cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas Robinson
Thomas Earl Robinson (d. 17 Mart 1991), VTB Birleşik Ligi ve EuroLeague ekiplerinden BK Himki'de forma giyen Amerikalı profesyonel basketbolcu. 2.06 metre boyunda, 108 kilogram ağırlığındadır.
2012 NBA Seçmeleri'nde Sacramento Kings tarafından 5. sırada seçilmiştir.
23 Şubat 2014 tarihinde Trail Blazers'ın Minnesota Timberwolves ile yaptığı maçta Corey Brewer'a vurduğu blok, unutulmazlar arasına girmiştir.
Hamdi Namık Gör
Hamdi Nâmık Gör (d. 1881, Debre-i Bâlâ - ö. 19 Şubat 1957, Ankara ), Türk siyasetçi. Mülkiye Mektebi mezunudur. Mürefte, İskeçe ve Dimetoka Tahrirat Kâtiplikleri, Nahiye Müdürlüğü, Humus Sancağı, Dedeağaç, Sinop ve Menteşe Tahrirat Müdürlüğü, Menteşe Sultânîsi Farisi Öğretmenliği, Karesi Tahrirat Müdürlüğü, Bab, Çesme ve Geyve Kaymakamlıkları, TBMM I. Dönem İzmit Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır (Neriman, Perihan, Handan ve Yavuz).
Aster
Aster aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Discovery (Daft Punk albümü)
Discovery, Daft Punk'ın 3 Mart 2001 tarihli albümüdür. Elektro-popun zirvelerinden biri olan albüm, manga tarzındaki klipleriyle de dikkat çekmeyi başarmıştır. Kliplerin bütünü bir filmidir. Filmin adı da Interstella 5555: The 5tory of the 5ecret 5tar 5ystem ' dir.
Radical Entertainment
Radical Entertainment, 1991 yılında Vancouver, Britanya Kolombiyası, Kanada'da kurulmuş video oyunu geliştiricisidir. THQ, Microsoft ve Fox Interactive gibi oyun dağıtımcılarıyla çalışmıştır.
Zırhlı savaş aracı
ZSA türleri
Zırhlı savaş araçları genellikle savaş alanındaki görevleri ve özelliklerine göre sınıflandırılırlar. Bizim yapacağımız sınıflandırma kesin olmayabilir. Çünkü bir araç farklı ülkelerde farklı amaçlar için kullanmaktadır. Örneğin zırhlı personel taşıyıcılar ile piyade savaş araçları her ne kadar aynı amaçlar için kullanılsa da birbirlerinden farklı özellikleri bulunabilmektedir.
Tank
Tank paletle hareket eden, düşmanla doğrudan savaşmak amacıyla üretilen zırhlı savaş aracıdır. Günümüzde ana muharebe tankını diğer araçlardan ayıran en önemli özellikler ateş gücü, hareketlilik ve diğer araçlara oranla üstün olan zırh özelliğidir. Her ne kadar savaş ortamında hızlı ilerleme özelliğine de sahip olsa da tankların yakıt,mühimmat ve bakım gereksinimlerinden dolayı yoğun bir lojistiğe ihtiyaçları vardır. Tanklar savaş alanındaki hedeflere karşı en ağır ayrıca en yüksek vuruş gücüne sahip araçlardır. Savaş alanlarında kalıcılığı en yüksek, çok yönlü ve korkulan araçlardır.
Zırhlı personel taşıyıcı (ZPT)
Zırhlı personel taşıyıcılar hafif zırhla kaplanmış ve piyade taşımak amacıyla kullanılan araçtır. Genellikle makinalı tüfekle silahlandırılır. Bunu yanında geri tepmesiz top, tanksavar füzeleri ve havanda kullanılmaktadır. Bu araçların asıl amacı direkt savaşa girmekten çok piyade birliklerini şarapnel ve ani saldırılardan korumaktır. En önemlileri Amerikan yapımı M113 (paletli), İngiliz FV 432 (paletli), Fransız VAB (tekerlekli) ve Rusların BTR (tekerlekli) araçlarıdır.
Zırhlı muharebe aracı (ZMA)
Piyade savaş aracı zırhla kaplanmış, görevi hem piyade birliklerinin taşınması hem de çatışma ortamında bu birliklere destek ateşi sağlamakla görevli araçtır.
Dünyada ilk kez savaş alanında piyade taşıyan zırhlı araç İngilizlere ait Mark V'dir. Bu aracın içinde silahlı bir takım asker bulunmaktaydı. Buradan yola çıkılarak II. Dünya Savaşı sırasında taret kısmı çıkartılan tanklardan yapılan Kangaross adındaki araçlar personel taşımak için kullanıldı. Savaştan sonra makinalı tüfekle donatılan yarı paletli veya tekerlekli olan personel taşıyıcılar geliştirildi.
Günümüz PSA'ları iyi şekilde zırhlanmış içerisinden çıkmadan bile taşıdığı piyadeye savaşma olanağı vermektedir. Aracın gövdesinde açılmış olan ufak açıklıklardan piyade silahları ile atış yapılabilmektedir. Ayrıca üzerlerine 20 mm ve daha yüksek kalibrede otomatik toplar ve anti-tank silahları da yerleştirilmektedir. PSA'lar genellikle paletlidir ancak bazı tekerlekli araçlar da bu kategoriye girer.
PSA günümüzde hafif tankların görevini devralmıştır. Özellikle hava kuvvetlerine ait birlikler tank desteğinden mahrum kaldıkları yerlerde bu araçları kullanmaktadır.
Tank imha ediciler
Kundağı motorlu tanksavar topları ya da tank imha ediciler genellikle defans ya da geri çekilme sırasında piyade veya tank birliklerini düşman tanklarına karşı korumaya çalışan ve tanksavar silahları ile donatılmış araçlardır. Üzerlerinde yüksek hızlı mermi atabilen tanksavar topları ya da tanksavar güdümlü mermiler taşırlar.
Günümüzde ana muharebe tankları tank imha edicilerin yerini almıştır. Hava kuvvetlerinde ise hafif zırhlı, güdümlü tanksavar silahı taşıyan araçlar bu tankların yerini almıştır.
Tankette
Bu araçlar hafif zırhla kaplanmış bir en fazla iki kişilik olarak üretilen piyade destek amaçlı araçlardır. Çoğunun tareti yoktur ve üzerlerinde makinalı tüfek ya da bombaatar bulunmaktadır. 1930 ve 1935 tarihleri arasında limitli sayıda üretilmişler bu tarihten sonra üretimden kaldırılmışlardır. Kaldırılmalarındaki en büyük sebep tanksavar silahlarına karşı dayanıksız olmalarıdır. En klasik modeli İngilizlere ait Carden Loyd Tankette'dir. En çok Japonlar tarafından orman savaşları için üretilmiş ve kullanılmıştır.
Tanka Destek Aracı (TDA)
Bu araçlar genellikle ağır zırhla kaplanmış ve tankların yanında anti-piyade ve füze tankı olarak işlev görürler. ağır zırh ile donatıldıklarından dolayı piyadeler ile çatışmada ATGM saldırılarından kolaylıkla kurtulabilirler. Bunun en güzel örneği: BMPT-72 Ramka-99 veya BMPT-72 Terminator II olarak sayılabilir. Piyade taşımaya elverişli değildir detaylı amaçları şunlardır; Anti-Piyade Anti-Zırhlı Anti-Helikopter Piyade-Destek Tank-Destek Zırhlı-Destek'tir fakat genel olarak amaçları tanklara destek olup Piyadeleri İmha etmektir
Geçici Ulusal Konsey
Geçici Ulusal Konsey ya da Ulusal Geçiş Konseyi, 2011 Libya İç Savaşı sırasında Kaddafi karşıtı isyancılar tarafından kurulan bir hükûmettir. Geçici Ulusal Konsey ya da Libya Ulusal Konseyi olarak da bilinir. Oluşum "devrimin siyasi yüzü" olarak hareket etmektir. Bingazi kentinde 27 Şubat 2011'de ilan edilmiştir. 5 Mart 2011 tarihinde, konsey içinde kendisini "bütün Libya tek temsilcisi" olarak ilan eden bir bildiri yayınladı. Geçici hükûmet 23 Mart 2011 tarihinde konsey tarafından kuruldu. Konseyin başkanlığını Libya eski Adalet bakanı olan Mustafa Abdül Celil yapmıştır.
