cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mirza Kadim İrevani
Olgun yaratıcılık dönemi
"Prens Aleksandr'ın eşiyle birlikte portresi" yaklaşık 1860'lardan kalmadır. Resimli bir Rus dergisinden bir illüstrasyonun reprodüksiyonuna dayanıyordu (belki de 1866 tarihli ıhlamur kabuğu resmi de). Mirza Kadim İrevani, imparatorun gösterişli geleneksel portresini yaratıcı bir şekilde milli ruhda yenidenelden geçirdi. Değerli taşlarla süslenmiş gibi bitki süslemeli çerçeve özel bir oryantal renge sahiptir.Diğer tüm eserler İrevani'nin yaşamının son yıllarına aittir.
Giovanni Leone
1978'de Lockheed Rüşvet Skandalı ile ilgisi olduğu tespit edilince istifaya zorlandı. Böylece görev süresinin bitimine 6 ay kala 15 Haziran 1978'de istifa ederek Anayasa uyarınca tabii senatörlük payesiyle ölümüne kadar Senato'da kadar görev yaptı.
Mirza Kadim İrevani
Olgun yaratıcılık dönemi
"Genç Bir Kadının Portresi"nde eteğin verilen hacmi ve eteğin kıvrımları gerçekçilik unsurlarını görmemizi sağlar. Kadının yüzü sanatçı tarafından özenle çizilmiştir. Modellemesi göze çarpmayan noktalarla açık pembe ve mavi tonlarında yapılmıştır. Hacmin doldurulması uçuk pembe rengin üzerine yarı ton uygulanarak yapılır. Dudaklardaki hassas çizgiler, burun, kaşların etkileyici şekli, gözler - bu unsurlar, portre yüzleriyle benzerliğini kaybetmeyen yüze çekicilik ve canlılık katar. Mikloshevskaya'nın işaret ettiği gibi bu çözümler, İrevani'nin gözlemciliğine ve gerçekçi bir şekilde resim yapma arzusuna işaret ediyor.
Angela Sommer-Bodenburg
Alman yazar Angela Sommer-Bodenburg, çocuklara yönelik yazdığı fantezi kitap serileriyle tanınmaktadır. Çocuk edebiyatında “Küçük Vampir” serisiyle iz bırakan Sommer-Bodenburg, 1979 yılında yazmaya başladığı ve 30’dan fazla dile çevrilen bu serinin küçük vampiri Rüdiger hakkında şunları söylemiştir: “Benim vampirim kana susamış bir canavar değildir. Aksine, çocukların korkularını yenmelerine yardımcı olabilecek kendi korkuları ve zayıf yanları da olan şefkat dolu küçük bir vampirdir”. Küçük Vampir, zaman içinde çocuklardan gördüğü büyük ilgi üzerine tiyatro, tv, radyo ve sinemaya da uyarlandı.
Mirza Kadim İrevani
Olgun yaratıcılık dönemi
Stillerine göre bu portreler, 19. yüzyıl İran panel ressamlığı tarzına benziyorlar. Böylece, Feth Ali Şah'ın minder üzerinde oturduğu portre, "Tahtta Oturan Feth Ali Şah"ın ikonografik tipini tekrarlasa da, resmin kalitesi onun 1850'lerde Mirza Kadim tarafından Sardar Sarayı için yapıldığını gösteriyor. Sanatçının yeteneği eserlerini inceledikçe gelişiyor, özellikle Sardarların portrelerinde, Mikloshevskaya'nın de bahsettiği gibi, bu hevesli ressam için bir tür ressamlık okulu olmuştur. Ermitaj'da bulunan "Katlama-Güzgü" adlı bez, vernikli resimlerle süslenmiş ve minyatür portreli yastık kılıflarını içeriyor. Qatlama'nın Doğu el yazmalarının cildlemesi ile benzerliği, Qatlama'nın kapağında görülebilir. Qatlama'nın üst sağ tarafına bir yastık yerleştirilmiş ve sol tarafta ise bir erkek portresi konumlandırılmıştır. İrevani'nin bilinen eserleri arasında buna benzer başka bir eser yoktur. Kapak üst kenarının üzerine yerleştirilen yazı, eserin Kafkasya'da görev yapmış Rus generallerinden biri tarafından sipariş edildiğini kanıtlıyor ("fr. Pour General Karvalin"). Kapak üst kenarının kenar süslemesi onun ayırt edici özelliğidir. Üst kenar süslemesi aynı prensip üzerine kurulmuş olsa da, düzeni daha büyük ve bağımsızdır.
Natalia Mikloşevskaya, buket, süsleme ve güllerin tasarımında, incelikle çizilmiş konturlarda, renklerin uyumlu bir kombinasyonunun yanı sıra çeşitli motiflerin tasarımında özel bir inceliğe işaret ediyor. Mirza Kadim İrevani, desenin biçimlendirilmesini ihlal etmeyen açıların doğru çözümünde sözünü söyleyerek Azerbaycan ulusal süsleme sanatı hakkında iyi bir bilgiye ve ayna kılıfının tasarımında vernik boyama geleneklerine hakim olduğunu gösterdi. Katlanır-aynanın süsleme dekoru, Mirza hakkında yeni ve ilginç bir bilgiler veriyor. Eğer sanatçının minyatür portresi mekanı ve derinliği daha gerçekçi bir şekilde tasvir etmek istiyorsa, bu da zeminlerin gölgelenmesinde, zeminin bakış açısının kendine özgü bir şekilde aktarılmasında kendini gösterir, o zaman vernikli boya kutusu Erivan'ın uygulamalı sanatlar alanında tamamen yeni bir eseri haline gelir.
Angela Sommer-Bodenburg
Küçük Vampir serisi
"Küçük Vampir", biri vampir, diğeri ise insan olan iki erkek çocuğunun tüm farklılıklarına rağmen dost olabilmesini anlatıyor. 9 yaşında olan Anton Bohnsack, özellikle vampirli korku hikâyelerine meraklı sıradan bir çocuktur. Bir akşam penceresinin önünde gerçek bir vampir çocuk olan Rüdiger ile karşılaşır. İkisinin de ortak yönü vampir hikâyelerine ilgi duymalarıdır, böylece uzun süreli bir dostluğun temelleri atılmış olur. Zaman içinde Anton, Rüdiger’in kendisi gibi vampirlerden oluşan ve yöredeki mezarlıktaki gizli bir yearltı mezarlığında yaşayan bir vampir topluluğunun (Schlottersteins ) üyesi olduğunu öğrenir. Anton, kendisine karşı ilgi duyan Rüdiger’in kızkardeşi Anna ve ağabeyi Lumpi ile de tanışır. Anton, onun için ödünç alınan bir vampir pelerini ile genellikle Rüdiger ve Anna ile atıldığı maceralarda kimi zaman büyük tehlikeler atlatır. Vampirlerle olan arkadaşlığını hem ailesinden, hem vampir avcısı Geiermeier’den, hem de kötü kalpli bazı vampirlerden saklamak zorundadır. Küçük Vampir serisi 1979’dan 2008’e dek yazılan 20 kitaptan oluşuyor. Serinin tamamı Say Yayınları tarafından Türkçeye kazandırıldı.
Mirza Kadim İrevani
Olgun yaratıcılık dönemi
Küçük ve tamamlanmamış "Gül ve bülbül" resmi, İravani'nin son eserlerinden biridir. Düzenine göre, ressam tarafından çiçek desenleri ve duvar süslemeleri için çizilen şablon çizimlerini hatırlatsa da, Mikloşevskaya'nın vurguladığı gibi, bu düzen daha bağımsızdı. Eser, İravan'ın ressamlık tarzlarını gözlemlemeye imkan tanır; resim tamamlandıktan sonra ressam, üstüne kırmızı kahverengi renkte yumuşak konturlar çeker. Bundan sonra, resme yukarıdan aşağıya birkaç kat boya eklenir. Hacmin ve ışık-gölge oyununun noktalı şekilde modellemesi işi tamamlar. Bu yapıyı büyük kırmızı gülün, goncanın ve onları çevreleyen yeşilliklerin işlenmesinde görmek mümkündür.
