cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Çalık Enerji Sanayi ve Ticaret A.Ş.
Çalık Enerji, Çalık Holding'e bağlı 1998 yılının yazında kurulmuş enerji alanında faaliyet gösteren şirket.
Şirket petrol ve doğalgaz arama, üretim, taşıma ve dağıtım alanında Türkiye, Afganistan, Azerbaycan, Irak ve Türkmenistan ülkelerinde çalışmalar yapmaktadır. İstanbul, Ankara, Aşkabat, Tiran, Dubai, Amsterdam şehirlerinde de ofisleri bulunmaktadır. Karadeniz - Akdeniz petrol taşımacılığını kolaylaştırmayı sağlamayı amaçlayan Trans Anadolu Petrol Boru Hattı Projesi'ni İtalyan Eni şirketi ile gerçekleştirmektedir. Türkiye'nin Ağrı, Erzurum ve Trakya bölgelerinde petrol arama ruhsatı bulunmakta ve Türkmenistan'da 3 kuyuda petrol sondaj çalışmaları yapmaktadır.
Çalık Enerji, tamamlanan 36 projede toplamda 10 GW kurulu güce sahip olan 12 farklı ülkede faaliyet göstermektedir. Şirketin mevcut projeleri ise devam etmektedir.
Faaliyet Alanları
Çalık Enerji kurulduğu 1998 yılından bu yana farklı coğrafyalarda gerçekleştirmiş olduğu başarılı anahtar teslim taahhüt operasyonları projeleri ile dünyanın önde gelen enerji şirketleri arasında yer almaktadır.
Çalık Enerji aralarında Dünyanın en yüksek bütçeli Şehir Enerjisi Altyapı Modernizasyon Projesi, Türkmenistan’da kurulan ilk Kombine Çevrim Elektrik Santrali, Irak’ın en büyük Basit Çevrimiçi Elektrik Santrali, Gürcistan’ın ilk Kombine Çevrim Elektrik Santrali, Libya’nın en büyük Elektrik Santrali ve Özbekistan’ın ilk Kombine Çevrim Elektrik Santrali’nin de bulunduğu onlarca anahtar teslim taahhüt projesine imza atmıştır.
Çalık Enerji, 2013 yılında Rize/Güneysu’da devreye aldığı Adacami Hidroelektrik Santrali (30 MW), 2016 yılında İzmir’de devreye aldığı Demircili Rüzgar Enerji Santrali (40 MW) ve Sarpıncık Rüzgar Enerji Santrali (32 MW), 2016-2017 yıllarında devreye aldığı Çorum (9,25 MW), Amasya (5 MW),Erzincan (5 MW), Erzurum (5 MW), Polatlı (1 MW), 2019 yılında devreye aldığı Amasya Çaydibi ve Doğu (5,94 MW), 2020 yılında devreye aldığı Çalık Denim tekstil fabrikasının çatısına kurulan (0,957 MW) Güneş Enerjisi Santralleri ile birlikte portföyünü zenginleştirmiştir.
Çalık Enerji iştirakleri arasında yer alan Yeşilırmak EDAŞ, Yeşilırmak EPAŞ, Aras EDAŞ, Aras EPSAŞ, KEDS, KEDS, KESCO, BURSAGAZ ve KAYSERİGAZ aracılığıyla elektrik ve doğalgaz dağıtım ve perakende hizmetleri vermektedir.
İştirakler Samsun, Amasya, Çorum, Ordu, Sinop, Ağrı, Ardahan, Bayburt, Erzincan, Iğdır, Kars, Erzurum ve Kosova’da elektrik dağıtım ve perakende faaliyetlerini sürdürürken, doğalgaz dağıtım çalışmaları Kayseri ve Bursa’da devam etmektedir.
Hakan Cem Işıklar
Hakan Cem Işıklar (d. 1973, Hamburg, Almanya), Memleketi: İstanbul-Kadıköy, Rumeli Göçmeni, Türk televizyoncu, muhabir, yazar, gazeteci, belgesel yönetmeni ve akademisyen.
Yaşamı
1973’te Almanya’nın Hamburg kentinde dünyaya geldi. Bursa’da Merinos İlkokulu, Cumhuriyet Lisesi ve Demirtaşpaşa Endüstri Meslek Lisesinde ilk ve orta öğrenimini tamamladı. 1990 yılında girdiği Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Basın-Yayıncılık Bölümünden, iki yıl İngilizce hazırlık sınıfı kaybı ile birlikte toplam 6 yılda mezun oldu. 2008 yılında yeniden akademik öğrenimine başlayan Işıklar, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde Radyo TV ve Sinema Ana Bilim Dalında yaptığı yüksek lisansını “Haber Televizyonlarında Haber Yapım ve Yayın Süreçleri: NTV, Habertürk ve CNN Türk Televizyonlarının Karşılaştırmalı Çözümlemeleri” adlı tez çalışması ile tamamladı. 1993’te Bursa Olay gazetesinde mesleğe ilk adımını atan Işıklar 1999’dan itibaren mesleğine Ankara’da devam etti. Hakan Cem Işıklar, Flash TV ve CNN Türk’te prodüktörlük, muhabirlik ve editörlük gibi çeşitli görevlerde bulundu. 2008 yılına kadar Avrasya Radyo Televizyonu’nda (ART) önce haber editörü ve daha sonra haber müdürü olarak yaklaşık 3 yıl görev yapan Işıklar, 2009 yılında da Kanal 3’te haber müdürü ve genel yayın yönetmeni olarak çalıştı. Kısa süre serbest olarak çeşitli belgesel ve tanıtım prodüksiyonlarının projelerini hazırlayan Işıklar, aynı zamanda profesyonel fotoğrafçılık da yapmıştır.
Işıklar, aktif gazetecilik yaşamını bitirerek akademik hayata geçişini dostlarına bir mesaj ile bildirerek. 2010 Haziran ayında Fırat Üniversitesi'nde uzman olarak göreve başlamıştır. İşte o mesajdan bir bölüm;
''“Değerli Dostlar,... Bildiğiniz gibi yıllardır ülkeme ve milletime, bir gazeteci, televizyoncu olarak elimden geldiğince hizmet vermeye çalışıyorum. Bu süreç içinde birçok ulusal ve bölgesel kanalda aldığım çeşitli görevlerden sonra elde etmiş olduğum naçizane birikimimi yine en iyi şekilde değerlendirmek istedim. Mevcut koşulları göz önünde bulundurduktan sonra değerli dostlarımın da teşviki ile bundan sonra çalışmalarıma akademik bir ortamda devam etme kararı aldım... Başta beni yeniden akademik hayata girmeye cesaretlendiren dostlarım olmak üzere, bana güvenen, destek olan bütün dost ve yakınlarımı mahcup etmeden, ülkesine, milletine en iyi şekilde hizmet verebilecek meslektaşlarımın yetişmesinde ufak da olsa bir katkı sahibi olmayı umut ediyorum... Hakan Cem Işıklar”'' Işıklar, uzman olarak görev aldığı Fırat Üniversitesi'ndeki akademik yaşamı süresince, üniversiteye bağlı Fırat Radyo TV'de Haber Koordinatörlüğü görevini yürütmüştür. 2013 yılında Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu'na Öğretim Görevlisi olarak geçen Işıklar, Görsel İşitsel Teknikler ve Medya Yapımcılığı bölüm başkanlığı görevini üstlenmiş ve halen burada akademik hayatını devam ettirmektedir.
