İtalyan_Rönesansı'nda_resim
Ölüm ve kurtuluş
14. yüzyılın sonlarında Padova 'da]] iki önemli fresk ressamı, Altichiero ve Giusto de' Menabuoi aktifti. Giusto'nun başyapıtı, Padova Vaftizhanesi|Padova Vaftizhanesinin]] dekorasyonu, insanlığın Yaratılış, Çöküş ve Kurtuluş temasını takip ediyor ve aynı zamanda küçük bir kilisede nadir bir Kıyamet döngüsüne sahip. Çalışmanın tamamı genişliği, kalitesi ve bozulmamış durumu açısından istisnai olsa da, insan duygularının ele alınışı, Altichiero'nun yine Padova'daki Padovalı Antonio Bazilikası|Sant'Antonio Bazilikası'ndaki]] Çarmıha Gerilme ile karşılaştırıldığında muhafazakardır. Giusto'nun çalışması, Altichiero'nun Mesih'in ölümünü çevreleyen olayları büyük bir insan draması ve yoğunluğu ile ilişkilendirdiği resmileştirilmiş jestlere dayanır. Kuzeydoğu İtalya şehri, Venedik'in 22 mil (35 kilometre) batısında. Padova, Po nehri vadisinde iletişim ve seyahat için önemli bir merkezdi. Gelişen Romabelediyesi Orta Çağ'ın başlarında düşüşe geçmiş olsa da, şehir 11. ve 14. yüzyılın başları arasında İtalya'nın önde gelen kendi kendini yöneten komünlerinden biri haline geldi. Hırslı komşu soyluların sürekli askeri ve siyasi baskısına maruz kaldı. 1237 ve 1256 yılları arasında Ezzelino da Romano'nun kontrolüne girdi, ancak ölümünden sonra özerkliğini geri kazandı. Vatandaşlar arasındaki iç çatışmalar, dışarıdakileri müdahale etmeye teşvik etti. Padova, İmparator VII. şehir. Onların yönetimi 1405'e kadar sürdü, Venedik cumhuriyeti 1797'ye kadar süren bir kontrol kurduğunda. 13. yüzyılın sonlarında ve 14. yüzyılın başlarında Padova, en eski İtalyan hümanistlerinden Lovato dei Lovati ve Albertino Mussato'ya ev sahipliği yaptı. Giotto, Donatello, Andrea Mantegna ve Titian'ın önemli sanat eserlerinin bulunduğu yerdi. Padova önemli bir ticari güç olmasına rağmen, asıl önemi, en büyük iki İtalyan üniversitesinden biri olmasıydı. 1222'de en eski İtalyan üniversitesi Bologna'dan büyük bir öğrenci ve öğretmen grubu, Bologna şehri ile bir tartışmadan sonra Padova'ya göç etti. Üniversite, 13. ve 14. yüzyıllarda yavaş yavaş gelişti. 1399'da bir medeni hukuk ve kilise hukuku üniversitesi ile bir sanat ve tıp üniversitesi olmak üzere iki ayrı kuruma ayrıldı (yalnızca tıbbi çalışmaları değil, aynı zamanda doğa bilimleri, felsefe ve beşeri bilimleri ve daha sonra teolojiyi de dahil etti). Bu ikili bölünme 19. yüzyıla kadar devam etti. Şehrin Venedikliler tarafından fethi, yerel yönetim tarafından kontrol edilen bir kurumun refahını tehdit edebilirdi, ancak Venedikliler üniversitenin refahını korumaya söz verdiler. Venedik egemenliği altında, özellikle 15. ve 16. yüzyıllarda Padova, İtalya'nın en iyi üniversitesi oldu. Venedik hükûmeti, Padova yönetiminin fakülteyi yerli oğullarla doldurma hakkını sınırladı ve diğer kurumlardan seçkin profesörleri kasten yüksek maaşlarla işe aldı. Özellikle 1488'de filozof Pietro Pomponazzi'nin işe alınması ile matematikçi ve astronom Galileo Galilei'nin 1610'da ayrılması arasında Padova, Avrupa'nın geri kalanını çeşitli alanlarda, özellikle tıp ve doğa felsefesinde yönetti. 1540 yılında tıp fakültesi klinik tıp uygulamasına başladı ve öğrencileri hasta kişilerin başucunda gerçek tıp uygulamalarıyla tanıştırdı. 1545'te Venedik, Avrupa'nın en eski üniversite botanik bahçesi olan ve hayatta kalan bir botanik bahçesine (özellikle farmakoloji için faydalı) izin verdi. Üniversitenin büyüklüğünün açık bir işareti, siyaset filozofları Paolo Giovio ve Francesco Guicciardini de dahil olmak üzere mezunlarının kalitesidir; hümanistler Francesco Filelfo, Giovanni Pico della Mirandola ve Pier Paolo Pier Paolo Vergerio (en); ve doktorlar ve filozof-bilim adamları Ulisse Aldrovandi, Girolamo Cardano, Gabriele Falloppio, Girolamo Fracastoro, Francesco Patrizi ve Bernardino Telesio. Almanlar Cusa'lı Nicholas ve Willibald Pirckheimer de dahil olmak üzere yabancı bilim adamları da Padova'ya akın etti; Macaristan'ın en büyük hümanisti Janus Pannonius; ve John Colet, William Harvey, Thomas Linacre ve Reginald Pole dahil olmak üzere İngiliz bilim adamlarının parlak bir galaksisi.