cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bakir Izetbegović
Siyasi Hayatı
Mayıs 2015'te Demokratik Hareket Partisi genel başkanlığına seçildi. 2010 genel seçimlerinde, oyların % 35'ini alarak dokuz aday arasından birinci oldu ve Bosna-Hersek Cumhurbaşkanlığı Konseyi üyeliğine seçildi. 10 Mart 2012 tarihinde Cumhurbaşkanlığı Konseyi'nde, Boşnak Cumhurbaşkanı olarak, Hırvat Cumhurbaşkanı Željko Komšić'ten görevi devraldı. 10 Mart 2012 – 10 Kasım 2012 ve 10 Mart 2014 – 17 Kasım 2014 tarihleri arasında Bosna-Hersek Cumhurbaşkanı olarak görev yaptı. 10 Ekim 2014 tarihinde yapılan genel seçimlerde %32,8 oy oranıyla 247.235 oy olarak yeniden Bosna-Hersek Başkanlık Konseyi Üyesi seçildi. 17 Mart 2016 – 17 Kasım 2016 tarihleri arasında üçüncü kez Bosna-Hersek Cumhurbaşkanı olarak görev yaptı.
Ayhan Taş
Ayhan Taş (d. 25 Haziran 1971, Adana), Türk oyuncu.
İlk yılları
İlk ve orta öğrenimini Adana'da tamamladı. Ayhan Taş, tiyatrodan önce 1993-1995 yılları arasında şiir topluluğu çalıştırıcılığı ve Edirne Dost FM'de radyo programcılığı ve sunuculuğu yaptı.
Tiyatro geçmişi
1997 yılında tiyatroya başladı ve Arayış Tiyatro Topluluğu bünyesinde Melih Cevdet Anday'ın İçerdekiler adlı oyununda oyunculuk ve yönetmenlik yaptı. 1998 yılında Ankara Üniversitesi DTCF Tiyatro Bölümü'ne girdi. Ertesi yıl Prof.Dr Sevinç Sokullu önderliğinde yaratıcı drama çalışmaları yaptı. 2001 yılında önce Doç.Dr Tülin Sağlam önderliğinde yaratıcı drama çalışmaları yaptı daha sonra önceden arkadaşı olan Yiğit Arı ve DTCF Tiyatro Bölümü'nde tanıştığı 4 arkadaşıyla beraber Mahşer-i Cümbüş tiyatro grubunu kurdu. Aynı yıl Ankara Batıkent Lisesi'nde tiyatro çalıştırıcılığı yaptı. Bu grup daha sonra İstanbul'a taşındı. Bu grupla beraber Türkiye'ye Tiyatro Sporunu getirdi. Gösteriler yaparak herkesin beğenisini kazandı. Hala grupla beraber İstanbul'da Hayalhane'de gösterilerine devam etmektedir. Ayrıca FOX'ta yayınlanan Anında Görüntü Show isimli televizyon programıyla Doğaçlama Tiyatroyu ekranlara taşımıştır. Star TV'de yayımlanan Kardeş Payı adlı dizide, oto tamircisi Sezai karakterini canlandırmıştır.
Bakir Izetbegović
Özel Hayat
Evli ve bir kız çocuğu sahibidir.
Siyasi parti
Siyasi parti, belirli bir ülkenin seçimlerinde yarışacak adayları koordine eden bir örgütlenmedir. Bir parti üyelerinin genellikle politika konusunda benzer fikirlere sahip olması yaygındır ve partiler belirli ideolojik veya politika hedeflerini destekleyebilir.
Siyasi partiler, modern parti örgütlenmelerinin son birkaç yüzyılda dünya genelinde gelişmesi ve yayılmasıyla neredeyse her ülkenin politikalarının önemli bir parçası haline gelmiştir. Siyasi partilerin olmadığı bir ülke oldukça nadirdir. Bazı ülkelerde sadece bir siyasi parti bulunurken, diğerlerinde birkaç parti mevcuttur. Partiler, otoriter rejimlerin yanı sıra demokrasilerin politikalarında da önemli bir role sahiptir, ancak genellikle demokrasiler otoriter rejimlere kıyasla daha fazla siyasi partiye sahiptir. Otoriter rejimler genellikle ülkeyi yöneten tek bir partiye sahiptir ve bazı siyaset bilimciler iki veya daha fazla parti arasındaki rekabeti demokrasinin temel bir parçası olarak kabul eder.
Partiler, toplumda var olan ayrılıklardan, alt ve üst sınıflar arasındaki ayrılıklardan kaynaklanabilir ve üyelerinin işbirliği yapmasını teşvik ederek siyasi karar alma sürecini kolaylaştırır. Siyasi partiler genellikle parti liderini içerir, parti faaliyetlerinden başlıca sorumlu olan; parti yöneticilerini, lideri seçebilecek ve idari ve organizasyonel görevler yapacak kişileri ve parti üyelerini, partiye yardım etmek, maddi destek sağlamak ve adaylarına oy vermek için gönüllü olabilecek kişileri içerir. Siyasi partilerin yapılandırıldığı ve seçmenden etkileşimde bulunduğu birçok farklı yöntem vardır. Vatandaşların siyasi partilere verdikleri katkılar genellikle yasalarla düzenlenir ve partiler bazen zaman ve para bağışı yapan insanlara yönelik olarak hükümet politikaları izleyebilir.
Birçok siyasi parti ideolojik hedeflerle motive olmaktadır. Demokratik seçimlerde liberal, muhafazakar ve sosyalist partiler arasında rekabet sıkça görülür; çok büyük siyasi partilerin diğer yaygın ideolojileri arasında komünizm, popülizm, milliyetçilik ve İslamcılık bulunur. Farklı ülkelerde siyasi partiler genellikle kendilerini belirli bir ideolojiyle özdeşleştirmek için benzer renkler ve semboller kullanır. Bununla birlikte, birçok siyasi parti herhangi bir ideolojik bağlantıya sahip olmayabilir ve daha çok hamilik, müşterekçilik veya belirli bir siyasi girişimciyi ilerletmeyle ilgilenir.
Tanım
Siyasi partiler, siyasi makamlar için yarışmaları organize eden kolektif örgütlerdir. Bir siyasi partinin üyeleri, ortak bir etiket altında seçimlere katılırlar. Dar bir tanıma göre, siyasi parti sadece bir parti etiketi altında aday olan grup olarak düşünülebilir. Daha geniş bir tanıma göre, siyasi partiler, belirli bir siyasi partiyle özdeşleşen seçmenler ve gönüllüler, o partinin adaylarının seçimini destekleyen resmi parti örgütleri ve partiyle ilişkili olan hükümetteki yasama organları da dahil olmak üzere, bir grup adayın seçilmesini destekleyen tüm yapıyı ifade eder. Birçok ülkede siyasi parti kavramı yasal olarak tanımlanır ve hükümetler, bir örgütün yasal olarak siyasi parti olarak nitelendirilmesi için belirli şartları belirleyebilir.
Anson D. Morse'a göre siyasi parti, "temsil ettiği belirli grup veya grupların çıkarlarının ilerletilmesi ve ideallerinin gerçekleştirilmesi" için birleşen ortak prensiplere dayalı dayanıklı bir örgütlenmedir.
