cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nancy Angelo
Ortak çalışma
Angelo, 1979'da Terry Wolverton tarafından başlatılan ve Kadınlar Binasında gerçekleştirilen, Lezbiyenliğin sözlü kahramanları Hiyerarşisine katıldı. Cheri Gaulke, Jerri Allyn, Leslie Belt, Chutney Gunderson, Brook Hallock, Sue Maberry, Louise Moore, Arlene Raven, Catherine Stifter, Cheryl Swannack ve Christine Wong, Angelo'nun yanı sıra Los Angeles performans sanat sahnesinde birçok katılımcı ile bir araya geldi. O dönemde Wolverton, Kadınlar Binası'ndaki Lezbiyen Sanat Projesi ile ilgilendi ve Lezbiyenlerin hayatlarını kronize etmek için Onun Hikâyesi'ni yaratmayı teklif etti. Proje, performans becerileri ve teknikleri öğretmenin yanı sıra lezbiyen sorunlarını araştırmaya yönelik on atölye çalışmasıyla açıldı.
Aynı yıl, Angelo ve Leslie Labowitz, Ariadne: Bir Sosyal Sanat Ağı ve Los Angeles Eşcinsel ve Lezbiyen Topluluk Hizmetleri Merkezi, (Angelo'nun üyesi olduğu) Kadınların Kaynakları Programı'nın işbirliğiyle gerçekleştirilen Ensest Farkındalık Projesini başlattı. Proje, Leslie Belt, Jerri Allyn, Paula Lumbard, Bia Lowe, Terry Wolverton, Tyaga, Chris Wong ve diğerleri dahil olmak üzere çok sayıda feminist sanatçının ilgisini çekti. Angelo, projeye katılımının bir parçası olarak, Eşit Zaman / Eşit Boşluk adlı interaktif çoklu monitörlü bir video çalışması hazırladı ve sergiledi. Kadınlara karşı şiddete ışık tutmakla görevli olan proje, halkın tartışılmadığı zamanda ensest konusundaki açık diyaloğu başlattı.
Angelo, 1981'de, nükleer karşıtı konularda yoğunlaşan bir başka performans grubu Hayatta Kalan Rahibeler (SOS)'nun ortak kurucusu oldu. Grup, iki eski FAW üyesi olan Gaulke ve Angelo'nun bir başka LA merkezli grup Garson Kızlar üyesiyle güçlerini birleştirmeye karar verdikleri Feminist Sanat Topluluğu'nun dağılmasından sonra kuruldu. Orijinal dizilim Angelo, Gaulke, Jerri Allyn, Anne Gauldin ve Sue Maberry'dir. Performansının bir parçası olarak, SOS üyeleri "rahibenin her sahnesinde," küresel kız kardeşlik "imajını temsil etmek üzere her renk gökkuşağında rahibelerin yaşam biçimini göstermişlerdir.
Mevcut işi
Hayatta Kalan Rahibeler'i terk ettikten  ve Kadın Binası ile olan ilişkisini bıraktıktan sonra, Angelo eğitimine devam etme ve Los Angeles'taki Kaliforniya Profesyonel Psikoloji Okulu'ndan örgütsel psikoloji dalında doktora derecesi elde etme kararı aldı. Halen Bay Area'da yaşıyor ve Angelo + Garnets danışmanlık firmasının bir parçası olarak örgüt geliştirme hizmetleri vermektedir.
Kärsu
Kärsu, güneybatı Estonya'nın Pärnu ilindeki Saarde Parish'de bir köydür.
Pronoia
Pronoia (çoğul pronoiai;, anlamı "önem" ya da "sağduyu") geç dönem Doğu Roma İmparatorluğu'ndaki birey ve kurumlara devlet gelirleri tahsis edilmesini sağlayan bir sistemdi. 11. yüzyıldan başlayarak 15. yüzyılda imparatorluk feth edilene kadar devam eden sistem, aynı dönemdeki Avrupa feodalizminden farklıydı.
Kurum
Pronoia imparatorluk mali haklarının geçici olarak bir şahsa veya kuruma devredilmesiydi. Bu haklar çoğunlukla ekili topraklardan elde edilen vergiler veya gelirlerdi, ancak su ve balıkçılık hakları, gümrük tahsilatı, vb. diğer gelirler de olabilirken belirli bir coğrafya parçasına ayrılan farklı haklar farklı bireylere verilebilirdi. Hibeler, genelde ömür boyu olmak üzere belirli bir süre boyunca verilir ve imparatorun buyruğu ile iptal edilirdi. Kurumlar, genellikle manastırlar, hibeler aldığında, kurumlar devam ettiği sürece etkin şekilde kalmışlardır. Hibeler devredilemez veya (bazı istisnai durumlar hariç kurumda gecikirdi) kalıtsal değildi; bir Pronoia, İmparatorluğun mülkiyeti olarak kalan bağışlanan mülk, kişiye sahiplik vermezdi.
Pronoia sınırları ve ayrıntıları, praktika ("kayıtlar") adlı İmparatorluk belgesinde kaydedilmiştir; pronoia sahipleri (diğer bir deyişle hibe verilen kişiler) pronoiarios olarak adlandırılır ve söz konusu gelir akışında çalışanların (örneğin arazideki çiftçiler) belgelerde paroikoi olarak adlandırılmıştır. Pronoia kelimesi, bağışın kendisini (örneğin arazi), maddi değerini veya ürettiği geliri ifade edebilir.
Her ne kadar pronoia askeri hizmet veya diğer sadakati ödüllendirmek için kullanılmış olsa da, (feodal yurtlukların aksine) belirli bir askeri yükümlülük taşımıyorlardı, ancak iptal tehdidi devlet için zorlayıcı bir güç sağlıyordu.
Erken dönem pronoia sistemi
11. yüzyılın sonlarında, I. Aleksios, aristokrasiyi, üyeleri arasında Roma toprağını dağıtmanın canlandırıcı ölçüsünü alarak reform etmeye çalıştı. Bunu yaparken, onları Konstantinopolis'dan uzaklaştırmanın ilave yararı vardı, çünkü İmparatorun otoritesine doğrudan meydan okumak zorlaşıyordu. Bununla birlikte, Aleksios tarafından verilen çoğu pronoiai kendi (Komnenos) ailesinin üyeleriydi. Aleksios basitçe aristokratların ellerinde tuttukları toprakları meşrulaştırdı ve onu merkezileşmiş devlet denetimi altına aldı.
12. yüzyılda Pronoia
Pronoianın boyutu ve değeri, paroikoi sayısı ve onlardan kaynaklanan görevler praktikada kaydedildi. bir pronoiar muhtemelen ticaret geliri ve arazide hasat edilen ürünün bir kısmını toplayabilir ve avlanma hakları ile ulaşım hakları da elinde tutabilirdi. Bir praktika da, pronoiar'ın imparatora karşı görevleri kaydedilmiştir. Gerekirse, İmparator askeri hizmet isteyebilir, ancak pronoiar mükelleflerini kendisine katılmaya zorlayamazdı. Pronoiar hibe konusunda müreffeh bir yaşam sürdükleri takdirde genellikle askerlik yapmaktan çekindiler ve hizmet etmemeyi seçtikleri takdirde bir miktar özerkliğe sahiplerdi. Vergi mükelleflerinin desteğini alabilirlerse, imparatorluğa karşı ayaklanmalara neden olabilirlerdi, fakat bunlar başkentteki ayaklanmalar kadar tehlikeli değildi, bu da Aleksios'un sistemi ile artık daha fazla önlenebiliyordu. Ne Aleksios ne Manuel, ya da 12. yüzyılın diğer imparatorları, bir pronoia hibesinin sonunda asi soyluyu tatmin edeceğini varsayarak, eyalet isyanları konusunda endişeli görünmüyorlardı. Dördüncü Haçlı Seferi sırasında, IV. Aleksios hala bu şekilde düşündü ve liderlerinin toprak sahibi olması halinde Haçlıların kaçacağı varsayımıyla Girit'i I. Bonifacio del Monferrato'YA bağışladı.
