cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miguel Abia Biteo Boricó
Biteo Boricó, 11 Temmuz 2004'te başbakan olarak atanmadan önce, Parlamento ile İlişkiler ve Cumhurbaşkanlığı Hukuk İşlerinden sorumlu Devlet Bakanı olarak görev yaptı; hükûmeti 14 Temmuz'da açıklandı.
Başkan Obiang'ın, 2006 yılında Biteo Boricó'ya ciddi eleştiriler yöneltmesi sonucu hükûmeti 10 Ağustos 2006'da istifa etti. Ricardo Mangue Obama Nfubea,14 Ağustos'ta onun ardılı olarak atandı.
Biteo Boricó, 2007 yılı itibarıyla Malabo'daki hapishanede işkence gördüğü ifade edilmiş ve kalp durması nedeniyle 6 Aralık 2012'de öldüğü aktarılmıştır.
Kampfbund
Kampfbund ("Savaş Birliği"), 1920'lerde Bavyera, Almanya'da milliyetçi savaş dernekleri ve Alman Nasyonal Sosyalist partisinden oluşan bir birlikti. Adolf Hitler'in Nazi Partisi'ni (NSDAP), Sturmabteilungu (SA), Oberland Birliği'ni ve Bund Reichskriegsflaggeı içeriyordu. Hitler siyasi lideriydi, Hermann Kriebel ise milis kuvvetlerine liderlik etmiştir.
Birlik 30 Eylül 1923'te Nürnberg'de, Hitler'in Prusya'nın 1870'te Fransa'ya karşı kazandığı zaferin yıldönümü olan Sedantag'ı kutlamak üzere diğer milliyetçi liderlerle bir araya geldiği yerde kuruldu. Amaç, gündemlerini birleştirmek, düzene sokmak ve ayrıca Bavyera ile merkezi hükûmet arasındaki bölünmeden faydalanmaya hazırlanmaktı. Bu birleşmenin itici gücü, Fransızlar tarafından Ruhr bölgesinin işgal edilmesine karşı yapılan direnişin sona erdiğini duyuran Berlin merkezi hükümetinin açıklamasıydı; teslimiyet, milliyetçileri ve özgürlükçüleri çileden çıkarmıştı. "Kampfbund" Kasım 1923'te Almanya'nın Münih kentinde Birahane Darbesi'ni gerçekleştirdi.
Hırvatistan'daki azınlık dilleri
Hırvatistan Anayasası, giriş bölümünde Hırvatistan'ı etnik Hırvatların ulus devleti, anayasanın ulusal azınlıklar olarak tanıdığı geleneksel olarak var olan toplulukların ülkesi ve tüm vatandaşlarının ülkesi olarak tanımlamaktadır. Anayasada açıkça sayılan ve tanınan ulusal azınlıklar Sırplar, Çekler, Slovaklar, İtalyanlar, Macarlar, Yahudiler, Almanlar, Avusturyalılar, Ukraynalılar, Ruslar, Boşnaklar, Slovenler, Karadağlılar, Makedonlar, Ruslar, Bulgarlar, Polonyalılar, Rumenler, İstro-Rumenler ("Ulahlar"), Türkler ve Arnavutlardır. Anayasanın 12. Maddesi Hırvatistan'da resmî dilin Hırvatça olduğunu belirtse de bazı yerel yönetimlerde başka bir dilin ve Kiril alfabesinin veya başka bir alfabenin resmi kullanıma sokulabileceğini de belirtir.
Azınlık dillerinin resmî kullanımı, ilgili ulusal mevzuat ve Hırvatistan'ın imzaladığı uluslararası sözleşmeler ve anlaşmalarla tanımlanmaktadır. En önemli ulusal kanunlar Ulusal Azınlıkların Haklarına İlişkin Anayasal Hüküm, Ulusal Azınlıkların Dillerinin ve Yazılarının Kullanımına Dair Kanun ve Ulusal Azınlıkların Dil ve Alfabelerinde Eğitimi Hakkında Kanundur. İlgili uluslararası anlaşmalar Avrupa Bölgesel Diller ve Azınlık Dillerini Koruma Antlaşması ve Ulusal Azınlıkların Korunmasına İlişkin Çerçeve Sözleşme'dir. Bazı haklar ikili anlaşmalar ve Osimo Antlaşması ve Erdut Anlaşması gibi uluslararası anlaşmalar yoluyla elde edilmiştir.
Avrupa Konseyi Ulusal Azınlıkların Korunmasına İlişkin Çerçeve Sözleşme Danışma Komitesi 'nin %10 ila %20 arasındaki bir eşiği makul bulduğu göz önünde bulundurulduğunda, azınlık dillerinin resmî kullanımının zorunlu hale getirilmesi için belirli yerel yönetim birimlerinde azınlık nüfusunun %33,3'ünün gerekli olması yüksek bir oran olarak değerlendirilmektedir. Hırvatistan azınlık hakları konusunda her zaman olumlu görüşler sergilememektedir ancak Hırvatistan'ın Avrupa Birliği'ne katılım süreci azınlık dillerinin kamuda kullanımını olumlu yönde etkilemiştir.
Sırpça
Sırpça eğitim öncelikle eski Doğu Slavonya, Baranua ve Batı Sirem bölgesinde Erdut Anlaşmasına dayalı olarak verilmektedir. Bu okullarla birlikte 2005 yılından beri Zagreb'de Sırp Ortodoks Genel Lisesi Kantakuzin Katarina Brankoviç da bulunmaktadır.
Sırp Ulusal Konseyi Aralık 1999'dan beri haftalık Novosti dergisini yayınlamaktadır. Ayrıca Sırp Demokratik Forum tarafından yayınlanan aylık Identitet, Ortak Belediyeler Konseyi tarafından yayınlanan Izvor, gençlik dergisi Bijela Pčela ve kültür dergisi Prosvjeta ve Vukovar'da Sırp Ulusal Konseyi tarafından yayınlanan Forum dergileri de bulunmaktadır. Ayrıca Doğu Slavonya'da Radio Borovo gibi Sırpça yayın yapan üç yerel radyo istasyonu bulunmaktadır. Prosvjeta Merkez Kütüphanesi 1996'dan beri Hırvatistan'daki Sırpların resmî Merkez Kütüphanesi olarak hizmet vermektedir. Prosvjeta kütüphanesi 4 Ocak 1948'de kurulmuştur ve o tarihte XVIII. ve XIX. yüzyıl kitaplarının çoğu dahil olmak üzere çoğunlukla ulusal edebiyat alanında 40.000 cilde sahipti. 1953 yılında yetkililer kütüphaneyi kapatma ve kitaplarını Hırvatistan Sırpları Müzesi, Zagreb'deki Ulusal ve Üniversite Kütüphanesi ve Yugoslav Bilim ve Sanat Akademisi'ne bırakma kararı aldı. Kütüphane Ocak 1995'te yeniden kurulmuş ve 2016 yılına kadar koleksiyonunda 25.000'den fazla cilt bulundurmuştur.
Zagreb Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Güney Slav Dilleri Bölümü'nde Sırp ve Karadağ Edebiyatı Kürsüsü bulunmaktadır. Üniversitede Sırp edebiyatı alanında ders veren isimler arasında Antun Barac, Đuro Šurmin ve Armin Pavić yer almaktadır.
