cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brandenburg sınıfı zırhlı
Makineler
Brandenburg sınıfı gemiler üç silindirli üç genleşmeli buharlı motorlara sahipti; pervaneleri 5 m (16 ft) çapında ve üç kanatlı idi. Her pervanenin kendine ait makine dairesi vardı. On iki adet enine silindirik kazan, üç hazne ile motora 12 atm basıncında buhar veriyordu. Kazanlar da iki kazan dairesine ayrılmıştı. Motorlar 10.000 beygir gücünde (7500 kW) tasarlanmıştı, buna rağmen Friedrich Kurfürst Wilhelm 9.686, Wörth ise 10.228 beygir gücüne ulaşıyordu. Gemiler 16,5 knot 30,6 km/sa; 19,0 mil/sa) hıza uygun olarak tasarlandı, Brandenburg 16,3 kn (30,2 km/sa; 18,8 mil/sa) ile daha yavaş, Kurfürst Friedrich Wilhelm ve Wörth ise 16,9 kn (31,3 km/sa; 19,4 mil/sa) ile daha hızlı oldu. Gemiler 650 ton kömür taşıyacak şekilde tasarlandılar, fakat gövdedeki bazı boşluklar 1.050 ton kömür yüklemeye olanak veriyordu. Bu kömür miktarı, gemilerin 10 kn (19 km/sa; 12 mil/sa) hızla 4.300 deniz mili (8.000 km) menzile ulaşması için yeterliydi. Gemideki elektrik ihtiyacı üç adet jeneratör ile karşılanıyordu. Bazı ekipmanlar gemiden gemiye farklılık gösteriyordu; güç çıkışı 67 voltta 72,6 ila 96,5 kW arasında değişiyordu. Gemilerin yalnızca bir tane dümeni bulunuyordu.
Silahlar
Aynı dönemin iki ikiz tarette toplam dört büyük top taşıyan zırhlılarına göre Brandenburg sınıfı zırhlılar üç tarette taşıdıkları altı toplarıyla sıra dışı bir tasarımdı. Geminin ön ve arka taretleri daha uzun namlulu olan 28 cm K L/40 toplara sahipken, orta tarette 28 cm K L/35 namlulu toplar bulunmaktaydı. Kısa namlular, taretin geminin iki yanını da ateş altına alabilmesi için gerekliydi. L/40 topları, -5 dereceyle +25 derece arası yükseliş sağlayan Drh.L. C/92 tipi taretlere monteliydi. İki namlu tipi de zırh delici (AP) ve patlayıcı (HE) mermi kullanabiliyordu. Topların atış hızı dakikada 2 mermiydi, 240 kg ağırlığındaki mermileri ateşlemek için 73 kg RPC 12 sevk barutu kullanılıyordu. L/40 topunun namlu çıkış hızı 820 m/s, maksimum yükselişte menzili ise 15.900 metreydi. L/35 namlusu ise barut gazlarının mermiyi itmesi için daha kısa mesafe sağlaması sebebiyle 685 m/s'lik daha düşük bir namlu çıkış hızına, dolayısıyla yaklaşık 14.400 metrelik daha kısa bir menzile sahipti. 12.000 metre mesafede AP mermiler 160 mm'lik bir gemi kemer zırhını delebiliyordu. Mühimmat depolarının kapasitesi toplam 352 mermiydi. Yeni bir yaklaşım olan orta taret konsepti, ateşlendiğinde etrafındaki gemi üstyapısına zarar verdiği için ilerleyen zamanlarda terkedildi.
Brandenburg sınıfının ikincil silahları orijinal tasarımlarda geminin ön üstyapısı etrafında yer alan kazamatlara monteli yedi 10,5 cm SK L/35 seri atışlı toptan oluşuyordu. 1902-1904 yılları arasındaki modernizasyonda ise gemilere birer 10,5 cm'lik top eklendi. 10,5 cm'lik toplar için modernizasyon öncesi toplam 600 mermi taşınmaktayken, modernizasyonda cephanelikler genişletilerek toplam mühimmat kapasitesi 1.184 mermiye çıkartıldı.
Gemilerde ayrıca kazamatlara monteli sekizer adet 8,8 cm SK L/39 seri atışlı top bulunuyordu. Bu toplardan dördü burun tarafındaki sponsonlarda, diğer dördü ise gemi üstyapısının arka tarafında yer alıyordu. Bu toplar için modernizasyon öncesi toplam 2.000 atımlık mühimmat taşınmaktaydı. Modernizasyon sonrası 8,8 cm SK L/39'lar için taşınan mühimmat miktarı 2.384 mermiye arttırıldı. Bu toplar 13,8 kg'lık mermiler kullanmaktaydı; namlu çıkış hızları 590 m/s, atış hızı dakikada 15 mermi, muharebe menzilleri ise 10.500 metre dolayındaydı. Silah kundakları elle hareket ettiriliyordu.
Gemilerde ayrıca hepsi su üstü kesiminde hareketli kundaklara monteli altışar adet 45 cm'lik torpido tüpü bulunuyordu. Dört tüp geminin yanlarına, biri buruna, sonuncusu ise kıç tarafına monte edilmişti. Tüpler için toplam 16 torpido taşınmaktaydı. Bu torpidolar 5,1 metre uzunluktaydılar, 87,5 kg'lık TNT savaş başlığı taşımaktadırlar. Farklı menziller için iki farklı hıza ayarlanabilen torpidolar, 26 knot (48 km/sa; 30 mil/sa) hızda 800 metre, 32 knot (59 km/sa; 37 mil/sa) hızda ise 500 metre menzile sahiptiler. Her gemide modernizasyon sırasında tüplerden birer tanesi kaldırıldı.
Zırh
Weißenburg ve Kurfürst Friedrich Wilhelm çelik-nikel alaşımlı Krupp zırhı ile zırhlanmışlardı; ancak teslimat sorunları sebebiyle Brandenburg ve Wörth'te kompozit bir zırha yer verilmiştir. Kompozit zırh, çelik kaplamalı dövme demir plakalar ve tahta plakaların iki kat tabaka demir ile desteklenmesinden oluşuyordu. Krupp'un çelik-nikel alaşımı zırhı ise çelik tabakaların üst kısımlarına karbon eklemeye yarayan Harvey prosedürü ile üretiliyordu. Bu tip çelik, daha yüksek dayanımı sayesinde daha ince zırh tabakaları kullanılmasına ve geminin daha fazla kısmının zırhlanabilmesine olanak sağlıyordu. Brandenburg'un ön ve orta ana bataryalarının olduğu barbetleri gibi bazı kısımlarında da Krupp zırhı kullanılmıştı. Her dört geminin de zırhlı kemerlerinin arka kısmına tik ağacından destek plakaları konulmuştu.
Brandenburg sınıfı gemiler 60 mm kalınlığında güverte zırhına sahipti. Öndeki komuta kulesi yanlarda 300 mm, tavanında ise 30 mm zırha sahipti. Geminin su hattı üstünde kalan zırhlı kemeri ortada 400 mm kalınlığındaydı, ön ve arka kısımlarda ise kalınlığı 300 mm'ye azalıyordu. Tik ağacı destek plakaları da dahil edildiğinde, geminin en kalın zırha sahip bölümünde zırh kalınlığı 600 mm'ye ulaşıyordu. Su hattı altında ise zırh kayda değer ölçüde daha inceydi; su hattı altında zırhın en kalın olduğu bölüm 200 mm kalınlığındaydı, bu kalınlık ön ve arkaya doğru 180 mm'ye dek azalıyordu. Geminin kupolaları 50 mm kalınlığında tavana, üç adet 40 mm'lik katmandan oluşan 120 mm'lik de duvarlara sahipti. Geminin barbetlerinde 210 mm'lik tahta plakalarla desteklenmiş 300 mm'lik zırhlı plakalar yer almaktaydı.