Aktif gazetecilik yıllarında dış politika konusunda çalışmalar yapan Hakan Cem Işıklar'ın ilk kitabı 2005’te Ümit Yayıncılık tarafından basılmıştır. “Ege’de Casus Belli” adlı bu eseri, 2009'da IQ Kültür Sanat Yayıncılık tarafından genişletilmiş haliyle “Ege’de Çözülemeyen Türk-Yunan Sorunları ve CASUS BELLI” adıyla yeniden basılmıştır. Işıklar, Türk iç ve dış siyasetine yönelik çalışmaları ile mesleki alandaki teknik çalışmalarına ara vermeden devam etmektedir. Bu kapsamda son olarak Nobel Akademik Yayıncılık tarafından “Kuramdan Uygulamaya Profesyonel TV Haberciliği” adlı yapıtı Eylül 2012’de yayımlanmıştır. Kitabın gözden geçirilmiş ikinci baskısı ise "Profesyonel TV Haberciliği" adı ile Kasım 2014'te yapılmıştır. Televizyon haberciliğinin püf noktalarını ve teknik unsurlarını tek tek açıkladığı kitabın önsözünde ise şu satırlara yer vermiştir;
"Üretildiği andan itibaren çok çabuk bir şekilde tüketilen, çoğu zaman hak ettiği kıymeti bulamayan ancak bir o kadar emeği, imeceyi gerektiren, tüm bunlar olurken de ne kavgalar ve gürültülere neden olan, bir habercinin hayatını adeta bitirip tüketen televizyon haberi, insanlık için en azından şimdilik vazgeçilmezdir.
''Peki, insanların bir türlü vazgeçemediği o televizyon haberi, nasıl olup da ekranlarımıza kadar gelip bir, en fazla iki dakikada dünyayı anlatır, kavratır? Nedir bu sihirli değneğin hikmeti, kimdir bunun sahibi? Nasıl, değdiği pek çok şeyi ya yıldız yapar, ya da bir pislik kadar değersiz? Nereden gelir bu değirmenin suyu? Suyun başını kim ya da kimler tutar? Çarklar nasıl döner?''
''Pek çok kuramcı, belki de felsefesini yapar televizyon haberciliğinin. Kuramsal dünyadan uygulama alanına geçildiğinde ise bilim adamı bile olsa afallar kalır. Zira sadece bir dakikaya sığdırılan bir dünyada, bin 500 ayrı düşünce vardır, bin 500 ayrı emek vardır.''
''Kamera denilen aygıtın bir dakikada kaydettiği sanılır çoğu zaman o bin 500 kareyi. Hâlbuki o bin 500 karenin milyonlarcası bir kameramanın gözüne görünür tek tek hayatı boyunca. İşlenir nakış gibi bilgi, düşünce ve muhakeme ile muhabirin hem yüreğinde hem de beyninde. Şekillere dönüşen ifadeler ses olur, merak ile heyecanın tatmin edileceği fotoğraf kareleri birleşip görüntü olur, anlam olur ve birbirine eklenir gözünün nuru ile kurgu operatörünün.''
''Bu kadar çok düşük cümle ile anlatılmaya çalışılan şeyin adıdır televizyon haberi. Kimi bilir de konuşur üzerine, kimi de bilmez, ama yine de konuşur. Amme işidir çünkü herkes görür, gördüğünü de bilir adeta. Ama ne yazık ki kazın ayağı öyle değildir. Bu çalışmanın özü, kazın ayağını elimizin erdiği, dilimizin döndüğü kadar anlatma çabası olacaktır. Görünen köye kılavuzluk etmeye kalkışmaktır. Hal böyle olunca birçok tepkiyi, eleştiriyi de peşinen kabul etmek gerekecektir.''"
Kitap için görüşlerini belirten meslektaşları;
"''İletişim uygulamalı ve disiplinlerarası bir bilim alanıdır. Yalnızca kuramsal sınırlar içinde kalarak değerlendirilemeyeceği gibi yalnızca mesleğin günlük pratikleri içinde kalarak da değerlendirmek mümkün değildir. İletişim artık, hem derinlikli bir toplumsal okumayı ve hem de profesyonel uygulamaları en etkili şekilde hayata geçirmeyi gerektiren bir meslek alanıdır. Toplumsal olanda derinleşmeyi, profesyonellikte mükemmelleşmeyi bir arada harmanlamayı başarabilme ustalığıdır iletişim. Kuram da uygulama da hiçbir zaman birbirinin önünde ya da arkasında değil, yan yana koşar iletişim alanında. Bu kitap tam da bunun bir örneğidir işte. Hakan Cem Işıklar, bu kitabında, üniversitede kazandığı mesleki formasyonu, profesyonel hayatta nitelik düzeyi oldukça yüksek bir biçimde günlük pratiklere çevirmiş, mesleğin profesyonelliğini tüm boyutları ile yaşamış, toplumsal olanda derinleşmeyi ise kaleme aldığı kitaplarla taçlandırmıştır. Biriktirdiği bilgi ve deneyimleri ile yeniden döndüğü üniversitede bu kez kuramsal olan ile uygulamada karşılaştıklarını harmanlamış, ortaya gerek Televizyon Haberciliğinin genç adayları için ve gerekse de bu mesleğin profesyonelleri için derli toplu bir kaynak eser çıkarmıştır. Bu haliyle kitap, iletişim eğitiminin ilk adımlarından itibaren olduğu kadar, mesleğin ilerleyen aşamaları için de bir başucu kaynak niteliğindedir. Ve zaten bu nedenledir ki işte İkinci Baskısını yapmıştır bile... (Prof. Dr. Ali Murat Vural - İstanbul Üniversitesi Genel Gazetecilik A.B.D. Öğretim Üyesi)''
''Gazeteciler Cemiyetinin 1964 yılında yayımladığı Prof. Carl Warren’ın “Gazetecinin El Kitabı”nın önsözünde, 20. yüzyılın ‘kitap asrı’ olduğu ve basın için kitabın vazgeçilmez sayıldığından bahisle,  o yıllar için Türkiye’de gazetecilik kitaplarının yokluğundan yakınılır. Aradan geçen 50 yıldan, medyadaki onca teknolojik gelişmeden ve görsel kültürün yazılı kültür üzerinde kurduğu egemenlikten sonra bugün, 21. yüzyıl için kitap asrı demek olanaklı görünmüyor. Ancak genelde habercilik, özelde televizyon haberciliği alanında profesyoneller ve adaylar için başucu kitabı niteliğinde, hem teorik hem de pratik bilgi içeren kitapların eksikliği hala hissediliyor. Değerli okul arkadaşım, habercilik ve akademisyenlik anlamında meslektaşım Hakan Cem Işıklar’ın alanında önemli bir boşluğu dolduran bu kitabının ilk baskısının kısa sürede tükenmesi, bu eksikliğin açık göstergesidir. Yürütmekte olduğum “Televizyon Haberciliği” dersimde kaynak kitap olarak yararlandığım bu yayını alanla ilgili herkese tavsiye ederim. (Öğr. Gör. F. Arda Ölmez – AKÜ - GSF Sinema ve Televizyon Bölümü)''
''Profesyonel TV Haberciliği kitabı, bu mesleği yapan hem alaylılar, hem de mektepliler için bir kaynak niteliğindedir. Kitapta,  haberin ne olduğundan başlayarak televizyon haberciliği ve yönetimine, televizyonda haber işlemeden haber bültenlerinin tüm ayrıntılarına kadar pek çok konu, etraflıca anlatılmıştır. İletişim fakülteleri ve radyo televizyon eğitimi veren meslek yüksekokullarındaki öğrencilerimiz için tavsiye edebileceğimiz, ders kitabı olarak kullanabileceğimiz kaynak kitap mahiyetinde bir eserdir. Habercilik alanında çok kitap yazılmasına rağmen, televizyon haberciği konusunda hem meslek profesyoneli, hem de bir akademisyen gözüyle yazılan bu kitap çok büyük bir boşluğu doldurmuştur. (Öğr. Gör. Memduh YAĞMUR - Niğde Üniversitesi Teknik Bilimler MYO Görsel İşitsel Teknikler ve Medya Yapımcılığı Bölümü)''
