cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saint Benoît Fransız Lisesi
Cumhuriyet Dönemi
1921 tarihli Ankara Antlaşması ve 1923 tarihli Lozan Antlaşması sırasındaki mektup teatisiyle Türkiye'deki Fransız eğitim, sağlık ve din kurumlarının faaliyetlerine devam etmeleri garanti altına alınmış ve böylelikle Saint Benoît Lisesi bugünlere ulaşabilmiştir. 1924 tarihli Tevhid-i Tedrisat ve 1935 tarihli Özel Eğitim Kurumları yasalarıyla tüm yabancı okullarda olduğu gibi Saint Benoît'da da önemli değişiklikler gerçekleşmiştir. Her şeyin başında okul binalarında dinî sembollerin, yabancı devlet adamlarına ait fotoğrafların ve bayrakların bulundurulması; ayrıca okulda görevli din adamları ve rahibelerin okul binasında dini kıyafetle dolaşmaları yasaklanmıştır. Türkçe, Tarih ve Coğrafya derslerinin Türk öğretmenlerce Türkçe olarak okutulması kuralı da bu kanunlarla getirilmiştir. Bunun dışında okulda Müdür Başyardımcısının da mutlaka Türk olması koşulu konmuştur. Bu yeni kuralları benimsemeyen çok sayıda rahip ve rahibe bu dönemde Türkiye'den ayrılmayı tercih etmişlerdir.
Okulun girişinde bulunan ve Fransa Büyükelçisi Salignac Baronu Jean de Gontaut-Biron ile Macaristan ulusal kahramanı II. Rákóczi Ferenc'in mezarlarını da barındıran kilise, 1929 yılında onarılmıştır.
1931 yılında yabancıların ilkokul açmalarının yasaklanmasıyla Saint Benoît ilkokulu kapanmış ve kurum eğitime ilkokul sonrası iki sene hazırlık (o zamanki adıyla ihsarî), üç sene orta ve üç sene lise olmak üzere toplam sekiz yıllık bir okul olarak devam etmiştir. 1930'larla beraber daha önceleri öğretmenlerin büyük çoğunluğunu oluşturan Fransız rahip ve rahibelerin sayısı yavaş yavaş azalmış ancak müdürler hep Lazarist teşkilatına mensup rahipler arasından atanmıştır.
Disipline ve öğrencilerinin kılık-kıyafetine verdiği önemle tanınan Saint Benoît'da uygulanmakta olan kurallar zamanla gevşemiş ve disiplin diğer özel okulların düzeyine inmiş olsa da, 1960'lı yıllara kadar geçerli olan bazı cezalar (500 satır yazma cezası; okul içinde Türkçe konuşma yasağı ve bu yasağı çiğneyenlere verilen boynunda dev bir paslı anahtar taşıma cezası; dersten sonra retenu'ye kalma cezası) eski mezunların hatıralarında yaşamaktadır.
Saint-Benoît Lisesi, 1950'li yılların başında adlî bir olayla gündeme gelmiştir. 30 Mart 1953 tarihinde Dimitri Elefteriadis isminde bir kişi, Saint-Benoit Kız Lisesi'nden mezun olduktan sonra aynı lisede muallim muavini (öğretmen yardımcısı) olarak görevlendirilen kızkardeşi Anastasya'nın Katolik mezhebine geçmesinden okulda görevli rahibeleri sorumlu tutmuş ve lise binasına gelerek, Kız Bölümü Müdiresi Soeur Anna Hubert'i ve Başrahibe Soeur Marie-Sophie'yi tabancayla yaralamıştır. Olayla ilgili davada, saldırıdan yaralı olarak kurtulan rahibeler söz konusu kişinin mezhep değiştirmesinden sorumlu olmadıklarını belirtmişler; saldırgan ise iddialarında ısrar etmiştir. Olayın yarattığı huzursuzluk sonucu özellikle Rum cemaatinden pek çok veli çocuğunu okuldan almıştır. Dönemin basını konuya geniş yer ayırmış, okulda herhangi bir dinî propagandanın yapılıp yapılmadığının tespiti için Millî Eğitim Bakanlığı müfettişler görevlendirmiştir.
1976-1977 eğitim yılında kısa süreli de olsa bir öğrenci gazetesi (Thème) yayınlanmıştır.
1987 yılında Kız ve Erkek bölümleri birleştirilmiş ve karma eğitime geçilmiştir. Bu dönemde öğrenci sayısı toplam 1600'e ulaşmıştır. Aynı yıl, okulun din adamı olan son müdürü Père Yves Danjou, 1977 yılından beri sürdürmekte olduğu görevinden ayrılmış ve okula din adamı olmayan ilk Fransız müdür olarak Michel Goupil atanmıştır.
1991 yılında ÖYS'de kolaylık sağlamak amacıyla daha önce Fransızca okutulan Psikoloji, Felsefe ve Sosyoloji dersleri Türkçeye çevrilmiş ancak Fizik, Kimya, Biyoloji, Geometri ve Matematik dersleri Fransızca olarak devam etmiştir.
Saint Benoît tıpkı Fransızca eğitim yapan Türkiye'deki diğer liseler gibi, 1992 yılında kurulmuş olan Galatasaray Üniversitesi'nde özel bir kontenjana sahiptir.
1995 yılında okulun felsefe öğretmenlerinden Nuran Direk'in girişimleriyle ve Millî Eğitim Bakanlığı'ndan alınan izinle kurulan Felsefe Kulübü, türünün ilk örneği olarak yurt çapındaki diğer ortaöğretim kurumlarına da öncülük etmiştir.
Bir dönem beden salonu olarak kullanılmış olan okulun tarihi tiyatro salonu, 1998 yılında onarılarak eski haline getirilmiştir.
1997 yılında çıkarılmış olan kesintisiz sekiz yıllık zorunlu ilköğretim yasası nedeniyle okulun ortaokul kısmı aşamalı olarak kapatılmıştır. Bu kanunun bir sonucu olarak Saint Benoît günümüzde 1 yılı hazırlık ve 4 yılı lise olmak üzere toplam 5 yıllık bir eğitim kurumudur. Sekiz yıl boyunca Saint Benoît'da okumuş olan son öğrenciler, 2005 yılında mezun edilmiştir. Bu büyük değişiklik okulun öğrenci sayısının önemli ölçüde azalmasına yol açmıştır. Öğrenci açığını kapatmak düşüncesiyle 1999 yılında lise mezunlarından oluşan bir grup, Fransızca eğitim yapan ve Saint Benoît'nın eğitim kadrosuyla desteklenen Sembol İlköğretim Okulu'nu İstanbul'un Bahçelievler semtinde kurmuşlar; ancak mevcut kanunlara göre bu ilkokuldan liseye doğrudan geçiş sağlanamadığından istenen sonuç alınamamıştır.
2000'li yıllarda okul binalarının depreme olan dayanaklılığını arttırmak amacıyla geniş çaplı bir onarım faaliyeti başlamış, eski kız bölümü avlusunun batısındaki, içinde eskrim salonunu barındıran ek bina 2006 yılında yıkılarak yeniden inşa edilmiştir. 2000'li yıllarda yurt dışındaki pek çok liseyle işbirliğini geliştiren Saint Benoît, bir yandan yabancı dil eğitim programını yeni şartlara uyarlayarak, öte yandan öğrenci değişim programları ve yurtdışı gezilerini teşvik ederek eğitim kalitesini yükseltmeye çalışmış ve Fransızca öğrenimine önemli zarar veren sekiz yıllık eğitim yasasının olumsuz etkilerini azaltmaya çalışmıştır. İkinci yabancı dil olan İngilizcenin yanı sıra, 2006 yılından itibaren İspanyolca üçüncü dil olarak eğitim programına dahil edilmiştir. 2010-2011 eğitim yılından itibaren Almanca da seçmeli üçüncü dil olarak okutulmaktadır.
