cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
İnci Ece Öztürk
Kariyeri
Mersin'de düzenlenecek 2013 Akdeniz Oyunları'na katılacak sporcuların belirlenmesi için 9-16 Nisan 2013 tarihleri arasında Ankara'da yapılan seçmelere katılsa da seçmeleri geçemedi. Ekim 2013'te, Komiža'daki Avrupa Şampiyonası'ndaki röle kategorisinde Sevda Keklik ile birlikte, çift kadınlar kategorisinde ise Melike Boz ile birlikte bronz madalyanın sahibi oldu. Kasım 2014'te, Mâcon'da düzenlenen Dünya Kadınlar Şampiyonası'da; röle kategorisinde Seda Geridönmez ile birlikte bronz madalya kazanırken altın nokta kategorisinde madalya elde edemedi. Kasım 2015'te, Saluzzo'da düzenlenen Avrupa Şampiyonası'nda gümüş madalya kazandı. Aynı turnuvadaki röle kategorisinde ise, Seda Geridönmez ile birlikte bronz madalyanın sahibi oldu. Son Avrupa Şampiyonası esnasında Hasanağa TOKİ İÖO GSK bünyesinde olan Öztürk, bir müddet Çekirgespor'a dahil olsa da ilerleyen dönemde Hasanağa TOKİ İÖO GSK'ye döndü.
Ekim ayında Kazablanka'da düzenlenen 2016 Dünya Şampiyonası'ndaki röle kategorisinde, Necla Şahin ile birlikte bronz madalya kazandı. Aynı turnuvadaki basamak kategorisinde ise çeyrek finalde elendi. Ağustos-Eylül aylarında, Saluzzo'nun ev sahipliğindeki 2017 Dünya Şampiyonası'ndaki röle kategorisinde yine Şahin ile birlikte; basamak kategorisinde ise bireysel olarak bronz madalyanın sahibi oldu. Tarragona'da gerçekleştirilen 2018 Akdeniz Oyunları'ndaki volo basamak kategorisinde altın madalyaya ulaştı. Jiaxing'in ev sahipliğinde Ekim ayında düzenlenen Dünya Şampiyonası'ndaki röle kategorisinin finalinde, Necla Şahin ile birlikte finalde karşılaştığı İtalyan rakiplerini 43-41 mağlup ederek altın madalya kazandı. Aynı şampiyonadaki basamak ve Buket Öztürk ile birlikte yarıştığı geleneksel çiftler kategorilerinin finallerinden ise mağlubiyetle ayrılarak gümüş madalyanın sahibi oldu.
Mersin'in ev sahipliğinde düzenlenen 2019 Dünya Kadınlar Volo Kupası'nda da Buket Öztürk ile birlikte yarıştı. Finalde Hırvatistan temsilcileriyle karşılaşan ikili; altın nokta, basamak ve geleneksel çiftler kategorilerinin tamamından galibiyetle ayrılarak altın madalya kazandı. Turnuvanın yarı finalindeki basamak maçında 41 sayı elde eden Öztürk, bu sayede dünya ümitler rekorunun sahibi de oldu.
Ekim 2021'de, Alassio'da gerçekleştirilen Dünya Şampiyonası'ndaki basamak kategorisinin finalinde Barbara Barthet'ye yenilmesiyle gümüş madalya kazandı. Vahran'ın ev sahipliğindeki 2022 Akdeniz Oyunları'nda, volo basamak kategorisinde, finalde karşılaştığı Hırvat Ria Vojković'i 35-28 yenerek altın madalyanın sahibi oldu. Aynı yılın Ağustos ayında, Konya'daki 2021 İslami Dayanışma Oyunları'nda da, yine volo basamak kategorisinde altın madalya kazandı. Ağustos-Eylül 2022'de, Ljubljana'da gerçekleştirilen Avrupa Şampiyonası'ndaki basamak kategorisi ve Buket Öztürk ile birlikte yarıştığı geleneksel çiftler kategorisinde altın, Necla Şahin ile birlikte yarıştığı röle kategorisinde ise bronz madalyaya ulaştı.
Eylül 2022'de, Ain merkezli Fransız kulübü Rives de Saône'a transfer oldu.
Özel hayatı
Küçük kardeşi Buket Öztürk de bocce oyuncusudur.
Hürriyet, Şehitkamil
Hürriyet, Gaziantep ilinin Şehitkamil ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tim Rice-Oxley
Timothy James Rice-Oxley (d. 2 Haziran 1976) piyano rock grubu Keane'in kurucusu ve grupta piyanist, yardımcı vokalist ve baş bestekâr olarak adından söz ettiren İngiliz müzisyen.
1968 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İtalya
İtalya, Birleşik Krallık'ın Londra şehrinde gerçekleştirilmiş olan 1968 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılımını onaylamıştır. İtalya'nın temsilcisi ve şarkısını belirleyecek Otomatik Seçim ülkenin kamusal yayın kuruluşu Radio Televisione Italiana (RAI) tarafından gerçekleştirilmiştir.
Tim Rice-Oxley
Keane
2004 yılında Ivor Novello Ödülleri Yılın En İyi Bestecisi ödülünü aldı. 2006'da Gwen Stefani'nin The Sweet Escape adlı ikinci solo albümündeki "Early Winter" ve "The Girl Inside" (yayınlanmadı) şarkılarına katkıda bulundu. 2009'da Kylie Minogue'un on birinci albümü Aphrodite'te bulunan "Everything Is Beautiful" şarkısının yazılmasında emeği geçti. 2010 yılında gruptan arkadaşı Jesse Quin ile birlikte Mt. Desolation adlı yan projeyle ilgilendiği ortaya çıktı.
1968 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İtalya
Otomatik Seçim
İtalyan yayın kuruluşu Radio Televisione Italiana (RAI), Otomatik seçim sistemi ile Birleşik Krallık'ın Londra kentinde yapılan yarışmaya Sergio Endrigo'yu "Due grosse lacrime bianche" adlı şarkı ile görevlendirmiştir.
Eurovision'da
İtalya, 6 Nisan 1968 tarihinde gerçekleştirilmiş finalden başlamış, 17 ülke arasından 7 puanla Onuncu olmuştur.
Kola Inglesa
Kola Inglesa Perulu bir meşrubattır. Rengi kırmızı ve kiraz-çilek tadıdır. 1912 yılında tanıtılan Kola Inglesa, şu anda 3 litrelik bir şişe ve 500ml bir şişe dahil olmak üzere çeşitli boyutlarda geliyor. İçecek, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bazı Latin Amerika pazarlarında olduğu gibi Peru genelinde popülerdir. Marka ilk olarak Peru pazarına içeceği hazırlayan Manuel A. Ventura'ya aitti. Tarif 1971'de Bay Enrique Heredia Alarcón'a (o sırada Peru'daki Pepsi şişeleyicisi) satıldı. Bu süre zarfında içki Perulu halkı arasında oldukça popüler hale geldi. 1997 yılında CEPSA'nın iflasının ardından, marka Agua San Luis ile birlikte The Coca-Cola Company'ye satıldı. 2013 yılında ismi Fanta Kola Inglesa olarak değiştirildi.
Jie (Şia)
Jie (MÖ 1675), Çin'in efsanevî Şia Hanedanı'nın 17. ve son hükümdarıdır. Saltanatı, MÖ 1728'den MÖ 1675 yılında ölümüne kadar sürmüştür.
