cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Terakki Vakfı Okulları
Terakki Mektebi'nin İstanbul'daki Gelişimi
Şişli Terakki Mektebi, 1935 yılında kendi mülkiyetindeki binalarına kavuşuncaya kadar hep Nişantaşı ve Pangaltı arasında, okul hizmeti vermeye uygun konakları kiralayarak tam teşkilatlı, yatılı, karma bir lise olarak gelişti.
Sirkeli Höyüğü
Tabakalanma
Yerleşimin Kalkolitik Çağ'dan (MÖ 5000) Tunç Çağı (MÖ 3000 – 1200), Demir Çağı (MÖ 1200 – 300), Helenistik Dönem ve Roma Dönemi boyunca, MS 100 yıllarına kadar sürekli iskan gördüğü belirtilmektedir.
Terakki Vakfı Okulları
Terakki Mektebi'nin İstanbul'daki Gelişimi
Şişli Terakki Mektebi, 1922 yılında Ferit Paşazade Mehmet Bedri Bey ve validesine ait binada, 1924 yılında Şerif Paşa Konağı ve Münire Sultan Konağı'nda, 1927 yılında Halil Rifat Paşa Konağı'nda ve 1928 yılında da Nişantaşı’ndaki Baş Mabeyinci Konağı'nda hizmet verdi.
Sirkeli Höyüğü
Buluntular
Çanak çömlek buluntuları, yerleşimin çevre bölgelerden etkilendiği ya da ticari ilişki içinde oluğunu göstermektedir. Buluntular arasında Suriye – Kilikya Boyalıları olarak bilinen Orta Tunç Çağı çanak çömleği, gaga ağızlı Hitit kapları, Geç Tunç Çağı ve Demir Çağı'na ait Kıbrıs malları yer almaktadır.
Değerlendirme
Höyük yakınlarındaki kaya kabartmalarının Hitit Kralı II. Muvatalli ile oğluna ait olduğundan hareketle yerleşmenin Lawazantiya olduğu ileri sürülmektedir. Diğer yandan söz konusu kaya rölyefinin Anadolu'daki tarihlenebilen en eski Hitit kaya kabartması olduğu belirtilmektedir.
Terakki Vakfı Okulları
Terakki Mektebi'nin İstanbul'daki Gelişimi
Baş Mabeyinci Konağı 1935 yılında Emlak ve Eytam Bankası'ndan satın alındı. Konak 1949 yılında yıkılarak yeni ve çağdaş okul tesislerinin yapımına başlandı. Ön cephesi Teşvikiye Caddesi, arka cephesi Akkavak Sokağı, ortası da büyük bir avludan oluşan tesislerin inşaatı 1962 yılında tamamlandı. 1969 yılında da ön cepheye iki kat ilave edildi.
Şişli Terakki Mektebi, 17 Mart 1934 tarihinde aynı adla anılan bir limited şirkete devredildi. Ancak, bu biçimsel bir değişimdi. Çünkü şirket ortakları Terakki ruhuna ve ilkelerine uygun olarak hiçbir biçimde kar hissesi istemeyecekleri konusunda birer taahhütname imzalamışlardı.
Günümüz Şişli Terakki İlköğretim'i
Okulun bugünkü modern tesislerini oluşturan Levent tesislerine doğru ilk adım, 1966 yılında satın alınan 25,800 metrekarelik arazi ile atıldı. Levent’teki ilkokul binasının yapımına 1973 yılında başlandı ve binanın birinci modülü 1975 yılında, ikinci modülü ise 1983 tarihinde tamamlanarak öğretime açıldı. Terakki Vakfı Okulları'nın Levent tesislerinin temeli ise 14 Temmuz 1991’de atıldı.
Levent eğitim tesislerinin kuruluşundaki ilke, artık bilgi toplumuna dönüşen ve sanayileşen bir ülkenin gereksindiği üretici insan gücünün yetiştirilmesi için uygulamalı bir öğretimin, sosyal, kültürel ve sportif bir eğitim ile bütünleştirilmesi olmuştur. Bu nedenle, Levent eğitim tesislerinde, sayısı giderek artan öğrencilere, gelişen teknolojinin sağladığı olanaklarla düzenlenen özel derslikler, laboratuvarlar, kütüphaneler, toplantı ve konferans salonları, yemek salonları, büfeler, Bilgi İşlem Merkezi, kültür merkezleri, Terakki Sanat Galerisi ve spor tesislerinden oluşan tüm çağdaş olanaklar sunulmaktadır.
Terakki Vakfı Okulları, 1994-1995 öğretim yılından itibaren Anaokulu, İlköğretim Okulu, Lise ve Fen Lisesi olarak İstanbul’un en güzel semtlerinden Levent’teki tesislerinde hizmet vermektedir.
Kinşasa
Kinşasa veya eski ismi ile Léopoldville, Afrika kıtasında bulunan Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin başkenti ve en büyük kentidir. 2021 yılı itibarıyla yaklaşık 15 milyonluk nüfusuyla Afrika kıtasının da en büyük şehridir. Kinşasa aynı zamanda ülkenin on bir bölgesinden biri konumunda olup, Başkent Bölgesi statüsüne sahiptir. Şehir Kongo Cumhuriyeti ile bu bölgede sınırı belirleyen Kongo Nehri kıyısında kuruludur.
Coğrafya
Şehir Kongo nehrinin güney yakasında, nehrin Atlas Okyanusu'na döküldüğü yerden 560 km içeride kurulmuştur. Güneyinde Livigstone Çavlanı vardır, bu çavlan gemilerin Kongo Nehrinden geçerek Kinşasa'ya kadar gidebilmelerini sağlar. Şehrin eski adı Léopoldville 1965 yılında iktidara gelen Joseph Mobutu döneminde yer ve şahıs isimlerinin Afrikalılaştırma projesi kapsamında 1967 yılında Kinşasa olarak değiştirilmiştir. Bu ad zamanında Belçika kralı ve bölgenin özel sahibi II.Léopold şerefine verilmiştir. Şehir Kongo Cumhuriyeti'nin başkenti Brazzaville'in tam karşısında yer almakta olup, Kongo nehri her iki başkenti de birbirinden ayırmaktadır. Kinşasa ve Brazzaville bu konumları ile dünya üzerinde birbirine en yakın başkent özelliğine sahiptirler.
İklim
Şehir tropikal iklim kuşağında yer almaktadır. Şehre yıllık sıcaklık ortalaması 25,3 °C seviyesinde yaşanmaktadır. En sıcak aylar 26,7 °C ila 26,8 °C arasında Mart ve Nisan aylarında yaşanırken, en soğuk ay ise 22 °C ile Temmuz ayında görülmektedir. Yağış sezonu Ekim-Mayıs dönemlerinde gerçekleşirken, Kasım ayında 236 mm ile en çok yağmurun düştüğü ay durumundadır. Haziran ile Ağustos ayları arasında 5 mm yağış ile yağmurun en az yağdığı aylardır.
Nüfus
Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nin nüfus yoğunluğu açısından en kalabalık şehri aynı zamanda ülkenin başkenti konumunda olan Kinşasa'da ülke nüfusunun %13'ü yaşamaktadır.
Kinşasa'da da birçok büyük şehirde olduğu gibi nüfus yoğunluğunun giderek artmasına neden olan şehir merkezinin haricinde banliyö ve uydu kentler oluşmuştur. Şehir nüfusu 2021 tahmini verilerine göre 14.950.000 kişidir. Bu sayıyla şehir, nüfus olarak Afrika'nın en büyük şehri unvanını almıştır.
