cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Helladik
Sistemler öncelikle aletler ve silahlar gibi ilişkili eserlerin göreceli olarak tarihlendirilmesinin bir ölçütü olan çömlekçilik için geçerlidir. Stil ve teknik temelinde Evans, Girit Bronz Çağı çanak çömlek buluntularını Erken, Orta ve Geç Minos olarak adlandırdığı üç ana döneme böldü.Bunlar fazlara ve bazıları da alt fazlara ayrıldı. Helladik ve Kiklad düzenleri daha sonra tasarlandı ve benzer alt bölümlere sahipti. Evans'ın sistemi zaman testini oldukça iyi bir şekilde gerçekleştirdi, ancak etiketleri asla sabit olmadığı ve bazı stillerin kullanımından daha uzun süre korunduğu için kesin tarihler sağlamıyor. Bazı seramikler, tarihleri ​​daha kesin olan Mısır eserlerine referans olarak makul bir hassasiyetle tarihlendirilebilir.
Helladik toplum ve kültür, yerleşim yerlerinin çoğu tarım, çiftçilik ve avcılık yoluyla desteklenen küçük köyler olduğunda Neolitik Yunanistan'da öncüllere sahiptir. Bronz metalurji, anıtsal mimari ve surların inşası gibi becerilerin kademeli olarak geliştirilmesi, Neolitik'ten Bronz Çağı'na geçişi beraberinde getirdi. Geç Helladik (c.1550 – c.1050) bazen Miken Çağı olarak adlandırılır, çünkü Miken Yunanistan'da o zaman egemen devletti.Bronz Çağı'nın sonunda (MÖ c.1050), işgal ve savaş sonucunda bazı tarihçiler tarafından Karanlık Çağ olarak adlandırılan Ege kültürü uzun bir düşüş sürecine girdi.
Etimoloji
Kiklad, Helladik ve Minosan üç terim menşe yerini belirtir. Bu nedenle, Orta Minoan nesneleri Kikladlarda bulunabilir, ancak Girit'te bulunan Erken Helladik bir tencerenin Erken Minoan olmadığı gibi, Orta Kikladik olarak bu hesapta değildirler. Plan, Levant veya Kuzey Afrika gibi Ege'nin çevresindeki bölgelerde daha az uygulanabilir olma eğilimindedir. Buradaki çanak çömlek, Ege kültürel modellerini taklit edebilir ve yine de yerel olarak üretilebilir.
Arka plan
Arkeoloji, öncelikle çanak çömlek biçiminde, Neolitik (Yeni Taş) Çağı 'nın M.Ö 3000'den önce Tunç Çağı 'nın yerini aldığı gibi Yunanistan ana karası, Kikladlar ve Girit'e geniş ölçüde benzer bir yaşam biçiminin yayıldığına dair kanıt bulmuştur. Bronz Çağı tabakaları ile kanıtlar daha hızlı geliştiği görülen sosyal ve ekonomik gelişme ile artmaktadır. Mısır ve Mezopotamya uygarlıklarından farklı olarak, Ege halkları üçüncü bin yıl boyunca okuma yazma bilmiyordu ve bu nedenle, yararlı yazılı eserlerin yokluğunda, kronolojiye yönelik herhangi bir girişim, maddi nesnelerin tarihine dayanmalıdır. Çanak çömlekler günlük kullanım açısından açık ara en yaygın ve parçalar hayatta kaldıklarında bile kırılmaya karşı en dirençliydi. Uzun bir süre boyunca kullanılan farklı stiller ve teknikler göz önüne alındığında, hayatta kalan tencere ve kırıklar yaşa göre sınıflandırılabilir. Tabakalandırılmış mevduat, diğer sitelerden benzer nesnelerin hangilerinin çağdaş olduğunu kanıtladığından, bunlar kronolojik olarak denkleştirilebilir.
Dönemlenmesi
Erken, Orta ve Geç şema farklı seviyelerde uygulanabilir. Arkeologlar, Erken Erken gibi hantal terimleri kullanmak yerine, Evans'ın ikinci seviye için I, II, III, üçüncü seviye için A, B, C, dördüncü seviye için 1, 2, 3 ve A, B, Beşincisi için C. Tüm seviyeler her sitede mevcut değildir. Ek seviyeler gerekiyorsa, başka bir Erken, Orta veya Geç eklenebilir. Helladik kronoloji şu şekilde alt bölümlere ayrılır:
Helladik Dönem Yerleşimleri
Bunlar, zamanla Helladik dönemin mezra, köy ve kasabalarının tahmini nüfustur. Bireysel yerleşimlerin boyutlarının tahmin edilmesinde çeşitli problemler olduğunu ve belirli bir dönemde belirli yerleşimler için en yüksek tahminlerin birkaç kat daha düşük olabileceğini unutmayın.
Erken Helladik (EH)
Erken Hellas dönemi (veya EH) Tunç Çağı Yunanistan genellikle ithal Neolitik tarım nüfusu ile karakterizedir bronz ve bakır gibi onlar kültürel ilişkide olduğu ilk Anadolu'da geliştirilen ilkel bronz çalışma teknikleri kullanılarak. EH dönemi, zaman içinde Mısır'daki Eski Krallığa karşılık gelir. Önemli EH sahaları Boeotia ve Argolid'deki (Manika, Lerna, Pefkakia, Thebes, Tiryns ) anakaradaki Ege kıyılarında veya Aegina (Kolonna) gibi kıyı adalarında kümelenmiştir veEuboea (Lefkandi ) ve batı Anadolu'dan etkileri gösteren çömlekçilik ve çömlekçi çarkının hızlı dönen versiyonunun tanıtımı ile işaretlenmiştir. Megaron adı verilen büyük "longhouse" EHII'de tanıtıldı. Anadolu kültürel modellerine (yani "Lefkandi I") sızma, geniş alan tahribatı eşlik etmedi.
Erken Helladik I (EHI)
Erken Hellas I aynı zamanda "Eutresis kültürü" c.3200-c.2650 BC olarak da bilinen nokta (ya da EHI), unslipped varlığı ile karakterize edilir ve perdahlı veya kırmızı astarlı ve Korakou ve diğer bölgede (metal nesnelere çanak parlatılmaktadır ki, ancak bu dönemde çok nadirdi). seramik ve yerleşme düzeni açısından, EHI süresi ve önceki Nihai Neolitik'in (veya FN) arasında önemli bir süreklilik var olduğu; EHI döneminde yerleşim yerindeki değişiklikler ekonomik uygulamalardaki değişikliklere bağlanmaktadır.
Erken Helladik II (EHII)
Erken Helladik I'den Erken Helladik II dönemine (ya da EHII) MÖ 2650-2.2200 dönemine geçiş, hiyerarşik gibi metalurji (yani bronz çalışma) gibi çoklu sosyo-kültürel yeniliklerin geliştirildiği hızlı ve kesintisiz olarak gerçekleşti. sosyal organizasyon ve anıtsal mimari ve tahkimatlar. EHII döneminde yerleşim yerlerindeki değişikliklere tarımsal uygulamalardaki değişiklikler (öküz güdümlü pulluk) eşlik etmiştir. Erken Helladik dönem Lerna'da bir koridor evi olan " Fayans Evi " nin yıkılmasıyla sona erdi. EHII sahalarının imhasının doğası, ilk olarak M.Ö.200-2.2000 (veya EHIII) Erken Helladik III döneminde Yunanların ve / veya Hint-Avrupalıların istilasına bağlandı;  Ancak, bu artık devam EHII siteleri imha üniform olmaması ve bu gibi Lithares, Phlius, manika gibi yerleşim EHII-EHIII / MH süreklilik varlığı verilen Ayrıca, apsidal evler, pişmiş toprak ankrajlar, şaft deliği çekiç baltaları, ritüel tümülüsler ve kas içi mezarlar gibi "yeni / müdahaleci" kültürel unsurların varlığı, Yunanistan'daki EHIII döneminden önce ve gerçekte yerli gelişmelere (yani pişmiş topraklara) atfedilmiştir. Boeotia'dan demirler; Neolitik Tesalya'da Ayia Sophia'dan ritüel tümülüsler ve Yunanistan ana karası ile Batı Asya Küçük, Kikladlar, Arnavutluk ve Dalmaçya gibi çeşitli bölgeler arasındaki EHII-MH döneminde sürekli temaslar. İklim değişikliklerinin Yunanistan'da EHII dönemi ile EHIII dönemi (yaklaşık MÖ 2200) arasında meydana gelen önemli kültürel dönüşümlere de katkıda bulunduğu görülmektedir. Yunanistan'da Orta Helladik dönem (veya MH), c. MÖ 2000 - c. MÖ 1550, ilk EHIII döneminde ortaya çıkan kültürel bir gerileme dönemiydi. MH dönemi, eski Yunan tarihçilerinin Minyans olarak adlandırdığı insanlarla doğrudan ilişkili olabilen Minyan eşyalarının geniş çaplı ortaya çıkması ile karakterizedir ; Orta Helladik yerlerinden bir grup monokrom açkılı çanak çömlekçi geleneksel olarak Troy'un keşfi Heinrich Schliemann tarafından "Minyan" eşyası olarak adlandırılmıştır.
