cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zentralfriedhof
Zentralfriedhof (Viyana) 1874 yılında hizmete açılmış olan, Hamburg´da bulunan Ohlsdorf Mezarlığı'ndan sonra 2,5 milyon m² ile Avrupa'nın en büyük mezarlığıdır. İçinde birçok farklı dinden (Hristiyan, Müslüman, Yahudi ve Budist) ve mezhepten (Katolik, Protestan, Ortodoks) toplam 3 milyon kişi yatmaktadır ve günde ortalama 20-25 defin işlemi gerçekleşmektedir. Mezarlık ilk açıldığında farklı mezhep ve dinden kişilerin mezarlığa kabul edilmesi Katolik Kilisesi'nin tutucu kesimleri tarafından tepkiyle karşılanmıştır. Şehirde yaşayan herhangi bir kitlenin tepkisiyle karşılaşılmamak için mezarlığın kalanından ayrılmış bir Yahudi mezarlığı bölümünün oluşturulmasına ve mezarlığın sade bir seramoniyle Kardinal Joseph Othmar Rauscher tarafından açılmasına izin verilmiştir. Protestanlık, Müslümanlık ve Ortodoksluk gibi farklı dinlerden kişiler için ayrı bölümlere de sahi olan mezarlığın iki tarihi Yahudi bölümü Nazi'ler tarafından zarar gördüyse de 60.000 kadar mezar ayakta kalmıştır.
Evelyn Hooker
Çalışmaları, eşcinsellik ve akıl hastalığı arasındaki yanlış bir ilişkinin, eşcinselliği akıl hastalığı olarak sınıflandırmanın temelini oluşturduğunu, yalnızca akıl hastalığı tedavisi görmüş eşcinsel erkekleri içeren bir örneklem grubu üzerinde çalışılarak oluşturulduğunu savundu. Bu, kültürel heteroseksizmi reddetmede kritik bir öneme sahiptir, çünkü eşcinselliğin gelişimsel olarak heteroseksüellikten aşağı olmadığını savunur. Bunun bir hastalık olmadığını göstermesi, eşcinselliğin Amerikan Psikiyatri Birliğinin Mental Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı'ndan nihai olarak çıkarılmasını sağladı.
Zentralfriedhof
Zentralfriedhof'un yaratılması kararı 1863'te hızla endüstrileşen kentin nüfusunun uzmanlar tarafından 20. yüzyıl sonuna kadar dört milyonu aşacağı ve mezarlar için bir yer sıkıntısının baş göstereceğinin belirtilmesinden sonra alınmıştır. Mezarlık için seçilen yer ise o dönemde Viyana şehir sınırlarının çok dışında kalan Simmering olmuştur. Açılışı 1 Kasım 1874'te yapılan mezarlığa ilk defnedilen kişi Jacob Zelzer olmuş ve aynı gün içerisinde 15 kişi daha mezarlığa defnedilmiştir. Zelzer'in mezarı halen yönetim binasının yakınındaki yerinde ziyaret edilebilir.
Evelyn Hooker
Yaşam
Hooker, Evelyn Gentry olarak North Platte, Nebraska'da büyükannesinin evinde doğdu ve Colorado Plains'te sekiz erkek ve kız kardeşle birlikte büyüdü. 13 yaşındayken ailesi Colorado, Sterling'e taşındı. Sterling'e yolculuk, Hooker'ın en güzel anılarından biri olacaktır.
Zentralfriedhof
Almanca'da "Merkez Mezarlık" anlamına gelen Zentralfriedhof Viyana'nın sayıları 50'yi bulan mezarlıklarının da en ünlüsüdür. Mezarlığın adı sanılanın aksine konumundan değil, Avrupa'daki en önemli mezarlıklardan biri olmasından gelmektedir. Mezarlık Viyana'nın merkezinde değil, şehrin banliyölerinden Simmering'de bulunmaktadır. Mezarlığın adresi  Simmeringer Hauptstraße 230–244, Vienna 1110, Austria' dır ve geleneksel olarak Schwarzenberg Meydanı'ndan geçen 71 numaralı tramvay ile ulaşım sağlanılabilir.
Evelyn Hooker
Yaşam
Hooker'ın üçüncü sınıf eğitimi olan annesi Jessie Bethel, ona eğitim almasını söyledi çünkü ondan alınamayacak tek şey buydu. Gentry ailesi zengin değildi ve Hooker, yaklaşık 1,8 m'lik boyuyla dikkat çekiciydi. Hâlâ bir eğitim savunucusu olan Jessie Bethel, kızını o zamanlar için büyük ve alışılmadık derecede ilerici olarak Sterling Lisesi'ne yazdırdı. Orada, Hooker bir onur programındaydı ve psikoloji dersi alabildi. Hooker bir öğretmen kolejine gitmek istedi, ancak eğitmenleri potansiyelini gördü ve onu Colorado Üniversitesine gitmesi için teşvik etti. Mezun olmaya hazır olduğunda Colorado Boulder Üniversitesinden (UCB) burs kazanmıştı.
Zentralfriedhof
Avusturyalı müzisyen Wolfgang Ambros'un 1975'te yazdığı Es lebe der Zentralfriedhof (Çok yaşa Zentralfriedhof) şarkısı mezarlıktan bahsetmektedir ve Zentralfriedhof'un açılışının yüzüncü yılına adanmıştır.
Evelyn Hooker
Yaşam
1924'te zengin bir Boulder ailesi için hizmetçi olarak çalışırken UCB'de öğrenci oldu. Akıl hocası Karl Munzinger, o zamanlar yaygın olan psikolojik davranışçılık teorisine meydan okumasında ona rehberlik etti. Tezini farelerde deneme yanılma yoluyla öğrenme üzerine yazdı. Munzinger, onu kendi vaka geçmişini yazmaya davet etti. Yüksek lisans derecesini aldıktan sonra, Maryland, Baltimore'daki Johns Hopkins Üniversitesinde psikoloji alanında doktora programına katılan 11 kadından biri oldu ve Yale başkanının kadın olduğu için yönlendirmesi reddedildi. Kadın doktoralarını genellikle onaylamayan Knight Dunlap ile çalıştı. 1932'de doktorasını aldı.
Zentralfriedhof
Mimar Max Hegele tarafından tasarlanmış ve 1911 yılında yapımı tamamlanmış Jugendstil tarzındaki Aziz Karl Borromäus Kilisesi bu mezarlığın Viyana'nın görülmeye değer yerlerinden biri olmasında büyük rol oynar.
Evelyn Hooker
Yaşam
Kariyerinin ilk yıllarında özellikle eşcinsellerin psikolojisiyle ilgilenmedi. Maryland Kadınlar Kolejinde sadece bir yıl öğretmenlik yaptıktan sonra tüberküloza yakalandı ve sonraki yılı Arizona'da bir sanatoryumda geçirdi. İyileştikten sonra Güney Kaliforniya'daki Whittier Kolejinde ders vermeye başladı. Daha sonra 1937'de Gentry, Berlin Psikoterapi Enstitüsünde burs kazandı ve bu noktada Whittier'den ayrıldı. Hooker, Avrupa'da okurken Yahudi bir aileyle yaşadı. Oradayken Adolf Hitler'in yükselişini ilk elden gördü ve Kristallnacht gibi olaylara tanık oldu. Daha sonra birlikte yaşadığı Yahudi ailesinin toplama kamplarında öldürüldüğünü öğrendi. Eve dönmeden önce Hooker, Rusya'ya bir grup turuna çıktı ve Büyük Temizlik'ten hemen sonra geldi. Hooker'ın Avrupa'da göreceği olaylar, sonunda sosyal adaletsizliğin üstesinden gelmeye yardım etme arzusunu ateşledi.
