cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Necip Fazıl Kısakürek
Büyük Doğu Cemiyeti
1960 darbesinden sonra 6 Haziran’da evinden alınan Necip Fazıl, 4,5 ay Balmumcu Garnizonu'nda tutuldu. Basın Affı nedeniyle tahliye edilse de Atatürk’e hakaret suçu içerdiği iddia edilen bir yazısı nedeniyle mahkûmiyet kararı o Balmumcu’da iken kesinleştiği için, tahliye edildiği gün tekrar tutuklandı ve Toptaşı Cezaevi’ne sevkedildi. 1 yıl 65 günlük cezayı doldurduktan sonra 18 Aralık 1961’de serbest kaldı.
Neyzen Tevfik
II. Meşrutiyet yılları
8 Ağustos 1908'de İzmir'den İstanbul'a geçerek Fatih-Çemberlitaş'ta bir hana yerleşti. Meşrutiyet'ten beklediğini alamaması uzun sürmedi. Ferah Tiyatrosu'nda Sabah-ı Hürriyet adlı oyunu izlemeye gittiğinde oyunun İttihat ve Terakki Cemiyeti tarafından yasaklandığını öğrendi ve bunun üzerine yaptığı konuşma yüzünden kısa bir süre sonra serbest bırakılmak üzere tutuklandı.
Necip Fazıl Kısakürek
Son yılları
Serbest kaldıktan sonra, önce Yeni İstiklal, sonra Son Posta adlı gazetede yazarlığa başladı. 1963-1964’te Türkiye’nin çeşitli yerlerinde konferanslar verdi.
Neyzen Tevfik
II. Meşrutiyet yılları
1910 yılında annesinin ısrarları ile babası ve kardeşinin karşı çıkmasına rağmen Cemile Hanım ile evlendi fakat evlilikleri yürümedi. Kayınbabası, eşini ve Leman adını verdiği kızını da alıp götürdü.
Necip Fazıl Kısakürek
Son yılları
1965’te "b.d. Fikir Kulübü"nü kurdu. Konferanslar serisini ve günlük yazılarını sürdürdü; bazı eserlerini gazetelerde tefrika etti.
Neyzen Tevfik
II. Meşrutiyet yılları
I.Dünya Savaşı'nda Mahmud Muhtar Paşa'nın emrinde mehterbaşı olarak görev yapmaya başladı. Düzenli askerlik hayatını pek benimseyemeyen Tevfik sık sık Muhtar Paşa ile tartışsa ve çekip gitse de dönemin İstanbul Merkez Komutanı Albay Cevat Bey sayesinde tekrar tekrar geri döndü. Üstelik bazı kaynaklara göre dönemin Harbiye Nazırı Enver Paşa'nın yalısında verdiği konseri izleyen Alman bir komutanın davetlisi olarak Romanya'da piyano eşliğinde konser verdi.
Necip Fazıl Kısakürek
Son yılları
1973 yılında Hacca gitti. O yıl oğlu Mehmet’e "Büyük Doğu Yayınevi"ni kurdurdu. "Esselâm" isimli manzum eserinden başlayarak daha evvel çeşitli yayınevlerince basılmış eserlerinin düzenli yayınına başladı. 23 Kasım 1975’te Millî Türk Talebe Birliği tarafından, Mücadelesinin 40. Yılı münasebetiyle bir "Jübile" tertiplendi. 1976'da, dergi-kitap şeklinde, 1980 yılına kadar 13 sayı sürecek "Rapor" adlı dergiyi, 1978'de de "Son Devre: Büyük Doğu" dergisini çıkardı.
Neyzen Tevfik
Cumhuriyet yılları
Cumhuriyetin ilanı sıralarında kardeşinin yanına Ankara'ya gitti ve 1926 yılında tanışacağı Mustafa Kemal'i ve Türk Kurtuluş Savaşı'nı yücelten şiirler yazdı. Bu dönemde yazdığı şiirlerden cumhuriyeti ve getirdiklerini benimsediği, ona karşı olan unsurlara da savaş açtığı görülebilir. Cumhuriyetin ilk yıllarında Hasan Sâit Çelebi’nin yardımıyla Azâb-ı Mukaddes adı altında bazı kitap yayımlama girişimleri olsa da başarılı olamadı.
Necip Fazıl Kısakürek
Son yılları
26 Mayıs 1980’de Türk Edebiyat Vakfı tarafından "Şairler Sultanı" ve 1982 yılında yayımlanan "Batı Tefekkürü ve İslâm Tasavvufu" isimli eseri münasebetiyle de "Yılın Fikir ve Sanat Adamı" seçildi.
Neyzen Tevfik
Cumhuriyet yılları
Geçirdiği sara nöbetleri ve yüksek alkol tüketimi nedeniyle bundan sonra da sıklıkla gideceği Toptaşı Tımarhanesi ve Zeynep Kâmil Hastanesi'nde tedavi görmeye başladı. Bir süre sonra eski arkadaşı Mehmet Âkif Ersoy'u ziyaret için Mısır'a geçti ve bir yıla yakın bir süre kaldıktan sonra geri döndü. 1930'larda İstanbul Valisi Muhittin Üstündağ'ın yardımıyla parasal anlamda destek olması için konservatuvarda görevlendirilerek kendine bir aylık bağlandı.
Necip Fazıl Kısakürek
Son yılları
“İman ve İslâm Atlası” adlı eserini yazmak için 1981 yılında Erenköy’deki evinde odasına kapandı. Yeni bir parti kurmak üzere bulunan Turgut Özal’ı sık sık odasına kabul etti, tavsiyelerde bulundu.
Neyzen Tevfik
Cumhuriyet yılları
1940'larda ise yine valinin oluru ve aynı zamanda doktoru olan bazı dostlarının (Mazhar Osman ve Rahmi Duman) yardımı ile Bakırköy Akıl Hastanesi'nde 21 no.lu koğuşa tam anlamıyla yerleşti. Otel odası gibi kullandığı bu koğuşta ve hastanede çevresine yine şiir ve felsefe ile ilgili bilgiler sundu. 9 Mart 1946'da basın yararına bir konser verdi. İhsan Ada; sonunda 1949 yılında, onun gözetimi altında eserlerini Azâb-ı Mukaddes adı altında kitaplaştırdı. 1950'de Onu Affettim ve sonra Ağlayan Şarkı adındaki iki filmde rol aldı. Arkadaşlarının ısrarı üzerine ölümünden önce son yıl olan 1952'de Şehir Komedi Tiyatrosu'nda jübilesini yaptı.
Necip Fazıl Kısakürek
Son yılları
Atatürk aleyhinde işlenen suçlar hakkındaki kanuna aykırı fiilinden dolayı 8 Temmuz 1981 tarihinde Atatürk'ün manevi şahsına hakaret suçundan hüküm giydi. Karar, Yargıtay 9. Ceza Dairesi tarafından onaylandı. Davaya konu olan "Vatan Haini Değil, Büyük Vatan Dostu Sultan Vahidüddin" adlı kitabın herhangi bir suç unsuru teşkil etmediği mahkemenin atadığı bilirkişi tarafından rapor edilmişse de Necip Fazıl "Atatürk'e hakaret etmeye meyilli olmak" gerekçesiyle mahkûm edildi.
Neyzen Tevfik
Yaşayış şekli ve alkol
Neyzen Tevfik'in düzenli bir geliri olmadığı sanılmaktadır. Genellikle, neyi ve şiirleriyle para kazanmaya çalışmış, sadece 1930'lu yıllarda kendisine devlet tarafından bir aylık bağlanmıştı. Kuralları pek umursamadan sürdürdüğü yaşamında -rakı başta olmak üzere- içkinin çok büyük etkisi vardır. Yozlaşan toplum, dinî istismar ve Atatürk'ün devrimlerine karşı çıkılmasına karşı bir duruş sergiledi. Özellikle hazırcevaplığıyla tanınırdı, bu sayede birçok fıkranın konusu olmuş, aynı zamanda hicivde de başarılı olmuştur.
