cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Veri ambarı
Veri ambarı, ilişkili verilerin sorgulandığı ve analizlerinin yapılabildiği bir depodur. Veri ambarı veritabanını yormamak için oluşturulmuştur. Bir veri ambarı ilgili veriyi kolay, hızlı ve doğru biçimde analiz etmek için gerekli işlemleri yerine getirir. Veri ambarı, işlemsel sistemlerdeki veriyi kopyalayıp, karar verme işlemi için uygun formda saklar. Veri ve bilgiler, üretildiklerinde heterojen kaynaklardan elde edilirler. Yıldız Teknik Üniversitesi'ne göre: Veri ambarı, başlangıçta farklı kaynaklardan gelen verinin üzerinde daha etkili ve daha kolay sorguların yapılmasını sağlamaktadır.
Veri ambarı,Kurum ya da kuruluşların bilgi sistemlerinde depolanan verilerin tamamının veya belirli bir kısmının düzenli bir şekilde tutulduğu,merkezi  veri depolama alanıdır.Bu terimin yaratıcısı W.H.Inmon'dur. IBM ise bu terimi  "Bilgi Ambarı" olarak kullanmaktadır (Karabulut,2011).
Veri Ambarları, sağlık sektöründen coğrafi bilişim sistemlerine, işletmelerin pazarlama bölümünden üretime, geleceğe dönük tahminler yapmada, sonuçlar çıkarmada ve işletmelerin yönetim stratejilerini belirlemede kullanılmakta olan bir sistemdir. Pahalı bir yatırım maliyeti olsa bile sonuç olarak getirisi (yararı) bu maliyeti kat kat aşmaktadır. İs organizasyonlarında bilgi akış mimarisinde veri ambarları iki amaçla oluşturulmaktadır:
İşletmelerin ya da kuruluşların değişik birimleri, topladıkları bilgilerden işlerine yarayacak olanları ileride analiz amacıyla işletimsel sistem veri tabanından farklı bir ortamda birleştirerek büyük çaplı bir veri deposu oluştururlar.Bir veri ambarı analizin kolay,hızlı ve doğru bir biçimde yapılabilmesi için gerekli işlemleri yerine getirir.Veri ambarı kullanıldığında,günlük işletimsel işlerle yeterince meşgul olan veritabanı kullanılmadan,analiz işlemleri farklı bir ortamda bilginin kurum ya da kuruluşlara önemli faydalar sağlayacağı su götürmez bir gerçektir.Artık günümüzde güç hammaddesi,parası olanda değil "bilgi"yi elinde tutan ve kullanmasını bilendedir. Her geçen gün toplanılan veri miktarı artmaktadır.Buna bağlı olarak, bu verilere erişmek ve onları kullanmak zorlaşmaktadır.Bunun en önemli sebebi,değişik zamanlarda değişik kişiler tarafından oluşturulmuş veritabanı sistemlerinin ve kütük yapılarının veriyi tutmak için kullanılması ve çok miktardaki veriye farklı şekillerden erişme zorunluluğunun ortaya çıkmasıdır.Dolayısıyla işletmeler ve kuruluşlar bilgiyi çözümleyebilmek ve raporlayabilmek için bir sürü farklı program geliştirmek ve onların bir de bakımını yapmak zorunda da kalırlar.Sonuç olarak bu yöntem oldukça maliyetli,etki olmayan ve zaman alıcıdır.İşte veri ambarları Hızır gibi yetişerek bu noktada karşımıza çıkarlar(Aslantürk ve Mutlu,2003).
Bir başka deyişle,pek çok kurum ve kuruluş günlük işlemlerini takip etmek amacıyla hazırlanmış olan otomasyon yazılımlarını kullanmaktadır. Bu yazılımlar kayıtlarını yüksek seviyeli hareket işleme amacıyla dizayn edilmiş ilişkisel veri tabanlarında saklarlar. Zamanla kurum ve kuruluşların sistemlerindeki veri boyutları akıl almaz bir seviyede artmaya başlar ve farklı beklentilerin etkisiyle de bozulmalar meydana gelir.İşte verilerin anlaşılması ve analizinde sorunların ortaya çıkmasının nedeni, bu akıl almaz büyüme ve onun ardından gelen veri bozulmalarıdır.Bu zorluklar göz önünde bulundurularak farklı yazılımlardaki ilgili kayıtları tek bir çatı altında toplamak ve analize uygun bir biçimde bir arada tutmak amacıyla veri ambarı mucizesinden yararlanılır (İşli,2009).
Şirketlerin çalışma biçimlerindeki son gelişmeler,piyasada kıyasıya bir rekabet ortamı yaratmıştır. Günümüzde bu kıyasıya rekabet ortamında avantaj sağlayabilmek için piyasa ve müşteriler hakkında sağlam,zamanında ve çok boyutlu bilgi sahibi olmayı gerektirmektedir. Şirketlerin en değerli varlıklarından biri, o ana kadar sahip oldukları bilgilerdir. Bu bilgileri işlerine yarar hale getirebilmek,şirketlere değişken piyasa koşullarında kıyasıya rekabet edebilmeleri için güç sağlayacaktır. Bugün ilerlemeyi sağlamanın tek yolu,doğru bilgiyi doğru zamanda doğru kişilere ulaştırabilmektir.Günümüzün anlamlı bilgi kullanabilen sistemlerinin ihtiyacı,sadece şirketin sahip olduğu bilgileri bir araya toplayıp,ayıklayıp, organize edip,güvenli bir yerde saklamak değil “zaten” anlam kazanmış bilgileri de aynı süreçlerden geçirebilmektir (Çakır,2004).
Ham verilerin kurum adına işe yarar-anlamlı bilgiye dönüşümü sürecini, bir otomobilin üretim hattına benzetebiliriz.Nasıl ki,üretim hatlarında çeşitli kaynaklardan alınan parçalar,değişik işlemlere tabi tutulup, bir araya getirilip,üretim hattının sonunda bir otomobil olarak karşımıza çıkıyorsa ham verinin de kurum ve kuruluşlar adına anlamlı bilgiye dönüşebilmesi için bazı işlemlerden geçmesi gerekir (Karabulut,2011).
Veriler, veri ambarına dahil edilmeden önce ETL sürecinden geçerler.Bu işlem sayesinde, verinin hangi amaçla kullanılacağı göz önünde bulundurularak veri istenilen formata sokulur.
Turistik Doğu Ekspresi
Turistik Doğu Ekspresi, TCDD Taşımacılık tarafından uzunluğundaki Ankara - Kars güzergâhında kış sezonu boyunca haftada üç gün karşılıklı işleyen yataklı ve yemekli vagonlardan oluşan ve turistik amaçlı işletilen ekspres anahat trenidir.
Veri ambarı
ETL(Extract Transform Load)
Kısaca ETL;verinin kaynak sistemden alınıp,işe yarar hale getirilip, veri ambarına yüklenmesidir.
Turistik Doğu Ekspresi
2017 yılından itibaren popülaritesi katlanarak artan Doğu Ekspresi'nde bilet bulma sıkıntısının başlaması ve treni turistik amaç dışında kullanacak olan yolcuların bu konudaki mağduriyetlerinin giderilmesi amacıyla 29 Mayıs 2019'da işletilmeye başlanan ekspres tren, Ankara - Kars güzergâhında Erzincan ve Erzurum’da yerel tur amaçlı olarak uzun süreli duruş yapmakta ve seferini 31 saat 30 dakikada tamamlamakta; Kars - Ankara güzergâhında ise İliç, Divriği ve Sivas'ta yerel tur amaçlı olarak uzun süreli duruş yapmakta ve seferini 30 saatte tamamlamaktadır.
