cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fransa Bisiklet Turu
Yarış ilk olarak 1903 yılında L'Auto gazetesinin satışlarını artırmak için düzenlendi ve şu anda Amaury Sport Organisation tarafından yönetilmektedir. İki Dünya savaşı için durdurulduğu zamanlar hariç, 1903'teki ilk sürümünden bu yana her yıl düzenlenmektedir. Tur öne çıktıkça ve popülerlik kazandıkça, yarışın kat ettiği mesafe uzamış ve erişimi tüm dünyaya yayılmaya başlamıştır. Her yıl dünyanın her yerinden bisikletçiler yarışa katılmaya başladıkça, katılım esas olarak Fransız sahasından genişlemiştir. Tur, bir UCI Dünya Turu etkinliği olup, bu durum da yarışan takımların, organizatörlerin davet ettiği takımlar hariç, çoğunlukla UCI Dünya Takımları olduğu anlamına gelmektedir. Yarış zamanla "Dünyanın en büyük yıllık spor etkinliği" haline gelmiştir. 1984 ile 2009 yılları arasında farklı isimler altında bir Kadınlar Tour de France düzenlendi. 2014 yılından bu yana, La Course by Le Tour de France, adıyla erkekler yarışı devam ederken kadınlar için bir veya iki günlük formatta düzenlenmektedir. 2022 yılı için Tour de France Femmes adıyla, erkekler Tur'undan sonra kadınlar için UCI Kadınlar Dünya Turu kapsamında etap yarışı düzenleneceği açıklanmıştır.
Geleneksel olarak, yarış Temmuz ayında yapılmaktadır. Rota her yıl değişirken, yarışın formatı zamana karşı etaplarının ortaya çıkmasıyla, Pireneler ve Alpler dağ sıralarından geçiş ve Paris'teki Champs-Élysées'de bitiş aynı kalmaktadır. Tour de France'ın modern sürümleri, 23 günlük bir süre boyunca 21 günlük bölümlerden (etaplar) oluşur ve yaklaşık 'dir. Yarış, Fransa'nın saat yönünde ve saat yönünün tersine devreleri arasında değişir.
Genellikle her birinde sekiz bisikletçi bulunan 20 ila 22 takım vardır. Tüm etaplar bitişe kadar zamanlanmaktadır; bisikletçilerin zamanları, önceki etap zamanlarıyla birleştirilir. En düşük kümülatif bitirme süresine sahip sürücü yarışın lideridir ve sarı mayoyu giyer. Genel klasman en çok dikkat çekerken, Tur içinde sprinterler için puan klasmanı, tırmanışçılar için dağlar klasmanı, 26 yaşın altındaki bisikletçiler için genç bisikletçi klasmanı ve her etapta her takımdan ilk üç bisikletçinin zamanına göre takım klasmanı vardır. Bir etap galibiyeti elde etmek de prestij sağlamaktadır. Tur tarihinde en çok etap kazanan bisikletçiler 34'er etapla bisiklet efsanesi Eddy Merckx ve İngiliz sprinter Mark Cavendish'tir.
Kökenleri
Tour de France 1903'te kuruldu. Tour de France'ın kökleri, ülkedeki iki rakip spor gazetesinin ortaya çıkmasına kadar uzanıyor. Bir yanda günde 80.000 kopya satan Fransa'nın ilk ve en büyük günlük spor gazetesi Le Vélo; diğer yanda Comte, Jules-Albert de Dion, Adolphe Clément ve Édouard Michelin'i kapsayan gazeteciler ve iş adamları tarafından 1899'da kurulan L'Auto vardı. Rakip gazete, 19. yüzyılın sonunda Fransa'yı hüküm giymiş bir Fransız ordusu subayı olan Alfred Dreyfus'un masumiyeti konusunda bölen -Almanlara askeri sırlar satmaktan -sonradan aklanmış olsa da- (Dreyfusard karşıtı de Dion'un dahil olduğu) Dreyfus Olayı konusundaki anlaşmazlıkların ardından ortaya çıktı. Yeni gazete, Henri Desgrange'ı editör olarak atadı. Desgrange, önde gelen bir bisikletçiydi ve Victor Goddet ile birlikte Parc des Princes'deki velodromun sahibiydi. De Dion onu bisiklet konusundaki itibarı, yazdığı kitaplar, bisiklet makaleleri ve Clément lastik şirketi için yazdığı basın makaleleri aracılığıyla tanıyordu.
L'Auto, destekçilerinin istediği başarı değildi. Geçmesi amaçlanan rakipten daha düşük durgun satışlar, 20 Kasım 1902'de L'Auto'nun 10 Rue du Faubourg Montmartre, Paris'teki ofisinin orta katında bir kriz toplantısına yol açtı. En son konuşan 26 yaşındaki Géo Lefèvre, oradaki en genç, baş bisiklet gazetecisiydi. Desgrange onu Giffard'ın gazetesinden çalmıştı. Lefèvre, Fransa'nın her yerinde ama pistte popüler olan türden altı günlük bir yarış önerdi. Uzun mesafeli bisiklet yarışları, daha fazla gazete satmak için popüler bir yoldu, ancak Lefèvre'nin önerdiği uzunluktaki hiçbir şey denenmemişti. Başarılı olursa, L'Auto'nun rakibiyle eşleşmesine yardımcı olacak ve belki de onu işsiz bırakacaktı. Desgrange'ın dediği gibi, "Giffard'ın gagasını kapatabilir." Desgrange ve Lefèvre bunu öğle yemeğinden sonra tartıştı. Desgrange şüpheliydi, ancak gazetenin mali direktörü Victor Goddet hevesliydi. Desgrange'a şirketin kasasının anahtarlarını verdi ve şöyle dedi: "Neye ihtiyacın varsa al." L'Auto, 19 Ocak 1903'te yarışı duyurdu.
İlk Tour de France (1903)
İlk Tour de France 1903'te sahnelendi. Plan, Paris'ten başlayıp Paris'e dönmeden önce Lyon, Marsilya, Bordeaux ve Nantes'te duran 31 Mayıs - 5 Temmuz tarihleri arasında gerçekleşecek beş etaplı bir yarıştı. Toulouse, daha sonra güney Fransa boyunca Akdeniz'den Atlantik'e uzanan uzun mesafeyi kırmak için eklendi. Etaplar gece boyunca devam edecek ve bisikletçiler tekrar yola çıkmadan önce dinlenme günleri ile ertesi öğleden sonra bitecekti. Ancak bu çok ürkütücüydü. Çoğu katılımcı için maliyetler çok yüksektive yarışa sadece 15 kişi katılmıştı. Desgrange hiçbir zaman tamamen ikna olmamıştı ve fikri bırakmaya yaklaştı. Bunun yerine, uzunluğu 19 güne indirdi, tarihleri ​​1 ile 19 Temmuz olarak değiştirdi ve tüm etaplarda saatte en az ortalama hız yapanlara günlük bir harcırah verdi. Ayrıca giriş ücretini 20'den 10 Frank'a düşürdü ve birincilik ödülünü 12.000 frank ve her günün birincisi için ödülü 3.000 frank olarak belirledi. Böylece kazanan, çoğu işçinin bir yılda kazandığının altı katını kazanacaktı. Bu, aralarında sadece profesyoneller değil amatörler, bazıları işsiz ve bazıları sadece maceracılar da olan 60 ila 80 katılımcının ilgisini çekti.
Desgrange, yarışını başlatan ve destekçilerinin tutkularını artıran Dreyfus Olayı'nı unutmamış gibi görünüyordu. Yeni yarışını 1 Temmuz 1903'te, yazarı Émile Zola olan bu J'Accuse...! adlı açık mektup eserinden alıntı yaparak duyurdu. Dreyfus'un beraat etmesine ve bundan sonra kullandığı süslü tarzı oluşturmasına yol açtı.
