cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Küba Füze Krizi
Füzeler
Bir görüşe göre Küba bunalımının ortaya çıkardığı tehlike gerçek olmaktan çok görünüşteydi. Bu görüşe göre füzelerin yerleştirilmesi dönemin SSCB lideri Nikita Kruşçev açısından becerikli bir "Soğuk Savaş" oyunuydu ve füzeler dönemin ABD Başkanı J. F. Kennedy zorladığı takdirde sökülmek üzere yerleştirilmişti. Ancak sökme bedeli olarak Kruşçev, bazı ödünler beklemekteydi: Küba’nın işgal edilmeyeceğine dair güvence ve SSCB toprakları yakınına (özellikle Türkiye'ye) yerleştirilmiş füzelerin sökülmesi.
Füzelerin yerleştirilme amacı ne olursa olsun Küba ile SSCB arasında gelişen bu ilişkiler ABD’yi bir müdahaleye doğru itmeye başladı. ABD Başkanı Kennedy, 1962 yılı Ekim ayının hemen başında verdiği bir demeçte şu olasılıkların gerçekleşmesi halinde Küba'ya müdahale edeceğini açıkladı: Küba'daki Amerika'ya ait Guantanamo Üssü, Panama Kanalı, öteki Latin Amerika ülkeleri veya kıtadaki Amerikalıların hayatları tehlikeye girerse; Cape Canaveral İstasyonu'na müdahale edilirse veya SSCB Küba'da saldırgan üsler kurarsa.
Bunalım
14 Ekim 1962'de bir ABD casus uçağı Küba'daki inşaatı devam eden nükleer füze rampalarını tespit etti. ABD’de seçim mücadelesinin hızlandığı bir dönemde 16 Ekim 1962 günü dönemin ABD Savunma Bakanı Robert McNamara Küba’da füze üslerini belirleyen hava fotoğraflarını Başkan Kennedy’e gösterdi. Fotoğraflardan edinilen bilgiye göre, Sovyet füzeleri yerleştirilmeye başlanmıştı ama ateşlemeye hazır hale gelmeleri için bazı parçaların Küba’ya gelmesi gerekiyordu.
Kennedy teknik danışmanlarıyla uzun süren toplantılar yaptıktan sonra Küba’nın denizden abluka altına alınmasına karar verdi. ABD, abluka kararı konusunda Birleşmiş Milletler’e, OAS’a veya NATO’ya danışmadı ve sadece bu örgütleri kararından haberdar etmekle yetindi.
22 Ekim 1962 tarihinde abluka uygulanmaya başladı. Bu sırada, Atlantik Okyanusu’nda seyreden Sovyet gemileri Küba’ya yaklaşmaktaydı. Bu gemiler ablukaya uymadıkları takdirde batırılacaklardı. Kruşçev ilk tepki olarak saldırı değil, savunma silahı taşıdığını söylediği gemilerin durması için emir vermeyeceğini açıkladı. Bu durum gerilimi daha da tırmandırdı.
Kruşçev, 27 Ekim 1962’de Kennedy’ye gönderdiği mektupta, ABD’nin Türkiye’deki benzer füzeleri sökmesi halinde (ABD 1959 yılında Türkiye ile anlaşmış ve 1961 yılında Türkiye’ye Jüpiter füzeleri yerleştirmişti. Füze durumları Türk halkına 40 yıl sonra açıklandı veya belgelendirildi.) SSCB’nin de Küba’dakileri sökeceğini, Türkiye’nin toprak bütünlüğüne ve bağımsızlığına saygı göstereceğini, içişlerine karışmayacağını ve işgal etmeyeceğini belirtmiş ve Küba’daki füzelerin sökülmesinin karşılığı olarak ABD’nin de aynı güvenceleri Küba açısından vermesi gerektiğini eklemiştir.
ABD Başkanı Kennedy kısa vadeli tedbirlerle uzun süreli tedbirleri birbirinden ayırmaktaydı. Kennedy için önemli olan ABD’ye yönelik tehdidin ortadan kaldırılmasıydı. Jüpiterler ise daha sonra ele alınacak bir düzenleme içinde düşünülebilirdi.
ABD’ye göre pazarlık unsurları da birbirine uymamaktaydı. Bir yanda birdenbire Küba’ya yerleştirilen füzeler öte yanda çok önce yerleştirilmiş bulunan ve yerleştirildikleri anda SSCB’nin tepkisiyle karşılaşmadığı için üstü kapalı olarak kabul edilmiş füzeler bulunuyordu.
Kruşçev, 28 Ekim 1962’da Kennedy’ye ikinci bir mektup yazmıştır. Bu mektupta Türkiye’deki Jüpiter füzelerinden hiç bahsedilmemiş ve Kennedy’nin önerilerine sıcak bakıldığı vurgulanmıştır. Kennedy, aynı gün Kruşçev’e bir mektup göndermiş ve sağduyulu kararından dolayı kendisini tebrik etmiştir. Amerika'da Büyükelçiler nezdinde yapılan son görüşmede Sovyet elçi Küba'daki füzelerin kaldırmasının ancak Türkiye'deki füzelerin kaldırılmasına bağlayacak Amerikan elçi yedekte tuttuğu kozu kullanıp "Zaten Türkiye'ye koyduğumuz füzeler eskimişti 6 ay içerisinde kaldıracaktık" demiştir. (Amerikan Elçi Kenndy'nin kardeşi bakandır ve ayrıca Sovyet Elçi ile görüşmeden önce Türkiye'deki füze kozunu en son seçim olarak kullanmasını kararlaştırmışlardır.) Füzelerin Sovyetlerin aynı dönemde kaldırılmamasının sebebi ise gelişen olaylar karşısında medyada sıkıntı çeken Kennedy'nin Türkiye'deki füzelerin kaldırılmasının altında kalabilecek olmasıdır. Amerikan Elçi bu gizli maddenin sadece Sovyet kurmaylar tarafından bilineceği, Türkiye'deki füzelerin kaldırılmasının kamuoyu tarafından bilinmesinin anlaşmayı bozacağı ve askerî müdahalenin kaçınılmaz olacağını söylemiştir. Bir ihtimal de, Kruşçev sadece ülkesinin böyle bir tehlikeyle karşı karşıya kalmaması için başkanlık koltuğundan indirilirken bu gizli maddeyi açıklamamıştır ama Sovyetler kendini tehdit eden yakınındaki nükleer füzelerden kurtulmuştur.
28 Ekim 1962 tarihli mektuplar ve ABD’nin Küba’ya uygulanan ablukayı kaldırmasıyla bunalım atlatılmıştır.
Kruşçev’in füzeleri sökme kararı, NATO’da da rahatlama yaşanmasına neden oldu. Çünkü, 28 Ekim 1962 tarihli NATO Konseyi toplantısında ABD, Küba’yı işgal hareketine girişirse Türkiye’nin Sovyet işgaline uğrayabileceği ve NATO’nun savaşa sürüklenebileceğine değinilmişti. NATO Konseyi’ndeki bazı delegeler ABD’den Küba’yı işgal etmeme garantisi istemiş, ABD delegesi ise bu güvenceyi vermekten kaçınmıştı.
Kuf
Kuf (ק) harfi İbrani alfabesinin 19. harfi olup ebced hesabındaki değeri 100'dür. Karşılıkları, Arap alfabesinde Kaf, Latin alfabesinde K ve Q, ve Yunan alfabesinde Kopa'dır.
Modern İbranicede Kaf ve Kuf harflerinin telaffuzu açısından bugün bir fark görülmezken Irak Yahudileri "Q", Temaniler ise "G" olarak telaffuz ederler.
