cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toprak (idari bölüm)
Bağımlı toprak
Bağımlı toprak, bağımsız bir egemen devlet olmayan, ancak siyasi olarak yöneten devletin ayrılmaz alanının dışında kalan bir bölgedir. Günümüzde, tüm bağımlı topraklar ya denizaşırı bölge ya da egemen olmayan ilişkili devlettir. Güncel olarak yalnızca dört ülke bağımlı topraklara sahiptir: Yeni Zelanda, Norveç, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri.
Örneğin;
Federal bölge
Federal bölge, bir federasyon içindeki merkezi veya ulusal hükûmetin doğrudan ve genellikle münhasır idare yetkisi altındaki topraktır.
Avustralya
Avustralya'nın on federal bölgesi bulunmaktadır. Bu bölgelerden üçü (Avustralya Başkent Bölgesi, Jervis Körfezi Bölgesi ve Kuzey Bölgesi) Avustralya anakarasındaki "iç bölgeler"dir; diğer yedisi (Ashmore ve Cartier Adaları, Christmas Adası, Cocos (Keeling) Adaları, Mercan Denizi Adaları, Heard Adası ve McDonald Adaları, Norfolk Adası ve Avustralya Antarktika Bölgesi) ise denizaşırı bağımlı topraklar olan "dış bölgeler"dir.
Kanada
Kanada'nın 10 eyaletine ek olarak üç federal bölgesi bulunmaktadır. Bu bölgeler resmî olarak federal hükûmetin doğrudan kontrolü altındadırlar ve (eyaletler anayasal idare yetkisine sahipken) kanunla oluşturulurlar, ancak pratikte eyaletlere benzer şekilde çalışırlar.
Her bölgenin bir başbakanı, yasama meclisi ve (bir vali yardımcısına benzer bir rol oynayan) delegesi vardır.
Söz konusu bölgeler batıdan doğuya Yukon, Kuzeybatı Toprakları ve Nunavut'tur.
Denizaşırı bölge
Denizaşırı bölge, onu yöneten ülkeden bir deniz veya okyanusla ayrılan bölgesel bir varlık için yapılan geniş bir tanımdır. Bir denizaşırı bölge, yönetici devletin kurucu bir parçası veya bağımlı toprağı olabilir.
Örneğin;
Ayazağa Mezarlığı
Ayazağa Mezarlığı, İstanbul, Ayazağa, Sarıyer'de bulunan bir Müslüman mezarlığıdır. Zincirlikuyu Mezarlığı ve çevresindeki Feriköy Mezarlığı'nın dolması üzerinde 1999 yılında dönemin Şişli belediye başkanı Mustafa Sarıgül tarafından yaptırılmıştır. Şenay gibi pek çok tanınmış kişinin naaşları burada yer alır. 2012'de Ayazağa'yla beraber Şişli'den alınarak Sarıyer'e geçmiştir.
Ceza usül hukuku
Ceza usül hukuku, ceza muhakemesini düzenleyen hukuk dalı olup, ceza muhakemesi hukuku olarak da adlandırılır. Ceza muhakemesinin ilke ve esaslarını ortaya koyan ceza usul hukukunun amacı, insan hakları ihlallerine yol açmadan maddi gerçeği araştırmak, ceza hukukunun ihlal edildiği iddiasının doğruluğunu tespit etmektir. Bununla birlikte ceza usul hukuku; suç işlenip işlenmediği, işlenmişse failinin veya faillerinin kim olduğu, ceza sorumluluklarının bulunup bulunmadığı, sorumlu iseler bunun türü ve miktarının belirlenmesi ve infaz edilebilir bir yaptırımın ortaya konulmasıyla ilgilenir.
Bir diğer anlatımla, ceza muhakemesi, ceza hukukunun ihlal edildiği iddiasının doğruluğunun araştırılması faaliyeti olup, ceza usül hukukunun amacı, insan hakları ihlallerine yol açmadan, maddi gerçeği ortaya çıkarılmasının sağlanmasıdır.
Ceza Usül Hukukunun Kaynakları
Ceza Usül Hukukunda kaynaklar ; anayasa, kanunlar ve özellikle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Uluslararası sözleşmelerdir. Aynı zamanda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun yanında Türk Ceza Kanunu ile aynı anda yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu da Ceza Usulü Hukuku'nun kaynakları arasında sayılmaktadır.
Ceza Usül Hukukunda Temel Kavramlar
Maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasında bir diğer ifadeyle ceza muhakemesinde uyuşmazlık konusu olayın ne şekilde gerçekleştiğinin deliller vasıtasıyla ortaya konması önem arz eder. Bununla birlikte Ceza Usül Hukuku'nda bazı kavramlar öne çıkmaktadır.
Sanık; Kovuşturmanın başlamasından itibaren hükmün kesinleşmesine kadar, suç şüphesi altında bulunan kişidir.
Şüpheli; Soruşturma evresinde, suç şüphesi altında bulunan kişidir.
Müdafi; Şüpheli veya sağın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukattır.
Soruşturma;şikayet, ihbar veya başka bir şekilde bir suçun işlendiği izlenimini veren bir durumu öğrenen cumhuriyet savcısının yaptığı araştırma işlemlerinin tamamı olarak ifade edilir.
Seğirname
Seğirname, Türk edebiyatında bir falname (geleceği tahmin etmek üzere yazılan edebi eser) türü.
Vücuttaki deri ve deri altındaki kasların hafifçe oynaması olarak tarif edilen seğirmelere dayanılarak yapılan yorumlamalara seğirname (veya ihtilaçname/ilm-i ihtilaç) denilmektedir. Türk edebiyatında manzum veya mensur olarak kaleme alınan seğirname konulu eserlerde, insan bedenindeki bu istemsiz kas ve sinir hareketlerinin gelecekte gerçekleşecek bir olayla ilişkilendirilmesi söz konusudur.
Eski Uygurcada Uygur harfleriyle kaleme alınmış ve 10 seğirmeden müteşekkil metin parçası, Türki yazılı geleneğin ilk seğirnamesi olarak bilinir. Dede Korkut Kitabı’nın ilk boyu olan "Dirse Han Oğlu Boğaç Han" hikâyesinde Dirse Han’ın eşinin oğlunun başına bir iş gelmesinden şüphelenmesi ve gözlerinin seğirmesini buna yorması “çıksun benüm görür gözüm a Dirse Han yaman segrir” şeklinde ifadesini bulur. Bu örnek aynı zamanda seğirmelerden yola çıkarak kimi yorumlamalarda bulunma bilgisinin Türk halk kültüründe eski olduğu görüşünü desteklemektedir.
Türkçe çalışmalarda seğirnamelerin iki farlı metotla ele alındığını belirten Sertkaya;bunların birincisinin, organların teker teker ele alınıp yorumlamaların yapılması, ikincisinin ise; beş farklı tabircinin belirtilen organın seğirmesine dair görüşlerinin ele alınarak edisyon kritik metoduyla incelenmesi şeklinde olduğunu belirtir.
