cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hananu İsyanı
Başlangıç ve erken isyan eylemleri
Hananu başlangıçta Bereket'in Antakya bölgesinde Fransızlara karşı yürüttüğü gerilla operasyonlarını lojistik olarak destekledi. Daha sonra Halep ve kırsalında bir isyan örgütlemeye karar verdi. Hananu'yu harekete geçiren, üyesi olduğu Faysal devletinin yasama organı olan Suriye Ulusal Kongresinin Fransız egemenliğini önlemedeki etkisizliği oldu. Ayrıca Arap hükûmetinin Hama kaymakamı Raşid et-Talia'nın, Salih el-Ali'yi ve onun Suriye kıyı dağlarında Fransızlara karşı yürüttüğü Nusayri ağırlıklı isyanı desteklemesinden de cesaret almış olabilir. Bu arada Suriye Ulusal Kongresi Mart 1920'de Suriye Arap Krallığı'nın kurulduğunu ilan etti. Fransa, Faysal'ın krallığından kaynaklanan popüler bir milliyetçi hareketin Lübnan'a ve Kuzey Afrika'daki Fransız topraklarına yayılmasından çekindi ve Faysal'ın devletine son vermek için harekete geçti. Fransız karşıtı direniş yerel düzeyde, Halep ve hinterlandında ortaya çıkmaya başlayan Ulusal Savunma Komiteleri olarak kendini gösterdi. Komiteler, çoğu Osmanlı yönetimine sempati duyan yerel seçkinler tarafından kuruldu, ancak komiteler kısa sürede Fransız sömürgeciliğine karşı popülist tepkilerle beslendi.
Hananu, çok sayıda eğitimli profesyonel, zengin tüccar ve Müslüman dini liderden oluşan Halep Ulusal Savunma Komitesinin desteğini kazandı. Komite ona silah ve para yardımı yaptı, şehrin Müslüman âlimleri arasında silahlı kampanyasını tanıtmasına yardımcı oldu ve Hananu'yu Arap Ordusunun İkinci Tümeni'nin başı İbrahim el-Şağuri ile temasa geçirdi. Şam'daki Arap hükûmetinden gelen emir üzerine Hananu Halep'te, memleketi Kefr Takharim'den gelen yedi kişiden oluşan bir ′iṣābā ' kurdu ve bu kişileri el bombaları ve tüfeklerle silahlandırdı. Hananu daha sonra eş-Şağuri'nin yardımıyla ′iṣābā 'yı Kefr Takharim'den mücahidin (kutsal mücadele savaşçıları) olarak bilinen kırk savaşçıya genişletti ve onları eşit büyüklükte dört birim halinde örgütledi. Tarihçi Dalal Arsuzi-Elamir'e göre, her bir birliğin küçük olması onları son derece hareketli ve "Fransız birliklerine kaos yaşatabilecek" hale getirmişti. Hananu, ailesinin Harim bölgesel yönetim merkezindeki çiftliğini Ulusal Savunma Komitesi şubesinin merkezi olarak kullandı.
Harim Muharebesi
Hananu'nun isyanı, Urfa, Gaziantep ve Maraş gibi Anadolu şehirlerindeki Fransız askeri varlığına karşı Türk isyanlarıyla aynı döneme denk geldi. Aynı zamanda Bereket'in 13 Mart 1920'den itibaren bir hafta boyunca Arap gerillalar tarafından ele geçirilen ve tutulan Antakya'daki isyanıyla da ilgiliydi. Fransız Hava Kuvvetleri, isyancılar Narlıca'ya çekilene kadar 17 gün boyunca Antakya'yı bombaladı. 18 Nisan'da Fransız kuvvetlerinin, Fransız ve Türk kuvvetleri arasında büyük bir savaşın yaşandığı Gaziantep'e yönlendirilmesinden yararlanan Hananu, Harim'deki Fransız garnizonuna saldırmaya karar verdi. Hananu, elli düzensiz askeriyle birlikte şehre saldırdı. Saldırı haberi civardaki köylere yayılınca kuvvetleri 400'e ulaştı.
Hananu ve Raşid et-Talia, Kuzey Suriye'deki isyancı grupları Şam'daki Faysal hükûmetine bağlı olarak Fransızlara karşı tek bir direniş hareketinde birleştirme girişiminde Bereket ile işbirliği yaptı. Hananu ayrıca Halep bölgesindeki yarı göçebe Mevali aşiretleriyle de bir ittifak kurdu. Harim'deki savaşın ardından Hananu, Halep Ulusal Savunma Komitesinin yardımıyla 2000 altın lira kadar para ve kendisi ve yardımcılarının eğittiği 680 kişilik  'iṣābā 'sı için 1700 tüfek toplamıştı.
Manisa'da 1994 Türkiye yerel seçimleri
Soma Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Hananu İsyanı
Fransa'nın Halep'i işgali
Nisan 1920'de Hananu, Lazkiye'nin güneyindeki kıyı dağlarında Fransızlara karşı ayaklanan Salih el-Ali güçlerine Türk silahlarının sevkiyatını koordine etti. Faysal hükûmeti, yerel Arap milliyetçisi aracılar vasıtasıyla Hananu'nun hareketine mali ve lojistik destek sağladı. Fransız General Henri Gouraud, Faysal'dan Kuzey Suriye'deki isyancıları dizginlemesini ve Fransız askeri ilerleyişine karşı direnişlerine son vermesini talep etti. Faysal Fransız yönetimine karşı çıkmaya devam etti ve hükûmeti Mayıs ayında Şam'ı bir Fransız işgaline karşı savunmak için son çare olarak ülkenin dört bir yanından asker toplamak üzere bir kampanya başlattı, ancak askere alma kampanyası başarısız oldu. 14 Temmuz'da Gouraud, Faysal'a derme çatma Arap Ordusunu terhis etmesi ve Fransa'nın Suriye üzerindeki mandasını tanıması için bir ültimatom verdi. Temmuz ayı ortalarında Fransız kuvvetleri Cisr eş-Şuğur'da Hananu'nun direniş hatlarını kırarak Halep'e giden yolda kasabayı ele geçirdi.
Manisa'da 1994 Türkiye yerel seçimleri
Turgutlu
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Hananu İsyanı
Fransa'nın Halep'i işgali
Temmuz ayı sonlarında Fransızlar Suriye'nin iç kesimlerindeki büyük şehirlere doğru ilerleyişlerini hızlandırdı. Levant Ordusu Dördüncü Tümen Komutanı General Fernand Goubeau komutasındaki Fransız birlikleri 23 Temmuz'da Halep'i direnişle karşılaşmadan ele geçirdi. Direniş olmaması komutan es-Sadun tarafından anılarında eleştirilmiştir. Halep'in işgalinin ardından, Fransızları şehirden çıkarmak için 750 isyancıyı örgütledi, ancak bu plan gerçekleşmedi. Halep'in Arap milliyetçisi liderlerinin kırsal bölgelere kaçması ve Fransız kuvvetlerinin askeri üstünlüğü şehirdeki olası bir isyanı engellemeyi başardı. 25 Temmuz'da Fransız kuvvetleri, Meyselun Muharebesi'nde küçük bir Arap Ordusu birliğini ve Yusuf el-Azma liderliğindeki silahlı gönüllüleri bozguna uğrattıktan bir gün sonra Şam'ı ele geçirdi. Halep ve Şam'ın kaybedilmesinin ardından Berekat, Kuseyr'de Antakyalı isyancı liderlerin katıldığı bir toplantı düzenledi ve toplantıya katılanlar isyana devam etme, Fransızlara teslim olma ya da destek için Türklere yaklaşma seçeneklerini savunanlar arasında bölündü. Toplantıdan sonra Barakat Fransızlara iltica etmeyi seçti. Daha sonra es-Sadun ve savaşçıları Bereket'in eski operasyon bölgesinde isyana devam ettiler.
