cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Slav mitolojisi
Yazılı kaynaklar
Herodot tarihinde oldukça kuzeyde yaşayan ve (Herodot’un iddiasına göre) kendilerini her yıl birkaç günlüğüne kurda dönüştüren Neuri adlı bir kabileden bahseden küçük bir not dışında, Ön Asya Slav topluluklarının Doğu, Güney ve Batı Slavlar olarak ayrılmasından önce yazılmış bilinen bir kaynak yoktur. Bazı araştırmacılar bunu Slav halk kültüründeki “kurt adam” inanışıyla açıklasalar da diğerleri, aslında Herodot’un bir grup genç erkeğin köyde maskeler takarak dolaştığı antik Slav karnavallarını kastettiğine inanır. Bu yüzden Ön Slav halkları ve Neuri tartışmalı bir konudur.
En çeşitli ve zengin kaynaklar Batı Slav grubuna, özellikle de 12. yüzyılın sonunda zorla Hıristiyanlaştırılan Vend ve Polabiyan kabilelerine aittir. Pagan dinini eleştiren Alman misyoner ve rahipler, üstesinden gelmek istedikleri eski mitolojik sistemler hakkında muazzam sayıda belge bırakmışlardır. Ama bu rahipler kendilerini, pagan Slavları putperest ve kana susamış barbarlar olarak gösteren “dindar yalanlar” söylememekten nadiren alıkoyabilmişlerdir. Misyonerler herhangi bir Slav dili bilmediklerinden, tuttukları kayıtlar karışık ve abartılıdır:
Başlıca kayıt, 11. yüzyılda tarihçi Merseburg’lu Titmar’ın büyük tanrı Svarog’a tapılan Radagast şehrindeki bir tapınağı tasvir ettiği vakayinameyi içerir. Titmar’a göre, bu şehir pagan Slav topraklarındaki en kutsal yer ve Svarog da en önemli tanrıydı.
Bir diğer çok önemli kaynak ise Alman rahip Helmond’a atfedilen 12. yüzyıl tarihli [[Chronica Slavorum]]’dur. Helmond, ‘şeytan ya da kötü ruh’ Çernobog’dan, tanrıça Jiva’dan, tanrı Porenut’tan ve birden fazla başa sahip olan ama ismini vermediği bir tanrıdan söz eder. Son olarak da Helmond, Rügen adasında tapılan ve kendisine göre tüm Batı Slav tanrıları içindeki en önemli tanrı olan Svantevit’ten bahseder.
Üçüncü ve muhtemelen en önemli kaynak, Gesto Danorum adlı eserinde Rügen’li Vend’lere karşı Danimarka kralı I. Valdemar’ın yaptığı savaşı, Arkona Burnu’nda bulunan Vend’lerin şehrinin alınışını ve orada bulunan Svantevit’in büyük tapınağının yıkılışını anlatan Saxo Grammaticus’a aittir. Saxo, bu tanrıya ait dört kafalı uzun bir heykeli, insanların tapınma şeklini ve bununla ilişkilendirilen gelenekleri titiz bir şekilde betimlemiştir. Saxo, eserinde diğer Slav kabilelerinin Rugevit, Previt ve Porentius isimli çok başlı tanrılarından da söz eder.
Arkeolojik kalıntılar
1848 yılında birkaç Slav tanrısının heykeli, Zbruç nehri kıyısında bulunmuştur. Heykelin bir şapkası ve dört başı vardır. Saxo’nun tasvirine benzerliğinden dolayı, heykelin Svantevit’i temsil ettiği iddia edilmiştir. Ama böyle olması mümkün değildir. Farklı yerlerde de çok başlı heykeller bulunmuştur. Örneğin Orta Çağ Bulgar çarlarının kalesi Preslav’ın kalıntıları arasından 10. yüzyıldan kalma kemikten oyulmuş, ince, dört başlı bir heykel çıkarılmıştır. İki başlı, insan boyunda ahşaptan bir heykel, ortaçağ Slav kabilesi Dolenain’lerin toprakları olan Neubrandenburg’un yanındaki Tollensessee gölündeki bir adada keşfedilmiştir. Ayrıca Dalmaçya’da (Hırvatistan) Troglav denilen Dinara dağı zirvesinden pek de uzak olmayan Suvid tepesinde üç başlı bir heykel bulunmuştur.
Birtakım Slav tapınakları da gün ışığına çıkarılmıştır. Rügen’deki Arkona burnunda yapılan kazı çalışmaları, Saxo’nun tasvir ettikleriyle eşleşen tapınak ve şehir kalıntıları ortaya çıkarmıştır. Novgorod’ta antik Perin bölgesinde arkeologlar Perun’a adanmış olduğu düşünülen bir tapınak bulmuştur. Tapınak, çevresinde geniş dairesel bir platformun olduğu bir heykel içerir. Bu heykel ve platform sunak kalıntılarının olduğu sekiz yarım kubbeden oluşan bir hendekle çevrilidir. Çek Cumhuriyeti’nde Brjetslav’da manidar bir şekilde adı Pohansko (Pagan) olan bir bölgede de birkaç benzer yapı daha keşfedilmiştir.
Tüm bu arkeolojik kalıntılar bazı ortak noktaları paylaşırlar. Birden fazla kurban sunakları olan tapınaklar ve çok başlı heykeller, Hristiyan misyonerlerin çok başlı tanrılara tapan Slavlar hakkında anlattıklarını doğrular ve aynı zamanda antik Slav mitolojisi için birden fazla görünüme sahip tanrılara tapınmanın ne kadar önemli olduğuna işaret eder. Oldukça önemli bir başka iz, Çernyakov kültürüne ait 4. yüzyıldan kalma çömlek parçalarında bulunmuştur. Rus arkeolog Boris Rıbakov, bu çömleklerin üzerindeki sembolleri tanımlamış ve antik Slav kültürünün takvimi olarak yorumlamıştır.
Slavların ibadetlerini tapınaklardan çok genelde ormanlarda yaptığı da iddia edilir. Bu ormanlar Ön Slav dillerinde “gaje” (örneğin Lehçe’de gaj, ‘küçük orman, çalılık, koruluk’ anlamına gelir) diye adlandırılır ve çoğu zaman bu tip ormanlar kutsal bir yer, doğal ve sosyal bir küre yaratan çitlerle çevrilidir. Bu tip yerlerin mezarlık olarak da kullanıldığı olmuştur.
Folklorik (halk bilimsel) kanıtlar
Hristiyanlık, 7. ve 12. yüzyıllarda şehirlerde ve kalelerde yaşayan Slav toplulukları arasında elit bir din olarak ortaya çıkmıştır. Ortaçağ Slav halkının kırsal kesimde yaşayan ve çoğunluğu oluşturan kesimi arasında eski inanışlar gücünü devam ettirmiştir. Hristiyan rahip ve keşişler özellikle Rusya’da yüzyıllarca dvoeveriye (çift inanış) ile mücadele etmiştir. Bir yandan köylüler ve çiftçiler hevesli bir şekilde, vaftiz olmayı, ayinleri ve Hristiyan bayramlarını kabul etmişler diğer yandan da eski tanrıların ve mitlerin temellerinin dayandığı şeyler unutulduğunda bile pagan kültlerine tapınmaktan ve ayinlerini yerine getirmekte ısrar etmişlerdir.
Basit bir köylünün bakış açısına göre Hristiyanlık, eski Slav inançlarının yerine geçemezdi, ancak ona ekleme olabilirdi. Hristiyanlık, öldükten sonra kutsanmış bir ahiret hayatı ve kurtuluş umudu vadediyordu ama bu dünyadaki kurtuluş için, sığırların korunması ve yıllık hasadın iyi geçmesi için, bereket inanışları ve koruyucu tanrılarıyla eski din gerekliydi. Bu, kilisenin gerçekten hiç çözemediği bir problemdi; en iyi ihtimalle kültteki tanrının yerine geçmesi için bir aziz ya da şehit ortaya çıkarabilirlerdi ama kültün kendisi zaten çok kapsamlıydı, tıpkı doğa olaylarının açıklandığı mitolojik bakış açısının olduğu gibi.
