cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fransa-Prusya Savaşı
Gravelotte Muharebesi
18 Ağustosta, saat 8'de çarpışma başladığında Moltke'nin idaresindeki 1. ve 2. Ordular, Fransızlara göre avantajlı pozisyondaydı. Saat 12'de Genel Manstein öncü taarruzu başlattı 25. Piyade Tümeni'nin topçuları ile Amanvillers Köyü'ne. Ama Fransızlar tüm gece ve sabahın erken saatlerini tüfek çukuru ile siper kazarak ve mitralyöz ile toplarını gizlemekle geçirmişti. Nihayetinde Almanların genel ilerleyişinin farkına varan Fransızlar onlara muazzam bir ateşle karşılık verdiler. Başta Fransızlar üstün tüfekleri Chassepot ile savaşın favorisi görünüyordu. Ancak, Prusya topçusu da tamamı çelik arkadan yüklemeli Krupp silahları ile üstündü. 14:30'da, 1. Ordu komutanı General Steinmetz'in, VIII. Kolordusu tek taraflı olarak, Mance Ravine karşısında bulunan piyadelerinin ölümcül tüfek ve mitralyöz ateşiyle Fransız siperlerine taarruz başlattı. 15:00’da VII ve VIII Kolordularının etkili ateşi saldırıyı destekledi ama saat 16:00'da atak bitme noktasına gelir; bunun üzerine Steinmetz VII Kolorduya Birinci Süvari Tümeni'ni izleyerek ilerlemesini emreder. Saat 16:50'de, Prusyalıların güneyden taarruzları dağılma tehlikesi içindeydi ki 2. Ordunun 3. Muhafız Piyade Tugayı, St. Privat'da bulunan General Canrobert emrindeki Fransız birliklerine taarruz etti. 17:15'te Prusya 4. Muhafız Piyade Tugayı ve onu izleyen 1. Muhafız Piyade Tugayı ise 17:45'te bu saldırıya katıldı. Tüm Prusya saldırıları Fransız siperlerinden gelen ölümcül top ve tüfek ateşiyle mıhlandı. 18:15'te 1. Piyade Muhafız Tümeni sonuncusu 2. Piyade Muhafız Tugayı St. Privat'ya saldırı konusunda kararlıydı, Steinmetz da aynı kararlılıktaydı Mance Ravine karşında 1. Ordusunun son rezervleri ile. VI ve VII Kolorduların önemli bir kısmı saldırıyı sürdüremeyerek Resonville'e geri çekildi. 1. Ordunun püskürtülmesi üzerine Prens Frederick Charles, Canrobet'nin St. Privat'daki muhafız taarruzlarını etkisiz hale getiren savunmasına yönelik genel topçu atışlarını emretti. 19:00'da İkinci Ordunun II. Kolordusuna bağlı Eduard von Fransecky'nin 3. Tümeni Ravine karşına yayılıp
XII. Kolordu yakın kasaba Roncourt'u boşaltırken; 1. Muhafız Piyade Tugayı'ndan kalanlar ise St. Privat harabelerine yeni bir saldırı başlattı. Prusyalıların II. Kolordusuna bağlı 4. Piyade Tümeni varışıyla Prusyalıların Mance Ravine'deki sağ kanadı ile savaş hattı sabitlendi. O sırada, Prusyalıların 1. Piyade Muhafız Tümeni ve XII. ve II. Kolordusu zorla kırıp Fransız kuvvetlerini geri çekilmeye zorlayarak St Privat'yı ele geçirdi. Mücadeleden yorgun düşen Prusyalılara karşı Fransız karşı-saldırısı artık mümkündü. Ancak Charles Denis Bourbaki; savaşa Fransız Tarihi Muhafız yedeklerini katmayı reddederek genel durumun bir "mağlubiyet" olduğunu kabullendi.
22:00'de savaş alanındaki silahlar, gece için büyük ölçüde sustu. Ertesi sabah Fransız Rhine Ordusu savaş yorgunu Alman ordusuna karşı bir saldırı başlattı. İki ay sonra kuşatılıp; teslim oldukları yere Metz'e geri çekildiler.
Sonuçlar dehşet vericiydi, özellikle saldıran Prusya kuvvetlerinin verdiği kayıplar. Almanların 18 Ağustos muharebesi sırasında genel kaybı ölü, yaralı ve kayıp olarak 20.163’dü. Fransız kayıpları ise 7.855 ölü ve yaralıdan başka 4.420 savaş tutsağı (bunların yarısı yaralı) olmak üzere toplamda 12.275 kişiydi. Prusyalılar en çok kaybı Chassepot ateşi altında, Fransızlar ise Krupp top mermilerine karşı vermişti. Frossard’ın Rhine Ordusunun II. Kolordusu 621 kayıp verirken Pointe Du Jour öncesi Steinmetz emrindeki Prusya 1. Ordusunun kaybı 4.300’dü. Prusyalı Muhafız Piyade Birlikleri kayıpları çok daha kötüydü 18.00 askerden 8.000’i. Jäger Özel Kuvvetleri 700 adamından; 19 subay, bir cerrah ve 431 eratını kaybetmişti. 2. Muhafız Piyade Tugayı 39 subay ve 1.076 erat. 3. Muhafız Piyade Tugayı 36 subay ve 1060 erat. Fransız tarafında ise St. Privat’yı tutanlardan yarısı köyde kaybedildi.
Metz Kuşatması ve Sedan Muharebesi
Feld-Mareşal Kont Helmuth von Moltke komutasındaki Prusyalılar, Fransızları kıskaç içine alabilmek için bir manevra yaptı. Metz kuşatmasından ayrılan 1. ve 2. Ordularından üç kolordu ayıran Moltke Saxony Veliaht Prensi emrine Meuse Ordusunu düzenledi. Bu Orduyu ve Prusya Üçüncü Ordusunu alarak kuzeye Fransızları 30 Ağustos’ta yakaladıkları Beaumont'a yöneldi. Keskin bir mücadele sonunda 5.000 adam ve 40 top kaybettiler, Fransızlar Sedan'a doğru çekildi. Kentte yeniden düzenlenen Châlons Ordusu, Prusya orduları tarafından çarçabuk sarılarak izole edilince; III. Napolyon çemberin derhal yarılmasını emretti. Önceki gün yaralanan MacMahon yerine General Auguste Ducrot Fransız kuvvetlerinin komutasını almıştı.
1 Eylül 1870 günü Châlons Ordusu muharebeyi başlattı. 202 piyade taburu, 80 süvari alayı ve 564 top ile kendilerini çevreleyen toplam 222 piyade taburu, 186 süvari alayı ve 774 toptan oluşan Prusyalıların Üçüncü ve Meuse Ordularına taarruz etti. General Emmanuel Félix de Wimpffen, yedekteki Fransız V. Kolordusu komutanı, Prusya XI. Kolordusuna karşı piyade ve süvarilerden oluşan kombine bir saldırı başlatmayı umuyordu. Prusya topçuları Fransızlar üzerinde çanları çalarken daha fazla Prusya birliği savaş alanına ulaştı. General Marguerite komutasındaki Fransız süvarileri, Floing Köyü yakınlarındaki kalabalık Prusya XI. Kolordusuna üç umutsuz taarruz gerçekleştirdi. Marguerite daha ilk saldırının başında öldürüldü ve yapılan diğer iki saldırı ağır kayıplar vermekten başka bir şey getirmedi. Fransızlar ölü veya yaralı 17.000 üstünde adamını yitirdi, esirler ile 21.000 kişi. Prusyalılar 2.320 ölü, 5980 yaralı ve 700 tutsak veya kayıpları olduğunu rapor ettiler.
