cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Isoroku Yamamoto
Midway Muharebesi, Haziran 1942
Yamamoto'nun planı çok eleştiri konusu oldu. Bazı tarihçiler bunun kuvvet yoğunlaşma ilkesini ihlal ettiğini ve aşırı derecede karmaşık olduğunu belirtiyorlar. Diğerleri, MB8 Operasyonu gibi benzer şekilde karmaşık Müttefik operasyonlarının başarılı olduğuna işaret ediyor ve Amerikan istihbarat darbesinin operasyonu başlamadan önce ne ölçüde raydan çıkardığına dikkat çekiyor. Yamamoto'nun eğilimleri, Nagumo'ya yeterli saldırı öncesi keşif varlıklarını inkâr etmeseydi, hem Amerikan kriptanalitik başarısı hem de Amerikan uçak gemilerinin beklenmedik görünümü alakasız olurdu.
Ölümü
14 Nisan 1943'te, kod adı "Magic" olan Birleşik Devletler deniz istihbaratının çabası ile, varış ve kalkış saatleri ve konumları ile nakliye yapacak uçakların sayısı ve türleri dahil olmak üzere Yamamoto'nun turunun ayrıntılarını içeren bir mesajı yakaladı ve şifresini çözdü. Güzergahtan yola çıkan Yamamoto, 18 Nisan 1943 sabahı Rabaul'dan Solomon Adaları'ndaki Bougainville yakınlarındaki bir adada Balalae Havaalanına uçacaktı.
Başkan Franklin D. Roosevelt, Donanma Bakanı Frank Knox'a "Yamamoto'yu alması" için yetki vermiş olabilir, ancak böyle bir emir için resmi bir kayıt mevcut değil ve kaynaklar, bunu yapıp yapmadığına katılmıyor. Knox, esasen Amiral Chester W. Nimitz'in karar vermesine izin verdi.
Yamamoto'nun cesedi, kaza mahalliyle birlikte, ertesi gün Bougainville adasının ormanında, ordu mühendisi Teğmen Tsuyoshi Hamasuna liderliğindeki bir Japon arama-kurtarma ekibi tarafından bulundu. Hamasuna'ya göre Yamamoto, uçağın enkazından kurtulmuştu, beyaz eldivenli eli katanasının kabzasını kavrıyordu, hala bir ağacın altındaki koltuğunda dik duruyordu. Hamasuna, Yamamoto'nun anında tanınabilir olduğunu, sanki derin düşüncelere daldığını söyledi. Bir otopsi, Yamamoto'nun biri sol omzunun arkasında ve diğeri alt çenesinin sol tarafında sağ gözünün üzerinden çıkan iki adet 0.50 kalibrelik kurşun yarası aldığını açıkladı. Cesedi inceleyen Japon donanma doktoru baş yarasının Yamamoto'yu öldürdüğünü belirledi. Yamamoto'nun ölümünün net ayrıntıları Japon halkından gizlendi. Biyografi yazarı Hiroyuki Agawa'ya göre tıbbi rapor "yukarıdan gelen emirler üzerine" değiştirildi.
Yamamoto'nun personeli, Papua Yeni Gine'deki Buin'deki cesedini yaktı ve külleri, son amiral gemisi olan Musashi savaş gemisi ile Tokyo'ya iade edildi. 5 Haziran 1943'te tam bir devlet cenazesi yapıldı ve ölümünden sonra Mareşal Amiral unvanını aldı ve Krizantem Nişanı (1. Sınıf) ile ödüllendirildi. Ayrıca Nazi Almanyası'nın Meşe Yapraklı Kılıç ilaveli Şövalye Demir Haçı ile ödüllendirildi. Küllerinden bazıları Tokyo'daki halka açık Tama Mezarlığı'na (多 摩 霊 園) ve geri kalanı Nagaoka Şehrindeki Chuko-ji tapınağındaki atalarının mezarına gömüldü.
Kişisel hayatı
Yamamoto hat sanatı yapıyordu. O ve karısı Reiko'nun dört çocuğu vardı: iki oğlu ve iki kızı. Yamamoto, Go, shogi, bilardo, briç, mah jong, poker ve zekasını sınayan ve zihnini keskinleştiren diğer oyunlardan zevk alan hevesli bir kumarbazdı. Monako'ya taşınmak ve kendi kumarhanesini kurmakla ilgili sık sık şakalar yapardı. Japon Savaş Akademisi’nin dışında, Amerika Birleşik Devletlerinde eğitim alıp Harvard’da okudu.
Carlo Ponti
Ponti, Milan Üniversitesi'nde hukuk okudu. 1954 yılında sanatsal yeteneğinin en başarılı örneğini, Federico Fellini'nin yönettiği La Strada (The Road) adlı filmiyle verdi. Ancak Fellini, bu başarıda Ponti'nin rolünü inkâr etmiş ve, "La Strada, Ponti'ye rağmen ortaya çıktı." demiştir.
Yaşamı
1946'da Giulana Fastri ile evlendi. 1950'de bir güzellik yarışmasında hakemlik yaptığı sırada Sofia Lazzaro ile tanıştı. Ertesi yıl (1951), Sofia'yı Anna adlı filminde oynattı. Arkadaşı Goffredo Lombardo, 1952'de, Lazarro'nun adını Sophia Loren olarak değiştirdi. 1957'de ilk eşinden Meksika'da ondan habersizce boşandı ve Sophia Loren ile evlendi. Boşanmak o tarihte İtalya'da yasak olduğundan, ve Ponti çok eşlilik ile suçlanacağı için İtalya'ya geri dönemediler. 1960'ta Ponti ve Loren İtalya'ya döndüler ve evli olduklarını inkâr ettiler. 1965'te Fransız vatandaşlığına geçtiler ve Giulana Ponti eşini boşadı, böylece Ponti ve Loren 1966'da evlendiler.
1975 yılında, Ponti'ye iki kez başarısız kaçırma girişimi düzenlendi. 1979'da, yurt dışına para ve sanat eseri kaçırmak suçundan gıyabında yargılanarak, 22 milyar İtalyan lireti para cezası ve 4 yıl hapisle cezalandırıldı. Ancak, Fransız vatandaşlığı sayesinde bu cezalardan kurtuldu. Bu suçlardan 1990 yılında aklandı.
TÜLOMSAŞ
Türkiye Lokomotif ve Motor Sanayi A.Ş. veya kısaltmasıyla TÜLOMSAŞ, Eskişehir merkezli, TCDD'nin bağlı ortaklığında 1986-2020 arası faaliyet gösteren lokomotif üreticisi anonim şirket. Tüm faaliyetleri 2020'de kurulan TÜRASAŞ bünyesine dahil edilerek varlığına son verilmiştir.
Faaliyet gösterdiği dönemde TCDD'nin ihtiyaçlarını karşılamak üzere lokomotif, demiryolu bakım aracı, bojili yük vagonu, çeşitli tipte dizel motor, alternatör ve cer motoru gibi parçaları üretmiştir.
Tarihçe
1894 yılında Alman İmparatorluğu tarafından Bağdat Demiryolu'nun Anadolu'dan geçen hattındaki buharlı lokomotif ve vagon ihtiyacını karşılamak üzere Anadolu - Osmanlı Kumpanyası adı ile kurulmuştur. Lokomotif kazanları tamir için Almanya'ya gönderilse de diğer parçalar ithâl edilerek bu atölyede tamir ediliyordu.
Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Eskişehir ve tren atölyesi İngilizler tarafından işgâl edildi. 20 Mart 1920'de Kuvâ-yi Milliye tarafından geri alındı ve adı Eskişehir Cer Atölyesi olarak değiştirildi. 20 Temmuz 1920'de Yunanlar'ın eline geçen atölye, 2 Eylül 1922'de yeniden kurtarıldı. II. Dünya Savaşı sırasında pek çok kişinin seferberlik kapsamında askere alınması üretimde durgunluğa yol açtı. Savaşın sonlarına doğru askerden dönen işçilerle birlikte üretim kapasitesi arttı. Bu dönemde git gide artan enerji ihtiyacını karşılamak için elektrik santrali kuruldu ve Eskişehir'in bazı mahallelerine elektrik sağlandı.
1957 yılında Eskişehir'deki bir parkta iki durak arasında çalışmak üzere iki adet ufak buharlı lokomotif üretildi. Ertesi yıl atölyenin adı Eskişehir Demiryolu Fabrikası olarak değiştirildi. 1961 yılında, 70 km/h hız yapabilen ilk yerli buharlı lokomotifi Karakurt üretildi.
1960 yılında ilk yerli otomobil olan Devrim, Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel'in talimatıyla Eskişehir Demiryolu Fabrikası'nda üretildi. Fabrikanın adı 1970 yılında “Eskişehir Lokomotif ve Motor Sanayii Müessesesi” (kısaltasıyla ELMS) oldu. Bu dönemlerde Fransız ve Alman şirketlerin lisansları kullanılarak lokomotifler ve motorlar üretildi.
ELMS, modernleşen finansal anlayışla birlikte 1986'da TCDD'nin bağlı ortaklığında yarı-özel bir anonim şirket hâline getirildi ve “Türkiye Lokomotif ve Motor Sanayii A.Ş.” (kısaltasıyla TÜLOMSAŞ) adını aldı. İlerleyen yıllarda Amerikan ve Japon firmalarıyla da lisans antlaşmaları yapılarak teknoloji transferi yapıldı. Böylece 1994 yılında ilk yerli dizel hidrolik manevra lokomotifi üretildi.
Kapatılması
3 Mart 2020'de Cumhurbaşkanı kararıyla kurulan Türkiye Raylı Sistem Araçları Sanayii Anonim Şirketi (TÜRASAŞ) bünyesine, TCDD'nin diğer şirketleri TÜDEMSAŞ ve TÜVASAŞ'la beraber dâhil edilerek tüzel kişiliğine son verilmiştir.
Ürünler ve Hizmetler
Yerleşim: 176.000 m² kapalı 324.000 m² açık olmak üzere toplam 500.000 m²'lik bir yerleşim alanına sahiptir.
Üretim: Lokomotif, Motor, Elektrik Makineleri ve Vagon olmak üzere 4 Ana Fabrika, 2 Destek Fabrika ve 1 Yardımcı Üretim fabrikasından oluşan Şirket, toplam 10 adet Teknik ve İdari Daire Başkanlığına sahiptir. Yaklaşık 700 civarında Tezgâh Kapasitesi ile Avrupa standartlarında Lokomotif, Cer Motoru, Dizel Motor ve Yük Vagonu Üretimi gerçekleştirmektedir.
Yazılım: Şirkette Solid Works, Autocad gibi bilgisayar destekli tasarım programları aktif olarak kullanılmaktadır. ERP (Kurumsal Kaynak Planlaması) Projesi uygulaması başlatılmış ve hâlen canlı kullanımı etkin olarak sürdürülmektedir.
Türkiye Demiryolu Makinaları Sanayii A.Ş
'''Türkiye Demiryolu Makinaları Sanayii A.Ş. (TÜDEMSAŞ)''', 1939 yılında Sivas'ta kurulmuş, esas işi yük vagonu üretimi ve tamiri olan TCDD'ye bağlı bir şirkettir. Sivas şehir merkezinde bulunan TÜDEMSAŞ, içerisinde 4 fabrikasının bulunduğu büyük bir kampüsü vardır; vagon üretim, vagon onarım, talaşlı imalat ve dökümhane.
Tarihçe
Türkiye Demiryolu Makinaları Sanayii A.Ş. (TÜDEMSAŞ), TCDD'nin kullanmakta olduğu buharlı lokomotif ve yük vagonlarının onarımını yapmak gayesi ile 1939 yılında "Sivas Cer Atelyesi" adı altında işletmeye açılmıştır.
Demiryolu ulaştırmasının gelişmesine ve yurt ekonomisinin ihtiyaçlarına paralel olarak bina, tezgâh ve tesis bakımından geliştirilen Sivas Cer Atelyesi 1953 yılından itibaren yeni yük vagonu yapımına geçmiştir.
1958 yılından itibaren de Sivas Demiryolu Fabrikaları adı ile faaliyetini sürdürmüştür.
SİDEMAS Müessesesi 28.3.1986 Tarihinde Bakanlar Kurulunun 86/10527 Sayılı Kararı ile Türkiye Demiryolu Makinaları Sanayii Anonim Şirketi (TÜDEMSAŞ) unvanı ile Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları'nın bağlı ortaklığı olarak teşkilatlandırılmıştır. Kuruluş sermayesi 30 milyar TL. olup 04.04.2005 tarih 2005/T-5 YPK kararı ile de 80 Milyon TL.ye çıkartılmıştır.
İlk yerli otomobil Devrim'e ait motor bloklarının dökümü TÜDEMSAŞ teknik personeli tarafından yapılmıştır.
ISO 9001 Kalite Belgesine sahip olan TÜDEMSAŞ, yük ve yolcu vagonu tamiri, her türlü yük vagonu ve yedek parça üretimi ile demiryolu ulaşımının gelişimine katkıda bulunmaya devam etmektedir.
2009 yılında İstanbul Sanayi Odası'nın (İSO) 'Türkiye'nin 500 Büyük Sanayi Kuruluşu 2008' raporuna göre Türkiye'nin 300. büyük sanayi kuruluşu olan Tüdemsaş, 2009 yılı raporunda 29 basamak birden atlayarak 271. sırada yer almıştır.
4 Mart 2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 2186 nolu kararla Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesi (TCDD) Genel Müdürlüğünün bağlı ortaklıkları olan Türkiye Vagon Sanayii AŞ (TÜVASAŞ), Türkiye Lokomotif ve Motor Sanayii AŞ (TÜLOMSAŞ) ve Türkiye Demiryolu Makinaları Sanayii AŞ’nin (TÜDEMSAŞ) birleştirilmesiyle iktisadi devlet teşekkülü olarak Türkiye Raylı Sistem Araçları Sanayii Anonim Şirketi (TÜRASAŞ) olarak faaliyetlerine devam etmesine karar verildi.
TÜDEMSAŞ Müzesi
Kuruluşundan bu yana üretmiş olduğu ürünlerin sergilendiği müzede, vagon prototip-maketlerinden, en küçük vagon parçalarına birçok ilgi çekici malzeme yer almaktadır.
Osmanlı dönemine ait demiryolu plakalarının bulunduğu müzede, yine içlerinde Tüdemsaş personelince yapılmış aletlerin de bulunduğu çeşitli tarihi müzik enstrümanları da vardır.
Halk Günleri kapsamında Çarşamba günleri bütün vatandaşlara açık olan müze, önceden kurumun Basın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü'ne bildirmek kaydıyla her zaman ziyarete açılmaktadır.
Arda Denkel
Arda Denkel (6 Temmuz 1949, Ankara - 21 Mayıs 2000, İstanbul), Türk filozoftur.
İlk yılları ve eğitimi
6 Temmuz 1949'da Ankara'da doğdu. 1968'de Saint Benoît Lisesi'ni bitirdi ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümünde lisans eğitimine başladı. Lisans eğitimi sırasında; Teo Grünberg, Hüseyin Batuhan ve Cemal Yıldırım gibi filozofların derslerine katıldı. Buradan 1972'de mezun oldu ve Oxford Üniversitesi'nde Peter Strawson'ın danışmanlığında dil felsefesi üzerine doktora yapmaya başladı. 1977'de Communication and Meaning başlıklı tezi ile doktora derecesini aldı ve Türkiye'ye döndü.