Manisa'da 1994 Türkiye yerel seçimleri
Turgutlu Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Hananu İsyanı
Fransa'nın Halep'i işgali
Bu arada Hananu, kentsel üssü olarak kullandığı Halep'i terk ederek, yeniden toparlanmak ve isyanı sürdürmek için Baruda köyüne gitti ve Halep'in batı kırsalındaki aktif ′iṣābāt 'tan kendi liderliği etrafında destek topladı. İsyan daha sonra diğer dört ′iṣābāt 'ı da kapsayacak şekilde genişledi: Antakya yakınlarındaki Cebel Kuseyr bölgesinde es-Sadun'un ′iṣābā 'sı (400'den fazla isyancı), Lazkiye'nin kuzeydoğusundaki el-Haffah çevresindeki dağlarda Cebel Sahyun'da Ömer el-Bitar'ın ′iṣābā 'sı (150 isyancı), Mustafa el-Hac Hüseyin komutasındaki Cebel Zaviye'deki ′iṣābā (200 isyancı) ve Harim Bölgesi'ndeki Kafr Takharim civarında Necib Üveyid'in ′iṣābā 'sı (250 savaşçı). Es-Sadun'un operasyon alanı Cebel Kuseyr merkezli olmakla birlikte kuzeyde El-Amik'e, güneyde Cisr eş-Şuğur'a, doğuda Darkuş'a ve batıda Keseb bölgesine kadar uzanıyordu.
Şeyh İzzeddin el-Kassam liderliğindeki Cebeleli bir ′iṣābā da isyanın bir parçasını oluşturdu. Fransız askeri makamları, 1920 başlarında karargâhını Cebele'den Zankufa'nın Cebel Sahyun köyüne taşıyan el-Kassam'ın grubunu el-Bitar'ın birliğinin bir parçası olarak kabul etti, ancak iki komutan farklı sektörlerde faaliyet gösteriyordu. El-Bitar'ın birliği, Fransız kuvvetlerinin Lazkiye'ye çıkmasından kısa bir süre sonra 1919'un başlarından beri Cebel Sahyun'da faaliyet gösteriyordu. El-Kassam, hakkında tutuklama emri çıkaran Fransızlar tarafından yakalanmamak için Maysalun Muharebesi'nden bir süre sonra Suriye'yi terk ederek İngiliz kontrolündeki Filistin'e gitti.
Türk kuvvetleri ile ittifak
Şam'daki Arap hükûmetinin yıkılması ve Faysal'ın sürgüne gönderilmesiyle birlikte Hananu'nun isyancıları Arap hükûmetinden gelen yardımın kaybını telafi etmeye çalıştı. Arap yenilgisini takip eden dönemde isyancılar kendi bölgelerine, isyanı desteklemek için vergilerin, savaşçılar için aylık maaşların ve  'iṣābā için tedarik hizmetlerinin kurumunu denetleyen yöneticiler atamaya başladılar. Ayrıca Türk subaylar tarafından askeri eğitim verilmesini istediler.
Elisabeth Altmann-Gottheiner
Elisabeth Altmann-Gottheiner (26 Mart 1874 - 21 Ekim 1930), Alman ekonomi profesörü ve Kadın hakları savunucusu. Almanya'da profesörlük seviyesine yükselmiş ilk kadın akademisyenlerden biri olmuştur. Yahudi kökenli bir ailenin kızı olarak Berlin'de doğdu. Eğitimine Londra'da başladı, lakin daha sonra Berlin Üniversitesi'ne geçti. Doktorasını bitirmesinin reddedilmesi üzerine 1904'te kadınların eğitim hakkının daha iyi koşullarda olduğu İsviçre'ye gitti ve Zürih kentinde doktorasını tamamladı. 1908'de Mannheim'da öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladı ve 1924'te ekonomi profesörlüğüne yükseldi. Akademik hayatı boyunca ekonomi ve cinsiyet eşitliği konusunda pek çok makale ve yazı kaleme aldı. Kadınların çalışma koşullarını ve iş hayatına entegre edilmesini analiz eden akademik çalışmalar hazırladı. 56 yaşında Mannheim'da hayatını kaybetti.
Hananu İsyanı
Türk kuvvetleri ile ittifak
Hananu ve bazı yardımcıları Anadolu isyancılarından destek istemek için Maraş'a gitti ve 7 Eylül'de onlarla kendisini Suriye Arap hükûmetinin temsilcisi olarak tanıdıkları ve askeri yardım sözü verdikleri bir anlaşma imzaladı. O ay içinde Hananu, Osmanlı İkinci Ordusunun kalıntılarından önemli miktarda mali ve askeri destek ve askeri danışmanlar almaya başladı. Halep'teki milliyetçiler ile kendi isyanlarına önderlik eden Türkler arasındaki karşılıklı şüpheye rağmen, her iki taraf da ortak bir Fransız düşmanla karşı karşıya oldukları konusunda hemfikirdi. Ayrıca, Türklerin Fransız kuvvetlerini Anadolu'dan çıkarma mücadelesi Suriye'de yaşayan halk tarafından destekleniyordu ve özellikle Kuzey Suriye'de Türklerle dini dayanışma duyguları yaygındı. Eylül ayının ikinci haftasında Salih el-Ali, Hananu'nun isyancılarıyla işbirliği yapmaya hazır olduğunu açıkladı.
Anadolu'daki Türk kuvvetleri, Hananu'nun aracılar vasıtasıyla temas kurduğu Mustafa Kemal tarafından yönetiliyordu ve bunların başında Cemil İbrahim Paşa geliyordu. Araplaşmış bir Kürt, Osmanlı Dünya Savaşı gazisi ve Halepli bir toprak ağası olan İbrahim Paşa, 1920 yazının sonlarında Gaziantep'te Mustafa Kemal'le buluştu. Görüşmeleri sırasında, Fransız işgaline karşı Türkler tarafından finanse edilen bir propaganda kampanyası başlatılması konusunda anlaşmaya varıldı. Kampanya Aralık 1920'de Halep'te başladı.
Şehrin Fransız güçleri tarafından işgal edilmesinin ardından Halep'te kentsel bir isyan gerçekleşmemiş olsa da Halep sakinlerinin çoğu Fransızlara karşı pasif direnişe geçti ve şehrin batısındaki kırsal alanlarda savaşan Hananu'nun isyancılarına gizlice maddi yardımda bulundu. İsyancıların propaganda kampanyasına ek olarak, sosyo-ekonomik faktörler nedeniyle Halep'te Fransız karşıtlığı artıyordu. Bunlar arasında Halep ile kırsal kesimi arasındaki ticaret yollarının kesilmesi, un istifçiliği ve vurgunculuğu ve kısmen Ermeni Kırımı sırasında Türkiye'deki köylerinden kaçan Ermeni mülteci akınının bir sonucu olan artan işsizlik yer alıyordu. Bu durum ekmek fiyatlarının yükselmesine ve ardından şehrin bazı mahallelerinde gıda isyanlarına ve kıtlığa yol açtı. Fransız yetkililer de sıkıyönetim ilan ederek seyahat ve konuşma özgürlüğünü kısıtladı ve kent sakinlerini daha da sinirlendirdi.
Fransız yönetimine atfedilen şehirdeki kötüleşen koşullar, sıkıyönetimin popüler olmayan bir şekilde tesis edilmesi ve isyancılar ile Türk destekçilerinin propaganda çabaları sonucunda, Halep'teki birçok mahalle lideri Hananu'nun isyancılarına katılmak üzere adam toplamaya karar verirken, şehrin birçok toprak sahibi ve tüccarı da isyancıların davasına bağışta bulundu. Senegalli 5000 Fransız askerinin varlığı, özellikle Fransız güçlerini hedef alan bir şehir isyanını engelledi, ancak Bab el-Nairab gibi Halep'in düşük gelirli mahallelerinden Müslümanlar, Fransız çıkarlarıyla ilişkili görüldükleri için şehrin büyük Hristiyan azınlığının üyelerine şiddetle saldırdı.
