cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2007-2008 ISU Junior Grand Prix
Elemeler
Büyükler kategorisinden farklı olarak Junior Grand Prix yarışmalarına katılacak olan patenciler ISU tarafından değil kendi federasyonları tarafından seçilir. Bir önceki yılın Dünya Gençler Şampiyonaları'nda gösterdikleri başarılara göre ülkelere sporcu gönderme hakkı verilir.
2007/2008 sezonu için, teklerde 2007 Dünya Gençler Artistik Patinaj Şampiyonası'nda ilk beş sırayı almış olan ülkelerin sekiz yarışmanın hepsine iki patenci ile katılma hakları vardır. 6 ve 10. sırada bulunan ülkeler sekiz yarışmaya bir sporcu gönderebilir. Şampiyonada ilk on dereceye giremeyen ancak şampiyonanın serbest program yarışmasına katılmaya hak kazanan ülkeler turnuvanın yedi yarışmasına bir, serbest program yarışmasına katılamayan ancak kısa program yarışmasında 25 ile 30. sırasında yer alan ülkeler turnuvanın altı yarışmasına bir, diğer tüm ülkeler de turnuvanın beş yarışmasına bir patenci ile katılma hakkına sahiptir.
Çiftler 4 yarışma yapılmaktadır ve tüm ülkeler bu yarışmalara üç takım ile katılabilir. Ev sahibi ülke için sınırlama yoktur. In pairs,
Buz dansında ise tüm ülkeler turnuvanın sekiz yarışmasına bir çift gönderebilir. 2007 Dünya Gençler Artistik Patinaj Şampiyonası'nda ilk beş dereceyi almış ülkelere bir patenci daha gönderme hakkı verilir.
Ev sahibi ülkeden üç patenci/takım yarışmalara katılabilir. Çiftler yarışmalarında limit yoktur.
Para ödülü
Her Junior Grand Prix yarışması için verilen miktar. ABD doları olarak verilir.
Junior Grand Prix Finali için verilen ödüller ;
Fransız Kongosu
Fransız Kongosu ya da Orta Kongo  Bir zamanlar Kongo Cumhuriyeti'nin bugünkü bölgesini ve Gabon'un bazı kısımlarını ve Orta Afrika Cumhuriyeti'ni kapsayan bir Fransız kolonisiydi. 1910'da, daha büyük Fransız Ekvatoral Afrikası'sının bir parçası haline geldi.
Modern Kongo Cumhuriyeti, neredeyse aynı sınırlara sahip olan ve 1950'lerin sonlarında Fransız Ekvator Afrika'sının dağılmasıyla Fransa'dan egemenlik ve bağımsızlık haklarına sahip olan Fransız Kongo'nun halefi olarak kabul edilir.
Tarih
Fransız Kongosu, Kongo Nehri'nin kuzey kıyısındaki Bateke halkı üzerinde Pierre Savorgnan de Brazza'nın keşif gezisi sırasında 10 Eylül 1880'de bir himaye olarak Brazzaville'de başladı, 30 Kasım 1882'de Fransız Kongosu olarak resmen kuruldu ve 1884-1885 Berlin Kongresi'de onaylandı.
Bu önlemlerle bile şirketlerin çoğu para kaybetti. Yalnızca yaklaşık on tanesi kazanç elde etti. Şirketlerin büyük holdinglerinin çoğu, Afrika'da neredeyse hiç varlığı olmadan yalnızca kağıt üzerinde bulunuyordu.
Fransız Kongosu bazen Gabon-Kongo olarak biliniyordu. Resmi olarak Gabon'u 1891'de ekledi, resmi olarak 1903'te Orta Kongo olarak yeniden adlandırıldı, 1906'da Gabon'dan geçici olarak ayrıldı ve daha sonra Fransız Batı Afrikası'nın göreceli başarısı ile 1910'da Fransız Ekvatoral Afrikası olarak yeniden bir araya geldi.
Venizelu istasyonu
{{İstasyon bilgi kutusu|ad=Venizelu|yerel_ad=Βενιζέλου|yerel_ad_dili=el|konum=Selanik|ülke=Yunanistan Venizelu istasyonu, ({{Dil|el|Βενιζέλου}}) Selanik Metrosu'nun 1. ve 2. hatlarında yer alan önemli bir istasyondur. İstasyon, şehirdeki ulaşım ihtiyaçlarını karşılamak ve yolculara hızlı ve etkili bir ulaşım imkanı sunmak amacıyla inşa edilmiştir. Adını, Yunanistan'ın Liberal Başbakanı Eleftherios Venizelos'tan almaktadır. Venizelu istasyonu'nun inşaatı halen devam etmektedir ve 2023 yılında hizmete girmesi planlanmaktadır. Ancak, inşaat süreci boyunca önemli arkeolojik buluntuların keşfedilmesi, istasyonun tamamlanmasını geciktirmiştir. Attiko Metro şirketi, istasyonun inşaatını denetlemekte ve bu arkeolojik alanı yüksek öneme sahip bir tarihi alan olarak belirlemiştir. İstasyonun büyük bir arkeolojik keşif yeri olarak kabul edilmesinin nedeni, Roma dönemine ait olan Decumanus Maximus adlı ana caddeye ait kalıntıların bulunmasıdır. Bu cadde, Via Egnatia'nın (günümüzde Egnatia Caddesi) rotasında yer alır ve Roma döneminde Selanik'in önemli bir ticaret ve yaşam merkezi olduğunu göstermektedir.
Fransız Kongosu
Tarih
Bir 1906 çalışması, Marsilya'daki Fransız Sömürge Sergisi ile birlikte yayınlandı. 1925'te Afrikalı-Amerikalı tarihçi, sosyolog ve Pan-Afrikalı yazar W.E.B.D Du Bois, yazdığı "Batouala kitabı bunu dile getirir. Fransız Kongo'nun derinliklerinde, Belçika Kongosu veya Britanya Batı Afrikası'dakiler ile aynı siyah halk sömürüsü görülür."
Yüksek komiserler listesi
Koloni, Orta Kongo'da yeniden düzenlenmeden önce dört Yüksek komiser altında idare edildi.
Venizelu istasyonu
Bu keşif o kadar büyük bir öneme sahiptir ki, tüm metro projesi yıllarca bu sebepten gecikmiştir. Bir tarihçi bu keşfi "Bizans Pompeii" olarak adlandırmıştır. Attiko Metro, başlangıçta yolun sökülerek başka bir yere taşınmasını önermiştir. Ancak, Selanik Belediyesi, keşfin olduğu yerde korunmasını ve istasyonun buna uygun şekilde tasarlanmasını istemiştir. Bu konu, Yunanistan'ın Devlet Konseyi'nde çözüme kavuşturulmuş ve Attiko Metro, istasyonun tasarımını yeniden düzenlemiştir. Venizelu istasyonu'nun özelliği, metro istasyonları arasında benzersiz olacak şekilde, açık bir arkeolojik alan içermesidir. Bu alan, keşfedilen Roma dönemi kalıntılarının orijinal konumda korunmasını sağlamak amacıyla oluşturulmuştur. Böylece, ziyaretçiler hem modern metro hizmetlerinden yararlanabilir hem de geçmişin izlerini görebilmektedirler.
Venizelu istasyonunun aynı güzergahta bulunan bir sonraki istasyon olan Aghia Sofia ile benzer arkeolojik kalıntılara sahip olduğu belirtilmelidir. Ancak Aghia Sofia istasyonunda bulunan kalıntılar, başka bir yere taşınarak korunacaktır. Bu, bölgenin tarihi ve kültürel mirasının korunması için önemli bir adımdır.