Siyasi partiler, genellikle siyasi fraksiyonlar veya çıkar grupları gibi diğer siyasi gruplardan ve kulüplerden farklı olarak, adayların seçilmesine odaklanmalarıyla ayrılırlar, çünkü çıkar grupları bir politika gündemini ilerletmeye odaklanırlar. Bu, bazen partileri diğer siyasi örgütlerden ayıran diğer özelliklerle de ilişkilidir, bunlar arasında daha geniş bir üyelik, zaman içinde daha büyük bir istikrar ve seçmenle daha derin bir bağlantı yer alır.
Tarih
İnsanların ortak çıkarlarını savunmak için büyük gruplar veya fraksiyonlar oluşturma fikri eski çağlara dayanır. Platon, Cumhuriyet'te Antik Atina'nın siyasi fraksiyonlarından bahsederken, Aristoteles'e göre farklı türdeki hükümetlerin fraksiyonlar üretme eğiliminden bahsederken siyasi fraksiyonların var olduğunu belirtir. Bazı eski anlaşmazlıklar da fraksiyonlara dayanmaktaydı, örneğin Konstantinopolis Hipodromu'nda iki fayton yarışı fraksiyonu arasında yaşanan Nika isyanları. Kaydedilmiş siyasi gruplar veya fraksiyonlara örnek olarak Roma Cumhuriyeti'nin Populares ve Optimates fraksiyonları ile Hollanda Cumhuriyeti'nin Oranjistleri ve Staatsgezinde'leri gösterilebilir. Bununla birlikte, modern siyasi partilerin genellikle 18. yüzyılın sonlarında ortaya çıktığı kabul edilir; genellikle Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde ilk kez göründükleri, Birleşik Krallık'ın Muhafazakar Partisi ve Amerika Birleşik Devletleri'nin Demokrat Partisi'nin dünyanın "en eski siyasi partisi" olarak sık sık adlandırıldığı kabul edilir.
Kitle siyasi partilerinin gelişmesinden önce, seçimler genellikle daha düşük düzeyde rekabet içeriyordu, doğrudan karar alma mümkün olacak kadar küçük bölgelerde gerçekleşiyor ve seçimler bağımsız olarak bir adayı zafer kazandıracak bireysel ağlar veya gruplar tarafından domine ediliyordu.
18. yüzyıl
Bazı akademisyenler, modern siyasi partilerin 18. yüzyılda, İngiltere'de Erastirme Krizi ve İhtişamlı Devrim'den sonra geliştiğini iddia etmektedir. Whig fraksiyonu, başlangıçta mutlak yönetim yerine Protestan anayasal monarşiye destek vermek üzerine örgütlenmiştir, oysa muhafazakar Tory fraksiyonu (başlangıçta İngiliz İç Savaşı'ndaki Kraliyetçi veya Cavalier fraksiyonu) güçlü bir monarşiye destek vermiş ve bu iki grup, Birleşik Krallık politikasındaki anlaşmazlıkları yapılandırmıştır. Rockingham Whigleri, iktidardan düşmüş olsalar bile tutarlı bir parti etiketi ve motive edici ilkeleri korudukları için ilk modern siyasi parti olarak tanımlanmıştır.
19. yüzyıl
19. yüzyılın başlarına gelindiğinde birçok ülkede istikrarlı modern parti sistemleri gelişmişti. İsveç'te gelişen parti sistemi, önceki parti sistemlerinin tam olarak istikrarlı veya kurumsallaşmış olmadığı temelinde dünyanın ilk parti sistemi olarak adlandırılmıştır. Belçika, İsviçre, Almanya ve Fransa da dahil olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde, siyasi partiler liberal-muhafazakar ayrım veya dini anlaşmazlıklar etrafında örgütlenmiştir. Parti tabanlı siyaset modelinin yayılması, 1848 Devrimleri ile Avrupa genelinde hızlanmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki siyasi partilerin gücü İyi Duygular Dönemi sırasında azalmış, ancak 19. yüzyılın ikinci yarısında tekrar değişmiş ve güçlenmiştir. Bu, yüzyılın sonuna gelindiğinde siyasi partilerin gücünün önemli ölçüde arttığı tek ülke değildi; örneğin, bu dönemde İrlanda siyasi lideri Charles Stewart Parnell, parti disiplini gibi birçok yöntem ve yapıyı uygulayarak güçlü temel siyasi partilerle ilişkilendirilecek bazı yapıları hayata geçirmiştir.
20. yüzyıl
20. yüzyılın başında Avrupa'da, çoğu parti sisteminin karakteristik liberal-muhafazakar ayrımı, örgütlü sendikaların desteğini alan sosyalist partilerin ortaya çıkmasıyla bozulmuştur.
20. yüzyılın sömürgecilikten kurtuluş dalgası sırasında, Avrupa ve Kuzey Amerika dışındaki birçok yeni bağımsız ülke, genellikle bağımsızlık hareketlerinden ortaya çıkan parti sistemleri geliştirmiştir. Örneğin, Hindistan'ın bağımsızlık hareketindeki fraksiyonlardan bir siyasi parti sistemi ortaya çıkmış ve 1970'lerde Indira Gandhi'nin politikalarıyla güçlendirilip istikrar kazanmıştır. Hindistan Ulusal Kongresi'nin oluşumu, Hindistan'ın bağımsızlığını destekleyen bir fraksiyon olarak Britanya Hindistanı'nda erken 20. yüzyılda gelişmiş ve Hindistan'ın bağımsızlığından hemen sonra önemli bir siyasi parti haline gelmiştir. Bu, birçok yeni bağımsız ülkede görülen bir dinamiği önceden haber vermiştir; örneğin, Uganda Ulusal Kongresi, bağımsızlık yanlısı bir parti ve Uganda'daki ilk siyasi partidir ve adı Hindistan Ulusal Kongresi'ni örnek alarak gelişmiştir.
Demokrasilerde daha geniş oy kullanma hakları ve sonunda evrensel oy hakkının yavaşça yayılmasıyla birlikte siyasi partiler büyük ölçüde genişlemiş ve ancak o zaman siyasi partilerin tam halk ile hükümet arasında aracılar olarak bir vizyonu gelişmiştir.
Siyasi partilerin ortaya çıkış nedenleri
Siyasi partiler, neredeyse tüm modern ülkelerin neredeyse yaygın bir özelliğidir. Hemen hemen tüm demokratik ülkeler güçlü siyasi partilere sahiptir ve birçok siyaset bilimci, iki partiden daha az partiye sahip olan ülkeleri zorunlu olarak otokratik olarak kabul etmektedir. Bununla birlikte, bu kaynaklar, çok sayıda rekabetçi partiye sahip bir ülkenin zorunlu olarak demokratik olmadığına izin verir ve birçok otokratik ülkenin siyasetinin tek bir baskın siyasi parti etrafında düzenlendiğini belirtir. Neredeyse her modern ülkede siyasi partilerin yaygınlığı ve gücü, araştırmacıları siyasi partilerin neredeyse siyasetin bir kuralı olduğunu düşündürmüş ve siyasi partilerin neden modern devletlerin vazgeçilmez bir parçası gibi göründüğünü sormaya yönlendirmiştir. Bu nedenle, siyasi bilimciler siyasi partilerin neredeyse evrensel bir siyasi olgu olmasının nedenlerine yönelik birkaç açıklama getirmiştir.
