cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Türkiye'de Yahudilik
Osmanlı dönemi
Osmanlı yönetimiyle ilk bağı olan, Bursa’daki ilk sinagog Etz Ha-Hayim (Hayat ağacı) 1324 yılında, Osmanlı yönetimine geçti. Sinagog günümüzde hâlâ kullanılmakta fakat Bursa’daki Yahudi nüfusu 140 civarına düştü. Osmanlı İmparatorluğu’nda Yahudilerin durumu, Sultan’ın keyfine kalmıştır. Örneğin, 3. Murat, gayrimüslimlerin boyun eğen ve sefillikle yaşayanlar olmasını istemiştir. Cami ve yüksek binaların yakınlarında yaşamamalarını ve kölelere sahip olmamalarını emretmiştir. Fakat diğer Sultanlar daha toleranslıydı. Türk yönetimi altında gerçekleşen ilk büyük olay, İmparatorun Konstantinopolis’i hükümranlığına katmasıydı. Sultan 2. Mehmed Konstantinopolis’i ele geçirdikten sonra, şehri bir karmaşa içinde buldu. 1204’te Haçlılar tarafından birçok kuşatma ve işgale maruz kalması ve 1347’deki Kara ölümle birlikte, şehir eski görkeminden kalan bir gölge gibiydi. Mehmed şehri başkent yapmak istediğinden, şehri tekrar yapılandırmaya karar verdi ve bunu gerçekleştirmek için İmparatorluğun her tarafından, Müslüman, Hristiyan ve Yahudilere yeni başkente gelmelerini emretti. Aylar içinde Balkanlar’dan (Romanyotlar) ve Anadolu’dan birçok Yahudi Konstantinopolis’e yerleşti. Şehrin toplam nüfusunun 10% u oluşturdular. Toplumun bu yeni üyelerinin birçok etkisi oldu toplumun gelişmesinde. Yerli Yahudi nüfusunun sayısı, 1421–1453 arası Osmanlı İmparatorluğuna göç eden Aşkenaz Yahudilerle arttı. Bu Aşkenaz Yahudiler arasında, Fransız kökenli, Almanya doğumlu, Haham İzak Sarfati (İbranice צרפתי – Sarfati, Fransız) da vardı (15). Sarfati, Edirne Baş Hahamı oldu ve Avrupa’daki Yahudilere mektup yazarak, Osmanlı İmparatorluğuna yerleşmeleri için davet etti. Mektubunda Osmanlı’da eksiklerin olmadığını belirtti ve “Müslümanların yönetimi altında yaşamak Hristiyanların kontrolü altında yaşamak iyi değil mi diye sordu.
Yahudilerin Anadolu’ya göçlerinin en yoğun olduğu dönem, 2. Mehmet’ten sonra gelen 2. Beyazıt dönemi oldu (1481-1512). İspanya ve Portekiz’den kovulan Yahudiler, Sultan’ın gönderdiği resmî davetiyeyle büyük sayılarda İmparatorluğuna yerleştiler. 1492 yılında Yahudi-Türk ilişkilerinde kilit noktalardan biri yaşandı. İspanya’daki engizisyondan kaçan 150.000 Yahudi’nin birçoğu Osmanlı İmparatorluğuna yerleşti. Bu olay, şehrin nüfusunun yeniden yapılanması için önemliydi, çünkü Haçlılar döneminde ve Kara ölüm’den dolayı nüfus 70.000 civarındaydı. Sefarad Yahudilerin bir kısmı da Selanik şehrine yerleşti. Gelen Yahudiler Osmanlı İmparatorluğu’nun birçok işine yaradı. Müslüman Türkler ticari girişimlerle pek ilgili değildi ve doğal olarak ticari işleri azınlık grupların ellerine bıraktı. Ayrıca Müslüman Türkler, Hristiyanlara pek güvenmediklerinden Musevileri tercih ettiler alış-verişlerinde. İspanyol Yahudiler, İmparatorluğun zengin şehirlerinde yaşama iznine sahipti. Daha çok, Avrupa şehirlerini (İstanbul, Saraybosna, Selanik gibi) Batı ve Kuzey Anadolu şehirlerini (Bursa, Aydın, Tokat ve Amasya) ve Akdeniz kıyılarındaki şehirleri (Kudüs, Şam ve Mısır) tercih ettiler.
İzmir uzun bir süre boyunca İspanyol Yahudiler tarafından yerleşim yeri olarak kullanılmadı. Kudüs’teki Yahudi nüfusu 1488’de 70 aileden 16. Yüzyılın başında 1.500'e çıktı. Şam’da 500 ailelik bir cemaat vardı. İstanbul’da 30.000 Yahudi ve 44 sinagog vardı. Beyazıt Yahudilerin Haliç kıyısında yaşamalarına izin verdi. Mısır’ın Kahire şehri çok sayıda sürgün Yahudiye kapılarını açtı, bir süre sonra sonradan gelen Yahudiler yerel Yahudi nüfusunu geçti. Selanik'te Yahudilerin sayısı diğer milletlerden, dinlerden olan kişilerden ve hatta orijinal yerel halktan daha fazla oldu ve Selanik, Sefaradların merkezi haline geldi. Osmanlı İmparatorluğu yönetimi altındaki durumları her ne kadar abartılsa da, Yahudilerin toleransla yaşadıkları inkâr edilemez. Millet sisteminde, Yahudiler dinleriyle tanınan bir topluluk olarak, diğer milletlerle (Ortodoks Millet, Ermeni Millet, vs.) bir arada yaşadı. Yahudilerin iş edinmelerinde kısıtlamalar yoktu. Diğer gayrimüslimler gibi Yahudiler de haraç (vergi) vermek zorundaydı ve diğer gayrimüslimler gibi giyimlerinde, at sürmelerinde, orduya katılmalarında bazı kısıtlamalara tabiiydiler ama bu tür yasaklar ve kısıtlamalar zaman zaman göz ardı edilirdi.
Klasik Osmanlı döneminde (1300-1600) Yahudiler, imparatorluğun diğer topluluklarıyla birlikte, belirli bir zenginlik içindeydi. Diğer Osmanlı unsurları göz önünde bulundurulduğunda, Yahudiler, ticaret, diplomasi ve diğer önemli kurumlarda güç sahibiydi. Araplar ve Yahudiler arasında pek fazla problem yoktu ama Yahudilerin kendi aralarında birlik problemi vardı. Osmanlı’ya birçok farklı yerden, kendilerine özel gelenek, fikir ve kültürlerini getirerek geldiler ve bu getirdiklerine inatçı bir şekilde bağlı kalıp farklı cemaatler kurdular.
Türkiye’deki Yahudilerin tarihi, 18. ve 19. yüzyılda etkilerinin ve güçlerinin yitirildiği bir kronoloji haline geldi. Ticaretteki güçlü pozisyonlarını Yunanlara yitirdiler.
Türkiye Cumhuriyeti dönemi
20. yüzyılın başında, Osmanlı İmparatorluğu’ndaki Yahudilerin sayısı 200.000’e ulaştı (27). 1829-1913 tarihleri arasında yeni Hristiyan Balkan devletlerine kaybedilen toprakların, bu sayının üzerinde etkisi oldu. 20. yüzyıldaki Türkiye’nin problemli tarihi ve 1923 sonrası, imparatorluktan, modern batılı ulus-devletine dönüşme dönemi, geriye kalan azınlıkların nüfusları üzerinde negatif bir etkiye neden oldu.
