cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bebi Dol
Kariyer
2009 yılında Farma adlı realite televizyon programında yer aldı. 2013 ve 2015 sezonları için tekrar görevlendirildi. 2017 yılında Bebi Dol, Yüzünüz Tanıdık Sesler dizisinin Sırp dördüncü sezonunda yarışmacı oldu ve ilk bölümü Emeli Sandé olarak kazandı. Ertesi yıl başka bir gerçeklik dizisi Zadruga'ya katıldı ve Kasım'da Sava Centar'da o on yılın diğer popüler sanatçılarıyla birlikte "Volim '80-e" (80'leri Sev) konserinde sahne aldı.
Kişisel hayat
1980'lerde Sarić, "Sunset sea, travami rise" ('Güneş Parlıyor, Çim Kokuyor')adlı şarkıyı yaptığı Hırvat şarkıcı Massimo Savić ile çıktı.
2015 yılında Amerika doğumlu Sırp filoloji ve Rus dili profesörü Aleks Todorović ile evlendi ve iddiaya göre adını 'Danica Todorović' olarak değiştirdi.
Hersiniyen orojenezi
Hersiniyen orojenezi (Variskan orojenezi), Paleozoyik Zaman'ın ikinci yarısını oluşturan Karbonifer ve Permiyen boyunca, Lavrasya ile Gondvana arasında çarpışma ile oluşan orojenez dönemidir. Birinci jeolojik zamandaki Kaledoniyen Orojenezi ve üçüncü jeolojik zamanda oluşan Alpin Orojenezi ile birlikte dünya tarihindeki üç ana dağ oluşumu hareketinden biridir.
Urallar (Rusya) ve Apalaş Dağları (ABD) Hersiniyen orojenezi ile oluşmuş dağlardır.
Tuila'epa Aiono Sailele Malielegaoi
Malielegaoi'nin mesleği ekonomistliktir. St. Joseph Koleji'nde liseye gitti sonra Auckland Üniversitesi'nden master aldı. Samoa ticaret alanında ilk master derecesi almıştır.
Başbakan Tuilaepa, okçuluk sporunda 2007 Güney Pasifik Oyunları'nda ülkesi için yarıştı. Oyunlara katılan başbakan, birçok spor oyunlarında ülkesini temsil etmek üzere seçilen ilk lider oldu. Başbakanın oğlu ise aynı zamanda takımın yedek üyesidir. Malielegaoi, olimpik takım oyunlarında bir gümüş madalya kazanmıştır.
9 Nisan 2021 seçimlerinde Naomi Mata'afa önderliğinde yeni kurulan FAST partisi ile mecliste 25'er sandalye kazanmış, vekil transferi, yeni seçim taleplerinin ardından başlayan hukukî süreçte, Yüksek Mahkeme'nin görevi Mata'afa'ya verilmesini kararlaştırılması ile makamı ülkenin ilk kadın başbakanına devrederek görevden ayrılmıştır.
Tuilaepa, 25 Mayıs 2022'de alınan karar gereği meclis faaliyetlerinden süresiz olarak men edildi. Eski başbakan ve partisi HRPP, bu adımın başbakan Mata'afa tarafından organize edildiği geeekçesiyle hukukî süreç başlatacaklarını duyurdu.
Kabalı
Kabalı aşağıdaki anlamlara gelebilir.
Bingenli Hildegard
Orta Çağ Avrupası'nın en tanınmış kadın şahsiyetlerinden birisi olan Bingenli Hildegard, yüzyıllardır Roma Katolik Kilisesi tarafında azize olarak tanınmış, 2012'de Papa Benedictus tarafından "Kilise Doktoru" ilan edilmiştir.
Birçok alanda eser vermiş; bitkileri, hayvanları, doğadaki canlı-cansız varlıkları konu alan kitabıyla tarihin ilk kadın doğa bilimcilerinden birisi olmuştur. Orta Çağ'ın önemli bestecilerinden birisi idi; Ordo virtutum adlı ünlü orotoryoyu bestelemiştir. Lingua Ignota adlı bir yapay dil geliştirmiştir.
Kaleme aldığı kehanetler, sınırları aşıp Budizm, Hinduizm ve Amerkia yerlilerinin din ritüelleriyle paralellikler taşıması açısından mistizmin önemli eserleri arasında sayılır. Zamanının ünlü şahsiyetlerine yazdığı günümüze kadar ulaşan 400'ü aşkın mektup, Orta Çağ Avrupası'ndaki güç ilişkilerine ve gündelik hayata ışık tutması bakımından önemlidir.
Yaşamı
1098 yılında, Bermersheim vor der Höhe'de (bugünkü Almanya'nın Renanya-Palatina eyaletinde bir kasaba) doğduğu kabul edilir. Sponheim hanedanı hizmetinde soylu bir ailenin onuncu çocuğu idi. Rivayete göre henüz üç yaşında havale geçirirken hasta yatağında ilk sanrısını görmüştü. Sanrılarını ailesine anlatmasından sonra anne ve babası onu manastıra teslim etmeye karar verdi ve sekiz yaşındayken (kimi kayıtlara göre 14 yaşındayken) orman içinde bir Benedikten manastırı olan Disibodenberg Manastırına bağışlandı. Böylece başrahibe Jutta'nın yanında eğitim almaya başladı Sponheim kontunun kızı olan rahibe Jutta da sanrılar görmekte idi ve onun sanrılarını ciddiye alıyordu. 1136 yılında Jutta'nın ölümünden sonra başrahibe olan Rahibe Hildegard, gördüğü vizyonları bir keşişin yardımıyla kaydetmeye başladı. Kendi ifadesine göre 1141 yılında Tanrı ona gördüklerini yazmasını söylemişti.
Kasım 1147 ile Şubat 1148 arasında Papa III. Eugenius başkanlığında toplanan Trier Sinodu'nda Hildegard'ın vahiy alabilme, "görebilme gücünün" (kehanet yeteneği) kabul edildiğine ve bunları yazabileceğine dair fetva çıkartıldı. 1141'de yazmaya başladığı ilk kitabı Sicivias (Yolları Bilin)'ı 1151'de tamamlandı.
Bu arada ünü artmış; Hildegard ile öğrenim görmek üzere manastıra birçok kadın gelmişti. Hildegard, kadın ve erkeklerin birlikte kaldıkları bu manastırdan ayrılıp rahibelerle birlikte kendilerine ait bir başka manastıra geçmeye karar verdi. Mainz başpiskoposu tarafından Bingen yakınlarında bağışlanan arazi üzerindeki henüz tamamlanmamış Ruperstberg Manastırına 1150 yılında taşındı.
Rupersberg Manastırı’nda yaşamının en verimli yıllarını geçirdi. 1151 yılından itibaren 1158 yılına kadar doğa ve insan vücudu üzerine kaleme aldıkları Doğa Bilgisi (Physica) ve Sağaltım bilgisi (Causae et Curae) başlıkları altında bir araya getirilen eserlerini kaleme aldı. Vizyonlarını konu alan üçlemesinin ikinci ve üçüncü kitaplarının tamamlanması, müzisyen kimliğiyle yaptığı besteler; bugün hâlâ çözülememiş olan gizli yazı dili (Lingua Ignota) üzerine çalışmaları; döneminin papa, imparator, kardinaller, başpiskoposlar, kontlar gibi önemli şahsiyetlerine yazılmış yüzlerce mektup; Eibin Gen’de, Ruperstberg’e kardeş bir rahibeler manastırının kuruluşu (1164) ve nihayet Trier, Köln, Bamberg ve daha birçok büyük kente yaptığı büyük ayinler hep bu dönemde gerçekleşti.
17 Eylül 1179'da Rupertsberg Manastırı'nda hayatını kaybetti.
Üçağaç
Üçağaç aşağıdaki anlamlara gelebilir.
