cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bahçelik Barajı ve Hidroelektrik Santrali
Baraj 7 MW güç ile yıllık 35 GWh'lik enerji üretmektedir.
Hugo Rodríguez (1990 doğumlu futbolcu)
Hugo Isaác Rodríguez (d. 8 Haziran 1990), Meksikalı futbolcudur. Liga MX ekiplerinden CF Pachuca'da oynuyor.
Konya'da 1950 Türkiye yerel seçimleri
3 Eylül 1950 Yerel Seçimleri'nde Konya Belediyesi ile 13 ilçenin ve 11 beldenin belediye başkanlarının belirlenmesi için belediye meclis üyelerinin seçimi yapılmıştır. Konya il merkezinde bulunan 80 sandık ve 29.484 seçmenden 9500 civarındaki seçmen belediye seçiminde oy kullanmıştır. Konya Belediye Meclisi'ne seçilen 32 üyenin tamamı DP'den teşkil olmuştur. Konya il merkezinde seçimler sonucunda oluşan Konya Belediye Meclisi, 12 Eylül 1950'de belediye başkanlığına Mehmet Rüştü Özal'ı seçmiştir.
! align="center" colspan="3" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" | Belediye üye sayısı ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="3" | Katılım oranı
Bostandere, Çan
Tarihçe
Köy, 1911 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çanakkale il merkezine 85 km, Çan ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Xabier Etxeita
Xabier Etxeita Gorritxategi (d. 31 Ekim 1987), Athletic Bilbao takımında defans pozisyonunda görev yapan İspanyol millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2005 yılında Amorebieta kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Bilbao Athletic, Athletic Bilbao, Cartagena, Elche ve Athletic Bilbao kulüplerinde oynadı.
İrem Altuğ
İrem Altuğ (d. 15 Eylül 1980, İstanbul), Türk sinema ve dizi oyuncusu.
Hayatı
İrem Altuğ ilkokuldayken, bir derginin çocuk güzellik yarışmasında 7-12 yaş grubu içinde birinci seçildi. Sonra bir ajans ismini kaydetti ve çocukluk dönemi boyunca 40’a yakın reklam filminde oynadı. Mimar Sinan Üniversitesi Tiyatro Bölümünü bırakıp yurt dışında oyunculuk okumaya karar verdi. San Francisco Eyalet Üniversitesinde yine aynı bölümü bitirdi. Amerika'da kaldığı beş sene içerisinde 20 kısa, 3 uzun metraj bağımsız yapım filmde rol aldı. Sonra Türkiye’ye döndü Karılar Koğuşu, Eve Giden Yol filmleri ile Ihlamurlar Altında ve Şeytan Ayrıntıda Gizlidir adlı dizilerde yer aldı.
Hüseyin Atay
Hüseyin Atay (d. 1930, Rize) Türk müfessir, İslâm felsefesi ve kelâm uzmanı ilâhiyatçı.
Hayatı
1930 yılında Rize'nin İkizdere ilçesine bağlı Güneyce köyünde doğdu. Hafız olan babası ve amcasından Kuran-ı Kerîm'i hıfzetti. Güneyce'de başladığı ilkokulu Kadırga İlkokulu'nda tamamladı. Lise eğitimini 1948 yılında Bağdat'ta tamamladı. Bağdat'ta ilahiyat fakültesinden mezun oldu. Okul hayatı boyunca hususî olarak İslâm ilimleri ve Arapça dersleri aldı. 1948 yılında liseyi ve 1954'te de lisans eğitimini Bağdat'ta tamamladı. 1960 yılında Kur'an'a göre iman esasları başlıklı teziyle doktor unvanını aldı. 1962 yılında İbranice öğrenmek üzere İsrail'e gitti ve 2 sene orada kaldı. 1965 yılında Şikago'ya giderek 2 yıl Şikago Üniversitesi'nde çalıştı. 1968 yılında Farabi ve İbn-i Sina'ya Göre Yaratma başlıklı teziyle İslâm felsefesi alanında doçent unvanını aldı. 1974 yılında da kelâm alanında profesör unvanını aldı. Aynı yıl kurulan kelâm kürsüsünün de başkanlığına getirildi.
Hüseyin Atay, 1980-82 yıllarında Ankara Üniversitesi'nin ilahiyat fakültesinde dekanlık yaptı. Harvard Üniversitesi, Şikago Üniversitesi, Kral Fahd Petrol ve Madenler Üniversitesi gibi çeşitli uluslararası üniversitede ders verdi. 1989 yılında Türkiye'ye döndü ve Ankara Üniversitesi'ndeki vazifesine devam etti. 1997 yılında emekli oldu.
38. enlem
38. enlem şu anlamlara gelebilir:
Vulvektomi
Vulvektomi, vulvanın kısmen veya tamamen kesildiği jinekolojik bir prosedürü ifade eder. Prosedür genellikle belirli kanser vakalarında, vulvar displazide, vulvar intraepitelyal neoplazide son çare olarak gerçekleştirilir. Aynı zamanda kadın sünnetinin bir parçasıdır. İşlemden sonra kasık bölgesinde şiddetli ağrı olabilmesine rağmen, birkaç hafta boyunca cinsel işlev genel olarak mümkündür ancak sınırlıdır.
Türleri
Basit vulvektomi tam (organın %80'inden fazla bölümü) veya kısmi (organın %80'inden az bölümü) olabilir. Deriyi ve yüzeyel deri altı dokularını vücuttan atılır.
Radikal vulvektomi tam veya kısmi ile aynıdır ancak deri ve derin deri altı dokusunun kesilmesini içerir. İnguinofemoral lenfadenektomi, kanserin yayılmasından şüpheleniliyorsa, kısmi veya tam olarak bir veya her iki tarafta radikal vulvektomi ile birlikte yapılabilir. Basit parsiyel vulvektomi en az şiddetli olandır. Yalnızca vulvanın etkilenen bölgesi kesilir.
Deri soyucu vulvektomi, vulvar derinin üst tabakasının (klitoris, vajinal dudaklar ve vajinanın açıklığı dahil) kesilmesidir. Bu durumda alanı kaplamak için vücudun diğer bölgelerinden deri grefti gerekebilir. İki tür deri soyma vulvektomi vardır, "kısmi" ve "toplam". İlkinin amacı, vulvar intraepitelyal neoplazi insidansında istikrarlı bir artış gözlenen genç ve cinsel açıdan aktif hastalarda vulvanın kozmetik ve fonksiyonel bütünlüğünün korunmasıdır. İkincisinin amacı, tüm vulva kanseri tutulumu olan hastalarda tam deri grefti replasmanı ile tüm vulvanın çıkarılmasıdır.
Modifiye edilmiş radikal vulvektomi kanser içeren vulvanın ve çevresindeki normal dokunun bir kısmının kesilmesini içerir. <sup class="noprint Inline-Template" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="The time period mentioned near this tag is ambiguous. (March 2018)">ne zaman?
Lukman Niode
Lukman Niode (21 Ekim 1963, Cakarta - 17 Nisan 2020, Cakarta, Endonezya), Endonezyalı yüzücü.
Yaşamı ve kariyeri
Sporcu 21 Ekim 1963'te Cakarta, Endonezya'da doğdu. 1984 Yaz Olimpiyatları'nda ülkesi Endonezya'yı temsilen üç yüzme branşında yarıştı.
Ölümü
Lukman 17 Nisan 2020'de COVID-19 nedeniyle 56 yaşında Cakarta'daki Pelni Hastanesi'nde öldü.