Eserlerinin ölümünden sonraki kaderi
Ölümünden sonra, İravani'nin aile arşivinde yüzden fazla eseri saklanıyordu. Ressamın büyük oğlunun eşi Fatıma Hanım Kadimbeyova 1921 yılında İravandan Bakü'ye göçtükten sonra, ressamın eserleri ve kütüphanesi İravanda kaldı. Bir süre sonra, onların kaybolması ortaya çıktı. Sanatçının eserlerinin az bir kısmını Bakü'ye getirmek mümkün oldu - 20'den fazla portre, resim ve desenler için fotoğraflar ve eskizler 1939 yılında Rüstem Mustafayev adına Azerbaycan Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi tarafından elde edildi. XX. yüzyılın ortalarında, İrevani'nin sadece 23 orijinal eseri hakkında bilgi vardı, bunlardan yirmisi Azerbaycan Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi'nde (Bakü), ikisi Ermitaj Müzesi'nde (St. Petersburg) ve biri Gürcistan Devlet Sanat Müzesi'nde (Tiflis) bulunmaktadır.
1914 yılında İrevandaki Sardar sarayının tamamen dağıtıldığı dönemde, orada bulunan portreler duvarlardan çıkarılmış ve şu anda Gürcüstan Dövlət Muzeyinde bulunmaktadırlar. Gürcüstan'ın devlet ve sanat müzelerinde saklanan portreler hakkında detaylı bilgi olmadığından, onların arasında İrevani'nin yaptığı tüm portreleri belirlemek zordur. Bazı büyük portrelerin İrevani'nin orijinal el işi olduğunu, resim ve eskizlerin yanı sıra fotoğraf Dmitriy Yermakov'un albümündeki (albüm G Gürcistan Devlet Sanat Müzesi'nin fondlarında saklanıyor) Sardar sarayının iç mekanlarını gösteren fotoğraflar doğruluyor. Bu portreler, tarzlarına göre 19. yüzyıl İran panel ressamlığı stiline yakındı. Feth Ali Şah Kaçar'ın, Abbas Mirza'nın, Hüseyin Kulu han Sardar'ın ve Rüstem Zal'ın portrelerinin gerçekten İrevani tarafından yapıldığı doğrulanmıştır.
1947'de, Ermitaj koleksiyonundan İran lak ve ıhlamur kabuğundan yapılmış resimleri araştırırken, Natalya Mikloşevskaya dikkatini İrevani'ye özgü bir tarzda yapılmış Kattlama-Guzgu'nun içindeki minyatüre yöneltti. Sanatçının adının resmin altında Rusça italik harflerle yazılması, İrevani'ye özgü bir özellikti. Madalyonlu kutunun üst kapağında Fransızca yazılan "A'dessinee tel Kadim Bek" ("Mirza Kadim adında bir kişi tarafından çizildi") yazısı, Azerbaycanlı sanatçının eserine dair olasılığı doğruladı. Bu gerçek, eserin İrevani ile ilgisi olmadığına dair tüm şüpheleri ortadan kaldırdı. Söz konusu eser, 1936'da bilinmeyen bir kişi tarafından Ermitaj'a bağışlanmıştır.
1950'lerde, Tiflis'e yaptığı ziyaret sırasında Natalya Mikloşevskaya, Gürcistan SSC Güzel Sanatlar Devlet Müzesi'ndeki Doğu minyatürleri koleksiyonuna göz attı. 19. yüzyıl minyatürleri arasında, sanatçı Mirza Kadim'e atfedilen üç resim fark edildi. Bunlar, bir kadın portresi ve birbirine oldukça benzeyen iki minyatür, "Çiçekler ve Kuşlar," idi. Kadın portresinin İrevani ile ilişkili olduğundan hiç şüphe yoktur. Sadece "Album"ün içindeki Farsça küçük yazıda "Mah Taletein'in Portresi" yazsa da, sahibi tarafından Rusça yazı silinmiş ve minyatür, bir İran minyatürü olarak müzeye satılmıştır. Bir kadın portresi olarak sunulan bu minyatür, müzede "19. yüzyılda bilinmeyen bir ressam tarafından yapılmış İranlı bir kadın tablosu" olarak sergilenmiştir.
Azerbaycan Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi koleksiyonunda, altı adet boyalı portre, bir adet mürekkeple çizilmiş portre, iki adet kare içindeki portre, atlı bir eseri ve altı adet şablon çizimi bulunan yirmi eser bulunmaktadır. Ayrıca, kuş motifleriyle süslenmiş bir silindirik kol (bu resim tamamen Arapça yazıdan oluşmaktadır); iki eser cam üzerine resim olarak sunulmuş, sonuncusu - çiçeklerin kompozisyonu - bitmemiş bir suluboya eseri olarak sunulmaktadır. Güzel Sanatlar Müzesinin envanter defterinde "Derviş" adlı eser yanlışlıkla "Erkek" olarak kaydedilmişti. Azerbaycan Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi'nde Sardarların portrelerini çizmeye başlamadan önce, Mirza Kadim'e ait "Savaşçı" ve "Abbas Mirza" adlı iki hazırlık çalışması bulunmaktadır. Katlama-Guzgu, Devlet Ermitaj Müzesi'nde korunmaktadır. Gürcistan Devlet Güzel Sanatlar Müzesi'nde ise bir kadın portresi (tempera) bulunmaktadır. Bu portreyle birlikte, Mirza Kadim'in fırçasına atfedilen iki benzer "Çiçekler ve Kuşlar" minyatürü de aynı müzede korunmaktadır.
Eserlerinin öğrenilmesi
1938-1939 yıllarında, Azerbaycan Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi, Mirza Kadim İrevani'ye ait birkaç ilginç eser edindi. Araştırılan koleksiyonun malzemeleri, "19. yüzyıl Azerbaycan Ressamları" adlı makalenin yayınlanması için kaynak oldu. Bu makale, ilk kez 19. yüzyıl Azerbaycan güzel sanatlarının incelenmesi hakkında bilgi verdi ve büyük ilgi uyandırdı. Yazarlar, okuyucuların dikkatini İrevani'nin yaratıcılığına yönlendirerek, onu Rus kültüründen etkilenerek dekoratifizmin sınırlarından kurtulmaya çalışan, gelişmekte olan realizm akımının ilk temsilcilerinden biri olarak sundular. Ancak makalede bazı yanlışlar bulunmaktaydı, çünkü sanatçının birçok eseri başlangıçta ona atfedilmemiş, ancak sonradan teşhis edilebilmiştir. Makale, İrevani'nin üç iyi reprodüksiyonu ile resmedilmiştir.
1940 yılında edebiyat eleştirmeni Oruceli Hesenov, sadece Mirza Kadim İrevani'nin yaratıcılığına adanmış bir eseri yayınladı. Yazar, resimlerle, renklerle ve kompozisyonlarla ilgili çeşitli konulara değindi, ancak makale özel bir karaktere sahip değildi.
