cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
II. Selim
Çocukluğu ve tahta geçişi
Şehzade Selim babasının son seferi olan 1566 son Avusturya Seferi'ne katılmadı. Selim Kütahya yakınlarında Sıçanlı sahrasında avda iken, babasının Zigetvar Kuşatması sırasında 7 Eylül'de öldüğünü, bu ölümü herkesten gizleyen Sadrazam Sokollu Mehmed Paşa'nin güya fetihname olarak gönderdiği, gizli mektubundan öğrendi. Hemen lalaları Hüseyin Paşa, Hoca Ataullah ve muhasibi Celal Bey ile birlikte bir alayla İstanbul'a hareket etti. 30 Eylül'de Üsküdar'a vardı. Herkes Sultan Süleyman'ın ölümünden habersizdi. Üsküdar İskelesi'ne saltanat kayığı ile gelen Bostancıbaşı Davut Ağa, Sultan Selim'in padişahlığını ilk tanıyanlardan biri olarak, onu saltanat kayığı ile Topkapı Sarayı'na geçirdi. O sırada Tersane ve Tophane'den saltanat topları atılıp yeni sultanın tahta geçtiği halka ilan edildi. Sultan Selim Köşk İskelesinden şehir kapısına kadar özel murassa giyimle at üzerinde alayla geçti ve yolda etraftan gelen halka paralar saçıldı. Saraya gelen Selim tahta oturtuldu ve İstanbul'da bulunan devlet ricali (İstanbul Muhafızı İskender Paşa, Şeyhülislam Ebussuud Efendi vb.) tarafından egemenliği tanındı. Bu sırada yapılan harcamaları karşılamak için, devlet hazinesi açılmadı ve ablası Mihrimah Sultan tarafından borç verilen 50.000 altın kullanıldı.
Sultan Selim hemen iki gün sonra orduyu ve babasının cenazesini karşılamak üzere İstanbul'dan ayrıldı. Edirne, Filibe, Sofya üzerinden çok hızla geçerek 15 günde Belgrad'a ulaştı. Kanuni'nin ölümü seferden geri dönmekte olan orduya Belgrad'a dört menzil kala açıklandı ve Sultan Selim üzüntüden perişan orduyu Belgrad'da karşıladı. Belgrad'da kılınan cenaze namazından sonra Kanuni'nin naaşı acele İstanbul'a gönderildi. Belgrad'da kalan Sultan Selim orada yeniden bir cülus yapılmasını reddetti. Askere dağıttığı cülus bahşişi de kapıkulu askeri tarafından az görülüp kızgınlıkla karşılandı. Sultan Selim kasım ayında Edirne'ye vardı ve orada bekledikten ve yollarda kapıkullarının yaptıkları isyankar hareketler altında aralıkta İstanbul'a gelebildi.
Saltanatı sırasında savaşlar ve barışlar
II. Selim Osmanlı tarihinde devlet yönetimiyle ilgilenmeyen ve ordusunun başında sefere gitmeyen ilk padişahtı. Yönetimi kızı Esmehan Sultan'ın kocası olan ve çok başarılı sadrazam olan Sokollu Mehmed Paşa'ya bıraktı. Ayrıca cülûs bahşişinin ilmiye sınıfına da verilmesi âdetini ilk defa II. Selim çıkarmıştır.
Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'yla savaş (1566-1568)
Kanuni Sultan Süleyman döneminde imzalanan 1562 tarihli barış 1566 yılında bozulmuş, Zigetvar Savaşı ile Osmanlı ordusu, Avusturya ordusunun mütecaviz tavrını cezalandırmıştı. Sultan Selim'in babasının cenazesini karşılamak için Manisa'dan Belgrad'a harekâtı sırasında Drava üzerindeki Bobokça Kalesi Özdemiroğlu Osman Paşa komutasında fethedilmiştir.
Her iki tarafın da barışa mayletmesiyle 17 Şubat 1568'de Edirne Antlaşması imzalandı.
Yemen isyanı ve bastırılması (1567-1570)
Yemen 1517 yılında Osmanlı egemenliğine girmiş, Hadım Süleyman Paşa'nın 1538 tarihli Hint deniz seferi ile kesin olarak Osmanlı topraklarına katılmıştı. 1567 yılında bölgede Zeydi İmamı Topal Mutahhar önderliğinde isyan çıkınca bölgedeki Türk egemenliğini yeniden tesis etmek amacıyla Özdemiroğlu Osman Paşa ve Şam Beylerbeyi Lala Mustafa Paşa Yemen Serdarlığına tayin edildiler. 1568 tarihli Yemen Seferi'nde Taiz ve Kahire kalelerinden sonra 15 Mayıs'ta Aden'i, 26 Temmuz'da da Sana'yı fetheden Türk ordusu ülkeyi tekrar Osmanlı topraklarına kattı.
Sumatra Seferi (1569)
Endonezya'ya bağlı Sumatra Adası'nın kuzeybatısında bulunan Açe Sultanlığı bölgedeki zenginliklere gözlerini diken Portekizlilerin hedeflerinden biriydi. Günden güne artan Portekiz baskısına dayanamayan zamanın Açe Sultanı Alaüddin Şah bir elçi heyetini yardım istemek amacıyla İstanbul'a gönderdi. Açe heyeti 1566 yılında İstanbul'a ulaştığında, o sırada Zigetvar Seferi'nde bulunan Kanuni Sultan Süleyman'ın ölüm haberi geldi. Kanuni'nin yerine tahta geçen II. Selim heyete her türlü yardımı yapacağına söz verdi. 1569 yılında Osmanlı'nın Kızıldeniz filosu amirali Kurdoğlu Hızır Reis komutasında 22 parçadan oluşan Osmanlı Donanması Hint Okyanusu'na açılarak Açe'ye vardı ve yardımı ulaştırdı. Açe Sultanlığı Osmanlı Devleti'ne bağlanırken, Portekizlilere karşı taarruza geçebilecek kudrete ulaştı.
Don-Volga Kanal Projesi (1569)
Rusya'nın 1552'de Kazan Hanlığı'nı, 1556'da da Astrahan Hanlığı'nı ilhak etmeleri kuzeyde ilk kez bir Rus tehdidini ortaya çıkarmıştı. Sokullu Mehmed Paşa, Don ve Volga nehirlerinin bir kanalla birleştirilerek, Karadeniz ile Hazar Denizi'nin birbirine bağlanması sayesinde Rusların güneye doğru inmelerini engellemeyi, ayrıca İpek Yolu ticaretini canlandırmayı, İran ile yapılan savaşlarda donanmadan yararlanmayı ve Asya'daki Türk hanlıkları ile irtibat sağlamayı hedeflemiştir. 1569 Ağustosunda Kefe Beyi Kasım Paşa tarafından başlanan çalışmalar Rusya'nın saldırıları, mevsimin kış olması ve Kırım Hanlığı'nın projeyi kösteklemesi sonucunda başarıya ulaşamamıştır.
Astrahan Seferi ve Kırım Hanlığı'nın Moskova seferleri (1569-1572)
Osmanlı Devleti Don-Volga Kanal Projesi'ne koşut olarak 1556'dan beri Ruslar'ın elindeki Astrahan'ın geri alınması için bir de sefer tertipledi. 1569 yılının Kasım ayında çok olumsuz hava koşullarında başlayan kuşatma Rus Çarı Korkunç İvan'ın bölgeye Prens Serebiyanov komutasında 20.000 kişilik bir kuvvet gönderip Türk askerlerini iki ateş arasına almasıyla başladıktan 16 gün sonra sona erdi ve Türk ordusu bir huruç harekâtı yaparak kendini kuşatılmışlıktan kurtarmak zorunda kaldı.