Aslında Slav halk inanışı paganizmi diriltmeye yetecek en zengin kaynak olsa da bu inanış orijinalliğini ve kutsallığını büyük ihtimalle kaybetmiştir. İnsanlar gelenek böyle olduğu için, bir hikâyenin anlatış şekli, bir festivalin nasıl kutlanacağı ya da bir şarkının nasıl söyleneceği üzerine kafa yormazlar. Eski tanrıların kültleri, Hristiyan azizlerin idolleriyle ve eski bayramlar da yeni Hristiyan bayramlarıyla harmanlanmıştır.
Bu, akademisyenlerin folklorun kendi yapısını incelemelerine neden olmuştur ve yeniden inşa ettikleri kayıp mitolojiler yoluyla yöntembilimler tasarlamışlardır. Folkloru burada kabaca ikiye ayırabiliriz:
Orijinal Slav mitolojisi araştırmaları tam bir iz sürme işidir ve semiyotik, dilbilimi, filoloji, etnoloji ve karşılaştırmalı mitoloji gibi çeşitli bilim dallarının etkin olarak bilinmesini gerektirir. Folklor kanıtları sadece şarkılar ya da masallar olarak değil izler ve semboller düzeyinde de yapısal olarak ele alınmalıdır. Bu işaretlerin her biri karakterlerin veya mekân isimlerinin sahip olduğu basit anlamlardan daha derin anlamlar barındıran anahtar kelimelerden oluşur. Sembollerin önemli yönlerinden biri onları değiştirmenin neredeyse imkânsız olmasıdır: isimler değişebilirken, yapıları aynı kalabilmektedir. Anahtar kelimelerin kaybolması ya da değiştirilmesi, sembolün değişmesine neden olur ki bu da daha sonradan metnin iç mantık yapısını çürütür ve tüm masalı anlamsız kılar. Masal, daha sonra unutulur çünkü onun nesilden nesle geçirilmesini sağlayan motif –ya da mantık- kaybolmuştur. Örneğin daha önce de belirtildiği gibi Slav gök gürültüsü tanrısı Perun, Hristiyan halk kültüründe çoğunlukla İlyas (Elijah) ile ilişkilendirilir. Bu tanrı, Rus ve Belarus halk masallarının bazılarında Çar Ogin (Çar Alev) ya da Grom (gök gürültüsü) gibi çeşitli peri masalı karakterlerine indirgenirken, bazen Aziz Michael’le hatta bazen de Hristiyan tanrısıyla bile özdeşleştirilir. İsmindeki değişiklere rağmen, Perun’u eski mitolojik metinlerde geçen bir sembol olarak tanımlamak için anahtar kelimeler her zaman var olmuştur: Perun, her zaman goredir (yukarıda, üstte, yüksekte, bir dağın tepesinde ya da semadadır; göksel bir tanrıdır ve aynı zamanda Slav panteonun en ulu tanrısıdır.); o suh’tur (kurudur, gök gürültüsü ve ateş yakan şimşek tanrısıdır); o strelası, kameni, molnijası ile (ok, taş, şimşek. Silahı elbette şimşeklerdir ve onları o kadar güçlü fırlatır ki kayaları yerle bir eder.) treska, razbija, goni, ubija’dır (yıldırım düşüren, bölen, gözeten, öldürendir; Perun gök gürültüsünün ve fırtınaların tanrısıdır, yok edici ve hiddetlidir). Perun’un gerçek ismi uzun zaman önce unutulsa da bu kelimeler, folklorik eserlerde sık rastlanan anahtar kelimelerdir. Sonuç olarak bu sembolün yapısı, kendi sembollerinin yapısında da benzer özellikleri paylaşan Hristiyan dininin ve daha sonraki halk kültürlerinin benzer karakterleriyle Perun’un özdeşleştirilmesini mümkün kılmıştır.
Benzer bir yöntembilim izleyerek, Hint-Avrupa mitolojileriyle (özellikle Baltık Mitolojisiyle) paralellikler bularak ve zaman zaman da Slav paganizmi kayıtlarındaki ipuçlarına başvurarak bazı mitler yeniden inşa edilebilir. Özellikle Rus filologlar Vladimir Toporov, Vyaçeslav Vsevolodoviç İvanov ve Hırvat bilim adamları Radoslav Katičić ve Vitomir Belaj’ın yaptıkları araştırmalarla son 30 yılda Slav mitolojisindeki mitleri yeniden inşa etme alanında kayda değer bir ilerleme sağlanmıştır. Rus akademisyen Boris Uspenski’nin ve Sırp filolog ve etnolog Veselin Čajkanović’in yaptığı çalışmalar da oldukça değerli bilgiler içerir. Fakat folklorun eleştirel olmayan yorumu ve mitlerin başarısız bir şekilde yeniden oluşturulması aşağıda açıklanacağı gibi bazı sonuçlar doğurabilir.
Sahte ve yapay kaynaklar
Slav mitolojisiyle çalışırken, kaynakların geçerliliği veya sahteliği konusunda hiç kimse yeteri kadar dikkatli ya da eleştirel olamaz. Rönesans’tan bu yana eski Slavların inanışları üzerine akademik ilgi sürekli artmıştır ve bu ilgi karışıklıkları, hataları, yanlış yorumlamaları ve mitlerin yeniden inşasındaki mantıksızlıkları da beraberinde getirmiştir.
20. yüzyılın ortalarına kadar folklor kaynaklarını yorumlayabilecek geçerli bir yöntembilim geliştirilmemiştir. Çok seyrek olarak ortaya çıkan tarihi ve arkeolojik kazılar da asılsız iddialar için biçilmez kaftan haline gelmiştir. Slav düğün müziklerindeki anlamsız haykırışlardan kurgulanan Lada ve Lado tanrılarının aşkı, yanlış yorumlamanın en iyi örneklerinden biridir. Koleda ve Kupala gibi tanrılar popüler Slav halk bayramlarının yanlış yorumlanmasıyla ortaya çıkmıştır. Aslında Koleda, noel ilahisi söyleyen şarkıcıların geçit törenlerine verilen adın Slav dilindeki karşılığıdır. Kupala isminin kaynağı ise anlamı “yıkanmak” olan kupati kelimesidir. Hristiyan kaynakları bunun İvan Kupala’dan (Vaftizci Yahya’dan) geldiğini iddia etse de bu iddia, Kupala festivalini pagan bayramı olarak yorumlamayanların iddiası kadar asılsızdır. Festival, pek çok Slav ülkesinde ve hatta Fransa ve İtalya gibi batı ülkelerinde de yaz gündönümünde kutlanır. Bu gelenekler Hristiyanlık öncesi inanışlardan izler taşısa da, sadece isimlere bakarak tanrılar yaratmak kayıp inanışları yeniden oluştururken geçerli bir yöntem değildir.
