cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otogaz
Otogaz, bütan ve propan gazlarının belirli oranda birleşiminden oluşan ham petrol ve doğalgazdan elde edilen LPG (liquefied petrolium gases) sıvılaştırılmış petrol gazının araçlarda yakıt olarak kullanılan formuna verilen isimdir.
Benzin ve motorin gibi petrol kökenli diğer yakıtlara göre emisyon seviyesi çok düşüktür ve çevreci bir yakıttır.
Pitt County
Pitt ili veya Pitt County Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Karolina eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 170,243'tür. İlin merkezi Greenville şehridir.
Ankusa
Ankusa, en büyük kara hayvanı olan filleri idare etmek ve eğitmek için kullanılan bir araçtır. 60–90 cm uzunluğunda bir sapa takılı, genellikle bronz veya çelikten bir kancadan oluşmaktadır. Kancayı filin hassas ciltine hafifçe veya daha derinden batırarak ağrıya neden olur ve filin belirli bir şekilde davranmasını sağlar.
Radye temel
Radye temel, genelde zeminin emniyetli taşıma gücünün düşük olduğu durumlarda “münferit sömeller ile yapılan temel, yüzey alan hesaplarının binanın mimari alanının yarısından fazlasını işgal ettiği zaman” düşünülürler. Bu durumda çok büyük ihtimalle radye temel diğer sistemden daha ekonomik olur. Ayrıca zeminin temel altında yerden yere çok değişken olduğu hallerde de radye temeller yararlı olurlar.
Betonarme plak şeklindedir, bu haliyle tabye döşemesine benzetilebilir.
Daphne Koller
Daphne Koller (d. 27 Ağustos 1968) Stanford Üniversitesi Bilgisayar Bilimleri bölümünde profesördür. Ayrıca Andrew Ng ile birlikte çevrimiçi eğitim kuruluşu olan Coursera'nın kurucu ortağıdır.
Araştırmaları genelde yapay zeka ve yapay zekanın biyomedikal bilimindeki uygulamaları alanındadır. Bayes makine öğrenimi konusu ile ilgili MIT Technology Review dergisinin "Dünyanızı Değiştirecek 10 Yeni Teknoloji" başlıklı makalesinde yer almıştır.
Kudüs İbrani Üniversitesi'nde 1985 yılında (17 yaşındayken) lisansını ve 1986 yılında yüksek lisansını tamamlamıştır. 1993 yılında Stanford Üniversitesi'nde Joseph Halpern danışmanlığında doktorasını tamamlamıştır. 1995 yılında Stanford Üniversitesi Bilgisayar Bilimleri bölümüne katılmıştır. 2004 yılında MacArthur ödülünü kazanmıştır.
2009 yılında Nir Friedman ile birlikte istatistiksel grafiksel modeller üzerine ders kitabı yayınlamışlardır.
Cezmi Polat
Cezmi Polat (d. 1955, Erzurum), Türk siyasetçi ve müteahhit.
Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü mezunudur. Erzurum Belediyesi meclis üyeliği, Erzurum Kalkınma Vakfı ile Doğu Anadolu Bölgesi Sanayi ve İş Adamları Derneği yönetim kurulu üyelikleri, Tüm İnşaat Müteahhitleri İşveren Sendikası Erzurum şube başkanlığı yapmış, TBMM 21. dönem MHP Erzurum milletvekilidir. İYİ Parti kurucu üyesi olup 2019 yılında partiden istifa etmiştir. Zafer Partisi'nin kurucuları arasında yer almıştır Mahalli idarelerden sorumlu genel başkan yardımcılığı görevinde bulunmuş halen partinin genel sekreteridir. Evli ve 2 çocuk babasıdır.
Adama François Sene
Adama François Sene (d. 30 Kasım 1989), Senegalli futbolcudur. Primeira Liga ekiplerinden Vitória Setúbal'da oynamaktadır.
Simpatri
Simpatri, biyolojide iki tür veya nüfus, aynı coğrafi bölgede varolduklarında ve böylece düzenli olarak birbirleriyle karşılaştığında simpatrik kabul edilir. İlk sefer melezleşip iki veya daha fazla farklı türe ayrılan ve ortak bir dizi paylaşan bir nüfus, simpatrik türleşme örneği teşkil etmektedir. Bu türleşme, melez yavruların kayatta kalabilmesini ve çoğalabilmesini önleyen ve böylece gen akışını azaltan üreme yalıtımının bir ürünü olabilir ve genetik farklılıklara yol açar.
Astrahan Hanlığı
Astrahan Hanlığı (Tatarca: Xacitarxan Xanlığı), Altın Orda'nın yıkılmasından sonra başkenti Astrahan olmak üzere Cengiz Han'ın oğlu Cuci'nin ulusuna bağlı Toka Temür sülalesinden Kasım Han tarafından kurulmuş ve 1466-1554 yılları arasında hüküm sürmüş bir Türk hanlığıdır. Zaman zaman Kırım Hanlığı vasıtasıyla Osmanlı Devleti'nin nüfuz alanına girmiştir. Astrahan Hanlığı'nın arazisi batıda Kuban ve Don nehrine, doğuda Nogay Orda'sı ile sınırdı. Güneyde Terek Nehri'ne, kuzeyde ise Volga ile Don nehrinin arasında uzanmaktaydı.
Zarf-fiil
Zarf-fiil, bağ-fiil, ulaç veya gerundium bir fiilin cümlede zarf (belirteç) görevinde kullanılan hâli. Türkçedeki üç fiilimsi grubundan biridir. Fiillere -esiye, -ip, ıp, -meden, -ince, -ken, -eli, -dikçe, -erek, -ir … -mez, -diğinde, -e … -e, -meksizin, -cesine eklerinin getirilmesiyle oluşturulur. Bu ekler, Türkçedeki ses uyumlarına veya ağızlara bağlı olarak, değişiklik gösterebilir.
Astrahan Hanlığı
Asıl adı "Ejder Hanlığı" olan ve Ruslar tarafından sonradan değiştirilen Astrahan Hanlığı, Hazar Denizi'nin kuzey kıyılarında önemli bir ticaret merkezi olarak, 88 yıl boyunca egemen olmuş; ancak sürekli taht mücadeleleri sonucunda zayıflamış ve 1556 yılında Rus Çarı Korkunç İvan tarafından yıkılmıştır.
Zarf-fiil
Zarf-fiiller, fiil kök ve gövdelerine getirilen eklerle geçici olarak zarf oluşturur ve çekim eki almaz. Çoğunlukla yükleme yöneltilen "nasıl" veya "ne zaman" sorularının yanıtıdır.