Kariyeri
Türkiye'ye dönüşünün ardından aynı yıl Boğaziçi Üniversitesi Beşerî Bilimler Bölümünde çalışmaya başladı. 1982'de Boğaziçi Felsefe Bölümünün kurulmasında büyük rol oynadı ve bölümün ilk başkanlığını yaptı. 1988'de profesör oldu. Hastalandığı 1999 tarihine dek Boğaziçi Üniversitesi'nde görev yapmaya devam etti. 1985 ve 1989'da Wisconsin Üniversitesi'nde misafir öğretim üyesi olarak bulundu. 1994 yılında Uludağ Üniversitesi'nde, 1995-97 yılları arasında Koç Üniversitesi'nde ders verdi.
Ölümü, özel hayatı ve hatırası
Denkel; 21 Mayıs 2000'de, 50 yaşında, beyin tümörü yüzünden İstanbul'da öldü. Ayşegül Denkel ile evliydi. Çiftin, Esi isminde bir kızları vardı. Ölümü sonrasında; meslektaşları, "Arda Denkel'in Ardından: Anılar, Düşünceler, Tartışmalar" isimli bir hatıra kitabı yayımladı. Boğaziçi Üniversitesi Felsefe Bölümü; 2015'ten itibaren, "Arda Denkel Festivali" düzenlemeye ve festival kapsamında "Arda Denkel Ödülleri" vermeye başladı.
Aconitum nutantiflorum
Aconitum nutantiflorum Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
1963 Eurovision Şarkı Yarışması
1963 Eurovision Şarkı Yarışması, 8. Eurovision Şarkı Yarışması'dır. Yarışma 1962 yarışması'nı kazanan ülke olan Fransa'da yapılmak istense de ekonomik durum nedeniyle ev sahipliği teklifini geri çevirmiş böylece 23 Mart 1963 tarihinde Birleşik Krallık'ın başkenti Londra'da bulunan BBC Televizyon Merkezi'nde yapılmıştır.
Yarışmanın kazananı Danimarka'yı temsil eden "Dansevise" adlı şarkısıyla Grethe & Jørgen Ingmann ikilisi olmuştur. Danimarka yarışmayı ilk defa kazanmış oldu. ,, ve  sıfır puan almışladır.
Yer
BBC,, ve  yıllarında olduğu gibi, bir önceki yarışmanın galibi olan Fransa yerine yarışmaya ev sahipliği yapmaya istekli oldu.
Ev sahibi mekan BBC Televizyon merkezi, White City, Londra'da bulunmaktadır. Birçok BBC programlarının barındığı en tanınan tesislerinden biridir. Mart 2013'te kapanana kadar dünyanın en büyük tesislerinden biri olmaya devam etti.
Format
İki stüdyo (TC3 ve TC4) kullanıldı: Biri Katie Boyle, izleyici ve oylama tablosu için; diğeri de katılımcı ve onlara eşlik eden orkestra için. Olağandışı bir şekilde, bir bom mikrofonu (normalde drama ve komedi şovları için kullanılır) kullanıldı. Yarışmaya yenilik katması için bu mikrofon kullanıldı.
Oylama tartışması
Bu yılki tartışma oylama sırasında oldu. 'in oylarını duyurma sırasında Oslo'daki oyları okuyan Roald Øyen, doğru bir prosedürü kullanmadı, çünkü şarkı adının ve ardından ülkenin isminin, puanları vermeden önce duyurulmuş olması gerekiyordu. Katie Boyle, Norveç'ten sonuçlarını tekrarlamasını istedi, ancak Norveçli sözcü, Katie'den tüm diğer sonuçların alınmasından sonra onlara geri dönmesini istedi. Monako ilk olarak hem Birleşik Krallık’a hem de Lüksemburg’a bir puan verdikleri için ikinci kez oylama yapmaları istendi. Daha sonra, Katie Boyle tekrar oy almak için Monako'ya geri döndüğünde, Monako'nun Lüksemburg'a puan verilmemesine neden oldu. (bu durum ülkelerin pozisyonları üzerinde herhangi bir etkisi olmadı).
Katılımcı ülkeler
Üçüncü kez Toplamda on altı ülke yarışmaya katılmıştır. Önceki yıl olduğu gibi yarışmaya ilk kez katılan, Geri dönen veya çekilen ülke olmamıştır.
Orkestra şefleri
Her performansın orkestrasını yöneten bir orkestra şefi vardı.
Skor tablosu
Her ülkenin beş favori şarkısını sırasıyla 5, 4, 3, 2 ve 1 puanla ödüllendiren 20 jüri üyesi vardı. Tüm bu puanlar daha sonra toplanarak en çok puan alan beş şarkı sırasıyla 5, 4, 3, 2 ve 1 oy aldı.
Uluslararası yayın ve oylama
Aşağıdaki tablo, 1963 yarışmasında oyların, kendi ülkelerinin oylarını duyurmaktan sorumlu olan sözcü ile birlikte verildiği sıralamayı göstermektedir. Her ulusal yayıncı, yarışmanın kendi ana dillerinde yer almasını sağlamak için yarışmaya bir yorumcu gönderdi. Temsilcilerin ve temsil ettikleri yayın organlarının detayları da aşağıdaki tabloda yer almaktadır.
Minoru Hata
Minoru Hata (d. 30 Mart 1989), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2012 yılında Roasso Kumamoto kulübünde başladı.
Charles Simonyi
Charles Simonyi (d. 10 Eylül 1948; Budapeşte, Macaristan), Amerikalı dolar milyarderi. Simonyi, uzaya giden ikinci Macardır.
Nisan 2007'de Soyuz TMA-10 uzay gemisi ile 15. uzay turisti ve uzaya giden ikinci Macar olmuştur. Mart 2009 yılında Soyuz TMA-14 uzay gemisi ile Uluslararası Uzay İstasyonu'na ikinci bir yolculuk yaptı.
Yaşamı
Simonyi Budapeşte, Macaristan'da, Budapeşte Teknik Üniversitesi'nde elektrik mühendisliği profesörü olan Simonyi Károly'in oğlu olarak doğdu. Lisedeyken gözlemci olarak bir bilgisayar laboratuvarında Sovyet Ural II adlı anabilgisayarı üzerinde çalışmıştır. O sırda bilgisayarlara karşı bir ilgisi oluşmuş ve laboratuvardaki mühendislerden programlamayı öğrenmiştir. Zamanla okulu bırakıp derleyiciler yazmayı öğrendi ve bunlardan birini bir devlet dairesine satmıştır. Yine kendi yaptığı bir derleyiciyi Danimarkalı ticari bir heyetin üyelerine de sunmuştur.
Sonra Lisansüstü çalışması için Stanford Üniversitesi'ne gitmiş ve Xerox PARC tarafından işe alınıp en verimli döneminde Alan Kay, Butler Lampson ve Robert Metcalfe gibi Xerox Alto'nun geliştiricileri ile birlikte çalışmıştır.Lampson ile birlikte ilk WYSIWYG belge hazırlama programını geliştirerek 1974 yılında faaliyete geçmiştir. 1977'de “Meta programming” ismini verdiği bir yazılım proje yönetimi tekniği ile ilgili bir tez ile Stanford'dan doktorasını aldı. 1981 yılına kadar PARC'da kaldı.
