cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bilgisayar virüsü
Şekil değiştirmeler
Birçok antivirüs yazılımı, sıradan programların dosyalarını virüs imzalarını kontrol ederek taramakta ve muhtemel virüsleri bulmaya çalışmaktadır. Bir virüs imzası belirli tip virüsü ya da virüs ailesini belirten özel byte numunesidir. Eğer virüs tarayıcısı incelenen dosyalar içinde böyle bir numune ile karşılaşır ise kullanıcıyı virüs hakkında bilgilendirir. Kullanıcı bu durumda dosyayı silebilir ya da virüsten arındırabilir. Bazı virüsler, virüs imzaları ile tespit edilmeyi güçleştirecek ya da imkânsız hale getirecek teknikler kullanır. Bu türden virüsler her bulaşma esnasında kodlarını değiştirmektedir.Dolayısıyla her konak virüsün farklı bir versiyonunu bünyesinde bulundurmaktadır.
Basit şekil değiştirmeler
Geçmişte virüsler kendilerini basit şekillerde değiştirebiliyorlardı. Örneğin virüsler, kaynak kodlarında yer alan ve görevleri benzer altprogram ünitelerini değiş tokuş etmekteydi. 2+2 yapısındaki bir virüs takas sonunda 1+3 forumuna dönerken işlevinde herhangi bir değişiklik olmuyordu. Günümüzde bu durum gelişmiş virüs tarayıcılar için bir problem oluşturmuyor.
Değişken anahtarlar ile şifreleme
Daha gelişmiş bir yöntem ise virüsü basit şifreleme yöntemleri ile saklamaktı. Bu durumda virüs, ufak bir şifre çözücü modül ile virüs kodunun şifrelenmiş bir kopyasından oluşmaktaydı. Her dosya bulaşmasında virüs farklı bir anahtar ile şifreleniyor olsa da virüsün sürekli sabit kalacak tek bölümü, virüsün son bölümüne iliştirilen çözücü modül olacaktır. Bu durumda virüs tarayıcı virüs imzalarını kullanarak virüsü tespit edemeyecektir, ama sabit olan çözücü bölüm tespit edilerek virüsü dolaylı yollar ile bulmanın imkânı vardır.
Genel olarak virüslerin uyguladıkları çözücü teknikleri basitti ve büyük çoğunlukla her byte'ı ana virüs dosyasında saklanan rastgele hale getirilmiş anahtar ve Xor takısı ile birleştirmek suretiyle elde ediliyordu. Şifreleme ve çözme düzenlerinin aynı olmasından ötürü Xor uygulamalarının kullanılması virüse ek avantaj sağlıyordu. (a XOR b = c, c XOR b = a.)
Çok şekilli Kod
Çokşekilli kodlar, tarayıcılara yönelik ciddi tehdit arz eden ilk teknikti. Şifrelenmiş virüslere benzer şekilde çokşekilli virüsler de dosyalara şifrelenmiş kopyaları ile bulaşmakta idi. Bununla birlikte şifre çözücü modül de her dosya bulaşmasında değişmekteydi. Dolayısıyla iyi yazılmış çokşekilli bir virüs her bulaşmada sabit kalacak hiçbir parçaya sahip değildi ve bu da virüs imzalarını kullanarak virüsü tespit etmeyi imkânsız hale getiriyordu. Antivirüs yazılımları virüsü, öykünücü (emulator) vasıtasıyla çözerek ya da şifrelenmiş virüs gövdesinin istatistiki model analizini yaparak tespit edebiliyorlardı. Çokşekilli koda sahip olabilmek için virüs, şifrelenmiş gövdesi içerisinde çokşekilli motora (değiştirme motoru ya da değişim motoru) sahip olmalıdır.
Bazı virüsler çokşekilli kodları virüsün değişim hızını arttırmakta kullanmaktalar. Örneğin bir virüs zaman içinde yavaş biçimde değişim gösterecek şekilde programlanabilir ya da başka virüs kopyaları bulaşmış dosyalara tutunmaktan kendini alıkoyabilir. Bu türden yavaş çokşekilli virüslerin üstünlüğü, antivirüs uzmanlarının bu türden virüslere ait temsil numunelerini elde etmekte zorlanmalarıdır. Çünkü belirli bir zaman sürecinde olta dosyalarına sadece benzer ya da aynı tip virüs versiyonları bulaşacaktır. Bu durum açıkça gösteriyor ki bu türden virüslerin virüs tarayıcıları ile tespiti güvenilir değildir ve sonuç olarak virüsün bazı örneklerinin tespit edilmekten kaçabildiği açıkça belli olmaktadır.
Başkalaşım kodu
Öykünücüler (emulatorler) vasıtasıyla tespit edilmekten kurtulabilmek için her yeni yürütülebilir dosyaya bulaşmadan önce kendilerini tamamıyla yeniden yazan virüslerdir. Başkalaşım geçirebilmeleri için bu virüslerin başkalaşım motoru kullanmaları gerekir. Bir başkalaşım motoru genelde çok büyüktür ve karmaşıktır. Örneğin W32/Simile 14000 satır çevirici dili içerir ve %90'ı başkalaşım motoruna aittir.
İşletim sisteminin virüs saldırılarına karşı açıkları
Biyolojik virüsler ile bilgisayar virüslerinin birçok yönden benzeştikleri bilindiktir. Bir topluluk içerisinde genetik çeşitlilik ne kadar fazla ise, herhangi bir hastalık virüsünün o canlı topluluğunu yok etmesi o derece zorlaşmaktadır. Aynı şekilde bir ağ üzerindeki yazılım sistemlerinin çeşitliliği, virüslerin tahrip ediciliğini sınırlamaktadır.
Microsoft'un masaüstü işletim sistemleri ve ofis yazılım paketleri pazarında üstünlük sağladığı 1990'larda bu durum özel bir ilgi yarattı. Microsoft yazılımları kullanıcıları (özellikle Microsoft Outlook ve Internet Explorer gibi ağ yazılımları kullanıcıları) virüslerin yayılımı karşısında savunmasızdırlar. Microsoft yazılımları, şirketin masaüstü işletim sistemlerindeki nicelik olarak üstünlüğünden ötürü birçok virüs yazıcısının hedefidir ve virüs yazıcılar tarafından suistimal edilen birçok hata (bug) ve açıkları bünyelerinde bulundurduklarından sık sık eleştiri almaktadırlar. Gömülü (entegre) yazılımlar, dosya sistemlerine erişim imkânı tanıyan betik dillerini içerir uygulamalar (örneğin VBScript ve ağ oluşturma uygulamaları) da saldırıya açıktır.
2006 yılı olarak Unix tabanlı işletim sistemlerinden biri olan Mac OS X'i hedef alan açık suistimali (exploit) oldukça azdır. Bilinen güvenlik açıkları ise solucanların ve truva atlarının suistimal ettikleri açık sınıflandırmalarına dahil edilmektedirler. Apple'in Mac OS Classic olarak bilinen eski işletim sistemlerine yönelik virüslerin sayısı, bilgi kaynaklarına göre değişiklik arz etmekte. Apple sadece 4, bağımsız kaynaklar ise 63 kadar virüsün işletim sistemine bulaşabileceğini belirtmekte. Kesin olarak söylenebilir ki Unix tabanlı olmasından ötürü Mac Os işletim sistemlerinin güvenlik açıklarından suistimal edilmeleri diğer işletim sistemlerine nispeten daha güçtür. Macintosh bilgisayarların sayıca az olmasından ötürü Mac virüsleri sadece bir kısım bilgisayarı etkileyebilir ki bu durum virüs yazıcılarını pek cezbetmemektedir. Virüslerden etkilenme nitelikleri, çoğu kez Apple ve Microsoft arasındaki karşılaştırmaların temelini oluşturmaktadır.