1947 yılında, sanat uzmanı Natalya Mikloşevskaya, İran lak ve ıhlamur kabuğu resimleri arasında Katlama-Guzgu'nun içinde Mirza Kadim İrevani tarafından yapılmış bir minyatür keşfetti. 1950 yazında, Mikloşevskaya, Mirza Kadim'in yaşamı ve yaratıcılığı hakkında daha fazla bilgi toplamak amacıyla İravan'a seyahat etti. Ancak bu girişim başarısız oldu. Tiflis'e yaptığı seyahat ise daha verimli oldu. Gürcistan SSC Devlet Güzel Sanatlar Müzesi'nde Mikloşevskaya, 19. yüzyıl minyatürleri arasında Mirza Kadim İrevani adına yazılmış üç resim ortaya çıkardı.
1954 yılında Bakü'de Natalya Mikloşevskaya'nın "19. Yüzyıl Ressamları. Mirza Kadim İrevani ve Mir Muhsin Nevvab" adlı makalesi yayınlandı. Yazarın temel amacı, Mirza Kadim İrevani veMir Muhsin Nevvab'ın yaşamlarını ve yaratıcılıklarını aydınlatmak ve eserlerinin R. Mustafaev adına Azerbaycan Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi, Ermitaj ve Gürcistan SSC Devlet Güzel Sanatlar Müzesi ("Metekhi")'nde bulunan koleksiyonlarını tanıtmaktı. Makale, Mirza Kadim'in önceden bilinmeyen eserlerinin, Ermitaj Müzesi ve Gürcistan SSC Devlet Güzel Sanatlar Müzesi'nin şark koleksiyonlarında ortaya çıkmasında önemli bir rol oynamıştır.
Mikloşevskaya, sanatçı hakkındaki biyografik bilgileri, yeğenleri Efşan Kadimbeyova ve Kamal Kadimbeyov ile yaptığı görüşmelere dayanarak genişletti. Mirza Kadim hakkındaki bazı ilginç gerçekler, en büyük oğlunun eşi olan Fatima Hanım Kadimbeyova tarafından sağlanmıştır. Fatima Hanım Kadimbeyova, 1950 yılında Bakü'de 77 yaşında vefat etmiştir. İravani'nin yaratıcılığına adanmış eserler, Mikloşevskaya'nın Azerbaycan güzel sanatlar tarihine yönelik ciddi araştırmalarının bir sonucu olarak kabul edilir. Mikloşevskaya, sanatçı hakkındaki biyografik bilgilerin zenginleştirilmesine önemli ölçüde katkıda bulunmuş ve 1940'ların sonlarında Ermitaj ve Gürcistan SSC Devlet Güzel Sanatlar Müzesi'nde İrevani'nin birkaç değerli eserini ortaya çıkarmayı başarmıştır.
Azerbaycanlı sanatçı Kerim Kerimov da İrevani'nin yaratıcılığını araştırmıştır. Abbas Mirza'nın portresini analiz ederken, Kerimovun, figürün orantılarını korumaya çalışırken aynı zamanda ışık ve gölge oyununu ve sanatçının portresinin psikolojik ifadesini aktarma çabasına dikkat çekilmiştir.
Kerimov'un "Azerbaycan Güzel Sanatlarında Portre Janrı" adlı bilimsel çalışmasında, Feth Ali Şah'ın bir başka portresi adı geçmektedir. Yazara göre yağlı boya ile boyanmış, gelenekselliği, düzlüğü ve dekoratifliği ile öne çıkan bu eser, İrevani'nin eseridir. Ancak Kerimov, bu eserin yerini ne geçmişte ne de araştırma yaptığı zaman belirtmemiştir.
Yaratıcılığın değerlendirilmesi ve etkisi
XIX. yüzyılda, portre yapmaya geçen ressamlar, hacim hissi yaratmak amacıyla üsluplu resimler ve Avrupa'nın mekân kompozisyonu tarzındaki dekoratif renkleri birleştirebilirlerdi. Mirza Kadim İrevani'nin "Genç Erkek Portresi" ve "Genç Kadın Portresi" gibi eserlerinde yüksek resim çekme yeteneği ve dolgun renkler yumuşak ve lirik bir düzenle birleşmiştir.
İrevani'nin yaratıcılığında, realizm unsurları, Azerbaycan sanatı için yeni olan panel ressamlığı ve grafik tarzını açıkça yansıtmaktaydı. Ressamın yaratıcılığı, Azerbaycan sanatında panel ressamlığının formlarının ortaya çıktığının kanıtıdır. Ancak bugün, örneğin Bakü'de (Azerbaycan Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi'nde) korunan bazı eserleri olan, XIX. yüzyıl ortasında yapılmış "Genç Kadın" ve "Genç Erkek" portreleri, Orta Asya doğu minyatür mektebinin geleneklerine sağlam bir şekilde bağlıydılar. Bu, İrevani'nin Azerbaycan halk yaratıcılığı ile sıkı ilişkilerinin bir kanıtıdır. Natalya Mikloşevskaya'ya göre İrevani'nin "Dansçı" portresi, Nizami Gencevi'nin şiirlerinin karakterlerinden oluşan Şeki Han Sarayı'ndaki tasvirlere göre daha canlıdır.
Sanatçı, insanın dış görünümüne büyük ilgi gösterirdi. Yüzün standart ölçüleri yerine, onları belirli bir iç mekânın üç boyutlu bir alanında tasvir ederdi. Hacimsel modelleme ve modellemeye benzerlik, yeni dönem Azerbaycan güzel sanatlarında önemli değişikliklerin, geleneksel kuralların ve stereotipik temsillerin aşılmasının göstergesiydi. Mikloşevskaya, sanatçının birkaç portresine atıfta bulunarak, Mirza Kadim'in döşemenin perspektifini aktaramadığını belirtir. Kendi eserlerinde, İrəvani yüzlerini ve kıyafetlerinin kıvrımlarını gölgelendirir, genellikle halılarla süslenmiş döşemenin dikey bir perspektifte ve mesafe hissi olmadan tasvir eder ve ayrıca resmin orta kısmında buta öğesini kendi benzersiz tarzında kullanırdı. İrevani buta, aynı çemberlerle diyagonal olarak yerleştirilirdi. Bu, izleyiciden uzaklaşan yatay bir hareket illüzyonu yaratırdı. Bununla birlikte, butanın boyutu önde ve arkada aynı olduğundan, Mikloşevskaya buna çizgilerin perspektifli bir uzaklaşması değil, desenin kalitesi olarak atıfta bulunur. Bitki süslemeli halı kenarları, tatami ile benzer dikey bir perspektifte tasvir edilmiştir, bu da algılanan perspektifin bozulmasına neden olur. Mikloşevskaya'ya göre, bu konuda İrevani orta çağ minyatürlerinin koşullarından kopmak imkânsızdı. Doğu minyatürlerinde, özellikle 19. yüzyılın sonlarında, böyle gerçekçi temsil tarzları yoktu ve tüm yüzeyler genellikle dikey olarak aktarılırdı, bazen ters perspektifte. Bununla birlikte, Mirza Kadim, mobilyayı nispeten doğru ve küçültülmüş bir perspektifte tasvir ederdi.
Mirza Kadim'in temsil tarzları çeşitlidir ve kadın yüzlerindeki narin renklerde ve kırmızı gül motiflerinde, ayrıca giysilerin karmaşık nakışlarında gözlemlenebilir. Özellikle, ressam, giysilerin detaylarında ve kıvrımlarında özgür fırça darbelerini ustaca kullanır. İravan, malzemenin hacim ve dokusuna dikkat eder ve gerçekçi temsili hedefler. Sanatçının seçtiği yumurta tempera tekniği, İrevani'nin resimlerindeki renklere dayanıklılık kazandırıyor.
Ailesi
Kadimbayovlar soyadını taşıyan Mirza Kadim İrevani'nin ailesinin saflarında Azerbaycan'ın kültür ve bilim adamları vardı. Bunlardan 1915 yılında Erivan'da dünyaya gelen Efşan Kadimbeyova, 1949-1956 yılları arasında Azerbaycan Devlet Diller Enstitüsü'nün rektörlüğünü yaptı. 1953 yılında Azerbaycan SSC Yüksek Sovyeti başkan yardımcılığına seçildi. Birkaç yıllığına Sovyet milletvekili seçildi.