Yarışmacılar arasında nihai kazanan Maurice Garin, onun rakibi Hippolyte Aucouturier, Alman favorilerden Josef Fischer ve biri "Samson" adyla yarışan bir maceracı grup vardı.
Tur'un gerektirdiği fiziksel efor çok fazla olduğu için birçok sürücü ilk etapları tamamladıktan sonra yarıştan çekildi. Dördüncü etabın sonunda sadece 24 katılımcı kaldı. Yarış, Paris'in kenarındaki Ville d'Avray'de, Restaurant du Père Auto'nun dışında, Paris'e bir törensel bir yolculuk ve Parc des Princes etrafında birkaç turdan sonra sona erdi. Garin, ilk ve son iki etabı hız ortalamasıyla kazandı ve yarışı domine etti. Son bisikletçi Millocheau, 64s 47dk 22sn arkasında bitirdi.
L'Auto yarışın yayınlarının tirajını ikiye katlamasıyla görevini tamamlandı ve bu durum yarışı Desgrange'ın umduğundan çok daha büyük bir şey haline getirdi.
Klasmanlar
Tour de France'daki en eski ve ana yarışma, sarı mayonun verildiği "genel klasman" olarak bilinir ve bu klasmanı kazanan bisikletçi yarışı kazanmış kabul edilir. Her takımdan birkaç bisikletçi genel olarak kazanmayı hedeflemekte ancak tüm uzmanlık alanlarından bisikletçileri çekmek için puan klasmanı, dağlar klasmanı ve genel klasman hedeflerine sahip genç bisikletçiler için genç bisikletçi klasmanı adı altında üç yarışma daha vardır. Yukarıda belirtilen klasmanların her birinin lideri kendine özgü bir mayo giymekte, birden fazla klasmana liderlik eden bisikletçi ise liderliğindeki en prestijli mayoyu giymektedir. Bu dört klasmana ek olarak, Tur sırasında yarışılan birkaç küçük ve devam etmeyen klasman vardır.
Genel klasman
Tour de France'da en eski ve en çok konuşulan yarışma genel klasmandır. Tüm etaplar bitişe kadar zamanlanmıştır. Bisikletçilerin süreleri önceki etap süreleriyle birleştirilir; bu yüzden toplam süresi en düşük olan sürücü yarışın lideridir. Lider, her etabın bitiminden sonra belirlenir: bir sonraki etap için etabın bitiş kasabasında bir podyumda sunulan sarı mayoyu giyme ayrıcalığını kazanır. Bir bisikletçi mayoyu ödüllendiren birden fazla klasmanda lider ise, genel klasman yarıştaki en önemli klasman olduğu için sarı mayoyu giyer. 1905 ve 1912 (dahil) arasında, 1904 yarışında bisikletçinin hile yapmasıyla ilgili endişelere yanıt olarak, genel klasman, her etaptaki sıralamalarına göre puan tabanlı bir sisteme geçildi ve Tur'dan sonra en düşük toplam puana sahip bisikletçi kazanan oldu.
İlk Tour de France'ın liderine yeşil bir kol bandı verildi. Sarı mayo (Tur'u yaratan L'Auto gazetesinin sarı kağıda basılması nedeniyle, sarı renk seçildi), 1919 sürümünde yarışa eklendi ve o zamandan beri Tour de France'ın bir sembolü haline geldi. Sarı mayoyu giyen ilk bisikletçi Eugène Christophe oldu. Bisikletçiler genellikle takım ve sponsorları için daha fazla tanıtım elde etmek için formayı mümkün olduğunca uzun süre tutmak adına ekstra çaba göstermeye çalışırlar. Eddy Merckx, 96 etapta sarı mayoyu giydi ve bu, Tur tarihindeki diğer tüm bisikletçilerden daha fazladır. Dört bisikletçi kariyerlerinde beş kez genel klasmanı kazandı: Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault ve Miguel Indurain.
Dağlar klasmanı
Dağlar klasmanı, Tour de France'daki ikinci en eski mayo ödül klasmanıdır. 1933'te Tour de France'a eklendi ve ilk kez Vicente Trueba tarafından kazanıldı. Klasman için ödüller ilk olarak 1934'te verildi. Tırmanışları içeren etaplarda, tırmanış kategorisine bağlı olarak, her bir kategorize edilmiş tırmanışın zirvesine ulaşan ilk bisikletçilere puan verilir ve puanlar ilk 10 bisikletçiye kadar kullanılabilir. Tırmanışlar, o tepenin dikliğine ve uzunluğuna göre kategorize edilir ve daha zorlu tırmanışlar için daha fazla puan verilir. Klasmandan önce, organizasyon gazetesi l'Auto tarafından her yarışı tamamlayan bisikletçiye verilen meilleur grimpeur (Türkçe: en iyi tırmanıcı) ödülü vardı.
Organizatörlerin, lidere ayırt edici kırmızı benekli beyaz bir mayo vermeye karar verdiği 1975'e kadar, klasman liderine hiçbir mayo verilmedi. Dağların kralımayosu, her etabın başında en fazla tırmanış puanına sahip olan bisikletçi tarafından giyilir. Bir bisikletçi iki veya daha fazla klasmanda liderse, dağların kralı mayosu o klasmanda ikinci veya üçüncü sıradaki bisikletçi tarafından giyilir. Tur'un sonunda en fazla tırmanış puanına sahip olan bisikletçi klasmanı kazanır. Bazı bisikletçiler bu özel yarışmayı kazanmak amacıyla yarışabilirken, erken puan kazanan diğerleri yarış sırasında odaklarını klasmana kaydırabilir. Tur, yarışın kapsadığı dağları sınıflandırmak için beş kategoriye sahiptir. Ölçek, en kolay kategori 4'ten en zor kategori olan Hors catégorie'ye kadar uzanır. 2004'te 7. kez kırmızı puanlı mayoyu giyerek kariyerini noktalayan Fransız bisikletçi Richard Virenque bu klasmanda rekorun sahibidir.
2019 etkinliğinde dağların puan dağılımı şu şekildeydi:
Puan klasmanı
Puan klasmanı, şu anda verilen mayo klasmanlarının en eski üçüncüsüdür. 1953'te tanıtıldı ve ilk olarak Fritz Schär tarafından kazanıldı. Sıralama, sprinterlerin katılımının sağlanmasının yanı sıra Tur'un 50. yıldönümünü kutlamak için eklendi. Bir etabı bitiren ilk 15 bisikletçiye puan verilir ve her etabın rotası sırasında önceden belirlenmiş bir 'sprint' noktasını geçen ilk 15 bisikletçiye ek bir puan seti verilir. Her etabın başında en fazla puana sahip olan bisikletçi tarafından puan klasmanı lideri olarak yeşil mayo, giyilir.
İlk yıllarda bisikletçi üst sıralarda bitirmediği için ceza puanları aldı, bu nedenle en az puana sahip bisikletçi yeşil mayo ile ödüllendirildi. 1959'dan itibaren sistem değiştirildi, böylece bisikletçiler yüksek dereceleri için puan aldılar (ilk sıra en çok puanı alırken ve alt sıralar art arda daha az puan aldı), böylece en çok puana sahip bisikletçiye yeşil mayo verildi. Kazanılan puanların sayısı etap türüne göre değişmektedir, düz etaplar bitişte en fazla puanı verirken, zamana karşı yarışlar ve yüksek dağ etapları bitişte en az puanı verir. Bu puanlama sistemi, bir sprinterin puan klasmanını kazanma olasılığını artırır, ancak diğer bisikletçiler yeterli sayıda yüksek dereceli bitişleri varsa klasman için rekabetçi olabilir.
