cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yıldız gazyuvarı
Farklı niteliklere sahip bölgelerden oluşur; ışıkyuvar (fotosfer) yüzeyin en soğuk bölümünü olştururken üzerinde renkyuvar yer alır. Sıcaklığın ileri derecede arttığı geçiş bölgesinin üzerinde ve yüzeyin en dışında ise taç bulunur.
All I Have
All I Have şu anlamlara gelebilir:
Sızıntı (dergi)
Sızıntı, 1979-2016 yılları arasında toplam 449 sayı olarak Türkiye'de yayımlanmış aylık edebiyat ve popüler bilim ağırlıklı dini dergi. Kaynak Kültür Yayın Grubu bünyesinde yayınlanmıştır.
Tarihi
Şubat 1979 ayında, kapağında ağlayan çocuk fotoğrafı ve Mehmet Âkif Ersoy'un "Uyan Uyan" şiirinden alıntı yapılarak "Merhametin yok diyelim nefsine, merhamet etmez misin evladına" sloganıyla yayın hayatına başlamıştır. Yayın hayatına devam etmekte olup aylık ortalama 825.000 tiraja sahiptir. Yeni Ümit, Yağmur, Gonca, Hira, Fountain, Noviyegrani, Fontâne Online kardeş dergileridir.
Sızıntı'nın Mayıs ayı sayısı kapağında açtığı kapının ardından çiçekler görünen haki kıyafetli bir kişi için "Aç kapıyı, haber var, ötenin ötesinden. Dudaklarda şarkılar, kurtuluş bestesinden" sözleri bulunurken, Haziran ayı sayısında ise "Kırılır da bir gün bütün dişliler, döner şanlı şanlı çarkımız bizim" ifadeleri yer aldı. 26 Temmuz 2016'da yayımlanan bir OHAL Kanun Hükmünde Kararnamesi ile kapatıldı.
Diğer
Derginin Fethullah Gülen ile yakınlığı vardır. Samanyolu Haber'de çıkan habere göre Fethullah Gülen Sızıntı dergisinin Şubat 2008 sayısının başyazısını yazmıştır. Dergide Fethullah Gülen ile ilgili yazı ve haberler tr.fgulen.com sitesinde ise Sızıntı dergisiyle ilgili yazılar vardır.
Dasyrhynchidae
Dasyrhynchidae, Lacistorhynchoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Güçlü lider
Güçlü lider, otoriter siyasi liderliğin bir türüdür. Siyaset bilimciler Brian Lai ve Dan Slater, askeri zorlamaya dayanan otokratik diktatörlüklerin, oligarşik parti diktatörlüklerinden oluşan yapı, otokratik parti diktatörlüklerinden oluşan patronaj ve oligarşik askeri diktatörlüklerden oluşan cunta gibi diğer üç otoriter yönetim kategorisinden çok daha farklı olarak güçlü lider yönetimini otoriter yönetim biçimi olarak tanımlamaktadır.
Liste
Politik bilimciler tarafından güçlü liderler olarak sınıflandırılan kişiler şunlardır:
Moradabad
Moradabad, Hindistan'ın Uttar Pradeş eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2011 yılı itibarıyla 887,871'dir.
Sinema Yazarları Derneği En İyi Kadın Oyuncu Ödülü
Sinema Yazarları Derneği En İyi Kadın Oyuncu Ödülü Sinema Yazarları Derneği tarafından verilen Sinema Yazarları Derneği Ödülleri‘nin kategorilerinden biridir. Türkiye'de sinema alanlarında başarılı bulunan kadın oyunculara verilir. İlk kez 1968 yılında verilmeye başlanan Sinema Yazarları Derneği Ödülleri'nin 2020 yılında 53.sü verilmiştir.
Uçuş 93
Uçuş 93 (İngilizce özgün adıyla United 93), yönetmenliğini Paul Greengrass'in yaptığı 2006 yapımı filmdir. 11 Eylül 2001 günü kaçırılan dört uçaktan, United Airlines'a ait 93 sefer sayılı, içindeki yolcuların müdahalesi ile Washington D.C.'deki ABD Kongresi binasına ulaşmadan Pensilvanya'nın Shanksville bölgesi yakınlarında düşen uçağı ve etrafındaki gelişmeleri konu almaktadır.
Matt Tees
Matthew Tees (13 Ekim 1939 - 4 Kasım 2020), İskoç profesyonel futbolcudur.
Yaşamı
Tees 13 Ekim 1939'da Johnstone, İskoçya'da doğdu. Aktif spor kariyerinde; 1960 ile 1975 yılları arasında forvet mevkiinde İngiliz futbol ekipleri; Grimsby Town (iki defa), Charlton Athletic, Luton Town FC ile Boston United'da forma giydi.
Ölümü
Tees 4 Kasım 2020'de Aberdeen, İskoçya'da 81 yaşında öldü.
Brooksville, Florida
Brooksville ABD'nin Florida eyaletine bağlı Hernando ilçesinin merkezi olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 7.719'dur.
Chonosuke Takagi
Chonosuke Takagi ( 高木 長之助 (Takagi Chōnosuke) ; 26 Ekim 1948 - 6 Aralık 2016), Japon judocu.
Sporcu Takagi 26 Ekim Shirahama, Chiba'da doğdu ve öğrenim gördüğü yüksek okulda judo eğitimi aldı.
Sporcu Awa yüksek okulu judo kulübü adına diğer judo sporcusu arkadaşı Masatoshi Shinomaki takım olarak karşılaşmalara çıktılar.
Ida Lupino
Ida Lupino (d. 4 Şubat 1918 – ö. 3 Ağustos 1995) İngiltere doğumlu Amerikalı sinema oyuncusu, yönetmen ve senarist. Bazı kaynaklarda doğum tarihi 1914 olarak geçen Lupino sinema ve televizyonda aktif olarak çalıştığı 1930'lu yıllardan 1970'li yıllara kadar geçen zamanda 104 filmde oynadı, 41 filmi yönetti, bazı filmlerin yapımcılığını üstlenirken 8 filme de senarist olarak imza attı. Bunlardan başka 7 filme de sesiyle katkıda bulundu ve bu filmlerde şarkı söyledi, piyano çaldı.
Kadın sinemacıların öncüsü olarak anılan Ida Lupino, Yönetmenler Birliği'ne kabul edilen ikinci kadın yönetmen oldu.
Chonosuke Takagi
Eski jodocu Takagi 2011'de Nihon Üniversitesi'nde dersler vermiştir. Birçok judo alanında sporcunun Jun Konno, Michiaki Kamochi, Makoto Takimoto ve nicesinin yetişmesinde on ayak oldu. Kalp krizi sonucu 6 Aralık 2016'da 68 yaşında öldü.
