cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eva Hesse
Sergiler
Artforum’un Yaz 1979 sayısına göre, Eva Hesse retrospektifinin ayrı ayrı 3 kez tekrarı, Eva Hesse: Heykel başlığıyla kabul edildi. Bu sergiler 4 Mayıs - 17 Haziran 1979 tarihleri arasında Londra’daki Whitechapel Sanat Galerisi’nde; 30 Haziran-5 Ağustos 1979 tarihleri arasında Otterlo’da bulunan Rijks Müzesi Kroller Muller; ve 17 Ağustos - 23 Eylül tarihleri arasında Hannover’daki Kestner Geselleschaft’ta yer aldı. Sergide yer alan bir eser,Aught,dört çift kat lateks,polietilen ile yapılmıştı. Her biri 78x40 cm idi. Ağustos - Ekim 2009 tarihleri arasında Edingburh Fruitmarket Galerisi’nde bir Hesse sergisi yapıldı.
Ripalta Guerina
Ripalta Guerina, İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Cremona ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2015 tarihi itibarıyla 531'dir.
The Next Episode
"The Next Episode", Amerikalı rapçi Dr. Dre'nin 2001 adlı ikinci stüdyo albümünden çıkan üçüncü teklisidir. Şarkıda Kurupt, Snoop Dogg ve Nate Dogg vokalleri de bulunmaktadır. Parçanın altyapısında David McCallum'un "The Edge" parçasından örnekler kullanıldı.
"The Next Episode"un orijinali Snoop Dogg'un 1993 yılında çıkan Doggystyle albümünde "Tha Next Episode" adıyla yer aldı. Bu parçanın farklı bir ritmi ve sözleri vardı.
Şarkı, ABD Billboard Hot 100 listesinde 23 numaraya yükseldi. Chartfacts verilerine göre şarkı, 2001 ve 2002 yılları arasında İngiltere'de 146.570 kopya sattı. Ayrıca, Dr. Dre'nin iTunes'da en çok indirilen ikinci şarkısı oldu. 2001 Grammy Ödülleri'nde "En İyi Rap Grup Performansı" kategorisinde ödüle aday gösterildi, ancak ödülü kazanamadı. Ödülü yine bir Dr. Dre şarkısı olan Eminem ile birlikte seslendirdiği "Forgot About Dre" parçası kazandı.
Şarkı, 2012 yapımı Project X adlı filmde kullanıldı ve 28 Şubat 2012'de yayımlanan filmin soundtrack albümünde yer aldı.
Video
"The Next Episode"un video klibi Paul Hunter yönetmenliğinde çekildi. Xzibit, Hittman ve Warren G de video klipte rol aldılar.
Jefferson Parish
Jefferson ili veya Jefferson Parish (Fransızca: Paroisse de Jefferson, İspanyolca: Parroquia de Jefferson) Amerika Birleşik Devletleri'nin Louisiana eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 440,781'dir. İlin merkezi Gretna şehridir.
Peugeot Type 17
Peugeot Type 17, 1897 ile 1902 yılları arasında, Fransız otomobil üreticisi Peugeot tarafından Audincourt tesislerinde üretilen bir otomobil modelidir. Otomobilin arka kısmında konumlandırılan ve arka tekerleklere tahrik zinciri vasıtasıyla güç gönderen, iki silindirli dört zamanlı bir motor mevcuttu. Motor 5 ile hp arasında güç üretiyordu.
dingil açıklığına sahip olan otomobilin uzunluğu ise ve yüksekliği  idi. Type 17, iki kişilik bir oturma alanına sahipti.
Leucaltidae
Leucaltidae Clathrinida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Cahit Selimoğlu
Cahit Selimoğlu, 1938, Ağrı doğumlu, iş adamıdır. Casel İlaç Onursal Başkanıdır.
Hayatı
İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'nden mezun olan Ecz. Cahit Selimoğlu, 1965 yılında Ağrı'nın ikinci eczanesi olan Şifa Eczanesi'ni açmıştır. 1967'de eşi Ecz. Ülkü Selimoğlu ile birlikte Derman Eczanesi'ni faaliyete geçirmiştir. İlerleyen yıllarda İstanbul'a gelerek Huzur Ecza Deposu'nu kurarak ilaç dağıtımına başlayan Ecz. Cahit Selimoğlu, 1983 yılında, Güray İlaç Laboratuvarı'na ait ruhsatları devralarak Casel İlaç Sanayi firmasını kurmuştur.
Kaleköy, Ilgaz
Kaleköy, Çankırı ilinin Ilgaz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1896 yılına ait 'salname'de de bugünkü adını taşımaktadır.
Karaosmanoğlu ailesi
Karaosmanoğulları soyu ve ismi tanınmış şahsiyetler aracılığıyla günümüze kadar sürmüştür.
Karaosmanoğlu ailesi, 18. yüzyılda ortaya çıkmış diğer ayanlar gibi, devlet tarafından atanan yöneticiler ile halk arasında aracı işlevi görerek kendilerini duyurmuşlar, zamanla zenginleşerek ve güçlenerek devlet temsilcilerinin önüne geçme ve bölgesel hakimiyet kurma yoluna gitmişlerdir. Osmanlı devlet yapısının zayıflamaya başlaması ile eyalet düzeyinde daha etkin güç uygulamaları doğmasının amili ve sonucudurlar. Devletin özellikle savaş giderlerini acilen karşılayabilmek için başvurduğu bir yol olan, evvelce sipahiler aracılığıyla yönettiği tımarlarını toplu para karşılığı mültezimlere, voyvodalara, mütesellimlere, muhassıllara devretmesi ile önem kazanmışlardır. Bu yolla toprak (veya bölge) işletme ve idare hakkı elde eden bu kesim, devlete ödedikleri parayı köylü halktan çoğu kez fazlasıyla ve baskıyla tahsil etmekteydi.
Karaosmanoğulları ailesi mensuplarının kayıtlarına Manisa Şeriye sicillerinde ilk kez 17. yüzyılda rastlanmaktadır. Orta Asya Türk kökenli aile bir Türkmen köyü olan Yayaköy'e (bugün Akhisar'a bağlı bir kasaba olan Zeytinliova) yerleşmiş, başlangıçta biraz haramilik yapmışlardır. Soyağacının en başındaki, 1644'te ölen Mehmet Çavuş ve 1706'da ölen Kara Osman'ın, Çiftçili, Süleymanobası ve Ballıca'da çiftçilik, hayvancılık ve deve nakliyatçılığı yaptıkları bilinmektedir. Kara Osman, Manisa ayanları arasında yer alan ilk aile ferdi olmuş, aile bundan sonra Karaosmanoğulları şeklinde anılmıştır.
Kara Osman'ın oğulları K.oğlu Hacı Mustafa Ağa, K.oğlu İbrahim Ağa, K.oğlu Ahmet Ağa ve K.oğlu Abdullah Ağa, ayanlık sıfatını devralmışlar, arazilerini büyütmüşlerdir. Bunlardan Hacı Mustafa Ağa 1723-1746 Osmanlı-İran Savaşı'nda devletin güvenini kazanarak, Saruhan Mütesellimi sıfatıyla 1745-1755 yıllarında bölgenin rakipsiz tek ayanı konumuna gelmiştir. Halkın şikâyetleri üzerine 1755'te mütesellimlikten azledilen Karaosmanoğlu Hacı Mustafa Ağa, hakimiyeti sürdürmekte direndiği için yakalanmış ve kafası kesilerek, idam edilmiştir. Kesik başı İstanbul'a gönderilen Ağa'nın buğday stokuna da, İstanbul'daki zahire sıkıntısı nedeniyle kısmen el konulmuştur.
