cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
János Kádár
II. Dünya Savaşı sonrası
Rákosi'nin hükûmetinde, Savunma Bakanı olarak Mihály Farkas da bulunmaktaydı. Kádár ve Béla Kovács, eski komünistlerin deneyiminden istifade etme konusunda yönetimin isteksiz olmasını şaşkınlıkla izliyorlardı. Yönetimdeki çekirdek kadroda yer aldığı için, üye kaydı Kádár'ın kontrolündeydi. Elinde bulundurduğu bu pozisyon onun pek çok kişiyle ilişki kurmasını sağladı. Bu ilişkiler daha sonra çok işine yarayacaktı. 1945 seçimlerinde parlamentoda çoğunluğu sağlayamayan komünistler böl ve yönet taktiğine başvurdu. 1945'ten 1947'deki seçimlere kadar geçen sürede, Kádár, partide öne çıkan figürlerden biri oldu. 1946'da Komünist Parti'nin, işçi bölgelerinde ve fabrikalardaki propaganda çalışmalarını yönetti. İşçilerin desteği için komünistler, rakipleri sosyal demokratlarla ağır bir rekabet içindeydiler. Komünistler, seçimlerin, komünistlerin daha yoğun olduğu fabrikalarda yapılması için sosyal demokratları ikna ettiler. Bu seçimlerde komünistler çoğunluğu sağlayınca, diğer fabrikalardaki seçimler, sosyal demokratlar tarafından ertelendi. Macaristan Komünist Partisi 3. Kongresinde, Kádár, Rákosi'nin iki yardımcısından biri olarak seçildi. Bu göreve seçilmesinde onun geçmişi ve etnik kimliği önemli rol oynadı. Lider kadrosunun büyük kısmı Yahudi kökenli entelektüellerden oluşuyordu. Biraz da bunu dengelemek için işçilikten gelme Macar kökenli birini yönetime getirmişlerdi. Göreve atandıktan sonra, Rusça öğrenmeye başladı ve kendini geliştirmek amacıyla yoğun biçimde kitap okumaya başladı.
Tarihçi Robert Gough, Kádár'ın 1946 yılında, partinin kampanya çalışmalarını son derece büyük bir başarıyla yürüttüğünü söylüyordu. Komünist Parti 1947 seçimlerinde parlamentoda çoğunluğu elde etti. Seçimlerin kazanılmasında Soğuk Savaş'ın hızlanmasının etkisi büyüktü. Sovyet yönetimi, tek parti rejimi kurulması talimatı verdi. Kádár, Sosyal Demokrat Parti ile Komünist Parti'nin birleşmesinden oluşan, Macaristan İşçi Partisi'nin kurulmasında aktif rol oynadı. 1948 Mayıs ayında SSCB'ye yaptığı ziyarette Joseph Stalin'le tanıştı. Bu ziyaret esnasında kardeşi Jenő yaşamını yitirmişti.
5 Ağustos 1948 tarihinde, László Rajk Dışişleri Bakanı olarak atanınca, ondan boşalan koltuğa, İçişleri Bakanı olarak atandı. Bakan olmasına rağmen, gerçekte çok fazla politik gücü yoktu. Zira önemli tüm kuruluşlar Rákosi'ye ve ona yakın kişilerce idare edilmekteydi. 1949'da annesini kaybeden Kádár, aynı yıl Mária Tamáska ile evlendi.
Sahte suçlamalar ve yargılanma
1950 Ağustos ayının sonlarında Rákosi, Macaristan Sosyal Demokrat Partisi eski lideri Árpád Szakasits'in "kapitalist ülkeler adına casusluk yaptığını" kendisine itiraf ettiğini Kádár'a aktardı. Szakasits'nin hapsedilmesi; sosyal demokratlara, işçi sendikası yetkililerine, üst düzey Komünist Parti üyelerine karşı başlatılacak, uzun tasfiye döneminin başlangıcıydı ve bu dönem 1953 yılına kadar devam edecekti. Tasfiye o kadar büyük boyuta ulaştı ki, Macar gizli polisi ÁVH'nin takip ettiği dosya sayısı bir milyon civarındaydı ki, bu o dönem Macaristan nüfusunun yaklaşık onda birine tekabül ediyordu. Tasfiyeler esnasında Rákosi ve arkadaşları, hızlı bir sanayileşme ve kolektivizasyon hareketine girişmişlerdi. Ernő Gerő'nun Macaristan'ı bir demir-çelik ülkesi yapma konusundaki hırsı, toplumun yaşam standardını aşağı çekiyordu. Kádár'a güvenemeyen Rákosi, onu İçişleri Bakanlığı görevinden istifaya zorladı. Gerekçe olarak da sağlık problemleri gösterildi. Kádár ikbal merdivenlerinden aşağı inmenin, tasfiye edilmekten evla olduğuna inanıyordu. Ancak bu düşüncesinde yanılıyordu. Halefi Sándor Zöld ile birlikte, sosyalizm karşıtı hareketlerin önünü alamamakla suçlanıyorlardı. Kádár, daha sonrasında, Rákosi yönetimi tarafından aleyhine yapılan iddiaları çürütmekle birlikte, çürüttüğü her suçlama ve eleştirinin ardından, yeni bir suçlama ve eleştiriye maruz kalıyordu. İddiaların arkası kesilmiyordu. Sonunda suçlamalara yanıt vermekten vazgeçti. En nihayetinde bir mektubunda, "savaş öncesi dönemde Macaristan Komünist Partisi'ne liderlik ettiği dönemde, hala politik gelişiminin tekamül etmediğini, ideolojik olarak yetersiz kaldığını, kapitalistler tarafından kandırıldığını, bu yüzden de istifasını sunarak, aktif politikayı bıraktığını" itiraf ediyordu. Merkez Komite ve Politbüro'daki görevlerinden istifa etmiş olmasına rağmen, parti kongresinde bu görevleri devam ettirmesine karar verildi. Görevlerinin iadesi üzerine, Rákosi'nin ona bir şans daha tanıdığını, konunun kapandığını zannetti. Bu konuda yanıldığı, 1951 Mart ayında anlaşıldı. Rákosi Sovyetler Birliği'ne, Kádár'ın, Zöld ve Gyula Kállai ile hapsedileceği bilgisini veriyordu.
Partiden ihraç edilerek, tasfiye edileceğini ve rejimin gadrine uğrayacağını anlayan Zöld, 18 Nisan 1951 tarihinde, Zöld bütün ailesini katlederek intihar etti. Kádár, o sırada olan bitenden habersiz, evde, hastaneden yeni çıkmış olan eşiyle ilgilenmekteydi. Yetkililer Kádár'ı parti merkezine, toplantıya çağırdılar. Evden ayrılırken, başlarında şefleri Gábor Péter'ın bulunduğu bir grup gizli polis tarafından durduruldu. Bundan bir yıl sonra Kádár kendisini, Miklós Horthy adına casusluk yapmak gibi uyduruk bir suçla yargılanırken buldu. Sorgulamalarında ağır işkencelerle ile suçu itiraf ettirilmeye çalışılıyordu. Bununla birlikte, 1954 yılında bir duruşmada, kendisine yöneltilen ve kötü muameleye maruz kalıp kalmadığı yönündeki bir soruya, herhangi fiziksel kötü muameleye uğramadım diyerek cevap vermiştir. Kendisine bu konuda yöneltilen tüm soruları, ömrünün sonuna kadar aynı şekilde yanıtlamıştır. Kimileri onun işkence iddialarını inkâr ederek, yurt içi ve yurt dışındaki imajını korumak amacını taşıdığını iddia etmektedir.
