cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deepwater Horizon: Büyük Felaket
Konu
Eve döndüklerinde, işçiler bir otel lobisinde aileleriyle tekrar bir araya gelirler, bu sırada mürettebat üyelerinden birinin babası Mike'a yaklaşır, oğlunun nerede olduğunu ve teçhizattan çıkıp çıkmadığını sorar, bu da Mike'ın panik atak geçirmesine neden olur. Film, gerçek hayattaki Mike Williams'ın ifadesi ve eylemlerinden dolayı yargılanan sadece Donald Vidrine ve Robert Kaluza'nın ifşası dâhil, felaketin sonrasını gösteren bir dizi kliple sona ererken; her ikisi de on bir adam öldürme vakasıyla suçlanmıştır. Film sonu yazılarından önce hayatlarını kaybeden on bir adamın resimleri görünür. Film dipnotu okunur: "Yangın 87 gün sürdü ve tahminen 210 milyon galon petrolü Meksika Körfezi'ne döktü. Bu ABD tarihindeki en büyük petrol felaketiydi."
Gülveren, Haliliye
Gülveren, Şanlıurfa ilinin Haliliye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Ermeni Mahallesi
Ermeni Mahallesi (, Harat al-Arman;, Ha-Rova ha-Armeni; ), Kudüs'ün duvarlarla çevrili Eski Şehir'in dört mahallesinden biridir. Eski Şehir'in güneybatı kısmında yer almakta ve Sion Kapısı ile Yafa Kapısı'yla mahalleye girilebilmektedir. Eski Şehir'in toplamda %14'ünü kaplayarak 0.126 km² (126 dönüm) alana sahiptir. 2007 yılına göre 2 bin 424 (Eski Şehir'in toplamda %6,55) nüfusa sahiptir. Her iki kriterde de Yahudi Mahallesi ile karşılaştırılabilir. Ermeni Mahallesi, Hristiyan Mahallesi'nden Davud Sokağı (Suq el-Bazaar) ve Yahudi Mahallesi'nden Habad Sokağı (Suq el-Husur) ile ayrılmıştır.
Rum Ortodoks ve Latin (Katolik) Hristiyanlardan resmen ayrı olmasına rağmen, Ermeniler kendi mahallelerini Hristiyan Mahallesinin bir parçası olarak görmekteler. Kudüs'ün üç Hristiyan Patrikhanesi ve Ermenistan hükûmeti, iki kesimin herhangi bir siyasi bölünmesine karşı olduklarını açıkça dile getirdi. Ayrı bir Ermeni Mahallesi'nin varlığının temel nedenleri, Kudüs'teki (İsrail ve Filistin'de de) Hristiyanların çoğunluğunun aksine, ne Arap ne de Filistinli olan Ermenilerin miafizmi ve farklı dil ve kültürleridir. Ancak, tüm niyet ve amaçlara karşın Ermeni Mahallesi'nde yaşayan Ermeniler, İsrail ve Birleşmiş Milletler (BM) tarafından Filistinli olarak kabul edilmektedir. Filistinlilerde olduğu gibi Ermeniler de aynı kısıtlamaların çoğuyla karşı karşıya gelmektedir.
Konum, sınırlar ve alan
Ermeni Mahallesi, Kudüs'ün Eski Şehir'in güneybatı kısmında yer almaktadır. Mahalleye Sion ile Yafa kapılarından giriş yapılabilmektedir. Uluslararası Barış ve İşbirliği Merkezi tarafından yayınlanan 2007 tarihli bir araştırmaya göre mahalle, Eski Şehir'in toplamda %14'ünü kaplayarak 0.126 km² (126 dönüm) alana sahiptir. Ermeni Mahallesi, Hristiyan Mahallesinden Davud Sokağı (Suq el-Bazaar) ve Yahudi Mahallesi'nden Habad Sokağı (Suq el-Husur) ile resmen ayrılmıştır.
Kökenleri
4. yüzyılın başlarında Ermenistan, Kral III. Tiridates altında, Hristiyanlığı devlet dini olarak benimseyen ilk ülke oldu. Şehirdeki Hristiyanlığa ait kutsal yerlerinin ortaya çıkmasından sonra Kudüs'e 4. yüzyılın başlarında yerleşmek için çok sayıda Ermeni rahibinin geldiği kaydedildi. Bununla birlikte ilk yazılı kayıtlar 5. yüzyıla aittir. Kudüs bu nedenle Ermeni vatanı dışındaki en eski yaşayan diaspora topluluğu olarak kabul edilir. Philip Marsden, Kudüs'teki Ermenilerin hayatta kalmasının olağanüstü direnişlerini kanıtladığını yazdı. St. James Manastırı da dahil olmak üzere bu dönemde Ermeni kiliseleri inşa edildi. St. James Manastırı, 12. yüzyılın ortalarında genişletilmiştir. Bir Ermeni manastır yazıhanesi, 5. yüzyıl ortalarında faaliyete geçti. Bir Ermeni sokağının (Ruda Armeniorum) bulunduğu Sion Mahallesi'nde 6. yüzyılda tüccar ve zanaatkârlardan oluşan laik bir topluluk kurulmuştur.
Bizans, Arap ve Memlûk dönemleri
Dvin Birinci Konseyinde (506) Ermeni Kilisesi, 451 yılında Kalkedon Konsili'nde kabul edilen İsa'nın çifte doğasını reddederek Hristiyanlığın geri kalanından ayrıldı. Böylece Ermeniler kendilerini Bizans İmparatorluğu ile doğrudan yüzleşirken buldular. İmparator I. Justinianus, Monofizit Ermenilere zulmederek Kudüs'ü terk etmeye zorladı.
7. yüzyılda yaşayan bir Ermeni vakanüvis, bir kısmı daha sonradan kazılarda açığa çıkarılan Filistin'deki 70 Ermeni manastırının varlığından bahsetmiştir. Bizanslılar, 637'deki Kudüs kuşatmasından sonra şehri Râşidîn Halifeliği'ne bıraktı. Bu zamana kadar Kudüs'ün tek bir Hristiyan filosu vardı. MS 638'de Ermeniler, kendi başpiskoposunu seçti. Başpiskopos, Râşidîn Halifesi Ömer tarafından resmî olarak tanındı. Ermeni göçünün Kudüs'e temeli böylece sağlamlaştı. 12. yüzyılda yaklaşık bin Ermeni Kudüs'e, muhtemelen büyük ölçüde Kilikya Ermeni Krallığı'ndan, Haçlılarla birlikte taşındı.
1311'de Memlûk Sultanlığı döneminde Sultan Nasır Muhammed bin Kalavun, Başpiskopos Sarkis'e (1281-1313) başpapaz unvanını fermanla verdi. 1340'larda Ermenilerin kendi mahalleleri etrafında bir duvar inşa etmelerine izin verildi. Bu, Memlûk hükümdarlarının mahallenin bir tehdit oluşturmadığını düşündüklerini göstermektedir. Şehir duvarları ile surları yok etme, Haçlıların geri dönmelerini ve kurallarını yeniden tesis etmelerini engellemek için Memlûk yönetiminin temeliydi.
Osmanlı dönemi
Osmanlı yönetimi sırasında Kudüs kozmopolit bir şehir haline geldi. Dini hoşgörü vardı ve Hristiyan kiliseleri ile Müslümanlar arasındaki dini farklılıkları çözümlemek için bir Osmanlı yönetimi mevcuttu. İsrailli tarihçiler Kark ve Oren-Nordheim 2001'de şunları yazdı: "Ermeni Mahallesi, Hristiyan olmasına rağmen kendine özgü bir dil ve kültürü ile ayrı bir etnik grubu temsil eden, ayrı bir kimlik ve birliği muhafaza etme niyetiyle zulüm korkusu nedeniyle Araplar ve Osmanlı yetkilileri ile temasları en aza indirgemeyi amaçladı." Ancak Kudüs'teki Ermeni cemaati (Ermeni ya da Avrupa dillerine ek olarak) Arapça konuştu ve Filistin toplumuyla özdeşleşti.
