cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kil
Büzüşme (Rötre)
Kil su ile yoğrulup şekillendikten sonra kurumaya terk edilirse şekillendirme sırasında verilmiş olan ölçüleri küçülür. Diğer bir deyişle kil hamurunun kuruma sırasında hacmi küçülür. Bu olaya kilin rötre yapması denir. Rötre, kilin kuruması sırasında olduğu gibi pişmesi sırasında da devam eder. Kilin kurumasından meydana gelen rötre, kilin plastisite özelliğine bağlıdır.
Kilin pişme teorisi
Kil, düşük ısı derecesinde bir etüve konulursa sertleşir; önce serbest haldeki suyunu, daha sonra da emdiği suyun önemli bir kısmını kaybederek gittikçe artan bir rötre yapmaya başlar. Etüvün ısı derecesi 200 °C'yi geçmezse bu olay geriye dönüşebilir. Bu durumda kil soğuduğu zaman öğütülerek pudra haline getirilerek su ile yoğurulursa plastisite gösterebilir.
Dermatolojide Kil
Kille temizlenen saçlar, saç dökülmelerine karşı korunmuş olur. Kil, ölü derinin vücuttan uzaklaştırılmasını sağlar.
Kıvşak, Yıldızeli
Kıvşak, Sivas ilinin Yıldızeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 104 km, Yıldızeli ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır.
Dan Bălan
Dan Bălan (6 Şubat 1979, Kişinev), Moldovalı şarkıcı, söz yazarı, besteci. Müzikal üçlü O-Zone grubunun üyesi olarak "Dragostea din tei" adlı şarkıyla uluslararası üne kavuşmuştur.
Tepedelen
Tepedelen veya Depedelen, Arnavutluk'un Ergiri ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir, Vyosa Nehri'nin sağ kıyısında Drino Nehri ile birleşmesinden üç kilometre uzaklıkta yer almaktadır. Yüzölçümü 431.24 km² olan belediyenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 8,949 olup merkez nüfusu ise 4,342'dir.
Aydınlar Savaşı
Aydınlar Savaşı, Attilâ İlhan'ın 2004 yılında basılan bir kitabıdır.
Bela Çiçeği
Bela Çiçeği Attilâ İlhan'ın ilk baskısı 1962 yılında yapılmış olan şiir kitabı. Kitapta kendi hayatı, dostları, sevgilileri, sokaklar, meydanlar ve toplumsal olaylara bakarak yazdığı şiirler bulunmaktadır.
Erzurum (eyalet)
Erzurum Eyaleti ya da Erzurum Beylerbeyliği 1533 yılında kurulan Osmanlı eyaleti. Eyaletin merkezi Erzurum'dur.
Yavuz, Çaldıran'da Şah İsmail'i yenmeden önce Çaldıran savaşı için Erzurum'u fethetmiş ve Doğu Anadolu'nun Orta ve Batı bölümü Osmanlı topraklarını katılmıştı. 1864 yılında Teşkili Vilayet Nizammamesiyle Erzurum Vilayeti'ne dönüştürülmüştür.
2014-15 Euroleague Normal Sezon C Grubu
2014-15 Euroleague Normal Sezon C Grubu, bu grupta oynanan maçlar ve puan durumu gösterilmektedir.
Fikstür ve sonuçlar
Aşağıdaki tüm saatler, OAS'ne göredir.
Secession (Viyana)
Secession (Almanca: Wiener Secession), Avusturya'nın başkenti Viyana'nın Wieden ilçesinde bulunan Jugendstil bir sanat evi.
Hakkında
Naschmarkt ve Karl Kilisesi yakınında bulunan Secession 3 Nisan 1897 yılında klasik sanata daha çok önem veren yeniliğe kapalı Viyana Sanat Okulu’ndan ayrılan Gustav Klimt, Koloman Moser, Josef Hoffmann, Joseph Maria Olbrich ve Max Kurzweil gibi sanatçıların Berlin ve Münih’deki Sezession adlı birlikleri örnek alarak öncülüğünde kurulmuş yeni akımlara da açık Sanatçılar Birliği binasıdır.
Açılışını ve ilk sergisini 1898 yılında yapmıştır. Secession 1902 yılında ünlü besteci Ludwig van Beethoven’a adanmış 14. sergisi ile ünü doruk noktasına ulaşmıştır.
Oksitosin
Son zamanlardaki çalışmalar oksitosin hormonunun davranışlar üzerine etkisini de ortaya koymaktadır. Örneğin; orgazm, sosyal tanıma, eşler arasındaki bağ, anksiyete ve anne davranışları bu davranışlar arasında sayılabilir. Bu nedenle bu hormona bazen "aşk hormonu" da denmektedir. Oksitosin salgılanmasındaki yetersizlik sosyopati, psikopati, narsisizm ve genel manipülasyon eğilimi ile ilişkili bulunmuştur.
Secession (Viyana)
Hakkında
1903 yılında Josef Hoffmann ve Koloman Moser beraber görme engelli sanatçılar için bir atölye kurulmasına öncülük etmişlerdir.
Oksitosin
Oksitosin Yunanca ὼκυτοκίνη, ōkytokínē, “hızlı doğum” kelimesinden gelmektedir. Büyük Britanyalı farmakolog Sir Henry Hallett Dale 1906 yılında bu hormonun uterus kasılmalarındaki etkilerini keşfinden sonra bu ismi kullanmıştır. Süt atılımındaki etkileri Ott ve Scott tarafından 1910 yılında, ve Schafer ve Mackenzie tarafından 1911 yılında tanımlanmıştır. Hormonun 9 aminoasitlik dizilimi Vincent du Vigneaud ve ark. ve Tuppy tarafından 1953'te tanımlanmıştır. Kimyasal sentezi Vigneaud ve arkadaşları tarafından 1953'te yapılmıştır.
Secession (Viyana)
Hakkında
14 Haziran 1905'te Gustav Klimt bazı grup arkadaşları ile diğerlerinden yolunu ayırmıştır. Günümüzde de çeşitli modern sergilerin yapıldığı bir sergi salonu olarak da kullanılmaktadır.
Direc-t
Direc-t, Bilge Kösebalaban, Yiğit Vural ve Saygın Çığşar tarafından 1997'de Adana'da kurulmuş Türk alternatif rock grubudur.
Tarihçe
Grup 1997'de Adana'da Bilge Kösebalaban, Yiğit Vural ve Saygın Çığşar tarafından kurulmuştur. Grubun isminin Direc-t olarak belirlenmesine grubun aynı araçta giderken aracın direğe çarparak kaza yapması sonrasında karar verilmiştir. Hem İngilizce hem de Türkçe beste yapan grup, 2 dili de çarpıştıran bu isimde karar kılmıştır. Grup 1999'da Özgür Peştimalci ve Bilge Kösebalaban tarafından yeniden kurulmuştur. 2000'in sonunda Alex Tintaru gruba katılmıştır. Grup 2001'de katılmış olduğu Roxy Müzik Yarışmasında birinci olmuştur. Ardından 2002'de Alternatif Festival'de David Byrne, Pulp, Sneaker Pimps ve Carl Cox'un altında çalmıştır. H2000 demo sahnede çaldılar. 2003 yılında H2000’de ana sahne aldılar.
2003 yılında On-Air ile anlaşan grup Deniz Yılmaz (Kurban) prodüktörlüğünde kaydettikleri albümü 2003 mayısında bitirdiler. 2004 haziranında piyasaya sürülen "Rus Kozmonotları" isimli albümlerinde on Türkçe ve bir İngilizce besteleri var. Dur Sakın Konuşma, Hasret ve Ama Sen Varsın’a adlı birer klip çektiler. Özellikle albüme isim veren Ama Sen Varsın’a çektikleri animasyon klip ve Hasret çok ilgi gördü.
