cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2005 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Bosna-Hersek
Bosna-Hersek, Ukrayna'nın başkenti Kiev'de düzenlenen 2005 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmıştır. Bosna-Hersek'i Eurovision'da temsil eden şarkının belirlenmesi için Bosna yayıncısı Bosna-Hersek Radyo Televizyonu (BHRT) BH Eurosong 2005 adlı yarışma düzenlemiştir. Bosna-Hersek'i "Call Me" şarkısıyla Feminnem temsil etmiştir.
Eurovision'da
Bosna-Hersek kurallar gereği önceki yarışma ilk 10'da olduğundan dolayı bu yarışmada direkt finalde yarışmıştır.
Finalde Bosna-Hersek, Rusya'dan sonra ve İsviçre'den önce 21. sırada sahneye çıkmıştır. Şarkı toplamda 79 puan toplayarak 14. olmuştur.
Yarı-Final
Bosna-Hersek'in yarı finalde verdiği puanlar:
Final
Bosna-Hersek'in finalde verdiği puanlar:
Shusuke Yonehara
Shusuke Yonehara (d. 20 Nisan 1998), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2015 yılında Roasso Kumamoto kulübünde başladı.
Denizli, Gebze
Denizli, Kocaeli ilinin Gebze ilçesine bağlı bir mahalledir.
Fluxus
Fluxus (Latince: akmak kelimesinden), ilk olarak 1960 yılında Litvan-Amerikalı sanatçı George Maciunas tarafından John Cage'in 1957-1959 Back Mountain College'daki "deneysel kompozisyon" derslerine katılan sanatçılar ile tanışması sonrasında oluşturulmaya başlanmış uluslararası bir avant-garde gruba verilen addır.
Fluxus'ın avant-garde bir grup olarak değerlendirilmesi konusu tartışmalıdır. Avangardizmin 1960'larda neo-avangardizm ya da transnasyonel bir estetik yaklaşımla yok olduğu ileri sürülebilir.
Fluxus, ilk olarak George Maciunas, Almus Salcius, vd. New York'ta ikamet eden Litvanların, bir dergi çıkarmak amacı ile Litvan Kültür Derneği'ne teklif etmelerinde buldukları isimdir(Bu dergi hiç çıkmamıştır). Maciunas'a göre Fluxus'un amacı "sanatta devrimsel bir gelgitin oluşmasını sağlamak, yaşayan sanatı ve karşı sanatı (anti-art) yaymak" idi. Bu açıdan Fluxus, Dada ile yakından ilişkilendirilebilir.
Zamanın çoğu avant-garde sanatçısı Fluxus içinde yer almıştır. Bunlar arasında Joseph Beuys, Yoko Ono, Robin Page Nam June Paik, Charlotte Moorman, Wolf Vostell, Dick Higgins sayılabilir. Tabii bu isimler Joseph Beuys'un zaten kendisinin Fluxus dışında da oldukça tanınmış olması; Yoko Ono'nun biraz da John Lennon ismi ile anılması ve Nam June Paik'in de (Fluxus öncesinde de oldukça tanınan) video sanatının kurucusu olması bakımından ön planda yer alan isimlerdir. Bunların dışında Dick Higgins, Alison Knowles, Robert Filliou, Henry Flynt, George Brecht, Robert (Bob) Watts, Mieko (Chieko) Shiomi, Takako Saito, Ay-O gibi daha birçok ismi saymak mümkündür.
Nicelik açısından Fluxus'a bakıldığında toplamda 40 ya da 80 kadar merkezi sanatçı figürünü görmek mümkündür. Nihai olarak ise sanatçılar, küratörler, akademisyenler, galeri sahipleri, koleksiyonerlerden oluşan yaklaşık 360 isimden bahsetmek olasıdır. 1960'ların çoğulculuğuna yol açması açısından önemli olup etkisi günümüzde de sürmektedir.
Nerdesin Aşkım?
"Nerdesin Aşkım?" Belçikalı-Türk şarkıcı Hadise'nin altıncı stüdyo albümü Tavsiye'de (2014) yer alan bir şarkı. Alper Narman ve Onurr tarafından yazılmış ve bestelenmiştir. Klibi, albümünün ilk klibidir.
Erikbağı, Adilcevaz
Erikbağı, Bitlis ilinin Adilcevaz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1902 yılı kayıtlarında Ermenice'de "tomruklar (veya tomurcuklar)" anlamına gelen Gocer, 1928 yılı kayıtlarında ise Koceri olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Bitlis il merkezine 104 km, Adilcevaz ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Köy, Adilcevaz'ın batısında, Van Gölü kenarında ve /numaralı Ağrı-Bitlis (Adilcevaz-Ahlat) devlet/uluslararası yoluna 1,5 km.'lik bir yolla bağlıdır.
1974 Afrika Uluslar Kupası
1974 Afrika Uluslar Şampiyonası Afrika ulusal takımlarının katıldığı turnuvaların Dokuzuncu kez düzenlenenidir. Kupanın ev sahipliğini 1 Mart-14 Mart tarihleri arasında Mısır yapmıştır. Turnuvayı Kongo Demokratik Cumhuriyeti millî futbol takımı kazanmıştır. Bu kupayı müzesine götüren Zaire takımı Dünya Kupasına gitmeyi hak etmiştir.
Eleme Turları
Kongo son şampiyon olarak turnuvaya eleme oynamadan katılmıştır
Ön Elemeler
Uganda kazandı 5-2
Sierra Leone tur atladı, Dahomey çekildi.
Birinci Tur
Fildişi Sahili tur atladı, Orta Afrika diskalifiye edildi.
Tanzanya kazandı 4-2
Gana kazandı 3-3 (5-3p)
Mauritius kazandı 5-1
Mali kazandı 5-3
Nijerya kazandı 3-2
Uganda kazandı 3-1
Zaire kazandı 9-1
Zambiya kazandı 4-3
Cezayir tur atladı, Libya çekildi.
Kamerun tur atladı, Nijer çekildi.
Gine tur atladı, Togo çekildi.
İkinci Tur
Zaire kazandı 3-2
Fildişi Sahili kazandı 4-0
Gine kazandı 3-3 (5-3p)
Mauritius kazandı 1-1 (4-2p)
Uganda kazandı 3-2
Zambiya kazandı 7-4
En İyi On bir
Defenders
Midfielders Forwards
Fitness
Fitness, fiziksel uygunluk anlamına gelen, günlük hayatta daha çok zindelik ve fiziksel uygunluk için yapılan egzersizlerin bütünü için kullanılan terim.
Fitness ile vücut geliştirme farklı kavramlardır. Vücut geliştirme profesyonel olarak müsabakalarda yarışmak için kas geliştirme iken fitness, zinde olmak ya da uğraşılan spora özgü fiziksel gereksinimleri sağlamak için vücudu fiziksel olarak hazırlamaktır.
Unutulmaması gereken şey fiziksel uygunluğun genel yanılgının aksine sadece kas gruplarını geliştirmekten ibaret olmadığıdır. Farklı sporlar ya da amaçlara göre fiziksel uygunluk kavramı da farklı anlamlara gelebilir. Örneğin bir futbolcunun fiziksel uygunluk, yani fitness düzeyi yaptığı iş gereği çeviklik, çabukluk, aerobik ve anaerobik enerji sistemlerinin gelişmiş olmasıyla meydana gelir. Bunun yanı sıra bir sumo güreşçisinin de fiziksel uygunluk düzeyi, onun yaptığı iş gereği bir futbolcuya göre daha yağlı bir vücut gerektirir. Yani ilgilenilmek istenilen alana bağlı olarak fitness farklı anlamlar ifade edebilmektedir.