Osmanlı İmparatorluğu'nun yarı özerk iç örgütlü azınlık sistemi yeni kurulmuş Türkiye Cumhuriyeti'nde yer almamaktadır. Azınlık olsun veya olmasın, kişiler cemaat yoluyla değil, din, dil, ırk farkı gözetmeksizin doğrudan devlete bağlıdırlar. Bu durum karşısında Yahudilerin özerkliği kalmadığı gibi yasalar karşısında Yahudi Türk'le Müslüman Türk'ü ayırmak olanaksızlaşmıştır. Cumhuriyet'e geçiş döneminde doğan sancılı aşamalarda Türk Yahudileri ulusculuk anlayışının karşısında değil, yanında yer almıştır. Bu yeni kurulmuş devletin her alanını Türkleştirme çabaları, dil eksiği olan azınlıklar üzerinde zorluklar yaratmıştır. Araştırmacı Mücahit Düzgün'e göre bu Yahudilere karşı yapılmış bir yaptırım değil, devlet oluştururken gereken bir aşamadır. Dil eksikliği Yahudileri siyasi ve toplumsal yaşamda sekteye uğratacağından Yahudi aydınları Türkçenin Yahudi cemaatinde yayılması için çabalar gösterip dernekler kurdular.
Yeni kurulan bu devlette Yahudilerde görülen bir özellik ise Atatürk'e bağlılıklarıdır. Bir Türk Yahudisi olan ünlü yazar ve siyasetçi Avram Galanti'nin yazılarından birinde şöyle der:
Türk Yahudileri 1922-1923'teki savaşlarda hep Türk davasına sadık kaldılar. Yahudi aydınlardan Davit Fresko Yahudilerin daha da iyi bir vatandaş olmalarına ve onları Türkiye'ye sadakatin devamına davet etmiştir:
1920'li yılların başında devletle Yahudiler arasındaki sevgi ve sadakat karşılıklı idi; Cenevre Yahudileri tarafından İsmet İnönü ve Türk heyeti şerefine düzenlenen bir şölende İnönü Türk Yahudilerinin yasa ve düzeni, çalışmayı, ilerlemeyi ve uyumu sevdiklerini söylüyordu. Lozan Anlaşması imzalanıp azınlıklara yeni haklar tanınınca, Yahudi cemaatleri bu gibi hakların Türk devletinin hakkaniyetine aykırı olacağına karar vermiştir ve bu haklardan vazgeçmiştir. Profesör Mişon Ventura ve Avukat Kalev Gabay meselenin hukuki yanlarını inceleyip bu kararı aldıktan sonra, Yahudilerin bu tutumunu İsmet Paşa'ya duyurmuştur. İsmet Paşa da bundan duyduğu memnuniyeti dile getirmiştir.
1933 yılında, Nazi Almanyası, Aryan ırktan olmayan memurların zorunlu isten çıkarılmaları kanunu yürürlüğe koydu. Bu kanunla, Yahudi bilim insanları da işlerinden kovulmuş oldular. Albert Einstein’ın lider olduğu işsiz bilim insanları, İsviçre’de bir birlik oluşturdular. Birliğin sözcüsü, Profesör Schwartz, Türk Millî Eğitim Bakanıyla görüştü ve 34 Yahudi bilim insanına, özellikle İstanbul Üniversitesi olmak üzere, birkaç Türk üniversitesinde iş buldu.
1922-1927 arasında basında Yahudiler
1922-1927 yılları arasında, sadece basında olmak üzere beş yıl sürecek olan Yahudi aleyhtarı kampanyalar başladı. Bu durum Türk liderlerin Yahudiler lehine söylediği sözlerle dengeleniyordu. Ebuzziya Tevfik'in Tasvir-i Efkar Gazetesi'nde İzmir hahambaşısı Ribi Moşe ile yaptığı alaycı görüşme antisemit kampanyanın başlangıcı oldu. Bu kampanya İleri gazetesinin Kanımızı Emenler başyazısıyla Yahudileri ikiyüzlülükle suçlayarak devam etti. Hahambaşı vekili Ribi Becerano, o günlerin İstanbul Askerî Valisi Refet Paşa'yı ziyaret etti ve İleri Gazetesi'nin bir nüshasını vererek müdahalesini rica etti. Şubat 1923'te Karagöz mizah dergisinde Yahudiler alay konusu edilip aşağılayıcı bir terim olan "çıfıt" diye hitap ediliyordu. Edirne'nin Paşaeli gazetesi Müslümanları sömüren ve hile ile ticaret yapan Yahudilerden bahsediyordu.
1927-1933 arasında
Yeni kurulmuş Türkiye Cumhuriyeti'nde rejimin sağlamlaşması ile toplum da daha huzurlu olmaya başladı. 1927'ye kadar Yahudileri tehlike olarak gören basın bundan böyle azınlıkları zararsız görmeye başladı. Bu dönemde Yahudiler de yurttaşlık haklarından daha çok yararlanır oldular; örneğin:
İkinci Dünya Savaşı Dönemi
Türkiye, 1930'lar ve 1940'larda, Nazi zulmünden kaçan Avrupalı Yahudilere geçit oldu. Türkiye’nin İkinci Dünya Savaşı döneminde tarafsız kalmasına ve Alman Yahudilere vize yasağı koyulmasına rağmen, Türk diplomatlar (Necdet Kent, Namık Kemal Yolga, Selahattin Ülkümen ve Behiç Erkin), bireysel olarak, sıkı bir şekilde çalışıp, Yahudileri Holokost’tan kurtarmak için ellerinden geleni yaptılar. Stanford Shaw, Türkiye’nin 100.000 Yahudiyi kurtardığını iddia etmektedir. Tarihçi Rıfat Bali, Türkiye’nin 15.000 Yahudiyi kurtardığını iddia etmektedir ve İsrailli Balkanlar ve Orta Doğu Uzmanı Tuvia Friling ise Türkiye’nin 20.000 Yahudiyi kurtardığını belirtmiştir. Rıfat Bali’ye göre, Türkiye Struma gemisinin, bütün mürettebatı ve içinde bulunan Yahudilerle birlikte batmasından sorumludur. Sebebi, Yahudi mültecilerinin Türkiye sınırlarında karaya çıkmalarına izin verilmemesiydi. Rubenstein, konuyu bir adım öne alarak, İngilizlerin Türkler üzerinde baskı kurduklarını, bunun sebebinin de Filistin’e daha fazla Yahudi’nin gelmesini engellemek istekleri olduğunu belirtti.
Trakya Olayları
Avrupa'da her ülkede olduğu gibi antisemitizm ile birlikte faşizm dalgası yayıldı ve Türkiye'de de taraftar topladı. Bunun en somut örneklerinden bir tanesi 1934 Trakya Olayları'dır.
Türkiye'de tek parti dönemine denk gelen bu süreçte büyük gazeteler Nazizm'e karşı çıkmalarına rağmen az da olsa bazı kişiler Nazizm'e sempatiyle baktılar. Türkiye'deki Nazi sempatizanlarının en önemlilerinden biri Cevat Rıfat Atilhan'dı. Turancı olan Atilhan I. Dünya Savaşı'nda Sina cephesinde yüzlerce Yahudi casusu yakalayıp onlarcasını kendi elleriyle astığını iddia etmiştir. Anadolu dergisini çıkarıp antisemitizmi yaymaya çalıştı. Atilhan, birkaç aylığına misafiri olduğu Nazi Julius Streicher'den güç kullanma ve yıldırma teknikleri öğrendi. Naziler onu "Herr Major" diye çağırıyorlardı.
İstanbul'da Milli İnkılap dergisini çıkarmaya başladı. Bu dergi ile Türk tarihinde ilk defa bir yayın kuruluşu antisemit olduğunu kabul ediyor ve Yahudilerden reklam almayacağını açıklıyordu. Dergide Nihal Atsız gibi ünlü Pan-Türkçüler vardı. Milli İnkılap dergisinin birçok sayfası Türk Yahudileri'ne ayrılmıştı.
Haber gazetesinden Vala Nurettin ve Vakit gazetesinden Mehmet Asım Milli İnkılap'ı ve antisemitizmi yazılarında protesto edip, Yahudilerin Türk kültürüyle bütünleştirilmelerini ve hizmetlerinden faydalanılmasının gereğini savundular.