Veri ambarı
ETL(Extract Transform Load)
Veri ambarı bir program ya da bir ürün değildir.Veri ambarı geniş bir ortamdır,kendine has özellikleri olan bir mimari yapıdır.İşletmeler artık hizmet verdikleri müşterilerini daha iyi tanımak, verdikleri hizmetlerin yansımalarını ölçmek,şirket adına en doğru kararları vermek için bilgi teknolojilerini daha çok kullanmaya başlamışlardır.Bu yönelim,özellikle veri ambarları ve Karar Destek Sistemlerinin(KDS) daha da popüler olmasını sağlamaktadır (Dal,1999).
Veri ambarı kavramı;veri madenciliği,web madenciliği gibi çeşitli kılıklara bürünerek çok büyük firmalardan kurum ve kuruluşlara,işletmelerden kütüphanelere, bilgi merkezlerine kadar geniş bir yelpazede etkinliğini sürdürerek karşımıza çıkar.Örneğin, bir kütüphanenin kullanıcılarına daha kaliteli ve daha etkin bir hizmet verebilmesinin en önemli yolu kullanıcılarını tanıyabilmesidir.Bunun için hiç şüphesiz kullanıcıların,kütüphanenin web sitesinde gezinirken web günlüklerine bıraktıkları denetleme verilerinin web madenciliği yöntemleri ile analizidir (Takçı ve Soğukpınar,2002,s.12-26).
Turistik Doğu Ekspresi
Seferlerine 28 Mart 2020'de COVID-19 pandemisi sebebiyle ara verilen ekspres tren 15 Aralık 2021'de yeniden seferlerine başlamış ve biletleri 1300TL’ye satışa sunulmuştur. Pandemi sonrası ilk tren 15 Aralık 2021'de Ankara Garı'ndan Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Adil Karaismailoğlu’nun katıldığı bir törenle yola çıkmıştır.
Veri ambarı
ETL(Extract Transform Load)
Kıyasıya rekabet ortamının oluşumu,küreselleşme ve bilgi teknolojilerindeki hızlı gelişmeler;yöneticiler için karar vermede bilginin önemini arttırmaktadır.Böyle bir ortamda,gereken verileri elde edebilme, veriye ve bilgiye anında erişebilme, ortak veri kümesi içinden doğru bilgileri zamanında alabilmek;kurum ve kuruluşların ayakta kalmasını ve rekabet gücü oluşturabilmesini sağlayan etkenlerdir.Karar vermek için kritik bilgiler kurum içinde veya kurum dışında farklı kaynaklardan alınabilmektedir.Veri saklama ve veriye erişim modelleri farklı olabilmektedir.Gereken kritik bilgilerin elde dilmesi veri ambarcılığının temel amacıdır (Yüksek,2003).
Valentin Bondarenko
Eğitimi ve askeri eğitimi
Bondarenko, Harkiv, Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, Sovyetler Birliği'nde doğdu. Babası II. Dünya Savaşı'nda Doğu Cephesine gönderildi. Babasının yokluğunda annesiyle zor zamanlar geçirdi.
Patafizik
Patafizik genelle değil özelle ilgilenir.
İstisnalar Bilimi olarak da isimlendirilir. Metafizik ötesindeki alemi çalışma alanı olarak seçen psödofelsefedir. Modern bilimin kuram ve yöntemlerinin hicvidir ve çoğunlukla anlamsız ve deneysel bir dil kullanır. Terim ve kavram olarak Alfred Jarry tarafından üretilmiştir.
Veri ambarı
Ayrıca bakınız
Veri madenciliği
Valentin Bondarenko
Eğitimi ve askeri eğitimi
Küçük yaşlardan beri, Bondarenko, havacılık kahramanlarından etkilenmiş ve kendisi de askeri bir pilot olacağının hayalini kurmuştur. Harkov Yüksek Hava Kuvvetleri Okulu'ndayken yerel hava kulübü üyesiydi. 1954'te Bondarenko'nun mezuniyetinden sonra Voroshilov Havacılık Askerî Akademisine kabul edildi. Bir yol sonra, 1957'de mezun olduktan sonra Grozni Hava Kuvvetleri Üniversitesine nakledildi. 1956'da sağlık çalışanı olan Galina Semenovna Rykova ile evlendi. İlk çocukları bir yol sonra doğdu. 1956'da Bondarenko, 1957'de mezun olduğu Armavir Yüksek Hava Kuvvetleri Pilot Okuluna gönderildi. Aynı yıl Sputnik 1 fırlatıldı.
Bondarenko bir teğmen olarak görevlendirildi ve Sovyet Hava Kuvvetleri'nin PribVO (eski Baltık Askeri Bölgesi) bölümünde görev yaptı. Aralık 1959'de Üstteğmenliğe terfi etti.
Kozmonot eğitimine seçilmesi
28 Nisan 1960'ta Bondarenko, 20 kozmonottan oluşan ilk gruba seçildi. Bondarenko, "(ya da diğer adlarıyla 'Valentin Junior' ve 'Tinkerbell') kozmonot takımının en genç üyesiydi" 31 Mayısta fırlatılması planlanan Vostok uzayaracı'nda uçmak için hazırlıklara başladı. Diğer kozmonotlarına göre, Bondarenko hoş bir tavır sergileyen, iyi huylu ve sakin bir kişiydi. Şarkı söyleme konusunda becerikliydi ve iyi tenis oynardı.
Ölümü
23 Mart 1961 tarihinde, Moskova'daki Biyomedikal Sorunlar Enstitüsünde düşük basınçlı bir odada 15 günlük dayanıklılık denemesinin onuncu günündeydi. Odadaki hava en az %50 atmosferden oluşuyordu. Günlük çalışmayı tamamlayan Bondarenko, bazı izleyici biyolojik sensörlerini vücudundan kaldırdı ve derisini alkolle ıslatılmış pamukla yıkadı ve daha sonra pamuğu dikkatsizce attı. Pamuk topu, çay demlemek için kullandığı elektrikli bir sıcak tabağın üzerine indi. Pamuk tutuştu ve Bondarenko yünden yapılmış tulumunun koluyla alevleri söndürmeye çalıştı ancak atmosfer açısından zengin odanın etkisiyle tulum da alev aldı.
Basınç farkından dolayı, odanın kapısını açabilmesi yarım saat sürdü. Bondarenko'nun kıyafetleri, odanın içindeki oksijen tükeninceye kadar yandı ve vücudunun büyük bölümünde üçüncü derece yanıklar meydana geldi. Botkin Hastanesi'nde doktor, cerrah ve travmatolog Vladimir Golyakhovsky, 1984 yılında intravenöz tedaviye başlanmaya çalışılırken, iğneyi takmak için bulabileceği tek kan damarı, uçuş botları sayesinde alevlerden uzak duran Bondarenko'nun ayak tabanlarının üzerindeydi. Golyakhovsky'e göre, kozmonot Yuri Gagarin hastanede birkaç saat "ölüm izleme görevlisi" olarak kaldı ve Bondarenko kazadan 16 saat sonra şoktan öldü, yani Gagarin'in tarihe geçen Vostok 1 adlı ilk uzay uçuşundan sadece 3 hafta önce. İnsansız yörünge uçuş programı direktörü Nikolai Kamanin, Bondarenko'nun ölümüyle ilgili olarak Enstitünün zayıf organizasyonunu ve deneyi kontrol etmedeki hatalarını sorumlu tuttu.
Bondarenko, ailesinin yaşadığı yer olan, Harkov'daki Lipovaya Roshcha mezarlığına gömüldü. 17 Haziran 1961 tarihinde, Yüksek Sovyet Prezidyumu, ölümünden sonra Bondarenko'yu Kızıl Yıldız Nişanı ile ödüllendirdi.
