cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
İntrauterin gelişme geriliği
Sinirsel devre
İUGG bebeklerinde hafızadan sorumlu hipokampusun hızlandırılmış olgunlaşması görülür. Bu hızlandırılmış olgunlaşma, genellikle diğer ağları tehlikeye atabilecek ve hafıza ve öğrenme eksikliklerine yol açabilecek karakteristik olmayan gelişime yol açabilir.
İUGG oluşumunu engelleme
Yatak istirahatinin sonuçları iyileştirdiği görülmemiştir ve bu nedenle tipik olarak önerilmemektedir.
Ultrasonla fetüsüne intrauterin gelişme geriliği teşhisi konan anneler, izleme ve doğum yöntemlerine dayalı iyileştirme stratejileri kullanabilir. Bu izleme tekniklerinden biri umbilikal arter Doppler'dir. Bu yöntemin IUGR hastaları arasında doğum öncesi ve sonrası morbidite ve mortalite riskini azalttığı gösterilmiştir.
Doğum zamanı da bir yönetim stratejisidir ve umbilikal arter doppler'den toplanan parametrelere dayanır. Bunlardan bazıları, fetal dolaşımın ölçümleri olan pulsatilite indeksi, direnç indeksi ve diyastol sonu hızları içerir.
L-argininin, intrauterin gelişme geriliğini azaltmada faydası olduğuna dair deneysel kanıtlara sahiptir.
Sonuçlar
Tanım olarak, İUGG gebeliklerin %10'unu etkilemektedir, ancak düşük anne ağırlığı gibi birkaç faktör düzeltildiğinde, gebeliklerin sadece yaklaşık %3'ünün gerçek İUGG'den etkilendiği tahmin edilmektedir. Ölü doğan bebeklerin %20'sinde İUGG var. İUGG'li bebeklerde perinatal ölüm oranları 4-8 kat daha yüksektir ve hayatta kalan bebeklerin %50'sinde morbidite mevcuttur.
Tutumlu fenotip hipotezine göre, intrauterin gelişme geriliği, kronik gıda kıtlığı zamanlarında başka türlü aktive olan fetüste epigenetik tepkileri tetikler. Yavru gerçekten gıda yönünden zengin bir ortamda gelişirse, obezite ve tip II diyabet gibi metabolik bozukluklara daha yatkın olabilir.
Koyunlarda İUGG
Koyunlarda, intrauterin gelişme geriliği, gebeliğin başından ortasına kadar olan sıcak çarpmasından kaynaklanabilir. Azalmış fetal büyümeye neden olan azalmış plasenta gelişimi ile ilişkilidir  Hormonal etkiler, azalmış plasenta gelişiminde rol oynar. Plasental gelişimin erken azalmasına fetal büyümede eş zamanlı azalma eşlik etmese de; gebeliğin sonraki dönemlerinde fetal büyümeyi sınırlama eğilimindedir. Normalde, küçükbaş plasental kitle gebeliğin yaklaşık 70. gününe kadar artar ancak plasentaya fetal büyüme için yüksek talep daha sonra ortaya çıkar. (Örneğin, araştırma sonuçları, normal ortalama bir tek Suffolk x Targhee koyun fetüsünün kütlesinin 70. günde yaklaşık 0.15 kg olduğunu göstermektedir ve büyüme oranları 80. günde yaklaşık 31 g/gün, 120. günde 129 g/gün ve gebeliğin 140. gününde 199 g/gün olmaktadır. Doğumdan birkaç gün önce 140. günde yaklaşık 6,21 kg kütleye ulaşır. )
Callyspongiidae
Callyspongiidae Haplosclerina alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Callyspongiidae familyasına bağlı cinsler (2022):
De Havilland DH.82 Tiger Moth
de Havilland DH.82 Tiger Moth, de Havilland tarafından üretilen Birleşik Krallık yapımı bir eğitim uçağıdır. Uçak, Kraliyet Hava Kuvvetleri tarafından II. Dünya Savaşı sırasında eğitim amaçlı kullanılmıştır.
Teknik özellikler (DH.82 Tiger Moth)
Kaynakça:
Peugeot Type 136
Peugeot Type 136, Fransız otomobil üreticisi Peugeot tarafından 1911 yılında Audincourt ve Lille fabrikalarında üretilen ilk Peugeot otomobil modellerinden biridir. Toplam 235 adet üretilmiştir.
Model, önde konumlandırılan ve arka tekerleklere tahrik mili vasıtasıyla güç veren dört silindirli dört zamanlı bir motora sahipti. Motor 3988 cm³'lik bir deplasmandan güç üretebilmekteydi.
136 ve 136 A modelleri mevcuttu. uzunluğa ve dingil mesafesine sahip olan model, spor otomobil gövde biçimine sahip olan Type 135 toplam 2 ve 4 yolcu kapasiteliydi.
Tevfik Aslan
Tevfik Aslan, (d. 1885, Koru) - (ö. 23 Ağustos 1954), Türk siyasetçi.
Askerî Tıbbiye mezunudur. Dâhiliye mütehassısıdır. Gümüşsuyu Askeri Hastanesi Tabîpliği, 5. Kolordu 15. Fırka 45. Alay ve 12. Fırka 6. Alay Tabîpliği, 25. Seyyar Hastane Tabîpliği, 5. Fırka 13. Alay 60. Tabur Doktorluğu, Maraş Menzil Hastanesi Başhekimliği, Eskişehir Askerî Hastanesi Dâhiliye Hekimliği, İmar İskân Mıntıka Başhekimliği, Belediye Meclis Üyeliği, Türk Ocağı ve Himâiye-i Etfal Cemiyeti ve Halk Evi Başkanlığı, TBMM V. ve VI. Dönem Kastamonu Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve bir çocuk babasıdır.
İlter
İlter, Türkçe kökenli bir isimdir ve Türk kültüründe yaygın olarak kullanılan bir erkek ismidir. İlter ismi, "il" ve "ter" kelimelerinin birleşmesiyle oluşur.
İlter ismi, kişinin liderlik vasıflarını, bilgelik ve adalet duygusunu temsil eder. İlter ismini taşıyan bireyler genellikle güçlü karaktere sahip, liderlik yetenekleri gelişmiş ve toplumda etkili olabilecek potansiyele sahip kişiler olarak kabul edilir.
Ancak, her bireyin karakteri ve kişilik özellikleri farklıdır. İsim, bir kişinin sahip olduğu özelliklerin kesin bir göstergesi olmayabilir.
Pınararası, Milas
Pınararası, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir. Pınararası  Muğla'nın Milas ilçesine bağlı ve 1992 yılında teşkil edilmiş bir mahalledir. Daha önce Çiftlikköy mahallesi'nün bir mahallesi konumundaydı. Yaklaşık 200 nüfusa ve 60 haneye sahip bir mahalledir. Manzarası genelde orman görünümlüdür.
Coğrafya
Muğla iline 99 km, Milas ilçesine 30 km uzaklıktadır.
Nuri Tamaç
Nuri Tamaç, (d. 1892, Kastamonu) - (ö. 24 Ekim 1969), Türk siyasetçi.
Darülfünun Kimya ve Eczacılık Bölümü mezunudur. Kastamonu Memleket Hastanesi Eczacılığı, Kastamonu Lisesi Kimya Öğretmenliği, Müdür Yardımcılığı ve Müdürlüğü, Eczacılık, TBMM V., VI. ve VII. Dönem Kastamonu Milletvekilliği yapmıştır. Mülazımı Sani, Harp Madalyası sahibidir. Evli ve dört çocuk babasıdır.