Necip Fazıl Kısakürek
Vefatı
Kısakürek, 25 Mayıs 1983’te Kadıköy'deki evinde 79 yaşında vefat etmiştir. Cenazesi bir gün sonra, doğduğu gün olan 26 Mayıs 1983'te Eyüp Sultan Camii'sinden kaldırılarak Eyüpsultan Mezarlığı'na defnedilmştir.
Neyzen Tevfik
Ölümü
28 Ocak 1953'teki ölümünün ardından Beşiktaş'taki Sinan Paşa Camii'nde cenaze namazı kılındı. Civardaki cadde ve sokakları dolduran profesörler, memurlar ve bazı ileri gelenlerin yanında kendilerine çekidüzen vermeye çalışmış sarhoşlar ve sokak serserilerinden oluşan büyük bir kalabalığın eşliğinde Barbaros Bulvarı'ndan geçerek defnedildiği yere ulaştırıldı. Mezarı bugün Kartal Merkez Mezarlığı'ndadır.
Ailesi
Çocukluğunu geçirdiği Bodrum'da beraber olduğu ailesi ile ilgili çok sınırlı kaynakta belli başlı bilgiler bulunmaktadır. Annesi hakkında herhangi bir bilgi olmamasına rağmen babası ve kardeşi ile ilgili aşağıdakiler söylenebilir.
Necip Fazıl Kısakürek
Çalışmaları
Paris dönüşü yayımladığı Örümcek Ağı ve Kaldırımlar adlı şiir kitapları onu çok genç yaşta ünlü yaptı. Henüz otuz yaşına basmadan çıkardığı yeni şiir kitabı "Ben ve Ötesi" (1932) ile takdir toplamayı sürdürdü. Birçok kişi tarafından da çok sevilen şair, "Üstad Necip Fazıl Kısakürek" olarak anılmaya başlandı.
Neyzen Tevfik
Babası Hasan Fehmi Kolaylı
Soyadı Kanunu çıkınca aslen Samsun'un Bafra ilçesine bağlı Kolay beldesinden olduğu için ailesine "Kolaylı" soyadını alan Hasan Fehmi Bey, Neyzen'in ifadesi ile annesi ile birlikte "yüzünde riyasız, masum bir insanlık ifadesi" bulunan kültürlü, sanatsever ve Tevfik gibi nükteci bir rüştiye öğretmeniydi.
Necip Fazıl Kısakürek
Çalışmaları
Necip Fazıl, 1934 yılında Nakşî şeyhi Abdülhakîm Arvâsî ile tanıştıktan sonra İslami kimliği ile öne çıkmaya başladı. Bu dönemde, hemen tümünde üstün bir ahlak felsefesinin savunulduğu tiyatro eserlerini birbiri ardına kaleme aldı. Tohum, Para, Bir Adam Yaratmak, Nam-ı Diğer Parmaksız Salih gibi piyesleri büyük ilgi gördü. Cinnet Mustatili adlı eserinde hapishane anıları yer alır.
Neyzen Tevfik
Kardeşi Ahmet Şefik Kolaylı
Tevfik'e, anılarına ve eserlerine sahip çıkan, büyük önem veren ve ansiklopedilerde adının yer almasında büyük pay sahibi olan Şefik Bey sığır vebası, tavuk kolerası aşısı, antraktsa teşhis çiçek aşısı ve Anadolu keçilerinin plöro-paömonisi konularında çalışmalar yapmış bir bakteriyologdu. İstiklal Savaşı'ndan sonra atandığı Pendik Bakteriyolojihanesinde 1939 yılına kadar müdürlük, 1939-1945 yılları arasında Tarım Bakanlığı Teftiş Heyeti Üyeliği ve bundan sonra 1951'e kadar da Tarım Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığı yapmıştır. Mehmet Akif Ersoy ile yakın bir arkadaşlığı olduğu bilinmektedir. 1976 yılında vefat etmiştir.
Necip Fazıl Kısakürek
Çalışmaları
Sık sık kapatılan veya toplatılan Büyük Doğu'nun çıkmadığı sürelerde günlük fıkra ve yazılarını Ortadoğu, Son Havadis, Milliyet, Millî Gazete, Hergün ve Tercüman gazetelerinde yayımladı.
Dad (harf)
Dad (ض‎), Arap alfabesinin on beşinci harfi. Ebced hesabındaki değeri 800'dür. Şemsî harflerdendir.
Neyzen Tevfik
Sanatı
Neyzenlikteki ustalığıyla beraber, hiciv sanatını kullanarak şiirlerinde toplumdaki eşitsizliğe, haksızlığa ve zulme, siyaset ve dinî baskı ve çıkarcılığa değindi.
Alveslohe
Alveslohe, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Segeberg iline bağlı bölge. 21,56 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Mart 2014 itibarıyla 2.637 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Peter Kroll tarafından yürütülmektedir.
Necip Fazıl Kısakürek
Vasiyeti
Vasiyetinin bir kısmı:
Alveslohe
Dış bağlantılar
land.de]
Necip Fazıl Kısakürek
Vasiyeti
Çile şiirindeki şu satırlar vasiyetini teyit eder niteliktedir:
Neyzen Tevfik
Edebiyatı
Neredeyse tüm hayatı boyunca baskı ve zulme karşı çıkan Tevfik'in şiirlerindeki yergi ve taşlamaları onu bu türde Nef'i ve Eşref'ten sonra en önemli üçüncü edebiyatçı konumuna getirmiştir. Şiirlerinde sık sık, 1900'de yazdığı Sahne-i Ömrümden Nefs-i Emmareye Hitabım şiirinin ilk kıtasındaki gibi müstehcen sözlere ve bu yolla yapılan taşlamalara rastlanır:
Dad (harf)
Yazılış
Dad harfi sağdan ve soldan bitişebilen bir harftir.
Necip Fazıl Kısakürek
Siyasi fikirleri
1934 yılında dahil olduğu Nakşibendilik tarikatından sonra ülkedeki siyasi gelişmelerle ilgili değerlendirmelerde bulunmaya başladı. 1943 yılından sonra çıkardığı Büyük Doğu dergisinde yazdıklarıyla 1945 yılındaki Tan Gazetesi Baskınını, 1952 yılında Malatya'da gerçekleşen Ahmet Emin Yalman suikast girişimi öncesi Yalman'ı hedef alan yazılar yazmış; Komünist Rusya'ya karşı ABD lehine yazılar yazmıştır. Bu dönemde fikirleri Millî Türk Talebe Birliği'ndeki gençler tarafından sahiplenilmiştir.
Neyzen Tevfik
Edebiyatı
Bu isyan tarzı ve Osmanlı döneminde yazdığı eserler defalarca jurnallenmesine ve tutuklanmasına sebep olmuştur. Cumhuriyet döneminde ise yine mevcut rejime ve Atatürk'ün devrimlerine, ilkelerine karşı çıkanlara göndermelerde bulunmuş, Atatürk'ün ölümünden sonra 1938'de aşağıdaki O ölmedi adlı şiiri kaleme almıştır:
Dad (harf)
Mahreç - Fonetik
Dad sesi Klasik Arapçada dilin, sağ veya sol üst azı dişinin üzerine getirilmesiyle çıkarılan çok kalın "da" ile çok kalın "za" arasında tok, dolgun, kalın bir sestir (Ḋ). Telaffuzu en zor seslerden olan bu ses sadece Arapçada bulunmaktadır. Bu yüzden Araplar, Arapçaya Lisanu’d-Dâd (Dâd Dili) da derler. Bu harfin adı bazı kaynaklarda Dzad (Dzade) olarak da telaffuz edilir. Modern Arapça'da ise kesinlikle (Arapça konuşan tüm ülkelerin şive ve lehçeleri de dahil olmak üzere) harfin bu klasik ses değeri değişime uğrayarak kaybolmuştur ve yalnızca Kuran'a özgü hale gelmiştir. Modern telaffuz biraz daha farklıdır ve dilin azı dişlere kaydırılması söz konusu değildir. Sert ve dolgun bir D ses verir, ancak Z vurguludur. ض harfi Türkçede mevcut değildir. Ancak Arapçadan Osmanlıcaya geçen kelimelerde yer alır. Örneğin: Ramaḋan, Kaḋı, Kaḋa, Ḋarb, Ḋarbe, Arḋ.