Hooker, Whittier'da çalışmaya geri dönmeye hazır olduğunda, geri dönemeyeceğini anladı. Whittier'daki yöneticiler ondan korkuyorlardı çünkü bir yılını totaliter bir Avrupa'da yaşayarak geçirmişti. O ve diğer birkaç personel, yıkıcı davranışlardan şüphelenildiği için serbest bırakıldı. Sonuç olarak, California Üniversitesi, Los Angeles (UCLA) psikoloji bölümünde çalışmak için başvurdu. O sırada UCLA'daki psikoloji bölümünün başkanı, Hooker'ın Johns Hopkins'ten akıl hocası Knight Dunlap'tı. Dunlap, ona bir iş vermek istediğini, ancak zaten üç kadın öğretim üyesine sahip olduklarını ve “yürekten sevilmediklerini” söyledi. Ancak, araştırma görevlisi olarak bir pozisyon elde edebildi. Hooker kısa sürede parlak bir öğretmen ve araştırmacı olarak ün kazandı. 31 yıl boyunca UCLA'da kaldı, burada özel muayenehaneye başladığı 1970 yılına kadar araştırmalar yaptı ve deneysel ve fizyolojik psikoloji dersleri verdi.
Ancak, 1940'larda, ilk olarak hayatının işinin ne olacağıyla ilgilenmeye başladı. Hooker, 1944'te dersten sonra bir öğrenci ona yaklaştığında psikolojiye giriş dersi veriyordu. Öğrenci, kendisini Sam From olarak tanımladı. Ona eşcinsel olduğunu söyledi ve arkadaşlarının çoğu da eşcinseldi. Hooker, Sam'in sınıftaki en parlak öğrencilerden biri olduğunu fark etti ve çabucak onunla arkadaş oldu. Ders aralarında ve sonrasında sohbet etmek ve birbirlerini tanımak için zaman ayırırlardı. Sam, Hooker'ı eşcinsel arkadaş çevresiyle tanıştırdı. Hooker, daha fazla eşcinselle arkadaşlık kurabildiği kulüplere, barlara ve partilere gitti. Sam'in en yakın arkadaşları yazar Christopher Isherwood ve şair Stephen Spender'dı. Ona "onun gibi insanları" bilimsel olarak incelemesi için meydan okudu.
Sam, Hooker'a bir soru önerdi: "Eşcinselliğin bir tür hastalık veya bozukluk olup olmadığını ve bir kişinin psikolojik yapısıyla ilgili olup olmadığını belirlemek için neden eşcinseller üzerinde araştırma yapmıyorsunuz?" Sam, "onun gibi insanları incelemenin bilimsel görev" olduğunu söyleyerek Hooker'ı eşcinseller hakkında araştırma yapmaya çağırdı. Hooker, bu soruyla ilgilendi ve çocukken sosyal reddedilme, seyahatlerinde ırksal ve politik zulmün etkilerine ve profesyonel yaşamında ayrımcılığın etkilerine tanık olma deneyimiyle daha da ikna oldu.
1960'larda çalışmalarının daha geniş bir izleyici kitlesi bulduğunu gördü ve sonuçları eşcinsel hakları hareketi tarafından kullanıldı. 1961'de Hooker, Avrupa'da konferans vermek üzere davet edildi ve 1967'de Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü (NIMH) müdürü ondan kurumun eşcinsel erkekler hakkında ne yapması gerektiğine dair bir rapor hazırlamasını istedi. Richard Nixon'ın 1969'da seçilmesi, bir dergi tarafından izinsiz olarak yayınlanan raporun 1970'de yayınlanmasını geciktirdi. Rapor, eşcinselliğin suç olmaktan çıkarılmasını ve hem eşcinsel hem de heteroseksüel kişilere benzer hakların sağlanmasını tavsiye etti. Gelişmekte olan eşcinsel hakları hareketi bunu ele kullandılar.
1970 yılında UCLA'daki araştırmasından 63 yaşında emekli oldu ve Santa Monica'da özel bir muayenehane açtı. Müşterilerinin çoğu gey erkekler ve lezbiyenlerdi. Daha sonraki yaşamında Kamu Yararına Seçkin Katkı Ödülü'ne layık görüldü. Chicago Üniversitesi onun onuruna Evelyn Hooker Gay ve Lezbiyen Çalışmaları Merkezi'ni açtı. Aynı zamanda 65. Akademi Ödülleri'ne aday gösterilen Changing Our Minds: The Story of Dr. Evelyn Hooker filmine konu oldu.
Hooker, 1996 yılında 89 yaşında Santa Monica, Kaliforniya'daki evinde öldü.
Projektif test çalışmaları
Hooker, 1954'ten beri eşcinsel arkadaşları hakkında veri toplamış olmasına rağmen, bu verilerin toplanmasına ilişkin bilimsel titizliğin eksikliği nedeniyle çalışmalarının çok az değerli olduğunu hissetti. NIMH'den bir hibe başvurusunda bulundu, ancak konuyla ilgili tartışmalar nedeniyle bunu alma olasılığının çok düşük olduğu konusunda uyarıldı. Ne de olsa 1950'ler McCarthy döneminin zirvesindeydi ve eşcinsellik, psikologlar tarafından zihinsel bir bozukluk, kilise tarafından bir günah ve yasalara göre bir suç olarak kabul ediliyordu. Hibeleri vermekten sorumlu olan John Eberhart, Hooker ile şahsen tanıştı ve onun cazibesine ikna oldu ve ona hibeyi verdi.
Hooker, iki grup erkek topladı: bir grup yalnızca eşcinsel, diğeri yalnızca heteroseksüel olacaktı. Eşcinsel erkeklerin büyük bir bölümünü bulmak için Mattachine Society ile temasa geçti. Mattachine Society, amacı eşcinselleri topluma entegre etmek olan bir organizasyondu. Hooker, çalışma için heteroseksüel erkekleri bulmakta daha fazla zorluk çekiyordu. 30 heteroseksüel erkek ve 30 eşcinsel erkekten örnek topladı ve bunları eşdeğer IQ, yaş ve eğitime göre eşleştirdi. Araştırmanın yararına, her iki gruptan da erkeklerin hiçbirinin daha önce psikolojik yardım görmemiş, silahlı servislerdeki disiplin kışlasında veya hapishanede bulunmamış, önemli rahatsızlık belirtileri göstermemiş veya terapi görmemiş olmaları istendi. Ayrıca, katılımcıların anonimliğini korumak amacıyla görüşmeleri yapmak için kendi evini kullanmak zorunda kaldı.
Hooker, çalışması için üç projektif psikolojik test kullandı: Tematik algı testi (TAT), Bir Resim Çiz-Öykü testi (MAPS testi) ve Rorschach mürekkep testi. Rorschach, o dönemde klinisyenlerin eşcinselliği teşhis etmek için en iyi yöntem olduğuna inandıkları için kullanıldı.
Bir yıllık çalışmanın ardından Hooker, 60 işaretlenmemiş psikolojik profile sahip üç uzman değerlendiriciden oluşan bir ekip sundu. Olası bir önyargıdan kaçınmak için sonuçlarının yorumunu diğer insanlara bırakmaya karar verdi.
İlk olarak, Rorschach testleri konusunda uzman olan Bruno Klopfer ile bu testlerde elde edilen sonuçlar aracılığıyla insanların cinsel yönelimini belirleyip belirleyemeyeceğini görmek için temasa geçti. İki grup arasında ayrım yapma yeteneği şanstan daha iyi değildi. Ardından MAPS testinin yaratıcısı Edwin Shneidman da 60 profili analiz etti. Altı ayını aldı ve o da her iki grubun psikolojik yapıları açısından oldukça benzer olduğunu keşfetti. Üçüncü uzman, iki grubu birbirinden ayırabileceğinden emin olan Dr Mortimer Mayer'di ve bu süreçten iki kez geçti.