İnşa
Sınıfın ısmarlanan ilk gemisi A, yani Brandenburg, 1890 yılında Stettin'in AG Vulcan Stettin tersanesinde kızağa kondu, 21 Eylül 1891 tarihinde ise denize indirildi. Denize indirildikten sonra donatımı tamamlanan gemi, 19 Kasım 1893'te Alman donanmasına teslim edildi. Wörth, B gemisi olarak sipariş edildi; Kiel'de Friedrich Krupp Germaniawerft tersanesinde Brandenburg ile eş zamanlı olarak kızağa kondu. Sınıfındaki gemilere kıyasla Wörth'ün inşaatı ilk dönemde yavaş ilerledi. Wörth, kardeş gemisine göre gecikerek 2 Ağustos 1892 tarihinde ancak denize indirilebildi; ancak donatımı daha hızlı tamamlanarak 31 Ekim 1893 tarihinde sınıfında hizmete giren ilk gemi olarak donanmaya katıldı. C gemisi olarak sipariş edilen Weißenburg, 1890 yılında AG Vulcan tersanesinde kızağa kondu ve 14 Aralık 1891 tarihinde denize indirildi. 5 Haziran 1894'te donanmaya katıldı ve böylece sınıfının en geç göreve başlayan gemisi oldu. Kurfürst Friedrich Wilhelm, sınıfın dördüncü ve son gemisi idi. D gemisi olarak sipariş edildi, 1890 yılında Kaiserliche Werft Wilhelmshaven tersanesinde kızağa kondu. 30 Haziran 1891 tarihinde denize indirildi. Sınıfının denize indirilen ilk gemisi olan D, kardeş gemisi Brandenburg ile aynı günde donanmaya katıldı.
Yüzyılın bitiminde ciddi bir modernizasyon için gemiler Werft Wilhelmshaven tersanesine alındı. İlk olarak Wörth, 1901 yılında modernizasyona girdi. 1902 yılında Weißenburg, 1903'te Brandenburg ve 1904'te de Kurfürst Friedrich Wilhelm modernizasyondan geçti. Modernizasyonda kıç kısmına bir komuta kulesi daha eklendi. Geminin ortasındaki kambur küçültüldü. Bu değişiklikler 500 ila 700 ton arasında değişen ağırlık azalmasıyla sonuçlandı.
Hizmet geçmişi
Brandenburg sınıfı gemiler, hizmete girişlerinin ardından daha eski dört Sachsen sınıfı zırhlı firkateyn ile beraber I. Savaş Filosu'na atandılar. 1901-1902 yıllarında filodaki Sachsen sınıfı gemiler daha yeni olan Kaiser Friedrich III sınıfı zırhlılarla değiştirilmişti.
Brandenburg sınıfının katıldığı ilk büyük operasyon, 1900 yılında I. Bölük'ün Çin'deki Boxer Ayaklanması'nı bastırma görevi oldu. Alman denizaşırı gücü, Mareşal Alfred von Waldersee komutasındaki dört Brandenburg sınıfı zırhlı, altı kruvazör, on ikmal gemisi, üç torpido bot ve altı deniz piyade alayından oluşuyordu. Amiral Alfred von Tirpitz, gereksiz ve maliyetli olduğu gerekçesiyle bu gücün konuşlandırılmasına karşı çıkmıştı. Filo Pekin kuşatmasının bitmesinden sonra Çin'e vardığı için, Kiaochow çevresindeki yerel ayaklanmaların bastırılmasında görev aldı. Operasyon, Alman hükûmetine 100 milyon marktan daha pahalıya mal oldu.
Brandenburg sınıfı gemiler 1905 yılındaki modernizasyonlarının ardından tekrar donanmaya katıldılar; ancak 1906 yılında HMS Dreadnought'un göreve başlamasıyla modern teknolojinin gerisinde kaldılar. Sonuç olarak aktif görev süreleri sınırlı kaldı. 12 Eylül 1910'da sınıfın daha gelişmiş iki gemisi olan Kurfürst Friedrich Wilhelm ve Weißenburg Osmanlı İmparatorluğu'na satılarak sırasıyla Barbaros Hayreddin ve Turgut Reis adlarını aldılar. I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Brandenburg ve Wörth kıyı savunma görevlerine atandılar; ancak bu görevleri 1915'te sona erdirildi ve gemiler aktif hizmetten çekildiler. Aynı yıl Brandenburg Libau'da, Wörth ise Danzig'de kışla gemi görevine verildi. Brandenburg'u hedef gemisi olarak yeniden inşa etmek üzere için planlar yapılmasına rağmen bu düşünce uygulanmadı. Brandenburg ve Wörth 13 Mayıs 1919'da donanma envanterinden düşülerek parçalanmak üzere satıldılar. İki gemi de merkezi Berlin'de bulunan Norddeutsche Tiefbauges gemi söküm şirketi tarafından satın alındı; Brandenburg Danzig'e çekildi ve kardeş gemisi Wörth ile beraber hurda olarak söküldü.
8 Ağustos 1915'te Barbaros Hayreddin, Çanakkale'deki Türk savunmasını desteklemek üzere Çanakkale Boğazı'ndan geçerken İngiliz denizaltısı HMS E11 tarafından torpidolanarak batırıldı. Geminin mürettebatından 253 kişi öldü. 19 Ocak 1918'de muharebe kruvazörü Yavuz Sultan Selim ve hafif kruvazör Midilli Çanakkale'den ayrılarak İngiliz gemilerine saldırmak üzere yola çıktılar. Osmanlı gemileri hızlı saldırılarıyla HMS Raglan ve HMS M28'i batırdıktan sonra Çanakkale'ye dönüşe geçtiler. Dönüş yolunda Midilli beş mayına çarpıp battı, Yavuz Sultan Selim ise üç mayına çarparak hasar aldı ve iskeleye doğru yatmaya başladı. Gemi kaptanının hatalı emirleri sonucu Yavuz Sultan Selim karaya oturdu. Gemi, 25 Ocak'ta Turgut Reis bölgeye ulaşıp kurtarma çalışmasına başlayana dek karaya oturmuş durumda neredeyse bir hafta geçirdi. Turgut Reis, aynı günün öğleden sonrasında Yavuz Sultan Selim'i yedeğe alarak kurtardı. Turgut Reis I. Dünya Savaşı'nın ardından aktif hizmetten ayrıldı. 1924 yılında eğitim gemisi olarak atanan Turgut Reis, 1933 yılında bu görevden alındı ve 1956-1957 yıllarında söküldü.
Alipaşa, Daday
Alipaşa, Kastamonu ilinin Daday ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1836 ve 1928 yılı kayıtlarında Honsalar, 1968 yılı kayıtlarında ise Topsöğüt olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 38 km, Daday ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
Gimri
Gimry veya Gimri (Rusça: Гимры, Avarca: Генуб) Dağıstan Cumhuriyeti'nin dağlık bir köyüdür. Tarihte Gazi Muhammed ve Şeyh Şamil'in doğduğu köy olarak tanınır. Köy, Müslümanların bağımsızlık mücadelesinin sembolü olmuş, pek çok millete ve yazara ilham kaynağı olmuştur.
Ulaşımı oldukça zor olmasına rağmen doğal güzellikleri çoktur. Çetin şartları olan dağların arasında vaha gibidir ve Akdeniz iklimine benzer bir iklimi vardır.
Tarih
Tarihçiler ilk yerleşimlerin MÖ 11 bin yıl önce Kimmerler (Gimri'de denir) tarafından yapıldığını söyler. Bugün köyün neredeyse tamamını oluşturan Avarlar, Dağıstan'a 8. yüzyılda gelmişlerdir.
Ekonomi
Tarım, hayvancılık ve özellikle el sanatları gelişmiştir. Dağlı ustaların ellerinden çıkan eserler paha biçilmezdir, şu an Türkiye ve yakın Doğu'daki kuyumculuk sektörünün kullandığı motifler dikkatle incelenirse Dağıstan mührü görülecektir. Zira atayurttan göç eden ustalar gittikleri yerlerde mesleklerine devam ederek bu kültürlerde kalıcı izler bırakmışlardır.