Egzersizler
Her kişiye ve belirlenen amaca göre antrenman programları farklılık arz eder. Fitness sporunda kesin bir antrenman standardından söz edilemez. Yani her yaşın, her hayat tarzının ve vücut tipinin birbirinden farklı olarak; bir uzman tarafından takip edilen çalışma programı olmalıdır. Bu spor belirli kalıp ve hedefleri olmadığından dolayı her yaşta yapılabilir. Örneğin 16 yaşında ya da 55 yaşında bu spora başlanabilir.
Kardiyovasküler egzersizler
Kardiyovasküler egzersizler ya da kısaca kardiyo, yüksek kalp ritminde tekrarlayan hareketlerle yapılan egzersizlerdir. Bu tip egzersizlerde kas liflerini geliştirme ana hedef değil dolaylı şekilde ve sınırlı erişilen bir sonuçtur. Kardiyo egzersizlerinin temel hedefi kalp-damar sisteminin (kardiyovasküler sistem) performansını artırmak, aerobik ve anaerobik egzersizlerle kasların dayanıklılığını ve kondisyonunu artırmaktır. Kardiyo egzersizlerine örnek olarak yüzme, koşu, yürüyüş, bisiklet, ip atlama vb. verilebilir.
Yüksek oksijene ihtiyaç duyulan zamanlarda kardiyovasküler sistem çalışma hızını artırarak kaslara daha fazla oksijen taşımak ve kaslarda biriken karbondioksidi daha hızlı şekilde vücuttan uzaklaştırmaya çalışır. Bazen (örneğin koşu yaparken) metabolizmadaki bu artış oksijen ihtiyacını karşılamaya yetmez ve kaslar yüksek oranda oksijensiz solunum yapmaya başlarlar. Bu aşamadan sonra kaslarda yorgunluk ve oksijensiz kalma gibi rahatsız edici durumlar gözlenmeye başlar. Kardiyo egzersizlerinin temel amacı kasları ve kardiyovasküler sistemin çalışma temposunu artırarak kas kondisyonunu ve dayanıklılığı artırmaktır.
Ağırlık antrenmanları
Ağırlık egzersizleri ile, belirli kas gruplarının ya da bütün kasların, tek tek ya da kas gruplarıyla beraber, aletli ya da aletsiz çalıştırılmasıyla sıkılaştırılması ve güçlendirilmesi amaçlanır. Esasen bütün sporlar dallarında fitnessta kullanılan egzersizler yer alır yahut bir spor dalına özel bir egzersiz fitnessta yer alabilir. Çünkü her spor dalında vücutta ağırlıklı kullanılan kas grupları vardır. Bu kas gruplarına kondisyon kazandırılması için yapılan egzersizlerin pek çoğu fitness egzersizleri olarak da kullanılmaktadır.
Squat, bench press ve deadlift temel üç ağırlık egzersizleridir. Ağırlık idmanları bu üç ana egzersiz üzerine kurulmuştur. Bu üç ana egzersiz vücudumuzun en büyük 3 kas grubunu çalıştırmaktadır: Bacak, sırt, göğüs..
Ağırlık idmanlarında önemli olan noktalar tekrar sayısı ve setler arasındaki dinlenme süresidir. Tekrar sayısı ve dinlenme süresi doğru kas gelişimini sağlar. Kasın büyümesi, sabit kalması veya yağ yakımı bu tekrar sayısı ve dinlenme süresine de bağlıdır. Ağırlık idmanları, beslenme ile desteklenerek istenilen sonuca ulaşır.
Dikkat edilmesi gereken konular
Antrenmana başlamadan önce risklerini öğrenmek gerekir. Uygun kıyafet giyilmeli ve özellikle spor ayakkabı seçimine dikkat edilmelidir. Uzman eğitmenlerin vereceği antrenman programına uyulmalıdır. Sakatlanmamak için antrenman öncesi hafif hareketler veya fonksiyonel hareketlerle adalenin ısınması gerekmektedir. Ağırlık egzersizinde hareketlerin nizami yapılması önemlidir. Yeni başlanıyorsa hafif bir antrenman uygulanmalı zamanla ağırlıklar arttırılmalıdır. Ayrıca fitness sadece antrenmana dayanmaz, düzenli bir yaşamı ve kontrollü bir beslenmeyi de gerekli kılar. Beslenme konusu fitness yapanlar için çok önemlidir ve bu sporda başarının temel ayaklarından biridir.
Irmak Atuk
Irmak Atuk (d. 24 Kasım 1985, İzmir), Türk oyuncu, sunucu ve eski manken.
Hayatı
Irmak Atuk, 24 Kasım 1985 yılında İzmir'de dünyaya geldi. 2002 yılında Best Model of Turkey yarışmasında Türkiye birincisi oldu. Aynı yıl katıldığı Best Model of the World yarışmasında dünya ikincisi oldu.
Orhan Taylan
Orhan Taylan (1941, Samsun), Türk ressam ve heykeltıraş.
Selanik kökenli, Samsun 1941 doğumlu ve istanbulludur. Ressam Seniye Fenmen'in oğlu, Robert Kolej (lise '60) ve Roma Güzel Sanatlar Akademisi ('65) mezunudur.
Bibliyografya
1974- Koksal, Ahmet; Resim sergileri.--Istanbul:MilliyetSanat, sayi 106 (15 Kasim 1974) p. 21-22
1978- Oral, Zeynep; Uluslararasi XV.Antalya Sanat Senligi'nde.Plastik sanatlar.--Istanbul: Milliyet Sanat, sayi 286 (17 Temmuz1978). p. 6
1980- Koksal, Ahmet; Berna Turemen, Tulin Onat, Orhan Taylan.Istanbul Milliyet Sanat, sayi 14 (15 Aralik 1980). p. 48-49
1981- Karaesmen, Erhan; Ankara'da sergiler.--Istanbul: Hurriyet Gosteri,sayi 4 (Mart 1981). p. 59
1982- Yenisehirlioglu, Sahin; Durgun sularda ve cilgin ezgilerde insanlik simgesi .-- Istanbul: Sanat Olayi, sayi 17 (Mayis 1982). p. 56-57
1982- Karaesmen, Erhan; Mevsim ortasinda Ankara.--Istanbul:Hurriyet Gosteri, sayi 16 (Mart 1982).
1982- Uğur Kökden, O.Taylan Maltepe resimleri sergisi katalogu ,
1982- Ozsezgin, Kaya; Bir demet sergi.--Istanbul: Milliyet Sanat, sayi 41 (1 Subat 1982). p. 48-49
1983- Duvar resimleri yarismasi sonuclandi .--Ankara : eni Boyut, sayi 14 (Haziran 1983). p. 25
1983- Koksal, Ahmet; Taylan'in "Maltepe Resimleri" ve gezginci Fujita.-- Istanbul: Milliyet Sanat, sayi 69 (1 Nisan 1983). p. 48-49
1985- Güneş, Gazi; Sanatin demokratiklesmesinde Orhan Taylan gercegi .-- Ankara : Bilim ve Sanat, sayi 54 (Haziran 1985). p. 26
1985- Ozsezgin, Kaya; Tekillik ve cogaltim estetigi konusunda.--Istanbul: Milliyet Sanat, sayi 121 (1 Haziran 1985). p. 49-50
1985- Senyapili, Onder; "Munhasiran hasret" resimleri.--Ankara:BilimveSanat,sayi 54 (Haziran 1985). p. 27
1986- Girgin, Emin Cetin; Orhan Taylan'a geciken bir merhaba.--Istanbul: Hurriyet Gosteri, sayi 67 (Haziran 1986). p. 45-46
1986- Koksal, Ahmet; Devrim, Taylan,.--Istanbul: Milliyet Sanat, sayi 144 (15 Mayis 1986). p. 48
1986- Koksal, Ahmet;Mevsiminilsergileri.--Istanbul:MilliyetSanat,sayi154(15Ekim1986).p. 48-49
1988- Orhan Taylan resim sergisi .--Istanbul: Cumhuriyet Gaz., 6 Kasim 1988. p. 4
1988- Koksal, Ahmet; Yogun bir sergileme doneminden.--Istanbul: MilliyetSanat, sayi 205 (1 Aralik 1988). p. 47-49
Camicedit, Sapanca
Camicedit, Sakarya ilinin Sapanca ilçesine bağlı bir mahalledir.