İdari yapılanma
Kinşasa ülkede var olan il sisteminin dışında tutulmuş bir yer konumundadır. Şehir, başkent bölgesi olarak ayrı bir statüye sahiptir. Şehir kendi içerisinde 24 belediyeye ayrılmış konumda olup bu belediyeler şu şekildedir:
Balıkesir'de Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri
Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde resmî adıyla ''' 26. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin seçimi''',Bu seçimde Balıkesir ilinin 8 milletvekili seçilmiştir.Sonuçlar resmî verilerdir.Toplu sonuçlar resmî seçim sonuçlarına göre girilmiş olup,il bazlı sonuçlar YSK'nın SEÇSİS sistem sonuçlarına göre girilmiştir.
Seçimden Önce
2011 Türkiye genel seçimleri'nde 8 milletvekili çıkarabilen Balıkesir ilinin 3 milletvekili Adalet ve Kalkınma Partisi,3 milletvekili Cumhuriyet Halk Partisi,2 milletvekili ise Milliyetçi Hareket Partisi'ne aittir.Bu seçime katılım yüksek olup %88,46 oranlarında gerçekleşmiştir.
Toplam Sonuçlar
Balıkesir ili Seçim Çevresinde 17 Parti genel seçimlere katılmıştır.Bu seçim çevresine hiçbir bağımsız aday seçimde yer almamıştır.Doğru Yol Partisi ve Hak ve Özgürlükler Partisi, Balıkesir ilinde seçimlere aday çıkarmamıştır.
Türkiye genelinde milletvekili çıkartabilen partilerden Adalet ve Kalkınma Partisi 1., Cumhuriyet Halk Partisi 2., Milliyetçi Hareket Partisi 3., Halkların Demokratik Partisi ise 4. olmuştur.
Adalet ve Kalkınma Partisi 4 milletvekili, Cumhuriyet Halk Partisi 3 milletvekili ve Milliyetçi Hareket Partisi 1 milletvekili çıkarmıştır. Bu ilde seçime katılım %88,47 oranında gerçekleşmiştir.
Adalet ve Kalkınma Partisi'nde 1 milletvekili artarken, Cumhuriyet Halk Partisi'nde milletvekili sayıları değişmemiştir. Milliyetçi Hareket Partisi 1 milletvekili azalırken Halkların Demokratik Partisi milletvekili çıkarmamıştır.
Adalet ve Kalkınma Partisi 13 ilçede, Cumhuriyet Halk Partisi 7 ilçede 1. olmuştur. Milliyetçi Hareket Partisi ve Halkların Demokratik Partisi hiçbir ilçede 1. olmamıştır. Seçim sonuçları aşağıdaki gibidir.
! align="center" colspan="9" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Çevre Oyu ! align="center" | Gümrük Oyu ! align="center" | Toplam ! align="center" | Oy oranı ! align="center" | MV Sayısı ! align="center" | Adaylar ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş ! align="center" colspan="4" | Katılım oranı
Seçilenler ve Oy Dağılımı
1 Kasım Pazar günü yapılan seçimlerin ardından seçilen 26.Dönem Balıkesir milletvekilleridir.
Hümeyra Özbaş
Hümeyra Özbaş (d. 1917; Nişantaşı, Şişli – ö. 17 Mayıs 2000; Kuşadası, Aydın) son Osmanlı Padişahı VI. Mehmed'in torunudur.
Hayatı
1917'de annesinin İstanbul'un Nişantaşı semtindeki konağında doğmuştur. Prusya Harp Akademisi'nden mezun bir kurmay subay olan babası İsmail Hakkı Bey, Türk Kurtuluş Savaşı'nın başlamasından hemen sonra padişah kızı olan 'sultan' eşinden ayrılmış ve Anadolu'ya geçerek Türk Kurtuluş Savaşı'na katılmıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin Mart 1924'te Hilâfeti lağvedip Osmanlı Hanedanı mensuplarını sürgüne gönderen 431 sayılı yasayı kabul etmesi üzerine de, yedi yaşında iken diğer hanedan mensuplarıyla beraber Türk vatandaşlığından çıkartılmış ve Türkiye'den ayrılmak zorunda kalmıştır.
Önce İtalya'nın San Remo kasabasına giden aile, Vahdettin'in Mayıs 1926'da ölmesinin ardından önce Güney Fransa'nın Manton kasabasına, oradan da Mısır'a geçmiştir. Babasının girişimleri üzerine Atatürk'ün verdiği özel izinle Türkiye'ye giren ilk hanedan mensubu olmuştur. Önce babasının diplomatik pasaportuna kayıtlı olarak, sonra da adına çıkarılmış özel bir diplomatik pasaportla, daha sonra da 1939'da İsmet İnönü'nün cumhurbaşkanlığı sırasında Hümeyra Özbaş ile birlikte Enver Paşa'nın üç çocuğu için çıkartılan özel bir yasayla aynı zamanda ‘‘asker çocuğu’’ olan bu dört hanedan mensubunun yeniden Türk vatandaşı olmaları sağlanmıştır. 1970'li yıllarda ölen babası İsmail Hakkı Okday, Fatma Ulviye Sultan'dan ayrıldıktan sonra ikinci evliliğini Bülent Ecevit'in annesi ressam Nazlı Ecevit'in teyzesi Ferhunde Hanım ile yapmış olduğundan, Bülent Ecevit ile çok dolaylı yollardan üvey kuzen akrabalığı olmaktadır.
II. Dünya Savaşı sırasında Princeton Üniversitesi'nde eğitim veren Hümeyra Hanım, hayatını aynı yerde eğitim gören ve bir arazi sahibinin oğlu olan Sökeli Halil Özbaş ile birleştirmişti. Savaşın ardından Türkiye'ye dönerek Söke'ye yerleşen Özbaş çifti, otelcilik sektöründe de faaliyet gösterdi. Kuşadası'ndaki Kısmet Otel'in kurucusudurlar.
Asaf alevileri
Asaf alevileri Türkiye topraklarının güneydoğu, özellikle Malatya bölgesinde yaşayan Türkmenlerdir. Asafların Osmanlı topraklarını koruyan askerler olduğu bilinir. 200-250 yıl önce Osmanlılar için at yetiştirmek üzere Osmanlı topraklarina gelmişlerdir. Aslen Hazarlıdırlar.
Ayrıca bakınız
Cungarya
Bağlanma teorisi
Bağlanma teorisi veya bağlanma kuramı, psikolojide bireyin, başka bir kişiden yakınlık bekleme eğilimi ve bu kişi yanında olduğunda bireyin kendisini güvende hissetmesidir.
Bağlanma, genelde çocuk ile yetişkin bir birey -çoğu zaman anne- arasındaki olumlu bağı ifade etmek için kullanılan bir terimdir. Bağlanma kuramı hayvan gözlemleri ve deneyleri sonucunda gelişmiş bir kuramdır. Bağlanma ile ilgili ilk araştırmaları John Bowlby ve arkadaşları yapmışlardır.
Bağlanma kuramı insanların sosyal varlıklar olduklarını, diğer insanları yalnızca temel ihtiyaçlarını karşılayacak araçlar olarak algılamadıklarını kabul eder. Bu yönüyle Nesne İlişkileri Kuramı’na benzemektedir.
