cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antiocheia ad Cragum
Kentin kalıntıları üç yükselti üzerinde bulunur. Birinci bölümde sütunlu cadde, agora, hamam, zafer takı ve kilise kalıntıları görülebilir. İkinci bölüm, Kilikya bölgesine özgü mezar yapılarının bulunduğu nekropol alanıdır. Üçüncü bölüm ise denize uzanan sarp kayalar üzerindeki Orta Çağ kale kalıntılarından oluşur. Kentin kuzeyinde mimari elemanları görülebilen bir tapınak kalıntısı vardır. Kent merkezinde Triconchos adı verilen üç duvarı apsis şeklinde ve dini işlevi olduğu sanılan bir yapı yer alır.
Kazı çalışmaları
Ören yeri kazı çalışması ilk olarak Bakanlık onaylı Nebraska Üniversitesi öğretim üyesi Prof. Dr. Michael HOFF başkanlığında gerçekleştirilmiştir. 2015 yılı kazı çalışmalarında ortaya çıkan arkeolojik veriler içerisinde mitolojik medusa figürü tespit edilmiş olup gün yüzüne çıkan heykelin tahminen M.S. 2.yüzyıl veya M.S. 3.yüzyılın başına tarihlenmektedir. Yüzü iyi durumda olan Medusa’nın saçında yılanlar hala görülebilmekte olup restorasyon ve konservasyon çalışmaları tamamlanmasından sonra eserin, Alanya Müzesi’nde sergilenmesi öngörülüyor. Tapınak alınlığının diğer kırık parçalarına yakın şekilde bulunan ve insan ölçüsünden çok az büyük olarak işlenen eserin  tapınak alınlığının bir parçası olduğu sanılmaktadır.
Ören yerine giriş ücretsizdir. Antik kent kalıntıları yaklaşık iki saatte gezilebilir.
Nikolay Pavloviç Akimov
Nikolay Pavloviç Akimov (d. 16 Nisan 1901, Leningrad – 6 Eylül 1968, Moskova), Sovyet dekor tasarımcısı ve tiyatro yönetmeni. Vakhtangov Tiyatrosu'ndaki deneysel çalışmalarıyla tanınır.
Hayatı
Leningrad'da doğdu. 1922 yılında dekor tasarımcılığına başladı. Aynı dönemde sinematografik teknik ile tiyatro yöntemlerini birleştiren bir yöntemle Rus tiyatro yapıtları üzerinde çalıştı. 1932 yılında ilk yönetmenlik girişimi gelen tepkiler üzerine yarıda kaldı. 1934 yılında Leningrad'da ik deneysel tiyatrosunu kurdu. 1935-1949 yılları arasında ve 1955 yılından sonra Leningrad Komedi Tiyatrosu'nda başyönetmenlik yaptı. Aynı dönem Leningrad Tiyatro Enstitüsü tasarım ve yönetmenlik bölümünde başkanlık ve öğretim üyeliği görevini üstlendi.
Ruffini's rule
Algoritma
Kural, polinomu bölmek için bir yöntem belirler.
denkleme göre
bölüm polinomunu elde etmek için
Algoritma aslında P (x)'in Q (x)'ye uzun bölümüdür.
b değerleri, derecesi P (x) değerinden bir eksik olan sonuç (R (x)) polinomunun katsayılarıdır. Elde edilen son değer, s, kalandır. Polinom kalan teoremi, kalanın, r'deki polinomun değeri olan P (r)'ye eşit olduğunu ileri sürer.
Örnek
P (x), Ruffini kuralı kullanılarak Q (x)'e bölünecektir. Asıl sorun, Q (x)'in x - r biçiminde bir denklem değil, daha çok x + r olmasıdır. Q (x) şu şekilde yeniden yazılmalıdır:
Şimdi algoritma uygulanır:
|  2   3   0 | -4   |          |         -1 |          |         ||---   |          |           |          |           |   2   3   0 | -4   |          |         -1 |          |         ||---   |   2       |           |          |           |   2   3   0 | -4   |          |         -1 |     -2    |         ||---   |   2       |           |          |           |   2   3   0 | -4   |          | -1 |     -2    | ||---   |   2   1    |   |          |           |   2   3   0  | -4   |           | -1 |     -2  -1  | 1 |   |   2   1  -1  | -3   |{result coefficients}|{remainder}
Yani, orijinal sayı = bölen × bölüm + kalan ise, o zaman
Kullanıldığı yerler
Ruffini kuralının birçok pratik uygulaması vardır ve bunların çoğu basit bölmeye (aşağıda gösterildiği gibi) veya aşağıda daha da verilen ortak uzantılara dayanır.
Polinom kök bulma
Rasyonel kök teoremi, bir polinom için tüm katsayıları (a n ila a 0) tamsayı olan, gerçek rasyonel kökler her zaman p / q biçimindedir; burada p, 0'ın tam sayı bölenidir ve q , a n'nin tamsayı bölenidir. Böylece polinomumuz ise
olası rasyonel kökler , 0'ın (−2) tüm tam sayı bölenleridir:
(Örnek basittir çünkü polinom moniktir (a n = 1). Monik olmayan polinomlar için, olası kökler kümesi bazı kesirler içerecek, ancak bunların yalnızca sonlu bir sayısı olacaktır, çünkü a n ve a 0'ın her birinde yalnızca sonlu sayıda tam sayı bölen bulunur.) Her durumda, monik polinomlar için, her rasyonel kök bir tam sayıdır ve bu nedenle her tam sayı kökü, sabit terimin (a 0) yalnızca bir bölenidir. Monik olmayan polinomlar için doğru kalmanın: tamsayı katsayıları olan herhangi bir polinomun tamsayı köklerini bulmak için sabit terimin bölenlerini kontrol etmenin yeterli olduğu gösterilebilir.
Bu nedenle, r olası köklerin her birine eşit olarak ayarlandığında, polinom (x - r) ile bölünür. Elde edilen bölümün kalanı 0 ise, r polinomun köküdür.
Aşağıdaki üç yöntemden herhangi biri seçilebilir, çünkü yalnızca ikinci yöntem ve üçüncü yöntem (bir çarpanlara ayırma elde etmek için Ruffini kuralını uygularken) belirli bir kökün tekrarlanıp tekrarlanmadığını keşfedebilir, istisna dışında hepsi aynı sonuçları verir. (Her iki yöntem de irrasyonel veya karmaşık kökleri keşfedemez.)
Yöntem 1
Bölme P (x) binom (x - her olası kök). Kalan 0 ise, seçilen sayı bir köktür (ve tersi): bu | +1 +2 -1 -2 | +1 +2 -1 -2 | | +1 | +1 +3 +2 -1 | -1 -1 +2 |--- | ---   | +1 +3 +2 0 | +1 +1 -2 0   | +1 +2 -1 -2 | +1 +2 -1 -2   | |  +2 | +2 +8 +14 -2 | -2 0 +2 |--- | ---   | +1 +4 +7 +12 | +1 0 -1 0
Örnekte, P (x) üçüncü dereceden bir polinomdur. Cebirin temel teoremine göre, üçten fazla karmaşık çözümü olamaz. Bu nedenle, polinom aşağıdaki gibi çarpanlarına ayrılır:
Yöntem 2
Geçerli bir kök bulunana kadar Yöntem 1'deki gibi başlayın. Ardından, işlemi diğer olası köklerle yeniden başlatmak yerine, yalnızca bir katsayı kalana kadar şu anda bulunan geçerli kök üzerindeki Ruffini'nin sonucuna karşı olası kökleri test etmeye devam edin (köklerin tekrarlanabileceğini unutmayın: takılırsanız, her birini deneyin). iki kez geçerli kök): | +1 +2 -1 -2 | +1 +2 -1 -2  | |  -1 | -1 -1 +2 -1 | -1 -1 +2 |-- |- --   | +1 +1 -2 | 0 | +1 +1 -2 | 0   | |  +2 | +2 +6 +1 | +1 +2 - -   | +1 +3 |+4 | +1 +2 | 0                           |                         -2 | -2                         ---                           | +1 | 0
Ruffini Kuralını uygulamadan kök bulma
ve 'nin kalanı 12'dir
Ruffini Kuralını uygulayarak kökleri bulma ve (tam) bir çarpanlara ayırma
Olası kökler = {1, -1, 2, -2}
Ardından, Ruffini Kuralını uygulayarak:
Burada, r 1 =−1 ve
Yine, Ruffini Kuralını uygulayarak:
Polinomu tamamen çarpanlara ayırmak mümkün olduğu için, son kökün -2 olduğu kesindir (önceki prosedür, son bölümü 1 ile aynı sonucu verirdi).
