cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hipparkos
Güneşin görünür hareketi
Kariyerinin sonunda, Hipparchus, sonuçları hakkında Peri eniausíou megéthous ("On the Length of the Year", "Yılın Uzunluğu Üzerine") adlı bir kitap yazdı. MÖ 330 yılında veya öncesinde Callippus tarafından tanıtılan tropikal yıl için belirlenmiş değer gündü. Kallippik yıl için Babil kökenli bir spekülasyon savunmak zordur, çünkü Babil gün dönümlerini gözlemlemedi, bu nedenle mevcut tek Sistem B yılı uzunluğu Yunan gün dönümlerine dayanıyordu (aşağıya bakınız) Hipparchus'un ekinoks gözlemleri değişen sonuçlar verdi, ancak kendisi (Almagest III.1'de (H195) alıntılanmıştır), kendisinin ve seleflerinin gözlem hatalarının en fazla gün kadar büyük olabileceğine işaret etmektedir. Eski gün dönümü gözlemlerini kullandı ve yaklaşık 300 yılda yaklaşık bir günlük bir fark belirledi. Bu nedenle tropikal yılın uzunluğunu - gün (= 365,24666 ... gün = 365 gün 5 saat 55 dakika, bu da gerçek değerden farklı olarak belirledi (dünya dönüş ivmesi dahil modern tahmin) yaklaşık 365,2425 günlük zamanında, yılda yaklaşık 6 dakikalık, on yılda bir saat, yüzyılda 10 saatlik bir hataya denk gelir.
Hipparchus'a atfedilen yıl için bir başka değer (1. yüzyılda astrolog Vettius Valens tarafından) 365 +1⁄4 +1⁄288 gün (= 365,25347 ... gün = 365 gün 6 saat 5 dakika), ancak bu, bir Babil kaynağına atfedilen başka bir değerin bozulması kaynaklı olabilir: 365 +1⁄4 +1⁄144 gün (= 365.25694... gün = 365 gün 6 saat 10 dakika). Bunun yıldız yılı için bir değer olup olmayacağı açık değildir (onun zamanındaki gerçek değer (modern tahmin) yaklaşık 365.2565 gün), ancak Hipparkus'un tropikal yıl için değeriyle arasındaki fark, onun devinim oranıyla tutarlıdır (aşağıya bakınız).
Güneşin yörüngesi
Hipparchus'tan önce, gök bilimciler mevsimlerin uzunluklarının eşit olmadığını biliyorlardı. Hipparchus ekinoks ve gün dönümü gözlemleri yaptı ve Batlamyus'a göre (Almagest III.4) ilkbaharın (ilkbahar ekinoksundan yaz gün dönümüne kadar) gün ve yazın (yaz gün dönümünden sonbahar ekinoksuna kadar) sürdüğünü belirledi. gün. Bu, Güneş'in Dünya'nın etrafında bir daire içinde düzgün bir hızla hareket ettiği öncülüyle tutarsızdır. Hipparchus'un çözümü, Dünya'yı Güneş'in hareketinin merkezine değil, merkezden biraz uzağa yerleştirmekti. Bu model, Güneş'in görünen hareketini oldukça iyi tanımladı. Bugün Dünya da dahil olmak üzere gezegenlerin Güneş etrafında yaklaşık elipsler halinde hareket ettikleri biliniyor, ancak Johannes Kepler 1609'da ilk iki gezegensel hareket yasasını yayınlayana kadar bu keşfedilmedi. Batlamyus tarafından Hipparchus'a atfedilen eksantriklik değeri, ofsetin (biraz fazla büyük) ve apojenin yönü ilkbahar ekinoksundan 65,5° boylamda olacaktır. Hipparchus, farklı değerlere yol açacak başka gözlem kümeleri de kullanmış olabilir. İki tutulma üçlüsünün güneş boylamlarından biri, ilkbahar ve yaz için başlangıçta ve  gün olarak yanlış uzunlukları benimsemesiyle tutarlıdır. Güneş pozisyonlarının diğer üçlüsü ve  gün ile tutarlıdır, sonuçlarda iyileşme ( ve  gün) birkaç bilim insanının halen yazarlığını sorguladığı Batlamyus tarafından Hipparchus'a atfedilir. Batlamyus üç yüzyıl sonra hiçbir değişiklik yapmadı ve zaten dahil olan sonbahar ve kış mevsimlerinin uzunluklarını ifade etti (örneğin A. Aaboe tarafından gösterildiği gibi).
Uzaklık, paralaks, Ay ve Güneş'in boyutu
Hipparchus ayrıca Güneş ve Ay'ın uzaklıklarını ve boyutlarını bulmayı da üstlendi. Sonuçları iki eserde yer almaktadır: Pappus'un Perí megethōn kaí apostēmátōn ("On Sizes and Distances", "Boyutlar ve Mesafeler Üzerine") ve Pappus'un Almagest V.11 hakkındaki yorumu; Smyrnalı Theon (2. yy) eserden "Güneş ve Ay" ilavesiyle bahseder.
Hipparchus, diyoptri ile Güneş ve Ay'ın görünen çaplarını ölçtü. Kendinden önceki ve sonrakiler gibi, Ay'ın boyutunun (eksantrik) yörüngesinde hareket ettikçe değiştiğini buldu, ancak Güneş'in görünür çapında algılanabilir bir değişiklik bulamadı. Ay'ın ortalama mesafesinde, Güneş ve Ay'ın aynı görünür çapa sahip olduğunu buldu; bu mesafede, Ay'ın çapı daireye 650 kez sığar, yani ortalama görünen çaplar = 0°33′14″dir.
Kendinden önceki ve sonrakiler gibi, o da Ay'ın gözle görülür bir paralaks olduğunu, yani hesaplanan konumundan (Güneş veya yıldızlara kıyasla) yer değiştirmiş göründüğünü ve farkın ufka yaklaştıkça daha büyük olduğunu fark etti. Bunun nedeninin o sırada geçerli olan modellerde Ay'ın Dünya'nın merkezini çevrelemesi, ancak gözlemcinin yüzeyde olması olduğunu biliyordu - Ay, Dünya ve gözlemci keskin açıları sürekli değişen bir üçgen oluşturuyor. Bu paralaksın boyutundan, Dünya yarıçapında ölçülen Ay'ın mesafesi belirlenebilir. Ancak Güneş için gözlemlenebilir bir paralaks yoktu (şimdi bunun yaklaşık 8.8" olduğunu biliyoruz, çıplak gözün çözünürlüğünden birkaç kat daha küçük).
İlk kitapta Hipparchus, sanki sonsuz uzaklıktaymış gibi Güneş'in paralaksının 0 olduğunu varsayar. Daha sonra, Toomer'in (astronomların yüzyılı aşkın görüşlerine karşı) MÖ 14 Mart 190 tutulması olduğunu varsaydığı bir güneş tutulmasını analiz etti. Hellespont bölgesinde (ve doğduğu yer olan İznik'te) tam tutulmaydı; Toomer, Romalıların bölgede Antiochus III ile savaşa hazırlandıklarını önerdiği sırada ve Livy tarafından Ab Urbe Condita Libri VIII.2'de tutulmadan bahsedilmiştir. Aynı zamanda, Güneş'in Ay tarafından 4/5 oranında gizlendiği bildirilen İskenderiye'de de gözlendi. İskenderiye ve İznik aynı meridyen üzerindedir. İskenderiye yaklaşık 31° Kuzey'de ve Hellespont bölgesi yaklaşık 40° Kuzey'de. (Strabo ve Batlamyus gibi yazarların bu coğrafi konumlar için oldukça makul değerlere sahip oldukları iddia edildi, bu yüzden Hipparchus da onları biliyor olmalıdır. Bununla birlikte, Strabon'un Hipparchus'a bağlı bu bölge için enlemleri en az 1° daha yüksektir ve Batlamyus, Bizans'ı enlemde 2° yükseğe yerleştirerek onları kopyalıyor görünmektedir.) Hipparchus, iki yer ve Ay'dan oluşan bir üçgen çizebilir ve basit geometriden Ay'ın Dünya yarıçaplarında ifade edilen bir mesafesini belirleyebilir. Tutulma sabah meydana geldiği için Ay meridyende değildi ve sonuç olarak Hipparchus'un bulduğu mesafenin daha düşük bir sınır olduğu öne sürüldü. Her durumda, Pappus'a göre, Hipparchus (bu tutulmadan) en küçük mesafenin 71 ve en büyük mesafenin 81 Dünya yarıçapının olduğunu buldu.
