cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lützen Muharebesi (1632)
Krallarını kaybetmelerine rağmen İsveçliler savaşı Axel Oxenstierna yönetiminde sürdürdüler ve Alman müttefikleriyle birlikte Nisan 1633'te Heilbronn Ligi'ni kurdular. Fransız sübvansiyonları tarafından desteklenen koalisyon,Temmuz ayında Gronsfeld von Oldendorf komutasındaki bir İmparatorluk ordusunu yendi. Wallenstein'in meslektaşını destekleyememesi ve taraf değiştireceği söylentileri, Şubat 1633'te İmparatorluk ajanları tarafından suikastine yol açtı.
Arka plan
İsveç, 30 Yıl Savaşları'na Gustav Adolf'un 18.000 askeriyle birlikte Pomeranya Dükalığı'na gelmesiyle 1630 yılında savaşa dahil oldu. Fransa'dan maddi yardım alan, Saksonya ve Bradenburg-Prusya tarafından desteklenen İsveç 1631'de Breitenfeld'de ve 1632'de Rain'de İmparatorluk ordularını yenmeyi başardı. Ancak Gustaf'ın bu hamleleri onu Almanya'nın güneyine çekti ve İmparatorluk mareşali İsveç'in kuzeyde kalan iletişim hattını kesmek amacıyla Fürth'e yerleşti. Savaşın en büyük muharebesi 3 Eylül gününde şehrin dışındaki İmparatorluk kampına yapılan saldırının kanlı bir şekilde geri püskürtülmesiyle yaşandı. Bu Gustaf'ın Alman seferi sırasında yaptığı en büyük yanlıştı.
İmparatorluk ordusunun bu başarısından sonra Wallenstein, Heinrich Holk'a katılarak Saksonya elektörü I. John George'u savaştan çıkarmayı ve Gustaf'ı onu takip etmeye zorlamayı planladı. Leipzig, Kasım ayı başlarında ele geçirildi ve 14'ünde Wallenstein İsveçlilerin savaşmayı göze alamayacağına inanarak bölgede kışlaklar kurdu. Ancak ertesi gün İsveçliler Pappenheim'in 5,800 askerin birlikten ayrılıp Halle'ye gittiğini öğrendi. Bu durum; Wallenstein'i, Naumburg'daki üssünden hızla ona saldırmak için gelen Gustaf ve 18,000 İsveç askerine karşı 12,350 askerle bıraktı. İsveç askerlerinin yanı sıra Hesse-Kassel'den 850 ve 2,000 Sakson da bulunuyordu.
15 Kasım günü akşama doğru İsveçliler, Lützen'in 5-6 kilometre güneyinde, Rippach Nehri'nde bir İmparatorluk karakoluna rastladılar. Tehlikeyi anlayan Wallenstein, Pappenheim'e mümkün olduğunca çabuk dönmesini emretti. Gece yarısından sonra mektubu alan Pappenheim notu aldıktan sonra piyadeyi kendilerini takip etmeleri için bıraktıktan sonra süvarileriyle hızlıca yola koyuldu. İsveçliler şehrin iki kilometre dışında durup savaş düzeninde kamp kurarken, İmparatorluk birlikleri de Via Regia olarak da bilinen Lützen-Leipzig yolu boyunca uzanan bir savunma hattı inşa etmek için gece boyunca çalıştı. Wallenstein'in ana topçu bataryasıyla desteklenen üç yel değirmeninin yanındaki alçak bir tepeye sabitlediği ordunun sağ cenahı dışında işgal ettiklerim zemin çoğunlukla düzdü. İsveç'in ilerlemesi önce sabah sisi, ardından da Flossgraben kanalını geçmek zorunda kalmasıyla engellendi. İsveç saldırısı bu engeller yüzünden saat 11.00'e kadar başlamadı ve bu da Pappenheim'in savaş alanına yetişmesine ve İsveç'in sayısal üstünlüğü kaybetmesine yol açtı. Bernard, Wallenstein'in sağ cenahına karşı çok az ilerleme kaydetmesine rağmen, Gustaf, Lützen-Leipzig yolu boyunca bir hendeği tutan bir dizi silahşörü geçti. Sonra İmparatorluk sol cenahına üstün sağlamak için o tarafa döndü. Pappenheim, 2.300 süvarisi ile birlikte savaş alanına geldiğinde yani saat 12.00'de durum buydu.
Pappenheim, hemen saldırdı ve İsveç piyadelerini yolun karşı tarafına sürdü; birkaç seçkin birim yok edildi ve bölgedeki İsveç güçlerinin neredeyse %65'ini yok etti. İmparatorluk birlikleri de ayrıca ölümcül şekilde yaralanan ve tahliye anında ölen Pappenheim de dahil olmak üzere, özellikle kıdemli subayları arasında ağır kayıplar verdi. Aynı zamanda, Holk İsveç merkezine bir karşı saldırı başlattı; 13.00 itibarıyla, her iki ordu da ordu birlikteliğini kaybediyordu ve savaş karşıt birimler arasında karışık bir dizi silahlı çatışmaya döndü.
Şimdi her iki taraftaki subaylar birliklerini yeniden düzenlemeye çalışıyordu, Lützen'de yanan evlerin dumanları savaş alanına savruluyordu ve bu da görmeyi imkansız hale getiriyordu. Dağılmış piyadelerini toplamaya çalışırken Gustavus ve maiyeti kayboldu ve bir İmparatorluk süvari birimine rastladı; üç kez vuruldu ve atından düşüp öldü, vücudu akşam savaş sona erene dek bulunamadı. Knyphausen yönetimindeki İsveç rezervi hattı tutmayı başardı, meslektaşlarına birliklerini düzenlemeleri için zaman sağladı ve savaş saat 15.00 civarında durdu. Gustavus'un ölüm haberi kısa sürede İsveç ordusunda yayıldı fakat Wallenstein buna inanmadı ve kendi birliklerinin çoğu aynı derecede kötü durumdaydı. Pappenheim'ın süvarilerinin çoğu kaçtı ve Halle'den gelen piyadelere savaşın kaybedildiğini söylediler, ancak piyadeler Lützen'e doğru ilerlemeye devam etti. Birkaç birlik, kendi yük trenlerini yağmaladı ve bu yağmalara silah taşımak ve vagon tedarik etmek için gereken atlarla kaçan kamp takipçileri eşlik etti.
Savaşın ikinci aşaması için çok az güvenilir görgü tanığı var, bu yüzden olayları bilmek daha zor. Bir öneri, Knyphausen'in geri çekilmeyi tavsiye etmesidir, ancak Bernard, İmparatorluk soluna saldırısını sürdürdüğünde, birliklerini ileri doğru hareket ettirdi ve Via Regia 'yı bir kez daha geçti. Bunu yaparken, merkezdeki küçük bataryayı ele geçirdiler. Ele geçirilen toplar, yavaş yavaş menzil dışına çıkan İmparatorluk soluna ateş etmek için kullanıldı. 16.00 civarında, Bernard sonunda Lützen'i geçti, ardından geri çekilen rakiplerine açılan yel değirmenlerinin yanındaki ana İmparatorluk bataryasını ele geçirdi.
