cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Georges Eugène Haussmann
Georges Eugène Haussmann (27 Mart 1809, Paris - 11 Ocak 1891, Paris), Baron Haussmann adıyla da bilinen politikacı ve şehir plancısı.
1853'ten 1870'e kadar Seine Valisi olarak, İkinci İmparatorluk döneminde Paris'in kentsel dönüşümüne öncülük etti. Bugün hala Paris'in geniş caddeleri boyunca inşa edilen birçok bina için "Haussmann tarzı (ing. Haussmanniann)" binalardan söz edilmektedir. Ayrıca gerçekleştirdiği mimari uygulamalar, "Haussmann Operasyonları" ya da "Haussmann Uygulamaları" olarak da adlandırılmaktadır.
İlk Yılları ve Eğitim Hayatı
Georges Eugène Haussmann, 27 Mart 1809 yılında Paris'te doğdu.
Paris Condorcet Lisesi'nden mezuniyetinin ardından hukuk ve müzik eğitimi aldı.
Paris'in dönüşümü
19. yüzyıl ortalarında, Paris'in şehir merkezi Ortaçağ'daki halinin neredeyse aynısıydı: sokaklar dardı, aydınlatma yetersizdi ve önemli bir kirlilik sorunu vardı. Bugün Paris 3. Bölgesi'nin kapsadığı alanda bulunan semtlerde 2 metrekare bașına 1 kișinin yașadığı, bu sayının, Champs-Êlysées gibi yeni gelişen semtlerde 186 metrekare bașına 1 kiși olduğu belirtilmektedir.
Lorenzo Natali
Lorenzo Natali Pierucci Bondicchi (d. 2 Ekim 1922, Floransa - ö. 29 Ağustos 1989, Roma) İtalyan siyasetçi, eski Avrupa Komiseri.
Georges Eugène Haussmann
Paris'in dönüşümü
Napolyon III, İngiltere'deki sürgünü sırasında Londra şehir yapısından çok etkilenmişti Böylece İmparator, Paris'i Londra kadar prestijli bir şehir yapmak istedi. Bunun için de Baron Haussmann'ı görevlendirdi.
Lorenzo Natali
II. Dünya Savaşı sırasında İtalyan Kurtuluş Hareketi'nde gönüllü olarak yer aldı. Hristiyan Demokrasi'de siyaset yapmaya başladı, Bayındırlık ve Tarım Bakanı olarak görev aldı. 1977-1989 yılları arasında İtalya'yı temsilen Avrupa Komiseri olarak görev yaptı.
Georges Eugène Haussmann
Paris'in dönüşümü
Politik olan bir başka amaç ise, Paris'te sık görülen olası halk ayaklanmalarını önlemekti. Kolluk kuvvetlerinin dar sokaklara kurulan barikatlar nedeniyle ayaklanmalara müdahale zorluğu yaşaması, Paris'in geniş caddeli şehir planlamasının bir nedeni olarak gösterilmektedir. Haussmann projeleriyle Paris'in eski merkezinin yıkılarak yeniden düzenlenmesi, yeni mahallelere dağılan işçi sınıfının örgütlemesini zorlaştırmıştır.
Haussmann'ın projeleri ilk etap, ikinci etap ve üçüncü etap olarak ayrılır. İlk etap projeleri rue de Rivoli ve Grand Hôtel du Louvre Oteli'nin inşasını, Strasbourg ve Sebastopol bulvarlarının yapımını, geniş park alanlarının yaratılmasını içerir ve Chatelet meydanı bu etap sonunda Paris'in yeni merkezi haline gelir.
Nihayet üçüncü etap projeleri ise bulvar yollarının uzatılması ve meydan düzenlemelerinin tamamlanmasına yöneliktir ancak bunlar gerçekleştirilemeden Haussmann artan tepkiler üzerine valilik görevinden ayrılmak zorunda kalmıştır.
Tahminlere göre, Baron Haussmann'ın uygulamaları Paris'i %60 civarında değiştirmiştir. Hausmann'ın şehir planlamasında demir yollarının özel bir önemi bulunmaktadır. Haussmann'ın görev yaptığı 1853-1870 yılları arasında Paris'te toplam 200 km uzunluğunda yeni ray inşası gerçekleşmiştir. Demir yollarındaki bu gelişme Paris merkezini banliyölere bağlayarak nüfusun dengeli dağılımı sağlamıştır.
Eleştiriler ve tartışmalar
Haussmann'ın Baron unvanı nın kullanması tartışmalara neden olmuştur. Anılarını yazdığı Mémoires kitabında açıkladığı üzere, I Napolyon tarafından çıkarılan bir kararname ile tüm senatörlere bu unvanın verilmesi nedeniyle, 1857'de Senato'ya yükseldikten sonra bu unvanı kullanmıştır. Ancak bu kararname, Restorasyon'da yürürlükten kaldırılmıştır.
İmar planlarına ilişkin eleştiriler ise yüksek maliyet ve bazı yeșil alanların yol yapımı nedeniyle daraltılması üzerinde yoğunlaşmıştır.
Haussmann, 11 Ocak 1891 yılında ölmüş ve Paris Père-Lachaise mezarlığı'na gömülmüştür.
Lindera
Lindera, Lauraceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Konstantinos Nider
Konstantinos Nider (1865-1942), Korgeneral rütbesine yükselen ve Birinci Dünya Savaşı ve daha sonraki Türk Kurtuluş Savaşı Batı Cephesi sırasında ön planda yer almış bir Yunan subayıydı.
Biyografi
Ulusal Şizm sırasında Kral I. Konstantin'e sadık kaldı. Ancak ateşli bir kraliyetçi olarak işaretlenmediğinden, kralın sürgünü ve kralın rakibi Başbakan Elefterios Venizelos'un Haziran 1917'de iktidarı almasının ardından orduda kalmaya devam etti. Venizelos'un zaferi, tüm ülkenin İtilaf Devletleri tarafında I. Dünya Savaşı'na girmesine yol açtı.
Haziran 1917'de, Nider'e 1. Piyade Tümeni komutanlığı verildi. Aralık 1918'de, kısa bir süre sonra Güney Rusya'daki Müttefik müdahalesine katılan, Kırım ve Odessa'daki Bolşeviklerle savaşan I. Ordu Kolordusu komutanlığı görevini aldı. 2 Haziran 1919'da İzmir çevresindeki Yunan İşgal Ordusu başkanı olarak atandı. Nider bu pozisyonda kaldığı sürece, Şubat 1922'de göreve başkası getirilene kadar 1919-22 Yunan-Türk Savaşı'nın içerisinde yer aldı.
Yerine farklı birinin atanmasının ardından Nider istifasını vermiş, ancak Ağustos 1922'de Anadolu'daki Yunan yenilgisinden ve Venizelist subayların kraliyet hükümetini devirmesinden sonra, 21 Eylül'de aktif hizmete geri çağrılarak Trakya Ordusu'nun başına getirilmiştir. 1925'te Askeri İşler Bakan Yardımcısı ve Nisan ayından Ağustos 1926'ya kadar Yunanistan Cumhurbaşkanı Askeri Cuntasının (1925'te diktatör olan eski genel müdürü Theodoros Pangalos) başkanı oldu. Nisan-Ağustos 1926 arasında aktif hizmet ve kamu yaşamından emekli olarak 1942 yılında hayatını kaybetmiştir.
2023 Avustralya Açık
2023 Avustralya Açık, 16-29 Ocak 2023 tarihleri arasında Melbourne Park'ta düzenlenen Grand Slam düzeyinde bir tenis turnuvasıdır. Avustralya Açık'ın 111'inci, Açık Dönem'in 55'inci ve yılın ilk büyük turnuvasıydı. Turnuva profesyonel oyuncular için tekler, çiftler ve karışık çiftler etkinliklerinden oluşmuştur. Gençler ve tekerlekli sandalye oyuncuları da tekler ve çiftler turnuvalarında yarıştı. Önceki yıllarda olduğu gibi turnuvanın ana sponsoru Kia olmuştur.
