cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Giannina Braschi
Edebi etkiler
1980'lerde, Braschi'nin ilk yazıları, bilimsel bir nitelik taşımaktaydı ve Latin Amerika ve İspanya'nın öncü şairlerinin yanı sıra İspanyol Altın Çağı titanları üzerine odaklanmaktaydı. Romantik şair Gustavo Adolfo Becquer hakkında bir kitap ve Cervantes, Garcilaso, César Vallejo, Juan Ramon Jimenez ve Federico Garcia Lorca hakkında makaleler yazdı. Daha sonra Fransız, Alman, Polonya, İrlandalı ve Rus yazarların dramatik ve felsefi eserlerini takıntı haline getirdi. Roman olarak sınıflandırılmasına rağmen daha sonra karma-tür olarak belirlenen eserlerinde stil ve format olarak deneysel ve yabancı etkileri mevcuttur. Evergreen Review'un 50. yıl dönümü baskısında, Braschi, kendisini "Beckett, Picasso ve Gertrude Stein'den daha Fransız" olarak gördüğünü belirtti ve ayrıca kendisinin "Samuel Beckett ile James Joyce'un piç çocuğu, Alfred Jarry ile Antonin Artaud'un torunu, Heiner Müller'in üvey kız kardeşi ve Tadeusz Kantor'un kuzeni ile öpüşen ve Wilkiewicz'in sevgilisi" olduğuna inandığını ifade etti.
Önemli işleri
1980'lerde, Giannina Braschi, ritmik yoğunluk, mizahi gusto ve anti-emperyalist siyaset hakkındaki spoken word performansıyla şehirdeki Nuyorican şiir sahnesinde öne çıktı. Bu dönemki düzyazı şiirleri yazılmış, okunmuş ve tamamen İspanyolca olarak yayınlanmıştır. İlk İspanyolca düzyazı şiir kitabı Asalto al tiempo, 1980'de Barselona'da çıktı ve ardından 1985 yılında La Comedia profana ve 1988'de El imperio de los sueno yayımlandı. New York, çalışmalarının çoğunun mekânı ve konusudur. "Pastoral or the Inquisition of Memories"ta çobanlar Porto Rikolu Günü Geçit Töreni'nde 5. Cadde'yi istila ederek New York sehrini ele geçirir; Aziz Patrick Katedrali'nin zillerini çalar ve Empire State Binası gözlem katına el koyarlar.
Şair ve feminist bilim adamı Alicia Ostriker, cinsiyet rol oynama ve travestilik özelliğine sahip Braschi'nin Düşler İmparatorluğu'na övgüde bulunarak eseri "tanım ve dogmaya meydan okuyan saf erotik enerjiye" sahip olarak niteledi. "Bu üç ödüllü kitap, Yale Library of Literature in Translation ' ın açılış cildi olarak bir araya getirildi." (Braschi 1998: Yo-Yo Boing!: 13)
1990'lı yıllarda Giannina Braschi İngilizce, İspanyolca ve Spanglish'de dramatik diyaloglar yazmaya başladı. İki dilli roman Yo-Yo Boing! (AmazonCrossing), yalnızca İngiliz kanunlarına, etnik temizlik kampanyalarına ve şirket sansürüne meydan okuyacak biçimde deneysel ve radikal bir kitaptır.
2011'de Giannina Braschi, ilk kez İngilizce olarak yazdığı ve 11 Eylül'den sonra dünya güçleri hakkında postmodern bir dramatik roman olan United States of Banana çalışmasını yayımladı. 2012'de The Economist, eseri ekonomi ile ilgili cesur ifadelerinden ötürü ("Bankalar Amerika'nın tapınaklarıdır. Bu kutsal bir savaş. Ekonomimiz bizim dinimizdir.") kaynaklar arasında gösterdi. Eser, Dünya Ticaret Merkezi'nin çöküşünü bir sıçrama tahtası olarak görmektedir. Braschi, iş adamlığının ölümünü, demokrasinin sona ermesini ve tüm insanların eşit yaratıldığı yanılsamasından bahsetmektedir. Sonraki yayımcı Barney Rosset eser için "Konu ve formda devrim niteliğinde olan United States of Banana, güzelce yazılmış kişisel bağımsızlığın bir beyanıdır." sözlerini dile getirdi. Zerdüşt, Segismundo, Hamlet, Giannina ve Özgürlük Heykeli ana karakterken Latin Amerikalı sol kanat liderleri Fidel Castro, Raul Castro, Hugo Chavez, Cristina Kirchner ve Evo Morales ise cameo olarak yer aldı.
Çeviriler
2011'de, Dünya edebiyatı için Braschi'nin çalışmalarını üç ayrı İngilizce adla (Empire of Dreams, Yo-Yo Boing! ve United States of Banana) yayımladı. Braschi'nin eserleri, İsveççe, Fransızca, İtalyanca ve Sırpça olarak çevrildi. Derlenen şiirleri Tess O'Dwyer tarafından İngilizceye çevrildi ve 1994'te Yale Library of World Literature in Translation'ın açılışını yapan Empire of Dreams 'in çevirisi 1991'de Columbia Üniversitesi Çeviri Merkezi Ödülü'nü aldı. Tess O'Dwyer'ın çevirilerini yayınlamış olan edebi dergiler şunlardır: The Best of Review: Art and Literature of the Americas, Agni, Ars Interpres, Dickinson Review, Callaloo, Artful Dodge, Evergreen Review, Prose Poem ve Poet Magazine. Jean Franco, Harold Augenbraum, David William Foster, Julia Carroll, Kristian Van Haesendonck, Francine Masiello, Ilan Stavans, Julio Ortega, Lawrence La Fountain-Stokes, Madelena Gonzalez, Laura Loustau, Daniela Daniele, Arnaldo Cruz-Malavé, María Mercedes Carrión, Cristina Garrigos, Francisco José Ramos, Dennis Nurkse, Maritza Stanchich ve Doris Sommer'ın da aralarında yer aldığı bir dizi eleştirmen  Braschi'nin metinlerine yorum yaptı.
Clavulariidae
Clavulariidae, Alcyonacea takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Clavulariidae familyasına bağlı cinsler (2023) :
Hale, Teksas
Hale ilçesi veya Hale County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Teksas eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 36.273'tür. İlçenin merkezi Plainview şehridir.
Heath W. Lowry
Heath Ward Lowry (d. 23 Aralık 1942, Salem), Amerikalı Osmanlı tarihçisi, akademisyen.
Osmanlı İmparatorluğu ve Modern Türkiye tarihi hakkında kitaplar yazmıştır. Ermeni Soykırımı'nın yapıldığını kabul etmez.
Hayatı
1942 yılında Protestan din adamı bir babanın oğlu olarak Salem'de dünyaya geldi. Öğretmenlik yapan babasının görevi icabı 7 yaşındayken Hindistan'a gittiler. İlkokulu okuduğu Hindistan'dan 1955'te döndüler ve Kaliforniya'ya yerleştiler. Liseyi ve üniversiteyi burada okudu. Üniversite'de tiyatro okudu. Lowry, Portland State Üniversitesi'nden mezun olmadan önce Balıkesir'in, uzak bir dağ köyü olan Bereketli'de bir Barış Gönüllüsü olarak iki yılını (1964-1966) çalışarak geçirdi. ABD'ye döndükten sonra 60'ların sonlarında, Kaliforniya Üniversitesi'nde Speros Vryonis, Jr., Andreas Tietze, Gustav von Grunebaum ve Stanford J. Shaw ile birlikte çalıştı ve burada 1970'te yüksek lisansını ve 1977'de doktorasını tamamladı.
