cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bulgaristan'da LGBT hakları
Kamu görüşler
2006 yılında yapılmış bir Avrupa Birliği anketi, Bulgaristanlıların yüzde 15'inin hemcins evliliği hakkını desteklediğini, yüzde 65'inin ise buna karşı olduğunu gösterdi. 2015 yılında bu sayılar neredeyse aynı idi: yüzde 17 hemcins evliliğini destekledi ve yüzde 68 buna karşı çıktı.
Marcelino García Pérez
Marcelino García Pérez (1937, Vilagarcía de Arousa - 5 Nisan 2020,A Coruña ), İspanyol futbolcudur.
5 Nisan 2020 tarihinde García, 83 yaşında COVID-19 nedeniyle öldü.
Bimini
Bimini, Karayipler ada ülkesi Bahamalar'a bağlı adalar topluluğu. Bimini'nin merkez şehri Kuzey Bimini adası üzerinde kurulu olan Alice Town'dur.
Coğrafya
Bimini toplam üç adadan oluşmaktadır, bunlar Kuzey Bimini, Güney Bimini ve Doğu Bimini. Miami'nin 80 km açığında bulunmaktadır. Bimini, 100 km güneyinde bulunan Cay Sal Bank ile birlikte Bahamalar'ın 31 idarî yönetim birimlerinden birini oluşturmaktadır. Cay Sal Bank her ne kadar coğrafî açıdan Bimini ile bir bağı bulunmasa ve ayrı bir yapı oluştursa da, idarî açıdan bir birleşme söz konusudur. Adalar topluluğunun merkezî adasını Kuzey Bimini 'dir.
Adalar topluluğunun en önemli turistik noktalarından birini Bimini Adası Yolu olarak adlandırılan Kuzey Bimini Adası açıklarında su altında bulunan kaya oluşumudur.
Kaybolan Günler / Yarap Al Canımı
Kaybolan Günler / Yarab Al Canımı bir Müslüm Gürses 45'lik plağıdır. 1973 yılında Hülya Plak firmasından çıkarılmıştır. Müslüm Gürses daha sonra bu plakta bulunan iki şarkıyı da 1998 yılında Müslüm Gürses Klasikleri albümü için okumuştur. Yarap Al Canımı şarkısı ise Müslüm Gürses Klasikleri albümüne konulmamış Zavallım albümünde Yarab Al Canımı olarak yer almıştır.
Reta Beebe
Reta F. Beebe (d. 10 Ekim 1936; Baca, Colorado), Amerikalı astronom, yazar ve popüler bilimcidir. Jüpiter ve Satürn gezegenleri konusunda uzmandır ve Jüpiter: Dev Gezegen kitabının yazarıdır. New Mexico Eyalet Üniversitesi Astronomi Bölümü'nde fahri profesör ve 2010 yılında NASA Olağanüstü Kamu Hizmeti madalyası sahibidir.
Kariyeri
Beebe, NASA'nın dev gezegenlere yönelik Voyager programı görevleri de dahil olmak üzere, NASA görevlerini planlamak ve yönetmek için uzun yıllarını harcadı. Özel araştırma ilgi alanı Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün'ün atmosferleriydi. Dev gezegenlerin bulutlarını ve rüzgarlarını incelemek ve ölçmek için deneyler tasarladı. Galileo ve Cassini-Huygens uzay araçlarının verilerini yorumlamaya çalıştı ve Jüpiter ve Satürn hakkında ek atmosferik veriler elde etmek için Hubble Uzay Teleskobu'nu kullandı.
1994 yılında Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü'nde Shoemaker–Levy 9 kuyruklu yıldızı'nın Jüpiter'e çarpmasını inceleyen ekibinin bir üyesiydi.
Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Araştırma Konseyi'nin ana uzay komitesi olan Gezegen ve Ay Keşfi Komitesi'ne (COMPLEX) başkanlık etti. Sonrasında, NASA'nın Gezegensel Veri Sistemindeki dev gezegenler hakkındaki verileri organize etmekle ilgilendi. O programın Atmosfer Disiplin Düğümünden sorumludur. Gezegensel veri arşivleme becerileri, Avrupa Uzay Ajansı tarafından da kullanılmıştır. Uluslararası Gezegensel Veri İttifakı'nın yönetim kurulunda görev yapmaktadır.
Batur Altıparmak
Batur Altıparmak (d. 1 Ocak 1971), defans mevkiinde görev yapmış eski Türk futbolcudur. Futbolculuk kariyerinin ardından futbol menajeri olmuştur ve Caner Erkin, Mehmet Topal, Selçuk İnan ve Enes Ünal gibi futbolcular ile çalışmıştır. Eski Türk milli futbolcu olan Ogün Altıparmak'ın oğludur.
Bosna-Hersek'te LGBT hakları
Bosna-Hersek'te lezbiyen, gey, biseksüel ve transgender (LGBT) bireyler, LGBT olmayan insanların karşılaşmadığı yasal zorluklara uğrayabilir. Bosna-Hersek'te hemcins cinsel aktiviteler, hem erkekler hem de kadınlar için yasaldır. Buna rağmen, karşı cins çiftlerin sahip olduğu yasal korunmalar, hemcins çiftlerin başta olduğu hanehalklarına mevcut değildir.
Bosna-Hersek, çoğunlukla Müslümanlar ve Hristiyanlardan (Ortodoks ve Katolik) oluşan seküler bir ülkedir. Resmî olarak seküler olmasına rağmen Bosna-Hersek toplumunda din yine önemli bir rol oynar. Böylece birçok diğer Doğu Avrupa ülkesinde olduğu gibi, Bosna-Hersek'te de LGBT bireylere yönelik tutumlar çoğunlukla muhafazakârdır. Birçok LGBT etkinliği şiddetle sonuçlanmıştır; ör. 2008 Saraybosna Queer Festivali sırasında İslamcı radikaller kalabalığa saldırdı ve aşırıcı ifadeler içeren sözlü tacizde bulundular. 2015 yılında yapılmış bir ankete göre, LGBT Bosnalıların %51'i, kendilerine yönelik sözlü ve fiziksel taciz ve fiziksel şiddete uğradıklarını ifade etmiştir.
Tüm bunlara karşın, toplumsal görüşler değişim geçirmektedir. Hükûmet, 2016'da cinsel yönelim, cinsiyet kimliği ve cins özelliklerine dayalı ayrımcılığı yasaklayan kapsamlı bir ayrımcılık karşıtı yasayı kabul etti. Son zamanlarda özellikle başkent Saraybosna'da daha fazla gay bar açılmıştır. Bosna-Hersek'in Avrupa Birliği üyeliği süreci de Hükûmet'in LGBT haklarına dair yaklaşımında önemli bir rol oynamıştır. ILGA-Europe örgütü, LGBT hakları mevzuatı konusunda gözlemlediği 49 Avrupa ülkesi arasında Bosna-Hersek'i 27. sıraya koydu.
Hemcins cinsel aktivitelere ilişkin mevzuat
Bosna-Hersek, iki farklı siyasi varlık tarafından yönetilir: Bosna-Hersek Federasyonu ile Sırp Cumhuriyeti (Republika Srpska); bunların da kendilerine özgü ceza kanunları var. Hemcins cinsel aktiviteler, 1996 yılında Bosna-Hersek Federasyonu'nda ve 1998 yılında Sırp Cumhuriyeti'nde yasal oldu. Brčko İlçesi de 2003 yılında eşcinselliği suç olmaktan çıkardı. Rüşt yaşı, cinsel yönelime gözetilmeksizin 14'tür (14 yaşına gelmemiş bir bireyle cinsel ilişkiye girmek kanunen tecavüz olarak sayılır).
Said Sadiki
Said Sadiki (d. 12 Temmuz 1981, Urmia, İran), İran doğumlu bir tıp doktoru ve estetik cerrahıdır. Özellikle estetik operasyonlar alanındaki uzmanlığı ve inovatif yaklaşımlarıyla tanınmaktadır. Aynı zamanda LOFT (Long Follicle Transplant) adını verdiği yenilikçi kaş ekimi yönteminin yaratıcısı olarak bilinir.