İkinci kitapta, Hipparchus karşı uç varsayımdan yola çıkar: Güneş'e (minimum) 490 Dünya yarıçapı bir mesafe atar. Bu, görünüşe göre Hipparchus'un fark edilmeyeceğini düşündüğü en büyük paralaks olan 7'’lık bir paralaksa karşılık gelir (karşılaştırma için: insan gözünün tipik çözünürlüğü yaklaşık 2'’dır; Tycho Brahe 1′’ya kadar hassasiyetle çıplak gözle gözlem yaptı). Bu durumda, Dünya'nın gölgesi, birinci varsayımdaki gibi bir silindirden ziyade bir konidir. Hipparchus (ay tutulmalarında) Ay'ın ortalama uzaklığında gölge konisinin çapının ay çapı olduğunu gözlemledi. Bu görünen çap, gözlemlediği gibi, derecedir. Bu değerler ve basit geometri ile Hipparchus ortalama mesafeyi belirleyebilir; Güneş'in minimum mesafesi için hesaplandığından, Ay için mümkün olan maksimum ortalama mesafedir. Yörüngenin eksantrikliğine verdiği değerle, Ay'ın en küçük ve en büyük mesafelerini de hesaplayabilirdi.
Pappus'a göre, en küçük uzaklığı 62, ortalama uzaklığı ve sonuç olarak en büyük uzaklığı   Dünya yarıçapı buldu. Bu yöntemle, Güneş'in paralaksı azaldıkça (yani mesafesi arttıkça), ortalama mesafe için minimum sınır 59 Dünya yarıçapıdır - tam olarak Batlamyus'un daha sonra elde ettiği ortalama mesafe.
Böylece Hipparchus, minimum mesafesinin (1. kitaptan) maksimum ortalama mesafesinden (2. kitaptan) daha büyük olduğu sorunlu bir sonuca sahipti. Bu tutarsızlık konusunda entelektüel olarak dürüsttü ve muhtemelen özellikle ilk yöntemin gözlemlerin ve parametrelerin doğruluğuna çok duyarlı olduğunu fark etti. (Aslında, modern hesaplamalar, İskenderiye'deki MÖ 189 güneş tutulmasının boyutunun, MÖ 310'da ve MÖ 129'da meydana gelen, Hellespont'ta neredeyse tam tutulma olarak gözlemlenen ve birçok kişi tarafından Hipparchus'un hesaplamaları için kullandığı tutulma için daha muhtemel olasılıklar olduğu düşünülen tutulmaların İskenderiye'deki bütünlük derecesi ile daha yakından eşleşen bir kesir olarak bildirilen 'e değil, 'a daha yakın olması gerektiğini göstermektedir.)
Batlamyus daha sonra ay paralaksını doğrudan ölçtü (Almagest V.13) ve Güneş'in mesafesini hesaplamak için Hipparchus'un ay tutulmalarıyla ikinci yöntemini kullandı (Almagest V.15). Hipparchus'u çelişkili varsayımlar yapmak ve çelişkili sonuçlar elde etmekle eleştirir (Almagest V.11): ama görünüşe göre Hipparchus'un uzaklık için tek bir değer yerine gözlemlerle tutarlı sınırlar koyma stratejisini anlamada başarısız olmuştur. Sonuçları şimdiye kadarkilerin en iyisiydi: Ay'ın gerçek ortalama mesafesi, Hipparchus'un ikinci kitabından kendi sınırları dahilinde, 60.3 Dünya yarıçapıdır.
Smyrna'lı Theon, Hipparchus'a göre Güneş'in Dünya'nın 1.880 katı, Dünya'nın ise Ay'ın yirmi yedi katı büyüklüğünde olduğunu yazdı; Görünüşe göre bu, çapları değil, hacimleri ifade ediyor. 2. kitabın geometrisinden, Güneş'in 2.550 Dünya yarıçapında olduğu ve Ay'ın ortalama mesafesinin yarıçap olduğu sonucu çıkar. Benzer şekilde Cleomedes, Hipparchus'tan Güneş ve Dünya'nın boyutları için 1050:1 olarak alıntı yapar; bu, 61 yarıçaplık bir ortalama ay mesafesine yol açar. Görünüşe göre Hipparchus daha sonra hesaplamalarını iyileştirdi ve güneş tutulması tahminleri için kullanabileceği doğru tekil değerler elde etti.
Daha ayrıntılı bir tartışma için [Toomer 1974]'e bakın.
Tutulmalar
Pliny (Naturalis Historia II. X) bize Hipparchus'un ay tutulmalarının beş ay arayla ve güneş tutulmalarının yedi ay (her zamanki altı ay yerine) olabileceğini gösterdiğini söyler; ve Güneş ancak farklı uluslar tarafından görüldüğü gibi otuz günde iki kez gizlenebilir. Batlamyus bunu bir yüzyıl sonra Almagest VI.6'da uzun uzadıya tartıştı. Güneş veya Ay tutulmasının mümkün olduğu durumlarda Güneş ve Ay'ın geometrisi ve konumlarının sınırları Almagest VI.5'te açıklanmıştır. Hipparchus görünüşe göre benzer hesaplamalar yaptı. İki güneş tutulmasının bir ay arayla meydana gelebileceği sonucu önemlidir, çünkü bu gözlemlere dayandırılamaz: Pliny'nin belirttiği gibi biri kuzeyde, diğeri güney yarım kürede görülebilir ve ikincisine Yunanlar erişemezdi.
Bir güneş tutulmasının tahmini, yani tam olarak ne zaman ve nerede görüleceği, sağlam bir ay teorisi ve ay paralaksının uygun şekilde ele alınmasını gerektirir. Hipparchus bunu yapabilen ilk kişi olmalıdır. Titiz bir inceleme küresel trigonometriyi gerektirir, bu nedenle Hipparchus'un sonuçlarının eksik olduğundan emin olanlar, onun düzlemsel yaklaşımlarla yetinmiş olabileceğini tahmin etmelidir. Bu konuları, Suda’da bahsedilen bir eser olan Perí tēs katá plátos mēniaías tēs selēnēs kinēseōs ("On the monthly motion of the Moon in latitude", "Ay'ın Enlemdeki Aylık Hareketi Üzerine")'de tartışmış olabilir.
Astronomik aletler ve astrometri
Hipparchus ve onun öncülleri, astronomik hesaplamalar ve gözlemler için gnomon, usturlap ve çemberli küre gibi çeşitli araçlar kullandılar.
Hipparchus, uzun süre çıplak gözle yapılan gözlemler için kullanılan birkaç astronomik aletin icadı veya geliştirilmesiyle tanınır. Ptolemais'li Synesius'a (4. yüzyıl) göre ilk astrolabion’u yaptı: bu bir çemberli küre olabilirdi (ancak Batlamyus, Almagest V.1'de inşa ettiğini söylüyor); veya usturlab denilen düzlemsel aletin öncülü (İskenderiyeli Theon tarafından da bahsedilmiştir). Bir usturlab ile Hipparchus, sabit yıldızları gözlemleyerek coğrafi enlem ve zamanı ölçebilen ilk kişiydi. Daha önce bu, bir cücenin gölgesi ölçülerek, yılın en uzun gününün uzunluğu kaydedilerek veya scaphe olarak bilinen portatif aletle gündüz vakti yapılırdı. Batlamyus, Güneş ve Ay'ın görünen çapını ölçmek için Dioptra adı verilen Hipparchus'unkine benzer bir alet kullandığını söyler (Almagest V.14). İskenderiyeli Pappus bunu (o bölümün Almagest hakkındaki yorumunda) Proclus'un (Hypotyposis IV) yaptığı gibi tanımladı. Ölçekli 4 metrelik bir çubuktu, bir ucunda bir nişan deliği ve Güneş veya Ay diskini tam olarak gizlemek için çubuk boyunca hareket ettirilebilen bir kamaydı.