Ca Mau Havaalanı
Ca Mau Havalimanı (IATA: CAH, ICAO: VVCM) ya da bilinen diğer adlarıyla Ca Mau Havalimanı ya da Sân bay Cà Mau Vietnam'nın Galiçya özerk bölgesi'ndeki Ca Mau (eskiden Cà Mau olarak bilinirdi) şehrindedir. 2007 yılında 260.000 yolcu bu havalimanını kullanmıştır.
Şanlıurfa ili genel seçim sonuçları
Şanlıurfa (1984'e kadar Urfa), 1920'den beri yapılan tüm genel seçimlerde temsil edilmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne (TBMM) 14 milletvekili göndermektedir.
Seçimlere göre Şanlıurfa İli Milletvekili Dağılımı
Genel seçimlerde Şanlıurfa İli'ne ait milletvekilliği dağılımları;
Maksutlu, Onikişubat
Maksutlu, Kahramanmaraş ilinin Onikişubat ilçesine bağlı bir mahalledir.
Dış bağlantılar
K.Maraş merkeze, Çağlayan Cerit İlçesine ve Kısık üzerinden Elbistan a doğrudan yol gider.
Halil Ürün (1968 doğumlu siyasetçi)
Halil Ürün (d. 30 Temmuz 1968 İscehisar, Afyonkarahisar, Türkiye), Türk siyasetçidir.
Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Serbest avukatlık yaptı. 2011 ve 2015 yılında yapılan genel seçimlerde AK Parti'den Afyonkarahisar milletvekili seçildi.
Evli ve 1 çocuk babasıdır. Az düzeyde İngilizce bilmektedir.
Martı (oyun)
Martı (Rusça: Чайка, Çayka), Anton Çehov'un dört büyük tiyatro oyunu kabul edilenler arasında ilk yazılmış olanıdır. 1895'te yazılan oyun, dört ana karakter arasındaki romantik ve sanatsal çatışmalar etrafında geçer. Bu karakterler, saf bir kız olan Nina, sönmekte olan yıldız Irina Arkadina, deneysel oyun yazarı oğlu Konstantin Treplev ile ünlü ve pek kültürlü olmayan yazar Trigorin ' dir.
Oyunun yapısı ve özellikleri
Çehov'un diğer oyunları gibi Martı da derinlemesine işlenmiş çeşitli karakterlerin ansambl kast anlayışıyla canlandırılmasına dayanır. 19. yüzyılın melodramatik tiyatro anlayışının aksine, Konstantin'in intihar girişimleri gibi dehşet verici eylemler sahnede gösterilmez. Karakterler altmetin olarak bilinen kavram doğrultusunda konular etrafından dolanır; ancak, onları açıkça işaret etmez.
Oyun Shakespeare'in Hamlet oyunuyla güçlü bağlara sahiptir. Arkadina ile Konstantin birinci perdedeki "oyun içinde oyun"dan önce Hamlet'ten repliklerle konuşur. (Ayrıca "oyun içinde oyun" da yine Hamlet'te kullanılmış bir yöntemdir.) Oyunda "Shakespeareyen" temalara göndermeler de vardır. Örneğin Hamlet'in annesi Kraliçe Gertrude'u amcası Claudius'tan geri almaya çalışması gibi, Konstantin de annesini, onu kendisinden çalan Trigorin'den geri almaya çalışır.
Konusu
Göl kenarındaki çiftlikte bir araya gelen, farklı karakterlerdeki kahramanların tek ortak noktası sanattır. Yazar, yönetmen ve oyunculardan oluşan gruptaki herkes farklı bir yaşam ve sanat anlayışına sahip olsa da bir martının sudan ayrılmaması gibi o noktaya bağlanmıştır.
Birinci perde
Artık sağlığını kaybetmekte olan eski memur Sorin'in taşradaki malikânesinde geçer. Sorin'in ünlü bir oyuncu olan kardeşi Arkadina ve oğlu Treplev kısa bir tatil için buraya gelir. Malikânenede yaşayanlar, Arkadina'nın oğlu Konstantin Treplev'in yazdığı ve yönettiği oyunu seyreder. "Oyun içinde oyun"da komşu malikânede oturan Nina adındaki genç kız "dünyanın ruhunu" oynar. Arkadina, Konstantin'in yeni bir teatral biçim yaratmaya çalıştığı bu oyunu saçma ve anlaşılmaz bularak güler. Küçük düşen Konstantin buna çok kızar. Bu perdede oyundaki aşk üçgenleri de ortaya çıkar: Öğretmen Medvedenko Maşa'yı, Maşa karşılıksız şekilde Konstantin'i, o ise Nina'yı sever.
İkinci perde
İlk perdenin birkaç gün sonrasında bir öğleden sonra vakti, malikânenin dışında geçer. Arkadina, eski güzel günlerden söz ettikleri bir konuşmanın ardından Şamrayev ile kavga eder ve oradan derhal ayrılmaya karar verir. Grup ayrıldıktan sonra, Nina oralarda oyalanır ve Konstantin Nina'ya vurduğu martıyı getirir. Nina bu hediye nedeniyle tedirgin olur. Konstantin Trigorin'in yaklaştığını görünce, kıskançlıkla orayı terkeder. Nina ondan bir yazarın hayatının nasıl olduğunu anlatmasını ister. Trigorin bunun kolay bir hayat olmadığını söyler. Nina aktrislerin hayatlarının da zor olduğunu bildiğini, ama yine de aktris olmayı her şeyden çok istediğini anlatır. Trigorin Konstantin'in vurduğu martıyı görünce, bunu bir kısa öykünün konusu olarak nasıl kullanabileceğini anlatır: "Genç bir kız bütün hayatını bir gölün kıyısında geçirmiş. Tıpkı bir martı gibi gölü severmiş ve tıpkı bir martı gibi mutlu ve hürmüş. Ama tesadüfen bir adam gelmiş ve kızı gördüğünde onu mahvetmiş. Tıpkı bir martı gibi. "Bu arada Arkadina Trigorin'i arar ve ona fikrini değiştirdiğini, hemen dönmeyeceklerini söyler. Trigorin gittikten sonra, onun şöhreti ve alçakgönüllülüğünden büyülenmiş olan Nina hayranlıkla haykırır: "Rüyam!"
Üçüncü perde
Üçüncü perde, Arkadina ve Trigorin'in gitmeye karar verdikleri gün, malikânenin içinde geçer. İki perde arasında Konstantin başına ateş ederek intihara kalkışmış; ancak kurşun yalnızca kafatasını sıyırmıştır. Perde boyunca başı bandajlıdır. Nina Trigorin'i kahvaltı ederken bulur ve ona olan bağlılığını simgeleyen bir madalyonu, Trigorin'in kitaplarından birinde geçen şu cümleyi kullanarak verir: "Eğer bir gün hayatıma ihtiyacın olursa gel ve al." Trigorin'i gitmeden önce son bir kez görebilmek için yalvarır ancak, sonra geri çekilir. Arkadina ve peşinden sağlığı hâlâ kötüye gitmekte olan Sorin girer. Trigorin eşyalarını toplamaya devam etmek için gider. Arkadina ile Sorin arasında küçük bir tartışma olur, ardından Sorin üzüntüyle bayılır. Medvedenko ona yardım eder. Konstantin gelerek annesinden bandajını değiştirmesini ister. Arkadina bandajı yenilerken Konstantin Trigorin'i kötüler ve bir tartışma daha yaşanır, sonunda Konstantin ağlayarak ayrılır. Trigorin tekrar gelir ve Arkadina'ya malikânede kalıp kalamayacaklarını sorar. Arkadina ise, Trigorin Moskova'ya dönmeye ikna olana dek onu pohpohlar, hoşuna gidecek şeyler söyler. O gittikten sonra, son kez hoşçakal demek için Nina gelir. Trigorin'e, anne babasının karşı çıkmasına rağmen aktris olmak için kaçacağını söyler. Tutkuyla öpüşürler ve Moskova'da yeniden buluşmak üzere plan yaparlar.