Astrahan Hanlığı
Rusya'nın Kazan ve Astrahan hanlıklarını yıkarak doğuya doğru genişleme siyasetinden rahatsız olan Osmanlı Devleti Orta Asya'daki Türk hanlıklarının da kendisinden yardım istemesi üzerine 1563 yılından beri Rusya'yı durdurmak için Astrahan'a yapmayı planladığı seferi ancak 1569 yılında yapabilmiş ama hem ordu kumandanlarının kendi aralarındaki anlaşmazlıklardan hem de Kırım Hanı'nın bu kumandanlarla arasındaki anlaşmazlıktan dolayı bu seferde istenilen neticeye ulaşılamamıştır. Buna rağmen Rusya'nın barış istemesi üzerine 1570 yılında yine de Osmanlı ve Orta Asya Türk Hanlıklarının lehine bir barış antlaşması yapılabildiyse de Kazan ve Astrahan Hanlıkları'nın Rusya'ya bağlı oldukları zımnen kabul edilmiştir.
Zarf-fiil
Bazı zarf-fiil eklerinden önce kip ekleri gelir:
Astrahan Hanlığı
Bugün Astrahan ve çevresinde yoğun Türk nüfusu bulunmaktadır.
Zarf-fiil
Zarf-fiillerde virgülün kullanımı
Birinci ve ikinci örnekte görüldüğü üzere zarf-fiil eki (-ıp, -madan, -arak, -ınca vs...) almış sözcükten sonra virgül konmaz çünkü bu ekler aynı zamanda bağlaç niteliğindedir ve bazı istisnalar haricinde bağlaçlardan önce veya sonra noktalama işareti kullanılmaz. Kullanıldığı takdirde anlam kargaşası meydana gelebilir ancak üçüncü örnekteki gibi zarf-fiiller art arda sıralanırsa aralarına virgül konulabilir.
Örnek 1:
Yanlış: Bu işi bitirip, seninle ilgileneceğim.
Doğru: Bu işi bitirip seninle ilgileneceğim.
Örnek 2:
Yanlış: Çalışmayı bitirince, bana haber ver.
Doğru: Çalışmayı bitirince bana haber ver.
Örnek 3:
Yanlış: Eve gelip giyinip sürünüp çıktı.
Doğru: Eve gelip, giyinip, sürünüp çıktı.
Bileşik fiiller
Bazı zarf-fiiller önüne geldikleri fiillerle kalıplaşarak, kalıcı olarak bileşik fiil oluşturur. Bunlara ikili bileşik fiil denir:
Latincede gerundium
Gerundium, Latincede bir fiilin isimlendirilmiş halidir. Buna uygun olarak bu kelimeler hem bir ismin hem de bir yüklemin gramer özelliklerini taşımaktadırlar. Fiil köke sahip olan kelime, ismin hâlleri ekleri ile (Genitivus, Dativus veya Ablativus) çekimlenir.
Fransızcada gérondif
Fransızcada Gérondif olarak adlandırılan bu yapı, Latincedeki Gerundium'dan gelmektedir.
Nijerya Borsası
Nijerya Borsası (NSE), 1961 yılında Lagos'ta kurulan Nijerya borsasıdır. Kasım 2019 itibarıyla, prim kurulunda 8 yerli şirket, ana kurulda 144 şirket ve Alternatif Menkul Kıymetler Piyasasında 9 şirket olmak üzere toplam 161 şirket bulunmaktadır. Nijerya ekonomisi'nde büyük etki sahipidir.
Nijerya Borsası, 15 Eylül 1960 tarihinde Lagos Borsası adıyla kuruldu. 25 Ağustos 1961'de işlemlere açık 19 menkul kıymetle operasyonlar resmen başladı. Ancak, kayıt dışı operasyonlar Haziran 1961'de başlamıştı. Operasyonlar başlangıçta Nijerya Merkez Bankası binasında dört firma ile yürütülüyordu.
Esaret altındaki filler
Esaret altındaki filler, çoğu durumda vahşi yaşamda ele geçirilen ve esaret altına alınan Asya filleridir. Fillerin seçici üremesi uzun üreme döngüsü nedeniyle pratik değildir ve böylece evcil türleri bulunmaz. Afrika savan filleri ve Afrika orman filleri evcilleştirme ve eğitim için daha az yararlıdır.
Yassıören, Kahramankazan
Yassıören, Ankara ilinin Kahramankazan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Ankara iline 51 km, Kahramankazan ilçesine 4 km uzaklıktadır.
Stan Brakhage
James Stanley Brakhage (14 Ocak 1933 - 9 Mart 2003) 20. yüzyıl deneysel sinemasının en önemli isimlerinden biri olarak kabul edile Amerikalı bir film yapımcısıdır.
50 yıllık bir süreçte Brakhage, içlerinde selüloit üstüne boyama, hızlı montaj, kamera montajı, film üzerine çizim, kolaj film, el kamerası, görüntüyü üst üste bindirme tekniklerini barındıran geniş ve oldukça çeşitli işler yarattı ve filmleri genellikle dışavurumculukları ve lirizmleriyle dikkat çekti. Mitolojiyle ilgilenen; müzik, şiir ve görselden ilham alan Brakhage özellikle doğum, ölüm, cinsellik ve masumiyet temalarını işlemiştir. Filmleri çoğunlukla sessizdir.
Muhammed Faruk
Muhammed Faruk (d. 10 Eylül 1978), forvet pozisyonunda görev yapmış Mısırlı millî futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerine 1998 yılında El-Ehli kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla MKE Ankaragücü, Haras El Hodood, Ittihad, Petrojet, Smouha ve Al-Ittihad Al-Sakndary kulüplerinde oynadı.
Millî takım kariyeri
Mısır millî futbol takımının 2000 Afrika Uluslar Kupası kadrosunda yer aldı.
Joya de Cerén
Joya de Cerén (İspanyolcaː Cerén'in Mücevheri), El Salvador'daki La Libertad bölgesinde yer alan bir Arkeolojik sit alanıdır. Bir Kolomb Öncesi Maya yerleşimi olan Joya de Cerén, yakınlarındaki bir volkanik patlamanın üzerini örtmesi nedeniyle iyi korunmuş bir tarım şehridir. Bu özelliğinden dolayı, "Amerika'daki Pompeii" adı ile anılmaktadır. 1993 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak kabul edilmiştir.
Açıklama
Cerén, Maya kültür bölgesinin güneydoğusunda yer almaktaydı. M.Ö. 1200'lü yıllarda Cerén'de bir tarım topluluğu yaşamaktaydı. M.S. 200 yılında, Ilopango Volkanı'nın patlamasından dolayı tahliye edilen kentin M.S. 400 civarında yeniden yerleşim gördüğü anlaşılmaktadır. Bu geri dönüşten kısa bir süre sonra şehir son tahliye yeri olan San Andrés'e taşındı.
