cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Louis Agassiz
Amerika Birleşik Devletleri’ne yerleşmesi
1842-1846 yılları arasında büyük ve zahmetli bir araştırma sonucu zoolojide tür ve gruplar için kullanılan tüm isimleri, kaynaklarıyla birlikte sınıflandırılmış bir liste hâlinde topladığı Nomenclator Zoologicus adlı eserini yayımladı. Prusya kralının tahsis ettiği para ile hem Amerika Birleşik Devletleri’nin doğa tarihini ve jeolojisini araştırmak hem de Massachusetts eyaletinin Boston şehrinde bulunan Lowell Enstitüsü’nde J.A. Lowell’dan aldığı davetle zooloji dersleri vermek için 1846 sonbaharında Atlantik’in öte yakasına geçti. Gördüğü finansal ve bilimsel avantajlar neticesinde yaşamının sonuna kadar kalacağı Amerika Birleşik Devletleri’ne yerleşmeye karar verdi. 1847 yılında Harvard Üniversitesi’nde zooloji ve jeoloji profesörlüğüne getirildi. 1859 yılında burada kurduğu Karşılaştırmalı Zooloji Müzesi’nin müdürlüğünü öldüğü güne kadar sürdürdü. Harvard’da bulunduğu süre içinde son Buz Çağı’nın Kuzey Amerika üzerindeki etkisini araştıran ilk isimlerden olmuştur. Agassiz Harvard’da ders verirken aynı zamanda konuk öğretim üyesi olarak Cornell Üniversitesi’nde de ders vermiştir. 1852 yılında Charlestown, Massachusetts’te karşılaştırmalı anatomi üzerine tıp profesörlüğünü kabul etti ancak iki yıl sonra bu görevi bıraktı. Bu dönemden sonra bilimsel çalışmaları azalmış olsa da onlarca yıl boyunca uzmanı olduğu iki branşta, aralarında David Starr Jordan, Joel Asaph Allen, Joseph Le Conte, Nathaniel Shaler, Alpheus Packard ve oğlu Alexander Agassiz’in de bulunduğu birçok değerli bilim insanı yetiştirmiştir. Paleontolojist Charles Doolittle Walcott üzerinde de büyük etkisi olmuştur. Kuzey Amerika bilim çevresindeki bu etki sonucu birçok türe ve Amerika topraklarındaki değişik coğrafi oluşumlara adı verilmiştir. Winnipeg Gölü ve Kızıl Nehir’in Pleistocene dönemdeki öncülü Agassiz Gölü bunlardan birisidir. Agassiz o dönemde, bilim çevreleri dışında da dünyanın en çok tanınan bilim adamlarından olmuştur. Longfellow 1857’de çok sevdiği Agassiz’in onuruna "The fiftieth birthday of Agassiz" ("Agassiz’in ellinci doğum yıldönümü") ‘nü yazmıştır. On cilt olarak planladığı Natural History of the United States ("Amerika Birleşik Devletleri’nin Doğa Tarihi") adlı eserinin dört cildini 1857-1862 yılları arasında yayımladı. Bibliographia Zoologiae et Geologiae adı altında makale kataloğu da 1848 ile 1854 yılları arasında dört cilt olarak yayımlanmıştır. 1860’larda sağlığının bozulması nedeniyle hem rahatlamak hem de Brezilya balıkları üzerinde yaptığı çalışmalarına kaldığı yerden devam etmek için saha çalışmalarına dönmeye karar verdi. 1865 Nisan’ında Brezilya’ya gitti. 1866 Ağustos’unda döndükten sonra bu gezisini 1868 yılında yayımladığı A Journey in Brazil ("Brezilya’da bir Yolculuk") adlı eserinde anlattı. 1871 yılında çıktığı ikinci bir yolculukta Kuzey Amerika’nın güneyinde, hem Atlantik hem de Pasifik kıyılarını dolaştı.
Mirası
1863 yılında Agassiz'in kızı Ida, Boston Senfoni Orkestrası’nın kurucusu Henry Lee Higginson ile evlendi. Yaşamanın son yıllarında zooloji biliminin canlı hayvanların arasında öğrenilebileceği bir okul kurmakla uğraştı. 1873'te John Anderson isimli hayırsever Massachusetts’teki Buzzards Koyu’nda bulunan Penikese Adası’nı Agassiz’e verdi ve özellikle deniz zoolojisi olmak üzere doğa bilimleriyle ilgili uygulamalı bir okul projesinde kullanılmak üzere 50.000 ABD Doları bağışladı. Agassiz’in ölümünden hemen sonra kapanan John Anderson okulu hemen yanında bulunan Deniz Biyoloji Laboratuvarı’nın öncüsü sayılmaktadır. Agassiz günümüzde buzul çağları üzerine olan çalışması ve Charles Darwin’in evrim teorisine karşı çıkan önde gelen son zoologlardan biri olarak tanınmaktadır. 1873 yılında Massachusetts eyaletinin Cambridge şehrinde öldü ve Mount Auburn Mezarlığı’na gömüldü. Mezartaşı, eski Hotel des Neuchâtelois’nın yakınlarında Aar buzulu üzerindeki kulübesinin yakınlarındaki buzultaştan getirilen bir kaya parçasıdır, mezarını gölgeleyen çam ağaçları da İsviçre’deki eski evinden gönderilmiştir. Harvard Üniversitesi’nin kuzeyindeki Cambridge ilkokuluna Agassiz adı verilmiş ve etrafındaki mahalle de zamanla "Agassiz" olarak bilinir olmuştur. Ancak okulun adı 21 Mayıs 2002’de değiştirilerek, 1889 ile 1922 yılları arasında okul müdürlüğü yapmış olan Afrika kökenli Amerikalı Maria L. Baldwin’in adı verilmiştir. Mahallenin adı Agassiz olarak kalmıştır.
Kuzey Amerika’nın Göller Bölgesi’nde bulunan eski bir buzul gölüne Agassiz Gölü adı verilmiştir. Apistogramma agassizi (Agassiz cüce sihlidi), Isocapnia agassizi (Agassiz kar sineği) ve Gopherus agassizii (Çöl kaplumbağası) gibi çeşitli hayvan türlerine adı verilmiştir. Mars gezegenindeki bir kratere ve Ay üzerindeki bir burna da adı verilmiştir.
Irksal sınıflandırma tasarısı
1851 yılında yazdığı  Essay on Classification (Sınıflandırma üzerine Deneme) adlı eserinde Agassiz, tüm hayvan, bitki ve insan ırklarının sınıflandırılabileceğine inandığını söyleyerek iklimsel bölgelere ayrılmış bir dizi insan ırkı tanımlaması yaptı. Bu ırklar şöyleydi: Batı Amerikan ılıman (Kayalık Dağlar'ın batısındaki yerli halklar); Doğu Amerikan Ilıman (Kayalık Dağlar'ın doğusu); Tropik Asyalı (Himalayalar'ın güneyi); Ilıman Asyalı (Urallar'ın doğusu ve Himalayalar'ın kuzeyi); Güney Amerikan Ilıman (Güney Amerika); Yeni Hollanda (Avustralya); Arktik (Alaska ve Arktik Kanada); Ümit Burnu (Güney Afrika); ve Tropik Amerikan (Orta Amerika ve Batı Hint Adaları).
Yenice, Merzifon
Yenice, Amasya ilinin Merzifon ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Muhacir Yenicesi olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Amasya il merkezine 65 km, Merzifon ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
İzmit Saat Kulesi
İzmit Saat Kulesi ya da diğer adıyla Kocaeli Saat Kulesi, Kocaeli'nin merkezi İzmit'te yer alan bir saat kulesidir. Hem ilin hem de şehrin sembolleri arasındadır.
