cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
William Blake
Hayatı
Blake’in yaşamı boyunca tanınmayan çalışmaları şimdi hem şiir hem de görsel sanatlar tarihinde yeni ufuklar açıcı olarak düşünülüyor. Onun görsel sanatçılığı çağdaş bir eleştirmence şöyle açıklanmıştır “açık arayla İngiltere’nin ürettiği en mükemmel sanatçı.” Hayatı boyunca Londra dışına bir günlük yürüyüşten daha uzun süre çıkmamış olmasına rağmen, yaratıcı görüşü, hayal gücünü “Tanrı’nın bedeni” ya da “insanın kendi varoluşu” olarak benimseyen, çeşitli ve sembolik olarak zengin bir bedeni ortaya çıkardı. Kişisel görüşleri yüzünden çağdaşları tarafından deli olarak görülen Blake, daha sonra eleştirmenler tarafından yapıtları, anlatım gücü, yaratıcılığı, felsefi ve gizemli eğilimi yüksek takdir gördü. 18. yüzyılda ortaya çıktığı için resimleri ve şiirleri hem romantik akımın hem de romantik akımı öncesi parçasıdır. İncile saygılı fakat İngiltere kilisesine düşman olan Blake, Jacob Boehme ve Emanuel Swedenborg gibi düşünürlerden, Fransız ve Amerikan devrimlerinden etkilendi. Bu bilinen etkilere rağmen, Blake’in yapıtlarının özgünlüğü onu sınıflandırmayı zorlaştırıyor. 19. yüzyıl bilgini William Rosetti, Blake’i “şanlı bilgin” ve “öncelikler tarafından engellenmemiş, çağdaşlarıyla aynı kefeye konulmamış ve sonrakiler tarafından yeri doldurulmamış biri.” olarak nitelemiştir. William Blake, Londra’da Golden Square’daki 28A Broad Street’de orta sınıf bir ailenin ikisi gebelikte ölen yedi çocuğundan üçüncüsüydü. Babası bir mensuatçıydı. William okula hiç gitmedi ve evde annesi tarafından eğitildi. Blake ailesi muhaliflerdendi ve moravian kilisesine üyeydiler. İncil Blake üzerinde derin ve erken bir etkiydi ve hayatı boyunca bir ilham kaynağı olarak kalacaktı. Blake oymacılığa ona babasının aldığı eski yunan yapıtlarının kopyalarıyla başladı. Bunlardan Raphael, Michelangelo, Maarten van Heemskerck ve Albrecht Dürer’in yapıtlarıyla klasik biçimlere açıklığını keşfetti. Ailesi onun inatçı yaradılışını onu okul yerine çizim dersine kaydedecek kadar iyi tanıyordu. Hevesle kendi seçtiği konuları okudu. Bu süre boyunca şiir hakkında da araştırmalar yaptı. Blake’in çalışmaları onun Ben Jonson ve Edmund Spenser bilgisini gösterir.
Basire’ye çıraklık
4 Ağustos 1772’de Great Queen Street’de oymacı James Basire'ye 7 senelik bir süre için çırak oldu. Bu sürenin sonunda, 21 yaşında, profesyonel bir oymacı oldu. Blake ve Basire arasında herhangi bir tartışmayı gösterecek bir kayıt bulunamamaktadır. Fakat, Peter Ackroyd'un biyografisi Blake’in daha sonra Basire’nin ismini sanatsal düşmanlar listesine eklediğini ve sonra sildiğini not etmiştir. Blake’in Westminster Abbey’deki tecrübeleri onun sanatsal düşüncelerinin şekillenmesine katkıda bulundu.
Kraliyet Akademisi
1778’de Blake, Strand yakınlarında Old Somerst House’da Kraliyet Akademisine katıldı. Öğrenim dönemi herhangi bir ödeme gerektirmemesine rağmen 6 yıllık öğrenim süreci boyunca kendi materyallerini alması gerekti. Kraliyet Akademisinde Rubens gibi tamamlanmamış stili olan olarak nitelendirdiği kişilere karşı çıktı. Zaman içinde Rubens’i destekleyen okulun ilk müdürü Joshua Reynolds’ın sanata karşı tutumundan nefret etmeye başladı.
Evliliği ve İlk Kariyeri
1782’de Blake patronu olarak Jhon Flaxman’la ve eşi olarak Catherine Boucher ’le tanıştı. 18 Ağustos 1782’de St. Mary kilisesinde kendine 5 yaş küçük Catherine ile evlendi. Catherine okuma yazma bilmediği için evlilik cüzdanını “X” ile imzaladı. Daha sonra Blake, Catherine’ye hem okuma yazmayı hem de oymacılığı öğretti. Blake’in ömrü boyunca Catherine ona paha biçilemez yardımlar etti. Bu yıllarda National Gallery’nin kurucularından olan George Cumberland Blake’in çalışmalarının hayranı oldu. Blake’in ilk şiir derlemesi olan Poetical Sketches 1783 dolaylarında yayımlandı.
Londra’ya Dönüş
Blake 1804’te Londra’ya döndü ve en hırslı çalışması olan Jerusalem’i yazıp resimlemeye başladı. Chaucer’in Canterbury Pilgrims yapıtındaki karakterleri resmetmeyi tasarladıktan sonra Blake tüccar Robert Cromek ile oymacılığını pazarlamak için görüştü. Blake’in popüler bir çalışma yapamayacak kadar tuhaf olduğunu düşünerek Cromek bu işi yürütmesi için Thomas Stathard’a verdi. Blake dolandırıldığını öğrendiğinde önceden arkadaşı olan Sathard’la ilişkisini kesti ayrıca dükkânında bağımsız bir sergi açtı. Blake, George Cumberland aracılığıyla John Linnell ile taşınıştı ve John Linnell aracılığıyla da Shoreham Ancients adında bir grubun üyesi olan Samuel Palmer ile tanıştı. Bu grup Blake’in modern trendlere karşıtlığını ve tinsel sanatsal yeni çağa olan inancını paylaştılar. 65 yaşında Book of Job’un resimlemelerini yapmaya başladı. Sonraları Blake çalışmalarının çoğunu özellikle de İncil betimlemelerini satmaya başladı.
Ölümü
Öleceği gün Blake amansız bir şekilde Dante serileri üzerinde çalışıyordu. Sonunda çalışmayı bırakıp eşine döndü, ona bakarken ağladı. Gözyaşları içinde “Dur Kate! Olduğun gibi kal, bana hep bir melek gibi göründüğün için portreni çizeceğim” der. Portreyi bitirdi (şu anda kayıp),araçlarını bıraktı ve ilahiler okumaya başladı. O akşam saat 6’da eşine hep onunla olacağına söz verdikten sonra öldü. 1965’ten beri, mezar taşları yeni bir çimlik yapmak için taşınırken William Blake’in mezarı kayboldu ve unutuldu. Bugünlerde üzerinde eşinin de ismi bulunan bir mezar taşı ile anılır.
NGC 5697
NGC 5697, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Çoban takımyıldızı yönünde bulunur. Sb tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1787 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Kellogg Brown & Root
Kellogg Brown & Root (KBR), Houston merkezli ABD kökenli mühendislik, inşaat ve güvenlik şirketi. Halliburton’a bağlı bir M. W. Kellogg Co olarak varlığını sürdüren şirket Brown & Root ile birleşerek KBR adını almıştır. Vietnam Savaşı ve Irak Savaşı sırasında ABD Silahlı Kuvvetlerinin önemli ihalelerini almıştır.