Seğirnamelerin Türkiye içi ve dışı kütüphanelerde yazmaları bulunmaktadır.
Ekonomik Özgürlük Endeksi
Ekonomik Özgürlük Endeksi, 1995 yılında The Heritage Foundation (Türkçe: Heritage Vakfı) ve The Wall Street Journal tarafından dünya uluslarındaki ekonomik özgürlük derecesini ölçmek için oluşturulan yıllık bir endeks ve sıralamadır. Dizini oluşturanlar, Ulusların Zenginliği'ndeki Adam Smith'in "bireylerin kendi ekonomik çıkarlarının peşinden gitme özgürlüğünü koruyan temel kurumlar, daha geniş toplum için daha fazla refahla sonuçlanır" fikrinden ilham alan bir yaklaşım benimsediklerini iddia ederler.
Amaç
Heritage Vakfı web sitesinde, "Ekonomik özgürlük, her insanın kendi emeğini ve mülkünü kontrol etme konusundaki temel hakkıdır. Ekonomik olarak özgür bir toplumda, bireyler istedikleri şekilde çalışmakta, üretmekte, tüketmekte ve yatırım yapmakta özgürdür. Ekonomik olarak özgür toplumlarda, hükümetler emeğin, sermayenin ve malların serbestçe hareket etmesine izin verir ve özgürlüğün kendisini korumak ve sürdürmek için gerekli olanın ötesinde baskı veya kısıtlamadan kaçınır." diye yazar. Vakıf, yıllık raporlar yayınlayarak, bu tür özgürlüklerin var olduğu ve olmadığı yerleri vurgulamaya çalışır.
Heritage Vakfı, endeksteki en üst %20'nin kişi başına düşen gelirinin ikinci beşte birlik kesimdekilerin iki katı ve en alttaki %20'nin beş katı olduğunu raporlar. 2008 Endeksi'nin ilk bölümünü yazan Carl Schramm, Orta Çağ İtalya şehirlerinin ve 19. yüzyılın ortalarındaki Ortabatı Amerika şehirlerinin hepsinin ekonomik akışkanlığa ve ekonomik özgürlüğün yarattığı kurumsal uyum yeteneğine sahip oldukları ölçüde geliştiğini belirtir.
Özgürlükçü düşünce kuruluşu Cato Institute'nden Will Wilkinson'a göre, araştırmalar daha yüksek ekonomik özgürlüğün, daha yüksek kişisel beyan edilen mutlulukla güçlü bir şekilde ilişkili olduğunu gösterir. Ekonomist Tomi Ovaska ve Ryo Takashima'ya göre, ekonomik özgürlük araştırması, "insanların, yaşadıkları toplumun kendilerine ne ölçüde fırsatlar ve yeni projeler üstlenme özgürlüğü sağladığına şüphe götürmez bir şekilde önem verdiklerini, güçlü bir şekilde kişinin kişisel tercihlerine göre seçimler yaptığını öne sürer."
Cato Enstitüsüne göre, daha çok ekonomik özgürlük, katılımı ve işbirliğini teşvik eder. Ayrıca daha çok ekonomik özgürlüğün savaşları önlemede son derece önemli olduğu iddia edilir. Enstitünün hesaplarına göre, şiddet içeren çatışmaların azaltılmasında özgürlük demokrasiden ("Demokrasi Puanı" ile ölçüldüğü üzere) yaklaşık 54 kat daha etkilidir.
Derecelendirmeler
Endeksin 1995 yılında oluşturulmasından bu yana, dünya ekonomik özgürlük puanı 2,6 puan artarak 2008 yılına kadar yükseldi. 2011 yılında puan, 2008 puanı olan 60,2'den 59,7'ye düşmüştür ve bu, 1995'ten bu yana 2,2 puanlık bir artışı temsil etmektedir Ekonomik Özgürlük puanı 117 ülke için iyileşti, endekse dahil olan ülkelerin çoğu gelişmekte olan ve gelişmekte olan pazar ekonomileriydi. Avrupa ve Kuzey Amerika dışında, tüm bölgelerde artan özgürlük seviyeleri kaydedildi ve en büyük gelişme Sahra Altı Afrika'da görüldü. 2011 endeksi tarafından belirlenen ilk beş "özgür" ekonomi, her biri ekonomik özgürlük derecelendirme ölçeğinde 80'in üzerinde puan alan Hong Kong, Singapur, Avustralya, Yeni Zelanda ve İsviçre idi. Endeks 1995'te oluşturulduğundan beri, Hong Kong en iyi performans gösteren ekonomi oldu.
2011'de ABD, Danimarka, Kanada ve birinci sıradaki Hong Kong gibi ülkelerin ardından 9. sıraya geriledi. Heritage Vakfı, ABD'deki düşüşün nedeni olarak hükûmet harcamalarındaki artışa işaret etti ve 2011 endeksinden alınan verilere göre, Kamu harcamalarının en yüksek olduğu ülkelerin büyüme oranları, kamu harcamalarının kontrol altında tutulduğu ülkelere göre ortalama 4,5 puan daha az oldu. Endeks sonuçlarının "Yönetici Özetleri"nde, Heritage Vakfı, "küresel ekonomik çalkantıya yanıt olarak yüksek düzeydeki hükümet harcamalarının daha yüksek ekonomik büyümeyle sonuçlanmadığını" belirtti.
2012 endeksinden elde edilen sonuçlar, küresel ekonomik özgürlükte genel bir düşüş gösterdi. Heritage Vakfı'na göre sıralamasındaki ortalama puan, son on yılın en düşük ikinci puanıydı. Özellikle sıralamada 10. sıraya gerileyen ABD, 7. olduğu 2008 yılından bu yana üç sıra geriledi. Vakıf tarafından yayınlanan bir raporda, düşüşün nedeninin hükûmet harcamaları olduğu ve "ekonomik krizi durdurmakta başarısız olmakla kalmayıp, aynı zamanda - birçok ülkede - onu uzatıyor gibi göründüğü" belirtildi. Rapora göre, özel sektörün faaliyeti, kamu borcunu artıran ve daha fazla bürokrasiye yol açan daha büyük hükûmet harcamaları tarafından tehdit edilmektedir.
Aynı sıralamayı paylaşan ülkeler beraberlik puanı aldı.
Kabulü
Freedom House'a göre, "Freedom House tarafından ölçülen siyasi özgürlük düzeyi ile Wall Street Journal/Heritage Foundation anketi tarafından ölçülen ekonomik özgürlük arasında yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır." Bir ABD hükûmeti dış yardım programı olan Millennium Challenge Account, hangi ülkelerin performansa dayalı sözleşmelerini alacağını belirlemek için Ticaret özgürlüğü göstergesini kullandı.
Birleşik Arap Emirlikleri, 2008'de ülkelerinin ekonomik özgürlük notunu sorguladı ve orta notunu Uluslararası Şeffaflık Örgütü ve Moody's gibi diğer göstergelerden aldıkları yüksek notla karşılaştırdı. Ayrıca metodolojisi son iki yılda iki kez değiştiği için raporun "güvenilmez" olduğunu savundu.