Gimrililer yurt dışında
Gimrililer Türkiye'ye yüzyıllar önce göçmeye başlamışlardır. Gümüşhacıköy üç yüz yıl Gimrili göçmenler sebebiyle Gemari adı ile anılmıştır. Bugün de ataları Gimri Köyünden pek çok kişi Türkiye'de yaşamaktadır. Banu Avar belki de en tanınanıdır.
Yoğunoluk, Göksun
Yoğunoluk, Kahramanmaraş ilinin Göksun ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kahramanmaraş iline 130 km, Göksun ilçesine 30 km uzaklıktadır.
Smoke Break (Carrie Underwood şarkısı)
Smoke Break, Storyteller adlı albümünden Amerikalı country müzik sanatçısı Carrie Underwood tarafından kaydedilen bir şarkıdır.Carrie Underwood,Chris DeStefano, Hillary Lindsey ile yapımcı olan Jay Joyce şarkıyı yazdı. Bu şarkı,21 Ağustos 2015 tarihinde dijital ortamda satışa sunuldu.
Sébastien Puygrenier
Sébastien Puygrenier (d. 28 Ocak 1982, Limoges), Fransız eski futbolcudur.
Sinan Özkan (siyasetçi)
Sinan Özkan (d. 1972 Kastamonu), Türk siyasetçidir.
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümü mezunudur. Kastamonu Kaymakam Adaylığı, Pazar, Dörtdivan kaymakamlıkları, Serbest Ticaret, TBMM XXII. Dönem Kastamonu Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
2008 yılından beri Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Yönetim Kurulu Üyesidir.
Twenty Minutes of Love (film, 1914)
Twenty Minutes of Love, Charlie Chaplin'in yönetmenliğini ve başrolünü üstlendiği, 1914, ABD yapımı sessiz bir komedi komedi filmidir. Chaplin'in Keystone Studios'daki on birinci çalışması ve aynı zamanda Chaplin'in yönetmenlik yaptığı ilk filmdir.
Chaplin bir keresinde "Komedi yapmak için tek ihtiyacım olan bir park, bir polis ve hoş bir kız." demiştir. Bu film de Chaplin'in bu sözünü kanıtlayacak şekilde yine bir parkta - pek çok Keystone Studios filmine sahne olan Westlake Parkı'nda - basit bir konuyla çekilmiştir.
Konu
Charlie (Şarlo) bir parkta dolaşırken rastladığı romantik bir çifti (Minta Durfee - Edgar Kennedy) rahatsız eder ve genç kadına kur yapmaya çalışır. Bu sırada parkın başka bir köşesinde Chester Conklin ve Vivian Edwards çifti adamın kadına hediye verememesi nedeniyle kavga etmektedir. Kadının yanından ayrılan bu adam hediye edip sevgilisiyle barışmak için uyuyan bir adamın saatini çalar. Geri döndüğünde ise Charlie'nin sevgilisiyle flört ettiğini görünce sinirlenir. Akabinde çıkan tartışmada Charlie adamdan saati alınca parkta polisin de katıldığı bir kovalamaca başlar. Bu kargaşanın ortasında kıza sevgisini ilan eden Charlie, polisten ve kendisini kovalayan nişanlıdan kurtulmayı ve kızı elde etmeyi başarır.
Bacillus
Bacillus, çubuk ya da çomak şekilli, gram pozitif ve sporlu bir bakteri cinsidir. Bacillaceae familyasına dahildir. Sporları ısıya dayanıklıdır. Havada suda tozlarda dışkıda ve genellikle toprakta bulunur. Bacillus türleri zorunlu aerob veya fakültatif anaerob'durlar. Kültürde gelişen türleri oksijen varlığında katalaz pozitiftirler.
Erdal Kılıçaslan
Erdal Kılıçaslan (d. 23 Ağustos 1984, Münih, Batı Almanya), Türk asıllı Alman eski futbolcudur.
Bacillus
Cinsi tanımlayan "Bacillus" ve sınıfı tanımlayan "Bacilli" bilimsel ve Latince özel adlardır ve gerek İngilizce, gerekse Türkçe metinlerde baş harfleri büyük olarak yazılırlar. Ayrıca, cinsi ve o cinse ait türleri tanımlayan tüm diğer terimlerde olduğu gibi, "Bacillus" da italik yazılır.
Erdal Kılıçaslan
Kariyeri
Futbola Bayern Münih altyapısında başladı. Buradan A takıma kadar yükseldi. 2005 yılında Gaziantepspor'a transfer oldu. 2005-2006 sezonunun ikinci yarısında Gaziantep Büyükşehir Belediyespor takımında kiralık olarak forma giydikten sonra yeniden Gaziantepspor'a geri döndü. 3 sezon forma giydiği takımından 2008 yılında Konyaspor'a transfer oldu. Konyaspor formasıyla 10 maça çıkan Erdal, 2010-11 sezonunun ara transfer döneminde Süper Lig ekiplerinden Gençlerbirliği'ne transfer oldu. Gençlerbirliği'nde 1.5 sezon oynadı ve sadece 12 maça çıktı ve 1 gol attı.Attığı golü ise 6 Kasım 2011'de oynanan ve Gençlerbirliği takımının 2-0 geriye düşüp Beşiktaş'ı 4-2 mağlup ettiği maçta atmıştır. Son olarak 2011-12 ara transfer döneminde Mersin İdman Yurdu takımına transfer olmuştur. İlk golünü ise 2 Şubat 2012'de, Beşiktaş ile oynanan ve 1-0 sonuçlanan maçta kaydetmiştir. Ardından tekrar Konyaspor'a transfer olarak çıktığı 50 maçta 16 gol atan oyuncu 2014-15 sezonunda Osmanlıspor'a transfer oldu. 2017 yılına kadar Osmanlıspor forması giydikten sonra 2017-2018 sezonunda Almanya'nın Türkgücü Münih takımına transfer olan Erdal Kılıçaslan 13 maça çıkıp 10 gol 1 asist ile skor elde ettiği sezonda 30 Kasım 2017 tarihinde futbolu bırakmıştır.
Bacillus
Mikrobiyoloji ile ilgili İngilizce metinlerdeki cümleler içinde "bacillus" (italik değil, baş harfi küçük) ve "bacilli" (baş harfi küçük) sözcüklerinin yer aldığı görülür:
"Bacillus" adının Türkçedeki okunuşu "basillus" şeklindedir.
Dönderme
Dönderme, Türk mutfağından bir yumurtalı ekmek türü.
Yozgat, Kırşehir ve çevre illerin özellikle kırsal kesimine ait bir yiyecek türü. Bir çeşit yumurta pişirme şekli ya da yumurtalı börek de denebilir.
Yapılışı
Tereyağ tavada eritilir. Yufka ekmek kızgın tereyağın bulunan tavaya düzgün bir biçimde serilir. Tavadaki yufka ekmeği üzerine yumurta kırılılır. Yağdan kızaran ekmeğin ön yüzü muntazamlı şekilde ters çevrilerek yumurtalı kısımın da kızarması sağlanır. Pişen yumurtalı ekmek yufka içerisine, dürüm denen şekilde sarılarak yenilir. Dönderme ekmeğin içine peynir koyarak yapılan peynirli dönderme çeşidide vardır. Dönderme hızlı, pratik, besleyici ve doyurucu bir yiyecektir. Hızın, zamanın ve pratiklik gerektiren göçebe kültürü için hızlı bir karın doyurma şekli, makbul bir çoban azığıdır.
Jerzy Kuryłowicz
Jerzy Kuryłowicz (26 Ağustos 1895-Stanisławów, Galiçya, [bugün İvanofrankovsk, Ukrayna]-1978, Polonya), tarihsel dilbilim alanında çalışan Polonyalı bir dilbilimcidir.