Hacı Mustafa Ağa'nın üç oğlu bulunmaktaydı: K.oğlu Ataullah Ağa, K.oğlu Hacı Mehmet Ağa ve K.oğlu Ahmet Ağa. Babalarının idamından sonra aileye bir daha mütesellimlik ve mültezimlik verilmeyeceği ilan edilmiş olmakla birlikte, 1758'de en büyük oğul Ataullah Ağa Saruhan Mütesellimi olarak atanmıştır. Rakipleriyle çekiştiği için 1761'de azledilen Ataullah Ağa'ya Yayaköy'de oturması emredilmiş, ancak Ağa şehrin ileri gelenlerini aracı olarak kullanarak Manisa'yı fiilen yönetmeye devam etmiştir. Yayaköy'de rakipleriyle çatışırken yangın çıkması üzerine K.oğlu Ataullah Ağa'nın başının kesilmesi için ferman çıkarılmış, ancak Ağa tahkim ederek kale hâline getirdiği ve 2000 piyade ve süvari ile savunduğu Yayaköy'de direnmiştir. Osmanlı Devleti'nin bölgenin diğer ayan ve mutasarrıflarını Ağa'ya karşı seferber etmesi ve İzmir'den 2 top çıkarılması üzerine, Ataullah Ağa kardeşleriyle Yayaköy'den kaçarken yolda ölmüştür.
Küçük Kaynarca Anlaşması ile sonuçlanacak 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı'nın başlaması üzerine ailenin kaderi yeniden değişmiştir. Osmanlı Devleti'nin bu savaşları ayanların topladığı askerlerle sürdürmek zorunda kalması ve 1770 Çeşme Deniz Savaşı'ndan sonra İzmir bölgesinin aciliyetle korunma gerekliliği üzerine, K.oğlu Ataullah Ağa'nın kardeşi K.oğlu Ahmet Ağa, İzmir Körfezi'nin kilidi konumundaki Sancakkale'nin muhafızlığına ve İzmir voyvodalığına atanmıştır. Ailenin yirmi bin askerle İzmir'i savunmaya gelmesinden sonra, 1771'de 1500 askerle Sakız Adasını savunmaya gitmesi emredilen Ahmet Ağa, 1773'te Saruhan Mütesellimi unvanını aile adına geri almıştır.
K.oğlu Ahmet Ağa 1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı'nda askerleri ile birlikte cephede yer almıştır. 1792'de de amcası K.oğlu İbrahim Ağa'nın oğulları olan Bergama sancak beyi K.oğlu Ömer Ağa ve K.oğlu Hacı Mehmet Ağa ve 2500 askeri ile birlikte orduya başbuğ sıfatıyla çağrılmıştır. Bu arada ölen Ahmet Ağa'nın servetinin bir kısmına III. Selim yeni kurduğu Nizam-ı Cedit ordusunu finanse etmek için alıkoymuştur. Yerine amcaoğlu K.oğlu Hacı Mehmet Ağa Saruhan Mütesellimi olarak tayin edilmiş, 1792 Yaş Antlaşması'na kadar Ruslarla süren çatışmalarda gösterdiği yararlıklar nedeniyle padişah III. Selim tarafından samur kürk giydirilerek takdir görmüştür. Hacı Mehmet Ağa, 1794'te Uşak voyvodası Acemoğlu'nun isyanının bastırılmasında da başarı gösterdiğinden, ayrıca Aydın vergi tahsildarlığı yetkisini de alarak, öldüğü 1796'ya kadar bu görevi de sürdürmüştür. Kardeşi Bergama voyvodası K.oğlu Ömer Ağa da voyvodalığını ömrünün sonuna kadar sürdürmüş, 1808'de İstanbul'da düzenlenen Sened-i İttifak toplantısına aileyi temsilen katılmıştır. Onun ölümü ile 1813'te Bergama voyvodası olan oğlu K.oğlu Küçük Hüseyin Ağa, 1816'da Osmanlı Devleti'ne kapıcıbaşı tayin edilmiş, Babıali ve Yerebatan Sarayı'nın onarımı görevlerini üstlenmiştir.
K.oğlu Ataullah Ağa'nın tek oğlu Menemen voyvodası K.oğlu Hacı Mehmet Ağa siyasete karışmayarak 1793'te iki vakıf kurmuş ve servetini bölgede hadis okulu, köprü, çeşme, su kanalları ve kütüphane gibi imar faaliyetlerine harcamıştır. K.oğlu Hacı Mehmet Ağa'nın oğulları K.oğlu Ali Ağa, K.oğlu Ebubekir Ağa ve K.oğlu Yahya Ağa da kendi hallerinde yaşayarak çiftlikleriyle uğraşmışlardır. İzmir'in Aliağa ilçesinin ismi Karaosmanoğlu Ali Ağa'dan gelir. K.oğlu Ataullah Ağa'nın kardeşi K.oğlu Hacı Pulat Mehmet Ağa da Turgutlu voyvodalığı yaparken servetiyle bir vakıf kurarak, çeşme, köprü, yol, kuyu yaptırmıştır.
Ataullah Ağa'nın amcası Karaosmanoğlu Ahmet Ağa'nın oğlu K.oğlu Hacı Hüseyin Ağa ise aileye en parlak dönemini yaşatmıştır. Saruhan Mütesellimi ve Aydın vergi tahsildarı unvanlarıyla Manisa Muradiye Camii'ne kütüphane yaptırmıştır. Bu kütüphane hâlen hizmet vermektedir.
Karaosmanoğlu Hacı Hüseyin Ağa'nın ölümünden sonra Saruhan Mütesellimliği unvanı bir süre verilmemiş, ancak 1829'da Atçalı Kel Mehmet Efe isyanının patlak vermesi üzerine, isyanı bastırmak için yine Karaosmanoğulları'na başvurulmuştur. Aile bağı çok eskiye giden, Kara Osman'ın oğullarından K.oğlu Abdullah Ağa'nın torunu K.oğlu Halil Ağa'nın oğlu K.oğlu Küçük Mehmet Ağa Saruhan vilayetini savunurken, yeğeni K.oğlu Yetim Ahmet Ağa doğrudan isyanı bastırmaya dönük harekâtları yürütmüş, gösterdiği başarılar nedeniyle Osmanlı Devleti tarafından kapıcıbaşı rütbesine atanmıştır. Atçalı isyanının bastırılmasına Karaosmanoğlu Hacı Pulat Mehmet Ağa'nın torunu Tire voyvodası K.oğlu Hacı Eyüp Ağa da katılmış, Eyüp Ağa'nın ağabeyi Karaosmanoğlu Yakup Paşa 1830'da vezirliğe yükseltilerek Paşa sıfatını almıştır. Karaosmanoğlu Yakup Paşa, sırasıyla Preveze muhafızlığı, Aydın valiliği, Muğla mütesellimliği, Edirne valiliği, Rumeli valiliği ve Kudüs valiliği yapmıştır. Bu dönemden sonra Karaosmanoğulları artık ayanlıktan çıkmışlar, devletle özdeşleşmişlerdir. Tanzimat döneminin başlamasıyla merkezi idarenin güçlendirilmesi sonucunda da ayanlar dönemi kapanmıştır.
Yapılan araştırmalara göre Karaosmanoğulları tarafından 108 yapı (cami, medrese, tekke, han, hamam, sübyan mektebi, kütüphane, konak veya ev, çeşme, sebil, hastane) tescil edilmiş olup, bunların on dört tanesi hala ayaktadır. Bunlar arasında, tavan süslemeleri ile ünlü Zeytinliova Karaosmanoğlu Hacı Mustafa Ağa Camii, Bergama Yeni Camii, İzmir Büyük Karaosmanoğlu Hanı, Manisa Yeni Han, Bergama Katır Han, Gördes Çifte Hamamı, Zeytinliova Küçük Hamam, Manisa Hacı Mustafa Ağa Sübyan Mektebi, Manisa Hacı Hüseyin Ağa Kütüphanesi, Manisa Hacı Eyüp Ağa Kütüphanesi, Zeytinliova Karaosmanoğlu Konağı ve sivil yapılar grubu, Bergama Atika Hanım Sebili ve Bergama Karaosmanoğlu Sebili, Kırkağaç Karaosmanoğlu Camii ve Çiftehanlar Camileri sayılabilir.
Aile içinden çıkan alimlerin en ünlüsü ise mezarı Kırkağaçta bulunan Ayanzade Hocaefendidir. Asıl Adı Süleyman bin Zühdü olan Hocaefendi'den " Osmanlı Müellifleri" isimli eserin yazarı Bursalı Mehmed Tahir Bey sitayişle bahsetmektedir.
