cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rusya'nın vize politikası
Uzak Doğu'nun belirli bölgelerini ziyaret etmek için E-vize
Taslak anlaşma, Primorsky Krai Vladivostok'un idari merkezine girmeden önce yabancı vatandaşların MFA yerinde özel bir elektronik vize başvurusu yapacaklarını varsayıyor. Anketin Rusya Federasyonu yetkili makamları tarafından doğrulandıktan sonra yabancılar giriş vizesini sağlayan bir bildirim alacaklardır. Basitleştirilmiş bir vize planının 1 Temmuz 2016'da yürürlüğe girmesi bekleniyordu, ancak Devlet Duma tarafından geçilen düzenlemelerin eksikliği nedeniyle ertelendi. 29 Aralık 2016'da kanun, Parlamento'nun görüşüne sunuldu.
Bölgesel Rus-Japon istişarelerinde önceden yetkili bir listeye göre, Kuril Adaları ve Sahalin Adası'ndaki akrabalarının mezarlarını ziyaret eden Japonya vatandaşları için vizeye gerek yoktur.
Vize masrafları
Bazı Rus konsoloslukları ve konsoloslukları, hepsi değil, vize başvurularının bizzat doğrudan konsolosluk bölümüne değil, vize işleme merkezlerine gönderilmesini şart koşuyor. Maliyet, yönetim merkezi başına farklılık gösterir.
Parmak izi
Ocak 2015'ten itibaren Birleşik Krallık, Danimarka, Myanmar ve Namibya'daki vize başvurularında, parmak izi taramaları yapılacaktır. Bir deneme süresinden sonra bunu diğer ülkelere de genişletip genişletmeme kararı verilecektir.
Kapalı şehirler
Rusya'da birçok kapalı şehir bulunmaktadır ve seyahat için özel izin gerektirebilir.
Rock in Rio (albüm)
Rock in Rio, Iron Maiden'ın 2002'nin Şubat ayında yayımlanan konser albümüdür. Albüm grubun 19 Ocak 2001 tarihinde Brezilya'da yapılan Rock in Rio festivalinde 250.000'in üzerinde seyirci önünde verdikleri konser sırasında kaydedilmiştir. Grubun beşinci konser albümüdür. 19 şarkıdan oluşan albüm iki CD'de toplanmıştır. Ayrıca konser görüntülerinden oluşan ve aynı adı taşıyan bir DVD de albümle aynı tarihte piyasaya çıkmıştır. Prodüktörlüğünü Kevin Shirley yapmıştır.
Kadro
Ayrıca,
Rusya'nın vize politikası
Kırım
2014'ten beri tartışmalı olan Kırım bölgesi Rusya'nın kontrolü altındadır ve Rusya, vize politikasını orada yerine getirmektedir. Ancak Ukrayna, yabancıların Ukrayna vize rejimine uyması gerektiğini ve bu kişilerin Ukrayna vizesi almalarını gerektirdiğini belirtti. Aksi takdirde, Ukrayna "Ukrayna topraklarında geçici işgali desteklendiği" gerekçesi ile yaptırım uygulayabilir.
Gelecekteki değişiklikler
Rusya hükûmeti, Dışişleri Bakanlığına aşağıdaki ülkelerle vize feragat anlaşması imzalamasını istedi:
Vize feragat anlaşmaları şu ülkelerle imzalanmış olup henüz onaylanmamış veya uygulanmamıştır:
Son Gelişmeler
Kongo ve Nauru ile vize muafiyeti anlaşması imzalanmış, ancak henüz onaylanmamıştır. Ayrıca Rus hükûmeti, Bangladeş, Kuveyt, Mauritius, Umman, Senegal, Sri Lanka ile vizesiz rejim anlaşması imzalamak için Dışişleri Bakanlığı'na talimat verdi.
Uluslararası olaylar
Müzik etkinliklerine katılmaya gelen delegelerin katılımcıları ve üyeleri ya basitleştirilmiş bir vize rejimi (örneğin 2009 Eurovision Şarkı Yarışması) ya da vizesiz giriş hakkı (örn. 2015 Uluslararası Çaykovski Yarışması) ile sağlanır. Hâlen (Eylül 2015), Rusya Hükûmeti tarafından katılımcılar ve jüri üyeleri için vizesiz kalma yasası planlanmaktadır. Bu düzenlemenin odak noktası Uluslararası Çaykovski Yarışması olacaktır.
Vladivostok'taki 1. Doğu Ekonomi Forumunun katılımcıların vizeye ihtiyaç duymamış, kendilerine giriş için sadece pasaport ve akreditasyon belgesi ile izin verilmiştir.
2016 IIHF Dünya Şampiyonasında oyunculara vize verilmesi işlemini basitleştirilmiş olacak ve ülkeye gelmek isteyen ziyaretçiler için varışta vize almak mümkün olacaktır. Bu denemenin, 2017 FIFA Konfederasyonlar Kupası ziyaretçilerine ve 2018 FIFA Dünya Kupasına da uzatılması planlanmaktadır.
Pascal Dusapin
Pascal Dusapin (d. 29 Mayıs 1955; Nancy) Fransız besteci. Paris'teki Sorbonne Üniversitesi'nde güzel sanatlar, fen bilimleri ve estetik üzerine eğitim görmüş olan Dusapin, Fransa'nın önde gelen bestecilerindendir. Besteciler Franco Donatoni ve Iannis Xenakis'in müziğinde büyük etkileri olmuşsa da zaman içinde kendine has bir tarz geliştirmiş, tarzı özellikle mikrotonalite kullanımı ve atonal heterofoniye dayanmıştır. Şiir ve grafik sanatlar gibi birçok farklı sanat dalından ilham almaktadır.
Rusya'nın vize politikası
Uluslararası olaylar
2018 FIFA Dünya Kupası Şampiyona maçlarının bilet sahipleri, 4 Haziran-25 Temmuz 2018 tarihleri ​​arasında izleyicinin kişiselleştirilmiş kartıyla (bir hayranın veya fan-kimlik pasaportu olarak da bilinir) ve ulusal pasaport ile vizesiz Rusya'ya girebilirler. FIFA listelerine dahil olan etkinliklere ve sporculara katılan yabancılar, basitçe vize almak zorunda kalacaklardır. Özellikle, vatandaşların bu kategori için vize başvuru tarihinden itibaren 3 iş günü içinde ve konsolosluk ücreti olmadan verilecektir. Bu prosedür 31 Aralık 2018 tarihine kadar uygulanacaktır. Etkinliklerde yer alan ve spor karşılaşmalarına katılmayan yabancılar, 1 yıl süreyle verilecek sıradan çok girişli iş vizeleri ile Rusya'ya gidiş dönüşte gidilecektir. FIFA'nın, yan kuruluşlarının ve müteahhitlerinin, konfederasyonlarının, millî futbol federasyonlarının, Rusya Futbol Federasyonu'nun "Rusya-2018" organizasyon komitesince çektiği yabancılar Rusya'da patent almaksızın çalışmaya hak kazanacaktır.
Fly Me to the Moon (şarkı)
Fly Me to the Moon Bart Howard'ın 1954 yılında sözlerini yazıp bestelediği ve Frank Sinatra'nın dünya çapında tanıttığı pop şarkısının adıdır. Şarkı ilk kez Felicia Sanders tarafından gece kulüplerinde tanıtıldığı zaman adı In Other Words idi. Birkaç yıl içinde şarkının adı sözlerinin ilk cümlesi olan "Fly Me to the Moon"a değiştirilmiştir. (Türkçe: Beni Ay'a uçur)
Şarkı hakkında
Şarkı ilk kez 1954'te Kaye Ballard tarafından plağa okundu, sonra 1956 yılında Portia Nelson'ın "Let Me Love You" albümünde yer aldı. Bunlarda şarkının adı henüz değişmemişti. Yine 1956'da Johnny Mathis şarkıyı plak yaptığında artık adı 'Fly Me to the Moon' olmuştu. Şarkıyı ilk kez tanıtan Felicia Sanders ancak 1959'da plağını yapabilmişti. 1962'de Joe Harnell şarkının enstrümantal bir versiyonunu "Fly Me to the Moon – Bossa Nova" adıyla çıkarttığında ABD single listelerinde 14.cü sıraya kadar yükseldi. Sonra Julie London'ın 1963 albümü "The End of the World" 'da farklı bir aranjmanı ile ortaya çıktı, introsu değiştirilmiş caz müziğine daha yaklaşmıştı. 1964'te ise Doris Day hayli ses getiren albümü "Latin for Lovers" da parçaya yer verdi.