100'den fazla ülke ve Birleşmiş Milletler tarafından tanınmıştır.
8 Ağustos 2012 tarihinde geçici olarak görevlendirilen Ulusal Geçiş Konseyi, yetkilerini 200 üyesi bulunan meclise bıraktı. Böylelikle Libya'nın yönetimi Genel Ulusal Kongre'ye geçmiştir. Muammer Kaddafi'nin devrilip öldürüldüğü ayaklanmalar sırasında oluşturulan bu konsey lağvedilmiştir.
Kaynakça
[[Dosya:LibyanRepublicRelations.svg|445px|küçükresim|
]]
Meymand, Kirman
Meymand, İran'ın Kerman ilinde Şehr Babek şehristanının yakınında bulunan çok eski bir köydür. Meymand'ın, İran Platosu'nda günümüzden 12.000 yıl önce yaşamış olan ilkel insanların ikâmetgâhı olduğuna inanılmaktadır. Köy sakinlerinin birçoğu kayalara oyulmuş 350 el-oyması evde yaklaşık 3.000 yıl kadar bir süre boyunca yaşadı. Köyün çevresinde yaklaşık 10,000 yıllık taş gravürleri bulunmuştur. Ayrıca yaklaşık 6.000 yıllık çanak çömlek kalıntıları köy alanındaki uzun yerleşim tarihini kanıtlamaktadır.
Meymand, 2005 yılında UNESCO-Yunanistan Melina Mercouri Kültürel Manzaraların Korunması ve Yönetimi Uluslararası Ödülü ödülüne layık görüldü (yaklaşık 20.000 ABD Doları).
2013 Dünya Halter Şampiyonası - Erkekler 62 kg
Erkekler – 62 kg mücadelesi 22 Ekim 2013 tarihinde gerçekleştirilmiştir.
Tokat'ın belediyeleri listesi
Bu liste 2007 Ekim'deki Tokat ilinin belediyelerinin listesidir.
Belediyeler ve başkanları
Liste önce ilçelerin sonra belediyelerin A'dan Z'ye abecesel olarak sıralanmasından oluşmuştur.
Baraba
Barabalar; Batı Sibirya'da, Rusya, Novosibirsk obilasi.
Tarihçe
Baraba Tatarları’nın, 12. ve 13. yüzyıllarda, Batı Sibirya’nın, Ural Dağlarının batısında yaşayan Kıpçak kabilelerinin soyundan geldikleri sanılmaktadır. 13. yüzyılda Cengiz Han’a, daha sonraları 15. yüzyılda Sibir Hanlığına bağlandılar. Moğollar ve Sartlar ile ticari ilişki kurdular. Bölgedeki Samoyed ve Ugrian gruplarından vergi aldılar.
Rus askeri güçleri bölgeye 1595 yılında girdilerse de, sonradan geri çekildiler. Buna rağmen bu istila Baraba Tatarları’nı yerlerinden ederek onların daha kuzeydeki Baraba bozkırlarına ve daha kuzeydeki bataklık bölgelere doğru yürümelerine sebep oldu.
Barabalar 17. yüzyılda Kazaklara tabi idiler. Ruslar 18. yüzyılda tekrar bölgeyi işgale başlayıp, 1722 yılında ilk askeri kalelerini kurup, bölgeye “sürgün” köylüleri yerleştirmeye başladılar. 1840-1850 yılları arasında bu yerleştirme işi en yüksek boyuta ulaştı ve Baraba Tatarları kendi vatanlarında azınlık durumuna düştüler.
1822 yılından itibaren Baraba Tatarları ağır vergiler altında ezilmeye başladılar. Bu “ağır vergilendirme” 19. yüzyıl boyunca sürdü.
1919 yılından itibaren, yeni Sovyet yönetimi ağırlığını hissettirmeğe başladı. 1930 yılından itibaren, arazilerine, sığır ve at sürülerine devletçe el kondu. Devlet çiftlikleri (rusça:Совхо́з; Sovhoz) kuruldu.
İslamiyet, Batı Sibirya’da 18.yüzyılda yayılmaya başlamıştı. Baraba Tatarları (erkekler), hemen her köyde bulunan cami okullarında, mollalar tarafından 4-5 yıllık eğitime tabi tutuluyorlardı. Okur yazarlık bir hayli yüksekti. 19. yüzyılda Tatarlar, Batı Sibirya’daki en eğitimli kişilerdi. 1928 yılına kadar Arap alfabesi kullanmışlar (kısa süre Latin harfleri de kullanılmıştır). Bu tarihten sonra da zorunlu olarak Kiril alfabesine geçmişlerdir.
Bütün bunlara rağmen Barabalar, bugüne kadar Terene, Tarı, Kölübü, Kargalı, Langa, Lüvey gibi oymak adlarını muhafaza etmişlerdir.
Günümüzde bölge dışında yaşayan “özerk” Tatar topluluklarından temin ettikleri ders kitabı, roman, gazete, vs. ile kültürel hayatlarını sürdürmeye çalışmaktadırlar.
Nüfus
1926 yılında yapılan nüfus sayımına göre: Tümenliler 22.636; Tobollular 32.102; Tarlıklar 11.517; Buharalı ve Tomlular 11.659 ve Barabalar 7.828 olmak üzere bölgede yaşayan Türk boylarının kişi toplamı 85,442'dir. 1970 yılına ait rakamlara göre bölgedeki bu Türk boyları 194.000 nüfusa sahiptirler. Basit bir oranlama ile Baraba’ların 1970 yılında yaklaşık 16.700 kişilik bir topluluk olmaları gerekmektedir. Bugün (2002) bu rakamın Türk nüfus artışı olan yıllık %o 25 hesabıyla 37.000’e ulaşmış olması gerekir. Ancak bir başka kaynakta “Baraba’ların nüfuslarının, 1979 yılında 8.000 civarında olduğu sanılmakta” denilmektedir. Bu rakam esas alındığında da günümüzdeki (2002) nüfusları yine yıllık Türk nüfus artışı olan %o 25 hesabıyla 14.000 kişi olmalıdır. Sayıları ister 37.000 ister 14.000 olsun, Baraba’lar bölgeye sonradan yerleşen Rus, Ukraynalı ve Tatar (İdil Tatarı) halklar arasında azınlık durumuna düşmüşlerdir.
Dil
Konuştukları Türkçe, İdil Tatarları ve Altay-Xakas lehçelerinin benzeri, Batı Sibirya’da konuşulan Tatarca'dır.
19 yüzyıl sonlarına kadar dillerini korumuşlar. 1930 yılından sonra, bölgede çoğalan Rus yerleşimci ve idarecileri yüzünden Rus dilinin etkisi altında kalmışlardır. Bugün gençler Rusça’yı daha akıcı konuşurlar. Sosyal ve kültürel hayatta Rusça hakimdir. Anadil ise, yaşlı kuşaklar arasında günlük hayatta kullanılmaktadır.