1993 Başbakanlık Kupası
1993 Başbakanlık Kupası, 1992-93 Türkiye 1. Futbol Ligini üçüncü tamamlayan Trabzonspor ile 1992-93 sezonu Türkiye Kupası yarı finalisti Fenerbahçe arasında oynanan 30. Başbakanlık Kupası maçıdır. 11 Ağustos 1993'te, Ankara 19 Mayıs Stadyumu'nda oynanan maçı 0-1 kazanan Fenerbahçe, kupa tarihindeki yedinci şampiyonluğunu elde etmiştir.
Bağışlar, Daday
Bağışlar, Kastamonu ilinin Daday ilçesine bağlı bir köydür.
Otis (Büyük Kaçış bölümü)
Otis, Prison Break dizisinin ikinci sezonunun ikinci bölümüdür. Bölümün Amerika'daki ilk yayın tarihi 28 Ağustos 2006'dir. Dizi Türkiye'de CNBC-e kanalında yayınlanmaktadır. Dizinin Türkiye'deki ilk gösterim tarihi 8 Mart 2007'dir. Ana karakterlerden Paul Adelstein (Paul Kellerman) ve Sarah Wayne Callies (Sara Tancredi) bu bölümde yer almamışlardır.
Bölüm Özeti
Ajan Mahone halen hapiste olan L. J.’i hedef almıştır. Mahone onu yem olarak kullanıp kaçakları tuzağa düşürmeyi ummaktadır. Lincoln’un ise L.J.’i hapisten kurtarmak için bir planı vardır, Michael’la beraber L.J.’in avukatı kılığına girecektir. Sucre, Abruzzi ve C-Note’un ise kendi planları vardır, ancak amaçları kendilerini peşlerindekilerden kurtarmaktır. Bu arada T-Bag’in kesik olan eli bir veteriner tarafından nihayet yerine dikilir. Öte yandan Bellick ve Gardiyan Pope kaçakları yakalamaktaki başarısızlıklarının gerginliği artırdığının farkındadır. Soruşturma Komisyonu onları sorguya almıştır. Otobüs bileti almaya çalışırken tanınan Tweener ise kaçarak bahar tatiline çıkan bir grup üniversite öğrencisinin arasına karışır.
Bağışlar, Daday
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 41 km, Daday ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Bakü Körfezi
Bakü Körfezi (Azerice: Bakı Körfəzi) Azerbaycan'ın Abşeron yarımadasının güney kıyısında yer alan doğal liman ve yat kulübüdür. Yüzölçümü 50 km², kıyı çizgisi genişliği 20 km'dir. Doğusunda Sultan Burnu, güneybatısında Şıh Burnu ve güneyi ile güneydoğusunda da Kum adaları, Daş Zire ve Büyük Zire vardır. Bu adalar Bakü Takımadaları'nın bir parçasıdır.
Şiddetli fırtına sırasında körfezdeki dalgaların yüksekliği 1,5 metreye ulaşmaktadır.
Zonguldak Havalimanı
Zonguldak Havalimanı, Türkiye'nin Zonguldak iline hizmet veren havalimanıdır. 1999'da kurulduktan ve 2002'de kapatıldıktan sonra 2007'de tekrar hizmete girmiştir. Havalimanı 500.000 yolcu/yıl kapasiteli olup işleticisi Zonguldak Özel Sivil Havacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş.'dir. Havalimanında 1.430 metrekarelik terminal binası, 2131 x 45 metre ebatlarında ve 85 PCN mukavemetinde, beton (18/36) pisti; 60 x 18 metre ebatlarında taksi yolu ve 39 x 80 m ebatlarındaki 2 uçak kapasiteli apronu, 40 adet araç kapasiteli otoparkı bulunmaktadır.
İstatistikler
(*)Kaynak: DHMI
Tuba (çalgı)
Tuba, genellikle pirinç ve bakırdan imâl edilen, geniş, konik borulu ve pistonlu üflemeli bir çalgıdır.
Tuba, üflemeli çalgılar arasında en kalın sesli olanıdır. Orkestralarda genellikle bir tane tuba bulunur. Yaylı çalgılara bas sesi sağlayan kontırbas gibi, tuba da bakır üflemeli çalgılara bas sesiyle eşlik eder. Tubanın uca doğru genişleyip açılan kıvrımlı gövdesi, çan biçiminde bir kalakla son bulur. Ağızlık bölümü huni biçimindedir. Gövde üzerinde trompette olduğu gibi değişik perdelerden ses veren ve kangal olarak adlandırılan ek borular ile bu boruları açıp kapamaya yarayan bir piston düzeneği vardır. Bugün tubanın çeşitli ülkelerde kullanılan oldukça değişik modelleri vardır.
Tarihi
Tuba, ismini Latince "tüp", "boru" anlamına gelen "tubus" kelimesinden alır. Tarihi Roma İmparatorluğu'na kadar uzanır. Roma'da kullanılan hâli Tuba'nın bugünkü şekline benzemiyorsa da, tuba da dahil olmak üzere, bugün kullanılan bakır üflemeli çalgıların atası olarak kabul edilmektedir.
Tuba'nın bugünkü şeklini ve çalışma prensibini bulması 1800'lü yıllarda pistonun icat edilmesi ile olabilmiştir. 1835 yılında Alman besteci, bando şefi Wilhelm Wieprecht ve saray bandosunun çalgı yapım ustası Carl Wilhelm Moritz, Berlin'de bugün kullanılan 5 pistonlu bas tubayı icât ederek patentini almışlar.
Tuba, kalın ve bas sesi sayesinde kısa zamanda yayılmış, kısa sürede orkestralarda ve bandolarda selefi sörpanın yerini almıştır. Bugün hemen hemen bütün Orkestra ve bandolar tarafından kullanılmaktadır. Orkestralarda genellikle bas tuba ya da kontrbas tuba olmak üzere, genellikle bir tane tuba bulunur. Nâdiren her ikisini birden kullanan topluluklar da vardır.
Tuba, caz müziğinde de 1925 yılına kadar bas sesi olarak kullanıldıktan sonra yerini kontırbasa bıraktı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra amatör "dixieland" caz toplulukları tarafından yeniden kullanılmaya başlanmıştır.
Dünya tuba günü
1979 yılında, Birleşik Amerikalı müzisyen Joel Day, "International Tuba Day" adını verdiği "dünya tuba günü"nü ilân etti. 1982'den beri her yıl, Mayıs ayının ilk cuması "dünya tuba günü" olarak kutlanmaktadır.
Atıf Özbilen
Atıf Özbilen, (d. 1919 - ö. 7 Nisan 2002) Türk yazar, ağaç oyma sanatçısı.
Doğumu ve Sanat Hayatının İlk Yılları
1919 yılında Adana’da doğdu. Nazmiye-Saip Özbilen çiftinin üçüncü çocuğudur. İlkokul ve orta öğrenimini Adana’da bitirdikten sonra, lise yıllarında idealleri uğruna ve ailevi zorunluluklardan dolayı İstanbul’a gelir. Adana’lı Atike Özer ile evlendikten sonra ilk kızları Semiramis (1941), toplam üç yıl sürecek yedek subaylığı sırasında da ikinci kızları Semiray (1944) dünyaya gelir. İlk olarak Yeni Adana Gazetesi’nde (1945) yazıları, 1947’de öykü kitabı “İşte Bu!” yayımlanmıştır.
İş Hayatı
İş hayatı çeşitlilik arz eder. Güney illerinde bir süre vekil öğretmenlik ve Millî Eğitim Müfettişliği yapar. Çeşitli özel firmalarda çalışır. 1975 yılında emekli olur. Bu arada yazar ve yayımcılık kimliği çerçevesinde çalışmalarını, Adana’da ilk kıpırtıları başlayan “Güney Hareketleri”, İstanbul’da 1967-1973 yılları arasında aylık “Güney Sanat Dergisi” yöneticiliği ile zirveye ulaşır. Önemli edebiyat sanatçılarımızın yer aldığı bu dergi 72 sayı (6 cilt) yayımlanır.