Bazı bağlanma kuramcılarına göre, bir kişinin erişkinlikte başka insanlarla kuracağı ilişkinin niteliği ve insanlardan beklentileri, bu kişinin küçüklüğünde annesiyle kuracağı bağlanma ilişkisi ile belirlenir. Anne ve çocuk arasındaki sıcak duygular, özellikle korku ve stres anlarında birbirlerine sağladıkları rahatlık ve destek bağlanmayı oluşturur. Bağlanma iki taraflı bir ilişkidir ve her iki tarafın da birbirinin ihtiyaçlarını karşılaması ile gelişir. Yeni doğan bir bebek beslenmek, temizlenmek, ısınmak, korunmak, kısaca yaşayabilmek için anneye ya da başka bir bakıcıya muhtaçtır. Ancak anneler, babalar ya da çocuğa bakmakla yükümlü diğer yetişkinler çocuğun bakımını sadece bir görev olarak algılamazlar, bundan mutluluk ve tatmin de sağlarlar. Çocukla yaşadıkları etkileşimin sonucunda onunla aralarında hissettikleri bağ giderek güçlenir. Bu bağlanmanın oluşmasında bebeklerin bir takım davranış özellikleri etkili olur. Bebeğin, ana-babasıyla iletişiminde kullandığı ve hayatının ilk dokuz ayında geliştirdiği davranışlarına bağlanma davranışları denir. Emme, sokulma/uzanma, bakış, gülümseme, ağlama bebeğin başlıca bağlanma davranışlarıdır.
Emme
Çocuklar yalnızca süt emmek için annelerini emmezler, aç olmadıklarında da stresten uzaklaşmak için sürekli annelerini emmek isterler. Modern toplumlarda bu isteği yerine getirmek mümkün olmadığından bebekler parmaklarını ya da emziklerini, emilebilecek her türlü nesneyi emmeye alışırlar.
Sokulma/uzanma (Temas)
Bütün memeli türlerinde yavruların anneyle yüz yüze gelmeye ve ona dokunmaya yönelik refleksleri vardır. Örneğin maymunlar, doğar doğmaz annelerinin üzerine tırmanırlar. İnsan yavruları doğduklarında kendi kendilerine ayakta duramaz ve yetişkinlerin ellerinde taşınmak zorundadırlar. Ancak onlar da kaskatı durmak yerine vücutlarını kendilerini taşımakta olan yetişkine kolaylık sağlayacak bir biçimde gevşek ve şekillendirebilir bir biçimde tutarlar. Bazı kalıtımsal beyin hasarları nedeniyle bu özelliği gösteremeyen bebekler, kendilerini ellerinde tutan yetişkinler tarafından pek sevecen olmayan bebekler olarak tanımlanmışlardır.
Bakış
Çok küçük bebekler bile anne ile göz kontağı ararlar ve bu arayışa anneden bir karşılık gelmezse ağlayıp huysuzlanarak tepki gösterirler. Bir araştırmada öncelikle annelerin bebekleriyle yüz yüze iletişimi gözlenmiş ve şöyle bir iki yönlü etkileşim saptamışlardır: Annelerin bebeklerine yaklaştıklarında genellikle gülümseyip yumuşak ve yüksek perdeden seslerle konuşmaya başlarlar, Bebekler buna karşılık olarak gülümseyip el ve ayaklarını çırparlar. Anneler çocuklarını yumuşak dokunuşlarla sever. Bebekler de kendilerine has sesler ile yanıt verirler. Gerçekten de bu tarz iki- taraflı etkileşim olup olmadığını anlamak için araştırmacılar annelerden bebeklerinin yanında ifadesiz bir yüzle durmalarını istemişler ve bebeklerin anneye olan tepkilerinde bir farklılık olup olmadığını gözlemişlerdir. Bu durumda bebekler, önce annelerini her zamanki gibi karşılamış fakat anneden hiçbir tepki (gülümseme, değişik bir yüz ifadesi) gelmeyince artık anneye bakmaz olmuşlardır. Arada bir küçük bir gülümsemeyle anneye bakıp onun halen ifadesiz olan yüzünü görünce başlarını yeniden başka taraflara çevirmişlerdir. Annelerin çoğunluğu çocuğun iletişim davetine karşılık vermeden durmanın çok zor olduğunu söylemiş, 3 dakika boyunca bebekleri yanında ifadesiz bir yüzle durmaya dayanamamışlardır. Dayanabilenler ise 3 dakikanın sonunda bebeklerinden özür dileyip ‘Ben tekrar eski benim, her şey yolunda, bana yeniden güvenebilirsin...” gibi sözler sarf etmişlerdir. Bu deney bebeklerin anneye bakışının ondan bir tepki almaya yönelik bir davranış olduğunu, anne tepki vermezse çocuğun rahatsız olduğunu ve anneye bakmaktan vazgeçtiğini ortaya koymuştur.
Gülümseme
Bebek gülümsemesi, insanlar için genellikle mutluluk vericidir ve pek çok insan bebekleri güldürmeye çalışır. Doğumlarından itibaren ilk 1 ay içinde bebekler yüksek seslere gülümseyerek karşılı verirler. Bunu keşfeden yetişkinler, bebeklerle yüksek sesle konuşur. 5 haftalıktan itibaren sesler değil, görüntüler önem kazanmaya başlar. Bebekler yüzlere, özellikle de hareket halindeki yüzlere gülümserler. Hareket eden bir maske bile bebekte gülümseme davranışını doğurur. 3 aylıktan itibaren bebekler aralarında özel bir bağ kurdukları anne, baba gibi kişiler kendilerine yaklaşırken gülümsemeye başlarlar ve bunun bağlanma açısından önemi çok büyüktür. Bu gülümseyişler anne, baba ve çocukla ilgilenen diğer kişiler için büyük birer ödüldür ve çocukla daha çok zaman geçirme arzusu yaratır.
Ağlama
Çocuklar acıktıklarında, üşüdüklerinde, acı duyduklarında ağlarlar ve bu ağlama sesi yetişkinleri çok rahatsız eder. Ağlama, bebeklerin yetişkin ilgisine ve yardımına ihtiyaç duyduklarında kullandıkları bir sinyaldir. Bir iddiaya göre bebeklerin acıktıklarında, üşüdüklerinde, acı duyduklarında kullandıkları ağlama sesleri niteliksel farklılık gösterir. Bir Afrika kabilesinde gözlem yapan bir araştırmacı, bir bebek acı ifade eden ağlama sesini kullanırsa bütün kabile üyelerinin bebeğe koştuğunu, ama acıkmayı ifade eden ağlama sesini kullanırsa sadece annesinin ona koştuğunu iddia etmiştir. Sonraki çalışmalar, bebeklerin ağlama seslerini birbirinden ayıran şeyin niteliksel farklılıklar değil, şiddet farklılığı ve aniden ya da yavaş yavaş artarak ortaya çıkmasının getirdiği bir fark olduğunu göstermişlerdir. Eğer çocuk aniden ve şiddetli ağlarsa yetişkinler ağlamanın acıdan kaynaklandığını düşünürler. Yavaş başlayıp giderek yükselen bir ağlama sesi ise açlıktan, altını değiştirmek gerekmesinden, uykudan kaynaklanıyor olarak algılanır.
Bağlanmanın ölçülmesi
Mary Ainsworth adlı gelişim psikoloğu, bir çocuk ile temel bakıcısı arasındaki bağlanma ilişkisini gözlemlemek üzere Yabancı Durum Testi denilen gözlem prosedürünü geliştirmiştir. Bu prosedüre göre 11-17 aylık bir çocuk, yirmi dakika boyunca bir oyun odasında gözlemlenir. Bu arada çocuğun bakıcısı (genelde annesi) ile bir yabancı (araştırmacının bir yardımcısı) belirli aralıklarla odaya girip çıkarlar. Odada yaşanan durumlara (yabancının varlığı, annenin yokluğu...) çocuğun verdiği tepkiler videoya kaydedilir. Oyun odasında çocuğa yaşatılan deneyim şu şekilde gelişir:
Bu olaylar sırasında çocuğun iki davranışı gözlenir: a. Çocuğun keşif davranışı (yeni oyuncaklarla oynaması..vb.) b.Çocuğun, annesinin gidiş ve dönüşlerine verdiği tepki.
