cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
İslamcılık
Vahhabilik
Çağdaş Selefi hareketin öncüsü, Muhammed bin Abdülvehhab tarafından gerçekleştirilen Necd'deki 18. yüzyıl reform hareketine kadar uzanan Vahhabiliktir. Farklı köklere sahip olmasına rağmen, Vahhabilik ve Selefilik, 60'ların Suudi Arabistan'ında aşağı yukarı birleşmiş olarak kabul edilir. Bu süreçte Selefilik, Vahhabilikten büyük ölçüde etkilendi ve bugün benzer dini görüşleri paylaşırlar. Vahhabilik bir Suudi Selefilik markası olarak da tanımlanır. Siyasi açıdan, Vahhabilik, beyat öğretisinde kendisini gösterir ve çoğunluğu Suud Hanedanı'na bağlılıkların sunarlar. Bununla birlikte Suud Hanedanı'na bağlılık göstermeyi reddeden Selefi Cihatçı da dahil olmak üzere az sayıda başka türleri vardır.
Vahhabilik ayrıca, çoğu İslamcı tarafından ileri sürülen sosyal adalete, sömürgecilik karşıtlığına veya ekonomik eşitliğe olan ilgisizliğiyle de karakterize edilir.
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi
2022 yılı Nisan ayında 2018 yılından beri rektörlük görevini sürdüren Mustafa Çufalı'nın yerine, İsmail Hakkı Özölçer atandı.
İslamcılık
Kutubçuluk
Kutubçuluk, Mısır'daki Müslüman Kardeşler'in etkili bir figürü olan Seyyid Kutub tarafından 50'li ve 60'lı yıllarda formüle edilen, İslamcı hedefleri zorlamak için kafir olarak tanımladıkları kişilere karşı şiddet kullanımını haklı Saldırgan cihat "ın kendine özgü metodolojik kavramıyla işaretlenen bir ideolojidir. İki kavrama dayanarak, rejimini devirmek için devlet aygıtına angajmanı teşvik eder. Kutubçu ve Selefi Hareketin kaynaşması, Selefi cihatçılığın gelişmesine yol açtı (aşağıya bakınız).
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi
Fakülte Bölümleri
Fakültede 4 bölüm içerisinde 8 farklı anabilim dalı bulunmaktadır.
İslamcılık
Kutubçuluk
Kutubçuluk, 1954 te Müslüman Kardeşler'in Nasır'a suikast düzenleme planının bir sonucu olarak ortaya çıkan aşırı baskının bir ürünü olarak kabul edilir. Suikast girişimi sonrasında binlerce Müslüman Kardeş üyesi hapsedildi, Kutub dahil birçoğu işkence gördü ve toplama kamplarında tutuldu.
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi
Genç Kalemler Dergisi
Genç Kalemler Dergisi (GKD) yılda üç kez yayımlanan bir dergidir. Türkçe - Edebiyat ile ilgili yazılar, şiirler ile bu alanların eğitimi ve öğretimine ilişkin her türlü yazı yayımlanır. Öğretmen adayları ve hocalar tarafından yayınlanmaktadır.
İslamcılık
Kutubçuluk
Bu koşullar altında Kutub, Nasır rejimi içindeki Müslümanları laiklik ve Batı ile eşitlediği çığır açıcı eseri Yoldaki İşaretler ile ideolojisini geliştirmiş ve çağdaş durumu "modern cahiliye" olarak tanımlamıştı. Kutub, ideolojisinin tamamlanmasından önce idam edilmiş olmasına rağmen, fikirleri, Abdullah Azzam ve Kutub'un kardeşi Muhammed Kutub'un öğrencisi ve Usame bin Ladin'in akıl hocası olan Ayman ez-Zevahiri'nin de aralarında bulunduğu sonraki nesiller tarafından yayıldı ve genişletildi. Ez-Zevahiri, Kutubçu söylemde "Kutb'un karakterinin saflığı ve hapishanede çektiği işkence" olarak kabul edildi ve saldırgan cihadın normalleştirilmesinde kapsamlı bir rol oynadı. Hem el-Zevahiri hem de bin Ladin, Müslüman dünyasında 20. yüzyılın sonlarında yaşanan jeopolitik kriz zemininde katlanarak gelişen Cihatçı hareketlerin çekirdeği haline geldiler.
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi
Kütüphane
Ereğli Eğitim Fakültesinde Doruk binasında ve Kepez binasında olmak üzere 2 adet kütüphane mevcuttur.
İslamcılık
Selefi Cihatçılık
Selefi cihatçılık, İslami bir devlet veya yeni bir Halifelik kurmak için şiddeti ve terörü aktif olarak teşvik eden ve yürüten ideolojiye atıfla ilk kez 2002 yılında Gilles Kepel tarafından kullanılmış bir terimdir. Bugün, genellikle Cihatçılık veya Cihatçı hareket olarak kullanılır. Kutubçuluk, Selefilik, Vahhabilik ve diğer İslamcı akımlar arasında melez bir ideolojidir. Kutubçuluğa Abdullah Azzam gibi alimler siyasi entelektüel temeller sağlamıştır. Selefi Cihatçılık, çağdaş İslamcı hareketlerin içerisinde azınlık oluşturur. Selefi Cihatçılığın belirgin özellikleri arasında, Hadisler ve erken dönem Müslüman uygulamalarından esinlenen "lidere biat yemini" yer alır. El Kaide ve El Nusra Cephesi arasındaki ilişkilerde örneklenen diğer bir özellik, stratejik veya finansal olarak uygun olduğunda daha az popüler olan hareketlerle bağları koparabilme esnekliğidir. Cihatçılar "yakın düşman" ve "uzak düşman" kavramlarını da kullandılar. "Yakın düşman", Müslüman toplumu işgal eden despotik rejimleri ifade eder. Muhammed Abd al-Salam Faraj tarafından Selefi Mısır İslami Cihad örgütünce Enver Sedat'ın 1981'de öldürülmesini haklı çıkarmak için kullanılmıştır. Daha sonra Batı'yı çağrıştıran "uzak düşman" kavramı 1996 yılında El Kaide tarafından tanıtıldı ve resmen ilan edildi.
Selefi Cihatçılık 80'lerde Sovyetlerin Afganistan'ı işgal etmesiyle ortaya çıktı. Yerel mücahitler Suudi Arabistan, Pakistan ve ABD'den mali, lojistik ve askeri destek aldılar. Usame bin Ladin, 1988'de bu finansal, lojistik ve askeri ağdan yararlanmak ve operasyonlarını genişletmek amacıyla ulusötesi bir örgüt olarak El Kaide'yi kurdu. İdeoloji, 90'lı yıllarda Müslüman dünyasının sayısız jeopolitik kriz yaşadığı Cezayir İç Savaşı (1991–2002), Bosna (1992–1995) ve Birinci Çeçen Savaşları (1994–1996) sırasında yükseldi. Bu çatışmalar içinde, siyasal İslam, ideolojinin aktif bir şekilde yayılması karşılığında El Kaide'den mali, lojistik ve askeri destek talep eden yerel savaşçılar için sıklıkla harekete geçirici bir faktör olarak hareket etti.
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi
Dış ilişkileri
Bülent Ecevit Üniversitesi, Avrupa Üniversiteler Birliği ve Akdeniz Üniversiteler Birliği üyesidir. Avrupa Diploma Eki etiketi ile çift diploma vermektedir. Kafkasya Üniversiteler Birliği'nin kurucu üyesidir. 62 farklı ülkeden 522 uluslararası öğrencisi bulunmaktadır. 105 üniversite ile ERASMUS, 94 üniversite ile FARABİ ve 20 üniversite ile MEVLANA anlaşması bulunmaktadır.