Sonraki gün 2 Eylül'de, III. Napolyon teslim oldu ve 104.000 askeri ile tutsak alındı. Bu Prusyalılar için ezici bir zafer oldu; çünkü tüm Fransız Ordusunu esir Almanın yanında liderleri de yakalanmıştı. Fransızların Sedan yenilgisi savaşın Prusyalılar lehine olacağına karar vermişti. Metz Şehri'nde bir Fransız ordusu silahsızlandırılarak, etrafları sarıldı ve Alman işgalinden koruyacak başka Fransız gücü yoktu. Bununla birlikte savaş daha beş aydan fazla sürecekti.
Ulusal Savunma Hükûmeti
Bu koşullar altında, Almanlar çatışmalara resmi bir son verecek ve barışa yol açacak bir ateşkes umuyordu. Prusya Başbakanı Bismarck, özellikle kısa sürede savaşın bitmesini istedi. Komşuları çok bir devlet olan Prusya için uzun süreli bir savaş başka bir gücün müdahalesi anlamına geliyordu ve Bismarck bu riski sınırlamak istemiştir. Başta barış kolay görünüyordu. Fransa’nın kurulan yeni yönetiminin savaşın sürdürülmesi ile ilgilenmeyip monarşinin savaş ilanından çark edeceği ve Barış yolunda yürüneceği umuduyla Bismarck yeni Fransız Yönetimini Château de Ferrières'te görüşmelere davet etti ve Alsace bölgesi taleplerini de içeren isteklerinin listesini sundu.
İlk başta, adilane bir çözüm görünür gibiydi: Almanlar, Fransa'nın yeni hükûmetinin devrik hükümdar tarafından ilan edilen savaşın devamına soğuk bakacağını tahmin ediyordu. Barışa yol açmak umuduyla, Otto von Bismarck, Château de Ferrières'te düzenlenen müzakerelere yeni Fransız Hükûmetini davet etti ve Alsace'ı içeren sınırlı toprak talepleri gibi ılımlı bir şartlar listesi sundu. Almanların savunmak için yemin ettiği (Die Wacht am Rhein ve Das Lied der Deutschen); Renanya-Palatina’nın (Adolphe Thiers, Ren krizi) 1840 yılından bu yana süre giden bir sorun olan Ren Nehri boyunca uzanan sınırı; ilave talepler oldu. Prusya yakın zamanda Katoliklerin yaşadığı geniş alanlar elde etmişti ama bu gibi ek konuları, Bismarck talep listesine almamıştır.
Ateşkesin reddi ve savaşın devamı
Güney Asya veya Afrika’daki koloni bölgelerinin Prusya’ya transferi ya da tazminat ödenmesi uygun iken; 6 Eylül’de Millî Savunma Hükûmeti adına Jules Favre “ne bir kale, ne bir taş ne de bir inç toprak” verilmeyeceğini açıkladı." . Cumhuriyet savaş ilanını yenileyerek ülkenin her tarafından asker toplamak amacıyla çağrı bulundu ve düşman unsurların Fransa dışına sürüleceği vadetti. Bu koşullar altında Almanlar savaşa devam etmeliydi üstelik henüz karşısında ona karşı duracak bir karşı güç de yoktu. Fransız ordusundan arta kalanlar toplu halde Paris yakınlarında bulunuyordu. Alman liderleri Paris üzerine saldırarak düşman üzerinde baskı oluşturmaya karar verdiler. 15 Eylül’de Alman kuvvetleri Paris’in iyi tahkim edilmiş dış mahallerine ulaştı. 19 Eylül’de ise Metz’de yapıp sürdürdüğüne benzer biçimde, şehri kuşatıp abluka altına aldı.
Savaş patlak verdiğinde Avrupa halklarının ağırlıklı olarak favorisi Almanlardı. Mesela, çoğu İtalyan gönüllü olmak için Floransadaki Prusya büyükelçiliğine başvurdu ve bir Prusyalı diplomat Giuseppe Garibaldi’yi Caprera’da ziyaret etti. Bismarck’ın Alsace ile ilgili talepleri, İtalya’da dramatik bir değişikliğe yol açtı; buna en iyi örnek Paris devrimi sonrası Gribaldi’nin Movimento of Genoa’ya 7 Eylül 1870'te yaptığı açıklamaydı “Dün dedim ki Bonaparte’ın ölümüne dek savaş; Bugün diyorum ki Fransız Cumhuriyetine her koşulda yardım”. Daha sonra Fransa’ya giden Gribaldi Vosges Ordusunun komutasını aldı.
Paris Kuşatması
Paris Kuşatması (19 Eylül 1870 – 28 Ocak 1871) Fransa-Prusya savaşında Fransız ordularının nihai yenilgisini getirdi. 18 Ocak’ta yeni Alman İmparatorluğu Versay Sarayı’nda ilan olundu.
Alman kuşatması ile yüzleşince yeni Fransa hükûmeti yeni orduların oluşturulmasını talep etti. Bu yeni birlikler Paris’e yürüyüşe geçerek aynı anda çeşitli yönlerden Almanlar’a taarruz etti.. Buna ek olarak; Alman ikmal hatlarına saldırma amacıyla, siviller silahlanarak “Francs-tireurs” denen gerilla kuvvetleri oluşturdu. Bu gelişmeler sonucu Alman sivil halktan şehrin bombalanması için istekler geldi. Kuşatmayı yöneten General Leonhard Graf von Blumenthal ahlaki gerekçelerle bombardımanına karşı çıktı. Bu karşı çıkış Veliaht Prens ve Moltke gibi diğer üst düzey komutanlar tarafından da desteklendi. Hepsinin eşleri İngiliz’di ve sonuç olarak liberal İngiliz görüşlerinin etkisi altında kalmakla suçlandılar.
Loire seferi
Cumhuriyetçi hükûmet elçisi olarak Paris'ten gönderilen Léon Gambetta, şehrin gazhanesinde havagazı ile şişirilmiş bir balon ile Alman hatlarını geçerek, yeni Fransız ordularını düzenledi. Sözde bir Alman "imha" planı hakkında haberler Fransızları çileden çıkardı ve yeni hükûmete verdikleri desteği güçlendirdi. Birkaç hafta içinde, 500.000 'den fazla asker olmak üzere toplam beş yeni ordu oluşturuldu. Bu durumu fark eden Almanlar, ciddi bir tehdit haline gelmeden olası yeni ordu oluşumlarını dağıtmak için birliklerinin bir kısmını Fransa’nın diğer illerine gönderdi. Almanlar tüm Fransa’yı işgal etmeye hazır değillerdi; bu onları fazla esnetmiş olacak ve savunmalarını zayıflatacaktı.
10 Ekim’de: Orléans yakınlarında iki cumhuriyet arasında çatışma başladı. Başta Almanlar kazanıyordu ama Fransızlar 9 Kasım’de Coulmiers’de takviye kuvvetleri ile Almanları alt etmeyi başardı. Metz Kuşatması sonrası iyi eğitimli ve savaş deneyimleri de olan 100.000den fazla Alman askeri Alman Güney Ordusu’na katılmıştı. İşte bu takviye kuvvet 4 Aralık’da Fransızları Orléans’ı terk etmeye zorladı; 10-12 Ocak arasında gerçekleşen Le-Mans Muharebesine dek.
Kuzey Fransa’da faaliyet gösteren ikinci bir Fransız ordusu geriye dönerek 27 Ekim 1870'te Amiens yakınlarına daha sonra Bapaume’e 3 Ocak 1871’de ve St. Quentin’e ise 13 Ocak’da ilerledi.