Öte yandan Nihal Atsız Orhun dergisinde Yahudilere karşı bir ihtar yazısı yazdı:
Bu tür antisemit yazıların önüne geçebilmek için Yahudi heyeti 23 Mayıs 1934'te Başbakana yardım isteme amaçlı bir dilekçe sundu. Dilekçe iki gün sonra Başbakan Müşaviri'nin eline geçti, sonra İçişleri Bakanlığı'na havale edildi, sırasıyla Emniyet Genel Müdürlüğü, Adalet Bakanlığı ve en son Matbuat Müdürlüğü'ne ulaştı; kısacası bürokrasiye takılıp kaldı.
Çanakkale'de Yahudilere yapılan ekonomik boykotun dozu kaçınca fiziki saldırılara dönüştü. Yağma, dayak, ırza geçme, imzasız tehdit mektupları gönderme olayları oldu. Kırklareli'nin valisi bu sırada tatildeydi ve Çanakkale'de olanların aynısı bu şehirde de oldu. Kırklareli'den kaçan Yahudilerin bir kısmı Edirne'ye varınca olayın ciddiyetini anlayan Edirneli Yahudiler de mallarını mülklerini bırakıp İstanbul'a kaçtılar. Edirne, Tekirdağ, Kırklareli, Çanakkale, Uzunköprü, Silivri, Babaeski, Lüleburgaz, Çorlu ve Lapseki'de olayların aynı gün içinde başlaması bu işin birkaç çapulcunun işi olmadığı anlamına geliyordu. Bu olaylardan sonra Trakya'daki Yahudi nüfusu azaldı, çoğunluğu İstanbul'a ve bir kısmı da yurtdışına kaçtı.
İkinci Dünya Savaşı'na girmeden Türk Yahudilerinin durumu
26 Ocak 1938 tarihli Ulus gazetesi'nde geçen haberde Celal Bayar'ın Yalova ziyaretinde söylediği sözler aktarılmıştır:
İkinci Dünya Savaşı ve sonrasında Türk Yahudileri
1940'ların başında Türkiye'ye yabancıların girmesine sınırlamalar getirilmesine rağmen Türkiye Yahudi mültecilerine kapılarını açık tuttu. 1942'de para değerini yitirip ekonomi zayıflayınca Varlık Vergisi yürürlüğe kondu. Bu durum Yahudileri derinden yaraladı ve bir kısmı ülkeyi terk etmek zorunda kaldı.
II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası ile çok iyi ilişkiler geliştiren Türkiye'de en çok Yahudiler paniğe kapıldı. Fakat Türkiye, II. Dünya Savaşında tarafsızlık kararı alınca Türk Yahudileri açısından durum biraz rahatladı. 1944 yılında ise Reich yıkılma eşiğine geldi. Bu durum Türkiye'nin Balkan Yahudileri için yaptığı yardımların açık ve kitlesel olmasına olanak sağladı. Avrupa'dan binlerce Yahudi kurtarıldı ve Filistin'e geçiş olanakları sağlandı.
Daha önce din ve ırk şartı arayan Türk Harp Akademileri bu koşulları kaldırdığını açıklayınca iki Yahudi genci Harp okuluna başvurdu. Bu haber üzerine sevincini saklamayan Orhan Seyfi Orhon şunları söyledi:
Trakya olayları ve Varlık vergisiyle sarsılan Yahudilerin devlete olan güveni, 1946'da yeni CHP'li Başbakan Recep Peker'in antisemitizm için "20. Yüzyılın yüz karasıdır!" demesi ile tekrar güçlenmeye başladı.
1947'de Urfa'nın Kendirli mahallesinde yaşayan 7 kişilik Yahudi ailesinin ölü bulunması neticesinde katliamdan Yahudi cemaati sorumlu tutuldu. Kentte yaşayan tüm Yahudi erkekler tutuklandı ve 3 yıl sonra salıverildi. Bu süre boyunca halk Yahudilere karşı boykot uyguladı. Olay sonrasında kentteki Yahudi nüfusu azalma gösterdi.
1948'de İsrail devletinin kurulmasıyla patlak veren 1948 Arap-İsrail Savaşı üzerine her ne kadar Türkiye hükûmeti tarafsız kalmışsa da kamuoyu ve basın Arapların yanında yer aldı, Bomba, Dava, Davar mizah dergilerinin yanı sıra Mücadele ve Milli İnkılap gazeteleri İsrail ile Türk Yahudileri arasında fark gözetmeden savaşın gelişmesini gerçeklerden uzak tek taraflı ve Yahudileri alçaltıcı bir şekilde verdiler.
Arap-İsrail savaşının sona ermesiyle dört bin Yahudi İsrail'e göç etti. Bunun üzerine Hasan Saka hükûmeti Yahudilerin Türkiye'den çıkışını yasakladı fakat daha sonra bu yasak İsrail hariç olmak üzere kaldırıldı. Türk Yahudisi olan Dr. Eli Şaul, Demokrat İzmir gazetesinde İsrail'e göç eden Yahudilerin birer Türk propagandacısı olacağını ve Türkiye'nin bundan fayda göreceğini belirtti.
Türkiye'den İsrail'e göç
Türkiye Cumhuriyeti kurulduğunda, İsrail’e göç Yahudiler arasında pek popüler değildi ve Filistin’e göç oldukça azdı. Göç, Yahudilere karşı düşmanlık belirtisi olarak görülen olaylarla artmaya başladı. Ayrımcılık, bu olayların başında yer aldı. 1934 yılındaki Trakya şiddet olayları, Filistin’e göçü oldukça artırdı. Tahminlere göre 1934 yılında 521, 1935 yılında 1445 Yahudi Türkiye’den Filistin’e göç etti. Varlık Vergisi, 1943-1944 arasında 4000 Yahudi’nin Filistin’e göç etmesine sebep oldu. Türkiye’deki Yahudiler, İsrail Devleti’nin kurulmasını destekledi. 1948’de İsrail Devleti’nin kurulmasıyla, Türkiye’den göç oldukça arttı. Bu göçler diğer zorunlu göçlerden farklıydı çünkü Yahudiler, kendi istekleri ile İsrail’e göç ettiler. Kasım 1948’de İsrail’e göçlerde duraksama yaratıldı, çünkü Türkiye, Arapların baskısıyla göç hakkını kaldırdı. Fakat İsrail devleti Türkiye tarafından tanındığında, bu yasak kaldırıldı ve göçler devam etti. 1951 sonrasında, Türkiye’den göç azaldı fakat günümüze kadar hiç bitmedi. 1950’lerin ortasında, İsrail’e göç edenlerin %10’u Türkiye’ye geri döndü. Genel olarak, Türk Yahudiler, İsrail’deki diğer topluluklarla iyi bir şekilde kaynaştı, ama Türk kültürünü ve Türkiye ile bağlantılarını korudular. Bu kişiler aynı zamanda güçlü İsrail-Türkiye ilişkilerini savunurlar.
Demokrat Parti dönemi
6-7 Eylül olayları her ne kadar Yunanları hedeflese de, İstanbul’un Yahudi ve Ermeni toplumları da bir ölçüde hedef alınmıştır. Zarar genelde mal varlıklarına oldu (Yahudi, Ermeni ve Rumlara ait 4000 dükkân ve 1000 ev yok edildi). Olaylar azınlıkları şoka uğrattı ve ülkenin her yanından 10.000 Yahudi Türkiye’yi terk etti.