''Değerli meslektaşım Hakan Cem Işıklar’ın, “Profesyonel TV Haberciliği” kitabı, Basın ve Yayıncılık Meslek Yüksekokullarında anlatılan, habercilik derslerinde sıklıkla karşılaştığımız nitelikli (teorik ve pratik)  kaynak bulmakta yaşadığımız zorlukları ortadan kaldıran bir eser oldu. Yaklaşık 2 dönem boyunca pek çok farklı derste kaynak olarak kullandığım eserin, düzenli bir müfredat içinde konuları sunması açısından da büyük fayda sağladığını söylemeliyim. (Öğr. Gör. Sertaç Dalgalıdere - MKÜ İskenderun MYO Gazetecilik ve Habercilik Bölüm Başkanı)''
''İletişim liselerinde ders kaynağı olarak genellikle Mesleki Eğitim ve Öğretim Sistemini Güçlendirme Projesi (MEGEP) kapsamındaki modüller kullanılmaktadır. Fakat bu kaynaklar teorik olarak gerekli temel bilgiyi içerse de, uygulama ve işin mantığını anlamada oldukça yetersiz kalmaktadır. Bu eksiği kapatmanın bir yolu olarak haber kurgusu ve haber çekimi derslerinde Hakan Cem Işıklar’ın “Kuramdan Uygulamaya Profesyonel TV Haberciliği” kitabından faydalanılmıştır. Bir televizyon haberinin fikir aşamasından yayın aşamasına teknik ve içerik olarak hangi aşamalardan geçtiğinin örneklerle açıklandığı kitapta haber konusu uygulamalarla aydınlatılmıştır. Bu kaynağın kullanımından sonra öğrenciler yerel mantıktan uzaklaşarak, daha ulusal ve profesyonel düşünmeye başlamışlardır. Özellikle yerel basında pek bilinmeyen ve sağlıklı olarak uygulanmayan haber metni, haber süresi ve haber değeri gibi kavramlar bu kaynak sayesinde örneklerle öğrencilere anlatılmıştır. (Arş. Gör. CeyhunBAĞCI - Erciyes Üniversitesi İletişim Fakültesi Öğretim Elemanı)''
''“Profesyonel TV Haberciliği”, “profesyonel tv habercisi” olarak ufkumu açtı. Hatta ufkumu açmakla kalmadı; akademik eserlere olan mesafeli duruşumu yerle bir etti. Bir dönem omuz omuza, bir dönem ise başka kanallarda rakip(!) olarak çalıştığımız Hakan Cem Işıklar’ın kaleminden dökülen satırlar, içinde yaşarken pek de fark etmediğim olaylara, başka bir pencereden bakma olanağı tanıdı. “Saniyeler”e sığdırılan, “son dakika”larla yaşanan bir hayat bizimkisi. “Bizim mahalle”nin, “başka mahalle”den nasıl göründüğünü anlatmış bir güzel, Cem. “Elinin erdiği, dilinin döndüğünce”… “Profesyonel TV Haberciliği” bize bizi anlatırken, habercilik yoluna koyulmaya karar vermiş nice gazeteci namzedine de taktikler veriyor. Tabii, anlamak isteyene... Okurken şunu da hissettim; akademik kariyer yapan insanlar, hiç olmazsa hayatının bir döneminde profesyonel habercilik yapmalı. Yapmalı ki; profesyonel habercilerin ne çektiğini bir nebze de olsun anlayabilsin. Okura doğru tespitler sunan dostum Hakan Cem Işıklar, eline sağlık, yüreğine sağlık, emeğine sağlık. (Levent Eke - “Profesyonel TV Habercisi”, A Haber)''
''Sevgili kardeşim, Hakan Cem Işıklar’ın yazdığı bu kitap haberciliğin püf noktalarını en ince ayrıntısına kadar anlatıyor. Yaklaşık 15 yıldır tanıdığım Sayın Işıklar’ın bilgi birikimi ve deneyimini kitaplaştırıp herkese ulaştırmasını bir şans olarak görüyorum. Bu kitap, bundan sonra gazetecilik-habercilik mesleğini düşünenlerden devam edenlere kadar herkese çok iyi bir yol gösterici olacaktır. Bana göre kitabın özeti “HCI farkıyla, habercilik ve gazetecilik”. (Hüseyin Yorulmaz – Muhabir, Kanal A)''
''Televizyon haberciliğinin "tadı tuzu" kaçtı, aslında. Bir olayı izlemek, görüntüleri seçerek haberi yazmak, ardından bizzat montaja girmek neredeyse hayal oldu. Hele hele haber kanallarıyla birlikte girişilen "son dakika" haberciliği, o anlamsız yarış, büyük bir kirliliğe de yol açtı. Artık hangi haberin son dakika niteliği taşıdığı, haberin doğru olup olmadığı, en basit 5N-1K kuralı bile dikkate alınmaz oldu. Daha kötüsü, bunu sorgulayan, "yanlışa yanlış", "doğruya doğru" diyen yöneticiler de kalmadı. İnternet haberciliği de at başı koşturmaya başlayınca rekabet tepeye noktaya yükseldi. Ve bir haberci olarak bu kaos ortamında işini en doğru şekilde yapmaya çalışmak. İşte en zoru da bu artık. (Nagehan Akbulut – Muhabir - Kanal 24 Parlamento Büro Şefi)''
''5N1K'nın en iyi anlatıldığı kitaplardan biri "Kuramdan Uygulamaya Profesyonel TV Haberciliği". Okulda anlatılan, gösterilen ve öğretilen haberciliğin aslında nasıl yapıldığı, onun da ötesinde, neden yapıldığını bulabileceğiniz bir kitap. Bu kutsal mesleği yapmaya hazırlanan genç iletişimciler kadar, mesleğin içinde olanlara da ışık tutabilecek bir kaynak. Kitabı okuduğunuzda o 'sihirli kutu'dan bize ulaşan ses, görüntü ve yazıların, boşluktan nasıl bir bir yerine oturduğunu görmek mümkün. Haberin her türü ve aşamasına yer vermesinin yanı sıra mesleki koşullar ile rekabeti de gözler önüne seren gerçekçi bir çalışma. Kendisiyle çalışma şansını yakalamış, hatta 'mesleki öğretmenim' olarak gördüğüm Hakan Cem Işıklar'ın "Profesyonel TV Haberciliği" kitabının her yıl aramıza katılan yeni dostlarımıza ışık tutacağına inancım tam. (Ünal Kaya – Muhabir, CNN Türk)''
''Haber, haberi üretenler için başka, haber kaynağı için başka, kuramcılar için başka, haberi izleyenler için ise bambaşka bir şeydir. Bu sebeple sahanın bütün zorluklarına hâkim ve haberi, kuramsal olarak da görüntüden metne, kurgudan içerik üretimine tüm öğeleri ile güncel ve gerçekçi bir biçimde ele alan bu kitap, özellikle iletişim öğrencileri ve biz haberciler için çok gerekli (değerli) ve yol gösterici. (Filiz Çakmak – Kameraman, TRT)''
''Yıllarca haberlerine attığı üç harfli ve isminin baş harflerinden oluşan "HCI" imzasını, bu kez TV haberciliği konusunda yazdığı kitabına attı. 2012’de basılan "Kuramdan Uygulamaya Profesyonel TV Haberciliği" adlı eser, adının hakkını vererek, sadece kuramlar ve laf kalabalıklarından oluşmamış. Bir TV gazetecisinin tecrübeleri ve gözlemleri doğrultusunda işleyişin nasıl olması gerektiği açık seçik anlatılıyor. İkinci baskısını yapacak olan kitap, sektöre en güncel yönüyle ışık tutuyor. Bu eser, haberci olmak isteyen herkesin muhakkak okuması, uygulaması ve elinin altında bulundurması gereken bir kaynak. (Ümit Yalman - Haber Kameramanı, Habertürk)''
''Kitap, profesyonel bir habercilik anlayışı ile yazılmış. Haberin ne olduğu, haberin yazımında nelere dikkat edilmesi gerektiği ve haberi oluşturan öğelere yazarın profesyonel bakış açılarıyla yer verilmiş. Adeta habercinin el kitabı olacak nitelikteki bu eser her habercinin masasının üzerinde bulunması gerekiyor. Haberi öğrenmek isteyenlere yol göstereceğinden de eminim. (Şahin Tuğrul – Spiker/Editör, ÜN TV)"'' şeklinde düşüncelerini açıklamışlardır.
