cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toni Morrison
Sevgili (Beloved) Üçlemesi ve Nobel Edebiyat Ödülü
Morrison 1987'de en çok ödül alan romanı Sevgili (Beloved)'i yayımladı. Roman, köleleştirilen Afro-Amerikalı bir kadın olan Margaret Garner'ın gerçek hikâyesinden esinlenilerek yazıldı. Kölelikten kaçan Garner, köle avcıları tarafından takip edilmektedir ve köleliğe geri döneceğini anladığında yakalanmadan önce iki yaşındaki kızını öldürür, fakat kendi yaşamına da son vermeden önce köle avcıları tarafından yakalanır. Morrison'ın romanı Sevgili'de, ölen bebek hayalet olarak annesi ve ailesini ziyaret etmektedir.
Haftalarca best-seller olarak kalan roman, Morrison'a 1988 yılında Pulitzer ve 1993'te de Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandırdı. 5 Ağustos 2019'da New York'ta 88 yaşında öldü.
Mahalle Kahvesi
Mahalle Kahvesi, Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın 1950'de yayınlanan beşinci hikâye kitabıdır. Eser ayrıca, yazarın yayınlanan altıncı kitabıdır. Bu kitaptaki öyküler yazarın bir önceki kitabı Lüzumsuz Adam ' dakilere tarz olarak çok benzemektedir.
Hikâyelerin çoğunda İstanbul yaşamındaki insanları ve kendisini anlatmaktadır. Biri Sakarya Balıkçısı olan iki hikâyesinde Adapazarı'ndaki günlerinden izlere rastlanabilir. Kınalı Adada Bir Ev isimli öyküsünde sokaktaki adamın hayatını anlatır. Sinağrit Baba ' da ise gerçeküstücülüğe yönelmiştir. Yazar, hem Söylendim Durdum hem de Sinağrit Baba ' da çevresindeki insanlar kadar kendisiyle de hesaplaşmaktadır.
Kitapta toplam yirmi iki hikâye bulunmaktadır. 1950'de yapılan ilk baskısının ardından ikinci baskısı 1954 yılında gene Varlık Yayınları'ndan çıkmıştır.
Analiz
Mahalle Kahvesi ' nin yayınlandığı 1950 yılının son günlerinde siroz tedavisi için Fransa'ya gitti. Hastalığı ağırlaşmış olmasına rağmen Mahalle Kahvesi'ndeki öyküler bir önceki kitabı Lüzumsuz Adam ' daki kadar karamsar değildir.
Kitaptaki 22 hikâyenin 13'ü kentte, 8'i Burgaz Adası'nda, biri köyde geçmektedir. 22 hikâyenin 20'si şimdiki zamanla, ikisi ise geçmiş zamanla anlatılmaktadır. Öykülerin tümünün anlatıcısı birinci tekil kişidir. Böyle olmasına rağmen Sait Faik, sadece beş öyküde kendinden bahsetmektedir.
Hikâyelerdeki dil zaman zaman tamamen konuşma diline dönmektedir ve bol bol argo kullanılmıştır. Nurullah Ataç'ı örnek alarak "ve" bağlacını kullanmama çabası bu kitapta da devam etmektedir.
Nebraska (The Walking Dead)
"'Nebraska", kıyamet sonrası korku televizyon dizisi The Walking Dead 'in ikinci sezonunun sekizinci bölümüdür. İlk olarak Birleşik Devletler'de 'de AMC'de yayımlanmıştır. Bölümde, samanlıktaki aylakların öldürülmesinin ardından hayatta kalanların mücadelesine yer veriliyor. Hershel Greene (Scott Wilson), Rick'in grubunun çiftlikten ayrılmasını ister ve ardından çiftlikten ayrılarak yakınlardaki terk edilmiş bir bara giderek kendisini içkiye verir. Rick Grimes (Andrew Lincoln) ve Glenn (Steven Yeun) onu aramaya çıkar. O sırada Dale Horvath (Jeffrey DeMunn), Shane Walsh'un (Jon Bernthal) hareketlerinden rahatsızlık duymaya başlar.
"Nebraska", Evan Reilly tarafından yazılmış ve Clark Johnson tarafından yönetilmiştir. Bir önceki bölümden sonra sezon arası veren dizinin bu yeni bölümü için iki adet tanıtım bölümü yayımlandı. Bu tanıtım bölümlerinden ilki, bir önceki bölüm "Pretty Much Dead Already"'den kısa bir süre sonra, diğeri ise "Nebraska"'nın yayımından bir ay önce yayımlandı. Bölümde Michael Raymond-James ve Aaron Munoz'un konuk oyunculuklarının yanı sıra dizide daha önce de yer almış Lauren Cohan, Scott Wilson ve IronE Singleton'ın oyunculuklarına yer verildi.
Bölüm, televizyon eleştirmenleri tarafından genel olarak olumlu karşılandı. Eleştirmenler, dizinin kapanış sahnesinin yanı sıra genel olarak bölümün, karakterlerin gelişimine yaptığı katkılara ve senaryoya vurgu yaptı. Bölüm, yayımlandığı akşam 8.10 milyon kişi tarafından izlendi ve Nielsen reytinglerine göre 18-49 yaş aralığındaki izleyici grubundan 4.2 puan aldı. "Nebraska”, o güne kadar yayımlanan en yüksek demografik puanı alırken, dizinin sezon bölümüne kadar bu konumunu korudu. Bölüm, o günün en yüksek puan alan bölümü ve o haftanın en çok izlenen bölümü oldu.
Özet
Samanlıktaki korkunç katliamdan sonra yas tutan Hershel Greene (Scott Wilson), Rick Grimes (Andrew Lincoln) ve arkadaşlarının arazisini terk etmelerini ister. Rick, kendisini Hershel gibi hayal dünyasında yaşamakla suçlayan Shane (Jon Bernthal) ile tartışır ve Hershel'in inkâr etmesine karşın, yaşlı adamın tüm bu zaman boyunca Sophia'nın samanlıkta olduğunu bildiğini söyler (Hershel ve Maggie bunu tümüyle inkâr etmektedir ve aylakları samanlığa koyan kişinin Otis olduğunu ileri sürmektedirler). Shane ayrıca Dale'in aksine kendisinin grubun güvenliğini sağlamak için çabaladığını söyleyerek Dale ile tartışır. Grup, aralarında Sophia (Madison Lintz) ve Hershel'in karısı ile üvey oğlunun da aralarında olduğu bir grup aylağı gömmeye, diğerlerini ise yakmaya karar verirler.
Hershel sonunda karısının eşyalarını atar ve ardından ortalıktan kaybolur ve ta ki kızı Beth (Emily Kinney) sinir krizi geçip şoka girene kadar kimse bunun farkına varmaz. Grup, Hershel'in eskiden bir alkol bağımlısı olduğunu öğrenir ve onun Maggie'nin (Lauren Cohan) doğumundan sonra ilk kez yeniden içmeye başlayacak olmasından şüphelenirler. Shane, Lori ve Maggie'nin itirazlarının aksine Rick ve Glenn (Steven Yeun), Hershel'in şehirdeki bir barda olduğuna inanmaktadırlar ve onu aramaya çıkarlar.
Dale, Andrea (Laurie Holden) ve T-Dog (IronE Singleton)'un Shane'in samanlıktaki aylakları öldürmesine katıldıklarını söylemesine sinirlenir. Lori ile birebir yaptığı bir konuşmada Dale, Shane'in Otis'i aylaklara yem ettiğinden şüphelendiğini söyler ve Shane'in bir başkasını daha öldürmesinden endişelendiğini dile getirir.
