cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moist (müzik grubu)
1992-2001
1999'un başlarında grup, melankolik ve yumuşak tonlu Mercedes 5 ve Dime adlı üçüncü tam uzunluktaki albümlerini kaydetmek için yeniden bir araya geldi. Albüm 1999 yazında Kanada'da ve daha sonra 2000 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde yayınlandı. Albümü desteklemek için turneye çıkan davulcu Paul Wilcox sırtını sakatlayarak grubun son performanslarını kaçırmasına neden oldu. Aralık 2000'de, Wilcox iyileşena kadar gruptan ayrılmaya karar verdi. Wilcox gruba asla geri dönmedi ve müzikten emekli oldu.
Grup, 2001 yılında Machine Punch Through adlı bir derleme albüm ve DVD yayınladı ve daha sonra gayri resmi olarak 12 yıl sürecek bir ara dönemine girdi.
Müziğe ara verilmesi
Grup ara verme kararı aldıktan sonra David Usher solo kayıt yapmaya devam etti, 2001'de Morning Orbit, 2003'te Hallucinations, 2005'te If God Had Curves, 2007'de Strange Birds, 2008'de Wake Up and Say Goodbye, 2010'da The Mile End Sessions ve 2012'de <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Songs_from_the_Last_Day_on_Earth" rel="mw:ExtLink" title="Songs from the Last Day on Earth" class="cx-link" data-linkid="129">Songs from the Last Day on Earth</a> solo albümlerini yayınladı.
Yenide bir araya gelme, yeni albüm
Haziran 2013'te grup davulda Francis Fillion ile tekrar bir araya geldi. Greg Lake'in "I Believe in Father Christmas" ın bir cover'ı olan 13 yıllık ilk yeni Moist kaydı, Aralık 2013'te CBC Music aracılığıyla piyasaya sürüldü. Moist, o yılın Kasım ve Aralık aylarında Kanada'yı dolaştı ve turlarına 1996'daki single'ları "Resurrection" a atıfta bulunarak "Moist - The Resurrection" adını verdi. Tur Londra, Ontario'da başladı ve Calgary, Alberta'da sona erdi.
Ocak 2014'te Moist'e 2013 turnesinde ikinci gitarist olarak eşlik eden Jonathan Gallivan'ın da dahil olduğu grup, yeni bir albüm için çalışmalarına devam etmek üzere Montréal'de yeniden bir araya geldi. Yeni albümün bazılarında hala yer alacak olsa da, basçı Jeff Pearce baba olmaya odaklanmak için ayrıldı. Yeni şarkıların kayıtları Ocak 2014'te başladı. Grup, Universal Music Canada ile yeni bir anlaşma imzaladı ve 23 Mayıs 2014'te radyoda ve 27 Mayıs'ta iTunes'da "Mechanical" adlı single'ı yayınladı. Grubun dördüncü tam uzunluktaki albümü Glory Under Dangerous Skies, 7 Ekim 2014'te yayınlandı.
9 Mayıs 2019'da Jeff Pearce'ın grupla yeniden bir araya geldiği açıklandı. 2019'da Moist'in ilk hit albümü Silver'ın 25. yıldönümünü kutlandı. Moist, Kanada üzerinden Silver 25th Anniversary Tour için yola çıktı. .
Altunapa Hanı
Altunapa Hanı ya da Altınapa Hanı, Türkiye'nin Konya ilinde, Konya-Beyşehir yolu üzerinde, şehir merkezine 17 km. uzaklıkta bulunan bir kervansaraydır. Anadolu Selçuklu dönemindeki Konya-Antalya ve Alanya arasındaki kervan yolu güzergâhındaki ilk handır. 598 (1202) yılında, Akşehir-Konya yolundaki Argıt Hanı'nın da bânisi olan Selçuklu devlet adamlarından Sipehsâlâr Şemseddin Altınapa tarafından yaptırıldı. Altınapa Barajı yapılınca yapı baraj suları altında kaldı̧tır. Altınapa Barajı’nda kuraklık nedeniyle su seviyesinin azalmasıyla, 816 yıllık han tekrar gün yüzüne çıktı. Ülke genelinde bazı diğer kervansaraylar ile birlikte Selçuklu Kervansarayları Denizli-Doğubayazıt Güzergâhı adı ile UNESCO Dünya Miras Listesi'ne aday gösterildi.
Mircea Druc
Mircea Druc (d. 25 Temmuz 1941), 26 Mayıs 1990 ile 22 Mayıs 1991 tarihleri arasında Moldova Başbakanı olarak görev yapan Moldovalı ve Rumen siyasetçidir.
Moldova Milliyetçi Halk Cephesi'nin politikalarını protesto etmek için muhalefetin meclisten çekilmesinin ardından Başbakan olarak atandı.
Romanya ile birlik sorulduğunda, önce birkaç yüz Romanya-Moldova ortak girişimi ve on binlerce karma evlilik olması gerektiğini söyledi.
1992 Romanya cumhurbaşkanlığı seçimlerinde 326.866 oy (% 2.75) alarak Romanya ve Moldova'nın tek sayılı birliği platformuyla bağımsız aday olarak yarıştı.
Druc, 2001-2004 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı'nda çalıştığı Romanya'da kaldı. 2004 yılında milliyetçi Büyük Romanya Partisi'ne katıldı. Hâlen Romanya Ticaret ve Sanayi Odası'nda çalışmakta ve Romanya, Moldova Cumhuriyeti ve Ukrayna arasındaki sınır ötesi işbirliği projelerinde yer almaktadır.
2008 Romanya yasama seçimlerinde Druc, Demokratik Liberal Parti'nin adayı olarak Suceava İlçesindeki bir seçim bölgesinde Romanya Parlamentosu'nda yer almak için yarıştı.
William Claflin
William Claflin (6 Mart 1818 - 5 Ocak 1905) Massachusetts'li Amerikalı politikacı, sanayici ve hayırseverdir. 1869'dan 1872'ye kadar 27. Commonwealth of Massachusetts Valisi olarak ve 1877'den 1881'e kadar Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'nin bir üyesi olarak görev yapmıştır. Ayrıca 1868'den 1872'ye kadar Cumhuriyetçi Ulusal Komite'nin başkanlığını yaptı ve Cumhuriyetçi Parti'nin Radikal ve ılımlı kanatları arasında ılımlı bir güç olarak görev yaptı. Adı, kendisinin ve babasının fonlarıyla kurulan, tarihsel olarak siyahi bir kolej olan Güney Carolina'daki Claflin Üniversitesi'ne verildi.
Claflin, Brown Üniversitesi'nde eğitim gördü ve ortak olmadan önce babasının ayakkabı imalatı işinde çalıştı. Köleliğin rakibi olarak, 1860'larda devletin Cumhuriyetçi Parti kuruluşuna hakim olmadan önce devletin Hür Toprak Partisi'nin kurulmasına yardım etti. Kadınlara artan mülkiyet ve oy hakları da dahil olmak üzere bir dizi sosyal reformu destekledi ve eyaletin kadınların oy hakkını aktif olarak destekleyen ilk valisi oldu. Pek çok hayır kurumunu destekledi ve ülke mülkünün bulunduğu Newtonville köyünün gelişimini teşvik etti.
İlk yılları ve iş
William Claflin, 6 Mart 1818'de Massachusetts, Milford'da Lee ve Sarah Watkins (Adams) Claflin'in oğlu olarak dünyaya geldi. Lee Claflin, Milford'daki tabakhane ve ayakkabı fabrikasının kendi kendine mal sahibi ve politik olarak aktif bir kölelik karşıtıydı. William, 1833'te Brown Üniversitesi'ne kaydolmadan önce önce yerel okullarda ve ardından Milford Akademisi'nde eğitim gördü. Annesi 1834'te öldü ve sağlığı kötüydü, bu yüzden okulu bıraktı ve babasının işine girdi. Üç yıl sonra sağlığı düzelmeden St. Louis, Missouri'ye gitti ve burada 1838'den 1844'e kadar toptan deri ürünleri işinde çalıştı. Daha sonra sağlığı düzeldikten sonra Massachusetts'e döndü ve burada aile işine yeniden katıldı ve Hopkinton'a yerleşti.