Dördüncü perde
İki yıl sonraki kış, Konstantin'in çalışma odasında geçer. Maşa sonunda Medvedenko'nun evlenme teklifini kabul etmiş ve iki çocukları olmuştur; ancak hâlâ karşılıksız şekilde Konstantin'i sevmektedir. Karakterler geçen iki yılda neler olduğundan söz eder: Nina ve Trigorin bir süre Moskova'da birlikte yaşamış ancak, sonunda Trigorin onu terkederek Arkadina'ya geri dönmüştür. Nina aktris olarak asla gerçek başarıyı yakalayamamıştır ve küçük bir tiyatro grubuyla turnededir. Konstantin'in bazı kısa öyküleri basılmıştır ancak, giderek artan bir depresyondadır. Sorin'in sağlığı iyice kötüleşmiştir ve malikânedekiler onun son günlerine yetişmesi için Arkadina'ya telgraf çekmiştir. Karakterlerin birçoğu bingo oynamak için Konstantin'in odasına geçer. Konstantin onlara katılmaz ve masasında yazma çalışmalarını sürdürür. Grup akşam yemeği için odadan ayrılınca Nina arka kapıdan girer ve Konstantin'e son iki yılda yaşadıklarını anlatır. Kendisini Konstantin'in vurduğu martıyla karşılaştırır ve "Ben bir aktrisim." der. Trigorin'le çocuklarının ölümünden sonra ikinci sınıf bir tiyatro topluluğuyla turneye çıkmak zorunda kaldığını anlatır; ancak yeniden kendisine güvenmeye başlamış gibi görünür. Konstantin kalmasını rica eder ancak, Nina o kadar karışık bir durumdadır ki, bu rica onun için hiçbir şey ifade etmez. Geldiği gibi sesizce ayrılır. Konstantin umutsuzca yazdıklarını yırtar ve sessizce odayı terkeder. Grup yeniden gelerek oyuna devam eder. Ansızın sahne dışından bir silah sesi duyulur, Dorn bakmaya gider. Geri döndüğünde Trigorin'i bir kenara çeker ve Arkadina'yı biraz uzaklaştırmasını, Konstantin'in az önce kendisi vurduğunu söyler.
İlk kez sahnelenmesi
Oyunun ilk sahneye konuluşunun gala gecesi, ünlü bir fiyasko örneği oldu. Nina'yı oynayan Vera Komissarzhevskaya seyircinin düşmanca tavrından o kadar etkilendi ki, neredeyse sesini kaybetti. Çehov seyircilerin arasından ayrılarak son iki perdeyi sahne arkasında geçirdi. Destekçileri kendisine prodüksiyonun daha sonraları başarı elde ettiğini yazdığında, onların yalnızca nâzik davranmaya çalıştıklarını sandı. Oyunun Konstantin Stanislavski'nin yönettiği Moskova Sanat Tiyatrosu prodüksiyonu, parlak bir başarı kazandı.
Son dönem prodüksiyonları
Joseph Papp Halk Tiyatrosu oyunu New York Shakespeare Festivali yaz sezonunda Central Park'ta 12 Ağustos 2001 - 26 Ağustos 2001 tarihleri arasında sahneledi. Mike Nichols'ın yönettiği oyunda Arkadina'yı Meryl Streep, Sorin'i Christopher Walken, Konstantin'i Philip Seymour Hoffman, Shamrayev'i John Goodman, Masha'yı Marcia Gay Harden, Trigorin'i Kevin Kline, Polina'yı Debra Monk, Medvedenko'yu Stephen Spinella, Nina'yı ise Natalie Portman canlandırdı.
2007'nin başlarında West End'deki Royal Court Theatre, Martı'yı Kristin Scott Thomas'ın Arkadina'yı, Mackenzie Crook'un Konstantin'i ve Carey Mulligan'ın Nina'yı oynadığı bir prodüksiyonla sahneye koydu. Oyunda ayrıca Chiwetel Ejiofor ve Art Malik de yer aldı. Ian Rickson'ın yönettiği oyun, oldukça iyi eleştiriler aldı, The Metro Newspaper yapım için, "neredeyse kusursuz" ifadesini kullandı. Oyun 18 Ocak'tan 17 Mart'a dek sahnelendi ve Scott Thomas bu performansıyla Olivier Ödülü'nü kazandı.
New York'ta bulunan Classic Stage Company Martı ' yı 13 Mart 2008'de, Paul Schmidt'in çevirisiyie Viacheslav Dolgachev'in yönetiminde sahneye koydu. Yapım, Arkadina rolündeki Dianne Wiest ile Trigorin rolündeki Alan Cumming'le dikkat çekti.
Türkiye'de sahnelenmesi
Türkiye'de ilk kez 1962 senesinde Kent Oyuncuları tarafından Ses Tiyatrosu'nda sahneye konan oyun, 1986'da İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda Yücel Erten'in yönetiminde sahnelenmiştir. Sonraki yıllarda Bursa DT, İstanbul Şehir Tiyatroları, Sadri Alışık Tiyatrosu ve Pürtelaş Tiyatro gibi tiyatro topluluklarının repertuvarında yer almıştır.
Kent Oyuncuları
Martı 1998'de Kent Oyuncuları tiyatrosunda yeniden sahnelenmeye başlandı. Joseff Raikhelgaouz'un yönetiminde iki sezon sahnelen oyunda Yıldız Kenter, Şükran Güngör, Müşfik Kenter, Tilbe Saran, Kadriye Kenter, Mehmet Birkiye, Köksal Engür gibi oyuncular yer aldı.
Çeviren - Behçet Necatigil Yöneten - Joseff Raikhelgaouz Dekor - Duygu Sağıroğlu Kostüm tasarımı - Sevim Çandar
Penig
Penig Almanya'nın Saksonya eyaletinde bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 31 Aralık 2017 tarihi itibarıyla 8,804'tür.
Martı (oyun)
Sadri Alışık Tiyatrosu
Sadri Alışık Tiyatrosu ekibi tarafından 2010-2011 sezonunda Mehmet Önder yönetimde sahnelenen oyun, Akatlar Kültür Merkezi ve Sadri Alışık Kültür Merkezi'nde seyirci karşısına çıkmıştır. Oyunda Sadri Alışık'a ait kostümler kullanılmıştır.
Bursa Devlet Tiyatrosu
Bursa DT'da ilk kez 29 Ekim 2013 tarihinde Levent Suner yönetiminde sahnelenmeye başlanan oyun iki sezon sürmüş, 2013-2014 sezonunda 18-23 Şubat tarihleri arasında Ankara DT'nin düzenlediği Çehov Haftası'nda da seyirci karşısına çıkmıştır. Martı 2013-2014 sanat sezonunda Lions Tiyatro Ödülleri'nde En Başarılı Kostüm Tasarımcısı (Sevgi Türkay), Türkiye Sanat Kurumu Ödülleri'nde En İyi Kadın Oyuncu (Demet Oran), XIV. Direklerarası Seyirci Ödülleri'nde yine En İyi Kadın Oyuncu (Cansu Yılmaz) ve En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu (Nergiz Acar) dallarında ödüle layık görüldü.
İstanbul Şehir Tiyatroları
Oyun, 2016 senesinde İstanbul Şehir Tiyatroları'nda Yıldırım Fikret Urağ yönetiminde sahnelenmeye başlandı. Prömiyerini 25 Mayıs'ta 20. İstanbul Tiyatro Festivali kapsamında Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi'nde gerçekleştiren Martı'nın oyuncu kadrosunda Ersin Sanver, Hakan Arlı, Jülide Kural, Kamer Karabektaş, Mert Asutay, Mert Aykul, Mert Tanık, Nazif Uğur Tan, Pelin Abay, Rozet Hubeş, Yeşim Koçak, Bahar Çebi yer aldı.
