cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lost (dizi)
Konsept
Dizi, Ocak 2004'te dönemin ABC başkanı Lloyd Braun'un, Sineklerin Tanrısı romanı, Yeni Hayat filmi, Gilligan's Island televizyon dizisi ve popüler reality show Survivor ' a dayandırdığı konseptine bağlı olarak bir ön metin yazılmasını Spelling Television'a sipariş vermesiyle gelişmeye başladı. Gadi Pollack diziye ilham veren bazı unsurların Myst adlı bilgisayar oyunundan alındığını belirtti. ABC, Jeffrey Lieber ile anlaştı ve Lieber, pilot bölümü olan "Nowhere"i kendi yöntemlerine dayanarak yazdı. Fakat sonuçtan memnun kalınmadı. Bir sonraki yazma denemesinde Braun, Touchstone Television ile (şimdiki ABC Studios) antlaşma yapan ve Alias adlı TV dizisinin yaratıcısı olan J. J. Abrams ile iletişime geçti ve Abrams, pilot bölüm için yeni bir metin yazdı. İlkin kararsız kalınmasına rağmen, Abrams dizide bir doğaüstü bakış açısının olması ve Damon Lindelof ile birlikte dizinin stilini ve karakterlerini yaratmasıyla fikre ısındı. Abrams ve Lindelof, birlikte, bir dizi kutsal öğe yarattılar, onları tasavvur ettiler ve şov için beş ile altı sezon yayınlanabilecek hikâyenin uç noktaların ve temel mitolojik fikirlerin ayrıntılarına indiler. Şovun, 2004 sezonunun sonlarına doğru teslim edilmesi gerektiğinden ve kısıtlı bir zamanın olmasından dolayı programın gelişimi engellendi. Kısa programa rağmen, yaratıcı ekip, kadroya eklemek istedikleri oyunculara uygun karakterler yaratmada ya da düzenlemede yeterli derecede esnek olabildiler.
Bölüm formatı
Lost ' un çoğu bölümü belli bir formata sahiptir. Yeni bölümlerin gösterildiği sahnelerden önce, yayınlanacak olan bölümle ilgili geçmiş bölümlerden kısa bir özet gösterilir, ardından merak unsuru taşıyan bir giriş ile devam eder. Bölümler, sıklıkla bir karakterin gözünün açılma sahnesiyle başlar. Giriş kısmındaki olaylar, uç noktaya geldiğinde ekran siyaha kesilir ve flu bir halde dizinin başlığı ekrandan kaygı verici bir müzik eşliğinde izleyiciye doğru süzülerek gelir. Açılış sahnesinde oyuncuların ismi gösterilir ve genellikle oyuncuların soyadlarına göre alfabetik olarak isimler sıralanır (bazı bölümlerde dizinin giriş kısmı uzun sürerse oyuncuların ismi açılış sahnesinden önce ekranda görünür.). Dizide belli bir hikâye örgüsü olduğundan, her bölümün merkezinde bir (ya da birkaç) karakter yer alır. Adadaki olaylar, bölümün merkezindeki karakterin flashbacklerinde veya flashforwardlarında gösterilen olaylarla ilişkilendirilir. Bölümler çoğunlukla süspans dolu sahnelerle ya da hikâyenin konusu açığa kavuştuktan sonra sona erer. Ardından ekran siyaha bürünür ve kısa bir süre sonra dizinin logosu ekranda görünür. Belli trajik sahnelerde ise bir ses patlaması oluşur ve hemen ardından siyah zemin üzerindeki dizinin logosu görünür ve ses kesilerek sessizlik oluşur.
Müzik
Lost, Michael Giacchino tarafından bestelenen ve Hollywood Senfoni Orkestrası tarafından çalınan, televizyon müziklerinde pek yaygın olmayan olaylar, mekânlar ve karakterler gibi konulardan oluşan ve dizinin tekrarlayan temalarını içinde barındıran bir orkestra müziği ile ön plana çıktı. Giacchino, müzik için sık kullanılmayan enstrümanlardan yararlanarak uçağın gövdesinin parçalarının çarpışı gibi bazı sesleri çıkardı. 24 Mart 2006'da plak şirketi Varèse Sarabande, Lost ' un ilk sezonunun orijinal televizyon müziklerini yayınladı. Albüm, sezonun en popüler parçalarının tam uzunluktaki versiyonlarından ve dizinin yaratıcısı J. J. Abrams tarafından bestelenen ana başlıktan oluştu. Varèse Sarabande, 3 Ekim 2006'da Lost'un ikinci sezonundan seçilmiş müziklerden oluşan bir soundtrack albümü yayınladı. Üçüncü sezonun soundtrack albümü, 6 Mayıs 2008'de, dördüncü sezonunki ise 11 Mayıs 2009'da piyasaya sunuldu.
Popüler kültür şarkıları dizide daha az kullanıldı, yerine daha çok orkestral müzik kullanıldı. Benzer şarkılar ön plana çıkarıldığında ise şarkılar, genellikle kaynak gösterilerek dizide kullanıldı. Örneğin ilk sezonda Hurley'in portatif CD çalarında çeşitli şarkılar çaldı (ta ki "…In Translation" bölümünde pilleri bitene kadar). Joe Purdy'nin "Wash Away" şarkısıyla ikinci sezonda pikap çalarda çalan Cass Elliot'un "Make Your Own Kind of Music" ve Petula Clark'ın "Downtown" şarkıları ikinci ve üçüncü sezonun galalarında kullanıldı. İki bölümde, Charlie caddenin kenarında gitar çalarken Oasis şarkısı olan "Wonderwall"u söyledi. Üçüncü sezon finalinde Jack arabasını sürerken Nirvana'nın "Scentless Apprentice" şarkısını ve aynı sahnelerle paralel olan dördüncü sezon finalinde arabasıyla gittiği yere yetişmek üzere olduğunda Pixies tarafından seslendirilen "Gouge Away" şarkısını dinliyordu. Üçüncü sezonda ayrıca Three Dog Night'ın "Shambala" şarkısı kullanıldı. Kaynak gösterilmeden kullanılan iki pop şarkısından biri Ann-Margret'in "Slowly" şarkısı "I Do" bölümünde kullanılırken, diğer şarkı ise Ben Harper tarafından sözleri yazılan ve The Blind Boys of Alabama tarafından cover yapılan "I Shall Not Walk Alone" şarkısı "Confidence Man" bölümünde kullanıldı. Uluslararası yayınlarda ise alternatif müzik kullanıldı. Örneğin Lost'un Japonya'daki yayınında, sezonlar boyunca farklı şarkılar dizide kullanıldı: birinci sezonda Chemistry şarkısı "Here I Am", ikinci sezonda Yuna Ito şarkısı "Losin" ve üçüncü sezonda Fantômas şarkısı "Fire Walk With Me" üç defa kullanıldı.
Çekim yerleri
Lost, Hawaii'nin Oahu adasında, Panavision 35 milimetrelik kameralarla çekilmektedir. Dizinin pilot bölümündeki orijinal ada sahneleri, adanın kuzeybatı ucunun yanındaki Mokulē'ia adasında filme alındı. Sonraki sahil sahneleri, ünlü North Shore'daki yerlerde çekildi. İlk sezondaki mağara sahneleri, 1999 yılından beri boş olan Xerox depolarında inşa edilen bir ses sahnesinde filme alındı. Ses sahnesi ve prodüksiyon ofisleri, Hawaii Film Ofisi'ne taşındığından beri ikinci sezondaki Kuğu ve üçüncü sezondaki Hydra istasyonların içinde yer aldığı Hawaii Film Stüdyoları'nda yönetildi. Honolulu ve çevresindeki kurgusal alanlar, Kaliforniya, New York, Iowa, Miami, Güney Kore, Irak, Nijerya, Birleşik Krallık, Paris, Tayland, Almanya ve Avustralya dahil dünya genelindeki mekânların çekiminde kullanıldı. Örneğin Sidney Havaalanı sahneleri, Hawaii Convention Center'da, Irak Cumhuriyet Muhafızları'nın anlatıldığı sahneler II. Dünya Savaşı'ndan kalma bir yerde filme alındı. Ayrıca kış mevsimindeki Almanya sahneleri, kar görüntüsü verebilmek için her yere ezilmiş buzlar ve caddelerde ise Almanya plakalı otomobiller konularak düzenli bir şekilde Hawaii yöresinde çekildi. Dördüncü sezondaki iki sahne ise Charles Widmore'u canlandıran Alan Dale'in "Spamolat" müzikalinde yer alması ve Hawaii'ye seyahat edememesi nedenleriyle Londra'da çekildi. Lost'un çekildiği mekânların geniş bir arşivi Lost Virtual Tour'dan takip edilebilir.