Claflin'in babası, Nathan Parker Coburn ile ortaklaşa ayakkabı üretimine başlamıştı ve William, ortaklıklarına katılarak 1890'lara kadar süren bir iş kurdu. Lee Claflin'in kurduğu işi genişletti ve sonunda 1882'de South Framingham'da New England'ın en büyük önyükleme fabrikalarından birini inşa ettiler Claflin ve Coburn, Claflin'in aktif katılımdan çekildiği 1878 yılına kadar aktif ortaklık içinde kalacaklardı ve ortaklıkları sonunda 1891 sonunda Coburn'un emekli olmasıyla feshedildi. Framingham, Hopkinton ve Milford'daki fabrikalar da dahil olmak üzere şirket varlıkları daha sonra genç ortaklar tarafından devralındı.
Siyaset
Claflin, hem siyasette hem de metodist dininde babasını takip etti, köleliğin genişlemesine karşı çıktı ve diğer sosyal reformları teşvik etti. 1850'ler ile 1870'ler arasında devlet siyasetinin çoğuna üyeleri hakim olan iş insanı Francis W. Bird'ün oluşturduğu siyasi bir organizasyon olan "Kuş Kulübü"nün bir üyesiydi. Üyeleri, lağvedilmeyi tercih eden ve hayırsever sosyal reformlara katılan, ağırlıklı olarak varlıklı iş adamlarından oluşuyordu. 1848'de Claflin, o yıl Massachusetts Temsilciler Meclisi'nde seçimleri kazandığı bayrağı altında Massachusetts'te Özgür Toprak Partisi'nin kurulmasına yardım etti. 1849'dan 1853'e, Know Nothings (katılmayı reddettiği) eski partileri silip süpürdüğünde hizmet etti. Devlet Cumhuriyetçi Parti'nin kuruluşunda 1854 ve 1855'te faaliyete geçti ve birkaç yıl devlet başkanı olarak görev yaptı. 1859'da Cumhuriyetçi olarak eyalet senatosuna seçildi ve 1861'de Senato Başkanı oldu. Özgür Soiler ve Cumhuriyetçi Henry Wilson ile yakın bir siyasi birlik ve dostluk geliştirdi ve 1860'larda eyalet Cumhuriyetçi Parti kuruluşundaki baskın güçlerden biriydi.
Sonraki yıllar
Claflin, Kongre'den ayrıldıktan sonra işe geri döndü ve hayırsever faaliyetleri (çoğu aktif olduğu Metodist Kilisesi ile ilgili) destekledi. 5 Ocak 1905'te Newton'daki evinde öldü ve Newton Mezarlığı'na gömüldü. İki kez evlendi. İlk evliliğini 1839'da Milford'lu Nancy (Warren) Harding'le yaptı ve 1842'de ölmeden önce bir kızı oldu. İkincisi, 1845'te, ondan sadece ikisi hayatta kalan beş çocuğu olan Hopkinton'lu Mary Bucklin'di. Oğlu Adams Claflin, Newton'a tramvay hizmetinin sağlanmasında önemli bir rol oynadı.
Type 81 (taarruz tüfeği)
Type 81 (Çince: 81式自动步枪; kelimenin tam anlamıyla; "Type 81 Otomatik Tüfek"), Kalaşnikof ve SKS'ye dayanan Çin tasarımı ikinci nesil, seçici ateşli, gazla çalışan 7.62 × 39 mm saldırı tüfeğidir. Halk Kurtuluş Ordusu (PLA) ve 1980'lerin ortalarından beri hizmet veriyor. Type 81, Type 81-1 ve Type 81 LMG'den oluşan hafif silah ailesidir.
Tarih
PLA'nın eskiyen SKS ve Type 56 saldırı tüfeğini (Çin lisansı AK-47 üretti) değiştirmeye yönelik ilk girişimi, Type 63 saldırı tüfeğiydi. Ancak bu silah, değiştirmeyi amaçladığı silahlara geri dönülmesiyle sonuçlanan çeşitli sorunlar nedeniyle başarısızlıkla sonuçlandı. Çin-Vietnam sınır çatışmalarının başlangıcı, PLA'ya SKS ve Type 56'larının düşündükleri kadar etkili olmadığını gösterdi ve hafif silah geliştirme programlarının hayata dönmesine neden oldu.
Silah, 1981'de PLA hizmetine sunuldu, ancak 1980'lerin sonlarına kadar geniş çapta dağıtılmadı. Type 63'ün başarısız olduğu yerde başarılı olan SKS, Type 56 ve RPD'nin yerini aldı. İlk savaş kullanımı, 1980'lerin ortalarındaki Çin-Vietnam sınır çatışmalarının ikinci bölümünde oldu. PLA, Type 81'lerin çoğunu Type 95 veya Type 03 serisi silahlarla değiştirdi ancak hâlâ yedek kuvvetlerde ve silahlı poliste hizmet veriyor.
Geliştirilmiş bir versiyon, Bangladeş Ordusu tarafından BD-08 adı altında kullanılmaktadır.
Cassata
Cassata veya cassata siciliana Sicilya, İtalya'dan gelen geleneksel bir kektir. Cassata genellikle meyve suları veya likör ile nemlendirilmiş ve ricotta peynir ve şekerlenmiş meyve (cannoli ile de kullanılan bir dolgu) ile kaplanmış yuvarlak bir sünger kek içerir.
Cassata'nın kabuğu badem ezmesi, pembe ve yeşil renkli krema ve dekoratif tasarımlıdır. Cassata ayrıca şekerlenmiş veya kurutulmuş meyve ve fındık içeren Napoli dondurması anlamına da gelebilir.
Menşei
Cassata'nın 10. yüzyılda, Müslüman yönetimi altında Palermo'da ortaya çıktığına inanılır.
al-qaššāṭī - kelimesinden ilk kez 1178'de Corleone'de bahsedilmiştir.
Cassata'nın türetilmiş olabileceği Arapça kelime qas'ah, pastayı şekillendirmek için kullanılan kaseyi ifade eder. Tarihçi John Dickie bunun yerine Sicilyaca cassata kelimesinin Arapça qaššāṭah قشاطة (Arapça 'kase') kelimesinden değil, genellikle iddia edildiği gibi Latince caseāta'dan (Latince 'peynir karışımı' anlamına gelir) geldiğini iddia eder.
Çeşitleri
Yuvarlak, geleneksel şeklin aksine, bazı cassata dikdörtgen, kare veya kutu şeklinde yapılır. İtalyanca'da "kutu" kelimesi cassadır ancak cassata kelimesinin bu terimden türemiş olması pek olası değildir.
Halk arasında "bakire göğüsler" anlamına gelen Minni di Vergini denilen Cassatella di sant'Agata (çoğulu: cassatelle) benzer bir tatlıdır, ancak daha küçük, üstünde kiraz şekerlemesi ve genellikle özellikle yeşil renkli badem ezmesi ile kişisel porsiyon boyutunda yapılır. Genelde Katanya'da Aziz Agatha festivali için yapılır. Kadın göğsüne yapılan ima, Aziz Agatha'nın bir Katolik şehit olarak karşılaştığı özel işkenceyle ilgilidir.
Cassata yapıldığında, peynir katmanları yerine gelato (İtalyan dondurması) katmanları kullanılabilir ve dondurmalı pasta benzeri bir tatlı elde edilir. Tarifin Messina'da yapılan çeşidi, Palermo'dakinden daha az tatlıdır. "Cassata", tatlıdan ilham alan bir dondurma aromasına da atıfta bulunabilir.