II. Margrethe
'''II. Margrethe veya tam adıyla Margrethe Alexandrine Þórhildur Ingrid''' (d. 16 Nisan 1940, Kopenhag), hâlen görevde olan Danimarka kraliçesi ve Danimarka Silahlı Kuvvetleri başkomutanıdır. Danimarka kraliçesi olmakla birlikte Grönland ve Faroe Adalarının da kraliçesidir.
Hakkında
Prenses Margrethe, Kopenhag'da Amalienborg Sarayı'dan dünyaya gelmiştir. Babası Prens Frederik annesi Prenses Ingrid'dir. O dönemde Danimarka kralı olan Christian X aynı zamanda İzlanda'nın da kralıydı. Bu yüzden yeni doğan prensese İzlandaca bir isim olan Þórhildur ismini koydu.
Kraliçenin sloganı "Tanrının yardımıyla, halkın sevgisiyle, Danimarka Gücü"dür.
Doğduğunda prensin daha sonradan kral olacak en büyük çocuğu olmasına rağmen monarşinin başına geçilecek gözüyle doğmadı. Ancak Prenses Ingrid'in hiç erkek çocuğu olmaması krallık hakkının Margrethe'nin amcası Prens Knud'a bırakıyordu. Frederik ve kızlarının halk arasındaki popülaritesi, kadının payının Danimarka'da daha göz önüne gelecek olması nedeniyle yapılan değişikliklerin iki meclisten de geçmesinin ardından 1953 yılında kadınların da hanedanın başına geçmesi hakkının verilmesi referanduma götürülerek halkın görüşü soruldu. Meclislerin ve halkın kabulüyle İngiltere'de olduğu gibi Danimarka'da da kadınlar kraliçe olarak başa geçebileceklerdi.
Danca, Norveççe, Fransızca, İsveççe, İngilizce ve Almanca konuşabilmektedir.
Meydan turu
Meydan turu, herhangi bir hava meydanında görerek iniş-kalkış yapan hava araçlarının izledikleri dikdörtgen güzergâh. Uçakların inişe yönelik olarak, pist etrafında yerden belirli bir yükseklikte izledikleri trafik desenidir. VFR iniş-kalkış eğitimi yapan uçaklar aynı deseni art arda yinelerler. Meydan turunun her bir aşamasına "bacak" denir.
Meydan turu -meydan koşulları aksini zorunlu kılmadıkça- neredeyse her zaman sola dönüşlü (LH) (saat yönünün aksine) yapılır. Bunun nedeni sabit kanatlı uçaklarda sol koltukta oturan pilota (sorumlu pilot) daha iyi görüş imkânı sağlamasıdır. Piste kıyasla meydan turunun yapıldığı tarafa "canlı taraf", aksi tarafa "ölü taraf" denir. Pist hattı meydanın canlı ve ölü taraflarını ikiye böler.
Meydan turunun hangi tarafta yapılacağı ve hangi piste inileceği meydan otoriteleri tarafından -bazı özel durumlar hariç- rüzgâr yönüne ve şiddetine göre belirlenir. İniş-kalkışlar genellikle rüzgâr içine (karşı rüzgâr ile) yapılır.
Aşamaları
Uçaklar standart ve standart olmayan bazı usulleri uygulayarak trafik paternine katılırlar. Kalkış sonrasında meydan turuna katılacak olan bir uçak ise sırası ile aşağıdaki bacakları kateder:
İrtifa
Meydan turu hafif uçaklar için pek çok meydanda "yerden" (AGL) 800–1000 ft yüksekte yapılır. Daha büyük ve yüksek performanslı bazı uçaklar ise genellikle yerden 1500 ft yükseklikte meydan turu yaparlar. Meydan turu irtifaları ilgili havacılık dokümanlarında bulunur.
Meydan turu esnasında altı metreye QNH veya QFE atmosfer basıncı değeri bağlanabilir. Altimetre QNH değer bağlı iken deniz seviyesinden yüksekliği, QFE değeri bağlı iken istasyondan (genellikle meydan) yüksekliği gösterir. Eğer pilot QNH değeri kullanıyorsa meydan rakımını hesaba katmalıdır. Örneğin rakımı 200 ft ve basılı meydan turu irtifası 1000 ft olan bir meydanda QNH değeri kullanan bir uçak, meydan turunu ilgili altimetreye göre 1200 ft (AMSL) irtifada yapmalıdır.
Das eiserne Gebet
Das eiserne Gebet, Alman RAC grubu Stahlgewitter'nın stüdyo albümü. Albüm 1996'da Freie Meinung Göttingen etiketiyle yayınlanmıştır.
Hacıyusuflu, Çelebi
Hacıyusuflu, Kırıkkale ilinin Çelebi ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Keskin ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Çelebi ilçesine bağlandı.
Coğrafya
Köy; Kırıkkale il merkezine 66 km, Çelebi ilçe merkezine ise 9 km uzaklıktadır.
Mehmet Niyazi Tanılır
Mehmet Niyazi Tanılır (1960 Bingöl Türkiye), Türk bürokrat ve diplomat.
1981 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Siyaset ve İdare Bölümü'nden mezun oldu. Aslanapa Kaymakam Vekilliği, Şuhut, Hanönü, Ilgaz ve Çubuk Kaymakamlıkları, Van Vali Yardımcılığı yaptı.
2000 yılında İçişleri Bakanlığı'nca gönderildiği Londra'da kriminoloji dalında yüksek lisans yaptı. Tezini Türkçe olarak İnternet Suçları ve Bireysel Mahremiyet adıyla kitap olarak yayınladı. 14 Eylül 2004 – 16 Mart 2007 tarihleri arası Van Valiliği görevinde bulundu, 5 Mart 2007 tarih ve 2007/11773 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Kahramanmaraş Valiliği görevine atandı. Kahramanmaraş Valiliğinin ardından 2011 yılında Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı yaptı. 17 Nisan 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan büyükelçiler kararnamesi ile Karadağ Büyükelçiliği'ne atandı. Haziran 2012 itibarıyla göreve başladı. 2015 yılında merkeze çekildi.
2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Gürcistan
Gürcistan, 2008 Güney Osetya Savaşı nedeniyle 2009 Eurovision Şarkı Yarışmasına katılmayacağını bildirmişti. Ancak 2008 Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması'nda Rusya'nın Gürcistan'a 12 puan vererek 1. olmasına yardım ettiği için yarışmaya katılma kararı almıştı. 18 Şubat'ta yapılan ulusal elemeleri Stephane & 3G, "We Don't Wanna Put In" şarkısıyla kazanmıştı. Fakat We Don't Wanna Put In adlı şarkının anlamı  Putin'i İstemiyoruz anlamına da geliyordu. Bu şarkı Rusya tarafından tepkiyle karşılandı. EBU'da şarkının siyasi içerikli olmasından dolayı bu şarkıyı diskalifiye etti. Gürcistan televizyonundan ya şarkıyı tamamen değiştirmek, ya da sözlerinin düzeltilmesi istenildi. Ama Gürcistan yarışmadan çekilme kararı aldı.
Kutlu, Ardanuç
Kutlu, Artvin ilinin Ardanuç ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Kutlu köyünün eski adı Goraşeti'dir. Gürcüce bir yer adı olan Goraşeti (გორაშეთი), Goraşidze (გორაშიძე) ailesinden geldiği veya "tepeler diyarı" anlamındaki Goraeti'den (გორაეთი) değişime uğradığı tahmin edilmektedir. Bu yer adı Türkçede Goraşet (كوراشیت), Koraşet (قورەشیت), Göreşet gibi biçimler almıştır.
Goraşeti köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar u bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Goraşeti Kalesi ile varlığı bilinen iki kilise de bu dönemden kalmıştır.
