cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
T6 (İstanbul tramvayı)
T6 hattı, eski B1 (Sirkeci – Halkalı) Banliyö Treni'ne hizmet veren ve Marmaray projesinin inşası kapsamında 12 Ağustos 2013'te kapatılan İstanbul-Sirkeci – Pythio demiryolu'nun atıl durumda olan 8,394 km. uzunluğundaki Sirkeci – Kazlıçeşme kesiminin toplu ulaşıma yeniden kazandırılması amacıyla inşa edilmektedir. Proje kapsamında mevcut demiryolu hattı birçok kesimde çift hattan tek hata indirilecek; kalan alan yürüyüş ve bisiklet yolları geçecek şekilde rekreasyon alanı olarak yeniden düzenlenecektir. Proje sayesinde ayrıca İstanbul'dan Edirne'ye giden bölgesel ve uluslararası trenlerin önceden olduğu gibi yeniden Sirkeci Garı'ndan kalkması, Marmaray Tüneli'ni kullanamayan tehlikeli madde taşıyan trenlerin bu hattı kullanarak Sirkeci'den Haydarpaşa'ya tren feribotuyla taşınması mümkün olacaktır.undefined Hattın 2023 sonunda hizmete girmesi planlanmaktadır.
Hat, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından raylı sistem olarak tanımlanmasına rağmen, İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin vizyon haritalarında hafif raylı sistem ya da tramvay olarak tanımlanmaktadır. Bu bakımdan sistemin ne isim taşıyacağı henüz belirsizliğini korumaktadır.undefined
19 Ağustos 2023'te Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu'nun katıldığı törenle DE 24152 numaralı lokomotifin çektiği TVS 2000 vagonlu trenle test sürüşü gerçekleşmiştir. Bu test sürüşünde elektrik altyapısı tamamlanmadığı için dizel lokomotif kullanılmıştır.
Amanda Lear
Amanda Lear, (d. 18 Kasım 1939 (1946 veya 1950), Saygon, Vietnam) Fransız-İngiliz asıllı İtalyan şarkıcı, söz yazarı, ressam, televizyon sunucusu, oyuncu ve eski manken.
Biyografisi
İtalyan ve Fransız pop müziği ile Chanson müziğinin önemli isimlerinden olan Amanda Lear,18 Kasım 1939'da Rus kökenli bir anne ile Fransız-İngiliz bir babanın çocuğu olarak bugünkü Vietnam sınırları içerisinde bulunan Saygon kentinde dünyaya geldi. Ancak,bundan birkaç yıl sonra Fransa'nın Nice şehrine yerleşen Lear,eğitimini Paris ve Londra'da tamamlamıştır. Lear'in mesleki hayatı, ilk kez Hollanda'da 1960'lı yıllarda yayımlanan Disco Show adlı televizyon Programının sunuculuğunu yapmaya başladı. Ayrıca,Lear,Hitler dönemi Almanyası'nı konu alan bir filmde,ünlü Alman müzisyen Marlene Dietrich'i canlandırmıştır. Lear,ayrıca 1979 yılından itibaren de müzik hayatı ile tanışmıştır. Amanda Lear,Due,Cadavresquis,J'e Taime,I Am a Photograph,Sweet Revenge ve Tam-Tam şarkılarıyla bilinmektedir. Lear,aynı zamanda merhum İngiliz müzisyen David Bowie'nin de yakın dostudur. Lear,aynı zamanda seslendirme sanatçılığı'nı da sürdürmektedir. Lear,çok iyi bir derecede İngilizce,Rusça,İtalyanca ve Fransızca bilmektedir. Lear,yakın zaman öncesinde İtalyan vatandaşı olmuştur.
Rosa Linn
Roza Kostandyan (d. 20 Mayıs 2000), bilinen adıyla Rosa Linn, Ermeni şarkıcıdır. Rosa Linn, 2022 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Ermenistan'ı temsil etmiştir.
Aslan Adnan Türkoğlu
Aslan Adnan Türkoğlu (d. 1950, Çorum- 9 Şubat 2023 Çorum ) TBMM 19. dönem Çorum milletvekili. Ankara Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisi Mimarlık Bölümü mezunudur. Serbest Mimar olarak çalıştı.
Eutheria
Eutherianlar, ayakların, ayak bileklerinin, çenelerin ve dişlerin çeşitli fenotipik özellikleri ile diğer memelilerden ayırt edilir. Mevcut tüm eutherianlar, diğer tüm canlı memelilerde (keseliler ve tek delikliler) bulunan epipubik kemiklerden yoksundur. Bu, hamilelik sırasında karın genişlemesine izin verir.
Bilinen en eski eutherian türü, Çin'in erken Geç Jura (Oksfordiyen) döneminden 161 milyon yıl öncesine tarihlenen Juramaia sinensis 'tir.
Evrimsel tarih
Eutheria, soyu tükenmiş birkaç cinsin yanı sıra daha büyük gruplar içerir, birçoğunun karmaşık taksonomik geçmişleri hala tam olarak anlaşılmamıştır. Adapisoriculidae, Cimolesta ve Leptictida üyeleri daha önce plasentalı memeli grubu Insectivora içine yerleştirilmişken, Zhelestidler ilkel toynaklılar olarak kabul edilmiştir. Bununla birlikte, daha yeni çalışmalar, bu esrarengiz taksonların, Placentalia'ya daha bazal olan kök grup eutherianları temsil ettiğini öne sürdü.
Zayıf tercih edilen kladogram, Boreoeutheria'yı Atlantogenata'nın kardeş taksonu olarak bir bazal eutherian kladı olarak desteklemektedir.
Filogeni
Halliday vd. (2014) tarafından 177 eutherian taksonunun morfolojik analizi ile oluşturulmuş kladogram.
BlackBerry Internet Service
BlackBerry Internet Service (BIS) hizmeti dünya çapında 91 ülkede, 500'ü aşkın cep telefonu operatörü tarafından kullanıcılara sunulan, güvenli bir ağ hizmetidir. Cep telefonu operatörlerinin sunduğu veri paketlerinin aksine, kriptolu ve BlackBerry telefonlara özel bazı İnternet hizmetlerini içeren bir web hizmetleri çözümüdür.
BIS hizmeti kullanıcılarına POP3, IMAP, Outlook Web App gibi hizmetlere kriptolanmış erişim sağlar. BIS paketi sayesinde BlackBerry kullanıcıları RIM'in geliştirdiği özel bir push teknolojisini kullanarak kesintisiz ve anlık bir mesajlaşma altyapısını kullanırlar.
BIS hizmeti sayesinde BlackBerry kullanıcıları telefonlarına POP3/IMAP destekli 10 adet e-posta hesabı tanımlayabilmektedir. BlackBerry Internet Servisi her 15 dakikada bir e-posta hesaplarındaki iletileri BlackBerry cihazına günceller, yeni alınmış e-postaların gönderim süresiyse 3 dakika ile sınırlıdır. Bir başka deyişle, BIS sürekli sorgulama yapmaktadır, kullanıcının normal e-posta hesaplarındaki gibi gönder-al yapmasına gerek yoktur.
Ön hipofiz
Ön hipofiz (adenohipofiz), endokrin sistemin önemli bir organı olan hipofiz bezinin özelleşmiş bir bölümüdür. Arka hipofiz ile birlikte hipofiz bezini oluşturur. Ön hipofiz, stres, büyüme, üreme ve laktasyon da dahil olmak üzere birçok fizyolojik süreci düzenler.
