cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kuzköy, Erbaa
Tarihçe
Daha önceleri Hayatgeriş köyüne bağlı bir mahalle iken, 27 Şubat 1947'de kurulan Yurtalan köyüne bağlandı. Kuzköy, 1990'lı yıllarda buradan ayrılarak bağımsız bir köy haline geldi.
Coğrafya
Köy, Tokat il merkezine 138 km, Erbaa ilçe merkezine 56 km uzaklıktadır.
Mamie Van Doren
Mamie Van Doren (asıl adı Joan Lucille Olander) (d. 6 Şubat 1931 bazı kaynaklara göre 1933) Amerikalı sinema oyuncsu, dansçı ve şarkıcıdır.
Çankaya Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü
Çankaya Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü, Çankaya Üniversitesi Mühendislik Fakültesi'ne bağlı bir bölümdür. Fakültenin yeni bölümlerindendir. Bölüm başkanı Prof. Dr. Polat Gülkan'dır. Turkuaz Kampüsü'nde faaliyetlerini sürdürmektedir.
Mamie Van Doren
1950'lerde Marilyn Monroe'ya rakip gösterilmiştir. İlk filmi "Jet Pilot" ile çıkış yaptı. Ancak 1950'de çekilen film yaklaşık 7 yıl sonra gösterime girdi. Genellikle başrolünü oynadığı ucuz melodram filmleriyle hatırlanır. Filmlerinde oyunculuğundan çok fiziksel özellikleriyle dikkat çekmiştir.
1960'ların sonunda Hollywood'dan uzaklaşan, Van Doren 1980'lerde geri döndü. 1987'de çekilen "Yatılı Okul" isimli filmde yer aldı. Yıllarca ikinci sınıf filmlerde rol almasına rağmen popüler kültür kraliçesi olarak anılmaktadır. Mamie Van Doren, Kızlar Şehri ve Lisenin Sırrı isimli filmlerdeki rol arkadaşı olan Ray Anthony ile evlidir.
Suut Kemal Yetkin
Suût Kemaleddin Yetkin (d. 13 Eylül 1903, Urfa, Osmanlı İmparatorluğu - ö. 18 Nisan 1980, Ankara, Türkiye ), Türk akademisyen, edebiyatçı, denemeci, üniversite idarecisi.
Hayatı
Babası Urfa Halvetî Dergâhı Post-nişîni Şeyh Abdulkadir Efendi'nin oğlu Saffet Kemalettin Yetkin'dir. Suut Kemal Yetkin’in annesi Hafize Hanım’dır. Ailenin ikinci çocuğu olan Suut Kemal Yetkin’in ablası Zehra Hanım, kendisinden küçük kardeşleri ise Kadri Kemal Bey ve Sıdıka Hanım’dır. İki kez evlenen Suut Kemal’in ilk eşi Fehamet Hanım’la olan evliliğinden bir erkek çocukları olmuş, fakat bu çocuk fazla yaşamamıştır. İkinci evliliğini 1932’de öğretmen Adalet Hanım ile yapmıştır. Bu evlilikten 2 Ocak 1936’da Gülmen Yetkin doğmuştur. Ailenin tek çocuğu olan Gülmen Hanım, 1959’da Prof. Dr. İlhan Öztrak ile evlenmiş, 1962’de Kemal adını verdikleri bir oğulları olmuştur.
1939'da siyasi hayata geçmiştir. TBMM VII. Dönem ve TBMM VIII. Dönem Cumhuriyet Halk Partisi Urfa Milletvekilliği yaptı. 1950 seçimlerinde seçilemedi. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde İslam Sanatları profesörü olarak akademik hayata tekrar geri dönmüştür.
1959-1963 yılları arasında Ankara Üniversitesi Rektörlüğünde bulunmuştur. İki kez Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi dekanlığı yaptı.
Suut Kemal Yetkin, 18 Nisan 1980'de Ankara'da kalp krizinden dolayı yetmiş yedi yaşında hayatını kaybetmiştir. Mezarı Cebeci Asri Mezarlığı'ndadır.
Yazın yaşamına Suut Saffet takma adıyla şiir ve mensur şiirler yazarak başlamıştır.. İlk düz yazısı 1923'te Servet-i Fünûn dergisinde çıkmıştır. Aynı yıl "Sı'r-i Leyâl" adli şiir kitabı yayınlandı. "Sanat ve Edebiyat" adlı bir dergi çıkardı. Estetik, sanat, felsefe, resim konularındaki yapıtları hazırlayıp estetik ve güzel sanatlar konusunda özgün düşünceler geliştirdi. Bu konularda deneme türünde yapıtlar verdi. Edebiyatın türlü konuları üzerinde özlü düşüncelerini kaleme alan deneme turunun en başarılı temsilcilerinden oldu. Suut Kemal Yetkin, bu türden yazılarım "Görüş", Varlık, Türk Dili, Hisar dergilerine gönderdi.
Dave Murray
David Michael Murray (d. 23 Aralık 1956, Londra), İngiliz heavy metal grubu Iron Maiden'ın gitaristi ve söz yazarı. Gruba 1976 yılında katılmıştır. Steve Harris'in dışında Iron Maiden'ın tüm albümlerinde yer alan tek elemandır.
Hayatı
Murray 23 Aralık 1956'da Edmonton, Londra'da doğdu. Müzikten önceki tutkusu futboldu. Çocukluğunda Tottenham Hotspur taraftarıydı. Yoksulluk içinde geçen çocukluğunda sık sık ailesiyle ev değiştirdi. 15 yaşında Jimi Hendrix'in Voodoo Child isimli parçasını radyoda duyduktan sonra ciddi biçimde müziğe ilgi duymaya başladı. rock dışında Reggae'ye de ilgisi vardı. Gitar çalmaya başladı ve 15 yaşında okulu bıraktı. İlk grubu okuldan arkadaşı Adrian Smith ile kurduğu üç kişilik Stone Free adlı gruptu. 1973-1975 yılları arasında Electric Gas ve The Secret adındaki yerel gruplarda çaldı. The Secret grubuyla ilk stüdyo deneyimi olan Café De Dance adlı bir single kaydetti. 1976 yılında Iron Maiden'a katıldı. 1977 yılında o dönemdeki vokalist Dennis Wilcock'ın isteğiyle gruptan atıldı. Kısa bir süre Adrian Smith'in Urchin adlı grubunda çaldı. Ancak 1977 sonlarında Steve Harris'in davetiyle tekrar Iron Maiden'a döndü.
Nadiren de olsa gruba şarkı yazarı olarak katkıda bulunur. Aynı zamanda golf meraklısıdır. Karısı Tamar ile Tasha adında bir kız çocuğu sahibidir.
Steve Harris kendisi için "Onu tanıdığımda dünyanın en iyi gitaristiydi, hala öyle" demiştir.
Ekipmanı
Her ne kadar zaman zaman Gibson, ESP ve Lado marka gitarlar kullanmışsa da ağırlıklı olarak Fender Stratocaster kullanır. Amfi tercihi ise Marshall'dır.
Naser Beadini
Naser Beadini (20 Mayıs 1962, Tetovo - 16 Ocak 1992, Eskişehir), Yugoslav eski futbolcudur. Türk vatandaşlığı da bulunmaktaydı.
Kariyeri
Futbola 1980 yılında Teteks'te başlayan Beadini takımıyla birlikte Prva Liga'ya yükselme başarısı göstermiştir. Burada dört sezon kaldıktan sonra Eskişehirspor'a transfer olmuş burada üç sezonda 58 lig maçında 18 gol atmıştır. Başarılı futbolunun ardından Samsunspor'a transfer olarak burada iki sezon geçiren Beadini, Eskişehirspor'a dönerek 1990-91 sezonunu burada geçirmiştir. Ertesi sezon Kayserispor'a imza atan futbolcu halen burada oynamakta iken trafik kazası geçirmiş ve 29 yaşında ölmüştür.