Gri Minyan malı ilk olarak Orta Tunç Çağı göçü ile ortaya çıkan çanak çömlek olarak tanımlanmıştır ;  Bununla birlikte, teori, 1950'lerde Lerna'daki kazılar, çanak çömlek stillerinin gelişiminin sürekli olduğunu ortaya çıkardığı için eskidir (yani, EHIII Tiryns kültürünün ince gri açkılı çömlekleri Minyan eşyasının doğrudan atağıydı). Genel olarak, boyalı seramik dekorlar Kiklad ve Orta Hellas III kadar doğrusal ve soyut Minos etkiler eğrisel ve hatta temsil motifleri çeşitli ilham.
Çanak çömlek, Orta Helladik dönemden en fazla bulunan nesne olup, bu dönemde yeni bir seramik eseri olarak ortaya çıkmaya başlayan mat boyalı çanak çömlektir. Minyan çömlekleri keskin tasarımlar ve şekiller üreten bir tekerlek üzerinde yapılırken, mat boyalı çömlekler elle şekillendirilmiş ve mat boya uygulanmıştır.
Orta Helladik döneminden mat boyalı çanak çömlek, Erken Helladik Dönem'e ve hatta diğer Ege kültürlerine kadar izlenebilen birçok üslup motifi göstermektedir. Eğik çizgiler, zikzaklar, pastiller, koşan köpekler, spiraliforme ve Orta Helladik çanak çömlek üzerindeki kenarın altında değişen daireler ve üçgenler gibi desenlerin Kiklad çömlek motiflerinden esinlendiği bulunmuştur. Spiraliforme, Girit'e ve Griffon motiflerine kadar da izlenebilir. Bununla birlikte, mat boyalı çanak çömlek üzerindeki pastiller ve sarkık tarzda üçgenler gibi desenler Erken Helladik döneminden üslup motiflerin devamıdır ve çanak çömlek üzerine dikey saçaklı çizgilerin eklenmesi Orta Helladik dönemde gerçekleşen bir gelişmedir. Orta Helladik çanak çömlek üzerindeki tasarımların ve motiflerin çoğunun Kiklad etkisi olduğu düşünülürse, Orta Helladik kültür ile Kiklad kültürünün birbiriyle yoğun etkileşime girdiği varsayılabilir.
Orta Helladik dönemine ait bölgelerde bulunan dört tür mezar vardır; çukur mezarları, tholos mezarları, sarnıç mezarları ve şaft mezarları. Bir çukur mezarı, basitçe zemindeki bir çukur olduğu için kendi kendini açıklamaktadır, ancak tholos tarzı mezarlar daha çok mezar gibi bir oda olarak karakterize edilir. Cist mezarları ve şaft mezarları ilginçtir, çünkü Orta Helladik döneminin kendisinden kaynaklanan iki mezar tarzıdır  ve bu dönemde Yunanistan'a taşınan göçmenlerin bu yeni mezar stillerinin oluşturulmasını etkilediğine inanılmaktadır. . Sarnıç mezarları derin ve dikdörtgendir, tepeye yerleştirilmiş ve Orta Helladik dönemin başlangıcında ortaya çıkan bir höyük veya toprak höyüğü ile ortaya çıkar. Şaft mezarları (ortalama 6 metre uzunluğunda, 4 metre genişliğinde ve 4 metre derinliğinde) sarnıç mezarlarından daha büyük ve daha derindir ve Orta Helladik döneminin sonunda ortaya çıkmıştır. Ayrıca, bebekler özel kavanoz, gömülü küplerin genellikle yaklaşık 30 inç boyunda ölçülmesi. Arkeolojik kanıtlara dayanarak, Orta Helladik mezar törenlerinde bedenler dizleri bükülmüş olarak yanlarındaki mezarlara yerleştirilmiştir  (kadınlar sol taraflarına, erkekler sağ taraflarına yerleştirilmiştir ), daha sonra törende bulunanlar daha sonra mezarda bıraktıkları bardaklardan içilir. Defin gümrük ayrıca seramik, gümüş veya bronz gibi organları ile değerli öğeler bırakarak dahil.
Orta Helladik bölgesi Lerna'da, kazılan 200'den fazla mezar bulunmaktadır. Bu mezarların yaklaşık 1 / 3'ü dış mezarlar (cesetler topluluğun dışına gömülür) olmakla birlikte, bir kasanın etrafına yerleştirilmiş kasabalar da dahil olmak üzere bulunan mezarların 2 / 3'ünü oluşturan kas içi mezarlar (cesetler topluluk içine gömülmüştür)  .
Orta Helladik dönemde, özellikle Lerna'da, belirli bir deseni olmayan düzensiz düzenler vardı  ve evler birbirine sıkıca sarılmıştı. Evlerin düzenlenmesinin geniş aileye yakın ya da benzer bir grup ya da hizip üyelerine yakın yaşamaya dayalı olabileceği teoridir. Evler bir katlı,  “U” şeklinde yapılmış ve kilden yapılmıştır. Genellikle evlerde üç odalı bir sundurma, bir ocak içeren bir iç oda,  ve depolama ve yemek pişirme alanları bulunur. Daha büyük, müstakil bir ev, toplumun bir şefine veya liderine olası bir ev olarak tanımlanmıştır ve ayrı bir depolama tesisinin yanı sıra ocaklı bir avluya sahiptir.
Orta Helladik dönemin insanları, koyun, keçi, domuz, öküz, at ve köpekler. Orta Helladik insanlar dokuma tezgâhında dokuma tezgâhını döndürürler ve yaptıkları kıyafetler hem sabitlenir hem de sık sık iğnelerle süslenirdi. İnsanlar da taş ve kabuklardan yapılmış kolyeler ve bileziklerle kendilerini süsleyeceklerdi.
Orta Helladik dönem boyunca her türlü toplumsal cinsiyet ayrımcılığını yansıtan çok az kanıt vardır. Lerna gibi yerlerdeki kalıntıları inceleyerek, erkeklerin kadınlardan daha fazla protein yeme eğiliminde olduğu ve kadınların daha yumuşak, daha işlenmiş gıdalarda daha fazla yer alma eğiliminde oldukları açıktı. Her iki cinsiyetten insanların iskeletlerinde stres işaretleri tespit edildi, ancak erkekler onları daha yüksek bir dereceye sahipti, bu da erkeklerin ağır fiziksel emeğe kadınlardan daha sık katıldığını belirtiyor. Kadınlardan daha sık, erkeklerde bulaşıcı hastalıkların neden olduğu daha yüksek lezyon seviyesi vardı, bu da dış gruplar ve insanlarla doğrudan temas yoluyla yabancı patojenlere daha fazla maruz kaldıkları anlamına geliyor. Bu, sanki cinsiyetler arasında işbölümü varmış gibi görünmesini sağlar.