Klasmanın galibi, Tur sonunda en çok puanı alan bisikletçidir. Beraberlik durumunda, lider etap galibiyetlerinin sayısına, ardından ara sprint zaferlerinin sayısına ve son olarak bisikletçinin genel klasmandaki durumuna göre belirlenir. Bu kategoride 7 kez zafere ulaşan Slovak bisikletçi Peter Sagan rekorun sahibidir. 1996 ve 2001 yılları arasında kazanan Alman sprinter Erik Zabel, üst üste altı kez yeşil mayoyu kazanarak, en fazla arka arkaya kazanan bisikletçi rekorunu kırmıştır. Zabel, Sagan'dan sonra yeşil mayoyu en fazla kazanan ikinci isimdir.
Puan klasmanının kullanıldığı ilk yıl, bir çim biçme makinesi üreticisi olan La Belle Jardinière sponsorluğunda yapıldı ve bu nedenle mayo yeşil yapıldı. 1968'de sponsoru memnun etmek için mayonun rengi kırmızıya döndü. Ancak ertesi yıl rengi tekrar değişti. Neredeyse 25 yıl boyunca bir devlet bahis şirketi olan Pari Mutuel Urbain tarafından klasman desteklendi. Ancak Kasım 2014'te sponsorluklarına devam etmeyeceklerini açıkladılar ve Mart 2015'te yeşil mayonun artık Çek otomobil üreticisi Škoda tarafından destekleneceği açıklandı.
2015 itibarıyla verilen puanlar:
Genç bisikletçi klasmanı
Klasmanın lideri, genel klasman ile aynı şekilde belirlenir, her etaptan sonra bisikletçilerin süreleri toplanır ve en düşük toplam süreye sahip uygun bisikletçi lider olarak adlandırılır. Genç bisikletçi klasmanı 26 yaşın altındaki bisikletçilerle sınırlıdır. Klasman, başlangıçta 1983 yılına kadar neo-profesyonellerle, yani profesyonel yarışlarının ilk üç yılında yer alan bisikletçilerle sınırlıydı. 1983'te organizatörler sadece ilk kez yarışanların klasman için uygun olduğunu belirttiler. 1987'de organizatörler, klasman kurallarını bugünkü haline getirdiler.
Bu klasman, 1975 sürümünde Tour de France'a eklendi ve Francesco Moser, genel sıralamada yedinci olduktan sonra klasmanı kazanan ilk bisikletçi oldu. 1989 ve 2000 yılları arasında verilmemiş olsa da, klasmanın liderine ödül olarak beyaz bir mayo verir. Altı bisikletçi aynı yıl hem genç bisikletçi klasmanını hem de genel klasmanı kazandı: Laurent Fignon (1983), Jan Ullrich (1997), Alberto Contador (2007), Andy Schleck (2010), Egan Bernal (2019) ve Tadej Pogačar (2020, 2021). İki bisikletçi genç bisikletçi klasmanını kendi kariyerlerinde üç kez kazandılar: Jan Ullrich ve Andy Schleck.
2015 itibarıyla mayo sponsoru, sponsorluğunu yeşil mayo'ya taşıyan Škoda'nın yerini alan optik şirketi Krys'dir.
Küçük klasmanlar ve ödüller
Prix de la battleivité, genellikle pelotondan kaçmaya çalışarak günü en çok hareketlendiren bisikletçiye gider. En hırslı bisikletçi, ertesi gün siyah üzerine beyaz yerine kırmızı üzerine beyaz baskılı bir numara giyer. Tur boyunca en savaşçı bisikletçiye bir ödül verilir. Daha 1908'de, Sports Populaires ve L'Education Physique Le Prix du Courage yarattığında bir nevi savaşçılık ödülü verilmekteydi. Modern yarışma 1958'de başladı. 1959'da Tur'un en savaşçı bisikletçisine Süper Savaşçı ödülü verildi. Başlangıçta her yıl verilmiyordu, ancak 1981'den beri yıllık olarak verilmektedir. Eddy Merckx, dört kez ile genel ödülün en fazla galibidir.
Takım klasmanı, her takımın en iyi üç bisikletçisinin zamanı eklenerek değerlendirilir. Yarışmanın kendi mayosu yok, ancak 2006'dan beri lider takım sarıya siyah baskılı numaralar giydi. 1990 yılına kadar lider takım sarı şapka giyiyordu. 2012 itibarıyla, lider takımın sürücüleri sarı kask takıyorlar. Milli takımlar döneminde Fransa ve Belçika 10'ar galibiyet aldı. 1973'ten 1988'e kadar, puanlara dayalı bir takım klasmanı da vardı (etap klasmanı); lider takımın üyeleri yeşil şapkalar takardı.
Tarihsel klasmanlar
Bir dönem 1984'ten itibaren kırmızı mayo ile ödüllendirilen, etaplarda ara sprint kapılarında ilk üçe girerek toplanan puanlarla oluşan sprint klasmanı yapıldı. Bu sprint kapılarında alınan puanlar ayrıca puan klasmanına eklendi ve genel klasmana yönelik bonus saniyeler de verdi. Kırmızı mayolu ara sprint klasmanı 1989'da kaldırıldı, ancak ara sprintler kaldı, puan klasmanı için puanlar verdi ve 2007'ye kadar genel klasman için zaman bonusları sundu.
1968'den itibaren, genel klasmana, puan ve dağlar klasmanına dayalı bir puan sistemine göre puanlanan bir kombinasyon klasmanı vardı. Tasarım başlangıçta beyazdı, ardından her bir forma tasarımını andıran alanlara sahip bir yama çalışmasıydı. Bu klasman da 1989'da kaldırıldı.
Lanterne rouge
En çok zamana sahip bisikletçiye lanterne rouge (karanlıkta görülebilmesi için aracın arkasındaki kırmızı ışıkta olduğu gibi kırmızı fener) denmektedir ve geçmiş yıllarda selenin altında küçük bir kırmızı ışık taşıdı. 1939 ve 1948'de organizatörler, daha rekabetçi yarışları teşvik etmek için her gün son bisikletçiyi dışladılar.
Ödüller
Para ödülü her zaman verilmiştir. İlk yıl 20.000 Frank ile başlayan para ödülü her yıl arttı, ancak 1976'dan 1987'ye kadar birincilik ödülü yarış sponsoru tarafından verilen bir apartman dairesiydi. 1988'de birincilik ödülü bir araba, bir stüdyo daire, bir sanat eseri ve nakit 500.000 franktı. 1990'da ödüller yalnızca nakit para olarak verildi.
Ödül ve bonuslar yarış sonundaki sıralamalar ve etap sonundaki sıralamalara göre verilmektedir. 2009 yılında, kazanan 450.000 € alırken, 21 etap kazananının her biri 8.000 € (takım zamana karşı etabı için 10.000 €) kazandı. Puan klasmanı ve dağlar klasmanının kazananlarının her biri 25.000 €, genç bisikletçi klasmanı ve savaşçılık ödülü 20.000 €; Takım klasmanının galibi (her takımdaki en iyi üç bisikletçinin toplam süreleri eklenerek hesaplanır) 50.000 € alır.
Ülkelere göre
A. Bjarne Riis 1996 Fransa Bisiklet Turu boyunca doping kullandığını itiraf etti. Bu Tur'un üzerinden çok uzun bir süre geçtiğini belirterek hiçbir değişiklikte bulunmayan UCI'ye rağmen, Tur organizatörleri bundan sonra, artık onun Tur kazananı unvanını elinden aldı. 1996 Tur'unu Jan Ullrich 2. sırada bitirmişti.