Ludwig von Mises Enstitüsü'nden Stefan Karlsson, özgürlüğü belirlemek için kullanılan birçok kategorinin belirsizliği nedeniyle endeksin kullanışlılığına itiraz etti. John Miller, "Washington'un önde gelen sağcı düşünce kuruluşu Wall Street Journal ve Heritage Foundation'ın elindedir halbuki, bir ekonomik özgürlük endeksi yalnızca kurumsal ve girişimci özgürlüğünü sorumluluktan ölçer. İncelendiğinde, endeksin ya daha geniş bir şekilde yorumlanan özgürlüğün ya da refahın zayıf bir barometresi olduğu ortaya çıkıyor." diye Dollars & Sense yazısında "Endeks"i şiddetle eleştirir. Left Business Observer'a göre Endeksteki büyüme, GSYİH büyümesindeki değişimin %10'unu oluşturur.
Kars Malakanları
Kars Malakanları; 93 Harbi olarak bilinen 1877-1878 yıllarında Çarlık Rusya ile Osmanlı İmparatorluğu arasında çıkan savaşta Rusların Kars ve Ardahan bölgelerini işgal etmeleri neticesinde bölgenin nüfus yapısını değiştirmek ve bölgeye hâkim olabilmek amacıyla yerleştirdikleri Beyaz Ruslardır.
Etimoloji
Malakanlık, bir ırk, etnik kimlik veya bir dinsel hareket olmayıp mezhep içerisinde oluşan fikir ayrılığıdır. Bir felsefi yönelim yaşam biçimidir. 17. yüzyılda Belarus'ta yaşayan bir kısım Beyaz Rusların, Rus Çarı I. Petro'nun uygulamalarına karşı çıkması ve Ortodoks kilisesi ile görüş ayrılığına düşmeleri nedeniyle haftanın her günü süt içtikleri bahanesi ile dışlanmış topluluktur. Malak terimi süt içen, sütten kesilmemiş yavru anlamına gelmektedir. İlk önceleri hakaret anlamında kullanılmış daha sonraki dönemlerde benimsenerek kullanılmaya devam etmiştir. "Malakan" ismi; ilk kez 1765 yılında Sinod'da görüşülmek üzere Kilise Yönetiminin hazırladığı raporda resmi kayıtlara geçmiştir.
Tarihçe
17. yüzyılın son çeyreğinde Rus Çarı I. Petro'nun uygulamalarına karşı çıkmaları nedeniyle Ortodokslar tarafından dışlanarak göçe maruz bırakılan Don Kazakları yaklaşık on bin kişilik kafile ile güneye göç ederek yaklaşık altı yıl süren yolculuk neticesinde Balkanlar üzerinden İstanbul'a ulaştı. Dönemin Osmanlı padişahı IV Mehmet, Don Kazakları ile yakından ilgilendi. örf adetlerini gelenek göreneklerini devam ettirebilmeleri için her türlü imkanın sağlanması konusunda Köprülü Fazıl Ahmed Paşa’yı görevlendirdi. Köprülü Fazıl Ahmed Paşa, Don Kazaklarını Bandırmada Manyas Gölü kenarında Kocagöl ve Bereketli köylerine yerleştirdi.
Yayılmacı bir politika izleyen Çarlık Rusya ele geçirdiği toprakların demografik yapısını değiştirmek ve bölgede kalıcı olabilmek amacıyla Rus, Ermeni, Alman vs. aileler yerleştiriyordu. Bir taraftan da sorun oluşturabileceğini düşündüğü toplumları merkezden uzak tutmaya çalışıyordu. Çarlık Rusya 1826 Güney Kafkasya’yı ele geçirerek Malakan, Alman, Ermeni, Rum gibi çeşitli etnik kökene sahip aileleri bu bölgelere yerleştirdi.
1877-1878 yıllarında Osmanlı İmparatorluğu ile Çarlık Rusya arasında çıkan savaşta Ruslar Kars, Ardahan bölgesini işgal etmesinin ardından bölgede hakimiyetini kalıcı kılmak için Rum, Ermeni, Alman ve Malakanları Kars Ardahan bölgesine sürdü. Bölgede Akarsuların bol olduğu düzlük ve verimli topraklara sahip Kars bölgesinde; Malaya Voront-sovka (İncesu), Novo Dubovka (Susuz), Novo Petrovka (Meydancık), Olshanka (Yalınçayır mah.), Romanovo (Yolboyu), Aleksandrovka Blagodarnoe (Çakmak), Novo Mihaylovka (Dikme), Prohladnoe (Melikköy), Vladikars (Kümbetli), Novo Selim (Selim) ve Ardahan bölgesinde; Cincerobi Küçük (Sugöze), Nikolayevka Sarzep (Sulakyurt) Şişiga (Küçüksütlüce) gibi pek çok Türk Köylerini boşaltarak Malakan aileleri yerleştirildi. O dönemin en önemli sanayi kuruluşları olan su değirmenlerini Malakanlara tahsis edildi. 1886 yılımda Ruslar tarafından yapılan nüfus sayımında Kars Bölgesinde 2713 Arpaçay’da 3401 ve Ardahan da 864 Malakan nüfus kayıtlara geçmiştir.
Ekonomi ve Sosyal Yaşam
Malakanlar Tarım ve Hayvancılık ile geçimlerini temin etmiş. Bölgenin iklim ve coğrafyasına uygun olarak karasal iklimde yetişen tahıl ürünleri (arpa, buğday patates ve şekerpancarı) ekip biçtiler. Aynı zamanda bölgedeki su değirmenlerin sahibi olmaları nedeniyle tahıl ürünlerinin üretiminde oldukça artış yaşandı. Büyükbaş ve Küçükbaş hayvan yetiştiriciliği yaptılar. Tarım araçlarının olmadığı o dönemlerde toprağı ekip biçmek ve diğer tarım alanlarında kullanmak üzere iyi cins katana atı yetiştirdiler. Bölge halkı tarafından bu atlara "Malakan Atı" denilmekteydi.
Malakanlar gelenek göreneklerine ve inançlarına bağlı tutucu, muhafazakar, içe kapanık bir sosyal yaşantıya sahiptiler. Hristiyanlık inançlarını devam ettirdiler. Dini bayramlarına önem verirlerdi. Malakanlar'da akraba evliliği günah sayılmıştır. Bölgedeki farklı etnik kökene sahip kimseler ile evlenmekten kaçındılar. İstisnai olarak birkaç Malakan kız Karapapaklar ile evlilik yapmıştır. Rus araştırmacılar tarafından bölgeye uyum kabiliyeti yüksek, toplum olarak kayıtlara geçmiştir.