Lowry, Boğaziçi Üniversitesi Tarih Bölümü'nün kurucularından olup, 1973-1980 yılları arasında tam zamanlı olarak eğitim vermiştir. 1980'de The Journal of Ottoman Studies'i (Osmanlı Araştırmaları Dergisi) Nejat Göyünç ve Halil İnalcık'la birlikte kurdu. 1972-1979 yılları arasında Amerikan Araştırma Enstitüsü İstanbul Direktörü olarak görev yapmıştır. Lowry daha sonra 1980 ve 1983 yılları arasında Harvard Üniversitesi'nin Dumbarton Oaks Araştırma Kütüphanesi ve Koleksiyonu'nunda kıdemli araştırma görevlisi olarak göreve başladı. Orada, geç Bizans ve erken Osmanlı tarihi demografisinde çalışan bir uluslararası akademisyen ekibini yönetti. 1983'te bir grup akademisyen, iş adamı ve emekli diplomatla ve Türk hükümetinin hibesi ile Georgetown Üniversitesi'de Türk Araştırmaları Enstitüsü'nün kurulmasına yardım etti, yöneticiliğini yaptı ve Türk çalışmaları alanında çalışan akademisyenlere yardım etti.
Bu süre zarfında, çağdaş Türk siyasetine başlamış ve 1989-1994 yılları arasında ABD Dışişleri Bakanlığı'nın Virginia'daki Arlington şehrindeki Ulusal Dış İlişkiler Eğitim Merkezi'ndeki öğrencilerinin Türkiye'de görevlendirilecek ABD diplomatları olduğu öğrenilmiştir. Türkiye, Yunanistan ve Kıbrıs'ta İleri Alan Çalışmaları Programının kurs başkanı olarak görev yaptı.
Ödülleri
Lowry, 1985 yılında Boğaziçi Üniversitesi'nden fahri doktora derecesi aldı. 1986 yılında TÜTAV (Türk Tanıtma Vakfı) ödülü aldı. 1988'de Türk Tarih Kurumu sorumlu üyesi oldu.
Acanthoscurria chacoana
Acanthoscurria chacoana, Acanthoscurria cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Muratreis, Üsküdar
Muratreis, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Üsküdar ilçesine bağlı 33 mahalleden biridir. Batıda Mimarsinan; kuzeyde Selamiali; doğuda Altunizade; güneyde ise Valideiatik mahallesi vardır.
Eriochlamys
Eriochlamys Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Adriana Cavarero
Adriana Cavarero (d. 1947, Bra, İtalya) bir İtalyan felsefeci ve feminist düşünür. Verona Üniversite’sinde siyaset felsefesi profesörlüğü yapmaktadır. Ayrıca Berkeley ve Santa Barbara’da, Kaliforniya Üniversitesi’nde görev yapmaktaydı. Cavarero İtalya’da Avrupa’da ve İngilizce konuşulan camiada Feminizm, cinsiyet ayrımı, Plato, Hannah Arendth, anlatım teorileri, siyaset felsefesi ve edebiyatı üzerine geniş kapsamlı yazılarıyla oldukça tanınır.
Hayatı
Cavarero 1971 yılında akademik kariyerinin ilk senelerini harcadığı ve felsefe ve şiir tezini yazdığı Padva Üniversitesi’nde eğitim almıştır. 1983’te Padva üniversitesi’ni, siyasi anlaşma olan feminist felsefeye adanış bir grup olarak Diotima’nın kurucularından olduğu Verona Üniversitesi için bırakmıştır. Plato’nun yazılarına olan özel ilgi odağıyla Antik felsefe üzerine eğitilip ve feminist felsefeci Luce İrigaray’dan esinlenerek, Caarero dikkatleri üzerine çeken ilk kitabı olan iç içe geçmiş temayı işleyen Plato’ya Rağmen’i yazdı: Plato öncelikli olmak üzere ayrıca Homer ve Parmenides’in antik felsefesi yüzyıllar boyu yerli role hapsedilmiş ataerkil tezden dört Yunan kadın figürü (Trakyalı hizmetçi, Penelope, Demeter ve Diotima) özgürleştirmek amacıyla birbirlerini bağdaştırıyor. İkinci olarak bu figürleri yeni bir bakış açısından yorumlayarak sembolik bir kadın düzeni kurmayı amaçlıyor. Arendtian konusuyla cinsiyet ayrımı teorisini bozarak Cavarero gösteriyor ki geleneksel felsefenin dayandırdığı tüm yapıtaşların merkezi ölümken doğum sınıfı iplerin feminist eleştirinin yeni kavramlarının taze bir düşünce yolu oluşturmak için birlikte örülebilmesini sağlar.
Eserleri
Cavarero ‘nun siyasi felsefe ve feminist düşüncenin kesişimine olan ilgisi yasak tezdeki bedensel mecazı inceleyen Görkemli Cesetler ve Sofokles’in Antigone’unu, Plato’nun Timaeus’unu, Shakespeare’in Hamlet’ini, Hobbes’in Leviathan’ını, Maria Zambrono’nun Antigone’un Mezarı’nı ve Ingeborg Bachman’ın Su Perisi Gidiyor’unu içeren politikanın kurgusal tasvirlerinden daha da gelişmiştir. Kitap: Siyasi düzenin beden üzerinden yüzyıllar boyunca tamamen beden mecazı üzerinden anlamlandırıldığı sırada siyaset vasıtasıyla bedeni temel kategorisinden çıkaran olağanüstü çelişki’’yi araştırır.
Bağlantılı Anlatımlar:Öyküleme Ve Kişilik (2000)
Cavarero, Hannah Arendith’in çalışmasından kuşkusuz etkilendi ve ‘öyküsel benlik’ olarak kişiliği ortaya çıkardığı özgün teorisini içeren Bağlantılı Anlatımlar: Öyküleme ve Kişilik’i yazdı. ‘Kendine Bir Hesap Ver’ adlı eserde Judith Butler tarafından değerlendirilen ve takdir gören bu kitap;bağımsız metafizik gelenekleri konusunda tezat oluşturarak bağımlılıkla ve gerektiğinde öteki halini kabul eden, cisimleştirilmiş varlığın zayıflıklarıyla karakterize edilen politika ve etik değerleri ilişkisel varlık felsefesi bazında yeniden ele alma dürtüsüyle üstüne gider. Aslında bakarsanız, Homer, Sofokles, 1001 Gece Masalları, Isak Dınesen ve Gertrude Stain gibi çeşitli şahsiyetlerin vasıtasıyla Bağlantılı Anlatımlar, anlatı teorisinin kesişimine, etiğe ve siyasi söyleme eşsiz bir katkı sunar. Cavarero bizim kendimizi hikâye edilebilir, başkasında duymak istediğimiz bir hikâyenin baş kahramanı olarak algıladığımızı iddia eder. Bir hikâye için, bizim hikâyemizin anlatılması için olan bu arzu, kişiliğimizi yönlendirici yeni bir esas haline gelir. Öncesinde sahip olmadığımız kimliğimizi, doğuştan gelen bir özellik veya içsel bir benlik olarak geliştirebiliyor ve dışa vurabiliyoruz.daha doğrusu ilişkisel bir uygulama sonucu başkasından bize yaşam öyküsü şeklinde verilen bir şey.
