cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anthony Head
Anthony Stewart Head (d. 20 Şubat 1954), İngiliz oyuncu ve şarkıcı. Önceleri müzikal tiyatroda rol alan Head, 1980'lerde Nescafé'nin Gold Blend couple televizyon reklamlarındaki rolüyle Birleşik Krallık'ta üne kavuşmuş ve ardından birçok televizyon dizisinde önemli roller üstlenmiştir. En çok Buffy the Vampire Slayerdaki (1997-2003) Rupert Giles, Little Britaindeki (2003-2006) Başbakan ve Merlin'deki (2008-2012) Uther Pendragon rollerinin yanı sıra BBC Radio 4'ün Cabin Pressure adlı radyo dizisinde Herc Shipwright'ı seslendirmesiyle tanınmaktadır.
Gençliği
Camden Town'da dünyaya geldi. Babası Seafield Laurence Stewart Murray Head, belgesel film yapımcısı ve Verity Films şirketinin kurucusu, annesi Helen Shingler ise bir oyuncu. Abisi Murray Head oyuncu ve şarkıcı.
Filmografi
Film Dizi
Hettie MacDonald
Hettie Macdonald (1962, Birleşik Krallık), İngiliz yönetmen. Beautiful Thing adlı filmle bir Grand Prix ödülü, bir Uluslararası Jüri Ödülü - Mansiyon ve bir Halkın Seçimi Ödülü kazanmıştır.
Televizyonda Doctor Who dizisinin 2007 yılında Hugo Ödülü kazanan ''Blink' bölümünün yönetmenliğini üstlenmiştir. 2009 yılında SFX adlı dergide bu bölümdeki Sally ve Larry'nin Ağlayan meleklerle olan mücadelesi hakkında Doctor Who tarihindeki en korkunç an olarak ifade etmiştir.
Pim ve Pom
Pim ve Pom Orijinal ismiyle Pim en Pom Hollanda kökenli çizgi dizi. Pim ve Pom karakterleri ve çizgi dizinin konuları Mies Bouhuys ve Fiep Westendorp'un çalışmalarıyla oluşturulmuştur. Dizide, siyah ve beyaz renkli 2 kedinin başından geçen masum maceralar konu alınır.
Hettie MacDonald
MacDonald ayrıca tiyatro oyunlarında yönetmenlik yapmıştır. Bristol Üniversitesi İngilizce mezunu olan MacDonald Kraliyet Mahkemesi Tiyatrosu'nda yönetmen olarak çalışmıştır. Daha önce Ipswich'teki Wolsey Tiyatrosu'nda ortak yönetmen olarak çalışmıştır.
Carnival Ride
Carnival Ride, Amerikalı şarkıcı ve müzik yazarı olan Carrie Underwood'un ikinci stüdyo albümüdür.23 Ekim 2007'de Arista Nashville yapım şirketi aracılığıyla ABD'de yayımlandı.
Vedat Tutuk
Vedat Tutuk (d. 5 Ekim 1963, Sivas), Türk boksör.
1988 Seul Olimpiyatları, 1987 Akdeniz Oyunları, 1984 Macaristan Budapeşte,1989 Yunanistan Atina 1991İsveç Göteborg Avrupa şampiyonaları, 1989 Rusya Moskova Dünya Şampiyonası ve 1990 irlanda Dablin Dünya Kupası gibi çeşitli organizasyonlara katıldı. 1987 yılında, Bükreş/Romanya'da Altın Kemer kazanan ilk Türk boksörü oldu.
Freeform
Freeform bir Amerikan kablo televizyon şirketi olan Disney-ABC Television Group'a bağlıdır. Bu şirket de The Walt Disney Company'e aittir. Freeform genellikle canlı programlar, diziler, filmler sunar. Önceden Fox Family iken Walt Disney Company'e bağlı olan Fox kids Library ismiyle görev yapan Haim Saban Entertainment'e geçmiştir. Kanal 16-25 yaş arasına hitap eder. Kanalın merkezi Burbank, Kaliforniya'dadır.
Tarihi
2001 yılında yayına başlayan ABC Family (o zamanki ismiyle FOX Family) ABC tarafından 2 milyon dolara temmuz 2001'de satın alınır. Bu satıştan sonra Fox Family'nin ismi ABC Family olarak değiştirilir. ABC Family, şu an Walt Disney Company bünyesinde faaliyetlerini sürdürmektedir.
Bad Blood (Büyük Kaçış bölümü)
Bad Blood, Prison Break dizisinin ikinci sezonunun on yedinci bölümüdür. Bölümün Amerika'daki ilk yayın tarihi 19 Şubat 2007'dir. Dizi Türkiye'de CNBC-e kanalında yayınlanmaktadır. Dizinin Türkiye'deki ilk gösterim tarihi 21 Haziran 2007'dir. Bu bölüm kardeşlerin, ses kaydına ulaşmak amacıyla Henry Pope ile yüzleşmesini içerir. Henry Pope "Otis" bölümünden sonra ilk kez yer almıştır. Diğer yan hikâyelerde ise Theodore "T-Bag" Bagwell, Benjamin "C-Note" Franklin, Alexander Mahone ve ilk sezondaki "Brother's Keeper" bölümünden sonra ilk kez geri dönen Maricruz Delgado'yla Fernando Sucre vardır. Ana karakterlerden Wade Williams (Brad Bellick) bu bölümde yer almamıştır.
Zutik
Zutik, Bask Özerk Bölgesi'nde bir siyasi partidir. 1991 yılında, Bask Ülkesi Komünist Hareketi (EMK) ve Liga Komunista Iraultzailea (LKI) birleşmesiyle kuruldu.
Zutik üyeleri, Euskal Herritarrok'un seçim listesinden aday gösterildi. 2004 İspanya genel seçimlerinde Bask Bölgesi'nde, Aralar ile beraber, ETA'nın şiddet kullanımına karşı itiraz etti.
Kadriye Kenter
Kadriye Kenter (d. 1 Ocak 1954), Türk tiyatro ve dizi oyuncusu. Kenter, uzun yıllardır Kent Oyuncuları bünyesinde çalışmaktadır.
Hayatı
Lise yıllarında tiyatroya başlayan Kenter'in rol aldığı ilk oyun Atilla Alpöge'nin Çürük Elma'sıydı. Lise son sınıftayken Ali Baba Tiyatrosu'nda Lorca'nın Eskici Tazesi isimli oyununda başrol oynadı. Oyunu Can Yücel bu topluluk için çevirmişti. 1972 yılında İstanbul Belediye Konservatuvarı'nı kazandı. Henüz öğrenciyken 20 arkadaşıyla beraber Kocamustafapaşa'da Halk Sahnesi Oyuncuları isimli bir tiyatro kurdu. Grup, Brecht'in Carrar Ana'nın Silahları ve Nâzım Hikmet'in İstasyon isimli oyunlarını sergiledi. İki sene sonra tiyatroları kaza sonucu bir yangında yandı. Kenter konservatuvarı bitirdiği 1977 yılında Kenter Tiyatrosu'nun kadrosuna katıldı. Rol aldığı ilk oyun Çöl Faresi oldu.
Kenter, Bakırköy Belediye Tiyatroları'nda Büyük Beden, Yağmurcu ve Şişman Domuz oyunlarının yönetmenliği yaptı.
Sanatçı halen Haliç Üniversitesi Konservatuvarı'nda ders vermekte, Kent Oyuncuları bünyesinde yönetmen ve oyuncu olarak çalışmaya devam etmektedir.