Polinomu çarpanlarına ayırma
Belirli bir polinomun tüm gerçek rasyonel köklerini bulmak için yukarıdaki " p / q " sonucunu (veya başka herhangi bir yolu) kullandıktan sonra, bu kökleri kullanarak o polinomu kısmen çarpanlara ayırmak için önemsiz bir adımdan başka bir şey değildir. İyi bilindiği gibi, belirli bir polinomu bölen her lineer faktör (x - r), bir r köküne karşılık gelir ve bunun tersi de geçerlidir.
Cebirin temel teoremine göre, eğer P (x)'in tüm kökleri rasyonel ise, R (x) P (x)'e eşit olmalıdır. Ancak, yöntem yalnızca rasyonel kökleri bulduğu için, R (x)'in P (x)'e eşit olmaması çok olasıdır; P (x)'in R'de olmayan bazı irrasyonel veya karmaşık kökleri olması çok muhtemeldir. Yani sonuç olarak
S (x) = 1 ise R (x) = P (x) bilinir ve işlem yapılır. Aksi takdirde, S (x) 'in kendisi, gerçek rasyonel kökleri olmayan P (x)'in başka bir çarpanı olan bir polinom olacaktır. Bu nedenle, aşağıdaki denklemin sağ tarafını tam olarak yazın:
S (x) = 1 ise, buna P (x) bölü Q'nun (rasyoneller) tam bir çarpanlarına ayırma denilebilir. Aksi takdirde, P (x) bölü Q'nun yalnızca kısmi bir çarpanlarına ayırması vardır; bu, rasyoneller üzerinde daha fazla faktörlenebilir olabilir veya olmayabilir, ancak gerçekler üzerinde veya en kötü ihtimalle karmaşık düzlem üzerinde kesinlikle daha fazla faktörlenebilir olacaktır. (P (x) bölü Q'nun "tam çarpanlara ayrılmasının", rasyonel katsayılara sahip polinomların bir ürünü olarak bir çarpanlara ayırma anlamına geldiğine dikkat edin, öyle ki her bir faktör Q üzerinde indirgenemez, " Q'ya indirgenemez" yanıtı, faktörün şu şekilde yazılamayacağı anlamına gelir. rasyonel katsayıları ve daha küçük dereceli iki sabit olmayan polinomun ürünü.)
Örnek 1: kalan yok
İzin ver
Yukarıda açıklanan yöntemleri kullanarak, P (x)'in rasyonel kökleri:
O halde, (x - her kök) çarpımı
Ve P (x)/ R (x):
Dolayısıyla çarpanlara ayrılmış polinom P (x) = R (x) · 1 = R (x):
Örnek 2: kalan ile
Yukarıda açıklanan yöntemleri kullanarak, P (x)'in rasyonel kökleri:
O halde, (x - her kök) çarpımı
Olarak S(x){\ne}1, çarpanlara ayrılmış polinom P (x) = R (x) · S (x):
Kompleksler üzerinde faktoring
Belirli bir polinomu C üzerinde tam olarak çarpanlara ayırmak için, karmaşık sayıların tüm köklerinin bilinmesi gerekir (ve bu, irrasyonel ve/veya karmaşık sayıları içerebilir). Örneğin, yukarıdaki polinomu düşünün:
Rasyonel köklerini çıkarmak ve çarpanlarına ayırmak şu sonuçları verir:
Ancak bu, C üzerinde tam olarak çarpanlara ayrılmamıştır. Bir polinomun çarpanlara ayrılması, lineer faktörlerin çarpımıyla sonuçlanacaksa, ikinci dereceden faktörle ilgilenilmelidir:
En kolay yol, ikinci dereceden formül kullanmaktır.
ve çözümler
Yani C bölü tamamen çarpanlarına ayrılmış polinom şöyle olacaktır:
Ancak her durumda işlerin bu kadar kolay olması beklenemez; dördüncü dereceden polinomlar için ikinci dereceden formülün sürekliliği çok dolambaçlıdır ve beşinci dereceden veya daha yüksek polinomlar için böyle bir süreklilik yoktur. Bunun neden böyle olduğuna dair teorik bir açıklama için Galois teorisine ve polinomların köklerine sayısal olarak yaklaşmanın yolları için sayısal analize bakın.
Geçerlilikler
Bu, belirli bir polinomun köklerini arıyor olabilir, S(x) için karmaşık yüksek dereceli bir polinom elde edilir; bu, polinom x 5 − 3 x 4 için olduğu gibi irrasyonel veya karmaşık faktörler göz önüne alınmadan önce bile rasyoneller üzerinde daha fazla çarpanlara ayrılabilen bir polinom elde edilir. + 3 x 3 − 9 x 2 + 2 x − 6. Ruffini'nin yöntemini kullanarak, sadece bir kök bulunur (x = 3), onu P (x) = (x 4 + 3 x 2 + 2)(x − 3) olarak çarpanlarına ayırır.
Yukarıda açıklandığı gibi, belirtilen atama " C üzerinden indirgenemezleri çarpanlarına ayırmak" ise, deltayı incelemek ve irrasyonel ve/veya karmaşık köklerini aramak için bir yol bulmak gereklidir. Ancak atama " Q üzerinden indirgenemezlerin çarpanı" olsaydı, bunun zaten yapılmış olduğu düşünülebilir, ancak durumun böyle olmayabileceğini anlamak önemlidir.
Bu durumda, delta, iki ikinci dereceden (x 2 + 1)(x 2 + 2) çarpımı olarak çarpanlara ayrılabilir. Sonunda, rasyoneller (ve bu örnekte gerçekler) üzerinde indirgenemezler ve bu da yöntemi sonuçlandırıyor; P (x) = (x 2 + 1)(x 2 + 2)(x − 3). Bu durumda, quartic denklemi bir biquadratik denklem olarak ele alarak çarpanlara ayırmak kolaydır; ancak daha yüksek dereceli bir polinomun bu tür faktörlerini bulmak çok zor olabilir.
Tarih
Yöntem, İtalyan Bilim Derneği (Kırk) tarafından düzenlenen bir yarışmaya katılan Paolo Ruffini tarafından icat edildi. Cevaplanması gereken soru, herhangi bir polinomun köklerini bulma yöntemiydi. Beş başvuru alındı. 1804'te Ruffini's birincilik ödülü aldı ve yöntemi yayınlandı. Ruffini, yönteminin iyileştirmelerini 1807 ve 1813'te yayınladı.
Horner'ın yöntemi 1819'da yayınlandı ve 1845'te rafine bir versiyonu yayınlandı.