34. Osmanlı Padişahı II. Abdülhamid'in tahta çıkışının 25. yıl dönümünü anma amacıyla, İzmit Mutasarrıflığının girişimi sonrasında İzmit Belediyesi tarafından yapımına başlandı. Mimar Vedat (Tek) tarafından oluşturulan projenin uygulaması, Mihran Azaryan tarafından yapıldı. 1 Eylül 1900'de temeli atılan kulenin ertesi yıl aynı gün tamamlanması hedeflense de süreç gecikti ve Eylül 1902'de, tamamıyla tamamlanamayan kulenin açılışı gerçekleştirildi.
Birinci Ulusal Mimarlık Akımı'na uygun bir şekilde Neoklasik Osmanlı mimarisi tarzında bir yapı olan İzmit Saat Kulesi'nde Neoklasik ve İslam mimarisi ayrıntıları kullanılmıştır. Kule, tek katlı kaide kısmı ile üç katlı gövde kısmı olmak üzere iki kare prizmadan oluşur. Kaide kısmının üç cephesinde birer mermer sebil yer alır. İkinci katında bir seyir balkonu bulunan yapının gövdesinde pencereler vardır. Her katında farklı süslemelerin olduğu kulenin dördüncü katının dört cephesinde birer saat bulunur. Yapının çatısı piramidal koni şeklindedir.
Tarihi
34. Osmanlı Padişahı II. Abdülhamid'in tahta çıkışının 25. yıl dönümünü kutlama amacıyla İzmit Mutasarrıfı Musa Kâzım Bey'in girişimiyle, İzmit Belediyesi tarafından, Sultan Abdülaziz Kasrı'nın (günümüzde Av Köşkü Saray Müzesi) yanındaki parkta bir saat kulesi inşa edilme kararı alındı. Yapının projesi Mimar Vedat (Tek) tarafından hazırlansa da, uygulama aşaması Mihran Azaryan tarafından, projede yapılan birtakım değişikliklerle gerçekleştirildi. Saat kulesinin temeli 1 Eylül 1900'de atıldı. Kulede kullanılmak üzere Avrupa'dan getirilen saat, belediyenin vergilerini ödeyememesinden ötürü padişahtan vergi muafiyeti izni alınana kadar gümrükte bekletildi. Bu izin, 3 Nisan 1902 tarihli bir belgeyle bu çıktı. İnşasının tamamlanması için hedeflenen tarih olan 1 Eylül 1901'e yetiştirilemeyen saat kulesi, tam olarak hazır olmamasına karşın Eylül 1902'de açıldı. Açıldığı dönemde saat kulesinin balkon korkulukları takılmamış, çevre düzenlemesi yapılmamıştı.
1929 yılında kuledeki saatler, Mustafa Şem'i Pek tarafından imal edilen saatlerle değiştirildi. 1970'te SEKA Genel Müdürlüğünün girişimiyle kulede yapılan restorasyon çalışması Şubat 1971'de tamamlandı. 1999'daki depremde, saçakların altındaki payandalar kırıldı. 2006 yılında Kocaeli Büyükşehir Belediyesinin açtığı ihale sonrasında Aralık 2006'da başlayan saat kulesindeki restorasyon çalışmaları, Mart 2007'de tamamlandı. Bu çalışmalar sonrasında kule, geceleri aydınlatılmaya başlandı. İzmit Belediyesi tarafından Ekim 2010'da, saat kulesi ile çevresinde yapılacak düzenleme için bir ihale başlatıldı. Kasım 2007'de sit alanı ilan edilen bu alan, yapılan düzenlemeler sonrasında Haziran 2011'de gerçekleştirilen bir törenle Kültür Tepesi adıyla açılarak günümüzdeki görünümüne ulaştı. Aralık 2013'te arızalanmasının ardından Aralık 2014'te onarım için Millî Saraylar Başkanlığının saatçisine gönderilen kulenin saati, onarımının ardından Nisan 2015'te yerine konuldu.
Konumu ve mimarisi
Kocaeli ilinin merkezi İzmit'in Kemalpaşa Mahallesi'nde, İzmit Garı'nın kuzeydoğusundaki tepenin üzerinde konumlanan ve ildeki tek saat kulesi olan İzmit Saat Kulesi; Av Köşkü Saray Müzesi'nin çevresindeki parkta bulunur. Neoklasik Osmanlı mimarisi tarzındaki kule, Birinci Ulusal Mimarlık Akımı'nın örnekleri arasındadır. Afife Batur ve Münevver Eminoğlu'na göre "Vedat'ın [Vedat Tek'in] hem Osmanlı hem de Avrupa mimari ögelerini kullanmadaki rahatlığını duyumsatan bir tasarımdır. Hem de Vedat'ın kentsel ölçekte anıtsal biçimler bulmadaki yeteneğini sergiler."
Yığma tuğla bir yapı olan kulenin zemin kat duvarları Hereke'den getirilen konglomera, gövdesi ise Akçaova'dan getirilen Kandıra taşıyla kaplanmıştır. Kenarları pahlanmış kare prizma biçimindeki saat kulesinin gövdesi, 3,65 × 3,65 m planlı kare prizma bir kaide üzerinde yükselir. Kulenin yüksekliği 16,4 m olup enlemesine üç silme ile, her birinde farklı mimari uygulama ve süslemelerin kullanıldığı dört kata bölünmüştür. Kaide kısmının her bir köşesinde ikişer sütun bulunurken üç kenarında birer sebil, bir kenarında ise giriş kapısı yer alır. Eşkenar dörtgen dilimli başlıklara sahip sütunların üst bölümünde sekizer dilimli, iç içe geçmiş panolar vardır. Panoların ortalarındaki konsol biçimli, herhangi bir taşıyıcı işlevi olmayan dekoratif amaçlı Ampir üsluplu payandalarda; kır çiçekleri, akantuslar, inci tanesi ve dilimli kanelürler tasvir edilmiştir.
Silmeyle çevrili, basık yuvarlak kemerli niş şeklinde olan mermer sebillerin her birinin elips şeklinde birer teknesi bulunur. Bu teknelerin her iki kenarında, stilize olmuş birer akantus yaprağı motifi ile kanelürlü dilimler yer alır. Her bir tekne birer ayağa oturtulmuştur ve bu ayaklar, akantus, inci dizileri ve kanelürlerle süslenmiştir. Sebillerin aynalıklarında, üç dilimli bir şekil içerisinde hilal ve yıldız; hilal ve yıldızın altında ise kurdeleyle sarılmış, karşılıklı bir sıra ikili yapraklar ile menekşeden oluşan, üst kısmı tek bir yaprakla son bulan çelenk biçimli bir kıvrık dal tasviri vardır. Aynalıkların iki yanında bulunan ve diklemesine aşağıya doğru inen dilimlerin üst kısımlarında birer stilize kır çiçeği motifi, üst kısımlarında ise kilit taşı benzeri çıkıntılarda çeşitli bitkiler ile dilimli motifler işlenmiştir. Sebillerin alınlıklarında ve kule kapısının üzerinde kitabeler yer alır. Okunabilen tek kitabe olan batı cephesindeki kitabede "1318 Belediye etti inşa bu kule ile çeşme-i Seyyit Kamari'ye" yazar. Bu kitabelerin her iki yanında birer adet bulunan panolarda, kır çiçekleri ve yapraklardan oluşan birer çelenk kompozisyonu işlenmiştir. Giriş kapısının yanındaki Türkçe kitabede ise kulenin, SEKA tarafından 1970'te onarıldığı yazılıdır.