Orta Helladik dönem zamanla Mısır Orta Krallığına karşılık gelir. Yerleşimler birbirine daha yakındır ve tepelerin üzerine oturmaya eğilimlidir. Orta Helladik sahalar, Mora Yarımadası ve orta Yunanistan'da (Thermon gibi Aetolia'nın iç kısımları dahil) Spercheios Nehri vadisinin en kuzeyinde yer almaktadır. Messenia'daki Malthi ve Lerna V, tamamen kazılmış olan tek Orta Hellad bölgesi.
Geç Helladik (LH)
Geç Hellas süresi (veya LH) zamanı Mykenli Yunanistan Minos Girit ve Cyclades yeni etkiler altında, gelişti. LH çömlekçilik yapanlar bazen çalışmalarını Yunanca olarak deşifre edilmiş bir hece senaryosu olan Linear B ile yazdılar. LH, LHI, LHII ve LHIII'e bölünmüştür; LHI ve LHII, Geç Minos eşyayla örtüşmektedir ve LHIII bunu aşmaktadır. LHIII ayrıca LHIIIA, LHIIIB ve LHIIIC olarak alt gruplara ayrılır. Aşağıdaki tablo, Yunan ana karasındaki Geç Helladik evrelerinin (LH) yaklaşık tarihlerini vermektedir. LHI çanak dolgusunda bilinmektedir Mil Graves arasında Lerna ve Voroulia ve Nichoria (yerleşim Messenia ) Ayios Dr., (Laconia ) ve Korakou. Furumark LH'yi A ve B fazlarına ayırdı, ancak Furumark'ın LHIB'i Oliver Dickinson tarafından LHIIA'ya yeniden atandı. Mycenae'nin kuzeyindeki Tsoungiza bölgesinden bazı yeni C-14 tarihleri, LHI'nin, MÖ 1675/1650 ile 1600/1550 arasında tarihlendirildiğini ve bu da tahsis edilen çanak çömlek tarihlerinden yaklaşık 100 yıl öncesine ait olduğunu göstermektedir. Thera patlaması, aynı zamanda LHI (ve LCI ve LMIA) sırasında meydana gelen, çeşitli 1650-1625 BCE aralığı içinde tarihli.
Geç Helladik II (LHII)
LHIIA'nın tanımı esas olarak Kourakou East Alley'den gelen malzemeye dayanmaktadır. Yurt içi ve Saray şekilleri ayırt edilir. LHIIA ve LMIB arasında güçlü bağlantılar vardır. LHIIB, LMIB'nin bitiminden önce başladı ve Girit etkilerinin azaldığını görüyor. Saf LHIIB düzenekleri nadirdir ve Tiryns, Asine ve Korakou kaynaklıdır. Tsoungiza'dan C-14 tarihleri, LHII'nin MÖ 1600/1550 ile 1435/1405 arasında tarihlendirildiğini, başlangıç ​​tarihi tahsis edilen çömlek tarihinden yaklaşık 100 yıl öncesine ait olduğunu, ancak sonu neredeyse seramik evresine karşılık geldiğini göstermektedir. Mısır'da, onun başlangıcı ile LHII tekabül her iki dönemleri Teb "İmparatorluk" döneminde, Mısır Yeni Krallık itibaren, firavunların Hatşepsutiçin Thutmose III (r. 1479-1425 BCE) Onsekizinci Hanedanı.
Geç Helladik III (LHIII)
LHIII ve LMIII çağdaştır. LMIIIB'ye doğru, Ege'den gelen Helladik olmayan mallar homojen değildir; LMIIIB, Helladik'ten farklı olduğu sürece, en fazla LHIIIB'nin bir "Minoan alt" varyantı olarak düşünülmelidir.
Üniforma ve geniş alanlara yayılmış LHIIIA: 1 çömlek Mycenae en sarayda Rampa evinden materyal tarafından tanımlandı Teb de: (çoğu araştırmacılar tarafından 2 veya LHIIIB şimdi LHIIIA tarihlenen) ve Triada Rhodes. Asine, Athens (kuyu), malzeme vardır Sparta (Menelaion), Nichoria ve 'Atreus bothros altında kapatıldı çöp' Dromos'un Hazine Atreus'a de Mycenae sıra. Tsoungiza'dan C-14 tarihleri ​​LHIIIA'yı gösterir: 1, MÖ 1435/1406 ila 1390/1370 arasında, çanak çömlek evresinden biraz daha erken, ancak 50 yıldan az olmalıdır. LHIIIA: Maşat Höyük'te 1 adet eşya bulunduiçinde Hitit Anadolu.
LHIIIA: 2 çömlek işaretleri Doğu Akdeniz'in en kapsayan bir Miken genişleme. Birçok yeni şekil var. Boyanmış çanak çömlek motifleri LHIIIA: 1'den devam eder, ancak büyük bir standardizasyon gösterir. Mısır'da Amarna sahasında LHIIIA: Amenhotep III döneminde LHIIIA ve LHIIIA: oğlu Akhenaten'de 2 adet mal ; ayrıca LHIIIB'in en bariz başlangıçlarına sahiptir. LHIIIA: MÖ 14. yüzyılda batan Uluburun gemi enkazında 2 eşya bulunmaktadır. Yine, Tsoungiza tarihleri ​​daha erken, MÖ 1390/1370 ila 1360/1325; ancak LHIIIA: 2 eşya, Mursili II döneminin başlarında ortaya çıkmış olan Milet'in yanık tabakasında da bulunmaktadır.ve bu nedenle Mursili'nin MÖ 1312'deki tutulmasından birkaç yıl önce. IIIA ve IIIB arasındaki geçiş dönemi MÖ 1320'den sonra başlar, ancak çok geçmez (Cemal Pulak MÖ 1295'ten önce düşünür).
Tanımı LHIIIB Furumark esas olarak ağır bulur ve Zygouries gelen yerleşim malzemesi dayanıyordu. Mycenae ve Tiryns'taki Batı duvarındaki bulgulara dayanarak Elizabeth B. French tarafından iki alt aşamaya ayrılmıştır. LHIIIB: Mezarlarda boyanmış çanak çömlek nadir olduğu ve bu dönemin birçok yerleşimi yıkımla sona erdiğinden, birkaç topak geride bırakıldığı için 2 meclis seyrek.
LHIIIB seramiği, Yunan anakara saraylarında Lineer B arşivleriyle ilişkilidir. (Lineer B, Geç Minosan II'den beri Girit'te kullanılıyordu .) Pulak'ın önerdiği LHIIIA / B sınırı, Mursili'nin tutulmasını takiben dirilen Hititlerle birlikte LHIIIB'i Anadolu'da çağdaş kılacaktı ; Ramessides olarak da bilinen 19. Hanedan ile Mısır'da; ve kuzey Mezopotamya'da Asur'un Mitanni'ye üstünlüğü ile. LHIIIB'in sonu, kalıntıları o çömleklerin sonuncusunu içeren Ugarit'in yıkımı ile ilişkilidir. LHIIIB'nin sonu için Tsoungiza tarihi MÖ 1200/1190'dır. Bu nedenle LHIIIC'in başlangıcı, artık yaygın olarak Kraliçe Twosret'in hükümdarlığına girmiştir.. LHIIIC, Mycenae, Asine, Kephalonia ve Rhodes'daki mezarlardan gelen materyallere dayanarak Furumark tarafından LHIIIC: 1 ve LHIIIC: 2'ye ayrılmıştır. 1960'larda, Miken'de ve kalesinin kazı Lefkandi içinde Eğriboz özellikle sonraki aşamalarında, LHIIIC önemli bölgesel farklılıkları görmek için malzemeyi tabakalı rastlanmıştır. Geç LHIIIC çanak çömlekleri Troya VIIa'da ve birkaç parça Tarsus'ta bulunur. Ayrıca yerel olarak Aşdod, Aşkelon, Ekron, Gath ve Gazze'nin Filistin yerleşimlerinde yapıldı.