Jie, geleneksel olarak, Şia Hanedanı'nın çöküşünü getiren bir tiran ve zalim olarak kabul edilir. MÖ 1600 civarında Jie, Tang tarafından yenildi ve bu olay yaklaşık 500 yıl süren Şia Hanedanı'nın sonu ve Shang Hanedanı'na kuruluşunu getirdi.
Gannat
Gannat, Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Allier ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2019 tarihi itibarıyla 5.830'dur.
Hemşin Prensliği
Hemşin Prensliği veya Hamamşen Prensliği, 790 yılında, Arapların Ermenistan'ı işgalinden ve bu işgalden sonra Müslüman Araplar tarafından kurulan Arminiya devletinden kaçan Ermeniler tarafından Doğu Karadeniz bölgesinde kurulan bir prensliktir. 1486 yılında Osmanlı İmparatorluğu tarafından son verilmiştir.
Tarih
8. yüzyıldan önce, bölgenin tamamı Lazlardan oluşmaktaydı. 8. yüzyılın sonlarına doğru, Prens Hamam ve babası Prens Shapuh Amatuni, beraberinde 12.000 kişiyle birlikte Arap istilasından kaçmak için Doğu Karadeniz bölgesine göç ettiler. Bu sürece kadar bölge Abhazya Krallığı'na aitti. Prens Hamam ve beraberindekiler, o sırada atıl durumda olan Tambur şehrine ve çevresindeki köylere yerleştiler. Prens Hamam şehri yeniden inşa etti ve şehre Ermenice "Hamam'ın mezrası" anlamına gelen Hamamşen adını verdi. Bu şehir, tarihi Ermeni bölgesi Tayk'ın kuzeyindedir.
Prensliğin yıkılışından sonra Hamshentsi Ermenileri, Trabzon eyaletine bağlı Karadeniz bölgesine dağılmış ve batıda Samsun'dan doğuda Hopa'ya kadar yayılmıştır. Osmanlı yönetimi sırasında Laz halkının vergilendirilmesi ve İslamlaştırılması sırasında bazı Hemşinli topluluklarına, Müslümanlarla eşit olabilmeleri ve Müslümanların tacizlerinden korunabilmeleri için İslam'a geçmeleri yönünde baskı yapıldı, bu süreçte vergi ve baskıdan kaçmak için birçok Hemşinli dağ ve orman içlerindeki izbe bölgelere yerleşti. Husep isminde birisi, bir grupla beraber gizli Cevizlik köyünü bulmak için Sera Deresi'ne gitmiş, bu köy yaklaşık otuz yıl gizli kalmayı başarmıştır.
Mirası
Birkaç yüzyıl sonra, Hamamşen ismi Hemşin ismine dönüştü. Hamamşen Ermenileri (Hemşinliler), Ermeni sosyal ve kültürel dünyasından ayrıldılar ve kendi etnik kimliklerini geliştirdiler. İslamiyete geçenler de Ermeni kimliklerini yitirmiş, etnik olarak Osmanlılaştırılmış ve Ermeni kökenlerini unutmuşlardır. Hristiyan kalanlar Ermeni kimliklerini korudular ve sonraları Rus İmparatorluğu'nda bulunan Abhazya'ya kaçtılar.
Matrix dijital yağmuru
Matrix dijital yağmuru veya Matrix kodu, Matrix film serisinde yer alan bilgisayar kodudur. Aşağı düşen yeşil kodlar, Matrix'in simüle edilmiş gerçeklik ortamında gerçekleşen olayları ekranda kinetik tipografi yöntemi ile temsil eder. Dört Matrix filminin tamamı ve serinin bir diğer ürünü olan The Animatrix bölümleri bu kodla açılır. Bu, Star Wars serisinin açılışına benzer şekilde, serinin karakteristik bir işaretidir.
Arka plan
Filmde, Matrix'in kendisini oluşturan kod sıklıkla aşağı doğru akan yeşil karakterler olarak temsil edilir. Bu kod; yarı genişlikte kana karakterlerinin ve Batı Latin harflerinin ve rakamlarının aynalanmış görüntülerini içeren Simon Whiteley, tarafından tasarlanmış özel bir yazı tipi kullanır. CNET'te 2017'de verdiği bir röportajda, tasarımı Japonyalı karısına atfetti ve "İnsanlara Matrix kodunun suşi tariflerinden yapıldığını söylemeyi seviyorum" dedi.
Dijital yağmur efekti, tek renkli fosforlu bilgisayar monitörlerinin eski nesil yeşil ekran görüntülerini andırmaktadır. Dijital yağmurun öncüllerinden biri, 1990 yapımı bir Macar deneysel popüler kültür filmi olan Meteo filminin bir "kod sahnesinde" de görülebilmektedir. The Matrix üzerinde güçlü bir etkiye sahip olan 1995 tarihli siberpunk filmi Ghost in the Shell de dijital yağmura benzer bir açılış sekansı içermektedir.
Matrix üçlemesinde ve Path of Neo oyununun internet sitesinde kullanılan kodun yazı tipinin resmî bir sürümü hiçbir zaman yayınlanmadı. Çoğunluğu ekran koruyucu biçiminde olmak üzere çeşitli taklitler yapılmıştır.
Kültürel etki
Hollandalı müzisyen Arjen Anthony Lucassen, grubu Star One'ın 2010 tarihli Victims of the Modern Age albümünde filmin onuruna bir parçaya "Digital Rain" adını verdi.
Bu efekt aynı zamanda birçok resmî olmayan Matrix ekran koruyucusunun oluşturulmasına da ilham verdi.
Erdemli, Kıbrıs
Erdemli veya Tremeşe, hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Larnaka kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Lefkoşa ilçesine bağlı Değirmenlik-Akıncılar belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Kiracıköy'ün 7 km doğusunda yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 169'dur.
Köy, Tremithus antik kentinin halefidir. Isaac Comnenus, 1191'de burada, daha sonra Kıbrıs'ı ele geçirecek olan Aslan Yürekli Richard tarafından yenildi. Şehir daha sonra yıkıldı ve sadece köy ayakta kaldı.
Kuat (marka)
Kuat, The Coca-Cola Company tarafından Brezilya'da satılan bir guarana içeceği markasıdır. Kuat, Coca-Cola'nın kola ürünlerinden pazar payını çalmakta olan lider guarana içeceği Guaraná Antarctica ve Guaraná Jesus ile rekabet etmek üzere 1997 yılında Brezilya'da tanıtıldı. Brezilya'da Kuat diyet versiyonunda (Kuat Zero) ve yeşil çay demlenmiş versiyonunda (Kuat Eko) mevcuttur. 2002 yılında, Coca-Cola, Kuat’ı ABD pazarında test etmeyi planladığını açıkladı.
Schizopyge
Schizopyge, Cyprinidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Nishi-Shinjuku
Nishi-Shinjuku ("Batı Shinjuku"), Tokyo'nun Shinjuku semtinde bulunan bir iş merkezidir. Bölge, eskiden Tsunohazu (角筈) adıyla bilinmekteydi.
Nishi-Shinjuku, 1970'lerde Keio Plaza Inter-Continental ile ilk kez ortaya çıkan, Tokyo'nun gökdelen inşa etmeye yönelik ilk büyük girişimiydi. Tokyo Metropoliten Hükûmeti'nin merkezi olan Tokyo Metropoliten Hükûmeti Binası'nın bulunduğu yerdir.