Mary Black
Mary Black (d. 23 Mayıs 1955), İrlandalı şarkıcı.
Romulus (hayvan)
Romulus, Elaphidionini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Born to Die: The Paradise Edition
Born to Die: The Paradise Edition, Amerikan şarkıcı ve söz yazarı Lana Del Rey'in ikinci stüdyo albümü Born to Die 'ın (2012) yeniden basımı dır. The Paradise Edition, sekiz yeni şarkıyla 9 Kasım 2012'de, Interscope Records ve Polydor Records tarafından, Born to Die albümünden on ay sonra yayımlandı. Ayrıca bu yeni şarkılar, Paradise adlı extended play (2012) albümünde de yayımlandı. Emile Haynie ve Rick Noewls, iki albümde de yapımcılık yaptı.
The Paradise Edition, Avrupa'daki ülkelerde uluslararası çapta başarı yakaladı. Yeniden basımdan daha çok Paradise EP'si, 25 Eylül 2012'de "Ride" ve 13 Mart 2013'te "Burning Desire"'ın radyoya gönderilmesiyle desteklendi. "Dark Paradise" ise 1 Mart 2013'te Born to Die 'ın promosyonu için radyolara gönderildi. Cedric Gervais'in katkısıyla yaratılan remiks "Summertime Sadness" ise projeden ayrı olarak 11 Temmuz 2013'te yayımlandı.
Arka plan ve yayımlanma
Del Rey, Ocak 2012'de ikinci stüdyo albümü ve ana çıkışı olan Born to Die'ı Interscope Records, Polydor Records ve Stranger Records tarafından piyasaya sürdü. İlk haftasında 77,000 kopya satarak Billboard 200 listesine iki numaradan giriş yaptı. Temmuz ayında ise Born to Die 'ın genişletilmiş versiyonu olan The Paradise Edition 'ı çıkaracağını duyurdu. Yedi yeni şarkı içeren bu yeniden basım sürümündeki şarkıları aslında ana albüm için kaydettiğini belirtti. Eylül ayında albüm kapağını paylaştı. Born to Die 'ın on beş şarkılık delüks versiyonunun yanında ayrıca dokuz yeni şarkı daha olacağını duyurdu.
Yeni projesi ise 9 Kasım'da Avustralya'da, 13 Kasım'da ise Amerika Birleşik Devletleri'nde yayımlandı. The Paradise Edition, fiziksel iki diskten oluşurken, dijital versiyonu da platformlarda yerini aldı. Ayrıca bu dokuz yeni şarkı da Paradise adlı bir extended play albümünde de yayımlandı. The Paradise Edition plak olarak 20 Kasım'da yayımlanırken Paradise adlı EP de Born to Die 'dan ayrı bir plak olarak yayımlandı. Sınırlı sayıdaki kutu seti ise 4 Aralık 2012'de yayımlandı. Albümün fiziksel versiyonu yanında sekiz şarkılık remiks diski, altı video klip içeren DVD, dört fotoğraf baskısı ve "Blue Velvet" adlı şarkının iki remiksini içeren bir plak içeriğinde satışa sunuldu.
Yeni içerik
The Paradise Edition versiyonundaki sekiz şarkı, orijinal kayıt olan Born to Die 'ın "sinematik" müzikal stiline benzer şekilde elektronik gitar ve piyano kullanılarak oluşturuldu. Yeni kaydedilen şarkılar ise albümden daha "küfürlü" bir dilde ve "cinsellik temalı" bulundu. The Paradise Edition'ın ikinci diskinin ilk şarkısı olan "Ride", Stereogum yazarı Tom Breihan tarafından "zil içerikli balad" olarak tanımlandı ve Del Rey'in "soul-pop'a geçişi" ile Adele'in müzikal stiliyle kıyaslandı. İkinci şarkı "American" ise Amerikan kültüründen bahseden ve piyano ile zil enstrümanlarından oluşan bir şarkıdır. Associated Press yazarı Sian Watson, şarkının "zahmetsiz vokallerden" oluştuğunu yazdı. Ardından gelen üçüncü şarkı "Cola" ise giriş cümlesindeki müstehcen sözleri yüzünden eleştiri aldı. PopMatters'tan Enio Chiola, şarkının konsepti için "Babasını arayan bir kız aşkını yaşlı erkeklerde arıyor," eleştirisini yaptı.
Dördüncü şarkı "Body Electric", Slant Magazine'den Jesse Cataldo tarafından "albümün atmosferinin iskeleti" olarak tanımlandı. "Blue Velvet", Bernie Wayne ve Lee Moris tarafından 1950'lerde yazılan şarkının cover versiyonudur. Altıncı şarkı "Gods & Monsters", Idolator yazarı Carl Williott tarafından ağır eleştirildi. Parçadaki müstehcen dizeleri eleştiren Williott, şarkıyı "Zamanın seks hakkında yazılan şarkılarından kaçınılmış," olarak yorumladı. Yedinci şarkı "Yayo", ilk kez Del Rey'in ilk stüdyo albümü Lana Del Ray'de (2010) yayımlanmıştı. Drowned In Sound eleştirmeni David Edwards, parçanın ağır temasını "çöküntüden bir kalp atışı kadar uzaklıkta" olarak yorumladı. Sekizinci ve son şarkı "Bel Air" ise Williott tarafından "melankolik" bulundu.
Ticari başarısı
The Paradise Edition, ilk haftasında 16,000 kopya satışıyla Born to Die ile birlikte ABD Billboard 200 listesinde 79 numaradan 37 numaraya yükseldi. Born to Die ve Paradise, Avrupa listelerinde ayrı olarak yükselişlere geçti. Polish Albums Chart listesinde 4 numaraya kadar yükseldi, Belçika'daki Flanders Ultratop listesinde 6, Wallonia'da 15 numaraya kadar çıktı. Alman MegaCharts listesinde 15, Finlandiya'daki The Official Finnish Charts'da ve İsveç Sverigetopplistan'da 22 numaraya yükseldi. Belirli bir pozisyonu olmamasına rağmen The Paradise Edition, Fransa'daki Syndicat National de l'Édition Phonographique'den altın sertifika aldı. Okyanusya'da, Avustralya ARIA Charts listesinde 17 numaraya yükselerek platin sertifika aldı. Yeni Zelanda'daki Official New Zealand Music Chart listesinde ise 6 numaraya yükseldi ve platin plak aldı.
Parça listesi
Bilgiler Born to Die: The Paradise Edition liner notlarından alınmıştır.
Personel
Bilgiler Born to Die: The Paradise Edition liner notlarından alınmıştır.
Azerbaycan'da petrol endüstrisi
Azerbaycan'daki petrol endüstrisi yaklaşık günlük petrol ve 2013 itibarıyla yılda 29 milyar metreküp gaz üretmektedir. Azerbaycan, petrol endüstrisinin doğum yerlerinden biridir. Tarihi petrol servetiyle bağlantılıdır. Dünyadaki en önemli petrol ve gaz üreticisi olmaya adaydır.
Petrolün ilk çıkarılışı
1871'de, o zamanlar otkupchina tekelcisi olan etnik bir Ermeni olan Ivan Mirzoev, ilk ahşap petrol kuyusu iskelesini inşa etti ve bir sonraki yıl bu iskelelere bir yenisini ekledi. Sondaj ilkel olarak bir denge kolu, bocurgat ve manuel pompa ile gerçekleştirildi.
