cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Selma Ağabeyoğlu
Hayatı
1952 yılında Ankara'da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini tamamladıktan sonra Ankara Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'nden mezun oldu. Farklı kamu kuruluşlarında memur ve yönetici olarak görev yapmasının yanı sıra siyasette de aktif olarak yer aldı. Ankaralı Aydın ve Sanatçılar Girişimi ile Emek Partisi'nin bira azası olan sanatçı, farklı zamanlarda Türkiye Yazarlar Sendikası'nın Ankara temsilciliğini ve Edebiyatçılar Derneği'nin yönetim kurulu üyeliğini de üstlendi. Memuriyet hayatından emekli olduktan sonra tamamen edebiyata yöneldi; Damar, Dize, Evrensel Kültür, Kum, Deliler Teknesi, Yaklaşım ve Esmer gibi dergilerde yazı ve şiirlerini yayımladı. Ayrıca, Evrensel Gazetesinde de köşe yazarlığı yaptı.
Christopher Jullien
Millî takım kariyeri
2013'te, Türkiye'de düzenlenen FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası'na katılan ve turnuvayı şampiyonlukla tamamlayan Fransa 20 yaş altı takımı kadrosunda yer aldı.
Selma Ağabeyoğlu
Hayatı
Türk edebiyatında toplumcu şiir anlayışının en önemli temsilcilerinden biri olan Ağabeyoğlu, hiçbir zaman şiiri siyasetten ayrı tutmadığını "gündelik hayattan beslenmeyen bir şiirin gerçeğe aykırı olduğu" düşüncesiyle ifade etti. Eserlerinde kadın ve anne olmayı, yaşama sevincini, emek ve kardeşlik temalarını hümanist bir bakış açısıyla ele alırken; daima sade ve yalın bir Türkçe kullanmaya dikkat etti. İlk şiir kitabı olan "İnsanı Ararken Ağlayacaksın", 1994 yılında piyasaya sürüldü. Aynı yıl, Salih Bilgin Şiir Ödülü'ne layık görüldü. Edebiyat hayatı boyunca beş şiir ve köşe yazılarından oluşan "Hep Aklımda Kaldı" adlı bir deneme kitabı yayımlanan sanatçı; 18 Aralık 2009 tarihinde, geçirdiği beyin kanaması sonucu Ankara'da hayatını kaybetti.
İnşaat mühendisliği
Yapı mühendisliği
Yapı mühendisliği, ulaşım ve alan geliştirme konularında, hidrolik, çevresel, yapısal ve jeoteknik olarak tasarım, planlama ve yürütme konularını ele almaktadır. Yapı firmaları inşaat mühendislik dallarının diğer konularındaki firmalardan daha fazla ekonomik risk alma eğilimine girmesi ile birlikte birçok yapısal mühendis de, sözleşme hazırlama ve gözden geçirme, lojistik operasyonların değerlendirilmesi, gerekli malzeme fiyatlarının yakından incelenmesi gibi işlerde rol almaya başlamışlardır. Bu sayede yapısal mühendislik dalı diğer bilimlerle daha ilişkili bir hal almaya başlamıştır.
Yapı mühendisliğinin asıl amacı, insanlığın faydasına olacak yapıların belirli bir seviyesinde, yeterli bir rijitliğe sahip bir şekilde ve en ekonomik olarak boyutlandırmak ve bu yapıların işlemesini sağlamaktır. Yapı mühendisliğinin ilgi alanları yapıların statik modellemesini yapmak, statik analizini çıkarmaktır. Burada amaç oluşan kuvvet ve gerilmelerin en doğru şekilde hesaplanmasıdır.
Deprem mühendisliği
Deprem mühendisliği konusu itibariyle alt grup olarak düşünülmesi ile birlikte özellikle Türkiye gibi aktif ve tehlikeli fay hattalarının buluduğu bölgelerde hemen hemen tüm branşlarda uygunlanmaktadır. Konut gibi üst yapı projesi hazırlanırken de baraj gibi su yapıları tasarlarken de mühendisler deprem etkilerini dikkate alabilecek kadar yeterlilikte olmaları gerekmektedir. Deprem mühendisliği değişik yapıların tehlikeli depremlere dayanma kabiliyetlerini ve yapılarındaki zayıf noktaları inceleyen bir mühendislik çeşididir. Jeofizik bilimiyle paralel çalışmalar yürütür. Yapı mühendisliğinin bir alt koludur ve kendi alanında yapı mühendisliğinden daha kapsamlı incelemeler yapar. Deprem mühendisliğinin ana hedefleri ;
Hiçbir yapı sabit değildir ve depremde hareket edecek biçimde tasarlanırlar .Depreme karşı dayanıklı yapılar üretebilmek adına birçok ülkede özel yönetmelikler hazırlanmış ve yapıların inşaatlarında kontrol referansı olarak kullanılmaktadır.
Ulaştırma mühendisliği
Ulaştırma (trafik) mühendisi, insan ve taşınacak malların ulaşımında, ulaşım yollarının güvenli dizaynını tasarlar. Trafik mühendisi; yolların, otobanların, tren yollarının, kavşakların projelendirmesini uygun standartlara göre yapar. imalat aşmasında proje müdürü, şantiye şefi, arazi mühendisi pozisyonun da yolun projeye uygun bir şekilde imal edilmesini sağlar. TC Karayolları, TCDD gibi kamu kuruluşlarında görev alarak, işin hem imalatını hem de kontrolünü üstlenirler.
Hidrolik mühendisliği
Su (hidrolik) mühendisi, su yollarının ve su yapılarının inşaatı ile ilgilenir. Savakların, barajların, su borularının, kanalların, galerilerin statik ve dinamik analizlerini yapar. Liman yapılarının dalga analizleri ve dalga kıran tasarımlarını yapar. Git gide azalan su miktarı ile bu bölüme verilen önem artmaktadır.
Trafik mühendisliği
Ulaştırma, hidrolik ve geoteknik mühendisliği hesaplarının başlangıcını teşkil eder. Bir yol, kavşak veya üst geçit projelerine yıllık geçen araç sayısı gibi bilgilere ihtiyaç duyulur. Ulaştırma amaçlı yapılarda sanat (su kanalları, hendekler vb.) yapılarında yani hidrolik mühendisliğine giren kısımlarda da trafik ve nüfus bilgilerine ihtiyaç duyulur. Bir bakıma planlama mühendisliği ile beraber çalışmaktadır. Trafik bilgisi bölgenin nüfus (DEMOGRAFİ) gelişmesi ile yakından alakalıdır.
Yıkım mühendisliği
Kullanım ömrünü tamamlamış, hasar görmüş veya çeşitli nedenlerle yıkılması kararlaştırılan yapıların güvenli bir şekilde yıkılması için gerekli hesaplamaların yapılması ve operasyonların yönetilmesi bu alt grupta değerlendirilebilir. Bir yapıyı inşa etmek kadar uygun yıkım türü olan olduğu yere yıkmak profesyonel bir yaklaşım gerektirir. Bu konuda uzmanlaşmış inşaat mühendisleri yapının en güvenli şekilde yıkılması için gerekli metodunu, yıkım sürecini ve çevreye vereceği olası etkileri çeşitli bilgisayar programları ve tecrübeleriyle hesaplarlar. Hazırlanan yıkım süreci yine bu konuda uzmanlaşmış mühendisler tarafından titizlikle uygulanır.
Helliniko Olimpik Arena
Hellinikon Olimpik Kapalı Spor Salonu, Yunanistan'ın başkenti Atina'da bulunan çok amaçlı kapalı spor salonu. Atina Olimpiyat Köyü'ne yaklaşık 10 km uzaklıkta yer alır. Salon, 2004 Yaz Olimpiyatları ve 2004 Yaz Paralimpik oyunları için inşa edildi. Salona, basketbol müsabakalarında 15.000 ve hentbol müsabakalarında ise 13.500 seyirci alınır. Ayrıca National Athletic Center Elliniko "Makis Liougas" ismiylede bilinir.