Tartışmalar
Ulusal Azınlıkların Haklarına ilişkin yeni Anayasa Hükmünün yürürlüğe girmesinden sonraki ilk yıllarda bazı yerel yönetimler yasal yükümlülüklerini yerine getirmekte direnmişlerdir. 2005 Ombudsman raporunda, Vojnić, Krnjak, Gvozd, Donji Kukuruzari, Dvor ve Korenica belediyeleri, bu yerlerdeki ulusal azınlığın Anayasal Hüküm'de öngörülen eşiği karşılamasına rağmen Sırpçanın resmî kullanımına izin vermeyen belediyeler olarak belirtilmiştir. Raporda, Vukovar'daki Sırp azınlığın, yasada öngörülenden yüzde bir daha az nüfusa sahip olmasına rağmen Sırpçayı kullanamadığına dikkat çekildi. 2011 Hırvatistan nüfus sayımından sonra Vukovar'daki Sırplar Sırpçanın resmî olarak kullanılabilmesi için gerekli nüfus oranını karşılamış ancak bu durum Hırvatistan'da Kiril karşıtı protestolara yol açmıştır. Nisan 2015'te Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komitesi Hırvatistan'ı azınlıkların kendi dillerini ve alfabelerini kullanma hakkını güvence altına almaya çağırmıştır. Komite raporunda özellikle Vukovar kasabasında ve ilgili belediyelerde Sırp Kiril alfabesinin kullanılmasının endişe verici olduğu belirtilmiştir. Hırvatistan Anayasa Mahkemesi, azınlık dillerinin kullanımına ilişkin mevzuatı onaylamıştır. Mahkeme, yeni geliştirilen ulusal kimlik kavramına dayanmıştır.
İtalyanca
İtalyan azınlık, Hırvatistan'daki diğer azınlık topluluklarına kıyasla iki dillilik konusunda çok daha fazla hak elde etmiştir. La Voce del Popolo, Rijeka şehrinde EDIT (EDizioni ITaliane) tarafından yayınlanan İtalyanca günlük bir gazetedir. Hırvatistan'daki İtalyanların Merkez Kütüphanesi, Pula'daki Halk kütüphanesinin bir bölümü olarak faaliyet göstermektedir.
Çekçe
Bjelovar-Bilogora ilçesinde 6.287 Çek yaşadığı beyan edilmiştir. Bunların %70'i anadillerinin Çekçe olduğunu belirtmiştir. Hırvatistan'daki Çek Cumhuriyeti Büyükelçisi, Sırpça Kiril alfabesinin kullanımını sınırlama niyetinin Hırvatistan'daki Çekleri ve diğer azınlıkları olumsuz etkileyeceğini belirtmiştir. Hırvatistan'daki Çeklerin Merkez Kütüphanesi, Daruvar'daki Halk kütüphanesinin bir bölümü olarak faaliyet göstermektedir. Çek ve Slovak azınlıklar milletvekili Zdenka Čuhnil, 2011 yılında verdiği bir röportajda, Çek azınlığın kazanılmış haklarına dayanarak 9 yerel birimde (belediye veya kasaba) dilini kullanma yasal hakkına sahip olduğunu ancak uygulamada bu hakkın sadece bir birimde ve kısmen bir birimde daha kullanılabildiğini belirtmiştir. Ayrıca Slovak azınlığın 6 birimden (5'i kazanılmış haklara dayalı ve biri orantılılık temelinde) sadece birinde haklarını kullanmakta özgür olduğunu belirtmiştir.
Slovakça
2011 yılında Slovak azınlıktan öğrencilerin Slovakça öğrenebildiği 11 ilköğretim okulu vardı. Bu okullar Ilok, Osijek, Soljani, Josipovac Punitovački, Markovac Našički, Jelisavac, Miljevci, Zdenci, Lipovljani ve Međurić'te bulunmaktaydı. Požega'daki Gymnasium, Hırvatistan'da Slovak dilinde eğitimi seçmeli müfredatına dahil eden ilk lisedir. Slovaklar Birliği, Našice'deki Slovak Kültür Merkezi ile işbirliği içinde Slovakça Prameň dergisini yayınladı. 1997 yılında Štefan Moyses'in 200. doğum yıldönümünde Matica slovenská'nın Hırvatistan şubesi Zagreb'deki Gornji Grad Gymnasium binasına iki dilli bir anma levhası yerleştirmiştir. 2003 yılında Martin Kukučín'in çalışmalarını anmak üzere Lipik'te iki dilli ikinci bir levha yerleştirildi. Zagreb'deki Matica slovenská yıllar içinde Slovakça 10'dan fazla kitap yayınladı. 1998 yılında Hırvatistan'daki Slovakların Merkez Kütüphanesi, Našice'deki Halk Kütüphanesinin bir bölümü olarak kurulmuştur ve 2016 yılı itibarıyla kullanıcıları 4.000'den fazla cilde erişebilmektedir.
Almanca
Hırvatistan'daki Avusturyalılar ve Almanlar Merkez Kütüphanesi, Osijek'teki Halk Kütüphanesi'nin bir bölümü olarak faaliyet göstermektedir.
Yidiş ve İbranice
Zagreb Yidiş Topluluğu, Yidiş dilinde kurslar, Yahudi tarihi, dilbilimi ve kültürü üzerine konferanslar, film geceleri düzenleyen ve Yidiş kitap kulübüne ev sahipliği yapan bir kulüptür.
Ukraynaca
Lipovljani, Petrovci, Kaniža ve Šumeće'deki dört okulda yaklaşık 50 öğrencinin katıldığı Ukraynaca dersleri verilmektedir. Hırvatistan'daki Ruslar ve Ukraynalılar Merkez Kütüphanesi, Zagreb'deki Halk kütüphanelerinin bir bölümü olarak faaliyet göstermektedir. Kütüphane 9 Aralık 1995 tarihinde kurulmuştur ve bugün koleksiyonunun bir kısmına Vinkovci, Lipovljani, Slavonski Brod, Vukovar ve Petrovci'deki halk kütüphanelerinden erişilebilmektedir.
Çingenece
Hırvatistan daha önce Avrupa Bölgesel Diller ve Azınlık Dillerini Koruma Antlaşması'nı (ECRML) onaylarken 7.5. Maddeye çekince koymuş ve Çingenece gibi bölgesel olmayan dilleri Şart'ın uygulama alanı dışında bırakmıştı. Uzman gruplar ve ECRML Sekretaryası, 2 Aralık 2000 tarihli ilk değerlendirme raporunda, Çingenece ve Boyaş Çingenecesini Romanlar tarafından kullanılan farklı azınlık dilleri olarak tanınmasını tavsiye etmiştir. Hırvat makamları çekinceyi geri çekme sürecindedir. Hırvatistan'daki Roman topluluğu milletvekili Veljko Kajtazi, görev süresi boyunca Çingenecenin Hırvatistan'daki azınlık dilleri listesine dahil edilmesini savunacağını belirtti.
Hırvatistan Parlamentosu 25 Mayıs 2012 tarihinde Çingenece Günü 'nü resmen tanımış ve kendi girişimleriyle bu gün 2015 yılında UNESCO tarafından da ilan edilmiştir. Zagreb Üniversitesi Felsefe Fakültesi'nde 5 Kasım 2012'den bu yana Çingene dili, edebiyatı, kültürü ve tarihi üzerine Çingenece iki ders verilmektedir. Hırvatistan Roman Merkez Kütüphanesi 8 Haziran 2020 tarihinde Zagreb'de kurulmuştur ve şu anda Avrupa'da bu türdeki tek kütüphanedir.