Microsoft
Metcalfe'nin önerisi ile doğrudan Bill Gates ile Microsoft’ta çalışmaya başladı. Firmada en kârlı ürünler olan Word ve Excel'in geliştirilmesinde önemli rol aldı. Özellikle de Excel Tablo Sistemleri'nde (Multiplan, Spreadsheet, Electronic Paper). Simonyi bu sistemleri “Gelir Bombası” olarak görüyordu. Bu strateji ile taşınabilir dosya sistemlerini oluşturmuş oldu. Bu sistemin MS-Dos sisteminde uygulanmasında sorunlar yaşansa da sistemin geliştirilmesine devam edildi. Projenin geliştirilmesinde olumsuzluklar yaşatan bu durumdan rahatsız olan Simonyi, Xerox ta öğrendiği Nesne Tabanlı Programlama tekniklerini Microsoft'a tanıttı. Değişkenlerin isimlendirilmesini hedefleyen bir yöntem olan Macar Notasyonu'nu geliştirmiştir. Aslında bu sistem doktora tezinin standartlarıydı. Macar Notasyonu Microsoft'a oldukça yaygın şekilde kullanılmıştır.
Simonyi, yazılım sektöründeki hızlı yükseliş sırasında en yüksek seviyeli programcılardan biri olmak için Microsoft'ta kaldı. 2002 yılında kendine bir ortak bulması ile Microsoft'u bırakarak is ortağı Gregor Kiczales ile Intentional Software isimli şirketini kurmuştur. Şirketi Simonyi'nin Microsoft'ta geliştirdiği programlama konseptlerini pazarlamaktadır. Yazılıma bu yaklaşımda programcı ilk olarak sorun yaratan belirli alanlar için bir araç kutusu hazırlar. Programcı tarafından desteklenen alan uzmanları, programının amaçlanan davranışları yapması için kodları tanımlar. Sistem otomatik olarak program tanımlamalarını ve araç kutusu kullanarak final programı oluşturur. Ardışık değişiklikler sadece WYSIWYG düzeyinde yapılır.
2004 yılında Simonyi bilgi teknolojisi alanı genelinde yaptığı yenilikçi işler sayesinde Wharton Bilgi İşlem Ticaret Ödülü (Wharton Infosys Business Transformation Award)'nü aldı.
Uzay yolculuğu
2006 yılında Simonyi uzay yolculuğuyla ilgilendiğini belirterek Space Adventures Ltd. Şirketi ile Uluslararası uzay istasyonu için on yıllık bir anlaşma imzaladı.
Ağustos 2006 yılında Rus Federal Uzay Ajansı tarafından yapılan Devlet Tıp Komisyonu adlı bir ön yeterlilik tıbbi sınavını geçti. Eylül 2006'da Star City'de eğitime başladı.
7 Nisan 2007'de Soyuz TMA-10 ile uzaya fırlatıldı. Uluslararası uzay İstasyonu'na yapılan yolcukta kendisine iki kozmonot eşlik etti. Uluslararası uzay İstasyonu'nun belirlediği 20 Nisan 2007'de Soyuz TMA-9 ile geri döndü. Varış tarihinin belirlenmesi üzerine Simonyi, “Dünya'nın karanlığın içinde nasıl göründüğü çok şaşırtıcı.Çok ama çok dramatikti. Tıpkı büyük bir sahnede, opera ve modern oyunun fantastik üretimi gibiydi.” diyerek yolcuğu hakkındaki görüşünü belirtmiştir.
Simonyi'nin 20 Nisan olarak beklenen dönüş tarihi “Bataklık zemin” nedeniyle bir gün ertelendi. Bir Amerikalı astronot ve bir Rus kozmonot ile Dünya'ya döndü.
8 Ekim 2008'de ikinci bir uzay turu için rezervasyon yaptırdı. 26 Mart 2008’de Soyuz TMA-14 ile uzaya gitti. Soyuz TMA-13 ile Dünya’ya döndü. 8 Nisan 2008'de Soyuz komutanı Yuri Lanchakov ve Michael Finke ile Kazakistan’a iniş yaptı.
Port Louis Bölgesi (Mauritius)
Coğrafya
Port Louis bölgesi yüzölçümü açısından ülkenin en küçük idarî bölgesi konumunda olmasına rağmen, nüfus açısından idarî bölgeler arasında en büyük dördüncü nüfusa sahip bölge konumundadır. Bölge adanın kuzeybatı bölümünde yer almakta olup, ülkenin başkenti de bu bölge üzerindedir.
Nüfus
Bölge genelinde 2011 resmî sayım sonuçlarına göre 118.431 kişi yaşamaktadır.
Kış Han
Daha çok Yakutlar arasında inanılan Türk mitolojisine ait bir figürdür. Ayaz Ata gibi çocuklara hediye vermenin sembolüdür. Anlatılanlara göre Kış Kağan, mavi, siyah ve beyaz renkli bir cübbe giyer. İyi kalpli ve uzun sakallı bir yaşlıdır. Elinde beyaz ve çok uzun bir asa tutar. Başında ise iki tane çok uzun ve sivri boynuzdan oluşan bir börk (başlık) taşır. Bu boynuzlar boğayı (veya mamutu) anımsattığından ona "Kış Buka" ("Kış Boğa") veya "Kış Mamont" (Kış Mamut) dendiği de bilinmektedir.
Etimoloji
(Kış) kökünden türemiştir. Yılın en soğuk zamanını ifade eder.
2017 İtalya Grand Prix
2017 İtalya Grand Prix (resmi adıyla Formula 1 Gran Premio Heineken d'Italia 2017) 3 Eylül 2017 tarihinde İtalya'nın Monza kentinde gerçekleşen 2017 sezonu Formula 1 yarışı. Autodromo Nazionale Monza'de 53 tur üzerinden gerçekleştirilen yarış İtalya'da gerçekleştirilen seksen yedinci yarıştır.
Yarışı Mercedes'in pilotu Lewis Hamilton kazanırken bu zafer Hamilton'un İtalya'daki 4. zaferi olmuştur. Hamilton'un takım arkadaşı Fin pilot Valtteri Bottas yarışı ikinci bitirirken Ferrari'den Alman Sebastian Vettel podyumun üçüncü basamağında yer aldı. Bu sonuçla Mercedes takımı bu yılki üçüncü dublesini gerçekleştirmiştir.
Aconitum novoluridum
Aconitum novoluridum Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Grove, Buckinghamshire
Grove, İngiltere'nin Buckinghamshire kontluğunda bulunan bir sivil pariş'tir.
Yerel yönetim
Grove, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Buckinghamshire üniter otoritesine aittir.
1952 Yaz Olimpiyatları'nda güreş - Erkekler serbest 87 kg
Erkekler serbest 87 kg müsabakaları 1952 Yaz Olimpiyatları'nda güreş müsabakaları kapsamında 20-23 Temmuz 1952 tarihleri arasında Töölö Spor Salonu'nda düzenlenmiştir.
Müsabaka formatı
Yarışmacılar, beş ceza puanı elde ettikleri vakit elenmekteydi:
2. Tur
Lardon maçın ardından geri çekildi.
Madalya turları
Palm'ın 3. turda Wittenberg'e karşı kazandığı galibiyet ve Wittenberg'in 5. turda Atan'a karşı kazandığı galibiyet madalya turu için sayıldı. Dolayısıyla tur için geriye kalan tek maç Palm ile Atan arasındaydı ve Wittenberg seyirci konumundaydı. 1-1'lik üçlü bir eşitlik yaratmak için Atan'ın kazanmasını ve Wittenberg'in ceza puanıyla kazanarak altın madalyayı almasını ummak zorundaydı. Ancak Palm, Atan'ı 2-1 yenmeyi başardı ve İsveçli böylece diğer iki madalya sahibini de yenerek altın madalyanın sahibi oldu.
Altınkaya, Aksaray
Altınkaya, Aksaray ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
MBlock
mBlock, Scratch tabanlı bir uygulama geliştirme aracıdır.