Hipparchus, küresel açılarla ilgili bilgisini, Dünya yüzeyindeki konumları belirtme sorununa uyguladı. Ondan önce, Messana'lı Dicaearchus tarafından bir ızgara (grid) sistemi kullanılıyordu, ancak Hipparchus, Dünya üzerindeki yerlerin enlem ve boylamlarının belirlenmesine matematiksel kesinliği uygulayan ilk kişiydi. Hipparchus, Cyrene'li coğrafyacı Eratosthenes'in (MÖ 3. yüzyıl) eseri üzerine üç kitapta bir eleştiri yazdı, Pròs tèn Eratosthénous geographían ("Against the Geography of Eratosthenes", "Eratosthenes Coğrafyasına Karşı") olarak adlandırılır. Bunu, kendi Geographia'sında Hipparchus'u eleştiren Amaseialı Strabon'dan biliyoruz. Görünüşe göre Hipparchus, Eratosthenes'in bahsettiği yer ve mesafelerde birçok ayrıntılı düzeltme yaptı. Görünüşe göre yöntemlerde pek fazla iyileştirme getirmedi, ancak ay tutulmalarında farklı şehirlerin coğrafi boylamlarını belirlemek için bir araç önerdi (Strabo Geographia 1 Ocak 2012). Ay tutulması dünyanın yarısında aynı anda görülebilir ve yerler arasındaki boylam farkı, tutulmanın gözlemlendiği yerel saat farkından hesaplanabilir. Yaklaşımı, doğru bir şekilde gerçekleştirilirse doğru sonuçlar verirdi, ancak kendi döneminde zaman işleyişinin doğruluğunun sınırlamaları bu yöntemi kullanışsız hale getirdi.
Yıldız kataloğu
Kariyerinin sonlarında (muhtemelen yaklaşık MÖ 135) Hipparchus, orijinali günümüze ulaşmayan yıldız kataloğunu derledi. Ayrıca gözlemlerine dayanarak takımyıldızları tasvir eden bir gök küresi inşa etti. Sabit yıldızlara olan ilgisi, bir süpernova gözleminden (Pliny'ye göre) veya Hipparchus'un verilerini Timocharis ve Aristillus tarafından yapılan daha önceki gözlemlerle bağdaştıramadığını söyleyen Batlamyus'a göre devinim keşfinden ilham almış olabilir. Daha fazla bilgi için bkz. Presesyonun keşfi. Raphael'in Atina Okulu adlı resminde Hipparchus, astronominin temsili figürü olarak göksel küresini tutarken tasvir edilmiştir.
Daha önce, MÖ 4. yüzyılda Knidoslu Eudoxus, yıldızları ve takımyıldızları Phaenomena ve Entropon adlı iki kitapta tanımlamıştı. Aratus, Eudoxus'un eserine dayanarak Phaenomena veya Arateia adlı bir şiir yazdı. Hipparchus, takımyıldızların yükselişi, doruk noktası ve ayarı için birçok yıldız pozisyonunu ve zamanını içeren Arateia -tek korunmuş eseri- üzerine bir yorum yazdı ve bunlar muhtemelen kendi ölçümlerine dayanıyordu.
Hipparchus, ölçümlerini çemberli küre ile yaptı ve en az 850 yıldızın konumunu elde etti. Hangi koordinat sistemini/sistemlerini kullandığı tartışmalıdır. Hipparchus'un kataloğundan türetilen Almagest’teki Batlamyus kataloğu ekliptik koordinatlarda verilmiştir. Ancak Delambre, Histoire de l'Astronomie Ancienne (1817) adlı eserinde, Hipparchus'un ekvatoral koordinat sistemini bildiği ve kullandığı sonucuna varmıştır; bu, Otto Neugebauer'in A History of Ancient Mathematical Astronomy (1975) adlı eserinde itiraz ettiği bir sonuçtur. Hipparchus, ekliptik koordinatlar ve ekvatoral koordinatların bir karışımını kullanmış görünüyor: Eudoxos hakkındaki yorumunda yıldızların kutupsal mesafesini (ekvator sistemindeki sapmaya eşdeğer), doğru yükselişini (ekvatoral), boylamını (ekliptik), kutup boylamını (hibrid) sağlar, ancak göksel enlemi vermez.
Çalışmalarının çoğunda olduğu gibi, Hipparchus'un yıldız kataloğu kabul edildi ve belki de Batlamyus tarafından genişletildi. Delambre, 1817'de Batlamyus'un çalışmaları hakkında şüphe uyandırdı. Almagest’teki yıldız kataloğunun Hipparchus'tan kaynaklanıp kaynaklanmadığı tartışıldı, ancak 1976-2002 istatistiksel ve mekansal analizler (R. R. Newton, Dennis Rawlins, Gerd Grasshoff, Keith Pickering ve Dennis Duke tarafından) Almagest yıldız kataloğunun neredeyse tamamen Hipparchus'a özgü olduğu kesin olarak gösterildi. Batlamyus bile (Brahe, 1598'den beri) astronomlar tarafından 1025 yıldızın hepsini gözlemlediğini belirttiği için (Syntaxis, kitap 7, bölüm 4) dolandırıcılıkla suçlandı: hemen hemen her yıldız için Hipparchus'un verilerini kullandı ve yüzyıl sonra, boylama 2°40' ekleyerek, yüzyılda 1°'lik hatalı şekilde küçük bir devinim sabiti kullanarak kendi çağına getirdi.
Her durumda, Hipparchus tarafından başlatılan çalışma kalıcı bir mirasa sahipti ve çok daha sonra El Sufi (964) ve Kopernik (1543) tarafından güncellendi. Uluğ Bey, 1437'de Semerkant'tan görebildiği tüm Hipparchus yıldızlarını Hipparchus'unkiyle aşağı yukarı aynı doğrulukta yeniden gözlemledi. Kataloğun yerini ancak 16. yüzyılın sonlarında Kassel'den Brahe ve Wilhelm IV, üstün yönetilen aletler ve teleskobun icadından önce bile bir büyüklük sırasına göre doğruluğu artıran küresel trigonometri aracılığıyla aldı. Hipparchus, klasik antik çağlardan Brahe'ye kadar en büyük gözlemci astronom olarak kabul edilir.
Yıldız büyüklüğü
Hipparchus'un yıldızların görünen büyüklüklerini en parlak 1'den en sönük 6'ya kadar sayısal bir ölçekte sıraladığı tahmin ediliyor. Bununla birlikte, bu sistem, MS 150 civarında onu yoğun bir şekilde kullanan Batlamyus'dan önce gelir. Bu sistem, büyüklükleri (kadirleri) logaritmik bir ölçeğe yerleştiren ve kadir 1 yıldızını kadir 6 yıldızdan 100 kat daha parlak yapan N. R. Pogson tarafından 1856'da daha kesin hale getirildi ve genişletildi, böylece her kadir bir sonraki en sönük büyüklükten 5√100 veya 2,512 kat daha parlak oldu.