590 yılı civarında , yakınlarında yer alan bir başka yanardağ, Loma Caldera'nın patlaması sonucunda köy 14 kül katmanı altında kaldı. Köylüler, bu yanardağ patlamasından kaçmış olmalılar, çünkü kazılarda herhangi bir iskelet ile karşılaşılmamıştı. Ancak kazılarda, bu topluluğun geride bıraktığı seramik, mobilya hatta yarısı yenmiş yemek kalıntıları ile karşılaşıldı. Bu, yanardağın aniden patladığı ve köylülerin alelacele kaçmak zorunda kaldığı sonucunu vermiştir. 4 – 8 metre arasında değişen kül tabakası, köyün çok iyi bir şekilde korunmasını sağlamıştır.
Kazılarda, binalardan daha önemli bir keşif de gerçekleşmiş, bir paleoetnobotanik kalıntıya rastlanmıştır. Kül tabakasının koruyucu özelliği birçok bitki ürününün korunmasını da sağlamıştır. Kazılarda ortaya çıkan manyok tarlaları, Yeni Dünya'da manyok ekiminin yapıldığını göstermiştir ve bu kazılar, Yeni Dünya'daki sit alanlarında ilk manyok ekiminin yapıldığı yer olarak kayıtlara geçmiştir. Aradan geçen uzun zamandan dolayı, manyoklar çürümüştü, ancak araştırmacılar, küller arasındaki boşlukları doldurarak üç boyutlu şekilleri oluşturdu. Ulaşılan sonuçlar, manyoğun, volkanın patlamasından "birkaç saat önce" ekildiği sonucunu göstermekteydi.
Jerzy Putrament
Jerzy Putrament (14 Kasım 1910 – 23 Haziran 1986) Polonyalı bir yazar, şair, editör, yayıncı ve politikacıydı.
Biyografi
Jerzy Putrament, Minsk'te vatansever geleneklere sahip bir ailede doğdu. Babası Rus kökenliydi ve Jerzy gibi Doğu Ortodoks Kilisesi'ne bağlıydı.
Gençliğinde Żagary (Ateş Fırtınası) şiir derneğinin bir üyesiydi. Hikayesi, Czesław Miłosz'un The Captive Mind adlı kitabının bir bölümünde "Tarihin kölesi Gamma" karakteri olarak anlatılıyor.
Wilno'daki Stefan Batory Üniversitesi'nde okuduğu İkinci Polonya Cumhuriyeti'nde, önce sağ kanat enecja fraksiyonuna yöneldi ve Büyük Polonya Kampı'nın bir üyesi oldu; daha sonra tutuklanıp yargılandığı Polonya Komünist Partisi'ni destekledi. Sovyetlerin Polonya'yı işgalinden sonra, Sovyetler Birliği tarafından ilhak edilen topraklarda kaldı ve Lviv'de yaşayan bir komünist memur olarak çalıştı. Aynı zamanda annesi ve kız kardeşi Sibirya'ya sürüldü. 1941'de Almanya'nın Sovyetler Birliği'ni işgalinden sonra Moskova'ya kaçarak Polonya Vatanseverler Birliği'nin kurucularından biri ve Doğu'daki Polonya Ordusu'nda savaş muhabiri ve siyasi komiser oldu. O sıralarda Sovyet yanlısı propaganda yazıları yazdı.
Polonya Halk Cumhuriyeti'nde yazar oldu, komünizm ideallerini destekleyen birçok eser yayınladı ve politikacı oldu. İki edebiyat dergisinin editörü oldu (1966'dan 1971'e Miesięcznik Literacki ve 1955'ten 1968'e kadar Literatura) ve bu nedenle Polonya kültür politikası üzerinde önemli bir etkisi oldu. 1945'ten 1947'ye kadar İsviçre Büyükelçisi, 1947'den 1950'ye kadar Fransa Büyükelçisi, 1952'den 1961'e kadar Polonya Parlamentosu milletvekili, ve sonunda 1964'ten 1981'e kadar Polonya Birleşik İşçileri Partisi Merkez Komitesi üyesi olarak hizmet etti.
1954'ten 1957'ye ve 1963'ten 1973'e kadar Polonya Satranç Federasyonu'nun başkanıydı. 1986'da Varşova'da öldü.
İşler
Toplamda Putrament yaklaşık 50 kurgusal eser yazdı.
İlk eserlerini ( şiir ) savaştan önce yayımladı; şiir antolojileri Wczoraj powrót ("Dün Döndü", 1935) ve Droga leśna ("Orman Yolu", 1938) olumlu eleştiriler aldı. Ana temaları devrimci siyaset ve kırsal bölgenin güzelliğiydi.
İlk romanı Rzeczywistość (1947; "Gerçeklik"), savaştan önce Polonya'da komünist aktivizm davasıyla ilgili deneyimlerinden yararlanır. En ünlü yazıları arasında siyasi romanlar Rozstaje (1954; Yol Ayrımında) ve Małowierni (1967; Küçük İnançlılar) ve savaş zamanı romanı Bołdyn (1969) yer alır. Bołdyń, 1982'de Czesław ve Ewa Petelska tarafından filme alındı.
Çalcıören, Çerkeş
Çalcıören, Çankırı ilinin Çerkeş ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1896 yılına ait 'salname'de de bugünkü adını taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 120 km, Çerkeş ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Çerkeş'in kuzeydoğusunda olup, Gelik Köyü üzerinden, bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Hussit savaşları
Hussit savaşları ya da Bohemya savaşları, Bohemya'da 1419'dan yaklaşık 1434'e süren ve önce Jan Hus'un taraftarlarına karşı, sonra Jan Hus taraftarları arasında gerçekleşen askeri çatışmalardır. Hussit savaşları elde taşınabilen ateşli silahların (hand cannon gibi) ilk olarak yoğun şekilde kullanılmış olması sebebiyle de önem taşır. Hussit savaşçıları genel olarak piyadeydi ve ağır silahlarla donanmış şövalyelerden oluşan büyük orduların Hussitler karşısında aldıkları çok sayıda yenilgi piyade devrimini etkiledi. Savaş sonuçsuz kalan bir savaş oldu.
Köken
Din adamı Jan Hus'un Konstanz Konsili tarafından infaz edildiği (6 Temmuz 1415) haberi Prag'a ulaştığında Husçu hareket devrimci bir karakter almaya başladı. Kilise reformundan yana olan Bohemya ve Moravya'daki şövalyeler ve soylular Konstanz Konsiline 2 Eylül 1415'te Bohemya protestosu (protestatio Bohemorum) denilen ve Hus'un yakılmasını sert bir dille lanetleyen bir protesto gönderdiler. Jan Hus'u kilise karşısında koruma sözü vermiş olmasına rağmen kilisenin infazını engelleyemeyen Kutsal Roma Cermen İmparatoru Sigismund'un bütün John Wyclif ve Jan Hus yanlılarını bastıracağı tehdidini içeren mektubu ise halkı iyice çileden çıkardı.