Thiethmar’ın tarihi Vend paganizmi tanımının yanlış yorumlanması sonucu tanrı Svarožič ve heykelinin bulunduğu şehir Radegast, birbiriyle karıştırılır. Radegast adının kolayca “Aziz misafir” olarak yorumlanabilmesi, onu Slav misafirperverlik tanrısı olarak zannedilmesine neden olmuştur. Bunun gibi, bir tanrıyı Helmod’un eserinde bahsedilen uğursuz isimli Çernobog (Kara Tanrı) ile özdeşleştirmek, aslında hiç olmayan Belobog (Beyaz Tanrı)’un ortaya çıkmasına yol açmıştır. Belobog ismine hiçbir güvenilir kaynakta rastlanmaz, ama sadece Çernobog var diye buna karşıt bir tanrı yaratılmıştır. Bu da Slav mitolojisi çalışmaları için bilimsel bir yaklaşım olarak görülemez, ama sözde Belobog ve Çernobog ikiliği üzerine sayfalarca çalışma yapılmıştır. Bugün, çoğu kitap ve akademik çalışma nedeniyle Slavların bu iki tanrıya ibadet ettiği artık kanıksanmıştır.
Bilgi kirliliğinden ve yanlış yorumlamalardan daha tartışmaya açık olan konu ise kasıtlı yapılan sahteciliklerdir. 19. ve 20. yüzyıllarda çeşitli romantik, milliyetçi ve modern çağda ise neopaganik hareketlerle şişirilmiş Slav mitolojisine ilgi artmıştır. Antik mitoloji kurguculuğu, kendi topluluklarını teşvik etmek amacıyla bir müddet çeşitli sosyal gruplar arasında bir çeşit hobi haline bile gelmiştir. Örneğin, runik alfabeyle yazılmış bir kitabesi olan Slav tanrı heykelleri ya da tüm Slav panteonunu çiçek toplarken ya da şenlik ateşinin etrafında dönerken tasvir eden halk şarkıları ve masallar “keşfedilmiş”tir.
Slav mitolojisine dair pek çok referans barındıran ve pek çok akademisyen tarafından yanlışlarla dolu olduğu düşünülen Veda Slovena kitabı, Bulgar halk şarkılarının sahte uyarlamalarıyla oluşturulmuştur. En son örneklerden biri ise, eski Slav dini hakkında güvenilir bilgiler içerdiğini iddia eden, Slav halkının Hristiyanlaştırılmadan önce herhangi bir alfabeye sahip olduğu kanıtlanamamışken, Kiril alfabesiyle (alfabe, kardeşi Methodius ile birlikte Slavları Hristiyanlaştırmak için kuzeye gönderilen ve onlara ilk yazı sistemini kazandırmış Aziz Kiril’in ismiyle anılır.) yazılmış olan Veles Kitabı’dır. Günümüzde bazı Slav neopaganlar bu kitabı kutsal kitap olarak kullanırlar ve kitabın özgün olduğu konusunda ısrarlıdırlar. Fakat huş ağacı kabuklarına yazıldığı düşünülen orijinal kitap, (tabii gerçekten var olduysa) kaybolmuştur. Bu yüzden kitabın günümüzde gerçek olduğunu kanıtlayabilecek veriler yoktur.
Takvim ve festivaller
Slav mitlerinin mevsimlere göre kutlanan festivallerden oluşan ve kendini tekrar eden, periyodik bir yapısı vardır. Bu yüzden mitolojiyi anlayabilmek için önce Slav takviminin işleyişini anlamak önemlidir. Arkeolojik ve folklorik izlere dayanarak Hristiyanlık öncesi Slav takviminin bazı ögelerini özellikle de başlıca şenlikleri yeniden inşa etmek mümkündür:
Kozmoloji
Hint-Avrupa dillerini konuşulan ülkelerde oldukça yaygın olan Ulukayın (World Tree, Hayat Ağacı) inancı Slav mitolojisinde de görülmektedir. Bu ağaç ya bir meşedir ya da bir çeşit çamdır. Ulukayın'ın mitolojik sembolü çok güçlüdür ve Slav halk kültürü yoluyla Hristiyanlaştıktan sonra bile yüzyıllarca korunmuştur. Ağaçta evrenin üç katı yer alır. Tepe noktası göğü, semavi tanrıları ve gök cisimlerini; gövdesi ise faniler âlemini temsil eder. Bazen bu iki kat, ölüler diyarını temsil eden ağacın köklerine karşı birleşirler.
Üç diyarın tasvirleri Ulukayın’ın üzerine dünyada yer aldıkları şekilde, dikey olarak işlenir. Tanrıların ve fanilerin dünyası, denizle çevrili olan dünyanın merkezinde bulunur. Denizin diğer yakasında ise kuşların kışın göç ettiği yazında geri döndüğü ölüler diyarı uzanır. Pek çok halk kültürü ürününde denizi geçmek (idit) ve denizden gelmek (dolazit) ölmek ve dirilmek ile özdeşleştirilir. Bu mitolojik düşünce öbür dünyaya büyük bir su kütlesini geçerek ulaşıldığını söyler. Bunun yanı sıra dünya yatay olarak da rüzgârın dört esiş yönünü (kuzey, güney, batı, doğu) temsil eden dört ana noktaya ayrılmıştır. Dünyanın yatay ve dikey olarak bu şekilde parçalara bölünmesi mitolojik açıdan oldukça önemlidir. Bu ayrımın izleri özellikle üç başlı olan Triglav ve dört başa sahip Svantevit gibi Slav tanrı heykellerinde görülebilir.
Panteon
Panteon, bir ulusun “en büyük tapınağı” ya da “tüm tanrıları” anlamlarına gelmektedir. Tarihi kaynaklarda da bahsedildiği gibi Slav ırkı, 600 yılı aşan bir zaman yelpazesi içinde ve Baltık denizi'nden Beyazdeniz’e uzanan oldukça geniş bir coğrafi alanda çok farklı tanrılara tapmıştır. Tarihi kaynaklardan öğrendiğimiz bir başka bilgi de her Slav kabilesinin bir tanrısı ve dolayısıyla kendine özgü bir panteonu olduğudur. Hepsinden ziyade, kabileden kabileye değişen inanışlarıyla ve tanrılarıyla eski Slav dini oldukça içe dönüktür. Tek bir Ön Slav dilinden türediği açıkça belli olan farklı Slav dilleri meselesinde olduğu gibi doğru bir folklor çalışmasıyla değişik Slav kabilelerinin değişik tanrıları temel alınarak bir çeşit Ön Slav panteonu oluşturmak mümkündür.
En yüce Tanrı
Modern teoriler en yüce tanrının Rod ya da Svarog olduğunu ileri sürer. Tarihi kaynaklarda ise farklı Slav kabilelerince tapılan Svantevit, Triglev ve Svarožič gibi tanrılardan bahsedilir. Ama yüce tanrı sıfatına en uygun tanrı, Perun'dur. Perun, Slav diniyle ilgili belgelerde adına en çok rastlanan ve hatta adı, yazılı tarihte geçen ilk Slav tanrısıdır (Procopius, tuttuğu küçük notlarda gök gürültüsü ve şimşek tanrısının Slavların tek tanrısı olduğundan bahseder). Geçmiş Yılların Vakayinamesi adlı kayıt, Perun’u, Kiev Knezliği'nin Hristiyanlığı kabul etmeden önceki baş tanrısı olduğunu söyler. Helmond’un Chronica Slavorum’undaki küçük bir not Batı Slavların, dünyadaki tüm diğer tanrılara hükmeden tek bir semavi tanrıya ibadet ettiğinden bahseder. Eserde tanrının ismi verilmez ama bu tanrının Perun olması kuvvetle muhtemeldir. Perun adına Batı Slav dininin muazzam ölçüdeki kayıtlarında rastlayamamamıza rağmen, günümüz Slav ülkelerinde hala onun adını taşıyan pek çok yer adı olduğunu görürüz. Son olarak, folklor metinlerini çözümleyerek, Perun’un Hristiyan tanrısıyla özdeşleştirilmiş tek Slav tanrısı olduğunu bulabiliriz. Bunlar Perun'un Ön Slav panteonunun baş tanrısı olduğunu gösteren sağlam temelli kanıtlardır.