ABD’de bünyesinde sendika örgütlü olmayan en büyük inşaat şirketidir. Şirket özellikle Irak’ın işgali süresince ABD Başkan Yardımcısı Dick Cheney ile doğrudan ilişkisi ve ABD Silahlı Kuvvetlerine verdiği destek ile bayan personeline yönelik taciz ve tecavüz şikayetleriyle gündeme gelmiştir.
M.W. Kellogg
1901 yılında Morris Kellogg, M. W. Kellogg adlı şirketi New York şehrinde kurdu. Şirketin 1905 yılında New Jersey’e taşınır. İlk başlarda şirketin faaliyet alanı enerji santral kurulumu ve yedek parça tedariki üzerinedir. Yeni bilimsel gelişmelerin gerçekleşmesi üzerine şirket petrol sektörüne de girmeye başlar.1920’li yıllarda Texaco ve Standard Oil Company ile İndiana’da ortak iş yapmaya başlar. 1926 yılında ilk petrol laboratuvarını açar. Laboratuvarın lisansını alan kurum ülke içinde ve dışında çok sayıda laboratuvar inşa edecektir. 1930 ve 40’lı yıllarda gelişen teknolojinin petrol sektörüne aktarılmasında katkıda bulunur ve savaşın yaklaşmasıyla birlikte rafineri inşaatları hızlanır. Özellikle kriyojenik alanındaki yapılanlar şirketin önünü açar. 1950’li yıllarda geliştirilen sentetik yakıt teknolojileri ve 1960’lı yıllardaki helyum ve etilen alanlarında yetkinleşir. 1970 yılında şirket merkezi Houston’a taşınır. Bu dönemde Çin’de iş alan ilk ABD şirketi olur. Çin, Meksika ve Endonezya’da amonyak işleme tesisleri, Kuveyt’de LPG ve Cezayir’de LNG tesisleri kurar. 1980’li yıllarla beraber LNG sektöründe gelişme görülür.
Brown & Root
Brown & Root, 1919 yılında iki kardeş George R. Brown ve Herman Brown tarafından kurulur. Sermayenin çoğu kayın biraderleri Daniel Root’dan alındığı için şirketin adı bu şekilde konulur. Şirket Teksas'ta yol yapımı işlerine girer. Şirketin büyük ölçekli ilk işi bunalım yıllarında Colorado Nehri önüne baraj inşa edilmesidir. Federal yönetimle ilgili sıkıntıları aşmak için şirket yerel siyasetçi Lyndon B. Johnson ile yakın ilişki kurmaya başlar. Johnson’un ihale ve yasal işlemler alanındaki yardımlarının karşılığında şirket de Johnson’un 1937 yılında Kongreye seçilmesi için düzenlediği kampanyaya destek sağlar. Devlete yapılan çok kârlı birkaç büyük projeden sonra artık şirket Johnson’un yükselişinin tamamen arkasındadır. Şirketin bağışları soruşturma komitelerinin dikkatini çekse de araştırma yapılması bizzat Başkan Theodore Roosevelt tarafından engellenir. II. Dünya Savaşı sırasında şirket Corpus Christi’deki deniz üssünün inşası ve ABD için savaş gemisi üretimi işine girer. 1947 yılında Brown & Root dünyanın ilk açık deniz petrol platformunu inşa eder.
Halliburton
Şirketin kurucularından Herman Brown ölünce Halliburton şirketi Aralık 1962 tarihinde Brown & Root firmasını satın alır. Yeni ortaya çıkan kurumsal yapı Vietnam Savaşı sırasında ABD Deniz Kuvvetleri tarafından talep edilen altyapının %85’ini yapmaktaydı. 1960’lı yıllarda savaş karşıtları şirketi hedef alacak ve Brown & Root adından hareketle Burn & Loot şeklinde hitap edilerek eleştirilecektir. 1995-2002 yılları arasında Halliburton KBR 2.5 milyar dolar değerinde, bazıları gizli yerlerde olmak üzere çeşitli askeri üsleri inşa etmek ve işletme işini alır. Şirkete verilen işlerden bazıları tanım gereği ordunun işleri olması tartışılmıştır. 2005 yılı Eylül ayında Katrina Kasırgasının ardından hasar gören deniz kuvvetlerine ait tesislerin onarım işlerini ihale sonucu kazanır.
KBR
Halliburton tarafından 5 Nisan 2007 tarihinde yapılan açıklamaya göre KBR ile tüm ilişkilerin kesildiği belirtilir.
Kosova
1996 yılında Brown & Root, Balkanlarda görev yapan ABD ve NATO kuvvetlerine destek vermeyi içeren ihaleyi kazanır. Şirketin görevi Kosova bölgesindeki harekâtı da içerecek şekilde 1999 yılından itibaren uzatılır. Kosova’daki Camp Bondsteel askeri üssü inşa edilir. Kampın işletmesi de KBR şirketine verilir.
Afganistan
KBR 2002 yılında aldığı 100 milyon dolar değerindeki ihaleyle Afganistan’ın başkenti Kâbil’de yeni bir ABD Elçiliği binası inşa eder. Ayrıca Afganistan’da bulunan Gürcü askerlerinin eğitimini üstlenen firma Kandahar ve Bagram’daki hava üslerinde inşaat işleri de alır.
Irak
Irak Savaşının ardından ülkede en çok personeli bulunan şirket KBR’dir. Yaklaşık 14 bin şirket personeli ABD Silahlı Kuvvetlerine lojistik destek sağlamaktadır.
Siyasi bağlantılar ve yolsuzluk
Brown & Root döneminden beri şirketin ABD Başkanı Lyndon Johnson ile kayıt altına alınmış çok iyi ilişkileri bulunmaktadır. Texas eyaletinden kongre üyesi olduğu dönemde şirketin baraj inşaatlarını alması için çaba sarfettiği bilinmektedir. Bunun karşılığında şirket 1948 yılı Senato seçimlerinde Johnson’u rakibi Coke R. Stevenson’a karşı desteklemiştir. İlişki uzun yıllar boyu sürmüş, şirkete inşaatın yanı sıra askeri ihaleler de verilmiştir.
Körfez Savaşının ardından Savunma Bakanı Dick Cheney önderliğinde Pentagon Halliburton ve Brown & Root şirketine 8.5 milyon dolar ödeyerek bölgede ABD askerlerinin yanında savaşabilecek özel şirket elemanı savaşçıların durumunun araştırılmasını istemiştir.
1999 yılı Şubat ayında KBR şirketine Balkanlarda sürmekte olan ABD harekâtlarında destek olmak için ihale verilir. DynCorp ile birlikte özel bir şirketin uluslararası askeri bir harekâta ihale kazanarak girmesi tartışma yaratmıştır.
2010 yılı Mayıs ayında KBR yine ihaleye çıkılmadan verilen bir görevlendirme sonucunda 2011 yılı içinde Irak’da görev yapan silahlı kuvvetler personeli için yapacağı hizmetler için 568 milyon dolarlık bir ödeme almıştır.
Cayman Adaları ve Shell
6 Mart 2008 tarihli Boston Globe haberine göre KBR, kanunlara göre bünyesinde çalıştırdığı işçiler için zorunlu olan ve ödemesi gereken sosyal güvenlik ve sağlık giderlerini ödememek için kendi işçilerini Shell tarafından kiralanmış vergi cenneti Cayman Adaları kaynaklı işçiler olarak göstermiştir. Bu şekilde 21 bin KBR çalışanının sosyal güvenlik ve sağlık teminatları yatırılmamıştır ve ilgili gelir ABD devletinden kaçırılmıştır.