Necip Fazıl Kısakürek
Siyasi fikirleri
Soğuk Savaş döneminde Türkiye'de antikomünizm akımın öncülerinden olmuştur. Ayrıca dünya bakışı çerçevesinde yakın tarihi de yorumlamış ve bu yönde resmî tarihin alternatifi olarak, Vahdettin: Vatan Haini Değil Büyük Vatan Dostu gibi kitaplarla tarih yazımına da girişmiştir.
Neyzen Tevfik
Fıkra
Halk arasında neyzenliğinin ve şiirinin yanı sıra fıkralarıyla da tanınır fakat ağızdan ağza aktarılan bu unsurlara edebiyat dünyasındaki kaynaklarda rastlamak çok zordur. Başlıca bilinen fıkraları şunlardır:
Necip Fazıl Kısakürek
Eleştiriler
Necip Fazıl'ın düşünce örgüsü din, tasavvuf ve mistisizm ekseninde gelişmiş ve fikrî mücadelesini bu çerçevede sürdürmüştür. Fikir ve inançlarını yaymak için kullandığı çok sayıda edebî araç yanında yayın hayatına da girerek kendi medyasını oluşturma çabasına girmiş ve bunun için Demokrat Parti iktidarının imkânlarını kullanmak istemiştir. Demokrat Parti iktidarının başvekili Adnan Menderes'e yazdığı yardım mektubu ve Demokrat Parti'den aldığı 147.000 liralık örtülü ödenek desteği Yassıada yargılamalarına da konu olmuştur. Tarihçi Ayşe Hür hayatı boyunca devam eden bağımlılığına işaret ederek Necip Fazıl'ın örtülü ödenekten para talep etmesini "kumar bağımlılığı" ile ilişkilendirir.
Neyzen Tevfik
Notlar
<references group="lower-alpha" responsive="1">
Necip Fazıl Kısakürek
Fikir değişimleri
Necip Fazıl Kısakürek'in hayatı, kendi anlatımına göre, 1934 yılında Nakşibendi şeyhi Abdülhakîm Arvâsî ile tanışmasıyla değişmiş ve genel olarak ülkücü ve İslamcı bir çizgide sürmüşse de, farklı yönetim dönemlerinde yazdığı yazı, kitap ve mektuplar, fikir farklılıkları göstermektedir. Gerek kendisinin, gerek arkadaşlarının yazdıklarına ve anı kitaplarına göre değişimlerinin en keskininin 1940 yılında olduğu ileri sürülür. 1940 yılında CHP'den milletvekili olmayı istemiş ancak kabul edilmemiştir. Kısakürek'in 1940 yılından itibaren değişimini yazar Mîna Urgan "Bir Dinozorun Anıları" kitabında detaylarıyla yazmıştır.
Mustafa Kemal Atatürk'ün cumhurbaşkanlığı döneminde ve ölümünden sonra Kemalist görüşte sayısız yazısı olan Necip Fazıl, İsmet İnönü döneminin özellikle 1943 yılı sonrasında İnönü ve cumhuriyet rejimine karşıt görüşler savunmuştur. İnönü ve CHP'yi din düşmanlığıyla suçlamaya başlamış, Cumhuriyet rejimini ise Batı hayranlığıyla eş tutmuş, daha önce eleştirdiği rejim karşıtlarıyla aynı dili kullanmaya başlamıştır.
Dad (harf)
Mahreç - Fonetik
Örnekler:
Necip Fazıl Kısakürek
Fikir değişimleri
1950 genel seçimleri öncesinde yoğun biçimde Demokrat Parti karşıtı görüşlerini paylaşırken, Demokrat Parti iktidara geldikten bir süre sonra Demokrat Parti yanlısı olmuştur. Örneğin henüz 12 Aralık 1950 tarihli Büyük Doğu dergisindeki yazısında, Atatürk'ün cumhurbaşkanlığında geçen cumhuriyetin ilk 15 yılı hakkındaki eleştirilerini iyice sertleştirmiştir.
Dad (harf)
DZ Sesi
Bazı alfabelerde ise Arapçadaki Dad harfinden biraz daha farklı olan Slavik bir DZ sesini göstermek için ۻ harfi kullanılmıştır.
Necip Fazıl Kısakürek
Fikir değişimleri
Necip Fazıl Kısakürek, 50'li yıllarda Adnan Menderes’e defalarca mektup yazarak para istemiş, "Benim yaptığımı yapanlara hükümetler ve rejimler servetlerini ve nimetlerini yağdırır" demiştir. Demokrat Parti'ye verdiği hizmetler karşılığında maddi destek istediği mektuplardan birinde, acınacak halde olduğunu ve intihar edebileceğini de yazmıştır. Yassıada duruşmalarında açıklandığına göre 1950-1960 yılları arasında Kısakürek'e örtülü ödenekten 147.000 TL ödenmiştir. Bu dönemde yazdığı "Benim Gözümden Menderes" kitabında Menderes'e köle olmaktan şeref duyduğunu bile yazmıştır.
Örneğin Menemen Olayı için, 1 ve 5 Ocak 1931 tarihli Hâkimiyet-i Milliye gazetelerinde hükûmet lehine, hattâ çok daha sertlik yanlısı yazılar yazarken, 1969 tarihli "Son Devrin Din Mazlumları" kitabında tam tersi görüşlerini kaleme almıştır.
Tarihsel revizyonizm yaparken en radikal görüşleri ileri sürmüştür. 31 Mart Vakası'nın masonlar ve İttihatçıların ortak planı olduğunu, ayaklanmayı bastıran Hareket Ordusu'nun "şuursuzlar sürüsü" olduğunu, Şeyh Said'in devlete isyanının isyan değil dindar bir Müslüman'ın dinsizlerle mücadelesi olduğunu, sadece şapka giymediği için idam edilenlere son kez "Şapka giyiyor musunuz, giymiyor musunuz?" diye sorulup kabul etmeyince asıldıklarını, Kurtuluş Savaşı'nda Kuvâ-yi Milliye karşıtı İskilipli Âtıf Hoca'nın vatan haini olmayıp Şapka Kanunu'na karşı çıktığı için idam edildiğini, Dersim İsyanı'nın bir Müslüman katliamı olduğunu, II. Abdülhamid'in akıl hastası denilerek tımarhaneye kapatıldığını, Said Nursî'nin büyük bir alim olduğunu ve işkence gördüğünü iddia etmiştir. VI. Mehmed Vahdettin'in Kurtuluş Savaşı'na karşı olmayıp mücadeleyi başlatması için Mustafa Kemal'e 40 bin altın verdiğini de iddia etmiştir.
Hatırası
Ailesi tarafından 2015 yılında Necip Fazıl Kısakürek Kültür ve Araştırma Vakfı kurulmuştur.
Miklós Borsos
Miklós Borsos (d. 1906 - ö. 1990) Macar heykeltıraş. Tarzı arkaik sanat ve klasisizm ile modern elementlerin birleşmesinden oluşmuştur.
Transilvanya'da Nagyszeben'de doğmuş, (günümüzde Sibiu, Romanya), ailesiyle birlikte 1921'de Győr'e yerleşmiştir. Borsos ve eşi II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Győr'de aynı evde yaşamıştır.
Sanat ve özellikle heykel ile 1920'lerin sonlarına doğru ilgilenmeye başladı. Ressam olarak kariyerine başlamış olsa da 1930'larda heykele döndü ve 1940'lara doğru ustalaştı. 1940'ların sonuna kadar Borsos'un sanatı Fülöp Ö. Beck, Béni Ferenczy ve Ferenc Medgyessy ile temsil edilen modern Macar plastik sanatıyla yakından ilişkilidir.
1950'lerden sonra daha çok entelektüel, soyut ve deneysel yaklaşımlar geliştirdi. Borsos'un ifade biçimi ve sanatının konuları deneyimlerinin ve görüşlerinin yoğunluğu ile bağlantılıdır.