Marco Pallis
Marco Pallis(d.19 Haziran 1895,Liverpool - 5 Haziran 1989) Yunan asıllı İngiliz yazar ve dağcı.
Hayatı ve Çalışmaları
1895 yılında Liverpool'da yaşayan Yunan bir çiftin çocuğu olarak dünyaya geldi. Harrow ve Liverpool üniversitelerinde öğrenim gördü. 1989 yılında öldü. I. Dünya Savaşında İngiliz ordusunda hizmet verdi. Arnold Dolmetsch ile müzik çalıştı ve perennialist yazarlar Ananda Coomaraswamy ve René Guénon'dan etkilendi.René Guénon'u Kahire'de ziyaret etti ve iki kitabını arkadaşı Richard Nicholson ile birlikte İngilizce'ye tercüme etti.
1923'te bir dağcı grubuyla güney Tibet'e gitti. Sikkim ve Ladakh manastırlarında kaldı ve Tibet geleneğiyle ilgilendi. II. Dünya Savaşından sonra Seylan ve Güney Hindistan'a gitti ve Ramana Maharshi'den darşan almak üzere Tiravunnamalai'ye gitti. Shigatse yakınlarındaki Tibetli lamalardan eğitim gördü ve Thubden Tendzin adını alarak Tibet manevi geleneğine dahil oldu.
1950'de İngiltere'ye dönüşünde Richard Nicholson ve diğer bazı müzisyenlerle birlikte ilk dönem İngiliz müziğini araştırdı ve bu grupla birlikte konser turları yaptı.
Pallis Tibet'te yaşadığı tecrübeleri ve Tibet geleneği ve metafiziği hakkındaki bilgilerini "Peaks and Lamas" (1939) ve "The Way and the Mountain" (1960) kitaplarında dile getirdi. Pallis Journal Studies in Comparative Religion adlı yayın organında daha sonra bir kısmı "A Buddhist Spectrum" (1980) adlı eserde kitaplaştırılacak makaleler yazdı.
Yazarın Türkçeye tek bir eseri çevirilmiştir. Tibet budizmine ait gözlem, tecrübe ve görüşlerini içeren ve orijinal adı "The Way and the Mountain" adlı eseri Türkçeye "Yol ve Dağ" adıyla çevrilmiştir.
Abri Pataud
Abri Pataud ; güneybatı Fransa'daki Vézère nehrinin sol bankında yer alan Les Eyzies-de-Tayac-Sireuil belediyesinin ortasında keşfedilmiş, radyokarbon tarihleme yöntemi ile belirlendiğine göre 34 ila 20 bin yıl öncesine ait insan kalıntıları, taş aletler ve diğer arkeolojik eserlere sahip bir kaya sığnağıdır. Orinyasiyen'den Magdalenian'a 14 büyük arkeolojik kültürün izlerini taşıyan sit, ilk kez 1930'da keşfedildi ancak 1950'ler ve 60'larda Amerikan arkeolog Hallam L. Movius tarafından yürütülen kazı çalışmalarına dek ilgi çekmedi. Kazılarda keşfedilen buluntular, güneybatı Fransa'nın Üst Paleolitik zaman diziliminde önemli yeni keşifleri ve düzenlemeleri tetikledi.
Sekiz katlı yol
Sekiz katlı yol, atomaltı hadronların organize oluşlarının teorisidir. Bu isim Amerikalı fizikçi Murray Gell-Mann tarafından Budizmin sekiz aşamalı asil yol' una ima ederek verilmiştir. Bu teori kuark modelinin gelişmesine imkân sağladı. Buna eşdeğer bir teori, bundan bağımsız şekilde, İsrailli fizikçi Yuval Ne'eman tarafından ortaya atıldı.
Oktetler dekapletler
Sekiz katlı yol mezonları ve spin-1/2baryonları bir oktet içine organize eder, Sekiz katlı yol prensibi yanı zamanda spin-1/2 baryonlara da uygulanır, bu baryonlar ise bir dekaplet oluştururlar. Ancak, o zamanan kadar hiçbir dekkaplet parçası gözlenmememişti. Gell-Mann bu parçacığı omega negative olarak adlandırdı ve 1962' de bu parçacıkla alakalı tuhaflığının −3, elektrik yükünün −1 ve kütlesinin 7003168000000000000♠ 1680 MeV/c2 civarında olduğunu tahmin ettti. 1964' te tahminleriyle yakından uyuşan bir parçacık keşfedildi. Gell-Mann 1969' tatemel parçacıklarla teorisi çalışması için Nobel Fizik Ödülü'nü kazandı.
Sillyos
Sillyos İzmir'in Çiğli ilçesinde bulunan bir antik kenttir. Köy, Byzantion’lu Stephanos’un yapıtında Sillyos adı ile anılır. Sillion olarak da anılmaktadır. Prof. Bilge Umar, Bürchner’in, Sillyos adının Hellen’ler öncesi dönemden geldiğini belirtmektedir. Anlamı için “Güzel geçit yeri” demektedir. Sillyos kenti yüksek olasılıkla Küçük Yamanlar Tepesinden Larissa Antik Kentine kadar uzanan, deniz kıyısındaki doğal yolun üzerindeydi. Geç Roma ya da erken Bizans devrine kadar varlığını sürdürmüştür. Prof. Ersin Doğer, Yerleşimin kuruluşunun MÖ.600 yıllarına kadar gittiğini belirtir. Sillyos kentinden günümüze kalan herhangi bir yapı kalıntısı yoktur.
Cibuti arması
Cibuti arması, Afrika ülkesi Cibuti 'nin kullandığı resmî devlet armasıdır.
Arma iki adet defne ağacı dalından oluşturulan çelenk ve çelenk içerisine konumlandırılmış bir adet kalkan, mızrak, yıldız ve iki adet el ile bıçaktan oluşmaktadır. Çelenkin tam orta birleşme noktasında Cibuti bayrağından esinlenerek koyulan, birliği ve özgürlüğü ifade eden kırmızı beş köşeli yıldız bulunmaktadır. Armanın orta kısmında yer alan kalkan ile kalkanın arka kısmında dik olarak konumlandırılan mızrak ise geleneksel savaş aletlerini olup ülkenin savunulması için gerekli iradeyi simgelemektedir. Kalkanın orta kısmından sağlı ve sollu uzanan ve ellerinde keskin tarafları içe bakacak şekilde tutulan bıçaklar da ülke de var olan Issa ve Afar halkını temsilen yine aynı şekilde ülke savunmasını simgelemektedir.
Janice Dickinson
Janice Doreen Dickinson (16 Şubat 1955 doğumlu) As per Dickinson in NNDB at Janice Dickinson profile  gives February 15, 1955, noting, "Although Dickinson has maintained in several interviews and her autobiography No Lifeguard on Duty that she was born in 1955, other sources give it as 1953 or 1954. Most details from her life support 1955. Her birthday is also given variously as February 15 and February 17." Among those giving February 17, 1953, is Fashion Model Directory. The New York Birth Index shows a birth date of February 15, 1955. (subscription required). Amerikalı bir model, televizyon kişiliği, iş insanı ve yazardır. Başlangıçta bir model olarak görülen Dickinson, kendisini tartışmalı bir şekilde ilk süper model olarak tanımlamıştır. 1970'lerin ve 1980'lerin en başarılı modellerinden biri olarak aynı zamanda America's Next Top Model'in (2003-2006) dört sezonunda jürilik yapmıştır. Dickinson, 2005 yılında açtığı modellik ajansı, The Janice Dickinson Modeling Agency (2006-2008) adlı realite şovda da belgelenmektedir.
