cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akciğerin evrimi
Tetrapodlar, bugün yaşasalardı balık diyeceğimiz bir grup organizmadan evrimleşeceklerdi. Suda yaşıyorlardı, pulları ve etli yüzgeçleri vardı. Bununla birlikte, oksijen solumak için kullandıkları akciğerleri de vardı. 390 ila 360 milyon yıl önce, bu organizmaların torunları daha sığ sularda yaşamaya başladı ve sonunda karaya taşındı. Yaptıkları gibi, karasal bir yaşam tarzı için birçok uyarlamayı şekillendiren doğal seçilimi deneyimlediler. Balıklar fosil kayıtlarında tetrapodlar dediğimiz daldan daha erken ortaya çıktığı için, modern balıkların onların ve ortak atalarımızın sahip olduğu özelliklerin aynısını taşıdığını varsaymak cezbedicidir. Bu akıl yürütme çizgisi sezgiseldir, ancak doğru değildir. Hem modern ışınsal yüzgeçli balıkların hem de tetrapodların onlarla ortak olan atalarının yüzgeçli ve sucul oldukları doğru olsa da, konu akciğerlere geldiğinde aynı akıl yürütme kalıbı su tutmaz.
Solungaçlar ve akciğer
Mevcut kanıtlar, solungaçların en eski kemikli balıklarda - et yüzgeçli balıklar ve ışınsal yüzgeçli balıkların ortak atasında - bulunduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, solunum işlevine hizmet eden gazla dolu organlar olan akciğerler de çok erken evrimleşmiştir. Et ve ışınsal yüzgeçli balıkların ortak atasında solungaçların yanı sıra akciğerleri de vardı. Et yüzgeçlilerde, etrafa yapışmış akciğerler vardı, tetrapodlar, coelacanthlar ve akciğerli balıklar, bu akciğeri miras aldı ve oksijen elde etmek için kullandı. Coelacanth'lar ve akciğerli balıklar da solungaçlarını şu zamana kadar korumuştur. Modern tetrapodlar ise bir zamanlar solungaçlarının olduğunu ancak bunların erken evrimi sırasında kaybolduğunu gösteren kanıtlar taşır. Işınsal yüzgeçli balıkların bazıları uzun süre akciğerlerini korumuştur. Ancak çoğu ışınsal yüzgeçliyi doğuran soyda (ve en az bir başka soyda), akciğerler yüzme kesesine evrilmiştir. Bu ise balığın yüzdürme gücünü kontrol etmesine yardımcı olan gazla dolu bir organdır.
1. Aşama
Deri solunumundan gelen oksijence zengin kan, karışım kalbe girmeden önce kas ve diğer organlardan kalbe dönen oksijenden fakir kanla karışır. Böylece koroner dolaşımı olmayan ve tamamen lümen kanındaki oksijene dayanan kalp, gaz değişim organının aşağısındadır. Solungaçla soluyan bir balığın dolaşım sisteminin şeması balıklar büyüdükçe, deri artık tek gaz değiştirici olarak yeterli gelmemeye başladı (karbondioksit atıcı). Solungaçlar, cildin yerini alan gaz alışverişi yeri haline geldiğinde, kalp gaz değiştiricinin yukarısında kaldı. Böylece kas ve diğer organlardan kalbe dönen oksijence fakir kan zenginleşemedi. Bu balıklar, aerobik performanslarında, koroner dolaşımın gelişimi için potansiyel bir seçici baskı ile sınırlı olabilir.
3. Aşama
Bu balıklar (Lepidosiren) zorunlu hava solunumu yapanlardır. Zaman zaman oksijence fakir sularda yaşarlar ve solungaçları, özellikle 3. ve 4. solungaç kavislerinin filamentleri bozulur, bu da akciğerden geçen ve bu solungaç kavlerinden geçen oksijence zengin kanın suya oksijen kaybetmesini engeller. 5. ve 6. solungaç kemerleri oksijenden fakir, karbondioksitten zengin kan alır. Kan akışları, atriyumun sağ ve sol taraflara ayrılması, kardiyak ventrikülde kısmi bir septum ve konus arteriyozustaki bir spiral kapak tarafından ayrı tutulur. 5. ve 6. kemerlerin solungaç lifleri, kandaki karbondioksiti uzaklaştırmak için kullanılır. Kalbin yarısı oksijenle lümen kanını zenginleştirmez ve bu balıklar çok aktif değildir.
Vang Yang
Wang Yang, Çin Halk Siyasi Danışma Konferansı Ulusal Komitesi'nin giden başkanı olan Çinli bir politikacı. Daha önce Wang, 2013 ve 2018 yılları arasında Li Keçiang'ın kabinesinde Çin'in dört başbakan yardımcısından biriydi. Aralık 2012'ye kadar, eyaletin en üst düzey siyasi ofisi olan Guangdong'da Komünist Parti sekreteri olarak görev yaptı. 2005'ten 2007'ye kadar bir iç belediye olan Çongçing'in Komünist Parti sekreteri olarak görev yaptı. Wang ayrıca 2007'den 2022'ye kadar Çin Komünist Partisi Politbüro'sunda ve 2017'den 2022'ye kadar Politbüro Daimi Komitesinde yer aldı.
Wang, Çin'in üst düzey liderliğinde önde gelen reformculardan biri olarak görülüyor ve genellikle özel girişime, ekonomik büyümeye ve sivil toplumun daha büyük rolüne vurgu yapan Guangdong kalkınma modeline öncülük etmesiyle anılıyor.
Wang, Suzhou, Anhui'de sıradan bir şehirli işçi sınıfı ailesinde doğdu. Babası bir el işçisiydi. 1972-1976 yılları arasında gıda işleme fabrikasında işçi olarak çalıştıktan sonra şefliğe terfi etti. 1975'te Çin Komünist Partisi'ne katıldı. Deng Xiaoping'in 1979'da Merkez Parti Okulu'ndaki ekonomik reformlarının şafağında politik ekonomi okumaya gitmeden önce yerel Parti Okulu'na eğitmen olarak katıldı. 1984'te taşra teşkilatına yükseleceği yerel Komünist Gençlik Birliği örgütüne katılmadan önce parti politikası eğitmeni olarak memleketine döndü. Daha sonra 1988 yılına kadar Anhui İl Spor Bürosu Müdür Yardımcısı ve Direktörü olarak çalışmaya devam etti.
Sivil yönetimdeki ilk görev süresi, 1988'den başlayarak Anhui, Tongling'deydi. Belediye idaresinde parti sekreter yardımcısı, belediye başkan vekili ve belediye başkanı olarak görev yapacak ve aynı zamanda Merkez Parti Okulu'nda siyasi idare diploması almaya çalışacaktı. Ertesi yıl eyalet Valisi yardımcısı olacak ve 1993 ile 1998 yılları arasında Anhui Vali Yardımcılığına terfi edecekti. Sonunda Ulusal Kalkınma ve Reform Komisyonu başkan yardımcısı olarak merkezi hükûmette çalışmak üzere gönderildi ve ardından 2003-2005 yılları arasında Danıştay genel sekreter yardımcısı olarak günlük idari işlerden sorumlu olarak gönderildi. Danıştay Genel Ofisi.
Wang, 2005'ten 2007'ye kadar bir batı iç belediyesi olan Chongqing'de Parti Komitesi Sekreteri olarak görev yaptı. Wang'ın Çongçing'deki sicili, coğrafi olarak uzak ve görece az gelişmiş bir bölgeyi uluslararası sahneye taşıma çalışmasıyla ulusal ilgiyi üzerine çekti. Çongçing'de Wang, hassas bir kentsel yıkım vakasını ele aldığı için övgü aldı. O da belediyede medya reformlarının öncüsü oldu. 1 Ocak 2007'den bu yana, Çongçing medyası artık günlük haber yayınlarında şehrin belediye liderlerinin faaliyetlerine öncelik vermiyor, bunun yerine sıradan insanlar hakkındaki hikayelere odaklanıyor ve bu da tarım, kırsal yaşam ve kırsal göçmen işçilerle ilgili haberlerin artmasına neden oluyor.