Johannes Virolainen
Johannes Virolainen (d. 31 Ocak 1914, Viborg - ö. 11 Aralık 2000, Lohja) Finlandiya eski başbakanı.
Siyasi parti
Sosyal bölünme
Siyasi partilerin sosyal kesimler tarafından üretildiği teorisi çeşitli eleştirilere maruz kalmıştır. Bazı yazarlar, ya mevcut ayrışmalardan partilerin ortaya çıktığı iddiası için kanıt bulamayarak ya da iddianın deneysel olarak test edilemez olduğunu savunarak bunu empirik olarak sorgulamışlardır. Diğerleri ise, sosyal kesimler siyasi partilerin var olmasına neden olabileceği gibi, tam tersi etkiyi gizlediğini belirtir: siyasi partilerin altında yatan sosyal ayrışmalarda da değişikliklere neden olduklarını ifade ederler. Başka bir itiraz da, parti kaynaklarının mevcut sosyal ayrışmalardan ortaya çıktığı açıklama ise, bu teorinin siyasi partilerin nereden geldiğine dair eksik bir hikaye olduğudur, çünkü aynı zamanda bu sosyal ayrışmaların kökenlerini de açıklamalıdır.
Johannes Virolainen
Tarım Ligi'nde siyasete başlamış daha sonra bu parti Merkez Parti'ye dönüşmüştür. 1945-1983 ile 1987-1991 yılları arasında milletvekilliği yapmıştır. 1950-1951 yıllarında İçişleri Bakan yardımcısı, 1951 ve 1956-1957 yıllarında Yardımcı Bakan olmuş, 1953, 1954, 1956-1957 ve 1968-1970 yıllarında Eğitim Bakanı, 1953, 1954, 1957 ve 1958 yıllarında Dışişleri Bakanı, 1957, 1958, 1962-1963, 1968-1970 ve 1977-1979 yıllarında Başbakan yardımcısı, 1961-1962, 1962-1963 yıllarında Tarım Bakanı, 1972-1975 yıllarında Maliye Bakanı, 1976-1977 ve 1977-1979 yıllarında Tarım ve Orman Bakanı olmuştur. 1964-1966 yıllarında Merkez Parti, Ulusal Koalisyon Partisi ve İsveç Halkı Partisi'nin oluşturduğu koalisyonun başbakanı olmuştur. 1966-1968 ve 1979-1982 yıllarında Meclis Başkanı olarak görev yapmıştır.
Siyasi parti
Bireysel siyaset ve grup siyaset farklılıkları
Dünya çapında siyasi partilerin neden yaygın olduğuna dair alternatif bir açıklama, siyasi partilerin oluşumunun adaylara ve yasama organlarındaki üyelere uyumlu teşvikler sağlamasıdır. Örneğin, siyasi partilerin varlığı, adayları coğrafi bölgeler arasında koordine edebilir, böylece bir seçim bölgesindeki aday, farklı bir bölgedeki benzer bir adaya yardım etme teşviki taşır. Bu şekilde, siyasi partiler, kampanya veya yönetim sırasında benzer hedeflere sahip adayların birbirlerine zarar vermesini önlemek için bir mekanizma olabilir. Bu, partilerin yaygınlığını açıklamaya yardımcı olabilir: Eğer bir grup aday bir parti oluşturur ve birbirlerine daha az zarar verirse, bağımsız siyasetçilere kıyasla uzun vadede daha iyi performans gösterebilirler, bu nedenle parti bağlantısı olan siyasetçiler, partisiz siyasetçilere göre daha başarılı olabilirler.
Partiler aynı zamanda üyelerinin, yasama organında olduklarında teşviklerini uyumlu hale getirebilir. Bir parti teşkilatının varlığı, seçmen koalisyonlarının ideal politika tercihleri konusunda anlaşmalarına yardımcı olabilir, oysa bağımsız üyelerden oluşan bir yasama organı, seçeneklerini sınırlayan bir kurum olmadan asla tek bir en iyi politika tercihi üzerinde anlaşamayabilir.
Tarafların farklılıkları
Siyasi partilerin varoluşu için başka bir önemli açıklama ise psikolojiktir: Siyasi partiler, birçok bireyin siyasete katılabilmesi için gereklidir çünkü parti, bireylerin her bir adayın değerlerini bilinçli bir şekilde değerlendirmek zorunda kalmadan bilinçli tercihler yapmalarını sağlayan büyük ölçüde basitleştirici bir kuraldır. Siyasi partiler olmadan, seçmenler her seçimde her bir adayı bireysel olarak değerlendirmek zorunda kalırlardı. Ancak siyasi partiler, seçmenlere sadece birkaç gruba yönelik değerlendirmeler yapma imkanı sağlar ve bu değerlendirmeleri o partiye bağlı tüm adaylara uygularlar. Birkaç partinin platformları hakkında bilgi edinmek, birçok adayın kişisel duruşları hakkında bilgi edinmekten çok daha kolay olduğundan, partiler bireylerin bilinçli oy kullanma yükünü azaltır. Bununla birlikte, kanıtlar son birkaç on yılda parti kimliğinin gücünün zayıfladığını göstermektedir, bu yüzden bu parti tarafından sağlanması gereken işlev, geçmişte olduğundan daha az önemli olabilir.
Siyasi partilerin yapısı
Siyasi partiler genellikle ülkeler arasında benzer şekillerde yapılandırılmıştır. Genellikle tek bir parti lideri, bir grup parti yöneticisi ve bir parti üyeleri topluluğu bulunur. Demokrasilerdeki partiler genellikle yeni parti liderini seçerken, otoriter rejimlerdeki partilerden daha açık ve rekabetçi yöntemler kullanır. Otoriter rejimlerde ise yeni bir parti liderinin seçimi sıkı bir kontrol altında gerçekleşebilir. Büyük alt ulusal bölgelere sahip olan ülkelerde, özellikle federalist ülkelerde, ulusal üyelik ve liderliğin yanı sıra bölgesel parti liderleri ve bölgesel parti üyeleri de bulunabilir.
Parti liderleri
Partiler genellikle bir parti lideri tarafından yönetilir. Partinin başlıca temsilcisi olan parti lideri genellikle parti politikalarını ve stratejilerini denetleme sorumluluğuna sahiptir. Hükümeti kontrol eden partinin lideri genellikle devlet başkanı veya başbakan gibi hükümet başkanı olurken, diğer partilerin liderleri açıkça hükümet başkanı olmak için rekabet ederler. Hem başkanlık sistemiyle yönetilen demokrasilerde hem de parlamenter demokrasilerde, bir partinin üyeleri genellikle parti liderinin seçiminde önemli bir etkiye sahiptir. Örneğin, parti konferansında parti liderliği için oy kullanarak parti lideri seçiminde aktif bir rol oynarlar. Büyük bir partinin lideri güçlü ve tanınır bir kişi olduğundan, birçok parti lideri tanınmış kariyer siyasetçileridir. Parti liderleri, seçmenlerin tüm partiye yönelik algılarını etkileyebilecek kadar önemli olabilir ve bazı seçmenler, farklı partilerin liderlerini ne kadar beğendiklerine bağlı olarak oy verme kararı alabilir.
