cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zauvijek volim te
"Zauvijek volim te" (Aşk tek gerçektir) Stefan Filipović tarafından seslendirilen ve 2008 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Karadağ'ı temsil eden şarkı. 20 Mayıs 2008 tarihinde birinci yarı-finalde yarışan şarkı elenerek finale kalamamıştır.
Mannesmann
Mannesmann AG merkezi Almanya'nın Düsseldorf kentinde olan bir bir Alman anonim şirketidir. Vodafone ve Salzgitter AG tarafından devralınmadan önce 2000 yılına kadar ünlü Alman borsası DAX bünyesinde hisse senetleri bulunuyordu.
Başlangıç dönemi
Almanya'nın en köklü kuruluşlarından biri olan Mannesmann sanayi şirketinin geçmişi 1856 yılına dayanır. Reinhard kardeşler ve Remscheidın tanınmış tüccarlarından Max Mannesmann bir araya gelerek bir anonim şirket kurarlar. 1885 yılında sanayi fabrikalarında kulanılmak üzere ilk delikli metal boruyu üretirler. Babasının ölümünden sonra firmanın hisse senetleri oğlu Arnold Mannesman'nın üzerine geçer ve adı A.MANNESMANN Maschinenfabrik GmbH olur. 1886 yılına kadar çeşitli tüccarların da aralarına katılmasıyla firma gelişerek Almanya çapında isim yapar.
Savaştan sonraki durumu
İkinci dünya savaşından sonra firma Mannesmann AG, Consolidation Bergbau AG ve Stahlindustrie ve Maschinenbau AG adını alan üç ayrı şirkete bölünerek varlığını sürdürür.
Telekomünikasyona el attılar
1990 yılında Mannesmann AG telekomünikasyon alanına da el atarak ürünler çıkarmaya başladı. Alman D2 hattını kurarak milyonlarca kişiye cep telefonu hattı açtılar. D2 cep telefon hattı daha sonra Avrupa çapında iş yapmaya başladı. 2000 yılında İngiliz telefon şirketi Vodafone tarafından devralındıklarında 23,27 Milyar € ciro ile 130.860 kadar çalışanları vardı.
Okçular, Alaplı
Okçular, Zonguldak ilinin Alaplı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 63 km, Alaplı ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır.
Çaykurspor
Tarihçe
1999-2000 sezonunda 3. Lig'e yükselen kulüp, tarihinde ilk kez profesyonel liglerde mücadele etmeye başladı. Ancak bir sezon sonra 3. Lig 2. Grup'ta 14. sırada yer alarak amatör kümeye düştü.
Initial D
Initial D, Shūichi Shigeno tarafından yazılan bir sokak yarışı manga serisidir. Seri, Temmuz 1995-2013 yılları arasında Kodansha'nın Weekly Young Magazine dergisinde yayınlandı. Seri, Japonya'da dağ geçitlerinde yapılan sokak yarışları dünyasına odaklanmaktadır ve özellikle drift yarış tarzına vurgu yapılmaktadır. Seriye, profesyonel otomobil yarışçısı ve drift kralı Keiichi Tsuchiya editoryal denetim ile yardımcı olmuştur. Hikâyesi, Gunma, daha spesifik olarak Kanto bölgesindeki çeşitli dağlarda ve çevresindeki şehir ve kasabalarda geçmektedir. Her ne kadar bazı yerlerin isimleri kurgusal olsa da, tüm konumları Japonya'daki gerçek konumlarına dayanmaktadır.
Initial D, aynı zamanda birkaç anime televizyon serisi, OVA serisi, canlı çekim film, anime filmi ile video oyununa da uyarlanmıştır. Nisan 2021 tarihi itibarı ile dolaşımda 55 milyondan fazla kopyası bulunmaktaydı ve bu da onu tarihin en çok satan manga serilerinden biri haline getirdi.
Konusu
Takumi Fujiwara, yerel bir tofu dükkânının sahibinin saf ve durgun karakterli oğludur. 12 yaşından itibaren her gece babasının eski Trueno AE86 model arabası ile tofu teslimatlarını götüren Takumi, arabayı çok iyi kullanmakta olduğunun henüz farkında değildir. Bölgenin amatör yarış takımı üyeleri olan arkadaşları sayesinde arabalar, yollar ve yarışlar hakkında daha çok şey öğrenir. Takumi'nin yarışçılık macerası, bir gece bölgenin en iyi amatör yarış takımlarından biri olan Akagi Red Suns'ın en iyi ikinci yarışçısını şaşırtıcı bir şekilde yenmesi ile başlamaktadır.
Anime
Avex, animeleri Stage adı verilen çeşitli aşamalar halinde yayımladı. Seride bir göze çarpan özellik ise yarış sahnelerinde arka plan müziği olarak Eurobeat müziği kullanılmasıdır.
Tricinsiyet
Tricinsiyete sahip bir kişi; ruh haline ya da durumuna bağlı olarak, bir cinsiyetten başka bir cinsiyete kayabilecek davranış sergileyebilir. Cinsiyet değişkenliğine sahip bir kişi aynı anda bir ya da daha fazla cinsiyeti bir arada yaşayabilir. Ama her durumda tricinsiyet insanların cinsel yönelimleri aynı kalır, cinsel yönelimleri ve cinsiyetleri bağımsız nöral mekanizmaları ile ilişkilidir. Çoğu kez toplumsal cinsiyet ile biyolojik cinsiyeti, toplum önünde ayırt etmek zordur. Diamond, Milton ve Dick Swaab tarafından yapılan araştırmalarda örneklerde görülen cinsiyete ilişkin davranışlar, düşünceler ve duygular ancak beyinde tanımlanabilir.
Pierre Sané
Pierre Sané UNESCO Sosyal ve İnsan Bilimler yardımcı yöneticisidir.
Ekim 1992'den Nisan 2001'e kadar Uluslararası Af Örgütü Genel Sekreterliğini yürütmüştür. 1992 yılında Ian Martin'den devraldığı görevi Irene Khan'a devretmiştir.
Saç nakli
Saç naklinde daha fazla tercih edilen başın arka kısmında bulunan (ensedeki) saç kökleridir. Erkeklerde ensedeki saç kökleri DHT (dihidro testosteron) hormonuna karşı duyarsız olduklarından daha az dökülürler. Vücudun diğer bölgelerinden alınan saç kökleri ise dökülmeme özelliğine sahip değildirler ve saç ekimi sonrasında tekrar dökülebilirler.
Ancak kadınlarda erkeklerdeki gibi dökülmeme özelliğine sahip bir alan bulunmamaktadır. Bu sebeple kadınlarda yapılacak saç ekiminin başarı şansı erkeklerden daha azdır.
Nakledilmiş saçlar da kalıtımsal (genetik) yapıdan etkileneceğinden zamanla döküleceği bilinmelidir. Son yıllarda saç nakline artan talep nedeniyle çok fazla reklamı yapılıp yaygınlaşmıştır ve rant kapısı olarak görülmektedir. Saç naklinde 1-4 saç hücresini barındıran saç köklerinin naklinin doktorlar tarafından yapılması gerekmektedir.
Bugün, 1-4 hücre içeren doğal saç köklerinin ileri tekniklerle alınıp grup olarak transfer edilmesine "foliküler ünite nakli" (FUT) denilmektedir. Saç kaybı/kellik problemi olan kişiler tarafından son zamanlarda foliküler ünite ekstraksiyonu (FUE) yöntemi hızla artan şekilde tercih edilmektedir.
D 160
, Türkiye'nin kuzeybatısında bulunan bir devlet yoludur.