146 yıl boyunca sörlerin aralıksız hizmet verdiği dispanser 15 Kasım 2008 tarihinde faaliyetlerine son vermiştir. Eski müdür muavini ve Fransızca öğretmeni Soeur Monique Geins'in Aralık 2009'da Türkiye'den ayrılmasıyla da Saint-Benoît'da hiç rahibe kalmamıştır.
Okul mezunları Saint Benoît'lılar Derneği (Association Saint-Benoit) çatısı altında örgütlenmişlerdir. Mezunlar 1985'ten bu yana her yıl Geleneksel Etli Pilav Günü'nde bir araya gelmektedir. Bu etli pilav günlerinde okul mezunları arasında bulunan, sanatçı ve iş insanları okula gelmektedir.
Dış bağlantılar
__İÇİNDEKİLERZORUNLU__
Aşağıkartal, Tepebaşı
Aşağıkartal, Eskişehir ilinin Tepebaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Eskişehir merkezine 15 km uzaklıktadır.
Çavuşlar, Özalp
Çavuşlar, Van ilinin Özalp ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Van il merkezine 100 km, Özalp ilçesine 40 km uzaklıktadır.
NGC 1019
NGC 1019, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir çubuklu sarmal galaksidir. Gökyüzünde Balina takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunur. Fransız astronom Edouard Stephan tarafından 1880 yılında 80,01 cm (31,5 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Halaf kültürü
Çanak Çömlekli Neolitik Çağ başlarından itibaren iskan edilen yerleşimlerin tarihlendirmesinde, kazılarda ele geçen çanak çömlek özellikleri önemli bir çıkış noktası oluşturmaktadır. Diğer bir ifadeyle kazılarda ulaşılan çanak çömlekler, o yerleşme katının tarihlendirilebilmesini sağlayan önemli bir bulgudur. Bu bağlamda Halaf çanak çömleği, bilirli bir tarihsel döneme tarihlenmiş bir şablon görevi görebilmektedir.
Halaf Kültürü
Kalkolitik Çağ'ın ilk evresi olan Erken Kalkolitik Çağ, en azından Yakındoğu için, "yüksek ısıda fırınlanmış zengin boya bezemeli özgün çanak çömleği", tolos olarak adlandırılan dairesel planlı yapıları ve Neolitik Çağ'a göre daha gelişkin bir sosyal yapılanmaya işaret eden mühürleri ile tanımlanan Halaf Kültür'dür.
Tell Halaf yerleşimi MÖ 6.000 ile MÖ 5,400 yılları arasına tarihlenmekte ise de Halaf Kültürü'nün MÖ 5.200 yıllarından itibaren gelişmeye başladığı kabul edilmektedir. İki yüz yıl gibi bir sürede geniş bir coğrafyaya yayılan bu kültür bu yayılma dönemi içinde, dolayısıyla en parlak döneminde Geç Neolitik Çağ – Erken Kalkolitik Çağ Geçiş Dönemi (Proto Kalkolitik, MÖ 5.600-5.500 ) geçirmiş, Erken Kalkolitik Çağ'a geçmiştir.
Halaf Kültürü'nün, kültürel ürünleri içinde çanak çömlek özellikli bir yer tutmaktadır. Halaf tipi boyalı çanak çömlek öncesinde, esas olarak yöresel farklılıklar gösteren seramik ürünleri üretilmekteydi. Ancak Halaf seramiği, yayıldığı bölgelerde standart denebilecek bir özellik gösterir ve bu bağlamda genel bir ürün tipidir. Dolayısıyla, pişmiş topraktan seramik üretiminin ortaya çıktığı tarihlerden, yani Çanak Çömlekli Neolitik Çağ'ın başlarından, Halaf seramiğine kadar uzanan dönem, genel olarak Halaf öncesi (yabancı kaynaklarda Pre-Halaf) olarak adlandırılır. Bu dönem Yakındoğu için Proto-Hassuna, Arkaik-Hassuna, Standart-Hassuna ve Samarra dönemleri olarak bölümlendirilir.
Halaf Kültürü'nün tek çekirdek yerleşmesi Tell Halaf olarak görülmemektedir. Tell Halaf, bulunan ilk Halaf yerleşmesidir. Bunun yanında Suriye'deki Sabi Abyad, Tell Boueid ve Şanlıurfa ili sınırları içinde yer alan Mezraa Höyük Halaf Kültürü'nün çekirdek bölgeleri olarak kabul edilmektedir.
Halaf Kültürü'ne dayandırılan bulgular, orijinal Halaf Kültürü yayılma alanında olduğuna benzer şekilde Anadolu'da da, Son Neolitik Çağ – Erken Kalkolitik Çağ Geçiş Dönemi (Proto Kalkolitik Çağ) tabakalarının hemen üstünde ele geçmektedir.
Yayılma alanı
Her ne kadar bugüne kadar hiçbir Halaf yerleşimi, tüm özelliklerini ortaya çıkaracak ayrıntılı bir biçimde kazılmasıysa da, Halaf Kültürü buluntuları doğu-batı hattında Çukurova'dan Zagros Dağları'na (özellikle Fırat - Zap Suyu arası), kuzey-güney hattında ise Muş Ovası'nda Orta Mezopotamya'ya yayılan bir alanda görülmektedir.
Günümüz Türkiye'sinde Halaf kültür buluntuları, Doğu Anadolu Bölgesi, Güneydoğu Anadolu Bölgesi ve Doğu Akdeniz genelinde karşımıza çıkmaktadır. Kuzeyde, Elazığ - Muş - Van illerinden geçen hattın kuzeyinde buluntu vermez. Van Gölü Havzası'nda Halaf çanak çömleği buluntularının elde edildiği en kuzey nokta, yine önemli bir obsidiyen hammadde kaynağı olan Tilkitepe Höyüğü'dür. Bu bölge içinde en fazla buluntu Şanlıurfa civarıdır. Doğu yönünde yayılımı konusunda ise, Halaf çanak çömleğinin bulunduğu Karaman yakınlarındaki Can Hasan Höyüğü hattı öngörülmektedir. En iyi bilinen Halaf yerleşimlerine Samsat Höyük (Adıyaman), Yunus Höyük (Gaziantep), Çavi Tarlası (Şanlıurfa) ve Girikihacıyan (Diyarbakır) örnek verilmektedir.
Güney Mezopotamya'dan yayılan bir başka kültür olan Obeyd Kültürü, MÖ 5. binyılın yarılarından itibaren Halaf Kültürü'nün yerini almaya başlamıştır. Anadolu'da Obeyd çanak çömleği, aynı Halaf çanak çömleği gibi Doğu Akdeniz, Güneydoğu Anadolu ve Doğu Anadolu Bölgelerinde yayılma göstermiştir.
Ekonomi
Tell Halaf sakinlerinin geçim tarzı kuru tarıma dayanmaktadır. Bu tarz tarım, insan eliyle bir sulama yapılmaksızın, doğal iklim döngüsünün ve hava koşullarının getirdiği yağışa bel bağlamaktadır. Bu toplumda tarımsal üretim ağırlıklı olarak, yabanıl bir buğday türü olan emmer buğdayını, arpayı ve keteni ana ürün kullanmaktadır. Halaf Dönemi boyunca iki sıralı arpanın ekildiği, ama dönemin sonlarına doğru altı sıralı arpaya geçildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca sığır, koyun ve keçi yetiştirmişlerdir.
