cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moving (Kate Bush şarkısı)
"Moving", İngiliz şarkıcı-şarkı yazarı Kate Bush tarafından çıkış albümü The Kick Inside (1978) için yazılıp kaydedilen şarkı. EMI Music Japan etiketiyle sadece Japonya'ya özel olarak 6 Şubat 1978'de piyasaya sürüldü. Yazarlığını Bush'un, yapımcılığını Andrew Powell'ın üstlendiği şarkı, sanatçının mim hocası Lindsay Kemp'e adanmıştır. Şarkının başında Dr. Roger S. Payne tarafından üretilip albüm kaydı (Songs of the Humpback Whale) haline getirilen balina şarkısı örnekleri bulunur.
Bush, şarkıyı Tokyo Müzik Festivali kapsamında, BBC'nin Saturday Nights at the Mill programında, Efteling Parkı üzerine yapılan Hollanda yapımı bir TV şovunda ve ilk turnesi The Tour of Life'ta (1979) sahneledi.
Kompozisyon
"Moving", güfte dizesinde Dm–C–B♭–F, nakaratta Dm–Am–Dm–Am akor dizisine uyar. D minör anahtarında yazılan şarkı, adi ölçüde yavaş bir tempo üzerine kurulmuştur. Enstrümanları arasında vurmalılar, bas, gitarlar ve elektrik piyano bulunur. Şarkının ilk on beş saniyesinde Dr. Roger S. Payne tarafından üretilip albüm kaydı (Songs of the Humpback Whale) haline getirilen balina şarkısı örnekleri bulunur. Sounds dergisiyle yaptığı bir röportajda Bush şunları söyledi: "Balinalar 'hareket/dokunaklı' (moving) ile ilgili her şeyi anlatıyor. Kaba bir vücudun içinde güzel, zeki ve yumuşaklar. Bir tonlar ama o kadar hafifler ki suda askıda kalıyorlar. Bu, insan iletişimi hakkındaki her şey—'moving liquid, yet you are just as water' ('akan sıvı, ama aynı su gibisin')—şu Çinlilerin suyun içine aktığı bir kupa olmakla ilgili söyledikleri şey. Balinalar saf hareket ve saf seslerden ibaret, bir şeyleri çağırıyorlar, çok yalnız ve üzücü ..." Kate Bush and Hounds of Love yazarı Dr. Ron Moy'a göre "Moving", Bush'un şarkılarındaki farklı yanların çağırışımını yapıyor: aşk, ilişkiler, hissiyat ve arzu. Yazara göre "Touch me, hold me/How my open arms ache" (Türkçe: Dokun bana, sarıl bana/Açık kollarım nasıl da sızlıyor) dizelerinde dolaysız ve iddialıyken "You crush the lily in my soul" (Türkçe: Ruhumdaki zambağı eziyorsun) sözlerinde şiirsel ve metaforik bir anlam peşindedir.
Canlı performanslar
The Kick Inside albümü yayımlanır yayımlanmaz Bush, "Moving"i "Them Heavy People" ile beraber BBC'nin Saturday Nights at the Mill şovunda 25 Şubat 1978'de sahneledi. 12 Mayıs'ta Efteling adlı eğlence parkındaki Perili Şato'nun açılışı için hazırlanan Hollandalı TV şovunda sahne aldı. Bush, albümden altı şarkıyı, parkın farklı yerlerinde ve perili şatonun yakınında çekilen altı videoda sahneledi. "Moving" videosu başında kamera yapraklarla kapanmış bir mezar taşını gösterir. Daha sonra rüzgâr yaprakları uçurur ve Kate Bush'un adı belirir. Sanatçı şarkıyı şatonun kapısının önünde söyler. Bush şarkıyı Tokyo Müzik Festivali kapsamında Haziran 1978'de Nippon Budokan'da seslendirdi. Japon televizyonlarında 21 Haziran'da tekrar yayınlanan performans, ülkede 35 milyon izleyiciye erişti. Amerikalı R&B grubu The Emotions ile beraber gümüş ödülü aldı. 1979'da, sanatçı "Moving"i ilk turnesi The Tour of Life'a dahil etti. Performans da Live at Hammersmith Odeon'da izlenebilirdir. Ancak ilk albümlerinden hiçbir şarkı Before the Dawn'a (2014) dahil edilmedi.
Emeği geçenler
The Kick Inside albüm notlarından elde edilen emeği geçenler listesi aşağıdaki gibidir:
Formatlar ve şarkı listesi
7" tekli
Uyarlamalar
Mandopop şarkıcısı Valen Hsu, şarkıyı 1996 çıkışlı Tear Sea albümünde "Fang Sheng Da Ku" adıyla yeniden yorumladı (放聲大哭; "İnilti").
Aşağıaratan, Aralık
Aşağıaratan, Iğdır ilinin Aralık ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy; Iğdır il merkezine 57 km, Aralık ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Ronald Wayne
Ronald Gerald Wayne, (d. 17 Mayıs 1934, Cleveland, Ohio) Amerikalı girişimci. Wayne, bugün neredeyse unutulmuş olsa da, Apple'ın kurucusu olan 3 ortaktan biri idi. 1976 yılında Apple hisselerinin %10'una sahipti ve hisselerini sadece 2300 Amerikan doları karşılığında diğer iki ortak Steve Jobs ve Steve Wozniak'a devretti.
Ronald Gerald Wayne, rengârenk bir elma seklindeki ilk Apple logosunu tasarladı ve kuruluşun ilk ürünü Apple I'in de kullanma kılavuzunu yazdı. Apple'in kurucuları arasında imzalanan ilk şirket sözleşmesi de yine Wayne'in kaleminden çıkmıştı.
Wayne, Jobs ve Wozniak ile 1976'da Apple'in kuruluşundan önce birlikte çalıştıkları Atari'den tanışıyordu. Apple'in kuruluş sözleşmesinde şirketin %10 hissesi Wayne'a aitti. Ancak Wayne, bu ortaklıktan çabuk vazgeçti, şirket ortaklığının getirdiği mükellefiyetin altına girmek istemiyordu. Çünkü 1976 yılına kadar, iki ayrı şirketin kuruluşunda ortak olmuş ve ikisinde de başarısızlığa uğramış, 2 yıl boyunca o ortaklıklardan payına düşen borcu ödemek için çalışmıştı. Apple'in kuruluşundan 11 gün sonra Wayne, 800 dolar karşılığında hisselerini Jobs ve Wozniak'a devretti ve Atari'deki işinde çalışmaya devam etti. Bu hisseler karşılığında daha sonra kendisine 1500 dolar daha ödendi.
Ronald Gerald Wayne, Apple'in ilk kurulduğu tarihte Kaliforniya'nın Mountain View kentinde yaşıyordu. Bugün, Nevada eyaletinin küçük bir şehri olan Pahrump'ta mütevazı bir hayat sürdürmektedir.
Eserleri
Adventures of an Apple Founder (Otobiyografi), 2011, 512K Entertainment, ISBN 978-0-615-51742-1
Muş'ta 2002 Türkiye genel seçimleri
3 Kasım 2002 Genel Seçimleri Muş İli sonuçları;
Edgar Degas
Edgar Degas (19 Temmuz 1834 - 27 Eylül 1917), tam adı Hilaire-Germain-Edgar Degas olan, Fransız ressam, heykeltıraş ve çizer. İzlenimcilik akımının kurucularından biri kabul edilse de ressam bu terimi reddedip gerçekçi olarak tanınmayı tercih ettiğini açıklamıştır. Tekniği başarılı bir ressam olan Degas, daha çok dans temalı resimleri ile tanındı. Çalışmalarının yarısından fazlası dansçılarla ilgiliydi. Bu çalışmaları aynı zamanda onun hareketin betimlemesindeki ustalığını gösteriyordu. Dans kadar at yarışları ve çıplak kadınlar çizmekte de başarılıydı. Portreleri de sanat tarihinin en başarılılarından kabul edilir.