Ida Lupino
Yaşam öyküsü
Ida Lupino 4 Şubat 1918'da (bazı kaynaklara göre de 1914'te) İngiltere'nin başkenti Londra'nın Camberwell ilçesinde sanatçı bir ailede doğdu. Babası revü yıldızı ve aynı zamanda sinemada komedi filmlerinde rol alan Stanley Lupino'ydu, annesi ise yaşayan en hızlı Tap dansı sanatçısı olarak tanınıyordu. 10 yaşındayken sahneye çıktı, 13 yaşında Kraliyet Dramatik Sanatlar Akademisi 'ne girdi. Kuzeni aktör Lupino Lane'in de aralarında bulunduğu ailesinin sanatçı fertlerinin teşvikiyle sinemaya başladığında 15 yaşındaydı. The Love Race (1931) ve Her First Affaire (1932) adlı filmlerdeki önemsiz rollerden sonra 25 Ağustos 1933'te 19 yaşındayken New York'a geldi. Burada da ufak tefek rollerde oynamayı sürdürdü. Bu filmlerden en dikkate değer olanı Peter Ibbetson'dı (1935). Platin rengine boyadığı saçları ile kendisine "İngiltere'nin Jean Harlow"'u dendi. İkinci sınıf rollerde yeteneği harcanırken Paramount'la olan kontratını yenilemeyerek bağımsız kalmayı tercih etti. Bu arada saçlarını tekrar eski rengine kavuşturdu. 1939'daki The Light That Failed filmine gelinceye kadar iyi bir rolde oynama fırsatını bulamadı. Bu dönemde, kaderin yanlış tarafa ittiği sert karakterli ama sempatik kadınları ve Femme fatale'leri canlandırdı. They Drive by Night (1940), The Sea Wolf (1941), High Sierra (1941) ve The Hard Way'deki (1943) rolleriyle göz doldurdu. High Sierra'da başrolü paylaştığı Humphrey Bogart o tarihte henüz star olmadığı için Ida Lupino'nun adı afişlerde başa yazıldı. 1940'lı yıllarda daha çok B film'lerde rol aldığı için kendisine "B Filmlerinin kraliçesi" de dendi.
1943'te "The Hard Way"'deki Mrs. Helen Chernen rolüyle "New York Film Eleştirmenleri Birliği"'nin "En İyi Kadın Oyuncu" ödülünü aldı. 1940'lı yıllar boyunca ganster filmlerinde oynarken bu türün en önemli filmlerini yapan Warner Bros.'la anlaşması vardı, 1947'de bu şirketle olan anlaşmasını da yenilemedi ve tekrar bağımsız kaldı. 1948'de kocasıyla birlikte kurdukları The Filmmakers adlı şirket için çalışırken Not Wanted filminin yönetmeninin kalp krizi geçirmesi üzerine yönetmenliğe de başladı.
1956 yılında hem yönetmen hem de oyuncu olarak televizyona geçiş yaptı ve The Untouchables (Dokunulmazlar), The Fugitive (Kaçak), ve Bewitched (Tatlı Cadı) gibi dizilerin bazı bölümlerini yönetti ve aralarında Bonanza (Doludizgin), Columbo (Komiser Columbo), ve Charlie's Angels (Çarli'nin Melekleri)'nin de olduğu birçok dizide konuk oyuncu oldu.
En son 1978 tarihinde bir filmde rol aldıktan sonra emekliye ayrıldı. 3 Ağustos 1995 tarihinde Los Angeles, Kaliforniya'da geçirdiği inme sonucunda hayatını kaybetti.
Notlar
Ünlü Türk fotoğraf sanatçısı Ara Güler 1975 yılında "Ara Güler'in Yaratıcı Amerikalıları" adlı bir fotoğraf sergisi düzenlemişti. Fotoğraflar Dünyanın belli başlı merkezlerinde sergilenirken bir de sergi albümü basılmıştı. Portresini çektiği 43 yaratıcı Amerikalının arasında Ida Lupino da vardı (Kitabın 49. sayfasında)Ara Güler portrenin altına şu ibareyi yazmış: "Zamanının en güzel kadını. Yine de öyle. Bense kadınların resmini çekmekten korkarım. Beğenmezler ve kızarlar diye. Ama cesaret edip çektim. Çünkü karşımda güzel bir kadın örneği vardı."
Penis kıskançlığı
Penis kıskançlığı, Sigmund Freud tarafından ortaya atılmış psikanaliz kuramına göre kadınların penise sahip olmadıklarını fark ettiklerinde hissettikleri eksikliktir. Kurama göre psikoseksüel gelişimin fallik evresinde kız çocuğu penise sahip olmadığı gerçeğini öğrenir ve bu yüzden annesini suçlar, aynı zamanda babasına sahip olmak ister. Bu karmaşa, anneyle özdeşleşme ve cinsiyet rolünün kazanımıyla sonlanır. Penis kıskançlığı kavramı Karen Horney, Melanie Klein ve Ernest Jones gibi dönemin çeşitli psikanalistleri tarafından eleştirilmiştir.
Sabiha Gökçen Havalimanı saldırısı
Sabiha Gökçen Havalimanı saldırısı, 23 Aralık 2015 tarihinde yerel saatte 02:05'te İstanbul'daki Sabiha Gökçen Uluslararası Havalimanı'na gerçekleştirilen havan topu saldırısı.
Saldırı sonucunda bir sivil öldü, bir kişi de yaralandı. TAK saldırının sorumluluğunu dört gün sonra üstlendi.
Arka plan
Türkiye'de Kürt sorununa çözüm amacıyla 2012 yılında başlayan çözüm süreci ile birlikte TAK saldırılarına ara verdi. Haziran 2015'te çözüm sürecinin sona ermesi ve Hendek operasyonları ve ardından gelen karşılıklı çatışmalar silsilesi nedeniyle Haziran 2015'ten beri PKK tarafından birçok kez saldırı düzenlendi. TAK ise 3 yıl aradan sonra yeni dönem saldırılarının başlangıcı olacağını belirttiği Sabiha Gökçen Havalimanı saldırısını düzenledi.
Saldırı
Saldırı, 23 Aralık 2015'te İstanbul'un Pendik ilçesindeki Sabiha Gökçen Havalimanı'nda yerel saatte 02:05 sıralarında meydana geldi. Havalimanına 2 km mesafedeki Tuzla'nın Orhanlı mahallesindeki ormanlık alandan havalimanının apron alanına dört adet havan topu atıldı. Muğla'nın Dalaman Havalimanı'ndan Sabiha Gökçen Havalimanı'na iniş yapan ve 206 numaralı körükte park halinde duran Pegasus Hava Yolları'na ait Boeing 737-800 tipi uçağın yakınına düşen havan topu patladı. Uçağın kokpit camından içeriye giren şarapnel parçaları, uçakta temizlik yapan kadın görevliler Canan Çelik ve Zehra Yamaç'a isabet etti. Yaralanan temizlik personeli Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne kaldırıldı. Yaralılardan Zehra Yamaç başına isabet eden şarapnel parçaları nedeniyle öldü.
Liski
Liski, Rusya'nın Voronej Oblastı'na bağlı Liski rayonunun merkezi olan şehirdir. Yüzölçümü 65 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 55.864'tür.
Sabiha Gökçen Havalimanı saldırısı
Failler
Saldırıdan dört gün sonra 27 Aralık 2015'te TAK saldırının sorumluluğunu üstlendi. Örgüt tarafından yapılan yazılı açıklamada, "Bu eylemimiz, Kürt şehirlerini harabeye çeviren bu faşist saldırılara karşı yapılmıştır. Havan toplarıyla yapılan bu saldırı aynı zamanda yeni dönem eylemselliğimizin de başlangıcı olacaktır. Bundan sonra Türkiye’ye gelecek uluslararası havayolu şirketleri ve yabancı turistlerin can güvenliğinden TAK olarak biz sorumlu olmayacağız" ifadelerine yer verildi.