Sonrası
Bondarenko'nun kaza ve ölüm haberleri o tarihte yayınlanmadı. Bondarenko, ilk kozmonot grubunun grup filmlerinde ve fotoğraflarında yer almıştı ve bu açıklanamayan ortadan kaybolma durumu kozmonotun başarısız bir fırlaştılışta can verdiği söylentilerine yol açtı. 1980'de bu olayın ayrıntıları en son Batı'da yayınlandı ve 1986 yılında İzvestiya dergisinden Yaroslav Golovanov, kazanan ayrıntılarını Sovyet okuyucularla paylaştı.
James Oberg, "Yörünge'deki Kızıl Yıldız" adlı kitabında, Sovyet hükûmetinin 1961 yılında kozmonot eğitimi için seçilen ilk altı kozmonotun resimlerden nasıl yok edildiğini yazdı. Bu sırada İngiliz araştırmacı Rex Hall, 16 kozmonotun yer aldığı daha önceki bir grup fotoğrafından beş kişinin silindiğini gösterdi. Daha sonra, grubun orijinal üyelerinin yokluğu nedeniyle yaratıcı ancak var olmayan fotoğraf ayrıntılarının eklenmesi ile tarihsel fotoğrafları gerçekçi gösterme çalışmaları yapıldı ancak başarılı olmadı.
Bondarenko'nun ölümü yüksek oksijen içeren kapalı bir odada çıkan yangın sebebiyle gerçekleşti. Aynı olay Apollo 1 mürettebatının da başına geldi. Daha sonraları çıkmış bazı spekülasyonlara göre, Sovyetler, Bondarenko'nun ölümüne neden olan koşulları açıklasaydı, NASA Apollo'yu komuta modülünün tehlikeli tasarımıyla ilgili uyarabilirdi ve üç kişiden oluşan  Apollo 1  mürettebatının 1967 yılındaki ölümünü engelleyecek değişiklikler yapılabilirdi. Bununla birlikte, 1966 yılında, yüksek basınçlı, yüzde 100 oksijenden oluşan ortamın ölümcül tehlikeleri biliniyordu. Apollo 1, Amerikan bilimsel yayınlarında tanımlanmıştı ve NASA tarafından biliniyordu.
Kitapları
2003 yılında Bondarenko'nun hayatını anlatan Düşen Astronotlar: Aya Gitme Uğruna Ölenler adlı kitap Colin Burgess tarafından yazıldı.
Chicago metropolitan alanı
Chicago metropolitan alanı veya Chicagoland, Amerika Birleşik Devletleri'nin Chicago kenti ve çevresini kapsayan bir Metropoliten alandır. Yaklaşık 9.4 milyon nüfusu ile ABD'nin üçüncü büyük metropolitan alanıdır.
Rurik (Keşif) Seferi
Rus Rurik Seferi (eski Rurick Seferi), 1815 senesinde 30 Temmuz'unda başlayıp - 3 Ağustos 1818 tarihine dek süren; dünyanın  bir seferde baştan başa dolaşılması hedeflenen keşif seferiydi.
Otto von Kotzebue komutasında gerçekleştirilen bu sefer; aslında Kuzeybatı Geçidi denilen coğrafi bölgeyi her yönüyle keşfetme amacına yönelikti. Rurik (Rus Рюрик) savaş gemisinin seferi, Rus Kont Nikolai Petrovich Rumjanzew (Rus Никола́й Румянцев) tarafından donatıldı ve finanse edildi. Aynı zamanda bu keşif seferine oldukça güçlü bir şekilde desteğini sağlayan Çar I. Aleksandr'dır. Olumsuz hava koşulları nedeniyle Rurik seferi planlandığı ölçüde dünya turu yapılamadan erkenden bitse de, bu gezi tarihi olarak çok değerli bir mana kazanmıştı;zira Rurik sefer güzergahında coğrafi ve kültürel açıdan birçok yeni keşifler gerçekleştirildi.
Deniss Ivanovs
Deniss İvanovs (d. 11 Ocak 1984, Liepāja) eski Millî Leton futbolcudur.
Futbol kariyeri
Kariyerine Liepājas Metalurgs'ta başlamıştır. Başarısı sonucu Ajax Cape Town FC'a transfer olmuştur. 2009 yılında Manisaspor'a başarısız transfer girişiminin ardından, 2010 yılında Sivasspor'a transfer olmuştur. Sivassspor'da sadece bir sezon oynadıktan sonra kulübüyle olan sözleşmesini karşılıklı sona erdirdi.
2011-12 sezonunda ise Azerbaycan ekiplerinden Bakı'ye transfer oldu.
1992-93 Türkiye 2. Futbol Ligi
'''1992-93 Türkiye 2. Futbol Ligi''', günümüzde 1. Lig olarak adlandırılan ligin 30. sezonudur. Grup 1, Grup 2, Grup 3, Grup 4 ve Grup 5 olarak beş ayrı torba oluşturularak oynanan ligden Yükselme Grubu'nu ilk üç sırada tamamlayan Samsunspor, Zeytinburnuspor ile DÇ Karabükspor bir üst lige yükselen takımlar olmuşlardır. Düşme Grupları'nı son sıralarda tamamlayan İnegölspor, Bandırmaspor, Küçükçekmecespor, Manisaspor, Yeni Nazillispor, İzmirspor, Keçiörengücü, Mudurnuspor, Çaykur Rizespor, Akçaabat Sebatspor, Bafraspor, Kahramanmaraşspor ve Batman Belediyespor ligden düşmüşlerdir.
Ayrıca sezon öncesinde Emlak Bankası Eyüp Spor Kulübü adını değiştirerek Eyüpspor Kulübü adını, Nazillispor Kulübü Yeni Nazillispor adını, Bozokspor Kulübü de Yeni Yozgatspor Kulübü adını almıştır.
Klasman Grupları
Bu grupların puan tablolarında yer alan bilgiler Kademe Grupları ile birleştirilerek verilmiştir.
Folkart Towers
Folkart Towers, 200 metre anten yüksekliğiyle Avrupa'nın 5., Türkiye'nin en yüksek 2. ikiz kulesidir. İzmir'in Bayraklı ilçesinin Adalet mahallesinde Manas Bulvarı üzerinde eski Tekel Tütün Depolarının olduğu arazi üzerindedir.
İnşaatı 2014 yılında tamamlanmış Avrupa’nın en yüksek beşinci ikiz kuleleri olan Folkart Towers, 27.000 m² arsa üzerine planlanmış 150.000 m²'lik kapalı inşaat alanıyla 200 metre yüksekliğinde, 45’er katlı 2 kuleden oluşmaktadır.
Bünyesinde alışveriş alanları, spor merkezi, rezidans ve ofis katlarından oluşacak ikiz kuleler faaliyete geçtiğinde yaklaşık 4.000 kişinin çalışacağı ve yaşayacağı dev bir karma kullanımlı kompleks olacaktır.
Her iki kulede de; gerek konut, gerekse ofis katlarının yer almasına rağmen bu iki fonksiyon tamamen birbirinden ayrıştırılmış; bağımsız girişler, asansörler ve koridor alanları olarak planlanmıştır. Mimari çalışma öncesinde, mimari ekiplerle bölge siluet çalışması yapılarak, yapının deniz manzarasının kesintisiz ve panoramik olması sağlanmıştır. Nitekim gerek ofis, gerekse residenceların neredeyse tamamı deniz ve şehir manzaralıdır.
Brüt 3.8 m kat yüksekliğine sahip, temiz hava dahil her türlü konforlu iklimlendirme, yangın ve güvenlik önlemlerinin planlandığı ofislerde son dönemde doktor muayenehanelerinde istenilen standartlar dahi dikkate alınmış ve bu tür kullanımlara uygun alanlar oluşturulmuştur.