Altınkaya, Aksaray
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Çardak olarak geçmektedir.
MBlock
Özellikleri
mBlock, blok tabanlı yapısı sayesinde, herhangi bir programlama dilini bilmeksizin, kod bloklarını yap boz birleştirir gibi bir araya getirme ve basit oyunlar geliştirme olanağı sağlar. Özellikle 6-10 yaş arası çocuklara yönelik bir araç olan mBlock ile görerek ve sürükleyip bırakarak, robotlardan özel devre kartlarına kadar birçok şeyi programlayabilirsiniz.
Altınkaya, Aksaray
Coğrafya
Aksaray il merkezine 38 km uzaklıktadır.
Tekelci rekabet piyasası
Tekelci rekabet piyasası ya da Monopolcü rekabet piyasası, rekabet içerisinde olan çok sayıda satıcıya ve üreticiye (işletmeye) sahiptir. Bu piyasa türünde firmalar rekabet içerisinde iken homojen mallar değil birbirinin yerini doldurabilecek ikame (farklılaştırılmış) mallar üreterek rekabet ederler. Farklılaştırılmış mal üretimi bu piyasaya hem rekabetçi hem de tekelci bir özellik kazandırır ancak piyasada çok sayıda satıcı bulunması nedeniyle fiyatlar az sayıda şirket tarafından belirlenemez. Tekelci rekabet piyasasında önemli olan malın ilgi çekici, tercih edilir ve vazgeçilemez olmasıdır.
Tekelci rekabetin özellikleri : 1-)Birçok satıcının olması. 2-)Farklılaşmış ürünler, ürünler tam rekabetçi piyasadaki gibi aynı değildir. Firmalar fiyatın belirleyicisi değildirler. Her firma azalan bir talep eğrisine sahiptir. 3-)Firmalar piyasaya kısıtlama olmaksızın girip çıkabilirler. Bu trafik firmaların kârı değersiz oluncaya kadar devam eder.
Hareket kontrolü
Hareket kontrolü robotik ve CNC sistemlerinin önemli bir parçasıdır. Ancak bu sistemlerdeki hareket kontrolü, kinematiğin genellikle daha basit olduğu özelleşmiş makinelerdeki hareket kontrolüne göre daha karışıktır. Görece daha basit olan ikinci kullanım, Genel hareket kontrolü olarak adlandırılabilir.
Hareket kontrolü paketleme, baskı, tekstil, yarıiletken imalatı, montaj endüstrileri ve üretim hatlarında yaygın olarak kullanılır.
Genel bakış
Temel bir hareket kontrolü sistem mimarisi aşağıdaki bileşenleri içerir:
Aladana, Hizan
Aladana, Bitlis ilinin Hizan ilçesine bağlı bir köydür.
UFO (müzik grubu)
UFO 1969 yılında kurulan İngiliz rock grubu. Davulcu Andy Parker, solist Phil Mogg, basçı Pete Way ve gitarist Mick Bolton tarafından 1969 ağustosunda kuruldu. İlk başlarda Hokus Pokus olan isimlerini daha sonraları değiştirerek UFO adını aldılar.
Aladana, Hizan
Tarihçe
Köyün eski adı, 1912 yılı kayıtlarında, Ermenice'de "köy" anlamına gelen Şen olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Bitlis il merkezine 60 km, Hizan ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın kuzeyinde olup, numaralı Tatvan-Hizan il yoluna 12,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Olivia Magnani
Olivia Magnani (d. 21 Nisan 1975, Bologna), İtalyan oyuncu ve şarkıcı. Sanatçı bir aileden gelen oyuncu oyuncu, Anna Magnani'nin torunudur.
Sanat yaşamına tiyatroyla başladı. 1997 yılında Marianna Ucrìa filmiyle sinema oyunculuğuna başladı. Özellikle 2004 yapımı Paolo Sorrentino'nun yönettiği Toni Servillo ile başrolü paylaştığı Le conseguenze dell'amore filmindeki oyunculuğu ile dikkat çekti.
Birinci Libya İç Savaşı
18 Şubat 2011 tarihinde göstericiler Libyanın ikinci büyük şehri Bingazi'nin kontrolünü bazı polis ve askerlerin de desteğiyle ele geçirmişlerdir. Bunun üzerine hükûmet Bingazi'de yaşayan ve rejimin destekçisi seçilmiş askeri birlikleri yollamıştır. Ülke, Ulusal Geçici Konsey (UGK) ve Libya Sosyalist Halk Cemahiriyesi olarak ikiye ayrılmıştır. 20-28 Ağustos tarihlerinde Trablus Muharebesi sonucu başkent Trablus UGK kontrolüne geçmiş, UGK yüzden fazla ülke tarafından tanınmıştır. 20 Ekim 2011 günü Muammer Kaddafi'nin memleketi Sirte'nin düşmesiyle Muammer Kaddafi öldürülmüş, iç savaş kesin UGK zaferiyle sona ermiştir.
Arka plan
Muammer Kaddafi 1969 yılında yaptığı darbe sonrasından bu yana Libya'yı yönetmekteydi. Fidel Castro'nun 2008 ve 2009 yılında ölen Ömer Bongo'dan sonra dünyada bir kraliyet ailesi dışında en uzun süreli devlet yöneticisi unvanını kazanmıştı.
Reggio Emilia (il)
Coğrafi konumu
Reggio Emilia ilinin batısında (Enza Nehri sinir olarak) Parma ili; doğusunda Modena ili kuzeyinde Lombardiya Bölgesi'ne bağlı Montava ili; ve güneyinde her ikisi de Toskana Bölgesine bağlı Massa ve Carrara ili ve Lucca ili bulunur.
Birinci Libya İç Savaşı
Arka plan
Petrol halkın gelirinin %58'lik kısmını oluşturmaktaydı. Hükûmet ve diğer sektörlerin vergi ihtiyacı düşük olduğu için orta sınıf gelişememektedir. İç savaş, Libya halkının Muammer el-Kaddafi'nin koltuğunu terk etmek istemesi ile başlamış ve Muammer el-Kaddafi koltuğu bırakmayınca gelişmiştir ve sonucunda 2011 Libya ayaklanması olmuştur. 2011 Libya bombardımanı ile dolaylı bir süreç ve olay olmuştur.
Reggio Emilia (il)
Önemli şehirler ve beldeler
Reggio Emilia ilinin 45 belediyesi bulunmaktadır. Nüfus büyüklüğü (31.12.2009 itibarıyla) sırasına göre ilde bulunan yaklaşık 10.000 kişi nüfuslu belediyeler şunlardır. :
Birinci Libya İç Savaşı
Savaşın Gelişmesi ve ABD'nin Müdahalesi
Şafak Yolculuğu Operasyonu, Birleşik Devletler'in Libya'ya müdahale için kullandığı kod addır. Birleşik Krallık'ın Ellamy Operasyonu, Kanada'nın MOBILE Operasyonu ve Fransa'nın Harmattan Operasyonu ile ortak hareket eder. Muammer Kaddafi'nin halk ayaklanmasını bastırmak adına muhalif güçlere karşı kullandığı kuvveti durdurmak amacıyla düzenlenmiştir. 19 Mart 2011 tarihinde Paris'te düzenlenen konferans sonucu düzenlenmesi kararı alınmıştır. Operasyon diğer koalisyon güçleri ile aynı gün başlamış ve ilk aşamada Tomahawk füzeleri kullanılmıştır.