Amerika Birleşik Devletleri
Cleveland, Ohio ve çevresinde, "Cassata Cake" terimi eşsiz şekilde rom veya rom şurubuna batırılmış, taze şarapla doldurulmuş, çilek ve muhallebi ve genellikle çırpılmış krema ve dilimlenmiş çilek ile süslenmiş, katmanlı sarı sünger kek anlamına gelir.
Cassata Cake'in bu Cleveland çeşidi ilk olarak 1920'lerin başında Cleveland'daki LaPuma Spumoni & Bakery'de ortaya çıktı. Sahiplerin çocukları, tatlandırılmış ricotta ve şekerlenmiş meyve ile yapılan geleneksel cassata pastasını sevmediler. Tomasso LaPuma, fırında sahip olduklarını kullanarak Cleveland Cassata Cake olarak keki yarattı. Halen şehrin doğu banliyösü Chesterland'daki bu fırının beşinci nesli, bölgedeki diğer birçok İtalyan fırını gibi bu pastanın asıl çeşidini yapmaya devam etmektedir. Katmanlı pasta, düğünler ve kalabalık aile etkinlikleri gibi özel günlerde servis edilir. Cleveland'ın Little Italy mahallesindekiler de dahil olmak üzere bazı yerel özel fırıncılar veya restoranlar, Cassata Cake'i dilimle satar veya pastayı, kavanoza yerleştirilmiş malzemelerle satılacak şekilde değiştirirler.
Tonje Enkerud
Tonje Enkerud (d. 21 Ağustos 1994), Norveçli hentbol oyuncusu. Viborg HK ve Norveç milli takımında oynamaktadır.
Bankalar arası ağ
Bankalar arası ağ bir bilgisayar ağı türüdür. Bir finans kurumu tarafından verilen ATM kartlarını etkinleştirmek ve ATM'ler aracılığıyla ATM işlemlerini gerçekleştirmek için kullanılır. Bankalararası ağlar ayrıca, POS terminal kullanılarak banka kartı'nın satış noktasında farklı yollarla kullanılmasına da izin verir.
Potsdam Anlaşması
Potsdam Anlaşması, Ağustos 1945'te İkinci Dünya Savaşı'nın galibi üç "Müttefik" ülkesi: Birleşik Krallık, Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği arasında yapılan anlaşmadır. Potsdam Konferansı'nın bir ürünü olan bu anlaşma, Almanya'nın sınırlarının ve tüm Avrupa Savaş Alanı bölgesinin askeri işgali ve yeniden inşası ile ilgiliydi. Ayrıca Almanya'nın askerden arındırılması, Almanya'nın İkinci Dünya Savaşı tazminatları, savaş suçlularının yargılanması ve etnik Almanların Avrupa'nın çeşitli bölgelerinden toplu olarak sınır dışı edilmesi konularını da ele almıştır.
Bir bildiri olarak imzalanan anlaşma, tamamlanmış olgular yaratmasına rağmen uluslararası hukuka göre bir barış anlaşması değildi. Bu anlaşmanın yerini 12 Eylül 1990 tarihinde imzalanan "Almanya ile İlgili Nihai Çözüm Anlaşması" aldı.
De Gaulle Konferansa davet edilmediği için Fransızlar Potsdam Anlaşmalarının kendi işgal bölgelerinde uygulanmasına direndiler. Fransızlar özellikle doğudan sürülen Almanları yeniden yerleştirmeyi reddetti. Dahası, Fransızlar Müttefik Kontrol Konseyi'nin işlemlerinde Potsdam Anlaşması'na uyma yükümlülüğünü kabul etmediler; özellikle de Almanya genelinde ortak politikalar ve kurumlar oluşturulmasına yönelik tüm önerilere ve nihai bir birleşik Alman hükûmetinin ortaya çıkmasına yol açabileceğinden korktukları her şeye direndiler.
Genel Bakış
Avrupa'da İkinci Dünya Savaşı'nın (1939-45) sona ermesinden ve daha önceki Tahran, Kazablanka ve Yalta Konferansı kararlarından sonra, Müttefikler 5 Haziran 1945 tarihli Berlin Deklarasyonu ile Almanya üzerinde üstün otoriteyi üstlendi.
Potsdam Konferansı'nda Batılı Müttefiklere Stalin'in Sovyet işgali altındaki Polonya'ya Oder nehrini batı sınırı olarak veren "oldu bittisi" sunuldu, Pomeranya, Doğu Prusya'nın çoğu ve Danzig dahil olmak üzere doğusundaki tüm Sovyet İşgal Bölgesini (Kaliningrad bölgesi hariç) Polonya yönetimi altına yerleştirdi. Kaçmayan Alman nüfusu sınır dışı edildi ve mülkleri devlet tarafından satın alındı. Başkan Truman ve İngiliz delegasyonları bu eylemleri protesto etti.
Üç Güç Konferansı 17 Temmuz - 2 Ağustos 1945 tarihleri arasında Potsdam'daki sarayda gerçekleşti ve Cecilienhof'ta imzalanan "1 Ağustos 1945 Protokolü" kabul edildi. İmzacılar Genel Sekreter Josef Stalin, Başkan Harry S. Truman ve 1945 İngiliz genel seçimleri sonucunda Birleşik Krallık temsilcisi olarak Winston Churchill'in yerini alan Başbakan Clement Attlee idi. Üç güç ayrıca Fransa ve Çin'i anlaşmayı denetlemek üzere kurulan Dışişleri Bakanları Konseyi'ne üye olarak katılmaya davet etmeyi de kabul etti. Fransız Cumhuriyeti Geçici Hükümeti 7 Ağustos'ta daveti kabul etti ancak Almanya'da merkezi bir hükûmetin nihai olarak yeniden kurulmasına yönelik herhangi bir taahhüdü kabul etmeyeceğine dair önemli bir çekince koydu.
James F. Byrnes "Alman Barış Konferansı'nda Polonya'nın batı sınırı olarak belirli bir hattı destekleme sözü vermekten özellikle kaçındık" diye yazdı. Berlin Protokolü şöyle diyordu: "Üç hükümet başkanı, Polonya'nın batı sınırının nihai olarak belirlenmesinin [nihai] barış anlaşmasını beklemesi gerektiği yönündeki görüşlerini teyit ederler." Byrnes devam ediyor: "Bu tarihin ışığında, Polonya'nın batı sınırının konferanslar tarafından belirlendiğini veya belirli bir yerde belirleneceğine dair bir söz verildiğini iddia eden herhangi bir kişiye iyi niyetle itibar etmek zordur."
Almanların sınır dışı edilmesi
Dava sürecinde, Polonya komünistleri Lusatian Neisse'de bir sınır taleplerinin altını çizmek için Bóbr nehrinin batısındaki Alman nüfusunu bastırmaya başlamıştı. Müttefiklerin Alman nüfusun "düzenli transferi" kararı, eğer ilerleyen Kızıl Ordu'dan kaçmamışlarsa, Almanların Orta Avrupa'nın belirsiz bölgelerinden sürülmesinin meşrulaştırılması haline geldi.
Etnik Almanların Polonyalılar tarafından sınır dışı edilmesi, Batı'da 1937 Polonya sınırının gerisinde kalan bölgelerdeki Almanlara ek olarak (eski Prusya eyaleti Batı Prusya'nın çoğu gibi), Nihai Alman Barış Antlaşması'na kadar "Polonya yönetimi altına" verilen bölgeleri, yani Güney Doğu Prusya (Masuria), Farther Pomerania, eski Brandenburg Eyaleti'nin New March bölgesi, "Grenzmark" Posen-Batı Prusya bölgeleri, Aşağı Silezya ve 1921 Yukarı Silezya plebisiti sonrasında Almanya'da kalan Yukarı Silezya bölgelerindeki Almanları etkiledi. Ayrıca eski İkinci Polonya Cumhuriyeti topraklarında Büyük Polonya, doğu Yukarı Silezya, Chełmno Land ve Danzig ile Polonya Koridoru'nda yaşayan Alman azınlığı da etkiledi.