Novak Đoković tek erkekler şampiyonluğunu kazanarak onuncu Avustralya Açık şampiyonluğunu ve toplamda 22. majör şampiyonluğunu elde etti ve Rafael Nadal'ın tüm zamanlardaki rekorunu egale etti. Nadal son şampiyondu ancak ikinci turda Mackenzie McDonald'a kaybetti. Ashleigh Barty tek kadınlarda son şampiyondu, ancak Mart 2022'de spordan emekli oldu. Aryna Sabalenka kadınlar şampiyonluğunu kazandı ve bu aynı zamanda onun ilk majör şampiyonluğu oldu.
Dokuz kez şampiyon olan Novak Đoković, üç yıllık yasağının kaldırılmasının ardından COVID-19'dan aşılanmamış olmasına rağmen bu yıl turnuvada oynamasına izin verildi. Yasak ilk olarak, 2022'de turnuva oynandığında Avustralya yasaları yabancıların ülkeye girmesi için aşı olmalarını gerektirdiğinden, 2022'de sınır dışı edildikten sonra kendisine verilmişti, ancak aşı zorunluluğu kaldırıldığı için yasak da kaldırıldı.
Seyirciler, COVID-19 pandemisi nedeniyle son iki etkinlikteki kapasite kısıtlamalarının ardından 2020'den bu yana ilk kez tam kapasiteye dönerek 900.000 hayranı aşmayı hedefledi.
Dünya 1 numarası Iga Świątek'in dördüncü turda elenmesiyle Avustralya Açık, Açık Dönem'de her iki cinsiyetten de ilk iki tekler seribaşının çeyrek finalde yer almadığı ilk organizasyon oldu.
Turnuva
2023 Avustralya Açık, turnuvanın 111. yılıdır ve Avustralya'nın Victoria eyaletine bağlı Melbourne kentindeki Melbourne Park'ta gerçekleştirilmiştir.
Uluslararası Tenis Federasyonu (ITF) tarafından yürütülen turnuva, Grand Slam kategorisi altında 2023 ATP Tour ve 2023 WTA Tour takvimlerinin bir parçasıdır ve turnuva hem erkekler hem de kadınlarda tekler, çiftler etkinliklerinin yanı sıra karışık çiftler etkinliklerinden oluşmaktadır. Hem erkekler hem de kızlar (18 yaşından küçük oyuncular) için Grade A turnuvalar kategorisinin bir parçası olan tekler ve çiftler etkinlikleri de bulunmaktadır. Grand Slam kategorisi altındaki NEC turu kapsamında erkek ve kadın tekerlekli sandalye tenisçileri için tekler, çiftler ve erkek ve kadın tekerlekli sandalye tenis oyuncuları için tekler, çiftler ve kuad etkinlikleri de düzenlenmiştir.
Sert kortlarda oynanan turnuva, beş ana kort olan Rod Laver Arena, John Cain Arena (eski adıyla Melbourne Arena), Margaret Court Arena, 1573 Arena ve Show Court Arena da dahil olmak üzere toplam 25 kortta gerçekleştirildi.
Puan dağılımı
Aşağıda, her etkinlik için sunulan sıralama puanlarını gösteren bir dizi tablo bulunmaktadır.
Tartışma
Rusya'nın 2022'de Ukrayna'yı işgal etmesinin ardından turnuva organizatörleri Rus ve Belarus bayraklarının saha kenarında sergilenmesini yasakladı. Ulusların bayraklarına başlangıçta izin verildi, ancak Rusya'dan Kamilla Rahimova ile Ukrayna'dan Kateryna Baindl arasında yaşanan bir olaydan sonra bu karar tersine çevrildi. Maç sırasında Rus taraftarlar Baindl'e sataşmakla suçlandı, ancak grup provokatif olduklarını reddetti. Sadece Rahimova'yı desteklediklerini belirttiler.
Bu hamle, Rus ve Belaruslu oyuncuların kendi ülkelerinin bayrakları altında oynamalarının yasaklanmasının ardından geldi.
Ingrid Daubechies
Ingrid Daubechies (d. 17 Ağustos 1954), Belçikalı bir fizikçi ve matematikçidir. Daubechies Uluslararası Matematik Birliği başkanı (2011–2014) olan ilk kadındır. Görüntü sıkıştırmada dalgacıklarla yaptığı çalışmalarla ünlüdür.
Hayatı ve eğitimi
Daubechies, Belçika'nın Houthalen kentinde, Marcel Daubechies (bir sivil madencilik mühendisi) ve Simonne Duran (ev hanımı, sonrasında kriminolog) çiftinin kızı olarak doğdu. İlkokulda başarılı oldu, sadece 3 ay sonra bir sınıfa yükseldi. Hasselt'te Lyceum'u tamamladıktan sonra 17 yaşında Vrije Universiteit Brussel'e girdi.
Daubechies, 1975'te Vrije Universiteit Brussel'deki fizik alanındaki lisans çalışmalarını tamamladı. Önümüzdeki birkaç sene boyunca, Marsilya'daki CNRS Teorik Fizik Merkezi'ni birkaç kez ziyaret etti ve burada Alex Grossmann ile işbirliği yaptı; Bu çalışma ona kuantum mekaniğinde doktora için temel oldu.
Kişisel yaşamı
1985'te, Daubechies matematikçi Robert Calderbank ile tanıştı, 1987'de evlendiler, Michael ve Carolyn Calderbank adında iki çocukları oldu.
Eric Bentley
Eric Russell Bentley ya da Eric Bentley (14 Eylül 1916, Bolton, Lancashire – 5 Ağustos 2020, New York), İngiliz-Amerikalı tiyatro eleştirmeni, oyun yazarı, şarkıcı, yayıncı ve çevirmen.
Yaşamı ve kariyeri
Bentley 14 Eylül 1916'da Bolton, Lancashire'da doğdu. 1953'ten itibaren Columbia Üniversitesi'nde dersler verdi. "The New Republic" (Yeni Cumhuriyet) için tiyatro eleştirmeni oldu. Yazarlar Tennessee Williams ile Arthur Miller'in oyunlarına haksız eleştiriler yapması nedeniyle dava edildi.
1969 yılında Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi üyesi seçilen Bentley 1998'de Amerikalı Tiyatro Sanatçıları Şöhretler Holü'ne dahil edildi.
Ölümü
Bentley 5 Ağustos 2020'de New York'taki evinde solunum yetmezliği sonucu 103 yaşında vefat etti.
Çömlekçiler
Çömlekçiler aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Radko Polič
Radko Polič (d. 18 Ağustos 1942 - ö. 15 Eylül 2022), Sloven tiyatro, dizi ve sinema oyuncusu.
Hayatı
Črnomelj'de doğan Polič'in ailesi, 1945'te Belgrad'a ve daha sonra Slovenya'ya dönmeden ve 1954'te Ljubljana'ya yerleşmeden önce 1949'da Batı Berlin'e taşındı. 1960'ların başlarında oyunculuk yapmaya başladı ve kırk yılı aşkın bir süredir devam eden kariyeri boyunca 150'den fazla tiyatro ve film yapımında oynadı. Slovenya'nın her yerinde tiyatro yapımlarında ve bir dizi Yugoslav uzun metrajlı filmde rol aldı.
1976 Pula Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncu Altın Arena ve Igor Pretnar'ın Idealist filmindeki rolüyle 10. Moskova Uluslararası Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncu ödülü ve 2007'de Yaşam Boyu Başarı Prešeren Ödülü de dahil olmak üzere çok sayıda ödül kazandı.