Degas, kariyerinin başlarında tarihi temalar işleyen bir ressam olmayı istedi. Bu sebeple titiz bir akademik eğitim aldı ve klasik sanat üzerine çalıştı. Otuzlarının başlarına geldiğinde kararını değiştirdi. Böylece çağdaş konuları geleneksel metotlarla resmeden, modern yaşamın klasik ressamı haline geldi.
Gençlik yılları
Degas, Célestine Musson De Gas ve Augustin De Gas'nın en büyük çocukları olarak Paris'te dünyaya geldi. Babası bankacıydı. Ressamın ailesi varlıklı sayılırdı. 11 yaşında Lycée Louis-le-Grand'e başlayan Degas, 1853 yılında edebiyat dalında derece alarak mezun oldu.
Ressam çok küçük yaşlarda resme başladı. On sekiz yaşına geldiğinde evindeki bir odayı stüdyoya çevirdi ve Louvre'daki eserlerin kopyaları üzerine çalıştı. Fakat babası, onun hukuk okumasını istiyordu. Kasım 1853'te Paris'teki Hukuk Fakültesi'ne kaydını yaptırdı. Ancak derslerinden geçmek için hiçbir çaba sarfetmiyordu. 1855 yılında Degas çok saygı duyduğu Jean Auguste Dominique Ingres ile tanıştı. Ingres ona "Çizgiler çiz genç adam. Pek çok çizgi." tavsiyesinde bulundu. Aynı yılın Nisan ayında Degas, Ecole des Beaux-Arts'a (Güzel Sanatlar Okulu) kabul edildi. Orada Louis Lamothe ile birlikte çalıştı ve Ingres'nin tarzını takip etti. Temmuz 1856'da İtalya'yı ziyaret etti ve bu ülkede üç sene kaldı. O yıllar boyunca Michelangelo, Raphael, Titian ve Rönesans'ın diğer ressamlarının resimlerini kopyaladı. Akademik ve klasik sanat tekniklerini çalıştı ve bu konularda tecrübe kazandı.
Sanat kariyeri
1859 yılında İtalya'dan döndükten sonra Louvre'daki resimleri kopyalamaya devam etti. Orta yaşlarına kadar coşkulu bir kopyalayıcıydı. 1860'ların başında çocukluk arkadaşı Paul Valpinçon'u Normandiya'da ziyaret etti. Bu ziyaret sırasında at resimleri çizmeye başladı. 1865 yılında ilk defa Paris Salonu'nda bir eseri sergilendi. Jüri, Scene of War in the Middle Ages isimli tablosunu seçmişti. Bu tablo sergide çok fazla ilgi çekmedi. Gelecek beş sene boyunca Paris Salonu'na resimleri kabul edildi. Fakat Degas daha fazla tarihi resim çizmek istemiyordu. 1866 yılında çizdiği "Jokeyin Düşüşü" artık daha çağdaş konulara eğileceğinin işareti gibiydi. Sanatındaki bu değişikliğin esin kaynaklarından biri de 1864 yılında Louvre'da resim kopyalama çalışması yaparken tanıştığı Édouard Manet idi.
1870 yılında Fransa-Prusya Savaşı çıktı. Degas da askere çağrılmıştı. Paris'i savunmak ona resim yapmak için çok az zaman bırakıyordu. Silah talimi sırasında gözlerinde bir sakatlık olduğu ortaya çıktı. Hayatının geri kalan kısmında da gözlerindeki problemler kalıcı oldu ve ressamı endişelendirdi.
Savaştan sonra, 1872 yılında, Degas, erkek kardeşi René ve bazı akrabalarının yaşadığı New Orleans'a gitti ve orada uzun süre kaldı. Esplanade Bulvarı'nda yaşadığı süre boyunca pek çok esere imza attı. Bunların arasında aile üyelerinin portreleri de vardı. Ressamın New Orleans'ta çizdiği resimlerden biri de "New Orleans Pamuk Borsası" idi. Bu eser, Fransa'da büyük ilgiyle karşılandı ve yaşadığı süre boyunca bir müze tarafından satın alınan tek tablosu oldu.
Degas, Paris'e 1873 yılında döndü. Bir sonraki sene babasını kaybetti. Mülklerin paylaşımı sırasında Degas'nın erkek kardeşi René'nin büyük miktarda iş borcunun olduğu ortaya çıktı. Ailenin ismini koruyabilmek için Edgar Degas'nın evini ve kendisine miras kalan sanat koleksiyonunu satması gerekti. Böylece ressam bir anda kendini gelir elde etmek için sanatsal çalışmalarını satmak zorunda buldu. Paris Salonu'nun büyülü ortamından çıkmak zorunda kalan Degas, kendini bir grup genç ressamla bağımsız sergiler açarken buldu. İzlenimci sergiler olarak adlandırılacak sergilerin ilki 1874 yılında açıldı. İzlenimciler, 1886 yılına kadar yedi sergi daha açtılar. Degas, bu organizasyonların düzenlenmesinde aktif rol alıyor ve çalışmalarını sergiliyordu. Fakat aslında gruptaki diğer ressamlarla ortak özelliği yoktu. Hatta onların dışarıda resim yapmasını alaya alıyordu. Sosyal konulardaki muhafazakarlığı yüzünden sergilerin yarattığı skandaldan ve beraber çalıştığı ressamların yaptığı reklamdan tiksiniyordu. Basının kendilerine yakıştırdığı ve popülerleştirdiği "İzlenimci" tanımını reddediyordu. Jean-Louis Forain ve Jean-François Raffaëlli gibi gelenekselci ressamların da bu sergilerde eserlerinin sergilenmesi konusunda ısrar ediyordu.
Eserlerinin satışından kazandığı paralarla finansal durumunu düzelttikten sonra, saygı duyduğu ressamların resimlerini tutkuyla toplamaya başladı. Bu ressamlar arasında eski ustalardan El Greco ve çağdaşlardan Manet, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Paul Gauguin ve Van Gogh yer alıyordu. Üç ressamı ise idolleştirmişti: Ingres, Delacroix ve Honoré Daumier. Bu ressamların eserleri koleksiyonun önemli parçalarıydı.
1880'lerin sonunda Degas fotoğrafa da ilgi duymaya başladı. Birçok arkadaşının fotoğraflarını çekti. Bunlar arasında Renoir ve Mallarmê de vardı. Ayrıca dansçıların ve çıplakların da bol miktarda fotoğrafını çekerek bunları resimlerinde ve çizimlerinde kullandı.
Yıllar geçtikçe Degas daha da içine kapanıyor ve çevresinden uzaklaşıyordu. Bu içe kapanmada bir ressamın özel hayatı olamayacağı düşüncesinin rolü vardı. Dreyfus Davası tartışması onun Yahudi karşıtı eğilimlerini ortaya çıkardı ve Yahudi arkadaşları ile arası bozuldu. Hayatının daha sonraki kısmında ressam bu kayıplar yüzünden pişmanlık duyacaktı.
1907 yılının sonlarında heykele ilgi duymaya başladı ve 1910'ların sonuna kadar heykelle ilgilendi. 1912'de ise bu ilgisine tamamen son verdi. Hiç evlenmeyen ressam hayatının son dönemlerini neredeyse kör, rahatsız bir şekilde Paris'in sokaklarını dolaşarak geçirdi. Bütün yakın arkadaşlarından uzakta üzgün ve yalnız geçirdiği yıllardan sonra 1917 yılında öldü.
Tarzı
Degas çoğunlukla izlenimci olarak tanımlandı. Bu tanımlama anlaşılabilirdi fakat ressam için uygun değildi. İzlenimcilik, 1860'lar ve 1870'ler arasında Gerçekçilik akımının bir parçası olarak doğmuştu. İzlenimciler, dünyanın gerçeklerini parlak, göz kamaştırıcı renkler kullanarak, ışığın etkilerine konsantre olarak ve manzaraları doğrudan çizerek göstermeye çalışıyorlardı.