"Ağaçkurdu"
Ağaç oyma sanatçılığı, yazar ve yayımcılık kişiliğinin önünde gelmektedir. Bu konudaki ilk öğreticisi ilkokuldaki elişi öğretmeni olmuştur. Bir anlamda çalışmalarına 1932 yılında başlamıştır diyebiliriz. Sanatçı ilk ağaç oyma sergisini Adana Halkevi’nde 1950 yılında açar. Sonrasında; İstanbul Olgunlaşma Enstitüsü (1962, 1976), Beyoğlu Şehir Galerisi (1968, 1969, 1972), Mersin Devlet Güzel Sanatlar Galerisi (1971), İstanbul Paşabahçe Ak Galeri (1975), Ankara Sanat Galerisi ve Adana Kalaba Elsanatları Galerisi (1977). 1979 yılında Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nın katkılarıyla Belçika-Brüksel’de bir sergi açar. Paris’te bu sergiyi yineler: "Oeuvres de Sculpture Sur Bois - Ağaç Üzerine Oyma Yapıtlar" ve "Bois Graves et Sculptes - Ağaç Oyma ve Yontular".
Bursa Güzel Sanatlar Galerisi’nde 1980 yılında bir başka sergiye imza atar. Hemen ardından durup dinlenmeden, 1981 “Dünya Atatürk Yılı” çerçevesinde “Ağaç Oymalarla Atatürk” sergisine hazırlanır. Bu kapsamdaki eserlerinden bir kısmını Anıtkabir Müzesi’ne bağışlar.
Emeklilik Yılları ve Ölümü
1981 yılında, İstanbul Pendik-Güzelyalı’da aldıkları tek katlı yazlık evi aynı zamanda atölye olarak kullanmaya başlar. Uzun zamandır hayalini kurduğu özlemini gerçekleştirir. Kış aylarında Göztepe’de oturdukları halde, bu atölye/eve her sabah gider. Çalışmalarını yapar ve akşama geri döner.
Kendi çizimleri dışında Tan Oral karikatürleri, ustalığının zirvesinde çalıştığı Güngör Kabakçıoğlu desenleri ve saatler sanatının ölümsüz örneklerini oluşturur. Olgun çağdında da sergilerine devam eden Özbilen, son yıllarında çalışmalarını bırakmak zorunda kalır. 7 Nisan 2002 tarihinde İstanbul’da vefat eder.
Steve Komphela
Steve Komphela (24 Mayıs 1967, Kroonstad), Güney Afrikalı eski futbolcu ve teknik direktör.
Erken dönemi
Kroonstad'ın 20 km dışında, Jack Koyi Koyo ve Nomalanga Komphela çiftinin 11 çocuğunun en küçüğü olarak Golden Valley çiftliğinde doğdu.
Öğretmenlik diplomasını Free State Tshiya Koleji'nde aldı. Mesleği öğretmenlik oldu.
Kulüp kariyeri
Komphela, NSL Second Division (ikinci lig) takımı Klerksdorp City'de futbola başladı  ve daha sonra Qwa Qwa Stars National Soccer League'e (Ulusal Futbol Ligi) yükseldi. NSL'de ilk maçını 9 Şubat 1986'da Witbank Aces karşısında 4-1 galip geldikleri maçta yaptı. 1992'de Komphela'nın takımı ligde üçüncü sırada yer aldı ve NSL Oyuncuları Yılın Oyuncusu seçildi. Daha sonra Kaizer Chiefs'e transfer oldu ve burada 34 lig maçının tamamında oynadı ve 16 Ağustos 1993'te denizaşırı bir sözleşme imzaladı ve Güney Afrikalı Teboho Moloi ile birlikte 1993/94 sezonunun ikinci yarısında Gaziantepspor'a transfer oldular. 1997 yılında futbolu bıraktı.
Teknik direktörlük kariyeri
Kompela teknik direktör kariyerine Manning Rangers ile başladı. 2002-2015 yılları arasında, tek bir sezonda çalıştığı çeşitli kulüplere teknik direktörlük yaptı. 2015 yılında 3 yıllık sözleşme için Kaizer Chiefs'e imza attı. Kaizer Chiefs'e gelmesinden bu yana kupa kazanamadı, sözleşmesinin bitiminden önce istifaya zorlandı. Bu baskı, Kaizer taraftarları her maçta ona karşı şiddetli protestolar başlattıktan sonra izledi. Temmuz 2018'de, o sırada finansal sorunlarla mücadele eden Bloemfontein Celtic'e imza attığını açıklandı. Kaizer Chiefs neredeyse 3 yıl sonra Steve Komphela'nın kariyerinde düşüşe neden oldu. Birçok taraftar, çoğu Sosyal Medya platformunda onun hakkında olumsuz yorumlar yaptı. Özellikle de Kaizer Chiefs'in kupa kazanamaması nedeniyle kendisini suçladılar, ancak Kaizer Chiefs'den ayrıldıktan sonra, takım maçlarını kazanmaya başladı. Bloemfontein Celtics ile yeni kariyerine başladıktan kısa bir süre sonra, 2018-19 Premier Futbol Ligine büyük bir sürprizle başladı. Birbirini takip eden ilk altı lig maçını kazandı. Kaizer Chiefs'e karşı takımın ikinci yarıda bir noktada 2-0'a düştüğü maçta 2-2 berabere kalmayı başardı. Ayrıca sezonun ilk ayağında Orlando Pirates'i yenmeyi başardığında amansız bir çıkış gösterdi.
Kalenderî
Handan Sultan zafer Kalenderî, Halk şairleri tarafından aruzun mef’ûlü mefâ’îlü kalıbıyla gazel, murabba, muhammes, müseddes biçiminde söylenen şiire denir. Özel bir ezgiyle okunur. Ezgisi bakımından düz kalenderî, Acem kalenderisi, Emrah kalenderisi gibi çeşitlere ayrılır. Kafiye düzeni divan ve semai ile aynıdır. Bu tür şiirler 3+4+3+4 veya 7+7 şeklinde on dört heceli iken, sonradan yerine aruz vezninin geçtiğini ileri sürenler vardır.
Örnek
İçtin mi a cânım yine mestâne durursun
Gamzen gibi âşıklara bîgâne durursun
Kimden söz işittin ki celâ hakkına dâir
Böyle güzelim hâtırı vîrâne durursun
Geç şâhım otur başımın üstünde yerin var
El bağlı efendim kime divâne durursun
Bir çift idiniz vuslat-ı devlette geçen gün
Nettin eşini ey peri bir dâne durursun
Sen al ile başımdan alıp aklımı şimdi
Öldürmek ise Nûri kulun kasdına böyle
Çek hançeri öldür a paşam ne durursun
Tokatlı Nurî
Bugatti Veyron
Bugatti Veyron EB, Alman Volkswagen Grubu tarafından tasarlanıp geliştirilen ve Fransız otomobil üreticisi Bugatti tarafından üretilen, ortadan motorlu bir spor otomobildir. Adını, Bugatti'nin efsanevi yarış pilotu olan Pierre Veyron'dan alır. Bugatti EB 110'un halefi, Bugatti Chiron'un selefidir.
Aerodinamik
Bugatti Veyron'da sürüş hakimiyeti üç farklı aşama ile sağlanmaktadır: Standart, Hakimiyet ve Maksimum Hız.
Standart: 180 km/s'e kadar optimum aerodinamik sağlanması açısından standart mod devrededir. Otomobilin ön ve arka yüksekliği 115 mm'dir. Bu sayede Veyron, 0'dan 100'e 2.6 saniyede ulaşabilmektedir.