Erken tarihi
Petrolün ticarette 3. ve 4. yüzyıllarda kullanıldığına dair kanıtlar bulunmaktadır. Abşeron Yarımadası'nda petrol üretimi hakkındaki bilgiler, çoğu Arap ve Fars yazarın el yazmalarında bulunabilir.
Ünlü gezgin Marco Polo "il Milione"nin aşağıdaki paragrafta anlattıklarının Bakü petrolüne atıfta bulunduğuna inanılmaktadır: 'Gürcistan sınırına yakın bir yerde, o kadar bol miktarda yağ fışkıran bir kaynak var ki yüz gemi oraya aynı anda yüklenebilir. Bu yağın yenmesi iyi değil; ancak yakmaya ve kaşıntı veya kabuktan etkilenen deve ve erkeklere merhem olarak faydalıdır. Erkekler bu yağı almak için uzun bir mesafeden geliyorlar ve tüm mahallelerde bundan başka petrol yakılmıyor."
Balahanı'nda 1593 tarihli bir yazıt, 35 m derinliğinde elle kazılmış bir kuyudan bahsetmektedir. 17. yüzyılın ikinci yarısının Türk bilim adamı ve seyyahı Evliya Çelebi, "Bakü kalesinin, beyaz ve siyah acı rafine petrolün üretildiği 500 kuyu ile çevrili olduğunu" bildirdi.
1636'da bir Alman diplomat ve seyyah olan Adam Oleary Elshleger (1603-1671), Bakü'de 30 petrol kuyusunun bulunduğunu belirtmiş ve bazılarının topraktan fışkırdığını belirtmiştir.
Kafkasya ile ilgili 18. ve 19. yüzyıl Avrupa kayıtlarının çoğu, alevinin bölgenin altındaki bir mağaradan çıkan doğal gazla beslendiği Surahanı Rayonu'ndaki Bakü Ateş Tapınağı'na atıfta bulunmaktadır.
Devrim öncesi dönem
Hacı Kasimbey Mansurbekov, dünyada ilk kez 1803 yılında, sahil şeridinden 18m ve 30m uzaklıktaki iki kuyudan Bibi-Heybat Körfezi'nde deniz petrolü çıkarımına başladı. İlk açık deniz petrol çıkarımı, 1825'teki güçlü bir fırtına kuyuları tahrip ettiğinde terk edildi.
1806'da Rus İmparatorluğu Bakü Hanlığını işgal etti ve petrol üretimini ele geçirdi. Daha sonra şahıslara petrol üretimi için münhasır haklar verildi ve böylece İran otkupchina kiralama sistemi kuruldu. Aynı yıl Bakü Hanlığı'na ait Abşeron, Kuba ve Salyan'ın tüm petrol kaynaklarına el konuldu ve Rusya'nın devlet malları ilan edildi; ve ayrıca Bakü Hanlığı'nın Rusya'ya katılması sonrasında Bakü bölgesinde yaklaşık 120 kuyu açıldı; bu kuyulardan yıllık çıkarım yaklaşık 200 bin pood petrolden oluşuyordu.
O zamanlar petrol çıkarma yöntemleri çok ilkeldi —Çoğunlukla elle kazılmış kuyular, çok sığ derinliklere kadar açılabilirdi. Bu yılların üretim hacmi, Devlet Mülkiyet Bakanlığı Hazar Odası tarafından 1842'de sağlanan verilerden değerlendirilebilmektedir. Bu veriler Abşeron çevresindeki petrol üreten 136 kuyunun açıldığını ve bu petrolün, hem aydınlatma hem de merhemler ve diğer halk ilaçları için kullanıldığı İran'a ihraç edildiğini belgelemektedir.
Otkupschina tekeli ve artan taleb karşılık vermedeki eksikliğin bir sonucu olarak, 19. yüzyılın ilk yarısında yıllık petrol üretimi 250-300 poodda (4-5 bin ton) değişmeden kalmıştır. 1813'te üretilen kuyu sayısı 116, 1825'te 125, 1850'de 120 ve 1860'ta sadece 218 idi. Otkupschina sistemi, petrol üretiminin, üretimi artırmak veya sondaj yöntemlerini iyileştirmek için hiçbir teşvik görmeyen bir grup kişi tarafından tekelleştirildiği anlamına geliyordu. 1844'te - Nikolay Voskoboynikov (1801-1860) tarafından el ile çukur kazmak yerine petrol için sondaj konusunda geliştirilen fikirleri detaylandıran bir rapor, Vasily Semyonov (1801-1863) tarafından Kafkasya'daki (Bakü bölgesi) Rus hükûmetine sunuldu. 1845'te Büyük Dük Mihail Vorontsov (1782-1856), Kafkas Valisi, NI Voskoboynikov'un fikirlerini dikkate alarak petrol sondajı için fon yetkisi verdi.
1846'da, devlet danışmanı V. N. Semyonov'un gözetiminde bir mühendis olan Alekseev, Bibiheybet'te petrol araştırması için ilkel bir darbeli delme mekanizması kullanarak 21 metre derinliğinde bir kuyu açtı ve olumlu sonuçlar aldı. On yıldan fazla bir süre sonra, 27 Ağustos 1859'da "Albay" Edwin L. Drake, Amerikan topraklarında ilk kez petrole ulaştı.
Yerel olarak kerosen talebinin artmasıyla Bakü çevresinde küçük bir petrokimya endüstrisi ortaya çıktı. Vasily Kokorev, Peter Gubonin ve Alman baron N. E. Tornow, Surahanı'da ilk kerosen fabrikasını kurdu. Fabrika, asfalt benzeri bir madde olan "kir"den kerosen üretmek için kullanıldı. 1859'da Tiflisli bir eczacı olan N. I. Vitte, Pirallahi Adası'nda ikinci parafin üretim fabrikasını kurdu.
1870'lere kadar Rusya, 3-4 yıllık sözleşmelerle Bakü civarında petrol üretimi ve rezervleri için devlet petrol tekeline sahipti. Üretim, elle kazılan sığ kuyulardan sızıntı ile sınırlıydı. Petrol daha sonra arbos (2 varil taşıyan at arabaları) ile Bakü Körfezi'nin kıyısına taşınmıştır. Orada, kerosen açık rafinerilerde damıtılır ve ardından Hazar Denizi ve Volga Nehri üzerinden gemi ile başta St. Petersburg olmak üzere Rus pazarlarına taşınırdı. 1873'te yeni bir yasa, tekel-sözleşmeleri uzun vadeli bir kiralama sistemi ile değiştirdi ve 1877'de kerosen tüketim vergisi kaldırıldı.
Robert Nobel, 1873 yılının Mart ayında bir petrol rafinerisi satın aldığı Bakü'ye geldi ve 1875'te yeni bir rafineri inşa ettiği Balahanı Petrol Sahası'nın büyük bir bölümünü satın aldı. Nobel Brothers Petroleum Production Company 1877'de kuruldu, ardından Branobel 1879'da onu takip etti. Rusya'nın 1877'deki ilk boru hattı sistemi, pompa istasyonları, depolama depoları, demiryolu tankerleri ve ilk başarılı okyanus petrol tankeri Zoroaster dahil altyapıyı tamamladılar. 1881'de sürekli çoklu damıtma uygulamasını başlattılar ve 1885'te şirket jeoloğu olarak Sten Anders Hjalmar Sjögren'i işe aldılar. Nobel'ler Villa Petrolea'yı apartmanları, evleri, okulları ve kütüphaneleri içeren bir şirket kasabası olarak inşa ederken, çalışanlara kar paylaşımı ve ücretsiz eğitim verildi.