Ön hipofiz düzenleyici fonksiyonlarını salgıladığı peptid hormonlar yoluyla böbrek üstü bezi, karaciğer, kemik, tiroid bezi ve gonadlar gibi hedef organlar üzerine etki ederek gösterir. Ön hipofizin kendisi hipotalamus ve bu sayılan hedef organlar tarafından negatif geribildirim yoluyla kontrol edilir.
Ön hipofiz bozuklukları genellikle hipofiz hormonlarının aşırı veya az üretimi ile sınıflandırılır. Örneğin prolaktinoma, hipofiz adenomları nedeniyle prolaktin hormonun aşırı üretimi nedeniyle oluşur. Sheehan sendromunda ise (Postpartum hipopituitarizm), ön hipofiz hormon üretimi azalır. Anterior hipofiz ve kontrol ettiği organların fonksiyonu genellikle kan testi ile hormon düzeyleri bakılarak anlaşılır.
The New-England Courant
Amerikanın ilk gazetelerinden biri olan New-England Courant (New England Courant olarak da bilinir), 1721'de James Franklin tarafından Boston'da kuruldu. Haftalık ve Boston'ın üçüncü gazetesiydi. Diğer ikisinin aksine, İngiliz sömürge hükûmeti ve diğer otorite figürleri hakkında daha eleştirel duruşa sahipti. Boston'daki 1721 çiçek hastalığı salgını sırasında, çiçek aşısına dair tartışmayı körükleyen çiçek aşısı hakkında eleştirel yorumlar yayınladı. Sonunda, 1726'da İngiliz sömürge makamları tarafından kışkırtıcı olarak gördükleri makaleleri yayınlamalarından dolayı kapatıldılar. Franklin, kardeşi Benjamin Franklin'i çırak olarak aldı ve bir noktada daha fazla kovuşturmayı önlemek için Courant'ın baskıları Benjamin Franklin imzasıyla yayınlanmak zorunda kaldı. Benjamin, Courant'a isimsiz başyazılar yazdı, bu da yayınlamaya başlamasıyla James'in hapse atılmasıyla sonuçlandı. Erken sömürge dönemi gazetelere yapılan bu Hükûmet sansürü, basında Amerikan İfade Özgürlüğü idealini büyük ölçüde besleymiştir. New England Courant, tarihçiler tarafından Benjamin'in yazılarını yayınlayan ilk gazete olarak çokça belirtilmektedir.
Tarihçesi
Eyalet hükûmetinden baskı lisansı olmadan faaliyet gösteren The New-England Courant, edebi içeriği, eleştirel ve genellikle mizahi denemeleri kullanan ilk gerçek bağımsız Amerikan gazetesi oldu. Boston'daki yoksulluğun nedeni hakkında çok fazla siyasi ve sosyal tartışmanın olduğu, çiçek hastalığı salgınının daha da arttığı, önerilen aşılama konusundaki tartışmalarının çıktığı ve eyalet hükûmeti ve din adamları tarafından bireysel görüş ve davranışlara yönelik şiddetli sansür ile birleştiği dönemde yayınlanmaya başladı.
James, aşılamanın büyük bir destekçisi olan Cotton Mather'a sert bir saldırıyla Courant'ın doğuşunu duyurdu ve gazetesi açık sözlü ve samimi kapasitesiyle bu tür yerleşik otoriteye karşı isyan sinyali verdi. Sadece basit bir protesto göstermekle kalmayıp en onurlu isimlere, en derinden değer verilen görüşlere çekinmeden saldırdı. Bir halka açık konuşmasında James, The Boston News-Letter'ı aşırı mütevazı ve hükûmet otoritesine uymakla eleştirdi ve onu "sıkıcı bir istihbarat aracı" olarak nitelendirdi.
New-England Courant, 4 penilik fiyatıyla zamanının en pahalı gazetesiydi. Çoğunlukla sevkiyat raporlarına, komşu şehirlerden bilgi kırıntılarına ve Avrupa'dan gelen mektuplara odaklanan, çift tarafına basılmış tek bir sayfadan oluşuyordu. Franklin'in New England Courant'ı en başından beri, Boston'ın kamu meselelerini ele alışında mevcut gazetelerden daha hevesli ve açık sözlüydü. Gerçek içeriği, İngiliz hükûmetini, yani Massachusetts eyaletini, sıkı eleştiren Bostonlu entelektüellerin editöre yazdığı mektuplardaydı. Bu nedenle, kendisini genellikle siyasi veya sosyal tartışmaların ortasında buldu. Ancak New England Courant başarılı olduğunu kanıtladı ve James'in zor durumdaki basımevini kurtardı.
Çiçek hastalığı tartışması
1721'de, The New-England Courant ortaya çıkmadan hemen önce , HMS Seahorse, çiçek hastalığına yakalanmış birçok yolcuyla Batı Hint Adaları'ndan Boston limanına geldi. Son derece bulaşıcı hastalık hızla yayıldı ve aylar içinde Boston'un on bin sakininden yaklaşık dokuz yüzü öldü. Çiçek hastalığı salgını doğal olarak büyük bir alarma neden olurken, şehrin yayıncılık ve diğer entelektüel uğraşıları önemli ölçüde azaldı. Son derece şüpheli bir aşılama yöntemi önerildi, ancak daha büyük Boston nüfusu bunun yalnızca hastalığı hızlandırmaya hizmet edeceğinden korkuyordu. Aşılama etiği konusundaki güçlü görüş ayrılıkları, 7 Ağustos'taki ilk sayısından başlayarak , Courant'ın içinde yer aldığı gazete ve broşür savaşını areşledi.
Vaiz olmadan önce doktorluk eğitimi almış, önde gelen ve saygın bir Puritan olan Rahip Cotton Mather, Boston'daki çeşitli doktorlara aşı için desteklerini isteyen mektuplar gönderdi, ancak neredeyse hepsi uygulamaya oldukça şüpheci yaklaştı. Franklin, bu ihtimale şiddetle karşı çıktı ve New-England Courant aracılığıyla aşı karşıtı taraftaki mücadeleye koştu. Courant'ta Mather'ı çiçek aşısına verdiği destekle dini ilkelerini terk eden "New-İngiltere'nin baş ikiyüzlü"sü olarak nitelendirdi. O sıralarda The Boston News-Letter ve Boston Gazette editörleri aşıya karşı çıkan herhangi bir haberi basmayı reddetmişlerdi. James Franklin'in Courant'ı başlatmasının bir nedeni, Doktor William Douglass'a ve aşıya karşı çıkan diğerlerine muhalefetlerini halka duyurmak için bir ses vermekti. Gerçek isimler kullanılmamasına rağmen, Courant'ın vaazlarıyla alay ederek ve taklit ederek Rahip Mather'a saldırdığı çok açıktı.
14 Ocak'ta Temsilciler Meclisi'nin bir komitesi James Franklin'e New-England Courant'ın dinle alay etmek için kullanıldığını hissttikleri ve "İncil'in sadık Bakanları" infaz edilirken kutsal yazıları hor gördüklerini düşündüklerinden dolayı daha fazla yayınlanmamasını emretti. Franklin'in aşağılayıcı ifadelerine yanıt olarak Mather, The New-England Courant'ın "başlarında non-juror, bir Cehennem Ateşi Kulübü tarafından yürütüldüğünü" açıkladı Mather, Boston Gazetesi'nin 29 Ocak 1721 tarihli sayısında yayınlanan halka hitaben yaptığı konuşmada, kendisine karşı yapılan "kötü İftira" ve "Kötü Yorumlar" nedeniyle "aşağılık Courant "ı açıkça kınadı. O andan itibaren Franklin ve gazetesi, aşılama ve din adamları hakkındaki eleştirileri için bu şekilde sürekli olarak sorgulandı.