Celâl Bayar Üniversitesi İnşaat Mühendisliği, ODTÜ Mimarlık Fakültesi, Balıkesir Üniversitesi İnşaat Mühendisliği ve Ege Üniversitesi İnşaat Mühendisliği öğretim görevlileri ve öğrencileri tarafından ziyaret edilen proje inşaatında kullanılan teknolojilerin (zemin iyileştirme ve derin temel çalışmaları) bir kısmı Türkiye emlak sektöründe, bir kısmı da İzmir’de ilk kez kullanılmıştır.
İzmir'de A tipi toplam ofis arzı 2001 yılında 15,800 m² iken, bu rakam 2011 yılının ilk yarısı itibarıyla 85,100 m²'ye ulaşmıştır. Salhane-Turan Bölgesi sunduğu 67,800 m²'lik A sınıfı ofis arzı ile İzmir A sınıfı Ofis Pazarı'nın yaklaşık %80'ini temsil etmektedir.
Arnavutluk'taki Yunanlar
Arnavutluk Yunanları, modern Arnavutluk'taki bölgelerde yaşayan veya buralardan gelen etnik Yunanlardır. Bunlar çoğunlukla ülkenin güneyinde, tarihi Epirus bölgesinin kuzey kesimindeki Avlonya, Ergiri, Görice ve Berat illerinde yoğunlaşmışlardır. Bölge aynı zamanda Kuzey Epir olarak da bilinir. Sonuç olarak, özellikle Güney Arnavutluk/Kuzey Epir'den gelen Yunanlar, yaygın olarak Kuzey Epirliler olarak bilinirler. Arnavutluk'un "azınlık bölgelerinde" yaşayan Yunanlar, Arnavutluk hükûmeti tarafından resmi olarak Arnavutluk Yunan Ulusal Azınlığı olarak tanınmaktadır.
1913 yılında, beş asırlık Osmanlı egemenliğinin sona ermesinden sonra bölge, yeni kurulan Arnavut devletinin egemenliğine girmiştir. Ertesi yıl, Yunanlar ayaklandı ve bağımsızlıklarını ilan ettiler ve takip eden Korfu Protokolü ile bölge, nominal Arnavut egemenliği altında özerk bir bölge olarak tanındı. Ancak bu durum hiçbir zaman uygulanmadı.
Hem Arnavutluk hem de Yunanistan, son 20 yıldır yaptıkları gibi, farklı ve çoğu zaman çelişen tahminlere sahipler. Arnavutluk'un etnik Yunan azınlığı da farklı bir görüşe sahip, Omonoia grubu tarafından Arnavutluk'ta yapılan en son sözde "Yunan nüfus sayımında" sayı 287.000'e ulaştı. Bu nüfus sayımı Arnavut hükûmeti tarafından tanınmıyor. Genel olarak, Arnavutluk'ta bulunan etnik Yunan sayısı 60.000 ila 300.000 arasında değişmektedir. Ian Jeffries'e göre, Batılı kaynakların çoğu bu sayıyı 200.000 olarak belirtirken, Yunan hükûmeti 300.000 rakamını destekliyor. Ayrıca, Arnavut vatandaşlığına sahip 189.000 etnik Yunan Yunanistan'da ikamet etmekte ve kendilerine özel kimlik kartları verilmektedir.
Kuzey Epir
Arnavutluk'taki Yunan azınlık, ülkenin güneyinde, Yunanlar tarafından "Kuzey Epir" olarak adlandırılan Yunanistan sınırı boyunca yoğunlaşmıştır. En büyük yoğunluk Sarandë, Gjirokastër (özellikle Dropull bölgesinde), Delvinë ve Himara (Vlorë bölgesinin bir parçası) bölgelerindedir. Kolonjë, Përmet ve Korçë ilçelerinde daha küçük gruplar bulunabilir. Ayrıca, başkent Tiran, Fier, Durrës, Elbasan ve İşkodra dahil olmak üzere Arnavutluk'un tüm büyük şehirlerinde Yunan toplulukları bulunur. Daha yakın zamanlarda, azınlığın sayısı azaldı. 2005 yılındaki bir tahmine göre, %80'den fazlası Yunanistan'a göç etmiştir. Ancak, daha yakın yıllarda, genel olarak Arnavut vatandaşlığına sahip göçmenlerin çoğunluğu düştü ve çoğu sonunda Yunanistan'dan Arnavutluk'a döndü. Sonuç olarak, Himara gibi bölgelerde, başlangıçta Yunanistan'a taşınan etnik Yunan topluluklarının bir kısmı geri döndü.
Tanınan Yunan "azınlık bölgesi"
Komünist hükümet döneminde (1945-1991), Enver Hoca, Yunan azınlığın yaşadığı bölgelerin kontrolünü sağlamak için Gjirokastër, Sarandë ve Delvina'nın güney bölgelerindeki 99 köyden oluşan sözde "azınlık bölgeleri" ilan etti.
Tiran'ın resmi azınlık politikası, Arnavut vatandaşlarının Yunan kökenini dile, dine, doğuma ve sözde "azınlık bölgeleri" bölgelerinden gelen atalarına göre tanımlıyor. Azınlıklarla ilgili Arnavutluk yasası, Yunan azınlığın haklarını yalnızca azınlık bölgesi olarak tanınan bölgelerde yaşayan insanlara tanır. 1989'dan itibaren etnik kökeni içeren son nüfus sayımı, yalnızca azınlık bölgelerindeki Yunan azınlığın sayılarını içeriyordu. Bu bölgelerin dışında yaşayan etnik Yunanlar böyle sayılmıyordu. Bunun eğitim alanında pratik bir etkisi oldu: Öğretimin hem Yunanca hem de Arnavutça dillerinde yapıldığı resmi olarak tanınan Yunan azınlık bölgeleri dışında, Arnavutluk'un diğer tüm alanlarında dersler yalnızca Arnavutça dilinde verildi.
2013 yılında Arnavutluk Başbakanı Edi Rama, Yunan azınlığın "azınlık bölgeleri" içinde değil, "ulusun her yerinde" izole edildiğini belirtti.
Aromanyalılar
Bölgedeki önemli sayıda Aroman (Ulah) tarihsel olarak kendilerini Yunan olarak tanımlamıştır. Çoğunlukla ülkenin güney kesiminde Sarandë, Vlorë, Fier, Gjirokastër, Përmet, Tepelenë, Devoll ve Korçë ilçelerinde yoğunlaşmışlardır. Vickers, bazılarının Yunan emekli maaşları, Yunan Pasaportu ve vizeler gibi yardımlar karşılığında Yunan olduğunu iddia ettiğini öne sürüyor.
Arnavutluk'taki diğer Yunan toplulukları
Bununla birlikte, azınlıklarla ilgili resmi Arnavutça tanımı, etnik Yunanların çoğunluğu oluşturduğu bölgelerde bile, hem Yunanca hem de Arnavutça konuşan nüfusların yaşadığı karma köy ve kasabalarda yaşayan etnik Yunanları azınlığın üyeleri olarak tanımıyordu. Sonuç olarak, Himarë, Korce, Vlorë ve Berat'taki Yunan topluluklarının herhangi bir azınlık haklarına erişimi yoktu.
Genellikle Arnavutluk'ta yaşayan etnik Rumların sınırlı bir tanımını veren resmi Arnavut tanımının aksine, Yunan göç politikası Yunan kökenini Kuzey Epir olarak adlandırılan bölgeden dil, din, doğum ve atalar temelinde tanımlamaktadır. Bu şekilde, Yunan Devlet Konseyi'ne göre, Yunan etnik kökeni kültürel soy, Yunan kökeni, dil ve din temelinde verilebilir.