Parti liderlerini seçme sürecine katılan kişi sayısı, partiler arasında ve ülkeler arasında geniş bir şekilde değişebilir. Bir uçta, parti liderleri tüm seçmenler tarafından seçilebilirken, diğer uçta sadece bir kişi tarafından seçilebilirler. Daha otoriter ülkelerde ve geçmişte Türkiye gibi ülkelerde parti liderliği geçişlerinde daha küçük bir grup tarafından seçilme, siyasi partilerin varlığının sadece bir yasal siyasi partiye veya yalnızca bir rekabetçi partiye sıkı sıkıya bağlı olduğu durumlarda görülebilir. Çin Komünist Partisi gibi bazı partiler, gelecek parti liderinin seçimini içeren sıkı yöntemlere sahiptir ve bu seçim diğer parti üyeleri tarafından gerçekleştirilir. Kuzey Kore gibi tek parti rejimlerinde, parti liderliği çocuğa geçen bir geçiş süreci olan hükümdarlık yoluyla devredilir. Otoriter partiler, liderlik değişimlerinin rejimde büyük değişikliklere yol açmasını engellemek için daha kısıtlayıcı seçim yöntemleri tanır.
Parti yöneticileri
Demokratik ve demokratik olmayan ülkelerde, parti lideri genellikle daha büyük bir parti yönetiminin en önemli üyesidir. Bir parti yönetimi genellikle parti sekreteri ve parti başkanı gibi yönetim pozisyonlarını içerir, bu pozisyonlar parti lideriyle farklı kişiler olabilir. Bu yürütme yapıları, özellikle lider bir otokrat ise, parti liderini sınırlamak için hizmet edebilir. Politik partilerin düzenli olarak düzenledikleri parti konferansları sırasında, parti yürütme organını seçmek ve politika hedeflerini belirlemek gibi önemli liderlik kararları almak yaygındır. Başbakanlık görevinde olmayan parti liderleri genellikle en azından aday olarak hükümetin başına geçmek için yarışmaktadır. Benzer şekilde, tüm parti yönetimi de hükümette çeşitli pozisyonlar için rekabet edebilir. Örneğin, Westminster sistemlerinde, iktidarda olmayan en büyük parti parlamentoda Resmi Muhalefet Partisi'ni oluşturur ve bir gölge kabinesi seçer. Gölge kabinesi, parti üyelerinin seçimleri kazanması halinde hükümette hangi pozisyonlarda olacaklarını belirtir.
Parti üyeliği
Demokrasilerdeki vatandaşlar genellikle belirli bir siyasi partiye üye olurlar. Parti üyeliği, aidat ödeme, aynı anda birden fazla partiye üye olmama anlaşması ve bazen parti politikaları ve platformuna uyum sağlama beyanını içerebilir. Demokratik ülkelerde siyasi parti üyeleri genellikle parti liderliğini seçmek için seçimlere katılma hakkına sahiptir. Parti üyeleri, kampanyalar sırasında siyasi partilere destek veren gönüllü aktivistlerin ve bağışçıların temelini oluşturabilir. Bir ülkenin siyasi kurumları, belirli seçim sistemleri ve parti sistemleriyle birlikte parti üyeliğini teşvik ederek parti organizasyonlarına katılımın derecesini etkileyebilir. 1980'lerden bu yana, birçok ülkede özellikle uzun süredir var olan Avrupa demokrasilerinde, büyük geleneksel parti örgütlerine üyelik istikrarlı bir şekilde azalmaktadır.
Siyasi parti organizasyon türleri
Politik bilimciler, tarih boyunca gelişen farklı politik parti türleri arasında ayrım yapmaktadır. Bunlar, kadro partileri, kitle partileri, herkesi kucaklayan partiler ve kartel partileri gibi çeşitleri içermektedir. Kadro partileri, yalnızca seçim kampanyalarına yardım etmeleri gereken dışarıdan gelenlerin etkisini sınırlayan, seçimlere katılmayı önemseyen politik elitlerdi. Kitle partileri ise parti geliri kaynağı olan yeni üyeleri kazanmaya çalışırken, genellikle parti ideolojisini yayma ve seçimlere yardım etme beklentisi içerisindeydi. Amerika Birleşik Devletleri'nde, her iki büyük parti de kadro partileri olduğu için önseçimler ve diğer reformlarla bu partiler, gücü etkileme ve aday belirleme konusunda yarışan aktivistler tarafından kontrol edilen yapıya dönüşmüştür.
Kitle partileri
Kitle partisi, toplumdaki ayrışmalardan kaynaklanan bir siyasi parti türüdür ve sıradan vatandaşları veya "kitleleri" siyasi sürece dahil etmek amacıyla gelişmiştir. Avrupa'da, evrensel oy hakkının getirilmesi, işçi partilerinin oluşturulmasına yol açmış ve daha sonra kitle partilerine dönüşmüştür; bunlardan bir örnek Alman Sosyal Demokrat Partisi'dir. Bu partiler, daha önce siyasi süreçlerde temsil edilmemiş büyük grupları temsil etmiş ve toplumdaki farklı grupların çıkarlarını dile getirmiştir. Kitle partileri, kadro partilerinin aksine üyeleri tarafından finanse edilir ve büyük bir üyelik tabanına dayanır ve bunu sürdürür. Ayrıca, kitle partileri seçmenlerin harekete geçirilmesine öncelik verir ve kadro partilerinden daha merkeziyetçidir.
Büyük çadır partiler
"Büyük çadır" terimi, Alman-Amerikan siyaset bilimci Otto Kirchheimer tarafından geliştirilmiştir ve 1950'ler ve 1960'lar boyunca kitle partilerindeki değişimlerin bir sonucu olarak ortaya çıkan partileri tanımlamak için kullanılmıştır. "Büyük çadır partisi" terimi, zaman zaman aynı anlamda kullanılabilir. Kirchheimer, geleneksel kitle partilerinden büyük çadır partilerine geçişi, "partinin ideolojik yükünün önemli ölçüde azaltılması" ve "bireysel parti üyesinin rolünün ikincil hale getirilmesi" gibi gelişmelerin bir seti olarak tanımlamıştır. Daha geniş kitlelerden destek sağlamak amacıyla yakalama-tümü partileri, merkezi ideolojilerini daha açık uçlu hale getirerek genişletirler. Ayrıca, büyük çadır partileri, devlet veya bağışlar tarafından kısmen finanse edildiği için üye rolünü azaltırlar. Türkiye ve Avrupa siyasetinde genel olarak Merkez sağ partiler büyük çadır partiler olarak yoluna devam etmektedir.
Tek sorun partileri
Sorun partileri, göç ve çevre gibi yeni ayrılıklar ve siyasi konuların ortaya çıkması temelinde gelişen siyasi partilerin bir türüdür. Ana akım veya kapsayıcı partilerin aksine, tek sorun partileri, genellikle sınırlı bir çıkar kümesini temsil eder ve siyasi arenadaki egemen ekonomik sol-sağ ayrımına uymayan bir şekilde bu çıkarları ifade eder. Bu şekilde, diğer partiler içinde önem kazanmayan konulara vurgu yaparlar. Ayrıca, tek sorun partiler, ana akım partilerin yaptığı kadar halkın görüşlerine tepki vermezler. Yeşil partiler ve Türkiye'deki Zafer Partisi gibi milliyetçi partiler, tek sorun partilere örnek olarak gösterilebilir. Ancak zaman içinde bu partiler büyüyerek ve tek sorunlu özelliklerinden bazılarını atarak, Avrupa Yeşil partileri arasında radikal çevreci hareketlerden ana akım merkez-sol partilere dönüşüm süreci gibi, boyut olarak büyüyebilirler.