Birden Fazla Ses İçin: Sesli İfade Felsefesine Karşı
Cavarero’nun sıradaki kitabı, Birden Fazla Ses İçin: Sesli İfade Felsefesine Karşı, konuşmacının somutlaştırılmış eşsizliğine olan Cavarero’nun ilgisine odaklanarak insanoğlunun politik bir hayvan zoon politika] olarak doğasının, konuşma yetisi olan zoon logon echon insan karakteriyle bağlı olduğu iddia edilen Aristo’nun Formülünde- konuşmayla siyasetin arsındaki ilişkiyi tekrar düşünün. Bu şekilde, O, konuşmacının kapasitesini ifade etme, söylevin iletişimsel kapasitesi veya belirli bir ifadenin anlamsal içeriği gibi ‘siyasi konuşma’yı nelerin oluşturduğuna dair daha geleneksel kavramlardan esaslı bir şekilde ayrılır. Cavarero önceki çalışmalarında olduğu gibi-İnsanlık Hali’nde; konuşmada önemli olan anlamlandırma veya ‘iletişim’ değil tam tersi ‘eylemde ve konuşma’da erkekler gerçekte kim olduklarını gösterdiklerini, kendi eşsiz kimliklerini aktif olarak ortaya döker ve dolayısıyla insan dünyasındaki görüntülerini oluşturduklarını iddia ettiği Hannah Arendth’in ön plana çıkardığı bir dizi temayı geliştirmeye ve derinleştirmeye devam ediyor. Arendith’in çalışmalarında ileri sürdüğü köklü fenomenolojik perspektifi arındırdıktan sonra Cavarero, politik konuşma yeteneğini içindeki konuşmacının sesinin aynılığını, ağızdan kulağa yayılan ses yayılımını yerleştiriyor. Cavarero için bu siyaset söylediklerine bakılmaksızın diğerleriyle ilişkili olan konuşmacıların şekillendirilmiş tekilliklerinin hepsinden önce ön plana çıkan ‘karşılıklı seslerin iletişimi’nden doğuyor
Horrorism: Çağdaş Şiddeti Adlandırmak (2008)
Horrorism: Çağdaş Şiddeti Adlandırmak kitabında Cavarero geçmiş yüzyıldan günümüze kadar gelen şiddet sahnelerinin (ki bu sahneler belki antik ve erken modern öncüsü olarak da adlandırılabilir.) Çağdaş siyasi felsefenin sınıflarıyla; ‘terör ’,’savaş ’,’dost/düşman’ ya da ‘devlet yanlısı ve devlet yanlısı olmayan eylemler’ dolayısıyla tam anlamıyla anlaşılamayacağına çeşitli yollarla dikkat çekiyor ve bakış açısında kesin bir değişiklik öneriyor. Bizlerin gittikçe neredeyse tamamen silahsız ya da savunmasız mağdurlarla, ‘silahsız’, ‘savunmasız/çaresiz’, uğraştığımızı hatırlatarak, O suçluların sosyo-politik amaçları veya psikanalitik bakış açılarından ziyade durumu ve şartları bize şiddet sahneleri hakkında düşünmeye itebilecek kadar çaresiz insanlar olduğunu savunuyor. Hannah Arendith’in doğum oranı düzeni ve Thomas Hobbes’in ‘’besle veya yok et ‘’gücü olarak tanımlanan anne egemenliğinin beklenmedik bir şekilde eşleştirildikten sonra Cavarero bu varlık felsefesini bir çeşit ‘saldırıya açıklık’ – bizim bir başkasının zararı ya da yararını üzerine yaratıldığımızı ‘’neredeyse zarar ve yararın yokluğunun düşünülemezmiş gibi’’- olarak nitelendiriyor. O, insan hayatına doğumla beraber ölüme kadar verilen ‘saldırıya açıklık’ durumu nedeniyle -‘bazı saf, gereksiz zulüm’ değil- Korkunun ‘üretici atomu’ olan tam olarak yarar ve zarar vermenin arasında bir seçenek olduğunu tartışır. Horrorism, endişenin tamamen reddedilmesi denebilir –tam olarak bakımın en çok ihtiyaç duyulduğunda oraya çıkan yaradır. Bundan dolayı, şiddet eşitsizliğin ‘onur’ unda hasar görmüş bedensel hayatta daha içten ayaklanır, ya da daha iyi, çünkü korku çaresizliğin çoğalan hassasiyeti tarafından mümkün kılınan bir şiddet biçimidir ve aynı zamanda onuru dolaylı bir şekilde ortaya koymaktadır.
Eğilimler: Bir Doğruluk Eleştirisi (2016)
Adriana Cavarero’nun Eğilimler’i insanın nitelendirilmesini; dik, dikey felsefede, psikanaliz, antropojik yazılar, edebiyat ve sanatsal eserleriyle eleştiriyor. Amacı kadın görünüşüne gelince, bütün anlayışımız ve bütün benlik anlayışımızın tamamının insanı dik olarak göstermenin sonuçları ve bu figürde gerçek ya da sanatsal figürlerin ürettiği ve yüklediği ‘doğrular’ ve ‘güç ilişki’lerinin etkilerini aydınlatmaktır.
Türkmenistan-Afganistan-Pakistan-Hindistan Doğalgaz Boru Hattı
Türkmenistan-Afganistan-Pakistan-Hindistan Doğalgaz Boru Hattı (TAPI), Türkmenistan gazını, Afganistan'dan geçerek Pakistan ve Hindistan'a ulaştıracak boru hattı projesi.
Türkmenistan gazının bu hatta yetip yetmemesi kadar Afganistan'ın güvenlik sorunları da engel oluşturmaktadır. Buna rağmen özellikle Hindistan, Türkmenistan ve diğer Hazar ülkelerinin gaz ve petrol kaynaklarının Hindistan'a ulaşması için çaba göstermektedir.
Astrospiculariidae
Astrospiculariidae, Alcyonacea takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Acanthoscurria borealis
Acanthoscurria borealis, Acanthoscurria cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Jonas & François
Jonas & François (Jonas Euvremer, François Rousselet; d. 1982), video klip ve reklamların yönetmenliğini yapan Fransız ikili.
Videografi
2006 2007 2008
2009 2010 2013
Video Klip Ödülleri / Adaylıkları
MTV Video Müzik Ödülleri Japonya 2008 | (Adaylık) En İyi Dans Videosu MTV Video Müzik Ödülleri 2008 | En İyi Özel Efektler
BET Hip Hop Ödülleri 2008 | Yılın Videosu MTV Avrupa Müzik Ödülleri 2008 | (Adaylık) Video Star UK Video Music Awards 2010 | En İyi Görsel Efektler
D&AD 2011 | Silver Pencil Animation & Special Effects
Antonov An-22
Antonov An-22 "Antey" (NATO rapor adı: Cock), Antonov tarafından üretilen bir Sovyet yapımı ağır turboprop askeri nakliye uçağıdır. Dört turboprop motor tarafından desteklenen tasarım, ilk Sovyet geniş gövdeli uçak olup aynı zamanda dünyanın en büyük türbinli hava aracıdır.
Teknik özellikler (An-22)
Kaynakça:
Türkmenistan Devlet Tıp Üniversitesi
Türkmenistan Devlet Tıp Üniversitesi, Türkmenistan'ın başkenti Aşkabat'ta bulunan bir üniversitedir. 1931 yılında Sovyetler Birliği döneminde kurulmuş olup Türkmenistan'ın tek sağlık üniversitesidir. Üniversite, Sağlık ve Eğitim bakanlıklarına karşı sorumludur.
Tarihçe
Üniversite, ilk olarak 29 Aralık 1931 tarihinde Türkmen Devlet Tıp Enstitüsü olarak kuruldu. 2010 yılında Türkmenistan Devlet Tıp Üniversitesi adını aldı. 1 Eylül 2010 tarihinde Devlet Tıp Üniversitesi'nin Buz Sarayı yakınlarında yeni bir binası açıldı.
Müfredat
Üniversite, tıbbi pediatri, diş hekimliği, eczane, önleyici ilaç ve askerî tıp olmak üzere altı fakülteden oluşmaktadır.
