cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eastbourne
Tarihçe
1981'de kentin eski merkezini büyük bir kısmı yıkılarak "Arndale Merkezi" adlı bir kapalı alışveriş merkezi kurulmuştur. 1990'lı yıllarda kentin doğusunda bir kırsal alan olan "Crumbles" yeni yapımlara hedef olmuş ve günümüzde "Sovreign Harbour" adı verilen, lüks apartmanlar, birkaç bin lüks ev, bir marina ve çok sayıda dükkân kurulu, bir semt haline gelmiştir. 2009'da kent merkezinde yeni "Towner Sanat Merkezi" açılmıştır. Günümüzde Arndale Alışveriş merkezinin genişletilip büyütülmesi ve kent etrafında bazı yolların değiştirilerek kent için bir çevre yolu yapılması projeleri kent halkının ilgisini çekmektedir.
Ekonomi
Eastbourne civarında küçük sanayi siteleri bulunmakla beraber, kentin ekonomisi en çok dahilî deniz tatili turizmine ve yabancı öğrencilere verilen İngilizce okul ve kurslarına bağlıdır.
Dahili deniz sahili turizmini çeken 6,4 km uzunluğunda çakıllı plajlardır ve sahil kenarlarında oteller ve pansiyonlarla dolu sahil şerididir. Eastbourne Eğlence Rıhtımı kentin en önemli gelir kaynağı olan bu faaliyete bir sembol olmaktadır.
Kente iklim ve havanın nispi güzelliği kente çektiği halk ile kentin ekonomisi için önemlidir. 19. yüzyılda bu iyi hava ve iklim, kentte çok sayıda yatılı özel okul açılmasına neden olmuştur. Bunların sayısı çok azalmakla beraber bunların yerine günümüzde kentte çok büyük sayıda özel İngilizce öğretim okul ve kursu açılmıştır. Bunlar çok sayıda Avrupa'dan genç öğrenci çekmekte ve bunların harcamaları kentin ekonomisine büyük katkıda bulunmaktadır.
Ortaköy, Akçaabat
Ortaköy, Trabzon ilinin Akçaabat ilçesine bağlı bir mahalledir.
Eastbourne
Ekonomi
Diğer taraftan kentin Londra'ya yakınlığı; hava ve ikliminin nispeten iyiliği ve kentin sağladığı kültürel faaliyet kente çok sayıda emeklilerin yerleşmesine neden olmuştur.
Süsengird
Süsengird (Farsça: سوسنگرد), İran'ın Huzistan Eyaleti'nde şehir.
Ortaköy, Akçaabat
Tarihçe
Eski adı Yunanca Satari, bol buğday ve tahıl olan yer anlamına gelen 3 büyük mahallenin bölünmesiyle ortada yer almış Ortaköy adını almıştır.
Eastbourne
Ulaşım
Eastbourne, Londra merkezinden karayoluyla 87 km kuzey-kuzey batıda olup "A22" ana yolu ile bağlıdır. Diğer ana karayolu Eastbourne'un yakınından geçen A27 olup, bu yol kenti Brighton ve Hastings'e bağlamaktadır.
Ortaköy, Akçaabat
Coğrafya
Trabzon il merkezine 27 km, Akçaabat ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Eastbourne
Ulaşım
Kenti en çok kullanılan ulaşım vasıtası şahsi otomobillerdir. Kent merkezine yapılan seyahatlerin ancak %8'ı otobüs ile yapıldığı bilinmektedir. Ama yerel idare otobüs kullanımını artırmak için tedbirler almıştır. Şehir'in belediye ulaşım idaresi İngiltere'de otobüsleri sefere sokan ilk yerel ulaşım idaresi olmakla övünmekteydi. Günümüzde kentteki otobüs seferleri, 2008'de belediye otobüsleri şirketini satan alan özel sektör "Stagecoach" şirketi tarafından sağlanmaktadır. Bu şirket yerel otobüs servisleri yanında "Polegate", "Hailsham", "Tunbridge Wells", "Uckfield" ve "East Grinstead" ve aynı şirkete bağlı Hastings merkezli otobüsler Bexhill-on-Sea yoluyla Hastings seferleri yapmaktadır. Kentten Londra Victoria Otobüs İstasyonuna günlük düzenli otobüs seferler bulunmaktadır.
Şehrin tren garı şehir merkezindedir ve Southern Trains şirketi tarafından işletilmektedir. Londra "Victoria Gari", Gatwick Havaalanı ve Manş Tüneli servisleri için Ashford Enternasyonal istasyonlarına düzenli şehirlerarası tren seferleri vardır ve Brighton garına banliyö tren seferleri bulunur. Londra Victoria-Eastbourne tren seferi için seyahat 1 saat 36 dakika çekmektedir. Eastbourne-Londra tren hattı Hampden Park mevkiinde açılır-kapanır bariyerli olarak üstünden karayolu geçen bir geçitten geçmek zorundadır ve bu geçidin tüm İngiltere'de en işlek açılıp kapanan bariyerli geçit olduğu bilinmektedir.
Kültür
Kente gelen dahili turistlere gece hayati sağlamak için çok sayıda pub, club, açık hava konser alanı ve 4 tane kapalı tiyatro salonu bulunmaktadır.
Eastbourne Borough yerel idaresi dort tane kapali tiyatro salonu sahibidir: "Congress Theatre (Kongre Tiyatrosu)", "Devonshire Park Tiyatrosu", "Winter Garden Tiyatro Salonu" ve "Royal Hippodrome Tiyatro Salonu". Kentte ayrıca amatörler tarafından isletilen ve şehir kütüphanesi bodrumunda kurulan "Underground Theatre (Yeraltı Tiyatrosu" ve 2009'da eski "Lamb Pub"''nda kurulan "Lamb Tiyatrosu" faaliyet göstermektedir.
Eskiden guzel ve görsel sanatlar kültürel etkinlikleri (şimdi satılmış olan) "Manor House (Malikane Evi"'nde yapılmaktaydı; ama yeni yapılan "Towner Güzel Sanatlar Galerisi" 'nin Ağustos 2009'da açılması kentin kültürel hayatına büyük katkıda bulunmaya başladı.
Kentte iki tane sinema salonu bulunmaktadır. Bunlardan Cineworld 6 değişik perde ve salonlu "multipleks" tipi yeni sinemadır. Curzon Sineması ile bir aile şirketine ait olup daha çok fazla popüler olamayan bağımsız ve kültürel güzel sanat filmleri göstermektedir. Kentte bulunan açıkhava "Bado Sahnesi"'nde çeşitli açık hava müzik konserleri ve festivaller düzenlenmektedir.
Şehrin sağladığı etkinlikler arasında 1993'ten beri tekrar edilen 4 gün suren Eastbourne "Hava gösterisi" eski uçakların gösterileri ve Kraliyet Hava Gücü hava akrobasi timi olan "Red Arrows" gösterileri ile büyük turist çekmektedir.
Eğitim
19. yüzyılda Eastbourne yatılı özel okulları dolayısıyla isim yapmıştı; ama yıllar geçtikçe özel okul sayısı gittikçe azalmıştır. 1896'da kentteki özel okul sayısı 76 iken 1936'da bu sayı 19'a ve 2007'de 4'e inmiştir.
Kentte 6 tane devlet lise ikinci derece eğitim okulu ve 17 devlet ilkögretim okulu bulunmaktadır.
Günümüzde Eastbourne yabancı gençlere İngilizce dili ve İngiliz kültürü öğreten özel okullar ve kurslarla iyi bilinmektedir. Özellikle Avrupa'dan okul tatillerinde çok sayıda genç Eastbourne'a İngiliz dil ve kültürü öğrenmek için gelmektedirler. Bunların sağladığı gelir kentin ekonomisinde turizme yakın önemli bir rol oynamaktadır.