Kırım Hanı I. Devlet Giray Osmanlı Devleti'nin Don-Volga Kanal Projesi ve Astrahan seferi ile ulaşmak istediği Rus tehdidinin bertaraf edilmesi hedefine doğrudan Moskova'ya yürüyüp Rus gücünü örseleyerek ulaşılabileceğini düşünüyordu. 120.000 kişilik bir orduyla Oka Nehri'ni ve Serpukhov Tahkimatı'ni aşan Devlet Giray Han direnen 6.000 kişilik bir Rus ordusunu da mağlup etti ve Moskova önlerine geldi. Moskova'yı 24 Mayıs 1571'de yakarak yerle bir eden ordu, çok sayıda sivil Rus'un ölmesine rağmen Rus ordusunu örseleyemeden geri döndü. Bir yıl sonra yeniden Moskova'ya yürüyen Han bu sefer karşısında Moskova'nın 60 kilometre güneyinde 60.000 kişilik Rus ordusunu buldu. Molodi'de 30 Temmuz-3 Ağustos arasında yapılan muharebede yakın savaşa zorlanan süvari ağırlıklı Kırım ordusu ağır kayıplar verdiği bir yenilgiye uğrayarak Kırım'a çekilmek zorunda kaldı.
Bu başarısızlıkların sonucunda Rusya'nın fetihleri kabul edilmek zorunda kalındı ve ileride Osmanlı Devleti'ne büyük sıkıntılar çıkaracak bir devlet oluşmaya başladı.
Osmanlı-Venedik Savaşı (1570-1573)
Osmanlı-Venedik Savaşı veya Kıbrıs Seferi, Osmanlı-Venedik savaşlarının dördüncüsüdür. 1570-73 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu ile Venedik Cumhuriyeti arasında yapılmıştır. Savaşın ilerleyen döneminde Venedik saflarına dâhil olan devletler olmuştur. Papa V. Pius'un girişimleriyle oluşturulan Kutsal İttifaka Venedik Cumhuriyeti, İspanyol İmparatorluğu, Papalık Devleti, Ceneviz Cumhuriyeti, Savoya Dükalığı ve Hospitalier Şövalyeleri katılmıştır.
Kıbrıs'ın Fethi (1570-1571)
Doğu Akdeniz, Kanuni Sultan Süleyman'ın fetihleriyle artık iyice Osmanlı iç denizi haline gelmiştir. Ancak Venedikli korsanların son bir sığınma yeri kalmıştı. Kıbrıs'ın fethinin nedenlerini şöyle sıralayabiliriz:
Dalmaçya harekatı (1571)
1571 senesinde Kıbrıs'ın fethi sırasında donanmanın Akdeniz'e inmesi sırasında feth edilmiştir. Fethin komutanlığını Sokollu Mehmed Paşa tarafından yapılmıştır.
Donanmanın yeniden inşası ve Venedik ile barış (1572-1573)
Osmanlı başkenti donanmasının yenilgiye uğradığını muharebede başarılı olan tek denizcisi Kılıç Ali Paşa sayesinde öğrendi. Uluç Ali Paşa kaptan-ı deryalığa getirildi ve Sokollu Mehmed Paşa'nın emriyle yeni bir donanmanın inşasına girişildi. Çok kısa bir zaman sonra oluşturulan donanma 1572 yazında Akdeniz'e açıldı. İspanya'nın da yeniden batıdaki mücadelesine yoğunlaşmasıyla yalnız kalan Venedik barış istedi. 1573 yılında imzalanan barış antlaşması ile Venedik Kıbrıs'ı Osmanlı Devleti'ne terk etti ve savaş tazminatı ödemeyi kabul etti.
Tunus'un fethi (1574)
1573 yılında Venedik'i barışa zorlayan bu büyük donanmanın bir sonraki hedefi 1574 yılında İspanya'nın elindeki Tunus kenti ve kalesi oldu. Bu kent 1534 yılında Barbaros Hayreddin Paşa tarafından fethedilmiş, ancak ertesi yıl bizzat Alman İmparatoru ve İspanya Kralı V. Karl'ın komuta ettiği sefer sonucu Alman-İspanyol ordularınca geri alınmıştı. Özellikle Turgut Reis'in fetihleriyle Tunus ülkesinin tamamı Türk egemenliğine girmiş, geriye kukla Hafsiler'in İspanyol işgali alında hüküm sürdükleri Tunus kenti kalmıştı. Uluç Ali Paşa komutasındaki Türk donanması 13 Eylül 1574'te kenti fethetti. Aynı yıl Tunus Eyaleti kuruldu.
Edebî kimliği
Selîmî mahlasıyla şiirler yazan Selim'in bir de divanı vardır. Yahyâ Kemâl’in; Bir beyti bir de câmi-i mâ’mûru var diye övdüğü; ''Biz bülbül-i muhrık dem-i şekvâ-yı firâkiz Âteş kesilir geçse sabâ gülşenimizden şeklinde bir beyti de bulunmaktadır. İkinci Selim, aynı zamanda îmârcı bir pâdişâhtır.
Yaptırdığı Hayratlar
Mekke-i Mükerreme'nin su yollarının tâmiri, Mescid-i Harâm’ın mermer kubbelerle tezyini, Lefkoşa Selimiye Câmii, Azîz Efendi tekkesi, Navarin limanına hâkim bir mevkiye yaptırdığı kule, hayrâtı arasındadır. Edirne'ye yaptırmasının sebebi ise: Sultan’ın caminin yapılacağı şehir olarak neden Edirne'yi seçtiği kesin olarak bilinmemektedir. Evliya Çelebi Seyahatname adlı eserinde padişahın rüyasında İslam peygamberi Muhammed'i gördüğünü ve onun kendisinden Kıbrıs'ın fethi anısına bir cami yaptırmasını istediğini yazmıştır. Bu konudaki daha gerçekçi yorumlarda ise o dönemde İstanbul'da yeni bir büyük camiye ihtiyaç duyulmadığı, Edirne'nin Rumeli'deki Osmanlı egemenliğinin merkezi konumunda olduğu ve Selim'in gençlik yıllarından beri şehre ayrı sevgi beslediğine dikkat çekilir.
Eserleri
II. Selim zamanında Ayasofya Camii yeniden onarıldı. Selimiye Camii, Mimar Sinan tarafından onun döneminde inşa edildi. Babası gibi II. Selim divan edebiyatına birçok eser bırakmış bir şairdir. Selim'in özellikle Nurbanu Sultan için yazdığı şiirler divan edebiyatının en güzel eserleri arasında gösterilir. Ünlü bir beyti: Biz bülbül-i muhrik-dem-i şekva-yı firâkız
Ateş kesilir geçse sabâ gülşenimizden
Sabah rüzgarı ateş kesilir, gülistanımızdan geçse.) Son devrin ünlü şairlerinden Yahya Kemal, II. Selim'in bu beyti için, Selimiye kadar güzel bir şiir, demiştir.
Popüler kültürdeki yeri
2003 yılında yayınlanan Hürrem Sultan adlı Türk televizyon dizisinde II. Selim'i Atılay Uluışık canlandırdı.
2011-2014 yılları arasında yayınlanan Muhteşem Yüzyıl adlı dizide Engin Öztürk canlandırmıştır.
2017 Dünya Su Sporları Şampiyonası'nda yüzme - Kadınlar 50 metre serbest
2017 Dünya Şampiyonası'nda kadınlar 50 metre serbest yarışması, 29 ve 30 Temmuz 2017'de gerçekleştirildi.
Rekorlar
Yarışmadan önce mevcut dünya ve şampiyona rekorları aşağıdaki gibiydi.