Portekiz başbakanı
Portekiz Başbakanı, Portekiz Cumhurbaşkanı'nından sonra ülkede bulunan en yüksek 2. siyasi makamdır. Hükûmet başkanlığını yürütür. Başbakan, meclise karşı sorumlu olmakla birlikte, hükûmeti altında bulunan bakanlıkların faaliyetlerini koordine etmekle görevlidir. Başbakan, eğer gerek görürse başbakanlık makamı dışında, diğer bakanlıkların da başında bulunabilir. Başbakanlığın görev süresi yoktur. Meclis'te temsil edilen partileri dinledikten sonra, yasama seçimlerinin ardından cumhurbaşkanı tarafından atanır. Mevcut başbakan, 26 Kasım 2015 tarihinden beri António Costa'dır.
Bakü Caz Merkezi
Bakü Caz Merkezi, Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de bulunan bir caz merkezidir. 2002 yılında kurulmuş olup amacı Azerbaycan'da caz kültürünü geliştirmek ve sürdürmektir. Yaklaşık olarak her akşam canlı caz performansları vardır. Merkezde farklı caz tarzlarında çalışan caz müzisyenleri ve sanatçılar bulunmaktadır. Bazen caz konserleri ve filmler merkezde büyük bir ekranda gösterilir.
Azerbaycan'da cazın ortaya çıkışı ve gelişmesi, dünyadaki tüm petrolün yarısının üreticisi olarak bilinen Bakü'nün ekonomik toparlanma yaşadığı 20. yüzyılın ilk yıllarına dayanmaktadır. Bu dönemde Azerbaycan'da girişimci işadamları, mimarlar, tüccarlar, bilim adamları, yerli ve yabancı sanatçılar ortaya çıkmaya başladı ve Azerbaycan'a yeni müzik dalgası geldi. Azerbaycanlı besteciler Niyazi ve Tevfik Guliyev, 1938'de Bakü'de ilk caz orkestrasını kurdu. Niyazi ve Tevfik Guliyev, Aleksaner Tsfasman'ın ilk Sovyet caz orkestrasında yer aldı. Niyazi ve Tevfik Guliyev'in orkestrası Azerbaycan cazının temellerini attı. Devlet cazında üç trombon, beş saksafon, üç trompet, bir piyano, bir gitar ve vurmalı çalgılar vardı.
Bakü'de ilk caz festivali 1969'da yapıldı. Bir aradan sonra, gelenek 2005 yılında geri geldi ve halen sürmektedir.
Bellini
Bellini soyadını taşıyan birden fazla kişi mevcuttur:
Nepheliospongiidae
Nepheliospongiidae Haplosclerida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Toto (oyuncu)
Antonio Focas Flavio Angelo Ducas Comneno De Curtis di Bisanzio Gagliardi (bilinen adıyla; Totò ; d. 15 Şubat 1898; Napoli- 15 Şubat 1967 Roma) Dünyaca ünlü İtalyan komedi ustası ve oyuncu.
Linghai
Linghai, Çin'in Liaoning eyaletine bağlı Jinzhou il düzeyi şehrinde bulunan bir şehirdir. Şehir, eyaletin batısında yer almaktadır. Yüzölçümü 2.417 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 576.143'tür.
Franjo Gregurić
Franjo Gregurić (d. 12 Ekim 1939) Hırvat bir siyasetçi. Temmuz 1991'den Eylül 1992'ye kadar Hırvatistan'ın 3. Başbakanı olarak görev yapmış, Hırvatistan Savaşı'nın başında ulusal birlik hükûmetine liderlik etmiştir.
1990'da yapılan ilk demokratik seçimler sırasında Franjo Gregurić Hırvat Demokratik Birliği üyesi olarak siyasete girdi. 1990'da ikinci Hırvat hükûmetinde bir başbakan yardımcılığı görevinde bulundu. 17 Temmuz 1991'de Başbakan Franjo Tuđman tarafından başbakanlığa atandı.
Görev aldığında Hırvatistan çok zor durumdaydı - bağımsızlığı uluslararası toplum tarafından tanınmıyor ve Slovenya'nın aksine Hırvatistan, Yugoslav Halk Ordusu tarafından desteklenen Krajina isyancılarına direnecek uygun askeri altyapıdan yoksundu. Sadece birkaç hafta sonra, yeni doğan ve tecrübesiz Hırvat askeri için feci felaketlerin ardından, Kabinesine Hırvatistan Parlamentosu'nda (Hırvat Haklar Dairesi hariç) temsil edilen diğer siyasi partilerin üyelerinin tanıtılmasıyla yeniden başlandı.
Daha sonra "Ulusal Birlik Hükümeti" olarak adlandırılan kabine, BM tarafından desteklenen bir ateşkes sonrasında Hırvatistan'daki büyük savaş operasyonları 3 Ocak 1992'de sona erdiğinde sorumlu oldu. 15 Ocak 1992'de Hırvat bağımsızlığı büyük Avrupa ülkeleri tarafından kabul gördü.
Bu, Gregurić'in kabinesinin en büyük başarısı olarak karşımıza çıkarken, Gregurić'in hafif görgü ve yönetsel becerileri nedeniyle kendisine olumlu bir üne kavuşmuştu. Kabinesi, sık sık zor durumda ulusal birliğin mükemmel bir örneği olarak alındı.
Bununla birlikte, bu başarılar doğru bağlamda ele alınmalıdır. Dış politika Franjo Tuđman'ın elinde, savunma ise Gojko Šušak'ın elinde ve askeri yetkililerin sadece Başkan'a karşı sorumluydu. Bu durum, Gregurić'i ilk Hırvat para birimini piyasaya sürme ve daha önce Yugoslav federal yargı alanında Hırvat hava trafiği kontrolü ve diğer kurumları kurma gibi sıradan görevleri bıraktı.
Savaşın genellikle sona erdiği ve yeni seçim olasılığı ile algılanırsa, "Ulusal Birlik Hükümeti" ayrı düşmeye başladı. Şubat 1992'de hükûmeti Hırvatistan egemenliğinin resmi olarak tanınması karşılığında Krajina'daki etnik Sırplara toprak özerkliği önerme yasalarını önerdi. Hükûmet bakanlarından birisiyle Hırvat Sosyal Liberal Parti genel başkanı olan Dražen Budiša, hükûmeti protesto etmek üzere bıraktı. Bunu hükûmetten yavaş yavaş ayrılan diğer partilerin temsilcileri izledi.
1992 Parlamento seçimlerinde Gregurić HDZ'nin temsilciliğine seçildi ve partide kaldı.
Gregurić daha sonra 1993 ve 2000 yılları arasında Hırvatistan İtfaiye Birliği Başkanlığı yaptı.
Mayıs 2010'da, Gregurić, Institut IGH'deki Denetim kurulu başkanlığına getirildi.
Sol komünizm
Komünist sol olarak da bilinen sol komünizm, Komünist Enternasyonal'in sol kanadını teşkil eden ve Komünist Enternasyonal'den 1920'lerden ayrılmış akımlardan gelen siyasi geleneğin ismidir. Komünist Enternasyonal'in dünyanın pek çok yerindeki partilerinde, oportünizme karşı, devrimci görüşleri savunan sol kanatlar gelişmiş olsa da, bu akımlar en net biçimde Almanya-Hollanda komünist solu ve İtalyan komünist solu tarafından ifade edilmişlerdir.