Hayatı ve Eğitimi
Said Sadiki, 12 Temmuz 1981 tarihinde İran'ın Urmia şehrinde doğdu. Tıp alanına olan ilgisi erken yaşlarda belirginleşti ve bu ilgi onu tıp eğitimi almaya yönlendirdi. 2007 yılında Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ) Tıp Fakültesi'ne kabul edilerek tıp eğitimine başladı. 2014 yılında başarılı bir şekilde mezun oldu ve tıp alanındaki kariyerine ilk adımını attı.
Kariyer ve Uzmanlık Alanı
Mezuniyetinin ardından Said Sadiki, İstanbul'da çeşitli sağlık kuruluşlarında doktorluk görevlerini üstlendi. Şişli Hastanesi, Özel Kadıoğlu Hastanesi, Özel Tanfer Hastanesi ve Özel Moodist Hastanesi gibi tanınmış sağlık merkezlerinde 2014-2018 yılları arasında çalışarak geniş bir cerrahi deneyim kazandı. Zamanla estetik cerrahiye olan ilgisi daha da arttı ve bu alanda uzmanlaşma kararı aldı.
Eğitimi
Said Sadiki, sürekli olarak kendini geliştirme ve yenilikleri takip etme konusundaki isteğiyle bilinir. Bu doğrultuda Kıbrıs Amerikan Üniversitesi'nden Medikal Estetik, Dolgu ve Botoks sertifikalarını aldı. Ayrıca İran Tahran Üniversitesi'nden Kaş Ekimi Eğitimi Sertifikası ile kaş estetiği alanında derinlemesine bilgi edindi.
Kütahya'da 1973 Türkiye senato seçimleri
14 Ekim 1973 Senato Seçimleri'nde Cumhuriyet Senatosu'nun C Grubu üyelerinin dahil olduğu Kütahya'daki 2 senatörlük kontenjanı için seçim yapılmıştır.
Said Sadiki
Homay Health Co Tourism Şirketi
Said Sadiki, estetik cerrahi alanındaki uzmanlığını ve deneyimini Homay Health adlı co-tourism şirketini kurarak taçlandırdı. Bu şirket aracılığıyla uluslararası hastalara sağlık ve estetik hizmetleri sunmayı amaçlamıştır. Aynı zamanda LOFT Kaş Ekimi Metodu, estetik cerrahi dünyasındaki önemli bir ilerleme olarak Said Sadiki'nin mirasını oluşturmuştur.
Kütahya'da 1973 Türkiye senato seçimleri
! align="center" colspan="3" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" | Senatör ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="3" | Geçersiz ya da boş
Halil İnalcık Tarih ve Toplum Bilimleri Araştırma Uygulama Merkezi
Halil İnalcık Tarih ve Toplum Bilimleri Araştırma ve Uygulama Merkezi (HİTAM), Türkiye'de tarih ve toplum bilimlerinin önemli bir merkezi olarak faaliyet göstermektedir. Merkez, Türk tarihçi ve akademisyen Prof. Dr. Halil İnalcık'ın anısını yaşatmak amacıyla 25 Ekim 2016 tarihinde kurulmuştur. Merkezin kuruluşu, 29868 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Resmî Gazetesi'nde duyurulmuş ve faaliyetlerine başlamıştır. Halil İnalcık'ın 100. doğum yılını anma vesilesiyle kurulan merkez, onun bilimsel mirasını sürdürmek, tarih ve toplum bilimleri alanında araştırmalar yapmak ve bu alanda katkıda bulunmak amacıyla faaliyetlerini yürütmektedir.
Juan Martín Velasco
Juan de Dios Martin Velasco (8 Mart 1934, Avila, Santa Cruz del Valle - 5 Nisan 2020, Madrid) İspanyol Roma Katolik rahip, filozof ve ilahiyatçı. Dinlerin fenomenolojisi konusunda uzmandı ve son yıllarda en iyi İspanyol teologlardan biri olarak kabul edildi.
Halil İnalcık Tarih ve Toplum Bilimleri Araştırma Uygulama Merkezi
Merkezin Amacı ve Faaliyet Alanları
'' 29868 Sayılı Resmî Gazete'de yayınlanana göre merkez, aşağıdaki amaçları doğrultusunda faaliyetlerde bulunmaktadır ''
Merkezin Yönetim ve İdari Kadrosu
Halil İnalcık Tarih ve Toplum Bilimleri Araştırma Uygulama Merkezi Yönetim Kurulu Başkanı
Halil İnalcık Tarih ve Toplum Bilimleri Araştırma Uygulama Merkezi Proje Koordinatörü
Halil İnalcık Tarih ve Toplum Bilimleri Araştırma Uygulama Merkezi (HİTAM)'ın Yönetim Kurulu Üyeleri
Halil İnalcık Tarih ve Toplum Bilimleri Araştırma Uygulama Merkezi (HİTAM)'ın Araştırma Görevlisi ve Proje Yürütücüleri
Halil İnalcık Tarih ve Toplum Bilimleri Araştırma Uygulama Merkezi (HİTAM)'da Görev Alan Öğrenciler
WoW64
Bütün 64-Bit Windows işletim sistemlerinde -Windows XP Professional x64 Edition, Windows Server 2003'ün IA-64 ve x64 versiyonları, Windows Vista'nın x64 versiyonları, Windows Server 2008, Windows 7, Windows 8, Windows Server 2012, Windows 8.1, Windows 10, Windows Server 2016, Windows Server 2019, Windows 11- bulunmaktadır. WoW64 32-Bit ve 64-Bit uygulamaları arasındaki farklılıkları halletmeyi amaçlar, özellikle Windows'un kendisinde yapılan yapısal değişiklikleri içerir.
Çevirme Kütüphaneleri
WoW64 alt sistemi bütün 64-Bit Windows versiyonlarında bulunan benzer arayüzleri içeren hafif bir uyumluluk katmanına sahiptir.
64-Bit sistemler için değiştirilmemiş 32-Bit arayüzleri çalıştırmak için 32-Bit bir arayüz oluşturur. WoW64 birçok DLL dosyaları ile
sisteme uygulanır, bunların arasında:
da bulunur. Diğer DLL'ler ve binary'ler Itanium ve ARM mimarileri için mimarinin yerel bir 32-Bit çalışma modu olduğu takdirde x86'yı öykünmek için bulunur.
Şerif Ordusu
Arap Ordusu (Arapça: الجيش الشريفي) olarak da bilinen Şerif Ordusu (Arapça: الجيش العربي) veya Hicaz Ordusu (Arapça: الجيش الحجازي), I. Dünya Savaşı'nın Osmanlı cephelerinin bir parçası olan Arap İsyanı'nın arkasındaki askeri güçtü. 1916'da "Arapların Sultanı" ilan edilen Hicaz Krallığı'ndan Şerif Hüseyin bin Ali, Arap halkını bağımsız bir hükûmet altında birleştirme nihai hedefiyle Osmanlı İmparatorluğu'na karşı bir isyanda Şerif Ordusu'na liderlik etti. İngilizler tarafından hem mali hem de askeri olarak desteklenen Hüseyin'in kuvvetleri Hicaz'dan kuzeye doğru yavaş yavaş ilerledi ve İngiliz kontrolündeki Mısır Seferi Kuvvetleri ile birlikte savaşarak sonunda Şam'ı ele geçirdi. Şerif Ordusu mensupları burada Şerif Hüseyin'in oğlu Faysal liderliğinde Suriye Arap Krallığı olarak bilinen kısa ömürlü bir monarşi kurdu.