Ancak Frank Sinatra, Count Basie ile birlikte doldurdukları 1964 albumü "It Might as Well Be Swing" de şarkıya yer verince kitleler tarafından tanındı. Albümde şarkının düzenlemesini Quincy Jones yapmıştı ve şarkı biraz daha 'swing' tarzına kaymıştı. Sinatra'nın parçası derhal hit oldu ve Apollo 10 astronotları tarafından ay görevleri esnasında söylendi. 1969 tarihindeki bir TV şovunda da Sinatra parçayı astronotlara adadı. Sinatra-Basie ikilisi şarkıyı 1966 tarihli "Sinatra at the Sands" ve 1994 tarihli "Duets II" albümlerinde de yeniden yorumladılar.
Bir pop şarkısı olmasına rağmen daha sonra caz şarkıcıları tarafından da çok değişik yorumları yapılmıştır. En çok coverlanan parçalardan biri olan "Fly Me to the Moon" Judy Garland'dan Diana Krall'a, Oscar Peterson'dan Louis Armstrong'a çok sayıda şarkıcı tarafından seslendirildi. Türkiye'de de ünlü caz sanatçısı Nükhet Ruacan bu parçayı en iyi yorumlayan sanatçılar arasındaydı.
Feyzi Bey Alizoti
Feyzi Bey Alizoti (d. 22 Eylül 1874, Ergiri, Yanya Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu – ö. 14 Nisan 1945, Tiran, Arnavutluk) Osmanlı daha sonraları Arnavut siyasetçi. 22 Ocak ile 7 Mart 1914 tarihleri arasında kısa bir süre Arnavutluk başbakanlığı yapmıştır.
İlk yılları
Alizoti, o dönem Osmanlı İmparatorluğu'nun Yanya Vilayeti içinde yer alan, günümüzde Arnavutluk'un güney illerinden biri olan Ergiri'de, güçlü bir ailede doğdu. Büyük büyükbabası Kurt Ahmed Paşa'nın ölümünden sonra çok kısa bir süre için Yanya Vilayeti'ni yöneten Alizot Paşa'dır. (1787) Babası Hasan Bey Alizoti yerel bir beydi. Alizoti henüz 8 yaşındayken, çalışmak için (bugün Yunanistan sınırları içinde bulunan) Yanya'ya gönderildi. Bundan sonra 1890 yılında Selanik'teki Klasik Spor Okulu'nu bitirdi ve Ergiri'ye geri döndü.
Osmanlı dönemi
1859'da Sultan Abdülaziz İstanbul'da açılıp daha sonra 1936'da Ankara'ya taşınacak olan Mekteb-i Mülkiye-i Fünun-u Şahane'de Ekonomi ve sivil yönetim alanında eğitim gördü. Mezun olduktan sonra, o dönem Osmanlı yönetiminde olan Suriye'ye gönderildi ve 3 yıl burada görev yaptı. İlk görevini tamamladıktan sonra yine Suriye'nin Trablusşam Eyaleti'ndeki Humus şehrine vali olarak atandı. Ardından Bilecik şehrinde de valilik görevinde bulundu. 1906 yılında Bâb-ı Âli'ye Arnavutluk bölgelerinde bir görev yerine tayin edilmek istediğini yazdı. Başkentteki bazı arkadaşlarının müdahalesiyle Görice Valisi olarak tayin edildi. Temmuz 1908'deki Jön Türk Devrimi ve yeni anayasanın ilanından sonra, 1910 Arnavut İsyanı sonrasında Arnavutluk vilayetlerindeki huzursuzluğun artacağı Mart 1910'a kadar Kosova Vilayeti'nin Prizren şehrinde vali olarak görev yaptı. Alizoti, İstanbul'a geri çağrıldı ve bir uzmanlık kursu için Romanya Krallığı'na gönderildi. 6 ay sonra geri dönünce Anadolu'da görevlendirildi ve Urfa Yöneticisi oldu. Ardından Batı Libya'da El-Khums Valisi olarak atandı.
El-Khums valiliği görevindeyken Trablusgarp Savaşı başladı. Araştırmacı yazar Robert Elsie'ye göre, İtalyanlar savaş sırasında Alizoti'yi tutukladı ve İtalya'daki bir kampta tuttu. Kampta bulunduğu dönemde, Arnavutluk tarihinin İtalyan çıkarlarının sadık bir destekçisi olarak en büyük İtalyan taraftarlarından biri olacaktı. Arnavutluk kaynaklarına göre ise, Osmanlı makamları tarafından geri çağrıldı ve On İki Adalarda yönetici olarak görevlendirildi.
Arnavutluk'un bağımsızlığını kazanması
1912 Arnavut İsyanı'nın başlangıcında, Osmanlı makamları onu Abdül Üpi ile birlikte Ergiri yakınlarındaki Cepo beldesinde bir Meclis toplayan Labëria bölgesinin Arnavut isyancılarını sakinleştirmek için en uygun arabulucu olarak gönderdi. Onların taleplerini kuzeydeki isyancılarla aynı paydaya getirdi. Üpi ve Alizoti 18 Ağustos'ta Tepedelen'de isyancı liderlerle bir toplantı düzenlemeyi başarsalar da girişimleri başarısız oldu. Arnavutluk devletinin kurucusu Avlonyalı İsmail Kemal Bey, Alizoti'ye mektup yazdı ve Bağımsızlık Bildirgesi'nin ilanından sonra Avlonya'da kendisine katılmasını istedi.
Alizoti, 1918 ile 1920 yılları arasında Arnavutluk Maliye Bakanlığı görevini üstlendi. 25-27 Aralık 1918 tarihlerindeki Dıraç Kongresi'ne katılan Arnavut liderlerden biriydi. 28-31 Ocak 1920 tarihlerindeki Loşna Kongresi'ne ise karşı bir tavır alacaktı. 1920'de daha sonra İtalyan yanlısı Dıraç hükûmetini yenisiyle değiştiren ve Arnavutluk'un toprak egemenliğini kuran Lushnjë Seyfi Vlamasi'nin (1883-1975) anılarına göre, Alizoti, Mustafa Merlika-Kruja, Müfit Libohova ve Sami Bey Vrioni ile birlikte delegelerin Loşna Kongresi'ne katılmalarını yasaklamaya çalışacaktı. Ahmet Zogoğlu ona bunun için "hain" derdi. Girişimler başarısız olduktan sonra Alizoti, kongre destekçilerinin herhangi bir tepki göstermemesi için kısa süre içinde Korfu'ya kaçtı.
1924 Haziran Devrimi sırasında İtalyanlarla olan iyi ilişkileri nedeniyle kendisine ihtiyaç duyan Ahmet Zogoğlu'yu destekledi. Zogoğlu'nun iktidardaki yükselişinden sonra Alizoti Arnavutluk ve İtalya arasındaki çeşitli müzakerelerde yer aldı, her zaman İtalyan ve Arnavut çıkarlarının arasında gidip geldi, İtalyanların kâhinleri olarak adlandırıldı. Şubat-Ekim 1927 arasında kısa süreliğine, müttefiki ve arkadaşı İlyas Bey Viryoni'nin yerine geçerek Maliye Bakanı oldu. 1928 yılında Arnavut Monarşisi'nin ilan edilmesinde önemli bir rol oynadı. Alizoti, Zogoğlu'nun sadece "Arnavutluk Kralı" değil, sınırların dışındaki Arnavut nüfusu da dahil "Arnavutların Kralı" olarak adlandırılmasını önerdi. İtalyan işgali altında 12 Nisan 1939'dan 1940'a kadar süren Şevket Vërlaci hükûmetinde yine Maliye Bakanı olarak görev yaptı.