Borsos tüm heykel janrlarını kullandı ve yeni çözümlerle geliştirdi. O zamanlar nadir olarak kullanılan bakır kakma tekniğini geliştirdi. Bu teknikle birçok kamusal eser yarattı. Özellikle modern çevre kültürüne odaklaşan ve derin bir kişisel mesaj taşıyan mezar anıtları yaptı. Doğal hayatın sembolik motifleri kadar kültürel değerleri de eserlerinde yansıttı. 1950'lerin sonunda ve 1960'larda portre sanatına eğildi. Eserlerinde doğa, atmosfer kadar kültürel ve spiritüel gelenekleri de katarak yeni bir heykel janrına girdi. Bu dönemim eserleri arasında József Egry'nin portresi (1952), Sybilla Pannonica (1963), Lighea (1968), Genç Parca (1964) ve Canticus Canticorum (1977) sayılabilir.
1979 yılında Borsos Győr'de daha önce bir mahkeme olan binada Miklós Borsos sanat Galerisini açtı. Bu galeri şehrin en eski mahallesinde Saint Michael şapelinin yanındadır.
Episkiros
Episkiros veya diğer adlarıyla epikoinos  ve efebike, Antik Yunanistan'da topla oynanan bir oyun.
2010 FIFA Kulüpler Dünya Kupası
2010 FIFA Kulüpler Dünya Kupası 8 Aralık - 18 Aralık 2010 tarihleri arasında oynandı. FIFA Kulüpler Dünya Kupası'nın 7. sezonu Abu Dabi, Birleşik Arap Emirlikleri'nde oynandı. Final 18 Aralık 2010 tarihinde Inter ile TP Mazembe arasında oynanmıştır ve Inter 3-0 kazanmıştır.
Episkiros
Genelde 12-14 kişiden oluşan ve eşit sayıda oyuncuya sahip iki takım hâlinde oynanan oyunda bir top bulunmaktaydı. Oyun alanında iki takım bir tarafa ayrılmakta, aralarına ve her takımın arka kısmına, kale görevi gören beyaz bir çizgi çekilmekteydi. Sahanın ortasına konan top, ilk olarak oynaması belirlenmiş olan takımın bir oyuncusu tarafından karşı takım oyuncularının üzerinden fırlatılmaya çalışılmaktaydı. Topa elle müdahalenin serbest olduğu oyunda amaç, topu karşı takımın kalesini temsil eden çizgiden geçirmekti. Sporun benzeri daha sonraları Roma İmparatorluğu'nda harpastum adıyla oynandı.
2010 FIFA Kulüpler Dünya Kupası
Maçlar
Bütün maçlar UTC+3 zaman diliminde oynandı.
Raymond Duchamp-Villon
Raymond Duchamp-Villon (d. 5 Kasım 1876 Damville (Eure), - ö. 9 Ekim 1918 Cannes), Fransız heykeltıraş.
Yaşam ve sanatı
Pierre-Maurice-Raymond Duchamp, Yukarı Normandiya bölgesinin Damville, Eure ilinde Eugene ve Lucie Duchamp çiftinin ikinci oğlu olarak doğdu. Altı çocukları olan çiftin dört çocuğu ileride başarılı sanatçılar oldu. Raymond Duchamp-Villon,
1894 ile 1898 yılları arasında Montmartre, Paris'te kardeşi Jasques ile yaşayıp Sorbon'da tıp okudu.
1902 ve 1903 yıllarında Salon de la Société Nationale des Beaux-Arts'da yapıtlarını sergiledi. Kendisini sanatçı kardeşinden farklı kırmak için tüm eserlerin Duchamp-Villon şeklinde imzalamaya başladı.
Hudson Motor Car Company
Hudson Motor Car Company, Amerika Birleşik Devletleri merkezli eski bir otomotiv şirketiydi. Şirket 1909 yılında kurulmuş olup 14 Ocak 1954 tarihinde Nash Motors ile birleşerek American Motors'u kurmuştur. Merkezi Detroit şehrinde yer almaktaydı.
Oktay Ekşi
Osman Oktay Ekşi (d. 7 Aralık 1932, Mesudiye, Ordu), gazeteci, yazar; Basın Konseyi eski başkanı, Hürriyet gazetesinin eski başyazarı ve TBMM 24. Dönem Cumhuriyet Halk Partisi İstanbul milletvekili.
Yaşamı
Nüfusu 350.000'den fazla olan Ekşioğlu ailesinin bir mensubu olarak 7 Aralık 1932'de Ordu'nun Mesudiye ilçesinde dünyaya gelmiştir. 8 Ocak 1952 tarihinde, 19 yaşında özel bir haber ajansında gazeteciliğe başlayan Oktay Ekşi daha sonra Dünya Gazetesi'nde muhabir olarak göreve başladı ve 22 yaşından sonra da bu gazetenin 1960 yılına kadar Ankara Temsilcisi olarak görevini sürdürdü.
27 Mayıs 1960 darbesinden sonra Dünya Gazetesi’nden ayrılarak Öncü Gazetesi’nde istihbarat şefi olan Ekşi, "1961 Anayasası"nı hazırlamak için kurulan Kurucu Meclis'e 24 Aralık 1960'ta Basın Temsilcisi olarak seçildi. Kurucu Meclis'in 6 Ocak 1961'de başlayan görevini 27 Ekim 1961'de tamamlaması üzerine, CHP'nin yarı resmi organı Ulus Gazetesi'nde bir yıl (15 Ekim 1961-15 Ekim 1962) istihbarat şefi olarak çalıştı. Daha sonra lisan öğrenmek için Londra’ya gitti ve buradaki Türkiye Başkonsolosluğu'nda üç yıldan fazla süreyle (22 Ekim 1962-12 Nisan 1966) Yerel Kâtiplik yaptı.
1966 yılında Londra'dan yurda dönüşünde bir taraftan Yeni Gazete’nin Ankara Temsilciliğini yürütürken diğer taraftan da mesleği dolayısı ile geciktirmiş olduğu üniversite öğrenimini tamamlayıp, 1967 tarihinde Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezuniyet diplomasını aldı.
Ekşi 1972-1974 yılları arasında Hürriyet Gazetesi'nin Ankara Temsilcisi olarak görev yaptı. Hürriyet Gazetesinin o zamanki sahibi Erol Simavi'nin isteği üzerine 13 Haziran 1974'te Hürriyet'in Başyazarı oldu. Bu görevden, Erdal İnönü'nün "Sosyal Demokrasi Partisi (SODEP) kurucuları arasına katılma" önerisini kabul etmesi nedeniyle 26 Mayıs 1983'te istifa ederek ayrıldı. SODEP'in önce Genel Sekreter Yardımcısı ve Parti Sözcüsü, daha sonra Genel Başkan Yardımcısı oldu. Ancak SODEP'in 6 Kasım 1983 tarihinde yapılan Milletvekili Genel Seçimlerine katılması askeri yönetim tarafından engellendikten sonra "siyaseti bırakma" kararı aldı ve 25 Mart 1984'te SODEP'ten ayrıldı. Bir süre işsiz kaldı. Mayıs 1984'te Güneş gazetesinin başyazarı oldu. Şubat 1985'e kadar bu görevi yürüttü. Güneş Gazetesinde yönetim değişince istifa etti. Tekrar işsiz kaldı. Sonra Milliyet gazetesinden teklif aldı. Buradaki çalışması sadece 28 gün sürdü. Hürriyet gazetesi sahibi Erol Simavi'nin "tekrar Hürriyet gazetesi başyazarı olur musun?" şeklindeki teklifini kabul etti ve 1 Temmuz 1985'ten 30 Ekim 2010 tarihine kadar (aradaki kesinti dahil 36 yıl süreyle) bu görevi yaptı.
Hürriyet Başyazarı iken Ekşi, Şubat 1975-Şubat 1982 arasında 7 yıl süreyle Hürriyet Haber Ajansı'nın (sonraki adı Doğan Haber Ajansı) "Genel Müdürlüğü" görevini yürüttü.