Arka plan
Yüzyıllar boyunca Hicaz'da (Müslümanların kutsal şehirleri Mekke ve Medine'nin bulunduğu Arabistan'ın batı bölgesi) güç, şerif ailesinin elinde güçlü bir şekilde merkezileşti. Muhammed'in soyundan gelen bu ailenin üyeleri Haşimiler olarak da adlandırılıyordu. Osmanlı İmparatorluğu'nun birçok bölgesinin aksine, kentli elitler arasında birbiriyle rekabet eden çok az siyasi etki vardı. Aşiret reisleri kendi aşiretleri ile şerif arasında aracı olarak görev yapıyor ancak şerifin otoritesine nadiren meydan okuyorlardı. Şerifin tek siyasi rakibi, bölge üzerinde Osmanlı egemenliğini sağlamaktan sorumlu olan bölgenin Osmanlı valisiydi. Şerif ve vali arasında bir güç mücadelesi vardı; karar verme yetkisi zaman içinde ikisi arasında gidip geliyordu. Genel olarak bu siyasi iklim, 20. yüzyılın ilk yıllarında Şerif Hüseyin'in elinde büyük miktarda nüfuz bıraktı.
Sınırlı gücünden memnun olmayan Şerif Hüseyin, bölgedeki aşiret liderleri, Arap milliyetçileri ve Mısır'daki İngiliz Yüksek Komiseri Sir Henry McMahon ile görüşmelere başladı. Hüseyin, pek çok Müslüman'ın Mekke Şerifi'nin, o sırada Osmanlı İmparatorluğu hükümdar ailesinin elinde bulunan halifeliğin gerçek hak sahibi olduğuna inandığını biliyordu. Hüseyin-McMahon Yazışmaları'nda taahhüt edilen İngiliz desteği, Hüseyin'in bu görüşmelerden hem halifelik hem de bölgedeki Arap toprakları üzerinde egemenlik iddiasında bulunma hakkına olan inancı güçlenmiş olarak çıkmasına neden oldu. Dahası ve daha da önemlisi, 1915 ve 1916'daki Huseyin-McMahon Yazışmaları'nda İngilizlerin Huseyin'e verdiği sözler, Hüseyin'in Osmanlılara karşı başarılı bir isyan başlatması halinde İngilizlerin Arap Yarımadası'nın çoğunu kapsayan ve günümüz Türkiye'sinin kuzeyine kadar uzanan bir Arap Halifeliği kurmasına yardım edeceğini düşünmesine yol açtı. İngilizler, Fransızlara vermeyi taahhüt ettikleri birkaç bölgeyi vaat edemeseler de Şerif Hüseyin için taşlar yerine oturuyor gibi görünüyordu ve Arap İsyanı'nı başlatmaya hazırlandı.
İsyan
Haziran 1916 başlarında Osmanlı hükûmeti Şerif Hüseyin'e Hicazi birlikleri tedarik etmesi ve Osmanlı'nın I. Dünya Savaşı'na katılmasını desteklemek için Mekke'den cihat çağrısı yapması için baskı yapıyordu. Hüseyin birlikler karşılığında daha fazla özerklik istiyordu, ancak Osmanlı yetkilileri bunu kabul etmeyecekti. Osmanlı yetkilileri Hüseyin'in oğlu Faysal'ı alıkoyuyor ve Hüseyin'e oğlunu bir daha görmek istiyorsa askerleri göndermesi gerektiğini söylüyordu. Osmanlılar 9 Haziran 1916'da Faysal'ı Hüseyin'in organize etmekte olduğu silahlı kuvvetleri alması için Medine'ye gönderdi, ancak Faysal oraya vardığında kardeşi Ali ile birlikte kaçtı.
İsyanın başlangıcında Şerifyan Ordusu, Hüseyin ve oğulları tarafından Osmanlı kuvvetleriyle savaşacakları görüntüsü altında bir araya getirilen bu kuvvetlerden oluşuyordu. Kaçtıktan sonra Faysal, Hüseyin'in daha fazla özerklik taleplerinin karşılanmaması halinde Osmanlılarla ilişkilerinin sona ereceğini belirten bir mektup yazdı. Cevap beklemek yerine, Arap İsyanı, yerel Arap kabilelerinin üyeleri ve Osmanlı'dan kaçanlardan oluşan güçlerin Hicaz Demiryolu'na saldırmasıyla başladı. Ertesi gün isyanın ilk kurşunları Mekke'de atıldı ve iki gün içinde Şerif Ordusu, Mekke'nin kontrolünü ele geçirdi. Şerif Ordusu 16 Haziran'da İngiliz Kraliyet Donanması'nın yardımıyla önemli Cidde Limanı'nı ele geçirdi. Yaz sonunda Şerif Hüseyin'in kontrolü altındaki Arap kuvvetleri Yenbu'ya kadar kuzeydeki ve Kunfuza'ya kadar güneydeki kıyı şehirlerini ele geçirmeyi başarmıştı.
Osmanlılar, Şerif Ordusu Ekim 1916'da Medine'ye saldırdığında ilk kez bir muharebeyi kesin olarak kazandı. Osmanlı kuvvetleri, zayıf donanımlı Şerif Ordusu'nun sahip olmadığı topçularla Medine'ye yerleşmişti. Şerif kuvvetleri geri çekildi ve Medine'ye ilişkin yeni bir strateji geliştirmek zorunda kaldı. Araplar, iyi korunan Osmanlı ordusuna saldırıp büyük kayıplar vermektense şehri kuşatarak diğer Osmanlı kuvvetlerine erişimini kestiler. Osmanlılar savaşın büyük bölümünde Hicaz Demiryolu'nu Medine'ye açık tutmayı başardılar ve bu sayede savaşın sonuna kadar adamlarına silah, mühimmat ve diğer teçhizatı tedarik etmeye devam edebildiler. Medine'deki sürekli ikmal ihtiyacı, Araplar Kızıldeniz kıyısında ilerlemeye devam ederken Osmanlıların demiryolu boyunca ve Medine'de birlikler konuşlandırarak asker ve malzeme israfına yol açacak şekilde tasarlanan Şerif stratejisine hizmet etti.
İngiliz ve Şerif kuvvetleri Akabe'deki Osmanlı kuvvetlerini ele geçirmenin bir yolunu ararken, İngilizler Faysal'ın kuvvetlerini yönetmesine yardım etmesi için Yüzbaşı (daha sonra Albay) T. E. Lawrence'ı (genellikle "Arabistanlı Lawrence" olarak anılır) göndermeye karar verdi. Lawrence'ın planı, Baalbek'teki bir demiryolu köprüsünün yıkılması da dahil olmak üzere birkaç şaşırtmaca yaratarak Osmanlıların, Arapların Şam'a saldırmayı planladığını düşünmelerini sağlamaktı. Şerif kuvvetleri 6 Temmuz 1917'de Akabe'ye vardıklarında, üstleri onları kontrol altına alamadan yaklaşık üç yüz Osmanlıyı vahşice katletti. Diğer 150 Osmanlı askeri esir alındı ve Osmanlılar tarafından gerçekleştirilen birkaç küçük çaplı saldırının ardından Arap ve İngiliz kuvvetleri Akabe'de kontrolü sağlamlaştırdı. Bu noktadan itibaren Şerif Ordusu, İngiliz işgali altındaki Mısır'dan gelen İngiliz silahlı kuvvetlerinin yanında savaştı. İyi yönetilen Megiddo Muharebesi, isyanları neredeyse tamamlanmış olarak 1 Ekim 1918'de Şam'a yürüyen az miktarda Şerif kuvvetini de içeriyordu. Hicaz'da hâlâ Osmanlı kontrolü altında olan tek şehir Medine'ydi. Osmanlı dünyasının geri kalanıyla bağlantıları kesilmiş olmasına rağmen, Medine'deki kuvvetler, erzak eksiklikleri onları Ocak 1919'da teslim olmaya zorlayana kadar Şerif kuvvetlerine direnmeye devam etti.