Arnavut kaynakları genellikle etnik Yunanlar için aşağılayıcı filogrek (Yunan yanlısı) terimini, genellikle onların Yunan atalarına itiraz eden bir bağlamda kullanırlar. Arnavutluk'taki Yunan azınlık, daha geniş Gjirokastër ve Sarandë bölgeleri   içinde ve genel çoğunluk nüfusu oluşturdukları Himarë kıyı bölgesindeki dört yerleşimde   kompakt bir şekilde yer almaktadır. Përmet belediyesinde sınırın yakınında, Yunancanın konuşulduğu yerleşimler de bulunur. Bazı Yunanca konuşanlar da daha geniş Korçë bölgesinde yer almaktadır. Yunanların komünist dönemde Arnavutluk içinde hem zorunlu hem de gönüllü iç göçü nedeniyle, bazı Yunanca konuşanlar da Përmet ve Tepelenë bölgelerinde yer almaktadır. Kuzey Epir olarak tanımlanan bölgenin dışında, Vlorë yakınlarında Yunanca konuşan iki kıyı köyü vardır; Nartë ve Zvërnec. Yunanların komünist dönemde Arnavutluk'taki zorunlu ve zorunlu olmayan iç nüfus hareketleri nedeniyle, bazı Yunanca konuşanlar da Berat, Dıraç, Kavajë, Peqin, Elbasan ve Tiranë bölgelerine dağılmıştır.
Arnavutluk'ta insan hakları ihlalleri
Arnavutluk'ta insan hakları, İnsan Hakları örgütlerine göre polis ve gizli servis aracılığıyla Yunan nüfusunu hedef alan hükûmet tarafından ihlal ediliyor. Yunan toplulukları, kalkınma projelerinin hedefi oldu ve Güney Arnavutluk'tan Yunanların etnik olarak hedef alındığı iddiasıyla evleri yıkıldı. Ayrıca, Uluslararası Af Örgütü'ne göre, Yunan azınlığa mensup kişilere yönelik yetkililer tarafından kötü muamele vakaları yaşandı.
Ayrıca etnik Yunan azınlık, hükûmetin komünist dönemdeki "azınlık bölgeleri" dışındaki etnik Yunan kasabalarını tanıma konusundaki isteksizliğinden, Yunancayı resmi belgelerde ve etnik Yunan bölgelerindeki kamuya açık tabelalarda kullanmaktan veya kamu yönetimine daha fazla etnik Yunan'ın dahil edilmemesinden şikayet etti.
2012 ABD yıllık raporu, Kızıl ve Siyah İttifak (RBA) gibi keskin milliyetçi grupların ortaya çıkmasının Yunan azınlık gruplarıyla etnik gerilimleri artırdığını belirtiyor.
Yunanistan
1990'da Arnavutluk'ta komünist rejimin çöküşünden bu yana, Arnavutluk'tan tahminen 200.000 etnik Yunan'ın Yunanistan'da göçmen olarak yaşadığına ve çalıştığına (bazılarının mevsimlik olarak) inanılıyor. Yunanistan İçişleri Bakanlığı tarafından 'omogeneis' (eş-etnikler) olarak kabul ediliyorlar ve yalnızca Arnavutluk'taki Yunan azınlığın üyelerine özel oturma izinleri veriliyor.
Kuzey Amerika
Bir dizi Kuzey Epirli, 19. yüzyılın sonlarından beri Amerika'ya göç etti ve genellikle yerel Yunan-Amerikan topluluklarına entegre oldu. Çeşitli şehirlerde 26 şubeden oluşan bir organizasyon olan Pan-Epirotic Union of America, tahminlerine göre 1919'da Kuzey Amerika'da yaklaşık 30.000 Kuzey Epirli olduğunu belirtti.
Savaş sonrası kaynaklara göre, Amerika'daki Kuzey Epirliler 1965'te 15.000'den fazla aileye sahipti.
Avustralya
Kuzey Epirliler ayrıca, ana vatanlarında yaşayan Yunan halklarının haklarıyla ilgili siyasi meseleleri gündeme getirmede aktif oldukları Avustralya'ya göç etti. Bu tür kişilerin sayısal çoğunluğu Victoria eyaletinde bulunmaktadır.
Dil
Arnavutluk'taki Yunan lehçeleri esas olarak güney Yunan lehçelerinin şubesine aittir. Arnavutça ödünç kelimelere ek olarak, Standart Modern Yunanca'da ve güney Epir'in Yunan lehçelerinde artık kullanılmayan bazı arkaik formları ve kelimeleri korurlar. Çeşitli kasaba ve köyler arasındaki nispeten küçük mesafelere rağmen, en belirgin şekilde aksanda bazı lehçe farklılıkları vardır.
Nartë ve Zvërnec lehçeleri, kuzey Yunan lehçelerinin bir dalına aittir.
Arnavutça hakkında yeterli bilgi, Yunan azınlık arasında da yaygındır; Arnavutluk'ta büyüyen Yunanların neredeyse tamamı iki dillidir.
Müzik
Epirote halk müziği, Yunan dünyasının geri kalanında bulunmayan birçok benzersiz özelliğe sahiptir. Pogon bölgesinden gelen şarkıcılar, pentatonik bir yapı ile karakterize edilen ve aynı zamanda yakındaki Arnavut ve Aroman topluluklarının müziğinde de görülen birçok seslilik stili icra ederler. Bölgedeki bir başka çok sesli şarkı söyleme türünün de Yunanistan'ın bazı bölgelerinde söylenen ağıt şarkılarıyla ortak özellikleri olduğu görülmektedir. Arnavutluk'taki Yunanların kadın ağıtları, Yunanistan'daki Mani yarımadasının doğası ve performansıyla benzerdir. Son yıllarda bu bölgeden polifonik müziğe artan bir ilgi var, özellikle de Arnavutluk'ta Sopik yakınlarında doğan ama şimdi Yunanistan'da Yanya'da yaşayan müzisyen Kostas Lolis tarafından.
Din
Hristiyanlık Roma İmparatorluğu'nun sonlarında yayıldı ve Orta Çağ ve Modern tarih boyunca, Hristiyan inancı, Arnavutluk ve başka yerlerde Yunanların kimliğinin önemli bir parçası olmuştur. Büyük Bölünmeden sonra, Arnavutluk Batı (Katolik) ve Doğu (Ortodoks) ayinleri arasında bölündü ve Yunanların yaşadığı Güney bölgelerinin çoğu Ortodoks ayinine sadık kaldı. Osmanlı döneminde, çoğu Yunan'ın mensubu olduğu Ortodoks nüfus, Müslümanları ayrıcalıklı kılan ve Hristiyanları dezavantajlı durumda tutan ve daha az siyasi, sosyal ve ekonomik haklara sahip ikinci sınıf vatandaşlar olarak gören Osmanlı millet sistemine göre muamele gördü. Osmanlı döneminde Ortodoks Hristiyanlık birçok alanda hâkimiyetini korumuş ve aynı zamanda ticaret dili olan Yunan dilinin korunmasında önemli bir neden olmuştur. Himara'da, bu dönemin bir bölümünde, yerel Yunan nüfusu, Batı ve Katolik Avrupa güçleriyle ittifaklar nedeniyle Doğu kilisesinin Katolikleriydi, ancak sonunda Yunan Ortodoksluğuna geri döndüler. Yunan-Ortodoks misyoner Aetolialı Cosmas, oradaki Ortodoks inancını korumak amacıyla Güney Arnavutluk'un çoğunu gezdi ve bu süreçte bir Rus ajanı olarak itham edilerek idam edildi. Geç Osmanlı İmparatorluğu'ndaki reformlar ve nihai çöküş nedeniyle, Hristiyanlara karşı Müslümanlar lehine yasal ayrımcılık azaltılmış ve 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında tamamen sona ermiştir.
