cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rhabdosargus
Rhabdosargus Sparidae familyasına bağlı bir balık cinsidir.
Sparodon
Sparodon Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Pterogymnus
Pterogymnus Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Sarpa
Sarpa Sparidae familyasına bağlı bir balık cinsidir.
Sparus
Sparus Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Spondyliosoma
Spondyliosoma Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
1989 Ürümçi Olayları
19 Mayıs 1989 olayı olarak da bilinen 1989 Ürümçi olayları Mayıs ayında Çin Halk Cumhuriyeti'nin Sincan Uygur Özerk Bölgesi başkenti Ürümçi şehrinde gerçekleşti. 19 Mayıs 1989'da Müslüman protestocuların yürüyüşü olarak başlayan olaylar sonunda Halk Meydanı'ndaki Sincan ÇKP ofis kulesine yönelik şiddetli saldırılara dönüştü.
Corce Beroviç
Corce Beroviç ya da Beroviç Paşa ( Đorđe Berović,, 1845-1897), Osmanlı'da Girit Genel Valisive Sisam Beyi olarak görev yapmış Hristiyan devlet adamıydı.
1989 Ürümçi Olayları
Bunun en yakın nedeni, 1987'de yayınlanan ve Müslümanların cinsel yaşamını tarif ettiği iddia edilen
Corce Beroviç
Biyografi
Corce Beroviç, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki (modern Arnavutluk) İşkodra'da doğdu. Sırp kökenliydi. Beroviç ailesinin Osmanlı paşalarının sonuncusuydu. 19. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu'nda hükûmet, Hristiyanların çoğunlukta olduğu vilayetlere Hristiyan idareciler sağlamak için Hristiyan ailelerden oğullarını İstanbul'da eğitim görmeleri için göndermelerini istemiştir.
1989 Ürümçi Olayları
Cinsel Gelenekler(《性风俗》) adlı bir kitaptı ve bu Kansu, Ningksia ve Sincan'dan bazı Huileri de kışkırttı. Çoğunluğu Uygur ve Huiler den oluşan protestocular önceki günlerde düzenli yürüyüşler düzenleyerek hükûmetten "Cinsel Gelenekleri" kitabını yok etmesini ve kitap yazarlarını cezalandırmasını talep ediyorlardı. Ancak protesto, yaklaşık 2.000 isyancının arabaları devirdiği, camları kırdığı ve bazılarının ÇKP ofisindeki personele saldırdığı isyanlar ile sonuçlandı. Hükûmet, kalabalığı dağıtmak için 1000 polis ve 1200 silahlı polis askeri gönderdi olaylar 173 kişinin tutuklanması ile sonuçlandı.
William Frederick (Gloucester ve Edinburgh dükü)
Prens William Frederick, Gloucester Dükü ve Edinburgh, (15 Ocak 1776 - 30 Kasım 1834), Kral II. George'un torununun çocuğu ve Birleşik Krallık Kralı III George’un damadıydı.
Corce Beroviç
Biyografi
Çeşitli idari görevlere atandı. Sisam'a gelmeden önce Girit vilayet idaresinde müşavirlik yaptı. Adanın Rum nüfusunun silahlı bir isyanı ortasında Sisam'a geldi. Türk ordusu cezai bir sefer göndermeye hazırdı, ancak müdahalesi karşılıklı olarak kabul edilen uzlaşmayı sağladı. Yunanlar için bağımsız bir şehzadeydi ve padişah onu paşası olarak görüyordu.Adanın ekonomisini oturttu ve yönetiminde genel olarak başarılı oldu ve Sisamlılar arasında popüler oldu. Diğer önlemlerin yanı sıra, memurların kalıcılığını tesis etmekte başarısız oldu, ancak basın özgürlüğünü güçlendirdi, tarımı teşvik etti ve 1895'te Sisam Arkeoloji Müzesi'ni kurdu. Sisam Meclisi huzurunda yaptığı konuşmada, "Parlamento ve benim ortak sınırlarımız var. Benim sınırlarıma girmemelisin, ben de senin sınırlarına girmeyeyim. Öyle olursa sonsuza kadar dost kalacağız" dedi. Maratokampos bölgesinde bir turdayken Bâb-ı Âli tarafından yeni bir göreve atandı. Ayrılışı genellikle Sisam halkı tarafından olumsuz karşılandı. Girit'in Rum nüfusu tarafından benzer bir isyan 1897'de gerçekleşti ve Beroviç Paşa, Bâb-ı Âli tarafından Sisam'takine benzer bir uzlaşmaya varması beklenen Genel Vali olarak gönderildi. Ne yazık ki Girit'teki savaş çoktan kök salmıştı ve Yunanlar ona olumlu bakmalarına rağmen Türk halkı ve ordusu teslim olmayı reddetti. Padişah, Osmaniye Nişanı'nı vererek lehine müdahale etmeye çalıştı, ancak sonuç alamadı. Hatta Türk ordusu komutanı tarafından tutuklandı. Adayı abluka altına alan Büyük Güçler müdahale ederek onu serbest bıraktılar. Daha sonra kendisine Karadağ Ordusu'nun korumaları olarak bir müfreze verildi. Hanya'ya varışları Yunan halkı tarafından sevinçle karşılandı. Bağımsız Girit Devleti'nin kurulmasından sonra Beroviç Paşa, Hanya kalesinin anahtarlarını Yunanistan Prensi George'a devretti ve Venedik'te emekli oldu.
William Frederick (Gloucester ve Edinburgh dükü)
Çocukluğu
Prens William, 15 Ocak 1776'da Roma, Via del Corso'daki Palazzo Teodoli'de doğdu. Babası, Galler Prensi'nin üçüncü oğlu Gloucester ve Edinburgh Dükü Prens William Henry'dir. Annesi Maria, Edward Walpole'un gayri meşru kızı ve Robert Walpole'un torunuydu. II. George torununun çocuğu olarak, Büyük Britanya Prensi unvanı ile doğdu ancak His Royal Highness değil, His Highness şeklinde hitap ediliyordu. Genç prens, 12 Şubat 1776'da Rahip Salter tarafından Teodoli Sarayı'nda vaftiz edildi. Vaftiz ebeveynleri Saxe-Gotha-Altenburg Dükü ve Düşesi ve Brandenburg-Ansbach Uçbeyi idi.
1802-1803'te Stockholm'de kaldığı süre boyunca, Aurora Wilhelmina Koskull ile ilişkisi olduğu söylentileri çok dikkat çekti ve bildirildiğine göre onunla evlenme planları vardı. Kraliçe Charlotte, William'ın Koskull hakkında şöyle dediğini hatırladı: "Eğer o senin kızın olsaydı, onunla evlenirdim!"
1811'den ölümüne kadar Cambridge Üniversitesi'nin rektörlüğünü yaptı. 1812'de İsveç soylularının bazı üyeleri tarafından İsveç kralı pozisyonu teklif edildi, ancak İngiliz hükûmeti buna izin vermedi.
Evlilik
22 Temmuz 1816'da ilk kuzeni ve III. George'un dördüncü kızı Prenses Mary ile evlendi. Evlilik, Londra'daki St. James Sarayı'nda gerçekleşti. O gün, Kraliyet Vekili olan Prens, Dük'e His Royal Highness hitap şeklini verdi.
Gloucester Dükü ve Düşesi, Surrey'deki Bagshot Park'ta yaşıyordu. Birlikte çocukları olmadı; ikisi de 40 yaşındayken evlenmişlerdi. Dük, tahtın varisi Galler Prensesi Charlotte'a uygun bir damat bulunabilsin diye bekar kalmaya teşvik edilmişti. Charlotte on hafta önce Saxe-Coburg Prensi Leopold ile evlenmişti.