1538'de Kudüs'ün mevcut surları, Kanuni Sultan Süleyman'ın emriyle tamamlandı. Bu surlar, Ermeniler tarafından inşa edilen iç duvarlarla birlikte, mahallenin ana hatlarını belirledi. 1562-63 kayıtlarında sadece 189 Ermeni sayılmışken 1690'da Osmanlılar döneminde sayı %239 artarak 640'a yükselmiştir. Vakanüvis Simeon Lehatsi'ye göre 1615-16'da Kudüs'te sadece on iki Ermeni aile yaşıyordu. 1690'da nüfustaki önemli artış, Ermeniler ve diğer Hristiyanların yaşadığı kentleşmeye atfedilmektedir. Böylece Ermeniler 1690 yılında Kudüs'teki Hristiyanların %22,9'unu oluşturdular ve en büyük ikinci Hristiyan cemaati haline geldiler.
19. yüzyılda, Ermeni ve Hristiyan mahallelerinin çoğunda Müslüman ve Yahudi mahallelerinde tercih edilen kubbelerin aksine "Avrupa tarzı gable çatılar" vardı. 1833'te Ermeniler şehrin ilk matbaa makinesini kurdular. 1857'de bir papaz okulu açıldı. 1855'te Kudüs'teki ilk fotoğraf atölyesi Ermeni Mahallesi'nde kuruldu. Kız (1862) ve erkek (1840) çocuklar için okullar 1869 yılında Kutsal Çevirmenler Okulu adı altında birleştirildi ve böylece Kudüs'teki ilk karma okul oldu.
1883'te 102 Ermeni ailesi (%8), Eski Şehir'de Rum Ortodoks ve Katolik (Latin) topluluklarından sonra en büyük üçüncü Hristiyan topluluğunu oluşturdu. Bu sakinlerin yanı sıra, aynı yıl St. James Manastırı'nda 46 Ermeni rahip ve keşiş ile 55 asker yaşıyordu. Eski Şehir'deki 1905 Osmanlı nüfus sayımına göre Ermeni Mahallesinin nüfusu 382 kişiydi: Ermeniler (121) toplam nüfusun üçte birinden daha azını (%31.7) oluştururken Yahudiler (127) %33.2'sini, diğer Hristiyanlar (94) %24.6'sını ve Müslümanlar (40) ise %10.5'ini oluşturmaktaydı. Ermenilerden biraz daha fazla nüfusa sahip olan Yahudiler, on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında Yahudi Mahallesi'nin batı kısmı haline gelen Ermeni Mahallesi'nin doğu kısmına yerleşmişlerdir.
I. Dünya Savaşı, İngiliz ve Ürdün dönemleri
1947'de, Filistin'den yaklaşık 1.500 Ermeni, Sovyet hükûmetinin Ermenistan nüfusunun çoğunlukla Orta Doğu'dan, büyük ölçüde etnik Ermenilerin ülkelerine geri gönderilmesine yönelik çabalarının bir parçası olarak Sovyet Ermenistan'a geri döndü. Bu, Kudüs'teki Ermeni cemaatinin uzun vadeli azalışının başlangıcıdır. 1948 Arap-İsrail Savaşı sırasında, Ermeni Mahallesi bombalardan ötürü hasar gördü. Filistin'den birçok Ermeni barındırıyordu. Der Matossian'ın “geçici silah” olarak tanımladığı silahlı bir Ermeni sivil gardiyan, bu mahalleyi savunmak için kuruldu. Savaş sırasında 40'tan fazla Ermeni öldü.
İsrail dönemi
1967'de Altı Gün Savaşı'nın ardından Kudüs'ün Eski Şehir'i İsrail kontrolüne geçti. Ancak Ermeni Patrikhanesi, mahallenin fiili (de facto) yöneticisi olup, Ermeni sakinleri için "mini refah devleti" olarak hareket etmektedir. Arap-İsrail çatışması, mahallenin politik olarak taraf olmamış Ermeni nüfusunu önemli ölçüde etkiledi. Katolik Yakın Doğu Yardım Derneği tarafından yayımlanan 1992'deki bir makalede şu sözler dile getirilmiştir: "Kudüs'teki Ermeniler, Araplar ve İsraillilerle iyi ilişkiler kurmaya çalışır fakat topluluklarının şehirdeki gerilimlerden etkilendiğini inkâr etmezler."
Sorunlar
Ermeni Mahallesi'nde ikamet eden Ermeniler için önemli bir engel Ürdün vatandaşlığıdır (1967'den önce); bunun nedeni ise İsrail hükûmeti (Filistinlilere yaptıkları gibi) onları "daimi sakinleri" olarak görmesidir. 2005'te The Jerusalem Post, İsrail bürokrasisi "Kudüs Ermenilerini Filistinli olarak görüyor, bu da belgelerde ve havaalanında sıkıntı çekilmesinde sonsuz gecikmeler anlamına geliyor." diye yazdı. Birleşmiş Milletler İnsani Yardım Koordinasyon Ofisi (OCHA) tarafından Kasım 2015'te yayınlanan bir haritada, Ermeni Mahallesi'ni Filistinli topluluklara ayrılan renkte gösterdi. Ermeni araştırmacı Tamar Boyacıyan'a göre, Ermenilerin Filistinlilerle tüm hukuki amaçlar için aynı kabul edildikleri için seyahat ve evlilik belgeleri almakta zorlanmaktalar. Birkaç Batılı gazetenin Filistin kökenli yabancı muhabiri Graham Usher, Beyrut merkezli Filistin Çalışmaları Enstitüsü'nün 2000 yılında yayımladığı bir makalesinde Ermenilerin Filistin 'sakinleri' statüsüyle değil, etnik olarak Ermeni olarak yüklendiğini yazdı ve şunları ekledi: "Ve aslında Ermenilerin yaşamları, mülkleri ve mirasları, İsrail'in Filistinli yurttaşlara yaptığı gibi aynı İsrail kısıtlamalarına maruz kalmaktadır." 2000 yılında The Economist, Ermenilerin Ermeni Mahallesi'nde yeni binaların inşasının önlenmesi gibi Filistinlilere dayatılanlara benzer şekilde hayatlarında kısıtlamalarla karşı karşıya kaldığını yazdı. Aşırı nüfuslu bölgedeki sınırlı alan, konutları pahalı hale getirmekte ve Boyacıyan'a göre "çoğu Ermeni, mevcut gelirleri göz önünde bulundurulduğunda, orada birincil ikametgahlarını sürdürmeyi göze alamaz."
1967 sonrası Yahudi yerleşimi
Doğu Kudüs'ün Ürdün yönetimi sırasında (1948–67), Eski Şehir'de Yahudilerin yaşamalarına izin verilmedi. 1967'de Eski Şehir'de İsrail işgalinin başlamasından bu yana, Yahudi Mahallesi yaklaşık %40 oranında genişlemiş ve 2000 yılına kadar Ermeni Mahallesi'ndeki 581 mülkün 71'i (%12) veya 81'i (%14) Yahudilere aittir. Ermeni topluluğu, Yahudi Mahallesi'nin Eski Şehir'deki Yahudilerin sayısının artmaya devam etmesiyle büyürken Ermeni nüfusunun kaybolmasından endişe ettiklerini belirtmişlerdir. Ermeni Mahallesi'nin konumu, İsrail tarafından kontrol edilen Batı Kudüs ve Yahudi Mahallesi içindeki kutsal yerler arasındaki ana erişim yollarını barındırmakta ve Ağlama Duvarı, Ermeni mülklerini İsrail gözünde önemli bir gayrimenkul haline getirmektedir. Reuters'e göre, Ermeni Patrikhanesi "çoğunlukla Müslüman Filistinlilerle aynı görüşü paylaşmakta." Usher'e göre, Ermeni toplumu için İsrail'in egemenliği, Ermeni toplumu için "hayal edilebilecek en kötü gelecek" olacaktı. Kudüs Ermenileri topluluğunun üyeleri, İsrail hükûmetinin toplumlarının Eski Şehir'deki varlığını korumaya yönelik politika ve taahhütleri hakkında endişelerini dile getirdiler.