Bohemya'nın değişik bölgelerinde huzursuzluklar baş gösterdi, birçok katolik rahip ruhani bölgelerinden sürüldü. Husçular neredeyse baştan beri iki grupa ve bunlar da yine kendi içlerinde daha alt gruplara bölünmüşlerdi. Hus, ölümünden kısa bir süre önce, kendisinin Prag'da yokluğu sırasında uygulanmasını salık verdiği Utraquism adı verilen bir doktrini kabul etmişti. Bu, hem ekmek hem şarabın ortak alınması (daha önce şarabı sadece rahipler içerdi) şeklindeki bir sadakat ve iman yükümlülüğü idi. Bu doktrin daha sonra Utraquist'ler ya da latincedeki calix (kadeh) sözcüğünden yola çıkılarak Calixtine'ler adı verilen ılımlı Husçu grubun sloganı oldu. Buna karşılık daha radikal Husçulara, ileride merkezleri haline gelen şehir olan Tabor'dan yola çıkılarak Taboristler veya sevilen liderleri Jan Žižka'nın ölümünden sonra ona ithafen Yetimler (İng. orphans, Çek dili sirotci) denildi.
Bohemya Kralı IV. Wenceslaus, erkek kardeşi Sigismund'un etkisi ile, Husçular hareketini bastırmaya çalıştı. Husçuların bir kısmı Hus'lu Nicolas'ın önderliğinde — Jan Hus ile aynı şehirden olmanın dışında bir ilişkisi yoktur — Prag'ı terk ettiler. Bohemya'nın değişik bölgelerinde, özellikle daha sonraları kurulacak olan Tábor kentinin yakınlarındaki Sezimovo Ústí'de (Ústí nad Labem ile karıştırılmamalı) toplantılar düzenlediler. Bu toplantılarda Sigigmund'u kınadılar ve halkı savaş için hazırladılar.
Husçuların ileri gelenlerinin çoğunun kenti terk etmelerine karşın, Prag'daki karışıklıklar devam etti. 30 Temmuz 1419'da rahip Jan Želivský önderliğinde düzenlenen bir sokak yürüyüşünde anti-Husçular tarafından New Town Hall'un (Novoměstská radnice) pencerelerinden Želivský'ye taş fırlatılır. Orada bulunan Jan Žižka liderliğindeki topluluk bu provokasyonun arkasında belediye başkanı ile bazı il meclisi üyelerinin bulunduğunu söyleyerek binaya girerler ve belediye başkanı ile 13 meclis üyesini pencereden aşağı fırlatarak öldürürler.
Bohemya Kralı IV. Wenceslaus bu olaylardan kısa bir süre sonra 16 Ağustos 1419'da ölür. Wenceslaus'un yaşanan ölümleri duyduğunda serseme döndüğü ve güya yaşadığı şoktan dolayı öldüğü de söylenir.
Çatışmaların başlaması
Kralın ölümü Prag'da ve Bohemya'nın hemen her bölgesinde yeniden kargaşalıkların yaşanmasına neden oldu. Birçok Katolik, özellikle Almanlar — birçoğu hala Papa'ya sadıktır — Bohemya şehirlerinden sürüldüler. Prag'da Kasım 1419'da, Husçular ile ölen kral Wenceslaus'un dul eşi ve kral naibi olan Kraliçe Sophia'nın alelacele topladığı paralı askerler arasında şiddetli çatışmalar yaşandı. Kentin önemli bir kısmı yanıp yıkıldıktan sonra 13 Kasım'da taraflar ateşkes yaptılar. Husçulara sempati duyan fakat kral naibini destekleyen soylular Prag halkının ellerine geçen Vyšehrad kalesine kraliyet kuvvetlerinin yeniden girmesine izin vermesi koşuluyla Sigismund ile arabuluculuk yapmayı teklif ettiler. Bu anlaşmayı beğenmeyen Žižka Prag'ı terk etti ve Pilsen'e çekildi. Orada kalamayacağını anlayınca güney Bohemya'ya yöneldi ve katolikleri 25 Mart 1420'de Hussit savaşlarının ilk muharebesi sayılan Sudoměř savaşında yendikten sonra Husçuların ilk toplanma merkezlerinden biri olan Ústí'ye ulaştı. Buranın durumunu da yeterince sağlam bulmadığı için, adını İncilden alan ve Husçuların yeni yerleşimleri olacak olan komşu şehir Tábor'a hareket etti.
Tabor kısa zamanda, sadece iki ayini (Baptism ve Comminion) kabul ederek kendilerini Utraquist'lerden ayıran radikal Husçuların merkezi oldu. Radikaller aynı zamanda Roma Katolik Kilisesinin birçok ayinlerini de reddediyorlardı. Tabor'daki kilise temelli organizasyon oldukça puriten/sofu bir karaktere sahipti ve yönetim tamamen demokratil temellerde işletiliyordu. Halkın dört lideri (hejtmané) — bunlardan biri de Žižka idi — seçimle belirlenmişti ve oldukça sıkı bir askeri disiplin uygulanıyordu.
Wagenburg taktikleri
Husçuların savaşları iki aşamadan oluşurdu: Birinci aşama savunma, ikinci aşama karşı atak. İlk aşamada ordu arabaları düşman ordusunun kanatlarına doğru yerleştirir ve topçu ateşi sayesinde düşman ordusunu savaşa başlaması için kışkırtırdı. Topçu ateşi uzak mesafeden düşmana ağır hasar verirdi.
Düşmanın morali zayıflatılır zayıflatılmaz, ikinci aşama, yani karşı atak başlardı. Arabaların arkasındaki piyade ve süvariler hep birden ve genellikle kanatlardan düşmana karşı şiddetli bir saldırı başlatırdı. Kanatlarından saldırıya uğrayan ve arabalardan bombalanıp duran düşman daha fazla direnç gösteremezdi. Geri çekilmek zorunda kalır ve bunu yaparken de savaş alanından kolayca kaçamayacak durumda olan ağır zırhlarının içinde bozguna uğramış şövalyeleri geride bırakmak zorunda kalırdı. Husçular esir almamaları ile ün yaptıkları için düşman orduları çok ağır kayıplar vermişlerdir.
İlk anti-Husçu haçlı savaşı
Husçuların temel doktrinini içeren bu maddeler Roma'nın otoritesini sarsabileceği düşüncesinde olan Papa'nın sefirlerinin etkisi ile Sigismund tarafından reddedildi. Düşmanlıklar sürdü. Sigismund Prag'a döndüyse de, Vyšehrad ve Hradčany kaleleri Sigismund'un askeri birliklerinin kontrolünde kaldı.