Yasal sorun
New-England Courant James Franklin'in matbaacısı ve yayıncısı olarak altı yıllık görev süresi boyunca çeşitli zamanlarda, Massachusetts eyalet hükümeti ve Ruhban Sınıfı ile anlaşmazlıkların ve tartışmaların ortasında bulundu. 11 Haziran 1722'de, Massachusetts hükümetinin özel meseleleri hakkında yeterince masum görünen bir hesap yayınladı:
"Boston'dan Massachusetts hükümetinin korsanların peşinden gitmesi için Kaptan Peter Papillon tarafından komuta edilmesi için bir gemi [the Flying Horse] hazırladığını ve bu ay rüzgar ve hava izin verdiği sürece bir süre yelken açacağını düşündüğünü bildiriyoruz"
1718'de Franklin'in küçük kardeşi Benjamin Franklin , Franklin Courant'ı kurmadan üç yıl önce , The Boston Gazette için matbaacılık yaparken on iki yaşında çırağı olarak hizmete girdi. Çıraklık, dizgi kalıpları dizimi, çarşaflar ve ipekler de dahil olmak üzere çeşitli tuhaf işleri içeriyordu. Onaltı başlayarak, Benjamin farklı mahlaslı tartışmalı başyazılar yazardı ve Silence DoGood adı altında basımevinin kapısının altından Courant'a iletti. Ağabeyinin bunları kimin yazdığı hakkında hiçbir bilgisi yoktu. Yazıdan etkilenen James, Dogood mektuplarını, onları aynı derecede onaylayan gazetedeki meslektaşlarıyla paylaştı. Başyazıları Courant'ta görünmeye başladıktan sonra Benjamin, yazılarının halkın okuması için yayınlanmasından heyecan duydu. Sonunda kardeşine kendisinin yazar olduğunu söylediğinde James sinirlendi. Mektuplardan biri konuşma özgürlüğünün erdemleri hakkındaydı ve şu pasajı içeriyordu: "Düşünce Özgürlüğü OLMADAN, Bilgelik diye bir şey olamaz ve İfade Özgürlüğü olmadan kamusal Özgürlük diye bir şey olamaz; her insanın hakkı, onun hakkı olduğu sürece, bir başkasının Hakkını incitmez veya kontrol etmez." Böyle bir makale, James Franklin'in yazarının kimliğini açıklamayı reddetmesinin ardından 12 Haziran'dan, 7 Temmuz 1722'ye kadar hapis cezasına çarptırılmasına yol açtı. Benjamin Franklin, James hapisteki cezasını çekerken Courant'ı yayınlamaya devam etti. Serbest bırakıldıktan sonra, Massachusetts eyalet hükûmeti Franklin'e The New-England Courant'ı içeriğini önce Massachusetts eyaleti sekreterinin incelemesine sunmadan yayınlamayı durdurması emretti. Bununla birlikte, Franklin, ne olursa olsun, cezasız kalan ve hükûmet tarafından kısıtlayıcı sansürün sonunun başlangıcını belirleyen Courant'ı yayınlamaya devam etti.
Sonrası
Kardeşinin hapsedilmesi nedeniyle derin bir şekilde cesaretlendirilen Benjamin, James'in hapisten çıkmasından sonra sömürge makamlarına "delici bir saldırı başlattı", 16-23 Temmuz 1722 tarihli "Courant" sayısının taşıdığı başka bir Sessizlik Dogood editör yazısı (deneme 9) aracılığıyla "tüm kariyerinin en acı eleştirisi" olarak kabul edildi. Editörün açılış pasajında şu soru öne sürüldü:
Hapisten çıktıktan kısa bir süre sonra, Ocak 1723'te James, şimdi on yedi yaşında olan erkek kardeşiyle dükkânında gizli bir toplantı yaptı. Orada, hükûmetin yasaklayıcı emrini aşmanın en iyi yolunun, resmi yayıncı olarak James olmadan Courant'ı yayınlamak olduğuna karar verdiler. 11 Şubat 1723 Pazartesi gününden itibaren, Courant'ın başlığında "Benjamin Franklin tarafından basıldı ve satıldı" yazısı çıktı. Benjamin yayınını kardeşinden daha dikkatli yürüttü. İlk sayısında "nefret dolu" ve "kötü niyetli" her şeyi yayınlamayı kınayan bir başyazı vardı. O andan itibaren Courant'ın "tamamen okuyucunun eğlencesi, sadece eğlencesi " ve aynı zamanda "kasabayı insan hayatının en komik ve saptırıcı olaylarıyla eğlendirmek" için tasarlanacağını ilan etti. Başyazı ayrıca The New-England Courant'ın ustasının aynı anda zıt yönlere bakabilen Roma tanrısı Janus olacağını da belirtti.
Ancak müteakip sayılar, Benjamin'in başyazısında öne sürülen deklarasyona uymadı. Yazıların çoğu, yabancı haberleri ve eski konuşmaları tekrar eden göndemelerden oluşuyordu. Bu denemelerden sadece biri açıkça Benjamin tarafından yazılmıştı; bu, soyluluk unvanlarının aptallığı hakkında bir denemeydi ve bu, onun yaşamı boyunca kalıtım ve aristokrasiye dayalı unvanlara karşı duyduğu hoşnutsuzlukla tutarlıydı. Birkaç hafta geçti ve kıskanç, zalim bir adam olarak kabul edilen James, Courant'a geri döndü ve Benjamin'e bir çırak olarak davranmaya devam etti ve genç erkek kardeşini bir yazar ve erkek kardeş olarak değil, dövdü. Sonunda James ve Benjamin Franklin arasındaki ilişki, New-England Courant ününün zirvesine ulaştığında zarar gördü. Benjamin daha sonra bunun "benden çok şey talep ettiğini" hatırlayacaktı ve şimdi kendi başına kalmak konusunda endişeliydi ve 1723'te Philadelphia'ya gitti. Benjamin, doğru bir şekilde, erkek kardeşinin James'le çıraklığını bozmak için yasal başvuruda bulunmayacağını varsaymıştı çünkü bu, James'in New-England Courant'ı kendi adına imzaladığını ve James'in Benjamin ile olan anlaşmasını baltaladığını ortaya çıkaracaktı. New-England Courant, 25 Haziran 1726 tarihli 255. sayısının son sürümüne kadar Benjamin'in adıyla yayınlanmaya devam etti. Courant daha sonra Mathers ve Puritanical Boston ile sürekli çatışmalar karşısında yavaş yavaş başarısız oldu ve James'i yıprattı ve sonunda 1735'te öldüğü Rhode Island'a gitti.
Miras
Benjamin Franklin biyografisini yazan Walter Isaacson, New-England Courant'ın tarihte esas olarak Benjamin'in baskı kariyerini başlatan, halk için yayınlanacak ilk sözlerini içerdiği için hatırlandığını iddia ediyor. James Franklin, Benjamin'in ünlü otobiyografisinde tanımladığı katı ve kıskanç usta olarak bilinmeye başladı. Isaacson ayrıca The New-Emgland Courant'ın Amerika'nın cesur ve düzen karşıtı dergi olduğunu kanıtlayan ilk bağımsız gazetesi, "norma meydan okuyan ilk açık çaba" ve ideal Konuşma Özgürlüğünü destekleyen ilk gazete olduğunu belirtiyor.
The New-England Courant'ın bilinen tek nüshası Massachusetts Tarih Kurumu'nun kütüphanesinde yer alır. Hepsi bir ciltte birbirine bağlı ve mükemmel durumda olmaktan çok uzaklar. 2 Nisan 1722 sayısı (aşağıdaki resimde), Benjamin Franklin'in bilinen en eski yazısını yayınlayan The New-England Courant'ın günümüze ulaşan tek sayısıdır.