2007'de Wang, Çongçing parti sekreteri olarak yerine Bo Xilai geçti. Wang'ın yerini aldıktan sonra Bo, sözde yerel gangsterlere karşı kapsamlı bir kampanya düzenledi. Siyasi gözlemciler, Bo'nun "suçla" mücadele çabalarının dolaylı olarak Wang Yang'ı eleştirdiğini belirttiler, çünkü Wang şimdi Çongçing polisinin ve yargısının "mafya" ile ilgili yolsuzluğuna müsamaha göstermekle ve organize suça müsamaha göstermekle eleştirilebilir. genel. Bo Xilai daha sonra çeşitli suçlamalar nedeniyle tutuklandı ve ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı ve "suçla" mücadele kampanyasının resmi değerlendirmesi, bunun ağır medeni hak ihlallerini kapsadığını, yaklaşık 1000 kişinin çalışma kamplarına gönderildiğini ve bir büyük ölçüde Bo Xilai'nin gücü pekiştirmesi ve ekonomik kaynakları ele geçirmesi için bir araç olarak.
Bölgesel liderlerin parti çapında yeniden düzenlenmesinin bir parçası olarak, Wang Yang'ın 17. Parti Kongresi'nden sonra Guangdong'nun Parti Komitesi Sekreteri olması planlandı. Görevi resmi olarak Kasım 2007'de üstlendi. Görev, Çin'deki en önemli bölgesel liderlik ofislerinden biri olarak kabul edildiğinden, aynı zamanda ülkenin en yüksek ikinci yönetim konseyi olan Komünist Partinin Politbüro'sunda da bir sandalye kazandı. Wang'ın Politbüro'ya girişi, 2007'den önce, çoğu eyalet ve bakan düzeyindeki parti yetkililerinden oluşan yaklaşık 200 üyeden oluşan daha büyük bir organ olan Merkez Komite'de tam üyeliğe sahip olmadığı göz önüne alındığında, bazı gözlemciler için sürpriz oldu.
2008 küresel mali krizinin ortasında Guangdong, küçük ve orta ölçekli işletmelerin (KOBİ'ler) kitlesel bir iflas dalgasıyla karşı karşıya kaldı. Yanıt olarak Wang, yönetiminin iflasları önlemek için müdahale etmeyeceğini söyledi. Kârsız KOBİ'lerin "verimli olmadığını ve eninde sonunda piyasa tarafından ortadan kaldırılacağını" belirtti. İşsizliği önlemek için küçük ve orta ölçekli işletmelerin korunmasından yana olan Başbakan Wen Jiabao'nun Pearl Nehri Deltası'na yaptığı ziyaretin ardından, Wang liderliğindeki Guangdong hükûmeti, daha ağır devlet müdahalesi çağrısında bulunan merkezi hükûmet direktiflerine bağlı kalarak direniş gösterdi.
2009'da Wang, Guangdong'da bir haftalık 1 Mayıs tatilini yeniden başlatmak istedi. Tatil, birkaç yıl önce merkezi otoriteler tarafından takvimden kaldırıldı. Ancak karar daha sonra merkezi hükûmet tarafından geri alındı.
Wang, 2011'deki Wukan protestolarını ele alışıyla uluslararası övgü kazandı. Wukan, Shanwei şehrinin yetkisi altındaki bir balıkçı köyüdür; binlerce köylü, yetkililer tarafından arazi satışı sırasında yerel sakinlere verilen tazminatın yetersiz olduğunu gördüklerini protesto etmek için ayağa kalktı. Wang'ın önderliğindeki eyalet hükûmeti protestocu köylülere tavizler verdi ve yeni bir köy muhtarı için yerel seçimlere izin verdi.
Wang, Guangdong'da görev yaptığı süre boyunca, yolsuzluk ve adam kayırmacılığın açık sözlü bir eleştirmeni oldu ve söylendiğine göre onu merhum general Ye Jianying'in ailesiyle arasını bozdu. Ye'nin ailesinin Guangdong'da geniş ekonomik ve siyasi çıkarları vardı ve ülkenin siyasi elitleri, özellikle de daha çok " Prensler " olarak bilinen erken dönem Komünist devrimcilerin torunları arasında büyük nüfuzunu elinde tuttu. Sonuç olarak, Wang'ı aleyhte olanlar, onu "siyasi olarak güvenilmez" olarak değerlendirdiler ve Wang'ın, çoğu Princeling'in son derece fayda sağladığı statükoyu gölgede bırakma konusunda çok fazla cesaret gösterdiğini öne sürdüler. Wang, Çin Komünist Partisi'nin 18. Ulusal Kongresi'nin liderliğinde geniş çapta yükselen bir yıldız olarak lanse edildi ve muhtemelen 2012'de Politbüro Daimi Komitesi üyeliğine aday oldu. Ancak Wang'ın Ye ailesiyle olan zayıf ilişkilerinin, onun PDK'ye girme şansını azalttığı söylendi.
2019'da Wang'ın tek çocuğu Wang Xisha'nın New York Times tarafından 2010 yılında kısmen babasının bağlantıları nedeniyle Deutsche Bank tarafından işe alındığı bildirildi. Özellikle, başvuru sürecinde bankadaki bir çalışan tarafından Wang Xisha'nın Wang Yang'ın üst düzey bir hükûmet yetkilisi olduğu Guanco'daki devlete ait bir otomobil üreticisine "erişimi olacağı" belirtildi.
Hasanören, Simav
Hasanören, Kütahya ilinin Simav ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Esenviran olarak geçmektedir.
Yoğurtlama
Yoğurtlama kızartılmış patates, biber, kabak, patlıcan vb.nin yoğurtla karıştırılmasıyla hazırlanan bir yemek türüdür. Bazı bölgelerde kurutulmuş sebzelerin haşlandıktan sonra üzerine yoğurt dökülerek hazırlanan yemeklere de denir. Örnek olarak Ordu uçkur kabak yoğurtlaması  verilebilir. Alanya, Adana ve Hatay'da da yapılan bir yemektir.
Ordu Uçkur Kabak Yoğurtlaması
Ordu'da kuru kabak ile hazırlanan yoğurtlama çeşididir.
Giresun Kabalak Yoğurtlaması
Giresun'da kabalak bitkisi (Petasites hybridus) ile hazırlanan yoğurtlama çeşididir.
Denizli Yoğurtlama
Denizli'de patates ve biber kızartılarak yapılan yoğurtlama çeşididir.
Cleopas Dlamini
Cleopas Dlamini, Esvatinili siyasetçi. Dlamini, Afrika'da bulunan Esvatini'de 19 Temmuz 2021 tarihinden bu yana başbakanlık makamında bulunmaktadır.
Haeromys
Haeromys, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Hadromys
Hadromys, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
2009 Dünya Güreş Şampiyonası - Erkekler serbest 60 kg
Erkekler serbest 60 kg, 2009 Dünya Güreş Şampiyonası'nda yer alan ve 21-22 Eylül 2009 tarihinde Danimarka'nın Herning kentinin Herning sergi merkezinde düzenlenen bir güreş yarışmasıdır.