Demografi
2000 yılındaki bilgilere göre Graham Usher, Ermeni Mahallesi'nin 1.200 nüfusu olduğunu tahmin etmiştir. 2007 yılında yapılan bir araştırmaya göre, mahallede 2 bin 424 kişi (Eski Şehir'in toplamının %6,55'i) yaşamaktadır.
Ermeni nüfusunun azalışı
Ermeniler 20'nci yüzyılın ortalarında, 1948 Arap-İsrail Savaşı'ndan bu yana Araplar ve Yahudiler arasındaki çatışmanın ortasında yer almalarıyla Kudüs'ün Eski Şehir'inden göç etmeye başladılar ve bu durum, Daphne Tsimhoni tarafından "[Ermenilerin] yalnızlık duyguları" olarak nitelendirildi. İsrail-Filistin’in Kudüs’e yönelik uzun süredir devam eden siyasi çözümünün yokluğu, Eski Şehir’deki Ermenilerin sayısındaki düşüşün ana sebebi olarak gösterildi ve 1967'de 1.598'den 2006'da 790'a düştü. Bu sırada Müslüman nüfus 16 bin 681'den 27 bin 500'e, Yahudi nüfusu 0'dan (Ürdün işgali altında kaldıktan sonra) 3 bin 089'a yükseldi. Ermenilerin göçü, 1987 yılında Birinci İntifada'nın yaşanmasından sonra yoğunlaştı. Kudüs'teki fahri Ermeni konsolosu olan Tsolag Momjian'a göre, 2009 yılında (tüm Kudüs'teki toplam 2 bin Ermeniden) yaklaşık 600 Ermeni, Ermeni Mahallesi'nde yaşıyordu. 2010 ve 2011 yıllarında yayınlanan iki makale, Ermenilerin sayısını Ermeni Mahallesi'nde 500'e kadar indirmiştir.
Ermenilerin sayısındaki sert düşüşe rağmen, İsrailli bilim insanı Daphne Tsimhoni 1983'te şunları yazdı: "Kudüs'teki kilise merkezlerinin varlığı, bazı din adamlarının ve belli sayıda davanın varlığını sürdürmektedir." Tam tersi, Amerikalı dilbilimci Bert Vaux 2002'de "Kudüs'ün Ermeni toplumu doğrudan yok olma tehlikesi altındadır ve Ermeni Mahallesi'ndeki kapalı ortam Beyrut'a ya da Batı'ya taşınmaya teşvik edilmektedir." diye belirtti.
Altgruplar
Haytayan, Ermeni Mahallesi'nde yaşayan üç grubun alt gruplarını tespit etti. İlk grup manastırda yaşayan rahipler ve din adamları (yaklaşık 50) içermektedir. Sıradan insanlar iki gruba ayrılmakta: manastır bileşimi içinde yaşayanlar ve Ermeni Mahallesinde olup manastır duvarlarının dışında yaşayanlar. Manastır duvarlarının yaklaşık üçte ikisinde oturma düzeni bulunmaktadır. Sıradan kişilerin yaklaşık üçte ikisi manastır duvarlarında oturmaktadır. Yerel olarak vanketsi (վանքեցի, lit. "manastırdan olanlar") bilinenlerin sayısı 700 kişiye çıkmaktadır. Patrikhaneye kira ödemezler (ya da sembolik ödeme yaparlar). Manastır duvarları dışında yaşayanlara kaghakatsi (քաղաքացի, lit. "şehir sakinleri") denmektedir. Geçmişleri yüzyıllara dayanır. Sadece belediye vergileri öderler.
Bert Vaux, iki Ermeni alt grubunu tanımlar:
Dil
Coğrafi olarak Ermenice konuşulan dünyanın geri kalanından nispeten izole edilmelerinden ve Arapça konuşulan dil üzerinde önemli bir etkiye sahip olmasından ötürü Kudüs'te konuşulan Ermeni lehçesi son derece farklıdır. 1915 soykırımından sonra ataları Türkiye'den gelen Ermeniler, Türkçe etkisinde kalmış Batı Ermenice konuşmaktadırlar.
Siyasi durum ve görüşler
Uluslararası toplum, yani Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Eski Şehir'in parçası olduğu Doğu Kudüs'ü "İşgal Altındaki Filistin Toprakları" olarak görmektedir.
Ermeni görüşü
The Economist'e göre Kudüs Ermenileri arasında "sessiz siyasi uzlaşma"da şunlar söylenmektedir: Eski Şehir'in "Filistinli ya da İsrailli olmasından daha ziyade uluslararası bir alan" olması, üç inancın temsilcileri tarafından yönetilmesi ve Birleşmiş Milletler ve diğer uluslararası organların koruması altında olması gerekmektedir. Graham Usher'e göre, pek çok Ermeni Filistin mücadelesi ile ihtiyatlı bir şekilde özdeşleşmekte ancak bunların birkaçı "Eski Şehir'e özel Filistin egemenliğini savunmaktadır." Ermeni Apostolik Kilisesi'nin görüldüğü yerlerden biri olan Kilikya Kutsal Makamı başı I. Aram, Lübnan Cumhurbaşkanı Mişel Avn ile 2017'de Lübnan'da yaptığı toplantıda "Kudüs, üç tek tanrılı din için açık bir şehir olmalıdır: Yahudi, Hristiyan ve Müslüman ve bu halkların dini hakları Kudüs'te korunmalıdır." şeklinde görüşünü dile getirdi. Dahası, Ermeniler Ermeni Mahallesi'nin Hristiyan Mahallesi'nin bir parçası olduğunu düşünmektedir. Bu duruş, Ermenistan'ın Ermeni ve Hristiyan mahallelerinin ayrılmasına karşı olduğunu, 2000'in sonlarında Ermenistan Dışişleri Bakanı Vartan Oskanyan tarafından teyit edildi. 2017 yılında Dışişleri Bakanı Eduard Nalbandyan, "Kudüs'ün yüzyıllarca süren bir Ermeni varlığı, zengin bir Ermeni tarihi ve kültürel mirası vardır. Ermeni Apostolik Kilisesi, Hristiyan Kutsal Mekanlarının başlıca koruyucularından biridir. Bu nedenle, Kudüs ile ilgili tüm gelişmeleri dikkatle takip ediyoruz." dedi.
ABD Eski Şehir bölme teklifi
2000 Camp David Zirvesi'nde ABD Başkanı Bill Clinton, Eski Şehir'in bölünmesini önerdi. Buna göre Ermeni Mahallesi, Yahudi Mahallesi ile birlikte İsrail egemenliği altına alınacak ve Filistinlilere Hristiyan ve Müslüman Mahalleleri üzerinde "belli bir egemenlik derecesi" verilecekti. İsrail Başbakanı Ehud Barak şartlı olarak teklifi kabul etti.