Saç nakli
Tarihçe
Modern çağın ilk saç nakli haberi, 1950'lerde New York'ta dermatolog Orentreich'in erkek denekler üzerinde saç nakli yapmaya başlaması ile duyuldu. Öncesinde saçın nakil yapılması durumunda orijinali gibi gelişemeyeceği fikri yaygındı. Oysa Orentreich saçın geliştiğini ve kalıcı olduğunu denekler üzerinde gösterdi.
Yirmi yıl boyunca cerrahlar saç aşılama konusunda çalıştı ancak bunların çok başarılı olduğu söylenemezdi. 1980'lerde Brezilyalı Uebel saç naklini küçük çaplı da olsa kullanmaya başladı ve yöntem duyulmaya başladı. Esas popüler olması ise ABD'den Rassman'ın mikro cerrahi yöntemiyle bir seferde binlerce saç kökü nakli yapması ile başlamıştır.
D 160
4 ayrı bölüm ve 6 kısımdan oluşan yolun toplam uzunluğu 218 km'dir.
Saç nakli
Tarihçe
1980'lerin sonunda Limmer, üç boyutlu mikroskop ile kafa derisini incelemiştir.
D 160
2023 verilerine göre yolun Bursa-Bilecik arası (65 km.) bölünmüş yoldur.
Saç nakli
Tarihçe
İlk olarak 1988 yılında Japonya’da, Masumi Inaba tarafından tanıtılan 1mm’lik punçlarla yavaş yavaş tıp dünyasında kendine yer bulmaya başlayan FUE yöntemi, 2002 yılında William R. Rassman ve Robert M. Bernstein sayesinde tıbbi literatüründeki yerini almıştır. 2007 yılında ise Dr. Miquen G. Canales and Dr. David Berman tarafından robotik fue saç ekim yöntemi geliştirilmeye başlamıştır. Robotik saç ekiminin temelini FUE saç ekimi yöntemi oluşturur.
D 160
Yolun, Göynük-Mudurnu arasındaki kısmında Hacıayaz Geçidi (1.080 m.) vardır.
Saç nakli
Yan etkiler (komplikasyonlar)
Saç ekimi operasyonlarından sonra karşılaşılan komplikasyonların başlıcaları aşağıda sıralanmıştır:
D 160
== Yol Tablosu (2022 değerleri)  ==
Saç nakli
Yan etkiler (komplikasyonlar)
Yukarıda başlıcaları sıralanan kompikasyonların görülme riskini en aza indirmek için mutlaka işin ehli kişilerle çalışılmalıdır.
Saç ekimi yöntemleri
Saç ekimi köklerin alınması ve alınan köklerin nakledilmesi olmak üzere 2 aşamada gerçekleşen bir işlemdir.
Saç köklerinin alınması
1. FUE: saç köklerinin başın arka tarafında iki kulak arasındaki donör bölgeden tek tek alınmasıdır. Donör bölgeden saç alınmadan önce acıyı hissetmemek için bölgeye lokal anestezi uygulanır. Donör bölgeden toplanan greftler (saç kökleri) ekim yapılacak bölgeye tek tek implant edilir. Fue saç ekimi günümüzde ilk tanımlandığı zamana göre çok değişmiştir. Bugün mikromotor ile yapılan p-FUE ilk tanımlanan tekniğin yerini almıştır. Artık çok nadiren FUE tekniği uygun vakalarda punch dediğimiz biopsi iğneleri ile yapılmaktadır. Manuel punch FUE operasyonlarında ince uçlu bu iğneler ile greftler tek tek alınmaktaydı. Mikromotor FUE de ise işlem daha hızlı gerçekleşmektedir. Günümüzde halen daha manuel punch ile alım yapan saç ekim merkezleri vardır. dolayısıyla teknik hatalı ya da yanlış değil sadece daha fazla vakit alan bir tekniktir. Operasyon süresi uzamaktadır.
2. FUT: enseden güvenli bölgeden bir bant halinde saç şeridi çıkarılarak mikroskop altında köklere ayrıştırılması olayıdır. 1930'lu yıllarda ilk kez kullanılmıştır. Saçların alındığı bölgede 5–10 cm'lik genişlikte şerit şeklinde bir cerrahi iz kalabilmektedir. Şerit yöntemi olarak da bilinen FUT yöntemi neredeyse hiç tercih edilmez.
FUE saç ekimi tekniğinde mikromotor kullanımı sonucunda bugün kök transseksiyonu oranları %1'lere kadar düşmüş olup, artık altın standart olmak üzeredir. Dünyada kullanımı giderek yaygınlaşmakla birlikte teknik beceri gerektirir. Başarı oranının ve donör bölgeden alınan saç köklerin güçlü olması sebebiyle, ekim işleminden sonra saçlarınız dökülmez.
DHI Saç Ekimi Yöntemi
FUE tekniğinden farklı olarak, bir saç ekimi yöntemi olan DHI saç ekimi yöntemi karşımıza çıkmaktadır. DHI saç ekimi yöntemi, hastadan teker teker toplanan saç köklerinin implanter kalemi yardımıyla ekim alanına yerleştirilme işlemidir. FUE saç ekimi yöntemi ile arasındaki en belirgin fark ise, DHI saç ekimi işleminin traşsız yapılabilmesidir. Normal saç ekim yöntemlerinde 2 adımda yapılabilen işlem, DHI ile tek adımda yapılabildiği için Doğrudan Saç Ekimi(Direct Hair Implantation) olarak da karşımıza çıkabilmektedir.
Kızılhasan, İspir
Kızılhasan, Erzurum ilinin İspir ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe
Mahalle, 1910 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.
1642 tarihli avarız defteri kayıtlarında İspir Kazası'nın Çermeli Nahiyesi'ne bağlı olarak gösterilen köyde yaşayan halk hakkında bilgi verilmezken, 2 tımarlı askeri görevli bulunmaktaydı. 1835 yılında erkek nüfusun belirlenmesi için yapılan sayımda 34 Müslüman nüfus bulunmaktaydı. 1896 yılında Ahmed Şakir Paşa' nın gerçekleştirdiği ıslahat çalışmaları çerçevesinde yaptırılan nüfus sayımında ise Norgah nahiyesine bağlı köyde 65 Müslüman erkek nüfusu tespit edilmiştir.
Coğrafya
Mahalle, Erzurum il merkezine 129 km, İspir ilçe merkezine 62 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in güneybatısında olup, numaralı Rize-Erzurum (Pazaryolu-Aziziye) devlet yoluna, Yunusköy, Değirmendere, Kırık ve Leylekköy mahalleleri üzerinden 17,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Uyanış (şarkı)
Şarkı, Uyanış albümü yayınlanmadan önce Işın Karaca'nın blog'unda sözleri "Yangın Yeminler" adıyla yayımlanmıştır. Şarkının sözlerinde Uyanış kelimesi geçmemektedir, şarkı albümün genel konseptini yansıttığı için bu ad seçilmiştir.
Video klip
Şarkıya Ocak 2010 tarihinde klip çekildi. Yönetmenliğini Sedat Doğan ve Cem Başeskioğlu, sanat yönetmeliğini Sedat Doğan, görüntü yönetmenliğini ise Gökhan Atılmış üstlenmiştir. Şarkının klibi ilk olarak TRT Müzik'te 3 Şubat 2010'da yayınlanan Enbeğenilen programında gösterilmiştir. 4 Şubat'ta Karaca'nın resmi Facebook sayfasında yayınlanmış, 5 Şubat'ta ise diğer televizyonlarda gösterilmeye başlanmıştır.
