cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vegas Çatışması
Genel olarak
Japonya'nın 1945'te teslim olmasından sonra Kore topraklarında 38. paralelin kuzeyi Sovyet kuvvetlerince, güneyi ise Amerikan kuvvetlerince işgal edilmiş ve her iki bölgede yerel ama kukla hükümetler kurulmuştu. Bu durum 1950 yılı Haziran ayına kadar, bölgede her iki taraf arasındaki gerginlik artarak devam etti. Kuzey Kore ve Çin kuvvetleri, 25 Haziran 1950 tarihinde 38. paraleli geçip Güney Kore topraklarını istilaya başladı. BM Güvenlik Konseyi, 27 Haziran 1950 tarihinde üye devletleri Güney Kore'ye yardım etmeye çağıran karar tasarısını kabul etti. Bunun üzerine Birleşmiş Milletler kararıyla bölgeye BM askeri gönderildi. Bu kuvvetlerin önemli bir bölümü Amerikan birlikleridir. BM kuvvetleri kısa sürede Kuzey Kore birliklerinin taarruzlarını püskürttü ve neredeyse Yalu Nehri'ne kadar ilerledi. BM kuvvetlerinin Çin sınırına bu denli yaklaşması üzerine gönüllü Çin kuvvetleri de savaşa katıldı. Hızla gelişen Çin karşı taarruzu BM kuvvetlerini 38. paralelin güneyine doğru geri atmıştır. Bu duruma Amerika'nın tepkisi, bölgedeki kuvvetlerini arttırmak olmuştur. Savaş kısa sürede Çin - Amerikan savaşına dönüşmüştür. Bu sırada Sovyetler Birliği, Kuzey Kore ve Çin'e askeri malzeme yardımı yapmaya başladı. BM kuvvetleri 1951 yılının Haziran ayında Imjin Nehri - Chorwon - Kumhwa hattına kadar (38. paralel) ilerleme sağlamışlardır. Bu noktadan itibaren savaş her iki tarafa da tayin edici bir sonuç getirmedi. İzleyen iki yıl süresince geniş çaplı bir harekâta iki taraf da girişemedi. Çatışmalar, pusu, keşif ve cephe hattında kısmi çatışmalar olarak devam etti, taraflar silah yoluyla amaçlarına ulaşamayacak noktaya geldiler. Bir nükleer dünya savaşı tehlikesi karşısında 1953 yılının Temmuz ayında ateşkes sağlanarak 38. paralel hattında bir askerden arındırılmış bölge oluşturuldu. Bölgedeki savaş, Amerikan ve Sovyet kuvvetleri yerine Kuzey ve Güney Kore birliklerinin çarpıştığı bir iç savaş olarak devam etti. Ancak Panmunjon'da sürmekte olan barış görüşmeleri bir sonuç sağlamadan, sık sık kesilerek uzlaşma sağlanamıyordu. Tarafların yeniden askeri harekâtlara girişme olasılığı giderek artmaktaydı. Sonuçta cephedeki kuvvetler savunma hatlarını berkitip karşı tarafın taarruzunu beklemeye koyuldular. Kuzey Kore ve Çin kuvvetleri kısa süre sonra Türk mevzilerine büyük kuvvetler kullanarak bir taarruz başlattı, ya cepheyi yaracak ya da barış görüşmelerinde kendi görüşlerini dayatmasını sağlayacak bir üstünlük kazanacaktı.
Türk Tugayı
Sovyet baskısına karşı müttefikler arayan ve bu sebeple NATO'ya girmek isteyen Türkiye, bu isteklerini daha kolay elde etmek ve Amerika'ya yakınlaşmak amacıyla Kore Savaşı'na bir tugay yollamıştır. Tuğgeneral Tahsin Yazıcı komutasındaki 259 subay, 18 askeri memur, 4 sivil memur, 395 astsubay, 4414 erbaş ve er olmak üzere 5090 kişilik 1. Türk tugayı, 17 Eylül 1950'de İskenderun limanından hareket ederek 12 Ekim 1950'de öncü takım Pusan limanına ulaştı ve 17 Ekim'de ana birliği de Pusan'dan karaya çıktı. Aynı gün Pusan'dan hareket ederek 20 Ekim'de Taeg'a varıp, süratle kuzeye doğru ilerleyen Birleşmiş Milletler ordularına iştirak etti. 10 Kasım'da Taeg'dan hareket ederek 21 Kasım'da Kunuri'ye vararak Amerikan 9. Kolordusu'nun sağ kanadında konuşlandırıldı.
Muharebe
Türk Tugayı, 3 Mayıs 1953 tarihinde Seul'ün kuzeyinde savunma görevindeydi. Tugay'ın savunma mevzileri, asıl muharebe hattının 600 metre ilerisindeki tepeler hattıdır. Çin kuvvetleri muharebe ileri karakol mevzilerine 15 Mayıs'ta ilk saldırısını yaptı ancak savunmayı atamadı.
Türk Cephede kesin bir sonuç almak üzere ayrıntılı olarak hazırlanmış bir planla taarruz 28 Mayıs 1953 tarihinde saat 19:48'de başlatıldı. Gerek taarruz tekniği gerekse mücadele azmi, takdire değer bir düzeydeydi. Otuz saat boyunca sürdürülen taarruz, karşı taarruz ve savunmalarda Kore kuvvetleri, erinden generaline kadar, amaçlarına ulaşmak uğruna tüm güçlerini ortaya koyarak mücadele ettiler. Taarruzlar Garson Tepe, Küçük Vegas Tepe, Büyük Vegas Tepe ve Elko Tepe kesimlerini hedef almıştır. Taarruzun esas yükü Türk Tugayı'nın 2. Taburu cephesinde yoğunlaşmıştır. Söz konusu tepeler iki gün boyunca defalarca el değiştirdi. Taarruz, 28 Mayıs günü 19:48'de sis bombalarıyla başladı. Ani baskın etkisiyle siperlere saat 20:00'da girildi. Türk kuvvetlerinin karşı taarruzu saat 21:15'te ateş desteği altında başladı. Bir korugan, 21:51'de elbombalarıyla girişilen bir süngü hücumuyla geri alındı. Saat 21:58'de Büyük Vegas Tepe, Türk birliğinin süngü hücumuyla geri alındı. Ancak 22:08'de bu mevziler elden çıktı. Saat 22:40'ta takviye ediliş olan bu tepe, yeni bir Türk karşı taarruzu başlatıldı. Bu arada 22:45'te Çin kuvvetleri Garson Tepe'ye taarruza geçti. Büyük Vegas, saat 23:15'te Türk kuvvetlerinin eline geçti. Türk taarruzu aynı saatte Elko Tepe mevzilerine yeniden girdi. Saat 23:34'te Küçük Vegas Türk tarafınca alındı. Çin kuvvetleri Elko ve Garson Tepelere saat 23:30'da yeniden taarruza geçti. Bu saatler savunma açısından en kritik saatler olmuştur. İletişim (kablolu ve kablosu) tümüyle kesildi ve ileri hatlarda mühimmat sıkıntısı yaşanmaya başlandı.
Gün ışımadan önce ileri hat mevzilerini ele geçirmeye çalışan Çin kuvvetleri saat 00:40'ta Küçük Vegas'a taarruz başlattı. Diğer taraftan 01:20'de Garson Tepe siperlerine girdi. Saat 03:23'te Küçük Vegas mevzileri Çin birliklerinin eline geçti ve gelen takviyeleri karşılamak üzere ilerlemeye başladılar. Türk Tugayı Komutası 03:47'de Büyük Vegas için taarruz emri verildi. Büyük Vegas Tepesi 10:50'de geri alındı ve bu arada Türk birlikleri Küçük Vegas ve Garson Tepe mevzilerine girdiler. Tepelerde adam adama çatışmalar sürerken saat 19:33'te Büyük ve Küçük Vegas üzerine yeni bir Çin hücum dalgası başladı.