Orhan Taylan
Bibliyografya
1990- Behramoglu, Ludmilla; Orhan Taylan'in Urart Sanat Galerisi'ndeki resim sergisi.. bir devrin cokusundan imgeler.--Istanbul : Güneş Gaz., 3 Mayis 1990. p. 11
1990- Kosova, Erden; Orhan Taylan'in resim sergisi Ankara Urart Sanat Galerisi'nde: Cumhuriyet oncesine bakis.--Istanbul: Cumhuriyet Gaz., 20 Mayis 1990. p. 5
1990- Orhan Taylan'in resim sergisi Ankara Urart Sanat Galerisi'nde: Cumhuriyet oncesine bakis.- Istanbul:Cumhuriyet Gaz., 20 Mayis 1990. p. 5
1990- Tay O, "1890-Tarih ve Hurriyet Ustune; Namik Kemal, Abdulhamit ve bilcumle maglup pasalar, ittihatcilar, asklar ve ihtiraslar ile ilgili efkarli fakat antinostaljik" resim sergisi 1-24 Mayis 1990 [invitation card].-- Ankara: Urart Sanat Galerisi,
1990- Senyapili, Onder; Gudumle sanat yapilmaz.--Istanbul : Güneş Gaz., 13 Haziran 1990. p. 8
1990- Ozsezgin, Kaya; Deneyselligin izinde.--Istanbul:MilliyetSanat,sayi241(1Haziran1990) .p. 49-51
1991- Koksal, Ahmet; Gunlerin getirdigi.--Istanbul:MilliyetSanat,sayi277 (1 Aralik 1991). p. 47-48
1991- Antmen, Ahu; Orhan Taylan'in "Akdeniz Resimleri" Levent Sanat Galerisi'nde sergileniyor: Akdeniz bir özgürlük duygusu.-- Istanbul: Cumhuriyet Gaz., 19 Kasim 1991. p. 7
1991- Ozkan, Yusuf; Antalya'nin Promete'sine umut isigi.--Istanbul:Cumhuriyet Gaz., 27 Aralik 1991. p. 1
1992- Oflaz, Lutfu; Roma Guzel Sanatlar Akademisi mezunu ressam Orhan Taylan da 12 Eylulzede: iskence goren ressam tablosu.--Istanbul: Cumhuriyet Gaz., 1 Haziran 1992. p. 12
1993- Koksal, Ahmet; Iki figur ressami.--Istanbul: Milliyet Gaz., 5 Nisan 1993. p. 16
1993- Koksal, Ahmet; Insan, doga ve yasam cevresinde.--Istanbul: Milliyet Sanat, sayi 310 (15 Nisan 1993). p. 46-47
1993- Taylan, Orhan; söyleşi, Duvar resmi bir muhalif soylemdir—Istanbul:Gercek, sayi 19 (7 Agustos 1993). p. 52
1993- Ulu, Nesrin; Renklenen duvarlar .--Istanbul : Gercek, sayi 19 (7 Agustos 1993). p. 50-53
1993- Ovet, Recep; Orhan Taylan 25. yil sergisi.--Istanbul: Anons, sayi 25 (Nisan 1993). p. 16-18
1993- Taylan'dan demokratik baskilar.--Ankara: Hurriyet Gaz., 19 Mart 1993. p. 15
1993- Koksal, Ahmet; Insan, doga ve yasam cevresinde.--Istanbul: Milliyet Sanat, sayi 310 (15 Nisan1993). p. 46-47
1994- Koksal, Ahmet; Yogun bir sergileme doneminden.--Istanbul: Milliyet Sanat, sayi 348 (15 Kasim 1994). p. 54-47
1994- Taylan'in son donem resimleri.--Istanbul: Milliyet Gaz., 3 Kasim 1994. p. 18
1994- Orhan Taylan'in resimleri.--Istanbul: Cumhuriyet Gaz., 5 Aralik 1994. p. 14
1994- Senoglu, Fatoş; Orhan Taylan ile sohbetten izlenimler.--Istanbul: Sanat Cevresi, sayi 193 (Kasim 1994). p. 46-47
1995- Vural, banu; Orhan Taylan .--Istanbul: Anons, sayi 48 (Mart 1995). p. 14-17
1995- Iyem, Evin; Orhan Taylan icin yaz aylari en yogun calisma donemi : figur yasami simgeler .- Istanbul : Yeni Yuzyil Gaz., 29 Agustos 1995. p. 21
1995- Batmankaya, Murat; Tualde kulhani yaklasimlar .--Ankara:HurriyetGaz.,11 Mart 1995. p. 17
1996- Atalay, Renan; Bir zamanlar macera pesinde kosanlarin, artistlerin yasadigi Sofyali Sokak, ressamlarin siginagi oldu: bu sokaktan renk akiyor.--Istanbul : Tempo,sayi 17 (18-24 Nisan 1996). p. 148-150
1996- Kayabal, Asli; Guc asilayan ressam : Orhan Taylan'in desen sergisi Asmalimescit Sanat Galerisi'nde .--Istanbul : Yeni Yuzyil Gaz., 1 Subat 1996. p. 13
1997- Guncikan, Berat; Orhan Taylan son resimlerinde de...: her zaman muhalif...--Istanbul : Cumhuriyet Gaz. Dergi Eki, 13 Nisan 1997. p. 1,10-13
1997- Uğur Kökden, Ressamını Yitirmiş Resimler, O.Taylan katalogu, 1997
1998- Duran, Banu; Resmin "ana muhalefet"i.--Istanbul:Aktuel ,sayi 355 (7-13 Mayis 1998). p.160,162
1998- Pak, Sehnaz; Edaya yuklenen guzellik .--Istanbul : Radikal Gaz., 30 Nisan 1998 p.23 1998- Necmiye Alpay, O.Taylan Galatea Resim Sergisi Sergisi katalogu,1998
1998- Kahramankaptan, Sefik; Tuval senfonileri .--Istanbul : Art Decor, sayi 69 (Aralik 1998). p.170-174
1999- The last of the craftsmen: Orhan Taylan.--Ankara: Turkish Daily News, Turkish Probe Suppl., April 25, 1999. p.10
2000- New York'ta Orhan Taylan.--Istanbul: Milliyet Gaz., 2000 Eki, 4 Kasim 2000. p.14.
2000- Kosova, Erden; Birdenbire Turkler II.--Istanbul: Resmi Gorus, Sayi:3(Haziran 2000). p.160-168.
2000- Ziya Buyuk, Duvar resmi üstüne, Antalya gazetesi, 2000
2001- Orhan Taylan'in yeni calismalari; --Istanbul: Sanat Cevresi, Sayi:270 (Nisan 2001). p.49. Exhibition held at Karsu Textil Art Gallery, Istanbul, April 11-May 4, 2001.