I. Dünya Savaşı Sonrası Dönem
Birinci Dünya Savaşı sonrası 1917 yıllarında Çarlık Rusya yıkılmış 1920-1921 yıllarında Kars, Ardahan bölgesi yeniden kalıcı olarak Türkiye sınırlarına katılmıştır. Ruslar tarafından getirilen diğer topluluklar Bölgeyi terk ettikleri halde İşgalci olarak bölgeye yerleşen Malakanlar verimli topraklara ve değirmenlere sahip olmaları nedeniyle bölgede kalmayı tercih etiler. Ayrıca vatanlarından sürülmeleri nedeniyle Çarlık Rusya’sına olan kırgınlıkları da geri dönmemelerinde etkili olmuştur.
Türkiye Cumhuriyeti Dönemi
Türkiye Cumhuriyeti Devleti tarafından vatandaş olarak kabul edilmiş. 1935 yılında bölgeyi gezen Başbakan İsmet İnönü Malakanlar'ın tarımsal faaliyetlerini geliştirmeleri için arazi tahsis etti. Çok kültürlü geniş dünya görüşüne sahip olan bölge halkı ile uyum içinde yaşadılar. Bölge halkı ile uyum içerisinde olmalarında uzun zamandan beri Kafkas halkları ile iç içe yaşamalarının da önemli etkisi olmuştur.
Sovyetler Birliği Kuruluş Dönemi
1922 yılında Sovyetler Birliği’nin kurulmasından sonra Manyas Malakanlarının genç kuşak arasında köklerine dönüp dönmeme konusunda görüş ayrılığı ortaya çıktı. Vatan özleminin de etkisiyle Sovyetler Birliğinin, Çarlık yönetiminden daha iyi olabileceği konusunda görüşler yaygın olarak konuşulmaya başladı. Bereketli Köyü yaklaşık 250 yıl aradan sonra yeniden köklerine dönmeye karar verdi. Aynı dönemlerde Kars Malakanları, Manyas Malakanları ile irtibata geçmişlerdi. 1928 yılının yaz aylarında Bandırma Körfezine giren Rus Şilebi, Bereketli köyünde bulunan Malakanları alarak yola çıkmıştı. Kars Malakanları bundan haberdar olmuştu ancak büyük bir tereddüt içerisinde onlardan gelecek haberi beklemeye karar verdiler. Sovyetler Birliğine giden Malakanlar’dan gelen mektup Manyas’ta kalan Malakan rahibi tarafından okundu. Şifreli olarak memnun olmadıklarını bildirmişlerdi. Haber kısa sürede Kars Malakanlarına ulaştı. Kars Malakanları göç etmekten vazgeçti.
Ancak II. Dünya Savaşından sonra Sovyetler Birliğinin Dünya siyasetine propaganda olması Malakanları yeniden ümitlendirdi. 1946-1960 yılları arasında o günkü olumsuz ekonomik koşulların da etkisi ile bir kısmı Sovyetler Birliğine bir kısmı ise Amerika ve Kanada’ya göç ettiler.
2022 Dünya 20 Yaş Altı Atletizm Şampiyonası
2022 Dünya Gençler Atletizm Şampiyonası, Kolombiya'nın Cali şehrinde düzenlenen ve dünya gençler şampiyonalarının on dokuzuncusu olan organizasyon. Müsabakalar Pascual Guerrero Olimpiyat Stadyumu'nda 1-6 Ağustos 2022 tarihleri arasında düzenlendi. 145 ülkeden 1533 sporcunun katılımıyla gerçekleşti.
Katılımcı ülkeler
145 ülkeden 1533 sporcu turnuvaya katıldı:
• 🇦🇮 (1)
• (12)
• 🇦🇬 (1)
• 🇦🇷 (4)
• 🇦🇲 (2)
• (1)
• 🇦🇺 (55)
• 🇦🇹 (7)
• (11)
• (2)
• 🇧🇮 (1)
• 🇧🇪 (14)
• 🇧🇴 (1)
• 🇧🇷 (37)
• 🇧🇭 (10)
• 🇧🇬 (4)
• (3)
• 🇨🇦 (32)
• 🇨🇮 (2)
• 🇨🇴 (33)
• (10)
• 🇨🇺 (7)
• 🇨🇿 (35)
• (5)
• 🇩🇯 (2)
• 🇩🇲 (1)
• 🇩🇴 (3)
• 🇪🇨 (17)
• 🇪🇬 (9)
• 🇪🇷 (6)
• 🇪🇸 (40)
• 🇪🇪 (10)
• 🇪🇹 (19)
• 🇫🇮 (26)
• 🇫🇷 (42)
• (43)
• 🇩🇪 (87)
• (24)
• 🇬🇺 (1)
• 🇬🇾 (4)
• 🇭🇰 (1)
• 🇭🇺 (21)
• 🇮🇳 (37)
• 🇮🇪 (8)
• 🇮🇶 (4)
• 🇮🇸 (2)
• 🇮🇱 (5)
• 🇮🇹 (48)
• 🇯🇲 (43)
• 🇯🇵 (34)
• 🇰🇿 (4)
• 🇰🇪 (28)
• 🇰🇬 (1)
• (6)
• (8)
• 🇱🇧 (1)
• 🇱🇮 (1)
• 🇱🇷 (1)
• 🇱🇨 (1)
• 🇱🇺 (1)
• 🇲🇦 (8)
• (4)
• 🇲🇩 (1)
• 🇲🇻 (1)
• 🇲🇽 (21)
• 🇲🇹 (1)
• 🇲🇿 (1)
• 🇳🇦 (1)
• (21)
• (26)
• 🇳🇴 (23)
• 🇳🇿 (12)
• 🇵🇦 (1)
• 🇵🇪 (6)
• 🇵🇬 (1)
• 🇶🇦 (5)
• 🇷🇴 (20)
• (48)
• 🇸🇳 (1)
• 🇸🇱 (1)
• (14)
• 🇸🇲 (1)
• 🇷🇸 (12)
• (7)
• 🇸🇸 (1)
• (38)
• 🇸🇰 (13)
• 🇸🇪 (20)
• 🇸🇾 (1)
• 🇹🇭 (9)
• 🇹🇯 (1)
• 🇹🇨 (1)
• 🇹🇹 (14)
• 🇹🇳 (7)
• 🇺🇬 (11)
• 🇺🇦 (15)
• 🇺🇸 (92)
• 🇺🇿 (9)
• 🇾🇪 (1)
Adelaide (Saxe-Meiningen)
Çocukluğu
Adelaide, 13 Ağustos 1792'de Meiningen, Thüringen, Almanya'da, Saxe-Meiningen Dükü I. George'un en büyük çocuğu olarak doğdu. Annesi, Hohenlohe-Langenburg Prensi Christian Albrecht'in kızı Luise Eleonore idi. 19 Ağustos'ta kale şapelinde vaftiz edildi ve Serene Highness stiliyle Saxe-Meiningen’li Prenses Adelaide, Saksonya Düşesi unvanını aldı. Vaftiz babası, annesi, Kutsal Roma İmparatoriçesi, Napoli ve Sicilya Kraliçesi, Saksonya Veliaht Prensesi, Saxe-Gotha-Altenburg Düşesi, Saxe-Coburg Düşesi, Saksonya Düşesi de dahil olmak üzere yirmi bir kişiydi.