Sağlamlaştırılmış yerleşim
Helladik dönem boyunca, elit ya da en azından kurumsal, proto-şehir devlet formu elde eden karmaşık toplumların varlığını kanıtlayabilen koridor evleri gibi anıtsal binalarla güçlendirilmiş kentsel yerleşimler de dahil olmak üzere bir dizi önemli gelişme geliştirilmiştir. Bu yerleşim biri, Manika bulunan Euboea Erken Hellas periyot (MÖ 2800-2200) tarihli. Yerleşim 70-80 hektarlık bir alanı kapladı, 6.000-15.000 kişi yaşadı ve Yunanistan'daki Bronz Çağının en büyük yerleşim yerlerinden biriydi. Başka yerleşme oldu Lerna içinde Argolid belki Erken Hellas sitelerinin en önemli ve en zengin oldu bölge. yerleşim olarak bilinen anıtsal binası vardır Fayans Evi, bir "koridor evin"  Bu tür çatısı olarak zamanlar için ileri gözlemler birçok mimari özellikler için dikkate değer pişmiş tarafından karşılanmaktadır fayans verdi binanın adını. Yapı, Erken Helladik II dönemine (MÖ 2500-2300) dayanmaktadır ve bazen topluluğun seçkin bir üyesinin, bir proto sarayın veya bir idari merkezin konutu olarak yorumlanmaktadır. Alternatif olarak, aynı zamanda kasaba halkının ortak bir yapısı veya ortak mülkiyeti olarak kabul edilmiştir. Binanın özel işlevleri, binanın özel kullanımlarını gösteren küçük buluntuların eksikliği nedeniyle bilinmemektedir. ev ikinci bir hikâye giden bir merdiven vardı ve kiremitli çatı ile korundu. Sahada bulunan enkaz, çatıdan düşen binlerce pişmiş toprak kiremit içeriyordu. Bu tür çatılar Akovitika'nın Erken Helladik bölgesinde de bulunmasına rağmen ve daha sonra bir Miken kasabalarda Gla'ya ve Midea,  onlar sadece yaygın hale Yunan mimarisinin MÖ 7. yüzyıldan. duvarları Fayans Evi ile inşa edilmiştir kerpiç taş ile kaide. Diğer müstahkem yerleşimler arasında 1.180-1.770 kişiyi destekleyen 5.9 hektarlık bir alanı kaplayan Tiryns,  ve üst kalede 28 m çapında büyük kiremitli iki katlı "yuvarlak ev" (veya Rundbau) vardı. Bir saray ya da tapınak olarak hizmet etmiş olabilir ya da belki de ortak bir tahıl ambarıydı. Diğer siteler 1 hektarlık bir alana sahiptir ve belki de en fazla 1.250 bir nüfusu Aya İrini içerir  Eutresis 1,600-2,400 arasında bir tahmini nüfusu 8 hektarlık, Thebes 20 hektarlık 4.000-6.000 kişilik bir nüfus,  Lefkandi (büyüklüğü ve nüfusu bilinmeyen) ve etkileyici surlara, anıtsal taş binalara ve sofistike şehir planlamasına sahip yoğun nüfuslu bir yerleşim olan Kolonna (veya Aegina).
MÖ 2500-2400'den önce, Kolonna olağanüstü bir ekonomik büyüme yaşadı ve "Haus am Felsrand" adı verilen kendi idari "Koridor Evi" ne sahipti. Aşama III Lefkandi I-Kastri'ye karşılık gelen MÖ 2400–2300 Aşaması sırasında, toplumun ekonomik yapısının, idari ve sosyal organizasyonunun kanıtları daha açık hale gelmektedir. "Beyaz Saray" (Weisses Haus ; 165 metrekare), aynı işleve sahip olan "Haus am Felsrand" ın ardından gelen anıtsal topluluk binasını oluşturmaktadır. Kolonna Ege'yi oluşturabilir 'Minos Girit ve belki de Orta Helladik dönemde, Minoslardan sonra ama Mikenlilerden önce devlet seviyesine ulaştığı bir siyasi merkez.
Shunji Iwamoto
Shunji Iwamoto (d. 29 Aralık 1981), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2001 yılında Urawa Red Diamonds kulübünde başladı.
Carex glaucodea
Carex glaucodea, Carex cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Itaspiella
Itaspiella, Otoplaninae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Zacharie Noah
Defans mevkiinde oynayan Zacharie Noah, ülkesi Kamerun'da keşfedildi ve 1956'da Fransa'ya gelerek Paris Saint-Germain FC kulübünde profesyonel futbolcu oldu.
Fransız siyahi tenisçi Yannick Noah'ın babası ve siyahi basketçi Joakim Noah'ın da dedesidir.
Futbolu bıraktıktan sonra ülkesi Kamerun'a dönen futbolcu burada 8 Ocak 2017'de 79 yaşında öldü.
Hopton Castle (village)
Hopton Castle (village), İngiltere'nin Shropshire‎ kontluğunda bulunan bir civil parish.
Arnavutluk'ta sekülerizm
Arnavutluk; siyasi sistemindeki çeşitli değişimlere rağmen kurulduğu 1912 yılından beri seküler devlet sistemiyle yönetilmektedir. Bağımsızlığını ilan ettikten sonra 20. yüzyıl boyunca sırasıyla monarşi ve totaliter komünist rejimin etkisi altında kalan ülke, Fransızların laiklik ilkesinden oldukça etkilenmiş ve sekülerizmden vazgeçmemiştir. Günümüzde seküler parlamenter demokrasi ile yönetilen ülkede, toplumdaki bütün dini inançlar devlet garantisi altına alınmıştır. Ülke anayasası dini toplulukların eşitliğini kabul eder ve herkes inanç konusunda istediğini seçme özgürlüğüne sahiptir.
Bağımsızlık Dönemi
Arnavutluk 1912 yılında bağımsızlığını ilan ettikten sonra, kurucu hükûmet; yeni bir sistem bulunana kadar Osmanlı'dan kalan eski hukuk kurallarının kullanılmasına fakat bu kuralların sadece dini olayların çözümünde geçerli olup, toplumsal olaylarda bu yönetmeliklere göre hareket edilmemesine karar vermiştir. 1920 yılına gelindiğinde ülkenin resmi bir dini yoktu ve din-devlet işleri birbirinden tamamen ayrılmıştı. Aynı zamanda insanlara da istediği dine inanma özgürlüğü tanınmıştır. 1924 yılında, Arnavutluk'ta bulunan bütün dini oluşumların devlet garantisi altına alınıp özel statü verilmesine karar verilirken, dini kullanarak yapılan siyasi propagandalara da kesin olarak yasak getirilmiştir. Aynı zamanda herhangi bir dini otoritenin karar verme yetkisini barındırması engellenmiş, devlet tarafından dini kurum ve kuruluşlara yapılan maddi yardımlar kesilmiştir. 1928'de yürürlüğe konulan anayasayla beraber şerri-örfi hukuk sistemi kesin olarak kaldırılmış; yerine İsviçre ve Türkiye'nin hukuk sistemlerinden uyarlanmış olan yeni kanunlar getirilmiştir. Bu yeni sisteme göre ;
1929 yılında yapılan bir kongrede birçok caminin kapatılmasına ve dini terimlerin Arnavutça karşılıklarının kullanılmasına karar verilmiştir. 1930'da ise Arnavut Eğitim Bakanlığı her dini topluluğun kendi okul giderlerini karşılaşmasını, bu vakitten sonra devletin herhangi bir dini kuruma yardım etmeyeceğini açıklamış; bu gelişme en çok Müslümanların eğitim kurumu olan medreseleri etkilemiştir. Yeterli finansal kaynak bulamayan okullar tek tek kapanmış ve 1938 yılına gelindiğinde tüm Arnavutluk genelinde yalnızca birkaç medrese eğitim hayatına devam edebilir hale gelmiştir. 1933'ten 1936'ya kadar bütün özel okullar yasaklanmış, Katolik Hristiyan okulları bu süreçte eğitim yapamamıştır. Nihayetinde başta İtalya olmak üzere, uluslararası alandan gelen baskılara karşı daha fazla direniş gösteremeyen hükûmet, geri adım atmak zorunda kalmıştır.
