cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ebeveyn denetimi
Bakış
Bir vekil sunucu (Proxy server) içeren teknikler de kullanılır. Bir web tarayıcısı, web içeriği için istekleri, doğrudan hedeflenen web sunucusuna değil, proxy sunucusuna göndermek üzere ayarlanmıştır. Proxy sunucusu daha sonra web sayfasını web tarayıcısı adına web sunucusundan alır ve içeriği tarayıcıya geçirir. Proxy sunucuları, gönderilen ve alınan verileri inceleyebilir ve talep edilen sayfanın içeriği veya URL'si ile ilgili çeşitli ölçütlere (örneğin, yasaklanmış kelimeler veya yasaklanmış URL'lerin bir veritabanını kullanarak) müdahale ederek müdahale edebilir. Proxy yönteminin en büyük dezavantajı, istemci uygulamasının proxy'yi kullanacak şekilde yapılandırılmasını ve kullanıcının Internet üzerinden doğrudan proxy erişimi yerine uygulamaları yeniden yapılandırmasının mümkün olması durumunda, bu denetimin kolayca atlanmasını gerektirmesidir. Proxy sunucuların kendileri, ebeveyn kontrollerini geçersiz kılmak için kullanılabilir. Ebeveyn kontrollerini atlamak için kullanılan diğer teknikler de vardır.
Bilgisayar kullanım yönetimi yöntemi, içerik filtrelerinden farklı olarak, ebeveynleri, oyun oynamalarını düzenleyerek çocuklar için bilgi işlem ortamını dengelemek için yetki vermeye odaklanmıştır. Bu uygulamaların ana fikri, ebeveynlerin öğrenme unsurlarını, eğitimsel içeriklerle çalışırken çocukların oyun saatleri kazanması gereken çocukların hesaplama zamanına zorlamalarını sağlamaktır.
Son zamanlarda ağ tabanlı ebeveyn kontrol cihazları ortaya çıktı. Güvenlik duvarı yönlendiricisi olarak çalışan bu aygıtlar, uygun olmayan web içeriğini engellemek için paket filtreleme, DNS Yanıtlama Politikası Bölgesi (RPZ) ve Derin paket denetimi (DPI) yöntemlerini kullanmaktadır. Bu yöntemler ticari ve resmî iletişim ağlarında kullanılmıştır.
Mobil cihazlardaki ebeveyn denetimleri
Tam özellikli internet tarayıcıları ve indirilebilir uygulamalar içeren mobil cihazların artan kullanımı, bu mobil, akıllı cihazlarda ebeveyn denetimleri için bir talep yarattı. Kasım 2007'de yaşına uygun içerik filtreleri sunan ilk taşıyıcı olan Verizon, içerik ve genel içerik filtreleri sunan ilk cihaz taşıyıcısıydı ve mobil cihazların film ve müzikten kısa kod programlarına kadar her türlü içeriğe erişmek için kullanıldığını fark etti. Haziran 2009'da iPhone OS 3.0'da, Apple, mobil cihazlarda, istenmeyen uygulamaları cihaza indirilmesini engelleyen yaş sınırlarını oluşturmak için yerleşik bir mekanizma sağlayan ilk şirket oldu.
Mobil cihaz yazılımı, ebeveynlerin, ebeveynlerin kısa mesajları, telefon günlüklerini, MMS resimlerini ve çocuğun mobil cihazında gerçekleşen diğer işlemleri izlemesine izin vererek anne ve babanın erişebileceği uygulamaları kısıtlamalarını sağlar ve böylece ebeveynlerin mobil kullanımının zaman sınırını belirleyebilmesini sağlar. Cihazların kullanımını ve çocuklarının konumlarını tam olarak izlemenin yanı sıra içeri ve dışarı çağrıları ve içeriğin içeriğini ve içeriğini izlemek için kullanılır.
Ebeveyn kontrollerini atlamak için kullanılan yöntemler
Ebeveyn kontrollerini atlamak için çeşitli yöntemler kullanılabilir.
Bireysel bilgisayarın dışındaki (yönlendirici gibi) filtreleme, yukarıdaki yöntemleri kullanarak atlanabilir ('Gizli / Gizli' modları hariç). Ancak,
Xiphias
Xiphias, Xiphiidae familyasına bağlı bir balık cinsidir.
Aleksandra Trusova
Aleksandra "Saşa" Vyaçeslavovna Trusova (, ; d. 23 Haziran 2004), Rus buz patencidir. 2022 Kış Olimpiyatları ikincisi, 2021 dünya üçüncüsü, 2020 ve 2022 Avrupa şampiyonası üçüncüsü, 2019 Grand Prix Finali üçüncüsüdür. Üç kez (2019 gümüş; 2020-21 bronz) Rusya ulusal şampiyonasında madalya kazanmıştır. Ekim 2021 itibarıyla Trusova, Uluslararası Paten Birliği sıralamasında dünyada ilk sıradadır.
Trusova, dörtlü Lutz, dörtlü flip, ve dört toe-loop atlayışı yapan ilk kadın patencidir. Dörtlü salchow atlayışı yapan (Miki Ando’dan sonra) ikinci kadın patencidir. Serbest programda iki dörtlü atlayış ve üç dörtlü atlayış yapan ilk kadın patencidir. Sırasıyla 2018 Gençler Dünya Şampiyonasında ve 2019 Nepela Trophy'de bunu yapmıştır. Şu anda dört Guinness Dünya Rekoru sahibidir. Dördüncüsü 2019 ISU Grand Prix Finalinde yaptığı dörtlü flip atlayışıdır. 2018 Dünya Gençler Şampiyonası serbest programındaki 92.35 puanlık teknik puanı, 2017-18 sezonunun sonunda GOE (Grade of Execution) sistemi değiştirilene kadar gençlerde ve büyüklerde, kadınlar pateninde şimdiye kadar kaydedilen en yüksek puandı.
Sefidşehr
Sefidşehr (Farsça: سفيدشهر‎‎), İran'ın İsfahan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Aran ve Bidgol şehristanı'nın Merkezi bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 5.151 kişi ve 1.249 hanedir.
Kreis Borken
Kreis Borken, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletine bağlı ilçe.
Malakoff
Malakoff, Fransa'nın Île-de-France bölgesine bağlı Hauts-de-Seine departmanında bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir Paris'in şehir merkezinden 5 km güneybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 2.07 km² olan şehrin nüfusu 2014 yılı itibarı ile 30.428'dir.
Malakoff, adını Malakoff Muharebesi'nden almaktadır. Şehir, Avrupa Sivil Havacılık Ekipmanları Örgütü'nün (EUROCAE) genel merkezine ev sahipliği yapmaktadır.
Gıda güvencesi
Gıda güvencesi, gıdanın bulunabilmesinin ve bireylerin buna erişebilme yeteneğinin bir ölçüsüdür. Uygun fiyat sadece bir faktördür. Gıda güvencesizliğinin binlerce yıl öncesinde bile bir endişe kaynağı olduğuna dair kanıtlar vardır. Antik Çin ve Antik Mısır'daki merkezi otoritelerin yiyecekleri kıtlık zamanlarında depolardan serbest bıraktığı biliniyor. 1974'te Dünya Gıda Konferansı'nda, “gıda güvencesi” terimi, arzı vurgulayarak tanımlandı. Gıda güvencesinin "gıda tüketiminin istikrarlı bir şekilde genişlemesini karşılayabilmek ve üretim ve fiyatlardaki dalgalanmaları dengeleyebilmek için dünya gıda kaynaklarından, her zaman, yeterli, besleyici, çeşitli, dengeli ve makul temel gıda maddelerinin bulunabilirliği olduğunu" söylediler. Daha sonra yapılan tanımlara “talep ve erişim” konularını eklendi. 1996 Dünya Gıda Zirvesi'nin son raporu, gıda güvencesinin "tüm insanlar her zaman, aktif ve sağlıklı bir yaşam için diyet ihtiyaçlarını ve gıda tercihlerini karşılamak için yeterli, güvenli ve besleyici gıdalara fiziksel ve ekonomik erişime sahip olduklarında" var olduğunu belirtir.