Mimari
Halaf Dönemi mimarisi, "tolos" adı verilen, dairesel planlı, taş temel üzerine kerpiç duvarlı, ahşap malzemeden kubbe tavanlı yapılarla özdeş tutulmaktadır. Bazı toloslarda, bitişik inşa edilmiş "dromos" adı verilen, yapıya eklenmiş dörtgen planlı yapılar görülmektedir. Anadolu'da bu tarz yapılar Yunus Höyük, Turlu Höyük (Şehzade Höyük olarak da bilinir), Coba Höyük, Girikihaciyan Höyüğü, Kurban Höyük, Çavi Tarlası ve Nevali Çori'de görülmektedir. Tolosların çapları değişken olup 1,75 metre ile 7,75 metre arasında değişebilmektedir. Küçük çaplı tolosların, konut olarak kullanılmak için çok küçük olduğu gerekçesine dayanılarak zahire ambarı olarak kullanıldığı düşünülmektedir. Dörtgen planlı odaların da konut olduğu, bitişik tolosun da zahire ambarı olduğunu öne sürmek olasıdır.
Çanak çömlek
Çanak çömlekli Neolitik Çağ'da seramikler, henüz yaşken kazıma ya da baskı yöntemiyle bezenmekteydi. Bir Kalkolitik Çağ kültürü olan Halaf Kültürü'nde ise süsleme, boya kullanılarak yapılmaya başlanmıştır.
En iyi bilinen, Tell Halaf'ın en karakteristik çanak çömleği, bazıları geometrik ve hayvan motifleriyle bezenmiş, ikiden fazla renge boyanmış, ustalaşmış çömlekçiler elinden çıkmış çanak çömleklerdir. Halaf çanak çömleğinin bilinen diğer türleri, bir kısmına bezeme yapılmamış olan perdahlanmış yüzeyli çanak çömlekler ile yemek pişirmekte kullanılan çömleklerdir. Bu kültürde farklı çanak çömlek tarzlarının nasıl geliştiğini tartışmaya açık bir konudur. Civar bölgelerde giderek yayılarak taklit edilen Halaf çanak çömleğinin, yerel beğenilere göre farklılaşmış olması mümkündür. Diğer yandan söz konusu çanak çömleğin, farklı yerleşmeler arasında takas edildiği düşünülebilir.
Halaf çanak çömleklerinde işlenen hayvan motiflerinden bazıları kuş motifleridir. Tanımlanabilen sekiz kuş türü, bahri, kaşıkçı, flamingo, leylek, kuğu, akbaba, kumru, puhudur.
Kullanılan boyalar, hafal çanak çömleğinin yayılma gösterdiği hemen tüm bölgedlerde esas olarak aynıdır. Bu durum, bu boyaların belirli merkezlerde üretildiği, Halaf çanak çömleği üreten yerleşimlere buradan ihraç edildiği şeklinde yorumlanmaktadır.
Halaf çanak çömleği Kuzey Mezopotamya'nın başka bölgelerinde de bulunmuştur. Örnek olarak Ninova gibi Kuzey Suriye yerleşimleri ve Güneydoğu Anadolu bölgesindeki birçok yerleşim gösterilebilir.
Halaf çanak çömlekçiliği, teknik ve bezemelerin gösterdiği gelişme esas alınarak, ilk, orta ve son olarak üç ana döneme ayrılmaktadır. Bu ayrım, Halaf yerleşmelerinin evre tarihlendirmesinde temel alınmaktadır. Yine de Halaf – Obeyd Geçiş Evresi olarak dördüncü bir evre öngörülmektedir. Bu dönemlendirmeden ayrı olarak yayılma alanına göre Doğu Halaf ve Batı Halaf olarak ikili bir ayrımlaştırma da yapılmaktadır.
Diğer buluntular
Yontma taş endüstrisinde hammadde olarak çakmak taşı ve obsidiyen kullanılmıştır. Öte yandan Erken kaldolitik Çağ'da çakmak taşı ve obsidiyen aletlerin kullanımının devam ettiği bilinmektedir. Obsidiyenin tümü Doğu Anadolu Bölgesi'nden gelen malzemedir. Bu bağlamda, Van ve Muş çevresindeki yerleşimlerde bulunan Halaf çanak çömleği, obsidiyenle takas edilmiş görünmektedir. Bu durum, uzak bölgelere kadar uzanan bir ticareti sağlayacak sosyal örgütlenmenin varlığına işaret etmektedir.
Hamidiye Kaynak Suları
Hamidiye Kaynak Suları, II. Abdülhamid tarafından İstanbul'a çeşmeler aracılığıyla içme suyu dağıtımı için kurulmuş ve 1979 yılından itibaren anonim şirket olarak İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından işletilen tesislerdir.
2005 yılından itibaren ihracata başlayan şirketin 23 ülkede distribütörleri bulunmaktadır. Bunun yanında Türk Hava Yolları ve KLM gibi önemli havayollarının da tedarikçisidir.
TRT 4
TRT 4, 30 Temmuz 1990 - 31 Ocak 2011 tarihleri arasında yayın yapmış genellikle kültür, sanat ve müzik programları ağırlıklı olarak yayınlamış devlet televizyon kanalı. Kanalın temeli, 1975'lere kadar gitmektedir. TRT İzmir Televizyonu'nun Enternasyonal İzmir Fuarı nedeniyle yaptığı yayınlarla yayın hayatına başlamıştır. 30 Temmuz 1990 yılında resmi olarak test yayınlarına başlamıştır.
Asıl amacı 13-26 yaş grubu gençleri hedef alarak, gençlere ve öğrencilere yönelik yayın yapmak olan TRT 4, ilk kurulduğunda, hafta içleri 4, hafta sonları ise 4,5 saat yayın yapmaktaydı. Yayınladığı ders programlarının birçoğunu, o dönemde seçtikleri uzman kadroların yanı sıra TRT'nin kendi bünyesindeki seslendirme sanatçıları da sunmuştur. Ayrıca yine ilk yıllarında çeşitli yabancı dizileri de ekrana taşımıştır.
1995-2004 yılları arasında at yarışları yayınlarını da eklemiştir. 24 Ekim 2008 Cuma günü TRT Çocuk kanalının açılmasıyla birlikte TRT Çocuk ile dönüşümlü yayına başlamıştır. 16 Kasım 2009 günü TRT Müzik ile TRT Belgesel kanallarının açılmasıyla TRT 4, TRT Müzik ve TRT Belgesel logosunu beraber kullanarak 21:00-01:00 saatleri arasında TRT Müzik, 01:00-07:00 saatleri arasında ise TRT Belgesel yayını yapmıştır.
TRT Çocuk frekansı üzerinden belli bir saatten sonra TRT Müzik ve TRT Belgesel ile yaptığı ortak yayınlarda kullandığı logosu 4 Nisan 2010'da (diğer tüm TRT logolarında olduğu gibi) yenilenmiştir.
31 Ocak 2011'de TRT Okul kanalının açılmasıyla birlikte TRT Çocuk kanalı, 21.00'dan itibaren TRT Okul yayını yapmaya başlamıştır. Böylece TRT 4 bu tarihten itibaren tamamen kapanmıştır. TRT Radyo 4 ise 2016 yılının Ağustos ayında kapanmıştır.
Çamurlu, Özalp
Çamurlu, Van ilinin Özalp ilçesine bağlı bir mahalledir.
Ulaşım
Van il merkezine 64 km, Özalp ilçesine 17 km uzaklıktadır.