Polič, Beyaz Carniola Sırplarının soyundan gelmektedir. 15 Eylül 2022 tarihinde 80 yaşında hayatını kaybetti.
Bakü Modern Sanat Müzesi
Bakü Modern Sanat Müzesi (Azerice: Bakı Müasir İncəsənət Muzeyi), Azerbaycan'ın ilk modern sanat müzesidir. Azerbaycan'ın başbayanı Mehriban Aliyeva'nın öncülüğünde kurulan müze, 20 Mart 2009'da ziyarete açılmıştır.
Müze modern sanat (1905'ten 1960'a kadar) ve çağdaş sanat (1960'tan beri) koleksiyonuna sahiptir ve 1.000'den fazla eser içerir, ancak çağdaş sanat koleksiyonu ağırlıktadır. Eserlerin yaklaşık 800'ü resimlerden ve 200'ü heykellerden oluşur. Müzede bulunan eserler özellikle Azerbaycan’ın avangart akımını temsil ediyor ve Settar Behlülzade, Büyükağa Mirzezade, Elmira Şahtahtinskaya, Tahir Salahov, Ömer Eldarov, Nadir Abdurrahmanov, Eşref Murad, Fazıl Necefov, Mamed Mustafayev, Ali İbadullayev, Fuad Salayev, Ferhad Halilov, Darvin Velibekov, Eldar Memmedov, Mikail Abdurahmanov, Museib Amirov, Mahmud Rustamov, Hüseyin Hakverdi, Eliyar Alimirzayev, Reşid Babayev ve Altay Sadıkzade gibi bu tarzda çalışan Azerbaycanlı ressam ve heykeltıraşların eserleri sergilenmektedir. Yabancı ressam ve heykeltıraşlardan ise Salvador Dalí, Pablo Picasso ve Marc Chagall'ın eserleri sergilenmektedir.
Bakü Modern Sanat Müzesi Koleksiyonu, başta resim ve heykel olmak üzere, enstalasyon, fotoğraf ve video gibi farklı disiplinlerden eserlere de ev sahipliği yapıyor.
Müzenin açılırsa töreninde Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev, Azerbaycan'ın başbayanı Mehriban Aliyeva ve UNESCO Genel Sekreteri Koiçiro Matsuura katılmıştır.
Licaria
Licaria, Lauraceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Hasan el-Utruş
Hasan bin Ali el-Ûtruş, Hasan bin Ali el-Utrus, ya da Sağır Hassan (Doğum: Hicrî 230 / M. 844, Medine - Ölüm: Hicrî 304 / M. 917, Amol). En-Nâsser’ûl-Kebîr, En-Nâsır Li’l-Hâkk, En-Nâsır’ûl-Alevî, En-Nâsır Li-Dîn-il’Lâh, adlarıyla da anıldığı olur.
Hayâtı
Tam Adı: "Ebû Muḥammed el-Ḥasan ibn-i ‘Alī ibn-i el-Ḥasan ibn-i ‘Alī ibn-i ‘Umar el-Eşref ibn-i Ali Zeyn el-Âb’ı-Dîn". Hicrî 230 / M. 844 yılında Medine'de doğdu. Abbâsîler'in Nişabur ve Gürgan âmili "Muhammed el-Hûzistânî" tarafından tutuklandı. Kendisine uygulanan işkence neticesinde sağır oldu. Bu nedenle el-Ûtruş / el-Utrus olarak anılmaktadır.
Siyâsî girişimleri
Bu sıralarda bir taraftan Bağdad hâlifelerine karşı sonsuz kin ve husumet propagandaları yürüten dâ’îlerin tesirleri nedeniyle, diğer taraftan da Irak’taki hükûmet tarafından “Alevîlik” yanlılığıyla itham edilmeleri sebebiyle, binlerce insan Taberistan ve Gürgan yöresine göç etmek zorunda kalmışlardı. "Hasan bin Ali En-Nâsır’ûl-Alevî" Abbâsîler, Tahirîler ve Samânîler'e karşı Alevî ve Zeydîler'e yardım eden "Cüstân" ailesinin Deylemli idârecileriyle ve Deylem hükümdârı "Cüstân bin Vehsûdân" ile iyi ilişkiler kurdu. İki yüz binden fazla Deylemlinin Müslüman olmasını sağladı.
Abbâsîler aleyhinde sürdürdüğü mücadele
On yedi yıl süren ayaklanması neticesinde Abbâsîler’in isimlerini Deylem ve havâlisinden tamamıyla silmeyi başaran, ve Hicrî 301 / M. 914 yılında “Sare” ile “Âmül” şehirlerini fetheden “Hasan bin Ali El-Utrus”, "Hasan bin Ali En-Nâsır Li-Dîn-il’Lâh" adıyla Taberistan Alavîleri'nin Üçüncü Emîri oldu.
Vefâtı ve sonrası
Hasan bin Ali El-Utrus’un Şubat 917'de ölümü üzerine “Leylâ bin Nûman”, “En-Nâsır’ûd-Dîn Allâh” unvanıyla yeni bir huruç hareketi başlattı. “Nişabur” ve “Tûs” şehirlerini işgal ederek Alevîler’in mevkîilerini bir hâyli kuvvetlendirdi. Alavîler, Hasan bin Ali el-Ûtruş'un ölümünden sonra onun oğullarından hiçbirini desteklemediler. Yerine Hasan el-Mûctebâ soyundan gelen Hasan bin Kâsım ed-Dâ’î-il’el-Hâkk’a biât ettiler.
Enterprise, Alabama
Enterprise, Amerika Birleşik Devletleri'nin Alabama eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 26.562'dir.
Hasan el-Utruş
Nâsır’îyye Zeydî Mezhebi
"En-Nâsır Li’l-Hâkk" adına izâfeten Zeydîliğin bir kolu olarak ortaya çıkan bu mezhep daha sonraları "Kâsım er-Ressî" tarafından kurulan "Kâsım’îyye" Zeydî mezhebiyle kaynaşmıştır.
Muddy Creek Township, Butler County, Pensilvanya
Muddy Creek Township, ABD'nin Pensilvanya eyaletine bağlı Butler ilçesinde bir kasabadır.
Philira
Philira Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Callaway, Florida
Callaway, Amerika Birleşik Devletleri'nin Florida eyaletinde yer alan ve Bay ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 14.405'tir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 14.405 kişi, 5.541 ev ve 4.006 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Tyler Perry
Tyler Perry (doğumunda Emmitt Perry, Jr.) (d. 13 Eylül 1969), Amerikalı oyuncu, yapımcı.
Mehmet Erten (hukukçu)
Mehmet Erten (9 Şubat 1949) Türk hukukçu. Eski Anayasa Mahkemesi üyesi.
Yaşamı
9 Şubat 1949 tarihinde Kahramanmaraş'ın Elbistan ilçesinde doğdu.
İlk, orta ve lise öğrenimini Elbistan’da tamamladı. 1974'te İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun oldu.
Donegal Township, Butler County, Pensilvanya
Donegal Township, ABD'nin Pensilvanya eyaletine bağlı Butler ilçesinde bir kasabadır.
Mehmet Erten (hukukçu)
Yaşamı
Askerliğini yedek subay olarak tamamladı.
Kısa süre kurum avukatlığı görevinde de bulundu. Mesleğe Elbistan hâkim adayı olarak başladı ve Manisa sorgu hâkimliği, Afşin ceza hâkimliği, Muş Ağır Ceza Mahkemesi başkanlığı, Yargıtay tetkik hâkimliği, Yargıtay Cumhuriyet savcılığı görevlerinde bulundu.
26 Mayıs 1997'de Yargıtay üyeliğine seçildi ve Yargıtay 1. Ceza Dairesi üyesi olarak görev yaptı. 2 Temmuz 2002'de Anayasa Mahkemesi üyeliğine seçildi. Bu görevinden 9 Şubat 2014'te yaş haddi nedeniyle emekli oldu. Yerine Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından Hasan Tahsin Gökcan seçildi.