Arnavutluk Halk Cumhuriyeti'nde, etnik Yunanların çoğunun bağlı kaldığı Ortodoks inancı, ülkenin her yerinde diğer dini inançlarla birlikte tamamen yasaklandı. 1949'da Kilise mülklerine el konulması ve kamulaştırılmasıyla başlayan süreç, 1967'de devletin ateist propagandasını başlatmasıyla daha da yoğunlaştı. Ancak, bazı özel muayenehaneler hayatta kalmayı başardı. Bu propaganda aynı zamanda devletin Yunan halkının kimliğine yönelik zulmünün bir parçasıydı; çünkü geleneklerinin çoğu Doğu Hristiyanlığı ile yakından ilişkiliydi.
Yasak 1990 yılında, Hristiyanların geleneksel Noel ayinlerini kutlamaları için tam zamanında kaldırıldı. Böylece, ilk Ortodoks ayinlerinden biri aynı yılın 16 Aralık'ında Dervican kasabasında kutlandı.
Osmanlı dönemi
Osmanlı işgalinin ilk döneminde, okuma yazma bilmeme, geniş Balkan bölgesinin temel bir özelliğiydi, ancak bu durum Epir bölgesi için geçerli değildi. Türk hükümdarlarının hoşgörüsü ve diasporadaki varlıklı Epirli göçmenlerinin arzuları ile birlikte birçok okul kuruldu.
Epir'deki, Katsimani (Butrint yakınlarında), Drianou (Droviani'de), Kamenas (Delvina'da) ve St. Athanasios Poliçani'de (13.-17. yüzyıl) manastır okullarının manevi ve etnik katkısı önemliydi. Delvine'deki ilk Yunanca dil okulu 1537'de, kasaba hala Venedik kontrolü altındayken, Gjirokastër'de ise 1633'te bir Yunan okulu kuruldu. Okulların kurulması ve Yunan eğitiminin gelişimi için en önemli itici güç, Moscopole'den Arumen Nektarios Terpos ile birlikte Aetolialı Ortodoks misyoner Cosmas tarafından verildi. Aetolilı Cosmas, 1770 yılında Himara kasabasında bölgenin klasik antik çağdaki adını kullanarak Akroceraunian Okulu'nu kurdu.
Moscopole'de "Yeni Akademi" olarak bilinen bir eğitim kurumu ve 18. yüzyılda geniş bir kütüphane kuruldu. Yerel bir Epirli keşiş, 1731'de Balkanlar'daki ilk matbaayı kurdu (sadece Konstantinopolis'inkinin ikincisi). Ancak Moscopole'nin (1769) yıkılmasından sonra, bölgedeki Yunan eğitim merkezi Korçë yakınlarına taşındı.
19. yüzyılın sonlarında, zengin bankacı Christakis Zografos, Lunxhëri bölgesinde memleketi Qestorat'ta Zographeion Koleji'ni kurdu. Bölgede Yunan kültürünü ve eğitimini, daha sonra Ortodoks Patrikhanesinin kültürünü destekleyen eğitimli erkeklerin çoğu, köken olarak Arumen'di. 1905 yılında, Ortodoks Arnavutlar da dahil olmak üzere tüm Ortodoks nüfus Yunan okullarında eğitim gördüğü için bölgede Yunan eğitimi gelişiyordu. Ancak, en kuzeydeki Berat ve Dıraç ilçelerinde, yukarıdaki sayılar etnolojik dağılımı yansıtmamaktadır, çünkü çok sayıda öğrenci Ortodoks Arnavuttur.
20. yüzyıl Arnavutluk (1912–1991)
1912'de Arnavutluk kurulduğunda, Korfu Protokolü (1914) ve Arnavutluk'un Milletler Cemiyeti'ndeki temsilcilerinin açıklamasıyla (1921) Arnavut topraklarındaki Yunan topluluklarının eğitim hakları verildi. Bununla birlikte, bir asimilasyon politikası altında, Yunan okulları (1913'e kadar 360'tan fazla vardı) yavaş yavaş kapanmaya zorlandı ve Yunanca eğitimi 1934'e kadar neredeyse tamamen ortadan kaldırıldı. Milletler Cemiyeti'nin müdahalesinin ardından, sınırlı sayıda okul, yalnızca "resmi azınlık bölgeleri" içindekiler yeniden açıldı.
Soğuk savaş sonrası dönem (1991-günümüz)
Arnavut hükûmeti ile Arnavutluk'taki Yunan azınlık arasındaki en önemli sorunlardan biri, eğitim ve aşırı kalabalık sınıflar ve karşılanmayan talep nedeniyle daha fazla Yunanca dil okuluna duyulan ihtiyaçtır. Buna ek olarak, Yunan azınlık, Yunanca dil eğitiminin "resmi azınlık bölgeleri" dışında da verilmesini talep ediyor. 2006 yılında, Arnavut ve Yunan hükûmeti arasındaki görüşmelerin ardından Gjirokastër'de Yunanca eğitim veren bir üniversitenin kurulmasına karar verildi. Yine 2006'da, yerel toplumun yıllarca yanıtsız taleplerinin ardından, Himarë kasabasında, Ortodoks misyoner Aetolialı Cosmas'ın Akroceraunian Okulu'nu kurduğu yerde özel bir Yunanca dil okulu açıldı. Okulun şu anda beş öğretmeni ve 115 öğrencisi var. Arnavut hükûmeti, zorunlu yıkım emirlerini kullanarak Yunan topluluklarına sistematik olarak zulmediyor, Yunan milli bayramlarında yıkım emirleri vermeye devam ederek daha fazla provokasyon yapılıyor. Yıkım kararları genellikle kalkınma projeleri için yapılır, ancak yalnızca etnik Yunanları etkiler ve eğitim binalarını kısıtlar ve hedefler.
Hayır
18. ve 19. yüzyılların müreffeh Kuzey Epirli diasporasından bir dizi insan, sadece ana vatanlarına değil, aynı zamanda Yunan devletine ve Osmanlı Türk egemenliği altındaki Yunan dünyasına da önemli katkılarda bulundu. Eğitim, kültür ve sosyal kurumların inşası için servet bağışladılar. Sinas ailesi, Atina Üniversitesi'nin genişlemesini destekledi ve Ulusal Gözlemevi'nin kuruluşuna sponsor oldu. Korcë'den Ioannis Pangas, tüm servetini Yunanistan'da eğitim amaçlı bağışladı. Zappas kardeşler Evangelos ve Konstantinos, Atina'ya 1870, 1875, 1896, 1906 ve 2004'te Olimpiyat Oyunlarına ev sahipliği yapan antik Yunan tarzı mermer bir stadyum (Kallimarmaro) ve Zappeion sergi merkezi verdi. Zappas kardeşler ayrıca Atina ve Konstantinopolis'te bir dizi hastane ve okul kurdular. Osmanlı başkentindeki Christakis Zografos, iki Yunan okulu (Zographeion Lyceum olarak bilinen biri erkekler için ve diğeri kızlar için) ve bir hastanenin kurulması için büyük miktarlarda para teklif etti.
Arnavutluk
Komünist yönetim yıllarında azınlıkların her türlü örgütlenmesi yasaktı. 1991'de komünist rejim çöktüğünde, siyasi örgüt Omonoia Yunan azınlığın temsilcileri tarafından Dervican kasabasında kuruldu. Organizasyonun Sarandë, Delvinë, Gjirokastër ve Tiran'da dört bağlı kuruluşu ve Korçë, Vlorë ve Përmet'te alt bölümleri bulunmaktadır. Lider forumu, iki yılda bir yapılan Genel Konferans tarafından seçilen 45 üyeden oluşan Genel Konsey'dir.
Omonoia Başkanı, Arnavut anayasasına göre azınlık haklarının son derece güvencesiz olduğu temelinde 1991 yılında Kuzey Epir'in özerkliği için çağrıda bulundu. Bu öneri reddedildi ve böylece örgütün radikal kanadını "Yunanistan ile birlik çağrısı" yapmaya teşvik etti.
