cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kedilerde şeker hastalığı
Dikkat edilmesi gereken konular
• Kan şekeri ölçümleri, veteriner tarafından kol ya da boyun damarlarıdan alınan kan ile yapılırken, aynı anda kedinin kulağından alınacak kan örneği, bir el glucometer cihazında da ölçülmeli, her iki sonuç arasındaki fark (biri diğerine bölünerek), daha sonra evde yapılacak ölçümlerde referans değeri olarak saklanmalıdır (kulak kan sonucu bu rakam ile çarpılarak, gerçek kan şekeri değeri bulunur).
• Kusma nedeniyle süratle kilo kaybı meydana geleceğinden, beslenmesine özel olarak dikkat edilmeli, mutlaka zorla da olsa beslenmelidir.
Uonuma
Uonuma ( Uonuma-shi), Japonya'nın Niigata prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 1 Kasım 2004 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 946.93 km² olan şehrin nüfusu 1 Ocak 2009 tarihi itibarı ile 41,894'tür.
Uonuma, Japonya'nın en pahalı ve en çok aranan pirinci olan koshihikari pirinci ile bilinmektedir.
Saharov Düşünce Özgürlüğü Ödülü
Saharov Düşünce Özgürlüğü Ödülü, her yıl 10 Aralık tarihine yakın bir zamanda verilen insan hakları ödülü. Sovyet bilim insanı ve 1975 Nobel Barış Ödülü sahibi Andrey Saharov'un adını taşıyan ödül 1988'de Avrupa Parlamentosu tarafından hayatını insan hakları ve özgürlüklerini savunmaya adayan kişilere verilmek için kuruldu.
Hakan Arslan (1988 doğumlu futbolcu)
Hakan Arslan (18 Temmuz 1988, Fatih), Türk futbolcudur. Süper Lig takımlarından Sivasspor’da forma giymektedir.
Kariyeri
Futbola 1998 yılında Güngören Belediyespor altyapısında başlayan Hakan, 2007 yılında aynı kulüpte profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak as takıma alınmıştır. İlk profesyonel resmî karşılaşmasına 10 Nisan 2008 tarihinde Sarıyer'a karşı oynanan 2. Lig karşılaşmasında çıkan futbolcu ilk sezonunda fazla forma şansı bulamasa da as takımdaki ikinci sezonunda kısa süre içerisinde ilk onbirde düzenli olarak forma giymeye başlamıştır. 2007-2008 sezonunda takımıyla 2. Lig play-off karşılaşmalarında şampiyon olup 1. Lig'e yükselmeyi başarmıştır fakat sonraki sezonda ligden düşmüşlerdir. Sonraki sezonda takımıyla 2. Lig'i ikinci sırada tamamlayıp yeniden 1. Lig'e yükselmeyi başaran Hakan 2010-11 sezonunda Güngören Belediyespor formasıyla 1. Lig'de mücadele etmiştir. 2011-12 sezonu başında ise Samsunspor ile üç yıllık sözleşme imzalamıştır. 2012-2013 sezonunda Samsunspor formasıyla gösterdiği başarılı performans neticesinde ise Sivasspor'a 250.000 TL+iki futbolcu karşılığında transfer olmuştur. Bu takımdaki ilk maçını Türkiye Kupası grup eleme mücadelesinde 16 Ocak 2013 tarihindeki 1461 Trabzon karşılaşmasıyla oynayan futbolcu ilk golünü de yine bu karşılaşmada kaydetmiştir. 29 Temmuz 2015 tarihin'de Kasımpaşa ile sözleşme imzalamıştır.
Halit Kıvanç
Halit Mecit Kıvanç (18 Şubat 1925, İstanbul - 25 Ekim 2022, İstanbul), Türk hukukçu, radyo ve televizyon sunucusu, gazeteci, çevirmen ve yazardır.
Türkiye'de radyo ve televizyon yayıncılığının gelişmesine önemli katkı vermiş bir radyo ve televizyon sunucusudur. 1955 yılından itibaren radyo sunuculuğu yaptı. Olimpiyatlar ve büyük uluslararası spor karşılaşmalarında maç spikerliği yapması; Brezilyalı futbolcu Pelé ile röportajı yapan ilk gazeteci olması ile hatırlanır. 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramları'nda her sene TRT Çocuk Şenliği'nin sunculuğunu yaparak şenliklerin simgesi olmuştur.
Hayatı
1925 yılında İstanbul'da doğdu. Annesi Leman Hanım, babası İsmail Bey'dir. Orta öğretimini Pertevniyal Lisesinde, yüksek öğrenimini İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde tamamladı. Öğrencilik yıllarında Akbaba ve Şut dergilerinde futbol mizahı yaptı; fakültenin çıkardığı aylık Guguk dergisinde yazılar yazdı, spor ve aylık kültür sanat dergilerine yazılar gönderdi. Öğrenimini tamamladıktan sonra üç ay kadar Siirt'in Kozluk (günümüzde Batman iline bağlıdır) ilçesinde hâkimlik yaptı. Üç ay sonra İstanbul'a dönüp gazeteciliğe başladı. Bir yandan da avukatlık stajı yaptı ve birkaç davada avukatlık yaptı; ancak gazetecilik mesleğinde karar kıldı.
Yeni İstanbul gazetesinin sahibi Habib Edip Törehan'ın 1952 yılının Kasım ayında çıkarmaya başladığı Türkiye Spor adlı spor gazetesini günlük olarak hazırlayan ekipte yer aldı. Alp Zirek ve Halit Talayer ile birlikte dönüşümlü olarak bu gazetenin yazı işleri müdürlüğünü üstlendi. Milliyet, Tercüman, Hürriyet, Güneş başta olmak üzere çeşitli gazete ve dergilerde yazar ve yönetici olarak üst düzey görevler aldı.
1955 yılında eczacı Bülbin Hanım'la evlendi; çiftin bu evlilikten oğulları Ümit Kıvanç (d. 1956) dünyaya geldi.
1955 yılından itibaren TRT'de radyo sunuculuğu yaptı. Spor spikerliğine 1956'da basın mensubu olarak gittiği Moskova'da oynanan ve Moskova Radyosu'nun özel yayını ile Türkiye'ye iletilen Fenerbahçe - FK Dinamo Moskva özel maçını sunarak başladı. Radyonun yanı sıra televizyonda spor spikerliği yaptı. Olimpiyatlar ve birçok büyük uluslararası karşılaşmayı sundu. FIFA Dünya Kupası'nı televizyondan sunan ilk Türk spikerdi. On FIFA Dünya Kupası finalini radyo ve televizyondan nakletti. Brezilya Millî Takımı'nın ilk defa dünya şampiyonu olduğu 1958 FIFA Dünya Kupası'nda, o sırada yedek oyuncu olan, daha sonra "Pele" olarak tanınacak efsanevi futbolcu Edson Arantes do Nascimento ile röportaj yaptı. Henüz 17 yaşındaki Brezilyalı sporcunun Dünya Kupası'nda 6 gol atmayı başarması üzerine Halit Kıvanç, "Pele'yi keşfeden ilk gazeteci" olarak tanındı ve bu röportaj, Kıvanç'ın en önemli gazetecilik başarıları arasında yer aldı.
Kıvanç 1963'te İngiltere'ye gitti; bir yıla yakın İngiliz yayın kuruluşu BBC Türkçe Servisi'nde çalıştıktan sonra Türkiye'ye döndü.
1960'larda iki futbol plağı yayımlayarak spor plakları alanında öncülük etti. Plakların ilki, 1965’te, Ezgi Plak tarafından Spor Serisi No.1 notuyla yayımlandı. Bu plağın bir yüzünde sözlerini Halit Kıvanç'ın yazdığı "Şampiyonlar Şarkısı", diğer yüzünde 1964-1965 sezonunda Fenerbahçe'nin attığı ve Halit Kıvanç'ın anlatımı ile kayıt altına alınmış 15 golün anlatımı yer aldı. 1966'da serinin ikinci plağı olarak yayımlanan "Metin Geliyor Metin" adlı plakın bir yüzünde Halit Kıvanç'ın Metin Oktay için yazdığı şarkı, ikinci yüzünde Metin Oktay'ın attığı gollerin anlatımı yer aldı. 1968 yılında Fenerbahçe'nin Şampiyon Kulüpler Kupası'nda İngiltere şampiyonu Manchester City'yi elemesi üzerine Şampiyonlar Şarkısı plağı tekrar basılmış; ancak arka yüzünde "Yerinden Kaydedilen Sesle Fenerbahçe Manchester City Maçı - Halit Kıvanç Anlatıyor" kaydı yer almıştır.