Varsayım, bu testlerin katılımcıları en içteki endişelerini, korkularını ve isteklerini ortaya koymaya yönlendireceğiydi. Her test yanıtı, hiçbir tanımlayıcı bilgi olmadan rastgele sırayla Klopfer, Meyer ve Shneidman'a sunulacaktı. Yargıçların iki görevi vardı: beş puanlık bir ölçekte genel bir uyum derecesine ulaşmak ve çiftler halinde hangi katılımcının eşcinsel ve heteroseksüel olduğunu ayırt etmek. Üç değerlendirici, uyum açısından iki grubun üyeleri arasında fark olmadığı sonucuna vardılar.
1956'da Hooker, araştırmasının sonuçlarını Amerikan Psikoloji Derneğinin Chicago'daki toplantısında bir bildiride sundu. NIMH, Hooker'ın araştırmalarından çok etkilendi ve 1961'de çalışmasına devam etmesi için ona NIMH Araştırma Kariyer Ödülü'nü verdi.
Miras
2010 yılında, aktör/oyun yazarı Jade Esteban Estrada, Hooker'ı solo müzikal ICONS: The Lesbian and Gay History of the World, Vol. 4 'te canlandırdı.
Making Gay History podcast'inin 1. Sezon 4. bölümü onunla ilgilidir.
Roseau
Roseau, Dominika'nın başkenti ve en büyük şehridir.
Adanın batı kıyısına kurulmuş olan şehir, 2001 verilerine göre 14.847 ; 2006 verilerine göre 16.577 nüfusa sahiptir. Saint George bölgesinde, Roseau Nehri'nin çevresinde, Morne Bruce ile Karayipler arasına sıkışmış olan bu küçük şehrin mimarisi modern mimari ve kolonyal dönem mimarisinin bir karışımıdır. Şehrin başlıca üretim maddeleri muz, defne yağı, sebze, narenciye ve kakaodur.
Tarih
16. ve 17. yüzyıllarda Fransızlar'ın gelmesiyle buraya ilk yerleşimler başlamış. 18. yüzyılın başında Roseau şu anki şehir merkeziyle sınırlı bölgeden ibarettir (bugün nüfusun sadece %15'i bu bölgede yaşamaktadır).
Şehir yaşamı
Şehrin kırsala doğru genişlemesi sebebiyle Roseau'nun merkezinde az kişi yaşıyor ama birçok kişi her gün merkeze gidip geliyor. Önceden çok amaçlı bir kullanımı olan şehir merkezi sokakları sadece ulaşım için kullanılıyor. Şehrin daha kırsal olan dış katmanları yoğun şehir merkeziyle karşılaştırıldığında Roseau'lular için bir dinlenme merkezidir.
Spor ve dinlence
Çin Halk Cumhuriyeti tarafından yaptırılan çok amaçlı Windsor Park stadyumu ile yanındaki botanik bahçesi Roseau'ların uğrak yerlerindendir. Roseau'daki okulların bir kısmı gürültüden uzak olan bu bölgeye kurulmuştur.
Za našu ljubav
"Za našu ljubav", Amila Glamočak tarafından seslendirilen 1996 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Bosna-Hersek'i temsil eden şarkı. Şarkı Boşnakça dilinde seslendirilmiştir. Adnan Bajramović tarafından yazılmıştır.
Şarkı yarışmanın finalinde Polonya'nın temsilcisi Kasia Kowalska'nın şarkısı "Chcę znać swój grzech..."'dan sonra ve Slovakya'nın temsilcisi Marcel Palonder'in şarkısı "Kým nás máš"'dan önce 21. sırada çıkmıştır. Yarışmanın finalinde 23 şarkı arasından 22. olmuştur.
Bir sonraki gelen 1997 yarışması'nda Bosnalı katılımcı, "Goodbye" adlı şarkısıyla Alma Čardžić olmuştur.
Tommy Wiseau
Tommy Wiseau, Amerikalı senarist, yönetmen, yapımcı ve oyuncu. Wiseau Films prodüksiyon şirketinin kurucusu. Wiseau, "gelmiş geçmiş en kötü film" olarak tanımlanan ve kült film statüsünde olan The Room adlı filmiyle bilinir. Ayrıca Homeless in America belgeseli ile The Neighbors sitcomunu da hazırlayıp sunmuştur.
Louis Blanc
Louis Blanc veya Louis Jean Joseph Charles Blanc (d. 29 Ekim 1811 - ö. 6 Aralık 1882) Fransız sosyalist politikacı, gazeteci ve tarihçi. Fransa'da sosyalizm hakkında birçok önemli olayda yer almıştır.
Hayatı
Blanc, İspanya'nın Madrid kentinde doğmuştu. Babası yönetici, finansal müfettiş olan Joseph Bonaparte idi. Bonaparte kökenli bir aileden gelmekteydi ama ailesi siyasi alanda gözden düşmüştü. Blanc'ın doğduğu yıllar Fransa için çok olaylıydı. Napolyon Bonapart önderliğinde Fransız orduları Avrupa'da birçok savaş başlatmıştı ve Fransa yenilmişti. Dolayısıyla Bonaparte ailesi bir süre Fransa'dan uzak kaldı. Blanc'ın ailesi İspanya topraklarında Bourbon Hanedanını düşürmeye çalışıyordu. Bunda başarılı oldular ve Blanc'ın babası Joseph Bonaparte İspanya kralı oldu. Bu sayede küçük Blanc, rahat bir hayat yaşıyordu. Fakat bu kısa sürdü. Napolyon Bonapart ile arası açık olan babası, Fransız yönetiminin baskısına mağruz kaldı ve 1813 yılında İspanya krallığından çekilmek zorunda kaldı. Fransa'nın da 1814 yılında müttefik ordularınca düşmesi sebebiyle ABD'ye gittiler. İkamet ettiği yerler arasında İngiltere de vardır. Bu olaylar Blanc'ın düşüncelerine büyük oranda etki etti. Birçok eski yazarın romanlarını ve düşünce kitaplarını okudu. Bunlardan sonra da sosyalizm düşüncesiyle yaşadı.
Fransız Devrim Hükümeti ve 1848 Devrimleri
Louis Blanc, Fransız kralı Louis-Philippe'yi sertçe eleştiren kitaplar yazdı. Özellikle 1840 yılında yazdığı kitaplar ile halk arasında şöhret sahibi oldu. Bunlarla beraber "Fransız Devrim Hükümeti"ne girmeyi başardı. Bu hükûmet milliyetçi idi, Blanc te Fransız milliyetçisiydi ve sosyalistti. Sosyalist olması, hükûmette çok sevilmemesine yol açtı. Blanc, 1848'te patlayacak devrimi önceden görmüştü ve hükûmetten işçilere birçok hak verilmesini istemişti. Bu istek şiddetle reddedildi. Blanc'ın düşündüğü gerçekleşti: 1848 yılında Almanya topraklarında Komünist Manifesto kitabının Karl Marx ve Friedrich Engels tarafından kaleme alınmasından kısa bir süre sonra büyük bir işçi hareketi başladı. Bu olaylar İtalya'ya, Hollanda'ya, Fransa'ya ve birçok başka Avrupa ülkesine sıçradı. Fransa'da işçiler, Blanc'ın da bulunduğu hükûmeti devirdi. Blanc'ın işçileri savunması ve işçi taraftarı olmasına rağmen sınırdışı edilenlerden oldu. İngiltere'ye gitti.