Bakü Petrol Derneği, ham petrol ihracatını yaygınlaştırmak için 1884 yılında kuruldu. Bunun yerine, 1897-1907 yılları arasında Bakü'yü Batum'a bağlayan büyük bir kerosen boru hattı inşa edildi.
Sipahi, Uzunköprü
Sipahi, Edirne ilinin Uzunköprü ilçesine bağlı bir köydür.
Azerbaycan'da petrol endüstrisi
Devrim öncesi dönem
Bakü'deki petrol baronları, petrol işinin tartışılması için kendi örgütlerini, Petrol Çıkarıcıları Kongre Konseyi'ni kurdu. Kendi dergileri Neftyanoe Delo (Petrol İşletmesi), bir kütüphane, okul, hastane ve eczane kurdular. Altı yıl boyunca, Petrol Çıkarma Konseyi Kongresi, Ludvig Nobel tarafından yönetildi.
Sipahi, Uzunköprü
Coğrafya
Köy, Edirne il merkezine 85 km, Uzunköprü ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Uzunköprü'nün güneydoğusunda ve numaralı Uzunköprü-Hayrabolu il yolu kenarındadır.
Azerbaycan'da petrol endüstrisi
Devrim öncesi dönem
Petrol endüstrisi, Bakü'nün modern bir şehir olarak mimari görünümünü büyük ölçüde etkiledi. Şehrin aydınlatması, yolları, sokakları, binaları, telefon istasyonları ve atlı arabaları hakkında kararlar alan idari, sosyal ve belediye kurumları kuruldu. Bahçeler ve parklar düzenlendi ve oteller, kumarhaneler ve güzel mağazalar inşa edildi.
İlk olarak, Bakü petrol sahalarını geliştirmek için münhasır haklar Rus tescilli işletmelerin elindeydi ve sadece 1898'de yabancı şirketlere petrol sahalarını keşfetme ve geliştirme ve yıllık ihale sürecine katılma hakları verildi. 1898 ile 1903 yılları arasında İngiliz petrol firmaları Bakü petrol sahalarına 60 milyon ruble yatırım yaptı. Etnik Ermeniler de Bakü civarında petrol üretimi ve sondaj çalışmalarına katkıda bulundu. 1900 yılına kadar bölgenin petrol endüstrisinin neredeyse üçte birini işlettikleri bildirildi.
Petrol üretimi
1898 ile 1901 yılları arasında Bakü'de, ABD'den daha fazla petrol üretildi. 1901'e gelindiğinde, dünya petrolünün yarısı 6 mil kare içinde yer alan 1900 kuyudan çıkarıldı.
Ana petrol üreten bölgeler Bakü yakınlarında bulunan Sabuncu, Surahanı ve Bibi Heybet bölgeleri idi. 20. yüzyılın başlarına kadar, Sabuncu Rayonu Bakü petrolünün %35'ini ve Bibi-Heybet Rayonu %28'ini üretti, bunları ardından Ramana ve Balahanı rayonları takip etti. Çok ekonomik olmayan ve çevreye zararlı bir süreç olmasına rağmen, petrol üretiminin çoğu ilk günlerde petrol çeşmelerinden elde ediliyordu. Ancak, ekipman geliştikçe fışkırtma üretiminin toplam üretim içindeki payı azaldı. 1887'de fışkırtma geri kazanılan petrolün %42'sini oluşturuyordu, 1890'da yaygınlıkları %10,5'e kadar düştü.
Devrim öncesi Rusya'nın petrol endüstrisine yabancı sermaye egemen oldu. Birinci Dünya Savaşı'nın arifesinde üç şirket ("Russian General Oil Company", "Royal Dutch Shell" ve "Nobel Brothers Ortaklığı") tüm sermayenin %86'sına sahipti ve petrol üretiminin %60'ını kontrol ediyordu. 1903 yılında Bakü bölgesinde 60 milyon ruble sermayeli 12 İngiliz şirketi faaliyet gösteriyordu. 1912'de İngiliz-Hollanda ortaklığı Shell, De Rothschild Frères'e ait olan Hazar-Karadeniz Topluluğu "Mazut" hisselerinin %80'ini aldı. Diğer İngiliz firmaları ise Hacı Zeynalabdin Tağyev'den petrol işletmeleri satın aldı.
1898'de Rus petrol endüstrisi ABD petrol üretim seviyesinden daha fazlasını üretti. O sırada yaklaşık 8 milyon ton petrol üretiliyordu ( petrol/gün). 1901 yılına gelindiğinde, Bakü dünya petrolünün yarısından fazlasını (11 milyon ton veya  petrol/gün) ve tüm Rus petrolünün %55'ini üretti. Yaklaşık 1,2 milyon ton Bakü petrolü de yurtdışına satıldı.
Yerel petrol baronları ve yabancı petrol şirketleri
Hacı Baba Alekperov, Agasibek Aşurbeyov, Ali Bala Zarbaliyev, Kerbalay Zarbaliyev, Hüseyin Melikov, G. Bagirov, G. Aliyev, S. Zminov, Amir- Aslanov kardeşler ve diğerleri Sabuncu, Balahanı, Ramana Şubani, Bibi-Heybet'teki petrol sahalarının sahipleriydi.
Yer altı ve sondaj
20. yüzyılın başlarında, inovasyon geçmişe dönük kuyu açma uygulamalarını geliştirmeye başladı. O zamana kadar açılmış olan kuyuların çoğu, kullanımı sığ derinlikle sınırlandıran kablo-alet delme yöntemiyle açılmıştı.
Kalifiye mühendisler (Fatulla Rustambeyov ilk Azeri vatandaşıdır) kuyu tasarımlarının iyileştirilmesine katkıda bulunmuştur. 1913'ün başlarında Branobel gibi en büyük üreticilerin bazılarında aşağıdaki değişiklikler meydana geldi.
Depolama ve nakliye
1858'de Hazar Denizi'ndeki en büyük nakliye şirketlerinden biri - "Kavkaz ve Merkuriy" anonim şirketi kuruldu ve ilk akaryakıt satış noktası oldu.
Nobeller tarafından petrol depolama alanlarında büyük değişiklikler yapıldı. Şirket, büyük miktarlarda petrolün buharlaştığı veya basitçe toprağa geri döndüğü yer altı çukurları, gemiler ve göllerin kayıplarını önlemek için petrol depolamak için demir göletler kullanmaya başladı. Dünyanın ilk başarılı petrol tankeri - Zoroastr adında yenilenmiş bir metal gemi - 1877 yılında İsveç'te Nobeller tarafından inşa edilmiştir. 1890'da, Hazar Denizi'nde 133 buhar gemisi ve 212 yelkenli gemi dahil 345 tanker dolaşmaktaydı. Örneğin, 1898'de Rothschild Frères tarafından kurulan Mazut Trading Co, sadece Hazar Denizi'nde 13 tankere sahipti. Bu yıllarda, en büyük filosu Shamsi Asadullayev'e ait olan Azerbaycanlı yerli armatörler de ortaya çıktı.
1877'de Surahanı Petrol Sahası ile Bakü'deki rafineriyi birbirine bağlayan ilk petrol boru hattının inşaatı tamamlandı. 1890'a gelindiğinde, toplam uzunluğu 286 km olan 25'ten fazla boru hattı bulunmaktaydı.