Pürtelaş Tiyatro
Pürtelaş Tiyatro ekibinin 2017'de sahnelemeye başladığı Martı, 21. İstanbul Tiyatro Festivali'nin açılış oyunu olarak 13 Kasım'da Zorlu Performans Sanatları Merkezi'nde açılış yapmış ve festivalin ilk üç günü seyirci karşısına çıkmıştır. Serdar Biliş'in rejisiyle sahnelenen oyunda Fırat Tanış, Ecem Uzun, Boran Kuzum, Tilbe Saran ve Gonca Vuslateri gibi isimler yer alıyor. Tek perde (100') ve İngilizce üst yazılı olarak sahnelenen oyunun Türkçe versiyonu Sami Özbudak'a ait. Provaları Eylül ayında Kadir Has Üniversitesi'nde yapılan Martı, Zorlu PSM ve DasDas'ta sahnelenmeye devam ediyor. Oyun Dünya Tiyatro Günü'nde düzenlenen törende Tiyatro Eleştirmenleri Birliği tarafından Yılın Oyunu ödülüne layık görülmüştür.
Lucas Englander
Lucas Englander (d. 21 Eylül 1992, Viyana), Çek-Amerikan asıllı Avusturyalı aktör.
Yaşamı ve kariyeri
Englander, 21 Eylül 1992'de Viyana, Avusturya'da doğdu. Oyunculuk eğitimi aldığı New York'taki Stella Adler Oyunculuk Stüdyosu'ndaki eğitimini yarıda bıraktı.
Parlamento adlı TV dizisinde başrol oyuncusu, Christiane Paul'ün canlandırdığı Ingeborg'un asistanı Torsten rolü ile ünlendi.
2020 yapımı yönetmenliğini; Marc Fitoussi'nin üstlendiği; Les apparences adlı filmde oyuncular Karin Viard ve Benjamin Biolay ile birlikte başrollerde yer aldı. Bu filmde canlandırdığı Jonas rolü ile 2021 César Ödülleri'ne "En İyi Gelecek Vaadeden Oyuncu" dalında aday gösterildi.
Ali Oğuz
Şu anlamlara gelebilir:
Hà Giang (il)
Hà Giang, Vietnam'ın illerinden biridir. İl, ülkenin kuzeyinde Çin sınırında Kuzeydoğu Bölgesi'nde yer almaktadır. Yüzölçümü 7.945,8 km² olan ilin nüfusu 2019 yılı itibarı ile 891.077'dir. İlin merkezi Hà Giang'dır.
Muratlı, Onikişubat
Muratlı, Kahramanmaraş ilinin Onikişubat ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kahramanmaraş merkezine 69 km uzaklıktadır.
Kozyatağı (anlam ayrımı)
Kozyatağı, aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Virolahti
Virolahti, Finlandiya'nın Kymenlaakso bölgesinde bulunan bir belediyedir. Belediye, ülkenin en güneybatısında Rusya sınırında yer almaktadır. Yüzölçümü 376,25 km² olan belediyenin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 3.229'dur.
The Underwater Menace
The Underwater Menace, Büyük Britanya bilimkurgu dizisi Doctor Who'nun klasik serisinin dördüncü sezonunun bazı bölümlerinin kaybolduğu beşinci öyküsü. Dört bölümden oluşan öykünün ilk bölümü 14 Ocak 1967, son bölümü 4 Şubat 1967 tarihinde yayınlanmıştır. Dört bölümden yalnızca ikisi BBC arşivlerinde yer almaktadır. Diğer iki bölüm kayıptır. Daha önce kaybolan ikinci bölüm 2011 yılında bulunmuştur.
Göçmen Anne
Göçmen Anne, 1936'da Nipomo, California'da Amerikalı fotoğrafçı Dorothea Lange tarafından, Yeni Düzen (New Deal) döneminde Amerika'da bulundukları bölgede geçim sıkıntısı çeken kırsal veya kentsel alandaki ailelerin federal hükûmet tarafından yeni bölgelere yerleştirilmesinden sorumlu birim, Yeniden Yerleşim İdaresi'nde (daha sonradan Çiftlik Güvenlik İdaresi olmuştur) çekilmiş bir fotoğraftır. O zamandan beri fotoğraf Büyük Buhran'ın bir simgesi haline gelmiş ve kamuya açık olduğu için reklam ve daha farklı amaçlara hizmet etmek üzere yeniden üretilmiştir. Bugün, Lange'nin çalışmaları, Amerikan sanatının ve uluslararası fotoğrafçılığın klasik kanonunun bir parçası olarak kabul ediliyor. 28.3'e 21.8 cm (11 1/8 x 8 9/16 inç) jelatin gümüş baskı fotoğraf, endişeyle uzaklara bakan annelerine yüzlerini gömmüş iki çocuğu tasvir ediyor. New York'taki Modern Sanat Müzesi'nde bir baskısı sergileniyor.
Tasvir
Göçmen Anne, iki yanında iki çocuğu ve kucağında bebeği ile uzaklara bakan bir anneyi tasvir ediyor. Çocukların ikisi de annelerinin omuzlarına gömüldüğü için yüzleri görünmüyor. Modern Sanat Müzesi'nde tutulan siyah beyaz fotoğraf baskısı, ABD mektup kağıdı ile yaklaşık olarak aynı boyuttadır (11 1/8 x 8 9/16 inç), bu nedenle kadın ve çocukları gerçek boyutlarından daha küçüktür. Fotoğraf şu anda müzede sergilenmemektedir.
Anne, fotoğrafta yüzü görünen tek kişi olduğu için fotoğrafın odak noktasıdır. Lange iki çocuğa arkalarını kameraya dönmelerini ve ellerini annelerinin omzuna koymalarını söylediği için bilinçli bir karardı. Bunu yaparak Lange, istenmeyen etkileşimlerin ve anneninkine rakip yüzlerin etkilerinin olasılığını ortadan kaldırmayı başardı. Böylece izleyicinin dikkati çocuklardan önce annenin endişeli yüzüne çekilir. Lange'nin o gün çektiği diğer beş fotoğraftan farklı olarak, Göçmen Anne'nin çerçevesi, arka plana yer vermediği için daha çok anne ve çocuklara odaklanıyor. Hatta, fotoğrafın arka planına dair sadece annenin ve çocukların başının üstünde görünen kısımları var.
Uygulama
Lange anne ve çocuklarını tesadüfi bir şekilde buldu. Mart 1936'da California, Nipomo'da soğuk ve yağmurlu bir öğleden sonra eve giderken, "Pea-Pickers Camp" yazan bir tabelanın yanından geçti. Arabayı sürmeye devam etti ama işaretin görüntüsünü aklından çıkaramadı ve kampa doğru geri döndü. Lange'nin bu fotoğraf çekimi hakkında yazdığı bir anı kitabında şöyle yazıyor: "Kendi yolumda gidiyordum ve yolun kenarında bir işaret oku ile üzerinde Pea-Pickers Kampı yazan kaba tabelayı zar zor gördüm. Ama gözümün ucuyla gördüm... Yirmi mil boyunca kendimi yola devam edebileceğime iyice inandırdıktan sonra, tam tersini yaptım. Neredeyse ne yaptığımı bile anlamadan boş otoyolda U dönüşü yaptım”. Lange göçmen bezelye toplayıcılarının kampına ilk geldiğinde, annenin çadırının ve çocuklarının iki fotoğrafını çekti. Çadırda anne, genç kızı ve üç küçük çocuğu vardı. Bu fotoğrafların merkezi bir odak noktası olmadığını fark eden Lange, anne ve çocuklarına odaklandı.