Fransa'ya dönüş
Blanc, 1871'e kadar İngiltere'de kaldı. Bu sürede de düşüncelerini içeren yazılar yazdı. İngiltere'deki son zamanlarında "Bonaparte Hanedanı" tekrar hükümdarlığa yükselmiş ve III. Napolyon da kral olmuştu. Kral ile sanayi burjuvazisinin arası açıldı. Sonunda III. Napolyon da tahttan indi ve "Bonaparte Hanedanı" düştükten sonra Blanc, Fransa'ya döndü. Kurulan yeni hükûmette yer aldı. Ölümüne yakın, Fransız Devrimi üzerine 12 ciltlik bir çalışma yaptı. 1882 yılında öldü.
Namaz (Nizarî)
Nizârî Namazı; Nizârîler "Mukaddes-Dua" adını verdikleri namaz ibâdetlerini "Cemaat’hane" adını verdikleri kendi mezheplerine has ibâdethanelerde icra ederler.
Namaz vakitleri
Şafak vakti, güneşin hemen batışından sonra, ve gece vakitlerinde günde toplam üç defa altışar rekat olarak icra edilen bir namaz şekli olan Nizari-Mukaddes Dua İbadeti, genellikle yüzleri Mekke istikametinde kıbleye dönük olarak inşa edilen "Cemaat’hane" adı verilen kutsal mekânlarda icra edilir.
Nizârî Mukaddes-Dua ibâdeti
Nizârî Kutsî-Dua ibadeti iki ayrı pozisyondan oluşmaktadır. Bunlar, Nizârîler'in ku'uud adını verdikleri oturma şekli ve namazın her rekatının sonundaki secde durumlarıdır. Kutsî-Dua oturularak icra edildiğinden, diğer Sünnî ve Şiî fıkhî mezheplerindeki rükû hâli bunlarda bulunmamaktadır. Güney Asya'da sonradan Müslüman olan "Hocalar" kolunda ise Mukaddes Dua ayakta icra edilmektedir. Dua esnasında belirli yerlerde tesbih kullanılmaktadır. Mukaddes Dua'nın sonuna gelindiğinde ise şahıs yanında bulunan diğer komşusuna doğru dönerek "Şah co Didâr" (İmâm'ın Selam'ı üzerinize olsun!) diyerek selam verir. Diğer Müslüman gruplardan farklı olarak Nizârîler'in namaz esnasındaki imamları, Nizarilik mezhebindeki kadın-erkek eşitliğini vurgulamak amacıyla, erkek veya kadın olabilmektedir.
Kutsî-Dua'nın icra şekli
Nizârîler'in Mukaddes-Dua adını verdikleri namaz Fatiha Suresi ile başlar. Çeşitli rekatlarda Nisa Suresi, Maide Suresi, Fetih Suresi ve Enfal Suresi'nden seçilmiş ayetler ezberden Arapça olarak okunur. Namazın en son rekatında ise İhlas Suresi okunmak suretiyle Mukaddes Dua tamamlanmış olur. Sonunda her iki tarafa Şah co Didâr dendikten sonra, kişiler bir alçak gönüllülük ifadesi olarak kendi müridlerinin secde yaptığı yerin tozunu alarak üç defa kelime-i şehadet getirerek kendi yüzlerine sürerler. Dua'nın sununa doğru ise Nizârîler'in bütün imamlarının isimleri Ali'den başlamak suretiyle en son imâma gelene kadar sırasıyla zikredilir.
Pasarofça Antlaşması
Osmanlı-Venedik Savaşı
Venedikliler, Karlofça Antlaşması hükümlerini tamamen ihlâl ederek Karadağ'daki isyanı teşvik edip isyancılara yardım edince ve İstanbul-Mısır seferleri yapan Osmanlı ticaret ve hac gemilerine saldırınca 1715'te Sadrazam Silahdar Damat Ali Paşa Venedik'e savaş ilan ederek Mora Seferi'ne çıktı. Bu seferi Korint, Anapoli, Modon, Koron, Navarin kalelerini fethederek zaferle sonuçlandırdı. Fakat Venedik'in bağdaşığı olan Avusturya sert bir tepki ile Karlofça Antlaşması gereğince Mora Yarımadası'nın Venediklilere geri verilmesini istemesi üzerine, Avusturya'ya da savaş açıldı.
Antlaşma
Osmanlı Devletini Sıkk-i şânî Defterdarı (Mâliye Müsteşarı) Silâhtar İbrâhim Efendi başkanlığındaki heyet temsil etti. Paşarofça’da Kont Virmond başkanlığında Avusturya heyeti ve Carlo Ruzzini başkanlığındaki Venedik heyeti bulunmaktaydı. Bunlardan başka arabulucu devletleri temsil etmek için Hollanda temsilcisi Collyer Kontu ile İngiltere temsilcisi Sir Robert Sutton da vardı.
İki ay kadar süren konferanstan sonra; Avusturyalılar ile yirmi madde ve bir ilâve, Venediklilerle de 26 madde üzerinden, 21 Temmuz 1718 tarihinde antlaşma imzalandı.
Antlaşmaya göre,
Bramidae
Bramidae Percoidei alttakımına bağlı bir familyadır.
Küçükkarapürçek, Karapürçek
Küçükkarapürçek, Sakarya ilinin Karapürçek ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Sakarya il merkezine 23 km, Karapürçek ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Bakırlı, Şabanözü
Bakırlı, Çankırı ilinin Şabanözü ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1896 yılına ait 'salname'de Arab olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 28 km, Şabanözü ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Şabanözü'nün güneydoğusunda olup, numaralı Şabanözü-Eldivan il yoluna 1,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Cinsellik (anlam ayrımı)
Cinsellik, cinsel özelliklerin bütünü, eşeysellik
Benekli sırtlan
Gülen sırtlan olarak da bilinen benekli sırtlan (Crocuta crocuta), günümüzde Sahra Altı Afrika'ya özgü Crocuta cinsinin mevcut tek üyesi olarak sınıflandırılan bir sırtlan türüdür. Geniş çeşitliliği ve 27.000 ila 47.000 arasında tahmin edilen fazla popülasyonları nedeniyle IUCN tarafından asgari endişe sınıfında listelenmiştir. Bununla birlikte, türler, habitat kaybı ve kaçak avlanma nedeniyle korunan alanların dışında nüfus kaybı yaşamaktadır. Türler Asya'da ortaya çıkmış olabilir ve bir zamanlar Geç Pleistosen'in sonuna kadar en az bir milyon yıl boyunca Avrupa'da yer almış olabilir. Benekli sırtlan, Hyaenidae familyasının bilinen en büyük üyesidir ve belirsiz bir şekilde ayıya benzer yapısı, yuvarlak kulakları, daha az belirgin yelesi, benekli postu, çift amaçlı diş yapısı ve daha az meme başı ile diğer türlerden fiziksel olarak ayırt edilir. Ayrıca dişilerin dış genital organları da erkeklerinkine çok benzerlik göstermektedir. Dişi benekli sırtlanlar, dış vajinal açıklığı olmayan, bunun yerine pseudo-penis olarak adlandırılan sahte penise sahip olan tek memeli türüdür.
Benekli sırtlan, Carnivora takımında en büyük grup boyutuna ve en karmaşık sosyal davranışa sahip olması nedeniyle en sosyal olan türdür. Sosyal organizasyonu, diğer etoburlarınkinden farklıdır; grup büyüklüğü, hiyerarşik yapı ve hem akraba hem de akraba olmayan grup arkadaşları arasındaki sosyal etkileşim sıklığı bakımından cercopithecinae primatlarına (babun ve şebekler) daha yakın benzerlik göstermektedir. Dişiler birbirlerine yardım etmek yerine sadece kendi yavrularına yardım ederler ve erkekler babalık bakımı göstermezler. Benekli sırtlan toplumu anaerkildir; dişiler erkeklerden daha büyüktür ve onlara hakimdir.