Windows ve Unix benzer betik yeteneklerine sahiptir, ancak Unix normal kullanıcıların işletim sistemi ortamına erişimini engelleyerek olası değiştirmelerin önüne geçerken, Windows bunu yapmaz. 1997'de Bliss olarak bilinen Linux'a yönelik virüs ortaya çıktığında, önde gelen antivirüs şirketleri Unix benzeri işletim sistemlerinin (Linux da Unix tabanlıdır) Windows gibi virüslerin esareti altına girebileceği öngörüsünde bulundu. Bliss, Unix sistemlere yönelik tipik bir virüstür. Bliss, kullanıcının kendisini çalıştırması ile aktif hale gelir ve sadece kullanıcının erişim haklarının olduğu alanları (ya da programları) enfekte eder. Windows kullanıcılarının aksine birçok Unix kullanıcısı, program yüklemek ve yazılım ayarlarını yapmak gibi durumlar haricinde yönetici hesabıyla oturum açmazlar, dolayısıyla kullanıcı virüsü çalıştırsa bile virüs işletim sistemi dosyalarına bulaşamayacağı için sisteme zarar veremez. Bliss virüsü hiçbir zaman çok yaygınlaşmadı ve daha çok araştırma merakı aracı olarak kaldı. Daha sonra kaynak kodu, yaratıcısı tarafından araştırmacıların nasıl çalıştığını inceleyebilmeleri adına Usenete postalandı.
Yazılım geliştirmenin rolü
Yazılımlar sistem kaynaklarının izinsiz kullanımını engelleyecek güvenlik özellikleri ile tasarlandıklarından, birçok virüs sistem ya da uygulamalardaki yazılım hatalarını (bug) suistimal ederek yayılırlar. Yazılımlarda çok sayıda hata (bug) yaratan yazılım geliştirme stratejilerinde diretmek, aynı zamanda birçok potansiyel suistimalin de temel kaynağı olacaktır.
Microsoft ve patentli yazılım üreten şirketlerin tercih ettikleri kapalı kaynak yazılım geliştirme süreci birçokları tarafından güvenlik zafiyetinin temel kaynağı olarak görülür. Açık kaynak yazılımlar (GNU Derneği Yazılımları vb.) kullanıcıların uygulama kodlarını incelemesine olanak tanır ve güvenlik problemlerini çözmek için sadece tek bir kuruma bağlı kalınmak zorunluluğunu ortadan kaldırır.
Diğer taraftan bazıları açık kaynak yazılım geliştirmenin, virüs yazıcılarının kullanabilecekleri potansiyel güvenlik problemlerini açığa çıkardığını ve dolayısıyla suistimallerin görülme sıklığının artacağını iddia etmekte. Bu kişiler, ayrıca, Microsoft gibi popüler kapalı kaynak yazılımların çok fazla kullanıcısı olmasından ötürü süistimal edildiklerini ve yazılımın çokça kullanılması nedeniyle suistimal etkisinin geniş alanlara yayılmasının doğal karşılanması gerektiğini iddia etmekteler.
Örnek bir virüsün kodu(Kesin ölüm virüsü):del C:/WINDOWS/system/MOUSE.DRV del C:/WINDOWS/system/KEYBOARD.DRV del c:\WINDOWS\system32\drivers\cdrom shutdown -s
Antivirüs yazılımları ve diğer önleyici tedbirler
Antivirüs yazılımlarının virüsleri tespit etmekte kullandığı iki metot bulunmaktadır. İlki ve en yaygın kullanılanı, virüs imza tanımlarını kullanmaktır. Bu yöntemin mahzuru, kullanıcının virüs imza listelerinin sadece tespit edilmiş virüslere ait imzaları içermesinden ötürü yeni türeyen tehditlere karşı savunmasız kalmasıdır. İkinci method ise virüslerin genel davranışlarına odaklanarak tespiti gerçekleştiren buluşsal algoritmaları kullanmaktır. Bu method sayesinde antivirüs şirketlerinin henüz tespit edemedikleri virüslerin sisteminizde var olduklarını bulabilirsiniz.
Birçok kullanıcı virüslere ait yürütülebilir dosyalar bilgisayara indirilmesi durumunda tespiti gerçekleştirecek ve dosyaları sistemden temizleyebilecek antivirüs programları kullanmaktadır. Antivirüs yazılımları bilgisayar hafızasını (RAM ve önyükleme sektörleri), sabit ya da çıkarılabilir sürücülerin (sabit diskler ve disketler) dosyalarını inceleyerek ve virüs imzaları veritabanı ile karşılaştırarak çalışırlar. Bazı antivirüs yazılımları aynı usul ile dosyalar açılırken hatta eposta alıp gönderirken tarama yapabilmektedir. Bu uygulamaya on access tarama denilmektedir. Antivirüs yazılımı, konak programların virüsleri yayma zaafiyetlerini (açıklarını) düzeltmezler. Bunu gerçekleştirecek birkaç adım atıldı ancak bu türden antivirüs çözümlerini benimsemek konak yazılımların garantilerini geçersiz kılabilmektedir. Dolayısıyla kullanıcılar sık sık güncelleme yaparak yazılımlara ait güvenlik açıklarını yamamalıdır.
Kişi, ek olarak önemli verilerin ve hatta işletim sisteminin düzenli yedeklerini alarak virüslerin neden olacakları muhtemel zararları engelleyebilir. Yedeklerin sisteme sabit bağlanmamış, sadece okunabilir ya da erişim engelli (farklı dosya sistemleri ile formatlanmış) ortamlarda saklanması ise çok önemlidir. Bu yol ile, eğer virüs nedeniyle veri kaybı yaşanırsa en son alınmış yedek kullanılarak zarar telafi edilir. Aynı şekilde bir çalışan disk (livecd) işletim sistemi, asıl işletim sistemi kullanılamaz hale geldiğinde bilgisayarı açmak için kullanılabilir. Bir başka yöntem ise farklı işletim sistemlerine ait yedekleri farklı dosya sistemleri üzerinde saklamak. Bir virüsün tüm dosya sistemlerini etkilemesi pek mümkün değildir. Bu nedenle alınan veri yedeklerinin farklı tipte dosya sistemlerine aktarılması uygundur. Örneğin Linux, NTFS bölümlerine yazabilmek için özel yazılım kullanmak durumundadır, dolayısıyla kişi bu türde yazılımı kurmaz ve yedeğin aktarılacağı NTFS bölümünü yaratmak amacıyla MS Windows kurulumu gerçekleştirir ise, Linux yedeği virüslerinden korunmuş olacaktır.
Toparlama yöntemleri
Bir bilgisayar, virüsün zararlı etkileri altındaysa, işletim sistemini yeniden kurmadan bilgisayarı kullanmaya devam etmek güvenli olmayacaktır. Bununla birlikte, bir bilgisayar virüs kaptığında tercih edilebilecek birçok toparlama seçeneği bulunmaktadır. Uygun olan uygulama virüs tipinin ciddiyetine bağlı olarak seçilir.
Virüs temizleme
1. yöntem: Windows Xp üzerindeki bir olasılık, önemli kayıt ve sistem dosyalarını önceden kaydı yapılmış bir denetim noktasına geri döndürecek sistem geri yükleme aracını kullanmaktır.