Mary Ainsworth'in geliştirdiği Yabancı Durum Testi'nin ardından, 18 aylıktan daha büyük bireylerde bağlanma değerlendirmesi yapmak üzere çeşitli ölçüm araçları geliştirilmiştir.
Bağlanma tarzları
Yabancı Durum Testleri’ndeki davranışlarına göre çocuklar üç sınıfa ayrılırlar. Çocuğun yabancıya tepkileri, anneye bağlanma düzeyine göre değişir. Anneye güvenli bağlanan 1 yaşındaki çocuklar, etrafta bağımsızca dolaşır, ara sıra annelerinin yanına dönerler. Anne odadan ayrılınca üzülürler, geri gelince sevinirler. kaygılı bağlanan 1 yaşındaki çocuklar anne içerideyken bile huzursuzdurlar. Anne gidince ağlarlar, gelince anneni yanına koşarlar fakat anneye vurma ve tekmeleme gibi davranışlar gösterirler. Kaçıngan bağlanan 1 yaşındaki çocuklar anne yokken ağlamaz, anne gelince kaçınır ve anneye öfkeli görünürler. Kaçıngan bağlanmaya "A tipi bağlanma", güvenli bağlanmaya "B tipi bağlanma", kaygılı bağlanmaya "C tipi bağlanma" da denilmektedir.
Yetişkinlerde bağlanma
Bağlanma Kuramı'na göre, çocuk bebeklikten itibaren annesi ile yaşadığı deneyimleri ve onunla geliştirdiği ilişkisini ilerleyen yaşlarda her türle yakın ilişkisinde model olarak kullanır ; kişinin benlik modeli ile başkaları modeli bu sayede gelişir. Benlik modeli (self-esteem), kişinin ne ölçüde kendini sevgiye layık, değerli bir birey olarak gördüğüdür. Başkaları modeli (interpersonal trust) ise kişinin diğer insanları ne ölçüde güvenilir, ilgi ve sevgi sunmaya hazır bireyler olarak algıladığıdır. Bebekliklerinde annelerine her ihtiyaç duyduklarında gecikmeden annelerinden ilgi gören ve bu sayede güvenli bağlanan bireyler, olumlu birer benlik ve başkaları modeli geliştirirler. Duygu ve düşüncelerini başkalarına açmaktan, ihtiyaçlarını ifade etmekten çekinmezler ve kolaylıkla yakın ilişkiler kurabilirler. Öte yandan, bireylerin benlik ve başkaları modellerinden birisinin ya da heri ikisinin birden olumsuz olması mümkündür. Dört farklı yetişkin bağlanma modeli vardır:
Güvenli Bağlanma (Secure Attachment)
Güvenli bağlanma, bir kişinin sağladığı bağın sorunsuz ve düzgün bir şekilde gerçekleştiğini ifade eden bir bağlanma türüdür. Hedeflenen bağlanma stili güvenli bağlanmadır. Bu bağlanma tarzına sahip bireyler, hem kendilerini hem de başkalarını olumlu görme eğilimindedirler. Yakın ilişkilere değer verirler, bu tür ilişkileri başlatmakta ve sürdürmekte başarılıdırlar. Bu nedenle, anne ve babaların, çocuklarına sağlıklı bir bağlanma ortamı sunmaları ve güvenli bağlanmayı sağlamaları büyük bir önem taşımaktadır.
Kayıtsız Kaçıngan Bağlanma (Dismissing-Avoidant Attachment)
Bu bağlanma tarzına sahip bireyler, kendilerini olumlu başkalarını ise olumsuz görme eğilimindedirler. Kimse ile kolay kolay yakın ilişki geliştirmezler. Başkalarına duydukları gereksinimi ve yakın ilişkilerin önemini reddederler.
Bu yapi çocukluk yıllarında gelişir. Çocuk ihtiyaç duyduğu güven, sığınak ve de şefkati anneden göremeyince, bu ihtiyaç duygusunu içinde en düşük dereceye indirmeyi başarır. Bu nedenle bu çocuklar sonraki yıllarda kimsenin ilgisine güvenemez ve de kimse ile kolay yakin ilişki geliştirmezler. Ne bağlanırlar ne de birilerinin kendilerine bağlanmalarına tahammül ederler.
Korkulu/kaçıngan Bağlanma (Fearful-Avoidant Attachment)
Bu bağlanma tarzına sahip olanlar, hem benlik hem de başkaları modeli olumsuz olan bireylerdir. Kendilerine de başkalarına da güvenmezler.
bireyin; çocukluk yıllarında annesine aşırı bağlılığından kaynaklanan psikolojik bir problemdir. Çocuk annesinin sevgi, güven ve şefkatine ihtiyaç duyduğu durumlarda annenin sabit ve sürekli bir güven alanı kuramadığından kaynaklanır. Çocuk annenin şefkatinden yoksun kalacağı korkusuyla annesine aşırı bağlılık duyar.
Hayat Sana Güzel (şarkı)
"Hayat Sana Güzel", Türk pop şarkıcısı Murat Boz'un ikinci single'ı. İlk kez 9 Mart 2010'da oynadığı bir reklam filminde duyulmuştur. Murad Küçük yönetmenliğinde çekilen klibi 29 Mart 2010'da yayımlanmıştır. CD ve dijital indirme formatlarında 10 Nisan 2010'da DSM etiketiyle yayımlanmıştır. Soner Sarıkabadayı tarafından yazılıp bestelenmiştir.
Arka plan ve kompozisyon
"Hayat Sana Güzel", Soner Sarıkadayı tarafından yazılıp bestelenen bir şarkıdır. Sözleri ilk kez 9 Mart 2011'de Boz'un oynadığı reklam filminde duyulmuştur. Müziği pop ritimleri içerir, yüksek tempolu bir şarkıdır. Nakarat kısmı "Dokunmayın, tuz basmayın yarasına. Sevmeyeni hadi bırakın doğasına. Hayat sana güzel ama asıl soru gönül lazım yarım ekmek arasına" sözlerinden oluşur.
Şarkı, aynı zamanda aynı adlı projenin de tanıtım şarkısıdır. Proje Murat Boz tarafından "Hayat Sana Güzel bir kampanyamız ve bunun sonunda bir vokalist bulacağız. Slogan çıktı ve Soner Sarıkabadayı ile beraber "Hayat Sana Güzel" şarkısını yaptık. Kampanya için dolaşıyoruz beş aday seçiliyor onlar geliyor ve onları dinliyoruz. Kampanyamızın sitesi var, oraya başvuranlardan bir kişiyi tek bir konserde sahneme alıyorum ve ona şarkısını söyleme fırsatı veriyoruz. Popstar türü yarışmalarda olduğu gibi büyük vaatler vermiyoruz. Belki sektöre önemli bir kişiyi bile kazandırabiliriz diye düşünüyorum. Seçilen adaylar kampanyanın sitesinden halk oyuna sunulacak ve birinci halk oyu ile seçilecek." sözleri ile anlatılmıştır.