Bu serbest stil güreş müsabakası, iki bronz madalyanın sahibini belirlemek için kullanılan bir repesaj ile tek elemeli bir turnuvadan oluşmaktadır. İki finalist altın ve gümüş madalya için karşı karşıya gelir. İki finalistten birine yenilen her güreşçi repesaja kalır ve yarı finalde kaybedenlerin her birinin kendi yarı finalinde kalan repesaj rakibiyle karşılaştığı bir çift bronz madalya maçıyla sonuçlanır.
Yarışma en son Dünya Güreş Birliği (UWW) ve Organizasyon Kurallarına, UWW Hakemlik Kurallarına ve UWW Dopingle Mücadele Kurallarına uygun olarak gerçekleştirimiştir.
Müsabakalar, ideal sayıda güreşçi, yani 4, 8, 16, 32, 64 vb. ile doğrudan eleme sistemi ile gerçekleşir. Bir kategoride ideal sayıda güreşçi yoksa seçme karşılaşmaları yapılır. Eşleştirme UWW tarafından yapılan kurada belirlenen numara sırasına göre yapılır.
İkitelli radyasyon kazası
İkitelli radyasyon kazası, Türkiye'de, İstanbul ilinin İkitelli semtinde 1998-1999 yılları arasında meydana gelmiş bir radyasyon kazasıdır. Kaza, nükleer tıpta radyoterapi için kullanılan ve Kobaltın radyoaktif izotopu Kobalt-60 içeren iki adet paketin hurdacılara satılması sonucu gelişmiştir. Paketleri satın alan hurdacıların paketleri açarak içeride yer alan koruyucu kutuyu kırmaları sonucunda hem paketi açan kişiler, hem de çevredeki diğer insanlar farkında olmadan en az bir Kobalt-60 kaynağı tarafından radyasyona maruz kalmıştır. Paketi açan kişiler akut radyasyon sendromu göstermiş, toplamda 18 kişi hastaneye gitmiştir. Bu kişilerden 10 tanesi akut radyasyona maruz kalma ile ilişkili tıbbi bulgular göstermiştir.
Andries Noppert
Andries Noppert (d. 7 Nisan 1994), kaleci olarak görev yapan Hollandalı millî futbolcudur. Eredivisie takımlarından SC Heerenveen'de forma giymektedir.
Kulüp kariyeri
Profesyonel kariyerine 2013 yılında SC Heerenveen takımında başladı. Daha sonra sırasıyla NAC Breda, Foggia, Dordrecht, Go Ahead Eagles ve SC Heerenveen takımlarında forma giydi.
Savunma Bakanlığı (Kırgızistan)
Kırgız Cumhuriyeti Savunma Bakanlığı (Kırgızca: Кыргыз Республикасынын Коргоо министрлиги, Rusça: Министерство обороны Кыргызской Республики), eski adıyla Savunma İşleri Devlet Komitesi, Kırgızistan Silahlı Kuvvetlerinden sorumlu ana yürütme organı olup, kendi saflarındaki askeri komuta ve kontrol organlarının hazır bulunmasından sorumlu yetkiye sahiptir. Şu anki Savunma Bakanı Tümgeneral Taalaibek Omuraliev'dir.
Tarihçe
Bakanlık, 1991-92'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra 17. Kolordu'nun karargahından kuruldu. Başlangıçta, 13 Ocak 1992'de Başkan Askar Akayev'in emriyle Devlet Savunma Komitesi olarak adlandırıldı. 1993 yılında Devlet Savunma Komitesi, Kırgız Cumhuriyeti Savunma Bakanlığı olarak yeniden adlandırıldı. Kasım 2015'te, Savunma Bakanlığı, Savunma İşleri Devlet Komitesi olarak yeniden adlandırıldı. 2018'de Jogorku Keneş, Savunma Bakanlığı'nı restore etme konusunu gündeme getirdi ve milletvekili Almambet Shykmamatov, Genelkurmay Generallerinin yurt dışında tanınmadığını, çünkü diğer ülkelerde bu organın farklı kurumların çalışmalarını koordine eden "sadece bir ofis" olduğunu söyledi. Başkan Sadyr Japarov'un Şubat 2021'in başlarında göreve başlamasının ardından, Savunma Bakanlığı yeniden kuruldu.
Düzenli Görevler
Komite şu anda Kırgızistan Silahlı Kuvvetlerini aşağıdaki eylemlerle organize etmekten sorumludur:
Henry Bourne Joy
Henry Bourne Joy (d. 23 Kasım 1864 - ö. 6 Kasım 1936), Packard Motorlu Otomobil Şirketi'nin başkanı ve sosyal aktivist olmanın yanı sıra otomotiv faaliyetlerinin büyük bir geliştiricisi olmuştur. 1913'te Joy ve Carl G. Fisher, New York'tan San Francisco' ya beton bir yol inşa etmeye adanmış bir grup olan Lincoln Otoyol Birliği'in ana organizatörleri olarak kuvvetleri yönlendiriyorlardır. İlk birkaç yıldan sonra Fisher, Dixie Otoyolu ile daha fazla ilgilenmeye başlamıştı, ancak Joy kendini Lincoln Otoyolu'na adamıştır. Eski ABD Başkanı Abraham Lincoln'ün adını vermek Joy'un öncülük ettiği hamlelerden biriydi ve Lincoln Otoyol projesi, Henry Ford gibi otomotiv liderlerinin finansal desteği olmamasına rağmen hayatı boyunca tamamlamıştır.
Yaşamı
Henry Bourne Joy, 1864 yılında Detroit'te Michigan Merkez Demiryolu Başkanı James F. Joy'un oğlu olarak doğmuştur. James Joy, Missouri'ye giden büyük demiryolu taşımacılığına katıldı ve birleşmelerde ona yardım etmek için Abraham Lincoln'ü işe almıştır. Henry Joy Michigan'da eğitimine başladı, daha sonra Phillips Akademisi, 1883'te Andover ve 1892'de Yale Üniversitesi'nden mezun olmuştur.
1892'de Joy, Helen Hall Newberry ile evlenmiştir.
Sonraki yaşamı
Ulusal alkol yasağının daha güvenli, sağlıklı ve daha iyi bir topluma yol açacağına olan inancı, onu Salon Karşıtı Lig'de çok aktif olmasına neden olmuştur.Ancak, sosyal deney uygulandıktan sonra, bazı olumsuz sonuçlarını ilk elden görmüştür. Örneğin, Hazine ajanları iki kez topraklarına geldi ve yasadışı alkol arayan yaşlı bekçisinin mülkünü tahrip etmişlerdir. Daha sonra Joy'un evinin yakınında tekneyle gelen bir balıkçı, motorunun gürültüsünden dolayı, ajanın durması ve kaçak içecek aranması talebini duyamadığı için bir ajan tarafından ölümcül bir şekilde vurulmuştur. Joy'un Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'ne verdiği ifade, 1933'te yasağın kaldırılması hareketinin başarısına katkıda bulunmuştur.
Grammomys
Grammomys, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Henry Bourne Joy
Sonraki yaşamı
1913'te Joy, New York'tan San Francisco'ya beton bir yol inşa etmeye adanmış bir grup olan Lincoln Otoyol Birliği'in ana organizatörlerinden ve başkanı olmuştur. Başkan yardımcısı Carl Graham Fisher tarafından yoğun bir şekilde teşvik edilen çaba başarılı olmuştur. Continental Divide'daki Lincoln Otoyolu boyunca Joy anıtı 2 Temmuz 1939'da tahsis edilmiştir. 2001 yılında, bu anıt Cheyenne, Wyoming'in batısında daha erişilebilir bir yere taşınmıştır.