1970'li yıllarda çizgi roman çevirileri yaparak kendine özgü bir çizgi roman dili yarattı. Galyalı Asteriks'in çizgi maceralarından sekiz sayıyı Almanca'dan çevirdi. Günün popüler diline uygun bir dil kullandı. Kitaptaki isimleri için "Hopdediks", "Dertsiziks" gibi kendi uydurduğu sözcükler kullandı. Milliyet Çocuk dergisi için "Rip Kirby" çizgi romanını "Zehir Hafiye" adıyla çevirdi.
Halit Kıvanç, 1983 yılında Cumhurbaşkanlığı Kupası maçını sunarak maç spikerliğini bıraktı. Türkiye'de futbol tarihi ve kültürü üzerine Futbol Bir Aşk (2004) adlı bir kitap yayınladı.
Kıvanç, spor spikerliğinin yanı sıra televizyonda kültür-sanat, müzik eğlence programları da sundu ve Türkiye'de televizyonculukta birçok ilki gerçekleştirdi. 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramları'nda yapılan TRT Çocuk Şenliği programlarının değişmez sunucusu idi, şenliklerin simgesi hâline geldi. Televizyonculuk anılarını "Tele Safir" (2015) adlı kitapta anlattı.
Harbiye Açıkhava Tiyatrosu ve İstanbul Spor ve Sergi Sarayı'nda çok sayıda konser ve özel etkinliğin sunuculuğunu üstlendi. 2005'te sunuculukta 50. yılı nedeniyle onuruna bir kutlama yapıldı. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti, TSYD ve diğer kuruluşların düzenlediği yarışmalarda 200'ün üzerinde ödül aldı. "Türk halkına temiz bir Türkçe ile saygın ve eğitici çalışmaları ile hizmet vermesi"nden dolayı Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi tarafından "Kariyer" dalında büyük ödüle layık görüldü.
2012 yılından itibaren NTV Radyo'da pazar sabahları "Mikrofonda Halit Kıvanç" adlı radyo programını sundu. Ayrıca NTV televizyonunda pazar günleri Halit Kıvanç'la Ustalar NTV Spor'da Futbol Bir Aşk adlı programları sundu.
Aydın Engin'in Halit Kıvanç ile söyleşisini içeren Bir Koltukta Kaç Karpuz: Halit Kıvanç Kitabı adlı kitap 2003 yılında yayınlandı. Kıvanç'ın sanatçı Müjdat Gezen'le söyleşisini içeren ve Gezen'in yaşamını konu alan Ağlama Palyaço Makyajın Bozulur adlı kitap, 2006'da yayımlandı.
Halit Kıvanç, 25 Ekim 2022'de İstanbul'da 97 yaşında öldü. 27 Ekim'de Türkiye Spor Yazarları Derneğinde düzenlenen anma töreninin ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Tourcoing
Tourçoing (Hollanca: Toerkonje) Fransa'da Nord-Pas-de-Calais bölgesininin Nord departmanında Lille ve Roubaix şehirleri ve Belçika sınırı arasında konumlanmış 93.540 nüfuslu bir şehir.
Kardeş şehirler
Tourcoing şehrinin, aşağıdaki şehirlerle kardeş şehir bağları vardır:
Resimler
<Gallery> Dosya:Hôtel_de_Ville,_Tourcoing_,Town_Hall,_Rathaus.jpg|Tourcoing şehri Belediye Sarayı Dosya:Place de la Victoire.jpg|Tourcoing şehir merkezi olan "Place de la Victoire"'da Zafer Anıtı Dosya:Beffroi de Tourcoing et ancienne chambre de commerce.JPG|Tourçoing'in tarihsel Ticaret Odası ve Borsası binası Dosya:Hospice d'Havré à Tourcoing.jpg|Tourcoing'de 1260de kurulmuş ve XVİİ. yy. yapılı "Hospice d'Havre" Dosya:Gare de Tourcoing.JPG|Tourcoing Tren Garı </Gallery>
2011-12 Ligue 1
Ligue 1 2011-12 sezonu, 6 Ağustos 2011 tarihinde başladı ve 20 Mayıs 2012 tarihinde sona erdi. Şampiyon Montpellier olmuştur. Montpellier'den Olivier Giroud ile Paris SG'den Nenê attıkları yirmi birer golle gol kralı oldular. Asist kralı ise; 15 asist ile Lille'den Eden Hazard olmuştur. Hazard, aynı zamanda sezonun en iyi oyuncusu seçilirken, Lyon'un kalecisi Hugo Lloris sezonun en iyi kalecisi seçildi. Montpellier'den Younès Belhanda sezonun en iyi genç oyuncusu ve yılın golü ödülüne sahip olurken, yine Montpellier'den René Girard ise sezonun en iyi teknik direktörü seçildi.
Gol kralları
Son güncelleme: 20 Mayıs 2012
Adres: Official Goalscorers' Standings
Asist kralları
Son güncelleme: 20 Mayıs 2012
Adres: Official Assists' Table
Çepniler
Çepni boyu, Oğuz Kağan Destanı'na göre Oğuzların 24 boyundan biri ve Kaşgarlı Mahmud'a göre yirmi iki Oğuz bölüğünden Divân-ı Lügati't-Türk'te; "Yirmibirincisi: "جآپنِ Çepni"lerdir. Belgeleri şudur : şeklinde tanımladığı bir Oğuz boyudur. Boyun genel özelliği asi, atılgan, cesur, mert ve savaşçı olmalarıdır. Çepni kelimesi düşmanla savaşan, mert, yiğit, asi, cesur anlamında kullanılmıştır.
Günümüzde Rumeli ve Anadolu'da yaşayan Oğuz/Türkmen boylarından biridir. Karadeniz bölgesindekiler çoğunlukla Sünni olmakla birlikte, Alevi olan gruplara da rastlanır. Prof. Dr. Irene Melikoff, Hacı Bektaşi Veli ve onun ilk müritlerinden olan Kadıncık Ana ve Abdal Musa'nın da Çepni olduğunu yazar.
Ayrıca Prof. Dr. Faruk Sümer Oğuzlar/Türkmenler isimli eserinde Çepnilerin, Hacı Bektaşi Veli'nin müritlerinden olduklarını ve Anadolu'nun değişik yerlerinde yaşadıklarını, Giresun, Gümüşhane, Ordu, Trabzon, Bayburt olmak üzere Karadeniz Bölgesi'nde yoğun olarak yaşayan Çepnilerin ise çoğunlukla Sünni olduğunu, ancak zamanında Alevi olduklarını ve sonradan Sünnileştiklerini yazar.
Vilayet-nameye göre Kırşehirin Suluca Kara-Hüyük köyüne gelen Hacı Bektaş-ı Veli'nin ilk müridleri Çepni'den idiler. Bu husus aynı zamanda bu boyun mensuplarından mühim bir kısmının niçin Alevi olduğunu izah edebilir. Çepnilerin mühim bir kısmı 1240'taki Baba İshak Türkmenleri'nin isyanına katılmıştır.