Johann Anton Güldenstädt
Johann Anton Güldenstädt (d. 26 Nisan 1745 Riga, Letonya - ö. 23 Mart 1781, Sankt-Peterburg, Rusya) Baltık Almanı doğa bilimcisi ve kâşif.
Hayatı
Güldenstädt ailesini çocukken kaybetti. 1763'te Berlin'de eczacılık, botanik ve doğa tarihi eğitimi almaya başladı. 1767'de tıp doktorasını Frankfurt Üniversitesi'nde yaptı. Ertesi yıl, Rus İmparatorluğunun güney sınırını keşfetmek için Rus Çariçesi II. Katerina tarafından görevlendirilen Rus İmparatorluk Bilimler Akademisi'nin keşif gezisine katıldı. Keşif gezisinde Ukrayna, Astrahan, Kuzey Kafkasya ve Gürcistan'ı gezdi. Mart 1775'te Sankt-Peterburg'a döndü. Keşif gezisinde aldığı notlar, Peter Simon Pallas tarafından Reisen durch Russland und im Caucasischen Gebürge (Rusya ve Kafkas Dağları'na Seyahatler) (1787–1791) adıyla ölümünden sonra yayımladı.
Keşif gezisi biyoloji, jeoloji, coğrafya ve özellikle dilbilim alanlarına büyük katkı sağladı. Güldenstädt bölge dilleri hakkında ayrıntılı notlar aldı. Güney Kafkas dilleri arasındaki bağlantıyı raporlayan ilk kişi oldu. Güldenstädt, Akademi'deki itibarını kesin olarak tesis eden keşif gezisinin ardından doğa bilimci olarak çalışmaya devam etti.
Güldenstädt'ın keşif gezisi, Kafkasya'da yapılmış ilk sistematik çalışmaydı. Aydınlanma ruhuyla düzenlenen çağdaş keşif gezilerinin tipik bir örneği olan keşif gezisi, incelenen bölgenin hemen hemen her yönünün gözlemlenmesi ve tanımlanmasıyla yapılmıştı. Keşif gezisi, bölgenin hem "doğal" niteliklerinin (flora, fauna, coğrafya ve jeoloji) hem de bölge halkının özelliklerinin incelenmesini içeriyordu. Gezinin Osmanlılarlarla savaş içerisinde olan Ruslar için stratejik önemi vardı. Keşif gezisinin hemen ardından, Rusya'nın bölgeye, özellikle de Gürcistan'a olan ilgisi önemli ölçüde arttı. Bu ilgi, Doğu Gürcistan'ı Rus İmparatorluğu'na bağlayan Georgievsk Antlaşması ile tepe noktasına ulaştı.
Güldenstädt, 1781'de Sankt-Peterburg'da patlak veren ateş salgınında öldü.
Mirası
Güldenstädt, 1776'da yayımladığı Chaus - Animal feli adfine descriptum adlı makalesinde sazlık kedisini ilk kez tanımladı. Büyük kızılkuyruk İngilizcede Güldenstädt'ın adıyla bilinmektedir.
Santral, Kepez
Santral, Antalya ilinin Kepez ilçesine bağlı bir mahalledir.
Parachtes
Parachtes, Dysderidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Euzerconidae
Euzerconidae, Celaenopsoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Diplogyniidae
Diplogyniidae, Celaenopsoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Pearl Harbor Saldırısı
Pearl Harbor Saldırısı (Japonca: 真珠湾攻撃 Şinju-wan kougeki, dönemin Japonca adlandırması: ハワイ海戦 布哇海戦 Hawai kaisen; Hawaii Deniz Savaşı, Pearl Harbor Bombardımanı, Pearl Harbor Savaşı ve Pearl Harbor Baskını olarak da anılır), Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri'nin 7 Aralık 1941 (Japonya saatiyle 8 Aralık 1941) sabahı Hawaii adalarının Oahu adasında bulunan Pasifik Filosu ve Pearl Harbor askerî üslerine karşı düzenlediği sürpriz saldırıdır.
Operasyonun amacı, Büyük Okyanus'ta kuvvetle muhtemel olan bir Amerikan askerî müdahalesini önlemektir. Saldırı sonucu 12 Amerikan savaş gemisini ciddi şekilde hasara uğratmış veya batırmış ve 188 savaş uçağını imha etmiş ve 2.403 Amerikan askeri ile 68 sivilin ölümüne neden olmuştur. Bununla beraber Pasifik Filosu'nun üç uçak gemisi, üssün önemli tankerleri, denizaltılar ve fabrika gemileri gibi unsurları saldırı sırasında limanda olmadıklarından zarar görmemişlerdir.
Japonya'nın yükselişi ve Çin-Japon Savaşı
Meiji Restorasyonu'ndan sonra, Japon İmparatorluğu Avrupa ve Kuzey Amerika güçlerine yetişmek için "Fukoku Kyōhei" (Zengin ülke ve güçlü asker) politikasını izlemiştir. Bu hızlı büyüme politikasını gerçekleştirmek için toprakları genişletmesi ve doğal kaynakları elde etmesi gerekmiştir.
Bunun için Japonya İmparatorluğu birkaç askerî harekâta başvurmuştur. 1894'te, Japonların Tayvan'ın kontrolünü ele geçirdiği Birinci Çin-Japon Savaşı ve 1904'te Japonların Çin Ve Kore Yarımadasında toprak kazanmasını sağlayan Rus-Japon Savaşı bu savaşlardan bazılarıdır. I. Dünya Savaşı'ndan sonra Milletler Cemiyeti kararıyla Alman İmparatorluğunun Uzak Doğu ve Pasifik sularındaki sömürgeleri ve kolonilerini Japonya mandasına geçti. Japonya 1931'de Mançuların anayurdu olan Mançurya'da Mançukuo'yu kurdurdu ancak Amerika başta olmak üzere Mançurya'da çıkarları olan ülkeler kukla devlet olduğu iddiasıyla resmen tanımaktan kaçındı.
Yaklaşık 1910'dan 1930'lara kadar ülke büyük ve modern bir donanma (zamanının en büyük üçüncü deniz gücü idi) ve ordu ile yaygın bir militarizasyona maruz kaldı. 7 Temmuz 1937'de Japonya'nın 1. Piyade Alayı ile Çin Milliyetçi Hükûmeti'nin 29. Ordusu arasında Marco Polo köprüsü civarında meydana gelen küçük bir çatışma, iki devletin barışı arama çabalarına rağmen Çin-Japon Savaşına yol açtı.
Kalimaki ailesi
Kalimakizade veya Kalimaki ailesi (, aslen Calmaşul veya Călmaşu; ), aslen Besarabya'nın Orhei bölgesinden gelen bir boyar ve Fenerli Rum ailesidir. Aile üyeleri Bâb-ı Âlî tercümanları ve Osmanlı adına Boğdan prensleri olarak görev yapmışlardır. Aile, Romanya'da bugün hâlâ varlığını sürdürmektedir.
Pearl Harbor Saldırısı
ABD-Japonya ilişkisi
Milletler Cemiyeti, ABD, İngiltere, Avustralya, ve Hollanda gibi devletler, Japonya'nın Çin'e saldırılarından rahatsız oldu ve uyarı ve diplomatik baskı ile karşılık verdiler.
24 Şubat 1933'te Japonya tepki olarak Milletler Cemiyetinden çekildi.
Japonya'da "ABCD kuşatması" (America, Britain, China ve Dutch'un baş harflerinden) terimi türetilmiş ve milliyetçilik duygusunu güçlendirmeye yardımcı olmuştur.