Philip Bailey
Philip James Bailey (8 Mayıs 1951 doğumlu) Amerikalı bir R&B, soul, gospel ve funk şarkıcısı, söz yazarı ve perküsyoncu, Earth, Wind & Fire grubunun erken bir üyesi ve iki baş şarkıcısından biri (grup kurucusu Maurice White ile birlikte) olarak bilinir. Dört oktavlık ses aralığı ve ayırt edici falsetto kaydıyla dikkat çeken Bailey, yedi Grammy Ödülü kazandı. Earth, Wind & Fire'ın bir üyesi olarak Rock and Roll Hall of Fame ve Vocal Group Hall of Fame'e alındı. Bailey, grupla yaptığı çalışmalardan dolayı Songwriters Hall of Fame'e de dahil edildi.
Bailey birkaç solo albüm çıkardı. En İyi Erkek R&B Vokal Performansı dalında Grammy Ödülü'ne aday gösterilen 1984 yapımı Chinese Wall, Phil Collins'le düet yaptığı uluslararası hit "Easy Lover"ı içeriyordu. "Easy Lover", 1985'te Bir Videoda En İyi Genel Performans dalında MTV Video Müzik Ödülü kazandı ve Vokalli Bir İkili veya Grup Tarafından En İyi Pop Performansı dalında Grammy'ye aday gösterildi.
Mesa, Arizona
Mesa, ABD'nin Arizona eyaletinde bir şehirdir. Maricopa iline bağlıdır. Mesa, Phoenix şehrinin merkezinden 32 km doğusunda "Doğu Vadisi (East Valley)" bölgesindedir ve şehirleşmiş Metropoliten Phoenix şehrine dahil olan bir varoş şeklindedir. Phoenix varoşlarına göre doğusunda "Apache Junction"; güneyinde "Chandler" ve "Gilbert", batısında "Tempe" ve kuzeyinde "Salt River Pima-Maricopa Kızılderili Rezervi" bulunur.
Nüfusu (2010 Nüfus Sayımı itibarı) ile 463.552 kişidir. Bu nüfusla ABD'nin 38., Arizona'nın 3. büyük şehridir. ABD Nüfus Sayımı Kurumu tarafından bir "nüfus merkezi" olarak sayılmakla ve 2010 nüfusuyla ABD'nin önemli şehirleri olan Atlanta, Miami, Minneapolis, St. Louis ve Cleveland'dan daha büyük nüfuslu olarak görülmesine rağmen, gerçekte Mesa büyük Phoenix Metropoliten Şehrinin bir varoş parçasıdır ve ekonomik olarak bir "yatakhane şehri" niteliği taşımaktadır.
Kardeş şehirler
Mesa Şehri'nin şu kentlerle kardeş şehir bağlantıları bulunur:
Lazika
Lazika ya da Egrisi (Lazca: Laziǩa, Gürcüce: ეგრისი Egrisi, Yunanca: Λαζική Laziki, Farsça: لازستان Lazistan, Ermenice: Եգեր Yeger) Karadeniz'in güneydoğu kıyısında tarihsel bölge. Latince'de 'Lazika'; "Lazların ülkesi" anlamına gelmektedir. Aynı dönem devleti Perslerin resmi literatüründe ise "Lazistan" olarak yer almıştır. Bugün Türkiye ile Gürcistan sınırları içinde yer alır. Bu bölgeden “Lazika” adıyla ilk kez 7. yüzyılda yazarı bilinmeyen, Ermenice "Coğrafya” adlı kitapta bahsedilmiştir. Lazika Krallığı'nın sınırları 4. yüzyılın ikinci yarısında batıda Trabzon kuzeyde Kafkas Sıradağları ve doğuda Lihi Dağları'na kadar uzanıyordu.
Tarih
MS 1. yüzyıldan itibaren Kolhisliler yerine "Laz" veya "Megrel" olarak anılan Megrel-Lazlar, önce Polemon egemenliğine daha sonra da Roma İmparatorluğu'na karşı bağımsızlık savaşı başlatmışlardır. 69-79 yıllarında Laz bir amiral olan Aniket, halkını Romalılara karşı ayaklandırmıştır. Stratejik bir bölge olan Lazika'yı bırakmak istemeyen Romalılar, Lazların özgürlük mücadelesi karşısında Lazika'yı terk etmek zorunda kaldılar. Samsatlı Lukianos, MS 163 yılında yazdığı "Toxaris" isimli kitabında "Tigrapat" adındaki Laz prensten bahseder. Bu durum o tarihlerde yarı bağımsız bir Laz devleti olduğunu göstermekle beraber, bu prensin gerçekten yaşadığına ilişkin bir kanıt yoktur.
2. yüzyıldan itibaren, Lazika Krallığı güçlenmiş, 4. yüzyılda yönetim alanını Trabzon'a kadar genişletemediyse de etki alanı içine almıştır. 395'te Roma İmparatorluğu'nun ikiye ayrılması, Lazika Krallığı'nın güçlenip genişlemesine imkân sağlamış, bugün Batı Gürcistan olarak bilinen Fasis'i iktisâdî, siyâsî ve askerî açılardan birleştirmiştir. Lazika Krallığı, bir Bizans vasalı olmasına rağmen, kendisine bağlı vasalları da vardı.
Lazika bazı ayrıcalıklara sahip olmasıyla sıradan bir vasal devlet değildi. Prokopius, Lazika krallarının Roma imparatorunun emirlerini yerine getirmediğini, haraç ödemediğini ve imparator askeri sefere çıktığında ona askeri destek sağlamadıklarını aktarmaktadır. İç siyasette de büyük bağımsızlıkları vardı. Laz kralı öldüğünde, Lazlar krallarını seçerken, imparator yeni krala sadece kraliyet otoritesinin işaretlerini gönderir ve "Romalılar" Lazların kararına müdahale etmezdi. Önemli stratejik konumu (Hunlar başta olmak üzere göçebe kavimlere karşı bir siper) ve diğer süper güçlerin (Persler) Lazika'nın ne kadar önemli olduğunu bildiğinin farkındalığı nedeniyle imparatorluk, bölgedeki sınır savunması krallığa bağlı olduğu için Lazika'ya dosttu. Bu nedenle Lazika, imparatorluktan para ve askerî güç şeklinde yardım aldı. Ancak geçidi göçebelerden korumak için onlara para ve bir ordu gönderilmişti. Persler bunu biliyordu ve Lazika'ya hakim olmak ya da en azından Lazika ile savaştan kaçınmak istemekteydiler.
"Kafkasya'da yaşayan barbarlara karşı tek kale Lazikadır. Kayseryalı Prokopius"
4. yüzyılın başlarında, Lazika'da Pitsunda Hristiyan Piskoposluğu (doğu piskoposluğu) kuruldu ve komşu İberya'da olduğu gibi Hristiyanlık MS 319'da krallığın resmi dini ilan edildi. Lazika ilk başta kilise olarak Konstantinopolis Patriği'ne bağlıydı. Pitsunda Piskoposu Stratophilus 325'te Birinci İznik Konsili'nin katılımcıları arasında yer aldı. 6. yüzyılın başlarında veya belki de 5. yüzyılın sonlarında, Lazların Kudüs çölünde daha sonra Jüstinyen tarafından restore edilen bir manastırı vardı. 6.-9. yüzyıllar arasında Lazika Krallığı'nın kendi metropolitleri bulunuyordu. Lazika Metropolitliği'nin merkezi - Fasis idi ve bu merkeze Petra (Tsihisdziri), Ziganev (Gudava), Tsaişi ve Rhodopolis (Vartsihe) piskoposları tabii idi.