İtalyan ve Alman Etkisi
1939 yılından itibaren devlet ile dini kurumlar arasındaki ilişki tekrar gelişmeye başlamış ve düzelme yoluna girmiştir. İtalya ve Almanya'nın, Arnavut hükûmetini etkisi altına almasının büyük rolü olduğu bu süreç boyunca dini eğitim seviyesi en yüksek oranda devam etmiştir.
Komünizm Süreci
Arnavutluk komünizmin etkisini gösterdiği süreçte seküler bir devletten, ateist bir ülke olma yoluna evrilmiş; hükûmet tarafından ülkedeki bütün dinler ve inançlar yasaklanmıştır. Enver Hoca; hüküm sürdüğü dönemde Paşko Vasa'nın O moj Shqypni şiirini adete bir devlet politikası olarak uygulamış ve Arnavut milliyetçiliğinin Arnavutluk için tek doğru seçenek olduğunu savunmuştur. Bu fikir öylesine rağbet görmüştür ki, komünist rejim boyunca Arnavutluk'ta hakim olan yegane düşünce haline gelmiştir.
1946-1967
1946 yılının Ağustos ayında yapılan bir reformla, Arnavutluk'taki manastırların, piskoposlukların ve tarikatların binaları da dahil olmak üzere sahip oldukları bütün mülkler kamulaştırılmış; birçok din adamı sorguya çekilmiş, yargılanmış ve infaz edilmiştir. Katolik Kilisesi'nin rahipleri, rahibeleri ve keşişleri ise sınır dışı edilmiştir. Komünist rejim bunlarla yetinmemiş; Cizvitler gibi yabancı uyruklu olup, ülke içinde faaliyet gösteren tarikatları Arnavutluk'taki bütün faaliyetlerini durdurmaya zorlamıştır. Eğitim konusunda da oldukça hassas davranan rejim, bu gibi dini toplulukların genç bireyleri etkileyerek kendilerine mürit yetiştirmelerini engellemek adına bütün dini okullara da yasak koymuştur. 1945-1953 yılları arasındaki süreçte ise, Arnavutluk'ta bulunan rahiplerin sayısında ciddi bir düşüş yaşanmış ve ülkedeki Katolik Kiliselerinin sayısı 253'ten 100'e indirilmiştir. Dini inançları uğruna, rejimin yaptığı bu eylemler karşısında direniş gösteren bütün Katolikler ise faşist olarak dalgalanmışlardır.
Büyük Din Yasağı
1967'nin başlarında, Arnavutluk'taki otorite ülkedeki dini hayatı yok etmeye yönelik büyük bir kampanya başlattı. Halktan gelen tepkilere rağmen ülke genelindeki camilerin, tekkelerin, kiliselerin, manastırların, türbelerin ve diğer dini yapıların da dahil olduğu 2,169 ibadet merkezi teker teker kapatılarak spor salonlarına, atölyelere, depolara ve gençlerin yararlanması adına yapıldığı iddia edilen kültür merkezlerine çevrildi. Yaşanan bütün bu gelişmeler ve değişimler, rejimin 'dünyanın ilk ateist milletini ve ülkesini yaratma' düşüncesinin bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Bu dönemdeki en büyük baskılar, hükûmet tarafından en dindar şehir olarak nitelendirilen İşkodra'ya karşı yapılmıştır.
Yasağın Kaldırılması
1985'te, Enver Hoca'nın ölümünden sonra yerine gelen varisi Ramiz Alia; dinlerin kişisel bir tercih olduğunu savunarak, önceki rejimin uyguladığı baskıcı yönetime son vermiştir. 1988 yılına gelindiğinde, dinlere karşı ılıman bir politika izlenmesinin bir sonucu olarak dini kurumlara tekrar faaliyete geçme izni verilmiştir. 1989'da Rahibe Teresa Arnavutluk'a gelerek Tiran'ı ziyaret etmiş; onu dışişleri bakanı ve Enver Hoca'nın eşi karşılamıştır. 1990 yılının Aralık ayında dinlere karşı uygulanan yasaklar tamamen kaldırıldı ve binlerce Hristiyan Noel'i kutlamalar yaparak karşıladı.
Anayasada Sekülerizm
Arnavut anayasası insanlara istediği dini seçip inanma özgürlüğünü verir ve ülkeyi yöneten hükûmet her ne olursa olsun bu seçimlere saygı duymak zorundadır. Bu yüzden kanunlar arasında belirtilen özel bir din yoktur ve hepsi eşittir. Buna rağmen tarihsel süreç içindeki çeşitli sebeplerden dolayı ülkede baskın olan Müslümanlık ve Hristiyanlık, sosyal ve kültürel alanda birtakım ayrıcalıklara sahiptir. Ülkede kutlanan milli bayramların yanı sıra Müslüman ve Hristiyan kültürüne ait özel günlerin de resmi tatiller arasına dahil edilmesi buna bir örnek oluşturmaktadır. En son 1998 yılında değiştirilen güncel Arnavutluk anayasasına göre ;
Sekülerizm Hakkındaki Tartışmalar
Arnavut halkının en hassas olduğu ve üzerine en çok tartışmaların yaşandığı konulardan birisi de sekülerizmdir. Farklı dinlerin aynı ülke altında ve eşit şartlarda yaşayabilmesi için gerekli olan bu kavramın önemi ve sınırları sık sık gündem konusu olmaktadır.
Devlet Okullarında Din Dersleri
Arnavut Eğitim Bakanlığı; ülkedeki okulların seküler olması gerektiğini iddia ederek, dini ve ideolojik ayrımcılık yaratabilecek konuların ders olarak okutulmasını yasaklamıştır. Bu yüzden herhangi bir dini eğitim verilmeyen okullarda son yıllarda bir girişim ön plana çıkmış ve tartışmalara yol açmıştır. 2012 yılında çeşitli cemaatler tarafından üniversite öncesi eğitim grubuna din kültürü dersleri verilmesi teklif edilmiş ve bu fikir eğitim bakanı Myqerem Tafaj tarafından desteklenmiştir. Kamuoyunda ise bu durumun anayasaya uygun olup olmadığı, eğer uygulanırsa ne gibi sonuçlar doğuracağı soruları şiddetli tartışmaları beraberinde getirmiştir. 2016'da Edi Rama hükûmeti tarafından müfredata dinler tarihi derslerinin eklenmesi teklif edilmiş, dönemin eğitim bakanı Lindita Nikolla ise olayın din propagandalarına yol açmayağı konusunda telkinlerde bulunmuştur. 2016-2017 eğitim ve öğretim yılının ikinci döneminden itibaren 6.-10. sınıflara pilot proje kapsamında bu dersler verilmeye başlanmıştır.
Sean Ellis
Sean Ellis (d. 1970, Brighton) İngiliz film yönetmeni, yazar, yapımcı ve moda fotoğrafçısıdır. Cashback (2004-2006), The Broken (2008), Metro Manila (2013) ve Antropoid (2016) filmleriyle tanınır.
Ödülleri
Metro Manila filmi sayesinde 2013 İngiliz Bağımsız Film Ödülleri'nde En İyi İngiliz Bağımsız Filmi, En İyi Yönetmen ve Prodüksiyonda En İyi Başarı ödüllerini kazandı.