Yargılamalar sonucunda Kádár suçlu bulunarak ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Hapis cezasının üç yıllık kısmı hücre cezası şeklindeydi. Hapis koşulları, savaş öncesi Horthy rejiminde çektiği hapis cezasından daha kötüydü. Stalin öldükten sonra ve Imre Nagy'nin başbakan olmasından (1953) sonra, Temmuz 1954'te serbest bırakıldı. Hapisten çıktıktan sonra, Budapeşte'nin sanayi bölgesi olan 13. Bölgeye parti sekreteri olarak atandı. Çok daha fazla özgürlük talep eden sendika işçileri arasında kısa sürede büyük bir destekçi kitlesine ulaşarak, işçiler arasında popülerlik sağladı.
1956 Macar Devrimi'ndeki rolü
Nagy bir koalisyon hükûmeti kurdu ve bir liberalizasyon programı başlattı. Basın üstündeki baskıyı azalttı, birçok siyasi mahkûmu serbest bıraktı ve Macaristan'ı Varşova Paktı'ndan çekmek istediğini ifade etti. Sovyet liderler, karşılıklı saygı ve eşitlik temelinde Macaristan ile bir ilişki kurmaya çalıştıklarına dair bir bildiri yayınlamasına rağmen, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu Kasım ayı başında, Macaristan'daki reformları askerî güç kullanarak ezme kararı aldı.
Macaristan İşçi Partisi kendini lağvederek, Macar Sosyalist İşçi Partisi adıyla yeni bir çatıda örgütlenme kararı aldı. 25 Ekim 1956 tarihinde de, Kádár Genel Sekreter olarak seçildi. Aynı zamanda Imre Nagy Hükûmetinde Devlet Bakanlığı görevi de bulunmaktaydı. 1 Kasım 1956 tarihinde, SSCB'nin Budapeşte Büyükelçisi'nin de girişimleriyle, Ferenc Münnich ile birlikte Moskova'ya uçtu. Burada temas ettiği Sovyet yetkililer onu, Macaristan'da bir karşı devrim faaliyeti yürütülmekte olduğu, bu faaliyetin ne pahasına olursa olsun bastırılması gerektiği konusunda ikna etmeye çalıştı. Macaristan'da konuşlu Sovyet askeri birliklerine, zaten çok önceden müdahale emri verildiğini öğrenince, Kádár da safını değiştirerek, Sovyet tarafına geçti. Saf değiştirdiği takdirde, Rákosi-Gerő yönetiminin tekrar iş başına geçeceği, kendisinin de başbakan yapılacağı söylenmişti. Baskı altında olsa da, gerektiği kadar da direnme göstermemişti. 12 Nisan 1989'da yaptığı bir konuşmada, Imre Nagy'nin infazında payı bulunduğunu kabul ederek bu konudaki pişmanlığını dile getirmişti. Amerikalı gazeteci John Gunther, 1961 yılındaki bir yazısında Kádár'ı ...gölgeler tarafından tarafından takip edilen bir canlı cenaze... olarak tarif etmekteydi.
4 Kasım 1956 sabahı, Sovyet tankları devrimi bastırmak üzere Budapeşte'ye girdi. Aynı gün Kádár önderliğinde kurulduğu ilan edilen Macaristan Devrimci İşçi ve Köylü Hükûmeti, Szolnok'tan 15 maddelik yeni hükûmet programını yayınladı.
Nagy, beraberinde Georg Lukács, Géza Losonczy ve László Rajk'ın dul eşi, Júlia ile birlikte Yugoslavya Büyükelçiliği'ne sığındı. Kádár, kaçaklara güven içinde evlerine dönebileceklerine dair söz verdiyse de, bu sözü tutamadı. Zira Sovyet yöneticiler, Yugoslavya'dan sığınma talep eden Imre Nagy ve arkadaşlarının, sınır dışı edilerek Romanya'ya gönderilmelerine karar verdi. Daha sonra Imre Nagy yönetiminin, 1956 ayaklanmasındaki rolünü tespit etmek üzere bir mahkeme kuruldu. Duruşmaların birkaç kez ertelenmesine rağmen, "demokratik devlet düzenini yıkmak", vatan hainliği ve komplo kurmaktan suçlu bulundular. Imre Nagy, Pál Maléter ve Miklós Gimes ölüme mahkûm edilerek, 16 Haziran 1958'de infaz edildiler. Géza Losonczy ve Attila Szigethy ise, mahkemeler devam ederken tutuklu bulundukları hapishanede şüpheli biçimde yaşamlarını yitirdiler.
Kádár dönemi
Kádár çok zor bir dönemde yönetimin başına geçti. Ülke birkaç aydan beri Sovyet askeri kontrolündeydi. Komünist Parti'nin devrik liderleri SSCB'ye kaçmış, tekrar yönetimi ele geçirme planları yapıyorlardı. Çin, Doğu Almanya ve Çekoslovakya Sosyalist Cumhuriyeti liderleri, karşı devrime kalkışanların en sert biçimde cezalandırılmalarını talep ediyorlardı. Tüm ekonomik zorluklara ve yeni yönetime duyulan güvensizliğe rağmen, Kádár olağanüstü kısa bir sürede durumu normalleştirmeyi başardı. Bu da, komünist bloktan ayrılmanın imkânsız olduğunu kabullenmek sayesinde gerçekleşti. Macar halkı da, Batı'nın kendilerine verdikleri vaatlerin, Soğuk Savaş koşullarında verilmiş, tutulması imkânsız boş vaatler olduğunu anlamıştı. Artık Batı'nın da kabul ettiği üzere, Macaristan Sovyet nüfuz alanının bir parçası olarak kalmaya devam edecekti. Sovyetler Birliği etkisi altında olsa da, János Kádár, SSCB'dekilerden aykırı politikalar yürütebiliyordu. Örneğin Macar çiftçilerin, tarım kolektiflerinde çok daha geniş arazi sahibi olabilmelerine imkân tanıyordu.
Rákosi'nin "bizimle olmayan bize karşıdır" söyleminin aksine, Kádár, "bize karşı olmayan bizimledir" retoriğini geliştirmişti. Rákosi'nin seyahat ve konuşma özgürlüğüne getirdiği katı kısıtlamaları tedricen kaldırarak, kültürel faaliyetler üstündeki kısıtlamaları da hafifletti. Hatta samizdat yayınlarına karşı, mevkidaşlarından çok daha fazla tolerans gösteriyordu. Macarlar, diğer Doğu Bloku ülkesi vatandaşlarıyla mukay ese edildiklerinde, günlük yaşamlarında çok daha fazla özgürlüğe sahipti. Diğer komünist rejimlerden çok daha az otoriter bir rejim görüntüsü vardı. Hele Macaristan'daki ilk yedi yıllık katı sosyalist uygulamayla kıyas bile edilemezdi. Gene de komünist hükûmet toplumun her alanda ve her kesim üstünde mutlak bir kontrole sahipti. Ayrıca vatandaşlar partiye örgütlerine üye olmaları konusunda devletçe teşvik ediliyorlardı. Macaristan Ulusal Meclisi, diğer komünist ülkelerdeki benzerleri gibi, tek partinin direttiği adayların seçimiyle teşkil ediyordu. Partinin ve Politbüronun aldığı kararları onamaktan başka da pek fazla bir işlevi yoktu. Gizli polis teşkilatı, diğer Doğu Bloku ülkeleri teşkilatlarından daha fazla deneti altında tutulmaktaysa da, halen hükûmetin ciddi bir tehdit ve caydırma aracı olarak kullanılmaktaydı. Macar medyası, diğer konularda olduğu gibi görece olarak daha az baskı altındaydı. Yaşam standardının görece yüksekliği, ve seyahat özgürlüğü konusunda, diğer Doğu Bloku ülkelerine nazaran serbestlik sebebiyle, Soğuk Savaş döneminde Macaristan, Doğu Bloku ülkeleri içinde seyahat edilecek en iyi ülke olarak tarif edilmekteydi. Doğu Bloku'nun yıkılmasının ertesinde, yaşam standartlarındaki dramatik düşüşün yaşandığı günlerde, Macar halkı özlemle Kádár dönemindeki bolluğu arıyordu. Ancak bu döneminde yaşanan bolluk, Kádár rejiminin miras bırakacağı dış borçlarında sebebiydi. Bahsedildiği üzere rejimin kültürel ve sosyal politikaları otoriter olarak tanımlanmaktaysa da, çağdaş Macar kültürü üzerine etkileri, bugün bile tartışma konusu yapılmaktadır.
