Buhara_Emirliği
Gelişim
Buhara Hanlığında maddi ve manevi aristokrasinin gücü silahlı kuvvetlere dayanıyordu.18. yüzyılın ikinci yarısındaki Rus kaynaklarında Buhara birlikleri hakkında çok değerli bilgiler bulunmaktadır. Özellikle 1870'lerde onların saflarında görev yapan F. Efremov, "çoğunlukla (Buharalılar) farklı halklara sahip olduklarını", yani sadece Özbekleri değil Tacikleri,Türkmenleri ve Afganları da dahil ettiklerini yazmıştır. Kaynaklara göre 18. yüzyılın ikinci yarısında Buhara ordusu sadece süvarilerden oluşuyordu ve o zamanlar içinde piyade yoktu. Süvari; nökerler ve kara-çeriklere (milis) ayrıldı. Nökerler, efendilerinin (Han, Emir, Vali, atalık, memurlar) hizmetinde kayıtlıydılar ve bunun karşılığında sürekli olarak ayni ve nakdi olarak belirli bir ödül alıyorlar ve ayrıca askeri görevler dışında çeşitli görevlerden muaf tutuluyorlardı.Silah ve yemek masrafları kendilerine aitti ama bindikleri atlar devlet tarafından karşılandı.Silahın doğasına göre nökerler, mergenov (oklar) ve Nazaretov (kopyalayıcı(?)) olarak ikiye ayrıldı. Nöker sayısı sınırlıydı ve savaş zamanında askere alınan ve erkek nüfusun büyük kısmının gönderildiği çok daha fazla karaçerik vardı. Onlara ihtiyaç olmadığında, karaçerik "nüfusa zarar vermemek" için evlerine yollandılar. Atlarıyla hizmet ettiler ve hepsinin silahı yoktu, ancak çapa ve kürek gerekliydi.Buhara birlikleri, bir bölük yüzbaşısı olan toksaba tarafından komuta edilen 100 kişiden oluşan bir alayla alaylara, bölüklere vb. bölündü. Başka bir pentekostal(?) (Pençebari), ustabaşı (dehbasi) vardı. 1870'lerde Buhara birliklerinde 5 adet dokuz pounder top, 2 adet beş pounder, 8 adet üç pounder ve 5 havan topu vardı. Emir Şah Murad'ın reformları askeri işleri de etkiledi; orduda daha katı bir disiplin getirdi ve her birime bir molla atadı. Ondan önce Buhara birliklerinin sayısı 10 bin kişiydi, o da 60 bine çıkardı; onun altında ordu personeline düzenli olarak maaş verildi. Yüzbaşıdan başlayarak herkese para ve giysinin yanı sıra "tankho" olarak toprak verildi; Rütbe ve pozisyona bağlı olarak tutulan bu maaşın miktarında, Rus esirlerin yanı sıra asker kaçakları ve çeşitli türden göçmenler çok önemli bir rol oynadı. Buhara birliklerinde; hatta bunlardan biri başkomutanlık görevini bile aldı, topçu başı leşkero, Buhara birliklerinin başındaydı, ancak bazen Emir veya atalık birliklere liderlik ediyordu.Topçu başı leşkerinin yardımcısı, sefer sırasında birliklerin hareketinden ve yerleşiminden sorumlu olan Nakib'di. Birlikler, yalnızca devleti ve iktidarı korumakta değil, aynı zamanda mirasçılar ve taht talipleri arasındaki mücadelede, ayrılıkçı valilerle merkezi hükümetteki pozisyonlar için, ayrıca dış saldırganlığa karşı mücadelede,yabancı toprakların ele geçirilmesinde, 19. yüzyılın ilk yarısında ordunun gelişiminde çok önemli bir rol oynadılar. Buhara hanlığında işler iki aşamadan geçti: düzenli birliklerin örgütlenmesi ve oluşumundan önceki dönem (70'lerin ortalarına kadar) ve 1837'de örgütlenmesinden sonraki dönem. İlk aşamada, savaş zamanında birliklerin seferberlik sırası şu şekildeydi: Askerlerin isimleri sicile kaydedildi ve doğru zamanda Emir, haberciye (çarcı) bildirimde bulunmak suretiyle onları topladı.Sadece toplanma yeri belirtilmişti ve askerler amaçlarının farkında değillerdi. Askerlerin 10-12 günlük erzakla ve atlarıyla gelmeleri gerekiyordu. Atı olmayan herkes bir tane almak zorundaydı. Seferden döndüklerinde atlar hazineyi yormamak için satıldı.