İslamcılık
Selefi Cihatçılık
1998'de ABD büyükelçiliklerinin bombalanmasından, 11 Eylül saldırılarından (2001), ABD liderliğindeki Afganistan (2001) ve Irak'ın (2003) işgalinden sonra, Selefi Cihatçılık ivmelendi, ancak, ABD'nin terörle mücadele operasyonları tarafından harap edildi ve 2011'de Bin Ladin'in ölümüyle sonuçlandı. Arap Baharı (2011) ve müteakip Suriye İç Savaşı'ndan (2011-günümüz) sonra, Irak'taki El Kaide kalıntıları, hızla Irak ve Şam İslam Devleti'ne dönüşen ve etkisini MENA bölgesinin ve dünyanın neredeyse tüm çatışma bölgelerine yayan kapasitelerini geri kazanmıştı.
Önceki hareketler
İslamcılıktan önce çıkan bazı İslami dirilişçi hareketleri ve liderler şunları içerir:
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi
Dış ilişkileri
Bülent Ecevit Üniversitesi (BEÜ), “IU GreenMetric World University Ranking 2015″ değerlendirmesi sonucunda, Türkiye’de birinci, dünya üniversiteleri arasında ise 217. oldu. Bülent Ecevit Üniversitesi, GreenMetric World University Ranking 2014 yılında da Türkiye birincisi olmuş, dünya sıralamasında ise 239’uncu olmuştu.
İslamcılık
Erken tarih
19. yüzyıl sonu, Müslüman Osmanlı İmparatorluğu'nun çoğunun Müslüman olmayan Avrupalı sömürgeci güçler tarafından parçalanmasına tanık oldu. İmparatorluk, güçlerini modernize etmek ve Avrupalılarla rekabet etmek için Batı'nın sivil ve askeri teknolojisine büyük meblağlar harcadı ve süreçte bu güçlere derinden borçlandı.
Bu bağlamda, Cemaleddin Efgani (1837–97), Muhammed Abduh (1849–1905) ve Reşid Rıza (1865–1935) yayın yoluyla imparatorluğun siyasi, ekonomik ve kültürel çöküşüne karşı İslami alternatifler vaaz ettiler. Abduh ve Afgani, erken İslamcı hareketin başlangıcını oluşturdu. Abduh'un öğrencisi Raşid Rıza, çağdaş İslamcı hareketlerin "ideolojik atalarından" kabul edilir.
Seyyid Raşid Rıza
Modern İslam devleti kavramı ilk olarak Müslüman Kardeşler ideolojisi ve dünyadaki diğer Sünni İslamcı hareketleri etkilemede önemli bir rol oynayan Suriye-Mısırlı İslam alimi Reşid Rıza tarafından dile getirildi. Rıza'nın İslam devleti, ulemanın hakim olacağı şura ilkesini vurguladı.
Etkili kitabı el-Khilafa aw al-Imama al-'Uzma'da; Raşid Rıza, önerdiği İslam devletinin kuruluşunu ayrıntılarıyla anlattı. Bu doktrin, gelecekteki İslamcı hareketlerin planı haline gelecekti. Rıza, Şeriat'a itaat eden toplumların hem kapitalizm, hem de sınıf temelli sosyalizm bozuntularına alternatif olarak başarılı bir şekilde ortaya çıkabileceğine inanıyordu; çünkü böyle bir toplum onun ayartmalarına karşı duyarsız olacaktır.
Rıza'nın Hilafeti'nde Halife, rolü İslami yasaların uygulanmasını denetleyerek yönetmek olan en yüksek baş olacaktı. Bu, kutsal yazıları değerlendirerek ictihada giren ve şura yoluyla yöneten müctehid uleması ile “gerçek halife” arasındaki ortaklık yoluyla gerçekleşecekti. Hilafet aynı zamanda İslam medeniyetini yeniden canlandırabilecek, Müslüman ümmetine siyasi ve hukuki bağımsızlığı geri kazandırabilecek ve İslam'ı tasavvufun sapkın etkilerinden arındırabilecekti. Reşid Rıza'nın İslami siyaset teorisi, Arap dünyasındaki müteakip İslami diriliş hareketlerini büyük ölçüde etkileyecekti.
Muhammed İkbal
Muhammed İkbal, İngiliz Hindistan'ındaki İslami Milliyetçilik ve Pakistan Hareketi'ne ilham verdiği kabul edilen bir bok beğenilen bir modern İslam filozofu, şair ve politikacıdır. Uluslararası edebiyat alimleri tarafından bir klasik şair olarak takdir edilmektedir.
İkbal, İngiltere ve Almanya'da hukuk ve felsefe okurken Tüm Hindistan Müslüman Birliği'nin Londra şubesinin bir üyesi oldu. 1908'de Lahor'a geri döndü. İkbal, zamanını hukuk pratiği ve felsefi şiir arasında bölerken, Müslüman Birliği'nde aktif olmaya devam etti. Muhammed Ali Johar ve Muhammed Ali Cinnah gibi Müslüman siyasi liderlerle yakın temasını sürdürdü. O ana akım Hint milliyetçisi laik Hint Ulusal Kongresi'ne muhalifti. İkbal'in İngilizce 7 dersi, 1934'te Oxford Üniversitesi basını tarafından İslam'da Dini Düşüncenin Yeniden İnşası adlı bir kitapta yayınlandı. Bu dersler, modern çağda bir din olmasının yanı sıra bir siyasi ve hukuk felsefesi olarak İslamın rolü üzerinde durur.
İkbal, yalnızca laikliğin ve seküler milliyetçiliğin İslam ve Müslüman toplumun manevi temellerini zayıflatacağından değil, Hindu çoğunluğun Müslüman mirası, kültürü ve siyasi etkisini dışlayacağından da korkuyordu. Afganistan, Filistin, Mısır ve Suriye'ye yaptığı seyahatlerde, İslami siyasi işbirliği fikirlerini destekleyerek milliyetçi farklılıkların ortadan kaldırılması çağrısında bulundu. Sir Muhmmad İkbal, 1930'da Allahabad'daki oturumunda ve 1932'de Lahor'daki oturumda Müslüman Birliği'nin başkanı seçildi. 29 Aralık 1930'daki Allahabad Konuşmasında, kuzeybatı Hindistan'daki Müslüman çoğunluklu eyaletler için bağımsız bir devlet vizyonunu özetledi. Bu konuşma daha sonra Pakistan hareketine ilham verdi.
İkbal'in vizyonu daha sonra birçok reformist İslamcıyı etkiledi; Muhammed Esed, Seyyid Abul Ala Mevdudi ve Ali Şeriati bunlar arasındadır.
Ebul Ala Mevdudi
Seyyid Abul Ala Mevdudi 20,yy başlarında Hindistan ve bağımsızlık sonrası Pakistan'da İslami uyanışta önemli bir figürdü. Hukuk eğitimi aldı, ancak gazeteciliği seçti ve çağdaş meseleler, İslam ve İslam hukuku hakkında yazdı. 1941'de Cemaat-i İslami partisini kurdu ve 1972'ye kadar liderliğini sürdürdü. Mevdudi, siyasi örgütlenmesinden ziyade yazılarıyla etki yarattı. Onun kitapları birçok dile çevrilerek İslam'ı modern bir bağlama yerleştirdi. Mevdudi sadece muhafazakar ulemayı değil, Bilginin İslamileştirilmesi örneğinde Faruki gibi liberal İslamcıları da etkiledi.