Kuzey seferi
Loire Ordusu’nun yenilgisi ile Gambetta, General Faidherbe’ün Kuzey Ordusuna döndü. Kuzey Ordusu Ham, La Hallue ve Amiens’de birkaç küçük zafer elde etmişti; Kuzey Fransa’yı bir kemer gibi saran kaleler nedeniyle iyi bir koruması da vardı üstelik Faidherbe’nin adamlarına izole Alman birliklerine hızlı saldılar yapmasına ve bunun ardından kale kemerinin arkasına sığınmalarına da olanak sağlıyordu. Lille’in ordu donatım fabrikalarına ulaşım imkânına rağmen Kuzey Ordusu ağır tedarik sıkıntısı çekiyordu ve zaten yetersiz sayıda ve moralsiz olan askerlerini elinde tutmakta zorlanıyordu. Ocak 1871’de Gambetta, Faidherbe’ü ordusunu ilerleterek Prusyalılar ile açıkta bir meydan savaşı yapmaya zorladı. Ordu moral, tedarik sorunları ve berbat hava koşulları nedeniyle oldukça zayıftı ve asker kalitesi de düşüktü. Batı Afrika kampanyalarında yıllar süren savaşlar sonucu hayli bozuk olan sağlığı General Faidherbe’nin bizzat çatışmaya girmesine engeldi. St. Quentin Muharebesinde Kuzey Ordusu ağır bir yenilgiye uğradı ve dağıldı; Prusya askerleri tarafından bırakılan binlercesi ise Doğu’ya yerleşti.
Doğu seferi
Loire’daki Fransız ordusunun yok edilmesi sonrası Loire Ordusundan kalanlar Charles Bourbaki komutası altında Doğu Ordusu’nu oluşturmak için toplandı. Son bir girişim olarak Fransa kuzeydoğusundaki Alman ikmal hatlarını kesmek ve kuşatma altındaki Bellfortdaki Fransız direnişçilerini rahatlatmak amacıyla Bourbaki ordusunu kuzeye ilerletti.
Ateşkes
28 Ocak 1871 tarihinde, Paris merkezli Ulusal Savunma Hükûmeti Prusyalılar ile ateşkes yapmak istediğini açıkladı. Paris açlık içindeydi ve Gambetta’nın orduları bir felaketten ötekine koşuyordu; nihayet Fransız dışişleri bakanı Jules Favre Bismarck ile barış koşullarını görüşmek üzere 24 Ocak'ta Versay’a gitti. Bismarck, ablukanın kaldırılmasını kabul etti ve gıda konvoylarının (Alman ordusuna milyonlarca erzak taşıyan trenler dâhil) hemen Paris’e girmesine izin verdi. Ama bunun şartı Millî Savunma Hükûmeti’nin Prusyalılara Paris’i çevreleyen birçok önemli kaleyi teslim etmesiydi. Surlar olmadan, Fransız Ordusu’nun Paris savunması artık mümkün olamayacaktı. Paris kamuoyu, Prusyalılara teslim olmayı veya herhangi bir imtiyaz vermeye şiddetle karşı olmasına rağmen Hükûmet şehri daha uzun süre tutamayacağının ve Gambetta ordularının asla Paris’e yardım yolunu açamayacağının farkındaydı. 25 Ocak’ta Başkan Jules Trochu istifa etti ve yerini alan Jules Favre iki gün sonra Versay’da teslim antlaşmasını imzaladı ve ateşkes geceyarısından sonra yürürlüğe girdi. Birçok kaynakta belirtildiğine göre; Paris çevresinde silahlar gece yarısı sustuğunda arabasıyla Paris’e dönüş yolundaki Favre, göz yaşları dökmüş ve kızının kollarına yığılmıştı.
Tours’da Gambetta, 30 Ocak tarihinde Hükûmet’in teslim olduğunu haber aldı. Öfkelendi, teslim olmayı reddetti ve Orleansdaki Alman güçlerine hemen bir saldırı başlattı; tahmin edilebileceği gibi başarısız oldu. Parisli diplomatlardan oluşan bir heyet Gambetta ile görüşmek için 5 Şubat günü trenle Tours’a geldi. Ertesi gün Gambetta görevinden istifa ederek birliklerini Ulusal Savunma Hükûmetine teslim etti ayrıca Fransa genelinde derhal silah bırakılması emredildi.
Fransız ve Alman donanmalarının etkinlikleri
Savaşın başında, Fransız hükûmeti Almanlara abluka yapılmasını emretti. Fransız donanmasının yanında küçük kalan Alman donanması, bunun karşısında fazla bir şey yapamazdı. Buna rağmen, ablukada kısmî başarı sağlanmıştı. Çünkü Fransızların ablukası kötü planlanmıştı. Herhangi bir savaş durumunda, askerlik yapanların Newfoundland veya İskoçya'da hazır bulunmaları gerekiyordu. Bu yüzden adam eksikliği vardı. Bu da 470 gemili Fransız donanmasının bir kısmının kullanılabilmesine imkân kıldı. 22 Temmuz 1870'te denize açılan donanma, çok geçmeden kömür sıkıntısı çekmeye başladı. Wilhelmshaven'ın başarısız ablukası ve Baltık Denizi'ne ilerlenilmesi veya Fransa'ya geri dönülmesi konusunda gelen tezat emirler, donanmasının etkisini azalttı.
Alsas-Loren üzerinden gelecek Alman saldırısını hafifletmek için, 3. Napolyon Almanya'nın kuzeyine çıkarma yapılmasını emretti. Bu çıkarmadan Fransızların umduğu, sadece Alman askerlerinin cephe gerisine çekilmesini sağlamak değil, aynı zamanda Danimarka'nın da askeri ve donanması desteğini de kendi yanına almaktı. Ancak sonradan fark edildi ki, Almanlar limanlarına güçlü savunma mevzileri kurmuşlardı. Alman savunma mevzileri, Fransız donanmasını 3.700 metre öteden vurabilmekteydi. Fransızların bu savunmayı yarabilecek yeterli silahı olmadığından ve Almanya'nın topoğrafyasının kötü oluşu, çıkarmayı imkânsız hale getirdi.
Bundan sonra çıkarma için görevlendirilmiş donanma piyadeleri, Fransız Châlons Ordusu'nu desteklemek için görevlendirildi. Bu ordusu, Sedan'da Almanlara esir düştü. Sedan ve Metz'deki çarpışmalardan sonra, Fransız ordusu giderek azalan profesyonel subay sıkıntısı çekti. Bu sıkıntıyı azaltmak için, donanma subayları gemilerinden ayrılıp yedek kuvvetlere geçti.
Sonbahar gelince, Kuzey Denizi'nde çıkan fırtınalara Fransız donanmasını kötü etkiledi. Eylül 1870'te ise, ablukadan tamamiyle vazgeçildi.
Abluka dışında, tek tük deniz muharebesi oldu. Nagasaki açıklarında Havana açıklarında Kasım 1870'te çarpışma oldu.
Rebeca Matte Bello
Rebeca Matte Bello (d. 29 Ekim 1875 – ö. 15 Mayıs 1929), Şilili heykeltıraş.
Eserleri Şili'nin başkenti Santiago'da "Museo Nacional de Bellas Artes/ Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi"nde sergilenmektedir. En önemli eserlerinden biri olan "Ikarus ve Daidalus" Şili çağdaş sanatının başyapıtlarından sayılır.
Hayatı
29 Ekim 1875 günü Santiago'da dünyaya geldi  Annesi Rebecca Reyes ile eski bir büyükelçi olan babası Augusto Matte’nin tek çocuğudur. Babasının görevi gereği sık sık seyâhat etmesi sebebiyle, Santiago’da büyük annesinin yanında büyüdü. José Victorino Lastarria, Gabriel Jordan Amunátegui ve Alberto Blest Gana gibi dönemin meşhûr isimleri ile tanışma fırsatı buldu. Paris’e tâyin olan babası ile birlikte giderek eğitimine Avrupa’da devam etti.