Bakü ve Tiflis arasındaki demiryolu bağlantısı 1883'te inşa edildiğinde, petrol taşımacılığı için demiryolu tanklarını (sarnıçları) ilk kez Nobel Kardeşler piyasaya sürdü. Sınırlı ihracat seçeneklerinin olduğu durum Bakü-Batum boru hattının inşası ile çözüldü. 1936'dan sonra Batum, Batumi olarak yeniden adlandırıldı. İnşaat 1897'de başladı ve 10 yıl sonra Profesör N. L. Szhukin gözetiminde tamamlandı.
Mikel Rico
Mikel Rico (d. 4 Kasım 1984), İspanyol futbolcudur. FC Cartagena'nın formasını giyen oyuncu, orta saha bölgesinde görev yapmaktadır.
Azerbaycan'da petrol endüstrisi
Devrim ve Sovyet Cumhuriyeti
1905 Rus Devrimi sırasında meydana gelen sürekli grevler, şiddet ve etnik çekişmelerin petrol üretiminin zirvesinden düşmesine neden olduğu 1903 yılı civarında meydana gelen birkaç petrol krizi Rusya'yı sarstı. 1910'ların başındaki görece sakinlik, petrol üretiminin sürekli olarak azaldığı ve sadece en düşük seviyeye ulaştığı I. Dünya Savaşı ile bozuldu. 1918'de ve daha sonra 1920'de üretim daha da yıkıcı bir şekilde düştü. İç karışıklık nedeniyle petrol ihracatı mümkün olmadı, petrol depolama tesisleri hasar gördü ve kuyular atıl bırakıldı. Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti hükûmeti, 1918-1920 arasında görev yaptığı dönemde petrol endüstrisinde meydana gelen zararı telafi edemedi.
1918'den sonra Azerbaycan'da 5 milyon tondan fazla petrol birikti. Azerbaycan'ın Bolşevikler tarafından işgalinden sonra tüm petrol kaynakları Rusya'ya yöneldi. Ülkedeki tüm petrol varlıkları kamulaştırıldı ve Azneft Devlet şirketi kuruldu. 1920 yılında, yakında "Sovyetlerin Rockefelleri" olarak anılacak olan Aleksander P. Serebrovsky, Azneft'in başına getirildi.
1920 yılında 1232'si Azerbaycan'da olmak üzere Rus petrol endüstrisinde sadece 1800 kalifiye uzman çalıştı. Endüstrinin acilen teknolojiye, eğitime ve uzmanlara ihtiyacı vardı. Bilimsel değişim, Bakü'den gelen ziyaretçilerin Pennsylvania, Oklahoma, Kaliforniya, Teksas'taki petrol sahalarına yerleştirildiği ABD ile başladı ve kuyuları derinleştirmek ve sömürmek için yeni yöntemlerin öğrenilmesi ile devam etti. Azerbaycan Devlet Petrol Akademisi, petrol uzmanlarını yetiştirmek için 1920 yılında kuruldu.
1920'lerin sonunda, üretim stabil hal geldi. 1928-29'da, SSCB'de petrol üretimi Azerbaycan'ın 8,7 milyon tonu dahil 13,5 milyon tona eşitti. 1940'a kadar Azerbaycan'ın toplam üretimi - 23,5 milyon ton - 2005 yılına kadar kırılmamış tarihi bir rekor kırdı.
Sondaj ve uygulamalarda ilerleme
Rusya'da ilk kez 1925'te Bakülü mühendis M. M. Skvortsov, "otomatik delici" olarak bilinen bir makinenin otomatik hareketine dayanan bir cihaz üretti. 1930'da, Surahanı Petrol Sahası'nda Schlumberger tarafından sondaj kuyusunda elektrikli ağaç kesme aletleri kullanıldı.
Diğer ilkler şunlardı:
II. Dünya Savaşı
Sovyetler Birliği'nin Nazi Almanyası'na petrol tedarik ettiği 1939 ile 1940 yılları arasında, İngiltere ve Fransa, Bakü'deki petrol üretim tesislerini yok etmek için Pike Operasyonu adlı büyük bir stratejik bombalama saldırısı planladılar.
Azerbaycan savaşın bu ilk yılında 25,4 milyon ton petrol üretti - bu bir rekordu. SSCB Yüksek Sovyeti'nin Şubat 1942'deki Kararnamesi ile, Azerbaycan petrol endüstrisinin 500'den fazla işçi ve çalışanının bağlılığı, SSCB'nin emirleri ve madalyaları ile kabul edildi.
Yıl sonuna kadar, o kadar çok mühendis ve petrol işçisi savaş cephesine gitmişti ki, pozisyonların kadınlar tarafından doldurulması gerekiyordu. 1942 yazına gelindiğinde, 25.000'den fazla kadın veya tüm işçilerin %33'ü petrol endüstrisinde 18 saatlik vardiyalar halinde çalışıyordu. Rafinerilerde ve kimya fabrikalarında, kadınların yüzdesi daha da yüksekti, bu oran %38 olarak tahmin ediliyordu. 1944'te kadınların katılımı %60'a yükseldi. Gaziler ve emekliler de yardım için petrol yataklarına döndüler. Küçük kasabaların (yani Kıncıvo) iş gücünün bu dönemde tamamen ve hızlı bir şekilde petrol endüstrisine bağımlı bir hale dönüşmesi nadir karşılaşılan bir durum değildi.
Hitler, kuşatmalardan muzdarip olan Alman ordusu için çok ihtiyaç duydukları petrol kaynaklarını ellerinde tutmalarına olanak sağlayacağı için Kafkasya'daki petrol yataklarını, özellikle Bakü'yü ele geçirmeye kararlıydı. Case Blue kod adı verilen 1942 Alman taarruzu ile bölgedeki petrol sahalarını ele geçirmek için geniş çaplı bir operasyon idi. Hedeflenen, 25 Eylül 1942'de Bakü'ye saldırmaktı. Zafer kazanacaklarını tahmin eden Hitler'in generalleri, Bakü'nün Hitler'e verildiği bir bölgenin pastasını ona hediye ettiler. Ancak Mihver kuvvetleri kuşatıldı, Stalingrad'da yenilgiye uğradı ve bölgeden geri çekilmek zorunda kaldı. II. Dünya Savaşı sırasında (1939-1945) - Bakü ve Orta Doğu'dan petrol arzının kontrolü, savaş olaylarında ve müttefiklerin nihai zaferinde büyük rol oynadı. Petrol arzının kesilmesi, Pasifik savaşının son bölümünde Japonya'yı önemli ölçüde zayıflattı.
Açık deniz araştırmalarının başlangıcı
1864 yılı civarlarında, bir Alman mineralog ve jeolog olan Otto von Abich, Hazar'ın deniz tabanında bulunan yapıları araştırdı ve raporladı.
1930'ların başlarında, mühendisler bir geçit ile birbirine bağlanan kereste kazıklarından açık deniz kuyularının inşasını önerdi. Bu tür ilk kuyu, doldurulan Bibi-Heybet Körfezi'nini doğusunda 6 m derinlikte açık denizde açıldı.