Perun'un bir de eşleştirildiği bir karakter vardır. Roman Jakobson’un işaret ettiği gibi, herhangi bir tarihi metinde Perun adı geçiyorsa hemen ardından başka bir tanrı olan Veles'e rastlanır. Bu ilişki yer isimlerinde de görülebilir. Adı Perun’la ilişkilendirilen bir dağ zirvesinin ya da tepenin eteklerinde -özellikle nehir kenarlarında- adı Veles'i çağrıştıran yerlerle karşılaşmak mümkündür. Ayrıca Perun’un bazı folklor ürünlerinde Hristiyan tanrısıyla bir tutulurken, Veles de şeytanla bir tutulur.
Perun ve Veles
İvanov ve Toporov, Ön Slav Panteonu’na ait iki tanrıyı, Perun’u ve Veles'i içeren miti yeniden inşa etmişlerdir. İkisi de her yönden birbirinin karşıtıdır. Perun, Ulukayın’ın en üst dalında bulunan kalesinden yeryüzünü yöneten, gök gürültüsünün, şimşeğin, ateşin ve kurunun tanrısıdır. Veles ise Ulukayın’ın köklerinde, yerin altından ölüler âlemini yöneten, suyla, dünyevi şeylerle ve nemle ilişkilendirilen dünyevi bir tanrıdır. Perun, çiftçilerin yağmur verici, silahların ve savaşın, savaşçıların tanrısıdır. Veles ise büyüyle ve ticaretle ilişkilendirilen sığırların tanrısı ve çobanların koruyucusudur.
Farklı Slav ülkelerininde çoğu yer tanrı Perun’un adını taşır: Perunac, Perunovac, Perunika, Perunička Glava, Peruni Vrh, Perunja Ves, Peruna Dubrava, Perunuša, Perušice, Perudina ve Perutovac. Bunların çoğu şu an dağların zirvelerinin isimleri olsa da Ortaçağ'da, Perun adında yaşlı meşeler, kutsal koruluklar ve hatta köyler ve kaleler vardı. Aynı zamanda Ukraynaca perun ve Lehçe piorun "yıldırım" anlamına gelmektedir. Güney Slav halk kültüründe, bir dağ bitkisi olan Iris germanica, perunika “Perun bitkisi” ya da bazen bogisha “Tanrı bitkisi” olarak bilinir ve bu bitkinin yıldırım düşmesi sonucu oluştuğuna inanılır.
Yeniyazı, Nizip
Yeniyazı, Gaziantep ilinin Nizip ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Gaziantep il merkezine 30 km, Nizip ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Guria Prensliği
Guria Prensliği (Gürcüce: გურიის სამთავრო, guriis samtavro), Gürcistan'da tarihi bir devlettir. Guria kelimesi Megrelce ve Lazca kökenli bir kelime olup kalp ya da merkez (Megrelya ve tarihi Çaneti'nin merkezinde olmasından dolayı) anlamına gelmektedir. Gürcistan'ın güneybatı bölgesi Guria'da - Karadeniz ve Küçük Kafkas sıradağları arasında - yer alır. 1463 yılından 1829 yılına kadar Gurieli hanedanı'nın 22 prensi tarafından yönetilmiştir. Gürcistan Krallığı'nın dağılmasından sonra ortaya çıkmış, sınırları Osmanlı İmparatorluğu ile çıkan sürekli çatışmalar sebebiyle değişken olmuş, 1829 yılında Çarlık Rusyası tarafından ilhak edilene kadar farklı derecelerle özerk olarak hüküm sürmüştür.
Amerikan gecesi
Amerikan gecesi (Fransızca Nuit Américaine) sinema ile ilgili bir teknik terimdir. Gün ışığında çekilmiş bazı sahnelerin özel kamera, filtre ve ışıklandırma teknikleriyle gece çekilmiş gibi görünmesinin sağlandığı işleme verilen addır. İngilizcedeki karşılığı ''Day for night' tır.
Eskisu, Doğubayazıt
Eskisu, Ağrı ilinin Doğubayazıt ilçesine bağlı bir köydür.
Amerikan gecesi
Bu tekniğe daha çok 1940, 1950 ve 1960'lı yılların B-film'lerinde, westernlerinde ve Kara filmlerinde sıklıkla rastlanır. Günümüzün yüksek hassasiyetli filmlerinde böyle bir gereksinim kalmamış olmakla beraber son yıllarda tekrar kullanılması yönünde bir eğilim doğmuştur. Bunda söz konusu filmlere meraklı bir hayran kitlesinin de oluşması etkili olmuştur. Yakın zamanlarda çekilen Jaws ve 28 Weeks Later gibi filmlerde de bu tekniğe bolca başvurulmuştur.
Eskisu, Doğubayazıt
Tarihçe
Köyün eski adı 1901 yılı kayıtlarında Kurmanci kökenli, Babxan olarak geçmektedir.
Guria Prensliği
Tarihi
Guria Prensliği, Rioni ve Çoruh ırmakları arasında bulunan 13. yüzyılın başlarından beri monarşi yoluyla başa geçen yöneticiler (eristavi) tarafından yönetilen Gürcistan Krallığı'nın bir bölgesi idi. Gürcistan Krallığı'nın Gurieli unvanını verdiği Gurialı yönetici aile Gürcistanın Moğollar tarafından istilasını bir avantaj olarak kullanıp 1280'li yıllarda bağımsızlığını iddia etti ancak 1330'lı yıllarda Moğol baskısıyla V. Giorgi'nin hükümdarlığını kabul etmek zorunda kaldılar. V. Bagrat'ın tahta geçmesinin ardından Guria'nın kuzey doğusunda Svanlar ayaklandılar. V. Bagrat isyancıları yenilgiye uğrattı ancak 1362 yılında Guria'yı Svaneti Düklüğü'ne devretti ve Guria Vardanidze Hanedanı tarafından yönetilmeye başlandı.
1460'lı yıllarda Vardanidze ve Gurieli hanedanlıkları Gürcistan Krallığı yöneticisi Bagrationi Hanedanı'nın iktidarının zayıfladığı dönemlerde Kral VIII. Giorgi'nin otoritesini kabul etmeyen Batı Gürcistan Kralı Bagrat tarafından yönetilen isyana katıldılar. 1463 yılında Bagrat ve müttefikleri Çihori Muharebesi'nde kralı yenilgiye uğrattılar. Ardından VIII. Giorgi Batı Gürcistan'daki hakimiyetini kaybetti ve Bagrat İmereti Kralı ya da Batı Gürcistan Kralı olarak tahta geçti. Ancak yeni monarşi, yardımlarının karşılığı olarak müttefiklerine 1491 yılında başkentleri Ozurgeti'de yarı bağımsız yöneticiler olan Gurieli Hanedanı da dahil olmak üzere vasal prenslikler verdi. 1491 yılında, I. Giorgi Gurieli (1483–1512) egemen prens olarak kabul edildi. Batı Gürcistan'ın yöneticileri özellikle Gurieli hanedanı ve Megrelya Prensliği'nin Dadiani hanedanı olmak üzere hakimiyet için birbirleriyle savaştılar. 1533 yılında Abhazya'nın kuzeyindeki korsan bir topluluk olan Zygiilere karşı geçici bir ittifak oluşturup daha sonra başarısız olacak bir sefer düzenlediler. Bu başarısız seferin sonucu olarak İmereti kralı kısa bir süre için Guria üzerinde yeniden kendi hegomonyasını kurdu.