Benekli sırtlan, oldukça başarılı ve Afrika'daki en yaygın ve büyük etoburdur. Başarısı kısmen uyum yeteneği ve fırsatçılığına bağlıdır; o öncelikle bir avcıdır; ancak deri, kemik ve diğer hayvan atıklarını yeme ve sindirme kapasitesi ile de leşçil olabilir. İşlevsel olarak, benekli sırtlan, tüm Afrika etoburları arasında hayvansal maddeyi en verimli şekilde kullanır. Benekli sırtlan, avlanma ve yiyecek arama davranışında diğer Afrika etoburlarına göre daha fazla esneklik gösterir; tek başına, 2-5 kişilik küçük partilerle veya büyük gruplar halinde avlanır. Avlanma esnasında, benekli sırtlanlar, saldıracakları avı seçmek için genellikle toynaklı sürülerin arasından geçer. Avı seçtikten sonra, genellikle birkaç kilometrelik uzun mesafeler boyunca, 60 km/saate varan hızlarda kovalar.
Benekli sırtlan, insanlık ile uzun bir etkileşim geçmişine sahiptir; türlerin tasvirleri, Lascaux ve Chauvet Mağaraları'ndan oyma ve resimlerle Üst Paleolitik döneme aittir. Tür, hem batı kültüründe hem de Afrika folklorunda büyük ölçüde olumsuz bir üne sahiptir. İlkinde, türler çoğunlukla çirkin ve korkak olarak kabul edilirken, ikincisinde açgözlü, obur, aptal ve bunun yanında güçlü ve potansiyel olarak tehlikeli olarak görülmektedir. Türler hakkındaki Batılı algıların çoğu, Aristoteles ve Yaşlı Plinius'un yazılarında görece yargısız bir biçimde de olsa bulunabilmektedir. Hayvanın hermafrodit ve mezar soyguncusu olarak resmedildiği Physiologus'ta açık ve olumsuz yargılar görülmektedir. IUCN'nin sırtlan uzman grubu, benekli sırtlan hakkında oluşan olumsuz itibarın, türün hem esaret altında hem de vahşi doğada devam eden hayatta kalma mücadelesine zararlı olarak tanımladı.
Etimoloji, keşif ve adlandırma
Benekli sırtlanın bilimsel adı Crocutanın bir zamanlar yaygın olarak, hayvanın kürk rengine atıfta bulunmak amacıyla "safran rengi" olarak çevrilen Latince alıntı kelime crocutustan türetildiği düşünülüyordu. Sözcüğün doğru yazımı Crocāta olacağı için bu kullanımın yanlış olduğu kanıtlandı ve kelime Graeco-Roman kaynakları tarafından bu anlamda hiç kullanılmadı. Crocuta aslında Sanskritçe koṭṭhârakadan türetilen ve daha sonra kroshṭukadan gelen (her ikisi de aslında altın çakal anlamına gelmekteydi) Grekçe kelime Κροκόττας (Krokottas)'dan gelmektedir. Κροκόττας'dan ilk olarak, hayvanın Etiyopya'ya özgü kurt ve köpeğin bir karışımı olarak tanımlandığı Strabon'un Geographica kitabında bahsedilmiştir.
Klasik Antik Çağlardan Rönesans'a kadar, benekli ve çizgili sırtlan türleri ya aynı tür olarak kabul edildi ya da fiziksel nedenlerden ziyade tamamen coğrafi nedenlerden dolayı ayırt edildi. Hiob Ludolf, Historia aethiopica adlı eserinde Crocutayı fiziksel ve coğrafi nedenlerle Hyaenadan açıkça ayıran ilk kişiydi; ancak bu tür hakkında hiçbir zaman ilk elden deneyime sahip değildi, hesaplarını bir Etiyopyalı aracıdan aldı. Genel olarak sırtlan ailesinin taksonomik doğası konusunda kafa karışıklığı devam etmekteydi ve Etiyopya'daki çoğu Avrupalı gezgin sırtlanlardan "kurt" olarak bahsetmekteydi. Bu kısmen Arapça (dhiʾb) "kurt" kelimesi ile bağlantılı olan Amharca sırtlan anlamına gelen  (jɨbb) kelimesinden kaynaklanmaktadır.
Avrupalılar tarafından benekli sırtlanın ilk ayrıntılı, ilk elden tanımı Willem Bosman ve Peter Kolbe tarafından yapıldı. 1688'den 1701'e kadar Gold Coast'ta (günümüzde Gana) Dutch West India Company için çalışan Hollandalı tüccar Bosman, fiziksel açıklamaları benekli sırtlanla eşleşen "Jakhals, of Boshond" (çakallar veya orman köpekleri) hakkında yazdı. 1705'ten 1713'e kadar Ümit Burnu'nda Dutch East India Company için çalışan Alman matematikçi ve astronom Kolben, benekli sırtlanı ayrıntılı olarak tanımladı; ancak güney Afrika'daki yerleşimciler sırtlanları bilmediği için "kaplan kurdu" olarak tanımladı ve bu yüzden onları "kurt" olarak etiketledi.
Yerel isimler
Afrika'daki çeşitli dillerde sırtlanlar için türe özgü adlar yoktur. Örneğin benekli ve çizgili türler Dula, Svahili, Mandinka, Mossi, Ngambaye, Wolof ve Pölce'de aynı isimlere sahiptir. Diğer dillerde, diğer türler basitçe "küçük benekli sırtlan" olarak adlandırılabilir. Benekli sırtlanın Svahili'de fisi ve aardwolf fisi ndogo olarak adlandırılması buna bir örnektir.
Taksonomi, kökenler ve evrim
Geniş modern aralığının ışığında benekli sırtlan bir dizi alt türün önerildiği çizgili sırtlanın aksine, hem zamansal hem de mekânsal olarak gerçekten değişken bir türdür. Bir zamanlar Afrika ve Avrasya'nın hemen hemen tamamında mevcuttu ve büyük ölçüde morfolojik coğrafi varyasyon sergiledi, bu da aynı derecede geniş bir spesifik ve alt spesifik epitet kümesine yol açtı. Yavaş yavaş, tüm bu varyasyonların tek bir alt türdeki bireysel farklılıklara uygulanabileceği fark edildi.
1939'da biyolog L. Harrison Matthews, Tanzanya'dan çok çeşitli benekli sırtlan kafatasları arasında yapılan karşılaştırmalarla, o zamanlar tanınan alt türlerde görülen tüm varyasyonların, tek bir popülasyonda da bulunabileceğini ve öne çıkan tek karakter kümesinin kürk (yüksek derecede bireysel değişime tabidir) ve büyüklük (Bergmann kuralına tabidir) olduğunu gösterdi. Fosiller göz önüne alındığında, türler modern zamanlarda olduğundan daha büyük bir çeşitlilik sergilediler ve bu fosil türlerinin bir kısmı Crocuta Crocuta ile eş anlamlı olarak sınıflandı ve Crocuta cinsi içinde hâlâ eksik olan birden fazla tür olduğuna dair sağlam kanıtlar mevcuttur.