2. yöntem: AntiVirüs ve AntiSpyware'ler ile silmektir.
İşletim sisteminin tekrar kurulumu
Aşırı ciddi durumlarda işletim sistemini tekrar kurmak gerekebilir. Bunu yapmak için tüm diski silmek ve virüs bulaşmamış temiz bir ortam aracılığıyla kurulumu gerçekleştirmek gerekir.
Richard Dawkins - Bir Şeytan'ın Papazı
NGC 6573
NGC 6573, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir yıldızdır. Gökyüzünde Altılık takımyıldızı yönünde bulunur. *Grp tipi bir yıldız grubudur. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1830 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Antakya Kuşatması (253)
Antakya Kuşatması, I. Şapur dönemindeki Sasaniler, Barbalissos Muharebesi'nde Romalıları yendikten sonra 253 yılında Romalı Antakya kentini kuşatmışlardır.
Sedat Simavi Radyo Ödülü
Sedat Simavi Radyo Ödülü, başlangıçta Sedat Simavi Vakfı, daha sonra ise Türkiye Gazeteciler Cemiyeti tarafından verilen Sedat Simavi Ödülleri'nin bir dalıdır. 1997 yılından bu yana düzenli olarak verilmektedir.
Radyo yapımları bu tarihten önce 1978 ile 1985 yılları arasında Kitle Haberleşmesi, 1986 ve 1996 arasında ise Radyo-Televizyon kategorisi içinde değerlendirilmiştir.
Ege sorunu
Ege sorunu veya Ege ihtilafı, Ege Denizi bölgesindeki egemenlik ve ilgili haklar konusunda Yunanistan ile Türkiye arasında birbiriyle ilişkili bir dizi anlaşmazlık. Bu tür çatışmalar, 1970'lerden beri Yunan-Türk ilişkilerini güçlü bir şekilde etkiledi ve iki kez 1987 ve 1996'nın başlarında, askeri çatışmanın patlak vermesine neden olabilecek krizlere yol açtı. Ege'deki sorunlar birkaç kategoriye ayrılır:
Anlaşmazlığın diğer bir yönü, deniz hukukunun farklı yorumlarıdır: Türkiye, Yunanistan'ın her ikisini de imzaladığı Kıta Sahanlığı Sözleşmesi veya sonrasında yerini alan Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'ni (BMDHS) imzalamamıştır. Bu nedenle Türkiye, Yunan adaları çevresindeki kıta sahanlığı ve MEB alanını tanımamaktadır.
1998 ile 2010'ların başı arasında iki ülke, özellikle Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılımını kolaylaştırmak amacıyla bir dizi diplomatik önlemle gerilimleri aşmaya yaklaştı. Buna karşılık, çözüme giden uygun diplomatik yollarla ilgili farklılıklar sonuçlanmadı ve 2020 itibarıyla gerginlikler devam etmekte.
Hava ve deniz yetki alanları
Ege Denizi'ndeki sorunların çoğu, iki ülkenin hava ve deniz yetki alanlarının sınırlandırılmasıyla ilgilidir. Ayrıca Ege Denizi'nin coğrafi yapısı,  çok sayıda ada bulunmasından dolayı bu sorunların başlıca nedenidir. Her iki ülkenin Ege'ye paralel olarak neredeyse eşit uzunlukta anakara kıyı şeridi bulunmasına rağmen Yunanistan, bölgede bulunan adaların çoğunluğuna sahiptir. Özellikle Türkiye'nin güneybatı anakarasına çok yakın mesafelerde sıralanan bazı adalar (Midilli, Sakız, Sisam ve On iki ada) Türkiye'nin deniz yetki alanlarını birkaç deniz mili genişletmesini engellemektedir. Hava ve deniz yetki alanlarının genişliği, Türkiye'nin taraf olmadığı Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'ne göre, adaları da dahil olmak üzere söz konusu devletin en yakın toprakları dikkate alınarak hesaplandığından dolayı, bu sınırların genişletilmesi orantısal olarak Türkiye'den çok Yunanistan'ın işine yarayacaktır.
Karasuları
Karasuları, kıyı devletine hava sahasında tam kontrol, denizde ise yarı kontrol hakkı sağlar. Deniz Hukuku gereği askeri veya sivil farketmeksizin gemiler zararsız geçiş hakkı garantisi altındadır. Ülkelerin yetki alanlarının genişliği 20. yüzyıl boyunca istikrarlı bir şekilde artmıştır: yüzyılın başında 3 deniz mili olan maksimum genişlik (5,6 km) 6 deniz miline (11 km), ve şu anda 12 deniz miline (22 km) çıkartılmıştır. Mevcut değer, 1982 tarihli Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi madde 3 olarak antlaşmada yer almaktadır. Şu anda, hem Türkiye hem de Yunanistan karasularının Ege Denizi’ndeki genişliği 6 deniz milidir. Şu anda, sahip olduğu birçok ada sebebiyle Yunanistan’ın karasuları Ege Denizi’nin %40’ını kapsamaktadır. Karasularının 12 deniz miline çıkarılması halinde bu oran %70’e yükselerek açık deniz büyüklüğünde %51’den %19'a kadar bir düşüşe, Türkiye’nin karasularının ise Ege Denizi’nin %10’undan daha az kalmasına neden olmaktadır.
Yunanistan'ın karasularını Ege Denizi'nde orantısız bir şekilde 12 mile çıkarma ihtimali Türkiye tarafında endişe uyandırmış, bu nedenle Türkiye; ABD, Venezuela ve İsrail ile birlikte sözleşmeye üye olmayı reddeden 4 ülkeden biri olmuştur. Dolayısıyla bu sözleşmenin bu ülkeleri bağlamadığı iddia edilmektedir. Türkiye sözleşmeyi, res inter alios acta, yani yalnızca imzalayan taraflar için bağlayıcı olabilecek, ancak diğerleri için bağlayıcı olmayan bir anlaşma olarak görmektedir. Sözleşmeye taraf olan Yunanistan, şu ana kadar resmî bir girişimde bulunmamasına rağmen, gelecekte bu sözleşme maddesini uygulama ve sularını 12 mil'e çıkarma hakkını saklı tuttuğunu belirtmiştir. Uluslararası toplum, 12 mil kararının sadece anlaşma hukuku değil, aynı zamanda bir gelenek hukuku olduğunu da yaygın olarak kabul etmekte. Buna karşı Türkiye, Ege Denizi'nin özel coğrafi özellikleri kullanılarak, 12 mil kararınının çıkar eşitliğine uygun olmayan, kanunsuz ve hoşgörüsüz bir şekilde uygulanmaya çalışıldığını savunuyor.
BM Deniz Hukuku'nun yürürlüğe gireceği 1990'ların başında iki ülke arasında 12 mil ile ilgili gerilimler en yüksek seviyedeydi. 8 Haziran 1995'te Türk parlamentosu, Yunanistan'ın tek taraflı eyleminin bir casus belli, yani savaş sebebi oluşturacağını resmen ilan etti. Bu deklarasyon, Yunanistan tarafından "herhangi bir devletin toprak bütünlüğüne veya siyasi bağımsızlığına karşı tehdit veya güç kullanımını" yasaklayan Birleşmiş Milletler Tüzüğü'nün ihlali gerekçesi sunularak kınandı.
Philodromus lanchowensis
Philodromus lanchowensis, Philodromus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Birleşik Krallık'taki erkek okulları listesi
Birleşik Krallık ve Birleşik Krallık'ın denizaşırı topraklarında yer alan, sadece erkek öğrencilere eğitim veren tek cinsiyetli okulların bir listesidir.