B. Lance Armstrong, 7 kez arka arkaya, 1999'dan 2005'e kadar olan Tur'ların kazananıdır. Fakat Ekim 2012'de UCI tarafından bütün galibiyetleri doping maddesi kullandığı gerekçesiyle elinden alınmıştır. Tur direktörü Christian Prudhomme, daha önce yaptığı bir açıklamasında:"Eğer böyle bir durum mevcutsa hiçbir şekilde bir kazanan olmamalıdır." Demişti. Ancak bu söylem, henüz resmi bir şekilde kabul edilmiş değildir.
C. Floyd Landis, 2006 Fransa Bisiklet Turu'nun son gününde Tur'u lider olarak bitirmişti, ancak daha sonra Tur sırasında 17. Etap zaferi sırasında doping kullandığı tespit edildi. Amerika Birleşik Devletleri Anti Doping Örgütü, Landis'i performans artırıcı doping maddesi kullanmaktan suçlu buldu. 20 Eylül 2007'de Kazanan unvanı geri alınmıştır.
D. Alberto Contador, 2010 Fransa Bisiklet Turu'nda zafere ulaşan isim olmuştur. Fakat dinlenme günündeki doping testinde, performans artırıcı madde kullandığı tespit edilmiş e test sonuçları pozitif çıkmıştır. CAS, Tur sırasında clenbuterol adlı maddeyi kullandığı gerekçesiyle Contador'u suçlu bulmuştur ve 6 Şubat 2012'de kazanan unvanını geri almıştır.
E. Maurice Garin'in hile yapmasının ardından 1904 yılındaki yarıştan diskalifiye edilmesinin ardından Henri Cornet yarışın kazananı ilan edildi.
İkincil klasman kazananları
Fransa Bisiklet Turu birincisi genel klasman ile belirlenir. Ayrıca, bazı ikincil klasmanlar da vardır. İlk olarak 1933'te başlatılan ve ilk olarak 1975'te benekli mayo ile ilişkilendirilen dağlar klasmanı; 1953'te yarışın 50. yıl dönümünü kutlamak için puan klasmanı başladı. Etaplardaki yerlerine bağlı olarak istikrarlı bitiricilere puanlar vererek ödüllendirildi. 1975 yılında, Tur organizatörleri genç bisikletçi klasmanını başlattı. Eddy Merckx, 1969'da Dağların Kralı'nı, puan klasmanını ve genel klasmanı aynı yıl içinde kazanarak bunu yapabilen tek bisikletçi olmuştur. 2020 Fransa Bisiklet Turu'nu kazanan Tadej Pogačar, aynı zamanda genç bisikletçi klasmanı ve dağlar klasmanında da zafere ulaşmıştır.
Philippe Jacques van Bree
Philippe-Jacques van Bree (13 Ocak 1786 - 16 Şubat 1871), Belçikalı bir ressamdır. 1786'da Anvers'te doğdu. Anvers'te, Paris'te ve Roma'da okudu; Paris'te Anne-Louis Girodet-Trioson'da akademisyen oldu, Almanya ve İngiltere'yi de ziyaret etti.
Torriana
Talamello İtalya'nın Emilia-Romagna bölgesine bağlı Rimini ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2018 tarihi itibarıyla 1,097'dir.
Philippe Jacques van Bree
Kendini tarihi, süslü ve mimari konularda geliştirdi. Belçika Hükûmeti Roma'daki St. Peter Kilisesi'nin İç Görünüşünü satın aldı ve ona fiyatının yanı sıra altın madalya da verdi.
1871'de öleceği Brüksel'deki Brüksel Müzesi'nin konservatörü oldu.
Şan (eyalet)
Şan Eyaleti, Myanmar'ın bir eyaletidir. Kuzeyinde Çin, doğusunda Laos, güneyinde Tayland bulunmaktadır. Eyaletin başkenti Taunggyi şehridir.
Transaksiyonel uzaklık
Transaksiyonel (etkileşimsel) Uzaklık
Michael G. Moore tarafından 1980 yılında ortaya atılmıştır. Öğrenci ve öğretmen arasındaki kavramsal alandır. Transaksiyonel Uzaklık genel olarak yapı ve diyalog başlığı üzerine kurulmuştur.
Tomris
Tomris, (Grekçe: Τόμυρις, Latince: Tomyris) MÖ 6. yüzyılda yaşadığı sanılan, İrani hükümdar. *
Hayatı
Antik çağda Pers ve Medya'da hüküm süren Ahameniş İmparatorluğu ile büyük bir mücadeleye girişmiştir. Tomris barışçıl ama savunmaya önem veren bir yapıya önem göstermiş, bunu bir zayıflık olarak gören Pers İmparatoru Büyük Kiros ise hiç durmadan Massaget topraklarına akın düzenlemiştir. Persler, Massaget topraklarına girdiği vakit yakılmış tarlalardan başka bir şey bulamıyorlardı. Çünkü Massagetler geri çekiliyor ve savaş için uygun bir mevzi ve an bekliyorlar, bu olmadığı takdirde de savaşa girişmiyorlardı. Massagetleri kovalamaktan bıkan Büyük Kiros İran'a geri dönmek zorunda kalıyordu. Bir süre sonra kendisine tabî olması ve kendisiyle evlenmeyi kabul ettiği takdirde Tomris Hatun ile uğraşmayacağını vadetti. Tomris Hatun bunun bir oyun olduğunu biliyordu ve teklifi reddetti.
Buna kızan Büyük Kiros büyük bir ordu toplayarak tekrar Massaget topraklarına girdi. Bu orduda savaş için eğitilmiş yüzlerce köpek de vardı. Tomris artık kaçmanın yarar sağlamayacağını anlayıp uygun bir alan seçip Büyük Kiros'un ordusunu beklemeye başlar. İki ordu aralarında birkaç kilometre kalacak bir biçimde mevzilenir. Güneş battığı için savaşa tutuşmazlar ancak gece Büyük Kiros bir hile düşünmüş ve iki ordunun arasında bir çadır kurdurmuştur ve içinde güzel kızlar ve yiyecekler ve şarap bulunan çadıra ansızın saldırı düzenleyen Tomris'in oğlu Spargapises ve beraberindeki kuvvetler, içerideki birkaç Pers'i öldürüp eğlenceye dalmışlardır. Ancak birkaç saat sonra bir baskın düzenleyen Pers kuvvetleri çadırı basıp Tomris'in oğlu da olmak üzere içerideki Massagetleri öldürürler. Tomris çok sevdiği oğlunun ölümüne üzülür. Yemin ederek şöyle söyler: ''Kana susamış Kiros! Sen oğlumu mertlikle değil o içtikçe zıvanadan çıktığın şarapla öldürdün. Ama güneşe yemin ederim ki seni kanla doyuracağım!''
Tomris bir gece önce, oğlunun cesedinin başında ettiği yeminini yerine getirir. Büyük Kiros'un kafasını kan dolu bir fıçıya atarak "Hayatında kan içmeye doymamıştın, şimdi seni, kanla doyuruyorum!" der.
İki taraf için de büyük kayıpların verildiği savaşın sonunda, Massaget ülkesi bir müddet daha Pers tehdidinden kurtulmuş olur.
Kültürel etkiler
Tomris/Tomaris'in adı günümüze kadar kullanılagelen bir İran dişil ismidir.
Tomyris adı, Avesta dilindeki "Taoxman" (𐬙𐬀𐬊𐬑𐬨𐬀𐬥) ve Eski Farsça "Taumā" (𐎫𐎢𐎶𐎠) kelimesinden türetilen "aile" anlamına gelen İskit adının Helenleşmesi olan Antik Yunanca Tómuris adının Latince biçimidir. "tohum", "mikrop" ve "akrabalık" anlamına gelen Tumurī̆, Tumuriya, Taumurī̆, Taumuriya, Θumurī̆, Θumuriya, Θaumurī̆, Θaumuriya, Θvāmurī̆ ve Θvāmuriya dahil olmak üzere çeşitli yeniden yapılandırılmış formları önerilmiştir.