Tarihte Çepni Boyu
Oğuz, Türkmen Çepni boyu, Üçoklar kolundan (sol kolundan) Oğuz Kağan'ın oğlu Gök Han'ın soyundan geldikleri kabul edilir. Çepniler, Doğu Karadeniz'in Türkleşmesinde önemli bir rol oynamışlardır. Çepniler; 1071'de Anadolu'nun, 1277 yılından itibaren de Sinop'tan Trabzon'a kadar olan Karadeniz Bölgesi'nin fethedilmesinde başta Güvenç Abdal olmak üzere çok aktif görevler üstlendiler. 1277 yılında Sinop'a saldıran Trabzon İmparatorluğu ordusunu bozguna uğrattılar. Güvenç Abdal'ın makamı Gümüşhane, Kürtün, Güvendi yaylasında bulunur. Çepnilerin mühim bir kısmının 1277 yılında Sinop çevresinde yaşadığı görülüyor. 1404 yılında Timur'a giden İspanyol elçisi Clavijo Ordu ve Giresun'un 10.000 kişilik bir Çepni kuvvetine sahip Hacıemiroğulları Beyliği'nin kurucusu olan Hacı Emir Bey'in oğlu Hacı Süleyman Bey'in elinde olduğunu yazar.
Çepni boyunun özelliği "nerde yağu görse orda savaşır" olarak anlatılmaktadır. Onların haksızlıklara karşı gelen ve savaşçı karakterleri, önemlerini günümüze yansıtacak kalıcı sanatsal ürünler meydana getirmelerini engellemiştir. Çepnilere ait kabileler, değişik tarihlerde farklı cephelerde savaşmışlar ve ordu ile gittikleri bölgelere yerleşmişler. Savaşlarda nüfusları azalmıştır.
Türkmen Safevi İmparatoru Şah İsmail'in şahsi muhafızlarının Çepnilerden olduğu gibi Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün de özel muhafızları ve bu muhafızların komutanı Giresunlu Topal Osman Çepnidir.
Rumeli ve Balkanlar'da Çepniler
Osmanlı devleti kurulmadan önce Sarı Saltuk ve İzzeddin Keykavusla birlikte Deliorman ve Dobruca bölgelerine geçen Türkmenler Çepni boyundandır. Deliorman ve Dobrucadaki bu Çepniler hem yerel Kıpçak ve Peçenek halklarıyla hem de daha sonra gelen diğer Türkmen boylarıyla karışmışlar ve Çepnililik bilincini yitirmişlerdir. Ancak Çepni inancı olan Bektaşiliği devam ettirmektedirler. Birçoğu'da Batı Anadolu'ya geri göçerek bugünkü Batı Anadolu Çepnilerini oluşturmuştur. Dobruca'da bulunan Türkler kendilerinin Türkmen olduklarını ve inanç önderlerinin Sarı Saltuk olduğunu söyleyerek bu gün bile Camilerde ve Tekkelerde onun adına dualar ederler.
Romanya ve Moldova'daki İzzeddin Keykavus taraftarı bir grup Çepni ise Hristiyanlığa geçmiştir. Keykavustan dolayı bu Çepnilere Gagavuz dendiği ileri sürülür. İlginç olanı Gagavuz Türklerinin Trabzon ağzıyla konuştuğu tespit edilmiştir. Örneğin geçen sene yerine Ordu-Giresun-Trabzon ağzında kullanılan Bıldır kelimesi kullanılır. Daha bunun gibi birçok örnek kelime bulunmaktadır.
Kurtuluş Savaşı
Rum ve Ermeni Çetecilere karşı savaşıp doğu Karadeniz'de asayişi sağlamışlardır. Atatürk 19 Mayıs 1919'da Samsun'a çıktığında Giresun Çepnilerinden olan Topal Osman Ağa ve arkadaşlarını milli mücadeleye davet etmiş ve Kazım Karabekir'in de tavsiyesiyle de kendisine Giresun, Trabzon Çepnilerinden oluşan bir muhafız kıtası seçmiştir. Topal Osman ve Giresun Çepnileri bu şerefli görevi başarıyla yerine getirmiş ve Cumhuriyetin ilanına kadar Atatürk'ün en yakın silahlı unsurları olmuşlardır.
Sivas kongresinden sonra Atatürk'e karşı Padişah yanlısı muhalefet artınca Kazım Karabekir Topal Osman ve arkadaşlarından oluşan Muhafız kıtasının sayısının artırılmasını ve Atatürk'e karşı olan muhalefetin kuvvetle bastırılmasını emretmiştir. Şöhreti belli Çepni muhafızları gören muhalefet sinmek zorunda kalmıştır. Giresun, Trabzon Çepnilerinden oluşan Mustafa Kemal Atatürk'ün muhafız kıtası bugünkü TBMM deki muhafız bölüğünün ve Cumhurbaşkanlığı muhafız alayının temelini oluşturur. Kurtuluş savaşı esnasında TBMM deki localarında oturan Giresunlu Muhafızların yerinde bugün askeri erkan oturur.
Günümüz
Giresun ili ve yöresi Vilayet-i Çepni olarak tarihte anılmaktadır. Trabzon, Kürtün (Kürtün-i Bala), Doğankent (Harşit, Kürtün-i Zir), Tirebolu, Ordu, Ünye, Mesudiye, Gürgentepe, Koyulhisar, Suşehri, Akıncılar, Canik, Espiye, Görele, Çavuşlu, Eynesil, Beşikdüzü, Çorum ili Kargı ilçesi Göletçetmi, Kargı köyü Şalpazarı'nda, Çaykara'nın Yukarıkumlu, Şahinkaya, Ataköy, Akdoğan, Soğanlı, Maraşlı ve Araklı'nın (Ayvadere, Yassıkaya, Kaymaklı, Yeniköy, Yeşilköy, Yolgören, Karatepe, Ayven, Çapan, Küçükdere,  Çamlıktepe, Samayer, Pervane, Hasköy, Halilli, Yeşilyurt,  Yenice, Birlik, Kestanelik,  Özgen, Kalecik, Dulköy)   birçok köyünde  yoğun olarak Çepni boyları yaşamaktadır. Bugün bile Rize'nin Merkez, İkizdere, Kalkandere ilçeleri ile Giresun ve Trabzon'da Güvendi, Gündoğdu, Atmaca, Hacıhasanoğlu, Hasanoğlu, Karahasan, Aygün, Şahin, Tenk, Türkmen, Çebi, Hamzaçebi, Sevindik, Suiçmezoğulları, Yetimoğlu, Çolakoğlu, Alemdar, Baydere, Bayraktar, Sancaktar, Ulusoy, Çep, Kandemir, Kantek, Kemaloğlu, Kemal, Kodalak, Atalar soyadı ile anılan kalabalık sülaleler vardır ve bunların Çepni Oğuzlarından olduğu ileri sürülmektedir. Öte yandan; Trabzon, Gümüşhane, Giresun, Tirebolu, Doğankent (Harşit), Görele, Espiye, Eynesil başta olmak üzere birçok yüksek köyde Çepniler yaşamaya ve geleneklerini sürdürmeye devam etmektedir. Batı Karadeniz'de Kastamonu'nun Tosya ve Çatalzeytin ilçesinde "Çepni" adında bu boydan gelen insanların yaşadığı köy de bulunmaktadır. Ayrıca yine Kastamonu'nun Pınarbaşı ilçesine bağlı Urva köyünde yaşayan ve Karasoy ismi ile anılan ailenin Çepni boyundan olan Karahasan soyundan geldiği ve Karahasanoğulları olarak anıldığı bilinmektedir. Karadeniz Çepnileri makamı, Gümüşhane Kürtün (Kürtün-i Bala), Güvendi yaylasında bulunan Güvenç Abdal Ocağına bağlıdırlar. Bu soydan olanlar Güvendi soyadını almıştır. Ayrıca Şanlıurfa'da Yaslıca beldesi adında tamamen Çepni Türkmenlerinden oluşan bir belde vardır.
Çepniler ayrıca; Ege bölgesinde Manisa, İzmir, Denizli; Marmara'da Çanakkale ve Balıkesir'de yaşarlar. Ayrıca Sivas'ta da Çepni köyleri vardır. Erzurum ili Narman ilçesi Alacayar Köyünde de Çepniler yaşamaktadır. Çanakkale Küçükkuyu'da bulunan Büyük Çetmi ve Küçük Çetmi köylerinin ve civar köylerin halkının önemli bir bölümü Çepni kökenlidir. Bolu Merkez ve Mudurnu ilçesinde de birer tane Çepni köyü bulunmaktadır. Bursa'nın Mudanya ilçesinde de bir Çepni köyü bulunmaktadır.