2004'te grup Dream TV'de canlı yayınlanan Rock İstanbul festivalinde de ana sahnede çaldı. 2004 Temmuzunda Direc-t Slovakya'da Pohoda Açıkhava Festivalinde çalan ilk Türk grubu oldu. 2004 Yedi Kule Zindanları'nda Güney Asya depremzedeleri yararına yapılan konserde yer aldılar. 2005 Fanta Gençlik Festivali'nde toplam 17 şehirde konser verdiler. 2005 RockIstanbul Festivalinde ana sahnede yer aldılar.
Grup Rock müziğinin kalbi olan Roxy, Line, Kemancı, Life Bar, Bronx, Gitar Bar, Vox, Yeni Melek Gösteri Merkezi, Stüdyo Live, İzmir Ooze Bar, Ankara Saklıkent, Ankara Bar Fly, Eskişehir Doors ve birçok üniversitenin gençlik festivalinde sahne aldılar. Aynı zamanda Türkiye ve Kıbrıs'ta pek çok lise ve üniversite festivalinde çaldılar. Ama Sen Varsın isimli parçaları Rusya'da çıkan Türkçe şarkılardan oluşan bir toplamada yer aldı. Olympos'tan ilk kliplerini "Rambo"ya, 2. kliplerini de "Ama Aşkım Yok"a çektiler. "Anything I've Done" isimli Bilge Kösebalaban bestesi olan Bilge'nin Gülce Duru ile düet parçası 2005-"Vh1-song of the year"da aralık finalisti oldu.
"20 Ways" isimli parçaları Avustralya'da 2007 nisan ayında çıkan Have You Heard-2 isimli toplamada yer aldı. Ardından Pembe Elbise, Derya, Git, Obsequious ve Olympos'un da klipleri geldi. Grup, 2007 yılında Amerika'da, Cincinatti'de düzenlenen MidPoint Music Festivali'nde sahne alan ilk Türk grubu oldu. 2007'de New York, East Villageda yer alan Mo Pitkins kulüpte sahne aldılar.
Wim Bleijenberg
Wim Bleijenberg (d. 5 Kasım 1930 - ö. 10 Ocak 2016), forvet pozisyonunda görev yapmış Hollandalı eski millî futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1951 yılında Wageningen kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Rigtersbleek, Ajax, Blauw-Wit, Go Ahead Eagles, AGOVV kulüplerinde oynadı.
Bleijenberg 10 Ocak 2016'da 85 yaşında öldü.
Kızılköy, Yıldızeli
Kızılköy, Sivas ilinin Yıldızeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 57 km, Yıldızeli ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Şuadit
Şuadit, Yahudi Provençal dili ya da Yahudi Arpitancası Güney Fransa'da ölü bir Yahudi dilidir. 11. yüzyıl Fransız belgelerinde varlığından bahsedilen bu dil Fransa'daki Engizisyonlar sonucu düşüşe geçti. Yahudilerin Fransız Devrimi ile Fransa'nın herhangi bir yerinde yaşama hakkı ve tam vatandaşlık kazanmasıyla Şuadit'in erimesi hız kazandı. Bu dilin son konuşanı olan Armand Lunel'in 1977'de ölmesiyle Şuadit dili tarihe karıştı.
Tarih
Tarihçiler için Şuadit'in doğuşu ve gelişimi belirsizdir. Roma İmparatorluğu'nda devlet işleri ve ticarette kullanılan Latince Gallia Narbonensis'in Sezar tarafından fethiyle bölgeye yayıldı. Bir teoriye göre bölgedeki Yahudiler Latinceyle tanıştı ve adaptasyon sürecinden sonra kendi dilleri doğdu. Başka bir teoriye göre ise Kitâb-ı Mukaddes üzerinde tefsir yapan Narbonne okulunun etkisiyle gelişmiş bir dildi.
Çeşitleri
İki tür Şuadit yazısı vardır: dini metinler ve düzyazı. Birçok Musevi dilinde olduğu gibi bu dil de İbranice harflerle yazılıyordu.
Dini metinlerde İbranice kelimelerin sıklığı göze çarpar. Daha entelektüel bir açıdan yazılan bu metinlerde Eski Fransızca, Arpitanca, Yunanca, İbranice, Aramice ve Latince kelimeler vardır. 14. yüzyılda yazılmış, Tora'da önemli bir karakter olan Ester'i öven bir şiir ve kadınlar için yazılan sidur Şuadit dilinde yazılmış dini metinlere örnektir.
Düzyazılarda ise Arpitanca olmayan kelimelere daha az rastlanır. Bölgedeki Yahudiler'in Latin alfabesi yerine yazılarında İbrani alfabesi'ni seçmesi dönemin baskıcı Hristiyan rejimine bir direnç olarak yorumlanabilir.
Fonoloji
y ve j harfleri yerine ş harfinin kullanıldığı ve h sesinin kullanılmadığı görülür. Örneğin, Yahudi anlamına gelen Yehudit kelimesi Şuadit olmuştur. S sesi zamanla yerini İngilizcede kullanılan th(/θ/) sesine bırakmış ve daha sonra da f'leşmiştir, bu yüzden İbranice'deki sameh, sin, ve thav harfleri f olarak okunur. L harfinin ise Y'leştiği görülür, örneğin Arpitanca plus ve filho Şuadit dilinde pyus ve feyo olarak söylenir.
Seramik
Seramik (Antik Yunanca: κεραμικός – keramikós, "çömleğe ilişkin, çömlekçilik", κέραμος – kéramos, "çömlekçi kili") iyonik veya kovalent bağlara sahip metal (veya metaloid) ve metal olmayan inorganik bileşik içeren katı bir malzemedir. Yaygın kullanım örnekleri earthenware (sırlı veya sırsız camsı olmayan çömlekler), porselen ve tuğladır.
İnsanlar tarafından yapılan en eski seramikler, kendiliğinden veya silika gibi diğer malzemelerle karıştırılmış, ateşte sertleştirilmiş ve sinterlenmiş seramik çömlekler (örneğin kap ve çanaklar) veya kilden yapılmış figürinlerdi. Daha sonra seramikler pürüzsüz olma, renkli yüzeyler oluşturma ve camsı kullanım ile gözenekliliği azaltma amacıyla sırlandı ve pişirildi. Seramikler artık yerli, endüstriyel ve inşaat ürünlerinin yanı sıra çok çeşitli seramik sanatlarını da içinde barındırıyor. 20.yüzyılda, yarı iletkenler gibi ileri seramik mühendisliğinde kullanılmak üzere yeni seramik malzemeler geliştirilmiştir.
Etimoloji
"Ceram-" kökünün bilinen en eski sözcüğü Miken Uygarlığı'nın Linear B hece yazısında "seramik işçileri" anlamındaki ke-ra-me-we 'dir. "Seramik" kelimesi bir malzeme, ürün veya işlemi tarif etmek için bir sıfat olarak kullanılabilir. Aynı zamanda isim olarak tekil veya daha yaygın şekliyle çoğul olan "seramikler" şeklinde de kullanılabilir.
Malzemeler
Seramik malzemeler inorganik, metalik olmayan, genellikle kristal oksit, nitrür veya karbür malzemelerdir. Karbon veya silikon gibi bazı elementler seramik olarak kabul edilebilir. Seramik malzemeler kırılgandır, serttir, sıkıştırma bazında güçlüdür ve kesme ile gerginlik bazında zayıftır. Asidik veya kostik ortamlara maruz kalan diğer malzemelerde meydana gelen kimyasal erozyona dayanırlar. Seramikler genellikle 1,000 °C–1,600 °C (1,800 °F–3,000 °F) arasında değişen çok yüksek sıcaklıklara dayanabilir. Amorf (kristal olmayan) karakteri nedeniyle cam genellikle seramik olarak kabul edilmez. Bununla birlikte, cam yapımı seramik işleminin birkaç aşamasını içerir ve mekanik özellikleri seramik malzemelere benzer.