İsyanın yenilenmesi
Kasım ayı sonunda isyancılar Harim ve Cisr eş-Şuğur kasabaları ile ilçelerine bağlı köylerin kontrolünü ele geçirdi. Ardından İdlib ve Ma'arretü'n-Nu'man kasaba ve ilçelerini ele geçirmek için saldırıya hazırlandılar. İskat, Cisr el-Hadid, Kafr Takharim, Darkuş, Telkele ve el-Kuseyr ve Antakya bölgelerinde de önemli çatışmalar yaşandı. Aynı dönemde Kürt aşiret güçleri Halep'in doğusundaki Viranşehir'de Fransızlara karşı koyarken, Hananu'yu desteklediğini açıklayan eski Osmanlı subayı Ramazan eş-Şallaş komutasındaki Bedevi güçleri de Rakka civarında Fransız güçlerine karşı gerilla eylemlerine başladı.
1920 kışının sonlarında Hananu'nun isyancıları İdlib'deki Fransız kuvvetlerine saldırdı ve Halep'teki İngiliz konsolosuna göre kasabayı yağmalayıp Hristiyan sakinlerinden bazılarını öldürdü. Hananu'nun İdlib'deki zaferi ve Türk askeri yardımının gelişi Fransızların İdlib'den çekilmesine yol açtı. Hananu'nun İdlib operasyonlarındaki baş komutanı, aynı zamanda Halep Arap Kulübü ve Halep Ulusal Savunma Komitesi başkanlığını da yürüten Tahir el-Kayyali'ydi. Aralık ayı başlarında Halep'teki 2. Tümen'in Fransız generali Hammam'da bir birlik topladı. Aralık ortasında Fransızlar İdlib'e bir karşı saldırı başlattı ve şehri yakıp yıktı. Daha sonra General de Lamothe İdlib'de ikinci bir birlik oluşturdu.
Hammam'daki Fransız birliği Aralık ayı sonlarında iki taraf arasında gerçekleşen bir dizi saldırı ve karşı saldırının ardından Harim ve Cisr eş-Şuğur'u isyancılardan geri almayı başardı. Hananu'nun isyancıları ve Türk düzensiz birlikleri Harim, Cisr eş-Şuğur ve İdlib'deki mevzilerini geri almak için geniş çaplı bir taarruz başlattı ve Khoury'ye göre bu taarruz sonucunda "geri dönüş mümkün görünüyordu". Ancak bir Fransız yardım birliği bölgeye ulaştı ve Fransızlar üç büyük kasabadaki hakimiyetlerini pekiştirdi. Aralık ayındaki Fransız zaferleri, İdlib'in güneyindeki dağlık bir bölge olan Cebel Zaviye'ye çekilen Hananu güçleri için kesin bir gerileme oldu. Cebel Zaviye'de Hananu ve komutanları isyancıları daha kalabalık ve daha küçük birlikler halinde yeniden organize etti.
Hananu, 1921 başlarında, es-Sallaş'ı aracı olarak kullanarak, Transürdün'ün Haşimi emiri ve Faysal'ın kardeşi Emir Abdullah'tan destek almaya başladı. Emir Abdullah'tan gelen desteğin miktarı nispeten az olsa da Fransız yetkililer bunun Abdullah ve İngiliz müttefiklerinin Fransızları Suriye'den çıkarma planının bir parçası olduğundan korkuyordu. Bu arada Hananu, Gaziantep'teki ana cephede Türkleri desteklemek amacıyla Urfa ve Antakya arasındaki bölgede Fransız sol kanadına karşı sık sık vur-kaç operasyonları düzenliyordu.
Azalan Türk desteği
Hananu 1921 yılı başlarında Anadolu'dan silah ve para almaya devam etti; Mart ayında 30 makineli tüfek ve 20 at yükü cephaneden oluşan bir sevkiyat yapıldı ve bu sevkiyat Şubat sonu, Mart başında Cerablus üzerinden yapılan daha büyük bir silah sevkiyatının ardından geldi. Türkler ve Fransızlar Mart ayında Halep'in kuzeyindeki Güney Anadolu bölgesi olan Kilikya'daki çatışmaları sona erdirmek için bir antlaşma müzakere ettiler. O ay Hananu ve Salih el-Ali, Halep'teki ABD ve İspanya konsolosları aracılığıyla Milletler Cemiyetine ortak bir mektup göndererek isyancı liderlerin kendilerini "Batı Halep bölgesindeki genel ulusal hareketin" komutanları olarak tanımladıklarını ve Suriye'nin Fransa'dan bağımsız kalmak istediğini ve ülkenin Osmanlı Devleti'yle bağlantılı daha geniş bir İslam topluluğunun parçası olduğunu iddia ettiler.
Fransa ile yapılan antlaşmaya rağmen, Güney Anadolu'daki Türk kuvvetleri, Fransızlara daha fazla baskı yapmak ve toprak tavizleri konusundaki müzakerelerde daha fazla koz elde etmek için Hananu'nun isyancılarını bir süre daha silahla desteklemeye devam etti. İsyanın bu noktasında isyancılar Harim, Antakya, Cisr el-Şuğur, İdlib ve Ma'arretü'n-Nu'man bölgelerindeki köylerin kontrolünü ellerinde tutuyorlardı, ancak şehirleri ele geçirememişlerdi. Fransızlar ve Hananu Nisan ayında İdlib yakınlarındaki Kurin köyünde müzakerelere başladılar, ancak bu müzakereler başarısızlıkla sonuçlandı. Fransız Mandası'nın Yüksek Komiseri Henri Gouraud'nun emriyle Fransızlar Nisan ayında Halep bölgesindeki askeri varlıklarını güçlendirdi ve birlikleri bu süre zarfında bir dizi çatışmada Hananu'nun isyancılarını yenilgiye uğrattı. Nisan ayına gelindiğinde Fransızların Halep'te 5000, İdlib bölgesinde 4500, Katma'da 1000 ve Antakya bölgesinde 5.000 olmak üzere Güney Anadolu ve Kuzey Suriye'de 20.000'den fazla askeri vardı. Mayıs ayında General Goubeau komutasındaki Fransız birlikleri, Humus ve Hama arasındaki karayoluna birkaç saldırı düzenledikten sonra Mevali ve Sebaa Bedevi isyancılarını takip etti. Mevali, 21 Mayıs'ta Katara'daki kamplarına yönelik Fransız hava bombardımanının ardından teslim oldu.
Fransız istihbarat raporlarına göre Türkler, halkı Fransızlara karşı silahlı direnişi bırakmaya ve halkın yararına olacağını iddia ettikleri Fransız yönetimini benimsemeye ikna etmek için Suriye'nin kuzeyine siyasi ajanlar gönderdi. Nisan ve Mayıs ayları arasında bir tarihte Hananu, Uveyid'in saha komutanı Mustafa Asım Bey'i, çoğunluğu Hristiyan olan es-Sukaylabiye kasabasına karşı düzenlenen ve kasabanın pek çok sakininin öldürüldüğü bir saldırıya karıştığı gerekçesiyle idam ettirdi. Asım Bey, özellikle Anadolu'daki isyanla yakın bağlantıları olan, Osmanlı yanlısı, Arap bir subaydı. Hananu, Türkiye'nin Kuzey Suriye'deki isyanı bastırmak için Fransa ile yaptığı anlaşmaların bir parçası olarak, yerel halk arasında isyancıların imajını zedelemek için Türklerin kendisine es-Sukaylabiye ve diğer köylere baskın yapma talimatı verdiğine inanıyordu. Asım'ın infazı, infazdan rahatsız olan isyancıların Türk askeri danışmanlarının hızla geri çekilmesine katkıda bulunmuş olabilir.