Hem Björn Kurtén hem de Camille Arambourg, türlerin Asya kökenli olduğu fikrini destekledi. Kurtén argümanlarını, Arambourg tarafından savunulan ve yine de bir Hint-Etiyopya kökenli olma olasılığını göz önünde bulunduran, Sivalik'ten Pliyo-Pleistosen taksonu Crocuta sivalensis üzerine odakladı. MtDNA haplotiplerinin filocoğrafik dağılımı üzerine yapılan çalışmalar, Afrika'dan Avrasya'ya üç göç olayı olduğunu göstermektedir; ancak ne filogenetik ağacın topolojisi ne de fosil kayıtları Asya kökenli olma ihtimalini göz ardı etmemektedir. Benekli sırtlanların Afrika'dan Avrasya'ya en erken göçü 3,5 milyon yıldan daha kısa bir süre önce başladı, büyük olasılıkla ilk benekli sırtlan fosillerinin keşfedildiği bölgeden, Doğu Asya'ya ve büyük olasılıkla Pakistan'a ulaştı. Benekli sırtlanların ikinci göçü 1,3 ila 1,5 milyon yıldan daha kısa bir süre önce meydana geldi ve sırtlanların Avrupa'ya ilk gelişi ve benekli Afrika sırtlanlarının güney ve kuzey nüfusu olarak ikiye ayrılmasıyla sonuçlandı. Üçüncü benekli sırtlan göçü 0,36 milyon yıl önce, Kuzey Afrika nüfusundan başlayarak hem Avrupa'ya hem de Asya'ya ulaştı. Leopar hariç diğer Afrika etoburlarının aksine, benekli sırtlanların Pleistosen döneminde bir genetik darboğaza maruz kaldığını gösteren hiçbir kanıt yoktur.
Crocuta cinsinin ataları, 10 milyon yıl önce Hyaena'dan (çizgili ve kahverengi sırtlan cinsi) ayrıldı. Benekli sırtlanın ataları muhtemelen diğer yırtıcı hayvanların leşler üzerindeki artan baskılarına tepki olarak sosyal davranışlar geliştirdiler ve bu da onları grup halinde çalışmaya zorladı. Benekli sırtlanlar, evrimlerinin bir noktasında ezici küçük azı dişlerinin arkasında keskin köpek dişlerini geliştirdiler. Bu sayede, kahverengi ve çizgili sırtlanlarda olduğu gibi, avlarının ölmesini beklemeyi artık bir zorunluluk olmaktan çıkardı ve böylece leşçilliğin yanı sıra sürü avcısı haline geldi. Avlarının genellikle göçmen olması ve küçük bir bölgedeki uzun kovalamacaların başka bir klanın topraklarına tecavüz etmelerine neden olacağı gerçeğinden dolayı, giderek daha büyük bölgeler oluşturmaya başladılar. Benekli sırtlan klanlarındaki dişi hakimiyetinin, avlanmada erkeklerle başarılı bir şekilde rekabet edebilmek ve böylece yavruları için yeterli sütün üretilmesini sağlamak için bir adaptasyon olabileceği teorisi ortaya atılmıştır. Cromerya döneminde Avrupa ve Çin'de ortaya çıkması, dev kısa yüzlü sırtlan Pachycrocuta brevirostris'in azalması ve nihayetinde yok oluşuyla aynı zamana denk geldi.
Anatomi
Benekli sırtlanın kafatası, çok daha büyük boyutu ve daha dar sagital tepesi ile çizgili sırtlanınkinden farklıdır. Boyutuna göre benekli sırtlan, Carnivora'lar arasında en güçlü yapılı kafataslarından birine sahiptir. Benekli sırtlanın köpek dişleri, kemik kıran küçük azı dişlerinin arkasında yer alır ve bu pozisyon, köpek dişlerini köreltmeden küçük azı dişleriyle kemiği ezmesine izin verir. Büyük çene kasları ve kafatasını büyük kuvvetlere karşı korumak için özel bir kubbeyle birleştirilen bu özellikler, benekli sırtlanın leoparın oluşturabileceğinden %40 daha fazla kuvvet olan 80 kgf/cm2 (1140 lbf/in²)'lik, bir basınç uygulayabilen güçlü bir ısırık atabilmesini sağlar. Benekli sırtlanın çeneleri, kemik kırma kabiliyetinde boz ayıdan daha üstündür ve serbest dolaşan sırtlanların zürafaların 7 cm çapındaki uzun kemiklerini kırdığı gözlemlenmiştir. ağırlığa sahip bir benekli sırtlanın, canine ucunda 565,7 newton ve karnasiyal eokonda 985,5 newton ısırma kuvvetine sahip olduğu tahmin edilmektedir. Bir çalışmadaki bir birey, ölçüm cihazlarına 4.500 newton'luk bir ısırma kuvveti uygulamıştır.
Boyutlar
Benekli sırtlan, Hyaenidae'nin mevcut en büyük üyesidir. Yetişkinlerin vücut uzunluğu ve omuz yüksekliği 'dir. Serengeti'deki yetişkin erkek benekli sırtlanlar,, dişiler ise ağırlığındadır. Zambiya'daki benekli sırtlanlar, erkekler ortalama ve dişiler  üzere daha ağır olma eğilimindedir. ve gibi olağanüstü büyük ağırlıkları olduğu bilinmektedir. Soyu tükenmiş olan Avrasya nüfusunun yetişkin üyelerinin ağırlığında olduğu tahmin edilmektedir.
Kürk
Kürk rengi büyük ölçüde değişkenlik gösterir ve yaşla birlikte değişir. Benekli sırtlanın kürkü, çizgili ve kahverengi sırtlanın kürkünden farklı olarak çizgilerden ziyade beneklerden oluşur ve çok daha kısadır, eski iki türün iyi tanımlanmış omurga yelesinden yoksundur. Temel rengi genellikle arka kısımlarda düzensiz yuvarlak beneklerin yer aldığı soluk grimsi kahverengi veya sarımsı gridir. Farklı farklılıklar gösteren benekler kırmızımsı, koyu kahverengi veya neredeyse siyahımsı olabilir. Benekler, tek bireylerde bile boyut olarak değişir; ancak genellikle çapındadır. Bacaklarda ve karında daha az belirgin bir benek deseni bulunur; ancak boğazda ve göğüste yoktur. Bazı araştırma grupları (Ngorongoro Crater Hyena Project and MSU Hyena Project gibi), bireysel sırtlanların belirlenmesine yardımcı olmak için genellikle benek modellerini kullanır. Boynun arkasındaki ve yanlarındaki beneklerin yerini beşli, soluk ve pek belirgin olmayan şeritler alır. Boynun arka tarafında geniş, ortalama bir şerit bulunur ve öne bakan bir tepeye uzar. Tepe çoğunlukla kırmızımsı kahverengi renktedir. Yüzün taç ve üst kısmı kahverengimsidir, her iki gözün üstündeki beyaz şerit dışında, gözlerin önü, rinaryum etrafındaki alan, dudaklar ve çenenin arka kısmı tamamen siyahımsıdır. Bacaklar, açık kahverengiden siyahımsıya kadar farklı renklere sahip olsa da beneklidir. Kürk nispeten seyrektir ve ölçülerinde orta derecede ince iç kürk ile  ölçülerinde uzun kalın kıllardan olmak üzere iki tipten oluşur. Türleri tasvir eden Avrupa Paleolitik kaya sanatı, Avrasya popülasyonlarının günümüzdeki Afrikalı benzerlerinin beneklerini koruduğunu göstermektedir.