Yozgat ili uzun yıllar Bozok Sancağı adı ile anılan ve Kayseri’yi de içine alan sancağın merkezi kazanın şimdiki Akdağmadeni Çepni köyü olan Karahisar Beyramşah kazasına bağlı göstermektedir. Boğazlıyan köyleri Dereçepni ve Yazıçepni köyleri de bulunmaktadır.
Çepni boyundan gelenler yaşadıkları bölgelere göre; "Çepni", "Çetme", "Çetmi", "Çitme" olarak anılagelmiş, Anadolu'nun birçok yerinde yerleştikleri belde ve köylere de bu adları vermişlerdir.
GNU
GNU; çekirdeği, sistem araçlarını, açıcılarını, kütüphanelerini ve son kullanıcı yazılımlarını içeren, GNU Tasarısı kapsamında geliştirilen bir işletim sistemidir. İsminin açılımı "GNU's Not Unix" (GNU Unix değildir) dir. Bu ismi almasındaki sebep de tasarımının Unix'e benzerken kendisinin özgür yazılım olması ve herhangi bir UNIX kodunu içermemesidir.
GNU işletim sistemi planı 1983 Eylül'ünde Richard Stallman tarafından duyurulmuş, 1984 Ocak ayında işleyişe başlamıştır. 2021 itibarıyla GNU hâlâ etkin olarak gelişmektedir. GNU'nun geliştirilmesi GNU Tasarısı tarafından gerçekleştirilmektedir ve bu tasarı altında birçok GNU belgeleri ve yazılımları bulunur.
Günümüzde Linux dağıtımı olarak bilinen işletim sistemlerinin neredeyse hepsi aslında GNU İşletim Sistemidir. Resmî çekirdeği GNU Hurd'dür ancak Hurd henüz bitmemiştir zira geliştirilmesi aşamasında bazı lisans sorunları yaşanmış ve yapısal değişikliğe gidilmiştir. Linux'un da devreye girmesiyle birçok GNU kullanıcısı Linux çekirdeğine geçiş yapmış böylece Linux, Hurd'ün yerini doldurmuştur. GNU resmî olarak başka yazılımları da desteklemektedir (Xorg ve TeX gibi).
Sistemin başlıca içeriği GNU Compiler Collection (GCC), GNU Binary Utilities (binutils), bash kabuğu, GNU C kütüphanesi (glibc) ve coreutils'den oluşur. Görsellik açısından X.Org'u; belgelendirme yazılımı olarak da TeX yazılımlarını kullanır. Tüm GNU yazılımları hâlen GNU Hurd çekirdeğiyle uyumlu değildir.
Linux çekirdeğini kullanan kullanıcılar sistemlerine genel olarak "Linux" demektedir ancak GNU Projesi "Linux" yerine "GNU/Linux" denmesini önerir. Çünkü Linux, bünyeside GNU araçlarını barındırmaktadır. Bu konudaki tartışma uzun süredir devam etmektedir.
Birçok GNU yazılımları diğer işletim sistemlerinde de kullanılmıştır (Windows, BSD, Solaris ve Mac OS gibi).
GNU Genel kamu lisansı (GPL), GNU Lesser General Public License (LPGL) ve GNU Free Documentation License (GFDL) GNU tarafından yazılmıştır ancak bambaşka birçok diğer konuda da kullanılmaktadır. GNU kamu malı olarak görülmektedir ve başarısının arkasında, herkese olan açıklığı vardır. Her kullanıcı GNU'yu geliştirebilir.
Multi-touch
Multi-touch ya da çoklu dokunmatik, ekrana aynı anda çoklu dokunma ile işlev yaptırılan bir teknolojidir. Birçok firma bu teknoloji üzerine çalışma yapmıştır ve hepsi farklı şekilde patent almışlardır. Japon Mitsubishi elektronik firması 2001 yılında duyurduğu DiamondTouch projesi ile çoklu dokunmatik teknolojisine girmiştir. Tayvan merkezli Elan Microelectronics şirketi de çoklu dokunmatik teknolojisinin patentine sahiptir. Fingerworks şirketi çoklu dokunmatik teknolojisinin farklı bir patentine sahiptir. Amerika'da New York University'sinde görev yapan Japon Jefferson Y. Han geliştirdiği çoklu dokunmatik teknolojisinin tanıtımını yapıp 2005 yılında patentini almıştır. Microsoft, "Microsoft Surface" projesinin ilk tanıtımı 2003 yılında Microsoft Başkanı Bill Gates tarafından yapılmıştır. Daha sonra bu projedeki geliştirme ekibi sayısı artırılmıştır. İlk prototip IKEA firmasının ürettiği sehpa ile geliştirilmiştir. 2005 yılına kadar 85 adet prototip geliştirilmiştir. Surface'in 30 Mayıs 2007'de Steve Ballmer tarafından "All Things Digital" sloganı ile Kaliforniya Carlsbad'da yapılan bir konferans ile tanıtımı yapıldı. 2007 yılı sonlarında ilk olarak firma müşterileri için satışa sunuldu. Satış fiyatı 10.000 Dolar civarında olan Surface'e ilk talepler restoranlar ve oteller tarafından gelmiştir. Apple, Fingerworks firmanın sahip olduğu çoklu dokunmatik patentlerini 2006 yılında Fingerworks firmasından satın almıştır. Satın aldığı teknolojiler ile Apple, çoklu dokunmatik teknolojisini kullandığı ilk cihazı iPhone'u 2007 Ocak ayında tanıtmış, 29 Haziran 2007'de piyasaya sürmüştür.
Çoklu dokunmatik destekli ilk cihazlar
Liste ilk çıkandan son çıkana göredir. ''' Bu listeye Japonya, Tayvan, Kore gibi uzakdoğu ülkelerine ait cep telefonları ekli değildir.
1984 (Yusef Lateef albümü)
1984, 1965 yılında yayınlanan bir Yusef Lateef albümüdür. Impulse! etiketiyle yayınlanan albümün yapımcılığını Bob Thiele üstlenmiştir.
Ulucami, Çaykara
Ulucami, Trabzon ilinin Çaykara ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
1959 yılında Çaykara'da yaşanan sel ve heyelanlar sonucunda 20.06.1961 tarihli Bakanlar Kurulunca Kabataş, Şahinkaya ve Ulucami köylerinde zarar gören ailelerin başka bölgeye yerleştirilmesi kararlaştırılmıştır. Bu kapsamda 1965 yılında üç köyden toplam 408 hane Hatay ili Kırıkhan ilçesine yerleştirilmiştir.
Coğrafya
Trabzon iline 82 km, Çaykara ilçesine 8 km uzaklıktadır. Solaklı Vadisinin doğu yakasında yer almaktadır. Mahalleye bağlı; Alaysa, Tufa (Zeno Tufası), Sarıkaya, Yente Yaylası, Geriki Yaylası bulunmaktadır.
Passaic, New Jersey
New Jersey eyâletinin kuzeyinde kalan bir şehirdir, nüfusu 400.000 civarıdır, en büyük ilçesi birçok Türk'ün de yaşadığı Paterson'dur.Passaic, New Jersey, ABD'de bir şehir. ABD 2000 Nüfus Sayımı itibarıyla şehir 67.861 toplam nüfusu vardı. Kuzey Newark Passaic Nehri üzerinde yer alan ilk 1678 yılında Hollandalı tüccarlar tarafından, Acquackanonk İlçesi olarak yerleşmiş oldu.
11 Kasım 1918 Ateşkesi
11 Kasım 1918 Ateşkesi veya Compiègne Ateşkesi, Alman İmparatorluğu ile Almanya karşısında bir dostluk anlaşması ile birleşen Fransa ve İngiltere arasında 11 Kasım 1918 tarihinde saat 11.00'de ("on birinci ayın on birinci gününün on birinci saati") Rethondes Ga­rı'nın yakınında, Compiègne Ormanı'nda, bir demiryolu vagonunun içerisinde imzalanarak, I. Dünya Savaşı'nın Batı Cephesi'ndeki mücadeleyi fiilen sona erdiren bir mütarekedir.