Kuvvetler
Şerifyan Ordusu yaklaşık 5000 kişilik bir düzenli kuvvet ve binlerce kişilik düzensiz kuvvetlerden oluşuyordu. Düzenli kuvvetlerin çoğu, Osmanlı ordusundan firar edip Arap İsyanı'na katılan eski Arap üyeleriydi. Düzensiz kuvvetler, savaş, evlerinin yakınında gerçekleşirken kısa bir süreliğine isyana katılan büyük ölçüde eğitimsiz Arapları ifade etmektedir. Çatışmalar Mekke'den uzaklaştıkça, Mekke çevresinden birçok asker üzerlerine düşeni yaptıklarına karar vererek evlerine döndü. Şerif Ordusu'nun eline sürekli olarak İngiliz altını ve silahı geçmesi isyanın arkasındaki ana itici güçtü. Birçok aşiret, kendilerine en çok parayı kim teklif ederse onun için savaşacaktı. Bazı aşiret liderleri İngilizler için savaşmayı kabul ediyor, onların ödemelerini ve silahlarını kabul ediyor ve kısa bir süre sonra aşiretlere daha fazla ödeme yapmayı teklif ettikleri için Osmanlılar için savaşmaya başlıyorlardı. Bu kararsızlık, aşiretlerin çoğunun Şerif Hüseyin'in nihai hedefi olan Arap birliğiyle ilgilenmediğini, bunun yerine sadece para almak istediğini gösteriyordu. Bu durum Şerif Ordusu için işleri zorlaştırsa da Faysal'ın güçlü müzakere becerileri birçok aşiret reisini kazanarak Haşimilere Osmanlılara meydan okumak için ihtiyaç duydukları desteği verdi.
Sonrası
Arap İsyanı'nın sonunda Şam'ın ele geçirilmesinin ardından Faysal, Suriye'de bir krallık kurdu ve 24 Temmuz 1920'de Fransa-Suriye Savaşı'nı Fransızlar kazanıp onu ülkeden çıkarana kadar burada hüküm sürdü. 1920 yılında Milletler Cemiyeti, Osmanlı İmparatorluğu topraklarının yeni oluşturulan bir manda sistemi ile paylaşılmasına karar verdi. Mandayı alan ülke, manda tarafından kurulan yeni devleti bağımsızlığına götürmekle sorumluydu. İngilizler Filistin ve Mezopotamya (Irak) mandalarını, Fransızlar ise Suriye ve Lübnan mandalarını aldı. Bu mandalar ve haritaları, 1916 tarihli gizli Sykes-Picot Anlaşması'nda sunulan bölünmeleri yakından takip ediyordu. Balfour Deklarasyonu bölgede işleri karıştırdı çünkü İngilizler, Hüseyin-McMahon Yazışmaları nedeniyle Şerif Hüseyin'e Arap krallığının bir parçası olarak vaat edilen topraklara Filistin'i dahil etmek yerine bölgede bir Yahudi devleti kurma sözü vermişti. Filistin sorunu hiçbir zaman çözülememiş olsa da 1921'de Kahire'de İngilizler Hüseyin'in oğlu Abdullah'ı yeni kurulan Trans Ürdün devletine emir olarak atamaya karar verdi. İngilizler Hicaz'ın kontrolünü Hüseyin'e bıraktı ve Faysal, 1920'de Fransızlar tarafından Suriye Krallığı'ndan uzaklaştırıldığı için Faysal'ın Irak'ta iktidara gelmesine ve Irak Kralı I. Faysal olmasına yardım etti. Şerif Hüseyin Hicaz'ı yönetmeye devam etti ve 23 Mart 1924'te kendisini halife ilan etti. Aynı yıl Suudiler Hüseyin'i Hicaz'dan çıkardı ve hayatının geri kalanını sürgünde geçirerek 1931'de Ürdün'de öldü. Nuri es-Said, Cafer el-Askeri, Cemil el-Midfay, Ali Cevdet el-Eyyübi ve Cemal Baban da dahil olmak üzere Şerif Ordusu'ndan birçok subay Kral Faysal'ın Irak'ında önemli roller oynadılar. Nuri es-Said ve Cafer el-Askeri başbakanlık görevlerinde bulundular. Şerif Ordusu'ndan subaylar, Albay Ahmed Hasan el-Bekr liderliğindeki 1963 Darbesi'ne kadar Irak siyasetinde önemli bir rol oynamaya devam ettiler.
Mikaela Fabricius-Bjerre
Mikaela Fabricius-Bjerre (kızlık soyadı: Lindh; d. 17 Aralık 1969 - ö. 13 Şubat 2023), Fin binici.
Yaşamı ve kariyeri
Fabricius-Bjerre, 17 Aralık 1969'da Turku'da doğdu. Ülkesi Finlandiya adına katıldığı Londra'da düzenlenen 2012 Yaz Olimpiyatları'nda bireysel at terbiyesi kategorisinde 30. oldu. Ayrıca 2014 FEI Dünya Binicilik Oyunları'nda yer aldı.
Özel yaşamı ve ölümü
Poul Fabricius-Bjerre ile evli Ida Laminnen adında bir kız çocuğu olan Fabricius-Bjerre, 13 Şubat 2023'te kemik kanseri nedeniyle 53 yaşında hayata veda etti.
Bir Müzisyenin Portresi
Bir Müzisyenin Portresi (İtalyanca: Ritratto di musico), yaygın olarak İtalyan Rönesans sanatçısı Leonardo da Vinci'ye atfedilen bitmemiş bir tablodur. 1483-1487. Leonardo Milano'dayken üretilen eser, küçük bir ceviz ağacından panel üzerine yağ ve belki de tempera ile boyanmıştır. Bilinen tek erkek portre resmidir ve bakıcısının kimliği bilim adamları arasında yakından tartışılmıştır.
Belki de Antonello da Messina'nın Erken Hollanda portre resim stilini İtalya'ya tanıtmasından etkilenen çalışma, 15. yüzyılda Milano'da hakim olan profil portresinden dramatik bir değişime işaret ediyor. Leonardo'nun orada yaptığı Kayaların bakiresi ve Erminli Leydi gibi diğer resimleriyle pek çok benzerliği paylaşıyor, ancak Müzisyenin Portresi, o zamandan beri Pinacoteca Ambrosiana'da bulunduğu şehirde kalan tek panel resmidir. En az 1672 tarihi olarak bilinmekte. Komisyonun güncel bir kaydı yoktur. Leonardo'nun diğer eserleriyle üslup benzerliklerine dayanarak, güncel olanların çoğu en azından bakıcının yüzünü ona atfediyor. Resmin geri kalanı üzerindeki belirsizlik, Leonardo'nun çalışmasına özgü olmayan, vücudun sert ve katı niteliklerinden kaynaklanmaktadır. Bu, resmin bitmemiş haliyle açıklanabilirken, bazı bilim adamları Leonardo'nun öğrencilerinden biri tarafından yardım edildiğine inanıyor. Portrenin samimiyeti, özel bir komisyonu veya kişisel bir arkadaş tarafından bir kişiyi gösteriyor. 20. yüzyıla kadar Milano Dükü ve Leonardo'nun işvereni Ludovico Sforza'nın gösterilmesi düşünülüyordu. Fakat, 1904-1905 restorasyonu sırasında, üst boyamanın kaldırılması, bakıcının bir müzisyen olduğunu gösteren notaları tutan bir eli ortaya çıkardı. Milan'da aktif olan birçok müzisyen bakıcı olarak önerildi; Franchinus Gaffurius, 20. yüzyıl boyunca en çok tercih edilen adaydı, ancak 21. yüzyılda bilimsel görüş Atalante Migliorotti'ye kaydı. Diğer dikkate değer öneriler arasında Josquin des Prez ve Gaspar van Weerbeke var, ancak bu iddiaların hiçbirini doğrulayacak tarihsel bir kanıt yok. Çalışma, stoacı ve ahşap nitelikleri nedeniyle eleştirildi, ancak yoğunluğu ve konunun yüzündeki yüksek ayrıntı seviyesi ile dikkat çekmiştir.