Goraşeti, 1574 tarihli Osmanlı tahrir defterine göre Ardanuç livasının Ardanuç nahiyesine bağlıydı. Köyde tamamı Hristiyan 17 hane yaşıyordu. 1595 yılında köyden 9 hane göç etmiş, geriye 2'si Müslüman 8 hane kalmıştı. 1709 (Hicri 1121) yılında Goraşeti, Çıldır Eyaleti içinde Ardanuç livasının Ardanuç nahiyesine bağlı bir köy olarak kaydedilmiştir.
2001-02 FA Cup
Birinci tur
Maçlar 16, 17 ve 18 Kasım'da, tekrarları ise 27 ve 28 Kasım'da oynandı.
Fidelio
Fidelio (Op. 72) 1791 yılında Ludwig Van Beethoven tarafından bestelenen ve librettosunu Joseph Sonnleithner'in yazdığı 2 perdelik opera eseri. Operanın prömiyeri 20 Kasım 1805 tarihinde Viyana'nın Theater an der Wien sahnesinde gerçekleşmiştir. Librettosuna önce Stephan von Breuning ve ardından Georg Friedrich Treitschke tarafından sonradan yapılan düzenlemelerle opera son hâlini alarak 23 Mayıs 1814 tarihinde Viyana'daki Theater am Kärntnertor'da sahnelenmiştir, günümüzde genellikle bu son hâli sahnelenmektedir. Fidelio, Ludwig Van Beethoven'ın yazdığı tek operadır. Devlet Operasında ilk kez 1942 yılında Ankara'da sahnelenmiştir.
Kutlu, Ardanuç
Tarihçe
Goraşeti'de 1835 tarihli Osmanlı nüfus sayımında 39 hane ve 99 erkek kaydedilmiştir. Bir o kadar da kadın nüfusu eklenince köyün nüfusunun 198 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Uzun süre Osmanlı idaresinde kalan Goraşeti 93 Harbi'inde Rusların eline geçti. Rusların Goroşet (Горошет) olarak kaydettiği köyde 51 hanede 295 kişi yaşıyordu. Rus idaresinde köy Artvin sancağının (okrug) Ardanuç kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kazanın nahiyelerinden biri olan Karsnia nahiyesinin beş köyünden biriydi.
Fidelio
Roller
Not: Opera'nın ikinci versiyonu prömiyeri 29 Mart 1806'da yeni Florestan rolünün Joseph August Röckel tarafından oynanması dışında, aynı kişilerle sahnelenmiştir. İkinci versiyonun ikinci ve son sahnelenmesi 10 Nisan 1806'da yapılmıştır.
2001-02 FA Cup
İkinci tur
Maçlar 8 ve 9 Aralık'ta, tekrarları ise 18 ve 19 Aralık'ta oynandı.
Üçüncü tur
Maçlar 5 ve 6 Ocak'ta, tekrarları ise 15 ve 16 Ocak'ta oynandı.
Dördüncü tur
Maçlar 26 Ocak ile 6 Şubat tarihleri arasında oynandı.
Beşinci tur
Maçlar 17 Şubat ile 26 Şubat tarihleri arasında oynandı.
Altıncı tur
Maçlar 9 Mart ile 23 Mart tarihleri arasında oynandı.
Fidelio
I. Perde
Jaquino Marzelline'e yalvararak onunla evlenmek istediğini söyler, ama Marzelline bu evlenme teklifini reddeder. Leonore, Florestan'ı bulmak umuduyla, Rocco'dan zavallı mahkûmların bahçede dolaşıp güzel havanın tadını çıkarmaları için izin ister. Marzelline da ona yalvarır. Mahkûmlar serbest bırakılmakta iken Rocco, Pizarro'nun aklını başka taraflara çekmeyi kabul eder. Mahkûmlar, özgür olmaktan çok memnun olarak sevinçle (O welche Lust - "Oh ne sevinç") şarkısını söylemeye başlarlar. Ancak, tekrar yakalanabileceklerini hatırlayarak ve bundan korkarak hemen seslerini keserler.
Onlar sahneden ayrılmakta iken, aceleyle Jaquino ile Marzelline gelirler ve Rocco'ya kaçmasını söylerler. Pizarro mahpusların açık havaya çıkarıldıklarını öğrenmiştir ve buna şiddetle öfkelenmiştir. (Ach, Vater, Vater, eilt! - Baba, baba, hemen ayrılmak hazırlan). Fakat onlar daha kımıldayamadan Pizarro girer ve hemen bir açıklama talep eder. Rocco hala Kral'ın isim gününü kutluyorlarmış gibi yapmacıktan hareket eder ve çok düşük bir sesle Pizarro'ya öfkesini yeraltındaki zindandaki mahpuslardan almasını önerir. Pizarro ona elini çabuk tutup mezarı kazmasını söyler ve sonra mahpusların tekrar hücrelere geri götürülüp kapatılmalarını emreder. Rocco, Leonore, Jacquino ve Marzelline istemesizlikle mahpusları tekrar hücrelerine götürürler. (Leb wohl, du warmes Sonnenlicht - "Sıcak güneş ışığına elveda")
II. Perde
Florestan zindanın en diplerinde olan hücresinde yalnızdır. Önce kendinin tanrısına inancı hakkında şarkı söyler sonra Leonore'nin gelip kendini kurtaracağına dair bir hayal kurar. 'Gott! Welch Dünkel hier! - "Tanrım! Burası ne kadar karanlık") (In des Lebens Fruhlingstagen - "Hayatın ilkbahar günlerinde") Sonra yere serilip uykuya dalar.
Rocco ve Leonore ona bir mezar kazmak için gelirler ve onu uyur bulurlar. Mezar kazmaya başlarlar ve Rocco Leonore'ye elini çabuk tutup işi hızlandırmasını söyler. (Wie kalt ist eş in diesem ünterirdia önrschen Gewolbe! - "Bu yeraltı hücresi ne kadar soğuk")
Florestan uyanıp kalkar ve Leonore onun hemen tanır. Florestan sonunda Pizarro'nun zindanında olduğunu öğrenir ve o zaman Leonore Florestan'a bir mesaj göndermek istediğini bildirir. Fakat Rocco bunun imkânsız olduğunu söyler. Florestan içecek bir damla su ister ve Rocco Leonore'ye tutukluya bir bardak su vermesini emreder. Florestan Leonore'nin kim olduğunu değişmiş kılığı dolayısıyla bilemez. Ama verdiği su için onun cennette bir yer kazandığını söyler. (Euch werde Lohn in beşsern Welten "Sen çok daha iyi dünyalar ile ödüllendirileceksin"). Leonore Rocco'ya Florestan'a bir ekmek kabuğu vermek için yalvarır. Rocco bunu kabul eder ve Florestan Leonore'nin verdiği ekmek kabuğunu yemeye başlar.
Tam bu sırada bir boru sesi duyulur; hapishaneyi teftiş edecek bakanın gelmiş olduğunu ilan eder. Jaquino beraberindeki askerlerle girer ve bakanın hapishane kapısında beklediğini açıklar. Rocco askerlere Pizarro'nun yukarı çıkışında ona refakat etmeleri için emir verir. Pizarro bunun intikamını alacağını şarkıyla söylemekteyken Florestan ve Leonore hayata kaldıkları için şarkıya katılırlar ve aynı sırada Rocco durumun ne olacağını bilmediğini ifade ederek şarkıya katkı yapar. (Eş schlägt der Rache Stunde - "İntikamın çanları çalmakta"). Sonra Florestan ve Leonore bir aşk düetine başlarlar. (O namenlose Freude! - "Oh adlandırılmamış sevinç!"). Bu sırada bazen Leonore için uvertür No. 3 parçası çalınır.