2007'de Dickinson, I'm a Celebrity Get Me Out of Here! 'ın yedinci sezonunda yarışmacıydı ve ikinci olarak bitirdi. 2008'de İngiliz model Abbey Clancy ile birlikte Janice & Abbey adlı realite şovda rol aldı. 2010 yılında, Dickinson, Celebrity Rehab with Dr. Drew'un dördüncü sezonunda; 2015'te, Celebrity Big Brother'ın on altıncı sezonunda yer aldı.
Dickinson üç otobiyografik kitap yayınlamıştır: No Lifeguard on Duty (2002), Everything Is Fake… And I'm Perfect (2004) ve Check Please! Dating, Mating, and Extricating (2006).
Erken dönem
Dickinson, Brooklyn, New York'ta Jennie Marie (evlenmeden önceki soyadı Pietrzykowski) ve Ray Dickinson'ın ikinci kızı olarak doğdu. Annesi Polonya asıllıydı.
Hollywood, Florida'da emlakçı olan ablası Alexis ve aynı zamanda model olan küçük kız kardeşi Debbie ile birlikte büyüdü.
Modellik kariyeri
1970'lerin başında Dickinson, "Miss High Fashion Model" adlı ulusal bir yarışmayı kazandıktan sonra model olarak çalışmak için New York'a taşındı. Mavi gözlü sarışınların moda sahnesine hakim olduğu bir zamanda; Dickinson'a "çok fazla etnik, asla çalışmayacaksın" olduğunu söyleyem Eileen Ford ajansı da dahil olmak üzere, Dickinson birçok defa modellik ajansları tarafından geri çevrildi.
Hisataka Okamoto
Hisataka Okamoto (d. 14 Aralık 1933), Japon eski millî futbolcudur.
Muazzez Orhan
Muazzez Orhan (d. 1972, Başkale, Van), Türk iş insanı, siyasetçi ve TBMM 27. dönem Halkların Demokratik Partisi Van milletvekilidir.
Hisataka Okamoto
İstatistikleri
!Total||5||0
Muazzez Orhan
Hayatı
Muazzez Orhan 1972 yılında Van'ın Başkale ilçesinde doğdu. Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesini bitirerek yükseköğrenimini tamamladı.
Siyasi kariyeri
2018 genel seçimlerinde Halkların Demokratik Partisi Van milletvekili olarak seçildi.
Keklik, Çermik
Keklik, Diyarbakır ilinin Çermik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Keklik; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Coğrafya
Diyarbakır il merkezine 86 km, Çermik ilçesine 13 km uzaklıktadır.
Young Animal
Young Animal ( Yangu Animaru), Hakusensha tarafından yayınlanan Japon seinen manga dergisidir. İlk olarak 1989 yılında Animal House adıyla yayınlamaya başlamış olup 1992'de günümüz adını almıştır.
Nikolaos Trikupis
Nikolaos Trikupis (1868 - 27 Şubat 1959), Yunan asker. Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Yunan Ordusu'nda 1. Kolordu Komutanı olarak görev yaptı.
Yaşamı
1881'de Pire'deki askeri okula girdi. 7 yıllık askeri eğitimden sonra 1888 yılında mezun oldu ve topçu sınıfına kaydoldu. Şubat 1889'da öğrenim izni alarak Fransa'ya gitti. Orada yaklaşık 7 yıl kaldı ve bir süre Le Mans'daki 26. Sahra Topçu Alayı'nda görev yaptı. Ovur'da ve Orleans civarındaki Serkote'deki kampta topçuluk eğitimi ve atış üzerinde çalıştı.
1890-1892 yılları arasında Fontenblo'daki Topçu Tatbikat Okulu'na ve ardından Somür'deki Süvari Tatbikat Okulu'na davam etti. 1893-1895 yılları arasında Paris'teki Yüksek Harp Okulu'na devam etti. 1895 Kasım'ında Yunanistan'a döndü. Atina'da düzenlenen 1896 Yaz Olimpiyatlarında, askeri tüfekte ve serbest tüfek olaylarında yarıştı. Hedefe olası 40'ın 34 katı vurduktan sonra ilk olarak 1.713 puanla üçüncü oldu. İkinci yarıştaki yeri ve puanı bilinmiyor ancak ilk beşte bitiremedi.
1897 Osmanlı-Yunan Savaşı sırasında 1. Piyade Tümeni Kurmaylığı'na atandı. 1904'te yeni kurulan Genelkurmay Başkanlığı'nda görev yaptı ve 1912-13 yılları arasındaki Balkan Savaşları'na 3. Piyade Tümeni ve Damianos Müfrezesi Komutanı olarak katıldı. Balkan Savaşları'ndan sonra Alay Komutanlıklarında ve Ordu Kurmay Başkanlıklarında görev yaptı. 3. Ordu kurmay Başkanlığı ve Yunan Ordusu Kurmay Başkan Yardımcılığı görevini yürüttü.
1917'den itibaren I. Dünya Savaşı'nın Makedonya Cephesi'nde 3. Piyade Tümen Komutanı olarak görev yaptı. 1918 yılında Tümgeneral rütbesine terfi etti. Yunan Ordusu'nun İzmir'e çıkmasından sonra başlayan Türk Kurtuluş Savaşı'nın ilk yıllarında 3. Tümen'e komuta etti. İnönü muharebelerinde görev aldı.
1921 yılında yapılan taarruz öncesinde Eskişehir'i ele geçirmekle görevli Kuzey Grubu'na komuta etti ve Temmuz ayında Afyonkarahisar'daki Güney Grubuna atandı. Eylül ayında 2. Kolordu komutanlığına, Aralık ayında 1. Kolordu Komutanlığına atandı.
Ağustos 1922'deki Büyük Taarruz sırasında, 1. Yunan Kolordusu'nun komutanı olarak emrinde 5 tümen vardı; bunlardan ikisi Afyon'un kuzeyindeki, ikisi Afyon batısındaki ve biri de Afyon'un güneyindeki savunma mevziindeydi. Taarruz Afyon’un güneyinden Trikupis kuvvetleri üzerine yapılmıştı. Yeterli keşif yaptırmayı ihmal ederek Türk saldırısına hazırlıksız yakalanan Trikupis, cephenin çökmesini önlemek için cepheyi tutan 1. ve 4. tümenlerin Afyon'un kuzeybatı kesimindeki müstahkem mevkiinin ikinci hattına çekilmesini emretti. Bununla birlikte başarılı Türk saldırıları ve 1. ve 2. Kolordu bölgelerinin birkaç gün içinde teslim olmaları, Yunan Ordusunun tam bir bozguna uğramasına yol açtı ve düzensiz bir şekilde İzmir'e çekilmeye başladı. 29 Ağustos'ta Kütahya yakınlarındaki Allıören olarak da bilinen Karacahisar yakınlarında Türk Süvari Birlikleri tarafından saldırıya uğradı. 2 Eylül'de Uşak yakınlarındaki Göğem köyü civarında Afyonlu Ahmet Çavuş ve Kayserili İbrahim Bayram Bayazit Çavuş önderliğindeki keşif koluna, 5000'den fazla askeri ve 300 subayı ile birlikte teslim oldu. 3 Eylül'de Uşak'ta Türk Ordusu Başkomutanı Mareşal Gazi Mustafa Kemal Paşa'nın huzuruna çıkarıldı. Mustafa Kemal Paşa tarafından İzmir'deki Yunan Genel Karargâhı tarafından Yunan Ordusu Başkomutanlığı'na atandığı bildirildi; bu durum Yunan Ordusu'ndaki komuta düzeninin tamamen bozulduğunu gösteriyordu.