Hem Sudeten Almanları hem de Karpat Almanları olarak bilinen Çekoslovakya'daki Almanlar (bugünkü Çek Cumhuriyeti topraklarındaki nüfusun %34'ü), çoğunluğu oluşturdukları Sudetenland bölgesinden, orta Bohemya ve Moravya'daki dilsel yerleşim bölgelerinden ve Prag şehrinden kovuldular.
Potsdam Anlaşması sadece Polonya, Çekoslovakya ve Macaristan'a atıfta bulunsa da, Romanya'daki Almanların sınır dışı edildiği ve mülklerinin ellerinden alındığı Romanya ve Yugoslavya'da da sürgünler yaşandı. Sovyet topraklarında, Almanlar kuzey Doğu Prusya'dan (Oblast Kaliningrad) ve aynı zamanda komşu Litvanya Klaipeda Bölgesi ve Baltık Almanları tarafından yerleşilen diğer topraklardan sürüldü.
Şakhab Muharebesi (1303)
Şakhab Muharebesi, Mercü's-Suffer Muharebesi olarak da bilinir, 20 Nisan - 22 Nisan 1303 tarihlerinde Memlükler ile Moğollar ve onların Ermeni müttefikleri arasında Suriye'de Şam'ın hemen güneyinde El-Kisve yakınlarında meydana gelmiştir. Muharebe, diğer Müslümanlara karşı tartışmalı cihat ve savaşa bizzat katılan İbn Teymiyye tarafından yayınlanan Ramazan ile ilgili fetvalar nedeniyle hem İslam tarihinde hem de kendi döneminde etkili olmuştur. Moğollar için feci bir yenilgi olan muharebe, Levant'ın Moğol istilasına son vermiştir.
Önceki Moğol-Müslüman çatışması
1218'de Harezm'i işgal ettiklerinde başlayan bir dizi Moğol zaferi, Moğollara hızla İran'ın büyük bir kısmının yanı sıra Irak'ın Abbasi Hanedanı ve Anadolu Selçuklu Devleti üzerinde kontrol sağladı. Kilikya Ermenistanı ve Gürcistan Krallığı gibi vasal ülkelerden gelen birlikleri birleştiren Moğollar, 1258'de Bağdat'ı yağmaladılar, ardından 1260'ta Halep ve Şam'ı aldılar. Aynı yılın ilerleyen zamanlarında, sonunda Moğolları Şam ve Halep'ten çıkarıp Fırat karşısına geri dönmeye zorlayan Ayn Calut Muharebesi'nde ilk büyük yenilgilerini yaşadılar.
Yaklaşık 40 yıl sonra, İlhanlı Gazan bir kez daha Suriye'yi işgal etti ve 1299'da Halep'i geri aldı. Gazan, aynı yıl Vadi el-Haznedar Muharebesi'nde Memlük güçlerini yendi ve Şam hızla ona teslim oldu. Baskın birliklerini Gazze'ye kadar güneye gönderdikten sonra Gazan, Suriye'den çekildi.
Muharebe öncesi olaylar
1303'te Gazan, generali Kutluşah'ı bir orduyla Suriye'yi yeniden ele geçirmek için gönderdi. Halep ve Hama'nın sakinleri ve yöneticileri, ilerleyen Moğollardan kaçmak için Şam'a kaçtı. Ancak II. Baybars Şam'daydı ve Mısır Sultanı El-Nasir Muhammed'e Moğollarla savaşmaya gelmesi için bir mesaj gönderdi. Sultan, Suriye'de Moğollarla çatışmak için bir orduyla Mısır'dan ayrıldı ve Moğollar Hama'ya saldırırken geldi. Moğollar, padişahın ordusunu karşılamak için 19 Nisan'da Şam'ın dış mahallelerine ulaşmıştı. Memlükler daha sonra savaşın gerçekleşeceği Şakhab ovasına gittiler.
Muharebe
Savaş, Hicrî takvime göre 2 Ramazan 702'de veya 20 Nisan 1303'te başladı. Kutluşah'ın ordusu bir nehrin yakınında konumlandı. Çatışmalar, Kutluşah'ın sol kanadının 10.000 kişilik tugayıyla Memlük'ün sağ kanadına saldırmasıyla başladı. Mısırlıların ağır kayıplar verdiği rivayet edilir. Emirler Salar ve Baybars el-Caşnakir komutasındaki Memluk merkezi ve sol kanatları, Bedevi düzensizleriyle birlikte Moğollarla çatışmaya girdi. Moğollar, Mısır ordusunun sağ kanadında baskılarını sürdürdüler. Memlüklerin çoğu savaşın yakında kaybedileceğine inanıyordu. Ancak Memlük sol kanadı sabit kalmıştı.
Kutluşah daha sonra kuvvetlerinin zaferini izlemeyi umarak yakındaki bir tepenin tepesine çıktı. Ordusuna emirler verirken Mısırlılar tepeyi kuşattı. Bu, ağır, şiddetli çatışmalara yol açtı ve Moğollar tepede çok sayıda kayıp verdi. Ertesi sabah Memlükler, Moğolların Wadi Arram nehrine kaçmalarına izin vermek için kasıtlı olarak saflarını açtı. Moğollar nehre vardıklarında takviye alabildiler. Ancak Moğollar kendileri ve atları için çok ihtiyaç duydukları su kaynaklarını alırken, Sultan onlara arkadan saldırmayı başardı. Öğleye kadar süren müteakip çatışma şiddetliydi. Ertesi gün savaş bitmişti.
Neticesi
Zaferi anlatmak için Mısır ve Şam'a mesajlar gönderildi ve padişah Şam'a gitti. Padişah Şam'dayken Memluk ordusu Moğolları Karyatayn'a kadar kovalamaya devam etti. Sultan Kahire'ye döndüğünde, zincirlenmiş savaş esirleriyle birlikte Bab al-Nasr'dan (Zafer Kapısı) girdi. Büyük zaferi kutlamak için Mısır'ın her yerinden şarkıcılar ve dansçılar çağrıldı. Kaleler süslendi ve kutlamalar günlerce sürdü.
Humbarahane
Humbarahane, Osmanlı Devleti'nde orduya topçu yetiştirmek için ilki Sultan I. Mahmud tarafından 1734 yılında açılan ve aralıklı olarak III. Selim zamânına kadar devam eden (1795) askerî okullara verilen ad.
Azerbaycan'da medya
Azerbaycan'da medya, Azerbaycan Cumhuriyeti'nde yerleşik kitle iletişim kuruluşlarını ifade eder. Televizyon, dergi ve gazetelerin tümü, reklam, abonelik ve diğer satışla ilgili gelirlere bağlı olarak hem devlete ait hem de kar amacı gütmeyen şirketler tarafından işletilmektedir.
Tarihi
Azerbaycan medya ve basın tarihinin birkaç aşaması vardır: 1832'den başlayıp 1917'ye kadar süren Çar Rusya yönetimi altında çıkan basın, 1918-1920 yıllarını kapsayan Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti dönemindeki basın, 1920'den 1991'e Sovyetler Birliği dönemindeki basın, göçmen basını ve bağımsızlıktan günümüze kadar olan basın.