Saat 20:50'de Tümen Komutanlığı Vegas'ı tahliyeye karar verdi. Piyade emir üzerine 21:09'da Vegas'ı tahliye etti. Bu çekilmenin üzerine Büyük Vegas, Elko ve Garson Tepe Çin kuvvetlerinin eline geçti. Ancak taarruz gücünü yitirmesi nedeniyle ana mevzilere taarruz etmeye girişemedi.
General Rigdway'a göre Türk Tugayı'ndan 104 kayıp verilip 376 asker yaralanmıştır. Çin kuvvetlerinin kaybı ise 2.200 olup 1.075 asker yaralanmıştır. Türkiye Muharip Gaziler Derneği'ne göre ise Türk kayıpları 151'dir ve yaralıların sayısı 241 olarak görünmektedir.
Bu muharebese savaşın gidişatını kesin bir biçimde etkilemiştir.
Boban Babunski
Boban Babunski (5 Mayıs 1968), defans pozisyonunda görev yapmış Makedon millî futbolcu ve teknik direktör.
Profesyonel kariyerine 1986 yılında Vardar kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla CSKA Sofia, Lleida, Gamba Osaka, AEK Athens, Logroñés, Sint-Truiden, Chemnitzer FC, Rabotnički ve Kožuf kulüplerinde oynadı.
İstatistikleri
!Total||2||0
!Total||23||1
IV. Murad
'''IV. Murad''' divan edebiyatındaki mahlasıyla Muradi (Osmanlı Türkçesi: مراد رابع, Murād-i rābi) (27 Temmuz 1612; İstanbul - 8 Şubat 1640; İstanbul), 17. Osmanlı padişahı ve 96. İslam halifesi. 1623 ile 1640 yılları arasında hüküm sürdü. Revan ve Bağdat fatihidir. IV. Murad İstanbul'da, Sultan I. Ahmed'in ve Kösem Sultan'ın oğlu olarak dünyaya geldi. Ağabeyi II. Osman'ın Yedikule Zindanları'nda bir grup isyancı tarafından öldürülmesi üzerine amcası I. Mustafa tahta geçmişti. Akli dengesi bozuk olan amcası I. Mustafa'nın yerine 11 yaşındaki IV. Murad padişah yapıldı.
Saltanatının ilk yılları
Osmanlı Padişahı II. Osman'ın tahttan indirilerek öldürülmesi üzerine yerine akli dengesi bozuk olan I. Mustafa tekrar tahta çıkarılmıştı. I. Mustafa akli dengesindeki bozukluktan ötürü devleti yönetemeyecek bir durumda olması nedeniyle alınan karar gereği tahttan indirildi. Yerine ise 10 Eylül 1623 tarihinde tahta oturtulan IV. Murad geçti. Eyüp Sultan Türbesi’nde Aziz Mahmud Hüdayi’nin elinden kılıç kuşanan IV. Murad, tahta çıktığında sünnetsiz olduğu için cülûsunun 5. günü sünnet edildi. Çeşitli olumsuz olaylar sebebiyle kargaşa dolu bir ortamın olduğu dönemde tahta çıktı. Osmanlı'da can ve mal güvenliği neredeyse kalmamış ve hazine tükenme noktasına gelmişti. Çözülmesi gereken en önemli iç ve dış meseleler arasında Abaza Paşa İsyanı ve Bağdat’ın Safeviler' den geri alınması konusu önde geliyordu. IV. Murad'ın henüz çocuk yaşta olması ve tecrübesizliğinden dolayı devlet yönetiminde Sadrazam Kemankeş Kara Ali Paşa kısa bir dönem öne çıktıysa da sorunları çözme noktasında yetersiz kaldı. IV. Murad'ın saltanatının ilk 9 yılı annesinin kontrolü altında geçti.
Abaza Paşa isyanı
II. Osman'ın öldürülmesi üzerine bulunduğu yerlerdeki yeniçerileri öldürterek cezalandırmaya başlayan Abaza Mehmed Paşa, IV. Murad devrinin de önemli bir sorunuydu. I. Mustafa'nın ikinci padişahlığı devrinde ayaklanan yeniçeri düşmanı Abaza Mehmed Paşa durdurulmak isteniyordu. Yeniçeriler diz kapağındaki yanık üzerinden tanınmaya çalışılınca ilgisiz halk da yeniçeri oldukları iddiasıyla Abaza Mehmed Paşa'nın adamlarınca öldürülüyordu. Ele geçirilen yeniçerilerin boyunlarını vurduran Abaza Mehmed Paşa, 1626'da Dişlenk Hüseyin Paşa'yı da öldürttü. Esir aldığı yayabaşı ve bölükbaşılarından ise dördünü dörder parça ettirip Erzurum Kalesi burçlarına astırdı. Abaza Mehmed Paşa sorunu ile meşgul olan Damat Halil Paşa bu hususta bir başarı elde edemeyince 1628 yılında IV. Murad tarafından görevden alındı. Bu sırada Abaza Mehmed Paşa'nın iki adamı İstanbul'da yakalanınca IV. Murad'ın emri üzerine oyulan omuz başlarına mumlar dikilip çarmıha gerilerek binek hayvanları üzerinde İstanbul sokaklarında teşhir edildiler. Sonrasında ise birinin başı kesildi, diğeri de çengele vurularak öldürüldü. Yeni sadrazam Hüsrev Paşa'nın 1628'de düzenlediği sefer neticesinde teslim olan Abaza Mehmed Paşa, IV. Murad tarafından yine de bağışlandı ve Bosna beylerbeyliğine atandı. Böylelikle Osmanlı için yıllardır sorun olan bir meseleye son verilmiş olundu.
Kösem Sultan iktidarı
Kösem Sultan Anadolu'daki isyanları bastırmak için birçok girişimde bulunmuş ve en dikkat çekici olan Abaza Mehmed Paşa İsyanı son bulmuştur. Kendisi anarşi döneminde ülkeyi toparlama konusunda yoğun bir çaba sarf etti. Dokuz yıllık saltanat naibeliği boyunca Kösem Sultan 8 veziriazam, 9 defterdar değiştirmiştir. Bunun yanında muhtaçlar için aşevleri açtı, hayır kurumları yaptırdı, borçları yüzünden hapishaneye düşmüş olan mahkûmların borçlarını ödeyerek onları hapisten kurtardı ve fakir kızların çeyizlerini düzerek onları evlendirdi. Bu icraatları ilk döneminde toplum ve bürokrasi çevrelerinde takdir görmüştür.
İdareyi ele alışı
Bir çeşit saltanat naibi gibi devleti yöneten annesi Kösem Sultan ve bazı devlet adamlarının etkisi altında geçen saltanatının ilk yıllarında idareye etkisi kısıtlı olan IV. Murad, 1632'den itibaren yönetimde gücünü gösterir oldu.
Yasaklar
Tütün ve kahveyi yasakladı. Yasağın sebebinin 1630'ların başındaki büyük İstanbul yangını olduğu bilinir ve yangın sonrası çıkabilecek bir ayaklanmaya karşı tedbir olarak İstanbul'daki kahvehaneler yıktırılır. Tütün içenlerin ise öldürülmelerine dair fetva çıkarılır. Tütün içenlerden orduya mensup kişiler tespit edilince eli, ayağı kırılıp boyunlarının vurulduğu da oluyordu. Tütün yasağı nedeniyle evlerin bacaları dahi koklatılıyor, tütün kokusu gelen evlerdeki kimseler ceza olarak öldürülüyordu. Ayrıca meyhane ve kahvelerin yeniçeri ve isyancıların toplanma mekânı haline gelmesi padişahı düşündürmüştü. Yasak, kaybolan devlet otoritesinin de bir nevi tekrar tesisinin bir göstergesi olacaktı. Padişah kendi yasağına ne derece uyulduğuna bağlı olarak otoritesini ölçtü. Bu nedenle yasak çok katı bir şekilde uygulandı. IV. Murad, yasağa uymayanların öldürülmesini emretti. Bizzat kendisi özellikle geç saatlerde kıyafet değiştirerek yasağa uyulup uyulmadığını kontrol etti ve bulduğu şüphelileri öldürttü. Bu tebdil-i kıyafet teftiş uygulamasını sıklıkla yapmış ve birçok meyhaneyi gece kendisi bizzat baskınlar ve infazlarla kapattı. Padişahın üstün ve kutsal bir figür olarak Topkapı Sarayı'nda bulunmasına alışık İstanbul halkı halk arasına karışan ve doğrudan gücünü sergileyen IV. Murad'a bu yüzden farklı bir gözle bakmıştır. Sultanın ölünceye kadar sürdüğü bu uygulaması sonucu hiçbir padişaha karşı üretilmeyen efsane ve menkıbelere neden olmuştur. IV. Murad'ın sözlü kültürdeki zengin konumu onun özlenen otoriter bir padişah figürünün bir tecellisi olarak yorumlanmıştır. IV. Murad içkiyi de halka yasaklamış, ancak kendisi içki içmeyi sürdürmüş ve bu içki bağımlılığı ölümünün bir nedeni olmuştu.