Reggio Emilia (il)
Resimler
<Gallery> Dosya:Palazzo ducale reggio emilia 1.jpg|Reggio nell'Emilia'da Il Hukumet Sarayı - "Palazzo Ducale" Dosya:Reggio nell'Emilia aerial Italy view.jpg|Reggio nell'Emilia havadan gorunusu Dosya:Guastalla Piazza Mazzini Aerea.jpg|Guastalla - "Piazza Mazzini" meydanı
Dosya:Pietra bismantova.jpg|Pietra bismantova Apenninler'de dag koyu Dosya:Sesso canale reggio emilia.jpg|Sesso - sulama kanali </Gallery>
Birinci Libya İç Savaşı
Komuta
Operasyon, General Carter Ham komutasındaki ABD Afrika Komutanlığı tarafından yürütülürken, operasyonun taktik komutanlığı ise Amiral Sam Locklear tarafından USS Mount Whitney'den yürütülmektedir.
1. gün: 19 Mart 2011
Koalisyon güçleri hava saldırıları ile Kaddafi yönetimindeki askeri hedeflere yönelik füze bombardımanı başlattı. Pentagon, "ABD'nin operasyonda öncü konumda" olduğunu belirtti ve 112 Tomahawk'ın Kaddafi güçlerine karşı kullanıldığını ve özellikle başkent Trablus çevresindeki 20 hava savunma sisteminin vurulduğu bildirdi. Ayrıca Pentagon raporlarında Birleşmiş Milletler tarafından uçuşa yasak bölge ilan edilen Libya topraklarında Amerikan savaş uçaklarının yalnızca Kaddafi güçlerini hedef alacağı geçmiştir.
Libya resmi haber ajansı ise Kaddafi’nin başkentteki ikametgâhında insan kalkanı oluşturulduğunu açıklarken, saldırılarda sivil hedeflerin vurulduğunu bildirdi.
2011 Libya bombardımanı
2011 Libya bombardımanı, 19 Mart 2011 tarihi, UTC saati ile 16.45'te Libya'daki karışıklığı düzeltme amaçlı operasyonudur. 19 Mart günü, operasyon öncesinde UTC ile saat 13.30'da Paris'te yapılan toplantıya Fransa cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy, BM genel sekreteri Ban Ki-moon, ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton, İngiltere Başbakanı David Cameron, Almanya Başbakanı Angela Merkel ve bazı temsilciler katıldı. Toplantı sonrasında da hava ve füze taarruzu başlamıştır. Saldırının ardından çeşitli tepkiler gelmiştir, Rus Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Aleksandr Lukaşeviç, "Bir dizi ülkenin hava kuvvetleri, 19 Mart'ta Libya'ya karşı askeri eylemlere başladı. Moskova, bu askeri eylemi üzüntüyle karşılamaktadır" dedi.
Operasyon öncesi
18 Mart tarihinde kamuoyunda, koalisyon devletlerinin Libya'ya müdahele edeceği söylenmeye başlamıştı. Libya Başbakanı Muammer Kaddafi, Barack Obama'ya operasyon öncesinde mektup yazmıştır, mektupta Obama'ya sitem etmiş ve isyancılara karşı tutumunu savunmuştur:
Paris zirvesi devam ederken Kaddafi, müdahele etmeyi görüşen devletleri uyaran bir mesaj yayınlamıştır. Mesajında "Libyalılar ülkeleri için ölmeye hazır" ve "Libya’ya müdahaleden pişman olursunuz. Libya sizin değil, Libyalılarındır" dedi
Süreç
Operasyon öncesi ve operasyon aşaması kronolojide UTC saatleri ile belirtilmiştir.
20:48 — Libya hükûmeti tüm askerlere ateşkes emri verdiklerini açıkladı.
Ocak 2011
Ocak ayının sonunda, yazar, politik yorumcu ve muhasebeci olan Cemal El Hacı, Tunus ve Mısırdaki isyanlardan esinlenerek Libya'da özgürlük gösterileri yapılması için internetten çağrıda bulundu. El Hacı 1 Şubat'ta sivil polisler tarafından tutuklandı ve 3 Şubat'ta arabasıyla bir kişiyi yaralamak suçundan hakkında dava açıldı. Uluslararası Af Örgütü, El Hacının önceden şiddet içermeyen politik görüşlerinden dolayı tutuklandığı için şimdiki tutuklanmasının asıl sebebinin de gösteriler için yapmış olduğu çağrı olduğunu iddia etti.
15 Şubat: İlk Kıvılcım
15 Şubat tarihinde öğleden sonra yaklaşık 200 kişi Bingazi polis karakolunda tutuklanan insan hakları savunucusu Fethi Terbel lehinde protestolara başladı.
Akşam saatlerine doğru protestocuların sayısı 500 ila 600 arasında bir sayıya yükseldi. Protestocular polisin sert tepkisiyle dağıtılmak istendi.
El-Beyda ve Az Zintan şehirlerinde yüzlerce protestocu rejim aleyhinde sloganlar atmaya ve polis güçleri ile güvenlik güçleri binalarına ateş açmaya başladı.
16 Şubat
istedi.
17 Şubat: "Hiddet Günü"
Kaddafi rejimi karşıtı protestoların en şiddetli geçtiği gün oldu. Libya muhalefeti Kaddafi karşıtı herkesi sokağa çıkmaya çağırdı. Protestolar gün boyu sürdü ve Bingazi şehrinin kontrolü hapisten kaçan 30 kişinin önderliğinde Kaddafi karşıtlarına geçti. Keskin nişancılardan ve helikopterlerden insanların üzerine ateş açıldı.
18 Şubat
BBC'ye göre Trablusta büyük gruplar olmamak üzere protestolar 5 büyük Libya şehrine yayıldı.
Polis ve asker güçleri şehir protestocuların eline geçince şehri tek etmek zorunda kaldılar. Bazı askeri personelin de protestoculara katıldığı gözlendi. 2 polisin de halk tarafından linç edildiği Kaddafi yanlısı Oea adlı gazete tarafından yazıldı.
19 Şubat
Protestolar üçüncü gününde de yayılarak devam etti. Karşıt gruplar,uluslararası toplum baskı yapmadığı takdirde hükûmetin katliam yapacağı uyarısında bulundu. Libya'daki görgü tanıkları helikopter lerin hükûmet karşıtı protestoculara havadan ateş açtığını rapor etti. Askerler El Bayda şehrinden çekildiler. İnsan Hakları İzleme Örgütü ve Libya gazetesi Quryna,49 kişinin öldürüldüğü ve bazı protestoların buna rağmen devam ettiği 18 Şubat'ta Bengazi ve diğer doğu şehirlerinde binlerce göstericinin sokaklara döküldüğünü söylediler. Ağır silahlar, helikopter silahları ve uçaksavar füze rampaları insanları öldürmek için kullanıldı. Ayrıca Misurata 'da da protestoların olduğu rapor edildi. Agence France-Presse tarafından yerel kaynaklarca düzenlenen bir ölüm bilanço raporuna göre 15 Şubat'ta patlak veren gösterilerde en az 41 kişi öldü.Bu rapor, 18 Şubat'ta el-Beyda'da, gazetelerin söylediğine göre asılan 2 polisi içermiyordu. New York kaynaklı İnsan Hakları İzleme Örgütü, hastane çalışanları ve görgü tanıklarından alıntılayarak, güvenlik güçlerinin 80'den fazla Kaddafi-rejimi-karşıtı protestocunun karışıklık bölgesi olan güney Libya'da öldürüldüğünü söyledi. Daha sonra karşıt gruplar ölü sayısını 120'nin üstünde olarak bildirdi. New York kaynaklı İnsan Hakları İzleme Örgütü 19 Şubat'ta ölü sayısını "yaklaşık" 104 olarak açıklarken, Bingazi sakinleri El Cezire ye en az 200 kişinin öldüğünü söyledi. Birleşik Krallık'ın eski Dışişleri Sekreteri ve İstihbarat ve Güvenlik Konseyi başkanı Sir Malcolm Rifkind, BBC Radyo 4'ün Bugün Programı 'na Orta Doğu 'daki protestoların 1989 Doğu Avrupa'sındaki komünizm karşıtı ve demokrasi yanlısı olaylara benzediğini söyledi. İngiliz Dışişleri Sekreteri William Hague Libya, Bahreyn ve Yemen 'deki protestoculara karşı kullanılan "kabul edilemez şiddetten" ötürü son derece "kaygılı" olduğunu söyledi.