Nijerya rüşvet olayı
6 Şubat 2009 tarihinde Adalet Bakanlığından yapılan açıklamaya göre KBR ihale almak için Nijerya devlet görevlilerine rüşvet vermekten suçlu bulunur. Bonny Island bölgesine kurulacak olan 7.5 milyar dolar değerindeki doğal gaz santrali işini almak için KBR yetkililerinin büyük miktarda rüşvet verdikleri iddia edilir. KBR yorum yapmaz ve ABD yasalarında göre suçlu bulunarak 420 milyon dolar ceza ödemeye mahkûm edilir. Cezanın tamamı Halliburton tarafından ödenir. Ayrıca dönemin şirket sorumlusu Albert Jackson Stanley ise suçlu bulunarak 7 yıl hapis cezasına çarptırılır.
Waxman olayı
Irak Savaşının ardından ülkenin işgal edilmesiyle beraber ABD Silahlı Kuvvetlerinin özel şirketlerle ilişkisi mercek altına alınmıştır. Kaliforniya Kongre üyesi Henry Waxman ve Michigan Kongre üyesi John Dingell, George W. Bush hükûmetine yakınlığıyla bilinen şirketlere kolaylık tanındığı ve ihale şartlarının ihlal edildiğini iddia ederek soruşturma önerisi vermişlerdir. Ayrıca Irak'ta ithal edilen yakıt fiyatlarını şişirmekten dolayı KBR şirketini suçlarlar.
Yetersizlik
KBR tarafından yapılan mühendislik işleri de oldukça eleştirilmiştir. Özellikle Irak'ta askeri konutların ıslak hacimlerinde çok sayıda elektrik çarpılması sonucu ölüm gerçekleşmiştir. KBR tarafından denetlenen ve elektrik uygulama hatası bulunduğu rapor edilen bir geçici yapıda 2 Ocak 2008 günü duş alan Özel Kuvvetler üyesi Astsubay Ryan Maseth elektrik çarpması sonucu hayatını kaybetmiştir. Konuyla ilgili çok sayıda dava açılmasına rağmen KBR benzer ihaleleri almaya devam etmiştir.
İş güvenliği
Irak ve Afganistan başta olmak üzere ABD dışında görev yapan 81 KBR personeli hayatını kaybetmiş, en az 380 personel de ağır yaralanmıştır. Özellikle 2004 yılında yaşanan konvoy pususu sonucu hayatını kaybedenlerin aileleri KBR şirketine dava açarak şoförlerin bilinçli bir şekilde ateş hattına atıldığını öne sürmüşlerdir.
Cinsel saldırı ve tecavüz
ABD Kongresi önünde ifade veren eski KBR çalışanı bayan Jamie Leigh Jones 2005 yılında görev yaptığı Irak’da yine KBR çalışanı 7 kişi tarafından toplu tecavüze uğradığını, sonrasında ise bir gemi yük konteynerine kapatılıp 24 saat yiyeceksiz ve susuz bırakıldığını belirtir. Benzer bir durum KBR şoförü Mary Beth Kineston tarafından dile getirilmiş, olayda KBR şoförlerinin toplu cinsel tacizine uğradığını ifade etmiştir. Firmaya aynı gerekçeyle şikayet bildiren Jo Frederiksen daha kötü bir görev yerine sürülmüş ve istifaya zorlanmıştır. KBR personeli tarafından işletilen yasadışı genelevlerin de varlığı bilinmektedir.
İnsan kaçakçılığı
28 Ağustos 2008 tarihinde Los Angeles mahkemesinde açılan bir davayla bazı KBR çalışanlarının insan kaçakçılığı yaptığı ortaya çıkar. Buna göre Ürdün’de çalışmak üzere Daoud & Partners şirketi tarafından ülkelerinden getirilen 13 Nepalli işçi bu ülkeye adım atar atmaz pasaportlarına el konmuş ve doğrudan Irak’taki ABD denetimindeki Al-Asad Hava Üssüne götürülmüştür. Bu işçileri askeri üsse götüren konvoy Irak Direnişine bağlı direnişçilerce saldırıya uğramış ve işçilerden 12 tanesi esir edilmiş, sonrasında da idam edilmiştir. Son işçi Buddi Prasad Gurung zorla getirildiği üste 15 ay çalışmak zorunda bırakılır.
Yakma kuyuları
2008 ve 2009 yıllarında KBR aleyhine çok sayıda açılan davanın konusu ise Irak ve Afganistan’daki ABD askeri üslerindeki yakma kuyularıdır. Üssün temizliğinden ve çöp toplanması hizmetinden sorumlu olan KBR yetkilileri üsteki her türlü atığı hiçbir ayrım yapmadan kuyulara doldurarak yakmakla suçlanırlar. İçinde zehirli maddelerin, pillerin, asbest içeren malzemelerin, lastiklerin, yağların, biyolojik tehlike içeren maddelerin hayvan ve insan ölülerinin, plastik boruların ve plastik su şişelerinin de bulunduğu türlü atık bu kuyularda yakılmıştır. Ortaya çıkan zehirli gazdan rahatsız olan çok sayıda asker şirkete dava açmıştır.
Detroit
Detroit, bir milyona yaklaşan nüfusu ile ABD'nin en büyük 27. şehri ve Michigan eyaletinin en büyük şehridir. Etrafındaki banliyölerle birlikte Detroit şehrinin oluşturduğu Detroit Metro bölgesi ise 4.5 milyona yaklaşan nüfusu ve birçok Fortune 500 şirketine ev sahipliği yapmasıyla ABD'nin en önemli ekonomik merkezlerinden biridir.
Şehirde bulunan büyük otomobil fabrikaları (General Motors, Ford, Chrysler) nedeniyle dünyanın otomotiv başkenti olarak anılır. Yerli halkı şehre "Motor şehir" manasına gelen 'Motor City' ya da 'Motown' takma adlarını da kullanır. Dünyanın en büyük otomobil fuarı olan ve her sene ocak ayında düzenlenen Uluslararası Otomobil Fuarı'na ev sahipliği yapar. Büyük otomobil firmaları yeni modellerini sergilemek için genelde bu fuarı tercih ederler.
Turistik açıdan pek tercih edilmeyen şehir, şehir merkezinin yaklaşık bir kilometrekarelik kısmı hariç oldukça eski ve ürkütücü bir görünüme sahiptir.
Her mevsim yağış alan şehirde en çok yağış haziran-temmuz aylarında olur. Kışları sert ve yağışlıdır ve Türkiye'de pek görülmeyen bir yağış biçimi olan buz yağışı burada zaman zaman görülebilir.
Ülkenin en kuzeyinden en güneyine uzanan 75 numaralı otoyol Detroit'ten de geçmektedir. Şehirde toplu taşıma yok denecek kadar azdır, ancak şehri Ann Arbor'a ve havaalanına bağlayacak bir yolcu treni ve şehrin en önemli yolu olan Woodward Bulvarı üzerinden kuzey banliyölerine bağlayacak olan bir hafif tramvay hattı yapım aşamasındadır.
Şehrin en büyük eğitim merkezi dünyanın en başarılı ilk 300 sıralamasına da giren Wayne State Üniversitesi'dir.