Andy Kim
Ailesi, tıpkı Paul Anka'nın ailesi gibi, Lübnan'dan Kanada'ya göç etmişti.
16 yaşında New York'a geldi. İlk sükselerini de Jeff Barry ve Ellie Greenwich besteci ikilisi ile tanıştıktan sonra elde etti. Art arda birçok parçası listelere girdi. Ayrıca Archies'in Sugar Sugar dahil bazı parçalarında hem vokalist, hem de ortak besteci olarak da yer aldı.
1976'da babası ölünce müziğe ara verdi. Daha sonra da farklı bir isimle, Baron Logfellow olarak 2 albüm çıkardı. Rock Me Gently, Baby I Love You gibi parçaları çok popüler oldu.
1975 Akdeniz Oyunları'nda eskrim
1975 Akdeniz Oyunları'nda eskrim mücadeleleri Cezayir'de yapıldı. İkisi altın yedi madalya ile İtalya en başarılı ülke oldu.
İsveç tarihi
İsveç tarihi, günümüzde İsveç Krallığı'nın sınırları içinde kalan bölgelerin tarih öncesi zamanlardan günümüze kadar süregelen tarihidir.
İlk ve Orta Çağlar
İsveç’e ilk insan yerleşmeleri, eldeki belgelere göre MÖ 800 yıllarında İsveç’in güney ucunda görülmüştür. İlk İsveçliler zamanla kuzeye doğru yayılmaya başlamışlardır. Sonraları ticaret yapmak için Akdeniz’e açılmışlar, Romalılarla ticarî ilişkiler kurmuşlardır. İsveç’in adı Svear kabilelerinden gelir. Ülkenin başlangıç târihinde ülkenin güneyinde yerleşmiş olan Gotarlarla Svearlar arasında uzun süreli çatışmalar olmuştur. Svearların Gotarları Brevalla’da yenmesiyle İsveç Krallığı kurulmuştur. İsveç’e MS 4. yüzyıldan başlayarak bazı Cermen kabileleri göç etmişlerdir. 9. yüzyılda İsveç kralları Normanların Batı Avrupa’ya yaptıkları akınlara katıldılar. Ama asıl gayeleri doğuda bir takım topraklar elde etmekti. Doğuya yönelen İsveçliler Novgorod ve Kiev’i ele geçirerek, buralarda birer prenslik kurdular. 10. ve 11. yüzyıllarda Norveç ve Danimarka ile aralıklı çatışmalara girdiler. 11. yüzyılda Hristiyanlık İsveç’te resmi din olarak kabul edildi. 12. yüzyılda kral olan Kral ?, Finlandiya’yı topraklarına kattı. 13. yüzyılda ise, 4 İskandinav ülkesi (İsveç, Norveç, Danimarka ve Finlandiya) Kalmar Birliği adı ile bir tek otorite altında toplandılar (1397).
İsveç İmparatorluğu
Kalmar Birliği yaklaşık 125 yıl sürdü. Danimarka ile İsveç arasındaki zıtlaşmalar yoğunlaşınca, İsveç Kralı Gustaf Vasa, Danimarkalıları İsveç’ten kovarak birliğe son verdi. 1523’te İsveç Kralı Gustaf Vasa, İsveç’in bağımsızlığını ilan etti. 1520’lerde başlayan Lutherci Reform hareketleri başarıya ulaşınca, 1529’da Roma ile ilişkileri kesildi. Bunu takip eden 200 yıl içinde İsveç; Danimarka, Polonya ve Rusya’yla Baltık egemenliği için birçok savaşlar yapmıştır. Kral II. Gustaf Danimarka’yla barış imzalamış, Polonya Prusya'sını ele geçirmiş, Otuz Yıl Savaşlarına önemli katkıda bulunmuştur. Vestfalya Antlaşması ile (1648) İsveç büyük bir devlet olmuştur. (bkz:İsveç İmparatorluğu) Baltık Denizindeki hâkimiyeti, Ruslara Poltava’da İsveç orduları yenilince son bulmuştur (1709). Napolyon’un generallerinden Jean Buptiste Bernadotte 1818 yılında XIV. Karl adıyla İsveç kralı olmuştur. Bugün İsveç’te hüküm süren kral ailesi bu soydandır. XIV. Karl döneminde İsveç ile Norveç birleşmiş bu birleşme 1905 yılında barışcı bir biçimde son bulmuştur.
Yakın tarih
İsveç I. ve II. Dünya Savaşlarında tarafsız olarak kalmıştır. Günümüzde tarafsız politikasına ters düşeceği için NATO’ya girmemektedir. İsveç bugün Anayasal bir Monarşi ile idâre edilmektedir.
Çözücü (bilgisayar)
Çözücü (ingilizce Codec → coder ve decoder) veri ve sinyallerin dijital ortamda sıkıştırılarak kodlanması ve tekrar çözülmesini sağlayan yöntemdir. Herhangi bir video formatından başka bir video formatına (örneğin MPEG-2 yi MPEG-4 e veya MP3 ü WMA ya) dönüştürme işlemine Transcode (video çevirme) de denilmektedir.
Demircilik, Yıldızeli
Demircilik, Sivas ilinin Yıldızeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1522 yılı kayıtlarında Demürcilik olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 45 km, Yıldızeli ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır.
Bloodhound Gang
Bloodhound Gang Collegeville, Pennsylvania kökenli bir rock grubudur. İlk zamanlar rap müzik yapan grup yıllar içerisinde tarzını değiştirmiştir. Şarkı sözlerinin sahip olduğu mizahi ve sıra dışı eleştiri çoğunlukla cinsel konularla ilgili olup taşlama, ima ve kelime oyunları içerir.
Grup hit olmuş "Fire Water Burn", "The Bad Touch" ve "Foxtrot Uniform Charlie Kilo" şarkıları ile tanınırlar. 1991'de kurulmuş grubun "Bang Chamber 8" olan ismi yayınladıkları ilk demo ardından "Bloodhound Gang" olarak değiştirilmiştir. Grubun 6 milyondan fazla albümü satılmıştır.
Maria Bueno
Maria Esther Audion Bueno (d.11 Ekim 1939, Sao Paulo, Brezilya- ö. 8 Haziran 2018) Brezilyalı tenis oyuncusudur.Bueno,kariyerinde 7 tek kadınlar,11 çift kadınlar ve 1 karışık çiftler olmak üzere toplamda 19 Grand Slam kazanmıştır.
Uzuntarla, Çaykara
Uzuntarla, Trabzon ilinin Çaykara ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yerleşimin eski adı "Alisinos"dur. 1710 yılına ait bir kayıtta Eğrisu Yaylası dolaylarının yerleşim ve İslam'ı yayma amacıyla dedesi ve babası gibi Maraşlı Şeyh Osman Efendi'ye tahsis edildiği belirtilirken, günümüz yerleşimi de "Olofnos" adıyla mezra olarak görülmektedir. Buraya dışarıdan göçler görülmekte olup örneğin günümüz Yaylaönü (Haros) köyünde yaşayan Feyzioğullarının Kahramanmaraş'tan önce buraya yerleştiği, yüzyıl kadar kaldıktan sonra arazi yetersizliği nedeniyle Yaylaönü'ne yerleştiği görülmektedir. 19. yüzyılda köy olarak görülen yerleşimde, 1888 Yılı Trabzon Vilâyeti Sâlnâmesine göre medrese bulunmaktadır.
Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Alisinos adıyla Of kazasına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Uzuntarla olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Refet Bele
Ailesi ve öğrenim yılları
1881 yılında Selanik'te doğdu. Babası Mehmet Servet Bey, annesi Emine Adviye Hanım'dır. Selanik'te yaşayan Rumeli kökenli bir aileye mensuptu. Soyadı Kanunu'ndan sonra aldığı Bele soyadı, Bulgaristan’da dedesi Beleli Mehmet Bey'in sahip olduğu Bele kasabasından gelmiştir. Balkanlar'daki karışıklılar nedeniyle İstanbul'a gelen ailesi, bebekliğinde Selanik'e geri dönmüşlerdi. İlk ve orta öğrenimini İstanbul ve Selanik'te tamamladıktan sonra girdiği İstanbul'daki Harp Okulu'nda ileride Kurtuluş Savaşı'nın lideri olacak kişilerle birlikte okudu.