Azerin
Azerin (Azerice: Azərin) (d. 9 Mayıs 1971, Bakü), Azeri bir ses sanatçısıdır. 5 yaşındayken Azerbaycan Devlet Televizyonu ve Radyosu’nda solist olarak çocuk şarkıları söylemeye başlayan Azerin, 9 yaşında dünyaca ünlü Cücelerim Dans ve Müzik Topluluğu’nun, 15 yaşında Azerbaycan Devlet Televizyonu ve Radyosu’nda Menekşe Korosu’nun solisti oldu. Azerbaycan Devlet Konservatuvarı Şan Bölümü mezunu olan Azerin; başta İtalyanca, İspanyolca, Rusça, Fransızca, İngilizce, Özbekçe, Kırgızca, Kazakça ve bazı Balkan dilleri olmak üzere birçok dilde şarkı söylemektedir.
Azerin, 2006 yılında Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev tarafından, “Azerbaycan Devlet Sanatçısı” unvanı ile onurlandırıldı. 1990 yılından beri birçok ülkede programlar, festivaller ve konserlerde sahne alan Azerin, yaptığı televizyon programları ile sesini tüm dünyaya duyurdu. 2009 yılından itibaren TRT Avaz ve TRT Müzik kanallarında programlar hazırlayıp sundu. 2015 yılında yayınlanan “Yüreklerde Biriz” sanatçının Türkiye’de çıkardığı ilk albümüdür. Yüreklerde Biriz albümünde yer alan Çırpınırdın Karadeniz eserine yapılan remix, hem YouTube'da hem diğer dijital platformlarda en çok izlenen ve dinlenenler arasında yer alıyor. 15 Temmuz ile ilgili yaptığı, “Onbeş Temmuz Gecesi” eseriyle birçok programa katıldı ve ulusal basında geniş biçimde yer aldı. Asker Duası eseri ile hem Azerbaycan ordusuna hem Türkiye'nin sınır boylarındaki ve yurt dışı operasyonlarındaki askerlerine moral desteği verdi. Savaşçı dizisinin bir bölümünde yer alan Azerin, oyunculuk konusundaki yeteneği ile de dikkat çekti.
Televizyon programı deneyimi
TRT Avaz kanalında "Antalya'da Yaz Akşamı" adlı müzik eğlence program sunuculuğunu yapmıştır. .
TRT Avaz Kanalı'nda her perşembe 20.00'da canlı olarak yayınlanan Azerin'le Tek Yürek programını sunmaktadır.
Bizans müziği
Bizans müziği (Yunanca: Βυζαντινή μουσική) en basit anlamında Bizans imparatorluğunun müziği olarak tanımlanabilir.
Bizans müziğine dair 20. yüzyılın başına değin pek bir şey bilinmiyordu. Bunun sebebi Bizans'ta nota yazımı için farklı işaretlerin kullanılıyor olmasıydı. Kaynaklarda sürekli rastlanan bu işaretlerin nasıl okunması gerektiği yaklaşık 50 yıldır bilinmekte. Bizans müziği ve notasyonu üzerine ilk çalışmaları ortaya koyan bilim adamları Oskar Fleischer ve Jean Baptiste Thibaut'tır. Bu bilim adamlarını İngiliz profesör H. J. W. Tillyard ve Egon Wellesz araştırmaları ile takip eder.
Ortaya koyulan çalışmalar sonucu 13.-16. yüzyıllar arası döneme ait notasyonlar en ince nüansa kadar yeniden çalınabilir hale gelmiştir.
Lucius Sergius Catilina
Lucius Sergius Catilina (d. MÖ 108 – ö. MÖ 62), Daha çok Roma Cumhuriyetini yıkmayı amaçlayan Catilina Tertibi ile tanınan, MÖ 1. yüzyılda yaşamış Romalı siyasetçi.
Roma tarihinin en gizemli figürlerinden biri olan Catilina, çağdaşı tarihçilerin ağır hakaretleri altında özellikle görmezden gelinmiştir. Hakkındaki bilgilerin en önemli iki kaynağının onu en kötü şekilde tasvir etmek için yeterince nedeni vardır. En dişli politik düşmanı olan Marcus Tullius Cicero özellikle Catilina söylevleri adlı eserinde onu suçlamaktan çekinmezken, tarihçi Gaius Sallustius ise Bellum Catilinae adlı ahlaki monografisinde ona karşı en aşağılık suçlamalardan bazılarını isnat etmiştir. Böylece, insan kurban ettiği yolundaki suçlama da dahil pek çok suçlamanın eserlerin yazarlarının kendi uydurması olduğu aşikardır. Ancak Catilina'nın tertibi, Roma Cumhuriyetinin karmaşa dolu son yıllarında meydana gelmiş en ünlü olaydır.
Aile geçmişi
Catilina, MÖ 108 yılında Romanın en eski patrici ailelerinden birine mensup olarak doğdu. Ailesi konsüler mirasa sahip olduğu halde hem sosyal hem de finansal açıdan bu mirası reddetmişti. Virgil daha sonra Aeneas ile birlikte İtalya'ya gelmiş olan Sergestus'u ataları olarak vermiştir ancak aile yüzyıllar boyunca pek dikkat çekmemiştir. Konsül seçilen son Sergius MÖ 380 yılında bu görevi üstlenmiş olan Gnaeus Sergius Fidenas Coxo'dur. Sonradan tüm bu etmenler Catilina'nın, sahip olduğu finansal gücünde yardımı ile ailesinin politik mirasını düzeltme ihtirasını ve gayesini şekillendirecekti. <!--
Askeri kariyer
An able commander, Catiline had a distinguished military career. He served in the Social War with Gnaeus Pompeius Magnus and Cicero, under Gnaeus Pompeius Strabo in 89 BC. During Gaius Marius, Lucius Cornelius Cinna and Gnaeus Papirius Carbo's regime, Catiline played no major role, but he remained politically secure. He later supported Lucius Cornelius Sulla in the civil war of 84 BC–81 BC. Then in the early 70s BC he served abroad, possibly with Publius Servilius Vatia in Cilicia. In 73 BC he was brought to trial for adultery with the Vestal Virgin, Fabia, but Quintus Lutatius Catulus, the principal leader of the Optimates, testified in his favor, and eventually Catiline was acquitted.
He was praetor in 68 BC and for the following 2 years was the propraetorian governor for Africa. Upon his return home in 66 BC, he presented himself as a candidate for the consular elections; however, he was prevented from becoming a candidate on technical grounds by the current consul, Lucius Volcatius Tullus. Subsequently, a delegation from his province appealed to the Senate alleging abuse of power while governor. He was finally brought to trial in 65 BC, where he received the support of many of the most distinguished men in Rome, including many of the consulars. Even one of the consuls for 65 BC, Lucius Manlius Torquatus, demonstrated his support for Catiline. Cicero also contemplated defending Catiline in court. Eventually, Catiline was acquitted. The author of Commentariolum Petitionis, possibly Cicero's brother, Quintus Cicero, suggests that Catiline was only acquitted by the fact that: "he left the court as poor as some of his judges had been before the trial;" Commentariolum Petitionis, 10 i.e. that he bribed his judges.