2001-12 Eylul yakti, yikti, ezdi.--Istanbul: Cumhuriyet Gaz., 12 Eylul 2001. p.8.
2001- Erenus, Ozlem Kalkan; "Kor Beyazi Sordu": Hamit Kinayturk-Mustak Erenus soylesisi.- Istanbul: Sanat Cevresi, Sayi:277 (Kasim 2001). p. 36-41.
2001- 12 Eylül ve Resim, söyleşi, Cumhuriyet gazetesi, 2001 Giray Ercenk, Giray Ercenk söyleşileri,
2002- Ulusman, Zerrin; söyleşi, Orhan Taylan'la Bodrum sergisi uzerine.--Istanbul: Sanat Cevresi, Sayi:283 (Mayis 2002). p. 84-85.
Jackson County, Missouri
Jackson ili veya Jackson County Amerika Birleşik Devletleri'nin Missouri eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 717,204'dir. İlin merkezleri Independence ve Kansas City'dir.
Kargalı, Gebze
Kargalı, Kocaeli ilinin Gebze ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Eski adı Keremüddin'dir.
Naoya Fukumori
Naoya Fukumori (d. 29 Ağustos 1992), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2015 yılında Oita Trinita kulübünde başladı.
2014 Kış Olimpiyatları'nda kayaklı koşu - Erkekler 4 × 10 kilometre bayrak yarışı
2014 Kış Olimpiyatları'nda kayaklı koşu - Erkekler 4 × 10 kilometre bayrak yarışı Laura Biathlon ve Kayak Kompleksi'nde 16 Şubat tarihinde yapılmıştır.
Müsabakalar sonucunda 2010 Vancouver 4 × 10 kilometre bayrak yarışı şampiyonu olan Lars Nelson, Daniel Richardsson, Johan Olsson ve Marcus Hellner kurulu İsveç takımı bu dalda ikinci kez üst üste altın madalyanın sahibi olmuştur. 2010 şampiyonu olan İsveç takımındaki Anders Södergren'in yerine Lars Nelson yarışmaya katılmıştır. Dmitry Japarov, Alexander Bessmertnykh, Alexander Legkov ve Maxim Vylegzhanin'den kurulu ev sahibi Rustakımı gümüş madalyaya uzanırken, Jean-Marc Gaillard, Maurice Manificat, Robin Duvillard ve Ivan Perrillat Boiteux'dan kurulu Fransız takımı ise bronz madalyanın sahibi oldu.
Ön eleme
Maksimum 100 FIS mesafe puanı olan (A standardı) atletler hem mesafe hem de sprint yarışmalarına katılmaya hak kazanmışlardır. Maksimum 120 FIS sprint puanı (A standardı) ve maksimum 300 FIS mesafe puanı olan atletler sprint yarışmasına ve bayanlar 10 km veya erkekler 15 km yarışmalarına katılabilirler.
A standardına sahip olmayan ülkelerin erkek ve bayanlarda birer sporcuları erkekler 15 km klasik ve bayanlar 10 km klasik müsabakalarına katılabilirler. Bu sporcuların 20 Ocak 2014'te oluşan ön eleme puan tablosunda maksimum 300 FIS mesafe puanına sahip olmaları gerekmektedir. Ön eleme puan hesaplama periyodu Temmuz 2012'de başlamıştır.
Yarışma takvimi
Verilen tüm zamanlar yerel saat dilimine göredir. (UTC+04.00).
Sonuçlar
Müsabaka 14:00'da başlamıştır.
Evandro Silva do Nascimento
Evandro Silva do Nascimento (d. 26 Eylül 1987), Brezilyalı futbolcudur.
Tunca
Tunca Nehri, Balkanlar’da, Bulgaristan ve Türkiye’de akan bir nehir. Meriç nehrinin kollarından biri.
Özellikler
Tunca, Bulgaristan'dan doğar ve Edirne'den Türkiye sınırlarına girer. Tunca nehrinin 12 kilometrelik bölümü Türk-Bulgar sınırını oluşturur. Meriç nehrinin başlıca kollarındandır.
1972 NBA Playoffları
1972 NBA Playoffları 1971-72 NBA sezonunun sonunda başlamıştır. Batı konferansı şampiyonu L.A. Lakers, doğu konferansı şampiyonu New York Knicks'i final serisinde 4-1 ile yenerek şampiyonluğa ulaşmıştır. Wilt Chamberlain finallerin en değerli oyuncusu seçilmiştir. Lakers 69 galibiyet 13 yenilgi alarak kulüp tarihi rekorounu kırarken aynı zamanda bu alanda Chicago Bulls'un 1995-96 sezonunda normal sezonda 72 galibiyet almasından sonra en iyi dereceyi elde etmiştir. Milwaukee Bucks 63 galibiyet almasına karşın konferans finalinde Lakers'a seride 4-2 ile yenilerek ve etmiştir.
Sezar salatası
Sezar salatası limon suyu (veya misket limonu suyu), zeytinyağı, yumurta, Worcestershire sos, ançuez, sarımsak, Dijon hardalı, Parmesan peyniri ve karabiber ile hazırlanan yeşil marul ve krutonlu yeşillik salatasıdır. Türkiye'de ançüez yerine genellikle ızgara tavuk göğsü kullanılır.
Asıl şekliyle bu salata hazırlanıp sofrada yemek yanında servis edilir.
Tarihi
Salatanın yaratılışı genellikle Meksika ve Amerika Birleşik Devletleri'nde restoranlar işleten İtalyan göçmeni olan restoran sahibi Caesar Cardini'ye atfedilir. Cardini San Diego'da yaşıyordu ama aynı zamanda alkol yasağı kısıtlamalarını delmek için Tijuana'da da çalışıyordu. Kızı Rosa babasının salatayı Caesar'ın restoranında (Caesar Oteli'nde) 1924'te Amerikan Bağımsızlık Günü yoğunluğu sırasında mutfaktaki malzemeler bittiğinde icat ettiğini söyler. Cardini elindekilerle yetinmek zorundaydı ve sunum sırasında daha etkileyici olması için "şef tarafından hazırlandı" denmesini istedi. Cardini'nin çalışanlarından bazıları bu yemeği kendilerinin icat ettiklerini söyledi. Julia Child, 1920'lerde çocukken Cardini'nin restoranında Sezar salatası yediğini söyledi. 1946'da, gazete köşe yazarı Dorothy Kilgallen, Cardini'nin versiyonundan farklı olarak, hamsi içeren bir Sezar'dan bahsetmişti :"Hollywood'daki büyük tutku — Sezar salatası — New Yorklulara Gilmore's Steak House tarafından tanıtılacak. Hazırlaması yıllar detaylı bir karışım ve içinde (zowie!) bir sürü sarımsak, çüğ veya az pişmiş yumurta, kruton, kruton, marul, hamsi, parmesan peyniri, zeytinyağı, sirke ve bolca karabiber var."Rosa Cardini'ye göre, asıl Sezar salatası (daha sonra adı Sezar salatası olarak değiştirilen kardeşi Alex'in Aviator salatasının aksine) ançüez parçaları içermiyordu; hafif ançüez tadı Worcestershire sosundan gelir. Cardini, salatasında ançüez kullanımına karşıydı.
1970'lerde Cardini'nin kızı, asıl tarifin, sap tarafından kaldırılıp elle yenen bütün marul yapraklarını, az pişmiş yumurta ve İtalyan zeytinyağı içerdiğini söyledi.