1898 yılının sonunda piyade teğmen rütbesi ile mezun olup 3. Ordu emrine verildi. 1903 yılındaki Bulgar ayaklanmasının bastırılmasında rol aldı. 1903 yılında üsteğmen, 1906 yılında yüzbaşı oldu. 1908 yılında Hareket Ordusu Jandarma Taburu'na komuta etti. Bu dönemde İttihat ve Terakki Cemiyeti üyesi oldu. İttihat ve Terakki'nin kurucularından Talat Paşa'nın en yakın arkadaşlarındandı. 31 Mart İsyanı'ndan sonra toplanan İttihat ve Terakki Kongresi'nde cemiyetin siyasi parti haline gelmesi ve askerin politikadan çekilmesi gerektiğini savunan Mustafa Kemal'i destekledi. Ekim 1909 tarihinde başladığı Harp Akademisi’ne devam ederken önce Trablusgarp Savaşı'na sonra Balkan Savaşı'na katıldı. 1 Kasım 1912 tarihinde Harp Akademisi'ni birincilikle bitirip Genelkurmay Karargâhı'na atandı ve 1914 yılında I. Dünya Savaşı'na katıldı. Savaşta Sina-Filistin Cephesinde, özellikle İkinci Gazze Muharebesi'nde büyük yararlıklar gösterdi, birçok madalya ve nişan kazandı. Savaşın son günlerinde Dahiliye Vekili Sina'da başarı göstermiş olduğu için onun Jandarma Umum Kumandanı olmasını önerdi. Yıldırım Ordular Grubu komutanı Liman von Sanders, bir İngiliz saldırısı beklediği için onu göndermedi.
İstanbul'daki Mücadeleler
Mondros Mütarekesi'nin imzalanmasından sonra İstanbul'a dönebildi. Üstlendiği Jandarma Genel Komutanlığı görevi, ülkeyi bir arada tutmaya çalışırken jandarmayı alternatif bir güç olarak gören milliyetçi subaylar için önemliydi. İstanbul'un asayiş sorunu ile ilgilenirken bir yandan da Anadolu'ya silah gönderdi. Ahmed İzzet Paşa Kabinesinin kurulduğu bu günlerde; İstanbul'da kasten bir anarşi ortamı oluşturarak bir asayiş problemi ortaya çıkarmak ve dıştan yapılacak bir müdahaleye zemin hazırlanmak isteniyordu 19 Ocak 1919’da VI. Mehmed'in ve Damat Ferid Paşa'nın işine gelmediği için görevinden azledildi. Jandarma Umum Kumandanı olarak görev yaptığı günlerden itibaren, Millî Mücadele planları için Mustafa Kemal Paşa'nın evinde yapılan toplantılara katılmaktaydı. Mustafa Kemal, Ali Fuat, Rauf, Kâzım Karabekir Beyler ile birlikte "Kurtuluş Savaşı'nın İlkleri" diye anılan grubun parçası oldu. Bu toplantılarda Anadolu'daki gücün başına Mustafa Kemal Paşa'nın geçmesini önerdi.
Anadolu'ya geçiş ve resmi görevden ayrılma
16 Mayıs 1919 tarihinde, 9. Ordu Müfettişi göreviyle ve Türk Kurtuluş Savaşı'nı başlatma maksadıyla Anadolu'ya giden Mustafa Kemal Paşa ile birlikte Bandırma Vapuru'na binerek Samsun'a gitti. Bu yolculuğa katılmasını Mustafa Kemal Paşa istemişti. Gidiş izni yoktu ancak 15 Mayıs 1919 tarihinde İngilizlerden vize alabildi. Mustafa Kemal Paşa'ya İngilizlerin gemiyi batıracağını söyledi. 17 Mayıs tarihinde kendisi de 9. Ordu'ya bağlı, karargâhı Sivas'ta bulunan 3. Kolordu Komutanlığı ile görevlendirildi. Samsun'a vardıktan sonra başlatılan Millî Mücadele'nin gerekçesini, amacını, yöntemini açıklayan bir belge niteliğindeki Amasya protokolünün hazırlandığı toplantılara katıldı. 21 Haziran 1919 tarihinde gizli bir genelge ile duyurulan protokolde imzası olanlardan birisiydi. Amasya Genelgesi'nin imzalanmasının ardından Mustafa Kemal ve Rauf Bey ile birlikte Sivas'a gitti. Diğerleri Erzurum Kongresi'ne katılmak için yola devam ederken Sivas Kongresi hazırlıklarını tamamlamak için bu şehirde kaldı. İngilizlerin Temmuz ayı başında Samsun bölgesine asker çıkarmaları üzerine Kavak civarına topçu birliği yerleştirip savaş düzeni almasıyla bu harekâtı durdurdu. Harbiye Nezareti'nden kendisine gönderilen ve Mustafa Kemal Paşa'nın emirlerini dinlememesi gerektiğini aksi halde bu durumun İngilizlere işgal hakkı tanıyacağını bildiren telgrafa uzun bir yanıt vererek "Mustafa Kemal'in Erzurum'da olduğunu, onun bu durumla ilişkisi olmadığını, bunun yurtsever herkesin yapacağı bir hareket olduğunu" bildirdi. 13 Temmuz 1919 tarihinde Takvim-i Vekayi'de yayımlanan yazı ile ordudaki görevinden alındı. Görevden alınacağını hisseden Refet Bey ise 12 Temmuz tarihinde Kavak’tan gönderdiği telgrafla istifasını bildirmişti. Böylece 3. Kolordu Komutanlığı görevini yerine atanan Miralay Selahattin Bey'e devretti.
Erzurum ve Sivas Kongreleri
Ordudan ayrıldıktan sonra Erzurum Kongresi’ne ve ardından Samsun delegesi olarak Sivas Kongresi'ne katıldı. Erzurum Kongresi sürerken bölgedeki askeri ve mülki makamlara Mustafa Kemal Paşa ve Refet Bey'in yakalanıp İstanbul'a gönderilmeleri emri iletilmiş ancak Kazım Karabekir Paşa, bu kişilerin tutumlarında kanunlara aykırı bir hal görülmediğini bildiren bir telgrafla yanıt vermişti.
Erzurum Kongresi'nde Millî Mücadele'yi sürdürebilmek için geçici bir hükûmet gibi çalışmak üzere 9 kişilik Heyet-i Temsiliye seçilmişti. Sivas'a geldiğinde, Heyet-i Temsiliye tarafından onuncu kişi olarak heyete dahil edildi. Onun önerisi ile kongrede temsilcisi olmayan bölgelerden 6 üye daha Kongre tarafından seçilerek heyetin üye sayısı 16'ya çıkarıldı. Sivas Kongresi'nde Amerikan mandasını savunan grupta yer aldı ve 8 Eylül günü uzun bir konuşma ile mandayı savundu.
Aydın Cephesi Komutanlığı
Batı Anadolu Kuvâ-yi Milliyesi'nin komutanlığına Ali Fuat Paşa atanmıştı. Ali Fuat Paşa da efeler tarafından idare edilmekte olan Aydın Kuvâ-yi Milliyesi'ni idare edecek bir komutan ihtiyacını hissederek bu göreve Refet Bey'i önerdi. Konya'da bulunan Refet Bey, Heyet-i Temsiliye tarafından Aydın ve Salihli cephesine komutan olarak gönderildi. "Nazilli Komutanı Servet Bey" kod adı ile Nazilli'ye yerleşti. Cephede Demirci Mehmet Efe'nin Mustafa Kemal Paşa ve Heyet-i Temsiliye'ye karşı tereddütlerini giderip Kuvâ-yi Milliye taraftarı olmayan danışmanlarını görevden almasını sağladı. 1920 başlarından itibaren fiilen 23. ve 57. tümenlere komuta etti. Bu görevi Düzce Ayaklanması'na kadar devam ettirdi. Bir yandan da İstanbul'dan Anadolu'ya silah ve mühimmat kaçırılması, İtalyan işgalindeki Antalya depolarında bulunan silah ve mühimmatın Kuvâ-yi Milliye'ye kazandırılması ile ilgilendi.