Carex glaucescens
Carex glaucescens, Carex cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Freniger
Freniger Scelioninae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Dicoelandropora
Dicoelandropora, Otoplaninae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Fusicornia
Fusicornia Scelioninae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Bothriomolus
Bothriomolus, Otoplaninae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Hopton Cangeford
Hopton Cangeford, İngiltere'nin Shropshire‎ kontluğunda bulunan bir civil parish.
Carex glareosa
Carex glareosa, Carex cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Americanaplana
Americanaplana, Otoplaninae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Kelebek, Akçakale
Kelebek, Şanlıurfa ilinin Akçakale ilçesine bağlı bir mahalledir.
Şili Donanması
Şili Donanması, Şili Silahlı Kuvvetleri'nin deniz kuvvetleridir. Donanma, 1817 tarihinde kurulmuştur.
Ouachita County
Ouachita ilçesi veya Ouachita County ABD'nin Arkansas eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 26,120'dir. İlçenin merkezi Camden şehridir.
Heiðar Helguson
Heiðar Helguson (d. 22 Ağustos 1977), forvet pozisyonunda görev yapmış İzlandalı millî futbolcudur.
İsmail Kuşatması (1806-1807)
Kuşatma öncesi
1806 yılında Osmanlı-Rus Savaşı Rusların tek taraflı saldırılarıyla başladı. 1806 Kasım'ında Rus ordusu Eflak ve Boğdan’ı işgal etmeye başladı. Karşısında henüz Osmanlı ordusu bulunmayan Rus ordusu bu iki Prensliği işgal ettiği gibi âyanların zayıf birliklerini bertaraf ederek Hotin, Bender, Kili ve Akkerman kalalerini kolayca ele geçirdi. 1806 Aralık'ına girildiğinde Osmanlı İmparatorluğu'nun Tuna boyunda Yergöğü, İbrail ve İsmail kaleleri kaldı.
İsmail önüne gelen Rus ordusu kaleyi kuşatarak teslim olması için elçi gönderdi. Rusçuk Âyanı Alemdar Mustafa Ağa’nın gönderdiği Pehlivan İbrahim Ağa komutasındaki takviye birliği bu esnada İsmail kalesine ulaştı.
Kuşatma
Bu iki yenilginin ardından Rus ordusu sekiz saat mesafedeki Palpu Gölü kenarındaki Tabya Köprüsü civarına çekildi. Buna mukabil, İsmail kalesi de takviyeler almaya devam etti ve Alemdar Mustafa Ağa’nın gönderdiği Boşnak Abdullah Ağa ve Kırım hanedanından Bahadır Giray da kuvvetleriyle birlikte kaledeki garnizona katıldılar. Kale Muhafızı Kasım Paşa da komutanlık yetkilerini fiilen Pehlivan İbrahim Ağa’ya bıraktı.
Rus işgalindeki Kili'den Kili-İsmail arasındaki Çamaşuy köyü civarına gelen 3.000 kişilik bir Rus kuvveti de takviye almış Türk kuvvetlerinin baskınına uğradı. Yaklaşık 1.500 ölü veren Rus kuvvetinden esir alınan 500 asker de İstanbul'a gönderildi.
Osmanlı başkenti Pehlivan İbrahim Ağa'ya Sünne Boğazı'nın güvenliği görevini de verince İbrahim Ağa da bu bölgeye 14 adet ileri karakol inşa ettirdi.
İlkbaharın gelmesiyle çatışmalar yeniden başladı. 1807 Mart sonunda bölgeye sarkmaya çalışan 2.000 kişilik Rus sivari birliği Türk garnizonunun hücumuna uğradı ve 300'ü kurtuldu. 2 Nisan 1807'de ise Pehlivan İbrahim Ağa Kocagöl üzerindeki İmamağa tabyasını sıkıştıran 800-1.000 askerlik Rus kuvvetlerine hücum etti ve Rusları ağır yenilgiye uğrattığı gibi bölgede inşa ettikleri tabyaları da imha etti. Bahadır Giray Han komutasındaki birlikler de Kili kalesine sokularak yaklaşık 1.000 Tatar esiri kurtarmayı başardı. 21 Nisan'da Türk garnizonu Kili Boğazı’ndan Tuna’ya geçmeye kalkışan üç Rus gemisini zaptederek (çatışmada hayatta kalan) 70 asker ve 1 topu esir aldı. 28 Nisan'da ise İsmail önlerine sokulan altı Rus gemisi daha el geçirildi. Dört saat süren çatışmada Türk garnizonunun 22 kaybına karşı Rus kuvvetleri 100'e yakın ölü ve yaralı verirken, Rus askerlerinin önemli bölümü de nehre atlayıp boğuldu.
Kuşatmanın sonlanması
Rusya Osmanlılarla eşzamanlı olarak Dördüncü Koalisyon Savaşları çerçevesinde Napolyon Bonapart Fransa'sıyla da savaş halindeydi ve Rus ordusunun aslî unsurları bu cephedeydi. Bununla birlikte, 1807 Şubat'ında Eylau, Haziran'da ise Friedland muharebelerinde ağır yenilgilere uğrayan Rusya, Osmanlı cephesindeki asker sayısını 30.000'e kadar düşürdü.
Bununla birlikte, Sadrazam İbrahim Hilmi Paşa komutasındaki zayıf Osmanlı ordusu da cepheye ulaşmakta gecikti. Zira, önce aynı yıl Osmanlı-İngiliz Savaşı başlamış ve John Duckworth komutasındaki İngiliz donanması 1807 Şubat'ında Çanakkale Boğazı'ndaki Osmanlı savunmasını aşarak İstanbul önlerine gelmişti. İngiliz donanmasının sonuç alamadan ayrılmasının ardından ise 1807 Mayıs'ında Kabakçı Mustafa İsyanı patlamış ve Osmanlı başkentine tam bir keşmekeş hâkim olmuştu. Fransız cephesinde yenilgiye uğrayarak 9 Temmuz  1807’de  Tilsit Barış Antlaşması'ni imzalayan Rusya ise yıl boyunca ilerleme kaydedemediği Osmanlı cephesini kapatmak için Osmanlılarla ateşkes müzakerelerine başladı. 26 Ağustos 1807'de imzalanan Yergöğü Mütarekesi'yle taraflar aralarındaki savaş hali dokuz aylığına resmen durdu ve barış müzakereleri başladı.
Doom Eternal
Doom Eternal, id Software tarafından geliştirilen ve Bethesda Softworks tarafından yayınlanan birinci şahıs nişancı video oyunudur. 2016 yılında oyun piyasasına sürülen Doom'un başlattığı seriyi ve hikayeyi devam ettirmektedir.
Latvijas Kauss futbolā
Latvijas Kauss futbolā ya da Letonya Kupası, Letonya'daki futbol kulüplerin katılabildiği tek maçlı elemeye dayanan bir futbol organizasyonudur. Kupada mücadele eden 50 takımın 10'u Virslīga'dan gelmektedir. Kupa şampiyonu UEFA Avrupa Konferans Ligi'ne katılma hakkı elde etmektedir. İlk kupa organizasyonu 1937'de gerçekleşti. En başarılı kulüp olan Skonto FC, 8 kez kupayı müzesine götürdü.
Genatropis
Genatropis Scelioninae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Kata (anlam ayrımı)
Kata aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Carex gigantea
Carex gigantea, Carex cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Giuseppe Baresi
Giuseppe Baresi (d. 7 şubat 1958), Internazionale takımında orta saha pozisyonunda görev yapan bir İtalyan futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1976 yılında Internazionale kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Modena kulüplerinde oynadı.
Aussig Muharebesi
Aussig Muharebesi veya Ústí nad Labem Muharebesi, 16 Haziran 1426'da Hussit savaşlarının Dördüncü Haçlı Seferi sırasında Roma Katolik haçlıları ile Hussitler arasında yapılan muharebedir. Muharebe, Kuzey Bohemya'da Aussig (Ústí nad Labem) yakınlarında gerçekleşti.