Kariyeri
Joy kariyerine Peninsular Car Company'de (babası tarafından kontrol edilen bir Detroit şirketi) ofis çalışan olarak başladı ve sayman yardımcısı olmana kadar çalışmıştır. Utah'daki madencilikte kendini denemek için ayrıldı, ancak Fort Street Union Depot Company'nin saymanı (ve daha sonra yöneticisi) olmak için Detroit'e dönmüştür. Joy ayrıca Detroit Union Tren İstasyonu ve Depo Şirketi'nde (sayman, başkan yardımcısı, başkan ve müdür) çeşitli görevlerde bulundu ve 1896'da babasının ölümünden sonra başkan olmuştur. Daha sonra Peninsular Şeker Arıtma Şirketi'nin saymanlığı ve yöneticisi olmuştur. İspanyol-Amerikan Savaşı sırasında Joy, yardımcı kruvazör USS Yosemite'de (kayınbiraderi ve ömür boyu arkadaşı Truman Handy Newberry ile birlikte) şef Boatswain'in arkadaşı olarak görev yapmıştır. Daha sonra, I. Dünya Savaşı sırasında, Joy ABD ordusu sinyal kolordusu'nda görev yaptı, teğmen olarak girdi ve Albay olarak ayrılmıştır.
Packard
1902'de, New York'a yaptığı bir gezide Joy, iki Packard'ın atlı bir itfaiye arabasını kovaladığını görüp neye uğradığını şaşırmıştır. İlgisini çeken bu olaydan sonra, Joy şehirdeki tek Packard'ı satın almıştır. Henry B. Joy arabayı sevdi ve güvenilirliğinden etkilenerek Warren, Ohio'daki merkezinde James Ward Packard'ı ziyaret etmiştir. James W. Packard ona kardeşi William Doud Packard ile birlikte daha fazla sermayeye ihtiyacı olduğunu söylemiştir. Joy, kayınbiraderi Truman Handy Newberry'nin de aralarında bulunduğu bir grup yatırımcıyı ikna etmiştir. 2 Ekim 1902'de Ohio Otomobil Şirketi Packard Motor Car Company oldu ve Joy'un yatırımcıları çoğunluk mülkiyetini almıştır.
Şirketi Detroit'e taşındı ve Joy, o zaman yeni fikirlere sahip genç bir mimar olan Albert Kahn'ı Doğu Grand Bulvarı'nda dünyanın ilk betonarme fabrikasını tasarlamak ve inşa etmek için görevlendirmiştir. Şirket Joy'un liderliğinde zenginleşmiştir. 1909'da başkan, 1916'da yönetim kurulu başkanı olmuştur.
Golunda
Golunda, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Henry Bourne Joy
Packard
Bu süre zarfında Packard teknolojisi ve lüksüyle ile ün kazanmıştır. Joy, Packard'ı yenilikçi motorlu kamyon gelişmelerine ve bir V-12 motorunun oluşturulmasına yönlendirilmiştir. Joy, ünlü Liberty Motor'da sonuçlanan bir araştırma programı olan Packard mühendisleriyle uçak motorlarını araştırmaya başlamıştır.
Joy'un havacılığa olan ilgisi, şirketin Avrupa'daki I. Dünya Savaşı savaşında kullanılmak üzere uçak geliştirmeye devam etmesine neden olmuştur. Packard, Liberty motorlarıyla uçakları test etmek için bir yer isteyen Joy'un izinde Michigan,Clemens Dağı yakınlarındaki St. Clair Gölü'nde geniş bir arazi satın almıştır. Hava sahası ilk başta Joy Havacılık Sahası olarak adlandırıldı ve hükümete uçak üretimi ve test etme konusunda yardımcı olmuştur. I. Dünya Savaşı'ndan sonra hükümet, bir uçakta ölen ilk kişi olan Thomas Selfridge için hava üssünü satın alarak adını Selfridge hava üssü koymuşlardır. Selfridge'e giden caddenin adı hala Joy yoludur.
Henry Joy, 1926 yılına kadar Packard'da görev yapmıştır.
Eropeplus
Eropeplus, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Patrick Williams (basketbolcu)
Patrick Lee Williams (d. 26 Ağustos 2001), NBA takımlarından Chicago Bulls forması giyen Amerikalı basketbolcu. Florida State Seminoles mezunu olup 2020 NBA Seçmeleri'nde 4. sıradan seçilmiştir.
Jeremy Strong
Jeremy Strong (d. 25 Aralık 1978, Boston), Amerikalı aktör. En çok En İyi Erkek Oyuncu dalında Primetime Emmy Ödülü'nü kazandığı HBO dizisi Succession'daki (2018-günümüz) başrolüyle tanınır. Strong ayrıca Lincoln (2012), Zero Dark Thirty (2012), Selma (2014), The Big Short (2015), Molly's Game (2017) ve The Gentlemen (2019) gibi birçok filmde rol aldı.
Çocukluğu ve Eğitimi
Strong, Boston'da, bakımevi hemşiresi bir anne ve çocuk mahkemesinde çalışan bir babanın çocuğu olarak dünyaya geldi. Boston ve Sudbury'deki devlet okullarında eğitim gördü. Yale Üniversitesi'nden, burada bir dizi oyunda yer aldı, İngilizce derecesi ile mezun oldu. Ayrıca Royal Academy of Dramatic Art ve Chicago'daki Steppenwolf Theatre Company 'de okudu. İlk Broadway çıkışını 2008'de yaptı.
Strong, Lincoln Center Theatre tarafından 2008/2009 Leonore Annenberg Üyesi seçildi. Üç yıllık bir süre içinde iki kez en iyi Broadway dışı performans için aday gösterildi.
Kişisel hayatı
Strong, Danimarkalı bir psikiyatrist olan Emma Wall ile 2016 yılında evlendi. Ingrid (Nisan 2018'de Kopenhag'da doğdu) ve Clara (Kasım 2019'da New York'ta doğdu) adında iki kızları var. Strong ve ailesi şu anda Kopenhag'da yaşamakta.
Ödül ve Adaylıklar
{| class="wikitable sortable" !Yıl !Ödül !Kategori !Aday gösterildiği yapım !Sonuç
Echiothrix
Echiothrix, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Polonya Lejyonları
Napolyon döneminde Polonya Lejyonları (Lehçe: Legiony Polskie we Włoszech; Dąbrowski Lejyonları olarak da bilinir), bazı birimler 1815'e kadar hizmet vermeye devam etse de, esasen 1797'den 1803'e kadar Fransız Ordusunda hizmet veren birkaç Polonya askeri birimiydi.
1795'te Polonya'nın Üçüncü Bölünmesinden sonra birçok Polonyalı, Devrimci Fransa ve müttefiklerinin Polonya'nın yardımına geleceğine inanıyordu. Fransa'nın düşmanları arasında Polonya'yı da bölen Prusya, Avusturya ve Rusya vardı. Bu nedenle birçok Polonyalı asker, subay ve gönüllü, özellikle İtalya'nın Fransız yönetimi altındaki veya Fransa'nın kardeş cumhuriyetler olarak hizmet veren bölgelerine e Fransa'nın kendisine göç etti. Burada Polonyalılar yerel orduyla güçlerini birleştirdiler ve bu durum "İtalya'daki Polonya Lejyonları" ifadesine yol açtı. Polonyalı askerlerin sayısı kısa sürede binlerce kişiye ulaştı. Napolyon Bonapart'ın desteğiyle, Polonya askeri rütbelerini taşıyan ve Polonyalı subaylar tarafından komuta edilen Polonya askeri birlikleri kuruldu. Fransız komutası altında sürgünde olan bir Polonya ordusu olan "Polonya Lejyonları" olarak tanındılar. En tanınmış Polonyalı komutanları arasında Jan Henryk Dąbrowski, Stanisław Fiszer, Karol Kniaziewicz ve Józef Wybicki vardı.