Akın Aral
Akın Aral, (d. 1959, Bozüyük) bas gitar ve kontrbas sanatçısı.
1980 yılında Ankara Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Müzik öğretmenliği bölümünden mezun oldu.
Müzik hayatına İzmir'de çeşitli gruplarla çalışarak devam etti. 1997'den bu yana İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları'nda görev yapmaktadır.
2001'de, İki/Eylül şarkıları albümünün çalışmaları sırasında İncesaz'a katıldı ve halen bu grubun üyesi.
Silicon Graphics
SGI, Silicon Graphics Inc. aynı zamanda SGI olarak da bilinir, 1982 yılında grafik terminaller üretmeye başlamıştır. Şirket 3 boyutlu (3D) grafikleri hızlı göstermeyi amaçlayan yazılım ve donanımları geliştirmiştir. Yazılım sektörüne en büyük katkıları arasında IRIS GL üzerine geliştirilmiş OpenGL gelir. Günümüzde birçok SGI platformu MIPS işlemcileri ve IRIX işletim sistemini kullanmaktadır. Firma son birkaç yılda Intel işlemcili bilgisayarlar da üretmeye başlamıştır ve bu platformlar Linux işletim sistemi ile kullanılmaktadır. 1980'li yıllarda ise firma Motorola 68000 ve 68020 işlemcili modeller de üretmiştir.
Ulan Batur
Ulan Batur (, Ulaanbaatar), Moğolistan'ın başkenti ve en büyük şehridir. Moğolca'da "Kızıl Bahadır" anlamına gelen şehrin eski ismi Urga'dır. 2014 yılı itibarıyla nüfusu 1,3 milyondan fazladır.
Ulan Batur; Orta Kuzey Moğolistan'da, Tuul Nehri üzerinde bir vadide, 1.310 metre rakımda yer almaktadır. Şehir; ülkenin kültür, sanayi ve mâlî kalbi ve aynı zamanda Moğolistan karayolu ağının merkezidir. Rus Trans-Sibirya Demiryolu ve Çin demiryolu sistemi, şehirden geçmektedir.
Yönetim
Ulan Batur, başkent statüsüne sahip doğrudan yönetilen bir şehir olup dokuz ilçeye (дүүрэг, düreg) ayrılmaktadır. Bu ilçeler Baganur, Bagahangay, Bayangol, Bayanzürh, Çingeltey, Han-Ul, Nalayh, Songinohayrhan ve Sühbatur'dur. Her ilçe mahallelere (хороо, horo) ayrılmakta olup toplam 121 adettir.
Ulan Batur, 5 yılda bir seçilen 40 üyeli bir şehir meclisi tarafından yönetilmektedir. Belediye başkanı şehir meclisi tarafından atanmaktadır.
Ulaşım
Cengiz Han Uluslararası Havalimanı şehrin 18 km güneybatısında yer almakta olup ülkenin tek uluslararası havalimanıdır. Ulan Batur'un Trans-Sibirya demiryolu ile Çin demiryolu sistemine bağlantıları bulunmaktadır. Ulan Batur'u diğer şehirlere bağlayan karayolların büyük bir bölümünde asfalt bulunmamaktadır.
Ulan Batur'da büyük bir şehiriçi otobüs ağı bulunmaktadır. Bunun yanında şehir içi ulaşım troleybüs, dolmuş ve taksiler ile de sağlanmaktadır. Şehirde aynı zamanda metro hattı inşa edilmesi planlanmaktadır.
Inmates (The Walking Dead)
Inmates, kıyamet sonrası korku televizyon dizisi The Walking Dead'in dördüncü sezonunun onuncu bölümüdür. İlk olarak Birleşik Devletler'de 'te AMC'de yayımlanmış olup, Matthew Negrete ile Channing Powell tarafından yazılmış ve Tricia Brock tarafından yönetilmiştir. Bölüm, hapishane saldırısından kurtulmayı başaran diğerlerinin verdiği kayıpların etkilerine ve yeniden bir araya gelip gelmemeleri gerektiğine karar vermelerine odaklanmıştır.
Bölüm, ilk yayımlandığı gece 13.34 milyon kişi tarafından izlenen ve 18-49 yaş aralığındaki izleyici kitlesinden 6.8 puan aldı.
Özet
Beth (Emily Kinney), hapishanedeki yeni hayatlarına yönelik umutlarının yer aldığı bir günlük girdisini okumaktadır. Günümüzde ise hapishaneden kaçmayı başaran Beth ve Daryl (Norman Reedus) bir kamp ateşi etrafında oturmaktadırlar. Beth, Vali'nin saldırısından kurtulmayı başaran tek kişiler olmadıklarında ısrar eder ve kurtulmayı başaran diğerlerini aramak için Daryl'den yardım ister. Beth daha sonra kendi başına ormana gider ve Daryl ise onu arkasından takip etmektedir. İkili bir süre sonra ayak izlerine rastlarlar ancak ayak izleri ile birlikte kan izleri de vardır. Kan izlerini gören ikili, bir aylak saldırısına maruz kalındığını öngörür. O sırada Beth, ağaçların arasından beliren bir aylağın saldırısına uğrar ancak saldırıdan son anda kurtulur. İkili en sonunda, insan cesetleri ile beslenen bir grup aylağa ulaşır ve onları öldürür. Beth, küçük bir ayakkabı görür ve onun Luke (Luke Donaldson) ve Molly'e (Kennedy Brice) ait olduğunu düşünür ancak bir süre önce aylakların yediği insan cesetlerinin onlara ait olduğunu düşünmesiyle ağlamaya başlar.
Lizzie (Brighton Sharbino) ve Mika (Kyla Kenedy), ağaçların arasında ve Tyreese'in (Chad L. Coleman) ardında yürümektedirler. Tyreese'e soru sormak için durduklarında Tyreese, onlara doğru döner ve Rick'in kızı Judith'i taşırken görüntülenir. Gece olduğunda dinlenecek bir yer bulurlar. Tyreese, Judith'i beslerken Lizzie, yakınlardaki bir ağaç kütüğünün üzerinde oturmaktadır. Ağaç kütüğünün içerisinde üç adet tavşan yavrusu yaşamaktadır. Lizzie, sessizce bıçağını çıkarır ve tavşanları öldürür. Grup yakınlardan gelen bir grup aylağın sesini duyduktan sonra oradan ayrılmak zorunda kalır.
Ertesi sabah grup bir asma bulur ve üzerindeki üzümleri yemeye başlar. Tyreese, Judith'in bezini değiştirirken Mika, otların arasından gelen bir ses duyar ve oradan kaçar. Tyreese ve Lizzie onu yakalamaya çalışır ve birkaç dakika sonra bir ağacın arkasına saklanan Mika'yı bulur. Grup bir süre dinlendikten sonra uzaklardan gelen bir çığlık sesi duyarlar. Tyreese kızları bırakarak çığlığın geldiği yöne doğru gitmeye karar verir. Kızların yanından ayrılmadan önce onlara o sırada ağlamakta olan Judith ile ilgilenmeleri gerektiğini söyler. Lizzie, Judith'in ağlamasını susturmak için onun ağzını eliyle kapatır ancak ona rağmen bir çift aylak onlara doğru yaklaşmaktadır. Mika kardeşini uyarmaya çalışır ancak Lizzie, Judith'i susturmaya çalışmakla meşguldür ve elini bebeğin burnuna doğru kaydırmaya başlar.