Osmanlı İmparatorluğu yönetimi
16. yüzyılın ortalarından itibaren Guria prensleri İmereti Krallığı'ndan de facto olarak bağımsızlıklarını sürdürdüler ancak daha ciddi bir tehdit ile yüzleştiler, güneydeki yeni ortaya çıkan komşuları Osmanlı İmparatorluğu, 1540'lı yıllarda Osmanlılar Guria limanlarını ablukaya aldı ve daha sonra Rostom Gurieli tarafından yeniden kazanılacak olan Guria'nın Acara, Kuzey Çaneti ve Macahel güney bölgelerini işgal ettiler. 1545 yılında Sohoista Muharebesi'nde birleşik Gürcü ittifakının yenilmesi ile durum daha kötü bir hal aldı. II. Mamia Gurieli 1609 yılında Acara'yı yeniden topraklarına kattı ancak 1614 yılında bölgeyi Osmanlı'ya bırakmak ve yıllık haraç ödemek zorunda kaldı. Guria batı Gürcistan'daki sürekli feodal savaşlar sonucu komşusu Megrelya Prensliği vasallığını kabul etti. Daha sonraları Guria prenslerinin bazıları özellikle III. Giorgi Gurieli ve III. Mamia Gurieli olmak üzere Megrelya ve İmereti tahtlarını ele geçirme çabasına girdiler.
Guria 18. yüzyılın erken dönemleri boyunca Osmanlı işgalleri ve iç savaşlar nedeniyle politik ve ekonomik bir düşüşe geçti. Guria prenslerinin diğer Gürcü yöneticileri ve Çarlık Rusyası ile ittifak oluşturma çabaları Osmanlı akınlarına yol açtı. 1718 yılında Gurieli Batum ve Çakvi'yi kaybetti ve Guria kıyıları da Osmanlı hakimiyetine geçti. Gurialıların 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Rusya İmparatorluğu'na desteği Osmanlı'nın tepkilerine neden oldu. Bunun sonucu olarak Kobuleti ve çevresi Guria'dan ayırıldı ve İslamlaştırıldı, İslamı kabul etmek kölelikten kurtulmanın en kesin yoluydu. Kalan Hristiyan ahali ise Gürcistan'ın daha güvenli bölgelerine göç etmek zorunda kaldılar. Yaygınlaşan köle ticareti ve baskınlar Guria'nın bazı bölgelerinde nüfusun iyice azalmasına neden oldu. Guria'nın nüfusu Güldenstädta'a göre 5.000 aile ve 1770'li yıllarda Jacob Reineggs'a göre ise 6000 aileydi.
Çarlık Rusya yönetimi
Guria prensleri daha sonraki dönemlerde Çarlık Rusya'sını desteklediler. 1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında 9 Haziran 1810 yılında V. Mamia Gurieli Çarlık yönetimini kabul etti. Guria, Rusya İmparatorluğu'na özerk bir prenslik olarak katıldı. V. Mamia Gurieli yönetim, ekonomi ve eğitimde Avrupai tarzda reformlar başlatarak modernleşme adımları attı. V. Mamia Gurieli, 1820'lerde amcası Kaihosro'nun İmereti ve Guria'da Çarlık yönetiminin Gürcü Ortodoks Kilisesi'ne karşı tavrı ve ağır vergiler nedeniyle patlak veren isyana katılmasına rağmen Çarlık yönetimine sadık kaldı. Mamia V. Gurieli'nin 1826 yılında ölmesiyle reşit olmayan oğlu Davit Gurieli, Prenses Sopio Gurieli'nin naipliği ile tahta geçti. Sopio Gurieli Çarlık hükûmetinden Guria'nın özerkliğinin varlığının sürdürülmesi konusunda endişeli olması sebebiyle 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Osmanlı'yı destekledi. Bunun sonucunda 1829 yılında Çarlık hükûmeti Sopio Gurieli'yi Osmanlı'ya sürgün etti ve David Gurieli'yi tahttan indirdi. Guria Prensliği Çarlık Rusyası tarafından ilhak edildi. Guria ilk başlarda geçici bir hükûmetle yönetildi daha sonraları ise 1840 yılında Kutaisi Guberniyası'na bağlandı.
Bulgaristan tarihi
Bulgaristan tarihi günümüzdeki Bulgaristan'ın topraklarında tarih öncesi zamanlardan bu yana gerçekleşmiş tarihsel olayları kapsar.
Rıdvan Özden
17 Şubat 1993'te uçak kazasında yaşamını yitiren eski Jandarma Genel Komutanı Orgeneral Eşref Bitlis'in ekibindendir. İstanbul'da görev yaptığı sırada akaryakıt kaçakçılığında kullanılan araçların Jandarma'ya ait tesislerden birinde saklandığını ortaya çıkararak sorumluların yargı önüne çıkmasını sağlamıştır. Tayin nedeniyle 1994 yılının Nisan ayında Mardin'e gitmiş, burada PKK ve JİTEM'in uyuşturucu ticaretini ortaya çıkarmıştır. 1994 Kasım ayında resmî aracına kurulan pusuda sağ olarak kurtulmayı başarmıştır.
Kılan, Ulukışla
Kılan, Niğde ilinin Ulukışla ilçesine bağlı bir köydür.
Rıdvan Özden
Ölümü
Eşi Tomris Özden 1995'ten bu yana, "Rıdvan Özden'in ölümünü kuşkulu bulduğunu" ifade etmektedir. Ölüm raporuna göre, "Özden'in sol kaşının 6 santim üstünde bir kurşun deli­ği bulunmaktaydı." Eşi ise cenaze töreninden önce eşini cansız bedenine baktığında alnında hiçbir kurşun yarasına olmadığını ve başının arka tarafı kan içinde olduğu için ensesinden vurulmuş olabileceğini söylemektedir.
Tomris Özden, eşinin Mardin'de görev yaptığı sırada Veli Küçük ve ekibi tarafından JİTEM'e girmesi yönünde baskı yapıldığını öne sürmüştür. Bir PKK itirafçısının Özden'in çatışmada ölmediğini söylemesi ve askerlerinden birinin “Komutanımızı yanındaki asker öldürdü” iddiası üzerine Rıdvan Özden suikastı dosyası 2009 yılında sivil savcılık tarafından yeniden açılmıştır. Genelkurmay ise JİTEM iddialarını reddetmekte Aydın'ın PKK tarafından öldürüldüğünü savunmaktadır.
Eşref Bitlis, 17 Şubat 1993'te Beechcraft B200 King Air tipi uçağın henüz aydınlanamayan nedenlerle düşmesi sonucu hayatını kaybetmişti. Daha sonra Rıdvan Özden ve Bahtiyar Aydın gibi Bitlis'in ekibi içinde yer alan bazı yüksek rütbeli askerler görevi başında yaşamını yitirmişti.
NBA En Değerli Oyuncu Ödülü
NBA En Değerli Oyuncu Ödülü (Most Valuable Player, kısaca MVP), NBA'de oyunculara verilen bir ödül.
Kılan, Ulukışla
Tarihçe
1928 yılında adı Kılan olan köyün adı sonradan Aktoprak olarak değiştirilse de, 24 Aralık 2009 tarihinde halkın başvurusuyla tekrar eski adını almıştır. 21 Aralık 1987 tarihindeki Bakanlar Kurulu Kararnamesiyle belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy; Niğde il merkezine 65 km, Ulukışla ilçe merkezine ise 10 km uzaklıktadır. Adana il merkezine 145 km uzaklıktadır. Yüzölçümü 78.310 dekar olan beldenin arazisinin 5.510 dekarı sulanır arazi, 5.271'si ise meyve arazisidir. Köyün güneyinde Bolkar Dağları, doğusunda Emirler köyü, batısında Yenizyıldız köyü, kuzeyinde ise Ulukışla ilçe merkezi yer almaktadır.