Livedoor'un genel merkezi Sumitomo Fudosan Nishishinjuku Building'de yer almaktadır. Gezi ajansı H.I.S. genel merkezi Shinjuku Oak Tower'dadır. Seiko Epson'un Tokyo Ofisi, Shinjuku NS Building'dedir. Capcom'un Tokyo ofisleri Shinjuku Mitsui Building'de ve Keihin Corporation'ın merkezi Shinjuku Nomura Building'dedir. Taisei Corporation'ın da genel merkezi bu bölgede bulunmaktadır.
Tuba Yakan
Tuba Yakan (d. 8 Ocak 1991, İzmit), Türk karatecidir. Kocaeli Büyükşehir Belediye Kağıtspor bünyesinde faaliyetlerini sürdürmektedir. Avrupa Karate Şampiyonası'nda birer altın, gümüş ve bronz; Akdeniz Oyunları'nda ise bir altın madalya kazanmıştır.
Kariyeri
Kariyeri boyunca 55 kg kategorisinde yarışan Yakan; Mersin'de düzenlenen 2013 Akdeniz Oyunları'nda altın madalya akzandı. Mart 2015'te, İstanbul'da düzenlenen Avrupa Karate Şampiyonası'nda, final maçında Emilie Thouy'a yenilerek gümüş madalyada kaldı. Aynı yılın Haziran ayında, Bakü'de düzenlenen Avrupa Oyunları'nda, grup aşamasında turnuvaya veda etti. Bu etkinlik sonrasında hamileliği ve çocuğunu doğurması nedeniyle 2 yıl kadar kariyerine ara veren Yakan, Mayıs ayında Kocaeli'nde düzenlenen 2017 Avrupa Karate Şampiyonası'nda, finalde İtalyan Sara Cardin'i yenerek altın madalyanın sahibi oldu. Novi Sad'daki 2018 Avrupa Karate Şampiyonası'ndan bronz madalyayla ayrıldı. Terragona'daki 2018 Akdeniz Oyunları'nda, oyunlar tarihindeki ikinci altın madalyasını kazandı.
Cezayir'in Vahran kentinde düzenlenen 19. Akdeniz Oyunları'nda Tuba Yakan, kadınlar kumite 55 kiloda son 16 turunda Portakizli Mato de Hervest'i, çeyrek finalde de Tunuslu Chirine Zarati'yi yenerek yarı finale yükseldi. Yarı finalde Mısırlı rakibi Ahlam Youssef'e yenildi ve üçüncülük maçında Kıbrıs Rum kesiminden Ariannne Miles Gonzales'i hakem kararıyla yenerek bronz madalya kazandı. Konya'da Karatay Kongre ve Spor Merkezi'nde düzenlenen 5. İslami Dayanışma Oyunları'nda kadınlar kumite 55 kilo finalinde Cezayirli Abouriche Louiza'yı yenerek altın madalya kazandı.
Icona
Icona Theridiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Mustapha Carayol
Mustapha Carayol (d. 4 Eylül 1988), orta saha pozisyonunda görev yapan Gambiyalı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2007 yılında Milton Keynes Dons kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Crawley Town, Torquay United, Kettering Town, Lincoln City, Bristol Rovers, Middlesbrough, Brighton & Hove Albion, Huddersfield Town, Leeds United, Nottingham Forest, Ipswich Town, Apollon Lemesu ve Adana Demirspor kulüplerinde oynadı.
Kosova'da LGBT hakları
Son senelerde Kosova'da, özellikle cinsel yönelime dayalı ayrımcılığın yasaklandığı yeni anayasanın kabul edilmesiyle lezbiyen, gey, biseksüel ve transgender (LGBT) hakları konusunda ilerlemeler kaydedilmiştir. Buna rağmen, eşcinsellik, Kosova toplumunda yine bir tabu olarak algılanır.
İncesu, Şehitkamil
İncesu, Gaziantep ilinin Şehitkamil ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
İncesu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Zinfandel
Zinfandel ya da Primitivo, şarap yapımında kullanılan kırmızı bir üzüm çeşididir. Vitis vinifera türü içerisinde yer alan Zinfandel'in, DNA analizleri neticesinde genetik olarak Hırvat üzümleri Crljenak kaštelanski ve Tribidrag ile Puglia, İtalya'da yetiştirilen Primitivo ile eşdeğer olduğu belirlenmiştir. Avrupa Birliği, Ocak 1999'da Zinfandel'i Primitivo'nun eş anlamlısı olarak tanımlarken ticari anlaşmazlıklar nedeniyle bu süreç Amerika Birleşik Devletleri'nde daha ağır işlemektedir.
Zinfandel, 2019 yılı verilerine göre Amerika Birleşik Devletleri'nin başlıca şarapçılık bölgesi Kaliforniya'da 16 bin 200 hektar bir alanda dikilidir. Bu, 374 bin hektar bağı bulunan Kaliforniya'nın yaklaşık %4,4'ünü oluşturur. Yetiştiği diğer önemli bölgeler, Puglia ve Dalmaçya kıyılarıdır. Batı Avustralya, Güney Avustralya, Güney Afrika, Birleşik Devletler'in Batı Kıyılarının görece sıcak bölgeleri, Meksika, Languedoc ve Türkiye'de de görece daha az miktarda yetiştirilir. Bağda, diğer üzüm çeşitlerine kıyasla daha fazla bakım gerektiren Zinfandel'in ince kabuklu taneleri, büyük ve sıkı salkımlar halinde büyür. Olgunlaşmaları için sıcak bir iklime ihtiyaç duyar.
Zinfandel, içerdiği yüksek şeker miktarı ile %15'i aşan (ABV) alkol seviyelerine fermente edilebilir. Genel olarak gövdeli ve yüksek alkollü kırmızı şaraplar üretilirken farklı stillerde de işlenebilir. Bir hata sonucu üretilen, ancak günümüz Kalifoniya şarap endüstrisinin büyük ticari başarılarından biri kabul edilen Beyaz Zinfandel (White Zinfandel) roze tarzındadır. Zinfandel şaraplarında hissedilen aromalar; yapıldığı üzümün olgunluğuna, yetiştirildiği yere, asmanın yaşına ve şarap yapımcısının uyguladığı tekniklere göre farklılık gösterir.
Avrupa (MÖ 6000-1870)
Arkeolojik kalıntılar; Zinfandel çeşidinin de içerisinde yer aldığı Vitis vinifera'nın Kafkasya çevresinde MÖ 6000 civarında dikilmeye başlayarak bundan bir süre sonra şarap üretiminin keşfedildiğini, daha sonra ise asma yetiştiriciliğinin Kafkasya'dan Akdeniz ve çevresine yayıldığını gösterir. Her ne kadar 19. yüzyılın sonlarındaki asma biti salgınıyla neredeyse birçoğu tamamen ortadan kaybolsa da Hırvatistan'ın bir zamanlar 19. yüzyılda şarap endüstrisinin temelini oluşturan ve Zinfandel ile ilgili genetik bağı olan birkaç yerli çeşidi bulunur. Bu çeşitlilik, Zinfandel'in Hırvatistan'da uzun süredir yetiştirildiğini gösterir. 2001 yılında Kaliforniya Üniversitesinde yapılan DNA araştırması sonucunda, Hırvatistan'ın Dalmaçya kıyılarında keşfedilen ve yerel halk tarafından Crljenak kaštelanski olarak adlandırılan üzüm çeşidiyle, yine bölgede Tribidrag olarak bilinen çeşidin aslında Zinfandel olduğu doğrulanmıştır. Ayrıca bu araştırma, Hırvatistan'ın yerel üzümlerinden Plavac Mali'nin, Zinfandel ve Dobričić çeşitlerinin birbirleriyle bağlarda zaman içerisinde tür içi melezlenmesi sonucu oluştuğunu gösterir.