IV. Murad dönemindeki bir diğer yasak ise yatsıdan sonra fenersiz dışarı çıkma yasağı idi. Kıyafet değiştirerek yatsıdan sonra sokakları gezen IV. Murad, fenersiz gezenlerle karşılaşınca ceza olarak onları öldürtmekteydi. Sabah olduğunda bu nedenle cezalandırılan kişilerin ölü bedenleri yerlerde görülüyordu. Yasağa uymayanları ölümle cezalandıran IV. Murad, bir defasında kıyafet değiştirip gezerken, camiden geç saatte çıkıp fenersiz evine giden bir imamın çocuğunu yakalamış ve onu yasağa uymadığı için öldürtmüştü.
Dini bir hareket olan Kadızadelilerin IV. Murad'ın yasaklarına destek ve etkileri olmuştu. IV. Murad'ın tütün yasağını getirmesi ve kahvehaneleri yıktırması gibi kararlarında ona destek veren Kadızadeliler ile bir birlikteliği vardı. Tütün ve kahvenin haram olduğunu ileri süren Kadızadeliler hareketi, yeniliklere karşı katı bir pozisyon almış ve ateşli vaazları ile halk kitlelerini peşlerinden sürüklemişlerdi.
Devrin olayları
1634 yılında IV. Murad Bursa'ya giderken yoldaki karları temizletmediği gerekçesiyle soruşturma yapmadan İznik kadısını astırır. Yaklaşık iki yıl şeyhülislamlık yapan dönemin şeyhülislamı Ahizade Hüseyin Efendi'nin bu olayı eleştirmesi ise şeyhülislamın sonunu hazırladı. İznik kadısının öldürülmesi İstanbul'da duyulunca Şeyhülislam Ahizade Hüseyin Efendi bu olayı eleştirmekten geri durmaz. Bu eleştirinin cezası ise her ne kadar başta "derhal Kıbrıs'a sürgün" kararı olduysa da IV. Murad sürgünle yetinmedi ve Şeyhülislam Ahizade Hüseyin Efendi'yi boğdurtarak öldürttü. Cesedi bulunmaması için kumsala gömüldü. Ahizade Hüseyin Efendi'nin oğlu ise bindiği farklı gemi denize açılmış olduğundan dolayı öldürülmekten kurtuldu.1638 yılında ise dönemin etkili isimleriyle anlaşmazlık yaşayan Osmanlı hekimbaşı Emir Çelebi, hakkında afyon kullandığı söylenerek IV. Murad'a ihbar edilir. Bunun üzerine IV. Murad'ın bir satranç oyunu sırasında Emir Çelebi'ye zorla fazla miktarda afyon yutturması üzerine Emir Çelebi zehirlenerek ölür.
Hafız Ahmed Paşa'nın isyancılarca öldürülmesi
1631 yılında Hüsrev Paşa'nın yerine ikinci defa sadrazamlığa getirilen Hafız Ahmed Paşa, ilk iş olarak bulundukları yerlerde rahatsızlığa neden olan serbest durumdaki askerleri İstanbul'a getirtmeye çalıştı. Bu sebeple devlet erkanının davet edildiği bir toplantı yapılarak konu görüşüldü ve alınan karar gereği davet mektupları yazılarak askerler İstanbul'a çağrıldı. Böylelikle çok kalabalık bir asker topluluğu İstanbul'da birikmiş oldu. Hafız Ahmed Paşa'nın makamına göz diken Topal Recep Paşa ise İstanbul'a gelenlerle temas kurarak Hafız Ahmed Paşa'yı onların hedefi haline getirmeye uğraştı. Şubat 1632'de kışkırtmaların sonucu öfkeli sipahiler At Meydanı'nda ayaklanarak Hüsrev Paşa'nın azline neden olanları IV. Murad'dan istediklerini beyan ettiler. Bu olaylar sırasında İstanbul'daki dükkanlar, çarşılar kapandı ve insanlar kapılarını kapatarak evlerine çekildi. Ayaklanan askerleri durduracak bir güç bulunmadığından herkes ne yapacağını şaşırmıştı.
Nihayet ayaklananlara sonraki gün bir yanıt verileceği duyuruldu. Hafız Ahmed Paşa da başına geleceklerden çekinmeyerek yola koyuldu. Saray kapısının önü koynu ve cebi taşlarla dolu olan sipahilerce tutulmuştu. At üzerinde geçerken kendilerine selam veren Hafız Ahmed Paşa'ya içlerinden biri taş atınca diğerleri de ona uyarak Hafız Ahmed Paşa'yı taş yağmuruna tutup atından düşürdüler. Paşa'nın muhafızları derhal onu kaldırarak Bab-ı Hümayun'dan geçirip bir odaya kaçırdılar. Paşa'yı koruyanlardan birinin göğsüne hançer saplayıp öldürdüler. IV. Murad'ın huzuruna çıkan sadrazam Hafız Ahmed Paşa, mühri hümayunu eliyle teslim ederek sadrazamlıktan çekildi. IV. Murad ise ona kaçıp saklanmasını söyleyince kıyafet değiştirip kayığa binerek Üsküdar tarafına geçti.
Bâbüssaâde önünde ayak divanı isteyen isyancı askerlere karşı enderun halkını silahlandıran IV. Murad ne istediklerini sordu. Verdikleri listedekileri öldürmek isteyen isyancılar, IV. Murad'a doğru hamlede bulununca padişah hızla geri çekilerek içeri girdi. Sarayda bulunan Topal Recep Paşa, Hafız Ahmed Paşa'nın geri getirtilmesini tavsiye etti. Hafız Ahmed Paşa gelince padişah ikinci kez ayak divanına çıktı ancak kalabalık isteğinden vazgeçmiyordu. Hafız Ahmed Paşa da bunun üzerine, "Padişahım ! Hezar Hafız kulun yoluna fedadır ancak ricam budur, beni sen öldürtme, bunlar öldürsün, şehit olayım!" diyerek isyancılara doğru yürüyüp gitti. Hafız Ahmed Paşa pala ve kılıç darbeleriyle öldürüldü.
Mevlevi Şeyhi Ebubekir Çelebi'nin sürgün edilişi
Revan seferine giderken Mevlevi Şeyhi Ebubekir Çelebi ile de görüşen IV. Murad, ona iltifatta bulunup tekkesi için ödenek verdi. Padişahın yakınlığını kazanan Ebubekir Çelebi, bu sayede çevresinde daha güçlü ve sözü geçer bir hale geldi. Konya’daki hükûmet adamları ve kadılar ona başvurmadan bir iş göremez oldular. Bu durumundan rahatsız olanlar da IV. Murad Konya’ya tekrar geldiğinde şikayette bulundular. IV. Murad şikayetler dolayısıyla Ebubekir Çelebi’nin öldürülmesini emrettiyse de araya giren bazı kimselerin ricası üzerine Ebubekir Çelebi'yi bağışlayıp sürgüne gönderdi.