Teknik olarak, Degas, izlenimcilerden, sanat tarihçisi Frederick Hartt'ın dediğine göre "İzlenimcilerin renk parçalarını uygulamayarak" ayrılıyordu. Ayrıca, açık havada resim yapmayı reddediyordu. Bir başka sanat tarihçisi Carol Armstrong ise "Sergileri gezen eleştirmenlere göre o bir anti-izlenimciydi" dedi. Degas ise bu konuda "Hiçbir sanat benimkinden daha anlık olamaz." demişti. Bütün bunlara rağmen başka sanat hareketleri ile karşılaştırıldığında en çok İzlenimci olarak tanımlanabildi. Paris hayatından manzaralar yansıttığı eserleri, renk ve şekille olan tecrübeleri, Mary Cassatt ve Manet gibi izlenimcilerle olan dostluğu onu izlenimci harekete yaklaştırıyordu.
Degas'nın stilinde onun eski ustalar Jean Auguste Dominique Ingres ve Eugène Delacroix'e olan derin saygısı görünebiliyordu. Ayrıca, Japon sanatına çok meraklıydı ve koleksiyonunu yapıyordu. Japon resim sanatının kompozisyon kurallarından etkilendi. Atları ve dansçıları çizmesiyle meşhur olsa da "Geç Spartalılar" gibi tarihi resimleri de çok başarılıydı. Gençlik döneminde kişilerin ve grupların portrelerini çizdi. Bunun bir örneği Bellelli Ailesi idi (1858-1860). Bu tabloda ressam, halası, onun kocası ve çocuklarının psikolojik durumlarını da başarıyla yansıtan portrelerini yapmıştı. Bu resimde ve daha sonra çizeceği pek çok resimde, Degas, kadınlar ile erkekler arasındaki gerilimi yansıtacaktı.
1860'ların sonuna doğru Degas, tarzını, tarihi resimlerden modern yaşama ait orijinal gözlemlere kaydırdı. Atlar ve jokeylerin çizimi ressama çağdaş bir bağlamda çizme şansı veriyordu. Ressam, çalışan kadınları, kadın şapkacılarını ve çamaşırhaneleri resmetmeye başladı. 1868 yılında, Paris Salonu'nda Mlle. Fiocre in the Ballet La Source isimli tablosu sergilendi. Bu tablo, dansçıları çizdiği ilk eseriydi.
Bu tabloyu izleyen pek çok resimde dansçıları sahne arkasında ya da provada çizdi. Bu resimlerde, dansçıların işlerini yapan profesyoneller olduğunu özellikle vurguluyordu. Degas, kafe hayatlarını da resmetti. Absent İçenler isimli tablosu buna örnektir. Diğer ressamları da mitolojik ya da tarihi tablolar yapmak yerine gerçek hayatı çizmeleri konusunda destekliyordu. Yaptığı birkaç edebi sahneyi konu alan eserlerde bile modern tavrından taviz vermedi. Mesela, İçeride (Tecavüz olarak da bilinir) isimli tablosunda Emile Zola'nın Thérèse Raquin isimli romanından bir sahne çizdiği söylenir.
Degas'nın değindiği konular değiştikçe tekniği de değişti. Alman resimlerini anımsatan koyu renkler yerine parlak renkler ve koyu fırça darbeleri kullanmaya başladı. Concorde Meydanı gibi tablolar enstantane resimleriydi, izleyende zaman o anda dondurulmuş hissi uyandırıyordu. Renklerinde, fırça kullanımında ve kompozisyonundaki değişiklikler, izlenimci hareketin ve modern fotoğrafçılığın Degas üzerindeki etkisini gösterir.
Portrelerle günlük hayat resimlerini birleştiren Degas, fagot çalan arkadaşı Désiré Dihau'yu Operanın Orkestrası isimli resimde ondört müzisyenle birlikte çizdi (1868-1869). Resmi çizenin dinleyicilerden biri olduğu izlenimini uyandıran bu tablada müzisyenlerin üst tarafında dansçıların sadece bacakları görünüyordu. Sanat tarihçisi Charles Stuckey, ancak Degas'nın sahnedeki hareketi rastgele bir izleyicinin gözlerinden gösterebileceğini ve bunun kelimenin tam anlamıyla izlenimci bir tavır olduğunu söyledi.
Degas'nın olgunluk dönemindeki tarzı dikkat çeken bir şekilde bitmemiş parçalardan ayırt edilebilir. Ressam bu bitirememe halini gözlerinin bozuk olmasına bağlıyordu. Stuckey ise bu durumu: "Yetersiz bir bakış açısına sahip insanlar için resimleri infaz edildi." diye açıkladı. Sanatçının bu yaptığının bir tercih olduğunu açıklarken öne sürdüğü sebeplerden biri de "yüzlerce şeye başlayıp hiçbirini bitirememek" oldu.
Portreye duyduğu ilgi onun kişilerin sosyal itibarlarına, fizyonomilerine, tavırlarına, kıyafetlerine ve diğer niteliklerine dikkat etmesine ve bu konular üzerinde çalışmasına sebep oldu. 1879 yılında Stok Borsasından Portreler isimli bir çalışma yaptı. Bu eserinde bir grup Yahudi iş adamını resmetti. Bu resim onun Yahudi düşmanlığının kanıtlarını da içinde barındırıyor gibiydi. Dansçıları ya da çamaşırhane çalışanlarını çizerken bu insanların sadece kıyafetlerini ya da hareketlerini değil mesleklerini ve vücud tiplerini de ortaya çıkarıyordu. Balerinleri atletik bir fiziksel görünüme sahiptiler öte yandan çamaşırcılar şişman ve dayanıklı görünürdü.
1870'lerin sonlarında Degas artık sadece geleneksel yağlı boya tablolarda değil, pastelde de çok başarılıydı. Karmaşık katlara ve dokulara uyguladığı kuru boyalar, ona etkileyici renkler elde etme konusunda bir hayli yardımcı oluyordu.
1870'lerin ortasında ise on senedir ilgilenmeyi reddettiği asitle resim oymaya döndü. Bu konuda geleneksel yolları değil, taşbaskısını ve deneysel monotiplerle denedi. Monotiplerden aldığı sonuçlardan büyülenen ressam pastelle yaptığı çalışmaları bir kere de bu metotla yaptı.
Bu değişiklik Degas'nın bundan sonra eserlerinin hepsini etkiledi. Degas, kendini havluyla kurulayan, saçlarını tarayan ya da banyo yapan kadınları çizmeye başladı. ("Banyodan Sonra"'ya bakınız) Modeli çizerken ki fırça darbelerini önceye göre özgürleşti ve arka plan basitleşti.
Gençliğinin titiz doğallığı şeklin soyutlanmasında artışa sebep oluyordu. Parlak teknik ressamlığı ve şekle olan tutkusu haricinde bu son dönemlerinde yarattığı eserler gençlik dönemi eserleri ile yüzeysel bir benzerlik taşıyordu. İronik olarak, hayatının son döneminde çizdiği bu resimler, izlenimciliğin altın çağı geçtikten sonra izlenimciliğin renk tekniklerini ortaya çıkaran en önemli eserler oldular.
Tarzındaki bütün gelişmelere rağmen, Degas'nın çalışmalarının özellikleri hayatı boyunca aynı kaldı. Her zaman iç mekanları çizdi, stüdyosunda çalışmayı tercih etti ve model ya da hafızasını kullandı. Figür her zaman öncelikli konusu oldu. Çizdiği birkaç peyzajı ise hayalinden ya da hafızasının yardımıyla yarattı. Çalışmaları üzerinde çok düşünen bir ressamdı. Andrew Forge bu konuyla ilgili "hazırlanılmış, hesaplanmış, pratik yapılmış ve bölümler halinde geliştirilmiş eserler" diye yazdı. Resmi parçalara bölüyor ve bu parçaları sırayla yapıyordu. Her bir parça bütünü oluştururken, doğrusal düzenlemeleri sonsuz bir yansıma ve deneyin ürünü oluyordu.