1945 yılında, petrol mühendisleri S. A. Orujev ve Y. Safarov, açık deniz üsleri için boru şeklinde katlanabilir yapılar için bir yöntem önerdi. Bu yapı, her mevsimde petrol sondaj kulesi altına hızlı kurulum yapılmasını sağladı. 1947'de bir grup petrolcü, geliştirme teçhizatları ile işleme tesislerini birbirine bağlamak için köprü ayağı yöntemini geliştirdi. Deniz seviyesinden ortalama ayak yüksekliği 5–7 m ve geçidin genişliği yaklaşık 3.5 m idi. 1948'de Pirallahı ve Petrol Taşları'nda ayakların ve diğer geçitlerin inşası başladı.
Petrol Kayaları
Açık deniz petrol yatağı gelişimi için çarpıcı örneklerden biri "Petrol Kayaları"dır - "Neft Taşları". Abşeron Takımadaları'nın güney-doğusunda yer almaktadır. "Petrol Kayaları"nda petrol havuzlarının bir kısmının derinliği 60 metreye ulaşsa da deniz derinliği 10 ile 25 metre arasında değişir. Jeolojik araştırma, yapı sondajı, sismik araştırma ve ön sondaj ile petrol arama faaliyetleri 1945'te başladı.
24 Ağustos 1949'da, geçit inşa edildikten sonra Neft Taşları'nda (Petrol Kayaları) ilk açık deniz keşif kuyusu açıldı. Kasım ayında 1000 derinlikte metre, N1 Kuyusu'nda oranında petrol varlığı tahmin edildi. Neft Taşları, köprü başının inşası sırasında kullanılmayan gemilerin geçitler için sağlam bir temel oluşturmak üzere batırılmasından dolayı "Yedi Gemi Adası" olarak anılır.
1950'de yoğun gelişme başladı. Ahşap köprülerle birbirine bağlanan çok sayıda sondaj sahasından yapılan geliştirmede, ayrılmış delikler de kullanıldı. 1953 yılında rezervuar basıncını korumak için su dolumu yapıldı. Alan açılışından yaklaşık 50 yıl sonra bile kapasite ile çalışmaktadır.
1960'larda ve 1970'lerde açık deniz keşifleri
1950-1960 yıllarında yoğun jeolojik ve jeofiziksel haritalama sonucunda Hazar'ın petrol ve gaz taşıyan yapıları belirlendi. Keşifler arasında Darwin Sahili, "Güney" Kum Denizi, "Gurgani-esea", "Çilov Adası", "Hacıi Aslanov", "Sangaçallı-Deniz", "Duvanni-Deniz", "Bulla Adası" ve Pesçanı gibi alanlar yer aldı.
En büyük açık deniz sahalarından biri olan "Sangaçal-Deniz", 1959'dan beri birkaç kez açıldı, ancak başarılı bir sonuca yalnızca 1965'te ulaşıldı. "Duvanni-Deniz Sahası" keşif kuyusu Mayıs 1963'te kapasite ile açıldı. Bu sahada yaklaşık petrol rezervi keşfedildi.
1968 ve 1975 yılları arasında birkaç büyük petrol ve gaz sahası keşfedildi ve üretime alındı: Bahar (1968), Sangaçali-Duvanni (1969), Bulla Deniz (1975).
Üretim ile 1967'de zirveye ulaştı ve bundan sonra Yağlı Kayalar'ın gelişimi tamamlandığında azalmaya başladı. Gaz üretimi, 1990'lı yıllara kadar Bahar ve Bulla gaz sahalarının azalmasına kadar istikrarlı bir şekilde arttı.
Modern keşif yöntemlerinin kullanılmasının bir sonucu olarak, Hazar'da 200 metre derinlikte dört yeni çok havuzlu saha açıldı: Güneşlı (1979), Çırak (1985), Azeri (1988) ve Kapaz (1989). Hazar, kapsamlı 2D sismik ızgarayla kaplandı ve 3D sismik araştırmalarda bulunuldu, ancak araştırmalar başarısızlıkla sonuçlandı. Azer-Çırak-Güneşli saha kompleksinin keşfi, Azeri Sovyet kaşiflerinin son ama önemli bir başarısıydı. Güneşli'nin su derinliğinin petrol gelişimine izin verdiği sığ kısmı 1989'da üretime alındı ve günümüzde kapasite ile çalışmaktadır.
Çırak'ta sondaj 200 metre derinlikte SSCB için açık deniz araçlarından yarı dalgıç sondaj ekipmanı ile gerçekleştirildi. Azer-Çırak-Güneşli kompleksi kapasiteden daha yüksek bir verimle çalışmaktadır.
"Yüzyılın Sözleşmesi" ve sonraki yıllar
Azerbaycan bağımsızlığını kazandıktan sonra çok ihtiyaç duyulan yabancı yatırımı ülkeye çekmeye başladı.
2020 yılına kadar imzalanmış olan 60 milyar dolarlık yatırım gerektiren 20 PSA sözleşmesinin uygulanması, Azerbaycan'ın petrol stratejisinin ayrılmaz bir parçasıdır. Azer, Çırak ve Derin Deniz Güneşli (ACG) - 1 No'lu Uluslararası Sözleşme, Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev ve katılımcı uluslararası şirketler tarafından 20 Eylül 1994 tarihinde imzalanmış, 2 Aralık'ta Parlamento tarafından onaylanmış ve 12 Aralık'ta yürürlüğe girmiştir. tahmin edilen potansiyel rezervinden dolayı petrol, bu proje genellikle "Yüzyılın Sözleşmesi" olarak anılır. Bu proje için öngörülen yatırım 13 milyar dolar seviyesindedir. Birkaç ay sonra 1995'te Azerbaycan Uluslararası İşletme Şirketi (AUİŞ) olarak bilinen bir konsorsiyum kuruldu. Başlangıçta AUİS on bir büyük uluslararası şirketten oluşuyordu: BP (İngiltere), Amoco (ABD), Lukoil (Rusya), Pennzoil (günümüzde ABD'nin Devon'u), UNOCAL (ABD), Statoil (günümüzde Norveç'in Equinor'u), McDermott (ABD ), Ramco (İskoçya), TPAO (Türkiye), Delta Nimir (günümüzde ABD'nin Amerada Hess'i) ve SOCAR (Azerbaycan).
O zamandan sonra Exxon, günümüzde ExxonMobil (ABD); ITOCHU (Japonya); ve INPEX (Japonya) konsorsiyuma katıldı ve McDermott, Ramco ve LUKoil hisselerini sattı. AUİŞ'in ilk başkanı, açık deniz petrol platformlarını ve kapalı deniz Sangaçal Terminali'ni işleten British Petroleum'dan (BP) Terry Adams (İngiltere) idi.
Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattı resmi olarak 13 Temmuz 2006'da açıldı ve günümüzde ham petrol boyunca Hazar Denizi'ndeki Azer – Çırak – Güneşli petrol sahasından Akdeniz'e taşınır. Petrol, Bakü yakınlarındaki Sangaçal Terminali'nden Gürcistan'ın başkenti Tiflis üzerinden Türkiye'nin güneydoğu Akdeniz kıyısındaki Ceyhan limanına pompalanır. Dünyanın ikinci en uzun petrol boru hattıdır (En uzunu Rusya'dan Orta Avrupa'ya giden Drujba boru hattıdır).
Eylül 2017'de Ceyhan limanından 1,9 milyon tonun üzerinde Azerbaycan petrolü dünya pazarlarına ihraç edildi (bu hacmin 1 milyon 204 bin 943 tonu Azerbaycan Devlet Petrol Fonu tarafından yapılmıştır). Ceyhan limanından 2016 yılı Ocak-Eylül döneminde ihraç edilen petrol hacmi 19 milyon 140 bin 954 ton olarak gerçekleşti.