Avrupa Birliği tarafından Ocak 1999 tarihinde Zinfandel ile eş anlamlı ilan edilen Primitivo üzümünün ilk belgelenmiş kullanımı 1870'lerin İtalyan hükümeti yayınlarında görülmektedir. İtalya'da Primitivo'nun, Zinfandel teriminin ilk belgelenmiş kullanımından 40 yıl sonra ortaya çıkması, daha önceleri asmanın Atlantik'in ötesinden (Kaliforniya), İtalya'ya getirildiğini öne sürmekteydi ancak bu hipotez, Hırvat kökenin keşfedilmesinden sonra geçersiz oldu. 18. yüzyılda Adriyatik deniz yolu ile İtalya'nın Puglia bölgesine getirilen Primitivo, Bari yakınlarındaki Gioia del Colle'deki kilisenin rahibi Don Francesco Filippo Indellicati tarafından çeşidin erken ("primo") olgunlaşan çeşitleri seçilerek Liponti'ye dikildi. Altamura Kontes Sabini'nin 19. yüzyılın sonlarında Manduria'lı Don Tommaso Schiavoni-Tafuri ile evlendiğinde çeyizinin bir parçası olarak büyük Primitivo DOC'ye ekilmesi için Primitivo asmaları hediye edildi. İtalya'nın kuzey Puglia bölgesinde ağustos ayında olgunlaşarak yaygınlaşan Primitivo üzümünün adı, diğer çeşitlerden daha erken olgunlaşma eğilimine atıfta bulunan primativus veya primaticcio terimlerinden türemiştir.
ABD Doğu Kıyısı (1829-1850)
Zinfandel'in Amerika Birleşik Devletleri'ne gelişi muhtemelen Viyana'daki imparatorluk fidanlığı aracılığıyla olmuştur. Bu fidanlar, muhtemelen önceleri Venedik Cumhuriyeti'ne ait olan Dalmaçya bölgesindeki topraklar üzerinde Habsburg Monarşisi'nin hakimiyet sürdüğü sırada elde edilmişti. 1820 ile 1829 yılları arasında Long Island'da bahçıvanlık yapan George Gibbs, Schönbrunn'dan ve Avrupa'nın başka yerlerinden asmalar getirtmiştir. Charles L. Sullivan, William Robert Prince'in A Treatise on the Vine (1830, ) adlı kitabında geçen "Black Zinfandel of Hungary" kısmında George Gibbs'in 1829 yılında yaptığı satın alımlardan birine atıfta bulunmuş olabileceğini öne sürer. Webster sözlüğünde Zinfandel'in Avusturya'da yetiştirilen Zierfandler üzümünün adından türetilen Macarca bir kelime olan tzinifándli'nin (czirifandli) bozulması olduğu öne sürülse de Zierfandler ve Zinfandal birbirinden çok farklı üzüm çeşitleri olduğundan, yukarıda bahsedilen George Gibbs'in siparişinde bu iki üzümün etiketlerinin uzun Atlantik seyahati esnasında karışmış olma ihtimali üzerinde de durulabilir.
Gibbs, 1830'da Boston'u ziyaret ettikten kısa bir süre sonra Boston'da yaşayan Samuel Perkins sofralık "Zenfendal" üzümü satmaya başlamıştı. 1830'da Gibbs, benzer bir çeşit olan "Siyah St. Peters" adı verilen bir çeşidi daha tedarik etmişti. O dönemde İngiltere'de birçok asmanın adında "St. Peters" olması, Gibbs'in bu asmaları İngiltere'den tedarik etmiş olabileceğini de göstermektedir. Siyah St. Peters hakkında bilinen çok az şey arasında, 1850'lerde Kaliforniya'ya gelen Siyah St. Peters üzümlerinin 1870'lerde Zinfandel olarak satılmaya başlayan üzümlerle aynı olduğu bulunuyor.
1835 yılında Boston'un önde gelen fidancılarından Charles M. Hovey, sofralık üzüm çeşidi olarak Zinfandel'i önerdikten kısa bir süre sonra seralarda yaygın olarak yetiştirilmeye başlamıştı. O dönemde sofralık üzüm olarak dikilen Zinfindal üzümünden şarap yapılmasına ilişkin ilk referans ise, John Fisk Allen'ın "Üzüm Asmasının Kültürü ve Muamelesinde Pratik İncelemesi (1847)" kitabında yer almaktadır. 1850'lerden sonra Doğu Kıyısında Zinfandel gibi ancak serada yetiştirilebilen üzümler, yerini Concord gibi açık havada yetiştirilebilen üzüm çeşitlerine bırakmıştı.
Kaliforniya (1850-1933)
1850'lerde Kaliforniya Altına Hücum'a katılan, William Robert Prince ve Frederick W. Macondray (Faxon Atherton'un oğlu) gibi asma yetiştiricileri, Zinfandel fidanlarını da yanlarında götürmüştü. Prince notlarında, "üzümün mükemmel bir şekilde kurutulduğunu" ve Zinfandel'in Kaliforniya'da bulduğu "Kara Sonora" ile aynı olduğuna inandığını kaydetmişti. "Siyah St. Peters" olarak bilinen asma Kaliforniya'ya getirildiğinde, başlangıçta ayrı bir çeşit olarak kabul edilse de 1870'lerde Zinfandel ile aynı üzüm çeşidi olduğu kabul edildi. 1857 yılında Joseph W. Osborne muhtemelen Napa'nın hemen kuzeyindeki Oak Knoll bağlarında Kaliforniya'nın ilk Zinfandel şarabını üretti. 1857 yılında Osborne'un Zinfandel üzümlerden ürettiği şarabın beğenilmesinden sonra, bölgede Zinfandel dikimi artışa geçerek, 19. yüzyılın sonunda Kaliforniya'da dikilmiş en yaygın Vitis vinifera çeşidi haline geldi.
19.yüzyılda ekilen bu Zinfandeller'in çoğu, 1920'lerde, Yasak Yılları (1920-1933) boyunca bağlardan sökülerek yok edildi. Bu nedenle 19. yüzyılın sonlarında dikilen ve günümüze ulaşabilen yaşlı Zinfandel asmalarından elde edilen üzümler ile yapılan kırmızı şaraplara oldukça değer verilmektedir. Yasak Yılları boyunca alkol satışının yasak olmasına karşın evde şarap yapımı yasal olduğundan bazı üzüm bağları, evde şarap yapımına uygun üzüm çeşitlerini yetiştirmeyi tercih etmişti. Zinfandel, görece bağların yakınında yaşayan evde şarap üreticileri arasında yaygın iken, nispeten ince kabuklu olması nedeniyle uzun Doğu Kıyısı yolculuğu esnasında çürümeye oldukça yatkındı. Bundan ötürü, kalın kabuklu Alicante bouschet gibi çürümeye daha az yatkın üzüm çeşitleri, sökülen Zinfandel asmalarının yerine yaygın bir şekilde dikildi. 1931 yılında, Doğu Kıyısına 3000 araba (yaklaşık 34.000 ton) Zinfandel üzümü sevk edilirken, 6000 araba (yaklaşık 68.000 ton) Alicante bouschet üzümü sevk edildi.