ABD, 1939 Temmuzunda Japonya üzerindeki baskıyı 1911 ABD-Japonya ticaret paktını iptal ederek arttırdı. Japonya Çin'deki askerî seferine devam etti ve Nazi Almanyası ile I. Dünya Savaşındaki düşmanlığı resmî olarak kaldıran "Anti-Komintern" Anlaşmasını imzaladı.
1940'ta Japonya Nazi Almanyası ve Faşist İtalya ile üçlü anlaşmayı imzalayarak "Mihver" devletlerini oluşturdu.
Japonya'nın bu hareketleri Birleşik Devletler'in bu ülkeye ihraç etmekte olduğu hurda metal ve akaryakıt üzerine de ambargo koymasına ve Panama Kanalını Japon gemilerine kapatmasına neden oldu. Birleşik Devletler'in tepkisi, ABD'deki Japon malvarlıklarını dondurmak ve tam bir akaryakıt amborgosu uygulamak şeklindeydi. Benzin Japonya için en önemli kaynaktı ve kendi kaynaklarının sınırlı olması bir yana, Japonya'nın akaryakıt ithalatının %80'i ABD'dendi. Açıkçası, donanması ithal akaryakıt stoklarına bağımlı idi.
Diplomatik görüşmeler 26 Kasım 1941'de Başbakan Hideki Tojo'nun kabinesine bir ültimatom olarak açıkladığı Hull Notası ile doruk noktasına ulaşarak düğümlendi. Japonya kendini, Amerika ve İngiltere'nin isteklerine -ki Çin'deki çatışmaları durdurmak ve Çin'den çekilmeyi içeriyordu- uymak ile genişleme politikasına devam etmek arasında karar vermek durumunda buldu. Japonya geri çekilirse zor'a dayanarak kazanılmış bulunduğu konumunu ve uluslararası ortamda prestijini kaybetmek durumundaydı. Üstelik, ulusal güvenliğine hissedilir bir tehdit olarak, Pasifik/veya Doğu Asya ve Japonya etrafında batılı güçlerin kontrolünde bir etki alanının bulunmasından endişelenmekteydi. İmparator Hirohito zaten bazı askerî önlemler almıştı ve bunları uygulamaya karar verdi, nitekim bu planların sonraki adımı Birleşik Devletler, İngiltere ve Hollanda'yla savaştı. Zaten Nazi Almanyası ve Faşist İtalya ile Mihver paktına imza atmak, Japonya'nın Mihver Devletleri ile beraber "Müttefik Güçler" ile savaşılacağı anlamındaydı. Bu saldırının olacağı muhtemeldi ve Amerikan komutanları bu konuda uyarılmıştı. Ancak Japonların böyle bir şeye kalkışmalarının imkânsız olduğu sanılıyordu.
4 Eylül 1941'de İmparator tarafından Pearl Harbor'a saldırının göz önüne alınıldığı İmparatorluk Konferansının ikincisinde, Japon Kabinesi İmparatorluk Genel Karargâhı'nda hazırlanan Pearl Harbor saldırı planları tartışıldı, ve şu karara bağlandı: "İmparatorluğumuz nefsini koruma ve savunma amacıyla savaş hazırlıklarını tamamlayacaktır [ ve ] gerekirse ABD, Britanya ve Hollanda ile savaşma yoluna gitmeye kararlıdır. İmparatorluğumuz aynı zamanda ABD ve Britanya'ya karşı mümkün olan bütün diplomatik önlemleri alacak ve hedeflerimize bu yolla ulaşma gayreti gösterecektir. Ekim ayının ilk on günü içinde taleplerimizin karşılanması ortamının oluşmaması halinde ABD, Britanya ve Hollanda ile hemen savaş başlatma kararı alacağız"
Japon hazırlıkları
Japonya, Amiral Andrew Cunningham'ın İskenderiye'deki İngiliz üssündeki uçak gemisinden kalkan 20 kadar neredeyse demode olmuş çift kanatlı uçaklarla (Fairey Swordfish) İtalyan savaş filosunun yarısını ortadan kaldırdığı ve kalanının da Napoliye çekilmesini sağladığı hüküm operasyonundan (Taranto Savaşı) çok etkilenmişti. Amiral İsoroku Yamamoto Cunningham'ın muhteşem manevralarından daha büyük ve iyi desteklenmiş ve sonuçta daha iyisini yapıp Amerikan donanmasını Kaliforniya'ya geri gönderecek savaş filosununun kuruluşunu tamamlamak için İtalya'ya bir donanma delegesi gönderdi. Böylece "Genişletilmiş Doğu Asya Ön Destek Kalkanı" oluşturulacak ve savunulabilir bir tamponla Hollanda Doğu Hindistanı'nın petrol rezervleri ele geçirilecekti. En önemlisi, delegeler Japonya'ya gizli, Cunningham'ın "araştırmacılar (boffins)" olarak nitelendirdiği sığdan yüzen torpido ile geri dönmüştü.
Ek olarak, bazı Japon stratejistler, Birleşik Devletler Amirali Harry Yarnell'in 1932 yılındaki ordu donanma tatbikatlarındaki (Hawaii'nin istilası konu alınmıştı) harekâtlarından etkilenmişlerdi. Yarnell saldıran filo komutanı rolündeydi, uçak gemilerini Ohau'nun kuzey batısına sert denizde sürmüştü, ve 'saldırı' uçaklarını 7 Şubat 1932 sabahı havalandırmıştı. Tatbikatı izleyen denetçiler, Yarnell'in saldırı filosunun saldırıdan sonraki 24 saat içinde filosunu yerleştiremeyecek olan savunma birimleri üzerinde ciddi hasar vereceğini rapor etmişti. Zamanın konvansiyonel Birleşik Devletler donanma doktrini (ve diğer donanma fikirleri de) Yernell'in stratejisini gerçek dünyada uygulanamaz olarak buldu ve yapılabilecek herhangi bir saldırının Pearl Harbor'daki donanma tarafından bertaraf edileceğine inandı.
Pearl Harbor Saldırısı'nın asıl amacı Pasifik'teki Amerikan deniz gücünü etkisiz hale getirmekti, sadece geçici olaraksa, meydanı genişletmek, eş zamanlıya yakın koordinasyonlarla farklı ülkelere saldırının bir parçasıydı. Yamamato, başarılı bir saldırının bir yıla yakın bir zaman kazandıracağını ve böylece Birleşik Devletler filosunun toparlanmasına kadar Japonya'ya rahatça hareket etme avantajını kazandıracağını düşünüyordu. Pearl Harbor'a saldırının askeri destek için başlangıç planları 1941 Haziran'ında başladı ve İmparatorluk Deniz Kuvvetleri'ndeki muhalifleri ile yoğun tartışmalar sonunda bu zahmete değecek şekilde onaylandı. Harekât için eğitim ve tatbikatlar yıl ortasını buldu. Planlanmış saldırı ağırlıklı olarak torpidolarlaydı, fakat dönemin silahları havadan atılmak için derin suya gerek duyuyordu. Bu kritik bir problemdi çünkü Pearl Harbor sığ taraklı olmayan kanallara hakimdi. 1941 yazı sonrasında, Japonya gizlice sığ sulara atılabilen torpidoların modifiye ve testleri yaptı. Bu çalışmalar, saldırı sırasında Birleşik Devletler gemilerinin hasarlarının en büyük nedeni olacak olan Tip 95 Torpido ile sonuçlandı. Japon silah teknisyenleri ayrıca özel zırh delici 356 ve 381 mm donanma topu kovanları ürettiler. Bunlar 10.000 feet'ten (3000 m) atıldığı zaman eğer tam isabet ederlerse zırhlı gemi güvertelerinin içine nüfuz ediyorardı.