20 Şubat
Saif El İslam devlet televizyonuna çıktı ve "yabancı acentalara" "yakma ve sabotaj eylemleri"ni ve özellikle İsrail ile Mısır,Tunus,Bahreyn ve Yemen'deki diğer Arap liderlerini karışıklıkları göz ardı etmelerinden dolayı suçladı. Karışıklıkların "bir iç savaşa neden olabileceğini" söyledi ve 1937'deki Libya İç Savaşı 'na işaret etti.Ayrıca Libya'nın çevre şehirlerinden farklı olduğunu söyledi. İki bakan da istifa etti. Arap Birliği'nin Libyalı temsilcisi, nedenini "protestoculara karşı baskı" olarak belirtti ve istifa etti. Ayrıca Kaddafi'nin Brezilya ya da Venezuela'ya giderek Saif El İslam'ı görevde bıraktığına dair doğrulanmamış haberler de vardı. Amerika Dışişleri Bakanlığı, Amerikan Elçiliği üzerinden kendi vatandaşları için ülkede devam eden karışıklıklar hakkında bir seyahat uyarısı yayınladı.
21 Şubat
• Seyfülislam Muammer El-Kaddafi yaşananları tartışmak için bir "genel meclis" toplanmasını istedi.
• LTT Wimax internet, Al Madar cep telefonu servisi ve mesajlaşma servisleri Trablus bölgesinde saat 03.00'ten itibaren düzeltildi.
• Bingazi'de göstericiler sokakların kontrolünü ele geçirdi, güvenlik güçlerinin ana karargâhındaki silahlara ve yerel radyo istasyonuna el koydu; Özgür Libya'nın Sesi adıyla kendi yayınlarını başlattılar. Göstericiler, ana mahkeme binasının üstündeki Libya bayrağını da indirerek, eski Libya krallığının bayrağı ile değiştirdiler.
• Haberler Trablus'ta, Genel Halk Meclisi'nin buluşma yeri olan Halk Konağı'nın ateşe verildiğini belirtti. Trablus'ta devlet televizyonu binasının göstericilerce dağıtıldığını ve en az bir polis karakolunun yakıldığını söyleyen haberler de vardı. Libya Donanması'na ait savaş gemilerinin yerleşim yerlerini bombalamaya başladığı ve bilinmeyen sayıda can kayıplarına neden olduğu söylendi. Bankalar ve diğer hükûmet binaları gün boyu yağmalandı. Göstericiler güvenlik güçleriyle çatıştı ve bütün şehirde ağır silah sesleri duyuldu. En az 61 kişi öldürüldü.
• BBC News Libya Ordusu'nun "gücünü elinde tutmak için direnen Kaddafi'ye bağlı kuvvetlerle çarpıştığını" bildirdi. Bir grup subay da meslektaşlarına "halka katılma" ve Kaddafi'yi makamından uzaklaştırma çağrısı yaptı. Libya'daki İslami liderler ve alimler de Müslümanları Kaddafi'ye karşı ayaklanmaya çağırdı. Libya'nın Endonezya, Bangladeş, Avrupa Birliği ve Hindistan büyükelçileri Kaddafi rejiminin yaptıklarından dolayı görevlerini bıraktıklarını açıkladılar.
22 Şubat
• Kaddafi, Libya Devlet Televizyonu'nda Trablus'ta Yeşil Meydan'da gençlere konuştuğunu söylediği bir görüntü verdi, şunu da söyledi:
21-22 Şubat'ı bağlayan gece boyu silah seslerinin duyulduğu söylendi. Hükûmete bağlı askerlerin, saf değiştiren askerleri protestolardan uzak tutmak için bombardımana devam ettiği; savaş uçaklarının, askerlerin protestoculara katılmalarını engellemek için mühimmat depolarını hedef aldığı bildirildi.
30 Nisan
Libya lideri Muammer Kaddafi'nin, yaptığı ateşkes çağrısına hem NATO hem de Libyalı isyancılar olumsuz yanıt verdi. NATO Kaddafi'ye bağlı güçlerin, Libya liderinin televizyondan yaptığı ateşkes teklifinden sadece saatler öncesinde, kuşatma altındaki Misrata limanına ayrım gözetmeksizin topçu ateşi açtığını ve çok sayıda kişiyi öldürdüğünü belirtti.
1 Mayıs
NATO'nun düzenlediği hava saldırısında Libya lideri Muammer Kaddafi'nin en küçük oğlu Seyfül Arab Kaddafi ile 3 torunu yaşamını yitirdi.
Musa İbrahim, saldırı sırasında Muammer Kaddafi'nin eşiyle birlikte evde olduğunu, ancak her ikisinin de saldırıdan yara almadan kurtulduğunu söyledi.
Bir NATO yetkilisi, başka bir ateşkes teklifini dikkate almadan önce Kaddafi güçlerinin sivillere yönelik saldırılarına son vermesini istedi.
20 Ekim: Kaddafi'nin öldürülmesi
Muammer Kaddafi 20 Ekim 2011 tarihinde, memleketi Sirte'de, Libya Ulusal Geçici Konseyi askerleri tarafından yakalandı ve linç edilerek öldürüldü. Sol kulak ile göz aralığının ortasında ve sağ alt karın boşluğundaki kurşun izleri bulunuyor. Muhaliflerin çekmiş olduğu videolarda Kaddafi'nin darp edildiği ortadadır. Linç edilerek öldürülmesi bazı çevrelerde tepkiye sebep olmuştur. Kaddafinin cesedi "Afrika pazarı" adı verilen bir pazardaki soğuk hava deposunda tutuldu ve isteyen insanlar Kaddafi'nin cesedi ile fotoğraf ve video çektirdiler. Kaddafi 25 Ekim 2011 tarihinde çölde bilinmeyen bir yerde gömülmüştür.
Gözaltılar ve diğer baskılar
Kaddafi 13 Şubat tarihinde halkı Facebook kullanılmaması için uyardı. İnternet aktivistleri ve blog sahipleri tutuklandı. El Cezire kanalına demeç veren yazar İdris El Mesmar 15 Şubat tarihinde tutuklandı. 4 Mayıs tarihinde Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin başsavcısı, üç Libyalı yetkiliyi, birkaç hafta içinde insanlığa karşı suç işlemekle itham etmeyi planladığını açıkladı.
Kayıplar
New York kaynaklı İnsan Hakları İzleme Örgütü 19 Şubat'ta ülke genelinde bir ölüm bilançosu anketi yaptığında Bingazi sakinleri El Cezire 'ye en az 200 kişinin öldüğünü söyledi. Diğer kaynaklar sadece Bingazi 'deki ölü sayısını 220 olarak verdi. İnsan Hakları İzleme Örgütü 20 Şubat'ta Libya'nın Bingazi şehrinde ölenlerin sayısının 100'ü geçtiğini söyledi.
Tepkiler
Bir Adnkronos röportajında, Libya tahtının hak sahibi Prens İdris el-Senussi, değişiklikler başladığı zaman ülkeye dönmeye hazır olduğunu belirtti.
18 Şubat'ta BM İnsan Hakları Yüksek Delegesi Navi Pillay Libya'daki, 2011 Bahreyn protestoları 'ndaki ve 2011 Yemen protestoları 'ndaki güvenlik güçlerinin şiddetini kınadı. Pillay göstericilere karşı canlı mühimmat kullanılması konusunda Libya'yı özellikle vurguladı.