Açıklama
İlgili resim, küçük, 44,7 cm x 32 cm (17,6 inç x 12,6 inç) bir ceviz ahşap panel üzerinde yağ ve belki de tempera ile yapılmıştır. Sağ eli katlanmış bir nota parçası tutan büst uzunluğunda ve dörtte üç oranında genç bir adamı tasvir ediyor. Resim, yüz ve saç dışında büyük ölçüde bitmemiş, ancak genel olarak iyi durumda, sadece sağ alt köşede hasar var. Sanat tarihçisi Kenneth Clark, Leonardo'nun hayatta kalan eserlerinden müzisyenin renklerin zamanla solmasına rağmen belki de en iyi şekilde korunmuş resim olduğunu belirtti. Eserin alt kısmı biraz kırpılmış olabilir. Özellikle başın arkasına doğru az miktarda rötuş var; sanat tarihçisi Frank Zöllner, bu rötuşun boynun ve dudakların sol tarafında bir miktar başarısız gölgelemeye neden olduğunu kaydetmiştir. Siyah arka planıyla portre, Leonardo'nun daha sonraki portrelerini anımsatıyor; Erminli Leydi ve La Belle Ferronnière, bakıcının vücudu ve kafası aynı yöne baktığı için onlardan farklı. Biyografi yazarı Walter Isaacson, çalışmanın bitmemiş halinden dolayı portrenin gölgelerinin açıkça sert olduğunu ve portrenin kendisinin Leonardo'nun resimlerinde tipik olarak bulunan ince yağlı boya katmanlarından daha azını içerdiğini belirtti.
Müzisyen
Arena Bilgisayar
Arena Bilgisayar, Türkiye'de hizmet veren teknoloji firması.
Bir Müzisyenin Portresi
Açıklama
Nota
Arena Bilgisayar
Tarihi
1991 yılında İstanbul'da dört hissedar ile kuruldu. 2001 yılında Borsa İstanbul'da %15'lik oranda halka arz oldu.
Bir Müzisyenin Portresi
Açıklama
Garip ve narin bir şekilde tutulan sert bir şekilde katlanmış kağıt parçası, üzerinde nota ve harflerin yazılı olduğu bir nota parçasıdır. Resmin alt kısmının kötü durumda olması nedeniyle notlar ve harfler büyük ölçüde okunaksızdır. Bu, bazı akademisyenlerin mektupların söylediklerini varsaymaktan, genellikle kendi yorumlarını müzisyen kimliği teorilerini desteklemek için kullanmaktan alıkoymadı. Sanat tarihçisi Martin Kemp, "Cantore Angelico ", İtalyanca" melek şarkıcı "anlamına gelir. Notlar, konunun bir müzisyen olduğunu kuvvetle ima etmekten başka, resme çok az netlik kattı. Bunlar mensural notasyondadır ve bu nedenle muhtemelen çok sesli müzik gösterirler. Leonardo'nun Windsor Kalesi Baskı Odası'nda müzikal notasyonlu reddeden günümüze kalan çizimleri, resimdeki müziğe benzemiyor. Bu, bu bestecinin Leonardo'ya ait olmadığını ve besteciyi ve müziğin önemini bilinmediğini düşündürmektedir.
İlişkilendirme
Leonardo'ya atıf önceki yüzyıllarda tartışmalı olsa da, modern sanat tarihçileri artık bir Müzisyenin Portresi'ni orijinal eserlerinden biri olarak görüyor. Eserin Leonardo'ya atfedilmesine ilişkin şüpheler, neredeyse resim bilindiği süreden beri mevcuttur. Pinacoteca Ambrosiana için bir 1672 kataloğunda ilk görünüşü onu Leonardo tarafından listelenmiş, ancak koleksiyonun 1686 envanterinde Bernardino Luini'ye atfedilmiştir. Bu, hızla çizildi ve "veya daha doğrusu Leonardo" olarak değiştirildi. 1798'de Ambrosiana, portreyi "Luini okulu" na bağladı, ancak kısa süre sonra Leonardo tarafından yeniden yayımlandı. 1672'de ilk listelendiğinde, "bir dük komisyonundan beklenebilecek tüm zarafete" sahip olarak tanımlandı, bu da konunun Milan Dükü Ludovico Sforza olduğu düşünüldüğünü ima ediyordu. Resim yapıldığında Leonardo'nun işvereni. Buda, bilim adamlarının Ambrosiana'daki Bir Leydi Portresi'nin bir kolye olduğuna inandıkları 20. yüzyıla kadar kabul edildi, şimdi Giovanni Ambrogio de Predis'e atfedildi, ancak o zamanlar Leonardo d'Este'nin bir portresi olduğu düşünülüyordu. Ludovico'nun karısı, 20. yüzyılın ortalarında, Leonardo uzmanı Angela Ottino della Chiesa, Leonardo'ya atıfta bulunmayı destekleyen on bir akademisyen belirledi; eseri Ambrogio de Predis'e atfeden sekiz kişi; kararsız iki kişi ve bunu Leonardo'nun öğrencilerinden biri olan Giovanni Antonio Boltraffio'nun işi olarak gören birisi olarak düşünülebilir.
Portre komisyonunun mevcut kaydı yoktur. Leonardo'ya atfedilmesi, diğer eserlerine üslup ve teknik benzerliklere dayanmaktadır, özellikle de Kayaların Bakiresi Louvre'daki meleğin yüzü ve Wilderness'taki Aziz Jerome'daki ünlü figürün yüzü. Leonardo'nun popüler hale getirdiği bir tarz olan portrenin koyu arka planı, bu atfı, Erminli Leydi, La Belle Ferronnière ve Vaftizci Aziz John gibi onun tarafından daha sonraki resimlerinde görüldüğü şekliyle daha da güçlendiriyor. Özellikle Erminli Leydi, X-ışını testinden Müzisyene birçok üslup benzerliği göstermiştir. Leonardo'nun tarzının diğer tipik özellikleri arasında melankolik atmosfer, hassas gözler, belirsiz ağız (yeni kapanmış veya açılmak üzere gibi görünüyor) ve daha önceki portresi Ginevra de 'i anımsatan kıvırcık saçlar sayılabilir. Leonardo'nun bir diğer özelliği de, o zamanlar Lombardiya'daki diğer sanatçılar tarafından yaygın olarak kullanılmamasına rağmen tercih ettiği ve önerdiği bir ortam olan ceviz ağacının kullanılmasıdır. Bu atıf, farklı derecelerde genişleyen müzisyenin gözlerinin öğrencilerinin karşılaştırılmasıyla da destekleniyor; Leonardo'nun not defterlerindeki yazılar ise şu şekilde:
Resmin atfedilmesine yönelik meydan okuma, Leonardo'nun alışılagelmiş resimlerinden farklı olan, katı ve stoacı tavrından kaynaklanmaktadır. Bazı akademisyenler bunu resmin bitmemiş durumunun bir sonucu olarak düşünürken, diğerleri giysinin ve gövdenin Leonardo'nun bir öğrencisi tarafından boyandığını öne sürdüler; Leonardo'ya yardım edilirse, en çok alıntı yapılan adaylar Boltraffio ve Ambrogio de Predis, üslubunun portrenin sert ve katı niteliklerine daha yakın olmasından dolayı, Sanat tarihçisi Carlo Pedretti'ye göre, Leonardo'nun başka bir öğrencisi olan Boltraffio ve Marco d'Oggiono, gözleri portreyle aynı şekilde tasvir ederek, eser üzerinde Leonardo ile işbirliği yapmış olabileceğini öne sürüyor. Sanat tarihçisi Pietro Marani, Leonardo'nun 1480'lerin ortalarında asistanlarının olmasının pek olası olmadığını ve öyle olsa bile, bir resmi ya da kişisel bir arkadaş için bir portreye yardım etmeyeceklerini belirtti. Marani'nin iddialarına rağmen, Leonardo'nun yardım edilip edilmediğine dair modern bilimsel fikir birliği belirsizliğini koruyor: Zöllner, "artık Leonardo'nun yüzü infaz ettiği, Boltraffio'nun ise tüm üst vücut tarafından verildiği kabul edildi", ise sadece Syson'a göre bilim adamlarının "önemli bir azınlığı" tam bir atıfla aynı fikirde değildi. [4] Resmin olası işbirlikçi doğası üzerindeki tartışmalara rağmen, çoğu bilim insanı, resmin tamamı Leonardo'nun elinde değilse, yüzün en azından öyle olduğu konusunda hemfikirdir.