Anadolu'dan silah akışı, ya doğrudan Fransız diplomatik talebi ya da silah ve savaşçıların Batı Anadolu'da Türklere karşı Yunan taarruzuyla mücadele etmek için yönlendirilmesi nedeniyle Haziran ayında sona erdi. Her halükarda, silah sevkiyatının durması hem isyanın askeri boyutu hem de moraller üzerinde önemli bir etki yarattı, çünkü Hananu ve isyanın Halep'teki destekçileri, daha sonra Ekim ayında Fransa ile Ankara Antlaşması olarak bilinen nihai bir barış anlaşması imzalayan Türkler tarafından terk edildiklerini hissettiler. Paraya ihtiyacı olan Hananu, Cebel Zaviye sakinlerinden para ve erzak sızdırmak için yerel haydutları kiraladı. Başlıca silah kaynakları Ma'arretü'n-Nu'man ve Hama şehirleriyle sınırlı hale geldi. Fransız güçlerinin isyancılara daha önce vurduğu darbeler, yerel halkın isyana verdiği desteğin azalması ve silah eksikliği nedeniyle Hananu'nun isyanı 1921 baharında büyük ölçüde dağıldı, ancak isyancıların Fransızlara karşı operasyonları bu dönemde de düşük bir hızla devam etti.
Bastırma ve sonrası
İsyancılar 1921 baharı ile yaz başı arasında bir dizi yenilgi yaşadı. Temmuz 1921'de Hananu'nun Cebel Zaviye'deki kalesi Fransız kuvvetleri tarafından ele geçirildi. Bu arada Fransız kuvvetleri isyancılara desteğin yüksek olduğu köyleri yakıp yıkmaya başladı. Bu köylerin sakinlerinin bir kısmı tutuklandı ya da idam edildi, bu da bazı isyancıların sonunda teslim olmalarına yol açtı. 11 ya da 12 Temmuz'da Hananu, Fransız yetkililer tarafından tutuklanmamak için Suriye'deki milliyetçilerin yanına sığınarak İngiliz kontrolündeki Trans Ürdün'e kaçtı. İngiliz istihbarat görevlileri Hananu'yu Kudüs'ü ziyaret ettiği sırada tutukladı ve Ağustos ayında Suriye'ye iade etti.
Altı ay hapis yattıktan sonra Hananu 15 Mart 1922'de cinayet, isyancı çeteleri organize etmek, eşkıyalık yapmak ve kamu mallarına ve altyapıya zarar vermek gibi suçlamalarla mahkemeye çıkarıldı. Kendisini Halepli Hristiyan avukat Fadullah Sakkal savundu. Hananu mahkemede "Suriye'nin yasa dışı işgalini" kınadı ve askeri operasyonların Mustafa Kemal'in himayesi altında yapıldığını savundu. Dava, Hananu'ya yönelik halk desteğinin toplanma noktası haline geldi ve Halep'in kentli elitleri arasında Hananu'nun özgürlüğünü destekleyen önemli bir dayanışmaya yol açtı. Dava 18 Mart'ta sonuçlandı ve mahkeme Hananu'nun bir isyancı değil, Fransız kuvvetlerine karşı savaşmak üzere Osmanlı yetkilileri tarafından yasal olarak görevlendirilmiş bir asker olduğuna karar verdikten sonra Hananu beraat etti. Khoury'ye göre, "Hananu kendi zamanında bir efsane haline gelmeseydi" ve Fransız-Türk Savaşı sona ermeseydi, karar farklı olabilirdi".
Kuzeybatı Suriye'deki isyan devam etti ve Aralık 1925 ile Ağustos 1926 arasında es-Sadun'un savaşçıları Fransız kuvvetlerine ve askeri tesislerine karşı birçok saldırı düzenledi. Bu saldırılar ülkenin güneyinde başlayıp orta ve Kuzey Suriye şehirlerine yayılan Büyük Suriye İsyanı ile aynı döneme denk geldi. Es-Sadun'un  'iṣābā 'sı ile Fransızlar arasındaki en büyük çatışmalardan biri Nisan 1926 sonunda Talamar'da yaşandı. Son büyük çatışma ise 8 Ağustos 1926'da Cebel Kuseyr'de yaşandı.
İsyancı organizasyonu
İsyancı gruplar toplu olarak ḥarakat al-′iṣābāt olarak biliniyordu ve her bir ′iṣābā, mücahid olarak bilinen 30 ile 100 arasında isyancıdan oluşuyordu ve genellikle yerel bir eşraf veya büyük bir aşiretin başı olan bir reīs (komutan) tarafından yönetiliyordu. Bireysel ′iṣābāt 'lar 1919'da Halep ve Anadolu arasındaki kırsalda Fransız ilerlemelerine karşı koymak için kurulmaya başlandı, ancak Hananu onları yavaş yavaş kendi ağında birleştirdi.
İsyan nihayetinde dört ana askeri bölge olarak örgütlendi ve her birinin başında o bölgeye özgü bir reis 'iṣābā vardı. Dört bölge aşağıdaki gibidir: Şeyh Yusuf es-Sadun liderliğindeki Cebel Kuseyr (Antakya bölgesi) (karargâh Babatorun'da), Necib Üveyid liderliğindeki Cebel Harim (karargâh Kafr Takharim'de), Mustafa Hac Hüseyin liderliğindeki Cebel Zaviye ve Ömer el-Bitar liderliğindeki Cebel Sahyun (el-Haffah bölgesi). İsyanın genel lideri olan Hananu ve bölge komutanları, genellikle belirli bir gerilla harekâtı veya silah tedarikini içeren önemli askeri kararları birlikte tartıştılar. Zaman zaman Anadolu'da Fransızlara karşı savaşan Türk düzensiz birliklerinin komutanı Özdemir Bey'e de danışıyorlardı.
İsyanın doruk noktasında Hananu, Halep ile Akdeniz arasında fiilen yarı bağımsız bir devlet kurdu. Hananu'nun isyancıları ele geçirdikleri bölgeyi yönetmeye ilk olarak Armanaz'da başladı; isyancılar bu kasabanın belediyesi ile koordinasyon kurarak faaliyetlerini finanse etmek için toprak sahiplerine, hayvan sahiplerine ve çiftçilere vergi koydu. Hananu'nun idari bölgesi buradan Kafr Takharim ve Harim, Cisr eş-Şuğur ve İdlib ilçe merkezleri de dahil olmak üzere diğer kasaba ve köylere doğru genişledi. Bu kasabaların belediye meclisleri değiştirilmedi, ancak isyancıların mali ihtiyaçlarını desteklemek ve sosyal inançlarını teşvik etmek için yeniden kullanıldı. Kafr Takharim, yerel kaynaklardan para ve silah toplamak için bir yasama komitesi ve adli meseleleri denetlemek için bir yüksek devrim konseyi ile isyancı bölgenin yasama merkezi haline geldi.
İsyancıların savaş gücünün büyük kısmını kırsal köylerden gelen gönüllüler oluşturuyordu ve isyan süresince her köyde genellikle 30 kişilik bir yedek birlik bulunuyordu. Ancak Hananu'nun kuvvetleri arasında Halep şehrinden gelen gönüllüler, eski Osmanlı askerleri, Bedevi aşiret mensupları (yaklaşık 1500 Mevali savaşçısı dahil) ve danışman olarak görev yapan Türk subaylar da vardı. ′Iṣābāt kırsal kesimde kök salmış olsa da şehirlerdeki insanlardan da mali destek alıyordu. İsyancılar, merkezi otoriteye veya işlerine yabancı müdahalesine karşı temkinli geleneksel bir kırsal Suriye özerk hareketi olarak işlev görürken, aynı zamanda Arap milliyetçi hareketiyle ve Arap Ordusu'nun Maysalun'daki yenilgisine kadar şehirlerde bulunan Arap hükûmeti temsilcileriyle yakın bağlar kurmaya çalıştılar.