Hanehalkı gıda güvencesi, tüm üyeler her zaman aktif ve sağlıklı bir yaşam için yeterli yiyeceğe erişebildiği zaman mevcuttur. Gıda güvencesi olan bireyler açlık içinde veya açlık korkusuyla yaşamazlar. Öte yandan, gıda güvencesizliği, ABD Tarım Bakanlığı (USDA) tarafından, "beslenme açısından yeterli ve güvenli gıdaların sınırlı veya belirsiz mevcudiyeti veya sosyal olarak kabul edilebilir şekillerde kabul edilebilir yiyecekler elde etme konusunda sınırlı veya belirsiz bir kabiliyet durumu" olarak tanımlanmaktadır. Gıda güvencesi, kuraklıklar, nakliye aksamaları, yakıt sıkıntısı, ekonomik istikrarsızlık ve savaşlar gibi çeşitli risk faktörleri nedeniyle gelecekteki kritik gıda tedarikinin bozulmalarına veya kullanılamamasına karşı bir dayanıklılık ölçüsü içermektedir. 2011-2013 yılları arasında, tahminen 842 milyon insan kronik açlık çekti. Birleşmiş Milletler'in Gıda ve Tarım Örgütü veya FAO, gıda güvencesinin dört temelini mevcudiyet, erişim, faydalanma ve istikrar olarak tanımlamıştır. Birleşmiş Milletler (BM) 1948’de İnsan Hakları Bildirgesi’nde Gıda Hakkı'nı kabul etti ve o zamandan beri tüm diğer haklardan yararlanabilmek için hayati önem taşıdığını söyledi.
1996 Dünya Gıda Güvenliği Zirvesi, “gıdanın siyasi ve ekonomik baskı aracı olarak kullanılmaması gerektiğini” ilan etti.
Ölçüm
Gıda güvencesi, hane halkı bütçesinde bulunan kişi başına günlük kalori alım miktarı ile ölçülebilir. Genel olarak, gıda güvencesi göstergelerinin ve ölçümlerinin amacı, gıda güvencesinin ana bileşenlerinin bir kısmını veya tamamını gıda mevcudiyeti, erişilebilirlik ve faydalanma/yeterlilik açısından yakalamaktır. Mevcudiyet (üretim ve tedarik) ve faydalanma/yeterlilik (besin değer durumu/antropometrik ölçüm) tahmin edilmesi daha kolay ve dolayısıyla daha popüler olmakla birlikte, erişilebilirlik (yeterli miktarda ve kalitede gıda elde etme kabiliyeti) büyük ölçüde belirsiz kalmaktadır. Hane halkı gıda erişilebilirliğini etkileyen faktörler genellikle bağlama özgüdür.
Cornell ve Tufts Üniversitesi ve Africare ve Dünya Vizyonu ile işbirliği içerisinde USAID tarafından finanse edilen Gıda ve Beslenme Teknik Yardım Projesi (FANTA) projesi tarafından geliştirilen bazı önemli örneklerle, gıda güvencesinin erişim bileşenini yakalamak için çeşitli ölçümler geliştirilmiştir. Bunlar şunları içerir:
ABD'deki gıda güvencesizliği, Nüfus Sayım Bürosu'nun Mevcut Nüfus Anketi'ndeki sorularla ölçülüyor. Sorulan sorular şu konulara odaklanır: hane halkı bütçesinin yeterli gıda almak için yetersiz olduğu; hane halkı tarafından yetişkinler ve çocuklar tarafından tüketilen yemeğin miktarında veya kalitesindeki yetersizlik; yetişkinler ve çocuklar için düşük gıda alımı veya düşük gıda alımının sonuçları. USDA tarafından yaptırılan bir ABD Ulusal Bilimler Akademisi çalışması, bu ölçümü ve “gıda güvencesizliği”nin açlıkla ilişkisini eleştirdi ve “açlığın gıda güvencesi ölçeğinin en uç noktası olarak tanımlanıp tanımlanmadığı açık değil” diye ekledi.
FAO, Dünya Gıda Programı ve Uluslararası Tarımsal Kalkınma Fonu Dünyada Gıda Güvencesizliği Durumu raporu üretmek için işbirliği yapıyor. 2012 baskısında, FAO tarafından yapılan, gıda güvencesizliği oranlarını ölçmek için kullanılan yetersiz beslenme göstergesinin yaygınlığına yönelik iyileştirmeler açıklanmıştır. Yeni özellikler arasında, her bir ülke için gözden geçirilmiş minimum beslenme enerji gereksinimleri, dünya nüfusu verilerindeki güncellemeler ve her ülke için perakende dağıtımındaki gıda kaybı tahminleri yer alıyor. Göstergeyi etkileyen faktörler arasında beslenme enerji arzı, gıda üretimi, gıda fiyatları, gıda harcamaları ve gıda sistemi değişkenliği yer almaktadır. Gıda güvencesizliğinin aşamaları, gıda güvenceli durumlardan tam ölçekli kıtlık arasında değişmektedir. Yeni bir hakemli dergi olan Gıda Güvencesi: Gıda Üretiminin Bilimi, Sosyolojisi ve Ekonomisi ve Gıdaya Erişim 2009 yılında yayınlanmaya başladı.
Değerler
Yetersiz beslenme göstergesinin prevalansı (PoU) ile FAO, 2010-2012 yılları arasında yaklaşık 870 milyon kişinin kronik olarak yetersiz beslendiğini bildirdi. Bu, küresel nüfusun % 12,5'ini veya 8 kişiden 1'ini temsil ediyor. 2018 yılında, gıda güvencesizliği yaygınlığı ilk kez ekonomik kriz öncesi (2007) olan yüzde 11,1 seviyesine geriledi. 852 milyon insanın (nüfusun yaklaşık %15'i) kronik olarak yetersiz beslendiği gelişmekte olan ülkelerde daha yüksek oranlar ortaya çıkmaktadır. Raporda, Asya ve Latin Amerika’nın, 2015 yılına kadar yetersiz beslenme yaygınlığını yarıya indirme odaklı Binyıl Kalkınma Hedefine ulaşma yolunda ilerleyerek, beslenme yetersizliği oranlarında düşüşler sağladığı kaydedildi. BM, yaklaşık 2 milyar insanın yeterli miktarda vitamin ve mineral tüketmediğini belirtti.
Gıda güvencesizliği örnekleri
Kıtlıklar dünya tarihinde sıkça görülüyor. Bazıları milyonlarca insanın ölümüne sebep oldu ve geniş bir alanın nüfusunu önemli ölçüde azalttı. En yaygın nedenler kuraklık ve savaş olmakla birlikte tarihteki en büyük kıtlıklara ekonomi politikası neden olmuştur.
2017 yılında, sel ve diğer iklim şokları, birçoğu halihazırda çatışma ve siyasi kargaşadan muzdarip Afganistan, Nepal, Pakistan, Bangladeş, Sri Lanka ve Yemen'deki 21 milyondan fazla insanın gıda krizine girmesine ve 10 milyondan fazla insanın acil seviyedeki durumlarda bulunmasına neden olmuştur.
Afganistan
Afganistan'da hanelerin yaklaşık % 35'i gıda güvencesizdir. 5 yaşın altındaki çocuklarda düşük kilo, bodurluk ve aşırı zayıflık yaygınlığı da çok yüksektir.