Kádár yönetiminde turizm canlandı. Kanada, ABD ve diğer batı ülkelerinden gelen turistler, Macaristan'ın çok da ihtiyaç duyduğu döviz girdisini temin ediyordu. Gelişmekte olan ülkelerle kurulan güçlü ilişkiler sayesinde, ülkeye çok sayıda yabancı öğrenci gelmişti.
Kádár, birçokları gibi, rahatına düşkün bir lider değildi. Basit ve gösterişten uzak bir yaşamı vardı. İktidarda olduğu sürece yolsuzluk ve çürümeyle mücadele etti. Bu tip uygulamalara hiç tolerans tanımadı. Tek eğlencesi, neredeyse sadece satranç oyunuydu.
Kádár, Lenin Barış Ödülüne (1975–76) ve Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına (3 Nisan 1964) sahiptir.
Son yılları
János Kádár 1988 yılına kadar iktidarda kaldı. Ağır ekonomik sorunların getirdiği baskılar ve yaşlılıktan dolayı oluşan sağlık sorunları sebebiyle, istifa ederek görevini bırakmak zorunda kaldı. 27 Mayıs 1988 tarihinde yapılan Parti Kongresinde istifasını sundu ve yerine Károly Grósz getirildi. Grósz'da değişen koşullar elverdiğince Kádár'ın politikalarını sürdürmeye çalıştı. Kádár sembolik yetkileri olan Parti Başkanlığı görevine getirildi. Ancak partinin karar alma organlarında görev yapmak istemediğini bildirdi. 1989'ların başında, Grósz ve ekibi, komünizmi yıkmaya kararlı daha genç ve radikal bir reformcu ekip tarafından görevden uzaklaştırıldı. Böylelikle sağlık sorunları iyice ilerleyen Kádár'ın tüm resmi unvan ve makamları elinden alınarak politika dışında bırakıldı.
Miklós Németh'in tanıklığına göre, ölümünden kısa bir süre önce Roma Katoliği bir papaza günah çıkartma talebinde bulunması, onun marksist ateizmden vazgeçerek Katolikliği seçtiği anlamına geliyordu.
Kendi yarattığı rejimin resmen çökmesinden üç ay önce, 6 Temmuz 1989 tarihinde 77 yaşında iken, kanserden hayatını kaybetti.
Kádár, Doğu Avrupa Komünist liderlerinin en ılımlısı olarak biliniyordu. 1956 Ayaklanmasından aldığı dersle, dış politikada Sovyetler Birliği'ne sadık kalırken, Macaristan'da uyguladığı politikalarda ulusal bir konsensüs sağlamayı amaçlıyordu. Batı Avrupa Sosyal Demokrat partileri ile daha yakın ilişkiler geliştiren ilk Doğu Avrupa lideri oldu. 1968'deki olaylarda, askerî müdahaleyi engellemek için, Çekoslovak reformcular ve Sovyet yetkililer arasında ara buluculuk yapmaya çalıştı. Ancak SSCB, Prag Baharı'na müdahale kararı alınca, düşünmeden Sovyet saflarında yer aldı.
Kádár'ın Budapeşte'deki Kerepesi Mezarlığı'ndaki mezarı 2 Mayıs 2007'de mezar hırsızlarınca soyuldu; Kafatası da dahil olmak üzere birtakım kemikleri karısı Mária Tamáska'nın küllerinin saklandığı kapla birlikte çalındı. Mezarın yanında, üzerinde "Katiller ve hainler bu kutsal mekanda yatamaz 1956–2006" (Kárpátia adlı bir rock müzik grubunun bir şarkısından alıntılanmış) yazan bir pusula bulundu. Mesajdaki iki tarihten biri Macar Devrimi'ni, diğeri ise 2006 Macaristan protestolarını temsil ediyordu.
Sovyetler Birliği'nde Letonlar
Sovyetler Birliği'nde Letonlar, Sovyetler Birliği sınırları içerisinde içinde yaşayan Leton kişi veya grupları betimler.
18. yüzyılda Rus İmparatorluğu tarafından Letonya topraklarının ele geçirilmesinin ardından çok sayıda Leton Rusya'ya göç etti. 19. yüzyılda, birçok topraksız Leton köylü doğuya taşındı ve Sibirya ve Urallarda yerleşimler kurdu. I. Dünya Savaşı sırasında binlerce Leton mülteci olarak Rusya'ya göç etti. Bir dizi Leton Bolşevik politikacı ve aktivist Rus İç Savaşı'ndan sonra Rusya'ya yerleşti ve yeni kurulan Sovyet devletinde yönetici oldular. 17 Kasım 1918'de Letonya Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti kuruldu, ancak 13 Ocak 1920'de lağvedildi. 1926'deki ilk tüm Sovyetler Birliği nüfus sayımına göre ülkede 151 binden fazla Leton yaşamaktaydı. Sovyetler Birliği'nin çeşitli bölgelerinde çok sayıda Leton kültür organizasyonu, yayınevi ve okul kuruldu. En büyük ve en etkili organizasyon, merkezi Moskova'da bulunan Prometejs Society idi.
1930'lu yıllardaki Büyük Temizlik döneminde çok sayıda baskı altın alındı. Kasım 1936'dan NKVD, özellikle Letonya kökenli kişileri hedef alan kitlesel bir baskı kampanyası olan NKVD Leton Operasyonu'nu başlattı. İlk hedefler Leton örgütlerindeki aktivistler, eski Kızıl Leton Tüfekçiler, Letonya'dan göç edenler, bazı devlet yetkilileri ve Jānis Rudzutaks, Jukums Vācietis, Jānis Bērziņš gibi önde gelen komünist devrimcilerdi. Operasyon sırasında, 16.575'i infaz edilen 21.300'den fazla kişi hapse mahkûm edildi. Bazı kaynaklar 1930'ların baskı ortamında 70 bin civarında Letonun öldürüldüğünü iddia eder.
1944 yılındaki Kızıl Ordu'nun Litvanya'ya müdahalesi sonrası kurulan Letonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti sonrası ülkede yaşayan Letonlar Moskova ve Leningrad başta olmak üzere büyük şehirlere göç etti. 1980'lerdeki perestroyka politikaları sırasında, büyük şehirlerde Leton diasporasının yeni organizasyonları kuruldu. 1989 yılı nüfus sayımına göre Sovyetler Birliği'nde toplam 1.458.986 Leton yaşamaktaydı. Sovyetler Birliği'nin dağılması ve Letonya'nın bağımsız bir devlet oluşunun ardından Rusya'daki çok sayıda Leton Letonya'ya döndü.
Örümcek çiçeği
Cleome hassleriana, örümcek çiçeği veya havai fişek çiçeği olarak bilinir. Cleomaceae familyasından Cleome cinsinin bir türüdür. Güney Amerika'nın güney kısmı, Arjantin, Paraguay, Uruguay ve güneybatı Brezilya'ya özgüdür. Aynı zamanda Güney Asya ve Haor'da dahil olmak üzere Bangladeş'te de yetişir.