Kıta
Kıtayı tanımlayan tek bir standart yoktur ve bu yüzden farklı kültürler ve bilimler neyin kıta olarak yorumlanacağına ilişkin farklı listelere sahiptirler. Genelde, bir kıta geniş alanlı olmalı, sualtında olmayan topraklardan meydana gelmeli ve önemli jeolojik sınırları olmalıdır. Bazıları en fazla dört ya da altı kıta olduğunu düşünürken, en yaygın kullanımda yedi kıta sayılır. Ama genelde yedi kıta olarak bilinir. Bazıları Afrika, Avrupa ve Asya'nın birleştiği yeri Avrasya kıtası olarak görür, ancak burası sanıldığı gibi ayrı bir kıta değil sadece o bölgenin takma adıdır.
Dünyanın yedi kıtası şunlardır:
Ayrı olduğu savunulan (ara) kıtalar:
Giorgio Morandi
Giorgio Morandi (d. 20 Temmuz 1890, Bolonya, İtalya Krallığı – ö. 18 Haziran 1964, Bolonya, İtalya), özellikle natürmort tabloları ile tanınan İtalyan ressam.
Hayatı
Morandi 1890 yılında Bolonya'da doğdu. 1907 yılında Bolonya'da Accademia di Belle Arti'ye (Güzel Sanatlar Akademisi) girdi. Bu okuldaki eğitim 14. yüzyıl resim geleneklerine dayanıyordu. Rembrandt hakkında kitaplar okuyan Morandi gravür yapmaya o günlerde başladı. Sanatının ilk yıllarındaki çalışmalarında Cézanne ve Kübizm'in etkileri görülebilir. 1914 yılında ise fütürist akımına uygun eserler yaratmaya başladı. Aynı yıl Bolonya'da bir ilkokulda resim öğretmeni olarak çalışmaya başladı ve bu işe 1929 yılına kadar devam etti. Bugün bu şehirde Morandi'nin çalışmalarının sergilendiği bir müze yer almaktadır.
1915 yılında, I. Dünya Savaşı'nın çıkmasının ardından orduya yazılan ressam geçirdiği bir sinir rahatsızlığının sonucunda askerlikten ayrılmak zorunda kaldı. Savaş sırasında, hem Cézanne hem de Henri Rousseau'nun eserlerinin etkisiyle Morandi'nin natürmortlarındaki öğeler azalmış ve şekilleri sadeleşmiştir.
1918 ile 1922 yılları arasında Giorgio de Chirico tarafından kurulan Pittura Metafisica akımının etkisinde kaldı. Bu tarihten sonra ise objeleri güç fark edilir renk tonu geçişleriyle çizdiği natürmort kompozisyonları üzerinde yoğunlaştı ve yaşamının sonuna kadar bu tarz tablolar yaptı. Morandi, 1926 ve 1929 yıllarındaki Novecento Italiano sergilerine katıldı. Bir dönem ise faşist bir grup olan Strapaese ' nin içinde yer aldı. Ressam 1920'lerde faşist parti taraftarı olmasına rağmen, faşizm karşıtı bazı insanlarla yakın arkadaşlığı sebebiyle 1943 yılında tutuklanmaktan kurtuldu.
1930 yılından 1956 yılına kadar Accademia di Belle Arti'de gravür profesörü olarak görev yaptı. 1948 yılında Venedik Bienali'nde resim dalında birincilik ödülü kazandı. Paris'i ilk kez 1956 yılında ziyaret eden ressama 1957 yılında ise Sao Paulo Bienali'nde büyük ödül verildi.
Anna, Dina ve Maria Teresa isimli üç kız kardeşi olan Morandi, tüm yaşamını onlarla birlikte geçirdi. 20 yaşından ölümüne dek Via Fordazza 36 adresinde ve Grizzana'da ailesine ait kır evinde yaşadı. Sanatçı, Bolonya'da 1964 yılında öldü.
FIFA 15
FIFA 15, EA Canada tarafından geliştirilen ve Electronic Arts şirketinin yayımcılığı yaptığı futbol oyunudur. FIFA 15 serinin yirmi ikinci oyunudur. 23 Eylül 2014 tarihinde, Microsoft Windows, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One, Nintendo 3DS, PS Vita ve Wii plâtformlarına çıkmıştır. PC sürümünde yeni nesil Ignite Engine kullanılan oyun, PlayStation 4 ve Xbox One ile aynı özelliklere sahiptir. FIFA 15 Ultimate Team adında mobil versiyonu da çıkmıştır.
Giorgio Morandi
Etkileri
Morandi, döneminin en etkileyici İtalyan ressamlarından biridir. Kariyeri boyunca natürmortlara ve manzara tablolarına yoğunlaşan sanatçının bu eserlerinin dışında birkaç otoportresi de bulunmaktadır. Birbirine benzer şişe ve vazoları ton, resim ve kompozisyon dengesine büyük bir hassasiyetle yaklaşarak çizen Morandi'nin bu eserleri sadelikleri ile dikkat çekmiştir. Ressamın 133 gravürü de bulunmaktadır.
El Bruto (film, 1953)
El Bruto, İspanyol yönetmen Luis Buñuel' in yönetmenliğini yaptığı, başrollerde Pedro Armendáriz, Katy Jurado ve Rosa Arenas' ın yer aldığı 1953 yapımı bir Meksika filmidir.
Konu
Oldukça varlıklı ve geçkin bir adam olan Don Pepe, satacağı arazi üzerinde yaşayan kiracıları ile sorun yaşamaktadır. Çok fakir olan kiracılar gidecek başka yerleri olmadığı için evlerinden çıkmayı reddederler. Don Pepe, yanında çalıştırdığı adamlardan El Bruto lakaplı iri yarı ve sert mizaçlı biri olan Pedro'yu (Pedro Armendáriz), karısı Paloma' nın (Katy Jurado) önerisi ile kiracıların gözünü korkutması için arsaya yollar. Pedro hasta olduğunu bilmeksizin hırpaladığı bir adamın ölümüne sebep olunca, Don Pepe onu gözden uzak tutmak için karısının çalıştırmakta olduğu kasap dükkânına getirir. Fakat genç ve güzel karısı Paloma Pedro'dan hoşlanır ve kısa sürede onu baştan çıkarmayı başarır.
FIFA 15
Oynanış
EA, FIFA 15'in PC versiyonunda yeni bir oyun motoru kullandı. Bunun yanında önceki seriye göre kalecilerin hareketlerinde iyileştirme yapıldı. Ayrıca oyuncuların gol atmak için yeni taktiklere ihtiyaç duyacağı açıklandı. Bu seriyle birlikte ilk kez gol çizgisi teknolojisi oyunda kullanılacak. Oyunun bölümünde aktif olacak olan bu seçenek, oyuncular arasındaki gol tartışmasına çözüm getirecek. FIFA 15'te Cristiano Ronaldo ve Lionel Messi 94 puanla en yüksek puanlı oyuncular olarak yer alacak.
Giorgio Morandi
Etkileri
Basit, birbirini tekrar eden motifleri, renkleri ve yüzeyi ekonomik kullanması ile Morandi Minimalizmin önemli öncüllerinden biri kabul edilmektedir. Ayrıca, faşizmin sanatta oluşturduğu yozlaşmadan modernist soyutlamaya yaklaşarak kaçabilmiş birkaç İtalyan ressamdan biridir.
Federico Fellini La Dolce Vita isimli filminde Morandi'nin tablolarına yer vererek ressama olan saygısını göstermiştir.