Yersinia pestis
Yersinia pestis, Enterobacteriaceae ailesine mensup bir Gram negatif bakteri türüdür. Veba hastılığının üç türüne de (bubonik, pnömonik, septisemik) yol açar. Y. pestis tarih boyunca birçok pandemilere (1347-1353 arasındaki Kara Ölüm gibi) sebep olmuştur. Yersinia cinsine mensup bakteriler, Gram negatif çubuk şekilli kokobasillerden oluşmuştur ve diğer Enterobacteriaceae cinslerinde olduğu gibi, seçmeli anaerobik bir metabolizmaya sahiptir. Keme piresi tarafından taşınır. Organizma izole halde hareketliyken (motil), memeli konağa geçtiğinde hareketsiz (non-motil) hale geçmektedir.
Tarihçe
Y. pestis, 1894 yılında Pasteur Enstitüsü'nden bakteriyolog Alexandre Yersin tarafından, Hong Kong'daki bir veba epidemisi sırasında keşfedilmiştir. Yersin, Pasteur düşünce okulunun bir üyesiydi. Aynı dönemlerde Koch metodolojisini kullanan Japon bakteriyolog Şibasaburo Kitasato da epidemiye neden olan ajanı aramaktaydı. Fakat veba ile Yersinia pestis arasındaki ilişkiyi kuran ve bulan Yersin'dir. Bakteri orijinal olarak Pasteurella pestis olarak adlandırılmış, ismi 1967'de Yersinia pestis olarak değiştirilmiştir.
Bulaşması
Y. pestis insanlara pireler aracılığıyla bulaşır. Vektörün ısırığıyla, hastalık yapmaya yetecek miktarda bakteri geçişi olabilir. İnsanlarda ve özellikle fare ve sincap olmak üzere kemirgenlerde hastalık yapar.
Patojenliği ve insanda bağışıklık
Y. pestis'in patojenitesi fagosite edilmesini engelleyen iki farklı antijene bağlıdır: Hastalığın oluşması için mutlaka bulunması gereken faktörler olan F1 ve V (ya da LcrV) antijenleri bakteri tarafından 37°C sıcaklıkta üretilirler. Y.pestis kanda bulunan  monositlerin içinde yaşayabilir ve antijenlerini üretebilir. Ancak nötrofillerin içinde yaşayamaz. Doğal ya da edinilmiş bağışıklık antijenlerine karşı üretilen opsonize edici  antikorlar yoluyladır.
Hastalık bulaşma riski yüksek yerlerdeki yetişkinler için formaldehitle öldürülmüş bakterileri içeren bir aşı mevcuttur. Ancak sınırlı etkisi ve ileri derecedeki yangısal yanıtlar sebebiyle tercih edilmez. Antijenlere bağlı olarak genetik teknoloji yöntemleriyle üretilecek bir aşı için çalışmalar sürmekte ve umut vadetmektedir.
Genomu
Amerika Birleşik Devletleri'nde bir klinikte elde edilmiş örnekte bulunan CO92 suşunun genomu yakın zamanda çözülmüştür. Kromozomu 4.653.728 baz çifti uzunluktadır. Kuzenleri Y. pseudotuberculosis ve Y. enterocolitica gibi Y.pestis de pCD1 plazmidine sahiptir. Y. pestis'de buna ilave olarak pPCP1 ve pMT1 plazmidleri de vardır. Bu plazmidler bir araya geldiklerinde HPI denen bir patojenlik adası oluştururlar. Bu özel gen durumu Y. pestis'in meşhur bulaşıcılığını sağlayan proteinleri kodlamaktadır. Bu faktörler, pek çok fonksiyonun yanında bakterinin konağa bağlanmasını, içsel proteinlerini konağa aktarmasını, bakterinin konağı istila etmesini ve eritrositlerden almasını sağlarlar. Y. pestis'in Y. pseudotuberculosis'den geliştiği düşünülmektedir. İki türün arasında sadece bazı plazmid farkları vardır.
Duyarlıkları
Y. pestis birkaç antibiyotiğe, özellikle de streptomisin ve kloramfenikol'e ileri derecede duyarlıdır. Tetrasiklinler de bazen sinerjistik çalıştıkları streptomisinle beraber verilebilir. Ancak bu antibiyotiklerden birine, hatta ikisine birden dirençli suşlar da izole edilmiştir.
Selçuk Üniversitesi Alaeddin Keykubat Kampüsü
Selçuk Üniversitesi Alaeddin Keykubat Kampüsü, Konya'nın Selçuklu ilçesinde yer alan, Selçuk Üniversitesi'nin merkez kampüsüdür. Meram Tıp Fakültesi, İlahiyat Fakültesi ve Eğitim Fakültesi dışındaki tüm fakülteler bu kampüste yer alır.
Lygia Fagundes Telles
Telles'in ilk öykü kitabı, 1944 yılında basılan Praia Viva (Yaşayan Kumsal) adlı eseriydi. 1949 yılında Afonso Arinos Ödülü'nü O Cacto Vermelho (Kızıl Kaktüs) adlı öykü kitabıyla kazandı. Ciranda de Pedra (1954), Verão no Aquário (1963), Antes do Baile Verde (1970), Seminário dos Ratos (1977) ve As Horas Nuas (1989) kitaplarıyla başarı kazandı. Antes do Baile Verde adlı kitabıyla 1969 yılında Cannes, Fransa'da En İyi Yabancı Kadın Yazar Ödülü'nü kazandı.
Alkazar Stadyumu
Alkazar Stadyumu, Yunanistan'ın Larisa kentinde yer alan çok amaçlı bir stadyumdur. Genel olarak futbol maçları için kullanılan stadyum, aynı zamanda AEL takımına da ev sahipliği yapmaktadır. Toplam 13108 oturma yerine sahip olan stadyum, 1965 yılında inşa edilmiştir. 2009 yılında AEL Arena ile değiştirilmesi planlanmaktadır.
Lygia Fagundes Telles
As Meninas (Fotoğraftaki Kız) adlı romanı 1970'lerin başında Brezilya'da askeri diktatörlüğün baskısı altındaki üç genç kadının yaşamını anlatır. Yazar, 2005 yılında Portekizce edebiyat ödülü Camões Ödülü'nü kazandı. Brezilya Edebiyat Akademisi (Academia Brasileira de Letras) üyesidir.
Sulama
Sulama, bitkilerin ihtiyaç duyduğu ancak doğal yağışlarla karşılanamayan suyun yapay olarak getirilmesi işlemidir.
Başka bir tanımla, sulama, "kontrollü miktarlarda suyun bitkilere gerekli aralıklarla uygulanmasıdır". Sulama tarımsal ekinlerin yetiştirilmesine, arazilerin korunmasına ve kurak iklimlerde ve ortalamanın altında yağış olduğu zamanlarda yeniden bitkilendirmeye yardımcı olur. Sulamanın ayrıca dona karşı koruma, tahıl tarlalarındaki yabani otların büyümesini baskılaması ve toprak konsolidasyonu önleme dahil olmak üzere mahsul üretiminde başka kullanımları da vardır. Buna karşılık, yalnızca doğrudan yağışa dayanan tarım, yağmurla beslenen veya kuru tarım olarak adlandırılır.
Sulama sistemleri aynı zamanda çiftlik hayvanlarının serinletilmesi, toz bastırma, lağımın bertarafı ve madencilik atıklarının imhası için de kullanılır. Sulama, genellikle yüzey ve yeraltı suyunun belirli bir bölgeden uzaklaştırılması olan drenaj ile birlikte incelenir. Sulama, 5000 yılı aşkın bir süredir tarımın merkezi bir özelliğidir ve birçok kültürün ürünüdür. Tarihsel olarak, Asya'dan Güneybatı Amerika Birleşik Devletleri'ne kadar dünya genelinde ekonomiler ve toplumlar için temel oluşturmuştur.
Tarih
Arkeolojik araştırmalar, yağmura dayalı tarımda mahsulleri desteklemek için yeterli doğal yağış bulunmayan alanlarda sulama yapıldığına dair kanıtlar buldu. Teknolojinin bilinen en eski kullanımı, bugünkü İran'ın güneybatısındaki Kuzistan'da M.Ö. altıncı bin yıla kadar uzanır.