Yüksekliği 'e varan, spiral şeklinde yapraklara sahip yıllık bir bitkidir. Yaprak türü şekillenmesi beş veya yedi yapraktan oluşurken, uzunlukları, genişlikleri , dal uzunluğu ise 'i bulur. Bitkinin yaprak türü ve büyüme şekli sebebiyle genellikle kenevir ile karıştırılabilir. Çiçekleri mor, pembe veya beyaz renkli, dört yaprak ve altı uzun daldan oluşur. Meyvesi kapsül şeklinde uzunluğunda ve  genişliğinde, birden çok tohum bulundurur. Çiçeklenme dönemi baharın sonları sonbaharın başlarına kadar sürer.
Aromatik çiçeklenmeler bazen citronella ile karşılaştırılır.
C. hassleriana genellikle sıcak iklimli bölgelerde yarı dayanıklı ve yıllık olarak yetiştirilir. Birçok melez türü çiçek rengi veya diğer özelliklerine göre seçilir. "Queen" serisi 'Violet Queen', 'Rose Queen', ve 'White Queen' melezlerini içerir. Bu tür yetiştirmelerinde 'Helen Campbell' Royal Horticultural Society tarafından Garden Merit Ödülünü kazanmıştır. (2017'de onaylanmıştır).
Bitkinin türleri genellikle Cleome arborea, C. pungens veya C. spinosa olarak yanlış tanımlanmıştır.
Hipostatik Birlik
Hipostatik birlik, ana akım Kristoloji'de İsa'nın bir hipostazdaki (ya da bireysel varoluştaki) insanlığını ve tanrısallığını betimlemek için kullanılan bir teknik terimdir.
Hipostatik birliğin en temel açıklaması, İsa'nın hem Tanrı hem de insan olmasıdır, bu birlik onun tanrısallığı, aynı zamanda insanlığıdır.
Athanasyus’un iman bildirgesinde yazdığı gibi: "“Mesih, Baba’nın hipoztazından tüm zamanlardan önce çıkmıştır; insan olarak ise zamanın içinde annenin hipostazından doğmuştur. Mesih mükemmel Tanrı ve aklı ve bedeni olan mükemmel insandır. Tanrısallığında Baba ile eşittir, insanlığında ise onun astıdır. Hem Tanrı hem de insan olmasına rağmen, iki değil tek bir Mesihtir. Bu birliği tanrısallığının beden almasından ötürü değil, insanlığının Tanrı Halini almasındandır. Birliği, doğalarının karışmasından gelmez çünkü tek bir hipostazdır.”"431'deki Birinci Efes Konsili bu doktrini kabul etti ve önemini tasdik etti. İsa'nın tanrılığı ve insanlığı logosdaki hipostaza ve doğaya göre bir olmuştur.
Hipostatik Birliğin Lütfu
Hristiyanlık için hipostatik birlik ya da Enkarne gizemi, en büyük gizemdir ve Tanrı’nın insanlara lütfunun en büyüklerindendir.
Augustinus için hipostatik birlik tamamen lütuf ile ilgilidir ve Mesih’in enkarne oluşu Tanrı tarafından insanlara verilen saf bir hediyedir.
12. yy Hristiyan teologları hipostatik birliğini “birliğin lütfu” olarak adlandırmaya başlamışlardır. Tanrı ve insan arasındaki birlik, Mesih’in Tanrı lütfuyla yaptığı işlerin eseridir. 13. yy’da ise birliğin lütfu Kutsal Ruh’un işlerini tanımlamak için kullanılmaya başlanmıştır.
Kierkegaard'ın "Felsefe Parçaları ya da Bir Parça Felsefe"sinde, İsa'nın ikili doğası paradoks, hatta en büyük paradoks olarak incelenmiştir. Çünkü kusursuz biçimde iyi, mükemmel bilgili, son derece güçlü bir varlık olarak anlaşıldığı haliyle Tanrı, tamamen gerçek bir insan olmuştur. Hristiyan anlayışa göre günahkar, iyilik, bilgi ve anlayış bakımından sınırlı bir varlık haline gelmiştir. Bu paradoks Kierkegaard'a göre sadece kişinin akıl ve kavrayışından inanca doğru bir sıçrama yapmasıyla aşılabilirdi. Sonuç olarak hipostatik birlik paradoksu, Tanrı'ya daimi bir inanç için hayati öneme sahiptir.
Evrim Ağacı
Evrim Ağacı, Çağrı Mert Bakırcı öncülüğünde, 5 Kasım 2010'da ODTÜ "Biyoloji ve Genetik Kulübü" üyeleri tarafından kurulmuş bir kuruluş. Kurucuları arasında Babür Erdem ve Güngör Budak bulunmaktadır. Evrim Ağacı'nın erken dönemlerinde, gelişimini sağlamasında ODTÜ'lü öğrenciler ve akademisyenler rol aldı. Günümüzde merkezi Teksas'ta bulunan ve Türkçe konuşan insanlara çok yönlü yayınlar yapan bir popüler bilim firmasıdır. 2020 yılı itibarıyla yöneticileri arasında Ashlee Lane Bakırcı-Taylor ve Eyüp Akman bulunmaktadır.
Alexa sıralamasına göre resmî internet sitesi olan evrimagaci.org Türkiye'nin internet üzerinde en çok ziyaret edilen web siteleri arasında yer almıştır. Çalışmaları, Avrupa Evrimsel Biyoloji Cemiyeti tarafından aralıklarla maddi ve akademik olarak desteklenmektedir.
Evrim Ağacı, Türkiye'de 1 Haziran 2016 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından 2015-44893 marka numarasıyla tescil edilmiştir. 23 Şubat 2018 itibarıyla, Amerika Birleşik Devletleri'nin Teksas eyaletinde "Tree of Evolution" markası ve firması olarak çalışmalarını sürdürmektedir.
Etkinlikler
Evrim Ağacı'nın gerçekleştirdiği etkinlikler arasında seminerler, konferanslar, kurslar, paneller ve akademik programlar bulunmaktadır. "Türkiye Evrimle Tanışıyor (TET)" etkinlikleri Ankara, İstanbul, İzmir başta olmak üzere Bursa ve Eskişehir gibi illerde düzenlenmiştir. Ekip, bu illerdeki üniversite ve liselerde çeşitli seminerler düzenlemiş, düzenlenen seminerlere konuşmacılar göndermiştir. Ayrıca çeşitli bilim insanları ve bilim oluşumlarıyla röportajlar yapmıştır. Evrim Ağacı, ODTÜ Biyoloji ve Genetik Topluluğu ile birlikte Türkiye'nin en uzun süredir devam eden ve en çok katılımcılı evrimsel biyoloji etkinliği olan ODTÜ Aykut Kence Evrim Konferansını düzenlemiştir. Etkinlik her yıl yerli, yabancı akademisyen, öğrenci ve vatandaşların katılımı ile düzenlenmişti. Düzenlenen bu etknliklere Douglas Futuyma, Kenneth Miller ve Andrew Berry gibi evrimsel biyologlar katılmıştır. Evrim Ağacı'nın doğrudan katılım gösterdiği veya düzenlediği etkinlikler arasında, Richard Dawkins Vakfı'ndan Sean Faircloth'un katılımıyla düzenlenen I. Özgür Düşünce ve Sekülerizm Konferansı, ODTÜ'deki bilim topluluklarının katılımıyla düzenlenen "ODTÜ Bilim Günleri" ile birlikte, "ODTÜ Sinirbilim Günleri" ve "ODTÜ Biyokimya Konferansı" gibi diğer etkinlikler de bulunmaktadır. Evrim Ağacı, kuruluşundan bu yana ODTÜ'de bilim semineri de düzenlemiştir.
Dijital içerikler
Kuruluşun resmî internet sitesinde, evrimsel biyoloji başta olmak üzere, çeşitli modern bilim dallarına ait, temel düzeyden akademik düzeye kadar değişen bir ölçekte kavramsal tanımlama, akademik örnekleme ve kuramsal analiz yayınlar yer alır. Web sitesinde makale arşivi, bilim sözlüğü ve dijital öğrenme platformu olarak tasarlanan "EA Akademi" adlı proje yer almaktadır.