Flört
Sanat tarihçileri eseri Leonardo'nun ilk Milano dönemine (c. 1482-1499) yerleştirir, bu dönemdeki diğer eserlerle benzerliklerinden dolayı, X-ışını testi yoluyla bulunan bir Ermine ile Leydi'ye üslup benzerlikleri ve Kayaların Bakiresi'nde chiaroscuro'nun işlenmesi ve bronz bir at heykeli için yaptığı eskizler. Daha eski kaynaklar, çalışmayı bu dönemin ortasına tarihlendiriyor 1485-1490 ve 1490 tarihleri ​​verilmiştir. Syson ve Marani de dahil olmak üzere modern bilim adamları, Leonardo'nun portreyi 1487'den çok daha sonra gerçekleştiremeyeceğini gözlemlemişlerdir, bunun gibi anatomik çalışmaları tarafından bildirilen daha sonraki çalışmalarının incelik ve gerçekçiliğinden yoksun olduğu düşünülmektedir. Erminli Leydi; Leonardo, insan anatomisi, özellikle de kafatasının anatomisi üzerine bir çalışmayı ancak 1489'da gerçekleştirdi. Bu nedenle, resmin artık dönemin başlarında, 1480'lerin ortalarında genellikle 1483 ile 1487 arasında tamamlandığı düşünülmektedir.
Arka Fon
Tarihsel Bağlamı
Bir Müzisyenin Portresi, 15. yüzyıl Milano'sunda yaygın olan portre biçiminden radikal bir sapmadır. Milanlı seyirci, İtalya'daki diğer yerlerden daha sanatsal açıdan muhafazakârdı ve Zanetto Bugatto, Vincenzo Foppa ve Ambrogio Bergognone gibi portrelerin hepsi olmasa da çoğunun profilde olmasını beklerdi. Bakıcının üç çeyrek profili, portrelerin genellikle düz siyah bir arka plana yerleştirildiği Erken Hollanda resminde zaten yaygındı. Antonello da Messina, Bir Adamın Portresi (Il Condottiere) ve Kızıl Şapkalı Bir Adamın Portresi gibi çalışmalarla Venedik ve Sicilya'da benzer siyah arka plan ve üç çeyrek görünüm portrelerini tanıtacaktı. Leonardo muhtemelen Antonello'nun tarzından etkilenmiş olabilir ve sanatçının çalışmalarını Antonello'nun 1476 yılında Milano'ya yaptığı kısa ziyaret sırasında veya 1486'da Venedik'te eski öğretmeni Andrea del'i ziyaret ederken şehirde görmüş olabilir. Verrocchio. Sanat tarihçisi Daniel Arasse Bir Müzisyenin Portresi'nin Leonardo'nun portrelerinden Antonello'nun portresine en çok benzeyen olmasına rağmen, figürün sadece Antonello'nun portrelerinin çoğunun değil, aynı zamanda Leonardo'nun da diğer portreleridir. Leonardo'nun çevresinden bir sanatçının Pinacoteca di Brera'daki Genç Adam Portresi (c. 1490-1491), bir Müzisyenin Portresi'nden büyük ölçüde etkilenmiştir.
Mardin'de 1973 Türkiye senato seçimleri
14 Ekim 1973 Senato Seçimleri'nde Cumhuriyet Senatosu'nun C Grubu üyelerinin dahil olduğu Mardin'deki 2 senatörlük kontenjanı için seçim yapılmıştır.
Bir Müzisyenin Portresi
Arka Fon
Köken ve sergi geçmişi
Bir Müzisyenin Portresi, Leonardo'nun bilinen tek erkek portre resmi ve Milano'da kalan tek panel resmidir. Marani, eserin büyük olasılıkla özel kullanım amaçlı olduğunu kaydetti. Genellikle o zamanlar müze koleksiyonunun büyük bir kısmını oluşturan kurucusu Kardinal Federico Borromeo'nun Ambrosiana'ya hediye ettiği eserler arasında yer almadığı düşünülmektedir. Leonardo'nun The Virgin and Child with Saint Anne ve Saint John the Baptist ve Codex Atlanticus gibi ünlü eser koleksiyoncusu Galeazzo Arconati tarafından 1637'de Ambrosiana'ya verilmiş olması muhtemeldir. Eser ilk olarak 1672'de Pietro Paolo Bosca tarafından Ambrosiana'da kataloglandığında belgelendi. Kaynaklar, Napolyon'un Müzisyen Portresi'ni 1796'da Fransa'ya götürüp götürmediğine göre değişir. Marani, yağmalandığını belirtti, ancak Syson, Fransızların Codex Atlanticus'u daha değerli gördüğünü ve onun yerine aldığını belirtti.Her iki bilim adamı da 1798'de Ambrosiana'da olduğu konusunda hemfikir. Portre, 2011-2012 sergisi Leonardo da Vinci: Milano Mahkemesinde Londra Ulusal Galeri'de 2015 Leonardo 1452-1519: Milano Kraliyet Sarayı'nda Il Disegno del Mondo sergisinde sergilendi.
Mardin'de 1973 Türkiye senato seçimleri
! align="center" colspan="3" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" | Senatör ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="3" | Geçersiz ya da boş
Bir Müzisyenin Portresi
Bakıcının kimliği
Bakıcının Ludovico olarak tanımlanması, Luigi Cavenaghi ve Antonio Grandi tarafından 1904-1905 restorasyonunda bir üst boya tabakası kaldırılana ve el tutan notalar ortaya çıkana kadar kabul edildi. Bu, akademisyenleri konunun Ludovico değil, Leonardo ile aynı zamanda Milano'da bir müzisyen olduğuna inanmaya yöneltti. Bu keşiften bu yana, bakıcı olarak çok sayıda aday önerildi; ancak kimliği belirsizliğini koruyor. Adam belkide, Leonardo ve stüdyosunun başka çalışmalarında yer almış olabilir. Ulusal Galeri'deki akademisyenler, Francesco Napoletano'nun [it] Profildeki Bir Gençlik Portresi ile Leonardo'nun Profildeki Genç Büstü çiziminin aynı kişiye ait olduğunu öne sürdüler. Çeşitli tarihi adaylar'da önerildi, ancak kesin kanıtlar henüz yok.
