Yellowstone_Gölü
Park öncesi dönem keşfi
Cook, Folsom ve Peterson gölle ilk kez Pelican Creek yakınlarında karşılaştılar. Sonunda batıya, gayzer havzalarına gitmeden önce batı kıyı şeridini West Thumb'a kadar takip ettiler. Cook, Pelican Creek'teki gölü şu şekilde tanımladı:"Ana gövde doğudan batıya 16 km ve kuzeyden güneye 25 km uzunluğundadır, ancak güney ucunda, biri güneydoğuda ve diğeri güneybatıda olmak üzere iki kol ortaya çıkararak tüm uzunluğu yaklaşık 50 km yapar. Yine yoğun bir şekilde ahşap olan üç küçük ada vardır. Bazı koylardaki sığ su, binlerce su kuşunun beslenme alanı sağlıyor ve ördek, kaz, alabalık, pelikan veya kuğu seçeneklerimizi seçebiliyoruz." Washburn ekibi, gölün uzak doğu ve güney kıyılarını ilk tanımlayan kişiydi. Sefer sırasında ABD Ordusu eskortunun lideri Teğmen Gustavus C. Doane'nin 4 Eylül 1870 tarihli günlük yazısı gölü şu şekilde anlatıyor:"Güney tarafında, bu burunlar gölü koylara ve kanallara bölerek çok sayıda gölün içine doğru çıkıntı yapar. Batı tarafında, suların kenarları boyunca önünde kumlu bir plaj bulunan, ahşap sırtlardan oluşan alçak bir kayalık vardır. Herhangi bir yönde açık suyun en büyük genişliği yaklaşık 30 kilometredir. Biri nehir kanalının karşısında ve doğu kıyısından 8 km uzakta olan birkaç ada görülüyor; diğeri 16 km daha güneyde ve kıyıdan 3 km uzakta, su kenarına kadar cesur bir kayalık olan bir dağ adası. Bu adalar şüphesiz hiçbir zaman insan ayak sesleriyle basılmamıştır ve hâlâ keşfedilmemiş bölgelere aittir. Onları ziyaret etmek amacıyla bir sal yaptık ama gölün güçlü dalgaları salı bir saat içinde paramparça etti. Kıyıdaki kayalıklardan farklı noktalarda çok sayıda buhar fışkırıyor. Gölün suları masmavi bir rengi yansıtır, kristal kadar berraktır ve şüphesiz merkeze yakın derinlikleri büyüktür. Bu büyük su kütlesinin 7.714 3/5 feetlik aşırı yüksekliğini anlamak zordur. Peru'daki Titikaka Gölü dışında, dünyadaki en yüksek su kütlesidir. Göl kıyısında herhangi bir tanımlamaya sahip kabuk bulunamadı ve suların şimdikinden çok daha yüksek bir seviyede durduğuna dair herhangi bir kanıt da yok. Suları o kadar bol alabalıkla dolu ki, bu mevsimde balıklar yiyecek bulamadıkları için kötü durumdalar. Başka balık görülmez. Ayrıca istiridye, yengeç veya kaplumbağa da yoktur. Bunlar, herhangi bir noktada bir çekirge yemi ile açık sularda birkaç metre ilerleyerek katır yüklerine yakalanabilir. İki adam onları yarım düzinenin temizleyip tavaya hazırlamasından daha hızlı yakalayabilirdi. Açık gölde yakalandıkları için etleri sarıydı; ancak suyun kimyasallarla güçlü bir şekilde emprenye edildiği koylarda kan kırmızısıydı. Çoğu, vücudun iç kısmı boyunca ve her iki tarafta deriye kadar dokunmuş uzun beyaz solucanlarla doluydu. Bunlar, görünüşe göre diğerleri kadar aktif olan balıkların durumunu maddi olarak etkilemiyor gibi görünüyordu." 1871 tarihli Hayden Jeolojik Araştırması, park öncesi dönemde gölün en ayrıntılı ve bilimsel tanımlarını sağladı. Toplam 34 kişiden oluşan Hayden partisi, 28 Temmuz 1871'de çıkışta gölle karşılaştı, orada iki gün geçirdi ve 7 Ağustos 1871'de West Thumb'da göle döndü. West Thumb'tan anket ekibinin gölün güney ve doğu kıyılarını keşfetmesi 15 gün sürdü. Ayrıca gölün ilk fotoğrafları da bu sefer sırasında William Henry Jackson tarafından çekilmiştir.