Birinci Catilina Tertibi
In all likelihood, Catiline was not involved in the so-called First Catilinarian Conspiracy, although several historical sources implicate him in it. There does not seem to be a single account that is represented in all of the sources: rather, it seems that the accounts represent a collection of rumors accusing different political figures in attempts to tarnish their names. As it pertains to Catiline, much of the information originates in Cicero’s speech In Toga Candida which was given during his election campaign in 64 BC. Only fragments of this speech still exist.
The consuls-designate, Publius Autronius Paetus and Publius Cornelius Sulla, were prevented from entering office because of ambitus, electoral corruption, under the lex Calpurnia. Thus, the two other leading candidates, Lucius Manlius Torquatus and Lucius Aurelius Cotta, were elected in a second election and were to enter office on January 1, 65 BC. Supposedly, Catiline, incensed because he was not allowed to stand for the consulship, conspired with Gnaeus Calpurnius Piso and the former consuls-designate to slaughter many of the senators and the new consuls the day they assumed office. Then they would name themselves the consuls for 65 BC and then Piso would have been sent to organize the provinces in Spain. Alternatively, Gaius Suetonius claims that Julius Caesar and Marcus Licinius Crassus directed the conspiracy, but he fails to mention Catiline's involvement. Instead of assuming the consulship, Crassus is accused of planning to become dictator and intending to name Caesar "magister equitum".
Ara dönem
During 64 BC Catiline was officially accepted as a candidate in the consular election for 63 BC. He ran alongside Gaius Antonius Hybrida whom some suspect may have been a fellow conspirator. Nevertheless, Catiline was defeated by Cicero and Antonius Hybrida in the consular election, largely because the Roman aristocracy feared Catiline and his economic plan. The Optimates were particularly repulsed because he promoted the plight of the urban plebs along with his economic policy of tabulae novae, the universal cancellation of debts.
Tertibin yapısı
"But at power or wealth, for the sake of which wars, and all kinds of strife, arise among mankind, we do not aim; we desire only our liberty, which no honorable man relinquishes but with life. From Manlius' message to an approaching army as recorded in Sallust's Bellum Catilinae (XXXIII)"
Catiline began to attach many other men of senatorial and equestrian rank to his conspiracy, and like him many of the other leading conspirators had faced similar political problems in the Senate. Publius Cornelius Lentulus Sura, the most influential conspirator after Catiline, had held the rank of consul in 71 BC, but he was cast out of the senate by the censors during a political purge in the following year on the pretext of debauchery. Autronius was also complicit in their plot, since he was banned from holding office in the Roman government. Another leading conspirator, Lucius Cassius Longinus who was praetor in 66 BC with Cicero, joined the conspiracy after he failed to obtain the consulship in 64 BC along with Catiline. By the time that the election came around, he was no longer even regarded as a viable candidate. Gaius Cethegus, a relatively young man at the time of the conspiracy, was noted for his violent nature. His impatience for rapid political advancement may account for his involvement in the conspiracy. The ranks of the conspirators included a variety of other patricians and plebeians who had been cast out of the political system for various reasons. Many of them sought the restoration of their status as senators and their lost political power.
Promoting his policy of debt relief, Catiline initially also rallied many of the poor to his banner along with a large portion of Sulla’s veterans. Debt had never been greater than in 63 BC since the previous decades of war had led to an era of economic downturn across the Italian countryside. Numerous plebeian farmers lost their farms and were forced to move to the city, where they swelled the numbers of the urban poor. Sulla's veterans had spent and squandered the wealth they acquired from their years of service. Desiring to regain their fortunes, they were prepared to march to war under the banner of the "next" Sulla. Thus, many of the plebs eagerly flocked to Catiline and supported him in the hope of the absolution of their debts.
Tertibin cereyanı
He sent Gaius Manlius, a centurion from Sulla’s old army, to manage the conspiracy in Etruria where he assembled an army. Other men were sent to take other important locations throughout Italy, and even a small slave revolt began in Capua. While civil unrest was felt throughout the countryside, Catiline made the final preparations for the conspiracy in Rome. Their plans included arson and the murder of a large portion of the senators, after which they would join up with Manlius’ army. Finally, they would return to Rome and take control of the government. To set the plan in motion, Gaius Cornelius and Lucius Vargunteius were to assassinate Cicero early in the morning on November 7 63 BC, but Quintus Curius, a senator, who would eventually become one of Cicero's chief informants warned Cicero of the threat through his mistress Fulvia. Fortunately for Cicero, he escaped death that morning by placing guards at the entrance of his house who scared the conspirators away.
On the following day, Cicero convened the Senate in the Temple of Jupiter Stator and surrounded it with armed guards. Much to his surprise, Catiline was in attendance while Cicero denounced him before the Senate; however, the senators adjacent to Catiline slowly moved away from him during the course of the speech, the first of Cicero's four Catiline Orations. Incensed at these accusations, Catiline exhorted the Senate to recall the history of his family and how it had served the republic, instructing them to not believe false rumors and to trust the name of his family. He finally accused them of placing their faith in a "homo novus", Cicero, over a "nobilis", himself. Supposedly, Catiline violently concluded that he would put out his own fire with the general destruction of all. Immediately afterwards, he threw himself out of the Senate house, and he rushed home. That night, Catiline complied with Cicero's demand and fled Rome under the pretext that he was going into voluntary exile at Massilia because of his "mistreatment" by the consul; however, he arrived at Manlius’ camp in Etruria to further his designs of revolution.
"Besides, soldiers, the same exigency does not press upon our adversaries, as presses upon us; we fight for our country, for our liberty, for our life; they contend for what but little concerns them, the power of a small party. Attack them, therefore, with so much the greater confidence, and call to mind your achievements of old. From Catiline's speech to his army as recorded in Sallust's Bellum Catilinae (LVIII)"
While Catiline was preparing the army, the conspirators continued with their plans. The conspirators observed that a delegation from the Allobroges were in Rome seeking relief from the oppression of their governor. So, Lentulus Sura instructed Publius Umbrenus, a businessman with dealings in Gaul, to offer to free them of their miseries and to throw off the heavy yoke of their governor. He brought Publius Gabinius Capito, a leading conspirator of the equestrian rank, to meet them and the conspiracy was revealed to the Allobroges. The envoys quickly took advantage of this opportunity and informed Cicero who then instructed the envoys to get tangible proof of the conspiracy. Five of the leading conspirators wrote letters to the Allobroges so that the envoys could show their people that there was hope in a real conspiracy. However, a trap had been laid. These letters were intercepted in transit to Gaul at the Mulvian Bridge. Then, Cicero had the incriminating letters read before the Senate the following day, and shortly thereafter these 5 conspirators were condemned to death without a trial despite an eloquent protest by Julius Caesar. Fearing that other conspirators might try to free Lentulus and the rest, Cicero had them strangled in the Tullianum immediately. He even escorted Lentulus to the Tullianum personally. After the executions, he announced to a crowd gathering in the Forum what had occurred. Thus, an end was made to the conspiracy in Rome.