28 Ekim 2017'de PKK/KCK'ya yönelik başlatılan operasyon kapsamında İstanbul'da bir aracı durduran emniyet personeli, araç içerisindeki Mehmet Şafii K. ismine düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı bulunan Şaban B. adlı kişinin saldırıyı gerçekleştirdiğini itiraf ettiğini açıkladı. Şaban B. sorgusunda saldırıyı planlayan 3 kişinin ise kırsala kaçtığını söyledi. Şüphelinin ifadesi üzerine Batman, Mardin ve Mersin'de çeşitli adreslere gerçekleştirilen operasyonlarda 5 kişi gözaltına alındı, çok sayıda patlayıcı ve silah ele geçirildi. İstanbul Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü'ne teslim edilen Şaban B. ile birlikte Fadıl D. ve Evin Z. tutuklandı.
Tepkiler
Havalimanı saldırısı sonrası; Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı Binali Yıldırım, "Hükme varmak ve yorum yapmak için erken olduğunu, beş uçağın zarar gördüğünü ve havalimanının güvenliği konusunda ise herhangi bir zafiyetin söz konusu olmadığını" açıkladı.
Chad Everett
Raymon Lee Cramton veya bilinen adıyla Chad Everett (11 Haziran 1937, South Bend - 24 Temmuz 2012, Los Angeles), Amerikalı bir oyuncudur. 40 yıllık kariyerinde, aralarında Mulholland Çıkmazı, Melrose Place, The Love Boat, Without a Trace, The Jigsaw Murders, The Firechasers, Psycho, Castle ve Supernatural 'ın bulunduğu çok sayıda film, dizi ve televizyon şovunda rol aldı.
Chad Everett, Medical Center dizisinde oynadığı cerrah Joe Gannon karakteriyle 1971 ve 1973 yıllarında Altın Küre'ye aday gösterilmiştir. Akciğer kanseri nedeniyle kızının evinde 75 yaşında öldü.
Kütle spektrumu
Kütle spektrumu, kimyasal bir analizi temsil eden m/z'ye (kütle-yük oranı) karşı yoğunluk grafiğidir. Bu nedenle, bir numunenin kütle spektrumu, bir numunedeki iyonların kütleye göre (daha doğrusu: kütle-yük oranına göre) dağılımını temsil eden bir modeldir. Genellikle kütle spektrometresi adı verilen bir alet kullanılarak elde edilen bir histogramdır. Belirli bir maddenin tüm kütle spektrumları aynı değildir. Örneğin, bazı kütle spektrometreleri analit moleküllerini parçalara ayırır; diğerleri sağlam moleküler kütleleri çok az parçalanma ile gözlemler. Bir kütle spektrumu, kütle spektrometresinin türüne ve uygulanan özel deneye bağlı olarak birçok farklı bilgi türünü temsil edebilir; ancak, kütle-yük oranı vs yoğunluk grafiklerinin tümü kütle spektrumu olarak adlandırılır. Organik moleküller için yaygın parçalanma süreçleri, McLafferty yeniden düzenlemesi ve alfa bölünmesidir.Düz zincirli alkanlar ve alkil grupları tipik bir dizi tepe noktası oluşturur: 29 (CH3CH2+), 43 (CH3CH2CH2+), 57 (CH3CH2CH2CH2+), 71 (CH3CH2CH2CH2CH2+) vb.
Lale Akgün
Dr. Lale Akgün (d 17 Eylül 1953, İstanbul, Türkiye), Türk asıllı bir sosyal demokrat (SPD) Alman siyasetçi ve psikolog.
Nevşehir'de 2004 Türkiye yerel seçimleri
Nevşehir
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Lale Akgün
Biyografisi
1972'de lise mezuniyet sınavını (Abitur) başarıyla geçti. Tıp, Toplum bilimi ve psikoloji okudu. 1981'de Philipps-Universität in Marburg'dan mezun oldu. 1987'de Fen-Bilimleri Fakültesinde Universität zu Köln'den bravörünü aldı.
Nevşehir'de 2004 Türkiye yerel seçimleri
Nevşehir Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
2019 FIFA Kadınlar Dünya Kupası eleme aşaması
2019 FIFA Kadınlar Dünya Kupası eleme aşaması, grup aşamasının ardından organizasyonun sonuna kadar devam eden bölümdür. 22 Haziran'daki Son 16 turu maçlarıyla başlamış, 7 Temmuz'da Park Olympique Lyonnais'ta oynanan final maçıyla bitmiştir. Gruplardan çıkmayı başaran on altı takım, tek maçlı eleme sistemiyle karşılaşmıştır.
Nevşehir'de 2004 Türkiye yerel seçimleri
Acıgöl
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Lale Akgün
Biyografisi
Köln Üniversitesinde, öğretim üyeliği yaptı. Birçok psikoloji alanında yapıtları ve makaleleri vardır. Msl. Uyuşma ve Entegrasyonun Pisiko-Sosyal Etkileri sayılabilir. 1981 le 1997 arası Köln belediyesinin aile danışmanlığını yaptı. Yönetime yakınlığının psikolojisi projesini işleme geçirdi. 1992'den beri Köln şehrinin Yönetim ve Toplum Arası Pisiko-Sosyal Dairesinin amir yardımcılığında bulundu. 1997 ile 2002 arası Solingen'deki Kuzey Ren-Westfalen Eyaleti Göçmen merkezinin müdürlüğünü yaptı.
2019 FIFA Kadınlar Dünya Kupası eleme aşaması
Format
Eleme aşamasında 90 dakikalık normal süre berabere tamamlanırsa uzatmalara (15 dakikalık iki yarı) geçilir. Uzatmalarda takımlar dördüncü oyuncu değişikliğini de yapabilir. Eşitlik yine bozulmazsa seri penaltı atışları sonucu belirler.
Lale Akgün
Biyografisi
Ver-di sendikası ile Türkdanış (AWO) üyesidir. Kindernöte e.V. (Çocuk yardım) derneğinin kurucu üyesi. Köln-İstanbul kardeş şehir projesini destekleme derneği üyesidir. Göçmen ve entegrasyon projelerinde çalışmaları vardır.
2019 FIFA Kadınlar Dünya Kupası eleme aşaması
Format
FIFA Son 16 fikstürünü şöyle belirlemiştir:
Son 16 kombinasyonları
Son 16 turuna yükselen en iyi dört üçüncü; A, B, C ve D gruplarının liderleriyle eşleşti. En iyi üçüncülerin hangi gruplardan çıkacağına göre oluşabilecek Son 16 eşleşme kombinasyonları şu şekildeydi:
Nevşehir'de 2004 Türkiye yerel seçimleri
Acıgöl Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
2019 FIFA Kadınlar Dünya Kupası eleme aşaması
Takımlar
Grupları ilk iki sırada bitiren altışar takım ile birlikte en iyi dört üçüncü eleme aşamasına yükseldi.
Almanya - Nijerya
<section begin=s16-1/><section end=s16-1 />
Lale Akgün
Biyografisi
1982'den beri Sosyal Demokrat Partisi (SPD) üyesidir. 2001 Mart'tan beri de SPD Köln semtinin parti yönetici kurulundadır.