İstiklâl mahkemesi
İstiklâl mahkemesi, Türk Kurtuluş Savaşı sırasında ayaklanma çıkaran ve yağmaya girişenleri, bozguncuları, orduya ait silah ve mühimmatı çalanları, casusları, asker kaçaklarını ve bağımsızlık hareketini engelleme amacıyla propaganda yapanları yargılamak için, çıkarılan özel bir kanunla ilk olarak 18 Eylül 1920 tarihinde kurulan mahkemelerdir. İlk dönem İstiklâl Mahkemeleri, Ankara'daki hariç olmak üzere 17 Şubat 1921 tarihinde kapatıldı. İkinci dönem İstiklâl Mahkemeleri, çalışmalarına 30 Temmuz 1921'de başladı ve 1923'ün Ekim ayına dek faaliyetlerini sürdürdü. Üçüncü ve son dönem İstiklâl Mahkemeleri ise 1923 ile 1927 yılları arasında etkin oldu.
Kurtuluş Savaşı yıllarında görev yapan birinci dönem İstiklâl Mahkemeleri dışında daha sonraları da dönemlerine göre farklı vazifeler yürüten İstiklâl Mahkemeleri kurulmuştur. Sonradan kurulan bu mahkemeler birer devrim mahkemesi niteliğindedir. Uğur Mumcu'ya göre bu kurumlar mahkeme değil, savaş ve ihtilal gibi özel durumlarda isyancı, bozguncu ve karşı devrimcilerin yargılandığı anti-demokratik "infaz kurulları"dır.
Arka plan
Yunan ordusu karşısında asker kaçakları sebebiyle düzenli bir ordu kurulamıyordu. Karşılarında duracak bir güç olmadığından Yunan ordusu hiçbir direnişle karşılaşmadan ilerleyebiliyordu. Halife ve saltanat propagandası yapanlar halkın millî direniş kuvvetlerine katılmasını olumsuz etkiliyordu. Cemiyet-i Müderrisin tarafından yayınlandığı izlenimi veren, Kuvâ-yi Milliye hakkındaki olumsuz bir fetva, Yunan uçakları tarafından Anadolu'ya atılıyordu. Asker kaçaklarından meydana gelen çeteler köy ve kazaları soyuyordu.
Büyük Millet Meclisi tarafından 29 Nisan 1920 tarihinde Hıyanet-i Vataniye Kanunu çıkarılmıştı. Bu kanun cürümleri ve vatana ihanet niteliğindeki suçları önlemeye yeterli gelmemişti. İhtilal ve savaş koşullarında sivil mahkemelerin ve harp divanlarının çalışma usulleri bir caydırıcılık unsuru taşımıyordu. Kanunsuzlukların önüne geçilemiyor en önemlisi hem Yunan ordusunun Anadolu'daki ilerleyişi karşısında düzenli bir ordu çıkarılamıyor hem de asker kaçakları çeteler oluşturarak soygun yol kesme gibi suçlar işliyor ve iç isyanların insan kaynağı oluyordu. Asker kaçağı yakalansa bile cephede ölmek yerine hapse girmek daha çok işine geliyordu.
Kuruluşu
Hiyânet-i Vataniye Kanunu, 4 aydır yürürlükte olduğu halde Dr. Tevfik Rüştü Bey, asker kaçakları, bozguncu ve casusların ve çoğunlukla firarilerden kurulu çetelerin önlenebilmesi için İhtilal Mahkemelerinin kurulmasını önerdi. Refik Şevki Bey bu fikre destek verdi ancak isminin İstiklâl Mahkemeleri olmasının daha uygun olacağını bildirdi. 2 Eylül 1920 tarihinde "Firar Ceraimini İrtikâp Edenler Hakkında Kanun Tasarısı" isimli yasa teklifi incelenmek üzere Millî Savunma encümenine verildi. Encümen bir karara varamadığı için Millî Savunma Bakanı Ferik Fevzi (Çakmak) meclise Şimdiki durum dolayısıyla ve görülen lüzum ve olağanüstü ihtiyaca dayanarak savaş zamanına ait olmak üzere firariler hakkındaki kanun önergesini meclise sundu.
TBMM'nin, 18 Eylül 1920 tarih ve 42 sayılı kararı ile kaçak erat ve casusların yargılanmasıyla görevli olmak üzere İstiklâl Mahkemeleri kurulması kararına dayanmaktadır. Mahkeme üyeleri, Millet Meclisinden oluşmuştur. Savaş şartlarında bozgun, yağma ve casusluk gibi vatana ihanet niteliğinde kabul edilen suçları önleyebilmek ve acil hükümler verebilmek için Millet Meclisi tarafından özel kanunla ihdas edilmiştir.
Birinci dönem
18 Eylül 1920 ile 17 Şubat 1921 tarihleri arasında görev yaptı. İstiklâl mahkemeleri yasasının kabulünden sonra Genelkurmay Başkanı İsmet Paşa 14 istiklâl mahkemesi kurulması için öneride bulundu. Fakat sayı çok görüldüğü için 7 mahkeme bölgesi saptandı. Bir ay sonra Diyarbakır'a da bir mahkeme kurulması kabul edilince sayı sekize yükseldi: Ankara, Eskişehir, Konya, Isparta, Sivas, Kastamonu, Pozantı (Adana), Diyarbakır.
Mecliste yapılan oturumda, her mahkeme için aşağıdaki milletvekilleri seçilmiştir:
Canik milletvekili Nafiz Bey ve Bitlis milletvekili Vehbi Öztekin İstiklâl Mahkemesi üyeliklerine seçilmişler ancak göreve gitmemişlerdir. Refik Şevket Bey, Konya İstiklâl Mahkemesine seçilmişken Tevfik Rüştü Bey ile Dr. Fikret Bey'in ricası ile Kastamonu İstiklâl Mahkemesine geçmiştir.
İkinci dönem
30 Temmuz 1921 tarihi ile 1923 Ekim ayı arasında çalışmıştır. İlk olarak 19 Ağustos 1921 tarihinde Kastamonu'da, 12 Ağustos 1921 tarihinde Konya'da, 17 ağustos 1921 Samsun, 22 Eylül 1921 tarihinde Yozgat'ta kuruldu. İkinci istiklâl mahkemelerinde asker kaçakları, Kurtuluş Savaşında düşmana yardım edenler ve isyan çıkaranlar yargılandı.
24.7.1921'de seçilen İstiklâl Mahkemeleri üyelerinden bir kısmı, bir süre sonra istifa edip ayrıldılar. Yerlerine yeni üyeler Başkomutan tarafından atandı. Yine Başkomutanın emriyle, duyulan lüzum üzerine 8.9.1921'de Yozgat İstiklâl Mahkemesi kuruldu. Ankara İstiklâl Mahkemesi ile birlikte bu dönemde beş İstiklâl Mahkemesi görev yaptı. Son duruma göre şu şekilde dağılıyordu:
1. Ankara İstiklâl Mahkemesi: Mahkeme kaldırılmadığı için yeni üye seçimi yapılmadı. Aynı kadro ile çalıştı.
2. Konya İstiklâl Mahkemesi:
4. Samsun İstiklâl Mahkemesi:
Üçüncü dönem
1923 ile 1927 yıllarında çalıştı. İsyanlarda ve olağanüstü hâllerde kurulmuştur. 6 Nisan 1925 tarihinde Diyarbakır'da Şeyh Said İsyanı sonrasında Şark İstiklâl Mahkemesi kurulmuştur bu mahkemeler hilafet ve saltanat yıkılmasına itiraz edenleri, kılık kıyafet ve şapka kanunu reddedenleri ve Cumhuriyetin ilanını eleştirenleri yargılamak için İstanbul ve Ankara'da kurulmuştur. Mustafa Kemal Paşa'ya 14 Haziran 1926 tarihinde yapılması planlanan İzmir Suikastı'nın ardından önce İzmir'de, birkaç gün sonra ise Ankara'da kurulmuştur. Ankara İstiklâl Mahkemesi isyan bölgesi İstiklâl Mahkemesi’yle birlikte 7 Mart 1927’de kapatıldı. Görev yaptığı iki yıl içinde 2436 kişiyi yargılayan mahkeme toplam 240 kişiyi idama mahkûm etti. Ancak asker kaçaklarıyla ilgili kararlar ve sıkıyönetim mahkemelerinin verdiği idam kararları bu sayıya dahil değildir (Aybars, II, 474).