Ekşi 22 Ekim 1992'de Yeni Delhi'de kurulan "Dünya Basın Konseyleri Birliği"nin (World Association of Press Councils) (WAPC) 6 kurucusundan biridir. 2002 yılından 2009 yılına kadar Dünya Basın Konseyleri Birliğinin (WAPC) Başkanlığı görevini yürüttü. Ekşi'nin sınır aşan yayınların da "Meslek İlkeleri" açısından şikayet edilebilmesi için "gönüllülük" esasına dayanan bir "uluslararası mekanizma kurulması" yolundaki önerisi başta ABD, İngiliz, İsveç ve Fransız medyası olmak üzere Batı medyasının büyük tepkisine yol açtı. Söz konusu mekanizma hâlâ kurulamadı.
Ekşi, Öncü Gazetesi İstihbarat Şefi iken (Ağustos-Aralık 1960), Türk basınında kullanılan haber dilini değiştiren ilk uygulamayı başlattı. Öncü'de haberler "miş'li geçmiş" yerine "di'li geçmiş"le yazıldı (Aslında 1930'lu yıllarda da bazı haberlerin "di"li geçmişle yazıldığı oluyordu ancak bu uygulama yaygınlaşamamıştı). Tüm basının "di'li geçmiş"i uygulaması 1978'den sonra mümkün oldu.
Oktay Ekşi "basın özgürlüğü" kavramının teknik açıdan "yanlış" olduğunu 1986'dan başlayarak her yerde ve her fırsatta savundu. Demokrasi açısından çok temel öneme sahip bu özgürlüğün "gazetecilere ait bir ayrıcalık" (imtiyaz) gibi algılanmasına yol açan "basın özgürlüğü" yerine, her bireyin kullandığı ve her birey bazında savunulup korunması gereken "iletişim özgürlüğü" kavramının kullanılmasının gerekli ve doğru olduğunu ileri sürdü. Görüşünü iletişim akademisyenleri, hukuk otoriteleri huzurunda savundu. Basın Konseyi Oktay Ekşi'nin Başkanlığı döneminde "basının özgür olmasını" savunurken "basın özgürlüğü" yerine hep "iletişim (basın, ifade)özgürlüğü" deyimini kullandı.
Ekşi'nin öncülüğünde bir buçuk yıl sürdürülen hazırlık çalışmaları sonunda 6 Şubat 1988 tarihinde Türk medyası, ülkedeki (1960'ta merhum Abdi İpekçi'nin öncülüğünde kurulan ancak birkaç yıl içinde etkisini yitirip kaybolan Basın Şeref Divanı deneyimi üzerinden yıllar geçtikten sonra) ilk -gönüllü- kendi kendini denetleme mekanizması olan Basın Konseyi'ne kavuştu.
Ekşi önce İkinci Başkanı olduğu Basın Konseyi'nin, Ekim 1988'den 19 Ocak 2011 tarihine kadar başkanlığını yaptı.
"Halkın Gerçekleri Öğrenme Hakkı" kavramı ilk olarak bu sırada Oktay Ekşi tarafından ortaya atıldı. Medya organlarının künyelerine "Bu (gazete/dergi vb.) Basın Meslek İlkelerine uymaya söz vermiştir" ibaresi, Oktay Ekşi'nin medya sahiplerini ikna etmesiyle meslek yaşamına girdi.
Doğan Yayın Holdingin benimseyip 1999'dan 2012 sonuna kadar uyguladığı "Yayın İlkeleri"nin taslağını da Oktay Ekşi hazırladı.
Ekşi, küçük bir Anadolu/Karadeniz ilçesi olan Mesudiye'de 1991 yılından beri aralıksız sürdürülen ve ülkede hem ilk hem de en uzun süre devam eden "Mesudiye İlçe Kurultayı"nın öncü ismidir. Kurultay ilçenin sorunlarının ilçe halkı tarafından belirlenmesini, tartışılmasını, fiilen çözülmesini öngören kendine özgü bir "doğrudan demokrasi" örneğidir.
Mesudiye İlçe Kurultayları sayesinde ilçe, Devlet Planlama Teşkilatı'nın (DPT) ilçe bazında sosyal-kültürel-ekonomik kalkınmışlık sıralaması konulu araştırmasına göre 1996 yılında 910 ilçenin 782'ncisi iken 2002 itibarıyla 611'inciliğe yükseldi. DPT bu araştırmayı sonraki yıllarda yapmadı.
25 Nisan 1998 tarihinde başyazarı olduğu Hürriyet gazetesi, PKK'nın iki numarası olarak bilinen Şemdin Sakık'ın ilk ifadesinde, isimlerini vermeden, bazı gazetecilerin PKK'dan para aldıklarını söylediğine dair bir haber yayınladı. Oktay Ekşi de aynı gün Şemdin Sakık'ın ifadesinde sözünü ettiği meslektaşları için "Alçakları tanıyalım" başlıklı bir yazı kaleme aldı. Fakat daha sonra Şemdin Sakık'ın ilk ifadesinde böyle bir şey söylemediği anlaşılınca, Ekşi tartışma konusu olan bu yazısı nedeniyle özür diledi.
Ekşi, Hürriyet gazetesindeki 28 Ekim 2010 tarihli başyazısında, AK Parti'nin, Karadeniz bölgesindeki akarsuları kullanım hakkını, hidroelektrik santrallar yapılması için 49 yıl süreyle özel şirketlere vermesini eleştirirken "şimdi analarını bile satan o zihniyetin marifetini görüyoruz" ifadesini kullandı. Gelen tepkiler üzerine Ekşi, 30 Ekim 2010'da "Ayarı kaçırmışız" başlıklı yazısında "Lafın hem ayarını kaçırmışız, hem de seviyesini çok düşürmüşüz" diyerek özür diledi. Aynı yazısında, tepkilerin gelmesine neden olan ifadeyi kullanmasını "Aklıma bir önceki Maliye Bakanı Maliye Bakanı Kemal Unakıtan'ın meşhur 'Babalar gibi satacağız' sözü geldi. Ondan esinlenerek 'her şeyi satan zihniyet' ifadesini değiştirip 'analarını bile satan' yaptım ve o metni gazeteye faksladım" diye yazdı. Ekşi, 31 Ekim 2010 tarihli yazısında "1966 yılından beri mensubu olduğum, 1974 yılından beri de 'Başyazar'ı sıfatını taşıdığım Hürriyet Gazetesi'nden ayrılmaya karar verdim" diyerek istifa ettiğini açıkladı.
Ekşi'ye gazeteciler cemiyetleri gibi meslek kuruluşlarına ve çeşitli sivil toplum kuruluşlarına ilaveten İstanbul Üniversitesi tarafından "Fahri Doktorluk" (2003), Orta Doğu Üniversitesi tarafından "Üstün Hizmet Ödülü" (2006), Ankara Hukuk Faültesi tarafından "Seçkin Hizmet"; Rotary Kulüpleri 2430 No'lu Bölgesinin önerisi üzerine Rotary International tarafından "yöresine, yurduna, ulusuna ve dünyaya sahip çıkanlardan biri" olduğu gerekçesiyle 'Paul Harris Dostluk Ödülü' (1997) ve "Atatürk ilkelerine bağlı kişiliği ve Türk basınının özgürlük mücadelesine katkısı" nedeniyle Atatürk Socitey of America tarafından, Washington D.C.'de 19 Mayıs 2012 günü yapılan törenle ödül verildi. Ekşi XXIV. Dönem İstanbul Milletvekilidir. XXIV. Dönem meclisini en yaşlı üye sıfatıyla açmıştır.
Ekşi'nin "Parlamento mu, Kanun Fabrikası mı?" isimli TBMM İçtüzüğüyle ilgili bir kitabı, "Gazetecilikte Geçen O YILLAR" isimli iki ciltlik meslek anıları, "AYSEL, Bir Atatürk Kızının Hikâyesi" isimli Prof. Dr. Aysel Ekşi'nin hayatına anlatan bir kitabı, E. Büyükelçi Taner Baytok'la birlikte yazdıkları "Cumhuriyetle Yaşadığımız Yıllar" isimli bir kitabı ve bir de "BEYEFENDİ - Suat Hayri Ürgüplü'nün Anıları" isimli bir kitabı yayınlandı.
4 Nisan 1989 ile 19 Mart 1992 tarihleri arasında Anadolu Ajansı’nda genel müdürlük yapmış gazeteci Behiç Ekşi'nin kardeşidir. Prof. Dr. Aysel Ekşi ile evlidir, 2 çocuk, iki torun sahibidir.