19. ve 20. yüzyıllara varıldığında adından söz ettiren Karaosmanoğulları arasında, Türk Kurtuluş Savaşı'nda Manisa'da direnişi organize eden ve Yunanlarca idam edilen Karaosmanoğlu Halit Paşa, Kahramanmaraş bölgesinde direnişe katılan Karaosmanoğlu Karaşıh Osman (Osman KIZAL, 1879-1955) bölgenin temizlenmesinden sonra Çokak Nahiyesinde Kuzey - Güney koridorunun durdurulmasında öncü olmuştur, yazar Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Demokrat parti kurucularından Fevzi Lütfi Karaosmanoğlu, Demokrat parti milletvekili Adnan Karaosmanoğlu ve günümüz devlet bürokrasinin tanınmış isimleri bulunmaktadır. Ailenin kolları günümüzde Manisa, Kahramanmaraş, Kastamonu, Kayseri, İzmir, Ankara, Giresun, İstanbul, Konya, Samsun, Ordu, Kocaeli,Niğde,Rize, Denizli, Aydın, Trabzon, Almanya, İspanya, Fransa ve Hollanda'da yaşamaktadır. Rize,Fındıklı bölgesinde yaşayan Karaosmanoğlu sülalesine bağlı bir kısım ise Soyadı kanunu (1905-HOPA-Fındıklı Nüfus Kütükleri kaynaktır) sırasında oturdukları mahallenin isminden yola çıkarak "Işıklar" soyadını almışlardır. Diğer bir kısmı ise hâlen aynı soyadı taşımaktadırlar. Yerleşik oldukları mahalle ismi daha sonra merkez mahalle olarak değiştirilmiştir. Trabzon Arsin’de yaşayanların bir kısmı Bayraktar soyadını almıştır, Karaosmanoğlu soyadını kullananlar da vardır.Samsun'da yaşayanlar ise Ünveren soyadını almıştır. Ordu'da yaşayan diğer bir kısmı ise İncesöz soyadını almıştır.Kahramanmaraş'ta yaşayanlar ise de Kızal soyadını almıştır. Giresun, Çamoluk, Kaledere köyünde bulunan Karaosmanoğlu'ları Kaleli soyadını almışlardır.
Ölümcül Oyuncaklar karakterleri listesi
Ölümcül Oyuncaklar, Cassandra Clare tarafından yazılmış toplam altı kitaptan oluşan fantastik bir roman serisidir. İlk romanı orijinal dilinde 27 Mart 2007 tarihinde, son roman ise 27 Mayıs 2014 tarihinde yayınlanmıştır. Serinin ana karakterleri Clary Fray ve Jace Herondale olarak bilinir.
Clary Fray
2013 yılında yayınlanan, Ölümcül Oyuncaklar: Kemikler Şehri (The Mortal Instruments: City of Bones) isimli filmde Lily Collins bu karaktere hayat vermiştir. Daha sonra da 2016 tarihinde Freeform kanalında yayınlanan Shadowhunters dizisinde Katherine McNamara bu karaktere hayat vermiştir.
Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri
Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri tiyatro eleştirmeni Üstün Akmen anısına düzenlenen, yılın tiyatro oyunlarına ve performanslarına verilen ödüllerdir. Kazananlar Üstün Akmen Konseyi'nin belirlediği Seçici Kurul'un oylarıyla her yılın yeni sezonunda başlayıp bir sonraki yılın sezon sonunda İstanbul'da ilk kez sahnelenen profesyonel oyunlar değerlendirilerek belirlenir. İlk kez 15 Mayıs 2017'de verilmiştir.
Pinky Malinky
Pinky Malinky, Chris Garbutt ve Rikke Asbjoern tarafından Nickelodeon ve Netflix için yaratılan, Garbutt'un Cartoon Network Studios Europe tarafından 2009'da yayınlanan aynı adlı kısa animasyona dayanan bir Amerikan animasyon yayınlı televizyon dizisidir.
Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri
Tarihçe
Ödüller 2015'te hayatına kaybeden Üstün Akmen anısına 2017'de düzenlenmeye başladı. Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri Üstün Akmen'in eşi Şaylan Akmen başkanlığında düzenlenmektedir. Konsey üyeleri Ataol Behramoğlu, Gülçin Üstüntaş ve Tamer Levent'tir. İlk tören 15 Mayıs'ta Şişli Nâzım Hikmet Kültür ve Sanat Evi'nde düzenlendi. İlk törende 12 kategori bulunmaktaydı ve Seçici Kurul Canan Göknil, Cengiz Özek, Çiğdem Erken, Gülçin Üstüntaş, Kâzım Akşar, Metin Boran, Müge Mertson, Yetkin Yüksel, Zeynep Erkekli ve Zuhal Ergen’den oluşmaktaydı. Seçici Kurul Özel Ödülü Hedwig ve Angry Inch ve Şatonun Altında oyunlarının yaratıcılarına verildi.
Pinky Malinky
Konu
Bir sosisli sandviç olan 12 yaşındaki ortaokul öğrencisi Pinky Malinky'nin maceralarını anlatıyor. İki insan arkadaşı Babs Byuteman ve JJ Jameson ile sosyalleşme çabaları konu alınıyor.
Rachel Blau DuPlessis
Rachel Blau DuPlessis (d. 14 Aralık 1941) Amerikalı şair ve deneme yazarı. Bir feminist eleştirmen, modernist ve modern dönem hakkında yaptığı çalışmaları ile bilinir. Eserlerinin büyük bir kısmı antoloji kitaplarında bulunabilir.
Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri
Tarihçe
2. Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri 2 Mayıs 2018'de Grand Pera Emek Sahnesi'nde düzenlendi. Bu yıl, Yılın Yönetmeni ve Yılın Oyunu kategorileri birbirinden ayrıldı. Yılın Yardımcı Rolde Kadın Oyuncusu ve Yılın Yardımcı Rolde Erkek Oyuncusu kategorileri eklendi. 3. Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri 13 Mayıs 2019'da Akatlar Kültür Merkezi'nde yapıldı. Seçici Kurul Anta Toros, Ayşen İnci, Gülçin Üstüntaş, Güler Berkin, Mehmet Konuk, R. Onur Duru, S. Cansu Saka, Suna Keskin ve Şaylan Akmen'den oluşmaktaydı. Bu yıl ilk kez Yılın Efekt Tasarımı ödülü verildi.
Rachel Blau DuPlessis
Çocukluk ve gençliği
1941 yılında Brooklyn, New York’ta doğan Duplessis, profesör bir baba ve kütüphaneci bir annenin olduğu bir aileden gelmektedir. Lisans eğitimini Barnard College’ta yapan DuPlessis, master ve doktorasını Columbia Üniversitesi’nde yaptı.
Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri
Adayların belirlenmesi
Kategorilerde yer alacak adaylar Üstün Akmen Konseyi'nin belirlediği Üstün Akmen Seçici Kurulu'nun oylarıyla, oy çokluğuyla belirlenmektedir. Ödüller kapsamında her yılın yeni sezonunda başlayıp bir sonraki yılın sezon sonunda İstanbul'da ilk kez sahnelenen profesyonel oyunlar değerlendirilir. Bu kapsamda amatör oyunlar, çocuk ve gençlik oyunları değerlendirmeye dahil edilmemektedir. Seçici Kurul tiyatro sezonu boyunca ayda bir kez toplanarak izlenen oyunları değerlendirir. Kurul üyeleri 15 kategoride üçer aday belirleyerek bunları Konsey koordinatörüne teslim eder ve en çok oyu alan adaylar kamuoyuyla paylaşılır. Yine oy çokluğuyla belirlenen kazananlar bir törende sunulur. Organizasyonun belirttiğine göre ödüller verilirken dikkat edilen ölçüt oyunun tiyatro edebiyatına ve kültürüne yapmış olduğu katkıdır, oyunun sahnelenme sayısı ölçüt kabul edilmemektedir.