Bir yıla yakın süre diğer savaş esirleriyle birlikte Talas'taki kampta kaldı. 1923 yılında savaş esirleri mahkemesinin bir parçası olarak Yunanistan'a döndü, ancak Altılar Davası'nda, 26-30 Ağustos 1922'de gerçekleşen Türk Büyük Taarruzu'nda uğratıldıkları felaketteki rolünden ötürü sorumlu tutulan diğer üst düzey görevlilerden ve siyasetçilerden farklı olarak, hiçbir zaman yargılanmadı.
Askerlik görevine devam etti. 27 Kasım 1927 tarihinde emekliye ayrılmadan önce Korgeneral rütbesine terfi etti ve daha sonra Attika ve Boeotia'nın valisi olarak görev yaptı. 27 Şubat 1959 tarihinde 91 yaşında öldü.
Günahsız Gebelik Katedrali (Urumçi)
Günahsız Gebelik Katedrali veya Urumçi Katedrali, Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin başkenti Urumçi'de bulunan bir Roma Katolik katedralidir. Katedral, 1930'da Papa Pius XI tarafından apostolik kısa Decet Romanum Pontificem tarafından yasal olarak bir misyon olarak kurulmuş olup Sincan apostolik vilayetinin ana kilisesidir. Günümüz statüsüne 1938 yılında kavuşmuştur.
Katedral, Piskopos Paul Xie Ting-zhe'nin pastoral sorumluluğu altındadır.
Crane County
Crane ilçesi veya Crane County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Teksas eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 4.375'tir. İlçenin merkezi Crane şehridir.
Willie Carrick
William Francis Carrick (26 Eylül 1952 - 28 Haziran 2023), kaleci mevkiinde yer alan İrlandalı profesyonel futbolcudur.
Yaşamı ve kariyeri
Carrick, 26 Eylül 1952'de Dublin, İrlanda'da doğdu. Aktif futbol kariyerini kaleci pozisyonunda 1967-1984 yılları arasında İngiliz kulüplerinde sürdürdü.
Futboılu bıraktıktan sonra Essex'te bulunan; Witham Town ve Basildon United fubtol takımlarını çalıştırdı.
Ölümü
Carrick, 28 Haziran 2023'te doğum yeri Dublin, İrlanda'da 70 yaşında kalp krizinden öldü.
Mehmet Rifat Vardar
Mehmet Rifat Vardar, (d. 1883, Köprülü) - (ö. 5 Haziran 1948), Türk siyasetçi.
Mülkiye Mektebi mezunudur. Selanik Maiyet Memurluğu, Langaza, Zihne, Menlik, Avrethisar, Nevrekop, Haymana, Cide, Karaman Kaymakamlıkları, Giresun Mutasarrıflığı, Giresun ve Ordu Valilikleri, TBMM III., IV., V., VI. ve VII. Dönem Zonguldak Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır. İstanbul'da geçirdiği bir kalp krizi sonucu ölmüştür; cenazesi Ankara'ya getirilip Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedildi.
Gene Tierney
Gene Eliza Tierney (19 Kasım 1920 - 6 Kasım 1991) Amerikalı bir sinema ve tiyatro oyuncusuydu. Muhteşem güzelliğiyle övgü toplayan, lider bir kadın olarak anılmaktadır. Tierney en iyi Laura (1944) filmindeki baş karakteri canlandırması ile tanınmış ve Leave Her to Heaven'daki (1945) Ellen Berent Harland rolüyle En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiştir.
Tierney'nin diğer rolleri arasında Heaven Can Wait'teki (1943) Martha Strable Van Cleve, The Razor's Edge'deki (1946) Isabel Bradley Maturin, The Ghost'daki Lucy Muir ve Mrs. Muir (1947), Whirlpool'da (1949), Maggie Carleton McNulty'de Çiftleşme Mevsiminde (1950) ve Anne Scott , Tanrı'nın Sol Eli'nde (1955) yer almaktadır.
Erken Dönem
Tierney, Westport Connecticut'ta büyüdü. Connecticut, Waterbury'deki St. Margaret Okulu'nda ve Fairfield'deki Unquowa Okulu'nda eğitime başladı. İlk şiiri "Gece"yi okul dergisinde yayımladı ve hayatı boyunca nadiren de olsa şiir yazmaya devam etti. Louisa May Alcott'un romanından uyarlanan Küçük Kadınlar'ın öğrenci yapımında Tierney Jo'yu canlandırdı.
Tierney, Avrupa'da iki yıl geçirdi, İsviçre'nin Lozan kentindeki Brillantmont Uluslararası Okulu'nda okudu ve burada akıcı Fransızca konuşmayı öğrendi. 1936'da ABD'ye döndü ve Connecticut, Farmington'daki Miss Porter Okulu'na gitti. Batı Kıyısı'na yaptığı bir aile gezisinde, annesinin kuzeni Gordon Hollingshead'in tarihi kısa film yapımcısı olarak çalıştığı Warner Bros. stüdyolarını ziyaret etti. Bu ziyarette yönetmen Anatole Litvak, Tierney'e oyuncu olması gerektiğini söyledi. Warner Bros. onunla bir sözleşme imzalamak istedi, ancak ailesi nispeten düşük maaş nedeniyle buna karşı çıktı; aynı zamanda sosyetedeki yerini almasını da istediler.
Tierney, 24 Eylül 1938'de henüz 17 yaşındayken sosyete tarafından tanınmaya başladı. Kısa süre sonra bu sosyete hayatından sıkıldı ve oyunculuk kariyerine devam etmeye karar verdi. Babası, "Gene oyuncu olacaksa, yasal tiyatroda olmalı" dedi. Tierney, New York'ta küçük bir Greenwich Village oyunculuk stüdyosunda Yidiş ve Broadway aktör/yönetmen Benno Schneider'den oyunculuk eğitimi aldı. Ardından Broadway yapımcı-yönetmen George Abbott'un himayesi altına girdi.
Broadway
Tierney'in Broadway'deki ilk rolünde, What a Life! 'da sahne boyunca bir kova su taşıdı. (1938). Bir Variety dergisi eleştirmeni, "Tierney kesinlikle şimdiye kadar gördüğüm en güzel su taşıyıcısı!" dedi. Ayrıca Primrose Path'de (1938) yardımcı oyuncu olarak çalıştı.
Ertesi yıl, Broadway yapımı Mrs. O'Brien Eğlendirir (1939) rol aldı. New York Times eleştirmeni Brooks Atkinson, "Eski ülkeden yeni gelmiş bir İrlandalı kız olarak, Gene Tierney ilk sahne performansında çok güzel ve canlandırıcı bir şekilde mütevazı." yorumunda bulundu. Aynı yıl, Tierney Ring Two'da (1939) Peggy Carr rolüyle beğeni topladı. New York Herald Tribune'den tiyatro eleştirmeni Richard Watts Jr., "Tierney'nin ilgi çekici bir tiyatro kariyeri olmaması için hiçbir neden göremiyorum - yani sinema onu kaçırmazsa" diye yazdı.
Tierney'nin babası, oyunculuk kariyerini finanse etmek ve tanıtmak için Belle-Tier adlı bir şirket kurdu. Columbia Pictures, 1939'da onunla altı aylık bir sözleşme imzaladı.