Nakşibendi Şeyhi Mahmud Urmevi'nin öldürülmesi
IV. Murad döneminin etkili Nakşibendi şeyhlerinden biri olan Mahmud Urmevi, IV. Murad'ın emri üzerine idam edilmiştir. Mahmud Urmevi'nin 40.000 kadar müridinin bulunduğu kaynaklarda yer alır. "Rumiyye şeyhi" olarak da bilinen Mahmud Urmevi, Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'nde şöyle geçer: "Murad Han Diyarbakır'a geldiğinde Kimyacı Maanoğlu kızını ve Rumiyye şeyhi Aziz hazretlerini bir günde şehit edip İstanbul'a hicri 1048 tarihinde girdi ve yedi gün yedi gece şenlikler oldu."
Sakarya Şeyhi'nin cezalandırılması
Bilim ve sanat
IV. Murad'ın devrinde Nef'i, Hezarfen Ahmet Çelebi, Lagari Hasan Çelebi, Bekri Mustafa, Evliya Çelebi, Zekeriyazade Yahya Efendi gibi kişiler yaşamıştır. Şair Nef'i hicivleriyle ünlü divan şairidir, döneminin devlet adamlarını çarpık düzenini hicvetmektedir. Bazen hicivleri yüzünden başı derde giren Nef'i padişah tarafından defalarca uyarılmıştır, ancak padişaha söz vermesine rağmen hiciv yazmaya devam edip Veziriazam Bayram Paşa hakkında hiciv kaleme alınca IV. Murad'ın emriyle 1635 yılında boğdurularak idam edilmiştir.
Hezarfen Ahmet Çelebi ve Lagari Hasan Çelebi'nin uçuş denemeleri bu dönemin en dikkat çeken bilimsel gelişmeleri olmuştur. Sultan IV. Murad'ın izni ve bilgisi dahilinde önce Hezarfen Ahmet Çelebi kendi yaptığı dev kanatlarla Galata Kulesi'nden Üsküdar'daki Doğancılar meydanına bir uçuş gerçekleştirmiştir. Bu uçuşun Galata Kulesi'nden Kız Kulesi'ne yapılması planlanmışsa da rüzgâr uçuş rotasını etkilemiştir. Bu uçuş zannedildiği gibi padişaha rağmen değil bizzat padişahın da (Bağdat Köşkü'nün bulunduğu yerden) seyrettiği planlı bir faaliyettir ve uçuşun ardından Hezarfen yine padişah tarafından takdir ve yeni çalışmalar için destek görmüştür. Uçuş dünya havacılık tarihi açısından önemli bir yere sahiptir. Eğer gerçekliği genel kabul görürse Hezarfen o güne kadar gökyüzünde en uzun süre kalan, süzülen ve uçan ilk havacıdır. Dahası uçuşu kıtalararası ilk uçuştur. Ancak bugün yapılan bazı bilimsel çalışmalar Hezarfen'in sadece süzülerek boğazın bir yakasından diğerine kadar uçabilmesini şüpheli görür. Hem Galata Kulesi'nin yüksekliği hem de boğazdaki mevcut hava akımı bu uçuşu zora sokmaktadır. Sadece süzülerek mi uçtuğu, birikimini nereden sağladığı, nerede ve nasıl çalıştığı ya da taktığı kanatların mahiyeti bugün tam olarak bilinememektedir. Ayrıca bu uçuşun Hezarfen'in ilk deneyimi olup olmadığı da tartışmalıdır. Bazı deneme uçuşları yapmış olması muhtemeldir. Kendisi hakkındaki bilgiler çok kısıtlıdır ve çoğu söylence ve dedikodudan ibarettir.
Hezarfen'e gösterilen bu ilgiden cesaret alan Lagari Hasan Çelebi de yine IV. Murad'ın izni ve denetiminde uçuş çalışmaları için destek görmüştür. En önemli ve kayıtlara geçen uçuşu padişahın kızı İsmihan Kaya Sultan'ın doğum günü ya da düğün merasiminde 1633 yılında Topkapı Sarayı'nda, bugünkü Sarayburnu'nda gerçekleşmiştir. Lagari kendi yaptığı ve içinde bulunduğu bir füze ile tüm davetlilerin gözü önünde gökyüzüne dikey olarak uçmuş ve barutu tükenmeye yakın da kendi yapımı olan bir paraşütle boğaza atlamıştır. Bu uçuşu da doğru kabul edersek Lagari Hasan Çelebi yerden gökyüzüne bu derece yükselmeyi başarabilen ilk insandır. Dahası füzeciliğin ve roketli uçuşun da babasıdır. Kendisi de padişahın desteğini almış olmasına rağmen sonraki dönemlerde sürgüne gönderilmiştir. İddialara göre bu ilk uçuş denemelerine sempatiyle yaklaşan Sultan IV. Murad, hem Hezarfen'den hem de Lagari'den tedirgin olmuş ve ikisini bir daha bir araya gelemeyecek şekilde İstanbul'dan uzaklaştırmıştır. Hezarfen Ahmet Çelebi Fizan'a Lagari Hasan Çelebi ise Kırım'a sürgün edilmiştir. Fakat padişahın bu iki bilim insanına ilk aşamada gösterdiği destek gözden kaçmakta ve sürgün nedenlerinin üzerinde durulmamaktadır. Denemelerinin boyutları ve rahatsızlık nedeni tam olarak bilinememektedir. İddialar göre padişaha bazı devlet adamlarının telkinlerde bulunduğu ve "Allah insanların uçmasını isteseydi onları zaten kanatlarıyla birlikte yaratırdı, bu kişiler Allah'a karşı gelmektedirler." diyerek etkiledikleri söylenir. Padişahın bu iki kişiden tedirgin olması ve onları iktidarına karşı bir tehdit olarak algılaması da tartışmalı bir konudur. Çünkü Hezarfen ve Lagari Hasan Çelebi'ler İstanbul'da bulunmakta ve denetim ve destek görerek çalışmaktadırlar. Bundan başka bazı tarihçiler bu iki denemeye de şüpheli yaklaşır. Nedeni kaynaklardan teyit edilemiyor olmasıdır. Abartılı üslubuyla dikkat çeken Evliya Çelebi'nin seyahatnamesi'nin bu derece önemli bir iddiayı referans almak için güvenilir bulanamamasıdır. Çünkü uçuşlarla ilgili tek kaynak Seyahatname'dir. Günümüzde bu olaylarla ve kişilerle ilgili yanlış bilinen birçok bilginin ve iddianın Seyahatname'de yer almadığı ve tamamen kurgudan ibaret olduğu unutulmamalıdır. Tarihçi Erhan Afyoncu ise Evliya Çelebi'nin güvenilir bir kaynak olduğunu iddia eder. Ona göre Seyahatname'deki birçok bilgi, anlatı devrin başka kaynaklarıyla örtüşmekteyken Lagari Hasan Çelebi'nin tamamen uydurma olarak değerlendirilmesini doğru ve samimi bulmaz. Ona göre bu iki bilim insanı ve uçuş denemeleri gerçek kabul edilmelidir.