Video İçerikler
Evrim Ağacı video içeriklerini YouTube kanalı üzerinden ilk olarak 21 Temmuz 2011'de yayınlamaya başlamıştır. Evrim Ağacı'nın 2017 yılında başlattığı "Canlı Bilim" isimli canlı yayın serisi, Dünya'nın dört bir tarafında akademik araştırmalarını sürdüren Türk bilim insanlarını YouTube kanalları üzerinde ağırlamaktadır. Yayın serisine bugüne kadar İstanbul Teknik Üniversitesi'nden Celal Şengör, Cambridge Üniversitesi'nden Mete Atatüre, Hacettepe Üniversitesi'nden Ergi Deniz Özsoy, Boğaziçi Üniversitesi'nden Cem Say ve Aslı Tolun, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü Media Lab'dan Canan Dağdeviren, Harvard Üniversitesi'nden Önder Albayram, ODTÜ ve CERN'den Bilge Demirköz, İTÜ ve CERN'den Kerem Cankoçak, astronom Ethem Derman, New York Eyalet Üniversitesi'nden Ömer Gökçümen, NASA'dan Umut Yıldız gibi isimler katılmıştır. Projenin ikinci sezonunda ise Barış Özcan, Ekrem Aydıner ve Tansu Daylan gibi isimler yer almıştır.
Akademik
Evrim Ağacı'nın yönetim kadrosundaki kişiler doktora ve/veya yüksek lisans sahibi kişilerden oluşmaktadır, diğer isimler ise üniversite mezunu veya üniversite öğrencilerinden oluşmaktadır. Evrim Ağacı, Evrim Çalışkanları oluşumundan sonra, Avrupa Evrimsel Biyoloji Cemiyeti tarafından desteklenen ilk Türk popüler bilim oluşumudur. Ekip, Ergi Deniz Özsoy, Namık Kemal Pak, Müge Boz, Mehmet Somel, Füsun Gezgin Özer gibi evrimsel biyologlar, fizikçiler ve diğer dallardan olan bilim insanlarıyla da birçok farklı nedenle iş birliği yapmış, ortak etkinliklerde bulunmuş, ortak yazılar kaleme almış ve ortaklaşa televizyon programları yapmıştır.
Sosyal sorumluluk projeleri
Evrim Ağacı, ALS hastalarına yönelik olarak düzenlenen Ice Bucket Challenge'ın Türkiye'ye taşınmasında büyük rol oynadığı ve Indiegogo kampanyasıyla binlerce ABD dolarının toplanmasına önayak olduğu gibi, görme engellilere yönelik başlattığı "Sesiniz Olsun" gibi sosyal sorumluluk projeleriyle de bilinmektedir.
Eleştiriler
Evrim Ağacı'nın vejetaryenlik ve veganizm ile ilgili tutumu vegan organizasyonlar tarafından eleştirilmiştir.
Muhammed Aydın
Muhammed Aydın (d. 3 Mart 1997, Erzurum), ağır sıklet bölümünde yarışan Türk boksör.
Atatürk Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi, Beden Eğitimi ve Spor Bölümü'nde öğrenim gördü. 1,85m. boyunda ve 92 kg. ağırlığındaki boksör, Fenerbahçe Boks Takımının sporcusudur. Şu anda Kariyerine ASKİ Spor Kulübünde devam etmektedir.
Kariyeri
2009 yılında boksa başlayan Muhammed Aydın, 2011 yılında Türk Milli takımına seçilip Rusya Grozni de düzenlenen Avrupa Şampiyonasın da -62 kg kategorisinde bronz madalya kazandı. 10 kez Türkiye Şampiyonu   olan boksör   2019 yılında Antalya da düzenlenen Balkan Şampiyonasında bronz madalya  kazanmıştır. 2019' da Belarus, Minsk de düzenlenen Uluslararası Liventsev Boks Turnuvasında ağırsıklette bronz madalya kazanmıştır.
2015 İstanbul Ahmet Cömert Boks Turnuvasında şampiyon olmuştur. 2015 Litvanya, Vilnius da düzenlenen Altın eldiven turnuvasında bronz madalya kazanan Boksör Muhammed Aydın 2019 Avusturya, Viyana da düzenlenen BOUNCE FIGHT NIGHT profesyonel boks gecesinde Avusturyalı boksör Richard' HEİL'i yenerek şampiyon olmuştur. 2013 Yıldızlar Dünya Şampiyonası Ukrayna, Kiev 2013 Yıldızlar Avrupa Şampiyonası Rusya, Anapa 2015 Gençler Dünya Şampiyonası Bulgaristan Sofya 2015 Gençler Avrupa Şampiyonası Polonya, Kolobrzeg /
2019 yılı Rusya Ekaterinburg da düzenlenen İBA Büyükler Dünya şampiyonasında    çeyrek finalde Tobagolu Ağır siklet Nigel PAUL' a yenilerek Dünya 5. olarak Turnuvayı tamamlamıştır.
Toplamda 3 kez Avrupa 3 kez de Dünya Şampiyonalarında Milli Takım Formasını giymiştir. 2021 Almanya, Köln de Uluslararası Boks Karmasında altın madalya kazanarak şampiyon olmuştur. Son olarak 2022 yılında Türkiye'nin Samsun şehrinde düzenlenen FİSU Universiade oyunlarında ağır sıklette Ülkesini Temsil etmiştir.
Ernest Gellner
Ernest André Gellner (9 Aralık 1925 - 5 Kasım 1995) İngiliz-Çek filozof ve sosyal antropolog. Öldüğünde The Daily Telegraph tarafından dünyanın en güçlü aydınlarından biri ve The Independent tarafından "eleştirel rasyonalizmin tek kişilik ordusu" olarak değerlendirildi.
İlk kitabı Words and Things (1959) üstüne The Times 'da başmakale yayımlandı. Bu makale hakkında okuyucu mektupları sayfasında bir ay boyunca Gellner'in dilci felsefe saldırısına karşı yazışmalar yapıldı. 22 yıl boyunca Londra Ekonomi Okulu'nda (LSE) felsefe, mantık ve bilimsel yöntem üstüne dersler verdi, sekiz yıl Cambridge Üniversitesi'nde William Wyse Sosyal Antropoloji Profesörü kadrosunda çalıştı ve Prag'da yeni kurulan Milliyetçilik Araştırmaları Merkezi başkanı olarak çalıştı. Gellner hayatı boyunca -yazdıkları, verdiği dersler ve siyasi aktivizminde- kapalı düşünce sistemleri olarak gördüğü komünizm, psikanaliz, görecilik ve serbest piyasa diktatörlüğü sistemlerine karşı savaştı. Toplumsal düşüncede yer alan diğer konuların yanı sıra, modernizasyon teorisi ve milliyetçilik üstünde çalıştığı iki ana temaydı; çok kültürlü perspektifi üç ayrı uygarlık -Batı, İslam ve Rus uygarlıkları- üstüne çalışmasını sağladı. Milliyetçilik konusunda önde gelen teorisyenlerden biri olarak kabul edilir.
Hayatı
Gellner, Paris'te Anna (evlenmeden önce Fantl) ve avukat Rudolf Gellner çiftinin oğlu olarak dünyaya geldi. Avusturya Yahudisi çift Almanca konuşan şehirli entelektüellerdi ve Bohemya'dan (1918 yılından itibaren yeni kurulan Çekoslovakya'nın bir parçası oldu) geliyordu. Prag'da büyüdü ve İngilizce dilbilgisi okuluna girmeden önce Çekçe ders verilen ilkokula gitti. Prag, Franz Kafka'nın üç kültürlü şehriydi: antisemitik ama "şaşırtıcı derecede güzel", daha sonra yıllarca özlem duyduğu bir şehir.