Geleneksel seramik hammaddeleri kaolinit gibi kil minerallerini içerirken, daha yeni malzemeler alümina olarak bilinen alüminyum oksit içerir. İleri seramik olarak sınıflandırılan modern seramik malzemeler arasında silisyum karbür ve tungsten karbür bulunmaktadır. Her ikisi de aşınma dirençleri sebebiyle değerlidir ve bu nedenle madencilik operasyonlarında yer alan kırma ekipmanlarında da kullanılır. Gelişmiş seramikler tıp, elektrik, elektronik endüstrileri ve vücut zırhlarında da kullanılmaktadır.
Kristal seramikler
Kristal seramik malzemeler çok çeşitli işlemlere uygun değildir. Bu durumda iki kategoriden birine girme durumundadırlar – yerinde reaksiyon ile seramiğe istenilen şekil verilir veya daha sonra katı bir gövde oluşturmak için sinterlenir. Seramik şekillendirme teknikleri, elle şekillendirme, kayma döküm (slip casting), bant dökümü (çok ince seramik kapasitörleri yapmak için kullanılır), enjeksiyon kalıplama, kuru presleme ve diğer varyasyonları içerir.
Kristal olmayan seramikler
Kristal olmayan seramikler, eriyikten oluşma eğiliminde olan cam malzemelerdir. Cam tamamen eridiğinde, döküm yoluyla veya belirli bir viskozite durumunda bir kalıba üfleme gibi yöntemlerle şekil alır. Daha sonraki ısıl işlemler bu camın kısmen kristalleşmesine neden olursa, elde edilen malzeme cam-seramik olarak adlandırılır.
Türleri
Seramik ürünleri bünye özelliklerine göre gözenekli (earthenware), pekişmiş bünye (stoneware) ve porselen olarak sınıflandırılmaktadır. Gözenekli bünye düşük sıcaklık ürünü, porselen de yüksek sıcaklık gerektiren ürün olarak düşünülse de eğer bünye yoğunluğunun nasıl sağlanacağı biliniyorsa, her tip bünyenin herhangi bir sıcaklık derecesinde üretilebilmesi mümkündür. Yani bünyenin içeriğindeki malzemeleri değiştirerek, düşük derecede porselen benzeri bir bünye, yine yüksek derecede de gözenekli bir bünye elde edilebilir.
Üretimi
Genellikle kayaların dış etkiler altında parçalanması ile oluşan kil, kaolen ve benzeri maddelerin yüksek sıcaklıkta pişirilmesi ile meydana gelirler. Bu açıdan halk arasında pişmiş toprak esaslı malzeme olarak bilinir. Örneğin, cam, tuğla, kiremit, taş, beton, çimento, aşındırıcı tozlar porselen ve refrakter malzemeler bu gruba girer.
Mavrova Gölü
Mavrova Gölü; Kuzey Makedonya'nın Mavrova ve Rostuşa Belediyesi sınırları içerisindeki bir göldür.
Seramik
Üretimi
Kil belirli bir üretim sürecini geçirdikten sonra, sert ve deforme olmayan, bazı özel etkenler dışında hiçbir dış etkiden kolayca etkilenmeyen bir malzeme haline gelir. Seramik malzeme üretiminde, kil çamuruna belirli maddeler katarak, değişik şekillendirme yöntemleriyle, kullanılan çamur bünyesine uygun bir pişirme ile, seramik malzemeye istenilen niteliği kazandırma imkânı vardır.
Akıtma tekniği
Bu teknikte seramik nesneler fırına verilmeden önce bir puar vasıtasıyla sıvı çamura maruz bırakılır.
Bileşikleri
Yapısal anlamda seramik malzemeleri, kristal, amorf, camsı gibi sınıflara ayrılır. Çoğunlukla, fırınlanmış seramikler earthenware, stoneware ve porselende olduğu gibi vitrifiye veya yarı vitrifiye edilir. İyonik ve kovalent bağlardaki değişken kristallik ve elektron bileşimi, çoğu seramik malzemenin iyi termal ve elektrik yalıtımı görevi görmesine neden olur. Bileşimi veya yapısının çeşitliliği açısından geniş bir yelpazeye sahip olması, süjenin genişliğinin uçsuz bucaksız olması ve tanımlanabilir özellikleri (örn. sertlik, dayanıklılık, elektrik iletkenliği, vb.) sebebiyle seramik gruplarını bir bütün olarak ele almak oldukça zordur. Yüksek erime sıcaklığı, yüksek sertlik, zayıf iletkenlik, yüksek elastisite modülü, kimyasal direnç ve düşük düktilite gibi genel özellikler, bu kuralların her birinin bilinen istisnaları dışında (örn. piezoelektrik seramikler, camsı geçiş sıcaklığı, süperiletken seramikler, vb.) norm olarak kabul edilir. Fiberglas ve karbon fiber gibi birçok kompozit, seramik malzeme içermesine rağmen, seramik ailesinin bir parçası sayılmaz.
Bileşiminde değişik türde silikatlar, alüminatlar ve bir miktar metal oksitler ile alkali ve toprak alkali bileşikler bulunan bir malzemedir. Seramik grubuna oksitler, nitritler, boridler, karbitler, silikatlar ve sülfidler girmektedir. Bazı seramiklerde iyonsal, kısmen kovalent bağ bulunabilir. Bazıları amorf, bazıları da kristal yapılıdırlar. Çok sert ve gevrektirler. Erime sıcaklıkları yüksek (silis 1750 °C'de alüminat 2050 °C'de erir), ısı ve elektriksel yönden yalıtkandırlar. Silise %6 alüminat katılırsa erime sıcaklığı 1550 °C'e düşer. Demir oksit ve alkali bileşikler erime sıcaklığını daha da azaltarak 900 °C’ye kadar düşürebilir.
Tigray Bölgesi
Tigray Bölgesi (Amharca: ትግራይ ክልል, Tigrāy Kilil), Etiyopya'nın 11 yönetim bölgesinden birisidir.
Ülkenin kuzeyinde yer alan bölgenin başkenti Mek'ele şehridir. Bölgede çoğunlukla Tigrinya konuşulmaktadır. Yüzölçümü 50.078 km², 2005 yılı resmi nüfusu 4.334.996'dır.
Kültür
Tigray Bölgesi'nde, Etiyopya'nın en eski ayakta kalan yapısı olan Yeha Tapınağı bulunmaktadır.
Tigray'e karşı Etiyopya ve Eritre Savaşı
Devam eden savaş 4 Kasım 2020'de başladı.
Reaksiyon
Tigray'e insani yardım için uluslararası dilekçeler, örneğin ilgili bilim adamları ve Avaaz'daki bir başka kişi tarafından başlatıldı.
İşkodra (ilçe)
İşkodra ilçesi, Arnavutluk'un ilçelerinden biriydi. İlçe, ülkenin kuzeybatı kesiminde yer almaktaydı. 1992-2000 yılları arasında İşkodra ilinin bir parçası olup 2000 yılında yapılan idari düzenleme sonucunda idari olarak lağvedilmiştir. Yüzölçümü 1,973 km² olan ilçenin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 185.646'dır. İlçenin merkezi kendisi ile aynı adı taşıyan İşkodra idi.
İşkodra ilçesi, Ana e Malit, Bırdiçe, Bushat, Dajç, Hajmel, Gur i Zi, İşkodra, Postriba, Pult, Rrethinat, Shala, Shllak, Shosh, Temal, Vau i Dejës, Velipoja ve Vig-Mnela belediyelerine ayrılmaktaydı.