Anadolufeneri, Beykoz
Tarihi
1658 yılında kurulmuştur. Beykoz’un en meşhur köylerinden biri olan Anadolufeneri, ismini burada bulunan deniz fenerinden almıştır. Anadolufeneri; 2014 yılı itibarıyla alınan kararlar gereği, mahalle statüsüne girmiş olsa da, mandıraları, çiftlikleri hala süregelen balıkçılık mesleği ile şehirleşmeden uzakta bir yaşam sürmektedir.
Köyün ilk kuruluş sebebinin, köyde bulunan deniz fenerini yakmak için gelip gitmek zorunda kalan fenercilerin yavaş yavaş fener etrafına yerleşmeye başlamasıyla olduğu düşünülse de, aslında deniz fenerinin yapıldığı tarih net olarak bilinmemektedir. Yapılan araştırmalarda en net bilgi, 1755 yılında bölgede ahşap bir deniz feneri bulunduğu ve 1834'te günümüzdeki haline dönüştürüldüğü kabul edilmiştir.
Köyde yaşamını sürdüren nüfusun bir kısmı Kafkasya’dan göç edenler, kalan kısmı da Girit’ten asker olarak gelip yerleşenlerden oluşmaktadır.
Anadolufeneri'nin en büyük özelliklerinden birisi, İstanbul Boğazı'nın çıkışındaki son koya sahip olmasıdır. Bu sebeple Deniz kuvvetlerinin, Boğaz çıkışlarını kontrol ettiği nokta köyün altında bulunan bir radar birimi tarafından sağlanmaktadır.
1980'li yılların sonuna kadar Askeri bölge içerisinde olan Anadolufeneri ve Poyraz; 80'lerin sonunda, dönemin Anadolufeneri muhtarı Meliha Elçioğlu'nun girişimleri ile askeri bölge statüsünden kısmen çıkmıştır. Meliha Elçioğlu, Anadolufeneri'nin ilk ve tek kadın muhtarıdır. Yaptığı çalışmalarla köy yollarını genişletmiş, köye belediye otobüsü bağlanmasını sağlamış, köy ilkokulu binasını, Hacı Ayetullah Keser'in tüm maddi sorumluluğu almasıyla yeniletmiş ve öğrenimde kalmasını sağlamıştır. Ancak, MEB uygulamaları sebebiyle, civar köylerin eğitimleri Anadolufeneri'ne bağlanmadığı için 9 derslikli, müdür yardımcı, müdür, öğretmenler odası, spor salonu ve laboratuvarı bulunan ilkokul, eğitim uygulama okullarına devredilmiş ve şu anda da Beykoz Eğitim Uygulama ve İş Eğitim Merkezi'nin öğrencileri ve öğretmenleri tarafından kullanılmaktadır.
Askeri Bölge statüsünün kaldırıldığı döneme kadar, Akbaba'dan Poyraz ve Anadolufeneri'ne dönen yolun, Anadolu Kavağı ayırımında bulunan bir askeri kapıdan geçilerek bölgeye girilmekte idi. Bölgeye sadece köylerden yaşayanlar kartları ile rahatlıkla geçiş yapabiliyorken, köyde yaşayan akrabası olmayanlar gezme amaçlı köylere giremiyordu. Köyde akrabaları bulunanlar ise asker kontrolünde akrabalarının evlerine ulaştırılabiliyordu.
Bu süreçte korunan ormanlar ve doğal yaşam, o dönemde Anadolufeneri ve civarındaki ormanlarda pek çok hayvanın varolmasını sağlamıştır. Ceylanlar, yaban domuzları, çakallar ve çeşitli kuş türleri Anadolufeneri ormanlarında bulunmaktadır. Ormandaki ağaç çeşitliliği ise yaklaşık 12 farklı türü barındırmaktaydı. Ancak askeri kapının kaldırılmasından yaklaşık on yıl sonra Poyraz ormanlarından çıkan büyük bir yangınla, ağaç ve hayvan türleri azalmış; bir kısmı ise tamamen görünmez olmuştur. En son, yapılan üçüncü köprü çalışmalarında mevcut ormanın büyük bir kısmı kaybedilmiştir.
Anadolufeneri köyünde 1880 yılında; II. Abdülhamit tarafından yaptırılan “Hamid-i Evvel Camii” bulunmaktadır. Cami, Beylerbeyi ve Emirgan’da bulunan Hamid-i Evvel Camii ile aynı ismi taşımaktadır. Ayrıca Halayıkdere Mahallesi’nde 1996 yılında Mustafa Sözer adına yaptırılan bir cami daha mevcuttur.
Bizans Dönemi’ne ait tarihi Yoros Kalesi de Anadolufeneri’nin önemli tarihi miraslarındandır. Daha sonra Cenevizlilerin eline geçen kale Yıldırım Beyazıt Dönemi’nde Osmanlı mülkü olmuştur. Türklere geçen kalenin II. Mahmut tarafından tamir edildiği bilgiler arasındadır.
Anadolu Deniz Feneri, İstanbul Boğazıyla Karadeniz’in birleştiği bölgede Yon (Hrom) Burnu üzerinde bulunmaktadır. 1834 yılında yapılan Fener, 1858 yılında Fransızların yapıyı genişletmesi ve kulesini revize etmesi ile birlikte yeni halini almıştır. Denizden 75 metre yüksekliğinde bulunan fener, içindeki 1000 watlık ampulü ile aydınlık sağlamaktadır. Buradaki kristalin çevresindeki elektrik motoru ile dönen paravan sayesinde yanıp sönmektedir. Fener, elektrik olmadığı zaman gaz ile çalışmaktadır. Açık havalarda 16 deniz mili açıklığı gören fener inşa edildiği günden bugüne kadar fonksiyonunu icra etmektedir.
Ulaşım
Köye ulaşım İETT’nin 15D (Anadolufeneri - Kavacık) hattı ile ulaşım sağlanabilmektedir.
Ağacalar, Mengen
Ağacalar, Bolu ilinin Mengen ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1946'dan beri aynı adı taşımaktadır.
WWF
WWF kavramı aşağıdaki anlamlarda kullanılabilir:
Raven Riley
Raven Riley (d. 6 Eylül 1986), Amerikalı kadın porno yıldızı. İtalyan ve Porto Riko kökenlidir. Porno sektörüne 18 yaşında girdi ve kısa sürede popüler oldu, fotoğrafları ve filmleriyle birçok ödül kazandı. Riley sitesini sert, hafif ve fetiş porno filmlerle güncellemektedir. Sitesinde şu anda 9 tane DVD satılmaktadır. Kate's Playground sitesinde de filmleri bulunabilmektedir. Resmi sitesinde onunla internet kamerası sohbeti yapılabilmektedir. Jaymancash.com sitesinin de kurulma aşamasında yer almıştır ve bu siteden kendi sitesine link verilmektedir.
Yağlama (yemek)
Yağlama, şebit, kıyma, salçalı sos ve yoğurttan oluşan bir yemektir. Şebitlerin (yufka) üst üste konup, her katın arasına bol sulu ve salçalı kıymanın konmasıyla yapılır.
Kayseri Yağlaması
Kayseri Yağlaması 12.07.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Leonardo Bistolfi
Leonardo Bistolfi (14 Mart 1859 - 2 Eylül 1933), İtalyan sembolizminin önemli İtalyan heykeltıraşı.
Armstedt
Armstedt, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Segeberg iline bağlı bir yerleşim yeri. 8,92 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2013 itibarıyla 407 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Maren Horstmann tarafından yürütülmektedir.
Leonardo Bistolfi
1876'da Milano'daki Brera Güzel Sanatlar Akademisi'ya girdi, orada Giosuè Argenti'nin öğrencisi oldu. Araştırma görevlisi ve çalışma ile birlikte, son yıllarda Brera Güzel Sanatlar Akademisi Antonio Fontanesi, Francesco Filippini yakındır. 1880'de Torino'daki Accademia Albertina'da Odoardo Tabacchi'yle çalıştı.