İstro-Rumenler
İstro-Rumence, Hırvatistan'da konuşulan en küçük azınlık dillerinden biridir ve 500'den az konuşanı vardır ve çoğunlukla İstirya Yarımadası'nın kuzeydoğu kesiminde yoğunlaşmıştır. Dil, resmî olarak Hırvatistan Anayasası'nda bu isimle olarak tanınmasa da (Anayasa'da Rumenler ve "Ulahlar"dan bahsedilmektedir) İstirya Bölgesi Tüzüğü ve Kršan Belediyesi Tüzüğü'nde özel olarak bu şekilde tanınmaktadır. 2016 yılında Romanya hükumetinin sağladığı finansmanla Šušnjevica köyündeki okul tamamen yenilenmiştir ve okulun İstro-Rumence dilinde eğitim vermeye başlaması beklenmektedir.
Diğer resmî diller
Hırvatistan'da üç merkez kütüphane daha bulunmaktadır. Boşnakların merkezi kütüphanesi Sisak kasabasında, Arnavutlarınki Zagreb'de ve Slovenlerinki Karlovac'ta bulunmaktadır.
Tarihçe
Napolyon Bonapart'ın 19. yüzyılın başlarında Hırvatistan'ı işgali sırasında, ülkenin büyük bir kısmı İlirya İlleri'ne (Provinces illyriennes) dönüştürüldü ve bu iller 1809'da bir Fransız eyaleti olarak birleştirildi. Fransız yönetimi, özerk vilayetin resmî dilini Fransızca olarak belirledi ve bunu Hırvatça, İtalyanca, Almanca ve Slovence takip etti. Fransa'nın Avrupa ve Dışişleri Bakanlığı'na göre bugün Hırvatların yaklaşık %6'sı akıcı bir şekilde Fransızca konuşabilmektedir.
Avrupa Bölgesel Diller ve Azınlık Dillerini Koruma Antlaşması, 1997 yılında Hırvatistan için yasal olarak bağlayıcı hale gelmiştir.
Bund Reichskriegsflagge
Bund Reichskriegsflagge (İmparatorluk Savaş Bayrağı Derneği) veya Verband Reichskriegsflagge (İmparatorluk Savaş Bayrağı Birliği), 1923 yılında Ernst Röhm tarafından kurulan bir paramiliter örgüttü.
Bund Reichskriegsflagge, daha önce itaatsizlik nedeniyle ihraç edilmiş olan Wehrverband Reichsflagge (İmparatorluk Bayrağı Savaş Birliği)'nin Memmingen, Schleißheim, Augsburg ve Münih yerel gruplarından oluşturuldu. Resmi lider Joseph Seydel idi ama gerçekte kontrol Ernst Röhm'deydi. Siyasi liderlik 25 Eylül 1923'te Adolf Hitler'e devredildi. Kampfbund'un bir parçasıydı. Ernst Röhm yönetimindeki Bund Reichskriegsflagge, Hitler ve Nazi Partisi (NSDAP) tarafından Kasım 1923'te Münih'te iktidarı ele geçirmek için yapılan başarısız girişim olan Birahane Darbesi'nde etkili oldu. Hem parti hem de NSDAP daha sonra yasaklanmıştır. Bund Reichskriegsflagge 1925'te kısa süreliğine yeniden dirilmiş, ardından Tannenbergbund ile birleşmiştir.
2022 NFL sezonu
Draft
2022 NFL sezonu kapsamında gerçekleştirilen seçmeler 28-30 Nisan 2022 tarihleri arasında Las Vegas, Nevada'da gerçekleştirilmiştir. 2021 sezonunu en son sırada tamamlayan Jacksonville Jaguars ilk seçme hakkını Georgia Bulldogs oyuncusu Travon Walker'dan yana kullanmıştır. Seçmelerde son sırada oyun kurucu Brock Purdy San Francisco 49ers tarafından seçilmiştir. 2022 NFL sezonunda takımdaki diğer oyun kurucular olan Trey Lance ve Jimmy Garoppolo'nun sakatlanmasının ardından takımın ilk oyun kurucusu olmuştur. Başarılı maçlar çıkaran Purdy, 14. Hafta maçında Tampa Bay Buccaneers galibiyetiyle ünlü oyun kurucu Tom Brady'nin oynadığı takıma karşı ilk sezonunda galip gelen ilk Mr. Irrelevant oyun kurucu olmuştur.
Ahlatköy, Çankırı
Ahlatköy, Çankırı ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1896 yılına ait 'salname'de de bugünkü adını taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 27 km uzaklıktadır. Köy, Çankırı'nın kuzeyinde olup, numaralı Kastamonu-Çankırı (Korgun-Çankırı) devlet yoluna 14,5 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Helton Leite
Helton Brant Aleixo Leite (d. 2 Kasım 1990; Belo Horizonte), kaleci mevkiinde oynayan Brezilyalı futbolcudur. Süper Lig ekiplerinden Antalyaspor'da forma giymektedir.
Cándido Muatetema Rivas
Cándido Muatetema Rivas (d. 20 Şubat 1960 - ö. 16 Haziran 2014), Ekvator Gineli diplomat ve siyasetçi. Rivas, Afrika ülkesi Ekvator Ginesi'nde 2001'den 2004'e kadar başbakanlık görevinde bulunmuştur.
Rivas, Luba yakınlarındaki Fernando Po'nun güneyindeki (bugün Bioko ) bir köy olan Batete'de doğdu. Kasım 1991'den Ağustos 1993'e kadar Devletin Genel Haznedarıydı ve Aralık 1993'ten Ocak 1996'ya kadar hükûmette Gençlik ve Spordan Sorumlu Devlet Bakanı olarak görev yaptı. Aynı zamanda Ekvator Ginesi Demokrat Partisi'nin (PDGE) gençlik kolunun kurucularındandı ve 1993'ten 1995'e kadar gençlik kolunun Genel Koordinatörüydü Daha sonra PDGE'nin Genel Sekreter Yardımcısı oldu.
Haziran 1996'dan Şubat 2001'e kadar Rivas, Halk Temsilcileri Odası'nın İkinci Sekreteriydi. Ayrıca Nisan 2000'den Şubat 2001'e kadar CEMAC'ın Parlamentolar Arası Komisyonu üyesi ve Ekonomik İşler Alt Komisyonu Başkan Yardımcısıydı
Rivas, 26 Şubat 2001'de devlet başkanı Teodoro Obiang Nguema tarafından Ángel Serafín Seriche Dougan'ın yerine başbakan olarak atandı. Hükûmeti 27 Şubat'ta yemin etti ve Başkan Obiang bu vesileyle birlik ve "uyum" göstermesi gerektiğini vurguladı.
Rivas ve hükûmeti 11 Temmuz 2004'te istifa etti ve Obiang, 14 Temmuz'da Miguel Abia Biteo Boricó'yu onun yerine atadı. Hükûmetinin yapısı, 50 bakanlık makamına sahip bir kabineydi.
2005 yılında Almanya'ya ülkesinin büyükelçisi olarak atandı. Bu görevi hayatını kaybettiği 2014 yılına kadar sürdürmüştür.
Cándido Muatetema Rivas, 16 Haziran 2014'te Almanya'nın Berlin kentinde hayatını kaybetti.
EM-2 rifle
EM-2 (No.9, Mk.1 Bullpub veya Janson tüfeği olarak da bilinir), Alman Sturmgewehrden etkilenerek tasarlanmış İngiliz taarruz tüfeğidir. 1951 yılında İngiliz Ordusunda kullanılmaya başlanmıştır. Devamında ise Winston Churchill kabinesi tarafından NATO'nun silah standardizasyonu gerekçe gösterilerek kullanımdan kaldırılmıştır.