Sulama İndus Vadisi Uygarlığı'nin alüvyal ovalarında suyun manipülasyon aracı olarak kullanılmıştı, uygulamasının M.Ö. 4500 civarında başlamış olduğu ve tarımsal yerleşimlerinin büyüklüğünü ve verimini büyük ölçüde arttırdığı tahmin edilmektedir. İndus Vadisi Uygarlığı, M.Ö 3000 tarihine uzanan Girnar 'daki yapay rezervuarlar ve M.Ö. 2600'den kalan kanal sulama sistemi dahil olmak üzere karmaşık sulama ve su depolama sistemleri geliştirdi. Sulama amacıyla kullanılan geniş bir kanal ağıyla büyük ölçekli tarım uygulandı.
Mezopotamya ovasında çiftçiler M.Ö en az üçüncü binyıldan beri sulama kullandılar. Çok yıllık sulama geliştirdiler, tarlada oluşturdukları küçük kanallar matrisi ile büyüme mevsimi boyunca bitkileri düzenli olarak suladılar. Eski Mısırlılar, Nil'in taşmasınını kullanarak, bentlerle çevrili toprak alanlarını su altında bırakmak için “havza sulama” uyguladılar. Mühendisler su fazlasını akarsuya geri yönlendirene kadar, sel suyu, bereketli tortu çökene kadar kalırdı. Firavun III. Amenemhat'ün, on ikinci hanedanlık'ta, (yaklaşık 1800 M.Ö.) Feyyum Vahası'nın doğal gölünü kurak mevsimlerde kullanılmak üzere fazla su depolamak için bir rezervuar olarak kullandığına ilişkin kanıtlar mevcut. Göl, her yıl Nil 'in taşması ile genişlerdi. Eski Nübyeliler, sakia denilen su çarkı benzeri bir alet kullanarak bir sulama şekli geliştirdiler. Sulama, Nübye'de M.Ö. üçüncü ve ikinci bin yıllar arasında bir tarihte başlamıştır. Şimdi Sudan'ın olduğu yerde Nil Nehri ve diğer nehirlerden akacak sel sularına bağlıydı.
Sahra altı Afrika'da sulama, M.Ö. birinci veya ikinci bin yıllarına kadar Nijer Bölgesi bölgesi kültürlerine ve medeniyetlerine ulaştı ve yağışlı sezon taşkınları ve su hasadına dayanıyordu.
Kolomb öncesi Amerika'da, Suriye, Hindistan ve Çin'in erken dönemlerinde, “teras sulama” ile ilgili kanıtlar ortaya çıkmaktadır. Peru'daki And Dağları'nın Zana Vadisi'nde, arkeologlar, radyoakbon ölçümüne göre M.Ö. 4. bin yılına, M.Ö. 3. bin yılına ve M.S. 9. yüzyılına ait üç sulama kanalı kalıntısı tespit etmişlerdir. Bu kanallar Yeni Dünya 'da sulamaya dair ilk kaydı teşkil eder. Dördüncü binyıl kanalının altında M.Ö. 5. binyıl'dan kalma olasılığı olan bir kanalın izleri bulundu.
Yaklaşık M.Ö. 300 yıllarında Kral Pandukabhaya dönemine dayanan ve takip eden bin yıl boyunca sürekli gelişmiş olan en eski Sri Lanka sulama sistemi, antik dünyanın en karmaşık sulama sistemlerinden biriydi. Yeraltı kanallarına ek olarak, Sinhalalar, su depolamak için tamamen yapay rezervuarlar yapan ilk insanlardır. Bu rezervuarlar ve kanal sistemleri daha çok yetiştirmek için çok su gereken Çeltik tarlalarını sulamak için kullanılırdı. Bu sulama sistemlerinin çoğu, ileri ve hassas mühendislik nedeniyle Anuradhapura ve Polonnaruwa 'da bugüne kadar hala zarar görmemiş durumda varlığını korumaktadır. Kral Parakrama Bahu döneminde (M.S. 1153–1186), sistem kapsamlı bir şekilde restore edilmiş ve genişletilmiştir.
Çin
Çin'in bilinen en eski hidrolik mühendisleri, her ikisi de büyük sulama projeleri üzerinde çalışmış olan İlkbahar ve Sonbahar Dönemindeki Sunshu Ao (M.Ö. 6'ıncı yüzyıl) ve Savaşan Devletlerin dönemindeki Ximen Bao'ydu (M.Ö. 5'inci yüzyıl). Eski Çin'in Qin eyaletine ait Siçuan bölgesinde, geniş bir tarım alanını sulamak için M.Ö. 256 yılında inşa edilen, Çinli hidrolojist ve sulama mühendisi Li Bingin'in tasarladığı Dujiangyan Sulama Sistemi bugün hala işler durumdadır. M.S. 2. yüzyıla gelindiğinde Han Hanedanlığı döneminde Çin, suyu daha düşük bir seviyeden daha yüksek bir seviyeye yükselten su çarkı kullandı. Bunlar manuel ayak pedalı, hidrolik su çarkları veya öküzler tarafından çekilen dönen mekanik tekerlekler gücüyle hareket ediyordu. Bu su, kentsel yerleşim bölgeleri ve saray bahçeleri gibi bayındırlık hizmetleri için ama daha çok tarım arazisi kanalları ve tarlalar için kullanılmıştır.
Kore
Joseon Hanedanlığı'nın Koreli bir mühendisi olan Jang Yeong-sil, Kral Sejong'un aktif yönetiminde, 1441'de dünyanın ilk yağmur ölçeri olan uryanggye'yi (Korece:우량계) icat etti. Tarımsal uygulamalar için yağmuru ölçmek ve toplamak için ülke çapında bir sistemin bir parçası olarak sulama tanklarına kuruldu. Bu araçla, planlamacılar ve çiftçiler ankette toplanan bilgileri daha iyi kullanabiliyorlardı.
Kuzey Amerika
ABD'nin şu anki alanında bilinen en eski tarımsal sulama kanalı sistemi M.Ö. 1200 ve M.Ö. 800 yıllarına dayanmaktadır ve 2009 yılında Arizona, Marana'da keşfedilmiştir. Sulama kanalı sistemi Hohokam kültürünün iki bin yıl öncesine ve tanımlanamayan bir kültüre aittir. Kuzey Amerika'da Hohokam, ekinlerini sulamak için sulama kanalları kullanan bilinen tek kültürdü ve sulama sistemleri, M.S. 1300 yılına kadar Güneybatı'da en geniş popülasyona su sağladı. Hohokam çeşitli tarım arayışlarında bentler ile birleştirilmiş basit kanallardan oluşan bir karışım oluşturdu. 7. ve 14. yüzyıllar arasında, eski Yakın Doğu, Mısır ve Çin'de kullanılanların karmaşıklığına rakip olan aşağı Salt ve orta Gila Nehirleri boyunca geniş sulama ağları inşa ve muhafaza ettiler. Bunlar, ileri mühendislik teknolojilerinin yararı olmadan nispeten basit kazı araçları kullanılarak inşa edildi ve erozyon ve siltasyonu dengeleyecek şekilde mil başına birkaç ayak eğim elde edildi. Hohokam, yabani bitki çeşitlerini toplamanın yanı sıra, pamuk, tütün, mısır, fasulye ve kabak çeşitlerini de yetiştirmiştir. Hohokam Kronolojisinin sonlarında, temel olarak gıda ve lif olarak agave yetiştirmek için yaygın kuru tarım sistemlerini kullandılar. Zorlu çöl şartlarında ve kurak iklimde hayati önem taşıyan ve kanal sulamaya dayanan tarımsal stratejilere güvenmeleri, kırsal nüfusun istikrarlı kent merkezlerinde toplanmasının temelini oluşturmuştur.