Ün
Yaşamı boyunca kamuoyunun Degas'nın çalışmalarını kabulü takdir ile küçük görme arasında değişti. 1860'larda geleneksel üslupta umut vadeden bir ressamken Paris Salonu'na kabul edilen birkaç çalışması oldu. Bu eserler Pierre Puvis de Chavannes'den ve eleştirmen Castagnary'den övgüler aldı.
Degas daha sonraları izlenimcilerle gücünü birleştirdi. Salon'un ve genel olarak halkın sert kurallarını, değer yargılarını, seçkinciliklerini reddetti. Bu da halkın ve Salon'un izlenimcilerin deneyselciliğini reddetmesi ile sonuçlandı.
Ressamın çalışmaları tartışmaya açıktı fakat çoğunun tekniği takdir edildi. 1886'da izlenimcilerin sekizinci sergisinde sergilediği çıplaklar olumlu ve övgü dolu tepkiler aldı. 14 Yaşındaki Küçük Dansçı isimli heykeli en çok tartışılan eseri oldu. Bazı eleştirmenler heykeli dehşet bir şekilde çirkin bulurken diğerleri onu güzel buldular.
Hayatının son döneminde önemli bir ressam olduğu fark edilen Degas, izlenimciliğin kurucularından biri kabul edildi. Resimleri, pastel çalışmaları, çizimleri ve heykelleri ölümünün hemen ardından müzeler tarafından keşfedildi.
Pek çok ressam Degas'dan etkilendi. Bu ressamlar arasında Jean-Louis Forain, Mary Cassatt, Walter Sickert sayılabilir. Henri de Toulouse-Lautrec ise onun en büyük hayranıydı.
Apple'ın ana hatları
Apple Inc. (geçmişte Apple Computer, Inc.) ABD merkezli çok uluslu anonim şirket. Apple şirketi, cep telefonu, tablet gibi tüketici elektroniği ürünleri, kişisel bilgisayar ve bilgisayar yazılım tasarlamakta ve satmaktadır. Şirketin bilinen ürünleri arasında Macintosh serisi bilgisayarlar, iPod, iPhone ve iPad bulunmaktadır. Mart 2014 itibarı ile şirketin 16 ülkede 425 mağazası ve 39 ülkede çevrimiçi mağazası mevcuttur.
Atina Antlaşması (1913)
Atina Antlaşması (1913), 14 Kasım 1913 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ve Yunanistan Krallığı arasında Balkan Savaşlarının sonunda imzalanmış bir barış antlaşmasıdır.
Bu antlaşmanın bazı şartları şunlardır:
Jules Bordet
Jules Jean Baptiste Vincent Bordet (13 Haziran 1870 - 6 Nisan 1961), Belçikalı immünolojist ve mikrobiyolojist. Bir bakteri cinsi olan Bordetella kendisinden sonra adlandırılmıştır.
Töre (dergi)
Töre 1969-1985 yılları arasında Türkiye'de yayımlanmış aylık fikir ve sanat dergisidir.
Jules Bordet
Biyografi
Jules Bordet Belçika Soignies'te doğdu. Brüksel'de bulunan Brüksel Üniversitesi'nden Tıp doktoru olarak mezun oldu ve 1892 yılında Paris'te bulunan Pasteur Enstitüsü'nde göreve başladı. 1916 yılında Royal Society üyeliğine seçildi. Bordet, bir hayvanın hastalığa karşı bağışıklık kazanmış serumunun, hastalığın diğer hayvanlardaki varlığını araştırmakta kullanılabileceği konusunda çalışmalar yaptı. Bu teknik sayısız diğer hastalıklar için serolojik testlerde kullanılır. Yaptığı çalışmalar nedeniyle 1919 yılında Nobel Tıp Ödülünü kazandı. Ödülünü 1920 yılında aldı.
Töre (dergi)
İlk olarak Ocak 1969'da Ayşe adıyla yayımlandı ve 29. sayısında günümüzdeki adını aldı. Halide Nusret Zorlutuna'nın kurduğu dergiyi Emine Işınsu yönetti. Mayıs 1985'e kadar yayımlandı. Milliyetçi, mukaddesatçı fikir ve edebiyat dergisi idi.
Dergiye emeği geçenler Dündar Taşer, Erol Güngör, Mehmet Çınarlı, Necmettin Hacıeminoğlu, Mehmet Eröz, Ayhan Tuğcugil (İskender Öksüz), Agah Oktay Güner, Turan Yazgan, Tarık Buğra, Amiran Kurtkan, Aclan Sayılgan, Faruk Kadri Timurtaş'tı. Şiirleri ve yazıları yayınlananlar arasında Arif Nihat Asya, Yavuz Bülent Bakiler, Sadi Somuncuoğlu,  Bahattin Karakoç, Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu Hüseyin (Bozok) Kılıçaslan gibi şair ve yazarlar vardır.
Kutaisi
Kutaisi (Gürcüce: ქუთაისი; Antik adı: Aeas/Aias), Gürcistan'da İmereti Bölgesi'nde yer alan dünyanın en eski sürekli yerleşim yerlerinden biri ve geleneksel olarak başkent Tiflis'ten sonra Gürcistan'ın en büyük ikinci ve en kalabalık üçüncü şehridir. Tiflis'in 221 kilometre batısında, Rioni Nehri üzerinde yer alır. İmereti Bölgesi'nin merkezidir ve nüfusu 147.635’dir (2014).
Kutaisi'nin yazılı tarihi, antik tarihçilerin eski Kolhis Krallığı'na başkentlik yaptığını aktardıkları MÖ 3. yüzyıla dek uzanır. Kutaisi'nin eski isimleri : Aia, Kutaia, Kutatisiumi isimleridir. Yüzyıllar içerisinde batı Gürcü krallıklarının (son olarak İmereti Krallığı) merkezi olmuştur. VI. yüzyıl Bizans tarihçisi Prokopius şehirden şöyle bahsetmektedir :
Kutaisi'nin ismi Orta Çağ'da Kurucu Davit'in faaliyetleri ve Yakın Çağ'da ise Akaki Tsereteli, Zakaria Paliaşvili, Kote Marcanişvili'nin çalışmaları ile anılmaktadır. Kutaisi ve çevresindeki başlıca turistik yerler arasında Bagrati Katedrali'nin kalıntıları (11. yüzyıl), Gelati Manastırı (12. yüzyıl), Geguti Sarayı (12. yüzyıl), Sataplia Tabiatı Koruma Alanı ve bir balneolojik tatil yeri olan Tskaltubo gelmektedir. Kutaisi'de Kutaisi-Gaenati Piskoposluğu'nun bir makamı ve ikametgâhı bulunmaktadır.
Kuruluşu
Şehrin arazisi ve çevresindeki Tzkaltztela Vadisi Alt Paleolitik dönemden beri yerleşim yeriydi. Bu döneme dair buluntular Çahati, Tetramitza, Sakajia ve Sakvarcile arkeolojik sit alanlarında korunmaktadır. Bakır Çağı ve Erken Tunç Çağı tabakaları Tetramitza ve Sagvarcile'de doğrulanmıştır. Kutaisi MÖ 2. milenyumun ikinci yarısında yükseldi. MÖ 15-18. yüzyıllarda burada Kolhis kültürünün varlığı doğrulanmıştır. Antik Yunan mitolojisi ve tarihinde Kutaisi Minos Çağı'na (MÖ 17.-15) tarihlenir. Girit hükümdarı Minos ve Aetius, eski Yunanlar tarafından aynı çağda yaşamış, müttefik ve akraba (kayınbirader) olarak kabul edildi.