Beth'in durumu kötüleşmeye devam ettiğinden Lori, Daryl'den (Norman Reedus) şehre inerek Rick'i kontrol etmesini ister. Daryl bunu reddettiğinde Lori onu bencillikle suçlar. Daryl bunu tümüyle reddeder ve Sophia'yı aramak için yaptığı fedakarlıkları örnek gösterir ve konuşmasını "artık insanları aramaktan bıktığını" söyleyerek bitirir. Lori ardından gruptan ayrılarak Rick'i bulmaya kendisi çıkar ancak yolda giderken arabasıyla bir aylağa çarpar ve araba ters dönerek yolun kenarındaki bir alanda durur.
Rick ve Glenn, Hershel'i, şehirdeki bir barda, alkol alışkanlıklarına geri dönmüş ve yakınlarının yakalandığı "hastalığa" bulunacak olan çareye yönelik nafile inancından vazgeçmiş, yas tutarken bulurlar. Bir süre sonra, Rick en sonunda Hershel'i ailesinin yanına dönmesi gerektiği konusunda ikna eder. Bu sırada bara iki erkek girer — Dave (Michael Raymond-James) ve Tony (Aaron Munoz). Rick, bu iki kişiden, ekibin ilk hedefi olan Fort Benning'in aylakların istilasına uğradığını öğrenirler. Bardaki durum, Dave ve Tony'nin sürekli olarak Rick'in grubunun kaldığı çiftliğin konumunu öğrenmek konusunda ısrar etmeleri üzerine daha da gerginleşir. Hatta bara gelen ikili, eğer çiftlikte kalmalarına izin verilirse kendilerinin iş bölümünde diğerlerine yardım edeceklerini bile söyler. Rick, onların bu isteğini kabul etmez. Rick'in cevabından rahatsız olan Dave silahına uzanır ancak Rick ondan hızlı davranarak her ikisini de öldürür. Bölüm, Shane ve T-Dog'un samanlıkta öldürdükleri aylakları yakmasıyla sona erer.
Assassin's Creed
Vladimir Bartol'un Alamut: Fedailerin Kalesi kitabından esinlenerek geliştirilen oyun ilk kez Microsoft tarafından Project Assassin adı altında X'05 sergisinde takdim edilmiştir. Oyunun hikâyesi 1191'de, Kutsal Topraklar'daki Üçüncü Haçlı Seferi döneminde Al Muallim önderliğindeki Haşhaşîler adıyla bilinen suikastçı tarikatının Suriye/Levant kolu ile Tapınak Şövalyeleri arasındaki mücadele üzerine kurgulanmıştır. Oyunu oynayan kişi aslında 21. yüzyılda yaşayan, bağlandığı "Animus" adlı makine sayesinde genetik kodlarını taşıdığı geçmişindeki atalarının yaşadıklarına şahit olan Desmond Miles'ı yönetmektedir. Animus sayesinde anılarını izlediğimiz suikastçı ise Altaïr Ibn-La'Ahad'dır. Bu makine sayesinde hikâye ilerledikçe, Tapınak Şövalyeleri ve Haşhaşiler arasında geçen ve "Cennet Elması" adıyla bilinen güçlü bir silahı elde etmek için yaşanan mücadele ortaya çıkar. Oyun çoğunlukla olumlu yorumlar almış ve 2006 yılında E3'de birden fazla ödül kazanmıştır.
Konusu
Bir barmen olan Desmond Miles, Abstergo Şirketi tarafından kaçırılır. Orada Animus adlı, kullanıcısının atalarının genetik hafızasını tekrar canlandırabilen bir makineye zorla bağlanır. Desmond'un üzerinde, Üçüncü Haçlı Seferi döneminde yaşamış bir suikastçı olan atası Altaïr Ibn-La'Ahad hakkında bilgi almak üzere çalışmaya başlarlar. Animus'un içinde, Altaïr'in anılarını ortaya çıkartır ki, kendisi bir tapınaktan önemli bir artefaktı almak isteyen Robert de Sablé'i durdurmak istemektedir. Ancak bu sırada Suikastçı Kardeşliği'nin üç yeminini de bozar. Kardeşliğin lideri, Al Mualim, Altaïr'in rütbesini çıraklığa düşürür ve eski saygınlığını kazanması için dokuz kişiye suikast düzenlemesini ister.
Altaïr suikastları tamamladıkça her birinin, Robert de Sablé'ın da kaçırmaya çalıştığı objeye benzer, "Cennetin Parçaları" adlı objeleri arayan birer Tapınak Şövalyesi olduğunu öğrenir. Altaïr nihayetinde Kral Aslan Yürekli Richard'ın önünde Robert ile karşılaşır ve Robert'i ihanetle suçlar. Robert, Altaïr'in ona iftira attığını ileri sürse de Kral Richard ona inanmaz ve adil bir düello yapmalarını ister. Ardından Altaïr, Robert ve yandaşlarıyla savaşarak hepsini öldürür. Robert, Altaïr'e ölmeden önceki son nefesinde onuncu tapınak şövalyesinin varlığından bahseder: Al Mualim. Kafası karışık bir şekilde kardeşliğe geri dönen Altaïr, Al Mualim'in insanların bilinçlerini kontrol etmeye yarayan Cennetin Parçası'nı kullanarak Masyaf'ın halkını hipnotize ettiğini görür. Masumlarla savaşıp yolunu açarak Al Mualim'e ulaşır ve onunla kozlarını paylaşır. Nihayetinde Altaïr, Al Mualim'in Parçayı kullanarak yarattığı illüzyonlardan kurtulup onu öldürür. Al Mualim ölünce elinden düşüp yuvarlanan objeye yaklaşınca teknolojik aygıt aktive olur ve Dünya'nın üzerindeki diğer Cennet Parçaları'nı gösteren bir projeksiyon çalışır.
O sırada, görevini tamamladığı için Desmond Animus'tan uyandırılır. Farkına varır ki Abstergo günümüzün Tapınak Şövalyeleri organizasyonudur. Abstergo şimdi Altaïr'in haritasında görünen noktalarda yer alan diğer Cennetin Parçaları'nı arayacaktır. Bu sayede 2012'de olabileceği varsayılan dünyanın sonu durumunun gerçekleşmemesi için tüm insanları kontrol altında tutabileceklerdir. Desmond'un hayatı, Abstergo'nun bir çalışanı sanılan ancak aslında bir suikastçı olan Lucy Stillman tarafından kurtarılır. Kilitli odasında kalan Desmond, atası Altaïr olarak zaman geçirmiş olduğundan "kartal görüşü" yeteneği kazanmış ve kendisinden önce üzerinde çalışılan Denek 16 tarafından duvarlara yazılmış "kan izleri"ni görmüştür. Tüm Haşhaşilerin sahip olduğu bu yetenekle gördüğü izler kendisinden önceki Denek 16 tarafından kanla duvarlara ve yerlere yazılmış olan, dünyanın sonunun geleceğine dair kehanetlerde bulunan çeşitli mesajlardır.
Athalarik
Athalarik (516 - 2 Ekim 534), 516-534 döneminde İtalya'da Ostrogot Krallığı ikinci kralı.
Hayatı
Athalarik 516'da doğdu. Babası İberya'lı (modern İspanya) bir Vizigotlar Prensi Eutharic Cilliga (Latince: Flavius Eutharıcus Cillica) idi. Annesi Ostrogotlar Krallığı kralı Büyük Teoderik'in kızı Amalasuintha idi. Babası Konstantinopolis'te eğitim görmüştü ve Doğu Roma İmparatorluğu için de Konsül rütbesi ve İmparator olan I. Justinus ile birlikte "Silahlar Kardeşi" (filius per arma) unvanını taşımaktaydı. Babası Eutharic kayınpederi olan Kral Büyük Teoderik tarafından Ostrogot kraliyet hanedanı olan "Amal" hanedanının bir üyesi olarak kabul edilip ilan edilmiş ve Ostrogotlar Krallığı kral varisi olarak seçilmişti. Ama Eutharic daha Büyük Teoderik yaşamakta iken 522'de ölmüştü. Bunun üzerine Büyük Teoderik kızının yeni doğmuş erkek çocuğu olan Athalarik'i kendine varis olarak ve Ostrogotlar Krallığı veliahtı olarak seçmişti.