Franchinus Gaffurius
Mimarlık tarihçisi Luca Beltrami'nin Franchinus Gaffurius (1451-1522) önerisi, 20. yüzyılın başlarında önde gelen aday oldu. Gaffurius, Milano'da bir rahip ve önde gelen bir müzik teorisyeni, Ludovico Sforza için saray müzisyeni ve Milano Katedrali'nin maestro di cappella'sıydı. Leonardo'yu tanıdığından ise emindir. 1496 müzik eseri Practica Musicae, Leonardo'nun çeşitli gravürlerini içermektedir. Ayrıca Beltrami, "Cant" ve "Ang" harflerinin Latince "Cantum Angelicum" dan kısaltıldığını ve Gaffurius'un bir başka müzik eseri olan Angelicum ac divinum opus'a atıfta bulunduğunu öne sürdü. İkonografik kanıtlar Gaffurius ile bakıcıyla eşleşmediği için bu teoriye şüphe atıldı. Kemp, "Cant" ve "Ang" harflerinin, İtalyanca'da "melek şarkıcı" anlamına gelen "Cantore Angelico" yerine kolayca karşılık gelebileceğini belirtti. Resmin konusu, onu rahip olarak tanımlayacak bir rahip giysisi içinde tasvir edilmemişti ve resmin konusu genç bir adamdı, oysa Gaffurius resmin yaratıldığı sırada otuzlu yaşlarının başlarında olacaktı. Marani'nin 1999 tarihli incelemesi Toskana müzisyen Atalante Migliorotti'yi (1466-1532) önermektedir. O zamandan beri birçok yorumcu bu teoriyi desteklemektedir. 1482'de Migliorotti ve Leonardo, Milano'daki Ludovico Sforza mahkemesine gitmek için Floransa'dan ayrıldı. Arkadaş oldukları biliniyordu ve Leonardo'nun Migliorotti'ye lavtayı öğrettiğine inanılıyordu. Resmin tasavvuru sırasında Migliorotti, onlu yaşlarının sonlarında veya yirmili yaşlarının başlarında olacak ve onu makul bir aday yapacaktı. Ek olarak, Codex Atlanticus'un 1482 envanterinde Leonardo, "yüzü kaldırılmış bir Atalante portresi" listeledi. Bunun bir çalışma veya daha eski bir versiyonu olduğu düşünülüyor., Bir Müzisyenin Portresi. Mevcut portrenin samimi doğası, konunun kişisel bir arkadaş olmasını özellikle olası kılıyor. Bu teoriye karşı ana argüman, konunun yüzünün 1482 notunda anlatıldığı gibi yükseltilmemesidir. Ancak Marani, müzisyenin yüzü gerçek anlamda kaldırılmasa da, "yüzünü müzik sayfasından yeni kaldırmış bir şarkıcıya işaret eden ifadenin yükseldiğini" belirtti. Franchinus Gaffurius'un önde gelen aday olarak yaygın şekilde reddedilmesinden bu yana, Migliorotti artık birçok yorumcu tarafından tercih ediliyor.
Josquin des Prez
1972'de Belçikalı müzikolog Suzanne Clercx-Lejeune [fr], Fransız şarkıcı ve besteci Josquin des Prez'i (c. 1450-55-1521) bakıcı olarak önerdi. Josquin, Leonardo ile eşzamanlı olarak 1480'lerde Sforza ailesinin hizmetinde çalıştı. Clercx-Lejeune, notalar üzerindeki kelimelerin "Cont" ("Contratenor" un kısaltması), "Cantuz" (Cantus) ve "AZ" ("Altuz" un kısaltması) olduğunu öne sürdü ve bu Josquin'in kitleleri, motetleri ve şarkıları gibi alçalan melodik çizgiye sahip bir şarkıyla ilişkilendirildikleri anlamına geliyordu. Bu teori o zamandan beri itibarını yitirdi; notasyon büyük ölçüde okunaksız ve birçok besteci bu şekilde yazıyordu. Gaffurius gibi, Josquin'in diğer portreleri de bakıcıya benzerlik göstermiyor ve otuzlu yaşlarının ortasında bir rahip olarak, resmin konusu olması pek olası değildi.
Gaspar van Weerbeke
Sanat tarihçisi Laure Fagnart, 2019'da bakıcının Hollandalı bir besteci ve şarkıcı olan Gaspar van Weerbeke (c. 1445-1516) olduğunu öne sürdü. Weerbeke, Leonardo ile aynı zamanda Sforza ailesi için çalıştı ve muhtemelen birbirlerini tanıyorlardı. Bu teori, Galeazzo Maria Sforza'dan Gotardo Panigarola'ya mahkeme için müzisyenlerin kıyafetleri ile ilgili mektuplardan alıntı yapıyor. Abbot [Antonio Guinati] ve Cordier'e, ikisi de bizim şarkıcılarımız. " Fagnart'ın da belirttiği gibi, mektup Weerbeke'yi kesinlikle portre ile ilişkilendirmek için çok belirsiz bir şekilde belirtilmiştir. Ayrıca Weerbeke, Josquin ve Gaffurius ile aynı konuyu sunar; Weerbeke 30'lu yaşlarında ve muhtemelen bakıcı olamayacak kadar yaşlı olurdu.
Others
Leonardo'nun Milano'dayken kendisiyle birlikte yaşadığı göz önüne alındığında, Gian Galeazzo Sforza (1469-1494) önerildi ve orijinal, belirsiz, portre açıklamasında Milano Dükü'nü tasvir ettiği belirtildi. Syson, Ludovico iktidara gelmeden önce Gian Galeazzo tahtın haklı varisi olduğu için bu tanımlamanın özellikle anlamlı olacağını belirtti. Bununla birlikte, bunu destekleyecek doğrudan bir kanıt yok ve notaların ortaya çıkarılması, Gian Galeazzo'nun bir müzisyen olduğu bilinmediği için bunu pek olası değil. İtalyan bir lutenist ve besteci olan Francesco Canova da Milano (1497-1543) ve Flaman şarkıcı Giovanni Cordier, somut kanıtlar olmasa da önerildi. Hollandalı illüstratör Siegfried Woldhek, Bir Müzisyenin Portresi'nin Leonardo'nun üç otoportresinden biri olduğunu öne sürdü.
Eleştirel görüş
Portrait of a Musician'ın eleştirel görüşü tarihsel olarak karışıktır ve bilim adamları bazen ona Leonardo'ya tam bir atıfta bulunma konusunda isteksiz davranırlar. 19. yüzyıl sanat tarihçisi Eugène Müntz, "Rembrandt'a layık modelleme gücünü" tamamladı, ancak eseri somurtkan bir ifade, zayıf renk ve eksiklik nedeniyle eleştirdi. Marani'ye göre, bu yorumlar büyük ölçüde Müntz'in analiz için çok zayıf bir yeniden üretim kullanmasıyla açıklanabilir. Müntz gibi, Zöllner de eserin eksikliğinde ve anlatımında hata buldu; ayrıca pozunun Ginevra de 'Benci'ninkinden daha aşağı olduğunu düşünüyordu. Sanat tarihçisi Jack Wasserman, portrenin Leonardo'nun diğer çalışmalarının tipik yüz yoğunluğundan yoksun olduğunu belirtti; ancak Syson ve Kemp, bakıcının yoğun bakışlarını övdü ve sanat tarihçisi Alessandro Vezzosi bu konuda şunları söyledi: çalışma "Leonardo eşi benzeri görülmemiş bir psikolojik yoğunluğa ulaşır ve Lady'de bir Ermin ile yüceliğe ulaşır." Chiaroscuro bir tartışma konusu olmuştur: Zöllner ve diğer bilim adamları bunu "aşırı vurgulu" olarak eleştirdiler; Syson bunu dramatik ve zorlayıcı olarak değerlendirdi; asaacson ise gölgelemeyi eleştirdi ancak gözlerin ışıklandırmasını övdü. Syson, eserin bitmemiş halinin bu olumsuz tepkileri büyük ölçüde açıkladığını belirtti.
Yorumlama
Çağdaş kayıtların azlığı nedeniyle, bazı bilim adamları resmin amacına ilişkin teoriler önermişlerdir. Bazıları, deneğin yüzündeki gerilimin, o yeni bitirdiği veya performans gösterme sürecinde olduğu için yoğun olduğuna inanıyor. Diğer bilim adamları, resmi, Leonardo'nun, resmin şiir, heykel ve müzik gibi diğer sanat formlarına üstünlüğüne dair kendi kendini ilan eden ideolojisinin bir temsili olarak görürler. Leonardo, Tamamlanmamış Resim Üzerine İncelemesinin başında şunları söyledi: "Müziğin Kız Kardeşi ve Küçük'ü Resme Nasıl Denilmesi Gerekiyor. Müzik, işitmeye, göze ikinci bir duyuya bağlı olduğu ve aynı zamanda çalışan orantılı kısımlarının birleşiminden armoni oluşturduğu için resmin kardeşinden başkası kabul edilmemelidir. [Bu parçalar], üyeleri tarafından bir orantılılığı çevreleyen bir veya daha fazla harmonik tempo içinde ortaya çıkmaya ve ölmeye sınırlıdır; böyle bir armoni, [ilgili] üyeleri tarafından insan güzelliğini yaratan çevresel çizgilerden farklı değildir. Yine de resim müziğin üstündedir ve müziğe hükmeder, çünkü ne yazık ki müzik gibi yaratıldıktan hemen sonra ölmez. Aksine resim varlığını sürdürür ve aslında tek bir yüzeyde olanı canlı olarak gösterir.