Geçitli, Hayrat
Tarihçe
Yerleşimin eski adı "Ancipranos"'dur. 17. yüzyıl kayıtlarında Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmezken, 19. yüzyılda Ancipranoz adıyla Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmektedir. 1888 yılı Trabzon Vilâyeti Sâlnâmesine göre bu tarihte köyde medrese bulunmaktadır.
Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Ancipranos adıyla o dönemki Of kazasının Hayrat bucağına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Geçitli olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. 20 Mayıs 1990 tarihinde Hayrat'ın ilçe olması sonucu Hayrat'a bağlanmıştır.
Coğrafya
Trabzon il merkezine 69 km, Hayrat ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Radu Sârbu
Radu Alexei Sârbu (d. 14 Aralık, 1978, Peresecina, Moldova), Moldovalı şarkıcı. O-Zone grubu üyesidir.
Hakan Serbes
Hakan Belkıran ya da sahne adıyla Hakan Serbes (d. 25 Kasım 1974, Hannover), Türk asıllı Alman pornografik film oyuncusu.
İzmir'in Urla ilçesinden Almanya'ya göç eden işçi bir ailenin çocuğu olarak Hannover'da dünyaya gelmiştir. 1994 yılında henüz 20 yaşındayken Alman yapım şirketi VTO Picture'ın Ein Bett für Zehn adlı porno filminde Rocco Siffredi ile birlikte rol almıştır. Bu filmin ardından pek çok filmde daha Siffredi ile birlikte rol alan Serbes, 100'ü aşkın filmde daha oynamıştır. Bağımsız çalışmaya başlamadan önce son olarak Seymore Butts'un hem oynadığı hem de yönettiği Only the Best of Seymore Butts 6 adlı filmde rol almıştır.
Blood Money (film, 1917)
Blood Money, 1917 yılında Fred Kelsey'in yönettiği Harry Carey'in başrol olduğu Western türündeki ABD filmi.
Allah'ın Süngüleri: Reis Paşa
Allah Süngüleri, Attilâ İlhan'ın bir romanıdır. Aynanın İçindekiler dizisinin altıncı romanıdır. Türk Kurtuluş Savaşı'nı ve Atatürk ve çevresinin o dönemde yaşadıklarını anlatmaktadır. Kurtuluş Savaşı'nın en hareketli günlerini Mustafa Kemal'in yaşamı içinde anlatan roman, Kuvâ-yi Milliye'nin İzmir'e girişi ve Trakya'nın geri alınması ile biter.
Hikayesi
Mustafa Kemal, İsmet İnönü, Hâlide Edip, Yunus Nâdi, Makbûle Hanım, Zübeyde Hanım, Fikriye hanım, Fevzi Çakmak (Hoca Paşa), Mustafa Suphi, Çerkez Ethem, Kâzım Karabekir gibi tarihi kişiler romanda karakter olarak hayat bulmaktadır. Romanda hem İstanbul'un zengin konaklarında geçenler ve tıklım tıklım direnişçi dolu trenler ile bazen meclise giden tozlu yollar anlatılmaktadır.
Romanın görsel dili Türk Kurtuluş Savaşı'nın en hummalı günlerinin ürpertici atmosferini ve Reis Paşayla birlikte Ankara'yı anlatmaktadır.
Milonga
Milonga Arjantin ve Uruguay kökenli bir müzik ve dans türüdür, ayrıca Arjantin Tango'sunun yapıldığı partilere de verilen isimdir.
Reginaldo Araújo
António Reginaldo Matias de Araújo (d. 2 Ekim 1977 ; ö. 11 Ocak 2016), Brezilyalı eski ftubolcu. Defans mevkkinde oynadı. Sırasıyla Coritiba, São Paulo, Santos, Flamengo, Santa Cruz ve Criciúma takımlarının formalarını giydi. Presidente Prudente, São Paulo'da 2 Ekim 1977'de doğpmuştur.
Araújo ani bir kalp krizi sonucu henüz 38 yaşında 11 Ocak 2016'da Cornélio Procópio, Parana'da ölmüştür.
Troposfer
Troposfer, atmosferin yere temas eden en alt katıdır. Bu katmanda yerden yükseldikçe sıcaklık düşer. Gazların en yoğun olduğu kattır. Kalınlığı kutuplarda 6, ekvatorda 16 km. civarındadır ve mevsimlere göre değişiklik gösterir.
Güçlü yatay ve dikey hava hareketleri görülür. Ekvator üzerindeki kalınlığı 16–17 km, 45° enlemlerinde 12 km, kutuplardaki kalınlığı ise 9–10 kmdir. Bunun nedeni ekvatorda ısınan havanın hafifleyerek yükselmesi kutuplarda ise soğuyan havanın ağırlaşarak çökmesidir. Yani ekvatorla kutuplar arasındaki sıcaklık farkıdır. İçinde değişken sıcaklığın yatay ve dikey değişimlerini etkilediği gibi, hava akımları, bulutluluk, nem, yağışlar, basınç değişiklikleri gibi meteorolojik olaylar, kaotik bir sistem içinde troposferin dünya ölçeğinde karmaşık davranış biçimini ortaya koyar ve uzun vadede iklimleri belirler; mevsimleri de ayarlar.
Troposferde nem oranına göre her 100 metrede 0,44-0,98 °C düşer, bu oran ortalama 100 m'de 0,5 °C olarak alınır. Atmosferdeki gazların %75'i bu bölümde bulunur. Nem sadece bu katmanda bulunduğundan dolayı, hava olayları sadece troposferde, özellikle ilk 3–4 km içinde gerçekleşir. Nemin bulunduğu alt bölüme karışma bölgesi, üst katına sirüs bölgesi adı verilir. Atmosferde bulunan su buharının %99'u troposferde bulunur.
Megrelya
Megrelya (Megrelce: სამარგალო- (Samargalo), Gürcüce: სამეგრელო- (Samegrelo), Lazca: მარგალონა- (Margalona)), Gürcistan’ın batısında, tarihsel bölgelerden biridir. Eskiden Odişi olarak adlandırılıyordu. Bölgenin yerli halkı Megreller, Güney Kafkasya halklarından biridir ve Megrelce konuşurlar; ama yazı dili Gürcüce’dir. Yönetim bölgesi olarak Megrelya, kuzeyindeki Svaneti bölgesiyle birlikte Samegrelo-Zemo Svaneti bölgesini oluşturur ve bu bölgenin yönetsel merkezi Zugdidi kentidir.
Coğrafya ve iklim
Megrelya, kuzeybatıda ayrılıkçı Abhazya bölgesi, kuzeyde Svaneti, doğuda İmereti, güneyde Guria ve batıda Karadeniz ile sınırlanmıştır.
İdari olarak, tarihi Megrelya bölgesi, komşu dağlık Svaneti bölgesinin kuzey kesimiyle birlikte başkenti Megrelya'nın ana şehri Zugdidi olan Samegrelo-Zemo Svaneti bölgesini oluşturur.
Mejillones
Şehir 1867 yılında kurulur. Bir tarafta Bolivya ve Peru diğer yanda Şili 'nin bulunduğu "Pasifik Savaşı"'nın (Guerra del Pacífico, 1879-1883), (Güherçile Savaşı olarak da adlandırılır) Mejillones ile beraber Antofagasta Eyaleti Bolivya'ya aitti ve bu ülkenin denize giden tek geçişiydi. Ancón'daki barış antlaşmasıyla Bolivya buralarını Şili'ye kaybeder.
19. ve 20. yüzyılda bu küçük şehir önemli bir güherçile ihraç limanıydı.
Megrelya
Coğrafya ve iklim
Gürcistan'ın çoğu Karadeniz kıyı bölgesinde olduğu gibi, Megrelya'nın iklimi subtropikal ve yağmurludur. Kıyı bölgelerinde, Sovyet Gürcü yetkililerinin onları kurutmaya yönelik çabalarına rağmen birçok bataklık vardır. Bu bataklıklar, ülkenin diğer bölgelerinde bulunmayan birçok nadir kuş ve hayvanı içerir. Bu nedenle, bölgelerin önemli bir kısmı, Kolhis Doğa Koruma Alanı'nın bir parçası olarak Gürcistan yasaları tarafından korunmaktadır.