Maksimum Hız: 375 km/s'in üzerinde, son hıza erişmek için maksimum hız modu devreye girer. Otomobilin ön sürüş yüksekliği 65 mm, arka sürüş yüksekliği 70 mm'dir. Difüzörler ve alt arka kanat kapanır. Üst arka kanat ise, yalnızca 3°'lik açıyla açık kalır. Bu modun aktif edilmesi için, aracın "Maksimum Hız Anahtarı" ile çalıştırılması gerekir.
Araç Yapısı ve Montajı
Veyron, "Döner Şasi" adı verilen üç farklı bölümden oluşur: Ön uç, monokok (kabuk) ve arka şasi.
Ön Uç
Ön uç yapısının ana işlevi, sayısız araç bileşeni barındırmanın yanı sıra çarpmaya karşı optimum koruma özelliklerini sağlar. Bir çarpışma durumunda monokokun deforme olması neredeyse imkânsız olduğu için, tüm çarpışma enerjisi ön uçta dağılır. Neredeyse deforme olamayan bir yolcu bölmesi ile birlikte; ekstrüzyon yapılmış alüminyum çok odacıklı profiller, kasıtlı olarak deforme olabilecek şekilde bal peteği formunda tasarlanmıştır. Ön aks ise, ön uç ve monokoç bölümleri arasında yer alır. Ön transvers bağ bağlantıları, dengeleyici ve direksiyon dişlisi bu bölümüne takılmıştır.
Monokok (Kabuk) Bölüm
"Monokok" terimi, tek parça halinde üretilen tek bir büyük gövdeye karşılık gelir. Veyron'da prepreglı karbon fiber monokok kullanılmıştır. "Prepreg" terimi ise, üretim işlemi sırasında herhangi bir ilave reçinenin eklenmesini gerektirmeyecek şekilde, reçine ile önceden emprenye edilmiş karbon elyaf levhalarının kullanıldığı anlamını taşır. Monokok, alüminyum bal peteği çekirdeği ve karbon elyaf levhalarla her iki tarafı kaplı, sandvice benzer bir yapıya sahiptir.
Ana bileşenleri; yakıt sistemi (depo doldurma kısmı hariç), refakatçi yakıt deposu (monokokluğun arka tarafına takılıdır), arka travers bağlantıları, kontrol paneli dahil kiriş, direksiyon kolonu, fren servoları ve pedalları ile ana fren silindiri ve klima sisteminden oluşur.
Arka Şasi
Arka karbon fiber yapı ve arka metal yapı olmak üzere iki farklı kısımdan meydana gelir.
Arka karbon fiber yapının amacı, monokokun son derece yüksek burulma rijitliğini, arka süspansiyon çubuklarının bağlandığı noktaya kadar tam olarak korumaktır. Arka metal yapıda da, öndeki gibi çarpmaya karşı optimum özellikler sağlar. Turbo şarj ve egzoz sisteminden dolayı, arka şasinin alt kısmında çok sıcak bir ortamda son derece yüksek dayanıklılık gerekli görüldüğünden bu kısma, üçgen formunda iki uzunlamasına çerçeve ve kutu şeklindeki arka aks taşıyıcı çerçeve için havacılık sınıfı paslanmaz çelik tercih edilmiştir. Paslanmaz çelik bileşenler Veyron'un çapraz bağlantıları ile aynı malzemeden yapılmış ve havacılık endüstrisi standartlarına göre özel olarak eğitilmiş ve sertifikalandırılmış çalışanlar tarafından birbirine kaynaklanmıştır.
Arka şasi bölümü; motor, vites kutusu ve egzoz sisteminin yanı sıra yakıt sistemi bileşenleri: motor ve dişli yağı çeviricileri, merkezi hidrolikler, depo doldurma kısmı ve karbon yakıt deposundan oluşur.
Motor
Bugatti tarafından "Veyron'un kalbi ve ruhu" olarak nitelendirilir. Standart ve Grand Sport modellerinde 1000 HP, Super Sport ve Grand Sport Vitesse modellerinde ise 1184 HP'lik , dört turboşarjlı 8.0 W16 motor kullanılmıştır. Motorda yer alan 2 hava kanallı hava giriş sistemi, her biri iki turboşarj sağlayan iki hava filtresine hava akışı yönlendirir. Her turbo şarj, iki ara soğutucu ve gaz kelebeği vasıtasıyla iki giriş manifoldunu beslemeden önce havayı sıkıştırır. Egzoz gazı, dört turbo şarjı güçlendirir ve katalizörlerden geçerek 68 litrelik titanyum egzoz sisteminin içine aktarılır. Buradan egzoz gazı, dört egzoz borusu vasıtasıyla açık havaya verilir (ikisi aracın arkasında görünür ve ikisi arka difüzörde gizlenir).
W16 konfigürasyonuna sahip olan bu motorun her silindirinde dört valf mevcuttur. Dört valften ikisi hava girişi, diğer ikisi ise egzoz gazını dışarı atmak içindir.
Şanzıman
Bugatti, DSG'nin yedi vitesli bir varyantını kullanan ilk üreticidir. Bu şanzıman, 1500 Nm'ye kadar olan motor torkunu yol yüzeyine aktarır. 2-4-6 ve geri vitesler uzun bir şaftla çift kavramaya bağlanırken, 1-3-5 ve yedinci vites ise kısa, koaksiyel boşluklu şaft ile çift kavramaya bağlanır.
Adaptif Artan Basınçlı Yakıt Enjeksiyonu
Bugatti, Veyron için klasik +/- polarize pompalardan farklı olarak, sabit bir basınç altında motora gerekli miktarda yakıtı sürekli olarak tedarik edebilen üç fazlı enjeksiyon pompası icat etmiştir. Uyarlamalı artırma basıncı, yakıt enjeksiyon sistemi giriş basıncını sürekli olarak izler. Optimum atomizasyon ve karbürasyon sağlamak ve minimum yakıtla maksimum gücü elde etmek için yakıtları yanma odalarına sürekli olarak aşırı basınç seviyesinde enjekte eder.
Bir Şarkısın Sen (yarışma)
Bir Şarkısın Sen, 2009-2012 yılları arasında atv'de haftalık yayımlanan ve yarışmada yarışan 6-15 yaş arası çocukların seslendirdiği eski ve yeni birbirinden güzel şarkılara oy veren, her hafta farklı sanatçıların katıldığı eski ve yeni Türk müziği sanatçılarının, ayrıca halkın oylamasıyla her hafta seçilen birinci çocukdan oluşan, sunuculuğu Erol Evgin ve Pınar Altuğ'un sunduğu programdır. Ayrıca programda orkestra şefliğini de Metin Özülkü yapmaktadır.
Bugatti Veyron
Frenler
Ön aksta 400 mm ve 38 mm kalınlığında, arka tarafında 380 mm ve 36 mm kalınlıkta seramik diskler mevcuttur. Frenleme esnasında 0.4 saniye gibi bir sürede üst arka kanat 55°, alt kanat ise 27°'lik açıya kavuşur. Yavaşlama esnasında 2G'den daha yüksek bir kuvvet açığa çıkar. Bu sayede yavaşlama çok çabuk meydana gelir ve kontrol kaybı yaşanmaz. ESP sistemi 385 km/s'e ulaşana dek sürekli aktiftir. Tüm bu veriler, Bugatti tarafından ABD'de yer alan Black Rock Çölü Tuz Gölü'nde yapılan testlerde elde edilmiştir.
Soğutma
Veyron'un 10 farklı radyatörüne yeterli soğutma havası sağlamak ve araç tasarımından ödün vermeden sıcak havayı çıkarmak için kilit önem taşıyan hava akışı modelleri geliştirildi. Yanma sırasında, 1200 HP'lik her bir tahrik gücü için yaklaşık 2400 HP ek ısı üretilir. Bununla başa çıkabilmek için, Bugatti motorunun iki su devresi vardır. Büyük devre, motoru çalışma sıcaklığında tutmak için aracın ön bölümündeki üç soğutucuda 40 litre su ihtiva eder.