İrevani'nin torunu İsmet Ahundov da bir sanatçıydı. 1925 yılında Erivan'da doğdu ve son olarak Bakü'de Azim Azimzade Sanat Okulu'ndan mezun oldu. Ahundov ağırlıklı olarak manzara resimleri yaptı ve Cumhuriyetin Onurlu Sanatçısı seçildi.
Kadimbayovlar ailesinin bir diğer temsilcisi olan Zaur Kadimbeyov, uzun yıllar "İzvestiya" gazetesinin özel muhabiri olarak çalıştı ve SSR'nin tanınan bir gazetecisi oldu. Bu kuşağın bir diğer üyesi, Tıp Bilimleri Adayı Şaik Kadimov, "Kan Akrabalığı" (1989), "Mustafa Topçubaşov" (1989), "Ailenin Mahrem Dünyası" (1990) ve diğerleri gibi birçok edebi eserlerin yazarıydı. Şaik Kadimov'un kız kardeşi Siddiga Kadimova, "Sovyet Ermenistanı" gazetesinde çalıştı ve SSR Yüksek Sovyeti'nin yardımcısı oldu. Erivan'da Azerice radyo programlarının yapımcılarından biri oldu ve ömrünün son günlerine kadar bu şubede bölüm müdürü olarak çalışmıştır.
Yandere
Yandere, Japon pop kültürü içinde geçen karakter tiplerinden biridir. "Yandere" terimi; hasta olmak anlamına gelen “yanderu” (病んでる) ve sevgi dolu, aşık anlamına gelen “deredere” (デレデレ) kelimelerinin birleşimi ile oluşmuştur.
Genel anlamda, psikolojik rahatsızlığı bulunan bir karakterin başka bir karaktere sevgi duyması, aşık olması durumunu anlatır. Daha dar bir anlamda ise, âşık olan karakterin karşı tarafa duyduğu sevginin çok fazla olmasından dolayı psikolojik sorunlar yaşamaya başlaması durumunu anlatır.
Genel özellikleri
Yandere tipi yaratılırken gerçek bir psikolojik rahatsızlıktan esinlenilmediği gibi herhangi bir tıbbi kaynağı da yoktur. Yandere tipi anime, manga ve diğer Japon pop kültürü unsurları içine girmeden önce bilgisayar oyunları içinde ortaya çıkmıştır. Oyuncular ve oyun eleştirmenlerinin karakter tipolojilerini oluşturması sırasında ortaya çıkmış bir tiplemedir. Karakterler genellikle genç kız olup, parafili (cinsel duygudurum) veya  bipolar bozukluk (manik depresif) durumu içinde resmedilirler. Normal bir halden yandere haline geçmeyi anlatmak için yamika (病み化:hastalanmak), yamika (闇化:karanlığa düşmek) ve kuroka (黒化:karamak) kelimeleri kullanılır. Karakterlerin aşık olma ve sevgililerine, sevdikleri kişiye duygularını ifade etmenin bu aşırı hali fanlar arasında çok beğenilmektedir. Ayrıca Yanderelik sonradan kazanılabilen bir özellik de olabilir.
Ancak tanımı hala değişmektedir ve kullanan kişiye göre anlam değişebilir. Psikolojik sorunları olan bir karakteri, bu sorunlarından dolayı moe (tatlı, şirin) karakter olarak tanımlamak bu kullanımlardan biridir. Neon Genesis Evangelion adlı animede Asuka karakterinin psikolojik çöküşü buna örnek verilebilir. Başka bir tanım ise "kafayı yemiş gibi seven bir karakter"dir. Yandereler bazen aşırıya kaçarak karşı tarafı öldürmeye kadar gidebilen şiddetli  tepkiler verebilirler. Mirai Nikki adlı animede Yuno Gasai karakteri buna iyi bir örnektir. Sevdiği karakter olan Yukiteru Amano'yu korumak ya da aralarına girmeye çalışanları durdurmak için karşısına çıkan herkesi yaralar veya öldürmeye çalışır. Oysa Yukiteru ile beraberken oldukça sakin ve nazik bir karakter haline gelir.
Tarihi gelişimi
Yandere tanımının kullanılmaya başlanması ve yaygınlaşması 2005 yılında çıkan School Days adlı yetişkin oyunu ve aynı yıl yayınlanan SHUFFLE adlı anime serisi ile olmuştur. Bu tarihten itibaren yanderelerin çıktığı anime, manga ve oyunlar dikkat çekmeye başlamış ve sayıları artmıştır. Benzer özellikleri sahip karakterler yandere tanımı ortaya çıkmadan önce de anime ve mangalarda görülmekle birlikte ancak bu özellikler, bir karakter kategorisi olarak düşünülmüyordu.
School Days in yapımcı şirketi Overflow yandere tipinin popülerliği ile ilgili olarak "güçlü bir aşk ve ihtirasın nesnesi olmaya yönelik istek ve arayışının bir tür yansımasıdır" açıklamasını yapmıştır. Ayrıca karakterlerin görsel açıdan belli bir doyum noktasına geldiğini kabul ederek " Tsundere, yandere gibi tiplemelerle birlikte odağımızın karakterlerin dış görünüşünden iç dünyalarına doğru kaymaya başladığı bir döneme giriyoruz" diye devam etmiştir.
İbn Ebî Useybia
İbn Ebî Useybia (1203 Şam -1270), Arap hekim ve tarihçi. Şam'da Hazrec ailesinden biri olarak dünyaya geldi. Şam ve Kahire'de tıp eğitimi aldı. 1236'da Kahire'de yeni bir hastanede çalıştı ve ardından Sarkar'daki emir Azeddin'in hekimi olarak çalıştı. Tıpla ilgili çalışmalarının dışında 380 kadar hekim ve bilim insanının biyografisini içeren bir eser bırakmıştır.
Eserleri
Useybia'nın en önemli eseri Tabakât-ül-Etibbâ (Doktor kuşaklarının bilgilerinin kaynakları) adlı eseridir. Bu eser 15 bölümden oluşur, 380 adet doktor ve bilim insanının biyografisini içerir ve tıp tarihinin kökenlerini aydınlatmaya çalışır. Ele aldığı kişiler sadece Müslüman bilim adamları değildir, aralarında Yunan, Arap, Pers, Hint bilim adamları da vardır. Eser, İbn-i Sina, Farabi, İbn-i Rüşd, Galen, Hipokrat gibi hekim ve bilim adamları hakkında bilgiler içermesinin dışında, 13, yüzyılda doğu dünyasında gelişen tıp biliminin işlevi ve işleyiş biçimi hakkında da genel bir bakış elde etmemizi sağlar.
Useybia'nın bu eseri dışında bir kısmı kaybolmuş olan ve yine tıp konulu başka eserleri de vardır. Bilinen eserleri şunlardır:
Koyun eti
Koyun eti, evcil koyundan sağlanan, daha çok Avustralya ve Yeni Zelanda ile Türkiye, Balkan ve Orta Doğu ülkelerinde tüketilen kırmızı bir ettir. Genellikle haşlama, ızgara, kavurma veya rosto yöntemleriyle pişirilerek yenir.
NGC 5007
NGC 5007, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Büyük Ayı takımyıldızı yönünde bulunur. E-S0 tipi bir merceksi, eliptik galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1790 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Who Am I Living For?