Çevrimiçi dağıtım
Geleneksel karasal ve uydu yayınlarının yanı sıra Lost, yeni televizyon dağıtımlarını ön plana çıkardı. iTunes yazılımıyla ya da iPod ile dizinin seyredilmesi için, Apple'ın iTune Store servisi aracılığıyla yayınlanan ilk dizilerden biri oldu. Ekim 2005'ten itibaren, ABC'de yayınlanan yeni bölümler, ertesi gün Amerikalı izleyiciler tarafından indirilebilmektedir. 29 Ağustos 2007'de, Lost, Birleşik Krallık'taki mağazalarda indirilebilen ilk televizyon programlarından biri oldu. Birleşik Krallık'ta dördüncü sezonun yayınlanmasından itibaren Lost'un bölümleri, SkyOne kanalında yayınlandığı pazar gününün ertesi yani pazartesi günü online olarak indirilebilmektedir. "Lost", ayrıca Almanya'daki iTunes mağazalarından indirilebilen ilk televizyon programı oldu.
Nisan 2006'da, Disney, Lost ' un gelecekteki dağıtım stratejilerinin iki aylık deneyiminin bir parçası olarak dizinin yayınlanmış bölümlerinin ABC'nin web sitesinde reklamlı olarak ücretsiz bir şekilde online izlenilebileceğini duyurdu. Mayıs ayından Haziran 2006'ya kadar süren denemeyle, reklam gelirlerinin kesilmesinden korkuldu ve Lost bölümleri, sadece uluslararası lisans şartlarına bağlı kalan Amerikalı izleyiciler tarafından ABC'nin web sitesinden izlenebilmekteydi. Mayıs 2008 itibarıyla dizinin ilk dört sezonunda yayınlanan tüm bölümlerin videoları, tamamı yüksek çözünürlük kalitesiyle sadece Apple ya da Microsoft işletim sistemi kullanan Amerikalı izleyiciler tarafından ABC'nin web sitesinde izlenilebilmektedir. Yeni bölümler ise orijinal yayın tarihinin ertesi günü web sitesi üzerinden izleyicilere ulaştırılmaktadır. İzleyiciler, yüksek çözünürlükteki online bölümleri izleyebilmek için bölümlerin içine eşit noktalara eklenmiş 30 saniyelik 5 ile 6 tane reklamı seyretmeleri gerekmektedir. 2009'da ABC'nin web sitesi üzerinden Lost ' u online izleyenlerin sayısıyla Lost, internette en çok izlenilen program oldu. Nielsen, 1.425 milyon farklı kişinin Lost'u ABC üzerinden en az bir bölümüyle izlediğini açıkladı.
Birinci ve ikinci sezondan bölümler, Birleşik Krallık'ta Channel 4'un web sitesi üzerinden izlenebilmekteydi fakat süre doldu ve "Pilot" bölümünün iki parçası site üzerinden ücretsiz seyredilebilir iken diğer bölümler £0.99 ücret karşılığında seyredilebilmektedir. Lisans koşullarına bağlı olarak servis sadece Birleşik Krallık'taki izleyicilere uygulanmaktadır. Virgin Media, TV Choise on Demand özelliğiyle Lost'un ilk üç sezon bölümlerine erişilebilirliği sağladı. Kullanıcılarına, yüksek ya da standart çözünürlükteki bölümleri herhangi bir zamanda online izleyebilme olanağı verdi. Şu anda dizinin ikinci ve üçüncü sezonlarına erişilebilmektedir. Bütün bölümler, Virgin Media kullanıcılarınca ücretsiz bir şekilde seyredilmektedir. 25 Kasım 2006'dan itibaren dizinin bölümlerine, Sky'ın VOD servisinde ulaşılabilmeke, Sky Anytime aboneleri Sky üyelikleriyle bölümleri indirebilmektedir. ABD'nin Netflix web sitesinde, Fransa'nın TF1 web sitesi, AOL video, Microsoft'un Xbox Live servisi ve İsrail'deki HOT V.O.D. servisi gibi web siteleri, dizinin online dağıtımını sağlamaktadırlar.
DVD ve Blu-ray satışı
Lost'un ilk sezonunun DVD'leri, Amerika Birleşik Devletleri'nde 6 Eylül 2005'te ikinci sezonun prömiyerine iki hafta kala Lost: The Complete First Season adıyla geniş ekran yedi disklik bir DVD kutu seti olarak satışa çıktı. Dağıtımı ise Buena Vista Home Entertainment tarafından yapıldı. Yayınlanan tüm bölümlerin yanı sıra bölüm yorumları, arka plan sahneleri, silinmiş ya da flashback sahneleri gibi DVD ekstraları, ilk sezonun DVD seti içinde yer aldı. Aynı set, 30 Kasım 2005'te 4. Bölge'de ve 16 Ocak 2006'da 2. Bölge'de piyasaya çıktı. 2. Bölge'deki DVD seti iki parçaya ayrılarak standart hale getirildi: ilk parça, sezonun ilk on iki bölümü geniş ekran dört disk olarak 31 Ekim 2005'te, kalan diğer bölümler 16 Ocak 2006'da setin ikinci parçası olarak satışa çıktı. DVD, 1. Bölge için de aynı şekilde iki parçaya ayrıldı. İlk iki sezon 16 Haziran 2009'da Blu-ray Disk olarak piyasaya çıktı.
İkinci sezon DVD'leri, Lost: The Complete Second Season - The Extended Experience adıyla 1. Bölge'de DVD kutu seti olarak 5 Eylül 2006'da, ABD'de ve 2. Bölge'de 2 Ekim 2006'da satışa çıktı. Bölgelerde satışa çıkan tüm DVD'lerde, arka plan sahneleri, silinmiş sahneler, Lost karakterlerinin birbirleriyle olan ilişkisini gösteren "Lost Connection" listesi gibi DVD ekstraları yer aldı. Ayrıca 2. Bölge'de satışa çıkan DVD'ler, iki sete ayrıldı: ilk set sezonun ilk on iki bölümünden oluşan geniş ekran dört disklik DVD kutu seti olarak 17 Temmuz 2006'da, ikinci set ise geri kalan bölümleri içeren dört disklik DVD kutu seti olarak 2 Ekim 2006'da piyasaya çıktı.
Üçüncü sezon, Lost: The Complete Third Season - Unexplored Experience adıyla DVD ve Blu-ray olarak 1. Bölge'de 11 Aralık 2007'de piyasaya çıktı. Birinci ve ikinci sezonda olduğu gibi üçüncü sezonda da bölümlerin sesli yorumları, silinmiş ada ya da flashback sahneleri gibi ekstralar DVD seti içinde yer aldı. Üçüncü sezon, 2. Bölge'de tek set olarak 22 Ekim 2007'de piyasaya çıktı.
Dördüncü sezon, Lost: The Complete Fourth Season - The Expanded Experience adıyla DVD ve Blu-ray olarak 9 Aralık 2008'de 1. Bölge'de, 20 Ekim 2008'de 2. Bölge'de satışa çıktı. Set, önceki DVD setleri gibi çeşitli ekstraları içinde barındırdı.