Kurutulmuş misket limonu
Kurutulmuş misket limonu, aynı zamanda: siyah misket limonu ; noomi basra (Irak ); limoo amani (İran ); ve loomi (Umman ), genellikle kuruma süresinin çoğunu güneşte geçirdikten sonra su içeriğini kaybetmiş misket limonudur. Ortadoğu yemeklerinde baharat olarak bütün, dilimlenmiş veya öğütülmüş olarak kullanılırlar. Umman'da ortaya çıkan - bu nedenle İran'daki adı limoo amani ve Irak'daki adı noomi basra (" Basra'dan gelen limon ") - kurutulmuş misket limonu Orta Doğu mutfağında popülerdir.
Kullanımlar
Kuru misket limonu ekşitme olarak bilinen bir süreç yoluyla, yemeklere ekşi bir tat katmak için kullanılır. İran mutfağında güveç ve çorbaları tatlandırmak için kullanılır. Körfez ülkelerinde genellikle balıkla pişirilirken, Irak'ta hemen hemen tüm yemeklere ve dolmalara eklenir. Kuru misket limonu çayı yapmak için de kullanılabilir. Aynı zamanda toz haline getirilmiş kuru misket limonu Körfez ülkelerinde baharat karışımı yapmak için de kullanılır. (kabsa veya kebsa olarak da adlandırılan özel bir baharat karışımı) Suudi Arabistan ve Körfez ülkelerinin mutfaklarında geleneksel bir malzemedir.
Lezzet
Kurutulmuş misket limonu çok aromalıdır. Taze misket limonu gibi ekşi ve asidik tat verirler, ancak topraksı ve biraz dumanlı bir tada sahiptirler ve taze limonların tatlılığından yoksundurlar. Korundukları için biraz acı, fermente bir tada sahiptirler, ancak acı tat esas olarak kurutulmuş misket limonunun dış kabuğunda ve tohumlarında yoğunlaşmıştır.
Çay
Kurutulmuş limon çayı, kurutulmuş limonlardan yapılan bir tür bitki çayıdır ve hazımsızlık, ishal ve mide bulantısına yardımcı olmak için kullanıldığı Irak'ta popüler bir içecektir.
Manyetik bant
Manyetik bant, ilk olarak 1928 yılında Almanya'da geliştirilmiş bir analog veri depolama ortamıdır. Bu süre zarfında, bant formülünde, ambalajlamada ve veri yoğunluğunda pek çok ilerleme gerçekleştirilmiştir.
Bant veri depolama ile disk veri depolama arasındaki başlıca fark; diskin rastgele erişim ortamı olmasına karşılık bandın sıralı erişim ortamı olmasıdır.
Manyetik bant teknolojilerini sınıflandırmak üzere başlıca iki temel araç mevcuttur. Birincisi bant ortamının genişliğidir. Yüksek kapasiteli veri depolama için en yaygın bant genişliği bir buçuk inç olanıdır. Bunun dışında birçok bant genişliği vardır ve daha küçük ambalajlama veya daha yüksek kapasite için pek çok değişik bant genişliği geliştirilmiştir.
İkinci sınıflandırma kaydetme yöntemidir. Daha açık bir ifade ile, farklılık verinin doğrusal veya spiral tarama helical scan şeklinde yazılmasıdır. Doğrusal yöntem; verilerin bandın uzunluğu boyunca uzanan paralel izler halinde düzenlenmesidir. Spiral tarama yöntemi verileri bandın bir kenarından diğerine kısa kıvrık izler halinde yazar.
Orijinal olarak, doğrusal kaydetme yöntemi; bandın tüm genişliği boyunca yayılan bant kafasının bant onun üzerinden geçerken tüm izleri okuması veya yazmasıdır. Bu teknoloji üzerindeki bir varyasyon Doğrusal Kaymalı Kaydetme olarak adlandırılır. Doğrusal kaymalı kaydetme yöntemi belirli bir zamanda sadece bandın üzerindeki izlerin bir bölümünü kaydeder. Bandın tüm uzunluğu boyunca bir geçiş yaptıktan sonra, kafa hafifçe kayar ve ters yönde diğer bir geçiş yapar. Tüm izler okunana veya yazılana kadar bu işlem devam eder. Doğrusal kaymalı yöntemi kullanan bant ortamında mevcut kafa sayısından daha fazla veri izi olabilir. Bunun tersine spiral tarama yöntemi tüm bandın okunması veya yazılması için sadece bir geçişe ihtiyaç duyar.
Açık makaralar
Başlangıçta, veri depolamak için manyetik bant büyük makaralar (10,5 inç) üzerine sarılıyordu. Büyük bilgisayar sistemleri için bir standart haline gelen bu uygulama 1980 li yılların sonuna kadar sürmüştür. Bant kartuşları ve kasetleri 1970 li yılların ortalarında ortaya çıkmış ve küçük bilgisayar sistemleri için sıklıkla kullanılmıştır. 1984 yılında IBM 3480 kartuşunun piyasaya sunulması ile, büyük bilgisayar sistemleri açık makaralı bantlardan kartuşlara doğru kaymaya başlamıştır.
IBM formatları
1950’li yıllardan itibaren IBM bilgisayarları ses kaydetmekte kullanılan bantlara benzeyen demir oksit kaplanmış bantları kullanmıştır. IBM teknolojisi kısa bir sürede fiili endüstri standardı olmuştur. Manyetik bant ölçüleri 5" (12.7 mm) genişlikteydi ve 10.5 inç (267 mm) çapa kadar sökülebilir makaralar üzerine sarılmaktaydı. Bir ölçüde standart hale gelen I,5 mil kalınlıkta 1200', 2400' gibi değişik bant uzunlukları mevcuttu. 80’li yıllardan sonra 3600' gibi daha uzun bant uzunluklara sahip fakat çok daha ince Mylar plastik (TM) bantlar ortaya çıktı. Pek çok bant sürücü maksimum 10.5" boyutunda makaraları desteklemektedir.
Başlangıçta kullanılan IBM bant sürücüler; uzun U-biçiminde bant döngülerini ara bellekte tutmak için vakum kolonlarını kullanan zemin üzerine konulan mekanik olarak karmaşık sürücülerdi. Kuvvetli makara motorlarının aktif kontrolü ile bu U-biçimindeki bant döngülerinin vakum kontrolü arasında, bant-kafa arayüzünde bandın aşırı hızla durması ve çalışmaya başlaması sağlanabiliyordu (teybin duruşundan 112,5 IPS tam hızına geçiş süresi 1,5 ms idi).Aktif olduğu zaman, iki bant makarası bandı vakum kolonlarına besliyor veya geri çekiyordu, kesintili olarak hızla spin atma olabiliyor, eşzamanlı olmayan boşalmalar gözle görülebilen çarpma hareketine neden oluyordu. Bu tip vakum-kolonlu bant sürücülerin rastgele çarpmaları, filmlerde ve televizyonda “bilgisayarı” canlandırmakta kullanılıyordu.