Atatürk Stratejik Araştırmalar ve Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
Atatürk Stratejik Araştırmalar ve Lisansüstü Eğitim Enstitüsü 2022 yılında Atatürk Stratejik Araştırmalar Enstitüsü, Barbaros Deniz Bilimleri ve Mühendisliği Enstitüsü ve Hezârfen Havacılık ve Uzay Teknolojileri Enstitüsünün birleştirilmesiyle kurulmuştur.
2003 yılında, Harp Akademileri Komutanlığı bünyesinde güvenlik ve strateji araştırmaları alanlarında, lisansüstü öğrenim vermek üzere Stratejik Araştırmalar Enstitüsü kurulmuştur. Türk profesyonel askerî eğitim-öğretim sisteminin yeniden yapılandırılması kapsamında, 09 Kasım 2016 tarihli 6756 sayılı “Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması ve Milli Savunma Üniversitesi Kurulması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesi Hakkında Kanun” ile kurulan Milli Savunma Üniversitesi bünyesinde, Bakanlar Kurulu’nun 14 Kasım 2016 tarihli ve 2016/9522 numaralı kararı ile Atatürk Stratejik Araştırmalar Enstitüsü (ATASAREN) faaliyetlerine başlamıştır. Enstitü 17 Mart 2022 tarihli ve 5309 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile Atatürk Stratejik Araştırmalar ve Lisansüstü Eğitim Enstitüsü adını almıştır.
Barbaros Deniz Bilimleri ve Mühendisliği Enstitüsü
Barbaros Deniz Bilimleri ve Mühendisliği Enstitüsü (DEBİM), öncelikle Deniz Kuvvetleri komutanlığının ihtiyacına yönelik bilim dallarında lisansüstü eğitim/öğretim vermek ve bilimsel araştırmalar yapmak üzere Eylül 2001’de Deniz Harp okulu bağlısı olarak kurulmuş, Kasım 2016 yılından itibaren yeni kurulan Milli Savunma Üniversitesi bünyesine alınmıştır.
Deniz Harp Okulu yerleşkesi içerisinde yer alan DEBİM, bünyesinde açılan lisansüstü programlar ile Milli Savunma Üniversitesine öğretim üyesi yetiştirmek, Deniz Kuvvetleri Komutanlığının akademik eğitim almış personel ihtiyacını karşılamak, Deniz Bilimleri ve Mühendisliği alanında sivil öğrencilere lisansüstü eğitim vermek için çalışmalarına devam etmektedir.
Hezârfen Havacılık ve Uzay Teknolojileri Enstitüsü
25 Temmuz 2016 tarihli, "Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması ve Milli Savunma Üniversitesi Kurulması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair" 669 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ile Milli Savunma Üniversitesi (MSÜ) kurulmuştur. Havacılık ve Uzay Teknolojileri Enstitüsü bu tarihten itibaren Hezârfen Havacılık ve Uzay Teknolojileri Enstitüsü adını alarak Milli Savunma Üniversitesi Rektörlüğüne bağlanmıştır.
Amacı Türk Silahlı Kuvvetleri personeli ile sivil kişilere ve misafir öğrencilere ilgili bilim dallarında lisansüstü eğitim ve öğretim veya sertifika programları vermektir.
Avrupa tek pazarı
Avrupa tek pazarı, iç pazar veya ortak pazar, Avrupa Birliği'nin (AB) 27 üye ülke’sinin yanı sıra - belirli istisnalar dışında - Avrupa Ekonomik Alanı Anlaşması aracılığıyla İzlanda, Lihtenştayn ve Norveç'i ve Sektörel anlaşmalar aracılığıyla İsviçre’yi içeren bir tek pazar’dır.
Tek pazar, toplu olarak "dört özgürlük" olarak bilinen mallar’ın, sermayenin, hizmetlerin ve insanların serbest dolaşımını garanti altına almaya çalışır. Bu, tüm AB üye devletleri’nin yasal olarak uymayı taahhüt ettiği ortak kurallar ve standartlar aracılığıyla sağlanır.
Birçok olası AB katılım adayının AB ile, Arnavutluk, Bosna Hersek, Kosova, Karadağ, Kuzey Makedonya ve Sırbistan dahil olmak üzere, tek pazarın seçilmiş sektörlerine sınırlı katılıma izin veren istikrar ve ortaklık anlaşmaları vardır. Buna ek olarak, AB ile Derin ve Kapsamlı Serbest Ticaret Bölgesi (DCFTA) konusunda imzalanan üç ayrı anlaşma yoluyla, eski Sovyet ülkeleri Gürcistan, Moldova ve Ukrayna'ya da seçilen sektörlerde tek pazara sınırlı erişim verildi.
Türkiye, Avrupa Birliği-Türkiye Gümrük Birliği üyeliği aracılığıyla bazı malların serbest dolaşımına erişebilmektedir. Birleşik Krallık, 31 Aralık 2020'de Avrupa tek pazarından ayrıldı. Birleşik Krallık Hükümeti ile Avrupa Komisyonu arasında, İrlanda adasında açık bir sınır sağlamak amacıyla Kuzey İrlanda'yı mallar için Avrupa tek pazarıyla uyumlu hale getirmek üzere bir anlaşmaya varıldı.
Pazar, rekabeti, işgücü uzmanlaşmasını ve ölçek ekonomilerini artırmayı, malların ve üretim faktörleri’nin en değerli oldukları alana taşınmasına izin vererek, böylece kaynakların tahsisinin verimliliğini artırmayı amaçlar. Aynı zamanda, üye devletlerin bir zamanlar ayrı olan ekonomilerinin AB çapında tek bir ekonomi içinde bütünleşmesi yoluyla ekonomik bütünleşmeyi yönlendirmeyi amaçlar. Sorunsuz, tek bir pazar olarak iç pazarın yaratılması devam eden bir süreçtir ve hizmet sektörünün bütünleşmesinde hala eksiklikler vardır. 2019 tahminine göre, tek pazar nedeniyle üye ülkelerin GSYİH' si, tarife ve tarife dışı kısıtlamaların yürürlükte olması durumuna göre ortalama yüzde 9 daha yüksektir.
Tarihçe
Avrupa Ekonomik Topluluğu'nun (AET) 1957'de kurulmasının ardından temel hedeflerinden biri, malların, hizmetlerin, insanların ve sermayenin serbest dolaşımını sunan ortak bir pazarın geliştirilmesiydi. Malların serbest dolaşımı ilke olarak gümrük birliği aracılığıyla o zamanki altı üye devlet arasında tesis edilmiştir. Ancak AET, güçlü karar alma yapılarının olmaması nedeniyle tek bir pazar uygulamakta zorlandı. Korumacı tutumlar nedeniyle, somut olmayan engeller yerine karşılıklı olarak tanınan standartlar ve ortak düzenlemeler koymak zordu.
1980'lerde, AET ekonomisi gelişmiş dünyanın geri kalanının gerisinde kalmaya başladığında, Margaret Thatcher inisiyatif alması için Arthur Cockfield, Baron Cockfield'ı Delors Komisyonu'na gönderdi. Ortak pazarı yeniden başlatmak için. Cockfield, 1985 yılında, tek bir pazarı tamamlamak için ele alınması gereken 300 tedbiri tanımlayan bir Beyaz Kitap yazdı ve yayınladı.
Beyaz Kitap iyi karşılandı ve AET'nin karar alma mekanizmalarında reform yapan ve tek pazarın tamamlanması için 31 Aralık 1992 tarihini belirleyen bir anlaşma olan Avrupa Tek Senedi'nin kabul edilmesine yol açtı. Sonunda 1 Ocak 1993'te kullanıma sunuldu.