Komünizm dönemi ve idam edilmesi
14 Nisan 1945 tarihinde komünist yetkililerce tarafından tutuklanmış, özel kurulan bir mahkemede yargılanıp kurşuna dizilerek idam edilmiştir. Oğlu Rıza Alizoti de (1915-1947) bir grup mühendisle birlikte tutuklanmış, casusluk ve Kuçova petrol sahalarını sabote etmekle suçlanmış olup, 10 Ekim 1947 tarihinde asılarak idam edilmiştir.
Komünist dönemde, Alizoti'nin yüksek öğrenimle ilgili ünlü bir sözüne çok atıfta bulunulurdu: "... Arnavutluk'ta aşırı entelektüel üretimi var." (Oysa bu söz söylendiğinde Arnavutların %80-85'i okuma yazma dahi bilmiyordu.)
Ayrıca bakınız
Arnavutluk tarihi
Kumuklar
Kumuklar, Dağıstan, Çeçenya ve Kuzey Osetya'nın yerlisi bir Türk halkıdır  Kuzey Kafkasya'daki Türkler arasında en kalabalık olanlardır. 1930'lara kadar Kuzey Kafkasya halkları arasında Kumukça lingua franca olarak kullanılmıştır.
2012 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Kadınlar 1500 metre
2012 Yaz Olimpiyatları'nda 1500 metre kadınlar yarışı Londra'da gerçekleştirildi. 1500 metre, 6-10 Ağustos tarihlerinde Londra Olimpiyat Stadyumu'nda koşuldu.
Müsabaka formatı
1500 metre yarışları 1. tur elemeleri ile başlar. Bu elemelerde en iyi dereceye sahip atletler yarı finale yükselir. Müsabaka bu elemelerden sonra yarı final serileri ile devam eder. İki seri halinde koşulan yarı finalde ilk 5 sırayı alanlar ile sonraki en hızlı 2 atlet finale yükselir. Finalde toplam 12 atlet yarışır.
Kumuklar
Tarihsel olarak Kumuk platosu (kuzey Dağıstan ve kuzeydoğu Çeçenya), Hazar Denizi sınırındaki topraklar, Kuzey Osetya ve Terek nehri kıyılarına yerleşmişlerdir.
2012 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Kadınlar 1500 metre
Müsabaka formatı
Atletlerin daha önce yaptıkları derecelere göre seribaşı durumları belirlenir. 1. tur elemelerinden sonra seribaşı isimler bu turdaki derecelere göre belirlenir. Bu sayede yarı finalde seribaşı isimlerin aynı ayakta yarışmaları engellenir.
Kumuklar
Nüfus ve yerleşim
Kumuklar, Kafkasya'da Azerilerden sonra ikinci en büyük Türkçe konuşan halk, Kuzey Kafkasya'daki en büyük Türk halkı ve Dağıstan'daki üçüncü büyük halktır.
2012 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Kadınlar 1500 metre
Doping vakaları ve sonrası
Yarışın doping açısından meşruiyetine ilişkin şüpheler hemen gündeme geldi. Yarışı 10. sırada bitiren Büyük Britanyalı Lisa Dobriskey, yarıştan hemen sonra gazetecilere verdiği demeçte "eşit şartlarda yarıştığıma inanmıyorum" diyerek şüphelerini dile getirmekten çekinmemiştir. Herhangi bir sporcuyu kullandığı PED nedeniyle suçlamayı reddeden Dobriskey, "Sanırım insanlar eninde sonunda yakalanacak. Umarım yakalanırlar."
Kumuklar
Nüfus ve yerleşim
Geleneksel yerleşim bölgesi, Dağıstan Cumhuriyeti'nin bugünkü Hasavyurt İlçesi ve Çeçen Cumhuriyeti'nin Gudermes Bölgesi, Hazar Denizi'nin batı kıyısı, Dağıstan'ın eteklerindeki bölgeler, Kuzey Osetya Cumhuriyeti'nin Terek nehri boyunca uzanan bölgeleri, Çeçen ve Kabardey-Balkar Cumhuriyetleri ile Terek sıradağları'nı içeren Kumuk Düzlemidir.
2012 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Kadınlar 1500 metre
Doping vakaları ve sonrası
Mayıs 2013'te, bazı haber kuruluşları yarışmayı kazanan Aslı Çakır Alptekin'in yasaklı madde testinin pozitif çıktığını bildirmiştir. . Ne IAAF ne de WADA pozitif doping testine ilişkin resmi bir doğrulama yapmamıştır. 28 Temmuz 2014 tarihinde IAAF, yarışmayı 9. sırada bitiren Yekaterina Kostetskaya'nın biyolojik pasaport'unda anormallikler görülmesi üzerine doping cezası aldığını açıkladı. Elde ettiği derece geçersiz sayıldı.
17 Ağustos 2015 tarihinde Spor Tahkim Mahkemesi, Alptekin ve IAAF tarafından kabul edilen bir uzlaşmayı onayladı. Alptekin 1500 m Olimpiyat unvanını bırakmayı ve kan dopingi nedeniyle sekiz yıl men cezası almayı kabul etti. There was no confirmation from the IOC whether the medals would be redistributed.
Kumuklar
Rusya Federasyonu'nun konularına göre sayı
2010 nüfus sayımına göre, Rusya'da 503,1 bin kişi yaşıyordu, bunların 431,7 bin kişi Dağıstan'da yaşıyordu. Bugün Türkiye'de devlet düzeyinde milliyetlerin resmi bir kaydı yoktur. 1994-1996 yılları arasında yapılan bağımsız bir araştırmaya göre, Türkiye'de Kumukların kompakt olarak yaşadığı 20'den fazla köy vardı.
Coğrafi grupları
Bugün Birkaç Kumuk grubu var:
2012 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Kadınlar 1500 metre
Doping vakaları ve sonrası
1 Haziran 2016 tarihinde Türk basınında yer alan haberlerde, Gamze Bulut'un sporcu 'pasaportunda' yapılan incelemeler sonucunda yasadışı performans artırıcı yöntemler kullandığının tespit edildiği belirtilmiştir. Tespitin doğrulanması halinde Bulut'un Olimpiyat ve Avrupa madalyalarının yanı sıra 2012'den 2016'ya kadar olan tüm madalya ve rekorlarını kaybedeceği bildirildi. IAAF sanctioned her in March 2017 by four year ineligibility and a disqualification since July 2011
ABD spor medyası şirketi ESPN için 2017 yılında yayınlanan bir haberde, yarışı altıncı sırada bitiren Amerikalı yarışmacı Shannon Rowbury, rakiplerinden bazılarının performans artırıcı ilaçlar kullandığından şüphelendiğini, ancak haberin yazarı Doug Williams'a göre "yarıştan sonra bile diğer koşuculara meydan okuyacak güçte hissetmediğini" ve Başlangıçta bu sahanın yarısının orada olmaması gerektiğini düşünmek biraz akıllara durgunluk veriyor" dedi.
Kumuklar
Etnonim
"Kumuk" etnoniminin kökeni tam olarak açık değildir. Çoğu araştırmacı (Bakikhanov, S. Tokarev, A. Tamay, S. Hacıyeva vd.) adını Kuman "Kimak" etnonim'den veya başka bir Kıpçak adı olan "Kuman"'dan türemiştir.