Nevşehir'de 2004 Türkiye yerel seçimleri
Avanos
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Avanos Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Derinkuyu Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Gülşehir
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Gülşehir Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Hacıbektaş
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Hacıbektaş Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Kozaklı Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Lale Akgün
Biyografisi
2005-2009 tarihleri arasında Alman Federal Parlamentosu (Bundestag) milletvekiliği yapmıştır. 2008 yılında Baskın Oran önderliğinde oluşturulan Ermenilerden Özür Diliyorum kampanyasına katılan isimlerden biri olmuştur.
Nevşehir'de 2004 Türkiye yerel seçimleri
Ürgüp
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Ürgüp Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Lale Akgün
Biyografisi
Evli ve bir kızı vardır.
2019 FIFA Kadınlar Dünya Kupası eleme aşaması
Norveç - Avustralya
<section begin=s16-2 /><section end=s16-2 />
İngiltere - Kamerun
<section begin=s16-3 /><section end=s16-3 />
Fransa - Brezilya
<section begin=s16-4 /><section end=s16-4 />
İspanya - ABD
<section begin=s16-5 /><section end=s16-5 />
İsveç - Kanada
<section begin=s16-6 /><section end=s16-6 />
İtalya - Çin
<section begin=s16-7 /><section end=s16-7 />
Hollanda - Japonya
<section begin=s16-8 /><section end=s16-8 />
Norveç - İngiltere
<section begin=çf1 /><section end=çf1 />
Fransa - ABD
<section begin=çf2 /><section end=çf2 />
İtalya - Hollanda
<section begin=çf3 /><section end=çf3 />
Almanya - İsveç
<section begin=çf4 /><section end=çf4 />
Üçüncülük maçı
<section begin=üç /><section end=üç />
Ivana Đerisilo
Ivana Đerisilo-Stankovic (d. 8 Ağustos 1983, Belgrad), Sırp voleybolcu.
Kariyeri
Voleybola 1995 yılında Kızılyıldız takımında başladı. 2006 Dünya Şampiyonası’nda Sırbistan-Karadağ ile dünya üçüncülüğüne ulaştı. İtalya, Türkiye, İsviçre ve Romanya liglerinde oynadı. Ivana 2009 yılında Galatasaray'a transfer oldu. Galatasaray formasıyla 2010 Avrupa Challenge Kupası'nda "en skorer" ödülünü aldı.
Yafa-Kudüs demiryolu
Yafa - Kudüs demiryolu ya da Jaffa - Jerusalem railway, kısaca J&J,, Osmanlı İmparatorluğu'nda -günümüzde Tel Aviv şehrinin bir parçası olan- liman şehri Yafa ile Kudüs'ü birbirine bağlamak amacıyla inşa edilen demiryolu hattıdır. Demiryolu, Kudüs Sancağı (Kudüs-i Şerif Mutassarıflığı)'nda bir Fransız şirketi olan Société du Chemin de Fer Ottoman de Jaffa à Jérusalem et Prolongements / Osmanlı Yafa'dan Kudüs'e Demiryolu ve Uzantıları Şirketi tarafından inşa edilmiştir. Demiryolu, İngiliz-Yahudi hayırsever Sir Moses Montefiore'nin önceki başarısız girişimlerinden sonra ancak 1892'de hizmete girmiştir. Hat, Orta Doğu'daki ilk demiryolu hattı değildir, ancak ilk Orta Doğu demiryolu hattı olarak kabul edilmektedir.
Orijinal hat 1000 mm dar hat açıklığı ile inşa edilmiş, ancak sonradan yapılan değişikliklerle önce 1050 mm dar hat açıklığı, sonra da 1435 mm standart hat açıklığı ile yeniden inşa edilmiştir. Hattı başlangıçta Fransızlar, sonrasında Osmanlılar ve I. Dünya Savaşı'ndan sonra ise İngilizler işletmiştir. Hattın 1948'de kapatılmasından sonra, İsrail Demiryolları tarafından aynı güzergâh üzerinde kısmi değişiklikler yapılmış ve Tel Aviv - Kudüs demiryolu hizmete girmiştir.
Erken Gelişmeler
Sir Moses Montefiore 1838'de Yafa ile Kudüs arasında bir demiryolu inşa edilmesi fikrini ortaya atmış ve projeyle ilgilenen Sir Culling Eardley ile görüşmüştür. Ancak Eardley, dini kurumlar projeye dahil olursa projenin bir parçası olmayacağını belirtmiştir. Montefiore 1856'da İngiliz Başbakanı Lord Henry John Temple ile temasa geçmiş ve demiryolu hattının inşası fikrini görüşmüştür. Lord Temple, demiryolu hattının hem İngiltere'ye hem de Türkiye'ye fayda sağlayacağını söyleyerek projeyi desteklediğini belirtmiştir. 20 Mayıs 1856'da Londra'ya yaptığı ziyaret sırasında Osmanlı Sadrazamı Mehmed Emin Âli Paşa ile bir toplantı organize edilmiş ve prensipler üzerine bir anlaşma sağlanmıştır. Sonuç olarak, 1865'te Parlamento üyesi, yazar ve iş adamı Laurence Oliphant da projeyi destekmiş ve 8 Aralık 1856'da Kont Paweł Strzelecki de projeye dahil olmıştur. Ancak Kont Strzelecki İstanbul'dan bir mesaj göndererek Osmanlı hükûmetinin inşaat için arazi temin etmeye istekli olmadığını söylemiş ve bunun üzerine proje rafa kaldırılmıştır.
1856'da General Francis Rawdon Chesney, bir demiryolu uzmanı olan Sir John McNeil'ın şirketi adına demiryolu arazisini araştırmak üzere Filistin'e gelmiştir. Chesney iki muhtemel güzergâhı inceledikten sonra, kilometre başına 4.000 ila 4.500 pound'luk inşaat maliyeti hesaplamış, ancak bu maliyeti Kudüs'teki bir demiryolu hattı için çok yüksek bulumuştur. Bunun üzerine Sir McNeil'ın şirketi sadece Yafa'dan Lod (Lydda)'a kısa bir demiryolu hattı, sonrasında da Kudüs'e (kilometresi sadece 150 pound'a mal olacak olan) bir şose yapılmasını önermiştir. Chesney girişimlerinden vazgeçmemiş ve -günümüzde Irak'ta bulunan demiryolu projesini destekleyen- Osmanlı ordusunda görevli General Sir Arthur Slade ile görüşmüştür. General Slade, İngiltere'ye fayda sağlayacağına ve Türkiye'nin çıkarlarına karşı olacağına inandığı bir Yafa - Kudüs demiyolu 'na karşı çıkmıştır. Montefiore bu duruma müdahil olsa da, Chesney'nin girişiminden bir sonuç çıkmamıştır. Başka bir açıklamaya göre ise Montefiore, Culling Eardley'nin bir toplantı sırasında demiryolunun Hristiyan misyonerlik faaliyetine hizmet edeceğini söylemesi üzerine projeden çekilmiştir. Montefiore, 1857'de Filistin'e yaptığı beşinci ziyarette, inşaat maliyetlerini düşürmek ve demiryolu hattının bir su kaynağına yakın olmasını sağlamak için Refa'im Vadisi boyunca bir hat inşa edilmesini öneren bir İngiliz demiryolu mühendisini de yanında getirmiştir. Ancak Montefiore 1862'de Roş Haşanah'da eşini kaybetmesi üzerine projeye olan ilgisini kaybetmiştir.