Kişi partileri
Kişisel bir parti, bir siyasi girişimciye odaklanan ve o kişinin veya politikalarının ilerlemesine adanmış bir siyasi partidir. Bazı siyasi parti tanımlamaları, bir partinin belirli bir ideolojik veya politika hedefini ilerleten bir örgüt olduğunu belirtir. Birçok siyasi parti, öncelikli olarak ideoloji veya politika motivasyonundan ziyade belirli bir siyasi girişimcinin kariyerini ilerletmek için var olurlar.
Sistemlerine göre
Siyasi partiler demokratik ve otokratik ülkelerde yaygındır ve bir ülkede iktidara gelme şansına sahip siyasi partilerin seçimden seçime çok az değişiklik olabilir. Bu durum, bir ülkenin siyasi partilerini bir araya getirerek ülkenin merkezi siyasi kurumlarından biri olan bir parti sistemi olarak düşünmeyi mümkün kılar. Bir parti sisteminin bazı temel özellikleri, parti sayısı ve hangi tür partilerin en başarılı olduğudur. Bu özellikler, ülkenin demokratik olup olmadığı, yasalarının siyasi partilere getirdiği kısıtlamalar ve hangi tür seçim sistemlerini kullandığı gibi diğer önemli siyasi özelliklerle yakından ilişkilidir. Hatta siyasi partilerin sayısının yasal olarak kısıtlanmadığı ülkelerde bile, siyasi kurumlar hangi partilerin var olabileceğini etkiler. Örneğin, tek üye bölge seçim sistemi kullanan demokrasiler genellikle çok az sayıda partiye sahip olurken, orantılı temsil sistemini kullanan ülkeler daha fazla partiye sahip olma eğilimindedir. Bir ülkedeki parti sayısı, seçim bölgelerinin büyüklüğü ve yasama organındaki koltuk sayısı temel alınarak da doğru bir şekilde tahmin edilebilir.
Dünya'daki parti sistemlerini sınıflandırmak için bilgilendirici bir yol, içerdikleri parti sayısına göre yapılabilir. Bazı parti sistemleri, seçimleri kazanma olasılığı çok düşük olan birçok parti içerdiğinden, genellikle kayıtlı parti sayısının yerine parti sayısının etkinliğiyle (partilerin gücüne göre ağırlıklandırılmış sayı) düşünmek daha faydalı olabilir.
Siyasi partinin var olmadığı sistem
Partisiz bir sistemde, siyasi partiler mevcut değildir veya siyasi partiler siyasi sistemin önemli bir parçası değildir. Siyasi partilerin olmadığı çok az ülke vardır.
Siyasi partiler, ya yeni kurulmuş olan ya da siyasi düzenlerinde büyük bir çalkantı yaşayan ve henüz istikrarlı bir siyasi parti sistemi oluşturamamış olan ülkelerde geçici olarak var olmayabilir. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri başlangıçta partizansız bir demokrasi olarak başladı ve siyasi partilerin istikrarlı bir sistemini oluşturmak için uzun yıllar boyunca evrim geçirdi. Bir ülkenin siyasi parti sistemi, dağılabilir ve yeniden oluşması zaman alabilir, bu durumda minimal veya hiç siyasi parti sistemi dönemi ortaya çıkar. Örnek olarak, Alberto Fujimori rejimi sonrasında Peru'da olduğu gibi. Ancak, siyasi partilere yönelik bir yasak olmayan ve önemli bir aksaklık yaşamamış olan ülkelerde bile, nadir de olsa siyasi partilerin olmaması mümkündür: Palau gibi bazı Pasifik adası demokrasilerinde siyasi partilere varoluş izni verilmesine rağmen, siyasi partiler ulusal siyasetin önemli bir parçası değillerdir.
Tek parti rejimi
Tek parti sisteminde, güç tamamen bir siyasi parti tarafından elde edilir. Tek bir siyasi parti var olduğunda, bu genellikle rekabet eden siyasi partilerin kurulmasının yasaklandığı otoriter devletlerde yaygın bir özelliktir. Örneğin, Küba Komünist Partisi Küba'da izin verilen tek siyasi partidir ve yasama organında sandalye sahibi olabilen tek partidir. Yasal olarak sadece bir güçlü partiye izin verildiğinde, bu parti üyeliği toplumun çok büyük bir bölümünü kapsayacak şekilde büyüyebilir ve politik yönetimle doğrudan ilgili olmayan sivil toplumda önemli roller oynayabilir; bunun bir örneği Çin Komünist Partisi'dir. Rekabetçi partilere yönelik yasaklar, diğer tüm siyasi partileri tamamen yasaklamadan bile, yalnızca bir partinin gerçekçi bir şekilde iktidarı ele geçirebileceğini sağlayabilir. Örneğin, Kuzey Kore'de birden fazla parti resmi olarak var olmasına ve hatta yasama organında temsilcileri bulunmasına izin verilir.
Özgür seçimlere sahip olan ülkelerde, iktidarı elinde tutan sadece bir partinin olması da mümkündür. Bu durumlar bazen baskın parti sistemleri veya parti-krasiler olarak adlandırılır. Bilim insanları, bir ülkede hiçbir zaman iktidarın bir partiden diğerine geçmediği durumlarda bile demokrasi olarak kabul edilebileceğini tartışmışlardır. Bazı ülkelerde, diğer partilerin hükümete dahil olmasına engel teşkil etmeyen resmi hukuki engeller olmadan, yalnızca bir parti tarafından yönetim gerçekleştirilen dönemler olmuştur. Bu durum, son dönemlerde Botswana, Japonya, Meksika, Türkiye, Senegal ve Güney Afrika'da görülmüştür ve bu ülkeler genellikle demokratik olarak kabul edilir. Bir demokratik ülkede rekabetçi bir ulusal parti sistemine sahip olmasına rağmen, bir siyasi parti bir alt ulusal bölgede baskın hale gelebilir; bir örnek, 19. ve 20. yüzyılın büyük bir bölümünde Amerika Birleşik Devletleri'nin güney eyaletleridir. Bu dönemde Demokrat Parti neredeyse tam kontrolü elinde tutarken, Güney eyaletleri işlevsel olarak tek parti rejimleri haline gelmiştir, ancak muhalefet partileri hiçbir zaman yasaklanmamıştır.
İki partili sistem
Birçok ülkede, hükümeti kurmak için gerçekçi bir şansa sahip olan sadece iki parti bulunmaktadır. Bir örnek olarak, Amerika Birleşik Devletleri'nde (ABD) ulusal hükümetin büyük bir kısmı tarihinde ya Demokrat Parti ya da Cumhuriyetçi Parti tarafından kontrol edilmiştir. İki parti egemenliğinin uzun süre yaşandığı diğer ülkeler arasında Kolombiya, Uruguay, Malta ve Gana da bulunur. İki parti sistemleri sadece demokrasilere özgü değildir; otoriter rejimlerde de mevcut olabilir. İki parti arasındaki rekabet, Brezilya ve Venezuela gibi tarihsel otoriter rejimlerde de gerçekleşmiştir.