İkinci katta, büyük prizma olan kaideden küçük prizma olan gövdeye geçiş kısmında, altındaki sütunlara oturacak biçimde çıkma yapılarak dışa doğru genişletilmiş bir balkon bulunur. Demir korkulukları bulunan balkonun dört cepheden çevrelediği katın dört köşesinde, dekoratif amaçlı kanelürlü sütunlar yer alır. Bu katın her cephesinde birer adet bulunan İslam mimarisi tarzındaki pencerelerin kaş kemerleri, her iki yanlarından, sütun başlığı gibi alınmış kare profilli pilasterlere oturtulmuştur. Katta kullanılan tüm sütunların Neoklasik başlıklarında volütler, kanelürlü desenler ve bitki motifleri yer alır. Katın köşesinde yer alan sütunların üçüncü kata ulaşan başlıklarına kaideli, şişkin gövdeli ve dairesel başlıklı, üzeri bitki motifleriyle süslenmiş birer nesne yerleştirilmiştir.
Kulenin üçüncü katının da her cephesinde birer adet, silmeli ve kaş kemerli pencereye yer verilmiştir. Bu kattaki kaş kemerler her iki yanlarından, hem üstünde hem de altında birer adet, kısmen sütun başlığına benzer, çıkıntı yapan ve iç kısımlarına stilize olmuş akantus yapraklarının işlendiği sövelere oturur. Pencerelerin alt kısımlarındaki ortalanmış dairesel mermer kartuşlar içerisinde II. Abdülhamid'in tuğraları bulunur. Bu kartuşların her iki yanında bitişik bir biçimde, "C" şeklinde kıvrımlı birer akantus yaprağı vardır. Üst ve alt kenarlarının ucunda birer rozet motifinin bulunduğu bu akantusların iç kısımlarında, bordür şeklinde devam eden testere dişi motifi bulunur. Akantus motiflerinin altlarına birer inci tanesi işlenmiştir. Pencere balkonları ile katın cephesini, kuş saraylarına benzer, yüzeyinde kare şeklindeki boşlukların olduğu bir düzenleme çevreler. Üçüncü katın pahlanmış köşelerinde, bir daire bir elips şeklinde olmak üzere, dördüncü katı belirleyen silmelere kadar uzanan bir pano dizisi yer alır.
Saat odasının yer aldığı dördüncü katın dört cephesine de 80 cm çapında yuvarlak birer saat kadranı yerleştirilmiştir. Saat çanı, her saat başında saat sayısı kadar, her yarım saatte bir ise bir kere çalar. Saatlerin üzerinde, kuleyi meander motifli bir friz çevreler. Her bir saatin etrafında, köşelerinin içerisinde stilize olmuş birer kır çiçeği ile akantus yapraklarının yer aldığı üçer pencere kuşağı bulunur. Kurşun kaplı çatı kısmı, piramitsel ve saçaklı bir koni ile örtülmüştür ve her cephedeki saçağın altında, biri büyük sekizi küçük olmak üzere payanda şeklinde, süsleme amaçlı taşıyıcı görünümlü çıkıntılar işlenmiştir. Bu çıkıntıların üzerleri ve çevreleri çiçek ve bitki motifleri ile kanelürlerle kuşatılmıştır. Batur, bu çatıyı "gotik anımsatma" olarak tanımlamıştır.
Sembolik değeri ve kültürel etkileri
İzmit Saat Kulesi, hem İzmit'in hem de Kocaeli'nin sembollerinden birisidir. Kocaeli Büyükşehir Belediyesinin logosunda, saat kulesinin bir tasvirine yer verilmiştir. Beyoğlu, İstanbul'da bulunan ve Mayıs 2003'te açılan Miniatürk'te; Mayıs 2004'te Konyaaltı, Antalya'da açılan ve 2018'de Kepez'e taşınan Kepez Açık Hava Müzesi'nde; Safranbolu'da bulunan ve 2012'de açılan Zamanın Tanığı Saat Kuleleri Parkı'nda İzmit Saat Kulesi'nin birer maketi yer alır. Türkiye'deki bazı saat kulelerinin yer aldığı pul serisinin Ekim 2001 tarihli bir pulu ile İzmit Belediyesinin girişimi sonucunda PTT tarafından 2017'de basılan ve şehirdeki bazı mekânların fotoğraflarının yer aldığı pul serisindeki pulların birinde, İzmit Saat Kulesi'nin fotoğrafına yer verilmiştir.
Dünya Çocuk Günü, Dünya Kalp Günü, Dünya Otizm Farkındalık Günü, Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü, gibi belirli günlere ya da haftalara dikkat çekme veya onları anma; 2020 Dağlık Karabağ Savaşı'nda Azerbaycan'a verilen desteği gösterme gibi çeşitli farkındalık girişimleri, kutlama ya da anma günlerinde kule, farklı renklerle aydınlatılır.
Yazılım sistemi
Yazılım sistemi (İngilizce: Software system) bir bilgisayar sistemini (donanım ve yazılımın birleşimi) oluşturan yazılım tabanlı sistemdir. Yazılım mühendisliğindeki sistem kuramı yaklaşımlarıyla ile ilgilidir. Yazılım sistemleri alanı, büyük karmaşık yazılımların ana bilişenleri ve onlar arasındaki etkişimlerle uğraşır.
Triptykon
Triptykon, Hellhammer, Celtic Frost ve Apollyon Sun gibi öncü metal müzik gruplarının kurucu üyesi Thomas Gabriel Fischer'in müzik projesidir. Fischer, Mayıs 2008'de Celtic Frost grubundan ayrılmadan önce yeni projesi Triptykon'u duyurmuştur. Fischer, duyurusunda şöyle yorum yapmıştır: "Triptykon müzik bakımından Celtic Frost'a oldukça benzer olacak ve üzerinde çalıştığım albüm, Celtic Frost'un Monotheist albümü üzerinde planladığım tüm özellikleri sunacaktır. Bu albümün "Monotheist"ten daha karanlık, daha ağır ve biraz daha deneysel olmasını arzuluyorum."
Çukurpelit, Araç
Çukurpelit, Kastamonu ilinin Araç ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Çukurcapelid olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 62 km, Araç ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
Tarraco
Tarraco, İspanya'nın Katalonya Eyaletindeki günümüz Tarragona kentinin eski adıdır. Scipio Calvus tarafından İkinci Pön Savaşı sırasında kurulan şehir, İber Yarımadası'ndaki en eski Roma yerleşim yeriydi ve Roma İmparatorluğu döneminde Roma ili Hispania Citerior'un ve Hispania Tarraconensis'in başkenti oldu.
Tarraco'nun Arkeolojik Topluluğu 2000 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası ilan edildi.
Boş Çerçeve
Boş Çerçeve, Ertem Eğilmez ve Bülent Oran'ın senaryosunu yazdığı, Ertem Eğilmez'in yönettiği 1969 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı İrfan Ünal'dır. Filmin başrollerinde Kartal Tibet ve Hülya Koçyiğit oynamıştır.
1904 Yaz Olimpiyatları'nda boks
Boks, 1904 Yaz Olimpiyatları'nda yer alan sporlardan biriydi. Organizasyonda tamamı erkeklerde olmak üzere yedi kategoride mücadele yapıldı. Karşılaşmalar 21-22 Eylül'de yapıldı. Mücadelelere sadece Amerikalı sporcular katıldı.