Sonraki yaşamı
Ebeveynlerinin evliliğinin tartışmalı durumu nedeniyle, yalnızca bir Birleşik Krallık prensi olarak kabul edildiğinden Hannover Hanedanından çıkarıldı. Örneğin, o ve kız kardeşi , Königlicher Groß-Britannischer und Kurfürstlicher Braunschweig-Lüneburgscher Staats-Kalender'deki Hanover soy listesinde yer almıyordu. Ayrıca 1831'de Brunswick-Lüneburg evinin aile sözleşmesini imzalamaya davet edilmedi, bu da Almanya'daki kraliyet ailesinin bir üyesi olarak görülmediği anlamına geliyor.
Dük, 30 Kasım 1834'te Bagshot Park'ta öldü ve Windsor'daki St. George Şapeli'ne gömüldü.
Cheimerius
Cheimerius Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Argyrops
Argyrops Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Boops
Boops Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Stenotomus
Stenotomus Sparidae familyasına bağlı bir balık cinsidir.
Boopsoidea
Boopsoidea Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Dentex
Dentex Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Crenidens
Crenidens Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Kondilart
Kondilartlar (Condylarthra), öncelikle Paleosen ve Eosen dönemlerinden bilinen, soyu tükenmiş plasentalı memelilerin resmi olmayan bir grubudur - daha önce bir takım olarak kabul edilmiştir. Erken, ilkel toynaklılar olarak kabul edilirler. Artık, Perissodactyla veya Cetartiodactyla'nın bir parçası olarak açıkça belirlenmemiş olan toynaklıları sınıflandırmak için bir çöplük olarak hizmet eden ve bu nedenle birçok ilgisiz soydan oluşan bir çöp sepeti taksonu olarak kabul edilmektedir.
Steiermark Dükalığı
Geçmiş
1180'de İmparator Frederick Barbarossa tarafından, o yılın başlarında Bavyera Dükü Henry'nin düşüşünden sonra İstirya, komşu Karintiya ve Bavyera ile eşit bir dükalık oluşturdu. Margrave Ottokar böylece İstirya'nın ilk dükü ve aynı zamanda eski Otakar Hanedanı'nın son temsilcisi oldu. Ottokar'ın hiçbir sorunu olmadığı için, 1186'da 976'dan beri Avusturya'nın hükümdarları olan güçlü Babenberg Hanesi ile Georgenberg Paktı'nı imzaladı, bundan sonra her iki duka da sonsuza kadar kişisel birlik içinde yönetilmeye başladı. 1192'de ölümü üzerine Steiermark, öngörüldüğü gibi, Avusturya'nın Babenberg dükü Leopold V'nin eline geçti.
Argyrozona
Argyrozona Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Steiermark Dükalığı
Geçmiş
Avusturyalı Babenbergler, 1246'da Dük Frederick II'nin Macaristan Kralı IV. Béla'ya karşı savaşta öldürülmesiyle yok oldu. İstirya, komşu dükalıklar arasında bir anlaşmazlık konusu haline geldi. 1254'te, Bohemya Kralı II. Ottokar onu fethedene ve 1260 Kressenbrunn Savaşı'nda galip gelene kadar Macar kralları tarafından yönetildi. Kral II. Ottokar, son dükün kız kardeşi Margaret ile evlendiğinden, hem Avusturya hem de Steiermark üzerinde hak iddia etti. Bu nedenle dukalıkların kaçan derebeylikler olduğunu iddia eden ve yeni seçilen Almanya Kralı I. Rudolph'un güçlü muhalefetiyle karşılaştı. Rudolph nihayet 1278 Marchfeld Savaşı'nda Ottokar'ı yendi, Avusturya ve İstirya'yı ele geçirdi ve onları oğulları Albert I ve Rudolf II'ye verdi.
Kondilart
Taksonomik tarih
Condylarthra her zaman sorunlu bir gruptu. tarafından ilk kez tanımlandığında, Phenacodontidae, buradaki tip ve tek aileydi. Ancak Cope 1885, Condylarthra'yı bir takıma yükseltti ve genelleştirilmiş dişlere ve postkraniyal iskeletlere sahip çok çeşitli plasentaları içeriyordu. Daha yeni araştırmacılar (yani 2. Dünya Savaşı sonrası) daha kısıtlayıcı olmuştur; ya sadece sınırlı sayıda takson içerir ya da terimin tamamen terk edilmesini önerir. İlkel özelliklerinden dolayı condylarth'lar, yaşayan Artiodactyla, Cetacea, Perissodactyla, Hyracoidea, Sirenia ve Proboscidea'nın yanı sıra soyu tükenmiş Desmostylia, Embrithopoda, Litopterna, Notoungulata ve Astrapotheria dahil olmak üzere birçok toynaklı takımının ataları olarak kabul edilmiştir.
Prothero, Manning & Fischer 1988, aşağıdaki karakterlere sahip olan, ancak daha türetilmiş düzenlerde mevcut olan uzmanlıklardan yoksun olan condylarth'ları sınırlandırdı:
Steiermark Dükalığı
Geçmiş
Habsburg Hanedanı o andan itibaren İstirya'ya kendi soyundan gelen dükleri gönderdi. Ancak düklük, 1379 Neuberg Antlaşması ile Avusturya'dan ayrıldı, ardından İstirya, Carinthia ve Carniola, Graz'da ikamet eden Leopold soyundan Leopold III'ün torunları tarafından yönetilen İç Avusturya topraklarını oluşturdu. 1456'da, Aşağı İstirya'daki ortak Celje dükalıkları satın alarak Steiermark bölgesini önemli ölçüde genişletebildi. Leopold'un torunu Frederick V, 1457'de Avusturya'yı devraldığında, her iki dukalık da kişisel birlik içinde yönetildi. 1496'da Frederick'in oğlu Maximilian, 1856'ya kadar Graz'a dönmelerine izin verilmeyen tüm Yahudileri İstiryadan kovmak için bir emir imzaladı. 1512'de Avusturya İmparatorluğuna katıldı.
Kondilart
Evrimsel tarih
Dinozorların ortadan kaybolması, büyük memeli otçulları için ekolojik bir niş açtı. Bazı condylarths nişi doldurmak için gelişti, diğerleri ise böcek öldürücü olarak kaldı. Bu, Paleosen boyunca gözlemleyebildiğimiz, condylarthlara muazzam evrimsel radyasyonunu kısmen açıklayabilir, bu da karadaki çoğu Cenozoik hayvan topluluğunda baskın otçulları oluşturan farklı toynaklılar (veya "toynaklı memeliler") ile sonuçlanır. Avustralya'nın ada kıtasında.
Steiermark Dükalığı
Geçmiş
İç Avusturya Arşidükü II. Charles yönetiminde Graz, Cizvitler tarafından 1585'te kurulan Graz Üniversitesi'nde hızlandırılan ve Charles'ın yönetiminde devam eden Karşı-Reformasyonun merkezi oldu. 1619'da tüm Habsburg kalıtsal topraklarının tek hakimi ve Kutsal Roma İmparatoru olan oğlu Arşidük II. 1526 Mohaç Savaşı'ndan sonra, bölge ciddi şekilde acı çekti. Türkler, İstirya'ya yaklaşık yirmi kez akın yaptılar.
Kondilart
Evrimsel tarih
Mevcut memeliler arasında, Paenungulata (kır fareleri, filler ve deniz inekleri), Perissodactyla (atlar, gergedanlar ve tapirler), Artiodactyla (domuzlar, geyikler, antiloplar, inekler, develer, su aygırları ve akrabaları), Cetacea (balinalar) ve Tubulidentata (ardvark) geleneksel olarak Ungulata'nın üyeleri olarak kabul edilir. Bunların yanı sıra, soyu tükenmiş birkaç hayvan da, özellikle endemik Güney Amerika toynaklı takımları (Meridiungulata) bu gruba aittir. Birçok toynaklı hayvanın toynakları olmasına rağmen, bu özellik Ungulata'yı tanımlamaz. Gerçekten de, bazı condylarth'ların ayaklarında küçük toynaklar vardı, ancak en ilkel formlar pençelidir.