Bir kameraman Tierney'e biraz kilo vermesini tavsiye ettikten sonra, sonraki 25 yıl boyunca takip ettiği bir diyeti Harper's Bazaar dergisine yazdı. Tierney'e başlangıçta National Velvet'te başrol teklif edildi, ancak yapım ertelendi. Columbia Pictures, Tierney'e bir proje bulamayınca Broadway'e döndü ve The Male Animal'da (1940) kariyeri için kritik ve önemli bir başarıya ulaşmasını sağlayan Patricia Stanley rolünü oynadı. The New York Times'da Brooks Atkinson, "Tierney şimdiye kadar verdiği en iyi performansta animasyonla parlıyor" diye yazdı. 20. doğum gününden önce Broadway'in kadehiydi. Erkek Hayvan bir hit oldu ve Tierney Life'da yer aldı. Ayrıca Harper's Bazaar, Vogue ve Collier's Weekly tarafından da fotoğraflandı.
The Male Animal vizyona girdikten iki hafta sonra, 20th Century Fox'un başkanı Darryl F. Zanuck'un seyirciler arasında olduğu söylendi. Zanuck, gösteri sırasında bir asistanına Tierney'nin adını not etmesini söyledi. O gecenin ilerleyen saatlerinde Zanuck, dans pistinde genç bir kadını görüp etkileneceği Stork Club'a uğradı. Asistanına, "Oyundaki kızı unut. Bak bakalım bu kıza sözleşme imzalatabilecek misin?" diye sordu ancak o kız da Tierney'di. İlk başta, Zanuck onun gördüğü aktris olduğunu düşünmedi. Tierney'den (olaydan sonra) alıntı yapıldı: "Her zaman birkaç farklı 'görünüşüm' vardı, kariyerimde faydalı olduğunu kanıtlayan bir kalite."
Sinema Kariyeri
Tierney, 20th Century-Fox ile anlaştı  ve ilk sinema filmi Fritz Lang'ın Western The Return of Frank James (1940) filminde Eleanor Stone rolünde Henry Fonda'yla birlikte oynadı.
Paul Muni ile birlikte Hudson's Bay'de (1941) Barbara Hall olarak küçük bir rolde oynadı ve John Ford'un komedisi Tobacco Road'da (yine 1941) Ellie Mae Lester olarak rol aldı ve ardından Belle Starr'da başrolü oynadı. Randolph Scott, Sundown'da Zia ve The Shanghai Gesture'da Victoria Charteris (Poppy Smith) karakterlerine hayat verdi. Son of Fury: The Story of Benjamin Blake'te (1942) Eve'i oynadı, ayrıca Rouben Mamoulian'ın vidalı komedisi Rings on Her Fingers'ta Susan Miller'ın (Linda Worthington) ikili rolünü ve Thunder Birds'te Kay Saunders'ı canlandırdı. , ve Miss Young in China Girl' de rol aldı''. (''tümü 1942).
Ernst Lubitsch'in komedisi Heaven Can Wait'te (1943) Martha Strable Van Cleve rolüyle en yüksek ücreti alarak Tierney kariyerinde yükseldiğinin sinyallerini verdi. Tierney, Heaven Can Wait'in prodüksiyonu sırasında şunları dile getirdi:"'Lubitsch sette bir zorbaydı, yönetmenlerin en talepkarıydı. Öğleden beşe kadar süren bir sahneden sonra, Lubitsch'in bana bağırmasını dinlemekten neredeyse gözlerim doldu. Ertesi gün onu aradım, gözlerinin içine baktım ve 'Lubitsch, elimden gelenin en iyisini yapmaya hazırım ama bana bağırmaya devam edeceksen bu resim üzerinde çalışmaya devam edemem.' Sana bağırmak için para alıyorum, diye bağırdı. 'Evet' dedim, 've bunu kaldırabilmek için para alıyorum – ama yeterli değil.' Gergin bir aradan sonra Lubitsch gülmeye başladı. O andan itibaren bir şekilde anlaştık.'"Tierney, en çok hatırlanan rolü ise Otto Preminger'in Laura'dır. (1944) Bu filmde baş rolde olmakla birlikte Dana Andrews ile (ki yine The Iron Curtain ve Preminger'in Where The Sidewalk Ends'te birlikte çalışacağı) rol aldı. A Bell for Adano'da (1945) Tina Tomasino'yu oynadıktan sonra, Ben Ames Williams'ın en çok satan romanından uyarlanan Leave Her to Heaven'da (1945) kıskanç, narsist Ellen Berent Harland'ı canlandırdı. Cornel Wilde ile birlikte görünen Tierney, En İyi Kadın Oyuncu dalında Akademi Ödülü adaylığı kazandı. Bu, 1940'ların 20th Century-Fox'un en başarılı filmiydi. Yönetmen Martin Scorsese tarafından tüm zamanların en sevilen filmlerinden biri olarak gösterildi ve Tierney'i Altın Çağın en az değer verilen aktrislerinden biri olarak değerlendirdi.
Tierney daha sonra Walter Huston ve Vincent Price ile birlikte Dragonwyck'te (1946) Miranda Wells olarak rol aldı. Joseph L. Mankiewicz'in yönetmen olarak ilk filmiydi. Aynı dönemde W. Somerset Maugham'ın aynı adlı romanından uyarlama olan The Razor's Edge'de (yine 1946) Tyrone Power ile birlikte Isabel Bradley rolünde rol aldı. Performansı eleştirel bir şekilde övüldü.
Tierney, Mankiewicz'in The Ghost filminde Rex Harrison'ın partneri olarak Lucy Muir rolünde yer aldı.(1947). Ertesi yıl, başarılı bir screwball komedisi That Wonderful Urge'da (1948) yine Power ile birlikte Sara Farley olarak rol aldı. On yıl sona ererken, Tierney, Richard Conte ve José Ferrer'in başrollerini paylaştığı klasik kara film Whirlpool'da (1950) Ann Sutton olarak rol almak için Laura'nın yönetmeni Preminger ile yeniden bir araya geldi. Bununla birlikte başka iki kara filmde daha rol aldı: Jules Dassin'in Londra'da çekilen Night and the City ve Otto Preminger'in Where the Sidewalk Ends (her ikisi de 1950), hem Preminger hem de başrol oyuncusu Dana Andrews ile yeniden bir araya geldi ve beş filmde rol aldı. Demir Perde ve Laura'dan önce Belle Starr ve Tobacco Road bu filmler arasındadır.
When We Were Young
When We Were Young , İngiliz şarkıcı Adele'in bir şarkısı. Şarkı, 22 Ocak 2016 tarihinde Adele'in üçüncü stüdyo albümü 25 (2015) için XL Recordings tarafından albümün ikinci single'ı olarak yayınlandı. Şarkının yapımcılığını Ariel Rechtshaid üstlenirken, Adele şarkıyı Tobias Jesso Jr. ille birlikte yazdı. When We Were Young soul ballad türündedir, şarkının sözleri onun sevdiği biriyle geçmişteki anıları anar. Yayınlandıktan sonra şarkı müzik eleştirmenlerinden şarkının sözlerine ve Adele'in vokallerine övgüler aldı.
25 'in yayınlanmasından sonra When We Were Young bir albüm parçası olarak ABD'de çoktan 150,000 kopya sattı. Şarkı Belçika, Kanada, Finlandiya, Portekiz, İskoçya, Slovakya, Güney Afrika, İsviçre ve Birleşik Krallık'ta top 10'a ulaştı. Şarkı asla resmi bir müzik videosuna sahip olmadı, buna rağmen şarkının The Church Studios'da film edilmiş versiyonu Vevo ile birlikte yayınlandı. Adele şarkıyı BBC'de Adele at the BBC'de, Saturday Night Live 'de ve  Adele Live in New York City  deki canlı performanslarıyla destekledi. Ayrıca Adele, 2016 BRIT Ödülleri'nde şarkıyı ödül töreninin kapanış performansı olarak sergiledi.