Kişiliği
Oldukça sert, disiplinli bir kişiliği olan IV. Murad, emirlerinin kesin olarak yerine getirilmesini bekler ve verdiği emirlerin uygulanışını takip ederdi. Emirlerine uyulup uyulmadığını tespit etmek için kıyafet değiştirerek halk arasında gezerdi. Kızdığı zaman kolaylıkla birini ölümle cezalandırabildiği için etrafındakilerin yanı sıra halk üzerinde de büyük bir korku yaratmıştı. IV. Murad bir gün Beşiktaş'tan geçerken öküz arabasıyla oradan geçen bir köylü nedeniyle yolu kapanınca sinirlenerek köylüyü ok ile vurarak yaralamış, bununla da hırsını alamayarak öldürülmesini isteyince, yanında duran Duçe Mehmed'in köylüyü kurtarmak için öldüğünü söylemesi sayesinde köylü ölümden kurtulmuştu. Osmanlı tarihinde ilk defa bir Şeyhülislam Ahizâde Hüseyin Efendi onun emriyle öldürülür. Kuvvetli bir hafızaya sahip olduğu kabul edilir. Sporcu kişiliği ve güçlü bir yapıya sahip oluşu ile bilinen IV. Murad, ata binip dolaşmayı severdi. Tütün ve afyondan nefret ederdi. Mehmet Halife adlı bir Osmanlı tarihçisi, Tarih-i Gılmâni adlı eserinde Sultan IV. Murad ile ilgili şöyle söylemektedir: ''Düşmanın kökünü kesti, eşkıyadan intikam aldı. O güruhun hiçbiri elinden canını kurtaramadı.'' ''Revan ile Bağdat'ı alıp Kızılbaş'ı kahretti Sağ kalaydı eğer bütün İran'ı ve Turan'ı alırdı. Cihanda on yedi yıl saltanat sürdükten sonra sonunda Allah'ın emriyle onun da devri son buldu.'' ''Merhum Sultan Murat gayet yiğit, boylu boslu ve heybetli idi. Öylesine iyi cirit ve ok atardı ki, akranı bulunmazdı. Ciritine kimse dayanamazdı. Merhum, cirit ile sekiz Arnavut kalkanını delip Budin'e göndermiştir. Bir okla on iki zırhı delip Mısır'a göndermiştir.'' IV. Murad Arapça ve Farsça bilmekteydi.
Fiziksel kuvveti
IV. Murad Osmanlı sultanları arasında fiziksel kuvvetiyle ünlüdür. Kaynaklarda geniş omuzlu, heybetli bir kimse olarak anlatılan IV. Murad'ın oldukça kuvvetli olduğu bilinir. Silâhdar Mûsâ Paşa'yı kuşağından tutup kaldırarak Has Oda'yı birkaç kez dolaştırdıktan sonra yere indirdiği söylenir. Devrin tanınmış pehlivanlarıyla güreştiği, 200 okkalık gürz kullandığı, kılıç, ok gibi silâhları kullandığı belirtilir. Ata binmeyi seven IV. Murad'ın cirit oyununa merakı vardı. Padişahın tek kolla 60 kilogramlık gürzleri ve 50 kilogramlık yayları ustalıkla kullandığı, Revan Seferi'nde top güllelerini tek başına topa sürdüğü, İran'dan hediye olarak gelen ve esneklik mukavemeti az olduğu için tek kişinin çabasıyla kurulamaz olarak kendisine takdim edilen bir yayı çok kişiye denetmiş, ancak tek başına kimsenin kuramaması üzerine yayın iki ucunu içe doğru esneterek yay telini diğer ucada yetiştirerek tek başına 2 kez kurduğu söylenir. Bir gece Bağdat'ta onu öldürmek için odasına giren 4 cellatı kendisinin öldürdüğü iddia edilir. Konya'da ağabeyi Genç Osman'ın infazında rol oynadığı iddia edilen iki eski yeniçeriyi kalabalığın arasında tanımış ve gürzüyle öldürmüştür.Hindistan'dan gelen bir elçi heyeti IV. Murad'a çok sağlam ve her darbeye karşı dayanıklı bir kalkan hediye etmiştir. Kalkanın sağlamlığını denemek isteyen Padişah adamlarına kalkanı bir yere asmalarını söyler, kalkan asıldıktan sonra bu kalkana ok atışları yapmış bu kalkanı defalarca delmiştir. IV. Murad'ın gürzü ve yayı şu an Topkapı Sarayı'nda sergilenmektedir.
Askerî başarıları
IV. Murad devrindeki en önemli askerî olay Safevîler' e karşı girişilen 1623-1639 Osmanlı-Safevî Savaşı'dır. Bu savaşta Osmanlı orduları Revan Seferi ile Doğu Anadolu Bölgesi, Ahıska, Revan ve Kafkaslar'ın önemli bir bölümünü ele geçirmiştir. Anadolu'da bozulan otoriteyi sağlamak adına bu seferi ve Bağdat seferini bir fırsat olarak görmüştür. Bu yüzden geçtiği birçok yerde hakkında şikayette bulunulan birçok devlet görevlisini, isyancıyı ve Safevi ajanını infaz ettirmiştir. Anadolu, Kanuni Sultan Süleyman'dan beri ilk defa padişahı Anadolu'da görme fırsatını bu seferlerle bulmuştur. 1638 yılındaki Bağdat Seferi ile 1624'ten beri İran işgali altında bulunan bu şehri yeniden Osmanlı topraklarına katmıştır. Bağdat Seferi, Osmanlı tarihinin en gösterişli seferlerinden birisi olmuş ve padişah büyük bir komutan edasıyla Doğuda varlık göstermiş, uzun ve kanlı bir kuşatmadan sonra Sünni üstünlüğünü doğuda tekrar tesis etmiş kendisi de Bağdat Fatihi olarak anılmıştır. Kuşatma 40 gün sürmüştür. Sefer Genç Osman marşına konu olmuş ve dahası birçok efsane ve menkıbeyle süslenmiştir. Bağdat'ta kuşatma devam ederken tahrip edilen İmam Azam'ın türbesine yüzü olmadığını söylerek ziyarette bulunmamış, Bağdat'ı Şiiler'den almadıkça da huzuruna çıkmaktan haya ettiğini söylemiştir. Fetihle beraber ilk burasını ziyaret etmesi Sünni İslam çevrelerinde onu bir kahramana dönüştürmüş ve Selahaddin Eyyubi ile kıyaslanmıştır. Sefer sırasında, Anadolu'daki tüm isyanları ve isyan etmesi muhtemel unsurları yok etti. Böylece devlet otoritesi yeniden ve kesin bir şekilde sağlandı. Safeviler, kesin Osmanlı zaferi karşısında çaresiz kalınca barış istemek zorunda kaldılar ve 1639 mayısında Kasr-ı Şirin Antlaşması imzalandı. Antlaşma neticesinde Mezopotamya Osmanlı egemenliğine girdi ve I. Dünya Savaşı'na kadar Osmanlı'nın toprağı olarak kaldı. IV. Murad, İstanbul'a döndükten sonra saygın devlet adamlarına, imparatorluğun eski parlak günlerine dönmesine yönelik ekonomik ve siyasi projeler hazırlanması emrini verdi. Ama hastalığı ve erken ölümü, onun imparatorluğu dönüştürme fikirlerine ve çalışmalarına engel oldu.
Ölümü
IV. Murad, Revan Seferi sırasında ortaya çıkan hastalığı (siroz veya nikris) nedeniyle ciddi sağlık problemleri yaşar. Her ne kadar kısa bir dönemliğine düzeldiyse de 1639 Kasım'ında durumu tekrar kötüleşir. Sağlık durumu git gide kötüleşen IV. Murad, kardeşi Şehzâde Kasım'ı boğdurduğu odada henüz 27 yaşında iken 1640 yılında öldü.
Çocukları
Evliya Çelebi Sultan IV. Murat'ın çocuklarına dair özel bir malumat vermemekle beraber sadece tek bir kızından bahseder. O da Kaya Sultan'dır. İstanbul seyahatnamesinde Kaya Sultan'ın doğumunda İstanbul'da yapılan şenliklerde atılan havai fişeklerden bahseder. Ayrıca boğazda yine Kaya Sultan'a ait bir yalıyı tarif eder. Çok genç yaşta vefat eden Sultan IV. Murat'ın erkek çocuğunun olmayışından ötürü tahta kendisinden sonra, veliahtı olan en küçük erkek kardeşi Sultan İbrahim'in geçtiği malum olmakla beraber çeşitli kaynaklar ona başka çocuklar da isnat etmişlerdir. Bunların isimleri şöyledir;
Juanfran (1985 doğumlu futbolcu)
Juan Francisco Torres Belén kısaca Juanfran (d. 9 Ocak 1985, Crevillent), sağ bek mevkiinde forma giymiş İspanyol eski millî futbolcudur.