Steiermark Dükalığı
Geçmiş
İstirya, Habsburg Monarşisinin bir parçası olarak kaldı ve 1804'ten itibaren Avusturya İmparatorluğu'na ait oldu. Dükalığın gelişimi, 1811'de Graz Teknoloji Üniversitesi'nin öncülü olan Joanneum'u ve 1840'ta Leoben Üniversitesi'ni kuran İmparator I. Francis'in küçük kardeşi Avusturya Arşidükü John tarafından kararlı bir şekilde desteklendi. Mürzzuschlag'a giden Semmering demiryolu ve Viyana'dan Trieste'ye giden Avusturya Güney Demiryolu hattı 1857'de tamamlandı ve bu da İstirya ekonomisini canlandırdı. 1867 Avusturya-Macaristan Uzlaşması (Ausgleich) sırasında, düklük Avusturya-Macaristan Monarşisinin Cisleithanian kısmı için bir taç toprak olarak verildi, milliyetçiliğin yükselişiyle birlikte Alman ve Sloven nüfusu arasındaki çatışmalar yoğunlaştı.
Weimar Cumhuriyeti'nin askerî rütbeleri
Bu rütbeler Weimar Cumhuriyeti tarafından 1919-1935'e kadar kullanılan rütbelerdir.
Kondilart
Evrimsel tarih
Son moleküler ve DNA araştırmaları, memeli evriminin resmini yeniden düzenledi. Paenungulatlar ve tubulidentatlar, afrotherianlar olarak görülür ve artık laurasiatherian perissodactyler, artiodactyller ve cetaceanlarla yakından ilişkili olarak görülmez, toynakların, bir kez Afrotheria'da ve bir kez Laurasiatheria'da olmak üzere en az iki farklı memeli soyu tarafından bağımsız olarak edinildiğini (yani benzer olduğunu) ima eder. Condylarthra'nın kendisi bu nedenle polifiletiktir: birkaç condylarth grubu birbiriyle yakından ilişkili değildir. Gerçekten de, Condylarthra bazen bir 'çöp sepeti' taksonu olarak kabul edilir. Gerçek ilişkiler çoğu durumda çözülmemiş kalır.
Lagodon
Lagodon Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Kondilart
Evrimsel tarih
Meridiungulatlar ve yaşayan toynaklılara ek olarak, Mesonychia ve Dinocerata dahil olmak üzere soyu tükenmiş diğer birçok memeli grubunun condylarthran ataları olduğu önerilmiştir.
Steiermark Dükalığı
Geçmiş
I. Dünya Savaşı'nın ardından Avusturya-Macaristan'ın çöküşü üzerine, Alman Avusturya'nın geriye kalan devleti, İstirya düklüğünün büyük bölümleri de dahil olmak üzere önemli bir Almanca konuşan nüfusa sahip tüm Cisleithanian Avusturya'yı talep ederken, Sloven Aşağı İstirya bölgesi Eyaleti'ne katıldı. Slovenler, Hırvatlar ve Sırplar. Silahlı çatışmalar, özellikle çok milletli Maribor (Marburg) kasabası çevresinde ortaya çıktı, 1919 St Germain Antlaşması'na kadar eski düklük, topraklarının üçte ikisi (daha sonra Yukarı Steiermark olarak adlandırılan) Graz da dahil olmak üzere etnik hatlar arasında geniş bir şekilde bölündü. Avusturya ile kalan ve Maribor'un Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı'na geçmesiyle Aşağı İstiryanın güney üçte biri, sonunda modern Slovenya'nın bir parçası haline geldi.
Cymatoceps
Cymatoceps Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Gymnocrotaphus
Gymnocrotaphus Sparidae familyasına bağlı bir balık cinsidir.
Aslan: Hürkuş Kayıp Elmas
Aslan: Hürkuş Kayıp Elmas, Hakan Bol'un yönetmenliğini yaptığı 2021 çıkışlı animasyon filmdir. 13 Mart 2020 olan vizyon tarihi,  COVID-19 pandemisi nedeniyle 7 Ocak 2022'ye ertelemiştir.
Filmin ilk gösterimi 10 Mart 2020'de olmuştur.
Konusu
Aslan, kahraman bir pilot olan büyük büyük babasından kalan eşyaları kullanarak canlanabilen eski bir uçağın izini sürer. Bu uçağın adı Hürkuş'tur. Bu eski uçak Aslan'ın yardımıyla muhteşem bir uçak haline gelir. Hasan Usta kahraman bir pilot olan babasından kalan eşyaları Aslan'a verir. Bir uçak mühendisi olmaya kafayı takmış olan Aslan, bu eşyaların altından girip üstünden çıkarken büyük büyük babasının eski uçağının canlanabildiğine yönelik notlara rastlar. Bu notlar sayesinde Aslan ve arkadaşları kayıp kolun ve Hürkuş'un izini sürer. Ancak kolun peşindekiler yalnızca onlar değildir.
Evynnis
Evynnis Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Karadağ milliyetçiliği
Karadağ milliyetçiliği, Karadağlıların bir millet olduğunu iddia eden ve Karadağlıların kültürel birliğini teşvik eden milliyetçiliktir.
Oblada
Oblada Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Archosargus
Archosargus Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Karadağ milliyetçiliği
18. yüzyılın başından itibaren, Karadağ nüfusu Karadağ ve Sırp milliyetçiliğinin varyantları arasında parçalandı. Karadağlıların etnik Sırp karakterini vurgulayan Sırp milliyetçiliğinin aksine, Karadağ milliyetçiliği Karadağlıların kendilerini yalnızca Sırpların bir kolu olarak değil, benzersiz bir ulus olarak tanımlama hakkını vurgular.
Karadağ milliyetçiliği I. Dünya Savaşı'nda Karadağ'ı Sırbistan Krallığı'yla birleştime planları üzerine Karadağ'ın kabilelerinin aralarında Karadağ Kralı'nın da bulunduğu bağımsızlık yanlısı Yeşil kabileler ile birleşme yanlısı Beyaz kabileler olarak ayrılmasından sonra büyük bir siyasi sorun haline geldi. Karadağlı etnik kökeni, daha önce ilan edilmiş olmasına rağmen, 1960'larda Yugoslavya komünist hükûmeti tarafından tanındı.
1998'den sonra, Milo Đukanović liderliğindeki Karadağ hükûmeti Yugoslavya Federal Cumhuriyeti içinde daha fazla özerklik talep etti. 2006'da Karadağ vatandaşlarının %55'in biraz üzerinde çoğunluğu bağımsızlık lehinde oy kullandı. Çağdaş Karadağ milliyetçiliği, Sırbistan'ın 14. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu tarafından fethedilmesinden sonra Sırp kültüründen ayrı bağımsız bir Karadağ kültürünün ortaya çıktığını ve Karadağ'ın uzun yıllar bağımsız kaldığını belirtiyor.
Yugoslavya'nın kuruluşu
Karadağ milliyetçiliği ilk olarak I. Dünya Savaşı'nın ardından Karadağlıların Karađorđević hanedanı altında Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı'na (Yugoslavya) katılıp katılmama konusunda ikiye bölündüklerinde ortaya çıktı. Karadağ hükûmeti 1917'de Karadağ'ı bir Güney Slav federasyonuna birleştirmeyi kabul etti, ancak Karadağ Kralı ve bazı güçlü kabileleri içeren Yeşiller olarak bilinen bir siyasi grup birleşmeye karşı çıktı ve bağımsız bir Karadağ devletini savundu. Birleşmeden yana olan grup, Karadağ'ın Sırbistan ile birleşmesini isteyen Beyazlar'dı.