Bugün
Kudüs İbrani Üniversitesi’ne göre, Türkiye’de 15.000 civarında Yahudi yaşamaktadır. Dünya Yahudi Kongresi’nin 2010 yılı verilerine göre Türkiye’de 23.000 civarında Yahudi yaşamaktaydı. Türkiye’de Yahudilerin %95’i İstanbul’da yaşamakta, 2.500 civarında Yahudi İzmir’de yaşamakta ve çok daha küçük gruplar olarak, Adana, Ankara, Bursa, Çanakkale, İskenderun ve Kırklareli’nde yaşamaktadır. Sefarad Yahudiler, Türkiye’deki Yahudilerin %96'sını oluşturmaktadır ve geri kalanlar ise genelde Aşkenaz Yahudilerdir. Türk Yahudiler, Hahambaşı tarafından yasal olarak temsil edilir. Rosh Bet Din ve üç Haham tarafından oluşan dini konsey, Rav İshak Haleva’ya yardımcı olurlar. Yahudi toplumunun laik işlerinden sorumlu 35 danışman vardır ve 14 kişiden oluşan komite ise günlük işlerle ilgilenir. 2001 yılında, 500. Yıl Vakfı, Türk Musevileri Müzesi’ni kurmuştur. 500. Yıl Vakfı, 1982 yılında 113 Yahudi ve Müslüman Türk vatandaşın kurduğu, Sefarad Yahudilerin Osmanlı İmparatorluğuna gelişlerinin beş yüzüncü yılını anan bir vakıftır.
Türkiye'de antisemitizm
Osmanlı Devleti'nde, Avrupa'ya nazaran popülist antisemitizm, oldukça nadirdi. 1948 yılında İsrail’in kurulmasıyla birlikte antisemitizmin arttığı görüldü. Şiddetin oldukça az ve nadir olmasına rağmen, antisemit his oldukça yaygındır. Antisemitizm, genelde kitaplarda, gazetelerde ve dergilerde görülür ve bunların çoğu genelde İslamcı kesimden çıkar. Tel Aviv Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, kitap ve dergilerdeki antisemitizmin, eğitimli insanların, İsrail ve Yahudiler hakkındaki fikirlerini negatif etkilediğini belirttiler. Yahudilere karşı gösterilen şiddet arasında, 2003 yılında bir Yahudi dişçinin Yahudi olduğundan dolayı biri tarafından öldürülmesi, 2009 yılında Yahudi öğrencilerin sözlü saldırıya uğramaları ve bir Yahudi askerin saldırıya uğraması vardır. İstanbul’daki Neve Şalom Sinagogu üç defa saldırıya uğradı. İlk saldırıda, 6 Eylül 1986’da Arap bir terörist 22 Yahudiye silahla saldırdı. Saldırıyı Filistinli militan Abu Nidal gerçekleştirdi. 1992 yılında Hizbullah bombalı saldırıda bulundu fakat kimse yaralanmadı. 15 Kasım 2003'te Bet İsrael Sinagogu ile Neve Şalom Sinagogu'na düzenlenen bombalı intihar saldırılarında yılında, saldırganlar dahil 28 kişi öldü ve 300'ün üzerinde kişi yaralandı.
Türkiye’deki Yahudiler, nadiren gerçekleşen şiddete rağmen Türkiye’de güvende hissetmektedirler. 2000’lerde artan antisemitizme rağmen, İsrail’e göç az sayıda gerçekleşti. 2008 yılında sadece 112 Yahudi göç etti ve 2009 yılında bu sayı sadece 250’ye çıktı. Buna rağmen, 2010 yılındaki Gazze Yardım Filosu’na yapılan müdahalelerle birlikte antisemitizm arttı ve daha açıkça bir şekilde gösterildi. Müslümanlar, Yahudi işyerlerinden herhangi bir şey almama kararı verdiler (özellikle tekstil ürünleri). İsrail’e göç arttı. 2010 Eylül’ünde Yahudi vatandaş nüfusu 23.000’den 17.000’e düştü. Bu yıl, bazı araştırmalara göre, Yahudilerin İsrail'e göç etmek istekleri %100 arttı.
Basında Antisemitizm
Türkiye basılı ve görsel basınında antisemitik yorum ve söylemlerle sıkça karşılaşılmaktadır. Hrant Dink Vakfı'nın yayınladığı Medyada Nefret Söylemi ve Ayrımcı Söylem 2017 Raporu'na göre 2017 yılında ulusal ve yerel basında yer alan etnik, ulusal ve din temelli nefret söylemi içeren toplam 5296 metnin 1251 tanesi (%24) Yahudileri hedef almıştır. Bu sayı, 2018 yılında 4839 antisemitik yazı içinde 1133 olmuş ve oran aynı (%24) kalmıştır. Raporlara göre, ulusal basında Yeni Akit ve Milli Gazete, yerel basında ise Yeni Konya ve İstiklal gazeteleri en çok antisemitik içerik üreten gazeteler olmuştur. Başka bir araştırmaya göre, 2013 basında yer alan antisemitik haberlerin %58'i abartma, çarpıtma ve yükleme, %33'ü küfür, hakaret ve aşağılama, %9'u ise savaş söylemi ve düşmanlık üzerine kurulmuştur.
2003 yılında düzenlenen Neve Şalom ve Bet İsrael Sinagogları saldırıları suçlularından İlyas Kuncak'ın oğlu Nurullah Kuncak ile gerçekleştirilen ve Milliyet gazetesinde yayınlanan bir röportajda yer alan antisemitik ifadeler sebebiyle, ifadelerin sahibi Nurullah Kuncak, mülakatı yapan gazeteci Elif Korap ve Milliyet’in eski Sorumlu Yazı İşleri Müdürü Eren Güvener'e İstanbul Bağcılar Basın Savcılığı tarafından dava açılmıştır. Davanın bir kamu kurumundan açılması, Türk Ceza Kanunu'nun nefret söylemi karşıtı şekilde yorumlanabileceğine dair umutlara sebep olmuş ve basında "Türk hukuk sisteminin ilk anti-semitizm davası" olarak yer almıştır.
2004 yılında Vakit gazetesindeki köşesinde Adolf Hitler yanlısı beyanlarda bulunan Abdürrahim Karakoç 2007 yılında sonuçlanan dava neticesinde mahkeme 1 yıl 3 ay hapis cezasına çarptırılmıştır.
Köpetdağ
Köpetdağ ilçesi, Türkmenistan'ın başkenti Aşkabat'ın ilçelerden biridir. İlçe, Aşkabat'ın tarihi merkezi olup adını Köpet Dağları'ndan almaktadır.
Jan Nahum
Jan Nahum (d. 17 Ocak 1950, Ankara) Türk iş insanı ve sanayici. Otomotiv, dizayn, endüstri mühendisliği ve enerji alanlarında uzman bir iş insanıdır.
Yaşamı
1950 yılında Ankara'da doğdu. Koç Holding'in ortaklarından Bernard Nahum'un oğludur.
İstanbul'da Robert Kolej'de lise öğrenimini tamamladıktan sonra Londra'da Royal College of Art'ta Otomotiv Dizayn bölümünde yükseköğrenim gördü.
İş hayatına 1973 yılında Otosan'da proje mühendisi olarak başladı. 1975-1984 yıllarında Koç Holding'in Ar-Ge Merkezi'nde bölüm dizayn başkanı ve koordinatörü olarak görev aldı. 1975-1977 yılları arasında 203 adet üretilen "Anadol Böcek"'i tasarladı. Devlet Güzel Sanatlar Akademisi tarafından "Endüstriyel Tasarım" ödülüne layık görülen "Anadol Çağdaş" adlı modeli tasarladı ancak araç üretime geçemedi.
Deliçay
Akarsuyun kaynağı Toros Dağları’ndaki Değirmendere köyüdür. Bu yörede adı da Değirmendere deresidir. Güney doğuya doğru akarak Çandır, Parmakkurdu ve Hebilli köylerinden geçer. Aşağı çığırda Deliçay adını alan akarsu Mersin kentinin büyümesi sonunda kent dokusu içerisinde kalmıştır. Deliçay, kentin doğusundaki semtlerden geçip, Karaduvar (Antik Anchiale) semtinin hemen doğusunda  koordinatlarında Akdeniz’e dökülür.
Jan Nahum
Yaşamı
1984 yılından itibaren on yıl boyunca Otokar'ın genel müdürlüğünü üstlendi ve firmanın Land Rover ve zırhlı araç üretimi ile savunma sanayinde faaliyet göstermesine ön ayak oldu. Ardından üç yıl Tofaş firmasında genel müdürlük yaptı ve  Doblo projesi ile  şirketin  ar-ge faaliyetlerine geçişine önayak oldu. 1998-2002 yılları arasında da şirketin murahhas azası oldu.