Acanthoscurria bollei
Acanthoscurria bollei, Acanthoscurria cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Eriotrix
Eriotrix Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Airspeed Horsa
Airspeed Horsa, Airspeed tarafından üretilen Birleşik Krallık yapımı bir askerî nakliye planörüdür. Adını 5. yüzyılda Güney Britanya'yı fetheden efsanevi savaşçı Horsa'dan almaktadır.
Teknik özellikler (AS 51)
Kaynakça:
Korku Kapanı 3: Ölüme Terkediş
Korku Kapanı 3: Ölüme Terkediş (özgün ad: Wrong Turn 3: Left for Dead) 2009 yapımı Amerikan yapımı korku filmidir. Korku Kapanı 2 filminin devamı olan Amerikan filmin yönetmeni Declan O'Brien, yapımcılığı Phillip J. Roth ve Jeffery Beach üstlenmiştir. Filmin senaristliğini Alan B. McElroy, Turi Meyer ve Al Septien yapmıştır. Film 2009 tarihinde vizyona girmiştir. Filmin baş rollerini Tom Frederic, Janet Montgomery ve Tamer Hassan paylaşmıştır.
Hasılat
Film, ilk haftasında 1,800,000 $ elde ederken; 1 ayda 5.600.000 $ elde etmiştir.
Karatekin, Korgun
Karatekin, Çankırı ilinin Korgun ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Türkçede "kara prens" anlamına gelen Karatigin olarak geçmektedir. Daha önceleri Çankırı ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Korgun ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 20 km, Korgun ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Köy, Korgun'un güneyinde olup, numaralı Kastamonu-Çankırı (Korgun-Çankırı) devlet yoluna Alpsarı köyü üzerinden 5,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Franco Causio
Franco Causio (d. 1 Şubat 1949), orta saha pozisyonunda görev yapmış İtalyan millî futbolcudur.
Hildburghausen
Hildburghausen, Almanya'da Türingiya eyaletinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu 31 Aralık 2011 sayımlarına göre 11,784 kişidir.
Mahmut Atilla Kaya
Hayatı
1973 yılında İzmir’ in Torbalı ilçesinde doğdu. Torbalı İmam Hatip Lisesinden mezun olduktan sonra, Askerlik vazifesini 1997 yılında Jandarma Komando Asteğmen olarak yaptı. Uzun yıllar avukatlık mesleğini icra etti. Ulusal ve uluslararası birçok şirkete avukatlık yaptı. İngilizce bilen Kaya, evli ve bir kız çocuğu babasıdır.
Siyasi Kariyeri
Ak Parti İzmir İl Başkan Yardımcılığı, Ak Parti İzmir Teşkilat Başkanlığı yaptı. TBMM Adalet Komisyonu Üyeliği yaptı. 18 Ağustos 2018 tarihinde yapılan AK Parti 6. Olağan Büyük Kongresi sonucunda MKYK Üyeliği görevine seçildi. Halen AK Parti MKYK Üyesi olarak görev yapmaktadır.
Kuleli, Üsküdar
Kuleli, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Üsküdar ilçesine bağlı 33 mahalleden biridir. Boğaziçi semtlerinden biri olan Kuleli'nin, batısında İstanbul Boğazı'na kıyıdaştır. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Kandilli; güneyinde Çengelköy; doğusunda ise Küçüksu mahalleleri vardır. Mahalle adını, içinde barındırdığı Kuleli Askerî Lisesi'nden almaktadır. Mahallenin genel görünümüne bakıldığında yerleşimin seyrek, yeşil alanların bol olduğu görülmektedir.
Uyku bozuklukları
Uyku bozuklukları kişinin uykusuyla ilgili bozuklukların genel adıdır. En yaygın uyku bozukluğu insomniadır. Bunun dışında uyku apnesi, narkolepsi, hipersomniya, uyku hastalığı (enfeksiyon sebebiyle uyku döngüsünün bozulması), uyurgezerlik ve gece terörü bozukluğun diğer yaygın çeşitleridir. Polisomnografi ve aktigrafi uyku bozukluğunu incelemede kullanılan yöntemlerdir. Uyku bozuklukları bireyin fiziksel, mental, sosyal ve duygusal yönlerden işlevselliğini olumsuz yönde etkileyebilir.
Uyku bozukluklarının ortaya çıkışının genel sebepleri ilaç kullanımında artış, sirkadiyen ritmin yaşa bağlı değişimi, çevre ve yaşam tarzındaki değişim, psikososyal problemler ve strestir.
Amonyum sülfat
Amonyum sülfat, (NH4)2SO4 formülüne ve çok sayıda ticari kullanıma sahip bir inorganik tuzdur. Toprak gübresi olarak yaygın bir şekilde kullanılır. %21 azot ve %24 kükürt içerir.
Kullanımı
Amonyum sülfat esas olarak, alkali topraklarda bir gübre olarak kullanılmaktadır. Toprakta amonyum iyonu salınır ve az miktarda asit oluşturarak toprağın pH dengesini düşürürken bitki büyümesi için gerekli azotla katkıda bulunur. Amonyum sülfat kullanımının ana dezavantajı, amonyum nitrata göre düşük azot içeriği nedeniyle taşıma maliyetlerinin yüksekliğidir.
Ayrıca suda çözünen insektisitler, herbisitler ve fungusitler için tarımsal bir sprey adjuvantı olarak kullanılır. Burada hem kuyu suyunda hem de bitki hücrelerinde bulunan demir ve kalsiyum katyonlarını bağlama işlevi görür. 2,4-D (amin), glifosat ve glufosinat herbisitleri için bir adjuvant olarak özellikle etkilidir.
Laboratuvar kullanımı
Amonyum sülfat çökeltmesi, çökeltme yoluyla protein saflaştırması için yaygın bir yöntemdir. Bir çözeltinin iyonik kuvveti arttıkça, o çözeltideki proteinlerin çözünürlüğü azalır. Amonyum sülfat, iyonik yapısı nedeniyle suda son derece çözünür, bu nedenle proteinleri çökeltme yoluyla "tuzlayabilir". Suyun yüksek dielektrik katsayısı nedeniyle, katyonik amonyum ve anyonik sülfat olan ayrışmış tuz iyonları, su moleküllerinin hidrasyon kabukları içinde kolayca çözülür. Bu maddenin bileşiklerin saflaştırılmasındaki önemi, nispeten daha apolar moleküllere kıyasla daha fazla hidratlı hâle gelme kabiliyetinden kaynaklanır ve bu nedenle arzu edilen apolar moleküller birleşir ve çözeltiden konsantre bir formda çökelir. Bu yönteme tuzla çökelme denir ve sulu karışımda güvenilir bir şekilde çözülebilen yüksek tuz konsantrasyonlarının kullanılmasını gerektirir. Kullanılan tuzun yüzdesi, karışımın çözebileceği maksimum tuz konsantrasyonuyla karşılaştırılır. Bu nedenle, yöntemin çalışması için yüksek konsantrasyonlara ihtiyaç duyulsa da, %100'ün üzerinde bol miktarda tuz eklemek de çözeltiyi aşırı doyurabilir, bu nedenle polar olmayan çökeltiyi tuz çökeltisi ile kirletebilir. Bir çözeltiye amonyum sülfat konsantrasyonu eklenerek veya arttırılarak elde edilebilen yüksek bir tuz konsantrasyonu, protein çözünürlüğündeki azalmaya bağlı olarak protein ayrılmasını sağlar; bu ayırma santrifüjleme ile elde edilebilir. Amonyum sülfat ile çökeltme, protein denatürasyonundan ziyade çözünürlüğün azalmasının bir sonucudur, bu nedenle çökelen protein, standart tamponların kullanılması yoluyla çözündürülebilir. Amonyum sülfat çökeltmesi, karmaşık protein karışımlarını fraksiyonlara ayırmak için uygun ve basit bir yol sağlar.