Madalyalar
1Jack Egan hafif sıklette gümüş, velter sıklette ise bronz madalya kazanmıştı. Ancak Kasım 1905'te, sporcunun gerçek adının Frank Joseph Floyd olduğu ortaya çıktı; kuralların gerçek isim dışında mücadele etmeyi yasaklaması nedeniyle, sporcu diskalifiye edildi ve madalyaları geri alındı.
Semih Tufan Gülaltay
Semih Tufan Gülaltay (d. 6 Ağustos 1968, Kars), Akın Birdal suikastının azmettiricisi, TİT üyesi olduğu sanılmaktadır.
İnsan Hakları Derneği eski Genel Başkanı Akın Birdal'a yapılan suikastın planlayıcısı ve azmettiricisi olmak suçlamasıyla 2 Haziran 1998'de yakalandı.
Birdal'a silahlı saldırıda bulunulmasıyla ilgili olarak 'suç işlemek için Türk İntikam Tugayı (TİT) isimli silahlı örgütü oluşturduğu, siyasi amaçla Birdal'ı öldürmeye tam teşebbüste bulunduğu ve bu suça iştirak ettiği gerekçesiyle 19 yıl hapse mahkûm edidi. Ancak şartlı salıvermeden faydalanarak ve 4.5 yıl sonra tahliye edildi. Ulusal Birlik Partisi’ni kurdu.
Gülaltay’ın Birdal suikastından sonra, Ergenekon zanlılarından emekli Yüzbaşı Muzaffer Tekin’in devre arkadaşı olan emekli Binbaşı Namık Zihni Ozansoy’un evinde saklandığı ve Tekin’in Gülaltay’ı cezaevinde ziyaret ettiği biliniyor. Gülaltay’ın Ulusal Birlik Partisi adına düzenlediği bir toplantıya eski 1. Ordu Komutanı emekli Orgeneral Hurşit Tolon da katılmıştır.
22 Ocak 2008'de Ergenekon soruşturmasının 4. dalga operasyonunda gözaltına alınmıştır. Davada silahlı terör örgütüne üye olmak suçuyla yargılanmıştır.
Valentina Tereşkova
Valentina Vladimirovna Tereşkova (Rusça: Валенти́на Влади́мировна Терешко́ва) (d. 6 Mart 1937), emekli Sovyet kozmonotu ve siyasetçidir. Uzaya çıkan ilk kadın ve ilk sivildir. 16 Haziran 1963 yılında, Vostok 6 pilotluğu için 400'ü aşkın başvuru ve 5 finalist arasından Tereşkova birinci seçildi. Uzayda, Dünya'nın yörüngesinde 48 tur atarak yaklaşık 3 gün geçirdi.
Kozmonot olarak işe alınmadan önce Tereşkova tekstil fabrikası montaj işçisi ve amatör bir skydiving sporcusuydu. 1969'da ilk kadın kozmonot grubunun dağılmasından sonra Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin önde gelen bir üyesi oldu ve çeşitli politik görevlerde bulundu. Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra siyasi olarak aktif kaldı ve hâlâ Sovyet sonrası Rusya'da bir kahraman olarak görülüyor.
2013'te fırsat sağlanırsa Mars'a tek yönlü bir yolculuk yapmayı istedi. 2014 Kış Olimpiyatlarının açılış töreninde Olimpiyat bayrağını taşıyanlardan birisiydi.
Hayatı
Sovyetler Birliği'nde, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'ne bağlı Yaroslavl Oblast'ında küçük bir köy olan Bolşoye Maslennikovo'da doğdu. Okulu bitirince bir lastik fabrikasında çalıştı, daha sonra mühendislik tahsili yaptı. Bu sırada hobi olarak paraşütçülüğe başladı. 1961'de yerel Komsomol'un (Komünist Gençlik Kolu) sekreteri oldu ve ardından Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ne katıldı.
Uzay Yarışı'nın başlangıç yıllarında, Sovyetler uzayda mümkün olduğunca çok "ilk"e imza atmaya çalışıyordu. 1961'de Gagarin'in uzaya çıkan ilk insan olmasının ardından, Sovyet uzay programını yöneten başmühendis Korolyov, bu kez bir kadını uzaya gönderme fikrini öne sürdü. Böylece Sovyetler yeni bir teknoloji geliştirmeye gerek kalmadan dünya çapında prestij kazanmış olacaktı. Ayrıca kadınların erkeklerle eş başarılar göstermesi, Sovyet ideolojisine son derece uygundu.
İlk uzay-kadınını belirlemek için geniş çaplı bir tarama başlatıldı. Kıstaslar, adayların paraşütçü, 30 yaşın altında, 170 cm'den kısa ve 70 kg'dan hafif olmasıydı. Tereşkova, seçilen dört kişiden biri olmayı başardı ve seçilen diğer arkadaşlarıyla birlikte yoğun bir eğitim programına tabi tutuldu. Programda ağırlıksız uçuşlar, paraşüt atlamaları, izolasyon sınamaları, merkezkaç sınamaları, roket kuramı, uzay mühendisliği ve pilotluk eğitimi bulunuyordu.
Tereşkova, "proleter" geçmişi sayesinde diğer adaylardan daha şanslı görülüyordu. Programın sonunda Tereşkova'yı bizzat Nikita Kruşçev ilk uzay-kadını olarak seçti.
Sovyetler'in yıkılmasının ardından siyasi hayatı sona erse de, prestijinden hiçbir şey kaybetmedi. Rus halkının ve dünya kamuoyunun gözünde Tereşkova, Gagarin ve Aleksey Leonov gibi uzay kahramanlarından biridir.
Sovyet uzay programındaki görevi
16 Haziran 1963'te Tereşkova, Vostok 6 ile uçarak uzaya çıkan ilk kadın ve ilk sivil oldu. Dünya yörüngesinde 48 tur attı ve neredeyse üç gün uzayda kaldı (o zamana kadar uzaya giden Amerikalı astronotların toplam süresinden fazla). Buna karşın, başmühendis Korolyov, Tereşkova'nın gösterdiği performanstan memnun değildi. Tereşkova, Dünya'dan gelen telsiz çağrılarına cevap vermemiş ve uzun süre suskun kalmıştı. Korku yüzünden paralize olduğu iddia edilmekteydi. Bunun üzerine uzay aracının kontrolü ilk uzaykadınına bırakılmadı ve otomatik sistemle dünyaya dönmesi sağlandı. Tereşkova, uçuştaki başarısızlığıyla ilgili iddiaları reddetmektedir. Belki de Tereşkova'nın başarısız olduğuna ilişkin kamuoyundan gizli tutulan bu iddialar yüzünden, Sovyetler daha sonra uzun süre uzaya kadın personel göndermedi.
Uzaya çıkan ikinci kadın, Tereşkova'dan 19 yıl sonra yine bir Sovyet olan Svetlana Savitskaya'dır. Tereşkova'nın grubundaki arkadaşları uzaya gidememiştir.
Tereşkova'nın ardından ABD de uzun süre uzaya bir kadın göndermeyi denemedi. ABD, büyük ihtimalle Uzay Yarışı'nın taktiklerinden biri olan birinci olamıyorsan ikinci de olma düsturuyla hareket etmiştir. Nitekim Ay'a iniş konusunda da ABD'nin ardından ikinci olma olanakları varken Sovyetler bunu yapmamıştır. Tereşkova'nın uçtuğu Vostok 6, Vostok serisinin son uçuşudur.