5. yüzyılın ortalarında, Kral I. Gubaz, krallığının Bizans'a olan bağımlılığını tamamen sonlandırmak ve yardımcı yönetici olarak tahta oğlunu çıkarmak istiyordu. Bunun üzerine Bizans imparatoru Marcianus Lazika'ya karşı sefer düzenledi ve bozguna uğradı. Bizanslılar bu başarısızlık sonrası yeni bir sefere hazırlanmaya başladı. Gubaz, İran Şahı II. Yezdicerd ile ittifak kurmaya çalışsa da Sasaniler Hunlarla olan savaş ile meşguldü ve ittifakı reddetti. Sonunda, Bizans imparatorunun isteği üzerine Gubaz tahttan feragat etmek zorunda kaldı ve tahtı oğluna devretti. Svanlar ve Sanigler, Bizans ile olan çatışmadan yararlanarak 470'lerde bağımsızlıklarını ilan ettiler. 6. yüzyılın başlarında, Lazika Krallığı geçici olarak Sasani etkisine girdi. 523 yılında Lazika Kralı I. Tsate, Bizans İmparatoru tarafından tahta çıkarıldı. 6. yüzyılda Lazika Krallığı, Pers-Roma savaşlarına sahne oldu. Bu döneme ait ayrıntılı bilgiler 6. yüzyıl Bizans tarihçisi Prokopius’un “Savaşlar” isimli eserinde anlatılmaktadır.
6. yüzyıl Bizans tarihçisi Prokopius Savaşlar adlı eserinde şunları belirtmektedir :
"Lazlar bir federasyondu, Justin ve Justinian’a bağlıydılar. Sınırları korumakla görevlendirilmişlerdi ve büyük ödenekler alıyorlardı. Bir Laz yönetici bir seferinde kraliyet asasını Perslerden almıştı: Laz kralları Tsate ve Gubaz’a Bizanslı eşler ve hatırı sayılır Bizans unvanları önerilmişti; Bizans sarayında eğitildiler, vaftiz edildiler ve beyaz kaftanlarla donatıldılar. Fakat Lazlar İmparatorluğa hiçbir zaman başarılı bir şekilde entegre olmadılar."
Persler, Doğu Kafkasya'da (İberya, Albanya ve Ermenistan'ın bir bölümünde) güçlü bir konum sağladıktan sonra, Lazika Krallığı'na özel bir stratejik önem verdiler. 528 yılında Persler, Lazika'nın Şorapani ve Skande kale kasabalarını işgal etti. Bizans yardımcı birlikleri Lazika kralına yardıma geldi ve Persler yenilgiye uğratıldı. Savaş öncesi durumu yeniden sağlamak için 532 yılında "Sürekli Barış" antlaşması yapıldı. İmparator I. Justinianus Lazika'daki otoritesini güçlendirdi (Petra kale şehrini inşa etti, bir ticaret tekeli kurdu ve ordusunu Lazika'nın kale şehirlerine yerleştirdi). Bu, 541 yılında II. Gubaz liderliğindeki bir ayaklanmaya (Lazika Ayaklanması) yol açtı.
Bizans hegemonyasından rahatsız olan Lazlar Pers şahından yardım istediler. 542 yılında I. Hüsrev büyük bir orduyla bu sırada Pers hegemonyası altında bulunan komşu İberya'ya ulaştı. Şah, Hunlara karşı bir sefere hazırlandığı söylentisini yayıyordu. Pers ordusu hızla İberya'yı geçti. Persler sınırda II. Gubaz'ın rehberleri tarafından karşılanarak Lazika'ya götürüldü. Persler ve Lazların birleşik ordusu, Bizanslıların ana kalesi olan Petra'yı aldı. Bu sırada Şah, Belisarius komutasındaki büyük bir Bizans ordusunun İran'ı işgal ettiğini öğrendi. Hüsrev İran'a döndü ve garnizonunu Petra Kalesi'nde bıraktı. Bu sırada Bizans'ın batıdaki durumu karışıktı. Bu yüzden İran'a ateşkes teklif etti. 545'te İran ile Bizans arasında beş yıllık bir ateşkes imzalandı. İran Şahı Lazika'da gizli planını uygulamaya başladı. Lazika Krallığı halkının yerine Persleri yerleştirmeyi planlıyordu. Bu planın uygulanması için Kral Gubaz'ı öldürmeleri gerekliydi. İranlılar Kral Gubaz'a suikast düzenletmek için Laz soylularından Parsansi'yi seçmeyi düşündüler. Parsansi, Gubaz ile olan kişisel çatışmasını unutup her şeyi krala bildirdi. Bütün halk Perslerin egemenliğinden rahatsız oldu. İranlılar Bizanslılardan daha iyi değildi. Gubaz, İranlılara karşı bir savaş başlatmaya karar verdi ve yardım için Bizans'a yöneldi. Bu zamana kadar Jüstinyen, batıdaki sorunlarını çözmüştü.
549'da Dagisthaios komutasındaki Bizans ordusu Petra Kalesi'ne ulaştı. Hüsrev, Petra garnizonuna yardım etmesi için Mihr-Mihroe komutasında büyük bir ordu gönderdi. Dagisthaios bir hata yaptı ve Lazika sınırındaki Lihi Geçidi'ni savunmak için çok küçük bir müfreze gönderdi. Bunun üzerine Pers ordusu hiçbir direnişle karşılaşmadan Lazika'ya girmeyi başardı. Bizanslılar Petra'yı terk edip geri çekildiler. Persler Petra'yı daha da güçlendirdiler ve Lazika'nın iç kesimlerine ilerlemeye başladılar. Gubaz liderliğindeki Lazlar, Perslere karşı büyük bir direniş gösterdi. Persler Lazika'dan ayrılarak İberya'ya geri çekildiler. 550'de Şah Lazika'ya yeni bir ordu gönderdi. Savaş sırasında Pers komutanı Huriane ölümcül şekilde yaralandı. Pers ordusunda karışıklık baş gösterdi, Lazların saldırılarına dayanamadı ve yenildiler. Bizanslılar daha sonra Petra'yı alabildiler ancak kaleyi kontrol etmek yerine yıktılar.
Hüsrev, Lazika'ya Mihr-Mihroe komutasında yeni bir ordu gönderdi. İranlıların bu sefer hedefi Arhaiopolis'i ele geçirmekti ancak başarılı olamadılar. Pers destekçisi bir Laz soylusu olan Teopobit Ukimerioni Kalesi'ni İranlılara devretti ve Takveri ve Svaneti'nin yolunu açtı. İranlılar Svaneti'yi işgal etti ve birliklerini oraya yerleştirdi. Bu sırada Bizanslılara karşı 550'de Abazg İsyanı ve 555'te Misimian İsyanı başladı. Bizans generalleri, kendilerinin başarısız eylemlerini imparatora bildirdiği için 554'te kral II. Gubaz'ı öldürdü. Gubaz'ın öldürülmesi Lazlar arasında şiddetli bir öfkeye yol açtı. Laz soylularının yaptığı müzakerede iki görüş ortaya çıktı. Bir grup Aieti liderliğindeki İran yöneliminin destekçileriydi. Diğer grup ise Partazi liderliğinde, Bizanslıları desteklemeyi sürdürmeye karar verdi. Sonunda, Gubaz'ın katillerinin cezalandırılması şartıyla Bizans yanlısı görüş galip geldi. Jüstinyen bu şartı yerine getirdi. Gubaz'ın kardeşi II. Tsate Lazika'nın yeni kralı oldu ve 562'de Lazika Savaşı sona erdi. Persler, Bizans'ın vasal krallığı olarak kalan Lazika'yı terk etti ancak Svaneti 570'lere kadar Pers etkisinde kaldı. 620'lerde Lazikalılar, Abazglar ile birlikte İmparator Herakleios'un Perslere karşı yaptığı seferlerde aktif rol aldı.