Paleologos yönetiminde Pronoia
Görevlendirilmiş pronoiar'lar 1261'den sonra imparatorluğun kalıntılarını birleştirmek için bir ordu oluşturulmasına yardım ettiler. Ancak bu zaman zarfında sadece birkaç bin pronoiar vardı ve kendi masraflarını kendileri karşılarken, imparatorluğun savunmasını güçlendirmek için imparatorlar tam bir ordu ya da donanma kuramadılar. Yoksul imparatorluğun çok az vergi geliri vardı ve pronoiarlar, paroikoiden kira almaya başladılar ve eski Thema sistemine geri dönüldü.
İmparatorluk, Osmanlı İmparatorluğu'na toprak kaybetmeye devam etti ve Konstantinopolis, 1453'te sonunda kaybedildi ancak Osmanlılar, fetihleri ​​sırasında Tımar sistemi olarak adlandırılan, Doğu Romalılardan ödünç aldıkları Pronoia sisteminin kendi versiyonu kullanmaya devam ettiler.
Hanya Kuşatması (1692)
Hanya Kuşatması, 1684-1699 Osmanlı-Venedik Savaşı'nda evre.
Domenico Mocenigo komutasındaki Venedik donanması 1692 yılında Girit'in ikinci büyük kenti Hanya'ya çıkarma yapıp Hanya Kalesini kuşattıysa da, kalenin yardımına gelen Kandiye Muhafızı Fındık Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı birlikleri tarafından büyük bir yenilgiye uğratılarak geri çekilmek zorunda kaldı.
Kuşatma öncesi
1684-1687 arasında Mora'yı ele geçirmeye başaran Venedik, 1688'den itibaren eski kolonilerine yöneldi. Bununla birlikte, 1688 yılında Eğriboz, 1689 yılında Gabella ve 1691 yılında Avlonya önünde Osmanlılar karşısında büyük yenilgiler alan Venedik 1692 sefer mevsiminde (yeniden) Eğriboz, Sakız, Midilli (ada) ve Hanya seçeneklerini değerlendirdi. Sakız ve Midilli'nin uzak, Eğriboz'un da çok güç hedefler olduğu sonucundan hareketle, Hanya'ya saldırılması kararlaştırıldı ve Venedik donanması Girit'e yöneldi.
Kuşatma
Bir yıl önce ölen Giovanni Cornaro'nun yerine Donanma Komutanlığına getirilen Domenico Mocenigo'nun hedefi Girit'in ikinci büyük kalesi Hanya oldu. Malta, Floransa ve Papaplık gemilerinin de dahil olduğu 61 parçalık müttefik donanması 17 Temmuz 1692 tarihinde karaya 16.000 asker çıkardı. Buna karşılık, Hanya kalesindeki Türk garnizonu Ispanakçı İsmail Paşa komutasındaki 1.500 askerden ibaretti.
Kendisinden sayıca 11 kat fazla düşmana karşı meydan muharebesi vermesi mümkün olmadığından İsmail Paşa kaleye kapandı ve Kandiye Muhafızı Fındık Mehmed Paşa'dan yardım istedi. Mehmed Paşa da bir taraftan Kandiye ve Resmo garnizonlarından 1.500 askeri Hanya'ya takviye gönderirken diğer taraftan ise İstanbul'u Hanya'nın büyük bir Venedik gücü tarafından kuşatıldığını haber verdi.
Kandiye ve Resmo'dan gelen takviye birliği Venedik ordusuna büyük kayıplar verdirerek yardı ve Hanya kalesine girdi. Bu ilk başarının verdiği moral sayesinde Hanya garnizonu Venediklilerin teslim olma çağrısını içeren teklifini reddetti.
Öte yandan, Hanya'nın kuşatıldığını öğrenen Osmanlı Padişahı II. Ahmed, Fındık Mehmed Paşa'yı Girit Serdarı olarak atadı, Kaptan-ı derya Palabıyık Yusuf Paşa komutasındaki Osmanlı Donanmasını yardıma gönderdi ve Mora Serdarı Koca Halil Paşa'ya Korint'e saldırmasını emretti.
Halil Paşa Korint'teki Venedik muhafızlarını mağlup ederek Mora'ya girdi ve Anabolu ve İnebahtı'ya kadar akınlar yaptı. Venedik Başamirali Mocenigo, Mora'dan gelen haberlere çok büyük önem atfederek ve Venedik'daki Savaş Konseyi'nin tavsiyesi hilafına, Hanya kuşatmasını hafifletti ve Mora'ya takviye birlik gönderdi. Ancak, Venedik birlikleri Mora'ya ulaştıklarında ise Türk birliği çoktan Mora'dan ayrılmış, şaşırtma harekâtı başarılı olmuş, Venedikliler Hanya önünde zaman ve güç kaybetmişlerdi.
Hanya kalesindeki Türk garnizonu huruç harekâtlarıyla kuşatanlara kayıplar verdirirken bir seferinde Malta Amirali Porzi ve 200 şövalyeyi öldürmüşlerdi. Osmanlı Donanması'nın adaya gelişiyle takviye alan Fındık Mehmed Paşa 8.000 askerle Hanya'yı kuşatan Venedik ordusunun üzerine yürüdü. İki ateş arasında kalmak istemeyen ve kuşatma boyunca 4.000 asker zayiat veren Venedik ordusu 28 Ağustos 1692'de kuşatmayı kaldırdı ve ağırlıklarını da bırakarak yeniden gemilere binerek Benefşe'nin yolunu tuttu.
Kuşatma sonrası
Hanya ve Mora'daki yenilgiler Venedik Savaş Konseyinin 20 Kasım 1692'de 74 yaşındaki Venedik doçesi Francesco Morosini 'yi Başkomutanlığa getirdi. Bununla birlikte, 1693 yılında kaydadeğer askerî harekâtlara girişemeyen Morosini 6 Ocak 1694'te Anabolu'da öldü.
GMAT
GMAT (Graduate Management Admission Test - Lisansüstü Yönetime Geçiş Sınavı) lisansüstü eğitim için İngilizce ve matematik yeteneklerini ölçen standardize edilmiş bilgisayar tabanlı bir sınavdır. Dünya genelinde üniversiteler bu sınav sonucunu lisansüstü eğitime kabul için bir kriter olarak kullanırlar. Sınav bilgisayarda yapılır. Bilgisayar teknolojisinin yeterli olmadığı bazı bölgelerde ise sınav kâğıt üzerinde yapılır. Nisan 2012 itibarıyla sınava giriş ücreti 250$'dır.
Kapsam
Sınav sonucunda elde edilen puan beş yıl boyunca kullanılabilir. Sınavda alınabilecek en yüksek puan 800'dür. Son üç yılın sınav ortalaması 542.3'tür.
The Analytical Writing Assessment (AWA) sınavın ilk bölümündeki testtir. Bundan sonra sayısal ve en son olarak sözel gelir.
Analitik yazma
Kompozisyonları değerlendiren bilgisayar programı Vantage Learning tarafından geliştirilen "IntelliMetric" yazılımıdır. Bu program birkaç dil ve yapı özellikleriyle yaratıcı yazıları analiz eder. İkinci ve üçüncü değerlendiriciler ise insandır. Bunlar da öğrencinin fikirlerini ve bu fikirleri planlı ve açık bir şekilde ifade edebilme yetisini değerlendirir.