- Leonardo da Vinci, Resim Üzerine Bir İnceleme (1490-1492)"
Görünüşe göre bu sözler, resmin maddi ve kalıcı fiziksel niteliklerinin aksine müziğin geçici doğasını onaylamıyor. Bu teori, genç adamın gözlerindeki üzüntünün, müziğin bir performanstan sonra kaybolduğu fikrine bağlı olduğunu öne sürüyor. Başka bir yorum, Leonardo'nun adamın güzelliğini tasvir etmek için harekete geçirilmiş olmasıdır. Resmin garip ve görünüşte samimi estetiği düşünüldüğünde, büyük olasılıkla yakın bir arkadaş için kişisel bir hediye olarak yapılmış olmasıdır.
Castelnuovo Bormida
Castelnuovo Bormida, İtalya'nın Piyemonte bölgesine bağlı Alessandria ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Haziran 2017 tarihi itibarıyla 683'tür.
Macaristan Almanları
Macaristan Almanları Macaristan'daki Alman azınlıktır. Pek çok Macaristan Almanı 1946 - 1948 yılları arasında Macaristan'dan sınır dışı edildi. Sınır dışı edilen Macaristan Almanlarının çoğu Almanya veya Avusturya'ya, bir kısmı Avustralya, Brezilya, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'ya taşındı. Bununla birlikte hala hatrı sayılır sayıda Macaristan Almanı Macaristan'da yaşamaktadır.
David Horowitz (müzisyen)
David Joel Horowitz (29 Temmuz 1942, Brooklyn - 6 Nisan 2020, New York ), hem caz hem de film müziğinde aktif olan Amerikalı müzisyen (piyano, klavye, kompozisyon, düzenleme).
6 Nisan 2020'de COVID-19 nedeniyle 77 yaşında öldü.
Kod adı: "V.H.A."
'''Kod adı: "V.H.A." veya Kod adı "Vatan hainlerinin eşleri"''' - 17 Aralık 2022'de Azerbaycan Devlet Genç Seyirciler Tiyatrosu tarafından prömiyeri yapılan bir tiyatro oyunu.
Oyun, Stalin'in baskıları sırasında baskı gören siyasi tutsakların eşlerinin başına gelenleri konu alıyor.
Hakkında
Tarihsel ve belgesel gerçeklere atıfta bulunularak yazılan eserin yazarı Mihriban Alekberzade'dir. Eser, 1930'larda Azerbaycan'da Stalinist baskıların mağduru olan kadınların yaşamlarını anlatıyor. Büyük aydın Ahmed Cevad'ın 130. yıldönümüne ve eşi de dahil olmak üzere, baskıya kurban giden kişilere adanmıştır.
Alexander Gauland
Eberhardt Alexander Gauland (d. 20 Şubat 1941), Eylül 2017'den bu yana Federal Meclis'te sağcı siyasi parti Almanya için Alternatif'in (AfD) lideri ve Aralık 2017'den Kasım 2019'a kadar partinin eş başkanı olarak görev yapan Alman siyasetçi, gazeteci ve avukattır. Gauland, Eylül 2017'den bu yana Federal Meclis Üyesi (MdB) olarak görev yapmaktadır. Gauland partinin kurucularından olup 2017-2019 yılları arasında partinin federal sözcülüğünü, 2013-2017 yılları arasında ise Brandenburg eyaletinin parti liderliğini yapmıştır.
Tino Chrupalla
Tino Chrupalla (d. 14 Nisan 1975), Almanya için Alternatif (AfD) partisinden Alman siyasetçi ve 2017'den beri Federal Meclis üyesidir. Kasım 2019'da Alexander Gauland tarafından eş başkan olarak onun yerine aday gösterildi ve daha sonra bu göreve seçildi. Chrupalla 2019'dan bu yana AfD'nin genel başkanı ve baş sözcüsü olarak görev yapmaktadır.
İleşa Nehri
İleşa Nehri (Rusça: Илеша), Rusya'nın Arhangelsk Oblastı'nın Verhnetoyemskiy ve Krasnoborskiy rayonlarında ve Komi Cumhuriyeti'nin Udorskiy rayonunda bulunan bir nehirdir. Pinega Nehri'nin sağ yönlü bir kolu olan nehir, uzunlukta olup, havzası  alan kaplar. Ana kolu, sol yönlü Pinegskaya Yentala'dır.
İleşa'nın kaynağı Verhnetoyemskiy Rayonu'nun kuzeydoğusundadır. Nehrin akışı güneydoğu yönüne doğru akarak başlar, kısaca Udorskiy Rayonu'na girer, güneye dönüp kısaca Krasnoborskiy Rayonu'na geri girer ve ardından güneydoğuya yönelip Verhnetoyemskiy Rayonu'na geri girer. Pinegskaya Yontala'nın ağzından yukarısında nehrin adı Malaya Ileşa (Küçük İleşa), aşağısında Bolşaya İleşa (Büyük İleşa) adını alır. İleşa, Pinegskaya Yontala ile birleşiminin aşağısında batıya ve sonra kuzeybatıya doğru akar. Kolları Pigenskaya Yontala, Koda ve Pışega'dır.
İleşa vadisinin nüfusu küçüktür ve orada Krasnaya köyü ve avcıların mevsimlik kullandığı birkaç yalnız duran ev dışında insan yerleşimi bulunmaz. Nehrin ağzındaki Ust-Ileşa köyü, sakinlerince terk edilmiş ve hayalet köy olarak kalmıştır. İleşa'nın ağzı Pinega'nın ağzından 619 km. yukarıdadır.
2015'ten bu yana İleşa Havzası'nın yukarıları Ustyuskovo-İleşskovo Rezervi'ne (Ru.: Уфтюго-Илешского заказника) eklenmiştir.
Kurdo
Kurdo (d. 30 Kasım 1988; Kürdistan Bölgesel Yönetimi, Süleymaniye, Irak) ya da gerçek adıyla Kurdo Jalal Omar Abdel Kader, Kürt asıllı Alman rap müzisyeni ve söz yazarıdır.
Hayatı ve kariyeri
1988 yılında Kürdistan, Irak'ta dünyaya geldi. Dokuz yaşındayken Kurdo, Irak'tan mülteci bir çocuk olarak ailesiyle birlikte Almanya'ya savaş kaçışçısı olarak geldi. Heidelberg'in Emmertsgrund semtinde büyüdü.
2011'de YouTube video platformu aracılığıyla tanındı ve ardından Şubat 2012'de Haftbefehl tarafından Azzlackz etiketiyle sözleşme imzaladı. Altı ay sonra tekrar ayrılmalarına rağmen, hemen Beefhaus ile yeni bir şirket buldu ve ilk başarılarını 11ta Stock Sound mixtape ve 2012'de Nike cap in reverse şarkısıyla elde etti. YouTube videolarından birkaçı yedi haneli hitlere ulaştı. Alman yeni gelen listelerinde mixtape'iyle dördüncü sıraya yükseldi. Aynı yıl ilk albümü Slum Dog Millionaer'ı albümde yer alan Eko Fresh, KC Rebell, Mosh36, Nazar ve Kontra K gibi rapçilerin desteğiyle tamamladı. Albüm Ocak 2014'te yayınlandı ve Almanya albüm listelerine altı numaradan girdi. Ayrıca İsviçre ve Avusturya'da ilk 30'a girdi.