Başlangıçtaki yarım inçlik bant; bant uzunluğu boyunca banda enlemesine altı-bit karakterinin artı eşlik etmenin yazılmasına izin veren 7 adet paralel veri izine sahipti. Bunlar 7- izli (7-track) bant olarak bilinirdi. IBM Sistem 360 ‘ın piyasaya girmesi ile 8-bit karakterleri veya “bayt”ı destekleyen 9-izli bantlar yaygınlaştı. 7-izli bantlar bir 75 IRG (kayıtlar-arası boşluk) kullanırken, 9-izli 800NRZI ve 1600 PE (Faz Şifreleme) bantları, bandın durmasını sağlamak üzere veri kayıtları arasına yerleştirilen bir 60" IRG kullanır. 6250 GCR bantları çok dar olan 3” IRG kullanır. 7 ve 9 veri izli bantların her ikisi de; bandın sinyal başlatma her bir ucuna ve bandın donanım tarafı ucuna (EOT) yakın (10', 14') yerleştirilmiş yansıtıcı etiketlere sahiptir. Etkili kaydetme yoğunluğu zaman içinde artmıştır. Genelde 7-iz yoğunlukları 200 cpi ile başlamış, daha sonra 556 cpi’ye ve en son 800 cpi’ye ulaşmıştır. 9-izli bantlar yaygın olarak, bir standart 2400' bant üzerinde sırayla 20 Mb, 40 Mb ve 140 Mb kapasite sağlayacak şekilde 800, 1600 ve 6250 cpi yoğunluklara sahip olmuştur. İz bloklarının yazılması için bırakılan boşlukla birlikte EOT (bant sonu) sinyalleri çok hacimli olarak etiketlenmiş bantları destekler.
DEC formatı
LINCtape, ve onun türevi olan DECtape, "yuvarlak bant." ın varyasyonlarıydı. Bunlar temel olarak bir kişisel depolama ortamlarıydı. Bant ¾” genişlikteydi ve standart bantlardan farklı olarak blokların okunmasını ve yerinde tekrar yazılmasını mümkün kılan bir sabit formatlama veri izine sahipti. LINCtape’ler ve DECtape’ler onların yerini alan diskler ile aynı depolama kapasitesine ve veri transfer hızına sahipti, fakat bunların “arama süresi” sırayla otuz saniye ve bir dakikaydı.
Kartuşlar ve Kasetler
Manyetik bant kavramı içinde, kaset terimi genellikle iki makarayı manyetik bandın tek bir aralığı ile bir arada tutan muhafaza anlamına gelir. Kartuş terimi daha genel bir terim olmakla birlikte tipik olarak plastik bir muhafaza içinde tek bir bant makarası anlamına gelir. Tek makaralı kartuş kullanan bir bant sürücü; sürücü içinde bir germe makarasına sahiptir, buna karşılık kasetler, kutu içinde bir germe makarasına sahiptir. Bant muhafaza tipi; yükleme ve boşaltma sürelerinde ve bunun yanı sıra bant uzunluğunda en belirleyici faktördür.
Blok yerleşimi
Tipik bir formatta veriler banda, aralarında bloklar-arası boşlukların bulunduğu bloklar halinde yazılır ve yazma sırasında bant sürekli çalışırken her blok tek bir işlemde yazılır. Fakat, verilerin bant sürücüye okunduğu veya yazıldığı hız belirleyici olmadığı için, bir bantlı sürücü genellikle, verilerin banda girdiği ve çıktığı hız ile verilerin ev sahibi ortam tarafından temin edildiği veya talep edildiği hız arasındaki farkın üstesinden gelmek zorundadır.
Bu farkın üstesinden gelmek için tek başına veya kombine halde birçok yöntem kullanılır. Verileri sıraya dizmek için büyük bir bellek tamponu (ara bellek) kullanılabilir. Bant sürücü durdurulabilir, yedekleme yapılabilir ve yeniden çalıştırılabilir. Ev sahibi ortam; bant sürücüye gönderilecek uygun blok tiplerini seçerek bu işleme yardımcı olabilir. Blok boyutları arasında, kaydetme/pleybek sürücüsündeki veri ara bellek boyutunda, bloklar-arası boşluklar üzerindeki bant kayıp yüzdesinde ve okuma/yazma işlem hacminde karmaşık bir değiş tokuş mevcuttur.
Erişim süresi
Bant; sürücü bir seçilen veri bloğundan diğerine hareket etmek için ortalama olarak bant uzunluğunun 1/3’ünü sarmak zorunda olduğundan, rastgele erişim için oldukça uzun bir veri gizliliğine sahiptir. Birçok bant sistemi; verilen bir veri blok numarası için fiziki bant konumunu veren ayrı bir referans tablosunun bulundurulduğu yerlerde indeksleme kullanarak veya yüksek hızda bandı sararken tespit edilebilen bir bant işareti ile blokları işaretleyerek gerçek uzun gizliliği azaltmaya çalışır.
Veri sıkıştırma
Bugün pek çok bantlı sürücü belirli miktarda veri sıkıştırmayı içerir. Aynı sonuçları veren çeşitli algoritmalar mevcuttur: LZ (En fazla), IDRC (Exabyte), ALDC (IBM, QIC) ve DLZ1 (DLT). Kullanılan gerçek sıkıştırma algoritmaları bugün bilinen en etkili yöntemler değildir ve daha iyi sonuçlar; genellikle cihaz içine monte edilmiş sıkıştırmanın kapatılması ve bunun yerine bir yazılım sıkıştırma programının kullanılması ile elde edilebilir. Yazılım sıkıştırması aynı zamanda, sıkıştırma sonrasında gerçekleştirilecek verinin şifrelenmesi işlemine de izin verir (Veriler bir kere şifrelendiğinde, sıkıştırma algoritmasının daha fazla geçerliliği kalmaz). Fakat, yazılım sıkıştırması işlemci üzerine büyük yükleri yerleştirebilir. Gelecekteki bantlı sürücüler büyük olasılıkla, sıkıştırma işleminden sonra donanım şifrelemesini içerecektir.
Pazarda devamlılığı
Bant daha yüksek bit yoğunluğu ve bit başına daha düşük maliyeti nedeniyle disketi hayati bir alternatif olmaya devam etmektedir. Teybin bu iki hususta disk depolamanın üzerinde geçmişten gelen bir avantaja sahip olması onu, özellikle veri yedeklemede hayatı bir ürün haline getirmiştir. Disk depolama yoğunluğunda ve fiyatında hızlı gelişmelerin yanı sıra bant depolamada daha yavaş teknolojik ilerleme bant depolamanın pazardaki payını azaltmaktadır.
Jean-Daniel Akpa-Akpro
Jean-Daniel Akpa-Akpro (d. 11 Ekim 1992), Fildişi Sahilili millî futbolcudur. Serie A ekiplerinden Empoli'de oynamaktadır.
Kulüp kariyeri
Toulouse'de doğan futbolcu 2011'den bu yana Toulouse FC'de forma giymektedir.Haziran 2017'ye kadar kontratı vardır.
Serravalle Pistoiese
Serravalle Pistoiese İtalya'nın Toskana bölgesine bağlı Pistoia ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2017 tarihi itibarıyla 11,659'dur.
Gençler
Gençler (İng. The Young Folks), Amerikalı yazar J. D. Salinger'ın yayınlanan ilk öyküsüdür. Bir partide tanışan iki gencin diyalogu üzerine kurulu olan Gençler, Story dergisinin Mart/Nisan 1940 sayısında yayınlandı.
Salinger'ın bu çalışması 1944 yılında yayınlanan Haftada Bir Kez Seni Öldürmez ' e (Once A Time Won't Kill You) kadar yazdığı en başarılı öykü kabul edilir. Hikâyede bir üniversite partisinde kimse tarafından dansa kaldırılmayan Edna'nın ümitsiz bir gevezelikle Bill isimli aptal bir delikanlıyı etkilemeye çalışması anlatılır.