Tarihçe
Şehir 1701 yılında Fransız kaşif Antoine Laumet de la Mothe, Sieur de Cadillac ve 51 Fransız tarafından kurulmuştur. Adı Fransızca su yolu ya da boğaz (dé troit) manasına gelmektedir. Çünkü Detroit şehrinin kurulduğu bölge Büyük Göller'den Erie ile Huron birleştiği bir geçit üzerindedir. Orijinal adı 'Fort Ponchartrain du Détroit' dir. Ancak şehir 1760 yılında Fransızlar ile Amerikan yerlileri arasındaki bir savaş sırasında İngilizler tarafından ele geçirilmiş ve İngilizler kısaca şehri Detroit olarak adlandırmışlardır.
Detroit 1805'ten 1847' ye kadar, Michigan bölgesinin başkenti olmuştur. Bu yıllarda genişleyen şehrin imar planları, o yıllarda Michigan bölgesi başyargıcı olan Augustus B. Woodward tarafından yapılmıştır. Detroit '1812 savaşları' sonunda 1813 yılında ABD tarafından ele geçirilmiş ve 1815 yılında ABD şehri olarak yapılandırılmıştır.
Spor
Şehri, NBA'de Detroit Pistons, ABD Ulusal Beyzbol Ligi'nde Detroit Tigers, ABD Ulusal Hokey Ligi'nde Red Wings, WNBA'de Detroit Shock temsil eder.
Kardeş şehir
Detroit'in resmen 7 tane kardeş şehri vardır:
Haydut devlet
Haydut devlet, kural tanımayan devlet veya kanunsuz devlet, küresel barışı tehdit eden, ne yapacakları önceden tahmin edilemeyen, kitle imha silahlarının yaygınlaşmasına yardım eden, kendi halklarına merhametsizce davranan, komşularını tehdit eden ve katı bir şekilde tarafı oldukları uluslararası antlaşmaları ihlal eden, terörizmi destekleyen, hatta bunu siyasetlerinde bir araç olarak kullandıkları iddia edilen devletler için uluslararası ilişkilerde kullanılan bir terim. Küresel kapitalist sisteme uyum sağlamayı reddeden ve Amerika Birleşik Devletleri'nin hayati çıkarlarını tehdit eden bu devletler; genellikle, politik veya ekonomik ambargolara, hatta askerî müdahalelere maruz kalma potansiyeline sahiptirler.
İran, Kuzey Kore, Suriye, ve Venezuela gibi devletler haydut devlet tanımı içerisinde Amerika Birleşik Devletleri tarafından sıkça kullanılmaktadır. Bunun yanında Ermenistan, İsrail, Yunanistan, Güney Kıbrıs Rum Kesimi ve Suriye; Türkiye tarafından belirli zaman aralıklarında haydut devlet olarak tanımlandı.
Tarihçe
20. yüzyıl'da ilk kez Nazi Almanyası haydut devlet olarak adlandırıldı. Ayrıca Sovyetler Birliği Amerika Birleşik Devletleri tarafından, Soğuk Savaş döneminin bazı yıllarında Irak, Libya, İran gibi diktatör rejimleri desteklediği iddiasıyla haydut devlet olarak tanımlandı. 1980'li yılların sonundan itibaren “haydut devletler listesi” hazırlayan Amerika Birleşik Devletleri, terimi ilk kez Bill Clinton döneminde kullandı. Fakat yaygın kullanımdaki tanımına bir sonraki başkan George W. Bush doktrini ile ulaşıldı. ABD, Soğuk Savaş’ın başlamasından beri sürdürmekte olduğu “çevreleme” ve “caydırıcılık” stratejilerinden vazgeçtiğini açıklayarak teröristler ve haydut devletlere karşı “önleyici savaş” (preemptive war) doktrinini kabul etti. Küba 1982'den beri haydut devlet tanımı ile anılan ilk ülkelerden birisi oldu. Küba'nın diğer haydut devletlere biyolojik silah üretiminde yardımcı olduğu ve dünya genelinde terör faaliyetlerine destek verdiği tezi bu terimin kullanımında rol oynadı. 1979 İslam Devrimi'nin ardından ABD ile ters düşen ve sonrasındaki kırk üç yıl boyunca Amerika Birleşik Devletleri ile iki ayrı düşmana dönüşen İran, 1984 yılından beri listede yer almaktadır.
Filipinler’deki terörist gruplara destek verdiği ve tartışmalı nükleer programında ısrar ettiği iddiasıyla Kuzey Kore de 1988 yılının Ocak ayında “Haydut Devletler Listesi”ne dahil edildi. Aynı yıl Suriye, “Filistin Kurtuluş Örgütü ve Hamas’ı himaye ettiği, Lübnanlı liderlere düzenlenen suikastları organize ettiği ve Irak'a yabancı militanların geçişine izin verdiği gerekçeleri” ile haydut devletler arasındaki yerini aldı. 1988 yılında Frankfurt-Detroit seferini yapan Pan Am Havayollarının 103 sefer sayılı uçuşuna yerleştirilen bombayla düşürülen uçakta 270 kişinin ölmesinden Muammer Kaddafi liderliğindeki Libya'yı sorumlu tutan Amerika Birleşik Devletleri, bu faciadan sonra ülkeyi 2006’ya kadar haydut devlet olarak tanımladı. Saddam Hüseyin yönetimindeki Irak’ın, kimyasal silah programı ve komşusu Kuveyt’i işgal etmesi listeye girmesinin nedenleri arasında gösterildi. Listeye 1993 Ağustos'unda Sudan'ın dahil edilmesine ise, Hartum yönetiminin Hamas ve İslami Cihad örgütleriyle bağlantıları gerekçe gösterildi.
Amerika Birleşik Devletleri için kullanımı
17 Nisan 2015'te Amerikalı yazar, tarihçi ve eleştirmen Noam Chomsky, ABD ve İsrail'i iki ayrı haydut devlet olarak nitelendirdi. Eylül 2020'de Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Donald Trump, 2017 yılında kimyasal silah saldırısı düzenleyen Suriye'yi vurması hakkındaki bir açıklamasında, devlet başkanı Beşşar Esad'a suikast emri vermek istediğini ancak dönemin savunma bakanı James Mattis'in kendisini engellediğini söyledi. Bu açıklamanın ardından Suriye Dışişleri Bakanlığı tarafından yapılan yazılı açıklamada, “Trump’ın böyle bir adımı kabul etmesi, ABD yönetiminin haydut ve kanun dışı bir devlet olduğunu ve bölgedeki çıkarlarını elde etmek için herhangi bir yasal, insani veya ahlaki kural ya da kuralı dikkate almadan cinayet ve tasfiye ile aynı terör örgütleri yöntemlerini takip ettiğini göstermektedir“ ifadelerini kullandı. İran Dışişleri Bakanı Muhammed Cevad Zarif 22 Temmuz 2020’de Rus Sputnik’e verdiği bir röportajda, ABD’nin 2015 yılında imza attığı İran+P5 Nükleer Anlaşmasından çekildikten sonra haydut devlete dönüştüğünü söyledi.