2012 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Kadınlar 1500 metre
Doping vakaları ve sonrası
Dördüncü sıradaki Tatyana Tomashova doping numunelerini manipüle ettiği için 2008-2010 yılları arasında iki yıl men cezası aldı ve Olimpiyatlardan sonra başka bir doping testini geçemediği için men edildi. In 2016, the IAAF reported that Ethiopian runner Abeba Aregawi, who initially finished the final in fifth place, had also failed a drug test,
Finalde yedinci sırada yer alan Belaruslu koşucu Natallia Kareiva, biyolojik pasaportunda anormallikler görülmesi üzerine 2014 yılında doping yaptığı gerekçesiyle iki yıl men cezası aldı. Bu, 2012 Olimpiyatlarındaki sonucunu geçersiz kıldı.
Rus atlet Yekaterina Kostetskaya da 2014 yılında doping nedeniyle ceza almış ve ilk dokuzuncu sıradaki derecesi diskalifiye edilmiştir.
Bu gelişmeler, yarışı ilk dokuz sırada bitirenlerin altısının doping kullanımıyla bağlantılı olduğu anlamına geliyordu. Yukarıda bahsi geçen ESPN haberi yarışı "Olimpiyat tarihinin en kirli yarışlarından biri" olarak nitelendirdi.
Kumuklar
Etnonim
B. Alborov, "kumuk" etnonimini Türkçe "kum" (kum, kumlu çöl) kelimesinden türetmiştir. Buna karşılık, Ya. A. Fedorov, 8.-19. yüzyılların yazılı kaynaklarına dayanarak, "Gumik - Kumyk - Kumuk" etnik adının Orta Çağ ile ilişkili yerel bir Dağıstan yer adı olduğunu yazdı.
2012 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Kadınlar 1500 metre
Doping vakaları ve sonrası
2017 yılında IOC altın madalyayı resmi olarak Meryem Yusuf Cemal'a verdi, ancak daha alt sıralarda yer alan birkaç yarışmacıya karşı yürütülen anti-doping davalarının sonucunu beklerken gümüş ve bronz madalyalar boş kaldı.
Kumuklar
Etnonim
19. yüzyılın sonunun yazarı A. Starchevsky, kendisi tarafından derlenen sözlükte "Arıyak" Kumuk adını gösterdi. N. Marr, sırasıyla, Kumukların öz adı olarak "tüzlü(ler)" [düzlüler demek] bir etnonimni bahsetmiştir. P. Uslar'a göre, Kumyk dilinde, Kuzey Kumuklar "mıçığış" kelime ile ifade edildi, Çeçenya sınırındaki Miçik nehrinin adından (şu anda bu Çeçenlerin Kumuk dilindeki adıdır).
2012 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Kadınlar 1500 metre
Doping vakaları ve sonrası
IOC 2018'de gümüş ve bronz madalyaları yeniden dağıtarak Tomashova'yı doping cezasına rağmen derecesini yükseltti.
Kumuklar
Etnonim
Güney Kumukları kendilerini "haydaq qumuqlar", yani "Kaydağ kumuklar" olarak adlandırdılar.
2012 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Kadınlar 1500 metre
Takvim
(TSİ)
1. Tur
Tur atlama kuralı: her yarışın ilk 6'sı (T) ve kalan en hızlı 6 (t) üst tura çıkmaya hak kazanır.
Yarı final
Tur atlama kuralı: her yarışın ilk 5'i (T) ve kalan en hızlı 2 dereceye sahip atlet (t) üst tura çıkmaya hak kazanır.
Kumuklar
Etnonim
Kumuk adının geçtiği bir daha bir kaynak, Kâşgarlı Mahmud'un Divân-ı Lügati't-Türk adlı eseridir. Kâşgarlı Mahmud, Kumuk kelimesinin karşılığı olarak "Bir zaman yanında bulunduğum beylerden birinin adı" der. Anlaşılıyor ki Kumuk Türkleri, daha XI. yüzyılda kendi adlarıyla tarih sahnesindedirler.
Etnogenez
Bilim adamları arasında Kumukların kökeni hakkında bir fikir birliği yoktur.
Konstantin Smirnov, 8-10. yüzyılların Kumuk ovasının nüfusunu, ülkenin mevcut sakinlerinin en yakın atası olarak kabul etti. Kumukların kökenini Kıpçaklarla ilişkilendiren Semön Bronevsky, Kumukların 12-13. yüzyıllarda Kıpçaklarla birlikte Dağıstan'da ortaya çıktığına inanıyordu.
Klaprota göre, Kumuklar Dağıstan'da Hazarlarla aynı anda ortaya çıktı ve onlardan sonra burada kaldı, ve A. Vemberi'ye göre, Kumukların Dağıstan'a Hazarlarla aynı anda girmelerine izin verir, burada yaşlı bir nüfusla tanışır ve onunla birleşirler. Kumukların Kuman öncesi tarihi de Kumuk folkloru tarafından kanıtlanmıştır. Hazar Kağanlığı'nın varlığından kaynaklanan atasözlerini ve atasözlerini korur.
Başka bir Sovyet etnografı olan S. Tokarev, Kumukların kökenini, Pliny'nin MS 1. yüzyılda Kuzey Dağıstan sakinleri olarak bahsettiği "Kam" veya "Kamak" halkıyla ilişkilendirdi.
Rus oryantalist Vladimir Minorsky ve Norveçli bilim insanı Fridtjof Nansen, Kumukların Hazar kökeni hakkında yazdılar.
Kumukların etnogenezinde çeşitli Türk boyları yer almıştır. Kumanya, sonra Altın Orda ve daha sonra Kafkasyalı Tümen Hanlığı'nın Türk kabileleri, ve Kipçaklar önce de Hun ve Ön Bulgar Türk kabileleri — güyen, tümen, as, çağar, sabir, barsil, sala, bürçebiy, döger, candar, borağan, oksungur, tork ve diğerleri.
Rus dilbilimci N. Baskakov şunu yazdı: "Etnik temeli Kıpçak-Oğuz-Bulgar aşiretleri ve kabileleri olan Karaylar, Kumuklar, Karaçaylar ve Balkarlar."Plano Karpini, 13. yüzyılda Moğollar tarafından fethedilen Hazarya kabilelerinin “Komuk”, “Tarklar”, “Aslar” ve “Çirkaslar” adlarıyla anılmaktadır.
Kumukların Kumuk ovası, Terek nehri yakası ve Dağıstan'ın en eski sakinleri olduğu görüşü daha sonraki araştırmacılar tarafından da desteklenmektedir: K. Kadiradzhiev, Y. Kulchik ve K. Dzhabrailov , A. Kandaurov , B. Ataev ve M.-R. İbrahimov.
Kraniolojik verilere göre, Dağıstan sakinleri arasında, kafatasının yapısına göre, ovanın yerli sakinleri ve her şeyden önce Kumuklar, Hun zamanının kafataslarına en yakın olanlardır. Bu, Kumukların muhtemelen Hun krallığının nüfusunun doğrudan torunları olduğu varsayımını doğrular.
Tarih
8. Yüzyıldaki Arap fetihleri sırasında Kumuklar, Hazar bölgesindeki nüfusun baskın çoğunluğunu oluşturdu. O zamanlar, Miçik Nehri havzasına zaten Kumukistan deniyordu. Kumuklar, Kuzey Kafkasya'daki Hazarların soyundan gelmektedir.