Açıklama
Salinger yirmi yaşındayken edebi becerilerini geliştirmek için Columbia Üniversitesi'ne kayıt oldu ve ilk döneminde iki derse yazıldı: Öykü yazma ve şiir. Şiir dersinin oyun yazarı ve şair Charles Hanson Towne veriyordu. Cuma akşamları olan öykü dersinin eğitmeni ise genç yazarları destekleyen bir dergi olarak ünlenen Story'nin sahibi Whit Burnett idi. Bahar döneminde büyük bir aşama kaydedemeyen ve bir eser ortaya çıkartamayan Salinger (Burnett ileriki yıllarda Salinger'ın ders boyunca camdan dışarıyı izlediğini anlatacaktı ), kış döneminde bir kez dahar Burnett'ın dersini aldı. 1939 yılının sonlarında Gençler'i yazmayı bitiren yazar, hikâyesini Burnett'a okuması ve kontrol etmesi için verdi.
Öyküyü çok beğenen Burnett, öğrencisine eseri Collier's isimli bir dergiye göndermesini önerdi. Salinger 21 Kasım 1939'da taslağını derginin ofisine bizzat giderek teslim etti. Fakat kısa bir süre sonra Collier's hikâyeyi reddetti. Bunun üzerine Burnett öyküyü alarak kendi dergisine götürdü.
5 Şubat 1940'ta Story dergisinden Salinger'a eserinin yayınlanacağı bilgisi gönderildi. Story'nin Mart/Nisan 1940 sayısının beş sayfası Gençler ' e ayrılmıştı. Salinger öyküsünün yayınlanması karşılığında dergiden 25 dolar aldı.
Konusu
Gençler ' de üst sınıf ailelere mensup üniversite öğrencileri ve onların küçük problemlerini yaşamlarının merkezine yerleştirmeleri ironik bir dille anlatılmaktadır. Hikâyenin merkezindeki iki ana karakter çevresinde popüler olmayan bir kız olan Edna Phillips ve tırnaklarını yemesi ve skoç içmesiyle dikkat çeken William Jameson Junior'dır. Edna ve William, Lucille Henderson'un düzenlediği bir partide, Lucille'in zorlamasıyla sohbet etmeye başlarlar ve bu sohbet özellikle Edna'nın çabalarıyla devam eder. William'ın aklı yan odadaki sarışın kızdadır. Edna'nın yanından yapması gereken ödevler olduğunu bahane ederek ayrılmaya çalışır. Fakat genç kız başka konular açarak bu ayrılığı geciktirmeye ve delikanlının ilgisini kendi üzerine çekmeye çalışır.
Çoğu Salinger hikâyesinde olduğu gibi Gençler ' de karakterler sürekli sigara içmektedirler.
Sonrası
Büyük Bunalım, okuyucuların zenginlerin yaşamlarını okuma isteğini körüklemişti. Oysa Salinger bu ilk öyküsünde üst sınıfın sıradanlığına ve içlerindeki boşluğa dikkat çekti.
Salinger, Gençler ' in Story'de yayınlanmasının ardından 1940'ın sonraki aylarında diğer öykülerini de çeşitli dergilere gönderdi. Fakat hiçbirinden kabul alamadı. Bunun üzerine endişelenen Salinger Gençler ' i tiyatro oyunu olarak tekrar yazmayı ve başrolünde oynamayı düşünmeye başladı. Yazar bu planını hiçbir zaman gerçekleştirmedi.
14 Nisan 1944'te, Salinger hâlâ II. Dünya Savaşı sebebiyle Avrupa'dayken, Whit Burnett yazara öykülerinden oluşan bir derlemeyi antoloji olarak basmayı teklif etti. Kitabın ismi Gençler olacaktı. Salinger böyle bir antoloji fikrinin onu korkuttuğunu itiraf etse de teklifi tamamen reddetmedi. Hatta Burnett'a kitapta yer alabilecek sekiz hikâyesinin listesini gönderdi. Bu hikâyeler Gençler, Lois Taggett'ın Uzun Takdimi, Elaine, Son İznin Son Günü, Az Haşlanmış Çavuş, İlgili Taraflar, Haftada Bir Kez Seni Öldürmez ve Bitsy idi.
Aynı yılın 9 Haziran'ında Whit Burnett kararını değiştirdi ve Gençler antolojisini basmak yerine Salinger'ın henüz yazmadığı ilk romanını beklemeyi tercih ettiğini açıkladı. O günlerde Normandiya'da bulunan Salinger bu kararı kendine bildiren ajansı Dorothy Olding'e yazdığı soğukkanlı mektubunda Burnett'ın kararına saygı duyduğunu bir süredir çalıştığı Holden Caulfield romanına ancak savaştan döndükten sonra devam edebileceğini bildirdi.
Eylül ayında Gençler antolojisinin yayınlanması bir kere daha gündeme geldi. Fakat bir gelişme kaydedilemedi. 10 Nisan 1945 tarihli Salinger'ın ajansına ait bir dokümanda bu antolojide yer alacak öykü sayısının on dokuza çıktığı görülüyordu. Burnett'ın yayınevi olan Story Press'te de 1946 tarihli benzer bir liste mevcuttur. Burnett, İkinci Dünya Savaşı sonrasında halen Almanya'da bulunan Salinger'a yayınlanacağını umut ettiği ilk romanından önce Gençler ' i yayınlayabileceklerini bildiren bir mektup yazdı. Salinger, 1946'da ABD'ye döndüğünde 1000 dolar avans da aldığı için antolojinin yayınlanacağından emindi. Fakat, Burnett'ın yazara kötü haberleri vardı. Kendi yayınevi kitabın basımını finanse edemiyordu. Yayıncının ortaklık teklif ettiği Lippincott Press ise kitabı reddetmişti.
Bu olay Salinger'ı çok sinirlendirdi ve uzun yıllardır iyi arkadaş olan yazar ve Burnett arasındaki ilişkiyi bitirdi. Salinger, bir daha Burnett'la çalışmadı.
Dofollow
dofollow. Kullanıcı etkileşimli web sitelerindeki spamları engellemek için Google tarafından 2005'in başlarında geliştirilmiş bir etiket içi değişkendir. Yahoo ve Msn arama motorları da destekliyor. dofollow ile bir siteye link verirseniz o linki google sizin siteniz ile bağdaştırarak tarama yapar. Bir başka deyişle link yerine koyar. Bu şekilde verilen linkler PageRank değerini etkileyebilir.
Link olarak kullanımı
Normalde bir html bağlantısı aşağıdaki şekildedir; Bu etiket ile bağlantı şu şekli alıyor; Google pr değeri dofollow ile açılan siteye aktarılır, karşı sitenin pr değeri sizin pr değerinizden düşükse, iyi yönde etkilenir.
Meta tag olarak kullanımı
Meta taglarına eklenen kod aşağıdaki gibidir;
Anayasal Birlik Partisi (Irak)
Anayasa Birlik Partisi 1949 yılında Nuri es-Said tarafından kurulan bir Irak siyasi partisiydi. Parti, farklı etnik köken ve dinlerden politikacıları içeriyordu, merkezi er-Raşid Caddesi, Bağdat'ta bulunuyordu. Parti ilk konferansını 23 Aralık 1949'da düzenledi. Konferansta partinin Yüksek Komisyonu üyeleri seçildi ve Said parti başkanı oldu.