The failure of the conspiracy in Rome was a massive blow to Catiline. Upon hearing of the death of Lentulus and the others, many men deserted his army leaving him with some 10,000 men, about two Legions worth. He and his ill-equipped army began to march towards Gaul and then back towards Rome several times in vain attempts to avoid a battle. Inevitably, Catiline was forced to fight when Quintus Caecilius Metellus Celer with three legions in the north blocked his escape. So, he chose to engage Antonius Hybrida’s army near Pistoria (now Pistoia) hoping that he would lose the battle and dishearten the other Republican armies. Catiline may have still believed that Antonius Hybrida was conspiring with him, which may have been true as Antonius Hybrida claimed to be ill on the day of the battle. Nevertheless, Catiline himself bravely fought as a soldier on the front lines of the battle. Once he saw that there was no hope of victory, he threw himself into the thick of the fray. When the corpses were counted, all Catiline’s soldiers were found with frontal wounds, and his corpse was found far in front of his own lines.
Mirası
"Catiline was found far away from his own soldiers among the corpses of his enemies. It would have been a glorious death if he had thus fallen fighting for his country."
- From Florus' Epitome de Tito Livio (II.xii)
After Catiline’s death, many of the poor still regarded him with respect and did not view him as the traitor and villain that Cicero claimed he was. However, the patrician element of Rome certainly viewed him in a much darker light. Sallust wrote an account of the conspiracy that epitomized Catiline as representative of all of the evils festering in the declining Roman republic. In his account, Sallust attributes countless crimes and atrocities to Catiline, but even he refuses to heap some of the most outrageous claims on him, particularly a ritual that involved the drinking of blood of a sacrificed child. Later historians such as Florus and Dio Cassius, far removed from the original events, recorded the claims of Sallust and the aforementioned rumors as facts. Up until the modern era Catiline was equated to everything depraved and contrary to both the laws of the gods and men as Sallust so eloquently described.
"He had many things about him which served to allure men to the gratification of their passions; he had also many things which acted as incentives to industry and toil. The vices of lust raged in him; but at the same time he was conspicuous for great energy and military skill. Nor do I believe that there ever existed so strange a prodigy upon the earth, made up in such a manner of the most various, and different and inconsistent studies and desires. From Cicero's Pro Caelio (V)"
While the Romans despised Catiline for everything he did, they still viewed his character with a degree of respect. Well after Catiline's death and the end of the threat of the conspiracy, even Cicero reluctantly admitted that Catiline was an enigmatic man who possessed both the greatest of virtues and the most terrible of vices. Catiline spoke with an eloquence that demanded loyalty from his followers and strengthened the resolve of his friends. Without doubt Catiline possessed a degree of courage that few have, and he died a particularly honorable death in Roman society. Unlike most Roman generals of the late republic, Catiline offered himself to his followers both as a general and as soldier on the front lines.
While history has viewed Catiline through the lenses of his enemies, some modern historians have reassessed Catiline. To some extent Catiline’s name has been freed from many of its previous associations, and even to some the name of Catiline has undergone a transformation from a traitor and villain to a heroic agrarian reformer. Thus, some view Catiline as a reformer such as the Gracchi who met similar resistance from the government. However, many place him somewhere in between, a man who used the plight of the poor to suit his personal interests and a politician of the time no more corrupt than any other. Still other scholars, such as H E Gould and J L Whietely's Macmillan edition of Cicero's In Catilinam, dismiss Catiline as a slightly deranged revolutionary, concerned more with the cancellation of his own debts, accrued in running for so many consulships, and in achieving the status he believed his by birthright due to his family name.
Hasan Salihamidžić
Hasan Salihamidžić (Hasan Salihamiciç 1 Ocak 1977; Yugoslavya), Boşnak millî futbolcudur ve spor yöneticisidir.
Apolipoprotein
Apolipoproteinler, lipitlerle beraber lipoproteinleri oluştururlar. Lipitler tek başlarına suda çözünmezler, buna karşın apoliproteinler hem lipitelere bağlanabilirler hem de suda çözünebilirler. Bunun nedeni, apolipoproteinlerin amfipatik, yani kısmen hidrofobik, kısmen hidrofilik olmasıdır. Hidrofobik yüzeyleri hidrofobik olan lipitlere bağlanır, hidrofilik yüzeyleri ise, meydan gelen lipit-protein kompleksinin (lipoproteinin) suda çözünmesini sağlar.
Hayvanlarda apolipoproteinler lipitlerin kanda taşınabilmelerini sağlar. Bunun yanı sıra, enzim kofaktörü ve reseptör ligandı işlevleri de görebilirler.
Hasan Salihamidžić
31 Temmuz 2017'de Bayern Münih'in sportif direktörlüğüne atanmıştır. 1 Temmuz 2020'de sportif direktörlük görevine ek olarak Bayern Münih'in spordan sorumlu yönetim kurulu üyesi olmuştur.
Apolipoprotein
Sınıflar
İnsan kanındaki apolipoproteinler altı ana sınıfa ayrılırlar, bu sınıfların her biri de alt sınıflara bölünür:
Sentez ve düzenlenme
İnce bağırsakta sentezlenen apolipoproteinlerin düzenlenmesi başlıca besindeki yağ miktarıyla ilişkilidir. Karaciğerde apolipoprotein sentezi ise çok çeşitli etmene bağlıdır: gıda içeriği, hormonlar (insülin, glukagon, tiroksin, östrogenler ve androgenler), alkol kullanımı ve çeşitli ilaçlar (statinler, niyasin, fibrik asitler) bunların başlıcalarıdır.
1986 İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları
Birleşik Krallık Başbakanı Margaret Thatcher'ın, Güney Afrika'daki apartheid'i destekleyici tutumu gerekçe gösterilerek İngiliz Milletler Topluluğu üyesi 59 devletten, çoğu Afrika, Asya ve Karayiplerdekiler olmak üzere 32'si boykot amacıyla organizasyona katılmadı. Bu boykot sebebiyle etkinlik, 1950 Britanya Topluluğu Oyunları'nın ardından en az katılımcının yer aldığı etkinlik oldu. 27 ülkeden 1.660 sporcunun mücadele ettiği oyunlarda, 10 farklı sporda 163 etkinlik gerçekleştirildi. 52'si altın olmak üzere toplamda 144 madalya toplayan İngiltere en başarılı ülke olurken; 51'i altın 116 madalyayla Kanada ikinci, 40'ı altın 121 madalyayla Avustralya üçüncü sırada yer aldı.
Katılan ülkeler
Oyunlarda 27 ülkeden katılan sporcular mücadele etti. Maldivler ve Norfolk Adası tarihlerinde ilk defa etkinliklere katıldı.