One Night Only (şarkı)
"One Night Only", 1981 yılında Dreamgirls adlı broadway müzikali için Tom Eyen tarafından yazılan ve Henry Krieger tarafından bestelenen şarkıdır. 2006 yılında Dreamgirls filminin özgün film müzikleri albümü için Beyoncé tarafından seslendirilmiştir.
Admiralty Adaları
Admiralty Adaları, Büyük Okyanusun güneybatısında Bismark Takımadalarının uzantısı olan adalar grubu. 18 adadan oluşan Admiralty Adaları Papua Yeni Gine'ye bağlıdır. Toplam yüzölçümü 2,100 km²'dir. Adalar yüzölçümünün büyük bir bölümünü oluşturan Manus Adası volkanik kökenlidir, adaların ana yerleşim merkezi Lorengau da burada yer alır. Nüfusun tamamına yakını Manus Adası'nda yaşar. Nüfus: 24,000 (1984)
1528'de İspanyol denizci Alvaro Saavedra'nın uğradığı sanılan adalar 1616'da Hollandalı Willem Schouten tarafından keşfedildi.1767'de İngiliz kaptan Philip Carteret adalara bugünkü adını verdi. 1884'te Alman protektorasının bir parçası haline gelen adalar 1914'te Avustralya tarafından işgal edildi; 1921'de bu ülkenin mandası altına girdi. Bir süre (1942-1944) Japon işgali altında kaldıktan sonra 1946'da Birleşmiş Milletler Yeni Gine Vesayet Bölgesi'ne dahil edildi. Papua Yeni Gine 1975'te bağımsızlığına kavuşunca Admiralty Adaları da bu ülkeye katıldı.
Ekonomisi temelde tarıma dayalı olan Admiralty Adalarının başlıca ürünleri kopra ve kahvedir. 1972'de Manus:'ta bakır yatakları bulunmuştur. Melanezyalı olan yerli halk balıkçılık ve ticaretle uğraşır.Halkın çoğunluğu II. Dünya Savaşı'ndan sonra ortaya çıkmış olan bir külte inanır; dinsel-siyasi bir akım olan kültte, atalarının onlara uygar dünya nimetlerini ulaştıracağı inancı vardır.
Domenico Trezzini
Domenico Trezzini (d. 1670 – ö. 1734) İtalya kökenli İsviçreli bir mimardır. Rusya mimarisinde Petrine Barok stilini en çok kullanan ve popülerleştiren mimarların başında gelmektedir.
Domenico Trezzini Eski İsviçre Konfederasyonu’nun bir parçası olan Tiçino Kantonu’nda yer alan Lugano’ya yakın Astano şehrinde dünyaya geldi. İtalya’nın Roma şehrinde eğitim aldığı tahmin edilmektedir. Danimarka’da mimarlık çalışmalarını yürütürken, I. Petro tarafından Rusya’nın yeni başkenti olacak Sankt-Peterburg şehrinin tasarımında yer alacak mimarlar arasında yer alması teklifini aldı.
Şehrin resmen kurulduğu 1703 yılında beri Sankt Petersburg’daki en önemli binaların birçoğu Domenico Trezzini tarafında tasarlanmıştır. Petrus ve Pavlus Kalesi ve içinde yer alan Petrus ve Pavlus Katedrali, günümüzün Sankt-Peterburg Devlet Üniversitesi binası, I. Petro’nun yazlık evi, önemli tasarımları arasındadır. Kendisi aynı zamanda Kronstadt ve Alexander Nevsky Manastırı’nın kurulması ve tasarlanması aşamalarında bulunmuştur.
My Funny Valentine
"My Funny Valentine" 1937 yapımı Richard Rodgers ve Lorenz Hart müzikali Babes in Arms ' da eski çozuk yıldız Mitzi Green tarafından seslendirilen bir müzik parçasıdır. Şarkı, aralarında Chet Baker, Bill Evans, Frank Sinatra, Ella Fitzgerald, Andy Williams, Shirley Bassey, Miles Davis, Nico, Elvis Costello ve Chaka Khan'ın da bulunduğu 600ü aşkın sanatçının 1300ü aşkın albümünde yer alarak meşhur bir jazz standardına dönüşmüştür.
Silent Hill 4: The Room
Silent Hill 4: The Room, Konami'nin Silent Hill isimli korku, gerilim, psikolojik, dram, bulmaca türünde olan ünlü oyun serisinin dördüncü oyunudur. Oyun Haziran 2004'te Japonya'da 2004 Eylül'ünde ise Amerika ve Avrupa'da; PlayStation 2, Xbox ve PC için piyasaya sürüldü. Birçok ödül kazandı ve en iyi oyun seçildi.
Oyun
Oyun, Silent Hill'de geçmeyen ilk ve tek Silent Hill oyunudur. Ana karakter Henry Townshend, Silent Hill'e oldukça yakın olan Ashfield Kasabası'na taşınmıştır. Eşyaları yerleştirip uyuduktan sonra büyük bir kâbus görüyor, ardından büyük bir patlama sesiyle irkiliyor. Evin tüm odalarına baktıktan sonra banyoda yuvarlak, büyük bir deliğin olduğunu görüyor. Daha sonra da evinden dışarıya çıkmak için yeltenince kapısının birbirine üst üste bağlı zincirlerle prangalandığını görüyor.
Henry Townshend her şeyin anlamsız olduğunu düşündükten sonra delikten medet umuyor ve deliğe giriyor ve ilerliyor, çok geçmeden aşağıya doğru düşüyor. Burası aynı Silent Hill gibi garip canavarlarla doludur.
Oyunun müziklerini ilk üç oyununun bestekârı Akira Yamaoka bestelemiştir. Akira Yamaoka, Silent Hill: Shattered Memories (2008)'den sonra bir daha Silent Hill oyunu için beste yapmamaya karar vermiştir. Akira Yamaoka aynı Journey oyununun bestekârı Austin Wintory gibi kendi oyun müziklerini konserlerde sergilemiş, büyük bir beğeni toplamıştır.
Eleştiriler
Silent Hill 4: The Room'a yapılan en büyük eleştiri Silent Hill'de geçmiyor olmasıdır. İlk üç oyunun özelliklerini taşımakla beraber rol yapmaya daha çok önem verilmiştir. İlk üç oyun kadar yüksek puanlar alamasa da serinin numarayla belirtilmiş son oyunu olduğu için oldukça saygın bulunmaktadır. Bu oyundan sonra asla 5. bir oyun çıkmamış, Konami diğer Silent Hill oyunlarına numara vermemiştir. Oyuncular arasında yeni bir Team Silent ekibi kurulup, devam ettirileceği söylentileri zaman zaman konuşulmaktadır.
Oyunda çalan "Room of Angel" müziği dünya çapında büyük bir üne kavuşmuştur. Ayrıca Akira Yamaoka'nın gerçekçi ses tınıları bu oyunda daha çok kulağa çalınmıştır.
Silent Hill 4: The Room'un, Playstation 2 eleştirileri şöyledir:
Gamezone 89/100
Game Informer 85/100
IGN 80/100
Gamesradar 74/100
Edward Craven Walker
Edward Craven Walker (4 Temmuz 1918 – 15 Ağustos 2000), Lav Lambası olarak bilinen ve duyguları zenginleştiren Astro Lambayı 1963 yılında icat etmiştir.
Savaş Kayıtları
Craven, İkinci Dünya Savaşında silahsız bir DeHavilland Mosquito tipi uçağın pilotuydu ve Almanya üzerinde uçuşlar yaparak fotoğraf çekiyordu. İlk eşi Marjorie Bevan Jones ile bir hava üssünde, Kadınlar Yardımcı Hava Kuvvetlerinde (WAAF) görev yaparken tanıştı. Craven savaş sonrasında da uçmaya devam etti.