SiriusXM ile olan bir röportajında Adele When We Were Young için “''Şarkı, yaşlanmamız ve bir evde gerçekleşen partiyle ilgili. Partide zamanında kavga ettiğiniz, aşık olduğunuz, hiç sevmediğiniz insanları görmekle, birbirinizin hayatında yer alacak zaman bulamamanızla ilgili. Tüm bu insanların 50 yaşındayken bulunduğu bir parti. Ve bu hiç önemli değil, çünkü çok eğleniyorsundur ve yine 15 yaşındaymış gibi hissediyorsundur. İşte gerçek olan bu.''” demiştir. Nick Grimshaw'la BBC Radio 1 'deki röportajında, önceki single'ı  Hello nun yayınlanma sürecinde Adele When We Were Young un 25 albümündeki favori şarkısı olduğunu söylemiştir.
Eleştiriler
Şarkı eleştirmenler tarafından olumlu yorumlar aldı. Pitchfork şarkıyı En iyi Yeni Şarkı olarak nitelendirdi ve Adele'in vokal performansına övgüler yağdırdı. Ayrıca Time, When We Were Youngı 2015' in en iyi 4.şarkısı seçti.
Kakuichi Mimura
Kakuichi Mimura (16 Ağustos 1931 - 19 Şubat 2022) Japon eski millî futbolcudur.
İstatistikleri
!Total||4||0
Rafael Martín Vázquez
Rafael Martín Vázquez (d. 25 Eylül 1965), orta saha pozisyonunda görev yapmış İspanyol millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine Castilla kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Real Madrid, Torino, Marseille, Real Madrid, Deportivo La Coruña, Club Celaya ve Karlsruher SC kulüplerinde oynadı.
Yasukazu Tanaka
Yasukazu Tanaka (d. 15 Haziran 1933), Japon eski millî futbolcudur.
İstatistikleri
!Total||4||0
Ahmet Hamdi Altıok
Rüştiye ve Medrese mezunudur. Diyanet Katipliği, Akdağmadeni Mahkemesi Başkatipliği, Yozgat Mahkemesi Zabıt Katipliği, Sivas, Zara, Zile Müstantikliği, Yozgat Müdafaa-yı Hukuk Heyeti Merkez Üyeliği, Yozgat Belediye Meclisi ve Meclisi Umumi Üyeliği, TBMM II. Dönem Bozok, III. ve IV. Dönem Yozgat Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.
Uzan Holding
Uzan Holding, 1956 yılında Türkiye'de Kemal Uzan tarafından kurulan bir holdingtir. Holding, daha önce (Star Medya Grubu aracılığıyla) ilk özel televizyon kanalı Star TV'ye, Metro FM'e, Star gazetesine, telekomünikasyon şirketi Telsim'e ve Türkiye İmar Bankası'na sahipti. 2003'te İmar Bankası'na TMSF tarafından el konulması ile başlayan süreçte ailenin tüm varlıklarına el konuldu.
Uzan Holding şirketleri
Uzan Holding'in kayda değer bazı şirketleri, burada listelenmiştir.
Limoges (arrondissement)
Limoges arrondissementi, Fransa'nın Yeni Akitanya bölgesine bağlı Haute-Vienne departmanında bulunan bir arrondissementtir. Yüzölçümü 2.944,8 km² olan arrondissementin nüfusu Ocak 2018 tarihi itibarı ile 296.438'dir. Arrondissementin prefektörlüğü Limoges'dur.
İdari bölümler
Limoges arrondissementi, 108 belediyeye ayrılmaktadır.
Neoromanesk mimari
küçükresim|[[Speyer Katedrali
]] Neoromanesk mimari, 11. ve 12. yüzyıl Romanesk mimarisinden esinlenerek 19. yüzyılın ortalarında başlayan bir mimari tarzdır. Tarihi Romanesk tarzından farklı olarak, Neoromanesk mimari tarihi emsallerinden daha basitleştirilmiş kemerler ve pencerelere sahip olma eğilimindeydi.
Neoromanesk mimarinin erken bir çeşidi olan Rundbogenstil ("Yuvarlak kemerli stil"), 1830'lardan başlayarak Alman topraklarında ve Alman diasporasında popülerdi. Neoromanesk mimari, özellikle 19. yüzyılda sırasıyla Normanlar ve Lombardlar tarafından geliştirilen tarihi Romanesk tarzlarından sonra yayınlanan eserlerde bazen "Norman tarzı" veya "Lombard tarzı" olarak da anılır.
BMW N20
BMW N20, BMW'nin N53 ve N52 yerine çıkardığı, 2011'den bu yana üretilen 2.0 litre hacimli benzinli motorlarıdır. N52 ve N53 6 silindir olmasına rağmen N20 4 silindirlidir. X1, X3, 320, 128, 528, 328, 520, Z4 sDrive 20 ve 28 modellerinde kullanılmıştır. 181 ve 241 beygirlik modelleri vardır. 181 olanlar son kodu 20, 241 olanlar ise son kodu 28 olan BMW'lerde kullanılmıştır.
Köksal, Çermik
Köksal, Diyarbakır ilinin Çermik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Köksal; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Coğrafya
Diyarbakır il merkezine 103 km, Çermik ilçesine 10 km uzaklıktadır.
BMW N47
BMW N47, BMW'nin 4 silindirli common rail dizel motorlarıdır. N47D16 (1.598 cm³) ve N47D20 (1.995 cm³) olmak üzere ikiye ayrılır. M47'nin yerini 2007'den beri doldurmaktadır. BMW: 116d ve 316d'de 115 hp; 118d, 318d, X1 sDrive18d ve xDrive18d, X3 xDrive18d, MINI Countryman Cooper SD'de 143 hp; E90 BMW 320d Efficient Dynamics'te 163 hp; 120d, 320d, 520d'de 177 hp'lik versiyonlarını kullanmıştır.
Türkiye piyasasında satışa sunulan, F20 kasa kodlu 1.16d' lerde 116 hp'lik N47D16 kullanılırken, F30 kasa kodlu 3.20d' lerde ve F10 kodlu 5.20d' lerde 184 hp'lik N47D20 versiyonları kullanılmıştır.
Murat Sarısaç
Murat Sarısaç (d. 7 Ağustos 1983; Gürpınar, Van), Türk siyasetçi ve TBMM 27. dönem Halkların Demokratik Partisi Van milletvekilidir.
Hayatı
Sarısaç, Van'ın Gürpınar ilçesinde doğdu. Aksaray Üniversitesi'nde Kamu Yönetimi ve Siyaset Bilimi bölümünü bitirdi. İyi düzeyde Kürtçe bilmektedir.
Siyasi kariyeri
Demokratik Bölgeler Partisi (DBP) Parti Meclisi (PM) üyeliği ve DBP Van İl Eş Başkanlığı yaptı. 3'üncü Olağan Kongrede Halkların Demokratik Partisi PM üyesi olarak seçildi. 2018 genel seçimlerinde Halkların Demokratik Partisi Van milletvekili olarak seçildi.
Nico (Alman şarkıcı)
Christa Päffgen (16 Ekim 1938 - 18 Temmuz 1988),  sahne adıyla Nico, bir Alman şarkıcı, söz yazarı, müzisyen, model ve oyuncuydu. Federico Fellini'nin La Dolce Vita (1960) ve Andy Warhol'un Chelsea Girls (1966) filmi de dahil olmak üzere birçok filmde rol aldı.