Napolyon Savaşları sırasında Fransız Ordusu'nun yanında hizmet veren Polonya Lejyonları, Napolyon'un Batı Hint Adaları'ndan İtalya ve Mısır'a uzanan seferlerde yer aldılar. 1807'de Varşova Dükalığı kurulduğunda, Lejyonların gazilerinin çoğu, etrafında Dükalık ordusunun Józef Poniatowski komutasında büyüdüğü bir çekirdek oluşturdu. Bu kuvvet, 1809'da Avusturya'ya karşı muzaffer bir savaş yaptı ve sayısız seferde Fransız ordusuyla birlikte savaşmaya devam edecek ve 1812'de Lejyonlar diğer müttefik devletler gibi Rusya'da felaketle karşılaştı.
Zaman aralığı ve sayılar
Tarihçiler arasında Lejyonların var olduğu dönem hakkında bir dereceye kadar belirsizlik var. "Faaliyetlerinin altın çağının" 1797-1801 yıllarına denk geldiğini belirtirken Lerski, Lejyonları 1797 ile 1803 arasında faaliyet gösteren birimler olarak tanımlar. Benzer şekilde Davies, varlık sürelerini beş ila altı yıl olarak tanımlıyor. Polonya WIEM Ansiklopedisi, Lejyonu 1797-1801 döneminde faaliyet gösteren birimler olarak tanımlar (1801'de Lejyonlar yarı tugaylar olarak yeniden düzenlendi). Polonya WIEM Ansiklopedisi, Lejyonların 1803'te sona eren Haiti seferinde personelinin çoğunun ölümüyle sona erdiğini belirtiyor. Lejyonların 1803'te sona eren Haiti seferinde personelinin çoğunun ölümüyle sona erdiğini belirtiyor. Yine de 1803 sonrası dönemde de Polonya lejyonları var olmaya devam etti. O zamanlar en dikkate değer olanı 1808 ile 1813 arasında var olan Vistül Lejyonu olan birkaç küçük oluşum vardı.
Polonya Lejyonlarının gücüne ilişkin tahminler de değişkendir ve Lejyonların var oldukları süre boyunca herhangi bir zamanda 20.000 ila 30.000 kişinin Lejyon saflarında görev yaptığına inanılmaktadır. WIEM Ansiklopedisi tahmini, 1803'e kadar olan dönem için 21.000'dir. Davies, Magosci ve diğerleri gibi, 1802-1803'e kadar olan dönem için 25.000 sayısını önermektedir. Bideleux ve Jeffries, 1801'e kadar olan dönem için 30.000'e varan bir tahmin sunuyor. Askerlerin çoğu köylü saflarından geliyordu ve yalnızca yaklaşık yüzde 10'u soylulardan geliyordu.
Kökenleri
Polonya'nın Üçüncü Bölünmesinden (1795) sonra, birçok Polonyalı, 3 Mayıs 1791 Anayasası'nın ideallerine çok sempati duyan devrimci Fransa'nın Polonya'nın yardımına geleceğine inanıyordu. Fransa'nın düşmanları arasında Polonya'yı bölen, Prusya, Avusturya ve Rusya'sı vardı. Paris, sürgündeki Polonya hükûmeti olduklarını iddia eden iki Polonya örgütünün, Franciszek Ksawery Dmochowski Heyeti ve Józef Wybicki Ajansının merkeziydi. Bu nedenle birçok Polonyalı asker, subay ve gönüllü, özellikle İtalya ve Fransa'ya göç etti. Sonunda Teşkilat, Fransız hükûmetini bir Polonya askeri birliği kurmaya ikna etmeyi başardı. Fransız Anayasası, Fransız topraklarında yabancı birliklerin istihdamına izin vermediğinden, Fransızlar Polonyalıları İtalya'daki müttefikleri Cisalpin Cumhuriyeti'ni desteklemek için kullanmaya karar verdi.
Polonya-Litvanya Birliği ordusunda eski bir yüksek rütbeli subay olan Dąbrowski, çalışmalarına 1796'da, Polonya'nın parçalanmasından bir yıl sonra başladı. O sırada Paris'e ve daha sonra Milano'ya gitti ve Polonya Ordusunu oluşturma fikri, Polonyalıları gelecek vaat eden bir yeni asker kaynağı olarak gören ve yüzeysel olarak Polonya'yı özgürleştirme fikrine açık görünen Napolyon Bonapart'tan da destek aldı. Dąbrowski kısa süre sonra Fransız müttefiki Cisalpin Cumhuriyeti tarafından yeni oluşturulan cumhuriyetin ordusunun bir parçası olacak Polonya Lejyonlarını yaratma yetkisi aldı. Napolyon tarafından hazırlanan bu anlaşma 9 Ocak 1797'de imzalandı.
Birinci Koalisyonun Savaşı: İtalya'daki Polonya Lejyonları
Dąbrowski Lejyonunda görev yapan Polonyalı askerlere Cisalpin vatandaşlığı verildi ve diğer birliklerle aynı maaşı aldılar. Bazı Fransız ve Cisalpin sembolleriyle kendi benzersiz Polonya tarzı üniformalarını kullanmalarına izin verildi ve diğer Lehçe konuşanlar tarafından komuta edildi. 1797 Şubatının başlarında Lejyon, Avusturya ordusundan firar eden birçok yeni askerin gelişiyle birlikte 1.200 askere ulaştı.
Dąbrowski Lejyonu ilk olarak Avusturyalılara ve İtalya'daki müttefiklerine karşı kullanıldı. Mart 1797'de Mantova'yı kuşatmasına katıldı ve ayın sonunda Brescia'nın On Günü olarak adlandırılan Brescia'nın savunulmasına katıldı. Nisan ayının sonunda Lejyon'un safları 5.000'e yükseldi. Dąbrowski, Galiçya'daki Polonya topraklarına geçme planı için lobi yaptı, ancak bu birlikleri İtalyan cephesinde kullanmaya karar veren Napolyon tarafından reddedildi. Ardından Verona'daki ayaklanmanın bastırılmasına katıldı. Avusturyalılar ve Fransızlar arasında barış vaat eden o ay imzalanan Leoben Antlaşması Polonya'nın moraline bir darbe oldu. Savaşlar Polonya'nın bağımsızlık kazanamadan bitmişti. Ancak Dąbrowski barışın uzun sürmeyeceğini doğru bir şekilde varsaydı. Temmuz 1797'de Lejyonlar, bu kez Reggio Emilia'da olmak üzere başka bir ayaklanmayı bastırdı.
Kaynaklarda Dąbrowski Lejyonunun ne zaman birden fazla Lejyona çıktığına dair bilgiler çelişkilidir. Pivka ve Roffe, Mayıs 1797'de Lejyon'un iki oluşum halinde yeniden düzenlendiğini, ilkinin komutasının Karol Kniaziewicz ve ikincisinin Józef Wielhorski olduğunu, topçu desteğini saymazsak her biri yaklaşık 3.750 piyadeden oluştuğunu belirtiyor. Ancak Davies, İkinci Lejyon'un 1798'de Józef Zajączek altında kurulduğunu belirtir.
18 Ekim 1797'de imzalanan Campo Formio Antlaşması, başka bir kısa göreceli barış dönemiyle sonuçlandı. Savaşın başlamasından umutlu olan Lejyonlar, Cisaplin'deki en Fransız yanlısı yabancı güçler olarak görülüyordu. Mayıs 1798'de Polonyalılar, bazı köylü isyanlarını bastırarak Fransızların Papalık Devletlerini güvence altına almalarına yardım etti ve 3 Mayıs'ta girdikleri Roma'da garnizon kurdular.