Türkiye Büyük Millet Meclisi, 2 Mart 1927 tarih ve 979 sayılı kanunla Takrîr-i Sükûn Kanunu’nun 4 Mart 1929 tarihine kadar yürürlükte kalmasına karar verdi. İstiklâl Mehâkimi Kanunu ve ekleri ise ancak 4 Mayıs 1949 tarih ve 5384 sayılı kanunla yürürlükten kaldırıldı. Fakat 1927-1949 yılları arasında herhangi bir İstiklâl mahkemesi kurulmadı.
Cezalar
Cezalardaki amaç asker kaçaklarını cepheye döndürmekti. Ancak ağır suç işlemiş olanlar, askerden firar etmeyi alışkanlık haline getirenler ile firarları teşvik edenler ve yardım edenler suçlarının ağırlığına göre cezalar alıyorlardı. Sadece birkaç kez kaçmış askerlere halka açık bir yerde ve doktor gözetiminde 40-100 değnek cezası veriliyor, künyelerine de kaçak olduğu tekrar kaçması halinde idam edileceği yazılıyordu.
Kaçağın idam edilmesi en ağır cezaydı. Bunun dışında evinin yakılması, firari dönene kadar ailesinden birisinin kendisi yerine asker alınması yanında eğer yaşadığı mahallenin muhtarı veya imamı kaçağı yetkililere haber vermezse ağır para ve hapis cezası alıyordu. Rüşvet karşılığı firari askeri koruyan devlet görevlileri görevlerinden alınıyor ve 15-25 sene ağır hapis cezası veriliyordu. Eğer kaçağı hem haber vermemiş hem de saklamışsa daha ağır hapis cezası alıyordu. Rum asıllı Osmanlı vatandaşları esir düştüklerinde haklarında soruşturma yapılıyor Osmanlı vatandaşı olanlar sadece asker kaçağı değil aynı zamanda vatan haini olarak yargılanıyor ve suçlu bulunursa idam ediliyordu. Türk askeri birliklerine sabotaj yapan yerli Rumlar da yargılandı. Bu mahkemelerde 59 yerli Rum bu suçtan vatan haini olarak yargılandı ve idam edildi.
Suçlar
İstanbul Hükûmeti, İngilizler ile iş birliği yapıp iç isyanlar çıkarıyorlardı. Sait Molla'dan ele geçen belgelerde isyan bölgelerine paralar gönderildiği ve İngiliz Muhipler Cemiyeti Başkanı Rahip Frew'a gelişmeleri bildirdiği ortaya çıkmıştı. İngiliz ajanı Mustafa Sagir Ankara'da yakalanmış ve deşifre edilmişti. Damat Ferit Paşa, sadrazam olduğunda Kuvâ-yi Milliye'ye karşı alınacak tedbirleri görüşmek üzere İngiliz Başkomiseri Robbeck ile görüştü. Bu isyanlara katılan elebaşılara idam cezası veriliyordu.
Casuslara eğer suçu sabitse idam cezası veriliyordu. Delil yetersizse sürgün veya beraat kararı veriliyordu. Bunlardan en tanınmışı Hint asıllı Müslüman bir İngiliz vatandaşı olan Mustafa Sagir idi.
Tartışmalar
Kurtuluş Savaşı sırasında savaşın kazanılması için ve sonra Türk Devrimi'ne karşı yapılan saldırı ve müdahalelerin önlenmesi gayesiyle çalışmıştır. Dünyadaki devrim mahkemeleri örneklerine göre verdiği cezalar bakımından en az ölüm cezası vermiş mahkemelerdir. Örneğin Fransız Devrimi'nde 1793 yılında 17.000 kişi yargılanıp idam edilmiştir. Yargılanmadan idam edilenler ile birlikte Fransız Devrimi'nde bir yılda 40.000 kişi infaz edilmiştir. Rus Devrimi'nde ise aristokrat ve burjuva sınıfından on binlerce kişi öldürülmüştür.
Ergün Aybars İstiklâl Mahkemeleri isimli çalışmasında bu mahkemelerinin Türk Devriminin bir parçası olduklarını ve bu devrimi gerçekleştirmek için çalıştıklarının unutulmaması gerektiğini yazmıştır. İstiklâl mahkemelerinin verdiği idam kararı Ergün Aybars'a göre birinci dönemde resmi kayıtlara göre gerçekleşen infaz 1054, İsyan bölgesi dahil ikinci ve üçüncü dönem mahkemelerin verdiği azami infaz sayısı ise 576'dır. Toplamda bütün idam kararlarının sayısı 1.630 kişidir.
Mahkemelerin niteliği
İstiklâl mahkemelerinin en temel karakteri yargılananların itiraz yani temyiz hakkının bulunmamasıdır. Mahkemelerde yargılananların birçoğu aynı gün-hafta içerisinde tutuklanır, yargılanır ve cezaları infaz edilirdi.
Ergün Aybars, 1975 baskılı İstiklâl Mahkemeleri adlı kitabında şu yorumda bulunur: Dünyadaki devrim mahkemeleri içinde en adil hüküm verdiklerini ve yasalara en çok bağlı çalıştıklarını ve az kıyıcı olduklarını söyleyebileceğimiz İstiklâl Mahkemeleri, Türk Devrimi'ne, rejime karşı koymak isteyen her gerici ve olumsuz girişimi sert şekilde bastırmış, hiyânet-i vataniye, casusluk, karşıdevrimci ayaklanma, siyasi suikast gibi önemli davalar yanında eşkıya, şehir kabadayılığı, yolsuzluk ve rüşvet suçlarına karşı amansız bir çalışma göstermiştir.
Luís Fabiano
Luís Fabiano Clemente (d. 8 Kasım 1980, Campinas, São Paulo), forvet olarak forma giymiş Brezilyalı eski futbolcudur.
İlk yılları
Fabiano profesyonel futbol kariyerine Ponte Preta'da başladı. 3 yıl oynasa da pek forma şansı bulamadı. Sonra Rennes'e transfer oldu. Orada da başarılı olamadı ve bir sezon sonra São Paulo'ya transfer oldu. Orada topa vuruş gücü, bitirici vuruşları ve güzel oyunu ile takdir topladı. São Paulo'da 'Bad Boy' lakabı takıldı.
Porto
2004'te Porto takımına transfer oldu. Bu transfer için 10 milyon € ödenildi. Fabiano böylece millî takımdaki takım arkadaşı Diego ile tekrar bir araya geldi. Copa América 2004 kadrosuna alındı. Ancak, sorunlu bir sezon geçirdi ve 22 maçta 3 gol atabildi. Bir sezon sonra La Liga'nın önde gelen takımlarından Sevilla'ya transfer oldu.
Sevilla
10 Mayıs 2006'da, Fabiano ilk kafa golünü UEFA Kupası finalinde Middlesbrough'a attı ve maçı 4-0 kazandılar. Özellikle 2007-2008 sezonunda çok başarılı oldu ve 24 golle (2'si penaltıdan), 27 gol kaydeden Daniel Güiza'nın ardından 2. oldu. 2009'da, sözleşmesini 2011'e kadar uzattı. Luis Fabiano, Sevilla forması ile çıktığı 147 maçta 72 gol kaydederek büyük bir başarıya imza attı.
São Paulo
Luis Fabiano 2011 yılında Sevilla'dan ayrıldıktan sonra ülkesi Brezilya'nın Brezilya Seri A liginin liderliğine oynayan ekiplerinden olan São Paulo ile anlaşma imzaladı.
Millî takım kariyeri
Fabiano ilk millî maçını 11 Haziran 2003'te Nijerya karşısında oynadı ve bir gol attı. Ayrıca 2003 FIFA Konfederasyonlar Kupası kadrosuna çağrıldı, ama hiçbir maçta oynayamadı.