Voynich el yazması
Voynich el yazması, bilinmeyen bir yazı sistemiyle elle yazılmış resimli bir kitap. Üzerine yazıldığı parşömen, 15. yüzyılın başlarına (1404-1438) kadar karbon tarihlidir ve İtalya'da İtalyan Rönesansı sırasında oluşturulduğu tahmin edilmektedir. El yazması ismini, 1912 yılında varlığını ortaya çıkaran Wilfrid M. Voynich adındaki Polonyalı sahaftan almıştır. 240 sayfadır ancak bazı sayfaların eksik olduğu düşünülmektedir. Metin soldan sağa yazılmıştır, sayfaların çoğunda çizimler veya diyagramlar bulunur. Bazı sayfalar katlanabilir sayfalardır.
Voynich el yazması, hem I. Dünya Savaşı hem de II. Dünya Savaşı'ndan Amerikan ve İngiliz kod kırıcılar da dahil olmak üzere birçok profesyonel ve amatör kriptograf tarafından incelenmiştir. El yazması hiçbir zaman belirgin bir şekilde deşifre edilmedi, anlam ve kökeninin gizemi, popüler hayal gücünü heyecanlandırdı, roman ve spekülasyonların öznesi haline geldi. Son yüz yılda önerilen hipotezlerin hiçbiri bağımsız olarak doğrulanmamıştır. 1969'da Voynich el yazması Hans P. Kraus tarafından Yale Üniversitesi'nin Beinecke Nadir Kitaplar ve El Yazmaları Kütüphanesi'ne bağışlandı.
Kodikoloji
Kodikoloji, veya fiziksel özellikleri araştırmacılar tarafından incelenmiştir. El yazması 23,5 cm x 16,5 cm x 5 cm ölçülerinde, yüzlerce vellum sayfa 18 kağıt tabakasında toplanmıştır. Toplam sayfa sayısı 240 civarındadır, ancak tam sayı, el yazmasının olağandışı katlanmalarının nasıl sayıldığına bağlıdır. Tabakalar çeşitli yerlerde 1400'lü yıllarla tutarlı rakamlar kullanılarak 1'den 20'ye kadar numaralandırılmıştır, her arkalı-önlü (sağ) sayfanın sağ üst köşesi, daha geç bir dönemin rakamları kullanılarak 1'den 116'ya kadar numaralandırılmıştır. Kağıt tabakaları ve sayfalardaki çeşitli numaralandırma boşluklarından hareketle el yazmasının 20 tabakada toplanmış en az 272 sayfa olduğu tahmin edilmiştir. Wilfrid Voynich 1912'de el yazmasını aldığında bir kısmı zaten eksiktir. Kitabın katlı sayfalarının çoğunun tarihin çeşitli noktalarında yeniden düzenlendiğine ve orijinal sayfa sırasının bugünkünden oldukça farklı olabileceğine dair güçlü kanıtlar var.
Parşömen, kapaklar ve ciltleme
El yazmasının çeşitli parçalarından alınan örneklerin radyokarbon tarihlemesi 2009 yılında Arizona Üniversitesi'nde yapıldı. Sonuçlar test edilen tüm numuneler için tutarlıydı ve parşömen için 1404 ve 1438 arasında bir tarih gösterdi. 2014 yılında yapılan protein testi, parşömenin buzağı derisinden yapıldığını ve multispektral analiz, el yazmasının oluşturulmasından önce yazılmamış olduğunu gösterdi. Parşömen özenle oluşturuldu, ancak eksiklikler var ve kalite en iyi ihtimalle ortalama olarak değerlendirildi. Parşömen "en az on dört veya on beş tam dana derisinden" hazırlanmıştır.
Bazı folyolar, (42 ve 47 folyoları gibi) normal parşömen kalınlığından daha kalındır.
Keçi derisi ciltleri ve kapakları kitabın orijinali değil, Roma kolejinin el yazmasına sahip olduğu zamana tarihlenmektedir. El yazmasının şu anki yaprak sıralamasında ilk ve son yapraklarına böcek delikleri mevcuttur, kapak iç kenarlarlarındaki renk değişikliği tabaklanmış deriye işaret eder.
Mürekkep
Birçok sayfa, boya ile boyanmış önemli çizimler veya grafikler içerir. Polarize ışık mikroskobu (PLM) kullanılarak yapılan modern analize dayanarak, metin ve figür anahatları için bir tüy kalem ve demir mazı mürekkebinin kullanıldığı belirlenmiştir; renkli boya figürlere (kaba bir şekilde) muhtemelen daha sonraki bir tarihte uygulandı. Çizimler, metin, sayfa ve tabaka numaralarındaki mürekkep benzer mikroskopik özelliklere sahiptir. 2009 yılında yapılan enerji dağıtıcı X-ışını spektroskopisi (EDS), mürekkeplerin önemli miktarda demir, kükürt, potasyum, kalsiyum, karbon, eser miktarda bakır ve bazen de çinko içerdiğini ortaya çıkarmıştır. EDS, kurşun varlığını göstermezken, X ışını kristalografisi (XRD) test edilen örneklerden birinde potasyum kurşun oksit, potasyum hidrojen sülfat ve syngenite tanımladı. Çizim mürekkepleri ve metin mürekkepleri arasındaki benzerlik eşzamanlı yapıldığını ortaya koydu.
Boya
El yazmasının mavi, beyaz, kızıl-kahve ve yeşil boyaları PLM, XRD, EDS ve taramalı elektron mikroskopisi (SEM) kullanılarak analiz edilmiştir. Mavi boya, az miktarda bakır oksit cuprite ile öğütülmüş azurit olduğunu kanıtladı. Beyaz boya muhtemelen yumurta beyazı ve kalsiyum karbonatın bir karışımıdır, yeşil boya ise denenmiş olarak bakır ve bakır-klorür reçine ile karakterize edilir; kristal malzeme atasamit veya başka bir bakır-klorür bileşiği olabilir. Kızıl-kahve boya analizi, kristal fazlar hematit ve demir sülfürlü kırmızı bir aşı boyası olduğunu gösterdi. Kızıl-kahve boyada muhtemelen az miktarda kurşun sülfür ve palmierit mevcuttu. Pigmentlerin ucuz olduğu düşünülmüştür.
Rötuş
Campinas Üniversitesi'nden bilgisayar bilimcisi Jorge Stolfi, metnin ve çizimlerin bir kısmının, daha eski bir el yazısı üzerinde daha koyu mürekkep kullanarak rötuşlandığını açığa çıkardı. Bunun kanıtı çeşitli yapraklarda görülebilir, örneğin f1r, f3v, f26v, f57v, f67r2, f71r, f72v1, f72v3 ve f73r.
Metin
Metnin çoğu, sayfanın gövdesindeki tek bir sütunda, hafifçe düzensiz sağ kenar boşluğu ve paragraf bölümleriyle, bazense sol kenar boşluğunda yıldızlar ile yazılmıştır. Diğer metinler ise grafiklerde veya illüstrasyonlarla ilişkili etiketler olarak bulunur. Belgenin herhangi bir yerinde hata veya düzeltme belirtisi yoktur. El yazısı darbeleri akıcı birşekilde yazılmıştır ve sembollerin şifrelenmediği izlenimini verir; harfler kodlanarak değil, duraksanmadan akıcı şekilde yazılmıştır.
Yabancı yazı
El yazmasındaki kelimelerin sadece birkaç tanesinin bilinmeyen bir el yazısıyla yazıldığı düşünülmektedir:
Latin alfabesinin bu kısımlarının orijinal metnin bir parçası olup olmadığı veya daha sonra eklenilip eklenilmediği bilinmemektedir.