Milletvekilliği, İçişleri Bakanlığı
Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı seçimleri sırasında İzmir milletvekili olarak seçildi ancak rahatsızlığını ileri sürerek İstanbul'a gitmedi. İstanbul'un işgali ve Mebusan Meclisi'nin feshedilmesi üzerine 19 Mart tarihinde başlayan 1. TBMM seçimlerinde İzmir milletvekili seçildi. İstanbul'un işgalinden sonra Konya valisinin ve komutan Fahrettin Bey'in İstanbul ile ilişkileri kesmemesi üzerine o sırada Nazilli'den sonra Konya'ya yöneldi. Vali, komutan ve şehrin ileri gelenlerinden oluşan bir heyeti emrivaki ile Ankara’ya götürdü. Buradaki görüşme sonucunda farklı görüşler giderilmiş ve Konya'nın da milletvekili seçmesi sağlanmıştı.
İzmir milletvekili olarak TBMM’ye katıldı. 4 Eylül 1920 tarihinde Yeşil Ordu Cemiyeti'nin siyasi kanadının meclisteki destekçi grubu Halk Zümresinin adayı Tokat milletvekili Nazım Bey'in yerine Mustafa Kemal Paşa tarafından Dahiliye Vekâleti'ne aday olarak gösterildi. Nazım Bey 98, Refet Bey 65 oy aldı. TBMM Başkanı Mustafa Kemal Paşa, seçimi kazanan Nazım Bey'in istifasını isteyince Nazım Bey bu görevden çekildi. 6 Eylül 1920 tarihinde Dahiliye Vekilliğine getirildi. İçişleri Bakanı iken Konya'da çıkan Delibaş Mehmet ayaklanmasını bastırmak üzere görevlendirildi. Bu görevi başarıyla tamamladıktan sonra Ankara'ya döndü. Bakan sıfatını 18 Mart 1921 tarihindeki istifasına kadar taşımıştı ancak sürekli cephede görev yaptığı için bakanlığa Dr. Adnan Bey vekalet etmekteydi.
Güney Cephesi Komutanlığı ve Ayaklanmalar
22 Haziran 1920 tarihinde başlayan Yunan saldırısı ile Balıkesir ve Bursa’nın işgal edilmesi üzerine, ancak düzenli ordunun Yunan kuvvetleri ile başa çıkabileceğine karar verilmiş; Kuvâ-yi Milliye'nin tasfiye edilip düzenli ordu kurulmasına başlanmıştı. Bu sırada batı cephesi kuzey ve güney olarak ikiye bölündü; kuzey cephesi komutanlığına İsmet Bey (İnönü), güney cephesi komutanlığına Refet Bey getirildi.
Refet Bey, Ankara Genelkurmayının acilen süvari birliği kurması istemi üzerine Demirci Mehmet Efe, Sarı Efe Edip, Yörük Ali Efe gibi millî müfrezelerden bir süvari birliği kurmaya başladı. Milis kuvvetlerin sona erdirildiğini kendisini de Atlı Takip Kuvvetleri Komutanlığına atadığını Isparta da bulunan Demirci Mehmet Efe'ye bildirdi. Ankara'daki Genelkurmay'ı, düzenli ordu birliklerine katılmayı reddeden Demirci Mehmet Efe'nin Çerkez Ethem'in güçleri ile birleşme konusunda mektuplaştıkları konusunda bilgilendirip, Demirci Mehmet Efe'ye karşı hemen harekete geçilmesi konusunda uyardı. Mustafa Kemal onayı ile Refet Bey, 700 kişilik askeri ile 800 kişiden oluşan Demirci Mehmet Efe'nin birliğini 16 Aralık 1920 tarihinde İğdecik köyünde bastı. Bu çatışmada Demirci Mehmet Efe yakın adamları ile Uluborlu'ya kaçtı; 18 Aralık 1920 tarihine kadar 700 kadar adamı yakalandı.
Bunların suç işlememiş olanları düzenli orduya alındı. Refet bey 1956'da İğdecik baskınını yapan Şerif bey ile yaptığı söyleşide 8 senelik arkadaşını öldürmek istemediğini anlatmıştır. Demirci Mehmet Efe 30 Aralık 1920 tarihinde teslim oldu. Olayın ardından Demirci Mehmet Efe’nin servetine el koymakla suçlanıp, bu konuda mecliste yapılan görüşmede kendisini savunmak zorunda kaldı. Savunmasında hazinesini Isparta'daki devlet kasasına koymayı düşündüğünü fakat baskın olur diye kendisinin sakladığını belirtti. Sakladığı hazineyi Demirci Mehmet Efe'ye verdiğini söyledi. Çerkez Ethem ile Refet Bey'in arası Yozgat Ayaklanması'nın bastırılması sırasında açılmaya başladı. Çerkez Ethem Yozgat'a 300 kişilik müfrezesi ile giren Refet Bey'i isyancılarla çatışmamakla suçladı ve bu konuda Mustafa Kemal'e bir telgraf çekti. Bu arada Refet Bey halkın şikayeti üzerine zorla asker için halktan adam toplayan Çerkez Ethem'in adamlarını engelledi. Bu olaydan sonra Ankara'ya giden Refet Bey, Çerkez Ethem'in birliklerine katılmak isteyen kişilere engel oldu. Bu olaya kızan Çerkez Ethem Refet Bey'e hakaret dolu bir mektup yazdı. 23 Ocak 1920 tarihinde Salihli yöresinde çetecilik yapan ve düzenli orduya katılmayı reddeden Çerkez Ethem’in birliklerinin büyük kısmını silahlarıyla teslim aldı. Çerkez Ethem Batı cephesinin iki komutanlığa ayrılmasını istemedi ve bu cephenin de komutanlığına İsmet İnönü'nün getirilmesini istedi.
Mustafa Kemal ile yaptığı özel görüşmede Refet Bey'e güveni olmadığını söyledi. Aralık 1920'nin başlarında Çerkez Ethem padişaha bağlılığını bildiren bir telgraf çekti.Ankara'daki Bakanlar Kurulu kardeş kanı akmaması için bir "Nasihat Heyeti" gönderilmesine karar verildi. Heyet Refet Bey ve Fahrettin Bey'in görevden alınmasını isteyince Mustafa Kemal Nasihat Heyeti'nin gönderilmesi engeller ve Çerkez Ethem kayıtsız şartsız millî kuvvetlere katılırsa affedeceğini bildirir. Çerkez Ethem bu teklifi reddeder. 3 Ocak 1921 tarihinde Refet Bey ve İsmet Bey'in kuvvetleri Çerkez Ethem'in kuvvetlerine hücum eder ama fazla dirençle karşılaşmazlar ve asilerin çoğu millî orduya katılır. Çerkez Ethem ve kardeşleri ise Yunanlara sığınıp kaçtılar. Mustafa Kemal, Nutuk’ta Çerkez Ethem ve kardeşlerinin canlarını kurtarabilmelerinden ötürü Refet Bele'yi eleştirdi. Refet Bele sonraki yıllarda yaptığı bir söyleşide Çerkez Ethem'in kaçarken hiçbir asker ve cephaneyi götürmediğini, yakalanan askerlerin ifadesine göre Çerkez Ethem'in askerlerine millî orduya katılmalarını nasihat ettiğini söyler.