Karađorđević karşıtı Yeşiller ile Karađorđević yanlısı Beyazlar arasında Karadağ'ın Yugoslavya'ya katılması konusundaki düşmanlık 1920'lerde devam etti ve tırmandı. Yeşiller, Karadağlı Petrović hanedanının Sırp Karađorđević hanedanı lehine dağılmasıyla çileden çıktı. Karadağ üzerinde algılanan Sırp egemenliğine yanıt olarak, Yeşiller 1920'lerde birkaç isyan başlattı.
Savaş arası Yugoslavya
Karadağ çok az güce sahipti ve yeni Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı'nda çok az etkiye sahipti. Güç Belgrad'da yoğunlaşıyor ve il statüsüne indirilen Çetine'den uzaklaşıyordu. Podgorica Meclisi, Noel Ayaklanması ve Karadağ devletinin kurumlarının ve sembollerinin kaybı toplu olarak önemli şikayetlere neden oldu ve Kral Aleksandar'ın Karadağ Kilisesi'ni Belgrad'daki Sırp patriğinin yargı yetkisi altına sokma kararı Karadağ gururuna bir başka hakaretti. Savaş sonrası erken dönem, Karadağ içinde yoğun silahlı mücadele, ekonomik marjinalleşme ve yeni siyasi partilerin oluşumu ile karakterize edildi. Yeşiller, desteklerini iki kaynağa kanalize ettiler: Karadağ Federalist Partisi ve ortaya çıkan Yugoslavya Komünist Partisi.
Karadağ Federalist Partisi, Karadağ'da merkezi Belgrad'da olmayan tek siyasi örgüttü. Partinin teorisyeni Sekula Drljević, Karadağlıların Slav kökenli değil İliryalı olduğunu ve Sırp ve Karadağlı zihniyetlerinin uzlaşamayacak kadar farklı olduğunu savunarak ayrı bir Karadağlı etnik kökenine ilişkin fikirleri (1930'lar boyunca daha aşırı hale gelen fikirler) destekledi. Şöyle yazdı:"Irklar kan topluluklarıdır, oysa insanlar tarihin yaratıklarıdır. Karadağ halkı dilleriyle Slav dil topluluğuna aittir. Ancak kanlarıyla [Dinar halklarına] aittirler. Avrupa ırklarının çağdaş bilimine göre, [Dinarik] halklar İliryalıların soyundan gelmektedir. Bu nedenle, Arnavutlardan Almanlaştırılmış İliryalılar olan Güney Tirollülere kadar Dinar halkları arasındaki sadece akrabalık değil, belirli kültürel formların kimliği mevcuttur." Bununla birlikte, Karadağ'ın siyasi yaşamına giriş yapan Komünist Parti'ydi. En önemlisi, Karadağlı komünistler, Lenin'in kendi kaderini tayin etme ilkesini benimsemek adına Yugoslav üniterizmine olan bağlılıklarını bıraktılar. Böylece, Karadağ komünist partisi "gelecekteki Balkan Federasyonu'nun bir parçası olarak bağımsız bir Karadağ Sovyet Cumhuriyeti" için mücadelesine başladı. Parti birçok Yeşilin desteğini aldı ve 1920 seçimlerinde Karadağ'daki oyların yüzde 37,99'unu kazandı ve bu da Karadağlıları ayrı bir ulus olarak tanıma konusundaki kararlılığını etkileyecekti. Ancak 1921'de parti yasadışı ilan edildi ve siyasi faaliyetlerini demokratik kanallardan sürdüremedi. Parti, Dresden'deki 4. Kongresi'nde Karadağlıları resmen ezilen bir ulus olarak tanıdı.
Chrysophrys
Chrysophrys Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Lithognathus
Lithognathus Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Petrus (anlam ayrımı)
Petrus aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Diplodus
Diplodus Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Karadağ milliyetçiliği
Savaş arası Yugoslavya
Yugoslavya'da demokrasinin işlemez olduğu ortaya çıktı ve Kral Aleksandar, Haziran 1928'de Hırvat Köylü Partisi lideri Stjepan Radić'in parlamentoda öldürülmesi de dahil olmak üzere bir dizi korkunç olayın ardından 1929'da 6 Ocak Diktatörlüğü'nü başlattı. Yoğunlaşan siyasi krizi hafifletmek için Aleksandar anayasayı askıya aldı, siyasi partileri yasakladı ve kendi hükûmetini kurdu. Birçok muhalif siyasetçi tutuklanıp hapse atılarak Yugoslavya'nın Sırp olmayan halklarını daha da izole etti. Gerçek bir Yugoslav kimliği yaratma girişiminde, tüm milliyetçi duygular ezildi ve Yugoslavizm saldırgan bir şekilde halka dayatıldı. Karadağ coğrafi bir terim olarak varlığını sona erdirdi, toprakları bunun yerine büyük ölçüde Zeta Banovinası'na dahil oldu. 1934'te Kral Aleksandar'ın öldürülmesi ve 1939'da Cvetković-Maček Anlaşması'nın ardından Karadağ Federalist Partisi, anlaşmanın Karadağ için daha fazla bağımsızlığa yol açacağına inanarak anlaşmayı destekledi. Ancak Hırvatların Hırvatistan Banovinası'yla elde ettiği gibi bir statü Karadağlılar için gerçekleşmeyecekti.
II. Dünya Savaşı
Nisan Savaşı ve Yugoslavya'nın Mihver devletleri tarafından işgal edilmesinin ardından milliyetçi Karadağ Federalist Partisi, Hersek'teki Neretva nehrinden Arnavutluk'taki Mata'ya, ayrıca Metohija ve Sancak'ı da içerecek bir "Büyük Karadağ" talep ederek İtalya ile işbirliği yapmayı teklif etti. Çok daha küçük bir "Karadağ Bağımsız Devleti" 12 Temmuz 1941'de Aziz Petrus Günü Meclisi'nde ilan edildi ve Ustaşa ile Arnavutluk'un toprak iddiaları Almanlar tarafından nispeten daha fazla tercih edildi. Kral I. Nikola'nın torunu ve tahtın varisi olan Karadağ Prensi Mihail, kral ve kukla devlet başkanı olmaya davet edildi, ancak Nazilerle işbirliği yapmayacağını iddia ederek teklifi şiddetle reddetti. Yeniden kurulan Karadağ, Metohija'yı ve doğu topraklarını Arnavutluk'a kaptırdı, ancak Sancak'ın Sırp kısmını ele geçirmeyi başardı. Diğer tüm siyasi partiler yasadışı ilan edildi ve Sekula Drljević yönetiminde İtalyan koruması altında bir diktatörlük ilan edildi. Novica Radović başkanlığındaki bir dizi Karadağ Federalist Partisi üyesi, toprak iddiaları kabul edilmediği ve Petrović-Njegoš hanedanını yeniden başa geçiremediği için bu karara karşı çıktı.
Petrus (hayvan)
Petrus Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Karadağ milliyetçiliği
II. Dünya Savaşı
Karadağ kukla devletinin ilan edilmesinden sadece bir gün sonra partizanlar 13 Temmuz Ayaklanması'nı başlattılar ve Karadağ Federalist Ordusu sürgün edildi. Karadağ Devlet Konseyi sonunda Karadağ halkının bağımsız ve büyük bir ulusal devletini yaratmayı amaçladığı için Hırvatistan'ın başkenti Zagreb'de yeniden örgütlendi. Konsey, kendisini Ustaşa ile ilişkilendirdi ve rejimlerine yardım etti.