Warhol'un ısrarı üzerine Velvet Underground'ın ilk albümü The Velvet Underground &amp; Nico'nun (1967) dört şarkısını seslendirdi. Aynı zamanda solo kariyerine başladı ve Chelsea Girl albümünü çıkardı. Nico'nun arkadaşı Jim Morrison, Nico'ya kendi şarkılarını yazmaya başlamasını önerdi. Nico, ardından genellikle bir rock enstrümanı olarak kullanılmayan, harmonium üzerinde şarkılar besteledi. The Velvet Underground'dan John Cale, onun müzikal aranjörü oldu ve The Marble Index, Desertshore, The End... gibi albümler dahil olmak üzere sonraki diğer albümlerin de yapımcılığını üstlendi.
Nico, 1980'lerde Avrupa, Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya ve Japonya'da turneler gerçekleştirdi. Haziran 1988'de Berlin'de verdiği bir konserden sonra dinlenmek için tatile gittiği İbiza'da geçirdiği bir bisiklet kazası sonucu hayatını kaybetti.
Hayatı
Nico, Christa Päffgen ismiyle Köln'de Wilhelm ve Margarete "Grete" Päffgen'in kızı olarak (kızlık soyadı Schulze, 1910–1970) olarak dünyaya geldi. Babası Wilhelm, Köln'deki zengin Päffgen Kölsch bira üreticisi ailesinin bir üyesi olarak doğdu ve Katolikti, annesi Grete ise alt sınıf bir geçmişe sahipti ve Protestandı. Nico iki yaşındayken, annesi ve büyükbabasıyla birlikte, İkinci Dünya Savaşı'nın Köln bombardımanlarından kaçmak için Berlin'in dışındaki Spreewald ormanı yakınlarına taşındı.
Babası savaşın başlangıcında Wehrmacht'ta askere alındı, ancak ne zaman ve nasıl öldüğüne dair bilgiler çelişkili. Biyografi yazarı Richard Witts'in 1995 tarihli Nico: The Life and Lies of an Icon adlı kitabında belirttiğine göre, Wilhelm Päffgen 1942'de bir Fransız keskin nişancı tarafından başından vurulduktan sonra ağır yaralandı. Hayatta kalacağından emin olmayan komutanı ise, verilen emirlere uyarak kurşunla yaşamına son verdi. Wilhelm Päffgen ile ilgili başka bir hikâye ise, ciddi beyin hasarına neden olan kafa travmaları geçirdiği ve hayatının geri kalanını bir psikiyatri kurumunda geçirdiğidir. Kanıtlanmamış söylentilerde çeşitli şekillerde bir toplama kampında öldüğü veya savaş bunalımı sonucu öldüğü iddiaları da yer alıyor.
Oyunculuk ve mankenlik (1954–1964)
Nico, 16 yaşında, Berlin'deki KaDeWe defilesinde çalışırken fotoğrafçı Herbert Tobias tarafından keşfedildi. Herbert Tobias, ona aşık olduğu bir adam olan film yapımcısı Nikos Papatakis'ten esinlenerek "Nico" adını verdi ve Nico hayatının geri kalanında sahnede bu ismi kullandı. Nico, Paris'e taşındı ve Vogue, Tempo, Vie Nuove, Mascotte Spettacolo, Camera, Elle de dahil olmak üzere çeşitli moda dergileri için çalışmaya başladı. Bu süre zarfında, kahverengi saçlarını sarıya boyadı ve daha sonra bunu yapmak için Ernest Hemingway'den ilham aldığını iddia etti. 17 yaşındayken, ürünlerini tanıtmak için Coco Chanel ile sözleşme imzaladı, ancak New York'a kaçtı ve işi bıraktı. Seyahatleri boyunca İngilizce, İspanyolca ve Fransızca konuşmayı öğrendi.
1959'da kendisine filmde küçük bir rol veren ünlü yönetmenin dikkatini çektiği Federico Fellini'nin La Dolce Vita adlı filminin setine davet edildi. Bu sırada Nico, New York'ta yaşıyordu ve Lee Strasberg ile oyunculuk dersleri alıyordu.
1961 yapımı Jean Paul Belmondo filmi A Man Named Rocca 'da rol aldıktan sonra, caz piyanisti Bill Evans'ın 1962 albümü Moon Beams'de kapak modeli olarak yer aldı. Ardından Jacques Poitrenaud'un Strip-Tease (1963) filminde başrolü aldı. Serge Gainsbourg tarafından yazılan ancak 2001 yılında Le Cinéma de Serge Gainsbourg derlemesine dahil edilene kadar piyasaya sürülmeyen bir başlık parçası kaydetti.
Şarkıcılık kariyerinde ilk adımlar
1965'te Nico, Rolling Stones gitaristi Brian Jones ile tanıştı ve ilk single'ı "I'm Not Sayin'"i kaydetti. Şarkının yapımcılığı, Jimmy Page tarafından Andrew Loog Oldham'ın Immediate markası için yapıldı. Aktör Ben Carruthers, o yaz Paris'te onu Bob Dylan'la tanıştırdı. 1967'de Nico, ilk albümü Chelsea Girl için " I'll Keep It with Mine " şarkısını kaydetti.
The Velvet Underground (1966–67)
Brian Jones ile tanıştırıldıktan sonra New York'ta Andy Warhol ve Paul Morrissey ile Chelsea Girls, The Closet, Sunset ve Imitation of Christ gibi deneysel filmlerinde rol almaya başladı. Warhol, New York'lu bir rock grubu olan Velvet Underground'ı yönetmeye başladı ve grubun Nico'yu bir " chanteuse " olarak almasını önerdi; bu fikir, hem kişisel hem de müzikal nedenlerle isteksizce rıza gösterdiler.
Grup, Warhol'un müzik, ışıklandırma, film ve dans içeren bir multimedya performansı olan Exploding Plastic Inevitable'ın merkezinde yer aldı. Nico, grubun ilk albümü The Velvet Underground & Nico'da üç şarkıda ("Femme Fatale", "All Tomorrow's Parties ", "I'll Be Your Mirror") baş vokal ve "Sunday Morning" de geri vokal yaptı (1967). Nico'nun Velvet Underground'daki vokal kariyeri, kişisel ve müzikal zorluklarla biliniyor. John Cale, Nico'nun uzun giyinme odası hazırlıklarının ve performans öncesi mum yakma ritüelinin, performansları sık sık geciktirdiğini ve bu durumun özellikle söz yazarı Lou Reed'i sinirlendirdiğini yazdı. Albüm bir klasik haline geldi ve yayınlandığı tarihte pek beğenilmediyse de, Rolling Stone'un Tüm Zamanların En İyi 500 Albümü listesinde ' 13. sırada yer aldı.
Erken solo kariyeri (1967-1977)
İlk albümü 1967'de Chelsea Girl için Bob Dylan, Tim Hardin ve Jackson Browne'ın şarkılarını kaydetti. Velvet Underground üyeleri Lou Reed, John Cale ve Sterling Morrison albüme katkıda bulundular; Nico, Reed ve Cale birlikte "It Was a Pleasure Then." isimli bir şarkı yazdı. Chelsea Girl, prodüktör Tom Wilson tarafından telli ve flüt aranjmanlarına sahip geleneksel bir oda müziği albümüdür. Nico, yapımında çok az söz sahibi oldu ve sonuçtan hayal kırıklığına uğradı; 1981'de albümle ilgili şöyle demişti: "Hala albümü dinleyemiyorum, çünkü o plak için istediğim her şeyi elimden aldılar. Davul istedim, hayır dediler. Daha fazla gitar istedim, hayır dediler. Ve basitlik istedim ve onu flütlerle kapladılar!...Albümü ilk dinlediğimde ağladım ve hepsi flütler yüzünden oldu." California'da Nico, onu kendi şarkılarını yazmaya teşvik eden Doors'dan Jim Morrison ile zaman geçirdi.