Bu yarışmada aşağıdaki yeni rekorlar kırıldı.
Eleme serileri
Eleme serileri, 29 Temmuz'da saat 09:30'da gerçekleştirildi.
Yarı finaller
Yarı finaller 29 Temmuz'da saat 18:28'de gerçekleştirildi.
Final
Final, 30 Temmuz'da saat 17:50'de gerçekleştirildi.
Cüneyd Düzyol
Mustafa Cüneyd ​Düzyol (d. 19 Eylül 1964, İzmir), Türk bürokrat ve siyasetçi. 22 Eylül 2015 - 24 Kasım 2015 tarihleri arasında Başbakan Ahmet Davutoğlu başkanlığındaki geçici seçim hükûmetinde Kalkınma Bakanı olarak görev almıştır.
Hayatı
Cüneyd Düzyol, 19 Eylül 1964'te, Havva Rüçhan ve İbrahim Düzyol'un oğlu olarak İzmir'de doğdu. 1988 yılında ODTÜ Mühendislik Fakültesi İnşaat Mühendisliği Bölümünden mezun oldu. Kısa bir süre özel sektörde tasarım mühendisi olarak çalıştıktan sonra aynı yıl içinde DPT'de göreve başladı. 1989 yılında Uzman Yardımcısı oldu.
1992 yılında İngiltere'de University of East Anglia'da Kalkınma Ekonomi­si üzerine diploma çalışmasını tamamladıktan sonra 1993 yılında Planlama Uzmanlığına atandı. 1995-1996 döneminde ABD'de University of Illinois at Urbana-Champaign'de ekonomi dalında yüksek lisans derecesini aldı.
1996 yılı başından itibaren İktisadi Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü, Proje, Yatırımları Değerlendirme ve Analiz Dairesi Başkanlığında uzman eğitmen olarak görevine devam etti. 1999 yılında aynı daireye başkan olarak atandı ve bu görevini 2002 yılı sonuna kadar sürdürdü. 2003-2009 yılları arasında İktisadi Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü yaptı. 2009 yılı Eylül ayında Müsteşar Yardımcılığına atandı. 2014 yılı Ekim ayında Müsteşar Vekilliği görevini yürüttü. 2 Aralık 2014 tarihinde Müsteşarlık görevine atandı.
Hasan Tahsin Akıncı
Yüzbaşı Hasan Tahsin Akıncı (d. 1890, İznik – ö. 1949), Türk asker, bürokrat.
Cüneyd Düzyol
Hayatı
İyi derece İngilizce bilen Düzyol evli ve iki çocuk babasıdır.
22 Eylül 2015 tarihinde geçici seçim hükûmetinde Kalkınma Bakanı olarak görev yaptı.
Hasan Tahsin Akıncı
I. Dünya Savaşı’nda Osmanlı ordusunda üç ayrı cephede savaştıktan sonra Türk Kurtuluş Savaşı’na katılmış, İstiklal Madalyası sahibi bir Türk askeridir. Savaştan sonra çeşitli kamu kuruluşlarında hizmet etti.
Yaşamı
1890 yılında İznik’te doğdu. İstanbul’da hukuk öğrenimi gördü. Öğrenciliği sırasında Çanakkale Savaşları'na gönüllü olarak katıldı, Üçüncü Kolordu Süvari Bölüğü'nde çarpıştı. Savaş sonunda "Harp Madalyası" ile ödüllendirilerek, rütbesi teğmenliğe yükseldi.
Çanakkale Savaşı’ndan sonra Kafkasya Cephesi’nde savaştı; bu cephede gösterdiği yararlılıktan ötürü Gümüş Liyakat Madalyası aldı ve rütbesi üsteğmenliğe yükseltildi. Kafkasya cephesinden sonra gönderildiği Suriye Cephesi’nde savaşırken esir düştü, İskenderiye esir kampında 8 ay tutsak kaldı. 1918 yılında imzalanan Mondros Ateşkes Antlaşması uyarınca serbest bırakıldıktan sonra İznik’e döndü. Anadolu’nun işgale uğraması üzerine İznik'te, "İznik Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti"'ni kurdu; cemiyetin başkanlığını yaptı. Aynı günlerde topladığı İznikli gençlerle ilk Kuvâ-yi Milliye Birliği olan, "Millî Targan Bey Taburu"'nu oluşturdu.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Mustafa Kemal Paşa'nın Kuvâ-yi Milliye Birlikleri içindeki subayları, "Düzenli Orduları oluşturmak için'” davet etmesi üzerine Ankara'daki "Karargâh Muhafız Süvari Bölüğü''"'ne katıldı.
Batı Cephesi'nde 41. ve 24. alaylar içinde Yunanlara karşı savaştı. Bu savaşlar sırasında yüzbaşılığa terfi etti. Afyon-Dumlupınar Savaşları'na katıldı. Savaştaki üstün çabası nedeniyle TBMM tarafından "Takdirname" ve "İstiklal Madalyası" ile ödüllendirildi.
Kurtuluş Savaşı’nda yaşadıkları yönetmenliğini Memduh Ün’ün yaptığı 1964 tarihli “Dağ Başını Duman Almış” adlı filmle sinemaya aktarıldı.
Kurtuluş Savaşı'ndan sonra Bayındırlık Bakanlığı'nda Daire Müdürlüğü, Bursa Ceza ve Tevkif Evi Müdürlüğü, Bursa Hava Yolları Müdürlüğü görevlerinde bulundu. Özellikle şair Nâzım Hikmet’in Bursa Cezaevi’nde hapis yattığı dönemde cezaevi müdürlüğü görevinde bulunuşu ve şair ile dost oluşu yönü ile hatırlanır
1978 FIFA Dünya Kupası elemeleri (CAF)
Bu sayfada 1978 FIFA Dünya Kupası elemelerinden Afrika (CAF) tarafından düzenlenmiş olan eleme maçlarının sonuçları ve bu elemelerden kupaya katılmaya hak kazanan takımlar yer almaktadır. Elemelerle ilgili genel bilgi almak için 1978 FIFA Dünya Kupası elemeleri sayfasını ziyaret edebilirsiniz.
Toplamda 26 CAF takımı elemelere katıldı. Bu kupada, Afrika'ya 1 takımlık yer ayrılmıştı (16 takımlık yer içinden)
Elemeler 5 tur halinde oynandı.:
Ön Eleme Turu
Burkina Faso 1. Tur'a yükseldi.
1. Tur
Cezayir 2. Tur'a yükseldi.
İki maçın toplam skoru 2-2 olarak sonuçlandığından, ama Tunus penaltı vuruşlarında 4-2 kazandı.
Togo 2. Tur'a yükseldi.
İki maçın toplam skoru 3-3 olarak sonuçlandığından, 2. Tur'a çıkacak olan takımı belirlemek için iki takım arasında bir baraj maçı oynanması kararlaştırılmıştır.
Gine 2. Tur'a yükseldi.
Orta Afrika Cumhuriyeri çekildi ve Zaire otomatik olarak 2. Tur'a yükseldi.
Nijerya 2. Tur'a yükseldi.
Kongo Brazzaville 2. Tur'a yükseldi.
Fildişi Sahili 2. Tur'a yükseldi.
Mısır 2. Tur'a yükseldi.
Sudan çekildi ve Kenya otomatik olarak 2. Tur'a yükseldi.
Tanzanya çekildi ve Uganda otomatik olarak 2. Tur'a yükseldi.
Zambiya 2. Tur'a yükseldi.