İsyancıların birden fazla silah kaynağı vardı, ancak iki topçu silahı dışında ağır silahları yoktu. Silah kaynakları arasında Güney Anadolu'daki Türk kuvvetleri, Almanların I. Dünya Savaşı sırasında aşiretlere dağıttığı Mauser tüfeklerini isyancılara satan ya da kaçıran Bedevi aşiretleri, 1918'deki İngiliz-Arap saldırısı sırasında Suriye'den kaçan Osmanlı birliklerinin geride bıraktığı silah stokları ve Fransız silah depolarına yapılan baskınlar vardı. İsyancıların cephaneliği büyük ölçüde Alman Mauser tüfekleri, tabancalar, av tüfekleri ve Türk beşli tüfeklerinin yanı sıra kılıç ve hançerlerden oluşuyordu. Khoury'ye göre isyancılar ayrıca on iki hafif makineli tüfeğe sahipti. Temmuz 1920'de Arap hükûmetinin yıkılmasının ardından Türkler isyancıların ana silah tedarikçileri haline geldi. İsyancılar, Anadolu'daki Türk silahlı hareketini, Fransız işgaline karşı mücadelede mükemmel bir gerilla lideri olarak gördükleri Türk generali Mustafa Kemal'in rolünü vurgulayarak, isyancıların olumsuz olarak gördükleri Osmanlılardan ayırdılar.
İsyancılar
Arsuzi'ye göre ′iṣābāt 'ın başlıca operasyonel hedefleri Fransız kuvvetlerine mümkün olduğunca fazla zarar vermek ve "direnme kararlılıklarını" açıkça ortaya koymaktı. İsyancılar, Fransız kuvvetlerine karşı operasyon düzenlerken bilindik dağlık araziyi kullandılar ve fark edilmemek için gerilla operasyonlarını genellikle geceleri düzenlediler. Ancak isyancılar Fransız kuvvetleriyle doğrudan karşı karşıya gelmekten kaçınamadıkları zamanlarda, düzenli bir orduya benzer şekilde savaş düzenini korudular.
Fransız kuvvetleri
Askeri açıdan Fransızlar, isyancılara karşı büyük kolordu birlikleri kullanıyordu ki Levant Ordusunun Fransız kurmay başkanı General André-Gaston Prételat bu taktiğin küçük ve hareketli isyancı birliklerine karşı genellikle etkisiz olduğunu düşünüyordu. Bunun yerine, isyancıları yenmenin en uygun yolunun, isyancıların iki ana gücünü paylaşacak yerel milisleri silah altına almak olduğuna inanıyordu: arazi bilgisi ve yüksek hareket kabiliyeti. Ancak Fransız ordusu tarafından askere alınan Suriye jandarması isyancıları yenemedi çünkü sayısal olarak çok küçüktüler ve yerel halka karşı savaşlarda tamamen güvenilir değillerdi.
Fransızlar, büyük toprak sahiplerini isyancılara verdikleri desteği kesmeye ve otoyolları isyancı saldırılarından korumak için yerel milisleri işe almaya ikna etmekte daha başarılı oldular. Fransızlar ayrıca Suriye'deki isyanı bastırmak için Anadolu'da tavizler vermeleri ve isyancılar için mali, askeri ve manevi desteği kritik olan Türklerle işbirliği yapmaları gerektiğini nihayetinde anladılar. Türklerle ateşkes sağlandığında Fransızlar, Suriye'deki isyancıları bastırmak için Anadolu cephesinden çok sayıda askeri yeniden konuşlandırdılar.
İsyanın motivasyonları
Hananu'ya bağlı subaylar ve rütbeli savaşçıların hepsi Sünni Müslüman'dı ama etnik olarak heterojen bir yapıya sahiplerdi. Hananu'nun kendisi ve saha komutanları Necip Üveyid ve Abdullah bin Ömer Kürt, Ömer el-Bitar Arap ve saha komutanı Şaban Ağa ise Türk'tü. El-Bitar ve el-Kassam'ın liderliğindeki ′isabat 'a Araplar hâkimdi. İsyanın yerel niteliği, isyancıların vatanlarını ve toplumlarını savunma duygusunu yansıtıyordu. İsyanın nihai olarak örgütlenmesine ve önemli askeri kararlar için isyancı komutanlar arasında koordinasyon sağlanmasına rağmen, siyasi kararların ve askeri operasyonların çoğu yerel girişimlerdi. Bu nedenle es-Sadun isyanı tekil olarak tavra yerine çoğul olarak tavrat eş-Şimal (Kuzey isyanları) olarak adlandırmış ve isyanın liderliğini de merkezi bir komuta anlamına gelen kiyadat et-tavra yerine çoğul olarak kuvved et-tavra olarak adlandırmıştır.
Hananu İsyanı'nda isyancıları motive eden üç temel faktör vardı: isyancıların el-bilad ya da el-vatan olarak adlandırdıkları ana vatanın savunulması, el-aduv al-kafir olarak adlandırılan kafir bir düşmanın, bu durumda Fransızların, fethi karşısında İslam'ın savunulması ve isyancıların geleneksel ve yerleşik yaşam tarzının ve hakim toplumsal düzenin yabancı müdahalelere karşı savunulması. İsyanın ilk aşamasında Hananu ve Bereket, Faysal'ın Arap hükûmetinin temsilcileri olarak hareket ettiler ve Faysal'ın Temmuz 1920'de Suriye'den çıkarılmasından sonra da onun desteğine sahip olduklarını iddia ettiler. Görünüşte altında savaştıkları devletin çökmesine rağmen isyancılar mücadelelerine devam ettiler. Es-Sadun anılarında isyancıların cihadı bir devlet tarafından kendilerine verilen bir görev olarak değil, bireysel bir sorumluluk olarak yerine getirdiklerini belirtmiştir. Ona göre bireysel isyancı, kişisel yaşamında erdemli, savaş alanında ise uzmanlık ve cesaretle davranmak zorundaydı. Dahası, halkına yakın, cesur ve dindar bir halk kahramanı (batal şa'bi) olmak için çaba göstermeliydi. Arsuzi-Elamir, isyancılar tarafından dini terminoloji kullanılsa da isyancıların "motivasyonunun temelde milliyetçi olduğunu" ve "dinin milliyetçi duygulardan daha önemli bir rol oynamış gibi görünmediğini" ileri sürmektedir. Dahası, Türkler ve Suriyeliler arasındaki İslami dayanışma, Türkiye'nin Suriye'deki isyana verdiği desteğin çekilmesini engellememişti.
Miras
Hananu ve Nusayri isyanlarının bir sonucu olarak, Fransız yetkililer Kuzey Suriye'yi pasifize etmenin Şam bölgesini pasifize etmekten daha zor bir iş olduğunu keşfettiler. Hananu İsyanı'nın çöküşünün ardından Halep'teki bazı siyasi liderler, Türklerin Fransızları Kuzey Suriye'den çıkaracağı ve Halep'i Anadolu hinterlandı ile birleştireceği umudunu taşımaya devam etti ancak Fransa ile yapılan anlaşmaların ardından Türkiye'nin Suriye'deki isyancılara verdiği desteği çekmesi, Suriye-Türkiye ilişkilerinin bozulmasına neden oldu ve kuzey Suriye'deki isyancıların ve milliyetçilerin kendilerini ihanete uğramış hissetmelerine yol açtı. Mustafa Kemal'in Suriye politikalarına dair hayal kırıklığı, Türkiye'nin kalan Suriyeli destekçilerinin pozisyonlarını Halep'teki Arap milliyetçilerine yakınlaştırmalarına neden oldu. İsyandan sonraki birkaç yıl içinde Halep'in elit kesimi, Fransız yönetiminden bağımsızlık için birleşik bir Suriye mücadelesi kavramını büyük ölçüde benimsedi. Bu değişim aynı zamanda Şam'daki liderlerle bağları güçlendirme sürecini de başlattı.