Merkezi Brighton'da bulunan Brighton Üniversitesi'nin bir kampüsü kentin Meads semtimde konumlanmıştır.
Spor
Kentte en önemli profesyonel spor 1975'ten beri yapılan ve Wimbeldon Tenis Turnuvası'na hazırlık şeklinde olduğu kabul edilen şehrin "Devoinshire Parkı" kortlarında oynanan Eastbourne Tenis Turnuvası'dır. Bu turnuva 2009'a kadar sadece kadın oyuncular içindi ama bu tarihten sonra Nottingham Erkekler turnuvası ile birleştirilmiştir.
Kentte amatör futbol, kriket, hokey, rugby, lacrosse ve golf kulüpleri, turnuvaları ve spor sahaları bulunmaktadır. Kent deniz kıyısında olduğundan yelkencilik sporu yaygındır. Kentin hemen dışındaki Arligton Stadı motosiklet yarışları ve eski oto yarışları için düzenli olarak kullanılmaktadır.
Eastbourne plajı
Eastbourne sahili 6,4 km uzunlukta batıda Beachy Head burnundan doğuda "Sovereign Limanı" adı verilen köye uzanan çakıllı bir plaj şerididir. Sahil yolunun diğer kıyısının hemen tümü Kraliçe Victoria döneminde yapılmış oteller ve pansiyonlarla doludur. Sahilde 2 yüzme havuzu, 3 fitness merkezi ve diğer küçük spor dükkânları bulunmaktadır. Bunlar, bir bando sahnesi ve etrafında dinleme anfisi ve Eastbourne eğlence rıhtımı kentin deniz sahilinin Kraliçe Victoria dönemindeki atmosferini korumaktadır. Sahil yolu kenarının sahibi olan Devonshire Dükü sahilde dükkân yapılmasını yasaklamıştır ve mevcut binaların kullanışını da devamlı kontrolü altında tutmaktadır.
Yerel idarenin yaptığı 1999 anketine göre kentin ziyaretçilerinin %10'u çakıllı plajdan hoşlanmamaktadırlar; ama %56'sı kentin sahilde sağladığı kültürel turistik hizmetlerden gayet memnun olduklarını ifade etmişlerdir.
Eğlence Rıhtımı
Eastbourne Eğlence Rıhtımı 1866-1872'de denize çakılı demir direkler üzerine yapılmış ve Eastbourne'un bir sembolü olmuştur. Günümüzde üzerinde oyun-eğlence makineleri bulunan dükkânlar, bir pub ve bir gece kulübü bulunmaktadır. Diğer İngiltere eğlence rıhtımlarından değişik olarak da çok nadir bulunan tek mercekli her tarafı karanlık bir büyük fotoğraf makinesi gibi etraftaki manzaraları gösteren ("camera obscura" denen) eski 19. yy bir eğlence şekli bulunmaktadır.
Beachy Head burnu
Eastbourne'un doğusunda "Beachy Head" burnunda deniz kenarında yüksek beyaz kireç taşından oluşmuş yarlar bulunmaktadır. Ne yazık ki bu yüksek yarlar bir "intihar" merkezi olarak İngiltere'de isim yapmıştır.
Beachy Head burnunda yarların tam altında deniz kenarında 1902'da kurulmuş olan bir deniz feneri vardır; günümüzde bu fener otomatik olarak işletilmektedir. Daha önce 1834-1902 döneminde yarların üzerinde "Belle Tout" adı verilen bir deniz feneri bulunmaktaydı. Ama bu fener sisli ve alçak, yere yakın bulutlu havalarda işlemez olduğu için kapatılmıştır. 1956'da bir ev olarak olarak onarılmış ve 1999'da bu ev yarların kayması dolayısıyla yıkılma tehlikesi olduğu için tümüyle yar kenarından geriye çekilmiştir.
Eastbourne tabyası
Eastbourne tabyası şehrin merkezinde 19. yy başlarında Napolyon'a karşı güney İngiltere kıyılarını korumak için yaptırılan müstahkem mevkilerden biridir. Günümüzde içinde bir askeri müze bulunmaktadır.
Resimler
Eastbourne
Charles Edward Merriam
Charles Edward Merriam, Jr. (d. 15 Kasım 1874, Iowa - ö. 8 Ocak 1953, Maryland), Amerikalı siyaset bilimci.
Chicago Üniversitesi'nde siyaset bilimi profesörü ve Siyaset bilimi'nde "davranışsal yaklaşımın" (Behavioralism) kurucusudur. İlerlemecilik akımının önemli bir aydınıdır ve birkaç ABD başkanının danışmanlığını yapmıştır. Ölümü üzerine, The New York Times tarafından "ülkenin seçkin politik bilimcilerinden biri" olarak tanımlandı.
Erken yaşam ve eğitim
Charles Merriam, Hopkinton, Iowa'da, 15 Ocak 1874'te Charles Edward Merriam, Sr. ve Margaret Campbell Kirkwood Merriam çiftinin çocuğu olarak doğdu. Merriamlar'ın soyları Massachusetts'e 1638'de yerleşmiş olan İskoçlara dayanır. Charles E. Merriam, Sr. Princeton, Massachusetts'de doğdu. 1855'te Iowa'ya taşındı ve Amerikan Sivil Savaşı'nda Onikinci Iowa Piyade Alayı'na hizmet verdi. Charles ve Margaret (ikisi de Presbiteryen) 1868'da evlendi. Charles E. Merriam, Sr. bir manifatura mağazası edindi ve aynı zamanda postane müdürüydü. Bunlara ek olarak Hopkinton'da okul yönetim kurulu başkanıydı. Charles Jr.'nin kendisinden daha büyük kardeşi John C. Merriam'dır. (sonraları ünlü bir paleontolojist olacaktır) Ayrıca Charles Jr. kendisinden yaşça küçük adı Susan Agnes Merriam olan bir kız kardeşe de sahiptir.
Charles, Hopkinton'daki devlet okuluna gitti. 1893'te Lenox College'tan mezun oldu. (Babası okulun mütevellisiydi. Ardından bir yıllık öğretmenlik yaptı. Master belgesini 1897'de, Filozof Doktorasını ise 1900'da Columbia Üniversitesi'nden aldı. Paris Üniversitesi ve Berlin Üniversitesi'nde çalıştı. Berlin Üniversitesi'nde çalışırken Profesör Doktorasını (1899) tamamladı.   Frank Johnson Goodnow, Otto von Gierke ve James Harvey Robinson politik düşüncesini aldığı öğretmenleri arasındaydı.
1900'de sınıf öğrencisi Elizabeth Hilda Doyle ile evlendi.
Akademik kariyer ve katkılar
Charles, 1990'da Chicago Üniversitesi Siyaset Bilimi Fakültesi'ne katıldı. Siyaset Bilim Fakültesi'nin ilk üyesiydi. 1903'te "Amerikan Politik Teorileri Tarihi" adlı ünlü Amerikan politik akımlarını analiz eden ve güçlü bir biçimde ilerlemecilik akımının ortaya çıkışını desteklediği eserini yazdı. Hızlıca alınında üst noktaya ulaştı ve 1911'de profesör mevkisine ulaştı. 1911'den emekliliğine kadar politik bilim alanının başkanlığını yaptı. 1907 ve 1911 yılları arasında Ticaret ve Yönetim Koleji'nin başkanlığını yaptı.
