cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Audi Quattro
Audi Quattro, Audi tarafından 1980-1991 yılları arasında üretilen grand tourer otomobil modelidir. Araç ilk kez 3 Mart 1980 tarihinde Cenevre Otomobil Fuarı'nda tanıtılmıştır. Audi Quattro, dünyanın ilk dört tekerlekten çekişli binek otomobilidir. Ayrıca, A1, A2 ve Sport Quattro S1 modelleri B Grubu ralli otomobili olarak kullanılmışlardır.
Quattro, İtalyancada dört anlamına gelmektedir.
Asturias Madenci Ayaklanması
1934 Asturias Madenci Ayaklanması, Asturias bölgesinde bulunan madencilerin ülkede meydana gelen 1934 devriminden etkilenerek greve gidip silahlı direnişi başlatmış olduğu ayaklanmadır. Bölgede bulunan İspanyol Sosyalist İşçi Partisi, Genel İşçi Birliği ve Ulusal Emek Konfederasyonu birleşerek İşçi İttifakını oluşturdu. İttifak ardından grev daha sonra da silahlı ayaklanma kararı aldı. Bölgede işçiler hakimiyeti ele geçirerek Asturias Sosyalist Cumhuriyeti'ni ilan etti. Bu cumhuriyet Paris Komünü'ne benzetildiyse de Paris Komünü kadar ayakta duramadı. İspanya Cumhuriyeti, Afrika'daki sömürgelerinden devşerilen askerilerden oluşan ordu ile ayaklanmayı bastırdı.
Pesahim (Talmud)
Pesahim ("Pesah takdimeleri") Mişna'nın Moed faslının üçüncü bölümü. On kısmı matsa (mayalanmamış ekmek) yemek ve Pesah Bayramı boyunca mayalanmış "hamets" yememek konusundaki yasaları ele alır (Çıkış, 12:1-28, 45-50, 13:3-10; Sayılar, 9:1-14; Tesniye: 16:1-8) Mişna, Kutsal Mabet zamanında Pesah korbanının sunulması ve Pesah'ın ilk gecesindeki düzen (Seder) ile ilgili bilgileri de verir.
Osmaniyespor
Osmaniyespor, 1946 yılında Osmaniye ilinde kurulan eski futbol kulübü. 1984-1985 ve 2002-2003 sezonlarında olmak üzere 2 kez 3. Lig şampiyonluğu yaşayan ve 20 sezon profesyonel liglerde yer alan Osmaniyespor, 2005-2006 sezonunda 2. Lig'den 3. Lig'e, 2006-2007 sezonunda ise 3. Lig'den amatör kümeye düştü.
Tarihçe
1946 yılında yeşil-sarı renkleriyle kurulan Osmaniyespor 38 sezon amatör liglerde mücadele ettikten sonra 1984-1985 sezonunda 3. Lig yeniden kurulunca Osmaniyespor da bu lige alındı. 1984-1985 sezonunun sonunda 3. Lig 8. Grup'ta şampiyon olarak 2. Lig'e yükseldi. İki sezon bu ligde kalan kulüp, 1986-1987 sezonu sonunda 3. Lig'e düştü. Aralıksız 10 yıl 3. Lig'de mücadele veren Osmaniyespor, 1996-1997 sezonu sonunda 3. Lig 3. Grup'ta sonuncu olarak amatöre düştü. 3 sezon amatör kümelerde kalan Osmaniyespor, 1999-2000 sezonu sonunda amatör kümelerden şampiyon olarak 3. Lig'e tekrar döndü. 2002-2003 sezonu sonunda 3. Lig 1. Grup'ta şampiyon oldu ve 2. Lig B Kategorisi'ne yükseldi. 2005-2006 sezonu sonunda 2. Lig'den 3. Lig'e düştü. 2006-2007 sezonu sonunda da 3. Lig'den Osmaniye 1. Amatör Ligi'ne düştü ve 2008 yılında kapandı. Kapanan kulübün yerine 2011 yılında Osmaniyespor 2011 adıyla ili temsil edecek başka bir takım kuruldu.
Lig mücadeleleri
1985-1987
2001-2003, 2006-2007
1946-1984, 1997-2000, 2007-2008
Başarıları
Şampiyonluk (2) : 1984-1985, 2002-2003
Sanhedrin (Talmud)
Sanhedrin (Babilli Yahudi Aramicesi: ) Mişna'nın Nezikin faslının dördüncü bölümü. Bu bölümün onbir kısmı dini mahkemelerin kuruluşu ve işletilmesi ile ilgili yasaları ele alır. Erets Yisrael'de belirli bir kentin büyüklüğüne ve davaya göre 3, 23 ve 71 kişilik mahkemeler kurulurdu. En büyük Mahkeme, Büyük Sanhedrin adını alır ve Bet-Amikdaş'ın kesme taşlı salonunda toplanırdı. Mişna, parasal konularla ilgili ve çeşitli suç davalarını, cinayet suçlarını, infazı ve kralın yargıyla ilgili haklarını tartışır.
Absans nöbet
Absans nöbetleri, çeşitli genelleştirilmiş nöbet türlerinden biridir. Bu nöbetler bazen petit mal nöbetleri olarak da adlandırılır. Absans nöbetleri kısa bir bilinç kaybı ve geri dönüşü ile karakterizedir. Genellikle, bir uyuşukluk dönemi izlememektedir. Bir absans nöbeti, kısa bir süre “boşluğa” ya da boşluğa bakmaya neden olmaktadır. Diğer nöbet türleri gibi, bireyin beynindeki kısa süreli anormal elektriksel aktiviteden kaynaklanır. Bu nöbetler, üç yüzyılı aşkın bir süre önce tanımlanmış olsa da sınıflandırma, patofizyoloji, genetik, tedavi, prognoz ve bunlarla ilişkili araştırmalar yapılmaya devam etmektedir.
Semptomlar
Absans nöbetler kısa, ani bilinç kayıpları içermektedir. Absans nöbetler, 20 saniye kadar sürdüğünden ve nöbet sonrası herhangi bir kafa karışıklığı, baş ağrısı veya uyuşukluk olmadığından dolayı kısa süreli dikkat kesintisi ile karıştırılabilir. Nöbetin ardından, birey normal uyanıklık düzeyine hızlı bir dönüş yapar. Bu tür absans nöbetler genellikle fiziksel yaralanmaya yol açmamaktadır. Absans nöbetlerinin belirti ve semptomları şunları içerir:
Kullanılmaması gereken ilaçlar
Karbamazepin, vigabatrin ve tiagabin, nedeni ve ciddiyetine bakılmaksızın absans nöbetlerinin tedavisinde kontrendikedir. Bu, klinik ve deneysel kanıtlara dayanmaktadır. Özellikle, GABA agonistleri vigabatrin ve tiagabin absans nöbetleri ve absans epileptikusu indüklemek, tedavi etmek için kullanılmaktadır. Benzer şekilde absans nöbetlerinin tedavisinde, absarbazepin, fenitoin, fenobarbital, gabapentin ve pregabalin ilaçları nöbetleri kötüleştirdiği için kullanılmamalıdır.
Risk faktörleri
Absans nöbetler kızlarda daha yaygındır. Bu nöbeti geçiren çocukların yaklaşık yarısının nöbet geçiren yakın bir akrabası vardır. Absans nöbeti olan kişilerin % 90'ından fazlası hiperventilasyon ile kolayca tetiklenir. Bu, absans nöbetlerinin teşhisi için güvenilir bir testtir. T-tipi Ca ++ kanallarının mevcutluğundan dolayı absans nöbetlerde spesifik bir mekanizma farkı vardır. Ethosuximide bu kanallar için spesifiktir. Bu nedenle, diğer nöbet türlerinin tedavisinde etkili değildir. Valproat ve gabapentin, T-tipi Ca ++ kanallarının blokajı dahil olmak üzere birden fazla etki mekanizmasına sahiptir ve birden çok nöbet tipinin tedavisinde yararlıdır. Gabapentin, absans nöbetleri şiddetlendirebilir.