Ölümünden sonra eşi  Ikarus ve Daidalus  isimli heykelini Museo Nacional de Bellas Artes’ye bağışladı. Eser, Şili hükümeti tarafından Brezilya’ya hediye edilmek üzere yaptırılan ve orijinali Rio de Janerio’da bulunan bronz heykelin kopyasıdır ve 1930’da müzenin dışına yerleştirilmiştir.
Meslekî yaşamı
1908'de, Şili hükümetinin siparişi üzerine, Lahey'de Uluslararası Adalet Divanı'na armağan edilmek üzere bir heykel yaptı. 1914 yılında dikilen heykelin adı “La guerra/ Savaş” idi. Şili hükûmetinin sipariş ettiği başka eserler üzerinde çalışmalarını sürdüren Matte, 1914’te Santiago’ya dikilen "Heroes of Concepción '' adlı heykeli  yapmıştır. Sanatçı 1918’de Floransa'nın ünlü sanat akademisi "Accademia di Belle Arti"de ders verdi.
Heliophanus imerinensis
Heliophanus imerinensis, Heliophanus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Melanie Chisholm
Melanie Chisholm, Melanie C olarak da bilinir, (d. 12 Ocak 1974) "I Turn To You" adlı şarkısıyla tanınan İngiliz sanatçı. Tam adı Melanie Jayne Chisholm'dur. Never be the same again adlı şarkısıyla isim yapmıştır. 1996’da kurulan ünlü kız müzik topluluğu “Spice Girls”ün üyesi Melanie Jayne Chisholm, grubun elemanlarından Geri Halliwell’in solo projelere yönelmesinden sonra, kendisi de solo projesine yöneldi. Spice Girls’ün “Sporty Spice” unvanlı üyesi Melanie C, ilk defa 1998 senesinde Bryan Adams ile düet yaptığı “When You’re Gone” parçasıyla adından bahsettirdi.
İlk albümünü 1999 yılında “Northern Star” ismiyle çıkartan Melanie C, Spice Girls’teki pop soundunu rock müzikle birleştirerek, müzik eleştirmenlerinden olumlu not aldı. İngiltere’de 900,000, tüm dünyada 3 milyon satan albümden çıkan ilk single “Goin’ Down” İngiltere listelerinde 4 numaraya kadar yükseldi. Albümden çıkan bir diğer single Lisa ‘Left-Eye’ Lopes ile düeti “Never Be The Same Again” ile İngiltere listelerinde 1 numara olmayı başaran Melanie C, bir sonraki single’ı “I Turn To You” ile de listelerde 1 numaraya yükseldi. İngiltere’de 3 kez platin plak alan Melanie C, Avrupa’da da 1 kez platin plak kazandı.
2004 yılında kendi plak şirketi “Red Girl Records”u kuran Melanie C, 3. albümünü Nisan 2005’te “Beautiful Intentions” adıyla piyasaya sürdü. Albümden çıkan ilk single “Next Best Superstar” İngiltere listelerinde 10 numara olurken, albüm İngiltere listelerinde 24 numara olabildi. İngiltere’nin tersine bazı diğer ülkelerde 1 numara olan “Beautiful Intentions”, 2005 - 2006 döneminin en önemli bağımsız albümleri arasında kabul ediliyor. Albümden çıkan 3. single “First Day Of My Life”, Avrupa’da büyük başarı yakalayarak 500,000 satmayı başardı.
2006 yılının sonunda “Live Hits” adlı bir DVD yayınlayan Melanie C, bu DVD içerisinde akustik parçalara da yer verirken, 5 Nisan 2007 tarihinde “This Time” adlı 4. albümünü hayranlarına ulaştırdı. Albümün prodüktörlüğünde Peter Vettese, Guy Chambers ve Stephen Hauge yer aldı ve ayrıca Adam Argyle bir parçada konuk müzisyen olarak bulundu. Albümden “The Moment You Believe” adlı parça ilk single olarak piyasaya sürülürken, “I Want Candy” 2. single olarak yayınlandı. Söz yazarlığı da bulunan Melanie C bu konuda da kendisini ispatlamıştır ve yine You will see adlı şarkısıyla beğenileri toplamıştır.
Franklin Muharebesi (1864)
Cold Harbor Muharebesi, Amerikan İç Savaşı sırasında 30 Kasım 1864 tarihinde Franklin, Tennessee'de gerçekleşti. Tümgeneral John M. Schofield komutasındaki Ohio Ordusu ile Korgeneral John Bell Hood komutasındaki Tennessee Ordusu arasında yapılan savaşı Birlik kuvvetleri kazandı. Bu savaş Konfederasyon Devletleri Ordusu için en kötü felaketlerden biri oldu. Konfederasyon kuvvetleri düzenli bir şekilde Nashville'e geri çekilmeye başladı.
Bengal Savaşı
Bengal Savaşı,, Doğu Subahları için Sefer, Babür imparatorluk veliaht Prensi Ali Gohar (daha sonra Şah Alem olarak bilinir) tarafından Bengal'in Nawab'ını İngiliz Doğu Hindistan Şirketi'nden geri almak için yürütüldü. Çatışmalar 1756'da başladı ve 1765'te sona erdi.
Arka plan
İngiliz Doğu Hindistan Şirketi, Yedi Yıl Savaşı sırasında Bengal'in Nawab topraklarını ele geçirdi ve imparatorluğa vergi ve haraç ödemeyi reddetti.
Bu ilhak, II.Şah Alem'in 1759'da Bengal Savaşı'nı başlatmasına neden oldu.
Muhammed Cevad Bahuner
Muhammed Cevad Bahuner (1933, Kirman - 1981, Tahran), İran eski başbakanı.
İran'ın devrimden sonraki üçüncü başbakanı seçildi. 15 Ağustos 1981 ile 30 Ağustos 1981 tarihleri arasında kısa bir süre hizmet verdi. Muhammed Rıza Pehlevi monarşisine karşı hükûmet karşıtı faaliyetleri nedeniyle 1960 yıllarında hapsedildi. 10 Ağustos 1980 ile 10 Ağustos 1981 kültür bakanı olarak görev aldı. İran Devrim Konseyi'nin kurucu üyesi olan Bahunar, İran'ın okul ve üniversitelerden Batı etkisi ve değerlerinden uzaklaşılması taraftarı idi.
Bahunar, Cumhurbaşkanı Muhammed Ali Recai birlikte, Tahran'daki ofisinde, bir bombalama sonucu öldürüldü.
Mário Rui
Mário Rui Silva Duarte (d. 27 Mayıs 1991), bilinen adıyla Mário Rui, İtalyan takımı Napoli'de sol bek pozisyonunda oynayan Portekizli futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2010 yılında Benfica kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Fátima, Parma, Gubbio, Spezia, Empoli, Roma ve Napoli kulüplerinde oynadı.
Mário Rui, 2018 FIFA Dünya Kupası'nda Portekiz millî futbol takımı'nın bir parçasıydı.
Spike Milligan
Terence Alan Patrick Seán "Spike" Milligan BİN (16 Nisan 1918 - 27 Şubat 2002) İrlanda asıllı İngiliz komedyen, yazar, müzisyen, şair, oyun yazarı, asker ve aktör. Gençlik yıllarını aynı zamanda doğduğu yer olan Britanya Hindistanı'nda geçirmiştir. Ama iş hayatının büyük bir kısmını Birleşik Krallık'ta geçirmiştir. The Goon Show'un yapımında ve ana ekibinde yer aldı. Burada birçok rolü canlandırdı.
Milligan, Eccles ve Minnie Bannister karakterleri de dahil olmak üzere çeşitli roller üstlenen İngiliz radyo programı The Goon Show'un ortak yaratıcısı, ana yazarı ve başrol üyelerinden biri idi. Goons'un en erken doğan ve hayatta kalan son üyesi idi. Milligan, Monty Python'un Uçan Sirk üyeleri üzerinde büyük bir etkisi olduğu söylenen gerçeküstü bir skeç şovu olan Goon Show ile başarısını televizyona taşıdı.