Charles, akademik hayatı boyunca önemli derecede ABD'deki politik bilimin kollarından etkilenmişti. 1985'te iki bilim adamının çalışmalarında belirttiğine göre Charles'ın eli modern politik bilimin hemen hemen her yönünde görülebilinir. 2008'de diğer politik bilimciler tarafından Charles'ın alanındaki düşünüşü "Bu dönem boyunca her bilim adamı gibi Charles akdemik anlamda Amerikan demokrasisine nasıl çalışması gerektiğinin ölçütünü koydu." şeklinde değerlendirildi. Ünlü politik bilimci Gabriel Almond, "Genelde Chicago okuluna modern politik tarihinin kurucu etkeni oluğundan minnettarlık duyulur" sonucuna vardı. Charles E. Merriam ise genellikle Chicago okulunun kurucusu ve şekil vericisi olarak bilinir.
Emeklilik ve ölüm
Charles Merriam Chicago Üniversitesi'nden 1940'ta 66 yaşında emekli oldu. Lucy Spelman Rockefeller Memorial Fund'un son yöneticisiydi.
Uzun bir hastalık sürecinden sonra Charles Merriam, 8 Ocak 1953'te Hilltop Hastahanesi'nde Rockville, Maryland'de hayatını kaybetti. 3 oğlu ve 1 kızıyla yaşam mücadelesi verdi. Arlington National Cemetery'de gömüldü.
Illinois Üniversitesi, Charles E. Merriam Ödülü ile onurlandırmak üzere, her yıl seçkin bir akademisyen seçer.
Ünlü çalışmaları
Charles Merriam hayatı boyunca üretken bir yazardı.Bazı önemli çalışmaları:
2009'da futbol
2009 yılında futbol, bu sene içerisinde futbol dünyasında gerçekleşen olayları içerir. Bunların içerisinde 2009 senesinde gerçekleşen turnuvalar, şampiyonlar, ölümler ve haberler vardır.
CONCACAF
Not: "(A)" açılış şampiyonu anlamına gelir; "(C)" ise kapanış şampiyonu manasındadır. Not: "(P)" MLS Cup playoffları şampiyonunu belirtir; "(L)" MLS Supporters' Shield kazananını belirtir.
CONMEBOL
Not: "(A)" açılış şampiyonu anlamına gelir; "(C)" ise kapanış şampiyonu manasındadır..
Meliphagidae
Meliphagidae ya da Balcıgiller, çoğu Avustralya ve Yeni Gine'de bulunan küçük ve orta boyda kuşlardan ibaret büyük bir kuş familyasıdır. Bu familyadan kuşlar Yeni Zelanda ile Samoa ve Tonga kadar doğuda olan Pasifik adalarında da yaşarlar. Wallace Çizgisi'nin diğer kanadında Bali'de bir türü bulunur. Familyada 42 cins içinde 182 tür kuş yer alır.
Pardalotus
Pardalotus, Passeriformes takımı içinde sınıflandırılan monotipik Pardalotidae familyasında yer alan tek kuş cinsidir. Bu cins içinde 4 tür kuş sınıflandırılmıştır.
Sınıflandırma
Familya: Pardalotidae
Besler, Doğubayazıt
Besler, Ağrı'nın Doğubayazıt ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Ağrı il merkezine 113 km, Doğubayazıt ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Dandanakan Muharebesi
Dandanakan Muharebesi ya da Dandanakan Meydan Muharebesi (1040), Selçuklu Devleti'nin Gazne Devleti'ni yendiği ve Gazne Devleti'nin çözülmesine yol açan muharebedir. Bu muharebeden sonra Gazne Devleti yıkılış dönemine girmiş, Selçuklu Devleti resmen kurulmuştur.
Savaşın öncesi
Çağrı ve Tuğrul Beyler, Oğuz boylarını yerleştirecek yurt arayışı içindeydiler. Devlet kurmak için geldikleri ve Nesâ Muharebesi'nden sonra yerleştikleri Horasan'da, o bölgelere hâkim olan Gazneliler'e karşı sürekli akınlarda bulunuyorlardı. Selçuklular ile Gazneliler arasındaki bu mücadeleler yirmi yıl sürmüştü. Çatışmaların çoğunu Selçuklular kazanmış ve Gaznelilere ait bazı şehirleri ele geçirmişlerdi. Öte yandan Selçuklu Devleti'nin bağımsızlığını ilan etmiş olması Gazneli Devleti'nin itibarını sarsıyordu. Gazne Hükümdarı Sultan Mesud, Selçuklu tehlikesine son verebilmek amacıyla zırhlı birliklerden oluşan ordusuyla 1038 yılında Selçukluların üzerine sefere çıktı.
Gelişimi
Tuğrul ve Çağrı Bey'lerin gittikçe büyüyen Türkmen kuvvetleri Gazne şehirlerini yağmalamaya başlamıştı. Gazne hükümdarı Sultan Mesud Selçuklu tehlikesine son vermek için Nişabur üzerine yürüdü ve 16 Ocak 1040'ta şehre girdi. Lakin aşırı tahribata uğramış Nişabur'da yiyecek sıkıntısı çekilmesi üzerine çevre vilayetlerden erzak getirten Mesud, Selçuklu topraklarında ilerlemeye başladı. Yine de erzak bulamayan Mesud, Merv şehrine yürümeye karar verdi. Gazne ordusu yürüyüş sırasında Selçuklu'nun vur-kaçları ile yıpranmış, su ve yiyecek kaynakları da Selçuklu askerleri tarafından kesilmişti. 22 Mayıs 1040'ta Gazne ordusundan Selçukluların tarafına geçen Türkmen atlılarıyla bir çatışma yaşansa da, Gazneli Mesut'un ordusu savaş düzenini aldı.
23 Mayıs 1040'ta, Merv ve Serah arasındaki Dandanakan'da iki ordu çatışmaya başladı. Gazne ordusu Dandanakan Kalesi'ne yürürken Selçuklu ordusu hücuma geçti. Gazneli ordusu bu hücuma rağmen öğleye doğru kaleye ulaşabildi. Mesut, kalede konaklama teklifini kabul etmeyerek ordusunun su sıkıntısını giderebilmek için 5 fersah ilerideki vahaya gidilmesini emretti. Bu sırada 375 saray gulamı, Gazne ordusundan ayrılarak Selçukluların tarafına geçtiler ve daha önce kaçmış olanlarla birleştiler. Onlar daha sonra şiddetle hücuma geçtiler ve yorgun ve moralsiz olan Gazne ordusunu dağıttılar.
Alfa-Amilaz
Alfa-amilaz, (α-amilaz), nişasta ve glikojen gibi alfa bağlantılı büyük polisakkaritlerin alfa bağlarını bunlardan daha kısa zincirler oluşturan dekstrin ve maltoza hidrolize eden bir enzimdir (AT numarası|3.2.1.1).
İnsanlarda ve diğer memelilerde bulunan amilaz'ın ana formudur. Gıda rezervi olarak nişasta içeren tohumlarda da bulunur ve birçok mantar tarafından salgılanır. Glikozit hidrolaz ailesi 13'ün bir üyesidir.
İnsanlarda, tükürük bezleri ve pankreasta salgılanır. Aktif bir enzimdir. Amilaz enzimi sindirim kanalının iki farklı bölgesinde görev yapar.
İnsan biyolojisinde
Birçok dokularda olmasına rağmen, amilaz en çok pankreas suyunda ve tükürük'te belirgindir ve her biri kendi insan a-amilaz izoformu vardır. İzoelektrik odaklama üzerinde farklı davranırlar ve ayrıca özel monoklonal antikorlar kullanılarak deney yaparken ayrılabilirler. İnsanlarda, tüm amilaz izoformları kromozom 1p21'e bağlanır (bkz. AMY1A).