Transkripsiyon
Kriptanalize yardımcı olmak için Voynich yazı karakerlerini Latin yazı karakterleriyle eşitleyen Genişletilebilir Voynich Alfabesi (EVA) gibi çeşitli transkripsiyon alfabeleri oluşturulmuştur. İlk büyük girişim, 1940'larda kriptograf William F. Friedman tarafından yönetilen "İlk Çalışma Grubu"(FSG) tarafından oluşturuldu ve burada makine tarafından okunabilir hale getirmek için el yazmasının her satırının transkripsiyonu bir IBM punch kartına kopyalandı.
İstatistiksel kalıplar
Stephan Vonfelt, harflerin dağılımının istatistiksel özelliklerini ve korelasyonlarını (ritmik rezonans, alliterasyon veya assonance olarak belirsiz bir şekilde karakterize edilebilen özellikler) inceledi ve bu bağlamda Voynichese'nin(Voyniççe) Avrupa dillerinden ziyade Shiji'deki Mandarin Çincesi pinyin metnine daha benzer olduğunu buldu. Pratikte hiçbir kelimenin ikiden az veya ondan fazla harfi yoktur. Bazı kelimeler yalnızca belirli bölümlerde veya yalnızca birkaç sayfada oluşur; diğerleri el yazması boyunca ortaya çıkar. Şekillere iliştirilmiş bin kadar etiket arasında çok az tekrar vardır. Aynı ortak kelimenin arka arkaya üç defa göründüğü durumlar vardır (Zipf yasasına bakınız). Sadece bir harfle farklılık gösteren kelimeler, alışılmadık sıklıkta tekrarlanır ve tek alfabe deşifrelemeleri gevezelik-benzeri metne yol açar. 1962'de kriptanalist Elizebeth Friedman bu tür girişimleri "hayal kırıklığına uğratmaya mahkûm" olarak nitelendirdi.
İllüstrasyonlar
illüstrasyonlar, metnin kendisi okunamadığı için,  geleneksel olarak el yazmasını altı farklı bölüme ayırmak için kullanılır. Son bölüm hariç, her bölüm farklı stiller ve konuyu anlatan illüstrasyonlarla belirgin olarak bölümlendirilmiştir. (sadece son bölümde sol tarafta küçük yıldız çizimleri vardır). Bölümler ve geleneksel isimleri şunlardır:
Amaç
El yazmasının hayatta kalan yapraklarının verdiği genel izlenim, bir farmakopeye hizmet ettiğidir veya Orta Çağ ya da erken modern tıptaki konuları ele almaktır. Bununla birlikte, çizimlerin şaşırtıcı ayrıntıları kitabın kökeni, metninin içeriği ve amacıyla ilgili birçok teoriyi körüklemiştir.
Kitabın ilk bölümü neredeyse kesinlikle bitkiseldir, ancak gerçek örneklerle veya çağdaş bitkilerin stilize çizimleriyle bitkileri tanımlama girişimleri başarısız olmuştur. Bitki çizimlerinden sadece birkaçı yabani bir hercai menekşe ve baldırı kara otu'na büyük ölçüde benzemektedir. Farmakolojik eskizlerle eşleşen bitkisel resimler, bunların temiz kopyaları gibi görünüyor. Aslında, bitkisel bölümdeki bitki çizimlerinin birçoğu kompozit(karma) görünmektedir: bir türün kökleri, başka bir türün çiçekleriyle ve yine bir başka türün yapraklarıyla birleştirilmiştir.
El yazmasının yazıldığı dönemlerde astrolojik inanışlar, bitki toplama, kan alma ve diğer tıbbi prosedürlerde sıklıkla belirgin bir rol oynamıştır. Ancak bu yorum, belirgin Zodyak sembolleri ve muhtemelen klasik gezegenleri gösteren bir diyagram dışında spekülatiftir.
Tarih
El yazmasının erken tarihinin çoğu bilinmemektedir, metin ve illüstrasyonların tümü karakteristik olarak Avrupaya özgüdür. 2009 yılında Arizona Üniversitesi araştırmacıları, el yazması parşömeni üzerinde radyokarbon tarihleme uyguladılar ve 1404 ile 1438 arasında tarihlendirdiler. Buna ek olarak, Illinois, Westmont'taki McCrone Associates, el yazmasındaki boyaların Avrupa tarihinin o döneminden beklenecek malzemeler olduğunu buldu. McCrone Associates'in, mürekkebin büyük kısmının parşömenin oluşturulmasından kısa bir süre sonra eklendiğini bulduğu öne sürüldü, ancak resmi raporda bu etki için herhangi bir açıklama bulunmuyor.
El yazmasının en eski teyit edilmiş sahibi 17. yüzyılın başlarında Prag'da yaşamış Georg Baresch isimli pek tanınmayan bir simyacı yıllarca "kütüphanesinde gereksiz yere yer tutan" bu "muamma" görünüşe bakılırsa Baresch'in kafasını kurcalıyordu. Baresch, Roma Kolejin'den Cizvit alimi olan Athanasius Kircher'in bir Kıptîce (Mısırlı) sözlüğü yayınladığını ve Mısır hiyerogliflerini deşifre ettiğini öğrenince yazıdan örnek bir kopyayı Roma'daki Kircher'e göndererek ipuçları istedi. Kircher'e yazdığı 1639 tarihli mektup, elyazmasından söz eden bugüne kadar bulunmuş en eski tarihli kayıt.
Kircher'in kitabı elde etmek istemesinden konuyla ilgilendiği anlaşılıyor. Ne var ki Baresch kitabı vermeyi kabul etmedi. Ama Baresch'in ölümü üzerine elyazması o sırada Prag'daki Charles Üniversitesi'nin rektörü olan Jan Marek Marci'ye geçti.
O da kitabı hemen çok eski arkadaşı olan Kircher'e gönderdi. Marci'nin 1666 tarihli önyazısı hala elyazmasına ilişik bulunuyor. "Dr. Rapahel"in Raphael Sobiehrd-Mnishovsky olabileceği düşünülüyor, ve para toplamda yaklaşık 2 kg altına eşdeğer olabilir.
Rudolph'un sahipliğini destekleyen bir kanıt, kitabın ilk sayfasında, Rudolph'un Prag'daki botanik bahçelerinin başı olan Jacobus Horcicky de Tepenecz'in neredeyse görünmez adı veya imzasıdır. Jacobus, kitabı, ölümünden dolayı ödenen borcun bir parçası olarak II. Rudolph'tan almış olabilir. Sonraki 200 yıl boyunca kitaba ait herhangi bir kayda rastlanmıyor. Ama kitap muhtemelen, II. Vittorio Emanuele'in birliklerinin şehri 1870'te ele geçirip Papalık Devletleri ilhak etmesine kadar Collegio Romano'nun kütüphanesinde kaldı. Yeni İtalyan hükümeti Kilise'nin birçok malına el koydu ve bunlar arasında Collegio Kütüphanesi de bulunuyordu. Ama bu olmadan hemen önce Üniversite kütüphanesinde bulunan ve el koymadan muaf tutulan birçok kitap alelacele üniversitenin öğretim üyelerinin özel kütüphanelerine aktarıldı. Bu nedenledir ki, Voynich elyazması, o zamanlar Cizvit tarikatının başı ve Üniversite'nin rektörü olan Petrus Beckx'in mührünü hala taşıyor.
Beckx'in "özel" kütüphanesi, 1866'da Cizvitler tarafından satın alınan ve Roma yakınlarındaki büyük bir kır sarayı olan Villa Mondragone'ye taşındı.
1912'de, para sıkıntısı çeken Collegio Romano kitaplarından bazılarını satmaya karar verdi. Wilfrid Voynich buradan 30 elyazması satın aldı ve bunlar arasında sonradan kendi adı verilen elyazması da bulunuyordu.