Yüksek Komisyon, Merkez Komite üyelerini seçti, 15 üye seçildi: Nuri es-Said, Abdülvahab Morgan, Şakir el-Vadi, Muhammed Ali Mahmud, Muhammed Hasan Kubba, Cemil Abdülvahab, Abdülkadir Baş Ayan, Cemil el-Urfa, Abdülmecid Abbas, İzzeddin Mulla, Saad Ömer, Ahmed el-Emir, Raşid el-Çelebi, Diya Cafer ve Halil Kenah. Merkez Komitesi; Abdülvahab Morgan'ı başkan yardımcısı, Halil Kenah'ı birinci sekreter, Ahmed el-Emir'i ikinci sekreter, Cemil el-Urfa'yı muhasebeci ve Muhammed Hasan Kubba'ı sayman olarak seçti.
Parti, veliaht Abdülillah'ın Irak siyasetine müdahalelerini kısıtlamayı, Said'i hükûmet oluşumunda desteklemeyi ve sol partilere direnmeyi amaçlıyordu.
Lill-Babs
Lill-Babs (doğum Barbro Margareta Svensson; d.  23 Şubat 1934 Stockholm- ö. 3 Nisan 2018), İsveçli şarkıcı. Lill-Babs sanat hayatına 1954'te Simon Brehm'in orkestrasında vokalist olarak başlamış, 1959 yılında "Är du kär i mig ännu, Klas-Göran?" (Bana hala yanıkmısın Klas-Göran?) şarkısıyla şöhreti yakalamış, 1961 yılında İsveç'i Eurovision'da "April, april" (Nisan nisan) şarkısıyla temsil etmeye hak kazanmış, yarışmada 7. olmuştur. Carl-Gustaf Lindstedt ve Arne Källerud ile Nöjeskatten'da 1960'lı yıllarda revü piyeslerinde, "Svenska Floyd" (İsveçli kır baş), "Pang i bygget" (Binada güm!) ve "Fly mej en greve" (Uçur gelsin bir dük!) gibi filmlerde oynamıştır. 1974'te Göteborg  Scandinavium da "Annie Get Your Gun" müzikalinde Annie Oakley rolündeki başarısıyla tanınmıştır.
Lill-Babs İsveç'in en sözü edilen isimlerinden biri, hatta 65 yıllık kariyeri yüzünden iskandinav sanat dünyasının demirbaşı olagelmiştir. Almanya ve Norveçte de çok tanınırdı. 19. şubat 2004'te Göteborg Rondo da sanat hayatında 50. ci yılını 50 år i lyxförpackning (lüks ambalajlı 50 yıl) görsterisiyle kutlamıştır.
Şarkıcı Lars Berghagen ile bir kez, bundan önce ve sonra Norveç millî futbol kalecisi Kjell Kaspersen ile iki kez evlenmiştir. Üç kızı vardır; artist Malin Berghagen, sunucu Kristin Kaspersen ve 16 yaşında doğurduğu ilk kızı Monica Svensson.
İsveçli şarkıcı Lill-Babs birkaç hafta kalp sorunlarıyla hastanede kaldıktan, kendisine ayrıca kanser teşhisi konduktan bir süre sonra 3 Nisan 2018'de kalp krizi sonucu ölmüştür.
Bye Bye Baby (CatCat şarkısı)
"Bye Bye Baby", CatCat tarafından seslendirilen 1994 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Finlandiya'yı temsil eden şarkı. Şarkı Fince dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Kari Salli ve Make Lentonen tarafından yazılmıştır.
Şarkı yarışmada İsveç'in temsilcisi Marie Bergman & Roger Pontare'nin şarkısı "Stjärnorna"'dan sonra ve İrlanda'nın temsilcisi Paul Harrington & Charlie McGettigan'ün şarkısı "Rock 'n' Roll Kids"'ten önce 2. sırada çıkmıştır. Yarışmada 25 şarkı arasından 22. olmuştur.
Bir sonraki gelen 1996 yarışması'nda Fin katılımcı, "Niin kaunis on taivas" adlı şarkısıyla Jasmine olmuştur.
Caterpillar C175
Caterpillar C175, Caterpillar tarafından yapılan Motor 5.3 litre silindir deplasmanına sahip dizel içten yanmalı motor ailesidir. Silindirler boyutu 17,5 x 22 santimetre çap/yürüyüşe sahiptir. Motor dakikada 1800 devirde 1500-4800 beygir gücü üretir. Zirve tork, dakikada 1500 devirde oluşur. Motor ağırlığı dört tonu aşar. Cat C175 lokomotifler ve yolcu sınıfı gemilerde kullanılmaktadır.
İspanyol milliyetçiliği
Genellikle Kastilya tabanlı kültürün düşünce sistemine yakından bağlı olmuştur. Kastilya dili İspanyolca haline gelmiştir. İspanyol milliyetçiliğinin kökenlerinin Reconquista ile, Katolik ordularının Granada’da Müslüman işgalcilere karşı 1492 yılında elde ettiği zaferle başladığı düşünülür. Bu durum Katolik İspanyollar arasında vatansever duyguların oluşumuna yol açmıştır. İspanyol milliyetçiliği, Kastilya yönetimindeki İspanyol monarşisinin devlet kurma sürecine bağlı olarak gelişmiştir.
Tarihçe
1808'den beri İspanya'da milliyetçilikten bahsedilmektedir. Etnik vatanseverlik, en azından seçkinler arasında tamamen ulusal hale gelmiş durumdadır. Modernleşmiş seçkinler, bu fırsatı bir sosyal ve politik değişim programı empoze etmeye çalışmak için kullanmışlardır. Yöntemleri, egemenliğin sahibi olarak ulusun devrimci fikrini başlatmak idi. Bu egemenlik fikrinin İspanyolları yabancı bir orduya ve İspanyol olmayan (afrancesados) olarak kabul edilen José Bonaparte'ın işbirlikçilerine karşı muzaffer bir şekilde seferber ettiğine inanılmaktadır. İspanyol liberalleri savaş alanındaki zaferlerini ateşli bir vatanseverlik kimliğine ve özgürlüğü savunmaya çevirmişlerdir. Asturyalı milletvekili Agustín Argüelles'in 1812 Anayasası'nı sunduğunda, "İspanyollar, artık bir vatanınız var." demiştir.
Küba'nın kaybedilmesi, ulusun birliğine yönelik ilk çatlak olarak yorumlandığında (Küba Savaşı ülkedeki pek çok kişi tarafından bir dış çatışmadan ziyade bir iç savaş olarak görülmüştü), zamanın İspanyol milliyetçiliği ile uzlaşmak zorunda kaldı. Kolonilere sahip olmanın milletin canlılığının bir işareti olarak görüldüğü bir dönemde adanın kaybedilmesi halk üzerinde olumsuz bir etki oluşturdu.
1898 felaketinden sonra yaratılan sözde "98'in ruhu", yeni bir İspanyol milliyetçiliğinin gelişmesi için çabalayan seçkin entelektüel çevreden gelen bir tepkiyi gerektirdi. Bu tepki, başlangıçta kendiliğinden sağla özdeşleştirilmediyse de, (98'in edebi milliyetçiliğinin birkaç temsilcisi, hayatlarının başlarında aslında sosyalist veya anarşist duruşlara yakındı) en önde gelen noventayochista'ların çoğu muhafazakâr düşünceyle uyumlu fikirleri benimsedi ve birçoğu sonunda liberal olmayan muhafazakârlık biçimlerine doğru gelişti. Bir grup daha sonraki faşist aşırı milliyetçiliğin şekillenmesinde önemli bir entelektüel etkiye sahip olacaktı. Henüz Faşist veya proto-Faşist olmasa da, Üçlü Grup [lar]: Azorín, Pío Baroja ve Ramiro de Maeztu, faşist bir hareket tarafından ele geçirilmeye açık olan potansiyel bir doktrinel eklemlenmenin tohumlarını attı.