Orijinal tarifte ançüez olmamasına rağmen, modern tarifler tipik olarak ana bileşen olarak ançüez içerir ve bu genellikle şişelenmiş salata sosu versiyonlarda emülsiyon haline getirilir. Şişelenmiş Sezar sosları artık birçok şirket tarafından üretilmekte ve pazarlanmaktadır.
Ticari marka olan "Cardini's", "Caesar Cardini's" ve "The Original Caesar Dressing" markalarının hepsi Şubat 1950'de çıktığını iddia ediliyor, ancak bunlar yalnızca yıllar sonra tescil edildi ve günümüzde çeşitli malzemelerden yapılan onlarca farklı şişelenmiş Cardini sosu türü vardır.
Ortak ürünler
Birçok tarifteki ortak malzemeler:
Varyasyonlar arasında marulun değiştirilmesi, ızgara tavuk veya domuz pastırması gibi etlerin eklenmesi veya ançüez ve yumurta gibi malzemelerin çıkarılması yer alır.
Sağlık kaygıları
Çatlak veya yeterince yıkanmamış yumurta kabuklarından çiğ yumurtaya salmonella bakterisinin bulaşma ve enfeksiyona neden olma tehlikesi vardır. Bununla birlikte, tarifin ilerleyen yıllardaki şeklinde, en azından kısa süre pişirilmiş veya pastörize yumurta kullanılır. Tarife göre yumurta kullanılmayabilir ve bir "Sezar vinegret " yapılabilir. Bu salatanın birçok çeşidi vardır; sosun kremsi dokusunu korumak için bazen yumurta yerine yoğurt veya mayonez kullanılabilir.
Yoshinori Suzuki
Yoshinori Suzuki (d. 11 Eylül 1992), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2015 yılında Oita Trinita kulübünde başladı.
Akyamaç, Siirt
Akyamaç, Siirt ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy; Siirt il merkezine 8 km uzaklıktadır.
En İyi Rock Şarkısı Grammy Ödülü
En İyi Rock Şarkısı Grammy Ödülü, 1958'de organize edilmeye başlayan, orijinal adı Gramofon Ödülleri olan Grammy Ödülleri'nde kaliteli rock şarkılarına imza atan sanatçılara verilen ödül. Ödülün verileceği isim National Academy of Recording Arts and Sciences tarafından, albüm satışları ve liste konumları göz önüne alınmaksızın; sanatsal başarı, teknik yeterlilik ve albümün endüstrideki toplam mükemmelliği göz önüne alınarak belirlenir.
Yalnızca söz yazarlarına verilen bu ödülü ilk kez 1992 yılında Sting kazandı. Kategoride en fazla kazanan ve aday gösterilen sanatçı dört ödül ve dokuz adaylıkla Bruce Springsteen'dir. Kategoride en çok kazanan diğer sanatçılar arasında ikişer ödülle Alanis Morissette, Red Hot Chili Peppers ve U2 bulunmaktadır. Coldplay, dört adaylıkla bu dalda hiç kazanamayıp en çok kez aday gösterilen sanatçıdır.
Baltalı Kapı
Baltalı Kapı, Antik Mylasa Kenti'nin giriş kapısı ve günümüzde Milas'ın kuzey kapısıdır. Esentepe'nin batısında, Hacıapdi Mahallesi sınırları içinde yer alır. 5 x 12 metre genişliğindedir. Adını kilit taşı üzerinde bulunan ve antik çağlarda "Labrys" adı verilen çift yüzlü balta figüründen almıştır. MÖ 1. yüzyılın sonunda yapılmıştır.
St. Louis County, Missouri
St. Louis ili veya St. Louis County Amerika Birleşik Devletleri'nin Missouri eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 1,004,125'dir, İlin merkezi Clayton şehridir.
Laşa Dvali
Lasha Dvali (Gürcüce: ლაშა დვალი; d. 14 Mayıs 1996, Tiflis), Śląsk Wrocław'da forma giyen Gürcü futbolcudur.A' Katigorias ekiplerinden APOEL'de oynamaktadır.
Kulüp kariyeri
1995'te doğan Dvali, 2015 yılında Şota Arveladze'nin isteğiyle Kasımpaşa'ya kiralandı.
Yasuhito Endō
Yasuhito Endō (d. 28 Ocak 1980) Japon futbolcudur. Júbilo Iwata ve Japonya millî futbol takımında oynamaktadır. Ağabeyi Akihiro da eski bir futbolcudur.
Başarıları
338||75||29||5||45||3||21||7||433||90 338||75||29||5||45||3||21||7||433||90
Uluslararası başarıları
!Total||85||7
Kaynakça
http://www.fifa.com/worldfootball/statisticsandrecords/players/player=177768/index.html
2023 FIFA Kadınlar Dünya Kupası H Grubu
2023 FIFA Kadınlar Dünya Kupası H Grubu karşılaşmaları 24 Temmmuz-3 Ağustos 2023 arası oynanacaktır. Grupta Almanya, Fas, Kolombiya ve Güney Kore yer alacak.
Maçlar
Bütün saatler, yerel göredir.
Almanya - Fas
<section begin=H1 /><section end=H1 />
Kolombiya - Güney Kore
<section begin=H2 /><section end=H2 />
Güney Kore - Fas
<section begin=H3 /><section end=H3 />
Almanya - Kolombiya
<section begin=H4 /><section end=H4 />
Güney Kore - Almanya
<section begin=H5 /><section end=H5 />
Fas - Kolombiya
<section begin=H6 /><section end=H6 />
Bahar Kızıl
Bahar Kızıl (d. 5 Ekim 1988, Freiburg, Baden-Württemberg), Almanya'da doğup büyüyen Türk kızı şarkıcı, besteci ve söz yazarı.
Anne-babası Türk olan Bahar Kızıl, Almanya'nın Freiburg kentinde doğdu. 12 yaşında baleye başladı. Müzik yaşamını Almanya'nın popstar yarışmasının 5. sezonunda birinci olan Monrose adlı pop müzik grubunun bir üyesi olarak sürdürmektedir.
Zekai Apaydın
Hayatı
1884 yılında Bosna'da Graveşka'da doğdu. Orta ve lise öğrenimini Aydın Rüştiyesi ve İzmir Merkez İdadisinde tamamladıktan sonra Mülkiye Mektebine girdi. 1903 yılında Mülkiye mektebinden mezun oldu. 1903 yılında Yüksek Kısmını bitirerek İzmir Vilayeti Maiyyet Memurluğuna atandı. 1907 yılında Vulçetrin Kaymakamı oldu. 1908-1913 yılları arasında Palanga, Uşak, Eskişehir ve Beykoz Kaymakamlıklarında bulundu. Mayıs 1914 tarihinde Mersin Mutasarrıflığına getirildi. Ekim 1916 tarihinde Kayseri, Haziran 1917 tarihinde Eskişehir Mutasarrıfı oldu. Damat Ferit Paşa Hükûmeti tarafından Ocak 1919 tarihinde görevinden görevinden alındı. Arandığını ve tutuklanacağını öğrenince gizlice Bosna'ya gitti.
Millî Mücadelenin başlaması ile yurda dönerek Adana Cephesinde gönüllü olarak çalıştı. 27 Ağustos 1920 tarihinde Adana'dan milletvekili seçilerek TBMM'ye katıldı. Bu dönem içinde Eskişehir İstiklal Mahkemesi üyeliği, Hariciye vekili Bekir Sami Bey Başkanlığındaki heyetin içinde Londra Konferansı'nda TBMM hükûmeti murahhaslığı, Lozan Konferansı'nda murahhas heyeti müşavirliği yaptı.