1864'te Alman/Amerikan mühendis Charles Frederick Zimpel, Osmanlı yetkililerine Filistin dâhil Suriye vilayetinde birçok demiryolu hattı inşa etmeyi önermiş, Osmanlı yetkilileri ise gerekli fonları yarım yıl içinde toplayabilirse, inşaat için Zimpel'e izin vereceklerini belirtmişlerdir. 1865 yılında Zimpel, bugünkü rota ile çok benzer olan, planlanan rotanın Fransızca bir haritasını da içeren kendi araştırması ile birlikte bir broşür yayımlamıştır. Planan hat ile inşa edilen hat arasındaki temel farklılık, kolaylık sağlamak için özgün plandan değiştirilen ve hattı yaklaşık 6.5 km uzatan Yafa ve Remle yakınlarındaki iki kısımdı. Ancak, Zimpel, demiryolu hattı inşası için imtiyaz elde etmeye çalışarak bir yılını İstanbul'da boşuna harcamıştır. Kudüs'te yaşayan Alman mimar ve şehir mühendisi Conrad Schick, Zimpel'den daha sonra yayınladığı benzer bir kitapçık ile Ramallah'tan Beit Horon'a bir hat inşa edilmesi önerisini ayrıntılandırmıştır. Schick'in planındaki rota uzun zamandır kabul görmüş uygulanabilir tek rotaydı. Fransız mühendisleri bu rotaya yönelik 1874-1875 yılları arasında kapsamlı bir anket düzenlediler. Kudüs'e giden bir başka demiryolu konsepti ise Amerikalı yazar James T. Barclay tarafından düşünülmüşmüştür. Barclay, El-Ariş, Aşkelon veya Gazze'den başlayan bir hat öngörüyordu. Başka bir öneri de 1864'te önerilen alanı araştıran mühendis Carl Humann tarafından yapılmış ve Humann, Kudüs'e bir demiryolu hattı yapılmasının akıllıca olacağını belirtmiştir.
İngilizlerin projeye olan ilgisi nedeniyle Fransızlar ve Avusturyalılar da projeyle ilgileniyordu. Osmanlı yetkilileri Montefiore'un esas olarak Hristiyan misyoner çıkarlarına hizmet edeceği varsayımına ilişkin planını reddetmiştir. Ancak buna rağmen yerel basında 1872'de önerilen demiryolu hattına ilişkin rapor yayımlanmış ve projenin inşaatını teşvik etme çabaları nedeniyle Türk sultanına övgülerde bulunulmuştur. Batılı güçlerin demiryolunu inşa etmedeki bu başarısızlığı, kendi hükûmetlerinin politik çıkarlarına rağmen projeye kaynak ayırmadaki isteksizliğinden kaynaklanıyordu.
Finansman
Demiryolunun inşa edilmesinden asıl sorumlu olan kişi Kudüs'te yaşayan bir Yahudi iş adamı olan Yosef Navon'du. Yosef Navon, 1885 yılında bir demiryolu hattı inşa etme ihtimalini araştırmaya başladı. Daha önce demiryoluyla ilgili teklif sunanlardan farklı olarak onun avantajı bir Osmanlı vatandaşı olmasıydı. Navon'un başlıca ortakları ve destekçileri arasında, kuzeni Joseph Amzalak, Yunan/Lübnanlı mühendis George Franjieh ve İsviçreli Protestan bankacı Johannes Frutiger yer alıyordu.
Navon projeyi tanıtmak ve Osmanlı İmparatorluğu'ndan izin almak için İstanbul'da üç yıl geçirdi. 28 Ekim 1888'de çıkarılan ferman ile Navon, Osmanlı'dan 71 yıllık imtiyaz hakkı kazandı ve ayrıca bu ferman ile hattı Gazze ve Nablus'a uzatmasına da izin verdi. Ayrıca Navon, Osmanlı'ya 5.000 Türk lirası finansal teminat vermeyi de kabul etti. Projenin inşaatına devam etmek için gerekli sermayenin eksikliği sebebiyle Navon, imtiyaz için bir alıcı bulmak amacıyla 1889'da Avrupa'ya gitti ancak hem İngiltere hem de Almanya'da başarısız oldu. Daha sonra Fransız deniz feneri müfettişi Bernard Camille Collas, 1 Milyon Frank (40.000 Pound) karşılığında imtiyazı satın aldı. 29 Aralık 1889'da Birinci Başkanı Müfettiş Collas olan  Osmanlı Yafa'dan Kudüs'e Demiryolu ve Uzantıları Şirketi (Société du Chemin de Fer Ottoman de Jaffa à Jérusalem et Prolongements)  Paris'te kuruldu. Toplam sermaye 8,000 hissde 4 Milyon Frank olarak gerçekleşti.
Yosef Navon çoğunlukla Fransız yatırımcılardan oluşan yönetim kurulunda yer alıyordu. Şirketin sermayesi, Hristiyan cemaatinden gelen 9,795,000 Frank (390,000 pound) ile 14 Milyon Frank'a yükseldi. İnşaat,  Parisli Kamu İşleri ve İnşaat Şirketi (Société des Travaux Publiques et Constructions)  tarafından 10 Milyon Frank'lık (400,000 pound) bir maliyetle gerçekleştirildi ve 1 Nisan 1893'te tamamlandı. İsviçre'den Gerold Eberhard projenin baş mühendisi olarak seçilmişti.
Demiryolu Yahudiler, Katolikler ve Protestanlar (Johannes Frutiger) arasında nadir bulunan bir işbirliği olarak görülürken, Yahudi yayınlarında, hattın Yahudi çıkarlarına hizmet etmediği endişeleri de dile getirildi. Ünlü bir Avrupalı Yahudi olan H. Guedella, The Jewish Chronicle (Yahudi Günlüğü) adlı kitabında demiryolu hattının  "aşırı ortodoks Katolikler"  tarafından finanse edildiğini ve İbranice yayın yapan Havatzelet gazetesinde, hat için hiçbir Yahudi yatırımcının bulunamadığı ve bunun bir hayal kırıklığı olduğunu yazdı. Şirketin parası tükendiğinde, Navon Almanya, Belçika ve İsviçre'deki yatırımcılardan daha fazla para temin etti. Bununla birlikte, 1892'de hattın hisseleri nominal değerinin altına düştü. Navon, Theodor Herzl'den de dahil olmak üzere, daha çok kişiden para toplamaya çalıştı. Ancak Herzl projeyle ilgilenmiyordu ve "Yafa'dan Kudüs'e kadar olan sefil küçük hat elbette ihtiyaçlarımız için yetersizdi" diye yazdı.
İnşaat
31 Mart 1890'da Yazur'daki temel atma törenine Kudüs Mutasarrıfı (Filistin Valisi) İbrahim Hakkı Paşa, Gazze Müftüsü, Yosef Navon, Johannes Frutiger ve daha birçok kişi katıldı. Hat için, Fransız minor demiryollarına benzer şekilde dar hat açıklığı (1000 mm) tercih edildi, ve raylar Belçikalı üretici Angleur tarafından Fransa'dan getirildi. The New York Times'a göre, hem demiryoluna ait malzemeler hem de demiryolu araçları Ferdinand de Lesseps'in sahibi olduğu Panama Kanalı Şirketi 'nden satın alınmıştı. Ancak rayların üzerindeki damgalarda rayların Belçika'da üretildiği yazıyordu. Anthony S. Travis de Panama Kanalı iddiasını reddetti. Limandan demiryolu şantiyesine malzemeleri kolaylıkla nakletmek için, Yafa Limanı ile Yafa Tren İstasyonu arasında 1 ft 11 5⁄8 inç hat açıklığında kısa bir demiryolu hattı inşa edildi.