Evlidir.
Bryan Brown
Bryan Neathway Brown, (23 Haziran 1947), Avustralyalı tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, seslendirme sanatçısı. Yer aldığı yapımlar arasında; The Thorn Birds, Beautiful Kate, Cocktail, Along Came Polly, Avustralya ve Peter Rabbit vb. sayılabilir.
Oyuncu ve seslendirme sanatçısı Bryan Brown aslen İngiliz asıllı bir ailenin oğlu olarak 23 Haziran 1947'de Sidney, Avustralya'da doğdu. Brown 1983'te evlendiği oyuncu ve yönetmen eşi Rachel Ward'dan 3 çocuk sahibidir.
Altın Yol
Altın Yol (Çekce:Zlatá ulicka), Prag Kalesi içinde yer alan tarihi sokak. Önceleri Zlatnitska (çex. Zlatnická) adlanan sokak (kendisinin de simya ile ilgilendiği bilinen II. Rudolf, simyagerlerin şerefine sokağa bu ismi vermiş) adını 17. yüzyılda burada yaşayan kuyumculardan almıştır. 200 metre uzunluğundaki sokak II. Rudolf'un muhafızları için yapılmış küçük ve renkli evlerden oluşuyor. Günümüzde bu evlerin birçoğu hediyelik eşya mağazaları ve galeri gibi kullanılıyor. Sokaktaki evlerin birinde ise 14. yüzyıldan kalma silahlar sergileniyor.
Sokakta bulunan 22 numaralı ev Franz Kafka'nın adı ile bağlıdır. Kafka, 1916-1917 yılları arasında, yaklaşık iki yıl boyunca bu evde kız kardeşi ile birlikte yaşamıştır.
Bugün turistlerin de ilgi odağı olan bu sokak Prag Kalesi'nin ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir.
Abdurrahman Akdemir
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi mezunudur. Sırasıyla Honaz, Beydağ, Ardanuç, Torul Kaymakamlıkları, Karaman vali yardımcılığı, Balışeyh kaymakamlığı, Mülkiye müfettişliği görevlerini yürüten Akdemir, Bakanlar Kurulunun 2013/4699 sayılı vali atamaları hakkındaki kararının 9 Mayıs 2013 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmasıyla Erzincan valiliğine atanmıştır. Bu atamayla Türkiye'nin en genç valisi unvanına sahip olmuştur. 15 Eylül 2014 Valiler kararnamesi ile Merkez valisi olarak atanmıştır. Evli ve 3 çocuk babasıdır.
Diktaş, Haliliye
Diktaş, Şanlıurfa ilinin Haliliye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Hornera
Hornera, Lauraceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
İtalya ekonomisi
Savaş sonrası dönemde İtalya, dünya savaşlarının sonuçlarından ciddi şekilde etkilenen tarım temelli bir ekonomiden dünyanın en gelişmiş ülkelerinden birine ve dünya ticareti ve ihracatında söz sahibi bir ülkeye dönüşmüştür. İnsani Gelişme Endeksine göre, ülke çok yüksek bir yaşam standardına sahiptir ve The Economiste göre dünyanın 8. en yüksek yaşam kalitesine sahiptir. İtalya, dünyanın en yüksek üçüncü altın rezervine sahip ülkedir ve Avrupa Birliği'nin bütçesine üçüncü en yüksek net katkıda bulunan ülke konumundadır.
İtalya büyük bir üreticidir (genel olarak Almanya'nın arkasından AB'de ikinci) ve makine, araçlar, ilaç, mobilya, gıda, giyim ve robotlar da dâhil olmak üzere çeşitli önemli ürünlerin ihracatçısıdır. Bu nedenle İtalya'nın önemli miktarda bir ticaret fazlası bulunmaktadır. Ülke ayrıca, etkili ve yenilikçi ticari ekonomi sektörü, çalışkan ve rekabetçi bir tarım sektörü (İtalya dünyanın en büyük şarap üreticisidir) ve yaratıcı ve kaliteli otomobil, denizcilik, endüstri, cihazlar ve moda tasarımı ile bilinmektedir. İtalya, Avrupa'daki lüks mallar için en büyük merkez ve küresel olarak üçüncü lüks mallar merkezidir.
Bu önemli başarılara rağmen, ülke ekonomisi bugün yapısal ve yapısal olmayan sorunlardan zarar görmektedir. Yıllık büyüme oranları çoğu kez AB ortalamasının altında kalırken, İtalya özellikle 2000'lerin sonundaki durgunluktan etkilenmiştir. 1980'lerden itibaren yapılan büyük hükûmet harcamaları kamu borcunda ciddi bir artışa neden olmuştur. Buna ek olarak, İtalyan yaşam standartlarının önemli bir Kuzey-Güney bölünmesi var: Kuzey ve Orta İtalya'da kişi başına düşen ortalama GSYİH, AB ortalamasını önemli ölçüde aşarken, Güney İtalya'daki bazı bölgeler ve iller bunun önemli ölçüde altında kalmaktadır. Son yıllarda, İtalya'nın kişi başına düşen GSYİH büyümesi yavaş yavaş Euro bölgesi ortalamasını yakalarken, istihdam oranı hâlen gerisinde kalmaktadır; bununla birlikte, ekonomistler, hareketsizlik veya işsizlik oranlarını artıran çok sayıda gayrıresmî iş nedeniyle (işgücünün %10 ila %20'si arasında tahmin edilmektedir) resmî rakamlara itiraz etmektedirler.
Geçmiş
İtalya'nın ekonomi tarihi üç ana aşamaya ayrılabilir: ülkenin birleşmesinden sonra, yüksek göç ve durgun büyüme ile simgelenmiş ilk mücadele dönemi; 1930'ların Büyük Buhranı ve iki Dünya Savaşı tarafından kesintiye uğrayan 1890'lardan 1980'lere kadar merkezi bir dayanıklılık dönemi; ve 2008 küresel finansal baskının ardından çifte bir gerilemeyle durgunluğa yakalanan ve ülkenin sadece son yıllarda yavaşça yeniden görünür olan durgun bir büyüme dönemi.
Sanayileşme çağı
Birleşmeden önce, birçok İtalyan vatansever ekonomisi ezici bir şekilde toprak mülklerinin yeniden dağıtımını öngören politikalara maruz kaldı; Ancak, tarımsal fazla, tarihçilerin 1820'lerden başlayarak Kuzeybatı İtalya'da "endüstri öncesi" bir dönüşüm olarak adlandırdığı şeyi üretti, bu durum, çoğunlukla zanaatkar, üretim etkinliklerinin yoğunlaşmasına, özellikle de Cavour Kontu'nun liberal kuralları altında Piedmont-Sardinia'da yaygınlaşmasına yol açtı.
Bununla birlikte, ülkenin kuzeybatı bölgesini karakterize eden sanayileşmenin yayılması büyük ölçüde Veneto'yu ve özellikle de Güney'i dışladı. Sonuçta ortaya çıkan İtalyan diasporası, 1880-1914 yılları arasındaki büyük bölümü 26 milyon olan İtalyan'ı ilgilendirdi; birçok bilim insanı tarafından günümüzün en büyük toplu göçü olarak kabul edilir. Büyük Savaş sırasında, hala zayıf olan İtalyan devleti, yaklaşık 5 milyon kişiyi silahlandırabilen ve eğitebilen modern bir savaşla başarılı bir şekilde mücadele etti. Ancak bu sonuç korkunç bir maliyeti getirdi: savaşın sonunda, İtalya 700.000 asker kaybetti ve milyarlarca liralık bir baloncuk borcu oluştu.