Kaynakça
__DİZİN__
Bursa kemeri
Bursa kemeri, mimari bir yapıda üst kısmında yatay bir doğru ile bağlanan iki dörtte bir daireden meydana gelen ve fazla bir taşıma gücü olmadığı için daha çok süsleme işlerinde kullanılmış olan kemere Türk mimarisinde verilen ad.
Sualtı sporları
En popüler üç sualtı takım oyunu ragbi, futbol ve hokeydir. Karadaki örneklerinden farklı olarak daha az oyuncuyla oynanırlar; neredeyse bütün olay su altında geçtiği için bu sporların çok fazla seyirci çektiğini söylemek zordur. Yine de bu sporların, Avustralya, Avrupa ve Kuzey Amerika'da gittikçe genişleyen bir kitlesi vardır. Özellikle dalgıçlar, bu sporları bir tür antrenman olarak kullanır.
Bursa kemeri
Erken Dönem Osmanlı Mimarlığının en önemli özelliklerinden birisi Bursa kemeri uygulamalarıdır. Erken Osmanlı Dönemi öncesi yayınlarda "Aynalı Kemer" olarak adlandırılmış, Bursa'da özellikle Yıldırım Camii'nde çokça kullanılışından sonra bu kemer tipi Bursa Kemeri olarak bilinmeye başlamıştır.
Sualtı sporları
Tarih
Sualtı hokeyi 1950'lerde ortaya çıkarken, onu 20 yıl sonra sualtı ragbisi ve sualtı futbolu izlemiştir. 2006 Sualtı Hokeyi Dünya Şampiyonası'na 17 ülke katılmıştır. İlk Sualtı Ragbi Dünya Şampiyonası, 1980'de Almanya'da düzenlenmiştir.
Yönetim
Turnuvalar, 1959'da kurulan Dünya Sualtı Sporları Konfederasyonu (CMAS) tarafından düzenlenir.
Bursa kemeri
Yapılarda Bursa kemeri
Bu kemer tipi ahşap yapılarda iki dikmenin üstüne binen yatay kirişi takviye eden iki paraçolun zamanla taş mimaride kullanılmasıyla ortaya çıkmıştır. İlk olarak Büyük Selçukluların Ardistan Cuma Camii'nin duvar çökertme kemerinde rastlanılmaktadır. Ancak burada kemerin ayna kısmı eğrisel görünüştedir; Osmanlı Mimarisindeki uygulamalarda bu eğrilik bulunmaz. Anadolu'da, Anadolu Selçukluları devrinde Konya'daki II. Kılıç Arslan türbesinin girişi, Beylikler Döneminde Milet harabeleri yakınındaki İlyas Bey Camii'nin giriş ve pencere açıklıklarının çökertme kemerleri Bursa kemeri şeklinde düzenlenmiştir.
Sualtı sporları
Sualtı hokeyi
12 kişilik kadrodan seçilen 6 kişilik iki takımla oynanır. Oyunlar 15 dakikalık iki devre ve 3 dakikalık devre arasıyla 33 dakikada oynanır. Oyunun amacı daha fazla gol atmaktır. Goller 3 metreye 25 cm olan kalelere, pakın beyaz veya siyah sopalarla atılması ile sağlanır. Oyuncular sıra ile su altına dalarlar ve eğer eşitlik bozulmazsa maç 5 dakika uzatmaya gider. Eğer beraberlik bozulmazsa ilk gol atan kazanır.
Bursa kemeri
Yapılarda Bursa kemeri
Yıldırım Camii, Yeşil Camii gibi 15. yüzyılın ilk yarısına tarihlenen camilerde büyük açıklıklarda taşıyıcı kemer olarak kullanıldığı, yüzyılın ikinci yarısından itibaren çoğunlukla küçük açıklıklarda veya dekoratif kemerlerde kullanıldığı görülür. Özellikle mahalle mescitlerinin son cemaat yeri revakının orta aks kemerinde, hamamların eyvan ve duvar çökertme kemerlerinde, yapıların çoğunlukla niş şeklindeki giriş açıklıkları kemerlerinde, pencere kemerlerinde kullanıldığı bu dönemde en iyi örnekleri verilmiş; daha sonraki Osmanlı yapılarının çoğunlukla küçük açıklıklarının şekillenmesinde etkili olmuştur.
Sualtı sporları
Sualtı ragbisi
Genellikle oval değil ama yuvarlak bir topla oynanır. 6 kişilik bu oyunda kadınlar ve erkekler beraber mücadele ederler ve topa sahip olan oyuncuya müdahale serbesttir. Müdahele edilen oyuncu topu bırakmalıdır. Kaleler havuzun iki yanında yer alan 40 cm çapındaki sepetlerdir. Top su yüzeyine çıkarsa faul çalınır.
Bursa kemeri
Yapılarda Bursa kemeri
Bursa kemerinin Osmanlı mimarisinde kullanımının örneklerinden biri, Topkapı Sarayı'nda Mimar Sinan tarafından 1578 tarihinde yapılmış olan III. Murad Köşkü'nün selsebili; başka bir örnek ise, Mimar Sinan eseri olan ve 1557'de tamamlanan Süleymaniye Camii'nin avlusundaki şadırvandır.
Minyatürlerde Bursa kemeri
Bursa kemeri, minyatür sanatında da resmedilmiştir. 6-8. yüzyıl Göktürk devrine tarihlenen, bir erkek ve Umay biçimli kadın tasvirinde, 13. yüzyıla ait bir Abbasi yazmasında, 14., 15., 16. ve 17. yüzyıl İran minyatürlerinde ve 16 ve 17. yüzyıl Hint minyatürlerinde bu tarz kemere rastlanmıştır. Nakkaş Osman'ın Kıyâfetü’l- İnsâniyye fî Şemâili’l-Osmaniyye adlı padişahlar albümünde Osmanlı padişahları Bursa kemeri altında resmedilmiştir.
Sualtı sporları
Dış bağlantılar
Dünya Sualtı Federasyonu
NGC 7734
NGC 7734, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Tukan takımyıldızı yönünde bulunur. SBb tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1834 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Marcus Morris (basketbolcu)
Marcus Morris (d. 2 Eylül 1989), National Basketball Association (NBA) takımlarından Boston Celtics forması giyen Amerikalı profesyonel basketbolcu. İkiz kardeşi Markieff Morris, Washington Wizards'ta forma giymektedir.
2011 NBA Seçmeleri'nde Houston Rockets tarafından 14. sırada seçilmiştir.
Rm w/a Vu
Rm w/a Vu (ya da Türkçe adıyla Manzaralı Oda), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin yan dizisi Angel'ın birinci sezonunun beşinci bölümü.
Özet
Cordelia mükemmel bir daire bulur, fakat burası hayaletlidir. Doyle geçmişten gelen hayaletlerden çekinmektedir.
Ballıca, Pendik
Ballıca, İstanbul ilinin Pendik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Shahe
Shahe, Çin'in Hebei eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehir, Xingtai ve Handan arasında yer almakta olup Xingtai il düzeyi şehirine bağlıdır. Yüzölçümü 859 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 498.416'dır.
Shahe, özellikle cam üretimi nedeniyle Çin'in cam başkenti olarak kabul edilir.
Borbecksch
Borbecksch (okunuşu: Borbekş), Alman ağız dili. Essende ve Oberhausenda'da konuşulmaktadır.
Karel Reisz
Karel Reisz (21 Temmuz 1926 - 25 Kasım 2002), Çekoslovakya doğumlu İngiliz sinemacı. II. Dünya Savaşı dönemindeki yapımlarıyla tanınan Reisz 1950'ler ve 60'larda Birleşik Krallık sinemasında öne çıkan gerçekçilik akımının öncülerinden biri olarak kabul edilmektedir.