Tipik absans nöbet
Tipik absans nöbetleri, klinik ve elektroensefalogram (EEG) iktal ve interiktal ekspresyona göre tanımlanmaktadır. Klinik olarak absans nöbetin ayırt edici özelliği, devam eden faaliyetin kesintiye uğraması ve genellikle tepkisizlikle birlikte ani ve kısa süreli bilinç bozulmasıdır. Nöbet birkaç ila 20 saniye sürer ve devamsızlık öncesi aktivitenin kesintiye uğramamış gibi yeniden başlamasıyla aniden sona erer. Bazı absans nöbetleri yalnızca bilinç bozukluğu ile ortaya çıksa da, bu genellikle aşağıdakilerle birleştirilir :
Juvenil absans epilepsi
Juvenil absans epilepsi, ILAE (International League Against Epilepsy) tarafından tanınan, tipik olarak ergenlik çağında başlamaktadır. Absans nöbetleri ve genelleşmiş tonik-klonik nöbetler ile karakterize edilen idiyopatik bir jeneralize epilepsi sendromudur. Bazı hastalarda ek miyoklonik sarsıntılar da olabilir.
Atipik absans nöbet
Atipik absans nöbetler, genel olarak şiddetli epilepsili çocukları etkileyen epileptik nöbetlerdir. Atipik absans nöbetler, onları tipik absans nöbetlerden ayırmaya izin veren belirli elektroklinik özellikler üzerine tanımlanmaktadır. Atipik nöbetler her yaşta ortaya çıkabilir. Ancak nadiren 2 yaşından önce veya ergenlikten sonra başlar. Tipik absans nöbeti olan bireylerin aksine, atipik absans nöbeti olan hastalar genellikle belirli bir derecede bilişsel bozukluk ve öğrenme güçlüğü yaşarlar. Teşhisi için Video-EEG gereklidir. Son zamanlarda, atipik absans nöbetleri, bazı gelişimsel ve epileptik ensefalopatilerin ayırt edici özelliği olarak bildirilmiştir.
Temel Şahinoğlu
Osman Temel Şahinoğlu (MU.1959-22) (d. 20 Aralık 1938, Üsküdar) Türk asker ve Danıştay üyesi.
Eğitimi
Bursa Işıklar Askeri Lisesi'ni bitirmiş, Kara Harp Okulu'ndan 1959, Kara Harp Akademisi'nden 1973, Silahlı Kuvvetler Akademisi'nden 1978 yıllarında mezun olmuştur.
Mesleki Kariyeri
Çeşitli muhabere birliklerinde komutanlık, Genelkurmay Başkanlığı'nın çeşitli dairelerinde Şube Müdürlüğü, Tugay, Tümen ve Kolordularda Kurmay Başkanlığı ve Piyade Alay Komutanlığı görevlerini yaparak 1985 yılında Tuğgeneralliğe terfi etmiştir. 10. Piyade Tugay Komutanlığı görevlerini yapmış, 1989 yılında Tümgeneralliğe yükselerek, sırasıyla Genelkurmay Muhabere ve Bilgi Sistemleri Daire Başkanlığı ile 9. Piyade Tümen Komutanlığı görevlerinde bulunmuştur. 1996 yılında Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel tarafından Danıştay Üyeliğine seçilmiş, 2001 yılında YSK üyeliği yapmış, Danıştay 1. daire üyesiyken emekli olmuştur. Evli ve iki çocukludur.
Vidin Kuşatması (1913)
Vidin Kuşatması Sırp Ordusu'nca Bulgar şehri olan Vidin'e İkinci Balkan Savaşı sırasında yapılan kuşatmadır. Bu kuşatma 12-18 Temmuz 1913 tarihleri arasında yapılmıştır.
Kuşatma Öncesi
Savaş başlangıcında, Bulgar Birinci Ordusu kuzey batı Bulgaristan'a konuşlanmış haldeydi. 22-25 Haziranda Bulgar Ordusu Sırplara karşı başarı kazanmış ve topraklarında ilerlemişti. Ancak Vardar ovasından tam olarak Sırplar çıkarılamadığı gibi Yunanistan Krallığı'na karşı cephedeki gerileme ve Romanya'nın beklenmedik şekilde savaşa müdahalesi Bulgar Başkomutanlığı'nı ülkedeki askeri kuvvetlerin çoğunluğunu Makedonya'ya sevke zorladı. Bu Ferdinand vilayetindeki Kutlu Viçe (Kutlofça) (şimdiki adıyla Montana)'ya geri çekilme sırasında, darbe üstüne darbe alan Bulgarlara bir darbede buradan geldi bu bölgedeki birliklerden Bulgar 9. piyade tümeninin çoğunluğu isyan edip 5 Temmuzda yakındaki Romen birliklerine teslim oldu. Bu büyük darbe neticesi, Bulgarların elinde Belogradçik ve Vidin arasında Sırpların karşı taaruzlarına karşı koyabilecek bir ufak milis gücünden başka bir birlik kalmamış cephede bir boşluk oluşmuştu.
Nitekim 8 Temmuzda Sırpların Timok Ordu grubu Belogradçik'e geldiler kısa bir mücadele akabinde şehri savunan garnizon yenilgiye ağır kayba uğratıldı, bu katliamdan kurtulabilen az sayıda Bulgar askeri Vidin'e çekilebildi. Ertesi gün Belogradçik'i ele geçiren Sırplar süvarileri ile Vidin'in Bulgaristan'ın diğer bölgeleriyle olan kara bağlantısını da tamamen kestiler. Vidin'e 10 km yakında Bela Rada köyünde Sırpların ilerleyen birlikleri, Bulgar keşif kolu ile karşı karşıya geldi.Kanlı bir çatışma neticesi Bulgar keşif koluda şehre doğru çekilmek zorunda kaldı.
Vidin'in Sırplarca Kuşatılması
12 Temmuzda,Sırp Timok ordusu 16-24 tabur içinde obüslerinde olduğu 54 topla her yönden Vidin'i sarar. 1.200 Bulgar askeri ve 3000 milis 52 topla (bir kısmı kullanılmaz halde) şehri savunmak için beklemektedir. Bulgar güçleri hem sayıca az eğitimsiz hem de cephaneleri,ekipmanları azdı. 14 Temmuzda şehir Sırplarca bombalanmaya başlandı.Ancak Bulgar Generali Krastyu Marinov, teslim olmayı iki kere reddetti. Yine de 3 gün boyunca süren aralıksız Sırp topçu bombardımanı, Bulgar tarafında önemsiz kayıplarla sonuçlandı.
Kaleye Saldırı
17 Temmuz akşam üstü geç saatlerde uzun bir topçu bombardımanı ardından Sırp piyade tümeni Vidin'in batı kısmında Novoseltsi ve Smardan arasındaki köylerden saldırıya geçti. İki sırp saldırısı o gece Bulgarlarca püskürtüldü.18 Temmuzda Sırplar general Marinov'a Bükreş 'te Bulgarlarla anlaşma yapıldığı yolunda bir bilgi iletince Sırplar anlaşma gereği geri çekildiler.
Katherine Mansfield
Kathleen Mansfield Murry (d. 14 Ekim 1888; Wellington, Yeni Zelanda - ö. 9 Ocak 1923; Fontainebleau, Fransa), Yeni Zelandalı modernist kısa öykü yazarı. Asıl adı Kathleen Mansfield Beauchamp'dır. Sömürge olan Yeni Zelanda'da büyümüş ve Katherine Mansfield kalem adı altında yazarlık yapmıştır.
Hayatı
Beş çocuklu bir ailede büyüdü. Babası Yeni Zelanda'nın ulusal bankalarından birisinde bankacı olarak çalışıyordu. Yeni Zelanda'da başladığı öğrenimini 1903 yılında İngiltere'ye taşınarak tamamladı. Çello çalmayı öğrendi. İngiltere'ye taşındıktan sonra üç sene boyunca Belçika ve Almanya gibi Avrupa ülkelerine seyahat etti. Ardından Yeni Zelanda'ya geri dönerek kısa hikâyelerini yazmaya başladı. 1908'de yazarlığını geliştirmek ve ününü arttırmak adına Londra'ya geri geldi. Yaşamı boyunca biseksüel ilişkiler yaşayan Mansfield, toplamda iki evlilik yaptı. Kendisinden 11 yaş büyük olan ilk kocasını evlendiği gün terk etti. İkinci eşi John Middleton Murry ile 1911'de evlenip ve 1918'de ayrılmadan önce Beatrice Hastings ile bir ilişki yaşadı. 1917'de verem tehşisi konduktan sonra son yıllarını Fransa'da geçirdi. Aldous Huxley, Virginia Woolf ve D. H. Lawrence ile dost oldu. Yazar olarak ölümünden sonra tanındı. Çehov'dan geniş ölçüde etkilenmiş, onun gibi ayrıntıların seçilişinde, duygusallığa konudan fazla önem ve özen göstermiştir. Eserleri 25'ten fazla dile çevrilmiştir.