Tükürük amilazı (ptyalin)
Amilaz tükürükte bulunur ve nişasta'yı maltoz ve dekstrin'e ayırır. İsveçli kimyager Jöns Jakob Berzelius tarafından adlandırılan bu amilaz formuna "ptyalin" de denir. Bu isim, madde tükürükten elde edildiği için Yunanca πτυω (tükürürüm) kelimesinden türetilmiştir. Büyük, çözünmeyen nişasta moleküllerini çözünebilen nişastalara (amilodekstrin, eritrodekstrin ve akrodekstrin) art arda daha küçük nişastalara doğru parçalar ve sonunda maltoz üretir. Ptyalin doğrusal α(1,4) glikosidik bağ'lar üzerinde etki eder ancak bileşik hidroliz, dallı ürünler üzerinde etki eden bir enzim gerektirir. Tükürük amilazı mide'de gastrik asit tarafından etkisizleştirilir. pH 3.3'e ayarlanmış mide suyunda, ptyalin 37 °C'de 20 dakikada tamamen etkisizleşir. Buna karşılık, pH 4.3'te mide suyuna 150 dakika maruz kaldıktan sonra amilaz faaliyetinin %50'si kalır. Hem nişasta, ptyalin için substrat hem de ürün (kısa glikoz zincirleri), onu mide asidinin etkisizleştirmesine karşı kısmen koruyabilir. pH 3.0'da tampona eklenen Ptyalin, 120 dakika içinde tamamen etkisizleştirilir ancak, %0.1 seviyesinde nişasta eklenmesi faaliyetin %10'unun kalmasına neden olur ve %1.0 seviyesinde nişastanın benzer şekilde eklenmesi 120 dakikada yaklaşık faaliyetin %40'ının kalmasına neden olur.
Mecmua-i Sâz ü Söz
Mecmua-i Sâz ü Söz, 17. yüzyıl ortalarında Ali Ufkî Bey tarafından telif edilmiş olan Türk musikisine ait nota ve güfte mecmuasıdır. Müellif eserinde, içinde kendi bestelerinin de yer aldığı, döneminin musiki çevrelerinde icra edilen yüzlerce eserin notasını kaydetmiştir. Bu mecmua sayesinde, pek çok musiki eseri unutulmuş iken yeniden gün yüzüne çıkmıştır.
Mecmua-i Sâz ü Söz, 20. yüzyılın başlarına kadar bilinmemekteydi. Eseri ilk kez görüp tanıtan kişi Dr. Rıza Nur olmuştur. 1970'li yıllarda Şükrü Elçin tarafından tıpkıbasımı yayımlanmıştır.
Osmaniye, Zara
Osmaniye, Sivas ilinin Zara ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 80 km, Zara ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Türkiye'deki memeliler listesi
Türkiye'nin Memelileri. Türkiye faunasına ait 160 civarında memeli türü tanılmaktadır.
Yarasalar ya da Uçanmemeliler (Chiroptera)
Dünyada 18 familyaya bağlı, 986 tür yarasa varken Türkiye’de 4 aileye bağlı, 30 tür yarasa bulunmaktadır.
Kuyruklu yarasalar (Molossidae)
Bazı örnekler:
Ayrıca: Türkiye'de kan emen Yarasalar bulunmaz!
Türkiye'de kan emen yarasalar bulunmaz. Dünyada sadece 2 yarasa türü kan emer. Bunların ikisi de Güney Amerika'da bulunurlar ve büyük memelilerden zarar vermeyecek miktarda kan emerler. Türkiye'de bulunan yarasa türlerinin çoğu böceklerle beslenirler ve böylece tarım için faydalıdırlar. Türkiye'nin tek zararlı olarak görülen yarasası Mısır meyve yarasasıdır. Meyve bahçelerinde zarar yaratabilir.
Köpekgiller (Canidae)
Bazı örnekler:
Sansargiller (Mustelidae)
Bazı örnekler:
Kedigiller (Felidae)
Türkiye'nin en büyük kedileri, Asya aslanının nesli 19. yüzyılda tükenmiştir, Hazar kaplanı ve Anadolu leoparı ise 1970'li yıllarda ortadan kaybolmuşlardır. Hazar kaplanı için son resmi kayıt 13 ocak 1971, Anadolu leoparı için son kayıt 1979 yılındadır. Günümüzde Türkiye'de bildiğimiz ev kedisinin dışında, ev kedisi ile aynı türe ait olan yaban kedisi (ya da yabanikedi), Avrasya vaşağı, karakulak (ya da step vasağı), sazlık kedisi (ya da bataklık vaşağı) kedigiller familyasını temsil etmektedirler. Ara sıra bir leopar gözlenimi rivayeti gündeme gelse de, 1979 yılından itibaren hiçbiri güvenilir bir şekilde kanıtlanamamıştır. Eğer Anadolu leoparının gerçekten tükenmiş olduğu kabul edilecek olsa bile, Türkiye-İran sınırını aşarak Türkiye'ye girmiş olabilecek bir İran leoparına (Panthera pardus saxicolor) rastlamanın da imkânsız olmadığını unutmamak gerekir.
Türkiye'nin kedigilleri:
Gabrovo, Bulgaristan
Gabrova ya da Palanga (Bulgarca: Габрово Gabrovo), Bulgaristan'ın orta kuzey bölgesinde, 73.000 nüfuslu bir şehirdir.
Gotvend
Gotvend (Farsça: گتوند), İran'ın Huzistan Eyaleti'nde şehir.
İdari olarak Gotvend şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 nüfusu 21.428'dir.
Gabrovo, Bulgaristan
Gabrovo (Türkçe: Palanka), fıkraları ile ünlüdür ve mizahın uluslararası bir merkezidir. Ayrıca, Bulgaristan'ın en uzun şehri olarak bilinir, çünkü nehir kenarında 25 kilometre uzunluğuna rağmen, genişliği bazı yerlerde 1 kilometreyi bile bulmaz.
İnanışa göre Gabrovo, 15. yüzyıl ortalarında gezgin bir demirci tarafından kuruldu. Daha sonra başka zanaatçılar da ona katıldı. 1835' te Bulgaristan' ın kiliseden bağımsız ilk ilkokulu burada açıldı. Gabrovo Osmanlı egemenliğinden 1877' de çıktı.
Ünlü akıncı beyi Malkoçoğlu'nun türbesi bu şehirdedir.
Salacık, Akçaabat
Tarihçe
Salacık, Trabzon ilinin Akçaabat ilçesine bağlı bir mahalledir.1960 yılından önceki adı Cavana’dır.
Mavi Sakal (roman)
Mavi Sakal, Kurt Vonnegut'un 1987'de basılan romanı. Hayal ürünü bir karakterin; Ermeni asıllı Amerikalı Rabo Karabekian adlı soyutdışavurumcu bir ressamın otobiyografisidir. Rabo Karabekian'ın günlüğü biçiminde yazılmıştır ve onun ağzından anlatılmıştır. Rabo Karabekian, aynı zamanda Vonnegut'un "Şampiyonların Kahvaltısı" romanının kahramanlarından biridir.
Santa Fe (eyalet)
Santa Fe, Arjantin'in kuzeydoğu kesimindeki eyalettir. Doğusunda Paraná Nehri yer alan eyaletin yüzölçümü 133.007 km²'dir.
Harmanlı, Hasköy
Harmanlı ( Harmanli), Bulgaristan'ın Hasköy iline bağlı bir şehirdir.
Bölge nüfusunun tamamına yakını Türk olmakla birlikte az sayıda Pomak da kentte yaşamını sürdürmektedir.Osmanlı zamanında yerleşen Türklerin torunları yaşar. Bu bölgeden değişik şartlar altında ayrılanlar çoğunlukla Marmara Bölgesinin Trakya ve çevresinde yaşarlar.
Uyku modu
Uyku modu, elektronik aletlerin fişlerinin prize takılı ve on/off düğmesinin basılı olması durumuna verilen addır. Stand by olarak da bilinir. Bu konum elektronik aleti kumandasından kolaylıkla açıp kapanmasını sağlar. Fakat ışığı yanarak hazır halde bekleyen alet normal konuma göre daha az miktarda elektrik tüketir.