İlk Azerbaycan basın tarihi, Hasan Bey Zerdabi tarafından "Akinchi" ("Əkinçi " orijinalinde "Kültivatör", "Çiftlik işçisi" anlamına gelir) gazetesinin ilk kez yayınlandığı 1875 yılına dayanır. Gazetenin özelliği Azerbaycan dilinde yayınlanan ilk yayın organı olmasıdır. Azerbaycan halkı, 19. yüzyılın sonlarında devletler arasındaki kültürel ilişkilerin ekonomik ve siyasi ilişkilere paralel olarak önemli ölçüde artması nedeniyle, ulusal basına sahip olmak için çok mücadele etmiştir. Sonuç olarak, Azerbaycan'ın eğitimli insanları, o dönemde Rusya, İran ve kısmen Avrupa ülkelerinde olup bitenlerden önemli ölçüde etkilenmişler ve ülkede olup bitenleri anlatmak için yerel ve ulusal bir gazete çıkarmaya cesaret etmişlerdir. Ancak bu kolay bir iş değildi: Azerbaycan Rusya'nın kontrolü altındaydı ve baskı her zamankinden daha katıydı. Rusya baskısı kaynaklı sansür nedeniyle o dönemde yaşanan koşulları yansıtmak zordu. Hasan Bey Zerdabi ve arkadaşları, sorunu çözmek için farklı bir yol seçtiler: sansürden kaçınmak için işçi sınıfına özgü çok basit bir dil ve ağırlıklı olarak hiciv kullandılar. Ancak gazetenin asıl amacı tamamen farklıydı. Hasan Bey, gazetenin bir sayısında "bölge basını ayna görevi görsün" demişti. Yine de, Rus baskısı nedeniyle "Akinchi" yayınını durdurmak zorunda kaldı ve 22 Temmuz 1875'ten 29 Eylül 1877'ye kadar olan iki yıl süresince toplam 56 sayı yayınlanabildi. Ayda ancak iki kez yayınlanabilen "Akinchi" 'nın tirajı 300 ile 400 arasında değişiyordu.
Ulusal basının gelişmesinde ikinci aşama Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti döneminde faaliyet gösteren basındır. O dönemde hükümet, basının ve genel olarak yazılı medyanın modernizasyonu ile ilgili kurallar oluşturdu. Örneğin, 30 Ekim 1919'da kabul edilen yeni kuralla, matbaa, taş baskı ve benzeri diğer vakıfların kurulması, ayrıca basın malzemelerinin neşri ve satışı serbest hale getirildi. Yeni kurulan hükümet, 9 Kasım 1918'de bir kararname yayınlayarak kitle iletişim araçları üzerindeki hükümet denetimini kaldırdı. O dönemde Azerice, Rusça, Gürcüce, Yahudice, Lehçe ve Farsça 100'e yakın gazete ve dergi yayınlandı. Dönemin basınının başlıca örnekleri aynı zamanda milliyetçi fikirlerin öncüleri de olan "Molla Nəsrəddin", "İstiqlal", "Azərbaycan", "Açıq söz", "İqbal", "dirilik", "Təkamül", "Mədəniyyət" ve "Qurtuluş" dur.
Aralık 1900'de "İskra" yayımlanınca Azerbaycan'da yeni basın türü kurulmuş oldu. Bu, Azerbaycan'da bolşevik fikirleri yaymak için oluşturulan ilk gazeteydi. Ekim 1904'te, aralarında Mammad Amin Resulzadeh, Meshadi Azizbekov, Nariman Narimanov, Sultan Majid Afandiyev, Prokofy Dzhaparidze'nin de bulunduğu bir grup sosyal demokratla birlikte, ilk sosyal demokrat basın olan "Hummat" gizlice Azerbaycan dilinde yayınlandı.
Yasama çerçevesi
İfade özgürlüğü ve bilgiye erişim konusundaki yasal çerçeve, Azerbaycan Anayasası, Kitle İletişim Yasası ve Bilgi Edinme Hakkı Yasasını içerir.
Hakaret Azerbaycan'da cezai bir suç olmaya devam etmektedir ve büyük para cezaları ile 3 yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılabilir. "Cumhurbaşkanının onur ve haysiyetini zedeleyici bilgi yaymak", Anayasa'nın 106. maddesi ve Ceza Kanunu'nun 323. maddesi gereğince suçtur ve iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır, ki bu durum başka suçlarla da ile bağlantılı olduğu takdirde beş yıla kadar çıkabilir. 2013'ten beri hakaret yasaları çevrimiçi içerikler için de geçerlidir. Azerbaycan Yüksek Mahkemesi, hakarete ilişkin normların AİHM standartlarına uygun hale getirilmesi için değiştirilmesini önermiştir.
Medya kuruluşları
Azerbaycan'da yazılı ve görsel medya çoğunlukla devlete aittir veya hükümet tarafından sübvanse edilmektedir. Mülkiyet (çok şeffaf değildir) opaklığı kanunla korunmaktadır. Azerbaycan, 9 ulusal TV istasyonuna (bunlardan biri kamu hizmeti yayıncısı ve 3'ü devlet kanalıdır), 12'den fazla bölgesel TV istasyonuna, 25 radyo kanalına ve 30'dan fazla günlük gazeteye ev sahipliği yapmaktadır.
Basılı medya
Azerbaycan'da resmi olarak kayıtlı 3500 yayın başlığı bulunmaktadır. Bunların büyük çoğunluğu Azerice yayınlanmaktadır. Kalan 130 tanesi Rusça (70), İngilizce (50) ve diğer dillerde (Türkçe, Fransızca, Almanca, Arapça, Farsça, Ermenice vb.) yayınlanmaktadır.
Radyo yayıncılığı
2014 itibariyle Azerbaycan'da 9 AM istasyonu, 17 FM istasyonu ve bir kısa dalga istasyonu bulunmaktadır. Ek olarak, yaklaşık 4.350.000 radyo bulunmaktadır. Birincil ağ sağlayıcısı, Azerbaycan İletişim ve Bilgi Teknolojileri Bakanlığı'dır (MCIT). MCIT'e göre FM radyo penetrasyon oranı 2014 verilerine göre %97'dir.
Televizyon yayıncılığı
Devlete ait üç televizyon kanalı vardır: AzTV, İdman TV ve Medeniyyet TV. Bir ulusal kanal ve 6 özel kanal: İçtimai Televizyonu, ANS TV, Uzay TV, Lider TV, Azad Azerbaycan TV, Xazar TV ve Bölge TV.
2010'dan 2014'e kadar, Muhabirlerin Özgürlüğü ve Güvenliği Enstitüsü (IRFS), günlük olarak ifade özgürlüğü ve insan haklarına yer veren bir çevrimiçi haber kanalı olan Obyektiv TV'yi kurmuştur.
Sinema
Azerbaycan'da film endüstrisi 1898 yılına dayanmaktadır. Hatta Azerbaycan sinematografi ile ilk uğraşan ülkeler arasında yer almaktadır. Bu nedenle, bir sinematografın kısa süre sonra Bakü'de ortaya çıkması şaşırtıcı değildir - 20. yüzyılın başında, Hazar kıyısındaki bu körfez kasabası, dünya petrol arzının yüzde 50'sinden fazlasını üretiyordu. Tıpkı bugün olduğu gibi, petrol endüstrisi yatırım yapmak ve çalışmak isteyen yabancıları cezbediyordu.
1919'da Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti sırasında, Azerbaycan'ın bağımsızlık günü olan 28 Mayıs'ta Azerbaycan Bağımsızlığının Yıldönümü Kutlaması adlı bir belgesel çekildi ve Haziran 1919'da Bakü'deki çeşitli tiyatrolarda prömiyeri yapıldı. 1920'de Sovyet iktidarı kurulduktan sonra Azerbaycan Devrim Komitesi Başkanı Neriman Nerimanov, Azerbaycan sinemasını millileştiren bir kararname imzaladı. Bu aynı zamanda Azerbaycan animasyonunun yaratılıp gelişmesini de doğrudan etkiledi.
1991 yılında Azerbaycan, Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığını kazandıktan sonra ilk Bakü Uluslararası Film Festivali - Doğu-Batı Bakü'de düzenlendi. Aralık 2000'de Azerbaycan'ın eski Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev, 2 Ağustos'u Azerbaycan'ın film yapımcılarının meslek bayramı ilan eden bir kararname imzalamıştır. Bugün Azerbaycanlı film yapımcıları, 1920'de Sovyetler Birliği'nin kurulmasından önce görüntü yönetmenlerinin karşılaştığı sorunlara benzer sorunlarla yeniden uğraşıyorlar. Bir kez daha, filmlerin hem içerik seçimi hem de sponsorluğu büyük ölçüde film yapımcısının inisiyatifine bırakılmıştır.