Papa'nın emriyle haçlılar, Jan Žižka'nın ölümünden sonra Hussit ordularının kolayca yenileceğine inandığı için toplandılar. Savaşta Hussit kuvvetlerinin genel komutanlığını Sigismund Korybut yaparken, Prokop da bağımsız olarak Taboritlerin komutanıydı. Haçlı ordusunun başında ise Vitzthumlu Boso yer almaktaydı. Ortaçağ kronikleri, Hussitler'in 24.000 askeri ve en az 500 savaş vagonuna sahip olduğunu, haçlıların ise 36.000 askeri olduğunu belirtir. Ancak modern tarihçiler bu sayıların büyük ölçüde abartıldığını öne sürmüştür.
Hussitler, araba kalelerini kasabanın yakınındaki tepelerden birine kurdu. Araba kalesine gerçekleşen bir haçlı süvari saldırısı ile muharebe resmen başladı. Haçlı şövalyeleri, çok büyük savaş baltaları veya çekiçlerle donanmış olabilirdi, kaleyi aşıp araba kalesinin içine girmek için vagonlara bağlı zincirlerin yontulduğu bilinir. Ardından şövalyeler, ikinci bir savunma hattına geçtiler. Bu hareket sırasında, savaşta haçlı ordusunun moralinin en yüksek anıydı. Hussit süvarileri harekete geçip araba kalesini arkadan kırmaya çalışan şövalyelere saldırdı. Şövalyeler kuşatma altına alındı ve büyük bir top, tatar yayları ve tabanca mermileriyle ateş yağmuruna tutuldular. Bu karşı atakla Haçlı ordusunun morali yerle bir oldu. Hussitler şövalyelere merhamet göstermediler. Savaş kısa sürmüştü ve haçlı tarafında 4.000'den fazla askerin ölümü doğrulanabilir. Savaştan sonra haçlıların çoğu yakın köylere kaçarak dağıldı.
Batar Nehri
Batar, Ukrayna ve Macaristan'da bir nehirdir. Tiszabecs'e katıldığı Tisa nehrinin sol koludur. Kaynağı Cherna köyü yakınlarında, Vynohradiv Raion'daki Korolevo'nun yaklaşık  doğusundadır. Cherna, Hudia, Kholmovets ve Magosliget köylerinden akar.
Carex gholsonii
Carex gholsonii, Carex cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Bahşayiş Lugati
Bahşayiş Lugati, Eski Anadolu Türkçesi sözlüğü. Eser Süleymaniye Kütüphanesi'nde Fatih 5178 numarada kayıtlıdır. 920 yılında kaleme alınmış, tahminen de 14. yüzyılda istinsah (eserin el ile kopyalanması) edilmiştir. Eser, Arapça ve Farsça ad soylu sözcükleri içeren tematik bir sözlüktür. Önce bir Arapça sözcük verilmiş, daha sonra da sözcüğün Farsça karşılığı gösterilmiştir. Genel olarak Farsça tercümeye dayalı olarak verilen Türkçe karşılıklar ise bu Arapça ve Farsça sözcüklerin hemen altında, satır aralarında gösterilmiştir.
Selçuklu döneminin yazı özelliklerini taşıyan eserin yazarının kim olduğu belli değildir. Bahşayiş Lugati adı ise eserin ketebe kaydında yer alan ve ikinci müstensih olan Bahşayiş bin Çalıça'nın adına nispeten yakıştırılmış bir addır. Eserde yer alan malzeme daha çok Oğuzcanın dil, yaşayış, inanış ve sanat tarihi gibi maddi ve manevi kültür unsurlarını karşılayan sözcüklerden oluşmaktadır.
Kırım Soneleri
küçükresim|Sonnetlerin baş sayfası
Kırım Soneleri, Adam Mickiewicz'in 1825 yaz ve sonbaharında Kırım Yarımadası'na yaptığı yolculuğu anlatan 18 soneden oluşan dizedir. Soneler 1825-1826 yıllarında yazılmış ve 1826'da Odessa Soneleri ile birlikte Moskova'da yayımlanmıştır. Soneler, Polonya edebiyatındaki ilk sonelerdir ve bu yapıttan sonra dönemin yazarlar arasında soneler serisini başlattı. Soneler, Johann Wolfgang von Goethe'nin West-östlicher Divan'ndan bir slogan içerir (Şairi anlamak isteyen memleketine gitmeli) ve Kırım'daki seyahat arkadaşlarına ithaf edilmiştir.
Tarihsel temel
Ekim 1823'te Mickiewicz, gizli siyasi birliklere katılmaktan dolayı hapse atıldı. Bir yıl hayatının 4,5 yılını geçireceği Rusya'da sürgün. O zamanlar Rusya'daki kültürel yaşamın merkezleri olan St.Petersburg, Odessa, Moskova gibi şehirlerde yaşadı. Bu yıllar yeteneğinin en parlak dönemiydi ve Mickiewicz'e dünya çapında ün kazandırdı. St.Petersburg'da Mickiewicz, benzer düşüncelere sahip olduğuDecembrists ile hızlı bir şekilde ortak bir zemin buldu. Temmuz 1825'te Mickiewicz Kırım'a bir gezi yaptı. Kırım'ın güzelliğe hayran kalarak Kırım sonelerini yazmaya karar verdi.
İçindekiler
küçükresim|[[Adam Mickiewicz|Mickiewicz'in tablosu]] İtalyan tarzı sonelere ve betimleyici bir şiire dayanan Kırım soneleri, Byronik kahraman ile karakterize edilen Hacı'nın (Lehçe'de Pielgrzyma) Kırım Yarımadası'nda karşılaştığı Doğu kültürüne olan hayranlığı ile memleketine duyduğu özlem arasındaki karşıtlığı tasvir ediyor. Eserde iki ana karakter bulunmaktadır: Hacı ve Mirza. Hacı'nın duyguları vatanına (Polonya'ya) ve vatanındaki sevdiklerine duyulan özlemin hakimiyetindedir. Oryantal kültür ve doğa onu memnun ediyor, ancak ülkenin hafızası diğer deneyimlerden daha güçlü. Hacı'nın enkarnasyonlarından biri, acı ve karmaşık bir geçmişe, bilinçli yabancılaşmaya ve yalnızlığa sahip olmasına rağmen dünya hakkında merakını sürdürmektedir. Hacı, muhteşem Kırım manzaraları, görkemli dağlar, fırtınalı deniz, Kırım gecelerinden büyülenirken, arka plan da yalnızlığın getirdiği üzüntü ve yalnızlık içerisindedir. Mirza ise asil bir Türk aileden geliyor. Avrupalılar için gizem dolu ve heyecan uyandıran Doğu, Mirza için heyecan uyandırmaz. Çünkü yıllardır bu kültürün içerisinde bulunmaktadır ve bu nedenle Doğunun tehlikelerini de bilmektedir. Mirza, Hacı'nın kendisini neyin beklediğini bilmeden uzak egzotik diyarlara doğru yolculuk ederken ona sempati duyarak rehberlik eder. Ona ortalama bir yolcunun erişemeyeceği yerleri ve manzaraları gösterir. Hacı bu macera dolu yolculuğu cahil genç adam olarak değil, aktif bir yaşamın parçası olarak yapar. Ve yolculuğu sadece fiziksel olarak değil, aynı zamanda ruhsal olarak da zenginleştirdi. Yolculukla Hacı, yabancı bir ülkenin güzelliğini keşfettikten sonra, anavatanına değer vermeyi öğrendi. Mickiewicz'in sonelerinde doğa motifi, insan ruhundan ayrılamaz. Denizle düşünceler arasında, güçlü bir ruhla yelken arasında bir paralellik vardır. Yarımadanın kendine özgü doğası ve tarihi değeri olan yerler, şairi derin felsefi yansımalara teşvik etti. Mirza ve Hacı'nın en büyük ortaklığı vatanlarının işgal altında olmasıdır. Her iki karakter de farklı bir dünya görüşü, kültür ve güzellik algılarına sahiptir. Ancak eserde bu farklılık birbirini dışlamadığı gibi birbirini mükemmel bir şekilde tamamlayan unsurlar olarak ele alınır. Hacı'nın sözleri, Doğu'nun sırlarını bilmek isteyen bir adamın zevkini, korkusunu ve şaşkınlığını ifade ediyor. Ve Mirza, yıllardır yerel dünyaya aşina olan bir adam olarak bu açıklamaları tamamlıyor. Bunun sayede okuyucu Oryantal manzaraları, insanların kültürünü ve geleneklerini iki farklı açıdan tanıyabilme imkanına sahip oluyor. Kitapta geçen Hacı karakteri aslında öz yurdundan koparılarak gurbet özlemi yaşayan yazarın kendisidir. Eser, Pers mitolojisine, İncil'e ve İslam'a oldukça atıfta bulunur.