"Who Am I Living For?", Amerikalı şarkıcı Katy Perry'nin Teenage Dream (2010) adlı üçüncü stüdyo albümünde yer alan bir şarkı. Katy Perry, Christopher Stewart, Brian Thomas tarafından yazılmıştır. Şarkıya Perry'nin dinî eğitimi ilham kaynağı olmuştur. Şarkıda dubstep ve glitch, durgun bir elektro, karanlık kompozisyon ve duygusal tonlar kullanılmıştır. Şiirsel sözleri olan şarkı, bir incil hikâyesini yeniden anlatır.
Foto manipülasyon
Foto manipülasyon veya dijital olarak yapıldığında aldığı ismi ile fotoşop, istenen görüntüyü oluşturmak için fotoğraf üzerinde değişiklikler yapma sürecidir. Bunun için günümüzde bilgisayar yazılımları kullanılmaktadır.
Etimoloji
Fotoşop kelimesi, kökensel olarak Adobe Photoshop adlı uygulamadan türemiştir. Türkçe bir yayımda kullanımı ilk defa Milliyet'in 1998 yılından bir haberinde görülmüştür. Fotoşoplamak şekliyle bir fiil olarak kullanımı ise Hürriyet'in 2008'deki bir haberine tarihlenir.
Dijital manipülasyon
Dijital manipülasyon, genellikle fotoğraf için kullanılır. Bir kompozisyon için özel olarak çekilen fotoğrafı Photoshop programlarıyla bambaşka bir hale getirmektir. Düzenleme yapılan fotoğrafın son haliyle ilk hali arasında büyük farklar olur. Fotoğrafın bu yeni hali bir nevi dijital resimdir. Bir fotoğrafın sadece kontrast, ışık ve renk değerlerini değiştirmek "manipülasyon" yapmak değildir. Bunlar sadece dijital düzenleme sayılır. Sayısal hale getirilip bilgisayar ortamına alınmış ya da tamamen -bilgisayar ortamında ya da değil- sayısal olarak üretilmiş görüntüleri değiştirerek izleyenleri yönlendirmek, gerçekliği olduğundan farklı göstermek ve bundan çıkar sağlamaktır.
Boğaziçi Üniversitesi Sarıtepe Kampüsü
Sarıtepe Kampüsü veya Kilyos Kampüsü, Boğaziçi Üniversitesi'nin Sarıyer, İstanbul'da Kilyos koyunda bulunan kampüsüdür. Ana kampüslere 34 km mesafededir.
Tarihçe ve kampüsün içerdikleri
Üniversite’nin bu alan üzerindeki inşaatları 1991 yılında Biyomedikal Enstitüsü kompleksi (UNESCO Merkezi, araştırma laboratuvarları, konferans merkezi ve destek üniteleri) ile başladı. Üstün Ergüder ve Sabih Tansal’ın rektörlük dönemlerinde bu inşaatlar tamamlandı. 1995 yılında Üniversite Senatosu’nda görüşülen stratejik plan uyarınca YADYOK binası inşaatına başlandı. 2001 yılında inşaat programına alınan yurt ve konut binaları ise bir yıl içinde tamamlandı.
Kampüs hayatı
Devam eden çevre düzenleme çalışmalarına paralel olarak Sarıtepe Kampüsü’ndaki sosyal-kültürel faaliyetler de hızla gelişiyor. Özellikle Tiyatro, Folklor, Sinema ve Müzik kulüplerinin yönlendirdikleri faaliyetler çerçevesinde, eğitim çalışmaları ve sahne gösterileri yoğun olarak sürüyor.
Sarıtepe Kampüsü’nun bir özelliği de, dünyadaki belli başlı kumul alanlarından birinin üzerinde yer alması. Üniversite, kumul hareketliliğinin ve kumul bitkilerinin öneminin bilincinde olarak, bu coğrafyanın korunması yönünde bazı projelerin oluşturulmasını da desteklemekte. Çevrede sayıları sürekli artan başka oluşumlar ile kıyaslandığında Boğaziçi Üniversitesi’nin buradaki yapılanması şimdiden sınırlanmış durumda.
Sarıtepe Kampüsü Sosyal Tesisi, özellikle hafta sonlarında deniz ve kumsaldan yararlanmak isteyen akademik ve idari personele ve öğrencilere, Burç Beach plajı hizmet veriyor.
Ulaşım
59RK öğrenciler arasında otobüse binmek için oluşturulan uzun kuyruklar ve ayakta gidilen kalabalık yolculuklarıyla bilinir. 59RK otobüs hattının ilk durağı Boğaziçi Üniversitesi Güney Kampüs'ü ve son durağı Sarıtepe Kampüsü olduğu için bu hat Boğaziçi Üniversitesi öğrencileriyle özdeşleşmiştir. Ayrıca Boğaziçi Üniversitesi resmi Spotify hesabında 59RK otobüsünde dinlemek için bir çalma listesi bulunur.
Araştırma Laboratuvarları
Boğaziçi Üniversitesi Sarıtepe Kampüsü'nde Kıyı Mühendisliği Laboratuvarı, Rüzgar Enerji Santrali(BÜRES), Yenilenebilir Enerji Teknolojileri Laboratuvarı(BÜRET), Kent Laboratuvarı, Mikroyosun Teknolojileri Laboratuvarı olmak üzere 5 araştırma laboratuvarı bulunmaktadır.
Kampüsteki Rüzgar Enerji Santrali'nde (BÜRES) kampüsün kullandığı tüm elektriğin fazlası üretilmektedir. Bu alanda Boğaziçi Üniversitesi Sarıtepe Kampüsü dünyada bir ilki gerçekleştirerek kendi sahip olduğu ve işlettiği bir rüzgar santralinden kampüsün tüm elektriğini üreten ilk üniversite kampüsü olmuştur.
CR Flamengo
Clube de Regatas do Flamengo, Brezilya futbol kulübü. Maçlarını Maracana'da oynayan Brezilya'nın en köklü kulüplerinden biridir. Tam adı Clube de Regatas Flamengo'dur. Kulüp ilk kurulduğunda renk olarak mavi-altın rengini kullanmasına rağmen, bu renklerin Rio de Janeiro'nun sıcak ikliminde çabucak sararıp solmasından ötürü "güneşe dayanıklı" olması için renklerini kırmızı-siyah olarak değiştirdi.
Flamengo, dünyadaki ve Brezilya'daki en büyük bilinen Brezilya kulüplerinden biridir. Brezilya'daki en popüler kulüp. 1981'de Kıtalararası Kupa'yı kazandığında, maçın skoru şuydu:
Liverpool 0-3 Flamengo
Kulüpte efsaneleşmiş olan futbolcular içinde; Zico, Sócrates, Romário, Denilson, Adriano, Júlio César, Felipe, Ronaldinho Gaúcho gibi yıldızlar vardır.
Ayrıca Fluminense takımıyla rekabetlerinden dolayı 'düşman kardeşler' olarak anılmaktadırlar. 12 Aralık 1991 tarihinde oynanan bir Flamengo - Fluminense maçında 194.603 kişilik seyirci oranıyla o zamana kadar en çok izlenme oranına sahiptirler.
Villarrica Yanardağı
Villarrica, Araucanía Bölgesi'nde, Şili'nin Arjantin sınırında 2.840 m yüksekliğinde faal bir volkan. Volkan'ın kuzeyinde Pucón şehri ve Lago Villarrica gölü bulunur.
İlk kayda geçen patlaması 1558 yılında olmuştur. 1575'te Villarrica şehri, ağır bir depremle harap olur. Takip eden diğer büyük patlamalar 1640 ve 1948'dedir.. 1971'de erimiş buz ve sıcak lavların ürettiği bir çamur çığı meydana gelir. Çamur çığı (lahar), bir dizi ev, tarımsal alan ve köprüleri harap eder.