Mevdudi, Müslüman toplumun Şeriat olmadan İslami olamayacağına ve İslamın bir İslami devletin kurulmasını gerektirdiğine inanıyordu. Bu devlet, tevhid, risalet ve hilafet ilkelerine dayanan bir "teo-demokrasi" olmalıydı. Mevdudi her ne kadar İslam devriminden bahsetse de "devrim" ile İran Devrimi'nin şiddet veya popülist politikalarını değil, bireylerin kalp ve zihinlerini bir eğitim süreci veya da'va yoluyla toplumun tepeden aşağıya doğru kademeli olarak değiştirmesini kastetmiştir.
Müslüman kardeşliği
1928'de Mısır'ın İsmailiye kentinde Hassan al Benna tarafından kuruldu. Onun örgütü tartışmasız en büyük ve en etkili modern İslami siyasi örgüttü. "Kuran bizim anayasamızdır" sloganı altında, camilerde vaaz yoluyla ve ayrıca okullar ve atölyelerle temel toplum hizmetleri sağlayarak İslami canlanmayı aradı.
Mevdudi gibi Benna da tedricen ve ikna yoluyla uygulanan, şeriat hukukuna dayalı bir hükûmet yönetimine ve İslam dünyasındaki tüm emperyalist etkinin ortadan kaldırılmasının gerekliliğine inanıyordu.
Emirlere karşı gelerek te olsa İhvan'ın bazı unsurları, hükûmete karşı şiddete başvurdu ve kurucu El-Benna, Mısır'ın önde geleni Mahmud Fami Nakraşi'ye suikast düzenlenmesine misilleme olarak 1949'da öldürüldü. Müslüman Kardeşler, Mısır'da periyodik baskıya maruz kaldı ve 1948'de binlerce üyeyi hapse atan Mısır cumhurbaşkanı Cemal Abdünnâsır ile olan çatışmaları müteakiben birkaç kez yasaklandı.
Periyodik baskılara rağmen, Müslüman kardeşler Arap ve İslam dünyasında,en etkili hareketlerden biri haline geldi. "Yarı yasal" statüleri ile Mısır'da seçimlerde aday gösterebilen tek muhalefet grubuydu. 2011-12 Mısır parlamento seçimlerinde, "İslamcı" olarak tanımlanan siyasi partiler Özgürlük ve Adalet Partisi (Kardeşlerin), Selefi El Nur Partisi ve liberal İslamcı El Vasat Partisi toplam sandalyelerin %75'ini kazandı.
Müslüman Kardeşler'den Muhammed Mursi, Mısır'ın demokratik olarak seçilen ilk cumhurbaşkanıydı. 2013 darbesi ile görevden alındı. Bugün Müslüman Kardeşler, Bahreyn, Rusya, Suriye, Mısır, Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri tarafından terör örgütü olarak gösterilmektedir.
Seyyid Kutub
Mevdudi'nin fikirleri, İslamcılığın kilit filozoflarından ve İslami evrenselciliğin etkili düşünürlerinden biri olan Müslüman Kardeşler hareketinin üyesi Seyyid Kutub'u etkiledi. Kutub, işlerin öyle bir noktaya geldiğine inanıyordu ki, Müslüman cemaati kelimenin tam anlamıyla var olmaktan çıkmış, Allah'sız Cahiliye'ye döndürülerek, soyu birkaç asır içerisinde tükenmişti.
Kutub'a göre cahiliyeyi ortadan kaldırmak için Şeriat veya İslam hukuku yeniden kurulmalıydı. Şeriat sadece İslam'ın varlığı için gerekli değil, aynı zamanda komünizm, milliyetçilik veya laik demokrasi gibi "kötü ve yozlaşmış," İslami olmayan ideolojileri engelleyen her şeyi kapsardı.
Kutub, Müslümanların, bireyleri dönüştürmek için İslam'ı barışçıl bir şekilde sunma'larının yanında, Cahiliye'nin "iktidar yapılarını" - sadece İslam ana vatanından değil, tüm yeryüzünden - kaldırmak üzere cihat ilan ederek iki yönlü bir saldırıya girmeleri gerektiğini vaaz etti.
Kutub, hem kardeşliğin bir üyesi hem de Müslüman dünyasında son derece etkiliydi. Kutub, (Fawaz A. Gerges) gibi bazıları tarafından Usame bin Ladin benzeri modern cihatçıların "kurucu babası ve önde gelen teorisyeni" kabul edilir.
Uluslararası siyasette yükseliş
İslami şevk, ABD'nin Sovyetler Birliği'ne ve komünist müttefiklerine karşı Soğuk Savaş'ta bir silah olarak kullanabileceği bir silah olarak değerlendirildi, çünkü komünizm ateizmi savunuyordu. Eylül 1957'de ABD Başkanı Eisenhower ile üst düzey ABD dış politika yetkilileri arasındaki Beyaz Saray toplantısında, Suudi Arabistan da dahil olmak üzere Ortadoğunun despot yönetimlerine silah teslim etmek için gizli bir görev gücü kurarak komünistlerin din eksikliğini onlara karşı kullanma konusunda anlaşmaya varıldı. Başkan Eisenhower, "Orta Doğu'da geçerli olan 'kutsal savaş' yönünü vurgulamak için mümkün olan her şeyi yapmalıyız" dedi.
Altı Gün Savaşı (1967)
Arap birliklerinin Altı Gün Savaşı sırasında İsrail birlikleri tarafından hızlı ve kesin bir yenilgiye uğratılması, Müslüman-Arap dünyasında çok önemli bir olay oldu. Yenilgi yenilen ülkelerdeki ekonomik durgunlukla birlikte, egemen rejimlerin laik Arap milliyetçiliğine bağlandı. Seküler, sosyalist ve milliyetçi siyasetin popülaritesinde ve güvenilirliğinde keskin ve istikrarlı bir düşüş yaşandı. Baasçılık, Arap sosyalizmi ve Arap milliyetçiliği zarar gördü ve Mevdudi ve Seyyid Kutub'dan ilham alan farklı demokratik ve anti-demokratik İslamcı hareketler zemin kazandı.
İran Devrimi (1978–1979)
Ziya'nın Pakistan'ı hariç, olasılıkla İlk modern "İslamcı devlet" İran'ın Şiileri arasında kuruldu. Ayetullah Humeyni, dünyanın geri kalanına büyük bir şok yaşatarak, Şah Muhammed Rıza Pehlevi tarafından yönetilen petrol zengini, iyi silahlanmış, Batılılaşmış ve Amerikan yanlısı laik monarşiyi devirmek üzere 1979 İran Devrimi'ne öncülük etti.
Görüşleri Sünni alimlerin görüşlerinden farklıydı:
Devrim, Marksizme karşı çıkmayı (Muhammed Bakır es-Sadr'ın eseri) ya da sosyalizm ile İslamcılığı bütünleştirmeyi (Ali Şeriati'nin eseri) arayan yazılardan etkilenmiştir. Devrimci önderliğin güçlü bir kanadı, Ali Ekber Muhteşemi gibi solcu veya "radikal popülistlerden" oluşuyordu.
İslam dünyasında devrime yönelik başlaşlarda görülen yoğun coşku "temizlemeler, infazlar ve izlenim düşüren ezinçler" ve kampanyalar nedeniyle azaldı.
İslam Cumhuriyeti de ABD'nin ekonomik yaptırımlarına rağmen İran'daki gücünü korudu ve büyük Şii nüfusa sahip iki Müslüman ülke olan Irak (SCIRI) ve Lübnan'da (Hizbullah) benzer anlayışta terörist gruplar yarattı ve yardım etti. 2006 İsrail-Lübnan anlaşmazlığı sırasında, İran yönetimi, Hizbullah'a verdiği destek ve Başkan Mahmud Ahmedinejad'ın A.B.D'ye karşı şiddetli görüşü ve İsrail'in yok olacağı çağrısı nedeniyle, çoğunluğu Sünni olan " Arap sokağı "nda  popüler bir canlanma yaşadı.