Zindanda tutuklular ve kasaba halkı adalet günü ve saati geldiği için şarkıya başlarlar. (Selamlar bu güne.") Bakan tiranlık idaresinin sona erdiğini ilan eder. Rocco, Leonore ve Florestan birlikte gelirler ve Don Fernando'dan kendilerine yardım etmesini ister.(Wohlan, so helfet! Helft den Armen! "Öylese yardım et! Zavallılara yardım et!"). Rocco Leonore'nin kocasını kurtarmak için nasıl Fidelio kılığına bürünüp onu taklit ettiğini anlatır. Bu Marzelline'i çok sarsar. Rocco Pizarro'nun yapmayı düşündüğü katil planını anlatır. Pizarro bu nedenle hapse konulur. Leonore Florestan'ın pranga zincirlerini çıkarır. Ahali, kocasını kurtaran sadık kadın olan Leonore'yi övmek için şarkıya başlarlar. (Wer ein holdes Weib errungen - "Kimin iyi bir karısı var."]).
Kutlu, Ardanuç
Tarihçe
Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Goraşeti bir süre Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması'yla köy Türkiye'de kaldı. 1922 yılında Artvin livasının (vilayet) merkez kazasına bağlı Ardanuç nahiyesinin bir köyüyken Goraşeti'de 62 hanede 409 kişi yaşıyordu. Köyün adı 1925'te Kutlu olarak değiştirildi. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Kutlu (Göreşat)" biçiminde resmi kayıtlarda uzun süre kullanılmıştır.
Goraşeti'de günümüze ulaşmış veya varlığı bilinen en önemli tarihsel yapılar Goraşeti Kalesi ve iki kilisedir. Köyün kuzeyinde, Goraşeti Bağları (bugün Bağlar mahallesi) arasında alçak bir tepede yer alan Goraşeti Kalesi büyükçe bir kaledir. İki kiliseden ise günümüze bir şey kalmamıştır.
Coğrafya
Kutlu köyü, Artvin il merkezine 80 km, Ardanuç ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır.
Şistozomiyaz
Şistozomiyaz; şistozomiazis veya bilharyaz olarak adlandırılan, insanlarda görülen, Schistosoma (Şistozoma) cinsinden parazitlerin enfestasyonudur (istilasıdır). Bilharyaz (veya bilharzya, bilharzyoz) ismi 1851'de ilk (üriner) şistozomiyazı tanımlayan Theodor Bilharz'dan gelir. Bu hastalık; salyangoz ateşi, salyangoz humması, Katayama ateşi ve Katayama humması olarak da bilinir. , Schistosoma (Şistozoma) türündeki asalak solucanların neden olduğu bir hastalıktır. İdrar yolu veya bağırsakları etkileyebilir. Belirtiler arasında karın ağrısı, ishal, kanlı dışkı veya kanlı idrar bulunur. Hastalığa uzun bir süre önce yakalanmış kişilerde karaciğer hasarı, böbrek yetmezliği, kısırlık veya mesane kanseri görülebilir. Çocuklarda yavaş büyümeye ve öğrenme güçlüğüne neden olabilir.
Sebebi
Yaklaşık 10–15 mm uzunluğundaki bu asalaklar, "kelebek" adıyla tanınan yaprak solucanları Schistosoma cinsindendir. Eskiden bu cinsin Latince adı Buhar zia olduğu için, hastalık bilharziyoz adıyla da bilinir.
Schistosoma (Şistozoma) cinsindeki yaprak solucanlarının 20 kadar türü vardır; bunlardan beşi, insanın çeşitli dokularına yerleşerek şistozomiyaz hastalığına yol açar. Bu asalaklar, insan ya da sığır gibi bir son konağın vücuduna yerleşmeden önce, tatlı sularda yaşayan bazı karından-bacaklı yumuşakçaları ara konak olarak kullanır ve gelişmesinin bir bölümünü bu konağın vücudunda tamamlar. Larva evresindeyken insana bulaşan solucanlar erişkin duruma geldiğinde toplardamarlara yerleşir ve yumurtalarını kana bırakır. Kan dolaşımıyla çeşitli dokulara taşınan bu yumurtalar sonunda idrar ve dışkıyla vücuttan dışan atılarak sulara karışır. Suda çatlayan yumurtalardan miracidium denen minicik larvalar çıkar. Titrek kirpikleriyle suda serbestçe yüzen bu larvalar, bir yumuşakçanın - örneğin bir tatlı su salyangozunun - içine girer ve gelişmesini burada sürdürerek bu kez serkarya denen başka bir larva evresine dönüşür.
Artık bu ara konağa gereksinimi kalmayan serkaryalar salyangozdan ayrılarak yeniden suda yüzmeye başlar. Asalak larvalarıyla kirlenmiş sularda yüzen ya da çıplak ayakla yürüyen insanların derisinden içeri giren serkaryalar önce kan damarlarına geçer, oradan karaciğere giderek olgunlaşır ve gene kan dolaşımıyla vücudun çeşitli yerlerine ulaşarak hastalık belirtilerine yol açar. Böylece asalağın yaşam çevrimi tamamlanmış olur.
Bu solucanların yerleştikleri organa göre değişik belirtiler veren birkaç şistozomiyaz türü vardır. Schistosoma (Şistozoma) türlerinden biri bağırsak şistozomiyazına, bir başkası idrar yolları şistozomiyazına, özellikle Uzakdoğu'da yaygın olan üçüncü bir tür de bu grubun en tehlikeli hastalığı olan damar şistozomiyazına neden olur.
Önlenmesi ve Tedavisi
Asalak solucanlar üzerinde etkili olan ilaçlar larvaları öldürerek hastalığın tedavisini sağlarsa da, şistozomiyazın yaygın olduğu birçok ülkede parasal nedenlerle ilaç dağıtımı ve kullanımı yeterli değildir. Hastalığı önlemek için her şeyden önce sağlık ve temizlik kurallarına uymak, kanalizasyon ağlarını yaygınlaştırarak asalak yumurtalarının içme ve kullanım sularına bulaşmasını engellemek gerekir.
Şistozomiyaz hastalığı yalnızca bazı tatlı su salyangozlarının bulunduğu yörelerde görüldüğü için, bu ara konakların yok edilmesi de etkili bir önlemdir. Ne var ki, yakın bir gelecekte denetim altına alınması pek olanaklı gözükmeyen şistozomiyaz, bugün için sıtmadan sonra dünyanın en yaygın asalak hastalığı olarak önemini korumaktadır. Türkiye'de bu hastalığa yalnızca Mardin'in Nusaybin ilçesinde, akarsuların kıyısındaki bazı köylerde rastlanmıştır.
Hastalığın önlenmesiyle ilgili yöntemler arasında, insanların temiz suya erişiminin artırılması ve salyangoz sayısının azaltılması sayılabilir. Hastalığın yaygın olduğu bölgelerde, tüm gruplar aynı anda ve her yıl prazikuantel ilacıyla tedavi edilebilir. Böylece hastalığa yakalanan kişi sayısı azaltılabilir ve hastalığın yayılma hızı düşürülebilir. Prazikuantel, hastalığa yakalandığı bilinen kişiler için Dünya Sağlık Örgütü tarafından önerilen tedavidir.
Epidemiyoloji
Şistozomiyaz, dünya çapında yaklaşık 210 milyon kişiyi etkilemekte ve her yıl tahmini 12.000 ila 200.000 kişi bu hastalık yüzünden hayatını kaybetmektedir. Hastalık, Asya ve Güney Amerika'nın yanı sıra Afrika'da sıklıkla görülmektedir. 70'i aşkın ülkede yaklaşık 700 milyon kişi, hastalığın yaygın görüldüğü bölgelerde yaşamaktadır. Şistozomiyaz, en yüksek ekonomik etkiye sahip asalak hastalığı olarak sıtmanın hemen ardından gelmektedir. Antik dönemlerden 20. yüzyılın başlarına dek, şistozomiyazın kanlı idrar belirtisi Mısır'da menstrüasyonun erkek versiyonu olarak görülmüş ve erkek çocuklar için bir geçiş töreni olarak değerlendirilmiştir. Bu hastalık, ihmal edilen tropik hastalık olarak sınıflandırılmaktadır.