TBMM II. Dönemde Aydın Milletvekili seçildi. 2. İnönü Hükûmeti'nde Ziraat Vekili oldu. 18 Ekim 1924 tarihinde Londra Büyükelçiliği'ne, 6 Mayıs 1925 tarihinde Moskova Büyükelçiliği'ne atandı. 1930-1935 yılları arası 5. İnönü Hükûmeti'nde Millî Savunma Bakanı oldu. TBMM 3. Dönem, TBMM 4. Dönem ve TBMM 5. Dönem'de Diyarbakır'dan milletvekili seçildi. 9 Temmuz 1935 tarihinde ikinci defa Moskova Büyükelçiliği'ne atandı. 1937 yılındaki Trakya Manevraları'na katılarak yabancı heyetlere eşlik etti. Eylül 1939 tarihinde yeni Cumhurbaşkanı İsmet İnönü ile aralarında II. Dünya Savaşı ile alakalı çıkan fikir ayrılıkları yüzünden kendi isteği ile emekliye ayrıldı.
29 Nisan 1947 tarihinde İstanbul'da öldü.
Çalıklar, Kemah
Çalıklar, Erzincan'ın Kemah ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy 1917'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Erzincan iline 90 km, Kemah ilçesine 40 km mesafededir.
Safevîler
Safevî İmparatorluğu Safevîler veya Safevî Devleti, 1501 ve 1736 yılları arasında varlığını sürdürmüş, sıkça modern İran tarihinin başlangıcı olarak kabul edilen, İran tarihindeki en önemli hanedanlıklardan biri tarafından yönetilmiş devlet. Bugünkü İran, Azerbaycan, Ermenistan, Irak, Afganistan, Türkmenistan ve Türkiye'nin doğu kesiminde varlığını sürdürmüş, tarihte ilk kez Şiî Onikiciliğini resmî mezhep olarak kabul etmiş ve İran'ın varisi olduğu Safevî Hanedanı'nın devletidir.
Safevî Devleti'nin kuruluşuna destek veren Türkmen boyları şunlardır: Şadıllı, Şamlı, Afşar, Kaçar, Çağırganlı, Karamustafaoğlu, Tekeli, Beğdili, Humuslu, Ustaclu, Dulkadirlu, Varsaklar.
İsmail Safevî, Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan'ın torunu olan Akkoyunlu Emiri Elvend Mirza'yı Şarur (Nahçıvan) yakınlarında yendikten sonra 1501 yılının Temmuz ayında Tebriz'de kendisini Şah ilan etti. Bundan sonra İran'ın tamamını ele geçirerek, Mayıs 1502'de resmen Safevî Şahı olan I. İsmail sonraki 235 yılda Orta Doğu'ya büyük etki yapacak bir Şiî devletinin temelini atmıştır.
Devletin kuruluşunda rol oynayan oymaklar
Safevî Devleti'nin kurulmasında ve gelişmesinde rol oynayan oymaklara bakıldığında, genelde yaygın olan teze aykırı olarak devletin kuruluşunda esas rolü Akkoyunlu ve Karakoyunlu Türkmenlerinin değil, orijinal ve yeni Anadolulu (Rumlu) ve Suriyeli (Şamlu) Alevi Türkmen topluluklarının oynadığı ortaya çıkmaktadır. Devletin kuruluşunda rol oynayan büyük oymaklardan ilki Rumlu olup, Sivas'ın Koyulhisar (Koylahisar) ve Karahisar (Şebinkarahisar - Şimdi Giresun'a bağlı) yöreleri ile Tokat ve Amasya bölgelerindeki köylü Kızılbaş Aleviler tarafından meydana getirilmiştir. Ustacalu oymağı ise Sivas, Amasya, Tokat bölgesinde yaşayan ve bazı oymakları Kırşehir'e kadar yayılan Ulu Yörük topluluğuna ait bir oymaktı. Adından da anlaşılacağı üzere Antalya bölgesi Türkmenlerinden oluşan Tekelü oymağı içinde Hamit-ili (Isparta, Burdur) ve Menteşe-ili (Muğla) Türkmenleri de yer alıyordu.
Bu üç Anadolulu oymaktan başka, devletin kuruluşunda görev alan bir diğer topluluk Suriye Türkmenlerinden oluşan Şamlu oymağıydı. Bu oymak yazın Sivas'ın güneyindeki Uzun Yayla'da, kışın Halep ile Gaziantep arasında yaşayan ve Osmanlı döneminde Halep Türkmenleri denilen oymaklardan kopmuştu. Devletin kuruluşunda önemli rol oynayan oymaklardan biri de Kahramanmaraş ve Boz Ok (Yozgat) bölgesini içine alan Dulkadir (Ar: Zü'l-Kadr = Tr: Güç, kudret sahibi) elinin bilhassa Boz Ok kesiminde yaşayan Türkmenlerden oluşan Dulkadir (Zü'l- Kadr) oymağıydı. Bu oymak mensuplarının ayrılması ile zayıflayan Dulkadiroğulları Beyliği kolayca Osmanlılar tarafından ortadan kaldırılmıştır. Bütün bu oymaklar dışında kuruluşa katılan daha küçük topluluklar da şunlardır: Tarsus yöresi Varsakları, Orta ve Doğu Karadeniz Çepni'leri, Arapgirlü, Turgudlu (Karamanoğlu Türkmenlerinden), Bozcalu (Halep Türkmeni), Acirlü, Hınıslu Çemişkezeklü, Şadlu/Şadıllı oymağı (Türkmen) Devletin kuruluş ve örgütlenmesinin esasını oluşturan bu oymaklardan başka, daha sonra Safevi siyasal örgütlenmesine katılan Akkoyunlu ve Karakoyunlu boyları da olmuştur. Ancak bunların çoğu Kızılbaşlığı kabul ettikleri halde önemli statüler elde edememişlerdir. Bunlardan Kaçarlar 15. yüzyıl sonlarında Bozok'tan Gence'ye göç etmiş bir Akkoyunlu boyudur. Bir diğeri, Karamanlu oymağı, Karakoyunlu Ulusundan olup Karabağ'da yerleşmişti. Devletin kuruluşunda rol almayıp, sonradan dahil olan boylardan en önemli rol oynayan Türkmen boyudur. Bu boy Akkoyunlu bakiyelerinden olup, Akkoyunluların Musullu ve Pürnek (Purnak) boylarına Safeviler, komple Türkmen demişlerdi. Son olarak, İran 'da yerleşmiş olan Afşarlar da kuruluştan sonra önemli sayılan statüler aldılar.
Safevî Hanedanı
Wilhem Barthold, Safevîlerin Farslıktan ziyade Türk menşeli olduğu kanaatindedir. Rus tarihçisi Petruşevski ise benzer görüşte olup “ilk Safevî şeyhleri Erdebil’de yaşamış ve onların anadili Azerice olmuştur” demektedir.