1945'te Karadağ Federalist Partisi, Draža Mihailović'e olan bağlılığını bozan ve Drljević'in hareketinin nominal olarak tanınması karşılığında Slovenya'ya geri çekilmek isteyen Pavle Đurišić liderliğindeki eski Çetniklerden kendi Karadağ Halk Ordusu'nu kurdu. Ancak, Drljević ve Đurišić arasındaki bu ittifak kısa ömürlü oldu ve Ustaşa ve Đurišić'in birlikleri arasındaki Lijevče Savaşı ile sona erdi. 1945'te yaklaşan Müttefik zaferiyle, Karadağ Federalist Partisi dağıldı ve 1945'in sonlarında kendi ordusu ona karşı döndükten sonra diğer Mihver işbirlikçileriyle birlikte geri çekildi.
Sosyalist Yugoslavya
II. Dünya Savaşı ve Yugoslav Partizanlarının Josip Broz Tito yönetiminde Yugoslavya'da iktidara gelmesinden sonra, Yugoslav hükûmetinin Karadağlıları yatıştırma çabaları sonucunda Karadağ milliyetçiliği otuz yıl boyunca yatıştı. Bu çabalar şunları içeriyordu: Yugoslav federasyonu içinde kurucu bir Karadağ cumhuriyeti yaratmak, Karadağlı uyruğunun tanınması, Karadağ'ın daha önce kırsal olan ekonomisinin endüstriyel gelişimine yardımcı olmak, altı kurucu cumhuriyetin en fakiri olan Karadağ'a mali yardım sağlamak ve kamu hizmetlerinde önemli sayıda Karadağlı içermek. Karadağ milliyetçiliği, Karadağ Ortodoks Kilisesi'ni yeniden diriltmek için bir çabanın başlatıldığı 1966'dan 1967'ye kadar bir hareket olarak yeniden ortaya çıktı.
Tito'nun 1980'deki ölümünden sonra, Karadağ'da ve Yugoslavya'nın başka yerlerinde milliyetçilik yükseldi. 1981'den itibaren Karadağ milliyetçiliği, Yugoslavya içinde Karadağ için daha fazla özerklik talep eden destekçileriyle güçlendi, ancak hükûmetin 1982 ve 1984 yılları arasında Karadağ milliyetçilerine karşı uyguladığı baskı milliyetçi hareketin çabalarını boğdu.
Çağdaş milliyetçilik
James Minahan, çağdaş Karadağ milliyetçiliğinin gelişmesine yol açan nedenlerin, Karadağ'ın ilk kez egemen bir devlet haline geldiği 14. yüzyılın ortalarına kadar dayandığını iddia ediyor. Karadağlılar Sırpların bir alt grubu olarak kabul edilirken, Sırbistan üzerindeki Osmanlı yönetimi döneminde Karadağ'ın bağımsızlığı, Sırbistan'a kıyasla Karadağ'da çok farklı bir kültürün ortaya çıkmasına neden oldu. Bu dönemde Karadağ, Osmanlı kontrolündeki Sırbistan kültüründen oldukça farklı bir savaşçı kabile toplumu haline geldi.
Allotaius
Allotaius Sparidae familyasına bağlı bir cinstir.
Karadağ milliyetçiliği
Karadağ'da milliyetçi siyasi oluşumlar
Tarihi:
Dil ayrılıkçılığı
Sırp dilinden ayrı standart bir Karadağ dili fikri, Yugoslavya'nın dağılmasından sonra, Karadağ'ın Sırbistan-Karadağ'dan bağımsızlığını savunanlar aracılığıyla ortaya çıktı. 1993 yılına gelindiğinde, bazı Karadağlı aydınlar Karadağca'nın ayrı bir dil olduğunu ve bu şekilde tanınması gerektiğini iddia ediyorlardı. Bu iddianın ana yönü, Karadağ dilinin fazladan üç ses (ve dolayısıyla karakter) kullanımını gerektirmesi ve dolayısıyla Karadağ alfabesinin Sırp, Boşnak ve Hırvat alfabelerinde kullanılan 30 karakterin aksine 33 karakterden oluşmasıydı. 1994 yılında, Karadağ PEN Merkezi, temel iddiası Karadağ kültürel kimliğinin tüm yönlerinin asimilasyon ve yok edilmeye çalışıldığını öne çıkarmak olan Karadağ Kültürünün, Halkının ve Devletinin Tehlike Altına Alınması Bildirgesini yayınladı. Bildirinin 5. maddesinde, "Karadağ dilinin kendine özgü bir tarihi ve edebiyatta teyidi olmasına rağmen, Anayasa'nın diğer şeylerin yanı sıra Sırpçayı Karadağlıların dili olarak ilan ettiği" belirtilmektedir. Karadağ dilinin anayasada İjekavya lehçesinin Sırpça olarak tanımlanmasının Karadağ kimliğinin marjinalleştirilmesinin birçok örneğinden sadece biri olduğunu savundular. Bu argümanın merkezinde, Karadağ dilinin Sırpça, Hırvatça, Boşnakça ve Karadağ dillerinin temelini oluşturmasına rağmen, 1954 yılında Novi Sad Anlaşması'nın ardından standart Sırp-Hırvatçayı dayatan Belgrad ve Zagreb tarafından büyük ölçüde yok edildiği iddiası vardı.
Karadağ'daki 2003 nüfus sayımı sırasında, Karadağ dili konusu hararetli bir şekilde tartışıldı. Mart 2004'te Karadağ eğitim konseyi cumhuriyetin resmi dilinin Sırpça'dan Maternji jezik 'e (anadil) değiştirilmesini önerdi. Öneri, bunu Karadağ hükûmetinin Sırp kimliğinin özelliklerini marjinalleştirme girişimi olarak gören etnik Sırplar arasında öfkeye neden oldu. Doclean Bilim ve Sanat Akademisi başkanı Jevrem Brković, dilin adını "cumhuriyet anayasasında Karadağ dilinin kurulmasına geçiş aşaması" olarak değiştirme girişimlerini iyi karşıladı.
2007 tarihli Karadağ Anayasası, Karadağca'nın ülkenin resmi dili olduğunu belirtirken, Boşnakça, Hırvatça, Sırpça ve Arnavutça resmi kullanımda olan dillerdir.
Tirbuşon
Tirbuşon, şarap ve kapaklı içeceklerin kapağını açmak için kullanılan metal veya plastik gereç.
En basit haliyle ahşap veya başka bir malzemeden yapılmış dik bir tutamağa tutturulmuş çelik bir burgudur. Kullanıcı tutmak ile tirbuşonu kavrayıp burguyu şişe mantarına geçirir, dikey bir çekme hareketi ile mantarı şişeden çıkarır.
Etimoloji
Fransızca "çekmek" anlamındaki  'tirer ' fiili ve "tıpa, mantar" anlamındaki "bouchon" sözcüklerinin bileşiği olan,  şişe mantarı çekme aracı anlamındaki "tire-bouchon" sözcüğünden alıntıdır.
Bana Baba Dedi
Bana Baba Dedi, Acun Medya imzalı, 2015 yılında TV8'de yayımlanan komedi türündeki Türk televizyon dizisidir. Dizi, 29 Mayıs 2015 tarihinde yayımlanan 7. bölümü ile sezon finali yaparak yayından kaldırılmıştır.
Konusu
Kaan garsonluk yaparak kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan müzik sevdalısı bir gençtir. En yakın arkadaşı Cüneyt, babasını, alt katlarındaki daireyi Kaan'a kiralamaya ikna etmiştir. Yediği içtiği ayrı gitmeyen bu iki arkadaşın hayatı, Kaan'ın bir baltaya sap olamamış abisi Bora'nın eve yerleşmesiyle karışır. Ancak yıllar önce başından talihsiz bir evlilik geçmiş olan Kaan'ın hayatını altüst edecek olan sürpriz, kapının önüne bırakılan bir pusetin içindedir. Hem Cüneyt'in babası Macit'ten saklanması, hem de özenle bakılması gereken bu minik bebek, ortaokuldan arkadaşları olan "Duba Didem"in de hayatlarına tekrar girmesine sebep olacaktır.