Armstedt
Dış bağlantılar
bramstedt-land.de]
Leonardo Bistolfi
İlk çalışmalarını Le lavandaie (‘Çamaşırcı Kadın’), Tramonto (‘Günbatımı’), Vespero (‘Akşam’), Boaro ve Gli amanti 'yi (‘Sevgililer’) 1880 ile 1885 yılları arasında ortaya çıkardı. Çalışmaları Milano Scapigliatura'sından etkilendi.
1882'de Cimitero Monumentale olarak bilinen Turino mezarlığında Brayda'nın mezarlığı için L'Angelo della morte 'yi (‘Ölümün Meleği’) yaptı. 1883'te Accademia Albertina için ressam Antonio Fontanesi'nin büstünü yaptı. Bu çalışmaları Simgeciliğe yönelikti ve bu yönelimden hiçbir zaman vazgeçmedi.
1883'ten 1914'e kadar Bistolfi pek çok büst, madalya ve portre yaptı. Bu eserlerin arasında Piyemonteli ressam Lorenzo Delleani, Vittorio Emanuele II İtalya'nın kralları ve Umberto I, kriminolog Cesare Lombroso, yazar Edmondo De Amicis ve yayımcı ve gazeteci Emilio Treves de vardır.
1890'ların başında Accademia Albertina'nın onur üyesi ve Circolo degli Artisti'nin (Sanatçı Çevreleri) sekreteri oldu.
1892'de Sacro Monte di Crea'nın XVI no.lu şapelini süslemekle işe başladı.
1893'te Maria Guesberti ile evlendi.
NGC 125
NGC 125, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balıklar takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunur. SA0 tipi bir merceksi galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1790 yılında çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir. NGC 125, NGC 128 ile bir galaksi çifti oluştururlar.
Şeytan taşlama
Şeytan taşlama, Müslüman inancına göre Hac ibadetinin bir parçası olarak yapılan bir törendir.
Kimilerine göre şeytan Allah'a baş kaldırdığı için taşlanmakta, kimilerine göre de kötülüklerinden kurtulmak için taşlanmaktadır.
Bu tören sırasında arkadan atılan taşlar ve izdiham sebebiyle çok sayıda Hacı adayı öldüğü için, Suudi Arabistan devleti bu şeytan kayasının etrafına iki katlı bir yapı inşa ederek bu ölümleri azaltmaya çalışılmıştır. Vakfeden sonra Müzdelife denilen yere gelinerek bir süre orada beklenir ve şeytan taşlanmak için taş toplanır. Daha sonra Mina'ya gidilir. Kurban kesimi ve temsili olarak şeytan taşlama burada gerçekleştirilir.
Prens İgor
Prens İgor operası bestesi Alexander Borodin’in bestelediği (bestecinin ani ölümü ile yarım kalması üzerine Rimsky-Korsakov ile Alexander Glazunov ‘un tamamladığı) dört perdelik operadır. Librettosu A. Borodin ve Vladmir Stasov’a aittir.
Şeytan taşlama
Mitolojik köken
İslam öncesi Arabistanda tahminen MÖ 600’lerde Akabe (EY LAT) körfezi-Kızıldeniz’in kuzeyi ile-Lut Gölü arasında bulunan taştan oyma yoluyla inşa edilmiş, MS 200’lere kadar da, Nebatilerin başkenti olmuş Petra şehri ”taşlayarak ibadetin” (şeytan taşlama) yapıldığı bir yerdi. MÖ 190’da yaşamış, İskenderiye’li Klement'e göre “Arapların tapınma taşı” vardı, Petra’daki "Duşare" tapınağındaki siyah bir taşı taşlıyorlardı.
Prens İgor
İgor Destanı'nın bir uyarlaması olan ve Rus prensi Igor Svyatoslavich'in 1185 yılında işgalci birliklerle giriştiği mücadeleyi konu alan ve eser, en iyi tarihsel Rus operaları arasında yer kabul edilir. 12. yüzyılda Rus beyi Igor’un ve oğlu Viladimir’in Kıpçaklar'a (Ruslar'ın verdiği isim ile Poloveçler'e)başkaldırışını ve Kıpçak Hanı Konçak tarafından  esir alınışını anlatır. Borodin’in en tanınan eseri olan ‘Poloveç Dansları’ bu opera içinde yer alır.
Konusu
Prens İgor’un oğlu ile birlikte, bir Türk Boyu olan Kıpçaklarla savaşmaya gitmesi, yenilip esir düşmesi, Kıpçak komutan Konçak Han’ın savaşa son verirse Prens İgor’u özgür bırakacağını söylemesi, ancak bunun onur adına kabul görmesi ve kaçısı anlatılır. Öte yandan Prens İgor’un yerine bıraktığı Prens Galitzki’nin sorumsuzluğu, Prensin oğlu ile Konçak Hanın kızı arasında gelişen aşkın gücü ile Kıpçak tutsaklığından kurtulmak isteyen Rus halkının yaşadıkları anlatılır. Aşk, savaş ve ihanetin yanında ünlü Kıpçak ve Peçenek dansları ile Prens İgor Ruslarla Türklerin 12. yüzyıldaki ilişkilerini duyurmasıdır.
Şeytan taşlama
Anlayışlar
Prof. Bayraktar Bayraklı hac ibadetinde Kur'anda da bahsedilmeyen şeytan taşlamaya yer olmadığını, bunun bir hurafe olduğunu iddia etmiştir.
Alevi anlayışı diğer ibadetlerde olduğu gibi hac ile ilgili ritüellere de biçimsel olarak karşı çıkmakta, Tanrı'ya yönelimin gönülden yapılması gerektiği, şekil ve yer ile ilgili olmadığı öğretisini savunmaktadır. Alevilere göre Muhammed tavaf, Hacer-ül Esved'e saygı gibi pagan dönem davranışlarını Arapların gönlünü kazanmak için, geçici ve taktik davranışlar olarak yapmıştır ve aslında hiç önemsememiş ve bunlara saygı duymamıştır. Aleviler bu ritüellerin Sünni-ortodoks islam tarafından içselleştirilerek süreğen hale getirilmesini de yanlış bulurlar.
Bektaşi geleneğinde Kâbe ve Hac ibadetlerine benzer kutsallaştırma ve ritüelleri görülür. Aleviler Hacı Bektaş Veli türbesini ziyaret etmeyi hacı olabilmek için yeterli sayarlar ve 15-25 Ağustos tarihleri arasında Hacı Bektaş Veli’nin türbesini ziyarete gelerek çevresini tavaf ederler.Çilehane adı verilen yüksek bir tepenin diğer bir adının “Arafat” olması, Beştaşlar bölgesinde bulunan bir kayanın şeytan taşlama yeri olarak kullanılması yine burada bulunan bir çeşmenin zemzem çeşmesi olarak nitelendirilmesi dikkat çekicidir.
Perfetti Van Melle
Perfetti Van Melle şirketi Mart 2001’de Perfetti S.p.A. ve Van Melle NV’nin birleşmesi ile kuruldu. Şirketin genel merkezi İtalyanın Lainate ve Hollandanın Breda şehrindedir.Şirket Haziran 2006’da İspanyol markası Chupa Chups’u alarak, Mondelēz International ve Mars şirketinden sonra dünyanın en büyük üçüncü sakız ve şekerleme şirketi olmuştur. 30 bağlı şirket aracılığıyla 17.000 kişiyi istihdam etmekte ve ürünlerini 159'dan fazla ülkeye dağıtmaktadır. ABD merkezi, Cincinnati'nin bir banliyösü ve Erlanger, Kentucky'de yer almaktadır. Ağustos 2018'de, Perfetti Van Melle, perakende perakende satış personelinin seyahatine yardımcı olmak için e-öğrenme eğitim kursuna başladı.
Perfetti Van Mellenin dünya çaplı markaları bunlardır:
Mihail Kozlovski
Mihail İvanoviç Kozlovski (Rusça: Михаил Иванович Козловский) (d. 6 Kasım 1753 – ö. 30 Eylül 1802), Aydınlanma Çağı Rus Neoklasik heykeltıraş.