İsmail Hakkı Uzunçarşılı’nın Safevîlerin nesebiyle ilgili olarak; “Halis Türk olan bu ailenin siyasetlerine alet olmak üzere yayınladıkları silsilenamelerine göre kendilerini Sâdât-ı Hüseyniyye’den göstermişlerdir” '' diye yazmaktadır. Bu konuda benzer bilgileri ise, Saffetü’s-Safa’daki verilerden hareketle Safiyüddin Erdebilî’ye “Türk’ün piri” denildiğini, şeyhin “Türk köyünde” yaşadığını ve misafir gelen Türk müritlerine daha iyi hizmette bulunarak onlara beyaz ekmek ve bal sunduğu birçok kaynaklarında bile Şeyh Safi’nin 1272 yıllarında aslen Fars olan birçok çağdaşlarının da ona, ey Türk Piri, diye hitap ettikleri görülmektedir. ''
Erdebil Şeyhliğinden Safevî Şahlığına
Timur, Ankara Savaşı'nda Yıldırım Beyazıt'ı yendikten sonra Anadolu'dan aldığı 30 bin esiri Azerbaycan'a götürerek Erdebil'e yerleştirdi. Erdebil şeyhi Ali'nin (Şeyh Cüneyd'in dedesi) isteğiyle Timur, esirleri serbest bıraktı ve esirler zamanla ona bağlanarak ondan tarikat dersi aldılar ve böylece Şeyh Ali'ye bağlılıklarını sürdürdüler. Başlangıç tarihinden beri bu toplum, Şeyh Ali'nin etkisiyle Şiî-Bâtınî, yani tasavvuf'un Alevî-Bektâşî tarikatına bağlı oldukları bilinmektedir.
1447'de tarikatın başında bulunan Şeyh Cüneyt İran'da siyasi bir güç halinde olan Alevî-Bektâşî, yani tasavvufun Şiî-Bâtınî tarikatına mensup bir müslümandır. Akkoyunlular'ın elinde bulunan Doğu Anadolu Bölgesi'ne gelerek bölgedeki yerel güçleri etrafına toplamaya başlamıştı. Karakoyunlular ile mücadele halinde olan Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan'ın yanına giden Cüneyt, onun kız kardeşi Hadice Begim ile evlenmişti. Bu evlilik ile Uzun Hasan, Cüneyt'in Türkmenler üzerindeki nüfuzundan yararlanmayı düşünürken, Cüneyt de bu sayede amaçlarını gerçekleştirmek için serbestiyet elde etmişti. Etrafına topladığı güçle Azerbaycan'da Şirvan ülkesine saldıran Cüneyt yapılan savaşta yaşamını yitirdi. Yerine geçen oğlu Şeyh Haydar, dayısı Uzun Hasan'ın kızı Halime Begim/Alemşah ile evlendi. Bu sayede Anadolu'da Alevî müslümanların nüfûsu daha da artırdı. Osmanlı hükümdarı II. Bayezit'in gerekli önlemleri almaması da Safevîlerin güçlenmesinde önemli bir rol oynadı. Anadolu'dan sürekli göçlerle güçlenen Erdebil şeyhi Haydar, Akkoyunluların Otlukbeli yenilgisinden sonra düştüğü bunalımlı durumdan yararlanmaya çalıştı. Fakat dayısının oğlu Akkoyunlu Yakup Bey ile yaptığı bir savaşta yaşamını kaybetti. Oğlu Şeyh İsmail, Akkoyunluların iç savaşından yararlanarak 1500 yılında Erzincan'a geldi. Etraftaki bütün müritlerinin toplanmasını emredince Ustacalu, Şamlu, Rumlu, Dulkadir, Tekelü ve Karaman-Turgutlu Türkmenleri ile Varsaklar'dan binlercesi etrafında toplandı. 1501'de Akkoyunlu emiri Elvend Mirza'yı Nahçıvan'da yenilgiye uğratan İsmail, Azerbaycan'ın tamamını ele geçirerek Tebriz'de kendini şah ilan etti. Böylece dedesinin başlattığı Şiî devrimci-siyasi girişim, İsmail tarafından başarıyla sonuçlandırılmış oldu. Artık Erdebil Safevîye Şeyhliği'nin yerini Safevî Şahlığı alıyordu.
Yükselişi
Anadolu'da 15. yüzyıl boyunca Osmanlı ilerlemesi devam etmiş, Türkmenler de kontrol altına alınmıştı. Kuruluş döneminde Heterodoks zümrelere daha müsamahakar davranan Osmanlı Devleti, bu sıralarda kontrol etmekte zorlandığı göçebe Türkmen boylarını yasa dışı ilan ederek baskı altına almıştı. İşte bu ortamda Erdebil Safeviye şeyhi İsmail, Azerbaycan'dan Anadolu içlerine kadar yayılmış bulunan küskün Oğuz-Türkmen boy ve oymaklarını ruhani otoritesiyle birleştirerek 1501'de zamanın en güçlü Sünni-Türkmen federasyonu olarak bilinen Elvend Mirza liderliğindeki Akkoyunlular'dan Tebriz şehrini kendi yönetimine aldı.
Safevî Devleti'nde önemli görevlere Türkmenler getirildi. Göçebe Türkmenler, Osmanlı'da yitirdiği yerini Safevi Devleti'nde buldu. Bundan sonra Türkmenler akın akın Safevî yolunu tuttular ve onunla da kalmayarak yaşadığı toprakların Safevilere bağlanması için sık sık ayaklanmalar çıkardılar.
Safeviler, kendilerinin 7. Şia imamı Musa el-Kazım yoluyla Ali ve Fatma soyundan gelirler. İsmail, ayrıca şahlığını ilan ettikten sonra, otoritesini İran'da daha da güçlü kılmak için Sasani İmparatorluğunun mirasında da hak iddia etti.
Tebriz'in zaptıyla Safevi hanedanlığı başlamış oluyordu. I. İsmail 1501'de Tebriz'i başkent, kendini Azerbaycan Şahı ilan etti ve buradan İran içlerine doğru yayılmasını sürdürdü. Kuruluşu takip eden ilk on yıl boyunca bir yandan devletini Osmanlı saldırılarından korumaya çalışan İsmail, öte taraftan Akkoyunlu kalıntılarını ezerek onların topraklarındaki yayılmasını sürdürdü. 1503'te Hemedan, 1504'te Şiraz ve Kirman, 1507'de Şia'nın kutsal mekanları Necef ve Kerbela, 1508'de Van, 1509'da Bağdat, 1510'da Özbek Şeybani Hanlığının kurucusu Muhammet Şeybani Han'ı hezimete uğrattığı bir savaş neticesinde Horasan ve Herat (Sistan'ın merkezi) şehirlerini zaptetti. 1511'de Özbekler bu yenilgi üzerine Maveraünnehir'e çekilerek Safevilere karşı uzun yıllar sürecek saldırılarını devam ettirmişlerdir.
Şah Tahmasp (1524–76)
I. Tahmasb küçük yaşta tahta geçtiğinde ülke doğudan ve batıdan baskı altına alınmıştı. Kızılbaş reisleri arasında devlet kademelerinde etkinliklerini arttırmak amacıyla kuvvetli bir rekabet bulunuyordu. Şah İsmâil zamanındaki şaha tam bir itaatle bağlanma anlayışı büyük ölçüde sarsılmıştı. Bu yüzden onun saltanatının ilk yılları iç mücadeleler ve merkezî otoritenin tesis edilmesiyle geçti. Şah İsmâil’in ölümünden sonra emîrülümerâlık makamına yükselen Dîv Sultân-ı Rûmlu devlet işlerini bütünüyle ele geçirdi. Ancak bu durum uzun sürmedi. 932’de (1526) Kuzeybatı İran’da başlayan iç karışıklıklar kısa sürede bütün İran’a yayıldı. Bu mücadeleler sırasında Ustaclular ağır bir darbe alırken Tekelü aşiretinin gücü arttı. 1527’de Dîv Sultân-ı Rûmlu’nun öldürülmesinin ardından iktidar Tekelü aşiretinden Çuha Sultan’a geçti. 1530’da Şamlular ile Tekelüler arasında meydana gelen savaşta Çuha Sultan öldürüldü. Hüseyin Han Şamlu onun yerine geçti, ancak o da üç yıl sonra ortadan kaldırıldı.