Omonoia, "dini, etnik ve bölgesel temelde partilerin kurulmasını" yasaklayan Arnavut yasasını ihlal ettiği gerekçesiyle Mart 1991'deki parlamento seçimlerinden men edildi. Bu duruma, Arnavutluk parlamentosunda Yunan azınlığı temsil eden bir parti olan İnsan Hakları için Birlik Partisi tarafından Omonoia adına sonraki seçimlerde itiraz edildi. Omonoia hala bir şemsiye sosyal ve politik örgüt olarak varlığını sürdürüyor ve yaklaşık 100.000 ila 150.000 etnik Yunan'ı temsil ediyor.
Omonoia, Arnavutluk'ta birden fazla siyasi tartışmanın merkezi oldu. 1994'te Omonoia'nın beş etnik Yunan üyesinin tutuklanması, soruşturulması ve vatana ihanetten yargılanmasıyla büyük bir siyasi tartışma patlak verdi. Tutuklanmaları, evlerinin ve ofislerinin aranması, gözaltında tutulmaları ve yargılanmalarındaki usuli eksiklikler nedeniyle yargılama büyük ölçüde gölgelendi. Tutuklananların hiçbiri ilk gözaltı sırasında hukuk danışmanına erişemedi. Omonoia'nın beş etnik Yunan üyesinden dördü, gözaltı sırasında yetkililerin kendilerine dayak, uykudan mahrum bırakma ve işkence tehditleri de dahil olmak üzere fiziksel ve psikolojik baskıya maruz kaldıklarını belirtti. Arnavutluk Hükûmeti bu iddiaları reddetmiştir. Beş etnik Yunan da 4 aylık soruşturmalarının ilk 3 ayında ailelerine erişememekten şikayet etti. Duruşmaları sırasında, yaklaşık 100 Yunan avukat, gazeteci ve Arnavutluk'taki etnik Yunan vatandaşlarından oluşan bir grup adliye binasının önünde bir gösteri yaptı. Arnavutluk polisi protestoyu şiddetle dağıttı ve yaklaşık 20 avukat ve gazeteciyi gözaltına aldı. Omonoia üyeleri sonunda 6 ila 8 yıl hapis cezasına çarptırıldılar ve bu cezalar daha sonra temyizde düşürüldü.
Kuzey Amerika
Amerika Panepirotik Federasyonu, 1942'de Worcester, Massachusetts'te Epirus'tan (hem Yunan hem de Arnavut kısmından) göçen Yunan göçmenler tarafından kuruldu. Örgütün ana hedeflerinden biri, Arnavutluk'taki Yunan azınlığın insan haklarının korunması ve Arnavut Hükûmeti'ni, Yunan azınlığa Arnavutluk'un 1913'te kurulmasından bu yana temsilcileri tarafından imzalanan ikili ve uluslararası anlaşmalar uyarınca dini, siyasi, eğitimsel, dilsel ve kültürel haklar, uluslararası gözlemciler tarafından izlenen bir nüfus sayımında etnik ve dini aidiyetlerini beyan etme hakkı da dahil olmak üzere birçok hakkın verilmesini desteklemektedirler.
Organizasyon, Kuzey Epirli sorununun tanıtılmasında önemli bir rol oynadı ve hala oynamaya devam ediyor. Arnavut-Amerikan ilişkilerinin, Panepirotic Federasyonu'nun Amerikan siyasi çevreleri arasında Kuzey Epirli sorununu teşvik etmek için yaptığı başarılı lobi çalışmaları nedeniyle 1946'da kötüleştiği iddia ediliyor. Arnavut lider Enver Hoca, özerk bir Kuzey Epir'in restorasyonuna karşı çıkarak, ABD ile diplomatik ilişkiler kurmamaya karar verdi.
Avustralya
Avustralya Panepirotic Federasyonu 1982 yılında Avustralya genelinde Epirus bölgesinden gelen göçmenleri temsil eden çeşitli kuruluşların bir Federasyonu olarak kuruldu. Avustralya'da Epirotik kültürün korunmasına ve geliştirilmesine olan bağlılığı, Kuzey Epir'deki Yunan azınlığın haklarını tutkulu bir şekilde savunmasıyla bilinir ve Avustralya'daki Yunan topluluğunun yaşamında önemli bir rol oynar. Kuzey Epir Yunanları için hayırsever nitelikteki çalışmalara bir milyon doların üzerinde bağışta bulundu. Aynı zamanda Dünya Yurtdışı Epirotlar Konseyi ve Yurtdışı Helenler Dünya Konseyi ile de bağlantılıdır.
Avustralya Panepirotik Federasyonu eski başkanı Bay Petros Petranis, LaTrobe Üniversitesi Ulusal Helenik Araştırmalar Merkezi tarafından 2004 yılında yayınlanan "Avustralya'daki Epirotlar" (Yunanca: Οι Ηπειρώτες στην Αυστραλία) başlıklı Avustralya'ya Epirotik göçle ilgili bir çalışmayı özellikle tamamlamıştır.
IV. Pietro Candiano
. '''IV. Pietro Candiano''' (d. ? Venedik - ö. 11 Ağustos 976, Venedik), 959 – 11 Ağustos 976 döneminde Venedik Cumhuriyeti "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 22'inci dükadır. 959'da Venedik'i kurduğu bir ordu ile istila edip babası Doçe III. Pietro Candiano'yu dukalık tahtından feragat ettirdikten sonra toplanan Halk Asemblesindeki seçimden sonra 959'da tahta çıktı. Takriben 17 yıl süren Venedik Cumhuriyeti "Doçe"'lik saltanatından sonra 11 Ağustos 976'da Venedik'te öldü.
Doğumu, gençlik yılları ve sürgünlük
Pietro Candiano Venedik'te sonradan Venedik Doçesi olan babası III. Pietro Candiano ile eşi Arcielda Candiano'nın büyük oğlu olarak doğdu.
Babası Doçe III. Pietro Candiano, büyük oğlu olan genç Pietro'nun cumhuriyetin politik yönetimine katılmasını ve babası ölünce iktidar gücünün kalıtsal olarak oğluna geçmesini istemekteydi. Bunu uygulamak için babası Venedik Cumhuriyetinin İX. yüzyılın sonuna kadar devam eden eski geleneklerine uyarak oğlu Pietro'tyu Doçelik ortağı olarak bir törenle taç giydirdi. Fakat babası Venedik halkının geleneksel olarak kalıtsal düklük sisteminden nefret ettiğini de bilmekteydi. Bunun için oğlu Piyetro'yu devlet yönetimi başına atanmasını güya halkın isteklerine göre yaptığını herkese telkin edip inandırdı ve bu Venedik halkının ve devlet ileri gelenlerinin şok reaksiyonu göstermemelerinden açıkça anlaşılmaktadır. Bu gelişmenin tarihinin Mart 958'den önce olduğu kabul edilmektedir, çünkü eldeki belgelerden 958'de baba-oğul Venedik tuz tekelini ele geçirmek için devlete ait tuzlalarını imtiyazlı olarak işletilmesini ele geçirmekle meşguldüler ve bu da halk arasında onlara karşı negatif reaksiyon yaratmıştı.