1798'in sonunda Kniaziewicz komutasındaki Lejyonlar, Napoli Krallığı'ndan gelen Fransız karşıtı güçlere karşı savaştı ve onları 4 Aralık'ta Civita Castellana Muharebesi'nde mağlup etti. Kısa bir süre sonra, ele geçirilen Gaeta kalesinden gelen malzemeler sayesinde Andrzej Karwowski komutasında bir Lejyon süvari birimi kuruldu. Polonyalılar, 23 Ocak'ta Napoli teslim olmadan önce Magliano, Falari, Calvi ve Capua'da savaştı.
İkinci Koalisyon Savaşı: İtalyan cephesi
1798'in sonu ve 1799'un başında İkinci Koalisyon Savaşı'nın başlangıcı oldu. Oluşumundan itibaren yaklaşık bir yıl içinde Lejyon yaklaşık 10.000 kişi olmuştu. Bununla birlikte, Fransız karşıtı koalisyon çok daha güçlenmiş Fransız ordusu bir yandan Napolyon liderliğinde Mısır'da seferdeyken, diğer yandan Fransız Ordusu Mısır ile uğraştığı için birlik bulundurmadığı için İtalya'da koalisyon güçleri ilerliyordu. Bu nedenle Lejyonlar İkinci Koalisyon Savaşı başında önemli kayıplar verdi. 1799'un ortalarında, General Dąbrowski komutasındaki Birinci Lejyon, ağır kayıplar verdiği Trebbia'da (17-19 Haziran 1799) Ruslara karşı savaştı (beş taburdan sadece ikisi savaştan sağ çıktı ve Dąbrowski yaralandı). Polonyalı lejyonerler ayrıca Novi Savaşı'nda (15 Temmuz 1799) ve İkinci Zürih Savaşı'nda (26 Eylül) savaştı.
İkinci Lejyon da çok acı çekti; özellikle Adige'deki ilk savaşlarda (26 Mart - 5 Nisan 1799), 4.000 kişilik tamamlayıcısının yaklaşık yarısını ila üçte ikisini kaybettiği tahmin ediliyor. Komutanı General Franciszek Rymkiewicz, 5 Nisan'da Magnano Savaşı'nda öldürüldü. İkinci Lejyon'un geri kalanı, kısa süre sonra Avusturyalılar tarafından kuşatma altına alınan Mantua'daki garnizonun bir parçası oldu. Son olarak, Mantua Kuşatması'nın sonunda (Nisan-Temmuz), Fransız komutan François-Philippe de Foissac-Latour, Avusturyalılar onların asker kaçağı olduklarını iddia ettikleri için (o zamanlar Wielhorski komutasındaki) Polonyalı askerleri Avusturya'nın gözaltına almasına karar verdi. Bu, İkinci Lejyon'un sonunu işaret ediyordu, çünkü yalnızca az sayıda Polonyalı yakalanmaktan kaçabildi (Fransızların, tarafsız kalmaları koşuluyla kuvvetlerinin çoğunu geri çekmelerine izin verildi).
İkinci Koalisyon Savaşı: Alman cephesi
Cisalpin Cumhuriyeti'nin sona ermesiyle, Napolyon'un Birinci Konsül olarak iktidara gelmesi ve yabancı birliklerin artık Fransız Ordusunda hizmet verebileceğine karar vermesiyle Lejyonlar Fransa'da yeniden düzenlendi. 10 Şubat'ta İtalyan Lejyonlarının kalıntıları, Marsilya yakınlarında, İtalya Ordusunun bir parçası olacak 9.000 kişilik bir birlik (yakında 5.000'e düşürülmesine rağmen) olarak İtalyan Lejyonu olarak yeniden düzenlendi. Lejyon, Peschiera ve Mantua'da savaştı.
1800 veya 1799'da (kaynaklar değişebilir), Karol Kniaziewicz, Bavyera'da Avusturyalılara karşı savaşmak için 6.000 kişilik Üçüncü Lejyonu (Tuna Lejyonu veya Legion du Rhine) organize etti. Karwowski'nin süvari birliği tarafından desteklenen Tuna Lejyonu, Ren Ordusu'nun bir parçası olarak Berg, Bernheim ve Offenburg'da savaştı ve Parsdorf ateşkesinden sonra (15 Temmuz) Philippsbourg kalesinde garnizon kurdu. Polonya kuvvetleri ayrıca 3 Aralık 1800'de Hohenlinden Muharebesi'nde savaştı. Davies'e göre Tuna Lejyonu, savaştan sonraki kısa sürede ve o yıl 25 Aralık'ta harekâtın bitiminde önemli kayıplar verecekti.
Lejyonerlerin hayal kırıklığına uğramasına rağmen Polonya'dan hiç bahsetmeyen Lunéville Antlaşması'ndan (9 Şubat 1801) sonra Lejyonların boyutu küçüldü. Lejyonlar, Etrurya Krallığı'ndaki polis görevlerine devredildi. Lejyonların morali zayıfladı çünkü Polonyalılar, Polonya'nın bağımsızlığını yeniden kazanma şansını artıran gibi görünen hiçbir savaşta kullanılmadı.
doğrudan etkiliyor. General Kniaziewicz dahil birçok lejyoner, Fransızlar tarafından kullanıldığını hissetti ve istifa etti. Dąbrowski komutada kaldı ve Mart 1801'de Milano'daki her iki Lejyonu da 6.000 kişilik iki birlik halinde yeniden düzenledi. 21 Aralık 1801'de Lejyonlar, Fransız hükûmeti tarafından üç yarı tugay halinde yeniden düzenlendi; İtalyan Birinci Lejyon, Birinci ve İkinci Yabancı Yarı Tugaylar ve Tuna (İkinci) Lejyon ve Üçüncü Yabancı Yarı Tugay.
Haiti Devrimi
küçükresim|right|Saint Domingue'deki Polonya Lejyonları, January Suchodolski 1802'de Fransa, hoşnutsuz lejyonerlerin çoğunu (iki yarı tugay, 5.280 güçlü) Haiti Devrimi'ni (o zamanlar Fransız Batı Hint Adaları Saint Domingue olarak bilinen Karayip adası Haiti'de) bastırmak için Haiti'ye gönderdi. Napolyon, Saint Domingue kolonisini geri kazanmak istedi, ancak ana Fransız ordusunu daha önemli meseleler için kullanmayı tercih etti. Napolyon artık elverişsiz olan Polonya birimlerine, Napolyon ve Fransız yüksek komutanlığının gözünden düşen Fransız birliklerinin yanı sıra Alman ve İsviçreli Fransız müttefiklerinden oluşan birlikleri Haiti'ye gönderdi.
Haiti seferi lejyonerler için felaketle sonuçlandı. Sarıhumma da dahil olmak üzere savaş kayıpları ve tropikal hastalıklar, 5.280 kişilik Polonya birliğini iki yıldan kısa bir süre içinde birkaç yüze indirdi. Fransız kuvvetleri 1803'te adadan çekildiğinde, yaklaşık 4.000 Polonyalı ölmüştü (ya hastalıktan ya da savaştan). Hayatta kalanlardan yaklaşık 400'ü adada kaldı, birkaç düzinesi yakınlardaki adalara veya Amerika Birleşik Devletleri'ne dağıldı ve yaklaşık 700'ü Fransa'ya döndü.