Rioni nehrinin sağ kıyısında, Dateşidze ve Gabaşvili tepelerinde M.Ö. 6. yüzyılda burada büyük bir şehir tipi merkezin varlığına ulaşıldı. 1920 yılında "Ihlamurlar" bölgesinde MÖ 5-4. yüzyıllara tarihlenen mezar höyükleri bulundu. Gabaşvili tepesindeki yerleşimde MÖ 5. yüzyıla tarihlenen kültür alanı kısmen incelenmiştir. Siyah çanak çömlek parçaları bulundu. Bir demirhanenin varlığına işaret eden bir demir eritme fırını üfleme borusu tespit edilmiştir. Keşfedilen materyal, Kutaisi'nin dış dünya ile ticari ve ekonomik ilişkilerini gösteriyor. Helenistik döneme ait arkeolojik malzemelerden Mtsvanekvavila civarında bulunan Büyük İskender'in tetradrahmisi ve Mitridates'in altın sikkesi dikkat çekicidir. Ukimerion tepesinde Helenistik döneme ait eserler bulunmuştur.
Şehir M.Ö. 3.yüzyılda Rodoslu Apollonius tarafından Kutaia olarak adlandırılmaktadır. O zamanlar Kolhis'in büyük bir merkeziydi. Homeros’un İason ve Argonotlar hakkında yazdıklarından hareketle tarihçiler, Kolheti’ye yapılan bu efsanevi yolculuğun, Argonotların varmayı amaçladıkları ve Kral Aietius’un sarayının bulunduğu Kutaisi'de (Aias) son bulduğunu kabul ederler.
Lazika ve Abhazya krallıkları
736'da Batı Gürcistan'a yapılan Arap istilası, Abhazyalılar tarafından Lazikalı ve İberyalı müttefikleriyle birlikte püskürtüldü. 8. yüzyılın son çeyreğinde Abhazya prensi II. Leon, Bizans vasallığından kurtuldu, başkentini Anakopya'dan Kutaisi'ye taşıdı ve Lazika ve Abasgia'yı bir hanedan birliği aracılığıyla birleştirerek Abhaz Kralı olarak taç giydi. Ayrıca Rioni Nehri'nin sağ kıyısındaki kaleyi kuşattı ve bir kraliyet sarayı inşa etti. Şehrin dışında yeni yerleşimler ve mahalleler ortaya çıktı, şehrin nüfusu arttı.
Gürcistan Krallığı
978'de III. Bagrat, Gürcistan Krallığı'nın başkentini Kutaisi'ye taşıdı. Bu zamandan 1122'ye kadar Kutaisi, Gürcistan Krallığı'nın başkenti unvanını korudu. III. Bagrat döneminde, şehir önemli ölçüde değişti: kraliyet sarayı ve kalesi yeniden inşa edildi ve kral 1003'te Bagrati Katedrali'ni inşa etti. Bu katedralin Gürcistan'ın birliğinin ve gücünün bir sembolü olması gerekiyordu, bu yüzden kutsanması özel bir olay haline geldi. Kral Bagrat "Kutaisi kilisesini büyük ve erişilmez olanlarla kutsadı, çünkü tüm yöneticileri ve Katolikleri, rahipleri ve tüm manastırların başkanlarını ve krallığın tüm soylularını, Zemon soylularını ve ailesini yanına topladı."
1073'te büyük feodal bey Nyania Kvabulisdze krala isyan etti ve kısa süreliğine Kutaisi'nin kontrolünü ele geçirdi. 1080 yılında Didi Turkoba döneminde Selçuklu Hanedanı tarafından Kutaisi yakılmıştır. 1089'da Kurucu Davit, Kutaisi'de kral olarak taç giydi. IV. Davit'in saltanatı sırasında şehir daha da gelişti. 1106-1125'te Kutaisi yakınlarında "İkinci Kudüs" ve "Yeni Athos" olarak adlandırılan Gelati Manastırı ve Gelati Akademisi'ni inşa etti. Gelati aynı zamanda tüm Gürcistan için bilgelik ve saflığın merkezidir.
Justin Broadrick
Justin Karl Michael Broadrick (d. 15 Ağustos 1969, Birmingham, İngiltere) İngiliz müzisyen, söz yazarı, besteci ve müzik yapımcısı. 1980'lerin ortasında gençken İngiliz grindcore grubu Napalm Death'in gitaristi olan ve grubun ilk albümü Scum'da çaldı. Buna karşın Broadrick, en çok kurucu üyesi olduğu Godflesh ile bilinmektedir. Godflesh, ekstrem metal ile endüstriyel müziği birleştiren ilk gruplardan biri oldu. Broadrick aynı zamanda Pantera, Isis, Mogwai ve Pelican gibi birçok grubun yapımcılığını üstlenmiş ve bu grupların şarkılarına remix'ler yapmıştır. Broadrick aynı zamanda HeadDirt, Avalanche Recordings, Post Mortem Productions, Lo Fibre ve Heartache plak şirketlerinin kurucusu oldu.
Kutaisi
Gürcistan Krallığı
1122'de Kurucu Davit, Araplardan kurtarılan Tiflis'e öncelik verdiğinde ve başkenti Tiflis'e taşıdığında, Kutaisi birleşik Gürcistan krallarının ikametgâhı olarak kaldı. "Sakdarsa Davitiani" olarak adlandırılan Geguti Sarayı, kraliyet ikametgâhı olarak hizmet veriyordu. Kutaisi, düşmanlar Tiflis'i ele geçirdiğinde kraliyet mahkemesinin sığınağı ve başkenti vazifesi görüyordu. 1226'da Celaleddin Harezmşah'ın işgali ve 1235'te Moğollar tarafından doğu Gürcistan'ın istilası sırasında bu durum yaşandı. İki kral yönetimi döneminde, 1259-1329'da Kutaisi, VI. Davit Narin ve haleflerinin başkentiydi. Timurlenk'in 1386'da başlayan yıkıcı seferleri 1403'te Kutaisi'ye ulaştı. Şehir harap oldu ve nüfusu önemli ölçüde azaldı. Bu istiladan sonra Kutaisi gerilemeye başladı.
Justin Broadrick
Biyografi
15 Ağustos 1969'da Birmingham, İngiltere'de doğan Justin Broadrick, üvey babası ve annesi tarafından bir hippi topluluğu arasında yetiştirildi. Ailesi aracılığı ile ilk dönem punk müziğine aşina olan Broadrick; Led Zeppelin, Black Sabbath, Pink Floyd, Can, Jimi Hendrix ve Crass gibi gruplarla tanışmış ve Lou Reed'in deneysel Metal Machine Music albümünden etkilenmiştir. 12 yaşında Throbbing Gristle ve Whitehouse gibi endüstriyel müzik gruplarını dinlemeye başlayan Broadrick, üvey babasının gitarını çalmaya başladı. 1982'de arkadaşı Andy Swan ile Final isimli ilk müzik projesini kurdu ve power electronics müzik türünden esinlendi. 1.5 senede Final adı altında yaklaşık olarak 50 tane kayıt yayımlayan Broadrick, aynı zamanda Last Exit, Crusade ve Dead Pulp isimleri ile de müzik yaptı.
1984'te G.C. Green ve Paul Neville'in 1982'de kurduğu Fall of Because'a baterist ve vokalist olarak katılan Broadrick, 1985'te Napalm Death'e gitarist olarak katıldı ve grubun Scum albümünün ilk yarısında gitar çaldı. 1986'da Napalm Death'ten ayrıldı ve 1987'te 6 aylığına Head of David'de bateristlik yaptı. Head of David'den atıldığı 1988 senesi, Fall of Because'un dağılışına da denk geldi. Aynı sene, Broadrick Fall of Because bas gitaristi G.C. Green ile Godflesh'i kurdu.