Deliçay
Deliçay yağış alanı 30500 hektardır. Ortalama debisi düşük olmakla birlikte, yağışlı mevsimlerde debi büyük ölçüde artmaktadır. 1983 yılında 300 m3/sn ölçülmüştür.
Jan Nahum
Yaşamı
2004 yılına kadar Tofaş'ın yönetim kurulu başkan yardımcılığı ve FIAT S.P.A.'nın uluslararası iş geliştirme bölüm başkanlığı görevlerini eş zamanlı olarak sürdürdü. 2004'te Kıraça Holding bünyesinde faaliyet gösteren Karsan Otomotiv'in yönetim kurulu üyesi oldu. 2005-2007 yılları arasında Petrol Ofisi'nin genel müdürlüğünü yürüttü. Petrol Ofisi'nin genel müdürlüğünü yaptığı sırada Formula 1 yarışlarının Türkiye'de yapılmasına öncülük etti.
Deliçay
Üzerinden O-51'de bulunan Deliçay Viyadüğü geçmektedir.
Jan Nahum
Yaşamı
2005 yılında otomotiv, yenilenebilir enerji, gelişen teknolojiler ve çevre sektörlerinde çalışan aile firması Hexagon Danışmanlık ve Ticaret A.Ş.’nin kuruluşuna öncülük etti. Hexagon Danışmanlık ve Ticaret A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı olan Naum, 2008 yılı itibarıyla Karsan'ın murahhas azası görevini de sürdürmektedir.
Popçular Dışarı
Popçular Dışarı, Pentagram'ın 4. albümüdür. 1997 yılında İstanbul Harbiye Açıkhava Tiyatrosu'nda verdikleri konserin kayıtlarıdır. Bu konser, ayrıca VHS formatında da piyasaya sürülmüştür.
Çoğunlukla Anatolia albümünden şarkıların yer aldığı bu albümde Pentagram ve Trail Blazer'dan da şarkılar yorumlandı. Ayrıca Slayer'ın Black Magic yorumu da bu albümde yer aldı. Black Magic ve Rotten Dogs şarkılarında vokalleri gitarist Hakan Utangaç üstlenmiştir.
Albüm kaset, CD ve VHS formatında piyasaya sürüldü. Ayrıca Türkiye'de ender rastlanan box-set'lerden biri bu albüm için tasarlandı. Bu box-sette bu formatlar dışında, t-shirt, çıkartma, kolye, backstage pass ve kartpostal gibi ürünler de yer aldı. Albüm 2008'de CD olarak tekrar basıldı.
Albüm kapağı
Albüm kapağı "Bereket Tanrısı" kabul edilen Priapos figürüdür.
Parça listesi
Belirtilenler dışında tüm şarkılar Pentagram tarafından yazılıp bestelendi.
2015-16 ULEB Eurocup
2015-16 ULEB Eurocup, Avrupa erkekler basketbolunun iki numaralı kupasının 14. sezonudur. Kazanan takım bir sonraki sezon EuroLeague'de mücadele eder.
Format
Bir önceki sezonda olduğu gibi ilk aşamada 36 takım katılacak ve bu takımlar 2 konferansa ayrılacaktır.
Normal sezonda 36 takım, altışar takımlı 6 gruba ayrılır. Gruplarında ilk 4 sırayı alan takımlara EuroLeague'de Son 16'ya kalamayarak elenen 8 takımın katılımıyla Son 32 turuna geçilir.
Son 32 turunda takımlar dörder takımlı 8 gruba bölünür ve gruplarında ilk 2 sırayı alan takımlar 8'li Finaller'e kalır.
8'li Finaller her iki takımın sahasında birer maç olmak üzere 2 maç üzerinden oynanır ve bu 2 maç sonunda toplamda sayı üstünlüğüne sahip olan takım Çeyrek final'e kalır. 8'li Finaller'in ilk maçında beraberlik olması durumunda maç uzatmaya gitmez. Son 32 aşamasında gruplarını ilk sırada bitiren takımlar 8'li Finaller'de 2. maçı kendi sahalarında oynarlar.
Çeyrek final, Yarı final ve Final'de eleme formatı 8'li Finaller'deki gibidir. Ev sahipliği durumu ise Son 32 aşamasındaki sıralamaya göre belirlenir.
Takımlar
6 Mayıs 2015'te ULEB Eurocup'a katılma hakkı kazanmış takımların listesi yayınlandı. 8 Haziran 2015'te açıklanacağı duyurulmasına rağmen, takımlarla ilgili son liste 29 Haziran 2015'te açıklanmıştır.
Parantez içindeki sayılar, takımların 2014-15 yılında play-off'lar dahil olmak üzere yerel liglerinde elde ettikleri sıralamayı ifade eder.
Kura Çekimi
Kura çekimi öncesi torbalar 8 Temmuz 2015'te açıklanmıştır. Kura çekimi 9 Temmuz 2015'te İspanya'nın Barselona kentindeki Mediapro Oditoryumu'nda gerçekleştirilmiştir.
Kumru (yiyecek)
Kumru, İzmir'e özgü coğrafi işaretli bir tür sandviçtir. Kumru simit hamuruna benzeyen az tuzlu bir hamurdan üretilir, susama batırılarak fırınlanır. Şekli kumru kuşunun gövdesini andırdığından bu ismi almıştır. İzmir'de kumru fırınlarda sade olarak satıldığı gibi sokak satıcıları ve tezgâhlarda içerisine domates, turşu, yeşil biber ve İzmir tulum peyniri konmuş olarak da satılır. Ayrıca büfelerde, içine kömürde pişirilmiş sucuk, salam, kaşar peyniri (bir başka çeşidinde de ek olarak eritilmiş Sayas peyniri bulunur) ve domatesin yanı sıra üzerine ketçap ve mayonez eklenmesi ile hazırlanmış sandviç olarak da tüketime sunulur. Normal İzmir kumrusu ise Bergama tulum peyniri, domates, biber ve (isteğe göre) salatalıktan oluşur. Ekmeğinin bol susamlı olması da bir özelliğidir. Bazı sandviççiler ise sandviç ekmeğinin içerisine hazırlanan bol malzemeli karışık sandviçleri yanlış biçimde kumru olarak adlandırmaktadırlar.
Plozévet
Plozévet Fransa'nın Bretonya bölgesine bağlı Finistère ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2016 yılı itibarıyla 3.060'tır.
Tek çekirdekli fagositik sistem
Tek çekirdekli fagositik sistem veya mononükleer fagositik sistem, bağışıklık sisteminin, yutma özelliğine sahip (fagositik) hücrelerini içeren ve bu hücrelerin pinositoz ve fagositoz yapmasıyla, vücut savunması ve artıkları temizleme işlerinde görev alan parçasıdır. Bu hücreler genellikle bol sayıda lizozom, granüllü endoplazmik retikuluma ve iyi gelişmiş Golgi kompleksine, ayrıca yalancı ayaklara (pseudopodlara) sahiplerdir.
Bu hücreler temel olarak monositler ve makrofajlardır; lenf düğümlerinde ve dalakda birikirler. Karaciğerdeki Kupffer hücreleri ve dokulardaki histiyositler de tek çekirdekli fagositik sistemin hücrelerindendir.
Tek çekirdekli fagositik sistem terimi yerine "lenforetiküler sistem" veya "retiküloendoteliyal sistem" terimleri kullanılagelmiş olsa da; günümüzde "tek çekirdekli fagositik sistem" terimi kullanılmaktadır; çünkü artık endoteliyal sistem hücrelerinin sadece makrofajlardan ibaret olmadığını anlaşılmıştır.