Biyografisi
Klasik tarz yapıtları arasında bronz kaplama heykeli Samsun'un Aslan'ın Ağzı'nı Açması (1800-02) vardır. Bu eseri Peterhof'taki büyük şelalemin ana parçasıdır olup Rusya'nın Kuzey Savaşı'ndaki İsveç zaferini simgeleştirir. Daha sonra Almanlar tarafından yağmalanan eserin yerine 1947'de başka bir heykel kondu. Başka bir başyapıtı ise dışavurumcu tarzda bronz Generalissimo Alexander Suvarov'un genç Mars kılığındaki heykelidir. Mars heykelinin Mars Meydanı'da açılışı heykeltıraşın ölümünden bir sene öncesine rastlar.
Fitzcarraldo (film)
Filmin senaristi, yönetmeni ve yapımcısı Werner Herzog'dur. Önemli rollerinde Klaus Kinski ve Claudia Cardinale'nin oynadıkları film Cannes Film Festivali ve San Sebastian Film Festivali'nde ödüller kazanmıştır. Önceki yüzyılın başında saplantılı bir opera aşığının Güney Amerika ormanlarının derinliklerine opera binası inşa etme çabaları anlatılmaktadır. Film Perulu kauçuk kralı Carlos Fermín Fitzcarrald'ın 1890'lardaki gerçek hayat hikâyesinden esinlenilerek çevrilmiştir.
Özet
1900'lerin başında Peru'da yaşayan opera aşığı bir Avrupalı olan 'Fitzcarraldo' lakaplı Brian Sweeney Fitzgerald (Klaus Kinski) devrin ünlü tenoru Enrico Caruso'nun da büyük bir hayranıdır. En büyük hayali ise ormanın derinliklerine bir opera binası inşa etmek ve burada temsil vermek üzere Caruso'yu getirtmektir. İnatçı ve saplantılı bir kişiliğe sahip olan 'Fitzcarraldo' hayalini gerçekleştirmek için gereken parayı temin edebilmek için o zaman Peru'daki en kârlı iş olan kauçuk işine girer. Fakat kauçuk üretmek için sahipsiz pek az orman alanı kalmıştır. Bulabildiği tek alan ormanın ulaşılması en güç olan yerindedir. Ulaşımın sadece Amazon nehri üzerinden yapılabildiği yörede üretim alanına ulaşılabilmesi için bir nehir kolundan başka bir nehir koluna bir kara parçası üzerinden geçilmesi gerekmektedir. Zorluklara boyun eğmeyen bir karaktere sahip olan 'Fitzcarraldo', satın aldığı buharlı gemiyi binbir güçlükle karadan yürüterek diğer nehir koluna geçirir. Bu arada fırsat buldukça yanında taşıdığı gramofonu sonuna kadar açarak opera aryalarını tüm ormana dinletir.
Filmin müzikleri
Filmde kullanılan başlıca müzik parçaları şunlardır:
Bunlardan bir bölümü Enrico Caruso'nun 1902-1906 yılları arasında yaptığı orijinal kayıtlardan aktarılmıştır. 78 devirli plaklar RCA Victor firması tarafından çıkartılmıştı.
Filmin 1982 tarihli özgün soundtrack albümünde yer alan parçalar şunlardır:
Meta Viki
Meta (yaygın adıyla Wikimedia Meta-Wiki), tüm Wikimedia Foundation projelerinin örgütlenme ve eşgüdümünü sağlayan viki tabanlı bir web sitesidir.
Kasım 2001'de Meta-Wikipedia adıyla yayına başlayan Meta günümüzde birçok amaca hizmet etmektedir. Meta,
Meta, Vikipedistlerin de içinde bulunduğu Wikimedistlere tartışma olanağı sağlayan temel alanlardan biridir. Bu olanağı sağlayan diğer ortamlara e-posta listeleri, IRC kanalları ile madde ve kullanıcıların tartışma sayfaları örnek olarak gösterilebilir. Meta, İngilizce Vikipedi projesinden bağımsız olduğundan kendine özgü kurallar içerir. Birleştirilmiş hesap uygulaması tamamlanıncaya dek kullanıcıların Meta'da ayrı bir hesap açmaları gerekmektedir.
Vikipedi'nin İngilizce sürümünü temel alan Meta (Mediawiki yazılımını kullanmaya başlamasından bu yana) tüm Wikimedia dil toplulukları tarafından kullanılan çokdilli bir tartışma ortamına dönüşmüştür.
Murat Çelik
Murat Çelik, aşağıdaki kişileri ifade etmek için kullanılır:
Danny Deckchair
Danny Deckchair Jeff Balsmeyer'ın yazıp yönettiği 2003 tarihli Avustralya yapımı komedi filmidir. Filmin büyük çoğunluğu Yeni Güney Galler'deki Bellingen kasabasında çekilmiştir. Filmin konusu için 42 adet meteoroloji balonuyla kendini bir sandalyeye bağlayıp havalanan Larry Walters'tan ilham alınmıştır. Film Avustralya gişesinde 1,050,383$ kazanmıştır.
Miranşah
Mirza Miranşah tam adıyla Mirza Celaleddin Miranşah (1366 Keş – 16 Nisan 1408, Tebriz) (Farsça: میران شاہ‎) Timur'un oğlu, askeri komutanı ve Azerbaycan valisidir.
Miranşah babası tarafından 1380 yılında Horasan tarafına sefere gönderildi. İran ve batı bölgelerinin fethi ile görevlendirilmişti. Buranın ele geçirilmesiyle de Horasan valiliği görevine getirildi. Altın Orda Devleti ile 1391 yılında Kunduzca mevkiinde yapılan savaşta ordunun sağ kolunu komuta etti. 1393 yılında, Timur'un Azerbaycan seferinde ele geçirilen Bakü ve Şirvan'ın içerisinde olduğu Azerbaycan valiliği görevine getirildi. Bakü'de kendisinin yanın da bulunan Fazlullah Esterabadî'yi babasının emri doğrultusunda tutuklattı ve 1394 yılında da idam ettirdi. Bundan dolayı Hurifiler tarafından yılanların şahı anlamına gelen "Maran Şah" olarak adlandırıldı.
1396'da attan düşmesi sonucu şiddetli bir beyin sarsıntısı geçirdi. Bundan sonra bazı davranışları akli dengesini kaybettiği izlenimi uyandırmış, kötü idareciliği de şikayet konusu olunca babası Timur tarafından görevinden alınarak oğulları Ebu Bekir Mirza ve Ömer Mirza'nın refakatinde kaldı. 1397 yılında görevleri ele alınan Miranşah, Timur'un hayattaki en büyük oğlu olmasına rağmen babası tarafından veliahtlıktan da alınarak yerine vefat etmiş abisi Cihanşah'ın oğlu Pîr Muhammed veliaht ilan edildi.
Babasının yanında Anadolu seferine katıldı ve 1402 yılında gerçekleşen Ankara Muharebesi'nde ordunun sol kanadını komuta etti. 1404 yılında Timur tarafından Irak-ı Arab bölgesinin denetimi oğlu Ebubekir Mirza'ya verilirken, kendisi de oğlunun gözetiminde kaldı. Timur'un ölümünden sonra çıkan karışıklık döneminde Halil Sultan Semerkant'ta destekçileri tarafından sultan ilan edildi. Kendisi de oğlu Ebubekir Mirza ile Azerbaycan ve Nahçıvan bölgelerinin idaresi için Karakoyunlularla mücadeleye girişti. 1408 yılında Kara Yusuf idaresindeki Karakoyunlularla, Tebriz yakınlarındaki Serdrud'da gerçekleşen muharebede öldürüldü.
Miranşah, Özbek Han soyundan Hanzade ile evlendi. Bu evlilikten Halil Sultan ve Ebubekir Mirza dünyaya gelmiştir.
II. Mehmed (opera)
'''II. Mehmed' (tam İtalyanca adı ile Maometto II veya Maometto secondo'') bestesi Gioacchino Rossini, libretto yazarlığı "Cesare della Valle" tarafından yapılmış ilk prömiyer temsili 3 Aralik 1820 tarihinde Teatro San Carlo, Napol'de temsil edilmis iki perdelik operadır. Türklerle ilgili operalar içinde en önemlilerinden biri kabul edilir.