2. Tur
Gine 3. Tur'a yükseldi.
Zaire çekildi ve Nijerya otomatik olarak 3. Tur'a yükseldi.
Fildişi Sahili 3. Tur'a yükseldi.
Mısır 3. Tur'a yükseldi.
Zambiya 3. Tur'a yükseldi.
3. Tur
Tunus Final Turu'na yükseldi.
Nijerya Final Turu'na yükseldi.
Mısır Final Turu'na yükseldi.
Final Turu
Tunus finallere katılma hakkı kazandı.
Kavramsal sözlük
Kavramsal sözlük, dilin sözcüklerini, tamlamalarını ve bunların tanımlarını içeren sözlük türüdür. Normal bir sözlükten farklı olarak ise, eş anlamlı sözcükler, karşıt anlamlı sözcükler, alt-üst ilişkileri ve diğer anlam ilişkilerini içerir. Temel yapıyı alt-üst ilişkileri oluşturmaktadır. Sözcükler değil, kavramlar birbirine bağlıdır. Eş anlamlı sözcüklerden oluşan kavram kümeleri "eşküme" olarak adlandırılır. Bu tanımlamalarla bağlantılı olarak sektörlerin ve dini kurumların kavram sözlükleri mevcuttur. Örneğin: Diyanet Kavramlar Sözlüğü(2005) bunlardan biridir.
E-Devlet (Türkiye)
e-Devlet sistemine T.C Kimlik Numarası kullanarak kolayca girmek mümkündür. Siteye PTT'den alınacak şifre ile, Turkcell, Türk Telekom ve Vodafone hatta sahip olanlar Mobil İmza ile, smart kart ve okuyucu kullanarak Elektronik İmza sistemi ile ve çipli T.C. Kimlik Kartı ile girilebilmektedir. Bu projenin sorumlusu Türksat'tır. Gerekli altyapının kurulması, devlet hizmetlerinde hem bilgi, hem iletişim, hem de kalite standartlarının belirlenmesinde bu kurum sorumludur. 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile yönetimi Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı'ndan Cumhurbaşkanlığı Dijital Dönüşüm Ofisi'ne verilmiştir.
Hakkında
2008 CeBIT Bilişim Eurasia 5. salondaki "Devletin Kısayolu" adında bir tanıtım semineri sonrası kamu oyuna tanıtımı yapılmıştır.
18 Aralık 2008 tarihinde ise Millî Eğitim Bakanlığı Şura Salonu’nda dönemin başbakanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından "e-Devlet kapısı" hizmete açılmıştır.
1 Eylül 2022 tarihinde, türkiye.gov.tr'nin Azerbaycan'ın E-devlet hizmeti olan ASAN ile entegre şekilde çalışması ve çift taraflı bürokrasinin azaltılması amacıyla iş birliği yapılmıştır.
e-Devlet Kapısı, devlet hizmetlerinin kullanıcı ihtiyaçları gözetilerek elektronik ortamda, kesintisiz ve güvenli bir şekilde ortak bir nokta üzerinden vatandaşa ulaştırılması amacıyla hazırlanan olan bir yapıdır.
e-Devlet kapısında doğum, askerlik ve birçok konu ile ilgili A'dan Z'ye her türlü işlem hakkında bilgi veren yazılar ve şifre ile giriş yapıldığında birçok başvuru işlemleri, rezervasyon işlemleri, borç işlemleri, sınav bilgileri ve daha fazla işlemlere 7 gün 24 saat boyunca ulaşılabilmektedir.
990 kurum tarafından sunulan 7.207 adet hizmetin bulunduğu e-Devlet kapısının 60 milyondan fazla kullanıcısı bulunmaktadır.
türkiye.gov.tr projesi
Uluslararası internet alan adı tanımlamasıyla Turkiye.gov.tr, Türkçe karakter kullanım yasasına göre "Türkiye.gov.tr" olarak tanıtımı yapılan, tanıtımda "e-Devletin kapısı 12 Aralık'ta genişliyor" sloganıyla yola çıkılan e-devlet uygulamalarını bir tek adres altında toplanmasını sağlayan elektronik vatandaşlık bilgi ve talep güncelleme hizmeti veren bir kamu sitesidir.
Sunulan hizmetler
Temmuz 2023 itibarıyla 990 kamu kurum ve kuruluşunun dahil olduğu sistemde; sabıka kaydı sorgulama, SGK emekli-çalışan işlemleri, pek çok işlem internet üzerinden yapılabilmektedir.
KAYSİS altyapısı
E-devletin altyapısı olarak geliştirilen Elektronik Kamu Bilgi Yönetim Sistemi (KAYSİS), Türkiye'deki kamu kurum ve kuruluşlarının dijital altyapısını oluşturduğu bir bilgi yönetim sistemdir. Devlet Teşkilatı Merkezi Kayıt Sistemi (DETSİS), Hizmet Envanteri Yönetim Sistemi (HEYS), İmza Yetkilileri Modülü (İYEM) ve Kamu Mevzuat Sistemi (KMS) gibi alt modüllerden oluşmaktadır.
Alan adı bilgileri
turkiye.gov.tr alan adı Başbakanlık Bilgi İşlem Başkanlığı tarafından 7 Haziran 2001 tarihinde oluşturulmuştur. Alan adının yöneticisi proje sorumluluğunda olduğu gibi Türksat'tır. Alan adı mali işlemleri ise Cumhurbaşkanlığı adına Dijital Dönüşüm Ofisi tarafından kontrol edilmektedir. Alan adının bağlı olduğu Name serverlar ise ns1.turkiye.gov.tr (IP:94.55.117.7) ve ns2.turkiye.gov.tr (IP:94.55.118.8)'dir.
Zaporijya Uluslararası Havalimanı
Zaporijya Uluslararası Havalimanı (Ukraynaca:"Міжнародний аеропорт Запоріжжя") (IATA: OZH, ICAO: UKDE) Ukrayna'nın Zaporijya kentindedir. Uçak motoru fabrikası Motor Sich buradadır. Havalimanının 2,100 metre uzunluğunda pisti bulunmaktadır.
2006 Karadağ bağımsızlık referandumu
2006 Karadağ bağımsızlık referandumu, 21 Mayıs 2006'da Karadağ'da yapılan bir bağımsızlık referandumudur. Yaklaşık %55 katılım oranına sahip referandumda katılımcıların %55.5'i bağımsızlık yönünde oy kullanmıştır. 23 Mayıs tarihine kadar referandumun ilk sonuçları Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin beş kalıcı üyesi tarafından da onaylanmış, bu da referandumun sonuçlarının ülke resmî olarak bağımsızlığını ilan etmeden önce uluslararası toplulukta tanındığı anlamına gelmiştir. 31 Mayıs tarihinde referandum komisyonu resmî olarak halkın %55.5'inin bağımsızlıktan yana oy kullandığını ilan etmiştir. Avrupa Birliği tarafından konulan %55 seçime katılım kuralı seçmenler tarafından az bir farkla aşıldığından dolayı 31 Mayısta referandum sonuçları bağımsızlık ilanına yol açmıştır. Karadağ Cumhuriyeti Meclisi resmî Bağımsızlık İlanı'nı 3 Haziran Cumartesi günü yapmıştır.
Referandum sonuçlarına bağlı olarak Sırbistan kendini Sırbistan-Karadağ'ın yasal ve siyasi devamı olarak göstermiş ve Sırbistan Hükûmeti ve Meclisi yeni bir anayasa hazırlanacağını duyurmuştur.