Yasaktan sonraki dönem: Yeniden keşfedilme (1933-günümüz
1930'da ABD şarap endüstrisi Büyük Buhran ve Yasak Yılları nedeniyle zayıfladı. İç pazara ürün tedarik ederek hayatta kalan birçok üzüm bağı, kaliteli Zinfandel yetiştirmek için uygun olmayan Kaliforniya'nın Orta Vadisi'nde yer aldı. Bu nedenle, yasağın sona ermesi ile artan talep, kaliteli şaraplık üzüm sıkıntısını da beraberinde getirdi. O dönemde, çoğu Zinfandel üzümü, fortifiye şarap yapımında kullanılan kupajların içerisinde kendi karakterini yansıtmaktan yoksundu, bununla birlikte, bazı üreticiler Zinfandel'den monosepaj kırmızı şarap yapmakla ilgilenmeye devam etti.
20. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, Kaliforniya'da Zinfandel'in kökeni unutulmuştu. 1972'de bir İngiliz şarap yazarı şöyle yazdı: "Büyüleyici bir Kaliforniya üzümü var, Zinfandel, Macaristan'dan geldiği söyleniyor; ancak görünüşe göre şu anda orada da unutulan bir üzüm çeşidi". 1974 ve 1981'de Amerikalı şarap yazarları bunu şu şekilde tanımladılar: "Kaliforniya'nın orijinali, başka hiçbir yerde yetiştirilmedi" ve "Kaliforniya'nın kendi kırmızı üzümleri". 1972'de, Sutter Home Winery'den Bob Trinchero, Deaver bağlarından gelen Zinfandel üzümleri ile daha fazla tanen ve renk içeren bir kırmızı şarap yapabilmek için, pres sonrası üzüm suyunun bir kısmını başka bir tanka aktardı. Saignée yöntemi adı verilen bu yöntemle, tanka aktardığı üzüm suyundan sek bir roze şarap yapan Trinchero, bunu bir İsviçre şarabı olan Oeil de Perdrix adı altında satmaya çalıştı. Alkol, Tütün, Ateşli Silahlar ve Patlayıcılar Bürosu İngilizce tercümede ısrar edince, isme "Beyaz Zinfandel" eklenerek, 220 kasa satıldı. O dönemlerde, beyaz şaraba olan talep, dikili olan beyaz şaraplık üzümlerinden üretilebilecek beyaz şarap miktarından daha fazlaydı; bu nedenle diğer Kaliforniyalı üreticiler de, minimum kabuk teması ile kırmızı üzümlerden beyaz şarap yapmaya çalıştı bununla birlikte 1975 yılında Trinchero'nun şarabı, daha %2 oranda alkol üretilebilecek şekere sahipken tüm şeker alkole dönüşmeden, fermantasyonun yaşadı. . Trinchero, şarabı iki hafta beklettikten sonra tadına tekrar bakarak, bu hafif pembe şekerli şarabı, şişeleyip satmaya karar verdi. Mateus Rosé'nin II. Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa'da büyük bir başarıya ulaşması gibi, bu yarı tatlı Beyaz Zinfandel şarabı da son derece popüler oldu. Beyaz Zinfandel, 2006 yılı verilerine göre ABD şarap satışlarının hacim olarak %9,9'unu (değer olarak %6,3), kırmızı Zinfandel şarap satışlarının ise altı katını oluşturdu. Günümüzde satışları düşen Beyaz Zinfandel, genellikle Kaliforniya'nın Orta Vadisi'nde yetiştirilen üzümlerden yapılır. 2019 yılı verilerine göre Kaliforniya eyaletinin şarap satışlarının hacim olarak %3,3'ünü Beyaz Zinfandel oluşturdu.
Günümüzde modern Beyaz Zinfandel şarapları 1975 yılındaki üretilmiş orijinal stile göre daha meyve aromalı ve az şekerli olsa da 1970'li ve 1980'li yıllarda şarap eleştirmenleri, Beyaz Zinfandel stiline mesafeli yaklaştı. Beyaz Zinfandel stilinin başarısı, 20. yüzyılın sonunda kırmızı Zinfandel şaraplarının popülerleşmesiyle birlikte kırmızı şarap yapımında kullanılan birinci sınıf bölgelerdeki birçok eski asmayı sökülmekten kurtardı. İki şarabın tadı önemli ölçüde farklı olsa da, her ikisi de aynı (kırmızı) üzümlerden yapılır ve farklı bir şekilde işlenir.
Primitivo, Crljenak kaštelanski ve Tribidrag ile olan ilişkisi
Zinfandel uzun süredir "Amerika'nın yerel asması ve şarabı" olarak görülüyordu. Kalifornia Üniversitesi, Davis (UCD) profesörü Austin Goheen 1967'de İtalya'yı ziyaret ettiğinde, Primitivo'dan yapılan şarabın ona Zinfandel'i hatırlattığını fark etti. Primitivo, 1968'de Kaliforniya'ya getirildikten sonra ampelograflar tarafından 1972 yılında Zinfandel ile aynı çeşit olduğu ilan edildi. Kaliforniya'da getirilen Primitivo asmalarından 1975 yılında üretilen ilk şarap, Zinfandel şarabı ile benzer özelliklere sahipti. 1975 yılında doktora öğrencisi Wade Wolfe, Zinfandel ve Primitivo'nun aynı izoenzim parmak izine sahip olduklarını gösterdi.
1976 yılında Bari'den Dr. Lamberti Goheen, Primitivo'nun Hırvat Plavac Mali ile aynı üzüm çeşidi olabileceğini önerdikten sonra, 1982'de iki çeşidin benzer olduklarını ancak aynı çeşit olmadıklarını izoenzim analizi ile doğruladı; bununla beraber 1991'de aralarında Hırvat şarap yapımcısı Mike Grgich'in de bulunduğu bazı Hırvatlar, Plavac mali'nin Zinfandel ile aynı çeşit olduğuna ikna olarak, Zinfandel üzerinde yapılan bilimsel araştırmaları desteklemek amacıyla Zinfandel Savunucuları ve Üreticileri (ZAP) olarak bir araya gelir. Bu destekle, Kaliforniya Üniversitesi, Davis, profesörü Carole Meredith Hırvatistan'a giderek Zagreb Üniversitesi ile işbirliği içinde Dalmaçya'da 150'den fazla Plavac mali örneği topladı.
1993 yılında Meredith, Primitivo ve Zinfandel'in aynı üzüm çeşidinin farklı klonları olduğunu doğrulamak için bir DNA parmak izi tekniği kullandı. Karşılaştırmalı arazi araştırmaları sonucunda "Primitivo klon seçimlerinin genellikle daha erken meyve olgunluğu, benzer veya daha yüksek verim ve benzer veya daha düşük salkım çürüme yatkınlığı ile Zinfandel'den daha üstün olduğu" bulundu. Bu, yukarıda anlatılan Primitivo'nun, Hırvat üzümünün erken olgunlaşan bir klonu olarak seçildiği yaklaşımı ile de tutarlılık gösteriyor.
1998 yılına gelindiğinde, Meredith'in ekibi Plavac mali'nin, Zinfandel olmadığını, birinin diğerinin atası olduğunu buldu. 2000 yılında ise Primitivo/Zinfandel'in Plavac mali'nin atalarından biri olduğunu keşfetti. Plavac mali'nin diğer atası ise Ivan Pejić ve Edi Maletić (Zagreb Üniversitesi) tarafından Adriyatik Denizi'nde bulunan Šolta adasından eski bir çeşit olan Dobričić olarak belirlendi.