1930'da öldüğünde elyazması, The Gadfly romanının yazarı Ethen Lilian Voynich'e geçti. O da 1960'ta öldüğünde elyazmasını yakın arkadaşı Anne Nill'e bıraktı. Anne Nill 1961 yılında kitabı bir diğer eski kitap satıcısı Hans P. Kraus'a sattı. Bir alıcı bulamayan Kraus elyazmasını 1969 yılında Yale Üniversitesi'ne bağışladı, burada "MS 408" olarak kataloglandı, bazen "Beinecke MS 408" olarak da anılıyor.
Mülkiyet zaman çizelgesi
Voynich el yazmasının mülkiyet zaman çizelgesi aşağıda verilmiştir. Yaratıldığı zaman, parşömenin karbon tarihlemesine dayanarak yeşil (1400'lerin başı) renkte gösterilmiştir Mülkiyeti bilinmeyen dönemler beyaz renkle gösterilir. 17. yüzyılın yaygın kabul görmüş sahipleri turuncu renkte gösterilmiştir; Collegio Romano'daki uzun saklama süresi sarı renktir. Wilfrid Voynich'in el yazmasını (Frascati) aldığı iddia edilen yer yeşil renkle gösterilmiştir (1800'lerin sonu); Voynich'in mülkiyeti kırmızı ile gösterilir ve modern sahipler mavi renkle vurgulanır.
Yazarlık hipotezleri
Roger Bacon, John Dee veya Edward Kelley, Giovanni Fontana ve Wilfrid Voynich'in kendisi gibi Voynich el yazmasının olası yazarları olarak birçok kişi önerilmiştir.
Deşifre iddiaları
Makalenin 1912'deki keşfinden bu yana, el yazmasını deşifre ettiğini öne süren birçok kişi oldu bazıları şunlardır;
William Romaine Newbold, Joseph Martin Feely, Leonell C. Strong, Robert S. Brumbaugh, John Stojko, Leo Levitov, Stephen Bax, Derek Vogt (Volder Z), Nicholas Gibbs, Greg Kondrak, Gerard Cheshire, Ahmet Ardıç
Nüshalar
El yazması hakkında birçok kitap ve makale yazıldı. El yazması sayfalarının 1637'de Georgius Barschius tarafından yapılmış nüshaları Athanasius Kircher'e ve daha sonra Wilfrid Voynich'e gönderilmiştir.
2004 yılında, Beinecke Nadir Kitap ve El Yazması Kütüphanesi yüksek çözünürlüklü dijital taramaları çevrimiçi olarak halka açık hale getirdi ve birkaç basılı kopyası çıktı. 2016 yılında, Beinecke Kütüphanesi ve Yale Universitesi, bilimsel makaleleri olan The Voynich Manuscript'i birlikte yayınladılar.
Aşina
Aşina, (Orta Çince (Guangyun): [ʔɑʃi̯ə˥nɑ˩]) (ayrıca Asena, Asen veya Açina şekillerinde de yazılır) bir Göktürk soyu, Göktürk Kağanlığı'nın kurucu boyudur. Efsaneye göre Aşina soyu dişi bir kurttan türemiştir.
Voynich el yazması
Kültürel etki
El yazması birçok çalışmaya ilham kaynağı olmuştur bazıları şunlardır;
Aşina
Liderleri Bumin Kağan, Cücenler'e karşı ayaklanarak 6. yüzyıl ortalarında yükselip ünlenmeye başladı. Ailenin iki ana dalı, sırasıyla biri Bumin Kağan soyundan diğeri de kardeşi İstemi Yabgu soyundan, Göktürk İmparatorluğu'nun doğu ve batı kesimleri üzerinde karar kılmıştır. Hunlar, Çinlilere yenildikten sonra han, 500 Aşina ailesi Cücenlerin bölgesine gelmiş ve onların vasalı olmuştur. Bu Türkler Orta Asya'da yaşayıp demircilikte ileri gitmişlerdi.
Aşina soyu Dulu ve Nuşibi kollarına ayrılırdı. Sembolleri bozkurt idi.
Voynich el yazması
Kültürel etki
The Book of Blood and Shadow (2012) by Robin Wasserman, Time Riders: The Doomsday Code (2011) by Alex Scarrow, Codex (2004) by Lev Grossman, PopCo (2004) by Scarlett Thomas, Prime (2013) by Jeremy Robinson with Sean Ellis, <i id="mwBDo">The Sword of Moses</i> (2013) by Dominic Selwood, The Return of the Lloigor (1974) by Colin Wilson, Datura tai harha jonka jokainen näkee (2001) (Eng: Datura: or, A Delusion We All See, 2013) by Leena Krohn, Assassin's Code (2012) by Jonathan Maberry, The Book of Life (2014) by Deborah Harkness, The 39 Clues--Cahills vs. Vespers: Book 5, Trust No One (2012) by Linda Sue Park, A Seasonal Endeavor  (2015) by Andreas Constantine and The Source (2008) by Michael Cordy.
Aşina
Aşina, Tielelerden gelen bir soydu.
Voynich el yazması
Kültürel etki
1976 ve 1978 yılları arasında, İtalyan sanatçı Luigi Serafini, Voynich el yazmasını anımsatan bir tarzda sahte yazı ve hayali bitkilerin resimlerini içeren Codex Seraphinianus'u yarattı.
Aşina
Kelimenin Kökeni
Araştırmacılar H.W. Haussig, S.G. Kljyashtorny, A.N. Bernstamm, C. V. Findley, B.A. Muratov, R.R. Suyunov, D.G. Savinov, S.P. Guschin, A. Róna-Tas, Saka-Usun dillerinden gelen Aşina kelimesi kökenine işaret etmektedirler.
Voynich el yazması
Kültürel etki
Çağdaş klasik besteci Hanspeter Kyburz'un 1995 oda eseri The Voynich Cipher Manuscript, for chorus & ensemble adlı eseri el yazmasından esinlenmiştir.
Aşina
Adı
Bugut yazıtının en son yapılan yeniden okunmasında, bir Japon filolog ekibi, Soğdca yazılmış Aşina hanedanının en eski yazıtta Aşina'nın Çince transkripsiyonu ile bilinen tek adın, aslında Ashinas olduğunu ileri sürdü. Bu biçim altında daha sonra Arap kaynaklarında bilinir hale geldi.
Voynich el yazması
Kültürel etki
2015 yılında New Haven Senfoni Orkestrası, el yazmasından esinlenen bir senfoni oluşturmak için Hannah Lash'ı görevlendirdi.
Aşina
Kalıtım (Y-DNA verisi)
Göktürk Kağanlığının en eski Türk kraliyet ailesinin Demir Çağı sonrası Tunguz ve Moğol yerleşimcilerle genetik yakınlıkları ortaya koyulurken Türk dili konuşan çeşitli halklarla ise heterojen bir ilişkisinin olduğu bulunmuştur. Yazarlara göre bu bulgular, demik bir yayılma modelindense kültürel bir yayılma modelini destekleyecek bir biçimde sonuçlar göstermiştir.
Etimoloji
Çin kaynakları Aşinaların Türklerin başına geçtikten sonra kökenlerini hatırlatmak için kapılarının üzerine kurt başlı bir tuğ astıkları ifadesine dayanarak, "Aşina" adını bazı araştırmacılar "kurt" olarak çevirmiştir. bkz: Tabgaçça: 叱奴 *čino, Ortaçağ Moğolcası: činua, Kalkaca: čono. Profesör Golden ise bu kelimenin Moğol kökeni olduğunu düşünmemektedir.