İnşaat işçileri çoğunlukla Mısır, Sudan ve Cezayir'den getirilirken, mühendisler ise İsviçre, Polonya, İtalya ve Avusturya'dan getirildi. Yerli Filistinli Araplar da işin içine yoğun bir şekilde dahil olmuştu, ancak Arapların çoğu çiftçiydi ve yalnızca belirli mevsimlerde çalışıyorlardı. Ayrıca Beytüllahim ve Beit Jala'dan gelen taş ustaları, Yahudiye tepelerindeki inşaata yardımcı oldular. Tıbbi tedaviye rağmen, önemli sayıda işçi sıtma, iskorbüt, dizanteri ve çeşitli diğer hastalıklardan öldü. Yafa'dan Kudüs'e ulaşmak için yapılan kaya tıraşlama işlemleri sırasında yaşanan inşaat kazalarında da pek çok işçi yaşamını yitirdi. Hat boyunca çok sayıda köprü inşa edildi. Kısa olan köprüler taştan, uzun olan köprülerin yedisinden altısı Gustave Eiffel'in sahibi olduğu Eiffel Şirketi tarafından tedarik edilen demirden inşa edilmişti. Demiryolunun işletimi için gerekli olan su, Yafa, Remle ve Battir'deki kuyulardan ve Sejed'de bulunan bir pınardan alındı. Battir ayrıca Kudüs Tren İstasyonu'na da su sağladı.
Chrysler TV-8
Chrysler TV-8, 1950'lerde Chrysler tarafından tasarlanan bir tank projesiydi. Tank, kara ve amfibi savaş yeteneğine sahip bir orta tank olarak tasarlandı. Tasarım hiçbir zaman seri üretime girmedi.
Yafa-Kudüs demiryolu
İnşaat
Demiryolu üzerindeki ilk test denemesi Ekim 1890'da yapıldı. Bu etkinlik, Yafa'daki nüfusun yarısından fazlasına denk gelen 10.000 seyircinin izlediği bir olaydı. Test sürüşünde kullanılan lokomotif ise hat için üretilen ilk üç Baldwin 2-6-0'dan biriydi ve Amerikan ve Fransız bayrakları taşıyordu. Hattın Yafa - Remle bölümü 24 Mayıs 1891'de hizmete girdi. Aynı yıl 4 Aralık'ta Remle - Dayr Aban Hattının bir kısmı daha hizmete girdi. Fransız demiryolu şirketi, Yafa ve Kudüs'teki tren istasyonlarını mümkün olduğunca eski şehirlere (şehirlerin tarihi kısımlarına) inşa etmeye çalışırken, Osmanlı makamları şirketin bunu yapmasını engelledi ve istasyonlar şehirlerden göreceli olarak uzağa inşa edildi. Buna rağmen, istasyonların yapıldığı arazi demiryolu şirketi tarafından çok yüksek fiyatlarla satın alındı.
Chrysler TV-8
Açıklama
TV-8, Astron "X-weapon" projesinin ardından Chrysler tarafından bir teklifte sunuldu. Konvansiyonel olmayan bir tank tasarımı kullanması önerilen tank, tüm mürettebatı, motoru ve mühimmat deposunu, hava sevkiyatı için ayrılabilen hafif bir şasi üzerine monte edilmiş pod şeklindeki bir taret içine yerleştirdi. Tankın toplam ağırlığı yaklaşık 25 tondu bu ağırlığın 15 tonunu taret, 10 tonunu ise şasi oluşturuyordu.
Yafa-Kudüs demiryolu
İnşaat
İlk tren 21 Ağustos 1892'de Kudüs'e ulaştı, ancak Kudüs Tren İstasyonu'ndaki ray döşeme işlemleri henüz tamamlanmamıştı. Yafa ve Kudüs arasındaki ilk yolculu tren seferi 27 Ağustos 1892'de gerçekleşti. Demiryolunun inşası yerel koşullar altında çok iddialı bir girişimdi. Belçika'dan yüzlerce tonluk ray, İngiltere'den kömür ve Fransa'dan demiryolu hattı için demir getirildi. Bu malzemeleri Yafa'nın ilkel limanından boşaltmak muazzam zor bir işlemdi. 1902'de Demiryolları Dergisi'ndeki bir raporda şöyle yazıyordu:
Chrysler TV-8
Açıklama
İncelemenin ardından, TV-8 tasarımının geleneksel tank tasarımına göre daha fazla gelişmeyi garanti edecek önemli avantajlara sahip olmadığı sonucuna varıldı ve proje 1956 yılında sona erdirildi.
Yafa-Kudüs demiryolu
İnşaat
A. Vale, traverslerin 50 cm aralıklarla meşeden yapılmış ve 22 cm genişliğinde olduğunu yazdı. Raylar metre başına 20 kilo ağırlığındaydı ve çivilerle traverslere bağlanmıştı.
Chrysler TV-8
Hareketlilik
Chrysler TV-8'in I. aşama tasarımı, arka kulede bulunan bir elektrik jeneratörüne bağlı 300 brüt beygir gücüne sahip bir Chrysler V-8 motoruna sahipti; Jeneratör, ön gövdedeki iki elektrik motorunu çalıştırıyordu, her motor iki 28 inç genişliğindeki paletlerden birini sürüyordu. Sudaki tahrik, taretin alt arkasına monte edilmiş bir su jeti pompası vasıtasıyla sağlanıyordu.
Yafa-Kudüs demiryolu
1892 - 1914
Hat resmi olarak 26 Eylül 1892 tarihinde açıldı. Ancak trenle yolculuk, orijinal planda öngörülen 3 saatlik sürenin aksine yaklaşık 3.5 ile 6 saat arasında (at arabasıyla seyahat ile yaklaşık aynı süre) sürmekteydi. Buna rağmen, açılış etkinliği dünya çapında medyada yer almıştı. Yosef Navon, projede yer aldığı için Fransız Légion d'honneur (Şeref Nişanı) ile ödüllendirildi, bir Türk madalyası ve 1895 veya 1896'da da Bey unvanı aldı.