Brezilya Copa América 2004'ü kazandığında o da kadroda vardı. Ancak, Porto'daki kötü geçen bir sezonu yüzünden 3 yıl boyunca millî takımdan uzak kaldı. Sevilla'daki başarılarından dolayı 2010 Dünya Kupası elemelerine çağrıldı. Robinho ile iyi bir ikili oldular. 19 Kasım 2008'de, Fabiano, millî takımdaki ilk hat-trickini Portekiz'e yaptı. Bu maçı 6-2 kazandılar.
28 Haziran 2009'da, Konfederasyon Kupası finalinde ABD'ye attığı 2 golle 3-2'lik galibiyeti sağladı. Turnuvada attığı 5 golle gol kralı olarak altın ayakkabı sahibi oldu.
Başarıları
São Paulo
Porto
Sevilla
Brezilya
Kişisel
John Doe (Büyük Kaçış bölümü)
John Doe, Prison Break dizisinin ikinci sezonunun on dördüncü bölümüdür. Bölümün Amerika'daki ilk yayın tarihi 22 Ocak 2006'dir. Dizi Türkiye'de CNBC-e kanalında yayınlanmaktadır. Dizinin Türkiye'deki ilk gösterim tarihi 31 Mayıs 2007'dir. "John Doe" kimliği belirlenemeyen veya adı olmayan erkekler için kullanılan bir deyimdir. Bu bölümde Lincoln Burrows ve Terrence Steadman'ın karşılaşması gerçekleşmiştir. Ana karakterlerden Amaury Nolasco (Fernando Sucre) ve Sarah Wayne Callies (Sara Tancredi) bu bölümde yer almamışlardır.
Bölüm Özeti
Kellerman, Michael ve Lincoln’ı kamyonete götürür ve tuzaktan kurtulurlar. Polisin biri, bir telefon sesi duyar. Sesi takip eder ve yerde yatan Mahone’u görür. Arayan Kim’dir. Oğlunun vurulması haberini alınca sarsılır. Kellerman’ın kullandığı araba ile bir barikata doğru yaklaşırlarken, Michael ve Lincoln saklanır. Kellerman kimliğini gösterip barikattan geçmeyi başarır. Lincoln’in aklına, Kellerman’ın onu öldürmeye çalıştığı gün gelir ve kamyoneti durdurup Kellerman’ı dışarı çıkarır ve silahını alır. Kellerman soğukkanlı bir tavırla, “Terence Steadman’ın yerini biliyorum” der. Tüm bunları planlayanın o olduğunu ama şimdi tıpkı Michael ve Lincoln gibi, kendisinin de hedef haline geldiğini söyler. Fox River’da Banks adında iri yarı bir zenci, bir sonraki öğünde tatlısını getirmesi için Bellick’e emir verir. T-Bag, Bayan Hollander’a her şeye yeniden başlamak istediğini söyler. Hollander korku içinde razı olur ama o sırada masanın çekmecesinde bir silahı olduğunu görürüz. Ajan Kim, Kellerman’ı arar. Mahone’u kendi vurmasına rağmen suçu Lincoln’e atar. Kim, Mahone’un hâlâ hayatta olduğunu söyleyince, Kellerman çok şaşırır. Kellerman, firari kardeşlerin öldüğünü ve onları gömmeye gittiğini söyler. Kim, kanıt istemekte ısrar edince, Kellerman fotoğraf çekeceğini söyler. Telefonu kapatınca Michael onu uyarır. “Telefonunu açık tutarsan izini bulurlar” Kellerman, telefonunun Gizli Servise ait olduğunu ve bunun mümkün olmadığını söyler.
Mahone, hastaneye gider ve Kim’den bir telefon alır. Mahone, kardeşlerin ölmüş olabileceğini ama Kellerman’ın hâlâ hayata olduğu haberini alır. Kim, Mahone’un bu son işi de halletmesini ister. Mahone, onu vuranın Kellerman olduğunu ve kardeşlerin de onunla birlikte olduğunu iddia eder. Mahone işi almayı reddeder. Ajan Blondie, Mahone’u tehdit edip, Şirket’in Shales davasının tüm sırlarını basına açıklayacağını söyler. Mahone umursamaz. Basına açıklama yapabileceğini ve sadece bir suçluyu öldürdüğünü iddia edebileceğini söyler. Bellick, Banks’in tatlısını getirir. Banks işi daha da ileri götürüp, Bellick’ten her öğün arkadaşları için beşer tatlı getirmesini ister. Bellick, Banks’i dövüp kaçar. Hollander’ın çocukları eve gelir ve “Teddy Amca”yı görünce şaşırırlar. Çok mutlu bir aile havaları vardır. Kellerman’ın uçağı Montana’ya iner. Kim bu haberi alır ve adamlarına Steadman’ın yerini değiştirmelerini emreder. Adamlar dışarı çıkar ve Kellerman’ın arabasının tekerlek sesleriyle karşılanırlar. Kellerman, ajanların silahını alır, Lincoln ise Steadman’ı ele geçirir. Tam gitmek üzerelerken, Ajan Kim telefonla adamlarından birine Steadman dâhil herkesi öldürmelerini emreder. Kellerman ilk önce adamı vurur ve sonra diğerlerini öldürür. Karısı Mahone’u arar. Oğluna birinin arabayla vurup kaçtığını ve çocuğun ameliyatta olduğunu söyler. Doktorlar aksini tavsiye etse de Mahone hastaneden bir an önce çıkar. Ajan Blondie, Mahone’un yolunu kesip, “Oğlun nasıl?” diye sorar.
Kellerman, Steadman ve kardeşler, bir otel odasına yerleşir. Kellerman, Steadman’ın kimliğini nasıl sildiklerini anlatır. Steadman’ın sağlık raporları, dişçi kayıtları değiştirilmiş, parmak izi yakılmış ve estetik ameliyat geçirmiştir ve yeni adıyla John Doe olmuştur. Kellerman’ın amacı Steadman’ı Washington’a geri götürmek ve içerideki ajanlarla bağlantıya geçerek, hikâyesini güvenli bir şekilde kayda geçirmektir. Bayan Hollander silahına uzanır ama silah yerinde değildir. T-Bag onu çoktan bulmuştur. Onu aldatmaya çalıştığı için kadına bir tokat atar. Kadının oğlu Zach, kaykayıyla T-Bag’e vurur. Çocuk, kız kardeşini alıp kapıya doğru kaçar ama dışarı çıkmadan önce T-Bag onları durdurmayı başarır. Bellick hücresinde idman yaparken gardiyan Stolte gelip Banks’in gece vardiyasındaki gardiyanlarla bağlantıları olduğunu söyleyerek onu uyarır. Bellick’i hücresinden bu gece çıkaracaklardır. Bellick’in gözlerinde korku belirir. Kellerman planını gözden geçirirken, Steadman hayatından şikâyet eder. Lincoln’ın canına tak eder. Onu duvara yaslar ve silahını çeker. Michael onu sakinleştirmeyi başarır.