FIFA 15
Yeni Özellikler
Yeni motorun kullanılması ve çalışmalar sonucu FIFA 14'te olmayıp FIFA 15'e eklenen yenilikler:
El Bruto (film, 1953)
Konu
Kiracılar Pedro'nun peşine düşünce kaçmakta olan Pedro, tesadüfen, ölümüne sebep olduğu adamın kızı Meche' nin evine sığınır. Meche (Rosa Arenas) kim olduğunu bilmeksizin onu tehlike geçene dek saklar. Meche'den çok hoşlanan ve minnettar kalan Pedro, onun kendisini sevmesi için uğraşmaya başlar. Diğer kiracılar gibi Meche de evinden çıkmak zorunda kalınca Pedro onu kendisiyle evlenmesi için ikna eder ve kendi kaldığı yere getirir. Ancak Pedro'dan vazgeçmeye niyeti olmayan Paloma, Pedro' yu ziyarete gelip de Meche'yi görünce çok sinirlenir. Meche'ye saldırır, onun Pedro ile evlendiğini öğrenindiğinde ise deliye döner. Meche'ye babasının katilinin Pedro olduğunu söyler. Hemen ardından kocası Don Pepe'ye gidip Pedro'nun kendisine tecavüz ettiği yalanını uydurur. Don Pepe ile tartışan Pedro sinirlerine hakim olamayıp onu öldürür ve polise yakalanmadan Meche'yi bulmaya gider. Meche'ye babasıyla ilgili gerçeği, her şeyin kaza eseri olduğunu anlatır. Ancak tam kaçacağı sırada Paloma' nın ihbarı ile gelen polislerce sarılır. Teslim olmayıp çatışınca da polislerce vurularak öldürülür.
FIFA 15
Kapaklar
Lionel Messi, oyunun küresel kapağında tüm bölgeler için ana kapak yıldızı oldu. Bazı bölgelerin oyun kapağında ise Messi ile birlikte o bölgedeki liglerden birinde oynayan bir oyuncu yer aldı. Bu bölgeler ve oyuncular şunlardır:
Ligler
EA Sports, 24 Temmuz 2014 tarihinde İtalya Serie A'nın FIFA 15'te lisanslı olarak yer alacağını duyurdu. EA'nin daha önce, Brezilya Futbol Konfederasyonu ile yapılan anlaşma kapsamında Brezilya millî futbol takımı ile birlikte Brezilya liginin de oyunda yer alacağını açıklamasına rağmen, 30 Temmuz 2014 tarihinde yaptığı bir açıklama ile yerel ligler arasında değiştirilen lisans durumları sebebiyle anlaşmanın geçerliliğini yitirdiğini ve Brezilya liginin oyundan çıkarıldığını duyurdu. 7 Ağustos 2014 tarihinde EA resmî sitesi aracılığıyla, FIFA 12'den bu yana oyunda yer almayan Süper Lig'in FIFA 15 ile birlikte yeniden lisans haklarıyla beraber seride yer alacağını duyurdu.
Uluslararası
EA, Brezilya liginin oyundan çıkarılmasına rağmen Brezilya millî futbol takımının FIFA 15'te yer alacağını açıkladı.
CONMEBOL
Avdan, Odunpazarı
Coğrafya
Eskişehir merkezine 28 km uzaklıktadır.
Ray (film)
Ray 2004 yapımı başrollerini Jamie Foxx ve Tequan Richmond'ın paylaştığı Ray Charles'ın hayatını anlatan biyografi türünde bir ABD filmidir.
Ödüller ve Adaylıkları
Oscar Ödülleri 2008 Aday Gösterildi: BAFTA Ödülleri 2009 Altın Küre Ödülleri 2009
FIFA 15
Uluslararası
UEFA
CONCACAF
Stadyumlar
İlk defa 20 Premier League stadyumları tam lisanslı olarak oyunda yer aldı.
Anlatımcılar
EA tarafından doğrulanan maç anlatımcı ve yorumcularıdır.
Mestan, Adıyaman
Mestan, Adıyaman ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Adıyaman il merkezine 45 km uzaklıktadır.
Çıkrık, Çorum
Çıkrık, Çorum ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1921 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Mecitözü ilçesine bağlıyken, 1990'lı yıllarda Çorum Merkez ilçeye bağlandı.
Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 45 km uzaklıktadır.
Davut (Michelangelo)
Michelangelo’nun Davut Heykeli, Michelangelo Buonarroti tarafından 1501 yılında yapımına başlanmış ve 1504 tarihinde tamamlanmıştır. Geniş çevrelerce, Michelangelo’nun (Pietà ile birlikte) en iyi iki heykelinden biri ve Rönesans heykel sanatının bir başyapıtı kabul edilmektedir. Eser, Davut’un Golyat’a saldırmaya karar verdiği anı simgelemektedir. 5,17 metre yüksekliğindeki mermer heykel Floransa’nın bir sembolü niteliğindedir. Heykelin tamamı 8 Eylül 1504 tarihinde ortaya çıkarılmıştır.
Figürün omzunun üzerinde dikkat çeken sapanın yanı sıra figürde neredeyse mükemmel ‘insan oranı’ betimlenmiştir. Heykel, erkek form bilgisi esas alınarak disegno sanatsal disiplini ile temellendirilmiştir. Bu disipline göre heykel en iyi sanat şekli olarak ortaya konmuştur; çünkü ilahi yaratılışı taklit etmektedir. Michelangelo bu disipline olan bağlılığını şu davranış şekliyle ortaya koymuştur: Sanki Davut onun çalıştığı mermer bloğun zaten içindedir ve onu dışarıya çıkarmak ister. Aynen insan ruhunun bedenin derinliklerinde bulunduğuna olan genel inanç gibi. Bu ayrıca contrapposto stilinin de bir örneğidir.
Esasında gerçek insan oranları gözetildiğinde heykelin oranları oldukça farklıdır. Baş ve üst-vücut, alt-vücut oranlarına göre daha büyüktür. Kimileri bunu maniyerist stile dayandırsa da, en kabul görmüş açıklama heykelin bir kilise cephesine veya yüksek bir kaidenin üzerine oturtulma amacıyla hazırlanmış olması ve bu şekilde bir açıdan bakıldığında oranların doğru görülecek olmasıdır.
Heykel ilk olarak Palazzo della Signoria’nın tam önündeki Piazza Signoria’ya yerleştirilmiş; başına gelebilecek her türlü zararı engellemek için 1873’te Floransa’daki Akademi Galerisi’ne götürülmüştür. Burada sayısız ziyaretçisini hala etkilemekte olan eserin bir kopyası 1910’da Piazza Signoria’ya yerleştirilmiştir.
1991 yılında bir kişi heykele çekiçle saldırmış, durdurulmadan önce de sol ayak parmaklarına zarar vermiştir. 2003’te heykelin temizlenmesinde su kullanılmasına ilişkin bir tartışma olmuştur. Bu, heykelin 1843’ten beri ilk büyük temizliğidir.
Davut’un Kudüs’ü fethinin 3000. yılına ilişkin, heykelin bir kopyası Floransa’dan Kudüs’e armağan olarak gönderilmiştir. Sunulan bu armağan şehirde bir fırtına koparmış, dinsel çatışmalar sonucunda bu çıplak figürün pornografi içerdiğine ve kabul edilmemesi gerektiğine karar verilmiştir. En sonunda bir uzlaşma sağlanmış, Davut yerine başka bir heykelin tamamen "giyinik" kopyası armağan olarak şehre gönderilmiştir.
Dünya çapında eserin birebir boyutta kopyaları mevcuttur. Londra’da Victoria ve Albert Müzesi’ndeki alçıdan bir kopyasından, Avustralya’daki Surfers Paradise alıveriş merkezine kadar. Los Angeles Kaliforniya’daki bir malikanenin üzeri ve çevresi heykelin 23 küçültülmüş boyutta kopyası ile çevrilmiştir. Bir kopyası da ayrıca Las Vegas’taki Caesars Palace’da, Appian Way Shops’ı onurlandırmaktadır.
Silvia Pinal
Silvia Pinal, 12 Eylül 1931 doğumlu Meksikalı sinema ve tiyatro oyuncusu, yapımcı. İspanyol yönetmen Luis Buñuel' in Viridiana, Yokedici Melek ve Simón del Desierto gibi filmlerinde rol almıştır.