Darıcı, Yozgat
Darıcı, Yozgat ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Sorgun ilçesine bağlıyken, 3 Haziran 1953'te Yozgat merkez ilçeye bağlandı.
Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 30 km uzaklıktadır.
Rubidyum
Rubidyum, Rb sembolü ile gösterilen, 37 atom numarasına sahip alkali metaller grubundan bir kimyasal element. 1861 yılında Gustav Kirchhoff ve Robert Bunsen tarafından Almanya'da keşfedilmiştir. Kimyasal açıdan potasyum ve sezyumun özelliklerine benzer özellikler gösterir ama potasyuma oranla çok ender bulunur. Oda sıcaklığında gümüşi beyaz renkli, yumuşak ve parlak bir katıdır. Kuru havada bile çok çabuk yükseltgenir, bu yüzden açık havada saklanamaz. Suyu şiddetle ayrıştırır ve ortaya çıkan hidrojeni tutuşturur.
Çok kolay iyonlaşması nedeniyle sezyuma alternatif olarak, uzay araçlarındaki 'iyon motorlarında' kullanılmaktadır. Rubidyumdan, özel camların yapımında, kalp araştırmalarında, vakum tüplerindeki gaz izlerini yok etmede ve fotosellerin yapımında da yaralanılır. Rubidyum metali, sıvı rubidyum klorür (RbCl) tuzunun eloktrolizi ile saf olarak elde edilir. Bir diğer elde ediliş yöntemi ise sodyum metalinin, sıcak eritilmiş rubidyum klorür ile reaksiyona girmesi sonucu gerçeklerşir.
Elementin ismi Latincede koyu kırmızı anlamına gelen rubidus kelimesinden türemiştir ve bu isim Rubidyum'un emisyon spektrumunda gösterdiği renge atıfta bulunur.
Su ile reaksiyonu
Rubidyum metalinin su ile hızlı reaksiyonunun sonucunda renksiz rubidyum hidroksit çözeltisi (RbOH) ve hidrojen gazı oluşturur. Bu çözelti baziktir ve reaksiyon çok ekzotermik bir reaksiyondur. Bu nedenle reaksiyonun gerçekleştiği cam kap kırılabilir.
Asit ile reaksiyonu
Seyreltik sülfürik asit ile hızlı bir şekilde reaksiyona girerek hidrojen gazı ve sulu Rb(I) çözeltisini oluşturur.
Oymaağaç, Çorum
Oymaağaç, Çorum ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 17 km uzaklıktadır.
Arsin gazı
Arsin (AsH3), parlayıcı, renksiz ve zehirli bir gazdır.
Bu gazın kokusu sarımsağa benzer, mide bulandırıcı bir kokusu vardır. Arsin gazı; deri, akciğer ve burun içi zarından çok böbreklere ve kandaki alyuvarlara tesir eder.
NGC 1054
NGC 1054, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Sunak takımyıldızı yönünde bulunur. Sbc tipi bir sarmal galaksidir. Alman astronom Heinrich d'Arrest tarafından 1864 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Randy Foye
Randy Foye (d. 24 Eylül 1983), Amerikalı profesyonel basketbolcu. Kolej basketbolunu Villanova Üniversitesi'nde oynamıştır. 2006 NBA Seçmeleri'nde Boston Celtics tarafından 7. sırada seçilmiştir.
Igor Cukrov
2009 Eurovision Şarkı Yarışmasında ülkesini Andrea Šušnjara ile birlikte Lijepa Tena adlı şarkıyla temsil etmiştir.
Split Üniversitesi İlahiyat fakültesi'ndeki eğitimini 3. sınıfta bırakarak şarkıcılık kariyerine yöneldi.
Baltasarılar, Yozgat
Baltasarılar, Yozgat ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 28 km uzaklıktadır.
Teatro Kursaal
Tiyatro Salonu. İsviçre'nin Lugano şehrindedir. 1956 Eurovision Şarkı Yarışması'na ev sahipliği yapmıştır.
Çöl kuyrukkakanı
Çöl kuyrukkakanı (Oenanthe deserti), önceden karatavukgiller (Turdidae) familyasının bir üyesi olarak sınıflandırılan küçük ötücü kuşlara ait bir kuş olup şimdi sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasına yerleştirilmiştir.
Böcekçildirler. 14-15.5 cm büyüklüğündedirler. Batı ve doğu iki formuda batı Avrupa'da nadir bulunurlar. Onun alttürlerinin erkeklerinin tüyleri yazın hemen hemen ayrı olmasına rağmen, sonbaharda dişi ve çocuk kuş tüyleri ile ayırt edilmez.
Šumadija (ilçe)
Šumadija İlçesi Sırbistan'ın idari sisteminde istatistiksel bölgelerin içinde yer alan bir idari birimdir ve ülkenin ortasında yer alır. 293.308 nüfusa sahip ilçenin merkezi Kragujevac'tır.
Çöl kuyrukkakanı
Erkeğin üst kısımları yazın kahverengi-sarıdır. Alt kısımlar beyaz, göğüs hafifçe kahverengi-sarıdır. Yüzde ve boğazda omuza siyah kadar uzanan ve ayrıca beyaz kaş bölgesi çizgisi vardır.
Šumadija (ilçe)
Belediyeler
Kragujevac kenti de kendi içinde 5 belediyeye ayrılmıştır. Bunlar:
Ernesto Sabato
Ernesto Sabato (24 Haziran 1911; Rojas, Buenos Aires - 30 Nisan 2011; Santos Lugares, Buenos Aires), Arjantinli romancı, gazeteci ve deneme yazarı. İspanyolca yazının en saygın ödüllerini kazandı ve Latin Amerika’daki askeri yönetimlere yaptığı eleştirileriyle tanındı. Başkan Raúl Alfonsín'in ricası ile 1976 - 1983 arasındaki Arjantin askeri yönetimi sırasında öldürülen on binlerce kişinin araştırıldığı Kirli Savaş komisyonunun (CONADEP) başkanlığını yaptı. Komisyonun bulguları 1984 yılında Bir Daha Asla başlığı ile Sabato tarafından yayımlandı.Tünel (1948), Kahramanlar ve Mezarlar (1961) ve Karanlıkların Efendisi (1974) romanları ile tanınır.
Erken yılları
Calabria'lı İtalyan göçmen Francesco Sabato ve Giovanna Maria Ferrari'nin 11 çocuğundan onuncu olarak Buenos Aires'in Rojas bölgesinde doğdu. 1929'da başladığı üniversite yaşamında Üniversite Reformu hareketine katıldı. 1933'te Komünist Gençlik Federasyonu genel sekreteri oldu. Marksiszm ile ilgili bir toplantıda 17 yaşındaki Matilde Kusminsky Richter ile tanıştı. Richter daha sonra evini terk ederek Sabato ile yaşamaya başladı. 1934'te komünizm ve Josef Stalin rejimi ile ilgili şüpheler duymaya başlaması nedeniyle Arjantin Komünist Partisi tarafından 2 yıllığına Uluslararası Lenin Okulu'na Moskova'ya gönderildi. Buradan Paris'e kaçarak yayımlanmamış ilk romanı Bir ve Evren'i yazdı. Buenos Aires'e dönerek 1936'da Matilde Kusminsky Richter ile evlendi.
Eğitimi
La Plata Ulusal Üniversitesi'nde fizik ve matematik eğitimi aldı. Aynı okulda 1937'de doktorasını tamamladı. 1938'de Paris'te Curie Laboratuvarı'nda, ertesi yıl ABD'de Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde araştırmalar yürüttü. 1938'de oğlu Jorge Federico Sabato doğdu. Fransa'dayken yazın yaşamında derin izler bırakacak olan gerçeküstücülük hareketi ile tanıştı ve Oscar Domínguez, Benjamin Péret, Roberto Matta Echaurren ve Esteban Francés ile arkadaşlık etti.