Meksika
Gıda güvencesizliği, tarihi boyunca Meksika için bir sorun olmuştur. Her ne kadar gıda mevcudiyeti sorun olmasa da, gıdanın erişilebilirliğindeki ciddi eksiklikler güvencesizliğe katkıda bulunmaktadır. 2003 ve 2005 arasında, toplam Meksika gıda arzı, Meksika nüfusunun gereksinimlerini karşılamak için yeterli olan günlük kişi başına minimum 1.850 kilokalorinin çok üzerinde, kişi başına günde ortalama 3.270 kilokaloriydi. Bununla birlikte, her Meksika eyaletindeki nüfusun en az yüzde 10'u yetersiz gıda erişiminden muzdariptir. Dokuz eyalette, nüfusun yüzde 25-35'i gıda güvenceli olmayan hanelerde yaşıyor. Yedi Meksika eyaletindeki nüfusun yüzde 10'undan fazlası Ciddi Gıda Güvencesizliği kategorisine girmektedir.
Gıdaya erişilememe sorunu, kronik çocuk yetersiz beslenmesi ve ayrıca çocuklarda, ergenlerde ve ailede görülen obezite ile katlanmaktadır.
Singapur
2019'da Singapur, yapraklı sebzelerin sadece % 13'ünü, yumurtalarının % 24'ünü ve balıklarının % 9'unu üretmeyi başardı. 1965 yılında sebze talebinin % 60'ını, kümes hayvanlarının % 80'ini ve yumurtalarının % 100'ünü hala daha üretebiliyordu. 2019 yılında hidroponik çiftlikler ve akuakültür çiftlikleri aracılığıyla gıda güvencesizliği'ni önemli ölçüde azaltmayı amaçlayan "30 x 30" programını başlattığını duyurdu.
Amerika Birleşik Devletleri
Ulusal Gıda Güvencesi Anketleri, ABD'de gıda güvencesini ölçmek için USDA tarafından kullanılan ana etüt aracıdır. Katılımcıların anket sorularına verdikleri cevaplara dayanarak, hane halkının USDA tarafından tanımlanan gıda güvencesi sürekliliğine yerleştirilmesi mümkündür. Bu sürekliliğin dört kategorisi vardır: yüksek gıda güvencesi, marjinal gıda güvencesi, düşük gıda güvencesi ve çok düşük gıda güvencesi. Gıda güvencesinin sürekliliği, tüm üyelerin besleyici gıdalara sürekli olarak erişimi olan hanelerden, en az bir veya daha fazla üyenin ekonomik nedenlerden ötürü düzenli olarak gıdasız kaldığı hanelere kadar uzanmaktadır. Ekonomik Araştırma Servisi rapor numarası 155 (ERS-155), ABD'deki hanelerin yüzde 14,5'inin (17,6 milyon) 2012'nin bir noktasında gıda güvensiz olduğunu tahmin ediyor.
2016, 2017 ve 2018 boyunca:
Demokratik Kongo Cumhuriyeti
Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Afrika'nın ikinci büyük ülkesidir ve gıda güvencesizliği ile uğraşmaktadır. Bol miktarda doğal kaynaklara sahip olmalarına rağmen, gerekli gıdalara erişememektedirler, bu da Kongo halkının günlük yaşamını zorlaştırmaktadır. Yetersiz beslenme çocuklar arasında yüksektir, bu da yeteneklerini etkiler. Kırsal alanda yaşayan çocuklar, kentsel alanda yaşayan çocuklardan daha fazla etkilenmektedir. Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nde, hanelerin yaklaşık % 33'ü gıda güvencesizdir; doğu illerinde bu oran % 60'tır. Bir çalışma, gıda güvensizliğinin korelasyonunu göstermiştir. Demokratik Kongo Cumhuriyeti'ndeki risk altındaki HIV yetişkinlerini olumsuz etkilemektedir.
2007-2008 yıllarında tahıl fiyatları arttı ve Demokratik Kongo Cumhuriyeti'ndeki insanlar sivil kargaşa yaşadı. Ayaklanmalar ve protestolar oldu. Ülkede açlık sık görülür, ancak bazen aşırı derecededir ve birçok aile her gün yemek yiyemez. Vahşi hayvan eti ticareti, gıda güvencesi eğilimini ölçmek için kullanıldı. Eğilim, kentsel ve kırsal alanlarda tüketim miktarını göstermektedir. Kentsel alanlar, diğer et türlerini karşılayamadıkları için çoğunlukla vahşi hayvan eti tüketmektedir.
Dünya Gıda Güvencesi Zirvesi
1996 yılında Roma'da düzenlenen Dünya Gıda Güvencesi Zirvesi, açlıkla mücadele konusunda küresel bir taahhüdü yenilemeyi amaçladı. Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) zirve çağrısını, yetersiz beslenme ve tarımın gelecekteki gıda ihtiyaçlarını karşılama kapasitesi konusunda artan endişeye yanıt olarak yaptı. Konferans iki önemli belge hazırladı: Dünya Gıda Güvencesi Roma Bildirgesi ve Dünya Gıda Zirvesi Eylem Planı.
Roma Bildirgesi, Birleşmiş Milletler üyelerinin 2015 yılına kadar Dünya'daki kronik olarak yetersiz beslenen insan sayısını yarıya indirmek için çalışması çağrısında bulundu. Eylem Planı, hükûmet ve sivil toplum örgütleri için bireysel, hanesel, ulusal, bölgesel ve küresel düzeylerde gıda güvencesini sağlamak için bir dizi hedef belirlemiştir.
16-18 Kasım 2009 tarihleri arasında FAO'nun Roma'daki merkezinde Gıda Güvencesi ile ilgili bir başka Dünya Zirvesi daha düzenlendi. Zirve kararı, FAO Konseyi tarafından Haziran 2009'da FAO Genel Müdürü Dr Jacques Diouf'un önerisiyle alındı. Bu zirveye devlet ve hükûmet başkanları katıldı.
Gıda güvencesinin temelleri
DSÖ, gıda güvencesini belirleyen üç boyut olduğunu belirtmektedir: gıda bulunabilirliği, gıda erişimi ve gıda kullanımı ve kötüye kullanımı. FAO dördüncü bir boyut ekliyor: gıda güvencesinin ilk üç boyutunun zaman içindeki istikrarı. 2009 yılında, Dünya Gıda Güvenliği Zirvesi "gıda güvencesinin dört temel boyutunun bulunabilirlik, erişilebilirlik, kullanılabilirlik ve istikrar olduğunu" belirtti.
Mevcudiyet
Gıda bulunabilirliği, üretim, dağıtım ve alış veriş yoluyla gıda tedariki ile ilgilidir. Gıda üretimi, arazi mülkiyeti ve kullanımı; toprak yönetimi; ekin seçimi, yetiştirme ve yönetimi; hayvancılık ıslahı ve yönetimi; ve hasat dahil çeşitli faktörler tarafından belirlenir. Ekin üretimi yağış ve sıcaklık değişikliklerinden etkilenebilir. Yiyecekleri yetiştirmek için toprak, su ve enerji kullanımı genellikle gıda üretimini etkileyebilecek diğer kullanımlarla rekabet eder. Tarım için kullanılan arazi, kentleşme için kullanılabilir veya sürdürülebilir olmayan tarımsal uygulamalardan dolayı çölleşme, tuzlanma ve toprak erozyonu nedeniyle kaybedilebilir. Bir ülkenin gıda güvencesini sağlayabilmesi için bitkisel üretim zorunlu değildir. Japonya ve Singapur örneklerinde görüldüğü gibi, ülkelerin gıda güvencelerini sağlamaya yönelik mahsul üretmek için gerekli doğal kaynaklara sahip olmaları zorunlu değildir.