1979 Kâbe Baskını
İslamcı hareketin gücü, Müslüman kamuoyunu köktendinciliğe karşı çevireceği kesin gibi görünen bir olayda kendini gösterdi. 1979'da Mekke'de Mescid-i Haram, silahlı bir köktendinci grup tarafından bir haftadan fazla bir süre işgal edildi. Silah ve şiddetin kesinlikle yasak olduğu bir yerin olan, İslam'ın en kutsal yerlerinden birinin ağır ihlalinde çok sayıda insan öldürüldü.
İşgale karşı suçlama ve öfke diğer Müslüman ülkelerde de, köktendincilere değil, İslami köktendinciliğin en önemli jeopolitik düşmanı olan A.B.D'ye yöneltildi.Humeyni nin şu açıklaması Amerikan büyükelçiliklerine yönelik saldırılara yol açtı: "Bunun cani Amerikan emperyalizmi ve uluslararası Siyonizmin işi olduğu tahmin gerektirmez."Bunu Filipinler, Türkiye, Bangladeş, Hindistan, B.A.E, Pakistan ve Kuveyt'te Amerikan karşıtı gösteriler izledi. A.B.D'nin Libya ve İslamabad büyükelçilikleri ateşe verildi.
Afganistan'da Sovyet işgali (1979-1989)
Sovyetler Birliği,1989'da Necibullah rejimini terk edip Afganistan'dan çekildiğinde (rejim 1992'de düştü), zafer birçok Müslüman tarafından İslam inancının, üstün askeri güç ve teknoloji üzerindeki  başka yerlerde de tekrarlanabilecek bir yengi olarak görüldü."Cihatçılar, kazandıkları yengiden cihatlarını Müslümanların yardıma ihtiyaç duyduğuna inandıkları diğer ülkelere taşıma konusunda Müslüman halk ve militanlar arasında güven, geçerlilik ve saygınlık kazandılar."Cezayir, Mısır ve diğer ülkelere "deneyim, ideoloji ve silahlarıyla" dönen "gaziler" çoğu zaman silahlı cihada devam etmeye hevesliydi.
Sovyetler Birliği'nin 1991'deki çöküşü, Bin Ladin de dahil olmak üzere birçok İslamcı tarafından bir süper gücün İslam'ın elindeki yenilgisi olarak görüldü. ABD ve Pakistan'ın mücahidlere askeri eğitim ve istihbarat desteği olarak verilen 6 milyar dolarlık yardımı için bin Ladin şunları yazdı: "ABD'nin Sovyetler Birliği'nin çöküşünde kayda değer bir rolü yok"... daha çok, övgü Tanrı'ya ve Afganistan mücahitlerine aittir.
Körfez Savaşı (1990–1991)
1990'ların başında İslamcı hareketi radikalleşmeye iten bir diğer faktör, birkaç yüz bin ABD ve Müslüman olmayan askeri personeli Saddam Hüseyin'in Kuveyt işgaline son vermek için Suudi Arabistan topraklarına getiren Körfez Savaşıydı. Komşu Irak'ın laik ve Baasçı diktatörü Saddam savaştaki (İran-Irak savaşı) düşmanı Kuveyt'e saldırdığında, batılı birlikler Hüseyini kuveytten çıkarmak ve monarşiyi korumak üzere Arabistan topraklarına geldiler. İslamcılar Suudi rejimini batının kuklası olmakla suçladılar.1990'dan önce Suudi yardımını alan birçok İslamcı gruba kesilen yardım onların dizginlenmesinde önemli bir rol oynadı.
Suudi Arabistan, kendisine saldıran yerli İslamcıları bastırarak onlar arasında prestij kaybına uğradı ancak Dünyanın dört bir yanındaki İslamcı medrese ve hatta bazı şiddet yanlısı İslamcı gruplara yardım ederek prestij kaybını telafi etmeye çalıştı. Bu olmadı, ancak ılımlılık adına, savaş öncesi etkisi büyük ölçüde azaldı. Bunun bir sonucu Mısır'da hükûmet yetkililerine ve turistlere yönelik bir saldırı kampanyası, Cezayir'de kanlı bir iç savaş ve Usame bin Ladin'in 11 Eylül saldırısıyla doruğa ulaşan terör saldırıları oldu.
2000'ler
Yirmi birinci yüzyılın başlarında, 1960'lar ve 70'lerde "gururla giyilen bir etiket olan laiklik", Mısır ve Müslüman dünyanın geri kalanında sakınılan ve siyasi düşmanları "karalamak için kullanılan" bir kelimeye dönüştü. İslamcılar, "inatçılık, cesaret", "risk alma" veya "örgütsel beceriler" açısından laik muhalefet partilerini geride bıraktılar. "Dini söylem Orta doğu ve Pakistan'da toplumlar, radyo dalgaları ve dünya hakkında düşünceye hakimdir. Mısır'da radikal camiler çoğaldı. Kitapçılarda dini temalı eserler hakimdir. . . Şeriat talebi, hükümetlerin İslam'a karşı sadakatsiz ve İslam'ın tüm sorunların çözümü olduğuna inanmaları ve Batı'nın İslam'a savaş açtığının kesinliği; bunlar kamusal tartışmaya hakim olan temalardır. İslamcılar parlamento veya hükümet saraylarını kontrol edemeyebilirler, ancak popüler hayal gücünü işgal ettiler."İslam ülkelerinde yapılan kamuoyu yoklamaları, çoğunluğun, dinin kamusal yaşamda daha büyük bir rol oynamasını istediğini ancak IŞİD gibi gruplara da karşı olduğunu gösterdi.
"Post-İslamizm"
İran devrimi ve Kabe'nin aşırılık yanlıları tarafından ele geçirilmesinden yaklaşık 40 yıl sonra, 2020 yılına gelindiğinde, Olivier Roy, Mustafa Akyol, Nadir Haşimi gibi bazı gözlemciler İslamcılığın canlılığında ve popülaritesinde düşüş tespit ettiler.
İslamcılık, statükonun acımasız gerçekliğiyle karşılaştırılabilecek idealize edilmiş/ütopik bir kavramdı. Kırk yılı aşan çabalara rağmen “toplum için somut ve uygulanabilir bir plan” oluşturmayı başaramamış (Olivier Roy); yerine dünya üzerindeki etkisinin ilham verici olmayan bir geçmişini bırakmıştı (Nader Hashemi).
Sonuç olarak, yukarıda bahsedilen İslamcı veya eski İslamcı partilerin (Endonezya'nın PKS'si, Türkiye'nin AKP'si ve Malezya'nın PAS'ı gibi) ılımlılık eğilimine ek olarak, ülkelerde İslamcı yönetime karşı sosyal/dini ve bazen siyasi bir tepki oldu. Türkiye, İran ve Sudan (Mustafa Akyol) gibi.
2020'de yazan Mustafa Akyol, birçok Müslüman tarafından siyasi İslam 'a karşı, İslamcılığın güçlendirmeyi amaçladığı şey olan dini inancın zayıflamasını da içeren güçlü bir tepki olduğunu savunuyor. Müslüman gençler arasında İslamcılığa karşı bu tepkinin yirmi birinci yüzyılda Arap dünyasında " Suriye, Irak ve  Yemen "deki mezhepsel iç savaşlar gibi" "İslam adına" meydana gelen "korkunç olaylardan" kaynaklandığını öne sürüyor
Arap Barometresi tarafından altı Arap ülkesinde (Cezayir, Mısır, Tunus, Ürdün, Irak ve Libya) yapılan anketler, "Arapların dini partilere ve liderlere olan inancını yitirdiğini" ortaya koydu. 2018-19'da, altı ülkenin tümünde, İslamcı partilere güvenip güvenmedikleri sorulanların %20'sinden azı olumlu yanıt verdi. Oran 2012-14'le karşılaştırıldığında altı ülkenin tamamında düşmüştü. Camiye katılım da ortalama 10 puandan fazla düştü ve kendilerini "dindar değil" olarak tanımlayan Arapların oranı 2013'te %8'den 2018–19'da %13'e yükseldi. Şam el-Ali "Suriyeli gençler arasında yükselen dinden dönme" bildiriyor.