Telekomünikasyon
Azerbaycan ekonomisi son yıllarda önemli ölçüde güçlenmiş ve doğal olarak ülke BİT sektöründe de gelişme kaydetmektedir. Bununla birlikte, hala sorunlarla da uğraşmaya devam etmektedir. Bunlar, zayıf altyapı ve olgunlaşmamış bir telekom düzenleme rejimi kaynaklıdır. Azerbaycan İletişim ve Bilgi Teknolojileri Bakanlığı (MCIT), Aztelekom'daki rolü sayesinde bir operatör olmanın yanı sıra, hem politika yapıcı hem de düzenleyicidir.
Medya ajansları
Azerbaycan'ın ana medya gözlemcileri, Gazetecilerin Özgürlüğü ve Güvenliği Enstitüsü (IRFS) ve Medya Hakları Enstitüsü (MRI)'dür.
Azerbaycan'da bağımsız medyayı güçlendirmek için uluslararası bir STK olan Uluslararası Araştırma ve Değişim Kurulu (IREX) faaliyet göstermektedir.
Düzenleyici otoriteler
Kitle İletişim ve Enformasyon Bakanlığı'nın kapatılmasından bu yana, medya düzenlemesi iki yönetim organı tarafından yürütülmektedir. Azerbaycan Basın Konseyi (APC), ülkedeki yazılı basının özdenetim makamıdır. Ulusal Televizyon ve Radyo Konseyi (NTRC), Azerbaycan'ın elektronik medya düzenleyicisidir. 9 üyesi hükümet tarafından sınırsız olarak atanır (2014'te bunlardan sadece 7'si faaldi).
Worm Runner's Digest
Worm Runner's Digest (W.R.D.), 1959'da biyolog James V. McConnell tarafından, planarya solucanlarında bellek aktarımıyla ilgili yaptığı deneylerin bir dizi posta sorgusu oluşturmasının ardından oluşturuldu. W.R.D., hem "Straplez Bir Gece Elbisesinin Stres Analizi" gibi yergili makaleler hem de McConnell'in planarya solucanları ile yaptığı RNA hafıza transferi deneylerinin bir sonucu olan "Planaryalarda yamyamlık yoluyla bellek aktarımı" olan bilimsel makaleler yayınladı. Bu makale daha sonra OMICS Yayın Grubu'nun bir yayını olan Journal of Neuropsychiatry 'de yayımlandı.
McConnell, W.R.D.'nin başlığının kaynağı olarak, farelerle çalışan psikologları "fare koşucuları (rat runners)" ve böceklerle çalışanları "böcek koşucuları (bug runners)" olarak tanımlayan psikolojik jargonun bir uzantısı olduğunu açıklamıştır.
Yerici yazılar ile bilimsel yayınların ayırt edilemediği yönündeki şikayetler üzerine, yerici yazılar W.R.D.'nin arka yarısına ters olarak basıldı ve arka kapağı ters çevrildi. 1966'da, yayını bilim camiası için daha kabul edilebilir kılmak amacıyla başlık Journal of Biological Psychology olarak değiştirildi.
Dergi 1979'da yayın hayatına son verdi. Worm Runner's Digest 'ten makaleler derlendi ve Science, Sex, and Sacred Cows ve The Worm Re-Turns gibi bir dizi antolojide yayınlandı.
Joachim Rumohr
Joachim Rumohr (6 Ağustos 1910-11 Şubat 1945) 2. Dünya Savaşı sırasında bir Waffen SS komutanıydı. 8. SS Süvari Tümeni'ne komuta etmiştir. Rumohr, Meşe Yaprağı İlaveli Şövalye Haçıyla taltif edilenlerdendi.
Kariyeri
6 Ağustos 1910'da Hamburg'da doğdu. 1935'te Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi ve Waffen SS'e katıldı. İlk olarak 4. Standarte'ye Untersturmführer olarak atandı. Kasım 1935'te Obersturmführer rütbesine terfi etti ve Germania Alayı'na atandı. Mayıs 1938'de Germania Alayı'nın 12. Bölüğü'nün komutanıydı. 9 Kasım 1938'de Hauptsturmführer rütbesine terfi etti. Birliğiyle Polonya Seferi ve Fransa Muharebesi'ne katıldıktan sonra Ocak 1941'de 2. SS Panzer Tümeni'nin Topçu Alayı'nın komutasına atandı. 9 Kasım 1942'de Obersturmbannführer'lığa terfi etti ve Altın Alman Haçıyla taltif edildi. 1 Nisan 1944'de 8. SS Süvari Tümeni'nin komutasına atandı. Kasım 1944'de Brigadeführer rütbesine terfi edildi ve Budapeşte Muharebesi'nde tümenine komuta etti. Rumohr, Budapeşte Muharebesi'nde ciddi biçimde yaralandı ve Sovyet kuvvetlere teslim oldu. 11 Şubat 1945'de Sovyet esaretindeyken intihar etti.
E3 2016
Electronic Entertainment Expo 2016 (E3 2016), video oyunu endüstrisinden çeşitli donanım üreticileri ve yazılım geliştiricileri ve yayıncılarının katılımcılara, özellikle perakendecilere ve video oyunu basını üyelerine yeni ve gelecek ürünleri sunduğu 22. Entertainment Software Association tarafından düzenlenen etkinlik, 14-16 Haziran 2016 tarihleri arasında Los Angeles Kongre Merkezi'nde gerçekleşti. Etkinliğe bir önceki yıla göre biraz azalarak yaklaşık 50 bin 300 kişi katıldı.
Expo, Orlando, Florida'daki bir gece kulübündeki toplu saldırıdan iki gün sonra başladı. Ayrıca, büyük bir Zelda hayranı olan ve fuarda yer yapması planlanan Christina Grimmie'nin öldürülmesinden üç gün sonraydı. Trajedinin kurbanlarına destek göstermek için Expo'daki katılımcılar sunumlarında ve planlarında değişiklikler yaptılar. Kongre Merkezi dışındaki bayraklar yarı direğe indirildi. Bethesda ve Nintendo, kurbanları desteklemek için düzenledikleri basın toplantılarında gökkuşağı renkli kurdele iğneleri taktılar, Microsoft ve Nintendo, Grimmie ve diğer kurbanlar için bir dakikalık saygı duruşu ile sunumlarını açtı. Sony Yönetim Kurulu Başkanı Shawn Layden sunumuna Orlando çekimi hakkında kısa bir konuşma ile başladı ve Nintendo başkanı Reggie Fils-Aimé, açılış konuşmasına başlamadan önce Grimmie'nin ailesine ve hayranlarına başsağlığı diledi. Diğer geliştiriciler, etkinlikten sonraki mevcut ulusal ruh haline aykırı açıklamalardan kaçınmak için Expo sırasında sosyal medya duyurularına yaklaşımlarını değiştirmeyi planladılar. Other developers planned to alter their approach to social media announcements during the Expo to avoid statements that would be counter to the current national mood after the event.
Andrew Redmayne
Andrew James Redmayne (d. 13 Ocak 1989), kaleci olarak görev yapan Avustralyalı millî futbolcudur.
Nevzat Açıkgöz
Nevzat Açıkgöz (1942 - 1989, İstanbul), Türk oyuncu.
Hayatı
10 Eylül 1989 yılında İstanbul'da vefat etti.
Release Therapy
Release Therapy, Amerikalı hip hop müzisyeni Ludacris'in beşinci stüdyo albümüdür. 26 Eylül 2006'da Disturbing tha Peace ve Def Jam South etiketiyle yayımlanan albüm 2007 Grammy Ödülleri'nde En İyi Rap Albümü ödülünün sahibi olmuştur.