NBA En Değerli Oyuncu Ödülü
Seçimin neye göre yapıldığı pek açık olmamakla beraber, genellikle kazanan takımların en etkili oyuncularının bu ödülü alması, bu konuda yazılı olmayan bir kural niteliğindedir (Kaybeden bir takımın oyuncusu yüksek istatistik rakamlarına ulaşsa bile en değerli oyuncu seçilmesi pek olası değildir). Chicago Bulls oyun kurucusu Derrick Rose, 22 yaşında bu ödülü alarak en genç yaşta MVP olan oyuncu olmuştur. Dirk Nowitzki, Yannis Adetokunbo ve Nikola Jokić bu ödülü kazanan tek Avrupalı oyunculardır. Steve Nash de Kanadalı olup bu ödülü kazanan bir isimdir.
Az Şekerli
Az Şekerli, Türk yazar Sait Faik Abasıyanık'ın ölümünden sonra, 1954 yılının Aralık ayında Varlık Yayınları'ı tarafından yayımlanan bir öykü kitabıdır.
Antoine Bussy
1831 yılında, magnezyum klorür ve potasyumun cam bir kapta ısıtılarak magnezyum elde edilmesini açıkladığı 'Mémoire sur le Radical métallique de la Magnésie' isimli çalışmasını yayınladı. Potasyum klorür uzaklaştırıldığında geride geride küçük magnezyum kürecikleri kalır.
Bussy ve Friedrich Wöhler Ağustos 1828'de birbirlerinden bağımsız olarak, potasyum ve berilyum klorür karışımından berilyumu ayırmayı başardılar.
Malone Ölüyor
Malone Ölüyor (İng. Malone Dies, Fr. Malone Meurt), bir Samuel Beckett romanı.
İlk olarak 1951'de Fransa'da Malone Meurt ismiyle yayınlanmıştır. Daha sonra yazarı tarafından İngilizceye çevrilmiştir.Molloy ile başlayan ve üçüncü kitabı Adlandırılamayan (The Unnamable) olan Beckett'ın üçlemesinin ikinci romanıdır.
Bulgaristan tarihi
Bulgar Krallığı
Bulgar Hükümdarların Listesi
Bizans İmparatorluğu yıkılıncaya değin Bizans ile savaşıp hakimiyet alanlarını genişleten Bulgarlar, bir ara 1018-1186  yılları arasında yeniden Bizans İmparatorluğu'nun egemenliğine girmiştir. 14. yüzyılda Türklerin Rumeli'ye çıkmasından sonra bağımsızlıklarını yitirerek Osmanlı Devleti'nin egemenliğine girmişlerdir.
20. yüzyılda Bulgaristan
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlılarla aynı cephede savaşa katılan Bulgaristan, II. Dünya Savaşı'na da Almanya saflarında katılarak her iki savaştan da yenilgiyle çıkmıştır.
II. Dünya Savaşı'nın ardından Balkanlar'da ilerleyen Sovyet ordusunun da yardımıyla Georgi Dimitrov önderliğinde sosyalist rejime geçen ülke, soğuk savaş yıllarında Varşova Paktı'nın üyesi olarak kalmış, geçen yüzyılın 80'li yıllarından itibaren ise topraklarındaki Türk azınlığa uyguladığı zorla bulgarlaştırma politikalarıyla dünyanın tepkisini çekmiş ve bunun faturasını 1989'da bulgar ekonomisine ağır bir darbe vuran Bulgaristan'dan Türkiye'ye yarım milyona yakın insanın göçüyle ödemiştir.
Doğu Bloku'nun çözülmesiyle 1990 yılında sosyalist rejimin yıkıldığı Bulgaristan, Türk azınlığa yönelik asimilasyon politikalarını da terk ederek komşusu Türkiye ile olan ilişkilerini oldukça olumlu bir temele oturtmuştur. Ülke 2007 yılında Avrupa Birliği'ne katılmıştır.
Dış bağlantılar
Баўгарыя
Az Şekerli
Az Şekerli ' de, Sait Faik'in son günlerinde ve gençlik günlerinde yazdığı hikayeleri bir aradadır. Özellikle, son günlerinde yazdıklarında ölüme yaklaştığını anlayan bir sanatçının bekleyişi, boyun eğişi ve teslimiyeti fark edilebilir.
Yazarın bu kitapta yer alan Battaniye ve Kalinikhta isimli öyküleri Alemdağ'da Var Bir Yılan ' daki eşcinsel göndermeli öyküleri ile birlikte değerlendirilir. Bu hikâyelerde ortak karakterlere de rastlanır. Bunun dışında Kalinikhta, Abasıyanık'ın vefatın önce yayınlanmış son hikâyesidir ve yazarın dünyaya vedası gibidir: "Ekselsiyar kahvesinin garsonu, 'Kalinikhta Kiryos' diyor bana. Benden de bir kalinikhta sana. Panco!"
Afro-Amerikan Birliği Örgütü
İngilizce adı Organization of Afro-American Unity olan ve Malcolm X'in kurduğu birlik. Amacı Amerika Birleşik Devletleri'ndeki siyahların haklarını korumak ve beyazlar tarafından baskı görmemeleri için mücadele etmektir.
Az Şekerli
Fındık isimli öykü yazarın gençlik günlerinden kalmadır. Sait Faik'in ilk dönem hikâyeciliğinden kalma kişilere rastlanır. Öykünün kahramanı olan Çöpçü Mehmet, zehirlenmesi istenen bir köpeğe kıyamadığı için işinden istifa eder. Kitaba ismini veren Az Şekerli de yazarın küçük adamlarının hayatlarından bir kesit sunar. G... ise yazarın hastalığını anlattığı, tedavi olmak üzere gittiği hastanedeki gözlemlerini dile getirdiği bir öyküsüdür.
Az Şekerli'deki hikâyelerin bazılarının özgünlüğü sonraki yıllarda tartışma konusu olmuştur. 1975 yılında Metin Erksan tarafından televizyon filmi yapılan Müthiş Bir Tren de bu hikâyelerden birisidir. Çeşitli tartışmalara sebep olan film, Sait Faik'in hikâyesinin özgün olmadığı, Ferenc Herczeg'in bir hikâyesinden uyarlama olduğu iddialarını da canlandırmıştır. Zaten Sait Faik de 1948'de, Hürriyet gazetesindeki ilk yayınlanışında, hikâyesinin altına ”'yazan’ değil de ‘yayınlayan’ diye imza atmış"tır. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, bütün bu tartışmalardan hareketle 2017 baskısında, Az Şekerli'deki hikâyeleri, "Son Hikayeleri" ve "Eski Hikâyelerinden" şeklinde iki bölüme ayırmıştır. Müthiş Bir Tren de kitabın ikinci bölümünde yer almıştır.
Aşk Yazım
Aşk Yazım (Özgün adı My Summer of Love) Pawel Pawlikowski tarafından yazılan ve yönetilen Britanyalı filmi. Farklı sınıflardan gelen iki genç kızın bir yaz tanışıp birbirlerine aşık olmalarını ve beraberinde meydana gelen olayları anlatır.
1951 Akdeniz Oyunları'nda atıcılık
1951 Akdeniz Oyunları'nda atıcılık mücadeleleri İskenderiye'de yapıldı. Ev sahibi Mısır en başarılı ülke oldu.
Aşağıdemirbük, Çemişgezek
Tarihçe
Yerleşiminden 1530 yılı tahririnde, "Vartinik" adıyla Çemişgezek sancağının Belde nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmektedir. 16. yüzyıl kayıtlarına göre köyde sadece Müslümanlar yaşamaktadır. 1691 Cizye Defterine göre de bu tarihte köyde Gayrimüslim nüfus bulunmamaktadır. 1835 yılı nüfus sayımına göre Çemişgezek kazasının Sisne nahiyesine bağlı görülen ve tamamı Müslüman olan yerleşimde 14 hane ve 49 erkek nüfus bulunmaktaydı. 1935 yılında yerleşimden "Aşağı Vartenik" adıyla Elazığ ilinin Çemişgezek kazasının Germili nahiyesine bağlı 79 kişinin yaşadığı bir köy olarak yer almaktadır. İlerleyen yıllarda Çemişgezek ilçesinin Gedikler bucağına bağlı olan yerleşimin "Aşağı Vartinik" olan adı 1960 yılı nüfus sayımından itibaren Aşağıdemirbük olarak adlandırılmaktadır.