"Nii Taka Yama Nobore"
Saldırıda bulunan uçak gemileri: Akagi, Kaga, Sōryū, Hiryū, Şōkaku ve Zuikaku idi. İki hızlı savaş gemisi, iki ağır kruvazör, bir hafif kruvazör, 9 Muhrip, ve üç denizaltı görev gücünün eskortluğunu yapıyordu. Uçak gemileri toplam 423 Mitsubişi Tip 0 "Zero" avcı uçağı, Nakajima Tip 97 "Kate" torpido bombardıman uçağı ve Aiçi Tip 99 "Val" pike bombardıman uçakları taşıyordu. Japonya'nın görev gücü uçak gemisi bazında vurucu hava gücü açısından önceki bütün güçlerden daha büyüktü. Filoya yakıt ikmali için 8 Tanker gemisi eşlik ediyordu. Ek olarak "ileri sefer gücü" 20 denizaltı ve 5 adet iki kişilik Ko-hyoteki sınıfı cep denizaltısı ile istihbarat toplamak ve saldırı sırasında kaçabilecek herhangi bir Birleşik Devletler gemisini batırmak için görevdeydi.
Hawaii Harekâtı'na katılan Mobilize Birliği:
Birinci Hava Saldırı Birlikleri Komutan: Yrb. Mitsuo Fuçida: 4 takım (Akagi'den Yrb. Mitsuo Fuçida x 15, Kaga'dan Bnb. Takaşi Haşiguçi x 14, Sōryū'dan Yzb. Heijirō Abe x 10, Hiryū'dan Bnb. Tadaşi Kusumi x 10)
Hedef: Savaş Gemileri, Uçak Gemileri ve Ağır Kruvazörler Komutan: Bnb. Şigeji Murata: 4 takım (Akagi'den Şigeji Murata x 12, Kaga'dan Yzb. Ryôichi Kitajima x 12, Sōryū'dan Yzb. Tsuyoşi Nagai x 8, Hiryū'dan Heita Muramatsu x 8)
Hedef: Sevaş Gemileri, Uçak Gemileri ve Ağır Kruvazörler Komutan: Bnb. Kakuiçi Takahaşi: 2 takım (Şōkaku'dan Bnb. Kakuiçi Takahaşi x 26, Zuikaku'dan Yzb. Akira Sakamoto x 25)
Hailer Hava üssü hangarı ve parkedilen uçaklar (Sakamoto) Komutan: Bnb. Şigeru İtaya: 6 takım (Akagi'den Bnb. Şigeru İtaya x 9, Kaga'dan Yzb. Toşio Şiga x9, Sōryū'dan Yzb. Masaharu Kanba x 8, Hiryū'dan Kiyokuma Okajima x 6, Zuikaku'dan Masao Satō x 5, Şōkaku'dan Yzb. Tadaşi Kaneko x 6)
Hedef: Hickam Hava üssü (İtaya ve Şiga), Wheeler Hava üssü (Kanba ve Okajima), Kaneohe Hava üssü (Satō ve Kaneko x 11)
Birleşik Devletler Hazırlıkları
1924'te General Billy Mitchell 324 sayfalık Pearl Harbor'a muhtemel hava saldırısını da içeren bir Japon savaşının uyarısını üslerine sundu, bu rapor reddedildi ve hava kuvvetlerinin öneminin donanma tarafından göz ardı edildiği yönündeki şiddetli eleştirileri nedeniyle bir sonraki yıl askeri mahkemede yargılanacaktı.
Birleşik Devletler sivil ve askeri istihbarat güçleri kendi aralarında yaz boyunca Japon saldırısı hakkında geleneksel şekilde bilgi telkininde bulundu ve saldırı öncesi bu iletişim kopuktu. Hiçbiri özellikle Pearl Harbor'a saldırıyı tanımlamadı. Hawaii gazetelerini de içeren yerel basın bunu yaz ve sonbahar boyunca derin içerikler ile tansiyonu düşürerek ve Pasifik'te dağıtarak yayınladı. Kasım boyunca, Hawaii'deki ordu ve donanma için bütün Pasifik emirleri, açıkça çok yakın zamanda Japonlarla bir savaş hakkında uyarıyordu. Ve saldırı günü, General Marshall özellikle Pearl Harbor'a çok yakında bir saldırıdan korkulduğuna dair bir mesaj gönderdi. Hawaii de yaklaşan saldırının bazı belirtileri vardı, ama hiçbiri savunmaya yönelik yerel hazırlıklara neden olmadı. Herhangi biri bir alarm durumu oluştursaydı, saldırı çok daha büyük direnç görür ve belki de daha az ölüm ve hasara yol açardı. Aslında saldırı Pearl Harbor'ı gerçekten hazırlıksız yakaladı: uçaksavar silahları doldurulmamıştı, cephane kilit altındaydı, anti denizaltı mekanizmaları (örneğin denizaltı ağları) yerleştirilmemişti, devriye savaş uçakları uçmuyordu, gözlem uçakları ilk ateşte havada değildi.
Birleşik Devletler'in ordu telsiz istihbarat ve donanma istihbarat ofislerinden OP-20-G telsiz istihbarat bölümü, Japon diplomatik trafiğine sızdı ve stratejik ve taktik askeri olmayan bilgileri içeren birçok Japon şifreli mesajını çözdü. Bu istihbaratın dağılımı oldukça dağınık ve karışıktı ve herhangi bir japon askeri trafiği hakkında bilgi içermiyordu. Mükemmel olarak, bilgi parça parça, çelişkili veya yetersiz derecede dağınıktı ("Rüzgâr Kodu" parçası olarak). Pasifik'teki Amerikan komutanlıklarına uyarılar gönderildi, uyarılar Kasım 1941 sonlarında bir savaş beklentisi içeriyordu. Yeni Japon saldırılarına işaret eden bilgilerin çoğalmasına rağmen, özellikle Pearl Harbor'a yönelik herhangi bir bilgi yoktu.
Amerikalı komutanlar havadan sığ suya atılabilen torpido üzerine yapılan test ve çalışmalar hakkında uyarılmıştı, fakat sorumlu kişilerden hiçbiri yeni olasılıkların getirebileceği tehlikeleri fark edememişti. Pearl Harbor'ın torpido saldırısına karşı sığ su gibi doğal savunmaları olduğunu düşünerek, Donanma sıradan operasyonlarla ve düşük öncelikle işe girişti ve torpido ağları, engelleri döşemedi. Gerekli olan, eksik olan uzun menzilli uçakların talep edilmesi, uzun keşif devriyeleri (donanmanın deniz uçakları öncülüğünde ve ordu hava bombardıman uçakları) uygun savunma için gerektiği sayıda görevlendirilmedi ve daha sonra görüldü ki bu mümkündü (saldırının hemen ardından ve daha az uçakla yapıldı). Saldırı zamanında Pearl Harbor'ı korumakla görevli ordu, herhangi bir alarm durumundan daha çok eğitim modundaydı, portatif uçaksavar silahları depolarda istiflenmişti, cephaneleri farklı cephaneliklerde kilitliydi. Özel arazi sahiplerinin rahatsızlığından çekinen subaylar, silahları Pearl Harbor üssü etrafındaki özel alanların içine dağıtmamıştı.
Müzakerelerin Kesilmesi
Japonların saldırı planı, Birleşik Devletler ile müzakerelerin kesilmesinden 30 dakika sonra başlaması şeklindeydi. Yaz boyunca Japon Büyükelçisi Amiral Nomura Kiçisaburo ve özel temsilci Saburo Kurusu'nin oluşturduğu Washington'daki Japon büyükelçiliği diplomatları Hükûmet birimleri ile Japonya'nın Hindiçin'e harekâtına Birleşik Devletler'inin tepkileri konusundaki görüşmeleri idare ediyorlardı.