Astro Lamba Endüstrisi
Craven ve eşi Christine bir şirket kurarak lambaları üretmeye başladılar ve adını da Crestworth koydular. Poole, Dorset'te bir sanayi sitesinde ufak bir binada faaliyetlerine başlayarak 1963 yılından itibaren dünyaya Crestworth lambalarının pazarlamaya başladılar ve lambanın ismini 1992 yılında Mathmos olarak değiştirdiler. 1960 ve 1970 yılların başında büyük bir ticari başarı haline geldiler ve psekedelik ile eş anlamlı olarak anıldılar. Craven "Lambamı alırsanız, hiçbir uyuşturucuya gerek duymazsınız... Sanırım her zaman popüler olacak. Bu hayat döngüsüne benziyor. Büyür, dağılır, aşağı düşer ve her şey yeniden başlar".
1970'lerin sonuna doğru değişen moda ile birlikte lav lambaların da modası geçmeye başladı. Walker ailesi şirket faaliyetlerini daha küçük ölçekte 1980'li yıllarda da devam ettirdiler.
Daha Sonraki Yıllar
1990'ların başında genç bir çift lambaları başarılı bir şekilde üretmeye ve pazarlamaya başladı. Cressida Granger ve David Mulley, Craven ile görüşerek şirketin işletmesini aldılar ve ürünü 1992 yılında Mathmos olarak yeniden isimlendirdiler. İlk başlarda Edward ve Christine Craven Walker ile ortaktılar ve şirketin adı Crestwood Trading Ltd. idi. Geçen yıllar içinde Walkerların hisselerini ufak ufak aldılar. Astro lambaların üretim haklarını aldılar ve aynı yerde, hemen hemen aynı personel, makineler ve hatta 1960'ların bileşenlerini kullanarak üretime devam ettiler. Edward Craven Walker vefatına kadar Mathmos'da danışman olarak kaldı ve özellikle lambaların içerik formülünün geliştirilmesi konusunda yardımcı oldu. Astro lambalar son 50 yıldır devamlı olarak üretilmektedir ve 1963 yılından beri ve bugün halen Mathmos tarafından Poole, Dorset'te el işçiliği ile yapılmaktadır. Mathmos lav lambalarının formülü, ilk olarak Craven-Walker tarafından 1960'lı yıllarda geliştirilmiş ve daha sonra da 1990'lı yıllarda yaptığı çalışmalar ile iyileştirilmiştir ve bugün hala kullanılmaktadır. Edward Craven-Walker, şirkette danışmanlık ve şirket direktörlüğü görevini 2000 yılında ölümüne kadar yapmıştır. Lav lamba şirketi Mathmos 2013 yılında 50. yılını kutluyor.
Natürizm
Walker bir natürist idi ve kendi kampını Matcham, Hampshire'da kurdu. Birleşik Krallıkta yer alan en büyük natürist kampı haline geldi. Craven’in bu tutkusu hayatında karmaşalara yol açtı ve 3 çocuğunun annesi Marjorie'den boşanmasında rol oynadı. Craven 4 kez evlendi. Craven natürist tatil köyüne şişman kişilerin girmesini yasakladı ve şişmanlığın sağlıklı ruh ve fiziksel yaşam ideallerine karşı geldiğini savundu.
Film çalışması
Craven film çalışmalarını natürizm ile birleştirdi. 1950 ve 60'lı yıllarda filmlerde çıplaklık bir tabu olmasına rağmen Craven cinsel organların etrafında yer alan tüyleri görüntülemeyerek sansürden kaçındı. Bunun sonucu olarak bu türde ilklere imza attı. Michael Keatering takma adı ile natürist film 'Travelling Light'ı (1959) yönetti. Bu Birleşik Krallıkta vizyona giren ilk natürist filmdi. Su altı balesi olarak tanımlanan film Korsika'da çekildi ve 1960'ta beyaz perdeye yansıtıldı. Craven daha sonra Sunswept (1961) ve Eves on Skis (1963) filmlerini yaptı.
Ölümü
Craven 1990'lı yılların sonunda kanserle savaştı. Matchams Dorset'te hayatını kaybeden Craven, New Forest'ta küçük bir mezarlıkta toprağa verildi. Öldüğünde 82 yaşındaydı.
Konuyla ilgili yayınlar
Cinema Au Naturel: Mark Storey tarafından çekilen Çıplak Film Tarihçesi Natürist Eğitim Vakfı tarafından yayınlanmıştır (1 Temmuz 2003)
Leichter Panzerspähwagen
Leichter Panzerspähwagen, (Türkçesi "Hafif Zırhlı Keşif Aracı") 4 x 4 çekerli Nazi Almanyası tarafından 1935 ile 1944 yılları arasında üretilen zırhlı araçtır.
90 beygir gücünde (67 kW) Horch 3.5 benzinli motoru ile karayolunda 80 km/s arazide ise 40 km/s maksimum hıza ulaşabiliyordu. Aracın menzili 300 km idi.
Zırhı
Ön ve yanlarında 8 mm çelik; üst, yan ve alt kısımı ise 5 mm çelik levha ile kaplıydı. Zırh üzerindeki gözetleme delikleri zırh tamamlandıktan sonra açılıyordu. Taretin üst kısmında içeriye el bombası atılmasını önlemek için telden iki yana açılabilir kafes takılıydı.
Sd.Kfz. 221
Ana model olarak standart şase üzerine üretilen modeldi. Sdkfz. 221 üzerinde bir adet 7.92 mm Maschinengewehr 34 makinalı tüfek bulunuyordu. Dört tekerlekli ve iki kişilik mürettebatı bulunuyordu. Önceleri üzerinde 8 mm ince bir zırh varken savaşın ilerleyen günlerinde bu zırh 14.5 mm ye çıkartıldı.
Sd.Kfz. 223
Telsiz araç modeli, 221 gibi 7.92 mm Maschinengewehr 34 makinalı tüfek ile donatılmıştı. Ayrıca telsiz ekipmanı ve üst kısmında büyük bir anteni bulunuyordu. Tahminen 500 adet SdKfz 223 üretildi.
Ayrıca bakınız
II. Dünya Savaşı Zırhlı Araç Listesi
Kırgızistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ulusal marşı
Kırgızistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Devlet Marşı Kırgızistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin 1946 ile 1992 yılları arasında kullandığı devlet marşıdır.
Hakkında
Marşın bestesi Vladimir Vlasov, Abdılas Maldıbayev ve Vladimir Fere tarafından yapılmış ve sözleri Kubanıçbek Malikov, Tölgebay Sıddıkbekov, Mukanbek Toktobayev ve Aalı Tokombayev tarafından yazılmıştır. 1990 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından marş, Kırgızistan hükûmeti tarafından yasaklanmıştır.
Marşın sözleri aşağıdaki gibidir.
Gölge oyunu
Gölge oyunu, geleneksel olarak hayvan derilerinden kesilerek hazırlanmış insan, hayvan, eşya gibi figürlerin bir ışık kaynağı önünde oynatılarak, gölgelerinin gerdirilmiş, beyaz bir perdeye düşürüldüğü gösteri sanatıdır.
Zamanla bu oyuna Türkler kendi yaratıcılıklarını katmış; ona çok daha renkli, hareketli, özgün bir biçim vermişlerdir. Öyle ki, 19. yüzyılda Mısır'ı ziyaret eden gezginler, orada izledikleri oyunun Karagöz ve Hacivat olduğunu ve gölge oyununun Mısır'a Türkler tarafından getirildiğini düşünmüşlerdir.
İlk başlarda 28 farklı oyundan oluşan Hacivat Karagöz oyunları zamanla türemiştir. Ramazan ayında Kadir Gecesi hariç her akşam bir oyun oynanırdı.
Farklı yörelere ait insanlar, Zenne, Karagöz'ün karısı, vb. kişiler oyunda yer alırdı.