Komünist solların kökenleri
19. yüzyılda kapitalizm hala genişleyen, yükselen bir sistem iken, burjuvazi, yönetiminin sömürüye dayanan doğasını, sanki siyah beyazmış, kapitalizm de aslında sosyalizmmiş gibi göstererek gizlemeye daha az ihtiyaç duyuyordu. Bu tür ideolojik çarpıtmalar, esas olarak kapitalizmin tarihsel çöküşüne özgü olduğu ve burjuvazinin Marksizmi mistifikasyon aracı olarak kullanma çabasıyla açıkça ortaya çıkardığı için bu dönemde çok yaygın değillerdi. Ancak kapitalizmin yükseliş döneminde bile, egemen ideolojinin acımasız baskısı çoğunlukla işçi hareketi içine gizlice sokulan sosyalizmin yanlış versiyonları biçimini alıyordu. Bu nedenle, Komünist Manifesto kendini feodal sosyalizm ile “burjuva” ve “küçük burjuva” sosyalizminden ayırmak zorunda kaldı. Yine bu nedenle Birinci Enternasyonal içindeki fraksiyonlar bir taraftan Bakuninizme, diğer taraftan Lassalcı devlet sosyalizmine karşı çift taraflı mücadele vermek zorunda kaldı.
İkinci Enternasyonal partileri, marksizm temelinde kuruldu ve bu bağlamda, işçi hareketi içindeki farklı eğilimlerin ittifakı olan Birinci Enternasyonalden hayli ileri bir adımı temsil etti. Ancak kapitalizmin muazzam büyüme aşamasında hareket etmeleri nedeniyle, reformlar için mücadele işçi sınıfı enerjisinin ana odak noktasını oluşturduğunda, özellikle sosyal demokrat partiler, kapitalist sistemle bütünleşmeye yönelik baskılara açıktı. Bu baskılar kendilerini bu partiler içinde, Marksizmin kapitalizmin kaçınılmaz yıkılışına dair öngörüsünün “düzenlenmesi” gerektiğini ve devrimci kesintiler olmadan, barış içinde sosyalizme geçilebileceğini savunan reformcu akımlar aracılığıyla ifade ettiler.
Bu dönem boyunca –özellikle 1890'ların sonu ve 1900'lerin başı-, hem temel marksist ilkelerin savunulmasında en kararlı olan hem de kapitalizmin yükseliş dönemi sınırlarına ulaşması nedeniyle proletarya mücadelesinin için ortaya çıkan yeni koşulları fark edip göz önünde bulunduran ilkler olan “sol” akımlar tarafından marksizmin devamlılığı sağlandı. Sosyal demokrasinin sol kanadının somutlaştığı isimler iyi bilinir –Rusya’da Lenin, Almanya’da Lüksemburg, Hollanda’da Pannekoek, İtalya’da Bordiga- ancak bu militanların hiçbirinin izolasyon içinde faaliyette bulunmadıklarını göz önünde bulundurmak da önemlidir. Oportünist yozlaşma Enternasyonal içinde yayıldıkça, sol akımlar, hem kendi partileri içinde hem de uluslararası boyutta örgütlü fraksiyonlar olarak -Rusya’da Bolşevikler, Hollanda’da Kürsü (De Tribune) grubu ve benzerleri- çalışmak zorunda kaldılar.
1914’te başlayan emperyalist savaş ve 1917 Rus Devrimi, marksizmin kapitalizmin kaçınılmaz olarak “sosyal devrim dönemine” gireceği görüşünü doğruladı ve işçi sınıfı hareketinde temel bir ayrımın oluşmasını hızlandırdı. İlk defa her ikisi de Marx ve Engels’e atıfta bulunan örgütler, kendilerini barikatın farklı taraflarında buldular. Çoğunluğu vaktiyle “reformistlerin” eline geçmiş olan resmi sosyal demokrat partiler Marks’ın erken dönem yazılarına atıfta bulunarak emperyalist savaşı desteklemiş ve Rusya’nın hala burjuva gelişme aşamalarından geçmesi gerektiğini savunarak Ekim Devrimini topa tutmuşlardı. Ancak böyle yaparak, 1914 savaşı için silah altına alınan çavuşlar ve 1918 karşı devriminin dedektifi olmakla, geri dönülmez şekilde burjuvazinin saflarına geçmiş oldular. Bu durum, tamamıyla kesin bir şekilde marksizme bağlılığın göstermelik demeçlerle ya da parti etiketleriyle değil bizzat yaşayan pratik ile sağlandığını gösterdi. Emperyalist katliam döneminde, proletarya enternasyonalizmi bayrağını tek başına dalgalandıran, Rusya'daki proleter devrimini savunmak için bir araya gelen ve savaşın ardından birçok ülkede patlak veren grev ve ayaklanmalara önderlik eden sol kanat akımlardı. Ayrıca 1919’da kurulan yeni Komünist Enternasyonal’in çekirdeğini oluşturan yine bu akımlardı.
Komünist solların ortaya çıkışı
Fakat nasıl İkinci Enternasyonal’de oportünizmin büyümesi, sol kanat akımlardan proleter bir cevap tetiklediyse, Üçüncü Enternasyonal’daki oportünizm eğilimine de komünist solun, pek çoğu Pannekoek ve Bordiga gibi pek çoğu eski Enternasyonal’de de marksizmin en iyi savunucularından olan akımları direndi. Komünist sol özünde enternasyonal bir akımdı ve Bulgaristan’dan İngiltere’ye, ABD’den Güney Afrika’ya pek çok ülkelerde ifade ediliyordu. Fakat komünist solun en önemli temsilcileri tam da marksist geleneğin en güçlü olduğu ülkelerde, yani Almanya, İtalya ve Rusya’da konumlanmıştı.
1920'lerde Alman komünist solu
Almanya’da marksist geleneğin derinliği, devrimci dalganın yükseldiği anda özellikle parlamento sorununa ve sendikalar sorununa dair en ileri siyasi görüşlerin ortaya çıkışını sağlamış olan proleter kitlelerin gerçek hareketinden gelen devasa teşvikle birleşti. Fakat sol komünizm kendi başına ilkin Alman Komünist Partisi (KPD) ve Enternasyonal’de oportünizmin ilk işaretlerine karşı ortaya çıktı ve 1920’de KPD’deki sol muhalefet ilkesiz bir manevrayla atılınca başını çeken KAPD (Almanya Komünist İşçi Partisi) oldu. Komünist Enternasyonal liderliği tarafından “çocuksu” ve “anarko-sendikalist” olmakla suçlanmasına rağmen KAPD’ın eski parlamenter ve sendikal taktiği reddi, bu taktikleri tamamen eskimiş ve anlamsız kılan ve fabrika komiteleri ve işçi konseyleri gibi yeni sınıfsal örgüt biçimleri gerektirmenin yanı sıra Bolşevik geleneğiyle doğrudan bağlı olduğu üzere sosyal demokrasinin eski “kitle partisi” anlayışının açıkça reddedilmesini ve programatik olarak net bir çekirdekten oluşan parti anlayışını benimsemesini zorunlu kılan kapitalizmin çöküş dönemine dair tamamen marksist bir analizden kaynaklıydı. Eski sosyal demokratik taktiklere dönüşe karşı KAPD’ın bu kazanımları uzlaşmaz bir biçimde savunması, onu devrimci hareketin liderleri Antonie Pannekoek ve Herman Gorter'in çalışmaları aracılığıyla başta Almanya ve Almanya'yla yakın bağlantılı olan Hollanda olmak üzere çeşitli ülkelerde ifade bulan enternasyonal bir eğilimin merkezi kıldı.