Lazika'nın, Rioni havzasının güney kesimi 5. ve 6. yüzyıllarda Pers-Roma savaşları nedeniyle Laz-Megrel nüfusunun tamamına yakınını yitirmiştir. Bu yüzden Arap istilalarından etkilenen Gürcüler Doğu Gürcistan'dan kitlesel olarak göç ederek süreç içinde bu bölgeye yerleşmişlerdir. Böylece günümüzde Müslümanları Laz, Hristiyanları Megrel olarak adlandırılan Laz-Megreller arasında, Gürcülerden oluşan ve Guria olarak bilinen tampon bölge oluşmuştur.
7. yüzyılın sonunda, Lazika Krallığı bir Bizans eyaleti haline geldi ve yöneticileri "Lazika Kralı" yerine "Patrici" unvanı ile anılmaya başladılar. Abazgia (Abhazya) bağımsız bir prenslik haline geldi ve doğrudan Bizans'a bağlandı. 697 yılında Lazika hükümdarı Sergius, Bizans'a karşı isyan etti ve egemenliğini Araplara devretti. Arapların Lazika'nın başkenti Arhaiopolis ve Kodor Vadisi'ndeki birkaç kalede garnizonları bulunuyordu. Lazika 697-702 yıllarında Halifelik hâkimiyetindeydi. Bizans 702 yılında Lazika'da direkt hakimiyetini kurdu. 707'de Muhammed İbn Mervan Kafkasya'ya sefer yaptı ve İberya, Lazika ve Abazgia Halifelik vasalı oldu ancak Arap etkisi uzun sürmedi. Bizanslılar bir sonraki yıl Alanlar, Ermeniler ve Lazikalı partizanların desteğiyle Abazgia'da yeniden hâkimiyet kurdular, Arhaiopolis'i kuşattılar ancak Patrici Sergius ve Arap müttefiklerinin başarılı savunması sonucunda Lazika'nın başkentini ele geçiremediler. 709'da Arap kontrolündeki Kafkasya'ya yapılan Hazar seferi sonucunda Bizans, Lazika ve İberya'da yeniden hakimiyetini kurdu. 709 yılından itibaren Lazika, bir İberya Prensliği hanedanı üyesi, İberya Prensi Şuşa'nın kardeşi Stratigos Theophylact Salibas (Şalva) tarafından Bizans'ın Armeniakon themasının bir parçası olarak yönetilmekteydi. 711 yılında İberya Prensi III. Stepanoz tahta çıktı. Stepanoz'un saltanatı istikrarlıydı ancak birkaç durumda Halifeliğin otoritesini tanımak zorunda kaldı. Buna rağmen Halifelik etkisi III. Stepanoz'un Hazarların desteğiyle Araplara karşı mücadele etmesiyle uzun sürmedi. İberya Prensi III. Stepanoz 717 yılında Bizans'dan Lazika'yı devraldı ve iki devlet birkaç on yıl boyunca birleşmiş oldu. III. Stepanoz ve oğlu Miriani'nin ölümünden sonra Abazgia da bu birliğe dahil oldu.
735'de Gürcü krallıklarına karşı Arap generali Mervan tarafından büyük bir sefer başlatıldı. Araplar 736 yılında Abhazya'ya çekilmiş Gürcü prenslerinin -Miriani ve Arçil kardeşler- peşindeydiler. Dizanteri ve seller gibi afetler ile birlikte Arkhon I. Leon ve İberyalı ve Lazikalı müttefiklerinin inatçı direnişi işgalcileri geri çekilmeye zorladı. Prens Miriani Anakopya Kalesi savunması sırasında ölümcül bir şekilde yaralanarak öldü. Kardeşi Arçil Bizans İmparatoru III. Leon'dan kraliyet tacını aldı. Arçil'in çoçuğu bulunmuyordu, kardeşi Miriani'nin vasiyeti üzerine yeğenlerini evlendirdi ve yeğenlerinden biri Abhaz Prensi I. Leon ile evlendi; Aynı zamanda, Leon bir vasal prens olarak Arçil'e bağlandı. Arçil Bizans'ın kardeşi Miriani'ye gönderdiği kraliyet tacını I. Leon'a hediye etti. Arçil, Abbasiler içerisindeki iç karışıklıktan yararlandı ve İberya'yı da kontrolü altına alarak kendisini Gürcistan kralı ilan etti. Bunun üzerine Bizans Kuropalatis unvanını Adarnasiani Hanedanı'ndan Adarnase'ye verdi. Ayrıca Araplar da bu durumdan endişeye kapıldı. Yazid ibn Asid ibn Zafir al-Sulami'nin 760-761 yılı seferi Halifelik zaferi ile sonuçlandı. Arçil, Sulami'nin karargahını ziyaret etmek ve sonraki saldırıların durdurulması için garanti almak zorunda kaldı ancak emir İslam'ı kabul etmesini şart koştu Arçil bunu reddetti ve işkence ile öldürüldü.
Sulami Tiflis'te kontrol kurdu ancak ülkenin geri kalan kısmının çoğu Arçil'in varisleri İoane ve Cuanşer'in hâkimiyetindeydi. Cuanşer Kaheti'de kalırken ağabeyi İoane Lazika'nın yönetimine geçti. İoane'in ölmesi ve kardeşi Cuanşer'in yaşlanması dolayısıyla hem Lazika hem de Abhaz hanedanının varisi II. Leon 770'li yıllarda hanedan birliği ile Lazika'yı devraldı. Yaklaşık 778 yılında II. Leon, "Abhazların Kralı" unvanını almak için Hazarların yardımıyla ülkeyi bağımsız hale getirdi ve ülkenin başkentini Anakopya'dan batı Gürcistan'daki Kutaisi kentine aktardı.
770'li yıllara gelindiğinde, Lazika Krallığı yerini; nüfusunu Abhazlar, Svanlar, Megrel-Lazlar ve bölgeye Kartli'den göç eden Gürcülerin oluşturduğu Abhazya Krallığı'na bırakmıştır. 780'lerde Abhazya Krallığı'nın sınırları kuzeybatıda Nikopsia (Tuapse), güneyde ise Çoruh yatağına kadar uzanıyordu.
Şehirler ve kaleler
Bizans tarihçilerinin eserlerinde Lazika şehirleri hakkında temel bilgiler korunmuştur. Bizans kaynaklarında adı geçen şehirlerin listesi :
Lazika'nın en önemli verimli ve zengin bölgesi Laz şehirlerinin çoğunun bulunduğu Kolhis topraklarının yoğun nüfuslu bir parçası olan Rioni Nehri vadisindeki Muhurisi idi. 4.-5. yüzyıllarda Lazika'da büyük şehirler ortaya çıktı: Arheopolis, Rodopolis ve Kotaion şehirlerindeki nüfusun yanı sıra kıyı nüfusu özellikle Fasis bölgesinde olmak üzere arttı.
Karadeniz kıyılarından İran'a dek uzanan askeri ve ana ticaret yollarının kilit noktalarında bulunan Lazika kalelerinin mimarisi Bizans tahkimat sanatının etkisini göstermektedir.
Toplum yapısı
Lazların yanı sıra Suani, Skvimni (Leçhumi), Abazglar, Apsiller ve Misimianlar Lazika Krallığı halkını oluşturuyordu. doğrudan yönetilen Apsileti dışında diğer bölgeler özerkliğe sahipdi ve yöneticileri Lazika kralı tarafından atanıyordu. Rize ve Apsaros arasındaki halkın (Çanlar) rahiplerinin Lazika Piskoposu tarafından atanması dışında krallığın güney veya doğusundaki halklar hakkında hiçbir şey bilinmemektedir.