Ekinoksların devinimi (MÖ 146-127)
Hipparchus genellikle MÖ 127'de ekinoksların deviniminin kaşifi olarak tanınır. Presesyon (devinme) üzerine iki kitabı, On the Displacement of the Solsticial and Equinoctial Points (Gündönümü ve Gündönümü Noktalarının Yer Değiştirmesi) ve On the Length of the Year (Yılın Uzunluğu Üzerine), her ikisi de Claudius Batlamyus'un Almagest’inde bahsedilmiştir. Batlamyus'a göre Hipparchus, Spica ve Regulus'un ve diğer parlak yıldızların boylamını ölçtü. Ölçümlerini selefleri Timocharis ve Aristillus'tan gelen verilerle karşılaştırarak, Spica'nın sonbahar ekinoksuna göre 2° hareket ettiği sonucuna vardı. Ayrıca tropik yılın (Güneş'in bir ekinoksa dönmesi için geçen süre) ve yıldız yılı (Güneş'in sabit bir yıldıza dönmesi için geçen süre) uzunluklarını karşılaştırdı ve küçük bir tutarsızlık buldu. Hipparchus, ekinoksların zodyak boyunca hareket ettiği ("devinme", "precessing") ve devinim oranının bir yüzyılda 1°'den az olmadığı sonucuna vardı.
Coğrafya
Hipparchus'un üç kitaptaki Against the Geography of Eratosthenes (Eratosthenes Coğrafyasına Karşı) incelemesi korunmamıştır. Bu konudaki bilgimizin çoğu, Hipparchus'un Eratosthenes'i kapsamlı ve çoğu zaman haksız bir şekilde, esas olarak coğrafi bölgelerin konumlarını belirlemedeki iç çelişkiler ve yanlışlıklar için eleştirdiği Strabon'dan geliyor. Hipparchus, bir coğrafi haritanın yalnızca enlem ve boylamların astronomik ölçümlerine ve bilinmeyen mesafeleri bulmak için üçgenlemeye dayanması gerektiğinde ısrar ediyor. Coğrafi teori ve yöntemlerde Hipparchus üç ana yenilik getirdi.
Yer seviyesi ızgarasını ilk kullanan, yıldız gözlemlerinden coğrafi enlemi belirleyen ve sadece Güneş'in yüksekliğinden değil, kendisinden çok önce bilinen bir yöntem olan ve coğrafi boylamın ay tutulmalarının uzak yerlerde eş zamanlı gözlemler yoluyla belirlenebileceğini öne süren ilk kişiydi. Çalışmasının pratik bölümünde, "iklim tablosu" olarak adlandırılan Hipparchus, onlarca bölge için enlemleri listeledi. Özellikle, Eratosthenes'in Atina, Sicilya enlemleri ve Hindistan'ın güney ucu için değerlerini iyileştirdi. İklim enlemlerini hesaplarken (enlemler en uzun gün dönümü gününün uzunluğuyla bağıntılıdır), Hipparchus, ekliptiğin eğimi için beklenmedik bir şekilde doğru bir değer kullandı, 23°40' (MÖ 2. yüzyılın ikinci yarısındaki gerçek değer yaklaşık olarak 23°43' idi), oysa diğer tüm antik yazarlar sadece kabaca yuvarlatılmış bir değer olan 24°'yi biliyorlardı ve Batlamyus bile 23°51' gibi daha az doğru bir değer kullandı.
Hipparchus, Helenistik Dönemde genel olarak kabul edilen Atlantik ve Hint Okyanusları ile Hazar Denizi'nin tek bir okyanusun parçaları olduğu görüşüne karşı çıktı. Aynı zamanda oikoumene'nin, yani karanın yerleşim bölgesinin sınırlarını ekvatora ve Kuzey Kutup Dairesi'ne kadar genişletir. Hipparchus'un fikirleri Batlamyus'un Coğrafyası’nda yansımasını buldu. Özünde, Batlamyus'un çalışması, Hipparchus'un coğrafyanın ne olması gerektiğine dair vizyonunu gerçekleştirmeye yönelik genişletilmiş bir girişimdir.
Modern spekülasyon
Hipparchus, 2005 yılında uluslararası haberlerde yer aldı, yine (1898'de olduğu gibi) Hipparchus'un göksel küresi hakkındaki verilerin veya onun yıldız kataloğundaki verilerin, takımyıldızlarını betimleyen hayatta kalan tek büyük antik gök küresinde (Farnese Atlas tarafından taşınan ve orta düzeyde doğrulukla takımyıldızlarını gösteren) korunmuş olabileceği ortaya çıktı. Daha iddialı 2005 raporunda çeşitli yanlış adımlar yer alır, bu nedenle alandaki hiçbir uzman, geniş çapta duyurulan spekülasyonları kabul etmiyor.
Lucio Russo, Plutarch'ın On the Face in the Moon adlı çalışmasında Newtoncu olduğunu düşündüğümüz bazı fiziksel teorileri rapor ettiğini ve bunların aslen Hipparchus'tan gelmiş olabileceğini söyledi; Newton'un onlardan etkilenmiş olabileceğini söylemeye devam etti. Bir kitap incelemesine göre, bu iddiaların her ikisi de diğer bilim adamları tarafından reddedildi.
Plutarch'ın Table Talk’undaki bir satır, Hipparchus'un on basit önermeden oluşturulabilecek 103.049 bileşik önerme saydığını belirtir. 103.049, on sembolden oluşan herhangi bir dizideki iki veya daha fazla ögenin ardışık alt dizilerinin etrafına bir veya daha fazla parantez çifti eklemenin yollarını sayan onuncu Schröder-Hiparkus sayısıdır. Bu, Hipparchus'un modern matematikte bağımsız olarak gelişen bir matematik alanı olan sayısal kombinatorik hakkında bilgi sahibi olduğuna dair spekülasyonlara yol açtı.
Mirası
Raphael'in 1509-1511 tarihli The School of Athens adlı tablosunda Batlamyus'un karşısında tasvir edilebilir, ancak bu figür genellikle Zerdüşt olarak tanımlanır.
ESA'nın Hipparcos Uzay Astrometri Misyonu'nun resmi adı Yüksek Hassasiyetli Paralaks Toplama Uydusu idi; Hipparchus'un adını hatırlatan ve anan bir backronym HiPParCoS yapmaktadır.
Ay krateri Hipparchus ve asteroit 4000 Hipparchus onun adını almıştır.
2004 yılında Uluslararası Uzay Onur Listesi'ne girdi.
Astronomi tarihçisi, matematik astronomu ve Paris Gözlemevi müdürü Jean-Baptiste Joseph Delambre, 18. yüzyılda (1821) astronomi tarihinde, Hipparchus'u Johannes Kepler ve James Bradley ile birlikte tüm zamanların en büyük astronomları olarak kabul etti. Los Angeles, California, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Griffith Gözlemevi'ndeki Gökbilimciler Anıtı, tüm zamanların en büyük altı gök bilimcisinden biri ve Antik Çağ'dan tek olan Hipparchus'un bir kabartmasına sahiptir. Johannes Kepler, Tycho Brahe'nin yöntemlerine ve gözlemlerinin doğruluğuna büyük saygı duyuyordu ve onu astronomi biliminin restorasyonu için temel sağlayacak yeni Hipparchus olarak görüyordu.
Semih Sancar
Mehmet Semih Sancar (7 Mart 1911 – 8 Aralık 1984) Türk asker. Türk Silahlı Kuvvetlerinin 16. Genelkurmay Başkanı.
Yaşamı
7 Mart 1911 tarihinde Erzurum'un İspir kazasına bağlı Tepecik köyünde doğdu. Anne ve babasını küçük yaşta kaybetti ve Erzurum'da bir yetimhaneye verildi. Daha sonra bir asker tarafından evlatlık alındı ve onun yanında büyüdü.
1930 yılında Kuleli Askerî Lisesinden, 1932 yılında topçu asteğmen rütbesiyle Harp Okulundan mezun oldu. 1934 yılında Topçu Sınıf Okulunu bitirdi. 1939 yılına kadar çeşitli topçu birliklerinde batarya takım komutanlığı yaptı. 1939 yılında girdiği Harp Akademisini 1942 yılında bitirerek kurmay olduktan sonra Genelkurmay karargâhında proje subaylığı, 3. Uçaksavar Alayında batarya komutanlığı, Hava Savunma Genel Komutanlığında karargâh subaylığı, 9. Kolordu Motorlu Topçu Alayında tabur komutanlığı, 3. Ordu Harekât Şubesinde kısım amirliği ve şube müdürlüğü, Kara Harp Akademisinde öğretim üyeliği ve 2. Kolordu topçu komutan yardımcılığı görevlerini yürüttü. 27 Mayıs Darbesinden sonra Gelibolu Kaymakamlığına getirildi ve kısa bir süre bu görevde kaldı.