Findley, "Aşina" adının muhtemelen Orta Asya Saka dillerinden birinden ve "mavi" anlamına geldiğini varsayar, "Göktürk", Türk İmparatorluğu için başka bir ad "Doğu Türkleri" demek ki Türkçede gök rengi doğu ile özdeşleşmiştir. Bu "biz Saka kökenli bir kraliyet ailesi ve kabile ile ilgileniyoruz" diyen Macar araştırmacı András RónaTas tarafından olası bulunmaktadır. L. N. Gumilev "A"(Çince: "saygı öneki") ve Hsien-pi "Shono/Chono"(Moğolca: kurt) ödünçlemesine dayandığını belirtilir.
H.W. Haussig ve S.G. Kljyashtorny Eski Farsça 'ahşaẽna'nın, oldukça tatmin edici etimolojik gelişimini göstermiştir ve adın ve bileşiminin "Aşin kökenleri" arasındaki bir ilişkiyi gösterdiğini belirtmiştir. Bu Doğu Türkistan'da bile böyledir, daha sonra istenen biçimi ile Soğdca 'xs' yn 'k (-әhšēnē) "mavi, koyu" olmakta; Hotan-Saka (Brahmi) āşşeiņa (-āşşena) "mavi", uzun bir -A-> kıçı ahş- gelişme olarak ortaya çıkmış; (Hotan-Saka ve Soğdcadan beri) Toharca A āśna- "mavi, karanlıkta" anlamındadır. Saka etimolojisinde Ashina (<āşşeiņa ~ āşşena) "mavi" değerde (Gökyüzünün rengi) ses açısından ve anlambilimsel olarak kusursuzdur. Türklerin eski runik yazıtlarının bu sürümü için bir metin desteği vardır.
Geniş Orhun yazıtlarında, ilk Kağan öyküsünde, yeni oluşturulan imparatorluk içinde yaşayan insanlar, kök türk olarak adlandırılmış, bu "Göksel Türkler" olarak anlamlanmıştır. Bu arada kök olabilir sayısız yorumlara dokunmadan, adın Aşna olarak yeniden kurulmuş değerde onun mükemmel anlamsal eşleşmesini unutmayınız. Bir açık anlamsal köken veya bir bakış çevirisi, özgün anlamı ve yabancı kökenli bilgisini önerir ve bu çok etniklilikle uyumludur. İlk Türk Kağanlıkları kültür yapısı, ancak, L. Bazin'in deyimiyle "ulusal karakter", bilinirliği Bilge Kağan devrinin Ötüken düzeninin siyasi ve kültürel ortamında dökülmeye neden olmuştur.
- Sha - ne adı Ashina şeklinde Antik Arap kroniklerinde kaydedildi.
Yazım
Ashina yazı sistemi Soğd dilinden alınmıştır. İktidardaki kağan üyelerinin kahramanlıkları anlatılan anıt Steli yapımında kullanılan harflerin türü Soğdca idi. Böylece Bogutskaya'da İlk Türk Hanlıkları hükümdarlarından birinin onuruna kurulan Stel üzerindeki ana yazı, Soğd mektubunda yazılıydı. Bir Soğd yazıtı Altay Dağlarında Yolene'de anıtta eski Türk savaşçısı mezarı keşfedildi ve Broadsword tarafından bulundu. Rünik yazılar Orta Çağın başlarına kadar göçebe Türk halkları arasında yaygındı.
Masahiro Teraoka
Masahiro Teraoka (d. 13 Kasım 1991), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2014 yılında Giravanz Kitakyushu kulübünde başladı.
Borrala
Borrala, Stiphidiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Ademir (1985 doğumlu futbolcu)
Ademir Ribeiro Souza (d. 20 Eylül 1985), Brezilyalı futbolcudur. Kategoria Superiore ekiplerinden KF Skënderbeu'da oynuyor.
Böyle Bir Sevmek
Böyle Bir Sevmek, Attilâ İlhan'in sekizinci şiir kitabıdır.
Aynı isimli meşhur bir şiiri de vardır ve Ahmet Kaya tarafından bestelenmiştir.
Nigel Pearson
Nigel Graham Pearson (d. 21 Ağustos 1963, Nottingham), İngiliz futbolcu ve teknik direktör. Futbolculuk kariyerini sonlandırmış olup, Eerste klasse B ekiplerinden Oud-Heverlee Leuven'in teknik direktörlüğünü yapmaktadır.
Kazakistan'daki Ruslar
Kazakistan'da 19. yüzyıldan bu yana önemli bir Rus nüfusu olmuştur. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından bu yana sayıları azalmış olsa da, bugün Kazak toplumunda öne çıkan bir topluluk mevcut. Ruslar, yıllarca Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti nüfusunun çoğunu oluşturdular.
Sayımlar
Sayımlara göre Rusların yıllara göre bölgelere göre sayıları ve payları:
1932 Kış Olimpiyatları
1932 Kış Olimpiyat Oyunları 1932'de Lake Placid, New York, ABD'de düzenlenmiş olimpiyat oyunları. 4 Şubat 1932'de başlamıştır.
1928'deki olimpiyatlara katılan 25 ülkeden 8'i bu olimpiyatlara sporcu göndermemiş, olimpiyatlara 17 ülkeden sporcular katılmıştır. Geçmiş olimpiyatlarda olan Arjantin, Litvanya, Estonya, Lüksemburg, Meksika, Letonya, Hollanda ve Yugoslavya bu olimpiyata katılmamışlardır.
Bu olimpiyatlar ile birlikte Hız pateninde ilk kez bayanlar adına yarışma düzenlenmiştir. ABD kazandığı 6 altın, 4 gümüş ve 2 bronz madalya ile birlikte 1932 olimpiyatlarında en fazla madalya kazanan ülke olmuştur.
Svante Arrhenius
Svante August Arrhenius, (d. 19 Şubat 1859, Uppsala - ö. 2 Ekim 1927, Stokholm), İsveçli kimyacı ve fiziksel kimya biliminin kurucularından.
Hayatı
1859 yılında İsveç'in Uppsala kentinde çiftçi ailesinde doğmuştur. Çocuk yaşlarından matematiğe ilgi göstermiş, daha sonra okulda biyoloji ve kimya dalları için de yeteneğini sergiledi. 1876 yılında Uppsala Üniversitesi′sine dahil olmuş, iki yıldan sonra oradan doğal bilimler lisans diploması ile mezun oldu. 1881 yılından itibaren Stokholm′deki İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'nde, Erik Edlund′un rehberliği ile elektriğin özelliklerini öğrenmek için araştırmalar yapmıştır.
Şöhret kazanması
Arreniusun araştırmaları kendi döneminin bir takım tanınmış bilim insanları, aynı zamanda ünlü kimyacı Dimitri Mendeleyev tarafından eleştirilmiştir. Ona göre, çözüm olunana ve evet çözen maddeler arasındaki kimyasal meseleleri dikkate almadan sırf fiziksel kurallar temelinde teori çalışmak olmazdı. Arreniusun ve Mendeleyevin fikirleri sonradan asitlerin proton teorisinde birleştirilmişti.