Lange çadıra yaklaştı ve üçüncü fotoğrafı için sadece anne ve bebeğini çekti ve yanındaki iki küçük çocuktan çekim çerçevesinden çıkmalarını istedi. Bu fotoğrafta anne bebeğini emzirirken aşağı bakıyor. Anne, derme çatma çadırdan evinde yorgun ve bitkin görünüyor. Bir annenin çocuğunu emzirdiği samimi bir anı yakalamasına rağmen, Lange fotoğrafta bir kusur sezdi - annenin bakışı. Anne aşağıya bakıyordu, “... kameranın bakışlarından kendini korumak istiyormuş gibi”. Lange için bu ifade görüntüyü bozdu. O ve meslektaşları, alay etmek yerine sempati uyandırmak için öznelerini onurlu insanlar olarak sunmaya çalışırlardı. Lange, öznesinin mahremiyetini ihlal ettiğini ve rahatsızlığa neden olduğunu hissetti, bu yüzden sakinleşmek için dördüncü fotoğrafına geçti.
Lange'in dördüncü fotoğrafında, çocuklardan birinden çerçeveye girmesini ve çenesini annesinin omzuna dayayarak ayakta durmasını istedi. Bu fotoğrafta anne, kızının başı omzuna dayanmış ve bebeği kucağında uzaklara bakıyor. Annenin bu fotoğraftaki ifadesi artık Lange için kabul edilebilirdi. Bir tane daha fotoğraf çekmeye karar verdi, ancak diğer çektiklerine bakarak fotoğrafın arka planında bazı kritik değişiklikler yaptı.
Lange kendini sola kaydırdı ve çerçevenin önceki yatay yöneliminden dikey yönelimine geçti. Bu onun anneyi, çocuğu ve bebeği merkeze almasını sağladı ve kafalarının üstünde yeterli boşluk bıraktı. Ek olarak, sola hareket etmek, fotoğrafı görenlerin öznelerine dair düşüncelerini kötü etkilemesi olasılığı nedeniyle göstermemeyi tercih ettiği arka plan detaylarını kesmiş oldu. Lange, annenin ve çocuklarının son bir fotoğrafını çekti, ancak bu sefer ikinci bir çocuktan çerçeveye girmesini istedi. Şimdi çerçevede toplam üç çocuk vardı. Anne bebeğini kucağına aldı ve iki çocuğu onun yanında durdu. Lange, istenmeyen etkileşimlerin ve anneninkine rakip yüzlerin etkilerinin olasılığını ortadan kaldırmak için her iki çocuktan da arkalarını kameraya çevirmelerini ve ellerini annelerinin omzuna koymalarını istedi. Lange daha sonra anneye yaklaştı, onu çerçevenin merkezine odakladı ve çerçevede görünen özneler anne ve çocukları olacak şekilde diğer arka planı dışarıda bıraktı. Bu son fotoğraf artık Göçmen Anne olarak biliniyor. Lange'ye göre, kampta sadece on dakika kalmış. Son fotoğrafından sonra nihayet kamerasını kapattı ve eve gitti.
Aile kimliği
Lange'nin fotoğraflarının özneleri her zaman isimsizdi. Çiftlik Güvenlik İdaresinin (FSA) fotoğraf projesinin yöneticilerinden biri olan Roy Stryker, fotoğrafçılarına, fotoğraflarına açıklama yazarken çağdaş sosyal bilim teknikleri uygulattı. Bu, öznelerin Roosevelt yönetiminin iyileştirmeye çalıştığı olumsuz koşullarda var olan sıradan insanlar olarak görünmelerini sağladı. Fotoğrafın yayınlanmasından on yıllar sonra, bir gazeteci ikonik fotoğrafın annesi Florence Thompson'ı ve 1903'te Oklahoma'daki bir Cherokee rezervasyonunda doğduğunu keşfetti. On yedi yaşında evlenmiş ve kocası 1931'de ölene kadar altı çocuk sahip olmuş. 1933'te tekrar hamile kaldığında sosyal yardım yetkililerinin çocuğunu elinden alacağından korkarak Oklahoma'ya geri dönmüş. 1934'te tüm ailesi ile beraber Shatter, California'ya taşınmış ve burada tarlalarda çalışırken James Hill ile de ilişkiye başlamış. James Hill ile dört çocuğu daha olmuş. Lange Thompson ile tanıştığında, Hill ve Thompson'ın oğulları arabalarını tamir ettirmeye gitmişler. 1958'de, fotoğraf yayınlandıktan on yıl sonra, Thompson bir dergide Göçmen Anne'yi görmüş ve dergiye, kendisinin ve ailesinin haklarını korumak için satılmayan tüm dergileri geri çağırmalarını isteyen bir mektup yazmış. Bu noktada fotoğraf artık kamu kullanımına açık hale gelmişti ve yayınlanması Lange'nin kontrolünün çok ötesindeydi. Thompson ve ailesi bunu öğrenince şikayetlerini geri çekmişler ve şimdi Lange hakkında olumlu konuşuyorlar.
Yorumlaması ve mirası
Göçmen Anne'nin çatık kaşları ve ellerinin yerleşimi, bir anne olarak çocuklarını beslemek ve korumakla ilgili görevleri konusunda endişelendiğini hissettiriyor. İfadesi, çocukları ve giyimiyle ailenin kontrol edemeyecekleri durumlara yenik düştüğünü ve anneye yorulabilecek tüm suçlamaları ortadan kaldırıyor. Annelerine yaslanan çocuklar, anneyi çocukların güç direği olarak tasvir ediyor. Anne ve çocuklar arasında herhangi bir boşluk olmaması, ailenin acılarında tek beden olduğunu ima ediyor. Fotoğraf üzerine uzmanlaşmış akademisyen Sally Stein, fotoğrafın anneyi çocukları olmadan tasvir etmesi durumunda, fotoğrafın çok daha az güce sahip olacağını yazıyor. Çocukların annelerine çok yakın oldukları için bu görsel sıkıştırma yoluyla çocuklarıyla birleşmiş annenin bir tür esareti temsil ettiğini savunuyor. Kendisi bir anne ve işçi sınıfının fotoğrafçısı olarak Lange, bu hapsedilmenin farkındaydı ve annenin hissettiği karmaşık kaygıyı paylaştı. Çocukların varlığına ek olarak, Stein, bu çıkarımlar ve çözümsüzlük nedeniyle Göçmen Anne'nin gücünü artıran bir tür iç gerilime sahip olduğunu savundu.
Lange'nin Göçmen Anne'yi edindiği süreç, o sırada hüküm süren sosyal normlara ilişkin temel görüşleri ortaya çıkardı ve Lange'nin hayatındaki kilit yönleri yansıtıyor. 1936'da Lange yeni bir adamla evlendi ve bu evlilikte öncekinden çok daha mutluydu. Hayatında yeni bir bölüme başladığını ve daha fazla kontrolü olduğunu hissetti. Lange'nin süreci, hayatındaki bu yeni bölümü yansıtıyor. Bir FSA fotoğrafçılığı uzmanı olan James Curtis şöyle yazıyor: “Göçmen Anne serisi, Lange'nin yeni ruh halini yansıtıyor… Lange, kompozisyonlarını düzenlerken kendinden emin bir şekilde hareket etti. İstediği görüntüyü biliyordu, neyi öne çıkaracağını ve neyi dışarıda bırakacağını biliyordu”. Lange ve meslektaşları, öznelerini onurlu bir şekilde yansıtmak için çok çalıştılar, durumlarıyla alay edilmesi yerine sempati duyacaklardı. Göçmen Anne serisinde fotoğraftan fotoğrafa geçişi, belirli bir estetiğe ulaşmak için çerçevenin temel unsurlarını kaldırmayı ve değiştirmeyi seçerken bunu ortaya koyuyor. Örneğin, “İlk çocuğunu doğurduğunda kendisi de bir genç miydi?” gibi soruları ortadan kaldırmak için son fotoğraflardan genç olan çocuğunu tamamen çıkarmayı seçiyor. Curtis, "Orta sınıf izleyiciler yoksul çocukların ihtiyaçlarına sempatiyle yaklaşırken, gençler kişisel sorumluluk konusunda zorlu sorular sordular" diye yazıyor.