Rachel Blau DuPlessis
Öğretmenliği
DuPlesiss, Pennsylvania Temple Üniversitesinde 1974 ve 2011 yılları arasında edebiyat ve yaratıcı yazım dersleri vermiştir. 2011 yılından beri de aynı üniversitede fahri profesörlük yapmaktadır. DuPlessis, aynı zamanda Auckland Üniversitesi, The College of New JerseyRutgers Üniversitesi ve Columbia Üniversitesi dahil pek çok üniversitede dersler vermiştir.
Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri
Kategoriler
Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri'ne ödül verilen kategoriler şunlardır:
Rachel Blau DuPlessis
Drafts projesi
Rachel Blau DuPlessis 1985'ten beri tarih, cinsiyet, yas ve umudu konu alan “bitmeyen bir şiir” yazmaktadır. Öğretim ve derleme işlerinin yanı sıra DuPlesis “Drafts” (Dama Oyunu) adını verdiği bir “Yaşam Şiiri” yazmaktadır. Şair, Ron Silliman'da “Drafts”ı bir yaşam şiiri olarak nitelemiştir. Bununla ilgili, “Drafts” şiiri uzun bir metin ile “Yaşam Şiiri” arasında farkı anlamama sebep olmuştur ve “Drafts”ı Zukofsky'ın “A” adlı eserini, Bev Dahlen’nin A Reading’i gibi, kendi eserimi bir mektup okur gibi okudum” demiştir.
Kişisel hayatı
DuPlessis Swarthmore Collage’da tarih ve uluslararası ilişkiler departmanlarında fahri profesörlük yapan Robert Saint-Cyr DuPlessis ile evlidir ve iki çocuğu vardır.
Ödül ve başarıları
DuPlessis'in eserleri; National Endowment for the Humanities (NEH), Temple Üniversitesi ve Pennsylvania Council on the Arts gibi pek çok kurumdan ödüller kazanmıştır.
Feyza-i Bahri
Feyza-i Bahri, Osmanlı İmparatorluğu için inşa edilen ama tamamlanmadan sökülen kruvazör. Mayıs 1889'de sipariş edilen geminin yapımına İstanbul Tersane-i Amire'de Mayıs 1891'de başlandı. 1897'de çalışmalar durdurulduğunda iskeleti inşa edilmiş ve bordaları kısmen kaplanmıştı. 1906-1909 yılları arasında kızaktayken söküldü.
Tasarım
Gemi, gücünü iki vida pervaneyi çeviren üç silindirli iki adet dikey üçlü genleşme buhar motorundan alıyordu. Tersane-i Amire tarafından üretilmesi planlanan motor, buharını Tersane-i Amire imalatı olacak olan, kömürle çalışan dört kazandan alıyordu. Motorun üretmesi planlanıyordu. Geminin tasarlanan azami hızı idi.
Geminin orijinal tasarımında silahları altı adet 150 mm L/45 seri ateşli top Krupp top, dört adet 47 mm seri ateşli Hotchkiss top ve beş adet 450 mm torpido tüpü olarak planlanmıştı. Daha sonraki planlarda 6 adet 120 mm seri ateşli top, 4 adet 47 mm top, 4 adet 37 mm top ve biri burunda sabit, dördü bordaya konumlu beş adet 450 mm torpido tüpü ile donatılması düşünüldü.
Hizmet geçmişi
Mayıs 1889'da sipariş edilen geminin Tersane-i Amire'de yapımına Mayıs 1891'de başlandı. 1897'de gemi üzerindeki çalışmalar durduğunda iskeleti ve bazı kaplamaları tamamlanmıştı. 1904'te iskelet haldeydi fakat tamamen çürümüştü. 1906-1909 yıları arasında tamamlanan kısım sökülerek kızak temizlendi.
Çerenkov radyasyonu
Çerenkov ışıması ya da Çerenkov radyasyonu elektrik yüklü bir parçacığın (elektron gibi) bir yalıtkan içerisinden bulunduğu ortamdaki ışık hızından daha büyük bir sabit hızda geçerken ortaya çıkan bir elektromanyetik ışımadır.
Nükleer reaktörlerde veya parçacık hızlandırıcılarında; bundan daha hızlı (yine de c hızını aşamayacak kadar) parçacıklar elde edilebilinir. Çerenkov ışıması ise, bu şekilde bir dielektrik ortam (elektriksel olarak polarize edilebilen) içerisinde, ışığın o ortamdaki hızından daha hızlı giden yüklü bir parçacığın -ki genellikle elektrondur- ilerlemesi sonucu oluşur.
Nükleer reaktörlerdeki suda saçılan elektronun hızı, ışığın sudaki bağıl hızını geçtiğinde, uçağın ses duvarını geçmesi gibi elektronda ışık duvarını geçer. Reaktör kalbinden dışarıya doğru saçılan elektronlar maviye kayma denilen Doppler etkisini oluşturur. Nükleer reaktörlerin karakterisitik mavi ışığının kaynağı Çerenkov ışımasıdır. Adını, üzerinde ilk kez titizlikle çalışmış olan ve Nobel Ödüllü (1958) Rus bilim insanı Pavel Alekseyevich Cherenkov'dan almıştır. P.A.Cherenkov 1934 yılında yaptığı gözlemde saydam bir ortam içindeki yayılma hızlarından büyük olan yüklü taneciklerin ortamda görünür bir ışık meydana getirdiğini söylemiştir. Bu olay radyoaktif bir kaynaktan çıkan yüksek enerjili taneciklerin, örneğin B-ışınları, cam veya mika gibi bir ortamdan geçmesinde rastlanabilir. I.M.FRANK ve I.E. TAMM meydana gelen ve Çerenkov ışıması olarak adlandırılan ışımanın, taneciklerin hareket doğrultusu ile belirli bir @ açısı yapacak doğrultuda gözleneceğini söyleyerek teorik olarak açıkladı. Bu teoriye göre ortama giren tanecikler atom ve molekülleri uyarmak veya iyonlaştırmak için enerji harcarlar ve frenlemeleri sonucu ivme kazanırlar. İvme kazanan tanecikler ise etrafa elektromanyetik dalga yayarlar.
Yüklü bir tachyon (ışıktan hızlı parçacık) sanal parçacığının da içinde bulunan bir ışımadır. Bu parçacığın (tachyon) ışıktan hızlı olduğu bilindiği gibi en yavaş hızı da ışık hızı olacağı için eğer bir parçacık ile etkileşimi varsa, o da bu parçacıkların içine Cherenkov enerjisi yayabilir. Nötrinoların Standard Modelin diğer parçacıklar ile etkileşimi ve Andrew Cohen ve Sheldon Glashow'a göre son zamanlarda iddia edilen bu ışıktan daha hızlı nötrino anomalileri nötrinoların yayılmasını izah edemez yani tachyon ile etkileşime giren bir parçacığın çerenkov ışıması bir nötrino ile gerçekleşebilir fakat bu anomalide nötrinolar ışıktan hızlı durumda olduğunda (tachyon ile etkileşime geçen bir parçacığın çerenkov enerji salınımı sonucu nötrino hızının etkileşime geçen parçacık (tachyon, takyon) ile salınım hızının anlık artması) nötrinonun ışıktan hızlı olacağı için uzun boylu bir yayılma gösteremez.
Türkiye'de bu radyasyon'un gözlemlendiği tesislerden biri Ankara'da Enerji Bakanlığı 'na bağlı TENMAK(Türkiye Enerji, Nükleer ve Maden Araştırma Kurumu)-NÜKEN (Nükleer Enerji Araştırma Enstitüsü) birimindeki Gama Işınlama Tesisidir. Bu tesis 1993 yılında kurulmuş olup 4.sınıf kutu tipi bir yapıya sahiptir. Bu tesis ana hatlarıyla şu içerikler için kullanılmaktadır; Gıda, polimer modifikasyonu ve tek kullanımlık tıbbi malzemeler. Kaynak olarak Kobalt-60 içerikli elektrotlar kullanılmaktadır. Bu radyoaktif çubuklar sayıca 300 adettir.