Çubuklu, Çatalzeytin
Çubuklu, Kastamonu ilinin Çatalzeytin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 110 km, Çatalzeytin ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Franz Boas
Franz Uri Boas (d. 9 Temmuz 1858 Minden – ö. 21 Kasım 1942) modern antropolojinin kurucusu ve antropolojideki bütüncü yaklaşımı kişiliğinde de bulunduran Alman kökenli Amerikan vatandaşı dilbilimci ve etnolog. Antropoloji'nin ABD'de yerleşmesinde öncü olmuştur
Hayatı
19. yüzyılda Almanya'nın siyasal koşulları ve özellikle de Yahudilere yöneltilen kısıtlamalar, Boas'ın 1887'de ABD'ye yerleşmesine yol açtı. Amerikada bulunduğu süre içerisinde New York'ta Bilim dergisinde, Clark Üniversitesi'nde antropoloji profesörü ve Chicago Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak çalıştı. 1896'da Columbia Üniversitesi'ne geçen Boas 1937'deki emekliliğine kadar burada çalıştı. Boas'ın önderliğinde Columbia Üniversitesi Antropoloji bölümü, Antropolojinin dünya çapında bir merkezi konumuna geldi. Boas'ın öğrencileri arasında Alfred Kroeber, Robert Lowie, Edward Sapir, Ruth Benedict ve Margaret Mead gibi önemli antropologlar sayılabilir. Liberal ve ilerici olarak bilinen Boas, ırkçılık aleyhinde bir konferans verirken geçirdiği kalp krizi sonucunda yaşamını yitirdi.
Çalışma yöntemi
İnsan toplumlarını incelerken değişik yaklaşımlar arasında bocalamış, tarihsel yaklaşım ile bilimsel yaklaşım, tanımsal ya da kuramsal yaklaşım, öznelci ya da nesnelci yaklaşımlar arasındaki çelişkilerden etkilenmiştir. Meslek hayatına doğa bilimlerinin felsefi ilkelerini benimsemiş bir fizikçi olarak başlayan Boas, daha sonraları yaygınlaşan yeni-Kantçı idealist akımın, özellikle filozof Wilhelm Dilthey'in öğretisinin etkisinde kalmıştır. Bunun sonucunda ilgisi fizikten coğrafya ve antropolojiye doğru kaymaya başlamıştır. Boas'a kadar rastgele toplanmış olgulara dayanarak, toplumsal kurumları açıklamaya çalışan genel evrimci kurallara karşı, Boas'ın alan araştırmasına ve sistematik veri toplanmasına verdiği bilimsel önem, kalıcı izler bıraktı. Boas'ın katı tümevarımcı, gözleme dayanan yaklaşımı, dönemin evrimci ve yayılımcı yaklaşımlarına karşı bir tepkiydi.
Boas'ın çalışmaları, döneme egemen olan olgucu akılcılığa (pozitivist rasyonalizm) karşı oluşmaya başlayan tepki dalgasının bir parçası olarak görülmektedir. Bu tepkinin temel dayanak noktası, insan ve toplum hayatının biçimlenmesinde, zihnin etkisine, öznel ve duygusal öğelere daha büyük belirleyicilik payı tanınmasıydı. Boas ve öğrencilerinin kültürleri “içinden anlama“ya verdikleri bu önem, Dilthey'in, fiziksel olaylardan farklı olarak beşeri olayları anlamak için gerekli gördüğü yöntemden esinleniyordu. Değişik sosyal kurumların oluşumunda tekdüze gelişme aşamaları olduğu kanısını Boas 1910'lara doğru terketmişti. Aynı zamanda Boas, bir toplumun değişik parçaları arasında ve bir toplumla onun doğal çevresi arasında belirlenmiş bir yapının var olabileceği konusunda kuşku duymaya başladı. Kültürün, sosyal yapının, ekonominin ve çevrenin birbirleri üzerinde, değişik zaman ve değişik yerlerde çok çeşitli ve değişken etkilerde bulunabileceğini düşünüyordu. Bu düşüncesine ilk kez 1911'de yayımlanan "Mind of Primitive Man" (İlkel İnsanın Zihni) adlı eserinde yer verdi. Dünyanın değişik yerlerindeki toplumsal kurumlar arasındaki benzerliklerin insan zihninin yapısındaki benzerliklerin ürünü olduğunu ileri sürdü. Boas'ın tümevarımcılığı, belirlenimciliğin her türünün reddi ile birlikte gidiyordu. Giderek kültürel olayları açıklamakta seçmeci (eklektik) bir yaklaşımı yeğlemeye ve çeşitli varsayımları ve kuramları yan yana kullanmaya başladı. Bu yaklaşım günümüzde de birçok antropologda görülmektedir.
İlk olarak 1896'da yayımlanan “The Limitations of the Comparative Method“ (Karşılaştırmalı Yöntemin Sınırları) adlı yazısında Boas, toplumsal kuramların birbiriyle kesişen ve birbiriyle koşutluk gösteren evriminde tarihsel bir çeşitlilik bulunduğunu savundu. Boas'a göre, olayların ortak kökeni olduğu kanıtlanmadıkça, tarihsel gelişimin belirli yönler izleyeceği varsayımı yapılmalıydı.Genellikle “tarihi özgüllük“ (particularism) olarak adlandırılan bu yaklaşım, etnografik verilerin karmaşıklığı nedeniyle, bunlar hakkında genel yasalar çıkarmanın güçlüğünü vurgular. Sosyal olayları karşılaştırmalı bir bakış açısıyla ele alan bu yaklaşımı bugün de birçok antropolog benimsemektedir. Boas'ın Amerika'nın Kuzeybatı kıyısında yaşayan Kwakiutl yerlileriyle ilgili araştırmasında kullandığı anket tekniği, yerli metinlerin kayda geçirilmesi ve yerel kültürlere yaklaşım biçimi onun antropoloji bilimine yaptığı önemli katkılar arasındadır.
Boas, 1930'larda, kültürlerin karmaşıklığı ve farklılığı yüzünden kültürler ve bunların gelişimlerinin tarihsel aşamalarını genel kuramların açıklayamayacağını düşünmeye başladı. Aynı zamanda, birey-kültür ilişkisine olan ilgisi giderek arttı, öğrencilerini antropoloji içinde kişilik ve kültür sorunlarına yöneltmeye başladı. Benimsediği öznelci yaklaşımın etkisiyle, Boas, meslek hayatının son yıllarında, bireyin incelenmesini antropolojinin en temel sorunu olarak görmüştür.
Belirlenimcilik ve evrimcilik
Boas öğrencilik yıllarında antropolojiye egemen olan coğrafi belirlenimciliğe karşı tepkisini The Mind of Primitive Man ve Anthropology and Modern Life (Antropoloji ve Çağdaş Yaşam) kitaplarında açıklamıştır. Kültürü, coğrafi etmenlerle açıklamaya çalışmanın boşuna olduğunu; çünkü “çevre“nin belirleyici değil, yalnızca sınırlı bir etkisi olabileceğini savundu. Coğrafi belirlenimciliğin, çevresel etmenlerin aslında kültürel olan zihinsel özelliklerin süzgecinden geçtiğini gözardı ettiğini ileri sürdü. 19. yüzyılın Tylor, Morgan ve Spencer gibi belli başlı kültürel evrimcilerine göre, tarih ilerleyen gelişme aşamalarının zorunlu bir açılımıydı. Boas, evrimciliğin kendisine değil, daha çok dönemin, önceden biyolojik olarak belirlenmiş bir gelişme çizgisi göstereceği varsayımına dayanan evrim kuramlarına karşıydı. Boas'a göre, tarihsel gelişme, basitten karmaşığa doğru zorunlu bir gidişi gerektirmiyordu. Ayrıca, doğal, evrensel, tarihsel ilerleme ölçütleri de yoktu. Kültürler arasındaki koşut gelişmeler, aslında koşut aşamalar olmayıp, araştırılması gereken farklı tarihsel gelişmelerin sonucuydu.