Hananu'nun isyana liderlik etmesi ona Suriye'de geniş bir popülerlik kazandırdı. Khoury, Hananu'ya atıfta bulunarak, "Yirmili ve otuzlu yıllarda Suriye'de büyüyen çocuklar için başka hiçbir isim bu kadar tanıdık değildi; onun kahramanlık hikayeleri standart uyku hikayeleriydi" diye yazdı. Baasçı tarih yazımında Hananu, Suriye Arap milliyetçi hareketinin bir kahramanı haline geldi. Hananu İsyanı, Halep'in Arap milliyetçi hareketiyle ilişkisinde bir dönüm noktası oldu. Hananu, onun Arap Kulübü ve benzer politikalara sahip diğer Halepli liderlerin etkisiyle Halep'in Müslüman elitleri yavaş yavaş Arap milliyetçiliğini benimsedi. Hananu daha sonra 1928'de, Suriyeli tarihçi Sami Moubayed'e göre "1920'lerdeki silahlı isyanların yenilgisinden doğan" Ulusal Blok'un kurucu üyesi oldu. Ulusal Blok, Fransız yönetimine karşı diplomatik yolları savundu ve Suriye'nin 1946'daki bağımsızlığına kadar Fransız yetkililere karşı başlıca muhalefet hareketi oldu. Hananu 1935'teki ölümüne kadar hareketin za'im 'i (şefi) olarak görev yaptı. Eylül 1920'de Gouraud, Trablusşam bölgesi hariç eski Osmanlı Suriyesi'nin kuzey yarısını kapsayan Halep Devleti'ni kurdu. Fransız yetkililer, Halep'te dört yerel Fransız yanlısı sempatizan tarafından yönetilen ve çoğunlukla aile üyelerinin çalıştığı yeni bir bürokratik idare kurdu. İsyanın bastırılmasından sonra Fransız yetkililer, Halep ve Şam arasındaki milliyetçi ittifakı sona erdirmek amacıyla çok sayıda Arap milliyetçisi siyasetçiyi tutukladı ya da sürgüne gönderdi. Yetkililer ayrıca kendileriyle işbirliği yapmaya istekli olan eski Osmanlı yöneticilerini üst düzey bürokratik görevlere atamaya başladı. Khoury'ye göre, "1922'ye gelindiğinde Halep bürokrasisi Osmanlı yönetiminin son yıllarında olduğundan daha hantal ve verimsiz hale gelmişti". Fransızların milliyetçileri herhangi bir idari rolden tamamen dışlama girişimlerine rağmen, Halep nüfusunun ezici çoğunluğu milliyetçileri destekledi.
Casa Bonet (Andorra)
Casa Bonet (Kelime anlamıyla Bonet Evi), Avinguda Verge de Canòlic, 80, Sant Julià de Lòria Parişi, Andorra adresinde yer alan bir evdir. Andorra Kültür Mirası'nda kayıtlı bir miras varlığıdır. 1947–49'da inşa edildi.
Ertoz Vahit Suiçmez
Ertoz Vahit Suiçmez (d. 1943, Araklı, Trabzon), Türk siyasetçi.
Suiçmez, 1943 yılında o dönemde Sürmene'ye bağlı olan Araklı'da doğdu. Orta Doğu Teknik Üniversitesi İdari İlimler Fakültesi'nden mezun oldu. Yönetim ve planlama alanlarında çalıştıktan sonra 16. Dönem Trabzon milletvekilliği yaptı. Evli ve iki çocuk babası olan Suiçmez, İngilizce ve Almanca bilmektedir.
Casa Cristo
Casa Cristo (Kelime anlamı ile İsa Evi), Encamp, Andorra'da yer alan bir evdir. Andorra Kültür Mirası'nda kayıtlı bir miras varlığıdır.
Bir Murad Reis
Bir Murad Reis, Cezayir'in başkenti Cezayir'in Bir Murad Reis ilçesinin merkezi olan belediyedir. Belediye, kent merkezinin güneybatısında yer almakta olup adını Osmanlı denizcisi Koca Murat Reis'ten almaktadır. Yüzölçümü 4,22 km² olan belediyenin nüfusu 14 Nisan 2008 tarihi itibarı ile 45.345'tir.
Lambros Katsonis
Kaynakça
Lambros Katsonis (1752-1805), 18. yüzyılda bir Yunan devrimci kahramanıydı; aynı zamanda Rus İmparatorluğu'nun bir şövalyesi ve Rus İmparatorluk Ordusu'nda albay rütbesine sahip bir subaydı ve St. George Nişanı sahibiydi.
Lambros Katsonis, 1752'de Livadya'da varlıklı bir ailede dünyaya geldi. 1767'de yerel bir Türk ile husumet sonucu onu öldürdükten sonra evinden kaçmak zorunda kaldı; Galaxeidi'de, kendisini o zamanlar hala Venedik yönetimi altında olan Zakynthos Adasına getiren bir gemiye binmeyi başardı.
Üç yıl sonra, Ege Denizi'nde Osmanlılarla savaşmak için gönderilen Alexei Grigoryevich Orlov komutasındaki Rus filosunun toplandığı Livorno'ya gitti. Ruslar tarafından kurulan Yunan gönüllülerden oluşan piyade birliklerine katıldı ve 1768-1774 Rus-Türk Savaşı'nın geri kalanında zekası ve kararlılığı nedeniyle kendini tanıttı. Savaşın bitmesinden sonra Kırım'a yerleşti, ancak kısa süre sonra güçlü Kont Grigory Potemkin'in himayesine katıldı. Avusturyalı bir elçiye suikast düzenlemeyi ve ondan hassas belgeleri çalmayı başardığında Potemkin'in saygısını ve desteğini kazandı; ödül olarak, yüzbaşılığa terfi etti ve Potemkin'in kadrosuna yerleştirildi.
İstanbul Resim ve Heykel Müzesi heykel koleksiyonu
İstanbul Resim ve Heykel Müzesi heykel koleksiyonu, 19. yüzyılın sonlarından 20. yüzyıla kadar Türkiye'nin en önemli heykel arşivi niteliğindedir. İstanbul Resim ve Heykel Müzesi Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesine bağlı bulunmaktadır. Müzenin heykel koleksiyonunda Sanâyi-i Nefîse, Yervant Osgan, İhsan Özsoy, İsa Behzat ve Mahir Tomruk gibi öncü sanatçıların eserleri bulunmaktadır. Bu sanatçıların dışında Cumhuriyet döneminin sonrasına ait sanatçılarından Ali Hadi Bara, Zühtü Müritoğlu, Hüseyin Gezer, Nusret Suman, İlhan Koman, Şadi Çalık ve Kuzgun Acar’ın eserlerini de bünyesinde barındırmaktadır. Türk heykel koleksiyonu bakımından Türkiye'de bulunan en kapsamlı heykel koleksiyondur.
LG K10 (2017)
LG K10 (2017) (Cricket Wireless'da LG Harmony olarak da satılmıştır); LG Electronics tarafından geliştirilmiş, Android işletim sistemini kullanan orta seviye bir akıllı telefondur ve Şubat 2017'de satışa çıkarılmıştır. LG K10 modelinin halefi olan bu model; Android Nougat işletim sistemi yüklü gelmekle beraber yenilenmiş tasarım ve parmak izi okuyucusu gibi birkaç geliştirme içerir. Cihazin yerini, 2018 yılında tanıtılan LG K10 (2018) almıştır.