Tirbuşon
Geçmişi
Şarabı oksijen almadan saklamak ve yıllandırmak için 17. yüzyıldan beri mantar meşesi ağacının kabuğundan elde edilen şişe mantarı kullanılmaktadır. Şarap şişelerini açmak için 1638 yılında Portekizli Cristiano Kopke tarafından icat edilen ve ‘tongs’ adı verilen bir alet kullanılmakta idi. Bu alet, şişenin boyun kısmının ısıtılarak camın kırılmasını sağlamaktaydı. İngiliz mucit Samuel Henshall, 24 Ağustos 1795’te, 2061 numara ile tirbuşonun patentini aldı.
Tirbuşonun burgusu, yıllanmış şarapların zamanla yıpranmış mantarlarını açarken parçalanmasına sebep olduğundan şişe ile mantarın arasına giren ince plakadan yapılan tirbuşonlar 1879 yılında Lucian Mumford tarafından icat edildi. Bu tirbuşonlara "Ah-zo’ ya da ‘two pronged’(iki uçlu) adı verilir.
1882 yılında Carl Wienke adlı bir Alman tarafından "garson tirbuşonu" icat edildi. Bu modelde kapsülün üst kısmı tirbuşonun bıçağıyla kesilerek alınır ve mantarı delmemek için  tirbuşon son burgusu dışarıda kalacak şekilde mantara sokulur.
Simidele Adeagbo
Simidele Adeagbo (29 Temmuz 1981 doğumlu), 2018 Kış Olimpiyatları'nda Nijerya adına yarışan Nijeryalı kızakçı.
İmtiyazname
Letters patentin zıttı letters close ( Latince: litterae clausae)dur. Bunlar doğası gereği kişiseldir ve yalnızca alıcının içeriğini okuyabilmesi için mühürlenir.
Suagara Kalesi
Tarihçe
Suagara Kalesi'nin bulunduğu Suagara köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Suagara Kalesi'nin Osmanlı dönemi öncesinden kaldığı tahmin edilmektedir. Suagara adı, "orta yayla" anlamında Gürcüce Şua Agara'dan (შუა აგარა) değişime uğramış olabilir.
Kalıntılar
Suagara Kalesi, Eklevana mahallesinin biraz dışında kayalık bir tepede inşa edilmiştir. Kalenin sur duvarları, üzerinde bulunduğu kayalık tepenin hatları boyunca uzanmaktadır. Suagara Kalesi'nden geriye sur duvarlarının, su toplama havuzu ile kalenin içindeki yapıların bazı kısımları kalmıştır. Kale, kabaca yontulmuş yeşil taşlarla harç kullanılarak inşa edilmiştir. Günümüzde bu kaleyi üç taraftan baraj suları çevrelemektedir.
Isı geri kazanımlı buhar jeneratörü
Isı geri kazanımlı buhar jeneratörü, kombine çevrim ve kojenerasyon santrallerindeki gaz türbinlerinin çıkışında oluşan yanma gazındaki atık ısının geri kazanılarak buhar üretiminin sağlandığı bir atık ısı kazanı çeşididir.
Gaz türbininde gerçekleştirilen yanma işlemi sonucunda açığa çıkan gaz, ısı geri kazanımlı buhar jeneratörüne girerek ısısını belli ölçüde kaybeder. Gaz, içinde su bulunduran borulara temas ederek suya ısısını aktarır. Gazın içerdiği ısının suya aktarılabilmesi için jeneratörlere monte edilmiş buharlaştırıcılar, ekonomizörler, kızıdırıcılar gibi tank benzeri ekipmanlar ve jeneratörün içinden geçen kanatlı borular, borular boyunca yerleştirilen vanalar gibi tesisat ekipmanları bulunur.
Eleusis'li Demophon
Yunan mitolojisinde, Demophon veya Demophöon (Eski Yunanca : Δημοφῶν veya Δημοφόων), Eleusis kralı Celeus ve kraliçe Metanira'nın oğludur.
Mitoloji
Doso adında yaşlı bir kadın kılığına giren Demeter, kayıp kızı Persephone'yi ararken, Attika'daki Eleusis kralı Celeus tarafından misafirperverce karşılanır. Celeus, Demeter'den, Metanira'dan olan oğlu Demophon'u emzirmesini ister.
İyi yapılı Metaneira'nın çocuğu olan Dêmophôn, sarayda beslendi ve bir daimôn gibi büyüdü, tahıl yemedi, memeden emmedi. Ama Demeter sanki tanrıçadan doğmuş gibi onu ambrosia ile yağladı, ve onu göğsüne bastırırken tatlı nefesini onun üzerine üflerdi. Geceleri onu, için için yanan bir kütükmüş gibi, ateşin menoslarında saklardı. ve onun ailesine haber verdi. Ama hayret ettiler ne kadar çiçek açmıştı ve ona bakmak tanrılara bakmak gibiydi.
Demeter, Demophon'un annesi Metanira'nın içeri girdiği, oğlunu yangının içinde gördüğü ve korkuyla çığlık attığı için ritüeli tamamlayamaz; Demeter, aptal ölümlülerin ritüeli anlamadığından öfkeyle yakınır. Demophon ölümsüz olamaz ama Demeter'in ona uyguladığı ritüeller onu ölümsüzlüğe yöneltir: Demeter'e adanmış Homerik İlahi'de hayatta kalır, ama diğer versiyonları anlatan şerhlerde Demophon yangında hayatını kaybeder.
Başarısız olan ölümsüzleştirme ritüeli, onun ölümün sebep olur ve onuruna Eleusis'de cenaze oyunları (Ballêtus olarak bilinen sahte savaş etkinliği) düzenlenir  ve bebek Demephon'un ölümünü telafi etmek için bu etkinlikler mevsimlik olarak düzenlenir. Bu sahte savaş, Eleusis Oyunları olarak bilinen ritüellerin kökü gibi görünmektedir:
Yine de, her zaman için istenmeyen hayata olacaktır, çünkü bir zamanlar oturmuştu dizlerimde ve kollarımda uyumuştu. Hôrâ'da, her yıl, Eleusislilerin oğulları bir savaşa girecek, korkunç bir savaş birbirleri arasında. Önümüzdeki tüm günlerde bunu yapacaklar.
Demophon'u ölümsüz kılmayı başaramayan Demeter, Triptolemos'a (Demophon'un ağabeyi) tarım sanatını öğretir; Yunanistan'ın geri kalanı ondan ekin ekip biçmeyi öğrenir. Triptolemos, ejderhanın çektiği bir savaş arabasıyla seyahat ederken, tüm Yunanistan'a tarım sanatını öğretme görevine devam ederken, Demeter ve Persephone ona yardım etmiştir.
Sagital tepe
Sagital tepe, diğerlerinin yanı sıra birçok memeli ve sürüngen kafatasının kafatasının tepesinin (sagital sütürde) orta çizgisi boyunca uzunlamasına uzanan bir kemik sırtıdır. Bu kemik çıkıntısının varlığı, son derece güçlü çene kaslarının olduğunu gösterir. Sagital tepe, öncelikle ana çiğneme kaslarından biri olan temporal kasın bağlanmasına hizmet eder. Sagital tepe gelişiminin bu kasın gelişimi ile bağlantılı olduğu düşünülmektedir. Sagital tepe, genellikle bir hayvanın gençlik döneminde, temporal çizgilerin yakınsaması ve kademeli olarak yükselmesinin bir sonucu olarak, temporal kasın büyümesiyle birlikte gelişir.