Ekim 2017'de 2 milyon 268 bin 672 ton Azerbaycan petrolü BTC ana ihracat boru hattıyla taşındı.
Haziran 2006'dan 1 Kasım 2017'ye kadar toplam 344.133.525 ton Azerbaycan petrolü BTC boru hattıyla taşındı.
BTC boru hattının günlük kapasitesi bulunmaktadır. Bu proje sayesinde Türkiye'nin de yılda yaklaşık 300 milyon dolar kazanması hedeflenmiştir. 3 milyar dolara mal olan boru hattı inşaatı sırasında yaklaşık 15.000 kişi istihdam edildi.
1999 yılında keşfedilen Şah Deniz Gaz Sahası, BP'nin son yıllarda en büyük gaz sahası keşiflerinden biridir. Sangaçal Terminali'ndeki Şah Deniz Gaz Santrali 2007 yılında faaliyete geçti ve Azerbaycan'ı büyük bir gaz üreticisine dönüştürdü. Şah Deniz Projesi'nin 1. aşaması tamamlandı ve Gürcistan ve Türkiye'ye Güney Kafkasya Boru Hattı üzerinden 8 milyar metreküp doğal gaz sağlamaya başladı. Aralık 2013'te Şah Deniz Projesi'nin 2. aşaması onaylandı ve tasarlandı. Şah Deniz Projesi'nin 2. aşaması ile hidrokarbonların TANAP ve TAP ihracat boru hatları ile Türkiye ve Avrupa'ya taşınması planlandı.
9 Eylül 2011'de, 1996'dan beri Azerbaycan'da faaliyet gösteren Fransız enerji devi Total SA, Bakü'nün 100 km güneydoğusunda, açık denizdeki Abşeron Gaz Sahası'nda büyük bir gaz keşfini açıkladı. Sahada yaklaşık 300 milyar m³ gaz bulunduğu tahmin edilmektedir. Bu keşfin sonucunda Azerbaycan'ın gaz rezervleri 2,2'den trilyon'dan 2,5 trilyon m³'e çıkmaktadır.
Azerbaycan Hükûmeti, Azer-Çırak-Güneşli petrol ve gaz sahalarının geliştirilmesine yönelik Üretim Paylaşım Anlaşması'nın (PSA) uzatılmasına yönelik sözleşmeye dayalı olarak BP liderliğindeki konsorsiyumla (Azerbaycan Uluslararası İşletme Şirketi) "“Yüzyıl Sözleşmesi'ni" 2050 yılına kadar uzattı. Yeni sözleşme 14 Eylül 2017 tarihinde 23 Aralık 2016 tarihinde sahanın gelecekteki gelişimi için bir niyet mektubunun imzalanmasının ardından imzalandı.
BP'nin grup başkanı Bob Dudley şunları söyledi: “Son 23 yılda, Yüzyılın Sözleşmesi Azerbaycan'ı, Avrupa'ya enerji tedarikini ve onu başarılı kılmak için çok çalışan hepimize gerçekten seviye atlattı. Bugünkü sözleşme, Azerbaycan tarihinde belki de daha da önemli bir kilometre taşıdır, çünkü önümüzdeki 32 yıl boyunca yeni yatırımlar, yeni teknolojiler ve iyileşmeyi en üst düzeye çıkarmak için yeni ortak çabalarla ACG'nin uzun vadeli kalkınma potansiyelini ortaya çıkarmak için birlikte çalışmaya devam edeceğiz. Bunun ışığında, buna Yeni yüzyılın Sözleşmesi demenin adil olduğunu düşünüyorum."
SOCAR Absheron Gas Company ile Bangladesh Petroleum Exploration and Production Company Limited (BAPEX) arasında 20 Şubat 2018 tarihinde bir mutabakat zaptı imzalandı.
19 Nisan 2019'da SOCAR başkanı Rövnag Abdullayev ve BP'nin Azerbaycan, Gürcistan ve Türkiye bölge başkanı Garry Johns 6 milyar dolarlık bir sözleşme imzaladı. Azer-Çırak-Güneşli (ACG) bloğu üzerine inşa edilmesi planlanan Azeri Orta Doğu (ACE) platformuna ilişkin nihai yatırım kararı imza töreninde alındı. İnşaatın 2019'da başlaması ve 2022'nin ortalarında tamamlanması planlandı.
Nisan 2020'de, Covid-19 salgınının ortasında, Bakü, Petrol İhraç Eden Ülkeler Örgütü (OPEC) ile OPEC dışı petrol üreten ülkeler arasında, zarar gören petrol piyasasını istikrara kavuşturmak amacıyla üretimi kısmak için tarihi bir anlaşmayı destekledi. Azerbaycan Enerji Bakanlığı tarafından yapılan bir açıklama, yeni anlaşma uyarınca Azerbaycan'ın önümüzdeki iki ay boyunca üretimini günde 164.000 varil azaltmasının bekleneceğini ortaya koydu. Bu dönemde Azerbaycan günlük ortalama ham petrol üretimini 554.000 varili geçmeyecek bir seviyede tutacaktır ve ülkenin günlük petrol üretimini Temmuz-Aralık döneminde 587.000 varil, Ocak 2021 ile Nisan 2022 arasında ise 620.000 varil seviyesinde kalacaktır.
Azerbaycan Devlet Petrol Fonu
Azerbaycan Devlet Petrol Fonu, 29 Aralık 1999 tarihinde eski cumhurbaşkanı Haydar Aliyev'in kararnamesiyle kurulmuş ve 2001 yılında faaliyete başlamıştır. Petrol endüstrisinin fazla gelirlerinin biriktirildiği egemen bir varlık fonudur. Fonun temel amacı, makroekonomik istikrarı sağlamak ve petrol ve gaz gelirlerine olan bağımlılığı azaltmak ve petrol dışı sektörün gelişimini desteklemek, gelecek nesiller için gelir tasarrufu sağlamak ve ana projeleri finanse etmektir. Fon'un mali rezervlerinin yaklaşık tutarı 34,7 milyar dolardır. Fon varlıkları stratejik açıdan önemli altyapı projeleri için kullanılabilir, ancak devlet borçlanması için kullanılamaz. Fonlar esas olarak Azerbaycan Devlet Petrol Şirketi'nden gelmektedir.
Fon tarafından finanse edilen ana projeler
Konuyla ilgili yayınlar
Kitaplar
Makaleler
Víctor Guzmán (1995 doğumlu futbolcu)
Víctor Guzmán (d. 3 Şubat 1995), Meksikalı futbolcudur. Liga MX ekiplerinden CF Pachuca'da oynuyor.
Ebû Yûsuf
Ebû Yûsuf Yâkûb İbn-i İbrâhîm-i Ensâri (Ar. 731-798) Hanefî fıkıh ve hadis bilgini.
Kûfe şehrinde doğan Ebu Yusuf, Ebu Hanife'nin öğrencilerindendir. Daha sonraları kendisine Ebu Hanife'nin diğer öğrencisi olan Muhammed bin Hasan eş-Şeybanî ile birlikte imameyn (Ar., iki imam) denilmiştir. Hanefîlik mezhebinin kurulmasında ve gelişmesinde büyük rol oynamış Ebu Yusuf, aynı zamanda uzun yıllar kadılık yapmıştır. Abbasiler döneminde yaşamış olan Ebu Yusuf, tanınmış Abbasi halifesi Hârun Reşid zamanında da kadılık yapmıştır. Ebu Hanife'den önce İbn-i Ebî Leylâ'dan da ders aldığı gibi, Malik bin Enes'ten de hadis öğrenmiştir. Ebu Hanife gibi re'y ve kıyasa özel bir önem verdiği gibi yöresel örfleri de büyük oranda dikkate alırdı.