Kumuk halkının yerleşim topraklarında, en ünlüleri Hunlar Krallığı, Hazar Kağanat, Tarğu Şavhallık olan birkaç devlet vardı. Kumukların Rusya ile ilişkiler da dahil olmak üzere büyük jeopolitik öneme sahip diğer önemli devlet oluşumları, Endirey Beyliği (Endirey'li Soltan-Mahmud'un derebeyliği) , Ötemiş Soltanat, Tümen Beyliği (Şavkal / Şevkal Tümen) , Borağan Beyliği ,  Mehtulu Hanlığı'ydı , Boynak Beyliği ve diğerleri. V. Pantühov yazdı "'Antik çağlardan beri, Kumuklar dağcılar arasında büyük bir otoriteye sahipti ve Kumuk Kağanları ve Şamhallar genellikle Doğu Dağcılarının Transkafkasya Bölgesi'ne yaptıkları tüm savaşçı kampanyaların başında duruyorlardı. Yakın ve uzak seferleri sırasında Asya ile sık sık ilişki içinde olan ve kuzeyde Slav ve Turan kabileleriyle birleşen Kumukların ataları — Hazarlar, Kafkasya'nın çeşitli unsurlarıyla, onların bir parçası olan, doğal olarak Asya'dan Avrupa'ya ve geriye doğru kültürün iletkenleriydi. '"
Şavhallık
En büyük Kumyk devleti  , 16. yüzyıldan beri Tarğu Şavhallığı idi (ya da Şamhallık, ) olarak bilinen idi. Şavhallığ'ın oluşum zamanı kesin olarak bilinmemektedir: bazı kaynaklar 8. yüzyılda Arap etkisinin olduğunu gösterir, diğer kaynaklara göre Şavhal hanlar Altın Orda kökenlidir. Bazı kaynaklar ayrıca Şavhal hanedanlarının olası bir değişikliğine de işaret ediyor.
Timurlu Tarihçi Nizameddin Şami, Şavhal'ı Altın Orda'nın müttefikleri olarak adlandırdı. 1396'da Tohtamış'a karşı kazanılan zaferden sonra Timur, Shavhal'a karşı bir kampanya başlattı. Tarihçi Şarafaddin Yezdi şunları bildirdi: “İnatçı direniş yenildi, kaleler alındı, sakinler öldürüldü, ölümden bir tepe inşa edildi, şamhalın kendisi öldürüldü.” Timurlenk daha sonra Dağıstan'da Şamhal gücünün restorasyonuna katkıda bulundu. Bir Osmanlı kaynağına göre, Timur'un oğlu Miran-Şah'ın Kara-Koyunlular'dan yenilmesinden sonra Kumuklar bağımsızlıklarını kazandılar ve Cengiz Han ailesinden bir şemhal seçtiler.
Avrupa'dan Asya'ya giden yollardan biri olarak Kumuk topraklarının elverişli stratejik konumu, Kumuk hükümdarlarının sık sık bir manevra politikası izlediği üç komşu imparatorluğun bölgesinde nüfuz mücadelesinin nedeni haline geldi.
Rus ve Safevî devletlerinin genişlemesi
1560'larda, Gürcü kralı ve Kabardey prenslerinin istekleri nedeniyle Rus birliklerinin Şavhallık'a karşı sayısız seferi başladı. Komutan Çeremisinov, 1560'ta Tarğu'nun başkentini ele geçirdi ve yağmaladı. Kafkas Tümen Hanlığı, Şavhallık ile ittifak halinde, fethine umutsuzca direniyor, ancak 1588'de, Hanlığın başkentinin bulunduğu yerde Rus Terki kalesi kuruldu. Tümen hükümdarı Soltaney, Endirey hükümdarına kaçtı.
1594'te Kvorostinin'in Dağıstan Seferi gerçekleşti; bu sırada Rus birlikleri, Terek Kazakları Tarğu'ya aldı, ancak orada Kumuklar tarafından engellendi ve Terki'ye çekilmeye zorlandı, bu da bir uçuşa dönüştü.
1649 veya 1650'de Çoban-Murza, Nogay ile Şavhallık'a göç etti. Rus hükûmeti 8.000 kişilik bir orduyu Rusya'nın vassallarıyla birlikte Nogayları geri göndermeye zorlaması gereken Şavhallık'a gönderdi, ancak Surhay III. Şavhal Rus ordusuna saldırdı ve Germençik Savaşı'nda Rus ordusunu yendi.
1651 ve 1653'te Kumuklar, Safevî devletinin birlikleriyle birlikte Rus Sunja kalesini yok etti. Bununla birlikte, bu arada, 1646'da Şah Abbas II, Kumuk topraklarında bir kale inşa etmek için ilk girişimi yaptı, bu da Kumuk Surhay III. Şavhal'ın öfkesine ve onun kesin olarak reddetmesine neden oldu: "Şahın Kumuk topraklarında şehirler inşa etmesi asla olmadı"1658'de Surhay, Kaytag usumi Rüstem ile birlikte İranlılara karşı savaştı, ancak yenildi. Yine de Farslar ağır kayıplara uğradılar ve Kumukya'daki kalelerin inşası terk edilmek zorunda kaldı.
Müttefikler
Şavhal Çopan, Osmanlı İmparatorluğu vatandaşlığını kabul etti ve 1578-1590 Osmanlı-Safevi savaşlarına Osmanlıların yanında katıldı.
Dağıstan, Tümen ve Tarğu mülkleri müttefikti ve Kırım hanlarının hanedanının temsilcileri için bir sığınaktı. 15. yüzyıldaki "Gerey Han'ın kroniklerine" göre, Kırım tahtının kaybedenlerinden biri olan Gerey Han, Dağıstan'a kaçtı. 1536'da taht mücadelesinde Sahib-Gerey'in rakibi olan Islam-Gerey, Kumukya'da saklanıyordu. 1580'lerde Murad-Gerey, birincinin kızıyla evlenerek Şamhal'a kaçtı. 17. yüzyılın ilk üçte birinde Şagin-Gerey Kumuk'a gitti. IV. Muhammed-Gerey, tahttan ikinci kez indirildikten sonra, Tarğu Şamhallığın belirli bir hükümdarıydı ve hatta Kumukyadaki Pirbay köyünün adını Bahçesaray (Kırımnı başkenti gibi) olarak değiştirdi. 16. yüzyılın ortalarında, Korkunç İvan'a bir mektupta Kırım Han, Kumuklar ile bir ittifak hakkında yazdı.
1591'de Han Gazi-Gerey, Moskova kampanyasını Moskovanın Tümen ve Şavhal'ın mülklerine genişlemesinin intikamı olarak açıkladı. Golitsin'in Kırım'daki ikinci kampanyası sırasında, Selim-Gerey'e yardım etmek için Kafkasya'dan elli bin Kumuk, Çerkes ve Yaman-sadak Nogaylar geldi.
Kumuklar, Kırım garnizonlarında görev yaptı. Evliya Çelebi'ye göre, Cincik ve Kuban nehirlerinin birleştiği yerde bulunan Şad-Kermen kalesinde, “tüm Kabardey beylerinin” İslam'a dönüşmesi sayesinde “100 Kumuk atlısı” görev yaptı.
Kafkas Savaşı
Dubrovin'e göre,"'Şamhal halkı aynı zamanda Kazi-mulla'nın öğretilerinin ilk takipçileriydi ve onun silahlı kuvvetlerinin ilk çekirdeği olarak hizmet ettiler'."Ayrıca, 1844'te Kumuk uçağında bir ayaklanma ve 1855'te Kumukların genel bir ayaklanması hazırlandı. Dağıstan 1877-1878'deki ayaklanmada Güney Kumukya'nın Başlı köyü katıldı.
Rus devleti tarafından direnme girişimleri nedeniyle Kumuk köylerinin yıkılmasına ve yıkılmasına rağmen, Kumuk Ovası komşuları tarafından çıkar veya siyasi çıkarlar için saldırıya uğradı. Örneğin, 1830'da Çeçen lider Avko, İmam Gazi-Muhammed'in ordusuna katılma bahanesiyle bir müfreze toplayarak, son anda gerçek niyetini, "Endirey şehrini yenmek ve hırsızlık için veya sürüleri Kumuklardan çalmak", açıkladı, ancak bu durumda müfreze hayal kırıklığı içinde dağıldı. Gazi-Muhammed, Kumuk topraklarını harap ederek onları dağlara gitmeye ve hareketinin bir parçası olmaya zorlamaya çalıştı.