Saat 17.00'de karanlık çökerken Wallenstein birliklerine geri çekilmelerini ve alanı İsveçlilere bırakmalarını emrettiği için çatışmalar azaldı; ayrıca İmparatorluk kuvvetleri taşıma atlarının kaybı yüzünden kalan silahlarını ve ikmal vagonlarını geride bırakmak zorunda kaldı. Bütün gün yürüdükten sonra, Pappenheim'ın yaklaşık 2,900 kişilik piyadesi, akşam karanlığı çöktükten sonra savaş alanına geldi. Bir karşı saldırı yapmak istediler ama Wallenstein Leipzig'e geri çekilmelerini emretti. İsveçliler, gün boyunca şiddetli çarpışmalara sahne olan hendeğin İmparatorluk tarafındaki bir ceset yığınının altından krallarının cesedini kurtarmayı başardılar.
Sonrası
5,160 ölü veya yaralı İmparatorluk kayıpları, İsveç'in 6,000 civarındaki kayıplarından daha düşük olsa da Wallenstein Leipzig'i tutamayacağına karar verdi ve esir alınan 1,200'den fazla yaralıyı geride bırakarak Bohemya'ya çekildi. Bu geri çekilme sırasında İmparatorluk askerleri, ekinlerinin yok edilmesine kızan Sakson köylüleri tarafından taciz edildi ve önemli ek kayıplar verdi. Wallenstein'ın geri çekilmesi ve topçularının ele geçirilmesi, İsveçlilerin Lützen'i bir zafer olarak olarak görmelerine sebep olurken, aynı zamanda Wallenstein'i Saksonya'dan çıkarmak gibi taktiksel hedeflerine de ulaştılar, ancak savaş asıl olarak Gustavus'un ölümü yüzünden önemlidir.
Ölümü, ülkesinde ve Avrupa Protestan topluluğu içinde dehşetle karşılansa da, müttefikleri henüz kararsızdı. İsveç ordusunu destekleyen parasal yardımları sağlayan Fransa başbakanı Kardinal Richelieu, stratejik hedefler konusunda Gustaf ile giderek daha fazla ters düştü. Çağdaşları arasında Gustaf'ın ölümüne karıştığına dair söylentiler bile vardı ve buna dair hiçbir kanıt bulunmamakla birlikte, kardinalin ölümü, Habsburg karşıtı ittifakın Fransız liderliğini yeniden doğruladı. Saksonya ve Brandenburg, veba ve açlıktan sivil can kaybına yol açan İsveç ittifakına karşı hayal kırıklığına uğradılar, İsveç'in Pomeranya'yı işgali Baltık ticaretindeki ekonomik çıkarlarını tehdit ediyordu.
Gustaf'ın yerine altı yaşındaki kızı Christina başa geçti ve politikanın yönetimini Axel Oxenstierna başkanlığındaki İsveç Özel Konseyi devraldı. Ocak 1633'te Şansölye olarak atandığında, İsveç'in ancak savaşı sürdürerek yeterli tazminat alabileceğine karar verdi. Ordunun kontrolünü sağladıktan sonraki adımı, önceki gevşek ittifakı daha resmi bir yapıyla değiştirmekti. Bu, İsveç devletini istikrara kavuşturmak ve müttefiklerinin güvenilirliği hakkındaki şüphelerden kaynaklanıyordu.
27 Nisan 1633'te İsveç ve Alman Protestan müttefikleri Heilbronn Ligi'ni kurdu. Richelieu, 7 Nisan'da doğrudan İsveç'e ödenen sübvansiyonların ödemesini yeniden başlattı ve İsveç'i dizginledi. Oxenstierna, üçü İsveçli olan toplam on danışmandan oluşan bir konsey tarafından desteklenen ve askeri meseleler üzerinde mutlak veto hakkı ile Birlik Direktörü olarak atandı. Üyeler 78.000 kişilik bir orduyu finanse etmeyi taahhüt ettiler, ancak ihtiyaç duyulan paranın üçte birinden daha azını Fransa tarafından sağlanan paralarla sağladılar. Almanlar, İsveç "adil bir tazminat" elde edene kadar savaşa devam etmeyi kabul ederken, Oxenstierna da onlara 1618 öncesi sınırlara geri dönme sözü verdi. Temmuz'da Heilbronn koalisyonu askerleri, Oldendorf'ta von Gronsfeld komutasındaki bir imparatorluk ordusunu yendi; Wallenstein'ın meslektaşını desteklememesi ve taraf değiştirmeyi düşündüğüne dair dedikodular, onun önce görevinden azledilmesine ve 1634'ün Şubat ayında İmparatorluk ajanları tarafından suikasta uğramasına sebep oldu.
İntikam (anlam ayrımı)
İntikam, kötü davranış veya sözü cezalandırmak için kötülükle karşılık verme isteği ve işidir. Bu sözcükle şunlardan biri de kastedilmiş olabilir:
Melih Baş
İsmail Melih Baş (18 Temmuz 1956), Türk öğretim üyesi, yazar, işletme-finans profesörü, bağımsız denetçi, serbest muhasebeci mali müşavir, asker<
Eğitim
Kuleli Askeri Lisesi’nden 1973'te mezun olmasının ardından, Kara Harp Okulu'nu 1976 yılında, Piyade Subay Okulu'nu ise 1977 yılında tamamlayarak, 1978 yılında sınıf okulu olan Jandarma Subay Okulu'nu bitirdi.
Jandarma subayı olarak yaklaşık 10 yıl boyunca Jandarma teşkilatında görev yaparken kendi nam ve hesabına okuyarak işletme lisans derecesini, Ankara İktisadî ve Ticarî İlimler Akademisi'ne bağlı İşletme Fakültesi’nden aldı. Yüksek lisans derecesini ve doktorasını ise Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nden İşletme dalında aldı. Doktora çalışmalarını esasen İngiltere’de Strathclyde Üniversitesi ve Londra İş Okulu'nda sürdürmüştür. 1996 yılında dışarıdan sınava girerek işletme ana bilim dalının finans-muhasebe bilim dalında finans bilim kolunda finans doçenti unvanını aldı. 1.7.2016 tarihi itibarıyla işletme profesörü unvanını aldı.
Sonraki yaşamı
İş yaşamında uzunca bir süre Millî Prodüktivite Merkezi'nde danışmanlık gibi muhtelif birimlerde uzman olarak çalıştı. Daha sonra demir çelik fabrikası ve halkla ilişkiler gibi pek çok farklı sektörde mali işler müdürlüğünden genel müdür yardımcılığına dek farklı görev konumlarında çalıştı. Asil Çelik Ticaret ve Sanayi A.Ş.'nin devlette iken kâra geçirildiği dönemin malî işler-insan kaynakları genel müdür yardımcılığı görevini yürütmüştür. 1996 yılından bu yana ise yönetim müşavirliği ve serbest muhasebeci mali müşavir unvanıyla mali müşavirlik hizmetleri sunmaktadır.
Kimi üniversitelerde (ODTÜ İşletme, Liverpool John Moores University, Kadir Has, Yeditepe, Kemerburgaz, Kültür, Beykent, İstanbul Arel) 1990 yılından bu yana çeşitli dersler veregelmektedir.
Aynı zamanda yönetsel danışmanlık hizmetleri vermekte; profesyonellere yönelik seminerlerde eğitim hizmeti sunmaktadır. Baş, kimi mesleksel örgütlere ve kimi kitle örgütlerine üyedir. Baş’ın genel işletme yönetimi ve çeşitli işletme fonksiyonlarında muhtelif sayıda kitap, araştırma raporları, ulusal ve uluslararası bildiriler ve makaleleri mevcuttur. Uluslararası bir dergi olan Fortune dergisinin yaptığı Fortune-Türkiye 500 Büyük Şirket çalışmasının akademik koordinatörlüğünü üstlenmiştir. Serbest Muhasebeci Malî Müşavirlik belgesi ve KGK tarafından verilen Bağımsız Denetçi belgesine sahip olmanın yanı sıra Baş'ın Cambridge University First Certificate vb. çeşitli sertifikaları mevcuttur.