Göçmen Anne, yayınlanmasından bu yana Büyük Buhran'ın bir simgesi haline geldi. Fotoğraf kamu kullanımına açık hale geldi ve o zamandan beri posta pulları, reklamlar, yardım toplama amaçlı ve dergi kapakları dahil olmak üzere birçok kez yeniden üretildi. Kara Panterler anneye bir afro bile koydu. Bununla birlikte, Göçmen Anne'nin mirası sadece medya sınırlarını aşarak, daha da genişledi. 1983 yazında fotoğraf ulusal basında yayınlandı. Florence Thompson kanser hastasıydı, ancak masrafları ödemeye yardımcı olacak bir sigortası yoktu. Çocukları masraflara yardımcı olmak için para istediler ve haftalar içinde ölmekte olan anneleri için 30.000 dolar toplayabildiler. Thompson sonunda hastalığına yenik düştü ve Eylül ortasında öldü. Çoğu insan muhtemelen Dorothea Lange'nin kim olduğunu ve Göçmen Annenin kimliğini bilmeyecek olsa da, çoğu kişi annenin yüzünü Büyük Buhran'ın bir amblemi olarak tanır.
Kaynakça
<references group="" responsive="1">
Üzeyir Hacıbeyli Ev Müzesi
Üzeyir Hacıbeylinin Evi Müzesi - Azerbaycan'ın profesyonel müziğinin kurucusu, Doğu'nun ilk operasının kurucusu Leyli ve Mecnun, Azerbaycan Devlet Konservatuvarı'nın (şimdiki adı Üzeyir Hacıbeyli'nin adını taşıyan Bakü Müzik Akademisi) kurucusu, ilk yaylı çalgılar dörtlüsü, ilk devlet korosu, ilk halk çalgıları orkestrası ve Azerbaycan Milli Marşı besteci Üzeyir bey Hacıbeylinin (1915'ten 1942'ye kadar yaşadığı) (eski Verkhnyaya priyutskaya, daha sonra Ketskhoveli) şimdiki Ak. Şamil Azibekov caddesi, 67/69'da bulunan bir müzedir.
Tarihi
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesinin ilk sekreteri olan Haydar Aliyevin girişimiyle, Bakü'deki şimdiki adıyla Ak.Şamil Azizbekov caddesi, numara: 67/69 adresinde bulunan müze, 20 Kasım 1975 tarihinde açıldı. Müzenin tasarım ve hazırlanmasında Azerbaycan halk ressamı Kazım Kazımzade'nin ve mimar Eduard Kruikinin büyük katkıları olmuştur.
Bestecinin 1915ve 1942 yılları arasında yaşadığı bu evde Hacıbeyli'nin birçok eseri ve Azerbaycan milli müziğinin baş tacı olan "Köroğlu" operası bestelenmiştir. Uzeyir Bey'in kişisel sekreteri, sonradan müzenin müdürü olan Ramazan Hamzat oğlu Halilov'un girişimiyle, bestecinin kişisel ve ev eşyaları toplanarak müzeye teslim edilmiştir.
Yapısı
Müze 4 oda, cam salon, sinema salonu, sergi salonu ve idari bölümden oluşmaktadır.
Bağlı olduğu kurum
Müze, Azerbaycan Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı bünyesinde faaliyet göstermektedir.
2022 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Fransa
Geçmişi
2022 yarışması'ndan önce, Fransa Eurovision Şarkı Yarışması'na altmış dört kez katılmış, ilk katılımını 1956 yılında gerçekleştirmiştir. Fransa ilk birinciliğini 1958 yılında André Claveau tarafından seslendirilen Dors, mon amour şarkısı ile almıştır. 1960'larda, 1960 yılında Jacqueline Boyer tarafından seslendirilen "Tom Pillibi" şarkısı, 1962 yılında Isabelle Aubret tarafından seslendiirlen "Un premier amour" şarkısı ve 1969 yılında Frida Boccara tarafından seslendirilen "Un jour, un enfant" şarkısıyla birincilik elde etmiş, o yıl Hollanda, İspanya ve Birleşik Krallık ile beraber yarışmayı kazanmıştır. Fransa beşinci zaferini Marie Myriam tarafından seslendirilen "L'oiseau et l'enfant" şarkısı ile almıştır. Fransa 2000 yılından bu yana dört kez ilk 10'da yer almayı başarabilmiştir. En kötü derecesini ise 2014 yılında sonuncu olarak almıştır. Fransa Büyük 5'li üyesi olduğundan Yarı final sistemi yerine direkt olarak finalde yarışmaktadır. 2021 yılında Fransa Barbara Pravi'nin seslendirdiği "Voilà" adlı şarkı ile katıldığı yarışmanın finalinde 2. olmuştur.
Fransız yayıncı France 2 Fransa'nın temsilcisini seçmek için görevlendirilen kuruluştur. Ülke ilk katıldığı 1956 yılından bu yana Eurovision Şarkı Yarışması için temsilcisini Ulusal Final veya Görevlendirme yöntemleri ile belirlemektedir. Fransız yayıncı 2021 yılında ilk kez düzenlediği Eurovision France: c’est vous qui décidez 2022 adlı yarışma ile temsilcisini seçecek.
Eurovision France: c’est vous qui décidez 2022
Eurovision France: c’est vous qui décidez 2022, Bu yıl 2.'si gerçekleşen ve Fransa'nın 2022 Eurovision Şarkı Yarışması'na temsilci göndermek için France 2 yayıncısı tarafından oluşturulmuş bir Ulusal Finaldir.
Format
Ulusal finalin formatı, 5 Mart 2022'de kazananın iki tur oylamayla seçileceği canlı bir finalden oluşacak. İlk turda, on iki katılımcıdan altı katılımcı seçilecek: beşi halk oylamasıyla ve bir tanesi on üyeli jüri paneli tarafından seçilecek. İkinci turda kazanan halk ve jüri oylaması tarafından seçilecek
Jüri paneli:
Katılımcılar
Yarışmaya katılmak isteyen katılımcıların Haziran ile 21 Ekim 2021 tarihleri arasında yayıncıya iletmeleri istenmiştir. Seçilen on iki katılımcı Fransız delegasyonunun (led by Alexandra Redde-Amiel) organize ettiği canlı eleme turu 6 Ocak 2022 tarihinde Apollo Théâtre Paris'te yapılmıştır. Seçilen katılımcılar ve şarkıları 16 Şubat'ta açıklanmıştır.
Final
Final 5 Mart 2022 tarihinde yapılmıştır. On iki katılımcı yarışmış ve kazanan iki tur sonucunda belli olmuştur. İlk turda, sadece halk oylaması sonucunda ilk beş'te yer alan katılımcılar süper finale yükselmiştir. Kalan yedi katılımcı arasından "" şarkısıyla Cyprien Zeni Fransız ve on kişilik uluslararası jüri tarafından wildcard verilerek süper finale yükselmiştir. Katılımcılar performanslarını tamamladıktan hemen sonra, şarkıyı beğenen jüri üyelerinin sayısını gösteren bir sayı gösterildi, ancak sonuçlar sembolikti ve oylamayı etkilemedi. Süper finalde kazanan, "Fulenn" şarkısıyla Alvan ve Ahez, on kişilik jüri ve halk oylaması sonucunda yarışmanın kazananı seçilmiştir.