Delors Komisyonu'nda öncülük edilen yeni yaklaşım, kapsamlı uyumlaştırma yerine asgariye dayanan pozitif ve negatif bütünleşmeyi birleştirdi. Negatif bütünleşme, ayrımcı davranışları ve diğer kısıtlayıcı uygulamaları yasaklayan üye devletlere uygulanan yasaklardan oluşur. Pozitif bütünleşme, yasaların ve standartların yakınlaştırılmasından oluşur. Bu açıdan özellikle önemli ve tartışmalı olan, Avrupa Birliği'nin İşleyişine İlişkin Antlaşma'nın (TFEU) 114. Maddesi uyarınca uyumlaştırıcı mevzuatın kabul edilmesidir.
Komisyon ayrıca, üye devlet kısıtlamayı zorunlu bir gerekliliğe atıfta bulunarak gerekçelendiremediği sürece, üye devletlerin başka bir üye devlette yasal olarak üretilmiş olan malları tanımakla yükümlü olduğu Avrupa Adalet Divanı'nın Cassis de Dijon içtihatlarına da dayandı.
Uyumlaştırma, yalnızca Cassis zorunlu gereksinimler testinden geçen ticaret kısıtlamalarının yarattığı engelleri aşmak ve tabana doğru bir rekabet riskinin olduğu yerlerde temel standartları sağlamak için kullanılacaktı. Bu nedenle uyumlaştırma, temel sağlık ve güvenlik standartlarının karşılanmasını sağlamak için büyük ölçüde kullanıldı.
1992'de sorunların yaklaşık %90'ı çözülmüş ve aynı yıl Maastricht Antlaşması entegrasyonun bir sonraki aşaması olarak bir Ekonomik ve Parasal Birlik yaratmaya koyuldu.
Hizmetlere özgürlük konusunda çalışmalar daha uzun sürdü ve esasen İşçilerin Görevlendirilmesi Direktifi (1996'da kabul edilmiştir) ve İç pazardaki hizmetlere ilişkin Direktif (2006'da kabul edilmiştir) aracılığıyla uygulamaya konulan son özgürlük oldu.
1997'de Amsterdam Anlaşması, Schengen Bölgesi'ni AB'nin yetkileri arasına dahil ederek iç pazardaki fiziksel engelleri kaldırdı. Schengen Anlaşması, çoğu üye ülke arasındaki sınır kontrollerinin kaldırılmasını, vizelerle ilgili ortak kuralları ve polis ve adli işbirliğini uygular.
Lizbon Antlaşması'ndaki resmi amaç, ekonomik büyüme ve fiyat istikrarını dengeleyecek, tam istihdamı ve sosyal ilerlemeyi hedefleyen, oldukça rekabetçi bir sosyal piyasa ekonomisine sahip olacak ve çevre kalitesinin yüksek düzeyde korunması ve iyileştirilmesini, bilimsel ve teknolojik ilerlemeyi de teşvik ederek bir iç pazar oluşturmaktı.
Lizbon Antlaşması 2009'da yürürlüğe girdiğinde bile, dört özgürlüğün bazı bölümlerine (özellikle hizmetler alanında) ilişkin bazı alanlar henüz tam olarak açılmamıştı. Bunlar, ekonomik ve parasal birlik üzerinde daha fazla çalışmanın yanı sıra, AB'nin bir Avrupa Ana Pazarı ‘na daha da ilerlediğini görecekti..
Dört Özgürlük
Tek pazarın "Dört Özgürlüğü" şunlardır:
Mallar
"Malların serbest dolaşımı" teriminin kapsadığı "malların" (veya "ürünlerin") çeşitliliği "mevcut mallar kadar çoktur". Mallar, yalnızca ekonomik değeri varsa, yani para olarak değerlendirilebiliyorsa ve ticari işlem konusunu oluşturabiliyorsa kapsanır. Sanat eserleri, artık tedavülde olmayan madeni paralar ve su bazı "mal" örnekleri olarak verilebilir. Balık bir maldır, ancak 1999'da bir Avrupa Adalet Divanı kararı, balıkçılık haklarının (veya avlanma izinlerinin) mal değil, bir hizmet hükmü olduğunu belirtmiştir. Karar ayrıca, hem sermayenin hem de hizmetin para olarak değerlendirilebileceğini ve ticari işlemlere konu olabileceklerini ancak mal olmadıklarını açıklar.
Gümrük vergileri ve vergilendirme
Avrupa Birliği gümrük birliği, "normal rekabet koşullarını sağlamak ve Ortak Pazar içinde malların serbest dolaşımını engelleyebilecek mali nitelikteki tüm kısıtlamaları kaldırmak" amacıyla üye ülkeler arasındaki gümrük engellerini kaldırır ve dış ülkelere yönelik ortak bir gümrük politikası yürütür.
AB Gümrük bölgesinin özellikleri, ayrı ayrı müzakere edilen düzenlemeler kapsamında Andorra, Monako, San Marino ve Türkiye gibi birçok AB üyesi olmayan ülkeye kadar uzanmaktadır. Birleşik Krallık, 30 Aralık 2020'de Başbakan Boris Johnson tarafından imzalanan Avrupa Birliği ile 24 Aralık 2020'de bir ticaret anlaşması üzerinde anlaştı.
Gümrük vergileri
Avrupa Tek Senedi kapsamında, üye devletler arasındaki gümrük sınır kontrolleri büyük ölçüde terk edilmiştir. İthalat ve ihracat üzerindeki fiziki denetimlerin yerini esas olarak denetim kontrolleri ve risk analizleri almıştır.
Gümrük vergilerine eş etkili vergiler
TFEU'nun 30. maddesi, yalnızca gümrük vergilerini değil, aynı zamanda eş etkili vergileri de yasaklamaktadır. Avrupa Adalet Divanı, Komisyon v İtalya davasında "eşdeğer etkiye sahip suçlama" tanımını yaptı.
Bir masraf, eşyanın değeri ile orantılı ise gümrük vergisidir; miktarla orantılıysa, gümrük vergisine eşdeğer etkili harçtır.
Mallar bir sınırı geçtiğinde uygulanan harçlara ilişkin yasağın, Vaka 18/87 Komisyon - Almanya davasında listelenen üç istisnası vardır. Bir harç, aşağıdaki durumlarda gümrük vergisi veya eş etkili vergi değildir:
Vergilendirme
TFEU'nun 110. Maddesi şunları sağlar:
Avrupa Adalet Divanı “romun vergilendirilmesi” davasında şunları belirtmiştir:
diğer üye devletlerden gelen ürünlere karşı ayrımcı iç vergilendirme uygulamasından kaynaklanabilecek her türlü korumayı ortadan kaldırmak, ve yerli ve ithal ürünler" arasındaki rekabette iç vergilendirmenin mutlak tarafsızlığını garanti etmek" için bir bütün olarak, normal rekabet koşulları altında üye devletler arasında malların serbest dolaşımını sağlamak olduğuna karar vermiştir.
Nicel ve eşdeğer kısıtlamalar
Avrupa Birliği içinde malların serbest dolaşımı gümrük birliği ve ayrımcılık yapmama ilkesiyle sağlanır. AB, üye olmayan ülkelerden yapılan ithalatı yönetir, üye ülkeler arasındaki vergiler yasaklanmıştır ve ithal mallar serbestçe dolaşımdadır. Ayrıca, Avrupa Birliği'nin İşleyişine İlişkin Antlaşma'nın 34. maddesi uyarınca, 'İthalatta miktar kısıtlamaları ve tüm eş etkili önlemler Üye Devletler arasında yasaklanacaktır'. Procureur du Roi v Dassonville' davasında Adalet Divanı bu kuralın, "doğrudan veya dolaylı, fiilen veya muhtemelen" ticareti engelleyebilecek "Üye Devletler tarafından çıkarılan" tüm "ticaret kurallarının" 34. madde tarafından yakalanacağına karar verdi.