Kauçuk lateks analizinde, uçucu yağ asitleri, uçucu yağ asitlerinin sülfürik asit ile yeniden üretildiği ve daha sonra buharla damıtıldığı berrak bir sıvı bırakan %35 amonyum sülfat çözeltisi ile kauçuğun çökeltilmesiyle analiz edilir. Amonyum sülfat ile seçici çöktürme, asetik asit kullanan alışılagelmiş çökeltme tekniğinin aksine, uçucu yağ asitlerinin tayinini etkilemez.
Diğer kullanımlar
İçme suyunun arıtımında, amonyum sülfat, dezenfeksiyon için monokloramin üretmek için klor ile kombinasyon halinde kullanılır.
Amonyum sülfat, diğer amonyum tuzlarının, özellikle amonyum persülfatın hazırlanmasında küçük ölçekte kullanılır.
Ağır su (D2O) içindeki doymuş bir amonyum sülfat çözeltisi, 0 ppm kaydırma değeriyle kükürt (33S) NMR spektroskopisinde harici bir standart olarak kullanılır.
Amonyum sülfat, diamonyum fosfata çok benzeyen alev geciktirici bileşimlerde de kullanılmıştır. Alev geciktirici olarak malzemenin yanma sıcaklığını yükseltir, maksimum ağırlık kaybı oranlarını düşürür ve artık veya kömür üretiminde artışa neden olur. Alev geciktirici etkinliği, amonyum sülfamat ile karıştırılarak arttırılabilir. Havadan yangın söndürmede kullanılmıştır.
Üretimi
Amonyum sülfat, amonyak ve sülfürik asit arasında gerçekleşen reaksiyonla üretilir: Amonyak gazı ve su buharı karışımı, 60 °C'de doymuş bir amonyum sülfat çözeltisi ve yaklaşık %2 - 4 serbest sülfürik asit içeren bir reaktöre verilir. Çözeltiyi asidik tutmak ve serbest asit seviyesini korumak için konsantre sülfürik asit eklenir. Reaksiyon ısısı, reaktör sıcaklığını 60 °C'de tutar. Kuru, toz amonyum sülfat, amonyak gazıyla dolu bir reaksiyon odasına sülfürik asit püskürtülerek oluşturulabilir. Reaksiyon ısısı, sistemde bulunan tüm suyu buharlaştırarak toz halinde bir tuz oluşturur. 1981 yılında yaklaşık 6.000 milyon ton üretildi.
Amonyum sülfat, volkanik fümerollerde nadir bulunan bir mineral olan mascagnit olarak ve bazı çöplüklerdeki kömür yangınları nedeniyle doğal olarak oluşur.
2NH4OH+H2SO4=(NH4)2SO4+2H2O
Sülfürik ssit ve amonyum hidroksitin reaksiyonu ile de elde edilebilir
Özellikleri
Amonyum sülfat –49.5 °C'nin altındaki sıcaklıklarda ferroelektrik hale gelir. Oda sıcaklığında ortorombik sistemde, a = 7.729 Å, b = 10.560 Å, c = 5.951 Å hücre boyutlarıyla kristalleşir. Ferroelektrik duruma soğutulduğunda, kristalin simetrisi Pna21 uzay grubuna dönüşür.
Reaksiyonları
Amonyum sülfat, 250 °C’nin üzerinde ısıtıldığında önce amonyum bisülfat oluşturarak ayrışır. Daha yüksek sıcaklıklarda ısıtma, amonyak, azot, kükürt dioksit ve suyla ayrışmaya neden olur.
Güçlü bir asit (H2SO4) ve zayıf bir bazın (NH3) tuzu olarak, çözeltisi asidiktir; 0.1 M çözeltinin pH’ı 5.5’tir. Sulu çözeltide reaksiyonlar NH4+ ve SO4−2 iyonlarının reaksiyonlarıdır. Örneğin, baryum klorür eklenmesiyle, baryum sülfat çökelir. Süzülmüş sıvının buharlaştırılması amonyum klorürü verir.
Amonyum sülfat, çözeltisi metal sülfatların eşmolar çözeltileriyle karıştırıldığında ve çözelti yavaşça buharlaştırıldığında birçok çift tuz (amonyum metal sülfatlar) oluşturur. Üç değerlikli metal iyonları ile ferrik amonyum sülfat gibi şaplar oluşur. Çift metal sülfatlar, Tutton tuzu ve amonyum serik sülfat olarak bilinen amonyum kobaltöz sülfat, ferro diamonyum sülfat, amonyum nikel sülfat içerir. Susuz çift amonyum sülfatları da Langbeinitler ailesinde bulunur. Üretilen amonyak keskin bir kokuya sahiptir ve zehirlidir.
Havadaki buharlaşan amonyum sülfat partikülleri dünya çapındaki partikül kirliliğinin yaklaşık %30'unu oluşturur.
Mevzuat ve kontrol
Kasım 2009’da, Pakistan’ın Hayber Pahtunhva (NWFP) eyaleti, Upper Dir, Lower Dir, Svat, Çitral ve NWFP’nin Malakand bölgelerini içeren eski Malakand Bölgesinde amonyum sülfat, amonyum nitrat ve kalsiyum amonyum nitrat gübrelerinin militanlar tarafından patlayıcı yapmak için kullanıldığına dair raporların ardından bu gübrelere yasak getirdi. Ocak 2010'da bu maddeler aynı nedenle Afganistan’da yasaklandı.
Amerikan kolonileri
Amerika'nın kolonizasyonu, İskandinav denizcilerin 10. yüzyılda, bugünkü Grönland ve Kanada'nın belli bölgelerini keşfederek buralara yerleşmesiyle başladı (Amerika'nın İskandinav kolonizasyonu). İskandinav folkloruna göre, kızılderililerle yerleşimciler arasında cereyan eden şiddetli çatışmalar neticesinde bu yerleşimler terk edilmek zorunda kalındı. Gerçek Avrupa kolonizasyonu, Christopher Columbus'un 1492 yılında Uzakdoğu'ya yeni ticaret rotaları bulmak için, İspanya sponsorluğunda, batıya doğru çıktığı keşif gezisinde, kazara Amerika Kıtası'nı keşfetmesiyle başladı. Hemen sonra Avrupalılar kıtanın derinliklerine inerek, fetih ve kolonizasyon hareketine giriştiler. Columbus, 1492-1493 yıllarında yaptığı ilk iki seyahatte, Bahamalar'a ve aralarında Hispaniola, Puerto Rico ve Küba'nın da bulunduğu bazı Karayip Adaları'na ulaştı. 1497 yılında İngiltere Krallığı adına Bristol'den yola çıkan John Cabot, Kuzey Amerika'da karaya çıktı. Bir yıl sonra Columbus, üçüncü seferinde Güney Amerika sahillerine ulaştı (Christopher Columbus'un seferleri). Christopher Columbus'un seferlerinin sponsoru olan İspanyol İmparatorluğu, Kuzey Amerika'dan Güney Amerika'nın en aşağı noktasına kadar, Karayip Adaları da dahil olmak üzere, en büyük sömürgelere sahip ilk Avrupa ülkesi oldu. İlk İspanyol şehri, 1496 yılında kurulan, bugün Dominik Cumhuriyeti sınırlarında kalan Santo Domingo'dur. San Juan, Porto Riko 1508'de, Veracruz ve Panama City ise 1519 yılında kurulmuştur. 1565 yılında İspanyollar tarafından kurulan St. Augustine, Florida şehri, ABD'nin üzerinde yerleşim bulunan en eski şehridir.