Bir Türk Kızının Amerika Yolculuğu
Bir Türk Kızının Amerika Yolculuğu, coğrafyacı, yazar ve eğitmen Faik Sabri Duran'ın 1935 yılında yayımlanan gezi kitabıdır. Duran'ın kendi kızının 1934 yılında ABD'ye yapmış olduğu gemi yolculuğunun gezi notlarından oluşmaktadır.
Faik Sabri Duran'ın 1930'lu yıllarda kaleme aldığı bir dizi gezi kitabından biridir. Duran 1904 yılından başlayarak 1943 yılındaki ölümüne kadar coğrafya ile ilgili onlarca ders kitabı, atlas ve gezi-inceleme kitabı yayımlamıştı. Onun hazırladığı coğrafya atlasları günümüzde bile okullarda başvuru kitabı olarak okutulmaktadır.
Mesleğinin inceliklerine düşkün pek çok coğrafyacı gibi o da seyahate tutkundu ve bunun kaçınılmaz sonucu olarak bir dizi seyahatname de yayımlamıştır. "Bir Türk Kızının Amerika Yolculuğu", Duran'ın kendi kızı Lütfiye'nin (aile arasında ona Lulu adını takmışlardır ) 1934 yılında ABD'ye yapmış olduğu gemi yolculuğunun gezi notlarından oluşmaktadır. Kızının, önce geminin uğradığı limanlardan, sonra da başta New York olmak üzere bu ülkede görme fırsatını bulduğu bazı kentlerden babasına postaladığı mektuplardan yazar tarafından derlenmiştir. ABD'nin 1930'lu yıllardaki görünümünün ve diğer gezi izlenimlerinin canlı bir biçimde aktarıldığı kitap çok sayıda siyah beyaz fotoğraf ve çizimle desteklenmiştir. "Erie gölünde bir vapur yolculuğu" veya "Maltada geçen beş gün" gibi adları olan bölüm başlıklarının altında, yazının mektupla gönderilmiş olduğunu belli eden "6 Eylül, perşembe..." gibi alt başlıklar kullanılmıştır. Bir önceki gezi kitabı "İstanbul'dan Londra'ya: Şileple Bir Yolculuk" (1934), önce Akşam Gazetesi'nde tefrika edilmiş, daha sonra kitap haline getirilmişti. Muhtemelen bu kitap da önce aynı gazetede tefrika edilmiş olmalıdır.
İçindekiler
Trieste'den postalanan 4 Eylül 1934 tarihli ilk mektuba ait bölümle (gemi İstanbul'dan 30 Ağustos'ta ayrılmıştır) başlayan kitap, Birinci Kânun (Aralık) ayının 9'unda tekrar İstanbul limanında sona erer. Sadece kitabın başlıklarına bir göz atmak bile gezinin güzergâhı ve içeriği hakkında fikir sahibi olmaya yetmektedir. Başlıklar kitapta yazıldığı şekliyle buraya aktarılmış, imlâsı değiştirilmemiştir.
Kaynakça
İlgili kitabın kapak ve iç sayfalarındaki bilgiler.
Japon mitolojisi
Japon mitolojisi eski Japon mitleri, efsaneleri ve inançlarıdır. Japon halkının etnik inancı olan Shintō'yu çok iyi bir biçimde yansıttığı gibi Japon tarihine de ışık tutar. M.Ö. 6. yüzyıldan önceki Japon tarihi efsane, yani Kamiyo 神代 (Tanrılar Çağı) olarak kabul edilir.
Günümüzde genellikle ana akım olarak bilinen Japon mitleri Kojiki, Nihon Shoki ve bazı tamamlayıcı kitaplara dayanmaktadır. Kojiki Japonya'nın mitleri, efsaneleri ve tarihi hakkındaki en eski metinlerdir. Shintōshū ise Budist bakış açısıyla Japon tanrılarının kökenini açıklamaktadır.
Kojiki 古事記 (Eski Olayların Kayıtları) Japon tarihinin ilk yazılı kaynağı olmakla birlikte Shintō ve Japon mitolojisinin temel kaynağı olma niteliğine de sahiptir. Ancak Çince ve Japonca karışık bir şekilde yazıldığı için yeterince açıklayıcı ve anlaşılır değildir. Bu yüzden 720 yılında tamamen Çince olarak Nihon Shoki 日本書紀 (Japonya Yıllıkları) yazılmıştır. Her iki eserde de M.Ö. 7. yüzyıl ile M.S. 7. yüzyıl arasında geçen efsanevi ve tarihî olaylar kaleme alınmış, hükümdarlık ailesinin ve aristokrat ailelerin soyu tanrılara (kamilere/神々) dayandırılmıştır. Buna göre imparatorluk ailesinin -Yamatolar- atası Güneş Tanrıçası (megami/女神) Amaterasu ile Gök Kamisi Takami-musuhi'ye iken aristokrat ailelerin ataları Göksel Kaya Mağarası (Ame-no-Iwato/天の岩戸) mitinde görev alan tanrılardır. Ülke askeri yönetici (Shōgun) tarafından yönetildiği dönemlerde bile imparator dinî lider olarak görevine devam etmiş, 1868 yılında milliyetçiliğin ağır basması sonucu Shintō yeniden önem kazanmış ve Shōgunluk bertaraf edilmiştir. Ancak 1945 yılında Japonya'nın II. Dünya Savaşı'nı kaybetmesinin ardından İmparator Hirohito bu iddiadan vazgeçmiştir.
Kozmoloji
Japon mitolojisine göre evren üç katmandan oluşur: Gök, yer ve yer altı.
Ahmad Abdalla
Ahmed Abdalla El Sayed Abdelkader (19 Aralık 1979, Kahire doğumlu) Mısırlı bir film yönetmeni, editör ve senarist.
Gelincik, Kıbrıs
Gelincik, de facto olarak Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin İskele ilçesine bağlı, de jure olarak ise Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Mağusa Bölgesi'ne bağlı bir köydür.
Ahmad Abdalla
İlk uzun metrajlı filmi Heliopolis (2009); ikinci filmi ise Mikrofon (2010). 1990'larda müzik eğitimi aldı ve 1999'da film editörü olarak çalışmaya başladı. 2002'de uzun metrajlı filmlere yapmaya başladı.
Gelincik, Kıbrıs
Ziyamet'e komşu olan köyün 1974'ten önceki adı Vasili'dir. Son yıllarda gelişmiş ve neredeyse bir ilçe görünümüne ulaşmıştır. İçindeki marketler, kebapçılar, alüminyum doğrama işleri, marangozhaneler ve bölge halkının hizmetine giren birçok iş yeri ile hizmet vermektedir. Köylünün geçim yoları ülkedeki bir çok alana yayılmıştır esfanlik sebze yetiştiriligici hatvan uretimi ve zeytinde son yıllar yerini almıştır. Verimli toprakları sayesinde yılda iki defa ürün alınabilmektedir. Orman ve deniz manzaralı olan köyde çok sayıda üniversite öğrencisi kalmaktadır. Ayrıca köyde yaşayanların hepsi 1974 Barış Harekâtı'ndan sonra Türkiye'nin çeşitli bölgelerinden gelip yerleşenlerden oluşmaktadır.
Ahmad Abdalla
Heliopolis filmiyle 2008 Kahire'de Sawiris Vakfı'nın En İyi İlk Senaryo Ödülü'nü kazandı. Rags and Tatters, 2013 Toronto Uluslararası Film Festivali'nde Çağdaş Dünya Sineması bölümünde gösterilmek üzere seçildi.