Suhoy Su-35
Suhoy Su-35 (Kiril alfabesinde: Сухой Су-35) (NATO rapor ismi ' Flanker-E' ) 'Su-35', Su-27  'Flanker'ların geliştirilmiş iki ayrı türevinden biridir. Suhoy tarafından tasarlanan ve Komsomolsk-on-Amur Uçak Üretim Ortaklığı (KnAAPO) tarafından üretilen tek koltuklu, çift motorlu süper-manevra kabiliyetli çok amaçlı avcı jetleridir.
Megrelya
Tarih
Eski çağlarda Samegrelo, Kolha veya Kolhis’in (MÖ 9 - 6. yüzyıllarda) ve Egrisi’nin (MÖ 4. – MS 6. yüzyıl) bir parçasıydı. 11 - 16. yüzyıllar arasında birleşik Gürcistan Krallığı’nın içinde yer aldı. 16. yüzyıl ile 1857 arasında Megrelya Prensliği olarak varlığını sürdürdü ve bu prensliğin yöneticileri Dadiani ailesiydi. Prenslik, Osmanlı İmparatorluğu koruması altında bulunuyordu. 1803 yılında, Çar ve Megrel prensi Grigol Dadiani arasında yapılan bir anlaşmayla prenslik Çarlık Rusya’nın koruması altına girdi. 1857’de Çarlık yönetimi prensliğin varlığına son verdi. 1918-1921 arasında Samegrelo, Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti’nin bir parçasıydı. 1921’de Gürcistan Sovyet yönetimine katıldı.
Suhoy Su-35
Sovyetler Birliği tarafından Su-27'den geliştirilen ilk tip Su-27M olarak biliniyordu. Birleştirilmiş kanartları ve çok fonksiyonlu radarı uçağa çok amaçlı uçak özelliğini kazandırmaktadır. Uçağın ilk prototipi 1988 Haziranında ilk uçuşunu yaptı. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Suhoy, yurtdışı siparişlerini çekebilmek için uçağı Su-35 olarak yeniden isimlendirdi. Testlerde ve gösterilerde kullanılmak üzere toplamda on dört uçak üretildi; üretilen uçakların birinde itiş vektörlü motorlar kullanıldı ve bu sebeple bu uçak Su-37 olarak adlandırıldı. 1990'ların sonunda Su-30MK ailesine benzeyen iki kişilik eğitim uçağı olan Su-35UB'den yalnızca bir tane imal edildi.
Megrelya
Tarih
9 Nisan 1991’de bağımsızlığını ilan eden Gürcistan’ın ilk devlet başkanı Zviad Gamsahurdia bir Megrel idi. Gamsahurdia’nın bir darbeyle devrildiği Kasım 1991’den Ocak 1992 tarihine kadar Samegrelo iç savaşa sahne oldu. Savaş, Gamsahurdia’nın yenilgisiyle sonuçlandı ve Eduard Şevardnadze (1992-2003) devlet başkanı oldu. Abhazya’daki savaşta etnik temizlik uygulanarak yerlerinden edilen Gürcülerin (çoğunluğu Megreller) göçü sırasında Samegrelo istikrarsız bir bölge haline geldi. 2004’te devlet başkanı seçilen Miheil Saakaşvili, Abhaz yönetimine karşı mücadele eden Megrel grupları silahsızlandırdı ve bölgedeki sorunun çözümü için barışçıl girişimler başlattı.
Suhoy Su-35
2003 yılında Suhoy, PAK FA (Su-57) programının geliştirilmesi devam ederken bir geçiş modeli olarak hizmet etmesi için Su-27'nin ikinci modernizasyonuna başladı. Su-35 olarak da bilinen bu versiyon, yeniden tasarlanmış bir kokpit ve atış kontrol sisteminin yanı sıra kanart yerine itiş vektörlü motorlara sahiptir. Yeni tip ilk uçuşunu Şubat 2008'de yaptı. İhracat için tasarlanmasına rağmen, Rus Hava Kuvvetleri Su-35S olarak adlandırılan imalat versiyonu ile 2009 yılında uçağın lansman müşterisi oldu. Çin Halk Kurtuluş Ordusu Hava Kuvvetleri, Endonezya Hava Kuvvetleri ve Mısır Hava Kuvvetleri de siparişler verdi.
Yükseltilmiş Su-27
Su-35 unvanını alan ilk uçak tasarımı, 1980'lerin başında, Su-27'nin Sovyet Silahlı Kuvvetleri hizmetine alındığı bir dönemde başladı. Fabrika kodu T-10S olan Su-27'nin kesin üretim versiyonu, 1983'te Komsomolsk-on-Amur Uçak Üretim Ortaklığı (KnAAPO) ile seri üretime başladı. Ertesi yıl, bu Su-27 versiyonu Sovyet Hava Savunma Kuvvetlerinde ilk harekat hazırlığına ulaştı. 1982 yılında yükseltilmiş bir Su-27 varyantı üzerinde çalışmaya başlamış olan Suhoy Tasarım Bürosuna, 1983 yılı Aralık ayında Sovyetler Birliği Bakanlar Konseyi tarafından Su-27M'nin (T-10M) geliştirilmesi için Su-27'nin temel alınması talimatı verildi. Nikolay Nikitin, Su-27'nin baş tasarımcısı olan Genel Müdür Mikhail Simonov'un gözetimi altında projenin büyük kısmında tasarım çabalarına öncülük etmiştir. Su-27M, Su-27'nin uçan kanat gövde tasarımını büyük oranda korurken, kanatların önündeki küçük kaldırma yüzeyleri olan kanartların eklenmesi ile temel versiyondan gözle görülür bir şekilde ayrılmaktadır. İlk olarak 1985 yılında deneysel bir uçak kullanılarak test edilen kanatlar, yeniden şekillendirilmiş kanat ön kenar uzantısı ile birlikte, hava akışını yüksek hücum açılarında gövde titreşimini ortadan kaldıracak şekilde yönlendirdi ve uçak gövdesinin ek yapısal donatıya ihtiyaç duymadan 10-g manevraları (Su-27'de 9 g'lık manevraların aksine) gerçekleştirmesine olanak sağladı. Daha da önemlisi, esnek denge tasarımı ve beraberindeki elektronik kumandalı uçuş kontrol sistemi ile çalışırken aerodinamik tasarım, uçağın manevra kabiliyetini geliştirdi ve uçak ileri momentumunu korurken burnu dikeyden öteye kısa bir süre uçmasını sağladı. Bu nedenle, teorik olarak, savaş sırasında pilot iki saniyenin altında bir sürede Su-27M'yi 120 derece yükseltebilir ve füzeleri hedefine ateşleyebilir. T-10S tasarımına kıyasla göze çarpan diğer önemli değişiklikler arasında daha uzun dikey stabilizeler, havada yakıt ikmali için değişiklikler ve daha ağır uçak gövdesini desteklemek için kullanılan iki tekerlekli burun alt takımı yer aldı.