Tyreese, tren raylarının oradaki bir aylak saldırısına doğru gelir. Chris (Cameron Deane Stewart) ve bir başkası (Michael Harding), bir grup aylakla savaşmaktadır. Tyreese aylakları öldürür ancak iki adamın ayaklar tarafından ısırılmasının önüne geçemez. Tyreese bir süre sonra Mika'nın tabancasının sesini duyar. Tyreese kızlara doğru gitmeye başlarken Carol ile birlikte (Melissa McBride) kızlar ağaçların arasından belirir. Tyreese onu gördüğüne sevinir ancak halen Carol'ın Rick tarafından sürgün edilmiş olmasından habersizdir. Daha yaşlı olan adam ölmeden önce (ki öldükten sonra Daryl ve Beth'e bir aylak olarak saldıracaktır), Tyreese'e, rayların ilerisinde bir sığınağın varlığından bahseder. Grup rayları takip eder ve "herkese açık" yazan bir tabelanın bulunduğu bir yerde durur.
Maggie (Lauren Cohan), Bob (Lawrence Gilliard, Jr.) ve Sasha (Sonequa Martin-Green), taş ocağının yakınlarındaki bir ormandadırlar. Maggie, bir kaya üzerinde bıçağını bilemektedir. Sasha ise Bob'un kolunu bandajlamaktadır. Sasha, Maggie'ye gece olmadan önce kamp kurmaları gerektiğini söyler. Ancak Maggie, Glenn'i aramak için oradan ayrılır ve Bob ile Sasha, istemeyerek de olsa onu takip etmeye başlar. Sasha, Glenn'i aramanın tümüyle bir zaman kaybı olduğunu düşünmektedir. Bob ise, aramaya devam etmelerinin bir insanlık görevi olduğu konusunda ısrar eder. Grup yürürken, hapishaneden kaçmak için kullandıkları okul otobüsüne rastlar ancak otobüsün içi aylaklarla doludur. Maggie, Glenn'in içeride olup olmadığını kontrol etmede ısrar eder. Bob, hep birlikte kontrol edeceklerini söylediğinde, Sasha istemeyerek de olsa Bob'un bu teklifini kabul eder. Sasha, otobüsün acil çıkış kapısını açarak aylakların birer birer oradan çıkmaya başlayacağını umar. Aylakların kapıya uyguladıkları baskının artması sonucu Sasha, artık kapıyı tutamayacak konuma gelir. Aylaklar saldırırken, Sasha ve Bob kendilerini korumaya çalışmaktadır. Sersemlemiş görünen Maggie, neredeyse bir aylak tarafından öldürülecekken Bob onun yardımına koşar. Maggie daha sonra kontrolünü kaybeder ve aylakları seri bir şekilde öldürmeye başlar. Kadın bir aylağın kafasını otobüse defalarca vurduktan sonra aylağın kafasına bıçağını sağlar. Maggie daha sonra otobüsün içine girerek Glenn'in orada olup olmadığına bakar. Maggie, içeride sıkışmış bir aylağı öldürdükten sonra otobüsten çıkar ve ağlamaya başlar.
Tank tarafından zarar gören hapishane patikasında uyandıktan sonra Glenn, Maggie'nin ismini bağırır. İlk başlardaki umutsuzluğuna rağmen bazı kıyafetleri ve aralarında Bob'un içki şişesi ve Don'un zırhının da aralarında bulunduğu bazı malzemeleri aldıktan sonra, aylaklarla savaşarak yoluna devam eder. Bir süre sonra tel örgülerin ardında kilitli kalan Tara'yı (Alanna Masterson) görür. Glenn ona katılır ve hapishane saldırısı sonrasında Tara'nın silahının kullanılmadığını gördükten sonra, ona gitmeleri gerektiğini söyler. Tara gitmeyi kabul etmez zira saldırıya kendisinin de katıldığını ve bu sebeple sonuçlarına katlanmak zorunda olduğunu söyler. Ancak Glenn, Tara'nın yardımına ihtiyacı olduğunu söyler. Glenn, Bob'un içki şişesini alarak molotofkokteyli yapar ve onu bir arabayı ateşe vermek için kullanır. Ateş aylakların dikkatini çekerken, Glenn ve Tara, hapishane otobüsünün yakınlarındaki yola ulaşır.
Tara, Glenn'e, Lilly'nin (Audrey Marie Anderson) hapishane dışındaki alanda aylaklar tarafından çevrelendiğini gördüğünü ve Hershel'in ölümünü anlatır. Tara, "Brian"'ın hapishanedekilerin kötü insanlar olduğunu söylediğinden bahseder ve bunu ilk duyduğunda kendisinin ona inandığını söyler. Ancak artık buna inanmamaktadır ve Glenn'in kendisine neden yardım etmeye çalıştığını anlamaya çalışır. Glenn, Maggie'yi bulması gerektiğini söyler. Küçük bir aylak grubunun ardından Glenn olduğu yere yığılır ve aylakların saldırısı ile Tara ilgilenmek zorunda kalır. Tara, uzaklarda bir askeri aracın durduğunu görür ve ona doğru seslenir. Aracın içinden Abraham (Michael Cudlitz), Eugene (Josh McDermitt) ve Rosita (Christian Serratos) çıkar. Abraham, Tara'ya, "Ne büyük bir çenen var senin. Başka neyin var?" der.
Yapım
"Tutuklular", dizinin ortak yapımcıları Matthew Negrete ve Channing Powell yarafından yazılmış ve Tricia Brock tarafından yönetilmiştir.
Bölüm, çizgi roman serisindeki önemli karakterlerden Çvş. Abraham Ford (Michael Cudlitz), Dr. Eugene Porter (Josh McDermitt) ve Rosita Espinosa (Christian Serratos) dizide ilk kez yer aldığı bölüm olmuştur. Abraham'ın karakteri hakkında Cudlitz, şu yorumda bulundu:
Abraham ile tanıştığımızda fark ettiğimiz ilk şey onun görev odaklı birisi olması. Duygularını pek açığa çıkaran birisi değil. Tepki göstermeyi seven birisi. Gözünü hedefe odaklı tutuyor. Onunla uğraşmak istemezsiniz. Yoksa sizi öldürür.
Abraham karakterinin çizgi romandaki ve dizideki farklılıkları ile Eugene ve Rosita'nın dizideki rolleri hakkında ise Cudlitz, şu sözleri sarf etti:
Bölümün final sahnesi, çizgi roman serisinin 53. sayısının kapak resmine benzerlik gösterecek şekilde çekilmiştir.
Bölüm ayrıca son beş bölümdür dizide yer almayan Carol Peletier'ın (Melissa McBride) geri dönüşünü de simgeler. Carol en son "Indifference" isimli bölümde Rick Grimes (Andrew Lincoln) tarafından hapishaneden sürgün edilirken görülmüştü. Dizinin sürekli oyuncularından Andrew Lincoln (Rick), Chandler Riggs (Carl) ve Danai Gurira'nın (Michonne) isimleri dizinin açılış jeneriğinde geçmesine rağmen bölümde yer almamaktadırlar.
Reytingler
Yayımlandığı gece bölüm Amerika Birleşik Devletleri'nde 13.34 milyon kişi tarafından izlenmiş, 18-49 yaş aralığındaki izleyici grubundan 6.8 puan almıştır. Bu oranlar, bir önceki bölümün izlenme oranlarından daha az olmasına rağmen, o gece kablolu televizyonda en çok izlenen program olmuştur. Program ayrıca iki hafta üst üste 18-49 yaş aralığındaki izleyici grubunda 2014 Kış Olimpiyatlarının izlenme oranlarını geride bırakmıştır.