Fırtına sonnesi
Otobiyografik motifler "Fırtına" sonesinin temeli olarak alınır. Bir deniz yolculuğu sırasında Mickiewicz fırtınaya yakalandı. O kadar güçlüydü ki kurtuluş umudunu yitiren herkes ölümü bekledi. Mickiewicz'nin yaşadığı bu anı bu sonenin temeli oldu. Romantiklerin en sevilen imgelerinden biri olan fırtına, sembolik bir anlam vardır. Karşı konulamayacak bir unsurdur: yelkenler kırılır, kükrer ve Rahatsız edici sesi vardır. Fırtına esnasında güneş ve umutlar da kaybolur. Ancak gemide genel havaya uymayan bir kişi vardır, sanki fırtına onu hiç ilgilendirmiyormuş gibi etrafta olup biteni izler gibi görünür. Ortak bir talihsizliği bile birleştiremediği bir grup insan arasında tek başına fırtınanın üstesinden gelir, çünkü umudunu kaybetmemiştir.
Zanzibar başkanı
Zanzibar Cumhuriyeti ve Pemba başkanı (Svahili: Rais wa Zanzibar), Tanzanya'nın yarı özerk hükûmeti Devrimci Zanzibar Hükûmetinin başıdır. Mevcut başkan Hussein Mwinyi'dır. Başkan aynı zamanda üyeleri başkan tarafından atanan ve bir kısmı Temsilciler Meclisi'nden seçilmesi gereken Devrim Konseyi'nin de başkanıdır.
Başkan çoğunluk tarafından seçilir. Başkanlık süreleri beş yıldır ve bir aday yalnızca bir kez yeniden seçilebilir. 1964'teki Zanzibar devriminin ardından Abeid Karume, Afro-Şirazi Partisi'nin lideri olarak Zanzibar'ın ilk başkanı oldu.
Dokumacılar
Dokumacılar, bir yer ismi, şu anlamlara gelebilir:
TCDD 2. Bölge
'''TCDD 2. Bölge Müdürlüğü''', merkezi Ankara'daki Ankara Garı olan TCDD müdürlüğüdür.
Müdürlüğün sorumluluk alanı içindeki hatların tamamı sinyallidir. Ancak Eskişehir - Ankara - Irmak - Boğazköprü - Kayseri ve Ulukışla - Boğazköprü arasındaki hatlar elektrikliyken, Irmak - Zonguldak arasındaki hatlarda elektrifikasyon altyapısının yapımı devam etmektedir.
Habroteleia
Habroteleia Scelioninae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Poinsett County
Poinsett ilçesi veya Poinsett County, ABD'nin Arkansas eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 24,583'dür. İlçenin merkezi Harrisburg şehridir.
Triporoplana
Triporoplana, Parotoplaninae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Lagman (yemek)
Lagman (, lağman; ;, leġmen, ләғмән; , lagman), çekilmiş erişte, et ve sebzeden oluşan bir Orta Asya yemeğidir. Çin'de lātiáozi veya bànmiàn  olarak bilinir.
ÖzTürkçede L ile başlayan kelimelerin olmaması nedeniyle "lagman" kelimesinin en büyük ihtimalle Çince lamian'den türemek üzere yabancı kökenli bir alıntı kelime olduğu düşünülmektedir. Buna rağmen, lagmanın tadı ve hazırlama şekli Uygurlara özgüdür.
Lagman, yerel Uygur ve Dungan azınlıklarının bir ulusal yemeği olarak kabul edildiği Kazakistan ve Kırgızistan'da pek popülerdir. Özbekistan'da da tüketilir, ve Kırım Tatarları, kendi mutfaklarındaki lagmanı Özbek kültüründen uyarlamışlardır.
Carex geophila
Carex geophila, Carex cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Georgios Remoundos
Georgios Remoundos ( 1878 - 27 Nisan 1928), 1926'da Atina Akademisi'nin kurucu üyeliğini yapmış Yunan matematikçiydi. Varvakeio'dan mezun olduktan sonra Atina Üniversitesi'nde okudu ve Fransa'da okumak için devlet bursu aldı. Önce École Normale Supérieure'de, sonra Paris Üniversitesi'nde okudu ve 1905'te doktora derecesini aldı.
Little Ness
Little Ness, İngiltere'nin Shropshire‎ kontluğunda bulunan bir civil parish.
Sodyum asetat
Sodyum asetat (CH3COONa, aynı zamanda NaOAc şeklinde de ifade edilir ), sodyum etanoat olarak da bilinen asetik asitin sodyum tuzu. Isınarak sıvılaşabilen bu tuz, geniş bir kullanım alanına sahiptir.
Reaksiyonlar
Sodyum asetat bromoetan gibi alkil halojenürlr ile birlikte ester oluşturmak amacıyla kullanılabilir. Sezyum tuzları bu reaksiyonu katalize eder.
Kafkasya Seferi (1735)
Kafkasya seferi - 1734-1735 yıllarını kapsayan bu sefer, Safevi-Osmanlı savaşının son büyük askeri seferiydi. Bu sefer sonucunda Safevi ordusu bir zafer kazanmış ve Kafkasya'da Safevi yönetimi yeniden kurulmuştur.
Stratejik bağlam
1722'de Safevi imparatorluğunun başkenti İsfahan, Afgan isyancılar tarafından ele geçirilmesiyle, devlet fiilen sona erdi. Aynı zamanda Kafkasya'nın büyük bir kısmı Osmanlı egemenliğine girdi.
Kafkasya cephesi, Mezopotamya cephesi ile birlikte Osmanlı-Safevi savaşının ana bölgelerinden biriydi. 1720'lerdeki Afgan isyanı sonucunda Safevi İmparatorluğu'nun fiilen yıkılması, Osmanlı İmparatorluğu'nun sadece Kafkasya'ya değil, İran'ın batı bölgelerine de yayılmasıyla sonuçlandı. Nadir'in batı İran'ı ve Osmanlı yönetimindeki Irak'ı işgalinden sonra, imparatorluğun batı sınırları bir ölçüde güvenli hale getirildi. Ancak kuzeydeki durum farklıydı ve İstanbul hükûmeti Kafkasya'yı kendi egemenliği altında tutmaya kararlı görünüyordu. Bunu gerçekleştirmek için Osmanlı liderliği, Köprülü Paşa komutasındaki yeni ve güçlü bir orduyu Kafkasya'ya gönderdi.
1734-1735 seferinin asıl amacı Şirvan topraklarını geri almaktı. Ağustos 1734'te Şirvan'ın başkenti Şamahı ele geçirildi. Tahmasb Han Calayir, Osmanlı ve Kırım Tatarlarından oluşan birleşik orduları yendikten sonra, Kafkasya'nın güneydoğusundaki bu savaş sonucunda geri çekilme yollarının çoğu kapandı. Nadir'in son darbesinden sonra Osmanlı ordusu kuzeydeki dağlara dağıldı.