Tosya
Tarihçe
Tosya Kaşka, Hitit, Firigya, Kimmer, Lidya, İran, Roma, Bizans, Danişment, Çobanlar, Candarogulları Beyliği, Osmanlı, Moğol ve Selçuklu medeniyetleri sınırları içinde kalmış “Paflogonya” (Kastamonu) bölgesinin eski bir kazasıdır. Tosya halkının tarih içerisinde zaman zaman Orta Asya'dan Anadolu'nun diğer bölgelerine göç edip yerleşmiş Türkler olduğu belirlenmiştir.
Ahmad Abdalla
2014 yılında yapılan Londra Film Festivali ve Carthage film festivali  gibi bazı film festivallerinde jüri üyesi olarak yer aldı. İlk retrospektifini 2014 yılında Singapur uluslararası film festivalinde yaptı.
Tosya
Tarihçe
Tosya, tarihi süreç içerisinde “Kuzeybatı Anadolu”’da önemli bir kültür ve ticaret merkezi olarak bilinmektedir. Tosya adı ilk defa Prehistorik dönemlerde “Zoaka”, Bizans İmparatorluğu döneminde “Doccia” olarak kullanılmış, Türk fethinden sonra da “Tukıya” adıyla kullanılagelmiştir. Tosya adını, Bizans döneminde kullanılan adı “Doceia”dan almıştır.
Beşir Balcıoğlu
Beşir Balcıoğlu (1909, İstanbul - 2 Haziran 1978), Türk diplomat ve büyükelçi.
Tosya
Tarihçe
Tosya'nın kuruluş tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte arkeolojik kazılardan elde edilen bulgulara göre yaklaşık dört bin senelik bir geçmişe sahiptir. Bulunduğu bölgeye (doğuda Kızılırmak, batıda Bartın Çayı, güneyde Aydost Dağları'nın Kızılırmak ile birleştiği saha) MÖ 7. yüzyılda tarihçi Homeros tarafından “Paflagonya” denildiği bilinmektedir. Tosya adını Bizans İmparatorluğu döneminde kullanılan adı “Doceia”dan almıştır.
Ahmad Abdalla
Handstand: Breaking Boundaries - 2014
Kahire'de, B-Boys'un Mısır'daki ilk Belgesel filmi olan, başrollerini Charley Breaka ve Klash'ın oynadığı, yapımcılığını Red Bull'un üstlendiği film, Kahire şehir merkezindeki Zawya Cinema'da gösterildi ve dünya çapında Breaking sahnesinde büyük yankı uyandırdı.
Tosya
Tarihçe
1830 (Rumî 1250) tarihli nüfus kayıtlarına göre bugünkü Tosya Kazası hudutları dahilinde Tosya ve Saz olmak üzere iki kazaya rastlanmaktadır. “Tosya”, Kastamonu vilayetine bağlı 30 mahalle 41 köy, “Saz” kazası ise Çorum'a bağlı 9 köyden ibaret olup, ilçenin yeri “Kuşçular” ve “Çakal köyü” arasında kaydedilmiştir.
Beşir Balcıoğlu
2 Haziran 1978'de Madrid'de Türkiye'nin Madrid büyükelçisi Zeki Kuneralp'in makam aracında, Kuneralp'in hanımı Necla Kuneralp ve büyükelçilik şoförü ile birlikte, Ermeni Soykırımı Intikam Komandoları'nın (JCAG) 3 üyesi tarafından gerçekleştirilen silahlı saldırı sonucu öldü.
Tosya
Tarihçe
1880 (Rumî 1300) tarihine ait kayıtlarda yalnız Tosya kazası görülmekte, Saz kazasından bahsedilmemektedir. Saz kazasına bağlı köylerin de Tosya kazasına bağlı olduğu görülmektedir. Bundan da Saz kazasının 1830 ile 1880 yılları arasında Tosya kazasına bağlandığı anlaşılmaktadır. Bu kayıtlarda, Tosya 16 mahalle ve 41 köyden oluşmaktadır.
Beşir Balcıoğlu
Bacanağı Zeki Kuneralp'i ziyaret etmek üzere Madrid'e gelen Balcıoğlu, suikast sabahı bir müze ziyaretine hazırlandı. Kuneralp işleri nedeniyle eşini ve bacanağını daha rahat olduğundan büyükelçilik makam aracıyla müzeye yollamak istedi. Beşir Balcıoğlu ve Necla Kuneralp'in büyükelçiliğin önünden arabaya bindikleri sırada suikastçiler uzaktan Balcıoğlu'nu Kuneralp zannederek harekata devam kararı aldılar. Makam aracı büyükelçiliğin biraz ilerisindeki Jenner ve Fortuny sokaklarının kesiştiği köşede makinalı tüfeklerle yaylım ateşine tutuldu. Balcıoğlu, Kuneralp ve o sıralar 6 aylık hamile eşi olan İspanyol araç şoförü Antonio Torres hayatlarını kaybettiler. Torres, Türk diplomatlarına karşı yapılan suikast eylemlerinde o güne kadar hayatını kaybeden ilk yabancı uyruklu kişi olarak kayıtlara geçti.
Tosya
Tarihçe
1904 (Rumî 1320) yılından sonra “Yerkuyu köyü” Ilgaz kazasına, “Arak”, “Beygircioglu” ve “Ügüz” köyleri “Kargı kaza”sına bağlanmış; “Musa”, “Keçeli” köyleri “Taşköprü kaza”sından, “Gövdecik” ve “Bürük” köyleri Kastamonu vilayetinden Tosya kazasına geçmiş; bazı köy parçaları da müstakil köy haline gelmiştir.
Beşir Balcıoğlu
Balcıoğlu ve Kuneralp'in naaşları uçakla Türkiye'ye getirildi ve devlet töreniyle toprağa verildi. Beşir Balcıoğlu, suikaste uğradığı sırada emekli bir büyükelçi olmasına rağmen, Türkiye Cumhuriyeti adına hayatını kaybettiği için şehit sıfatıyla anılmaktadır. Ailesine "Türkiye Cumhuriyeti Devlet Övünç Madalyası" verilmiştir. Kızı Gülsün Birand Birleşmiş Milletler'de uzun yıllar çalışmıştır.
Oğlu Emin Mahir Balcıoğlu, Sakıp Sabancı ve İstanbul Modern müzelerinde müdürlük yapmış bir mimardır. Torunu Can Balcıoğlu ise Bağımsız Model Birleşmiş Milletler Delegeleri Birliği kurucu başkanıdır.
Tosya
Tarihçe
“Ortalıca” ve “Karaköy” köyleri 1935 yıllarında “Kargı” kazasına, 1948 yılında da Kargı kazasından tekrar Tosya kazasına bağlanmıştır. Bugünkü durumda Tosya ilçesi 23 Mahalle, 52 köy ve 1 beldeden ibarettir.
Milli Mücadele yıllarında eli silah tutan Tosya’lılar cephede savaşırken geriye kalanlar cepheye silah ve mühimmat sevkiyatında bulunmuşlardır. Tosya, işgale uğramamış olmasına rağmen, Kuva-i Milliye’ye her türlü desteği sağlamış; Sakarya ve Başkomutanlık Meydan Muharebesi savaşlarında resmi kayıtlara göre 310 şehit vermiştir.
Coğrafya
Tosya, Batı Karadeniz bölümünde bulunur. Tosya Ovasının kuzey kenarında kuruludur. Kaynağını Ilgazlar'ın devamı olan Gevur Dağları'ndan alan, sonra Devrez Çayı'na katılan Kurudere'nin ovasına kuruludur. Güneyde en yüksek zirve 2065 m ile Köstepe, kuzeyde 2578 m ile Büyükhacettepe'dir.
Tosya Ovasını kuzeyden Ilgaz Dağları, güneyden Kös Dağları ve Geçmiş Dağları çevreler. Tosya Ovası Kuzey Anadolu Fayının Ilgaz ve Kös Dağları kenarında oluşturduğu çöküntü alanında bulunur.