Manevra kabiliyetindeki artışın yanı sıra, Su-27M'yi orijinal tasarımdan ayıran bir diğer özellik de yeni atış kontrol sistemiydi. Bu sistemin merkezinde ufuk altı hedeflerin tespitini sağlayan çok fonksiyonlu Atım-Dopler takipli N011 Bars fazlı dizi radarı yer alıyordu. İlk olarak üçüncü prototip üzerine kurulan radar, Su-27M'yi bir hava savunma jeti olmaktan çıkarıp, yer hedeflerine de saldırabilecek çok rollü bir uçağa dönüştürdü. Su-27'nin 10 hedefi takip edebilen ve aynı anda bir hedefe iki füzeyi yönlendirebilen N001 Myech ("Kılıç") radarıyla karşılaştırıldığında, yeni radar aynı anda on beş hedefi takip edebilir ve bu hedeflerin altısına füzeleri yönlendirebilir. N011 radarının uçağın ön tarafındaki ekstra ağırlığı, kanartların eklenmesini gerektiriyordu; mühendisler daha sonra bu cihazların aerodinamik avantajlarını keşfettiler. Buna ek olarak, geriye doğru çıkıntı yapan kuyruk bomuna bir N012 savunma radarı yerleştirildi ve bu da uçağı dünyada böyle bir radarı olan ilk uçak haline getirdi. Uçaktaki diğer değişiklikler, yükseltilmiş turbofan motorlarının kullanımını ve uçak yapısında hafif kompozitlerin ve alüminyum-lityum alaşımlarının kullanımının artmasını içeriyordu.
Test ve gösteri
1987'de Suhoy, ilk prototipi ( adlandırıldı) Moskova'daki deney tesisinde bir T-10S gövdesinden dönüştürmeye başladı. Kanartları olmasına rağmen, ilk prototip, daha sonraki birkaç uçak gibi, yeni tasarımın birçok fiziksel değişikliğinden yoksundu. Uçağın dönüşümden sonraki ilk uçuşu 28 Haziran 1988'de pilot Oleg Tsoi tarafından gerçekleştirdi, bunu Ocak 1989'da ikinci prototipin uçuşu takip etti. İki Su-27M prototipinin dönüşümlerinin ardından, uçağın fiili üretimi ülkenin Uzak Doğu'suna aktarıldı ve burada KnAAPO tarafından gerçekleştirildi. Sıfırdan inşa edilen ilk Su-27M olan ve KnAAPO tarafından inşa edilen ilk uçak olan üçüncü prototip ilk uçuşunu Nisan 1992'de yaptı. Bu süreçte, Sovyetler Birliğinin dağılması ve ardından 1990'lar boyunca Rusya'da meydana gelen ekonomik kriz 1996-2005 yılları arasında uçağı seri üretime geçirme planlarının terk edildiği ve uçakların uçuş kontrol sistemleri ve itiş-vektörleme teknolojisini sınamak için test yatağı olarak kullanılacakları anlamına geliyordu. 1995 yılına kadar toplamda iki prototip, dokuz uçan ön üretim ve üç üretim uçağı imal edildi; üretim uçağı 1996 yılında silah testi için Rus Hava Kuvvetleri'ne teslim edildi. Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla birlikte Suhoy, Su-27M'yi üst düzey savunma ve hükûmet yetkililerine tanıtıyordu. 1992 yılı Farnborough Havacılık Fuarında Batılı izleyici kitlesine ilk gösteriminde şirket, uçağı Su-35 olarak yeniden isimlendirdi. Uçak daha sonra Kasım 1993'te Dubai Airshow ile başlayarak ihracat siparişlerini çekmek için Viktor Pugachev'in pilotluğunda seyircilerin önünde bir Su-30MK ile sahte bir hava angajmanına girdiği yurtdışı uçuş gösterileri yaptı. Daha sonra uçak Berlin ve Paris'te uçtu ve Moskova MAKS Hava Gösterisinde düzenli olarak yer aldı. Rus hükûmeti 1990'ların sonu, 2000'lerin başında Suhoy'un Güney Kore'deki başarısız satış kampanyası sırasında ihracat tanıtımları için uçağı temizledi; şirket ayrıca uçağı Brezilya, Çin ve Birleşik Arap Emirlikleri'ne de pazarladı.
Su-27M'nin uçuş testi programı ilerledikçe, mühendisler pilotun Kobra Manevrası gibi belirli manevralar sırasında uçağın aktif kontrolünü sağlayamadığını keşfettiler. On birinci Su-27M 1995 yılında itiş vektörlü motor nozulları ile donatıldı ve sonuçta ortaya çıkan Su-37 teknoloji gösterisi ilk uçuşunu 2 Nisan 1996'da yaptı. Ayrıca geliştirilen on ikinci Su-27M gibi gelişmiş N011M radarını da test etti. Su-37'nin sıfıra yakın hava hızlarında uçarken yüksek bir hücum açısı sürdürme yeteneği büyük ilgi çekti. Daha sonra farklı motorlar aldı ve değerlendirme için kablolu uçuş kontrolleri ve kokpit sistemleri güncellendi.
Tek kişilik tasarımın yanı sıra iki koltuklu bir uçak da imal edildi. Suhoy ile işbirliği içinde çalışan KnAAPO'nun kendi mühendisleri, Su-35UB'yi itiş vektörlü motorları Su-27M'nin özellikleriyle birleştirecek şekilde tasarladı. Su-30MKK uçaklarından modifiye edilen uçak, ilk uçuşunu 7 Ağustos 2000'de yaptı ve daha sonra aviyonik test yatağı olarak hizmet verdi. Orijinal Su-27M, fon eksikliği nedeniyle hiçbir zaman seri üretime girmezken, Suhoy, Su-27M'nin kanart kullanımını ve Su-37'nin itme-vektör teknolojisini rafine etti ve daha sonra bunları Hindistan Hava Kuvvetleri için tasarladığı iki koltuklu Su-30MKI muharip jetinde kullandı. Onuncu Su-27M (T10M-10), Suhoy Su-57 (daha önce "PAK FA" kısaltması ile biliniyordu) jet avcı uçağı için tasarlanan Saturn AL-41FS motoru için test yatağı olarak da kullanıldı.
Modernizasyon
Rusya'nın eskiyen Su-27 uçak filosunu güncelleme ihtiyacıyla, 2002 yılında Suhoy ve KnAAPO, cam kokpitleri ve geliştirilmiş atış kontrol sistemlerini (daha çeşitli silahları barındırmak için) mevcut hava kuvvetleri uçaklarına entegre etmeye başladı. Su-27SM adıyla anılan modifiye edilmiş bu uçaklar, ilk uçuşunu Aralık 2002'de yaptı. Bu projenin ilk başarısı Suhoy'un Aralık 2003'te bir takip modernizasyon programına başlamasına yol açtı. Dahili olarak T-10BM olarak bilinen program, Rus uçağı ile yabancı dördüncü nesil uçaklar arasındaki niteliksel boşluğu azaltmak için uçak gövdesinin daha kapsamlı bir şekilde yeniden tasarlanmasını amaçladı. Sonuçta, Su-35 olarak da adlandırılan tasarım, Suhoy Su-57 beşinci nesil avcı uçağının kullanımı başlayana kadar geçici bir çözüm olarak hizmet edecek ve uçağın birçok özelliğini içerecekti. Ek olarak, uçak ihracat pazarında Su-30MK'nın iki koltuklu tasarımına tek koltuklu bir alternatif olacaktı. Su-27M tasarımı, uçağın çok rollü bir muharip uçak olmasını sağlayan aviyoniklere sahipken, Rus Hava Kuvvetleri ile yapılan uçuş testleri, uçağın verimli bir şekilde silahlandırılmasındaki zorlukları ortaya çıkardı. Aviation Week & Space Technology'e göre, hava kuvvetleri pilotları, Akhtubinsk ve Lipetsk'teki uçaklarla yapılan silah denemelerini "olumsuz bir deneyim" olarak nitelendirerek, kokpitin düzenine ve tek pilotun üzerindeki iş yükünün olumsuz etkilerine vurgu yaptılar. Bu nedenle tasarımcılar, test pilotları ve aviyonik yazılım uzmanları, kokpiti ve ona eşlik eden sistemleri yeniden tasarlamak ve insan-makine arayüzünü geliştirmek için birlikte çalıştılar. Uçakların aviyonik paketinin bilgi yönetim sistemi değiştirildi; böylece uçak artık uçuş ve silah kontrol sistemlerinden gelen bilgileri işleyen iki dijital bilgisayara sahip hale geldi. Uçakta bilgiler Su-27M'de bulunan daha küçük çok fonksiyonlu katot ışınlı tüp ekranlarının yerini alan iki adet 23 cm x 30 cm (9 in x 12 in) çok fonksiyonlu sıvı kristal ekranda gösterilmektedir. Uçak ayrıca pilotun kritik gösterge bilgilerini görüntüleyebildiği baş üstü göstergesiyle ve Hands On Throttle And Stick (HOTAS) kontrolleri ile donatılmıştır.