1939'da, Gellner 13 yaşındayken, Adolf Hitler'in Almanya'da yönetime gelmesi ailesini Çekoslovakya'dan ayrılmaya ve Londra'nın hemen kuzeyindeki St Albans'a taşınmaya ikna etti. Gellner burada günümüzde Verulam Okulu (Hertfordshire) olan St Alban Modern Erkek Okulu'na gitti. 17 yaşındayken, "yerliler arasından başarılıları Balliol'a alıp onları baskılamak" olarak adlandırdığı "Portekiz sömürge politikası" ile Balliol Koleji, Oxford'a burs alarak gitti. Balliol'da Felsefe, Politika ve Ekonomi (PPE) okudu ve felsefe alanında uzmanlaştı. Bir yıl sonra Dunkirk Kuşatması'na (1944-45) katılan alan 1. Çekoslovak Zırhlı Tugayı'na girmek için eğitimine bir yıl ara verdi ve daha sonra yarım dönem üniversiteye gitmek için Prag'a döndü.
1974 yılında Britanya Akademisi'ne seçildi. 1984 yılında Antropoloji Bölüm Başkanı olarak Cambridge Üniversitesi'ne geçti. William Wyse Profesörlük kadrosunu aldı ve King's College, Cambridge üyesi oldu. Burada öğrencileriyle bira içip satranç oynadığı rahat bir ortama erişti. Oxford Ulusal Biyografi Sözlüğü tarafından "parlak, güçlü, ciddiyetsiz, haylaz, bazen sapkın, keskin zekalı ve ironi sevdalısı" olarak nitelendirildi. Öğrencileri arasında sevilmesiyle ünlüdür. Onlara ders vermek için gönüllü olarak fazladan çalışırdı. Mükemmel bir konuşmacı ve yetenekli bir öğretmen olarak kabul edilirdi.
Plough, Sword and Book (1988) başlıklı eserinde tarih felsefesini inceledi ve Conditions of Liberty (1994) kitabında sosyalizmin çöküşünü açıklamaya çalıştı. 1993'te komünizmden kurtulan Prag'a döndü ve yeni kurulan Orta Avrupa Üniversitesi'nde çalışmaya başladı. Burada Amerikan hayırsever milyarder George Soros tarafından finanse edilen bir program olan Milliyetçilik Araştırma Merkezi'nin başkanı oldu. Doğu ve Orta Avrupa'daki ülkelerde komünizmden çıktıktan sonra yükselen milliyetçilik üstüne çalıştı. 5 Kasım 1995'te Budapeşte'deki bir konferanstan döndükten sonra kalp krizi geçirdi ve Prag'daki evinde 70. yaş gününden bir ay önce öldü.
Gellner tartışmalı mizah anlayışı ile dikkat çekti. Kızı Sarah Gellner, babasının en sevdiği şakalardan birinin "Yaz boyunca tecavüz, tecavüz, tecavüz," olduğunu söyledi ve ekledi: "Babamın feministlerden daha az sevdiği bir şey varsa, o da eşcinsel erkeklerdir."
Sosyal antropoloji
1950'lerde Gellner sosyal antropolojiye karşı büyük sevgisini keşfetti. Max Planck Sosyal Antropoloji Enstitüsü Müdürü Chris Hann, Bronisław Malinowski'nin sert burunlu deneyciliğinin ardından Gellner'ın sonraki 40 yıl boyunca alana büyük katkıları olduğunu yazdı. Gellner'ın katkılarını "akrabalık analizinin konsept eleştirisinden Fas'taki kabilelerde devlet dışındaki siyasi düzenin anlaşılmasının çerçevesine (Saints of the Atlas, 1969); Sovyet Marksist antropologların çalışmalarının sempatik bir şekilde ifşa edilmesinden batı sosyal teorisindeki Durkheimcı ve Weberci geleneğin zarif sentezine ve 'insanlık tarihinin yapısının' büyük genişlemesinden etnik köken ve milliyetçiliğin çığır açan incelemelerine kadar (Thought and Change, 1964; Nations and Nationalism, 1983 [Uluslar ve Ulusçuluk])" şeklinde tanımladı. Ayrıca, çalışmalarına hayran kaldığı Faslı-Fransız sosyolog Paul Pascon ile bir dostluk geliştirdi.
Milliyetçilik
1983'te Gellner Nations and Nationalism (Uluslar ve Ulusçuluk) kitabını yayımladı. Gellner'e göre, "milliyetçilik temel olarak politik ve ulusal birimin uyumlu olması gerektiğini savunan siyasi bir ilkedir". Gellner milliyetçiliğin sadece modern dünyada ortaya çıktığını ve sosyolojik bir zorunluluk haline geldiğini savunur. Eski zamanlarda (tarihin “tarımsal okur-yazarlık” aşamasında) yöneticiler, yönetilenler arasında kültürel homojenliğin oluşturulması için çok az teşvike sahipti. Ancak modern toplumda çalışma teknik hale gelir; kişi bir makineyi çalıştırmalı ve bunu yapmak için eğitim almalıdır. Kişisel olmayan, bağlamsız iletişime ve yüksek derecede kültürel standardizasyona ihtiyaç vardır.
Ayrıca, sanayi toplumu, sürekli bir büyüme olduğu gerçeğinin altını çizmektedir: farklı istihdam türleri vardır ve yeni beceriler öğrenilmelidir. Böylece, genel istihdam eğitimi özel iş eğitiminden önce gelir. Bölgesel düzeyde, örtüşen havza alanları (Alsace-Lorraine gibi) için rekabet vardır. Kaynaklar üstündeki hakimiyetini sürdürebilmesi ve hayatta kalabilmek için devlet ve kültür uyumlu olmalıdır. Milliyetçilik, bu nedenle, bir zorunluluktur.
Guido Casaretto
Guido Casaretto (1981, İstanbul) doğumlu İtalyan ressamdır. Eserlerinde ahşap konstrüksiyon üzerinde insan Anatomisini ustalıkla kullanan figüratif kompozisyonlar yer almaktadır. CGI teknolojisiyle ürettiği işlerinde film endüstrisi tarafından doğaüstünün görselleştirilmesinde kullanılan bir medyumu minimalleştirerek inceleme altına almaktadır. Yaşamını ve çalışmalarını İstanbul'da sürdürmektedir.
Kariyer
1981 İstanbul doğumlu İtalyan bir ressam olan Guido Casaretto, 1984-1993 yılları arasında ailesiyle birlikte Yunanistan’da, 1993 yılında Belçika’da, 1994 yılında Güney Afrika’da yaşadı. 1997 yılında tekrar Türkiye’ye dönerek ve eğitimine İtalyan Lisesi’nde devam etti. 2000 yılına gelindiğinde ise İtalya’da Bologna Üniversitesi Resim bölümünde akademik eğitimine başladı. Burada iki yıl boyunca Roberto Grassi’nin atölyesinde eğitim alan Casaretto, tekrar Türkiye’ye dönerek Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’ne devam ederek 2005 yılında buradan mezun oldu. Bu son dönüşünün en büyük nedeni Casaretto’nun Türkiye ve İstanbul tutkusudur. Şu anda Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Resim bölümünde akademik eğitimine devam etmektedir.
Eski ustaların izini süren genç bir ressam olan Guido Casaretto,özellikle Mac Art’ın ev sahipliğini yaptığı ‘Guido’ adlı sergisindeki eserleriyle izleyicilerini beş-altı yüzyıl kadar öncesine, resim sanatının kimliğini oluşturmaya başladığı, insanın keşfedildiği, bedenin incelendiği Rönesans yıllarına götürüyor.