Lost'un ilk üç sezonu, DVD olarak başarılı bir satış elde etti. Birinci sezon kutu seti, Eylül 2005'te DVD satış listelerine 2 numaradan giriş yaparken; ikinci sezon kutu seti, Eylül 2006'da DVD satış listelerine ilk haftasında 1 numaradan giriş yaptı ve TV DVD'leri arasında en yüksek girişi yapan ikinci DVD olduğu söylendi. İkinci sezonun DVD'leri ilk haftasında 500.000 kopya sattı. Üçüncü sezon kutu seti, ilk üç haftada 1.000.000 kopya sattı.
6. sezon kutu seti ile dizinin tüm bölümlerinden oluşan koleksiyon, "The New Man in Charge" adlı 12 dakikalık bir epilogu ekstradan içerdi. 6. sezon DVD satışları, yayınlandığı Eylül 2010'daki ilk haftasında bir numaraya yükseldi.
Oyuncu kadrosu ve karakterler
Oceanic Havayolları'nın 815 sefer sayılı uçuşunu gerçekleştiren yolcu uçağının yaptığı kaza sonucu 324 yolcusundan 71'i (biri köpek) üç parçaya ayrılan uçaktan kurtuldu. Açılış sezonu, dizide düzenli olarak yer alan 14 rol ile ön plana çıktı ve Desperate Housewives dizisinden sonra en geniş oyuncu kadrosuna sahip olan ikinci televizyon dizisi oldu. Dizinin maliyetini de artıran geniş oyuncu kadrosu sayesinde dizinin senaristleri öykü kararlarında daha esnek olabildiler. Dizinin yönetici yapımcısı Bryan Burk'e göre "Karakter arasında daha fazla etkileşime sahip olabilirsiniz ve daha farklı karakterler, daha fazla arka plan öyküleri, daha fazla aşk üçgenleri yaratabilirsiniz.".
İlk sezonda 14 ana rol vardı. Naveen Andrews, eski bir Irak Cumhuriyet Muhafızı olan Sayid Jarrah'ı canlandırdı. Emilie de Ravin, Avustralyalı hamile Claire Littleton karakterini oynadı. Matthew Fox, sorunlu cerrah ve dizinin protagonisti Jack Shephard'ı canlandırdı. Jorge Garcia, talihsiz bir loto milyoneri olan Hugo "Hurley" Reyes karakterini oynadı. Maggie Grace, eski dans öğretmeni Shannon Rutherford'u oynadı. Josh Holloway, düzenbaz biri olan James "Sawyer" Ford'u canlandırdı. Yunjin Kim, Koreli zengin bir iş adamının kızı olan Sun-Hwa Kwon karakterini, Daniel Dae Kim ise Sun'ın kocası Jin-Soo Kwon'u oynadı. Evangeline Lilly, kaçak Kate Austen'ı canlandırdı. Dominic Monaghan, eski bir rock yıldızı olan Charlie Pace karakterini canlandırdı. Terry O'Quinn, gizemli John Locke'ı oynadı. Harold Perrineau, işçi Michael Dawson'u; çocuk oyuncu Malcolm David Kelley ise Michael'ın küçük oğlu Walt Lloyd karakterinin canlandırdı. Ian Somerhalder, annesinin evlilik organizasyonlarını yaptığı şirketinde müdür olan ve Shannon'ın üvey kardeşi Boone Carlyle karakterini canlandırdı.
İlk iki sezona kadar, yeni öyküleriyle yeni karakterlere yer açmak için bazı karakterlerin yazımı durduruldu. Boone Carlyle, ilk sezonun sonlarına yakın ölerek yazımı durdurulan ilk karakter oldu. Walt, birinci sezonun finalinden sonra dizide ara sıra görünen konuk karakter oldu. Shannon, ilk sezondan sonra ikinci sezonun ilk sekiz bölümünde de yer aldıktan sonra diziden ayrıldı. Daha sonraki bazı bölümlerde tekrar göründü. Dizinin ikinci sezonuna katılan ve ana kadroda yer alan oyuncular oldu. Adewale Akinnuoye-Agbaje tarafından canlandırılan Nijeryalı katolik papaz ve eski suçlu Mr. Eko, Michelle Rodriguez tarafından canlandırılan havaalanı güvenlik görevlisi ve eski bir polis memuru olan Ana Lucia Cortez ve Cynthia Watros tarafından canlandırılan klinik psikoloğu Libby yeni karakterler oldu. Ana Lucia ve Libby karakterlerinin yazımı ikinci sezonun sonlarında bırakıldı.
Üçüncü sezonda, Henry Ian Cusick, eski bir İskoç askeri olan Desmond Hume karakteriyle; Michael Emerson, Diğerleri'nin lideri Ben Linus (ilk olarak "Henry Gale" olarak kendini, kazazedelere tanıttı) karakteriyle, dizinin ana kadrosunda yer aldılar. Ayrıca, bu sezonda üç yeni oyuncu daha dizinin oyuncu ekibine girdi: kadın doğum uzmanı Diğerleri'nden biri olan Juliet Burke karakterini Elizabeth Mitchell; geri planda kalan kazazedelerden Nikki ve Paulo karakterlerini Kiele Sanchez ve Rodrigo Santoro canlandırdı. Eko karakterinin yazımı, sezonun ilk bölümlerinde durdurulurken Nikki ile Paulo'nun yazımı merkezde oldukları ilk bölümle birlikte bırakıldı. Charlie karakterinin yazımı ise üçüncü sezonun finalinde bırakıldı.
Dördüncü sezonda, Harold Perrineau, eski rolü Michael Dawson ile oyuncu kadrosuna tekrar dahil oldu. Perrineau ile birlikte diziye yeni oyuncular da katıldı. Adadaki ilginç deneylerle ilgilenen fizikçi Daniel Faraday karakteriyle Jeremy Davies; hayalet avcısı ve mistik güçleri olan Miles Straume karakteriyle Ken Leung; antropolog olan Charlotte Staples Lewis karakteriyle Rebecca Mader kadroya dahil olan oyuncular oldular. Sezonun sonlarına doğru Claire, ölen biyolojik babasıyla birlikte gizemli bir şekilde ortadan kayboldu ve karakter beşinci sezonda görünmedi fakat son sezon olan altıncı sezonda Claire karakteri, diziye geri dönecek. Dördüncü sezonun finalinde patlayan Kahana gemisiyle Michael karakterinin yazımı bırakıldı.
Beşinci sezonda ana kadroya dahil olan yeni oyuncular olmadı. Saïd Taghmaovi ve Zuleikha Robinson, Sezar ve Ilana karakterleriyle ana kadroda yer almalarına rağmen, sezon başlamadan evvel tekrarlanan karakter arasında yer aldılar. ABC, beşinci sezonda Rebecca Mader ve Daniel Dae Kim oyuncularını ana kadrodaki oyuncuların arasında göstermedi fakat Mader, sezon prömiyerinde yer aldı ve yönetici yapımcı Lindelof "[Kim], hâlâ dizide devamlı oyuncu." dedi. Kim, beşinci sezonun "The Little Prince" adlı dördüncü bölümünde gözüktü ve Mader'in canlandırdığı karakterin yazımı beşinci bölümle bırakıldı. Beşinci sezondan sonra Daniel ve Juliet karakterlerinin yazımı da durduruldu.