Nobel Ödülü
1903 yılında Svante Arrenius "hazırladığı elektrolit dissosasiya teorisinin kimya bilimine önemli hizmet gösterdiğine göre" kimya Nobel ödülüne layık görülmüştü. İsveç Bilimler Akademisi adına konuşan akademik Terneblad onun araştırmalarının elektrokimyanın temelini koyduğunu belirtmiş, ayrıca Arreniusa ilk Nobel kimya laueratı Vant-Hoff′un teorisini bitirdiyine göre teşekkür etmiştir. Svante Arrenius fiziğin birçok alanında araştırmalar yapmış, güneş radyasyonunun atmosfere etkisini, biosfer′deki ısı değişikliklerinin nedenini, volkan aktifleşmelerini öğrenmiş, ayrıca immmun kimyası bilimi ile ilgili araştırmalar yapmıştır. O, 1925 yılında Stokholm Üniversitesi'nden gitmiş ve Fizik-Kimya Nobel Enstitüsü Direktör edinmişti. Arrenius burada ömrünün sonuna kadar çalışmıştır. Alim bir takım ödüllerle, Amerikan Kimya Derneği'nin Hibbs, Londra Kraliyet Cemiyeti'nin Devi, Britanya Kimya Cemiyeti'nin Faraday madalyaları ile taltif edilmiş, bir takım bilimsel toplum ve üniversitelerin onursal üyesi seçilmiştir.
Ölümü
1927 yılında Stokholm′de öldü
Darren Anderton
Darren Anderton (d. 3 Mart 1972), orta saha pozisyonunda görev yapmış İngiliz millî futbolcudur.
Ayaki Suzuki
Ayaki Suzuki (d. 13 Nisan 1987), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2010 yılında Blaublitz Akita kulübünde başladı. Daha sonra Giravanz Kitakyushu kulübüne transfer oldu.
Kuzey Kore'de insan hakları
Kuzey Kore'de insan hakları durumunu değerlendirmek ülkenin dışa kapalı doğası nedeniyle zordur. Hükûmet yabancıların ülkeye girişini sınırlandırmıştır. Buna rağmen Kuzey Kore her yıl, bin beş yüz kadarı batılı ülkelerden olmak üzere üç yüz bin turist tarafından ziyaret edilmektedir. Turistlerin büyük çoğunluğu Kŭmgangsan dağlarında bulunur ve çok küçük bir bölümü Pyongyang'ı ziyaret eder. Stratejik açıdan önemli olan DPRK otoritelerinin resmi bildirilerine göre yabancılara sadece ülkenin belli bölgeleri için izin verilir. Ayrıca refakatçinin izni olmadan fotoğraf ya da video çekimi de yasaktır. ABD Dış İşleri Bakanlığı'na göre ülke 1996'dan beri uluslararası insan hakları organizasyonlarının girişine izin vermemektedir.
DPRK (Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti) vatandaşları ülkelerini özgürce terk etme hakkına sahip değildir. Bu yüzden bilgiler mülteci, ilticacı ve ülkeyi terk edebilen diğer kişilerden gelir.
DPRK hükûmetinin resmi konumuna göre ülkede insan hakkı ihlali yaşanmamaktadır ve DPRK'daki sosyalist sistem dolayısı ile insanlar özgürce seçimlerini yapıp maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılamaktadır. Durum böyle iken pek çok bağımsız uluslararası kurum yaptığı analizlerle Kuzey Kore'nin totaliter bir yapıda olduğu sonucunu çıkardı. Bazı insan hakları organizasyonları ve hükûmetler Kuzey Kore'yi insan hakları ihlalleri nedeniyle suçladırlar. Amnesty International bunlar arasında yer alır.
Kuzey Kore'deki insan haklarının yasal çerçevesi
Kuzey Kore'nin hukuk sistemi Roma-Germen ve sosyalist sistemin çakışması üstüne kuruludur. Hukuk sisteminin temelinde ülke genelinde en yüksek hukuk gücüne sahip anayasa yer alır. Anayasa vatandaşlarını şu yasalarla güvence altına alır:
Barahna
Barahna, Stiphidiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Petekkaya, Bayburt
Petekkaya, Bayburt ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Muğnut'dur. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup söz konusu kayıtta "Moğnud Viran" adıyla yer alan yerleşimde 14'ü Hristiyan ve 2'si Müslüman olmak üzere 16 nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterinde "Moğonod" adıyla yer alan köyde sadece 1 Müslüman avarız hanesi kaydedilmiştir.
Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Muğnut olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Petekkaya olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren bu adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Köy, Bayburt il merkezine 43 km uzaklıktadır.
Sint-Truidense VV
K. Sint-Truidense V.V., Belçika'da bulunan bir futbol kulübüdür.
Stalowa Wola
Stalowa Wola Polonya'nın Alt Karpatya Voyvodalığında bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu Haziran 2020 tarihi itibarıyla 60,466'tür.
Laura Heyrman
Laura Heyrman (d. ), Belçikalı kadın voleybolcu. Eczacıbaşı'nda forma giymektedir. Belçika kadın milli voleybol takımının bir üyesidir.
Kariyer
İtalya'da düzenlenen 2014 Dünya Kadınlar Voleybol Şampiyonası'nda Belçika milli takımının bir parçasıydı. 2017 yılında İtalya Ligi All-Star maçında oynamak üzere seçildi.
Martenitsa
Martenitsalarda kullanılan beyaz renk uzun ömrü, kırmızı renk ise sağlık ve gücü temsil eder.
Altın
Altın, Au (Latince aurum 'dan) sembolü ile gösterilen ve atom numarası 79 olan element. Saf halinde parlak, hafif kırmızıya çalan sarı renkli, yumuşak, sünek ve dövülgen bir metaldir. Altının parlak sarı rengi, asitlere karşı dayanıklılığı, doğada serbest halde bulunabilmesi ve kolay işlenebilmesi gibi özellikleri, insanların ilkçağlardan beri ilgisini çekmiştir.
Altın, parlak sarı rengi ve ışıltısıyla göz alan çok ağır bir metaldir. Üstelik kolay kolay tepkimeye girmeyen çok kararlı bir element olduğu için havadan ve sudan etkilenmez. Bu yüzden hiçbir zaman paslanmaz, kararmaz ve donuklaşmaz. Bir başka özelliği de saf haldeyken çok yumuşak olmasıdır; bu nedenle kolayca dövülerek biçimlendirilebilir. Altın bütün bu özellikleriyle tarih boyunca en kıymetli metallerden sayılmıştır.
Tarihçe
Tarihte bilinen kayıtlara göre Mısır hükümdarları zamanında MÖ 3200 yıllarında, altın darphanelerde eşit boyda çubuklar halinde çekilerek para olarak kullanıldı. Au sembolü Latince "altın" anlamına gelen aurum kelimesinden gelmektedir.
Altına önem veren eski medeniyetler arasında; Yunanları, İranlıları, Makedonları, Asurluları, Sümerleri ve Lidyalıları saymak yerinde olur.
İskit ve Sarmatların (MÖ 1000) millî kahramanları konu alan altın toka yapımında ileri oldukları bilinmektedir. Dördüncü ve dokuzuncu yüzyıl aralarında ise altın kase, vazo işçiliğinde en güzel örnekleri vermişlerdir. Bu eserlerden bir kısmı New York, Morgan koleksiyonunda teşhir edilmektedir.
Türkler Müslümanlığı kabul ettikten sonra altından eşya yapımını azaltmışlardır. Altın eşyayı sadece süs olarak kullanmışlardır.
Türkiye'de Mersin, Antakya, Niğde, Balıkesir, Kütahya, Bursa, İzmir ve çevresinden çıkarılır.
Bulunuşu
Altın, dünyanın geniş bir bölümünde düşük konsantrasyonlarda bulunur. Yer küresinin tahminen 0,001 ppm (milyonda bir)ini teşkil eder. Kalaverit (Au2Te4), silvanit (Au2Ag2Te6) ve krennerit (Au8Te6) mineralleri olduğu gibi bakır ve kurşun minerallerinde de eser miktarları bulunabilir. Volkanik kuvarsların içinde, akarsuların kumlu yataklarında toz ve külçe halinde bulunur.