Bu keşif, arama merkezini Dalmaçya kıyı şeridi ve açık deniz adalarına daraltarak, sonunda numuneler arasında eşleşen bir DNA izi bulundu. Eşleşen iz, Kaštel Novi'deki Ivica Radunić'in bağında 2001 yılında örneklenen bir asmadan geldi. Crljenak kaštelanski ("Kaštela Kırmızısı"), uzun yıllar önce ayrılmalarından bu yana bazı genetik farklılıklar meydana gelse de, üzümün ilk ortaya çıktığı bölgede Primitivo/Zinfandel'i temsil ediyor gibi görünmektedir. Meredith artık çeşidi "ZPC" (Zinfandel / Primitivo / Crljenak kaštelanski) olarak adlandırmaktadır.
Bu Hırvat bağında, binlerce başka asmayla karışmış sadece dokuz Crljenak kaštelanski asması bulundu. 2002 yılında, Dalmaçya kıyı kasabası Omiš'te yerel olarak Pribidrag olarak bilinen ek asmalar bulundu. Virüs enfeksiyonları yetiştirilmesini geciktirmesine rağmen, her iki klon da Kaliforniya'da Ridge Vineyards'ın himayesinde yetiştiriliyor. İlk Hırvat ZPC şarabı 2005 yılında Edi Maletić tarafından yapıldı. Zinfandel klonuna göre bağda daha az terbiye isteyen Primitivo'nun Kaliforniya'da dikimleri arttı. Şaraplarında daha çok böğürtlen ve baharat aromaları hissediği belirtiliyor.
Yasal sorunlar
DNA kanıtları ile yerel şarap etiketleme düzenlemeleri, ticari anlaşmazlıklar nedeniyle yavaşlatılan bir süreç olarak yavaş ilerlemektedir. Avrupa Birliği, Ocak 1999'da Zinfandel'i Primitivo'nun eşanlamlısı olarak tanıyarak, İtalyan Primitivo'nun Amerika Birleşik Devletleri'nde ve AB etiketleme kanunlarını tanıyan diğer tüm ülkelerde Zinfandel olarak etiketlenebilmesini sağladı. İtalyan şarap üreticileri bu düzenlemelerden yararlanarak, Alkol ve Tütün Vergisi ve Ticaret Bürosu (TTB) onayıyla Zinfandel etiketli Primitivo şaraplarını Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderdi.
Amerika Birleşik Devletleri
Zinfandel, Amerika Birleşik Devletleri'nin birçok bölgesinde yetiştirilmekle birlikte, en büyük ekili alan Kaliforniya'da bulunmaktadır. ABD'li üreticiler, Zinfandel üzümlerini kullanarak farklı stillerde şarap üretiyor. Bu stiller, geç hasat tatlı şaraplar, Beyaz Zinfandel, Beaujolais tarzı açık renkli az gövdeli kırmızılardan, güçlü, gövdeli kırmızılara ve fortifiye şaraplara kadar değişen geniş bir yelpazededir. Amerikan Zinfandel şaraplarının kalitesi ve karakteri büyük ölçüde yetiştirildikleri bağın iklimi, konumu ve yaşının yanı sıra şarap yapımcısının kullandığı teknolojiye bağlıdır.
Kaliforniya'da günümüzde çoğu üzüm bağı çeşitlere göre artık tamamen ayrılmış olsa da, geçmişte Zinfandel asmaları, Durif (Petite sirah), Carignan, Grenache, Mourvèdre, Mission ve Muscat çeşitleri ile birlikte bağda karışık olarak dikilmişti. Kaliforniya şarap üreticileri, zaman zaman diğer üzüm çeşitlerini (özellikle Petite sirah) Zinfandel kupajlarında kullanmaya devam ediyor. Kaliforniya'da dikili Zinfandel, 2018 yılı verilerine göre 17.000 hektar, 2019 yılı verilerine göre ise 16.200 hektardır. Bu alan, 2019 yılı verilerine göre toplam 370.000 hektar dikili üzüm bağı bulunan Kaliforniya bağ arazisinin yaklaşık %4,4'üne denk gelir. Sadece şaraplık dikili üzüm alanı dikkate alındığında ise 256.000 hektar dikili şaraplık üzüm bağına sahip Kaliforniya'nın %6,3'ünde Zinfandal dikilidir. Bu rakam şaraplık üzüm çeşitleri içerisinde Zinfandel'i, Chardonnay, Cabernet sauvignon ve Pinot noir'in hemen ardından dördüncü sıraya yerleştiriyor. 2019 verilerine göre 350.000 ton Zinfandel üzümü şarap yapılmak ve/veya meyve suyu olarak kullanılmak üzere ezildi. Bu rakamın tüm Kaliforniya'da ezilmiş üzümlere oranı %8,5'tur. Ayrıca bu sayı, Zinfandel'i 2019 yılında Kaliforniya'da ezilmiş üzümler içerisinde Chardonnay ve Cabernet Sauvignon'dan sonra üçüncü sıraya yerleştirmektedir.
Kaliforniya'daki bölgeler
Bazı Kaliforniya bölgeleri, her biri tanımlanabilir lezzet özelliklerine sahip, Zinfandel için "istisnai" olarak kabul edilir:
İtalya
İtalya'nın en çok dikilen 12. üzüm çeşidi olan Primitivo, ülkenin topuğu olarak bilinen kıyı bölgesi Puglia'da yetiştirilir. 1990'lı yıllarda Avrupa Birliği'nin ihtiyaç fazlası şarap üretimini azaltmak maksadıyla asmaların sökülmesini teşvik etmesi nedeniyle ekili alan 8000 hektarın altına düşmüş; ancak son yıllarda ekili alan tekrar artışa geçerek yaklaşık olarak 11.000 hektara ulaşmıştır. Ana üç apelasyon, Primitivo di Manduria, Gioia del Colle Primitivo (Riserva) ve Falerno del Massico Primitivo (Riserva o Vecchio)'dur. Manduria DOC, tatlı (Dolce Naturale) ve fortifiye şarabın (Liquoroso Dolce Naturale, Liquoroso Secco) yanı sıra hâlâ sek kırmızı şarabı da kapsamaktadır. Falerno minimum %85 Primitivo gerektirir; diğerleri %100 Primitivo'dur. Gioia del Colle Rosso ve Rosato %50–60 Primitivo içerir. Cilento Rosso / Rosato yaklaşık %15 Primitivo içerir.
Tarihsel olarak Primitivo üzümü, fermentasyonunu tamamlandıktan sonra kuzeye Toskana ve Piyemonte'ye gönderilerek, bu bölgelerde üretilen düşük gövdeli ve alkollü şarapların gövdesini ve alkol derecesini arttırmak için kupajların içerisinde kullanıldı. Primitivo ile Zinfandel arasındaki bağlantı ortaya çıkmaya başladıktan sonra, Puglia bölgesindeki ekimler artmış, bununla birlikte daha fazla monosepaj (kendi başına) olarak şişelenmeye başladı. Günümüzde çoğu İtalyan Primitivo, hacimce %16'yı bulabilen alkol (ABV) içeren rustik, yüksek alkollü kırmızı şarap olarak üretilir. Bazı İtalyan şarap üreticileri, Amerikan tarzında Zinfandel üretebilmek için yeni Amerikan meşesinde şaraplarını yaşlandırmayı denemektedir. Meşe fıçıda olgunlaştırmak doğal olarak yüksek tanenli yapıya sahip olan Primitivo üzümünün, tanenlerinin yumuşamasına da yardımcı olur. Günümüzde monosepaj olarak şişelenen sek kırmızı Primitivo şaraplarının tadım notlarında; siyah kiraz, bazen ahududu, biber ve meyan kökü içeren aromalar ön plana çıkmaktadır.