Ismael Saz'ın görüşüne göre, milliyetçiliğin farklı bir türü olan yeniden doğuşçuluk içinde, 20. yüzyılda İspanya'da iki ana liberal karşıtı milliyetçi siyasî kültür şekillenecekti: gerici milliyetçi kültür (ulusal katolikizm) ve faşist Frankocu diktatörlük sırasındaki hegemonya.
İspanyol liberal filozof ve deneme yazarı José Ortega y Gasset, İspanya'yı "ortak bir yaşam için heyecan verici bir proje (proyecto sugestivo de vida en común)" olarak tanımladı. Evrensel İmparatorluk İspanya'nın geleneksel ve manevi değerlerine dönüşü savundu. İmparatorluk fikri onu yerelci olmaktan çok evrenselci yapar, onu diğer milliyetçilik biçimleri arasında tekil, ancak diğerlerine (İtalyan faşizmi) daha yakın yapan da budur.
1978 Sonrası Siyaset
İspanya'da meydana gelen siyasî geçiş, ayrıntılı bir modernleşme anlayışına dayanan sosyal ve ekonomik değişikliklerle birlikte, Franco'nun iktidardaki zamanının sonunda başladı ve mevcut kurumların oluşturulmasına kadar sürdü. Bu aynı zamanda, ulusal kimliğin İspanyol sembollerinin toplumsal kullanımlarının güçlü bir şekilde tersine çevrilmesine neden oldu.
Çevresel milliyetçilikler, özellikle Katalonya'da (Katalonya'nın Yakınsama ve Birlik Cumhuriyetçi Solu) ve Bask Ülkesinde (Bask Milliyetçi Partisi, ayrıca EA ve sözde abertzale solu arasında) önemli bir varlık ve bölgesel güç elde etti. Rakamlar Katalonya ve Bask ülkesine kıyasla önemli ölçüde daha düşüktür, ancak bu milliyetçilikler Navarre (Nabai) ve Galiçya'da da (Galiçya Ulusal Bloğu) hâlâ mevcuttur. Kanarya Adaları (Coalición Canaria), Endülüs (Partido Andalucista) ve diğer özerk topluluklar da daha az belirgin milliyetçiliğe sahiptir ve genellikle öncekilerden daha az farklı olmayan dilsel veya tarihsel farklı gerçeklere dayanan bölgeselcilikler olarak gruplandırılır.
Diğer milliyetçiliklerle karşılaştırıldığında, "İspanyol milliyetçiliği" genellikle, "españolismo" yani, merkeziyetçiliğin eşdeğeri olarak anılır. Genellikle tartışmalı bir siyasî amaçla, Franco rejimine yönelik muhafazakâr nostalji veya aşırı durumlarda (özellikle Bask Ülkesi ve Navarre'deki ETA) terörizmin gerekçesi olarak kullanılan bu bölgelerde iddia edilen devlet baskısı ile tanımlanabilir. Kendisini ulusal kurtuluş için silahlı mücadele olarak görmektedir. Buna karşın, bu tür españolistas veya "İspanyol milliyetçileri" tanımlamasından etkilenen büyük siyasî partilerin hiçbiri kendilerini böyle tanımlamamaktadır. Bunun yerine, kendilerini milliyetçiden ayırmak için milliyetçi olmayan deyimini kullanırlar, bu da genellikle sözde "çevre" veya aykırı değerleri bu şekilde tanımlanır.
İspanya'nın farklı vizyonlarına saygı duymayı ve onu kapsayıcı ve münhasır olmayan çoğulcu bir çerçeveye sığdırmayı amaçlar. Çoğunluğun siyasî partileri, İspanyol Sosyalist İşçi Partisi ve Halk Partisi, azınlığın, Birleşik Sol, Birlik, İlerleme ve Demokrasi ve diğer bölgesel veya milliyetçi partilerle, derin siyasi farklılıkları sürdürmelerine rağmen bazen ılımlı olarak adlandırılan kavramlarla örtüşen kavramlardır.
Katalan meselesiyle ilgili 2017 anayasa krizinden sonra, İspanyol milliyetçiliğinin "yükselişte" olduğu kaydedilmiştir.
NGC 6574
NGC 6574, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Herkül takımyıldızı yönünde bulunur. SBbc tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. Alman astronom Albert Marth tarafından 1863 yılında 121,92 cm (48 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
John Playfair
John Playfair (10 Mart 1748 – 20 Temmuz 1819), İskoçya'da yaşamış bir bilim insanı ve matematikçi ve Edinburgh Üniversitesi'nde doğa felsefesi filozofudur.
James Hutton'ın çalışmalarının ele alındığı Yer'in Huttonyen Kuramı Çizimleri (İngilizce: Illustrations of the Huttonian Theory of the Earth) (1802) kitabıyla tanınmıştır. Bu kitap aracılığıyla daha sonra Charles Lyell tarafından da incelenen üniformitaryanizm prensibi daha geniş bir çevreye ulaşma imkânı bulmuştur.
James Maddison
James Daniel Maddison (d. 23 Kasım 1996), kulübü Tottenham Hotspur ve İngiltere millî takımında orta saha pozisyonunda oynayan İngiliz profesyonel futbolcudur.
Maddison, futbol kariyerine Coventry City'de başladı. Daha sonra 2016 yılında Norwich City'ye transfer oldu. 2016-17 sezonunu Scottish Premiership ekibi Aberdeen'de kiralık olarak geçirdi. Norwich'e tekrar döndükten sonraki ilk sezonda, Championship PFA Yılın Takımı ve EFL Sezonun Takımı'na seçildi. 2018 yılında Premier League kulübü Leicester City'ye transfer oldu.
Maddison, 2019 UEFA Avrupa 21 Yaş Altı Futbol Şampiyonası elemeleri'nde ilk kez İngiltere 21 yaş altı millî takımı formasını giydi ve 2019 yılında a millî takıma çağrıldı.
İlk yılları
Maddison, West Midlands'a bağlı Coventry şehrinde doğdu ve büyüdü. Büyükannesi veya büyükbabasından ötürü İrlanda kökenlidir.
Coventry City
Maddison, futbol kariyerine Coventry City'nin genç takımında başladı ve daha sonra 2013-14 sezonunda a takıma dahil edildi. Ancak a takımdaki ilk sezonunda forma şansı bulamadı. Cardiff City ile Ağustos 2014'te oynanan ve 2-1'lik skorla mağlup oldukları, League Cup maçında yedek kulübesinden oyuna girerek ilk kez a takım formasını giydi. Maddison, ilk lig maçına iç sahada Bristol City'ye 3-1 mağlup oldukları maçta yedeklerden oyuna girerek çıktı. Bu maçı takip eden, Oldham Athletic karşılaşmasında ise ilk kez kendine ilk on birde yer buldu. Maçın ilk yarısında frikikten attığı golle, ilk lig golünü kaydetti. Ancak takımı sahadan 4-1'lik mağlubiyetle ayrıldı.
Maddison, Kasım 2014 tarihinde üç buçuk yıllık ilk profesyonel sözleşmesini imzaladı, ancak daha sonra yaşadığı sakatlığın ardından, 2014-15 sezonunun büyük bir kısmını kaçırdı.
Norwich City
Maddison, 1 Şubat 2016'da Premier League kulübü Norwich City'ye açıklanmayan bir ücret karşılığında üç buçuk yıllık bir sözleşme imzaladı, ancak 2015-16 sezonunun geri kalanında Coventry City'ye geri kiralandı.