Onurlu, Alaplı
Onurlu, Zonguldak ilinin Alaplı ilçesine bağlı bir köydür.
Sulama
Günümüz Uyarlaması
2000 yılında toplam verimli arazi dünya çapında 2.788.000 km²'dir (689 milyon dönüm) ve sulama altyapısı ile donatılmıştır. Bu alanın yaklaşık % 68'i Asya'da, % 17'si Amerika'da, % 9'u Avrupa'da, % 5'i Afrika'da ve % 1'i Okyanusya'dadır. Yüksek sulama yoğunluğuna sahip en geniş bitişik alanlar şunlardır:
Daha küçük sulama alanları, dünyanın hemen hemen tüm nüfus youğunluğu olan bölgelerine yayılmıştır.
Onurlu, Alaplı
Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 64 km, Alaplı ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.
Sulama
Günümüz Uyarlaması
2012 yılına kadar, sulanan arazinin tahmini alanı, neredeyse Hindistan'ın büyüklüğü olan toplam 3.242.917 km²'ye (801 milyon dönüm) yükselmiştir.
Sulama türleri
Birkaç sulama yöntemi vardır. Suyun bitkilere nasıl tedarik edildiğine göre değişir. Amaç, suyu bitkilere mümkün olduğunca eşit şekilde uygulamaktır, böylece her bir bitki ne çok fazla ne de çok az olacak şekilde ihtiyaç duyduğu su miktarını elde eder.
Yüzey Sulama
Yüzeysel sulama en eski sulama şeklidir ve binlerce yıldır kullanılmaktadır. Yüzey sulama sistemlerinde su, ıslatmak ve toprağa sızmak için tarım alanlarının yüzeyinde hareket eder. Yüzey sulama karık, sınır şeridi veya havza sulama olarak alt gruplara ayrılabilir. Sıklıkla taşma sulama veya salma sulama olarak adlandırılır çünkü işlenen araziyi tamamen su kaplaması veya buna yakın bir durumla sonuçlanabilir. Tarihsel olarak, bu tarımsal alanların sulanmasında en yaygın yöntem olmuştur ve halen dünyanın birçok yerinde kullanılmaktadır.
Sulama kaynağından gelen su seviyelerinin izin verdiği yerlerde, seviyeler genellikle toprakla hendekler vasıtasıyla kontrol edilir. Bu, yöntemin her bir ayrı alanda taşırma sulama uygulamak veya su seviyesini kontrol etmek için kullanıldığı teraslanmış pirinç tarlalarında görülür. Bazı durumlarda su, insan veya hayvan gücü ile toprağın seviyesine pompalanır veya yükseltilir. Yüzey sulamanın su uygulama etkinliği tipik olarak diğer sulama şekillerinden daha düşüktür. Yüzeysel sulama, bazı alanlarda, örneğin Phoenix, Arizona ve çevresindeki arazileri sulamak için bile kullanılır. Sulanan alan bir banket ile çevrilidir ve su yerel bir sulama bölgesi tarafından belirlenen bir programa göre verilir.
Mikro sulama
Mikro sulama, bazen lokalize sulama, düşük hacimli sulama veya damlama sulama, suyun düşük basınçta önceden belirlenmiş bir düzende olan borulardan oluşmuş bir ağ ile dağıtıldığı sistemdir ve her bitkinin kendisine veya hemen yanına küçük miktarlarla uygulanır. Ayrı ayrı damlatıcılar kullanan geleneksel damlama sulama, yeraltı damlama sulama (SDI), mikro sprey veya mikro yağmurlama sulama ve mini fıskiye sulamanın hepsi bu sulama yöntemleri kategorisine dahildir.
Damla sulama
Damlama sulama olarak da bilinen damla sulama (veya mikro sulama), adından da anlaşıldığı gibi işlev görür. Bu sistemde su tam köklerin bulunduğu yere düşer. Su bitkilerin kök bölgesine veya yakınlarına damla damla verilir. Bu yöntem en fazla su verimliliğinin olduğu sulama yöntemi olabilir ve eğer uygun şekilde yönetilirse buharlaşma ve kaçan su miktarı en aza indirilir. Doğru şekilde yönetildiğinde sulama alanı su verimliliği, tipik olarak yüzde 80 ila 90 arasındadır.
Modern tarımda, damla sulama buharlaşmayı daha da azaltacak şekilde sıklıkla plastik malç ile birleştirilir ve aynı zamanda gübre verme aracıdır. İşlem fertigasyon olarak bilinir.
Yağmurlama Sulama
Yağmurlama veya tepeden sulamada, su, alandaki bir veya daha fazla merkezi bölgeye borularla taşınır ve üstten yüksek basınçlı fıskiye veya tabancalarla dağıtılır. Kalıcı olarak monte edilmiş yükselticilerin üzerine monte edilmiş fıskiye, sprey veya tabancaları kullanan bir sisteme genellikle kalıcı sulama sistemi denir. Dönen daha yüksek basınçlı yağmurlamalara rotor denir ve bir bilye, dişli ya da darbe mekanizması vasıtasıyla tahrik edilir. Rotorlar tam veya kısmi bir dairede dönecek şekilde tasarlanabilir. Tabancalar, genel olarak 275 ila 900 kPa'lık çok yüksek basınçlarda ve 3 ila 76 L/sn'lik debilerde, genellikle 10 ila 50 mm aralığında meme çaplarına sahip olmaları farkları dışında rotorlar gibidir. Tabancalar sadece sulama için değil, aynı zamanda toz bastırma ve ağaç kesme gibi endüstriyel uygulamalar için de kullanılır.
Fıskiyeler ayrıca bir hortum ile su kaynağına bağlı hareketli platformlara da monte edilebilir. Otomatik hareket eden Gezici yağmurlama sistemi olarak bilinen tekerlekli ve hareketli sistemler, küçük çiftlikler, spor alanları, parklar, meralar ve gözetimsiz mezarlıklar gibi alanları sulayabilir. Bunların çoğu, çelik bir tambur üzerine sarılmış uzun bir polietilen boru kullanır. Tambur, sulama suyu veya küçük bir benzinli motor vasıtasıyla hareket eder. Hortum tamburun üzerine sarıldıkça, fıskiye alan boyunca çekilir. Fıskiye tambura geri döndüğünde, sistem kapanır. Bu tür bir sistem çoğunlukla bir "su makaralı" gezici sulama fıskiyesi olarak bilinir ve toz bastırma, sulama ve atık suların toprak uygulaması için yaygın olarak kullanılır.
Diğer sistemler, yağmurlama platformu bir kablo ile çekilirken arkadan sürüklenerek gelen yassı bir lastik hortum kullanır.
Merkezi Pivot
Merkezi pivot sulama, uzunluğu boyunca konumlandırılmış fıskiyeleri olan, tekerlekli kulelere monte edilen, makaslarla desteklenmiş birleştirilen boru parçalarını (genellikle galvanize çelik ya da alüminyum) kullanan bir fıskiye sulama şeklidir. Sistem dairesel bir şekilde hareket eder ve dairenin ortasındaki dönme noktasından gelen su ile beslenir. Bu sistemler dünyanın her yerinde bulunur ve kullanılır ve her türlü arazinin sulanmasına izin verir. Yeni sistemler resimde gösterildiği gibi damla yağmurlama başlıklarına sahiptir.