İran tarihi ve İran edebiyatı için mühim bir şahsiyet olan Farkapın (Sparqapisin) kızıdır.
Yurt Yaylası, Araklı
Yurt Yaylası, Trabzon ilinin Araklı ilçesine 58 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 5 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın idari birim olan Kayaiçi mahallesine 8 kilometre uzaklıktadır. Her yıl Nisan ve Eylül ayları arasında hayvancılık için kullanılmaktadır.
Mecra Yaylası
Mecra, Trabzon ilinin Araklı ilçesine 46 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 2 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın idari birim olan Çukurçayır mahallesine 13 kilometre uzaklıktadır. Her yıl Nisan ve Eylül ayları arasında hayvancılık için kullanılmaktadır.
Hrant Dink
Hrant Dink (Ermenice: Հրանդ Տինք, 15 Eylül 1954, Malatya - 19 Ocak 2007, İstanbul), Türkiye Ermenisi gazeteci.
19 Ocak 2007 tarihinde saat 15.00 sıralarında, genel yayın yönetmeni olduğu Agos gazetesinin Şişli Halaskârgazi Caddesi üzerindeki binası önünde uğradığı silahlı saldırı neticesinde öldü.
Hayatı
Hrant Dink 1954 yılında Malatya’da dünyaya geldi. Babası Sivas'ın Gürün ilçesinde, annesi Gülvart ise Sivas'ın Kangal ilçesinde doğup büyümüştü. Anne ve babası 1961 yılında İstanbul'a taşınmalarının ardından boşandı. Hrant ve iki kardeşi Gedikpaşa’daki Ermeni Yetimhanesine yerleştirildi.
Dink bu sırada Türkiye'de gelişmekte olan sol siyasetten etkilendi ve Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist çizgisinde siyaset yapmaya başladı. O yıllarda örgüt ile Ermeni cemaatinin ilişkilendirilmesini önlemek amacıyla ismini mahkeme kararı ile Fırat olarak değiştirdi.
Kardeşleriyle birlikte açtığı yayınevi ve kırtasiye işlerini sürdürürken eşi Rakel’le kendileri gibi Anadolu’dan gelen kimsesiz ve yoksul çocukların yetiştiği Tuzla Ermeni Çocuk Kampını yönetmeye başladı. Açılışından 21 yıl sonra kampa devlet el koydu. Askerliğini Denizli Piyade Alayında sekiz ay kısa dönem er olarak yaptı.
Bazı gazetelerde kitap eleştirileri ile yazı hayatına başladı. Basında çıkan yanlış haberlere gönderdiği düzeltmeler ile adı duyulmaya başladı. İstanbul Ermeni Patrikhanesine, "Ermeni toplumu çok kapalı yaşıyor, kendimizi iyi anlatırsak önyargılar kırılır" diyerek bu amaçla Türkçe ve Ermenice bir gazete çıkarmayı önerdi. 5 Nisan 1996 tarihinde ilk sayısı yayınlanan Agos gazetesinin kuruculuğunu, yayın yönetmenliğini ve başyazarlığını üstlendi. Agos dışında Zaman ve Birgün gazetelerinde yazdı. Yazılarında Türkiye'deki her etnik topluluğun barış içinde yaşaması gerektiğinin altını çizen Dink aynı zamanda Ermeni cemaatinin patrikhane dışında sivil bir merkezi olması gerektiğini de söylüyordu.
Davalar
Hrant Dink hakkında Türk Ceza Kanununun 301. maddesini ihlal etmekten davalar açıldı.
Bilirkişi raporuna göre, "Ermeni Kimliği" üst başlığı altında 8 yazıdan oluşan yazı dizisinin "'Türk'ten Kurtulmak" başlıklı 7. yazısında yer alan söz konusu cümle genel bağlamı içinde ele alındığında görülmektedir ki, gerçekte Hrant Dink "Ermeni kimliğinde bir ruhsal sorun olarak ifade ettiği Türk olgusunu, yani 1915'te yaşananları Ermeni kimliğinin hayati bir unsuru olarak benimseyip, tüm çabaların ve birlikteliğin bu olgu üzerine kurulmasını, 1915 olaylarını soykırım olarak dünyaya kabul ettirme çabası ve inadından kurtulmak gerektiğini söylemektedir. Sanık daha önceki yazılarında da bu anlayış ve çabayı Ermeni kimliğini kemiren bir husus, ruhsal bozukluk ve zaman kaybı olarak nitelendirmektedir. Zehirli kan olarak ifade edilen husus, Türklük ya da Türkler değil Ermeni kimliğinde yer alan sanığın ifadesi ile hatalı anlayıştır. Tüm bu açıklamalar bir arada değerlendirildiğinde, sanığın ifadelerinin 159. maddede düzenlenen anlamda Türklüğü tahkir ve tezyif olarak nitelendirilmesi mümkün değildir."
Dink bu dava için AİHM'ye başvurmaya hazırlanmaktaydı. Bunun dışında Dink'in yargılanmakta olduğu iki dava daha vardı.
Reuters'a "Evet, 1915’te olan bir soykırımdı çünkü dört bin yıldır bu topraklarda yaşayan bir halk ve onun uygarlığı artık yok" biçiminde bir demeç verdi. Bu, 1915-1918 yıllar arasında Osmanlı'da Ermeni Kırımı'ndaki olayları konusunda Ermeni diasporasına yakın tutum sergilediğini gösterdi fakat onlardan ayrıştığı nokta şuydu: Bu iddiaların temelini oluşturan Vahakn N. Dadrian'ın Ermeni toplumuyla Türk toplumunun arasının açılmasından Osmanlı yönetimini sorumlu tutmasına rağmen, Hrant Dink bu durumun esas sorumlusunun Avrupa ülkeleri olduğunu iddia ediyordu.
Suikast
Hrant Dink 19 Ocak 2007'de Şişli'de Halâskârgazi Caddesi üzerinde yer alan Agos merkez binasının çıkışında gerçekleştirilen silahlı saldırı sonucu öldürüldü. Katil zanlısı olarak 19 yaşındaki Ogün Samast güvenlik kameralarından elde edilen görüntülerin yayınlanmasından sonra babası tarafından polise ihbar edilerek Samsun otogarında sivil polis ve jandarma ekipleri tarafından yakalandı. Dink 1909 yılından bu yana Türkiye'de suikast sonucu öldürülen 62. gazeteci oldu.
İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi'ndeki duruşmada suikastın 'FETÖ'nün amaçları doğrultusunda işlendiğine' hükmedildi.
Cenazesi
Hrant Dink'in cenazesi 23 Ocak 2007 Salı günü Şişli'de Agos Gazetesi önünde bir törenle başladı. Cenazeye katılanlar DİSK tarafından hazırlanan Türkçe, Ermenice ve Kürtçe "Hepimiz Hrant Dink'iz, hepimiz Ermeniyiz!" yazılı dövizler taşıdı. Ayrıca topluluğun taşıdığı dövizlerin bazılarında ise Türk Ceza Kanunu 301. maddesine atfen "Katil 301" yazmaktaydı. Topluluk Kumkapı'ya kadar yürüdü. Burada Surp Asdvadzadzin Patriklik Kilisesinde yapılan dinî törenin ardından Hrant Dink Balıklı Ermeni Mezarlığında toprağa verildi. Cenaze törenine kimi kaynaklara göre 40 bin, kimilerine göre ise 100 bin kişi katıldı.