Boas'ın kültür ve dil kavramı
Boas'a göre, kültür, coğrafyanın ya da biyolojinin bir yan ürünü değil, insan davranışının temel belirleyicisi rolünü üstlenmekteydi. Kültürel biçimler, birçok öğenin etkilediği bir tarihsel gelişmenin sonucunda oluşmuştu. Kültür evrensel bir kurumdu, ancak aldığı biçim, toplumdan topluma değişiyordu. Tylorcu görüşe karşıt olarak, Boas, kültürün ardındaki temelin mantık olmadığını, kültürel özellik ve alışkanlıkların, çevreye karşı akılcı tepkiler olarak anlaşılamayacağını savundu. 20. yüzyılın başlarına doğru toplumsal kuramların mantıksızlığını vurgulayan birçok düşünür gibi, Boas da kültürün mantıksızlığını ileri sürdü. Üstelik kültür, insanın kendi içinden doğmuyor, öğreniliyor ve kendi işleyiş kuralları vardı. Belirli bir kültürel öğe ya da özellik, bir bölgeye yayılmış ve etkili olmuşsa, daha genel bir kültürel öğenin yerel bir biçimi olarak kabul ediliyordu. Daha sonra bu kültürel öğe, kültürel bütün ile karşılıklı ilişki içinde değişmeye uğruyor ya da genel kültürel öğeyle bütünleşiyordu.
Boas'ın antropoloji bilimine başlıca katkısı, kültür kavramını belli bir biçimde geliştirmesi olmuştur. Boas'ın “kültür“ü ırk ve dil gibi etkenlerde bağımsız bir öğe olarak görmesi, antropolojinin başlıca alt dalları arasındaki sınırlann çizilmesine yardım etmiştir Kültürel-sosyal antropoloji; fiziksel-biyolojik antropoloji; tarih-öncesi ve dilbilim gibi. Boas'ın Amerikan yerlilerinin dilleri üzerinde yaptığı çalışmalar, çağdaş dilbilim antropolojisinin temellerini oluşturmuş, katı tümevarımcı yaklaşımı da, geleneksel filolojinin ilgi alanının ötesine geçmesini sağlamıştır. Onun çeşitli dillerin “iç yapısını“ çözümleme ve karşılaştırma yolunda gösterdiği çaba, birçok antropolojik çözümlemenin merkezini oluşturan, daha sonra da Sapir-Whorf hipotezi olarak bilinen dil ve kültür alanının kapısını açmıştır.
Fiziksel antropoloji
Boas, fiziksel antropoloji alanında da büyük bir yenilikçi sayılmaktadır. İnsanların özelliklerinin zamanla değiştiğini ortaya koyarak, o sıralarda yaygın biçimde benimsenen ırkçı kuramlara karşı çıkmıştır. Antropolojiyi doğa biliminden çok tarih bilimi olarak görmesi, gerek kendi gerek öğrencileri tarafından yapılan bir dizi deneysel araştırmanın dürtüsünü oluşturmuştur. Bu araştırmalar, antropolojiyi, o dönemin yetersiz deneyciliğinden ve spekülasyona dayanan kuramlarından uzaklaştırıp bilimsel içerik kazandırmıştır. Yabancı kültürler ve ülkeler üzerindeki ayrıntılı gözlem ve kayıtlan antropolojinin gelişmesine katkıda bulunmuştur.
Boas'ın tümevarımcı yaklaşımı, Yeni-Kantçı etki ile birleşince, ilkel kültürleri kendi terimleri ile anlama yolundaki ilk sistemli çabalar ortaya çıkmıştır. Öte yandan, Boas'ın deneyciliği, kuramsal gelişme için bir engel oluşturmuş ve etnografik betimlemelerinin çoğu, Lowie'nin dediği gibi, ustanın “sistemleştirmeden bilinçli kaçınmasının" bir sonucu olarak, daha yüksek bir genelleme düzeyine çıkarılmadan kalmıştır. Bunun da ötesinde, Boas'ın belirlenimciliğe karşı oluşu, onun, toplumun olgusal yönlerinden daha çok düşünsel yönleri üzerinde durmasına yol açmıştır. Boas, nedensellik anlayışını,yeterince geliştirememiş, sosyal ve ekonomik yapılar ile bunların kültürel-düşünsel öğeleri arasındaki ilişkilerini açıklayan net kavramlar ortaya koyamamıştır.
Doluca, Türkoğlu
Doluca, Kahramanmaraş ilinin Türkoğlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Daha önceleri Kırmakaya köyüne Boşnaklı Obası iken, 27 Şubat 1947'de Boşnaklı adıyla köy statüsü kazandı. Daha sonraları Doluca adını alan yerleşim, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle oldu.
Coğrafya
Kahramanmaraş il merkezine 42 km, Türkoğlu ilçesine 20 km uzaklıktadır.
Mircekiraz, Gerede
Mircekiraz, Bolu ilinin Gerede ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Bolu iline 64 km, Gerede ilçesine 11 km uzaklıktadır.
Yerköy
Yerköy, Yozgat ilinin güneybatısında yer alan Kırşehir, Kırıkkale ve Çorum’a sınırı olan,  il merkezine 39 km uzaklıktaki ilçedir.
Deniz seviyesinden 774 m yükseklikte bulunan Yerköy'ün nüfusu 38.925'tir. 1.245 km² yüzölçümüne sahip ilçenin 1 Salmanlı Bucağı ve Saray ve Sekili olmak üzere 2 belde belediyesi ve 58 köyü vardır. Karasal iklimin görüldüğü ilçenin büyük bir kısmı bozkır'dır. Akarsu kenarları ise genelde ağaçlıktır.
Osmanlı döneminde ufak bir köy olan Yerköy, cumhuriyet döneminde Ankara - Kars demiryolu'nun hizmete açılmasından sonra gelişmeye başladı. 1935'te bucak olan Yerköy, 1945 yılında Yozgat'ın ilçesi oldu.
İlçe halkının büyük bir kısmı geçimini tarım ve hayvancılıktan sağlar. Buğday, arpa, nohut, ayçiçeği, şeker pancarı, patates, soğan, elma, kavun ve karpuz yetiştirilen ürünlerin başında gelmektedir. Küçük ve büyükbaş hayvancılığı hem mera hayvancılığı hem de besi hayvancılığı şeklinde yapılmaktadır. Ayrıca ilçede çeşitli sanayi tesisleri de bulunmaktadır.
Konumu
İl topraklarının batısında yer alan ilçenin, doğusunda; Yozgat, ilçe güneydoğusunda; şefaatli, güneybatısında; Kırşehir-Çiçekdağı, batısında; Kırıkkale, kuzeyinde ise Çorum-Sungurlu yer almaktadır.
Coğrafya
İlçedeki geniş düzlükler ve aşınmış tepeler, yer şekillerinin genel hatlarını oluşturmaktadır. Arazinin büyük bir kısmını, Delice Irmağının taşıdığı alüvyonlarla üzerini örttüğü Yerköy Ovası kaplamakta olup, doğu ve güneyden Çiçekdağı ve Orta Dağı ile, diğer kenarlarda da aşınmış tepeler kuşatılmıştır. En önemli akarsuyu Karanlıkdere vadisinden sonra ilçe sınırlarına giren Delice Irmağıdır. Suları yazın azalıp, baharda kabaran Delice Irmak, ilçedeki küçük dere ve çayları da toplayarak, Sekili sınırlarında Ankara-Yozgat karayolunu keserek, ilçe ve il topraklarını terk eder.
Deniz seviyesinden yüksekliği az olduğu için yaz sıcaklığı merkez ilçe ve çevresine göre daha yüksektir. Bozkırların yaygın olduğu ilçede orman örtüsü yok denecek kadar azdır. (% 4.81) Orman örtüsü olarak ilçenin kuzeybatısında yer alan Salmanlı köylerini kapsayan Aygar dağı üzerindeki prestep meşe ormanlarından oluşan baltalık ormanlar vardır. Tepeler çıplaktır ve Delice Irmak boylarında Karanlıkdere vadisinde olduğu gibi, söğüt, kavak ve meyve ağaçları bulunmaktadır.