Tricyrtis
Japon zambağı (Tricyrtis), zambakgiller familyasından çeşitli bitki türlerini kapsayan bir bitki cinsidir.
Doğal olarak ormanların kenarlarında yetişen birkaç yıllık ve otsu bitkilerdir.
Falcon 9
Falcon 9, merkezi Kaliforniya'nın Hawthorne şehrinde olan SpaceX şirketi tarafından tasarlanıp geliştirilen yeniden kullanılabilir bir fırlatma araçları ailesidir. Bu fırlatma araçları ailesi Falcon 9 v1.0, Falcon 9 v1.1, Falcon 9-R'den oluşmaktadır. Bu yörüngeye iki aşamada çıkan aracın her iki aşaması için de güç, yakıt olarak sıvı oksijen (LOX) ve roket-sınıfı kerosen (RP-1) kullanan roket motorları tarafından sağlanır. Falcon 9'un şu anki haliyle alçak Dünya yörüngesine 13150 kilogram (28990 lb) ağırlığında ve yer istasyonu transfer yörüngesine 4,850 kilogram (10,690 lb) ağırlığında görev yüklerini taşıyabilmektedir. Her üç Falcon 9 aracı da orta ölçekteki fırlatma sistemleri sınıfındadır.
SpaceX bu günlerde iyileştirilmiş ve yüzde 60 daha ağır olan bir Falcon 9 fırlatma aracı -Falcon 9 v1.1- kullanmaktadır, bu hali ilk defa 2013 Eylül ayındaki, Falcon 9 uçuşlarının altıncısı olan ispat uçuşunda fırlatılmıştır.
Sermaye
SpaceX bir önceki fırlatma aracı olan Falcon 1'i tamamen kendi parasıyla geliştirmişken, Falcon 9'un geliştirilmesi; Ticari Yörüngesel Taşımacılık Hizmetleri (COTS) programı çerçevesinde, NASA'nın sağladığı parasal kaynak ile başlamıştır. SpaceX 2006 yılında "ticari yörüngesel taşıma hizmetini geliştirip ispat etmek" üzere doğrudan kaynak sağlanan, üç adet ispat uçuşu da içeren, "Uzay Yasası Anlaşması"na (UYA) hak kazandı. NASA ayrıca, 2008 yılında UUİ'ye Ticari İkmal Hizmetlerinin fırlatmalarını (ilk uçuştan iki yıl önce) satın alarak fırlatma aracının ana müşterisi olmuştur ; 1.6 milyar $ değerindeki sözleşme, UUİ'ye malzeme götürüp ve UUİ'den malzeme getirecek olan en az 12 adet görev içermekteydi.
SpaceX'in NASA ile olan sözleşmesi hakkındaki açıklaması: "SpaceX bu günlere NASA'nın inanılmaz başarılarının üzerinde geliştirerek, NASA'nın fırlatmaları için ana müşterisi olması sayesinde ve gelişim süreci boyunca verilen tavsiyeler ile gösterilen rehberlik sayesinde gelebilmiştir. SpaceX, NASA COTS ofisine bu süreç boyunca gösterdikleri devamlı destek ve rehberlik için özel bir teşekkür iletmek istiyor. COTS programı gerçek bir özel/kamu iş birliğinin gücünü göstermiştir ve takımımızın gelecekte başaracağı heyecan verici işleri iple çekiyoruz."
2011 yılında, SpaceX Falcon 9 v1.0 için geliştirme maliyetinin 300 milyon $ civarında olacağını öngörmüştü. NASA'ya göre, SpaceX eğer geleneksel bir artı maliyet sözleşme türü yaklaşım sergilemiş olsaydı, maliyetler 3.6 milyar $ civarında olurdu.
Geliştirme, üretim ve test tarihçesi
SpaceX aslında, hafif bir fırlatma aracı olan Falcon 1'den sonra, "Falcon 5" isimli, ara seviye bir fırlatma aracı üretmek niyetindeydi. Bunun yerine 2005 yılında SpaceX, "tamamen tekrar kullanılabilir ağır yük fırlatma aracı" olan Falcon 9'un geliştirilmesine devam ettiğini açıklamıştır, o sırada bu araç için hükûmet ile müşteri olarak anlaşmıştı bile. Falcon 9, alçak Dünya yörüngesine yaklaşık olarak 9500 kg (21000 lb) ağırlığında yük taşıyabilecek bir araç olarak tanımlanmıştı, 3.7 m (12 ft) kalınlığında koruma hazneli haliyle uçuş başına 27 milyon $'a ve 5.2 m (17 ft) kalınlığında koruma hazneli haliyle uçuş başına 35 milyon $'a mal olacağı tahmin edilmişti. SpaceX ayrıca Falcon 9'un, 25000 kg (55000 lb) ağırlığında görev yükü taşıyabilen ağır bir uyarlamasının geliştirildiğini duyurmuştu. Falcon 9'un ADY'ye, YTY'ye erişebilecek fırlatmaları ve mürettebat ile malzemeleri taşıyan araçların UUİ'ye ulaşmalarını mümkün kılması hedeflenmişti.
25 Aralık 2010 tarihinde, SpaceX'in ilk uçuş yığını (flight stack-fırlatma aracının donanımları, parçaları), Cape Canaveral'daki Uzaya Fırlatma Kompleksi 40'ın fırlatma rampasında dikey olarak konumlandırıldı ve 9 Mart'ta SpaceX, ilk aşamanın yerden kalkış olmadan ateşlenmesini içeren, statik bir ateşleme testi gerçekleştirdi. Test T-2. saniyede iptal edildi çünkü ilk aşamanın turbo pompalarına, fırlatma rampasından, yüksek basınçlı helyum basarak pompaları uçuşa hazırlamak amacıyla döndüren sistemin çalışması sırasında sorun oluşmuştu. Sonrasında yapılan incelemede sorunun vanalardan birinin açılma komutunu almamasından kaynaklandığı anlaşıldı. Sorun roketle değil de fırlatma rampasıyla ilgili olduğundan, farklı vana ayarına sahip olan McGregor test sahasında ortaya çıkmamıştı. Roketin altından bir miktar alev ve duman çıkınca, bu durum motorda yangın olduğu söylentisine yol açtı. Ancak alev ve duman fırlatma öncesinde sistemde bulunan sıvı oksijenle yakıt karışımının yanmasının olağan sonucuydu ve araç ile fırlatma rampası hiçbir hasar almamıştı. İptal etme anına kadar aracın tüm sistemleri beklendiği gibi çalışmışlardı ve ilgilenilmesi gereken başka herhangi bir sorun tespit edilmemişti. Hemen ardından 13 Mart'ta yapılan test tüm 9 adet ilk aşama motorunun 3.5 saniye boyunca ateşlenmesiyle başarılı bir şekilde sonuçlanmıştı.
İlk uçuş; Hava Kuvvetlerinin Falcon 9 uçuş sonlandırma sistemi üzerinde gerçekleştirdiği değerlendirme yüzünden 2010 Mart ayından Haziran ayına ertelendi. İlk fırlatma denemesi  4 Haziran Cuma günü saat 1:30 pm EDT tarihinde yapılmıştır. Fırlatma ateşlemeden hemen sonra durdurulmuştur ve roket başarılı bir şekilde hata önleyici (failsafe) iptal sürecinden geçmiştir. Yer mürettebatı roketi başarılı bir şekilde tekrar hazır hale getirebildiler ve sonrasında roket aynı dün saat 2.45 pm EDT civarında başarılı bir şekilde fırlatıldı.
İkinci Falcon 9 uyarlaması -v1.1- 2010-2013 yılları arasında geliştirilmiştir ve ilk kez 2013 yılın içinde fırlatılmıştır.
2010 Aralık ayında SpaceX'in üretim hattı, her altı haftada çiftlemek hedefiyle her üç ayda, bir adet yeni Falcon 9 (ve Dragon uzay aracı) üretiyordu. 2013 Eylül ayı itibarıyla, SpaceX'in toplam üretim alanı neredeyse 93 bin m² (1 Milyon feet2)'ye ulaşmış ve imalathane yılda 40 adet roket çekirdeği üretime ulaşabilecek şekilde ayarlamalar yapıldı. 2013 Kasım ayında Falcon 9 araçlarının üretim miktarı ayda bir adetti. Şirket 2014 ortalarına doğru bu sayının yılda 18 adete, 2014 sonunda ise yılda 24 adete ve 2015 yılının sonunda 40 adete yükseleceğini belirtmiştir.