Ekonomi
Merkezi Fasis limanında bulunan deniz ticareti ülke ekonomisinde önemli bir rol oynadı. Bizanslı yazarlar Batı Gürcistan'a “Lazika Krallığı” diyorlardı. Bizanslı şair ve tarihçi Agathias (6. yüzyıl) Lazika'daki Telepis Kalesi'nden söz eder. Samtredia ilçesinde Tolebi köyündeki yıkıntıların bu kalenin kalıntıları olduğu sanılır. Kilden kap kacak ticareti yeri Kitropolia burada bulunuyormuş. Lazika Krallığı'nda çiftçilik, bağcılık ve hayvancılık gelişmişti, keten, balmumu ve gemi yapım keresteleri üretilmekteydi. Lazika'nın Batı ve Doğu ülkeleri (Bizans ve Anadolu vilayetleri, Pontus şehirleri, Ermenistan'la ve Ermenistan üzerinden İran ve Orta Asya) ile ticari ilişkileri vardı. Büyük ithal mallar (değerli çanak çömlek, cam eşyalar, lüks mallar ve mücevherler) ithal ediliyordu ve ticarette Bizans ve Doğu sikkeleri kullanılıyordu. 3. yüzyılda şehir hayatı gelişmeye başladı, sahil kasabaları (Fasis, Sebastopol, Biçvinta) büyük ticaret ve atölye merkezleri haline geldi, yeni kasabalar (Şorapani, Vartsihe, Mohirisi vb.) ortaya çıktı, eski şehirler (Kutaisi) canlandı, başkent Tsihegoci büyük ve gelişmişdi. Bizanslıların Lazika'da bir ticaret tekeli kurarak serbest ticareti engellemesi Lazika Savaşı'nın (541-562) sebepleri arasında yer aldığı düşünülmektedir.
Kültür ve din
Hristiyanlık MS 1. yüzyılda Kolhis'de havariler Andreas ve Yurtsever Simun tarafından yayılmaya başlamıştır. İlk olarak kıyı kentlerinin Helen ve Helenleşmiş nüfusu arasında yayılmıştır. Ancak Hristiyanlığın Lazlar arasında yayılması ağırlıklı olarak kırsal yaşamın hakim olması sebebiyle daha yavaş olmuştur. 4. yüzyılın başlarında Pitsunda'da bir Hristiyan piskoposluğu kuruldu. Pitsunda Piskoposu Stratophilius İznik Konsili'nin (325) üyeleri arasında yer almıştır. Pitsunda ve Trabzon'daki Hristiyan toplulukları o dönemde büyük ün kazandılar. 6. yüzyılın ikinci yarısında Lazika'da kale kenti ve piskoposluk merkezi Petra (Çürüksu (Kobuleti) ilçesindeki bugünkü Tsihisdziri köyü) kurulmuştur. Lazika Krallığı kültürü, bir yandan kökeni antik Kolhis dünyasından gelen zengin yerel geleneklerini sürdürürken, diğer yandan da Helenistik-Roma kültürü ile tanıştı. Yabancı kültürün etkisi, bu dönemde Batı Gürcistan'ın el işi, giyim eşyası ve dekorasyonlarında gözükmektedir. Ancak bu etki yüzeyseldi ve Batı Gürcistan nüfusunun kültürünün gelişimini belirlemedi. Lazika Krallığı'nın önemli bir kültürel yaşam merkezi Kolhis Akademisi (3.-4. yy.) olmuştur.
Kolhis Akademisi
Lazika'da felsefe ve retorik okulu bulunmaktaydı. Fasis şehrinde olduğu bilinen bu okulla ilgili bilinenler orada eğitim görmüş Yunan filozof Themistius'un söylediklerine dayanmaktadır. Eğitim dilinin Grekçe ve Antik Kolhis dili olduğu düşünülmektedir.
Fabre Müzesi
Fabre Müzesi (Fransızca: Musée Fabre), Fransa'nın güney-batısında, Hérault Departmanı'nın başkenti Montpellier'de bulunan güzel sanatlar müzesi.
Müze, Montpellierli ressam François-Xavier Fabre tarafından 1825 yılında kuruldu.
Müzede, 2003 yılında başlayarak, Ocak 2007'de tamamlanan 61,2 milyon avroluk bir yenilenme yapıldı. Müze, şehrin esas meydanı Place de la Comédie'nın (Komedi Meydanı) ana mekanlarından biridir.
Tarihçe
Birinci İmparatorluk döneminde, 1802 yılında Montpellier'da kurulan 30 otuz resimden ibaret mütevazı belediye koleksiyonu müzenin temelini oluşturmuştur. 1825 yılında ressam ve koleksiyoncu François-Xavier Fabre belediyeye sunduğu bağış sayesinde müze yeniden kuruldu. 1775 yılında inşa edilmiş bir binada yer alan müze resmi olarak 3 Aralık 1828'de açıldı. Fabre, daha sonra müze sorumlusu olarak görev yapmış ve sergiler için çeşitli eserler satın almaya devam etmiştir. 1837'de Fabre'ın ölümünden sonra yüzlerce resim ve eskizden oluşan mirası da müzenin koleksiyonuna eklendi. Bunun dışında, zaman zaman koleksiyoner ve diplomatlar da müzeye eser bağışında bulundu.
Müzede yer alan kütüphane 2001 yılı civarında, kompleksin dışına taşındı. 2003 yılında dört yıl süren kapsamlı bir yenileme çalışmasının ardından bina Şubat 2007'de yeniden açıldı. Fabre Müzesi günümüzde Fransa'nın en önemli bölgesel müzelerinden biridir.
Koleksiyon
Müzede Yunanistan ve çeşitli Avrupa ülkelerine ait seramik çalışmaları, 15. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar uzanan geniş bir resim ve heykel koleksiyonu mevcut. Jacques-Louis David, Charles Le Brun, Nicolas Poussin ve Francisco de Zurbaran müzede eserleri bulunan ressamlardan bazıları. Müzede 2007 yılı itibarıyla yaklaşık 1.800 resim, 4000 çizim, 1.500 gravür ve birkaç yüz heykel bulunmaktadır.
Herbert Louis
Herbert Louis (12 Mart 1900 – 11 Temmuz 1985) Almanya’dan davet edilmiş ve Türkiye’de modern coğrafya biliminin kurucularından birisi olmuştur.
Hayatı
Herbert Loius, 12 Mart 1900 tarihinde Almanya’nın başkenti Berlin şehrinde doğdu. Berlin Üniversitesi Fen Fakültesi’nde coğrafya, jeoloji ve fizik öğrenimi gördü. Mezun olduktan sonra aynı üniversitede 1925’te doktora, 1930’da habilitasyon (doçentlik için paye) yapmış 12 Ağustos 1935 yılında Berlin Üniversitesi coğrafya profesörlüğüne tayin edildi. Aynı yıl, Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı tarafından Ankara’ya davet edilerek yeni kurulmakta olan Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi’nde coğrafya profesörü olarak görevlendirilmiştir. Herbert Louis, Türkiye’de 8 yıl devamlı olarak öğretim ve araştırma faaliyetlerinde bulunmuştur. 1943’te Almanya’nın Köln Üniversitesi Coğrafya Bölümünde ordinaryüs profesörlüğüne tayin edilerek ayrılmış ve daha sonra 1965-1966 ders yılında aynı fakülteye misafir profesör olarak yeniden davet edilmiştir. Türkiye’de görevli bulunduğu zamanlarda yetiştirdiği öğrenciler, yalnız orta öğretim kurumlarında öğretmen değil, aynı zamanda üniversitelerde bilim insanı ve devlet dairelerinde yönetici ve uzman olarak görev almışlardır. 1968’de Batı Almanya’nın Münih Üniversitesi coğrafya bölümü Ord. Profesörlüğünden emekli olduktan sonra Bavyera’daki saha çalışmalarına, araştırma ve yayınlarına devam ederken 11. temmuz 1985 tarihinde ölmüştür. Louis, ölümünden bir süre önce, Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi’nin ilk yılları hakkında bir konferans vermiştir. Bu konferanstan aktarıldığı üzere; ‘’''Başlangıçta her şey eksikti. Modern coğrafya alanında ne harita, ne kütüphane, ne de ders kitabı vardı. Diğer alanlarda da durum aynı idi.''’’ Bunun için Louis, diğer profesörler gibi çalışma malzemesini bizzat kendisi temin etmiştir.