Baş, ayrıca tekvando'da yeşil kuşağa sahiptir. Baş, İstanbul'da 1990'larda yayın yapmış ve daha sonra kapanmış Radyo Umut’ta yaklaşık 2,5 yıl sürdürdüğü Yeşil Kuşak adlı haftalık radyo izlencesini sonlandırmakla birlikte; Expochannel TV’deki "Stratejik Finans" adlı haftalık izlencesini 2003 Haziran- 2008 Şubat arasında sürdürmüş; Ulusal Kanal’daki haftalık “Geçim ve Tutum” izlencesini ise Nisan 2007'den Temmuz 2013'e dek hazırlayıp sunmuştur. O tarihten bu yana da muhtelif TV izlencelerine konuk olarak katılmaktadır.
Günlük "Forum Diplomatik" gazetesinde hazırladığı tamsayfa biçimindeki “Stratejik Finans” sayfasını ise, 14.2.2006'dan başlayarak gazetenin kapandığı 2007 Temmuz sonuna dek sürdürdü.
Cumhuriyet gazetesi'nin haftalık eklerinden biri olarak yayınlanan Sürdürülebilir Yaşam Dergisi'nde Temmuz 2010'dan derginin kapandığı Ocak 2015'e dek sürekli köşe yazısı yazmıştır. 1 Mart 2011 tarihinde günlük olarak çıkmaya başlayan Aydınlık gazetesinde Geçim ve Tutum adlı köşesinde geçim-tutumbilimsel yazılar yazmaktadır. Aralık 2015 - Nisan 2020 arasında abcgazetesi.com'da yazarlık yapmış, bunu Nisan 2020'den itibaren tele1.com.tr 'de sürdürmektedir. Yanı sıra www.herkesebilimteknoloji.com sitesinde de köşe yazarlığı yapmaktadır.
Üyelikler
Baş kimi mesleki kuruluşlara (Finans Kulüp, Financial Management Association -USA - ,TÜRMOB - İSMMMO, Türkiye Muhasebe Uzmanları Derneği, Türkiye İç Denetim Uzmanları Derneği, IIA The Institute of Internal Auditors, KalDer, Yöneylem Araştırması Derneği vd.) üye olup kimilerinde yöneticilik de yapmıştır.
Baş, kimi demokratik kitle kuruluşlarına (başta ekoloji hareketi -SOS Akdeniz Derneği gibi- ve tüketici hareketi -TÜKODER- olmak üzere) üye olup, kimilerinde yöneticilik de yapmıştır.
Klon Savaşları
Klon Savaşları, hayalî Yıldız Savaşları evreninde Klon Savaşı veya Büyük Klon Savaşı ismi de verilen Galaktik Cumhuriyet ile Bağımsız Sistemler Konfederasyonu arasındaki büyük galaktik savaş (Yıldız Savaşları takvimine göre 22 BBY - 19 BBY).
Galaktik tarihte iki büyük askerî gücün birbirine saldırmasıyla başlamış ve hızla yayılarak bütün gezegenleri içine çekmiştir. Klon Askerler, kullanıldığı için Galaktik Cumhuriyet tarafından bu isim düşünülmüştür.
Topluluk ve ırkların haberi olmadan başlayan savaşlar hızla yayılmış ve sürdürülmüştür. Her şey bittiğinde Palpatine en sonunda hedefine ulaşarak Cumhuriyet yerine Galaktik İmparatorluk'u kurup, Jedi düzenini ortadan kaldırmıştır.
Başlangıç
Her ne kadar Klon Savaşları, Geonosis Savaşı ile 22 BBY'de başladığı kabul edilse de başlangıcı 10 yıl önce Ticaret Federasyonu'nun Naboo Ablukası sırasında başlamıştır. Bu kötü gidişat sırasında, Naboo senatörü Palpatine Cumhuriyetin en yüksek memuru olan Başkan seçilmiştir. Kendisi Galaktik Senato'yu sık sık rahatsız eden dağılmaya bir son vereceğine dair söz vermiştir. İlk beş yılda vermiş olduğu sözlerin küçük bir kısmını yapabilmiş ancak askersizleştirilen Ticaret Federasyonu ile yapılan görüşmelerde Ticaret Federasyonu Genel Vali'si Nute Gunray'ı Naboo çatışmasındaki rolü için ciddi suçlamalar yönetmekten kaçınarak (Padme Amidala' nın muhalefetine rağmen) az da olsa kendisini kollamıştır.
Bu süreçte, Palpatine (Darth Sidious olduğu bilinmiyordu) tecrübeli Jedi Efendisi Kont Dooku ile temasa geçti. Naboo çatışmasında kaybettiği Darth Maul yerine, yeni bir çırak arıyordu ve Dooku, Galidraan savaşı' ından yaşadıkları ile Cumhuriyete olan inançı kırılmış olduğundan, kendisine mükemmel bir aday görünmüştür. Onun eski arkadaşı Jedi Efendisi Sifo-Dyas'ı öldürmesini sağlayarak Darth Tyranus olarak kaderini mühürlemiştir. Palpatine, Dooku'nun yardımlarıyla Klon Askerler'in gizlice üretildiği ve hazır oluncaya kadar Jediler tarafından keşfedilmesini istemediği Kamino'nun Jedi Arşivleri'ndeki kaynaklarını ortadan kaldırtmıştır. Bu askerler, Jango Fett adında seçilmiş bir kelle avcısından kopyalanmışlardır.
Galakside zaten hazır halde bekleyen klon savaşçılar ve diğer güçler sadece kamino'da hazırlanılmakta olup bunlar gelecekteki Cumhuriyetin büyük askerleri idiler. Bu klonlar ve diğer üretilenler uçuş güzergahları dışında tutularak Jedi'lardan gizlenilmiştir taki Obi-Wan Kenobi tarafından bulununcaya kadar.
24 BBY'de, Palpatine'in sekiz yıllık yüce başkanlığının sonuna gelindiği sıralarda Dooku Raxus Primede ortaya çıkarak, Bağımsız Sistemler Konfederasyonunun amaç ve şeklini tanımladıktan sonra bir grup organizasyon ve hükûmetleri hedef göstererek Cumhuriyetten Ayrıldıklarını ilan etmiştir. Korkulanın olduğu bu sırada ayrılık hareketlerine izin verilemeyeceği için, Palpatine Galaktik Kanunların doğrultusunda uzun bir süre daha makamında kalmasına izin verilmiştir.
Lignan
Lignanlar bitkilerde bulunan büyük bir polifenol grubudur. Bazı örnekleri enterolignanlar, enterodiol ve enterolaktondır.
Bayır-Bucak
Bayır-Bucak, Lazkiye ilininin kuzeyinde çoğunlukla Suriyeli Türkmenlerin yaşadığı coğrafi bölgedir.
Bayır-Bucak bölgesinin kesin olarak coğrafi bir tanımı olmasa da, genel olarak Cisr eş Şuğur'un batısı; Nusayriye Dağlarının kuzeyi ve Lazkiye kıyı şeridinin doğusu ile Hatay kırsalının güneyi olarak tanımlanabilir. Bucak bölgesi kıyı şeridinde kalmaktadır. Bayır bölgesi ise Türkmen Dağları'nın olduğu iç kesimi kapsamaktadır.