Bilgisayar
Bilgisayarlarda uyku modu duraksamaya neden olur. Normal moda dönüldüğünde cihaz aynı pencere ve programları çalıştırmaya devam eder.
Karşı Sanat
Karşı Sanat, Anti-sanat olarak da bilinir, geleneksel sanat kavramlarına genel bir karşı çıkışı simgeleyen kavram. Dadacılık, gerçeküstücülük ve benzeri devrimci sanat akımlarınca benimsenmiş ve temelde içeriği aynı kalmakla birlikte, farklı anlamlarda kullanılmıştır.
1920'de Richard Hülsenbeck ile Raoul Hausmann'ın bir dada sergisinde sanatın öldüğünü ilan etmeleri; 1968'de sanatçının yaratıcı kişiliğine, kültürel birikimine ve doğal yeteneğine yöneltilen saldırılar ya da bir sanat yapıtının oluşturulmasında harcanan çabanın yersiz bulunması karşı-sanat kavramından kaynaklanır. Yaratıcılığın yalnızca sanatçıya özgü olmadığını ve herkeste bir yaratıcılık olduğunu savunan görüşler de bu bağlam içinde değerlendirilebilir.
Sarıca, Akçaabat
Tarihçe
Mahallenin yüksek bir yerinde bulunan kilise papazının sarışın olması nedeniyle mahallesimüzün adını ondan aldığı söleniyor,mahallesin asıl adı Sari mahallesidür.1962 de mahallesin adı Sarıca mahallesi olarak değiştirilmiştir.Hâlen komşu köyler tarafından Sarı mahallesi olarak bilinmektedir.Kilisenin yıkılış tarihi 1960 gibidir.Kilisenin bulunduğu tepede 1,5 metrelik diktörtgen taşların kalıntı olarak durması,bu taşlardan etrafında başka olmaması,o taşların altında ruhban okulu olduğu söyleniyor ve cok kişinin buraya altın aramaya geldiği çoğu yerlerin kazıldığı biliniyor.Ruhban okulunun kapısı hâlen bulunamadı.Bulunması için büyük bir kazı gerekmektedir
Coğrafya
Trabzon il merkezine 38 km, Akçaabat ilçesine 25 km uzaklıktadır.
Jan Koller
Jan Koller (d. 30 Mart 1973, Prag) forvet pozisyonunda görev yapan Çek eski millî futbolcudur.
Hayatı
Jan Koller, 30 Mart 1973 tarihinde Prag'da dünyaya geldi. Futbol eğitimine kaleci olarak başlasa da profesyonel kariyerine Sparta Prag'da forvet olarak devam etti. 2008 yılında Alman Futbol Ligi Bundesliga takımlarından 1. FC Nürnberg'e transfer oldu. Haziran 2008 itirariyle oynadığı 91 millî maçta 55 gol atarak tüm zamanların en çok millî golü atan Çek futbolcusu oldu. Krylia Sovetov Samara ile 1,5 yıllığına sözleşme imzaladı. Jan Koller yaptığı açıklamada Çek millî takımını bıraktığını söyledi. Jan Koller, Krylia Sovetov Samara'da 1,5 yıllık sözleşmesi dolduktan sonra futbolu bıraktığını açıkladı. Geçirdiği başarılı millî takım kariyeriyle adını tarihe altın harflerle yazdırdı.
Kaynayan kurbağa
Kaynayan kurbağa, canlı halde kaynayan bir kurbağayı anlatan yaygın bir anekdottur. Anekdotun temel dayanağı olan iddia, kurbağanın kaynayan suya atıldığında dışarı zıplayacağı; fakat soğuk suya konulup yavaşça ısıtıldığında neler olduğunu fark edemeyip yavaşça kaynayarak öleceğidir. Bu anekdot, genellikle insanların yavaşça gerçekleşen değişikliklere nasıl tepkisiz kaldığını göstermek için mecazi anlamda kullanılır. Günümüz biyologlarına göre bu dayanak aslında doğru değildir, zira suya batmış ve yavaşça ısıtılmış olan bir kurbağa, dışarı sıçrayacaktır. Bunun aksine, 19. yüzyılda yapılan pek çok araştırmada bu dayanağın gerçek olduğu söylenmiş, su yeterince yavaş ısıtılırsa kurbağanın fark etmeyeceği öne sürülmüştür.
Kültürel kullanım
Kaynayan kurbağa hikâyesi, genellikle mecazi bağlamda ve insanların aşamalı değişikliklere karşı uyanık olması gerektiği, aksi halde nihayetinde istenmeyen bazı sonuçlarla karşılaşabilecekleri mesajıyla anlatılır. Hikâye küçük bir adımın tetikleyeceği durumların en sonunda önemli sonuçlara yol açabileceğine ilişkin tartışmaları (kaygan zemin tartışmaları) desteklemek için anlatılabilir. Aynı zamanda, ekonomi ve iş alanındaki değişikliklerin kabul edilebilmesi için yavaşça gerçekleşmesi gerektiğini belirtmek için de kullanılır. "Kaynayan kurbağa sendromu" ifadesi, bazen bu mecazi anlamları kısaca ifade etmek için kullanılır.
Bu hikâye pek çok defa anlatılmış ve pek çok defa değişik konulara işaret etmek için kullanılmıştır. 1960'larda Soğuk Savaş döneminde Sovyetler Birliği'ne gösterilen sempatiye, 1980'lerde hayatta kalmacılar tarafından yakın olduğu düşünülen uygarlığın çöküşüne ve 1990'larda iklim değişikliği ve şiddete maruz kalınan ilişkileri sürdürmek gibi konulara olan duyarsızlığa dikkat çekmek için kullanılmıştır. Ayrıca, libarteryenler tarafından sivil hakların yavaşça yok oluşununa dikkat çekme amaçlı kullanıldı. Çin'de de bir kuruluşun üyelerinin yavaşça kuruluştan ayrılmaya başlaması üzerine, bu konuda halkı uyarmak için kullanıldığı bilinmektedir.
Çevreci yazar Daniel Quinn, 1996 yılında yazdığı The Story of B adlı eserinde, insanlık tarihi, nüfus artışı ve gıda artıklarını anlatmak için kaynayan kurbağa hikâyesine bir bölüm ayırdı. Hikâyenin değiştirilmiş bir şekli, Al Gore tarafından sunumlarında ve 2006 yılında çekilen filmi Uygunsuz Gerçek'te küresel ısınmaya karşı duyarsızlığı anlatmak amacıyla kullanılmıştır. Gore'un kullandığı hikâyede, kurbağa zarar görmeden önce kurtarılmaktadır.
Felsefede, kaynayan kurbağa hikâyesi, sorites paradoksunu açıklamanın bir yolu olarak kullanılır. Bu paradoks, her bir defada içinden tek bir kum tanesi alınan bir kum yığınını konu alır ve belli bir noktadan sonra kalan miktarın bir kum yığını olarak tanımlanıp tanımlanamayacağını sorar.
Bilimsel arka plan
Diğer deneylerde ise kurbağaların yavaşça ısıtılan sudan kaçmaya çalışmadıkları sonucuna varıldı. Heinzmann, 1872 yılında yaptığı deneyde suyun yeterince yavaş ısıtılması halinde normal bir kurbağanın kaçmaya çalışmayacağını gözlemledi, 1875 yılında Fratscher de aynı sonuca vardı.