Eleştirel karşılama
Bölüm, eleştirmenlerden karışık yorumlar almıştır. IGN yazarı Roth Cornet, bölüme 10 üzerinden 8.3 puan vererek, bölüm hakkında "Genel olarak bölümün akış hızı geçen haftakine oranla daha iyiydi. Her ne kadar "After" isimli bölümün daha odaklı kalitesini beğenmiş olmama ve yine o bölümde bazı gergin sahneler olmasına rağmen. "Inmates" isimli bölümün "Internment" isimli bölüm kadar iyi olmasını engelleyen bazı faktörler vardı. Dizinin daha etkili bir şekilde yansıtabileceği ancak yansıtmamayı tercih ettiği bazı sahneler vardı. Bölüm, ayrıca hapishaneden kurtulmayı başaran diğer karakterlerin durumları hakkında bizi bilgilendirdi ve kimi yeni kimi eski karakterleri bizlerle buluşturdu. Bölümde ayrıca gizemli bir yere giden yol hakkında da bilgilendirildik. Uzun lafın kısası, "Inmates", bizi sezonun geri kalanına hazırlayan bir bölüm oldu." yorumunda bulundu.
Los Angeles Times yazarı Patrick Kevin Day, bölümün sadeliğini olumlu bulduğunu şu sözlerle dile getirdi: "Bölüm belki de bizi şaşırtan sahnelerle dolu değildi. Daha çok bizi sezonun geri kalanına hazırlayan bir bölüm oldu ve yapılması gerekeni yaparak, hapishaneden kaçmayı başaran çok sayıdaki karakterin durumları hakkında bizi bilgilendirdi." Entertainment Weekly yazarı Marciela Gonzalez, dizinin karakterleri hakkında olumlu yorumlarda bulundu: "Ben sadece kendi adıma konuşabilirim ama ben bunu önemsiyorum. Belki de gereğinden fazla önemsiyorum. Karakterlerin yaşadığı sıkıntıları izlemek halen büyüleyici. Bu yüzden Rick, Carl ve Michonne'un iyi olduklarını bilmek güzel ancak ben hala diğerlerinin nasıl olduğunu gerçekten bilmek istiyorum."
The A.V. Club yazarı Zach Handlen, bölüme B- notunu verdi ve bölümün farklı karakterlere yaptığı istikrarsız odağına şu sözlerle atıfta bulundu: "Senaryonun farklı karakterlerin ne yaptığına ayrı ayrı odaklanarak gösterdiği antolojivari yaklaşım olması gerekenden uzun sürüyor. Geçen haftaki bölüm başından sonuna kadar uyumlu bir tutum sergilemişti ve, beğenin ya da beğenmeyin, hayatta kalmak için yapılması gerekenlere odaklanmıştı. Bu haftaki bölüm de aynı temayı uygulamaya devam etti (neredeyse herkes, hapishaneden kaçmayı başaran diğerlerini arayıp aramamaları gerektiğini sorguluyor) ancak kısman ilgi çekici bir bölüm olmanın ötesine geçemedi."
Forbes yazarı Erik Kain, dizinin karakterleri yansıtma şekline atıfta bulunarak bölümü beğenmediğini şu sözlerle dile getirdi: "The Walking Dead yine sinir bozucu bir bölümle karşımızdaydı ve dizinin en başından beri sahibi olduğu problemleri bize yansıttı. Dizinin bir zombi dizisi olduğunu biliyorum, ama ben gerçekten yaşayan, nefes alan karakterlerin gerçek birer insan gibi davranmalarını görmek istiyorum. The Walking Dead dizinini halen beğeniyorum ancak bir karakter dramı olarak sıkmaya başladı. 4. sezondan beklentilerim yüksekti ancak beklentilerim boşa çıktı."
Gazzeli Procopius
Gazzeli Procopius (MS 465-528) Hristiyan bir sofist ve retorikçi, memleketi olan bu şehrin ünlü okulunun en önemli temsilcilerinden biriydi. Bütün hayatını burada öğretmenlik ve yazmakla geçirdi. Kendi zamanının hiçbir teolojik hareketinin içinde yer almadı.
Kendisi hakkında bilinen çok az bilgi yazdığı mektuplardan ve öğrencilerinin ona dönük övgülerinden ve halefi olan Gazzeli Choricius'dan derlenmiştir. Kendisi çok sayıda retorik ve teoloji kitabı yazarıdır.
Procopius Gazaeus, Opuscula rhetorica et oratoria, edidit E. Amato, Berlin-New York: de Gruyter, 2009 (coll. Bibliotheca Teubneriana).
Rose di Gaza. Gli scritti retorico-sofistici e le Epistole di Procopio di Gaza, a cura di E. Amato, Alessandria: Edizioni dell'Orso, 2010 (coll. Hellenica).
Laçın (rayon)
Laçın Rayonu, Azerbaycan'da rayon olarak adlandırılan birinci derece idarî bölümlerden birisidir. Rayonun merkezi Laçın şehridir.
Hakkında
Laçin ili Azerbaycan Cumhuriyeti'nin güneybatısında, dağlık bir bölgede yer almaktadır. Kuzeyden Kelbecer, doğudan Hocalı, Şuşa ve Hocavent, güneyden Kubadlı bölgeleri, batıdan ise Ermenistan Cumhuriyetiyle sınırı bulunmaktadır.
Laçin Rayonu 1924 yılında kurulmuştur. İl olarak resmi kayıtlara geçmesiyse 08 Ağustos 1930 tarihine rastlar. Yüzölçümü 1.84 bin km², nüfusu 72,4 bin (01.04.2013) kişidir. Laçin Rayonunda 1 şehir (Laçin), 1 kasaba (Kaygı), 125 köy vardır.
Laçin ilinin sınırları içinde 200'e yakın tarihi, kültürel ve mimari anıtlar, onlarca kurgan, kale tipi arkeoloji açısından yararlı olan anıtlar, mezar anıtları, stellalar, at, koç figürleri, resimli taşlar mevcuttur. Ayrıca bu bölgede maden su kaynakları oldukça fazladır. 18 Mayıs 1992 yılından itibaren bölge Ermenistan Cumhuriyeti'nin işgali altındadır. Ermeniler İkinci Karabağ Savaşı'nda alınan ağır yenilgi sonrası imzalanan ateşkes gereği 1 Aralık 2020'de rayonu boşaltıp Azerbaycan'a geri vermiştir.
İşgalden önce il sınırları içinde 217 kültür müessesesi, 142 sağlık ocağı, 133 yönetim birimi ve işletme, 100 eğitim kurumu, 5 kreş, 5 müzik okulu, 1 yatılı okul, 1 teknik meslek lisesi, 1 postane ve diğer kurumlar bulunmaktaydı.
McDonnell Douglas AV-8B Harrier II
AV-8B Harrier II gerçek anlamda V/STOL uçaklarının içinden en çok tanınanıdır. Bir adet Rolls Royce Pegasus II motoruna sahiptir. Motor uçağın tam ortasındadır ve uçağın iki yanında görünen hava girişleri ortadaki Rolls Royce Pegasus II motorunu beslemektedir. İlk Harrier II uçuşu 1981 sonbaharında gerçekleştiğinde asıl Hawker P.1127’nin ilk uçuşundan beri 21 yıl geçmişti. P.1127, 1957 tasarımı bir Fransız motor konsepti üzerine yapılandırılmış ve geliştirilmişti. Proje finansmanı Britanyalı Bristol Engine Co. ve ABD Hükûmeti tarafından “Müşterek Silah Geliştirme Programı” (MWDP) dahilinde karşılanmıştı.