Yiyecekler farklı bölgelere veya uluslara dağıtılmalıdır. Gıda dağıtımı gıdaların depolanmasını, işlenmesini, taşınmasını, paketlenmesini ve pazarlanmasını içerir. Çiftliklerde gıda zinciri altyapısı ve depolama teknolojileri de dağıtım sürecinde boşa harcanan gıda miktarını etkileyebilir. Zayıf ulaşım altyapısı, su ve gübre tedarikinin yanı sıra gıdaları ulusal ve küresel pazarlara taşıma fiyatını artırabilir. Dünyada, az sayıda kişi veya hane sürekli olarak gıda özerkliğine sahiptir. Bu, yiyecek almak için takas, alış veriş veya nakit ekonomisine ihtiyaç yaratır. Gıda alış verişi, gıda güvencesini etkileyebilecek etkili ticaret sistemleri ve piyasa kurumlarını gerektirir. Kişi başına dünya gıda kaynakları, herkese gıda güvencesi sağlamak için fazlasıyla yeterlidir ve bu nedenle gıdaya erişim gıda güvencesini sağlamada daha büyük bir engeldir.
Erişim
Gıdaya erişim, gıdaların karşılanabilirliği ve tahsisi ile bireylerin ve hane halklarının tercihlerini ifade eder. BM Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Komitesi, açlık ve yetersiz beslenmenin nedenlerinin genellikle gıda kıtlığı olmadığını, genellikle yoksulluk nedeniyle mevcut gıdalara erişilememesi olduğunu kaydetti. Yoksulluk gıdaya erişimi sınırlayabilir ve ayrıca bir bireyin veya hane halkının gıda fiyatlarındaki artışlara karşı savunmasızlığını artırabilir. Erişim, hanehalkının geçerli fiyatlarla yiyecek satın almak için yeterli gelire veya kendi yiyeceklerini yetiştirmek için yeterli arazi ve diğer kaynaklara sahip olup olmamasına bağlıdır. Yeterli kaynağa sahip hanehalkları istikrarsız hasat ve yerel gıda kıtlıklarının üstesinden gelebilir ve yiyeceklere erişimini sürdürebilir.
Gıdaya iki farklı erişim türü vardır: bir hanenin insan ve maddi kaynaklarını kullanarak gıda ürettiği doğrudan erişim ve bir hanenin başka yerde üretilen gıdaları satın aldığı ekonomik erişim. Konum, yiyeceğe erişimi ve bir ailenin hangi erişim türünden faydalanacağını etkileyebilir. Gelir, toprak, emek ürünleri, miraslar ve hediyeler de dahil olmak üzere bir hanenin varlıkları, bir hanenin gıdaya erişimini belirleyebilir. Bununla birlikte, yeterli yiyeceğe erişim yeteneği, yiyecek satın almaya yol açmayabilir. Çünkü diğer malzemeler ve hizmetlerin alınmasından sonra yiyecek için kaynak kalmayabilir. Hanehalkı üyelerinin demografik özellikleri ve eğitim düzeyleri ile hanehalkı reisinin cinsiyeti, satın alınan gıda türünü etkileyen hane halkının tercihlerini belirler. Bir hane halkının yeterli ve besleyici gıdaya erişimi, tüm hane halkı üyelerinin yeterli gıda alımını sağlayamayabilir, çünkü ev içi gıda tahsisi, hane halkının her bir üyesinin gereksinimlerini yeterince karşılayamayabilir. USDA, gıdaya erişimin, örneğin acil durum gıda kaynaklarına başvurmak, çöpleri karıştırmak, çalmak veya diğer başa çıkma stratejileri olmaksızın sosyal olarak kabul edilebilir yollarla sağlanması gerektiğini de sözlerine ekledi.
Faydalanma
Gıda güvencesinin bir sonraki ayağı gıdadan faydalanmadır. Bir hanehalkı tarafından gıda elde edildikten sonra, hane halkı üyelerine ulaşan gıda miktarını ve kalitesini etkileyen çeşitli faktörler vardır. Gıda güvencesini sağlamak için, alınan gıda güvenli olmalı ve her bireyin fizyolojik gereksinimlerini karşılamaya yetmelidir. Gıda güvenliği faydalanmayı etkiler ve toplumdaki ve evdeki yiyeceklerin hazırlanması, işlenmesi ve pişirilmesinden etkilenebilir. Yiyeceklerin kültürel tercihleri karşılayıp karşılamadığı, psikolojik ve sosyal refah açısından faydalanmak için önemlidir. Sağlık hizmetlerine erişim, gıdadan faydalanmanın bir başka belirleyicisidir, çünkü bireylerin sağlığı, gıdanın nasıl metabolize edildiğini kontrol eder. Örneğin, bağırsak parazitleri besinleri vücuttan alabilir ve gıdadan faydalanmayı azaltabilir. Sanitasyon ayrıca gıdadan faydalanmayı etkileyebilecek hastalıkların oluşumunu ve yayılmasını azaltabilir. Beslenme ve gıda hazırlama ile ilgili eğitim, gıdadan faydalanmayı etkileyebilir ve gıda ile ilgili bu boyutu geliştirebilir.
İstikrar
Gıda istikrarı, uzun zaman boyunca yiyecek elde edebilme yeteneğini ifade eder. Gıda güvencesizliği geçici, mevsimsel veya kronik olabilir. Geçici gıda güvencesizliğinde, gıda belirli sürelerde mevcut olmayabilir. Gıda üretimi düzeyinde, doğal afetler ve kuraklık, mahsulün bozulmasına ve gıda bulunabilirliğinin azalmasına neden olur. Sivil çatışmalar gıdaya erişimi de azaltabilir. Gıda fiyatlarında ani artışlara neden olan piyasalardaki istikrarsızlık, geçici gıda güvencesizliğine neden olabilir. Geçici olarak gıda güvencesizliğine neden olabilecek diğer faktörler, hastalıktan kaynaklanabilecek iş veya üretkenlik kaybıdır. Mevsimsel gıda güvencesizliği, gıda üretiminde ki düzenli yetiştirme mevsimleri paternlerinden kaynaklanabilir.
Kronik (veya kalıcı) gıda güvencesizliği, uzun süreli, kalıcı yeterli gıda eksikliği olarak tanımlanır. Bu durumda, haneler sürekli olarak tüm üyelerin ihtiyaçlarını karşılamak için yiyecek alamama riski altındadır. Geçici gıda güvencesinin tekrar ortaya çıkması, haneleri kronik gıda güvencesizliğine karşı daha savunmasız hale getirebileceğinden, kronik ve geçici gıda güvencesizliği birbiriyle bağlantılıdır.
Gıda güvencesizliğinin etkileri
Kıtlık ve açlık, gıda güvencesizliğine dayanır. Kronik gıda güvencesizliği, kıtlık ve açlığa karşı yüksek derecede kırılganlığa dönüşür; gıda güvencesinin sağlanması bu kırılganlığın ortadan kaldırılmasını gerektirir.