1960 yılında tuğgeneral, 1963 yılında tümgeneral, 1966 yılında korgeneral ve 1969 yılında orgeneral rütbesine terfi etti. Tuğgeneral rütbesi ile 4. Tümen Komutanlığı, Genelkurmay Personel Başkanlığı ve Genelkurmay Harekât Başkanlığı, Tümgeneral rütbesi ile Harp Akademileri Komutan Vekilliği, 5. Kolordu Komutan Vekilliği ve Kara Kuvvetleri Harekât Kurmay Yarbaşkanlığı, Korgeneral rütbesi ile Kara Kuvvetleri Eğitim Kolordusu Komutanlığı ve 9. Kolordu Komutanlığı görevlerinde bulundu. Orgeneral rütbesinde 29 Ağustos 1969 - 29 Ağustos 1970 tarihleri arasında Jandarma Genel Komutanlığı, bu tarihten sonra 28 Ağustos 1972 tarihine kadar 2. Ordu Komutanlığı yaptı. 28 Ağustos 1972 tarihinde Kara Kuvvetleri Komutanlığına atandı.
Kıbrıs Harekâtı
20 Temmuz 1974 tarihinde başlayan Kıbrıs Harekâtı sırasında Genelkurmay Başkanıydı. Harekâtın başladığı günlerde dönemin Başbakan Yardımcısı Necmettin Erbakan'a şunları söyledi:
Mareşallik teklifi
Harekât sonrasında kendisine Başbakan Yardımcısı Necmettin Erbakan tarafından mareşal rütbesine terfi ettirilmesi teklif edildiyse de bu teklifi geri çevirdi. Gazeteci Uğur Dündar'ın Arena programında konuşan ve Kıbrıs Harekâtı sırasında Başbakan Yardımcısı olan Necmettin Erbakan, harekât sonrası dönemin Genelkurmay Başkanı Orgeneral Semih Sancar'a "mareşallik" teklif ettiklerini açıklamıştır. İlgili programda geçen konuşma şu şekildedir:
Emekliliği ve vefatı
6 Mart 1973 tarihinde atandığı Genelkurmay Başkanlığı görevinde, hükûmet tarafından bir yıl daha görev süresi uzatılarak 7 Mart 1978 tarihine kadar kaldı. Temmuz 1980 yılında Cumhurbaşkanı Vekili İhsan Sabri Çağlayangil tarafından Kontenjan Senatörü olarak Cumhuriyet Senatosu'na atandı. 12 Eylül Darbesi sonrası bu görevi sona eren Sancar geçirdiği ağır bir kalp krizi sonucu tedavi gördüğü GATA'da 8 Aralık 1984 sabahı öldü. Cebeci Askerî Şehitliğine defnedildi.
Kışladüzü, Körfez
Kışladüzü, Kocaeli ilinin Körfez ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kızıl Elma (dizi)
Kızıl Elma, Sinegraf imzalı, 2014 yılında TRT 1'de yayımlanan Türk yapımı aksiyon ve kurgu türündeki televizyon dizisidir. 2 sezondan oluşan dizi, 28. bölümü ile final yaparak sona erdi.
Köprülülü Hamdi
Köprülülü Hamdi Bey, (1888 - 18 Şubat 1920), Türk asker ve bürokrat.
1888'de Vardar'a bağlı Köprülü kasabasında doğdu. Babası Kolağası İbrahim Bey'di. Küçük yaşta yetim kaldığından, dayısı Celalettin Bey tarafından yetiştirildi. İlk öğrenimini Köprülülü kasabasında, orta öğrenimini Üsküp İdadisi'nde yaptı. Ardından İstanbul'a gelerek Mülkiye'yi bitirdi.
Memurluk yaşamına Kosova'da Maiyyet Memuru olarak başladı. 1912 yılında patlak veren Balkan Savaşına kadar bu görevde kaldı. Balkan Savaşı sırasında Yedek Subay olarak orduya katılıp, Kumanova Cephesi'nde Sırplara karşı savaştı. Vardar ordusunun ric'atı ile bu cephe çöktü ve Osmanlı birlikleri dağıldı. Hamdi Bey 200 kişilik bir kuvvetle, çarpışa çarpışa çete savaşı yaparak Edirne'ye, Mehmed Şükrü Paşa kuvvetlerine ulaştı. 10 Temmuz 1913 tarihinde Osmanlı kuvvetlerinin Edirne'yi Bulgar kuvvetlerinden geri almasından sonra, Edirne Polis Müdürlüğü İdâri Bölüm Başkanlığına, birkaç ay sonra da Edirne'ye bağlı Demirköy Kazası kaymakamlığına tayin oldu. Burada Bulgar sınırından sızan çetelerle mücadeleleri bizzat yönetti. 1915'te Malkara kaymakamı oldu. 1916'da Keşan kaymakamlığına nakledildi. Keşan'dan Balıkesir'in Sındırgı Kazası kaymakamlığına tayin oldu. 26 Temmuz 1917 tarihinde Edremit kaymakamlığına atandı.
Edremit kaymakamı iken 6 Nisan 1919'da Damat Ferit Paşa Hükûmeti tarafından ittihatçı olduğu için görevden alındı ve hakkında tutuklama kararı çıktı. Bu durumdan o tarihte Balıkesir Mutasarrıfı ve yakın arkadaşı olan Tunalı Hilmi sayesinde kurtularak Yunan işgali altındaki Burhaniye'ye gitti ve bölgedeki dağınık Kuvâ-yi Milliye'yi örgütledi.
Önce Ayvalık'taki Ali Çetinkaya ile sonra Bandırma'daki 61. Tümen Komutanı Kâzım Özalp ile güçbirliği yaptı. Balıkesir Kongresi'ne katıldı. 26/27 Ocak 1920'de Eceabat yakınlarında Fransız kuvvetleri denetimindeki cephaneliğe tarihe Akbaş Baskını olarak geçecek baskını 40 atlı arkadaşı ile birlikte düzenledi. Çok sayıda silah ve mühimmat ele geçirdi.
1919 yılının Ağustos ayında Balıkesir Heyet-i Merkeziye üyeliğine seçildi. Asker ve silah tedariki, Anzavur Ayaklanması, Yunan birliklerinin Soma - Salihli hattında gelişen taarruzlarında etkin rol aldı.
Ermenilere yapılan katliamlar listesi
Tarih boyunca Ermenilere yapılan katliamlar listesi.
Oğlum İçin
Oğlum İçin şu anlamlara gelebilir:
Sommerfeltia
Sommerfeltia Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Teugn
Teugn, Almanya yer alan Bavyera'daki Kelheim ilçesinde bir belediye.
Sonchella
Sonchella Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Kohei Shimoda
Kohei Shimoda (d. 8 Nisan 1989), Brezilyalı futbolcudur.
Savo Milošević
Savo Milošević (Okunuş: Savo Miloşeviç, Саво Милошевић, d. 2 Eylül 1973; Bijeljina), eski Sırp futbolcudur. Forvet mevkiinde görev almıştır. Şu anda Karadağ millî futbol takımında yardımcı antrenörlük yapmaktadır. Futbola profesyonel olarak Partizan'da başlamıştır. Aston Villa, Real Zaragoza, Parma,Espanyol, Celta Vigo ve Osasuna takımlarında da oynamıştır. Sırbistan millî futbol takımının en çok forma giyen oyuncularındandır.