Birçok yardımcı karakter, dizide düzenli bir şekilde yer aldılar. "Pilot" bölümünde imdat çağrısı duyulan ve adaya 16 yıl önce gemilerinin kaza yapmasıyla gelen bir bilim ekibinde yer alan Fransız Danielle Rousseau (Mira Furlan), adada doğum yaptıktan sonra Diğerleri tarafından kaçırılan kızı Alex Rousseau (Tania Raymonde) ile üçüncü sezonda karşılaşır. İkinci sezonda, uçağın farklı kısımlarının adanın farklı yerlerine düşmesiyle birbirlerinden ayrı kalan Rose Henderson (L. Scott Caldwell) ve Bernard Nadler (Sam Anderson), tekrar bir araya geldiler. Önemli bir iş adamı Charles Widmore (Alan Dale), Ben ve Desmond karakterleriyle bağlantılıdır. Desmond, Widmore'un kızı Penelope "Penny" Widmore'un (Sonya Walger) sevdiği adamdır. Adada yaşayan karakterlerden ise Diğerleri'nin üyeleri olarak Tom (M. C. Gainey) ve Ethan Rom (William Mapother) dizinin pek çok bölümünde göründüler. Jack'in babası Christian Shephard (John Terry), dördüncü sezonda birçok oyuncunun flashbacklerin göründü. Dördüncü sezonda Kevin Durand, Martin Keamy'i ve Jeff Fahey, pilot Frank Lapidus'u canlandırdı. Widmore tarafından adaya gönderilen ekibin lideri Naomi Dorrit (Marsha Thomason), 815 sefer sayılı uçağın adaya düşmesinden sonra adaya gelen ilk kişi oldu.
1. sezon (2004–2005)
24 bölümden oluşan ilk sezon, 22 Eylül 2004'te Amerika Birleşik Devletleri'nde yayınlanmaya başlandı ve çarşamba akşamları saat 20.00'da gösterildi. Oceanic Havayolları'nın 815 sefer sayılı uçağının gizemli bir adaya düşmesiyle adada mahsur kalan kazazedeler, hayatta kalma mücadelesi verir ve Jack'in önderliğinde birleşirler. Yaşamları, kutup ayıları, ormanın içinde dolaşan görünmeyen bir yaratık ile Diğerleri diye bilinen adanın kötü niyetli sakinleri gibi gizemli varlıklar tarafından tehdit altındadır. Diğerleri ilk başta Ethan'ın Claire ve Charlie'yi kaçırmasıyla ortaya çıkar. Ethan, diğerlerinden biridir. Ancak Charlie tarafından öldürülür. Adaya 16 yıl önce gemi kazası sonucu gelen Daniele Rousseau adında Fransız bir kadına rastlarlar ve yerin altına gömülü gizemli bir metal kapak bulurlar. Bazı kazazedeler ise yaptıkları sal ile adadan ayrılmaya çalışır. Sezon Finalinde Jack ve John Locke, Black Rock adındaki eski bir korsan gemisinden dinamitler alıp kapağı patlatırlar ve diğerleri saldaki kazazedelere saldırıp Michael'in oğlu Walter'ı kaçırırlar.
2. sezon (2005–2006)
24 bölümden oluşan 2. sezon, Birleşik Devletler'de ve Kanada'da 21 Eylül 2005'te yayınlanmaya başlandı ve çarşamba akşamları saat 21.00'da gösterildi. Kazadan sonraki 45 günden itibaren meydana gelen olaylar, sezonun konusu oldu. Hikâyenin çoğu kazazedeler ile Diğerleri arasındaki uyuşmazlıklardan oluştu ve çoğu bölümün teması, bilim ile inanç arasındaki çatışma oldu. Dizide, bazı gizemler aydınlanırken yeni sorular oluştu. Uçak kuyruğundaki kazazedeler ile adada önceden bulunan bazı karakterler diziye dahil oldu. Mr. Eko, Ana Lucia ve Bernard ana karakterler arasına katılmıştır. 1. sezon finalinde kapak patlatıldığında Desmond diye biriyle tanışmışlardı. Ayrıca uçağın kuyruk kısmındaki kazazedelerle uçağın gövde kısmındaki kazazedeler birleşip diğerleri ile savaşırlar. Sezon boyunca, ada mitolojisi ile kazazedelerin geçmişleri önceki sezona oranla daha çok açığa çıktı. Yerin altına gömülü olan ambar bulundu ve Dharma Girişimi ile onun parasal kaynağını sağlayan Hanso Foundation ortaya çıktı. Diğerleri'nin gizemi çözülmeye başladı, kazazedelerden Michael arkadaşlarına ihanet etti ve uçağın adaya düşme nedeni ise Desmond'tır. Sezon finalinde Ben Linus, Jack, Kate ve Sawyer'ı kaçırmıştır.
3. sezon (2006–2007)
23 bölümden oluşan 3. sezon, Birleşik Devletler ve Kanada'da 4 Ekim 2006'da yayınlanmaya başlandı ve çarşamba akşamları saat 21.00'da gösterildi. Dizi, verilen aradan sonra 7 Şubat 2007'den itibaren geri kalan bölümlerle saat 22.00'da gösterildi. Hikâyeye, kazadan sonraki 67. gün ile devam edildi. Yeni kazazedeler ile Diğerleri grubu, bu sezonda göründü. Kapak patladığından beri Mr. Eko daha sonra görülmüştür ve görünmeyen bir yaratık (Smoke Monster) tarafından öldürülmüştür. Kazazedeler, Diğerleri ve onların gizemli geçmişleri hakkında bilgi edindiler. Diğerleri'nden biri ile bir ada sakini, kazazedelerin arasına katılırken, kazazedelerden biri ise Diğerleri'ne katıldı. Kazazedeler ile Diğerleri arasında çatışma en uç noktaya çıktı ve kazazedeler, adanın yakınındaki gemi ile iletişime geçmeyi başardı.
4. sezon (2008)
Dördüncü sezon Writers Guild of America grevinden önce 31 Ocak 2008'de yayınlanmak üzere 16 bölüm olarak planlandı. Grevin çıkmasıyla grevden önce 8, grevden sonra 6 bölüm olmak üzere toplam 14 bölüm yayınlandı. 3. sezon finalinde Charlie'nin ölümünün ardından Kahana gemisine çağrı yollanır. Kazazedeler, adanın yakınlarındaki Kahana gemisinden gelenlerle antlaşmaya çalışır ve kazazedelerden altısı (Oceanic Six), adadan kurtulmayı başarır. Sezon boyunca adadan kurtulan altı kişinin adadan kurtulduktan sonraki yaşamları flashforwardlarla gösterildi. Kahana gemisinden dört kişi gelir. Bu kişiler, Daniel, Charlotte, Miles ve Frank. Bu dörtlü, kazazedelere yardım etmek isterler ancak John Locke'un önderliğindeki kazazede grubu Miles'ı esir alırlar. Sonra onların kazazedeleri kurtarmak için değil Ben Linus'ı almak için gelmişlerdir. Kahana gemisi Penelope Widmore (Desmond'ın sevgilisi)'nin babası Charles Widmore tarafından adayı ele geçirmek için gönderilmiştir. O gemide Michael'da Ben Linus'ın casusu olarak bulunmaktadır. Sezon Finalinde Kahana gemisi patlar ve Michael ölür. Flashforwardlarda ise Jack, John Locke'un cesedini bulur.
5. sezon (2009)
17 bölümden oluşan beşinci sezon, Birleşik Devletler'de ile Kanada'da 21 Ocak 2009'da yayınlanmaya başlandı ve çarşamba akşamları saat 21.00'de gösterildi. Beşinci sezonda kazazedelerin hikâyelerine, iki zaman çizgisi üzerinden devam edildi. Adanın zamanda geçmişe ve geleceğe gitmesiyle başlayan ve sonunda 1974 yılında duran ilk zaman çizgisinde adada kalan kazazedeler, birer Dharma üyesi olarak çalıştılar. İkinci zaman çizgisi de adadan ayrılanların Ajira Havayolları'nın 316 sefer sayılı uçuşuyla adaya dönmeye çalıştıkları 2007 yılı idi. Kazazedeler, Dharma Girişiminde çalışmaya başlarlar. Jack bir hidrojen bombası patlatır ve bu sırada Juliet ölür. Daha sonra ikinci bir zaman çizgisi meydana gelir.