İklim
Coğrafi olarak Karadeniz Bölgesi'nde bulunan Tosya'da Karadeniz'in ılımanlaştırıcı etkisi çok görülmez. Ilgaz Dağları ve Küre Dağları deniz etkisini kesmektedir. Tosya'nın yıllık ortalama sıcaklığı 11,2°C, en sıcak ay temmuz 21,6°C, en soğuk ay -0,2°C'dir. En fazla yağış 61,6 mm ile mayıs ayında düşer, en az yağış ise 17,8 mm ile ağustos ayında düşer. Toplam yıllık ortalama yağış 467 mm'dir. İklim Türkiye'de Karadeniz iklimi ile İç Anadolu Karasal iklim arasında geçiş tipidir.
Ekonomi
Tosya'nın en büyük ekonomik gelir kaynağı olarak pirinç üretimi ilk sırada gelmektedir.
İlçede üretilen ahşap kapı pencere ve mobilyalar Türkiye’nin her yerine pazarlanmakta, ayrıca ihraç edilmektedir. İhraç ediliyor olması gelişmişliğinin belgesi durumundaki ağaç sanayinde 1500 işyeri ve 14 fabrika faaliyet göstermektedir. Ağaç sanayi, klasik ahşap kapı ve pencere yapımı yanında son yıllarda modern “Amerikan kapı” ve özellikle mutfak mobilyası alanında çok büyük gelişmeler sağlamıştır.
Bunların yanında yine Tosyaya özgü Tosya Kesesi, Tosya Kuşağı, Tosya Bıçkısı ve Tosya Telası ilçenin önemli geçim kaynaklarındandır. Ayrıca Türkiye tela üretiminin %70'ini karşılamaktadır.
Spor
Tosya Belediyespor 2010-2011 sezonunda Kastamonu Amatör Ligini birincilikle bitirerek şampiyon olmuş, 2011-2012 sezonunda Bölgesel Amatör Lig'inde oynamaya hak kazanmıştır. Ardından ilin profesyonel takımı Kastamonuspor'un 1.Amatör kümeye düşmesinin ardından isim hakları GMG Kastamonuspor'a devredilmiş olup,tekrar Tosyaspor olarak yeni bir takım kurulmuş olup şu anda takım U11,U12,U13,U17,U19 ve 1.Amatör Ligde Tosya'yı temsil etmektedir.
Kültür
Bağ kültürü ve gümele Tosya halkı hayat tarzında önemli bir yer tutmaktadır. İlkbaharda bağlara göç eden Tosya halkı bütün yazı burada geçirmekte bu arada ürettiği taze sebze ve meyveleri de pazara getirip satmaktadır. Aynı zamanda turşu, reçel, pekmez, pelverde (marmelat) gibi kış yiyeceğini de hazırlamaktadır. Büyük şehirlere göç etmiş bulunan insanlarda yazları gelerek bağ evlerinde tatil yaparak dinlenmektedirler. Şehirleşmenin getirdiği problemlerden dolayı bağ turizmi giderek daha büyük önem kazanmaktadır. Tahir Musa Ceylan'ın Yarım Adamın Aşkları romanının küçük bir bölümü bu ilçede geçmektedir.
Eğitim
2020 Mayıs ayı verilerine göre ilçede 10 ilkokul,9 ortaokul, 9 lise, bir anaokulu, çeşitli özel yurt ve dershaneler yer almaktadır. İlçedeki toplam 33 öğretim kurumundaki 360 derslikte 525 öğretmen 6362 öğrenciye eğitim vermektedir. Ayrıca Kastamonu Üniversitesi Tosya Meslek Yüksekokulu'nda 2019-2020 Mayıs ayı itibarıyla 8 bölümde 993 öğrenci eğitim-öğretim görmektedirler.
Mesire yerleri
İlçe merkezinin üst tarafında yaklaşık 2 km dışında, 2010 yılında çevre düzenlemesi ile yeniden canlanmış bir mesire yeridir.
Tosya Merkeze 18 km, E23 karayoluna 8 km uzaklıktaki orman içinde doğal piknik alanıdır. Konaklama için 32 yataklı bir otel ve 2 adet ağaç ev bulunmaktadır.
Tosya merkeze 25 km. uzaklıkta bulunan Çukurhan doğal piknik alanlarına ve ağaç evlere sahiptir. Orman İşletme Müdürlüğü 'ne bağlı yapıların çevresinde doğal sular, yeşil alanlar ve spor alanları bulunmaktadır.
Tosya merkeze 40 km. uzaklıkta olup, Ahmetoğlu Köyü sakinleri tarafından yakın zamana kadar yayla olarak kullanılmakta idi.
Tarih felsefesi
Tarih felsefesi, tarihin kavramsal bir bakış açısıyla yorumlanması. Eleştirel tarih felsefesi ve kurgusal tarih felsefesi olarak iki başlık altında incelenir. Bunlardan ilki, akademik tarih dalını "kuram" özelinde incelemekte; tarihsel belgelerin doğası, nesnelliğin ne derece olası olduğu gibi konularla uğraşmaktadır. Kurgusal tarih felsefesi ise insanlık tarihi başta olmak üzere olayların önem derecesini konu almaktadır.
Köken
Poetics adlı eserinde Aristoteles, şiirin tarih üzerindeki üstünlüğünden bahsetmiştir çünkü ona göre şiir yalnızca doğru olandan ziyade doğru olması gerekenden de söz eder.
Klasik dönemden Rönesans'a tarihçiler, insanlığı geliştirmek için ya tasarlanmış konulara odaklanma ya da gerçeğe bağlılık arasında gidip geldiler. Tarih, esas olarak hükümdarların hagiografilerinden veya epik şiirlerden oluşuyordu.
On dördüncü yüzyılda tarih felsefesinin babalarından biri olarak kabul edilen İbn Haldun, Mukaddime'de tarih ve toplum felsefesini ayrıntılı olarak tartıştı. Çalışmaları, Farabi, İbn Miskeveyh, Celâleddin Devvanî ve Nasîrüddin Tûsî gibi İslam ahlakı, siyaset bilimi ve tarih yazımı alanlarında Orta Çağ İslam sosyologlarının önceki çalışmalarının bir sonucunu temsil etti. İbn Haldun sık sık "boş batıl inançları ve tarihsel verilerin eleştirilmeden kabul edilmesini" eleştirdi. Tarih felsefesine bilimsel bir yöntem getirdi ve onu sık sık "yeni bilim" olarak adlandırdı; şimdiki tarihyazımı ile aynı değerler. Tarihsel yöntemi aynı zamanda tarihte devletin rolü, iletişim, propaganda ve sistematik önyargının gözlemlenmesine zemin hazırladı.
On sekizinci yüzyıla gelindiğinde tarihçiler daha pozitivist bir yaklaşıma yönelmişlerdi - mümkün olduğunca gerçeğe odaklanarak, ama yine de öğretici ve gelişebilecek tarihsel olayları ​​anlatmaya odaklanmışlardı. Fustel de Coulanges ve Theodor Mommsen ile başlayarak, tarihsel araştırmalar daha modern bir bilimsel biçime doğru ilerlemeye başladı.
Teleolojik yaklaşımlar
Tarihde erken teleolojik yaklaşımlar, kötülük sorununu Tanrı'nın varlığıyla bağdaştırmaya çalışan teodilerde bulunabilir; üstün bir güç tarafından organize edilen ilerici bir yönlülüğe olan inançla tarihin küresel bir açıklamasını sağlayarak eskatolojik bir sona götürür (Mesih Çağı veya Kıyamet olarak). Augustine of Hippo, Thomas Aquinas, Jacques-Bénigne Bossuet, 1679 tarihli Discourse On Universal History'de ve terimi icat eden Gottfried Leibniz, bu tür felsefi teodileri formüle ettiler. Leibniz açıklamasını, olan her şeyin belirli bir nedenle gerçekleştiğini belirten yeterli neden ilkesine dayandırdı. Bu nedenle, kişi Tanrı'nın bakış açısını benimserse, görünüşte kötü görünen olaylar aslında yalnızca daha geniş ilahi planda gerçekleşir. Bu şekilde teodiler, daha geniş bir tarih planının parçasını oluşturan göreceli bir unsur olarak kötülüğün gerekliliğini açıkladı. Ancak Leibniz'in ilkeleri kaderciliğin bir jesti değildi. Gelecekteki olasılıkların antik sorunuyla karşı karşıya kalan Leibniz, determinizm sorununa yanıt olarak zorunlu dünyalar teorisini geliştirdi.