19 Kasım 1941'de Japonya'nın diplomatik iletişiminin tehlikeye girip iletişimin sağlanmadığı takdirde yurt dışındaki temsilcilerine kısa dalgalı radyo yayınlarının günlük meteoloji haberlerine "Wind Message; Rüzgâr Kodu"nun sokulması kararlaştırılmıştı. Üç çeşit "Rüzgâr Kodu" mevcut olup Birleşik Krallık ve Hollanda'ya karşı bir savaşın kaçnılmaz durumunda "Nishi no kaze hare" (West wind clear; Batı rüzgâr açık), Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı ise "Higaşi no kaze ame" (East wind rain; Doğu rüzgâr yağmur) ve Sovyetler Birliği'ne karşı ise "North wind cloudy" ("Kitano kaze kumori" Kuzey rüzgâr bulutlu). 28 Kasım 1941'de şifreyi çözen Amerika bundan haberdar olmuştur. 7 Aralık 1941'de yayınlanan Rüzgâr Kodu ise nedense "Batı rüzgâr açık" idi.
Saldırıdan önceki günlerde Tokyo'daki Dışişleri Ofisinden elçiliğe planlandığı gibi Washington saati ile öğleden sonra saat birde Hükûmet Sekreteri Cordell Hulla verilmek üzere çok yoğun mesajlar (PURPLE şifreleme makinesi ile) gönderildi. Mesajın son kısmı saldırıdan kısa bir zaman önce geldi fakat deşifre ve yazma gecikmeleri yüzünde elçilik personeli mesajı belirlenen zamanda (saldırının başlaması esnasında) iletme konusunda başarısız oldu. Son kısım, görüşmelerin kesilmesi ("Açıkça Birleşik Devletler'in Büyük Britanya ve diğer devletlerle anlaşarak, Japonya'nın Doğu Asya'da barış yaratma çalışmalarını engelleme niyetindedir... Bu suretle, Japonya'nın, Birleşik Devletler ile işbirliği yaparak Pasifik'teki barışı geliştirmek için ciddi umutları sonunda yok olmuştur."). Mesaj Sekreter Hull'a saldırıdan birkaç saat sonra iletildi.
Birleşik Devletler ise son mesajı Japon Büyükelçiliğinden önce çözdü ancak temize çekmesi zaman aldı. General George Marshall'a, Hawaii'ye yaptığı o meşhur uyarıda kullandığı, yazılı olarak deşifre edilmiş kısımdı. Açıkçası uyarı, saldırı bittikten birkaç saat sonra, genç bir Japon-Amerikalı tarafından Pearl Harbor'daki General Walter Short'a iletildi. Gecikmenin gerçekleşmesinin nedeni deşifre ve çeviriden sonra General Marshall'a iletilmesinin (o sırada dışarıdaydı), ordunun uzun mesafede komünikasyon sorunları ve donanma olanaklarının iletişimde kullanılmaması kararının feci sonucuydu. Her nasılsa "Acil" ibaresi mesajın yolculuğu sırasında kaybolmuştu ve bu birkaç saat kaybettirmiştir.
Saldırı üzerine kongredeki konuşmaları delil kabul eden Japon kayıtlarından Japon hükûmetinin Pearl Harbor'a düzenlenen saldırının başarısını duymadan bir savaş ilan etmediğini anlaşılmaktadır. İki taraflı savaş bildirgesi saldırıdan 10 saat sonra Tokyo'daki Birleşik Devletler büyükelçisi Joseph Grew'e ulaştırıldı. Bu bildirgeyi Birleşik Devletler'e iletmesine ise Pazartesi öğleden sonrası geç saatlerde izin verildi.
Japonya saatiyle 8 Aralık 1941 sabah 7.00'de Japon NHK radyosundan savaşın başlamış olduğunu bildirmiştir:
"Acil haberi sunarım. Acil haberi sunarım. Genelkurmay Kara ve Deniz şubelerinin öğlenden önce saat 6.00 açıklaması: İmparatorluk Kara ve Deniz birlikleri ayın 8.günü gece yarısı Batı Pasifik'te Amerika ve İngiltere ordularıyla savaşa girmiştir."
Cep denizaltısı saldırısı
II. Dünya Savaşındaki ilk Amerikan ateşi ve ilk ölümler, aslında Amerikan muhribi USS Ward (DD-139) liman girişindeki devriye sırasında bir cep denizaltısına saldırdığı ve batırdığı zaman, Hawaai saati ile 06:37 de gerçekleşti. Beş Ko-hyoteki Sınıfı cep denizaltısı saldırı başladıktan sonra Amerikan gemilerini torpidolamakla görevlendirilmişti, ve daha sonra bulunabilen dört tanesi de dahil hiçbiri geri dönemedi. Denizaltılarını terk edebilen 10 denizciden dokuzu öldü ve sadece bir tanesi,Kazuo Sakamaki II. Dünya Savaşındaki ilk Japon savaş esiri olarak yakalandı. 1999'da II. Birleşik Devletler Donanma Enstitüsü fotoğrafik analizlerinde cep denizaltılarından birinin limana başarıyla girdiği ve USS West Virginia (BB-48) ya bir torpido ateşlemeyi başardığı gösterildi. Bu denizaltının en son nerede olduğu bilinmemekte.
Hava saldırısı
İlk saldırı dalgası İmparatorluk Donanması Hava Gücünden Yarbay Mitsuo Fuchida tarafından kumanda edildi.
Saldırı sabahı, henüz resmî hizmete girmemiş ve uzun zamandır denemede olan Ordu Opana Noktası radar istasyonu (Oahu'nun hemen kuzey ucunda konuşlanmıştı), Japon uçaklarını tespit etti, fakat uyarı, sadece kısmen aktif olan istihbarat merkezindeki deneyimsiz ve yeni bir subay tarafından karıştırıldı. -Daha sonra Cheyenne Dağındaki NORAD merkezinden Hava Kuvvetleri Albayı olarak emekli oldu. Operatörlerin daha önce görmedikleri kadar büyük bir sinyal aldıklarını iletmelerine rağmen, gözlem subayı muallakta kalmış altı B-17'nin üsse geldiğini düşündü. Ek olarak bazı ticaret gemileri, önceki günlerde alışılmadık telsiz trafiğini rapor etmiş olabilirdi.
Hava saldırısı adaya yaklaştığında birkaç Birleşik Devletler uçağı vurulmuştu ve en sonunda bir tanesi telsizle anlamsız bir uyarı gönderdi. Ateş başladığında, diğer uyarılar hala işlemdeydi veya onay bekliyordu. Bu erken uyarılar zamanında mükemmel algılansa bile etkili olacağı kesin değildir. Ordu Hava gücünün Japonların Pearl'e saldırdığı uyarısından sonra 10 saati olmasına rağmen, Japonların Filipinler'de ulaştığı sonuçlar Pearl Harbor ile neredeyse aynıydı.
Tora! Tora! Tora!
Japon uçakları iki kol halinde saldırdı ve 353 uçak Oahu'ya ulaştı. Hawaii saatiyle 7:19'da (Japonya saatiyle 3:49) Yarbay Mitsuo Fuchida bütün uçaklara mors ile "Genel saldırı" anlamına gelen "To To To" emrini verdi ve 7:53'te (Japonya saatiyle 3:23) "ワレ奇襲ニ成功セリ Biz sürpriz saldırı yapmaya başarladık." anlamına gelen "Tora Tora Tora" şifresini bildirdi.