Filistin görüşü
Filistinli liderler, Ermeni Mahallesi'ni Filistin'in bir parçası olarak gördüklerini ve İsrail'e bırakmayacaklarını açıkça ilan ettiler. Yaser Arafat, Eski Şehir'in bölünmesi için düzenlenen 2000 Camp David Zirvesi'nde ABD'nin önerisini reddetti ve şöyle dedi: "Ermeni mahallesi bize ait. Biz ve Ermeniler tek milletiz." Clinton'a, "Benim adım Yasir Arafat değil, Yasir Arafatyan." diyerek ismini Ermenice söyledi. Ermeni Mahallesi'ni İsrail egemenliği altında bırakma hakkında Arafat, "Ermeni kardeşlerime ihanet etmeyeceğim." diye görüşünü dile getirdi. Arafat'ın ifadeleri üzerine yorum yapan tarihçiler Barry Rubin ve Judith Colp Rubin, "Ermenilerin [Arafat'ın] kontrolünü [İsrail kontrolü yerine] tercih ettiğine inanmak için hiçbir sebep yok." dedi. 2011 yılında, Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas'ın çeşitli Hristiyan toplulukların liderleriyle Ramallah'ta buluşması sonrasında şunları söyledi: "Filistin liderliği, Ermeni Mahallesi'ni bağımsız Filistin devletinin başkenti olan Doğu Kudüs'ün ayrılmaz bir parçası olarak gören pozisyonuna sadık kalıyor." 2011'de El Cezire tarafından sızdırılan Filistin Belgeleri'ne göre baş Filistinli müzakereci Saeb Erekat, Ekim 2009'daki bir toplantısında Eski Şehir'in coğrafik olarak bölünmesini önerdi ve bu bölünmeyle İsrail, tüm Yahudi Mahallesi ile "Ermeni Mahallesinin bir parçası" üzerinde egemenlik kazanacaktı.
İsrail ve Yahudi görüşü
İsrail, Eski Şehir de dahil olmak üzere tüm Kudüs'ün ("tam ve birleşik"), 1980 Kudüs Yasası'na göre başkenti olduğunu iddia etmektedir. 1975 tarihli bir makalede, Haham Yakov Goldman, Eski Kudüs'ün tümünde İsrail egemenliğini istedi.
Hristiyan görüşü
Kudüs'ün Ermeni, Rum Ortodoks ve Latin Patrikleri, 2000 Camp David Zirvesi'ndeki müzakerecilere "güçlü biçimde" bir mektup göndererek şunları belirtti: "Eski Şehir'in Hristiyan ve Ermeni mahallelerini, aynı inançla sıkı sıkıya birleştirilen ayrılmaz ve birleşik varlıklar olarak görüyoruz." XVI. Benedictus, Aziz James Katedrali'ne yaptığı 2009 ziyareti sırasında şunları dile getirdi:
Amida (Mezopotamya)
Amida Günümüzde Modern Diyarbakır'ın bulunduğu Mezopotamya antik şehri. Romalı yazarlar Ammianus Marcellinus ve Procopius, Roma eyaleti Mezopotamya'nın bir şehri olarak kabul ederler.
Şehir, Dicle'nin sağ kenarında yer alır. Şehir surları azametli ve sağlamdır ve eski binalardan devşirilerek inşa edilmiştir.
Tarih
359 yılında Sasani Kralı II. Şapur tarafından 73 günlük kuşatma sonrası Amida ele geçirilmeden önce II. Constantius tarafından şehir surları genişletilmiş ve güçlendirilmiştir. Roma askerleri ve şehrin nüfusunun büyük kısmı Persler tarafından öldürülmüştür. Şehrin savunmasında yer alan tarihçi Ammianus Marcellinus kuşatmanın detaylarını anlatır. 363 yılında Amida, Roma İmparatoru Julianus tarafından geri alınmıştır.
Amida, Sasani Kralı I. Kavad tarafından Anastasya Savaşı sırasında sonbahar ve kış (502-503) boyunca kuşatılmıştır. Şehrin kuşatması, Kavad'ın beklediğinden daha çetin geçti; savunma yapanlar, destek birlikleri gelmemesine rağmen, nihai olarak mağlup olmadan önce, Sasani ataklarını başarıyla üç ay boyunca püskürttüler. Aynı savaş sırasında, generaller Patricius ve Hypatius komutasında Romalı kuvvetlerin Sasani elindeki Amida'yı ele geçirme teşebbüsleri başarısız oldu. 504 yılında, Romalılar 504 yılında tekrar ele geçirdiler, I. Justinianos duvar tahkimatları tamir ettirdi.
Sasaniler şehri 602 yılında üçüncü kez ele geçirdi ve 602–628 yılları arasında devam eden Bizans-Sasani savaşları boyunca ellerinde tuttular. 628 yılında, Herakleios Amida'yı geri aldı.
En sonunda 639 yılında Müslüman Arap kuvvetleri şehri ele geçirdi ve Kürt Mervaniler 10.ve 11. yüzyıl boyunca bölgede hüküm kurana kadar ellerinde tuttular.
1085 yılında Selçuklu Hanedanı, bölgeyi Mervaniler'den ele geçirdiler ve bölgeye birçok Türkmen yerleştirdiler. Fakat, Eyyûbîler şehri Selçuklular'dan 1201 yılında aldılar ve şehri, Moğol İlhanlılar tarafından ele geçirildiği 1259 yılına kadar yönettiler. Sonra Türkmen Artuklu Beyliği şehri ele geçirip 1409 yılına kadar yönettiler. Osmanlı Sultanı Yavuz Sultan Selim şehri 1515 yılında Safevî Devleti'nden aldı.
Leb-i Havuz
Leb-i Havuz (Farsça: لب حوض; anlamı: gölet tarafından) veya Lyab-i Khauz, Buhara şehrinde hayatta kalan birkaç havuzdan (gölet) birini çevreleyen alanın adıdır. Sovyet dönemine kadar, şehrin ana su kaynağı olan birçok gölet vardı ancak hastalık yaydığı gerekçesiyle çoğunlukla 1920'ler ve 1930'larda dolduruldu. Leb-i Havuz, 16. ve 17. yüzyıllarda kurulan ve o zamandan beri önemli ölçüde değişmemiş olan muhteşem bir mimari topluluğun merkezi olduğu için hayatta kaldı. Üç tarafı göleti çevreleyen Lebb-i Havuz topluluğu, Kukeldaş Medresesi'nden (1568-1569) (şehrin en büyüğü (havuzun kuzey tarafında)) ve Nadir Divan Bey tarafından inşa edilen iki dini yapıdan oluşur. Beghi: bir tekke (1620) (bir tekke Sufiler için bir konaklama mekanıdır) ve medrese (1622) (sırasıyla göletin batı ve doğu taraflarında yer almaktaydı). Küçük Qazi-e Kalyan (Kadı-yı Kalyan) Nasreddin medresesi (yıkılmıştır) daha önce Kukeldaş Medresesi'nin yanındaydı.
Tarihi
Bu topluluğun tarihi, önemli bir asil ve vezir olan ve aynı zamanda Buhara Emiri İmam Kuli Han'ın amcası olan Nadir Divan Bey ile yakından bağlantılıdır. Nadir Divan Bey, kendi adını taşıyan Khanaka'yı inşa ettiğinde, binanın yakınlarında eski bir Yahudi dulun sahip olduğu büyük bir arsa olduğu söylenir. (Buhara Yahudilerinin önemli bir bölümü burada yaşamaktaydı). Nadir Divan Bey, bu alanın bir gölet için mükemmel bir yer olacağına karar vermişti ancak dul, mülkünü satma teklifini reddetti. Sonra Nadir Divan Bey, Emir'in onu satışa zorlaması umuduyla İmam Kuli Han'ın önüne getirdi. Buhara Emiri konuyla ilgili bir müftü toplantısı yapılmasını emretti. Toplantı sonucunda, Müslüman hukuku uzmanları, dul kadının rızası dışında mülkünün satın alınması için yasal bir yol olmadığına karar verdiler; çünkü Yahudiler, Müslüman olmayanların ödediği cizyeyi ödedikleri takdirde Müslümanlar ile eşit haklara sahiptiler.