Fransa gibi Avrupa'nın diğer ülkeleri de, Kuzey Amerika'da, bazı Karayip Adaları'nda ve Güney Amerika sahillerinin küçük bir kısmında sömürgeler elde etmekte gecikmediler. Portekiz Brezilya'yı sömürgeleştirdi. Bu olay Avrupa ülkelerinin, Amerika kıtasını dramatik bir şekilde işgalinin de başlangıcı oldu. Avrupa ülkeleri birbirleriyle savaşmaktan yorgun düşmüştü. Bubonik veba salgınında ölen insanlar nedeniyle azalan nüfus yeni yeni toparlanmaktaydı. Bunca savaşlara ve felaketlere rağmen, 1400'lü yıllardaki umulandan fazla büyüme ve toparlanma yaşanmaktaydı.
Keşiflerden sonra tüm Batı Yarıküre Avrupa ülkelerinin egemenliği altına girmişti. Böylesine bir istila, Yeni Dünya'nın arazi yapısında, fauna ve florasında, buralarda yaşayan toplumlarda çok derin etkiler ve değişiklikler yarattı. 19. yüzyılda 50 milyon Avrupalı Amerika'ya göç etti. Hayvanların, bitkilerin, kültürlerin, nüfusun (köleler dahil), bulaşıcı hastalıkların ve hatta fikirlerin, Avrupa, Amerika ve Avrasya kıtaları arasında çok büyük hız ve ölçekte hareket etmesi, bu olayların da Kolomb'un Amerika keşfinden sonra gerçekleşmesi yüzünden, 1492'den sonraki döneme Kolomb Değişimi (Columbian Exchange) dönemi adı verilmiştir.
İlk koloniler ve ilk fetihler
[[Dosya:Non-Native-American-Nations-Territorial-Claims-over-NAFTA-countries-1750-2008.gif|sağ|300px|küçükresim|Kuzey Amerika'nın, dışarıdan gelen yerleşimciler tarafından iskanını gösteren harita. 1750'den 2008'e.
Konuyla ilgili diğer hareketli haritalar:
South America territorial sovereignty 1700-present. ]] İlk keşif ve fetihler İspanya ve Portekiz tarafından, 1492'de İberya'nın yeniden fethi sonrasında yapıldı. 1494 yılında bu iki imparatorluk arasında, Papa tarafından da onaylanan Tordesillas Antlaşması imzalandı. Dünya'nın Avrupa dışında kalan bölümleri iki ülke arasında fethedilmek ve sömürgeleştirilmek üzere pay ediliyordu. Yeşil Burun Adaları’nı başlangıç noktası alarak, bu noktanın 370 fersah (1550 km) batısında Kuzey-Güney meridyeni çizildi. Çizgi, Avrupa’nın haricindeki dünyayı Portekiz ve İspanya’ya ait iki parçaya ayıran sınır olarak kabul edildi. 1513'te Pasifik Okyanusu'nu keşfeden, İspanyol kâşif Vasco Núñez de Balboa, bu anlaşmaya dayanarak, Kuzey, Orta ve Güney Amerika'da geniş topraklar ele geçirdi.
İspanyol fatih Hernán Cortés Aztek İmparatorluğu'nu ve Francisco Pizarro ise İnka İmparatorluğu'nu ele geçirdi. Böylece 16. yüzyılın ortasına gelindiğinde, İspanya, önceden Karayipler'de elde ettiği topraklara, Güney Amerika'nın batısında, Orta Amerika'da ve Kuzey Amerika'nın güney kısımlarında elde ettiği geniş arazileri ekledi. Portekiz ise aynı tarihlerde, Güney Amerika'nın doğusunda Brezilya olarak adlandırdığı geniş bir toprak parçasını sömürgeleştirmişti.
Diğer Avrupa ülkeleri, çok geçmeden Tordesillas Antlaşması'na itiraz ettiler. İngiltere ve Fransa Krallığı, 16. yüzyılda Amerika'da kololoniler kurmaya çalıştılarsa da başarılı olamadılar. İngiltere ve Fransa, Hollanda ile birlikte ancak bir sonraki asırda koloniler oluşturabilecekti. Bu kolonilerin bir kısmı, salgınlar sebebiyle boşaltılan, Karayipler'deki eski İspanyol sömürgeleriydi. Bir kısmı da Kuzey Amerika'nın doğusunda, Florida'nın henüz İspanya tarafından ele geçirilmemiş bölgelerinde idi.
İspanya'ya ait İspanyol Florida'sı ve İspanyol New Mexico'su, İngiliz kolonileri Virginia Kolonisi (ve ona bağlı Kuzey Atlantik adası Bermuda) ve New England Kolonisi, Fransızlara ait Acadia ve Yeni Fransa, İsveç kolonisi Yeni İsveç ve nihayetinde Hollanda'ya ait Yeni Hollanda, Avrupalılara ait Kuzey Amerika'daki ilk kolonilerdir. 18. asırda Rus İmparatorluğu Rus Amerikası'nda, Alaska'da toprak ele geçirirken, Danimarka-Norveç de, Grönland'da bulunan eski kolonilerini canlandırmaya çalışıyordu.
Amerika kıtası, kolonileşmek üzere birçok milletin iştahanı kabartmış, bu da kaçınılmaz olarak işgal ve fetihler konusunda şiddetli bir rekabet yaratmıştı. Yeni yerleşimciler, sıklıkla diğer kolonicilerin, yerli kabilelerin veyahut korsanların saldırısına uğruyorlardı.
Devletleri tarafından himaye edilen ilk koloniciler
Avrupalıların Amerika'daki aktiviteleri, Christopher Columbus'un, İspanya tarafından finanse edilen bir filoyla Atlantik Okyanusu'nu aşmasıyla (1492–1504) başladı. Seferin gerçek amacı Hindistan ve Çin'e (Doğu Hint Adaları) yeni deniz ticaret yolları bulmaktı. Ardından İngiltere adına John Cabot Newfoundland'a ulaştı. Pedro Álvares Cabral Brezilya'ya ulaşıp, burayı Portekiz topraklarına kattı.
1497-1513 yılları arasında, Portekiz adına seyahat eden Amerigo Vespucci, Kristof Kolomb'un yeni kıtalar keşfetmiş olduğunu fark etti. Kartografyacılar bu iki kıta için, hala bu kaşifin isminin latinleşmiş versiyonu olan "America" ismini kullanmaktadırlar. Fransa tarafından desteklenen Giovanni da Verrazzano, Portekizli João Vaz Corte-Real ve Kanada'yı (1567–1635) keşfeden Samuel de Champlain gibi diğer kaşifler de, Kuzey Amerika'nın keşfinde önemli rol oynadılar.
1513 yılında Vasco Núñez de Balboa Panama Kıstağı'nı geçerek Pasifik Okyanusu kıyılarına ulaşan ilk Avrupalı oldu. Balboa, Pasifik Okyanusu'nu ve bu okyanusta bulunan tüm adaların İspanya tahtına ait olduğunu ilan ederek tarihi bir karara imza attı. 1517 senesinde, Küba'dan Orta Amerika'ya gelen bir grup İspanyol, köle avı için Yucatan'a ayak bastı ve böylece Yeni Dünya'da da kölelik ticareti başlamış oldu.
Bu keşifler dalgasını, İspanyolların başı çektiği "fetih" hareketi izledi. İspanyolların Reconquista adını verdikleri ve Endülüs müslümanlarının püskürtülmesi, yani İberya'nın yeniden fethi henüz tamamlanmıştı. Eskiden Endülüs'te uygulanmakta olan yönetim biçimini Yeni Dünya'da ele geçirdikleri bölgelerde aynen uyguladılar.