Uçuştan sonra Tereşkova, tıpkı Gagarin gibi dünyanın çeşitli ülkelerini ziyaret etmiş, konuşmalar yapmış ve uluslararası görevlerde bulunmuştur. Bu ziyaretler Soğuk Savaş döneminde Sovyetler tarafından destekleniyor, dünya da uzaya çıkan ilk kadını tanımak istiyordu. Tereşkova Sovyetler Birliği'nde Sovyet Kahramanlık Madalyası ile ödüllendirildi. Doğu Bloku ülkelerinden de çeşitli madalyalar aldı. Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi üyeliği gibi önemli siyasi mevkilere geldi. Ay'daki bir kratere Tereşkova adı verildi.
Eğitim hayatı
Uçuşundan sonra Tereşkova, Zhukovsky Air Force Academy'de eğitim gördü ve buradan kozmonot mühendisi olarak mezun oldu. 1977'de mühendislikte doktora kazandı.
Sovyet siyasi hayatı
Tereşkova, Sovyetler Birliği'ndeki siyasi bürolarının ötesinde, yurt dışında Sovyetler Birliği'nin de tanınmış bir temsilcisi oldu. 1966'da Dünya Barış Konseyi üyesi, 1967'de Yaroslavl Sovyet üyesi, 1966-1970 ve 1970-1974 yılları arasında Sovyetler Birliği Yüksek Sovyet üyesi ve Yüksek Seçim Kuruluna seçildi. 1975'te Mexico City'deki Birleşmiş Milletler Uluslararası Kadınlar Konferansı için Sovyet temsilciliğini yapmıştır. Ayrıca Sovyet delegasyonunu Kopenhag'daki Dünya Kadın Konferansı'na götürmüş ve sosyalist kadınların küresel dünyasını şekillendirmede kritik bir rol oynamıştır. Yüksek Sovyet vekili, Sovyetler Birliği Merkez Komitesi Komünist Partisi üyeliği, Uluslararası Kadın Demokratik Federasyonu Başkan Yardımcısı ve Sovyet Cezayir Dostluk Derneği Başkanlığı elde etti.
Sovyetler Birliği'nin en yüksek ödülü olan Sovyetler Birliği Madalyasının Kahramanı ile süslendi. Ayrıca Ekim Devrimi ve Carl Marx Düzeni, Birleşmiş Milletler Barış Altın Madalyası ve Simba Uluslararası Kadın Hareketi Ödülü de dahil olmak üzere sayısız madalyaya layık görüldü. Ayrıca Çekoslovakya Sosyalist İşçiliği Kahramanı, Vietnam İşgali Kahramanı ve Moğolistan Kahramanı ödülüne layık görüldü. 1990'da Edinburgh Üniversitesinden fahri doktorasını aldı.
Sovyetler Birliği'nin yıkılmasından sonra Tereşkova politik görevini kaybetti ancak prestijini hiç kaybetmedi. Bugüne kadar bir kahraman olarak görüldü ve bazılarına Rus uzay tarihindeki önemi sadece Alexey Leonov ve Yuri Gagarin'i aştı. 2011'de Rus yasama organının alt meclisi olan Devlet Duma'ya seçildi ve burada hizmet etmeye devam ediyor. Tereşkova'nın hayatı ve uzay uçuşu ilk olarak (batıda) 1975'te incelendi:
Tereşkova'nın hayatı ve uzay uçuşu ilk olarak (batıda) 1975'te incelendi; It Is I, Sea Gull; Valentina Tereshkova, the first woman in space by Mitchel R. Sharpe. Daha sonra hayatının ve uzay uçuşunun detaylarını, Tereşkova ve meslektaşları ile yapılan röportajlar da dahil olmak üzere Colin Burgess ve Francis French'in Into That Silent Sea 2007 adlı kitabında daha ayrıntılı bir şekilde inceledi. Tereşkova, Başbakan Vladimir Putin'in 70. doğum gününü kutlamak üzere Novo-Ogaryovo'daki konutuna davet edildi. Orada Mars'a tek yönlü uçmak istediğini söyledi. 5 Nisan 2008'de, Rusya'nın Sen Petersburg kentinde düzenlenen 2008 Yaz Olimpiyatları'nda meşale taşıdı.
2007'de Alman Eduard Rhein Vakfı'ndan Eduard Rhein Zafer Halkasını aldı.
Özel hayatı
Tereshkova, 3 Kasım 1963'te Andriyan Nikolayev ile Moskova Düğün Sarayı'nda evlendi ve Kruşçev ile birlikte, Hükûmet ve Uzay Programı liderleri düğüne katıldı. 8 Haziran 1964'te kızları Elena Andrianovna Nikolaeva-Tereshkova'yı doğurdu ve Elena uzaya gitmiş bir anne ve babası olan ilk kişi oldu. Tereshkova ve Nikolayev 1982'de boşandı. Nikolayev 2004'te öldü. İkinci kocası ortopedi uzmanı Yuliy G. Şapoşnikov ise 1999'da öldü.
Sosyal aktivite
2011 yılında Yaroslavl bölge listesindeki Birleşik Rusya partisinden Rusya Devlet Dumasına seçildi. Tereshkova, Elena Mizulina, Irina Yarovaya ve Andrey Skoch  ile birlikte, Hristiyan değerlerinin korunması için gruplar arası bir vekil grubun üyesidir; bu sıfatla, Rus Anayasasında "Ortodoksi Rusya'nın ulusal ve kültürel kimliğinin temelidir" şeklindeki değişikliklerin getirilmesini destekledi. 21 Aralık 2011'den beri Devlet Duması Federal Yapı ve Yerel Özyönetim Komitesi Başkan Yardımcısı.
Rusya
Anavatana Üstün Niyet Nişanı Alexander Nevsky'nin Nişanı (2013)
Fahri vatandaşlık
Kaluga, Yaroslavl (Rusya), Karaganda, Baikonur (Leninsk, Kazakistan, 1977), Gümrü (Leninakan, Ermenistan, 1965), Vitebsk (Belarus, 1975), Montreux (İsviçre), Drancy (Fransa), Montgomery (İngiltere), Polizzi Bratislava (Slovakya, 1963), Generosa (İtalya), Darkhan (Moğolistan, 1965), Sofya, Burgaz, Petrich, Stara Zagora, Pleven, Varna (Bulgaristan, 1963)
Sosyal hayatı
Valentina Tereşkova'nın temsilciliği, oyundaki ilk kadın "kerbonaut" olan "Valentina Kerman" adlı Kerbal Uzay Programında yer almaktadır; O da karakteri son derece tehlikeli durumlarda bile huşu ya da zevkle cevap veren 'badass' kişilik türüne sahiptir.
1997 yılında Londra merkezli elektronik pop grubu Komputer, Valentina adında bir şarkı yayımladı. Bu şarkı, kozmonot olarak kariyeri hakkında az ya da çok bilgi verdi. Tek kişilik olarak piyasaya sürüldü ve albümleri The World of Tomorrow'da çıktı. Public Service Broadcasting grubunun Valentina adlı şarkısı, 2015 yılında yayınladığı The Race for Space adlı şarkısında ona övgüde bulundu. Aynı yıl, Findlay Napier'in VIP adlı albümü: Çok İlginç Kişiler, Napier ve Boo Hewerdine tarafından onuruna yazılan Valentina adlı bir şarkı içeriyordu. Orange is New Black dizisinde, Red kahramanı olarak Tereşkova'yı anlatıyor ve yetmişli yaşlarında olmasına rağmen, Mars'a gitmek istemeye odaklandığını belirtiyor.