Goltz suyun sıcaklığını on dakikada 17,5 °C'den 56 °C'ye, yani dakika başına 3,8 °C'lik bir hızla ısıttı ve deneyinde normal kurbağalar kaçmak istedi; Heinzmann ise suyu 90 dakikadan fazla bir sürede 21 °C'den 37,5 °C'ye çıkarttı, ki bu dakika başına 0,2 °C'den az bir artış anlamına gelmektedir. 1897 yılından kalma bir kaynakta şu ifadeler yer almaktadır: "Bir deneyde sıcaklık saniye başına 0,002°C'lik bir hızla arttırıldı ve kurbağa 2,5 saat sonra hareket etmedi ve ölü bir halde bulundu." Ancak bu doğruluğu konusunda bazı eleştiriler almıştır. Saniyede 0,002 °C ile 2,5 saatte suyun sıcaklığı 18 °C artar. Eğer su kaynadıysa suyun son sıcaklığı 100 °C'ye yakın olmalıdır. Bu durumda kurbağa suya en az 82 °C'de konulmuş olmalıdır. Kurbağa zaten bu sıcaklıkta anında ölecektir. İkinci eleştiri kurbağanın 2,5 saat boyunca hareket etmemiş olmasıdır. Bir kurbağa 2,5 saat içinde, sıcaklığa bağlı olmasa bile, hareket edecektir.
1888'de William Thompson Sedgwick bu deneylerin sonuçları arasındaki açık çelişkiyi, deneylerde kullanılan farklı ısıtma derecelerinin bir sonucu olarak açıkladı: "Gerçek şu gibi görünüyor, eğer ısıtma yeterince kademeliyse, normal kurbağalarda bile refleks söz konusu olmaz; eğer ısıtma daha hızlıysa, ama yine de kademeli denilebilecek şekildeyse, hiçbir şart altında normal kurbağanın ölmesini garanti altına almaz."
Modern kaynaklar fenomenin gerçek olduğunu tartışma eğilimindedir. 1995'te Harvard Üniversitesi Biyoloji bölümünden Profesör Douglas Melton, konuyla ilgili "Bir kurbağayı kaynayan suya atarsanız, dışarı atlamaz. Ölür. Kurbağayı soğuk suya atarsanız, su ısınmadan dışarı atlar-sizin için orada uslu uslu oturmaz." ifadelerini kullandı. National Museum of Natural History'de sürüngenler ve amfibi hayvanlar sorumlusu olan George R. Zug da, "Çıkmasının bir yolu varsa, kurbağa kesinlikle çıkıp gidecektir." diyerek bu öneriyi reddeder.
2002'de Oklahoma Üniversitesinin Zooloji bölümü emekli profesörlerinden Dr. Victor H. Hutchison, amfibi hayvanların ısıyla ilişkilerine dair bir araştırmayla bağlantılı olarak, "Efsane tamamıyla yanlış!" sözlerini sarf etti. Hutchison pek çok kurbağa türü için en yüksek kritik sıcaklığın çağdaş araştırma deneyleriyle nasıl belirlendiğini anlattı: Su dakikada 2 °F ya da 1,1 °C ısıtılırken kaçmaya çalışan kurbağa giderek artan oranda hareketli hale gelir ve kap buna uygunsa sonunda oradan dışarı atlar.
Yorum
Hukuk profesörü ve hukuk yorumcusu Eugene Volokh 2003'te, gerçek kurbağaların davranışı ne olursa olsun, kaynayan kurbağa hikâyesinin mecaz olarak kullanışlı olduğunu belirtti ve bunu deve kuşunun kafasını kuma gömmesi mecazına benzetti. Ekonomi dalında Nobel Ödülü bulunan ve New York Times'a dışarıdan yazılar yazan yazar Paul Krugman, Temmuz 2009'da bu mecazı gerçek kurbağaların böyle davranmadığını belirterek köşesinde kullandı. Gazeteci James Fallows 2006'dan itibaren bunu "aptal bir uydurma" ve bir "mit" olarak tanımlayarak, insanların bu hikâyeyi anlatmaya bir son vermelerini gerektiğini savundu. Ancak Krugman'ın köşe yazısından sonra, "kaynayan kurbağa cephesinde barış" ilân etti ve hikâyenin aslında doğru olmadığını belirttikten sonra onu kullanmanın sorun yaratmayacağını ifade etti.
Nurhan Damcıoğlu
Nurhan Damcıoğlu (1 Mayıs 1941, Adana - 5 Haziran 2023, İzmir), Türk kantocu, ses sanatçısı, tiyatro ve sinema oyuncusu.
Hayatı
9 çocuklu bir ailede doğdu. Babasının açık hava sineması vardı. Annesi ise devlet operalarında terzilik yapıyordu. Annesini girişimleriyle Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü çocuk bölümüne 9 yaşında başladı ve böylece çok küçük çağlarda tiyatro eğitimi aldı. Bale dersleri aldı. Radyo Çocuk Kulübünde dokuz yıl çalıştı. 16 yaşından itibaren de Devlet Tiyatrosunda oynadı. Bu arada Ankara Cebeci Ortaokulundan mezun oldu. Cüneyt Gökçer'in yönlendirmesiyle 1965 yılında İstanbul’a geldi. İstanbul Tiyatrosu, Ayfer Feray Tiyatrosu, Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu, Muammer Karaca Tiyatrosu, Mücap Ofluoğlu Topluluğu ile çalıştı. Kanto'yu ilk olarak Toto Karaca'dan dinledi. Mücap Ofluoğlu’nun teşviki ile 1969’da ilk olarak kanto türü şarkı söyledi. Ardından tiyatroyu tamamen bırakarak kendisini tümüyle kantoya verdi. Böylece Türkiye'nin ilk kadın Müslüman kantocusu oldu.
Bundan sonra Maksim Gazinosu'nda sahneye çıkmaya başladı. Burada Zeki Müren, Sevim Tuna ve Behiye Aksoy gibi isimlerle çalışma fırsatı buldu. 12 Eylül Darbesi'nden sonra denetime takılan isimlerden oldu. Doksanlarda özel kanalların çıkmasıyla yeniden televizyonda çalışma fırsatı buldu.
Ercan Yenseni ile kısa süren bir evlilik yaptı. Daha sonra 2. evliliğini tiyatrocu Attila Olgaç ile yapıp 10 yıl evli kaldı. Bir röportajında Ferhan Şensoy'un evlilik teklifini reddettiğini söyledi.
Ölümü
Damcıoğlu, 5 Haziran 2023 tarihinde kalp yetmezliğinden İzmir'in Karşıyaka ilçesinde 82 yaşında öldü. 7 Haziran'da İzmir Devlet Tiyatrosu Konak Sahnesinde anma töreni düzenlendi. Törenin ardından Damcıoğlu, Bostanlı Beşikçioğlu Camiinde kılınan ikindi namazının ardından Doğançay Mezarlığı'na defnedildi.
Pazarbeleni, Zara
Pazarbeleni, Sivas ilinin Zara ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 110 km, Zara ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.
Heftgel
Heftgel (Farsça: هفتگل), İran'ın Huzistan Eyaleti'nde şehir. Eyaletin aynı isimli Heftgel şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 14.735 kişi ve 3.153 hanedir.
Bezirhane, Doğubayazıt
Bezirhane, Ağrı ilinin Doğubayazıt ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri, "yağhane" anlamına gelen bügünkü adını taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Ağrı il merkezine 143 km, Doğubayazıt ilçe merkezine 46 km uzaklıktadır.
Filibe
Filibe (, trl: Plovdiv), 2019 nüfus sayımına göre 347.851 nüfusuyla Bulgaristan'ın ikinci büyük şehridir. Filibe ilinin idari merkezidir. Ülkenin önemli ekonomi, ulaşım, kültür ve eğitim merkezlerinden biridir.
Filibe, adını Makedonya Kralı II. Filip'ten alır. Şehir, 5 Eylül 2014 tarihinde yapılan seçimle 2019 yılında Avrupa Kültür Başkenti olmaya hak kazanmıştır.