Bu 1920’lerin başlarında Almanya'daki sol komünizmin önemli zayıflıklarla boğuşmak zorunda kalmadığı anlamına gelmez. Kapitalizmin düşüşünü uzun soluklu bir süreç yerine nihai bir “ölüm krizi” olarak görme eğilimi, devrimci dalganın gerilemesini görmeyi zorlaştırdı ve volüntarizm tehlikesine kapı açtı; buna bağlı olarak örgütsel sorunlardaki zayıflıklar Komünist Enternasyonal’den olgunlaşmamış, prematüre bir biçimde kopulmasını ve de 1922’de başarısızca yeni bir Enternasyonal oluşturmaya çalışılmasını doğurdu. Zırhındaki bu çatlaklar, onun 1920’lerde başlayacak karşı-devrim akımına karşı durmasını engelledi ve bunun yanında bir parçalanma sürecine girdi. Bu süreç çoğu zaman belirli bir siyasi örgütlenmenin gerekliliğini reddeden “konseycilik” ideolojisiyle teorize edildi.
1920'lerde İtalyan komünist solu
Öte yandan İtalya’da ise İtalya Komünist Partisi’nde başta çoğunluğa sahip olan komünist sol, özellikle örgütsel sorunda çok netti ve bu netlik onun yalnızca yozlaşan enternasyonalda oportünizme karşı cesurca bir kavga vermelerini değil ayrıca devrimci hareketin enkazından sağ çıkmasını sağlayan ve karşı devrim gecesinde marksist teoriyi geliştiren bir komünist fraksiyon oluşturmasına olanak verdi. Fakat 1920’lerde burjuva parlamentolarına katılmama burjuva parlamentolarına katılmama yanlısı argümanları, komünist öncü kolunu “kitlesel etki” izlenimi yaratmak için büyük merkezci partilerle birleştirmeye karşı çıkışları ve Birleşik Cephe ile “işçi hükümeti” sloganlarına karşı görüşleri de marksist yöntemin derinlikle bir anlayışına dayanmaktaydı.
Aynı şey İtalyan sol komünistlerinin yeni faşizm olgusuna dair analizi ve bunun sonuç olarak “demokratik” burjuvazinin partileriyle bir herhangi bir anti-faşist cephe oluşturmayı reddetmesinde de geçerliydi. Parti kurucusu Amadeo Bordiga’nın ismi artık değişemez bir biçimde İtalyan komünist solunun tarihinin bu aşamasıyla özdeşleşmiştir, fakat bu militanın katkılarının devasa önemine rağmen Bolşevizm Lenin’e ne kadar indirgenebilir ise, İtalyan solu da Bordiga’ya ancak o kadar indirgenebilir; ikisi de proleter siyasi hareketin organik ürünleridir.
Rus komünist solu
Rusya’daki devrimin yalıtılmışlığı, söylediğimiz gibi işçi sınıfı ile sürekli bürokratikleşen devlet aygıtının gün geçtikçe uzaklaşmasına neden oldu, ki bu uzaklaşmanın en trajik ifadesi Kronştad işçi ve denizcilerinin ayaklanmasının, proletaryanın devletle hep biraz daha bütünleşen Bolşevik partisi tarafından bastırılması oldu.
Tam da proleter bir parti olduğu için, Bolşevizm kendi yozlaşmasına karşı çok sayıda içsel tepki doğurdu. 1917’de partinin sol kanadının en önde gelen sözcüsü olan Lenin’in kendisi de özellikle hayatının sonlarına doğru partinin bürokratizme düşüşüne dair bir hayli yerinde eleştiriler yaparken, Troçki de aynı zamanda parti içinde proleter demokrasi normlarını yeniden yürürlüğe sokmaya çalışan sol muhalefet temel temsilcisi olarak sol muhalefetle birlikte Stalin taraftarlarına ve “tek ülkede sosyalizm” teorisine karşı kavga başlattı. Troçkistler bu durumu Bolşevizmin proletaryanın öncü kolu olma niteliğini devletle birleşerek büyük ölçüde terk ettiği şeklinde açıklamaktadır.
Daha 1919’da, Valerian Ossisinski, Vladimir Smirnov ve Timotei Sapranov’un başını çektiği demokratik merkeziyetçilik grubu Sovyetlerin “solmakta olduğu” ve her geçen gün Paris Komünü’nün ilkelerinden daha fazla uzaklaşıldığına dair uyarılar yapmaya başlamışlardı. Benzer eleştiriler 1921’de Alexandra Kollontai ve Alexander Shliapnikov’un başını çektiği İşçi Muhalefeti grubu tarafından da yapıldı, fakat 20’lerde İtalyan Solu’nda benzer bir yaklaşım geliştiren demokratik merkeziyetçilik grubu kadar güçlü ve uzun soluklu çıkmadılar. 1923’te Gabriel Myasnikov’un başını çektiği İşçi Grubu bir manifesto yayınlayarak o yıl gerçekleşen işçi grevlerinde önemli bir rol oynadı ve müdahalelerde bulundu. İşçi Grubu’nun görüşleri KAPD’ınkilere yakındı.
Bütün bu gruplar yalnızca Bolşevik partisi içerisinden çıkmadılar; parti içerisinde devrimin asıl ilkelerine dönüş için savaşmaya devam ettiler. Fakat burjuva karşı-devriminin kuvvetleri parti içerisinde alan kazandıkça, asıl mesele çeşitli muhalefetlerin bu karşı-devrimin gerçek doğasını görmeleri ve onun örgütlü ifadelerine karşı duyulan herhangi bir duygusal sadaketten kurtulunmasıydı.
Bununla birlikte Troçkist muhalefetin en iyi unsurlarını büyük bir kesimi, sözde “uzlaştırılamazlar”, kendileri 20’lerin sonralı ve 20’ların başlarında komünist solun görüşlerine kaydılar. Fakat 30’ların sonunda Stalin ve taraftarları neredeyse tamamen bu grupları ortadan kaldırmıştır.
1930'lar ve sonrasında Alman komünist solu
Almanya’da komünist solun gruplarının parçalanması, Hitler rejimi altında bile bir miktar gizli devrimci faaliyet sürdürülmüş olsa da, Nazi terörü tarafından büyük ölçüde tamamlandı. 1930’larda, Alman solunun devrimci görüşleri büyük ölçüde Hollanda’da, Enternasyonal Komünistler Grubu (Gruppe Internationaler Kommunisten - GIK), ama ayrıca ABD’de Paul Mattick’in başını çektiği grup tarafından savunuldu. Hollanda solu da küresel katliamın yolunu açan yerel emperyalist savaşlar karşısında enternasyonalizme sadık kalarak “demokrasiyi savunmak” laflarına direndi.
Aynı zamanda sendika sorununa, kapitalist kokuşma çağından işçi örgütlerinin yeni biçimlerine, ayrıca kapitalist krizin maddi kökenlerine ve devlet kapitalizmine doğru eğilime dair anlayışını da geliştirdi. Ayrıca sınıf mücadelesi içerisinde, özellikle işsizlerin hareketine dair önemli bir etkinliği de müdafa etmeyi başardı. Fakat Rus devriminin yenilgisi Hollanda solu’nu ciddi bir biçimde sarsmıştı ve bu da Hollanda solunun aratarak siyasi örgütün, dolayısıyla kendisinin rolünün konseyci yadsımasına götürdü. Bununla birlikte Bolşevizmin tamamen reddi ve Rus devriminin baştan beri burjuva kabul edilip bir kenara bırakılması geldi. Bu kuramsallaştırmalar, eğilimin gelecekte ortadan kayboluşunun tohumlarıydı. Hollanda’da sol komünizm Nazi işgalinden sonra devam edip ilk başta KAPD’ın parti-yanlısı görüşlerine de dönen Spartaküs Komünistler Birliği (Kommunistenbond Spartacus) tarafından devam ettirilse de, Hollanda’solunun örgütsel sorunda anarşizme verdiği tavizler sonraki yıllarda herhangi bir örgütlük devamlılığı sürekli zorlaştırdı. Şu anda bu eğilimin tamamen ortadan kalkmak üzeredir.