G. W. F. Hegel teleolojik tarih felsefesinin somut örneğini temsil edebilir. Hegel'in teleolojisi, Francis Fukuyama tarafından The End of History and the Last Man'de ele alındı. Nietzsche, Michel Foucault, Althusser veya Deleuze gibi düşünürler, tarihin herhangi bir teleolojik anlamını reddederek, tarihin en iyi şekilde süreksizlikler, kopmalar ve çeşitli zaman ölçekleriyle karakterize edildiğini iddia ettiler.
Hegel'den etkilenen düşünce okulları da tarihi ilerici olarak görürler, ancak ilerlemeyi, zıt yönlerde işleyen faktörlerin zamanla uzlaştırıldığı bir diyalektiğin sonucu olarak görürler. Tarih dönemin doğrusuyla yönetildi ve Zeitgeist'in izleri geriye bakılarak görülebilir. Hegel, tarihin insanı medeniyete götürdüğüne inanıyordu ve bazıları da Prusya devletinin tarihin sonunu somutlaştırdığını düşündüğünü iddia ediyor.
Hegel
G. W. F. Hegel, 1807 Ruhun Fenomenolojisi adlı eserinde, tarih anlayışını diyalektiğe dayandıran karmaşık bir teodise geliştirdi. Olumsuz olan, Hegel tarafından tarihin motoru olarak tasarlandı. Hegel, tarihin, her tezin karşıt bir fikir veya olay antitezi ile karşılaştığı sürekli bir diyalektik çatışma süreci olduğunu savundu. Her ikisinin çatışması, tez ile onun antitezi arasındaki çelişkiyi alt üst ederken koruyan bir bağlantı olan sentezde "tasarlandı". Daha sonra Marx'ın ünlü bir şekilde açıkladığı gibi, somut olarak bu, Altıncı Louis'ın Fransa'daki monarşik egemenliğinin tez olarak görülmesi durumunda Fransız Devrimi'nin antitez olarak görülebileceği anlamına geliyordu. Bununla birlikte, devrimi Ancien Régime ile uzlaştıran Napolyon tarafından ikisi de ortadan kaldırıldı(olumsuzlandı); değişimi korudu. Hegel, aklın Tarihte bu diyalektik şema aracılığıyla kendisini gerçekleştirdiğini düşünüyordu. İnsan, emek sayesinde doğayı dönüştürdü, böylece kendini onun içinde tanıyabilecekti; onu "evi" yaptı. Böylece doğayı ruhsallaştırdı. Yollar, tarlalar, çitler ve içinde yaşadığımız tüm modern altyapı, doğanın bu ruhsallaşmasının sonucudur. Böylece Hegel, toplumsal ilerlemeyi tarihteki akıl emeğinin sonucu olarak açıkladı. Bununla birlikte, tarihin bu diyalektik okuması elbette çelişki içeriyordu, bu nedenle tarih de sürekli çelişkili olarak düşünüldü: Hegel bunu meşhur lord ve bağcı diyalektiğinde kuramlaştırdı. Böylece felsefe, tarihi sonradan açıklamak içindi. Felsefe her zaman geç kalmıştır, yalnızca gerçekte rasyonel olanın bir yorumudur ve Hegel'e göre yalnızca rasyonel olarak tanınan gerçektir. Bu idealist felsefe anlayışına, Karl Marx Feuerbach Üzerine Tezler adlı eseriyle meydan okundu: "Filozoflar şimdiye kadar dünyayı sadece çeşitli şekillerde yorumlamışlardır; ancak, asıl mesele onu değiştirmektir."
Thomas Carlyle
Tarihte büyük adamların rolünde ısrar eden Hegel'in Napolyon hakkında yaptığı ünlü "Ruh'u atının üzerinde gördüm" ifadesinden sonra Thomas Carlyle, tarihin birkaç merkezi kişinin, kahramanın biyografisi olduğunu savundu. Cromwell ya da Büyük Frederick şöyle yazıyor: "Dünya tarihi, büyük insanların biyografisidir." Onun tarihteki kahramanlar hakkındaki görüşü yalnızca siyasi ve askeri figürleri, devletlerin kurucuları veya tepetakçılarını değil, aynı zamanda sanatçılar, şairler, ilahiyatçılar ve diğer kültürel liderleri de içeriyordu. Büyük adam teorisi, büyüklüğün ortaya çıkışında değişimi organize etmeye çalıştı.
Marx'ın, tarihin gelişmesinde ekonomi gibi sosyal faktörlerin önemine ilk kez dikkat çeken sınıf mücadelesine dayanan materyalist tarih anlayışından sonra, Herbert Spencer, "Büyük insanın doğuşunun buna bağlı olduğunu kabul etmelisiniz. içinde ortaya çıktığı ırk ve bu ırkın yavaş yavaş büyüdüğü sosyal durumu üreten uzun bir dizi karmaşık etki ... Kişi toplumunu yeniden oluşturmadan önce, toplumu onu oluşturmalıdır.. "
Rey (karakter)
Rey, İngiliz oyuncu Daisy Ridley'in canlandırdığı, 2015 yılında vizyona giren Star Wars: Güç Uyanıyor filminde ilk olarak yer almış bir karakterdir.
Jerry Brandt
Jerry Brandt (d. 29 Ocak 1938) – (ö. 16 Ocak 2021), 1960'lı yıllardan itibaren aktif olan Amerikalı girişimci, gösteri sanatçısı, menajer, yönetici, organizatör.
Rey (karakter)
Yaşamı
Rey, yıllarca çöpçü olarak yaşadıktan sonra İlk Düzen ile Direniş arasındaki savaşta Jedi haline gelen, güce duyarlı bir insan kadındı. İmparator'un torunu olarak soyundan habersiz olan Rey, Kuvvet'teki gücünü Sith'in Karanlık Lordundan miras almasına rağmen, en sonunda Jedi yolunu seçti. Ayrıca Yüce Lider Kylo Ren ile eşsiz bir bağ kurdu. Düşman ilişkilerine bakılmaksızın, Rey ve Ren, Kuvvet'te kehanette bulunmuş bir ikili olduğunu fark ettiler.
Jerry Brandt
Yaşamı ve kariyeri
Brandt, 29 Ocak 1938'de Bensonhurst, Brooklyn'de doğdu. Carly Simon'u keşfederek ilk menajeri oldu. Ayrıca Lori Petty ile ortak sahne çalışmaları yaptı.
Rey (karakter)
Yaşamı
Yeni Cumhuriyet Dönemi'nde 15 ABY'de doğan Rey'in ebeveynleri, imparatordan korunmasını umarak onu Jakku gezegeninde bıraktı. Rey, annesi ve babasıyla tekrar bir araya gelmeyi özlemesine rağmen, kendi başına hayatta kalmayı öğrendi. Ev dünyasının çöllerindeki travails tarafından sertleştirilen Rey, bir çöpçü olarak kaldığı süre boyunca yetenekli bir tamirci, pilot ve savaşçı oldu. Soğuk savaş galaksi boyunca çatışmaya yol açtığı için tecriti 34 ABY'de sona erdi. Direniş ile yan yana gelen Rey, bir dönüm noktası fırtına avcısı olan Finn, yeni soloları Han Solo ve Chewbacca ile yeni dostluklar kurdu ve onu Yeni Cumhuriyet'in yıkımından kaynaklanan galaktik savaşa daha da derinleştirdi. Rey, yolculuğu sırasında, Ahch-To'daki kendi sürgüne rağmen sürgününe rağmen, onu Jedi Düzeni'nde eğiten efsanevi Jedi Ustası Luke Skywalker'ı buldu. Skywalker Direnişi kurtarmak için hayatını feda ettikten sonra Rey, mantosunu son Jedi olarak kabul etti ve General Leia Organa'nın çırağı oldu.
Jerry Brandt
Yaşamı ve kariyeri
Orduda görevini tamamlayan Brandt, William Morris Ajansı'nın posta odasında haberci olarak çalıştıktan birkaç yıl sonra yükselerek pop müzik bölümünün başına geçti. William Morris ajansında çalışırken Chubby Checker'ı keşfetmiş, The Beach Boys ve Sonny & Cher gibi topluluklarda yer almış ve Rolling Stones müzik grubunu Amerika Birleşik Devletleri'ne getirmiştir. Sahne çalışmaları için Sam Cooke, Dick Clark ve Muhammed Ali gibi isimleri çalıştırdı. 1970'li yıllarda menajerliğini yaptığı 1983'te ölen rock sanatçısı Jobriath Boone için 2012'de Jobriath A.D. adlı belgeseli hazırladı.