Bu yüzden Nadir Divan Bey, inatçı Yahudi'nin evine yakın küçük bir gölet inşa etmek zorunda kaldı. Ancak, çok pahalı olmasına rağmen, su, Yahudi dulun evinin hemen yanından akacak şekilde yeni havuzuna bir ark, bir sulama hendeği kazdı. Akansu, dulun evinin temellerini sarsmaya başladı. Kadın Nadir Divan Bey'e adalet için geldiğinde, Bey kadının evini adil bir fiyata satın almaya hazır olduğunu belirtti. Ancak kadın bu teklifi reddetti, onun yerine kendi koşullarını sundu. Buhara hükümdarları ona bir sinagog inşa etme izniyle başka bir toprak parçası verecekse mülkünden vazgeçeceğine söz verdi. Dul kadın Nadir Divan Bey'in kendisine daha sonra Yahudi mahallesi (Mahalli Kuma) olarak adlandırılan bir yerleşim bölgesinde kendisine ait bir arsa vermesi sözünü aldı.
Daha sonra Buhara'daki ilk sinagog ve büyük bir gölet inşa edildi. İnsanlar bu alana Farsça'da "gölet" anlamına gelen Lyab-i Hauz demeye başladı. Yapım tarihi yaklaşık 1620'dir. Ancak halk hafızası hala başka bir sıfatı tutmaktadır – Haus-i Bazur, "zorla yapılmış".
Kukeldaş Medresesi
Medrese 1568-1569 yılında inşa edilmiştir ve topluluğun en eski binasıdır.
Nadir Divan Bey Tekkesi (1619/20)
Bu Khanaka (tekke) tepesinde bir kubbe bulunan dikdörtgen bir yapıdır. Bina iki yan giriş ile geleneksel olmayan dar ve yayvan ana kapıya sahiptir. Salon (zikirhane) mükemmel akustik özelliklere sahiptir. Salonun iç duvarları sıva kalıpları ile çevrili nişlerle gömülüdür. Konut alanı, binanın köşelerini ve yan dış duvarlarını kaplar. Ana giriş kapısının sonu, süslemedeki bazı çiçek unsurları hariç olmak üzere oldukça konservatif olarak yapılmıştır. Ana kapının kenarları epigrafi süslemelerle bezenmiştir. Khanaka'nın ana cephesi, duvarların bir düzeyinde kesilmiş kulelerle köşelidir.
Khanaka, yüzyıllar boyunca konumu ve büyüklüğü (kare salonun kenarı 11,2 m - 36,75 ft.) nedeniyle Buhara'nın önde gelen kültür ve dini merkezi oldu.
Nadir Divan Bey Medresesi (1622/23)
Divan Bey, Buhara Hanlığı'nda handan hemen sonraki görevi yürütenlere verilen bir unvandır. Nadir Divan Bey, Ashtarkhanid (Janid) hanedanının (1599'da kurulan) en güçlü hanı İmam Kuli Han (1611-1642) döneminde bu pozisyonda kaldı. Janid Hanedanlığı altındaki devlette İslam geleneğine olan bağlılık, önde gelen Şeybuni hanlarının zamanına göre sönüktü. Hükümdarlığın bu önemli özelliği çok geçmeden dikkat çekici mimari eğilimle ifade edilmeye başladı. 1619'da Semerkant'ı neredeyse bağımsız olarak yöneten Yalantuş Bey, Şer-Dor Medresesi'nin inşasına başlamıştı. Zengin renkli kaplama ve güneş tasvirleri, kaplanlar ve antiloplar, İslam dünyasında benzersiz olan sanatsal ifadeye öncü bir yaklaşım sunmuştur. Üç yıl içinde Nadir Divan Bey, kendi devrimci yapısını (Nadir Divan BeyMedresesi) inşa ederek Yalantuş Bey'i izlemişti. Giriş kapısında 2 anka kuşu, 2 şekilsiz beyaz geyik ve "güneşte adam" yüzü tasvir edilmiştir.
Magak-i Attari Camii
İlk sinagogun inşasından önce Yahudiler camilerde Müslümanlarla yer paylaşmaktaydılar. Bu camiye Magak-i Attari denirdi, yani "çukurdaki cami". Bazıları Buhara Yahudileri ve Müslümanların aynı anda birbirlerine aynı yerde ibadet ettiklerini söylemektedir. Diğer kaynaklar Yahudilerin Müslümanlardan sonra ibadetlerine devam ettiğini belirtmektedir.
Arap fethinden önce Magak-i Attari'nin yerinde bir çarşı vardı. İdoller, iksirler, baharatlar, attar (parfümler) ve diğer ürünler için kurulmuş olan bir pazardı. Bunun yanı sıra, eskiden bu yere yakın bir Ay Tapınağı (Mokh) vardı. Narshakhi, Buhara Tarihi adlı eserinde (yaklaşık 950), eski tapınağın adını "magok", yani "çukurdaki" olarak ifade etmiştir, yani o zaman bile yarısı etrafını çevreleyen toprak seviyesinin altına inşa edilen cami.
Diğer detaylar
Bugün Lyab-i Hauz, doğudan batıya uzanan ve asırlık ağaçların kenarına gömülmüş dik açılı bir gölettir (46 x 36 metre). Kenarları sarımsı kireç taşından büyük bloklardan yapılmış inen merdiven şeklinde düzenlenmiştir.
Yukarıda belirtildiği gibi Kukeldaş Medresesi Buhara'nın en büyüğüdür (80 x 60 metre). Kulbala Kukeldaş ('kardeş'), bu yapının kurucusu olan Emir'in koruyucu kardeşinin adıydı.
Nadir Divan Bey Medresesi başlangıçta kervansaray olarak inşa edilmiştir. Açılış töreninde İmam Kuli Han, beklenmedik bir şekilde sözde kervansarayın bir medrese olduğunu ilan etti. Bu yüzden Nadir Divan Bey, kervansaraya, sundurmalar, kapı (eyvan) ve köşeli kuleler ekleyerek yeniden düzenlemek zorunda kaldı. Ayrıca hücrelere sahip ek bir kat inşa etti.
Nadir Divan Bey Tekkesi, Lyab-i Hauz'un batı tarafındaki Nadir Divan Bey Medresesi'nin karşısında yer almaktadır.
Ranunculus testiculatus
Ranunculus testiculatus, Ranunculus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Soesilarishius
Soesilarishius Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Rača, Bratislava
Rača, 14. yüzyıldan kalma Gotik tarzı Roma Katolik kilisesi ve 19. yüzyıldan kalma bir Evanjelik kilisesi ile büyük bir demiryolu deposu ve kargo terminaline ev sahipliği yapmaktadır.
Hatay'da 1977 Türkiye genel seçimleri
5 Haziran 1977 Genel Seçimleri Hatay İli sonuçları;
Sondra
Sondra Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Lucinda Riley
Lucinda Riley (15 Şubat 1965 - 11 Haziran 2021), Kuzey İrlandalı oyuncu ve yazardır.
Yaşamı
Riley, 14 Şubat 1966'da County Down, Kuzey İrlanda'da doğdu. 1982'de adım attığı oyunculuk ve yazarlık kariyerini 2021'deki ölümüne kadar devam ettirdi. Yer aldığı yapımlar arasında; The Story of the Treasure Seekers (1982), Auf Wiedersehen, Pet (1983) ve Jumping the Queue (1989) sayılabilir. Riley 2000 ile 2021 yılları arasında Stephen Riley ile evliydi.
Ölümü
Riley, 11 Haziran 2021'de Lisburn, Kuzey İrlanda'da lenfoma nedeniyle 55 yaşında yaşama veda etti.
Yayınlanmış kitapları
Lucinda Edmonds adıyla
As Lucinda Riley
Rollic Games
Rollic Games; İstanbul, Türkiye'de bulunan bir mobil oyun geliştiricisi ve yayımcısıdır. Burak Vardal, Deniz Başaran ve Mehmet Can Yavuz tarafından Aralık 2018'de kurulmuştur. Rollic, hypercasual mobil oyunlar geliştirmektedir. Şirketin hisselerinin %80'i, Ağustos 2020'de 168 milyon ABD dolarına Amerikan video oyunu şirketi Zynga'ya satılmıştır.