Analitik yazma bölümündeki iki kompozisyon 0 (en düşük) ile 6 (en yüksek) arasında puan ile değerlendirilir.
Sayısal bölüm
Sayısal bölüm 75 dakikada cevaplanması gereken 37 çoktan seçmeli sorudan oluşur. İki çeşit soru tipi vardır: problem çözme ve veri yeterliliği. Sayısal bölüm 0 ile 60 arasında puan alır. Son üç yılda bu bölümün sınav ortalaması 60 üzerinden 36.2'dir. 50'nin üzerinde puan az rastlanır. Sınavda hesap makinesi kullanılmaz.
Problem çözme
Bu bölüm öğrencinin sayısal düşünme becerilerini ölçer. Problem çözme soruları çoktan seçmeli aritmetik, basit matematik ve geometri sorularından oluşur.
Veri yeterliliği
Veri yeterliliği bölümü öğrencinin sayısal düşünme becerisini ölçmeye yöneliktir. Öğrenciye iki açıklama ile birlikte bir soru verilir. Öğrenci sorunun açıklama olmadan çözülüp çözülemeyeceğine veya problemi çözmek için yeterince veri olup olmadığına karar vermek zorundadır.
Sözel bölüm
Sözel bölüm 75 dakikada cevaplanması gereken 41 sorudan oluşur. Üç çeşit soru tipi vardır: cümle düzeltme, mantıksal düşünme, okuma ve anlama. Son üç yılda bu bölümün puan ortalaması 60 üzerinden 27.9'dur. Genelde 44 üzeri puan alan az sayıdadır.
Cümle düzeltme
Cümle düzeltme bölümü öğrencinin Amerikan İngilizcesi gramerini, kullanımını ve stilini ölçer. Bu bölümdeki sorularda verilen yazıda bir cümlenin altı çizilir ve bu altı çizili kısmın yerine gelebilecek doğru cevap aranır.
Mantıksal düşünme
Bu bölümde öğrencinin kritik düşünme yeteneği ölçülür. Öğrenciye verilen bir argümanın analiz edilmesi istenir.
Okuma ve anlama
Bu bölümde öğrencinin okuma ve okuduğunu anlama yeteneği ölçülür.
İstenen puanlar
Kaliteli ekonomi okullarının çoğu 600 puanın üzerinde bir puanla öğrenci alır. Örneğin Harvard Business School'un GMAT ortalaması 720 civarındadır.
Dope Stars Inc.
Dope Stars Inc. Roma'da 2003 yılında kurulmuş alternatif ve industrial rock grubudur. Grubun kurucuları Victor Love, Darin Yevonde, Grace Khold ve Brian Wolfram'dır. Dört albüm ve üç EP yayımlamışlardır.
Bill Fagerbakke
William "Bill" Fagerbakke (doğum 4 Ekim 1957 Fontana, Kaliforniya) Amerikalı oyuncu ve seslendirme sanatçısı. Kendisi birçok film ve dizide oynamıştır. Televizyonda dizi olarak The Standda Tom Cullen'ı canlandırmıştır. Ayrıca Heroes adlı dizide görev almıştır. Aynı zamanda Süngerbob Kareşort'ta Patrick'i seslendirmektedir.
27. kuzey enlemi
27. kuzey enlemi, Dünya üzerinde merkez enlemi olan ekvatorun 27 derece kuzeyinde yer alan enlem dairesidir. 0 derece meridyeninden doğuya doğru Afrika, Asya, Hint Okyanusu, Büyük Okyanus, Kuzey Amerika ve Atlas Okyanusu'nu geçer.
Amerika Birleşik Devletleri-Kazakistan ilişkileri
Amerika Birleşik Devletleri ve Kazakistan Cumhuriyeti, 16 Aralık 1991'de diplomatik ilişkiler kurdu. Amerika Birleşik Devletleri Ocak 1992'de Almatı'da büyükelçiliğini açtı ve daha sonra 2006'da Astana'a (o zamanki adıyla Astana) taşıdı.
Amerika Birleşik Devletleri, Nunn-Lugar Kapsamlı Tehdit Azaltma (CTR) programıyla Kazakistan'ın stratejik nükleer silah stokundan kurtulmasına ve nükleer silah altyapısını 1991 ile 1996 arasında dağıtmasına yardımcı olmada kritik bir oyuncuydu. 1992 ile 2008 arasındaki dönemde, Kazakistan'a yapılan kümülatif CTR yardımı 341 milyon dolara ulaştı. Mart 2012'deki "2012 Seul Nükleer Güvenlik Zirvesi"nde, Başkanlar Obama ve Nazarbayev nükleer silahların yayılmasının önlenmesi alanlarında ikili işbirliğini yeniden teyit ettiler. Başkan Obama, "İki ülke arasındaki yakın ilişki sadece nükleer güvenlik meselesinin ötesine geçiyor, bu nedenle bu toplantı bize Afganistan ile ilgili olarak son birkaç yılda kurduğumuz işbirliğini ve askerlerimizi tedarik etmek ve Afgan hükümetine yardım etmek için aldığımız yardımı tartışmak için bir fırsat verecek" dedi. Nükleer silahların yayılmasını önlemeye ek olarak, ABD ve Kazakistan stratejik ekonomik ve siyasi ilişkilerini sürdürüyor. ABD petrol şirketi Chevron, 1993 yılında TengizChevroil ortak girişiminin kurulmasıyla Kazakistan'ın ilk büyük yatırımcısı oldu. Bolashak Programı aracılığıyla, Kazak öğrenciler yurtdışında eğitim görmektedir. Şu anda dünya çapında, 800'ü Amerika Birleşik Devletleri'ndeki 42 üniversitede okuyan 3.000'den fazla Bolashak öğrencisi var.
11 Eylül 2001 saldırılarından sonra ABD, Afganistan ve daha sonra Irak yakınlarında stratejik ortaklar aradığı için işbirliği güçlendi. Terörle mücadele, Kazakistan'ın tüm zamanların en yüksek seviyesinde olan ABD ve İngiltere ile ilişkilerinde giderek daha önemli bir rol oynamaktadır. Kazakistan, Yeni Büyük Oyun'da hem Rusya hem de ABD için Orta Asya'da tercih edilen ortak olarak Özbekistan'ın yerini almıştır.
İki ülke enerji alanında yakın işbirliği içindedir. 2001 yılında Kazakistan ve ABD, ABD-Kazakistan Enerji Ortaklığını kurdu.
2012 ABD Küresel Liderlik Raporuna göre, Kazakların %28'i ABD liderliğini onaylıyor, %27'si onaylamıyor ve %45'i belirsiz bir tutum içinde.
Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı, yıllık ülke raporunda önemli sorunları ve suistimalleri vurgulayarak Kazakistan'daki insan hakları durumunu eleştiriyor.
2016 yılında Kazakistan ve ABD, Kazakistan-ABD ilişkilerinin 25. yıldönümünü kutladı. Bu amaçla, her iki ülkenin diplomatik misyonları kutlama etkinlikleri başlattı.
Nursultan Nazarbayev, 30 Kasım 2016'da yaptıkları telefon görüşmesinde Donald Trump'ı cumhurbaşkanlığı seçimlerindeki zaferinden dolayı tebrik etti. İki lider, "dost Kazakistan-Amerika ilişkilerini yeni bir düzeye taşımaya" kararlı olduklarını vurguladı.
Ekonomik işbirliği
Kazakistan'daki Amerikan Ticaret Odası, 30 sanayi sektöründen yaklaşık 200 üye şirketi temsil etmektedir. Kazakistan'daki toplam DYY'nin %15'i veya 48,4 milyar ABD doları ABD kaynaklıdır.