2015 yılında, Valentina's Dream adlı kısa film, Et Bingo Productions tarafından yayımlandı. Film, Rebecca Cephesi'ni Tereşkova olarak canlandırıyor ve eski kozmonot röportajında ​​Mars'a gitmek istemek istediği bir röportaja dayanıyor.
2007 video oyunu Mass Effect, Tereshkova adında kurgusal bir yıldız sistemi içeriyordu.
Tereşkova'nın adını taşıyan Ukrayna'daki sokaklar, ülkenin 2015 decommunisation kanununa göre yeniden adlandırıldı.
Amok
Amok (gözü kara, hiddetle saldıran ve öldüren) Güneydoğu Asya bölgesinde ve bu bölge kültüründe "cinnet" hâlini ifade etmek için kullanılan bir tanımdır. Kavram, Filipinler'de ise "juramentado" kelimesiyle bilinir.
Cinnet hâli, sonuçlarını hesap edemeden şiddet kullanma durumudur. Psikolojide "amok", derin bir depresyon döneminin sonrasında ortaya çıkan şiddet ile sonuçlanan atakların görüldüğü disosiyatif bir ruh hâlidir.
"Amok" hâli, erkekler arasında daha yaygın gözlenmekte ve genellikle "bardağı taşıran son damla" niteliğindeki bir olayın ardından patlak verdiği gözlenmektedir. Cinnet hâlindeki kişi, kötülüğe uğradığına ya da uğrayacağına inanmaktadır.
Psikiyatride ender görülen kültüre özgü sendromlar arasında sayılan "amok" hâlinin, güneydoğu Asya bölgesine özgü olabileceği ve "kültüre özgü sendromlara" örnek gösterilebileceği de ifade edilmektedir. Bazı kaynaklar ise günümüz toplumu ile "amok" ya da cinnet hâlinin tarihsel ilişkisi irdelenerek modern endüstri toplumunda da benzer bir tablonun görülebileceğini ileri sürmektedir.
Bu özel durum altında olan, ister silahla, ister bir araçla suç işleyen, toplu öldürme ya da yaralamalarda bulunan kişiler "amok koşucusu" tâbiriyle tarif edilmektedir.
Doğan Kasaroğlu
Doğan Kasaroğlu (d. 1933, Sivas - ö. 26 Mayıs 1995, İstanbul), Türk gazeteci ve siyasetçidir.
Yaşamı
Sivas'ta dünyaya gelen Kasaroğlu, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Çeşitli Ankara gazetelerinde muhabir ve köşe yazarı olarak çalıştı. 1964'te Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'nun (TRT) kuruluşu ile birlikte bu kuruma geçen Kasaroğlu, önce radyo, ardından televizyon haber ünitelerinin kuruluşunu gerçekleştirdi; TRT'de İç Haberler Müdürlüğü, Haber Müdürlüğü (1972-74), Genel Müdür Müşavirliği (1974-79) yaptı. Ankara Gazeteciler Cemiyeti Başkanlığı ve Ankara Gazeteciler Sendikası Genel Sekreterliği görevlerinde bulundu. 20 Ocak 1975-9 Ocak 1978 tarihleri arasında vekaleten Basın-Yayın Genel Müdürü olarak hizmet verdi, 1979 yılında ise TRT Genel Müdürlüğüne atandı ve iki yıl süreyle bu görevde kaldı. TRT Genel Müdürü olarak 12 Eylül Darbesi'ni haber alan ilk sivil oldu.
1983'te Milliyetçi Demokrasi Partisi (MDP) Kurucu Genel Sekreteri olarak politikaya atılan Kasaroğlu, 17. Dönem İstanbul Milletvekili seçildi. Milletvekilliği sonrasında, Türk Eğitim Vakfı Genel Müdürlüğü görevine getirildi.
Bu görevlerin dışında İş Mahkemesi, Basın Şeref Divan üyelikleri, Basın İlan Kurumu Genel Kurul ve Yönetim Kurulu, Basın Konseyi Yüksek Kurulu üyesi ve Radyo-Televizyon Komisyonu üyelikleri yaptı. Ekspres Gazetesinin kuruculuğunu ve sahipliğini yapan Kasaroğlu Basın Şeref Kartı sahibidir.
Aşağıbeylerbeyi, Elbeyli
Aşağıbeylerbeyi, Kilis ilinin Elbeyli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı 1917 yılına ait kaynaklarda Beğlerbeği olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy Elbeyli ilçe merkezine 5 km, Kilis il merkezine 38 km uzaklıktadır.
Çingene Aşkı Paprika
Çingene Aşkı Paprika, Vecdi Uygun'un senaryosunu yazdığı, Mehmet Dinler'in yönettiği 1969 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı Hilmi Coşkun'dur. Filmin senaryosu Amerikalı yönetmen Erich von Stroheim tarafından yazılan Paprika adlı romandan uyarlanmıştır.
Garip hareketi
Garip hareketi, garip akımı ya da birinci yeni olarak bilinen; Orhan Veli Kanık, Oktay Rifat ve Melih Cevdet Anday'ın öncülüğünü yaptığı şiir hareketidir. Türk şiirinde o güne kadar yer etmiş kalıp ve anlayışlardan kurtulmak gerektiğini savunur ve biçimciliğe, duygusallığa karşı çıkıp söyleyiş güzelliğini esas alır. 1941'de Orhan Veli, M. Cevdet Anday ve Oktay Rıfat üçlüsü, şiirde var olan aşırı duygusallığa, şairaneliğe, basmakalıp söyleyişe başkaldıran şiirlerini Garip adıyla bir kitapta topladılar. Kitabın kapağına ise "Bu kitap, sizi, alışılmış şeylerden şüpheye davet edecektir" yazılı bir ibare koymuşlardır. Kitaba koyulan Garip adı zamanla hem üç şairi yansıtan bir kimlik kazandı hem de Türk şiirinde yeni başlayan akımı yansıttı. Orhan Veli Kanık 1941 yılında yazdığı Garip ön sözünde edebiyata dair görüşlerini açıklayarak Ahmet Haşim'in Piyale ön sözüne bir cevap verdi, ayrıca da Faruk Nafiz Çamlıbel ile zirveye çıkan memleket şiirine de karşı çıktı. Orhan Veli estetik ve söz oyunlarına dayalı şiirden daha çok anlama dayalı şiir savunusunu Garip'in ön sözünde şu sözlerle açıklayacaktı: "Şiir bütün hususiyeti edasında olan bir söz sanatıdır. Yani tamamıyla manadan ibarettir."
Yeşilören, Merzifon
Yeşilören, Amasya ilinin Merzifon ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Geli olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Amasya il merkezine 60 km, Merzifon ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Çağlar Boyu Quidditch
Çağlar Boyu Quidditch J.K. Rowling tarafından yazılan kitap Quidditch tarihi ve oyunda yer alan “her şey” hakkında bir eserdir. Yardım amaçlı yazılan bu kitabın geliri de Comic Relief’e bağışlanmıştır.
Albus Dumbledore’un kitaba yazdığı önsöz ise şöyledir: “Bu kitaptan elde edilecek kazanç Comic Relief'e gidecek, onlar da sizin paranızı hayatları kurtarmak ve iyileştirmek için kullanacaklar - ki bu 1921'de Roderick Plumpton'ın Altın Snitch'i üç buçuk saniyede yakalamasından da daha önemli ve şaşırtıcı bir iş.”