Konpeitō
Konpeitō, bir Japon şekerlemesidir. Adını Portekizcede şekerleme anlamına gelen confeito kelimesinden almaktadır. Genellikle 5 ila 10 mm çapındadır ve bir şeker şurubunu bir kaba şeker taneciğinden oluşan bir çekirdek üzerine tekrar tekrar kaplayarak üretilir. Birçok renk ve tatta olan çeşitleri bulunmaktadır.
Sam Gibbons
Sam Melville Gibbons (20 Ocak 1920 - 10 Ekim 2012), Floridalı Amerikalı politikacı.
20 Ocak 1920 tarhinde Tampa'da doğan Gibbons Florida Üniversitesi mezunudur. Florida'yı birçok kez parlamentoda da temsil etmiştir. Güney Florida Üniversitesi'nin kuruluşuna katkıda bulunmuştur. Ailesi 4 jenerasyon boyunca sürekli hukuk mezunları vermiş ve kendisi de üniversitede hukuk okumuştur.
Perge
Perge (Yunanca: Πέργη Perge), Antalya'nın 18 km doğusunda, Aksu ilçesi sınırları içinde bulunan, bir zamanlar Pamfilya Bölgesine başkentlik yapmış antik bir kenttir. Şehirdeki akropolisin Tunç Çağı döneminde kurulduğu düşünülmektedir. Helenistik dönem boyunca şehir eski dünya içerisindeki en zengin ve güzel şehirler arasında sayılmaktadır. Ayrıca Yunan matematikçi Pergeli Apollonius'un memleketidir. Perge, Hititler döneminde Parha olarak bilinmekteydi.
Tarihi
Şehrin tarihçesinin başlangıcı tekil olarak değil ancak Pamfilya Bölgesi ile birlikte incelenebilmektedir. Bölge içerisinde tarih öncesi çağa ait mağaralara ve yerleşimlere rastlanmaktadır. Mağaralar içerisinde en tanınmış olanı Karain Mağarası, Karainin komşusu olan Öküzini Mağarası, Beldibi, Belbaşı kaya sığınakları ve Bademağacı bölgedeki en tanınmış tarih öncesi yerleşim alanlarıdır. Yerleşim örnekleri göstermektedir ki Pamfilya ovası tarih öncesi çağlardan itibaren yerleşime elverişli ve sevilen bir bölgedir. Perge akropolisinin plato düzleminin tarih öncesi dönemlerden itibaren yerleşim için tercih edilen bir alan olduğu kabul edilmiştir. Wolfram Martini'nin yaptığı Perge akropolisi çalışmaları göstermiştir ki, M.Ö. 4000 veya 3000'den itibaren akropolis platosu yerleşim alanı olarak kullanılmıştır. Arkeolojik buluntular arasında yer alan obsidyen ve çakmak taşı buluntular Cilalı Taş Devri ve Bakır Çağından itibaren Perge’nin yerleşim yeri olarak kullanıldığını göstermektedir. Akropolis araştırmalarında Pamfilya Bölgesindeki ilk tarihöncesi gömü ile de karşılaşılmıştır. Çömlekçilik buluntuları diğer Anadolu buluntuları ile karşılaştırıldığında yalnızca Orta Anadolu örnekleri ile benzerlik göstermektedir.
Hitit İmparatorluğu Dönemi
Hattuşaş kazılarında 1986 yılında bulunan tunç levha üzerindeki yazıttan Perge kentinin Hitit İmparatorluğu döneminde önemli bir yer tuttuğu anlaşılmaktadır. M.Ö. 1235’den hemen önceye tarihlenen tunç levha Hitit Kralı IV. Tuthaliya, düşmanları ve Vasal kral Kurunta arasında yapılan anlaşma metnini içermektedir. Perge ile ilgili metin ise: "Parcha (Perge) şehrinin sahip olduğu bölgeyi Kaštarja nehri ile sınırlar. Eğer Hatti Kralı Parha Kentine saldırır silah zoru ile eğemenliğine alırsa sözü geçen kent Tarhuntašša kralına bağlanacaktır". Metinden anlaşıldığı kadarı ile yapılan savaş sonucunda imzalanan bu anlaşmada şehir ve sahip olduğu bölge taraflardan ikisine de kalmamış, bağımsızlığını korumaya devam etmiştir. Yazılış şekli ile Hitit Kralı şehre egemen olacak güce sahip olsa da, Pamfilya’nın güneybatı bölgesine pek ilgi duymadığı varsayımını kabul edebiliriz. Perge, Geç Hitit Döneminde pek önemli bir rol oynamadığı tahmin edilmektedir. Akropolis’in üzerinde küçük bir yerleşim yeri olarak yaşamını sürmüş olmalıdır.
Tunç levhada sözü geçen olaydan kısa bir süre sonra deniz kavimlerinin Anadolu‘ya akınları başlamış ve Hitit İmparatorluğuna son vermişlerdir. Epigrafik bilgilerin ışında Pamfilya dilleri üzerine yapılan etimolojik araştırmalar Geç Myken-(Miken) ve Hitit döneminde bölgeye ilk Helen etkilerinin geldiği yolunda yorumlar yapılmaktadır. M.Ö. 13 yüzyıla tarihlenen erken Hellen Kolonizasyonu üzerine yazılı belge yoktur. Bu konu üzerine yapılan yorumlar yalnızca erken Hellen Kahramanlık söylencelerine dayanmaktadır. Truva Savaşı sonucunda Mopsus ve Kalchas önderliğinde Hellenli Akhalıların Pamfilya’ya gelerek Phaselis, Perge, Syllion ve Aspendos antik kentlerini kurdukları iddia edilmektedir. M.Ö. 120/121 yıllarına tarihlenen Perge’de hellenistik kulelerin arkasında yer alan avluda bulunmuş olan Ktistes heykel-kaideleri üzerinde adı yazılmış olan Akhalı kahramanlar Mopsus, Kalkhas, Riksos, Labos, Machaon, Leonteus ve Minyasas şehrin kurucuları olarak belirtilmektedir. Şehrin mitolojik kurucusu Mopsus aynı zamanda tarihsel kişi olarak da kanıtlanabilmektedir. F. Işık M.Ö. 8. yüzyılın sonu ile M.Ö. 7. yüzyılın başına tarihlenen Karatepe'deki bir yazıttan yola çıkarak şunları söylemektedir: Kizzuvatna kralı Astawanda kendi büyükbabasının Muksus veya Muksa adında bir kişi olduğunu belirtmektedir. Bu kişi kesinlikle Hitit soyundan gelen birisi olmalıdır. Hititçe ve Hellence karşılaştırmada Muksus ile Mopsus, Perge ile Parcha, Patara ile Patar benzerlikleriden yola çıkarak, Karatepe’deki Geç Hitit Beyinin atasının da Hellenler tarafından daha sonra Heros olarak kabul edildiğini söylemektedir.
Perge şehir sikkeleri üzerinde şehrin baş tanrıçası Artemis Pergaia her zaman Wanassa Preiis olarak yazılmıştır. Preiis veya Preiia çok büyük bir olasılıkla şehrin adı olmalıdır. Erken Aspendos sikkerinde şehrin adı "Estwediiys" ve Syllion’da "Selyviis" olarak yazılmıştı. Strabon’un belirttiğine göre Pamfilya diyalekti Helenler için yabancıydı. Side ve Sillyon’da yerli dilde yazılmış yazıtlar ele geçmiştir. Arrian, Anabasis’de şöyle der; Kymeliler Sideye geldiklerinde kendi dillerini unutmuşlar ve kısa zamanda yerli dili konuşmaya başlamışlardır. Sözü edilen dil Sidecedir. Buradan şu sonuca varılabilir: Perge, Syllion ve Aspendos Pamfilya diyalekti ile Helence konuşurken, Side ve çevresinde sidece etkin bir dil olmaya devam etmiştir ve Sidece Luvi dil grubuna ait bir dil olarak kabul edilir.