Kulüp kariyeri
Real Madrid alt takımlarında gösterdiği performansla A takıma alınan Juanfran, ilk lig maçına 24 Ocak 2004 tarihinde Real Madrid'in, Villarreal'i 2-1 yendiği karşılaşmada son 15 dakikada forma giyerek çıktı. Daha sonra 5 kez daha A takımda forma giydi.
Bir sonraki sezon kiralık olarak Espanyol'a giden Juanfran 30 maçta forma giyerek tecrübe kazandı. Espanyol'daki tek golünü, aynı zamanda La Liga'daki ilk golünü 22 Mart 2006'da 1-1 biten karşılaşmada Athletic Bilbao'ya attı. O sezon Espanyol ile Copa del Rey şampiyonluğu yaşadı.
2011-2012 sezonu başında Atlético Madrid'e transfer oldu. Takımın değişmez oyuncularından biri olan Juanfran sezon sonunda 2011-12 UEFA Avrupa Ligi kupasının kazanılmasında başrol oyuncularından biri oldu.
Millî takım kariyeri
Millî takım ile ilk maçına 26 Mayıs 2012'de Sırbistan'ı 2-0 yendikleri maçta çıktı. Devamında da teknik direktör Vicente Del Bosque tarafından 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası kadrosuna alındı.
Galalit
Galalit, sütün kazeini ile formaldehitten elde edilen bir plastik madde. Formaldehit molekülleri kazein (protein) molekülleri ile birleşirken su çıkar. Bu tip birleşmeye kondansasyon adı verilir. Birleşme üç boyutta ve her yöne dağıldığı için, çok sağlam ve sert bir ürün ortaya çıkar. Sütün kazeinine boya ve dolgu maddeleri ilave edilerek iyice karıştırılır. Levha veya çubuk şekline sokularak, formaldehit banyosuna batırılır. Reaksiyon çok yavaş meydana gelir. Banyodan çıkarılan ürün kurutulur. Kondansasyon yine devam eder. Sıcakta yumuşamayan bir madde meydana gelir. Çoğunlukla tornada şekillendirilir. Düğme, kalem sapı, tarak ve oyuncak yapımında kullanılır.
Kandahar (film)
Kandahar veya Ayın Ardındaki Güneş: Kandahar (diğer adları, Safar-e Ghandehar ve The Sun Behind the Moon), 2001 İran - Fransa ortak yapımı Mohsen Makhmalbaf filmidir. Taliban dönemi Afganistanında geçer. Başarılı bir Afgan-Kanadalı olan Nafas'ın, ailesinin kaçarken Afganistan'da bıraktığı kızkardeşinden, milenyumun son güneş tutulması sırasında intihar edeceğine dair bir mektup alması ve bunun üzerine döndüğü Afganistan'da yaşadıklarını konu alır. Filmin senaryosu, Nafas'ı oynayan Nelofer Pazira'nın yaşadığı gerçek bir olaydan yola çıkılarak yazılmıştır. Kısmen gerçeğe dayalı, kısmen kurgusaldır.
Film çoğunlukla İran'da, kimi kısımları ise, gizli olarak Afganistan'da çekildi. Nelofer Pazira başta olmak üzere, çoğu oyuncu, kendisini oynadı. Galası ilk olarak 2001 Cannes Film Festivalinde yapıldı; ancak, önceleri fazla dikkat çekmedi. 11 Eylül 2001 saldırılarından sonra, daha geniş gösterim olanağı buldu.
Film, 2001 Cannes Film Festivali Yarışmalı Bölümü Resmi Seçimi ve Ecumenical Ödülü ile Selanik Film Festivali Film Eleştirmenleri Ödülü aldı. Ayrıca, Makhmalbaf bu filmle, 2001 yılında Unesco'nun verdiği Federico Fellini Ödülünü kazandı.
Osman Turhan
Osman Turhan (d. 1976, Mersin), Türk karikatürist, illüstratör.
1976'da Mersin'in Mut ilçesinde doğan Osman Turhan, 1994‘te başladığı Mersin Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü'nü 1998'de birincilikle tamamlamış, daha sonra Gaziantep'te askerlik görevini yapmıştır. Buradaki  birliğinde 'Asker ve Anne' konulu sergi açmıştır. Ulusal ve uluslararası platformlarda sergilenmiş çalışmaları olan Turhan birçok ödül almıştır. Çizgiofisi adındaki atölyesinde çalışmaktadır. Zaman Gazetesi'nin karikatür ve illustrasyon çalışmalarına imza atarken 17 Aralık Operasyonları sonrasında gazetesinin takındığı siyasi tutumla farklı çizgide bulunduğunu fark ederek gazetesinden istifa etmiştir. Çocukların dünyasına hitap eden illüstrasyonlar konusunda Türkiye'de önemli isimlerdendir. Bu minvalde bazı yayın gruplarına sanat danışmanlığı yapmaktadır. 2015 Ocak ayı itibarıyla Turkish Airlines'in çıkardığı İngilizce ve Türkçe olarak aylık yayınlanan Çocuk Dergisi'nin ve 2016 Eylül ayında yayın hayatına başlayan Bilge Çocuk Dergisi ve Bilge Minik Dergisi'nin Genel Yayın yönetmenliğini yürütmektedir. 2015 yılında günümüz insanının psikolojik ve sosyolojik duruşunu/trajedisini anlatan çizgileri Yenişafak Gazetesi'nin 'düşünce günlüğü' sayfasında yayınlanmıştır. 2019 yılının ekim ayında gazeteye çizmeyi bırakıp kendi ajansı olan Çizgiofisi üzerinden çocuklar için dergi, kitap ve mobil uygulama çalışmalarına ağırlık vermiştir.
En güzel örnek / Peygamberler DİB yayınları (Kitabın resimleri)
365 Günde Sevgili Peygamberim /Timaş (Kitabın tasarım ve çizimleri)
Meraklı Sorular / Eğlenceli Cevaplar /Ketebe Çocuk Yayınları
Braille alfabeli Bilge Çocuk dergisi (yayın yönetmenliği) (linkten ücretsiz talep edilebilir)
Stuart Hall
Stuart Hall (3 Şubat 1932; Kingston, Jamaika - 10 Şubat 2014), Jamaikalı kültürel teorist ve sosyolog. Hall, Richard Hoggart ve Raymond Williams ile birlikte, Britanyalı Kültürel Çalışmaları veya Kültürel Çalışmalar Birmingham Okulu olarak bilinen düşünce okulunun kurucu isimlerinden biriydi. Aynı zamanda İngiliz Sosyoloji Derneği'nin 1995-1997 başkanı oldu.
Hoggart'ın daveti üzerine Hall 1964 yılında Birmingham Üniversitesi Çağdaş Kültürel Araştırmalar Merkezi'ne katıldı. Hall 1968 yılında merkezin müdürlüğünü Hoggart'tan devraldı ve 1979 yılına kadar orada kaldı. Hall burada ırk ve cinsiyet ayrımcılığı ile başa çıkmak için kültürel çalışmaların kapsamını genişleterek Fransız teorisyenlerden aldığı fikirlerle teorisini geliştirdi.
Hall, Open Üniversitesi'nde sosyoloji profesörü olmak için 1979 yılında merkezi bıraktı. Hall 1997 yılında Open Üniversitesi'nden emekli oldu. İngiliz gazetesi The Observer, Hall'ı "ülkenin önde gelen kültür kuramcılarından biri" olarak nitelendirdi.
Hayat Kıvılcımı (roman)
Hayat Kıvılcımı (orijinal adı: Der Funke Leben), Erich Maria Remarque'nin bir romanıdır.
Remarque, Hayat Kıvılcımı'nın ilk baskısını 1943'te "halk adına" Freisler Halk Mahkemesi tarafından öldürülen kız kardeşi Elfriede'nin anısına ithaf eder. Kiepenheuer&Witsch Yayınevi'nin Almanca ilk baskısı bu ithafı içermemektedir.