Tek çekirdekli fagositik sistemin görevleri arasında;
Tek çekirdekli fagositik sistem, birincil ve ikincil lenfoid organlara ayrılarak incelenmektedir:
Birincil lenfoid organlar Tek çekirdekli fagosit sistemi hücrelerinin üretildiği ve olgunlaştırıldığı bölgelerdir. Bu hücreler kemik iliğinde üretilir, timüsde olgunlaştırılır.
İkincil lenfoid organlar Tek çekirdekli fagosit sisteminin işlevini yaptığı bölgelerdir. Bunlar, lenf düğümleri, dalak, kanatlı hayvanlarda "bursa fabricious" ve MALTdır.
Hamaksya
Hamaksya, Antalya il sınırları Alanya ilçesi yakınlarındaki antik kent.
Hamaksya, Alanya'ya 12 kilometre uzaktadır. Antik çağda Pamfilya bölgesi içindeki kent için dönemin coğrafyacısı Strabon, gemi yapımında kullanılan sedir ağaçlarının bol olduğunu yazar.
Kentin, Roma Dönemi öncesi yerleşime açıldığı sanılmaktadır. Dağlık arazideki kentin en tepe noktasında rektogonal taşlardan yapılmış bir kulenin varlığı söz konusudur. Helenistik dönemin özelliklerini de taşıyan kentin önemli kalıntıları arasında önünde havuzu ile antik bir çeşme vardır. Yarım daire planlı, oturma sıraları halen ayakta duran ve yazıtlarla donatılmış geniş bir eksedra, dini yapı kompeksi ve nekropol kentin öteki kalıntıları arasında sayılabilir. Kentte bulunan yazıtlardan birinde haberci tanrı Hermes'in sembolü Kaduceus'un işlenmiş olması, Hermes adına bir tapınağın varlığının göstermektedir. Kent, İsa'dan sonra 2. ve 3. yüzyıllarda Korakesion'a (Alanya) bağlı olarak varlığını sürdüren küçük yerleşimdir.
Ören yerine giriş ücretsizdir. Kentin deniz tarafına bakan yamacından Alanya manzarası çok güzeldir. Akdeniz'de pusun olmadığı havada 100 kilometreden uzun kıyı şeridinde Gazipaşa'dan Manavgat'a kadar uzanan bölgeyi seyretmek olasıdır.
Trigonospila
Trigonospila Blondeliini oymağına bağlı bir böcek cinsidir.
Kaplıca
Kaplıca, sıcak yeraltı sularından yararlanmak için yeryüzüne çıktıkları kaynakların çevresine kurulan hamam görünümündeki tesislere denir. Kudret hamamı olarak da bilinmektedir.
İnsan sağlığı açısından yararlı olduğu, bazı hastalıkları iyileştirici özelliği bulunduğu bilinen kaplıcalar, turizm açısından da önem taşırlar. Termal ve mineralli sular ve çamurlar ve gazların bulundukları yöredeki iklim faktörleriyle birlikte değerlendirilerek kür tarzında uygulamalar yapılır. Sıcak suların çıktıkları yerlere ılıca denir. Bu alanlara tesis, hamam yapıldıktan sonra kapalı ılıca denilmeye başlanır, bu isim de zamanla kaplıca halini almıştır.
Antik Yunanistan ve Roma'da kaplıcaların bazı hastalıklara iyi geldiği biliniyordu. Romalılar İngiltere'yi işgal ettiklerinde Bath'ta doğal sıcak su kaynakları buldular ve bunlardan yararlandılar. Fransa'da Vichy ve Aix-en-Provence, Almanya'da Baden-Baden ve Belçika'daki Spa kaplıcaları 18. yüzyılda çok tanındı. Bu kaplıcalardan ve Eski Roma kaplıcalarının çoğundan günümüzde de yararlanılmaktadır.
Kaplıca tedavisi
Sıcak, madensel yeraltı sularının tedavi edici etkilerden banyo veya kısmi banyo şeklinde yararlanılmasına Kaplıca Tedavisi veya Balneoterapi denir.
Kaplıca turizmi
İnsan sağlının korunmasında en önemli doğal tedavi unsurlarından biri olan termal sulara yönelik talep artmaya devam etmektedir. Gerek sağlığı koruma, gerek tedavi olmak gerekse zinde kalma isteği ve aynı zamanda dinlenme ve tatil yapma olanağı da bu talebi sürekli hale getirmektedir. Türk geleneğinde yüzyıllardan beri süregelen kaplıca çadırcılığı uygulaması da bu talebin tarihsel geri planını oluşturmaktadır. Örneğin Sivas yöresindeki çok yakın zamanlara kadar bile kurulan Çermik çadırları bu durumun en güzel örneklerinden birisidir. Üstelik pek çok kaplıca hakkında değişik efsane, rivayet ve söylencelerle buraların şifa dağıtıcı önü manevi ve psikolojik olarak da pekiştirilmektedir. Termal merkezlere gitmek, günümüzde ülke düzeyinde yaygın bir toplumsal alışkanlık haline gelmektedir. Özellikle de bedensel ağrılar, romatizma ve deri hastalıkları da bu talebin şifa bulma isteği ile ilgili kısmının en önemli dayanağını oluşturmaktadır. Bu talebin yanı sıra Türkiye’de denize ve kıyılara gitmeyen, karasal bölgelerde ikamet eden ekonomik durumu yeterli olan ve harcama potansiyelleri bulunan önemli bir müşteri kitlesi bulunmaktadır. Dolayısıyla günümüzde kaplıcalar bir turizm sektörüne dönüşmüş durumdadır ve oteller, pansiyonlar hatta evlerin geçici olarak kiralanması ile birlikte varlığını sürdürmektedir. İnsan sağlığı için iyileştirici ancak daha ziyade dinlendirici ve zinde kalma etkilerinden yararlanmak amacıyla son yıllarda sektöre olan ilgi artmaya başlamıştır. Dolayısıyla mevcut pazarın genişlemeye devam ettiği dikkate alınmalıdır.
Hukuki Mevzuat
“Kaplıcalar Yönetmeliği” ne göre Sağlık Bakanlığı’ndan kaplıca işletme ruhsatı almış olan kaplıcalardaki tedavilerin bir kısmını Devlet karşılamaktadır. Sağlık Bakanlığı’nca yayınlanan Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) 2010 da kaplıca tedavilerinin SGK tarafından karşılanma şekli “4.5.4.L” bölümünde açıklanmıştır. Buna göre kaplıca tedavileri için, resmi sağlık kurumlarınca en az bir “fiziksel tıp ve rehabilitasyon” veya “tıbbi ekoloji ve hidroklimatoloji” uzman hekiminin yer aldığı sağlık kurulları tarafından sağlık kurulu raporu düzenlenecektir” denilmektedir.
Abhazya Savaşı (1992-1993)
1992-1993 Abhazya Savaşı, 1992-1993 yılları arasında Abhazya'da Gürcistan güçleri ile Abhaz güçleri arasında meydana gelen bir savaştır. Savaş sırasında etnik Gürcüler Gürcistan safında yer alırken, etnik Ruslar ve Ermeniler ile Kazak ve Kuzey Kafkasyalı gönüllüler ise Abhaz tarafını desteklemiştir.
Savaş, 1993'te yapıla bir ateşkes ile sona erdi. Abhazya de facto bağımsız bir devlete dönüşürken Abhazya'daki Gürcülere etnik temizlik uygulanmıştır.
Josep Prades i Gallent
Josep Prades i Gallent (İspanyolca: José Pradas Gallén) (d. 21 Ağustos 1689-1757) Villahermosa del Río, Castelló'da doğdu ve öldü) Barok döneminde Valensiya Katedrali'nde bir İspanyol orgcu ve besteciydi.