Saxe-Meiningen kapsayan küçük bir eyaletti. En liberal Alman devletiydi ve komşularının aksine, özgür basına ve hükümdarın eleştirisine izin verdi. O zamanlar, bir kadının küçük düklük üzerinde hüküm sürmesini engelleyen hiçbir yasa yoktu ve 1800'de erkek kardeşi Bernhard'ın doğumuna kadar primogenitür yasası getirilmedi.
Evlilik
1811 yılı sonu itibarıyla, Kral III. George ismen kral olsa bile artık görevlerini yerine getiremiyordu ve  en büyük oğlu, Prens George, vekil olarak atandı. 6 Kasım 1817'de Vekil Prens’in tek çocuğu Prenses Charlotte doğum sırasında öldü. Prenses Charlotte tahtın ikinci sırasındaydı: babasından ve büyükbabasından uzun yaşasaydı, kraliçe olacaktı. Onun ölümüyle, Kral on iki çocuğu ve hiç meşru torunu olmadan kaldı. Vekil Prens, 49 yaşındaki karısından uzakta yaşıyordu, dolayısıyla başka meşru çocukları olması ihtimali çok azdı. Tahta varis verebilmek için Clarence Dükü Prens William ve III. George’un diğer oğulları evlilik yapma amacıyla eş aramaya başladılar. William'ın zaten popüler aktris Dorothea Jordan'dan on çocuğu vardı, ancak gayri meşru oldukları için tahttan men edilmiştiler.
Önemli miktarda ödenek Parlamento tarafından evlenen herhangi bir kraliyet düküne aktarılacaktı ve bu durum William'ın evlenmesi için daha fazla teşvik oldu. Adelaide, önemsiz bir Alman eyaletinden gelen bir prensesti. Bununla birlikte, William'ın sınırlı sayıda prenses seçeneği vardı ve diğer adaylarla yapılan anlaşmalar düştükten sonra Adelaide ile bir evlilik ayarlandı. Önerilen ödenek Parlamento tarafından kesildi ve öfkeli Dük evliliği iptal etmeyi düşündü. Ancak, Adelaide ideal aday gibi görünüyordu: cana yakın, evini seven ve William'ın gayri meşru çocuklarını ailenin bir parçası olarak kabul etmeye istekliydi. Anlaşma sağlandı ve William en büyük oğluna, "O benim karım olmaya mahkûm, zavallı, sevgili, masum genç varlık" yazdı.
Adelaide'nin çeyizi 20.000 florin olarak belirlendi ve müstakbel kocası İngiliz naibi ve Saxe-Meiningen eyaleti tarafından ek üç ayrı maaş sözü verildi.
Adelaide, William'ın erkek kardeşi Prens Edward Augustus, Kent ve Strathearn Dükü ve gelini Victoria, Leiningen Dowager Prensesi ile 11 Temmuz 1818'de Surrey, İngiltere'deki Kew Sarayı'nda çifte düğünle William ile evlendi. Sadece bir hafta önce ilk kez 4 Temmuz'da Bond Caddesi'ndeki Grillon Oteli'nde tanışmışlardı. Ne William ne de Adelaide daha önce evli değildi ve William ondan 27 yaş büyüktü.
Bu romantik olmayan koşullara rağmen, çift dostane bir şekilde Hannover'e (yaşam maliyetinin İngiltere'den çok daha düşük olduğu) yerleşti ve tüm hesaplara göre evlilikleri boyunca birbirlerine adadılar. Adelaide, William'ın davranışını iyileştirdi; daha az içti, daha az küfretti ve daha temkinli oldu. Gözlemciler onları cimri ve yaşam tarzlarını basit, hatta sıkıcı buldular. William sonunda Parlamento tarafından oylanan ödeneğindeki azaltılmış artışı kabul etti.
Orada Adelaide hamile kaldı, ancak hamileliğinin yedinci ayında plörezi yakaladı ve 27 Mart 1819'da Hannover'deki Fürstenhof Sarayı'nda erken doğum yaptı. Kızı Charlotte Augusta Louise sadece birkaç saat yaşadı. Aynı yıl içinde başka bir hamilelik, William'ın haneyi İngiltere'ye taşımasına neden oldu, böylece gelecekteki varisi İngiliz topraklarında doğacaktı; ancak Adelaide, 5 Eylül 1819'daki yolculuk sırasında Calais veya Dunkirk'te düşük yaptı. Londra'ya döndüklerinde Clarence House'a taşındılar, ancak William'ın Dorothea Jordan ile birlikte yaşadığı Hampton Court yakınlarındaki Bushy House'da kalmayı tercih ettiler. Tekrar hamile kaldı ve ikinci kızı Elizabeth Georgiana Adelaide, 10 Aralık 1820'de St James Sarayı'nda doğdu. Elizabeth güçlü görünüyordu, ancak 4 Mart 1821'de "bağırsaklarda iltihaplanma" nedeniyle üç aylıkken öldü. Sonuçta, William ve Adelaide'nin hayatta kalan çocukları yoktu. İkiz erkek çocuklar 8 Nisan 1822'de Bushy Park'ta ölü doğdu ve aynı yıl içinde olası kısa bir hamilelik meydana gelmiş olabilir.
Kent Prensesi Victoria, Adelaide'nin başka hamileliği olmadığı için William'ın olası varisi olarak kabul edildi. William'ın saltanatında (Kral tarafından "lanet şeyler" olarak reddedilen) hamilelik söylentileri olsa da, bunların temelsiz olduğu görülüyor.
Konsort Kraliçe
Evlilikleri sırasında, William tahtın varisi olma ihtimaline sahip değildi, ancak kardeşi Frederick, York Dükü, 1827'de çocuksuz öldüğünde öyle oldu. Ağabeylerinin varisler üretme olasılığının küçük olması ve William'ın görece gençliği ve sağlığının iyi olması göz önüne alındığında, uzun zamandır onun zamanı geldiğinde kral olacağı son derece olası kabul ediliyordu. 1830'da ağabeyi George IV'ün ölümü üzerine William tahta çıktı. Kral William'ın ilk işlerinden biri, Kraliçe Adelaide'ye Bushy Park Muhafızlığı'nı (33 yıl boyunca kendi elinde tuttu) vermekti. Bu hareket, Adelaide'nin yaşamı boyunca Bushy House'da kalmasına izin verdi. William ve Adelaide, 8 Eylül 1831'de Westminster Abbey'de taç giydiler. Adelaide derinden dindardı ve hizmeti çok ciddiye aldı. William töreni küçümsedi ve baştan sona hareket etti, sanki "komik bir operadaki bir karakter"miş gibi, gülünç bir maskaralık olduğunu düşündüğü şeyle alay ediyormuş gibi kasıtlı olarak varsayılıyor. Adelaide, katılanlar arasında "haysiyeti, huzuru ve karakteristik zarafeti" için övgü aldı.