6. sezon (2010)
Lost ' un altıncı sezonu, 2 Şubat 2010 tarihinden itibaren ABD ve Kanada'da saat 21.00'de yayınlandı. Final bölümü ise 23 Mayıs 2010 tarihinde gösterildi. Smoke Monster, John Locke'un kılığına girmiştir. Altıncı sezon, iki zaman çizgisinden oluşmaktadır, her iki çizgi de beşinci sezon finalinde hidrojen bombasının patlamasıyla oluştu. İlk zaman çizgisi, 815 sefer sayılı uçağın kaza yapmadan inişini gösteren bir alternatif zamanı göstermekte olan "flash sideway"lerden oluşmaktadır. Kate, Claire'ı bulmuştur. Ancak artık eskisi gibi değildir. İkinci zaman çizgisinde ise, kazazedeler, günümüz yılına (2007) gitmekte ve kazazedelerin, Man in Black yani Smoke Monster (Canavar) tarafından öldürülen Jacob'ın ölümüyle başa çıkmaya çalıştılar. Bu sırada kazazedeler bir tapınağa yerleştiler. Çünkü Smoke Monster'ın gelemediği tek yer orasıdır. Bu sırada Sayid ölür ve geri gelir. Ancak eskisi gibi olmaz hatta Smoke Monster'a hizmet etmeye başlar. Charles Widmore adaya geri döner ve Jin'i esir alır. Daha sonra ise Desmond adaya geri döner ve o da esir alınır. Flashsidewaylerde ise Jack, John Locke'u iyileştirmeye çalışır. Ancak Smoke Monster Charles'ın bütün askerlerini öldürür ve kazazedeleri adadan yollamaya çalışır. Bu sırada bir denizaltı patlatır hatta Jin, Sun ve Sayid ölür. Daha sonra Jacob ve Smoke Monster'ın geçmişini gösteren bir bölüm yayınlanır. Dizi Finalinde ise Jack adadaki ışığı yok ettikten sonra Smoke Monster'ı öldürür. Ancak ölmeden önce Smoke Monster, Jack'i öyle bir yaralamıştır ki Jack de ölmüştür. Kate, Claire, Richard, Miles, Sawyer, Ben ve Frank uçağı tamir edip adayı terk etmişlerdir. Flashsidewaylerde ise kazazedelerin hepsi bir kiliseye giderler ve orada zaman çizgileri birleşir ve herkesin ölü olduğu ortaya çıkar.
Mitoloji
Dizinin merkezinde, çeşitli çözülmemiş soruların doğmasına neden olan karmaşık ve gizemli bir öykü mevcuttur. Genellikle dizinin hayranlarıyla çevrimiçi iletişim içinde olan Lost ' un yazarlarının ve oyuncularının özendirmesiyle, izleyiciler ve televizyon eleştirmenleri, gizemleri çözmeye çalışmak için birbirine benzer yaygın teoriler ortaya atmaktadırlar. Teoriler genellikle adanın doğası, "canavarın" kökeni, "Diğerleri", sayıların anlamları ve bazı kazazedelerin kurtulması ve kazanın nedenleri ile ilgilidir. Genel fan teorilerinin çoğu, dizinin yaratıcıları tarafından tartışıldı ve reddedildi. En yaygın teori ise kazazedelerin öldüğü veya arafta oldukları ile ilgili olandı. Bu, J. J. Abrams tarafından yalanlandı. Ayrıca, Lindelof, uzay gemileri ya da yaratıkların adadaki olaylara tesir ettiklerini veya görünen her şeyin, birilerinin zihninde kurgulanmış gerçekçi bir mekân olduğunu iddia eden teorileri kabul etmedi. Carlton Cuse, adanın bir reality televizyon showu ve oyuncuların, ev arkadaşlığı yaptığının farkında olmayan ev arkadaşları olduğunu öne süren teorileri reddetti ve Lindelof, çoğu kez, canavarın, Michael Crichton tarafından yazılan Av romanındakine benzer bir nanobot bulutu olduğunu belirten teorileri yalanladı.
Tekrarlanan unsurlar
Hikâyenin kendisi ile direkt bir bağlantısı olmayan fakat dizinin edebî ve felsefî alt metnini açıklayan birçok tekrarlanan unsur ve motif, Lost ' ta yer almaktadır. Bu unsurlar: karakter ve durumlarda var olan düalizmi yansıtan siyah ve beyaz renklerinin sık sık yer alması; karakterlerin çoğunda-özellikle Kate'de-var olan isyankârlık; disfonksiyonel aile yapıları (özellikle, çoğu karakterin babasının etrafında dönenler), neredeyse tüm ana karakterin yaşamlarında rol oynaması gibi; Desmond'ın, dünyanın sonunun önlemek için bir butona sürekli basması, Valenzetti Denklemi'nin parametrelerini girerek, DHARMA Girişimi'nin amacına gitmesini sağlaması ve insanlığını sonunun engellemesi dahil kıyamet referansları; Locke ile Mr. Eko karakterlerinde ortaya çıkan rastlantıya karşı kadere inanış; Jack ile Locke arasındaki liderlik rekabetiyle ortaya çıkan kader ile bilim arasındaki çekişme; diziye özgü romanlarda tartışılan ve bahsedilen, birçok edebi çalışmalara yapılan göndermeler. Birçok ünlü tarihî düşünürlere ve yazarlara, karakterlerin isimleriyle gönderme yapılmaktadır; örneğin, John Locke (filozofa atfen) ve takma adı "Jeremy Bentham" (filozofa atfen), Danielle Rousseau (Jean-Jacques Rousseau'ya atfen), Desmond Hume (filozof David Hume'a atfen), Juliet Burke (filozof Edmund Burke'e atfen), Mihail Bakunin (anarşist filozofa atfen), Daniel Faraday (fizikçi Michael Faraday'e atfen), Eloise Hawking (fizikçi Stephen Hawking'e atfen), George Minkowski (matematikçi Hermann Minkowski'ye atfen), Richard Alpert (spiritüel öğretmen Ram Dass'in doğum adına atfen) ve Charlotte Staples Lewis (yazar C. S. Lewis'a atfen).
Reytingler
Birinci sezonunda Lost, ortalama 16 milyon izleyici sayısıyla prime timeda yayınlanan programlar arasında 14. oldu ve 18–49 yaş aralığındaki izleyicilerde 15. oldu. İkinci sezonunda aynı başarıyı göstererek Lost, ortalama 15.5 milyon izleyici ile tüm kişilerde 14. oldu fakat 18–49 yaş aralığındaki sıralaması yükseldi ve 8. oldu. İkinci sezonun prömiyeri, 23 milyon kişi tarafından seyredilerek ilk sezonun prömiyerindeki izlenme oranını geçti ve bir dizi rekoru kırdı. Üçüncü sezonun prömiyeri, 18.8 milyon kişi tarafından izlendi. Üç aylık bir aradan sonra yayınlanan sezonun yedinci bölümünün izlenme oranı, 14.5 milyon kişiyle düştü. Bahar sezonunun sonlarına doğru izlenme oranı 11 milyona düştü fakat sezon finali 14 milyon izleyiciyle oran tekrar yükseldi. Ratinglerin düşmesi, Nielsen'in DVR ratinglerini açıklamasıyla kısmen açıklandı: Lost, televizyonda en çok kaydedilen dizi oldu. Fakat ratinglerin düşmesine rağmen Lost, kendi saatinde 18–49 yaş aralığındaki izleyicilerde birinci oldu ve bu sezon, tüm kanallarda 22.00 zaman aralığındaki tüm programlarda 18–49 yaş aralığındaki izleyicilerde en yüksek izlenme oranını elde etti. Dördüncü sezon prömiyeri, 16.1 milyon izleyici ile bir önceki bölüme göre ratingini artırdı, sekizinci bölüm 11.461 milyon kişi tarafından seyredilerek bir diziye göre düşük bir izlenme oranı elde etti. 2006'da, Informa Telecoms and Media tarafından yirmi ülkede yapılan bir araştırmada, Lost, bu ülkelerde CSI: Miami ' den sonra en popüler ikinci şov oldu. Altıncı sezon prömiyeri, 12.1 milyon kişi tarafından seyredilerek ikinci sezondan sonra izlenme oranlarında ilk kez yükseliş yaşandı.