Coğrafya
Tunceli iline 147 km, Çemişgezek ilçesine 24 km uzaklıktadır. Yerleşim, Keban Baraj Gölü kenarında yer almaktadır.
Daran, İran
Daran (Farsça: داران), İran'ın İsfahan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Feridan şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 18.930 kişi ve 4.763 hanedir.
Daran, İsfahan kentinin batısında yer alır ve İsfahan'ı Hemedan ve Kirmanşah şehirlerine bağlayan kara yolu üzerindedir.
Kıvanç Öner
Kıvanç Öner, Gipsy Kings ile beraber turneye çıkan Türk gitar virtüözü.
Amerika'dayken 1995 yılında tanıştığı dünyaca ünlü Gipsy Kings grubuyla olan yakın arkadaşlığı sayesinde onlarla birçok eyaleti dolaşıp, duayenlerle birlikte olma fırsatı buldu.
2003 yılının Mayıs ayında ilk solo albümü Yurdum ve Sen' i hazırladı. Aranjmanlığı Volkan Başaran tarafından yapılan albümdeki şarkıların hepsinin söz ve müziği Kıvanç Öner'e aitti. Albümü Türkiye' de piyasaya sunmak için görüşmeler devam ederken, Eylül 2003 yılında lenf kanserine yakalandığını öğrendi. Tedavisine destek olmak için Gipsy Kings Türkiye'de konser verdi. Yaklaşık 3 yıl süren yoğun tedavisinden sonra Aralık 2006 da hastalığını kontrol altına aldı. Halen, Washington D.C.'de müzik prodüksiyonu ve konser organizasyonu işlerini sürdürmektedir.
Misty Stone
Misty Stone (d. 26 Nisan 1986; Inglewood, Kaliforniya), Amerikalı pornografik film oyuncusu. Seks sektörüne 2006'da 20 yaşındayken girdi.
AFC Aldermaston
AFC Aldermaston,İngiltere Hampshire Premier League'de yer alan bir futbol kulübü. Kulübün kuruluş tarihi 1952'dir.
İğdir, Zara
İğdir, Sivas ilinin Zara ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 145 km, Zara ilçe merkezine 75 km uzaklıktadır.
1899 Dünya Artistik Patinaj Şampiyonası
Dünya Artistik Patinaj Şampiyonası, Uluslararası Patinajcılar Birliği'nin (ISU) onayladığı ve patencilerin dünya unvanı için yarıştığı yıllık müsabakadır.
1899 yılı müsabakaları 12 Şubat 1899 tarihinde İsviçre'nin Davos kentinde yapıldı. Bütün hakemler İsviçreliydi. Bu nedenle sonuçlarda bir anlaşmazlık olmadı ve İsviçreli yarışmacı yoktu.
Erkekler
Hakemler:
Giants Stadyumu
Giants Stadyumu, East Rutherford'da bulunan bir stattır. 1994 FIFA Dünya Kupası'nda da kullanılmıştır.
NFL'de oynayan Amerikan futbolu takımı New York Giants/Jets'ın da sahasıdır.
Bu stad aynı zamanda Futbol müsabakalarında stad tribün iç duvarının köşe bayraklarına çok yakın olması sebebiyle eleştiri almıştır.
Esnemez, Doğubayazıt
Esnemez, Ağrı ilinin Doğubayazıt ilçesine bağlı bir köydür.
Beverley Mitchell (albüm)
Beverley Mitchell, Amerikalı şarkıcı ve oyuncu Beverley Mitchell'ın 2007 yılı başında Amerika Birleşik Devletleri'nde çıkardığı, kendisiyle aynı adı taşıyan albümüdür.
Esnemez, Doğubayazıt
Coğrafya
Köy, Ağrı il merkezine 120 km, Doğubayazıt ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır.
Kayacık, Araklı
Kayacık, Trabzon ilinin Araklı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yerleşim, Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Kizirnos adıyla kayıtlarda yer almıştır. Sürmene ilçesinin köyüyken, 1953 yılında Sürmene'den ayrılarak ilçe olan Araklı'ya bağlanmıştır. Yerleşimin Kizirnos olan adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Kayacık olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Trabzon il merkezine 60 km, Araklı ilçe merkezine ise 30 km uzaklıktadır.
The Witcher 2: Assassins of Kings
The Witcher 2: Assassins of Kings, Polonyalı oyun stüdyosu CD Projekt RED tarafından geliştirilen ve Microsoft Windows ile Xbox 360 platformları için hazırlanan üçüncül kişi bakış açılı RPG oyunu. 17 Mayıs 2011'de yayınlanan oyun 2007 yapımı The Witcher'ın devamı niteliğindedir. Kendisinden önce gelen oyun gibi konusu Polonyalı yazar Andrzej Sapkowski'nin aynı adı taşıyan romanına dayanmaktadır.
Bölüm 1
Flotsam'a ulaştıklarında Geralt, Roche ve Triss Iorveth tarafından pusuya düşürülür. Ama Triss'in yaptığı büyü sayesinde okçulardan kurtulurlar. Geralt suikastçının Scoia'tael (Türkçe: "Sincaplar") olarak bilinen Elf isyancıları ile işbirliği içinde olan bir witcher olduğunu öğrenir. Suikastçının başka bir kralı daha öldürdüğü ortaya çıkar. Bu, komşu krallık Aedirn'in kralı olan Demavend adında biridir. Aedirn'e ulaştıklarında Geralt şehir meydanında asılmak üzere olan Zoltan ve Dandelion'u görür. Korumaları ile yapılan savaştan sonra, Flotsam komutanı Loredo belirli koşullar altında onları özgür bırakır ve Geralt'tan konağında onunla buluşmasını ister. Buluşmada Loredo şehrin ticaret yollarını kesintiye uğratan bir canavar olan Kayran'ı öldürmelerini ister. Büyücü Sile de Tansarville yardımıyla Kayran'ı öldürdükten sonra Geralt bir Scoia'tael teğmeni ile hapishanede buluşur. Teğmen kral'ın katilinin Letho olarak bilinen biri olduğunu öne sürer, İddiasına göre Scoia'tael'in lideri olan Iorveth'e ihanet etme amacıyla yapmıştır bunu. Iorveth bunu öğrenir ve Geralt ile birlikte, şimdi de Iorveth'i öldürme planı yapmakta olan Letho ile yüzleşmeye karar verirler. Tam bu sırada Roche bir silahlı bir orduyla çıkagelir. Bu noktada oyuncunun bir seçim yapması gerekir; Eğer Iorveth'e yardım etmeyi seçerse, bu Flotsam'da insan olmayan tüm ırkların kılıçtan geçirilmesine neden olacaktır. Eğer Roch'a yardım etmeyi seçerse, bu Iorveth'in tutsak edilmesi ve Flotsam'da şölen yapılması ile sonuçlanacaktır..
Oyuncunun seçiminden sonra Geralt Letho ile savaşır ve yenilir. Ama Letho, Geralt'ın geçmişte onun ve witcher birliğinin hayatını kurtardığını öğrenince Geralt'ın hayatını bağışlar. Letho Triss'i kaçırır, ve onu ve kendisini zorla Aedirn'e teleport ettirir. Bu noktada oyuncu bir kez daha Iorveth veya Roche'a yardım etmek arasında bir seçim yapacaktır. Ve bu seçim oyunun 2. bölümünün gidişatını etkileyecektir.