Bir demokrasinin siyasi kurumları, sahip olduğu parti sayısını şekillendirebilir. 1950'lerde Maurice Duverger, tek üye bölgesi tek oy çoğunluk sistemli seçimlerin genellikle iki parti sistemlerini ortaya çıkardığını gözlemledi. Bu fenomen sonrasında Duverger kanunu olarak adlandırılmıştır. Ancak bu kalıbın doğruluğu son birkaç on yıldır yoğun bir şekilde tartışılmaktadır. Bazı siyaset bilimciler, daha kısıtlayıcı siyasi kurumların (bunlardan biri de çoğunlukla kazananın seçildiği sistem) daha az sayıda siyasi parti oluşumuna yol açtığını iddia etmek için bu fikri genişletmişlerdir, böylece yalnızca iki parti gibi aşırı küçük parti sistemleri, çok kısıtlayıcı kurallara sahip ülkelerde oluşma eğilimindedir.
İki parti sistemleri, seçmenlerin sahip olduğu seçenekleri sınırlaması nedeniyle yoğun eleştirilere maruz kalmıştır ve bu eleştirilerin çoğu kısıtlayıcı siyasi kurumlarla ilişkilendirilmiştir. Örneğin, bazı yorumcular, Amerika Birleşik Devletleri gibi önde gelen iki parti sistemlerinde siyasi kurumların, hiçbir üçüncü parti rekabetçi hale gelemez şekilde özellikle tasarlandığını iddia etmektedir.
Çok partili sistem
Çoklu parti sistemleri, iki partiden daha fazla partinin iktidarı elinde tutma ve politikalara etki etme şansının olduğu sistemlerdir. Dünya genelinde birçok sistem, çoklu parti rekabetinin olduğu dönemleri yaşamıştır. İki partili demokrasilerde, çoklu parti sistemlerine göre nadir veya yaygın olmayan olarak kabul edilebilir. Dünyanın büyük demokrasilerinden birçoğu, Hindistan, Endonezya, Pakistan ve Brezilya gibi ülkeler uzun süreli çoklu parti rekabetine sahip olmuştur. Çoklu parti sistemleri, genellikle koalisyon hükümetlerinin oluşumunu teşvik ederek, daha farklı yönetim biçimlerine olanak sağlar.
Birçok rekabetçi siyasi partinin varlığı genellikle daha yüksek bir demokrasi seviyesiyle ilişkilendirilir ve tek parti sistemine sahip bir ülkenin çok parti sistemine geçişi genellikle demokratikleşme olarak kabul edilir. Otoriter ülkeler çok parti rekabetini içerebilir, ancak genellikle bu durum adil olmayan seçimlerin olduğu durumlarda gerçekleşir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri gibi iki parti demokrasilerinde, yeni rekabetçi siyasi partilerin oluşturulmasını savunanlar genellikle ülkenin daha demokratik olacağını iddia etmektedir. Ancak, çoklu parti sistemlerinin iki parti sistemlerine göre daha demokratik olduğu veya daha iyi politika sonuçlarına sahip olduğu sorusu, bilim insanları arasında önemli bir anlaşmazlık konusudur. Tam tersi aşırı durumda, çok sayıda partiye sahip bir ülke, politika açısından çok farklı ideolojik parti içeren yönetim koalisyonları yaşayabilir ve bu durum politika ilerlemesini engelleyebilir. Bu durum ülkenin istikrarsız olmasına ve çok sayıda seçim yapmasına neden olabilir. Bu sorunlara sahip olduğu belirtilen sistemlere örnek olarak Türkiye, İsrail, İtalya ve Finlandiya'nın yakın tarihindeki dönemler verilebilir. Çoklu parti sistemleri genellikle daha adil veya daha temsilci olarak görülse de, tek veya iki parti sistemlerine göre dezavantajları da vardır. Örneğin, çoğunluk oylama sistemine sahip bir sistemde, çok sayıda seçenek arasındaki yarışın galibi yalnızca azınlık desteğiyle sahip olabilir.
Bazı çoklu parti sistemlerinde, diğer partilere göre daha rekabetçi olduğu fark edilen iki parti olabilir. Bu tür parti sistemlerine "iki artı parti" sistemleri denir. Bu ifade, iki baskın partiyi ve var olan ancak hükümette nadiren veya hiç iktidara gelemeyen diğer partileri kapsar. Bu tür partiler, seçim sonuçları açısından önemli bir faktör olabilirler. Aynı şekilde, Hindistan gibi çok nüfuslu çok parti sistemlerinde, genellikle iki rekabetçi partiye sahip olan ancak toplamda ülkenin ulusal siyasetinde önemli rolleri olan çok daha fazla parti üretebilen bölgesel yarışmaların hakim olduğu bir yapı oluşabilir.
Benim Dertlerim
Benim Dertlerim, Türk müzisyen Orhan Gencebay'ın dördüncü stüdyo albümüdür. 1978 yılında Orhan Gencebay'ın sahibi olduğu Kervan Plak tarafından yayınlanan albümün yönetmenliğini ve yapımcılığını yine Gencebay yapmıştır.
Albümdeki tüm şarkılar Orhan Gencebay tarafından yazılıp bestelenmiştir.
Şarkı listesi
Albümün piyasaya çıkan ilk formatı olan LP sürümünün A yüzünde beş, B yüzünde beş şarkı olmak üzere toplamda 10 şarkı vardır. Albümün sonraki yıllarda piyasaya sürülen kaset, CD ve dijital sürümlerinde "Tutuldu Ellerim" şarkısına da yer verilmiştir. Bu şarkı daha önce 1977 yılında "Geri Dön" adıyla 45'lik olarak yayınlanmıştır.
Mariusz Pudzianowski
Mariusz Zbigniew Pudzianowski (7 Şubat 1977 Biała Rawska, Polonya) eski güçlü adam yarışmaları sporcusu ve halihazırda karışık Uzakdoğu dövüşleri sporcusu. Polonya'daki lakabı "Pudzian"dır.
Dünyanın En Güçlü Adamı (WSM) yarışmasında 5 kez birinciliği, 2 kez ikinciliği kazandı. Bu alanda en fazla dünya şampiyonluğuna sahip sporcudur. Güçlü adam yarışmalarından çekildikten sonra 2009'da Uzakdoğu dövüş sporlarına yöneldi.
Tıbb-ı nebevi
Tıbb-ı nebevi ya da Nebevî tıp ( Peygamber tıbbı), İslam peygamberi Muhammed bin Abdullah'ın tıp ile ilgili hadislerini kaynak alan İslam ilimidir. İnsan sağlığının korunmasında, tedavi ve tedavi araçlarının nasıl uygulanacağı konusunda peygamberin tavsiye ve uygulamalarını dikkate alır.
Tıbb-ı nebevinin konuları
Hadisler, hacamat, çörek otu, misvak, bal şerbeti ve yakma gibi tedavi yöntemlerini içermektedir. Deve sütü ve sidiğinin karıştırılarak tüketilmesinin de sağlığa yararlı olduğu sahih hadislerde geçmektedir.