Milligan, Puckoon (1963) ve Adolf Hitler: My Part in His Downfall (1971) ile başlayan, İkinci Dünya Savaşı sırasında hizmet ettiği zamanının yedi ciltlik otobiyografik hesabı da dahil olmak üzere birçok kitap yazdı ve editörlüğünü de yaptı. Ayrıca çocuklar için yazdığı şiirlerinin çoğuyla birlikte komik şiirler yazdı, bunlara Silly Verse for Kids (1959) da dahildir.
1913-14 Nemzeti Bajnokság I
Genel bakış
Yarış 10 takım arasında geçti ve sezon sonunda MTK Budapest şampiyonluğa ulaştı.
Perslerin Mısır'ı fethi
Perslerin Mısır'ı fethi, MS 618 - 621 yılları arasında, Sasani İmparatorluğu ordusu Mısır'daki Bizans kuvvetlerini mağlup etti ve eyaleti işgal etti. Roma Mısır'ının başkenti İskenderiye'nin yıkılması, Sasani seferinde bu zengin eyaletin fethindeki ilk ve en önemli aşamayı işaretler ve sonunda birkaç yıl içinde Mısır tamamen Pers egemenliği altına girdi. Olayın iyi bir açıklaması Butler tarafından verilmiştir.
Arka plan
Pers Şahı, II. Hüsrev, İmparator Mauricius'un Phocas tarafından devrilmesinden sonra Bizans İmparatorluğu'nun iç karışıklığından yararlanarak Doğu'daki Bizans vilayetlerine saldırdı. 615 yılına gelindiğinde, Persler, Bizanslıları kuzey Mezopotamya, Suriye ve Filistin'den sürmüşlerdi. Asya'daki Bizans egemenliğini ortadan kaldırmaya kararlı olan Hüsrev, Bizans İmparatorluğu'nun tahıl ambarı olan Mısır'a gözlerini dikti.
Mısır'ın düşüşü
İran'ın Mısır istilası ya 617 ya da 618'de başlamıştır, fakat bu seferin ayrıntılarıyla ilgili çok az şey bilinmektedir çünkü eyaletin, geri kalan Bizans topraklarından hemen hemen kopmuştu. Pers ordusu, Herakleios'un kuzeni ve yerel valisi Nicetas'ın etkili direniş sağlayamadığı İskenderiye'ye ilerledi. Nicetas, Mısır'da büyük bir Nicetas destekçisi olan Patrik İoannis ile birlikte Kıbrıs'a kaçtı. Huzistan Vakayinamesi'ne göre, İskenderiye 619 Haziran'da ismi Petrus olan birinini ihaneti ile Perslerin eline geçti.
İskenderiye'nin düşmesinden sonra Persler Nil boyunca güneye doğru yavaş yavaş egemenliklerini genişlettiler. Seyrek direniş bazı mukavemetin tasfiyesi operasyonlarına ihtiyaç duydu ancak 621'e kadar eyalet güvenli bir şekilde Perslerin elindeydi.
Sonrası
Mısır, İskenderiye'den General Şahrbaraz'ın yönetiminde 10 yıl boyunca Pers elinde kalacaktı. Bizans imparatoru Herakleios'un durumu tersine çevirip ve Hüsrev'i yenince, Şahrbaraz' eyaleti tahliye etmesi emredildi, ancak reddetti. Sonuçta, Herakleios, hem Mısır'ı kurtarmak hem de Persler arasındaki dağınıklığı artırmak için Şahrbaraz'a Pers tahtını kendisi için ele geçirmesini önerdi. Anlaşmaya varıldı ve 629 yazında Pers birlikleri Mısır'dan çıkmaya başladı.
Raelizm
Raelizm, ayrıca Rael olarak da bilinir, Claude Vorilhon tarafından kurulan bir UFO dinidir. Taraftarları kendilerine Raelyen demektedir.
Heliophanus ibericus
Heliophanus ibericus, Heliophanus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Anderson Anayasası
Anderson Anayasası, 1723 yılında İngiltere Büyük Locası (bugün İngiltere Birleşik Büyük Locası) tarafından, üyeleri arasında bulunan James Anderson'a verilen görev ile yazılmış olan ve bu yasanın ana hatlarına günümüz düzenli Masonluğunca halen riayet edilen, Masonluğun ilk ve en önemli yazılı kurallar dizisi.
Düzenli Masonluğun anayasası olarak kabul edilen metin, 1738, 1764 ve 1815 yıllarında revize edilmiştir. VikiKaynak'ta yer alan, 1723'teki ilk metindir.
Deniz Arman
Deniz Arman (d. 1 Ocak 1961, Ankara), Türk gazeteci ve haber koordinatörü.
Muhabirliğe 1985'te Milliyet gazetesinde başladı. 1991'de Milliyet'ten ayrılıp Show TV'ye geçti. Show TV'de ilk kez anchorman olarak haber sunmaya başladı. Bu görevle 1996 yılında Gülgün Feyman'la birlikte Star TV'ye geçti. 1999 yılında Star TV'den ayrıldı ve hem Show TV'ye geri döndü hem de Akşam gazetesine geçti. 2000 yılında Show TV'den ve Akşam gazetesinden ayrılarak Habertürk TV'ye geçti. 2003 yılında Habertürk TV'den ayrılıp Vatan gazetesine geçti. 2004 yılında Vatan gazetesinden ayrılıp tekrar Star TV'ye döndü. 2005 yılında Kenan Işık'ın gelmesi üzerinde Star TV'den ayrıldıktan sonra Kanal D'de hafta sonu haber sunucusu oldu. Kanal D hafta sonu haberlerini sunan Deniz Arman, 2010 yılında görevden alındı. 2012 yılında tekrar Kanal D'ye dönerek Haber Genel Yayın Yönetmeni oldu. Kanal D Haber'deki tenkisat depremi sonucunda 6 Kasım 2014'te işine son verildi.
Buddy Murphy
Matthew Adams (d. 26 Eylül 1988; Melbourne, Victoria) Avustralyalı profesyonel güreşçi.
Şampiyonlukları ve Başarıları
Ballarat Pro Wrestling CBS Sports Melbourne City Wrestling Professional Championship Wrestling Pro Wrestling Illustrated World Wrestling Entertainment
Heliophanus horrifer
Heliophanus horrifer, Heliophanus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Elseid Hysaj
Elseid Gëzim Hysaj (d. 20 Şubat 1994), Lazio takımında defans pozisyonunda görev yapan Arnavut millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2012 yılında Empoli kulübünde başladı. Daha sonra ise Napoli kulübüne transfer oldu.
Maya Saban
Maya Saban (d. 8 Kasım 1978, Berlin, Almanya) Alman şarkıcı Babası İsrailli Annesi ise Alman kökenlidir. Çocukken müzik ve dans dersleri aldı. Daha sonra Sabrina Setlur'a Geri vokal Yaptı. Daha sonra Schiller ile ' Hayatım ' adlı Almanca bir albüm yaptı. 25 Temmuz 2005'te Virgin Records Şirketinden Çıkarılmış olan ' Bütün notalar ile ' adlı solo bir albüm yaptı.
Hıdırlı, Ortaköy
Hıdırlı, Aksaray ilinin Ortaköy ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1926'dan beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Aksaray il merkezine 45 km, Ortaköy ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Alan Perlis
Alan Jay Perlis (1 Nisan 1922 - 7 Şubat 1990), Amerikalı bilgisayar bilimcisi. Purdue Üniversitesi, Carnegie Mellon Üniversitesi ve Yale Üniversitesi'nde profesör olarak çalışmış olan Perlis, programlama dilleri konusundaki çalışmalarından ötürü Turing Ödülü'ne değer görülmüştür. Perlis ALGOL programlama dilini geliştiren takıma da önderlik etmiştir.