Piri Şeyh Küşteri olarak bilinir. Öyle ki oyunun oynandığı perdeye Küşteri Meydanı da denilirdi.
Basınevleri, Keçiören
Basınevleri, Ankara'nın Keçiören ilçesine bağlı bir mahalledir. Keçiören Kaymakamlığı verilerine göre nüfusu 16.207 kişidir.
Dış bağlantılar
Keçiören Kaymakamlığı/Muhtarlıklar
One Night Only
One Night Only, şu anlamlara gelebilir:
İtalyanlar
2017'de 55 milyon İtalyanın İtalya'da yaşadığı (ülkenin %91'i) tespit edilmiştir. Buna ek olarak İsviçre'de (yarım milyon kişi), Fransa'da, Istria'da ve San Marino'da (nüfusunun tamamına yakını) İtalyanca konuşan topluluklar vardır. Bunlara ek olarak başta Kuzey ve Güney Amerika ülkelerinde 80 milyonu aşkın kişi ya kısmen ya da tamamen İtalyan asıllı olduğunu belirtmektedir. Arjantin'in y. %51'i, Uruguay'ın üçte biri, Brezilya'nın %15'i İtalyan kökenli olduğunu söylemektedir. ABD, Kanada ve Avustralya İtalyan kökenlilerin yoğun olarak yaşadığı diğer bölgelerdir.
Mutfak
İtalyan mutfağı, kökeni Antik Çağ'a uzanan ve dünyada tanınan bir mutfaktır. İtalyan mutfağında Etrüsk, Antik Yunan, Antik Roma, Bizans, Yahudi ve Arap mutfaklarının etkisi çok belirgindir. Yeni Dünyanın keşfiyle, bugünkü İtalyan mutfağının temeli olarak bilinen fakat aslında 18. yüzyıla kadar halk kitlelerine ulaştırılamamış patates, domates, dolmalık biber ve mısır gibi gıda ürünlerinin Avrupa'ya getirilmesiyle mutfakta önemli değişimler görüldü. İtalyan mutfağının özelliği bölgesel çeşitliliğinin fazla olması,  ve çok farklı lezzetleri barındırmasından gelir.
Göksel Arsoy
Göksel Arsoy (d. 15 Mart 1936, Kayseri), Türk sinema ve tiyatro oyuncusu.
Hayatı
Göksel Arsoy'un annesi, Girit Hanya eşrafından Girit Mutasarrıfı Mollazade Ali Talat Bey'in torunu ve Hırkazade Ahmet'in kızıdır. Babası Remzi Arsoy'dur. Amcası ise Klasik Türk müziğinin önemli bestekârı, söz yazarı ve yorumcusu olan Yesari Asım Arsoy'dur.
Arsoy, İstanbul Üniversitesi İktisat fakültesinde okurken, yakınlardaki Yeşilköy Havalimanı'nda çalışmaya başladı. Yapımcı Fuat Rutkay'ın yönlendirmesiyle 1957 yılında Sırrı Gültekin'in yönettiği Kara Günlerim adlı ilk filmi ile sinemaya adım attı ve bunu takiben 1958'de Kelepçe ve 1959'da Samanyolu gibi filmlerde rol al adlı. Samanyolu adlı filmiyle de ün yaptı (1959). Bu filmlerin çoğunda aktris Belgin Doruk ile oynadı.
Göksel Arsoy, "Altın Çocuk" takma adıyla bilinmektedir. Bu adı kendisine Halit Refiğ verdi. Özellikle 60'lı yılların başında sayısız filmde rol almıştır. Bulunmaz Uşak, Taş Bebek en sükse yapan filmlerindendir. 1999'da 36. Antalya Film Festivali'nde "Yaşam Boyu Onur Ödülü"ne layık görülmüştür. Ayrıca kendi adına bir film şirketi kurarak prodüktörlük yaptı.
Plakları
Bu plaklar şunlardır:
Heinz Harmel
Heinz Harmel (29 Haziran 1906 - 2 Eylül 2000), II. Dünya Savaşı boyunca bir Alman Waffen-SS Generaliydi.
Güzören, Gölova
Güzören, Sivas ilinin Gölova ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı 1928 yılı kayıtlarında Tankuş olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Sivas il merkezine 201 km, Gölova ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır.
Tiramisu
Tiramisu (İtalyanca; tiramisù, tirami sù: "al beni", "al götür beni" anlamlarına gelmektedir), ana malzemesi mascarpone peyniri ve çikolata olan İtalyan tatlısıdır.
Selanik Yahudi Müzesi
Selanik Yahudi Müzesi, Selanik’teki Seferad mirası anısına 2001 yılında kurulmuş müzedir.
Selanik şehir merkezinde, geçmişte Atina Bankası ve Yahudi gazetesi L’Independent bürolarına ev sahipliği etmiş 1904 tarihli binada bulunur. Şehrin 1917 yangınında yok olan Yahudi mahallesinden günümüze gelebilmiş az sayıdaki yapıdan biri olan müze binası, Selanik’te inşa ettiği yapılarla tanınan İtalyan mimar Vitaliano Poselli’in eseridir. Bina, Selanik 1997 Avrupa Kültür Başkenti Organizasyonu tarafından restore edilmiş ve müzenin açılışı 13 Mayıs 2001’de yapılmıştır.
Müze koleksiyonunda Selanik’te yaşamış Yahudilere ilişkin belge, fotoğraf, dini ayinlerde ve günlük yaşamda kullanılan dini aletler, dini olmayan günlük yaşam eşyaları, II. Dünya Savaşı’nda toplama kamplarına gönderilen Selanik Yahudilerine ilişkin belge ve eşyalar bulunur.
Zemin kat, eskiden şehir surlarının doğusunda bulunan büyük Yahudi Mezarlığı’ndan getirilmiş mezar taşları ile mezarlığı ve ziyaretçilerini 1914’teki haliyle gösteren fotoğraflara ayrılmıştır. Birinci kattaki ilk galeride Selanik’te M.Ö. 305’ten II. Dünya Savaşı’na kadar var olmuş Yahudi toplumunun tarihi kronolojik olarak anlatılır. Devamındaki galerilerde Selanik Yahudi Toplumunun yaşamına ilişkin objeler ile 1941-1943 arasında sistematik olarak Auschwitz ve Bergen-Belsen toplama kamplarına götürülmüş Selanik Yahudilerinin ilişkin objeler sergilenir.
Dış bağlantılar
Müze web sitesi
Roberto Hilbert
Roberto Jan Hilbert (d. 16 Ekim 1984, Forchheim), Sağ kanat ve Sağ bek mevkiinde forma giymiş Alman eski futbolcudur.
SpVgg Jahn Forchheim
Hilbert, futbol kariyerine 1990 yılında SpVgg Jahn Forchheim takımında başladı. 1993-1996 yıllarında 1. FC Nürnberg oynadıktan sonra tekrar takıma ve 2 yıl alt yapıda forma giydi.
1. FC Nürnberg
1993-1996 ve 1998-2000 yıllarında 1. FC Nürnberg alt yapısında oynadı.
SpVgg Greuther Fürth
2000-2002 yıllarında Greuther Fürth alt yapısında oynadı. 2004'te altyapısında da oynadığı Greuther Fürth'e geri döndü. Böylece Almanya'nın ikinci ligi olan 2. Fußball Bundesliga'da forma giymeye başladı. 2005-06 sezonunda 34 maçta forma giyip 3 gol atınca Bundesliga ekipleri tarafından keşfedildi.
1. SC Feucht
2002-2004 yılları arasında profesyonel olarak futbol oynamaya başladı. İlk sezonunda bölgesel lig Oberliga Bayern'in birinci olarak, o zamanlar Almanya'nın üçüncü ligi olan Batı Ligi Regionalliga Süd'a yükseldiler. 2003-04 sezonunda takımın değişmez oyuncularından biri olup 10 gol kaydetti.