Diğer bölgeler
Hırvat klonu Crljenak kaštelanski, Zinfandel ile bağlantısı ortaya çıkmadan önce Hırvatistan'da monosepaj (kendi başına) bir şarabı üretilmemişti. Kaliforniya Üniversitesi, bağlantı ortaya çıktıktan sonra hem Zinfandel hem de Primitivo klonlarını Hırvatistan'daki Profesör Edi Maletić'e gönderdi. Maletić, Hvar adasına dikilen klonlarla, ilk ZPC şaraplarını 2005 yılında Hırvatistan'da yaptı. Ülkede kırmızı şaraba yüksek bir talep olduğu için hükümet devam eden araştırmaları destekliyor. Zagreb Üniversitesi'ndeki bağcılık ve enoloji bölümü, 2001'de Hırvatistan'da sadece 22 Crljenak kaštelanski asması bulunurken, 2008'de yaklaşık 2.000 üzüm asmasının bulunduğunu bildirmektedir. 2017 yılındaki rakamlara göre Hırvatistan'da yaklaşık olarak 100 hektar dikili Crljenak kaštelanski bulunmaktadır.
Amerika'nın görece sıcak batı yakası eyaletlerinde az bir miktarda yetiştirilmektedir. Meksika, Baja California'da 1930'lardan kalma eski Zinfandel asmaları bulunmuştur. Ayrıca Batı Avustralya ve Güney Avustralya'nın Mclaren Vale bölgesinde az miktarlarda Zinfandel üzümü bulunmaktadır. Avustralya ve Güney Afrika'da yaklaşık 100 hektar Zinfandel bağı olduğu tahmin edilmektedir. Fransa'nın güneyinde yer alan Languedoc'da az miktarda yetiştirilmektedir.
Türkiye'de ilk Zinfandel şarabı 2010 yılında Urla'da yetişen üzümler kullanılarak yerli bir üretici tarafından şişelenmiştir. Ayrıca Bodrum ile Bozcaada'da bulunan bazı şaraphaneler Zinfandeli bağlarına ekmiş ve sınırlı sayıda işlemektedir. Denizli'nin Bekilli ilçesinde bulunan yerli bir üreticinin bağlarında Zinfandel ekilidir. Bu üzümler roze kupajlarının içerisinde ve ayrıca sek kırmızı şarap stilinde kendi başına monosepaj olarak da şişelenmektedir.
Bağcılık ve şarapçılık
Zinfandel asmaları oldukça arsız olup, şiddetli bir şekilde budanmadığı sürece, çok fazla üzüm verme eğilimindedir. Kaliteli şarap yapabilmek için verim kontrol altında tutulmalı ve asma uygun bir şekilde budanmalıdır. Olgunlaşmaları için sıcak bir iklime ihtiyaç duymalarına rağmen, çok sıcak iklimlerde yetişen Zinfandel üzümleri sıcaktan kolayca yanarak buruşabilir bununla birlikte bu üzümler asiditesini kolayca kaybederek, birçok ucuz Zinfandel kupajlarında hissedilen pişmiş reçelimsi aromaları şaraplara aktarırlar. Zinfandel'in ince kabuklu taneleri, büyük ve sıkı salkımlar halinde büyür. Salkım çürümesine yatkındır. Meyveler oldukça erken olgunlaşır ve yüksek miktarda şeker içerir. Hava şartları elverirse, üzümler tatlı şarap yapmak için geç hasat edilebilir. Zinfandel, hem yetiştiği bölgenin özelliklerini yansıtması (terroir), hem de şarap yapımcısının stilini ve becerisini yansıtma yeteneği nedeniyle sıklıkla övülür. Bağda yaşanan bir diğer sorun Zinfandel salkımlarının düzensiz bir olgunlaşma modeli sergilemesidir. Tek bir salkım hem aşırı olgunlaşmış üzümleri hem de yeşil, olgunlaşmamış üzüm tameleri içerebilir. Bazı şarap üreticileri, salkımları bu değişen olgunluk seviyeleriyle olduğu gibi işlemeyi seçerken, diğerleri salkımları birkaç hafta boyunca tek tek elle seçerek hasat eder. Bu son derece zahmetli uygulama, bazı Zinfandel şaraplarının yüksek maliyetinin nedenlerinden biridir. Kaliforniya'da Zinfandel'in, diğer önemli üzüm çeşidi Cabernet Sauvignon'a göre daha fazla bağ bakımına ihtiyaç duymasına rağmen, pazarda daha düşük fiyatlardan alıcı bulması da bir handikap olarak bahsedilebilir.
Geçmişte, kırmızı sek Zinfandel şarapları yüksek alkollü ve düşük asitleri ile damakta dengesiz oldukları yönünde eleştirilmiştir. Günümüzde ise modern şarap yapım teknikleri sayesinde daha dengeli ve kısa sürede içime hazır Zinfandel şarapları üretmek mümkün hale gelmiştir. Öte yandan, Ravenswood'dan Joel Peterson gibi Zinfandel üreticileri, ters ozmoz gibi alkol düşürme tekniklerin şarapta terroir etkisini ve hissini ortadan kaldırdığına vurgulamaktadır. Peterson, bir şarabın %15 alkolü dengeleyecek tanenlere ve asidite gibi diğer bileşenlere sahip olması durumunda, kendi şartlarına göre dengeli kabul edilmesi gerektiğini savunuyor.
Zinfandel şarabının lezzetini etkileyen diğer faktörler fermantasyon süresi, kabuk ile temas, yani maserasyon süresinin uzunluğu, meşe ve benzeri olgunlaştırma teknikleri ile hasat edilen üzümlerin Brix derecesi yer alır. Beyaz Zinfandel üretmek için üzümler henüz çok fazla olgunlaşmadan 20 Brix'te erken hasat edilir. Zinfandel şaraplarında 23 Brix'te (çoğu kırmızı şarabın "olgun" olarak kabul edildiği derece) çilek aromaları hissedilir bununla birlikte kiraz aromaları 24 Brix'te ve ardından 25 Brix'te hasat edilen üzümlerden yapılan şaraplarda ise böğürtlen aromaları hissedilmeye başlar.
Zinfandel şarabı
Kırmızı Zinfandel şarabı genel olarak, Cabernet sauvignon ve Merlot üzümlerinden yapılan şaraplara göre daha açık renktedir. Kırmızı, roze, tatlı, fortifiye şarap gibi farklı stillerde işlenebilmesi mümkündür. Kırmızı şaraplarında en sık rastlanan özellikleri, damakta, yüksek alkol seviyelerine, orta bir asiditeye, orta bir gövdeye ve orta-yüksek bir tanen yoğunluğuna sahip olmasıdır. Damakta tatlı bir bitişi vardır. Çok geniş bir aroma yelpazesine sahip olsa da reçelimsi aromalar Zinfandel şarabı ile özdeşleşmiştir. Zinfandel kırmızı şarabının aromaları; yapıldığı üzümün olgunluğuna, yetiştirildiği yere, asmanın yaşına ve şarap yapımcısının uyguladığı tekniklere göre farklılık gösterir. Ahududu gibi kırmızı meyve aromaları görece daha soğuk bölgelerden gelen üzümlerden yapılan şaraplarda hissedilirken, böğürtlen, siyah meyve, reçelimsi aromalar ile tütün yaprağı görece daha sıcak bölgelerden gelen Zinfandel şaraplarında hissedilebilir. Şarap yapım teknikleri ile beraber; çilek aromaları, meşe fıçıda olgunlaştırıldığında ise kızarmış ekmek, vanilya gibi tatlı baharat aromaları eklenebilir. Anason ve biber notaları ise erken olgunlaşan primitivo klonundan yapılan şaraplarda daha yaygın olarak bahsedilen aromalardır.