Sporlar
Oyunlar kapsamında 10 spor dalında 91 farklı etkinlik düzenlendi. Aşağıdaki listede parantez içindeki sayılar, o spor kapsamında yapılan etkinlikleri göstermektedir.
Aharnes
Aharnes (1915'e kadar Menidi (Μενίδι)), Yunanistan'ın Attika Bölgesi'ne bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir Atina'nın 11 km kuzeyinde yer almakta olup Atina metropolitan alanın parçasıdır. Yüzölçümü 149.96 km² olan şehrin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 106.943'tür.
İdari bölümler
Günümüz Aharnes belediyesi 2011 yerel yönetim reformu ile iki eski belediyenin birleştirilmesiyle kurulmuştur. Birleştirilen belediyeler belediye birimlerine dönüştürülmüştür.
Dame N'Doye
Dame N'Doye (d. 21 Şubat 1985, Thiès), Senegalli futbolcudur. Forvet pozisyonunda görev alıyordu.
Lotus 21
Lotus 21,Lotus'un 1961'deki Formula 1 aracıdır.Colin Champan tasarlamıştır.
Motor
Oberto (opera)
Oberto, Conte di San Bonifacio İtalyan opera bestecisi Giuseppe Verdi'nin bestelediği 2 perdelik bir opera eseridir. İtalyanca libretto "Temistocle Solera" tarafından daha önce "Antonio Piazza" tarafından olasılıkla Rocester isimli yazılmış olan bir librettosundan uyarlanarak hazırlanmıştır. Giuseppe Verdi'nin hazırladığı ilk opera eseri olan Oberta operasının hazırlanması dört yıl almıştır ve prömiyeri 17 Kasim 1839'te Milano'de Teatro alla Scala'da yapılmıştır. La Scala'da ilk sahnelenmesi "epeyce başarı" sağlamış ve La Scala'nin empresaryosu olan Bartolomeo Merelli genç besteciye iki yeni opera eseri daha hazırlaması için sipariş vermiştir.
Hakkında
Opera eserinin başlama tarihinden önce San Boniface Kontu olan Oberto ile Ezzelino de Romana başkanlığı altında "Salinguerra"  ailesi arasında düşmanlık çıkmış ve bu iki aile arasınra bir çarpışmaya dönüşmüştür. Bu çarpışmaları San Boniface Kontu Oberto kaybetmiş ve Mantuva'ya kaçmıştır. Hemen sonra Salingeurra Kontu Riccardo, Oberto'nun genç kızı Leonora ile tanışmış; onu kandırıp iğfal etmiş ama sonra onu bırakmıştır. Riccardo aile içinden Enzzelino'nin kız kardeşi Cuniza ile bir evlenme yapmak istemektedir. Düğün Bassano'da Cuniza'nın şatosunda yapılacaktır. Aldatılmış olan Leonora Bassano'ya gitmeye ve Riccardo'nun nikâh gününde onunla karşılaşıp onun evlenmesine itiraz etmeye karar vermiştir.
I. Perde
Sahne 1: Bassano yakınlarında bir kır
Tam bu sırada Lenora'nin babası Oberto gelir. Memleketine dönmüş olmaktan çok mutludur ama kızı Leonora'nin nerede olduğunu bilmemektedir. Fakat Leonora geri döndüğünde baba kız birbirini görürler ve birbirine tekrar kavuşmaktan gayet buyuk sevinç duyarlar. Tekrar birbirlerine kavuşmanın kendilerini ne kadar şaşırttığını ifade ederler. Baba ve kızın birbirine kavuşma sevinci Oberto'ya, hemen Leonara'nin daha önceki hiç sevmediği hareket ve davranışlarının kendini kızdırdığı unutmuştur. Baba-kiz bas basa verip hazırlıkları yapılmakta olan Riccardo-Cuniza düğününü nasıl geciktirebilecekleri hakkında planlar yapmaya koyulurlar.
Sahne 3: Ezzelino'nun sarayında bir oda
Da Brat
Shawntae Harris (d. 14 Nisan 1974) ya da bilinen sahne adıyla Da Brat Chicago, Illinoisli doğumlu Amerikalı rapçi ve aktris. 1992 yılında kariyerinin başında Funkdafied (1994) adlı çıkış albümü bir milyon kopya sattı ve RIAA'dan platin sertifika kazandı. Bu da onu platin sertifika alan ilk solo kadın solo rapçi ve genelde Salt-N-Pepa'dan sonra ikinci kadın rap sanatçısı (solo veya grup olarak) yaptı. Brat, iki Grammy adaylığı aldı. En başarılı şarkılarından bazıları "I Think They Like Me", "Funkdafied" ve Mariah Carey'nin " Loverboy" şarkısıdır.
Ödüller ve adaylıklar
Grammy Ödülleri Soul Train Lady of Soul Ödülleri BET Ödülleri Billboard Ödülleri
Oberto (opera)
I. Perde
Koro sevinç içinde olan yeni gelin adayının saraya gelmesini kutlayan bir şarkı söyler. Fakat Cuniza, Riccardo ile yalnız kaldığında onu çok sevdiğini söylemekle beraber, içinde bu evlilikleri hakkında bazı gizemli öncel korku hislerinin de bulunduğunu ifade eder (arya:Questa gioia che il petto m'innonda)
Çift oradan ayrılınca Leonora sahneye girer ve Imelda onunla konuşmaya baslar. Leonora Imolda'ya babası Oberto'nun da saraya gelmiş olduğunu bildirir. Bu sırada Oberto girer ve tam bu sırada Leonora Cuniza'ya Riccardo'nun kendilerini nasıl kandırdığını anlatır. Cuniza onlara elinden gelen yardımı yapmayı kabul eder.
Cuniza Oberto'yu yandaki odada saklar ve Riccardo ve onunla birlikte gelen misafirleri yanına çağırır. Riccardo yanına gelince Cuniza Leonora'nin yanında bulunduğunu açıklar ve Riccardo'yu kendine vefasızlık etmekle suçlar. Riccardo'nun bunları kabul etmez ve Leonora'yi suçlar. Bunları yan odadan duyan Oberto onların yanına gelir ve Riccardo'yu kızı aleyhinde yaptığı iftiralardan dolayı kendinle düello yapmaya çağırır.
II. Perde
Sahne 1: Prensesin şatodaki özel dairesi
Cuniza ve İmelda yalnızdırlar. Bir uşak gelip Riccardo'nun Cuniza ile konuşmak için geldiğini bildirir. Cuniza ona karşı duyduğu derin aşk dolayısıyla çok üzgündür (arya: Oh, chi torna l'ardente pensiero). Ama Imelda'ya Riccardo ile konuşup ona tekrar Leonora yanına dönmesini istediğini bildirmesini ister. Cuniza bunun herkes için uygun ve doğru bir karar olduğunu ve vicdanı bunu istediği için rahatladığını ifade eden bir şarkı söyler (arya: Più che i vezzi e lo splendore)