Büyük Teodorik Ağustos 526'da öldü. Onun yerine Ostrogotlar Krallığı tahtına kral olarak torunu Athalarik geçirildi. Fakat Athalarik daha 10 yaşında idi ve daha yetişkin olmadığı kabul edilmekte idi. Ostrogotlar Krallığı'nın gerçek yönetimi bir kral naibi eline bırakıldı. Athalarik'e kral naibi olarak da annesi Amalasuintha tayin edildi. Amalasuintha, Büyük Teoderik'in kızı idi ve böylece Büyük Teoderik'in kuruluş prensiplerine göre Ostrogotlar Krallığı devletini idareye koyuldu.
Amalasuintha babası Büyük Teoderik gibi gayet derin ve iyi bir yüksek Doğu Romalı eğitimi almıştı. İdare ettiği devletin yönetiminde uyguladığı politika stratejisi Konstantinopolis'te bulunan Doğu Roma İmparatoru ve Doğu Roma Senato'su ile daha yakınlaşma amaçlı idi. Bu stratejiye uygun olarak oğlu olan genç Kral Athalarik'e iyi bir Romalı eğitimi vermek için büyük çabalar göstermeye başladı ve ona Roma vatandaşı olan hocalar seçti.
Fakat Amalasuintha'nın bu politika stratejisi ve tutumu Ostrogotlar yüksek asiller sınıfının ve devletin Ostrogotlar ileri gelenlerinin hoşuna gitmedi. Halbuki Ostrogot devlet idarecilerinin ve devlet yönetim bürokrasisinin çoğu Romalı vatandaşı ve özel hukuka göre Doğu Roma İmparatorluğu tebaları idi. Böylece Ostrogotlar Krallığı içindeki sistemik ikilik, ortaya çıkan çelişkiler dolayısıyla, devleti işlemez hale getirdi. Önce Ostrogotlar asillerinin talepleri kabul edildi. Genç Kral Athalarik'in eğitimi için annesi ve taht naibi Amalasuintha tarafından tayin edilen Roma vatandaşı olan hocalar görevlerinden alındı ve onların yerine Ostrogotlar asıllı hocalar tayin edildi. Böylece kralın fazla Doğu Roma eğitimi alması önlendi. Fakat bu Ostrogotlar eğitimi hiç başarılı olmadı. Ostrogotlar ileri gelenlerinin teşviki ile Kral Athalarik gayet çok alkol kullanan ve gayet sefih bir hayat yaşayan kişiye dönüştürüldü.
Ostrogotlar Krallığı yönetiminin bir kadının eline geçip zayıflaması dolayısıyla Büyük Teoderik'in Ostrogotlar Krallığı etrafından bulunan batıda ve kuzeydeki komşu barbar kavimler ile kurduğu müttefikler ağı sistemi bozulmaya başladı. Teoderik'in ölümü ile onun Vizigot Krallığı kral naipliği sona erdi ve Vizigot Krallığı otonomi kazandı. Ostrogotlar Krallığı ile Vandal Krallığı arasındaki ilişkiler gittikçe daha düşmanca olmaya başladı. Franklar bir genişleme stratejisi uygulamaya başladılar. Buna uygun olarak Thuringinleri ve Burgundililer'leri tekrar egemenlikleri altına aldılar. Vizigot Kralığı'na savaş açarak Vizigot Krallığı'nın elinde bulunan güney Galya arazilerini çoğunu ellerine geçirip Vizigotları hemen hemen Galya'dan attırdılar. Böylece Batı Avrupa'da Ostrogotlar Krallığı'nın diplomatik alanda güçlü durumu ortadan kalktı ve Franklar bu bölgede en önemli politik güç oldular.
Bir Ostrogot ilerigelenleri kliği bu başarılarından cesarat alarak kralın annesi Amalasuintha'yı taht naipliğinden ve İtalya gerçek idareciliğinden uzaklaştırmak için komplolar yapmaya başladılar. Amalasuintha bu komploların oğlu ve kendinin hükûmet rejimine büyük bir tehdit oluşturduğuna karar verdi. Bu komploların önünü almak için bu Ostrogotlar soylularından olan komplocuların üçünü idam ettirdi. Tam bu sırada kendini pek güvenlikli hissetmeyen Amalasuintha yeni Bizans İmparatoru olan I. Justinianus bir mektup göndererek Ostrogotlar asilleri tarafından iktidardan ve İtalya'dan uzaklaştırılırsa Konstantinopolis'e sığınma ve Ostrogotlara hazinesini de oraya getirme imkânı olup olmadığını sormuştu.
Gerçekten bu ihtimal ortaya çıkmadı. 2 Ekim 534'te yaşadığı şefih hayat ve alkolizm dolayısıyla kral Athalarik daha 18'ine girmişken genç yaşta öldü. Onun ölümü ile eski Ostrogotlar kavmi krallık hanedanı olan "Amal'' hanedanı da sona ermiş oldu.
Sincan Tren İstasyonu
Sincan Tren İstasyonu, Ankara'nın Sincan ilçesi Atatürk Mahallesi'nde Atatürk Caddesi üzerinde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.
İstanbul-Haydarpaşa - Ankara demiryolu üzerinde yer alan istasyon, Chemins de Fer Ottomans d'Anatolie / Osmanlı Anadolu Demiryolları (CFOA) Şirketi tarafından Osmanlı Anadolu Demiryolları için inşa edilerek 31 Aralık 1892'de hizmete girmiştir. TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla yenilenerek 1972'de tekrar hizmete giren istasyon, 1972 - 2016 yılları arasında Sincan - Kayaş Banliyö Treni'ne hizmet vermiş, Başkentray projesinin inşası kapsamında 11 Temmuz 2016'da -banliyö kısmı- kapatılmış ve yeniden inşa edilerek 12 Nisan 2018'de tekrar hizmete girmiştir.
Bir ada platformu ve bir kenar platformdan oluşan istasyonun, güneydeki kenar platformu İzmir Mavi Treni ve Ankara Ekspresi Anahat Trenleri'ne ve Ankara - Polatlı Bölgesel Trenleri'ne, kuzeydeki ada platformu ise TCDD Taşımacılık tarafından işletilen B1 (Sincan - Kayaş) Banliyö Trenleri'ne hizmet vermektedir.
İstasyon, 15 Mart 2018'de Eryaman YHT Garı hizmete girinceye kadar (2009 - 2018 yılları arasında) Yüksek Hızlı Tren istasyonu olarak da hizmet vermiştir.
Richard Madden
Richard Madden (d. 18 Haziran 1986), İskoçyalı televizyon ve sinema oyuncusu. Game of Thrones (Taht Oyunları) dizisindeki "Robb Stark" karakteri ile tanınmıştır.
İlk yıllar
Richard Madden, itfaiye eri babası Richard ve dershane asistanı annesi Pat 'in en büyük çocukları olarak İskoçya'nın Renfrewshire şehrine bağlı Elderslie kasabasında doğdu ve büyüdü. Ayrıca Cara ve Lauren adlarında iki kız kardeşe sahiptir. 11 yaşındayken, utangaçlığından kurtulmak için Paisley Sanat Merkezi'nin gençlik tiyatro programına katıldı. 2007 yılında İskoçya Kraliyet Konservatuvarı'ndan mezun oldu.
Oyunculuk kariyeri
Madden ilk olarak İskoç yazar Iain Banks'ın aynı adlı romanından uyarlanan Complicity filminde rol aldı, ardından BBC yapımı  Barmy Aunt Boomerang TV dizisi'nde Sebastian olarak ekran karşısına geçti.