Son 500 yıl 50 nin üzerinde patlama kayıtlara geçmiştir.
Villarrica, Şili'nin en ünlü turistik unsurlarından birisidir.
2015 patlamaları
Ulusal Jeoloji ve maden servisi 7 Şubat 2015 tarihinde yanardağın faaliyete geçtiğini ve sarı alarm verildiğini açıklamıştır. Bu tarihten itibaren küçük patlamalar ve kül çıkışı gözlemlenmiştir. 3 Mart 2015 tarihinde büyük patlamalar gerçeklemeye başlamıştır. Patlamalardan dolayı toprak kaymaları meydana gelebileceğinden 3000'den fazla kişi tahliye edildi.
Demiryolu ulaşımı
Bir yerden bir yere madeni bir yol üzerinde, mekanik bir güçle hareket ettirilen araçlar içinde, insan ve eşya taşımasını temin eden tesislerin hepsine birden demiryolu denir.
Traversler üzerine özel tertibatla bağlanan rayların ucuca eklenmesi ile, elde olunan paralel iki demir şerit, en basit şekliyle bir demiryolu olur. Burada ray dizileri arasındaki iç yüzlerden ölçülen uzaklığa hattın açıklığı denir.
George Stephenson'un yaptığı ilk yolda bu açıklık 4 fit 8½ inç = 1435 mm idi. Bundan sonra başkaları tarafından yapılan hatlarda farklı açıklıklar kullanıldı. Ve kısa zamanda Birleşik Krallık'ta yedi muhtelif açıklıkta yol meydana geldi, bir hattan diğerine geçişte meydana gelen zorluklar sebebiyle bu keyfiliğe son verme lüzumunu duyan hükûmet 1846'da çıkarılan bir kanunla bunu yaptı ve açıklık olarak 1435 mm kabul edildi.
Bugün bütün Dünya'da Japonya, Rusya ve bazı diğer ülkeler hariç 1435 mm normal açıklık olarak kabul edilmiştir. Yolda kabul edilen bu tek açıklık sayesindedir ki, bugün Londra’dan çıkan bir vagonun hiç kesilmeden Kars’a kadar devamı sağlanır.
Tarihi
Arkeologlar Mısır'daki bir piramitin yakınında M.Ö. 2600 yıllarında yapıldığı sanılan bronz ray kalıntılarını gün ışığına çıkarmışlardır. Piramidin yapımında kullanılan taşların ocaklardan taşınmasında bu raylardan yararlanıldığı sanılmaktadır. Mısır'da kullanılan ray örneğinden, lokomotif yapımının gerçekleşmesine dek binlerce yılın geçmesi gerekmiştir. Bu süre içinde raylar, özellikle maden ocaklarında, hayvanların ya da insanların ağır maddelerle yüklü araçları daha kolay çekmelerini sağlamak amacıyla kullanılmıştır. Bu raylar genellikle tahtadan kimi zaman da rayın dayanıklılığını arttırmak amacıyla metallerle kaplanarak yapılmaktaydı. İlk demir ray 1738 yılında İngiltere'de, Cumberland'daki bir maden ocağında kullanılmıştır. Demiryollarındaki asıl gelişim ise buhar makinelerinin gelişmesi ile olmuştur. 1804 yılında Richard Trevithick ilk lokomotifi inşa ederek 24 Şubat günü Galler'deki bir kalay madeninde kullanmıştır. 27 Eylül 1825'te ise kamu hizmetine giren demiryolları ve lokomotifler yolcu ve yük taşımaya başlamasıyla sanayi devrimini de başlatmış sayılır.
İlk elektrikli yol ise 1879 yılında Berlin'de deneysel olarak inşa edilmiş ve bu tarihten sonra özellikle şehir içi tramvay taşımacılığında elektrikli hatlar kullanılmaya başlanmıştır.
Osmanlı İmparatorluğu'nda demiryolları
Osmanlı İmparatorluğu'nda ilk demiryolu, imparatorluğa tabi olan Mısır'da yapılmıştır. 1851'de Kahire ile liman kenti İskenderiye arasında demiryolu yapılması planlanmıştır. Bu hattın ilk kısmı İskenderiye ile Kafr El-zayt arasında 1854'te hizmete girmiştir. İskenderiye - Kahire hattının tamamı ise 1856'da açılmıştır. Anadolu'daki ilk demiryolu hattı ise İngilizler tarafından İzmir ile Aydın arasında yapılmıştır. Hattın ilk bölümü İzmir - Gaziemir arasında 30 Ekim 1858'de hizmete girmiştir. 1 Temmuz 1866'da ise İzmir - Aydın demiryolu hattının tamamı hizmete girmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti'nde demiryolları
Bugünkü Türkiye Cumhuriyeti sınırlarındaki ilk demiryolu 1860 yılında bir İngiliz şirketi tarafından kurulan İzmir-Aydın hattının bir bölümüdür. Sonra sırasıyla 1865'te İzmir-Kasaba, 1869-1877 yılları arasında Şark Demiryolları (Rumeli hattı) döşendi. Daha sonra 1872'de Anadolu-Bağdat ve Cenup demiryolları, 1892'de Mudanya-Bursa, 1899'da Horasan-Sarıkamış ve Sarıkamış-Sınır hatları döşendi ve büyük demiryolları olarak Amasya, Samsun demiryolları ağı döşendi. En fazla demiryolu Cumhuriyet döneminde yapılmıştır.
Testere V
Testere V, (İngilizce özgün adı: Saw V) Testere serisinin 2008 yapımı beşinci filmidir. Filmi Testere II, Testere III ve Testere IV'ün yönetmeni Danny Lynn Bousman yerine David Hackl yönetmiştir. Başrollerinde Tobin Bell, Costas Mandylor, Scott Patterson ve Betsy Russell oynamıştır.
Hikaye
Hükümlü katil Seth Baxter, bir sarkaç bıçağının altında bir masaya zincirlenmiş olarak uyanır. Bir video kaset ona ellerini iki pres arasında ezerek kendini serbest bırakabileceğini bildirir. Bunu yapar, ancak biri duvardaki bir delikten bakarken bıçak hala aşağı doğru sallanır ve onu ikiye böler.
Şu anda, Testere IV olaylarının ardından, FBI Ajanı Peter Strahm, Dedektif Mark Hoffman tarafından kilitli olduğu odadan kaçar. Daha sonra domuz maskeli bir figür tarafından saldırıya uğrar ve başı hızla suyla doldurulan bir kutuya kapatılmış olarak uyanır. Dışarıda, Hoffman, Jeff Denlon'un kaçırılan kızı Corbett'i polise teslim eder ve hayatta kalan tek kişinin onlar olduğunu iddia eder. Kalemiyle trakeotomi yaparak tuzaktan kurtulan Strahm, Hoffman'ı şoke edecek şekilde canlı olarak da dışarı çıkarılır.
Bir basın toplantısı sırasında, Hoffman Dedektif Teğmenliğe terfi etti ve Jigsaw davasını kapattığı için kredilendirildi. Hoffman daha sonra ofisinde "Kim Olduğunu Biliyorum" yazan bir not bulur ve Strahm'ın cep telefonunu polis kanıt odasından alırken Ajan Lindsey Perez'in ölümünü öğrenir. Hastanede Strahm, Hoffman'a Perez'in son sözlerinin "Dedektif Hoffman" olduğunu söyler ve fabrikadan nasıl kaçtığını sorgular. Patronu tarafından tıbbi izne ayrıldıktan sonra, Hoffman'dan şüphelenen Strahm Dan Erickson, Jigsaw ile olan ilişkisini ortaya çıkarmaya karar verir ve kendi başına araştırmak için geçmiş Jigsaw kurbanlarının dava dosyalarını alır.