C-Note, Kacee’nin kefaletle serbest bırakılmasına izin verilmediği haberini alır. Karşılığında teslim olmayı teklif eder ama Kacee’nin bunu çoktan önerdiğini öğrenir. Bu, ikisinin de hapse girip, Dede’nin koruyucu aile yanında büyümesi anlamına gelecektir. T-Bag, daima birlikte olabilmeleri için evin kapı ve pencerelerine kalaslar çakar. “Sakın yanlış yapmayın, biz bir aileyiz. Bu uğurda ölmemiz gerekse bile” der. Michael yerel bir haber televizyonunu arar ama Kellerman silahını çekerek ona engel olmak ister. Michael onu umursamaz, adını ve bulunduğu yeri söyler. Gece olur. Mahkûmlar Bellick’le alay ederek ona zor onlar yaşatırlar. Birdenbire hücre kapısı açılır. Mahone, Kim’i arar ve yeniden işe koyulduğunu söyler. Kim, “Sanırım mesajımı anladın” der. Mahone, “Çok açık ve net” bir biçimde anladığını söyler. Mahone, arabasının bagajını açtığında, başında bir kurşun deliği, ölü olarak yatmakta olan Ajan Blondie’yi görürüz. Steadman, onu bırakmaları için kardeşlere yalvarır. Israrı işe yaramayınca Lincoln’in silahını zorla alır. Michael onu ikna etmeye çalışsa da Steadman kararını vermiştir. Silahı kendi kafasına dayar ve tetiği çeker. Michael çaresizlik içinde haykırır. Bu kaçışa son verecek tek kanıtları da yok olmuştur. Yaklaşmakta olan siren sesleri yüzünden Kellerman yeniden yola koyulma vakitlerinin geldiğini söyler. Lincoln, “Steadman elimizde” der. Kellerman, “Elimizde hiçbir şey yok” diye düzeltir. Michael, “Sahip olduğumuz tek şey John Doe” diye ekler.
Kaynakça
https://web.archive.org/web/20090827115424/http://prisonbreak.cnbce.com/episodes/SEZON2/episode14.asp
Rubén de la Red
Real Madrid'de 3 yıl oynadıktan sonra 2007 yılında Getafe'ye transfer olan, orada çıktığı 31 maçta da 2 gol kaydeden 23 yaşındaki futbolcu, takımının UEFA Kupası çeyrek finallerine çıkmasına katkı sağlamıştı.
Real Madrid'in alt kadrosundan yetişen De la Red, 2008 Avrupa Şampiyonası'nda formasını giydiği İspanya millî takımına da 1 gol kazandırmıştı.İspanya Kral Kupası macında Real Madrid'inn 9 kısı ıle kazandıgı zaferde oynamış ve bır gol atmıstır. Maç sırasında ısınma hareketleri yaparken attığı gollerle ünlüdür. Gollerden sonraki şaşırma ifadesi tüm dünya tarafından bilinir. 2007-2008 sezonu UEFA kupasında Getafe - Bayern Münih maçının 6. dakikasında gördüğü kırmızı kartla oyun dışında kalmış ve getafenin elenmesinde büyük pay sahibi olmuştur.
Colmar von der Goltz
Wilhelm Leopold Colmar Freiherr von der Goltz, Osmanlı'daki namıyla "Goltz Paşa", (12 Ağustos 1843, Königsberg, Prusya - 19 Nisan 1916, Bağdat, Osmanlı İmparatorluğu), Osmanlı ve Alman ordularından mareşal rütbesi sahibi Alman subay.
Doğu Prusya'nın Bielkenfeld (şimdi Rusya'da Ivanovka, Kaliningrad) kentinde doğdu. Kutülamare Kuşatması sırasında tifüse yakalanarak Bağdat'ta öldü.
Askeri kariyeri
Von der Goltz, 1861 yılında Prusya ordusuna katıldı. Subay olarak değişik birliklerde bulunduktan sonra, 1878-1883 arasında Berlin'deki askeri akademide öğretmenlik yaptı. "Silahlanan Millet" başlıklı kitabını 1883 yılında bastırdı. Haziran 1883'te binbaşı rütbesindeyken askeri müşavir olarak Osmanlı ordusuna katıldı.
1878'de Osmanlı İmparatorluğu'nun hezimetiyle sonuçlanan 93 Harbi'nden sonra, Sultan II. Abdülhamit Rus yayılmacılığına karşı Osmanlı ordusunun modernleşmesi gerektiğini anladı ve bu yayılmacılıktan etkilenen bir diğer ülke olan Almanya ile işbirliğine karar verdi. Baron Von der Goltz da bu vesileyle II. Abdülhamit döneminde başlayan orduyu modernleştirme çalışmalarına katkıda bulunmak amacıyla bir Alman askeri heyetiyle İstanbul'a geldi.
Von der Goltz, askeri okullarda köklü reformlar gerçekleştirip genç subayların yetiştirilmesi için önkoşulları oluşturdu. Ancak bununla birlikte von der Goltz, Türk generallerinin günümüze kadar dayanan, herkesten daha modern yöntemlerle eğitilmiş olma ve en yeni askeri teknolojileri takip etme bilincinin temel taşını oluşturdu. Mamafih, Prusya geleneğinin bir diğer temeli olan askerlerin sivil siyasete karışmama prensibini aşılamakta başarılı olamadığı Bâb-ı Âli Baskını ile ortaya çıktı.
Ordunun von der Goltz tarafından yeniden yapılandırılmasıyla birlikte Osmanlılar, Krupp ve Mauser gibi Alman şirketlerine ilk kapsamlı silah siparişlerini verdiler. Von der Goltz, Almanya'nın ve Osmanlı Devleti'nin doğudaki nüfuzunu garantilemek için Bağdat tren yolunun inşa edilmesini de destekledi. Bu fikir, yeni pazarlar bulmak için tren yollarının yapılmasını destekleyen Alman ekonomisinin çıkarlarıyla da örtüşüyordu. 1888 yılında Sultan II. Abdülhamit, Bağdat tren hattı inşası lisansını Alman bankası Deutsche Bank tarafından yönetilen bir Alman konsorsiyumuna verdi.
Osmanlı ordusunun modern silahlar kullanmaya başlaması, 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nda hemen semeresini gösterdi. Osmanlı ordusunun Atina'yı tekrar ele geçirmesine, sonradan bolşevikler tarafından ailesiyle birlikte katledilecek olan son Rus Çarı II. Nikolay'ın Sultan II. Abdülhamit'e haber göndererek, eğer derhal ateşkes sağlanmazsa Rus ordusunun Erzurum'a hücum edeceğini bildirmesi engel oldu.
1897 yılında "korgeneral" rütbesiyle Almanya'ya geri dönen Goltz Paşa, 1908 yılında tekrar Osmanlı Ordusu'na döndü ve 1911 yılında Mareşal rütbesini alarak Osmanlı ordusunun kurmay başkan yardımcılığına kadar yükseldi. I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Ağustos 1914'te Almanya'ya döndü ve işgal edilen Belçika'nın askeri valiliğine tayin edildi. Sivil nüfusun direncinin kırılması görevinden memnun olmayan Goltz, isteği üzerine Kasım 1914'te Sultan V. Mehmet'in kurmay başkanı olarak İstanbul'a gönderildi.
I. Dünya Savaşı'nda
Mısır'daki İngiliz Ordusuna karşı Osmanlı ve Alman ordularının birlikte hücum etmesi fikrini Harbiye Nazırı Enver Paşa ve Osmanlı Orduları Komutanı Otto Liman von Sanders'e beğendiremeyen Goltz Paşa'ya Irak'taki 6. Ordu komutanlığı verildi. Bu göreve Enver Paşa, halihazırda 4. Ordu Komutanlığı görevini yürütmekte olan Cemal Paşa'yı düşünmüş, ancak Cemal Paşa Suriye ve Filistin bölgesinin hassas olduğunu Arap devrimcilerinin etkinliğini arttırabileceğini, bu nedenle bulunmuş olduğu bölgede kalmasının daha uygun olduğunu, ama bu fikrine katılmazsa da Irak'ta teklif edilen göreve hazır olduğunu iletmişti. Durumu değerlendiren Enver Paşa 6. Ordu Komutanlığı görevine von der Goltz Paşa'yı atamayı uygun görmüştü.
Sir Charles Townshend'in komuta ettiği İngiliz Mezopotamya ordusunu 22 Kasım 1915'te Basra'nın kuzeyinde Tesiphon harabeleri yakınında durduran 6. Ordu, 8 Aralık'ta bu kuvvetleri Kut'ül Amere'de kuşatma altına aldı. Bu orduyu kurtarmak için gönderilen İngiliz birliklerini de püskürten Halil Kut Paşa komutasındaki Osmanlı 6. Ordusu, 143 gün süren kuşatma sonunda Britanya İmparatorluğu'nun Mezopotamya Ordusunu 29 Nisan 1916'da teslim aldı. Bu olay, İngiliz tarihçileri tarafından kendi tarihlerinin en büyük askeri hezimeti olarak değerlendirilmektedir.