Motor yapılandırması belirlendikten ve geliştirme çalışmaları yoluna girdikten sonra Hawket Aircraft Ltd. mühendisleri dikkatlerini bu motoru kullanacak bir V/STOL uçağı yapımına çevirdiler. Hükûmet ve askeriye desteği olmaksızın tek motorlu bir saldırı-keşif uçağı ürettiler. Motorun döner egzozlarından başka tepki kontrol sistemi V/STOL yeteneği için gerekli tek komplikasyon olmuştur. İlk P.1127 1960 yazında fabrikadan çıktı. Bu arada RAF’ın alakası arttığından Britanya Hükûmeti iki prototip sipariş etti. İlk uçuşu sonbaharda yapıldıktan sonra potansiyel NATO ülkelerinin ve diğer ulusların artan ilgileri karşısında geliştirmenin devamı için dört prototip daha ısmarlandı.
60’lı yılların ortalarında artan ilgi, Batı Almanya, Birleşik Krallık ve ABD’den oluşan bir trioya dönüştü. Dokuz adet sipariş RAF notasyonları ile teslim edildi. Temelde aynı kalınmakla birlikte birçok geliştirmeler yapıldı. ABD içinde de üçlü bir grup oluşmuştu (ABD Kara Kuvvetleri, ABD Hava Kuvvetleri, ABD Deniz Kuvvetleri).
İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri’nde hizmete girmeden önce ABD Deniz Piyadeleri uçağa saldırı yeteneğinden dolayı ilgi duyup AV-8A rumuzu ile siparişi başlattılar. “Harrier”, RAF ve USMC’de 70'li yılların başlarında kullanıma girdi. Bunu ABD Deniz Piyadeleri için az sayıda, TAV-8A diye kodlandırılan iki kişilik eğitim tipi izledi.
Harrier için öngörülen iyileştirme programı; yeni motor, radar, FLIR (İleri bakan kızılötesi), hareketli harita ve gece görme ekipmanı içermektedir.
Başlıca kullanıcıları Birleşik Devletler Donanması, İspanyol Deniz Kuvvetleri, İtalyan Deniz Kuvvetleri'dir (sadece Giuseppe Garibaldi gemisinde bulunmakta). Şu ana kadar üretilen ve en yaygın olarak kullanılmış olan V/STOL platformu olan AV-8B Harrier II, günümüzde F-35B'lerle değiştirilmeye başlanmıştır. Bu bağlamda İngiliz Kraliyet Donanması ve Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri F-35B platformunu hem uçak gemilerinde hem de amfibi hücum gemilerinde (LHD) kullanmaya başlamıştır.
Roberto Benigni
Roberto Remigio Benigni (d. 27 Ekim 1952), İtalyan oyuncu, yazar ve sinema yönetmenidir.
İlk yılları
Benigni, doğduktan kısa bir süre sonra ailesiyle birlikte Prato'ya taşındılar. Gençliğinde içe kapanık biriydi. Floransa'daki Jesuits Seminary Papaz Okulu'na gitti. Ardından Prato'da Economy Institute ' ye devam etti. İlk kez 1972 yılında Prato'da sahne aldı. Aynı yıl başka tiyatro oyunlarında sahne almak için Roma'ya gitti. Tiyatro oyunlarında çalışırken bir yandan da televizyon dünyasına atıldı. 1975'te Giuseppe Bertolucci'nin yazdığı "Cioni Mario di Gaspare fu Guilia" adlı oyunla büyük çıkışını yaptı.
İtalya'da tanınması 1970'lerin ünlü televizyon serisi "Televacca" ile oldu. Bu seride yer alan ağır hiciv içeren "Anthem of The Melting Body" adlı bölüm yüzünden büyük skandallara sebep oldu. İtalyan Komünist Partisi lideri Enrico Berlinguer, bir süre Benigni'ye yasak getirdi.
Yükselişi
Ardından 1977 yılında yine Giuseppe Bertolucci'ye ait "Berlinguer ti Voglio Bene" adlı filmde Cioni Mario karakterini oynadı. 1979 yılı onun için verimli bir yıl oldu. "Ma Che Cos'é Questo Amore" adlı televizyon serisinde çalışırken bir yandan da "Letti Selvaggi", "La Luna", "Clair de Femme" ve "Chiedo Asilo" adlı filmlerde rol aldı. 1980 yılında Renzo Arbore'nin "Pap'occhio II" adlı filminde rol aldı.
Yönetmenlik yılları
1983 yılına gelindiğinde ilk yönetmenlik deneyimi olan "Tu Mi Turbi"(You Upset Me) adlı filmi çekti. Filmin setinde tanıştığı ünlü oyuncu Nicoletta Braschi ile evlendi. Daha sonraki filmlerinde hep Braschi ile rol aldı. 1986 yılında Amerikalı yönetmen Jim Jarmusch ile çalışmaya başladı. "Down By Law" (1986), "Night On Earth" (1991) ve "Coffee and Cigarettes" (2003) adlı filmlerde aynı yönetmen ile çalıştı. 1993'te ünlü Pink Panther serisinin devamı olan "Son Of The Pink Panther" adlı filmde Blake Edwards ile birlikte çalıştı. Filmde dedektif Clouseau'nun sakar oğlu rolünü oynadı.
1989 yılında Federico Fellini'nin "La Voce Della Luna" adlı filminde ilk ciddi rolünü oynadı. Dünyaca tanınması 1997 yılında rol aldığı "Life is Beautiful" adlı film ile oldu. Senaryosu Vincenzo Cerami'ye ait olan filmde ailesiyle birlikte Nazi Kampına gönderilen bir adamın trajikomik hikâyesini anlattı. Film 7 dalda Oscar'a aday oldu. Bu filmdeki üstün performansıyla 1998 yılında "En İyi Erkek Oyuncu" Oscar Ödülü'nü aldı. Sempatik ve içten tavırları ile Oscar törenine damgasını vurdu.
Benigni ayrıca 1999 yılında "Asterix And Obelix Take On César" adlı filmde César'ı öldürüp yerine Roma İmparatoru olmak isteyen Lecius Detritus karakterini canlandırdı.
2002 yılında "Pinocchio" ile yönetmenliğe geri döndü. İtalyan sineması için büyük bütçelerle çekilen film olumlu eleştiriler alamadı. Aynı yıl Avrupa Film Ödülleri'nde "En İyi Belgesel Sinema" dalında aday olan, Damian Pettigrew imzalı "Fellini: I'm a Born Liar" adlı çalışmada yer aldı.Benigni en son 2005 yılında "The Tiger And The Snow" adlı Irak Savaşı konulu filmde yer aldı. Yine aynı yıl çok izlenen bir haber programında striptiz yapmaya kalkışması ile dikkatleri üstüne çekti.
Oğuzlar
Oğuzlar (Eski Türkçe: 𐰆𐰍𐰔𐰞𐰺, Orta Türkçe: ٱغُز, Oγuz, Osmanlıca: اوغوز‎, Oġuz) Türk dillerinin Oğuz kolunu konuşan bir batı Türk halkıydı. 8. Yüzyılda Orta Asya'da Oğuz Yabgu Devleti adında bir konfederasyon kurdular. Oğuz ismi, "kabile" anlamına gelen yaygın bir Türkçe kelimedir. Bizans kaynakları Oğuzlara Uzlar (ΟζΖοι, Ouzoi) der.
Tarihi
7. yüzyıl civarında konar-göçer bir yapıyla yer değiştirmeye başlamışlar ve coğrafi olarak Bizans İmparatorluğu kayıtlarına göre önce Balkanlara yayılmışlardır. Oğuzlar, Türkiye, Azerbaycan, Kazakistan, Türkmenistan, İran, Irak, Suriye, Mısır, Moldova ve Balkanlarda (Bulgaristan, Romanya, Yunanistan, Makedonya, Kosova, Sırbistan) yaşayan Türklerin atası sayılmaktadırlar.