Bir yeraltı kanalizasyon katında, beş kişi - itfaiye müfettişi Ashley, emlak şirketi başkanı Brit, gazeteci Charles, şehir plancısı Luba ve uyuşturucu bağımlısı Mallick - boyunlarına tasmalar takılmış ve kablolarla bir dizi bıçağa bağlanmış olarak uyanırlar. arkalarındaki duvar. Tasmaların anahtarları, odanın karşısındaki ayrı cam kutulardadır. Bir video kaseti onlara hepsinin birbirine bağlı olduğunu ve önlerindeki testlerden sağ çıkmaları için içgüdülerinin "tersini yapmaları" gerektiğini bildirir. Herkes ilk oyunda hayatta kalır, ancak bir anahtarı almayı başaramayan ve yakalar geri çekildiğinde kafası kesilen Ashley. Bir zamanlayıcıda patlayıcılarla dolu ikinci odada, Mallick, Brit ve Luba, duvarlara yerleştirilmiş bomba sığınaklarının anahtarlarını alır ve zamanlayıcı sona erdiğinde ve patlayıcılar patladığında Charles'ı ölüme terk eder. Üçüncü odada Brit, Luba'yı öldürür ve o ve Mallick, yan kapının kilidini açan bir elektrik devresini tamamlamak için cesedini beş kabloya bağlar. Son odada, Mallick ve Brit, son kapıyı açmak için on litre kan gerektiren beş testere ve bir beher ile donatılmış bir makine bulurlar. Birlikte çalışsalar önceki tüm testlerin can kaybı olmadan tamamlanabileceğini anlarlar ve aralarındaki bağlantıyı anlarlar: hepsi sekiz kişinin ölümüne neden olan bir bina yangınına karışmışlardır. Mallick ve Brit bir ateşkes yapar ve her biri son kapıyı açmak için gereken kanı sağlamak için testerelerde birer kol keser.
Bu arada Strahm, Hoffman'ın Baxter'ı yıllar önce kız kardeşini öldürmekten intikam almak için öldürdüğünü ve suçtan kurtulmak için bir Yapboz oyunu gibi göründüğünü öğrenir. Bir dizi geri dönüş, John Kramer'in olaydan sonra Hoffman'ı nasıl kaçırdığını ve ilk çırağı olmak için şantaj yaptığını ve gelecekteki "oyunlarını" kurmasına yardım ettiğini ortaya koyuyor. Strahm, kahraman olarak görünecek olan Corbett ve Hoffman dışında herkesin fabrikada ölmesi gerektiği sonucuna varıyor. Başka bir yerde, Strahm'ın faaliyetleri Erickson'ın endişesini çeker; bu endişe, John'un vasiyetinden bir kutu ve bir video kaset alan John'un eski karısı Jill Tuck'ın ona yaklaşıp Strahm'ın kendisini takip ettiğini iddia etmesiyle daha da artar. Hoffman, Erickson'a Strahm'ın ikinci bir Jigsaw suç ortağı teorisini anlattıktan sonra, Erickson onu aramaya çalışır. Hoffman, Strahm'ın telefonundaki aramayı keser ve hemen telefonu kapatır. Şimdi Strahm'ın işin içinde olduğundan şüphelenen Erickson, ajanlarından birinin telefonun sinyalini izlemesini sağlar.
Kanalizasyon oyunu için bir gözlem odasına giden sinyali takiben, Erickson, her ikisi de Hoffman tarafından yerleştirilmiş telefonu ve kendi personel dosyasını bulur. Ayrıca hala yaşayan Brit ve Mallick'i bulur ve Strahm'a her şeyi açıklayan bir bülten koymadan önce tıbbi yardım çağırır, Jigsaw'un halefi olduğuna ikna olur. Bu arada Strahm, Hoffman'ı yenilenmiş sinir gazı evine kadar takip eder ve kırık cam parçalarıyla dolu bir kutu ve bir bant içeren bir yeraltı odası bulur. Kasette Hoffman, Strahm'ı kutuya girmeye çağırıyor, ancak kısa kesiyor ve kutuya mühürlediği Hoffman'ı pusuya düşürüyor. Strahm sonunda Hoffman'ı yakaladığına inanıyor, ancak odanın kapısı aniden kapanıyor ve kutu zeminin altına indirildiğinde duvarlar kapanmaya başlıyor. Strahm kaseti çalmayı bitirir, bu da onu kutuya girmezse öleceği ve Jigsaw'un çırağı olarak çerçeveleneceği konusunda uyarır. Kutunun içinde güvende olan Hoffman, Strahm'ın odadan başarısız bir şekilde kaçmaya çalışmasını ve sonunda ezilerek ölmesini izliyor.
Yapım
Testere V filminin senaryosunu Patrick Melton ve Marcus Dunstan yazmıştır. Filmin yapımına 2007 Noel'den sonra başlanmıştır. Filmin çekimine 17 Mart 2008'de Toronto'da başlanmıştır.
Seslendirme
Tobin Bell  ... Testere / John Kramer (Sezai Aydın)
Costas Mandylor  ... Mark Hoffman (Murat Şen)
Scott Patterson  ... Agent Peter Strahm (Cem Kurtoğlu)
Betsy Russell  ... Jill Tuck (Berna Başer)
Mark Rolston  ... Dan Erickson (Payidar Tüfekçioğlu)
Meagan Good  ... Luba (Elif Acehan)
Greg Bryk  ... Mallick (Beyti Engin)
Antrasit
Antrasit. Doğal katı yakıtlardan olan yüksek kalorili bir kömür türü.
Pahalı olduğu için kullanımı sınırlıdır. Isınmadan çok kimyasal reaksiyonlarda indirgeyici olarak kullanılır. Doğada sınırlı miktarda bulunduğundan satışı kolay değildir. İçerdiği safsızlık çok az, karbon yüzdesi çok fazladır. Güçlükle tutuşan, koku ve duman çıkarmadan yanan bir çeşit taş kömürüdür. Katılık ve yoğunluğu diğer kömürlerden çoktur. Parmak üstünde leke bırakmaz. Kısa mavi renkli bir alevle yanar. Kalori 9.000 - 9.500 olduğu için lokomotiflerde kullanılır. Türkiye'de Kastamonu ilinde bulunan antrasit kömürleşme derecesi en yüksek, jeoloji bakımından en eski kömürdür. Ayrıca ısı değeri çok yüksektir.
En eski ve karbon yönünden en zengin kömürdür. Oluşumu 300-400 milyon yıl öncesine dayanan antrasit kömürlerin karbon yüzdesi % 90-95 civarındadır. Elektrik enerjisi üretiminde ve endüstride kullanılır. Kükürt oranı çok yüksek olduğu için ısınma amaçlı kullanılamaz.
Turb
Doğal katı yakıtlar sınıfından olan bir fosil kömür türü.
Turblar, kömür sınıfına girmiş olmasına rağmen yakıt ve yakacak olarak pek az kullanılır. Emülsiyonu çok kötü olduğundan şehirlerde kullanımı yasaktır. Oluşumu (dönüşümü) tam gerçekleşmediği için de ideal bir yanma verimi yoktur.
Sefaleksin
Sefaleksin, bir dizi bakteriyel enfeksiyonun tedavisinde faydalı olan bir antibiyotiktir. Ağız yoluyla alınır ve gram-pozitif bakteriler ile bazı gram-negatif bakterilere karşı etkindir. Birinci nesil sefalosporinler sınıfındadır ve bir intravenöz madde olan sefazolin dahil olmak üzere bu grup içindeki diğer β-laktam antibiyotiklere benzer etkinliğe sahiptir.
Molekül DSÖ'nün Temel İlaçlar Listesi'nde yer almaktadır.