Çirek peyniri
Çirek peyniri (Penire çırık veya Penire çırkırı) bir çeşit peynirdir.Çirek peyniri koyun sütünden üretilmektedir. Yüksekova Çirek Peyniri 18.04.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Šaban Šaulić
Šaban Šaulić (Sırpça: Шабан Шаулић; 6 Eylül 1951; Şabaç, Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti-17 Şubat 2019), Sırp şarkıcı. Dajte mi utjehu isimli ilk albümünü 1969 yılında henüz 18 yaşında iken çıkardı. Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti için askerlik görevini şimdi Makedonya Cumhuriyeti toprakları içinde bulunan Manastır'da yaptı. Yugoslavya'da en çok satan sanatçı oldu ve hala Eski Yugoslavya'nın en çok satanları arasında yer alır. Sanatçı 17 Şubat 2019'da 67 yaşında ölmüştür.
Yavuz Sultan Selim, Körfez
Yavuz Sultan Selim, Kocaeli ilinin Körfez ilçesine bağlı bir mahalledir.
Örensu
Örensu, Batman ilinin Kozluk ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Subhi olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Batman il merkezine 34 km, Kozluk ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.
Wertheim Piano
Wertheim Avustralya kökenli bir piyano markası. Daha önceden Melbourne'ün Richmond bölgesinde üretilen Wertheim, 1908-1935 yılları arasında 18.000 piyano satmıştır.
Genellikle okullarda ve çeşitli merkezlerde kullanılan Wertheim'lar uzun süre akord edilmeden kullanılabilinmesiyle ünlüdür. Ayrıca piyano öğretmenleri ve ünlü sanatçılar tarafındanda kullanılır. Ünlü piyanist Dame Nellie Melba canlı performanslarında kullanmak üzere Wertheim piyanolar sipariş etmiştir.
1920'lerde Wertheim ailesi oldukça büyük bir üne kavuşmuş ve kısa sürede çok başarılı olmuştur. Fakat 1929 yılındaki kriz nedeniyle piyano satışlarının durma noktasına gelmesi fabrikanın 1935'te kapanmasına neden olmuştur. Wertheim markası halen Avustralyalı bir firmadır fakat üretim Çin ve Güney Kore'ye kaydırılmıştır.
Erken Tarih
Hugo Wertheim babası Meyer Wertheim tarafından Frankfurt, Almanya'dan Melbourne'a aile işi olan dikiş makinaları satmak için oldukça zengin bir adam olarak gitmiştir. Bourke & Collins caddesinde iki adet showroom açmıştır. Bu showroomlarda Almanya'da üretilen bisiklet, piyano ve armonika gibi şeyler satmaya başladı, fakat daha sonra ilgisini piyanolara yöneltti. Daha sonraları (yaklaşık olarak 1880'lerde) yeni kolonileşmiş Avustralya'ya Almanya'dan gelen ucuz piyanoları getirtmeye başladı. Bunları yeniden düzenleyip daha pahalıya satıyordu. Satışların iyi gitmesi üzerine en büyük oğlu olan Herbert'ı A.B.D'ye piyano yapımını ve üretimini öğrenmesi ve kıtayı dolaşması için gönderdi.
1908-1918
Wertheim'ın oğlu Amerika kıtasındayken, Wertheim bir mimar olan Nahum Barnet ile anlaştı. Fabrikayı bu mimara yaptıran Wertheim fabrikanın yapımı için 25$-75$ bin dolar arası bir harcama yaptı. Dönemine göre oldukça modern bir görünüme sahip olan fabrika tüm Avustralya halkının dikkatini çekti. Dönemin başbakanı Alfred Deakin fabrikanın açılışına katıldı. Fabrika R. McDonald tarafından 16,000m2 üzerine yapıldı. Kendine ait bir jeneratörü ve tramvay hattı vardı. Bunun sonucu olarak fabrika Avustralya'daki en büyük piyano fabrikası oldu ve 300 çalışanıyla yılda 12'si büyük olmak üzere yaklaşık 2,000 adet piyano ürettiler.
1919-1935
Hugo Wertheim 1919 yılında öldü ve fabrikayı oğlu Hebbert'a bıraktı. Babasının fabrikaya olan yatırımları sayesinde aile uzun bir süre Avustralya sosyetesinin bir parçası oldu. Bu Yahudi bağlantılarını kesmiş bir aile olan Wertheim'ler için anti-Semitizm zamanında oldukça büyük bir başarıydı. Fakat 1920'de ailenin 3. nesli fabrikayı yönetmekte ataları kadar istekli olmadılar. Bunun üzerine 1929'daki bunalım da eklenince Wertheim ailesi şirketin bir kısmını satmak zorunda kaldı.1930 yılındaki büyük bunalıma bir de wireless teknolojisinin bulunması da eklenince fabrika 1935'te kapandı. Açık kaldığı 27 yıl boyunca 18,000 piyano üretmişti.
Yakın Tarih
Fabrikanın kapanması aile içinde bir çatışmaya sebep oldu. Hebbert piyano üretmeye devam etmek istiyordu fakat annesi buna karşı çıktı. Annesinin yönetim kurula verdiği teklifle fabrika Heinz şirketine satıldı.1950'lerde televizyonların yaygınlaşmasıyla birlikte ise GTV 9 stüdyolarına dönüştü.
1908-1935 piyanoları
Piyanolar Bendigo, Richmond'da ustalıkla üretiliyordu. Yapımda kullanılan materyallerin hepsi Avustralya malıydı. Bunlar Victoria eyaletinde üretilen ilk piyanolar bunlardı. Genellikle okullarda ve çeşitli merkezlerde kullanılan Wertheim'lar uzun süre akord edilmeden kullanılmasıyla ünlüdür. Ayrıca piyano öğretmenleri ve ünlü sanatçılar tarafından da kullanılır. Hasar görmemiş ya da restore edilmiş Wertheim'lar oldukça pahalıya alıcı bulabilir.
Günümüzde Piyanolar
Wertheim'lar hala üretilmektedir. Seul, Güney Kore'de ve Tientsin, Çin'de World of Music adı altında Fabrikalar bulunmaktadır. Altın seri Çin'de Platinyum seri ise Güney Kore'de üretilmektedir.
Sondottia
Sondottia Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Galatasaray Sergileri
Galatasaray Sergileri, 1916-1951 yılları arasında her yıl ağustos ayında İstanbul'da önceleri Galatasaraylılar Yurdu'nda (Società Operaia), daha sonra Galatasaray Lisesi'nde açılan ve Türkiye'de resim sanatının gelişiminde önemli etkisi olan geleneksel karma sergidir.
Türkiye'nin ilk uzun süreli sanat etkinliği olan Galatasaray sergilerinde 35 yıllık süreçte 350 sanatçının 6 bin kadar eseri sergilenmiştir.
Osmanlı Ressamlar Cemiyeti (1921’de Türk Ressamlar Cemiyeti, 1926'da Türk Sanayii Nefise Birliği ve 1929'da ise Güzel Sanatlar Birliği adlarını aldı)  tarafından düzenlenen sergide,  orta büyük salonda “Usta” tablolar; yandaki sınıflarda amatör gençlerin, kimi zaman da Sanayii-Nefise Mektebi öğrencilerinin, çalışmaları sergilenirdi. Giriş olarak “duhuliye” denilen bir ücret alınırdı. O dönemde her sergi, aydınlar ve halk için yılın önemli bir kültür olayı idi.
Takaya Osanai
Takaya Osanai (小山内 貴哉), Japon futbolcudur.
Galatasaray Sergileri
Galatasaray sergilerinin doğuşu
1910'larda resim öğrenimi için Avrupa'ya giden İbrahim Çallı, Hikmet Onat, Nazmi Ziya Güran, Feyhaman Duran, Hüseyin Avni Lifij ve Namık İsmail gibi sanatçılar, I. Dünya Savaşı başlayınca Türkiye'ye döndüler. Çallı Kuşağı ya da "1914 Kuşağı" olarak anılan bu sanatçılar eğitim gördükleri Fransa ve Almanya'da izlenimciliği tanıyıp; Türkiye'de de bu akım doğrultusunda çalıştılar. Resimlerini önce Galatasaraylılar Yurdu'nda, ardından da Galatasaray Lisesi'nde sergilemeye başladılar. Böylece "Galatasaray Sergileri" doğdu.