1930'lar ve II. Dünya Savaşı Sırasında İtalyan komünist solu ve Enternasyonal Komünist Sol
1930’lar, Viktor Serge’in sözleriyle “yüzyılın geceyarısı” idi. Devrimci dalganın son kıvılcımları, yani İngiltere’deki 1926 genel grevi ve 1927 Şangay ayaklanması da sönmüşlerdi. Komünist Partiler ulusal savunmanın partileri oldular; faşist ve Stalinist terör devrimci hareketin en yüksek noktaya çıktığı ülkelerde en büyük vahşetiyle hüküm sürüyordu; ve bütün kapitalist dünya yeni bir emperyalist kıyıma hazırlanıyordu. Bu koşullar altında varoluşlarını sürdürebilen devrimci azınlıklar sürgün, baskı ve artan yalıtılmışlık koşullarıyla yüzleşmek durumundaydılar. Sınıfın bütünü moral bozukluğuna ve burjuvazinin savaş ideolojilerine boyun eğmiş olduğundan, devrimiler sınıfın anlık mücadelelerinde yaygın bir etki yapmayı umacak konumda değillerdi. Troçki’nin bu durumu anlamaktaki başarısızlığı sol muhalefeti çaresiz bir “kitleleri fethetmek” umudu uğruna her geçen gün, sosyal demokrat partilere girişi savunan “Fransız dönüşü”, anti-faşizme teslimiyet gibi örneklerde görüldüğü üzere artan bir oportünizme sürüklüyordu. Troçki’nin kendisinden ziyade Troçkizm için bu gidişatın nihai sonucu, 1940’larda burjuva savaş aygıtının bir parçası olmak oldu. O zamandan beri Troçkizm, tıpkı sosyal demokrasi ve Stalinizm gibi, kapitalizmin siyasi aygıtının bir parçası oldu ve bütün iddialarına marksizmin devamlılığıyla hiçbir alakası kalmadı.
Bu gidişatın aksine Bilan (Bilanço) dergisi etrafındaki İtalyan sol komünist fraksiyon zamanın gereklerini doğru bir biçimde tanımladı: öncelikle savaşa doğru gidişata karşı enternasyonalizmin temel ilkelerine ihanet etmemek; sonrasında başta Rus devrimi olmak üzere devrimci dalganın yenilgisinin “bilançosunu” çıkartmak ve gelecekte sınıf mücadelesinin yeniden doğuşuyla ortaya çıkacak yeni partilere teorik bir temel sağlayacak olan dersleri ortaya koymak.
İspanya’daki savaş zamanın devrimcileri için özellikle zor bir sınavdı, zira çoğu anti-faşizm sirenlerinin şarkısına kapılarak teslim oldu ve savaşta iki tarafın da emperyalist olduğunu ve onun yaklaşan dünya savaşının provası olduğunu göremedi. Öte yandan Bilan sağlam durarak tıpkı Birinci Dünya Savaşı esnasında iki tarafa da karşı çıkan Lenin’in yaptığı gibi burjuvazinin hem faşist hem de cumhuriyetçi kesimlerine karşı sınıf mücadelesi çağrısı yaptı.
Aynı zamanda daha sonra Belçika, Fransa ve Meksika’da fraksiyonlar oluşturacak olan bu akımın teorik katkıları da uçsuz bucaksızdı ve gerçekten yeri doldurulamaz nitelikteydi. 1917 Rus devriminin proleter niteliğini sorgulamaya hiçbir zaman gitmeyen Rus devriminin yozlaşması analizi ile; gelecekteki geçiş döneminin sorunlarına dair araştırmalarıyla; ekonomik krize ve kapitalizmin çöküş döneminin kökenlerine dair çalışmalarıyla; Komünist Enternasyonal’in “ulusal kurtuluş” hareketlerine destek verilmesi gerektiği yönündeki görüşlerini reddedişiyle; parti ve fraksiyon teorisini ortaya koyuşuyla; diğer siyasi proleter eğilimlerle kardeşçe fakat bitmek bilmez polemikleriyle; ve bunun yanı sıra pek çok farklı alandaki çalışmalarıyla İtalyan sol komünist fraksiyonu şüphesiz geleceğin proleter örgütlerinin programatik temelini ortaya koyma görevini başarıyla yerine getirdi.
II. Dünya Savaşı sonrasında İtalyan sol komünizmi
İtalyan solu bir çeşit örgütsel devamlılık sağlamayı başardı, fakat karşı-devrimin verdiği zararlar bir bedel kesecekti. Tam savaştan önce, İtalyan sol komünist fraksiyonu dünya savaşının aciliyetini yadsıyan “savaş ekonomisi teorisi” ile bulanacaktı, fakat çalışmalar, özellikle Fransız sol komünist fraksiyonunun ortaya çıkmasıyla devam etti. Savaşın sonunda İtalya’da ciddi proleter mücadelelerin ortaya çıkması fraksiyonun saflarında kafa karışıklığına yol açtı ve militanların çoğu İtalya’ya dönerek 20’lerin sonlarından beri siyasi faaliyet yürütmeyen Bordiga’yla birlikte, savaşa karşı çıkmasına rağmen açık olmayan bir programatik temelde bulunan ve dönemi yükselen devrimci kavga dönemi olarak gören hatalı bir analize sahip İtalya Enternasyonalist Komünist Partisi’ni kurdular.
1952'de İtalya Enternasyonalist Komünist Partisi içerisinde, “Bordigist” eğilim ile faşist dönemde İtalya’da faal bir militan olarak kalan Onarato Damen’in başını çektiği eğilim ayrıştılar. “Bordigist” eğilim dönemin gerici doğasına dair anlayışında çok daha netti, fakat marksizmi savunurken sağlam durmak kaygısı yönündeki çabaları dogmatizme kaymaları gibi bir sonuç doğurdu. “Marksizmin sabitliğine” dair (yeni!) teorileri onları Fraksiyon’un 1930’larda attığu adımları görmezden gelmeye ve pek çok hususta Komünist Enternasyonal’in “ortodoksluğuna” gerilemelerine yol açtı. Bugün kendilerine “Enternasyonal Komünist Partisi” adını veren çeşitli Bordigist gruplar bu eğilimden gelmektedirler.
Damen eğilimi ise partinin rolü, sendikalar, ulusal kurtuluş devlet kapitalizmi sorunlarına dair çok daha net olmasına rağmen hiçbir zaman İtalya Enternasyonalist Komünist Partisi’nin kuruluşundaki hataların köklerine hiçbir zaman inmedi. 1950 ve 1960’larda bu gruplar siyasi olarak durgunlaştı, özellikle Bordigist eğilim kendisini bir sekterlik duvarının arkasında “korunmaya” aldı. Burjuvazi marksizmin bütün örgütlü ifadelerini ortadan kaldırmaya, bugünün devrimci örgütleri ile işçi hareketinin büyük geleneklerin arasındaki hayati bağlantıyı kırmaya hiçbir zaman olmadığı kadar yaklaşmıştı.