2006 sonu itibarı ile tarih boyunca çıkarılan altının 158.000 ton olduğu tahmin edilmektedir. Benzer bir görüş National Geographic dergisinin Ocak 2009 sayısında "Tüm tarih boyunca sadece 161.000 ton altın çıkarıldı, bu miktar iki olimpik havuzu doldurmaya ancak yetiyor." yorumu ile yer bulmuştur. Bahsedilen miktardaki altının hacmi kenarları 20,28 metre uzunlukta olan bir kübe eşittir. Eğer onsu 1000$'dan hesaplanırsa kübün değeri yaklaşık 5,2 trilyon dolar olacaktır.
Elde edilişi
Altın cevherleri, “metalik altın ihtiva eden cevherler” ve “bileşikleri halinde altın ihtiva eden cevherler” olarak sınıflandırılır.
Metalik altın içeren cevherlerden altın elde etmek için altın içeren küçük kuvars parçaları öğütme değirmenlerinde hamur haline getirilir. Bu hamur içinde altın tanecikleri kolloidal halde dağılır. Buradaki ürün malgama tekniği ile ayrıştırılır. Malgamalanmış hamurun konsantrasyonu arttırılarak çok seyreltik sodyum siyanür çözeltisiyle işlenir. Sodyum siyanür altın ile reaksiyona girerek kompleks bileşik meydana getirir:
Teppei Usui
Teppei Usui (d. 3 Kasım 1991), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2014 yılında V-Varen Nagasaki kulübünde başladı. Daha sonra AC Nagano Parceiro kulübüne transfer oldu.
Altın
Elde edilişi
4 NaAu(CN)2 + 4 NaOH → 4 Au + 8 NaCN + 2 H2O + O2
Kompleks bileşikteki altın metalik çinko ile çöktürülür:
Bu çökeltideki altın ve gümüş dışındaki maddeler, Kal metoduyla alınır. Gümüş de nitrik ve sülfürik asit etkisiyle çözülerek geriye saf altın kalır.
Bileşikleri
Altın bileşiklerinde +1 ve +3 değerlikli halde bulunur. Bütün bileşiklerinden kolayca metalik hale indirgenebilir.
Altının, AuCl, Au2S, AuCN gibi +1 değerlikli bileşikleri sulu çözeltilerde kararsız olup, +3 değere yükseltgenir veya metalik hale indirgenir. Bununla beraber sodyum ve potasyum siyanür ile verdiği kompleks tuzlarının sulu çözeltileri hazırlanabilir ve endüstride özellikle kaplamacılıkta kullanılır.
Organik tuzları da bilinmekte olup kararsızdırlar.
Altının +3 değerlikli bileşikleri genellikle kararlıdır.
AuCl3 su, alkol ve eterde çözünür, fotoğrafçılıkta ve kaplamada kullanılır.
AuBr3 alkol ve eterde çözünür. Bazı kimyasal analizlerde kullanılır.
Altın hidroksit, Au(OH)3, ışığa karşı hassas kahverengi bir tozdur. Suda çözünmez, hidroklorik asit ve diğer asitlerde çözünür. Yaldız yapımı ve kaplamacılıkta kullanılır.
Altının organik bileşikleri genellikle dialkil tuzlarıdır. Bu tuzlar R2AuX şeklindedir. Burada R organik molekül X ise halojen, kükürt, azot veya oksijendir.
Kullanılışı
Bugüne kadar yeryüzünden çıkarılan bütün altının yarıdan fazlası hükûmetlerin ve merkez bankalarının elindedir. Gerek her ülkede kâğıt para emisyonunun güvencesi olarak, gerek milletlerarası bir ödeme aracı olarak eskiden beri büyük önem taşıyan altın, metalle çalışan zanaatkârların gözünde de değerini korumaktadır. Kuyumculukta altının genellikle gümüşlü, paladyumlu, bakırlı veya platinli alaşımları çok kullanılır.
Elektrik iletkenliği yüksek (gümüş ve bakırdan sonra) ve kolayca kimyasal tepkimeye girmeyen altın en çok elektrik ve elektronik sanayilerde bağlantıların, terminallerin, baskı devrelerinin, transistörlerin ve yarı iletken sistemlerin kaplanmasında kullanılır. Üstüne düşen kızılötesi ışınların yaklaşık yüzde 98’ini yansıtarak geri çevirebilen ince altın levhalar, uzay elbiselerinin başlığındaki göz deliklerinde zararlı ışınlardan korunmayı ve sun’i uyduların yüzeylerinde sıcaklığın denetlenebilmesini sağlar. Büyük büro binalarının pencerelerinde de gene ince levhalar halinde altın kullanılması, yalnız estetik açısından değil, bu yansıtıcı yüzeyin çevreyle ısı alış-verişini büyük ölçüde azaltmasından kaynaklanır. Lal camlara parlak kırmızı rengini veren, camsı kütlenin içinde kolloidal halinde dağılmış olan çok az miktardaki altındır. Ancak insanlar çoğunlukla takı ve süs eşyası içinde kullanır.
Alaşımları
Altının bazı özelliklerini (kullanış gayesine göre) değiştirmek için çeşitli alaşımları yapılır.
Altın-nikel alaşımı
Mücevher yapımında kullanılan beyaz altının esasını teşkil eder. Bu alaşımda %80 altın, %16 nikel, %3 çinko ve %1 bakır kullanılır.
Altın-bakır alaşımı
Para basımında yaygın olarak kullanılır. Kolayca işlenebilir.
Altın-paladyum alaşımı
Kolayca işlenebilir. En fazla sertlik gösterenler %60-65 paladyum ihtiva edenlerdir. Düşük sıcaklıklardaki yüksek direnci sebebiyle potansiyometre yapımında kullanılır.
Altın ayarı
Altının kimyadaki saflığı “yüzde” ile, mücevhercilikteki saflığı ise “karat” veya “ayar” terimleriyle ifade edilir. Buna göre 24 ayar (veya karat) altın %100 saf altını, 22 ayar ise %91,6ü saf altını ifade etmektedir. 22 ayar altının %8,4’ü diğer metaller ile tamamlanmıştır. Altına gümüşün ilavesi yeşilimsi, nikel ve platinin ilavesi beyaz, çinkonun ilavesi sarı ve bakır ilavesi de bakır miktarına göre sarıdan kırmızıya kadar değişen renkler kazandırılabilir.
%100 saf altın doğada bulunmayıp, en saf altın binde 999,9 saflıktadır. 18 ayar altın %75,14 oranında, 14 ayar altın %58,5 oranında altın içerir. Tamamlayıcı metalin gümüş ağırlıklı olması durumunda kuyumculuk sektöründe yeşil altın denilen, halk arasında sarı altın denilen renk yakalanır. Tamamlayıcı metalin bakır ağırlıklı olması durumunda kırmızı altın denilen renk yakalanır. Beyaz altın ise beyaz renge yakın çeşitli metallerin tamamlayıcı olarak kullanılmasıyla ortaya çıkar. Beyaz altın, üretim sonunda kirli beyaz bir renge sahiptir, Rodyum kaplanmasıyla tam beyaz renge kavuşur.
Altın suyu
Altın suyu (veya kral suyu), kimyasal çözme işlemlerinde bazı demir cevherlerini, fosfatlı kayaçları, curufları, nikel-krom alaşımlarını, antimonu, selenyumu ve cıva, arsenik, kurşun ve kobalt sülfürleri, çözünürlüğü az olan sülfürleri çözmek için kullanılır.