Hayatı
Pinal, 1947 ve 1952 yılları arasında Kübalı aktör Rafael Banquells ile evli kaldı. (Ondan olan kızı Silvia Pasquel da bir oyuncudur.) 1961 yılında, iş adamlığından film yapımcılığına geçiş yapan Gustavo Alatriste ile evlendi. Alatriste'nin ünlü yönetmen Luis Bunuel'i Viridiana filmini çekmesi ve başrolde Silvia Pinal'i oynatması için Meksika'ya davet etmesi ile Pinal'in Bunuel ile olan film çalışmaları başlamış oldu. Pinal'in bir rahibeyi canladırdığı bu film, 16 yıl boyunca İspanya' da yasaklı kaldığı gibi, dine küfrettiği gerekçesi ile Vatikan tarafından da kınanmıştı. Franco hükûmetinin tüm engellemelerine rağmen Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye' u kazanan film, hâlâ İspanya' nın en iyi filmlerinden biri olarak görülmektedir. Bunuel ve Pinal işbirliği Yokedici Melek (1962) ve Simón del Desierto (1965) gibi başarılı filmler ile devam etti.
Pinal, 1968'de konusu Meksika' nın bağımsızlık savaşı'na dayalı Los Caudillos adlı bir televizyon uyarlamasında rol aldı. 1967'de evlendiği, Venezuelalı müzisyen Enrique Guzmán ile 1970'lerde Silvia y Enrique on Televisa adlı bir talk show programı hazırladı. Guzman ile olan evliliğinden bir müzisyen olan Alejandra Guzmán adlı bir kızı oldu. 1982'de Meksikalı bir politikacı olan Tulio Hernandez ile dördüncü ve son evliliğini yaptı.
Silvia Pinal'in Teatro Silvia Pinal ve Teatro Diego Rivera adlı iki tiyartosu bulunmaktadır. 2005'te bir yıllık bir aranın ardından Meksikalı yazar Rafael Solana' ya ait olan Debiera haber obispas ("There should be woman bishops") adlı oyunla yeniden sahnede rol almıştır.
Silvia Pinal politik olarak da hayli aktif biridir. Meksika'daki Institutional Revolutionary Party 'nin üyelerinden biri olan sanatçı, senatörlük ve milletvekilliği dahil olmak üzere önemli görevler üstlenmiştir.
Filmleri
{| width="100%" align="center" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" style="border: 1px solid #; background-color: #"
Murat Tosun
Murat Tosun (d. 26 Şubat 1984, Berlin), Türk futbolcudur.
Kariyeri
Futbol hayatına SV Tasmania-Gropiusstadt 73'ün altyapısında başladı. 2005 yılında profesyonel oldu ve Tennis Borussia Berlin ile anlaştı. Daha sonra Türkiye'de Karşıyaka'ya transfer oldu. 2008 yılında Ankaraspor'a transfer oldu. Burada dikkatleri üzerine çekti. Ankaraspor'un küme düşmesi ile bir süre boşta kaldı. Daha sonra Trabzonspor ile anlaştı. Burada beklenen performansı gösteremeyince Konyaspor'a kiralandı. 2012-13 sezonu başında ise Trabzonspor'un pilot takımı 1461 Trabzon'a kiralandı. Bu takım ile 11 maça çıkıp 8 gol atan Tosun, 2012 yılında Manisaspor'a transfer oldu ve 2 sezonda 38 maça çıkıp 1 gol attı. Aralık 2013'te sözleşmesini çift taraflı feshetti ve sezonun geri kalanını kulüpsüz tamamladı. 2014-15 sezonunda Elazığspor'a transfer oldu. 2015-16 sezonunda Kartalspor'a transfer oldu.
Atalan, Tepebaşı
Atalan, Eskişehir ilinin Tepebaşı ilçesine bağlı bir mahalledir. Atalantekke ile karıştırılmamak için "Aşağı Atalan" olarak da isimlendirilir.
Eskişehir merkezine 22 km uzaklıktadır.
NGC 1020
NGC 1020, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balina takımyıldızı yönünde bulunur. S0 tipi bir merceksi galaksidir. Alman astronom Albert Marth tarafından 1865 yılında 121,92 cm (48 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Çırakköy, Özalp
Çırakköy, Van ilinin Özalp ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
KÜRESÜNNİ AVŞAR TÜRKLERİ aşiretindendirler.
Mahallenin adı ilk sahıbi Hacı Cihangir ÇIRAK'ın soyadından gelmiştir.
Coğrafya
Van il merkezine 116 km, Özalp ilçesine 56 km uzaklıktadır.
Safety Last!
Safety Last!, 1923 yapımı bir Harold Lloyd filmidir.
Safety Last, sessiz film döneminin en ünlü sahnelerinden birini içerir. Bu ünlü sahnede Harold Lloyd, bir gökdelenin dış cephesinde bulunan büyük bir saatin onun ağırlığı ile kırılmak üzere olan yelkovanına tutunmuş haldedir ve aşağıda akan şehir trafiğinin üzerinde boşlukta sallanmaktadır. Film, çekildiği dönemde büyük bir başarı kazanmış ve Harold Lloyd'u erken dönem sinema tarihindeki başlıca figürlerden biri haline getirmiştir. 1923 yapımı Safety Last! bugün bile en başarılı komedi filmlerinden biri sayılmakta ve ilgiyle izlenmektedir.
1993 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilerek ABD Ulusal Film Arşivi'nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.
NGC 1021
NGC 1021, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balina takımyıldızı yönünde bulunur. Sbc tipi bir sarmal galaksidir. Alman astronom Albert Marth tarafından 1865 yılında 121,92 cm (48 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Marcin Wrona
Marcin Wrona (25 Mart 1973 - 19 Eylül 2015), Polonyalı senarist ve yönetmendir. Çekmiş olduğu The Christening ve 2015 yapımı Demon adlı yapımlarla Toronto Uluslararası Film Festivali'nde 2010 ve 2015 yıllarında yer aldı.
Wrona 25 Mart 1973'te Tarnów'da doğdu. 2015 yapımı çektiği İblis (Demon) adlı filminin yapımcısı Olga Szymanska ile evliydi.
Wrona 19 Eylül 2015'te Gdynia'da kaldığı otel odasında 42 yaşında asılı olarak ölmüş halde bulundu. Ölüm sebebinin intihar olduğu sanılmaktadır.
Buffalo, New York
Buffalo (İngilizce telaffuzu: ), ABD New York eyaletindeki ikinci en büyük şehir’dir (New York şehrinden sonra) ve Erie ilçe merkezidir.
Western New York'ta, Erie Gölü'nün doğu ucunda, Niagara Nehri'nin başında, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kanada sınırı yakınındadır.
2020 nüfus sayımına göre nüfusu 278.349 olan Buffalo, Amerika Birleşik Devletleri'nin 78. en büyük şehridir.
Buffalo, Niagara Şelaleri şehriyle birlikte, 2020'de tahmini nüfusu 1,1 milyonlu, iki-ilçeli Buffalo–Niagara Şelaleri Büyükşehir İstatistik Bölgesini (İngilizce: metropolitan statistical area (MSA)) oluşturur. Bu bölge, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki 49. en büyük MSA ‘dır.
Topografya
Buffalo, Fort Erie, Ontario'nun karşısında, Erie Gölü'nün doğu ucundadır. Niagara Şelaleleri üzerinden kuzeye Ontario Gölü'ne akan Niagara Nehri'nin başındadır. Buffalo Erie Gölü'nün kuzeydoğu noktasında, Niagara Şelaleleri'ne çok yakın konumdadır.