Destanlara göre Oğuzlar Oğuz Han'ın 6 oğlu ve onların dörder oğlundan meydana gelmişlerdir. Meydana gelen bu 24 boyun ayrı adı ve unvanları vardır. Bu bölümleme Oğuz Kağan Efsanesi'nden kaynaklanmaktadır
Bu boyların Bozoklar ve Üçoklar olarak ikiye bölünmesi ise daha sonradır. Bu iki ana kol arasında çıkan anlaşmazlıklar, boyların bir kısmının batıya göçmesine neden oldu. Bir kısmı da Göktürk Devleti'nin kurulması ve Ötüken'i işgali nedeniyle batıya göçmüştür (6. yüzyıl). Kalanlar Göktürk egemenliği altına girmiştir.
Oğuz kitleleri içinde Kınık boyundan olup ataları Selçuk'un adından ötürü Selçuklu Hanedanı olarak anılmaya başlayan bir kol Tuğrul Bey önderliğinde 1038 yılında Irak ve İran'da Büyük Selçuklu İmparatorluğu'nu kurdu. Çevrede dağınık yaşayan diğer Türk boyları da bu İmparatorluğa katıldı. 1040'ta Merv yakınlarındaki Dandanakan Muharebesi'nde Gaznelileri yendiler.
Selçuklu egemenliği İran, Horasan, Merv, Irak, Suriye, Güney Kafkasya ve Anadolu'da bir asırdan fazla sürdü. Son büyük sultanları Sencer'in 1141'de Semerkant ile Buhara arasında bulunan Katavan mevkiinde Moğol kökenli Karahıtaylılar'a yenilmesi ile devlet çözülmeye başladı. 1153'te kuzeydoğudan gelen Karahıtaylar ve Karluklar tarafından imparatorluk yıkılınca Oğuzlar dağıldı. Dağılan bu boyların kimi Harzemşahlara bağlandı, kimi Horasan Vilayetine, Kirman'a göçtü, kimileri de daha batıya gidip Irak'a, Suriye'ye yerleşti, kimileri de Anadolu Selçuklu Devleti 'ne katıldı. Bunlardan sonra kurulan Akkoyunlu, Karakoyunlu, Safevi Devletleri, Alemdarlar, Anadolu beylikleri, Osmanlı İmparatorluğu, Suriye, Irak ve Azerbaycan'da çeşitli beyliklerde de Oğuz Kağan Destanı vardı.
Etimoloji
"Oğuz" daha doğrusu "Oguz" sözünün yapısına dair birçok görüş vardır. Etimoloji açıklamalarından birisi şu şekildedir: Ok+u+z "Oklar; boylar".
"Oğuz" sözü, kendi orijinal yapısı yanında, tarihte birçok şekilde kullanılmıştır. Bizanslar "Uz" der, Araplar "Guz" der.
Oğuz kelimesinin güçlü kuvvetli anlamına gelecek şekilde Öküz anlamında bir lakap olduğu ve Mete Han'ın (Çin kaynaklarına göre MaoDun) öküz boynuzlu bir miğfer giymesi nedeniyle bu lakabın kullanıldığı belirtilmektedir.Bu iddia sahipleri Kuran'da Zülkarneyn (iki boynuz sahibi) olarak geçen peygamberin Mete Han olduğunu ileri sürmektedirler. Oğuzlar'da iktidar erkininin kaynağı olan "Kut", liderin peygamber soyundan gelmesinden kaynaklanmaktadır. Oğuz boyları tarafından kurulan küçük büyük tüm devletlerde Hakan'ın her zaman Oğuz Han'ın soyundan gelmesi de bu inançtan kaynaklanmaktadır.
Fiziksel yapı
El-Masudi Altın Bozkırlar kitabında Oğuzların, "cesaretleri, eğik gözleri ve boylarının küçüklüğü ile diğer Türklerden ayrıldığını" belirtti. New York Metropolitan Sanat Müzesi'nde tutulan Selçuklu seçkinlerinin taş başları Doğu Asya özelliklerini sergiliyordu ancak zamanla Oğuz Türklerinin fiziksel görünümü değişti. Reşîdüddîn Fazlullah-ı Hemedânî Oğuzların değişimine vurgular yaptı, "iklim nedeniyle özellikleri giderek Taciklere dönüştü. Tacik olmadıkları için Tacik halkları onlara Türkmen, yani Türk benzeri (Türk-mānand) dedi"  Ḥafız Tanīsh Mīr Muḥammed Buharī ayrıca Oğuzların Maveraünnehir ve İran'a göç ettikten sonra “Türk yüzünün olduğu gibi kalmadığını” da aktarmıştır. Hiva hanı Ebu'l-Gazi Bahadır Han Çağatay dilinde yazdığı Türkmenlerin Soy Kütüğü kitabında yazdığı.“beş veya altı kuşak sonra çeneleri daralmaya, gözleri büyümeye, yüzleri küçülmeye, burunları büyümeye başladı" sözleriyle Oğuz yüzünün değiştiğini aktardı . Osmanlı tarihçisi Gelibolulu Mustafa Âlî Künhü'l-Ahbâr'da Anadolu Türkleri ile Osmanlı seçkinlerinin etnik açıdan karışık olduğunu şöyle yorumladı : " Rum sakinlerinin çoğu karışık etnik kökene sahip. Onun ileri gelenleri arasında soyları İslam'a dönüşmeye geri dönmeyen çok az kişi var"
Teşkilat
Türk-Oğuz geleneklerine göre idarî ve sosyal teşkilat, ikili bir yapı oluşturmaktaydı. Bu geleneğe uygun olarak Oğuzlar, Bozoklar ve Üçoklar olmak üzere on ikişer boydan iki ana kola ayrılmışlardı. Her boyun, idarî ve sosyal mevkilerini yansıtan orun ve ongunları vardı. Yine Oğuz geleneklerine göre Bozoklar hâkim unsur, Üçoklar ona tâbiydi.
24 Oğuz boyunu önce iki kolda (Bozoklar ve Üçoklar) daha sonra Oğuz Han'ın 6 oğluna ve son olarak da onların 4 oğluna ayırmaktadır. Listelerin kaynakları, Kaşgarlı Mahmud ve 14. yüzyılda yaşayan Reşideddin'e dayanmaktadır. Reşidüddin 24, Kaşgarlı Mahmut ise 22 boy saymaktadır.
Tarihi Oğuz Boyları ve Beylikler
Bozoklar
Üçoklar
Diğer Oğuz alt etnik grupları ve kabileleri
Anadolu Kafkasya Kıbrıs
Orta Asya İran
Balkanlar
Arap Ülkeler
Google şakaları ve sürpriz yumurtaları listesi
Google şakaları, Google firmasının kullanıcılarına hazırladığı şakalar. Google'ın sahipleri, yazarları ve diğer çalışanları zaman zaman kullanıcılar için, rahatsız olmayan şakalar hazırlarlar.
Google Gulp!
"Google" marka içecek çıkartılacağı duyurulmuştur. Google Gulp!
Google'ın güvercinleri
1 Nisan 2002'de Google arama sayfalarının arasına kendi hazırladıkları bir site eklediler. Bu site, Google'ın rank sistemiyle alakalıydı. Ve yazdıklarına göre bilgisayarların başında insanlar değil güvercinler vardı çünkü güvercinler gagalarıyla daha hızlı klavye kullanabiliyordu. Google Güvercinleri
Hayatın, evrenin, her şeyin anlamı = 42
Eğer Google'da "answer to life, the universe, and everything " diye aratırsanız cevap olarak Google Hesap Makinasından 42 çıkar. Bu Douglas Adams'ın Otostopçunun Galaksi Rehberi kitabında yer alan bir olaydır.