Ölümü
Mareşal von der Goltz, planladığı zaferi göremeden, 19 Nisan 1916'da Bağdat'ta yakalandığı tifüs hastalığı nedeniyle oluşan yüksek ateş sonucu öldü. Ölümünün resmi nedeni tifüs olarak kayıtlara geçmiştir. Son vasiyeti, bir Türk ve bir Alman bayrağıyla İstanbul'un Tarabya semtinde bulunan Alman askeri mezarlığında defnedilmekti.
Baron von der Goltz, bir diğer Prusyalı General olan Carl von Clausewitz'den sonra Dünya'da eserleri en çok okunan ve referans verilen askerdir.
Asar, Niksar
Asar, Tokat ilinin Niksar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Asar, bu yerleşimin bilinen en eski adıdır. Nitekim 1906 tarihli bir Osmanlı haritasında ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Asar (آصار) olarak geçer.
Asar köyü halkının geçmişi, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından 1879 yılında imzalanan İstanbul Antlaşması uyarınca, Rus idaresindeki Şavşet-İmerhevi kazasından göç etmiş olan Gürcülere dayanır. Nüfusun çoğu, İmerhevi vadisinde yer alan Hevtzvrili köyünden gelmiştir. Köylüler Gürcü dilini belli ölçüde anlamakla birlikte konuşamamaktadır. Ancak köyde korunmuş olan Gürcüce kelimeleri İmerhevi diyalekti telaffuzuyla söylemeleri göç edilen yerin doğruluğunu desteklemektedir. Hevtsvrili köyünde kalan nüfus da 1886 tarihli Rus nüfus tespitine göre Gürcülerden oluşuyordu.
Ancak 1916 yılı verilerine göre Asar köyünün nüfustun Rumlardan oluşması, Gürcü göçmenlerin bu köye göç etmelerinden hayli sonra yerleştiklerini göstermektedir. Asar köyünde söz konusu tarihte, 57'si erkek ve 73'ü kadın olmak üzere, 19 hanede 130 kişi yaşıyordu. Gürcüler bu köye Mübadeleden sonra yerleşmiş olmalıdır. Nitekim sonraki nüfus tespitlerinde bu tarihteki mevcut insan sayısının çok altında bir nüfus tespit edilmiştir.
Asar, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Tokat vilayetinin Niksar kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 89 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında Osmaniye köyünün nüfusu 82 kişiye düşmüştü ve bu nüfus içinde sadece 4 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Köy, Tokat il merkezine 69 km, Niksar ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Chicago (Büyük Kaçış bölümü)
Chicago, Prison Break dizisinin ikinci sezonunun on altıncı bölümüdür. Bölümün Amerika'daki ilk yayın tarihi 5 Şubat 2007'dir. Dizi Türkiye'de CNBC-e kanalında yayınlanmaktadır. Dizinin Türkiye'deki ilk gösterim tarihi 14 Haziran 2007'dir. Bölümün hikâyesi kardeşlerin Sara Tancredi ve Paul Kellerman ile Şikago'ya gidişidir. Diğer yan hikâyelerde ise Brad Bellick, Benjamin "C-Note" Franklin, Theodore "T-Bag" Bagwell, Alexander Mahone ve Charles "Patoshik" Haywire vardır. Ana karakterlerden Amaury Nolasco (Fernando Sucre) bu bölümde yer almamıştır.
Bölüm özeti
Sara, Michael ve Lincoln bir tren istasyonunda bir araya gelirler. Sara, babasının ona bıraktığı anahtarı gösterir. Kellerman, Başkan’dan bir telefon alır. Başkan, konuşmasını Şikago'da yapacağını ve kardeşleri de oraya getirmesini ister. Michael “Bize yardım eden biri var” der. Sara başını kaldırır ve Kellerman’ı görür. T-Bag, yatağa bağladığı Susan’ın yanında uyanır. Susan, işe gitmediğini er ya da geç birinin fark edeceğini, çocukların da okulda olmadığını söyleyip, T-Bag’i ikna etmeye çalışır. Arkadaşı Patty’nin bu akşam ona geleceğini haber verir, T-Bag, bununla ilgileneceğini söyler. Michael, Kellerman’ı boğarken, Lincoln da silahını ona doğrultur. Kellerman, ona ihtiyaçları olduğunu iddia eder. Sara’nın anahtarına bakar. Anahtarın ne işe yaradığını bildiğini söyler: Şikago'daki bir puro kulübünün dolaplarından birinin anahtarıdır bu.
Ajan Kim, Haywire’ın peşine düşmesi için Mahone’a emir verir. Haywire’ın Michael’ın hücre arkadaşı olduğunu ve ona yardımları dokunabilecek bir şey bilebileceğini söyler. Kellerman, Michael’ı onlara doğru gelen bir tren kondüktörüne götürüp rozetini gösterir ve Gizli Servisten olduğunu, bir mahkûma refakat etiğini söyler. Tüm vagonun boşaltılmasını, tehlikeli suçlunun güvenli bir şekilde naklini yapmak istediğini ister. Kondüktör denileni yerine getirir. Adam gidince, Kellerman, Lincoln ve Sara’ya işaret edip onları da vagona alır. Mahone, Bellick’i ziyaret eder. Bellick diğer mahkûmlardan tecrit edilmediği için çok öfkelidir. Mahone, firarilerin yakalanmasına gayriresmî bir şekilde yardım etmesi karşılığında Bellick’in mahkûmiyetini askıya alabileceğini söyler. Brad, hiç tereddüt etmeden serbest kalma şansının üzerine atlar. T-Bag, Susan’ın arkadaşı Patty’ye kur yapar ve onu etkiler. Sara, Michael’dan biraz su ister. Michael su getirmek için ayağa kalkar, Sara onu takip eder. Michael vagondan çıkar çıkmaz Sara, Kellerman’ın boynuna bir ip geçirip onu boğmaya başlar. Lincoln ve Michael tam zamanında yetişirler.
Bellick, Fox River’dan özgür bir adam olarak ayrılır. Kendine ait bir araba, silah ve rozet temin edilmiştir. T-Bag, Patty’yi başından savar savmaz, işlerin böyle yürümeyeceğine karar verir. Herkese hazırlanmasını, oradan gideceklerini haber verir. C-Note ve Dede, Minesota’da bir restoranda yemek yerlerken içeri silahlı bir soyguncu girer. Kellerman Başkanı arar ve Chicago’ya gitmekte olan bir trende olduğunu söyler. Başkan, Kellerman’a Kurmay Başkanlığını teklif eder.
Çılgına dönmüş soyguncu, bir müşteriyi yumruklar. C-Note kontrolü ele geçirip herkesi sakinleştirene dek olay gergin bir durum alır. C-Note herkesin değerli eşyasını toplamaya başlar. Michael ve Sara baş başa kalırlar. Sara duygularını itiraf eder ve öpüşürler. Tren’in fren sesiyle birlikte irkilirler. Polis yola barikat kurmuştur. Lincoln trenin üstüne tırmanır, lokomotife gider ve makiniste silah doğrultarak barikatı yarmasını emreder. Bellick, Haywire’ın babasını öldürdüğü kızla konuşur ve Haywire’ın izini bulur. Mahone’a haber verir ve Mahone yola çıkar.