Tarih
Bölgede Türkmenlerin 11. yüzyıldan beri yaşadığı bilinmektedir. Buraya Anadolu ve Mezopotamya'dan göç etmişlerdir. 12. yüzyılda I. İmadeddin Zengi liderliğinde Suriye'de önemli bir güç haline gelmişlerdir. Türkmenler bu dönemde, Filistin ve Lübnan dolaylarındaki Haçlı devletlerine karşı sınır boylarına yerleştirilmişlerdir.
Yavuz Sultan Selim, 1516 yılında Mercidabık'ta Memluklular'ı yenince Halep ve çevresine Türk boylarının akınları hız kazanmıştır. Bu dönemde Türkmenler yerleşik hayata geçmeye başlamışlardır. Suriyeli Türkmenler Osmanlı kayıtlarında "Halep Türkmenleri" olarak yer almışlardır. Halep Türkmenleri kışları Halep civarında, yazları ise Anadolu yaylalarından geçirmişlerdir.
1518 Halep nüfus kayıtlarına göre bölgede yaşayan 54.276 kişinin 36,217 si Türkmendi.
93 Harbi'nden sonra da Kafkasya'dan göç eden Müslüman ve Türk nüfustan da Halep ve civarına büyük bir göç dalgası olmuştur.
Fransa ile Türkiye arasında 20 Ekim 1921 tarihinde imzalanan Ankara Antlaşması'na göre Türkçe konuşan nüfusun bulunduğu bazı bölgeler Fransız manda yönetimine bırakılmıştır. Hatay, 1939 yılında Türkiye topraklarına katılmışsa da, Bayır-Bucak bölgesi Suriye devletinde kalmıştır.
Türkiye ile Fransa arasında Bayır-Bucak Türkmenleri konusu görüşülmemiş ve bunun sonucunda da belirsizlikler ortaya çıkmıştır. Suriye devleti Türkmenlere azınlık statüsü tanımamıştır. 1946 ve 1972 anayasalarına göre Suriyeli Türkmenler de 'Suriyeli Arap' olarak sayılmışlardı. Türkçe gazete yayınlamaya izin verilmemiş, Türkçe konuşmak da yasaklanmıştır.
Nüfus
Bayır-Bucak bölgesinin büyük bölümü Türkmenlerden oluşur. Çoğunluğu Sünnidir. Az sayıda Nusayri Türkmen nüfus da bulunmaktadır. Onun dışında çoğunluğu Nusayri olmak üzere Arap köyleri de vardır.
Ağustos 2013'te Hürriyet gazetesinde yer alan haberde, Suriye Türkmen Meclisi'nin verilerine göre Lazkiye'deki Türkmen sayısının 270.000 olduğu belirtilmekteydi.
Hatay Valiliği Suriye'nin Lazkiye bölgesine bağlı Bayırbucak Yöresinden Türkiye'ye 4 günde 4.019 kişi savaştan kaçıp gelmiştir.
Bazal hücreli karsinom
Bazal hücreli karsinom, bazal hücreli cilt kanseri ya da bazalioma, bir cilt kanseri türüdür. En yaygın görülen cilt kanseri türü olup, genellikle acısız olarak kalkmış olan deride, telanjiyektazik ya da ülseratik durumun görülmesi semptomları arasındadır.
47'liler
47'liler, Füruzan'ın ilk romanıdır. 1974 yılında yayınlanan kitap, 1975 yılında Türk Dil Kurumu roman ödülünü almıştır. 1968 öğrenci hareketlerini ve 12 Mart dönemini konu alır. Adını, çoğu 1947 doğumlu olan gençlerin doğum yılından alır.
Konusu
Romanın ana karakteri Emine, üniversitede okurken 1968 dönemi öğrenci hareketlerine katılmış, 12 Mart muhtırasını takiben yapılan tutuklamalar sırasında içeri alınmış ve işkence görmüştür. Hikâye karakterin serbest kalmasından sonra geçmişini hatırlaması ve anılarıyla hayatını anlamlandırmaya çalışmasını içerir. Emine'nin anıları Erzurum'da geçirdiği çocukluk yıllarının, Cumhuriyet'in ilk öğretmen nesillerinden olan anne ve babasının sorunlu idealizminin, eve yardım için gelen Anadolu'lu halkın, üniversite için İstanbul'a gelmesinin, burada tanıştığı öğrenci arkadaşlarının ve kendi dönemindeki solcu gençliğin etkinliklerinin bir portresini çizer. Bu portre sürekli olarak karakterin hapiste gördüğü işkencenin oldukça detaylı anlatımlarıyla kesilir. Roman Emine'nin özgür ve işkencesiz bir hayata yeniden alışıp dışardaki hayata katılacağı mesajıyla biter.
Dōgo Onsen
Dōgo Onsen, Japonya'nın Matsuyama kentinde bulunan bir onsendir.
Tarihçe
Dōgo Onsen, 1000 yıllık geçmişi ile Japonya'nın en eski kaplıcalarından biridir. Pınarlarından Man'yōshū'da bahsedilir ve efsaneye göre Prens Shōtoku sularda dinlenirdi.
Dōgo Onsen, yazar Natsume Sōseki'nin Matsuyama yakınlarında, o zamanlar kırsal Shikoku'da öğretmen olarak çalışırken en sevdiği yerlerden biriydi. Soseki'nin otobiyografik Botchan romanında, ana karakter bölgede sevdiği tek yer olan yayları sık sık ziyaret etmekteydi.
Özellikler
Dōgo Onsen, Dōgo Yunomachi belediye başkanı Isaniwa Yukiya tarafından organize edilen ve 1894 yılında inşa edilen Dōgo Onsen hamamıyla ünlüdür. Maksimum kapasite için üç seviye üzerine inşa edilen hamamlar popüler olmaya devam etmektedir ve genellikle akşam yemeğinden önceki erken saatlerde gibi yoğun zamanlarda kalabalıktır.
Dōgo, günümüz Matsuyama'nın banliyö yayılımında büyük ölçüde yutulmuşken, Dōgo çevresindeki bölge, ülkenin her yerinden gelen misafirlerin banyolarından sonra yukata bornozlarıyla sokaklarda dolaşmasıyla bir tatil kasabası hissini korumaktadır. Dōgo'ya Matsuyama'nın merkezinden tramvayla kolayca ulaşılabilir ve hava ve feribot limanlarına düzenli otobüs seferleri bulunmaktadır.
Dōgo Onsen'in birinci katı (Kami-no-Yu) erkekler için iki ve kadınlar için bir banyoya ayrılırken, ikinci kat (Tama-no-Yu) ise biri erkekler, diğeri kadınlar için olmak üzere iki banyodan oluşur. Farklı oranlarda dört banyo planı bulunmaktadır.
Yushinden
Yushinden, İmparatorluk Ailesi için özel olarak ayrılmış bir banyo odasıdır. Yushinden, ana binanın doğu tarafındadır. Adını bir Çin klasiğinden alınmıştır. Yushinden, 1899 yılında Momoyama döneminin geleneksel mimarisinde inşa edilmiştir.
Gyokuza no Ma, imparatorun özel kullanımı için bir banyo odasıdır.
Efsaneler
Dōgo'da iki efsane aktarıldı.