Casaretto’nun çözmeye çalıştığı problem aslında Sanat tarihinin sayfalarında yer alan yüzlerce farklı isimden farklı da değil: Resimde 'espas sorunu'nun izinden gidiyor; resmin sınırlarını, resmi oluşturan elemanların varlık biçimlerini ve nedenlerini sorguluyor. Bu sorgulama hali kimilerine 'modası geçmiş' gibi gelse de, Casaretto'ya göre günümüzde hâlâ resmin birinci problemi espas ve bir ressamın kendi dilini oluşturabilmesi için öncelikle bu soruna karşı tavrını netleştirmesi gerekiyor. Farklı malzeme ve teknik açılımlarla baktığı sanatındaki en büyük silahı ise güçlü deseni ve tekrar tekrar ürettiği figürlerdir. Resimlerinin Dışavurumculuk göstermemesi gerektiğini düşünen Casaretto, zemin olarak kimi zaman Kumaş, kimi zaman Ahşap, kimi zaman Pleksiglas kullanıyor.
Rönesansı ‘Figürün en safça resmedildiği dönem’ olarak nitelendiren ve resimlerinin bu dönemin eserlerine benzetilmesine karşı çıkmayan Casaretto, sayfalarca metinle açıklanacak resimler yapmak istemediğini, resmin bir metne ihtiyaç duymaması gerektiğini ısrarla vuruluyor ve bu nedenle hâlâ 'resmin abecesi' ile uğraşıyor. Ona göre, "Dil, resmin sınırları içinde kalmalı. Eğer resim yazıyla açıklanıyorsa, resim yazının resmi olur."
Özellikle son yıllarda Yeni medyanın ve dijital teknolojilerin açtığı çığır, sanatçıların gerçeklik ve onu temsil etme biçimlerini ve sorgulama yapmalarında bambaşka ufuklar açmaya başladı. Guido Casaretto’nun da kullandığı ‘aracı sergileme’ yöntemi, onun temsilci kusursuzluğa dair bir çabanın peşinde olmadığının kanıtı. ‘Sistem Dışı Bağıntılar’ adlı sergisinde Casaretto, dijital figürlerini zaman-yer uzamında konumlandırırken, eşzamanlı olarak bedenlerinin geçirgenliğini de vurguluyor ve CGI (computer-generated images) yöntemiyle oluşturduğu işleri için “Bilgisayarımın başında işlerimi üretirken aslında bir arayüzün üstünde çalışıyorum. Yani, bu figürleri çizerken onları değil, bir dizi Algoritma görüyorum” diyor.
Sergiler
Karma Sergiler
Kişisel Sergiler
Adolf Hitler'in direktifleri
Adolf Hitler, Nazi Almanyasından Führer, çoğu askeri politika ve işgal altındaki ülkelerdeki sivillere yönelik muameleyle ilgili yüzlerce talimat, emir ve kararname çıkardı. Bunların çoğu, kötü şöhretli Komando Emri gibi savaş suçlarının işlendiğinin doğrudan kanıtıdır. Diğer emirler insanlığa karşı suçların kanıtını sağlar. 1939'da T4 operasyonu kapsamında engellilere zorla ötanazi tesis eden Hitler emri ve işgal altındaki ülkelerdeki sivil direnişçileri ortadan kaldırmak için Nacht und Nebel emri gibi insanlığa karşı işlenen suçlara dair kanıtlar sağlamaktadır.
21 Ekim 1938 Direktifi
21 Ekim 1938'de Hitler, "aşağıdaki olasılıklara" hazırlanmak için Wehrmacht'a yeni bir yönerge yayınladı:
T4 operasyonu
1939'da Hitler, T4 operasyonu'nda engelli çocukları ve insanları öldürmenin gerekçesi haline gelen bir emir yayınladı. Gaz verme birçok kurbanı öldürmek için tercih edilen bir yöntem olduğundan, Holokost'un temelini attı. Gaz odalarını işleten SS personeli daha sonra Auschwitz ve diğer birçok toplama kampı ve ölüm kampında istihdam edildi.
Fall Weiss yönergesi
3 Nisan 1939'da Fall Weiss (Case White) yönergesi hazırdı. 11 Nisan'da yayınlandı.
Hitler'in yazdığı ilk bölüm başladı:
Polonya ile Alman ilişkileri, herhangi bir karışıklıktan kaçınma ilkelerine dayanmaya devam ediyor. Bununla birlikte, Polonya'nın Almanya'ya yönelik politikasını değiştirmesi durumunda, Polonya ile yürürlükte olan Antlaşma'ya rağmen nihai bir çözüm gerekli olabilir. Daha sonra amaç, Polonya askerî gücünü yok etmek ve Doğu'da Ulusal Savunma'nın gereksinimlerini karşılayan bir durum yaratmak olacaktır. Özgür Danzig eyaleti, en geç düşmanlıkların patlak vermesiyle Reich bölgesinin bir parçası ilan edilecektir. Siyasi liderler, bu durumda, Polonya'yı mümkünse izole etmeyi, yani savaşı yalnızca Polonya ile sınırlamayı kendi görevleri olarak görüyorlar.
Wehrmacht, 1 Eylül 1939'dan sonra herhangi bir zamanda Fall Weiss'i gerçekleştirmeye hazır olmalıdır.
Komiser Emri, Haziran 1941
6 Haziran 1941 tarihli kötü şöhretli Komiser Emri (Kommissarbefehl), doğrudan Barbarossa kararnamesini takip etti. Siyasi Komiserlere Muamele Talimatları olarak adlandırıldı ve başladı:
Bolşevizme karşı mücadelede, düşmanın davranışının insanlık veya uluslararası hukuk ilkelerine dayalı olacağını varsaymamalıyız. Özellikle, direnişin gerçek liderleri olan her dereceden siyasi komiserin mahkumlara nefret dolu, zalimce ve insanlık dışı muamelesi beklenebilir... Bu mücadele sırasında bu unsurları dikkate almak veya harekete geçmek uluslararası savaş kurallarına uygun olarak, yanlıştır ve hem kendi güvenliğimizi hem de fethedilen bölgenin hızla pasifleşmesini tehlikeye atar... Siyasi komiserler barbarca, Asya savaş yöntemlerini başlattı. Sonuç olarak, derhal ve maksimum ciddiyetle ele alınacaktır. Prensip olarak, operasyonlar sırasında yakalananlar direnç gösterirlerse, hemen vurulacaklardır.
Nacht und Nebel, 7 Aralık 1941
Nacht und Nebel ("Gece ve Sis"), 7 Aralık 1941'de Adolf Hitler'in Nazi Almanya'sının işgal altındaki topraklarında ilk olarak tüm siyasi aktivistleri ve direniş "yardımcılarını", "Alman güvenliğini tehlikeye atan herkesi" (die deutsche Sicherheit gefährden) ortadan kaldırmayı amaçlayan bir yönergeydi İsim, Wagner'in Rheingold'undan "Tarnhelm" ("gizli kask") içeren sihirli bir büyüye doğrudan atıftı. Tarnhelm, kullanıcısını görünmez hale getirebilir ve onu anında başka bir yere taşıyabilirdi.
Şubat 1942'de, iki ay sonra, Silahlı Kuvvetler Yüksek Komutanlığı'ndan Feldmarschall Wilhelm Keitel, işgal altındaki ülkelerdeki gözaltına alınan ve sekiz gün sonra hala hayatta olan tüm kişileri kapsayacak şekilde genişletti. Kararname, yerel halkları nerede olduklarını ya da kaderlerini bilmeyen kayıp arkadaş ve aileleri inkâr ederek sindirmeye yönelikti. Mahkumlar gizlice Almanya'ya taşındı, iz bırakmadan kayboldu, ama aslında toplama kamplarında hapsedildi.