Polonyalılar, yalnızca kendi bağımsızlıklarını arzulayan insanlara karşı Fransız davasını desteklemek için çok az ilgi veya istek duyuyorlardı. Haiti'de, birçok Polonyalı askerin eski kölelerin davasına sempati duyduğuna ve Fransızları terk ettiğine, önemli sayıda Jean-Jacques Dessalines'i desteklediğine ve tüm birimlerin taraf değiştirdiğine dair popüler bir efsane vardır. Aslında, gerçek firar oranı çok daha düşüktü. Karayipler'deki bu kadar çok vatansever askeri personelin kaybı, Polonya'nın bağımsızlığını yeniden kazanma özlemlerine ciddi bir darbe oldu. Haiti deneyimi, Polonyalılar arasında Fransa'nın ve Napolyon'un Polonya'ya yönelik iyi niyetleri hakkında daha fazla şüphe uyandırdı.
Üçüncü ve Dördüncü Koalisyon Savaşları
1805'e gelindiğinde, Üçüncü Koalisyon Savaşı sırasında, İtalya'daki Polonya birlikleri 1. Polonya Lejyonu (1e Legion Polonaise) olarak yeniden adlandırıldı ve İtalya Krallığı'na bağlandı. 1806'da, eski Dąbrowski ve Kniaziewicz Lejyonlarından geriye kalan tek şey, şimdi Napoli Krallığı'nın hizmetinde olan bir piyade alayı ve bir süvari alayından oluşan bir yarı tugaydı. 24 Kasım 1805'te Avusturya saldırısını tersine çevirerek Castel Franco'da savaştı, ancak 3 Temmuz 1806'da Sant'Eufemia a Maiella'da ağır bir yenilgiye uğradı. Birçok Polonyalı subay, Fransız ordusunda veya müttefik oluşumlarında görev yaptı.
Dördüncü Koalisyon Savaşı sırasında Napolyon, Polonya'nın Prusya'dan ayrılmasını teşvik etmeye karar verdi ve 20 Eylül 1806'da General Zajączek komutasında bir "Kuzey Lejyonu" kurulmasına karar verdi. Napolyon kendisini Polonya davasına adamak istemediğinden, Lejyon açıkça Polonyalı değildi ve Napolyon'un sözleriyle "Kuzeyin çocukları" nın bir araya gelmesiydi. Lejyon birimleri de dahil olmak üzere Fransız orduları, Jena-Auerstedt Muharebesinde Saksonya'daki Prusyalıları yendi ve Dąbrowski komutasındaki Polonyalılar eski Polonya topraklarına (Poznań şehri yakınında) girdiler ve bu da lejyon için asker akınına neden oldu. Bir yıl sonra, Rus ordularını yenen Napolyon, Rus Çarı I. Aleksandr ile Tilsit'te bir araya geldi ve ardından gelen müzakerelerde, Fransız kontrolü altında yeni, küçük bir Polonya devletinin (Varşova Dükalığı) kurulması konusunda anlaştılar.
Varşova Dükalığı'nın kurulmasından sonra: Vistül Lejyonu
Lejyonların aktif olduğu ana dönem 1797 ile 1803 yılları arasındaydı. Bazıları Fransız kuvvetlerinde kalmayı tercih edip İtalya'da Napoli Krallığı altında savaşmış olsa da, 1807'de birçok kıdemli lejyoner yeni Varşova Dükalığı Ordusu için bir kadro oluşturdu. Şubat 1807'de, İtalya'da Fransız hizmetine devam eden geri kalan piyade ve süvari alayları, yeni kurtarılan Polonya topraklarından eklenen iki yeni piyade alayı ile Silezya'da Breslau, Neustadt, Neisse, Friedland ve Brieg şehirlerinde iki yeni Lejyon ile bir Polonya-İtalyan Lejyonu (Polacco-Italienne) olarak yeniden düzenlendi. yeni kurtarılan Polonya topraklarından piyade alayları eklendi.
21 Şubat 1808'de Lejyon Fransa'ya taşındı, diğer Fransız oluşumlarından Polonyalılarla takviye edildi ve Fransız ordusuna dahil edildi. Aynı yılın 31 Mart'ında lejyona resmi olarak Vistül Lejyonu (Légion de la Vistule, Legia Nadwiślańska) adı verildi. 1808'in ortalarında Vistül Lejyonu 6.000 kişilik bir güce sahipti. Wagram Muharebesi'nden (5-6 Temmuz 1809) sonra Napolyon, Polonyalı savaş esirlerinden ikinci bir Polonya Vistül Lejyonu oluşturmaya çalıştı, ancak yeni oluşum yeterli asker çekemedi ve 1810'da orijinal Vistül Lejyonu ile birleştirildi.
İspanya'daki Yarımada Savaşı (1809-1814) sırasında, Vistül Lejyonu İkinci Zaragoza Kuşatması'nda ün kazandı. Fuengirola Muharebesi'nde, küçük bir Polonya kuvveti, sayıları 10'a 1 olan bir Anglo-İspanyol keşif kuvvetini püskürtmeyi başardı ve bu süreçte komutanlarını ele geçirdi. Napolyon'un İmparatorluk Muhafızlarında görev yapan diğer birlikler ve Polonya Chevau-léger alayı, 1808'deki Somosierra Muharebesi'nde öne çıktı. Bir başka Polonya süvari alayı (Vistül Uhlan) da İspanya'da savaştı. Birleşik bir İngiliz-İspanyol-Portekiz kuvvetine karşı sonuçsuz kaldıkları 1811'deki Albuhera Muharebesi de dahil olmak üzere, orada birçok kez öne çıktılar. Bu savaştaki etkinlikleri, İngilizlere Polonya tarzı üniformalar ve silahlarla donatılmış kendi mızraklı birimlerini yaratma konusunda ilham verdi.
1812'de Napolyon Rusya'ya girdiğinde, Polonyalılar ve Litvanyalılar, Polonya-Litvanya Birliği'ni diriltme umuduyla Napolyon'un Grande Armée'sine katıldılar. 1812'nin başlarında İspanya'dan çekilen ve bir tümen halinde yeniden düzenlenen (hiçbir zaman tam olarak elde edilemeyen 10.500 kişilik planlı bir güçle) Vistül Lejyonu, Napolyon'un işgal güçlerinin bir parçasıydı. Polonyalılar, 98.000 kişilik en büyük yabancı birliği oluşturdu (Fransız Grande Armée'nin tamamı yaklaşık 600.000 kişiydi). Vistül Lejyonunun Polonyalı Mızraklı Süvarileri, Grande Armée Rusya'ya girdiğinde Neman Nehri'ni geçen ilk birim ve İmparatorluk Muhafızlarının bir parçası olarak Moskova'ya giren ilk birimdi. Borodino Muharebesi'nde Polonyalılar öne çıktılar ve Napolyon'un hayatını kişisel olarak kurtaran Prens Józef Poniatowski komutasında, Napolyon'un geri çekilmesi sırasında artçı olarak görev yapan birimlerden biriydi. Bu daha sonra, Rusya'ya ilk girenlerin kendileri olduğu gibi, Rusya'dan son ayrılanların da kendileri olduğu iddiasına yol açtı. Savaş sırasında ağır kayıplar verdiler: 98.000 kişilik orijinal birliğin yalnızca 26.000'i geri döndü. Rusya'ya giren seçkin Vistül Lejyonu yaklaşık 7.000 kişilikti; savaşın sonunda gücü sadece 1.500 idi.