Bastiglia
Bastiglia İtalya'nın Emilia-Romagna bölgesine bağlı Modena ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Mart 2017 tarihi itibarıyla 4.217'dir.
Ranunculus sulphureus
Ranunculus sulphureus, Ranunculus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Yunuslar, Gediz
Yunuslar, Kütahya ilinin Gediz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 150 ve 535 yılı kayıtlarında Tiberiopolis ya da Pappa, 1912 yılı kayıtlarında ise Yunuslar Harabesi olarak geçmektedir. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 15 Kasım 1944'te Gediz ilçesine bağlandı. 2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Bursa Yüksek Hızlı Tren Garı
Bursa Yüksek Hızlı Tren Garı, Bursa'nın Nilüfer ilçesinde inşa halinde bulunan bir Yüksek Hızlı Tren garıdır. İstasyon, şehir merkezinin kuzeyinde yer almakta olup Bandırma - Bursa - Osmaneli YSD hattına hizmet vermesi planlanmaktadır.
Sonoita
Sonoita Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Kocayemiş reçeli
Kocayemiş reçeli, Türk mutfağında yer alan bir reçel türüdür. Osmanlı döneminden beri yapılmaktadır. Kocayemiş (Arbutus unedo) den yapılır.Fragaria vesca,yabani çilek ya da dağ çileği adı ile de bilinen çilekten farklı bir bitkidir.
Gümüştaş, Haliliye
Gümüştaş, Şanlıurfa ilinin Haliliye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Isıtma elemanı
‘’’Isıtma elemanı’’’, Joule ısıtma‘sıyla elektrik enerjisini ısıya dönüştürür. Elemanın içinden geçen elektrik akımı dirençle karşılaşır ve elemanı ısıtır. Peltier etkisinin aksine bu işlem akış yönünden bağımsızdır.
Metal
Direnç teli: Metalik rezistanslı ısıtma elemanı düz, sarmal veya şerit teldendir. Bunlar tost makinesi, saç kurutma makinesi, elektrikli fırın, yerden ısıtma, kurutucular vb. cihazlarda kullanılır. En çok kullanılan malzemeler şunlardır:
Kalın film ısıtıcıları
Kalın film ısıtıcılar, ince bir alt tabakaya basılan bir çeşit dirençli ısıtıcıdır. Kalın film ısıtıcıların, geleneksel metal kılıflı direnç elemanlarına göre çeşitli avantajları vardır.
Kalın film ısıtıcı şekilleri, basılı direnç macunun tabaka direnci'ne göre özelleştirilir.
Bu ısıtıcılar, metal/ alaşım yüklü kalın film macunlarını kullanarak metal, seramik, cam, polimer dahil çeşitli alt tabakalara basılabilir. Kalın film ısıtıcıları basmak için kullanılan en yaygın alt tabakalar alüminyum 6061-T6, paslanmaz çelik ve muskovite veya phlogopite mika levhalardır. Bu ısıtıcıların uygulamaları ve çalışma karakteristikleri seçilen alt tabaka malzemelerine göre büyük farklılıklar gösterir. Bu öncelikle ısıtıcı alt-tabakanın termal özelliklerine dayandırılır.
Kalın film ısıtıcıların geleneksel uygulamaları şunlardır: Izgaralar, waffle ütüler, soba üstü elektrikli ısıtma, nemlendiriciler, çay ısıtıcıları, ısı yalıtım cihazları, su ısıtıcıları, buharlı ütüler, saç düzleştiriciler, kazanlar, 3D yazıcı ısıtmalı yatakları, termal baskı kafaları, tutkal tabancaları, laboratuvar ısıtma ekipmanları, elbise kurutucular, konvektörlü ısıtıcılar, buz çözme veya buğu çözme cihazları, sıcak tutan tepsiler, araba yan aynaları, buzdolabı buz çözme, ısı eşanjörleri vb.
Çoğu uygulama için ısıl performans ve sıcaklık dağılımı iki temel tasarım parametresidir. Sıcak noktalardan kaçınmak ve alt tabakada eşit sıcaklık dağılımını korumak için devre tasarımı, direnç devresinin yerel güç yoğunluğu değiştirilerek uygun yapılır. Uygunlaştırılmış ısıtıcı tasarımı ısıtıcı çıkışının kontrol edilmesine ve ısıtıcı alt tabakasında yerel sıcaklıkların değiştirilebilmesine yardım eder.
Nispeten küçük alanda farklı çıkış güçlü 2 veya daha fazla ısıtma bölgesine gerek duyulduğunda tek alt tabakada bölgesel ısıtma modeli elde etmek için kalın film ısıtıcı tasarlanır.
Kalın film ısıtıcıları, sıcaklık artışının elemanın direnci üzerindeki etkisine dayanarak iki alt kategoride tanımlanır: negatif sıcaklık katsayılı (NTC) veya pozitif sıcaklık katsayılı (PTC).
NTC ısıtıcıların ısıtıcı sıcaklığı arttıkça direnci azalır ve bu nedenle belirli giriş voltajı için daha yüksek sıcaklıklarda daha yüksek çıkış gücü vardır.
PTC ısıtıcılar yüksek sıcaklıklarda direnç artışı ve azalan ısıtıcı gücü ile zıt bir şekilde davranır. PTC ısıtıcıların bu özelliği, çıkış güçleri sabit bir sıcaklıkta doyurulduğundan kendi kendilerini de ayarlar. Diğer taraftan, NTC tipi ısıtıcılarda ısıtıcı kaçaklarını kontrol etmek için genellikle bir termostat veya bir termokupl gerektirir. Bu ısıtıcılar, PTC tipi ısıtıcılardan daha hızlı ısıttıklarından ısıtıcı sıcaklığının önceden belirli ayar noktasına hızlı şekilde yükseltilme gereken uygulamalarda kullanılır.
Polimer PTC ısıtma elemanları
Dirençli ısıtıcılar, direncin artan sıcaklıkla üstel olarak arttığı iletken PTC kauçuk malzemelerden yapılır. Böyle bir ısıtıcı soğukken yüksek güç üretir ve hızla sabit bir sıcaklığa kadar ısınır. Üstel olarak artan direnç nedeniyle ısıtıcı kendisini asla bu sıcaklıktan daha sıcak olarak ısıtamaz. Bu sıcaklığın üstünde kauçuk elektrik yalıtkanı görevi görür. Sıcaklık, kauçuğun üretimi sırasında seçilir. Tipik sıcaklıklar arasındadır.
Bu ısıtıcı noktasal kendinden ayarlı ısıtıcı ve kendi kendini sınırlayan ısıtıcıdır. Bu ise kendinden ayarlı ısıtıcının elektronik  ayarlayıcıya gerek kalmadan bağımsız olarak her noktasında sabit sıcaklığını koruduğu anlamına gelir. Kendi kendini sınırlayan ısıtıcının hiçbir noktası belirli bir sıcaklığı asla geçmez ve aşırı ısınmaya karşı koruma gerektirmez.
Kompozit ısıtma elemanları
Tozun sıkıştırılması ve ısı iletiminin en üst düzeye çıkarılması için boru bir kalıp içinden çekilir. Bunlar (tost makinesindeki gibi) düz çubuk veya (elektrikli sobalar, fırınlar ve kahve makineleri)ndeki gibi ısıtılacak alanı kapsayacak şekilde bükülmüş olabilirler.
Ranunculus sceleratus
Ranunculus sceleratus, Ranunculus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Anna Perenna (mitoloji)
Anna Perenna veya Anna Parenna Antik Roma'da ihtiyar bir kadın olarak tasvir edilen ve 14 Mart'ta festivali düzenlenen tanrıça. Ovidius'a göre Anna Perenna, Bovillae'de doğan ve Capitol Tepesi'nin etrafında yaşayan, yoksullara sabahları ekmek pişirip dağıtan ve elleri titreyen ihtiyar bir kadındır. Bu davranışından dolayı Romalılar onun heykelini dikmişlerdir.