Momo Ayed
Mohamed "Momo" Ayed (d. 25 Aralık 1957 – ö. 26 Aralık 2022), Belçikalı teknik direktör.
Yaşamı ve kariyeri
Ayed, 25 Aralık 1957'de doğdu. 2005'ten 2011 yılına kadar R. Standard de Liège kadın futbol takımını çalıştırdı. Son olarak 2011'den 2022 yılındaki ani ölümüne kadar Racing Ans-Montegnée FC genç futbol takımında teknik direktör olarak görev almıştır.
Ölümü
Ayed, 26 Aralık 2022'de 65. yaş gününe bir gün kala kalp krizinden öldü.
Cebel Sirva
Cebel Sirva, Fas'ın güneyinde bulunan bir dağ ve eski bir stratovolkandır. Dağ, Dirâ-Tafilalit bölgesinde yer almaktadır ve Anti-Atlas Dağları'nın zirvesidir.
Ağrı'da 1961 Türkiye senato seçimleri
1961 Türkiye senato seçimlerinde Cumhuriyet Senatosu'nda görev yapacak senatörler için seçim yapılmıştır. Ağrı il genelindeki seçim sonuçları aşağıdaki gibidir.
Seçim sonuçları
! align="center" colspan="3" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" | Senatör ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="3" | Geçersiz ya da boş
Eşsiz Beşizler ciltleri listesi
Eşsiz Beşizler (, "Beş Eşit Gelin"), Negi Haruba tarafından yazılan bir manga serisidir. Seri, Ağustos 2017-Şubat 2020 tarihleri arasında Kodansha'nın Weekly Shōnen Magazine dergisinde yayınlanmıştır ve 14 ciltte hem normal hem de renkli basım olarak toplanmıştır. 26 Haziran 2018'den 11 Ağustos 2020'ye kadar Kodansha ABD tarafından İngilizce dilinde dijital olarak yayımlanmış ve Kodansha Comics altında ciltleri basılmıştır. Gerekli Şeyler tarafından ise 8 Nisan 2021 tarihinden itibaren Türkçe olarak ciltleri yayımlanmaktadır. Seri, derslerden kötü not alan bir grup beşiz için özel öğretmen olarak işe alınan bir lise öğrencisi Futaro Uesugi'nin günlük yaşamını konu almaktadır.
Kaynakça
<references group="lower-alpha" responsive="" />
Provance'lı Margaret
Erken yaşam
Margaret, 1221 baharında Forcalquier'de doğdu. Provence Kontu IV. Ramon Berenguer ve Savoylu Beatrice'in dört kızından en büyüğüydü. Küçük kız kardeşleri İngiltere Kraliçesi Eleanor, Almanya Kraliçesi Sanchia ve Sicilya Kraliçesi Beatrice idi. Özellikle yaşça yakın olduğu ve yaşlanana kadar dostane ilişkiler sürdürdüğü Eleanor'a yakındı.
Kraliçelik
1233 yılında, Kastilyalı Blanche şövalyelerinden birini, Toulouse Kontu baş belası VIII. Raymond'u dizginlemek ve zarafeti ve güzelliği geniş çapta bildirilen Margaret ile tanışmak için Provence'a gönderdi. Margaret ve babası şövalyeyi iyi eğlendirdi ve kısa süre sonra Blanche, kızının kralla evlenebilmesi için Provence kontu ile pazarlık yapmaya başladı. Margaret, güzelliğinden çok dini bağlılığı ve kibar tavrı nedeniyle kral için iyi bir eş olarak seçildi. Ailesi evlilik anlaşmasının imzalanması için ona Lyon'a kadar eşlik etti. Oradan, Sens'teki düğününe kadar Savoylu dayıları, William ve Thomas eşlik etti. 27 Mayıs 1234'te, on üç yaşındayken Margaret, Fransa Kralı IX. Louis'nin karısı ve Fransa kralının eşi(konsort kraliçe) oldu. Ertesi gün taç giydi. Düğün ve kraliçe olarak taç giyme töreni Sens katedralinde kutlandı.
Evlilik birçok açıdan zordu. Blanche, oğlu üzerinde hâlâ güçlü bir etkiye sahipti ve hayatı boyunca da öyle olacaktı. Blanche, otoritesinin bir işareti olarak, düğünden kısa bir süre sonra Margaret'in amcalarını ve çocukluğundan yanında getirdiği tüm hizmetkarları görevden aldı. Margaret ve Blanche en başından beri birbirlerine içerlemişlerdi.
Margaret, kız kardeşleri gibi güzelliğiyle dikkat çekiyordu. "Koyu saçlı ve güzel gözlü " olduğu söyleniyordu ve evliliklerinin ilk yıllarında o ve Louis sıcak bir ilişki yaşıyordu. Fransisken papazları William de St. Pathus, Margaret'in soğuk gecelerde, son derece dindar kocası dua etmek için ayağa kalktığında Louis'in omuzlarına bir cüppe koyduğunu anlattı. Pathus tarafından kaydedilen başka bir anekdot, Margaret'in Louis'in sade kıyafetinin kraliyet onuruna yakışmadığını hissettiğiyle ilgiliydi ve Louis, istediği gibi giyinirse istediği gibi giyineceğini söyledi. Birlikte ata binmekten, kitap okumaktan ve müzik dinlemekten keyif aldılar. Kralın ve sarayın dikkatinin yeni kraliçeye çekilmesi Blanche'ı daha da kıskandırdı ve o, kralla kraliçeyi olabildiğince ayrı tutmaya çalıştı.
Yedinci Haçlı Seferi sırasında
Margaret, Yedinci Haçlı Seferi'nde (ilk seferleri) Louis'e eşlik etti. Kız kardeşi Beatrice de onlara katıldı. Başlangıçta haçlı seferi, 1249'da Dimyat'ın ele geçirilmesiyle bir miktar başarı ile karşılaşsa da, kralın erkek kardeşinin öldürülmesi ve ardından kralın yakalanmasının ardından bu bir felakete dönüştü.
Nişan taşı
Nişan taşı veya menzil taşı olarak da bilinir. Vaktiyle Türk okçuluğunda uzun mesafe atışlarında rekor kıran okçunun hatırasını yaşatmak için okun düştüğü yere dikilen taş. Nişan/Menzil taşları çoğu kez yekpare mermerden sütun biçiminde yaptırılırdı. Bu anıt taşların üzerinde genellikle atıcının adı ve atış tarihî bulunurdu. Bursa'lı Şüca, Havandelen Solak Bali ve Tozkoparan İskender bu isimlerden bazılarıdır. İstanbul Beyoğlu, Okmeydanı civârında ve Şişli çevresinde günümüze kadar ulaşan nişan/menzil taşları vardır. Mimari olarak, Seng-i İbret (İbret taşı) Musalla Taşı, Binek taşı, Mola taşı, Yitik Taşı, Sadaka taşı, Kıble Taşı ve Ezan Taşı gibi tek eser kategorisine dahil edilirler.
Provance'lı Margaret
Yedinci Haçlı Seferi sırasında
Kraliçe Margaret, müzakerelerden ve fidye için yeterince gümüş toplamaktan sorumluydu. Böylece kısa bir süre için bir haçlı seferine liderlik eden tek kadın oldu. 1250'de, aynı yılın başlarında asayişi başarıyla sürdürdüğü Dimyat'dayken, Prens John Tristan'ı doğurdu. Rahip olmayan tarihçi Jean de Joinville, Louis Mısır'da esir alındıktan sonra Margaret'in cesaretini gösteren olayları bildirir. Örneğin, Dimyat'taki Hıristiyanlar için yiyecek tedariki sağlamak için kararlı bir şekilde hareket etti ve yatak odasını koruyan şövalyeden, şehir Arapların eline geçerse onu ve yeni doğan oğlunu öldürmesini isteyecek kadar ileri gitti. Ayrıca ayrılmak üzere olan bazı kişileri Dimyat'ta kalmaya ve orayı savunmaya ikna etti. Joinville ayrıca Margaret'in iyi mizahını gösteren olayları da anlatıyor, bir keresinde Joinville ona biraz ince kumaş gönderdiğinde ve kraliçe habercisinin onları taşıdığını görünce yanlışlıkla onun kutsal emanetlerini getirdiğini düşünerek diz çöktü. Hatasını anlayınca kahkahalara boğuldu ve elçiye, "Efendine söyle, onu kötü günler bekliyor, çünkü o beni develerine diz çöktürdü!"