Ödüller
Başarılı ilk sezonuyla Lost, "En İyi Drama Dizisi" dalında Emmy Ödülü kazandı ve J. J. Abrams, pilot bölümündeki yönetmenliğiyle Eylül 2005'te bir Emmy Ödülü'ne aday gösterildi. Terry O'Quinn ve Naveen Andrews, "Drama Televizyon Dizisinde En İyi Yardımcı Aktör" kategorisinde aday oldular. Lost, "Dramatik Televizyon Dizisinde En İyi Senaryo" dalında 2005 Writers Guild of America Ödülü, "En İyi Prodüksiyon" dalında 2005 Producers Guild Ödülü, "Dramatik Televizyon Programında En İyi Yönetmen" dalında 2005 Director's Guild Ödülü ve "En İyi Kadro" dalında 2005 Screen Actors Guild Ödülü kazanarak 2005 yılındaki dernek ödüllerini topladı. Üç defa "En İyi Televizyon Drama Dizisi" dalında Altın Küre Ödülleri'ne aday oldu (2005–2007) ve 2006'da ödülü kazandı. 2005'te Matthew Fox ve Naveen Andrews, sırasıyla "Drama Dizisinde En İyi Aktör" ve "En İyi Yardımcı Aktör" dallarında Altın Küre adaylığı elde ettiler ve 2007'de Evangeline Lilly, "Televizyon Drama Dizisinde En İyi Kadın Oyuncu" dalında adaylık aldı. Lost, "En İyi Amerikan İthalatı" dalında 2005 Britanya Film ve Televizyon Akademi Ödülü kazandı. 2006'da Jorge Garcia ve Michelle Rodriguez, sırasıyla "Televizyon Dizisinde En İyi Yardımcı Aktör" ve "Aktris" dallarında ALMA Ödülleri'ne sahip oldular. Lost, 2005 ve 2006'da "En İyi Televizyon Dizisi" dalında Satürn Ödülü kazandı. 2005'te Terry O'Quinn, "Drama Dizisinde En İyi Yardımcı Aktör" ve 2006'da Matthew Fox, "En İyi Aktör" dalında Satürn Ödülü aldılar. Lost, art arda "En Başarılı Drama" dalında ilk ve ikinci sezonuyla iki Television Critics Association Ödülü kazandı. Ayrıca 2005 ve 2006'da "Yayınlanan Programlarda En İyi Yardımcı Görsel Efekt" dalında iki Visual Effects Society Ödülü aldı. Malcolm David Kelley, 2006'da Walt rolüyle Genç Artist Ödülü kazandı. 2005'te Lost, Entertainment Weekly ' nin "Yılın Eğlencesi" olarak seçildi. Show. "Pilot", "House of Rising Sun" ve "The Moth" bölümlerindeki Charlie'nin uyuşturucu hikâyesiyle 2005 Prism Ödülü kazandı. Lost, 2007'de Writers Guild Ödülü ile Producers' Guild Ödülü'ne aday oldu fakat ödülleri kazanamadı. Haziran 2007'de Monte Carlo Televizyon Festivali'nde "En İyi Drama" ödülü dahil olmak üzere dünya genelinde birçok ülkede, televizyon showu dalında yirmi adaylık elde etti. Eylül 2007'de Michael Emerson ve Terry O'Quinn ikilisi, "Drama Dizisinde En İyi Yardımcı Aktör" dalında Emmy'e aday gösterildiler ve ödülü, O'Quinn kazandı. Lost, 60. Primetime Emmy Ödülleri'nde "En İyi Drama Dizisi" dalında tekrar aday olarak gösterildi. Show, ayrıca Michael Emerson'un "Drama Dizisinde En İyi Yardımcı Aktör" adaylığı dahil olmak üzere yedi Emmy adaylığı daha aldı. 2009'da, Lost 61. Primetime Emmy Ödülleri'nde En İyi Drama Dizisi dalında aday olurken Drama Dizilerinde En İyi Yardımcı Aktör dalında Michael Emerson aday gösterildi ve Emerson, ödülü kazandı.
Eleştiriler
Lost, "Best of 2005 TV Coverage: Critic Top Ten Lists"te ("2005'in En İyileri TV Kapsamı: Eleştirmenlerin En İyi On Listeleri") The Boston Globe ' dan Matthew Gilbert'ın, People Weekly ' den Tom Gliatto'nun, San Jose Mercury News ' ten Charlie McCollum'un ve USA Today ' den Robert Bianco'nun listelerinde bir numarada yer aldı. Time dergisinden James Poniewozik, 2007'nin Geri Dönen En İyi Dizileri listesinde yer verdiği diziyi ikinci sıraya koydu. Dizi ayrıca o yıl, Time ' ın Tüm Zamanların En Büyük 100 Şovu listesinde yer buldu. Lost, Empire Dergisi ' nin Tüm Zamanların En Büyük 50 TV Şovu listesinde 5. oldu. The New York Times ' dan televizyon muhabiri Bill Carter, Lost ' u "televizyon tarihinin belki de en çok ilgi uyandıran devamlı ana hikâyeye sahip dizisi" olarak tanımladı. Güçlü açılışına dayanarak Reuters diziyi "hit drama" olarak adlandırdı ve "şovun radyo reklamları, özel gösterimler ve ABC'nin beş yıldır yaptığı ilk billboard reklamı kampanyası da dahil bir pazarlama bombardımanından yararlanmış göründüğünü" belirtti.
Üçüncü sezonun ilk blok bölümleri çok fazla gizem ortaya çıkardığı ve bunlara yeterince yanıt içermediği için eleştirildi. Yine aynı bölümlerde ana karakterlerin pek çoğuna sınırlı ekran süresi tanınması da şikâyetlere yol açtı. İkinci sezonda en çok bölümde yer alanlardan Terry O'Quinn'in oynadığı Locke, üçüncü sezonda yirmi iki bölümün yalnızca on üçünde göründü. Bu, Tom'u oynayan konuk oyuncu M.C. Gainey'den iki bölüm fazladır. İki yeni karakter olan Nikki ve Paulo genellikle olumsuz karşılandı; hatta Lindelof bile, çiftin hayranlar tarafından "evrensel olarak küçümsendiğini" kabul etti. Sezonu bölme kararı ve verilen aradan sonra ABD'deki yayın saati değişimi de epeyce eleştirildi. Cuse "hiçkimsenin altı bölümlük devam süresinden memnun olmadığını" kabul etti. İkinci blok bölümler, ekip ilk bloktan sorunlarla uğraşmaya devam ettiyse de, eleştirel başarı yakaladı. Şovda daha fazla yanıt verilmeye başlandı ve Nikki ile Paulo öldürülerek diziden çıkartıldı. Bunun dışında dizinin üçüncü sezondan üç sezon sonra biteceği açıklandı. Cuse seyircilerin bu sayede yazarların hikâyenin nereye gideceğini bildiğini anlayacağını umuyordu.
BuddyTV'den Don Williams, dördüncü sezonun ilk bölümü "The Beginning of the End" için "yılın en çok beklenen sezon prömiyeri" yorumunu yaptı. TV Guide ' dan Michael Ausiello sonradan Lost ' un dördüncü sezonunun son saati için "yılın en çok beklenen 60 dakikası" ifadesini kullandı. Amerikalı eleştirmenlere, "The Beginning of the End" ile "Confirmed Dead"in onlara ait özel DVD'leri 28 Ocak 2008'de gönderildi. Metacritic bu sezona, on iki seçilmiş eleştirmenin eleştiri yazılarına dayanarak 87 Metascore verdi. Bu, 2007–2008 sezonunda HBO dizisi The Wire ' ın beşinci ve son sezonuna verilenden sonra en yüksek Metascore'dur. TVWeek ' in profesyonel eleştirmenler arasında düzenlediği ankette Lost, "açık arayla", açıkça "neredeyse her eleştirmenin ilk beş listesine girerek" ve "hiç yerilmeksizin, tamamen övgüler alarak" 2008'in ilk yarısının en iyi televizyon şovu seçildi. 7 Mayıs 2007'de dizinin 2010'da sona ereceğinin açıklanması ve "flashforward"ların tanıtılması da, yeni sezonun yeni karakterleri gibi, eleştirmenlerin övgüleriyle karşılandı.