Ticaret ve iş
Kazakistan şu anda 2018 yılında toplam 2,1 milyar dolarlık (iki yönlü) mal ticareti ile ABD'nin en büyük 79. ticaret ortağıdır. 2018'de ABD'nin Kazakistan'a mal ihracatı, 2017'ye göre %32.1 (177 milyon $) artarak 729 milyon $ oldu. Kazakistan, 2018'de ABD'nin 72. en büyük mal ithalatı tedarikçisiydi. ABD'nin Kazakistan'dan yaptığı mal ithalatı, 2017'ye göre %75.0 (593 milyon $) artarak 2018'de 1.4 milyar $'a ulaştı.
ABD'nin Kazakistan'daki diplomatik misyonuna göre, Kazakistan, gelişmekte olan pazarların en dinamiklerinden birinde yeni fırsatlar arayan ABD firmalarına ticaret ve yatırım fırsatları sunuyor. ABD Ticaret Odası, her yıl ABD şirketleri için ticari rehber hazırlar. ABD firmaları 1993 ile 2013 yılları arasında Kazakistan'a 42 milyar dolardan fazla yatırım yaptı. Amerika Birleşik Devletleri ve Kazakistan arasındaki iki yönlü ticaret 2014 yılında 2,4 milyar dolara ulaştı.
Amerika Birleşik Devletleri Kazakistan'la ilişkilerini Normal Ticari İlişkiler statüsüyle yürütmüştür. ABD Ticaret Odası, Kazakistan'a kalıcı normal ticari ilişkiler sağlamanın ABD'nin ulusal çıkarına uygun olduğunu savunuyor.
Kazakistan'ın ABD Büyükelçisi Kayrat Umarov, Amerikan ve Kazak şirketleri için ticari fırsatlar geliştirmek amacıyla Ağustos 2014'te Springfield, Missouri'yi ziyaret etti. Bu seyahat, Springfield, Missouri merkezli Allen Global Başkanı Jerry Nichols'ın Kazakistan'a seyahat etmesi ve daha sonra Amerikan ve Kazak işi yaratacak olan Kazakistan'a büyük bir ticari genişleme duyurmasıyla sonuçlandı.
ABD'nin Kazakistan Büyükelçisi George Krol, 2015'teki bir röportajında ABD'nin Kazakistan'a bağlılığını teyit etti. Büyükelçi Krol, "ABD ve Kazakistan birbirleri için yaratılmış diyebilirim. Biz de bu stratejik ortaklığı derinleştirmeye, ekonomik ve ticari etkileşimimizi artırmaya söz verdik. Bu kısımda ticari iş birliğimizin geliştirilmesi için çalışma yapacağımız konusunda mutabık kaldık."
Kazakistan Başbakanı Bakıtcan Sagintayev, 11-14 Nisan 2017 tarihlerinde Amerika Birleşik Devletleri'ni ziyaret etti. Gezinin amacı, ABD'li iş liderleriyle Kazakistan ekonomisinin 3. modernizasyonuna ilişkin işbirliği fırsatlarını görüşmekti. Başbakan, Silikon Vadisi'ndeki en büyük finans kurumlarının yanı sıra teknoloji şirketlerinin temsilcileri olan Chevron'un CEO'su ile bir araya geldi. Başbakan'ın ziyareti sırasında ABD ve Kazak tarafları, Silikon Vadisi'nde Kazakistan Temsilciliği açılması konusunda bir anlaşma imzaladı.
Astana, 14 Haziran 2017'de ABD-Kazakistan iş forumuna ev sahipliği yaptı. Foruma 25 ABD şirketi ve Kazak devlet kurumlarının temsilcileri, ulusal şirketler ve yerel iş dünyası temsilcileri katıldı. Etkinlik, ABD şirketlerini otomobil montaj endüstrisi, sağlık, inşaat, tarım ve hafif sanayi dahil olmak üzere öncelikli sektörlere çekmeyi amaçlıyordu.
Doğrudan yabancı yatırım
ABD şirketleri Kazakistan'ın en büyük ikinci yatırımcısıdır. 2019 yılında, ülkedeki toplam DYY'nin %23'ünü oluşturan ABD'den Kazakistan'a 5,5 milyar dolarlık DYY yönlendirildi.
İnsan hakları
Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı'nın Demokrasi, İnsan Hakları ve Çalışma Bürosu'nun 2014 ülke raporu, Kazakistan'daki insan hakları durumunun birçok yönünü eleştiriyor.
Amerika Birleşik Devletleri ve Kazakistan, insan hakları alanındaki çalışmalarını teyit ettiler. 2013 yılında, Kazakistan Çocuk Haklarının Korunması Komisyonu ve Başsavcılık, çocukları evlat edinen yeraltı çevrimiçi ağını görüşmek üzere ABD Dışişleri Bakanlığı'nın Çocuk Sorunları Özel Danışmanı Susan Jacobs ile bir araya geldi ve bu yasa dışı evlat edinme halkalarını engellemek için bir komisyon oluşturdu. ABD, bu ağlar hakkında Kazakistan'a bilgi sağlayacak ve evlat edinilen Kazak çocukların ABD'deki yaşam koşullarının anlaşılmasına yardımcı olacak.
Kazakistan ve USAID, Onur ve Haklar programını Ekim 2020'de tamamladı. Program, uluslararası insan ticaretiyle mücadele etmek ve göçmen haklarını geliştirmek için USAID tarafından finanse edildi.
Hukukun üstünlüğü
Kazakistan Başsavcısı ve Federal Soruşturma Bürosu, 11 Şubat 2006'da Altınbek Sarsenbayev, Baurzhan Baibosyn ve Vasiliy Juravlev'in üçlü cinayetine ilişkin yedi yıllık karmaşık bir soruşturmada başarılı bir şekilde işbirliği yaptı.
Haziran 2016'da, Amerikan Barolar Birliği Hukukun Üstünlüğü Girişimi, aşırılıkçılık ve terörle ilgili davalara ilişkin yargı uygulamalarına yönelik bir yuvarlak masa toplantısı düzenledi. Yuvarlak masa toplantısına Kazakistan Yüksek Mahkemesi, Kazakistan Hakimler Birliği ve ABD Uluslararası Kalkınma Ajansı (USAID) temsilcileri katıldı.
2 Ekim 2020'de USAID, Kazakistan'daki yasal reformları desteklemek için 7 milyon doların üzerinde beş yıllık bir hukuk devleti programı başlattı. Kazakistan Yüksek Mahkemesi ve Enformasyon ve Kamuyu Geliştirme Bakanlığı, bu program kapsamında USAID ile ortaktır.
Askeri ve güvenlik işbirliği
Bozkır Kartalı 2015 barışı koruma tatbikatlarının ikinci aşaması, 15 Haziran 2015'te Almatı yakınlarındaki İli eğitim alanında başladı. Tatbikat 13. kez yapıldı. Tatbikatlara her yıl 1.500'den fazla kişinin yanı sıra yabancı devletlerden askeri gözlemciler, çeşitli NATO karargahlarından uzmanlar ve Kazakistan'da akredite edilmiş askeri-diplomatik birlikler katıldı.
İkinci Irak Savaşı sırasında Kazakistan birlikleri 4 milyon mayın ve diğer patlayıcıları temizledi ve 5.000'den fazla koalisyon üyesine ve sivile tıbbi bakım sağlanmasına yardımcı oldu ve 718 metreküp suyu arıttı.