1892'de demiryolunun günlük kazancı günlük inşaat giderlerinden yaklaşık %20 oranında daha düşük olan bir mali açık verdi. Yük taşıma geliri toplam gelirin yaklaşık üçte ikisini oluşturuyordu. Projeye dahil olan yatırımcılar ve şirketler bu durumdan dolayı zorlandılar, özellikle J. Frutiger'ın bankası, Navon'un yatırımlarının tasfiye edilmesine neden oldu. Turist trafiği beklenenden daha düşüktü ve bakım sorunları ortaya çıktı. Her gün yalnızca tek yönde bir trenin sefer yapmasına izin verildiği için seyahat süresi 6 saate kadar uzamıştı. Bir Kudüs - Yafa treni sabah Kudüs'ten ayrıldıktan sonra ancak öğleden sonra tekrar Kudüs'e dönüyordu. E. A. Reynolds-Ball, o zaman zarfında yazılmış rehber kitabı, Kudüs ve Çevresi İçin Pratik Bir Rehber kitabında şöyle yazdı: "Tren zahmetli şekilde dik rampayı tırmanırken, benim kendimin de zaman zaman yaptığı bir beceri olan, trenden atlamak ve hat boyunca çiçekleri toplayıp tekrar trene binmek sadece sıradan bir faaliyet düzeyi gerektiriyordu." Mayıs 1894'te, tüm sorunların ışığında, Société du Chemin de Fer Ottoman de Jaffa à Jérusalem et Prolongements yeni bir finansman girişimi başlattı ve çok sayıda yatırımcı çekmeyi başardı. Yeniden örgütlenme girişimi hattın verimliliğinin artmasını sağladı ve turizm imkânı arttı, ancak Yahudi toprak alımları ve göçüyle ilgili Osmanlı kısıtlamaları turist trafiği üzerinde olumsuz bir etki yaptı. Ayrıca turizme zarar veren bir kolera salgını da vardı. Yük taşıma trafiği 1893 ile 1894 yılları arasında yaklaşık %50 arttı. 1895 yılında, demiryolu hattında iyileştirmeler yapıldı ve Yafa'da Chelouche Köprüsü olarak bilinen bir köprü inşa edildi, öte yandan Chelouche Ailesi Neve Tzedek şehrine fon bulunmasına yardım etti. Demiryolu 1897 yılı itibarıyla karlı hale geldi. Ancak, Selah Merrill 1898'de hattın iflas halinde olduğunu yazdı. Dahası, Yafa'dan Kudüs'e olan yolcu ve yük trafiği yüksek olmakla birlikte, yol boyunca çok az yolcu ve yük miktarı bulunmaktaydı.
Chrysler TV-8
Silah Sistemleri
Tank, tarete monte edilmiş bir hidrolik çarpma tertibatına sahip 90 mm'lik bir T208 yivsiz top ile silahlandırıldı ve mühimmat, mürettebattan ayrılan çelik bir bölmenin arkasındaki arka kulede depolandı. Kulenin tepesinde iki adet eş eksenli .30 kalibre makineli tüfek ve bir adet uzaktan kumandalı .50 kalibre makineli tüfek de yer aldı.
Koruma
Ağır zırhlı iç taret, tarete bakla görünümü veren hafif bir dış kabukla çevriliydi. Bu dış kabuk, aracın yüzmesini sağlayacak bir şekilde tasarlanmıştı. Dış taret kabuğu, yüksek patlayıcılı tanksavar mermilerini (HEAT) engellemek için yeterli kalınlığa sahipti ve iç taretin korunmasına yardımcı olmak için boşluklu zırh görevi görüyordu. Devasa kavisli taret, gelen mermileri sektirebilecekti.
Yafa-Kudüs demiryolu
1892 - 1914
Demiryolu şirketi, 1896 ile I. Dünya Savaşı arasında, 1902'de ve 1912'de tekrar Filistin'e yayılan Altıncı Kolera Pandemisi ve Osmanlı makamlarının gittikçe artan milliyetçi otoritesine rağmen genel bir büyüme eğilimi gösterdi. 1903 yılına gelindiğinde turistik mevsimler için daha fazla lokomotife ihtiyaç duyulduğu açıktı. Demiryolu şirketi, 1904 yılında Alman Borsig Şirketi'nden 0-4-4-0'lık bir Mallet lokomotifi sipariş verdi. Lokomotif 1905'te hizmete girdi. İki lokomotif daha da 1908'de geldi. 1914'te üretilen son lokomotif ise muhtemelen savaş sırasında Britanya tarafından ele geçirildi ve Filistin'e hiç ulaşmadı.
Chrysler TV-8
Koruma
Mürettebatı taktik nükleer patlamaların flaşından korumak ve görüş alanını geliştirmek için bir önlem olarak kapalı devre televizyon sistemi uygulandı. Chrysler V8 motoruyla çalışan faz I aracının yakıt depoları, onları kuledeki mürettebattan ayıran gövdeye yerleştirildi.
Yafa-Kudüs demiryolu
I. Dünya Savaşı
I. Dünya Savaşı sırasında Türk ve Alman orduları tarafından demiryolu hattı devralınmış ve Suriye-Filistin Cephesi'nin ihtiyaçlarına hizmet edecek şekilde uyarlanmıştır. Alman mühendis Heinrich August Meissner demiryolundaki işleyişin sorumluluğunu üstlenmiştir. Başlangıçta Yafa Tren İstasyonu askeri karargah olarak görev yaparken, Osmanlıların demiryolu hattının İngiliz deniz bombardımanına maruz kalmasından çekinmesi üzerine 1915 yılı başında, ağır makine ve teçhizatların çoğu Kudüs'e taşınmıştır. Daha sonra aynı yıl hattın Yafa - Lod arasındaki kısım tamamen sökülmüş ve sökülen raylar ve traversler Beerşeba Demiryolu'nun inşasında kullanılmıştır. Daha sonra Lod - Kudüs kısmı 1050 mm dar hat açıklığı ile yeniden inşa edilmiş, ve Lod, Doğu Demiryolları vasıtasıyla Hicaz Demiryolu'na ve Tulkarim şube hattı vasıtasıyla Yezreel Vadisi demiryolu'na bağlanmıştır.
İngilizlerin Kasım 1917'de kuzeye ilerlemeye başlamaları üzerine, demiryolu hattı geri çekilen İttifak Devletleri ordusuna bağlı Avusturyalı sabotajcı askerler tarafından sabote edilerek 5 adet köprü imha edilmiştir. Türk birlikleri demiryolu araçlarını ve ahşap raylardan istasyonun bazı bölümlerine kadar taşınabilir olan her şeyi yanlarında götürmüşlerdir. Ancak demiryolu harap edilmiş olsa bile, Kudüs'ten Mısır'a kadar olan tek uygun bağlantıyı sağladığı için yine de İngilizler için değerliydi. İmha edilmiş olan demir köprüler yerine İngilizler tarafından ahşaptan çatal köprüler inşa edilmiş, ve ilk İngiliz treni 27 Aralık 1917'de Kudüs'e ulaşmıştır. Şubat 1918'de Yafa'dan Lod'a, o sıralarda cephe hattı olan Yarkon Nehri uzantısıyla birlikte, 600 mm dar hat açıklığı ile bir dekovil hattı inşa edilmiştir. Dekovil hattı daha sonra Arap köyü Celile'ye ulaşmış, 1922-1923 yıllarına kadar lokomotif olmadan inşaat malzemelerinin taşınması için kullanılmaya devam edilmiştir. Bir başka uzantı da Yafa Tren İstasyonu'ndan 1928 yılına kadar faaliyete geçen limana inşa edilmiştir.
Daha sonra Kudüs'te dağların etrafında dolanarak Eski Şehir'e yaklaşan ve kuzeyde El Bireh'e kadar devam eden ikinci bir dekovil hattı daha inşa edilmiştir. Bu ikinci dekovil hattının inşasına Kudüs'ü işgal etmiş olan İngilizlere yönelik yakın zamanda yapılan bir Türk karşı saldırısından sonra İngiliz Generali Edmund Allenby karar vermiştir. İnşaat Mayıs 1918'de başlamış ve aynı yılın Eylül ayında tamamlanmıştır. Ancak aynı zaman diliminde cephe gittikçe kuzeye doğru ilerlediği için bu hat işlevsiz kalmıştır. Bu kısa hat bugünün Knesset ve İncil Hayvanat Bahçesi arazisinden geçmekteydi. 762 mm dar hat açıklığındaki hat da İngilizler tarafından Lod'dan, mevcut 1050 mm dar hat açıklığındaki Türk hattına kısmen bitişik olan Tira ve Lubban'a inşa edilmiştir.