Su-35, Su-27M test yataklarında değerlendirilen ve Su-35 atış kontrol sisteminin çekirdeğini oluşturan N011M radarının daha da gelişmiş versiyonu N035 Irbis-E ("Kar Leoparı") pasif elektronik taramalı dizi radarını kullanır. Radar, 400 km uzaklığa kadar hava hedeflerini tespit edebilir ve otuz hava hedefini aynı anda takip edip bunlardan sekiziyle aynı anda angaje olabilir; buna ek olarak, çok fonksiyonlu radar, sentetik aralık modunu kullanarak zeminin yüksek çözünürlüklü görüntülerini sağlayabilir. Kızıl ötesi arama ve takip gibi diğer takip biçimlerinin uçağa entegrasyonu için kokpitin önüne OLS-35 optoelektronik hedefleme sistemi yerleştirilmiştir. Düşman izlemesine karşı savunma için Su-35, L175M Khibiny-M elektronik karşı önlem sistemi ile donatılmıştır, mühendisler Su- 35'lerin frontal radar kesitini yarıya indirmek ve düşman radarlarındaki görünürlük aralığını en aza indirmek için motor girişlerinde ve motor kompresörünün ön kademelerinde radyasyon emici malzemeler kullandılar. Çok rollü Su-35, 300 km menzilli havadan havaya füzeler, Oniks gemisavar seyir füzesi ve ayrıca çok sayıda havadan karaya füze taşıyabilir. Su-35, daha önce İzdeliye (Ürün) 117S olarak bilinen bir çift Satürn AL-41F1S turbofan motoruyla donatılmıştır. AL-31F'nin son derece geliştirilmiş bir çeşidi olan AL-41F1S, motor kontrol sistemi haricinde Su-57'nin Saturn AL-41F1 (İzdeliye 117) motoru ile benzerdir. Motorlar, dönme eksenleri bir açıyla eğik olan itiş vektörü nozulları ile donatılmıştır; nozullar pitch için bir düzlemde çalışır, ancak eğim, uçağın her bir motor nozulunu farklı şekilde vektörleyerek roll ve yaw hareketlerini gerçekleştirmesine izin verir; bu yapılandırma ilk olarak Su-30MKI ve Su-57'de uygulandı. Su-35'in itiş vektörü ve entegre uçuş-sevk kontrol sistemleri, uçağın " süper manevra kabiliyeti" elde etmesini sağlayarak düşük hızlarda perdövites sonrası manevralar yapmasını sağlar. Bu durum, savaş uçağının kinetik enerjisinin korunmasını baz alan Batı hava muharebe doktrinden farklıdır.
Motor, Su-35'e artyakıcıları kullanmadan süpersonik hızı sınırlı bir şekilde sürdürmesini sağlar. Düşünce kuruluşu Air Power Australia'dan Carlo Kopp'a göre, böyle bir "süperseyir " özelliği Su-35'in düşman uçağıyla daha yüksek bir hızda ve yükseklikte angajmana girmesine müsaade ediyor ve sahip olduğu uzun menzilli füzelerin menzilini yüzde 30-40 oranında artırıyor. Su-35'in gelişmiş gövdesinin ve dikkatlice dengelenmiş ileri teknoloji kombinasyonunun, uçağın F-35 hayalet uçağına karşı avantaj elde etmesini sağladığını belirtiyor. 2008'de yapılan bir RAND Corporation çalışması, Su-35'in düşen her uçak için 2,4 F-35'i vurabildiğini belirtti; ancak ABD Savunma Bakanlığı ve Lockheed Martin, F-35'in hava-hava muharebesinde F-22 dışındaki diğer uçaklardan yüzde 400 daha etkili olduğunu iddia ederek bu eleştirileri reddetti.
Peter Powell (mucit)
Peter Trevor Powell (d. 1932 – ö.3 Ocak 2016), ingiliz mucit ve uçurtma imalatçısı. İlk uçurtma tararımını 1972'de tasarladı. Powell tasarladığı uçurtmalarda alümünyumda kullanmış bu da ilklerden olmuştu.
Suhoy Su-35
Test ve üretim
Tasarım çalışmalarının tamamlanmasının ardından KnAAPO, 2007 yılının ortasında ilk prototipin imalatını tamamladı. Su-35-1 prototipi daha sonra ilk uçuşuna hazırlık için Zhukovsky Havaalanı'ndaki Gromov Uçuş Araştırma Enstitüsü'ne nakledildi. 19 Şubat 2008'de Sergey Bogdan, 55 dakikalık ilk uçuşu için uçağı Zhukovsky'den havalandırdı. Bogdan daha sonra 2 Ekim'de KnAAPO'nun Dzyomgi Havalimanı'nda ikinci prototipin ilk uçuşunun pilotluğunu yapmıştır. Uçuş testi programının uçabilir üç prototip içermesi bekleniyordu, ancak 26 Nisan 2009'da planlanan ilk uçuşundan bir gün önce, dördüncü Su-35 (statik test uçağından sonra üretilen üçüncü uçabilir prototip) Dzyomgi Havalimanı'nda taksi yaparken kazaya uğradı. Uçak, pistin sonunda bir bariyere çarptı ve çıkan yangın sebebiyle kullanılamaz hale geldi; pilot fırlatma koltuğunu kullanarak kazayı yanık yaralarıyla atlattı. Kazanın nedeni, motor yönetim sistemindeki arızadan dolayı, artyakıcının kapatılamamasıydı.
Peter Powell (mucit)
Uçurtma tasarımcısı ve mucidi Powell Gloucester'da 1932'de doğdu.
Delvine (ilçe)
Delvine ilçesi, Delvine, Finiq, Mesopotam ve Vergo belediyelerine ayrılmaktaydı.
İlçede Osmanlı zamanından kalan tarihî Kinaleksi Mescidi ve Xhermëhallë Kompleksi bulunmaktadır. İlçe aynı zamanda önemli oranda Yunan nüfus barındırmaktadır.
Peter Powell (mucit)
İnme nedeniyle doğum yeri, Gloucester'da 83 yaşında ölmüştür.
Suhoy Su-35
Test ve üretim
2009 MAKS Air Show'daki lansman siparişinin yanı sıra, Rus Hükûmeti ve devlete ait VEB kalkınma bankası Suhoy'a uçağın üretimi için sermaye sağlamayı kabul etti. Kasım 2009'da, KnAAPO (Suhoy'un parçası olduktan sonra 2013 yılında ismi KnAAZ olarak değiştirildi.) ilk üretim uçağının imalatına başlamış, Ekim 2010'da uçağın genel montajı tamamlanmış; o zamana kadar, pilotlar ve mühendisler uçak sistemlerinin ön testlerini başarıyla tamamlamışlardı. İlk Su-35S ilk uçuşunu Mayıs 2011'de yaptı ve (diğer uçaklarla birlikte), uçağı servise hazırlamak için Savunma Bakanlığı ile müşterek testlerin başlatılacağı Akhtubinsk'e nakledildi. Su-35S'nin üretimi testlerle eş zamanlı gerçekleştiği için, üretim bandından ilk çıkan bazı uçaklar daha sonra modifiye edildi. Aralık 2018'de Birleşik Uçak Şirketi, Komsomolsk-on-Amur Uçak Fabrikasında 100. seri Su-35S'nin üretildiğini bildirdi.