VfB Stuttgart
2006-07 sezonunda 1.3 milyon €'ya VfB Stuttgart'a transfer oldu. İlk sezonunda takımın ilk 11'inde yerini kazandı. Sezon sonunda Bundesliga şampiyonluğu yaşadılar. Ayrıca Alman kupası DFB-Pokal'da finalist oldular,Hilbert bu maçta 90 dakika forma giydi. Kupayı uzatmalarda kaybettiler. Sonraki sezon ilk kez Avrupa kupalarında maça çıktı. UEFA Şampiyonlar Ligi grubunda 5 maç forma giydi. 2008-09 sezonunda birinci Wolfsburg'un 5 puan gerisinde 3. oldular. 2009-10 sezonunun sonunda VfB Stuttgart ile sözleşme yenilemedi.
Beşiktaş JK
2010 yazında Beşiktaş ile anlaşma sağladı. 21 Haziran 2010 akşamı İstanbul’a gelen Hilbert, Maslak Acıbadem Hastanesi’nde sağlık kontrolünden geçti ve BJK Nevzat Demir Tesisleri'nde düzenlenen imza töreniyle kendisini 3 yıllığına Beşiktaşlı yapan sözleşmeye imza attı. Hilbert siyah-beyazlı ekipte, futbol hayatının çoğunluğunu geçirdiği sağ açık mevkisinin dışında sağ bek olarak görev yapmaya başladı. Beşiktaş'taki ilk sezonunda 9 numaralı formayı terleten Hilbert, sağ beke alışkın olmamasına rağmen Stuttgart'la geçirdiği son sezonu dışında Greuther Fürth'ten bu yana sürdürdüğü istikrarlı çıkışını devam ettirdi ve Beşiktaş'ta yeniden kendini bulmaya başladı. 25'i lig olmak üzere 45 resmi maça çıkan futbolcu, ligde ve UEFA Avrupa Ligi'nde birer gol kaydetti. Sezon sonunda Türkiye Kupası sahibi oldular.
Roberto Hilbert, 2011-12 sezonunda Beşiktaş'ta 13 numaralı formaya geçti ve istikrarlı futbolu, hırsıyla Beşiktaş taraftarının beğenisini kazanmıştır. Sezonun ikinci yarısının başlarında geçirdiği kas sakatlığı nedeniyle ligin önemli bir kısmını ve UEFA Avrupa Ligi'nin son 32 ve 16 maçlarını kaçırdı.
Roberto Hilbert, 2012-13 sezonunda sağ bekte başarılı bir performans gösterdi, 32 lig maçında 3 gol ve 3 asistle oynadı. Türkiye Kupası'nda da üç maçta forma giydi, bir de gol attı. Sezon sonunda sözleşmesi biten Hilbert, Beşiktaş'tan ayrıldı.
U-21
2005-2006 arasında Hilbert, 12 kez Almanya 21 yaş altı millî futbol takımı formasını giydi. 2006'da Avrupa 21 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'na katılan Alman U-21 takımına seçildi.
A Takım
16 Mart 2007'de ilk kez Almanya millî futbol takımına çağrıldı. İlk maçı ise 28 Mart 2007'de Danimarka maçı oldu. 2007-08 arasında 8 kez Alman millî takımı formasını giydi. Bu maçlardan dördü EURO 2008 elemeleriydi. İki tane asist yaptı. 6 Şubat 2008'de Avusturya millî futbol takımı ile oynadıkları hazırlık maçı şimdiye kadar oynadığı son millî maçı oldu.
Ağırlık antrenmanı
Ağırlık antrenmanı, kasların hacmini (kas hipertrofisi) ve gücünü arttırmaya yönelik egzersiz çeşididir. Doğru uygulandığında ağırlık kaldırma yalnızca güç arttırmayı sağlamaz aynı zamanda sağlık üzerinde de olumlu etki yapabilmektedir.
En yaygın ağırlık antrenman metodu çalışma programı içinde kullanılan ağırlıkların tedricen arttırılmasıdır.(progressive overload) Çeşitli aletlerle ve çalışma programlarıyla belirli kas gruplarının uygulanan diğer spor türlerine yardımcı olabilmesi ya da sadece sağlık ve fitness için geliştirilmesi hedeflenmektedir.
Ağırlık antrenmanı vücut geliştirme, halter ve güç kaldırışları gibi sporlardan farklı olmakla birlikte bu sporların antrenmanlarının da bir parçasıdır.
Tarihçe
Hindistan'da da çok eskilere varan bir ağırlık kaldırma geçmişi bulunmaktadır. 1100'lerde ağırlık kaldırma ile ilgili tanımlar bulunmakta hatta taş, kum torbaları ve içine çeşitli ağırlıklar konulabilen tahta dubalar ağırlık olarak kullanılmaktadır. El ağırlıklarına çubukların (barbell) eklenmesi 19.yüzyılın ikinci yarısında gerçekleşmiştir. İlk zamanlarda çubuklarda içi kum ile veya kurşun ile doldurulabilen küreler kullanılırdı ancak yüzyılın sonları doğru günümüzde kullanılan demir plakalar kullanılmaya başlandı.
Güç antrenmanlarında izometrik egzersizlerin (ağırlıklı veya ağırlıksız sabit mukavemet çalışmaları) 1930'larda Charles Atlas tarafından popülerleştirildi. 1960'larda egzersiz makineleri ortaya çıkmaya başladı. 1980'lerde kimi vücut geliştirmecilerin Hollywood'da meşhur olmasıyla ağırlık antrenmanları yaygınlık kazandı.
== Temeller == Ağırlık çalışmalarında tekrar ve set sistemi kullanılır. Tekrar bir ağırlığın kaç kere indirilip kaldırılacağı set ise tekrarların duraksamaksızın bir dizi halindeki ifadesidir. Örneğin 10 tekrar 2 set ifadesi ağırlığın 10 kez indirilip kaldırılacağı ve belirli bir dinlenme aralığından sonra ikinci defa 10 kez aynı hareketin tekrarlanacağı anlamına gelmektedir. Tekrar sayıları 4-5'ten 15'e kadar çıkabilmekte aynı şekilde setler de 2-3'ten 4-5 set'e kadar arttırılabilmektedir. Tekrar ve setlerin ne kadar olacağı ağırlık antrenmanından beklenen hedefe bağlı olarak değişebilmektedir. Bu hedef çabuk kuvvet, maksimum kuvvet ve dayanıklılık gibi kuvvet türlerine belirli bir spor türünden beklenen kas türüne ve kasın tepki hızına göre değişebilmektedir. Atletizm gibi spor türlerinde çabuk kuvvet ön plana çıkarken mücadele sporlarında maksimum kuvvet de önemli olabilmektedir.
Spor fizyolojisi denilen bilim dalında kasların bariz bir büyüklük kazanmadan kuvvetinin arttırılabileceği ispatlanmıştır. Bu, tekrar ve set sistemiyle sağlanabilmektedir. Vücut geliştirme'de 3-4 set ve 8-12 tekrar yapılan orta hızda hareketler kasın hacmini ve dolayısıyla da belirli ölçüde gücünü arttırmaktadır. Ancak kasların büyüklüğünün önemli olmadığı hatta yapılan spor türüne göre engel teşkil edebileceği durumlarda set sayısını ve tekrarı düşük tutarak (örneğin 2-5 gibi tekrarlarla) güç artışı sağlanmakta buna mukabil kasın hacmi vücut geliştirmecilerde olduğu kadar büyümemektedir.