Bu, İskoç viskisi ithalatının bir menşe belgesine sahip olmasını gerektiren bir Belçika yasası’nın yasal olma ihtimalinin az olduğu anlamına geliyordu. İskoç satın aldıkları Fransa'daki yetkililerden sertifika alamayan Mr Dassonville gibi paralel ithalatçılara karşı ayrımcılık yaptı. Neyin muhtemel ticarette yasa dışı bir kısıtlama olabileceğini belirlemeye yönelik bu "büyük test", hükümet tarafından atanan eski "Buy Irish" şirketi gibi yarı-hükümet organlarının faaliyetleri için de eşit şekilde geçerlidir.
Aynı zamanda devletlerin özel oyunculardan sorumlu olabileceği anlamına gelir. Örneğin, Komisyon - Fransa davasında, Fransız çiftçi kanunsuzlar sürekli İspanyol çilek sevkiyatını ve hatta Belçika domates ithalatını sabote ediyorlardı. Ticaretin önündeki bu engellerden Fransa sorumluydu çünkü yetkililer sabotajı önlemekten "açıkça ve ısrarla kaçındılar". Genellikle, bir üye devletin ithalata (veya TFEU 35. madde uyarınca ihracata) karşı doğrudan ayrımcılık yapan yasaları veya uygulamaları varsa, o zaman tüm haklı örnekleri özetleyen 36. madde kapsamında gerekçelendirilmelidir. Gerekçeler arasında genel ahlak, politika veya güvenlik, "insanların, hayvanların veya bitkilerin sağlığının ve yaşamının korunması", "sanatsal, tarihi veya arkeolojik değeri" olan "ulusal hazineler" ve "endüstriyel ve ticari mülkiyet" yer alır. Ayrıca, açıkça listelenmemiş olmasına rağmen, çevre koruma, TFEU'nun 11. maddesinden türetilen ağır basan bir şart olarak ticaret üzerindeki kısıtlamaları haklı gösterebilir. 1981'deki Eyssen-Hollanda davası, peynirdeki niasinin kamusal bir risk oluşturup oluşturmadığı konusunda bilim camiası ile Hollanda hükümeti arasındaki anlaşmazlığı özetledi. Kamu riski 36. madde kapsamına girdiğinden, yani nicel bir kısıtlama getirilebileceğinden, Hollanda hükümetinin Eyssen peynir şirketine karşı ithalat kısıtlamasını haklı çıkardı.
Daha genel olarak, temel insan haklarının tüm ticaret kurallarından öncelikli olması gerektiği giderek daha fazla kabul görmektedir. Dolayısıyla, Schmidberger v Avusturya davasında Adalet Divanı, Avusturya'nın İtalya'ya giden A13, Brenner Otobanı üzerinden geçen yoğun trafiği engelleyen bir protestoyu yasaklamayarak 34. maddeyi ihlal etmediğine karar verdi. Mr Schmidberger'in Almanya'daki girişimi de dahil olmak üzere birçok şirketin ticaret yapması engellenmiş olsa da, Adalet Divanı, örgütlenme özgürlüğünün, malların serbest dolaşımının dengelenmesi gereken "demokratik bir toplumun temel direklerinden" biri olduğuna karar verdi ve muhtemelen ikincildi. Bir üye devlet 36. madde gerekçesine itiraz ederse, aldığı önlemler orantılı olarak uygulanmalıdır. Bu, kuralın meşru bir amaç gütmesi ve (1) amaca ulaşmak için uygun olması, (2) daha az kısıtlayıcı bir önlemin aynı sonucu elde edememesi için gerekli olması ve (3) serbest ticaretin çıkarlarını 36. maddedeki çıkarlarla dengelemek konusunda makul olmalıdır.
Kurallar genellikle tüm mallara tarafsız olarak uygulanır ancak ithalat üzerinde yerli ürünlerden daha büyük pratik etkisi olabilir. Bu tür "dolaylı" ayrımcı (veya "belirsiz bir şekilde uygulanabilir") önlemler için Adalet Divanı daha fazla gerekçe geliştirmiştir: ya 36. maddedekiler ya da tüketicinin korunması, çalışma standartlarının iyileştirilmesi, çevrenin korunması, basın çeşitliliği, ticarette adalet gibi ek "zorunlu" veya "önemsiz" gereklilikler, ve daha fazlası: kategoriler kapatılmamıştır. Ünlü Rewe-Zentral AG v Bundesmonopol für Branntwein davasında, Adalet Divanı, tüm alkollü içkilerin ve likörlerin (sadece ithal edilenler değil) en az yüzde 25 alkollü olması gerektiğini ifade eden Alman kanunu, ithalat üzerinde büyük bir olumsuz etkisi olduğu için TFEU 34. maddesine aykırıydı. Alman likörlerinde yüzde 25'in üzerinde alkol vardı ancak Rewe-Zentrale AG'nin Fransa'dan ithal etmek istediği Cassis de Dijon'da yalnızca yüzde 15 ila 20 alkol vardı. Adalet Divanı Alman hükümetinin, önlemin TFEU 36. madde uyarınca orantılı olarak halk sağlığını koruduğu yönündeki iddiasını reddetti çünkü daha güçlü içecekler mevcuttu ve tüketicilerin ne satın aldıklarını anlamaları için etiketleme yeterliydi. Bu kural bir ürünün içeriği veya ambalajı hakkında öncelikle şartlar için geçerlidir. Walter Rau Lebensmittelwerke v De Smedt PVBA davasında Adalet Divanı, tüm margarin'lerin küp şekilli ambalajlarda olmasını gerektiren bir Belçika yasasının 34. maddeyi ihlal ettiğini tespit etti ve tüketicinin korunması takibini haklı bulmadı. Belçikalıların küp şeklinde olmasaydı tereyağı olduğuna inanacakları görüşü orantısızdı: "Görünen nesnenin şartlarını önemli ölçüde aşmıştı" ve etiketleme tüketicileri "aynı derecede etkili bir şekilde" koruyordu.
2003 tarihli bir davada, Komisyon - İtalya İtalyan yasası, diğer bitkisel yağları içeren kakao ürünlerinin "çikolata" olarak etiketlenemeyeceğini zorunlu kıldı. "Çikolata ikamesi" olmalıydı. Tüm İtalyan çikolataları yalnızca kakao yağı'ndan yapılır ancak İngiliz, Danimarkalı ve İrlandalı üreticiler diğer bitkisel yağları kullanmışlardır. Yasanın 34. maddeyi ihlal ettiğini iddia ettiler. Adalet Mahkemesi, az bitkisel yağ içeriğinin "çikolata ikamesi" etiketini haklı çıkarmadığına karar verdi. Bu tüketicilerin gözünde aşağılayıcıydı. Tüketicileri korumak için "tarafsız ve nesnel bir açıklama" yeterliydi. Üye devletler bir ürünün kullanımına önemli engeller koyarsa, bu aynı zamanda 34. maddeyi de ihlal edebilir. Dolayısıyla, 2009 tarihli Komisyon v İtalya davasında, Adalet Divanı, motosikletlerin veya mopedlerin römork çekmesini yasaklayan bir İtalyan yasasının 34. maddeyi ihlal ettiğine karar verdi. Gene, yasa herkese tarafsız bir şekilde uygulandı, ancak İtalyan şirketleri römork üretmediği için ithalatçıları orantısız bir şekilde etkiledi. Bu bir ürün şartı değildi ancak Mahkeme, yasağın insanları onu satın almaktan caydıracağına karar verdi: "tüketicilerin davranışları üzerinde önemli bir etkiye sahip olacak" ve "bu ürünün pazara erişimini etkileyecektir". 36. madde uyarınca veya zorunlu bir şart gerektirecektir.