Çalışmaları ve Dünya Coğrafyasındaki Yeri
Mesleki hayatında Herbert Louis Almanya haricinde başta Türkiye olmak üzere, dünyanın çeşitli ülkelerinde, özellikle Britanya Adaları’nda, Balkan Yarımadası’nda, Doğu ve Güneydoğu Asya’da Doğu Afrika’da ve Kuzey Amerika’da araştırma ve inceleme gezileri yapmış, birçok milletlerarası kongreye tebliğlerle katılmış, incelemelerinin sonuçlarını, sayıları 110’u geçen yayımlarında ortaya konmuştur. Bunların çoğu makale, rapor ve kontrandüler şeklinde ve 10 kadarı da kitap halinde yayımlanmıştır. Bundan başka Herbert Loius, ünlü ‘’Erdkunde’’(Archiv für wissenschaftliche Geografhie) dergisinin yayım kurulunda bulunmuş ve Münih Teknik Üniversitesi coğrafya ordinaryüsü Hartke ile birlikte ‘’Münchener Geographicshe Abhandlungen’’ isimli süreli yayınları yönetmiştir.
Genel coğrafya ile ülkeler coğrafyası alanlarında çeşitli konuları işlemiş bulunan Herbert Loius, özellikle jeomorfoloji, klimatoloji, bitki coğrafyası, hidrografya, nüfus ve yerleşme coğrafyası ve harita bilgisi konularına ağırlık vermiştir. Bunlar arasında Türkiye Coğrafyası ile ilgili olanlar önemli bir yer tutar. 1923-1926 yıllarında Balkan Yarımadası’nda araştırmalar yapmış, Arnavutluk, Bulgaristan ve Yunanistan’ın mufassal haritalarını meydana getirmiş ve bunların bilimsel açıklamalarını yapmıştır. Coğrafi olayların bilimsel yöntemlerle gösterilmesi hakkında, 20'ye yakın makale ve eserde yeni görüşler ortaya koymuştur.
Türkiye’deki Çalışmaları
Herbert Louis çok yönlü bir araştırmacıydı ve çalışmalarının ağırlık noktasında Jeomorfoloji yatmaktaydı. Dünyanın çeşitli yerlerinde ve Türkiye’de yaptığı araştırmalar sonucunda hazırladığı ‘’Allgemeine Geomorphologie’’ adlı büyük eserinin 4. Baskısı 1979 da yayımlanmıştır. İklim ve tabiat şartları ile bitki örtüsü arasındaki ilişkileri ‘’Das natürliche Pflanzenkleid Anatoliens’’ adlı eserinde açıklamıştır. Bu iki eserden ilki, dünya üniversitelerinde referans kitabı olarak kullanılmış ve coğrafyacılarla orman mühendisleri içinde kaynak teşkil etmektedir. Louis nüfus ve yerleşme konularına da ilgi göstermiş, özellikle Türkiye’nin nüfus sıklığı haritasını, 1935 nüfus sayımı sonuçlarına dayanarak ‘’Bevölkerungskartoder Türkei’’ adlı eserinde yayınlamıştır. Herbert Louis Türk Coğrafya Kurumu’nun da kurucu üyelerindendir. Maarif Vekilliği (o zamanki Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı) tarafından 6-21 Haziran 1941 tarihleri arasında, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi’nde toplanmış olan Birinci Coğrafya Kongresi’ne katılmış ve daha önce kendisine kaynak kitap olarak yazdırılmış olan ‘’Türkiye Coğrafyasının Bazı Esasları’’ adlı eserinde ortaya koyduğu coğrafi bölgelerin savunmasını yapmıştır.
Louis’in, coğrafya enstitüsünde sadece öğrencilere değil, öğretim üyeleri ve coğrafya bilim hayatına da birçok katkıları olmuştur. Coğrafyada bilimsel metotlarla, düzenli, planlı ve sistemli çalışmanın nasıl olacağı, coğrafya arazi çalışmalarının nasıl uygulanacağını ve sonuçta coğrafyanın nasıl halka sevdirileceği konularında büyük faydaları olmuştur. Louis, ilk yıldan itibaren bir yandan derslerini verirken, diğer taraftan her yıl büyük araştırma gezileri yapmış ve Türkiye’de ilk defa yapılmak üzere Coğrafya Meslek Haftalarını düzenlemiştir. Bu meslek haftaları sayesinde Türkiye’de bulunan iki coğrafya enstitüsü elemanları bilgi ve fikir alış verişi yapma imkânı bulmuştur. Louis, uzun meslek yaşamında araştırmalarının sonuçlarını birçok kitap, makale ve bildiriler halinde yayınlamıştır. Louis’in Dünya’nın çeşitli ülkelerinde yaptığı arazi çalışmalarını içeren yapıtlarının sayısının 110’u geçtiği belirtilir.
Bildiği Diller
Herbert Louis’in seçkin bir araştırmacı olmasında kendi döneminin bilim dillerine hakim olması yatmaktaydı. Louis, anadili olan Almancadan başka Fransızca ve İngilizceyi iyi bilmekteydi ve ayrıca Türkçeye de vakıf bulunmaktaydı.
Kevin Garnett
Kevin Maurice Garnett (d. 19 Mayıs 1976; Greenville, Güney Karolina), NBA'de oynamış eski basketbolcudur. Farragut Akademisin'den mezun olduktan sonra 1995 draftında 5.sıradan seçildi. 20 yıl içinde (NBA) draftına liseden direkt olarak katılan ilk basketbolcu oldu. 2000 yılında Sidney'de düzenlenen Yaz Olimpiyatlarında Amerika Birleşik Devletleri millî basketbol takımı ile altın madalya aldı. 2003-2004 sezonunda MVP ve 2007-2008 sezonun da yılın en iyi savunmacısı ödülüne layık görüldü. Üst üste 14 kez All Star seçilerek bu alanda Shaquille O'neal Karl Malone ve Jerry West'e ait NBA rekorunu egale etti. 9 kez All-NBA ve 10 kez Savunma takımlarına seçildi.
İlk Yılları
Kevin Garnett, Greenville'de, Shirley Garnett ve O'Lewis McCullough çocuğu olarak dünyaya geldi. Garnett az da olsa sorun yaratan çocuklardandı. Okulda beyaz bir çocuğun bileği kırılmıştı. Bu kavgaya karışanlardan birisi de oydu. Bu olay sonrasında tutuklanmıştı. Ama genelde zamanının çoğunu kendisinin idolü olan Los Angeles Lakers'ın efsane oyuncusu Magic Johnson gibi iyi bir oyuncu olmak için Springfield Park'ta basketbol oynayarak geçiriyordu. Basketbolu o kadar çok seviyordu ki gece yarılarına kadar şut atıyordu. Kevin Garnett'in öz babası da basketbol aşığıydı. Üvey babası ise tam tersine basketbol oynamasını istemiyordu. Annesi de üvey babası gibi düşünmekte ders çalışıp üniversiteye gitmesini istiyordu. Ama Garnett'in okul ve derslerle arası iyi değildi. Tek isteği basketbol oynamaktı. Bu sebeple herkesten gizli olarak okulun takımı Mauldin Mavericks'te oynamaya başladı. Ailesinin haberi yoktu öğrendikleri zaman KG çoktan takımla maçlara çıkmaya başlamıştı. Lisedeki ikinci yılında KG'nin ünü giderek yayılmaya başladı. Garnett'in maçlarını kaçırmak istemeyen insanlar Mauldin Lisesi'nin salonuna akın ederek onun basketbol şovunu izliyordu. Garnett, o günlerde basketbol vasıtasıyla Stephon Marbury isminde New York'lu bir genç ile tanıştı. Bu ikilinin arasındaki dostluk, kısa zamanda iki kardeşin ilişkisine dönüştü.