Katılımcıların yarışmadaki şarkılarının sergilenmesinin yanı sıra, on iki katılımcı John Lennon'un "Imagine" şarkısını seslendirerek Rusya'nın ülkeyi istilası nedeniyle Ukrayna halkına destek olmuş, 2016 Eurovision Şarkı Yarışması'nın Ukraynalı kazananı Camala'nın performansı. 2021 yarışması'nda Fransa'yı temsil eden Barbara Pravi, "Voilà" şarkısını ara gösteride seslendirmiştir.
Yarışmadan 2 gün önce yapılan basın toplantısında Büyük 5'linin hangi yarıda çıkacağı kura ile belirlenmiştir. Fransa'nın finalde birinci yarı'da çıkmasına kararlaştırılmıştır. Yarışmanın yapımcılarının Final kura çekimi kararı sonrasında Fransa'nın 'den sonra ve 'ten önce 6. sırada sahne almasına karar verilmiştir.
Alvan ve Ahez, teknik provaların yapıldığı 13-15 Mayıs tarihlerinde, ardından 5-7 Mayıs tarihlerinde yapılan kıyafet provalarında yer aldı. Jüri finali, her ülkenin profesyonel jürilerinin finaldeki katılımcıların gösterisini izlediği ve oy kullandığı 13 Mayıs jüri şovunu içermektedir. Alvan ve Ahez finaldeki performansını sergilemiş, Yarışmanın sonunda Fransa halktan 8 puan ve jüriden 9 puan alarak toplamda 17 puanla yirmi dördüncü olmuştur. Bu sonuçla İspanya yılından sonraki en iyi derecesini almıştır.
Detaylı oylama sonuçları
Jüri oylaması için görev alan Fransız ürileri:
Kamçılılar
Kamçılılar, Flagellata ya da Mastigophora, Kamçı taşıyan anlamına gelen "Mastigophora"dan türemiş, kamçı taşıyan heterotrof tek hücreli canlılar sınıfı (bazı kaynaklara göre şubesi)dir.
Kamçılılar, hayvanlar alemi ile bitkiler arasında bulunan canlıları içerir. Fotosentez yapabilenlerine Phytoflagellata, hetetrotrof beslenenlerine Zooflagellata denir, ve yaklaşık 1500 türü bulunan Protista aleminin bir sınıfı olarak incelenirler. Büyük çoğunluğu simbiyotik olarak yaşar. Genellikle geviş getiren hayvanların işkembesinde görülürler. Bazı hastalıklara neden olurlar (uyku hastalığı vs.). Bazıları serbest olarak yaşar. Çoğalmaları genellikle eşeysiz ve boyuna bölünerek gerçekleşir. Kemosentez yapan türleri de bulunur.
Ali Oğuz (1928 doğumlu siyasetçi)
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Serbest Avukatlık, İlim Yayma Cemiyeti Üyeliği, Hukuki Araştırmalar Derneği Kurucu Üyeliği, Millî Nizam Partisi, Millî Selamet Partisi ve Refah Partisi Kurucu Üyelikleri, Cumhuriyet Senatosu İstanbul Üyeliği (14 Ekim 1973 – 12 Eylül 1980), TBMM XIX. , XX. ve XXI. Dönem İstanbul Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve yedi çocuk babasıdır.
İşgal
Askerî işgal veya genellikle basitçe işgal, resmi bir egemenlik iddiası olmaksızın, bir egemen güç tarafından bir bölge üzerinde geçici kontroldür. Bölge daha sonra işgal edilen bölge ve hakim güç işgalci olarak bilinir. İşgal, amaçlanan geçici süresi ile ilhak ve sömürgecilikten ayırt edilir. Bir işgalci, yönetimini kolaylaştırmak için işgal altındaki topraklarda resmi bir askeri hükûmet kurabilir ama bu durum işgal için gerekli bir ön koşul değildir.
Konrad Bukowiecki
Konrad Bukowiecki (d. 17 Mart 1997), Polonyalı gülle atıcı. 22,25'lik kişisel en iyi derecesiyle halen gülle atma Polonya rekorunun 23 Yaş Altı sahibidir.
İşgal
İşgal kuralları, başta 1907 tarihli Lahey Sözleşmesi, 1949 tarihli Cenevre Sözleşmeleri ve yerleşik devlet uygulamaları olmak üzere çeşitli uluslararası anlaşmalarda tanımlanmıştır. İlgili uluslararası sözleşmeler - Uluslararası Kızılhaç Komitesi (ICRC) Açıklamaları ve askeri bilim adamları tarafından yapılan diğer anlaşmalar - işgalci gücün hakları ve görevleri, sivillerin korunması, savaş esirlerinin tedavisi, yardım koordinasyonu çabaları, seyahat belgelerinin düzenlenmesi, halkın mülkiyet hakları, kültür ve sanat eserlerinin ele alınması, mültecilerin yönetimi ve düşmanlıkların sona ermesinden önce ve sonra çok önemli olan diğer meseleler gibi konularda kılavuz bilgiler sağlar. Bir işgal gerçekleştiren ve uluslararası kabul görmüş normları ihlal eden bir ülke, denetim, eleştiri veya kınama riskiyle karşı karşıya olur. İçinde bulunduğumuz çağda, işgal uygulamaları büyük ölçüde uluslararası teamül hukukunun bir parçası haline geldi ve savaş hukukunun bir parçasını oluşturdu.
Satranç tahtası
Satranç tahtası, üzerinde satranç oynanan, kenarları birbirine eşit dört köşe bir alandır. Bu alanda açık ve koyu renkli her birine "kare" denilen kutucuklar vardır. Tahta üzerinde bulunan kareler satranç taşlarının hareket ettikleri "yolları" oluştururlar. Sağa-sola doğru olanlara yatay yol, yukarı aşağı olanlara dikey yol denir. Bu yolların dışında tahtanın üzerinde koyu renkli çapraz karelerden oluşan siyah çapraz yollar, açık renk çapraz karelerden oluşan beyaz çapraz yollar da bulunur. Satranç tahtasında sekiz yatay yol vardır ve cebirle gösterimde bu yollar 1-8 arası rakamlar ile gösterilir. Aynı şekilde tahtanın üzerinde bulunan sekiz adet dikey yol da soldan başlayarak a, b, c, d, e, f, g, h harflerini alır.
Satranç tahtasında her karenin bir adı vardır. Karelerin adları önce harf, sonra rakam olarak söylenir. Örneğin: c3 karesi, f7 karesi gibi. Satranç tahtası, iki oyuncu arasında sağ alt kare (h1 karesi) beyaz olacak şekilde yerleştirilir.
Satranç tahtasında bulunan farklı boyutlardaki toplam kare sayısı bir adet 8×8, dört adet 7×7, dokuz adet 6×6, 16 adet 5×5, 25 adet 4×4, 36 adet 3×3, 49 adet 2×2 ve 64 adet 1×1 olmak üzere toplamda 204 adettir.
Satranç tahtasında bulunan farklı boyutlardaki toplam dikdörtgen sayısı ise olarak hesaplanır.
İşgal
İşgal ve savaş hukuku
1907 tarihli Lahey Sözleşmesi, bu örfi kanunları, özellikle "Kara Savaşı Kanunları ve Teamülleri" (Lahey IV) içinde kodladı; 18 Ekim 1907: "Düşman Devletin toprakları üzerinde Bölüm III Askeri Otorite". Bu bölümün ilk iki maddesi şöyle der:
6. Madde, GCIV'ün çoğunun geçerli olduğu süreyi kısıtlamaktadır:
GCIV, uluslararası hukukta önemli bir değişikliği vurguladı. Birleşmiş Milletler Sözleşmesi (26 Haziran 1945) saldırı savaşını yasaklamıştı (bkz. Madde 1.1, 2.3, 2.4) ve GCIV Madde 47, Bölüm III'ün birinci paragrafı: İşgal altındaki topraklar, savaş yoluyla elde edilebilecek toprak kazanımlarını şu şekilde sınırlandırmıştır:
49. madde, insanların işgal altındaki devletin toprakları dışına veya topraklarına zorla kitlesel hareketini yasaklamaktadır:
Protokol I (1977): "Uluslararası Silahlı Çatışmaların Kurbanlarının Korunmasına İlişkin 12 Ağustos 1949 tarihli Cenevre Sözleşmelerine Ek Protokol"ün işgali kapsayan ek maddeleri vardır, ancak ABD dahil birçok ülke bu ek protokolü imzalamamıştır.