Rey (karakter)
Yaşamı
Rey, İmparator'un torunu olarak kökenini Ren aracılığıyla keşfetti ve Palpatine ile yüz yüze gelince, neredeyse Gücün karanlık tarafına teslim oldu. Ancak Rey, sonunda Kylo Ren'in karanlık kişiliğinden vazgeçen kurtarılmış Ben Solo tarafından kurtarıldı. Tüm Jedi'nin ruhlarının yardımıyla Rey, büyükbabasını yenerek öldü ve Solo'nun Rey'i hayata döndürmek için nihai fedakarlığa neden oldu. İkili, Solo'nun Rey'in kollarında huzur içinde yok olmasıyla kucakladı ve bir öpücük paylaştı. Ben Solo, Skywalker kanının sonuncusu olmasına rağmen, Rey, Palpatine olarak kendi ailesini reddederek "Skywalker" adını aldı fakat hiçbir hayran bunu kabul etmedi XD
Jerry Brandt
Yaşamı ve kariyeri
Yönetici olarak; "The Electric Circus" (1967), "The Ritz" ve "Blues Club Spo-Dee-O-Dee" gibi önemli müzik eğlence mekanlarını açarak işletti. 1970'te işlettiği mekanları devrederek taşındığı Los Angeles'ta efsanevi finansör Bernie Cornfeld ile ortak "Paradise Balo Salonu" adlı işletmeyi açtı.
Rey (karakter)
Mid-clorian
Her ne kadar mid-clorian sayısı çok belirtilsede devam eden geçersiz legends film ve çizgi romanlarına göre bütün vicudunda toplam 27 mid-clorian olduğu kabul edilmiştir
Jerry Brandt
Yaşamı ve kariyeri
Brandt, 1992 yılında Ron Delsener, Robin Leach ve Bob Krasnow ile birlikte 220 Doğu 46. sokak adresinde "Italica" adlı İtalyan restoranını açtı."Taksimetreye göre pizza"yı tanıttı.
Ölümü
Brandt, Florida'daki Covid-19 salgını sırasında Miami Beach, Florida'da 16 Ocak 2021'de zatürre ile seyreden COVID-19 nedeniyle 82 yaşında öldü.
Synurus
Synurus Asteraceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Bath
Bath (İngilizcede olarak telaffuz edilir), Birleşik Krallık'ın İngiltere ülkesinin Güney Batı bölgesinde bulunan bir kentsel yerleşimdir. Törensel Somerset kontluğunda bulunur. Yerel idare olarak 1996'dan beridir "Bath ve North East Somerset Tek Seviyeli Yerel İdare" merkezidir. Şehir statüsü Kraliçe I. Elizabeth tarafından 1590 yılında verilmiştir.
Şehir ilk olarak Romalılar tarafından Aquae Sulis adında bir kaplıca olarak kurulmuştur. Daha sonra halk arasında İngilizce'de banyo, kaplıca anlamına gelen Bath sözcüğünün şehrin adı olarak kullanılması yaygınlaşmıştır.
Şehirde bulunan önemli mimari özellikler taşıyan yapılar arasında Bath Kraliyet Tiyatrosu, Lansdown Crescent, Royal Crescent, The Circus ve Pulteney Köprüsü vardır.
Bath Şehri 1987'den beri UNESCO Dünya Mirasları listesinde bulunmaktadır.
2021'de şehir, ünlü maden kaynakları ve 18. ve 19. yüzyıllarda Avrupa hamam kültürünün yükselişine dair mimari tanıklığı ile "Avrupa'nın Büyük Kaplıca Şehirleri" adı altında ulusötesi UNESCO Dünya Mirası alanının bir parçası oldu.
Demografi
2011 nüfusu sayımına göre Bath'ın nüfusu 88,859 kişidir. Birleşik Krallık hükûmeti tarafından düzenlenen 2001 nüfus sayımına göre Bath, Chew Vadisi'ne kadar Bath'ın etrafındaki alanları içeren Kuzey Doğu Somerset bölgesi ile 169.040 kişilik nüfusu sahiptir; ortalama yaş 39,9 (millî ortalama 38,6).
Bath'ın nüfusunun %71'i kendini Hristiyan olarak tanımlamaktadır; bunun dışında herhangi bir din %0,5'i aşmamaktadır. Bu veriler genelde millî ortalamalar ile karşılaştırılabilir, fakat bu bölgenin nüfusunun %19,5'i oluşturan dinsizlerin sayısı %14,8 olan millî ortalamadan çok daha büyük. Bölge nüfusun %7,4'ü en son 12 ayda kendini "sağlıksız" hissederken bunun millî ortalaması %9,2. Ülke çapında nüfusun %18,2'si bir uzun vadeli hastalıktan muzdariptir; bunun Bath'taki oranı %15,8'dir.
Eğitim
Bath Şehrinde iki üniversite bulunmaktadır:
Şehirde mürebiyyelik ve çocuk bakıcılık öğrenimi için çocuk bakımı eğitimi veren "Norland College" adlı bir eğitim kurumu vardır.
Bath şehrinde 7 tane devlet ikincil eğitimin son sınıfında A-level imtihanlarına ve böylece üniversitelere giriş sağlayan "6. Sınıf Koleji" ismi verilen kurum bulunmaktadır. Ayrıca seçimle öğrenci alan ve paralı özel eğitim veren ve içlerinde son sınıfta A-level imtihanlarına hazırlayan eğitim veren paralı özel okul mevcuttur.
Bath'ta 27 tane devlet ilköğretim okulu bulunur.
Medya
Bath'ın iki tane yerli gazetesi vardır: Bath Chronicle ve Bath Times. 1760'tan beri yayımlanan "Bath Chronicle", Eylül 2007'de haftalık gazeteye değişmesine kadar bir günlük gazete idi. Bath Times reklamlara dayanarak bedavaya verilen haftalık gazete. Her iki gazetenin sahibi Northcliffe Media.
Televizyonda Bath, Bristol'dan yayım yapan BBC West ve ITV Wales ve West stüdyoları tarafından hizmet edilir.
Kardeş şehirler
Bath'ın dört tane resmî kardeş şehir anlaşması vardır: Bunun dışında Avustralya'daki Manly kasabası ile tarihî bağlantısı ve Japonya'nın Beppu kenti ile iktisadî antlaşması vardır.
Ostiano, İtalya
Ostiano, İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Cremona ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2004 tarihi itibarıyla 3.054'tür.
Şabat (Talmud)
Şabat  Mişna'nın Moed faslının ilk bölümü. İlk 24 kısmı, Şabat günü yasaklanan iş türlerini, Şabat akşamı yapılmaması gerekli işleri ve Şabat'la ilgili çeşitli yasaları barındırır.
Yuki Okaniwa
Yuki Okaniwa (岡庭 裕貴), Japon futbolcudur.
Zeki Kocamemi
Ahmet Zeki Kocamemi (1900, Fatih, İstanbul - 3 Mayıs 1959), Türk ressam.
1922 yılı Aralık ayında, Türk Ocağı’nın sanatçıya vermiş olduğu bursla Münih’e gitti. Ondan birkaç ay önce Münih’e giden Ali Avni Çelebi, Ratip Aşir Acudoğlu ve Kenan Yontunç’un yaptığı gibi, ilk olarak Heinemann’ın özel atölyesinde resim dersleri almaya başladı, yaklaşık bir yıl sonra Münih Güzel Sanatlar Akademisi’nin sınavlarına katılıp, başarısız olunca bu kez Hans Hofmann’ın özel atölyesinde resim dersleri almaya başladı. Sanat eğitimine Münih’te başlayan Hans Hofmann, modern akımların çeşitlenip biçimlendiği 20. yüzyılın ilk yıllarında Paris’e yerleşti. Henri Matisse ve Robert Delaunay’in sanatlarından etkilenen ressam kübist ve dışavurumcu anlayışta eserler üretti. Sanatçının Hofmann atölyesinde gerçekleştirdiği Saksılı Tabure, Poz Veren Çıplak ve Otakçılar adlı çalışmalarından başka, bugün Mimar Sinan Üniversitesi, İstanbul Devlet Resim Heykel Müzesi koleksiyonlarında bulunan 1926 tarihli “Gazete Okuyan Çıplak”” adlı deseni de büyük olasılıkla bu dönem çalışmalarının bir örneğidir. Kübist ve heykelsi anlayışıyla bu desen, Kocamemi’nin nü konusuna ilgisinin de ilk örnekleri arasında yer almaktadır.