Garnett, Güney Carolina'da Mauldin Lisesinde "Mr.Basketball" seçildikten sonra son sınıfta Chicago, Illinois Eyaleti'ndeki Farragut Akademisi'ne geçmek zorunda kalmıştı. 1995 sezonunda %66,6 şut yüzdesi ile 25.2 sayı, 17.6 ribaund, 6.7 asist ve 6.5 blok ortalamalarıyla oynayarak, sıra dışı smaçları ile adını duyuran ama ne yazık ki kötü bir trafik kazası sonucunda bir lise efsanesi olmaktan öteye gidemeyen Ronnie Fields (1996'da Amerikanın en iyi beş lise oyuncusundan biri olarak seçilmişti) ile birlikte takımını 28-2'lik bir seride sırtlayan oyuncu olurken Amerika'nın en yüksek tirajlı gazetelerinden USA TODAY tarafından yılın basketbol oyuncusu olarak seçilirken, Parade ve Slam Dergilerince de Amerika'daki en iyi beş lise oyuncusundan biri olarak gösterildi. Garnett'in arkadaşı Stephon Marbury ise Parade tarafından 1995 yılının en iyi lise oyuncusu seçilmişti. Garnett, Springfield'da düzenlenen birinci Nike Hoop Summit turnuvasında, Amerikan genç millî takıma davet edildi ve ilk defa Amerikan Ulusal formasını giydi. Yapılan maçta Amerikan genç millî takımı, uluslararası oyunculardan oluşan karma takımı zor da olsa 86-77 mağlup ederken Garnett, 10 sayı, 10 ribaund ve 9 blokla triple-double'ı kıl payı kaçırıyordu. (1999'da KG, Porto Riko'da düzenlenen Amerika Kıtası Olimpiyat elemelerinde ikinci kez millî formayı giyme şansını yakaladı. KG'li Amerikan millî takımı, 11 günde çıktığı 10 maçın 10'unda da galip gelerek altın madalyaya uzanırken, Garnett 11.9 sayı, 7.0 ribaund, 1.9 asist, 2.2 blok ve 1.7 top çalma ortalamaları ile Gary Payton, Tim Duncan ve Jason Kidd ile birlikte takıma kattığı yüksek enerji ve nefes kesen smaçlarıyla seyircilerin beğenisini toplamıştı.
Kevin Garnett, Ron Mercer, Shareef Abdur-Rahim ve Stephon Marbury gibi ülkenin en iyi lise oyuncularını karşı karşıya getiren St.Louis'deki 1995 McDonalds All-American maçında 18 sayı, 11 ribaund, 4 asist ve 3 blok üreterek, Most Outstanding Player ödülünü kucaklarken (1995 McDonalds All-American maçında oynayan ve şimdi NBA'de forma giyen diğer oyuncular: Kobe Bryant, Vince Carter, Paul Pierce, Chauncey Billups, Antawn Jamison ve Robert Traylor) ardında toplam 2533 sayı, 4807 ribaund ve 739 blokluk bir lise kariyeri bırakıyordu. Normal şartlar altında Kevin Garnett çapında bir oyuncuyu kapmak için çoğu NCAA takımı kıyasıya bir yarışa girerdi (KG'nin NCAA'de oynayamayacağı belli olmadan önce Michigan, Michigan State, DePaul, Kuzey Karolina ve Illinois üniversiteleri ile görüştüğü söyleniyordu) ama Garnett, son SAT sınavında kaldığında artık Koleje kabul edilme ihtimali ortadan kalkmıştı. İşte bu yüzden artık şansını NBA'de denemeye karar verecekti.
1995-97 İlk Yıllar
1995 NBA Draftına; Jerry Stackhouse, Rasheed Wallace, Antonio McDyess, Joe Smith, Damon Stoudemire ve Michael Finley gibi birçok önemli isim katıldığından Kevin Garnett'in kaçıncı sıradan seçileceği merak konusuydu. Çünkü 1975 Draftında Philadelphia 76ers tarafından 5.sıradan seçilen Darryl Dawkins'ten tam 20 yıl sonra ilk defa bir lise oyuncusu NBA draftında seçilme şansına sahipti. Bu sırada Minnesota Timberwolves'nın basketbol faaliyetlerinden sorumlu başkan yardımcısı eski Boston Celtics efsanelerinden Kevin McHale ve takımın coach'u Flip Saunders, takımı için ilginç bir draft stratejisi belirlemişti. Ortalığa Kevin Garnett'in bulunmaz bir Hint kumaşı olduğuna ve onu kesinlikle kaçırmayacaklarına dair söylentiler yayacaklardı. Böylelikle spekülasyonlara aldanıp paniğe kapılan takımlardan birinin Garnett'ı seçeceğini ümit ediyorlardı. Seçmek istedikleri oyuncu ise Kuzey Karolina'da Michael Jordan'ın tahtına aday gösterilen skorer guard-forvet Jerry Stackhouse idi. Ama Garnett, Minnesota'nın planlarını çöpe atan isim oldu. O güne kadar bir tek Minnesota yetkilisi bile Garnett'i izlemeye gitmemişti. Bu yüzden Garnett'in nasıl bir oyuncu olduğuna dair en ufak bir fikirleri bile yoktu. Garnett, Chicago'da çıktığı bir work-out'ta öyle bir basketbol şovu sundu ki Saunders ve McHale salondan ayrılırken ikisinin de ağzı açık kalmıştı. Bir önceki sezonda ancak 21 galibiyet alabilen Timberwolves için yazarlar, takımı çekip çevirebilecek ve kendisini NCAA'de ispatlamış Damon Stoudemire gibi bir garda ihtiyaç duyulduğunu yazmaktaydı. Bırakın Garnett gibi daha olgunlaşmamış bir lise oyuncusunu Jerry Stackhouse'un bile bir kumar olabileceğini iddia ediyorlardı. Yani Garnett gibi uzun yıllara yayılması gereken bir draft planının başlangıcı, değil kumar oynamak intihardı. Draft gecesinde Maryland'li Joe Smith 1.sırada Golden State Warriors tarafından seçiliyordu. Clippers hakkını Antonio McDyess'dan, 76ers Jerry Stackhouse'tan ve Washington takımı da Rasheed Wallace'tan yana kullanmıştı. Beşinci sıradaki Timberwolves'ta ise Garnett'i seçiyordu. Garnett gerçek anlamda ilk profesyonel maçına Milwaukee Bucks karşısında çıktı. Garnett kariyerinin ilk üç ayına takımın yedek olarak başladı. Bu 3 aylık sürede ise 6.2 sayı ve 3.8 ribaund ortalamaları ile oynuyordu. Garnett, kendisine ilk beşte yer bulmaya başladığı Ocak ayında aniden ortalamalarını 14.0 sayı ve 8.4 ribaund'a çıkardı. All-Star hafta sonunda çaylaklar takımına da seçilen Garnett, Batı takımı hanesine 8 sayı, 6 asist, 4 ribaund eklerken Doğu takımında Damon Stoudemire ve Jerry Stackhouse etkili oyunlarıyla takımlarını 94-92'lik skorla Batı karşısında galibiyete taşıyordu. Garnett çaylak sezonunda 10.4 sayı ve 6.3 ribaund ortalamaları ile oynayıp NBA'in en iyi ikinci çaylak takımına seçildi. Ama Minnesota Garnett'in katkısına rağmen 26-56 galibiyet mağlubiyetle yine başarısız bir sezon geçiriyordu.