Bilim insanı yılları
Gençliğinde fizik çalışarak doktora yapan Sabato, 1940 yılında Arjantine döndü ve mezun olduğu üniversitede mühendisliğe giriş, görelilik ve kuantum mekaniği dersleri verdi. İlerki yıllarda yanlış kullanılması nedeni ile bilime ilgisini yitirdi. Hükûmeti eleştirmesi nedeni ile üniversitedeki işine son verilmesiyle de1943'te bilimden tümüyle koptu.
1945'te ikinci oğlu Mario Sabato doğdu.
Yazarlık ve insan hakları savunuculuğu
Sabato, felsefe, toplumsal ve siyasal konularda Bir ve Evren eseriyle edebiyat alanında ilk başarısını elde etti. Romanlarında tipik bir anti-kahraman, içe kapanık kişiyi tasvir etti.
Yazılarını yakıp yok etme eğiliminden kurtularak yayımlanmış yalnızca üç romanı olmasına karşın Latin Amerika yazın dünyasında çok etkili oldu.
Yayımlanmış ikinci romanı olan Kahramanlar ve Mezarlar Sabato’nun baş yapıtı olarak değerlendirilir. Üretken bir deneme yazarı da olan Sabato’nun metafizik, politika ve tango ile ilgili birçok denemesi vardır.
Ölümü
1998'de eşi öldü. 1999'da İtalyan vatandaşlığı aldı. Sabato, 30 Nisan 2011’de yüzüncü doğum gününe 2 ay kala Buenos Aires yakınlarında Santos Lugares’te öldü. Eşi Elvira Gonzales Fraga Sabato’nun bronşit nedeni ile öldüğünü bildirdi. 24 Haziran 2019'da 108. doğum gününde Google Doodle ödülü aldı.
David Stannard
David Edward Stannard (d. 1941) Florence E. Harwood Stannard ve bir iş insanı olan David L. Stannard çiftinin çocukları olarak dünyaya gelmiştir. 1966'da Valerie M. Nice ile evlenmiştir. Çiftin Timothy ve Adam adında iki oğlu vardır.
Kariyeri
1959-1968 yılları arasında yayıncılık sektöründe çalışmıştır. Ancak 1968 yılında eğitimine San Francisco Devlet Üniversitesi'nde başlamıştır. Daha sonra Yale Üniversitesi'nden 1972'de tarih alanında ve 1973'te Amerikan Tarihi'nden master dereceleri almıştır. Yale Üniversitesi, Stanford Üniversitesi, Colorado Üniversitesi ve Hawaii Üniversitesi'nde dersler vermiştir.
GrassMaster
Desso GrassMaster doğal çimin sentetik liflerle birleşiminden meydana gelen bir spor sahası yüzeyidir. Suni çim lifleri 20 santimetre zemine enjekte edilir ve yüzeyin yaklaşık %3'ünü kaplar. Doğal çim büyürken kökleri suni çim ile birbirine dolaşır.
Güçlendirilmiş doğal çim veya hibrit çim stadyum zeminleri ve antrenman sahaları için kullanılmaktadır. Kullanım yerleri futbol sahaları, Rugby, American Football ve beyzbol zeminleridir. Güçlendirilmiş doğal çim ayrıca konserler ve etkinlikler için de kullanılmaktadır. Suni çim enjeksiyonu çimin toparlanma süresini kısaltmaktadır.
Dünya üzerinde birçok stadyum hibrit çim sistemini kullanmaktadır.
NGC 1056
NGC 1056, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Sunak takımyıldızı yönünde bulunur. Sa tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1786 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Aacayipsin
Aacayipsin, Tarkan'ın 1994 çıkışlı ikinci stüdyo albümü. Albüm Avrupa ve Asya'da bazı ülkelerde yayımlanmıştır. İlk albümündeki çılgın tarzı büyük bir reklam olmuştu, herkes Tarkan'dan bahsediyordu, bu popülerlikle Tarkan, Aacayipsin albümünü çıkardı ve milyonluk satışlarıyla Türk pop müziğinin önemli isimlerinden biri haline geldi. Türkiye çapında birçok ilke imza atarak, bu albüm ile Türkiye ve Avrupa'da 30'u aşkın konser verdi. Bu konserlerin 25'i, o zamanki adıyla Doritos Panço sponsorluğundaki turne kapsamında, Türkiye'nin farklı illerinde Tarkan'ı yaklaşık on binlerce seyirci ile buluşturan stadyum konserleriydi. Sanatçının kariyerindeki en büyük dönüm noktalarından olan albüm, ilerleyen dönemde dünyada 2,5 milyona yakın satış adedine ulaştı. Tarkan bu albümle Avrupa ve Asya ülkelerinde tanınmaya başlamıştı.
Başka bilgiler
Albümdeki beğenilen şarkılardan "Hepsi Senin Mi?", 1999'da Tarkan'ın single albümü olarak, "Şıkıdım" adıyla piyasaya sürülmüş ve hit şarkılardan biri olmuştur.
"Şeytan Azapta" adlı parçanın remix versiyonuna klip çekilmiştir.
İranlı bilim insanları listesi
Bu liste İranî kökenli bilim insanlarını içermektedir.
Orman Endüstri Mühendisliği
Orman endüstrisi mühendisliği; 1971 yılında ilk olarak Karadeniz Teknik Üniversitesinde kurulan Orman Endüstrisi Mühendisliği Bölümü eğitim-öğretim programı orman endüstrisinin beklentilerini karşılamakta ve orman endüstri sektörlerine ilişkin temel bilgi sağlamaktadır.
Orman Endüstrisi Mühendisliği lisans programı iletişim, sorun çözme ve teknik yeteneklerin geliştirilmesi konularına önem vermektedir. Bu hedeflere yönelik olarak oluşturulan ders müfredatı odun mekaniği ve teknolojisi, odun koruma, orman ürünleri kimyası ve teknolojisi ve orman endüstri makineleri alanlarında dersler ile bilgisayar uygulamaları, davranış bilimleri ve işletme yönetimi gibi genel amaçlı dersler içermektedir. Zorunlu derslere ilave olarak öğrencilere kendi tercihlerine göre seçebilme şansı sunulan seçmeli dersler, programa çok yönlü bir özellik katmıştır. Böylece, Orman Endüstrisi Mühendisliği Bölümü gerek bireysel ve gerekse gruplar halinde disiplinler arası çalışmalarla orman endüstri problemlerini tanımlayarak çözüm üretebilecektir.
Çalışma Alanları
Orman endüstri mühendisleri kamu ve genel anlamda özel sektöre ait orman ürünlerini işleyen kâğıt fabrikalarında, kereste, mobilya, yonga levha, lif levha, kontraplak, parke, kapı ve pencere, seluloz ve seluloz turevleri ile diğer özel ürünlerin üretimini yapan özel işletmelerin bünyelerinde çalışabilirler.
Eğitimin Süresi ve İçeriği
Mesleğin eğitim süresi 4 yıldır. Eğitim süresince; Kimya, Fizik, Odun Anatomisi, Mekanik Ağaç Teknolojisi, Ekonomi, Orman Ürünleri Kimyası, Lif Teknolojisi, Kâğıt-karton üretimi, Kereste Endüstrisi, Odun Zararlıları, Lif ve Yonga Levha Endüstrisi, Fabrika Planlaması, Maliyet Muhasebesi, Üretim Planlaması, Yüzey İşlemleri, Mobilya Endüstrisi ve kültür dersleri verilir.
Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı
Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı (Özgün adı: مسقوف هيكلنك تخريبى; Moskof Heykelinin Tahribi), Fuat Bey tarafından 14 Kasım 1914'te çekilen ve Türk sinema tarihinin başlangıcı kabul edilen Osmanlı kısa belgesel filmi. Ayastefanos (günümüzde Yeşilköy) yakınlarındaki Kalitarya'da (günümüzde Şenlikköy) 93 Harbi'nin anısına Ruslar tarafından inşa edilen Ayastefanos Rus Abidesi'nin yıkılışının konu edildiği film Avusturya-Macaristan şirketi Sascha-Meßter-Film'in teknik desteğiyle Osmanlı ordusu adına 150 metrelik filme siyah-beyaz olarak çekilmiştir.
Öte yandan bazı kaynaklarda filmin gerçekten çekilip çekilmediği tartışma konusu olmuştur. 1953 yılında Nurullah Tilgen tarafından ilk Türk filmi olduğu ortaya atılmış, filmin hiçbir kopyasının bulunamaması ve varlığına dair somut bir delilin olmaması nedenleriyle bu iddiaya karşılık ilk şüphe de 1970 yılında Nijat Özön tarafından dile getirilmiştir. Filmi izlediğini iddia eden tanıkların ortaya çıkmasına rağmen sinema tarihçileri halen filmin gerçekten çekilip çekilmediği konusunda hemfikir değillerdir. Ayrıca, belgesel filmin "ilk Türk filmi" olma iddiası da tartışmalı olup farklı kesimlerce çekilen ilk Türk filminin İp Eğiren Kadınlar ya da Büyükanne Despina olduğu ileri sürülmektedir.
Abidenin inşası ve mahiyeti
Ayastefanos Rus Abidesi, 1877 ve 1878 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu ile Rus İmparatorluğu arasında yaşanan 93 Harbi'nin kazanan tarafı olan Rusya tarafından savaş sırasında ölen askerlerinin anısına ve zaferlerinin hatırasına dikilmiştir. İlk olarak 1883 yılında 93 Harbi'ni sonlandıran antlaşmanın imzalandığı yer olan Neriman Şah Köşkü'nün yerinde dikilmesi planlanan ve yapımı için 1890 yılında Osmanlı tarafına başvurulan abidenin inşası Osmanlı halkı üzerinde kötü bir etki bırakacağının öngörülmesi nedeniyle uzun süre engellenmiştir. Tarafların uzun süren anlaşmazlıkları sonucunda II. Abdülhamid'in girişimi ve Rus tarafının kendi askerlerinin defnedildiği mevcut mezarlıkların metruk halde olması nedenleriyle salt bir abide değil mezar, din ve hayır kurumu olarak inşa edilmesi konusunda anlaşılmıştır. Ayrıca inşa yeri de Rusların ilk planladığı şekilde 93 Harbi sırasında ulaştıkları en uç nokta olan Ayastefanos (günümüzde Yeşilköy) değil Kalitarya (günümüzde Şenlikköy) olarak belirlenmiştir.
24 Nisan 1892 tarihinde Meclis-i Vükelâ tarafından onaylanan yapı inşasının ne zaman başladığı tam olarak bilinmemekle birlikte 20 Ocak 1893 ile 25 Haziran 1893 tarihleri arasında başlamış olduğu düşünülmektedir. Kasım 1898'de tamamlanarak 18 Aralık 1898 tarihinde resmî açılış töreni yapılan yapı anıtsal bir üslupla inşa edilmekle birlikte Rus askerlerin kemiklerinin muhafaza edildiği bir mezar-kilise olarak hizmet vermekteydi. Osmanlı belgelerinde Rus mezarlığı ve teferruatı, Rus kilisesi, Rus manastırı gibi adlarla anılan yapıdan özellikle yıkılışının ardından "abide" olarak bahsedilmiştir.
Abidenin yıkılışı ve filme çekilmesi
93 Harbi'nin sonlanmasından I. Dünya Savaşı'nın başlamasına kadar geçen süre içerisinde 19. yüzyıl başlarına görece durgun geçen Osmanlı-Rus ilişkileri bu süreç sonunda tekrar gerginleşmeye başlamıştır. Boğazları olası Rus tehdidine karşı güvenceye almak isteyen Osmanlı tarafının Dahiliye Nazırı Talat Paşa kanalıyla Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Sazonov'a ittifak teklif etmelerine karşın olumlu cevap alamamaları, Britanya İmparatorluğu'nun Osmanlı donanmasına teslim etmesi gereken Reşadiye ve Sultan Osman zırhlılarına el koyması gibi etmenler Osmanlı'yı Alman İmparatorluğu ile ittifak yapmaya itmiştir. Avrupa'daki kutuplaşmalar sonunda İttifak Devletleri içerisinde yer alan Osmanlı İmparatorluğu ile İtilaf Devletleri içerisinde yer alan Rusya I. Dünya Savaşı'nın farklı taraflarında bulunmuş ve ilişkiler tamamen kopmuştur.
I. Dünya Savaşı'na giden süreçte iki ülke ilişkilerinin bozulmasıyla birlikte basında Rus zafer anıtı niteliği taşıyan bu yapının yıkılmasının gerekliliğine dair yazılar yer almaya başlamıştır. İstanbul Ansiklopedisi'nde, bu konudaki ilk yazının Aka Gündüz tarafından yazıldığı aktarılmaktadır. Ayrıca Tanin, Turan gibi yüksek tirajlı yayınlarda da abidenin yıkılması yönünde yazılar kaleme alınmıştır. 11 Kasım 1914 tarihinde Osmanlı'nın Rusya ve müttefiklerine savaş ilan etmesini takiben iktidardaki İttihat ve Terakki Dahiliye Nazırı Talat Paşa'nın deyimiyle "harbi popüler hale getirmek" amacıyla propagandaya girişilmiştir. Basındaki propagandanın yanı sıra bunun bir parçası olarak 14 Kasım 1914'te Britanya, Fransa ve Rusya'ya cihat ilan edilmiş; cihat hutbesinin Fatih Camii'nde okunmasını takiben galeyena gelen halk tarafından İstanbul sokaklarında Fransız, İngiliz ve Ruslara ait yerler yağmalanarak harap edilmiş, Rusların 93 Harbi'ndeki üstünlüğünün simgesi olan ve dönem Osmanlı gazeteleri tarafından utanç kaynağı olarak gösterilen Ayastefanos Rus Abidesi de tahrip edilen yapılardan olmuştur. Gazeteler, yıkımı izleyenlerin hatıratları ve resmî kaynaklar arasında abidenin yıkım aşamasına dair farklı anlatımlar olmakla beraber yıkımın nihai olarak 27. Süvari Alayı tarafından çan kulesinin dinamitlenerek gerçekleştirildiği konusunda kaynaklar hemfikirdir. Abidenin kaidesi dahil tüm kompleksin yıkılması ise üç ay kadar sürmüştür. Abidenin yıkılması konusu aylar öncesinden konuşulmaya başlanmış, yıkımın devlet adına propaganda aracı olarak kullanılmak niyetiyle fotoğraflanması ve filme alınması planlanmıştır. Ordu adına Sadi Bey, Tanin gazetesi adına Ali Enis Bey, Photographie Resna adına Rahmizâde Bâhâeddin ve Tasvîr-i Efkâr gazetesi adına ismi bilinmeyen bir fotoğrafçı abidenin yıkımını fotoğraflarla belgelemişlerdir. Ayrıca yıkılışın filme alınması için müttefik Avusturya-Macaristan menşeili Sascha-Meßter-Film ile anlaşılmış ancak savaş ilanı sonrası halk arasında yükselen ulusal duygular dikkate alınarak son anda filmi çekecek kişinin Müslüman Türk olması şartı getirilmiştir. Orduya katılmadan önce film göstericisi olarak çalışan, 11 Ağustos 1914'te askere alınan ve yedek subay olarak görev yapan Fuat Bey filmi çekmeye en uygun kişi olarak görülmüştür. Göstericiyi kullanmayı bilmesine karşın daha önce hiç alıcı kullanmamış olan Fuat Bey'e şirketin itiraz etmesine karşın birkaç saat boyunca makineyi nasıl kullanacağı öğretilmiş, gerçekleştirilen kısa bir deneme çekiminde başarılı olunca şirketin de onay vermesiyle abidenin yıkılışı Fuat Bey tarafından 14 Kasım 1914 Cumartesi günü saat 8.30'da 150 metrelik filme siyah-beyaz olarak çekilmiştir.