2017'den itibaren, çoğu merkezi pivot sistemlerinde, borunun tepesine takılı U-biçimli bir borudan sarkan, ekinin üstünden en fazla birkaç ayağa (en fazla) yerleştirilen yağmurlama başlıkları bulunan ve böylece buharlaşma kayıplarını sınırlayan düşürücüler vardır. Düşürücüler ayrıca, suyu doğrudan ürünler arasına zemine bırakan çekme hortumları veya dağıtıcılarla da kullanılabilir. Ekinler genellikle merkez eksene uyması için dairesel biçimde ekilir. Bu tür bir sistem LEPA (Düşük Enerji Hassas Uygulama) olarak bilinir. Başlangıçta, merkez pivotların çoğu su gücü ile hareket ediyordu. Bunlar hidrolik sistemler (T-L Sulama) ve elektrik motorlu sistemler (Reinke, Valley, Zimmatic) ile değiştirildi. Birçok modern pivotta GPS cihazları bulunur.
====Yanal hareketle sulama ====
Orta noktasına kalıcı olarak tutturulmuş yaklaşık 1,5 m çapında "bir tekerleğe sahip boru serisi" ve uzunluğu boyunca fıskiyeler birleştirilmiştir. Bir ucundan büyük bir hortum kullanarak su verilir. Arazinin bir şeridine yeterli sulama uygulandıktan sonra, hortum çıkarılır, su sistemden boşaltılır ve düzenek elle ya da amaca yönelik bir mekanizma ile yuvarlanır, böylece fıskiyeler arazide farklı bir konuma getirilir. Hortum tekrar bağlanır. İşlem, tüm alan sulanacak şekilde tekrarlanır.
Bu sistemin montajı bir merkez pivottan daha ucuzdur, ancak çalışması çok daha fazla emek gerektirir - tarlada otomatik olarak hareket etmez: sabit bir şeritte su uygular, boşaltılmalı ve daha sonra yeni bir şeride götürülmelidir. Çoğu sistem 100 veya 130 mm (4 veya 5 inç) çapında alüminyum boru kullanır. Boru hem su taşıma aracı hem de tüm tekerlekleri döndürmek için bir dingil olarak iki amaca hizmet eder. Bir tahrik sistemi (çoğu zaman tekerlekli hattın ortasına yakın bulunur) kenetlenmiş boru bölümlerini tek bir aks olarak döndürerek tüm tekerlekli hattı hareket ettirir. Sistem yanlış hizalanmışsa, ayrı tekerlek konumlarının manuel olarak ayarlanması gerekebilir.
Çim yağmurlama sistemleri
Taşınabilir olan hortum ucunda yağmurlamanın aksine çim yağmurlama sistemi kalıcı olarak kurulur. Yağmurlama sistemleri konutlarda, ticari alanlarda, kiliselerde ve okullarda, halka açık parklarda ve mezarlıklarda ve golf sahalarında kurulmaktadır. Estetik bir manzara için önemli olduğundan, bu sulama sistemlerinin bileşenlerinin çoğu toprak altına gizlenmiştir. Tipik bir çim yağmurlama sistemi, su kaynağının kapasitesi ile sınırlandırılmış bir veya daha fazla bölgeden oluşacaktır. Her bölge, peyzajın belirlenmiş bir bölümünü kapsayacaktır. Arazi, genellikle mikroiklim, bitki materyali türü ve sulama ekipmanı tipine göre bölünecektir. Bir peyzaj sulama sistemi ayrıca damla sulama, dağıtıcılar veya fıskiyelerin yanı sıra diğer ekipmanın olduğu bölgeleri içerebilir.
Manuel sistemler hala kullanılsa da, çim yağmurlama sistemlerinin çoğu, bazen saat veya zamanlayıcı olarak adlandırılan sulama denetleyicisi kullanılarak otomatik olarak çalıştırılabilir. Çoğu otomatik sistem elektrikli selenoid valf kullanır. Her bölge, denetleyiciye bağlı olan bu vanalardan bir veya daha fazlasına sahiptir. Kontrolör valfa güç gönderdiğinde, valf açılır ve suyun o bölgedeki fıskiyelere akmasını sağlar.
Çim sulamada kullanılan, pop-up püskürtme başlıkları ve rotorlar olmak üzere iki ana tip fıskiye tipi vardır. Püskürtme başlıkları sabit bir püskürtme düzenine sahipken, rotorlar dönen bir veya daha fazla akışa sahiptir. Pop-up püskürtme başlıkları daha küçük alanları sulamak için kullanılırken, rotorlar daha büyük alanlar için kullanılır. Golf sahası rotorları bazen o kadar büyüktür ki, tek bir fıskiye bir valf ile birleştirilir ve 'valfli kafa' olarak adlandırılır. Bir çim alanda kullanıldığında, fıskiyeler, başın üst kısmı zemin yüzeyi ile aynı hizada olacak şekilde monte edilir. Sistem basınçlandırıldığında, kafa yerden dışarı çıkar ve vana kapanıp o bölgenin suyunu kesene kadar istenen alanı sular. Yandan geçen hatta basınç olmadığında, fıskiye kafası tekrar toprağa geri çekilecektir. Çiçek ekili yerlerde veya çalılık alanlarda, yağmurlama makineleri zemin yükselticilerine monte edilebilir veya bir çim alandaki gibi daha uzun boylu pop-up fıskiyeleri kullanılabilir ve kurulabilir.
Hortum ucu fıskiyeler
Birçok hortum ucu fıskiye modeli vardır. Birçoğu daha büyük tarımsal ve peyzaj fıskiyelerinin bahçe hortumu ile çalışabilecek boyutlarda daha küçük versiyonlarıdır. Bazılarında geçici olarak toprağa saplanmalarına izin veren kazık tipi bir taban bulunurken, diğerleri hortuma takılıyken de sürüklenebilmeleri için tasarlanmış kızak tipi tabana sahiptir.
Alttansulama
Alttansulama uzun yıllardır tarla bitkilerinde yüksek su tablası bulunan alanlarda kullanılmaktadır. toprağın, bitkilerin kök bölgesinin altından nemlenmesini sağlamak için su tablasını yapay olarak yükseltme yöntemidir. Genellikle bu sistemler ovalarda veya nehir vadilerinde bulunan çayırlarda bulunur ve drenaj altyapısı ile birleştirilir. Pompa istasyonları, kanallar, savaklar ve kapılardan oluşabilen sistem, bu hendek ağındaki su seviyesini arttırmasına veya azaltmasına imkân verir ve böylece su tablasını kontrol etmesini sağlar.
Alttansulama, genellikle saksı bitkileri için ticari sera üretiminde de kullanılır. Su, aşağıdan verilir, yukarı doğru emilir ve fazlalık geri dönüşüm için toplanır. Tipik olarak, bir su ve besin çözeltisi bir kabı doldurur ya da bir kanaldan 10-20 dakikalık kısa bir süre boyunca akar ve daha sonra tekrar kullanılmak üzere bir bekleme tankına geri pompalanır. Seralarda alttan sulama, oldukça karmaşık, pahalı ekipman ve yönetim gerektirir. Avantajları su ve besin tasarrufu ve azaltılmış sistem bakımı ve otomasyon sayesinde iş gücü tasarrufudur. Temelde ve pratikte yüzeyaltı havza sulamasına benzer.
Başka bir alttansulama tipi, alttansulamalı saksı olarak da bilinen kendi kendini sulayan kaptır. Bu, polyester ip gibi bir tür fitilleme malzemesine sahip bir rezervuar üzerinde duran bir saksıdan oluşur. Su fitilden kılcallık ile yukarı taşınır. Benzer bir teknik, fitil yatağıdır; Bu da kılcal hareket kullanır.