Dişi cinsel organı
Dişinin cinsel organı erkeğinkine çok benzer. Klitoris, sahte penis gibi şekillenir, konumlandırılır ve sertleşebilir yeteneğine sahiptir. Ayrıca dişiler, labianın bir yalancı skrotum oluşturacak şekilde kaynaşması nedeniyle dış vajinaya (vajinal açıklık) sahip değildir. Sahte penis, dişinin idrarını yaptığı, çiftleştiği ve doğum yaptığı merkezi bir ürogenital kanal tarafından ucuna kadar geçirilir. Sahte penis, erkeklerin cinsel organlarından biraz daha kısa ve kalın olması ve daha yuvarlak penis başına sahip olması sebebiyle ayırt edilebilir. Hem erkek hem de kadınlarda glansın tabanı penis dikenleri ile kaplıdır. Sarkık olduğunda, sahte penis karın içine çekilir ve sadece sünnet derisi görülür. Doğum yaptıktan sonra sahte penis gerilir ve orijinal özelliklerinin çoğunu kaybeder.
Sosyal davranış
Benekli sırtlanlar, en fazla 80 bireyden oluşabilen ve klan olarak anılan büyük topluluklarda yaşayan sosyal hayvanlardır. Grup boyutu coğrafi olarak değişiklik göstermektedir. Örneğin göçmen avların olduğu Serengeti'deki klanlar, hareketsiz avların olduğu Ngorongoro Krateri'ndekilerden daha küçüktür. Benekli sırtlan klanları, kurt sürülerinden daha derli toplu ve birleşiktir; ancak Afrika yaban köpeklerininki kadar sıkı sıkıya bağlı değildir. Dişiler erkekler üzerinde baskındır, sıralamada en alttaki dişiler bile en yüksek sıradaki erkeklere hakimdir. Yavrular, doğumda annelerinin hemen alt sırasında yer alırlar. Anaerkil birey öldükten sonra (veya nadir durumlarda başka bir klana dağıldığında), en küçük yavrusu anaerkil olarak devralır. Dişilerin doğum klanlarıyla birlikte kalmaları tipiktir (nadiren dağılmalarına rağmen, bu nedenle büyük klanlar genellikle birkaç anasoylu içerirken erkekler tipik olarak 2½ yaşında doğum klanlarından ayrılırlar. Klan, klan üyelerinin genellikle bir arada kalmadıkları; ancak tek başlarına veya küçük gruplar halinde yiyecek aradıkları bir fisyon-füzyon topluluğudur. Yüksek rütbeli sırtlanlar, düşük rütbeli klan üyelerine yönelik saldırılarla konumlarını korurlar. Benekli sırtlan hiyerarşisi nepotistiktir; baskın dişilerin yavruları otomatik olarak annelerine tabi yetişkin dişilerlerden daha yüksek konumdadır. Bununla birlikte, benekli sırtlan yavrularındaki konum üstünlüğü, büyük ölçüde annenin varlığına bağlıdır; düşük rütbeli yetişkinler, anne yokken kendilerinden daha yüksek konumdaki yavrulara karşı agresif davranabilir. Bireysel benekli sırtlanlar yalnızca kendi yavrularını önemsemelerine ve erkeklerin yavruların büyütülmesinde rol almamasına rağmen, yavrular akrabalarını uzaktan büyük teyze olarak tanımlayabilirler. Ayrıca erkekler, akraba olmayan yavrulardan ziyade kendi kızlarıyla daha yakın ilişki kurar ve ikincisi, babalarına karşı daha az saldırgan davranarak babalarını destekler.
Benekli sırtlan toplulukları, diğer etobur memelilerden daha karmaşıktır ve grup büyüklüğü, yapısı, rekabet ve işbirliği açısından sercopithecine primatlarınınkine oldukça benzerdir. Cercopithecine primatlar gibi, benekli sırtlanlar birden fazla duyusal yöntem kullanır, bireysel türdeşleri tanır, bazı klan arkadaşlarının diğerlerinden daha güvenilir olabileceğinin bilincindedir, klan arkadaşları arasındaki üçüncü taraf akrabalarını ve rütbe ilişkilerini tanır ve sosyal karar verme sırasında bu bilgiyi adaptif olarak kullanır. Ayrıca, sercopithecine primatları gibi, sırtlan toplumlarındaki baskınlık dereceleri büyüklük veya saldırganlıkla değil, müttefik ağlarla ilişkilendirilir. Bu ikinci özellikte, benekli sırtlan, koalisyon yoluyla rütbe kazanarak primatlarla paralellik gösterir. Bununla birlikte, benekli sırtlan klanlarında rütbenin iptal edilmesi veya düşürülmesi çok nadirdir. Benekli sırtlanların sosyal ağ dinamikleri birçok faktör tarafından belirlenir. Çevresel faktörler arasında yağış miktarı ve av bolluğu, bireysel faktörler arasında dişi ve akrabalarla bağ tercihi ve topolojik etkiler ise ağdaki üçlü kapanış eğilimi yer alır. Dişi sırtlanlar sosyal bağ tercihlerinde erkeklerden daha esnektir. Daha yüksek rütbeli yetişkin benekli sırtlanlar, kan serumlarında daha yüksek telomer uzunluğuna ve bazı bağışıklık savunma proteinlerinin daha yüksek seviyelerine sahip olma eğilimindedir.
Çiftleşme, üreme ve gelişim
Benekli sırtlan, doğum zirvesi yağışlı mevsimde meydana gelmesine rağmen mevsime bağlı olmadan üreyen bir hayvandır. Dişiler, iki hafta süren bir östrus dönemi ile çok yönlü poliöstriktir. Birçok feliform tür gibi, benekli sırtlan da seçici değildir ve kalıcı yakın ilişkiler kurmaz. Her iki cinsiyetten üyeler, birkaç yıl boyunca birkaç eşle çiftleşebilir. Erkekler, eşinden daha ağır bassa bile, kızgın dişilere yaklaşırken itaatkâr davranışlar gösterir. Dişiler genellikle doğan veya doğduktan sonra klana katılan genç erkekleri tercih eder. Yaşlı dişiler de benzer bir tercih gösterirler ve uzun ve dostane ilişkileri olan erkekleri tercih ederler. Pasif erkekler, agresif olanlara göre kadınlarla kur yapma konusunda daha başarılı olma eğilimindedir. Benekli sırtlanlarda çiftleşme görece kısa bir olaydır, 4-12 dakika sürer ve tipik olarak sadece geceleri başka sırtlanların yokluğunda gerçekleşir. Çiftleşme süreci karmaşıktır; çünkü erkeğin penisi, yalancı skrotum ve testisler tarafından bloke edilen vajinadan değil, sahte penis yoluyla dişinin üreme yoluna girip çıkmaktadır. Bu alışılmadık özellikler erkekler için çiftleşmeyi diğer memelilere göre daha zahmetli hale getirirken, aynı zamanda tecavüz de fiziksel olarak imkansız olmasını sağlar. Dişi klitorisini geri çektikten sonra, erkek penisin yukarı doğru açısı ile altından kayarak dişiye girer. Bu gerçekleştiğinde, tipik bir memelinin çiftleşme duruşu benimsenir. Çiftleşme, birkaç saatlik süre boyunca birçok kez tekrarlanabilir. Her iki partner de çiftleşmeden sonra genellikle birkaç dakika üreme organlarını yalar.