1916 sergisi
Galatasaray sergilerinin ilki, Osmanlı Ressamlar Cemiyeti tarafından 1916 ilkbaharında Veliaht Abdülmecit'in himayesinde Galatasaraylılar Yurdu'nda açıldı. Sergiye 49 sanatçı, 190 eserle katıldı. Daha önce bu kadar çok sayıda sanatçının eserini içeren ve kalite bakımından birbirine yakın tabloların yer aldığı bir sergi açılmamış olduğu için çok büyük ilgi uyandırdı. Sanatçıların ve yapıtların isimlerinin yer aldığı 12 sayfalık bir katalog hazırlanmıştı
1917 sergisi
İkinci sergi, 1917'de Galatasaraylılar Yurdu'nda açıldı. Bu sergide Maarif Vekaleti Namık İsmail'in "Tefekkür" adlı tablosunu ödüllendirerek “Elvah-ı Nakşiye Koleksiyonu”na dahil etmiştir.
1921 sergisi
1921 sergisi Galatasaray Lisesi'nin resim dershanesiyle yanındaki iki sınıfta düzenlendi. O sene "Osmanlı Ressamlar Cemiyeti", "Türk Ressamlar Cemiyeti" adını almıştı. Yeni cemiyetin tüzüğü ve sergilere ilişkin aldığı yeni kararlar serginin kataloğunda yer aldı. Ağustos ayı süresince açık kalacak sergilere katılabilmek için bir heyet oluşturulması ve sergilenecek eserler bu heyetin denetiminden geçmesi kararlaştırılmıştı.
1922 sergisi
Halife Abdülmecit himayesinde düzenlendi. İlk defa bir nü eser sergide yer aldı. Bu, Namık İsmail Bey'in "Üryan" isimli tablosudur.
1923 sergisi
Türk Kurtuluş Savaşı'nın zaferle sonuçlanmasından sonra gerçekleşen ilk sergi olan 1923 sergisinin açılışında Halife Abdülmecid Efendi adına yaveri Ekrem Bey, Gazi Mustafa Kemal Paşa ve eşi adına mebus Hamdullah Suphi Bey, Besim Ömer Paşa, Ruşen Eşref, Yakup Kadri, Yusuf Akçura beyler, Türk Ocağı Yönetim Kurulu, ressamlar, gazeteciler bulundu. .
1924 sergisi
1924 sergisinin açılışı Reisicumhur adına vali Raşit Bey tarafından yapıldı. 1923 sergisinde Mustafa Kemal'i temsilen bulunan Hamdullah Suphi Bey konuşmasında sanatçıların ulusal konuları ele almasını açıkça istemişti. Bu isteği dikkate alan sanatçılar, 1924 sergisi için daha çok Türk Kurtuluş Savaşı resimleri hazırladılar ve yapıtlarının çoğu resmi kurumlar tarafından alındı
Sergilerin Ankara'ya taşınması
İcra Vekilleri Heyeti, 1926'da "Türk Sanayi Nefise Birliği" adını alan cemiyetin sergilerini artık Ankara'da açmasına karar verdi. Galatasaray sergileri de devam ediyor, ancak Ankara'da açılan sergide satılmayan tablolar sergileniyordu. Bu durum, Galatasaray sergilerine ilginin azalmasına sebep oldu.
1927 sergisi
1927'de düzenlenen 11. Galatasaray Sergisi Türk resminde yeni bir evrenin başlangıcı oldu. Sergide 1914 Kuşağı'nın yanı sıra, o günlerde Avrupa'dan yeni dönen Zeki Kocamemi ve Ali Avni Çelebi gibi genç sanatçılar da yer aldı. Bu iki sanatçının kübizmden dışavurumculuğa kadar dönemin bütün eğilimlerini özümsemiş olduklarını yansıtan inşacı (konstrüktif) yapıtları, izlenimci yaklaşımın artık etkisini yitirdiğini gösteriyordu. 1929'da Ali Avni Çelebi, Zeki Kocamemi, Refik Epikman, Cevat Hamit Dereli, Mahmut Cüda ve Nurullah Berk gibi genç kuşak sanatçıların öncülüğünde Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği kuruldu. Müstakiller, 1929’da Galatasaray Sergileri’nin antitezi olarak Beyoğlu’nda boş bir birahanede ilk sergilerini açtı.
Galatasary sergilerinin sonu
1951'de Galatasaray Lisesi, 35 yıldan beri süre gelen bu etkinliğe son kez ev sahipliği yaptı. 1952 yılında yapılması planlanan Galatasaray Sergisi, bütün hazırlıklar yapılmı olmasına rağmen, okul binasındaki tadilat gerekçesiyle yapılamadı. Beyoğlu'nda daha uygun bir sergi mekanı arayan Güzel Sanatlar Birliği, söz konusu sergiyi ancak Kasım 1952 tarihinde Amerikan Haberler Merkezi'nde açabildi. Sergiler “Güzel Sanatlar Birliği İstanbul Sergisi” olarak devam eder. Güzel Sanatlar Birliği Resim Derneği, daha sonraki yıllarda Fransız Kültür Merkezi ve Taksim Sanat Galerisi'nde açtığı bu sergileri halen sürdürmektedir.
2018 Akdeniz Oyunları'nda Mısır
Mısır, İspanya'nın Tarragona kentinde yapılan 2018 Akdeniz Oyunları'na katıldı. 177 Mısırlı sporcu Tarragona 2018'de mücadele verdi. Organizasyonda 18'i altın, toplam 45 madalya kazanan ülke, madalya sıralamasının 5. basamağında yer aldı.
Türkiye'de en çok hasılat yapan filmler listesi
Aşağıdaki listeler Türkiye'de en çok hasılat yapan filmleri temsil etmektedir. Bu liste, filmlerin yan gelirlerini (yani, ev video kiralama ve satış ve televizyon yayını) değil, yalnızca sinemadaki gişe kazancını açıklar.
Oğlum İçin (film, 1950)
Oğlum İçin, Avni Dilligil'in senaryosunu yazdığı ve yönettiği 1950 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı Berkman Film adına Dilaver Berkman'dır. Görüntü yönetmenliğini Onnik Kalustyan üstlenmiştir. Filmin müzik yönetmenliğini Kadri Şençalar yapmıştır.
Konusu
Filmin konusu bir eşkıyayı takip etmek üzere görevlendirilen bir subayın öyküsüdür.
Nikolay Nikolayeviç Romanov
Grandük Nikola Nikolayeviç (Rusça: Великий князь Никола́й Никола́евич (Мла́дший)) (d. 18 Kasım 1856 – ö. 5 Ocak 1929), I. Dünya Savaşı'nda bir Rus general. Savaşın ilk yılında ana cephede Rus ordularının başkomutanlığını yaptı, sonra Kafkasya'da başarılı bir başkomutanlık görevi yürüttü. 1915-1917 yılları arasında Rusya'nın Kafkasya Valisi olarak görev yaptı ve Tiflis'te yaşadı. I. Nikolay'ın torunudur.
Kaynakça
Nikolay'ın av köşkü
NGC 6052 Grubu
NGC 6052 Grubu (ayrıca LGG 403 olarak da bilinir), Herkül ve Yılan takımyıldızları bölgesinde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunan ve 13 üyeden oluşan bir gökada grubudur. Gruba isini veren gökada, etkileşim halindeki bir gökada çifti olan NGC 6052'dir.
Üyeler
* LGG Kataloğu kayıt sırasına göre sıralanmıştır.
George Shearing
Sör George Albert Shearing, (13 Ağustos 1919 – 14 Şubat 2011), Discovery Records, MGM Records ve Capitol Records için kayıt yapan popüler bir caz grubunu uzun yıllar yöneten İngiliz caz piyanistiydi. 91 yaşında New York'ta kalp yetmezliğinden öldü.