Türkiye'de kullanımı
23 Şubat 1999 tarihinde, Türkiye Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel PKK lideri Abdullah Öcalan'ın Yunanistan'ın Kenya Büyükelçiliği'nde yakalanmasının ardından, Manila'da yaptığı bir açıklamada Yunanistan'ı "haydut devlet" olarak nitelendirdi. Demirel açıklamasında, "Yunanistan'ın PKK'lılara eğitim ve lojistik destek sağladığını, uluslararası hukuka uymadığını ve terörü destekleyen ülkeler listesine dahil edilmesini istedi. Ayrıca, Yunanistan’ın yasadışı davranışlarını sürdürmesi durumunda Türkiye’nin uluslararası hukuktan doğan meşru müdafaa hakkını saklı tuttuğunu belirtti. Eylül 2022'de Bozcaada açıklarında uluslararası sularda seyir halindeki Anatolian isimli Ro-Ro gemisine Yunanistan Sahil Güvenliği tarafından taciz ateşi açılmasının ardından Adalet ve Kalkınma Partisi sözcüsü Ömer Çelik tarafından bir basın açıklaması yapıldı. Açıklamada Çelik: "Yunanistan'ın yükseltmeye çalıştığı tahrikleri takip ediyoruz. Son olarak bir Ro-Ro gemisine ateş açmaları haydutluktur. Burası çıkmaz sokaktır. Buradan Yunanistan'ın lehine bir şey çıkmayacaktır.. Miçotakis hükümeti haydut devlet gibi davranıyor." ifadelerini kullandı.
27 Haziran 2012'de Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan, 22 Haziran'da bir Türk F-4 Phantom savaş uçağının Suriye tarafından düşürülmesi üzerine yaptığı bir açıklamada Suriye'yi "haydut devlet" olarak tanımladı. Erdoğan: "Halkı nezdinde meşruiyetini yitirmiş çete devletlerine, halkına devlet terörü uygulayanlara ve Türkiye'nin büyüklüğünü test etmeye kalkanlara da hadlerini bildirmekten asla kaçınmayız." ifadelerini kullandı.
1 Ekim 2020 tarihinde Cumhurbaşkanı Erdoğan Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin yeni yasama yılı açılış konuşmasında yaptığı konuşmada 2020 Dağlık Karabağ Savaşına atıfta bulunarak Ermenistan'ı haydut devlet olarak nitelendirdi. Erdoğan açıklamasında, "Ermenistan yönetimini, her şeyi bir kenara bırakıp ısrarla Türkiye'ye iftira atma gayreti de kurtaramayacak. Bu haydut devlete destek verenleri, kendilerine insanlığın ortak vicdanı önünde hesap sorulacağı konusunda ikaz ediyorum" ifadelerini kullandı. Erdoğan benzer olarak 5 Ekim 2020'de kabine toplantısı sonrası yaptığı basın toplantısında şu ifadelere yer verdi: "Dünya haydut devletlerden ve onların haydut yöneticilerinden kurtarılmadan, insanlığın kalıcı barışa ve huzura kavuşması mümkün değildir. Özellikle bizim bölgemizde haydut devlet sayısı oldukça fazla. İsrail, Kıbrıs Rum Kesimi ve Suriye rejimine kadar uzanan bu haydut devletler kendi vatandaşlarına zulmediyor, dünyanın istikrarını bozuyor.”
EU Business School
EU Business School (eski European University), Merkezi İsviçre'de bulunan birçok kampüslü özel işletme okuludur. İsviçre'de (Cenevre ve Montrö), İspanya (Barselona), Almanya (Münih) şehirlerinde kampüsler ve İsviçre Yvorne şehrinde yönetici tesisi işletmektedir.
Tarihçe
EU Business School 1973 yılında Anvers'te Xavier Nieberding tarafından ve 1982 yılında Brüksel'de Dekan Dominique Jozeau tarafından kurulmuştur. Şu andaki başkan uluslararası İlişkiler, İşletme ve Girişimcilik UNESCO başkanı olan Dirk Craen'dir.
Akademik programlar
EU Business School İngilizce dilinde işletme eğitimi programları sunmaktadır. Programlar lisans ve yüksek lisans düzeyinde sınıflandırılmış olup, İşletmede lisans, yüksek lisans ve doktora programlarını (BBA, MBA ve DBA) içermektedir.
Lisans ve lisansüstü programları İletişim ve Halkla İlişkiler, Dinlenme ve Turizm, Uluslararası İlişkiler, Spor Yöneticiliği, İşletme ve Sürdürülebilirlik, İşletme ve Tasarım Yönetimi, Aile İşletmeleri Yönetimi, İşletme Finansı, Dijital Medya, İşletme (BBA), Uluslararası İşletme, Uluslararası Pazarlama, Global Bankacılık ve Finans, Girişimcilik, Liderlik, E-İşletme, İnsan Kaynakları ve İtibar Yönetimi dâhil olmak üzere birçok disiplinlerde önerilmektedir.
EU Business School Bangkok (Tayland) Shinawatra Uluslararası Üniversitesi ve Massachusetts (ABD) Nichols Koleji ile çift diploma programları sunmaktadır. 2013 yılında, okul Jesselton Koleji (Malezya) ile bir çift BBA için Malezya Yeterlilik Kurumu'ndan (MQA - Malaysian Qualifications Agency) bir geçici akreditasyon aldı. Ek olarak, EU Business School Güneydoğu Asya ve Rusya'da işletme okulu ortak programları sunmaktadır. İspanya, İsviçre, Almanya, İngiltere, Rusya, Kazakistan, Tayvan, Çin, ABD, Malezya ve Tayland'da kampüsler arası değişime katılmaları için öğrencileri teşvik etmektedir.
Akreditasyonlar
EU Business School, Anabin'de her ikisi de H+ (devlet akrediteli) olan Derby Üniversitesi tarafından verilen Birleşik Krallık ve Alman devlet akrediteli Uluslararası İşletmede Güzel Sanatlar Lisans derecesi yanı sıra Roehampton Üniversitesi tarafından verilen Birleşik Krallık ve Alman devlet akrediteli Uluslararası Yönetimi MBA ve Yüksek Lisans derecesi sunmaktadır.
EU Business School, öğrencilere iki ayrı lisans derecesi veren devlet akrediteli üniversiteler Pace Üniversitesi (New York) ve Fisher Koleji (Boston) ile ortak bir program sunmaktadır.
Ocak 2011'de EU Business School, Orta ve Doğu Avrupa Yönetim Geliştirme Derneği'nden (CEEMAN - Central and East European Management Development Association) Uluslararası Kalite Akreditasyonu (IQA - International Quality Accreditation) aldı, bu 2015 yılında yenilendi.
Kasım 2014'te, EU Business School Yetişkin ve İleri Eğitim Kurumları için İsviçre Kalite Markası EduQua'dan sertifika aldı.
İsviçre EU Business School'nda işletme programları Mart 2010'dan beri Uluslararası İşletme Eğitimi Asamblesi (IACBE - International Assembly for Collegiate Business Education) tarafından tamamen akredite edilmiştir.
Bütün EU Business School işletme programları 2009'dan beri İşletme Okulları ve Programları Akreditasyon Konseyi (ACBSP - Accreditation Council for Business Schools and Programs) tarafından akredite edilmiştir.
Üyelikler
Ocak 2013'te EU Business School Cenevre Ticaret, Sanayi ve Hizmetler Odası sponsor oldu.
EU Business School Toplumda İşletme Akademisi (ABIS - The Academy of Business in Society), İş Eğitimi Avrupa Konseyi (European Council for Business Education), ve Avrupa Yönetim Geliştirme Vakfı (European Foundation for Management Development) üyesidir.
EU Business School Barselona İspanyol Kolejler ve Üniversiteler Derneği (Hispanic Association of Colleges & Universities) üyesidir.
Quacquarelli Symonds
2015 yılında, EU Business School İspanya Avrupa MBA Programları için Quacquarelli Symonds En İyi ROI içinde 46 sıralama arasından 2. sırada yer aldı. EU Business School İspanya'da master tamamladıktan sonra ortalama maaş iyileştirmesi %138'dir. Ortalama 23 ay geri ödeme süresi ile ikinci en düşük program ücretidir.