2021'de yazan Nadir Haşimi, Irak, Sudan, Tunus, Mısır, Gazze, Ürdün ve diğer yerlerde İslamcı partilerin iktidara geldiği veya kampanya yürüttüğü "genel görünümü "Siyasal İslam'ın popüler prestiji, devlet iktidarıyla olan tecrübesiyle zedelenmiştir" şeklinde özetledi. İslamcı terörizm bile pan-İslamcı olmaktan ziyade "yerel olma" eğilimine girmiş, düşüşe geçmişti. 2021 itibarıyla El Kaide, etkili bir merkezi komuta olmayan "bir grup milisten" oluşuyordu.(Frid Zekeriya)
Afganistan (Taliban)
Mücahitlerin 1980'lerde Sovyetler Birliği'ne karşı kazandığı zafer, aşiret savaş ağaları arasında yaşanan şiddetli ve yıkıcı iç savaş yasal sistemi yok etti ve Afganistan'ı dünyanın en fakir ülkelerinden biri haline getirdi. Komünist Afganistan Demokratik Cumhuriyeti 1992'de çöktü ve mücahitlerin İslamcı unsurları Afganistan İslam Devleti'ni kurdu.1996'da, Taliban olarak bilinen daha muhafazakar ve anti-demokratik İslamcı hareket savaş ağalarının çoğunu yendi ve Afganistan'ın yaklaşık %80'ini ele geçirdi.
Taliban, Diyubendi hareketinin yoksul Afgan mülteciler için kurduğu, Pakistan'daki hükûmet ve dini gruplar tarafından desteklenen binlerce medrese arasından doğdu. Taliban, İslami köktendinci olarak tanımlanabilecekleri, "muhafazakar kabile geleneklerinin idealize edilmiş ve sistemleştirilmiş bir versiyonunu" Şeriat etiketi altında tüm ülkeye yaymakla ilgiliydi. İdeolojilerinin ayrıca Vahhabilikten ve konukları Usame bin Ladin'in aşırılıkçı cihatçılığından etkilendiği belirtildi.
Taliban "siyaseti" Şeriat'a aykırı gördü ve seçim yapmadı. Taliban tarafından seçilen birkaçyüz Peştun din adamı tarafından Nisan 1996'da yasallık ve sadakat taahhüdü verilen " Emir el-Mü'minin " unvanlı Abdul Gani Birader ve Muhammed Ömer tarafından yönetildiler. Taliban ezici çoğunlukla Peştun'du ve Afganlıların yaklaşık %60'ını oluşturan diğer etnik gruplar ile iktidarı paylaşmamakla suçlandılar. (bkz: Taliban#İdeoloji ve amaçlar)
11 Eylül saldırılarının ardından Taliban'ın Usame bin Ladin'i barındırması, onları iktidardan uzaklaştıran Amerikan örgütlü bir saldırıya yol açtı. Taliban, NATO ve Afgan hükûmet hedeflerine karşı intihar bombaları ve silahlı saldırılarla şiddetli bir savaşa devam etti. ABD ile 2020 barış anlaşması ve ABD destekli hükümetin devrilmesinin ardından 2021'de ülkenin kontrolünü yeniden kurdu.
Cezayir
Cezayir'deki FIS veya Front Islamique de Salut (İslami Kurtuluş Cephesi) Selefilik, Afganistan cihadı ve Müslüman Kardeşler'den etkilenen İslamcı bir hareket idi. 1989 yılında Abbassi Medani ve karizmatik İslamcı vaiz Ali Belhaj tarafından yönetilen geniş bir koalisyon olarak kuruldu.
İktidardaki solcu-milliyetçi FLN hükûmetinin ekonomik başarısızlık ve popüler olmayan sosyal liberalleşme ve laikleşme politikalarından yararlanarak, vaazlarını Şeriat kanunu, ekonomik liberalizasyon, kalkınma, Fransızca yerine Arapça eğitim ve Cezayirli genç erkekler arasındaki yüksek işsizlik oranını azaltmak için kadınların evde kalması cinslerin ayrımı üzerine verdi. FIS, yerel seçimlerde büyük başarılar elde etti ve 1991'de seçimlerin askeri darbeyle iptal edildiği ulusal seçimleri kazanacaktı.
İslami Kurtuluş Ordusu, MIA ve Silahlı İslami Grup tarafından gölgede bırakılan FIS liderleri de Hükûmeti devirmek için silaha sarıldıkları için tutuklandı ve sonraki on yılda 150.000 ila 200.000 arasında insanın öldüğü kanlı ve yıkıcı bir iç savaş başladı.
İç savaş İslamcılar için bir zafer değildi. 2002'de ana gerilla grupları yok edilmiş ya da teslim olmuştu. İslamcı popülaritesi, 2004 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde "Abdallah Jaballah'ın %5 oy alarak üçüncü sırada geldiği" noktasına kadar geriledi.
Bangladeş
Bangladeş Cemaat-i İslami ülkedeki en büyük İslamcı partidir ve Şeriat yasasının uygulanmasını ve ülkenin ana sağ siyasetini destekler. Ana siyasi muhalefet Bangladeş Milliyetçi Partisi (BNP) O ve başka bir İslami parti İslami Oikya Jote ile 2000 yılından bu yana ittifak halindedir.
Eski bakan ve milletvekilleri de dahil olmak üzere bazı lider ve destekçileri, Bangladeş'in bağımsızlık mücadelesi sırasında savaş suçları iddiasıyla ve iktidardaki Bangladeş Awami Ligi aleyhinde konuştukları için asıldı.
Belçika
2012 yılında İslam adlı partinin dört adayı Molenbeek ve Anderlecht'te seçildiler. 2018 yılında 28 belediyede aday çıkardılar. Politikaları, okulların helal gıda sunması ve kadınların her yerde başörtüsü takabilmelerini içeriyordu. İslam Partisi'nin bir diğer amacı da toplu taşımada kadın ve erkekleri ayırmaktır. Parti başkanı, bu politikanın kadınları cinsel tacizden korumaya yardımcı olacağını savunuyor.
Danimarka
İslamcı hareketler 1990'lardan itibaren büyüdü. İlk İslamcı grup ve ağlar ağırlıklı olarak göç ettikleri ülkelerden etkilenmişlerdi. Katılanların Orta Doğu, Güney Asya ve Kuzey Afrika'daki militan İslamcılarla yakın temasları vardı. Operasyonları, ilk olarak militan grupları finansal açıdan desteklemekti. 1990'lardan sonra İslamcı militan eğitimi veya mücadele için çeşitli çatışmalara katılımlar oldu.
2014'te Kopenhag, Aarhus ve Odense'deki İslamcı hareketler arasında militanlar vardı. Militan İslamcı hareketin 2014'te yüzlerce kişiyi kapsadığı tahmin ediliyordu.
Danimarka Ulusal Sosyal Araştırma Merkezi, Çocuk, Entegrasyon ve Sosyal İşler Bakanlığı tarafından yaptırılan, 15 aşırılık yanlısı grubu belgeleyen bir rapor yayınladı. Bu örgütlerin çoğunluğu gayrimüslim aşırı sağ veya aşırı sol, beşi Sünni İslamcı gruplardı.