Akbalıkçıl efsanesi
Uzun zaman önce, Dōgo'da birçok ak balıkçıl yaşıyordu. Bir gün, incik kemiğini yaralayan bir ak balıkçıl orada bir kaplıca buldu. Her gün kaval kemiğini sıcak suya batırırdı. Sonunda ak balıkçıl iyileşti ve uçup gitti. Bu durumu izleyenler kaplıcaya daldı ve sağlıkları düzeldi. Kaplıcanın sağlığa faydalı olduğu haberi yayıldı ve pınar popüler hale geldi.
Tama no ishi efsanesi
Uzun zaman önce, iki küçük tanrı vardı, Okuninushi no Mikoto ve Sukunahikona no Mikoto.
Izumo'dan Dōgo'ya geldiler. Sukunahikona no Mikoto kötü bir hastalığa yakalandı ve günleri sayılıydı. Okuninushi no Mikoto, Sukunahikona no Mikoto'yu kaplıcada ıslattı. Sukunahikona no Mikoto sağlığına kavuştu ve gücünün kanıtı olarak kaplıcada bir taş üzerinde dans etti. O sırada ayak izi kalmıştı ve günümüzde Dōgo Onsen'de sergilenen Tama no ishi adlı bir taş bulunmaktadır.
Popüler kültürde
Dōgo Onsen hamamının mevcut binası, Ruhların Kaçışı anime filminde Yubaba'nın hamamının tasarımına kısmen ilham verdi.
Syarhey Linh
Sergey Stepanovich Ling (, d. 7 Mayıs 1937), Beyaz Rus politikacı ve tarım uzmanı. 11 Kasım 1996 – 18 Şubat 2000 tarihleri arasında Belarus Başbakanı olarak görev yaptı.
Fan Noli
Fan Noli veya Theofan Stilian Noli (6 Ocak 1882, İbriktepe, İpsala, Edirne – 13 Mart 1965, Fort Lauderdale, Florida), Arnavut şair, tarihçi, gazeteci, siyasetçi, Ortodoks metropolit.
Hayatı
Fan Noli 1882 yılında Edirne yakınlarındaki İbriktepe'de bir Arnavut ailesinde dünyaya geldi. Trakya'ya yerleşen bir Ortodoks Arnavut topluluğunda yaşayan Noli, 18 yüzyılda başlayan ve milliyetçilik akımıyla alevlenen sosyo-politik türbülanstan bugünkü Arnavutluk'un güneyindeki, çatışmalar nedeniyle nüfusun azaldığı bölgelerden kaçan ailelerden geliyordu. Noli ilk ve orta eğitimini Rum okullarından aldıktan sonra Edirne Rum Lisesi'ni bitirdi. Gençliğinde Akdeniz Havzası boyunca dolaştı, Yunanistan'da Atina, Mısır'da İskenderiye ve Rusya'da Odessa'da bulundu ve kendini bir oyuncu ve çevirmen olarak yetiştirdi. Anadili olan Arnavutçanın yanı sıra Yunanca, İngilizce, Fransızca, Türkçe ve Arapça gibi birçok dil konuşabiliyordu. Atina'da öğretmen olan Noli, 1903'te Mısır'a giderek Theophanis Mavromatis adını kullanarak İskenderiye'deki Yunan okullarında öğretmen olarak çalıştı ve Arnavut milliyetçiliğinden uzak durdu. Daha sonra öğretmenliği ve Mısır tiyatrosundaki çalışmaları sırasında Noli, Arnavutluk milliyetçiliğini benimsedi. Arnavut göçmen hareketi ile temasları yoluyla ülkesinin milliyetçi hareketinin ateşli bir destekçisi oldu.
1906'da Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı. Önce New York eyaletindeki Buffalo şehrinde bir kereste fabrikasında çalıştı, daha sonra Boston, Massachusetts'e taşındı ve teneke kutulara etiket damgalayan bir makinede operatör olarak çalıştı. Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunduğu süre içinde tıp ve astronomi eğitimi aldı.
Siyasi ve dinî faaliyetleri
Bir yandan da bu ülkede bazı Arnavut derneklerinin kurulmasında etkili oldu. Aynı zamanda bir Ortodoks papaz olan Noli, bağımsız Arnavutluk Otosefal Ortodoks Kilisesi'ni kurmuş, bu kilisenin ilk başrahibi ve Arnavutluk'un ilk başpiskoposu olmuştur.
Jön Türkler, dış güçlerin yardımıyla siyasi faaliyette bulunan Fan Noli gibi Arnavut liderlere karşı düşmanca bir görüşe sahiptiler.
Boston'da yaşadığı dönemde bazı Arnavut kökenli Hristiyanlar, Arnavut milliyetçiliği hareketine şiddetle karşı çıkan Rum Ortodoks Kilisesi'nin bir parçası olarak yaşamaktaydı. Yunan Ortodoks rahiplerinin milliyetçi faaliyetleri nedeniyle Massachusetts eyaletindeki Hudson şehrinde Ortodoks Arnavut topluluğunun bir üyesi Kristak Dişnica için mezar törenlerini yapmayı reddettiğinde, Noli ve New England bölgesindeki bir grup Arnavut milliyetçisi bağımsız Arnavut Ortodoks Kilisesi'ni kurdu. Yeni kilisenin ilk din adamlarından biri olan Noli, 1908'de ABD'deki Rus Ortodoks Kilisesi'nden Başpiskopos Platon (Rozhdestvenski) tarafından -tartışmalı koşullar altında da olsa- papaz olarak görevlendirildi. Noli, yeni bağımsız kilisede ayini Arnavutçaya çevirerek, kilisede Yunan nüfuzunu azaltmayı ve Yunan müdahaleciliğine karşı koymayı umuyordu. Noli, Müslüman ve Hristiyan dinlerinin ötesinde, asıl olarak Arnavut birliğinin bir destekçisiydi ve bu inançların Arnavutça uygulanmasının ve yabancılar yerine yerel Arnavut din adamlarının görevlendirilmesinin önemli olduğunu düşünüyordu.
Noli 1908 yılında Harvard Üniversitesi'nde eğitim almaya başladı ve 1912'de New England Müzik Konservatuvarı'nda lisansını tamamladı. Nisan 1912'de Noli, yazar ve siyasetçi Faik Bey Konitza ile birlikte liderliğini yürüttüğü ve Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Arnavutların kendi kaderini tayin hakkını savunan Vatra, the Pan-Albanian Federation of America adlı bir diaspora örgütü kurdu.
Antonio Negri
Antonio Negri (d. 1933, İtalya), İtalyan felsefeci ve siyaset teorisyeni.
Osman Gazi
I. Osman, Osman Gazi ya da Osman Bey (Osmanlı Türkçesi: عثمان بك Osman Bey), mahlasıyla Fahrüddin ya da Osmancık (1258, Söğüt - 1324, Bursa), Osmanlı Beyliği ve Osmanlı Hanedanı'nın kurucusu ve beyliğin ilk padişahı olan Türk hükümdar ve komutandır. Dedesinin Süleyman Şah veya Gündüz Alp isimli Kayı Beyi olduğu bilinmektedir. Büyükannesi Hayme Hatun, babası Ertuğrul Gazi ve annesi Halime Hatun'dur. Âşıkpaşazâde'nin 14. Bâb'ına göre Osman Gazi, bir taraftan kendisinin "Gök Âlp" neslinden olduğunu ileri sürerken, diğer taraftan da kendi dedesinin isminin Kaya Alp oğlu Süleyman Şah değil, Kutalmışoğlu Süleyman Şah olduğunu söylediği iddia edilmektedir.