İskoçya Kraliyet Konservatuvarı'nda okurken The Arches adlı gece kulübünde ve Glasgow Repertuvar Şirketi'nde çalıştı. Citizen's Tiyatrosunda Franz Xavier Kroetz'ın Tom Fool adlı oyununda rol alırken Globe Tiyatrosu'ndan gelen bir ekip tarafından fark edildi ve yeni işi dolayısıyla Londra'ya taşındı. Londra'ya gittikten sonra, Globe Tiyatrosu'nda Romeo ve Juliet tiyatro oyununda Romeo karakterini canlandırdı. 2008 yılında, Malorie Blackman'ın Noughts and Crosses adlı sahne yapımında Callum McGregor'ı oynadı.
Richard Madden daha sonra BBC yapımı televizyon dizisi Hope Springs 'de Dean McKenzie rolünü oynadı, ardından 2010 yapımı Chatroom filminde Ripley olarak rol aldı ve Worried About The Boy filminde İngiliz şarkıcı Kirk Brandon'ı canlandırdı.
Madden, 2011-2013 yılları arasında George R. R. Martin'in Buz ve Ateşin Şarkısı seri romanından uyarlanan Home Box Office'in Game of Thrones dizisinde Kuzey'in Kralı Robb Stark karakterini canlandırdı. Bunun yanında, Channel 4 yapımı Sirens ve BBC yapımı Birdsong dizilerinde rol aldı. Mayıs 2013'te, yönetmenliğini Kenneth Branagh'ın yaptığı 2015 yapımı Sindirella filminde prens karakterine seçildi ve Game of Thrones dizisindeki rol arkadışı Nonso Anozie ile bu filmde bir araya geldi.
Eleştiriler
İskoçya Ulusal Tiyatrosu yapımı  Be Near Me adlı tiyatro oyunundaki Mark McNulty rolü ile Bloomberg sahne sanatları eleştirmeni Warwick Thompson, Madden'in performansını "oldukça iyi" olarak belirtmiştir. The Scotsman yazarı Susan Mansfield, Richard Madden'ın çalışmaları ile eleştirmenlerin dikkatini çektiğini bildirdi. Ayrıca, İngiltere'nin yüksek tirajlı The Daily Telegraph ve The Observer gazetelerinde Madden'in oyunculuğu ve çalışmaları hakkında olumlu makaleler yer aldı.
Dustbin Baby (film)
Dustbin Baby (Türkçe: Çöp Çocuk), Jacqueline Wilson'ın 2001'de yazdığı aynı adlı romanından uyarlanan, Juliet May'ın yönettiği film. 21 Aralık 2008'de ilk kez BBC One'da yayınlanmıştır. 18 Ocak 2009'da ise DVD'si piyasaya çıkmıştır.
Gazi Ahmed Paşa Camii
Gazi Ahmed Paşa Camii ya da Kara Ahmed Paşa Camii, İstanbul'un Topkapı semtinde Fatma Sultan mahallesinde 1558 yılında tamamlanmış bir camidir. Caminin banisi Kara Ahmed Paşa, Yavuz Selim'in damadıdır. Caminin yapımı 1555 yılında Edirnekapı civarında başlanmıştır. 1555'te muhtemelen Rüstem Paşa ile husumeti yüzünden idam edilmiş; ölümünen az önce yapımı başlayan caminin tamamlandığını görmemiştir. İnşaat Mihrimah Sultan'ın isteği üzerine durdurulmuştur ve bölgede Mihrimah Sultan Camii'nin inşaatına başlanmıştır. Bunun üzerine cami ve türbenin inşaatı Topkapı'daki yeni bir vakıf arazisinde yapılmuştır. Kara Ahmed'in türbesi caminin 50 metre batısında müstakil bir yapıdır. Cami, medrese, türbe ve sıbyan mektebinden oluşan bir külliye şeklinde yapılmıştır. Gazi Ahmet Paşa Camii'nin anakubbesi 6 filayağı üzerindeki kemerlere yaslanır ve 4 yarım kubbeyle çevrilidir. Kasnak pencereleri ile caminin iç avlusundan giriş kapısının iki yanındaki dev pencereler ilginçtir. 2 dış avlu kapısı, 2 iç avlu kapısı, 3 cami giriş kapısı vardır. Caddedeki avlu giriş kapısında bir zincir vardır ve bu kapıdan girişteki avlunun sağı hazireye ve musalla taşlarına, solu ağaçlıklı bir bahçeye bakar. Sağdaki patika doğu kapısına gider. Soldaki patikadan ise iç avlu kapısına gidilir. Minare caminin sağında bitişiktir ve sanatlıdır, üzerinde yıldız işaretleri vardır. Güneybatı duvarında üçgen güneş saati bulunmaktadır. Üstü beşik eğimli dış duvarlar 2 m boyunda olup alt sırası kafes pencerelidir.
İç avlu dört çimenlik sekiye ayrılmıştır. Kıbleye göre batı kapısı merdivenlidir. Ortasında Hacı Ahmet hayratı büyük taş ve mermer şadırvan bulunur. Ahşap çatılı ve çokgen şadırvanın muslukları eski bakır sanatı işidir. Revaklı avlunun üç tarafında medrese odaları bulunmaktadır. Çaykara Derneği'ne ait odalar ve çayocağı sol taraftadır. Bu medreseler üç tarafta, 22 sütunlu kubbeli bölüm oluşturur. Son cemaat yeri ise caminin kıble kapısına göre 25 cmlik bir platformdadır. Kıble kapısı üzerinde bir besmele hattı vardır. Doğu ve batı giriş kapıları sundurmalıdır.
Caminin sahınında mihrap, kürsü, minber tarafı 10 cm yüksekçedir. Üstleri özel renkli ve hat çinili pencereler ve yazılarla çevrilidir. Kıble kapısından girildikten sonra sağ ve soldaki merdivenlerden kadınlar mahfiline çıkılır. Müezzin mahfili tavanı nadir bir sanat eseridir. (Öz, 1997:146-7)
Caminin dış avlusunun 50 m yanında Gazi Ahmet Paşa türbesi yer alır. Kubbeli, çokgen taş yapıdır. Türbenin içinde Gazi Ahmet Paşa ve sevdiği eşi Fatma Sultan vardır. Türbenin karşısındaki dikdörtgen bina ise Ahilik Kültürünü Geliştirme ve Eğitim Merkezi'dir.
Marmara, Beylikdüzü
Marmara, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Beylikdüzü ilçesine bağlı 10 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde ve doğusunda Yakuplu; kuzeybatısında Kavaklı; batısında Sahil mahalleleri; güneyinde ise Marmara Denizi bulunmaktadır.
Bill Clinton
William "Bill" Jefferson Clinton (19 Ağustos 1946; Hope, Arkansas), Amerika Birleşik Devletleri'nin 42. başkanı.
1993 ile 2001 yılları arasında başkanlık görevini sürdürdü. ABD Başkanı seçilmeden önce Arkansas'ın 40. ve 42. valisi olarak yaklaşık 12 yıl görev yaptı. Bill Clinton şu anda kurucusu olduğu William J. Clinton Foundation (William J. Clinton Vakfı) başkanlığını yapmaktadır.
Bill Clinton'un başkan olduğu dönemde, ülkesi tüm tarihinin en barışçı ve en parlak ekonomik dönemlerinden birini yaşadı. Franklin Roosevelt'ten bu yana ilk defa bir demokrat parti adayı ikinci kez başkan seçildi.
Tarihinin en düşük işsizlik oranlarından birine, 30 yılın en az enflasyonuna, halkın en fazla ev sahibi olduğu, suç oranının en fazla düştüğü ve insanların ekonomik olarak en güçlü olduğu dönemlerden birine imzasını attı. Uzun yıllardır ilk defa bütçenin eşitlendiği ve hatta bütçe fazlası yaşandığı günler getirdi.