Yann Gboho
Gnantin Yann Gboho (d. 14 Ocak 2001), Belçika kulübü Cercle Brugge takımında orta saha olarak oynayan profesyonel [[futbolcudur.]] Fildişi Sahili'nde doğan Gboho, Fransa'nın genç takımlarında oynadı.
Kulüp kariyeri
24 Mayıs 2018'de Gboho, ilk profesyonel sözleşmesini Rennes'le imzaladı. Kulüpteki ilk maçına 3 Ağustos 2021'de Paris Saint Germain'e 2-1 yenildikleri 2019 Trophée des Champions karşılaşmasında çıktı. Ligue 1'deki ilk golünü 27 Ekim 2019'da Toulouse'a karşı attı.
22 Temmuz 2021'de Gboho, Hollanda'da Vitesse'ye kiralık olarak katıldı.
Kişisel hayat
Gboho'nun amcası Ambroise de profesyonel bir futbolcudur. Kuzenleri Guéla ve Désiré Doué gibi.
Admittans
Admittans elektrik mühendisliğinde karmaşık iletkenlik anlamına gelir. Admittans ile empedans çarpımı 1 dir. Admittans Y ile gösterilir. Birimi MKS sisteminde siemens (S)'dir. Kimi eski kitaplarda S yerine mho (\mho) birimi de kullanılır.
Üç temel devre elemanı
Burada v ile gerilim, i ile akım şiddeti, C ile kapasitans (kapasitif değer, sığa), R ile direnç ve L ile de indüktans (bobin,self) gösterilmektedir. MKS sisteminde birimler gerilim için volt (V), akım şiddeti için amper (A), kapasitans için farad (F), direnç için ohm (Ω) ve indüktans için de henry (H) dir. İndüktör ve kondansatöre elektronikte genellikle reaktif eleman denilir.
Her üç denklem de akım geçişi için zorluk ifade ederler. Yani (1/C), R ve L ne kadar büyükse, akımın devreden geçişi de o kadar zordur. Ancak aynı denkelemler aşağıda gösterildiği gibi de yazılabilir.
Burada G  iletkenlik tir. İletkenlik birimi siemenstir.
Sinüs akımı
Bobin (indüktans)için, İletken için,
Burada j sanal operatör, ω ise açısal frekanstır. ( Kimi denklemlerde j • ω çarpımı s veya p olarak da gösterilir.)
Eşdeğer admittans
Devredeki eşdeğer admittans tıpkı kondansatör devrelerinde olduğu gibi hesaplanır. Yani paralel admittans;
Seri admittans;
Kondansatör ve indüktansın admittans değerlerinin sanal, direncin admittans değerinin gerçek olması sebebiyle, eşdeğer admittans karmaşık sayı olarak hesaplanır. Bu sayının sanal bölümüne saseptans denilir. Saseptans B ile gösterilir.
Kutupsal koordinatlar
Genellikle admittans kutupsal koordinatta gösterilir. Şayet M ile mutlak değer ve Φ ile açı gösterilirse,
Bu açı akım ve gerilim arasındaki faz farkını gösterir. Şayet açı 0 derece ise akım ve gerilim arasında faz farkı yoktur. (0 derece faz farkı devrede hiç kapasitif ve indüktif eleman olmadığı veya bu iki tür elemanın etkilerinin birbirlerini dengelediği anlamına gelir.)
Örnek
Bir devrede 10 Ω luk bir direnç, 20 μF lık bir kondansatör, 1 mH lik bir bobin paraleldir. Devreden geçen akımın açısal frekansı 104 rds/s dir.Bu devrenin admittansı şu şekilde bulunur.
(Sanal operatör paydadan paya çıkınca işaret değiştirir.)
Üç eleman paralel olduğundan,
Kutupsal olarak;
Mustafa Akkad
Mustafa Akkad (1 Temmuz 1930, Halep - 11 Kasım 2005, Amman), Suriye asıllı Amerikalı yönetmen.
Hayatı
19 yaşında Los Angeles Kaliforniya Üniversitesi'nde (UCLA) tiyatro eğitimi almak üzere Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmiş, Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde (USC) lisans yapmıştır. Amerikalı yönetmenlerden (Amerika Yerlisi) Sam Peckinpah'ın yanında yetişmiştir.
Akkad Çağrı ve Çöl Aslanı Ömer Muhtar filmlerinin yönetmeni, Halloween filmlerinin yapımcısıdır. Halloween filmleri nedeniyle kendisine "Cadılar Bayramı filmlerinin büyükbabası" lakabı verilmiştir.
Çağrı gibi, ağırlıklı olarak Libya devleti tarafından finanse edilen ve bu ülke halkının 1920-1930'larda Ömer Muhtar önderliğinde İtalyan sömürgeciliğine karşı mücadelesini konu eden Çöl Aslanı Ömer Muhtar etkileyici savaş sahneleri ile dikkati çekmiştir.
Mustafa Akkad hayatının son on yılını Selahaddin Eyyubî'nin hayatını konu edecek bir film için sponsor arayarak geçirmiştir. Bu film için İstanbul Büyükçekmece'de bir set kurmuş ancak sponsor bulamadığı için ABD'ye dönmüştür.
9 Kasım 2005'te Ürdün'ün başkenti Amman'da, Sacide er-Rişavi'nin planlayıcısı olduğu ve Irak el-Kaidesi tarafından gerçekleştirilen üç uluslararası otele düzenlenen intihar saldırılarında yaralanmış, 11 Kasım günü ise ölmüştür. Kızı Rima da aynı saldırılarda ölmüştür.
José Eustasio Rivera
Çocukluk ve gençlik yılları
Rivera, Bogotá'nın güneyinde yer alan Neiva kenti yakınlarındaki San Mateo (bugünkü adı Rivera) kasabasında doğmuştur. Çocukluk döneminde birçok farklı okulda öğrenim gören Rivera, Öğretmen Okulu'na (Escuela Normal de Instructores) gitmeye hak kazanmış ve buradan 1908 yılında mezun olmuştur. Yazar 1909 yılında Ibague kentinde okul müfettişliği görevini üstlenmiştir.
1910 yılında başkent Bogotá'ya dönen Rivera 1912'de Kolombiya Ulusal Üniversitesi Hukuk Okulu'na kaydolmuştur. Bu okulu 1917 yılında tamamlayan Rivera bir süre devlet memuru olarak çalışmış ve Venezuela ile yapılan sınır görüşmelerine temsilci olarak katılmıştır.
Casanare yolculuğu
Yolculuğu boyunca Kolombiya kırsalındaki yaşama ve Amazon ormanındaki kauçuğun yok oluşuna tanıklık eden Rivera edindiği yaşam deneyimini La vorágine (1924) adlı yapıtında başarıyla sergilemiştir. Rivera, Latin Amerika yazın kuramının en değerli yapıtlarından biri olarak kabul edilen bu kitabı yazarken Amazon havzasındaki kauçuk işçilerinin çalışma koşulları hakkında araştırmalar yapmıştır.
Yazarın 1921 yılında yayımlanan Tierra de promision adlı bir kitabı da bulunmaktadır.