Fransız Komünist Solu
Fransız sol komünist fraksiyonunun çoğunluğu İtalyan sol komünistlerinin Enternasyonalist Komünist Partisi'ni kurmasına karşıydı ve karşı devrimin zafer döneminin hala sürdüğünü ve dolayısıyla fraksiyonun görevlerinin tamamlanmadığını daha önce gördüler. Bunun üzerine Fransa Komünist Solu (Gauche Communiste de France - GCF) adını alan Fransız sol komünist fraksiyonu Bilan’ın ruhunda çalışmalarını sürdürerek, sınıfın anlık mücadelelerine müdahale etme sorumluluğunu yadsımadan, kaynaklarını siyasi ve teorik netleşmeye yoğunlaştırarak özellikle devlet kapitalizmi, geçiş dönemi, sendikalar ve parti konuklarında önemli katkılar yaptı. Böylesi sağlam bir marksist yöntemi müdahale etmek İtalyan solu’nun tipik özelliklerindendi, fakat Fransa Komünist Solu, Alman-Hollanda sol komünistlerinin en iyi katkılarından bazılarını da programatik cephanesinin bir parçası haline getirmeyi başardı. Öte yandan 1952’de, hatalı olarak üçüncü dünya savaşının gelmek üzere olduğu yanılgısına varan GCF, fiili olarak ortadan kalktı.
1968 sonrası sol komünizm
1960'ların sonlarında, proletarya Fransa’daki Mayıs 68 genel grevi ve bunun sonucu olarak işçilerin mücadelesinin bütün dünyada patlak vermesiyle tarih sahnesine yeniden çıktı. Bu yenilenme, komünist görüşleri netleştirmeye çalışan siyasi unsurlardan oluşan yeni bir kuşağı doğurdu ve var olan devrimci gruplara temiz hava, yeniden hayat üflerken, nihayetinde sol komünist mirası yenilemek isteyen yeni örgütler üretti. Bu yeni siyasi çevre, ilk başta Bolşevizmin “otoriter” imgesine karşı konseyci ideolojiden derinden etkilenmiş olsa da, olgunlaştıkça örgüt-karşıtı önyargıları geride bırakmayı başardı ve kendisini bütün marksist geleneğin devamlılığının bir parçası olarak görmeye başladı.
Bugünün devrimci çevre içerisinde mevcut olan gruplarının çoğunlukla, örgütsel meselede ve devrimci bir geleneği müdafa etmeye güçlü bir vurgu yapan İtalyan sol komünizminden gelmeleri şaşırtıcı değildir. Hem Bordigist gruplar, hem de Damen eğiliminin daha sonra oluşturduğu Uluslararası Devrimci Parti Bürosu’nun İtalya Enternasyonalist Komünist Partisi’nin mirasçısıdır, Enternasyonal Komünist Akım ise büyük ölçüde Fransa Komünist Solu’ndan gelmektedir.
Günümüzde komünist sol
Günümüzde sol komünizm temelde 1975'te kurulmuş ve Fransa, İngiltere, Meksika, Belçika, Hollanda, Almanya, İspanya, Venezuela, Brezilya, İsveç, Hindistan, İtalya, ABD, İsviçre, Filipinler ve Türkiye'de şubeleri bulunan, uluslararası düzeyde merkezileşmiş Enternasyonal Komünist Akım ile İngiltere'de Komünist İşçiler Örgütü, İtalya'da Enternasyonalist Komünist Partisi, Kanada'da Enternasyonalist İşçiler Grubu, Almanya'da Enternasyonalist Sosyalizm Grubu ve Fransa'da Fransız Şubesi adlı kardeş örgütlerin oluşturduğu Uluslararası Devrimci Parti Bürosu tarafından devam ettirilmektedir. Ayrıca şu anda Uzak Doğu ve Güney Amerika gibi yerlerde sol komünist siyasete ve özellikle Enternasyonal Komünist Akım'ın görüşlerine yakın gruplar ortaya çıkmaktadır. Ayrıca İtalya merkezli hepsi Enternasyonal Komünist Partisi adını kullanan il Programma Comunista, il Partito Comunista, il Comunista gibi farklı yayınları ile ayırt edilen çeşitli Bordigist eğilimler ile konsey komünizmiyle tarihsel bağları olmasa da Fransa, İngiltere gibi Batı Avrupa ülkelerinde ve Doğu Avrupa ülkelerinde konseyci olarak nitelendirilebilecek çeşitli grublar da mevcuttur.
Sol komünistler, tarihsel deneyimlerinden kapitalizmin şu an içerisinde bulunduğu söylenen çöküş döneminde parlamenterizme, her türlü milliyetçiliğe ve ulusal kurtuluş hareketine, sendikalizme ve sınıf işbirliğine karşı çıkılması gerektiğini ve ilerici olan tek şeyin dünya işçi sınıfının kapitalizmi devrip komünizmi inşa etmeye başlaması olduğunu savunur, bu görüşleri proleter siyasetin temeli olarak görürler. Sol komünistler sosyalizmin tek ülkede inşa edilemeyeceğini, sosyalizmin inşa edilmeye başlanılabilmesi için dünya devriminin başarıyla tamamlanması gerektiğini savunurlar. Buradan yola çıkarak da "sosyalist" olduğu iddia edilen rejimleri kapitalist olarak görürler. Bir öncü partinin gerekli olduğunu düşünseler de sol komünistlerin çoğu bu partinin rolünün iktidarı almak olmadığını, devrimcilerin kendilerini sınıfın yerine ikame ederek sınıfın tarihsel görevlerini gerçekleştiremeyeceğini savunurlar. Komünist sol, günümüzde kendisini mevcut bir komünist hareketin solu olarak değil, burjuva ve kapitalist sola karşı komünist sol, komünist olan sol olarak görmektedir. Bu bağlamda sol komünizm Stalinizm, Maoizm gibi eğilimleri baştan redderken, sol muhalefetin ilkin Stalinizme karşı, oportünist ve sekter olsa da proleter bir eğilim olduğunu fakat bu oportünizmin onları, Troçkist örgütlerin 2. Emperyalist Savaş'a verdikleri destek ile karşı saflara geçirdiğini söyleyerek Troçkizmi de reddeder, bu eğilim içerisinde Yunanistan'da Aghis Stinas, Çin'de Zheng Chaolin, Meksika'da Grandizo Munis ve Natalia Sedova, Hollanda'da Henk Sneevliet ve Marx-Lenin-Luksemburg cephesi gibi Troçkizm'den kopan enternasyonalist unurların bu eğilim içerisinde kalmış bütün proleter unsurı temsil ettiğini ve onların ayrılışı ile Troçkizmin burjuva bir niteliğe sahip olduğunu savunur. Bugün sol komünistler anarşizmi, siyasi yakınlığa göre enternasyonalist ve devrimci anarşizm ile resmi anarşizm yani burjuva anarşizmi olarak iki ayrı eğilim olarak görürler ve enternasyonalist anarşistlerle çeşitli ortak çalışmalar yaparlar. Lenin'in eleştirdiği bir eğilim olmasına rağmen komünist solun büyük çoğu Bolşevik geleneği eleştirel bir biçimde benimser ve bu geleneğin derslerini içselleştirir.
Parti sekreteri
Parti sekreteri, Marksist-Leninist modele göre örgütlenmiş siyasi partilerde en yüksek makam.
Siyasi partinin hücre adı verilen örgütlere dayandığı leninist parti modelinde her hücrenin üst makamlar ile irtibatı sağlayan bir sekreteri bulunmaktadır. Hücrelerin bir araya gelmesi ile oluşan komiteler'in komite sekreteri, komitelerin temsilcilerinden oluşan kongrelerin yürütme kurulu olarak parti merkez komitesinin'de bir adet sekreteri vardır. Partinin en yüksek makamına denk gelen sekreterlik parti siyasasını belirlemek ve uygulamak, partiyi temsil etmek anlamına gelmektedir.