L’Or Blanc (Beyaz Altın)
Bugatti Veyron 16.4 Grand Sport L’Or Blanc, Bugatti ile Berlin'de yer alan Royal Porselen Fabrikası arasında yapılan işbirliğiyle tasarlanmıştır. İlk kez bir otomobilin dış ve iç mekanında yüksek kaliteli porselen kullanılmıştır. Bu, Bugatti'nin kurucusu Ettore Bugatti'nin geleneğine de sadık kalınarak yapılmış olan bir tasarımdır. Ettore Bugatti de, otomobillerde kullanılmayan yeni materyalleri denemekten hoşlanan biridir. Tasarımda, Rembrandt Bugatti'nin ünlü dans eden filinden yola çıkılmıştır.
Sang Bleu (Mavi Kan)
Bugatti Veyron 16.4 Grand Sport Sang Bleu, özel Bugatti modelleri serisinin sonuncusudur. Şirketin 100. yıl imzası niteliğindedir. Sang Bleu adı, markanın imza renginin bir başka yorumunu temsil eder. Bu otomobil ise, Bugatti'nin karakteristik iki tonlu tasarım ilkesinin yenilikçi bir uygulamasını temsil eder. Önceki modellerde iki farklı yüzey kaplaması birleştirilmiştir. Bu modelde ise karbon fiber ve alüminyum olmak üzere iki yüksek kaliteli materyal, ilk kez birlikte kullanılmıştır.
Villa d’Este
Bugatti Veyron 16.4 Villa d’Este, dört farklı Veyron'dan oluşur. 2009 yılının Eylül ayında, şirketin 100. yıldönümü için Bugatti, Villa d'Este Concorso d'Eleganza'da dört adet 16.4 Veyron'un özel modelini açıkladı. Bu modeller, geleneksel markanın prestijli yarış tarihi hatırlatarak en başarılı modellerinden biri olan Tip 35'i kutlamak amacıyla yapıldı. Ettore Bugatti'nin gününde olduğu gibi dört otomobil de o dönemde motorsporlarında yarışan ülkelerin yarış renklerinde sunuldu: Fransa için mavi, İtalya için kırmızı, İngiltere için yeşil ve Almanya için beyaz. Dört modelin her biri, tarihi Grand Prix Bugatti üzerinde modellendi. Bu dört tarihi yarış otomobili, dünyaca ünlü yarış sürücüleriyle birlikte 1920'li ve 30'lu yıllarda sayısız zafere ulaştı.
Bahsedilen dört farklı Bugatti modelinin mavisi "Jean-Pierre Wimille", kırmızısı "Achille Varzi", yeşili "Malcolm Campbell" ve beyazı "Hermann zu Leiningen" olarak dönemin dünyaca ünlü dört yarışçısının adıyla anıldı.
FBG par Hermès
Bugatti Veyron Fbg par Hermès, ünlü Parisli lüks marka Hermès ile yapılan işbirliğinin bir ürünüdür. Bu modelin adı, Paris'in sekizinci Bölgesindeki Rue du Faubourg Saint-Honoré'deki ana Hermès mağazasına atıfta bulunmaktadır. "Fbg", "Faubourg" anlamına gelir. Bugatti Veyron Fbg par Hermès, Émile Hermès ve Ettore Bugatti'nin teknik ve estetik inceliklerinin mükemmel bir karışımını temsil eder. Hermès zanaatkarlarıyla birlikte tasarımcı Gabriele Pezzini, bu gem otomobil mühendisliğinin eskisinden daha da parıltılı olmasını sağlayan Hermès stiliyle Veyron'u işledi.
Veyron 16.4'ün bu özel modeli dört otomobil ile sınırlıydı. Daha sonra aynı konfigürasyonda bir Veyron 16.4 Grand Sport daha üretildi.
Sang Noir (Siyah Kan)
EB 16.4 Veyron Sang Noir, Bugatti'nin Veyron'da daha koyu renk tonları ve tonaliteleri denemesiyle oluşmuştur. Veyron Sang Noir, Vincent Van Gogh'un "Bana öyle geliyor ki, gece gündüzden daha canlı ve daha zengin renkli." sözüne yürekten inanır. Bu özel modelin tarihi versiyonu, aynı ilginç güzellikleri olan, kuş yemini andıran, markanın geçmişi boyunca yürümüş olan ve şimdi Sang Noir'da yeniden canlanan Type 57S Atlantik'tir. Her iki model de Bugatti'nin geçmişiyle günümüz arasındaki yakın ilişkiyi kuvvetle göstermektedir.
EB 16.4 Veyron Sang Noir sadece 12 adet üretilmiştir.
Bleu Centenaire (Mavi Yüzyıl)
Veyron Bleu Centenaire, Bugatti markasının yüzüncü yılını kutlamak için geliştirilmiştir. Bu özel model, geleneksel iki tonlu Bugatti tasarımını, mavinin iki tonunu kullanarak yorumluyor: "Sprint Blue Matte" (Mat Mavi) ve "Sprint Blue Gloss" (Parlak Mavi). Motorun parçaları da bu geleneksel Bugatti renginde üretilmiştir. Özellikle bu araba için yaratılmış olan amblem, iki Bugatti efsanesinin taslağını gösteren soyut bir çizime, Type 41 Royale ve Veyron 16.4'e sahiptir. Daha yakından bakılırsa, çizimin "0-100" yazısını da içerdiği görülebilir. Bu, markanın kuruluşundan bu yana geçen 100 yılı temsil eder.
Pur Sang (Saf Kan)
Veyron Pur Sang, Veyron'un sınırlı sayıda üretilen modeli niteliğindedir. Veyron'un DNA'sını tanımlamak ve en saf halini ortaya koymak amacıyla, 2007 yılında sadece 5 adet üretilmiştir.
Jigawa (eyalet)
Jigawa Eyaleti, (İngilizce: Jigawa State) Nijerya'nın kuzey kesiminde eyalet.
Maria Borges
Maria Borges (d. 28 Ekim 1992, Luanda) Angolalı model.
Cizrespor
Cizrespor, Şırnak'ın Cizre ilçesi merkezli Türk eski futbol kulübüdür. 1972'de kurulan kulüp, 2010 yılında kapanmıştır. Yeşil-kırmızı renklere sahip olup iç saha maçlarını 1.000 kişi kapasiteli Cizre İlçe Stadyumu'nda oynamaktaydı.
Tarihçe
1972 yılında, Cizre Serhat Spor Kulübü adıyla kuruldu ve Mardin Amatör Ligi'nde oynamaya başladı. 1987-88 sezonunu şampiyonlukla tamamladı ve profesyonel olarak 3. Lig'e yükseldi. 1994 yılında, yaşanan olaylardan ötürü idman ve maçlara çıkmayan oyuncular sebebiyle Türkiye Futbol Federasyonu tarafından Amatör Küme'ye düşürüldü. Ertesi sezon tekrar 3. Lig'e yükselen takım, isim değişikliğine giderek adını Cizrespor olarak değiştirdi. 1999-2000 sezonunda, 3. Lig 1. Grup'ta kazanılan şampiyonlukla birlikte tarihinde ilk kez 2. Lig'e yükseldi. 2001-02 sezonunda, grubunu lider olarak tamamladı ve 1. Lig'e yükselmek için oynanan playoff'lara katılmaya hak kazandı. Fakat Denizli'de oynanan playoff'larda başarılı olamadı ve bir üst lige çıkma şansını elde edemedi. 2006-07 sezonunda 3. Lig'e, 2007-08 sezonu sonunda ise Şırnak 1. Amatör Ligi'ne düştü. Cizrespor, en son 2010-2011 sezonunda Şırnak 1. Amatör Ligi'nde mücadele ettikten sonra tarihe karıştı. Bu sırada 2010 yılında kurulan Cizre Basraspor Cizre ilçesini amatör liglerde temsil etmeye başladı.