EU Business School İsviçre'de QS 200 Global İşletme Okulları Raporu 2013/14'te IMD ve St. Gallen Üniversitesi arkasında 3. sırada yer aldı. Derecelendirme aktif olarak MBA mezunlarını işe alan 2000'den fazla işveren tarafından seçilen işletme okullarına genel bir bakış sağlar. 2013/2014 QS Raporu, İspanya, İsviçre ve Almanya'dan AB kampüslerini 33. pozisyonda sıraladı.
2013 yılında, EU Business School Global 200 İşletme Okullarında QS En Üst Kadınların MBA listesinde 8. sırada yer aldı.
2011 QS Raporu'nda, EU Business School İspanya, İsviçre, Almanya ve kampüsleri 39. sıralandı.
2010 yılında, EU Business School İspanya kampüsü Avrupa işletme okulları için Quacquarelli Symonds'da (QS) 67 sıralama içinde 52. sırada yer aldı.
CEO Dergisi
2015 yılında, EU Business School'nun MBA programı Global En Üst 20 sıralamasında ortaklaşa birinci pozisyona geldi ve global çevrimiçi sıralamasında çevrimiçi MBA programı birinci sırada yer aldı. Bu arada, kampüste MBA programı en üst katman Avrupa MBA sıralamasında bir parçasıydı ve yönetici MBA onu global listedeki ilk katman yaptı.
2013 yılında, EU Business School CEO Dergisi'nin Uluslararası Yüksek Lisans Forumu tarafından en üst katman Avrupa MBA programı ve ikinci katman Global EMBA programı seçildi.
Diğer sıralamalar
2010 yılında, EU Business School sosyal medya dostu uluslararası MBA okulları arasında ilk 50 en arasında yer aldı.
Sürdürülebilirlik
EU Business School Montrö sorumlu yönetim eğitimi, araştırma ve düşünce liderliği ilhamı için Birleşmiş Milletler destekli inisiyatif olan Sorumlu Yönetim Eğitimi (PRME - Responsible Management Education) için İlkeler taraftır.
EU Business School, Uluslararası Çalışma Örgütü ile birlikte Kurumsal Sosyal Sorumluluk Sertifika programı sunmaktadır.
Green Cross International EU Business School'ndan 2014 Sürdürülebilirlik Ödülü'ne layık görüldü.
2012 yılında, EU Business School Sürdürülebilirlik Yönetimi'nde Güzel Sanatlar Lisans derecesini başlattı.
EU Business School bir "Consejo Latinoamericano de Escuelas de Administración" kurum üyesidir.
Onursal dereceler
40 yıl varlığı boyunca, EU Business School'na 24 fahri doktora derecesi verilmiştir. Böyle bir derece sahipleri arasında, diğerleri arasında, Nick Hayek Jr., Gerard Dubois, Abel Gyozevich Aganbegyan Alexander Vinokourov ve Steve Guerdat vardır.
25 Haziran 2014 tarihinde, bir zamanlar Dolf Ogi: Devlet Adamı ve Sporcu (Statesman and Sportsman) kitabının tanıtımı ve piyasaya çıkarılması için Okul tarafından Birleşmiş Milletler'e davet edilmiş olan, önceki İsviçre Cumhurbaşkanı Adolf Ogi için olduğu gibi Doha Bankası'nın CEO'su, R. Seetharaman'a Global Yönetişim (Global Governance) alanında doktora verildi.
27 Haziran 2015 tarihinde, Brian Cookson'a EU Business School'ndan Honoris Causa adı verilen Medeni Hukuk doktoru derecesi verildi.
Kampüs
EU Business School'nun Cenevre, Montrö, Münih ve Barcelona'da kendi kampüsleri ve dünya çapında bir dizi ortak kurumların kampüsleri vardır. Tüm kampüsler, öğrencilerin farklı ülkeler arasında kolayca transferine izin veren İngilizcede öğretilen benzer bir müfredat takip edilir.
Cenevre kampüsü Cenevre Gölü beş dakika uzaklıkta ve Fransız ve İsviçre Alplerinden birkaç kilometre mesafede yer almaktadır. Şehir, birkaçını adlandırmak gerekirse Birleşmiş Milletler ve Dünya Ticaret Örgütü ofislerine ev sahipliği yapmaktadır. Kampüste kütüphane bulunmaktadır.
Montrö kampüsü, Montrö Caz Festivali ile bilinen bir bölge olan Montrö merkezinde yer almaktadır.
Münih kampüsü Bavyera güney Alman bölgesinin başkent şehri merkezine yakın konumdadır. Kurslar en son teknolojiyi kullanana tesisler aracılığıyla verilir. ProQuest'e talep üzerine erişim öğrenciler için kullanılabilir durumdadır.
Barselona kampüsü şehir merkezine on dakika uzaklıkta bulunan La Bonanova'da yer almaktadır. Bütün sınıflar, AKILLI (SMART) panolar ve talep üzerine gelen ProQuest e-kütüphane erişimi ile donatılmıştır.
Tüm kampüsler WiFi ve bilgisayar süitleri ile donatılmıştır.
Pazarlama girişimleri
EU Business School, "Crucero Business Networking" (CBN) projesi kapsamında eğitim ortağıdır. CBN bir eğitim, eğlence ve ağ kombinasyonudur.
2013 yılında, EU Business School 2012 yılında Bir dilekte Bulun İspanya Vakfı (Make-A-Wish Foundation Spain) yanı sıra FC Barselona Vakfı'nı Kurumsal sosyal sorumluluk ödülüne layık gördü.
Aralık 2013'te, EU Business School Sarrià-Sant Gervasi bölgesinde hükûmet ile birlikte organize edilen bir öğrenci karşılama programına katıldı.
Temmuz 2014'te, EU Business School toplum, mimarlık, tıp ve teknolojinin geleceği hakkında kendi vizyonunu paylaşan 8 misafir konuşmacı ile "Yeni Dünya" adlı TEDxBarcelona Etkinliği düzenledi.
EU Business School'nun Kültürlerarası İşletme Sorunları profesörü, Katalonya Demokratik Yakınsama üyesi ve Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı Başkan Yardımcısı, Marc Guerrero Aralık 2013'te "Avrupa'yı Yeniden Başlatma (Rebooting Europe)" adlı bir kitap yayınladı. Bu, Avrupa'nın nasıl geçmişin değerleri ve geleceğin belirsizlikleri arasında parçalanmış bir toplum haline gelmiş olduğunu tartışan Avrupa'nın geleceği ile ilgili iyimser bir denemedir.
Mehmet Günsür (yazar)
Reklamcılığın yanı sıra edebiyat ve resim alanında da çalışan Günsür, ilk kitabı Caique'nin yayımlanmasının ardından, İçeriye Bakan Kim? ile 2003 Sait Faik Hikâye Ödülü'ne layık görüldü. Mehmet Günsür kapatılan Türkiye İşçi Partisi üyesiydi.
19 Haziran 2004'te kalp krizi sonucunda öldü. 22 Haziran Salı günü Levent Camii'nde kılınan öğle namazının ardından Demirciköy Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Yazarın yayımlanmış iki hikâye kitabı vardır.