Bodurluk ve kronik beslenme yetersizlikleri
Birçok ülke devam eden gıda kıtlığı ve dağıtım sorunları yaşamaktadır. Bunlar, önemli sayıda insan arasında kronik ve sıklıkla yaygın açlıkla sonuçlanır. İnsan popülasyonu, tıbbi olarak bodur büyüme veya bodurluk olarak bilinen vücut boyutunun azaltılmasıyla kronik açlık ve yetersiz beslenme'ye yanıt verebilir. Bu süreç, anne yetersiz beslenirse rahimde başlar ve yaklaşık olarak yaşamın yaklaşık üçüncü yılına kadar devam eder. Daha yüksek bebek ve çocuk ölümlerine yol açar, ancak kıtlık döneminden çok daha düşük oranlarda olur. Bir kez bodurluk meydana geldiğinde, yaklaşık iki yaşından sonra daha iyi besin alımı hasarı geriye çeviremez. Bodurluğun kendisi, çocuğun doğduğu yerde vücut boyutunu yetişkinler için mevcut kalorilerle hizalayan bir başa çıkma mekanizması olarak görülebilir. Vücut büyüklüğünü düşük enerjiye (kalori) adapte etmenin bir yolu olarak sınırlamak, sağlığı üç şekilde olumsuz yönde etkiler:
Depresyon, kaygı ve uyku bozuklukları
Yakın zamanda yapılan kapsamlı bir sistematik derlemeye göre, 50'den fazla çalışma gıda güvensizliğinin yüksek depresyon, anksiyete ve uyku bozuklukları riski ile güçlü bir şekilde ilişkili olduğunu göstermiştir. Depresyon ve anksiyete için, gıda güvenli olmayan bireyler, gıda güvencesine sahip bireylere kıyasla neredeyse 3 kat risk artışına sahiptir.
Küresel su krizi
Zaten çok sayıda küçük ülkede ağır tahıl ithalatını teşvik eden su yetersizliği, yakında Çin veya Hindistan gibi daha büyük ülkelerde de aynısını yapabilir. Yeraltı su seviyeleri, yaygın güçlü dizel ve elektrikli pompalar kullanımı nedeniyle birçok ülkede düşüyor. Etkilenen diğer ülkeler arasında Pakistan, Afganistan ve İran yer alıyor. Bu sonuçta su kıtlığına ve tahıl hasadında kesintilere yol açacaktır. Akiferlerinin aşırı pompalanmasıyla bile, Çin'de bir tahıl açığı oluşuyor. Bu gerçekleştiğinde, hemen hemen kesinlikle tahıl fiyatlarını yukarı çekecek. Yüzyılın ortalarına kadar dünya çapında doğması öngörülen 3 milyar insanın çoğu halihazırda su kıtlığı yaşayan ülkelerde doğacak. Çin ve Hindistan'dan sonra, büyük su açıkları olan ikinci bir küçük ülke grubu var - Afganistan, Cezayir, Mısır, İran, Meksika ve Pakistan. Bunlardan dördü zaten tahıllarının büyük bir kısmını ithal ediyor. Sadece Pakistan kendi kendine yeterli olmaya devam ediyor. Ancak yılda 4 milyon artan nüfusu ile, yakında dünya tahıl pazarına dönecektir.
Bölgesel olarak, Sahra Altı Afrika dünyadaki herhangi bir yere göre en fazla su stresli ülkesine sahiptir. Afrika'da yaşayan yaklaşık 800 milyon insandan 300 milyonu su stresli bir ortamda yaşıyor. 2030 yılına kadar Afrika'da 75 milyon ila 250 milyon insanın yüksek su stresi olan bölgelerde yaşayacağı tahmin ediliyor. Koşullar gittikçe daha yaşanmaz hale geldikçe, bu durum muhtemelen 24 milyon ila 700 milyon insanın yer değiştirmesine sebep olacaktır. Afrika'nın çoğunluğu tarımsal bir yaşam tarzına bağımlı kaldığından ve Afrika'nın kırsalındaki tüm ailelerin yüzde 80 ila 90'ı kendi yiyeceklerini üretmeye bağlı olduğundan, su kıtlığı gıda güvencesi kaybına dönüşmektedir.
1990'larda Dünya Bankası tarafından başlatılan milyonlarca dolarlık yatırımlar çölü tekrar kazandı ve dünyanın en kurak yerlerinden biri olan Peru'daki Ica Vadisi'ni dünyanın en büyük kuşkonmaz tedarikçisine dönüştürdü. Bununla birlikte, sürekli sulama, dünyadaki en hızlı akifer tükenme oranlarından biri olan, bazı yerlerde yılda sekiz metre kadar yeraltı su seviyesinde hızlı bir düşüşe neden olmuştur. Küçük çiftçilerin ve yerel halkın kuyuları kurumaya başlıyor ve vadideki ana şehir için su kaynağı tehdit altında. Mahsul olarak, kuşkonmaz yerel halka iş sağladı, ancak paranın çoğu alıcılara, özellikle de İngilizlere gidiyor. Bir 2010 yılı raporunda, sektörün sürdürülebilir olmadığı sonucuna varılmış ve rapor Dünya Bankası da dahil olmak üzere yatırımcıları, kararlarının yoksul ülkelerin su kaynakları üzerindeki etkilerinden dolayı uygun sorumluluk almamakla suçlamıştır. Suyu Ica Nehri'ni besleyen kollardan kuşkonmaz tarlalarına yöneltmek, yerli toplulukların marjinal düzeyde hayvancılıkla uğraştıkları Huancavelica dağ bölgesinde bir su kıtlığına yol açtı.
Arazi bozunumu
Yoğun tarım genellikle toprak verimliliğinin tükenmesi ve tarımsal verimin azalması gibi bir kısır döngüye yol açar. Dünyadaki tarım arazilerinin yaklaşık yüzde 40'ı ciddi şekilde bozulmuştur. UNU'nun (Birleşmiş Milletler Üniversitesi) Gana merkezli Afrika Doğal Kaynaklar Enstitüsü'ne göre, mevcut toprak bozulma eğilimleri devam ederse, Afrika 2025 yılına kadar nüfusunun sadece yüzde 25'ini besleyebilir duruma gelecektir.
İklim değişikliği
Kuraklık ve sel gibi aşırı olayların, iklim değişikliği ve küresel ısınma dünyayı etkisi altına aldıkça artacağı tahmin ediliyor. Bir gecede meydana gelen sellerden kademeli olarak kötüleşen kuraklıklara kadar, hepsinin tarım sektörü üzerinde çeşitli etkileri olacaktır. İklim ve Kalkınma Bilgi Ağı raporu "Tarım Sektörlerindeki Aşırı İklim Olaylarını ve Felaketleri Yönetmek: IPCC SREX Raporundan Alınan Dersler"e göre, bu etkiler değişen verimlilik ve geçim yolları paternlerini, ekonomik kayıpları ve altyapı, pazarlar ve gıda güvencesi üzerinde olan etkileri içerecektir. Gelecekte gıda güvencesi, tarım sistemlerini aşırı olaylara uyarlama becerimizle bağlantılı olacaktır. Değişen bir meteorolojik modele örnek olarak sıcaklık artışları gösterilebilir. İklim değişikliği nedeniyle sıcaklıklar arttıkça, ısı hasarı nedeniyle gıda tedarikinde azalma riski vardır.
Himalaya nehirlerinin drenaj havzasında yaklaşık 2,4 milyar insan yaşıyor. Hindistan, Çin, Pakistan, Afganistan, Bangladeş, Nepal ve Myanmar gelecek on yıllarda sel baskınları ve takiben şiddetli kuraklıklar yaşayabilir. Sadece Hindistan'da Ganj, 500 milyondan fazla insana içme ve tarım için su sağlamaktadır. Suyun çoğunu Rocky Dağları ve Sierra Nevada gibi dağ sıralarındaki buzullardan alan Kuzey Amerika'nın batı kıyısı da etkilenecektir. Buzullar gelişmekte olan ülkelerin sahip olduğu tek endişe değildir; iklim değişikliği ilerledikçe deniz seviyesinin yükseldiği ve tarım için mevcut arazi miktarının azaldığı bildirilmektedir.