Lig mücadeleleri
2000-2007 1988-1994, 1995-2000, 2007-2008 1972-1988, 1994-1995
İkinciafşar, Gerede
İkinciafşar, Bolu ilinin Gerede ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün ilk kurulduğunda kurucuların Ankara’nın Bâla ilçesine bağlı Büyük Avşar ve Emirler’den ayrılarak bu bölgeye geldikleri anlaşılmaktadır. İlk geldiklerinde Develer adlı mevkide konakladıktan sonra Birinciafşar Köyü'ye yerleşmişlerdir. Bir müddet sonra BirinciAfşar ve Bala'nın Emirler Köyü'nden ayrılanların gelerek İkinciafşar Köyü mevkiinde yerleşim kurmuşlardır. Eyvazoğlu, Çulhaoğulları, Belcioğulları, Tomurcuoğulları, Demircioğulları, Solakoğulları gibi ilk gelen ailelerin yanında köye,  gelip yerleşen Hamzalar sülâlesi de köklü ailelerdendir.Daha sonra köye başka aileler de gelip yerleşmişlerdir.
Cumhuriyet’in kuruluşuna kadar “Avşar-ı Şerif” olarak devam etmiştir (Mahmutoğullarından Seyit Ahmet’in 1913 tarihli tapu senedinde köyün ismi Avşar-ı Şerif’tir). Köyün mahallelerinin ismi de “Bölükü Evvel” ve “Bölükü Sânî” adlandırılmıştır (Mahmutoğlu İsmail’in 1891 senesin ait vergi makbuzu ve Tomurcuoğlu Vahip’in 1903 tarihli Gerede Medresesi’nden aldığı tasdiknamesinde mahallenin ismi Bölükü Sânî’dir).
Cumhuriyetin kurulmasından sonra, iki mahalle “AVŞAR-I EVVEL” ve “AVŞAR-I SÂNÎ” olarak iki köy olarak ayrılmıştır. Ancak 1900’lü yıllarda iki mahallenin isimlerinin “Avşar-ı Evvel” ve “Avşar-ı Sânî” olarak da kullanıldığı bilinmektedir.İkinci Afşar köyünün mazisinin 250-300 yıl olduğu sanılmaktadır.
1928 yılında itibaren de İkinci Afşar olarak tekrar değiştirilmiştir.
Coğrafya
Bolu iline 64 km, Gerede ilçesine 13 km uzaklıktadır.
Amasya'da Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri
Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde (resmî adıyla  26. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin seçimi) Amasya ilinin 3 milletvekili seçilmiştir.Sonuçlar resmî verilerdir.Toplu sonuçlar resmî seçim sonuçlarına göre girilmiş olup,il bazlı sonuçlar YSK'nın SEÇSİS sistem sonuçlarına göre girilmiştir.
Seçimden Önce
7 Haziran'da yapılan seçimde 3 milletvekili çıkarabilen Amasya ilinin 2 milletvekili Adalet ve Kalkınma Partisi'ne aitken 1 milletvekili ise Cumhuriyet Halk Partisi'ne aitti.Bu seçime katılım %89,63 oranlarında gerçekleşmişti.
Toplam Sonuçlar
Amasya ili seçim çevresinde 16 Parti seçimlere katılmıştır.Bu seçim çevresinde hiçbir bağımsız aday seçimde yer almamıştır.
! align="center" colspan="9" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Çevre Oyu ! align="center" | Gümrük Oyu ! align="center" | Toplam ! align="center" | Oy oranı ! align="center" | MV Sayısı ! align="center" | Adaylar ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş ! align="center" colspan="4" | Katılım oranı
Seçilenler ve Oy Dağılımı
1 Kasım Pazar günü yapılan seçimlerin ardından seçilen 26.Dönem Amasya milletvekilleridir.
Donald Rayfield
Donald Rayfield (d. 12 Şubat 1942, Oxford, Birleşik Krallık), Britanyalı Gürcü ve Rus edebiyatları profesörü. Gürcü ve Rus edebiyatları, Stalin ve onun gizli polisi üzerine kitaplar yazdı. Rus yazarlar ve entelejansiyası üzerine bir dizi kitabın editörlüğünü yaptı. Rayfield'in The Literature of Georgia: A History (2000; “Gürcistan Edebiyatı: Bir Tarih”) adlı kitabı, Gürcü edebiyatı üzerine İngilizce yazılmış en önemli çalışmadır. Rayfield, Gürcü ve Rus şairleri ve yazarları İngilizceye çevirmişitir.
Gürcü yazar Otar Çiladze'nin A Man Was Going Down the Road ve Miheil Cavahişvili'nin Kvachi Kvachantiradze romanları en önemli çevirileri arasında yer alır.
Gedikpaşa Surp Hovhannes Kilisesi
Surp Hovhannes Kilisesi, Türkiye'de İstanbul iline bağlı Fatih ilçesi Gedikpaşa semtinde bulunan bir Ermeni kilisesidir. 1849'da inşa edilen kilisenin bir yangın sonucu yıkılmasından sonra 1876'da inşa edilen kilise daha sonra restore edilerek 1895'te tekrar ibadete açıldı. 1950'de tekrar restore edilen kilise 1972'de bir yangından etkilendikten sonra tekrar onarılmış ve 1986'da tümden restore edilerek İstanbul Ermeni Patriği I. Şınorhk tarafından ibadete açılmıştır. Son olarak 2006 yılında restore edilen kilise Patrik II. Mesrob tarafından ibadete açılmıştır.
Gedikpaşa Ermeni Yetimhanesi
1950'li yıllarda, Gedikpaşa Surp Hovhannes Kilisesi'nin alt katı Anadolu'dan gelen yoksul Ermeni yetim çocukları için bir yetimhane olarak kullanılıyordu. İhtiyaç sahibi çocukların sayısının artmasıyla beraber kalacak ve yazın gidebilecekleri bir yer gerekli oldu.
Armen Kampı
1962 yılının Kasım ayında kilisenin yönetim kurulu Tuzla, İstanbul'da bir arazi satın aldı ve kilisenin adına kaydetti. Aralarında Hrant Dink'in de olduğu 8 ila 12 yaşları arasındaki 30 çocuk, kampın inşasına dahil oldular.
1974 yılında Türkiye'nin ülke dışındaki faaliyetlerden etkilenen siyasi atmosferi nedeniyle Hristiyan Vakıflarına ait mülklere yetkililer tarafından el konuldu. El konulan mülklerden bir tanesi de bu kamp oldu. Kampın iadesi ve arazi üzerine yapılan tesislerin tazminatının ödenmesi için açılan davalar sonuçsuz kaldı.
Metro (anlam ayrımı)
Metro şu anlamlara gelebilir:
Gedikpaşa Surp Hovhannes Kilisesi
Armen Kampı
2011 yılına gelindiğinde Vakıflar Kanunu'nda yapılan değişiklikle azınlık vakıflarının el konulan mallarının iadesi süreci başlatılıp yeniden başvurular yapılmış ancak herhangi bir tazminat ödenmemiştir.
6 Mayıs 2015'te, kamptaki tesislerin yıkılmasına tepki gösterildi. Geri alma görüşmeleri devam ederken, Nor Zartonk ve diğer gönüllüler kampın yıkılmasına karşı bir imza kampanyası ve yürüyüş düzenlediler. Direnişin 175. gününde, arsanın kağıtta sahibi gözüken Fatih Ulusoy, mülkü Gedikpaşa Surp Hovhannes Kilisesi'ne bağışladı. Tuzla Belediyesi tarafından tahliye edilen kampın geri kalanına ise geri dönüş talep edildi.
Arıca, Çatalzeytin
Arıca, Kastamonu ilinin Çatalzeytin ilçesine bağlı bir köydür.