Adelaide, dindarlığı, alçakgönüllülüğü, hayırseverliği ve trajik doğumlar yaşamadı nedeniyle İngiliz halkı tarafından sevildi. Hanehalkı gelirinin büyük bir kısmı hayır kurumlarına verildi. Ayrıca, bir varis oluşturamamasına ve William ile Victoria'nın annesi Kent Dowager Düşesi arasındaki açık düşmanlığa rağmen, Kent'in genç Prenses Victoria'sına (William'ın olası varisi ve daha sonra Kraliçe Victoria'ya) nezaketle davrandı. Erdemleri şüpheli kadınların saraya katılmasını reddetti. Danışma Meclisi Katibi Charles Greville, "Kraliçe bir iffetlidir ve hanımların partilerine dekolte ile gelmesini reddeder. Bu türden geniş alanları seven 4. George, bunların örtülmesine izin vermezdi."
Adelaide, belki de başarısız bir şekilde Kralı siyasi olarak etkilemeye çalıştı. Toplum içinde siyasetten hiç bahsetmedi; ancak, o güçlü bir şekilde Tory idi. 1832 Reform Yasası'nın geçişi sırasında William'ın tutumlarının ne kadarının onun etkisinden kaynaklandığı açık değildir. Basın, kamu ve saray onun reforma karşı perde arkasında etkili olduğunu düşünüyordu ancak o toplum içinde konuşmamaya dikkat etti. Taraflı olduğu iddiasının bir sonucu olarak, reformcular tarafından sevilmeyen biri haline geldi. Onun Lord Chamberlain, Tory Lord Howe ile bir ilişkisi olduğuna dair yanlış söylentiler dolaştı, ancak saraydaki neredeyse herkes, Adelaide'nin katı bir şekilde dindar olduğunu ve kocasına her zaman sadık olduğunu biliyordu. Whig başbakanı Lord Gray, Lord Howe'u Adelaide'nin evinden çıkarmıştı. Lord Gray ve Lord Howe, Howe'un hükümetten ne kadar bağımsız olabileceği konusunda anlaşamadıkları için, Reform Yasası geçtikten sonra onu eski durumuna döndürme girişimleri başarılı olmadı.
Ekim 1834'te, Adelaide'nin reform kaprisleri için ilahi bir ceza olarak gördüğü büyük bir yangın Westminster Sarayı'nın çoğunu yok etti. Kral, Lord Melbourne'un Whig bakanlığını görevden aldığında, The Times gazetesi Kraliçe'nin etkisi ile suçladı, ancak Kraliçe'nin bununla çok az ilgisi varmış gibi görünüyor. Benzer şekilde gerici kayınbiraderi Cumberland Dükü'nden etkilenerek, Kral'a İrlanda Kilisesi'nin reformuna karşı yazdı.
Hem William hem de Adelaide, yeğenleri Kent Prensesi Victoria'ya düşkündü ve onun kendilerine daha yakın olmasını istediler. Onların çabaları Victoria'nın annesi Kent Düşesi tarafından hüsrana uğradı. Düşes, Adelaide'nin önceliğini kabul etmeyi reddetti, Adelaide'den gelen mektupları cevapsız bıraktı ve kraliyet ahırlarında ve dairelerinde kullanımı için alana el koydu. Düşesten karısına saygısızlık olarak algıladığı şeye üzülen Kral, Adelaide, Düşes, Victoria ve birçok konuğun huzurunda, Düşes'in "uygun davranma konusunda yetersiz olduğunu", kendisinin yaptığını açıkça ilan etti. "o kişi tarafından ağır ve sürekli hakarete uğradığını" ve Victoria reşit olana kadar (18 yaş) yaşamayı umduğunu, böylece Kent Düşesi'nin asla vekil olamayacağını umduğunu söyledi. Herkes konuşmanın şiddeti karşısında donakalmıştı ve üç hanım da derinden üzüldü. Düşes ile Kral ve Kraliçe arasındaki boşluk hiçbir zaman tam olarak iyileşmedi, ancak Victoria her ikisine de her zaman nezaketle baktı.
Dul kraliçe
Kraliçe Adelaide, Nisan 1837'de, annesinin Meiningen'deki ölüm döşeğinde bulunduğu sıralarda tehlikeli bir şekilde hastalandı, ancak iyileşti. Haziran ayına gelindiğinde, Kralın kendisinin ölümcül bir şekilde hasta olduğu ortaya çıktı. Adelaide, William'ın ölüm döşeğinde sadık bir şekilde kaldı, on günden fazla kendi kendine yatmadı. William IV, 20 Haziran 1837 sabahının erken saatlerinde, gömüldüğü Windsor Kalesi'nde kalp yetmezliğinden öldü. Victoria kraliçe olarak ilan edildi, ancak Adelaide'nin hamile kalması ihtimaline karşı doğabilecek herhangi bir sorunun haklarına tabiydi.
Ekim 1838'in başlarında, sağlık nedenleriyle Adelaide, HMS <i id="mw3A">Hastings</i> ile Malta'ya gitti, yolda Cebelitarık'ta durdu ve adada üç ay kaldı. Malta'da bir Protestan kilisesi olmayan dul kraliçe, Valetta'daki St Paul Pro-Katedrali'nin inşasını ödedi. 1844 yazında, memleketine son ziyaretini yaptı, Altenstein Sarayı ve Meiningen'i ziyaret etti.
Kraliçe Adelaide'ye 1831'de Marlborough House, Pall Mall'ın kullanımı verilmiş ve 1849'da ölümüne kadar elinde tutmuştu. Ayrıca Hampton Court'taki Bushy House ve Bushy Park'ı kullandı. Kronik hastalıktan muzdarip olan Adelaide, çeşitli İngiliz aristokrasisinin kır evlerinde kalarak, boşuna bir sağlık arayışı içinde ikamet ettiği yeri sık sık değiştirdi. William Ward'ın kiracısı oldu ve 1842'den 1846'ya kadar William Ward'ın yeni satın alınan Worcestershire'daki Witley Court evinde ikamet etti. Witley Court'tayken iki papazı vardı - Rev. John Ryle Wood, Worcester Canon ve Rev. Thomas Pearson, Great Witley Rektörü. Great Witley'deki ilk köy okulunu finanse etti. 1846'dan 1848'e kadar Lord Essex'ten Cassiobury House'u kiraladı. Orada kaldığı süre boyunca Victoria ve Albert'e ev sahipliği yaptı. Üç yıl içinde Adelaide, Lord Abercorn'dan Stanmore'daki Bentley Priory'yi kiralayarak tekrar yoluna devam etti.