Dünya Gıda Ticaret Modeline göre, dünyanın diğer bölgelerinde büyük bir etki, özellikle gelişmekte olan dünyanın çoğunun bulunduğu düşük enlem bölgelerinde düşük verim olacaktır. Bununla birlikte hububat fiyatı artacak, gelişmekte olan ülkeler tahıl yetiştirmeye çalışacak. Bu nedenle, her % 2-2,5'lik bir fiyat artışı, aç insan sayısını % 1 artıracaktır. Düşük mahsul verimi, düşük enlemlerde ve tropik bölgelerde çiftçilerin karşılaştığı sorunlardan sadece biridir. Çiftçilerin ekinlerini ektikleri büyüme mevsimlerinin zamanlaması ve uzunluğu, toprak sıcaklığı ve nem koşullarındaki bilinmeyen değişiklikler nedeniyle USDA'ya göre dramatik bir şekilde değişecektir.
Gıda güvencesi ve iklim değişikliği hakkında düşünmenin bir başka yolu, Ontario Kanada'daki Guelph Üniversitesi'nde çalışan bir coğrafyacı olan Evan Fraser'dan geliyor. Yaklaşımı gıda sistemlerinin iklim değişikliğine karşı kırılganlığını araştırmaktır ve iklim değişikliğine karşı kırılganlığı, nispeten küçük çevresel sorunların gıda güvencesi üzerinde büyük etkilere neden olduğu durumlar olarak tanımlar. Bunun örnekleri arasında, mantar hastalığının patates tarlalarına yayılması için ideal koşullar yaratan yağmurlu bir yılın neden olduğu İrlanda Patates Kıtlığı veya 1980'lerin başındaki Etiyopya Kıtlığı sayılabilir. Bu gibi durumlarda üç faktör yaygındır ve bu üç faktör, gıda güvencesinin iklim değişikliğine karşı savunmasız olabileceği durumları tanımlamak için tanı amaçlı bir “araç kiti” görevi görür. Bu faktörler: (1) uzmanlaşmış agro-ekosistemler; (2) tarım dışında geçim seçenekleri çok az olan haneler; (3) resmi kurumların insanları korumak için yeterli güvenlik ağları sağlamadığı durumlar. "Uluslararası Gıda Politikası Araştırma Enstitüsü (IFPRI), iklim değişikliğinin çocuklar için beslenme üzerindeki olumsuz etkisini 2050 yılına kadar dengelemek için tarımsal yatırımlara yılda 7,1–7,3 milyar ABD doları ilave edilmesi gerektiğini tahmin ediyor."
Tarımsal hastalıklar
Hayvancılık veya mahsulleri etkileyen hastalıkların, özellikle de beklenmedik durum planları yoksa, gıda bulunabilirliği üzerinde yıkıcı etkileri olabilir. Örneğin, % 100'e varan mahsul kayıplarına neden olabilen bir buğday hastalığı soyu olan Ug99, Afrika ve Ortadoğu'daki birçok ülkede buğday tarlalarında mevcuttur.
Buğdayın yabani akrabalarının genetik çeşitliliği, modern çeşitlerin hastalığa karşı daha dirençli olmasını sağlamak için kullanılabilir. Köken merkezlerinde yabani buğday bitkileri hastalığa karşı direnç açısından taranır, daha sonra genetik bilgileri incelenir ve son olarak yabani bitkilerden modern çeşitlere dayanıklı genlerin aktarılması için yabani bitkiler ve modern bitkiler melezlenir.
Yiyecek ve yakıt karşılaştırması
Tarım arazileri ve diğer tarımsal kaynaklar uzun zamandır pamuk, keten ve kauçuk gibi endüstriyel malzemeler; tütün ve afyon gibi ilaç mahsulleri ve yakacak odun gibi biyoyakıtların üretiminde uzun zamandır kullanılmaktadır. 21. yüzyılda, bu ürünlere ek olarak biyoyakıt bitkileri üretimi artmıştır. Bununla birlikte, ticari olarak enerjiden gıda üretmek için, düşük su kullanımı ve küçük ekolojik ayakizine sahip doğal gaz ve elektrik enerjisinden gıda gibi teknolojiler de geliştirilmektedir.
Siyaset
Nobel Ödülü kazanan iktisatçı Amartya Sen “apolitik bir gıda sorunu diye bir şey olmadığını” gözlemledi. Kuraklık ve diğer doğal olarak meydana gelen olaylar kıtlık koşullarını tetikleyebilse de, şiddetini belirleyen ve çoğu zaman bir kıtlığın oluşup oluşmayacağını belirleyen devlet eylemi veya eylemsizliğidir. 20. yüzyılda, kendi ülkelerinin gıda güvencesini zayıflatan Sovyetler Birliği'nde Kolektifleştirme veya Çin Halk Cumhuriyeti'nde Büyük Atılım gibi hükûmet örnekleri vardır. Kitlesel açlık, Almanya'nın ablukası, Atlantik Savaşı ve I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı sırasında Japonya'nın ablukası ve Nazi Almanyası tarafından çıkarılan açlık planında olduğu gibi gibi sık sık bir savaş silahıdır.
Hükümetler bazen yandaşçılık ve iltimas üzerine inşa edilmiş dar bir destek tabanına sahiptir. Fred Cuny 1999'da bu koşullar altında şunları belirtti: "Yiyeceklerin bir ülkedeki dağılımı politik bir konudur. Çoğu ülkede hükümetler kentsel alanlara öncelik verir, çünkü en etkili ve güçlü aileler ve işletmeler genellikle buralarda bulunur. Hükümetler sıklıkla geçinecek kadar gelirleri olan çiftçileri ve genel olarak kırsal alanları ihmal ediyor. Bölge ne kadar uzak ve az gelişmiş olursa, hükümetin ihtiyaçlarını etkin bir şekilde karşılama olasılığı o kadar az olacaktır. Birçok tarım politikası, özellikle tarımsal emtia fiyatlandırması, kırsal alanlara karşı ayrımcılık yapmaktadır. Hükümetler, temel tahıl fiyatlarını sıklıkla yapay olarak o kadar düşük seviyelerde tutarlar ki; geçinecek kadar kazanan üreticiler üretimlerini geliştirmek üzere yatırım yapmak için yeterli sermaye biriktiremezler. Böylece, güvencesiz durumlarından çıkmaları etkili bir şekilde engellenir."
Sosyalist hükümetler, yiyecekleri politik bir silah olarak kullandılar ve kendi kurallarına karşı çıkan alanlara yiyecek tedarikini reddederken, taraftarları ödüllendirdiler. Bu koşullar altında gıda, destek alınacak bir para birimi haline gelir ve kıtlık, muhalefete karşı etkili bir silah haline gelir.
Yandaşcılığa güçlü bir eğilimi olan bir hükümet, hasat iyi olsa bile gıda güvencesini zayıflatabilir. Hukukun üstünlüğü mevcut olmadığında veya özel mülkiyet mevcut olmadığında, çiftçilerin üretkenliklerini artırmak için teşvik edici bir şey bulunmaz. Bir çiftlik komşu çiftliklerden belirgin şekilde daha üretken hale gelirse, hükümetle bağlantıları iyi olan kişilerin hedefi olabilir. Çiftçiler fark edilme ve muhtemelen topraklarını kaybetme riski yerine, sıradanlıkların algılanan güvenliğinden memnun olabilirler.
Gıda egemenliği
Gıda egemenliği olarak bilinen yaklaşım, çokuluslu şirketlerin iş uygulamalarını bir yeni sömürgecilik biçimi olarak görmektedir. Çokuluslu şirketlerin, özellikle tropik bölgelerde yoksul ülkelerin tarım kaynaklarını satın alabilecek mali kaynaklara sahip olduğunu iddia ediyor. Ayrıca, bu kaynakları tropik bölgeler dışındaki sanayileşmiş ülkelere satış için özel bitki üretimine dönüştürmek için politik nüfuzları var. Bu süreçte daha verimli toprakları fakirlerin ellerinden alacaklardır. Bu görüşe göre, geçinecek kadar kazanan çiftçiler, üretkenlik açısından çok uluslu şirketlerin hiç ilgisini çekmeyecek kadar marjinal olan arazileri yetiştirmeye bırakılmaktadır. Aynı şekilde, gıda egemenliği, toplulukların kendi üretim araçlarını tanımlayabilmeleri ve gıdanın temel bir insan hakkı olduğu prensiplerine dayanır. Şimdi çok uluslu şirketler gelişmekte olan ülkelere tarım teknolojilerini dayatırken, gelişmiş tohumlar, kimyasal gübreler ve böcek ilaçlarını içeren teknolojilerle, bitkisel üretim giderek artan bir şekilde analiz edilmiş ve tartışılan bir konu haline gelmiştir.