Kafkasya İmamatın Kumuk liderleri
Dağıstan ve Çeçenya İmamı Şamil muhtemelen Kumuk kökenliydi.
Kumuklar şunlardı: Çeçen direnişinin lideri ve İmam Şamil'in müdiri (naiplerin üstünde) Taşav-Hacı  ; Dağıstan'daki erken ayaklanmaların liderleri Sultan Ahmed Han Avarlı (Mehtulu Han ailesinden, ve 1802'den beri Avar bölgesini Hanı, 1819-1822'de Dağıstan'daki ayaklanmanın organizatörü ); Hasan Han Mehtululu (1819-1822 Mehtulu ayaklanmasının organizatörü) ; 1824 ve 1834'te 'daki ayaklanmaların organizatörü, İmam Gazi-Muhammed (Tarğulu Şavhallıknı taht varisi) naibi Umalat-bek Boynaklı  ; İmam Gazi-Muhammedʼnin naibi İrazibek Kazanışlı ; Şamilʼnin sırdaşı ve naibi İdris Endireyli ; İbrahim el-Gimri naibiʼnin yardımcısı, "murtazaketlerin" — yani Şamil'in kişisel muhafızı'nın yüzbaşısı — Şangirey Muselimavullu (lakaplı Ova Aslanı) ; Şamilʼnin Büyükelçi İbrahim Han Oğlu (Kumuk Han Oğlu); Şamilʼnin naibi Muhammed-bek Tarğulu ; Başir Aşılı Yahsaylı (1858'deki İnguş ayaklanmasının liderlerinden biri).
Ayrıca Kumuklar, İmam Şamil'in "murtazaketlerinin" (kişisel muhafızları) çoğunluğunu oluşturuyordu.
Şavhallığʼın ve Kumuk bölgesinin kaldırılması
Kafkas Savaşı'nın sona ermesiyle 30 Aralık 1869'da Terek bölgesinin Kumyk ilçesi (Kuzey, Zasulak Kumukya) kaldırılmış ve Hasavyurt ilçesi olarak adlandırılmıştır. Biraz önce, 13 Ağustos 1867'de, Kumuk devletinin sonu olarak kabul edilebilecek Tarğu Şavhallığı kaldırıldı.
Kumuk topraklarının kolonizasyonu
Kumuklar, Kaçkalık ve Avuh bölgelere yerleştiler ve sahip oldular, bunlar yavaş yavaş Çeçenler tarafından yerleştirildi. Salatavyaʼya Avarlar çıktılar. Mesala, 1811'de Tormasov, "Çeçenleri dağları uçakla terk etmeye ikna etmeyi" emretti.
Kafkasya valisi Vorontsov, Kumukların mülklerini "sömürgeleştirme" politikasını, yine Çeçenler tarafından, "Kumukların bunlar üzerinde hiçbir hakkı olmadığını" öne sürerek izledi. Zaten 70'lerin sonlarında, Gerzelavul'dan Endirey'e kadar Hasavyurt bölgesinin tüm güney kesiminde Çeçenler yerleşti. 1870'ten 1877'ye kadar bölgedeki Çeçenlerin sayısı 5.912 Avuklular'dan 14.000 Çeçen'e yükseldi ve 1897'de 18.128'e yükselmeye devam etti.
Terek-Sunja arasındaki Kumukların mülkleri kaybedildi ve Kumuk nüfusu ile birlikte şimdi Çeçenya'nın bir parçası oldu.
1850'lerde, Terek bölgesinin Kumuk ilçesinin Kumuk prensleri, toprakların yarısından Kumuk nüfusu lehine gönüllü olarak vazgeçti, ancak ilgili hakları teyit eden belgeler sadece şehzadelere ve uzdenlere verildi ve nüfusun geri kalanına çıkarılmadı. Yerel yetkililer, çeşitli bahaneler kullanarak yeni gelenleri kendi Kumuk topraklarına yerleştirdi. Kumuk halkının haklarını ihmal etme politikasının 1907'de devam ettiği kaydedildi.
Daha Sovyet döneminde, Dağıstan'ın başkanı Avar Daniyalov, ulusal özerkliklerin eksikliğini ve komşu halkların Kumuk topraklarına yeniden yerleştirilmesini haklı çıkarmak için şunları yazmıştı :"“Öncelikle ekonomik nedenlerle bunu yapmak gerekliydi. En azından Dağıstan'ın ana halklarına (Avarlar, Darginler, Kumuklar, Lezginler, Laklar, Tabasaranlar) ulusal özerklik verilmesine karar verilirse, Dağıstan'ın ana zenginliği (ekilebilir arazi, meralar) Kumuklar'a gidecekti, çünkü onlar kendi topraklarında bulunuyorlardı... İkinci olarak, siyasi ve etnik hususlar dikkate alındı. Yani, varlıklarının tüm tarihinde Avarlar genel bir devlet eğitimine sahip değildi ... '"Kumuk ilçesi ve Şavhallığ'ın kaldırılmasından bu yana Kumukların kendi ulusal cumhuriyetleri ve hatta tek etnikli bölgeleri bile olmadı. Çarlık döneminde başlayan ve SSCB yıllarında güçlenen Kumuk topraklarının iskan politikası, günümüz Dağıstan Cumhuriyeti'nde de devam etmektedir. 20. ve 21. yüzyılın başlarında, Kumuk yerleşiminin toprakları önemli ölçüde azaldı, Kumyk etnik grubu, şimdi Avarlar, Darginler, Laklar ve Çeçenler'in yaşadığı yerli topraklarda bir azınlık haline geldi.
Ekim Devrimi, Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti
Ekim Devrimi yıllarında Kumuk entelijansiyası Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti'nin yaratılmasında aktif rol aldı. Prens Raşit Han Kaplan kurucularından, devletin ana ideologlarından birisi ve İçişleri Bakanıydı, Haydar Bammat Dışişleri Bakanıydı, Savaş Bakanı Prens Nuhbek Şavhal Tarğulu idi, Zubayır Temirhan Birlik Konseyi başkanıydı (“Birlik Meclisi”, parlamento), ve başka kilit bakanlar.
Muhacirlik
Kumuklar ve Türkiye arasında her zaman yakın bağlar olmuştur, örneğin bugün güney Kumuklar, görünüş ve lehçede güçlü bir Oğuz unsuruna sahiptir.
15. yüzyılda, erken Kumuk şairi Ummu Kamal Türkiye'ye taşındı. 16-17. yüzyıllarda Özdemir Paşa ve onu ulanı Osman Paşa belki Dağıstan Türklerden, demek Kumuklardan, geliyor.
18-19. yüzyıllarda. Kumukların Osmanlı İmparatorluğu'na hem zorunlu hem de gönüllü olarak yeniden yerleştirilmesi (muhacirlik) vardı.
1920'lerde Bolşeviklerin iktidara gelmesiyle birlikte Türkiye'ye yeni bir göçmen dalgası geçti. O yılların yerleşimcileri arasında ünlü Dağıstan figürü Aselderhan Kazanalp (1855-1928), Prenses Cahbat Tarğulu, Prens Asadullah Ahmathan Usumi, Prens Raşit Usumi vardı, Prens Orhan Tarğulu (Türkiyede profesör Orhan Şamhal ) ve diğerleri. Raşit Usumi daha sonra Biga şehrinin yönetiminin başına geçti, ve orada adının bir caddeye verildiği, onu oğlusu Fethi Usumi de sonra Biga bakanı oldu, ve gazeteci Sadullah Usumi — Raşitni başka bir oğlusudur.
Türkiye'deki başka muhacirlerden — Ahmet Saib Kaplan, Baha Sait Bey.
Bazı Muhacirler, şu anda bile birkaç düzine Kumuk ailesinin bulunduğu Suriye ve Ürdün'e taşındı. Örneğin, Suriye'deki Deir-Ful köyü, 1878-1880'lerde Ötemiş, Başlıkent ve Karabudağkent'ten güney Kumuklar tarafından, daha sonra kuzey Kumukya'dan (Köstek) Kumuklar ve diğer Dağıstan halklarının temsilcileri tarafından kuruldu.