1995'ten beri Kazakistan, ilişkiler kurmak, en iyi uygulamaları öğrenmek, askeri ve sivil bağları geliştirmek için çalışan Devlet Ortaklığı Programı aracılığıyla Arizona eyaletiyle ortak olmuştur.
Kazakistan Kara Kuvvetleri Askeri Enstitüsü'nün ABD'deki West Point Askeri Akademisi ile değişim programı vardır. Her yıl Kazakistan'ın askeri enstitüsünden bir öğrenci, öğrencilerin rutinini öğrenmek, fiziksel onarım ve askeri eğitim almak için West Point'i ziyaret ediyor. West Point'ten gelen öğrenciler de aynı amaçlarla Kazakistan'ın Askeri Kara Kuvvetleri Enstitüsü'nü ziyaret ediyor.
Kazak askeri yetkilileri, Kazakistan'ın zorunlu askerlikten tamamen gönüllü bir orduya geçişi konusunda ABD Ordusu'ndan bilgi almaya çalıştılar.
Bozkır Kartalı 2016 Uluslararası Barışı Koruma Tatbikatı'nın ikinci aşaması, Birleşik Krallık'taki Stanford Eğitim Alanında gerçekleştirildi. Katılımcı ülkeler arasında Kazakistan, İngiltere, ABD, Tacikistan ve Kırgızistan yer aldı.
Steppe Eagle 2017'nin 1. Aşaması 31 Mart - 11 Nisan 2017 tarihleri arasında Kazakistan'daki Illisky Eğitim Merkezi'nde gerçekleşti. Tıbbi ve iletişim operasyonlarına odaklanan barışı koruma tatbikatlarına yaklaşık 50 ABD ve İngiliz askeri ve 500'den fazla Kazak askeri katıldı.
Nursultan Nazarbayev'in ABD Kongresi üyeleriyle görüşmesi
Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev, 5 Eylül 2014'te Kazak başkentinin 250 kilometre kuzeyindeki Borovoye'de ABD Kongresi üyeleri Dana Rohrabacher ve Gregory Meeks ile bir araya geldi. ABD'li kongre üyeleri, iki ülke arasındaki karşılıklı yarara dayalı ortaklığın daha da güçlendirilmesi yönündeki umutlarını dile getirdiler.
Yine 5 Eylül'de ABD'li kongre üyeleri, Kazakistan Dışişleri Bakanı Erlan İdrisov ile bir görüşme gerçekleştirdi. Kazakistan'ın Washington büyükelçisi olarak beş yıl görev yapan İdrisov ile Kazakistan ile ABD arasında siyasi, ekonomik ve ticari alanlarda mevcut durum ve işbirliğinin görünümü ele alındı.
Nursultan Nazarbayev ve Barack Obama
ABD Başkanı Barack Obama, ekonomik sorunlar, insan hakları ve bölgesel güvenliğe atıfta bulunarak, Kazak-ABD ilişkisinin önemli doğasını defalarca vurguladı. 2012'de Güney Kore'nin Seul kentinde düzenlenen nükleer güvenlik zirvesi sırasında Obama, "İki ülke arasındaki yakın ilişki nükleer güvenlik meselesinin de ötesine geçiyor" dedi.
21 Ocak 2015'te Kazakistan Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev, ABD Başkanı Barack Obama ile gece geç saatlerde bir telefon görüşmesi yaptı. Çağrının ana konusu Ukrayna'nın güneydoğusuydu. Obama, Kazakistan'ın uluslararası güvenliği güçlendirme çabalarına övgüde bulundu ve Kazakistan Cumhurbaşkanı'nın Ukrayna'daki ihtilafa barışçıl bir çözüm bulunmasına aktif olarak katkıda bulunmaya devam edeceğini umduğunu belirtti.
Başkan Nazarbayev, New York'ta 2015 Birleşmiş Milletler Genel Kurulu sırasında Başkan Obama ile ikili görüşmelerde bulunan dört devlet başkanından biriydi.
Nursultan Nazarbayev ve Donald Trump
Donald Trump ve Nursultan Nazarbayev, Trump'ın ABD Başkanı seçilmesinden kısa bir süre sonra ilk ikili telefon görüşmelerini gerçekleştirdi.
Başkan Donald Trump ve Nursultan Nazarbayev arasındaki ilk görüşme, Suudi Arabistan'ın Riyad kentinde düzenlenen Arap-İslam-Amerikan Zirvesi'nin oturum aralarında gerçekleşti. Kazakistan büyükelçiliğinin internet sitesine göre, iki lider ülkeleri arasındaki ikili ilişkilerin güçlendirilmesi ve "ticari, ekonomik, siyasi, kültürel ve insani alanlarda ilişkilerin derinleştirilmesi" beklentileri hakkında fikir alışverişinde bulundu. Daha sonraki açıklamalarda Donald Trump, iki liderin bu görüşmede "acil bir ilişki geliştirdiği" görüşünü dile getirdi.
İdrisov-Ruşailo deklarasyonu
Dışişleri Bakanı Yerlan İdrisov, New York'taki 11 Eylül saldırılarından yedi gün sonra, 18 Eylül 2001'de Almatı'da gazetecilere verdiği demeçte, Kazakistan ve Rusya'nın "aşırılıkçılıkla mücadelede ABD ile yakın işbirliğine hazır" olduğunu söyledi. Açıklama, Cumhurbaşkanı Nazarbayev, Rusya Güvenlik Konseyi Sekreteri Vladimir Ruşailo ve Kazak kolluk kuvvetleri başkanlarının güvenlik işbirliği müzakerelerini bitirmesinin ardından geldi. Toplantı ve Sekreter Ruşailo'nun Orta Asya'daki genel turu, New York'taki saldırılara ve bölgeden kaynaklanan uluslararası terörizm ve aşırılıkçılık tehdidine bir yanıttı.
Ekim 2001'de ABD Senatörleri Sam Brownback ve Mary Landrieu, Kazakistan'ın "ABD'nin terör konusuyla ilgilenmesine hazır olduğunu" söyledi.
Bülent Ülgen
Bülent Ülgen (29 Ağustos 1976, İstanbul) Türk spor direktörü.
Hayatı ve Kariyeri
29 Ağustos 1976 yılında İstanbul’da doğdu. Mesleğe ilk adımı 17 yaşında Kanal D’de attı. 21 yıllık televizyonculuk kariyerinde; Kanal 6, HBB, Show TV, Star TV, TGRT, Cine5 ve D-Smart gibi yayın kuruluşlarında çalıştı. FOX TV ve Kanaltürk TV’de spor direktörlüğü yapan Ülgen, bir yıl da Kanaltürk TV program müdürlüğü yaptı. İki sezon boyunca Sergen Yalçın ve Bilgin Gökberk ile ‘Top Bizde’ programını yapan Bülent Ülgen, La Liga ve Premier League maçlarında uzun yıllar spikerlik yaptı. Son olarak TRTSpor’da FIFA Dünya Kupası boyunca ‘Kupa Anatomi’ isimli programın yapımcılığını ve sunuculuğunu üstlenen Bülent Ülgen, iyi derecede İngilizce bilmektedir. 9 yıllık evli olan Ülgen’in Elif Buse isimli bir kız çocuğu vardır.
Gönenspor
Gönenspor, Balıkesir ilinin Gönen ilçesinde 1973 yılında kurulmuş eski bir kulüptür.
Başarıları
Şampiyonluk (1) :1989-1990
Surinam pasaportu
Surinam pasaportu Surinam vatandaşlara uluslararası seyahat etmeleri için verilir.
Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi'nin Ağustos 2016 Raporu'na göre Surinam vatandaşları sınır kapısında vize alarak veya vizesiz 74 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede Surinam vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 67. sırada yer almaktadır.