Gıda israfı
Gıda atıkları, ekonomik değişkenler izin verdiğinde alternatif insan tüketimi için yönlendirilebilir. Tüketilebilecek durumdaki gıdaların israfı, büyük gıda gruplarının bile dikkatini çekmektedir. Örneğin, düşük gıda fiyatları nedeniyle, basitçe şekilsiz havuçları atmak tipik olarak, bunları işlemek için gerekli ekstra işçilik veya makinelere para harcamaktan daha uygun maliyetlidir. Bununla birlikte, Hollanda'daki bir meyve suyu fabrikası, daha önce reddedilen havuçları verimli bir şekilde yönlendirmek ve kullanmak için bir süreç geliştirdi ve ana şirketi bu yeniliği Büyük Britanya'daki tesislere genişletiyor.
Son yıllarda, Fransa kısmen gıda israfına değinerek gıda güvencesizliği ile mücadele etmek için çalışmıştır; 2013'ten bu yana ülke, marketlerin satılmamış gıda maddelerini atmasını yasaklayan ve bunun yerine yiyecekleri belirlenmiş yardım kuruluşlarına bağışlanmasını öngören yasalar kabul etti. Bununla birlikte, Economist'in Küresel Gıda Güvencesi Endeksi'ne göre, ABD'de ülke genelinde gıda atıklarının daha yüksek tahminlerine rağmen, genel gıda güvencesizliği Fransa'da ABD'den daha ciddi olmaya devam ediyor.
Maine, Farmington'daki Büyük Franklin Gıda Konseyi gibi yerel çabalar, özellikle bölge sakinleri kendi gıda israfları ile kendi topluluklarında yiyecek güvencesizliğinin yan yana gelmesine dikkat ettiklerinde doğrudan bölgesel gıda güvencesine yardımcı olabilir.
Nüfus artışı
Mevcut BM tahminleri, gelecekte nüfusun sürekli olarak artacağını (ancak nüfus artış hızında sabit bir düşüş) gösterirken, küresel nüfusun 2050'de 9,8 milyar ve 2100'de 11,2 milyar seviyesine ulaşması bekleniyor. BM Nüfus Bölümü tarafından 2150 yılına ilişkin tahminler 3,2 ile 24,8 milyar arasında değişmektedir; matematiksel modelleme daha düşük tahmini desteklemektedir. Bazı analistler, çevre, küresel gıda kaynakları ve enerji kaynakları üzerindeki artan baskıları vurgulayarak daha fazla dünya nüfusu büyümesinin sürdürülebilirliğini sorguladılar. Gelecekte ekstra milyarları beslemek için çözümler üzerinde çalışılıyor ve belgeleniyor. Gezegendeki her yedi kişiden biri aç uyuyor ve her gün 25.000 kişi yetersiz beslenme ve açlıkla ilgili hastalıklardan ölmektedir.
Fosil yakıt bağımlılığı
Tarımsal üretim artarken, bir mahsul üretmek için enerji tüketimi de daha büyük bir oranda artmış, böylece üretilen mahsullerin enerji girdisine oranı zaman içinde azalmıştır. Yeşil Devrim teknikleri ayrıca, petrol ürünleri olan kimyasal gübreler, pestisitler ve herbisitlere dayanmaktadır ve bu da tarımı petrole giderek daha fazla bağımlı hale getirmektedir.
1950 ve 1984 arasında, Yeşil Devrim tarımı dünya genelinde dönüştürdükçe, dünya tahıl üretimi % 250 arttı. Yeşil Devrim için enerji, gübre (doğal gaz), böcek ilacı (petrol) ve hidrokarbon yakıtlı sulama şeklinde fosil yakıtlar tarafından sağlandı.
Cornell Üniversitesi'nde ekoloji ve tarım profesörü David Pimentel ve Ulusal Gıda ve Beslenme Araştırma Enstitüsü'nde (NRIFN) kıdemli araştırmacı Mario Giampietro, "Gıda, Toprak, Nüfus ve ABD Ekonomisi" çalışmalarında, sürdürülebilir ekonomi için maksimum 210 milyonluk bir ABD nüfusunu öngörüyor. Çalışma, sürdürülebilir bir ekonomi ve afetten kaçınmak için ABD'nin nüfusunu en az üçte bir oranında azaltması gerektiğini ve dünya nüfusunun üçte iki oranında azaltılması gerektiğini söylüyor. Çalışmanın yazarları, söz konusu tarımsal krizin sadece 2020'den sonra bizi etkilemeye başlayacağına ve 2050'ye kadar kritik olmayacağına inanmaktadır. Küresel petrol üretiminin yaklaşmakta olan zirvesi, Kuzey Amerika doğal gaz üretiminin zirvesi ile birlikte bu tarım krizini beklenenden çok daha çabuk getirecektir. Jeolog Dale Allen Pfeiffer önümüzdeki on yılların, daha önce hiç yaşamadığınız gibi küresel bir seviyede rahatlama olmadan giderek artan gıda fiyatlarını ve kitlesel açlık görebileceğini iddia ediyor.
Küresel gıda arzında homojenlik
1961'den bu yana, dünya çapında insan diyetleri, temel gıda ürünlerinin tüketiminde daha çeşitli hale geldi. Diyetler yerel veya bölgesel olarak önemli mahsullerin tüketiminde büyük bir düşüş ile küresel olarak daha homojen hale gelmiştir. 1961 ve 2009 yılları arasında farklı ülkelerde yenen gıdalar arasındaki farklar % 68 azaldı. Modern "küresel standart" diyet, nispeten az sayıda temel gıda ürünlerinin giderek daha büyük bir yüzdesini içermektedir. Dünya insan nüfusuna sağladıkları toplam gıda enerjisi, protein, yağ ve gıda ağırlığında payları önemli ölçüde artmıştır. Bunlar: buğday, pirinç, şeker, mısır, soya fasulyesi (+ % 284 ), palmiye yağı (+ % 173 ) ve ayçiçeği (+ % 246 ). Ülkeler, yerel veya bölgesel olarak önemli mahsullerin daha büyük oranlarını tüketmekteyken, buğday, ülkelerin % 97'sinden fazlasında bir temel haline gelmiş, diğer küresel temel gıda ürünleri dünya çapında benzer bir hakimiyet sergilemiştir. Diğer ürünler de aynı dönemde keskin bir düşüş gösterdi. Bunlar: çavdar, yam, tatlı patates (− % 45 ), manyok (− % 38 ), hindistancevizi, sorgum (− % 52 ) ve darı (− % 45 ). İnsan diyetindeki bu tür bitki çeşitliliği değişikliği, gıda güvencesi üzerindeki karışık etkilerle ilişkilidir, bazı bölgelerde yetersiz beslenmeyi önler, ancak makro besinlerin aşırı tüketiminin neden olduğu diyetle ilgili hastalıklara katkıda bulunur.