Büyük İskender'in Şehre Girişi
M.Ö. 334 yılında Büyük İskender Granikos Savaşını kazanınca Küçük Asya’yı Ahameniş İmparatorluğu yönetiminden kurtarmıştır. Arrian’ın belirtmiş olduğuna göre Pergeliler Büyük İskender ile Pamphylia’ya gelmeden önce Phaselis kentinde bağlantı kurmuşlardır. Makedonya Kralı Ordusunu Trakyalıların Toros üzerinden açmış olduğu yoldan Lykia’dan Pamhylia’ya göndermiş, kendisi yakın komutanları ile kıyı şeridini izleyerek Perge’ye ulaşmıştır. Arrian Perge şehri ile Makedonya ordusu arasında herhangi bir savaştan söz etmediği için, şehir savaşmadan krala kapılarını açmış olmalıdır. Şehir klasik dönemde güçlü bir şehir suru ile korunuyor olmasına karşın, güçlü Makedonya Ordusu ile savaşmak istememiş olmalıydı. Büyük İskender daha sonra Aspendos ve Side’ye doğru ilerlemesine devam eder, Side’ye ulaşınca tekrar Aspendos üzerinden Perge’ye dönmüştür. M.Ö. 334 yılında Nearchos’u Lykia-Pamphylia Eyaletinin Satrabı olarak atar. Daha sonra da M.Ö. 334/333 kışını geçirmek için Gordion’a gider. Nearchos M.Ö. 329/328 yılında Büyük İskender’in Baktria’daki Zariaspa şehrinde bulunan kampına gitmiştir. Bu tarihten sonra hiçbir Satrabın adından söz edilmez, bu da büyük bir olasılıkla Lykia ve Pamhylia’nın Büyük Phrygia Satraplığına bağlandığını göstermektedir.
Büyük İskender'den Sonra Perge'nin Durumu
Apameia Antlaşmasından sonra bölge(Pamfilya) ikiye bölünmüştür. Antlaşma metninde Bergama Krallığı ile Selevkos Krallıklarının sınırları kesin olarak belirlenmemiştir. Metinden yola çıkarak şöyle bir sonuç oluşturabiliriz: Bergama Krallığı Perge dahil olmak üzere Aksu (Kestros) sınır olacak şekilde Batı Pamfilya’ya sahip olmuşlardı. Aspendos ve Side bağımsız olarak kalmış ve her iki şehirde Romalıların bağdaşığı olmuştur. Apemaia Antlaşmasına rağmen Bergama Krallığı tüm Pamfilya’ya egemen olmak istemiştir. Aspendos, Side ve belki Sillyon Roma’nın yardımları ile bağımsızlıklarını korumuşlardır. Bu nedenle Kral II. Attalos Güney Akdeniz’de bir limana sahip olabilmek için Attaleia kentini kurmak zorunda kalmıştır.
Romalı yazar Livius Roma Konsulu Cn. Manlius Vulso’nun Perge şehrini ele geçirmek istemiştir. Şehir konsüle ricada bulunarak, şehri savaşmadan teslim etmek için Kral Antiochos’a sormak için izin istemiştir. Cn. Manlius Vulso Antiocheia’dan gelecek haberi beklemiştir. Konsulün bekleme nedeni; şehrin güçlü bir savunma sisteminin olması ve Selevkosların şehirde güçlü bir garnizonu olmasına bağlanabilir. E. C. Bosch'un yazdıklarına bakarak; Apemeia Barışından sonra Batı Pamfilya yukarıda sözü edilen sınırlar içerisinde Bergama Krallığına aitti. Fakat Perge tümüyle serbest olmasa da içişlerinde bağımsızdı. Cm Manlius Vulso’nu isteği üzerine Selevkosların eğemenliğinden de kurtulmuştu. Anlaşılan Bergama Krallığı ile Selevkoslar krallığı arasındaki sınır çizgisi ve sınır şehirlerinde daimi olarak değişim söz konusuydu.
Roma Dönemi
M.Ö. 133 yılında Bergama Krallığı III. Attalos’un vasiyeti ile Roma Cumhuriyetine devrolmuştur. Romalılar, Batı Anadolu’da Asia Eyaletini kurmuşlardır. Fakat Pamfilya bu eyaletin sınırları dışında kalmıştır. Şimdiye kadar açıklığa kavuşmayan noktalardan birisi, Bergama Krallığına ait olan Batı Pamfilya bölümünün Asia Eyaleti sınırları içerisine alınıp alınmadığıdır. Belki Pamfilya şehirleri bir süre serbest kalmışlar veya eyalete dahil edilmişlerdi. Bergama Krallığı Batı Pamfilya'yı Kestros’a kadar egemendi. Nehir doğal sınırı oluşturmaktaydı.
Romalılar ancak Rodosluların deniz egemenliğinin son bulması ve Kilikya'lı korsanların yok edilmesinden sonra Pamfilya’da söz sabibi olabilmişlerdir. Roma döneminde Perge hakkındaki ilk bilgiyi Cicero’nun Verres’e karşı yazmış olduklarından edinmekteyiz. Verres M.Ö. 80/79 yıllarında Kilikya Valisinin Quaestor’udur. Kilikya Valisi Publius Cornelius Dolabella Eyaletin Valisi olarak yönetimi elinde tutmaktaydı. Verres Perge’deki Artemis Pergaia Tapınağının hazinesini soyar. Cicero’ya göre Artemidoros adında bir Pergeli kendisine yardım etmiştir. Böylece anlaşılmaktadır ki; bu dönemde Pamfilya Kilikya Eyaletine bağlanmıştır.
M.Ö. 49 yılında Sezar Pamfilya’yı Asia Eyaletine dahil eder. Lentulus’un Perge’den Cicero’ya yazmış olduğu mektuptan öğrenmekteyiz ki; M.Ö. 43 yılında Dolabella Side’ye kadar gelmiş, orada Lentulus ile yaptığı savaşta zafer kazanmış ve Side’yi Asia Eyaleti ile Kilikya Eyaleti arasındaki sınır şehri yapmıştır. Mektuptan Pamfilya’nın Asia Eyaletine dahil edildiği sonucunu çıkarmaktayız.
Roma Toprakları Octavianus ile Marcus Antonius arasında bölüşülürken, Doğu yarı Marcus Antonius’da kalmıştır. Marcus Antonius Küçük Asya şehirlerinin Ceaser Kaltillerine yanında yer almalarından ötürü cezalandırmıştır. Böylece bu şehirler Roma Müttefiki olmaktan çıkarılmıştır. Galatia Kralı Amyntas Doğu Pamphylia’ya egemen olmuştur ; Batı Pamphylia Asia Eyaletinin bir parçası olamay devam etmiş olmalıdır. M.Ö. 25 yılında Amyntas’ın ölümünden sonra, Augustus oğullarının tahta geçmesine izin vermemiş ve Galatia Eyaletini kurmuştur. Batı ve Doğu Pampylia birleştirilerek tek Eyalet haline getirilmiştir. Cassius Dio M.Ö. 11/10 yıllarında ilk kez Pamfilya'lı Eyalet valisinden söz etmektedir. M.S. 43 yılında İmparator Claudius, Lycia et Pamphylia Eyaletini kurmuştur. Bu dönemde Havari Paulus ilk Misyon Seyyahatinde Perge şehrinede uğramıştır. Perge’den deniz yolu ile Antiochia’ya gitmiş, dönüşünde tekrar Perge’ye uğramış ve mehşur konuşmasını yapmıştır.