Coğrafya
Filibe, Bulgaristanın başkenti Sofya’nın güneydoğusunda ve Meriç nehri kıyısındadır. Şehir, Yukarı Trakya Ovası'nın batı kısmını oluşturan ve bir birikinti ovası olan “Filibe Ovası”nın güney kesimindedir. Oradan kuzeybatıda Sredna Gora sıradağlarının zirveleri, doğuda Chirpan Tepeleri ve güneyde Rodop Dağları yükselir. Başlangıçta, Filibe'nin gelişimi Meriç'in güneyindeydi ve nehir boyunca genişleme sadece son 100 yıl içinde oldu. Modern Filibe, Bulgaristan'ın toplam alanının %0,1'inden daha az olan 'luk bir alanı kaplar. Km2 başına 3,769 kişiyle Bulgaristan'ın en yoğun nüfuslu şehridir.
Kentin içinde altı siyenit tepe vardır. 20. yüzyılın başında yedi siyenit tepesi vardı ancak bunlardan birisi olan Markovo tepesi yok edildi. Bunlardan üçüne Üç Tepe (bulgarca: Трихълмие}} Trihalmie), diğerlerine Gençlik Tepesi (bulgarca:Младежки хълм, Mladezhki halm), Kurtarıcılar Tepesi (bulgarca: Хълм на освободителите, Halm na osvoboditelite) ve Hristo G. Danov Tepesi (bulgarca:Данов хълм, Danov halm) denir.
Mimari
Filibe şehri Osmanlı Devleti'nin Balkanlarda önem verdiği yerleşim yerlerinden biridir. Mimari olarak Türk-Osmanlı sivil mimarisi dikkat çeker. Ayrıca Cuma Camisi (1363-1364) ve Şahabettin İmaret Camii (1444-1445) cami mimarisi olarak günümüze ulaşan yapılardır. Osmanlı evleri eski şehir denilen eski kent bölgesindeki yapılardır. Bugün birçok Osmanlı Köşkü sergi veya müze olarak kullanılmakta, bazıları kafe ve butik otel olarak işletilmektedir. Şehrin çarşısı, Kapana ve eski kent dışındaki yapılar komünizm döneminden kalan yüksek katlı binalardır. Yeni yapılar genel olarak Karşıyaka semtinde yapılmaktadır.
Maden
Filibe'de zengin demir yatakları bulunmaktadır.
Ekonomi
Zengin bir tarım bölgesinin ortasında yer almasına rağmen, Plovdiv'in ekonomisi 20. yüzyılın başlarından itibaren tarımdan sanayiye kaydı. Gıda işleme, tütün, biracılık ve tekstil endüstriyel ekonomik değişimin temel direklerini oluşturdu. Komünist yönetim sırasında şehrin ekonomisi büyüdü ve ekonomi ağır sanayi ağırlıklıydı. 1989'da Komünizmin çöküşünden ve Bulgaristan'ın planlı ekonomisinin çöküşünden sonra bir dizi sanayi tesisi kapatıldı; kurşun ve çinko, makine, elektronik, kamyon, kimyasal madde ve kozmetik ürünleri üretimine devam edildi.
Filibe, ülkenin en büyük ekonomisine sahip olması ve Bulgaristan'ın GSYİH'sının %7.5'ine katkıda bulunması nedeniyle 2014 itibarıyla Bulgaristan'ın ekonomik başkentidir. 2014 yılında 285,000 kişiye iş imkanı sağlayan bölgede 35 binden fazla şirket faaliyet gösteriyordu. Filibe'nin avantajları arasında merkezi coğrafi konumu, iyi altyapısı ve büyük nüfusu sayılabilir. Filibe'nin uluslararası havaalanı, intermodal taşımacılık terminali, Trakya otoyolu ile çeşitli bağlantıları (Sofya ve Burgaz'ı birbirine bağlayan), Meriç otoyolu'na yakınlığı (Türkiye'ye giden ana koridor) ve iyi gelişmiş karayolu ve şehrin Bulgaristan'da sanayi üretimi açısından lider şehir olarak gelişmesine yol açan demiryolu altyapısı vardır.
Filibe ekonomisi, imalat, ticaret, ulaşım, iletişim ve turizm alanlarında uzun geleneği vardır. Filibe'nin sanayi gelişiminin yanı sıra son yıllarda bilişim ve dış kaynak hizmet sektöründe artışlar ve son 5 yılda ise şehir turizmi her yıl çift haneli büyümüştür.
Ekonomik göstergeler
Kaynak: Ulusal İstatistik Enstitüsü
Tom Shales
Thomas William "Tom" Shales (d. 3 Kasım 1944) Amerikalı televizyon programları eleştirmeni. The Washington Post ' daki televizyon eleştirili ile tanınır. Shales, 1998 yılında Pulitzer Ödülü'nü kazandı.
İlk yılları ve eğitimi
Shales, Elgin, Illinois'da, Hulda Louise (evlilik öncesi soyadı Reko) ve Clyde LeRoy Shales'in oğlu olarak doğdu. Washington, DC'deki American Üniversitesi'nden mezun oldu. 1966-67 akademik yılında, öğrenci gazetesi olan The Eagle ' da başyazar oldu, ve kendini sinema eleştirmeni olarak görevlendirdi.
İlk yılları
Shales'in ilk işi, 18 yaşındayken, Elgin'deki bir radyo istasyonu olan WRMN'deydi. Bu radyo istasyonunun AM ve FM bantlarında diskjokey, yerel haber muhabiri, yazar ve spiker olarak çalıştı. Daha sonra Uzak Doğu'da yayınlanan Voice of America programında yapımcı olarak çalıştı.
1968-1971 yıllarında Washington Examiner ' da eğlence editörü olarak olarak görev yaptı. 1972'de "Stil" bölümünde yazar olarak çalışmaya başladığı Washington Post ' ta, Temmuz 1977'de baş televizyon eleştirmeni unvanını aldı ve Temmuz 1979'da TV editörü olarak atandı. 1979'dan itibaren köşe yazıları "The Washington Post Writers Group" ("The Washington Post Yazarlar Grubu") sendikasına bağlıdır.
The Washington Post
Birkaç onyıl boyunca Washington Post gazetesinde yazdı. 2010 yılında yaptığı bir açıklamada, 31 Aralık 2010 tarihinde Washington Post ' ta yazmayı bırakmayı planladığını açıkladı.
Radyo-televizyon yayıncılığı
1998-1999 yıllarında, National Public Radio'da Morning Edition programında sıkça, film eleştirmenliği yaptı. Gene Siskel'ın ölümünden sonra Roger Ebert & the Movies adlı televizyon programında iki kez konuk sunucu oldu.
Ödülleri
Shales The Washington Post ' daki çalışmaları için, 1988 yılında Eleştiri dalında Pulitzer Ödülü'ne nail görüldü.
Karnobat
Karnobat veya Karınovası (Kiril: Карнобат, Türkçe: Karinabat, Osmanlı devrinde Karinabad), Bulgaristan'ın doğusunda, Burgaz iline bağlı bir şehir ve belde merkezidir.
Osmanlı devrinde şehir, Silistre'ye bağlı önemli bir ticaret merkeziydi.
Son yıllarda nüfusu göçler ve yaşlılık yüzünden giderek azalmaktadır.
Neden (Candan Erçetin albümü)
Neden, Türk şarkıcı Candan Erçetin'in dördüncü stüdyo albümü. 17 Mayıs 2002'de Topkapı Müzik tarafından yayımlandı. Pop müzik tarzındadır, Erçetin'in ticari başarı yakalan 1999 çıkışlı Elbette albümünden sonra satışa sunduğu ilk stüdyo albümüdür. Mete Özgencil ile bu albümde çalışmayı bırakan Erçetin, şarkıların çoğunun üretiminde kendisi yer aldı. Albüm prodüktörlüğünü Rıza Erekli üstlenmiştir.