Donanım
LG K10 (2017)'de, arka tarafta güç düğmesi/parmak izi okuyucu bulunan yeni bir tasarım kullanılmıştır; ancak cihazda selefindekine benzer bir 5.3 inç 720p ekran bulunmaktaydı ve cihazın teknik özellikleri satıldığı bölgeye göre farklılık göstermekteydi. Cihazın Cricket Wireless tarafından satılan M257 modelinde 1.4 GHz hızında dört çekirdekli ARM Cortex-A53 işlemcisi ve Adreno 308 grafik işlemcisi bulunan Qualcomm Snapdragon 425 yongada sistemi kullanılırken cihazın diğer modellerinde dört çekirdeği 1.5 GHz hızında ve diğer dört çekirdeği 1 GHz hızında olan sekiz çekirdekli ARM Cortex-A53 işlemcisi ve ARM Mali-T860 MP2 grafik işlemcisi bulunan MediaTek MT6750 yongada sistemi kullanılmıştır. Tüm modellerde 2 GB RAM bulunur.
LG K10 (2017)'de 9 GB'ı kullanıcıya ait olan 16 GB depolama alanı bulunur ve cihazdaki depolama alanı; microSD kart ile 2 TB'a kadar arttırılabilir. Cihazda, selefindeki 2100 mAh'lik batarya yerine 2800 mAh bir batarya bulunur. Cihazın bazı modellerinde güç düğmesine entegre edilmiş parmak izi okuyucu, NFC ve/veya çift SIM kart desteği bulunur.
Yazılım
LG K10 (2017), Google'in Android 7.0 Nougat işletim sistemi ve LG UX kullanıcı arayüzüyle çalışır. Cihazın yazılımı, ekrana tıklanarak cihazın kilidinin açılmasını sağlayan knock-on hareketini destekler. 2018'de LG K10 (2017) için Hindistan'da için Android 8.1.0 Oreo güncellemesi yayınlanmıştır.
2012'de Delhi'de gerçekleşen toplu tecavüz gibi olayların neden olduğu tartışmalar nedeniyle Hindistan'da, ülkede satılan cep telefonlarında alarm özelliği bulunmasını gerektiren yasadan dolayı cihazda bulunan panik düğmesi; cihazın Güney Asya'da temel bir satılma nedeniydi.
Casa d'Areny-Plandolit
Casa d 'Areny-Plandolit (Kelime anlamı ile Areny-Plandolit Evi), Ordino, Andorra'da bulunan tarihi bir konaktır. Andorra Kültür Mirası'nda kayıtlı bir miras varlığıdır. 1633 yılında inşa edilmiştir.
Tantus
Tantus, Sparks, Nevada merkezli seks oyuncağı türleri üreten bir üreticidir. Ürünlerine vibratörler, yapay vajina, yapay penis, anal tıkaç (popo fişi) ve strap penis dahildir. Kris Victor ve Metis Black, 1998'de Tantus'u kurdu. Amerika Birleşik Devletleri'nde en büyük silikon seks oyuncakları üreticisidir. Ürünlerinin tamamı, güvenlik ve çevresel faydaları olduğu düşünülen ve pazarlamalarının ana konsepti olan yüksek kaliteli tıbbi silikondan yapılmıştır.
Dördüncü nesil jet avcı uçağı
Dördüncü nesil jet avcı uçağı 1980'lerde hizmete giren ve günümüzde de hizmet vermeye devam eden bir jet avcı uçağı sınıfıdır. Bu avcı uçakları bir önceki nesil savaş uçaklarından alınan derslerden büyük ölçüde etkilenmiş ve üçüncü nesil avcı uçaklarının zayıflıklarını gidermek üzere tasarlanmıştır. Üçüncü nesil avcı uçakları öncelikle önleme uçakları olarak tasarlanmış ve hız ve havadan havaya füzeler üzerine inşa edilmişlerdi, ancak genellikle manevra kabiliyetinden yoksundular ve yakın menzilli çatışmalarda savunmasızdılar. Dördüncü nesil avcı uçakları ise gelişmiş manevra kabiliyetine sahip olarak tasarlanmış olup, gelişmiş aviyonik ve silah sistemlerine sahiptir.
Dördüncü nesil avcı uçaklarının temel özelliklerinden biri, yüksek düzeyde çeviklik ve manevra kabiliyeti elde etmelerini sağlayan fly-by-wire (FBW) uçuş kontrol sistemlerini kullanmalarıdır. Bu sistemler dijital bilgisayarlar ve sistem entegrasyon tekniklerindeki ilerlemeler sayesinde mümkün olmuş ve analog aviyoniklerin dijital sistemlerle değiştirilmesine olanak sağlamıştır. Dördüncü nesil avcı uçakları ayrıca aktif elektronik taramalı dizi (AESA) radar, yüksek kapasiteli veri bağlantıları ve kızılötesi arama ve takip sistemleri gibi gelişmiş aviyonikleri de içermektedir.
Dördüncü nesil avcı uçakları aynı zamanda hava üstünlüğü, önleme ve yakın hava desteği dahil olmak üzere çeşitli görevleri yerine getirebilen çok amaçlı uçaklar olarak tasarlanmıştır. Füzeler ve bombalar da dahil olmak üzere çok çeşitli havadan havaya ve havadan yere silahlarla donatılmışlardır ve çeşitli ortamlarda çalışabilirler.
Dördüncü nesil avcı uçaklarına örnek olarak F-14 Tomcat, F-15 Eagle, F-16 Fighting Falcon, F/A-18 Hornet, MiG-29 Fulcrum ve Su-27 Flanker verilebilir.
Mehmet Beyazıt Denizolgun
Mehmet Beyazıt Denizolgun (25 Ekim 1954, İstanbul) Türk siyasetçidir. Adalet ve Kalkınma Partisi İstanbul 22. dönem ve 23. dönem milletvekilidir.
Don Alvarado
Don Alvarado (d. José Paige, 4 Kasım 1904 - 31 Mart 1967) Amerikalı aktör, yönetmen yardımcısı ve film yapımcısıdır.
Dördüncü nesil jet avcı uçağı
Son yıllarda bu avcı uçaklarından bazıları, gelişmiş aviyonik ve silah sistemlerinin yanı sıra bazı gizlilik teknolojilerini de içeren 4.5 nesil standartlarına yükseltilmiştir. Sukhoi Su-30SM, Chengdu J-10C, Mikoyan MiG-35, Eurofighter Typhoon, Dassault Rafale, Saab JAS 39 Gripen ve Boeing F/A-18E/F Super Hornet 4.5 nesil savaş uçaklarına örnek olarak verilebilir.
Mehmet Beyazıt Denizolgun
Erken yaşamı ve kariyeri
İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi'nden mezun oldu.
Don Alvarado
Kariyeri
Albuquerque'de doğan Alvarado, ilk önce babasının koyun ve sığır çiftliğinde çalıştı. Ancak genç yaşta yeni başlayan sessiz film endüstrisinde oyunculuk işi bulma umuduyla evden kaçtı ve 1922'de Los Angeles'a gitti. Sinema sektörüne girmeden önce ek gelir amacıyla bir tatlı fabrikasında çalışmaya başladı. İlk filmi Mademoiselle Midnight oldu. Los Angeles'ta, daha sonra Gilbert Roland olarak tanınacak olan Meksika doğumlu aktör Luis Antonio Dámaso de Alonso ile yakın arkadaş oldu.
Dördüncü nesil jet avcı uçağı
Performans
Dördüncü nesil avcı uçakları yakın menzilde it dalaşı ve manevra kabiliyeti için tasarlanmış olup, esas olarak önleme için tasarlanmış olan üçüncü nesil avcı uçaklarına kıyasla bu kabiliyetlere yeniden odaklanılmıştır. Dördüncü nesil avcı uçakları manevra kabiliyetlerini arttırmak için yüksek motor itişi, güçlü kontrol yüzeyleri ve fly-by-wire kontrol sistemleri gibi gelişmeleri bir araya getirmektedir. Ayrıca, özellikle düşük hızlarda manevra kabiliyetlerini korumak için itki vektörleme ve gevşetilmiş statik stabilite kullanırlar. Enerji yönetimi de değişen uçuş koşullarında hız ve irtifayı korumak için dördüncü nesil avcı uçaklarının hava muharebesi manevralarında önemli bir faktördür.