1928 yılında Trabzon Lisesi’nde resim öğretmenliğine atanan Zeki Kocamemi, yaklaşık bir yıl bu görevde kaldı. Onun lise öğretmenliği döneminde öğrencisi olma şansını yakalayan Bedri Rahmi Eyüpoğlu, hocasıyla ilgili anılarını şöyle ifade etmektedir: ''Hiç unutmam Kocamemi ilk derse bir Cezanne kitabı ile girdi. Bize birkaç reprodüksyon göstererek: ‘Bakın çocuklar nasıl dönüyor.’ dedi. Bize ünlü Fransız ressamının anlayışını (çepeçevre dönüyor) diyerek anlatmak istiyordu. Bununla ne demek istediğini daha sonra, lise son sınıf öğrencilerinin oynadıkları Eşber Piyesi için yaptığı dekorları görünce anladık. Tiyatro dekorlarının bel kemiğini kuran kale, burçlar, ağaçlar fırıl fırıl dönüyorlardı. Kocamemi’nin fırçasından çıkan bütün nesnelerin önü, yanları, üstü arkası vardı. Tümü de boşlukta tüm ağırlıklarıyla yer alıyorlardı. Resimde dört başı mamur heykel anlayışına bundan daha güzel örnek olamazdı.''
Sanatçı, Yurt Gezileri kapsamında 1938 yılında Rize’ye gitti ve daha sonra, yurt gezileri neticesinde toplanan eserlerin Anadolu’da dolaştırılması nedeniyle 1944 yılında Konya'yı ziyaret etti. Bu dönemde yaptığı Rize’de Çay Ziraati adlı resmi, teknik olarak daha çok Cezanne’ın peyzajlarını anımsatmaktadır.
Zeki Kocamemi, Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği ile katıldığı I.Devlet Resim ve Heykel Sergisi’nde ise Atatürk’ün Cenaze Töreni ya da (Atatürk’ün Naşı’nın Gülhane Parkı’ndan Sarayburnu’na Götürülüşü) adlı resmiyle birincilik ödülü aldı. Bu resim, Mekkare Erleri ile karşılaştırıldığında daha klasik bir etki bırakmaktadır. Arka planda manzara ile perspektifin verilişi ve mekanın kurgulanışı 15. yüzyıl Rönesans sanatçılarının resimlerini anımsatmaktadır.
Müstakiller ile birlikte pek çok sergiye katılan sanatçı, 1947 yılında D Grubu’na katıldı. 1951’den 1959’a dek resim yapmaya ara veren sanatçı, ölümünden bir süre önce yeniden resme başladı ancak, 3 Mayıs 1959 yılında ani bir rahatsızlık sonucu öldü.
Kingdom of Madness (albüm)
Parça listesi
Aksi belirtilmediği sürece bu albümdeki tüm parçaların sözleri Tobias Sammet tarafından yazılmıştır.
Rosa Estaràs
Rosa Estaràs Ferragut (d. 21 Ekim 1965) İspanyol bir politikacıdır. Avrupa Parlamentosu'nun (AP) ve Halk Partisi'nin bir üyesidir.
Avrupa Parlamentosu Üyeliği, 2009 – günümüz
2009 Avrupa seçimlerinde Estaràs, Avrupa Parlamentosu Üyesi seçildi. Halen Dilekçe Komisyonunun başkan yardımcısı ve Hukuk İşleri Komitesinin tam üyesi olarak görev yapmaktadır. Ayrıca parlamentonun ACP-AB Ortak Parlamenterler Meclisi delegasyonunun bir üyesidir.
Komite görevlerine ek olarak, Estaràs Avrupa Parlamentosu Denizler, Nehirler, Adalar ve Kıyı Alanları Intergroup, Avrupa Parlamentosu LGBT Hakları Gruplararası ; Avrupa Parlamentosu Engelliler Arası Grup ve MEP Akıl Sağlığı İttifakı üyesidir.
Bruce Bennett
Lamar Bruce Bennett, Jr. (13 Aralık 1943 - 12 Ocak 2021), Amerikalı Amerikan futbolu oyuncusudur.
Yaşamı
Bennett, 13 Aralık 1943'te Valdosta, Georgia'da doğdu. Hücum pozisyonunda 1960'lı ve 1970'li yıllarda sürdürdüğü aktif spor kariyerine; Florida Üniversitesi'nde kolej futbolu takımında adım atmış ve burada "All-American" karmasına girmiştir. Kanada Futbolu Ligi (CFL)'de profesyonel olduktan sonra Saskatchewan Roughriders takımında kariyerini sürdürmüştür.
Ölümü
Bennett, 12 Ocak 2021'de Ocala, Florida'da zatürre ile beraber seyreden COVID-19 nedeniyle 77 yaşında öldü.
Takafumi Suzuki
Takafumi Suzuki (鈴木 崇文), Japon futbolcudur.
Şekalim (Talmud)
Şekalim ("Yıllık yarım şekellik vergi"), Mişna'nın Moed faslının dördüncü bölümü. Sekiz kısmı, 20 yaşının üzerindeki her erkeğin Kutsal Mabet'in bakım masraflarının sağlanması için her yıl vermekle yükümlü olduğu yarım şekellik katkı konusu ile ilgilidir (Çıkış, 30:11-16; İkinci Krallar, 12:5-17). Bu bölümde yarım Şekel'in ne zaman ve nerede ve kimin tarafından ödenmesi gerektiği belirtilir.
Tânit (Talmud)
Taanit ("Oruç Günü") Mişna'nın Moed faslının dokuzuncu bölümü. Dört kısmı; kuraklık, salgın hastalık veya düşman istilası durumunda genel bir oruç gününün ilan edilmesine dair yasaları tartışır (Sayılar, 10:9; Birinci Krallar, 8:35-39).
Halbe Muharebesi
Halbe Muharebesi (bazı kaynaklarda Halbe Kuşatması), II. Dünya Savaşı'nın sonlarında Doğu Cephesi'nde gerçekleşen bir çatışmadır. General Theodor Busse komutasındaki Alman 9. Ordu'sunun, Berlin Harekâtı sırasında Sovyet kuvvetlerince bir savaş gücü olarak imha edilmesiyle sonuçlanan muharebedir, 24 Nisan - 1 Mayıs 1945 tarihleri arasında yer almıştır.
Alman Vistül Ordular Grubu'na bağlı 9. Ordu, Berlin'in güneydoğusunda, Spree Nehri kıyısında ormanlık geniş bir bölgede tuzağa düşmüştü. Kuşatmayı yarmak için Halbe'ye doğru batı yönünde bir yarma girişiminde bulunuldu. Bunda amaç, Berlin'in güneyinde ormanlık bölgedeki General Walther Wenck'in 12. Ordu'su ile temas kurularak Batılı Müttefiklere teslim olmaktı. 9. Ordu'nun bunu başarabilmesi, Mareşal İvan Konev'in 1. Ukrayna Cephesi kuvvetlerinin oluşturduğu üç hattı muharebe ederek aşmaları gerekiyordu. Aynı zamanda Ordu'nun artçı birliklerine kuzeydoğudan saldıran Mareşal Georgi Jukov'un 1. Belarus Cephesi kuvvetleriyle de muharebe edilmekteydi.
Çok şiddetli çatışmaların ardından üçte biri Sovyet kuvvetlerince kuşatılmış olan yaklaşık 25 bin Alman askeri, görece güvenli olan 12. Ordu cephe hattına ulaşmayı başarmıştır. Bu birliklerin üçte biri ya çatışmalarda öldü, ya da Sovyet birliklerine teslim oldu.