Dağlar Kızı Reyhan (film)
Dağlar Kızı Reyhan, Bülent Oran ve Muzaffer Arslan'ın senaryosunu yazdığı, Metin Erksan'ın yönettiği 1969 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı Muzaffer Arslan'dır.
Oyuncular
Filmin başrolerdeki oyuncuları Filiz Akın, Kartal Tibet ve Ömercik karakteriyle Ömer Dönmez'dir.
2008-09 Copa del Rey
2008-09 Copa del Rey Copa del Rey'in 105'incisi olmuştur. Turnuva 23 Ağustos 2008'de başlayıp 13 Mayıs 2009'da Barcelona'nın Athletic Bilbao'yu İspanya'nın Valensiya kentinde bulunan Estadio Mestalla'da 4-1 yenip 25. şampiyonluğunu elde etmesiyle sona ermiştir.
Yükselen takımlar
Aşağıdaki takımlar 2008-09 Copa del Rey'de kupayı kazanmak için yarışmışlardır.
2007-08 La Liga'nın 20 takımı:
Zaglossus
Zaglossus Tachyglossidae familyasına bağlı bir cinstir.
2008-09 Copa del Rey
Yükselen takımlar
Segunda División 2007-08'in 20 takımı (Sevilla Atlético, Sevilla'nın ikinci takımı olduğu için turnuva dışı bırakıldı.):
Segunda División B 2007-08'den 24 takım. (*):
İlk tur
Karşılaşmalar 23, 25, 26, 27 ve 28 Ağustos 2008'de oynandı.
İkinci tur
Karşılaşmalar 3, 4 ve 11 Eylül 2008'de oynandı. Albacete elendi.
Üçüncü tur
Karşılaşmalar 8 ve 9 Ekim 2008'de oynandı. Real Murcia elendi.
32'lik dilim
İlk karşılaşmalar 28, 29 ve 30 Ekim'de oynanırken ikinci karşılaşmalar 11, 12 ve 13 Kasım 2008'de oynandı.
16'lık dilim
İlk karşılaşmalar 6, 7 ve 8 Ocak'ta oynanırken, ikinci karşılaşmalar 14 ve 15 Ocak 2009'da oynandı.
İlk karşılaşmalar
Tüm karşılaşmalar: OAS
İkinci karşılaşmalar
Mallorca 1-0'la tur atladı.
Athletic Bilbao 2-1'le tur atladı
''Sevilla deplasmanda attığı gollerle 4-4'lük sonuçla Valencia'yı eledi. ''
Barcelona 3-2'yle tur atladı.
Athletic Bilbao 4-2'yle tur atladı.
Barcelona 3-1'le tur atladı.
Final
Maç öncesinde İspanya millî marşının Katalan Barcelona taraftarları ve Bilbao'nun Bask taraftarları tarafından yuhalanması istendi. Televisión Española (TVE) bu olaylar gerçekleşirken görüntüleri yayından kaldırdı. Sonra, yönetici Javier Pons "hata" için özür diledi ve Julian Reyes, spor haberlerinin başı görevinden alındı.
En golcü oyuncular
Son güncelleme 13 Mayıs 2009
Türkiye'nin gümrük kapıları listesi
Nisan 2020 itibarıyla Türkiye'nin gümrük/hudut kapılarının listesidir.
Hermann Oberth
Hermann Julius Oberth (25 Haziran 1894 – 28 Aralık 1989), Avusturya-Macaristan İmparatorluğuna ait Siebenbürgen'de doğmuş, (Transilvanyalı bir Sakson) fizikçi, ve, Rus Konstantin Tsiolkovsky ve Amerikalı Robert H. Goddard ile beraber roketçiliğin ve astronot mühendisliğinin kurucu babalarından biridir. Üçü asla bir arada çalışmadı: ancak birbirine koşut çalışmaları birbirlerinden bağımsız olarak gerçekleşti.
Murat Baytaroğlu
Murat Baytaroğlu, (d. 8 Ekim 1980, Kırklareli) Türk eski futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Futbola Kırklarelispor altyapısında başlayan Murat Bayraktaroğlu, burada A takımla antrenmanlara çıkmaya başladı ve bazı karşılaşmalarda maç kadrosuna dahil edildi. A takım ile ilk resmî karşılaşmasına 26 Nisan 1998 tarihinde Küçükçekmecespor'a karşı oynanan 3. Lig karşılaşmasında çıktı. Üç sezon boyunca ağırlıklı olarak altyapıda görev aldı ve bazı A takım karşılaşmalarında da forma giydi. 2000 yılında Edirnespor'la profesyonel mukavele imzalayarak buraya transfer oldu. Daha sonra genelde Bursa ilçesine âit olan takımlarda forma giydikten sonra 2009-10 sezonunda İstanbul 3. Lig ekiplerinden Beykoz'e transfer oldu. Burada yarım sezon görev aldıktan sonra 2009-10 mevsiminin ara transfer döneminde 1. Lig ekiplerinden Güngören Belediyespor'a transfer oldu. Güngören Belediyespor'la ilk sezonunda 2. Lig'den 1. Lig'e yükselmeyi başardı.
Vall de Boí'deki Katalan Romanesk Kiliseler
Vall de Boí Kiliseleri, Lérida ili Alta Ribagorça'daki Vall de Boí'de yer alan ve 2000 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilen dokuz Erken Romanesk kilisedir.
Dünya Mirası Alanı
UNESCO, dokuz kiliseyi Dünya Mirası olarak listelemiştir :
Emniyet - Fatih (İstanbul metrosu)
Emniyet - Fatih Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M1ᴀ (Yenikapı - Atatürk Havalimanı) & M1ʙ (Yenikapı - Kirazlı) Metro Hattı'nda yer alan ve 3 Eylül 1989'da hizmete giren yer altı metro istasyonudur. Fatih'in Akşemsettin Mahallesi ile Topkapı Mahallesi arasında Adnan Menderes Bulvarı (Vatan Caddesi) üzerinde yer almaktadır.
Gece metrosu
30 Ağustos 2019'da başlayan ancak pandemi sebebiyle durdurulan ve 6 Mayıs 2022'de tekrar başlayan gece metrosu seferlerinde Cumartesi ve Pazar 00.00 - 06.00 saatleri arasında 30 dakikada bir gece metrosu seferleri düzenlenmektedir. Bu şekilde Cuma ile Pazar arasında 66 saatlik kesintisiz seferler düzenlenmektedir. Bu saatler arasında ücretlendirme çift bilet olarak tahsil edilmektedir. Bu işletmede istasyondaki Emniyet ve Hastane girişleri açıktır.
Damla, Araç
Damla, Kastamonu ilinin Araç ilçesine bağlı bir köydür.
Galatalı Fatma
Galatalı Fatma, senaryo ve yönetmenliğini Ülkü Erakalın'ın üstlendiği 1969 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı Müfit İlkiz'dir.
Damla, Araç
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 73 km, Araç ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.
Zaglossus brujini
Uzun gagalı dikenli karıncayiyen (Zaglossus) dikenli karıncayiyengiller (Tachyglossidae) familyasına ait bir tek delikli cinsi. Cinse ait türlerin sayısı hakkında bilimciler bir fikir değildir. Çoğu bilimciler cinse 3 tür ait olduğunu kabul eder.
Uzun gagalı dikenli karıncayiyenler sırf Yeni Gine de bulunan bir endemik cinsdir. Yeni gine'nin ormanlık bölgelerinde ve bazen 4000 metre yükseklerde bulunan ormalara kadar yaygındır.