Colombus tarafından keşfedildikten on yıl sonra Hispaniola'nın yönetimi, İberya'nın yeniden fethi sırasında kurulan Alcántara Tarikatı üyesi Nicolás de Ovando'ya verildi. İber Yarımadası'nda olduğu gibi, Hispaniola adasının yerli halkı olan Tainolar, toprak sahiplerinin emrine verildi. Roma Katolik ruhban sınıfı da tüm yerel yönetimi devraldı. Encomienda adı verilen, Avrupalı yerleşimcilere, yerli halkın zorla çalıştırılması ve onların tarımsal ürün ve madenlerine el konulması da dahil bir takım ayrıcalıklar tanıyan yasal düzenleme yürürlüğe girdi.
Sanıldığı gibi uçsuz bucaksız bu araziler, sadece bir grup konkistador ve onlara yardım eden bir avuç güçlü atlı şövalyenin (caballeros) ve yerli nüfusu yok etme noktasına getiren salgın hastalıkların yardımıyla fethedilmedi. Yapılan son arkeolojik kazılarda bulunan deliller, işgalci İspanyolların, sayıları yüz binlere varan yerli kuvvetlerle ittifak yaptığını ortaya çıkartmıştır. Hernán Cortés 1519-1521 yılları arasında Meksika'yı (Meksika'nın fethi) ve Tlaxcala'yı fethetti. 1532 ve 1535 yılları arasında da, Francisco Pizarro İnka halkından devşirdiği 40.000 kişilik bir kuvvetle İnka İmparatorluğu'nu ele geçirdi.
Colombus'un keşfinin üzerinden bir buçuk asır geçtikten sonra, Kuzey ve Güney Amerika'da yaşayan yerli halkın nüfusu, tahminen %80 oranında azaldı. 1492'de 50 milyon olan nüfus, 1650'ye gelindiğinde 8 milyona düşmüştü. ). Ölümlerin birinci sebebi ise Eski Dünya'dan gelen bulaşıcı hastalıklardı.
1532 yılında, Kutsal Roma Cermen İmparatoru V. Karl, Antonio de Mendoza'yı, Cortes'in başına buyruk hareketlerini engellemek amacıyla genel vali olarak Meksika'ya gönderdi (Cortes 1540 yılında İspanya'a kesin dönüş yaptı). İki yıl sonra V. Karl, yürürlükteki Burgos Kanunları yerine, Yeni Kanunlar adı verilen (İspanyolcası Leyes Nuevas) yasal düzenlemeleri yaptı. Bu yasayla kölelik ve repartimientos adı verilen, Amerikan yerlilerinin zorla çalıştırılabilmesine izin ver sistem yasaklanıyordu. Ayrıca tüm Amerika topraklarını ve üzerinde yaşayan otoktan halkları kendi tebaası olarak ilan ediyordu.
Mayıs 1493'te, Papa VI. Alexander, Inter caetera adı verilen bir bildiri (Papal bull) ile, bu yeni toprakların tamamını İspanya Krallığı'na veriyordu. Karşılığında ise yerli halkların hristiyanlaştırılmasını talep ediyordu. Bu yüzden Christopher Columbus'un ikinci seferinde, yanında Benediktin keşişlerinin yanı sıra on iki tane de papaz bulunuyordu. Kölelik hristiyanlar arasında yasaklanmıştı. Bir hristiyan diğerini köle olarak alamazdı. Kölelik, ancak hristiyan olmayan savaş esirlerine, yahut önceden köle olarak satılmış kişilere uygulanabilirdi. 16. asır boyunca, kimlerin köle yapılabileceği konusundaki tartışmalar devam etti. 1537'de yayınlanan Sublimis Deus isimli Papalık bildirisi, Amerikan yerli halkını "ele geçirilmiş ruhlar" (kötülük tarafından) olarak tanımlamakla birlikte, onların köle alınmasını yasaklıyordu. Ancak bu bildiri dahi kölelik tartışmalarına son vermedi. Kimi Avrupalılar, isyan etmeleri halinde, yakalanan isyancıların köleleştirilebileceğini savunuyordu. Kölelik meselesi 1550-1551'de toplanan Valladolid Konseyi'nde tartışıldı. Dominiken rahip Bartolomé de Las Casas yerli Amerikalıların doğuştan özgür olduklarını belirterek Katolik inancına göre diğer insanlarla eşit muamele haklarının olduğunu savunurken, diğer Dominiken filozof Juan Ginés de Sepúlveda, aksine bu insanların doğuştan köle olduğunu iddia ederek, onların köle yapılmasının Katolik teolojisi ve doğaya uygun olduğunu öne sürüyordu. Öte taraftan, yerli halka uygulanan "Hristiyanlaştırma" hareketi başlangıçta çok zalimceydi. 1524'te Fransiskanlar Meksika'ya ilk geldiklerinde, pagan tapınakları yakıp yıkarak, ibadetlerine engel olmaya çalıştılar.
Konkistadorlar ele geçirdikleri şehirleri, genellikle ödül olarak askerleri arasında pay ederlerdi. Batı Hint Adaları dahil olmak üzere,belli bölgelerde yerli nüfus neredeyse yok olma tehlikesiyle karşı karşıyaydı. İhtiyaç duyulan iş gücünün ikamesi için Afrika'dan siyah köleler getirildi.
Aynı dönemde Portekiz, Brezilya'da yeni ticari merkezler yaratmak için yoğun bir sömürgeleştirme hareketine başlamıştı. Plantasyonlarında çalıştırmak üzere milyonlarca köle ithal ettiler. Portekiz ve İspanya bu kolonilere sahip olmanın dışında, elde ettikleri diğer vergilerle birlikte, buralarda elde edilen tüm gelirin %20'sine de (Casa de Contratación tarafından toplanan Quinto Real isimli vergi) el koymaktaydılar. 16. yüzyılın sonunda Amerikan gümüşü, toplam İspanya bütçesinin %20'lik kısmına ulaşmıştı. Aynı asırda Amerikan limanlarına 240.000 Avrupalı ayak bastı.
Zenginlik ve servet arayışı
İspanyolların, 16 asırda Aztek, İnka ve diğer Amerika topraklarından elde ettikleri servetler, diğer Avrupalı ülkelerin de gözlerini kamaştırıyordu. İngiliz koloniciler 1607 yılında, Jamestown, Virginia'da ilk kalıcı yerleşimlerini kurduklarında, İspanyolların elde ettikleri zenginliklere sahip olmayı ümit ediyorlardı. Koloniler, Yeni Dünya'nın ekonomik potansiyelini olduğundan fazla abartan iş adamları tarafından kurulmuş, Virginia Company gibi konsorsiyum şirketleri tarafından finanse ediliyorlardı. Asıl amaç bu topraklarda altın bulmaktı.
Altın madenini bulmanın, insanların kendi yaşamsal ihtiyaçlarını sağlamaktan çok daha önemli olduğuna onları ikna edecek, John Smith gibi güçlü liderler seçiliyordu. Kolonicilerin ölüm oranı son derece yüksekti. Bu da birçoğunu umutsuzluğa ve hayal kırıklığına sevk ediyordu. John Rolfe gibi kaşiflerin girişimiyle tütün bitkisi, Virgina ve onun komşusu Maryland kolonilerinin ekonomisinde itici güç ve en önemli ihraç ürünü haline geldi.