Führer Direktifi No 46
46 Nolu Führer Direktifi, 18 Ağustos 1942'de "Doğu'da Eşkıyalığa [Bandenbekämpfung] Karşı Yoğunlaştırılmış Eylem Talimatları" başlığı altında yayınlandı ve sözde anti-partizan savaşının radikalleşmesine işaret ediyordu. Yönerge, güvenlik güçlerini "çetelerin" "tamamen ortadan kaldırılması" için "mutlak vahşet" ile hareket etmeye çağırırken, "haydutla mücadele" operasyonları sırasında işlenen her türlü eylem için kovuşturmadan muafiyet sağladı.
Yönerge, SS'i sivil idare altındaki bölgelerde arka alan savaşından sorumlu örgüt olarak belirledi. Askeri yargı yetkisi altındaki bölgelerde (Ordu Grubu Arka Bölgeler), Genel Ordu Yüksek Komutanlığı'na sahipti. Yönerge, "haydut" (yani partizan kontrolündeki) bölgelerin tüm nüfusunu düşman savaşçıları olarak ilan etti. Uygulamada bu, güvenlik savaşının amaçlarının barışmak değil, "haydut" ve "haydut tehdidi altındaki" bölgelerin tamamen yok edilmesi ve onları "ölü bölgelere" dönüştürmesi anlamına geliyordu (Tote Zonen).
Komando Emri, Ekim 1942
Kommandobefehl (Komando Emri) 18 Ekim 1942'de Adolf Hitler tarafından Avrupa ve Afrika'daki Alman kuvvetleri tarafından esir alınan tüm Müttefik komandoların yargısız, üniformalı halinde veya teslim olmaya çalıştıklarında derhal öldürülmesi gerektiğini belirterek yayınlandı. Alman askeri kuvvetlerinin doğrudan savaş dışında başka bir yolla (örneğin işgal altındaki bölgelerde polis aracılığıyla) düşen, üniformalı olmayan herhangi bir komando veya küçük komando grubu veya benzer bir birim, ajanlar ve sabotajcılar derhal Sicherheitsdienst'e (SD, Güvenlik Servisi) teslim edilecektir. Gizli olarak verilen emir, herhangi bir Alman komutan veya subay tarafından bu emirlerin yerine getirilmemesi sonucunda bir ihmal eylemi olarak kabul edileceğinden, Alman askeri hukukuna göre cezalandırılacakları açıkça ortaya koyulmuştur.
Neron Kararnamesi
Neron Kararnamesi, 19 Mart 1945'te Adolf Hitler tarafından yayınlandı ve Almanya'nın derinliklerine nüfuz eden Müttefik kuvvetler tarafından kullanılmalarını önlemek amacıyla tüm Alman altyapısının tahrip edilmesini emretti. Resmen Reich Bölgesi Kararnamesi Üzerine Yıkımlar (Befehl betreffend Zerstörungsmaßnahmen im Reichsgebiet) olarak adlandırıldı ve bu emir daha sonra MS 64'te Roma'nın Büyük Yangınını tasarlayan Roma İmparatoru Nero'dan sonra Nero Kararnamesi olarak bilinmeye başladı. 1945'teki yenilgisinin ardından Almanya için mümkün olduğu kadar çok şeyi korumak isteyen Albert Speer tarafından bu emir sabote edilmiştir.
Index Librorum Prohibitorum
Index Librorum Prohibitorum ("Yasaklanmış Kitaplar Listesi"), Kutsal Endeks Kongregasyonu (eski bir Roma Curia Dikastırı) tarafından dalalet veya ahlaka aykırı sayılan yayınların bir listesiydi ve Katoliklerin bu kitapları izin almadan okumaları yasaktı.
On altıncı yüzyıldan önce tek tek kitapları yasaklama girişimleri vardı, özellikle de dokuzuncu yüzyıl Decretum Glasianum, ancak bunların hiçbiri ne resmiydi ne de yaygındı. 1559'da Papa IV. Paulus, Pauline Endeksi 'ni yayınladı. Bazı araştırmacılar tarafından "Katolik dünyasında sorgulama özgürlüğünün dönüm noktası" olarak nitelendirilse de, Endeks'in etkileri asgari düzeydeydi ve Endeks büyük ölçüde ciddiye alınmadı. Bir yıldan kısa bir süre sonra, Pauline Endeksi 'nin eleştirilen ve kabul edilmesini zorlaştıran yönlerini rahatlatan Tridentine Endeksi ile değiştirildi. 20. ve son baskısı 1948'de çıktı ve Endeks resmen 14 Haziran 1966'da Papa VI. Paulus tarafından kaldırıldı.
Papa IV. Paul, Avrupa'nın entelektüel seçkinlerinin çalışmaları da dahil olmak üzere binlerce kitap başlığını yasaklayan ve yayınları kara listeye alan Yasaklanmış Kitaplar Endeksi 'ni yayınladı. Bu endeks dini metinleri, romantizm okumalarını kınadı ve yazarları toksisite derecelerine göre sıraladı. Listenin belirtilen amacı, teolojik, kültürel veya politik olarak yıkıcı kitapların okunmasını engelleyerek dindarların inanç ve ahlakını korumaktı. Bu tür kitaplar arasında, Immanuel Kant'ın Saf Aklın Eleştirisi gibi filozofların eserleri ve 1621'den 1835'e kadar Endeks'te yer alan Johannes Kepler'in Epitome astronomiae Copernicanae gibi gök bilimcilerin eserleri ile İncil'in onaylanmayan basımları ve tercümeleri yer alıyordu. Endeks'in çeşitli basımları Kilise'nin okuma, satış ve kitaplara karşı önleyici sansür üstüne kurallarını da içeriyordu.
Latin Kilisesi'nin kanon kanunu yazılan eserler Kutsal Yazı, teoloji, kanon kanunu veya kilise tarihi, din veya ahlakla ilgiliyse yerel dini yetkilin yargısına sunulmasını önermektedir. Yerel dini yetkili bir hüküm vermeye yetkili olduğunu düşündüğü birisine danışır ve eğer o kişi nihil obstat ("hiçbir şey yasaklamaz") verirse, yerel dini yetkili, emprimaturu ("basılsın") verir. Dini enstitülerin üyeleri, din veya ahlakla ilgili konularda kitaplar yayınlamak için, üst düzey yetkiliden imprimi potest ("basılabilir") almalıdır.
Endeks'in ilk baskılarındaki çalışmalarda yer alan bilimsel teorilerden bazıları uzun süredir Katolik üniversitelerinde öğretilmektedir. Örneğin, günmerkezliliği savunan kitapların genel yasağı 1758 yılında Endeks'ten kaldırıldı ancak iki Fransisken matematikçi 1742 yılında Isaac Newton'ın Principia Mathematica eserinin yayınladıkları basımının ön sözünde çalışmada günmerkeziliğin doğru olduğunun var sayıldığını ve bu varsayım olmadan eserin geçersiz olduğunu belirtmiştir. Antonio Rosmini-Serbati'nin bir eseri de Endeks'te vardı, ancak 2007'de aklandı. Endeks'in lağvedilmesinden bu yana yaşanan gelişmelerin "21. yüzyılda Endeks'in geçerliliğini yitirmesi" anlamına geldiğini iddia edenler oldu.
J. Martínez de Bujanda'ın Index Librorum Prohibitorum, 1600-1966 eseri Endeks'in ardışık basımlarındaki yazarlar ve yazıları listelerken Miguel Carvalho Abrantes'in Why Did The Inquisition Ban Certain Books?: A Case Study from Portugal [Neden Engizisyon Bazı Kitapları Yasaklar: Portekiz'de Bir Vaka İncelemesi] 1581 tarihli Index Librorum Prohibitorum 'un Portekiz baskısında neden bazı kitapların yasaklandığını açıklamaya çalışır.