Nişan taşı
Bazı atış/menzil rekorları: Tozkoparan İskender: 1281 gez (845,79 m), Mir-i Alem Ahmed Ağa: 1271,5 gez (839,18 m), Bursalı Şüca: 1243,5 gez (820,71 m), Parpol Hüseyin Efendi: 1207 gez (796,62 m), Çullu Ferruh: 1223 gez (807,18 m), Lenduha Cafer: 1209,5 gez (798,27 m), Sultan II. Mahmud: 1228 gez (810,48 m)
Provance'lı Margaret
Yedinci Haçlı Seferi sırasında
Bununla birlikte, Joinville, Louis'in karısına ve çocuklarına nadiren sorduğunu da dikkate değer bir şekilde onaylamadığını belirtti. Haçlı Seferi'nden Fransa'ya dönüşte deniz yolculuğunda korkunç bir fırtına sırasında aşırı bir tehlike anında Margaret, Joinville'e yardım etmesi için yalvardı; ona kurtuluş için dua etmesini ve Fransa'ya vardıklarında hacca gideceğine ve fırtınadan kurtuldukları için teşekkür olarak kralın, kendisinin ve çocuklarının ve Haçlı Seferi'nin görüntülerini içeren resimlerinin bulunduğu altın bir gemi sunacağına yemin etmesini söyledi. Margaret, yalnızca, kralın izni olmadan böyle bir yemin etmeye cesaret edemeyeceğini, çünkü bunu yaptığını öğrendiğinde, onun hac yolculuğuna çıkmasına asla izin vermeyeceğini söyledi. Sonunda Joinville, yemin ederse onun için hac yolculuğuna çıkacağına söz verdi ve Fransa'ya vardıklarında bunu yaptı.
Siyasi önemi
Haçlı seferi sırasındaki liderliği ona uluslararası prestij kazandırmıştı ve Fransa'ya döndükten sonra Margaret'ten sık sık anlaşmazlıklarda arabuluculuk yapması isteniyordu. Yine de kocasının erkek kardeşi Charles'ın hırslarından korkuyordu ve karşı ağırlık olarak kız kardeşi Eleanor ve kocası İngiltere Kralı III. Henry ile bağını güçlendirdi. 1254'te, o ve kocası onları Noel'i Paris'te geçirmeye davet etti.
Daha sonra, 1259'da, Louis ile İngiltere Kralı III.Henry arasındaki ilişkinin düzelmesinden sonra Paris Antlaşması imzalandı. Margaret, müzakereler sırasında tüm kız kardeşleri ve annesiyle birlikte hazır bulundu.
Dul Kraliçe
Margaret Fransa'dayken, IX. Louis'nin 1270'teki ikinci Haçlı Seferi'nde ölmesinden sonra, Provence'a döndü. Ölümünden sonra politik olarak daha aktif bir figür oldu. Kocasının erkek kardeşi Anjou'lu Charles'ın, 1245'te ölen eski kont'un niyetlerinin aksine, karısının (Margaret'ın kızkardeşi)  ölümünden sonra siyasi otoritesini ve mülk kontrolünü sürdürdüğü Provence'taki haklarını savunmak için asker toplama noktasına kadar ısrarcıydı. Kendini kız kardeşi İngiltere Kraliçesi Eleanor'a adamıştı ve Eleanor'un 1291'deki ölümüne kadar iletişim halinde kaldılar. Son yılları, 1289'da Lourcine Fransisken manastırının kurulması da dahil olmak üzere dinsel işler yaparak geçti. Margaret, 20 Aralık 1295'te yetmiş dört yaşında Paris'te kurduğu Zavallı Hanımlar manastırında öldü. Paris'in dışındaki Saint-Denis Bazilikası'na kocasının yakınına(ancak yanına değil) gömüldü. Sunak basamaklarının altındaki mezarı hiçbir zaman bir anıtla işaretlenmedi, nedeni; muhtemelen bazilikadaki Fransız Devrimi sırasında yağmalanmayan tek kraliyet mezarıydı ve muhtemelen bugün bozulmamış durumda.
Çocukları
Fransa Kralı IX. Louis ve Provence'lı Margaret'in birlikte on bir çocuğu oldu:
= Referanslar ve Kaynaklar =
Samuel Tetteh
Samuel Tetteh (d. 28 Temmuz 1996), Adanaspor takımında forvet pozisyonunda görev yapan Ganalı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2014 yılında WAFA kulübünde başladı.
Dejvi Bregu
Profesyonel kariyerine 2012 yılında Flamurtari kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Luftëtari, Skënderbeu, Teuta ve Boluspor kulüplerinde oynadı.
Girdev Gölü
Girdev Gölü, Muğla’nın Leydikemer ilçesinde bulunan tek göl özelliğine sahip olan 4041 hektarlık bir alana sahiptir ve 30.12.2022 tarihinde koruma altına alınmıştır.
Dünya’daki en önemli kuş türleri bu gölde ve çevresinde bulunmaktadır. Bu yüzden Girdev Gölü biyoçeşitlilik açısından önemli bir göl olma özelliğine sahiptir. Tespit edilen bilgilere göre toplamda 128 çeşit kuş türüne ev sahipliği yapmaktadır. Bu türlerin haricinde yabancı kuşlara da kısa süreliğine ev sahipliği yapmaktadır. Aynı zamanda bu alanda kuşları seyredebilmek için çeşitli gözlem kuleleri bulunur.
Eğirdir Hanı
Eğirdir Hanı, Türkiye'nin Isparta ilinde, Eğirdir ilçesinde, Eğirdir-Konya güzergâhında, ilçe merkezinin 3 km güneyinde, göl kıyısında yer alan bir kervansaraydır. 1237 yılında II. Gıyâseddin Keyhüsrev tarafından yaptırılmıştır. Kitabesinde Hicrî 635 yılını (1237/38) veren tarihi dolayısıyla, hanın inşaatına Selçuklu Sultanı I. Alâeddin Keykubad zamanında başlandığı, fakat ani ölümü dolayısıyla, oğlu II. Gıyâseddîn Keyhüsrev tarafından ikmâl edildiğini de düşünülmektedir. Ülke genelinde bazı diğer kervansaraylar ile birlikte Selçuklu Kervansarayları Denizli-Doğubayazıt Güzergâhı adı ile UNESCO Dünya Miras Listesi'ne aday gösterildi.
Şakhab Muharebesi
Şakhab Muharebesi şu anlamlara gelebilir:
Bojan Jamina
Bojan Jamina (Sırpça:Бојан Jaминa; d. 5 Şubat 1979 —ö. 26 Aralık 2022 ), Orta saha pozisyonunda yer alan Sırp- Bosnalı profesyonel futbolcudur.
Ölümü
Jamina, 26 Aralık 2022'de Doğu Saraybosna, Sırp Cumhuriyeti, Bosna Hersek'te 43 yaşında vefat etti.
Yohan Roche
Yohan Roche (d. 7 Temmuz 1997), Adanaspor takımında defans pozisyonunda görev yapan Beninli millî futbolcudur.
Haruna Ilerika
Haruna Ilerika  (27 Ekim 1949 - 4 Aralık 2008), orta saha pozisyonunda görev yapmış Nijeryalı eski millî futbolcudur.