2000 yılı kutlamalarını Clinton, ırk farklılıklarını yok etme yolunda önemli gelişmeler katedilen bir dönem olarak tarihe geçirdi. Başkanlığının ikinci yılında halka sağlık reformu başarısızlığa ulaşınca, Clinton bir dönemi değiştirerek; “büyük devlet dönemi sona ermiştir” diyerek; kanunları insanların işlerini koruyabileceği, ailelerin hasta çocuklarına ücretsiz olarak bakabileceği, silah satışlarının sınırlandırıldığı, eğitime yeni katkılar sağlayarak doğa koruma planlarına adım attı.
Hayatı
Clinton, 19 Ağustos 1946 yılında Arkansas'ın Hope şehrinde dünyaya geldi. Doğumundan 3 ay sonra babası bir trafik kazasında öldü. 4 yaşındayken annesi üvey babası Roger Clinton ile evlendi. Lise döneminde, William Jeferson kendi isteğiyle üvey babasının soyadını aldı. Okulu birçok defa profesyonel bir müzisyen olmak için bırakmayı düşündü; ancak Boys Nation üyesiyken Beyaz Saray'da Başkan John F. Kennedy ile tanıştı. Bu da onun halk hizmetine ilk adımı atmasını sağladı.
1968 yılında Georgetown Üniversitesinden mezun olduktan sonra; burslu olarak Oxford Üniversitesinde okudu. 1973 yılında Yale Üniversitesinden hukuk eğitimi aldıktan sonra politikaya atıldı. İlk kez seçimlere 1974'te Arkansas'ta girdi ve başarılı olamadı. Bir sonraki sene Hillary Rodham ile evlendi. Chelsea isimli bir kızları oldu.
Hâlen liderlik ve yöneticilik üzerine seminerler vermekte, birçok insan tarafından Amerika Birleşik Devletleri tarihinin en büyük başkanlarından biri olarak kabul edilmektedir.
Beyaz Saray'dan ayrıldıktan sonra da William J. Clinton Vakfı'nı kurarak ABD ve dünya halklarının küresel karşılıklı-bağımlılık çağının zorluklarına karşı güçlenmesini sağlama misyonunu üstlendi. Bugün Vakıf, dünya çapında acil çözümler ve ölçülebilir sonuçlar bekleyen sorunları gündemine almaktadır; bunların arasında iklim değişimi, gelişmekte olan dünyada HIV/AIDS, ABD'de çocuk obezitesi ve ekonomik fırsat eşitliği ve Afrika ve Latin Amerika'da ekonomik yer almaktadır. Clinton bunlara ek olarak, Clinton Küresel İnisiyatif Üniversitesi yoluyla üniversite öğrencilerini bu çabaya dâhil etmeye ve Clinton Vakfı ve Amerika Kalp Cemiyeti arasında bir ortaklık olan Daha Sağlıklı Bir Kuşak İçin İttifak yoluyla da öğrenciler ve eğiticiler için daha sağlıklı eğitim ortamları yaratmak amacıyla okulları desteklemeye de çalışmaktadır.
2009 yılında Haiti Cumhurbaşkanı ve Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri tarafından BM Haiti Özel Elçisi olarak görevlendirilmiştir. Ocak 2010'daki Haiti depreminden sonra Başkan Obama'nın isteğiyle, eski Başkan George W. Bush ile birlikte Haiti'ye acil insani yardım ve uzun vadeli yeniden yapılandırma amacıyla Clinton-Bush Haiti Fonu'nu kurmuştur. Mart ayında Başkan Clinton Haiti hükûmetinin ricasıyla, ülkenin yeniden yapılanmasını yönetecek olan Geçici Haiti İyileşme Komisyonu eş başkanlığı görevini üstlenmiştir. Bill Clinton, Nisan 2010'da Laureate International Universities ağının Onursal Başkanlığı görevini kabul etmiştir. Türkiye'den İstanbul Bilgi Üniversitesinin de dâhil olduğu bu üniversiteler ağı içinde 50'den fazla üniversite yer almaktadır. Clinton Laureate International Universities network'ün Onursal Başkanı olarak, farklı ülkelerdeki üniversiteleri ziyaret etmekte, öğrencilerle buluşmakta ve farklı düzeylerdeki deneyimlerini gençlerle paylaşmaktadır. 2016 Amerika Birleşik Devletleri Başkanlık Seçimleri'nde karısı Hillary Clinton'u desteklemiştir.
Sağlık sorunları
Eylül 2004'te bypass ameliyatı geçirdi. Mart 2005'te de kısmi olarak işgörmez olan akciğeri için ameliyata girdi. Şubat 2010'da göğüs ağrıları şikâyetiyle gittiği Columbia Presbyterian Hospital'da (New York) kalbine iki adet koroner stent yerleştirildi. Bütün bu deneyimlerin ardından, doktorları Dean Ornish ve Caldwell Esselstyn'in tavsiyesine uyarak eti ve diğer tüm hayvansal besinleri bıraktı, vegan beslenmeye başladı.
Amerikan Güzeli
Amerikan Güzeli (İngilizce orijinal adı: American Beauty), 1999 yapımı ABD filmi.
Yönetmenliğini Sam Mendes, yapımcılığını Bruce Cohen ve Dan Jinks üstlenmiştir. Kevin Spacey, Annette Bening, Thora Birch, Wes Bentley, Mena Suvari, Chris Cooper, Peter Gallagher, Allison Janney ve Sue Casey'in rol aldığı film Akademi Ödüllerine 8 dalda aday olmuş En İyi Film dahil 5 dalda ödül almıştır.
Kursk Muharebesi
Kursk Muharebesi (Almanya'nın verdiği kod adı: Unternehmen Zitadelle / Hisar Harekâtı), II. Dünya Savaşı sırasında Doğu Cephesi'nde, Alman kuvvetlerinin Kursk çıkıntısına karşı 1943 yılının Temmuz ve Ağustos aylarında giriştikleri genel taarruzdur. II. Dünya Savaşı sırasında yapılmış en büyük tank çarpışmalarından biri ve bir günde en fazla kayıp verilmiş hava çatışmaları bu muharebede gerçekleşmiştir. Almanların Doğu Cephesi'nde gerçekleştirdiği son stratejik taarruzdur. Sonucundaki Sovyet zaferi, Doğu Cephesi'nde inisiyatifi Sovyetlere vermiştir ve savaşın sonuna kadar da öyle kalmıştır.
"Kursk Çıkıntısı", Almanların Stalingrad'daki yenilgisi sonrasındaki Sovyet taarruzu ve Alman karşı saldırısı sonucu oluşmuştu. Almanlar, çıkıntıyı kuzey ve güney kanatlarından keserek cepheyi kısaltmayı ve Kızıl Ordu birliklerini çembere alarak yeni bir büyük zafer elde etmeyi umuyorlardı ancak Sovyetler'in, Hitler'in planları hakkında iyi bir istihbaratı vardı. Öte yandan Almanlar, başta Tiger I ve Panther tankları olmak üzere yeni silahları bekleyerek taarruzu sürekli erteliyorlardı. Hem edinilen istihbarat bilgileri hem de tekrarlanan bu ertelemeler, Kızıl Ordu'ya kademeli bir savunmanın ayrıntılarını düzenlemek ve bir stratejik karşı saldırı için büyük ihtiyat kuvvetleri teşkil etmek yönünde zaman kazandırdı.
Almanlar derin savunma hatları içinde tamamen yorulduktan sonra Sovyetler kendi karşı saldırılarını yaparak 5 Ağustos'ta Oryol ve Belgorod'u ve 23 Ağustos'ta da Harkiv'i geri alarak Almanları geniş bir cephede geri attılar.