İşlev
Genellikle avlanma stratejilerinin bir parçası olarak dişlerini güçlü bir şekilde ısırmaya ve sıkmaya dayanan yetişkin hayvanların kafataslarında bir yay arması bulunma eğilimindedir. Tyrannosaurlar da dahil olmak üzere bazı dinozor türlerinin kafatasları, iyi gelişmiş sagital tepelere sahipti. Memeliler arasında köpekler, kediler, aslanlar ve diğer birçok etobur, tapirler ve bazı maymunlar dahil olmak üzere bazı yaprak yiyicilerin yaptığı gibi sagital tepelere sahiptir.
İnsansı maymunlar ve homininler
Sagital tepeler, sağlam büyük maymunlarda ve bazı erken homininlerde (Paranthropus) bulunur. Belirgin sagital tepeler erkek goriller ve orangutanlar arasında bulunur, ancak Bili maymunları gibi erkek şempanzelerde nadiren görülür.
İnsan evrimsel soy ağacında şimdiye kadar keşfedilen en büyük sagital tepe, bilinen en eski sağlam hominid (paranthropus) atası ve bugüne kadar keşfedilen en eski sağlam australopithecine olan "Kara Kafatası", Paranthropus aethiopicus alan numarası KNM WT 17000'e aittir. Armanın öne çıkması, P. aethiopicus'un ağır çiğnemesine bir uyarlama gibi görünüyor ve Kara Kafatasının yanak dişleri buna bağlı olarak büyük. Paranthropus boisei ve Paranthropus robustus dahil olmak üzere diğer Paranthropinlerin kafataslarında daha küçük sagital tepeler de bulunur..
İnsan atalarında sagital tepenin küçülmesi, geniş çapta büyüyen bir beyne ve küçülen dişlere bağlanıyordu. Bununla birlikte, 2004 yılında Dr. Hansell Stedman tarafından yönetilen bir grup araştırmacı tarafından bir çerçeve kayması mutasyonunun, sagital tepeye bağlı olan temporalis kasının bireysel kas liflerini küçülttüğü keşfedildi. Bunun beyin boyutunun artmasına izin verdiğine inanılıyordu, çünkü tepe artık kesinlikle gerekli değildi, ancak 2017'den sonra George Washington Üniversitesi'nden araştırmacılar tarafından yönetilen daha sonraki bir makale, başlangıçta varsayıldığı gibi, beyin boyutundaki artış ve diş boyutundaki azalmanın bağlantılı olmadığını buldu.
Arsinoitherium
Arsinoitherium, soyu tükenmiş Embrithopoda takımına ait soyu tükenmiş bir paenungulate memeli cinsidir. Filler, deniz inekleri, kır sıçanımsılar ve soyu tükenmiş desmostylianlar ile ilişkilidir. Arsinoithereler, 36 ila 30 milyon yıl önce Kuzey Afrika'nın geç Eosen ve erken Oligosen döneminde, tropikal yağmur ormanları alanlarında ve mangrov bataklıklarının kenarında yaşayan yüzeysel olarak gergedan benzeri otoburlardı. 2004 yılında tanımlanan bir tür olan A. giganteum, yaklaşık 27 milyon yıl önce Etiyopya'da yaşıyordu.
Taksonomi
En iyi bilinen (ve ilk tanımlanan) tür A. zitteli'dir. Başka bir tür olan A. giganteum, 2003 yılında Etiyopya'nın Chilga yaylalarında keşfedildi. A. zitteli'ninkinden çok daha büyük olan fosil dişleri, yaklaşık 28-27 milyon yıl öncesine tarihleniyor. Fayum Vahası, Arsinoitherium fosillerinin tam iskeletlerinin bulunduğu tek yer olsa da, Romanya'dan Crivadiatherium ve Türkiye'den Hypsamasia ve Paleoamasia dahil olmak üzere güneydoğu Avrupa'da arsinoitheriidler bulunmuştur.
Arsinoitherium cins adı, Ptolemaios Krallığı sırasında fosillerin bulunduğu bölge olan Faiyum Vahası'na ve Antik Yunanca: θηρίον theríon "canavar" olarak adlandırılan Firavun Arsinoe I'den gelir. A. zitteli tipinin tür sıfatı, bazıları tarafından Mısır'daki paleontolojinin öncüsü olarak kabul edilen seçkin Alman paleontolog Karl Alfred Ritter von Zittel'in onuruna verildi.
Açıklama
Yaşarken, yüzeysel olarak bir gergedanı andırırlardı. A. zitteli türünün yetişkinleri, omuzlarda yaklaşık 1,75 m (5,7 ft) boyunda ve 3 m (9,8 ft) uzunluğundaydı. Arsinoitherium'un en göze çarpan özellikleri, burnun üzerinde bir çift devasa boynuz (bu boynuzlar büyük olasılıkla hayvanın ileri görüşünü engelliyordu) [kaynak belirtilmeli] ve gözlerin üzerinde ikinci bir çift küçük topuz benzeri boynuzdu. Tipik olarak modern zürafaların kemiklerine benzer şekilde tasvir edilenler, yapısal olarak modern bovidlerin boynuzlarına benziyorlardı. İskeleti sağlamdır ve uzuvları fillerinkine benzer şekilde sütunludur; kalçaları da fil gibiydi. Arsinoitherium, seçici bir tarayıcı olduğunu düşündüren, plasentalı memeli dişlerinin ilkel durumu olan 44 dişin tam bir tamamlayıcısına sahipti.
Dağılım
Arsinoitherium fosillerinin bulunduğu yerler ve tarihleri:
Billur Yazgan
Billur Yazgan (d. 1 Ekim 1985, İstanbul), Türk oyuncudur.
İçel Anadolu Lisesi
"İAL" olarak da bilinen İçel Anadolu Lisesi, Mersin, Türkiye'de karma bir Anadolu lisesidir. 1980 yılında Arpaçsakarlar Köyü'nde kurulmuş olup, şimdiki binası 1986 yılında Mezitli'de yapılmıştır. Okul, öğrencilerini lise giriş puanına göre kabul eder. Mersin'deki Anadolu liseleri arasında en yüksek puanı gerektirir, bu nedenle şehrin en başarılı liselerinden biridir.
Tarih
İçel Anadolu Lisesi, 1980 yılında Toroslar ilçesine bağlı Arpaçsakarlar Köyü'ndeki Temel Eğitim Okulu binasında hazırlık ve ortaokul olarak eğitime başlamıştır. Okulun mevcut binası 1986 yılında Milli Eğitim Bakanlığı öncülüğünde Mersinli hayırseverlerin katkılarıyla tamamlanmıştır. Okulun yerleşkesi Mezitli Belediyesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Okulun fizik, kimya, biyoloji ve bilgisayar laboratuvarları bulunmaktadır. 150 kişilik konferans salonu da öğrencilerin hizmetindedir. Müzik sınıfı, resim atölyesi ve teknoloji dersi ile sosyal, eğitici ve bilimsel çalışmalar devam etmektedir.
Okul, 1986-1987 öğretim yılında 47 kişi ile ilk mezunlarını vermiştir. İlk mezunlarından bu yana toplam 6034 öğrenci mezun olmuştur.
Geçmiş mezunlarının neredeyse tamamı Türkiye'nin iyi üniversitelerinden mezun olmuş ve dünya çapında bürokrasi, özel sektör, siyaset, bilim ve önemli hizmet sektörlerinde faaliyet göstermektedir.
Ankyralı Karin
Doğu hristiyan geleneğine göre Karin kuzey Anadolulu genç bir hristiyandır ve kocası Melasippe ve oğlu Antonius ile birlikte Ankyra’da 362 yılında şehit edilmişlerdir. Karin ve eşi oğullarının karşısında teşhir edilirken ve hayattayken parçalara ayrılmışlardır, oğulları, ebevynlerinin yaşadığı zulmü görmesine rağmen İsa Mesih’i reddetmemiş ve kafası kesilmiştir.