1847'de hasta olan Adelaide'ye, sağlığı için o yıl Madeira'nın iklimini denemesi tavsiye edildi. Adanın yoksullarına para bağışladı ve Ribeiro Seco'dan Camara de Lobos'a giden yolun yapımı için ödeme yaptı. Kraliçe Adelaide'nin son kez kamuoyu önüne çıkması, Aziz John the Evangelist, Büyük Stanmore kilisesinin temel taşını atmaktı. Yazı tipini verdi ve kilisenin ölümünden sonra tamamlandığında, doğu penceresi onun anısına ithaf edildi.
Yeğeni Kraliçe Victoria'nın saltanatı sırasında 2 Aralık 1849'da Middlesex'teki Bentley Priory'de eceliyle öldü. Windsor'daki St. George Şapeli'ne gömüldü.
Azatlık caddesi (Bakü Metrosu)
Azatlık caddesi metro istasyonu, Bakü metrosunun 2. Hattında yer alan bir istasyondur. 30 Aralık 2009 tarihinde açılmıştır.
Atatürk Devlet Modeli Lisesi
Atatürk Devlet Modeli Lisesi (আতাতুর্ক সরকারি আদর্শ উচ্চ বিদ্যালয়) Bangladeş'in Feni ilçesinde bulunan bir orta öğretim okuludur. İlçenin en eski okullarından biridir. 8 dönüm arazi üzerine inşa edilen okul, adını milletin babası ve Türkiye'nin ilk cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ten alıyor.
Tartışma
2017 yılında, okul müdürü Mübarek Hüseyin, bir öğrencinin velisi tarafından kendisini kabul ticareti yapmakla suçlayarak Daganbhuiyan Alt bölge'nın icra memuru ile resmen suçlandı. Hazarika Pratidin'in bir haberine göre, okul yönetiminde kendisine karşı keyfilik suçlamaları var. 18 Ocak 2021'de Daganbhuiyan'da yerel halk tarafından düzenlenen bir insan zinciri ve protesto programında protestocular, kendisine karşı çeşitli iddialarda bulunarak istifasını talep ettiler ve okul yönetimini okulun çeşitli sorunlarını çözmeye çağırdılar.
Nesimi (Bakü Metrosu)
Nesimi metro istasyonu, Bakü metrosunun 2. Hattında yer alan bir istasyondur. 9 Ekim 2008 tarihinde açılmıştır.
Maia Reficco
Maia Reficco Viqueira (d. 14 Temmuz 2000, Boston, Massachusetts), Amerikalı oyuncu ve şarkıcı.
Erken dönemi
Reficco, Boston, Massachusetts'te doğdu ve altı yaşında Arjantin kökenli ailesiyle birlikte Buenos Aires, Arjantin'e taşındı. Küçük yaşlardan itibaren müziğe, şarkı söylemeye ve gitar, piyano, saksafon ve ukulele çalmaya ilgi gösterdi. Annesi Katie Viqueira bir şarkıcı ve şan öğretmenidir ve kendi Vokal Sanatı Merkezi'nin direktörüdür ve babası Ezequiel Reficco, Bogotá'daki Los Andes Üniversitesi'nde profesördür. Aynı zamanda bir şarkıcı olan Joaquín Reficco Viqueira adında küçük bir erkek kardeşi vardır. Reficco 11 yıl akrobasi yaptı. 15 yaşında Los Angeles'a gitti ve Claudia Brant ile yaşadı ve burada Ariana Grande, Camila Cabello ve Shawn Mendes gibi sanatçıların vokal koçu Eric Vetro ile şan eğitimi alma fırsatı buldu. Ayrıca Boston'daki Berklee College of Music'te burs kazanarak başarılı olduğu beş haftalık bir programa katıldı.
Mesembriornithinae
Phorusrhacidae
Mimar Acemi (Bakü Metrosu)
Mimar Acemi metro istasyonu, Bakü metrosunun 2. Hattında yer alan bir istasyondur. 31 Aralık 1985 tarihinde açılan istasyon, adını Acemi Nahçıvani'den almıştır.
Patagornithinae
Phorusrhacidae
Phorusrhacinae
Phorusrhacidae
Psilopterinae
Phorusrhacidae
James Allison (motorsport)
James Allison, (21 Şubat 1968) İngiliz motor sporları tasarımcısı ve mühendisidir.
Ocak 2023'te takıma yeniden katılmadan önce Temmuz 2021'e kadar Mercedes-AMG Petronas F1 Takımının teknik direktörlüğünü yaptığı Formula 1'deki başarılarıyla tanınan İngiliz motor sporları tasarımcısı ve mühendisidir.
Xiaomi Mi A1
Donanım
Mi A1'de, Full HD (1080p) çözünürlüğü bulunan 5.5 inç dokunmatik ekran bulunur; cihaz, 3080 mAh bir bataryadan güç alır. Cihazın ölçüleri 155.40 × 75.80 × 7.30 mm (uzunluk x genişlik x kalınlık) ve ağırlığı 165 gramdır. Cihaz; 2.0 Ghz hızında işlemcisi ve 650 Mhz hızında Adreno 506 grafik işlemcisi bulunan, 14 nm üretim işlemiyle üretilmiş Qualcomm Snapdragon 625 yongada sisteminden güç almaktadır ve 4 GB RAM ile satılmaktaydı. Cihazda 32/64 GB dahili depolama ve Mi serisi cihazlarda bir ilk olarak 128 GB'a kadar destekleyen (hibrit) microSD kart yuvası bulunur. Mi A1'de arka kamera olarak 1.25 μm piksel boyutu ve f/2.2 diyafram açıklığı bulunan 12 MP ana kamera ve 1.0 μm piksel boyutu, f/2.6 diyafram açıklığı ve 2x optik kayıpsız yakınlaştırma özelliği bulunan 12 MP telefoto kamerası bulunur; cihazın arka kameraları çift tonlu LED flaşla desteklenir ve 5 katmanlı lense sahiptir. Cihaz, yüksek çözünürlükte video çekimi yapabilir. Cihazda 1.12 μm piksel boyutu ve f/2.0 diyafram açıklığı bulunan 5 MP ön kamera bulunur. Cihazdaki sensörler arasında pusula, manyetometre, yakınlık sensörü, ivmeölçer, ortam ışığı sensörü, jiroskop, kızılötesi vericisi ve hall sensörü bulunur.
Mi 5X
Mi 5X, Mi A1'in Çin'de satılan versiyonudur, cihazda Android işletim sistemi ve MIUI kullanıcı arayüzü bulunur. Mi 5X, Mi A1'e kıyasla sadece yazılımsal farklılıklara sahiptir, her iki cihazın donanımı aynıdır.
Cihazın satışa çıkarılması
Xiaomi Mi A1, 5 Eylül 2017'de tanıtılmıştır ve önceden MIUI'ı kullanan Mi 5X'i satışa çıkardığı Çin hariç Xiaomi'nin o dönemde satış yaptığı tüm ülkelerde satışa çıkarılmıştır.