Caique
1995'te Oğlak Yayıncılık'tan çıkan öykü kitabı. Kitapta yer alan dokuz öykü, Günsür'ün 1995-2002 arasında yazmış olduğu dört hikâye daha eklenerek basılmış olan "İçeriye Bakan Kim?" adlı öykü kitabında da bulunmaktadır.
İçeriye Bakan Kim
2002'de yayımlandı ve Sait Faik Hikâye Armağanı kazandı.
Devlet terörü olarak atom bombası
Japonya’ya atılan atom bombalarının devlet terörü kapsamında değerlendirilmesi. Tarihçi ve akademisyenler için Hiroşima ve Nagazaki’nin atom bombalarıyla bombalanması öncelikli olarak ahlaki açıdan tartışılmaktadır. Nükleer silahların kullanılmasının haklı ve geçerli sebepleri olup olmadığı konusu önem taşır. Bu bombalamaların devlet terörü kapsamında değerlendirilmesini öneren tarihçiler bulunmaktadır. Bu şekilde yorumlayanlar terörün tanımı olan bir siyasi amacın gerçekleştirilmesi için sivillerin hedef seçilmesinin devlet tarafından uygulanmasını delil gösterirler. Yine tarihçilere göre atom bombalarının sivil hedeflere atılmasıyla beraber sivil hedeflere saldırmama tabusu ortadan kalkmış ve özellikle ABD tarafından standart bir uygulama olmuştur. Nagazaki ve Hiroşima’ya atılan atom bombaları nükleer silahların savaşta ilk ve tek kullanışı olmuştur.
Görüşler
Tarihçilerce genel olarak kabul gören bakış açısı, kullanılan atom bombalarının Japonya’yı yenmeyi amaçlayan ABD’nin topyekün askeri planın bir parçası olduğu ve bu sayede savaşı en kısa sürede bitirerek Japonya anakarasının silahlı kuvvetlerle işgali sırasında ortaya çıkacak asker, malzeme ve teçhizat kaybını en aza indirmek olduğudur. Nükleer silahların kullanılmasına dair süren fikir ayrılığı askeri hedefin gerçekleştirilmesi için bu silahların kullanımının ahlaki olup olmadığı ve gerekli olup olmadığı konusundadır. Özellikle son dönemde dillendirilen bir diğer bakış açısı da Japonya’nın zaten ABD ve müttefik ülkelerle barış antlaşması imzalamak üzere olduğu ve ABD’nin bölgede ve Avrupa’da artan Sovyetler Birliğinin nüfuz alanını daraltmak ve bu ülkeye uyarıcı bir mesaj iletmek için atom bombalarını kullandığı yönündedir.
Devlet terörü olarak yapılan değerlendirmeler
Terörizm kelimesinin bu olayda kullanılması aslında manevi olarak bir vurgu yapıp, ABD’nin maruz kaldığı terör saldırılarıyla ilişki kurmak çabasının ürünüdür. Uzmanlar tarafından atom bombası saldırılarının devlet terörü olarak tanımlanması durumu, siyasi bir hedefin gerçekleştirilmesi için sivil halkın hedef alındığı içindir. Los Alamos nükleer tesislerinde 10 ve 11 Mayıs 1945 tarihlerinde yapılan toplantılarda silahın psikolojik etkisinin yüksek olması ve uluslararası alanda silahın öneminin kavranması için geniş nüfusun bulunduğu Kyoto veya Hiroşima gibi kentler saldırı için hedef olarak gösterilmiştir. Frances Harbour’a göre amaç Japonya için ve tüm dünya siyaseti için sivil insanları terör içinde bırakmaktı. Tarihçi Howard Zinn’e göre eğer terörün anlamı belirli bir siyasi amaç için şiddetin ölçüsüz ve insanlar arasında ayrım yapmadan kullanılmasıysa, Hiroşima ve Nagazaki’de de durum aynen böyledir. Sosyolog Kai Erikson’a göre Hiroşima ve Nagazaki’ye düzenlenen saldırıların savaşla bir ilgisi bulunmamaktadır. Saldırıların amacı askeri hedeflerin yok edilmesi değildir, tersine bu hedeflerin seçilme nedeni yüksek sivil halk yoğunluğunun bu şehirlerde bulunmasıdır. Erikson daha sonra şöyle bir soru sormaktadır: “Çeyrek milyon insanı bir konudaki haklılığını göstermek için yok edebilecek bir halk nasıl bir ahlaki durum içindedir?” Michael Walzer ise saldırıların savaş terörü örneği olduğunu söyleyerek hükûmetin teslim olmaya zorlanması için çok sayıda masum sivillerin öldürülmesinin terör olduğunu ve Hiroşima’nın bunun klasik örneği olduğunu belirtir. Profesör Tony Coady de Hiroşima ve Nagazaki saldırılarını terör saldırıları olarak yorumlar. Princeton Üniversitesinde Profesör Richard Falk saldırıların devlet terörü olduğunu savunur. Kaddafi’yi terörist olarak damgalayan ABD hükümetlerinin Hiroşima ve Nagazaki’de terörizmin en iyi örneklerini verdiklerini söyler. Saldırıların gerekçeleri olan ABD askerlerinin Japonya’nın işgali sırasında çok kayıp verecekleri ana gerekçesi bile bölgedeki jeopolitik gelişmeler gözönüne alındığında geçersizleşmektedir. Manhattan projesine aktarılan muazzam kaynakların israf edilmediğinin gösterilme ihtiyacı öne çıkmış, zafere çok az kalmış bir durumda diplomasi yoluyla ulaşılabilecek bir ateşkes çabası reddedilmiştir. Bu yüzden saldırılar çok ölçüsüz bir şiddette gerçekleşmiş ve devlet terörü kapsamında değerlendirilmiştir.
Savaş sırasında olağan bir saldırı yönlü yapılan değerlendirmeler
Burleigh Taylor Wilkins konuyla ilgili yazdığı eserde Hiroşima ve Nagazaki kentlerinin atom bombalarıyla bombalanmasının terörizm kapsamında değerlendirilmesinin bu tanımı çok zorlamak olacağını yazar. Savaşın gidişatını değiştirmek için yapılan bu saldırı terörizmden çok savaşla ilgili bir eylem olarak değerlendirilmektedir. Aynı bakış açısına göre Japonya topyekün savaş içerisinde olduğu için asker veya sivil hedeflerin farkı yoktur. Seçilen hedefler tamamen sivil hedefler olmayıp askeri önemi olan yerler olarak değerlendirilmektedir. Hiroşima 2.Ordu komutanlık merkezini barındırmakta ve şehrin savunması için 40.000 asker bulunmaktadır. Ayrıca şehir askeri fabrikalar için bir komuta ve yedek malzeme depolama merkezi yapısına sahiptir. Nagazaki şehrinin ise önemi çok yönlü savaş sanayi tesisinin bulunmasından ileri gelmektedir. 1963 yılında atom bombalarıyla saldırıya karşı Ryuichi Shimoda tarafından Japonya Devletine açılan davada Tokyo Mahkemesi nükleer silahların kullanılmasının yasallığına dair karar veremezken, saldırıların çok muazzam sonuçlara yol açtığından savaş esaslarıyla çeliştiğini belirtecektir. Kızıl Haç dergisinde Francisco Gomez imzalı yazıda ise şehirlere karşı yapılan “blitz” yani yakma (Örneğin Dresden Bombardımanı) stratejisinin insanlığa karşı işlenmiş suçlar kapsamında değerlendirilmesi hususunda savaş sırasında üzerinde uzlaşılan bir antlaşma veya esas bulunmadığının altı çizilmiştir. Atom bombalarıyla yapılan saldırıların insan hakları ihlali olduğu ve Roma Uluslararası Suç Mahkemesince bakılması talebi ise ABD’nin bu mahkemeyi tanımadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Konu ile ilgili açıklamayı Birleşmiş Milletler ABD elçisi John Bolton yapmıştır.