Bürüm, Boyabat
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 123 km, Boyabat ilçe merkezine 33 km uzaklıktadır.
Alan Perlis
Yaşam öyküsü
II.Dünya Savaşın'da, ABD Ordusu'nda görev yaptı ve burada matematiğe ilgisi arttı. Daha sonra MIT'den Matematik alanında yüksek lisans (1949) ve doktora derecesini aldı (1950).
2018 Kadınlar Şampiyonası Gstaad - Tekler
Finalde Mandy Minella'yı 6-4, 7-6(8-6)'lık setlerle mağlup eden Alizé Cornet şampiyon oldu.
Alan Perlis
Yaşam öyküsü
1952'de ilk gerçek zamanlı etkileşimli bilgisayar projesi olan Whirlwin 1 projesine katıldı.
2018 Kadınlar Şampiyonası Gstaad - Tekler
2018 Amerika Açık'tan sonra emekli olacağını açıklayan ve bu turnuvanın ilk turunda Samantha Stosur'a kaybeden eski dünya 4 numarası Francesca Schiavone'nin katıldığı son turnuvasıydı.
Heliophanus heurtaultae
Heliophanus heurtaultae, Heliophanus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Dünya Judo Şampiyonası
Dünya Judo Şampiyonası, Uluslararası Judo Federasyonu (IJF) tarafından yıllık olarak (Yaz Olimpiyat Oyunları'nın olduğu yıllar hariç) organize edilen uluslararası judo şampiyonasıdır.
İlk olarak 1956'da düzenlenen organizasyonda yalnızca erkek sporcular yarışırken yalnızca kadın sporcuların yer aldığı 1980 Dünya Judo Şampiyonası ile birlikte erkek ve kadın sporcular için iki ayrı şampiyona düzenlenmeye başladı. 1987 Dünya Judo Şampiyonası'ndan itibaren erkek ve kadın sporcular, aynı turnuva altında yarışmaktadır.
Madalya sıralamaları
Son güncelleme, 2017 Dünya Açık Sıklet Judo Şampiyonası sonrasında yapılmıştır.
Not: İtalik yazılan ülkeler, günümüzde varlığını sürdürmemektedir.
Heliophanus haymozi
Heliophanus haymozi, Heliophanus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Alcochete
Alcochete  belediyesi, Portekiz'in Lizbon bölgesine bağlı Setubal Yarımadası altbölgesinin belediyelerinden biridir.
Bucaklar
Belediyede 3 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.
Çiftevi, Ortaköy
Çiftevi, Aksaray ilinin Ortaköy ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1926'dan beri aynı adı taşımaktadır. 1 Temmuz 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye çevrilen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Aksaray il merkezine 64 km, Ortaköy ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Re Majör
Re majör, Klasik Batı müziğinde re notası üzerine kurulan majör gam. İçinde fa diyez ve do diyez geçer ve başlığına da anahatardan sonra fa diyez ve do diyez konur. Kalından inceye doğru şu sesleri içerir: Re-Mi-Fa diyez-Sol-La-Si-Do diyez-Re. Eksen (tonik) sesi Re, alt çeken (sub dominant) sesi Sol ve çeken (dominant) sesi La'dır. Alt çeken tonalitesi Sol majör, çeken tonalitesi La majör, ilgili minörü si minör, paralel minörü re minördür. Ton çemberinde Sol majör ile La majörün arasında yer alır.
Bu tonalite barok ve klasik dönemlerde de sıklıkla kullanılmıştır.
Roberto Digón
Roberto Secundino Digón (d. 25 Temmuz 1935 – ö. 30 Ocak 2022), Arjantinli siyasetçi ve spor yöneticisi.
Yaşamı ve kariyeri
Digón, 25 Temmuz 1935'te Buenos Aires, Arjantin'de doğdu. Adalet Partisi'nden siyasete girerek Arjantin Temsilciler Meclisi'nde 1985-1989 ve 1993-1997 yılları arasında iki dönem delege olarak hazır bulundu. Aynı zamanda Boca Juniors futbol kulübünde yöneticilik yaptı. .
Ölümü
Digón, 30 Ocak 2022'de doğum yeri Buenos Aires, Arjantin'de koronavirüs nedeniyle 86 yaşında vefat etti.
Alesia Muharebesi
Alesia Muharebesi veya Alesia Kuşatması, MÖ 52 yılının Eylül ayında Mandubi kabilesinin en önemli kenti ve kalesi Alesia çevresinde yapılan savaş. Jül Sezar ve süvari komutanları Marcus Antonius, Titus Labienus ve Gaius Trebonius tarafından komuta edilen Roma Cumhuriyeti ordusu ile Avernilerin lideri Vercingetorix etrafında toplanmış olan Galyalı kabileler arasında yapılmıştır. Galyalılar ve Romalılar arasında meydana gelen son büyük çarpışmadır ve Galya Savaşlarında inisiyatifin Romalılara geçmesinin önünü açmıştır. Alesia Kuşatması, Sezar'ın en büyük askeri başarılarından biri olarak görülmektedir ve günümüzde bile Kuşatma savaşı ve Ablukanın klasik örneklerinden biri olarak kabul edilir.
Alesia'nın bazılarının iddia ettiği gibi Auxois dağının zirvesinde, Fransa'nın Alise-Sainte-Reine yerleşim yerinin yukarılarında olması muhtemeldir—ancak bu iddia Sezar'ın savaş tasviri ile örtüşmemektedir. Zaman içerisinde başka iddialar da ortaya atılmış olsa da, Chaux-des-Crotenay (Fransa'da Jura ili sınırları içinde) haricinde kalıntıları günümüze ulaşan yoktur.
Savaş öncesi durum
Jül Sezar MÖ 58 yılından beri Galya'daydı. Romanın seçimle iş başına gelinen en yüksek makamı olan Konsüllük görevini yürüten kişilerin, bu görevin sonunda Roma senatosu tarafından prokonsül olarak Roma'nın eyaletlerine atanması alışılagelmiş bir uygulamaydı. Sezar konsüllük görevini yürüttüğü MÖ 59 yılı sonunda, bir şekilde kendisinin Cisalpina Galya ve Transalpine Galya eyaletlerine prokonsül olarak atanmasını sağlamayı başardı. Prokonsüllük makamının görev süresi bir yıl ile sınırlıyken, Sezar görülmemiş bir şekilde on yıllık süreyle bu göreve getirildi. Imperium yetkisine sahip bir prokonsül olarak artık bu eyaletlerde mutlak bir otoriteye sahipti.
Sezar, Helvetler, Belgicler ve Nerviler gibi Galyalı kabileleri bir bir dize getirdi ve ardından pek çok diğer kabileyle de ittifak anlaşmaları yaptı. Galya savaşları sırasında birbiri ardına gelen başarılarla elde edilen savaş ganimetleri ve vergi alınacak yeni topraklar, Cumhuriyete çok büyük bir zenginlik getirmişti. Sezar'ın kendisi de bir general olarak savaş esirlerinin köle olarak satılması işinden çok büyük bir servet edinmişti ancak her zaman olduğu gibi başarı ve zenginlik kaçınılmaz olarak yeni düşmanları edinmesine neden olmuştu. Sezar, Pompey ve Marcus Licinius Crassus arasında Birinci Üçlü Yönetim adıyla sağlanmış olan politik ittifak, MÖ 54 yılında Julia'nın (Sezar'ın kızı ve Pompey'in karısı) doğum sırasında, Crassus'un ise Carrhae savaşında ölmesiyle sona erdi. Pompey ile politik bir bağdan yoksun kalması Genç Cato gibi cumhuriyetçilerin, onun Cumhuriyeti yıkarak kral olmak isteyen bir despot olduğu suçlaması ile Sezar'a karşı bir kampanya başlatmasının önünü açtı.