1968'de yayınlanan The Marble Index'in sözlerini ve müziğini Nico yazdı. John Cale bir dizi folk ve klasik enstrüman ekledi ve albümü düzenledi. Harmonium, kariyerinin geri kalanında onun imza enstrümanı oldu. Albümde klasik bir Avrupa halk müziği var. Albüm ayrıca Nico'nun görünüşünde ve imajında köklü bir değişikliğe de işaret etti. Saçlarını sarıdan kırmızıya boyadı ve daha çok siyah giyindiği yeni bir imaj oluşturarak, sonraki yıllarda ortaya çıkacak gotik rock sahnesinin görsel bir prototipi kabul edilen bir görünüm yakaladı.
"Evening of Light" şarkısının tanıtım filmi Francois de Menil tarafından çekildi. Bu video, The Stooges'dan Iggy Pop'u da içeriyordu.
1970'lerin başında canlı performansa dönen Nico (harmoniumda kendisine eşlik ederek) Londra'nın yanı sıra Amsterdam'da da konserler verdi ve burada John Cale ile Pink Floyd için konser açılışları yaptı. 1972'de Paris'teki Bataclan'da Nico, Cale ve Lou Reed bir kereye mahsus canlı olarak bir araya geldi. Nico, 1970'lerde Desertshore (1970) ve The End... (1974) adlı iki solo albüm daha yayınladı. The End... her ikisi de Roxy Music'ten synthesizer'da Brian Eno ve gitarda Phil Manzanera'yı içeriyordu. Londra'daki Rainbow Theatre'da Cale, Eno ve Kevin Ayers ile birlikte rol aldı. 1 Haziran 1974 albümü bu konserin sonucudur. Nico, o yıl The End'in katalizörü olan Doors'un "The End"inin bir versiyonunu seslendirdi.
1970 ve 1979 yılları arasında Nico, Fransız yönetmen Philippe Garrel ile yaklaşık yedi film yaptı. 1969'da Garrel ile tanıştı ve Le Lit de la Vierge adlı filmine "The Falconer" şarkısını ekledi. Kısa bir süre sonra Garrel ile yaşıyordu ve onun sinematik ve kişisel çevrelerinde merkezi bir figür haline geldi. Nico'nun Garrel ile ilk oyunculuğu 1972 yapımı La Cicatrice Intérieure filminde gerçekleşti. Nico ayrıca bu film için müzik sağladı ve yönetmenle yakın işbirliği yaptı. Ayrıca Garrel filmleri Anathor'da (1972); sessiz Jean Seberg filmi, 1974'te piyasaya sürülen Les Hautes Solitudes ; Unange geçişi (1975); Pierre Clémenti, Nico ve Anita Pallenberg'in oynadığı Le Berceau de cristal (1976); ve Voyage au jardin des morts (1978). 1991 tarihli filmi J'entends Plus la Guitare, Nico'ya ithaf edilmiştir.
Solo kariyer (1978-1988)
Eylül 1978'de Nico, Katalonya'daki Canet Roc '78 festivalinde sahne aldı. Bu etkinlikte ayrıca Blondie, Kevin Ayers ve Ultravox performans sergiledi. Neuronium'un ikinci albümü Vuelo Químico'ya, 1978'de Barselona'da Michel Huygen, Carlos Guirao ve Albert Gimenez tarafından kaydedilirken tesadüfen stüdyoda olduğu için vokal katkısı yaptı. Edgar Allan Poe'nun “ Ulalume ” kitabından alıntılar okudu. Müzikten derinden etkilendiğini, bu yüzden yardım edemediğini söyledi. Aynı yıl, Nico, adını kontrol eden birçok post-punk grubundan biri olan Siouxsie and the Banshees'in yardımcı grubu olarak kısaca turneye çıktı. Paris'te Patti Smith, orijinali çalındıktan sonra Nico için yeni bir harmonium satın aldı.
Kişisel hayat
Nico'nun Fransız aktör Alain Delon ile bir ilişkisi vardı ve 11 Ağustos 1962'de Ari adını verdiği oğulları Christian Aaron Boulogne'u doğurdu. Delon babalığı reddetti ve Nico Ari'yi yetiştirmede zorluk yaşadığı için, Ari Delon'un ebeveynleri tarafından büyütüldü. Fotoğrafçı ve oyuncu olan Ari'nin 1999 doğumlu bir oğlu ve 2006 doğumlu bir kızı var.
Nico, kendisini 19. yüzyılın başlarındaki Romantizme kadar uzanan bir bohem sanatçı geleneğinin parçası olarak gördü. Farklı ülkelerde yaşayarak göçebe bir yaşam sürdü. Büyüdüğü Almanya ve öldüğü İspanya dışında, Nico 1950'lerde İtalya ve Fransa'da yaşadı, 1960'ların çoğunu ABD'de geçirdi ve 1960'ların başında ve yine 1980'lerde Londra'da yaşadı.
Hayatının son yılları çoğunlukla Greater Manchester'ın Prestwich ve Salford bölgesinde geçti. Halen bağımlılıkla mücadele etmesine rağmen yeniden müziğe ilgi duymaya başladı. 1980'lerde birkaç ay boyunca Londra, Brixton'da punk şair John Cooper Clarke ile bir apartman dairesini paylaştı, ancak bir çift olarak değil.
Ölümü
17 Temmuz 1988'de, Ari ile bir Akdeniz adası olan İbiza'da bir tatil sırasında, Nico bisikletten düştüğünde kafasını çarptı. Yoldan geçen bir taksi şoförü onu baygın halde buldu, ancak onu yerel hastanelere kabul ettirmekte zorluk çekti. Isıya maruz kaldığı için yanlış teşhis kondu ve akşam 8'de öldüğü açıklandı. X-ışınları daha sonra ölüm nedeni olarak ciddi bir beyin kanamasını ortaya çıkardı. Oğlu daha sonra olayla ilgili şunları söyledi:
Nico'nun yakılan kalıntıları, annesinin Berlin'deki bir orman mezarlığı olan Grunewald'daki arsasına gömüldü. Cenazesinde arkadaşları Desertshore'dan bir şarkı olan "Mütterlein" ın bir kasetini çaldılar.
Diskografi
The Great Rock Diskografisine göre :
Brewer, Maine
Brewer ABD'nin Maine eyaletine bağlı Penobscot ilçesinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 9.482'dir.
Antalya Yolspor
Antalya Yolspor, Antalya ilinde kurulmuş bir spor kulübüdür.
Tarihçe
1984-1985 sezonunda 3. Lig'e yükselen kulüp, tarihinde ilk kez profesyonel liglerde mücadele etmeye başladı. 1987-1988 sezonu sonunda 3. Lig 5. Grup'ta son sırada yer alarak amatör kümeye düştü. Ancak amatör kümede bir sezon geçirmesinin ardından 1989-1990 sezonundan itibaren tekrar 3. Lig'de mücadele etmeye başlayan kulüp, 1994-1995 sezonunu 3. Lig 5. Grup'ta 15. sırada bitirip ligde kalsa da, kendi kararıyla profesyonel liglerden çekildi. Bir süre sonra sadece 17 ve 15 yaş altı futbol takımlarıyla liglerde mücadele etmeye başladı.
Kulübün judocu sporcularından Fatmanur Uyanık, Yıldız Bayanlar Türkiye Judo Şampiyonası'nda şampiyonluğu kazandı.
Aşk Şarkıları (şarkı)
"Aşk Şarkıları", Türk şarkıcı Ayla Çelik'in ikinci stüdyo albümü olan Ben'in çıkış şarkısı.
Şarkı hakkında bilgi
Şarkının sözü ve müziği Ayla Çelik düzenlemesi ise Erhan Bayrak tarafından hazırlandı. Klibin stil danışmanlığını Jülide Güngör ve Nevin Şahsuvaroğlu yaptı.