Gruplar arasında Hizb ut-Tahrir Danimarka, Dawah-bærere, Kaldet til Islam, Dawah-centret ve Muslimk Ungdomscenter bulunmaktadır. Aarhus'ta faaliyet gösteren Muslimk Ungdomscenter dışında, tüm gruplar Büyük Kopenhag'da faaliyet göstermektedir. Toplamda, kabaca 195 ila 415 Müslüman bu kuruluşlardan birine aittir ve çoğu genç erkektir.
Mısır (Cihatçılık)
Kutub'un fikirleri hapis hayatında 1966'da idam edilmeden önce giderek radikalleşirken, Hasan el-Hudeybi'nin İhvan liderliği ılımlı kaldı, siyasi müzakere ve aktivizmle ilgilendi. Kutub'un son yazılarından Yoldaki İşaretler gelişti ve daha radikal bir yön izlediler. 1970'ler de Müslüman Kardeşler, şiddet yöntemini terk etti.
1981'de Enver Sedat'ın öldürülmesinden sorumlu Mısır İslami Cihad örgütü şiddet ve askeri mücadele yolunu üstlendi. Sömürgecilik karşıtı hareketlerden farklı olarak, saldırılarını Müslüman devletlerin “mürted” olduğuna inandığı liderlere, laik eğilimlere sahip veya İslam toplumlarına Batılı/yabancı fikir ve uygulamaları tanıtmış veya teşvik etmiş liderlere yöneltti.
Görüşleri, Muhammed Abd'üs-Selam Farac tarafından yazılan bir broşürde özetleniyor:"cihatta ilk savaş alanı hiç şüphe yok ki, bu kafir liderlerin imha edilmesi ve yerine tam bir İslami Düzenin getirilmesidir. .."İslami mücadelelerinde şiddete başvuran gruplardan bir diğeri de İslam Cemaati idi. 1990'larda Mısır devletine karşı yürüttükleri kampanyanın kurbanları arasında terörle mücadele polisi başkanı (Tümgeneral Rauf Hayrat), meclis başkanı (Rifat el-Mahcub), Mısırlılar, Avrupalı turistler ve 100'den fazla Mısır polisi vardı. Hükûmeti devirme kampanyası başarısız oldu ve grup 2003 yılında şiddeti reddetti. Daha az bilinen gruplar arasında İslami Kurtuluş Partisi, Cehennemden Kurtuluş ve Tekfir ve-Hicret yer alıyor. Bu gruplar, siyasilere yönelik suikast girişimleri, video dükkanlarını kundaklama ve hükûmet binalarını ele geçirme girişimleri gibi çeşitli faaliyetlerde bulundular.
Fransa
Fransa Demokrat Müslümanlar Birliği (UDMF), 2012 yılında kurulan bir parti, 2019 belediye seçimlerine katılmak üzere 50 farklı şehir için aday listeleri sundu. Ayrıca Avrupa Parlamentosu seçimleri için de adaylar çıkardı. Partinin yükselişi, Fransız Müslümanların ana akım siyasi partilerden memnuniyetsizliğine bağlanabilir.
İçişleri Bakanı Gérald Darmanin, Le séparatisme Islamiste adlı kitabında, 'Dünyanın en güçlü ideolojisi olan İslamcılık, İslam'ı sesini duyurmaktan yoksun bıraktı' dedi.
Gazze (Hamas)
Hamas, Gazze Şeridi'ni yöneten Filistinli Sünni İslamcı örgüttür. Cins ayrımı, kırbaçlama ve İslami kıyafet gibi konularda şeriatı uygulama gibi amaçları bulunuyor. Hamas'ın ayrıca askeri bir direniş kanadı olan İzzeddin el-Kassam Tugayları da var.
Birinci Filistin İntifadası'ndan birkaç dekad önce, Müslüman Kardeşler, İsrail'e karşı Filistinde "sakin" bir tavır takındı. Vaaz, eğitim, cami ve hayır kurumları ağı oluşturmak gibi sosyal hizmetlere odaklandı ve İsrail'in hoşgörüsünden yararlandılar.
Birinci İntifada hız kazanır ve ayaklanmayı desteklemek için Filistinli esnaf dükkanlarını kapatırken, Müslüman Kardeşler İsrail'e karşı cihada adanmış HAMAS'ın kurulduğunu duyurdu. 1988 Hamas tüzüğü, İsrail'in yıkılması ve Filistin'de bir İslam devleti kurulması çağrısında bulunarak FKÖ'den daha uzlaşmaz bir tavır aldı. İntifadanın kontrolü için FKÖ ile rekabete girdi ve onu geçti. Kardeşler'in dindar orta sınıf tabanı, kültürel muhafazakarlıklarında ve laik orta sınıfın alkol içmek ve başörtüsü takmamak gibi faaliyetlerine karşı antipatilerinde intifadanın yoksul gençleriyle ortak bir neden buldu.
Hamas, 2000'den 2007'ye kadar 140 intihar saldırısı veya "şehitlik operasyonları"nda 542 kişiyi öldürdü. Ocak 2006 seçimlerinde -siyasi sürece ilk girişi- sandalyelerin çoğunluğunu kazandı ve 2007'de FKÖ'yü Gazze'den sürdü. Hamas, İsrail'i Gazze Şeridi'nden çıkardığı için övüldü, ancak ağır yıkım ve can kaybına rağmen 2008-09 ve 2014 Gazze Savaşlarında taleplerini yerine getiremedi.
Pakistan
Pakistan devlet tarihinin başlarında (12 Mart 1949), Pakistan'ın kurucu babaları Muhammed İkbal, Muhammed Ali Cinnah, Liyakat Ali Han vizyonuna uygun olarak bir parlamento kararı kabul edildi. Şunları ilan etti: "Egemenlik yalnızca Allah'a aittir, ancak onu, kutsal bir emanet olarak belirlediği sınırlar içinde kullanılması için halkı aracılığıyla Pakistan Devletine havale etmiştir. Bu karar sonraki Pakistan Anayasa yazarları için ilham kaynağı oldu ve anayasaya giriş olarak dahil edildi.
Sudan
Sudan, uzun yıllar Hasan et-Turabi liderliğinde İslamcı bir rejime sahip oldu. Ulusal İslam Cephesi ilk olarak, güçlü adam General Cafer Numeyrinin, 1979'da üyelerini hükûmetinde hizmet etmeye davet etmesiyle nüfuz kazandı. Turabi, Suudi Arabistan ve yabancı İslami bankacılık sistemlerinden gelen parayla güçlü bir ekonomik temel inşa etti. Ayrıca, eğitim bakanıyken üniversiteye ve askeri akademiye sempatik öğrencileri yerleştirerek nüfuzlu sadıklardan oluşan bir kadroyu işe aldı ve inşa etti.
Yoksul bir ülke olan Sudan, istihbarat servislerinin Mısır Cumhurbaşkanı'na yönelik bir suikast girişimine karışmasının ardından, BM ekonomik yaptırımları uygulandı ve Turabi gözden düştü. 2004-05'te bir süre hapis yattı. Müslüman olmayan güneyle savaş gibi bazı NIF politikaları tersine çevrildi. Ancak Ulusal İslami Cephe hala Ömer el-Beşir hükûmetinde ve ülkedeki bir başka İslamcı parti olan Ulusal Kongre Partisi'nde önemli bir güce sahiptir.
İsviçre
İsviçre, özellikle Belçika veya Fransa gibi ülkelerle karşılaştırıldığında, İslamcılığın bir merkezi olarak görülmez. Bununla birlikte, 2012'den 2018'e kadar, ülkenin cihatçı olması muhtemel nüfusunun çoğunluğu İsviçre'de radikalleşti.