Birleşik Krallık, "resmi görevliler ihracatların bölgesel ya da iç karışıklıkları tetikleyebileceği veya baskıların artmasına yardımcı olabileceği riski olduğunu belirtmişken, ihracat lisanlarının kullanılamayacağını" söyleyerek ve karışıklıklara dayanarak bazı ihracat kollarını geri çekeceğini duyurdu.
ABD Başkanı Barack Obama şiddetle ilgili "derin kaygıları" olduğunu ifade etti.
Bölgesel ekonomik stok pazarı indeksleri karışıklıkları yayma konusu üzerine 20 Şubat'ta düşüş yaşadı.
Libya devlet televizyonu ülkenin güney bölgelerindeki hükûmet karşıtı protestolar hakkında hiçbir yayın yapmadı ve 17 Şubat'a kadar normal yayın akışını sürdürdü. 16 Şubat'taki sabah haber bülteni sırasında Libya devlet televizyonu yaklaşık 200-300 kişilik güçlü ve "tüm ülke genelinden" olduğu söylenen Kaddafi yanlısı protestoları tekrar tekrar gösterdi.Bu eylemlerde bir ara kalabalığın El Cezire karşıtı sloganlar attığı da duyuldu. Quatarie TV kanalı Sirte 'den, Kaddafi'nin doğum yerinden Kaddafi gösterileri ile ilgili yayına başlamıştı. Bir önceki gece Libya devlet televizyonu Kaddafi'nin, 16 Şubat'ta Amerika Birleşik Devletleri ile onların Siyonist işbirlikçileri aleyhinde yaptığı ve destekleyici bir kalabalık karşısında gerçekleştirdiği konuşmasını canlı yayınlamıştı. Ayrıca yanan binalar ve arabaların da yayınları yapılmaya başlandı ki bu durum,olayı gözlemleyenlere göre, hükûmet medyasının doğuda büyüyen karışıklıkları ilk kez kabul ettiği an olarak belirtildi ve kanal,20 Şubat'ta hükûmetin direkt olarak ve gerekirse güç kullanarak engellemesi gerektiği bir şekilde yayıldığını ifade etti. Kaddafi'nin 19 Şubat'ta destekleyicileriyle beraber Nalut 'ta gerçekleştirdiği birlik konuşmasının da yayını yapıldı. Libya'nın sahip olduğu ve Kaddafi'nin oğlu Seyfülislam lehinde açıklamalar yapan Londra menşeli elektronik gazete al-Yawm, Bingazi ve el-Beyda şehirlerinde yapılan Kaddafi karşıtı protestolar hakkında özgürce yayın yapabilen tek Libya kaynağıydı. Bu gazete genellikle dengeli, tarafsız çalışma yapmaktadır ve Bingazi ve El-Baydam'daki "güvenilir" kaynaklardan alıntılar yaparak Kaddafi rejimine karşı yapılan protestolar hakkında 16 makale yayınlamıştır. Ayrıca Trablus'taki Kaddafi eylemleri hakkında yayın yapmamıştır. El-Yawn gazetesi, kalabalık bir grup Ulusal Güvenlik Binasını yıkma girişiminde bulundukları,iki arabayı yaktıkları ve yerel trafik polisi başkanlığını ateşe verdikleri için El Baydam 'da 4 protestocu öldürüldüğünü söyledi. Al-Shams ve Al-Jamahiriya devlet gazetelerine göre, Libyalı cep telefonu kullanıcılarına "devlet güvenlik servisinden gelen direktifler" sonucunda 17 Şubat'ta sokaklara çıkmaları ile ilgili uyaran bir mesaj geldi, ki bu servisler ülkenin iki mobil iletişim ağını kullanmakta ve kontrol etmektedir. Al-Jamahiriya'nın ilk sayfası Kaddafi yanlısı gösteriler ve önceki gün Trablus'ta Kaddafi'nin Ahly futbol kulübü ile bir araya gelmesi haberleri ile doluydu, devlet kaynaklı Al-Shams ise bu olayları büyük ölçüde atlamıştı. Daha sonra güvenlik güçlerinin durumu "kontrol" etmek için oraya geldiği ve "şehir dışından" ve "yabancı acentalardan" giriş yaptıkları bu haberlere eklendi.
Önceleri Seyfülislam'ın al-Ghad Medya Kuruluşu 'nun bir parçası olan Quryna, 2010'da Libya devleti tarafından alındı, Bingazi'de düzenin sağlanması ile ilgili son bir rapor yayınladı.Bir makale Libya lideri Kaddafi ile tanışan ve protestoları kınayan "17 Şubat 2006 şehitleri" nin aileleri ile ilgili rapor verdi.
BBC News 18 Şubat'ta "devlet gazetelerinin öncülerinden" Al-Zahf Al-Akhdar'ın protestolara karşı görünüşte bir anlaşmaz tavır takındığını rapor etti ve şöyle yazdı:
"'Bu küçük gruplardan [protestocular] gelebilecek herhangi bir zararda - bu insanlar ve asil devrimci güç şiddetle cevap verecektir, ...
İnsanlarımızın gücü, Jamahiriya [yönetim sistemi], devrim ve Kaddafi tüm kırmızı çizgileri oluşturur ve her kim bu çizgileri geçmeye ya da yaklaşmaya çalışırsa bu intiharî bir girişimdir, ateşle oynamak olur.'" Libya devlet televizyonu Kaddafi'nin, protestocuların destekleyici sloganları eşliğinde 18 Şubat'ta gerçekleştirdiği Trablus'taki Yeşil Meydan'a kısa bir ziyarette bulunmasının fotoğraflarını yayınladı. BBC News 18 Şubat'ta "Bingazi'de ağır silah kullanımının bildirildiğini" rapor etti. Libya hükûmeti haberleri tamamen kesintiye uğrattı ve yabancı gazeteciler yasaklanıp ülkeden çıkarıldı. Bir hükûmet gazetesi protestocuları Siyonism ile suçladı.
İnsani Durum
Libya'da tıbbi malzemeler, yakacak ve yiyecek madde sıkıntısı tehlikeli bir şekilde artmaktadır. 25 Şubat'ta Uluslararası Kızılhaç Komitesi Kızılhaç Libya'daki şiddetli olaylardan etkilenen insanların ihtiyaçlarını karşılamak için 6.4 milyon dolarlık bir acil durum kampanyası başlattı. 2 Mart'ta ise Kızılhaç genel direktörü, sağlık personelinin bölgede işini güven içinde yapabilmesi için herkesin koordineli bir şekilde çalışması gerektiğini hatırlattı. Trablus'taki şiddetten kara yoluyla kaçmaya çalışan günde en az 4.000 kişi, ayaklanmanın ilk günlerinde Libya-Tunus sınırından geçiyordu.Olaylardan kaçanların arasında Mısır,Tunus ve Türk gibi yabancı milletlerden insanlar ve Libyalılar vardı. 1 Mart'tan itibaren, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği Tunus ve Libya arasındaki kimsesiz toprakta tehlike altında tutulmuş Afrikalılara karşı ayrımcılık iddialarını doğrulamıştı. 3 Mart'tan itibaren de, sayıları 200.000 olarak tahmin edilen mülteciler Libya'dan Tunus ya da Mısır'a kaçmıştı.Ras Ejder 'de 10.000 kapasiteli de bölgesel bir mülteci kampı kuruldu ve 20.000 ile 30.000 arasında kişi ile dolup taştı. Binlerce insan daha hala sınırın Libya tarafında kalmıştı.3 Mart'tan itibaren bu durum lojistik bir kâbus olarak nitelendirildi ve Dünya Sağlık Örgütü salgın hastalık uyarısı yaptı.