Beyliğin bağımsızlık ilanı
1299 yılında uç beyi olmaktan çıkıp Söğüt ve Domaniç'te Osmanlı Beyliği'ni kurmuştur. Sonrasında bağımsızlığını ilan etmiştir. Tarihçi Halil İnalcık'a göre Osmanlı Devleti bağımsızlığını 1302'de Koyunhisar Muharebesi'nden sonra kazanmıştır. Moğol istilalarından kaçan bazı Türkmen topluluklarının beyliğine sığınması ile siyasi ve askerî gücü artmıştır. Çöküş döneminde bulunan Doğu Roma İmparatorluğu'ndaki karışıklıkların da etkisiyle kısa sürede Anadolu ve Doğu Roma'nın hâkimi durumuna gelmiştir. Öldüğü zaman beylik, Eskişehir ile Bursa arasındaki topraklarda hüküm sürüyor ve Doğu Roma İmparatorluğu'na ait İznik ve Bursa'yı abluka altında tutuyordu.
İlk yılları
Osman Gazi, 1258 yılında Söğüt'te doğdu. Yaşamının erken dönemleri konusunda güvenilir kayıtlar yoktur. Osman Bey'in soyuna ve boyuna ait bilgiler gelenekseldir ve en eskisi ölümünden 100 yıl sonra yazılmıştır. Bu eserler arasında en eskiden başlayarak Ahmedî (ö. 1414), Dâstân ve Tevarih-i Mûlûk-i Âl-i Osman, Şükrullah (ö. 1464), Behçetu't-Tevarih ve Âşıkpaşazâde (ö. 1481), Tevarih-i Âl-i Osman adlı eserler bulunur. Dönemine ait tüm çağdaş eserler büyük ölçüde 1422 ya da hemen sonrasına tarihlendirilen ve artık var olmayan ama özgün bir metinden türemiş oldukları savlanmaktadır. Bazı tarihçilere göre, Osman Gazi'nin yaşam ve savaşları tarihsellikten çok, masalsı, destansı bir örüntü içinde, halk söylentileri, ermişlik öyküleri ve söylencelerle renklendirilmiştir.
Babası Ertuğrul Gazi Batı Anadolu’da Söğüt Ovası ile Domaniç Yaylasında yaşayan Oğuz Türkleri'nin Bozok boyunun Kayı kolundan olan büyük kalabalık bir obaya beylik etmekteydi. Osman Gazi onun küçük oğlu idi. Tarihçi Kemalpaşazâde (ö. 1534) Tevarih-i Al-i Osman adlı eserinde Ertuğrul Bey'in Anadolu'ya geldiğinde iki oğlu bulunduğunu, Söğüt'te göçebe yaşamını sürdürürken 1258'de "aslan yapılı ay yüzlü" küçük oğlu Osman'ın doğduğunu bildirir. Halk söylentilerine göre babaannesi, Hayme Hatun'dur.
Yine tarihçi Kemalpaşazâde, Osman'ın gençliğinde "yiğitler arasına girdiğini" ve "vurmada tutmada ve durmada ve oturmada herkesi kendine uydurduğunu" belirtir ve kardeşlerden (Gündüz Bey ve Saru Batu Savcı Bey) en küçüğü olmakla birlikte "şimşir (kılıç) ve tedbirle cümlesinden evvel olduğunu" bildirir. Bu anlatımın Oğuz destanının temalarına benzer biçimde işlenmiş olduğu apaçıktır.
1281 yılında 23 yaşındayken Ömer Abdulaziz Bey'in kızı Malhun Hatun ile evlendi. Bu evlilikten daha sonra Osmanlı Devleti'nin başına geçecek olan Orhan Gazi doğdu.
Beyliği ele geçirme çabaları
1281 yılında babası Ertuğrul Bey 90 yaşlarındayken ölmüştür.
Birçok tarihçinin anlaştığı görüşe göre, Kayı aşireti beyliği için beylik görevi değişmesi barışçıl olmamış ve beylik görevini üzerine alabilmek için Osman Gazi yakınları ile taht mücadelesi yapmıştır. Bu mücadelenin kimle yapıldığı ve nasıl geliştiği tartışmalı olup değişik tarihçiler değişik anlatımlarda bulunmaktadırlar.
Bu anlatımlardan çokça sayıda taraflısı olan birisine göre, Osman Gazi amcası Dündar Gazi ile beylik için çatışmaya girişmiştir. Bu anlatıma göre Dündar Bey Kayı boyunun ileri gelen uluları tarafından tutulmakta ve aşiretin genç yiğitleri ise Osman Bey'i desteklemekteydi. Bu çatışmanın ne kadar sürdüğü ne türlü devam ettiği bilinmemektedir, fakat çatışma sonunda Osman Bey galip gelmiş ve düşmana karşı yapılan akınlara karşı çıktığı bahanesi verilerek yaşlı Dündar Bey'i bir ok atımı ile öldürmüştür. Bundan sonra Osman Bey Oğuz töresine uygun olarak Kayı aşiretine baş ve bey olmuştur. Alternatif bir anlatım olan Hacı Bektaş'ın "Velâyet-Nâme" eserinde ise Osman'ın beyliğe geçme anlatımı değişiktir. Kayı boyu aşireti Sultanönü ve civarına yerleştikten sonra önce amcası sonra babası Erdoğdu (Ertuğrul) Bey beyliklerinden daha sonra da abisi Gündüz Alp Kayı beyi olmuştur. Osman Gazi bu sırada çevresindeki aşiret yiğitleri ile yerel Bizanslı Yarhisar, Bilecik, İnegöl, İznik yörelerine akınlar düzenlemeye başlamıştır. Bizanslı Bursa Tekfuru Konya'da bulunan Selçuklu sultanına elçiler gönderip bu akınlardan şikâyet etmiştir. Selçuklu Sultanı ise Gündüz Alp'a haber göndererek akınları düzenleyen küçük kardeşi Osman Bey'i yola getirmesini istemiştir. Gündüz Alp Osman Bey'i yakalayarak yiğitleri ile birlikte Konya'ya göndermiştir.
Ancak Selçuklu Sultanı, Osman Gazi'yi beğenip el ve onay alması için onu Sulucakarahöyük'te bulunan Hacı Bektaş-ı Velî’ye yollamıştır. Hacı Bektaş, Osman'ı büyük bir misafirperverlikle karşılamış, ve tekbirle kendi tülbentini onun başına dolayıp sanki ona taç giydirmiştir. Osman Konya'ya dönerken Hacı Bektaş onunla Sultan'a hitap eden Osman'ı öven bir mektup da göndermiştir. Selçuklu Sultanı bu mektubu okuduktan sonra "buna yüce bir mansıp veresuz" dediği bildirilir. Osman Gazi Sultanönü ucunun merkezi olan Söğüt'e döndükten sonra Selçuklu Sultanı ayrıca "altun başlı sancak" ve "tablhane (mehter)" gönderip onu ödüllendirmiştir. Bu öykü Vilayetname yanında Yazıcizade'nin Selçukname adlı eserinde de tekrar edilmektedir. Birçok tarihçi bu ödüllendirmeyi uç beyliğine istiklâl verilmesi olarak kabul etmektedir. Hacı Bektaş Vilayetname eseri Gündüz Alp ile Osman arasındaki ilişkilerin sonradan ne olduğunu kapsamamaktadır. Birkaç tarihçi Osman Bey ile kardeşi Gündüz Alp'ın arasında çatışma olduğu ve bu çatışma sonunda Gündüz Alp'ın öldürülerek Osman Bey'in uç beyi olduğunu kabul etmektedir, fakat diğer bazı tarihçiler ise Gündüz Alp'ın bey olmasını ve Osman Bey ile Gündüz Alp mücadelesini tümüyle hiç olmamış gibi bir kenara bırakmaktadırlar. Yine bazı tarihçiler Gündüz Alp'ın "Domaniç Muharebesi"'nde şehit olduğunu bildirirler ki bu en yüksek ihtimaldir. Bu tarih karmaşasında bazı tarihçiler ise Osman Bey ile Dündar Bey'in mücadelesinin olmadığını ve bu mücadele anlatımının Osman Bey-Gündüz Alp mücadelesine atıf ettiğini kabul ederler. Ayrıca “Domaniç Muharebesi”’nde ölen kişinin Osman Bey'in ortanca abisi Saru Batu Savcı Bey olduğunu kabul eden tarihçiler de mevcuttur.