Faşist rejim
İtalya, I. Dünya Savaşı'ndan zayıf bir durumda çıktı. Benito Mussolini'nin Ulusal Faşist Partisi, 1922'de toplumsal huzursuzluk döneminin sonunda iktidara geldi. Bununla birlikte, Mussolini daha güçlü bir iktidara sahip olduktan sonra, laissez-faire ve serbest ticaret, hükümet müdahaleciliği ve korumacılık lehine giderek terk edildi.
İtalya'nın II. Dünya Savaşı'nda mihver güçlerinin bir üyesi olarak katılması, bir savaş ekonomisinin kurulmasını gerektiriyordu. 1943’te İtalya’nın Müttefiklerce işgâli, sonunda İtalyan siyasi yapısının - ve ekonominin - hızla çökmesine neden oldu. Bir yandan Müttefikler, diğer yandan da Almanlar denetim altındaki İtalyan bölgelerinin yönetimini devraldı. Savaşın sonunda, kişi başına düşen İtalyan geliri, 20. yüzyılın başından beri en düşük noktasına gerilemişti.
Savaş sonrası ekonomik mucize
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, İtalya, daha gelişmiş Avrupa ekonomilerine yönelik kronik kalkınma açığını kötüleştiren bir durumda, harap haldeydi ve yabancı ordular tarafından işgal edilmişti. Bununla birlikte, Soğuk Savaş’ın yeni jeopolitik mantığı, Batı Avrupa ile Akdeniz arasında bir menteşe ülkesi olmasını mümkün kılmış; eski düşman İtalya’nın ve şimdi NATO işgal kuvvetleri tarafından tehdit edilen yeni, kırılgan bir demokrasi olan ülke, Demir Perde’nin yakınlığının ve Güçlü bir Komünist partinin varlığı ile, ABD tarafından Özgür Dünya için önemli bir müttefik olarak kabul edilmiş ve Marshall Planı kapsamında 1947-51 yılları arasında 1,2 milyar ABD doları kadar yardım almıştır.
Plan aracılığıyla yapılan yardımın sona ermesi toparlanmayı durdurabilirdi ancak Kore Savaşı, metal ve mamul ürünlere olan talebin İtalyan sanayi üretimini daha da teşvik ettiği çok önemli bir noktaya denk gelmişti. Buna ek olarak, kurucu üye olarak İtalya ile Avrupa Ortak Pazarının 1957 yılında oluşturulması, ülkeye daha fazla yatırım sağladı ve ülkenin ihracatını kolaylaştırdı.
Büyük bir işgücünün varlığı ile birlikte bu olumlu gelişmeler, "Sıcak Sonbahar"'ın (Autunno caldo) büyük grevleri ve 1969-70'in toplumsal huzursuzluğuna kadar neredeyse kesintisiz süren muhteşem ekonomik büyümenin temelini atmış ve daha sonra 1973 Petrol Kriziyle birleşmiş ve uzun süreli patlamaya ani bir son vermiştir. İtalyan ekonomisinin 1951-63 yılları arasında yılda %5.8, 1964-73 yılları arasında yılda %5 GSYİH büyüme oranı yaşadığı hesaplanmıştır. İtalyan büyüme oranları sıralamada sadece ikinci idi, ancak Avrupa'daki Alman büyüme oranlarına çok yakındı ve OEEC ülkeleri arasında sadece Japonya daha iyisini yapabiliyordu.
1970'ler ve 1980'ler: stagflasyondan "il sorpasso"'ya
1970'ler, İtalya'da, Öncü Yıllar olarak bilinen, ekonomik, politik kargaşa ve sosyal huzursuzluk dönemiydi. İşsizlik, özellikle gençler arasında keskin bir şekilde yükselmiş ve 1977 yılına kadar 24 yaşın altında bir milyon işsiz insan bulunmaktaydı. 1973 ve 1979'da petrol fiyatlarındaki artışla birlikte ağırlaşan enflasyon devam etti. Bütçe açığı, gayri safi yurt içi hasıla (GSYİH)'nın yüzde 10'u kadar, diğer tüm sanayi ülkelerinden daha yüksek bir değerde, ortalama olarak kalıcı ve zorlayıcı hale geldi. 1973 yılında 560 lirası 1 ABD dolarına eşitken, 1982 yılında ise bu 1.400 liraya kadar geriledi.
Ekonomik durgunluk, 1980'lerin ortalarına doğru, bir dizi reforma ve İtalya Bankası'nın bağımsızlığına ve enflasyon oranlarını 1980'de %20.6'dan 1987'de %4.7'ye düşüren ücret endekslemesinde büyük bir azalmaya yol açana kadar devam etti. Yeni makroekonomik ve siyasi istikrâr, giyim, deri ürünleri, ayakkabı, mobilya, tekstil, mücevher ve takım tezgahları üreten küçük ve orta ölçekli işletmelere dayalı ikinci bir ihracat liderliğindeki "ekonomik mucize" ile sonuçlandı. Bu hızlı genişlemenin bir sonucu olarak, 1987'de İtalya, İngiliz ekonomisini (il sorpasso olarak bilinen bir olay) geçti ve dünyanın altıncısı konumuna erişti. Milano Borsası, piyasa değerini birkaç yıl içinde beş kattan fazla arttırdı.
Ancak, 1980'lerin İtalyan ekonomisi bir sorunu doğurdu: artan verimlilik ve artan ihracat sayesinde yükselişe geçmiş, ancak sürdürülemez mali açıklar büyümeyi hızlandırmıştı. 1990'larda, yeni Maastricht kriterleri, 1992 yılında GSYİH'nın %104'ü seviyesinde olan kamu borcunu azaltma dürtüsünü artırdı. Sonuç olarak kısıtlayıcı ekonomi politikaları, halihazırda devam eden küresel durgunluğun etkisini daha da kötüleştirdi. 1990'ların sonunda kısa bir toparlanmanın ardından, yüksek vergi oranları ve bürokrasi, ülkenin ekonomisinin 2000 ve 2008 yılları arasında durmasına neden oldu.
Büyük durgunluk
İtalya, 2008-2009 büyük durgunluk ve sonraki Avrupa borç krizinden en çok etkilenen ülkeler arasındaydı. Ulusal ekonomi tüm dönem boyunca %6,76 oranında daraldı ve bu toplam ekonomik durgunluğun yedide çeyreklik bir alanını kapladı. Kasım 2011’de, İtalya tahvil getirisi 10 yıl vadeli tahvil için yüzde 6,74 idi; bu İtalya'nın finansal piyasalara erişimini kaybettiği düşünülen yüzde 7 seviyesine yaklaşmaktadır. Eurostat'a göre, 2015 yılında İtalya devlet borçları GSYİH'nın %128'i seviyesindeydi ve bu Yunanistan'dan sonra en büyük ikinci borç oranı (%175) olarak sıralandı. Bununla birlikte, İtalyan kamu borcunun en büyük kısmı İtalyan vatandaşlarına aittir ve nispeten yüksek düzeyde özel tasarruf ve düşük düzeyde özel borçluluk, Avrupa'nın mücadele eden ekonomileri arasında en güvenlisi haline getirilmişi olarak görülmektedir. Borç krizini ve itici ivme büyümesini önlemek için bir şok terapisi olarak, ünlü iktisatçı Mario Monti liderliğindeki Ulusal Birlik hükûmeti, açığı azaltan, ancak ülkeyi çift dipli durgunluk içinde çökerten büyük bir tasarruf tedbirleri programı başlattı ama bu politika 2012 ve 2013 yıllarında, çok sayıda ekonomistten gelen yaygın eleştirilere maruz kaldı.