Fırlatıcı uyarlamaları
İlk Falcon 9 2010–2013 yılları arasında 5 adet fırlatmayı başarılı bir şekilde gerçekleştirmiştir. Çok daha büyük olan Falcon 9 v1.1 uyarlaması ilk uçuşunu bir İspat göreviyle 29 Eylül 2013 tarihinde yapmıştır, bu ispat görevinde 500 kg (1100 lb) ağırlığında çok küçük bir uydu olan CASSIOPE uydusunu, görevin ispat uçuşu olması sebebiyle "indirimli fiyat"tan, taşımıştır. Bunu, her ikisi de YTY'ye başarılı bir şekilde ulaştırılan, büyük SES-8 ve Thaicom haberleşme uydularının fırlatılmasıyla birlikte v1.1 için daha gerçekçi görev-yükleri takip etmiştir. Hem Falcon 9 v1.0 hem deFalcon 9 v1.1  harcanabilir fırlatma araçlarıdır (ELV).
Buna ek olarak, yeniden kullanılabilir Falcon 9 fırlatma aracı için yeniden kullanılabilir bir 'ilk aşama' geliştirme aşamasındadır. Bu aracın ilk yörünge-altı uçuş testi Grasshopper deneysel teknoloji-ispat-edici Yeniden kullanılabilir fırlatma aracı (RLV) üzerinde yapılmaktadır.
Ortak tasarım parçaları
Tüm Falcon 9 araçları yörüngeye-iki-aşamada-çıkan, LOX/RP-1 yakıt karışımını kullanan fırlatma araçlarıdır.
Falcon 9 akaryakıt tankı duvarları ve kubbeleri 2195 numaralı alüminyum lityum alaşımından yapılmıştır. SpaceX tamamı, en yüksek dayanıklılığı veren ve en güvenilir kaynak yöntemi olan,sürtme-karıştırmalı-kaynak yöntemiyle yapılmış olan akaryakıt tankı kullanmaktadır. Falcon 9 aracının ikinci aşama akaryakıt tankı basitçe  ilk aşama akaryakıt tankının kısa halidir ve  aynı alet edevatın,malzemenin ve üretim yöntemlerinin çoğunu kullanır. Bu aracın üretimi sırasında paradan tasarruf sağlamaktadır.
Her iki aşama da motor ateşleyicisi olarak havada kendiliğinden alev almaya yatkın(piroforik) olan trietilalüminyum-trietilboran (TEA-TEB) karışımı kullanır.
SpaceX birden çok yedekli hataya-dayanıklı tasarıma sahip uçuş bilgisayarları kullanmaktadır. Merlin motorlarının her biri 3 adet oylama-mantığı kullanan bilgisayar tarafından yönetilir, her bir bilgisayarın, sürekli birbirini denetleyen, iki adet fiziksel işlemcisi bulunmaktadır. C++ programlama diliyle geliştirilmiş olan yazılım Linux işletim sistemi üzerinde çalışmaktadır. Esneklik için, ışınıma dirençlenmiş parçalar yerine, ticari olarak genel üretimi olan parçalar  ve sistem-geneli "ışınıma(radyasyona)-dayanıklı" tasarım kullanılmıştır. Aşama yönetim işlevlerini ele almak üzere her aşama, Merline-özel motor denetçilerine ek olarak, aynı hataya-dayanıklı  üçlü tasarıma sahip olan  aşama-seviyesi uçuş bilgisayarına sahiptir.
Falcon 9'un üst ve alt aşamalarını birbirine bağlayan, ara kademe kısmı karbon fiber ve alüminyum dolgulu bir bileşikten yapılmıştır. Tekrar kullanılabilir ayrılma halka-kelepçeleri ve havalı itici sistem sayesinde aşamalar birbirinden ayrılır. Aşama ayırma sisteminin asıl tasarımında on iki adet ek noktası vardı,  v1.1 fırlatma aracında bu sayı üçe düşürülmüştür.
Falcon 9 v1.0
Falcon 9 fırlatma aracının ilk uyarlaması olan Falcon 9 v1.0, "harcanabilir fırlatma aracı" (ELV) türündedir, 2005–2010 yılları arasında geliştirilmiş ve ilk defa 2010 yılında fırlatılmıştır. Falcon 9 v1.0 2010–2013 yılları arasında beş adet uçuş gerçekleştirdikten sonra kullanımı durdurulmuştur.
Dört adet Draco iticisi Falcon 9 v1.0'in ikinci aşamasına ait olan tepki yönlendirme sistemi olarak kullanılmaktadır. İticiler, görev-yükünün ayrılması işlemi için, kararlı konumu koruma amaçlı kullanılırlar ya da, standart-dışı bir hizmet olarak, aşamayı ve görev-yükünü, azami dakikada 5  dönüş (RPM) olacak şekilde, kendi etrafında döndürürek kararlılaştırma için kullanılabilirler.
SpaceX ilk başta her iki aşamanın da ileride tekrar kullanılabilir olacağını umduklarını belirtmiştir. Ancak, hızlandırıcı aşamaya, hafif ağırlıktaki ısıl koruma sistemi özelliği ekleme ve paraşütle kurtarma denemeleri başarısız olmuştur, sonrasında bu yaklaşım terkedilmiş ve yeni tasarıma başlanmıştır. 2011 yılında SpaceX,yeniden kullanılabilir Falcon 9 ikinci aşama için, resmi ve yatırımlı bir geliştirme programına başlamıştır, ancak bu programın ilk baştaki odaklandığı hedef ilk aşamanın geri getirilmesiydi.
Falcon 9 v1.1
Falcon 9 v1.1 ELV roketi Falcon 9'un v1.0 uyarlamasından yüzde 60 daha ağır ve yüzde 60 daha fazla itkiye sahip bir rokettir. Bu uyarlamada, ilk aşama motorları (dairesel bir alana sekizgen bir desenle) yeniden konumlandırılmıştır ayrıca yüzde 60 daha uzun yakıt tanklara sahiptir, bu durum aracın uçuş sırasında eğilmeye daha çok yatkın olmasına yol açar. v1.1 ilk aşaması için geliştirme testi 2013 Temmuz ayında tamamlandı. Falcon 9 v1.1 ilk olarak 29 Eylül 2013 tarihinde fırlatılmıştır, araç sekizgen bir desen içerisine yerleştirilmiş dokuz adet Merlin 1D motoru tarafından güç sağlanan daha uzun bir ilk aşama kullanmaktadır.
v1.1 ilk aşaması deniz seviyesinde, kalkış sırasında toplam 5885 kilonewton (1,323,000 lbf) değerinde itkiye sahiptir, dokuz motor 180 saniye boyunca ateşlenir, bu süre zarfında hızlandırıcı atmosferin dışına tırmanırken aşamanın itkisi  6672 kilonewton (1,500,000 lbf) değerine yükselir. Motorlar daha güçlü olan Merlin 1D'ye yükseltilmişlerdir. Bu iyileştirmeler görev-yükü taşıma hacmini 9000 kilogram'dan (20,000 lb) 13150 kilograma (28,990 lb) çıkarmıştır. Aşama ayırma sistemi tekrar tasarlanmış ve tutturma noktalarının sayısı onikiden üçe düşürülmüştür, ve aracın aviyonik sistemleri ile yazılımı da yükseltilmiştir. Bu yeni ilk aşama, Falcon Heavy fırlatma aracında yan hızlandırıcı olarak kullanılacaktır.