Polonya Lejyonlarının kesin sonu, Napolyon'un kariyerinin sona ermesi ve Varşova Dükalığı'nın kaldırılmasıyla geldi. Dükalık, Napolyon'un Rusya'dan çekilmesinin ardından Prusya ve Rus birlikleri tarafından işgal edildi. Polonya birlikleri, büyük kayıplar verdikleri son savaşlarında (Leipzig Muharebesi (15-19 Ekim 1813) ve Hanau Muharebesi'ndaki (30-31 Ekim 1813)) Napolyon'a sadık kaldı. Lejyon, 1814'ün başlarında Sedan'da yeniden yaratıldı ve Soissons, Reims, Arcis-sur-Aube ve St-Dizier'de savaştı. Napolyon'un Altıncı Koalisyon Savaşı'ndaki yenilgisinden sonra, Napolyon Elba'da sürgüne gönderildiğinde, muhafız olarak tutmasına izin verilen tek birim Polonyalı Mızraklı Süvarilerdi. Pek çok Polonyalı Polonya topraklarına dönerken, Albay Golaszewski komutasındaki yaklaşık 325 kişilik bir birlik, Napolyon'un son 1815 seferi olan "Yüz Gün" de Waterloo Muharebesi'ne katılarak savaştı. Napolyon'un ikinci ve son yenilgisinden sonra, bazılarının ona Saint Helena'daki sürgününe kadar eşlik ettiği söylenir.
Değerlendirme ve hatırlama
Polonya Lejyonlarının oluşumunu analiz eden birçok tarihçi, Napolyon'un Polonyalıları bir asker kaynağı olarak kullandığını ve Polonya devletinin yeniden yaratılmasına yatırım yapmak için çok az arzusu olduğunu iddia etti. Napolyon'un çağdaş Polonyalı eleştirmenlerinin en dikkate değerlerinden biri, Napolyon'un Polonya'yı kalıcı bir biçimde geri getirmeyeceğini savunarak Lejyonlara katılmayı reddeden Tadeusz Kościuszko idi. Bu bağlamda Kościuszko, Varşova Dükalığı'nın 1807'de Napolyon'un Polonya egemenliğini desteklediği için değil, yalnızca uygun olduğu için kurulduğunu da belirtti. Bununla birlikte, Napolyon'un Polonya Lejyonlarının hatırası Polonya'da güçlüdür ve Napolyon'un kendisi de orada genellikle bir kahraman ve kurtarıcı olarak kabul edilir. Polonya Lejyonu hakkında, Napolyon'un kendisinin 800 Polonyalının 8.000 düşman askerine eşit olacağını söylediği söylenir.
Yıkılmalarına rağmen, Lejyonlar Polonya'da bir efsane haline geldi ve Fransız Devrimi'nin sivil ve demokratik ideallerinin ülke çapında yayılmasına yardımcı oldu. Lejyonerler, Varşova Dükalığı Ordusu ve daha sonra Kongre Krallığı Ordusu için bir kadro oluşturdu.
Lejyonlar, gelecekteki Polonya milli marşı "Mazurek Dąbrowskiego" da yer alan temalardan birinin kaynağı olarak da dikkate değerdir. Józef Wybicki tarafından yazılan eser, "Polonya ordusunun İtalya'dan Polonya'ya geri dönmesini" vaat eden sözler içeriyor ve Polonya Lejyonlarına atıfta bulunarak "Polonya yaşadığımız sürece kaybolmaz" diyor.
Desmomys
Desmomys, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Diomys
Diomys, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
James Ward Packard
James Ward Packard (5 Kasım 1863 - 20, 1928) Packard Motor ve Packard Elektrik Şirketi'ni erkek kardeşi William Doud Packard ile kuran Amerikan otomobil üreticisidir.
Yaşam ve kariyer
Kardeşler daha sonra 1893 yılında Winton Motorlu Taşıma Şirketi yatırımcısı George L. Weiss ile Packard & Weiss adında bir ortaklık kurmuşlardır. İlk Packard otomobili 1899'da piyasaya sürülmüştür. 1900 yılında Ohio Otomobil Şirketi olarak kurulan şirket, 1902 yılında Packard Motorlu Otomobil Şirketi olarak yeniden adlandırılmıştır. Şirket 1903 yılında Detroit'e taşınmıştır.. Şirket sonunda 1954'te Studebaker Corporation ile birleşti ve son Packard 1958'de yapılmıştır.
Şirketin Detroit'e taşınmasının ardından Packard kardeşler, Packard Electric Company aracılığıyla otomotiv elektrik sistemlerini geliştirmeye odaklanmışlardır. General Motors şirketi 1932'de satın almıştır. 1995'te Delphi Packard Elektrik sistemleri adı verilmiştir. Şirket 1999 yılında General Motors'dan bağımsız hale gelmiştir.
Diplothrix
Diplothrix, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
James Ward Packard
Mirası
Warren, Ohio'daki Packard Park, Packard'lar tarafından bağışlanan arazide, Lehigh Üniversitesi'ndeki Packard Lab onun tarafından finanse edildi ve 1929'da, öldükten bir yıl sonra tamamlanmıştır.
1927'de Packard, dünyanın en karmaşık saatini asla aşılamacak bir fiyata almıştır. Ancak bankacı Henry Graves Jr., 1933'te rakibini aştı ve şimdiye kadar yapılmış en karmaşık saatin sahibi olmuştur. Packard tarafından ödenen fiyatın yaklaşık beş katı olan 60.000 CHF harcamıştır.
Hıdırdivanı, Simav
Hıdırdivanı, Kütahya ilinin Simav ilçesine bağlı bir köydür.
Vilhjalmur Stefansson
Vilhjalmur Stefansson (3 Kasım 1879, Arnes, Manitoba, Kanada – 26 Ağustos 1962, Hanover, New Hampshire, ABD), Kuzey Kutup Bölgesi'nin Kanada sınırları içinde kalan kesiminde beş yıl boyunca araştırmalar yapan kâşif ve etnolog.
Hıdırdivanı, Simav
Tarihçe
Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Divanıhıdır olarak geçmektedir. Daha önceleri Gediz ilçesine bağlıyken, 15 Kasım 1944'te Simav ilçesine bağlandı.
Vilhjalmur Stefansson
1913-1918 yılları arasında Kuzeybatı Toprakları'nda yürüttüğü araştırmaları daha da genişleten Stefansson, ekibini iki gruba ayırdı. Güneydeki grup Anderson'un önderliğinde Alaska'dan Coronation Körfezi'ne kadar uzanan bölgede araştırmalarda bulunurken, kuzeydeki grup ise Francis Leopold McClintock'un keşiflerini bir adım ileri götürerek Borden, Brock, Meighen ve Lougheed adalarını keşfetti. Kuzey Kutbu'ndaki keşiflerinden ötürü Kraliyet Coğrafya Topluluğu tarafından 1921'de altın madalya ile ödüllendirildi.
Hıdırdivanı, Simav
Coğrafya
Köy, Kütahya il merkezine 164 km, Simav ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Ivins, Utah
Ivins, Amerika Birleşik Devletleri'nin Utah eyaletinde yer alan ve Washington ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 7.173'tür.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 30.978 kişi, 14.977 ev ve 9.478 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Elepuukahonua
Aile
Elepuʻukahonua, Oahu'li Kumuhonua'nın oğludur ve Oahu'li Mulielealiʻi'nın torunudur. Annesinin adı bilinmiyor. Babasının ölümünden sonra, Oahu başkanı oldu.
Elepuʻukahonua Hikilena'la evlendi; böylece, Hikilena Oahu kadın başkanı oldu. Onların bilinen tek çocuğu Oahu'li Kahokupohakano'dır. Prens Nawele, Elepuʻukahonua'nın torunudur.
Kamerler
Kamerler, Bulgaristan'ın kuzeydoğusunda bir köydür. Silistre ilçesine bağlı Asvatköy belediyesinde yer almaktadır.
Coğrafya
Zaritsa köyü ilçesine 67 km uzaklıktadır Silistre, kentinde 16.9 km Glavinitsa ve kasabasından 31.5 km Dulovo.
Köy, başkent Sofya'ya 390 km ve Bükreş şehrine 157 km uzaklıktadır.
Köy, Güney Dobruca'nın tarihi ve coğrafi bölgesinde yer almaktadır.