Kas Sistemi
Ağırlık antrenmanları vücudumuzdaki istemli kas gruplarının çalıştırılması, güçlendirilmesi, dayanıklılıklarının arttırılması için en elzem egzersiz grubuna girmektedirler. Genel olarak vücudumuzdaki temel kas grupları aşağıdaki şemada sıralanmıştır:
Başlıca Egzersizler
Egzersizlerde genel prensip zorlanıldığında (çoğu durumda bu ağırlığın kaldırılması sırasında olur) nefes vermek, ağırlık indirildiğinde nefes almak şeklindedir. Egzersizden beklenen amaca göre orta şiddette veya hızlı kaldırışlar yapılabilir.
Pectorals (Göğüs)
Gerekli Ekipman: Tek el ağırlıkları (dumbbells), ağırlık çubuğu (barbell) Smith machine veya bench press machine.
Lats (Kanat ve Üst Sırt)
Gerekli Ekipman: Lat Pulldown Machine, cable machine
Bel
Bel için Rock Pulls ( Kısa Deatlift), Serbest exention ( Ters Mekik) ,
Karın (göbek)
Kıraç yere uzanmış yüzü ile bükük dizleri yukarıda omuzları leğen kemiğine karşı yukarı bükerek yapılır. Bu karın için bir izolasyon egzersizidir.
Quadriceps (Ön Bacak)
Gerekli ekipman : Tek el ağırlıklar (dumbell) veya ağırlık çubuğu (barbell) Gerekli ekipman : Barbell&Squat Rack, Hack Squat Machine
Gerekli ekipman : Leg Press Machine
Hamstring (Arka Bacak)
Gerekli ekipman : Leg Curl Machine
Deltoids (Omuzlar)
Oturarak veya ayakta iki tek el ağırlığı (dumbell) alınır. Omuzun bu bölgesinin diğer bölgelere oranla güçsüz oluşundan ötürü nispeten hafif bir ağırlık seçilir ve kollar iki yana açılır. Gerekli Ekipman: Tek el ağırlıkları (dumbbells), cable machine veya lateral raise machine.
Triceps (Üçbaşlı Kas-Arka kol)
Gerekli Ekipman: Tek el ağırlıkları (dumbbells), ağırlık çubuğu (barbell), cable machine veya triceps extension machine.
Biceps (Pazular)
Gerekli Ekipman: Tek el ağırlıkları (dumbbells), ağırlık çubuğu (barbell) veya cable machine.
Enrico Fermi
Enrico Fermi (29 Eylül 1901, Roma - 28 Kasım 1954, Chicago), İtalyan fizikçi. En çok Chicago Pile-1 (ilk nükleer reaktör) ile ilgili çalışmaları ve kuantum teorisi, nükleer ve parçacık fiziği ve istatistiksel mekanik alanlarına katkıları ile tanınır. İlk nükleer reaktörün tasarımını yapan kişidir. Parlak bir öğrenciydi, henüz 21 yaşındayken Pisa Üniversitesi'nden fizik doktoru unvanını aldı. Fermi, nükleer enerjinin kullanımı ile ilgili birkaç patent sahibi olmuştur ve indüklenmiş radyoaktivite üzerine çalışmaları sırasında kullandığı nötron bombardımanı tekniği ve uranyum ötesi elementlerin keşfi sayesinde 1938 Nobel Fizik Ödülü’nü kazanmıştır. Hem teorik hem deneysel alanda başarılı olan sayılı fizikçiden biridir.
Fermi, ilk olarak istatistiksel mekanik alanına katkıda bulunmuştur. Wolfgang Pauli, 1925 yılında dışlama ilkesini dünyaya duyurduktan sonra Fermi bu prensibi ideal gazlara uyarlayarak bir makale yazmıştır. Bu istatistiksel formüle bugün Fermi-Dirac istatistiği denmektedir. Dışlama ilkesine uyan parçacıklara “fermiyon” adı verilmiştir. Daha sonra Pauli enerjinin muhafazası ilkesi uyarınca elektron ile birlikte beta bozunması sırasında yayılan yüksüz bir parçacığın varlığını ortaya atmıştır. Fermi bu fikri benimsemiş ve varlığı ortaya atılan bu parçacığı kapsayan ve buna “nötrino” adını veren bir model oluşturmuştur. Daha sonra Fermi’nin etkileşimi ve zayıf etkileşim adları verilen bu teori doğanın dört temel güçlerinden birini tanımlamıştır. Radyoaktiviteyi yeni keşfedilen nötronlarla tetikleyen deneyler sonucunda Fermi yavaş nötronların hızlı olanlara göre daha hızlı yakalandığını bulmuştur ve bunu tanımlamak için Fermi yaş denklemini ortaya atmıştır. Toryum ve uranyumu yavaş nötronlarla bombardıman ettikten sonra Fermi yeni elementler keşfettiği kanısına varmıştır ve bu buluşu için Nobel Ödülü’nü kazanmıştır. Ancak daha sonradan bu yeni elementlerin fizyon ürünleri olduğu ortaya çıkarılmıştır.
Fermi Yahudi olan karısı Laura’yı etkileyen yeni İtalyan Irk Yasaları nedeniyle 1938 yılında İtalya’yı terk etmiştir. İkinci Dünya Savaşı sırasında Manhattan Projesi üzerinde çalışmak için Amerika Birleşik Devletleri’ne göç etmiştir. Fermi, 2 Aralık 1942 günü kritik hale gelerek ilk yapay ve kendi kendine devam eden nükleer zincir reaksiyonunu gösteren Chicago Pile-1 reaktörünü dizayn ve inşa eden takımın başkanlığını yapmıştır. 1943 yılında Oak Ridge, Tennessee’de bulunan X-10 Grafit Reaktörü kritik hale geldiği anda orada bulunan Fermi Hanford Site’taki B Reaktörü’nün kritik hale gelme anında da orada bulunmuştır. Los Alamos’ta Edward Teller’ın termonükleer “Süper” bombası üzerinde çalışan F Bölüğü’nü yönetti. 16 Temmuz 1945’teki Trinity testinde Fermi metodunu kullanarak bombanın verimini tahmin etti.
Erken Hayatı
Enrico Fermi 29 Eylül 1901 tarihinde Roma’da doğdu. Demiryolları bakanlığında bölükbaşı olan Alberto Fermi ve İlkokul öğretmeni olan İda de Gattis çiftinin üçüncü çocuğuydu. Kız kardeşi Maria Enrico Fermi’den 2 yaş büyüktü ve erkek kardeşi Giulio 1 yaş büyüktü. İki erkek çocuk kırsal bir çevrede bir süt anneye gönderildikten sonra Enrico iki buçuk yaşında iken Roma’ya ailesinin yanına döndü. Ailesinin katolik olmasına ve büyük ebeveynlerinin istekleri doğrultusunda vaftiz olmasına rağmen  aile dindar değildi ve Fermi yetişkin hayatı boyunca agnostikti. Çocukluğunda kardeşi Giulio ile birçok ortak ilgi alanı vardı. Birlikte elektrik motorları yaptılar ve elektriksel ve mekanik oyuncaklarla oynadılar. Giulio 1915 yılında boğazındaki bir apsenin alınması sırasında verilen narkozun etkisi nedeniyle hayatını kaybetti.
Scuola Normale Superiore yılları
Fermi liseyi Temmuz 1918’de bitirdi ve Amidei’nin desteği ile Pisa’daki Scuola Normale Superiore’ye başvurdu. Diğer oğullarını kaybettikleri için ailesi evden taşınmasına önce izin vermedi, ancak sonradan bu isteğini kabul ettiler. Pisa’daki okul öğrencilere ücretsiz barınma sunuyordu, ancak bir kompozisyon yazmayı gerektiren giriş sınavı bir hayli zordu. Verilen tema “Seslerin spesifik karakteristikleri” idi. 17 yaşındaki Fermi kısmi diferansiyel denklemi türetip çözerek titreşen bir çubuğa uyguladı ve bunu yaparken Fourier analizini kullandı. Sınav gözetmeni Sapienza Üniversitesi’nden Profesör Giuseppe Pittarelli Fermi ile bir mülakat yaptı ve verdiği sınavın doktora seviyesinde olduğunu söyledi ve Fermi okula birincilikle girdi.