Leninist parti modelinin en belirgin şekilde uygulandığı Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nde bu makamı kullanan ilk siyasetçi sanılanın aksine Lenin değil Stalin'dir.
Stalin'in ölümünden sonra parti bir süre üçlü bir liderlik tarafından idare edilmiş, ardından Nikita Kruşçev'in parti birinci sekreterliğine getirilmesi ile unvan yeniden kullanılmaya başlanmıştır.
Purex
Purex, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve diğer ülkelerde popüler bir çamaşır deterjanı ve yumuşatıcı markasıdır. Henkel Corporation tarafından üretilmiştir. Purex, Kuzey Amerika'daki en yaygın kullanılan çamaşır deterjanlarından biridir. Adını, orijinal ürünü olan Clorox ağartıcısına popüler bir rakip olan Purex ağartıcıdan alıyor.
Tarihi
31 Temmuz 1956'da Purex, “SweetHeart” sabunuyla tanınan Manhattan Soap Company'yi satın aldı. 1975 yılında Purex sıvı çamaşır deterjanı tanıtıldı. Purex sıvıları, 1981 yılında kendine özgü mavi plastik şişesini kullanmaya başladı.
1982'de Purex Industries, Inc., Gibbons, Green ve Leonard Green & Partners'ın öncülü olan van Amerongen Ltd.'in kaldıraçlı satın alımıyla satın alındı. 1985 yılında, Purex Industries, Inc.'in hane halkı ve tüketici ürünleri işi Greyhound Corporation (Viad) tarafından satın alındı ve The Dial Corporation'ı (Henkel North American Consumer Goods) oluşturmak için Greyhound'un Armor-Dial'ı ile birleştirildi. 1990'larda, Purex çamaşır deterjanlarına odaklanmak için çamaşır suyu ürününü bırakıyordu.
2004 yılının Nisan ayında, Dial Corporation Henkel tarafından satın alındı.
Arpaçsakarlar, Toroslar
Arpaçsakarlar, Mersin ilinin Toroslar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Daha önceleri köy olan Arpaçsakarlar, 7 Aralık 1988 tarihinde beldeye çevrildi.
Hatayspor (kadın futbol takımı)
Hatayspor (kadın futbol takımı) veya sponsorluk anlaşması gereği Onvo Hatayspor (kadın futbol takımı), Hatayspor'un kadın futbol takımıdır. Takım, 2021-2022 sezonundan bu yana Kadınlar Süper Ligi’nde mücadele etmektedir.
Topkapı SK
Topkapı SK 1920 yılında İstanbul'un Fatih ilçesinde kurulan spor kulübü. İstanbul Futbol Ligi'nde de mücadele etmiş olan kulüp günümüzde amatör ligde faaliyet göstermektedir. İstanbul Futbol Ligi'nde 1935-36 sezonundan itibaren mücadele etmiştir.
Hatayspor (kadın futbol takımı)
Tarihçe
2022-23 Sezonu Kadınlar Süper Ligi A Grubunda mücadele eden Onvo Hatayspor, 2023 Kahramanmaraş depremleri sonrasında yarışmacı hakları bir sonraki sezonda saklı kalmak koşuluyla ilgili sezonda ligden çekilmiştir.
Halisarcidae
Halisarcidae Halisarcida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Suvermez, Emirdağ
Suvermez, Afyonkarahisar ilinin Emirdağ ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Afyonkarahisar il merkezine 77 km, Emirdağ ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Étienne Draber
Étienne Draber (26 Mart 1939, Strasbourg – 11 Ocak 2021, Paris, Fransa), Fransız aktör.
Yaşamı
Ayrıca televizyondada sıklıkla TV dizilerinde ekranlara geldi. En çok 1994 yapımı Mösyö Grand-Coin du Toit rolünde olduğu komedi türünde TV dizisi; Le Miel et les Abeilles ile 2008 yapımı Plus belle la vie adlı TV dizisi ile dikkat çekti.
Mustela vison
Mustela vison Mustela cinsine bağlı bir hayvan türüdür. Kuzey Amerika'nın kuzey kesimlerinde yaşarlar. Değerli olan kürkleri ticari bir önem taşır.
Étienne Draber
Ölümü
Draber 11 Ocak 2021'de Fransa'daki koronavirüs salgını esnasında COVID-19 ile enfekte olarak Paris'te 81 yaşında öldü.
Jefferson County, Wisconsin
Jefferson County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Wisconsin eyaletinde yer alan bir county'dir. Nüfusu 2010 yılı itibarıyla 83,686'dır ve county'nin merkezi Jefferson şehridir.
Paris İlia
Paris İlia (d. 6 Ocak 1972), Kıbrıslı eski millî futbolcudur.
Futbol kariyerine Alki Larnaca takımında başladı. Sırasıyla Anorthosis Ammohostu, Nea Salamina, Omonia, AEK Larnaca, Ayia Napa FC takımlarında da mücadele etti. 2007-2008 sezonunda Ermis Aradippou takımıyla B' Katigorias'ta yer aldı ve burada futbol kariyerini sona erdirdi.
Testere: Jigsaw Efsanesi
Testere: Jigsaw Efsanesi (özgün ad: Jigsaw), Spierig Brothers tarafından yönetilen ve Josh Stolberg ve Peter Goldfinger tarafından yazılan 2017 Amerikan korku filmi. Testere film serisinin sekizinci filmidir. Filmin başrollerinde Matt Passmore, Callum Keith Rennie, Clé Bennett ve Hannah Emily Anderson yer alıyor. Olay örgüsü, kendilerini bir ahır içinde bir dizi ölümcül "oyuna" katılmak zorunda bulan bir grup insanı konu alıyor.
2010'un Saw 3D'si, Lionsgate, Stolberg ve Goldfinger tarafından Jigsaw 'un üretimini başlatmadan önce, serinin son filmiydi. Çekimler Kasım 2016'da başladı ve post prodüksiyon Ocak ayında başladı. Film, 27 Ekim 2017'de Amerika Birleşik Devletleri'nde Lionsgate tarafından piyasaya sürüldü. Jigsaw, eleştirmenlerden çoğunlukla olumsuz eleştiriler aldı, ancak ticari bir başarıydı ve 10 milyon dolarlık bir bütçeyle dünya çapında 103 milyon dolar hasılat elde etti. Serinin dokuzuncu filmi Spiral 2021'de piyasaya sürüldü.
Hikaye
John Kramer'in ölümünden yaklaşık on yıl sonra, suçlu Edgar Munsen polis tarafından takip edilmektedir. Dedektif Halloran ve Keith Hunt tarafından köşeye sıkıştırıldıktan sonra, kendi hayatta kalması karşılığında başka bir "oyun" başlatması gerektiğini iddia eder ve elinden vurulmadan önce uzaktan bir tetikleyiciyi etkinleştirir ; Ancak Edgar'ın göğsüne bir kurşun isabet eder ve Edgar yere yığılır.
Beş kişi - Mitch, Anna, Ryan, Carly ve baygın bir adam - başlarında kovalar ve boyunlarında zincirlerle bir ahırda uyanırlar. John Kramer'den alınan bir kayıt, hepsinin günah işlediğini ve zincirler onları bir testere duvarına doğru çekmeye başlamadan önce hayatta kalmak için biraz kan feda etmeleri gerektiğini açıklıyor. Çok geç uyanan bilinçsiz adam dışında, grubun çoğu kendilerini keserek hayatta kalır. Bir sonraki testleri, Carly'nin yanlışlıkla astımlı bir kadının ölümüne neden olan bir çanta hırsızı olduğunu ortaya koyuyor. Olmaktan diğerlerini kurtarmak için asıldı bir bir panzehir içeren one - o üç iğnelerden birinin kendini enjekte gerekir, zehir, onu sistemdeki başka bir tuzlu ve sonuncusu asit. O reddeder, bu yüzden Ryan onu üçüyle birlikte bıçaklar, öldürür ve diğerlerini kurtarır.