Yakuplar, Çerkeş
Yakuplar, Çankırı ilinin Çerkeş ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 120 km, Çerkeş ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Çerkeş'in güneybatısında olup, Örenköy üzerinden bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Uzunyol, Şenpazar
Uzunyol, Kastamonu ilinin Şenpazar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1943 yılı kayıtlarında Karasumaday olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 118 km, Şenpazar ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.
Giuseppe Sculli
Giuseppe Sculli (d. 23 Mart 1981,Locri, Calabria), Genoa kulübünde forma giyen İtalyan Orta saha oyuncusu. Lazio'dan kiralıktır.
İbn Garsiyye
Ebu Amir İbn Garsiyye el-Başkunsi (ö. 1084), halk arasında İbn Garsiyye veya İbn Garsia olarak bilinen, Taifa Krallığı'nda yaşamış bir Muladi şair ve yazar idi.
Yeşilli, Gülşehir
Yeşilli, Nevşehir ilinin Gülşehir ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı 1928 yılı kayıtlarında Kazıklı olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Nevşehir il merkezine 42 km, Gülşehir ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır.
Yaser Arafat
Yaser Arafat, tam adıyla Muhammed Abdurrahman Abdurrauf Arafat el-Kudva el-Hüseyni (Arapça: محمد عبد الرحمن عبد الرؤوف عرفات القدوة الحسيني), kod adı Ebu Ammar (4-24 Ağustos 1929, Kahire - 11 Kasım 2004, Paris) olan Filistinli lider. Filistin Kurtuluş Örgütünün (FKÖ) lideri ve Filistin Ulusal Yönetimi'nin ilk başkanı olan Arafat, Filistin'in özerkliği için İsrail'e karşı mücadele etmiştir. Hayatının çoğunu 1958 ile 1960 yılları arasında kurduğu siyasi el-Fetih örgütünün liderliğini yaparak geçirdi. Önceleri İsrail'in varlığına karşı olmasına rağmen sonradan 1988 yılında, BM Güvenlik Konseyi'nin 242 sayılı kararını kabul ederek bu görüşünü değiştirmiştir. Arafat, 1960'ların sonu ile 1970'lerin başında, el-Fetih bir iç savaş sırasında Ürdün ile açıkça karşı karşıya kaldığında olduğu gibi sürekli anlaşmazlıkların ortasında kaldı. Ürdün'den zorla dışarı çıkarılan ve Lübnan'a yerleşen Arafat ile el-Fetih, ülkenin işgal edildiği 1978 ve 1982 yıllarında İsrail'in hedefi oldu. Siyasi görüşleri ne olursa olsun Filistinlilerin çoğunluğu Arafat'ı bir özgürlük savaşçısı ve şehit olarak tanımlarken, İsraillilerin çoğu, örgütünün sivillere karşı giriştiğini savunduğu birçok eylem nedeniyle terörist olarak görmektedir.
2004 yılının sonlarında Ramallah'da bulunan binalarda iki yılı aşkın bir süredir İsrail Ordusu tarafından zorla tutulmaktayken Arafat, hastalandı ve komaya girdi. Gerçek ölüm sebebi tam olarak bilinmese de doktorlar idiyopatik trombositopenik purpura ile sirozdan söz etmiş ama otopsi yapılmamış ve Arafat, 11 Kasım 2004'te 75 yaşında hayatını kaybetmiştir.
Doğumu ve çocukluğu
Arafat, Kahire'de Filistinli bir anne ve babanın çocuğu olarak doğdu. Babası, Abdurrauf el-Kudva el-Hüseyni, Gazzeliydi; babasının annesi Mısırlıydı. Arafat'ın babası Kahire'nin kültürel olarak kozmopolit Sakanini mahallesinde tekstil tüccarıydı. Arafat yedi kardeşin en genç ikincisiydi ve yalnızca küçük kardeşi Fethi ile kendisi Kahire'de doğmuştu. Annesi Zehva Ebulsuut 1933'te, Arafat dört yaşındayken böbrek rahatsızlığından öldü.
Arafat'ın Kudüs ile ilk bağlantısı, tek başına yedi çocuğu yetiştiremeyen babasının kardeşi Fethi ile kendisini, Eski Kudüs'ün Fas mahallesinde yaşayan annesinin ailesine göndermesiyle oluştu. Orada amcaları Selim Ebulsuut ile birlikte dört yıl yaşadılar. 1937'de babaları, ablaları İnam tarafından bakılmak üzere onları yanına geri aldı. Arafat'ın babası ile olan ilişkileri giderek kötüleşmiş ve 1952'de babası öldüğünde cenazesine katılmamıştır. Gazze'ye dönüşünden sonra bile babasının mezarını ziyaret etmemiştir.
Eğitimi ve 1948 Arap-İsrail Savaşı
1947'de Arafat Kral I. Fuat Üniversitesi'ne kaydoldu ve 1950'de mezun oldu. Daha sonraları bu dönemde Yahudilerle giriştiği tartışmalarla ve Theodor Herzl ile diğer önde gelen siyonistlerin yayımladıkları eserleri okuyarak Yahudilik ve Siyonizm hakkında daha iyi bilgilendiğini belirtmiştir. Ancak yaşamının bu evresinde bir Arap milliyetçisi oldu ve gizli yollardan ele geçirdiği silahları Arap Yüksek Komitesi'nin ve Cihat Ordusunun üyeleri tarafından kullanılmak üzere o zaman İngiliz mandası altında olan Filistin'e kaçak yollardan soktu. 1948 Arap-İsrail Savaşı sırasında, Arafat üniversiteden ayrıldı ve diğer Araplarla birlikte Filistin'e girerek İsrail birliklerine karşı savaşan Arap kuvvetlerine katılmaya çalıştı. Ancak Filistin fedailerinin yanında savaşmak yerine, resmî olarak örgüte hiç girmemiş olsa da Müslüman Kardeşlerin yanında savaştı. Çatışmada Mısır kuvvetlerinin ana savaş alanı olan Gazze'de savaşa katıldı. 1949 yılının başlarında savaş İsrail'in lehine doğru ilerlemekteydi ve Arafat bu esnada lojistik destek eksikliğinden ötürü Kahire'ye geri döndü.
Üniversiteye döndükten sonra Arafat inşaat mühendisliği okudu ve 1952'den 1956'ya kadar Filistinli Öğrenciler Birliği'nin başkanlığını yaptı. Başkanlık yaptığı ilk sene, Özgür Subaylar Hareketi'nin Kral I. Faruk'u devirmesinden sonra üniversitenin adı Kahire Üniversitesi oldu. Bu sıralarda Arafat inşaat mühendisliğinden mezun oldu ve Süveyş Krizi'nde savaşmak için Mısır Ordusu'na çağrıldı ancak bizzat savaş alanında çarpışmadı. O yılın sonunda, Prag'da bir konferansta düz beyaz bir kefiye taktı. Bu kefiye daha sonra Kuveyt'te takmaya başladığı kendisiyle özdeşleşen siyah-beyaz damalı kefiyeden farklıydı.
Adı
Arafat'ın asıl tam adı Muhammed Abdurrahman Abdurrauf Arafat el Kudva el Hüseyni'dir. Muhammed Abdurrahman ilk adlarıdır; Abdurrauf babasının adı, Arafat da büyükbabasının adıdır. El Kudva aile adı, el Hüseyni de el Kudva ailesinin bağlı olduğu aşiretin adıdır. Ancak Arafat'ın aşireti olan el Hüseyni Gazze'de yerleşmiştir ve Kudüs'ün tanınmış el Hüseyni aşiretiyle bir ilgisi yoktur.