Popüler kültürde
Bir kült şov olarak Lost, kendisine bağlı ve başarılı uluslararası bir hayran topluluğu oluşturdu. Lost hayranları, bazen Lostaways ya da Losties olarak anıldılar, Comic-Con International'da toplandılar ve ABC tarafından organize edilen kongrelerde yer aldılar ve ayrıca, dizinin ya da bağlantılı öğelerinin yer aldığı forumlar ile Lostpedia gibi geliştirilmiş birçok hayran sitesinde de aktif oldular. Şovun ayrıntılı mitolojisi nedeniyle, hayran sitelerinde hayran kurguları, bölüm metinlerinin derlenmesi, hatırlanmaya değer şeylerin koleksiyonları gibi tipik hayran sitesi aktivitelerinin yanı sıra adanın gizemi hakkındaki teorilere ve spekülasyonlara odaklanıldı.
Dizinin izleyicisini meşgul tutmaya çalışmak ve hayranların ilgisini tatmin etmek için ABC, çeşitli karşı medya arayışlarına girişti ve sık sık yeni yöntemler kullandı. Lost ' un hayranları, ABC'yi bağlantılı internet siteleri, bağlantılı romanlar, bir resmî forum, Lost ' un arkasındaki yaratıcı ekip tarafından kurulan bir resmî forum ("The Fuselage"), "mobisode'lar", yapımcılar tarafından oluşturulan podcastler, bir resmî dergi ve bir alternatif oyun (ARG) "The Lost Experience" ile keşfedebildi. Creation Entertainment tarafından 2005'in yazında bir resmî hayran kulübü kuruldu.
Şovun popüler olmasıyla, popüler kültür ve parodilerde diziye ve dizinin hikâyesindeki unsurlara göndermeler yapıldı. Veronica Mars, Will & Grace, Bo Selecta, The Sarah Silverman Program, My Wife and Kids, Chuck, Curb Your Enthusiasm, Notes from the Underbelly ve The Office gibi dizilerde; Family Guy, American Dad!, South Park, The Simpsons ve The Venture Bros. gibi çizgi dizilerde ve KFC Hawaii reklamlarında, dizinin öğeleri kullanıldı. Ayrıca, bir Machinima çizgi bilimkurgusu olan Red vs. Blue, 100. bölümünde dizinin sonunu (sonlarından birini) ti'ye aldı. Red vs. Blue'nun yaratıcıları da The Strangerhood'un bir bölümünde Lost'un başlangıcının bir parodisini yaptı. Lost ayrıca Valve Corporation'ın video oyunu Half-Life 2: Episode Two ' da bir easter egg (gizli özellik) olarak öne çıktı. Video oyunu Skate ' in "yükleniyor" ekranında Lost ' un 4, 8, 15 ve 16 numaraları yer aldı. World of Warcraft ' ta, Sholazar Basin'deki bir adada, 5, 9, 16, 17, 24 ve 43 numaralarının yazıldığı (her numara Lost ' takinden bir fazladır) bir ambar yer almaktadır. Catwoman ile The Thing gibi çizgi romanlarda, günlük karikatürler olan Monty ile Over the Hedge ' de, sanal çizgi romanlar Piled Higher and Deeper ile Penny Arcade ' de ve mizah dergisi Mad ' de, Lost referansları kullanıldı. Benzer şekilde, Moneen ("Don't Ever Tell Locke What He Can't Do"), Senses Fail ("Lost And Found" ile "All The Best Cowboys Have Daddy Issues") ve Gatsbys American Dream ("You All Everybody" ve "Station 5: The Pearl") gibi birçok rock grubu, diziden aldıkları tema ve başlıklarla şarkılar çıkardılar.
2 Mart 2005'te "Numbers" bölümünün yayınlanmasından sonra birçok kişi dizinin yinelenen motiflerinden olan sayıları (4, 8, 15, 16, 23 ve 42) kullanarak piyango oynadı. Pittsburgh Tribune-Review ' e göre, sayılar, piyango oynanan yerli halk tarafından üç günde 500 kere denendi. Keza, aynı dönemde, yalnız Michigan'deki 200'e yakın kişi, Mega Millions piyangosu için sayıları kullandı. Ekim ayı ile birlikte binlerce kişi Powerball piyangosu için sayıları kullandı.
23 Mayıs 2010'da yayınlanan Simpsonlar ' ın 21. sezon final bölümünde, Bart Simpson, Lost ' u alaya alarak kara tahtaya Lost final spoiler'ı yazdı ve insanların, kendilerini izlemelerini istedi (Tahtaya yazılan: "Lost'un sonu: Her şey köpeğin düşüydü. Bizi izleyin.")
Diğer medya
Lost ' un karakterleri ve ortamı, televizyon yayını dışında kitap, internet, cep telefonları için oluşturulmuş kısa videolar gibi diziyle bağlantılı ürünlerde yer aldı. ABC'nin aile şirketi Disney'in olan yayımcı Hyperion Books tarafından piyasaya üç kitap sunuldu. Bunlar, Cathy Hapka tarafından yazılan Endangered Species (ISBN 0-7868-9090-8) ve Secret Identity (ISBN 0-7868-9091-6) kitapları ile Frank Thompson tarafından yazılan Signs of Life (ISBN 0-7868-9092-4) kitabıdır. Hyperion, Laurence Shames tarafından yazılan Bad Twin (ISBN 1-4013-0276-9) adındaki üstkurgu kitabı yayımladı ve ABC'nin Pazarlama Departmanınca, Oceanic Havayolları 815 sefer sayılı uçuşu gerçekleştiren uçaktaki bir yolcu olduğunu iddia eden kurgusal yazar "Gary Troup", kitabın tanıtım yazısını yazdı.
Online hayal evreni akımı, Channel 7 (Avustralya), ABC (Amerika Birleşik Devletleri) ve Channel Four (Birleşik Krallık) tarafından yapımı gerçekleştirilen ve Mayıs 2006'nın ilk günlerinde oynanmaya başlanan, internet alternatif reality oyununa dayanan Lost Experience ile sonuçlandı. Oyun, hikâyeye paralel olarak beş evreden oluşurken, hikâye esasen Hanzo Vakfı'nı içermekteydi..
Lost Video Günlükleri olarak da anılan kısa mini bölümler ("mobisode'lar"), V Cast sisteminden Verizon Wireless aboneleri tarafından izlenilmesi için programlanmışti fakat kontrat sorunun oluşmasıyla ertelendi. Mobisode'lar, daha sonra Lost: Missing Pieces olarak yeniden adlandırıldı ve 7 Kasım 2007'den 28 Ocak 2008'e kadar yayınlandı.