İlgili hadisler
Hadisler Muhammed'in ölümünü takip eden birkaç asırlık dönemde sözlü olarak dolaşan ve bir rivayet zinciri ile Muhammed'e isnad edilen sözlerden oluşur. Sözlerin aidiyet sorunu ve dini değeri baştan beri islam bilginleri arasında tartışılagelmekte olan bir konudur.
Günümüzdeki Tıbb-ı Nebevi ile ilgili çalışmalar oruç gibi ibadetlerin beden ve ruh (nefs) üzerindeki etkileri ve peygamberin tavsiye ettiği besinlerin modern tıp ile araştırılması şeklindedir.
Acem Ali
Acem Ali (Esir Ali, Acem Îsâ ve Alaeddin Ali olarak da tanınır, ö. 1538 veya 1539), İran asıllı Osmanlı mimar. İstanbul'un mimarbaşı unvanlı ilk mimarıdır ve yaklaşık 20 yıl Osmanlı'da mimarbaşılık yapmıştır.
Hayatı
Farklı belgelerde babasının adı Abdülkerim, Abdülvehhap ve Abdullah olarak geçmektedir. Fatma binti Hilal ile evli olan Acem Ali'nin, Hasan Çelebi ve kendi gibi mimar olan Hamza adlı iki oğluyla Şemi, Sitti ve kendisi hayattayken vefat eden Fatma adlı üç kızı vardı. Çaldıran Muharebesi sonrasında Tebriz'e giren Sultan Selim tarafından Safevi devletinden 12 Nisan 1515 tarihinde Osmanlı devletine getirilmiştir. 1519 yılında ise kendisine başmimarlık görevi verilmiştir.
Bir başka kaynağa göre ise 1503, 1504 ve 1505 yıllarında Bayezid Camii inşaatı sırasında mimar Yakub Şah bin Sultan Şah'ın halefi olarak hilat giydirildiği bilgisinden yola çıkılarak 16. yüzyılın başlarında, II. Bayezid'in padişahlığı sırasında Hassa Mimarlar Ocağında görevli olduğunu belirtilmektedir. Acem Ali sonraları; Bursa'daki Pirinç Han'ın yapımı, Amasya'daki II. Bayezid Camii ve Dimetoka'daki Dimetoka Sarayı'nın tamiratı ile İstanbul'daki Rumeli Hisarı'ndaki bir hamamın inşası gibi çalışmalarda görev aldı. 1523-24 tarihli belgelerde belirtilen Fatih'te yaptırdığı Mimar Acem Camii ile mektep ve 1537 tarihli belgelerde belirtilen caminin karşısına bir de zaviye yaptırarak küçük bir külliye oluşturdu. Sadrazam Ayas Mehmed Paşa ile yakın tarihlerde öldüğü bilinen Acem Ali, 1538 yahut 1539 yılında vefat ederken, yeni hassa mimarbaşı Mimar Sinan olur. Acem Ali'nin lahdi, yaptırdığı camide yer almaktadır.
Veliköy, Şavşat
Veliköy, Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Veliköy'ün eski adı, Meria'dır. Gürcüce bir yer adı olan Meria (მერია), “mere” (მერე) kelimesinden türemiş bir yer adıdır. Mere, akarsu kıyısındaki düzlüğe, meydana verilen addır. Nitekim Veliköy de Şavşat Çayı kıyısında bir yerleşmedir. Tarihsel Gürcü coğrafyasındaki Meria dışında, Merevi (მერევი), Mereti (მერეთი), Merisi (მერისი) adları da “mere” kelimesinden türemiştir.
Meria adı Türkçeye Mirya / Merya olarak girmiştir. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve Artvin vilayeti üzerine 1927 tarihli Osmanlıca kaynakta Merya / Mirya (مریە) olarak geçer. 93 Harbi’nin (1877-1878) ardından Şavşeti bölgesini ele geçiren Ruslar köyü Gürcüce yazılışına uygun biçimde Meria (Мериа) adıyla kaydetmiştir.
Meria, orta çağda Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alır. Şavşeti bölgesi yazılı kaynaklarda ilk kez 8. yüzyılda geçmektedir. Bununla birlikte Tskalsimeri'deki kazılarda Tunç Çağı'na ait baltaların bulunması, bu bölgenin çok eskiden beri bir yerleşme alanı olduğunu göstermektedir. Osmanlılar bu bölgeyi, 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. Meria köyündeki orta çağdan kalma manastır veya kilise de buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir.
Sonraki dönemde Şavşeti bölgesi ve Meria köyü Çıldır Eyaleti sınırları içinde kaldı. Nitekim Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alma amacıyla gerçekleştirdiği 1835 yılındaki nüfus tespiti sırasında Meria, bu eyaletin Şavşat (Satlel) sancağının köylerinden biriydi. Söz konusu nüfus defterine göre köyde 44 hanede 124 erkek yaşıyordu. Osmanlı idaresi geleneksel olarak sadece erkek nüfus tespit ediyordu. Bundan dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda Meria'nın nüfusunun 248 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Meria, uzun süre Osmanlı yönetimi altında kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nda Osmanlılar yenilince Rusların eline geçti. Rus idaresinde Artvin sancağının (okrug) Şavşat-İmerhevi kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kaza içinde Dabatsvrili nahiyesinin (сельское общество: kırsal topluluk) sekiz köyünden biriydi. 1886 tarihli nüfus tespitine göre köyde 419 kişi yaşıyordu. Nüfus açısından Meria, Shlobani'den sonra bu nahiyenin en büyük ikinci köyüydü. Nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Oysa Nikolay Marr'ın Klarceti ve Şavşeti bölgelerini dolaştığı 1904 yılında, bir Gürcü yerleşmesi olan köyde Gürcüce Pirpidze (ფირპიძე) ve İremidze (ირემიძე) soyadlarını taşıyan aileler bulunuyordu.
Meria, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rus idaresinin sona ermesinden bir süre sonra, bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti, Artvin ve Ardahan bölgelerini boşaltması için Gürcistan hükûmetine ültimatom verdi. Gürcistan hükûmetinin bu iki bölgeden çekilmesi üzerine Meria köyü fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca da köy Türkiye'ye bırakıldı.
Meria, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespiti sırasında, "Merya" adıyla Artvin livasının Şavşat kazasının Merya nahiyesinin bir köyüydü. Köyün nüfusu 91 hanede yaşayan 575 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı bu tespitte de "Türk" olarak yazılmıştır. Şavşat kazasının üç nahiyesinden biri olan Merya nahiyesi ise, 16 köyü kapsıyordu ve toplam nüfusu 9.539 kişiden oluşuyordu.
Meria / Merya Türkçe olmadığı için köyün adı 1925 yılında Veliköy olarak değiştirildi. Ancak Merya nahiyesinin adı aynı kaldı. 1935 genel nüfus sayımında Veliköy, Rize ve Artvin vilayetlerinin birleştirilmesiyle kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Şavşat kazasının Merya nahiyesinin köylerinden biriydi. Nüfusu 763 kişiden oluşuyordu. Merya nahiyesi, 1950 genel nüfus sayımında "Mirya Bucağı" olarak geçiyor ve 17 köyü kapsıyordu. Toplam nüfusu 14.577 kişiden oluşuyordu. 1960 genel nüfus sayımında "Merya" olarak geçen nahiye, 1965 genel nüfusu sayımında "Veliköy Bucağı" olarak kaydedilmiştir. Nahiyenin adının 1965 yılından bir süre önce değiştirildiği bu kayıttan anlaşılmaktadır.