Ekonomik iyileşme
Çok yüksek kamu borcuna ve siyasi istikrarsızlığa rağmen (İtalya’nın 2011’den bu yana beş hükûmeti var), 2014 yılından beri İtalya ekonomisi büyümeye ("la ripresa" olarak bilinen bir olay) geri döndü    ve 2017 yılında, özellikle ihracattaki artış ve bankacılık sistemindeki reform nedeniyle %1,5 veya daha fazla büyümesi beklenmektedir. Uzun vadeli ekonomik toparlanmanın sağlamlığı Warren Buffett'in yakın zamanda yaptığı yatırımlarla doğrulanmaktadır.
Veri
Aşağıdaki tablo 1980-2020 dönemindeki temel ekonomik verileri göstermektedir. %2'nin altındaki enflasyon yeşil renklidir.
Kuruluşlar
2016 yılında gelir ile ölçülen dünyanın 500 büyük borsa listesindeki şirketi sıralayan, Fortune Global 500 listesinde, dokuz şirketin merkezi İtalya'da yerleşiktir. Ülkenin sektörlere göre ana şirketleri: Fiat Chrysler Automobiles, CNH Industrial, Ducati, Piaggio (motorlu araçlar); Pirelli (lastik üretimi); Enel, Edison, A2A, Terna (enerji); Eni (petrokimya); Candy, Indesit, De'Longhi (ev aletleri); Leonardo bu, yan kuruluşlarını içerir Alenia Aermacchi, AgustaWestland ve Oto Melara (savunma); Avio, Telespazio (uzay); Beretta, Benelli (ateşli silahlar); Armani, Versace, Dolce & Gabbana, Gucci, Benetton, Diesel, Prada, Luxottica, YOOX (moda); Ferrero, Barilla, Autogrill, Lavazza, Perfetti Van Melle, Campari, Parmalat (gıda ve içecek); Techint, Lucchini, Gruppo Riva, Danieli (çelik); Prysmian, Salini Impregilo, Italcementi, Buzzi Unicem, Astaldi (inşaat); STMicroelectronics (elektronik); Telecom Italia, Mediaset (iletişim); Assicurazioni Generali, Unipol (sigorta); UniCredit, Intesa Sanpaolo (bankacılık); Ferrari, Maserati, Lamborghini (lüks araçlar); Fincantieri, Ferretti, Azimut (gemi yapımı).
Rakamlar 2016 içindir. İtalik rakamlar = 2017 3.Ç
Servet
İtalya, 1 milyon dolardan büyük, toplam 11,857 trilyon dolar ulusal servetle 1,4 milyondan fazla kişiye ev sahipliği yapar ve dünyadaki 5. en büyük kümülatif net servete sahip ülkedir (dünyadaki net servetin %4,92'sini oluşturur). Credit Suisse'in Global Wealth Databook 2013'e göre, yetişkin başına medyan servet 138.653 $ (dünyada 5.) iken, Allianz'ın Global Wealth Report 2013'üne göre, kişi başına net finansal servet 45.770 €'dur (dünyada 13.).
Aşağıdaki ilk 10 İtalyan milyarderlerin listesi, Forbes tarafından 2017'de derlenen ve yayınlanan servet ve varlıkların yıllık değerlendirmesine dayanmaktadır.
Kuzey-Güney bölünmesi
1861’de İtalya'nın birleşmesinden bu yana, kuzey illeri ile İtalyan devletinin güney yarısı arasında geniş ve artan bir ekonomik bölünme gözle görülür biçimde artmaktaydı. Bu boşluk esas olarak, ilk üniter sonrası hükûmetlere egemen olan Piedmontese seçkinleri tarafından, seçilen bölgeye özgü politikalar tarafından uyarıldı ve yakın zamanda Guilherme de Oliveira ve Carmine Guerriero tarafından teyit edildiği gibi, hükümdarların şiddetli düşmanlarından daha uzak bölgeleri daha ağır bir şekilde cezalandırdı. Örnek olarak, 1880'lerin baskıladığı fidancılık işkollarının güvence altına alınması yerine 1887 koruma reformu, fiyatların düşmesine neden oldu, Po Vadisi buğday yetiştiriciliğini ve devlet müdahalesi sayesinde liberal yıllardan sağ kurtulan Kuzey tekstil ve imalat endüstrilerini korudu. Gerçekten de eski askeri giyim sözleşmelerinin tahsisine hakim olsa da, ikincisi hem kömür madenciliği izinlerini hem de kamu sözleşmelerini tekelleştirdi. Benzer bir mantık, vapur yapımı ve seyrüsefer işkollarında tekel haklarının atanmasına ve her şeyden önce, 1861-1911'in %53'ünü temsil eden demiryolu kesimindeki kamu harcamalarına rehberlik etti. İşleri daha kötü hale getirmek için, bu kamu harcama çabalarını finanse etmekte gerekli kaynaklar, gelişmiş bir bankacılık sistemi bulunmayan büyüme işkollarında yatırım amaçlı mevcut tasarruf kaynağını etkileyen yüksek dengesiz arazi mülk vergileriyle elde edildi. Ayrıntılı olarak, 1864 reformu, üniter öncesi devletlere benzeyen 9 ilçeden 125 milyon hedef gelir elde edilmesini sağladı. Hükûmetin, özellikle bölge kadastroları arasındaki büyük farklılıklar nedeniyle, arazi kârlılığını tahmin edememesinden dolayı, bu politika telafi edilemeyecek kadar büyük bölgesel uyuşmazlıkları tetiklemiştir. Örnek olarak, eski Papalık Devleti (orta İtalya) %10, eski iki Sicilya Krallığı (Güney İtalya) %40 ve devletin geri kalanı da (eski Sardunya, Kuzey İtalya) %21 almıştır. Bu yükü azaltmak için 1868 yılına kadar %20 ek ücret eklenmiştir.
1886 Kadastro Reformu, daha eşitlikçi politikalara ve Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra vergi oranlarının uyumlaştırılmasına yol açtı, ancak iki bloğun ekonomileri üzerindeki özütlemenin etkisi bu noktada geri döndürülemez oldu. Kuzeyde gelişen bir imalat işkolu kurulurken, düşük kamu harcamaları ve ağır vergilendirmenin karışımı Güney yatırımını yerel endüstrinin ve ihracat odaklı çiftçiliğin yok edildiği noktaya kadar sıkıştırdı. Dahası, özütleme, merkezi devlet ile Güney nüfusu arasındaki ilişkiyi, önce 1864 yılına kadar 20.000 kurban ve bölgenin askerileştirilmesini getiren ve daha sonra özellikle 1892'den 1921'e kadar göç etmeyi destekleyen Brigandage (haydutluk) adlı bir iç savaşı başlatarak yok etti. Özütleme politikaları, Güney bölgelerinde hem sosyal hem de insan sermayesinin birikiminde dramatik bir düşüşe neden oldu ve örgütlü suçun yükselişini destekledi.
Benito Mussolini'nin yükselişinden sonra, "Demir Vali" Cesare Mori, Güneyde bir dereceye kadar başarılı olan güçlü suç örgütlerini yenmeye çalıştı. Bir İtalyan İmparatorluğunun ve Güney İtalyan limanlarının oluşturulmasını amaçlayan faşist politika, kolonilere yönelik tüm ticaret için stratejik idi. Güney İtalya'nın işgaliyle birlikte Müttefikler, faşist dönemde kaybedilen mafya ailelerinin otoritesini geri kazandılar ve kamu düzenini korumak için etkilerini kullandılar.
1950'lerde, Cassa per il Mezzogiorno, Güney'i sanayileştirmeye yardımcı olacak ve bunu iki şekilde yapmayı amaçlayan büyük bir kamu ana planı olarak kuruldu: Arazi reformları yoluyla 120.000 yeni küçük arazi yaratılması ve tüm devlet yatırımlarının %60'ının Güney'e gideceği "Büyüme Kutbu Stratejisi"; böylece amaç, yeni sermayeyi çekerek, yerel firmaları teşvik ederek ve istihdam sağlayarak Güney ekonomisini güçlendirmekti. Bununla birlikte, hedefler büyük ölçüde kaçırıldı ve sonuç olarak Güney giderek mali yönden desteklendi ve devlete bağımlı hale geldi, özel büyümeyi kendisi üretemedi.