1690'ların sonuna doğru İskoçya Krallığı tarafından, yeni ticaret merkezleri oluşturmak amacıyla, Panama Kıstağı'nda, sonu hüsranla bitecek Darien Planı adında bir girişimde bulunuldu. Plan, o bölgedeki ticareti ele geçirip, İskoçya'yı ekonomik açıdan daha iyi bir pozisyona taşımayı amaçlıyordu. Ancak, yanlış öngörüler, planlamadaki yetersizlik, yönetimdeki zaaf, yetersiz emtia talebi ve yok edici salgınlar bu projeyi akamete uğrattı. İskoçya Krallığı'nın İngiliz Krallığı ile birleşerek Büyük Britanya'yı oluşturmasını sağlayan 1707 Birleşme Yasası'nı imzalamasındaki etkenlerden biri de, Darien Planı'nın hüsranla sonuçlanmış olmasıdır. Bu anlaşma ile, artık Britanya kolonileri olarak adlandırılmakta olan İngiliz sömürgelerinde, İskoç Krallığı serbestçe ticaret yapabilecekti.
Fransa, Karayipler'deki sömürgelerinde ekonomik olarak şeker plantasyonlarına odaklanmıştı. Kanada'da ise yerlilere yapılan kürk ticareti önem arz ediyordu. Fransa'dan yaklaşık 16.000 kadın ve erkek kolonici olarak gelmişti. Bunların büyük kısmı, Saint Lawrence Nehri boyunca yerleşerek, yaşamlarını çiftçilikle idame ettirdiler. Uygun çevre koşulları ve verimli topraklar, 1760 yılına gelindiğinde yerleşimcilerin sayısının 65.000'e ulaşmasını sağladı. 1760 yılında İngilizler Fransızların bu kolonisini ele geçirdi. İngiliz hakimiyetine rağmen, toplumun kültürel, dini, ekonomik, sosyal yaşantısında pek az değişiklik gözlendi. Zira bölge halkı geleneklerine çok sıkı şekilde bağlıydı.
Dinsel göçler
Yeni Dünya'ya ilk olarak gelen dini gruplar, İspanya ve Portekiz'den (daha sonra Fransa'dan) gelen, inançlarına sadık Roma Katoliği yerleşimcilerdi. İngiliz ve Hollandalı yerleşimci gruplar ise, dinsel açıdan çok daha fazla farklılıklar gösteriyorlardı. Kolonilerde Anglikanlar, Hollandalı Kalvinistler, İngiliz Püritenler, İngiliz Katolikler, İskoç Presbiteryanlar, Fransız Huguenotlar, Alman ve İsveçli Lüteryanlar, Quakerlar, Mennoniteler, Amişler, Moravian Kilisesi mensupları ve Yahudiler gibi birçok ulustan çok farklı mezhep ve inançlarda insanlar yaşamaktaydı.
Kolonicilerin birçoğu, ibadetlerini herhangi bir dinsel baskıya maruz kalmadan icra edebilmek Amerika'ya gelmişlerdi. Protestan reformistler, 16. yüzyılda Eski Dünya'da, Batı Hristiyanlık aleminin birliğini parçalamışlar, birçok yeni mezhebin doğmasına yol açmışlardı. Bu yeni mezhepler, çoğunlukla devletlerin baskı ve takibine maruz kalıyordu. 16 yüzyılın sonuna doğru İngiltere'de çok sayıda hristiyan İngiltere Kilisesi'ni sorgulamaya başladı. Bu sorgulamayı yapan grupların başında Püriten hareket bulunmaktaydı. Püritenlere göre İngiltere Kilisesi, İncil'le hiç alakası olmadıklarını düşündükleri tüm Katolik ritüellerden arınmalıydı (purify).
Monarkın tebaası üzerinde Tanrısal bir yönetim hakkı olduğuna yürekten inanan, İngiltere ve İskoçya Kralı I. Charles, bu mürtedlere karşı çok sert bir tutum takındı. 1629-1642 yılları arasında, bu baskıya dayanamayan 20.000 kadar Püriten New England'a göç edip, burada koloniler kurdular. 1681 yılında Kral II. Charles, babasına olan borcuna karşılık olarak William Penn'e, bugünkü Pensilvanya ve Delaware topraklarının içinde bulunduğu arazi parçasını verdi. Penn tarafından 1682'de yönetilmeye başlayan bu koloni, dinsel baskıdan kaçan Quakerlar'ın ve diğer grupların güvenli sığınağı oldu. Baptistler, Quakerlar, Alman ve İsviçreli Protestanlar Pennsylvania'ya akın etti. Ucuz arazi, din ve ifade özgürlüğü, insanların kendi hayatlarını şekillendirebilme imkânı, bu özgürlük ortamı kolonicelere çok cazip görünüyordu.
Köle ticareti
Avrupalılar Amerika kıtasına ulaşmadan önce de burada kölelik vardı. Yerli kabileler savaşlarda canlı ele geçirdikleri düşmanlarını esir alabiliyorlardı. Bu esirlerin bir kısmı, Aztekler'de olduğu gibi, kurban ediliyorlardı. İspanyollar da, Karayipler'de Kızılderilileri köleliştirerek, kölelik rejimini sürdürdüler. Avrupa'dan gelen hastalıklar, beyazların kötü muamele ve istismarı yüzünden yok olma noktasına gelen yerli nüfusun yerine, iş gücü eksikliğini de kapatmak için, Afrika'dan Amerika'ya büyük ölçekte köle ticareti yapılmaya başlandı.
18. yüzyıla gelindiğinde, o kadar çok siyah köle getirildi ki, Amerikan yerlileri çok daha az oranda köle olarak kullanılmaya başlandı. Siyah köleler, çoğunlukla Afrikalı sahil kabileleri tarafından ele geçirilip köle tüccarlarına satılıyor, köle gemileriyle de Amerika'ya getiriliyordu. Getirilen köleler, rom, silah ve barut gibi ticari malzemelerle değiş tokuş ediliyordu. Kölelerin büyük kısmı Karayipler'deki ve Brezilya'daki şeker üreten kolonilere gönderilmekteydi. Yaşam süreleri çok kısa olduğu için, sürekli olarak yeni kölelere ihtiyaç duyuluyordu.
Karayipler, Brezilya, Meksika ve ABD'ye 12 milyon kadar Afrikalı köle getirildiği tahmin edilmektedir.
Köle sayısı
Amerikan kolonilerine ithal edilen köle sayısı
Afrikadan köle olarak çıkartılan toplam 12 milyon insanın %5'i, yani yaklaşık 600,000 kadarı ABD topraklarına getirilmişti. Kölelerin yaşam süresi burada görece olarak (daha iyi beslenme, daha az hastalık, daha iyi bakım gibi sebeplerle) daha uzun sayılabilirdi. Doğum oranı, ölüm oranını geçti ve 1860 sayımına göre kölelerin sayısı 4 milyona ulaştı. 1770'ten 1860'a kadar geçen sürede, Kuzey Amerika kölelerinin nüfus artış hızı, herhangi bir Avrupa ülkesininkinden fazlaydı. İngiltere'nin ise tam iki katıydı.
Hastalıklar ve kızılderili nüfusundaki azalma
Avrupa ve Asya'da insanlar, tarih boyunca, küçük ve büyükbaş hayvanlarıyla, kümes hayvanlarıyla iç içe yaşayarak, onlarla yaşam alanlarını paylaşmıştı. Bu yaşam tarzının Amerika'da da devam ettirilmesi, o zamana kadar Amerika'da hiç görülmemiş birtakım salgın hastalıklara yol açtı. 1492'den sonra, sonra Avrupalılarla büyük ölçüde temasa keçen kızılderililer, hiç de alışık olmadıkları pek çok sıra dışı hastalığa maruz kaldılar.