Tıbbi kullanımları
Sefaleksin orta kulak iltihabı, streptokok farenjiti, kemik ve eklem iltihapları, zatürre, deri iltihapları ile idrar yolu enfeksiyonunu içeren bir dizi enfeksiyonun tedavisinde kullanılır. Enfektif endokarditin önlenmesinde de kullanılabilir. Metisiline dirençli Staphylococcus aureus enfeksiyonuna (MRSA) karşı etkin değildir. Penisiline hafif ya da orta derecede alerjisi olanlarda kullanılabilir, ama ciddi seviyede alerjisi olanlar için önerilmez. Diğer antibiyotiklere benzer şekilde, nezle ya da akut bronşit gibi viral enfeksiyonlara karşılı etkili değildir.
Yan etkileri
Muhtemel yan etkileri arasında alerjiler, mide ve bağırsak bozulması ve Clostridium difficile kaynaklı kolit sayılabilir. Hamilelikte kullanıldığında zarar verdiğine dair bir delil yoktur. Emzirme döneminde kullanımı da genellikle güvenlidir. Sefaleksin çocuklarda ve 65 yaşının üstündekilerde kullanılabilir. Verilen dozun böbrek sorunları olanlarda azaltılması gerekebilir.
Tarihçe
2012 yılında sefaleksin Amerika Birleşik Devletlerinde en çok reçete edilen 100 ilaç arasındaydı. Avustralya’da ise en çok reçete edilen 15 ilaç arasındadır. İlk defa 1967 yılında geliştirildi ve 1969 ve 1970 yıllarında Glaxo Wellcome ve Eli Lilly and Company gibi firmalar tarafından Keflex ve Ceporex (başka markalar da mevcuttur) adları altında piyasaya sürüldü. Birkaç marka altında muadil ilaç olarak bulunabilir ve fiyatı yüksek değildir. Bir sağlık sisteminde gerekli en önemli ilaçların listelendiği Dünya Sağlık Örgütü Gerekli İlaçlar Listesinde mevcuttur.
Malaccamax
Malaccamax bir geminin Malakka Boğazı'nı tehlikesiz geçebilecek zorunlu azami ebatları gösteren denizcilik terimidir. Panamax gibi terimler bir tür standarta uyar. Örneğin: “Kanal veya Boğaz ismi"+"max(imum).”
Malakka Boğazının minimum derinliği 25 metredir. Sunda Boğazı'nın derinliği ise sadece 20 metredir. Bir post malaccamax türü geminin Malaccamax türü geminin yaptığı ticareti yapabilmesi için Avustralya kıtası etrafından dolaşması lazımdır.
Özellikleri
Malaccamax, 25 metre derinliğindeki (82 ft) Malacca Boğazı'ndan geçebilen en büyük gemi tonajı için bir deniz mimarisi terimidir. Bu tonajda dökme yük gemileri ve süper tankerler inşa edilmiştir ve bu terim çok büyük ham petrol gemileri (VLCC) için seçilmiştir. Arabistan'dan Çin'e petrol taşıyabilirler. Tipik bir Malaccamax tankerinin maksimum uzunluğu 333 m (1.093 ft), eni 60 m (197 ft), draftı 20.5 m (67,3 ft) ve tonajı 300.000 DWT olabilir.
Planck uzunluğu
Fizikte Planck uzunluğu ( ℓ P), Planck birimleri olarak bilinen doğal birimler sisteminde uzunluk birimidir ve vakumda ışık hızı ile Planck zamanı çarpımına eşittir.
Değeri
Planck uzunluğu şöyle ifade edilir:
Burada;
Planck uzunluğu, bir proton çapının 10−20 katıdır ve bu değer oldukça küçüktür.
Fiziksel anlamı
Planck uzunluğunun fiziksel anlamı araştırma konusudur. Çünkü Planck uzunluğu mevcut uzunluklar ile kıyaslanırsa en küçük olanıdır. Bu uzunluğu doğrudan ölçebilecek hiçbir araç yoktur. Bu yüzden Planck uzunluğu araştırmaları çok teoriktir.
Kuantum kütleçekiminin bazı biçimlerinde, uzayzamanda kuantum etkisi dikkate alındığında Planck uzunluğu ölçek olabilir. Bir Planck uzunluğundan daha kısa yerler arasındaki farkı ölçmek imkânsızdır.
Planck alanı, Planck uzunluğunun karesine eşittir ve kara delik termodinamiğinde rol oynar. Bu entropi değeri Boltzmann sabiti ile ifadesinin elde edilişinde ortaya çıkar. Burada A, olay ufkudur.
Sicim kuramında Planck uzunluğu, rezonans frekanslarında titreşem büyüklük kıyaslamasında kullanılır.
Fizik yasası araştırmalarındaki Planck uzunluğu her şeyin kuramında geçerli bir birimdir.
Slate (dergi)
Slate, 1996 yılında eski New Republic editörü Michael Kinsley tarafından yayın hayatı başlatılan çevrimiçi kültür, güncel olaylar dergisidir. Başlangıçta Microsoft altında MSN'in bir bölümü olarak faaliyete geçmiştir. 21 Aralık 2004'te The Washington Post Company tarafından satın alınmıştır.
Yağcımahmut, Havza
Yağcımahmut, Samsun ilinin Havza ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Kurulduğu yıllarda Mahmut adında bir kişinin hayvancılık yaptığı ve bol miktarda yağ üreterek sattığı, çevrede bu kişinin yağcı olarak ünlendiği anlatılmaktadır. Dolayısıyla bundan dolayı mahallenin adının Yağcımahmut olarak kaldığı rivayet edilmektedir.
Coğrafya
Samsun iline 112 km, Havza ilçesine 28 km uzaklıktadır.
Nurettin Ertürk
Nurettin Ertürk (d. 1909, Zara, Sivas) - (ö. 28 Mart, 1977), Türk siyasetçidir.
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Ankara Mahkemesi Hâkimliği, Araç Sorgu Hâkimliği, Gümüşhacıköy, Divriği Savcı Yardımcılıkları, Hafik Yargıçlığı, TC Merkez Bankası Yönetim Kurulu Üyeliği, İmar ve İskân Bakanlığı Hukuk Müşavirliği, Türkiye Halk Bankası Yönetim Kurulu Üyeliği, TBMM IX. ve X. Dönem Sivas Milletvekilliği, Cumhuriyet Senatosu Sivas Üyeliği (2 Haziran 1968 – 28 Mart 1977) yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır.
Tavuk eti
Tavuk eti, evcilleştirilmiş tavuktan elde edilen bir beyaz et çeşidi olup günümüzde en fazla yenen et türlerinden birisidir. Tavuk eti ızgara, yahni, yağda veya fırında kızartma yoluyla hazırlanır.
NGC 5008
NGC 5008, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Çoban takımyıldızı yönünde bulunur. SBc tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. Alman astronom Heinrich d'Arrest tarafından 1862 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Küçük Vampir
Küçük Vampir serisinin yazarı Angela Sommer-Bodenburg, çocuklara yönelik yazdığı fantezi kitap serileriyle tanınmaktadır. Çocuk edebiyatında “Küçük Vampir” serisiyle iz bırakan Sommer-Bodenburg, 1979 yılında yazmaya başladığı ve 30’dan fazla dile çevrilen bu serinin küçük vampiri Rüdiger hakkında şunları söylemiştir: “Benim vampirim kana susamış bir canavar değildir. Aksine, çocukların korkularını yenmelerine yardımcı olabilecek kendi korkuları ve zayıf yanları da olan şefkat dolu küçük bir vampirdir”. Küçük Vampir, zaman içinde çocuklardan gördüğü büyük ilgi üzerine tiyatro, tv, radyo ve sinemaya da uyarlandı.