SpaceX başkanı Gwynne Shotwell, Falcon 9 v1.1'in fiyat listesinde ilan edilenden yaklaşık olarak yüzde 30 daha fazla görev-yükü taşıma hacmi olduğunu, bu fazladan kısmın aşamaların  tekrar roket ateşleyerek atmosfere geri girmesi ve geri döndürülmesi için kullanılacağını belirtmiştir. SpaceX SES ile, fiyat listesindeli 4,850 kilogramlık (10,690 lb) sınırı neredeyse yüzde 10 aşarak, 5,330 kilograma (11,750 lb) kadar iki uydu fırlatılışı için anlaşmıştır, ancak bu uydular YTY altında bir yörüngede bırakıldıktan sonra, uydular üzerlerindeki itici yakıtlar sayesinde asıl yörüngelerine çıkacaklardır.
v1.1 hızlandırıcı uyarlamasında üretimi kolaylaştırmak amacıyla motorlar, SpaceX'in Octaweb (sekizli-ağ) olarak adlandırdığı bir yapısal  biçimde/desende  yerleştirilmişlerdir ve sonunda  uzatılabilir dört adet iniş takımı(bacağı) içerecektir, bu iniş bacakları  görev-sonrası tehnoloji geliştirme testi için ilk Falcon 9 v1.1 uçuşlarında kullanılacak, teknoloji tam olarak geliştirilince daha sonraki uçuşlarda tam dikey-iniş özelliği desteklenecektir.
2013 Eylül ayındaki fırlatmadan sonra, ikinci aşama ateşleyici yakıt boruları, uzun yörüngesel konumlama hareketleri sonrasında, uzayda yeniden başlatmayı daha iyi desteklemesi için yalıtıldılar. 2015 ortası için planlanan iyileştirmeler arasında artırılmış motor itkisi, yakıtın çok soğutulmasıyla ve yakıt tankın hacminin artırılmasıyla elde edilecek artırılmış yakıt miktarı bulunmaktadır.
Görev-yükü kaplaması (Payload fairing)
Koruma haznesi tasarımı SpaceX tarafından yapılmıştır, 13 m (43 ft)-uzunluğunda ve 5.2 m (17 ft)-çapındaki görev-yükü koruma haznesi üretimi ise SpaceX'in  Hawthorne şehrindeki roket fabrikasında yapılmıştır. Falcon 9'un ilk beş fırlatılışında kapsül  taşıdığından ve de uydu taşımadığından, o uçuşlarda görev-yükü koruma haznesine ihtiyaç duyulmamıştı. Diğer pek çok uyduda olduğu üzere CASSIOPE uçuşunda, fırlatma sırasında yükü korumak için ihtiyaç duyulmuştu. Yeni koruma haznesi tasarımının testi 2013 baharında NASA'nın Plum Brook Station test tesisinde  tamamlanmıştır. Bu testte  fırlatış anındaki ses şoku, mekanik titreşimi, buna ek olarak elektromanyetik statik deşarj koşulları çok büyük bir vakum odası içinde oluşturuldu. SpaceX, 150 milyon $ değerindeki NASA simülasyon odasındaki test zamanı için NASA'ya 581300$ kira ödemiştir. Koruma haznesi, CASSIOPE uydusunun fırlatılışı sırasında sorunsuz ayrılmıştır.
Falcon 9-R
Roketin üçüncü bir uyarlaması geliştirilme aşamasındadır. Falcon 9-R, Falcon 9'un -yeniden kullanılabilir (RLV) hızlandırıcı aşamalı- kısmi olarak yeniden kullanılabilir bir uyarlaması, Grasshopper ile F9R Dev teknoloji ispat edicilerinde test edilmiş olan sistemler ve yazılım kullanılarak geliştirilmektedir. Geliştirmede ayrıca  SpaceX tarafından ilk aşamanın,daha uzun vadede ikinci aşamanın, hızlıca yeniden kullanılabilir getirilmesi için geliştirilmekte olan bir dizi teknoloji de kullanılmaktadır. İlk başta sadece ilk aşama hızlandırıcısı tekrar kullanılacaktır.
Falcon 9 v1.0 ve Falcon 9 v1.1 arasındaki farklılıklar kayda değer miktardayken, Falcon 9 v1.1 ve Falcon 9-R için olan geri-getirilebilir hızlandırıcının belirginleşmeye başlayan tasarımı arasında çok az miktarda farklılık görünmektedir. Roket uzunluğunda veya itki kuvvetinde herhangi bir değişiklik planlanmazken, esas görünür değişiklik, F9R ilk-aşama hızlandırıcısının alt kısmındaki uzatılabilir iniş takımları(bacakları)nın varlığıdır. Ek değişiklikler daha az görünür durumdadır, bunlara,dikey iniş yapmayı düzenli ve güvenilir bir şekilde etkileyebilmek için,roketin konum yönetimi teknolojisine ve yönlendirme yönetim sistemi yazılımına yapılan değişiklikler dahildir.
SpaceX'in 2014 Mart ayı itibarıyla, Falcon 9 v1.1 harcanabilir roketi için yayımladığı fiyatlandırma ve görev-yükü özellikleri, aslında yayımlanmış olan listenin belirttiğinden yüzde 30 daha fazla verimi içermektedir; ek verim kısmı SpaceX'in, müşteriler için belirtilmiş olan görev-yükünün yörüngeye çıkarılmasını başardıktan sonra,  tekrar-kullanılabilir hızlandırıcı ispat uçuşu testlerini yapabilmesi için ayrılmıştır. Tekrar-kullanılabilirliği ve geri-kazanımı desteklemek için gerekli tüm mühendislik değişiklikleri yapıldıktan ve testlerinin başarılı olmasından sonra, SpaceX Falcon 9-R için görev-yükü verimini artırmak için hala fırsatı olacağı  ya da gerektiğinde fiyat düşümüne gidebileceği kanısındadır.
Karşılaştırma
* Falcon 9 v1.0 sadece Dragon uzayaracı ile fırlatılmıştır; istiridye-kabuğu şeklinde kapatılan görev-yükü koruma haznesi ile hiç fırlatılmamıştır.
** SpaceX CRS-1 uçuşunda, asıl görev-yükü olan Dragon başarılıydı. ikincil görev-yükü, ilk aşamadaki bir motor arızasının ardından, yanlış bir yörüngeye yerleştirilmişti. Ancak ikinci aşamada hedef yörüngeye giriş için yeterli miktarda yakıt kalmıştı, NASA'nın güvenlik tanımları özgün uçuş planından sapmayı yasaklıyordu.
Güvenilirlik
Falcon 9'un güvenilirliği,araç önemli miktarda uçuş yapana kadar belirlenemeyecektir. Şirket "basitlik sayesinde, güvenilirlik ve düşük maliyet el-ele gidebilir" felsefesinden hareketle aracın yüksek güvenilirliğe sahip olacağını tahmin etmektedir,ancak bu ileride belli olacaktır. Bir karşılaştırma olarak Rus yapımı Soyuz roket dizisi, tarihinde 1700'den fazla fırlatma gerçekleştirmiştir, bu rakam diğer herhangi bir roketten çok daha fazladır (bozulma oranı 39'da 1 ) .Şimdiki fırlatma araçlarının %75'i  en azından ilk üç uçuşundan birinde başarısız olmaktadır.
Şirketin,daha küçük aracı, Falcon 1 aracında olduğu gibi, Falcon 9'nun fırlatma işlem silsilesi, kalkış öncesi tam motor ateşlenmesine ve sistem denetimine izin veren, bir 'hold-down' (bastırma/zaptetme) özelliği içermektedir. İlk-aşama motor ateşlenmesinden sonra fırlatma aracı; tüm itki ve araç sistemlerinin beklendiği gibi çalıştığı teyit edilene kadar, fırlatma kulesinde tutulur ve bırakılmaz. Benzer 'zaptetme' (hold-down) sistemleri Saturn V ve Uzay mekiği gibi fırlatma araçları tarafından da kullanılmıştır. Olağan dışı herhangi bir koşul algılanırsa, otomatik güvenli 'kapatma' işlemi ve itki yakıtı boşaltımı yapılır.
Falcon 9 üçlü yedekli yapıda uçuş bilgisayarlarına ve 'yörüngeye yerleşme' işleminde daha kesin sonuçlar için ek olarak GPS ile donatılmış, atalet seyrüseferine sahiptir.