Hayatı
1700'de Prades, muhtemelen Joan Baptista Cabanilles'in öğrencisi olduğu Valensiya Katedrali korosunda şarkı söylüyordu. 1712'de Algemesi kilisesine orgcu ve şapel ustası olarak atandı ve 1717'de Castelló de la Plana'daki Santa Maria kilisesinde aynı görevlere atandı. Son olarak 1728'de Valensiya Katedrali'ne şapel ustası olarak atandı ve burada yeni müzisyenlerle sözleşme yaparak ve çalgısal bölümlerin önemini artırarak müzikal şapeli güçlendirdi. Yirmi dokuz yıllık özverili çalışmanın ardından sağlık nedenleriyle emekli olmasına izin verilmesini istedi ve muhtemelen bir beyin kanaması nedeniyle doğduğu köy olan Vilafermosa'da (Villahermosa) öldü.
Wilson's Creek Muharebesi
Wilson's Creek Muharebesi veya Oak Hills Muharebesi, Amerikan İç Savaşı'nda Trans-Mississippi Cephesi'ndeki ilk büyük muharebedir. 10 Ağustos 1861 tarihinde Batı Birlik kuvvetleri ile Missouri Eyalet Muhafızları arasında gerçekleşti. Sonuç olarak Birinci Bull Run Muharebesi'ne benzetildiği için "Batı'nın Bull Run'u" olarak tabir edilir.
İç Savaşın başında Missouri tarafsız statüsüne rağmen savaşa giden aylarda, Federal güçler ve eyalet güçleri arasında gerginlikler tırmandı. Ağustos'un başlarında 1861 tarihinde, Tuğgeneral Benjamin McCulloch komutasındaki Konfederasyon birlikleri Springfield'ta kamp kuran Tuğgeneral Nathaniel Lyon'un komutasındaki Batı Birlik Ordusu'na yaklaştı. Bir önce yani 9 Ağustos günü, her iki taraf da saldırı planlarını hazırlamıştı. 10 Ağustos sabah 5.00'te, Lyon ve Albay Franz Sigel komutasındaki iki sıra halinde Springfield'ın yaklaşık 12 mil (19 km) güneybatısındaki Wilson Creek bölgesinde Konfederasyon kuvvetlerine aniden saldırdı. Bu ani saldırıyla Konfederasyon süvarileri ilk darbeyi aldı. Daha sonra "Kanlı Tepe" olarak anılacak olan piyade kuvvetlerinin yakınına kadar geri çekildi. Konfederasyon kuvvetleri, gün boyunca Birlik kuvvetleri üzerine üç kez saldırdıysa da Birlik hattını kırmakta başarısız oldu. Savaş sırasında General Lyon öldu ve yarımcısı General Thomas William Sweeny de yaralandığı zaman Binbaşı Samuel D. Sturgis, Birlik güçlerinin komutasını üstlendi. Bu arada, Konfederasyon kuvvetleri, güneydeki Albay Sigel komutasındaki Birlik hatlarını bozdu. 11.00'de sona eren üçüncü Konfederasyon saldırısının ardından Birlik kuvvetleri geri çekildi. Binbaşı Sturgis askerlerin bitkin ve mühimmatının eksik olduğunu fark ettiğinde, Springfield'a geri çekilmeyi emretti. Konfederasyon kuvvetlerinin askerî teçhizatı geri çekilen Birlik kuvvetlerine takip edecek düzeyde değildi.
Ekim ayı sonunda, Vali Claiborne Fox Jackson tarafından düzenlenen bir kongrede Birlik'ten ayrılma kanunu çıktı. Eyaletin büyük bölümü savaşın geri kalanında Birlik'te kalmasına rağmen, Wilson's Creek Savaşı Güneybatı Missouri'de etkin bir Konfederasyon kontrolünü başlattı. Bugün Milli Park Servisi, orijinal çatışma alanı olan Wilson's Creek Ulusal Savaş Alanı çalışmalarını sürdürmektedir.
Bagramyan Taburu
Bagramyan Taburu (Rusça: Батальон имени Баграмяна; Ermenice: Բաղրամյանի անվան գումարտակ), Gürcistan’ın Abhazya'da kurulan ve etnik Ermeni milis güçlerinden oluşan bir taburdu. Abhaz ayrılıkçılarla birlikte 1992-1993’te Gürcistan kuvvetlerine karşı savaşmıştır. Sovyet Ermeni mareşal İvan Bagramyan'ın adını taşıyan tabur, Abhazya'da Gürcülere uygulanan etnik temizlikle sonuçlanan savaşın ardından dağıtılmıştır.
2020 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İrlanda
İrlanda, 2020 Eurovision Şarkı Yarışması 'na katılacaktır. İrlandalı yayıncı Raidió Teilifís Éireann (RTÉ) tarafından Hollanda'nın kenti Rotterdam'da yapılacak 2020 yarışması'nda İrlanda'yı temsil edecek katılımcı Görevlendirme yöntemi doğrultusunda belirlenecektir.
Geçmişi
2019 yarışması'ndan önce, İrlanda Eurovision Şarkı Yarışması'na elli iki kez katılmış, ilk katılımını 1965 yılında gerçekleştirmiştir. İrlanda toplam yedi kez kazanarak büyük bir rekor elde etti. İrlanda ilk kez 1970 yılında Dana'nın seslendirdiği "All Kinds of Everything" ile almış, diğer birincilikleri ise 1980 yılında Johnny Logan'ın seslendirdiği "What's Another Year?" ile, 1987 yılında Johnny Logan'ın seslendirdiği "Hold Me Now" ile, 1992 yılında Linda Martin'in seslendirdiği "Why Me?" ile, 1993 yılında Niamh Kavanagh'ın seslendirdiği "Hold Me Now" ile, 1994 yılında Paul Harrington & Charlie McGettigan'ın seslendirdiği "Rock 'n' Roll Kids" ile, ve son birinciliği 1994 yılında Eimear Quinn'in seslendirdiği "The Voice" ile almıştır. En kötü derecesini ise 2007 yılında Dervish'in seslendirmiş olduğu "They Can't Stop The Spring", 2013 yılında Ryan Dolan'ın seslendirmiş olduğu "Only Love Survives" ve 2019 yılının yarı finalinde Sarah McTernan'ın seslendirmiş olduğu "22" ile sonuncu olmuştur. İrlanda Yarı final sistemi getirilen 2004 yılında bu yana 8 kez finale çıkamamıştır. 2019 yılında İrlanda Sarah McTernan tarafından seslendirilen "22" şarkısı ile yarı finalde 18. (sonuncu) olmuştur.
Görevlendirme
Görevlendirme, İrlanda'nın 2020 Eurovision Şarkı Yarışması'na temsilci göndermek için RTÉ yayıncısı tarafından oluşturulmuş bir yöntemdir. Ülke bu yöntemi 2016 yılından beri uygulamaktadır. RTÉ bu yıl RTÉ 2FM radyosu ile katılımcı seçiminde birlikte çalışacak. Yayıncı katılımcıların 25 Ekim 2019 tarihine kadar başvurularını göndermelerini istemiştir.
Eurovision'da
2020 Eurovision Şarkı Yarışması, Yarı finalleri 12 ile 14 Mayıs 2020 tarihlerinde, Final ise 16 Mayıs 2020 tarihinde Hollanda'nın kenti Rotterdam'da bulunan Rotterdam Ahoy'da yapılacak. Bütün ülkelerin dışında Big 5 ülkeleri (Almanya, Birleşik Krallık, Fransa, İspanya ve İtalya) ve Ev sahibi ülke, iki yarı finalden birinde yarışmayıp direkt olarak finalde yarışacak fakat Yarı finalde oy kullanacaktır. Her yarı finalde ilk on'a giren ülkeler Finale çıkmaya hak kazanacaktır. İrlanda'nın 12 veya 14 Mayıs 2020 tarihlerinde yapılacak iki yarı finalden birinde yarışmasına karar verilecek.
Celtis australis
Yaygın olarak Avrupa ısırgan ağacı, Akdeniz hackberry, lote ağacı, lodogno, boboler (Istria'da) veya honeyberry olarak bilinen Celtis australis, Güney Avrupa, Kuzey Afrika ve Küçük Asya'ya özgü yaprak döken bir ağaçtır. Ağaç 1796'da İngiltere'ye getirilmiştir.