Google'da farklı diller
Google kullanımını renklendirmek için farklı dillerde google motorları hazırlanmıştır. Rastgele ve çok küçük bir ihtimal ile bunlardan birinin açılma ihtimali de vardır. Bu paskalya yumurtaları örneğin, Google arama motoru dil seçenekleri arasında Swedish Chef's "Bork bork bork," Pig Latin, "Hacker" veya leetspeak, Elmer Fudd, ve Klingon gibi dil seçenekleri olarak sunulmuştur.
Gmail Paper
30 Mart 2007, Pasifik zaman dilimine göre (Google genel merkezi burada) saat 10:00'da, Google Gmail giriş sayfasını değiştirip Gmail Paper denilen yeni bir hizmeti duyurmaya başladı. Böylece Google Gmail kullanıcılarına, epostalarını kâğıt arşive ekleme hizmeti sağlayıp, %96 geri dönüşümlü soya fasulyesinden kağıda basılı dokümanları geleneksel yolla postalayacağını duyuruyordu. Hizmet bedava olacak, basılı kâğıtların arkasında kalın kırmızı harflerle reklamlar olacaktı. Resim ekleri yüksek kaliteli kağıda basılacaklar, MP3 ve WAV dosyaları basılmayacaktı. İlgili sayfada hizmet hakkında daha detaylı bilgilerle birlikte Ian Spiro ve Carrie Kemper gibi Google çalışanları ile Ürün pazarlama yöneticileri olan Anna-Christina Douglas ve Shane Lawrence'ın bulunduğu fotoğrafları da barındırmakta idi.
1 Nisan 2011 (Google Motion)
Bir firma yöneticisinin gayet ciddi bir şekilde hizmeti anlatmaya başladığı tanıtım videosunda, klavye ve mouse yerine web kamerası karşısında yapılacak hareketlerle bilgisayara nasıl komut verilebildiği gösteriliyor.
Microsoft Xbox360’ın Kinect modülünde de kullanılan hareket algılayıcısıyla benzer bir teknolojinin kullanıldığı görülüyor. Hizmeti denemek istiyorum linkine tıkladığınızda ise, tüm bunların bir şakadan ibaret olduğunu gösteren "1 Nisan" yazısıyla karşılaşıyorsunuz.Google Motion
Youtube
Bir video çalıştığı sırada yukarı ve aşağı yön tuşuna basarak yılan oyunu başlatabiliyordunuz. Artık kullanılabilir değil.
Bir video çalıştığı sırada 1980 yazarsanız Füze Komut oyunu aktif olacaktır. Bu oyunda videoyu meteorlardan korumanız gerekmektedir. Artık kullanılabilir değil.
Zwingenberg, Hessen
Zwingenberg, Almanya'nın Hessen eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 6,731 kişidir.
Ormandışı, Silvan
Ormandışı, Diyarbakır ilinin Silvan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Çankaya Üniversitesi İç Mimarlık Bölümü
Çankaya Üniversitesi İç Mimarlık Bölümü, Çankaya Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'ne bağlı bir bölümdür. Fakültenin ilk açılan bölümlerinden birisidir. Bölüm başkanı Prof. Dr.M.Harun BATIRBAYGİL'dir. Balgat Kampüsü'nde faaliyetlerini sürdürmektedir.
Bolşeviklere karşı sol ayaklanmalar
Bolşeviklere karşı sol ayaklanmalar, Ekim Devrimi'ni izleyen dönemde Sovyetler Birliği henüz resmen kurulmamışken SRlar, Sol SRlar, Menşevikler ve anarşistlerce iktidardaki Bolşeviklere yönelik planlanan ve yürütülen bir dizi ayaklanma eylemidir. Bu ayaklanmaların bazıları sürmekte olan Rus İç Savaşında Bolşevik iktidarına karşı oluşturulan Beyaz Orduyu desteklerken bazıları bağımsız hareketlerdir. Bu ayaklanmalar 1918 yılında başlayacak ve 1922 yılına kadar sürecektir. Bu ayaklanmalar sonucunda o döneme kadar diğer sol grupları da iktidara dahil etmek isteyen Bolşevikler bu çabaları bir kenara bırakarak ayaklanmaları askeri kuvvetle bastırma yoluna gitmiştir. Bazı çevreler tarafından gündeme getirilen sol ve devrimci partilerin koalisyon olarak iktidarı gerçekleşmeyecek Bolşevikler tek başlarına iktidarlarını sürdüreceklerdir.
Arka plan
1917 Şubat Devriminin ardından başa geçen Geçici Hükûmet tarafından Rus Çarlığı tarafından sürdürülen I. Dünya Savaşına devam kararı alınınca bu karar Menşevikler ve SRlar tarafından desteklenir. Bolşevikler savaşı emperyalist bir paylaşım savaşı olarak tanımladıkları için kendi hükûmetlerinin yenilmesi için devrimci bozgunculuk siyasetini öne sürüyorlardı. Menşevikler ve SRlar içinde savaşa karşı çıkan hizipler de bulunuyordu.
1917 yılında Temmuz Günleri olarak bilinen olaylarda Menşevik ve SRlar Bolşeviklerin bastırılmasından yanaydılar.
Bolşevikler Ekim Devrimi ile Kasım 1917’de iktidarı ele geçirirler. En önemli Rus kentlerindeki Sovyet organlarındaki seçimlerde birinci parti olurlar ve silahlı ayaklanma ile iktidarı konsolide ederler. Bolşeviklerin toplumun büyük kısmı tarafından desteklenmesinin ardında özellikle Geçici Hükûmetin I. Dünya Savaşına verdiği desteğin sona erme ihtiyacı ve sosyal devrim beklentisidir. Belki de halkın bu isteği en güzel şekilde “Barış, toprak ve ekmek” Bolşevik sloganında cisimleşir.
SR bölünmesi
Bolşevikler iktidarı aldıktan sonra SR’lardan ayrılmış olan sol SR’ları ve Menşeviklerden ayrılmış olan Martov’un önderliğindeki Enternasyonalistleri hükûmete davet eder. Menşevikler ve sağ SR’lar ise görüşmeleri terk ederler. Bolşevikler, ilk başta SR’lar tarafından ortaya atılan toprak reformu programını uygulamaya koydukları için bu partinin sol SR’lar lehine bölünmesini sağlayarak kendi saflarına çekerler. Sol SR’lara dört halk komiserliği mevkisi verilecek ve Çeka’da önemli kademelere bu grup üyeleri atanacaktır. Bu gelişmelere rağmen özellikle sol SR’larla Bolşevikler arasında savaşa dair görüş ayrılıkları bulunmaktaydı.
İlk siyasi parti yasağı
Ekim Devrimini izleyen ilk dönemde yasaklanan tek siyasi parti Karayüzler olarak bilinen Rus Halkları Birliği Partisi olur. Bu parti özellikle azınlıklara karşı yaptığı pogrom katliamlarıyla tanınırdı.
SR ve Menşeviklerin Kaledin’i desteklemeleri
Çarlık Ordusu komutanlarından General Aleksey Kaledin, komuta ettiği Don Kazaklarıyla beraber derhal ayaklanma başlatır. Bu ayaklanma ile Rus İç Savaşı ve Beyaz Ordu hareketi başlamış olacaktır. Beyazlara destek olarak 14 farklı ülke gerek askeri yardım gerek bizzat askeri birlik gönderecektir. İç savaş on milyondan fazla insanın ölmesine, ülkenin harap olmasına yol açacaktır. Bu dönemdeki isyanlar Bolşevikler tarafından kararlılıkla ve sertçe bastırılacaktır. Aynı anda birçok cephede savaşan Bolşevikler ölüm kalım mücadelesi verdikleri bir dönemde muhalif hareketlere de düşmanın elini kuvvetlendirmesi açısından bakacak ve müsaade etmeyecektir. Kaledin Kadetler, SR’lar ve bazı Menşeviklerce desteklenir. Bolşevikler Kadetleri halkın düşmanı bir siyasi parti olarak niteleyerek kapatıp liderlerini karşı devrimci ilan ederler. Bolşevikler bu aşamada SR’larla ve Menşeviklerle hala görüşmelerini sürdürmektedirler ve bu partiler yasa dışı ilan edilmemiştir.