Arafat Kahire'de yetiştiğinden beri adın Muhammed ya da Ahmed bölümünü bırakmak gelenek hâline gelmişti. Örneğin tanınmış Mısırlılardan Enver Sedat ve Hüsnü Mübarek de aynı şekilde davranmıştır. Ancak Arafat adının Abdurrahman ve Abdurrauf kısımlarını da bıraktı. 1950'lerin başına Arafat, Yaser adını kullanmaya başladı. Gerilla kariyerinin başlarında da kod adı olarak Ebu Ammar'ı seçti. Her iki isim de Muhammet'in ilk takipçilerinden Ammar bin Yaser'den gelir. Adlarının çoğunu bırakmasına rağmen İslam'daki önemine istinaden Arafat adını bırakmadı.
El-Fetih'in kuruluşu
1956 yılında Süveyş Krizi'nin sonucunda Özgür Subaylar Hareketi'nin lideri Mısır Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır, Birleşmiş Milletler Acil Müdahale Gücü'nün Sina Yarımadası ve Gazze Şeridi'ne yerleşmesini kabul etti ve bu da aralarında Arafat'ın da bulunduğu tüm gerilla ya da fedailerin bölgeden uzaklaştırılmasına neden oldu. Arafat önce Kanada'ya sonra da Suudi Arabistan'a vize alabilmek için başvuruda bulundu ama ikisinde de başarılı olamadı. 1957 yılında, o dönemde Büyük Britanya mandası altında olan Kuveyt'e vize için başvurdu ve inşaat mühendisliğindeki işi nedeniyle başvurusu kabul edildi. Kuveyt'te Mısır'daki Müslüman Kardeşler örgütünün üyesi iki Filistinli arkadaşı Salah Halef (Ebu İyad) ve Halil el Vezir (Ebu Cihad) ile karşılaştı. Her ikisi de sonraki dönemlerde Arafat'ın sağ kolu oldular. Ebu İyad, Arafat gibi 1957'nin sonunda Kuveyt'e gelmişti, Ebu Cihad öğretmenlik yaparak Kuveyt'te yaşıyordu. 1960'ta Ebu İyad Arafat'ın geçici bir öğretmenlik işi bulmasına yardımcı olmuştu.
Arafat, Gazze'den gelen diğer Filistinli mültecilerle arkadaşlığını geliştirdikçe el-Fetih diye bilinen grup oluşmaya başladı. El-Fetih'in kuruluşunun tam bir tarihi yoktur ancak 1958-1960 tarihleri arasında grup örgütün kurucuları tarafından kaleme alınan milliyetçi Filistin dergisi Filistinuna Nida el Hayat (Filistinimiz, Yaşam Çağrısı) etrafında toplandı. Grubun ismi olan el-Fetih, Arapça Harekat el Tahrir el Vatani el-Filistini yani "Filistin Ulusal Kurtuluş Hareketi" 'nin başharflerinin tersten yazılışıdır. Öte yandan kelimenin fethetme anlamı bu örgüt için kullanılmamıştır.
El-Fetih kendini Filistinliler tarafından yürütülen bir silahlı mücadeleyle Filistin'in kurtarılmasına adadı. Bu yönüyle, çoğunluğu birleşik bir Arap tepkisine inanan diğer siyasi ve gerilla örgütlerinden farklıydı. Arafat'ın örgütü zamanının önde gelen Arap ulusal hükûmetlerinin ideolojilerine hiçbir zaman başeğmedi, o dönemde diğer Filistinli fraksiyonlar Mısır, Irak, Suudi Arabistan ve Suriye gibi devletlerin uyduluğunu yapıyordu.
İdeolojisine bağlı kalan Arafat genel olarak bağımsız hareket edebilmek için büyük Arap hükûmetlerinin örgütüne bağışlarını kabul etmedi. Ancak bu devletlerden uzaklaşmak istemediği ve hepsinin tam desteğini almak istediği için de diğer ideolojilere bağlı olan gruplarla ittifaka da girmedi. Ancak Kuveyt'te ve Katar gibi diğer körfez ülkelerinde bulunan zengin Filistinlilerin yardımını alarak el-Fetih'in gelecekteki finansal kaynaklarını oluşturmak için çok çaba sarf etti. 1961 yılında Katar'da Mahmud Abbas (el Mazen) ile tanıştı. Arafat'ın temas ettiği işadamları ve petrol işçileri cömertçe el-Fetih örgütüne yardım etti. Arafat aynı süreci Libya ve Suriye gibi diğer Arap ülkelerinde de devam ettirdi.
1962-1966 yılında, Arafat ve en yakın arkadaşları Nasır'ın Arap Birliği'nden yeni ayrılan ve İsrail ile komşu olan Suriye'ye göç etti. Burada daha yüksek gelirli üyeler toplayabildi ve sonunda İsrail'e karşı olan silahlı mücadelesine başlayabildi. Bundan önce el-Fetih'in yaklaşık üç yüz üyesi vardı ama hiç savaşçısı yoktu. Arafat'ın 1964 yılında Arap Birliği tarafından kurulan Filistin Kurtuluş Örgütü'nün düzenli askerî kuvveti olan Filistin Kurtuluş Ordusu'nun üyelerine daha fazla maaş verilmesi kararını vermesinin ardından yavaş yavaş el-Fetih'in insan gücü arttı. 31 Aralık 1964'te de el-Fetih'in askerî kolu olan el Assifa (Fırtına) İsrail'e sızmaya çalıştı ancak Lübnan güvenlik güçleri tarafından durduruldu. El-Fetih'in kötü eğitimli, kötü donanımlı savaşçılarıyla yaşanan bu olaydan sonra, çoğu Arafat tarafında doğrudan yönetilen birçok başarılı baskın ya da başarısız baskın girişimi oldu.
Filistinlilerin Lideri
13 Kasım 1966'da, İsrail Yeşil Hat'tın güneyinde el-Fetih'in bombalı saldırısı sonucu üç İsrailli askerin ölmesine misilleme olarak Ürdün tarafından idare edilen Batı Şeria'nın el-Samu şehrine büyük bir saldırı başlattı. Çatışmanın sonunda birçok Ürdün askeri öldü ve 125 ev yerle bir edildi. Bu baskın 1967'de yapılan Altı Gün Savaşı'na yol açan faktörlerden biridir.
İsrail'in 5 Haziran 1967'de Mısır Hava Kuvvetleri'ne karşı yaptığı hava saldırısı Altı Gün Savaşı'nın başlangıcı oldu. Savaş Arapların yenilgisi ve İsrail'in aralarında Batı Şeria ile Gazze Şeridi'nin de bulunduğu birçok Arap bölgesini işgaliyle sonuçlandı. Her ne kadar Nasır ve Arap müttefikleri yenilmişse de Arafat ve el-Fetih bir anlamda muzaffer olmuşlardı çünkü artık o güne kadar Arap hükûmetlerinin yanında yer alan Filistinlilerin çoğu sorunlarının çözümünün "Filistinliler"den geçtiğini anlamaya başlamıştı. Aralarında George Habbaş'ın (el Hekim) Arap Milliyetçi Hareketi, Hacı Emin el Hüseyni'nin Arap Yüksek Şurası, İslami Kurtuluş Cephesi ile Suriye destekli birçok Filistinli siyasi parti ve örgüt sponsorlarının yenilgisinden sonra büyük bir çöküş yaşadı. Yalnızca bir hafta sonra Arafat kılık değiştirerek Şeria Nehri'ni geçti ve Batı Şeria'ya girdi. El Halil, Kudüs ve Nablus'da hareketine yandaş aramak için merkezler kurdu.