C-Note, topladığı değerli eşyaları soyguncuya verir. Silahlı adam, polis gelene dek onları arka odaya kilitleyeceğini söyler. C-Note onları serbest bırakması için adamla konuşmayı dener. Herkesin ortasında aranılan bir suçlu olduğunu itiraf eder. Kızının hasta olduğunu ve kaçması gerektiğini söyler. Silahlı adam onların gitmesine izin verir. Garson kız dışında herkesin arka odaya gitmesini emreder. Kızı yanında götürmek ister. C-Note kızı öylece terk edemez ve soyguncuyu yumruklar. Birkaç dakika sonra polisler gelir ve soyguncuyu kimin etkisiz hale getirdiğini sorar. Az önce soyguncu tarafından yumruklanan adam, kendisi olduğunu söyler. Bu sırada, C-Note’a şükran duyan garson kız, C-Note’u ve kızını arka kapıdan kaçırır.
Bellick, Haywire’ı kovalar. Haywire bir kuleye çıkar, ardından Mahone da gelir. Haywire, onu tekrar hapse tıkmaması için Mahone’a yalvarır. Trenin makinisti, bir kadın ve üç adamın trenden atladığını haber verir. Üç adam ve bir kadının hızla giden trenden atladıkları doğrudur. Polis onları ormanlığa doğru kovalamaya başlar. Sonunda onları yakalarlar ama kondüktörle ve yabancı üç yolcuyla karşılaşırlar. Adamlar, koşmadıkları takdirde vurulmakla tehdit edildiklerini söylerler. Michael yine planları tersine çevirir. Makinisti sahte bir telefon görüşmesi yapmaya zorlar. Tren Şikago'ya doğru yol alır. Mahone, Haywire’ın hapishaneye dönmek zorunda olmadığını söyler. Onun için bir çıkış yolu vardır. Haywire’ın biraz aklı karışsa da sonunda neler döndüğünü anlar. Haywire öbür dünyayı boylarken Mahone üzgün bir şekilde onu izler.
II. Wilhelm
'''II. Wilhelm' (Friedrich Wilhelm Viktor Albert von Preußen; 27 Ocak 1859 – 4 Haziran 1941), son Alman İmparatoru (Kaiser'') ve Prusya Kralı'ydı. 15 Haziran 1888'den 9 Kasım 1918'deki feragatına kadar hüküm sürdü.
Annesi İngiltere Kraliçesi Kraliçe Victoria'nın büyük kızı, III. Friedrich'in karısı, Alman İmparatoriçesi ve Prusya Kraliçesi Victoria'dır. II. Wilhelm, böylelikle, İngiltere Kraliçesi'nin torunu, Victoria'dan sonraki İngiltere Kralı VII. Edward'ın yeğeni, Edward'ın oğlu Kral V. George'un da birinci dereceden kuzenidir.
İlk yılları
II. Wilhelm, altı yaşından itibaren 39 yaşındaki öğretmeni Georg Hinzpeter'den etkilenmiştir. Gençken Kassel'deki Friedrichsgymnasium'da eğitim gördü ve Bonn Üniversitesi'nin bir öğrencisi oldu.
Alman İmparatoru I. Wilhelm 9 Mart 1888 günü Berlin'de öldü ve Prens II. Wilhelm'in babası III. Friedrich İmparator ilan edildi fakat zaten Gırtlak kanseri olan III. Friedrich ölmeden önce sadece 99 gün tahtta kaldı. Aynı yılın 15 Haziran tarihinde 29 yaşındaki oğlu II. Wilhelm yeni Alman İmparatoru ve Prusya Kralı olarak onun yerine geçti.
I. Dünya Savaşı'na hazırlığı
II. Wilhelm 15 Haziran 1888'den 9 Kasım 1918'e kadar hüküm sürmüş olup bazı tarihçiler tarafından Friedrich Wilhelm Viktor Albert von Preußen olarak da anılır. Kayser II. Wilhelm İmparator olduktan sonra düşüncesini Dünya lideri olacağız şeklinde açıkladı ama önünde engel gördüğü o zamanın şansölyesi Bismarck vardı ve seçimlerden sonra onun görevine son verdi. Kayser II. Wilhelm'in önünde artık kimse yoktu.
Almanya'nın bir dünya gücü olmasını isteyen II. Wilhelm döneminde Almanya İmparatorluğu daha agresif, militarist ve yayılmacı bir dış politika izledi. Eski şansölye Bismarck'ın denge politikası bir kenara bırakılıp yeni sömürgeler edinmek amacıyla İngiltere ile yoğun bir rekabete girildi. Özellikle İngiltere'nin deniz üstünlüğünü sona erdirmek için yoğun çaba içine girildi ve Almanya denizlerde güçlü filolara sahip oldu. 1890'da Bismarck'ın büyük önem verdiği Alman-Rus Teminat Antlaşmasını yenilemeyerek ilk önemli değişikliği yaptı.
Ülkeyi terketmesi
I. Dünya Savaşı'nın sonucunda Almanya'nın yenilmesiyle 9 Kasım 1918'de tahtı bıraktığını duyuran Alman İmparatoru II. Wilhelm, 10 Kasım 1918'de, özel bir vatandaş olarak, trenle seyahat ederek ülke sınırını geçti ve savaş boyunca tarafsız kalmış olan Hollanda'ya sürgüne gitti. 1919 yılının ilk aylarında Versay Antlaşması'nın sonucundan sonra, 227. Madde'de açıkça belirtilen "uluslararası ahlak ve anlaşmaların kutsallığına karşı büyük suçlar işlediği" gerekçesiyle Wilhelm'in yargılanmasına karar verildi ancak Hollanda Kraliçesi Wilhelmina, müttefiklerin çağrılarına rağmen onu iade etmeyi reddetti.
Derek Sherinian
Sherinian Guitar World dergisi tarafından "Tuşların Kralı" ve Alice Cooper tarafından "Klavyelerin Caligulası" olarak nitelendirilmiştir. Elton John, Keith Emerson, Jan Hammer gibi sanatçılar ve çeşitli gitaristlerden esinlenmiştir. Yunan-Ermeni kökenli bir ABD olup Ermeni tarihine ilgi duymaktadır.
II. Wilhelm
Ülkeyi terketmesi
Eski İmparator ilk olarak Amerongen'e yerleşti ve daha sonra 16 Ağustos 1919 tarihinde Doorn belediyesinde bir ev satın aldı. 15 Mayıs 1920'de satın aldığı eve taşındı. Artık hayatının geri kalanını bu evde geçirecekti.
Derek Sherinian
1966-1999
Sherinian, Kaliforniya'nın Laguna Beach eyaletinde doğdu. Beş yaşında Santa Cruz, Kaliforniya'da piyano dersleri almaya başladı. Soquel Yüksek Okulu'ndaki ilk yıllarından sonra, ileride Megadeth'in gitaristi olacak olan Al Pitrelli ile oda arkadaşı olacağı Berklee Müzik Koleji'nden burs aldı. . Ardından Mitchel Forman, T Lavitz ve Russell Ferrante gibi klavye çalgıcıları ile çalıştı. Boston'u terk ettikten sonra verdiği ilk profesyonel konser eski-Jimi Hendrix Band of Gypsies davulcusu Buddy Miles ile birlikteydi. Sherinian Alice Cooper ile birlikte ilk büyük turnesini platinum satışına sahip "Trash" albümünü desteklemek için 1989 yılındaki tur kapsamında gerçekleştirdi. Alice Cooper ile birlikteki turnesinden sonra Sherinian, Kiss'in düzenlediği 1992 tarihli Revenge turnesinde sahne dışında klavye çaldı.