Tarihi kişiliği ve farklı rivayetler
Romalı şair Ovidius, Anna Perenna'nın Kartaca Kraliçesi Dido'nun kız kardeşi olduğunu da iddia etmektedir. Efsaneye göre Dido öldükten sonra Kartaca'nın yerli halkı ülkeyi ele geçirir. Anna Perenna bir kayıkla ülkeden kaçıp Latium'a gider. Orada Aeneas ile karşılaşır ve Aeneas onu sarayına getirir. Fakat Kral Latinus'un kızı Lavinia kıskançlıktan ötürü Anna Perenna'yı öldürmek ister. Dido, Anna Perenna'nın rüyasına girip onu uyarır ve Anna Perenna Numicus nehrine atlayıp oradan uzaklaşır. Bir efsaneye göre Anna Perenna artık bir Nimfa olmuştur ve onu merak edenlere nehirden şöyle seslenmiştir; Akıp giden bir nehirde saklanırım, Anna Perenna'dır benim adım.
Ovidius'un diğer anlatısına göre ise efsaneye göre Mars, Minerva ile evlenmek niyetindedir ve Anna Perenna'dan yardım ister. Anna Perenna önceleri yardım etmez fakat daha sonra Mars'a Minerva'nın evliliğe ikna olduğunu söyler. Evlilik hazırlıklarının ardından düğün günü, Mars evlilik töreninden sonra gelini odaya götürür. Gelinin yüzündeki duvağı kaldırdığında, gelinin Anna Perenna olduğu ortaya çıkar. Ve bu efsaneden ötürü Roma'da Anna Perenna festivallerinde, kızlar müstehcen şiirler okurlar.
Anna Perenna festivali
Festival, Roma'nın Via Flaminia bölgesinde düzenlenir. Çimlerde piknik yapılır, çadırlar ve barınaklar kurulur. Halk, içebildiği kadar şarap içer, içilen kap sayısı kadar dua eder. Halk şarkıları söylenir ve dans edilir. Antik Roma'da yeni yılın başlangıcı M.Ö. 153'e kadar, 1 Mart tarihiydi. Ayın ortası yani 15.günü Dolunay'a denk gelirdi. Bir gün öncesinde Ayın 14'ünde üzeri derilerle kaplı biri dövülerek şehrin dışına kadar kovalanırdı. Aynı yılbaşı törenini, İskoçya'nın Lewis Adası'nda yaşayan yerli halkın yaptığına da rastlanmıştır.
Spadera
Spadera Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Saks, Alabama
Saks, Amerika Birleşik Devletleri'nin Alabama eyaletinde yer alan ve Calhoun ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 10,744'tür.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 15,857 kişiden, 6,130 evden ve 4,027 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımı ise %97,7 Beyaz, %0,3 Yerli Amerikan ve %1,4'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Rusya'daki dağlar listesi
Bu liste, Rusya'daki dağlar listesidir.
Adatepe Zeytinyağı Müzesi
Adatepe Zeytinyağı Müzesi, Türkiye'nin Çanakkale iline bağlı Ayvacık ilçesinde bulunan Adatepe köyünde bulunan bir gastronomi müzesidir. Müze, 2001 yılında kurulmuş olup eski bir sabun fabrikasında yer almaktadır ve özel bir zeytinyağı şirketi tarafından işletilmektedir.
Müze, zeytin ve zeytinyağı ile ilgili aletleri sergilemek üzere kurulmuştur. Bunlara zeytin presleri, hasat ve depolama ekipmanları dahildir. Müzede Adatepe çevresinde folklorik malzeme de sergilenmektedir.
Dume (Melek)
Dume veya Dumat  (Heb. דּוּמָה "sessizlik") Yahudilik ve İslam edebiyatında kötü ölüler üzerinde otoriteye sahip bir melek olarak bahsedilen bir melek. Dumah, Yidiş folklorunda, "bin gözlü şeytani bir melek, ateşli bir çubuk ya da alevli bir kılıçla donatılmış" olarak bilinen popüler bir figürdür.
Dumat Mısır'ın vesayet meleği. Musa ile savaşta Mısır tanrılarını savunduğunda cezalandırıldı. Bunun üzerine yozlaştı ve cehennem prensi oldu. Azrail ona kötü ölülerin ruhlarını verir.
Murteza Şerif Askeri
Ayetullah Murteza Şerif Askeri (1914; Samarra, Irak - 2016; Tahran, İran) İranlı Şii yazar ve din adamıydı. Erken dönem İslam tarihi hakkında yaptığı akademik ve eleştirel çalışmalarla tanındı.
Cypri-Cola
Cypri-Cola Company Ltd. veya kısaca Cypri-Cola, 1993 yılında kurulmuş Kuzey Kıbrıs merkezli yiyecek ve içecek şirketi. Şirket ismini Kıbrıs'ta yaşayan 'Maniola Cypricola' isimli kelebekten alır. Şirketin genel merkezi Lefkoşa, Kıbrıs'ta bulunmaktadır.
Murteza Şerif Askeri
Hayatı
Murteza Şerif Askeri 1914 yılında İranlı bir ailenin oğlu olarak Irak'ın Samarra kentinde doğdu. Soyu peygambere dayandığı için 'seyyid' unvanına sahiptir. İslâmî bilimlerle ilgili tahsiline on yaştan başlayarak mukaddematını bu şehirde tamamladı. 1971'da Kum'a hicret etti, orada üç yıl kaldı. İslâmi bilimler merkezi olan Kum’da yüksek usul ve fıkıh derslerini Şeyh Murtaza Hayrî ve Seyyid Ahmed Seccadî, Seyyid Şahabeddin Maraşî Necefî ve Şeyh Muhammed Hüseyin Şeriatmedarî nezdinde tamamladı. ==Eserleri ==
Cypri-Cola
Geçmiş
Cypri-Cola, 24 Haziran 1993 tarihinde kurulmuştur. Şirketin ilk satışa çıkan ürünü EVSU markalı şişe suyuydu. EVSU, üretime başlandığı tarihte, Kuzey Kıbrıs'ta üretilen ilk şişe suyuydu.
Murteza Şerif Askeri
Ölümü
Allameh Eminî 16 Eylül 2007 Tahranda vefat etti.
Cypri-Cola
Sponsorluklar ve sosyal sorumluluk projeleri
2011 Yılında EVSU markası adı altında "Üç Boyutlu Evsu Sosyal Sorumluluk Projesi" başlatıldı. Bu proje dahilinde, ilk ve ortaokul öğrencileri tarafından toplanan pet şişelerin geri dönüştürülmesi planlanmıştı. Aynı zamanda bu geri dönüşüm sayesinde EVSU'nun kazanacağı gelir ise Engelliler Federasyonu'na bağışlanacaktı.
Mart 2011 tarihinde, kültür yayınlarına sponsorluk yapmak amacıyla başlatılan proje neticesinde yazarı Ahmet Tolgay olan "Naftalin Kokulu Kıbrıs" kitabı yayınlandı.
İçel'de 1977 Türkiye genel seçimleri
5 Haziran 1977 Genel Seçimleri İçel ili sonuçları;
Ranunculus sardous
Ranunculus sardous, Ranunculus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Sparbambus
Sparbambus Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Asya'daki süpermarket zincirleri listesi
Bu liste Asya'daki süpermarket zincirlerini içermektedir.
Francisco Pascual Obama Asue
Ekvator Ginesi devlet başkanı Teodoro Obiang Nguema Mbasogo'nun yayımladığı bildiriye istinaden Asue, görevi Vicente Ehate Tomi'den devralarak ülkenin dokuzuncu başbakanı olarak göreve başlamıştır.