Ekonomi
İlçe halkının temel geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır.
1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler 54 kg
Bunlar Atlanta'da yapılan 1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter müsabakalarında erkekler sinek sıklet (54 kg) mücadelesi sonuçlarıdır. Bu yarışmadaki erkek yarışmacıların toplam 21 olup, haltercilerin vücut ağırlıkları 56 kilogramdan daha az olarak belirlendi. Bu yarışma Georgia Dünya Kongre Merkezi'nde 20 Temmuz 1996 tarihinde yapıldı.
Sonuçlar
Her bir halterci koprma ve silkme dallarında üçer kaldırış yapma hakkına sahipti. Her bir daldaki en iyi kaldırışlarının toplama o haltercinin sıralamadaki yeri ve madalya kazanmadaki durumunu belirlemede kullanıldı.
Portsmouth FC
Portsmouth FC The League 1'de mücadele eden bir futbol takımıdır.İngiltere'nin Portsmouth şehrinin güneyinde yer almaktadır. Asıl takma adları Pompey olmasına rağmen, The Blues (Maviler) ya da The Blue Army (Mavi Ordu) diye de anılmaktadırlar. Kulübün sahibi Nepal asıllı Hong Kong'lu Balram Chainrai'dir. Kulübün İngiltere'deki son başarısı 2008 FA Cup şampiyonluğudur. Ezeli rakipleri şu an Premier Ligde mücadele etmekte olan Southampton kulübüdür. 2009-10 sezonunda sonuncu olarak Premier League'den düşmüştür.
Şampiyonluklar
Premier League
FA Cup
Ali el-Habsi
Ali Abdullah Harib El-Habsi (d. 30 Aralık 1981), kaleci pozisyonunda görev yapmış Ummanlı eski futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1998 yılında Al-Mudhaibi kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Al-Nasr, Lyn Oslo, Bolton Wanderers, Wigan Athletic, Brighton & Hove Albion, Reading, El-Hilâl ]] ve West Bromwich Albion kulüplerinde oynadı.
Doğanköy, Çatalzeytin
Doğanköy, Kastamonu ilinin Çatalzeytin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1907 yılı kayıtlarında Mudca olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 107 km, Çatalzeytin ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Aliterasyon
Aliterasyon edebi sanat türüdür. Şiir ya da düzyazıda bir uyum yaratmak amacıyla, aynı sesin veya hecenin tekrarlanmasına aliterasyon denir.
Örneğin:
Muhammed El Muselemi
Muhammed El Muselemi (d. 27 Nisan 1990), Ummanlı futbolcudur. Fanja SC'de oynuyor.
Yenifakılı
Yenifakılı Yozgat ilinin güneyinde yer alan, Nevşehir'e sınırı bulunan ilçe.
Dedeler, Türkoğlu
Dedeler, Kahramanmaraş ilinin Türkoğlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Yenifakılı
Cumhuriyetin ilanından sonra o tarihlerde Kırşehir'in bir ilçesi olan Avanos'a bağlanan Yenifakılı, 1929 yılında Yozgat’ın Boğazlıyan ilçesine bağlandı. 1990 yılında da Boğazlıyan’dan ayrılarak ilçe haline getirildi.
Konumu
Yenifakılı, il topraklarının güneyinde yer almaktadır. Doğuda; Boğazlıyan, güney ve batıda Kırşehir, Kozaklı, kuzeyde; Şefaatli ve Boğazlıyan ile çevrilidir. Ayrıca 3,400 kişide Kayseri şehrine göç etmiştir.
Nüfusu
2020 Tüik'in adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre ilçenin merkez nüfusu 2.757, köylerin nüfusu ise 2.639 olmak üzere toplam 5.396'dır. Yenifakılı'nın 7 köyü ve 5 mahallesi bulunmaktadır. İlçe merkezine en uzak köy 22 kilometre ile Çöplüçiftliği, en yakın köy 3 kilometre ile de Eskiören köyüdür.
Coğrafya
Yenifakılı 415 kilometre²'lik geniş bir vadiden oluşmaktadır. Güneydoğudan gelen Fehimli deresi ve Kuzeybatıdan gelen Kozan çayının birleştikleri noktada bu çayın vadi tabanında bulunur. Rakımı 1036 metredir. Yenifakılı'nın il merkezine uzaklığı Boğazlıyan-Sarıkaya-Sorgun üzeri 132 kilometre, Boğazlıyan Atatürk yolu üzeri 116 kilometre, Kozaklı-Şefaatli yolu üzeri 105 kilometre ve Yamaçlı Kasabası Atatürk yolu üzeri 85 kilometre uzaklıkta olup il merkezinin Güneydoğusunda bulunmaktadır. Nevşehir ve Kayseri ile sınır teşkil etmektedir. Doğusunda; Boğazlıyan, güney ve batısında Kırşehir ili, Kozaklı ilçesi, kuzeyinde; Şefaatli ve Boğazlıyan ilçeleri ile çevrilidir.
Konut durumu
Yenifakılı'da 1500'e yakın konut olduğu tahmin edilmektedir. İlçe merkez ve Bektaşlı kasabasındaki konutların %60'ı betonarme %40'ı ise ahşaptır. Yenifakılı merkez kasaba ve köylerinde son yıllarda betonarme sıhhi evler yapılmaktadır. Köylerdeki betonarme yapıların oranı gittikçe artmaktadır. Yenifakılı'da büyük ölçüde konut TOKİ konutları bulunmaktadır.Merkezde resmi kurumlara ait Belediye başkanlığı, İlçe özel idare müdürlüğü, İlçe Jandarma komutanlığı, Tarım kredi kooperatifi müdürlüğü PTT müdürlüğü, TMO müdürlüğü, T.C. Ziraat bankası şube müdürlüğü, Ziraat bölge şefliği ve TCDD istasyon şefliği lojmanları bulunmaktadır. Yenifakılı merkez kasaba ve köylerinde aşireti şeyh ve ağa mevcut değildir.
Çalışma hayatı
Yenifakılı'da birinci sınıf işçilik azdır. Amele işçiliği, tarım işçiliği, fabrika işçiliği, hayvancılık ve genellikle çiftçilikle uğraşılmaktadır. Büyük çapta şekerpancarı üreticiliği yapılmaktadır. Sanayi dallarında geniş çapta olmasa da küçük çaplı tamiratçılar mevcuttur. (torna-tesviye, demirci, sobacı, taşçı, duvarcı, elektrikçi ve marangoz işciliği gibi) Geçim kaynaklarının bir kısmı da yurt dışında çalışan işçilerce karşılanmaktadır.
Sağlık hizmetleri
Yenifakılı'da sağlık grup başkanlığı, sağlık hizmetlerini merkezde Yenifakılı sağlık ocağı, Bektaşlı sağlık ocağı, Çöplü Çiftliği Köyü sağlık ocağı tabibliği ve köylerde Fehimli; Üçobalar ve Yiğitler köyü sağlık evleri ve 2 ambulansla halka hizmet vermektedir. 1999 yılı Eylül sonu itibarıyla yeşilkart'lı vatandaş sayısı 1398'dir.
Merkez kasaba ve köylerimizdeki bütün ilk ve ortadereceli okullarda 2004-2005 öğretim yılında sağlık ocakları ekiplerince sağlık tarama çaşılmalarına devam edilmektedir.
Aşılama çalışmaları il sağlık müdürlüğünün hazırlamış olduğu çalışma programı dahilinde düzenli bir şekilde yapılmış olup; Yenifakılı'da aşısız çocuk kalmamıştır. Sağlık ocağında kan, idrar, gebelik ve dışkı tahlili düzenli bir şekilde yapılmaktadır. Sağlık grup başkanlığınca aile planlaması çalışmaları yapılmakta olup, gerekli eğitim faaliyetleri devam etmektedir.