Bölüm 2 (Iorveth)
Eğer Geralt Iorveth'e yardım etmişse, Geralt ve Iorveth, Loredo'yu öldürmek veya zindanın kulesindeki Elf kadınları kurtarmak arasında bir seçim yaptıktan sonra Aidern'a doğru yola çıkarlar. Orada, merhum Kral Demavend'ın oğlu Prens Stennis ve Saskia Dragonslayer olarak bilinen isyancı komutan liderliğinde düzenlenen komşu krallık Kaedwen kralı, Kral Henselt ve isyancıların birleşik ordusu arasında geçen bir toplantı vardır. Bir kavga patlak verir, ama eski bir lanetin yeniden canlanması kavgayı böler ve hayalet askerler insanlara saldırırlar. Geralt ve Iorveth tam bu sırada oraya gelirler ve Saskia'nın danışmanı olan büyücü Philippa Eilhart'ın da yardımlarıyla Prens Stennis ve Saskia'ya destek olurlar. Sonrasında isyancılar bir toplantı yaparlar. Saskia 3 savaşçı gücü (Prens Stennis'ın emri altındaki kraliyet yanlısı güçler, Vergen kasabasının cüce savaşçıları ve Iorveth'in liderliğindeki Scoia'tael) tek bir savaşçı güç altında toplayıp Kral Henselt'i yenilgiye uğratmak ve sonrasında kendisinin kraliçe olarak yönettiği bağımsız bir ulus oluşumunu ilan etmek niyetindedir. Ancak toplantı tarihi yaklaşırken Saskia zehirlenir.
Geralt'a 2 görev verilir; Saskia'yı iyileştirmek için panzehir formüle etmeye yarayacak malzemeleri elde etmek ve savaş meydanındaki laneti kaldıracak sihirli nesneyi bulmak. Bu arada bir grup köylü Prince Stennis'i Saskia'yı zehirlemekle suçlar. Bu noktada Geralt köylüylerin Prince Stennis'i öldürmesine izin vermekle, (Bu sayede Prince Stennis'in soylu kanı elde edilerek Saskia iyileştirilebilir) bir mahkeme yapılmasına karar vermesi arasında bir seçim yapması gerekir. (Bu durumda Geralt soylu kanı Henselt'ten elde edecek) Geralt'ın yardımıyla Philippa Eilhart Saskia'yı iyileştirmede başarılı olur. Bu arada Geralt, Triss'in Aidirn'e ulaştıklarında Letho tarafından bırakıldığını ve hemen sonrasında Nilfgaard imparatorluğunun casusları tarafından kaçırıldığını öğrenir. Ama Geralt kurtaramadan önce Triss Nilfgaard güçleri tarafından Loc Muinne'e götürülür.
Geralt daha sonra eski savaşı tekrar yaşamak ve laneti sonlandırmak için savaş alanına girer. Lanetin kaldırılmasıyla Kral Henselt ve güçleri Vergen'e saldırırlar, ama isyancılar Kaedweni ordusunu yenilgiye uğratırlar ve Henselt Saskia'nın koşullarını kabul etmek zorunda kalır.
Savaş sırasında, Geralt Saskia'nın aslında insan formunda bir ejderha olduğunu fark eder. Iorveth Saskia'nın tuhaf davrandığını fark eder ve Dethmold'a Saskia'yı yargısız infaz etmesi için emir verir. Ama Dethmold ve Geralt harekete geçmeden önce Philippa Saskia'yı ve kendini Loc Muinne'e teleport eder. Geralt ve Iorveth Philippa'nın büyüyle Saskia'nın zihnini ele geçirdiğini ve onu kontrol ettiğini öğrenirler. Ve ikisinin Philippa'nın peşinden Loc Muinne'e gitmekten başka seçenekleri kalmaz.
Bölüm 2 (Roche)
Eğer Geralt Flotsam'da Roche'a yardım etmişse, Roche Geralt'a kasabanın komutanı Bernard Loredo'yu Kaedwen için casusluk yaptığından dolayı öldürtür. (Ve bu süreçte Ves, Loredo tarafından tecavüze uğrayan ve loreda'dan bir oğlu olan tutsak bir elf'e yardım etmiş, ama elf'in intihar etmesine engel olamamıştır.) Elf'in çocuğunu bir bakıcıya bıraktıktan sonra Blue Stripe'lar Aiedirn'nin yukarı bölgesine gitmek için yola çıkarlar. Orada, merhum Kral Demavend'ın oğlu Prens Stennis ve Saskia Dragonslayer olarak bilinen isyancı komutan liderliğinde düzenlenen ve komşu krallık Kaedwen kralı, Kral Henselt ve isyancıların birleşik ordusu arasında geçen bir toplantı vardır.
Bir kavga patlak verir, ama eski bir lanet 'in yeniden canlanması kavgayı böler ve hayalet askerler insanlara saldırırlar. Geralt ve Iorveth tam bu sırada oraya gelirler ve, King Henselt'ın da yardımlarıyla Henselt''in iki danışmanı olan sihirbaz Dethmold ve büyücü Sile de Tansarville' a destek olurlar.
Geralt, Henselt tarafından hem savaş meyanındaki laneti kaldırması için, (Bu sayede Henselt'in askeri gücü Vergen'i işgal edebilecektir.) hem de başka bir büyücü olan ve Henselt'in 3 yıl önce onu lanetlediği için öldürdüğü Sabrina Glevissig'in lanetini kaldırması için görevlendirilir.
Bölüm 3
Sonunda Geralt (Daha önce kime yardım ettiğine bağlı olarak) Iorveth veya Roche ile birlikte Loc Muinne'e ulaşır. Büyücüler Conclave olarak bilinen yeni bir sihirli yönetim kurallarını oluşturmak için Loc Muinne'de bir toplantı için çağrıda bulunurlar. Böylece tüm kraliyet liderleri Loc Muinne'de buluşurlar. Philippa Eilhart ve Sile de Tansarville kendi iktidarını kurmak için toplantıyı kullanmak niyetindedirler. Ve bir olaylar zincirini tetiklemek için Kral Demavend'in öldürülmesini emrederler. Toplantıda koz olarak hala büyünün etkisinde olan Saskia kullanmak niyetindedirler. Geralt'ın Nilfgaard casuslarının rehin tuttukları Triss ile birlikte Loc Muinne' de olduklarını fark eder. Eğer Geralt Loc Muinne'e Roche ile gelmişse, Foltest'ın gayrimeşru kızı, Prenses Anais'in Dethmold tarafından kaçırıldığını öğrenecektir. Ve Triss'i veya Anais kurtarmak arasında bir seçim yapması gerekecektir. Eğer Geralt Loc Muinne'e Iorveth ile gelmişse, Philippa'nın Redanya kralı, Kral Radovid tarafından yakalandığını ve gözlerinin kör edildiğini öğrenecektir. Bu durumda Triss'i veya artık kör olan Philippa'yı kurtarmak arasında bir seçim yapması gerekecektir. (Philippa aynı zamanda Saskia üzerindeki büyüyü kaldırabilecek tek kişidir.)
Eğer Geralt Anais'i Roche ile birlikte kurtarmışsa, bu Roche'un intikam almak için Dethmold'u vahşi bir şekilde öldürmesiyle sonuçlanır. Geralt ve Roche Anais'i Kral Radovid ve Redanyalılara ya da John Natalis ve Temeryalılara göndermek arasında bir seçim yapacaklardır. Eğer Geralt Phillipa'yı kurtarmışsa, Phillipa Hançeri ulaşmaları için Geralt ve Ioverth'e yardımcı olur. Eğer Triss kurtarılmış ise Geralt kime yardım etmiş olursa olsun Nilfgaard elçisi ölür.