Daha önceden kontrol altına alınmış olan Eburoneler, MÖ 54–53 kışında Ambiorix liderliğinde Roma işgaline karşı ayaklandılar ve Quintus Titurius Sabinus komutasındaki On dördüncü Lejyon'u iyi planlanmış bir pusu sonucu neredeyse yok ettiler. Bu olay, şimdiden birliklerini dörtte birini kaybetmiş ve Roma'da değişen politik koşullar nedeniyle ihtiyaç duyduğu takviyeyi sağlamakta güçlük çeken Sezar'a vurulmuş büyük bir darbeydi. Eburone isyanı, Galya'da Roma'ya karşı elde edilmiş ilk net zaferdi ve milliyetçi fikirlerin ve hareketlerin gelişmesine yol açmıştı. İsyan bir yıl kadar sürmüş ancak Sezar Galya'da kontrolü yeniden sağlayarak kabileleri pasivize etmeyi başarmıştı. Nevarki Galya'da huzursuzluklar henüz sona ermemişti. Galyalı kabileler ancak birlik olmaları durumunda Roma işgalinden kutularak özgür olabileceklerinin farkına varmışlardı. Sezar'ın eski müttefiklerinden Aeduilerin öncülüğünde Bibracte'de genel bir konsey topladılar. Sadece Remiler ve Lingoneler Roma ile olan ittifak anlaşmalarını sadık kalmayı tercih ettiler. Konsey, birleşik Galya ordularının komutanı olarak Averniler'in şefi Vercingetorix'in atandığını ilan etti.
Sezar kendisine karşı oluşturulan ittifaktan haberdar olmadan kışlık kampını Cisalpina Galya'ya kurdu. Karışıklığın ilk işaretleri, Cenabum (modern Orléans) kentinin tüm Romalı sakinlerinin Carnuteler tarafından öldürülmesiyle geldi. Bu şiddet dalgasını Galyanın büyük kentlerindeki tüm Roma yurttaşlarının, tüccarlarının ve yerleşimcilerinin öldürülmesi takip etti. Haberlerin duyulması üzerine Sezar birliklerini hızla harekete geçirdi ve halâ karlarla kaplı olan Alpleri aşarak Galyanın merkezine geldi. Bu intikâl o dönem için rekor denilebilecek bir zamanda gerçekleştirilmiş ve bu sayede Galyalı kabileleri şaşkına çevirmek mümkün olabilmiştir. Sezar birliklerini bölerek Titus Labienus komutasındaki dört Lejyonu Senoneler ve Parisilerle savaşması için kuzeye gönderirken, kendisi de altı Lejyon ve müttefiki Germen süvarileri ile birlikte Vercingetorix'in peşine düşmüştü. İki ordu Gergovia kalesinin eteklerinde karşı karşıya gelmiş ve Vercingetorix savunma pozisyonunda kalmış ancak bir süre sonra kayıplarının gittikçe artması üzerine Sezar geri çekilmek zorunda kalmıştır. M.Ö. 52 yazında süvariler arasında çeşitli çatışmalar yaşanmış ancak meydan muharebesi için doğru bir zaman olmadığına karar veren Vercingetorix Mandubilerin kalesi olan Alesia kentine çekilmiştir.
Kuşatma ve çarpışma
Alesia, bir tepenin zirvesinde, nehir vadileriyle çevrelenmiş, savunmaya elverişli bir kaleydi. Cepheden yapılacak bir saldırı intiharla eş olduğundan, Sezar aç kalarak teslim olmalarını sağlayacak bir kuşatma yapmaya karar verdi. İçeride bulunan yaklaşık 80,000 askere, şehirdeki yerleşik nüfusta eklenince bunun çok uzun sürmeyeceğini düşünüyordu. Sezar mükemmel bir abluka sağlayabilmek için Alesia'nın çepeçevre tahkim edilmesi emrini verdi. Bu mühendislik çalışmalarının detayları Sezar'ın Commentarii de Bello Gallico adlı eserinde anlatılır. Yaklaşık 18 kilometre uzunluğunda ve 4 metre yüksekliğindeki kuşatma tahkimatları üç hafta gibi rekor bir sürede inşa edildi. Bu hat, içeriden iki adet dört buçuk metre genişliğinde ve bir buçuk metre genişliğinde hendekle güçlendirildi. Tahkimat duvarına yakın hendek etraftaki nehirlerin yardımıyla su ile dolduruldu. Bu tahkimatlar, ilave olarak kapanlar ve hendeklerin önündeki derin çukurlar ve düzenli aralıklarla sıralanmış gözetleme kuleleri ile destekleniyordu.
Vercingetorix'in süvarileri kuşatmanın tamamlanmasını önlemek için sık sık baskınlar yaptıysa da, Germen süvarileri yeteneklerini ispatladılar ve onları hatlardan uzak tutmayı başardılar. Çalışmalara başlanılmasının üzerinden iki hafta geçtikten sonra bir Galya müfrezesi henüz tamamlanamamış bir bölümden kuşatmayı yarmayı başardı. Kaçanların bir yardımla geri dönebileceğini öngören Sezar, ordusu iki duvar arasında kalacak şekilde, yeni bir dış tahkimat hattı yapılması emrini verdi. İkinci hat birincisiyle aynı özelliklere sahipti ve 21 km uzunluğunda olup dört adet süvari kampına sahipti. Bu tahkimatlar kente yardım için gelebilecek Galya birliklerini engellemeye yönelikti: onlar artık kuşatılmayı bekleyen kuşatmacılardı.
Bu arada Alesia kentinde yaşam koşulları günden güne daha da kötüye gidiyordu. 80,000 asker ve yerel halktan oluşan bir kitle, daracık bir plato içinde azıcık yiyecek için rekabet halindeydi. Mandubiler yiyeceklerin savaşçılar için kullanılabilmesini sağlamak için, Sezar'ın ayrılmalarına izin vereceği umuduyla kadın ve çocukların kaleden gönderilmesine karar verdiler. Bu aynı zamanda kuşatmanın yarılabilmesi içinde bir fırsattı. Ancak Sezar siviller için hiçbir şey yapılmaması emrini verince kadınlar ve çocuklar kale duvarları ve Roma tahkimatları arasındaki sahipsiz arazide açlığa terk edilmiş oldu. Akrabaların bu dayanılmaz kaderi şehir surları içindeki generallerin morallerinin çökmesine yol açtı. Vercingetorix moralleri yüksek tutmaya çalıştı ancak bazı adamlarının teslim olması tehlikesiyle yüz yüze kaldı. Yardım birlikleri, kuşatmaya dayanmaya çalışanlara destek olmak amacıyla tam da bu umutsuz zamanlarda bölgeye ulaştı.
Eylül ayı sonlarına doğru Commius komutasındaki Galyalılar Sezar'ın dış tahkimat hattına doğru saldırıya geçti. Aynı anda Vercingetorix'de içeriden bir eş zamanlı saldırı emri vermişti. Saldırıların hiçbiri başarılı olamadı ve havanın kararmasıyla birlikte çatışmalar sona erdi. Galyalıların ertesi günkü ki saldırısı gece karanlığında geldi. Bu saldırı kısmen başarıya ulaştı ve Sezar tahkimatların bazılarını terk etmek durumunda kaldı. Sadece Antonius ve Gaius Trebonius komutasındaki süvarilerin hızlı cevabı durumu kurtarmalarını sağlamıştı. İç duvar da saldırıya uğramıştı ancak Vercingetorix'in adamlarının doldurmak zorunda kaldıkları hendekler sürpriz bir saldırı olmasını engellemişti. Bu kez Roma ordusu için şartlar gittikçe kötüleşmeye başlamıştı. Kendileri de kuşatılmış olduğundan yiyecek karneye bağlanmıştı ve askerler fiziksel olarak tükenmenin eşiğine gelmişti.