Scuola Normale Superiore’deki yıllarında diğer bir öğrenci olan Franco Rasetti ile arkadaş oldu ve birlikte şakalaşıcak kadar samimiydiler ve daha sonra birlikte çalışmaya başladılar. Pisa’da Fermi fizik laboratuvarının müdürü Luigi Puccianti Fermi’ye öğretecek pek bir şeyinin olmadığını ve Fermi’nin ona bir şeyler öğretmesi gerektiğini söyledi. Fermi’nin kuantum fiziği bilgisi öyle bir seviyeye ulaştı ki Puccianti ondan bu konuda seminerler organize etmesini istedi. Fermi bu sürede Gregorio Ricci ve Tulli Levi-Civita tarafından geliştirilen ve genel görelilik teorisinin prensiplerini göstermek için gerekli olan tensör hesabını öğrendi. Fermi önce matematik branşını seçti, ancak daha sonra fiziğe geçti. Kendi kendine genel görelilik, kuantum mekaniği ve atom fiziği öğrendi.
Eylül 1920’de Fermi fizik bölümüne kabul edildi. Bölümde sadece üç öğrenci olduğu için (Fermi, Rasetti ve Nello Carrara) Puccianti onlara laboratuvarı istedikleri gibi kullanmaları için izin verdi. Fermi x-ışını kristalografisini araştırmalarına karar verdi ve üçü birlikte bir kristalin x-ışını resmi olan Laue fotoğrafını üretmeye çalıştılar. Fermi’nin üniversitedeki üçüncü yılı olan 1921’de Fermi İtalyan dergisi Nuovo Cimento’da yazılarını bastırdı. İlk makalesinin adı “Katı ve ötelenme hareketi içerisinde olan bir elektrik yükü sisteminin dinamikleri” idi. Ağırlık, hareket eden ve üç boyutlu uzayda yer değiştiren bir şey, yani tensör olarak ifade edilmişti. Klasik mekanikte ağırlık skalar bir değerdi, ancak görelilikte hız ile değişir. İkinci makale “Elektromanyetik yüklerin ağırlıkları ve elektromanyetik akımlardan oluşan yeknesak bir yerçekimi alanının elektrostatiği üzerine” idi. Genel göreliliği kullanarak Fermi bir yükün ağırlığının U/c2 olduğunu buldu (U sistemin elektrostatik enerjisi iken c ışığın hızıdır).
İlk makale elektrodinamik teorisi ile görelilik teorisi arasındaki çelişmeyi elektromanyetik ağırlığın hesaplanması yönünden ifade etti (elektrodinamik teorisinde 4/3 U/c2). Fermi bir sonraki sene bu sorunu “Elektrodinamik ve görelilik teorilerin elektromanyetik ağırlığı açıklaması arasındaki bir çelişme” konulu bir makalede gündeme getirdi ve bu çelişmenin göreliliğin bir sonucu olduğunu belirtti. Bu makalenin itibari yüksekti ve Almancaya çevrilerek 1922'de Alman Physikalische Zeitschrift dergisinde basıldı. Aynı yıl, Fermi “Zaman çizgileri yakınında gerçekleşen olaylar” adlı makalesini İtalyan I Rendiconti dell'Accademia dei Lincei dergisine verdi. Bu makalede Eşitlik ilkesini ele aldı ve Fermi koordinatlarını sundu. Zaman çizgilerine yakın yerlerde uzayın Öklid uzayı gibi davrandığını kanıtladı.
Fermi Temmuz 1922'de Scuola Normale Superiore'ye “Olasılık ve uygulamaları üzerine bir teorem” başlıklı tezini sundu ve 21 yaşında diplomasını aldı. Tezi, x ışını difraksiyon resimleri üzerineydi. Teorik fizik henüz İtalya'da bir disiplin olarak tanınmıyordu ve bu alanda yalnızca deneysel fizik üzerine tezler kabul ediliyordu. Bu nedenle İtalyan fizikçiler Almanya'dan gelen görelilik gibi fikirleri daha geç kabul ettiler. Fermi laboratuvar deneylerinde oldukça iyi olduğu için bu onun için bir problem değildi.
August Kopff'un Göreliliğin Matematiksel Teorisi adlı kitabına bir eklenti yazarken Einstein'ın ünlü E = mc2 denkleminin içerisinde muazzam bir miktarda nükleer enerjinin potansiyelinin yattığını fark etti. Fermi, “Yakın gelecekte bu korkunç miktarda enerjinin salınması mümkün gözükmüyor, çünkü bu olay gerçekleştiğinde bu enerji patlamasının ilk işi onu yaratan fizikçiyi parçalara ayırmak olacaktır” dedi.
1924 yılında Fermi İtalyan Masonlarının Adriano Lemmi locasına alındı.
Fermi yurtdışına gitmeye karar verdi ve Göttingen Üniversitesi'nde Max Born'un bir dönem öğrencisi oldu. Burada Werner Heisenberg ve Pascual Jordan ile tanıştı. Fermi daha sonra Leiden'da Paul Ehrenfest ile Eylül-Aralık 1924 arasında kendisine matematikçi Vito Volterra'nın sağladığı Rockefeller bursuyla okudu. Fermi burada Hendrik Lorentz ve Albert Einstein ile tanıştı ve Samuel Goudsmit ve Jan Tinbergen ile arkadaş oldu. Ocak 1925'ten 1926'nın sonlarına kadar Fermi Floransa Üniversitesi'nde matematiksel fizik ve teorik mekanik dersleri verdi ve burada Rasetti ile cıva buharına manyetik alanların etkisi üzerine deneyler yaptı. Roma Sapienza Üniversitesi'nde seminerlere de katıldı ve kuantum mekaniği ile katı hal fiziği dersleri cerdi. Schrödinger'in denklemini olağanüstü bir kesinlikle kullanarak yeni kuantum mekaniği dersleri verdiği sırada Fermi “Denklemin bu kadar iyi uyması inanılmaz” dedi.
Wolfgang Pauli 1925'te dışlama ilkesini ortaya attığında Fermi buna karşılık olarak “Kusursuz tek atomlu gazın nicelendirilmesi” adlı bir makale yazdı ve burada dışlama ilkesini ideal bir gaza uyarladı. Bu makale Fermi'nin istasistiksel formülleri açısından önemliydi çünkü birçok aynı parçacıktan oluşan bir sistemde parçacıkların dışlama ilkesi uyarınca dağılımını açıklıyordu. Bu bağımsız olarak Britanyalı fizikçi Paul Dirac tarafından geliştirildi ve ayrıca Bose-Einstein istatistiğine uyduğu da gösterildi. Böylece bugün buna Fermi-Dirac istatistiği denmektedir. Dirac'a göre dışlama ilkesine uyan parçacıklar “fermiyon”lardı ve buna uymayanlar ise “bosonlar” idi.