Soroseris
Soroseris Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Yeniyalı, Körfez
Yeniyalı, Kocaeli ilinin Körfez ilçesine bağlı bir mahalledir.
2016 Avrupa Güreş Şampiyonası - Erkekler serbest 61 kg
Erkekler serbest 61 kg, 2016 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda düzenlenen bir yarışmadır ve 10-11 Mayıs'ta Letonya'nın Riga şehrinde düzenlenmiştir.
Masato Yamazaki (1990 doğumlu futbolcu)
Masato Yamazaki (山﨑 正登), Japon futbolcudur.
Doğu kayını
Doğu kayını (Fagus orientalis), kayıngiller (Fagaceae) familyasından 40 m'ye kadar boylanabilen düzgün gövdeli bir kayın türü.
Morfolojik özellikleri
Çok sayıda pullarla örtülmüş bulunan iğ biçimindeki sivri uçlu ve büyük tomurcuklar sürgünlere açı yapacak şekilde dizilmiştir. Sürgünler koyu kahverenginde veya kırmızımtırak kahverenginde olup oldukça ince, çıplak veya parlak, sürgün ucuna doğru hafif tüylü olup üzerinde bol sayıda küçük lentiseller bulunur.
Yaprak sapının sürgün üzerinde bıraktığı iz yarım daire biçiminde olup üzerinde, yanlarda birbirine yakın ikişer, ortadakinde ise çok sayıda belirgin iki kulakçık izi vardır.
Erkek çiçekler birçoğu bir arada uzun bir sapın ucunda toplanmıştır. Kupula 2 cm boyunda, kupulanın dibindeki pullar geniş şerit biçimindedir.
Dağılımı
Türkiye'de yayılışını Karadeniz sahillerinde yapar. Marmara Bölgesinde, Sinop, Vezirköprü, Bolu, Kocaeli'de yer yer görülür. Doğu Karadeniz'de bütün sahil boyunca 1000–1700 m yükseltilerde sakallı kızılağaç, doğu ladini ve büyük yapraklı ıhlamurla karışık veya saf ormanlar kurar.
ISO 3166-2:AZ
ISO 3166-2:AZ, ISO tarafından verilen Azerbaycan'a ait bir alan kodudur. Bütün ilçelerde alan kodu ISO 3166-1'dir.
Spaniopappus
Spaniopappus Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Prens Charles Dağları
Prens Charles Dağları, Doğu Antarktika'da Mac. Robertson Toprağı'nda bulunan bir sıradağdır. Dağlar, diğer dağınık tepelerle birlikte yaklaşık 418 km uzunluğunda bir yay oluşturur ve kuzeydeki Starlight Dağı'nın çevresinden güneydeki Goodspeed Nunataks'a kadar uzanır. En yüksek zirvesi ise Menzies Dağı'dır (3,228 m).
Koreli ressamlar listesi
Bu liste Koreli ressamların bir listesidir, herhangi bir Koreli'nin kendisini tanıtmıyordur.
2022 Tirreno-Adriatico
2022 Tirreno-Adriatico, 7-13 Mart 2022 tarihleri arasında İtalya'da düzenlenen bir yol bisikleti etap yarışıdır. Tirreno-Adriatico'nun 57. sürümü ve 2022 UCI Dünya Turu'nun beşinci yarışıdır. Genel klasmanı Sloven bisikletçi Tadej Pogačar lider tamamlamıştır.
Takımlar
18 UCI WorldTeams ve altı UCI ProTeams, yarışa katılan 24 takımı oluşturdu. Altı bisikletçiyle yarışa katılan, yedi bisikletçiden oluşan tam bir kadroyla katılmayan tek takımdı. Toplamda 167 bisikletçi yarışa başladı.
UCI Dünya Takımları
UCI Pro Takımlar
Vistül Lagünü
Vistül Lagünü (Lehçe: Zalew Wiślany; Rusça: Калининградский залив; Almanca: Frisches Haff; Litvanca: Aistmarės), 56 mil (90 km) uzunluğunda, 6 ila 15 mil (10 19 km kadar) genişliğinde ve Baltık Denizi'nden Vistül Kordonu'yla ayrılan derin acı su lagünüdür. Şimdi Vistula Körfezi olarak da biliniyor. Modern Almanca'da lagünün adı, Frisches Haff'tır. Bu isim daha önceki halinden Friesisches Haff'tan türetilmiştir.
Coğrafya
Lagün, Vistula Nehri'nin birkaç kolunun, özellikle Nogat'ın ve Pregolya Nehri'nin ağzıdır. Baltiysk Boğazı ile Gdańsk Körfezi'ne bağlanır.
Polonya ile Rusya, lagünü paylaşmaktadır.
Lagün üzerindeki yerleşim yerleri arasında Rusya'nın Kaliningrad Oblastı'nda yer alan Kaliningrad, Baltiysk ve Primorsk ve Polonya'nın Elbląg, Tolkmicko, Frombork ve Krynica Morska şehirleri bulunmaktadır. Polonya'nın Elbląg limanı, lagünde önemli miktarda ticaret trafiğini oluşturyordu ancak mevcut sınır durumu nedeniyle bu azaldı. Kaliningrad ve Baltiysk şu anda lagündeki başlıca limanlardır.
Polonya'da nesli tükenmekte olan Önemli Kuş Alanı.
Etimoloji
Vistula Lagünü adının en eski versiyonu, tarihi kaynaklarda Hedeby'li Wulfstan tarafından 9. yüzyılın sonunda Estmere olarak kaydedilmiştir. İsim, iki Eski Prusya kelimesinin birleşimiydi:
Dolayısıyla, Vistula Lagünü adının bilinen en eski anlamı "Aesti'nin lagünü veya denizi" idi. Eski Prusya adı, Modern Litvanca'da orijinal anlamını koruyan Aistmarės olarak hala kullanılmaktadır.
Alman işgali
Üç yüz yıldan fazla bir süre sonra, 13. yüzyılın ilk yarısında, Vistula Lagünü adı, Baltık Denizi'nin çağdaş adı olan Mare Salsum'un aksine, Töton Şövalyeleri tarafından Latince versiyonunda Mare Recens olarak yayınlanan tapularda geçer. Sonra 1251'de Mare Recens et Neriam ve son olarak 1288 Recenti Mari Hab (Haff) hakkında bir kayıt var ki bu da daha sonra Alman "Frisches Haff" = "Tze Lagün" ile örtüşmektedir.
Tarihi
1772'den 1918'e kadar lagün, 1871'de Alman İmparatorluğu'nun bir parçası olan Prusya Krallığı'nın bir parçasıydı. 1920 ile 1946 arasında Almanya ile Danzig Serbest Şehri arasında bölündü. 1945'ten beri doğu kısmı Rusya'ya (eski adıyla SSCB) aittir, Polonya lagünün batı tarafında yüzölçümünün %43,8'ine sahiptir. Sınırdaki idari bölgeler Polonya'nın Varmiya-Mazurya Voyvodalığı ve Rusya Kaliningrad Oblastı olarak bölünmüştür.
Lagünle ilgili tarihi olaylar
Ocak ayından Mart 1945'e kadar yaklaşan Kızıl Ordu'dan kaçan Almanların Doğu Prusya'dan tahliyesi boyunca yaşanan bir dramlardan bir tanesi burada yaşanmıştır. Mülteciler donmuş lagünün üstünden batıya doğru göçerken 26 Ocak'ta lagünün Elbląg kısmına ulaşan Kızıl Ordu, lagünün üzerindeki mültecilere ateş açmış ve lagün üzerindeki mülteciler ya ölmüş ya da kırılan buzun içine düşmüştü.
Yakup Bugun
Yakup Bugun (d. 5 Eylül 1987; Sarıgöl, Manisa), Türk futbolcudur. 2. Lig ekiplerinden Pendikspor'da oynamaktadır.