Hatırası
Ölümünden bir yıl sonra Lyon Belediyesi tarafından şehirdeki bir sokağa, Diyarbakır'da da Sur Belediyesi tarafından Süryani ve Müslümanların bir arada yaşadığı bir sokağa Hrant Dink'in adının verilmesi kararlaştırıldı.
2010 yılında Kınalıada sahilindeki bir çocuk parkına Hrant Dink Çocuk Parkı ismi verildi.
Hrant Dink'in suikasta uğradığı Halâskârgazi Caddesi ile kesişen Ergenekon Caddesi'nin ismi de Hrant Dink Caddesi olarak değiştirilmek istendi fakat bu talep 8 Şubat 2010 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclis oturumunda reddedildi.
2013 yılında Malatya Belediyesi tarafından doğduğu evin bulunduğu Çavuşoğlu Mahallesi'ndeki sokağa Hrant Dink adı verilmiştir.
Ödüller
2005 2006 2007 2008 2010
Yağcıbedir (halı)
Yağcıbedir halıları, özellikle Balıkesir'in Sındırgı ve Bigadiç köylerinde, yörükler tarafından dokunan ve önemli kültürel değere sahip motifleri olan bir halı türüdür.
Tarihçe
Osmanlı İmparatorluğu zamanındaki iskân hareketleri sonucunda Batı Anadolu'da Bergama çevresine yerleşen Yörükler; bölgedeki sanat anlayışıyla kaynaşmışlar ve Selçuklu sanatının da etkilerini taşıyan ürünler ortaya koymaya başlamışlardır. Bu bölgede dokunan ve Bergama halı grubunun alt kolları olarak literatürlere geçen Yuntdağ, Kozak ve Yağcıbedir halılarının eski örneklerinde bu etkiler izlenebilmektedir. 1691 yılındaki iskân hareketleriyle Adana ve çevresine yerleşmek zorunda kalan Yaycı Yörükleri, çok kısa bir süre sonra bölgedeki salgın hastalıklardan kaçarak, Sındırgı ve çevresine gelmişlerdir.
Faruk Sümer'in 1980'de yayınlanan "Oğuzlar Tarihi” kitabında; bölgede 16. yy.’da Bayat boyuna bağlı iki Yaycı kolu, 1700-1850 yılları arasında da Sındırgı, Bigadiç çevresinde Yaycı Yörükleri görülmektedir. Günümüzde ise, Sındırgı çevresindeki Karakaya, Çakıllı, Eşmedere, Eğridere ve Gölcük geriye kalan Yaycı Yörükleri'nin köyleridir. Çeşitli yerlerden göç eden Yörükler, bölgeye olumlu iklim şartları toprağın verimliliği, Selçuklar zamanında bölgenin uç beyliği olması ve yönetimden uzak kalması nedenleriyle yerleşmişlerdir. Bölgenin ticaret merkezlerine yakın olması, tarih içinde çeşitli istalara uğraması, ticari yollarla Batı'ya ulaşan halıların yoğun beğeni kazanması; Yağcıbedir halılarının çok azının günümüze ulaşmasına neden olmuştur. Böylelikle bilinen en eski Yağcıbedir halısı 17. yy.’a aittir.
Özellikler
Batı Anadolu bölgesinde Balıkesir Sındırgı, Bigadiç ve çevresinde ilk olarak yaycı yörükleri tarafından dokunmaya başlanan Yağcıbedir halıları; diğer halılardan zemindeki motiflerin yalınlığı ve renklerinin sadeliği ile ayrılmaktadır. Renklerde sadece lacivert, kırmızı tonları ve beyaz kullanılırken; az sayıdaki motiflerle yüzey değerlendirilmektedir. Yüzey kompozisyon şeması bakımından fazla çeşitlilik göstermeyen Yağcıbedir halıları; çift yönlü mihraplı, tek mihraplı ve tek mihraplı-ayak basma yerli olmak üzere üç şemada gelişim göstermektedir.
Halıların çözgü, atkı ve ilme ipliklerinde yün kullanılmaktadır. Koyunlardan kırkılıp, çeşitli işlemlerden geçen yünler, özelliklerine göre ayrılmaktadır. Boyama işleminin ardından, döner leventli tezgahlarda dokunan halılar, tezgahtan çıkarıldıktan sonra yıkanıp, kurutulmaktadır.
Dünyada "Türk düğümü" olarak bilinen Gördes tekniği ile ilmeklenir. 1 dm²'sinde 1400-1600 düğüm, 1 santimetresinde de 30-35 ilmek bulunur. Bu yüzden halıların ömrü 150 ve 200 yıl arasında değişmektedir.
Yağcıbedir olarak tanınan oymak, Balıkesir ve Bergama çevresinde 24 mahallede yerleşmiştir. Bir zamanlar orduya yay imal etmelerinden dolayı yaycıbedir olarak tanınan bölge zamanla değişerek Yağcıbedir'e evrimleştiği söylenmektedir.
Boyarmadde ve boyama yöntemleri
Boyama işlemine geçmeden önce, boyama sırasında kullanılacak bitkiler önceden bir takım işlemlerden geçirilmektedir. Bitkilerin boyarmadde içeren bölümleri en olgun dönemlerinde toplanmakta, kurutulmakta ve öğütülmektedir. Yapılan araştırmalarda yörede tespit edilen bitkiler ve elde edilen renkler şunlardır:
Fakat Yağcıbedir halılarında sadece lacivert (gök), kırmızı (al, narıç), beyaz ve çok ender olarak siyah renk kullanılmaktadır. Yörede; Lacivert küp boyamacılığı yöntemi ile boncuk tutkalı, sud kostik, hidro sülfit ve indigo kullanılarak; Kırmızı ve tonları mordanlı boyama yöntemi ile şap, krem tartar, kökboya bitkisi kullanılarak; Siyah mordanlı boyama yöntemi ile şap, krem tartar, ceviz kabuğu veya palamut, indigo ve kökboya bitkisi kullanılarak boyanmaktadır.
Renkler
Yağcıbedir halılarında 4 ana renk (al, nariç, ak, ve gök) hakimdir. Kök boyası ile boyanan iplerin renkleri halılar kullanıldıkça parlar. Renk olarak çoğunlukla, mavi, fes rengi güvez ve koyu kırmızı tercih edilmektedir. Yaklaşık 80,90 yıl öncesine kadar Bergama çevresi Yağcıbedir dokumalarında kullanılan ilmek ipi renklerini, Osman Bayatlı, şu şekilde derlemiş bulunmaktadır;
Bu boyaları sabitlemek için şap, tuz ve yoğurt suyunda paslandırılmış demirden faydalanıldığı gibi yine sabitlemek için 3 gün süre ile gübreli toprak suyunda bekletmek de sıkça kullanılan bir yöntemdir.
Motifler
Yağcıbedir halılarında dokunan motiflerin tamamı, bir anlam ifade etmektedir. 1997 yılında, Yağcıbedir halıları ve motifleri üzerine çalışmalar yapan Balıkesir Üniversitesi öğretim üyesi Aydın Ayhan, Orhan A. Sekendiz ve Aydan Yüngül, bu halıların motif envanterini de ortaya çıkaran araştırmalarını kitap olarak yayınlamışlardır.
Yağcıbedir halıları motiflerinin sadeliği ile dikkat çekmektedir. Az sayıda motifin çeşitlemeleriyle elde edilen desenlerle yüzey değerlendirilmektedir. Bunun nedeni eski ve tarihi değer taşıyan örneklerin yok olması veya yurt dışına çıkarılması sonucunda dokuyucuların örnek halılardan yoksun kalmasıyla, nesilden nesile motiflerin aktarılamaması ve unutulmasıdır. Yörede dokunan halılarda başlıca güneş, Mühr-ü Süleyman, kocabaş, kartal, hayat ağacı, kiraz, tutaç, saat kapağı, lâle, yıldız, lokum (karagöz), deveboynu (eğri boyun), küçük su, tırnak, heybe suyu, yıldızlı su, dilimli elma, işli elma, elmalı su, elma, kedi cırmığı, sarı su, cıngıl ve tarak motifleri bulunmaktadır.