Şu anda bile, büyük bölgesel eşitsizlikler sürmektedir. Güney İtalya'daki sorunlar, hâlen yaygın siyasi yolsuzluk, yaygın örgütlü suç ve çok yüksek işsizlik oranlarını içermektedir. 2007'de, Sicilya'daki Catania ve Palermo şehirlerinde bulunan işletmelerin yaklaşık %80'inin koruma parası ödediği tahmin edilmiştir; Addiopizzo gibi taban hareketi sayesinde, mafya şantajı yavaşça ama sürekli olarak pervasını kaybetmektedir. İtalya İçişleri Bakanlığı örgütlü suçun tahmini yıllık 13 milyar Euro kâr elde ettiğini bildirmiştir.
Birincil
Son ulusal tarımsal nüfus sayımına göre, 2010 yılında (2000'den beri %-32.4) 12.7 milyon hektarı kapsayan (%63'ü Güney İtalya'da bulunan) 1.6 milyon çiftlik vardı. Büyük çoğunluğu (%99), aileler tarafından işletilir ve küçük olan çiftlikler, ortalama 8 hektar büyüklüğündedir. Tarımsal kullanımdaki toplam yüzey alanının (ormancılık hariç) %31'ini tahıl alanları, %8.2'sini zeytin ağacı bahçeleri, %5.4'üni üzüm bağları, %3.8'ini narenciye bahçeleri, %1.7'sini şeker pancarı tarlaları ve %2.4'ünü de bahçecilik alanları oluşturur. Kalan kısımlar öncelikle meralara (%25.9) ve yem tahıllarına (%11.6) ayrılmıştır. İtalya'nın kuzey kesimi başlıca mısır, pirinç, şeker pancarı, soya fasulyesi, et, meyve ve süt ürünleri üretirken, Güney buğday ve narenciye üretimi konusunda uzmanlaşmıştır. Hayvancılıkta 6 milyon büyük baş hayvan, 8.6 milyon baş domuz, 6.8 milyon baş koyun ve 0.9 milyon baş keçiden oluşan çiftlik hayvanları bulunmaktadır. İtalya'da kabuklular ve yumuşakçalar da dâhil olmak üzere avcılık ve su ürünleri yetiştiriciliğinden elde edilen yıllık toplam üretim, 480.000 ton civarındadır.
İtalya dünyanın en büyük şarap üreticisidir ve zeytinyağı, meyve (elma, zeytin, üzüm, portakal, limon, armut, kayısı, fındık, şeftali, kiraz, erik, çilek ve kivi önde gelen üreticilerinden biridir) ve sebzelerin (özellikle enginar ve domates) üretiminde dünyada önde gelir. En ünlü İtalyan şarapları muhtemelen Toskana Chianti ve Piedmontese Barolo'dur. Diğer ünlü şaraplar; Barbaresco, Barbera d'Asti, Brunello di Montalcino, Frascati, Montepulciano d'Abruzzo, Morellino di Scansano, Amarone della Valpolicella DOCG ve köpüklü şaraplar Franciacorta ve Prosecco'dur. İtalya'nın uzmanlaştığı kaliteli ürünler, özellikle daha önce belirtilen şaraplar ve yöresel peynirler, genellikle DOC/DOP kalite güvence etiketi altında korunmaktadır. Avrupa Birliği tarafından atfedilen bu coğrafi gösterge sertifikası, düşük kaliteli seri üretimli tazmin ürünleriyle karıştırılmaması için önemli olarak kabul edilir.
İkincil
İtalya, karşılaştırılabilir büyüklükteki diğer ekonomilerden daha az sayıda küresel çok uluslu şirkete sahiptir, ancak birçoğu İtalyan endüstrisinin bel kemiği olan kümeler halinde gruplandırılmış çok sayıda küçük ve orta ölçekli işletme bulunur. Bu, çoğu zaman niş pazar ve lüks ürünlerin ihracatı üzerine odaklanmış bir üretim sektörü oluşturmuş, bir tarafta miktar üzerinde daha az rekabet edebilir, ancak diğer tarafta daha düşük işgücü maliyetlerine dayalı olarak gelişen ekonomilerin rekabeti ile daha kaliteli ürünlerle daha fazla yüzleşebilmektedir. Sanayi bölgeleri bölgeselleşmiştir: Kuzeybatı'da, yoğun bir makine, otomotiv, havacılık ve denizcilik üretiminin olduğu "Endüstriyel Üçgen" (Milan-Torino-Cenova) gibi geniş bir modern sanayi grubu; Kuzeydoğu ve Merkez'de, daha önce aile temelli kuruluşların çevresinde sosyal ve ekonomik gelişme yaşayan kırsal alanlarda, düşük teknolojili küçük işletmeler bulunmakta, ancak yüksek işçilik, giyim, deri ürünleri, ayakkabı, mobilya, tekstil, makine aletleri, yedek parça, ev aletleri ve mücevherler konusunda uzmanlaşmış olarak; son olarak da, az gelişmiş Güney'de iki biçim de yan yana mevcut bulunmaktadır.
Üçüncül
Modern bankacılığın kökenleri, ortaçağ ve erken Rönesans dönemi İtalya'da, Floransa, Lucca, Siena, Venedik ve Cenova gibi zengin şehirlere kadar izlenebilir. Bardi ve Peruzzi aileleri, 14. yüzyılda Floransa'da bankanın egemenliğini sağlayarak Avrupa'nın birçok yerinde şubeler kurmuşlardı. En ünlü İtalyan bankalarından biri, 1397'de Giovanni di Bicci de' Medici tarafından kurulan Medici Bankası idi. Bilinen ilk devlet mevduat bankası olan Saint George Bankası, 1407'de Cenova'da kurulurken, 1472'de kurulan Banca Monte dei Paschi di Siena, dünyada yaşayan en eski bankadır. Bugün, finansal hizmet şirketleri arasında, UniCredit, kapitalleşme yoluyla Avrupa'nın en büyük bankalarından biri konumuna erişirken, Assicurazioni Generali, AXA'dan sonra gelir bakımından dünyanın en büyük ikinci sigorta grubu olmuştur.
Aşağıda, toplam varlıklar ve brüt primler bakımından ana İtalyan bankalarının ve sigorta gruplarının bir listesi yer almaktadır.
Enerji ve doğal kaynaklar
1970'lerin başında İtalya, pirit (Toskana, Maremma'dan), asbest (Balangero madenlerinden), florit (Sicilya'da bulunur) ve tuzun büyük bir üreticisiydi. Aynı zamanda, alüminyum (Gargano'dan), kükürt (Sicilya'dan), kurşun ve çinkoda (Sardinya'dan) kendi kendine yeterliydi. Bununla birlikte, 1990'ların başında, dünya sıralamasında tüm konumlarını kaybetmişti ve bu kaynaklarda artık kendi kendine yeterli değildi. Önemli miktarda demir, kömür ya da petrol birikimi yoktur. Özellikle Po Vadisi ve açık deniz olan Adriyatik Denizi'nde makul miktarda doğalgaz rezervleri son yıllarda keşfedilmiştir ve ülkenin en önemli mineral kaynağını oluşturmaktadır. İtalya, dünyanın önde gelen pomza, pozzolana ve feldspat üreticilerinden biridir. İtalya'nın iyi bilinen bir diğer maden kaynağı olan mermer, özellikle de Toskana'daki Massa ve Carrara ocaklarından çıkan dünyaca ünlü beyaz Carrara mermeridir. Üretim için ihtiyaç duyulan çoğu hammadde ve ülkenin enerji kaynaklarının %80'inden fazlası ithal edilmektedir (katı yakıtların %99,7'si, petrolün %92,5'i, doğal gazın %91,2'si ve elektriğin %13'ü). İthalata olan bağımlılık nedeniyle, İtalyanlar elektrik için AB ortalamasından yaklaşık %45 daha fazla ödeme yaparlar.