Yüzeyaltı tekstil sulama (SSTI)
Yüzey altı Tekstil Sulama (SSTI), çöl kumlarından ağır killere kadar tüm toprak dokularında alttan sulama için özel olarak tasarlanmış bir teknolojidir. Tipik bir yeraltı tekstil sulama sistemi geçirimsiz bir taban katmanına (genellikle polietilen veya polipropilen), bu taban boyunca uzanan bir damlatma hattına, damlatma hattının üstünde bir jeotekstil tabakasına ve son olarak da jeotekstilin üzerinde dar bir geçirimsiz katmana sahiptir (şemaya bakınız). Standart damla sulamadan farklı olarak, damlatma borusundaki damlatıcıların aralığı, jeotekstil, kumaş boyunca suyu damlatıcıdan 2 metreye kadar götürdüğü için kritik değildir. Geçirimsiz katman etkili bir şekilde yapay su tablası oluşturur.
Su Kaynakları
Sulama suyu yeraltı suyundan (kaynaklardan veya kuyulardan çıkarılan), yüzey suyundan (nehirlerden, göllerden veya rezervuarlardan çekilmiş) veya arıtılmış atık su, tuzu giderilmiş su, drenaj suyu veya sis toplanması gibi geleneksel olmayan kaynaklardan gelebilir. Yüzey suyu kullanan özel bir sulama şekli, sel suyu hasadı da denilen feyazan sulamasıdır. Bir sel durumunda, su bir baraj, kapak ve kanal ağı kullanılarak normalde kuru olan dere yataklarına yönlendirilir ve geniş alanlara yayılır. Toprakta depolanan nem bitkileri yetiştirmek için bundan sonra kullanılacaktır. Feyazan sulama alanları özellikle yarı kurak veya kurak, dağlık bölgelerde bulunur. Sel suyu hasadı kabul edilen sulama yöntemlerine ait olmakla birlikte, yağmur suyu hasadı genellikle bir sulama şekli olarak kabul edilmez. Yağmur suyu hasadı, çatılardan veya kullanılmayan alanlardan gelen suyun toplanması ve bunun biriktirilmesidir.
Küresel olarak üretilen atık suyun yaklaşık % 90'ı, özellikle düşük gelirli ülkelerde arıtılmadan kalmakta ve yaygın su kirliliğine neden olmaktadır. Artan oranda tarım, arıtılmamış atık suları sulama suyu kaynağı olarak kullanmaktadır. Şehirler taze ürünler için kazançlı pazarlar sağlar, bu nedenle çiftçiler için caziptirler. Ancak, tarım, sanayi ve belediye kullanımı ile giderek daha az su kaynağı için rekabet etmek zorunda kaldığından, çiftçilere genellikle kanalizasyon dahil kentsel atıklarla kirlenmiş suları doğrudan mahsullerini sulamak için kullanmaktan başka seçenek kalmaz. Özellikle insanlar bu kirli su ile sulanan çiğ sebzeleri yediğinde, patojen yüklü suyun kullanılmasından önemli sağlık tehlikeleri kaynaklanabilir. Uluslararası Su Yönetimi Enstitüsü, atık su ile sulama risklerini değerlendirmek ve azaltmak amacıyla Hindistan, Pakistan, Vietnam, Gana, Etiyopya, Meksika ve diğer ülkelerde çeşitli projelerde çalışmıştır. Çiftçilerin çeşitli risk azaltma davranışlarını benimsemeleri için teşvik edildikleri, atık su kullanımına 'çoklu engel' yaklaşımını savunuyorlar. Bunlar, patojenlerin güneş ışığında ölmesine izin vermek için hasattan birkaç gün önce sulamayı kesmek, çiğ olarak tüketilecek yaprakları kirletmeyecek şekilde dikkatlice sulamak, dezenfektanla sebzeleri temizlemek veya çiftçilikte kullanılan dışkı kaynaklı lağım tortusunun insan gübresi olarak kullanılmadan önce kurumasını sağlamayı içerir. Dünya Sağlık Örgütü güvenli su kullanımı için kılavuzlar geliştirmiştir.
Nemli havanın gece boyunca geçtiği ülkelerde, soğuk yüzeylerde yoğunlaşan su toplanabilir. Bu, Lanzarote'deki üzüm bağlarında, suyu yoğunlaştırmak için taşlar kullanılarak uygulanmaktadır. Sis toplayıcıları ayrıca kanvas veya folyodan da imal edilmiştir. Klima ünitelerindeki yoğuşma suyunun su kaynağı olarak kullanılması da, geniş kentsel alanlarda daha popüler hale gelmektedir.
Verim
Modern sulama yöntemleri, tüm tarlaya eşit miktarda su sağlamak için yeterince verimlidir, böylece her bir bitki ihtiyaç duyduğu su miktarına elde eder, ne çok fazla ne de çok az. Alandaki su kullanım etkinliği aşağıdaki gibi belirlenebilir:
1960'lara kadar ortak algı, suyun sonsuz bir kaynak olduğu idi. O zaman, gezegende, günümüzdeki insan sayısının yarısından daha azı vardı. İnsanlar bugünkü kadar zengin değildiler, daha az kalori tüketiyorlardı ve daha az et yiyorlardı, bu yüzden yiyeceklerini üretmek için daha az suya ihtiyaç duyuyorlardı. Şu anda nehirlerden aldığımız su hacminin üçte birine ihtiyaçları vardı. Bugün su kaynakları için rekabet çok daha yoğundur. Bunun nedeni şu anda gezegende yedi milyardan fazla insanın bulunması, üretimi aşırı su kullanımı gerektiren et ve sebze tüketiminin artması ve sanayi, kentleşme ve biyoyakıt ürünleri ile ilgili su için rekabetin artmasıdır. Küresel bir su krizinden kaçınmak için, çiftçiler, artan gıda talebini karşılamak üzere üretkenliği artırma yönünde çaba sarf ediyorlar ve sanayi ve şehirler suyu daha verimli kullanmak için yeni yollar buluyor.
Başarılı tarım, çiftçilerin suya yeterli erişime sahip olmasına bağlıdır. Bununla birlikte, su kıtlığı, dünyanın birçok yerinde tarım için zaten kritik bir kısıtlamadır. Tarım konusunda, Dünya Bankası gıda üretimini ve su yönetimini, giderek büyüyen bir tartışmayı teşvik eden daha küresel bir konu olarak hedeflemektedir. Fiziksel su kıtlığı, ekosistemlerin etkin bir şekilde çalışması için gerekenler de dahil tüm talepleri karşılayacak kadar su bulunmamasıdır. Kurak bölgeler sıklıkla fiziksel su kıtlığından muzdariptir. Aynı zamanda, suyun bol gibi göründüğü, ancak kaynakların aşırı kullanıldığı yerlerde de ortaya çıkar. Bu, genellikle sulama için, su ile ilgili altyapının aşırı derecede gelişmesi durumunda olabilir. Fiziksel su kıtlığı belirtileri çevresel bozulma ve azalan yeraltı suyunu içerir. Bu arada ekonomik kıtlık, su ile ilgili yatırım eksikliğinden veya su talebini karşılamak için yetersiz insan kapasitesinden kaynaklanır. Ekonomik su kıtlığı semptomları, insanların çoğunlukla evsel ve tarımsal kullanım için nehirlerden su almak zorunda kalmasıyla birlikte bir altyapı eksikliğini içerir. Günümüzde 2,8 milyar insan su kıtlığı olan yerlerde yaşıyor.
Teknik zorluklar
Sulama planları, olumsuz çevresel etkiyi en aza indirirken çok sayıda mühendislik ve ekonomik problemi çözmeyi içerir.
Toplum üzerindeki etkisi
2016'da yapılan bir araştırma, tarımı sulamaya bağımlı olan ülkelerin diğer ülkelere göre otokratik olma ihtimalinin yüksek olduğunu tespit etti. Çalışmanın yazarları etkinin tarihsel kökenleri olduğunu öne sürüyorlar: sulama, kurak alanlarda toprak elitlerinin suyu ve ekilebilir alanı tekelleştirmelerine izin verdi. Bu, seçkinlerin daha güçlü olmalarını ve demokratikleşmeye daha iyi karşı çıkmalarını sağladı.