1994 yılında Derek, önceleri sadece Awake albümünün promosyon turu için planlanmış olmasına rağmen daha sonra Şubat 1995'te kalıcı olarak progresif metal grubu Dream Theater grubundan Kevin Moore'un yerini aldı. Ocak 1999'da yaratıcılık farklılıklarından ötürü Jordan Rudess'in kendisinin yerini almasından önce {{Dream Theater]] ile birlikte A Change of Seasons (1995), Falling into Infinity (1997) ve Once In A LIVEtime (1998) albümlerini kaydetti. Sherinian gruptan ayrılmasına rağmen grup üyeleri ile arası açılmadı. Hatta Dream Theater ile birlikte 2004 yılında tek seferlik bir konser verdi. İlgili konser daha sonra When Dream and Day Reunite (2004) adında bir albüm olarak satışa sunuldu. Grubun Sherinian, Rudess ve gitarist John Petrucci ile yaptığı "Metropolis Pt. 1" uzatılmış doğaçlama çalışma da albümde yer aldı.
II. Wilhelm
Ölümü
II. Wilhelm, II. Dünya Savaşı sırasında, Almanların Sovyet işgaline başlamaların'dan tam 2 hafta önce, 3 Haziran 1941'de Hollanda'nın Doorn kentinde akciğerindeki damar tıkanıklığı nedeniyle 82 yaşında öldü. Nazi yöneticileri sadece az sayıda insanın (Mareşal August von Mackensen dahil olmak üzere yakın ailesi, bazı eski subaylar) işgal altındaki Hollanda'daki cenazesine katılmasına izin verdi.
Adolf Hitler, II. Wilhelm'e karşı kişisel husumetine rağmen, onun I. Dünya Savaşı sırasında Almanya ve Almanların bir sembolü olduğunu düşünerek bir devlet töreni için Wilhelm'in naaşının Berlin'e geri getirilmesini istedi fakat cenazesi Alman monarşi yanlılarının hac yeri haline gelmiş olan Hollanda'daki Huis Doorn'un (Doorn Sarayı) bahçesine gömüldü. Huis Doorn günümüzde bir müzedir.
Derek Sherinian
1966-1999
1990'ların sonlarına doğru Sherinian, progresif rock grubu olan ve aynı zamanda Dream Theater basisti John Myung, Dregs davulcusu Rod Morgenstein ve King X'in gitaristi Ty Tabor'un da yer aldığı Platypus grubu ile iki albüm kaydetti. Grup, 2000 yılında dağılmadan önce When Puss Comes to Shove (1998) ve Ice Cycles (2000) albümlerini kaydetti.
II. Wilhelm
İlk evliliği ve çocukları
Wilhelm ve onun ilk eşi, Prenses Augusta Viktoria (Schleswig-Holstein), 27 Şubat 1881 yılında evlendiler. Yedi çocuk sahibi oldular:
Hohenzollern Hanedanı
Derek Sherinian
1999 - günümüz
1999'dan bu yana Sherinian çok sayıda tanınmış müzisyen ile birlikte çalıştığı altı adet solo albüme imza attı.
Sherinian'ın ilk solo albümü, Planet X (1999), Avustralyalı ve teknik olarak gelişmiş bir davulcu olan Virgil Donati tarafından yazıldı ve kaydedildi. Bu albüm aynı zamanda, albüm ile aynı adı taşıyan Planet X müzik grubunun oluşmasına da önayak oldu. Gitar virtüözü Tony MacAlpine Planet X'in üç stüdyo albümünün ilk ikisinde gitarist olarak yer aldı. Sherinian, Planet X grubunu kurarkenki amacının "tüm müzisyenlerin kalplerine korku salacak kadar şiddetle enstrümanlarını çalan müzisyenler grubu kurmak" olduğunu belirtmiştir.
Ubıhlar
Ubıhlar (Ubıhça: Твахы, Twaxı; Çerkesçe: Убыххэр, Wubıxxer; Rusça: Убы́хи, Ubıhi) ya da Vubıhlar, Çerkes boylarından birisidir. Dilleri Ubıhça, bu dili konuşan son kişinin 1992 yılında ölmesiyle yok olmuştur.
Derek Sherinian
1999 - günümüz
Sherinian ayrıca bu albümü "[Inertia]'dan daha karanlık ve sert" olarak tanımlamıştır. Japonya'da Black Utopia'nın albüm kapağındaki başlık üzerindeki haç işareti Sherinian'ın bilgisi dahilinde olmadan kaldırıldığında Sherinian, haç işaretinin "hiçbir şey ifade etmediğini" belirtmiş ve onun sadece estetik gerekçelerle oraya eklendiğini söylenmiştir.
Ubıhlar
Tarih
Ubıhlar, Kuzey Kafkasya’nın batı ucunda yerleşik bir Çerkes halkıydı. Soçi Procopius, De Bello Gotico’da (Gotik Savaşı) βροῦχοι (Brouçoi) olarak adlandırdığı halkın Ubıhların ataları olduğu sanılır. Ubıhlar yarı göçebe olarak yaşıyorlardı. Sünni Müslüman olan Ubıhlar, bugünkü Soçi civarında Rus birliklerine yenilerek 1864 yılında bütün bir nüfus olarak Osmanlı topraklarına göç ettiler. Çoğunluğu Türkiye’de, Sakarya'nın Sapanca yöresine ve Balıkesir ilinin Manyas ilçesine yerleşti. Bu nüfusun önemli bölümü, aynı tarihlerde göçle gelen diğer Çerkes boyları ile karışmıştır.
İlk göç eden Ubıhların çocuklarından biri Abdülmecid'in eşi ve II. Abdülhamid'in manevi annesi olan Rahime Piristû Valide Sultan'dır. Göç eden Ubıhların bir sonraki nesil çocuklarından birisi de II. Abdülhamid'in eşlerinden Ayşe Dest-i Zer Müşfika (Kayıhan) Kadın Efendi'dir.
Derek Sherinian
1999 - günümüz
Sherinian, gitarist Alan Holdsworth ve kemancı Jerry Goodman (önceleri Mahavishnu Orkestrası elemanı) ile birlikte Mythology (2004) albümünde çalışarak füzyon alanında ilerlemeye devam etti. Phillips'in yanı sıra bu albümde yer alan diğer müzisyenler arasında Zakk Wylde, John Sykes, Steve Stevens, ve Tony Franklin bulunmaktadır.
Ubıhlar
Din
Kuzey Kafkasya’nın batı ucunda yerleşik olan Ubıhlar, komşuları Abhaz ve diğer Çerkesler gibi paganik bir halktı. Bölge erken dönem Hristiyanlıkla tanışmıştır. Osmanlıların bölgeyi fethiyle İslam diniyle tanıştılar ve Sünniliği benimsediler. Daha önceki dönemlerde pagandırlar.
Derek Sherinian
1999 - günümüz
2002 yılından bu yana Sherinian aralarında Billy Idol ve Yngwie Malmsteen'in de bulunduğu bir dizi ünlü artist ile konser turlarına çıkmıştır. Derek'in beşinci solo albümü Blood of the Snake (2006) Idol'un katkılarının yanı sıra eski Guns N' Roses gitaristi Slash, Dream Theater'dan John Petrucci ve Brian Tichy'nin katkılarını ve Phillips, Franklin ve Lukather'in geri dönüşlerine de sahne olmaktadır. Mungo Jerry'nin "In the Summertime" aranjmanına ait bir video da albümle birlikte yayımlanmıştır. Sherinian ayrıca Ermeni Kırımı'ndan kurtulan büyük annesi için yazdığı "Prelude To Battle" şarkısında düdük ustası Djivan Gasparyan ile birlikte çalışmıştır. 2009'da Sherinian altıncı solo albümü Molecular Heinosity'i yayımlamış, albümde yine Zakk Wylde, Tony Franklin ve Brian Tichy ile birlikte çalışmıştır. O yıl daha sonra Alice In Chains ile birlikte onların Black Gives Way To Blue albümlerinin tanıtımı için tek seferlik akustik konser vermiştir. 2010'da Sherinian Glenn Hughes, Jason Bonham ve Joe Bonamassa ile birlikte Black Country Communion'a katıldı. Sherinian şimdilerde davulcu Simon Phillips ile birlikte Ağustos 2011'de yayımlanması beklenen yedinci solo albümüne çalışmaktadır.