Roma'daki Profesörlüğü
İtalya'da profesörlükler konkur ile verilmekteydi ve adaylar bir profesör komitesi tarafından yayınları üzerinden değerlendirilmekteydi. Fermi Sardunya'da Cagliari Üniversitesi'nde matematiksel fizik bölümüne başvurdu ancak yerine Giovanni Giorgi alındı. Bunun üzerine Sapienza Üniversitesi'ne başvurdu. İtalya'daki 3 teorik fizik pozisyonundan biri olan bu pozisyon Eğitim Bakanı'nca Profesör Orso Mario Corbino'nun isteği üzerine kurulmuştu. Corbino üniversitenin deneysel fizik profesörüydü, ayrıca Fizik Enstitüsü Başkanı ve Mussolini'nin hükûmetinin üyesiydi. Seçim komitesinin de başkanı olan Corbino bu yeni pozisyonun İtalya'da fiziğin standardını ve itibarını artıracağını umuyordu. Komite Enrico Persico ve Aldo Pontremoli yerine Fermi'yi seçti ve Corbino Fermi'ye asistanlarını seçmesinde yardım etti. Bu gruba Edoardo Amaldi, Bruno Pontecorvo, Ettore Majorana ve Emilio Segre gibi önemli isimler katıldı. Franco Rasetti de Fermi tarafından yardımcı olarak atandı. Bu grup daha sonra Fizik Enstitüsünün sokağı olan “Via Panisperna gençleri” adını aldı.
Fermi 19 Temmuz 1928'de üniversitede bilim okuyan Laura Capon ile evlendi. İki çocukları oldu: Ocak 1931 doğumlu Nella ve Şubat 1936 doğumlu Giulio. Fermi 18 Mart 1929'da Mussolini tarafından İtalya Kraliyet Akademisi üyesi yapıldı ve 27 Nisan'da Faşist Parti üyesi oldu. Daha sonra Mussolini tarafından İtalyan faşizmini Alman nasyonal sosyalizmine yaklaştırmak için 1938'de çıkarılan ırk yasaları nedeniyle faşizme karşı çıktı. Bu yasalar Yahudi olan Laura'yı tehlikeye soktu ve Fermi'nin birçok asistanını işsiz bıraktı.
Dalbasan, Yayladere
Dalbasan, Bingöl ilinin Yayladere ilçesine bağlı bir köydür.
Enrico Fermi
Roma'daki Profesörlüğü
Fizikçiler bu dönemde atom çekirdeğinden elektronun salınması olan beta çürümesini anlamakta zorluk çekiyordu. Enerjinin korunması yasasını tamamlamak için Pauli yüksüz ve ağırlıksız görünmez bir parçacığın aynı zamanda salındığını ortaya attı. Fermi bu fikri geliştirerek 1933'te ve 1934'te birer makale yazdı ve bu parçacığa “nötrino” adını verdi. Daha sonra Fermi'nin etkileşimi ve zayıf etkileşim denen bu teori, doğanın dört temel kuvvetinden birini tanımladı. Nötrino onun ölümünden sonra bulundu ve teorisi neden bulunmasının zor olduğunu kanıtladı. Britanya'da Nature dergisine makalesini sunduğu zaman editör bunu reddetti ve gerçeklikten çok uzak olduğunu söyledi. Bu nedenle makale İngilizceden önce Almanca ve İtalyanca basıldı.
Dalbasan, Yayladere
Tarihçe
Köyün eski adı, Zazaca "ceket" anlamına gelen Seter 'dir. 1553 yılı Mufassal Defterinde yerleşimden, "Sitar-ı Ulya (Yukarı) ve Süfla (Aşağı)" adıyla Kiğı Sancağı'nın Göcek Nahiyesine bağlı sadece Müslümanların yaşadığı bir köy olarak bahsedilmiştir. 1642 yılı kayıtlarına köye köyde 24 hane bulunmaktaydı. Yerleşimin 1935 yılı nüfus sayımında da "Seter" adını kullanmakta olan yerleşim, 197 kişilik nüfusuyla Erzincan ilinin Kiğı kazasının Conök nahiyesinin (Sarı Tosun köyü) bir köyü olarak görülmekteydi. 1936 yılında Bingöl ilinin oluşturulmasıyla bu ilin sınırları içerisinde Kiğı ilçesinin o dönem bucak olan Yayladere'ye bağlandı. 1968 yılında, yörenin dağlık ve sık bitki örtüsüne sahip olması nedeniyle köye "Dalbasan" adı verildi. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’un 14. Maddesi gereğince Kiğı ilçesinden ayrılarak Bingöl'ün yeni kurulan ilçesi Yayladere'ye bağlanmıştır.
Enrico Fermi
Roma'daki Profesörlüğü
1968 İngilizce versiyonunun girişinde fizikçi Fred L. Wilson şöyle yazdı:
Dalbasan, Yayladere
Coğrafya
Köy, Bingöl il merkezine 140 km, Yayladere ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Enrico Fermi
Roma'daki Profesörlüğü
“Fermi'nin teorisi Pauli'nin nötrino önergesini geliştirmenin ötesinde modern fiziğin tarihinde önemli bir yere sahiptir. O zamanda sadece doğal beta yayıcılar bilinmekteydi. Daha sonra pozitron çürümesi bulununca Fermi'nin teorisi çerçevesinde kolayca tanımlandı. Onun teorisine göre bir çekirdeğin yörüngesel bir elektronu yakalaması beklenen ve gözlemlenebilen bir şeydi. Zamanla çok fazla deneysel bilgi toplandı. Beta çürümesinde birçok gariplik gözlemlenmiş olsa da Fermi'nin teorisi her zaman bunları açıklayabildi. Fermi'nin teorisi inanılmaz etkiler yaratmıştır. Örneğin, nükleer yapının incelenmesin için beta spektroskopisi geliştirildi. Ancak Fermi'nin en önemli katkısı onun etkileşim modeliyle başka birçok etkileşimin açıklanabilmesidir. Materyal parçacıkların oluşumu ve yok edilişi üzerine ilk başarılı teoriydi. Önceden sadece fotonların böyle davrandığı bilinmekteydi.
Ocak 1934'te Irene Joliot-Curie ve Frederic Joliot elementleri alfa parçacıklarıyla bombardıman ederken onları radyoaktif hale getirdiklerini duyurdular. Martta Fermi'nin asistanı Gian-Carlo Wick Fermi'nin beta çürümesi teorisini kullanarak teorik bir açıklama getirdi. Fermi deneysel fiziğe geçmeye karar verdi ve James Chadwick'in 1932'de keşfettiği nötronu kullanmaya başladı. Mart 1934'te Fermi Rasetti'nin polonyum-berilyum nötron kaynağı ile radioaktiviteyi oluşturmayı denedi. Nötronların elektrik yükü yoktu, bu nedenle pozitif bir çekirdek onların yönünü değiştiremezdi. Bu da çekirdeği delmek için yüklü parçacıklardan daha az enerji gerektiği anlamına geliyordu ve Via Panisperna gençlerinin sahip olmadığı parçacık hızlandırıcıya gerek kalmıyordu.
Fermi polonyum-berilyum nötron kaynağını radon-berilyum kaynağı ile değiştirdi. Bunu cam bir ampulü berilyum tozuyla doldurduktan sonra havayı boşaltıp 50 mCi radon gazı ekleyerek yaptı. Bu daha güçlü bir nötron kaynağı yarattı, ancak etkisi radon'un 3.8 günlük yarı ömrü ile sınırlıydı. Fermi bu kaynağın gamma ışınları da yayacağını biliyordu, ancak teorisine göre bu deneyin sonuçlarını etkilemezdi. Hazır bulunan yüksek atom numaralı bir element olan Platini bombardıman ederek başladı ancak sonuç alamadı. Daha sonra aluminyumu denedi; bunun sonucunda bir alfa parçacığı oluştu ve önce sodyum, daha sonra magnezyuma dönüştü. Sonuçsuz deneylerinde kurşunu ve kalsiyüm florür şeklinde alfa parçacığı yayarak nitrojen ve oksijene çürüyen floridi denedi. 22 değişik elementi radyoaktif hale getirmeyi başardı. Fermi nötron sebepli radyoaktiviteyi İtalyan La Ricerca Scientifica dergisinde 25 Mart 1934'te yayınladı.