Tepkiler
Xiaomi Mi A1, genellikle olumlu eleştiriler almıştır. The Verge'den Sam Byford, Mi A1'nin en farklı özelliğini, Xiaomi'nin MIUI kullanıcı arayüzü yerine orijinal Android kullanıcı arayüzü ile çalışması olarak tanımlamıştır. TechRadar'dan Sahil Gupta; cihazın defalarca kullanılıp başarılı olduğu ispatlanan donanımı ve çift kamera özelliğiyle birlikte Android One sertifikalı yazılımı sayesinde kısıtlı bir bütçede üst seviye hissi verdiğini yazmıştır.
Cihaz; Android One programını "tekrar yükselişe geçiren" cihaz, dünya çapında satılan ilk Android One cihazı ve dünya çapında ilk beşteki bir üretici tarafından üretilen ilk Android One cihazı olarak tanımlanmıştır. Ayrıca cihaz, telefoto kamera bulunan çift arka kamera kurulumu bulunan ilk orta seviye akıllı telefondur.
Sorunlar
2017'nin sonunda yayınlanan Android Oreo güncellemesi, bazı cihazların şarjının çok çabuk bitmesine neden olmuştu. Xiaomi sorunun farkındaydı ve bir düzeltme üzerinde çalıştığını belirtmişti ancak cihazlara böyle bir güncelleme gelmedi. Cihazdaki çok sayıda sorundan bir başkası da Wi-Fi bağlantısının sürekli kesilmesidir.
Etkinlik
Etkinlik (veya olay) aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Flattop
"Flattop", başın üst kısmındaki saçın genellikle dik durduğu ve düz görünen bir kat oluşturacak şekilde kesildiği bir kısa saç kesimi türüdür. Bu kesim düz olabileceği gibi yukarı ya da aşağı doğru eğimli de olabilir.
Yeniköy Mezarlığı
Yeniköy Mezarlığı, İstanbul, Yeniköy, Sarıyer'de yer alan bir müslüman asri mezarlığıdır. Yusuf Hayaloğlu, Halis Bütünley, Yurdaer Doğulu gibi pek çok tanınmış bir mezarı burada bulunur.
Jaguar XJ (XJ40)
Jaguar XJ40, İngiliz üretici Jaguar Cars'ın lüks bir sedanıdır ve Ekim 1986'da piyasaya sürülmüştür. XJ40, üreticinin kod adıdır, ancak genellikle modeli diğer XJ nesillerinden ayırmak için kullanılır. Kendine özgü kenarları olan tasarımı, önceki ve sonraki konseptlere meydan okuyor. Ön farlar ya dört ayrı dairesel ya da iki dikdörtgen fardı.
XJ40, 1990 ve 1993'te, ürün yelpazesi bir V12 motor içerecek şekilde genişletildiğinde iki kez değiştirildi.
Gelişim
XJ40 projesi üzerindeki çalışmalar 1972 gibi erken bir tarihte başladı ve seri üretimin başlangıçta 1978'de başlaması planlandı. Çeşitli tasarımlar yapıldı, bu aşamada tasarımcılar henüz tamamlanmakta olan XJ-S'ye yakın bir benzerlik hedefliyorlardı. Ancak, alternatif varyantlar üzerinde çalışmak, tüm geliştirmeyi yavaşlattı. Otomobil şirketinin yönetimi, yeni model için yıllık üretim hacmini ikiye katlamayı planladı, bu nedenle otomobilin konseptine ve tasarımına çok dikkat edildi. Jaguar'ın yönetici direktörü Geoffrey Robinson bu nedenle İtalyan tasarım stüdyoları Bertone, Ital Design ve Pininfarina ile iletişime geçti ve aynı zamanda örn. Rover SD1.
1977'ye kadar yapıcı bir değişim olmadı. O sırada Jaguar'ın dahil olduğu İngiliz Leyland endişesi, önemli pazarlardaki müşterilerle bir anket yaptırdı. Sonuç, potansiyel müşterilerin oldukça muhafazakar olduğu ve yeni Jaguar'dan geleneksel konsept dahilinde yenilikçi bir yaklaşım beklediği bulgusuydu. Orijinal XJ'nin 3. seri olarak adlandırılan bir modernizasyon daha alacağı bilgisi ile daha fazla çalışma yavaş ilerledi, ancak daha fazla ilerleme için net bir yön zaten belirlenmişti. Haziran 1980'de, nihai tamamlanma tarihi 1984 olarak belirlendi. O zamanlar dış tasarım şekilleri, üretim versiyonunu en ince ayrıntısına kadar eşleştiriyordu, ancak ilk prototiplerle yapılan testler, yeniden tasarlanan XJ platformunun XJ40'a beklenen sürüş özelliklerini sağlamadığını gösterdi. Böylece, tamamen yeni bir platformun geliştirilmesi, tanıtımı iki yıl daha geciktirdi.
Dahili çatal motoru
Pek çok web sitesi (ör. ), motor bölmesinin, Rover V8 motorunun içine yerleştirilemeyeceği şekilde tasarlandığından bahseder. Bu tez hiçbir zaman resmi olarak doğrulanmadı veya çürütülmedi, ancak görünüşe göre gerçeğe dayanmıyor. Buna karşı birkaç neden var:
Bununla birlikte, bu tezin gerekçesi vardır - seksenlerin ilk yarısının tarihsel bağlamında, hacimli motorların üretimi otomobil üreticilerinin bariz bir arzusu değildir.
Jaguar XJ40'ın tasarımı, yuvarlatılmış köşelere sahip ayırt edici kenarlarla karakterize edilir. Ön tampon, üst yüzeyi krom kaplı kauçuktur. Tamponda ön köşelerde yön ve işaret lambaları, yanlarda reflektörler bulunmakta ve tampona alttan sis farları takılabilmektedir. Tamponun üstünde radyatör ızgarası ve ön farlar bulunur. Maske krom kaplıdır, alaşımdan yapılmıştır. Hafif negatif bir eğime sahiptir. Ön farlar ya iki çift dairesel ya da iki dikdörtgen şeklindedir. Önden sabitlenen kapüşon dört pervaza sahiptir. Bir silecek ön camı siler. Yan camlar krom çıtalarla çerçevelenmiştir. Yan camlardaki camlar bölünmemiş, arka kapının arkasında küçük bir pencere daha var. Dikiz aynaları krom gövdeye sahiptir ve ön yan camların köşelerine siyah bir parça ile tutturulmuştur. Arabanın arka kısmı arkaya doğru hafifçe alçaltılmış. Arka lambalar dikdörtgen şeklindedir, tampon ön kısımla aynı tarzda yapılmıştır.
İlk sürüm (1986-1990)
1986 ile 1990 yılları arasında üretilen modeller beş modifikasyon halinde sunuluyordu: 2,9 ve 3,6 litrelik motorlu Jaguar XJ6 ve 3,6 litrelik motorlu Jaguar Sovereign, Jaguar Vanden Plas (yalnızca ABD) ve Daimler'e özel.
Jaguar XJR, TWR ile işbirliği içinde 1988'de üretilen özel bir versiyondu.