Türkiye
Türkiye'deki bir dizi İslamcı parti laiklik karşıtı faaliyetleri nedeniyle anayasa mahkemesi tarafından yasaklandı ve isimlerini değiştirerek faaliyetlerini sürdürdü. Necmettin Erbakan (1926-2011), Milli Nizam Partisi (1970–1971), Milli Selamet Partisi, (1972–1981) Refah Partisi (1983–1998) Fazilet Partisi (1997–2001) ve Saadet Partisi (2003-04/2010-11)ne liderlik yaptı. Mevcut Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, uzun süre siyasi İslam 'ın bir savunucusu olarak görülüyor.
2002'den beri Türk siyasetine hakim olan Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) zaman zaman İslamcı olarak tanımlanmakta, ancak bunu reddetmektedir.
Lion (film, 2016)
Lion, Garth Davis tarafından yönetilen ve senaryosu Saroo Brierley ile Larry Buttrose'un kurgusal olmayan kitabından Luke Davies tarafından uyarlanan 2016 yapımı dram filmi. Filmin oyuncu kadrosunda Dev Patel, Rooney Mara, Nicole Kidman ve Deepti Naval oynamaktadır.
Pterolebias
Pterolebias, Rivulinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Lion (film, 2016)
Film dünya galasını 10 Eylül 2016'da Toronto Uluslararası Film Festivali'nde yaptı, 25 Kasım 2016'da ABD'de gösterime girdi, eleştirmenlerden olumlu yorumlar aldı ve dünya çapında 140 milyon dolardan fazla hasılat elde etti. 89. Akademi Ödülleri'nde En İyi Film, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Patel), En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu (Kidman) ve En İyi Uyarlama Senaryo dahil 6 adaylık elde etti.
Konu
Saroo adında beş yaşındaki bir Hint çocuğu, Kalküta sokaklarında evinin binlerce kilometre ötesinde kaybolur. Avustralyalı bir çift tarafından evlat edinilmeden önce pek çok sorunla uğraşır; 25 yıl sonra, kaybettiği ailesini bulmak için yola çıkar.
Yapım
24 Nisan 2013'te Garth Davis'in Saroo Brierley'in hayatını anlatan bir film yapacağı açıklandı. Film, Brierley'nin A Long Way Home adlı anı kitabından uyarlandı. Ekim 2014'te başroller için Dev Patel ve Nicole Kidman'ın kadroya katıldığı duyuruldu. Ocak 2015'te Nawazuddin Siddiqui, Priyanka Bose, Tannishtha Chatterjee ve Deepti Naval oyuncu kadrosuna katıldı. Nisan 2015'te Rooney Mara, David Wenham ve Divian Ladwa oyuncu kadrosuna katıldı. Pallavi Sharda, Saroo'nun arkadaşını oynamak için filmin oyuncu kadrosuna katıldı. Hauschka ve Dustin O'Halloran filmin müziğini besteledi.
Temel çekimler Ocak 2015'te Kalküta, Hindistan'da başladı. Nisan ayının ortalarında, çekimler Avustralya'da Melbourne ve Hobart şehirlerinde gerçekleşti. Kidman'ın sahneleri Avustralya'da çekildi.
Eleştirel görüşler
Film, Rotten Tomatoes'da 215 yorumdan %85'lik başarı sağladı ve 10 üzerinden 7.3 puan aldı. Metacritic'te 45 eleştirmenin yorumundan 69 puan elde etti.
Big King
Big King burgeri, uluslararası fast-food restoran zinciri Burger King'in satılan başlıca hamburger ürünlerinden biridir ve yirmi yılı aşkın bir süredir menünün bir parçası olmuştur. Mart 2019 itibarıyla, Amerika Birleşik Devletleri'nde 1997 Big King XL formülasyonu altında satılmaktadır. 1996–1997'deki test aşamasında, orijinal olarak Double Supreme olarak adlandırıldı ve üç parçalı bir rulo içeren McDonald's Big Mac'e benzer şekilde yapılandırıldı. Daha sonra 1997'deki ürün testinin ikinci bölümünde daha standart bir çift burger olarak yeniden formüle edildi. Ürün, Eylül 1997'de resmi olarak tanıtıldığında mevcut adı verildi, ancak daha geleneksel çift çizburger biçimini korudu.
Ürün, kurumsal bir düşüş döneminde menünün yeniden yapılandırmasının bir parçası olarak yeniden formüle edildiğinde 2001 yılında King Supreme olarak yeniden adlandırıldı. Daha sonraki bir yeniden yapılanma, King Supreme'i yeni BK Stacker burger serisi lehine ortadan kaldırdı. Kısa bir süre sonra Amerika Birleşik Devletleri'nde Stacker serisi durdurulduğunda, Big King Kasım 2013'te kalıcı bir ürün olarak geri döndü.
Amerika Birleşik Devletleri'nde birkaç yıldır menü dışı olmasına rağmen, ürün Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunmadığı süre boyunca birkaç başka ülkede çeşitli isimler altında satıldı. BK'nin Avrupa kolu tarafından satılan böyle bir örnek, şirketin Whopper burgerine dayanan Big King XXL adlı burgerin daha büyük bir versiyonudur. Big King XXL, BK XXL serisi olarak bilinen daha büyük çift çizburger serisinin bir parçasıdır; XXL serisi, ilk piyasaya sürüldüğünde İspanya'da ürün sağlık standartları ve reklam konusundaki tartışmaların merkeziydi.
Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da burgerin bir tavuk çeşidi vardı. Ürüne olan ilgiyi artırmak için Burger King, zaman zaman Big King'de sınırlı süreli çeşitler piyasaya sürer.
Burger, Hungry Jack's Avustralya tarafından 2020'de Big Jack adı altında, biraz değiştirilmiş bir tarif ve Big Mac'e benzerliğini vurgulayan tartışmalı reklam kampanyasıyla tanıtıldı ve McDonald's tarafından bir ticari marka ihlali davası açılmasına yol açtı. Daha büyük versiyonu Mega Jack olarak adlandırıldı.
İlk ürün çalıştırması
Big King olacak olan burgerden önce Double Supreme Çizburger adı verilen benzer bir burger geldi. Burger King'in rakibi McDonald's'ın ünlü Big Mac burgerini devralması, McDonald's'ın Amerikan pazarında zorlandığı Ocak 1996'da bir test ürünü olarak piyasaya sürüldü. Burger King'in satışlarını artırmayı ve McDonald's'ın algılanan pazar zayıflığından yararlanmayı uman zincir, rakiplerine karşı bir reklam saldırısının parçası olarak Double Supreme'i tanıttı. Başlangıçta burger, Big Mac'e benzeyen bir görünüme ve tarife sahipti: üç parçalı susamlı hamburger ekmeği içinde iki sığır köftesi, "Kral" sosu, marul, peynir, turşu ve soğan. Köfteleri alevle pişirildiğinden, McDonald's ızgarasında kızartılmış, terbiyeli köftelerden daha büyük olduğundan ve "Kral Sosu"nun formülasyonu McDonald's "Özel sosundan" farklı olduğundan, burger benzer, ancak kesin olmayan bir tada ve farklı kalori içeriğine sahipti. Burger, ilk test çalışmasından sonra ortadaki ekmeği çıkarılarak yeniden formüle edildi. Double Supreme, McDonald's burgerinden %75 daha fazla sığır eti ve daha az ekmek olduğu iddiaları kullanılarak Big Mac'e doğrudan bir saldırı ile ilan edildi. Chicago Tribune tarafından Burger King burgeri üzerine yapılan bir inceleme, bu iddiaları doğruladı ve ayrıca yeni burgerin malzemelerinin McDonald's ürününden daha kaliteli olduğunu belirtti.