Buffalo metropol alanı, doğuda Utica, New York'a uzanan dar bir ova olan Eastern Great Lakes Lowlands'ın Erie/Ontario Göl Ova’sındadır. University Heights ve Fruit Belt mahallelerindeki yükseklik değişiklikleri dışında şehir genellikle düzdür. Southtowns daha engebelidir ve Appalachian Yaylası'ndaki Cattaraugus Tepeleri'ne çıkar. Buffalo ve çevresindeki akarsu yatağında birkaç tür şeyl, kireçtaşı ve fosilli tortuları (Almanca:Lagerstätte) boldur.
Amerika Birleşik Devletleri Sayım Bürosu'na göre, Buffalo'nun yüzölçümü 52,5 sqmi olup, bunun 40.38 sqmi’si kara, geri kalanı ise sudur. Kentin toplam alanının yüzde 22,66 sudur. 2010 yılında nüfus yoğunluğu mil kare başına 6.470,6 idi..
İklim
Buffalo’nun iklimi nemli karasal iklimdir (Köppen: Dfb/Dfa), ve ABD'nin geri kalanıyla birlikte sıcaklıklarda artış oldu. Göl etkili kar, Erie Gölü'nün rüzgar yönüne bağlı olarak şehir ve çevresinde yoğun kar yağışı yapan kar bantlarıyla Buffalo kışlarının bir özelliğidir.
Demografi
Buffalo şehri sınırları içinde (2012 Nüfus Tahmini itibarıyla) 259.384 kişilik nüfusu ile New York şehrinden sonra en kalabalık ikinci kentidir. Böylece nüfus yoğunluğu 2.568,8 kisi/km2 olur. Buffalo sehir ile varoşlarından oluşan Sehirsel Buffalo'nun nüfus 935.906 kişi olup ABD'de 46. siradadir. Buffalo "Buffalo-Niagara Sellalsei" metropol bölgesinin odak sehri olup metropoliten bölge nüfusu 1.134.210 kişidir. ABD'de metropoliten bölgeler arasında 49. sırada yer alır. "Amerikan Nüfus Sayım Bürosu" tanımlaması ile ekonomik olarak Buffalo'ya yakin baglantisi olan yerlesim birimlerindne olusan "Buffalo–Niagara–Cattaraugus Birlesik Istatistiksel Bolgesi" ise 1.215.826 kişilik nüfus barındırır.
Ekonomi
Günümüz Buffalo çağdaş bir sanayi ve liman kenti ve en büyük ekonomik sektörleri sağlık hizmetleri ve eğitimdir. Nisan 2011'de Buffalo'nun işsizlik oranı %7,6 idi.
Kardeş şehirler
Buffalo'nun aşağıdaki kentler ile kardeş kent antlaşmaları vardır:
Ayrıca aşağıdaki kentler ile "ortak" statüsünü paylaşmaktadır:
Seiza
Seiza (正座), Japon toplumunun geleneksel oturuş biçimidir. Basitçe, kalçaları ayakların iç kısmının üzerine yerleştirerek oturma olarak tanımlanabilir.
Anlamı
Seiza kelimesi iki kanji'nin on'yomi (Çin okunuşu) telaffuzlarından meydana gelmektedir. 正 (sei) "doğru", 座 (za) ise "oturuş" anlamındadır. Bu adlandırma seizanın Japon toplumunda en uygun ve saygın oturuş biçimi olarak benimsenmesinden kaynaklıdır.
Yöntem
Önce sol ayakla geriye kısa bir adım atılarak diz kırılır, sol ayak parmakları taban dik ve topuk havada kalacak şekilde bükülerek kaval kemiği yere konulur. Aynı işlem sağ bacak için yapıldıktan sonra uyluklar alt bacağın üzerine yerleştirilir ve kalçalar topuklara yaklaştırılır. (Eğer kalçalar topukların üzerine konulur ve bu biçimde oturulmaya devam edilirse, "diz çökerek oturma" anlamındaki kiza (跪座) elde edilir.) Daha sonra ayaklar içeri doğru bükülür, sağ ayak başparmağı hafifçe sol ayak başparmağının üzerine yerleştirilir. Vücut ağırlığı ayaklara verilerek, kalçalar ayakların iç kısmına konulur.
Seiza sırasında omurga ve baş mümkün olduğunca dik tutulur ama sırt kasılmaz. Karın içeriye çekik, omuzlar gevşemiş ve çene hafifçe vücuda yakın konumdadır. Eller alt karında birleştirilebileceği gibi kollar hafifçe bir yay şeklini alacak biçimde avuçlar uylukların üzerine yerleştirilebilir. Seizada kadınların dizleri bitişiktir. Erkekler ise bir veya iki yumruk mesafesi kadar açıklık bırakabilirler.
Seizadan kalkışta önce kalçalar kaldırılıp, ayak tabanları dikleştirilerek kiza başlangıç pozisyonuna geçilir ve ardından, sağ bacakla başlamak üzere kalkış hareketleri yapılır.
Japonya dışında
Seizanın Japonya dışında tanınması ve uygulanması başta savaş sanatları olmak üzere çeşitli geleneksel Japon sanatlarının Batı'ya yayılmasının sonucudur. Geleneksel sanatların yanında, zazen (坐禅) (Zen meditasyonu) ve Ki geliştirme gibi bedensel-ruhsal uygulamalar da seizanın yaygınlaşmasında rol oynamıştır. Günümüzde seiza yöntemi ve özelliklerine ilişkin olarak Batılılara yönelik çok sayıda kaynak mevcuttur.
Heykel
Genellikle insan, hayvan ya da nesnelerin heykelleri yapılır. Taş ve ahşap gibi malzemelerden yontularak yapılabileceği gibi, kil, balmumu gibi ara malzemelerden modellenerek, bronz ve tunç gibi metallerden de dökülebilir. Büst, rölyef, mimari heykel, asamblaj, bas rölyef, yüksek kabartma, çevresel heykel, heykelcik, mobil heykel, yontu, tors gibi heykel türleri vardır.
Heykelin tarihçesi
Heykel ve heykelciliğin tarihi eski zamanlara kadar uzanır. Dünyanın çeşitli yerlerinde yapılan kazılarda mermer, ağaç, taş, pişmiş toprak, maden gibi çok çeşitli malzemelerden yapılmış heykel ve heykelciklere rastlanmaktadır. Bunlar ve diğer heykeller üzerinde yapılan incelemelerden, heykellerin büyük bir kısmının çeşitli kavimlerin ilah olarak tanıdıkları varlıkları tasvir ettikleri, bazılarının kral-kraliçe gibi hükümdar ailelerini, kahramanları ve kahramanlık olaylarını, bilim, sanat ve sporda meşhur olmuş kimseleri, bir kısmının da çeşitli insan ve hayvanları tasvir ettikleri anlaşılmıştır. Tarihi araştırmalar, ilk heykelin ne zaman ve kimler tarafından yapıldığı hakkında herhangi bir netice vermemektedir.
Tarihi çok eski olduğu bilinen heykel ve heykelciliği bu derece yaygınlaştıran asıl sebep, inançtır. Çeşitli devirlerde yaşamış insanların tapındıkları ve ilah tanıdıkları şeylerin ağaç, taş, maden üzerine işlemeleri ve ibadetlerini bunlara karşı yapmaları, heykel ve heykelciliğe cemiyet hayatında geniş yer verilmesine yol açmıştır.
İlk çağ topluluklarında sanatçılar genellikle bir geleneği devam ettirir. Ortaya konan eser, toplumun ortak malı olarak kabul edilir. Dolayısıyla eserler sanatçıları değil üretildikleri kavim ve toplulukların adıyla anılırlar.