Anarşistlerin durumu
Anarşistler de SR’lar gibi bölünmüştür. Bazıları Bolşevikleri desteklerken hükûmette bazı görevleri üstlenenler bile vardır. Bazıları tarafsız kalmayı tercih ederken bazıları da Bolşeviklere karşı direnişe geçecektir.
Kurucu Meclisin kapatılması
Kurucu Meclis, Geçici Hükûmete karşı Bolşeviklerin sürekli olarak dile getirdikleri bir talep olagelmiştir. Geçici hükûmet ise bu talebi reddedemediği için sürekli olarak ertelemekteydi. Ekim Devriminden sonra gerçekleştirilen Kurucu Meclis seçimleri dönemin kimi aksaklıklarının yanı sıra özellikle SR’lar için bazı aksaklıklar barındırıyordu. Herkese açık olan seçimlerde SR eski parti listesi oylanmakta ve SR – Sol SR ayrımı yansıtılmamıştı. Sovyet karşıtı sağ SR’lar seçimlerde çoğunluğu kazanarak birinci parti olsalar da SR taraftarlarının çoğu sol-SR tarafındaydı ve Sovyet hükûmetini destekliyordu. Ayrıca Bolşevikler seçimlerde ikinci en çok oyu almışlardı. Bolşeviklerin lideri Lenin konuyu değerlendirdiği makalelerinde yayılmakta olan iç savaş ortamında demokrasinin mümkün olmadığını vurguluyordu. Buradan hareketle seçilen Kurucu Meclis’in Sovyet hükûmetinin otoritesini tanımasını, aksi durumda konunun devrimci bir şekilde çözüleceğini yazıyordu.
4 Ocak 1918 tarihinde Tüm Rusya Merkezi Yürütme Komitesi (VtsIK) “Tüm iktidar Kurucu Meclise” sloganının “Kahrolsun Sovyet iktidarı” ile aynı anlama geldiğini ileri sürerek bu söylemin karşı devrimci olduğuna karar vermiştir. Kurucu Meclis 18 Ocak 1918 günü toplanacaktır. Sağ SR Viktor Chernov Meclis başkanı seçilecek ve Bolşevikler tarafından desteklenen sol-SR başkan adayı Maria Spiridonova’yı geride bırakacaktır. Meclisin çoğunluğunu oluşturan SR vekiller Sovyet hükûmetini tanımayı reddederler. Ekim Devrimi sürecinin de reddedilmesi anlamına gelen bu tavırdan sonra Bolşevik ve sol-SR vekiller meclisi protesto ederek terkederler. Bundan sonra artık Bolşevikler için Kurucu Meclis’in bir anlamı kalmayacak ve hemen o gün silahlı askerler tarafından dağıtılacaktır. Bu dönemde halk arasında Bolşeviklere destek üst seviyede olduğu için Kurucu Meclis’in kapatılması küçük çaplı bir protesto dışında yankı yapmayacaktır.
Kurucu Meclis ayaklanması
7 Mayıs 1918 günü Moskova’da toplanan SR partisi sekizinci parti konseyi Kurucu Meclis’in toplanması amacıyla Bolşeviklere karşı ayaklanma kararı aldı. Ayaklanma hazırlıkları yapılırken I. Dünya Savaşı sırasında Çarlık Ordusu içerisinde oluşturulan ve sonrasında Rus İç Savaşı sırasında Rusya topraklarında önemli bir silahlı kuvvet olarak öne çıkan Çekoslovak Lejyonu Sibirya, Ural ve Volga bölgesindeki Bolşevik yönetimini yıkmış ve Beyazlar burada yönetime hakim olmuştu. Bu gelişmelerden sonra SR faaliyetlerinin merkezi de bu bölgeler olacaktır. 8 Haziran 1918’de Samara’da Kurucu Meclis’in beş üyesi Tüm Rusya Kurucu Meclis Üyeleri Komitesi (Komuch) organını kurdular. Yapılan açıklamada ülkedeki yeni iktidarın bu kurum olduğu ilan edilerek açıkça Bolşevik iktidarına meydan okunuyordu. Sibirya’da ise SR – Menşevik Geçici Hükûmeti 29 Haziran 1918 günü Vladivostok’daki ayaklanmayla iktidara geçer.
Menşevik ve sol SRların Sovyetlerden atılması
4 Temmuz 1918 tarihinde toplanan 5. Tüm Rusya Sovyetler Kongresinde toplam 1132 delegeden Bolşevikler 745 sol SR’lar ise 352 delegeye sahipti. Sol SR’lar burada, Bolşevik iktidarına muhalif olan siyasi partilerin kovuşturmaya uğraması, Brest Litovsk antlaşmasını ve idam cezası konularını gündeme getirdi. Bolşevikler bundan az önce 14 Haziran tarihinde karşı devrimci kuvvetlerle işbirliği içerisinde oldukları için sağ SR’ları ve Menşevikleri sovyet organlarından uzaklaştırmıştı. Sol SR’lar ise tüm sosyalist partilerin bir arada koalisyon olarak iktidarda olmasını savunuyordu. Ayrıca resmi idam cezalarına da karşı olan parti, Brest Litovsk antlaşmasına da Troçki tarafından önerilen üçüncü yol olan hem barış antlaşması imzalamayıp hem de Alman birliklerine saldırmayıp olası Alman devrimini bekleme önerisine de karşıydılar.
Sol SR ayaklanması
Sovyet Kongresinde azınlıkta kalan sol SR’lar Best Litovsk Antlaşmasını sabote ederek Rusya ile Almanya’nın yeniden savaşmasını istemekteydi. Bu amaçla Çeka içindeki üst düzey yetkililerini kullanarak Moskova’daki Alman Elçisi Kont Wilhelm von Mirbach’ı 6 Temmuz 1918 günü suikast sonucu öldürüldü. Sol SR liderliği suikast sonucu halktaki genel kanının savaş yandaşlığı yönünde olacağını öngörseler de gelişmeler bu yönde olmaz Sol SR’lar eylemlerine karşı kamuoyunda oluşan tepkilerden sonra amaçlarının sadece Almanya ile yapılan barışa karşı bir ayaklanma olduğunu ve Bolşeviklere veya Sovyet iktidarına karşı olmadıklarını öne süreceklerdi.
Sol SR ayaklanmasındaki esas kuvvet sol SR olan ve Çeka mensubu Dmitry Ivanovich Popov önderliğindeki yaklaşık 1800 kişiydi. Kremlin bombalanmış ve telefon, telgraf hatları ele geçirilmişti. Ayaklanmaları boyunca ayakta kaldıkları iki gün boyunca sol SR Merkez komitesi adına çok sayıda manifesto, bildiri ve telgraf yollayarak sol SR’ların iktidarı aldığını ve halkın bu ayaklanmayı desteklediğini bildirdiler. Birleşimde olan 5. Sovyetler Kongresi hükûmete talimat vererek ayaklanmanın derhal bastırılmasını talep etmiştir. Kongredeki az sayıdaki sol SR üye ise tutuklanır.
Sol SR’lar Sankt-Peterburg, Vologda, Arzamas, Murom, Yaroslavl gibi şehirlerde de ayaklanacaktır. Sol SR Merkez Komitesi imzalı bir telgraf Doğu Cephesindeki sol SR komutanlardan M. A. Muravyov’a gönderilince birlikleriyle harekete geçen komutan Simbirsk’i ele geçirecek ve Moskova’ya doğru yürüyüşe geçse de başarılı olamaz.