Diğer göçmenler arasında ünlü Iraklı fotoğrafçı Murad al-Dağıstani (Murad Acamat) ve önde gelen Pakistanlı mimar Nasreddin Murathan yer alıyor.
Demografi
1795'te Rus İmparatorluğu'nun tahminleri, Şamhal topraklarında (Kumyks dışındakiler dahil) 100 bin kişilik bir sayı veriyor. 1833'te kaba tahminler, Rus İmparatorluğu'nun etki alanlarında yaklaşık 88 bin Kumuk olduğunu gösterdi. 1866'da Kafkas Savaşı'nın sona ermesinden sonra, bazı tahminler 78 bin civarında gösterdi. 1886, 1891 ve 1897'de buna göre - 88, 108, 83 buna göre, 1916'da - 98 bin. 1926 Sovyet nüfus sayımı 88 bin gösterdi. Böylece, neredeyse bir asırdır, savaşlar, Rusya'nın fethettiği topraklardan göçler ve hastalıklar nedeniyle herhangi bir büyüme belirtisi yok.
Rusya'dan Etnosid
UNPO, Kumyks'in üyeliğini şöyle tanımlıyor: Sovyet işgali altında, bir etnokırım politikası uygulandı ve Kumuk hareketlerinin liderleri bastırıldı, zulüm gördü ve öldürüldü. Tek kültürlü tarımın başlaması, toprağın sömürülmesi ve ormansızlaşma, bölgede ekonomik ve ekolojik bir krize yol açtı. Buna ek olarak, Kumuk halkı kültürlerini koruyamadılar, örneğin dillerini geleneksel Arap alfabesiyle yazma veya dillerini okullarda öğretme hakları reddedildi.
UNPO üyeliği sırasında Kumuk halkı, Dağıstan Cumhuriyeti'nde bir idari reformu savundu ve ulusal özerklik biçiminde kendi kaderini tayin hakkını aradı. Ayrıca geleneksel yaşam tarzlarını, kültürlerini ve geleneklerini korumaya çalıştılar. Kumukların sınır dışı edilmesini gerçekleştiren Dağıstan'ın komünist lideri, Dağıstan'ın etnik olmayan idari sınırını bu şekilde gerekçelendirdi. "“Birincisi, [Dağıstan'ı etnik olmayan bir ilkeyle bölmek anlamında] bunu ekonomik nedenlerle yapmak gerekliydi. En azından Dağıstan'ın ana halklarına (Avarlar, Dargins, Kumyks, Lezgins, Laks, Tabasarans) ulusal özerklik verilmesine karar verilirse, Dağıstan'ın ana zenginliği (ekilebilir arazi, meralar) Kumyks'e gidecekti, çünkü onlar kendi topraklarında bulunuyorlardı... İkinci olarak, siyasi ve etnik hususlar dikkate alındı. Yani, varlıklarının tüm tarihinde Avarların birleşik bir devlet varlığı yoktu ... '"
Dili
Kumuklar, Türk dillerinin Kıpçak grubunun Kıpçak-Polovtsian alt grubuna ait olan Kumuk dilini konuşurlar. Bununla birlikte, Kumuk dilinin çekirdeği 7-10. yüzyıllarda oluşmuştur. Hazar devletinin bağırsaklarında ve Hazar-Bulgar substratı üzerinde oluşturulmuş ve ardından Oğuz-Kıpçak substratının üzerine empoze edilmiştir. 1930'lara kadar, Dağıstan'dan Kabardey'e kadar, Kuzey Kafkasya'nın geniş bir bölgesinde ortak lingua franca idi.
Kumuk dili, Dağıstan ve Kuzey Kavaz'ın eski yazılı edebi dillerinden biridir. 20. yüzyıl boyunca, Kumuk dilinin yazımı dört kez değişti: 20'li yılların başında geleneksel Arap yazısı değiştirildi, 1929'da önce Latin alfabesi ve ardından 1938'de Kiril alfabesi (Kiril alfabesi) ile değiştirildi. ayrıca 40'lı 50'li yılların başında reform yaptı).
Kumuk diline en yakın diller Karaçay-Balkarca, Kırım Tatarcası ve Karaycadır[190]. N. A. Baskakov, Codex Cumanicus yazılı anıtına dayanarak modern Karayca, Karaçay-Balkarca, Kumukca, Kırım Tatarcası ve Memluk Kıpçaklarının dilini Kuman diliyle bir gruba dahil etti. A. N. Samoilovich de Kuman dilini Karaçay-Balkarca ve Kumyk diline yaklaştırdı.
Kumuklar arasında Rusça, 19. ve 20. yüzyılın ilk yarısından gelen göçmenlerin torunları arasında Türkçe ve Arapça da yaygındır.
Kumuk dilinin lehçeleri arasında Buinak ve Khasavyurt (Edebi Kumyk dilinin temelini oluşturan), Podgorny, Kaitag, Terek (Mozdok ve Bragun)[192] vardır.
Kafkasya'nın Lingua franca'sı
1848'de Kafkas Tatarı, yani Kumyk öğretmeni Timofey Nikitich Makarov, bölgede uluslararası Kumyk olan Kuzey Kafkas dillerinden biri için Rusça'daki ilk dilbilgisini yazdı. T. Makarov yazdı: "Tatar dilini konuşan kabileler arasında hem dilin kesinliği ve doğruluğu hem de Avrupa medeniyetine yakınlık açısından en çok Kumukları sevdim, ama en önemlisi, Kafkasya'nın Sol Kanatında yaşadıklarını kastettim. Askeri harekâtlarımızın olduğu ve kendi dilleri dışında tüm aşiretlerin de Kumukca konuştuğu Hat."Dilbilimci-Türkolog A.N. Kononov ayrıca Kumuk'un Kuzey Kafkasya'daki Türk dillerinin en eskisi olduğunu ve “Kuzey Kafkasya için ve ayrıca Transkafkasya için Azerbaycan dilinin bir tür Lingua franca olduğunu” kaydetti.
Derlugyan George, Kumuk dilinin rolü hakkında yazıyor: "Bozkır halkları arasında egemen olan Türk dilleri Kumyk ve Tatar, Doğu Afrika'da Swahili veya Avrupa aristokrasileri arasında Fransızca gibi, çok uluslu Kuzey Kafkasya'da ortak bir lingua franca olarak hizmet etti. Jeopolitik değişimler nedeniyle, Avrasya'nın Büyük Bozkırı bir sınır bölgesi olmaktan çıkınca, etnik gruplar arası iletişim dili olarak Türk lehçelerinin yerini Rusça almıştır."19. yüzyılda Vembery, Kumyk'in rolünü şu sözlerle tanımladı:"Kumukların kültürel ilişkilerine gelince, yol boyunca fark ettiğimiz gibi, birçok Kafkas halkı onların etkisi altında kalmış ve Kumuk dilini benimsemiş ve Kumuklardan dini konuları öğrenmiştir. Kumuk dili, Balkar, Bezengi, Chegem, Khulama ve Urusbia dağlarının Kabardey sakinleri tarafından anlaşılır ve kısmen de konuşulur. Ayrıca, Çeçenler ve Lezginlerin bir kısmı bu dili anlıyor ve bugün Ruslar bu Türk lehçesinin henüz anlamını kaybetmediğine şaşırıyorsa, o zaman Rusların kendileri buraya yeni gelirken, İslam'a dönüşen Kumyks zaten bir oyun oynadı. Ortaçağın başlarındaki pagan sakinleri arasında kültürel tüccarlar, Müslüman misyonerler arasındaki rol."Kumyk, Rus İmparatorluğu yönetimi ile ilişkilerde Kuzeydoğu Kafkasya'nın resmi diliydi. Dağıstan'da, yalnızca Kumyk ile ilgili olarak, linguonem "Müslüman dili" (busurman til) de kullanılmaktadır[197].