7:55'te (Japonya saatiyle 3:25)'te Binbaşı Kakuiçi Takahaşi komutasındaki pike bombardıman uçağının Wheeler Hava üssüne 250 Kg. bombasını atmasıyla saldırı başladı. En geniş ve başlıca avcı uçağı üssü olan Hickam üssüne pike bombardıman uçakları saldırırken, korumasız torpido uçakları (uçak gemileri umuduyla) gemilere saldıran 183 uçaklık ilk kola liderlik ediyorlardı. 170 uçaklık ikinci kol Bellows üssü ve Ford Adasına (Pearl Harbor'ın ortasındaki Donanma ve Donanma Hava gücü üssü) saldırmaktaydı. Kayda geçen tek direniş birkaç P-36 Hawk ile P-40 Warhawk'ın 25 sortisi ve donanmanın uçaksavar ateşiydi.
Savaş Gemisi Dizisi
Amerikan gemilerindeki askerler bombaların patlama sesleriyle ve "Yangın, kaçın", "herkes güverteye, saldırı altındayız" bağrışmalarıyla uyandı. Hazırlıkların yetersizliği ile beraber, kilitli cephanelikler, sabotaja karşı kanat kanata park edilmiş uçaklar, yükseltilmiş alarm durumunun olmamasına rağmen, birçok Amerikan askeri savaşın farkındalığı ile hizmet ediyordu. Tuğamiral Isaac C. Kidd ve yüzbaşı Franklin Van Valkenburgh Arizonanın köprüsüne fırladılar ve geminin savunmasını yönetiyorlardı ki, zırh delici bombalardan birinin ön taraftaki ana top taretlerinden birinin cephaneliğini patlatınca her ikisi de bu patlama sonucu öldü. Daha sonra her ikisine de Onur Madalyası verilecekti. Asteğmen Joe Taussig, gemisi USS Nevada (BB-36) ile saldırı sırasında ölüm soğukluğu ile ilerlemekteydi. Muhriplerden biri, güvertesinde sadece 4 subayla (hepsi asteğmendi ve bir yıldan fazla deniz deneyimleri yoktu) ilerlemekteydi. Bu gemi komuta subayı tarafından yakalanmadan, dört gün boyunca denizde hareket etti. Yüzbaşı Mervyn Bennion, West Virginianın komuta subayı, Tennesseenin güvertesindeki bir patlamadan gelen parçalar tarafından kesilene kadar adamlarına komuta ediyordu. İlk uçak düşürme hakkını USS Tautog (SS-199) denizaltısı ilk saldıran uçağı düşürerek kazandı. Muhtemelen en ünlü savunma Doris "Dorie" Millerin, West Virginiadaki Afro-Amerikalı aşçının hiç eğitimini almadan, gemisi bombalanırken bile o anda kullanılmayan bir uçaksavar topuna geçip saldıran Japon uçaklarına ateş ederek en azından bir tanesini düşürmesidir. Donanma Haçı ile ödüllendirilmiştir. Toplamda 14 denizci Onur Madalyası ile ödüllendirilmiş, daha sonra ise saldırı sırasında bölgede olan diğer askerler özel bir askeri madalya olan Pearl Harbor Hatıra Madalyası ile ödüllendirildi.
Saldırı başladıktan 90 dakika sonra bitti. 2403 Amerikalı ölmüş (Bunlardan altmış sekizi sivildi, birçoğu Amerikan uçaksavarlarının şarapnel ve kovanlarının sivil alana düşmesi ile ölmüştü-Honolu'lu dahil) ve 1.178 kişi yaralanmıştı. Beşi Zırhlı olmak üzere on sekiz gemi batmıştı.
Amerikan kayıplarının neredeyse yarısı — 1,102 kişi — Arizona'daki patlaması ve batmasından dolayı olmuştu. Bir bombardıman uçağının bıraktığı güçlendirilmiş 40 cm.lik bir donanma topunun,Arizonanın iki zırhlı güvertesini geçip, ön taraftaki ana topun cephaneliğinde patlamış ve onun batmasına neden olmuştu. Geminin omurgası gemiden ne kaldıysa, bir anıt haline getirilmiştir. Saldırıdan 70 yıl sonra bile, hala limana hafifçe yakıt, yağ sızdırmaya devam etmektedir.
Nevada limandan çıkmaya çalışmış, ama liman girişini kapatması olasılığı ile kıyıya yönlendirildi. Zaten bir torpido tarafından hasar görmüştü ve yolda iken birçok Japon bombacısının hedefi olmuştu. Kıyıya yanaştığında, baştan sona 250 lb (113 kg)'lık bombaların hedefi oldu.
California iki bomba ve iki torpidonun hedefi olmuştu, mürettebat onu yüzdürmeyi başarmaktaydı ama pompaların gücünü arttırırken gemiyi terk etme emri aldılar. Arizona ve West Virginia'dan sızan yanan yakıt yavaş yavaş ona ilerliyordu ve muhtemelen her şeyi daha kötü bir hale getirecekti. Silahsızlandırılmış hedef Utah iki torpido ile delinmişti. West Virginia yedi torpido ile vurulmuştu ve yedincisi dümeni parçalamıştı. Oklahoma dört torpido ile vurulmuştu, son ikisi yan zırhın altına isabet ederek alabora olmasına neden olmuştu. Maryland iki 40 cm mermi ile vurulmuştu, ama ciddi bir hasara neden olmamıştı.
Paris, Idaho
Paris ABD'nin Idaho eyaletine bağlı Bear Lake ilçesinin merkezi olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 513'tür.
Pearl Harbor Saldırısı
Savaş Gemisi Dizisi
Her ne kadar Japonlar zırhlılara (oradaki en büyük teknelerdi) odaklanmış olsa da diğer hedefleri göz ardı etmediler. Hafif kruvazör Helena torpidolandı ve patlamanın şiddeti yanındaki mayın gemisi Oglala'yı alabora etti. Kuru havuzlardaki iki muhrip yakıt depolarına isabet eden bombalar tarafından yok edildi. Sızan yakıt alev adlı ve kuru havuzlar suyla karışık yakıtla dolarak içindeki gemileri yandı. Hafif kruvazör Honolulu hasar aldı ama görevine devam etti. USS Cassin muhribi alabora oldu ve muhrip Downes ciddi hasar gördü. Tamir teknesi Vestal Arizona patladığı zaman onu çekiyordu ve ağır hasar aldı ve kıyıya çekildi. Deniz uçağı platformu Curtiss de ayrıca zarar görmüştü.
Neredeyse 188 Amerikan uçağının tamamı yok edilmişti ve 155'i yerdeyken vurulmuştu, sabotaja karşı kolay korumak için kanat kanata park edilmişlerdi ve bu durum yok edilmelerini hızlandırdı. Barakalara yapılan saldırılar pilotların ve diğer personelin ölümünü ekledi. Bazı uçaklar ise dost ateşi ile vuruldu.
7 Aralık 1941 itibarı ile Amerikan kayıplarına ilaveler
Japon denizaltısı I-26 San Francisco açıklarında Amerika Birleşik Devletleri Kara Kuvvetleri'nin kiraladığı Cynthia Olson nakliye gemisini, batırdı.
Sonraki saldırılar
Saldırı sonrasında Pearl Harbor'a küçük ölçekli birkaç farklı saldırı daha yapıldı.
Nişino Kozo kumandasındaki I-17 denizaltı 24 Şubat 1942'de Kaliforniya eyaleti Santa Barbara yakınındaki Ellwood rafinerini topa tutmuştur.