Tarımsal faaliyetlerin başlamasıyla birlikte, verimsizlik sorununa çare olarak, Magna Mater (Ana Tanrıça) heykelcikleri yapılmıştır. Bu heykelciklerin malzemesi ağaç ya da topraktır. Heykeller genel olarak aynı duruşu sergiler, kişisel özellik taşımazlar. Baş oranları vücudun geneline göre büyüktür. Üç boyutlu heykellerde bile uzuvlar çizilerek gösterilir. Heykel yüzeyleri çizilerek süsleme yoluna gidilir.
Mısır heykel sanatı
Kültür alanında otuz yüzyıl boyunca süreklilik gösteren Mısır’da heykeltıraşlar ağaç, granit, bazalt, profir gibi dayanıklı malzemeler kullandılar. Tapınakların ve mezar anıtlarının iç ve dış cephelerini heykeller ve rölyeflerle süslemişlerdir.
Mısır’da heykelcilikte zaman içinde gelişen bir üslupçuluk söz konusudur. Bu üsluplaşma özellikle figürlerin duruşlarında ve vücudu kaplayan kumaşların yapımında kendini gösterir. Figürler genel olarak durgun ve hareketsizdir. Frontal duruş hâkimdir. Ayakta duran figürlerde, vücut ağırlığı iki bacağa eşit olarak dağıtılır. Heykelin ortasından bir çizgi çekilirse iki eşit parça elde edilir. Kollar vücuda yapışık şekilde aşağıya sarkar, eller yumruk şeklindedir.
Mısır heykelcileri çok büyük ve sert taşlar yontuyorlardı. Bu durum onları çalışmalarında sadeleşme yapmaya yöneltti. Dolayısıyla heykellerde kas gibi detaylar görülmezken, yüzlerde de ifade de yoktur. Yalnızca mezarlara, dini inançlar gereği konan heykeller, ölünün ruhuna ev sahipliği yapacağından sahibine benzemesi zorunluluğu taşır.
Kral heykelleri sert taşlardan yapılırken, yumuşak taşlardan ve ağaçtan yapılan prens, rahip ve memur heykelleri bulunur.
Yeni imparatorluk döneminin en güzel eseri, Amerna şehrinde bulunan Kraliçe Nefertiti’ye ait olan büsttür. Sanatçısı bir yanda geleneğe bağlı kalmaya çalışırken, bir yandan da modelinin şahsi özelliklerini betimlemeye çalışmıştır. Gize piramidinin yanında bulunan Sfenks heykeli ise Eski Krallığın krallarından olan Kefren’nin portresini taşır.
Rölyefler daha çok tapınak ve mezarların duvarlarını süsler. Mısır rölyefleri daima bir olayı anlatır. Rölyeflerde baş, kollar, ayaklar, bacaklar ve gövde profilden; gözler ve omuzlar ise cepheden gösterilir.
Antik Yunan heykel sanatı
Antik Yunan heykelinde, kişisel özellikler değil, ortak ideal tip önemlidir. İdeal yüzler, ideal ölçülere uygun insan vücutları Yunan heykelinin başlıca özelliğidir. Başlangıçta kil, taş, fildişi, kemik ve tunç gibi malzemelerden ilkel heykelcikler ortaya koyan Yunan heykelcileri zaman içerisinde malzeme çeşitliliğini sürdürdüler. Heykel sanatının gelişmesinin ve anıtsal heykeltıraşlığın ortaya çıkmasının nedenleri arasında olimpiyatlarda başarı kazanan atletlerin heykellerinin dikilmesi geleneği ile gelişen mimariye bağlı olarak tapınakların taştan yapılmasıyla bunların iç ve dış cephelerinin kabartmalarla süslenmesi sayılabilir.
Yunan heykeli estetik anlamda karşıtlıklar ve bunun yarattığı dinamizm üzerine kuruludur. Baş başka bir yöne, göz ile kollar ve bacaklar başka yönlere bakarlar. Bu durumun da gösterdiği gibi Yunan heykeltraşı vücut nüansları üzerinde çalışmalar yapmıştır.
MÖ 7. ve MÖ 6. yüzyılda iki büyük heykeltıraşlık ekolü görülür:
Yunan heykelciliği üç bölümde incelenebilir:
Klasik çağ
Bu dönem Parthenon tapınağının içinde bulunan altın, fildişi Athena heykelini yapan heykeltıraş Fidyas ile en parlak çağına ulaşmıştır. Bu heykel kaybolmuştur. Günümüze kalan ise zamanında Romalıların yaptığı kopyadır. Sanatçı en çok tanrı heykelleri yapmıştır.
Helenistik çağ
Bu dönemde portrecilik gelişmiştir. Özellikle devlet adamlarının portreleri yapılmıştır. Bunlar arasında Büyük İskender portreleri ve bunların sanatçısı Lisppos öne çıkar. Sanatçı o zamana kadar uygulanmakta olan oranlar sistemini değiştirmiştir. Baş küçülmüş, gövde uzamış, baş vücudun 1/6’i olmuştur.
Roma heykel sanatı
Romalılar zaferle döndükleri seferler sonrasında, kazandıkları başarıları simgeleyen anıtlar dikmeyi adet edinmişlerdir. Belirli zaman ve yerde gerçekleşen olayları anlatan kabartmalarla süslü bu anıtların en önemlileri Augustos döneminde Roma’da yapılmış olan barış sunağında bulunur. Bir diğer önemli anıtsa İstanbul Sultanahmet meydanındaki Teodesius obeliskidir (M.Ö. 4. yy.). Bu anıtın kaide kısmında imparator, maiyetiyle beraber hipodrom locasında görülür. Kabartmanın merkezinde imparator bulunurken, diğer figürler imparatora yakınlık derecelerine göre yerleştirilmiştir.
Heykelcilikte yöntem ve teknikler
Heykelci hem çizici hem de uygulayıcıdır. Heykelcilerin bazıları sadece ellerine verilen şekilleri ya oyarlar veya dökerler. Heykelcilikte; oyma, biçimleme, inşa ve birleştirme, döküm, bitirme gibi teknikler vardır.
Günümüzde heykel ve heykelcilik
İnsanların heykellere tapmaya başlamasından sonra, heykelcilik bir sanat ve ticaret metası olmuştur. Yüzyıllarca insanlar, her çeşit malzeme ve maddelerden heykeller yapmışlar ve hatta bunları başkalarına satarak geçimlerini temin etmek yolunu tutmuşlardır. Arkeolojik kazılarda, çeşitli yörelerde bol miktarda bulunup müzelere konan heykeller bunu ispatlamaktadır. Bilhassa mermerden yapılan heykeller, günümüze kadar sanat özelliklerini korumuşlardır.
Avrupa'da başlayan Rönesans hareketi ile heykelcilik ayrı bir önem kazanmıştır. Michelangelo bu devirde yetişen heykeltıraşların en meşhuru olmuştur. Bu zamandaki heykellerin yapımı, süsleme sanatı ile birlikte gelişmiştir. Ayrıca heykeller, şimşir, ıhlamur, meşe ve ceviz gibi sert ağaçlar oyularak çok çeşitli ölçülerde yapılmıştır. Taştan yapılan heykellerin kırılma ihtimali olduğundan, eski zamanlardan beri heykellerde mermer kullanılması daha yaygın ve daha çok tercih edilir olmuştur. Zamanımızdaki heykeltıraşlar tarafından genellikle mermer, bronz, tunç gibi kırılma tehlikesi daha az olan dayanıklı malzemeler kullanılmaktadır. Bunların yanında fildişinden heykel yapmak, eskiden olduğu gibi günümüzde de biblo yapımı şeklinde devam etmektedir.
Çobandivan, Çorum
Çobandivan, Çorum ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.