Yavrular yumuşak, kahverengimsi siyah tüylerle doğarlar ve ortalama 1,5 kg ağırlığındadır. Etçil memeliler arasında benzersiz olan benekli sırtlanlar, gözleri açık olarak, 6–7 mm uzunluğunda köpek dişleri ve 4 mm uzunluğunda kesici dişlerle doğarlar. Ayrıca yavrular doğumdan kısa bir süre sonra birbirlerine saldırırlar. Bu, özellikle aynı cinsiyetteki yavrularda belirgindir ve daha zayıf yavruların ölümüne neden olabilir. Bu yeni doğan siblicide, ilk aylarında tüm sırtlanların tahmini %25'ini öldürür. Hayatta kalan erkek yavrular daha hızlı büyür ve üreme hakimiyetine ulaşma olasılığı daha yüksektir, hayatta kalanlar ise doğum klanlarında rakiplerini baskınlık kurmak için ortadan kaldırır. Emziren dişiler memelerinde süt taşıyabilir. Benekli sırtlan sütü, karasal etoburlar arasında en yüksek protein ve yağ içeriğine sahiptir. Yavrular, katı yiyecekleri üç ay gibi erken bir zamanda işleyebilse de, annelerinden 12-16 ay boyunca emmeye devam ederler. Anneler yavruları için yiyecek kusmazlar. Dişiler yavrularına karşı çok korumacıdır ve diğer yetişkinlerin, özellikle de erkeklerin onlara yaklaşmasına müsamaha göstermezler. Benekli sırtlanlar, yaşamlarının çok erken dönemlerinde yetişkin davranışları sergilerler; yavruların bir aydan önce ritüel olarak birbirlerini kokladıkları ve yaşam alanlarını işaretledikleri gözlemlenmiştir. Doğumdan sonraki on gün içinde, hatırı sayılır bir hızda hareket edebilirler. Yavrular 2-3 aylık olduklarında, siyah postları kaybolmaya ve yetişkinlerdeki gibi benekli, açık renkli kürkleri gelişmeye başlar. Sekiz aylıkken avlanma davranışları sergilemeye başlarlar ve ilk yaşlarından sonra grup avlarına tam olarak katılmaya başlarlar. Benekli sırtlanlar üç yaşında cinsel olgunluğa ulaşır. Ortalama yaşam süresi hayvanat bahçelerinde 12 yıl olmak üzere, en fazla 25 yıldır.
İn davranışı
Klanın sosyal hayatı, ortak bir in etrafında döner. Bazı klanlar yıllarca belirli inleri kullanabilirken, diğerleri bir yıl içinde birkaç farklı ini veya aynı anda birkaç in alanını kullanabilir. Benekli sırtlan inleri bir düzineden fazla girişe sahip olabilir ve çoğunlukla düz zemin üzerinde yer alır. Tüneller genellikle oval kesitlidir, yüksek olduklarından daha geniştir ve giriş genişliği ½-1 metreden 'ye kadar değişkenlik gösterir. Doğu Afrika ve Kongo'nun kayalık bölgelerinde, benekli sırtlanlar inleri bir yuva olarak kullanırken, Serengeti'dekiler tepecikleri gündüz saatlerinde dinlenme alanı olarak kullanır. İnler, sırtlanların hareket ettiği veya uzandığı girişlerinin etrafında büyük yalın toprak parçalarına sahiptir. Çoğu in yavru veya daha küçük hayvanlar tarafından kazıldığı için, yetişkin sırtlanlar büyüklükleri nedeniyle yuvalarının tamamını kullanamazlar. Küçük yer altı kanallarından oluşan inin yapısı, muhtemelen annenin yokluğunda yavruları avlanmaktan koruyan etkili bir anti-avcı cihazdır. Benekli sırtlanlar nadiren kendi inlerini kazarlar, çoğunlukla yaban domuzlarının, bahar tavşanlarının ve çakalların terk edilmiş inlerini kullanırlar. Dışkı genellikle inlerinden uzakta biriktirilir; ancak nerede olurlarsa olsunlar idrarlarını yaparlar. İnler, çoğunlukla birkaç dişi tarafından aynı anda kullanılır ve tek bir yerde 20'ye kadar yavru görmek olasıdır. Benekli sırtlanın genel formu tünel şeklindedir ve uyumak veya üremek için kullanılan geniş bir uç odası vardır. Bu oda nın genişliği ye kadar ulaşırken, yüksekliği oldukça azdır. Dişiler genellikle ortak bir inde veya özel bir doğum ininde doğum yapar. İkincisi, çoğunlukla düşük statülü dişiler tarafından yavrularına sürekli erişim sağlamak ve aynı zamanda ortak bir ine taşınmadan önce yavrularıyla tanışmalarını sağlamak için kullanılır.
Zeka
Benekli sırtlan, diğer sırtlanlarla karşılaştırıldığında, sosyal davranışın aracılığına dahil olan görece daha fazla miktarda frontal korteks gösterir. Çalışmalar, benekli sırtlan ve primat zekasında yakınsak evrime şiddetle işaret etmektedir. Evrimsel antropologlar tarafından yapılan bir araştırma, benekli sırtlanların işbirliğine dayalı problem çözme testlerinde şempanzelerden daha iyi performans sergilediklerini gösterdi. Tutsak haldeki benekli sırtlan çiftleri, bir yiyecek ödülü kazanmak için birlikte iki ipi çekmeye zorlandı, başarılı bir şekilde işbirliği yaptılar ve manevraları önceden eğitim almadan hızlı bir şekilde öğrenmeye çalıştılar. Deneyimli sırtlanlar, deneyimsiz klan arkadaşlarının sorunu çözmelerine bile yardımcı oldu. Buna karşılık, şempanzeler ve diğer primatlar için genellikle kapsamlı bir eğitim gerekir ve bireyler arasında işbirliği yamak her zaman için kolay değildir. Sırtlanların, özellikle tuzaklardan başarıyla kaçtıktan sonra son derece kurnaz ve şüpheli olduğu, 19. yüzyılda Güney Afrika'daki Hollandalı kolonistler tarafından onaylandı. Benekli sırtlanların belirli türleri avlamak için önceden plân yaptıkları belirtilmiştir. Örneğin, sırtlanların zebra avlamak için yola çıkmadan önce koku işaretleme gibi faaliyetlerde bulunduğu gözlenmiştir, bu davranış diğer av türlerini hedef aldıklarında gerçekleşmez. Ayrıca benekli sırtlanların, etrafta hiçbir düşman yokken, beslenme sırasında alarm çağrıları vererek diğer sırtlanları korkutmak gibi aldatıcı davranışları kullandıkları kaydedilmiştir.
Mnet Asya Müzik Ödülleri Özel Ödüller Kategorisi
Aşağıdaki Mnet Asya Müzik Ödülleri tarafından verilen özel ödülleri vardır.
Benekli sırtlan
Avlanma davranışı
Diğer büyük Afrika etoburlarının aksine, benekli sırtlanlar tercihli olarak herhangi bir türü avlamaz ve yalnızca Afrika mandası ve zürafadan önemli ölçüde kaçınır. Benekli sırtlanlar vücut kütle aralığı olan avları tercih eder. Orta ve büyük boyutlu avları avlarken, benekli sırtlanlar belirli hayvan kategorilerini seçme eğilimindedir. Örneğin genç bireyler, sıklıkla yaşlı hayvanları hedef alır; ancak ikinci kategori, saldırgan anti-avcı davranışları nedeniyle zebraları avlarken çok önemli değildir. Benekli sırtlan, görme, işitme ve koku alma yoluyla canlı avını izler. Leşler ise koku ve diğer yırtıcıların beslenme sesleri ile tespit edilir. Gündüz saatlerinde leşlerin üzerine inen akbabaları izlerler. İşitsel algıları, 'ye kadar mesafelerde, avı öldüren veya leşlerle beslenen yırtıcı hayvanların seslerini algılayabilecek kadar güçlüdür. Gri kurdun aksine benekli sırtlan, avlanırken kokudan çok görme yolunu kullanır, avının izlerini takip etmez veya tek sıra halinde seyahat etmez. Küçük avları ağzında sallayarak öldürürken, büyük avları canlı canlı yer.
Mnet Asya Müzik Ödülleri Özel Ödüller Kategorisi
En İyi İşbirliği
En İyi İşbirliği Mnet Asya Müzik Ödülleri 2010 yılından bu yana CJ E & M (Mnet) tarafından bazen sunulan bir ödül.