Lisanslı ürünler
Diziyle bağlantılı romanların yanı sıra oyuncak ve oyunlar gibi başka ürünler de satış için lisans aldı. Bir video oyunu, Lost: Via Domus, Gameloft'un cep telefonları ve iPodlar için bir Lost oyunu geliştirdiği sırada, oyun konsolları ve ev bilgisayarları için Unisof tarafından geliştirildi ve satışa sunuldu. Cardinal Games, 7 Ağustos 2006'da bir Lost tahta oyununu piyasaya sundu. TDC Games, parçaları yerine yerleştirildiğinde Lost ' un mitolojisinin ipuçlarını ortaya çıkaran 1000 parçalık dört adet yap-boz ("The Hatch", "The Numbers", "The Others" ve "Before The Crash") yayınlandı. Inkworks, iki set olarak Lost ticari kartları piyasaya sundu ve Lost: Revelations setinin yayınlanması planlanmaktadır. Mayıs 2006'da McFarlane Toys, karakter aksiyon figürlerini set olarak yayınlayacağını duyurdu ve ilk seti Kasım 2006'da, ikinci seti Temmuz 2007'de yayınladı. Ayrıca, ABC, giyim, takı ve başka koleksiyon ürünleri gibi sayısız Lost ticari ürünü satmaktadır. Titan Magazines, Lost: The Official Magazine adında resmî bir dergi yayımladı.
Resmî bağlantılar
Lost
Isparta'da 1950 Türkiye genel seçimleri
14 Mayıs 1950 genel seçimleri Isparta İli sonuçları;
Robin Hood (anlam ayrımı)
Robin Hood, İngiliz halk hikâyelerinde mevcut olan bir hayduttur.
Robin Hood şu anlamlara da gelebilir:
Shone
"Shone", Flo Rida'nın R.O.O.T.S. adlı ikinci stüdyo albümünden çıkan promosyon teklisidir. Pleasure P vokallerinin de bulunduğu şarkının yapımcılığını Jim Jonsin ile Dre & Vidal üstlendi. Tekli olarak yayınlanmadan önce "You Can Be My Shone" adıyla bilinmekteydi. Bu sürümde Pleasure P'nin tüm vokallerini Rico Love seslendirmekteydi.
Liste başarıları
"Shone", ABD Billboard Hot 100 listesine 57 ve Hot R&B/Hip-Hop Songs listesine 81 numaradan giriş yaptı. Ayrıca, Kanada Hot 100 listesine 38 numaradan giriş yaptı.
Video
Parçanın video klibinin ilk gösterimi MySpace Video'da 23 Şubat 2009 tarihinde gerçekleşti. Brisco, Billy Blue, David Lyn (Poe Boy sanatçıları), Rico Love, Jim Jonsin ve Poe Boy CEO'su E-Class da video klipte rol aldı.
Şehir devleti
Şehir devleti veya site devlet, sadece bir şehir ile ona bağlı bölgelerden oluşan bağımsız devlet. Günümüzde Singapur, Vatikan ve Monako şehir devletlere birer örnektir. Ayrıca tam olarak bir şehir devlet olmasalar da, küçük yüzölçümü ve tek bir noktada yoğunlaşmış şehirleşme gibi özellikleri nedeniyle Katar, Brunei, Kuveyt, Bahreyn ve Malta  da bazen şehir devlet olarak sınıflandırılabilir. Yüksek nüfus yoğunluğuna sahip, ancak şehir devletler ile karakterize edilen bir şehir merkezi barındırmayan San Marino da bazen bu terim altında sınıflandırılabilir.
Bağımsız olmamalarına rağmen, Çin'de bulunan Hong Kong ve Makao ile Birleşik Arap Emirlikleri'ne bağlı Dubai ve Abu Dabi, yüksek oranda özerk olduğundan haklarında bazen şehir devlet olarak bahsedilir.
Tarihçe
Tarih boyunca pek çok şehir devleti bulunmuş, bu devletler genellikle daha büyük bir kültürel bölgenin parçası olmuştur. Bu devletlere örnek olarak Antik Yunanistan'daki şehir devletleri (Atina, Sparta ve Gördes (Krintos)), Kenan'daki Fenike şehirleri (Sur, Kartaca ve Sayda), Mayalar (Chichen Itza ve El Mirador), Orta Asya'da İpek Yolu üzerindeki şehirler (Semerkand ve Buhara), Kutsal Roma İmparatorluğu'ndaki özgür imparatorluk şehirleri ve İtalyan şehir devletleri (Floransa ve Venedik) gösterilebilir.
Şehir devletleri medeniyetin gelişimine çok büyük katkılarda bulunmuşlardır. İnsanlık tarihinin en yaratıcı dönemlerinden bazıları insanların küçük bağımsız merkezlerde örgütlendiği dönemlerdi. Modern Avrupa medeniyeti kökenleri bakımından iki döneme çok şey borçludur. Bunlar Yunan şehir devletleri ve Rönesans İtalya'sının şehir devletleridir. Ancak bu küçük yaratıcı gruplar kısa sürelerle ayakta kalabilmişlerdir zira daha büyük devletlerin saldırılarına karşı kendilerini koruyacak büyüklük ve güçten yoksundular. İtalya ya da Yunanistan'da olduğu üzere gevşek bir coğrafi ve kültürel birliğin birbirinden ayrı bölgesel birimleri olarak başarıları daha kalıcı bir güce sahip daha büyük birimlerin ortaya çıkmasını sağlamış ve imparatorluk ve krallıklar gibi daha büyük toplum örgütlenmelerine yol açmıştır.
Site devletlerde dini bir bütünlük söz konusudur. Her sitenin kendini yaratan ve koruyan bir tanrısı vardır. Site devletleri oluşturan halk, siteyi oluşturduğuna inanılan tanrının çizmiş olduğu sınırlar içerisinde hayatlarını devam ettirirler. Siteyi oluşturan insanlar, tüm faaliyetlerini devletin çıkarları için gerçekleştirirler.
Site devleti Platon gibi Aristoteles de kabul etmiştir. Aristoteles’e göre, devlet adamıyla devlet arasındaki ilişkiyle aile reisi ve ev halkı arasındaki ilişkiyi veya sahibi ile köleleri arasındaki ilişkiyi bir tutmak ve aynı tür bir ilişki olduğu kabul etmek yanlıştır. Aristoteles’in düşündüğü devlet yapısı, halkın birbirini tanıdığı ve yönetime doğrudan katıldığı ve fazla kalabalık olmayan, yüzölçümü küçük bir site devlettir. Aristoteles, devleti ne zengin fakat azınlığın ne de yoksul fakat çoğunluğun olarak betimler. Ortak çıkarları doğrultusunda bir araya gelen orta tabakanın iyi ve güçlü olacağını savunur, adaletin kendi kendine tecelli ettiği yönetim biçimini benimser.
Sosyal ve siyasal yapı
Site devletler, siyasal olarak sırasıyla; monarşi (krallık), oligarşi (aristokrasi) ve demokrasi evrelerinden geçmiştir. Monarşi döneminden sonra tiranlık dönemi yaşamışlardır ancak halkın ayaklanması sonucu halk iktidarı ele geçirmiş ve demokratik düzene geçilmiştir. Aristoteles’in düşüncesine göre topluluk arasındaki farklar amaçtan dolayı değil yapılarından dolayı kaynaklanmaktadır. Bundan dolayı farklı yönetim biçimleri sıralar. Bu sıralamayı yöneten kişi sayısına oranla iyi veya kötü olarak belirtir. Aristoteles’e göre doğru rejimler; krallık, aristokrasi ve cumhuriyettir. Yanlış rejimler ise; tiranlık, oligarşi ve demokrasidir.
Atina Sitesi’nde halk meclisi vardır ve bu meclis, erkek ve özgür yurttaşlardan oluşur. Düzenli aralıklarla toplanır ve yasama görevi yapar. Halk meclisi bu yasaları yaparken, tanrısal yasalara ve kurucu yasalara aykırı olarak hareket edemezler.
Site Devletlerin iki tür hukuk kaynakları vardır. Bunlardan birincisi; thesmoi yani tanrısal yasalardır. Mitolojik ögelere dayanır. İlahi yasadır ve kutsaldır. Bundan dolayı değiştirilemezler. İkincisi ise nomoidir; bu yasalar insanlar tarafından oluşturulur. Dolayısıyla değiştirilebilir veya iptal edilebilirdir. Bu yasama faaliyetleri, Atina Sitesini dönem koşulları altında bir hukuk devleti yapmıştır.