Vakıf hizmetleri
Yenifakılı sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfı 2 personelle Hükûmet konağının üst katında hizmet vermektedir. 1999 yılı Eylül ayı itibarıyla ayni ve nakdi yardım olmak üzere toplam 1130 kişiye 22.875.263.000 TL'lik yardımda bulunmuştur.
Yenifakılı sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfı başkanlığınca damızlık süt inekçiliği kapsamında 1 yıl ödemesiz 3 yıl ödemeli toplam 4 yıl vadeli ana para ve %10 faizle 25 aileye birer adet olmak üzere 11.06.1999 tarihinde 25 inek dağıtımı gerçekleştirmiştir. Süt inekçiliği ile ilgili bu proje Fon Sekreterliğinden gönderilen 12 milyar ile karşılanmıştır.
Din hizmetleri
Yenifakılı Müftülüğü 1 müftü, 1 Veri Hazırlama ve Kontrol İşletmeni, 1 Şoför, 1 hizmetli, 3 müezzin kayyım ve 14 imam hatip kadrosuyla merkez Çarşı Cami yanında bulunan mülkiyeti belediyeye ait olan müstakil bir binada din hizmetleri çalışmalarını sürdürmektedir. Yenifakılı'da Merkez Kur'an Kursu, Bektaşlı Kasabası Kur'an Kursu ve Fehimli Köyü Kur'an Kursu olmak üzere eğitim-öğretime açık 3 adet kur'an kursu bulunmaktadır. Yenifakılı merkezinde 5, Bektaşlı kasabasında 3 diğer köy ve mezralarda da 7 olmak üzere toplam 15 camii mevcuttur. Halen inşaat halinde camiiler bulunmamaktadır.
Pariser Platz
Pariser Platz, Almanya'nın başkenti Berlin'de Unter den Linden caddesi sonunda Brandenburg Kapısı yanında yer alan meydan. Şehrin odak noktalarından biri olan meydan, Prusya kuvvetlerinin 1814 yılında Fransız başkenti Paris'i işgalinin anısına bu ismi almıştır.
Tarihi
Pariser Platz, şehrin batısındaki Tiergarten'dan merkeze doğru gelirken Brandenburg Kapısı'nın hemen arkasında yer almaktadır. 1814'e kadar meydan sadece Viereck (meydan) olarak biliniyordu. Mart 1814'te, Napolyon'un düşüşünün ardından Prusyalı askerler müttefik kuvvetlerle birlikte Paris'i ele geçirince, bu zaferi simgelemesi için meydana Pariser Platz ismi verildi.
II. Dünya Savaşı'ndan önce ABD ve Fransa, şehirdeki en büyük otel olan Hotel Adlon ve Sanat Akademisi tarafından çevrelenmiş olan Pariser Platz, Berlin'deki en büyük meydandı.
II. Dünya Savaşı'nın son yıllarında meydanın etrafındaki tüm yapılar bombardımanların etkisiyle harabeye döndü. Bu harabelerin içinde ayakta kalan tek yapı daha sonra Batı Berlin ve Doğu Berlin hükûmetleri tarafından onarılan Brandenburg Kapısı'ydı. Savaş sonrası, özellikle Berlin Duvarı'nın inşaasıyla meydan şehrin en ölü bölgelerinden biri haline geldi.
1990 yılında şehir birleştiğinde, Pariser Platz'ın tekrar canlandırılması gerektiği konusunda bir ortak görüş oluştu. Büyükelçilikler tekrar buraya taşındı, otel ve sanat akademisi faaliyete geçirildi ve büyük şirketler meydan çevresine yeni binalar yapmak konusunda desteklendi.
Berceste
Berceste, edebiyatta öz, güzel, latif, ince anlamlı, kolayca hatırlanan, yapısı sağlam dize ya da beyittir.
Pariser Platz
Pariser Platz'da yer alan yapılar
Aşağıda Pariser Platz'da yer alan bina ve yapıların bir kısmı listelenmiştir. Liste Brandenburg Kapısı'ndan itibaren saat yönünün tersine gitmektedir.
Berceste
Bazı berceste örnekleri:
Tevbeler ittim ki itmeyim tevbe. Tevbeye tevbe-i nasuh olsun. (Sadrazam Bozoklu Kara Mustafa Paşa) (1640-1698)
Pariser Platz
Pariser Platz'da yer alan yapılar
Pariser Platz civarındaki yapılar:
Ulaşım
Meydan araç trafiğine kapalıdır, fakat yakın noktalara şehiriçi otobüs seferleri bulunmaktadır.
Uluslararası Uzay İstasyonu Seferleri
Bu Uluslararası Uzay İstasyonu'na atanan mürretebatın listesidir (UUI). Tüm kalıcı mürettebat olarak adlandırılmıştır, burada n her seferde artar. Seferlerin ortalama süresi yaklaşık yarım yıldır. Tedarik görevleri ve uzay turistleri sefer üyesi olarak sayılmazlar.
Hans Pfaall Diye Birinin Benzeri Görülmemiş Serüveni
Hans Pfaall Diye Birinin Benzeri Görülmemiş Serüveni (İng. The Unparalleled Adventure of One Hans Pfaall), Edgar Allan Poe tarafından yazılan ve aylık dergi Southern Literary Messenger ' ın Haziran 1835 sayısında yayımlanan kısa öykü. Poe tarafından bir asparagas haber olarak yazılmıştır.
Poe öykünün devamını asparagas olarak yayımlamayı düşünmüştü, ancak New York Sun gazetesinin 25 Ağustos 1835 tarihli sayısında yayımlanmaya başlayan ünlü Great Moon Hoax daha ön plana çıkınca bu planından vazgeçti. Yazar daha sonraki bir yazısında, öykünün ciddiyetsiz üslubu sebebiyle eğitimli okuyucuların bunun düzmece bir haber olduğunu rahatlıkla anlayabildiklerini belirtti.
Özet
Öykünün açılışında Rotterdam'da toplanmış bir kalabalığa, Hans Pfaall adında bir adamın seyahatlerinin anlatıldığı bir elyazması okunur. Öykünün büyük bölümünü oluşturan bu elyazmasında Pfaall'in, icat ettiği devrimci nitelikteki yeni bir balon mekanizması ve uzaydaki boşluğu teneffüs edilebilir havaya dönüştüren cihaz sayesinde Ay'a nasıl vardığı anlatılmaktadır. Anlatıda 19 gün süren bu yolculuğun ayrıntılarının yanı sıra dünyanın uzaydan nasıl göründüğü ile balonun alevli ve volkanik uyduya nasıl iniş yaptığı da yer alır. Pfaall Ay'ın yüzeyi ve orada yaşayanlar hakkındaki birçok bilgiyi, seyahate çıkmadan önce işlemiş olduğu bazı cinayetlerden beraat etmeyi umarak kendine saklar. Şehir yönetimi elyazmasını okuyunca, detayları öğrenebilmek için Pfaall'in affedilmesine karar verir. Ancak metni getiren ve bir Ay sakini olduğu anlaşılan elçi ortadan kaybolduğu için Pfaall ile tüm iletişimleri kesilir.
Edebi değeri
Jules Verne'in Ay'a Seyahat romanında Poe'nun öyküsüne referans verilir ve öykünün bu romanın ilham kaynağı olması muhtemeldir.
Chris Hunt
Chris Hunt dergi editörü, gazeteci ve yazar. 20 yıldan fazla süredir gazetecilik yapan Hunt, futbol ve rock müzik hakkında yazdığı kitaplarıyla tanınmaktadır.