Yağcıbedir Motif Envanteri
Kenar desenlerinde kullanılan diğer motifler;
Zemin motiflerine göre;
Boyutlar
Yapılan kaynak araştırmalarında Yağcıbedir halılarının kalite ve boyutları hakkında farklı bilgilerle karşılaşılmıştır. Yağcıbedir halıları, genellikle bu boyutlarda dokunmaktadır;
Tezgâh tipleri
Yağcıbedir halıları döner leventli tezgâhlarda dokunmaktadır. Tezgâhlar; alt kısmı yere oturmuş, hafifçe arkaya eğimli iki yassı tahta (direk) ile bu tahtaların alt ve üstünde açılan yuvalara kendi etrafında rahatlıkla dönebilen, iki başlarında ağaçları sıkıca kavrayan iki metal çemberden oluşturulmaktadır. Üst leventtekine yere paralel bir metal çubuk yerleştirilmiştir. Alt levendin aynı bölümünü ise kalın bir kayış sarmaktadır. Bu iki parçayı, uçları çengel şeklinde sonuçlanan bir burgu birleştirmektedir. Burgu; tezgâhdaki kanallara yerleştirilen çözgü ipliklerinin eşit olarak gerdirilmesini sağlayan bir araçtır. Yörede tezgâhlar ortalama 2 m. genişliğe sahipken, boyları 170–180 cm. arasında değişmektedir. Bu tür ağaç tezgâhların dışında Sındırgı'da Halk Kütüphanesi'nde üç adet 317 cm. genişliğinde, 200 cm. yüksekliğinde metal tezgahlar bulunmasına rağmen, dokuyucular tarafından tercih edilmemektedirler.
Festival
Uluslararası Sındırgı "Yağcıbedir Halı, Kültür ve Sanat Günleri" Festivali her yıl Kocakonak mahallesinde kurulan panayırda düzenlenmektedir.
30 Ağustos - 3 Eylül 2019 tarihleri arasında gerçekleştirilen, 21. Uluslararası Sındırgı Festivali kapsamında, tarihi yağcıbedir halısı anıtının açılışı yapılmıştır.
Herbert Knaup
Herbert Knaup (d. 23 Mart 1956), Alman sinema ve dizi oyuncusu. Oyuncu 1978'de başladığı oyunculuk kariyerinde ülkesi Almanya yanı sıra uluslararası yapımlarda rol almıştır. Yer aldığı başlıca ses getirmiş yapımlar arasında; Run Lola Run (1998), The Lives of Others (2006) ve Hanne (2019) vb. sayılabilir.
Bademdere, Çamardı
Bademdere, Niğde ilinin Çamardı ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Çamardı ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Ekonomi
Köy geçimini tarım ve hayvancılıktan sağlamaktadır. Kayısı, kiraz, elma köyde yetişen başlıca tarım ürünleridir. Tarım'ın yanı sıra büyükbaş hayvancılığı da yaygındır.
Adiller
Tarihçe
Köy, 1896 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Bademdere, Çamardı
Ulaşım
Köye günün belli saatlerinde Çamardı ilçe merkezinden, Adana ve Niğde'den çift yönlü dolmuşlar ile karayolundan sağlanmaktadır.
Adiller
Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 52 km, Eskipazar ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
Marcos Pérez Jiménez
Marcos Evangelista Pérez Jiménez (25 Nisan 1914 - 20 Eylül 2001), Venezuelalı asker ve siyasetçidir. 1952-1958 yılları arasında Venezuela devlet başkanı olarak görev yaptı.
İktidar döneminde, petrol fiyatlarının yükselişi kamu işlerinin başarısını kolaylaştırarak, siyasi ve ekonomik istikrar, iddialı kamu çalışmalarının tamamlanması, hidroelektrik, madencilik ve çelik gibi endüstrilerin hızla gelişmesi kalkınmada belirgin iyileşme sağlandı. Venezuela'nın hızla büyüyen gecekondularının çoğunu ortadan kaldırmak için program başlattı.
Temporin
Temporin bir peptit grubudur. Fillerde, mest hâlinde iken, temporin temporal bezler tarafından salgılanır. Bu salgının içinde proteinler, özellikle kolesterol olmak üzere lipitler, fenoller, krezoller ve özellikle farnesol ve türevleri olmak üzere seskiterpenler bulunur.
Dubai Finansal Piyasası
Dubai Finansal Piyasası, Dubai'de bulunan Birleşik Arap Emirlikleri'nin borsasıdır. Birleşik Arap Emirlikleri ekonomisi'ne katkısı büyükdür. Borse Dubai, NASDAQ Dubai, Abu Dabi Menkul Kıymetler Borsası ile beraber büyük borsadır. 26 Mart 2000'de kuruldu. 2014 yılı itibarıyla, DFM'de 67 şirket var. Yabancı şirketler aşağıdaki ülkelerden: Kuveyt, Bahreyn, Umman ve Sudan gibi ODKA ülkeleridir. Birçok şirket yabancıların hisselerini kendi başına taşır.
Who's That Girl (Madonna şarkısı)
Ünlü Amerikalı pop müzik sanatçısı Madonna'nın "Who's That Girl" film müzikleri albümü için yaptığı 3 şarkıdan ilkidir. Şarkı, Sire Records tarafından yayınlanmıştır.
Şarkı hakkında
Şarkı, Madonna'nın 1987'de "Who's That Girl" film müziği albümü için hazırladığı 4 şarkıdan ilkidir. Who's That Girl, diğer 3 şarkı içinde en başarılı olanıdır. Şarkı ABD başta olmak üzere birçok ülkede zirveye ulaşmıştır. Şarkı bir latin-pop havasında hazırlandığı gibi, birçok eleştirmen, bunun Madonna'nın önceki single'ı La Isla Bonita'nın bir kopyası olduğunu iddia etmiştir.
2003 yılında Q Magazine'in yaptığı "En İyi 20 Madonna Şarkısı" anketinde, Who's That Girl, 19. sırada yer almıştır. Şarkı, turlar içinde yalnızca 1987'deki "Who's That Girl" turunda sergilenmiştir.
Martha Washington
Martha Washington (d. 2 Haziran 1731 - ö. 22 Mayıs 1802), George Washington'un eşi ve ABD'nin ilk başbayanıdır.
Hüseyin Baradan-Çekilin Aradan
Hüseyin Baradan-Çekilin Aradan, Oyuncu Hüseyin Baradan'ın ismine kafiyeli olarak Çekilin Aradan adının konduğu, oyuncunun ilk başrolünü oynadığı komedi filmdir. Film Aram Gülyüz yönetmenliğinde 1965 yılında çekilmiştir.
Anılarında belirttiğine göre Hüseyin Baradan, başrol oynadığı bu filminden 10.000 Lira almıştır. Bu ücret o yılların star oyuncusu Ayhan Işık'ın film başına aldığı standart ücret olduğu için "Türk sinema tarihinde bir başrol oyuncusu ile aynı parayı alan tek karakter oyuncusu" unvanını da kazanmış oluyordu.
Hope Never Dies
"Hope Never Dies" Çek ikili şarkıcı-söz yazarı Marta Jandová & Václav Noid Bárta tarafından seslendirilen şarkı. 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Çek Cumhuriyeti'ni temsil etmiştir. "Hope Never Dies" Çek Cumhuriyeti'nin dördüncü Eurovision şarkısı ve İngilizce ve Çekçe sürümleri bulunan ikinci şarkısıdır.