1942-1943 kış muharebelerinde Kızıl Ordu zaten başarılı olmuştu. Kursk Muharebesi ise, savaşın ilk başarılı stratejik Sovyet yaz taarruzu olmuştur. Kursk Muharebesi'nde uygulanan stratejik operasyon modeli, pek çok askeri akademinin ders programında yer almaktadır. Kursk Muharebesi, yıldırım savaşı taarruzlarının düşman savunmasını ve onun stratejik derinliğini yarıp geçebilmesinden önce durdurulduğu ilk örnektir.
Almanya'nın 2. SS Panzer Kolordusu ile Kızıl Ordu'nun 5. Muhafız Tank Ordusu arasında meydana gelen Prohorovka Muharebesi, "tarihin en geniş kapsamlı tank meydan savaşı" olarak bilinir.
Taarruz öncesi
1942-1943 kışında, Kızıl Ordu Stalingrad Savaşı'nı kesin bir biçimde kazanmıştı. Alman 6. Ordusu, yaklaşık 800 bin Alman ve müttefik askeriyle birlikte imha olmuş, Alman kuvvetleri Doğu'da ciddi biçimde güç kaybetmişti. Stalingrad'ın düşmesinin ardından Kafkasya'daki General von Kleist'in 1. Panzer Ordusu, tehlikeli bir duruma düşmüştü ve 15 Ocak - 1 Şubat tarihleri arasında Rostov (Rostov-na-Donu)'a çekildi. Ocak ayının ikinci yarısında cephenin güney kesiminde başlayan Kızıl Ordu genel taarruzları birbirini izledi. En güneyden General Vatutin'in kuvvetleri, onun hemen kuzeyinden General Golikov'un kuvvetleri, Şubat ayı ortalarından Kursk - Harkov - Azak Denizi hattına kadar ilerlemişlerdir.
Alman Feld Mareşal Erich von Manstein, 1943 yılının şubat ve mart aylarında Üçüncü Harkov Muharebesi’ni kazanarak, kabaca güneyde Rostov'dan, kuzeyde Leningrad'a uzanan bir cephe hattı oluşturdu. Bu cephe hattının merkez bölgesinde, Alman ileri pozisyonları arasında bir Sovyet girintisi kalmıştır. Bu girinti, güneyde Harkov'dan kuzeyde Oryol civarına kadar uzanır ve 150 km. derinlik ve 200 km. genişliktedir.
Almanlar 1917’de Batı Cephesi'nde Hindenburg Hattı'nı inşa etmişler, böylece cephe hatları kısalırken buna bağlı olarak savunma güçleri artmıştı. Aynı stratejiyi Sovyetler Birliği topraklarında yineleyerek Panther-Wotan hattı olarak bilinen uzun, kesintisiz bir savunma hattının inşaasını başlattılar. Bu hatta çekilmeyi 1943 yılının sonlarında gerçekleştirmeyi planlıyorlardı ve hattın gerisinde kendi güçlerini yeniden kazanırlarken Sovyetler'in kan kaybetmesi sağlanacaktı.
Alman cephe komutanlarından çoğu, Sovyet saldırılarını tutacak ve akınlarına karşı duracak daha geride bir savunma durumunun öncelikli olduğu konusunda aynı fikirdedir. Hitler ise bu görüşü kesinlikle kabul etmemektedir. "Hitler her zaman olduğu gibi her koşulda taarruzu emrediyordu." Hitler'e göre esas taarruz Kursk çıkıntısında olmalıydı fakat Leningrad'da da bir taarruzu ciddi ciddi düşünmekteydi. Alman Yüksek Komutanlığı (OKW) bu yolla Doğu Cephesi’nde inisiyatifin yeniden ele geçirileceğini umuyordu.
Alman planları
Manstein Üçüncü Harkov Muharebesi'nde başarıyla uygulayıp aşırı yayılmış Sovyet güçlerini imha ettiği planın benzerini uygulamak istiyordu. Kızıl Ordu'yu güneye, umutsuzca yeniden yapılanmaya çalışan 6. Ordu'ya saldırma konusunda kandırarak Ukrayna'nın doğusundaki Donets Havzası'na çekmeyi önermişti. Daha sonra Donets Havzası'nın doğusundaki Harkiv'den güneye, Rostov'a doğru saldırarak bütün bir Sovyet güney kanadını Azak Denizi ile birlikte çembere alacaktı.
Alman Kara Kuvvetleri Üst Kumandanlığı (OKH) Manstein'ın planını onaylamadı ve onun yerine Oryol ve Harkiv arasındaki göze batan çıkıntıya dikkatlerini yöneltti. Voronej ve Merkez Cepheleri bu çıkıntının içinde ve çevresinde konuşlanmıştı ve bu çıkıntıyı kesmek Sovyet insan gücünün 1/5'ini hapsedecekti. Aynı zamanda daha düz ve kısa bir cephe oluşturulmuş olacak ve Moskova'dan Rostov'a uzanan kuzey-güney demiryolu üzerindeki stratejik Kursk şehri de ele geçirilecekti.
Sovyet cephesinin Kursk'un batısında oluşturduğu çıkıntıya kanatlardan girerek bir kuşatma harekâtı yapılması planı, 3 ve 4 Mayıs 1943'te Hitler'in ordu komutanları ve kurmaylarıyla yaptığı toplantıda masaya yatırılmıştır. Planı ortaya atan Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı General Zeitzler'dir. Zeitzler böylece çok sayıda Rus tümeninin yok edileceğini ve Sovyet ordularının savaş gücünün önemli ölçüde yıpratılacağını düşünmektedir. Öte yandan Kursk, Kırım – Moskova ve Voronej – Kiev yollarının üzerindeki önemli bir kavşak olması dolayısıyla stratejik bir atbaşıdır.
Kursk bölgesi, cephe hattında 225 km. kadar batıya doğru uzanan, 250 km. genişliğinde bir çıkıntı oluşturuyor. Bu bölgenin kuzeyinde Oryol, güneyinde ise Belgorod - Harkiv cepheleri yer alıyor.
General Walter Model bu savaş planına hazırlıklıdır. Hava fotoğraflarını ve istihbarat raporlarını masaya serer. Bütün bunlar göstermektedir ki, Sovyetler orduları Kursk çıkıntısının hemen gerisinde derinliğine ve çok etkili savunma mevzileri oluşturmuşlardı. Ayrıca birliklerinin önemli bir kısmını çıkıntının ön kesimlerinden geriye çekmişlerdi. Ayrıca Zeitzler'in yarma yapmayı planladığı kesimlere de büyük ölçekte tanksavar ve topçu teşkilleri yığmışlardır. Walter Model’e göre Kursk bölgesindeki Sovyet birliklerinin bu düzenlenişi onların, tam da Zeitzler'in planladığı tarzda bir saldırıyı beklediklerini göstermektedir. Guderian anılarında, söz konusu toplantıda Manstein, fikri sorulduğunda taarruzun Nisan'da yapılmış olsaydı, başarı şansının yüksek olacağını söylemiş ve iki piyade tümenine daha ihtiyaç olacağını belirtmişti. Yine Guderian'a göre Manstein'in Kursk'a yapılması düşünülen taarruz hakkında söyledikleri kesinlik ifade etmemektedir. Walter Model ve Heinz Guderian'ın itirazlarına karşın toplantının sonunda General Zeitzler'in planı ağırlık kazanır.
Mart'ta planlar belirginleşti. Walter Model'in 9. Ordu'su Oryol'dan güneye doğru saldırırken Hermann Hoth'un 4. Panzer Ordusu ve Kempf Ordu Müfrezesi, Manstein'ın genel komutası altında Harkov'dan kuzeye doğru saldıracaktı. Kursk yakınlarında birleşmeyi planlıyorlardı ve saldırı iyi sonuçlanırsa kendi inisiyatiflerinde doğuya doğru, birkaç hafta uzaklıktaki Don Nehri üzerinde yeni bir hat oluşturmak için ilerleyebileceklerdi.