Ürün gerekliliklerinin veya pazara erişimi engelleyen diğer yasaların aksine, Avrupa Adalet Divanı, "satış düzenlemelerinin" tüm satıcılara eşit şekilde uygulanması ve onları aynı şekilde etkilemesi durumunda aslında TFEU 34. madde kapsamına girmeyeceği varsayımını geliştirdi. Keck ve Mithouard davalarında iki ithalatçı, Picon birasını toptan fiyatının altında satmalarını engelleyen bir Fransız rekabet yasası uyarınca yargılanmalarının yasa dışı olduğunu iddia etti. Yasanın amacı, ticareti engellemek değil, kıyasıya rekabeti önlemekti. Adalet Divanı, "hukukta ve fiilen" eşit derecede uygulanabilir bir "satış düzenlemesi" olduğu için (bir ürünün içeriğini değiştiren bir şey değil ), 34. maddenin kapsamı dışındaydı ve bu nedenle gerekçelendirilmesi gerekmediğine karar verdi. Satış düzenlemeleri, özellikle başka bir üye devletten tacirlerin piyasaya girmeye çalıştığı, ancak reklam ve pazarlama konusunda kısıtlamalar olduğu durumlarda "gerçekte" eşit olmayan bir etkiye sahip olacak şekilde tutulabilir.
Konsumentombudsmannen v De Agostini davasında Adalet Divanı, İsveç'in 12 yaşın altındaki çocuklara yönelik reklamlara ve yanıltıcı cilt bakım ürünleri reklamlarına ilişkin yasaklarını gözden geçirdi. Yasaklar devam ederken (36. madde kapsamında veya zorunlu şart olarak gerekçelendirilebilir) Mahkeme, reklamın "[bir tüccarın] pazara girmesini sağlayan tek etkili promosyon şekli" olması durumunda, tam pazarlama yasaklarının orantısız olabileceğini vurguladı. Konsumentombudsmannen v Gourmet AB davasında mahkeme, radyoda, televizyonda ve dergilerde alkol reklamının tamamen yasaklanmasının, satıcıların tüketicilerin "geleneksel sosyal uygulamalarını ve yerel alışkanlıklarını ve geleneklerini" aşıp ürünlerini satın almalarının tek yolunun reklam olduğu 34. madde kapsamına girebileceğini öne sürdü ancak yine de ulusal mahkemeler halk sağlığını korumanın 36. madde kapsamında haklı olup olmadığına karar verdi.
Adil Olmayan Ticari Uygulamalar Direktifi kapsamında AB, ortalama tüketici davranışını bozan, yanıltıcı veya saldırgan davranışları yasaklamak için pazarlama ve reklam kısıtlamalarına ilişkin kısıtlamaları uyumlaştırdı ve haksız sayılan örneklerin listesini yaptı. Giderek artan şekilde, devletler birbirlerinin düzenleme standartlarını karşılıklı olarak tanımak zorunda kalırken, AB asgari en iyi uygulama ideallerini uyumlaştırmaya çalışmaktadır. Standartları yükseltme girişiminin, tüketicilerin kıtanın dört bir yanından gelen mallara erişmesine izin verirken, düzenleyici bir "dibe doğru yarıştan" kaçınması umulmaktadır.
Sermaye
Sermayenin serbest dolaşımı geleneksel olarak mallar, işçiler ve kişiler, hizmetler ve kuruluştan sonra dördüncü özgürlük olarak görülüyordu. Orijinal Roma Antlaşması, serbest sermaye akışları üzerindeki kısıtlamaların yalnızca ortak pazar için gerekli olduğu ölçüde kaldırılmasını gerektiriyordu. Maastricht Antlaşması'nda ki artık TFEU 63. maddesinde, "Üye Devletler arasında ve Üye Devletler ile üçüncü ülkeler arasında sermaye hareketine ilişkin tüm kısıtlamalar yasaklanacaktır" ifadesi vardır. Bu, döviz, şirket hisseleri veya finansal varlık satın alım sınırlamaları veya yabancı yatırım için hükümet onay gereklilikleri dahil olmak üzere çeşitli türlerde sermaye kontrollerinin yasak olduğu anlamına gelir. Buna karşılık kurumlar vergisi, sermaye kazanç vergisi ve finansal işlem vergisi dahil olmak üzere sermayenin vergilendirilmesi, uyruklarına göre ayrımcılık yapmadıkları sürece etkilenmez. Sermaye Hareket Direktifi 1988, Ek I'e göre serbest hareket etmesi gereken 13 sermaye kategorisi kapsanmaktadır.
Baars v Inspecteur der Belastingen Particulieren davasında Adalet Divanı, yatırımın hissedar oyları veya yatırımcı tarafından diğer haklar yoluyla "kesin bir etki" sağlamaması durumunda, şirketlere yapılan yatırımlar için, kuruluş serbestisi kurallarından ziyade sermaye kurallarının devreye girdiğine karar verdi. Bu dava, 1964 tarihli Hollanda Varlık Vergisi Yasası'nın, Hollanda yatırımlarını haksız yere vergiden muaf tuttuğunu ancak Mr Baars' 'ın bir İrlanda şirketindeki yatırımlarını vergiden muaf tuttuğunu gösteriyordu: servet vergisi veya muafiyetler eşit şekilde uygulanmak zorundaydı. Öte yandan, TFEU'nin 65(1) maddesi, vergi mükelleflerini ikametgahlarına veya yatırımın konumuna göre ayıran vergileri (vergiler genellikle bir kişinin gerçek kâr kaynağına odaklandığından) veya vergi kaçakçılığını önlemeye yönelik herhangi bir önlemi engellemez. Vergi davaları dışında, büyük ölçüde Başsavcı Maduro'nun görüşlerinin ardından, devletin sahip olduğu altın hisselerin hukuka aykırı olduğuna karar verilen birçok dava vardı.
Komisyon - Almanya (C-112/05) davasında Komisyon, §2(1)'in şirketin %20'sini aşan oy haklarına sahip herhangi bir tarafı kısıtlaması nedeniyle ve §4(3), Aşağı Saksonya hükümetinin sahip olduğu hisselerin %20'lik bir azınlığının herhangi bir kararı engellemesine izin verdiği için Alman Wolkswagen Yasası 1960'ın 63. maddeyi ihlal ettiğini iddia etti. Bu, herhangi bir hissedarın fiilen hisse satın almasına veya temettü almasına bir engel olmamasına rağmen, Adalet Divanı Büyük Dairesi, bunun hükümetin işçileri veya azınlık hissedarları koruma amacı için orantısız olduğunu kabul etti. Benzer şekilde, 'Commission v Portugal' (2010) C-171/08 davasında Adalet Divanı, Portekiz'in, Portekiz Telekom'da orantısız oy hakları sağlayan altın hisseleri elinde tutarak, "portföy yatırımları üzerinde caydırıcı bir etki" yaratarak ve "yatırımın çekiciliğini" azaltarak sermayenin serbest dolaşımını ihlal ettiğine karar verdi. Bu, Mahkeme'nin bir hükümetin, kamu mülkiyeti veya kontrolü istiyorsa, TFEU 345. maddeye uygun olarak bir şirketin istenen oranını tam olarak kamulaştırması yönündeki tercihini akla getirir.