Eksik-motor yeteneği (Engine-out capability)
Apollo programı'ndaki Saturn serisi gibi, birden çok ilk-aşama motorunun varlığı, uçuş sırasında ilk-aşama motorlarından birisi bozulsa dahi görevin tamamlanabilmesine olanak verir. 2007 yılında SpaceX tarafından açık bir şekilde yayımlanan "güncelleme" içerisinde, aşırı zararlı motor bozulma biçimlerinin çeşitli yönlerinin ayrıntılı tanımları ve tasarıma eklenmiş olan 'eksik-motor' yetenekleri (engine-out capabilities) açıkça anlatılmıştır.
SpaceX pek çok yıl boyunca, Falcon 9'un ilk aşamasının eksik-motor yeteneği için tasarlandığını vurgulamıştır. SpaceX CRS-1 görevi, ilk aşamadaki bir motor arızası yüzünden, kısmi olarak başarıya ulaşmıştır: birincil görev-yükü doğru yörüngeye yerleştirimişti, ancak birincil görev-yükü müşterisi olan NASA'nın sözleşmesel gereksinimleri sebebiyle, ikincil görev-yükünü daha yüksek bir yörüngeye yerleştirmek üzere Falcon 9'nun bir üst aşamasına geçiş için ikinci kez motor ateşlenmesine izin verilmedi. Sözleşme imzalanırken bu risk ikincil görev-yükü müşterisi tarafından kabul edilmişti. Sonuç olarak, fırlatmadan birkaç gün sonra ikincil görev-yükü atmosfere tekrar girmişti.
Ayrıntılandırılacak olursa, 2012 Ekim ayındaki fırlatmadan 79 saniye sonra, ilk aşamanın 1 numaralı motorunda basınç düşmesi yaşanmıştır, akabinde bu motor kapatılmıştır. Sonuçta oluşan hızlanma kaybını karşılamak için ilk aşama motorları planlanandan 28 saniye fazla çalışmıştır ve benzer bir şekilde ikinci aşama motorları 15 saniye fazla çalışmıştır. Bu fazladan motor çalışma zamanı yüzünden ikinci aşamanın yedek yakıtı azalmıştı, böylece yakıtın ikincil görev-yükü ile birlikte aracı, uzay istasyonun üzerindeki bir yörüngeye çıkarmak için yetebilmesi ihtimali %99'dan  %95'e düştü. NASA, fırlatmayı satın alan ve böylece sözleşmeyle sabitlenmiş bir dizi 'görev karar noktası' yönetimini elinde tutan ana müşteri olduğu için; SpaceX'in, ikinci aşama motorlarını tekrar çalıştırıp ikincil görev-yükünü doğru yörüngeye yerleştirmeyi denemesine izin vermeyi reddetmiştir. İkincil görev-yükü fırlatmadan birkaç gün sonra dünya atmosferinde yitirilmiştir ve böylece kayıp olarak değerlendirilmiştir.
Yeniden Kullanılabilirlik
İlk Falcon uçuşlarının birkaçının ilk aşamaları paraşütle donatılmış olmasına ve mühendislerin gelecek için kullanılabilirliği tasarlamalarına yardımcı olmak amacıyla, kurtarılmaları amaçlanmış olmasına rağmen, SpaceX başlangıçtaki test fırlatmalarında,bu ilk yöntemi kullanarak, ilk aşamaları kurtarmada başarılı olamamıştır. Falcon hızlandırıcıları,ayrılma sonrasında maruz kaldıkları, havadevinim (aerodinamik) gerilmesinden ve (aşırı) ısınmadan sağ çıkamamıştır. İkinci aşamanın tekrar kullanılabilirliği daha zor olmasına karşın, SpaceX en baştan beri, Falcon 9'nun her iki aşamasının da en sonunda tekrar kullanılabilir olmasını amaçlamıştı.
Her iki aşama da ilk fırlatmalarda, (aşırı hava sürtünmesi sebebiyle oluşan ısıyı atmak üzere) (sürtünmeyle) aşınabilir (ablatif) bir kabuk ile kaplanmışlardı ve usulca denize inebilmeleri için paraşütle donatılmışlardı. Her iki aşama da ayrıca, tuzlu-su aşınmasına dayanıklı gereçler, doğal oksit kaplama (anodizing) ve galvanik aşınma'ya dikkat edilmesi sayesinde, denize dayanıklı getirilmişlerdir. 2009 yılının başlarında, Musk şunu belirtmiştir: "" [Falcon 1] altıncı Uçuşu sayesinde, büyük olasılıkla ilk aşamayı kurtarabileceğimizi düşünüyoruz; ve geri getirdiğimizde, (atmosfere) tekrar-giriş aşamasından nelerin kurtulduğunu ve bu aşamada nelerin kavrulduğunu görebileceğiz, böylece süreç devam edip gidecek. ...;Bunlar sadece ilk aşamayı tekrar kullanılabilir hale getirmek için yaptıklarımızdır, süreç tam ısı kalkanına sahip olması gereken ikinci aşama için daha da zorlu olacakdır, yörüngeden çıkış için itki ve iletişim sistemlerine ihtiyaç duyulacaktır.""
Musk, aracın yeniden kullanılabilir olmaması halinde, "Kendimizi başarısız olmuş sayacağım.” demiştir
2011 sonlarında, SpaceX yaklaşımda değişikliğe gidildiğini bildirmiştir, buna göre paraşüt yöntemi terkedilerek itkili-güç-verilen-iniş yaklaşımına odaklanılacaktı. 29 Eylül 2011 tarihinde, Ulusal Basın Kulübünde, Musk  'güç-verilen iniş'  sisteminin ve  Falcon 9'un her iki aşamasının  kurtarılmasının – tamamen dikey kalkış, dikey iniş (DKDİ - İngilizce VTVL) özelliğine sahip roket- geliştirilmesi için özel sermayeli  bir programın başladığını belirtmiştir. Açıklamaya ek olarak verilen görselde ilk aşamanın  kuyruk-aşağıda olacak şekilde 'güç-verilen iniş' için dönüşü ve  ikinci aşamanın ısı kalkanıyla kafa kısmından (atmosfere) tekrar-giriş yaparak güç-verilen iniş için kendi etrafından (dikey) dönüşü, olabildiğince gerçeğe yakın bir şekilde, tasvir ediliyordu.
"Roketi sadece iticileri kullanarak fırlatma-rampasına geri getirmek" için sistem üzerindeki tasarım 2012 Şubat ayı içerisinde tamamlandı. Tekrar kullanılabilir fırlatma sistemi teknolojisinin hem Falcon 9 hem de Falcon Heavy için kullanılması düşünülmektedir, bu teknolojinin özellikle Falcon Heavy tarafından kullanılabileceği üzerinde yoğunlaşılmıştır çünkü iki dış çekirdek roketten çok daha önce ayrılmaktadır, dolayısıyla aşama ayrılması sırasında çok daha düşük hızlarda hareket etmektedirler.
Tekrar-kullanılabilir bir ilk aşama için SpaceX tarafından alt-yörüngesel Grasshopper roketi ile uçuş testi gerçekleştiriliyor. 2013 Nisan ayın itibarıyla, düşük-irtifa, düşük-sürat ispat test aracı olan, Grasshopper v1.0, 744 m (2441 ft) irtifadaki 80 saniyelik bir 'süzülme uçuşu' (hover flight) da dahil olmak üzere, beş adet DKDİ (VTVL) test uçuşunu tamamlamıştır.
2013'teki erken-güz uçuşunda, aşama ayrılmasından sonra, ilk-aşama hızlandırıcısı yavaşlamak amacıyla ateşleme denemesinde bulundu ve sonrasında tam suya ulaşmadan önce ikinci kez ateşleme yaptı. Tüm su-üzeri testleri tamamlandığında, muhtemelen en erken 2014 ortalarına doğru, fırlatma sahasına kadar uçmayı ve iticiler yardımıyla sahaya iniş yapmayı deneme niyetindelerdi. SpaceX açıkça ilk birkaç 'güç-verilen iniş' testinde başarılı geri getirme beklemediklerini belirtmiştir.