Ayrıca
Omer Englebert, La Fleur des saints, Albin Michel, 2015, Fransızca, ISBN-13 978-2226316196
Steven M. Greer
Steven Macon Greer (d. 28 Haziran 1955) Dünya Dışı İstihbarat Araştırmaları Merkezi'ni (CSETI) ve iddia edilen gizli UFO bilgilerinin ifşa edilmesini amaçlayan Açıklama Projesi'ni kuran, Amerikalı bir ufologdur.
Erken yaşam ve ön ufoloji kariyeri
Greer, 1955'te Charlotte, Kuzey Karolina'da doğdu. Yaklaşık sekiz yaşındayken yakın mesafeden UFO gördüğünü iddia ediyor, bu da onun ufolojiye olan ilgisini uyandırdı. Greer, Transandantal Meditasyon öğretmeni olarak eğitildi ve bir meditasyon organizasyonunun direktörü olarak görev yaptı. 1982'de Appalachian State Üniversitesi'nden biyoloji alanında lisans derecesi ve 1987'de East Tennessee Eyalet Üniversitesi James H. Quillen Tıp Fakültesi'nden MD derecesi aldı. Greer 1989'da Virginia tıp lisansını aldı, acil servis doktoru olarak çalıştı, ve 1998'de ufoloji faaliyetleri lehine doktor olarak emekli oldu.
Komplo teorisi
Greer, hiçbir hükûmet tarafından denetlenmeyen ve yerçekimi önleme teknolojisine ve zanaatına sahip olan gizli, ulusötesi, çoğunlukla kurumsal bir grubun 1950'lerden beri bir uzaylı saldırısını yalanlamak için bir planı olduğunu iddia ediyor.
Cuğo Kalesi
Cuğo Kalesi (Gürcüce: ჯუღოს ციხე; okunuşu: "cuğos tsih'e"), Artvin ilinin Ardanuç ilçesinde, bugün Soğanlı köyünün bir mahallesi olan Cuğo'da orta çağdan kalma bir kaledir.
Tarihçe
Cuğo Kalesi'nin bulunduğu Cuğo, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Nitekim Osmanılar bu bölgeyi ve kaleyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Gürcüce "Cuğo" (ჯუღო), günümüzde anlamı belirsizleşmiş olsa da eski metinlerde "cuği" (ჯუღი), "cuğa" (ჯუღა) şeklinde de geçen bir kelimedir. Osmanlılar ele geçirdiğinde Cuğo bağımsız bir köy olup 1574 tarihli ve Osmanlı mufassal defterine göre nüfus 6 Hristiyan haneden oluşuyordu. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Liva-i Ardanuç adlı Osmanlı tahrir defterindeki kayda göre köy tamamen boşalmıştı. Bu yerleşim daha sonra yeniden meskun hale gelmiş, 1835 yılında 12 hanelik bir köye dönüşmüştür. 1928 yılından sonra ise bir mahalle olarak Soğanlı köyüne bağlanmıştır. Cuğo köyünün sınırları içinde bulunan Cuğo Kalesi ve bu köyün kilisesi olan Cuğo Kilisesi Osmanlı dönemi öncesine ait yapılardır.
Geniş bir alanı gören kayalık bir tepede inşa edilmiş olan Cuğo Kalesi, Ahiza Kalesi’ni yukarıdan görmektedir. Bu noktadan Ardanuç Kalesi, İmerhevi ve Ardanuç dereleri, İmerhevi Deresi’nin Çoruh Nehri’ne katıldığı noktalar da görünmektedir. Cuğo Kalesi, tarihsel Klarceti bölgesinde Ardanuç Kalesi’yle birlikte, buradaki eski savunma sistemi yapıları arasında önemli noktalardan biri sayılmaktadır.
Kalıntılar
Cuğo Kalesi’nin doğu kısmında, duvarları da temel seviyesine kadar yıkılmış bir kule ile tonoz tipi çatı örtüsü çökmüş bir yapı (3,0×4,8 m) bulunmaktadır. Kalenin orta kısmında da bir kule ile bir yapı kalıntısı tespit edilmiştir. Buradaki kule 1,8 metre çapında olup diğer kule gibi temele seviyesine kadar yıkılmıştır. Kulenin hemen yakınındaki yapının (3.7×5.7 m) kuzey duvarı yıkılmış, diğer duvarları ise görece sağlam kalmıştır. Bu duvarların yüksekliği 3 metreyi bulmaktadır. Cuğo Kalesi’nin batı kısmında ise, bir yapı kalıntısı ile 10-12 metre uzunluğunda sur duvarları bulunmaktadır. Buradaki yapının (3.6×6.0 m) tonoz örtüsünden küçük bir kısmı günümüze ulaşmıştır. Doğu duvarın kısmen yıkılmış olan bu yapının kuzey duvarında iki adet küçük niş bulunmaktadır.
Thomas Whittemore
Thomas Whittemore (2 Ocak 1871 - 8 Haziran 1950), Amerika Bizans Enstitüsü'nü kuran Amerikalı bir bilim insanı ve arkeologdu. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve ilk cumhurbaşkanı olan Mustafa Kemal Atatürk ile yakın kişisel ilişkisi, 1931'de Ayasofya mozaiklerinin korunmasına başlamak için Türk hükümetinden izin almasını sağladı.
İlk yılları
Thomas Whittemore, 2 Ocak 1871'de Cambridge, Massachusetts'in Cambridgeport semtinde doğdu. 1894'te Tufts College'dan İngiliz edebiyatı alanında lisans derecesi aldı. Bir yıl boyunca Tufts'ta İngilizce Kompozisyon dersleri verdi ve ardından Harvard Fen ve Sanat Fakültesi'nde okudu. Ayrıca New York Üniversitesi ve Columbia Üniversitesi'nde güzel sanatlar dersleri verdi.
Profesyonel aktiviteler
1911'den ölümüne kadar Whittemore, Mısır Keşif Fonu'nda Amerikan temsilcisi olarak görev yaptı.
Whittemore, I. Dünya Savaşı sırasında ve Rus Devrimi'nin ardından Rus mültecilere yardım sağlamak için çeşitli görevlerde çalıştı. 1915-16'da Rusya'da 8 ay geçirdi ve organize malzeme sevkiyatı için New York'a döndüğünde oradaki koşullar hakkında rapor verdi. ABD merkezli Rus Yardım Komisyonunun ve Büyük Düşes Tatiana Nikolaovna tarafından düzenlenen savaş yardımı komitesinin üyesiydi.
Bizans çalışmaları
1930'da Whittemore, misyonu Bizans dünyasının anıtlarını ve sanat eserlerini "korumak, restore etmek, incelemek ve belgelemek" olan Amerika Bizans Enstitüsü'nü kurdu. 1931'de Whittemore, Ayasofya'daki Bizans mozaiklerini kaplayan sıvaların kaldırılmasını denetlemek için Mustafa Kemal Atatürk'ün izniyle Enstitü ile birlikte İstanbul'a gitti. Ayasofya'nın 1931'de faal bir camiden laik bir müzeye radikal ve ani dönüşümü hakkında şunları yazdı: "Onunla konuştuğum gün Santa Sophia bir camiydi. Ertesi sabah camiye gittiğimde kapıda Atatürk'ün kendi el yazısıyla yazılmış bir tabela vardı. 'Müze onarıma kapalı' yazıyordu"
1934'te Harvard Üniversitesi onu bir yıllığına Fogg Sanat Müzesi'nde Bizans sikke ve mühürlerinin bekçisi olarak atadı. Aynı yılın Eylül ayında Sofya'daki Bizans Konferansı'nda ABD'yi temsil etmek üzere bir başkanlık atamasını da kabul etti.
Çalışmaları Amerika Birleşik Devletleri'nde tanınmıştır. 1942'de New York Times, "Ayasofya Müzesi'nde Bizans mozaiklerini ortaya çıkarmadaki dokuzuncu yılı" için İstanbul'a dönüşünü haber yapmıştır.