Ortak devlet idarecisi olmak genç Pietro'yu babasından sonra cumhuriyetin en güçlü kişisi yapmıştı. Ama Pietro gayet ihtiraslı ve pek sabırsız kişi idi. Cumhuriyetin siyasal gücünü hemen ve tek başına eline geçirmek istemekteydi. Pietro bu ihtirasında Frankların Lotheriyen Krallığına bağlı İtalya Kralı olan II. Berengario tarafından tetiklenip desteklenmekte idi. İtalya kralı, Alman Kutsal Roma İmparatoru olan I. Otto'nun İtalya üzerinde olan baskısını azaltmak ve İtalya Krallığı'nın Papalık Devleti üzerinde olan siyasi nüfuzunu genişletmek stratejisi gütmekte idi ve genç Pietro bu stratejisi destekleme. Venedik Doçesi olan III. Pietro Candiano, yani Pietro'nun babası, ise Venediğin İtalya anakarasında önemli arazileri yönetme çıkarlarını gözetmekle beraber Avrupa'da siyasi ortamın belirsizlikleri dolayısıyla daha tarafsız bir politika gütmeyi tercih etmekte idi. Oğul ile baba arasında çıkan bu sürtüşme giderek daha ciddi duruma geldi ve iki taraf birbirlerine rakip oldular.
Genç Pietro kendi stratejisini uygulamak amacı ile babası Doçe'yi tahtta indirmek hedefiyle ona karşı bir isyan halini alan bir devlet komplosu düzenledi. Genç Pietro taraftarlarına karşı babası Doçe'yi tutanlar arasında sokak kavgaları çıkmaya başladı. Babası Doçeyi tutan halk ekseriyette idi; çok geçmeden bu ekseriyet arttı ve Venedik sokaklarına hakim oldu. Genç Pietro yakalanıp tutuklandı ve babasını tutan ekseriyet halk tarafından idam edilmesi istenmeye başlandı. Fakat Babası Doçe III. Pietro oğlunu affetti ve idam edilmesi isteklerinin önüne geçti. Fakat Venedik'in ilerigelen politikacıları ve soyluları hatta dinsel adamları bile Doçe'yi tutan halk gibi genç Pietro'nun Venedik'te kalıp yaşaması aleyhindeydiler. Bu nedenle genç Pietro Venedik sınırlarından dışarı atıldı ve sona ermesi tarihi tespit edilmeyen sonsuz bir sürgüne gönderildi.
Genç Pietro beklenildiği gibi Lotheriyalı Frankların İtalya Kralı'na sığınmak zorunda kaldı. Önce İtalya Kralı II. Berengar'ın oğlu olan İvrea Kontu Guido'ya sığındı. Ivrea Kontu Guido genç Pietro'yu babası Kral II. Berengar'ın yanına götürdü ve genç Pietro sürgünlüğünü İtalya Kralı'nın misafiri olarak Lombardiya'daki başkentinde geçirmesini sağladı. Fakat gayet faal bir kişiliği olan genç Pietro sadece misafir olmakla yetinmedi. II. Berengar kendine karşı isyan bayrağını açan Spoleto ve Camerino Markizi Teobaldo'yi tepelemek için bir askerî harekâta geçtiği zaman genç Pietro da Berengar'ın yanında bir kurmay olarak bu harekâta katıldı. Bu askerî harekâtla Berengar Spoleto ve Camerino kalelerine ele geçirdi. Bu harekât sırasında genç Pietro aldığı askeri kararlar ve gösterdiği kaharamanlık dolayısıyla İtalya Kralı'nın gözüne girdi. Bu askerî harekâttan hemen sonra II. Berengar'ın Venedik Cumhuriyeti'nin Po Nehri deltasında hakimiyetine son vermek hedefi ile bir deniz seferi düzenledi. İtalya Kralığına ait 6 kadırgadan oluşan bir deniz filosu genç Pietro emrine verildi. Genç Pietro, Po Nehri deltasında "Pô de Primaro" kanalında demirli bulunan 7 Venedik kadırgasına saldırdı ve İtalya Kralı adına bu Venedik gemilerini eline geçirdi. Genç Pietro'nun bu kara ve deniz askerî harekâtlarında gösterdiği üstün başarılar ile İtalya Kralı'nın itimadını ve saygısını kazandı.
Faal bir genç olarak Pietro yine sürgünde boş kalmamayı tercih etti ve Venedik Doçelik tahtını kendi eline geçirmek için faaliyete geçti. Bu amacıyla yeni asker toplayıp etrafında bir ordu kurdu. Bu ordu ile Venedik'e saldırma planları yaptı ve bunun için İtalya Kralı'nın mali ve askeri desteğini sağladı. Genç Pietro 959'da yeni ordusu ile Venedik Cumhuriyeti'ne girdi ve ordusu Venedik şehrini eline geçirdi. Babası Venedik Doçesi III. Pietro Candiano'yu zorla tahtından feragat ettirdi. Venedik halkı feragat eden doçe yerine halk iradesini gösterip yeni bir doçe seçmesi gerekmekteydi. Bunun için yapılan Halk Asemblesi toplantısında isyancı Pietro İtalya Kralı yardımı ile ekseriyet oyları topladı ve babasının yerine beklenmedik bir şekilde Doçe seçildi. IV. Pietro Candiano adını alarak 22. Venedik Doçesi olarak doçelik tahtına çıktı. Babası III. Pietro Candiano öldürülmedi ve Venedik şehrinde kalarak bir inziva köşesine çekildi ve çok geçmeden kendi eceliyle öldü.
Doçelik dönemi
İV. Pietro Candiano Doçe olduktan hemen sonra aldığı ilk önemli karar Castello Başpiskoposu'nu kilise papazlık görevlerini para ile satma ile suçlayıp gözlerine mil çekilip kör edilmesi ve Hristiyan dini ve dinsel hiyerearsinden kovulmasını sağlamak oldu.
İV. Pietro doçelik tahtı eline geçebilmesi için Frank Lotheriyen İtalya Kralı'nın Venedik Cumhuriyeti'ne karşı tecavüzkar tutumuna ve bu tutuma Venedik Cumhuriyeti içinden de destek sağlanmasına bağlı idi. Fakat Doçe olunca IV. Pietro cumhuriyet içinde görev alan kişilerin cumhuriyet aleyhinde çalışmalarını önlemek istedi. Bunun için yeni bir ferman ile, cumhuriyeti'nin o zamana kadarki tarihinde ilk defa olarak, Venedik Cumhuriyeti'nde resmi görev alanların resmen cumhuriyete ve Venedik Dükü'ne sadakat yemini vermelerini gerekli yaptı.
Yine Haziran 960'ta Bizans ile Venedik ilişkilerini düzenleme faaliyetine girdi. Bizans İmparatorluğu ile Venedik Cumhuriyeti arasındaki ilişkiler babası III. Pietro Candiano'nun doçelik döneminde birdenbire kesilmiş ve bir çıkmaza girmişti. Bu ilişkileri düzeltmek için yeni Doçe İV. Pietro Candiano Grado Başpatriği Bono ve Cumhuriyet'in diğer yüksek ilerigelenlerinin desteği ile yeni bir Bizans-Venedik ilişkilerini düzenleyen "Constituto (Anayasa)" adlı bir anayasal kanun hazırlattı. Bu "Constituto" kanununda Venedik'in Doğu Roma İmparatorluğu'na bağlı ve onun bir parçası olan bir devlet olduğu tekrar kabul edilmekte idi. Ama bunun yanında ayni kanunda Venedik Cumhuriyeti'nin politik olarak imparatorluktan ayrı politik gücü olduğu ve bu devletin en üst yöneticisi olan Venedik Dükü'nünü otonom bir devlet idarecisi olduğu da açıkça belirtilmekte idi.
2 Aralık 967'de IV. Pietro Candiano Kutsal Roma Germen İmparatoru I. Otto'dan genellikle Venedik vatandaşları için bir seri ticaret imtiyazlar sağlayan bir ferman almayı başardı. Bu genel olarak Venedik vatandaşlarına verilen imtiyazlar olmakla beraber doçe şahsen ve doçenin ailesi ve yakın sülalesi bu imtiyazlardan özel olarak nemalandıkları belirtilmektedir.