Fly-by-wire
Fly-by-wire (FBW), uçağın uçuş yüzeylerini kontrol etmek için elektronik sinyaller kullanan bir tür uçuş kontrol sistemidir. F-15 Eagle ve F-14 Tomcat gibi dördüncü nesil jet avcı uçaklarında kullanılmaya başlanmış ve o zamandan beri diğer uçaklara da dahil edilmiştir.
Don Alvarado
Kariyeri
Birlikte sorunların üstünden gelmeye çalışan genç oyuncular bir süreliğine aynı yerde yaşadıktan sonra Alvarado kısa süre sonra tanıştığı on altı yaşındaki Rus Yahudi göçmen ailenin kızı Ann Boyar'a (1908–1990) aşık oldu. 1924'te evlendiler ve aynı yıl daha sonra oyuncu olan Joy Page adlı kızları oldu. Jack Warner, Ann'i Ağustos 1932'de, Alvarado'dan hızlı boşanma davası açmaya ikna etti. Eşi Warner'in yanına Eylül 1933 gibi bir tarihte taşındı ve 1936'da onunla evlendi. 1932'de Alvarado, kısa bir süre müzikal komedi yıldızı Marilyn Miller ile nişanlandı, ancak evlilik gerçekleşmedi.
Dördüncü nesil jet avcı uçağı
Fly-by-wire
FBW, uçakta gelişmiş çeviklik ve tepkiselliğin yanı sıra performansı artırmak için gelişmiş uçuş kontrol algoritmalarının kullanılmasına olanak tanır. Uçağın uçuş yüzeylerini kontrol etmek için hidrolik sistemler kullanan geleneksel mekanik uçuş kontrollerinin yerini elektronik sinyaller alır.
Gustavo Jiménez
Gustavo Jiménez (5 Nisan 1886 - 15 Mart 1933), Perulu asker ve siyasetçi.
Don Alvarado
Kariyeri
1924'te jenerikte adı geçmeyen ilk sessiz film rolünü aldı. Film şirketinin oyuncudaki "Latin Aşık" görünümünden yararlanmasıyla, çok kısa bir süre sonra yardımcı oyunculuklar ve ardından başrollerde rol aldı. Sesli filmlerin ortaya çıkışı ile başrolleri neredeyse bitti, ancak düzenli çalışmayı başardı. Genellikle San Luis Rey Köprüsü'nün 1929 Thornton Wilder uyarlamasında olduğu gibi ikincil İspanyol karakter rollerinde rol aldı. 1933'te Los Angeles'taki Belasco Tiyatrosu'nda "Dinner At Eight" adlı oyunla sahneye çıktı.
Dördüncü nesil jet avcı uçağı
Fly-by-wire
Daha sonra F-16 Fighting Falcon olarak geliştirilen General Dynamics YF-16, kasıtlı olarak aerodinamik açıdan hafif dengesiz olacak şekilde tasarlanan ilk uçaktı. Rahat statik stabilite (RSS) olarak adlandırılan bu teknik, uçağın performansını daha da artırmak için dahil edilmiştir. Çoğu uçak pozitif statik stabilite ile tasarlanmıştır, bu da bir bozulmanın ardından orijinal tutumlarına geri dönecekleri anlamına gelir. Ancak, pozitif statik stabilite pilotun uçağı manevra ettirme çabalarına karşı çıkabilir. Öte yandan, negatif statik stabiliteye sahip bir hava aracı, kontrol girdisi olmadığında düz ve kontrollü uçuştan kolayca sapacaktır. Bu durum uçağı daha manevra kabiliyetli hale getirir, ancak aynı zamanda istenen uçuş yolunu korumak için bilgisayarlı bir FBW uçuş kontrol sistemi (FLCS) gerektirir.
Suudi Arabistan için üretilen F-15SA Strike Eagle gibi erken dördüncü nesil avcı uçaklarının bazı geç türevleri FBW sistemlerine yükseltmeler içermektedir. Buna ek olarak, F-22 Raptor ve F-35 Lightning II gibi beşinci nesil avcı uçakları da FBW sistemlerini kullanmaktadır.
İtme vektörü
İtme vektörü, bir uçağın çevikliğini ve manevra kabiliyetini artırmak için itki yönünü değiştirmesine olanak tanıyan bir teknolojidir. Başlangıçta dikey kalkış ve iniş yapan bir uçak olan Hawker Siddeley Harrier'de kullanılmak üzere geliştirilmiş ve daha sonra sabit kanatlı uçaklarda kullanılmak üzere uyarlanmıştır. Sukhoi Su-27, eğimde itme vektörünü halka açık olarak sergileyen ilk sabit kanatlı uçaktı ve sonuç olarak Pugachev'in Kobrası gibi yeni akrobasi hareketleri gerçekleştirebildi. Sukhoi Su-30MKI, uzunlamasına motor ekseninden 32° dışa monte edilen ve dikey düzlemde ±15° saptırılabilen üç boyutlu itki vektörleme kontrol nozullarına sahiptir ve dönüş kabiliyetini artıran bir tirbuşon etkisi yaratır. MiG-35, iki yönde hareket edebilen vektörel nozullara sahip ilk çift motorlu uçaktır. F-22 gibi diğer itme vektörlü uçaklar tek yönde vektörlük yapan nozullara sahiptir. Bu teknoloji Sukhoi Su-47 Berkut ve daha sonraki türevlerine takılmıştır, ancak beşinci nesle kadar ABD uçaklarına tanıtılmamıştır.
Supercruise
Supercruise, bir jet uçağının, ek yakıt enjekte ederek itiş gücünü artıran bir motor bileşeni olan art yakıcı kullanmadan süpersonik hızları koruyabilmesidir. Jet uçakları art yakıcı kullanmadan süpersonik hızlarını koruyarak büyük miktarlarda yakıt tasarrufu sağlayabilir, menzillerini ve dayanıklılıklarını büyük ölçüde artırabilir. Bununla birlikte, süpersonik hıza ulaşmak için mevcut motor gücü sınırlıdır ve transonik bölgede sürtünme keskin bir şekilde artar, bu nedenle harici depolar ve bunların bağlantı noktaları gibi sürtünme yaratan ekipmanlar, tercihen dahili depolama kullanımı yoluyla en aza indirilmelidir. Eurofighter Typhoon, Mach 1.5'lik yeniden ısıtma olmaksızın maksimum seviye hızıyla süper hızlanmaya ulaşabilen jet uçaklarına bir örnektir. Typhoon, havadan havaya füzeler ve bir damla tankı içeren bir yüklemeyle Mach 1.21 süper hızını göstermiştir.
Aviyonik
Aviyonikler uçaklarda kullanılan elektronik sistemlerdir ve dördüncü nesil savaş uçaklarının yeteneklerinde çok önemli bir rol oynarlar. Bu sistemler arasında radar, iletişim, seyrüsefer ve hedefleme sistemlerinin yanı sıra çeşitli diğer sensörler ve bilgi işlem sistemleri de bulunmaktadır.
Radar, uçağın uzun menzildeki hedefleri tespit ve takip etmesini sağladığı için dördüncü nesil avcı uçaklarında önemli bir aviyonik sistemdir. Aktif elektronik taramalı dizi (AESA) radarları, geleneksel radar sistemlerine göre daha dar bir hüzme yansıtabildikleri ve daha hızlı tarama yapabildikleri için özellikle gelişmiştir. AESA radarları F-15C Eagle, F/A-18E/F Super Hornet ve blok 60 (ihraç) F-16 dahil olmak üzere bir dizi dördüncü nesil savaş uçağında kullanılmaktadır.