Demiryolunda kullanılan lokomotifler, savaş sırasında Filistin'deki tüm şebekelerde kullanılabilmelerini sağlamak için, Türkler tarafından 1050 mm dar hat açıklığı ölçüsünden dönüştürülmüştür. Lokomotiflerden beşi (ikisi Baldwin 2-6-0 ''(3 ve 5. lokomotif) ve üçü Borsig 0-4-4-0 (6, 7 ve 8. lokomotif)'') savaşı atlatmıştır. 3. lokomotif "Remle", diğer bozulmuş lokomotiflerin motorlarının yedek parçaları kullanılarak tamir edilmesine rağmen çok hasarlı durumdaydı. Remle, savaşın bitiminden sonra muhtemelen kullanılmamasına rağmen, 1930 yılına kadar envanterde varlığını sürdürmüştür.
İngiliz Mandası Altında
Hat hâlâ dar hat açıklığında olduğu ve diğer İngiliz hatlarıyla bağdaşmadığı için Sudan ya da Avustralya'dan getirilen lokomotif ve yolcu vagonlarını kullanabilmek için çeşitli öneriler ileri sürüldü. Ancak, demiryolu sistemini yöneten İngiliz işleticisi Filistin Askeri Demiryolları, hattı 1435 mm standart hat açıklığı ile yeniden inşa etmeye karar verdi. Bu işlem 27 Ocak ile 15 Haziran 1920 tarihleri arasında yapıldı. Yafa ve Lod arasındaki son kısım Eylül 1920'de tamamlandı ve 5 Ekim'de İngiliz Yüksek Komiseri Herbert Louis Samuel'in katıldığı bir tören ile hizmete girdi.
Savaşın sonu ile 1920 yılları arasında demiryolu neredeyse tamamen askeri amaçlarla kullanıldı. Ancak, savaş bittikten kısa bir süre sonra İngiliz yetkilileri tarafından Kudüs'e iaşe (gıda) teslimatı yapılması için de kullanılmasına izin verildi. Haziran 1919'da Hayfa ile Kudüs arasında sivil yolcu taşımacılığı faaliyete geçti, ve Şubat 1920'de Kudüs'ten Mısır'a gitmek için Lod'da aktarma yapma yoluyla bir seçenek vardı. Bu dönemde Siyonist hareket demiryolu için (demiryolu İngilizlerin mülkiyetinde olmadığı için) Fransa'dan hak talep etmişti. İngilizler, Fransa'nın savaş sırasında İngiltere'nin müttefiki olduğunu iddia ederek bu talebe karşı çıktı. Bununla birlikte, tüm satır içi sivil operasyonlar güçlü Fransız muhalefetiyle bir araya geldi; ve Fransa, İngiliz Sivil Mandası'nın demiryolunu kontrol etmesini onaylamadı. İngiltere'nin Fransa'ya cevabı ise orijinal Fransız hattının yeniden inşa edilmesinden bu yana, aslında hattın İngiliz malı olduğu yönündeydi.
Tartışmalar sonrasında, Nisan 1920'de hattı sivil Filistin Demiryolları devraldı. 4 Ekim 1922'de iki taraf, Britanya'nın hattın asıl işleticisi olan Fransız şirketine 565.000 pound tazminat ödeyeceği bir anlaşma imzalandı. Fransız işletmecilerinin tazminat talebi aslında 1.5 milyon pound'du ancak sonrasında 565.000 pound'da uzlaşıldı. Kıyı demiryolu artık El Kantara'dan Hayfa'ya uzanıyor ve Lod'da Yafa - Kudüs demiryolu ile kesişiyordu. 1921'de talep üzerine Kudüs'ten El Kantara'ya kadar lüks bir sefer hizmeti başlatıldı, ancak bu hizmet popüler değildi. Daha sonra bu hat yerini kıyı demiryolu hattındaki El Kantara'dan Hayfa'ya sefer yapan daha başarılı bir lüks sefere bıraktı.
İmparatorluk Elektriklendirme Planı
Yafa - Kudüs demiryolu hattı Ekim 1921'e kadar İngiliz Ordusu tarafından, o tarihten sonra ise uluslararası kabul görmüş Birleşik Krallık Filistin Mandası Yönetimi tarafından korundu ve işletildi. İngiliz Yüksek Komiseri, hattın devlet kontrolündeki Filistin Demiryolları tarafından yönetilmesi ve işletilmesi, ve devlet malı olarak kalması için özel çaba sarf etti ve hattı Filistin'in çekirdek arteri olarak değerlendirdi. Bununla birlikte, Yafa - Kudüs demiryolu'nun geleceği hattın elektrifikasyon işlemi görmesiyle doğrudan bağlantılıydı. Filistin'in elektrifikasyonu için imtiyaz verilmesi için Yüksek Komiser Herbert Samuel ile Pinhas Rutenberg arasındaki karşılıklı görüşmeler kusursuz bir şekilde sonuçlandı: Her ikisi de hattın elektrifikasyonu için Londra tarafından onaylanan bir hükûmet taahhüdünü güvence altına almaya çalıştı. Rutenberg, demiryollarının elektrifikasyonunun, ülkenin bir bütün olarak başarılı bir şekilde elektrifikasyonu için gerekli olduğunu ilan etti. Sömürge Ofisi'ne yazı yazan Yüksek Komiser, şunları vurguladı: "Yafa ile Kudüs arasındaki demiryolunun elektriklendirilmesi ve hattın elektrik enerjisinin imtiyaz sahibi tarafından sağlanması gerekliliği planın ayrılmaz bir parçasıdır." Yine de, Londra'daki Sönürge Ofisi ve Hazine'nin ekonomik fizibilite gerekçesiyle projeyi reddetmesi potansiyel yatırımı başarısızlığa uğrattı.
1 Nisan 1923'te, bilet fiyatları önemli ölçüde azaltıldı ve hattın günlük kullanımını onlarca yolcudan yüzlerce yolcuya yükseldi. Bununla birlikte, 1920'lerin sonunda, araba ya da otobüsle katedilen hat yakınındaki karayolunun rekabeti nedeniyle, hat tekrar düşüş gösterdi.
Tel Aviv - Kudüs Hattı
1948 Arap - İsrail Savaşı sırasında, hattın hizmeti durduruldu. Savaşın sona ermesinden sonra hattın birçok kısmı Ürdün Arap Lejyonu'nun kontrolü altında kaldı. 1949 Ateşkes Anlaşmaları'nın ardından tüm hat İsrail'e iade edildi, ve 7 Ağustos 1949'da, sembolik olarak gönderililen, un, çimento ve Tevrat parşömenleri yüklü ilk İsrail treni Kudüs'e geldiğinde, hat resmen yeniden hizmete girmiş oldu. İsrail Demiryolları, 2 Mart 1950'de Tel Aviv Kuzey Tren İstasyonu'ndan Doğu Demiryolları ve Rosh HaAyin yolu ile Kudüs'e kadar düzenli yolcu servisine başladı. Kısa süre sonra, güney Tel Aviv'den gelen demiryolu hattı düzenli serviste kullanılmak üzere restore edildi.