Rusya
1996 yılında Akhtubinsk Vladimirovka Hava Üssü'ndeki Hava Kuvvetleri 929. Devlet Uçuş Test Merkezi'ne (GLIT) silah denemelerinin yapılması amacıyla üç Su-27M teslim edildi. 2001 yılında hava kuvvetleri birkaç Su-27M'yi Rus Şövalyeleri aerobasi ekibini yeniden donatmak için devretmeye karar verdi ve böylece ekibin pilotları uçakla ilk uçuşlarını yaptı. Üç üretim ve diğer iki üretim öncesi Su-27M, 2003'te ekibin Moskova yakınlarındaki Kubinka hava üssüne ulaştı. Ancak bu uçaklar, gösteri filosundaki diğer uçaklar için yedek parça kaynağı olarak kullanıldılar. Başlangıçta, 2007 ve 2009 yılları arasında bir statik ve üç uçabilir prototip (bort no. 901, 902, 904) üretildi. Üçüncü prototip (bort no. 904) daha sonra taksi yaptığı esnada bariyerlere çarparak yok oldu.
Aralık 2013'te on iki Su-35S teslim edildi, Şubat 2014'te üretilen on iki uçak daha geldi ve bunların on tanesi Uzak Doğu'da konuşlanan 23. Avcı Havacılık Alayı'na teslim edildi, geri kalan iki tanesi ise müşterek testlerin son aşaması için görevlendirildi. Uçakların resmen hizmete girişi devir teslim ile gerçekleştirildi. O zamana kadar, başlangıçta sipariş edilen 48 uçağın 34'ü teslim edildi. Geri kalan 14 uçak 2015 yılında teslim edildi. Birkaç Su-35S daha sonra savaş taktiklerini geliştirmek ve servis personeli yetiştirmek için Lipetsk'e transfer edildi. Rusya'nın Su-35S'leri kalıcı olarak Finlandiya sınırına yakın Besovets Hava Üssünde, ve Vladivostok yakınlarındaki Centralnaya Uglovaya Hava Üssünde bulunuyor.
Su-35S'nin Rus Hava Kuvvetleri ile hizmetine alınması, 2008 yılında Gürcistan ile yapılan savaşın ardından Rus Silahlı Kuvvetlerinin modern askeri teçhizat sayısını önemli ölçüde artırmak amacıyla formüle edilen Rusya'nın 2011-2020 devlet silahlanma programının bir parçasıdır. Uçaklar Su-30M2 ve Su-30SM ve daha ağır Su-34 saldırı uçağıyla birlikte teslim edildi. Bu uçakların ilk ikisi KnAAPO'nın Su-30MK2 uçağının ve İrkut 'un Su-30MKI iki koltuklu ihracat uçağının yerli varyantlarıdır. Raporlara göre, orijinal Su-27'nin üç avcı türevinin eşzamanlı olarak satın alınmasının sebebi, ihracat siparişlerindeki düşüşün esnasında bu iki uçak üreticisini desteklemekti. Su-30M2, Su-35 için bir eğitim uçağı görevi görmektedir.
Su-35S, 2018'in sonlarında tam operasyonel kapasiteye ulaştı.
Suriye'ye 2015 Rus askeri müdahalesi
Ocak 2016'da Rusya, Su-35S'nin ilk muharebe konuşlandırmasını Suriye'ye dört uçakla yaptı. Bu, Kasım 2015'te Rus uçaklarının Türk hava sahasını ihlallerinin bildirilmesi ve bir Türk F-16 avcı uçağı tarafından Rus Su-24 bombardıman uçağının vurulması sonucunda Rusya ve Türkiye arasındaki gerilimlerin artması sonrasında meydana geldi. Suriye'de Su-35S'ler, Su-30SM muharebe hava devriye uçaklarına ve ayrıca bombalama görevlerindeki diğer Rus uçaklarına hava koruması sağlaması amacıyla görevlendirildi. Suriye'deki muharebe konuşlandırması, uçağın aviyoniklerindeki sorunlar gibi birçok sorunun bulunmasına ve daha sonra çözülmesine yardımcı oldu. Savaş eskort görevlerine ek olarak, Suriye'deki Rus Su-35'lerinin güdümlü bombalar taşıdığı görülmüştür ve Rus kaynakları Su-35'in güdümlü silahlar kullanarak yer hedeflerine karşı saldırılar yaptığını iddia etmiştir. Birleşik Uçak Şirketi Başkanı'na göre bu durum, uçağın küresel olarak tanıtımına da yardımcı oldu.
20 Ağustos 2019'da Hmeymim Hava Üssünden faaliyet gösteren Rus Hava Kuvvetlerine ait iki Su-35S, güney İdlib üzerindeki iki Türk Hava Kuvvetleri F-16'ya kilitlendi ve Suriye Hava Sahasından ayrılmaya zorladı. 26 Ağustos 2019'da iki Rus Su-35S, Suriye'ye Akdeniz üzerinden ikinci dalga saldırıya hazırlanan bir İsrail Hava Kuvvetleri uçağına kilitlendi. Rus Su-35S'leri 10 Eylül 2019'da Güney Suriye üzerinden İsrail uçaklarına tekrar kilitlendi ve hava saldırıları yapmalarını engelledi. Başka bir müdahalenin 19 Eylül 2019'da, iki Rus Su-35S'nin Şam banliyölerinde hava saldırılarına hazırlanan İsrail uçaklarına kilitlendiği zaman gerçekleştiği iddia edildi. 15 Ekim 2019'da Suriye Demokratik Güçleri'nin Menbiç'teki genel merkezini bombalama girişimindeki bir Türk F-16 savaş uçağı Rus Su-35Ss tarafından durduruldu ve geri çekilmek zorunda bırakıldı. 12 Kasım 2019'da Rus Su-35S'leri Şam'daki hava saldırıları sırasında bir İsrail savaş uçağına kilitlendi. 7 Aralık 2019'da, Rus Su-35S'leri birkaç İsrail uçağına kilitlendi ve uçaklar T-4 Hava Üssünü bombalama girişiminden geri çekilmek zorunda kaldı.
Çin
1990'ların başında Su-27M'nin satış düzenlemeleri için Çin ile görüşüldü. 1995 yılında Suhoy yetkilileri, Pekin'in 120 uçak satın alma anlaşmasıyla bağlantılı bir ortak yapım önerisi açıkladı. Ancak, Rusya Dışişleri Bakanlığı'nın Çin'in Su-27 üretimine ilişkin kaygıları nedeniyle Su-27M ve Tupolev Tu-22M bombardıman uçağının satışını engellediği iddia edildi.
Güney Kutup Dairesi
Güney Kutup Dairesi, Dünya haritasında gösterilen, Kuzey Kutup Dairesi, Oğlak Dönencesi, Yengeç Dönencesi ve Ekvator Çizgisi ile birlikte beş büyük enlemden biridir. 66° 33′ 39″ enleminde Kuzey Yarımküre'deki karşıtı Kuzey Kutup Dairesi ile simetrik duran daire, her yıl kıta hareketleri nedeniyle güneye kaymaktadır. Gündönümlerinde yerkürenin 23.5 derecelik açı ile eğik olması sebebi ile yaz mevsiminin yaşandığı Haziran ayında dairenin her noktasında en azından 24 saatlik gündüz, kış mevsiminin yaşandığı Aralık ayında ise en azından 24 saatlik gece yaşanır.
Dairenin güneyi Antarktika olarak adlandırılırken, kuzeyi Pasifik-Atlantik Çanağı olarak adlandırılır. Büyük çoğunluğu okyanus üzerinden geçen dairenin özellikle doğu kısımlarında kıta toprakları dairenin üzerine biner.