AB içindeki sermaye, bir ülkeden diğerine herhangi bir miktarda aktarılabilir (Yunanistan'ın şu anda çıkışları kısıtlayan sermaye kontrollerine sahip olması ve Kıbrıs'ın 2013 ile Nisan 2015 arasında sermaye kontrolleri uygulaması dışında). Avro cinsinden tüm AB içi transferler, yurtiçi ödemeler olarak kabul edilir ve ilgili yurtiçi transfer masraflarını karşılar. Bu, tüm AB üye devletlerini, hatta işlemlerin euro cinsinden yapılmasını sağlayan avro bölgesi dışındaki ülkeleri bile içerir. Euro bölgesi içinde kredi/banka kartı ödemesi ve ATM'den para çekme işlemleri de yurt içi olarak ücretlendirilir; ancak, çek gibi kağıt bazlı ödeme emirleri standartlaştırılmadığından bunlar hala yerel bazlıdır. ECB ayrıca büyük euro işlemleri için bir takas sistemi olan TARGET'i kurmuştur.
Sermayenin tamamen serbest dolaşımının son aşamasının işlem maliyetlerini ve döviz dalgalanmalarını ortadan kaldıran tek para birimi ve para politikası gerektirdiği düşünülüyordu. 1988'de Delors Komisyon raporunun ardından Maastricht Antlaşması, önce iç pazarı tamamlayarak, ikinci olarak ortak para politikasını koordine etmek için Avrupa Merkez Bankaları Sistemini yaratarak ve üçüncüsü döviz kurlarını kilitleyerek ve tek bir para birimi olan avro'yu getirerek ekonomik ve parasal birliği hedef yaptı. Bugün 20 üye ülke avro'yu kabul etmiş, biri benimseme sürecinde (Bulgaristan), biri vazgeçmeye karar vermiş (Danimarka) ve 5 üye ülke, özellikle Euro bölgesi krizi'nden bu yana katılımlarını ertelemiştir. TFEU'nun 119 ve 127. maddelerine göre Avrupa Merkez Bankası ve diğer merkez bankalarının amacı fiyat istikrarı olmalıdır. Bu, Avrupa Birliği Antlaşması'nın 3. maddesinde tam istihdam hedefinden görünüşte üstün olduğu için eleştirilmiştir.
Sermaye piyasalarının daha yakından bütünleşmesi için Avrupa Yatırım Planı yapımı kapsamında, 2015 yılında, Komisyon, aracısız, piyasaya dayalı finansman biçimleri etrafında döndüğünden, geleneksel baskın olan (Avrupa'da) banka temelli finansman kanalına bir alternatif temsil etmesi gereken, Avrupa'da mevcut Bankacılık Birliği'ni derinleştiren gerçek tek sermaye piyasası elde etmek için kilit önlemler listesini belirleyen Sermaye Piyasaları Birliği (CMU) Oluşturmaya İlişkin Eylem Planı'nı kabul etti.
AB'nin siyasi ve ekonomik bağlamı, AB ekonomisini finanse etmek için güçlü ve rekabetçi sermaye piyasaları gerektirmektedir. CMU projesi, yalnızca Avro bölgesi ülkeleri yerine 28 üye devletin tamamının bir projesi olarak tek pazarı güçlendirmeye yönelik siyasi bir sinyaldir ve İngiltere'ye Brexit'ten önce AB'nin aktif bir parçası olarak kalması için güçlü bir sinyal göndermiştir.
Hizmetler
Avrupa Birliği'nin İşleyişine İlişkin Antlaşma veya TFEU, genellikle piyasada pazarlık gücünden yoksun olan "işçiler" için hak yaratmanın yanı sıra, 49. maddedeki "iş kurma özgürlüğü"nü ve "56. maddedeki "hizmet sağlama özgürlüğü"nü de korur.
Kuruluş
Ekonomik faaliyette bulunan tüm kişi veya kuruluşlar, özellikle serbest meslek sahipleri veya şirketler gibi "teşebbüsler", haksız kısıtlamalar olmaksızın bir işletme kurma hakkına sahiptir. Adalet Divanı, hem bir üye devlet hükümetinin hem de özel bir partinin iş kurma özgürlüğünü engelleyebileceğine karar vermiştir, bu nedenle 49. maddenin hem "dikey" hem de "yatay" doğrudan etkisi vardır. Reyners v Belçika davasında Adalet Divanı, Belçika vatandaşlığına sahip olmadığı için bir avukatın Belçika barosuna kabul edilmemesinin haksız olduğuna karar verdi. TFEU'nun 49. maddesi, devletlerin "resmi yetki" kullandıklarında başkalarının iş kurma özgürlüğünü ihlal etmekten muaf olduklarını söyler ama bu yaptığı resmi bir avukatın işi değildi (mahkemenin aksine). Buna karşın, Komisyon İtalya'ya karşı davasında Adalet Divanı, İtalya'daki avukatların bir müvekkil ile bir anlaşma olmadıkça azami tarifelere uyma şartının bir kısıtlama olmadığına karar verdi. Adalet Divanı Büyük Dairesi, komisyonun bunun uygulayıcıların pazara girişini sınırlama amacı veya etkisi olduğunu kanıtlamadığına karar verdi. Bu nedenle, gerekçelendirilmesi gereken ilk bakışta iş kurma özgürlüğünün ihlali söz konusu değildir.
Şirketlerle ilgili olarak, Adalet Divanı, R (Daily Mail and General Trust plc) v HM Treasury davasında, üye devletlerin, TFEU'nun 49. maddesini ihlal etmeden bir şirketin iş merkezini taşımasını kısıtlayabileceğine karar verdi. Bu, Daily Mail gazetesinin ana şirketinin vergi faturalarını Birleşik Krallık'ta ödemeden önce ikametgahını Hollanda'ya kaydırarak vergi kaçıramayacağı anlamına geliyordu. Şirket mevkilerine ilişkin kurallar henüz uyumlaştırılmadığından Birleşik Krallık'ın eylemini gerekçelendirmesine gerek yoktu. Aksine, Centros Ltd - Erhversus-og Selkabssyrelsen davasında Adalet Divanı, Danimarka'da faaliyet gösteren bir Birleşik Krallık limited şirketinin Danimarka'nın asgari sermaye kurallarına uymasının gerekemeyeceğine karar verdi.
Birleşik Krallık yasası, şirket kurmak için yalnızca 1 sterlin sermaye gerektirirken, Danimarka yasama organı, şirketlerin iflas etmesi ve iflas etmesi durumunda alacaklıları korumak için şirketlerin yalnızca 200.000 Danimarka kronu (yaklaşık 27.000 €) olması durumunda kurulması gerektiği görüşünü benimsedi. Adalet Divanı, Danimarka'nın asgari sermaye yasasının Centros Ltd'nin iş kurma özgürlüğünü ihlal ettiğine ve gerekçelendirilemeyeceğine karar verdi çünkü Birleşik Krallık'taki bir şirket, burada kurulmadan da Danimarka'da kabul edilebilir şekilde hizmet verebilir ve alacaklı koruması amacına ulaşmanın daha az kısıtlayıcı yolları vardır.
Bu yaklaşım, Delaware eyaletinin çoğu şirketi cezbettiği ve genellikle yönetim kurullarının en kötü sorumluluk standartlarına ve bunun sonucunda düşük kurumlar vergisine sahip olduğu iddia edilen ABD'de olduğu gibi muhtemelen AB'yi haksız düzenleyici rekabete ve standartlarda dibe doğru bir yarışa soktuğu için eleştirildi.