İlk test döneminden sonra, burgerin adı Big King olarak değiştirildi ve 1997 yazının sonunda ulusal menüye eklendi—şirketin 1990 yılında BK Broiler tavuklu burgerini eklemesinden bu yana ilk büyük ürün tanıtımı. Double Supreme'den farklı olarak, yeni Big King, Big Mac'de olan ortadaki ekmek parçasından yoksundu ve Big King'i tanıtmak için kullanılan reklamlar, %75 daha fazla sığır eti iddiasını kullanmaya devam etti. Bununla birlikte, yeni burger, şirket, ana tedarikçilerinden biri olan Hudson Foods'tan yüksek düzeyde duyurulan bir sığır eti geri çağırma işlemiyle uğraşırken tanıtıldı ve tanıtımın, halkı ve medyayı geri çağırmadan uzaklaştırmak için tasarlandığı yönündeki suçlamalarla uğraşmak zorunda kaldı. Burger başlangıçta Amerika Birleşik Devletleri'nde 99¢ (Amerikan Doları) fiyat noktasında piyasaya sürüldü, bu da satışların tahmin edilen hacmin neredeyse iki katına çıkmasına yardımcı oldu ve birçok yerde burgeri üretmek için kullanılan burger köftelerinin satılmasına neden oldu.
McDonald's başlangıçta yeni burgeri küçümsedi ve bir sözcü gerçek Big Mac'i almak için tek bir yer olduğunu belirtti. McDonald's, burgerin şirket için önemli bir sorun olmadığını iddia etmesine rağmen, yüksek promosyonlu Arch Deluxe burgeri başarılı olmadı ve belirli burgerlerin fiyatını 55¢'e (Amerikan Doları) düşüren "Campaign 55" promosyonu daha sonra elendi. Franchise sahipleri, satışları artıramadığından şikayet etti. McDonald's mücadelelerine karşı, Burger King'in Big King'i başarılı bir şekilde tanıtması, daha sonra aynı yılın Kasım ayında yeni tanıtılan, geliştirilmiş bir tür patates kızartması ile eşleştirildi. Bu iki ürün tanıtımıyla birlikte şirket, menünün tüm bölümlerinde ürün geliştirmeye büyük bir finansal yatırım başlattı ve bu toplamda zincirin pazar performansında bir artış sağladı. İki şirket için yansıtılan başarısızlık ve başarı, Amerika Birleşik Devletleri fast-food pazarının pazar payında kendini gösterdi: 1997 yılının sonunda Burger King'in payı bir puan artarak %19,2'ye, McDonald's'ın payı ise 0,4 puan düşüşle %41,9'a geriledi. McDonald's, düşüşü daha büyük zincirin Amerika Birleşik Devletleri'ndeki pazar payında, 1995'in başında %42.3 olan üç yıllık düşüşü sınırladı.
2001 yılına gelindiğinde, Burger King'in zincir genelindeki satışları geriliyordu. Ana şirket Diageo'nun kurumsal ilgisizliği, ürünlerine yönelik azalan tüketici talebinin neden olduğu daha büyük bayiliklerdeki gecikmeli satışlarla birleştiğinde, şirketin müşterileri tekrar mağazalara çekmeyi denemek için bir menü tasarımı başlatmasına neden oldu. Şirket, planlı bir menü yenilemesinde bir dizi yeni ürün lansmanı yapmaya karar verdi. McDonald's'ın Quarter Pounder'i ile rekabet etmek üzere tasarlanmış Whopper tabanlı yeni bir burger, McMuffin burgeri ile rekabet etmek için tasarlanmış yeni bir kahvaltı burgeri ve diğer yeni ürünlerin yanı sıra Burger King, King Supreme olarak adlandırılan yeniden formüle edilmiş bir Big King ikamesini tanıttı. Yeni burgerin malzemeleri temelde Big King ile aynıydı, ancak burgerde kullanılan King Sos, şirket iddialarına göre Burger King'in burgerlerinde kullandığı ızgara burger köftelerinin lezzetli doğasını geliştirmek için yeniden formüle edildi. Bu nakavt odaklı menünün yeniden düzenlenmesi, McDonald's'ta aynı yılın başlarında tanıtılan Yeni Tatlar Menüsü adı verilen benzer bir menü genişletmesiyle daha iyi rekabet edebilmek için tasarlandı.
BK Stackers
Burger King, 2002'de Diageo'nun şirketteki hissesini TPG Sermayesi liderliğindeki bir grup yatırım firmasına satmasıyla sahipliğini değiştirdi. Sahipliği üstlendikten sonra, TPG'nin yeni atanan yönetim ekibi, menü geliştirme ve reklamcılığında çok dar bir demografik gruba odaklanmaya başladı; 20-34 yaş arası genç erkekler, zincirin "süper hayran" olarak tanımladığı ayda birkaç kez düzenli olarak fast food restoranlarında yemek yedi. Bu yeni süper hayran odaklı menü genişlemesinin ortasında, zincir, 2006'nın sonlarında yeni BK Stacker Burgerini tanıttı; aynı malzemeleri içeren bir burger ailesi, tekli, ikili, üçlü veya dörtlü hamburger olarak servis edildi. Stacker serisi, şirket tarafından süper hayranı zincirin restoranlarına çekmek için tanıtılan bir dizi daha büyük, daha kalorili ürünlerin bir parçasıydı. Bu yeni eklemeler, on altı çeyrekten fazla aynı mağaza kârını artırmaya yardımcı oldu.
2008-2009'da Büyük Durgunluğun başlamasıyla birlikte, bu dar tanımlanmış demografik temelli satış planı bocaladı ve zincir için satışlar ve kârlar düştü; Burger King'in Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'daki aynı mağazadaki karşılaştırılabilir satışları, 30 Eylül'de sona eren üç ayda %4,6 düşerken, McDonald's, Amerika Birleşik Devletleri'nde aynı mağazada karşılaştırılabilir satışlarda %2,5'lik bir artış kaydetti. Stacker burgerleri, 2011 yılında, peynirin üst tabakasını çıkarmayı ve burgerlerdeki domuz pastırması miktarını değiştirmeyi ve burgerleri kendi menüsünün ana bölümünden şirketin değer menüsüne taşımayı içeren küçük bir reformülasyondan geçti. Değişen içerik listesi ve fiyatlandırma yapısı, malzemelerin dağılımının artan burger köftesi sayısıyla aynı oranda ölçeklenmediği bir durum yarattı. Tüketici Raporları blogu The Consumerist, 1,00$'lık iki adet tek köfteli Stacker'ın 2,00$'lık bir iki köfteli Stacker'dan daha fazla peynir ve daha fazla domuz pastırması içerdiğini kaydetti. Üç köfteli Stacker, %50 daha fazla peynir ve bir adet üç köfteli Stacker'ın pastırmasını iki katına çıkardı. 3G Brezilya'nın Başkentişirketi satın aldığında ve daha geniş bir demografik tabana odaklanan bir menü yeniden yapılandırması başlattığında, Stacker burgerler ve diğer ilgili kalori-ağır menü yiyecekleri, 2012'de kaldırıldı.
BK Toppers
BK Toppers serisi, Burger King tarafından Ekim 2011'de Kuzey Amerika'da sınırlı bir süre için sunulan bir çizburger serisiydi. Burgerler, şirketin 570 gramlık hamburger köftesinden daha kalın öğütülmüş 910 gramlık kıyılmış yeni bir sığır köftesi içeriyordu. Üç burger, biri sote mantar ve işlenmiş İsviçre peyniri ile yapılan Burger King'in Rodeo Cheeseburger'in daha büyük bir çeşidini ve Cheeseburger Deluxe'ü içeriyordu. Deluxe çizburger, King Supreme'e benzer bir kombinasyonda marul, turşu, soğan, Amerikan peyniri ve Stacker sosundan oluşuyordu.