Nasır danışmanlarından Muhammed Heykal aracılığıyla Arafat ile temas kurdu ve Arafat Nasır tarafından "Filistinlilerin lideri" ilan edildi. Aralık ayında Ahmet Şukeyri Filistin Kurtuluş Örgütü liderliğinden istifa etti. Yerine Yahya Hammuda geçer ve Arafat'ı örgüte katılması için çağrıda bulunur. El-Fetih'e Filistin Kurtuluş Örgütü Meclisi'nin 105 sandalyesinin 33'ü ayrılır. Diğer 57 sandalye çeşitli gerilla grup ve faksiyonlarına ayrılmıştır.
El-Karameh Çarpışması
1968 boyunca el-Fetih örgütünün merkezinin bulunduğu, Filistin mülteci kamplarının yer aldığı el-Karameh kasabası İsrail Ordusu tarafından birçok kez hedef alındı. Şehrin Arapça adının anlamı "haysiyet"tir ve 1967 Arap yenilgisinden sonra sembolik önemini artırmaktadır. Buraya düzenlene operasyon, el-Fetih ve diğer militan örgütler tarafından işgal altında bulunan Batı Şeria'da roketli saldırılara karşı misilleme amaçlıdır. Said Aburiş'e göre Ürdün hükümeti ve birkaç el-Fetih komandosu Arafat'ı geniş çaplı bir İsrail saldırısının hazırlıklarını karşı uyarmış, George Habbaş'ın yeni kurulmuş Filistin Halk Kurtuluş Cephesi (FHKC) ile Nayef Hayatme'nin fraksiyoner Filistin Demokratik Halk Kurtuluş Cephesi (FDHKC) örgütleri şehri terk etmiştir. Her ne kadar el-Fetih sempatizanı Ürdünlü bir general tarafından kasabayı terkedip tepelere saklanması önerildiyse de Arafat buna karşı çıkmış, ve "Arap dünyasında çekilmeyecek ya da kaçmayacakların da olduğuna tüm Dünya'yı inandırmak istiyoruz" demiştir. Aburiş, el-Fetih'in Arafat'ın emriyle kasabada kaldığını, Ürdün Ordusu'nun eğer ağır çarpışmalar olursa devreye girme kararı verdiğini yazar.
21 Mart gecesi İsrail Ordusu ağır silahlarla, zırhlı araçlarla ve savaş uçaklarıyla el Karameh'e saldırdı. El-Fetih'in kaçmaması İsrail askerlerini şaşırttı. İsrail kuvvetleri harekâtı genişletince Ürdün Ordusu da müdahil oldu ve İsrailliler büyük bir savaş çıkmasını önlemek için geri çekilmek zorunda kaldı. Çarpışmanın sonunda yaklaşık 150 el-Fetih militanı, yirmi Ürdün askeri ve yirmi sekiz İsrail askeri ölmüştür. Arapların ölü sayısının daha çok olmasına rağmen, İsrail'in hızlı geri çekilmesi nedeniyle el-Fetih kendisini muzaffer saymıştır. Arafat savaş alanında bulunmuştur ama katılımının detayları belirli değildir. Ancak hem müttefikleri hem de İsrail haberalma örgütü çarpışma sırasında sürekli olarak adamlarını yerlerinden ayrılmama ve çarpışmaya devam etme konusunda cesaretlendirdiğini belirtmiştir.
Çarpışma Time tarafından detaylı olarak izlenmiş ve Arafat'ın portresi 13 Aralık 1963 sayısının kapağında çıkarak Dünya Arafat'ın resmiyle ilk defa tanışmıştır. Savaş sonrası ortamda bu önemli dönüm noktasında Arafat ve el-Fetih ortaya çıkmış ve İsrail'e karşı çıkmaya cesaret eden ulusal kahraman olarak görülmeye başlamıştır. Arap dünyasından gelen toplu takdirler sonucu finansal bağışlar önemli ölçüde artmış ve el-Fetih silah ve mühimmatı gelişmiştir. İçlerinde binlerce Filistinli olmayan Arabın da bulunduğu birçok gencin katılımıyla örgütün üye sayısı artmıştır.
3 Şubat 1969'da toplanan Filistin Ulusal Konseyi'nde Yahya Hammuda Filistin Kurtuluş Örgütü liderliğinden çekildi. Yerine geçen Arafat, iki yıl sonra Filistin Devrimci Kuvvetlerinin başkomutanı oldu ve daha sonra 1973'te FKÖ'nün siyasal kolunun da başına geçti.
Ürdün
1960'ların sonunda Filistinlilerle Ürdün hükûmeti arasındaki gerginlikler giderek arttı, ağır silahlarla donanmış Arap direnişçileri Ürdün'de sanki "devlet içinde devlet" yaratmıştı ve ülkenin stratejik bazı noktalarını ellerinde tutuyorlardı. El Karameh Çarpışmasından zaferle çıktıktan sonra el-Fetih ve diğer Filistinli gruplar Ürdün'de sivil hayatın kontrolünü ellerine geçirmeye başlamıştı. Yollarda barikatlar kuruyor, açıkça Ürdün Polisini aşağılıyor, kadınların ırzına geçiyor ve yasadışı vergiler koyuyordu. Bunlardan Arafat'ın ya haberi yoktu ya da göz yumuyordu. Krallığının egemenliğine ve güvenliğine karşı bunları bir tehdit olarak gören Ürdün Kralı Hüseyin milis kuvvetlerini silahsızlandırma girişiminde bulundu. Ancak muhalif kuvvetlerle askerî çatışmanın önüne geçmek için Hüseyin kabinesinde bulunan aralarında kendi ailesinden kişilerin de bulunduğu FKÖ karşıtlarını çıkardı ve Arafat'ı Ürdün'ün başbakanı olması için davet etti. Arafat, Filistinlilerin liderliğinde bir Filistin devleti inancı nedeniyle bunu reddetti.
Hüseyin'in girişimine rağmen Ürdün'de militanların eylemleri devam etti. 15 Eylül 1970'te Filistin Halk Kurtuluş Cephesi beş uçak kaçırdı ve bunların üçünü Amman'ın 48 km. doğusunda bulunan Dawson hava üssüne indirdi. Yolcular başka yere nakledildikten sonra bu üç uçak patlatıldı. Bu eylemler, FKÖ'nü oluşturan örgütlerin kontrolünden sorumlu tutulan Arafat'ın aralarında ABD'ninde bulunduğu birçok batılı ülkenin gözünde itibar kaybetmesine neden oldu. Arap hükûmetlerinden gelen baskılar sonucu Arafat uçak kaçırma olaylarını açık olarak kınadı ve FHKC'sini birkaç haftalığına silahlı eylemlere katılmasını askıya aldı. FHKC Atina Havaalanı'na saldırdıktan sonra da aynı tedbirleri yineledi. Toprakları üzerinde kontrolü tekrar sağlamak isteyen Ürdün hükûmeti harekete geçti ve ertesi gün Kral Hüseyin sıkıyönetim ilan etti. Aynı gün Arafat, Filistin Kurtuluş Ordusu'nun başkomutanı oldu.
Anlaşmazlık arttıkça diğer Arap hükûmetleri barışçıl bir çözüm için arabuluculuğa girişti. Bu çabanın sonucunda Cemal Abdünnasır 21 Eylül'de Kahire'de ilk Arap Birliği acil zirvesini topladı. Arafat'ın konuşması katılan Arap liderlerin sempatisini kazandı; diğer devlet başkanları Kral Hüseyin ve babası Kral Tallal ile alay ederek karşısında yer aldı. İki taraf arasında bir barış anlaşmasına varılamadı. Nasır, zirveden saatler sonra ağır bir kalp krizi sonucu öldü.