Bitinya bölgesinde Bizans yerel güçleri ile mücadele ile genişleme
Osman Gazi, 1280'lerden 1300'e kadar uzayan yaklaşık 20 yıllık Osmanlı devletinin doğuş süreci evresinde toplumsal düzeni çok karışık Bitinya bölgesinde (yani günümüzdeki Bursa-Bilecik-İznik yörelerinde) şanını korumak ve ufak uç beyliğini güçlendirmek için bir dizi yerel çatışmalar yapmıştır. Bu çatışmalarda gaza yoldaşı olan Samsa Çavuş, Konur Alp, Akça Koca, Aykut Alp, Abdurahman Gazi gibi diğer "Alp" beyler ve bunların idaresindeki akıncı birliklerden destek alıp faydalanmıştır. Osman Gazi'ye dinsel ve moral desteği ise Ahiler vermiştir. Özellikle Osman Bey'in Bala Hatun adlı kızıyla evlendiği kayınbabası Eskişehir ahilerinin İtburnu şeyhi olan Şeyh Edebali devamlı danışmanlık ve destek sağlamıştır.
Osman Gazi 1283'te İnegöl tekfuru Nikola ile yaptığı Ermeni Beli Muharebesi’nde yenik düşmüştür. Bu muharebede kardeşi Saru Batu Savcı Bey'in oğlu Bayhoca şehit düşmüştür. 1284'te Osman Bey 300 kişilik bir güçle İnegöl yakınlarındaki Emir Dağı eteklerinde bulunan "Kulucahisar"'a bir baskın düzenlemiş ve bu kaleyi eline geçirmiştir. Bu Osmanlıların ilk kale fethidir. 1286'da ise Osman Bey ile Bizanslı İnegöl Tekfuru ile Karacahisar (Malachiya) Tekfuru'nun birleşik yerel kuvvetleri arasında Ekizce mevkiinde "Domaniç Muharebesi" yapılmıştır. Osman Bey bu muharebeyi de kazanmıştır, ama kardeşi Savcı (bazı kaynaklara göre Gündüz Alp) bu muharebede şehit olmuştur. Bu galibiyet sonunda Karacahisar Osman Bey'in eline geçmiştir. Bundan sonra Osman Gazi, müttefikleri ile birlikte akınlar yapma stratejisini uygulamaya başlamıştır. Mudurnu yakınlarında yerleşik Samsa Çavuş ve kardeşi Satılmış ve Harmankaya (Priminos) Tekfuru Köse Mihal güçleri ile birlikte Sakarya Nehri vadisinde Sorkun, Taraklı Yenicesi ve Göynük taraflarına akınlar yapmışlardır.
1298-1299 yıllarında Osman Gazi'nin yükselişinden rahatsız olan ve tehlikeyi önceden sezen Bilecik (Belekona) Tekfuru, Yarhisar tekfurunun kızı ile evlendireceği oğlunun düğününe Osman Gazi’yi de çağırarak ona pusu kurup öldürmeyi amaçlamıştır, fakat Osman Gazi’nin dostu olan ve Bilecik Tekfuru ile aralarında düşmanlık bulunan Harmankaya Tekfuru, bu tuzağı Osman Gazi’ye haber vererek onun tuzağa düşmesini engellemiş ve oyun içinde oyun diye adlandırılan bir taktikle bu kenti almıştır. Bu "oyun içinde oyun" taktiğine göre Osman Gazi kırk yiğidine kadın giysileri giydirerek (tarihçinin anlatımı ile "bir nice gazileri da baş bezleriyle avrat donuna koyup) Bilecik kalesine sokmuş ve diğer taraftan keçelere bürünerek öküz sürüsü içinde kaleye gelip kapılardan giren yiğitler de bunlara destek sağlayarak Bilecik kalesini eline geçirmiştir. Bu anlatım Osmanlı tarihçilerin Osman Bey dönemi için anlattıkları masalsı mitlerin ilkelerinden olmuştur. Aynı kampanyada Osman Bey Yarhisar'dan yola çıkan düğün alayı koruyucu güçlerini "Çakır Pınarı" mevkiinde alt etmiştir. Bu gelin alayında bulunan Yarhisar tekfurunun kızı olan Holofira (Nilüfer Hatun) adlı gelin ise Türklerin eline geçerek Osman Gazi’nin oğlu Orhan Bey'le evlenmiştir. Bu çatışmalar sonunda Bilecik tekfuru öldürülmüş; Bilecik ve Yarhisar kaleleri Osman Bey'in eline geçmiştir.
Aynı dönemde (1298-1299 yıllarında) Turgut Alp İnegöl kalesini kuşatmış ve bu kalenin de Osmanlı beyliğinin eline geçmesini sağlamıştır.
Beyliğin kurulup bağımsızlık kazanması ve yerel Bizans güçlerine karşı savaş ve fetihler
Osman Gazi'nin hangi tarihte, ileride Osmanlı Devleti olacak uç beyliğini kurduğu tarihçiler arasında tartışmalıdır. Kulucahisar ve Karacahisar kalelerini fetihleri takiben 1299 yılında İnegöl'ü alması Osmanlı Devleti'nin kuruluşu olarak kabul edilir. Birçok tarihçi 1299 yılında Anadolu Selçuklular Devleti'nin yıkılışı ile Osman Gazi'nin, Anadolu’nun diğer Türk beylikleri arasında istiklâlini ilan ederek, Osmanlı Devleti’ni kurduğunu kabul ederler. Diğer tarihçiler 1299'da Anadolu Selçuklu Sultanı II. Gıyaseddin Mesud'un Osman Gazi'ye tabl ve bayrak göndermiş olduğunu ve bu tabl ve bayrak ödülleri ile uç beyliğine sembolik olarak istiklâl verdiğini iddia ederler.
Bir ipekçilik ve demircilik merkezi olan Bilecik kalesinin eline geçmesi ile Osman Gazi'nin yetmiş yıllık hayatının üçüncü evresine girmiş olduğu tarihçilerce kabul edilir. Bu hayatının bu evresinde de savaşlar önemli roller oynarlar.
Fiat Fullback
Fiat Fullback, İtalyan otomobil üreticisi Fiat'ın bir kamyoneti. Fiat ve 2014 yılında imzalanan Japon otomobil üreticisi Mitsubishi Motors arasındaki bir işbirliği anlaşmasının sonucu olarak, kamyon mekanik olarak motorların da çıktığı Mitsubishi L200'ün beşinci nesli ile aynı kamyonet türü otomobildir. 2016 yılından bu yana Mitsubishi Motors'a ait Tayland fabrikasında üretilmektedir.