Girikihaciyan
Girikihaciyan, Diyarbakır ili Ergani ilçesinin 20 km. güneydoğusunda yer alan bir höyüktür. Eski adı Ekinciyan olan Ekinciler Köyü'nün 1 km. doğusundaki höyük Gerikihaciyan adıyla da bilinir. Çapı 175-250 metre olan tepe 3 metre yüksekliktedir.
Kazılar
İstanbul Üniversitesi Prehistorya Kürsüsü ve Chicago Üniversitesi Doğu Bilimleri Enstitüsü ortak çalışmasında (Güneydoğu Anadolu Tarihöncesi Araştırmaları Karma Projesi) çerçevesinde 1963 yılında yapılan yüzey araştırmaları sırasında saptanmıştır. Kazı çalışmaları aynı yıl, proje üyelerinden P. J. Watson ve C. Redman başkanlığında başlatılmıştır. Bu çalışmaları 1970 yılında üç haftalık ikinci bir kazı çalışması izlemiştir.
Tabakalanma
Höyük kazılarında iki ana kültür evresi ortaya çıkarılmıştır. Alt ve üst yerleşme katları olarak adlandırılan bu kültür evreleri, Geç Halaf ve Halaf Sonrası'dır.
Buluntular
Halaf Sonrası Dönem, Halaf Dönemi'nde olan boyalı çanak çömlek gibi çok az buluntu vermektedir. Diğer buluntular arasında kilden yapıma sapan taşları (kaplardaki suyu ısıtmak için kullanılmış da olabilir), kil kaşık, mühür, insan ve hayvan heykelcikleri, ağırşaklar ve süzgeç parçalarıdır.
Halaf yontma taş endüstrisinde hammaddenin % 70'i çakmak taşı, kalanı obsidiyendir. Özellikle dilgi yapımında obsidiyen kullanılmıştır. Atık obsidiyen bulunmamasının bu malzemenin yerleşmeye, imal edilmiş olarak getirildiğini düşündürmektedir. İyi kaliteli olmayan çakmak taşı ise yerel kaynaklardan çıkarılmış taşlardır. Halaf Sonrası Dönem'de ise tümüyle çakmak taşı kullanılmıştır. Sürtme taş buluntular ise çoğu bazalttan öğütme taşları, havan ve havan elleri, topuzlar, yassı baltalar, taş kaplar, halkalar ve süs eşyası (boncuk) olarak bulunmuştur.
Halaf Dönemi'ne dayandırılan kemik aletler, olasılıkla deri işçiliğinde kullanılan kaburga ya da yassı kemiklerden, ucu yuvarlatılmış aletler ve çeşitli bızlerdir.
Bulunan üç gömüt sağlam, biri ise tahrip olmuş durumdadır. Gömütler, başları doğuya gelecek şekilde ve büzülmüş durumda gömülmüştür ve hiçbirinde gömüt hediyesi yoktur.
Buluntulara göre höyük sakinleri evcil türlerden koyun (Ovis aries), keçi (Capra hircus), sığır (Bos taurus), köpek (Canis lupus familiaris) ve domuz beslemiş, yabanıl türlerden ise yaban koyunu, keçi, kızıl geyik, yaban eşeği, kızıl tilki, tavşan avlamış, kaplumbağa yakalamıştır. Bunların yanında tatlısu kabukluları, kuşlar, kemirgenler, balık ve küçük etçilere ait kemikler de bulunmuştur. Bitkisel kalıntılarsa emmer buğdayının temel besin olduğunu göstermektedir. Emmer buğdayının yanı sıra arpa tarımı da yapılmıştır. Nohut ve mercimek, acı burçak gibi baklagiller de tarımı yapılan bitkilerdir. Sığırın varlığı, saban kullanıldığına bir işaret olarak kabul edilmektedir.
Değerlendirme
Girikihaciyan, MÖ 5. binyılda iskan edilmeye başlanan, 200-500 kişilik tarımcı küçük bir köy yerleşimi olarak görülmektedir. Halaf Kültürü etkisindeki bu yerleşimin, Halaf'tan ya da yakın bir bölgeden geldikleri ve 200-500 yıllık bir süre içinde iskan edildiği düşünülmektedir.
2011 UEFA Avrupa Ligi Finali
2011 UEFA Avrupa Ligi Finali 18 Mayıs 2011'de İrlanda'nın başkenti Dublin'deki Aviva Stadyumu'nda oynanacak ve 2010-11 UEFA Avrupa Ligi'nin şampiyonunu belirleyecek olan maç. UEFA kuralları stadlarda sponsor ismini izin vermediği için finalin oynanacağı stad resmi belgelerde Dublin Arena olarak geçecek.
Açısal ivme
Açısal İvme, açısal hızın birim zamandaki değişimidir. SI birim sistemindeki birimi: rad/s² (radyan bölü saniye kare) dir ve genellikle Yunan harfi alfa ({\alpha}\,) ile gösterilir.
2011 UEFA Avrupa Ligi Finali
Finalin oynanacağı şehir 29 Ocak 2009 tarihinde belirlendi. Final için Emirates Stadyumu ve Aviva Stadyumu olmak üzere iki aday belirlemişti. Ancak 2011 UEFA Şampiyonlar Ligi Finali'nin Londra'daki Wembley Stadyumu'nda oynanacağının açıklanmasının ardından bir yılda aynı ülkede iki final oynanamaz kuralı nedeniyle final için Aviva Stadyumu seçildi.
Açısal ivme
Matematiksel tanımı
Açısal ivme, açısal hızın zamana göre birinci, açısal yerdeğiştirmenin zamana göre ikinci türevi olarak tanımlanır.
Hareket denklemleri
İki boyutlu düzgün dairesel harekete Newton'ın ikinci kanunu aşağıdaki şekilde uygulanır.
2011 UEFA Avrupa Ligi Finali
Bu maçı kazanan 2010-11 UEFA Şampiyonlar Ligi Şampiyonu ile 2011 UEFA Süper Kupası finalinde karşılaşacak.
Formula-G
Formula-G ilk kez 30 Ağustos 2005 tarihinde 5.3 kilometre uzunluğundaki İstanbul Park pistinde yapılmış güneş arabaları yarışmasıdır. Pist 5.3 kilometre olmasına rağmen yarış için 4 kilometrelik kısım kullanılmıştır. 2007 yılındaki 3. yarış Ankara'da, 2008'deki 4. yarış ise İzmir'de gerçekleştirilmiştir. 2012 yılından itibaren yarışlar Kocaeli Körfez Yarış Pisti'nde yapılmaktadır.
Amaç
TÜBİTAK Formula G yarışları sayesinde Türkiye'de güneş enerjileri konusundaki endüstriyel uygulamaları teşvik edecek ve bu konudaki potansiyeli güçlendirecek bilgi ve tecrübe birikimine sahip genç mühendis ve temel bilimci bir kitle oluşturulması amaçlanmaktadır. Ayrıca toplumda alternatif enerjilerin gerekliliği ve mümkünlüğü konusunda farkındalık oluşmasına katkı sağlanması hedeflenmektedir.
Yarış
İlk yarış 2005 yılında İstanbul Park pistinde yapıldı. 2007 yılındaki yarış Ankara'da, 2008 yılındaki son yarış İzmir Pınarbaşı Pisti'nde gerçekleşti. Yarışlarda teknik nedenlerden dolayı yarışı bitiremeyen ekipler olabiliyor.
Pedro Oldoni
Pedro Oldoni (d. 6 Mayıs 1986; Pato Branco, Brezilya), forvet pozisyonunda oynayan Brezilyalı futbolcudur.