Budapeşte'de banyo edilen film kamuoyuna ilk kez Sinema Haberleri gazetesinin 30 Kasım 1914 tarihli sayısında "Tezâhürât-ı Milliye – Moskof Âbidesinin Tahribi Ali Efendi Sinemasında" başlığı ile duyurulmuştur. Aynı ilan peş peşe beş sayı boyunca yayınlanmış ve film ilk kez 25 veya 26 Aralık tarihinde Sirkeci'deki Ali Efendi Sinemasında Moskof Heykelinin Tahribi adıyla gösterilmiştir. Bu tarihler 25 Aralık tarihli İkdam ve 26 Aralık tarihli Tasfîr-i Efkâr gazetelerinde film hakkında "bugünden itibaren gösterilecektir" şeklinde bilgi verilmesinden yola çıkarak ortaya çıkarılmış, film en fazla dört gün gösterimde kalmıştır. Günümüzde Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı olarak bilinen bu belgesel film Türk sinemasının başlangıç noktası olarak kabul edilse de gösterime girdiği günlerde kamuoyunda heyecan oluşturmamış ve kayda değer bir gişe yapmamıştır. Sinema Haberlerindeki metne dayanarak filmin yapımcısı konusunda da çıkarımlar yapan İ. Arda Odabaşı; Ali Efendi Sinemasının yayın organı durumundaki gazetenin filmi duyururken kullandığı "...şerit sinemamıza aittir." ifadesinden yola çıkmış, sinemanın diğer filmlerde bu ibareyi kullanmamasına ve Fuat Bey'in sinemanın ortaklarından olmasına dikkat çekmiş, filmin yapımcısının geleneksel kabul olan Osmanlı ordusu değil Ali Efendi Sineması olduğunu savunmuştur.
Filmin varlığına ilişkin kuşkular
Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı, halen ortaya çıkmamış olması ve varlığına dair somut verilerin olmaması nedenleriyle günümüzde Türk sinemasının ilk filmi olarak kabul edilmesine karşın gerçekten çekilip çekilmediği sinema tarihçilerince tartışma konusu olmaktadır. Abidenin yıkımını gerçekleştiren Bahri Doğanay'ın da 30 Haziran 1950 tarihli Tarih Dünyası dergisinde yayınlanan yazısında yıkımın fotoğraflandığını belirtmesine rağmen film çekiminden söz etmemesi de kuşkuları derinleştirmekle birlikte Doğanay'ın yazısının gerçeklerle ne kadar uyuştuğu da tartışmalıdır.
Filmin Türk sinema tarihindeki önemi Nurullah Tilgen'in 18 Temmuz 1953 tarihli Yıldız dergisinde yayınlanan "Türk Filmciliği: Dünden Bugüne 1914-1953" başlıklı çalışmasıyla ilk kez gündeme gelmiştir. Tilgen filmin ne zaman, kim tarafından, nerede çekildiğine dair bilgilere yer verdiği makalesinin ardından 10 Haziran 1954 tarihli Yirminci Asır dergisinde Fuat Bey ile röportaj gerçekleştirerek filmin nasıl çekildiğine dair detayları yayınlamıştır. Tilgen'in bu çalışmaları daha sonra Nijat Özön tarafından 1962'de yayınlanan Türk Sineması Tarihi ve 1970'te yayınlanan Fuat Uzkınay kitaplarının temel kaynağını teşkil etmiştir. Günümüzde de filme dair bilgilerin ve varsayımların çoğu Tilgen ve Özön'ün çalışmalarına dayanmaktadır.
Film üzerine araştırmalar yapan Özön, Fuat Uzkınay adlı kitabında Tilgen'i kaynak alarak aktardığı bilgilerin ardından verdiği dipnot ile filmin henüz bulunamadığını ve Fuat Bey'in bu konu hakkında hiç konuşmadığını aktararak filmin henüz Fuat Bey hayattayken kaybolmuş olabileceği çıkarımını yapmıştır.
Sinema yazarı Burçak Evren de Kasım 1984 tarihli Gelişim Sinema dergisindeki "İlk Türk Filmi Üstündeki Kuşkular" başlıklı yazısında Tilgen'in 1951'de Film ve Öğretim dergisinde yazdığı "Türk Filmciliğinin Tarihi" başlıklı yazısında Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı'ndan bahsetmemesini ve o tarihte hayatta olan Fuat Bey'in de kendisinden bahsedilmeyen bu çalışmayı tenkit etmemesini kuşku uyandırıcı bulduğunu yazmıştır. Ayrıca yine Tilgen'in "Türk Filmciliği: Dünden Bugüne 1914-1953" adlı makalesinde alıcının abidenin birkaç metre yakınına yerleştirildiği bilgisinin yer almasına karşın daha uzak mesafelerden çekilen fotoğraflarda alıcının görünmemesi ile iki farklı makalesinde filmin uzunluğu hakkında 150 metre ile 300 metre olarak iki farklı bilginin yer almasını eleştirerek yazının ne ölçüde gerçeklere dayandığını sorgulamıştır.
Filmin varlığına dair olasılıkları dört başlıkta toplayan Evren ilk olasılığı daha önce Burhan Arpad'ın Cumhuriyet gazetesinde yazdığı bir yazıya dayandırmaktadır. Buna göre Fuat Bey kendisine verilen kısa süre içerisinde film çekmeyi öğrenememiş, oldukça verimsiz geçen çekim sonrası film yanmış, gösterilecek tepkilerden çekinmesi nedeniyle de bu başarısız denemeden hiç bahsetmemiştir. İkinci olasılık abidenin yıkılışının gazetelere birçok kez haber olmasına karşın böyle bir filmden hiç bahsedilmemesinden ve hiçbir kayıtta yer almadığından dolayı filmin hiç çekilmemiş olabileceğidir. Üçüncü olasılık aslen böyle bir film çekme planının hiçbir zaman olmamış olması ve bunu Nurullah Tilgen'in ortaya attığıdır. Evren, bu noktada Tilgen'in 1951'deki makalesinde filmden hiç bahsetmemesine karşın 1953'teki makalesinde geniş yer vermesini şüphe uyandırıcı bulmaktadır. Son iddia da filmin çekilmiş ancak zaman içerisinde kaybolmuş, başka kayıtlar ile karışmış ya da başka bir yere gönderilerek unutulmuş olabileceğidir. Ayrıca Fuat Bey'in kızları Mualla Uzkınay ve Mutena Uzkınay ile de röportaj yapan Burçak Evren filme dair hiçbir belgenin olmadığı ve filmi kendilerinin de izlemedikleri cevabını almıştır.