Büyük İrmandinya İsyanı
Büyük İrmandinya İsyanı, 1467 ve 1469 arasında Galiçya'da gerçekleşen toplumsal ayaklanma ve muhtemelen onbeşinci yüzyıl civarında en büyük Avrupa ayaklanmasıdır. Bu isyanın ve 1431-1435 yılları arası çıkan daha küçük isyanın üzerinde İrmandinya Kardeşliğinin yanı sıra yerel soyluların da önemli bir rolü vardır. Kastilya'ya bağlı Galiçya'da çıkan her iki ayaklanma da bastırılmıştır.
Hope Never Dies
Çek Cumhuriyeti 2007, 2008 ve 2009 yıllarında katılmış ve daha sonra yarışmadan çekilerek 5 yıl boyunca katılmamıştı. Çek ulusal yayın kanalı ČT Temmuz 2014 tarihinde sponsor bulunamadığından yarışmaya katılmamıştı: ancak 19 Kasım 2014 tarihinde ČT yarışmaya uzun bir süreden sonra tekrar katıldığını açıklamış, temsilci konusunda ise uzman beş adet jüri üyesini 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Çek Cumhuriyeti'ni temsilcisini seçmekle görevlendirmiştir. Bu Çek Cumhuriyeti'nin Eurovision tarihinde bir ilki olmuştur.
Büyük İrmandinya İsyanı
İrmandinya sözü birçok tarihsel bağlamlarda Galiçya'da kullanılmıştır. Bu bağlamda "küçük kardeş" ya da "delikanlı" manalarına gelir ve bu İspanya Ortaçağ loncalarında kullanılan bir terimdir. O dönemde Galiçya halihazırda Leon ve Kastilya Krallığı'na bağlıydı ama dağların arkasında bir alanda izole edilmişti ve buradaki merkezi güç zayıftı. VI. Henry ve küçük kardeşi Alfonso arasında çıkan taht kavgasında krallık gücü zayıflamıştı.
Hope Never Dies
31 Ocak 2015 tarihinde yapılan ulusal final ile "Hope Never Dies" Viyana'da Çek Cumhuriyeti'ni temsil etmiştir.
Büyük İrmandinya İsyanı
Kalkışma, 1467 yılında başlasa da bölgede İrmandinya-Kardeşliği Kral IV. Henry'e karşı birkaç yıl öncesinde kurulmuştu. Bölgede daha önceleri çıkan sert kıtlık ve veba salgınları halkın tepkisini arttırmıştı. Köylü ve şehirli insanlar ile düşük seviyedeki soylu ve din adamları kardeşliğe katıldı. Kardeşliğe bu şekilde yaklaşık 80.000 savaşçı katıldı. Kaleler, manastırlar ve büyük araziler ele geçirildi. İsyancılar iki yıl boyunca krallığın yaklaşık 130 kalesini yıktı.
Savaşın başında, soylular Portekiz veya Kastilya'ya kaçtılar ancak 1469 yılında Pedro Madruga liderliğinde toplanan soylular ve askerler Portekiz'den bir karşı-saldırı başlattılar. Soyluların üstün silahları sayesinde isyan bastırıldı, isyan liderleri tutuklandı veya idam edildi.
Torgebe ve Şandiz şehristanı
Torkabeh Şandiz şehristanı (Farsça:  شهرستان طرقبه و شاندیز ), İran'nde Razavi Horasan Eyaleti'nin 25 şehristanından birisidir.
Şehristanın 2006 yılı toplam nüfusu 19.500, yönetim merkezi Torkabeh şehridir.
Valéry Giscard d'Estaing
Valéry Marie René Giscard d'Estaing (2 Şubat 1926 - 2 Aralık 2020) Fransa'da Beşinci Cumhuriyeti'nin üçüncü cumhurbaşkanı olan merkez-sağ siyasetçi (1974-1981).
Yaşamı
Soylu bir aileden gelen gelen ünlü bir maliyeci ve iktisatçının en büyük oğludur. Paris'te Politeknik Okulu ile Ulusal İdare Okulu'nda öğrenim gördü.
II. Dünya Savaşı'nda Fransız Direnişine ve Paris'in Kurtuluşuna katıldı; Kurtuluş sırasında Alexandre Parodi'yi korumakla görevlendirildi. Daha sonra Fransız Birinci Ordusu'na katıldı ve savaşın sonuna kadar görev yaptı. Daha sonra askerlik hizmetinden dolayı Croix de guerre madalyası ile ödüllendirildi.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra Maliye Bakanlığı'nda çalıştı. 1956'da Puy-de-Dôme ilinden (département) Fransız Ulusal Meclisi'ne (Assemblée nationale) seçildi. 1959-1962 arasında maliyeyle görevli devlet bakanı olarak görev aldı. 1962-1966 arasında Cumhurbaşkanı Charles de Gaulle'ün maliye bakanlığını yaptı. Kurduğu ve ilk genel başkanlığını üstlendiği Bağımsız Cumhuriyetçiler Birliği (FNRI) de Gaulle'cülerle iş birliği yaptı. Giscard, Georges Pompidou'nun cumhurbaşkanlığı sırasında 1969'dan 1974'e değin maliye bakanlığı yaptı. 19 Mayıs 1974'te, solun adayı François Mitterrand'a karşı girdiği seçimin ikinci turunda cumhurbaşkanı oldu. Başbakanlığa getirdiği Jacques Chirac'ın bu görevden ve FNRI'dan ayrılarak kurduğu Cumhuriyet için Birlik'e (RPR) karşı Giscard yandaşları 1978'de Fransız Demokrasisi İçin Birlik (UDF) oluşturdular. Aynı yıl yapılan genel seçimlerde UDF'nin en kazançlı parti olmasına karşın, Giscard 10 Mayıs 1981'deki cumhurbaşkanlığı seçiminde Mitterrand'a yenildi.
1982'de Puy-de-Dôme'a bağlı Chamalières'den genel meclis üyeliğine seçildi. 1984'te Puy-de-Dôme'dan yeniden milletvekili oldu. 1988 genel seçimlerinde RPR gerilerken Giscard'ın önderliğindeki UDF parlamentoda sağın en büyük partisi durumuna geldi.1988-1996 arasında UDF başkanlığı döneminde, Haziran 1991'de UDF ve RPR, Fransa İçin Birlik (UPF) adıyla birleşti. 1995'teki cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Chirac'ın adaylığını destekledi. 2000 yılında cumhurbaşkanlığı süresinin 7 yıldan 5 yıla indirilmesi için yaptığı teklif Chirac tarafından referanduma sunuldu ve kabul edildi. 2002-2003 arasında Avrupa Konvansiyonu başkanlığını yürüttü. 1987-1989 ve 1993-1997 yılları arasında Meclis Dışişleri Komisyonu Başkanı olarak görev yaptı.
Etnik, dini ve teknik nedenlerle Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği'ne karşı olan d'Estaing, bunun Avrupa'nın sonu olabileceğini iddia etmiştir. Giscard, bu konuda 3 Eylül 2013'te yaptığı bir konuşmasında "Türkiye AB müktesabâtını hazmedemez. Türkiye'yi aldatmaya son verelim." demiştir.
Eski cumhurbaşkanı olarak Fransa Anayasa Konseyi doğal üyesi oldu; ayrıca 2003 yılı sonundan itibaren Fransız Akademisi'ndeki (Académie Française) 16. sandalyenin sahibiydi.
Ölümü
Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Giscard'ı "devletin hizmetkarı, ilerleme ve özgürlük politikacısı" olarak nitelendiren bir açıklama yaptı.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Meclis