M.S. 1. yüzyıldan itibaren Perge Romanın oluşturmakta olduğu dünya düzenine uyum sağlayarak, onun içinde yerini almaya çalışmıştır. Helenistik dönemden itibaren Pamfilya’nın önemli kentlerinden biri olmuştur. Pax Romana ile sağlanan huzur ortamından yararlanarak rahat bir ortama kavuşmuştur. Çünkü Pamfilya Bölgesi Helenistik dönemde Diadoklar'ın güç göstermeleri için çekiştikleri bir alan olmuştur. Helenistik dönemin başlarında Ptolemaios'lular ile Selevkos'lular egemenlik için savaşmışlardır. Ptolemaios'luların bölgeden çekilmesinden sonra Selevkos'luların rakibi Bergama Krallığı olmuştur. Helenistik çekişmeler içerisinde Pamfilya Kentleri kendilerini geliştirmek için pek uygun ortamlar yaratamamışlardır. Pax Romana ile şehirler kendilerini geliştirmek için yeni bir başlangıç sürecine girmişlerdir (Örneğin: Perge güney kesimindeki Helenistik suru ortadan kaldırılarak Güney Hamam ile Agora inşa edilmiştir). Pergeliler her daim Romalı İmparatorlar ile iyi ilişkiler içerisinde olmaya çalışmışlarıdr. Daha Tiberius döneminde Pergeli Lysimakhos’un oğlu Apollonios elçi olarak Roma'ya gitmiştir. Belki Apollonios’un özel girişimleri ile Germanicus Doğu Seyahati sırasında Perge’ye de uğramıştı.
Gymnasion ve Palaestra'nın İnşası
I. yüzyılın ortalarında Gaius Julius Cornutus, Nero döneminde Perge’de bir Gymnasion ve Palaestra inşa ettirmiştir.
Hadrianus Dönemi ve Sonrası
Hadrianus yönetiminde Lykia ve Pamphylia Eyaleti Sanato Eyaleti, Bithynia ve Pontus Eyaleti İmparatorluk Eyaleti olmak şartıyla statüleri değiştirilmiştir. Bu düzenleme yalnızca üç veya dört yıl süren bir zorunlu bir değişiklik olmuştur. Hadrianus dönemine ait en önemli epigrafik kaynak Plancii Ailesine ait ktistes yazıtlarıdır. Plancii sülalesi Roma İmparatorluk devrinde Perge tarihçesi için önemli bir rol oynamaktadır. Plancius Rutilius Varus Flaviuslar döneminde senatörlük yapmış ve 70-72 yıllarında Bithynia ve Pontus Eyaletinin Proconsülü olmuştur. Plancius Rutilius Varus’un kızı Pergenin renkli isimlerinden Plancia Magna’dır. Plancia Magna Senator Gaius Julius Cornutus Tertullus ile evlenmiştir. Çiftin Gaius Julius Plancius Varus Cornutus adında bir oğulları vardır. Plancia Magna tüm gücü ile yaşadığı dönemde bütün şehri imar faaliyetleri ile yenilemeye ve zenginleştirmeye çalışmıştır. Plancii Ailesi özellikle Hadrianus döneminde Perge Şehrinde güçlü bir siyasi pozisyona sahip olmalıydı.
Şehrin girişi Plancia Magnanın imar faaliyetlerinden önce helenistik kapıdan daha güneye doğru alınmıştı. Helenistik kuleler ardındaki iç avlu Plancia Magna’ın istekleri doğrultusunda şehrin propaganda merkezi haline dönüştürülmüştür. Avlunun doğu duvarının içerisinde yer alan nişlere Helen Ktisteslerinin, batı nişlerine de Romalı ktisteslerin heykellerini yerleştirtmişti. Romalı ktistesler babası, kardeşleri, kocası ve oğlu olarak verilmşti. Perge halkı kuruluşlarının yeni olmayıp, Helen Kolonisazyonuna geri gittiğini göstermek istemişti. Perge bu kuruluş mitolojisi ile Panhellenia Şenliklerine katılma hakkı elde etmişti. Panhellenia Şenlikleri İmparator Hadrianus tarafından kurulmuş, Helen Kültürü ile bağlantılı olarak geliştirilmiş ve Atina Helenistik Dünyanın başkenti olarak seçilmişti. Küçük Asya kentlerileri de Panhellenia Şenliklerine katılabilirlerdi. Tek şart resmî bir başvuru ile Atina’ya gitmek ve gerçekten bir Hellen Kolonisi olarak kurulmuş olduğunu kanıtlamak zorundaydı. Resmî başvuru Atina’daki komisyon tarafından incelenmekte, eğer başvuru kabul edilirse, şehir Panhellenia üyesi olarak ilan edilmekteydi. Resmî kabulden sonra şehir kurucu veya kurucularının bronz heykellerini yaptırmakta ve Atina’ya gönderilmekteydi. Bu heykeller bir galeride sergileniyorlardı. Pergeliler Panhellenia’dan yola çıkarak Helen Ktisteslerinin birer heykelini de kendi şehirlerinde sergilemek istemiş olmalıdırlar. Şehrin adı “Perge” Grekçe bir köke sahip değildir.
Pamfilya’nın daha sonraki tarihçesini Roma Tarihinden ayrımak pek olası değildir. Marcus Aurelius yönetiminde Pamfilya tekrar Senato Eyaleti olmuştur. Fakat Pamfilya daima Roma İmparatorluğunun bir parçası olmuştur. Geç Roma döneminde merkezi yönetimin zayıflaması nedeniyle Küçük Asya’daki siyasi durumda devamlı belirisizlikler oluşmuştur. Partlar Romalılar için doğu sınırında büyük sorun yaratan düşman toplum olmuşlardır ve 3. yüzyılda Sasanilerin yönetime geçmesiyle durum daha da zorlaşmıştır. I. Schapur (241-272) Karrai ve Edessa yakınındaki savaşta Roma İmparatoru Valerian’ı (253-260) esir alır. Valerian, Gallienus ve Tacitus döneminde Pamfilya’nın bazı şehirleri Romalı garnizonların konuşlandırıldığı yerler olmuştur. Çünkü bu dönem Küçük Asya için tehlike ve felaketlerin baş gösterdiği yıllardır. Eski çağ tarihçileri 235 ile 284 arasını Roma İmparatorluğunun kriz yılları olduğunu kabul etmektedirler. Sasanidler Kapadokia’ya saldırmışlar ve Kilikia’da ki limanları dağıtmışlardır. Side Roma Ordusu için önemli bir liman haline gelmiştir. Pamfilya şehirleri 3. yüzyılda zengin bir dönem yaşadıkları için büyük gelişme göstermişlerdir. Valeiranus und Gallienus devrinde Pamfilya yeniden İmparator Eyaleti olmuştur. Gallienus ve Taticus’un yönetim yılları Perge şehri için başarılı yıllar olmuştur. Gallienus döneminde İmparatorluk Kültü epigrafik ve nümismatik belgelerde Neokorie isimlendirilmesi ile vurgulanmıştır. Side ve Perge arasındaki yarış bu konuda önemli bir rol oynamaktadır.
Got Savaşları sırasında İmparator Tacitus Perge’yi ana merkez olarak seçmiş ve İmparatorluk kasasını şehre getirmiştir. İmparator Tacitus 274-275 Perge’yi Pamfilya Eyaletinin Metropolü olarak ilan etmiştir. Şehir Metropol olmaktan çok gururlanmıştır. Pergeliler İmparator için bir şiir yazmışlardır. Şiir hâlen Tacitus caddesi olarak adlandırılan yerde iki dikili taş üzerinde kazıma yazı olarak yer almaktadır. Side liman kenti olmasından dolayı Pamfilya'da her zaman güçlü bir şehir olmuştur. Perge’nin dünyaca tanınmış Artemis Pergaia Tapınağına karşın hiçbir zaman ilk şehir olarak bölgede yer almamıştır. Pamfilya şehirleri arasındaki bu yarış her zaman var olmuştur. Çok kısa bir süre için olsa da Perge uzun süreli rakibine karşı başarı elde etmiştir. Kısa bir süre sonra Probus zamanında da Perge Pamfilya’nın ilk şehri olarak gösterilecektir.