Esmer renkteki gövde, düzgün bir kabuğa sahip olup, genç dalları ince ve bükülebildiğinden aşağı doğru sarkmaktadır. Gövde üzerinde sarmal durumda bulunan, oldukça uzun bir sapa sahiptir. Yaprakların üst yüzüne göre daha açık yeşil olan alt yüzlerinde tüyler bulunmaktadır.
Yeşilimsi sarı renkteki uzun saplı çiçekler ya erdişidir, tek olarak bulunurlar veya dişi organın gelişmeden kalması sonucu erkek eşeylidir ve yalancı şemsiye tipinde çiçek durumları teşkil eder. Çiçekler tomurcuk halindeyken kiremit gibi birbirini örten, oval biçiminde dip taraflarında bitişik, tüylü 5-6 tane taç yaprak ile örtülmüştür. Meyveler olgunlaştıkça uzun saplı, nohut büyüklüğünde az etli, siyahımsı kahverenginde eriksi meyvelere dönüşür.
Tuğba Ekinci
Kişisel yaşamı
Pendik Lisesi mezunudur. Annesi hemşire, babası İTÜ mezunu inşaat mühendisidir. Basketbolcu Fatih Özbilen'in eski eşidir. Tuğba Ekinci'nin eski sevgilileri arasında 'Karadağlar'ın Gülali'si İbrahim Çelikkol ve Ümit Cem Şenol yer alıyor. 2013 yılında Ekinci’nin, sigortadan para alabilmek için Jaguar Cars marka arabasının çalındığını söyleyerek “suç uydurduğu” gerekçesiyle yargılandı. Yalan söylediğine karar veren mahkeme, “suç uydurmak”tan 25 gün hapis cezasına çarptırıldı.
Frank Cali
Francesco Paolo Augusto Calì (26 Mart 1965 -13 Mart 2019),, Bilinen adlarıyla; "Frank" ya da "Franky Boy" İtalyan asıllı Amerikalı mafya lideridir.
Yaşamı
Amerikalı suç çetesi "Gambino mafya ailesi" üyesidir. Cali'nin bağlı olduğu Gambinos mafya ailesi'nin "Sicilya Mafyası'nın elçisi" olduğu düşünülüyor ve Palermo'daki "Inzerillo Mafya ailesi" 'ne bağlı olduğu biliniyordu. Cali, 26 Mart 1965'te İtalyan asıllı "Gambinos mafya ailesi" üyesi olarak New York'ta doğmuştur.
Ölümü
İtalyan asıllı Amerikalı mafya lideri Frank Cali, 13 Mart 2019'da, Staten Island'daki evinin dışında bulunduğu esnada uğradığı silahlı saldırı sonucu 53 yaşında yaşamını kaybetmiştir.
IV. Władysław Waza
'''IV. Władysław Waza''' (9 Haziran 1595, Kraków - 20 Mayıs 1648, Merkinė), 1632-1648 arasında Polonya kralı, 1610-1634 arasında Rus çarı ve 1632-1648 arasında İsveç kralıdır. Lehistan-Litvanya'nın birliği ve istikrarı yeniden sağlamış, Kuzey Avrupa'da ve Rusya'da büyük çalkantıların yaşandığı bir dönemde Polonya'nın konumunu güvence altına alarak halkın sevgisini kazanmıştır.
İlk yılları
İzlediği politikalarla ülke içinde bölünmelere yol açmış ve Polonya'yı savaşa sürüklemiş olan Kral III. Zygmunt Waza ile Avusturyalı Anna'nın oğluydu. Rus Çarlığı'nı yıkımın eşiğine getiren Karışıklık Dönemi sırasında Polonya kuvvetleri Moskova'yı ele geçirince (1610) babası tarafından Rus çarı seçildi. Ama hiçbir zaman Rus tahtına çıkamadı. Gençliğinde Rus Çarlığı (1617-18) ve Osmanlı Devleti'yle (1621) yapılan savaşlarda gösterdiği başarılarla yetenekli bir komutan olduğunu kanıtladı; 1617'de Moskova'yı fethetmeye gitti, çarlığını ilan etti, Moskova önlerinde yenildiyse de Smolensk ve Çernigov eyaletlerini ele geçirdi.
Hükümdarlığı
1632'de babasının ölümü üzerine Polonya tahtına çıktı. Bu sırada, kralın ölümüyle doğan karışıklıklardan yararlanmak isteyen Rus Çarlığı 40 bin kişilik bir orduyla Polonya'nın doğu sınırını aşmış ve daha önce Polonya'ya bırakmış olduğu Smolensk'i kuşatmıştı (1618). Mart 1633'te kuşatmayı yaran Władysław, Şubat 1634'te bir saldırı düzenleyerek Rus komutanını esir aldı. Ardından imzalanan Polyanov Antlaşması'yla Çar Mihail Romanov, Władysław'ın çarlık üzerindeki bütün iddialarından vazgeçmesi karşılığında daha önce Polonya'ya bırakılmış olan toprakların bu ülkede kalmasını ve 200 bin ruble ödemeyi kabul etti.
Władysław, daha sonra Osmanlıları kendisiyle uzlaşmaya zorlamak için güneye ordu gönderdi. İmzalanan bir antlaşmayla Polonya'nın Kazaklar, Osmanlı Devleti'nin de Tatarlar üzerindeki denetimlerini sürdürmesi, ayrıca Eflak (Valahya) ve Boğdan'ı (Moldova) ortaklaşa yönetmeleri karara bağlandı.
Otuz Yıl Savaşları (1618-48) sırasında Władysław, İsveç'in düştüğü zor durumdan yararlanarak Eylül 1635'te bu ülkeyle Stuhmsdorf Ateşkes Antlaşması'nı imzaladı. Ama babasının hükümdarlığı sırasında kısa bir süre için Polonyalıların denetimine giren İsveç topraklarını yeniden kazanmayı başaramadı. Bu arada, yetkilerini sınırlamak için kendisine karşı mücadeleye giren Ulusal Meclis'le (Sejm) uğraşmak zorunda kaldı. 1637'de Kutsal Roma Germen İmparatoru III. Ferdinand'ın kardeşi Avusturyalı Cecilia Renata'yla evlendi. 1640'ta oğlu Zygmunt Kazimierz doğdu. Alman ve İskandinav kuvvetleri arasında arabuluculuk yapmaya çalıştıysa da bu girişiminden sonuç alamadı. Bunun üzerine Kazakları kullanarak Osmanlıları Polonya'ya karşı kışkırtmaya ve böylece kaçınılmaz hale gelecek savaşta askeri önderliği üstlenmeye karar verdi. Ama bu planını da uygulayamadı. 1647'de oğlunun ölümüyle iyice umutsuzluğa kapılan Władysław, Kazakların Polonya tahtına karşı büyük bir ayaklanma başlattıkları sırada öldü.
Javier Delgado
Javier Delgado ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:
Türkvizyon Şarkı Yarışması'nda Belçika
Belçika, Türkvizyon Şarkı Yarışması'na ilk kez Türkiye'nin İstanbul kentinde yapılan 2018 Türkvizyon Şarkı Yarışması'na katılımını onaylamıştır.
Heliophanus undecimmaculatus
Heliophanus undecimmaculatus, Heliophanus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
John Gavin
John Gavin (8 Nisan 1931 - 9 Şubat 2018), Amerikalı oyuncu ve ABD'nin eski Meksika büyükelçisidir. Yarı Meksikalı olup İspanyolcayı akıcı bir şekilde konuşmaktadır.
En çok Alfred Hitchcock'un Sapık filmindeki Sam Loomis ve Stanley Kubrick'in yönetmenliğini üstlendiği Spartaküs'deki Jül Sezar rolleriyle tanınmaktadır.
Nazmi Faiz
Nazmi Faiz (d. 16 Ağustos 1994) Malezyalı millî futbolcudur. Beira Mar'da forma giymektedir.