Konusu
Kitabın içerisinde Remark'ın kendinden büyük izler vardır. Örneğin 1919 haziranında sağ kalan öğretmen okulu öğrencilerinin savaşa katılmaları nedeniyle yarıda kalan öğrenimlerini tamamlamaları ardından, Remarque Osnabrück'deki Piesberg salonunda bir "gül şenliği" düzenler ve şenliğin açılışı kendisinin çok sevdiği Günaydın Güller Valsiyle yapılır. Bu motifi romanında birkaç kez kullanır. Osnabrück Remarque Arşivi terekesinde 1952'de el yazısıyla yazılan bir metinde kitap şöyle özetlenir:
Hayat Kıvılcımı'nın 1952'de yayımlanmasından sonra, Remarque eleştirmenler tarafından birçok kez, anlatılan olayların korkunçluklarıyla asla roman gibi yapıtsal olarak biçimlendirilemeyeceği gerekçesiyle kınanmıştır. Bu eleştirilerin başını Rhein-Neckar gazetesi yazarı Emil Belzner çekmiştir.
Romanın çıkış noktası
İdam Kararı :(j 508/43)
29 Ekim 1943 Tarihli duruşmaya dayanarak; Elfriede Scholz, evlilik öncesi soyadı Remark'ın bir asker karısına söylediği aşırı bozguncu ve kışkırtıcı sözleriyle, Führer'in beynine kurşun sıkmak, askerlerimizin kasap olduğunu söylemek kadar ileriye götürmüştür. İdamla cezalandırılacaktır. Her ne kadar Sholz karamsarlığını kısmen "Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok" adlı kötü ünlü değersiz yapıtın yazarı kardeşinin etkisine dayandırmak istiyorsada bu onu mazur göstermez çünkü kendi ifadesinde 13 yıldır kardeşini görmediğini belirtmiştir. O daha çok kendi soyuna ve Alman soyuna birliğine ihanet eden bozguncu ve ajandır. Elfriede Sholz mahkûm olduğu için giderleri ödemek zorundadır. İmzalayanlar Dr.Freisler ve Dr.Schulze-Weckert.
Bu karardan sonra 16 Aralık 1943'te Elfriede Scholz Plötzensee'de baltayla idam edildi. 1938'de vatandaşlıktan çıkarılan ve 1943'te New York'ta yaşayan Erich Maria Remarque'ye bu durum tebliğ edilmedi. Nazi kamplarından sağ kurtulan tek kardeşi Erna Brames'e giderleri ödetildi. Führer'e affedilmesine dair bir belge gönderilmesine rağmen mezarının yeri bile söylenmedi. Tıpkı Remarque'nin kitabında Mellern Toplama Kampında ölenlerin nereye gömüldüğünün bilinmemesi gibi.
Hayat Kıvılcımı'nda kamp amiri Weber'in, 509'un, Neubauer'in konuşmalarıyla gerçekler arasında büyük bağlantı vardır. Weber Nazizm sona erdiğinde ne yapacağı konusunda fikirlerini Neubauer'e anlatırken, dışarıdan olayları izleyen Remarque'nin gözlemleri okunur. Alman Demokratik Cumhuriyeti'nde stalinist nüfuz alanındaki eski Nazilerin, SS ve Gestapo mensuplarının, resmi görevlere getirilmelerine dikkat çeker.
''"Benim gibi biri için her zaman yapılacak bir şeyler vardır" yanıtını verdi kuru bir ifadeyle. "Yeniden yükseliriz başka isimler altında. Diyelim ki komünist olarak. Birkaç yıl içinde Nasyonal Sosyalist Parti ortadan kalkacak. Herhalde bir gün bir yerlerde polis örgütüne gireriz. Sahte belgelerle olsa da. O zaman orada çalışmaya devam ederim."''
1952 yılında bile Alman halkı tarafından şiddetli eleştirilere maruz kalmış bir kitaptı. Sadece Almanya'da küçük çoğunluğun sempatisini kazanmıştı. Buna rağmen Der Spiegel'in başını çektiği yazılar çıkıyordu: ''Katılmamış birinden katılmamışlar için toplama kampı betimlemesi. Damıtılmış klişeler, ancak yaşamışsa anlatabilecek bir yazar tarafından derlenmiş."''
Bundan sonraki romanlarında da aynı sorunları aynı üslupla dile getirmeye devam eden Remarque barıştan sonra Münih'te düzenlediği basın toplantısında roman için yapılan eleştirilere son noktayı ''Kız kardeşim Elfriede'yi Naziler politika suçlusu olarak astılar. Toplama kamplarında işlenen korkunç cinayetler üzerine geniş bir arşivim var. Görüyorum ki, Almanya'da bazı olayları ve durumları tenkif etmenin Almanya düşmanlığı demek olmadığını Almanlara anlatmak çok zor.'' sözleriyle koydu.
Atilla Ateş
Atilla Ateş (6 Temmuz 1937) Türk asker. Eski Türk Kara Kuvvetleri Komutanı.
1955 yılında Işıklar Askerî Lisesinden, 1957 yılında topçu asteğmen rütbesi ile Kara Harp Okulundan mezun oldu. 1959 yılında Topçu Okulunu bitirdi. muhtelif topçu birliklerinde batarya takım ve batarya komutanlığı yaptı. 1969 yılında Kara Harp Akademisini bitirerek kurmay oldu. 1982 yılına kadar çeşitli birlik ve karargâhlarda, birlik komutanlığı ve karargâh subaylığı ile Bonn kara ataşe muavinliği görevlerinde bulundu.
1982 yılında tuğgeneral, 1986 yılında tümgeneral, 1990 yılında korgeneral, 1994 yılında orgeneral rütbesine terfi etti. Tuğgeneral rütbesi ile Bonn Silahlı Kuvvetler Ataşeliği ve 3. Zırhlı Tugay Komutanlığı, Tümgeneral rütbesi ile 2. Piyade Tümen Komutanlığı ve Kara Kuvvetleri Lojistik Başkanlığı, Korgeneral rütbesi ile 4. Kolordu Komutanlığı, Kara Kuvvetleri Lojistik Komutanlığı ve Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanlığı görevlerinde bulundu. Orgeneral rütbesinde Harp Akademileri Komutanlığı, 3. Ordu Komutanlığı ve 1. Ordu Komutanlığı yaptı. 27 Ağustos 1998 tarihinde atandığı Kara Kuvvetleri Komutanlığı görevinden, 30 Ağustos 2000 tarihinde kadrosuzluk nedeniyle emekli oldu.
PKK karargâhının ve Abdullah Öcalan'ın Suriye topraklarından çıkarılması sürecini başlatan konuşmayı yaptı. Bu konuşmada Türkiye'nin sabrının taştığı ve PKK'nın bitirilmesi için Suriye'yle bir savaşın bile göze alındığını belirtti ve Suriye'yi açık şekilde tehdit etti. Bu konuşma sonrası Suriye ile Adana Mutabakatı imzalandı ve Suriye'deki PKK silahlı yapılanması Suriye yönetimi tarafından tasfiye edildi ve Öcalan kısa süre sonra Türkiye'ye getirildi.
Einhaus
Einhaus Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Herzogtum Lauenburg iline bağlı bölge. 2,53 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2006 itibarıyla yaklaşık 403 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Joachim Meinke tarafından yürütülmektedir.
Dış bağlantılar
lauenburgische- seen.de]
Bağlam
Bağlam, sözcüğü ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:
Mersin Saat Kulesi
Mersin Saat Kulesi, Mersin ilinin Akdeniz ilçesinde bulunan saat kulesi. 1853 yılında başlanıp 1898 yılında tamamlanan Mersin Katolik Kilisesinin bir birimi olan kule aynı zamanda çan kulesi olarak da işlev görmektedir.
Özerli, Dörtyol
Özerli, Hatay ilinin Dörtyol ilçesine bağlı bir mahalle. O-53'te bulunan Özerli Viyadüğü, ismini buradan almaktadır.
Tarihçe
1940 yılı nüfus sayımında "Üzeivelli", 1945 yılı nüfus sayımında "Üzerli" adıyla Merkez bucağı içinde köy olarak dahil edilirken 1950 ve sonrasında "Şehir" nüfusu içinde mahalle olarak değerlendirmeye alınmıştır. Resmî Gazete kayıtlarında da bu durum gözlenebilir.