Sovyet döneminde, Kumyk'ın rolü, DASSR'de devlet ilan edildiğinde 29 Haziran 1923'te konsolide edildi, çünkü “yerli Dağıstan nüfusunun çoğu Türk-Kumyk dilini konuşuyor ve anlıyor ... Dağlık Dağıstan okullarında Türk dili öğretiminde yapılan deneyim parlak sonuçlar verdi ... not edildi ... "Türk-Kumyk" dilinin Dağıstan yerlileri arasındaki tek iletişim dili olduğu kaydedildi".
Kumuklar ve Kumuk dili dünya edebiyatında
Alman şair Paul Fleming, 1633 ve 1636'da Holstein elçiliği ile birlikte Kumyk topraklarında seyahat ederken, Kumykia ve kasabalarına birkaç ayet ayırmıştı.
Kumuk dili, her ikisi de Kafkasya'da Rus İmparatorluk Ordusu'nda görev yapmış olan Leo Tolstoy ve Mikhail Lermontov gibi Rus klasik yazarları için bir araştırma konusuydu. Tolstoy'un "Baskın", Kazaklar,[131] Hacı Murat ve Lermontov'un "Zamanımızın Bir Kahramanı"[132][129] gibi eserlerinde bu dil mevcuttur.
Tolstoy, "Kafkasya'da Avcılık" adlı eserinde Khamamatyurt'un Kumuk köyünü anlatır.
Aelxander Bestuzhev-Marlinsky ayrıca "Molla-nur" ve "Ammalat-bek" adlı eserlerinde Kumyk dili ve Kumykia'yı öne çıkardı ve "Dağıstan'dan Mektuplar" adlı eserinde Rus askeri baskınlarını Kumuk yerleşimlerine bazı ayrıntılarla anlattı.
Alexander Dumas ayrıca Kumukya'nın bazı bölgelerini ve Kumuk prensi Ali Qazanalp'in konuğu olduğu zamanı da anlattı.
Dini
Kumuklar, 8-12. yüzyıllarda Kafkasya'da İslam'ı ilk benimseyenler arasındaydı. 730'lardan başlayarak Dağıstan'ın Araplar tarafından fethinden sonra. Ancak İslam'ın tam olarak benimsenmesi, Selçukluların Dağıstan'daki etki dönemini ifade eder.
İnanan Kumuklar Sünni İslam'ı kabul eder. Kumukların çoğu Şafii mezhebine, bir kısmı da Hanefi mezhebine aittir.
Silah zanaat
Kumykia, silah üretimi ile ünlüydü. 1858-59'da 3 ay seyahat eden Alexandre Dumas (baba). Kafkasya'da Endirean silah ustaları hakkında şunları yazdı:"Andrey-aul [Endirey demek], silah ustalarıyla tanınır: bıçakları özel bir damgaya sahip olan ve Kafkasya'da ünlü olan hançerler yaparlar. Bakır bir madeni paraya bıçakla vurulduğunda, basit bir basınç onu o kadar derinden keser ki bıçak parayı onunla birlikte kaldırır."Kazanishche'li Bazalay ustanın (özellikle hançerler) eserleri Kafkasya'nın çok ötesinde ünlüydü. Lermontov, bölgedeki tipik bir Rus subayını karakterize eden Kafkas adlı makalesinde şunları yazdı:"Tatarca (demel Kumukca) hafifçe bulaşıyor; bir kılıcı, gerçek bir gurda, bir hançer - eski bir bazalay..."Rus ordusunun birçok Kafkas seferine katılan bir katılımcıya göre, süvari generali ve askeri tarihçi Vasily Potto, Kafkasya'da, Bazalay Kazanşlı ve onun soyundan gelenlerin kılıç gourda ve hançerleri en iyi eserler olarak kabul edildi.
Bazalay ustalarının eserleri 1851'de Londra'da bir sergide sergilendi.
Shamkhal'ın kişisel silah ustası, bazıları tarafından basaley'den daha üstün kabul edilen Gelinli Shahmanai, sanatının örneklerini 1867'de Paris'teki Dünya Sergisinde sergiledi.
Ünlü silah yapımcısı Irajab Magomed (1810 doğumlu) idi, çalışmalarına oğlu Gadzhi Sultanmurad (1840 doğumlu), torunu Zainavbek ve torunu Salavdin (1900 doğumlu) tarafından devam edildi. "Irajab" namlusunda Arabografik yazı bulunan bir silah Hermitage'de tutulmaktadır.
XVIII yüzyılda diğer Kumyk silah merkezleri arasında. Kazanishche (Yukarı Kazanishche ve Aşağı Kazanishche), Tarki, Arkas, Bashly, Kapkaykent ve diğerleri ayırt edilebilir. Araştırmacı N. Popko, “Kumyks ve Kabardey'de en iyi silah ustaları, saraççılar, gümüşçüler vardı; Kazaklar, ürünlerine ihtiyaçları olduğu için bu tür insanlarla tanışırdı”.
Şamhalat'ta top, barut, çakmaktaşı, diğer türlü silah ve askeri teçhizatın üretildiği de biliniyor. 17. yüzyılda başkent Tarka'nın duvarlarında toplar duruyordu.
Tarım
18. yüzyıl Avrupalı ​​gezgin Johann Gildenstedt, o zamanki Kumyks'in yaşamının bir tanımını verdi: "Herkes tarım ve bazı sığır yetiştiriciliği ile uğraşmaktadır. Tahıl ürünleri: buğday, arpa, darı, yulaf ve çoğunlukla pirinç, aynı zamanda oldukça sık pamuk yetiştiriyorlar, ipek ise çoğunlukla sadece kendi ihtiyaçları için. Balıkçılık onlar için diğer Tatarlardan daha önemlidir ve mersin balığı ve diğer balıkları yakalayarak geçimlerini kolaylaştırırlar. Aralarında yaşam için [gerekli] küçük bir malzeme ticareti olan Kumyk ürünleri ve diğer gerekli [şeyler] olan birçok Ermeni yaşıyor. Evleri ve köyleri, birçok kez anlatılan Kafkasya'nın geri kalanı gibi, söğüt hasırından yapılmış hafif ekoseli yapıdan yapılmıştır."Özel bir ticaret, bolca büyüyen ve 18. yüzyılın ikinci yarısından itibaren St. Petersburg'daki fabrikalara sağlanan kökboya ekimiydi.
Ayrıca, Kumykia sakinleri pamuk yetiştirdi ve ipekböcekçiliği geliştirdi.
Ilıman düzlük ve dağ eteği ikliminin özellikleri, büyük miktarda saman toplamaya gerek kalmadan tüm yıl boyunca meralarda sığır otlatmayı mümkün kıldı ve bu da at yetiştiriciliği, hayvancılık ve koyun yetiştiriciliğinin yüksek gelişimine yardımcı oldu. 18.-19. yüzyıl yazarlarının çoğuna göre Kumuk toprakları sığır açısından zengindi.
Kültürü
Kumuklar bölgedeki baskın kültürel etkiydi. Vambery'ye göre: "Kafkasya'nın kültürel bir halkı olan Kumuklar, birçoğunun dillerini ve geleneklerini benimsediği dağların komşu halkları üzerinde güçlü bir etkiye sahipti."
Edebiyat
Şair Ümmü Kemal'in edebiyatının ilk örneklerine 14. yüzyılda rastlanır. 19. yüzyılın sözlük ve dil normlarını belirleyen en ünlü şairi Irchi Kazak'tır. 20. yüzyılın başında Dağıstan'daki ilk tiyatronun oluşumuna da katılan Temibulat Biybulatov, modern edebiyatın reformcusu olarak kabul edilir.
Klasik Kumuk müzik folkloru "Kazak yırlar" ile temsil edilir.