İnalanı
İnalanı, Amasya ilinin Merzifon ilçesine bağlı bir köydür.
Zaglossus brujini
Özellikleri
Uzun gagalı dikenli karıncayiyenler 45–77 cm uzunluğa ve 5-16 kilo ağırlığa ulaşabilirler. Dikenleri kısa gagalı dikenli karıncayiyen de olduğundan daha kısa ve daha azdır. Bazı türlerde dikenler tüylerden bile kısadır ve tüylerin arasında zor görünür. Ağızlarının yapısı gagayı andirir ve boru şeklindedir. Kahverengi veya siyah renk olurlar.
İnalanı
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Hacıveli olarak geçmektedir.
Zaglossus brujini
Özellikleri
Akşam ve gece saatlerinde ava çıkarlar. Çiftlesme zamanının dışında yalnız yaşarlar. Neredeyse sırf solucan ile beslenirler. Çiftleşme yöntemleri hakkında pek bilgi mevcut değildir. Çiftleşmeleri kısa gagalı dikenli karıncayiyenlerin çiftleşmesi ile aynı olduğu tahmin edilir.
İnalanı
Coğrafya
Köy, Amasya il merkezine 54 km, Merzifon ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Zaglossus brujini
Özellikleri
Ormanların yakılması ve lezzetli eti yüzünden avlandıkları için sayıları azalmıştır. Sırf bu hayvanları avlamak için özel eğitilmiş av köpekleri vardır. International Union for Conservation of Nature bu hayvanları soyu tükenme tehlikesi altında olanların listesine koymuştur.
Sınıflandırma
Bu cinse ait olan türlerin sayısı hakkında bilimciler bir fikir değildir. Eskiden birçok türleri olduğu kabul edilmiş ama sonradan sırf Zaglossus bruijni adlı tek bir türün varolduğu kabul edilmiştir.
Daha eski çağlarda batı Avustralya'da da türleri varolmuştur. Örneğin uzunluğu 1 metreye kadar varmış olan Z. hacketti 15.000 yıl önce batı Avustralya'da yaşamıştır.
Daha ayrıntılı bilgiler için Dikenli karıncayiyengiller maddesine bakınız.
Son Mektup
Son Mektup, şu anlamlara gelebilir,
VII. Davit
'''VII. Davit Ulu''' (Gürcüce: დავით VII ულუ) (1215 – 1270), Bagrationi hanedanına mensup 1247-1270 yılları arasında hüküm sürmüş Gürcü Kralı. Gürcü Krallığının ikiye bölünmesinden sonra Tiflis başkentli doğu kısmında Moğol İmparatorluğu boyunduruğunda hüküm sürmüştür.
Esaret
VII. Davit Ulu, Gürcü Kralı IV. Giorgi’nin asil olmayan bir kadından evlilik dışı oğluydu. Kendisinden sonra tahtta hak iddia etmesinden korkan teyzesi Kraliçe Rusudan tarafından Anadolu Selçuklu sarayına esir olarak gönderilmiş ve sultan II. Gıyaseddin Keyhüsrev’in 7 yıl esiri olmuştur. Rusudan kendi oğlu olan VI. Davit Narin’i ise Altın Orda hakanı Batu Han’ın huzuruna göndererek tahta çıkışını onaylatmak istemiştir. İlhanlıların Selçukluları Kösedağ Muharebesinde mağlup etmesinin ardından VII. Davit Ulu 1242 yılında serbest kalır.
Karakurum
1246 yılında VI. Davit Narin’in yokluğunda ülkesine dönünce Gürcü asilleri tarafından kral ilan edilse de saltanatını onaylatmak için Güyük Han’ın huzuruna giderek saltanatını resmen onaylatmak üzere yola çıkar. Karakurum ‘da 5 yıl kalacak ve burada kuzeni VI. Davit Narin ile karşılaşacaktır. Güyük Han iki Gürcü hükümdarın da aynı anda tahta çıkmasına karar verecektir. Kuzenler 1259 yılına kadar birlikte hüküm süreceklerdir.
Moğol boyunduruğunda
1256 yılında VII. Davit Ulu, Haşhaşin olarak da bilinen ve İsmaililiğin Nizarîlik koluna bağlı olanların üssü konumundaki Alamut Kalesinin fethedilmesine Gürcü Ordusuyla beraber İlhanlıların yanında katılır. Bunun yanı sıra 1258 yılında Bağdat seferine de katılacaktır. Katıldığı seferlerdeki Moğol zaferlerine rağmen Gürcü ordusu kendisiyle hiç alakası olmayan savaşlarda savaşmakta ve çok kayıp vermektedir. 1259 yılında kuzeni VI. Davit Narin Gürcü topraklarında Moğol egemenliğine karşı ayaklansa da başarısız olur ve Kutaisi’ye kaçar. Batı Gürcistan’daki bu topraklarda coğrafi koşulların da yardımıyla Moğol baskısında n uzakta bağımsız bir şekilde hüküm sürecek ve İmereti Krallığını kuracaktır. 1260 yılında Hülagû Han, Gürcü Kralı VII. Davit Ulu’dan Memlûklere karşı seferinde kendisini desteklemesini istemiş ama reddedilmiştir. Bunun üzerine Gürcü topraklarına saldıran İlhanlı Ordusu Gürcüleri Samtskhe’de mağlup eder. Kuzenin topraklarına kaçmak zorunda kalan VII. Davit Ulu’nun eşi Gvantsa dahil olmak üzere tüm ailesi Moğollarca öldürülür. 1262 yılında Moğollarla yeniden uzlaşarak başkent Tiflis’e döner. Bu dönemden sonra iki kuzen de kendi bölgelerinde Gürcü kralı olarak adlandırılacaklardır. Nizarîlik
Ülke üçe bölünüyor
Uçsuz bucaksız topraklara egemen olan Moğol İmparatorluğunun farklı coğrafyalardaki yöneticileri özellikle yerel kültürlerle yoğrularak farklı devletlere evrilecek ve kimi zaman kökende aynı Moğol Hanedanına mensup krallar birbirleriyle savaşacaktır. Köken olarak ikisi de Moğol Hanedanına mensup krallar tarafından yönetilen İlhanlılar ile Altın Orda arasındaki savaşlarda Gürcü Krallığı arada kalacak ve toprak kaybedecektir. 1263 yılında Altın Orda istilasına karşı İlhanlıları kormak için müstahkem mevzi inşa eden Gürcüler Altın Orda ile savaşmak durumunda kalacaktır. 1265 yılında Altın Orda hükümdarı Berke Han’ın birliklerini Şirvan’dan atacaktır. Ancak süregiden savaşlar ve Moğol boyunduruğu ekonomik durumu olumsuz etkilemiştir. Siyasi olarak da kaynamakta olan Gürcü sarayının güçsüzlüğü Samtskhe eyaletinin doğrudan İlhanlı sarayına bağlanmasıyla sonuçlanacak ve Gürcü Krallığı toprakları üçe bölünmüş olacaktır.
Ölümü
VII. Davit Ulu 1270 yılında 55 yaşında ölür ve Mtskheta’da toprağa verilir. Moğol egemenliğindeki Gürcü Krallığında tahta ondan sonra II. Demetre çıkacaktır.
Taşkışla
Taşkışla, İstanbul'un Şişli ilçesinde Taşkışla Caddesi üzerinde yer alan, günümüzde İstanbul Teknik Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi olarak kullanılan yeni rönesans üslubunda Osmanlı kışlasıdır.