Coğrafya
Hatay il merkezine 90 km, Dörtyol ilçesine 2,6 km uzaklıktadır.
14. Goya Ödülleri
<div style="float: right; font-size: smaller; background-color:#EEDD82; padding: 12px; margin-left: 5em; margin-bottom: 2em; width: 180px" align="center">
14. Goya Ödülleri 29 Ocak 2000
En İyi Film: All About My Mother
14. Goya Ödülleri 29 Ocak 2000'de İspanya'nın Barselona kentinde yer alan L'Auditori'de dağıtıldı.
Todo sobre mi madre en iyi film ödülünü kazandı.
José Bosingwa
İlk yılları
José Bosingwa, Portekizli bir babayla, Kongolu bir annenin çocuğu olarak Zaire’de (günümüzde Kongo Demokratik Cumhuriyeti) doğmuştur. Bosingwa küçük yaşlarda ise babasıyla birlikte Portekiz'e göç etmiştir. Bosingwa futbola 1995 yılında Fornos de Algodres takımında başlamıştır ve burada yeteneklerini göstererek Boavista FC'ye transfer olmuştur.
FC Porto
2003 yılında ise FC Porto teknik direktörü Jose Mourinho'nun dikkatini çeken Bosingwa, FC Porto takımına transfer olmuştur. 2008 yılında Porto’da 4 futbolcu arkadaşıyla birlikte kendi kullandığı jeeple yaptıkları trafik kazası'nın Bosingwa'nın kariyerini değiştirdiği söylenmektedir. Islak yol koşullarında aşırı hız nedeniyle meydana gelen kazadan herkes sağ kurtulmuştur ama alt lig takımlarından Minhocas’ın oyuncusu Sandro Luis sol ayağını şanssız bir şekilde kaybetmiştir. Bu kazanın ardından Bosingwa'nın özellikle Jose Mourinho döneminde kariyerinin en önemli takımlarından biri olan Porto, Bosingwa'nın sözleşmesini askıya almıştır. Porto’ya 1 milyon euroya transfer olan Bosingwa, Porto forması ile ilk sezonunda UEFA Şampiyonlar Ligi’ni kaldıran Bosingwa, 4 sene üst üste lig şampiyonluğunun yanı sıra bir kupa, 3 de Portekiz Süper Kupası sevinci yaşadı. Bosingwa Porto kariyerinde 108 maça çıkmış ve 3 kez ağları havalandırmıştır.
Chelsea FC
FC Porto ile sözleşmesi askıya alınan fakat Portekiz millî takımının önemli elemanlarından biri olan Bosingwa, 2008 Avrupa Şampiyonası’nda gösterdiği performansın ardından Portekiz millî takımı Teknik Direktörü Felipe Scolari ve Deco ile birlikte Chelsea’ye transfer olmuştur. Mourinho'nun İngiliz ekibinden ayrılmasından bir yıl sonra 20.5 milyon euroya Chelsea'ye giden Bosingwa, İngiliz ekibinde dört sezonda 125 karşılaşmaya çıkıp, 3 gol attı ve 10 asist yaptı. 2009-10 sezonunda ise Ancelotti ile Premier League şampiyonluğu yaşadı. Portekizli oyuncu, 2 Şubat 2009 tarihinde Chelsea formasını giyerken saha içerisinde Liverpool’lu futbolcu Yossi Benayoun’a topla herhangi bir oynama girişimi olmadan akadan yaptığı sert müdahaleyle tekrar futbol gündemine oturdu. Bosingwa için talihsiz sakatlıklar dönemi ise 2009 yılında başladı. Bosingwa'nın iyileşmeye başladığı dönemde ise Bayern Münih Başkanı Karl Heinz Rummenigge 2009 yılının Haziran ayında Bosingwa ile sözleşme imzalamak için harekete geçti ancak bu atak Chelsea FC'nin oyuncuyu satmamak istemesi üzerine başarısızlıkla sonuçlandı. Dizindeki sakatlığın geçtiği zannedilsede dizinde sürekli sakatlıklar meydana gelen ve bir türlü iyileşemeyen Portekizli futbolcu ekim ayında yeniden sakatlanıyor ve sezonun geri kalan kısmını tamamlayamayarak ameliyat edildi. Bosingwa ameliyattan tam 1 yıl sonra 16 Ekim 2010 tarihinde Aston Villa maçıyla yeniden sahalara dönmüştür. Bosingwa Chelsea'de teknik direktörlüğe Portekiz'li André Villas-Boas'ın getirilmesiyle tekrar forma şansı bulmuş ve 27 Ağustos 2011'de ise 25 metre uzaklıktan topu Norwich City FC ağlarına yollayarak kariyerinde 3 yıl sonra gol sevinci yaşamıştır. Kadrosunda Didier Drogba, Raul Meireles, John Terry, Florent Malouda, David Luiz, Juan Mata ve Fernando Torres gibi yıldızları bulunduran ve sezonun ortasında teknik diretörlüğüne Roberto Di Matteo'nun getirildiği Chelsea FC UEFA Şampiyonlar Ligi'ni tarihinde ilk kez kazanırken, Bosingwa 11 karşılaşmada takımın sağ bek mevkiinde yer alarak bu kupada önemli katkıda bulundu. Bosingwa sözleşmesinin bitimiyle QPR'a gitti.
Queens Park Rangers FC
2012 yılında sözleşmesi sona eren Bosingwa,Chelsea FC'den ayrılmış ve Queens Park Rangers FC takımına transfer olmuştur.
Trabzonspor
2013 yılında Queens Park Rangers FC 'nin bir alt lige düşmesiyle serbest kaldı ve Trabzonspor 'a bedelsiz transfer oldu.
11 Kasım 2015 tarihinde uzun süredir alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle FIFA'ya başvurarak takımdan ayrılan Bosingwa'nın sözleşmesi feshedildi. Fakat 2016 senesinde kulüple bir yılı opsiyonlu olmak üzere 1.5 yıllığına yeniden anlaşma sağlamıştır.
Millî takım kariyeri
Portekiz millî takımının formasını ilk kez 2007 Mayıs ayında 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinde Belçika'ya karşı forma giydi.
8 Kasım 2011 tarihinde Bosingwa teknik direktör Paulo Bento tarafından kadro dışı bırakılması sonucunda millî takımı bıraktığını açıkladı. 14 Kasım 2014 tarihinde Ermenistan 'a karşı forma giyerek millî formaya geri döndü.
Henry Scott Tuke
Henry Scott Tuke (12 Haziran 1858, York - 13 Mart 1929), İngiliz ressam ve fotoğrafçıdır. Empresyonist bir tarzda sanatını icra etmiş Henry'nin en iyi yapıtları çıplak erkek ve gençleri çizdiği resimleri olarak bilinir.
Yaşam öyküsü
Londra da tamamladığı eğitiminin ardından ilk deneyimli yapıtlarını vermeye başlayan sanatçı Fransız ressam Jean-Paul Laurens ile çalışmıştır. Renk konusunda güçlü duyguları olan sanatçı tazeliği olan ve denizde çıplak bedene yansıya güneşin izlerinin olduğu figürleri başarı ile çizmiştir.
Konu
Henry Scott, pürüzsüzlük, parlak yüzey ve şık resim anlayışının ressamlar ve eleştirmenler tarafından tercih edildiği bir dönemde kaba, görünür fırça darbeleri ile yapılan resim anlayışından yanaydı. Ağırlık olarak kumsal ve üzerinde genç, erkek bireyleri konu edinen Tuke, önemli bir deniz sanatçısı olarak da kabul edilen Tuke'un 1914 yılında ele aldığı Four Masted Barque (Dört Direkli Barque) adlı yapıtı bunlardan biridir.
Kariyeri sırasında önemli bir itibar gören sanatçı resimlerinden yeterince para kazanmıştır.
Sarıpınar, Kangal
Sarıpınar, Sivas ilinin Kangal ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.