Çerkez Ethem Ayaklanmasını fırsat bilen Yunan kuvvetleri 6-11 Ocak 1921 tarihleri arasında gerçekleştirdiği taarruzun Türk kuvvetleri tarafından püskürtülmesinden sonra Mirliva rütbesine terfi etti ve Paşa oldu. 18 Mart 1921 tarihinde İçişleri Bakanlığı görevinin daha fazla vekaleten idare edilmesi mümkün olmadığından ötürü bakanlıktan çekildi. Yunan kuvvetlerinin Mart ayında başlattıkları yeni taarruz II. İnönü Muharebesi zaferi ile sonuçlanmıştı. Ne var ki bu zafer sonrasında Refet Bey komutasında gerçekleşen Aslıhanlar ve Dumlupınar Muharebeleri'nde kesin bir sonuç alınamadı. Mustafa Kemal Paşa bu savaşları yenilgi olarak gördü. Batı Cephesi'ni tek komuta altına almaya karar vererek, Güney Cephesi'ni Batı Cephesi ile birleştirdi. Cephenin komutanlığı İsmet Paşa'ya verdi. Refet Paşa’ya Millî Savunma Bakanlığı teklif ettiyse de o reddederek Genelkurmay Başkanı olmayı istediyse de bu isteği kabul edilmedi. Cepheden ayrılarak Kastamonu'da bir sayfiye yeri olan Ecevit tesislerinde dinlenmeye çekildi. Refet Paşa’nın bu sırada İnebolu’da İstanbul'daki Müttefik orduları başkomutan General Harrington tarafından görevlendirilmiş bir İngiliz subayı ile yaptığı görüşmeler Anadolu'nun sesini İngiltere'ye duyurmak açısından faydalı olmuştur.
İçişleri ve Millî Savunma Bakanlıkları
Mustafa Kemal Paşa'nın Başkomutan olduğu 5 Ağustos 1921 tarihinde ek olarak Millî Müdafaa Vekâleti'ni de üstlendi. Ordunun silah ve donatım ihtiyaçlarını sür'atle karşılamak için çok büyük çaba gösterdi. Kilimlerden asker kaputu, gaz tenekelerinden ilaç kutusu, sapan demirlerinden kılıç yaptırmak gibi fikirleri uyguladı. Bu çabalarıyla ordunun zafere ulaşmasına yaptığı büyük katkı Başkomutan Mustafa Kemal Paşa ve Genelkurmay Başkanı Fevzi Paşa'dan takdir aldı. 10 Ocak 1922 tarihinde sağlık durumunu gerekçe göstererek Millî Müdafaa Vekaleti görevinden ayrıldı.
Bakanlıktan ayrıldıktan sonra Hilâl-i Ahmer (Türk Kızılay Derneği) Başkanlığı'nı üstlendi. Yeni savaş hazırlığı sırasında 1. Ordu Komutanlığı görevini kabul etmedi. Dumlupınar Meydan Muharebesi'nin kazanılmasının ardından gerçekleşen Mudanya Mütarekesi görüşmeleri sırasında gerektiğinde delegasyona yardım etmek için Mudanya'da kalması uygun görüldü.
İstanbul temsilcisi
Mudanya Mütarekesi gereği Trakya topraklarının teslimi yapılırken Türkiye'yi temsil edecek kişi olarak Mustafa Kemal'in isteği ile Refet Paşa görevlendirildi. 19 Ekim tarihinde TBMM Muhafız Grubu'ndan 100 kişilik bir kuvvetle Gülnihal vapuru ile Mudanya'dan ayrılıp İstanbul'a geldi. Onun gelişi ile Ankara hükûmetinin İstanbul temsilciliği görevi, o güne kadar temsilciliği yürütmüş olan Hamit Bey'den kendisine geçti.
Bu arada İtilaf Devletleri'nin nota vermesi basına yansımıştı. Bu tartışma konusu olunca Refet Paşa basına Ankara hükûmetinin bazı isteklerde bulunduğu açıklamasını yaptı. Refet Paşa karargâhını hazırlanmış olan Şark Mahfili'ne kurdu. Daha sonra 8 Kasım da Bab-ı Ali Sadaret Dairesi'ne yerleşti. Bu arada İstanbul'daki Felah Grubu'nu lağvedip buradaki subayları karargâhına aldı. Gümrük tarifelerini değiştirdi. Bazı mallarda gümrük vergisini düşürdü veya yükseltti. Bazı kuruluşların mal varlığına el koydu. Bazı işgal yasaklarını kaldırdı, bazılarını hafifletti. İşgal kuvvetlerinin basın sansürünü kaldırdı ve kendi yeni kurallar koydu. Karargâhında sansür kurulu kurdu. İstanbul basınının Ankara hükûmeti ile ilgili karşıt yayınları sansürlendi. Ankara'dan gelen emirle Renin gazetesini kapattı. Bu gazete eski adı olan Tanin ile yayın hayatına devam etti. İşgal kuvvetlerinin olağanüstü hâl mahkemeleri kaldırıldı, burada yargılananların yargısı Türk mahkemelerine kaydırıldı. General Harrington takviye kuvvetleri gönderilmemesi konusunda Lord Curzon ve hükûmetini eleştirirken Lord Curzon da Harrington'ın Refet Paşa'nın karşısında sıkı duramadığından yakındı.
Mudanya Mütarekesi'nde olmamasına rağmen Gelibolu'nun Türk idaresi altına alınmasını sağladı. Antlaşmaya göre Türkler asayiş için 8.000 kişilik jandarma çıkarttı. Refet Paşa asayiş için bu miktar jandarmanın yetersiz olduğunu İtilaf Devletleri'ne kabul ettirip ek jandarma birliği çıkartmıştır. Jandarma iki kıtaya ayrıldı. Sabit jandarma en yüksek yerel mülki amire bağlı kalarak iç güvenliği sağlayacak, seyyar jandarma kıtası da eşkıyalık ve çeteciliği önleyecekti. 2 Kasım 1922 tarihinde Ankara Hükûmeti'nin Sağlık Bakanı ve Sinop milletvekili olan Dr. Rıza Nur ve arkadaşlarının saltanatın kaldırılması için verdiği tasarı kabul edilince bu haberi Sultan VI. Mehmed Vahdettin'e bildirme görevi verildi. Saraya gidip bu haberi Sultan Vahdettin'e verdi. İstanbul'daki işgal kuvvetleri başkomutanı General Harrington Sultan Vahdettin'in ülkeden ayrılışını bir mektup ile Refet Paşa'ya bildirdi. İşgal kuvvetleri komutanlığına da yetkinin Ankara Hükûmeti'nde olduğunu bildirdi. Ankara'dan gelen emir ile veliaht Abdülmecid ile görüşüp halifeliği kabul edip etmemesi konusunu görüştü. Bu konuda padişahlık hevesinde olmaması için teminat senedi imzalattı. Ankara ayrıca Kutsal Emanetler'in kaçırılmaması için korunması emrini verdi. Veliaht bu görüşmede halife olarak tahta geçmek istediğini söyledi.
4 Kasım 1922 tarihinde Ahmet Tevfik Paşa hükûmeti istifa etti. Resmî Gazete Takvim-i Vekayi son sayısını çıkardı. 5 Kasım 1922 tarihinde Refet Paşa İstanbul'daki bakanlıklara görevlerini bırakmaları emrini verdi. Halife Abdülmecid'e aşırı saygı göstermesi ve Konya adında bir at hediye etmesi Mustafa Kemal'i rahatsız etti. Bu olaydan hemen sonra İstanbul'daki görevine son verildi. Mustafa Kemal Nutuk'ta bu konudan bahsetmiştir. 29 Kasım 1922 tarihinde Doğu Trakya'nın tamamı TBMM hükûmeti idaresine alındığında kendisine verilen temsil görevi sona ermişti. İstanbul temsilciliği görevine Adnan Bey getirildi. Edirne Valisi Şakir Bey de Trakya'nın teslim alınmasını gerçekleştirdi. Kendisi ise Trakya'da bir ordu kurmakla görevlendirildi. Karargâhını Tekirdağ'a kurdu. Bölgenin işgal hasar raporunu hazırladı. Bu rapora göre 130.000 Türk katledilmiş, çok önemli miktarda mal ve eşya zayiatı verilmişti. Bu zararlar Yunanlar Trakya'yı boşaltıp İtilaf Devletleri heyetlerine teslim ederken verilmiş, çoğu götürülmüştü. Oysa Mudanya Antlaşması'na göre işgal kuvvetleri çekilirken İtilaf Devletleri önlem alacaklardı fakat hiçbir şekilde almadılar.