Veliköy'ün merkezinin 1,7 km güneydoğusunda, Molohori mahallesinin yakınındaki ormanın içinde tek nefli bir kilisenin kalıntıları bulunmaktadır. Küçük bir yapı olan bu kilisenin doğu ve batı duvarlarının günümüze ulaşan kısmı 1-2 metre yüksekliktedir. Diğer iki duvar ise zemin seviyesine kadar yıkık halde bugüne ulaşmıştır. Kilisenin güney kısmına bitişik bir yapının bulunduğu izlerinden anlaşılmaktadır. Bu yapıların Grigol Hantsteli’nin Yaşamı adlı el yazmasında geçen Mere Manastırı’na ait olma olasılığı bulunmaktadır. Köyün hemen dışında, düzlenmiş bir yeri köylüler “Manastır” olarak adlandırmaktadır. Köylülerin verdiği bilgiye göre burada eskiden rahibeler manastırı bulunuyordu. Fakat burada muhtemel manastır veya kiliseden geriye hiçbir iz kalmamıştır.
Coğrafya
Veliköy, Artvin il merkezine 83 km, Şavşat ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Doğusunda Meşeli, batısında Cevizli, kuzeyinde Pınarlı ve Yoncalı, güneyinde Ciritdüzü ve Köprülü köyleri bulunmaktadır. Eski bir bucak merkezidir.
Gary Kelly (1974 doğumlu futbolcu)
Gary Oliver Kelly (d. 9 Temmuz 1974), defans pozisyonunda görev yapmış İrlandalı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1992 yılında Leeds United kulübünde başladı ve 2007 yılında aynı kulüpte futbolu bıraktı.
Ichinomiya
Ichinomiya ( Ichinomiya-shi), Japonya'nın Aichi prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir prefektörlüğün kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 113.82 km² olan şehrin nüfusu Mart 2015 tarihi itibarı ile 378,829'dur.
Eyvan, İran
Eyvan (Farsça: ایوان, Eyvān; Kürtçe: ئه‌یوان), İran'ın batısında İlam Eyaleti'nde şehir.
İlam'ın kuzeyinde, İlam-Kermanşah karayolu üzerinde yer alan kent, Eyvan Şehristanı'nın idari merkezidir. Eyaletin 3. büyük şehri olan Eyvan'ın nüfusu 29,591 olup nüfusunun çoğunluğunu Kürtler oluşturur.
Bilimkurgu filmleri listesi
Sessiz Filmler (1900-1930)
1902
1907 1911
1916
1917
1918
1919
1920
1922
1924
1925
1927
1928
1929
Sesli Siyah Beyaz Filmler (1930-1950)
1930
1931
1932
Microsoft Lumia 540
Microsoft Lumia 535 modelinin ardılı olarak gelen model 720p çözünürlükte ve 5-inç boyutunda bir ekrana sahiptir. Lumia 540-da, 480p Video kayıtları yapabilen 8 Megapiksel arka kamera ve 5 Megapiksel selfie odaklı ön kamera bulunuyor. Ekim 2015 yılında yeni Microsoft Lumia 550 sunuldu.
Tasarım ve donanım
Lumia 540 Çift SIM, parlak, katmanlı tasarımı olan çıkarılabilir, dayanıklı arka kapak ve 720x1280 HD ekrana sahip kaliteli hazırlanmış bir donanıma sahiptir. Renk kısmında portakal, beyaz, siyah, gri ve kabuklar mevcuttur. İşlemci, 1.2 GHz hızında çalışan dört çekirdekli düşük maliyetli bir Qualcomm Snapdragon 200-dür. 1GB RAM ve 8GB dahili depolama kapasitesi telefonun konumlandırmasını sağlamlaştırıyor. Ayrıca aygıt ek olarak 128 GB-lık SD Kart da kabul edebilir. Modelde Wi-Fi b / g / n, Bluetooth 4.0 ve A-GPS' bağlantıları bulunuyor. Cihaz 2.200mAh çıkarılabilir pile sahiptir.
Arka kamera, 8 megapiksel çözünürlüklü bir sensöre ve önünde bulunan bir 5 megapiksel kameraya sahiptir. Arka kamera üzerinden video çekimi 848x480 ile sınırlandırılmıştır ve bu sadece 640x480 VGA'nın daha geniş bir versiyonudur. Tüm manuel ve otomatik kontrollerin yapıldığı standart Lumia Kamera ve Lumia Selfie uygulamasıyla birlikte gelir
Bilimkurgu filmleri listesi
Sesli Siyah Beyaz Filmler (1930-1950)
1934
Microsoft Lumia 540
Yazılım
Lumia 540 ilk olarak Windows Phone 8.1 Update 2 (Lumia ) güncelemesi ile geldi. Daha sonra Windows 10 Mobile'a yükseltilebilir. Ana ekran canlı bilgileri gösteren yeniden boyutlandırılabilir renkli fayanslardan oluşur.
Cihaz birçok uygulamalarla önceden kurulu olarak geldi. Dahili Skype entegrasyonu, konuşmaları daha da yakalayan geniş açılı, ön yüz kamerası ile insanların sesli görüşme ve görüntülü görüşme arasında kesintisiz geçiş yapmalarını sağlar. Mevcut uygulamalar, Facebook, Twitter, WhatsApp ve Instagram gibi sık kullanılanları ve Windows Phone Store'dan binlerce tane dahasını içeriyor. Office 365, Outlook gibi Microsoft hizmetleri ve OneDrive aracılığıyla 30 GB'a kadar ücretsiz bulut depolaması yeni özelliklerdendir.
Bilimkurgu filmleri listesi
Sesli Siyah Beyaz Filmler (1930-1950)
1936
1939
1940
1941
1942
1943
1944
1945
1946
1948
1950'ler
1950
1951
1952
1953
1954
1955
1956
1957
1958
1959
1960'lar
1960
1961
1962
Alexis Knapp
Alexis Knapp (d. 31 Temmuz 1989), 2012 yılında Pitch Perfect ve Project X isimli komedi filmleri ile birlikte tanınan Amerikalı sinema oyuncusudur.
Bilimkurgu filmleri listesi
1960'lar
1963
The Returned
The Returned  Amerikan doğaüstü dram televizyon dizisi. Fransız televizyon dizisi "Les Revenants"'ın adaptasyonudur. Dizi, küçük bir kasabada yaşayan insanların yıllardır ölü olan yakınlarının yeniden hayata dönmesi ile altüst olan yaşamlarını incelemektedir. Pilot bölümü Carlton Cuse yazmıştır, yönetici yapımcısı Raelle Tucker'dır. Birinci sezon 10 bölüm olarak planlanmıştır. Dizi Squamish, British Columbia çekilmektedir. Prömiyerini 9 Mart 2015'te yapmıştır.
Alexis Knapp
Biyografi
31 Temmuz 1989 tarihinde merhum Bradford Elwood Knapp'ın çocuğu olarak Amerika Birleşik Devletleri Avonmore, Pennsylvania'da doğdu. Knapp'ın iki kardeşi daha bulunmaktadır.
Bilimkurgu filmleri listesi
1960'lar
1964
The Returned
Oyuncular
<!--