Fiyat belirleme
30 Nisan 2008'de, dünyanın en büyük pirinç ihracatçılarından biri olan Tayland, pirinç için fiyat belirleyici bir kartel haline gelme potansiyeli olan Pirinç İhracatçı Ülkeler Örgütü'nün kurulduğunu duyurdu. Pirinç fiyatını kontrol etmek için bir organizasyon oluşturmak üzere 21 pirinç ihraç eden ülkenin organize edilmesi projesidir. Grup ağırlıklı olarak Tayland, Vietnam, Kamboçya, Laos ve Myanmar'dan oluşuyor. Örgüt, "sadece bireysel bir ülkede değil, aynı zamanda bölgedeki ve dünyadaki gıda kıtlıklarını gidermek için gıda istikrarının sağlanmasına katkıda bulunmak" amacına hizmet etmeye çalışmaktadır. Bununla birlikte, bu organizasyonun OPEC'in petrol yönetim mekanizmasına benzeyen etkili bir pirinç fiyat sabitleme karteli rolüne hizmet edip etmeyeceği hala tartışmalıdır. Ekonomik analistler ve tüccarlar, hükümetlerin birbirleriyle işbirliği yapamamaları ve çiftçilerin üretimini kontrol edememesi nedeniyle projenin hiçbir yere gidemeyeceğini söyledi. Ayrıca, katılan ülkeler bunun gıda güvencesini kötüleştirebileceğine dair endişelerini dile getirdiler.
Arazi kullanım değişikliği
Çin'in gıda güvencesi için en az 120 milyon hektar ekilebilir araziye ihtiyacı vardır. Çin, 15 milyon hektar fazlası olduğunu rapor etti. Buna karşılık, yaklaşık 4 milyon hektarın kentsel kullanıma dönüşümü ve 3 milyon hektarın kirlenmiş arazisi de rapor edilmiştir. Bir araştırma, Çin'in ekilebilir arazisinin % 2,5'inin, gıdaları zarar vermeksizin yetiştirmek için çok kirli olduğunu buldu. Avrupa'da tarımsal toprağın dönüşümü net bir potansiyel kaybı ima ediyordu, ancak ekilebilir topraklar alanındaki hızlı kayıp ekonomik olarak anlamsız gibi görünüyor çünkü AB artık iç gıda arzına bağımlı olarak algılanıyor. 2000-2006 döneminde Avrupa Birliği, ekili arazinin % 0,27'sini ve ekin üretme potansiyelinin % 0,26'sını kaybetmiştir. Aynı zamanda tarım arazilerinin kaybı, altı yıl içinde bitkisel üretim potansiyelinin % 1,57'sini kaybeden Hollanda'da en yüksek seviyededir. Rakamlar Kıbrıs (% 0.84), İrlanda (% 0.77) ve İspanya (% 0.49) için oldukça endişe vericidir. İtalya'da Emilia-Romagna ovasında (ERP), 15.000 hektar tarımsal toprağın dönüşümü (2003-2008 dönemi), ERP nüfusunun % 14'ünün (425.000 kişi) ihtiyaç duyduğu kalorilere denk olan yıllık 109.000 Mg buğday kaybı anlamına geliyordu. Buğday üretimindeki bu tür bir kayıp Emilia-Romagna bölgesinin gayri safi yurt içi hasılasının (GSYİH) sadece % 0,02'sidir, ki bu aslında finansal açıdan küçük bir etkidir. Buna ek olarak, yeni arazi kullanımından elde edilen gelir, kentleşme veya madencilik durumunda olduğu gibi, genellikle tarım tarafından garanti edilen gelirden çok daha yüksektir.
Küresel felaket riskleri
Antropojenik sera gazı emisyonları küresel iklimin istikrarını azalttığından, ani iklim değişikliği daha yoğun hale gelebilir. Yaklaşık 1 km'den daha büyük çaplı bir asteroid veya kuyruklu yıldız'ın çarpması güneşi küresel olarak engelleme potansiyeline sahiptir, ve bu da kış etkisi yaratabilir. Troposferdeki parçacıklar hızla yağacaktır, ancak stratosferdeki parçacıklar, özellikle sülfat, yıllarca orada kalabilir. Benzer şekilde, süper yanardağ patlaması, güneş fotosentezinden kaynaklanan tarımsal üretim potansiyelini azaltarak volkanik kış'a neden olur. Yaklaşık 70.000 yıl önce Toba süper volkanik patlaması neredeyse insanların yok olmasına neden olmuş olabilir (bk. Toba felaket teorisi). Yine, özellikle sülfat parçacıkları güneşi yıllarca engelleyebilir. Güneşin engellenmesi doğal nedenlerle sınırlı değildir, çünkü nükleer kış da mümkündür, bu da yaygın nükleer savaş ve yaklaşık 10 yıl boyunca orada kalacak, stratosfere kurum bırakan, şehirlerin yakılmasını içeren senaryo için kullanılır. Kurumun güneş ışınımını emerek ürettiği yüksek stratosferik sıcaklıklar, bölgesel bir nükleer çatışma için bile neredeyse dünya genelinde ozon deliği koşulları yaratacaktır.
Yeterince güçlü bir jeomanyetik fırtına dünyanın geniş bölgelerinde ani elektrik kesintilerine neden olabilir. Endüstriyel tarım giderek artan bir şekilde elektriğe sürekli erişime bağlı olduğundan, örneğin hassas zamanlama gereken hayvancılıkta, jeomanyetik fırtına gıda üretimi üzerinde potansiyel olarak yıkıcı etkilere neden olabilir.
ABD'de tarımsal sübvansiyonlar
Tarımsal sübvansiyonlar çiftçilere ve tarımsal işletmelere gelirlerini desteklemek, mallarının arzını yönetmek ve bu malların maliyetini ve arzını etkilemek için ödenir. Amerika Birleşik Devletleri'nde, hükümetin sübvansiyon yaptığı başlıca ürünler obezite sorununa katkıda bulunur; 1995 yılından bu yana, 300 milyar dolar abur cubur yaratmak için kullanılan ürünlere gitti.
Vergi mükellefleri, işlenmiş gıdalar ve hükûmet tarafından teşvik edilmeyen yağlı gıdaların temel bileşenleri olan mısır ve soyayı büyük ölçüde sübvanse etmektedir. Bunlar ayrıca besi hayvanlarını şişmanlatmak için de kullanılır. Tarım alanlarının yarısı mısır ve soyaya ayrılır ve geri kalanı buğdaydır. Soya ve mısır yüksek früktozlu mısır şurubu gibi tatlandırıcılarda bulunabilir. 2013'ten önceki 18 yıl boyunca 19 milyar doların üzerinde, çiftçileri ekin yetiştirmeye teşvik etmek için harcandı. Sonuçta meyve ve sebzelerin fiyatını yaklaşık % 40 oranında arttı ve süt ve diğer hayvansal ürünlerin fiyatı düştü. Meyve ve sebze yetiştiriciliği için çok az toprak kullanılır.
Yıllardır Amerikan tarımının temel direği olan mısır şimdi esas olarak etanol, yüksek fruktozlu mısır şurubu ve biyo bazlı plastikler için kullanılmaktadır. Mısırın yaklaşık yüzde 40'ı etanol için kullanılır ve % 36'sı hayvan yemi olarak kullanılır. Küçük bir mısır fraksiyonu bir gıda kaynağı olarak kullanılır ve bu fraksiyonun çoğu, işlenmiş, sağlıksız abur cuburların ana maddesi olan yüksek fruktozlu mısır şurubu için kullanılır.
En çok sübvansiyonlu yiyecekleri yiyenlerin, en az sübvansiyonlu yiyecekleri yiyenlere kıyasla obez olma riski % 37 daha yüksekti. Bu, azınlık topluluklarının finansal sınırlamalar nedeniyle obezite risklerine daha yatkın olduğu endişesini doğurmaktadır. Sübvansiyonlar, bu emtiaların, diyet yönergelerinde önerilen diğerlerine göre halka daha ucuz olmasına neden olur.