Parfüm kokan Neden'in CD kapağı, Türkiye'de bu özelliği taşıyan ilk albüm oldu. 13 şarkılık diskin son şarkısı, bonus şarkı olarak albümde yer aldı.
Yapım görevlileri
Yapım görevlileri, Neden albüm kitapçığından alınmıştır.
Karlovo, Bulgaristan
Karlıova veya Karlova ( Karlovo), Orta Bulgaristan'da bulunan, 28.000 nüfuslu bir şehirdir.
Şehir 14. yüzyılda Osmanlı paşalarından Karlı Ali Bey tarafından kurulmuş ve Karlı Ova adı verilmiştir. Şehir Osmanlıların imar ve iskan çalışmaları ekonomik ve kültürel alanda gelişmiştir. Şehrin adı 1953-1962 yılları arasında Levskigrad adını taşımış, daha sonra ise tekrar Karlovo adını almıştır.
Coğrafya
Karlovo, Plovdiv ( Türk. Filibe ) ve Assenovgrad'tan sonra Plovdiv Oblastı'nın üçüncü en büyük kentidir. Karlowo, kuzeyde Balkan Dağları ve Sredna Gora'nın kuzeydoğusunda yer alan Karlowo'nun ( Bulg. Карловско поле ) kuzey kısmında 386 m yükseklikte yer almaktadır. Klissura kentinin yakınında bulunan Kosnitsa'nın dağlık bölgesi, Stremska Vadisi olarak da bilinen Karlowo Ovasını Balkan Dağlarının batıdaki komşu vadilerinden ayırır. Doğudaki Karlowo düzlemi, Kalofffer kasabasına kadar uzanır ve burada Krastez veya Straschate adlı küçük bir yükselti ile sınırlandırılır ( Bulg Кръстец veya Стражата ).
Karlowo, Sofya'nın 120 km doğusunda, Plovdiv'in 56 km kuzeyinde ve Sopot'un 7 km doğusunda yer almaktadır.
Doğu Asya'daki Dünya Mirasları listesi
UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü), Doğu Asya'nın 5 ülkesinde ("taraf devletler" olarak da geçmektedir) 73 Dünya Mirası Alanı belirledi: Çin, Moğolistan, Kuzey Kore, Güney Kore ve Japonya.
Bu bölgede, Çin 50 miras alanı ile en çok Dünya Mirasına sahip ülkedir. Bölgeden ilk siteler (ve yalnızca 1980'lerde veya daha önce atanan siteler) Çin Seddi, Tai Dağı, Zhoukoudian'daki Pekin Adamı Bölgesi,Ming ve Qing Hanedanları İmparatorluk Sarayları,Mogao Mağaraları  ve İlk Çin İmparatoru'nun Mozolesi idi ve bü sitelerin hepsi Çin'deydi. UNESCO'nun Dünya Miras Komitesi, her sene listedeki yeni Dünya Mirasları ekleyenilir veya kriterleri karşılamayan alanları listeden çıkarabilir. Seçim on kritere dayanmaktadır: altısı kültürel miras (i-vi) ve dört tane doğal miras (vii-x). Bazı alanlar, hem kültürel hem de doğal kriterleri aynı anda karşılayabilir ve "karma miras" alanı olarak listelenebilir. Doğu Asya'da 53 kültürel, 14 doğal ve 4 karma site bulunmaktadır.
Dünya Miras Komitesi, "bir alanın Dünya Mirası Listesi'nde yazılı olduğu özellikleri tehdit eden koşulları" gerekçe göstererek bir alanın tehlike altında olduğunu belirtebilir. Bu bölgede tehlike altında herhangi bir site yoktur ve daha önce de hiçbir site tehlike altında olarak listelenmemiştir. Olası durumlarda tehlike altında olarak listelemesi birçok durumda UNESCO tarafından değerlendirilmiştir.
Tayvan'da bir dizi site önerilmiş olsa da, siyasi nedenler adadaki herhangi bir bölgenin listelenmesini engelledi. Birleşmiş Milletler Tayvan'ı Çin Halk Cumhuriyeti'nin toprakları olarak görmektedir; Tayvan'daki herhangi bir Dünya Mirası Bölgesi, adada herhangi bir fiili otoriteye sahip olmayan ÇHC'nin sorumluluğu altındadır. ÇHC, Tayvan'daki herhangi bir sitenin listelenmesini engellemektedir.
Tablo
Tablonun üzerindeki sıralama butonuna basılarak ilgili kategori ile ilgili yeniden sıralama yapılabilir.
2013 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika
Belçika, İsveç'in Malmö şehrinde gerçekleştirilen 2013 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılımını onaylamıştır. Belçika'nın temsilcisini belirleyen iç seçim ve şarkısını belirleyecek ulusal final ülkenin kamusal yayın kuruluşu Radio Télévision Belge Francophone (RTBF) tarafından gerçekleştirilmiştir.
Ulusal Final
Belçika'yı Roberto Bellarosa'nın temsil edeceği açıklandıktan sonra, 11 Kasım 2012'de Belçika'nın devlet kanalı ulusal finalde yarışacak şarkıların adlarını açıkladı. . Ulusal final 16 Aralık günü yapıldı. Roberto Bellarosa ulusal final sırasında üç şarkı seslendirdi. Bu üç şarkıdan biri, halk ve jüri oylaması ile Eurovision için seçildi. 16 Aralık 2012 tarihinde yapılan ulusal finalde, Love Kills adlı şarkı radyo oylaması ile en çok oyu alarak kazanmıştır.
Eurovision'da
Belçika, 18 Mayıs 2013 tarihinde gerçekleştirilecek finale yükselmek için yarışmaya 14 Mayıs 2013 tarihinde gerçekleştirilecek yarı-finalden başladı ve yarışmayı 12. sırada tamamladı.
Sertkaya, Akçaabat
Sertkaya, Trabzon ilinin Akçaabat ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Eskiden Metinganiya olarak anılan 8 mahallesin en büyüğü ve merkezi iken daha sonra diğer köylerin ayrılması ile birlikte Sertkaya adını alarak kendi kimliğini kazanmıştır.
Coğrafya
Trabzon il merkezine 30 km, Akçaabat ilçesine 17 km uzaklıktadır.
Bektaşlı, Yenifakılı
Bektaşlı, Yozgat ili Yenifakılı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. 1956 yılında belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. 1990 yılına kadar Boğazlıyan ilçesine bağlı olan Bektaşlı, 1990 yılında Yenifakılı'nın ilçe olmasıyla, Yenifakılı'ya bağlandı.
Coğrafya
Köy; Yozgat il merkezine 130 km, Yenifakılı ilçe merkezine ise 9 km uzaklıktadır. Köy, Yenifakılı'nın doğusunda ve numaralı Yenifakılı-Boğazlıyan il yolu kenarındadır.
Şeybani
Şeybani şu manalrdan birini ifade edebilir:
Elbette
Elbette, Türk şarkıcı Candan Erçetin'in üçüncü stüdyo albümü. 1999 sonlarında Topkapı Müzik tarafından yayımlandı. Pop ve halk müziği tarzında olan albüm, Erçetin'in 1997 çıkışlı Çapkın albümünden sonra satışa sunduğu ilk stüdyo albümüdür. Sekiz şarkının sözlerini tek başına, bir şarkıyı ise Erçetin ile birlikte yazan Mete Özgencil, albümde en çok adı geçen söz yazarıdır. Özgencil ile Erçetin'in çalıştığı son albüm olan Elbette'nin yapımcılığını Rıza Erekli üstlenmiştir, kayıtları İstanbul'daki Erekli & Tunç Stüdyosu'nda yapılmıştır.