Halloran ve Hunt, bilinçsiz adam ve ölümleri John'un çalışma biçimine uyan Carly gibi görünen cesetlerin keşfini araştırıyorlar . Halloran, patologlar Logan Nelson ve Eleanor Bonneville'den şüphelenir. Daha sonra Edgar hastaneden kaçırılır ve cesedi, polis tarafından mezardan çıkarıldığında John'un mezarının içinde bulunur. Bu sırada Ryan, üzerinde "Çıkış Yok" yazan bir kapıdan kaçmaya çalışır, ancak bacağı gevşek döşeme tahtalarından düşer ve teller tarafından tuzağa düşürülür. Başka bir kayıt cihazı, kuralları çiğnediği için cezalandırılacağını ve "serbest bırakılmak" için bir kolu çekmesi gerektiğini ortaya koyuyor. Anna ve Mitch bir siloya girerler ve içeride mahsur kalırlar, Ryan'ı kolu çekmeye ve onları kurtarmak için bacağını kesmeye zorlar.
Eleanor, Logan'a Jigsaw hayranı olduğunu ve stüdyosunda onun tuzaklarının çoğunun kopyalarını yaptığını, ancak şimdi bunun onu suçlayabileceğinden korkuyor. Hunt onları takip eder ve Halloran'a haber verir. Başka bir yerde, Mitch'in John'un yeğenine arızalı frenli bir motosiklet sattığı ve ölümüyle sonuçlandığı ortaya çıktı ve içinde bir motosiklet motoruyla çalışan spiral şekilli bir bıçağı olan bir huniye indirilerek test edildi. Bir frene basarak bıçağı durdurmaya çalışır.huninin dibinde ama sonunda öldürüldü. Halloran, Eleanor'un stüdyosunda Mitch gibi görünen bir ceset bulur ve onun ve Logan'ın tutuklanmasını ister. Logan, Hunt'ı, Edgar'ı vuran kurşunun kendisinin ve Eleanor'un yeni Jigsaw katili olduğundan şüphelendiği Halloran tarafından atıldığını söyledikten sonra onları bırakmaya ikna eder. Eleanor oyunun yerini tespit eder ve o ve Logan, Halloran'ın peşinde koşarak ahıra doğru yola çıkar.
Bu arada Hunt, Halloran'ın dondurucusunda yapboz şeklinde et parçaları bulur ve Halloran'ı daha da suçlar. Ahırda Anna ve Ryan, bir odanın iki ucundaki borulara zincirlenmiş durumda. John Kramer, görünüşe göre hala hayatta ile karşı karşıya gelir onları ve Anna ortaya koymaktadır bebeğini boğuluyor ve çerçevelisonunda intihar eden kocası ve Ryan, arkadaşlarının bir araba kazasında ölümüne neden oldu. Son testleri için onlara tek mermi yüklü bir av tüfeği bırakır ve hayatta kalmalarının anahtarının bu olduğunu söyleyerek yola çıkar. Anna Ryan'ı vurmaya çalışır, ancak silah geri teper ve onu öldürür. Ryan, enkaz arasında, kabuğun içine gizlenmiş ve patlamada yok olan anahtarları bulur; kendini kurtarmanın bir yolu olmadığı için ölüme terk edilir. Logan ve Eleanor, Halloran tarafından ahırda pusuya düşürülür. Eleanor kaçar, Halloran ise görünmeyen bir saldırgan tarafından uyuşturulur.
Seslendirme
Tobin Bell ... John Kramer / Jigsaw (Haldun Ergüvenç)
Laura Vandervoort ... Anna (Fulya Ergüneş)
Paul Braunstein ... Ryan (Murat Şen)
Matt Passmore ... Logan (Ziya Kürküt)
Callum Keith Rennie ... Halloran (Selçuk Kıpçak)
Mandela Van Peebles ... Mitch (Ali Çorapçı)
Hannah Emily Anderson ... Eleanor (Burcu Güneştutar)
Clé Bennett ... Det. Keith (Talat Turhan Türkeli)
Brittany Allen ... Carly (Pınar Erengil)
Sam Koules ... Melissa (Elif Acehan)
Çekimler
Ekim 2016'da Saw: Legacy adı altında üretime başlandığı doğrulandı. Film Kasım 2016'da Toronto'da ve Ocak ayında post prodüksiyona girdi. 2 Mart 2017'de Bloody Disgusting, Tobin Bell'in John Kramer rolüne geri döneceğini doğrulayan ilk ayrıntıları ve tam aktör listesini açıkladı. Haziran 2017'de Amerika Sinema Filmleri Derneği filmi Jigsaw resmi başlığı altında listeledi ve filmi "korkunç kanlı şiddet ve işkence sekansları" için R olarak derecelendirdi. 14 Ağustos 2017'de film Birleşik Krallık'ta BBFC tarafından 18 Sertifika ile kesilmemiş olarak geçti.
Cadılar Bayramı Kan Bağışı
Yıllık Kan Bağışı, filmlerin Ekim ayında gösterime girmesinden önce Amerika Birleşik Devletleri çevresinde kan bağışı yapan hayranların o yılın ilgili filmini izlemek için ücretsiz bir bilet aldığı mobil kan istasyonlarının kurulduğu serinin geleneğidir.
25 Eylül 2017 itibarıyla 120.000 pint (57.000 L) kan bağışlandı ve bu da 360.000'den fazla hayatın kurtarılmasına yol açtı.
Yayımlanma
Jigsaw 26 Ekim 2017'de Birleşik Krallık'ta ve 27 Ekim 2017'de Amerika Birleşik Devletleri'nde sinemalarda yayınlandı. Tiyatro gösterisinin ilk haftasında IMAX gösterimlerinde yer aldı.
Gişe
Jigsaw, 10 milyon dolarlık bir üretim bütçesine karşılık dünya çapında toplam 102,9 milyon dolar olmak üzere Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da 38,1 milyon dolar ve diğer bölgelerde 64,9 milyon dolar hasılat elde etti.
Jigsaw, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da piyasaya sürüldü ve açılış haftasonunda 2.941 sinemadan yaklaşık 20 milyon dolar hasılat elde etti. 2.400 tiyatrodaki Perşembe gecesi önizlemelerinden 1.6 milyon dolar, yedi yıl önceki gece yarısı gösterimlerinden yapılan 1.7 milyon dolarlık Saw 3D 'nin hemen altında ve ilk gününde 7.2 milyon dolar kazandı. 16,64 milyon dolara açıldı, gişede birinci bitirdi, ancak serinin en düşük ikinci lansmanını yaptı. İkinci haftasonunda film % 61 düşüşle 6.56 milyon dolara geriledi ve yeni gelen Thor: Ragnarok ve A Bad Moms Christmas 'ın ardından üçüncü oldu. Üçüncü haftasonunda film % 47 daha düştü ve 3,43 milyon dolar kazanarak beşinci oldu.
Ev medyası
Jigsaw, 9 Ocak 2018'de dijital olarak ve 23 Ocak 2018'de 4K Ultra HD Blu-ray, Blu-ray ve DVD'de yayınlandı. 4K olarak yeniden piyasaya çıkan ilk Saw filmdi.