Yakın zamandaki davranışlarının aksine Hitler Yüksek Komutaya harekât üzerinde kayda değer bir kontrol bıraktı. Sonraki birkaç haftada, bütün bir cepheden alabilecekleri ne varsa alarak yaklaşan harekât için bölgeye yığdılar. İlk önce saldırı tarihini 4 Mayıs olarak belirlediler, fakat önce 12 Haziran'a sonra da daha fazla yeni silahın, özellikle de Panther tanklarının, Almanya'dan getirilebilmesi için 4 Temmuz'a ertelediler. Müttefiklerin olası bir İtalya çıkarması tehdidi karşısında Hitler de saldırıyı birkaç kez erteledi.
Alman saldırısının arkasındaki temel prensip (Almanların genelde başarılı olduğu) kıskaç harekâtıydı. Alman Ordusu'nda Cannae Savaşı benzeri taktikler geniş kabul görmektedir ve yıldırım savaşı taktik ve araçlarıyla bu tarz taktikler çok daha etkili olmaktadır. Yıldırım savaşı, siklet merkezi oluşturmaya, düşmanı şaşırtmaya, dengesini bozmaya, kumanda ve ikmal bütünlüğünü bozmaya ve tercihan tüm düşman kuvvetlerini savaş alanında imha etmeye dayanır.
"'Kursk'a saldırmak, hatta o sene doğuda saldırmak gerekli miydi? Herhangi bir kimsenin Kursk'un yerini dahi bildiğini sanıyor musun? Bütün dünya bizim Kursk'u alıp almamızı önemsemiyor. Bizi bu sene Kursk'a saldırmaya, dahası Doğu Cephesi'nde saldırıya geçmeye zorlayan sebep nedir?.' Belki de daha şaşırtıcı bir şekilde Hitler şöyle cevap verdi: 'Biliyorum. Bunun düşüncesi bile midemi kaldırıyor.'"
Almanların aldatma planında büyük formasyonlara, savunmaya yönelikmiş gibi isim vermek de vardı. Örneğin, 9. Ordu'ya "Festungsstab II", 2. Kale Muhafızları adı verilmişti. Walter Model, kalabalık Alman tanklarının motor sesi kaydının da yapılmasını emretmişti. Bu kayıtların büyük hoparlörler aracılığıyla yayınlanarak Alman tanklarının nerede toplandığı hususunda Sovyetlerin aklını karıştırması hedefleniyordu. Birçok Alman zırhlı muharebe aracı, sadece bu harekâtta kullanılmak üzere yeni tümen işaretleriyle boyanmıştı. Yine de bu aldatma tedbirleri genelde başarısız oldu.
Sovyet planları
Kızıl Ordu da başlayacak oldukları kendi yaz taarruzlarını planlamaya başlamışlardı ve Almanların bu planlarını karşılayacak tarzda bir plan hazırladılar. Jukov, anılarında planın, 12 Nisan 1943 tarihinde Stalin ile yapılan, Vasileskiy ve Antonov da hazır bulunduğu bir toplantıda oluştuğunu anlatmaktadır. Bu toplantıda Kursk çıkıntısında derinlemesine bir savunma yapılması, ana ilke olarak belirlenmiştir. Ayrıca yüksek karargâh ihtiyatının (Step Cephesi) oluşturulması da karara bağlanmıştı. Planın devamında Oryol ve Harkiv önlerindeki saldırılar cepheyi düzleştirecekti ve muhtemelen Pinsk Bataklıkları civarında bir yarma gerçekleşecekti.
Ancak Sovyet komutanların Alman planları konusunda ciddi endişeleri vardı. Önceki Alman saldırılarının birçoğunda seçilen hedef bölgeleri, Stavka tarafından öngörülememiş ve Kızıl Orduyu hazırlıksız yakalamıştı, fakat bu kez Kursk çok belirgin bir hedef olarak görünüyordu.
"...Büyük ihtiyatlardan yoksun olması nedeniyle düşman, 1943 ilkbaharı ve yazının ilk yarısında yapmak isteyeceği büyük taarruzu daha dar bir cephede sınırlamak zorunda kalacaktır... Merkez, Voronej ve Güneybatı cepheleri karşısındaki şimdiki düzenlerini gözönüne alarak, bu üç cephe bölgelerindeki kuvvetlerimizi yenilgiye uğratma ve böylece Moskova'yı, kente daha yakın bir noktadan kuşatmak için ... asıl taarruz harekâtını bu üç cepheye yönelteceği kanısındayım... Düşmanı durdurmak için harekâtın ilk günlerinde saldırıya geçmeyi tavsiye etmiyorum. Düşmanın savunmamıza çarpmasını bekleyip tanklarını imha ettikten sonra taze yedek kuvvetlerimizi ileri sürerek genel taarruza geçip ana kuvvetlerinin işini bitirmemiz daha uygun olur. "
Bu ana kadar savaşın gidişatı, Almanların hücuma dayalı başarısı şeklindeydi. Blitzkrieg Kızıl Ordu da dahil bütün düşmanlarını alt etmişti. Diğer taraftan her iki kış taarruzu da Sovyet saldırılarının da iyi işlediğini göstermişti. Yine de, Jukov başta olmak üzere Stavka'nın kurmay subaylarından bazıları, Almanların saldırarak kendilerini tüketmeleri taraftarıydı. Bununla birlikte cephe komutanlarından bazıları hâlen, önleyici bir taarruzdan yanaydılar. Merkez Cephe karargâhı'nın 10 Nisan 1943 tarihli raporunun son bölümünde, Batı, Merkez ve Bryansk Cephesi kuvvetlerinin topluca Oryol bölgesini hedef alan bir önleyici taarruza girişmeleri önerilmekteydi. Mayıs ortalarında ise Voronej Cephesi Komutanı Vatutin ve Cephe'nin siyasi komiseri Kruşçev, Almanların Belgorod - Harkov bölgesinde toplanmakta olan kuvvetlerine karşı önleyici bir taarruzu önermişlerdi Öte yandan yine Mayıs ayı ortalarına kadar Stalin, taarruz ya da savunma konusunda kararsızdı Sonuçta, Vasilevskiy ve Antonov'un desteğini alan, Jukov'un fikri tartışmanın yönünü belirlemişti. Kuşkusuz bu sonuçta, bir önceki yıl İzyum Köprübaşı Taarruzu'nun deneyiminin de etkisi olmuştu. Alman yaz taarruzları, başlamadan önce bir taarruzla engellemek ve böylece stratejik inisiyatifi ele geçirmek amacıyla Harkov bölgesinde girişilen taarruz, acı bir yenilgiyle sonuçlanmıştı.
Almanların taarruzu sürekli ertelemesi Sovyetlere savunmalarını hazırlamak için 4 ay verdi ve her geçen günle birlikte çıkıntıyı dünya üzerinde en ağır savunulan yerlerden biri haline getirdiler. Merkez Cephesi ve Voronej Cephesi savunma hatlarını dolduruyordu ve Step Cephesi yedek kuvvet olarak bekliyordu. Kızıl Ordu ve binlerce sivil 175 km. derinliğinde bir savunma hattı oluşturacak şekilde yaklaşık 1 milyon mayın döşeyip 5.000 km. uzunluğunda siper kazdılar. İlaveten, 1.300.000 personel, 3.600 tank, 20.000 top ve 2.792 uçaktan oluşan devasa bir ordu yığınağı yaptılar. Bu güç, insan gücü olarak Sovyet ordusunun %26'sına, havan ve topçularının %26'sına, savaş uçaklarının %35'ine ve zırhlı birliklerinin %46'sına denk geliyordu. Nüfus ve endüstriyel kapasite farklılığı ve Almanların tank üretiminin sürekli sekteye uğraması sonucu Kızıl Ordu birliklerini Almanlardan daha hızlı oluşturabiliyordu; her geçen ay asker ve araç gereç bakımından farkı daha da açıyorlardı. Almanlar Sovyetlerin de Kursk bölgesinde hızla yığınak yaptıklarını öğrenmişlerdi ve daha fazla Panther tankının cepheye getirilebilmesi için taarruzu erteliyorlardı.