Doğu Roma İmparatorluğu Dönemi ve Şehrin Terk Edilmesi
Doğu Roma İmparatorluğu döneminde Piskoposluk düzenlemesinde Pamfilya’da özel bir durum ile Side ilk Piskoposluk merkezi, Perge de ikinci Piskoposluk merkezi olarak açıklanmıştır. Burada yeniden gelenek haline gelmiş iki kent arasındaki rekabet görülmektedir. Kesinlik kazanmayan tek konu hangi şehrin Pamfilya'nın başkenti olduğu konusudur. 7. yüzyılda bölgeye Arap akınları başlamıştır. Geç antik ve bizans döneminde Perge’ye ait doğrudan bilgiye rastlanmamaktadır. Yalnızca Kilise Meclisi toplantılarının sonuç bildirgelerinden haber sahibi olunabilmektedir. Perge halkı bu tarihler arasında zamanla şehri yavaş yavaş terk etmeye başlamıştır. 17. yüzyılda gezgin Evliya Çelebi Pamfilya’ya gelmiştir. Evliya Çelebi bu bölgede Tekke Hisarı adlı bir yerleşimden söz etmektedir. Tekke Hisarı ile bazı araştırmacılar antik Perge kentinin aynı yerleşim yeri olabileceğini savunmaktadırlar. Perge kentinde gerçekleştirilen arkeolojik kazılarda hiçbir Osmanlı buluntusu veya kalıntısına rastlanmmaıştır. Günümüzdeki modern yerleşim yeri Aksu kentin yaklaşık 1 km güneyinde yer almaktadır. Bu nedenlerden dolayı Perge'nin çekirdek yerleşimi Bizans döneminden sonra herhangi bir zamanda halkı tarafından terk edilmiş olmalıdır.
Dini Tarih
Pavlus ya da asıl adı ile Saul ve yol arkadaşı Barnabas, Yeni Ahit'de yazılana göre Perge şehrini iki defa ziyaret etmişlerdir. İlk ziyaretlerini misyonerlik görevi ve vaaz vermek için yapmışlardır. Buradan da gemi ile yolculuk etmek üzere 15 km ötesinde bulunan Attalia (Şimdiki Antalya) şehrine vararak güneydoğu yönünde bulunan Antioch(Antakya)'a gitmişlerdir.
Yunan kayıtlarında Perge, 13. yüzyıla kadar Pamfilya Bölgesinin metropolisi olarak alıntılanmıştır.
Şehrin Kalıntıları
İlk kazıların 1946 yılında İstanbul Üniversitesi ((A.M.Mansel tarafından)) tarafından başlatıldığı Perge'de önemli kalıntılar şunlardır:
Tiyatro
Cavea (Seyirci oturma yerlerinin bulunduğu alan), Orkestra ve Scene (Sahne) olmak üzere üç ana bölümden oluşur. Cavea ve sahne arasında orkestraya ayrılan alan, yarım daireden biraz geniştir. Bir dönem orkestra alanında yine aynı dönem popüler olan gladyatör ve vahşi hayvan dövüşleri yapılmıştır. 13000 seyirci kapasitelidir. Alt tarafta 19, üstte 23 oturma sırası vardır. Tiyatroda orkestra kısmının korkuluklarla çevrilmiş olması, burada gladyatör oyunlarının da yapıldığını göstermektedir. Fakat Perge tiyatrosunun en ilginç bölümü sahne binasıdır. 5 kapı ile kulise açılan sahne binasını yüzünde tablolar halinde şarap tanrısı Dionysos’un hayatını anlatan rölyefler vardır. Perge tiyatrosunun sahne binasındaki mermer kabartmalar da adeta bir filmin kareleri gibi betimlenmiştir. Sahne binasının yıkılması sonucu bu kabartmalardan birçoğu ağır hasar görmesine rağmen Dionysos’un hayatını anlatan bölümler oldukça anlaşılır durumdadır.
Stadyum
Perge Stadyumu antik dünyadan günümüze kalmış en iyi stadyumlardan biridir. İnce uzun dikdörtgen planlı olan yapının ana malzemesi yörenin doğal taşı olan konglomera bloklarından meydana gelmiştir. 234 x 34 metre boyutlarında olup kuzey kısa kenar nalı şeklinde kapalı güneyi ise açıktır. Yapı her iki uzun kenarda 30'ar kapalı kısa kenarda ise 10 adet olmak üzere 70 kemer sübstrüksiyon üzerine oturtulmuş 11 oturma sırasından meydana gelmiştir. Sıraların yüksekliği 0.436 m. genişliği ise 0.630 m.dir. En üst kademe 3.70 m. genişliğindeki gezi alanı üzerinde arkalıklı sıralardan meydana gelmiştir. Güney kısa kenarda anıtsal bir ahşap girişin bulunduğu sanılmaktadır. Uzun kenarları taşıyan kemer boşlukları dükkân olarak kullanıldığı, üzerlerindeki dükkân sahibinin adı ve satılan malın cinsinin yazıldığı yazıtlardan anlaşılmaktadır. Stadyumun M.S. 1. yüzyılın ikinci yarısında yapılmaya başlandığını söylemek mümkündür. Yaklaşık 12000 kişiliktir.
Agora
Şehrin ticari ve politik merkezidir. Ortadaki avlunun etrafında çepeçevre dükkânlar vardır. Bazı dükkânların tabanı mozaikle kaplıdır. Sırasıyla dükkânlardan biri agoraya, diğeri ise agorayı çevreleyen sokaklara açılır. Arazinin eğimine bağlı olarak güney kanattaki dükkânlar iki katlıdır. Doğu Roma İmparatorluğu döneminde batı giriş dışındaki ana girişler duvarla örülerek kapatılmış, kuzey giriş olasılıkla bir şapel olarak kullanılmıştır. Meydanın ortasında 13,40 m Çapında yuvarlak bir yapısı olan agora 75.92 x 75.90 m boyutlarındadır.
Sütunlu Cadde
Akropol eteğinde çeşme(nympheum) ile yerleşim arasında uzanır. Ortasında 2 m. genişliğinde bir su kanalı caddeyi ikiye ayırır.
Helenistik Kapı
Helenistik surun doğuda, batıda ve güneyda olmak üzere üç kapısı vardır. Güneydeki bu kapı, avlulu kapı türüne girmektedir. M.Ö. 2. yüzyıla tarihlenen Helenistik kapı, çağın savunma anlayışına dört katlı iki yuvarlak kuleyle korunan ve oval avlulu bir plana sahip anıtsal bir yapıdır. Kapıda üç evrenin varlığı saptanmıştır. M.S. 121 yılında birtakım değişikliklere uğrayarak şeref avlusu haline getirilmiştir. Bu sırada Helenistik duvarların renkli mermerlerle kaplandığı sütunlu bir cephe mimarisi oluşturulduğu, duvarlara açılan nişlere tanrı ve kentin efsanevi kurucularına ait heykellerin konduğu anlaşılmaktadır.
Güney Hamamı
Kentin en iyi korunmuş yapılarından biri olan Güney Hamamı, Pamfilya Bölgesindeki benzerleriyle karşılaştırıldığında büyüklüğü ve anıtsallığı ile dikkat çeker. Soyunma, soğuk banyo, ılık banyo, sıcak banyo, beden hareketleri(palaestra) gibi farklı işlevlere ayrılmış mekanlar yan yana sıralanmış ve hamama gelen kişinin bir mekandan diğerine geçerek hamam kompleksinden yararlanması sağlanmıştır. Bazı mekanların tabanının altındaki ısıtma sistemi günümüzde görülebilir. Perge Güney Hamamı, M.S. 1. yüzyıldan 5. yüzyıla kadar uzanan farklı evrelere ait inşaat, değişiklik ve ekleme faaliyetlerini yansıtmaktadır.
Perge'deki diğer yapılar, nekropol, surlar, gymnasium, anıtsal çeşme ve kapılardır.
Catoessa
Catoessa Cymothoidae familyasına bağlı bir cinstir.
Aktoprak, Altınova
Aktoprak, Yalova ilinin Altınova ilçesine bağlı bir köydür.