Kutaisi
İmereti Krallığı'nın başkenti
1555'te Amasya Antlaşması'ndan sonra İmereti Krallığı, Osmanlı'ya bağlı vasal bir devlet oldu. 17. yüzyılın ilk yarısında İmereti Kralı III. Giorgi döneminde kraliyet ikametgâhı, bir Katolik Kilisesi, Mtsvanekvavila'nın laik ve kült binaları inşa edildi. 17. yüzyılın ortalarında Kutaisi'nin nüfusu 1000 hane idi. 1666'da şehir Osmanlılar tarafından işgal edildi. 1667'de şehrin lordu Bejan Lortkipanidze Osmanlıları Kutaisi'den kovdu, ancak 1669'da şehir tekrar Osmanlılar tarafından işgal edildi ve bir asır boyunca Ukimerion kalesini ellerinde tuttular. Bu sırada ekonomik ve kültürel hayat geriledi, mahalleler boşaltıldı. 1691'de Osmanlılar Bagrati Katedrali'ni yıktı. 17. yüzyılda Kutaisi, Katolik misyoner Başmelek Lamberti tarafından şöyle tanımlandı:
Justin Broadrick
Biyografi
Godflesh ile 1988'de Godflesh EP'sini ve 1989'da Streetcleaner albümünü çıkardı. 1990'larda Godflesh ile Slavestate EP, Pure ve Selfless gibi birçok albüm çıkartan Broadrick, GOD isimli grupla da kayıt yaptı. Aynı süre içerisinde GOD üyesi Kevin Martin ile hip hop etkileşimli Techno Animal projesini başlattı ve Pram, Terminal Power Company, Lull ve Cable Regime gibi grupların albüm yapımcılığını üstlendi. Bu süre zarfında Faith No More ve Danzig'in üye olma önerilerini reddetti. 2001 yılında Godflesh'in Hymns'i çıkarmasının ardından C.G. Green gruptan ayrıldı. Her ne kadar Amerika turnesi için Green'in yerine Paul Raven geçmiş olsa da, Broadrick kız arkadaşı ile 13 yıllık ilişkisin bitmesi sonucu yaşadığı problemler nedeniyle turneyi iptal etmek durumunda kalmıştır. 2002 yılında Godflesh dağılmış ve aynı dönemlerde de Broadrick'in Kevin Martin ile işbirliği sona erdi. 2004 yılında bas gitarist Diarmuid Dalton ve baterist Ted Parsons ile Jesu'yu kuran ve bu grupla 2000'li yıllarda bir dizi albüm çıkartan Broadrick, aynı zamanda 2005'te Final projesi ile yeniden kayıt yapmaya başladı ve konser verdi. 2009'da Isis'in Aaron Turner'ı ve Jesu ile Head of David'in bas gitaristleriyle Greymachine grubunu kurdu. Godflesh, 2010 yılında yeniden birleşti ve Broadrick JK Flesh ile Pale Sketcher takma isimleri ile müzik yayınlamaya başladı.
Broadrick eşi ve oğlu Benjamin ile Kuzey Galler'in Abergele kentinde yaşamaktadır.
Kutaisi
İmereti Krallığı'nın başkenti
Şehrin gelişiminin gerilemesine rağmen İmereti başkenti eski yapısını az çok korudu. Şehrin ana kısmı hala eski merkezdi : İç kale ve Bagrati Katedrali'nin bulunduğu surlarla çevrili iç şehir. Şehrin bu kısmına "Didi (Büyük) Kutaisi" veya "Zedakalaki" deniyordu. 18. yüzyılda, Rioni'nin sol kıyısı boyunca uzanan, "köprü kapısı" ile korunan, dağ yamacında müstahkem bir banliyö hala vardı. Surun dışında, Didi Kutaisi'nin etekleri yayılıyordu. Zedakalakinin önemine rağmen, Kutaisi, Rioni'nin sol kıyısında, ovalarda gelişti. Bu bölgeye "Küçük Kutaisi" adı verildi. Surun ötesinde kralın bahçeleri ve büyük bir meydan vardı. Bu meydanda kralın halka açık toplantıları, yarışmalar düzenlendi. Meydanın yanında bir banliyö olan "Yeni Şehir" vardı. Orada ticarethaneler ve tüccar evleri sıralanmaktaydı. 18. yüzyılda şehre, Aziz İlori'nin yazıtından da anlaşılacağı gibi, Megrelya Prensi II. Levan Dadiani tarafından defalarca baskın yapıldı ve yakıldı.
1737'de Kutaisi'nin ilk haritası Timote Gabaşvili tarafından derlendi. 1770 yılında Kral I. Solomon Rus birliklerinin yardımıyla Osmanlıları Kutaisi kalesinden kovdu. Kral, tüccarları Honi ve diğer yerlerden taşıdı ve Kutaisi'deki "şehri" (pazarı) restore etti. Bu dönemden itibaren Kutaisi'nin canlanma dönemi başlar. Tarım canlandı, nüfus arttı, eğitim ve kültürel hayat canlandı. Yükseliş II. Solomon zamanına kadar devam etti. 18. yüzyılda, Doğu Gürcistan'dan göç edenler de dahil olmak üzere yazarlar ve şairler Kutaisi'de çalıştı: Giorgi Batonişvili, I. Teimuraz, II. Arçil, Nikoloz Rustaveli, Zakaria Gabaşvili, Besiki, Eizbar Eristavi, Aleksandre Amilahvari, Solomon Lionidze, Kutaisi rahipleri ve diğerleri. 1800 yılında ilk matbaa kurulmuş, yüze yakın ticarethane açılmış ve şehrin çehresi değişmiştir. 18. yüzyılda kentte Ermeniler, Yahudiler ve Türkler ticaret yaparken, daha sonra 19. yüzyılda kent yaşamına büyük katkı sağlayan II. Solomon tarafından Ahaltsihe'den Katolik tüccarlar iskan edilmiştir.
19. yüzyıl sonrası
1810'da İmereti Krallığı Rus İmparatorluğu tarafından ilhak edildi. Şehir, Batı Gürcistan'ın çoğunu içeren Kutaisi Guberniyası'nın başkentiydi. Mart 1879'da şehir, Rusya'nın her yerinde dikkat çeken bir kan iftirası davasına sahne oldu; on sanık Yahudi beraat etti.
Kutaisi, 9 Nisan 1991'de Gürcistan'ın bağımsızlığından önce büyük bir sanayi merkeziydi. Bağımsızlığı ülkenin ekonomik çöküşü izledi ve sonuç olarak Kutaisi'nin birçok sakini yurtdışında çalışmak zorunda kaldı. Nüfusun geri kalanı arasında küçük ölçekli ticaret hakimdir.
2011 yılında Gürcistan Cumhurbaşkanı Miheil Saakaşvili, parlamentonun Kutaisi'ye taşınmasını sağlayan bir anayasa değişikliğini imzaladı. 26 Mayıs 2012'de Saakaşvili, Kutaisi'deki yeni Parlamento binasının açılışını yaptı. Bu, yasama organını marjinalleştirdiği ve daha önce yeni binanın bulunduğu yerde bulunan bir Sovyet Savaş Anıtı'nın yıkılması nedeniyle eleştirilmiş olmasına rağmen, politik gücü merkezileştirmek ve bazı siyasi kontrolü ayrılıkçı Abhazya bölgesine yakınlaştırmak amacıyla yapıldı. Gürcistan Rüyası'nın müteakip hükûmeti, Ocak 2019'dan itibaren geçerli olmak üzere parlamentoyu Tiflis'e geri taşıyan yeni bir anayasa çıkardı.