Alman Ulusal Halk Partisi
Alman Ulusal Halk Partisi (Almanca: Deutschnationale Volkspartei), Almanya'nın Weimar Cumhuriyeti döneminde ulusal muhafazakâr ve milliyetçi bir siyasi parti. Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'nin (NSDAP) yükselişinden önce Weimar Cumhuriyeti'nin en büyük milliyetçi partisiydi.
Tarihçe
Alman Ulusal Halk Partisi 1918'de Alman Muhafazakâr Partisi, Hür Muhafazakâr Parti, Alman Vatanı Partisi ve Ulusal Liberal Parti'nin birleşmesiyle kuruldu.
Parti, Weimar Cumhuriyeti'nin demokratik anayasasına karşı muhalefet ederek eski monarşi rejimini destekledi. Genellikle toprak sahipleri ve zengin sanayiciler tarafından desteklenen DNVP, Versay Antlaşması'nı da reddediyordu. Son derece Alman milliyetçisi ve muhafazakâr olan bu parti ilk olarak monarşinin geri gelmesini istedi, daha sonraları ise otoriter bir devlet kurulması fikrini destekledi. NSDAP ile ittifak kurmadan önce Alman Halk Partisi'nden (DVP) destek gördüler.
1924 seçimlerinde % 21 oy alan DNVP'nin bu başarısı 1928 seçimlerinde % 14'e gerileyince eski parti lideri Kuno Graf von Westarp'ın yerine Alfred Hugenberg geçti. 1929'da eski başkan Kuno Graf von Westarp ile beraber DNVP'den ayrılan üyeler Muhafazakâr Halk Partisi'ni kurdular. Birçok işçi ve köylü az aristokrat ve daha çok popülist olan NSDAP'yi desteklemeye başladı, böylelikle DNVP'ye verilen destek azaldı. DNVP yalnızca üst-orta sınıf ve üst sınıf tarafından desteklenen ufak bir parti oldu.
1931 yılında DNVP'nin silahlı kanadı Stahlhelm, NSDAP ile "Harzburg Cephesi" olarak adlandırılan bir ittifak kurdu. DNVP bu ittifak aracılığıyla nasyonal sosyalistleri kontrol altına almak istiyordu. Ancak kurulan bu ittifak sayesinde NSDAP finansman ve siyasi saygınlık meselelerinde daha da güçlendi ve DNVP nasyonal sosyalistlerin gücüne güç katmaya hizmet etti.
Yeni bir hükûmetin bir türlü kurulamadığı Almanya'da Cumhurbaşkanı Hindenburg, DNVP'den şansölye adayı olan Franz von Papen'i göreve getirdi. Papen'in şansölyeliği yalnızca 1 Haziran-17 Kasım 1932 tarihleri arasında sürdü. Nasyonal sosyalist olmayan milliyetçi ve muhafazakâr DNVP'li parti yöneticileri NSDAP lideri Adolf Hitler'e destek vererek şansölye olması koşulunda onu denetimleri altına alabileceklerini düşünüyorlardı, ancak bekledikleri gibi olmayacaktı. 1933'te Hindenburg, Hitler'i şansölye ilan etti. NSDAP'nin iktidara gelmesiyle Hitler'in kabinesindeki DNVP'li üyeler, NSDAP'li olmaya zorlandı ve birçoğu NSDAP'ye geçti, akabinde DNVP kendini feshetti. Partinin silahlı kanadı Stahlhelm ise 1935'te Sturmabteilung'a (SA) entegre oldu.
Yunan Direnişi
Yunan Direnişi (Yunanca: Εθνική Αντίσταση), II. Dünya Savaşı sırasında 1941-44 yılları arasında Mihver Devletleri işgali altında bulunan Yunanistan’da işgale karşı faaliyet gösteren silahlı ve silahsız farklı siyasi görüşlere sahip grupları içeren terimdir. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden az önce Almanların ülkeden atılmasının ardından direnişin farklı unsurları iktidarı almak için birbirleriyle mücadeleye girişmiş ve sonunda Yunan İç Savaşı patlak vermiştir.
Kökenleri
Yunanistan'daki direniş hareketleri ülkenin Alman işgaline uğramasıyla başlamıştır. 1940 yılında Arnavutluk üzerinden başlatılmaya çalışılan İtalya Krallığı işgal girişimi Yunan Ordusu tarafından püskürtülmüştü. Alman işgali sırasında önce Atina sonra da Girit'in düşmesinden sonra kral II. George ve hükûmeti Mısır'a kaçarak sürgünde hükûmet kurarlar. Bu hükûmet Sovyetler Birliği hariç diğer Müttefik Devletler tarafından tanınır. Yunan hükûmeti işgal öncesinde de kralın diktatörlüğe varan uygulamaları yüzünden sol siyasi parti ve gruplarca tanınmaz. Bu gruplar hükûmetin köklerini Yannis Metaksas diktatörlüğüne götürürler. Almanlar işgal edilen Yunan topraklarında hemen bir işbirlikçi hükûmet kurarlar. Yorgos Çolakoğlu başkanlığında kukla hükûmet kurulur. Bu hükûmet hem Alman ve İtalyan silahlı kuvvetlerine dayandığı, hem de bu ülkelerin istekleri gereğince Yunan topraklarını Bulgaristan'a verdiği için kamuoyu tarafından benimsenmez. Hükûmet ve işgalci kuvvetler 1941-42 kışındaki açlık salgınını engelleyemeyip kitlesel ölümlerle karşılaşınca daha da gözden düşer.
İlk direniş
Belgelenememiş olsa da yaygın kanıya göre Yunan Direnişi Evzon Konstantinos Koukidis tarafından gerçekleştirilse de kanıtlanabilen ilk direniş eylemi 30 Mayıs 1941 gecesi gerçekleşmiştir. İki genç öğrenci Apostolos Santas ve Manolis Glezos Akropolis'de göndere çekilen gamalı haçı indirirler.
İlk silahlı gerilla/partizan tarzı direniş ise Makedonya dağlarında 1941'in Ekim ayında başlar. Silahlı grupların teslim alınamamasıyla beraber Almanlar bölgedeki sivil halka karşı gerillalara destek verdikleri gerekçesiyle katliamlar düzenlemiştir.
Direniş kuruluyor
Genel olarak kabul gören bir hükûmetin olmaması ve işgal öncesi iktidarı elinde bulunduran sınıfların hareketsizliği ülkede siyasi bir boşluk yaratmıştır. Yunan halkı bir bekleyiş içinde olmuş, bazı subaylar Almanlarla savaşmak üzere İngiltere kontrolündeki Orta Doğu topraklarına geçmiştir. Geride kalanlar çok sayıda farklı gruplar halinde örgütlenerek direnişe başlamıştır.
İlk büyük çaplı direniş Ulusal Kurtuluş Cephesi (EAM] tarafından örgütlenir. Siyasi bir hareket olarak ortaya çıkan ve 1944 yılına gelindiğinde 1,8 milyon üyeye sahip olan örgüt başta Yunanistan Komünist Partisi olmak üzere çok sayıda küçük sol parti tarafından kurulur. Geleneksel siyasi partiler bu örgüte katılmayı tercih etmeyecek ve kendi direniş örgütlerini kuracaklardır.