Diplomatik amaçlı bir saldırı olduğu yönündeki değerlendirmeler
Önemli sayıda tarihçi ise atom bombalarının askeri ihtiyaçlardan çok diplomatik amaçlı kullanıldığını belirtmektedir. Bunlara göre atom bombaları başlamakta olan Soğuk Savaş döneminde Sovyetler Birliğine gözdağı vermek için kullanılmıştır. Ayrıca Japon yazar Hasegawa'nın Racing the Enemy: Stalin, Truman, and the Surrender of Japan adlı eserinde II. Dünya Savaşının Almanya’nın teslim olmasından sonraki dönem Japonya’nın iç ve dış siyaseti üzerine derinlemesine araştırılma yapılmıştır. Kitaptaki değerlendirmeye göre Japonya, Sovyetler Birliği ile yapılan saldırmazlık antlaşmasına çok önem vermektedir. Bu yüzden özellikle ABD ile kayıtsız şartsız teslim antlaşmasının yerine Sovyetler Birliğinin de dahil olduğu bir barış antlaşması süreci için umut beslenmektedir. Sovyet Ordusu, Ağustos 1945'te ABD ve İngiltere ile daha önce Yalta Konferansında kararlaştırıldığı üzere Mançurya’daki Japon Kwantung Ordusuna saldırdığında bile Japon Genelkurmayı askerlerine Kızılorduya ateş açmama emri verecektir. Bu durumda yapılan değerlendirme özellikle Japon İmparatorunun ve hükûmetinin ateşkes peşinde olduğu ve atom bombalarının kullanılmaması durumunda bile Japonya’nın teslim olmaya hazırlandığı belirtilmektedir.
Etkileri
Siyaset bilimler Profesörü Michael Stohl ve araştırmacı George Lopez yaptıkları çalışmalarda devlet terörü uygulamalarının II. Dünya Savaşından ve özellikle atom bombalarından sonra planlı şekilde başladığını belirtirler. Dış politikada uygulanan devlet terörünün kitle imha silahlarının varlığı ve kullanılmasıyla ve bu kullanımın yasallaşmasıyla şekillendiği bildirilir. Yazarlar Almanya’nın Londra’yı bombalamasını ve ABD’nin atom bombalarını kullanmasını aynı şekilde değerlendirirler. Konuyla ilgili araştırma yapan tarihçiler II. Dünya Savaşından önce sivillere karşı saldırıların kabul edilemez bir tabu olduğunu ancak bu durumun savaştan sonra değiştiğini belirtirler. Binghamton Üniversitesi Sosyoloji ve Tarih profesörü olan Mark Selden’e göre; ABD’nin savaşlarında sivillere karşı ağır hava saldırısı kullanılmış, bu uygulamalar Cenevre Antlaşmasına açıkça karşı olmasına rağmen yoğunlukla kullanılmış ve 20.yüzyıldaki en kanlı terör saldırılarıdır. Selden’in yanı sıra Profesör Douglas Lackey de Japonya’ya yapılan hava saldırılarının daha sonra Kore Savaşında ve Vietnam saaşında olduğu gibi devlet terörü olduğunu savunmaktadırlar. Profesör Selden’e göre; atom bombalarının kullanımını izleyen yıllarda ABD Asya kıtasında şehirlerdeki ve kırsal alandaki sivillerin dokunulmazlığını Japonya saldırısı ile başlayarak Kuzey Kore, Hindiçini, Irak ve Afganistan saldırılarıyla çiğnenmiştir. Bunlar en ağır bombardımanlara maruz kalmış halklar olup, kullanılan konvansiyonal bombalar nükleer silahlardan çok daha fazla can almıştır.
Ankara ili genel seçim sonuçları
Ankara ili, Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne (TBMM) 36 milletvekili göndermektedir. 1920'den beri yapılan tüm genel seçimlerde temsil edilmiş olan Ankara ili'nde iki seçim bölgesi vardır. 2018 seçimlerinde 3 bölgeye ayrılmıştır.
Wei Nehri Antlaşması
Wei Nehri Antlaşması, Doğu Göktürk Kağanlığı ile Tang Hanedanı arasında yapılan barış antlaşmasıdır. Antlaşma, Tang hükümdarının Doğu Göktürklere ödemek zorunda kaldığı yüklü tazminat nedeniyle Çin kaynaklarında "Wei Nehri Utancı" adıyla anılmaktadır. Anlaşmanın sonucunda Türk kağanı İllig Kağan kazançlı olarak görülse de; Doğu Göktürklere sığınan Sui Hanedanı üyelerinin geri verilmesini içeren bu antlaşma Doğu Göktürklerin, Tang'a karşı siyasi üstünlüğünü bitirmiştir.
Europa (mitoloji)
Yunan mitolojisinde Europa Argos Yunan kökenli bir Fenike prensesi ve Girit Kralı Minos'un annesiydi. Avrupa kıtasına onun adı verilmiştir. Zeus tarafından boğa şeklinde kaçırılmasının hikâyesi bir Girit hikâyesiydi; Klasikçi Károly Kerényi'nin belirttiği gibi, "Zeus ile ilgili aşk hikayelerinin çoğu, onun tanrıçalarla evliliklerini anlatan daha eski hikayelerden kaynaklanmaktadır. Bu özellikle Europa'nın hikayesi için söylenebilir."
Wei Nehri Antlaşması
Çangan baskını ve Bian Köprüsü Görüşmeleri
626'nın Ağustos ayında, Türk kağanı İllig Kağan ve yeğeni Tölis Çin'e yüz bin kişilik ordusuyla ani bir baskın yaptı. Bu baskın, diğer baskınlardan farklı olarak, Tang hanedanlığının bizzat başkenti Çangan'ı ele geçirme amacını taşımaktaydı. Hazırlıksız yakalanan Tang hükümdarı Li Şimin; ordusuyla Türk ordusunun karşısına çıkmaktansa yanına aldığı 8 atlı ile birlikte Çangan'a yaklaşan; Türk hükümdarı İllig Kağan'ın karargâhını ziyarete karar verdi.İllig Kağan, Çin hükümdarını Bian Köprüsü'nde karşıladı ve iki hükümdar arasındaki müzakereler burada başladı. Tang hanedanı, Doğu Göktürk kağanına yüklü miktarda altın ve gümüş vermeyi, ayrıca Çin prenseslerinden birini İllig ile evlendirmeyi kabul etti. Ödenen yüklü miktardaki tazminat sonrasında Türk ordusu geri çekildi.
Etkileri
İllig Kağan'ın başkent Çangan'a saldırmadan geri çekilmesi, Doğu Göktürkler arasındaki huzursuzluğu artırdı. Bu durum Doğu Göktürk Kağanlığı'nın gittikçe zayıflamasında etken oldu. 630'da İllig Kağan'ın Li Şimin'in Doğu Seferi sonucunda öldürülmesiyle, Doğu Göktürk Kağanlığı çöktü.
Anlaşma, Çin tarafından küçük düşürücü olarak nitelendirilse bile; dönemin şartları açısından Türklerin Tang üzerindeki baskısını ortadan kaldırdığı için başarılı bir anlaşma olarak nitelendirilmiştir.