Altın Standardı Sistemi
Standart para biriminin, belirli bir ağırlıkta altın olarak kabul edildiği veya para değerinin belli ağırlıkta altının değerine denk tutulduğu para sistemi. Ülke içinde altın standardının benimsenmesi, milletlerarası seviyede de altın standardının uygulanması sonucunu getirir. Altın standardında ya altın sikkeler kanuni olarak para dolaşımına girer veya kâğıt para, istendiğinde sabit bir fiyatla altına çevrilebilir.
Caferağa Spor Salonu
Caferağa Spor Salonu, İstanbul'un Kadıköy ilçesinde Bahariye semti Sakız Sokağı'nda bulunan ve basketbol başta olmak üzere her türlü salon sporuna hizmet veren spor salonu.
Altın
Altın Standardı Sistemi
Hiçbir ülkede altın standardı uygulanmasa da milletlerarası seviyede altın standardı sistemi yürürlükte kalabilir. Bu durumda, ya altının kendisi veya sabit fiyat üzerinden altına çevrilebilen bir para birimi milletlerarası ödeme aracı olarak kullanılır. Bu sistemde, ülkeler arasındaki döviz kurları sabittir. Döviz kurları, altının bir ülkeden ötekine taşınma maliyetini aşarak sabit altın paritesinin üzerine çıkar veya altına düşerse, kurlar resmi seviyeye dönünceye kadar, ülkeden ülkeye büyük miktarlarda altın sikke ve külçe giriş veya çıkışı gerçekleşir.
Caferağa Spor Salonu
1980 yılında açılan spor salonu Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü tarafından işletilmektedir. 1.500 kişilik kapasitesi vardır. Kadınlar Basketbol Süper Ligi'nde Fenerbahçe (kadın basketbol takımı) takımı 2013 yılına kadar bu salonu kullanmıştır. Kadınlar Basketbol Süper Ligi'nde bir dönem yer alan Yakın Doğu Üniversitesi SK maçlarını burada oynamıştır.
Altın
Altın Standardı Sistemi
Altın standardı ilk defa 1821'de İngiltere'de kondu. Birçok devre geçirdikten sonra 1937'ye gelindiğinde tam altın standardını sürdüren hiçbir ülke kalmadı. II. Dünya Savaşı sonrasında, döviz kurlarının genellikle dolara veya altına göre ayarlandığı bir sisteme geçildi. 1958'de yeniden bir tür altın standardı sistemine dönüldü. Buna göre, önde gelen Avrupa ülkeleri milletlerarası ödemelerde kendi paralarının altına veya dolara serbestçe çevrilebilirliğini garanti ediyorlardı. Millî seviyede altın standardına dönüş ise hiç görülmedi.
Altın tarih öncesi çağlardan beri değerli olduğu bilinmektedir. O ve ilk metal insanlar tarafından kullanılmış olabilir süsleme ve ritüeller için değerli oldu. Gibi erken olarak MÖ 2600 olan kral Tushratta Mitanni ve "daha fazla kir bol" Mısır olduğunu iddia altın, tarif gelen Mısır hiyeroglif. [21] Mısır ve özellikle Nubia onları büyük altın için alanlarda üretim yapmak için kaynaklar vardı tarihinin çok. Erken bilinen harita Torino Papirüsü Haritası olarak bilinir ve yerel jeoloji endikasyonları ile Nubia bir altın madeni birlikte planını gösteriyor. Ilkel çalışma yöntemleri Strabon tarafından açıklanan ve ateş-ayar bulunmaktadır. Büyük mayın da Kızıldeniz genelinde şu anda Suudi Arabistan olduğunu oluştu.
Altın Post efsanesi, antik dünyada placer mevduat gelen tuzak altın tozu için fleeces kullanımı anlamlara gelebilir. Altın sık sık Eski Ahit'te, Genesis 2:11 ile Havilah başlayan ve belirtilen Matta Yeni Ahit'in ilk bölümlerde magi ve hediyeler bulunmaktadır. Vahiy 21:21 The Book of kristal açık olarak sokaklarda "saf altından yapılmış, sahip olarak" Yeni Kudüs şehri tanımlar. Güney-doğu Karadeniz köşesinde onun altın ünlenmişti. Sömürü Midas bir zaman ve bu altın muhtemelen MÖ 610 yılında Lidya, dünyanın ilk sikkeleri olduğu kurulmasında önemli olduğunu tarih söyleniyor. 6. veya 5. yüzyıl, Chu (devlet) Gönderen Ying Yuan sirküle, kare altın bir tür.
Romalılar büyük ölçekli hidrolik madencilik yöntemleri kullanarak tarihinde İspanya özellikle MÖ 25 itibaren altın çıkarma ve Romanya'da MS 150 itibaren için yeni yöntemler geliştirdi. Bir onların en büyük mayın Las Medulas de León (İspanya), where yedi uzun su kemerleri bunların büyük bir alüvyon mevduat en yıkamak için etkin oldu. Transilvanya içinde Rosia Montana de mayınlar da çok büyük oldu ve çok yakın zamana kadar, hala opencast yöntemlerle mayınlı. Ayrıca İngiltere, Dolaucothi de placer ve sert-rock mevduat gibi küçük mevduat kullandı. Onlar kullanılan çeşitli yöntemler de Yaşlı Pliny tarafından Naturalis Historia ilk yüzyıl sonlarına doğru yaptığı yazılı ansiklopedi açıklanmıştır.
Mali İmparatorluğu'nun Afrika'daki altın geniş tutarlar için eski dünya çapında ünlenmişti. Mansa Musa, imparatorluk (1312-1337) hükümdarı Mekke'ye onun büyük hac için eski dünya genelinde 1324 yılında ünlü oldu. O Kahire ile Temmuz 1324 yılında vefat ettiğinde, şüphelinin bir deve tren eşlik etti, insanların dahil binlerce ve yaklaşık yüz deve. O uzak olduğu için bir on yıl içinde Mısır'da fiyat depresyona çok fazla altın verdi.
En çok altına sahip ülkeler
Altın kaynaklarının dağılımı ile sahip olunan altın miktarı büyük paralellik göstermemektedir. Dünya'daki altın rezervinin en fazla olduğu ülkeler ve rezerv yüzdeleri sırası: Avustralya (% 17), Rusya (% 14), Güney Afrika Cumhuriyeti (% 10,5), Amerika Birleşik Devletleri (% 5), Endonezya (% 5). 2018'de dünyada en çok altına sahip olan ülkeler ise sırasıyla şu şekildedir:
Daniela Romo
Daniela Romo (d. 27 Ağustos 1959), Meksikalı şarkıcı, dansçı, TV sunucusu ve oyuncu.
Atsushi Shirota
Atsushi Shirota (d. 6 Kasım 1991), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2014 yılında V-Varen Nagasaki kulübünde başladı.
İbrahim Hasan
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1985 yılında El-Ehli kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla PAOK, Neuchâtel Xamax, Al Ain, Zamalek ve El-Mısrî kulüplerinde oynadı.
Millî takım kariyeri
Mısır millî futbol takımı formasıyla 125 maçta 12 gol kaydetti.
Baiami
Baiami, Stiphidiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Yvonne De Carlo
Yvonne De Carlo (doğum adı: Margaret Yvonne Middleton; d. 1 Eylül 1922 – ö. 8 Ocak 2007), Kanadalı-Amerikalı oyuncu, şarkıcı ve dansçı. Rol aldığı yapımlar arasında; Criss Cross (1949), Buccaneer's Girl (1950), The Ten Commandments (1956) ve American Gothic (1987) sayılabilir.
Kamulaştırma
Kamulaştırma, devletleştirme ya da istimlak, kamu yararı gözetilerek şahsa ait taşınmazların belli bir proje amacına göre kamunun ortak kullanımı ihtiyacına hizmet verme amacıyla ilgili kanun hükümlerinin uygulanması işlemidir.