Çıkıntının savunmasında görevlendirilen güçlerin çoğu Stalingrad Muharebesinde de görev almışlardı, dolayısıyla deneyimli savaşçılardı, bundan başka Kızıl Ordu 1943'ün ilk yarısında 1 milyon yeni asker daha tertip etmişti. Böylece Kızıl Ordu, Stalingrad'daki kayıplara rağmen 1942'dekinden daha güçlüydü. Almanların saldırı noktasını belirlemekle saldırının başlaması arasında geçen süre yeni askerlere normalden çok daha uzun bir eğitim süresi tanımıştı.
Geliştirilmiş La-5 ve Yak-9 uçaklarının katılmasıyla hava orduları güçlendirilmişti. Hava kuvvetleri yeniden örgütlenmiş, 8 yeni bombardıman kolordusu teşkil edilmişti. Bu düzenlemeler sonucunda her Cephe, 700 - 800 uçaktan oluşan kendi hava ordularına sahip olmuşlardı.
Çıkıntıdaki topçu yoğunluğu sıra dışıydı; piyade alayından daha çok topçu alayı vardı. Kızıl Ordu, saldıran Alman birliklerini mayın ve topçu bileşimiyle imha etmeye kararlıydı. Obüsler Alman piyadesini durdururken, 45 mm, 57 mm ve 85 mm çekili tanksavar topları ve 76mm tümen topları tankları imha edecekti. 13. Ordunun bölgesinde (çıkıntının kuzey kanadında, Alman 9. Ordusu'nun karşısında) kilometreye düşen tanksavar topu sayısı 23,7 idi. Güneydeki Sovyet 6. Ordusu ile 7. Muhafız Ordusu'nun bölgesinde ise kilometreye 10 top düşüyordu. Sovyet yapımı ilk kundağı motorlu toplar, bu tarihlerde cephelere gönderildi.
Savaş alanının Kızıl Ordu istihkamcıları tarafından hazırlanması olağanüstüydü. Raporlara göre savunulan bölgeye 503.993 anti-tank ve 439.348 anti-personel mayını döşenmişti. Ortalama olarak, cephe boyunca her bir kilometrelik derinliğe 1.500 anti-tank ve 1.700 anti personel mayını düşüyordu. Çatışmaların geçtiği bölgelerde kilometre başına 1.400'den aşağı düşmüyordu ve bazı yerlerde 2.000'e kadar çıkabiliyordu. Kızıl Ordu mühendisleri ayrıca kilometrelerce siper kazıp dikenli tel döşemiş, tank engelleri inşa etmiş ve binlerce havan ve top mevzisi hazırlamışlardı.
Sovyet aldatma taktikleri, tıpkı Almanlarınki gibi, oldukça ayrıntılıydı, ancak Almanların aksine Sovyetlerinki genelde başarılıydı. Alman istihbaratını şaşırtmak için sahte mevkiler hazırlandı, maket uçaklar sahte havaalanlarına yerleştirildi ve uydurma telsiz muharebesi yapıldı. Gerçek mevzilerin ve mayın tarlalarının kamuflajı mükemmeldi; Alman birliklerinin mayın tarlalarını ya da gömülü top mevzilerini fark etmeleri araçlarının patlamasıyla oluyordu.
Tüm bu savunma hazırlıkları, Mayıs 1943 ayı ortalarında netleşen Sovyet planının ilk evresini oluşturmaktaydı. Aslında Ruslar, Alman genel taarruzuna hazırlanmayı, oldukça geniş kapsamda ele almışlardı. Bir bakıma, kendi yaz – sonbahar genel taarruz planlarını yapmışlardı;
Planda Cephelere verilen görevler şöyledir;
Sovyet Hava Kuvvetleri'nin durumu
Kızıl Hava Kuvvetleri 1941-1942'de 36.900 uçak kaybetmişti. Ancak Sovyet uçak endüstrisi uçak kaybını telafi etmeyi başarmış ve I-16, MiG-3 ve LaGG-3 gibi eski modellerden kurtulmuştu. Kursk Muharebesi'nde en çok kullanılan Sovyet uçak modelleri Yak-1, Yak-7B ve La-5 olmuştur. La 5FN hem Bf 109 hem de Fw 190'a denk sayılırdı. Bununla birlikte, pilot eğitimi kısa ve derinlikten yoksundu. 1942'de eğitilmiş olan 13.383 Sovyet pilotu muharebeye girmeden önce sadece 13-15 saat uçuş eğitimi almıştı. Sturmovik ve bombardıman pilotları sırasıyla 18 ve 15 saat eğitim almışlardı. Sovyet bombardıman ve yer saldırı pilotlarının sadece %7'si Kursk Muharebesi öncesinde çatışma görmüştü. Çoğu pilot savaşta kullanacakları uçaklarda eğitilmek zorunda kalmıştı. Buna bağlı olarak 1943 yazına kadar sadece kazalarda 10.600 uçak kaybetmişlerdi. Üst kademelerde Kızıl Hava Kuvvetleri'nin Kursk bölgesindeki başkomutanı General Polkovnik Aleksandr Novikov gibi yetenekli subaylar vardı. Ancak alt kademelerdeki tecrübe eksikliği büyük kayıplara yol açtı.
Kursk Muharebesi sonrasında Sovyet havacılığı kara kuvvetleriyle koordinasyonunu hızla geliştirdi. Ayrıca pilotlar daha iyi eğitim almaya başladılar. Sonuç olarak Sovyetler çok yetenekli avcı pilotlarından oluşan Kızıl Sancak birliklerini kurabildiler. Kursk Muharebesi'nden sadece 6 ay sonra Sovyet-Alman uçak kaybı oranı 4:1 den 1,5:1 e kadar düştü. Ancak önceki yüksek kayıp oranının nedenlerinden biri Sovyet pike-bombardıman ve avcı-bombardıman pilotlarına Luftwaffe tarafından saldırıya uğradıklarında bombayı bırakmadan kaçmaları veya çatışmaları yönünde verilen emirdi. Bu durum yeniden değerlendirilerek emir geri çekilene kadar çok fazla (ve gereksiz) kayıp verildi.
Hava çatışmaları
Luftwaffe de ana harekât öncesi çalışıyordu. Gorkovski Avtomobilni Zavod (GAZ)'daki tank fabrikası Haziran 1943'te bir dizi hava akınının hedefiydi. 4/5 Haziran gecesi Kampfgeschwader 1 (KG-1), KG-3, KG-4, KG-55 ve KG-100 e bağlı He 111ler 179 ton bomba bırakarak binalara ve üretim hatlarına ağır hasar verdiler. GAZ'ın 1 No'lu tesisinin 50 binasının hepsi, 9.000 metre konveyör, 5.900 parça ekipman ve 8.000 tank motoru imha edilmişti. Ancak, Almanlar hedef seçiminde hata yapmıştı. GAZ'ın 1 No'lu tesisi sadece T-70 hafif tanklarını üretiyordu. En büyük ikinci T-34 üreticisi olan 112 No'lu Fabrika üretimine hasarsız devam etti. Sovyet üretim tesisleri 6 hafta içinde tamir edildi. 112 No'lu Fabrika 1943'te 2.851 adet, 1944'te 3.619 adet ve 1945'te 3.255 adet T-34 üretti. . Luftwaffe, Gorki (bugünkü Nijni Novgorod)'de bulunan Gorki Top Fabrikasını ve La 5FN'lerin üretildiği uçak fabrikasını da vuramadı. Luftwaffe Sovyet hazırlıklarını baltalamayı başaramamıştı.