16 Şubat 1942 tarihinde EAM başarılı bir silahlı direniş örgütlemesi için komünist lider Thanasis Claras (sonraları Aris Velouchiotis olarak tanınacaktır) ile temasa geçer. Andarte olarak anılan ilk gerilla birlikleri EAM'ın silahlı kolu Yunan Halk Kurtuluş Ordusu (ELAS) olarak İtalyan, Alman ve işbirlikçi Yunan birliklerine karşı muharebelere girmeye başlar.
Sonradan kurulan bir diğer direniş örgütü de Venizelosçu Ulusal Cumhuriyetçi Yunan Birliği (EDES) olur. Eski bir subay olan Albay Napoleon Zervas tarafından kurulan örgüt simgesel lider olarak sürgündeki cumhuriyetçi lider Nikolaos Plastiras'a bağlılık bildirir. 1941 yılında kurulsa da 1942 yılına kadar silahlı bir eylemde bulunmaz.
Dağlarda direniş
Yunanistan dağlık bir bölgede bulunur. Özellikle de Osmanlı İmparatorluğu döneminde Yunan İsyanı ve bağımsızlık mücadelesi kapsamında dağlarda direniş geleneği kuvvetlidir. Alman işgali sırasında özellikle kırsal bölgelerdeki ulaşım zorluğu ve merkezi yönetim boşluğu sebebiyle buralarda denetim yavaş yavaş direnişin eline geçmeye başlar. Güçlenen ve büyüyen direniş örgütleri merkezi hükûmetin çok ötesinde yaygınlığa ve denetime sahip olur.
Partizanlar
1942 Şubat ayına girildiğinde artık Yunanistan Komünist Partisi'nin öncülüğünü yaptığı ELAS Yunanistan'ın orta bölümlerinde Aris Velouchiotis yönetiminde faaliyet halindedir. İzleyen yaz aylarında eski Albay Napoleon Zervas da EDES'in silahlı kolu olarak Yunan Ulusal Gerilla Gruplarının (EOEA) kurulduğunu ilan eder. Albay Dimitrios Psarros öncülüğünde kurulan Ulusal ve Sosyal Bağımsızlık EKKA adlı örgütün silahlı kolu 5/42 Evzon Alayı Giona Dağı bölgesinde etkili olur.
1942 yılı yazına kadar işgal kuvvetleri kurulma aşamasında olan silahlı direniş tarafından rahatsız edilmemiştir. Hatta özellikle kırsal bölgeleri denetimlerinde tutan İtalyanlar durumun normale döndüğüne dair raporlar vermiştir. Ancak dalga dalga büyüyen ve güçlenen direniş (özellikle EAM/ELAS) yerel jandarma karakollarına saldırmaya, köylere açıktan giderek direnişe katılma çağrıları yapmaya başlar. Küçük yerleşim yerlerine yönelik şiddetli İtalyan ve Alman baskıları ise yerel halkın dağa çıkıp direnişe katılmasına yol açacaktır.
Yunan Direnişi bölgedeki gücünü dünyaya görkemli bir sabotaj eylemiyle duyuracaktır. Gorgopotamos Demiryolu Köprüsü 25 Kasım 1942 günü havaya uçurulacaktır. Harekât İngiliz Gizli Servisinin desteğiyle işbirliği yapan ELAS-EDES örgütlerince ortak olarak gerçekleştirilmiştir.
"Özgür Yunanistan"
Özellikle İtalyan birliklerine karşı yapılan saldırılar ve Fardykampos Muharebesi sonucu yüzlerce İtalyan askerinin esir edilerek önemli miktarda cephane ele geçirilmesi İtalyanların bazı bölgelerde geri çekilmesine yol açmıştır. 1943 yılı Temmuz ayında artık Karditsa, Grevena, Trikkala ve Metsovon başta olmak üzere çok sayıda kasaba özgürlüğüne kavuşmuş durumdadır. Mihver Orduları ana yollar ve şehir merkezlerini denetimlerinde tutsalar da kırsal ve iç bölgeler direnişin elindedir. İyon Denizi'nden Ege Denizi'ne kadar uzanan bu bölge artık Özgür Yunanistan olarak adlandırılmakta ve yaklaşık 30,000 km² arazide 750 bin kişiyi kapsamaktadır.
İtalyanların çöküşü ve Almanların gelişi
1943 yılı Temmuz ayına gelindiğinde ELAS Stefanos Sarafis komutasında etkinliğini artırır. EDES, Epir bölgesinde varlık gösterirken EKKA ise daha sınırlı bir bölgede bulunur. Müttefiklerle İtalya arasındaki mütareke sonucunda İtalyan Ordusu artık erimeye başlayınca İtalyanlara ait silah ve mühimmat direnişin eline geçer.
İtalyanların hakimiyetindeki bölgeler bu dönemin ardından Almanların denetimine girecek ve direnişçiler karşılarında daha gaddar, daha deneyimli ve daha güçlü bir düşman bulacaklardır. Direnişçiler ise çatışmalara devam ederek Bölgeye gelen çok sayıdaki Alman, Yugoslavya'da mücadele ettikleri Tito komutasındaki partizanlara karşı biriktirdikleri deneyimi Yunan topraklarında uygularlar. Sonuçta bu dönemde yoğun katliamlar, köy boşaltmalar, köy yakmalar yaşanacaktır.
İç savaşın işaretleri
1943 yılı Temmuz ayında önde gelen üç direniş örgütü (EAM/ELAS, EDES ve EKKA) arasında ortak işgalci düşmana karşı birlikte hareket etmeye ve askeri birliklerini General Henry Maitland Wilson komutasındaki Müttefik Devletler Ortadoğu Yüksek Komutasına bağlanmasına onay verir. Ancak siyasi alanda EAM ile diğer örgütler arasında gerginlik yükselir. Komünistlerin artan etkisi ve Yunanistan'daki en kuvvetli silahlı güç haline gelmeleri çeşitli çevrelerde rahatsızlık yaratır. Özellikle sürgündeki Yunan hükûmeti ve Birleşik Krallık hükûmeti Almanların ülkeden ayrılmasından sonra ülkede Sovyet yanlısı bir rejimin kurulmasını istememekteydi. Özellikle Winston Churchill bölgede olası bir sol iktidara karşı çıkmaktadır. 1944 yılında yapılan Moskova Konferansında Churchill ve Stalin daha sonraları Yüzdeler Anlaşması olarak anılacak şekilde Alman işgali altındaki ülkelerin bağımsızlık sonrası kaderleri üzerine anlaşırlar. Buna göre Yunanistan genel olarak İngiltere hakimiyet sahasında kalacak ve ülkedeki solculara Sovyet yardımı verilmeyecektir.
Ülkede öne çıkmaya başlayan EAM artık İngiliz destekli anti-komünist direniş gruplarının da hedefi haline gelmeye başlar. Bazı kralcı örgütler artık işgalcilere karşı değil sadece komünistlere karşı savaşmaktadır. 1943 yılı sonlarına gelindiğinde Almanların gözleri önünde ilan edilmemiş bir iç savaş başlamıştır. ELAS Epir'de EDES'e saldıracak ve ancak 1944 yılı Şubat ayında ilan edilen ateşkes sonucunda saldırılar duraklayacaktır. Ülkedeki Alman yönetimi de EDES ile ateşkes ilan ederek solculara karşı savaşta kolaylık sağlayacaktır. 1944 yılı Mart ayında EAM, Ulusal Bağımsızlık Siyasi Komitesi adıyla kurduğu yapıyla işgal sonrası Yunanistan'da iktidarı hedeflediğini ilan etmiş olur. 17 Nisan 1944 tarihinde sağcı EKKA'nın 5/42 adlı silahlı örgüt karargâhını basılarak çok sayıda militanla birlikte örgüt lideri Dimitrios Psarros da öldürülür.