Entelektüalizm
Entelektüalizm, çağa uyum sağlayarak bilim ve sanat yapma çabasıdır. Sokrates'in penceresinden ise entelektüalizm; "biri doğru ya da en iyi yapacaktır, yalnızca birisi doğru ya da en iyi şeyin ne olduğunu anladığı zaman" idir. Felsefi olarak da Amerika Birleşik Devletleri'nde 19. ve 20. Yüzyılda büyük ilgi görmüştür ve buna karşın Ralph Waldo Emerson 19. Yüzyıl sonlarına doğru Transdantalizm fikrini ortaya çıkarmıştır.
Özcan Kızıltan
Özcan Kızıltan (d. 12 Temmuz 1959, İstanbul), Türk eski futbolcu, teknik direktör. 2. Lig ekiplerinden Yeni Mersin İdmanyurdu takımını çalıştırmaktadır.
Siirt'te 2004 Türkiye yerel seçimleri
28 Mart 2004 Genel Seçimleri'nde (resmî adıyla 28 Mart 2004 Mahalli İdareler Genel Seçimleri) Siirt Belediyesi ile 6 ilçenin ve 6 beldenin belediye başkanı seçilmiştir.
Siirt
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Siirt Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Aydınlar (Tillo)
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Baykan
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Baykan Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Eruh
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Kurtalan
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Kurtalan Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Pervari
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Pervari Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Şirvan
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Triptolemos
Yunan mitolojisinde, Triptolemus / Triptolemos (Yunanca, Triptolemos, "üç misli savaşçı"; Buzyges olarak da bilinir ) Eleusis Gizemleri'nin tanrıçası Demeter ile bağlantılı bir figürdür. Ya Eleusis'in kralı Celeus'un en büyük oğlu olan ölümlü bir prensti ya da Pseudo-Apollodorus'un Bibliotheka'sına (IV2) göre Gaia ve Okeanos'un oğluydu.
Persephone'nin Kaçırılması
Demeter (Doso adında yaşlı bir kadının kılığında) Hades tarafından kaçırılmış kızı Persephone (Kore) arıyorken, Celeus tarafından misafirperverce karşılanmıştır. Celeus, yaşlı kadın kılığındaki Demeter'den; Metanira'dan olma oğulları Demophon ile Triptolemos'u emzirmesini ister. Demeter, Triptolemos'un hasta olduğunu fark eder ve onu anne sütü ile emzirir. Triptolemos, sadece gücünü geri kazanmakla kalmaz, aynı zamanda anında bir yetişkine döner. Celeus'a, misafirperverliğinden dolayı bir başka hediye olarak, Demeter, Demophon'u her gece aile ocağında ölümlü ruhunu yakarak ölümsüz kılmayı gizlice planlar. Ancak ayini tamamlayamaz çünkü Metanira bir gece onu yakalar. Bunun yerine Demeter, Triptolemos'a tarım sanatını öğretmeyi seçer. Böylece Yunanistan'ın geri kalanı ekin dikmeyi ve hasat etmeyi Triptolemos'tan öğrenir. Triptolemos, ejderhaların çektiği arabası ile, bütün Yunanistan'a tarım sanatını öğretme görevi için ülkeyi baştan başa gezmektedir; bu esnada Persephone annesi Demeter'e teslim edilmiştir ve Demeter, Triptolemos'a göz kulak olup, görevini tamamlamasına yardım eder. Triptolemos, Eleusis Gizemleri'nin genişlemesiyle bağlantılı olarak ölümden sonraki yaşam için umut bahşedilişi ile eşit derecede ilişkiliydi (Kerenyi 1967 s 123).
Kahramanın Maceraları
Triptolemos, İskitlerin kralı Lyncus'a tarım sanatlarını öğrettiğinde, Lyncus bunu halkına öğretmeyi reddeder ve Triptolemos'u öldürmeye çalışır. Ceza olarak Demeter, Lyncus'u bir vaşak haline dönüştürür. Getae'nin kralı Charnabon da Triptolemos'un kaçışını engellemek için ejderhalarından birini öldürür. Demeter tekrar müdahale ederek ejderhanın yerini alır ve Charnabon'u ömür boyu işkenceye mahkum eder. Charnabon'un ölümünden sonra, tanrıların gözdelerine ihanet etmeyi düşünen ölümlülere bir uyarı olarak, yılanı öldürmeye çalışan bir adama benzediği söylenen Yılancı takımyıldızı olarak yerleştirirlir.
Eleusis Gizemleri
Demeter'e yazılan arkaik Homerik İlahi'de, Triptolemos'tan Demeter'in Eleusis Gizemleri'nin gizli ritüellerini ve gizemlerini öğrenen ilk rahip olarak bahsedilmektedir. Diocles, Eumolpos, Celeus ve Polyxeinus diğer ilk rahipler olarak geçmektedir. Eleusis gizemlerinde Triptolemus'un rolü tam olarak tanımlanmıştır: "Gizemler dışında kendine ait bir kültü vardı. Biri, büyük Propylaia'nın dışındaki Artemis tapınağı olan eski Hekataion'a gelmeden önce, kapalı kutsal bölgeye giderken ona ait tapınakta yazılıdır." (Kerenyi). Muhtemelen ona ait tapınakta bulunmuş ve Atina Ulusal Müzesi'nde sergilenen (resim) 5. yüzyıla ait kabartmada; çocuk Triptolemos iki tanrıça (Demeter ve Kore) arasında durur ve Demeter'den tahıl başağını (altın - kayıp) alır.
Porfirios (Yoksunluk Üzerine IV.22), Triptolemos'a basit, dindar bir yaşam için üç emir atfeder: "Ana babana saygı göster", "Tanrıları meyvelerle onurlandır" -Yunanlar için, "meyveler" tahıl demektir- ve "hayvanların canını bağışla" (Kerenyi, s. 128).
TCDD E 40000
TCDD E 40000 serisi elektrikli lokomotifler, TCDD'nin kullandığı elektrikli lokomotiflerdir.
E40001 - E40015 numaralı lokomotiflerin hiçbiri artık faal değildir. Çalışabilen fakat gerek görülmedikçe kullanılmayan üç adet E 40000 kalmıştır.
TCDD'de 1971 yılında Haydarpaşa da ilk seferine çıkan lokomotifler 1972 de tamamlanan  Ankara banliyö elektafikasyonu ile banliyö seferi yapmaya başlamışlardır. E40000'ler aynı zaman doğudan gelen buharlı lokomotiflerin çektiği trenleri Kayaş – Ankara ve Ankara – Kayaş hattında çekme görevini de üstlenmişlerdir.Bu lokomatiflerin ilk 8 adeti Fransa dan ithal edilmiş 7 adedi ise Haydarpaşa da monte edilmiştir.
Azami hızı 90 – 130 km/saat olan E40000 serisi görevlerini E14000 serisi banliyö trenlerine devretmişlerdir.
Patara Kartuli Anbani
Patara Kartuli Anbani (Gürcüce: პატარა ქართული ანბანი), Gürcüce ilköğretim için İstanbul'da 1914 yılında yayımlanmış ders kitabıdır. "Küçük Gürcü alfabesi" anlamına gelen kitap, Gürcü eğitimci İakob Gogebaşvili'nin Deda Ena adlı kitabını örnek almıştır.