İtalya 1980'lere kadar dört nükleer reaktör işletti, ancak 1986'daki Çernobil felaketinden sonra, İtalyanların büyük çoğunluğu İtalya'da nükleer enerjinin kaldırılmasını oylayan bir referandumdan geçti. Hükûmet, mevcut nükleer santralleri kapatıp, devam eden projeler üzerinde çalışmayı durdurup, yurt dışındaki nükleer enerji programına çalışmaya devam ederek yanıt verdi. Ulusal enerji şirketi Enel, halihazırda İspanya'da (Endesa aracılığıyla) yedi ve Slovakya'da (Slovenské elektrárne aracılığıyla) yedi nükleer reaktör işletmekte ve 2005'te Fransa'da bir nükleer reaktör için Électricité de France ile bir anlaşma yapmış bulunmaktadır. Bu anlaşmalarla İtalya, nükleer güce erişmeyi ve reaktörleri İtalyan topraklarına yerleştirmeden tesislerin tasarım, inşaat ve işletilmesine doğrudan katılımı başarmıştır.
Son on yılda İtalya, dünyanın en büyük yenilenebilir enerji üreticilerinden biri haline geldi ve Almanya'dan sonra Avrupa Birliği'nin ikinci büyük üreticisi ve dünyadaki dokuzuncu sırada yer alan üretici haline gelmiştir. Ülke aynı zamanda güneş enerjisinden dünyanın beşinci en büyük enerji üreticisidir. Yenilenebilir kaynaklar, İtalya'da üretilen tüm elektriğin %27,5'ini oluşturmakta, sadece su gücü %12,6'ya ulaşmaktadır; ardından %5,7 ile güneş, %4,1 ile rüzgâr, %3,5 ile biyoenerji ve %1,6 pay ile de jeotermal kaynaklar yer almaktadır. Ulusal enerji talebinin geri kalanı fosil yakıtlarla (%38,2 doğal gaz, %13 kömür, %8,4 petrol) ve ithalatla karşılanmaktadır.
Ulaştırma
İtalya, motorlu kara taşıtları için ayrılmış bölümleri olan, "otoyol" adı verilen otoyolları yapan ilk ülke olmuştur. Milano'yu Varese'ye ve şimdi A8 ve A9 otoyollarının bir kısmına bağlayan Milano-Laghi otoyolu, inşaat mühendisi ve girişimci Piero Puricelli tarafından tasarlanmıştı. 1921'de kamuya açık yüksek hıza izin verir bir yol inşa etmek için ilk yetkiyi aldı ve 1924 ile 1926 arasında inşaatı tamamladı. 1930'ların sonunda, İtalya genelinde 400 kilometreden fazla çok ve çift şeritli otoyol inşa edildi ve bu yollar şehir ve kırsal kasabaları birbirine bağladı. Bugün, İtalya'da 668.721 km'lik hizmet veren yollar vardır; buna devlete ait ancak özel olarak Atlantia şirketi tarafından işletilen 6.661 km'lik otoyol ağı (çoğunlukla ücretli yollar, ulusal ve yerel yollar) dâhildir.
Demiryolu ağı da özellikle kuzeyde, %69'u elektriklendirilmiş ve toplamda 4.937 lokomotif ve vagonun dolaştığı 16.862 km uzunluğundadır. Dünyanın en büyük 12. ülkesidir ve devlete ait Ferrovie dello Stato tarafından işletilmektedir; demiryolu rayları ve altyapısı ise Rete Ferroviaria Italiana tarafından yönetilmektedir. Bir dizi özel demiryolu hizmeti bulunmakta ve çoğunlukla banliyö tipi hizmetler sunarken, ulusal demiryolu servisi aynı zamanda büyük şehirlere katılan çok yönlü yüksek hızlı demiryolu hizmetini de sunmaktadır. Floransa-Roma yüksek hızlı demiryolu hattı, 1977'de yarıdan fazlası açıldığında Avrupa'daki açılan ilk yüksek hızlı demiryolu hattıydı. 1991 yılında, TAV, İtalya'nın en önemli ve doymuş ulaşım güzergâhları (Milano-Roma-Napoli ve Torino-Milano-Venedik) boyunca hızlı tren hatlarının planlanması ve inşası için kurulmuştur. Yüksek hızlı trenler arasında ETR sınıfı trenler bulunmakta, Frecciarossa 1000, 400 km/saat hıza ulaşmaktadır.
İtalya'da yaklaşık 130 havaalanı vardır, bunlardan 99'unun asfalt pisti bulunmaktadır (Roma'daki Leonardo Da Vinci International'ın ve Milano'daki Malpensa International'ın iki merkezi dâhil) ve ülkenin en büyük ve Akdeniz'in en büyük kargo tonajına sahip üçüncü şehri olan Cenova Limanı dâhil 43 deniz limanı vardır. Ulusal iç su yolu ağı, 1.477 km seyredilebilir nehir ve kanaldan oluşmaktadır. 2007 yılında İtalya yaklaşık 389.000 adet sivil hava filosu ve 581 gemiden oluşan bir ticaret filosuna sahipti.
Moskova ve Tüm Rusya başpiskoposları ve patrikleri listesi
Aşağıdaki listede 1308 yılından itibaren Rus Ortodoks Kilisesi'nin ruhani liderlerini içeren Moskova ve Tüm Rusya başpiskoposları ve patrikleri listesi yer almaktadır.
Tarihi
Rus Ortodoks Kilisesi'nin tarihi Kiev'de Hıristiyanlaşma politikalarının yaygınlaştırıldığı 988 yılında başlar. 1316 yılında Kiev başkenti Moskova'ya taşınmıştır. Kilise 1589 yılında, Patrikhane'ye yükseltilmiştir. Daha sonra kilise reformu kapsamında kaldırıldı ve yönetim Sinod tarafından değiştirildi. Patrikhane Ekim Devrimi döneminde 1917 yılında restore edildi. 1925 yılında Sovyetler Birliği'nde dinin politikada yer almamasına gerektiğine dair uygulamalar nedeniyle gözden düşürüldü. II. Dünya Savaşı döneminde iktidardaki Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri lideri Joseph Stalin'in girişimiyle yeniden canlandırıldı.
News of the World
News of the World şu anlamlara gelebilir:
Faysal Masood
Faysal Mesud (Urdu: فيصل مسعود‎‎; 16 Ekim 1954 - 16 Ağustos 2019), Pakistanlı eğitimci, iç hastalıkları uzmanı ve akademisyen.
Kariyeri
Lahor'da bulunan Sağlık Bilimleri Üniversitesi ile Kral Edward Tıp Üniversitesi'nin eski başkan yardımcısıdır. Tıp alanında dalında ihtisas yapmış olan Mesud, endokrinoloji dalında profesördü. Deng humması hastalığı ve tedavi yolları konulu yaptığı çalışmalarıyla Pakistan Tamgha-e-Imtiaz Madalyası sahibi olmuştur.
Özel yaşamı ve ölümü
Pakistan'da buluunan Nishtar Sağlık Koleji mezunu olan Mesud evliydi. Pakistanlı iç hastalıkları uzmanı, akademisyen ve eğitimci Faysal Mesud 16 Ağustos 2019'da Lahor'da 64 yaşlarında ölmüştür.
Scoturius
Scoturius Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Eusideroxylon
Eusideroxylon, Lauraceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.