Savaşın sonucu olarak topraktan ayrılma durumunda, barış anlaşmasında "kabul eden ülke"nin belirtilmesi, yalnızca, söz konusu ülkenin uluslararası toplum tarafından bölgede sivil hükümet kurma yetkisine sahip olduğu anlamına gelir. Başlıca işgalci gücün askeri hükümeti, barış anlaşmasının yürürlüğe girdiği zaman noktasından, yasal olarak değiştirilene kadar devam edecektir.
William E. Birkhimer, 1914 3. Baskı Askeri Yönetim ve Sıkıyönetim'de belirtildiği gibi, "Askeri hükümet yasal olarak yer değiştirinceye kadar devam eder" kuraldır.
İşgalin başlaması
Bir işgalin başlaması için askeri hükûmetin başladığının resmi bir duyurusu olması veya belirli bir sayıda insanın yerinde olması gerekliliği yoktur. Birkhimer şöyle yazar:"Askeri yönetimin yasal olarak göreve başlaması ve uygulanması için muzaffer komutanın bir kısmının ilanına gerek yoktur. Bu hükümet, eski egemenliğin devrilmesinden ve artık kontrolün muhalif orduda olmasından kaynaklanmaktadır. Yine de, böyle bir bildiri yayınlamak, işgal altındaki bölgede yaşayan herkese, fatihi yetkisini kullanırken yönetecek olan davranış kurallarını yayınlamak için yararlıdır. Wellington, aslında, daha önce de belirtildiği gibi, komutanın iradesinin yerine getirileceği kuralları açıkça belirlemek zorunda olduğunu söyledi. Ancak savaş hukuku bunu zorunlu olarak gerektirmez ve pek çok durumda yapılmaz. Böyle olmadığında, ülkenin düşman tarafından askeri olarak işgal edilmiş olması gerçeği, ilgili herkese, düzenli olanın yerini askeri bir hükümetin aldığı konusunda yeterli bildirim olarak kabul edilir. (s. 25-26)"
Henry Gilroy
Henry Gilroy Amerikalı televizyon programı yapımcısı, senarist ve prodüktör.
Star Wars: Klon Savaşları animasyon serisi ve 2008 yapımı animasyon filminde yardımcı senaristlik yaparak ün kazandı. Küçük yaşlardan itibaren komik çocuk kitaplarına ve animasyonlara ilgisi büyüktü. Los Angeles'ta film üzerine birkaç yıl eğitim gördükten sonra Warner Bros'un animasyon departmanında editör olarak işe başladı. En bilinen yapımları Tazmanya Canavarı çizgi film serisi, Batman çizgi film serisi ve G.I. Joe çizgi film serisidir.
İşgal
İşgalci güç
Savaş hukukunda bahsedildiği şekliyle "işgalci güç" terminolojisi, en uygun şekilde "başlıca işgalci güç" veya alternatif olarak "işgalci güç" olarak çevrilir. Bunun nedeni, vekalet yasasının her zaman mevcut olmasıdır.
Tanımlanmış ve modern savaş hukukunun uygulanmasıyla belirlenen çoğu bağlamda, ajanslara delegasyon genellikle sivil örgütlerle ilgili olma eğilimindedir. Yukarıdaki gibi hukuki mülahazalar, diğer durumlarda, söz konusu yetkiler arasında yalnızca rızaya dayalı olarak kalır. Örneğin, 1948'de Nürnberg'deki ABD Askeri Mahkemesi şöyle der:
İşgalin sonu
Kural: İşgal, yasal olarak yeri alınana kadar devam eder. Eyal Benvenisti'ye göre, işgal bir dizi yolla sona erebilir, örneğin: "etkili kontrolün kaybı, yani işgalci artık otoritesini kullanamayacak duruma geldiğinde; egemenin (devrik hükümet) gerçek rızasıyla; bir barış anlaşmasının imzalanmasıyla veya yetkinin işgal altındaki halk tarafından referandum yoluyla kabul edilen ve uluslararası kabul görmüş bir yerli hükümete devredilmesiyle".
Bu, şu şekilde açıklanmaktadır: "Toprak ilhakının olmadığı durumda, barış anlaşmasının yürürlüğe girmesiyle işgal sona erer."
Bölgesel bir ayrılma durumunda, resmi bir barış anlaşması olmalıdır. Ancak barış antlaşmasının yürürlüğe girmesi işgalin sona erdiği anlamına gelmez.
Bu nedenle, en temel düzeyde, "yasal olarak ikame edilen" terminolojisi, "yasal olarak, başlıca işgalci gücün ulusal (veya "federal") hükûmeti tarafından tamamen tanınan bir sivil hükûmet tarafından ikame edilen" anlamında yorumlanır.
İşgal örnekleri
Çoğu savaşta bazı bölgeler düşman ordunun yetkisi altına girer. Çoğu işgal, düşmanlıkların sona ermesiyle sona erer. Bazı durumlarda işgal edilen topraklar iade edilir, diğerlerinde toprak işgalci gücün kontrolü altında kalır, ancak genellikle askeri olarak işgal edilmiş topraklar gibi değildirler. Askeri işgal altında en çok genişleyen bölgeler, I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı'nın sonucu olarak ortaya çıktı:
The government of Israel and some supporters have, at times, disputed this position of the international community. For more details of this terminology dispute, including with respect to the current status of the Gaza Strip, see International views on the Israeli-occupied territories and Status of territories captured by Israel.
See for example:
20. yüzyılın ikinci yarısında gerçekleşen işgaller şunlardır:
I. Kaihosro Cakeli
I. Kaihosro Cakeli (Gürcüce: ქაიხოსრო I ჯაყელი; 1443 - 1500) 1498'den 1500'e kadar Samtshe Atabeyliği'nin prens ve atabeyliğini yapmış Cakeli hanedanı üyesidir. Babası II. Kvarkvare'nin ölümüyle tahta çıktı. Kaihosro'nun çağdaşlarına göre, bilge ve eğitimli bir hükümdardı. Hükümdarlığı boyunca diğer Gürcü krallıkları Kartli, Kaheti ve İmereti ile sorun yaşamadı. Lazistan üzerinden Samtshe Atabeyliği'ne saldıran Osmanlı'nın Erzurum ve Trabzon Paşalarını mağlup etti. Kaheti kralı I. Aleksandr ve Kartli Kralı Konstantin ile birlikte, İran'daki Akkoyunlu yönetimini yıkması için ilk Safevi şahı İsmail'e yardım etmeyi kabul etti. Kaihosro 1500 yılında öldü ve yerine kardeşi Mzetçabuk Cakeli geçti.
2012 Nahçıvan ara genel seçimi
2012 Nahçıvan ara genel seçimi, Nahçıvan Yüksek Meclisi 4. Yasama Dönemi 20 sayılı Yarımca seçim çevresinden (Nahçıvan) milletvekili seçilen Allahverdi Mirzayev'den boşalmış sandalye için düzenlenen seçim.
Seçim sonuçları
Seçim sonuçlarına göre bağımsız aday Asım Aliyev milletvekili seçildi.
Hậu Giang (il)
Hậu Giang, Vietnam'ın illerinden biridir. İl, ülkenin güneyinde Mekong Deltası'nda yer almaktadır. Yüzölçümü 1.608 km² olan ilin nüfusu 2019 yılı itibarı ile 974.126'dır. İlin merkezi Vị Thanh'dır.