Öte yandan doğuda ve batıda ülkenin sınırları tehdit altında idi. Eskiden beri Horasan’a hâkim olmaya çalışan Özbekler iç karışıklılardan istifade ederek Şah İsmâil’in ölümünden hemen sonra saldırıya geçmişti. 1524’ten 1536’ya kadar defalarca Horasan’a saldıran Ubeydullah Han nihayet Timurlular devrinin en önemli şehirlerinden olan Herat’ı ele geçirdi. Ancak Şah Tahmasb’ın büyük bir ordu ile Horasan’a yürümesi üzerine bölgeyi terketti. Safevîler herhangi bir direnişle karşılaşmadan Herat’ı ve çevresini geri aldı. Kandehar’a giden Şah Tahmasb burayı zaptettikten sonra Kaçar Budak Han’ı vali tayin edip Herat’a döndü. Kandehar ertesi yıl tekrar Safevîler’in elinden çıktı. 951’de (1544) Bâbür’ün oğlu Hümâyun, Tahmasb’dan aldığı yardımlara karşılık Kandehar’ı Safevîler’e teslim ettiyse de şehir kısa bir süre sonra elden çıktı ve 965’te (1558) yeniden Safevî hâkimiyetine girdi.
Batıda Osmanlılar Azerbaycan’ı tehdit altına almışlardı. 1531’de Tekelü aşiretinin iktidardan uzaklaştırılması üzerine Osmanlı Devleti’ne sığınmış olan eski Azerbaycan beylerbeyi Ulama Han, Kanûnî Sultan Süleyman’ı İran’da meydana gelen iç karışıklılarla Özbekler’in saldırıları konusunda bilgilendirdi ve onu İran’a sefer düzenlemeye ikna etti. Osmanlı sultanı Ulama Han’ı paşa unvanıyla Bitlis’e gönderdi. Osmanlılar’ın bu tutumundan rahatsız olan Bitlis hâkimi Şeref Han bölgesindeki kaleleri Rujeki ağalarının muhafazasına verip Tahmasb’a sığındı. Sünnî İslâm dünyasının koruyuculuğu misyonunu üstlenen ve Safevîler’i büyük bir tehdit unsuru olarak gören Kanûnî Sultan Süleyman bu olayları bahane edip Tebriz Seferi’ne çıktı. Vezîriâzam Pargalı İbrahim Paşa, Tebriz’e yürüyerek burayı ele geçirdi (941/1534). Kanûnî Sultan Süleyman iki ay sonra Tebriz’e geldi. Bu sırada Tahmasb, Özbekler ile savaş halinde idi ve Şamlular da ayaklanmıştı. Dulkadırlı ve Tekelü Türkmenleri’ne mensup bazı grupların Osmanlılar’a katılması kızılbaşların mukavemetini biraz kırdıysa da kışın erken bastırması yüzünden Kanûnî Sultan Süleyman Bağdat’a çekildi ve burayı herhangi bir direnişle karşılaşmadan ele geçirdi. Buna karşılık Şah Tahmasb da Tebriz ve çevresini geri aldı. Daha sonra Şah Tahmasb’ın Osmanlılar’a barış teklifleri olduysa da Kanûnî Sultan Süleyman bunları dikkate almadı (bk. Irakeyn Seferi).
Şah I. Tahmasb’a karşı isyan hareketine girişen Safevî şehzadesi Elkas Mirza başarısız olunca İstanbul’a sığındı ve Kanûnî Sultan Süleyman’ı İran’a karşı yeniden harekete geçmeye teşvik etti. 954’te (1547) başlayan İran seferi Elkas Mirza’nın vaadlerinin gerçekleşmemesi yüzünden beklenen faydayı sağlamadı, hatta onun gözden düşmesine sebep oldu. Osmanlılarla süregelen savaşlar nedeniyle 1548'de Şah I. Tahmasp başkentini Tebriz'den bir iç bölge şehri olan Kazvin'e taşıdı. Daha sonra Şah I. Abbas (Büyük Abbas) buradan da vazgeçerek, Orta İran'da yer alan eski İsfahan şehrinin hemen yanına inşa ettiği yeni İsfahan'ı başkent yapacaktır. 1549’da Erdelan yakınlarındaki Mihriban Kalesi’ne sığınmak zorunda kalan Elkas Mirza burada Safevîler tarafından yakalanarak Kahkaha (Alamut) Kalesi’ne hapsedildi ve bir yıl sonra zehirlenerek öldürüldü. 961’de (1554) Osmanlılar’ın İran’a yöneldiği haberi üzerine Şah Tahmasb, Kanûnî Sultan Süleyman’a elçiler gönderdi. Mektuplar teâti edilmek suretiyle 1555 yılından itibaren Osmanlılar’la barış dönemi başladı. Şehzade Bayezid’in İran’a sığınması ilişkilerde küçük bir krize yol açtıysa da onun Osmanlılar’a teslimi ve katledilmesinin ardından yeniden eski duruma dönüldü.
Öte yandan Osmanlılar’a karşı İran’dan destek sağlamayı düşünen Avrupalı devletler, elçiler gönderip Safevîler’i Osmanlılar’a karşı kışkırtmaya çalıştıysa da Şah Tahmasb bunlara fazla itibar etmedi. Habsburg İmparatoru V. Karl tarafından Şah İsmâil’e gönderilen elçi onun ölümünün ardından İran’a ulaşmış ve mektubu Şah Tahmasb’a sunmuştu. 1571’de İnebahtı Deniz Savaşı’ndan biraz sonra Papa Pius, Tahmasb’a elçiler yollayarak kendilerinin karadan ve denizden Osmanlılar’a karşı harekete geçeceklerini, bu arada Safevîler’in de Suriye ve Irak’a saldırarak daha önce kaybettikleri toprakları geri alabileceklerini bildirdi; ancak bu teklif de Safevî hükümdarınca makbul karşılanmadı. Hint denizinde Osmanlılar’la mücadele halinde olan Portekizliler’in 958 (1551) ve 982’de (1574) girişimleri de Şah Tahmasb tarafından geri çevrilmişti. Şah I. Tahmasb’ın 984’te (1576) zehirlenerek ölümü üzerine tahta kimin geçeceği hususunda yeniden rekabet başladı.
Muhammed Hudâbende
Ustaclular’ın desteğiyle Haydar Mirza tahta oturdu. Fakat Avşar, Rumlu ve Türkmen beylerinin muhalefetiyle tahttan indirildi ve yerine II. İsmâil geçti. II. İsmâil kısa süren saltanatında kendisine rakip olarak gördüğü kardeşlerini ortadan kaldırdı. Bu sırada henüz altı yaşında olan Herat hâkimi Abbas Mirza, onu öldürmeye gelen Ali Kulı Hân-ı Şamlu’nun tereddüt göstermesi sayesinde ölümden kurtuldu. II. İsmâil’in 13 Ramazan 985’te (24 Kasım 1577) ölümü pek çok yönden karanlıkta kaldıysa da gerek saray çevresinde gerekse halk arasında memnuniyetle karşılandı. Bu esnada Şîraz’da bulunan Muhammed Hudâbende Kazvin’e gelerek tahta geçti (3 Zilhicce 985 / 11 Şubat 1578). II. İsmâil’in kardeşlerini öldürttüğü ve Safevî tahtının vârisi kalmadığı haberini alan Özbek Celâl Han büyük bir ordu ile İran topraklarına girip Meşhed’e kadar ilerledi. Ancak Meşhed hâkimi Murtaza Kulı Hân-ı Pürnek ile yaptığı savaşta hayatını kaybetti.