Görülecek yerler
Kentin simgesi, 11. yüzyılın başlarında Gürcistan kralı III. Bagrat tarafından yaptırılan yıkık durumdaki Bagrati Katedrali'dir. Şehrin birkaç km doğusunda bulunan Gelati Manastırı, UNESCO Dünya Mirası Listesi'ndedir. Gürcistan'daki ünlü kiliselerden biri Motsameta Manastırı'dır. Adını iki azizden, Davit ve Konstantine kardeşlerden almıştır. Onlar Margveti Dükleri idi ve 8. yüzyılda Arap işgalciler tarafından işkence ile öldürüldüler. Kutaisi'de kiliselerin yanı sıra, dinozorların ayak izlerini gözlemleyebileceğiniz Sataplia Mağarası; Gürcü hükümdarlarının konutlarından biri olan Geguti Sarayı'nın kalıntıları; "Okros Çardahi" – Gürcü Krallar Sarayı; ve birçok önemli vatandaşın gömülü olduğu Pantheon bulunmaktadır. 1885 yılında inşa edilen Kutaisi Sinagogu da ilginç bir manzaradır.
Müzeler ve diğer kültürel kurumlar
1. Kutaisi Devlet Tarih Müzesi
2. Kutaisi Spor Müzesi
3. Kutaisi Dövüş Sanatları Müzesi
4. Zakaria Paliaşvili Müzesi
5. Kutaisi Devlet Tarih Arşivi
6. Kutaisi Devlet Bilimsel-Evrensel Kütüphanesi
7. Akaki Tsereteli Devlet Üniversitesi
Tiyatrolar ve sinemalar
1. Kutaisi Lado Meshişvili Devlet Akademik Tiyatrosu
2. Kutaisi Meliton Balançivadze Devlet Operası
Kedi Kadın
Popüler bir figür olan Kedi Kadın'a çoğunlukla Batman'in medyalarında yer verildi. Aktrisler Julie Newmar, Lee Meriwether, ve Eartha Kitt 1960'lardaki televizyon dizisinde ve 1966 yapımı Batman filminde karakteri canlandırdılar. 1992 tarihli Batman Dönüyor (Batman Returns) filminde karakteri Michelle Pfeiffer canlandırdı. 2004 yapımı Kedi Kadın filminde onu Halle Berry, 2012 yapımı Kara Şövalye Yükseliyor filminde ise Anne Hathaway canlandırdı. Kedi Kadın, Wizard dergisinin "Tüm Zamanların En Büyük 100 Kötüsü" listesinde 51. sırada yer aldı.
Kutaisi
Tiyatrolar ve sinemalar
3. Kutaisi İakob Gogebaşvili Devlet Kukla Tiyatrosu
Yeşilyurt, Patnos
Tarihçe
Köyün eski adı,1925 yılı kayıtlarında, "Yeniköy" anlamına gelen Tazekend olarak geçmektedir.
Kutaisi
Tiyatrolar ve sinemalar
4. Sinema ve Eğlence Merkezi “Suliko”
Yeşilyurt, Patnos
Coğrafya
Köy, Ağrı il merkezine 104 km, Patnos ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır.
Kutaisi
Tiyatrolar ve sinemalar
5. Hermann-Wedekind-Jugendtheater
Medya
Yerel gazeteler şunlardır: Kutaisi, İmeretis Moabe, PS, Ahali Gazeti ve Kutaisuri Versia. Diğer yayınlar arasında Diaspora Sorunları Bakanlığı tarafından yayınlanan bir dergi olan Çveneburebi ve bilimsel bir dergi olan Gantiadi bulunmaktadır.
TV: "Rioni"; Radio: "Dzveli Kalaki" (Eski Şehir)
Ayrıca Gürcistan'ın ulusal düzeydeki gazetelerinin, dergilerinin ve televizyon istasyonlarının neredeyse tamamının Kutaisi'de temsilcileri bulunmaktadır.
Yerleşim
Kutaisi, Rioni Irmağı’nın her iki yakasında kuruludur. Kentin deniz seviyesinden yüksekliği 125-300 metredir. Kent, doğu ve kuzeydoğudan İmereti Dağları’nın etekleriyle çevirilidir. Kuzeyinde Samgureli Düzlüğü, batısında ve güneyinde de Kolheti Ovası yer alır.
Manzara
Kutaisi kuzeydoğu ve kuzeybatıda yaprak döken ormanlarla çevrilidir. Şehrin alçak eteklerinde büyük ölçüde tarımsal bir manzara var. Şehir merkezi birçok bahçeye sahiptir ve sokakları uzun, yapraklı ağaçlarla çevrilidir. İlkbaharda, yakınlardaki dağlarda karlar erimeye başlayınca, şehrin ortasında fırtına gibi esen Rioni Nehri'nin sesi kıyılarının çok ötesinden duyulur.
İklim
Kutaisi, sonbahar ve kış aylarında iyi tanımlanmış bir kara/muson akışı (Kolhis Ovası'nın özelliği) ile nemli bir subtropikal iklime (Cfa) sahiptir. Yazlar genellikle sıcak ve nispeten kuru, kışlar ise yağışlı ve serin geçer. Şehirde yıllık ortalama sıcaklık 14.8 santigrat derecedir. Ocak, ortalama 5,4 santigrat derece ile en soğuk ay iken, Ağustos, ortalama 24,7 santigrat derece ile en sıcak aydır. Kaydedilen mutlak minimum sıcaklık −17.0 °C ve mutlak maksimum 43.1 °C'dir.
Ortalama yıllık yağış yaklaşık 1.500 mm'dir (59.06 inç). Yılın her mevsiminde yağmur yağabilir. Şehirde kış aylarında genellikle yoğun, ıslak kar yağışı görülür (tek bir kar fırtınası başına 30 cm/12 inç veya daha fazla kar yağışı nadir değildir), ancak kar örtüsü genellikle bir haftadan fazla sürmez. Kutaisi, yaz aylarında yakındaki dağlardan inen güçlü doğu rüzgarları yaşar.
Ekonomi
Kutaisi geleneksel olarak Gürcistan'da önemli bir sanayi merkezi olmuştur, ancak Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra eski üretim hatlarının çoğu ya çalışmayı durdurdu ya da faaliyetlerini büyük ölçüde azaltmak zorunda kaldı. Bununla birlikte, şehir, çevredeki kırsal bölge için bir ticaret merkezi olarak hareket eden daha büyük İmereti bölgesi için önemli bir bölgesel merkez olmaya devam ediyor. Son yıllarda, şehir çeşitli çok uluslu şirketlerden daha fazla yatırım çekmeye başladı.
Aslen 1945 yılında kurulan Oto Mekanik Tesisi, Kutaisi'de bulunmaktadır.
Kutaisi'de iki serbest sanayi bölgesi vardır: Kutaisi serbest sanayi bölgesi (Kutaisi FIZ) ve Hualing serbest sanayi bölgesi (Hualing FIZ). Kutaisi FIZ, 2009 yılında Mısır merkezli bir beyaz eşya üreticisi olan Fresh Electric'in girişimiyle kuruldu. Hualing FIZ, 2015 yılından beri faaliyet göstermektedir ve ahşap ve taş işleme, mobilya ve şilte üretimi ve metal konstrüksiyon alanlarında uzmanlaşmıştır. Her iki serbest sanayi bölgesi de yatırımcılara vergi muafiyetleri ve ticaret engellerinin azaltılması gibi çeşitli teşvikler sunmaktadır.
2019 yılında Alman güneş paneli üreticisi AE Solar, Kutaisi'de yeni, tam otomatik bir üretim hattı açtı. Yıllık toplam 500 MW'lık üretim ile Avrupa'nın tek çatı altındaki en büyük güneş paneli fabrikasıdır. Aynı yıl Changan Automobile, Kutaisi'de yıllık 40.000 araca kadar üretim kapasitesine sahip bir elektrikli otomobil fabrikası kurmayı planladığını duyurdu. Şirket, AB'ye yılda yaklaşık 20.000 otomobil ihraç etmeyi planlıyor. Fabrika yaklaşık 3 bin kişiye istihdam sağlamayı planlıyor.