Ertesi gün 2 Ekimde, Vercingetorix'in kuzeni Vercassivellaunus, 60,000 kişiyle Sezar'ın gizlemeye çalıştığı, ancak Galyalılar tarafından keşfedilen, tahkimatın zayıf bir noktasına (planda daire içine alınan bölüm) odaklanan büyük bir saldırı başlattı. Bu bölge sahip olduğu doğal engeller nedeniyle tahkimat kurulmasına izin vermemişti. Saldırı Vercingetorix'in birliklerinin iç tahkimata her açıdan yaptığı saldırı ile eş zamanlıydı. Adamlarının cesaretine ve disipline güvenen Sezar hatların tutulmasını emretti. Kendisi de Lejyonlar boyunca dolaşarak askerlerini yüreklendirmeye çalıştı. Labienus'un süvarileri tahkimatların yıkıldığı yerlerin savunmalarına destek olmaya gönderildi. Artan baskı karşısında Sezar iç tahkimattan bir karşı-saldırı yapmak zorunda kaldı ve Vercingetorix'in güçlerini geri püskürtmeyi başardı. Bu kez Labienus'un savunduğu bölüm düşmenin sınırına gelmişti. Sezar umutsuz bir yöntem düşündü ve 13 süvari kohortu (yaklaşık 6,000 adam) ile 60,000 kişiden oluşan Galyalı destek ordusuna arkadan saldırdı. Bu saldırı hem saldıranları hem de savunanları şaşırtmıştı. Liderlerin risk altında olduğunu gören Labienus'un adamları eforlarını ikiye katladılar ve kısa süre sonra Galyalıların panikleyerek geri çekilmeye çalıştıkları görüldü. Antik savaşların diğer örneklerinde olduğu gibi düzensiz olarak geri çekilmeye çalışan bir ordu disiplinli Romalılar için kolay bir ava dönüşüyordu. Geri çekilen Galyalılar kılıçtan geçirildi ve Sezar'ın Commentarii de Bello Gallico adlı eserinde de işaret ettiği gibi Galyalıları mutlak bir yok edilmeden romalı askerlerin bitkinliği kurtardı.
Vercingetorix tutsak alındı ve beş yıl boyunca hapiste bir gün Sezar'ın zafer alayında halka gösterilmeyi bekledi. Esir alınan ve bir törende halka gösterilen diğer düşman liderlerinde olduğu gibi bir süre boğularak öldürüleceği Tullianum'a (Mamertine hapishanesi) konuldu.
Daniele Rugani
Daniele Rugani (d. 29 Temmuz 1994, Lucca) İtalyan futbolcudur. Serie A takımlarından Juventus'ta forma giymektedir.
Kulüp kariyeri
Profesyonel kariyerine Juventus kulübünde başladı. Daha sonra ise Empoli kulübünde oynadı.
1916-17 Nemzeti Bajnokság I
1916/1917 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.
Genel bakış
Yarış 12 takım arasında geçti ve sezon sonunda MTK Budapest şampiyonluğa ulaştı.
Beşağıl, Artvin
Tarihçe
Bugün Beşağıl adını taşıyan köyün bilinen en eski adı Beşauli ya da Beşavul’dur. Gürcüce Beşauli / Beşavuli (ბეშაული / ბეშავული) biçiminde yazılan köyün adı, Türkçe kaynaklarda Beşaul (بثاول) ve Beşavul (بثاوول) biçiminde geçer. 93 Harbi’nde (1877-1878) Artvin bölgesini ele geçiren Ruslar da köyü Beşavul (Бешаул) adıyla kaydetmiştir.
Tao-Klarceti’nin bir parçası olan Klarceti bölgesindeki yerleşim yerlerinden biri olan Beşauli’nin kuruluşuna dair bilgi yoktur. Köy sınırları içinde buranın tarihine ışık tutacak tarihsel kalıntılar ya da tarihi yapılar da tespit edilmemiştir. Bununla birlikte, bir Gürcü köyü olan Beşauli’nin, bulunduğu bölge itibarıyla erken Orta Çağda ve geç Orta Çağda Gürcü krallıkları ve prenslikleri sınırları içinde kaldığı bilinmektedir. Köy, 16. yüzyılın sonlarında, Gürcü atabegler devleti olan Samtshe-Saatabago topraklarını ele geçiren Osmanlı Devleti egemenliğine girdi ve Osmanlıların kurduğu Çıldır Eyaleti içinde yer aldı. Nitekim 1835 nüfus defterinde Beşavul, bu eyaletin Livane sancağına bağlı bir köydü. Livane sancağı ise, Berta ve Sinkot nahiyelerinden oluşuyordu. Osmanlı idaresinin vergi belirleme ve askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunun tespit ettiği 1835 yılında Beşauli köyünde 50 hanede 150 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Beşavul köyünün toplam nüfusunun 300 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Beşauli, I. Dünya Savaşı’nın sonunda Rus ordusunun bölgeden çekilmesinden bir süre sonra bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde yer aldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü kuvvetleri çekilince, Artvin ile Ardahan bölgeleri fiilen Türkiye’ye katıldı. Sovyet Rusya ile Anakara Hükümeti arasında 16 Mart 1921’de imzalanan Moskova Antlaşması’yla Beşauli'nin de içinde yer aldığı Artvin bölgesi Türkiye’ye bırakıldı.
Hamburg metrosu
Hamburg metrosu (Almanca: Hamburg U-Bahn) Almanya'nın Hamburg, Norderstedt and Ahrensburg bölgelerinde bulunan metro sistemi. İlk hattı 1912 yılında açılmıştır. 4 Hat 91 istasyon ile hizmet vermektedir.
Beşağıl, Artvin
Tarihçe
Beşavul veya Beşauli Türkçe olmadığı için 1925 yılında köyünn adı Beş Ağıl (بش آغیل) olarak değiştirildi. 1926 nüfus tahririne göre Beş Ağıl'da 75 hanede 206’i erkek ve 219’u kadın olmak üzere 425 kişi yaşıyordu. Köyün nüfusunun 1907 yılı seviyesinin altında kalması bu tarihten sonra Beşauli’nin bir miktar göçe sahne olduğu anlamına gelebilir. Hane başına düşen ortalama nüfusun 5,6 kişiye düşmüş olması, göç edenlerden kalan evlere köyü terk etmeyen ailelerin yerleştiği biçimde yorumlanabilir.
Bugün de Gürcü nüfusunu barından Beşağıl köyünde, Ligani vadisindeki başka Gürcü köylerinde de var olan eski gelenekler varlığını korumaktadır. “Pate”, “Patma” ya da “Padiko” olarak bilinen teatral gösteriler, Beşağıl köyünde yaylacılık kapsamı içinde varlığını sürdürmektedir. Gürcüce yer ve bitki adları varlığını korumaktadır. Türkçenin etkisiyle biraz bozulmuş olsa da halkın günlük dilinde “kona” (კონა / demet), “tskaro” (წყარო / pınar), “çimuri” (ჭიმური / yağlı mısır ekmeği), “mohrakuli” (მოხრაკული / kavrulmuş), “sanahiro” (სანახირო / otlak), “samalavi” (სამალავი / saklanılacak yer, siper), “mtsvadi” (მწვადი / şiş, közde et), “soçi” (სოჭი / göknar) gibi kelimeler kullanılmaya devam etmektedir.