Asue, 1 Şubat 2023 tarihinde görevi ülkenin ilk kadın başbakanı olarak makama atanan Manuela Roka Botey'e devrederek görevinden ayrılmıştır.
Sigríður Beinteinsdóttir
Sigríður Beinteinsdóttir, bilinen adıyla Sigga, İzlandalı şarkıcı'dır. Eurovision Şarkı Yarışması'nda İzlanda'yı üç kez temsil etmiştir. Sigga 24 Temmuz 1962 tarihinde Reykjavík şehrinde doğmuştur.
Delifişek
Delifişek (Portekizce: Doidão), Brezilyalı yazar José Mauro de Vasconcelos'un Zezé'nin maceralarını anlattığı Şeker Portakalı ve sonrasında Güneşi Uyandıralım romanının devamı niteliğindeki çocuk romanı.
Şeker Portakalı'nın ikinci bölümü olan Güneşi Uyandıralım'da Zezé biraz daha büyümüştür. Çocukluğun dostu şeker portakalı fidanı yoktur artık. Onun yerine yeni bir dostu vardır: Yüreğinde yer eden sevgili bir kurbağadır. Dizinin üçüncü kitabı Delifişek'te ise Zezé daha da büyümüştür. O artık bir delikanlı olmuştur.
Güvenli, Haliliye
Güvenli, Şanlıurfa ilinin Haliliye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Spartaeus
Spartaeus Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Yeğinler, Gediz
Yeğinler, Kütahya ilinin Gediz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1910 yılı kayıtlarında Yeğenler olarak geçmektedir. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 15 Kasım 1944'te Gediz ilçesine bağlandı.
Coğrafya
Köy, Kütahya il merkezine 62 km, Gediz ilçe merkezine 34 km uzaklıktadır.
Çarşamba İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi
Çarşamba İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi OMÜ bünyesinde kurulması, Bakanlar Kurulunun 25.01.2016 tarihindeki toplantısında 2016/8562 sayılı kararıyla kararlaştırılmıştır. Karar 08.04.2016 tarih ve 29678 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.
Genel Bilgiler
Fakülte binası Samsun'un Çarşamba ilçesinde yer alan Mustafa Kemal Güneşdoğdu Kampüsünde bulunmaktadır. Çarşamba ilçesinde Hukuk ve İletişim'den sonra açılmış olan 3. fakültedir. 2019-2020 öğretim yılında ilk öğrenci alımını gerçekleştirmiştir.
Fakültedeki Bölümler
Halihazırda açılmış olan iki bölüm bulunup Din Bilimleri; Sosyoloji, Psikoloji, Türk Dili ve Edebiyatı gibi sosyal bilimler ağırlıklı bölümler açılabilmesi için YÖK'ten gerekli izinler alınmıştır.
Fiziki ve Sosyal İmkanlar
Fakülte Çarşamba Güneşdoğdu Kampüsü içerisinde yer almaktadır. Fakülte binası bir ana bloktan meydana gelmekte olup üç kat ve 30 amfi/ derslik ve bir konferans salonu ile hizmet vermektedir. İnsan ve Toplum Bilimleri ile birlikte Hukuk ve İletişim Fakülteleri'de aynı kampüste yer almaktadır. Ayrıca kampüs içerisinde bir yemekhane bulunmaktadır.
Sayısal Veriler
Bölümlere ait akademik personel ve öğrenci sayısına yer verilmiştir.
Ulaşım
Fakülte Samsun merkeze 32 km, Çarşamba şehir merkezine ise 3 km uzaklıktadır. Ana kampüse ise 52 km uzaklıktadır. Fakülteye ulaşım özel halk otobüsleri ile   sağlanmaktadır.
Harderwijk
Harderwijk Hollanda'nın Gelderland ilinde bulunan bir belediyedir. Belediyenin nüfusu Ağustos 2017 tarihi itibarıyla 46,694'tür.
Ranunculus sabinei
Ranunculus sabinei, Ranunculus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
2017 Eurovision Şarkı Yarışması'nda San Marino
San Marino, 2017 Eurovision Şarkı Yarışması'na Ralph Siegel, Jutta Staudenmayer ve Steven Barnacle'nin yazdığı "Spirit of the Night" adlı şarkıyla katılmıştır. Şarkıyı Valentina Monetta & Jimmie Wilson seslendirmiştir. San Marino'nun şarkı ve temsilcisi, ülkenin kamusal yayın kuruluşu San Marino RTV (SMTV) kanalı tarafından Görevlendirme yöntemi doğrultusunda Ukrayna'da San Marino'yu temsil eden kişi belirlenmiştir.
San Marino 11 Mayıs 2017 tarihinde yapılan 2017 Eurovision Şarkı Yarışması'nın ikinci yarı finalinde yer almıştır. İkinci yarı finalde "Spirit of the Night" şarkısı 10. sırada çıkmış ve gecenin sonunda 13 Mayıs 2017 tarihinde yapılan finale çıkmayı başaramamıştır. Daha sonradan San Marino'nun yarı finalde 18 ülke arasından 1 puanla 18. olarak çıkamadığı açıklanmıştır.
Kei (şarkıcı)
Kim Ji-yeon (김지연;d. 20 Mart 1995), daha çok bilinen sahne adıyla Kei, Güney Koreli şarkıcı ve oyuncu. Çıkışını 2014 yılında Kız grubu Lovelyz'nin ana vokali olarak yapmıştır. Oyunculuk çıkışını ise 2016 yılında başrol olarak bulunduğu ''Matching! Boys Archery'' web draması ile yapmıştır.
2017 Eurovision Şarkı Yarışması'nda San Marino
Geçmişi
2017 yarışması'ndan önce, San Marino Eurovision Şarkı Yarışması'na yedi kez katılmış, ilk katılımını 2008 yılında gerçekleştirmiştir. San Marino günümüze dek hiç kazananmıştır. ilk katılımlarını 2008 yılında "Complice" adlı şarkısıyla Miodio grubu katılmış, katıldığı yarı final'de sonuncu olmuştur. San Marino 2009 ve 2010 yıllarında yarışmaya katılmamıştır. Geri döndüğü 2011 yılında İtalyan şarkıcı Senit'nin seslendirdiği "Stand By" adlı şarkısıyla katılmış, yine yarı final'den yükselememiştir. 2012 ile 2014 yılları arasında San Marino Valentina Monetta'yı göndermiş, Valentina üst üste temsil eden dördüncü şarkıcı olmuştur. bu yöntemi ilk kez Avusturya, 1964, 1965 ve 1966 yıllarında Udo Jürgens'si göndererek yapmıştır. 2012 yılında ("The Social Network Song") ile 2013 yılında ("Crisalide (Vola)") ile katılmış, bu yıllarda da finale çıkamamıştır. 2014 yılında tekrar katılan Valentina Monetta'nın seslendirdiği "Maybe" adlı şarkı ile ilk kez final'e çıktığı yarışmada 24. olmuştur. bu sonuç ülkenin en iyi sonucu olmuştur. 2016 yılında "I Didn't Know" adlı şarkısıyla Serhat ile katılmış, yarışmanın yarı finalinde 12. olarak finale çıkma hakkını kaybetmiştir.
Kei (şarkıcı)
Biografi
Kei (Kim Jiyeon) 20 Mart 1995'te İncheon, Güney Kore'de doğdu. Ailesi ebeveynleri ve ablası Kim Min-ji'den oluşur.
Spilargis
Spilargis Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
2017 Eurovision Şarkı Yarışması'nda San Marino
Geçmişi
San Marinolu Ulusal Yayımcısı San Marino RTV (SMTV) San Marino'nun temsilcisini seçmek için görevlendirilen kuruluştur. San Marino geçmişte Görevlendirme yöntemi ile temsilci ve şarkı seçimi yapmıştır. 2017 yılı için de SMTV kanalı Görevlendirme yöntemi ile temsilcilerini seçeceklerini açıkladı.