Spor
Kutaisi, birçok ünlü spor kulübü ile büyük bir spor geleneğine sahiptir. Torpedo Kutaisi, Sovyetler Birliği futbol liginin en üst seviyesinde yer aldı. Gürcistan bağımsızlığını kazandıktan sonra takım birçok ulusal ve uluslararası unvan kazandı. RC AIA Kutaisi, rugby'de birkaç kez Sovyet Şampiyonasını ve bağımsızlıktan sonra ulusal şampiyonluklar ve kupalar kazandı. Bayanlar futbol kulübü SK Martve, 2016 yılında Gürcistan kadın futbol şampiyonasında şampiyon olduktan sonra 2017-18 UEFA Kadınlar Şampiyonlar Ligi ön eleme turunda yer aldı. Kutaisi'nin aynı zamanda etkili bir basketbol kulübü de var. İç saha maçlarını Kutaisi Sport Palas'ta oynuyor.
Şehir yapısı
Kutaisi'de 12 idari birim vardır:
Havalimanı
Kurucu Davit Kutaisi Uluslararası Havalimanı (IATA: KUT, ICAO: UGKO), Kutaisi'nin 14 km (8.70 mi) batısında bulunan bir havalimanıdır. Şu anda Gürcistan'da faaliyette olan üç uluslararası havaalanından biridir.
Demiryolları
Kutaisi'de 2 ana tren istasyonunun yanı sıra çok sayıda küçük istasyon bulunur. Doğrudan şehirler arası ve banliyö demiryolu hizmetleri, Tiflis'e (Merkez) ve ülke çapındaki diğer büyük şehirlere sağlanmaktadır. Tüm hatlardaki demiryolu operatörü Gürcistan Demiryolları'dır.
Yerel kutlamalar
Kutaisoba, Kutaisi'deki en önemli bayramdır. Mayıs ayının ikinci günü kutlanır. Bu günde Kutaisi halkı çocuklarıyla birlikte şehir merkezinde bulunan parka akın eder ve bayramı birlikte kutlar.
Bazı insanlar maskeler yapar ve çok çeşitli performanslar vardır, bu yüzden çok eğlencelidir. Ayrıca küçük çocuklar papatya satar. Bu eski bir gelenektir, eskiden hanımlar fakirler için para toplarlardı, bu yüzden bugün çocuklar da onlar için para toplar.
Kardeş Kentler
Kutaisi'nin kardeş şehirleri:
İşbirliği anlaşmaları
Kutaisi ile işbirliği anlaşması olan şehirler:
Hasan Yıldızeli
Hasan Yıldızeli (d. 13 Temmuz 1960, İstanbul), Türk eski futbolcudur. Futbolculuk yıllarında orta saha pozisyonunda görev yapan Yıldızeli, Fenerbahçe, Göztepe ve Anadolu Üsküdar takımlarında forma giymiştir.
1980-81 sezonunda Fenerbahçe ile Türkiye Spor Yazarları Derneği Kupası'nda ve 1982-83 sezonunda Donanma Kupası, Federasyon Kupası ve Türkiye 1. Ligi'nde şampiyonluk yaşamıştır.
Kabalı, Hafik
Kabalı, Sivas ilinin Hafik ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 70 km, Hafik ilçe merkezine 33 km uzaklıktadır.
Edirne'de Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri
Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde resmî adıyla ''' 26. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin seçimi.''' Bu seçimde Edirne ilinin 3 milletvekili seçilmiştir. Sonuçlar resmî verilerdir. Toplu sonuçlar resmî seçim sonuçlarına göre girilmiş olup, il bazlı sonuçlar YSK'nın SEÇSİS sistem sonuçlarına göre girilmiştir.
Seçimden Önce
7 Haziran'da yapılan seçimde 3 milletvekili çıkarabilen Edirne ilinin 2 milletvekili Cumhuriyet Halk Partisi, 1 milletvekili Adalet ve Kalkınma Partisi'ne aitti. Bu seçime katılım %87,66 oranlarında gerçekleşmişti.
Toplam Sonuçlar
Edirne ili seçim çevresinde 16 Parti seçimlere katılmıştır. Bu seçim çevresine hiçbir bağımsız aday seçimde yer almamıştır.
! align="center" colspan="9" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Çevre Oyu ! align="center" | Gümrük Oyu ! align="center" | Toplam ! align="center" | Oy oranı ! align="center" | MV Sayısı ! align="center" | Adaylar ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş ! align="center" colspan="4" | Katılım oranı
Seçilenler ve Oy Dağılımı
1 Kasım Pazar günü yapılacan seçimlerin ardından seçilen 26.Dönem Edirne milletvekilleridir.
ÖFB-Cup
ÖFB-Cup, Avusturya Futbol Federasyonu tarafından düzenlenen, ülkedeki ulusal kupa organizasyonudur. 1919 yılında başlamıştır. 1939-1945 ve 1950-1958 dönemlerinde ara verilmiştir. Kupayı kazanan ekip UEFA Avrupa Ligi'nde oynamaya hak kazanıyor.
İmpuls FA
Impuls FC Dilijan, Ermenistan'nin en üst düzey futbol ligi olan Bardzraguyn humb'da yer alan bir futbol kulübü. Kulüp, Ermenistan Parlamentosu üyesi Hakob Hakobyan'ın çabalarıyla 2009 yılında kuruldu. Takım, Dilican kenti merkezli olmasına rağmen, futbol okulu Erivan'ın Erebuni semtinde yer almaktadır.
Güncel kadro
Güncelleme: Ağustos 2012
Apokalipto
Apocalypto, Mel Gibson'ın Maya uygarlığı hakkında çektiği 2006 yapımı bir filmdir. Filmde kullanılan dil Yukatek Mayacasıdır.
Konusu
Film, köylerinde mutlu bir şekilde yaşayan Maya halkının hayatlarından kesitler ile başlıyor. Köye gelen bir grup asker köyü yağmalar ve kadınları köle, erkekleri ise Maya geleneğine göre kurban etmek üzere esir alırlar. Çocuklar ise köyde bırakılır.
Filmde baş roldeki erkek Jaguar Pençesi (Rudy Youngblood) isimli bir yerli. Hamile eşi ve çocuğunu bir şekilde yağmacılardan koruyan ana kahraman onlara geri döneceğine dair söz vermeyi de ihmal etmiyor. Sonrasında esir yerli halkı zorlu ve sonunun ne olduğunu bilmedikleri bir yolculuk bekliyor. Filmin yaklaşık kırk dakikalık bölümünü içeren ve seyirciyi de merak içinde bırakan bu yolculuk sonrası zigguratları ve insan kurbanı ayinleri ile ünlü Maya başkentine ulaşıyorlar. Kuraklığın problem olduğu bölgede kurban törenleri yapılmakta ve esir alınan köy halkını da bu akıbet beklemektedir. Bu arada kadınlar ise açık artırmayla satılır. Kurban töreni filmin en can alıcı sahnelerini oluşturmakla birlikte kahramanlara sıra geldiğinde güneş tutulmakta ve bunu bir işaret sayan kral ve büyücüler onları bu akıbetten bir bakıma kurtarmaktadır. Ancak onları esir alan yağmacıların insafına terk edilen köy erkekleri daha iyi bir yola koyulamazlar. Bu kez de bir nevi arena oyununa atılan kahramanlardan Jaguar Pençesi bu oyun esnasında yağmacıların şefinin oğlunu öldürür ve filmin ikinci bölümünde hızlı bir kovalamaca başlar. Kovalamacanın sonunda İspanyolların Amerika'yı keşif gemileri ve sahile yaklaşmakta olan tekneleri görülür.
Fredrik Ljungberg
Ljunberg özellikle hırslı ve süratli futboluyla dikkat çekmiştir. Son sezonda Arsène Wenger'in genç futbolculara yer vermesiyle ilk 11 şansı azalmıştır. 2007-08 sezonu başında West Ham United takımına transfer olmuştur. 2007-2008 sezonu sonrası kontratı karşılıklı olarak feshedilmiştir.