Adalar ve Girit
Girit Direnişi (Yunanca: Κρητική Αντίσταση) Girit Adası sakinleri tarafından Alman ve İtalyan işgaline karşı örgütlenen direniştir. Yunan direnişinin en önemli kısımlarından birisini oluşturan direniş Almanların yerel halktan gösterilen büyük direniş nedeniyle önemlidir. Alman paraşütçü birliklerinin adaya ilk inişleri sırasında toplumun tüm kesimleri bulabildikleri en temel silahlarla (bıçak, balta, orak vb) hatta çıplak elleriyle düşmana saldırmışlardır. Bu yüzden adaya hakim olduktan sonra Almanlar toplu katliamlar gerçekleştirmiş ve intikam almaya yönelik eylemlerde bulunmuşlardır.
Şehirlerdeki durum
Şehirlerde direniş çabuk örgütlense de ilk başlarda çapı küçük kalmış ve yapısı dağınık olmuştur. 1942-42 kışının olağanüstü sert geçmesi ve savaş ortamı nedeniyle kıtlık yaşanması sebebiyle özellikle Atina'daki işçi mahallelerinde kıtlık çekilmiş, yüz binlerce kişi hayatını kaybetmiştir. Bu şartlar direnişe katılmak isteyenlerin sayısını artırsa da direnişçiler yeterli ekipmana, desteğe ve mali kaynağa sahip değillerdir. Şehirdeki direnişçilerin görevleri çoğunlukla istihbarat ve sabotaj eylemleri olmuştur. Direnişin ilk görevlerinden birisi de Yunanistan'da bulunan esir veya kaçak Müttefik askerlerinin ülke dışına kaçırılması olmuştur. Direniş grupları özellikle İngiltere Gizli Servisi ile temas halinde olmuş ve işbirliği yapmışlardır. Ancak farklı siyasi görüşlere sahip direniş gruplarının birlikte hareket etmemesi şehirlerde direnişin istenildiği şekilde güçlenmesini ertelemiştir. Özellikle telsiz yayınıyla ülke dışındaki İngiliz istihbaratı ile iletişim sağlamaya çalışan direnişçiler Almanların frekansları dinlemesi sebebiyle büyük tehlike altındaydılar. Abwehr ve Gestapo direnişçileri ağır işkencelerle sorguluyor ve genelde şebekeler hakkında derinlemesine bilgi sahibi olabiliyordu.
Şehirlerdeki direniş kitlesel ve geniş çaplı protesto eylemleri de düzenlemiştir. Bu olaylardan ilki 25 Mart 1942 tarihindeki ulusal bağımsızlık gününün yıl dönümünde yaşanır. İsimsiz Asker anıtına çelenk bırakmak isteyen öğrenciler, kukla hükûmetin polisleriyle çatışmaya başlar. Bu eylem sayesinde şehirli nüfus direnişle tanışmış olur. Aynı yılın 12-14 Nisan tarihleri arasında ise posta ve telefon idaresinde çalışan işçilerin Atina'da başlattığı iş bırakma eylemi tüm ülkeye yayılır. Çıkış sebebi maddi olsa da eylem kısa sürede siyasi bir çehreye kavuşacak, EAM'a bağlı solcu sendika EAM önderliğindeki örgütlü işçilerin eylemi başarıya ulaşacaktır. 21 Nisan günü baskılara boyun eğen hükûmet işçilerin maaş artırım taleplerini kabul etmenin ötesinde tutuklanan sendikacıları da serbest bırakmak zorunda kalır.
1943 yılında Almanların Yunanlardan köle işçi toplayarak Almanya'ya sevk edeceği haberleri yayılır. Buna karşı ilk direniş Şubat ayında başlar. 24 Şubat gününe gelindiğinde Atina çok sayıda gösteriyle çalkalanmıştır. 28 Şubat günü ise Yunan ulusal şairi Kostis Palamas'ın cenazesi de işgalin protesto edildiği bir gövde gösterisine dönüşür.
Önemli direnişçiler
<td width="25%" valign="top" |zemin rengi = #ffffff>
Sonu
Alman işgalinin sona ereceği günler artık hissedilmeye başlayınca aralarında siyasi görüş farkları olan direniş örgütleri birbirlerine karşı mücadele etmeye başlar. Özellikle sol karşıtları sürgünde Mısır'da bulunan Yunan hükûmetini desteklerler. İngiltere de bu kapsamda sol karşıtı grupları (EDES ve EKKA) destekleyerek silah ve para yardımı yapar. Alman işgalinin sona ermek üzere olduğu dönemde artık açıktan silahlı çatışmalar yaşanmaya başlar. Bu dönemde ELAS üyeleri EKKA kurucusu Dimitrios Psaros'u da öldürecektir. Kırsal bölgede özellikle güçlü olan komünistler bağımsızlık öncesi siyasi arenada dikkat çekmektedir.
10 Mart 1944 tarihinde solcuların desteğini de alan ancak geniş halk kitleleri tarafından desteklenen bir şekilde Ulusal Kurtuluş Siyasi Komitesi (Yunanca: Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης) kurulur. Başkanlığını Atina Üniversitesi öğretim üyelerinden anayasa uzmanı Aleksandros Svolos yaptığı kurum kurtarılan topraklarda iktidarda olduğunu, Yunan halkının egemen olduğunu ilan eder. Bu durumda Mısır'daki hükûmete rakip konuma gelen komite Yunan topraklarındaki ilk serbest genel seçimi de gerçekleştirir. Seçimlerin sonucunda meydana gelen Ulusal Konsey Evritanya köyünde 14-27 Mayıs 1944 tarihleri arasında toplanır.
Ortaya çıkan iki hükûmet arasında özellikle Mısır'da bulunan hükûmetin Başbakanı Emmanuel Tsouderos bu ülkedeki Yunan askerlerinin yoğun baskısı altında kalır. Komitelerde örgütlenen askerler Ulusal Konseyin tanınması yönünde baskı yapar. Ancak Tsouderos baskıya boyun eğmez ve ulusal birlik hükûmetini reddederek askerleri isyancı ilan eder. Mısır'daki yaklaşık 20 bin Yunan askeri İngiliz askerleri tarafından tutuklanarak Libya ve Eritre'deki toplama kamplarına gönderilir. İsyanın bastırılmasından sonra Tsouderos istifa ederek yerini önce Sophocles Venizelos (14 Nisan 1944) sonra da George Papandreou (27 Nisan 1944) yönetimine bırakır. Papandreou'nun çabaları sonucu tüm tarafları içeren bir konferansın Lübnan'da toplanmasına karar verilir. Bütün direniş unsurlarını ve Ulusal Konseyi de içeren bileşenler sonunda Papandreou başbakanlığında kurulacak olan bir ulusal birlik hükûmetini onaylar. Alınan karar 20 Mayıs 1944 tarihinde Lübnan'da imza altına alınır. Ancak bu uzlaşmaya rağmen siyasi olarak bir uzlaşma sağlanmamış ve direniş örgütleri silah bırakmamış durumdadır. 3 Eylül 1944 günü yeni hükûmet kurulur ve bünyesinde altı adet Ulusal Konsey milletvekili barındırır. 12 Ekim 1944 tarihinde Almanlar Atina'yı terk ederken 18 Ekim günü ulusal birlik hükûmeti başkente girer. Ülke sonunda iç savaşa gidecek olan sürece girmiş olur.
Germania (albüm)
Germania, Alman RAC grubu Stahlgewitter'nın stüdyo albümü. Albüm 1998'de yayınlanmıştır.