Diğer
Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl, Kasım ayının üçüncü çarşambası Ulusal Zinfandel Günü olarak kutlanır. Sonuncusu 18 Kasım 2020 tarihinde kutlandı.
Schizocypris
Schizocypris, Cyprinidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Kargı Adası, Bodrum
Kargı Adası, Ege Denizi'nde, Muğla ili, Bodrum ilçesi sınırlarındaki ıssız ada. Ada üzerindeki kayalar bir kargı gibi dik olarak göğe doğru yükseldiğinden bu adı almıştır. Adada fener bulunur. Alanı 2,13 hektardır.
Karadan 570 m uzaklıkta, Bodruma 1,5 saat mesafededir. Karaya bakan tarafı dalış turizmi için kullanılır. İstanköy (Kos) Adası'na uzaklığı yaklaşık 4,5 km'dir. Kos yönünde sığ sularda (5–25 m), Roma dönemi (M.S. 4.yy) batıklarından kalma amforalar bulunur.
Bodruma oldukça yakın olduğundan yelken eğitimi ve yarışlarında kullanılır. Balıkçılık ve tüplü dalış için de tercih edilen bir alandır.
Gaziler, Kıbrıs
Gaziler veya Piroyi, hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Lefkoşa kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Lefkoşa ilçesine bağlı Akıncılar belediyesine bağlı bir köydür. Köy, 1974'te Kıbrıs Harekâtı'ndan sonra terkedilmiş olup ziyaret Türk Silahlı Kuvvetleri'nin iznine bağlıdır.
Toktamış-Timur savaşları
Toktamış-Timur savaşları, 1386-1395 yılları arasında Altın Orda Hanı Toktamış ile Timur İmparatorluğu'nun kurucusu, savaş ağası ve fatih Timur arasında Kafkas Dağları, Türkistan ve Doğu Avrupa'da yapılan muharebelerdir. Bu savaşlar, erken Rus beylikleri üzerindeki Moğol ve Türk gücünün gerilemesinde kilit bir rol oynadı.
Savaş
İlhanlı Hanedanlığı'nın son hükümdarı Ebu Said'in ölümünden sonra İran'da bir güç boşluğu ortaya çıktı. İran'ın kırılganlığı, komşularının askeri saldırılarına yol açtı. 1383 yılında Timur, İran'ın fethine başladı. 1385'te Herat, Horasan ve tüm doğu İran'ı ele geçirdi. Aynı yıl ToktamışAzerbaycan ve kuzeybatı İran'a baskın düzenledi. 1386'da Tebriz şehri yağmalandı ve Toktamış zengin bir ganimet ile inzivaya çekildi. 1389 ve 1391 arasında Timur kuvvetleri ile Altın Orda arasında yoğun çatışmalar yaşandı. İlk aşama olarak Timur Kunduzca Muharebesi'ni kazandı. Gerilemeye rağmen, Toktamış pozisyonunu tekrar kazandı ve 1395 baharında Şirvan'daki Timur topraklarına baskın yaptı.
1395 yılında Timur Altın Orda'ya karşı son saldırısını başlattı. 15 Nisan 1395'te Terek Nehri Savaşı'nda Toktamış'ı kesin olarak bozguna uğrattı. Hanlığın tüm büyük şehirleri yok edildi: Saray, Ukek, Majar, Azak, Tanais ve Astrahan. Timur'un 1395'te Altın Orda şehirlerine saldırması onun ilk Batı Avrupalı kurbanlarını doğurdu. Çünkü Saray, Tanais ve Astrahan'daki İtalyan ticaret kolonileri yok edildi. Tanais kuşatması sırasında, ticaret toplulukları Timur ile anlaşmak üzere temsilciler gönderdi, ama onları hileyle şehri keşif için kullandı. Kırım yarımadasındaki Ceneviz kenti Kefe, Toktamış'ın eski bir müttefiki olmasına rağmen kurtuldu.
Sonrası
Terek Nehri Savaşı'ndaki yenilgisinin ardından Toktamış devrildi ve yerine Edigu geçti. Toktamış Ukrayna bozkırlarına kaçtı ve Litvanya Dükü Vytautas'tan yardım istedi. İkili, 1399'da Vorskla Nehri Muharebesinde güçlerini birleştirdi, ancak Timur'un generallerinden Temur Kutlugh ve Edigu tarafından ezilerek yenildiler. 1406 yılında Toktamış Edigu'nun adamları tarafından Sibirya'da öldürüldü; Edigu ise on üç yıl sonra Toktamış'ın oğullarından biri tarafından öldürüldü. Altın Orda bu savaşlardan sonra hiçbir zaman kendine gelemedi. 15. yüzyılın ortalarında, daha küçük kağanlıklara bölündü: Kazan hanlığı, Nogay Ordası, Kasım Hanlığı, Kırım Hanlığı ve Astrahan Hanlığı. Böylece Rusya'daki Tatar-Moğol gücü zayıfladı ve Rusya üzerindeki 1480 yılında meydana gelen kanlı Moğol fethinin bir hatırlatıcısı olan 'Tatar boyunduruğu', Ugra Nehri üzerindeki Büyük duruş (Great standing on the Ugra River) ile kesin olarak sarsıldı. Altın Orda'nın son kalıntısı 1502'de Kırım Hanlığı tarafından yok edildi ve Altın Orda'nın parçalanmasından sonra ortaya çıkan kağanlıklar, 1550'ler ve 17. yüzyılın başlarında Moskova Knezliği tarafından ilhak edildi. Kırım Hanlığı, Osmanlı koruması altında 1783 yılına kadar hayatta kaldı. Kazak hanlığı 19. yüzyılın ortalarına kadar hayatta kaldı. Buhara ve Hiva hanlığı da 19. yüzyılın sonlarına kadar hayatta kaldı.
Emet Meslek Yüksekokulu
Emet Meslek Yüksekokulu, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi'nin Kütahya'nın Emet ilçesindeki meslek yüksekokuludur.
Umudun Tarifi
Umudun Tarifi (あん) (İngilizce uluslararası adı: Sweet Bean; anlamı: Tatlı Fasulye) yönetmenliğini Naomi Kawase'nin yaptığı 2015 yapımı film. Filmde yer alan iki oyuncu Kirin Kiki ve Kyara Uchida gerçek hayatta büyükanne ve torundur. Film 2015 Cannes Film Festivali'nde Belirli Bir Bakış bölümünün açılış filmi olarak seçildi. Ayrıca 2015 yılında Toronto Uluslararası Film Festivali'nde de gösterildi.
Emet Meslek Yüksekokulu
Tarihçe
Emet Meslek Yüksekokulu, Yükseköğretim Kurulu'nun kararıyla 1994-95 döneminde bugünkü Ashaboğlu İlköğretim Okulu binasında Muhasebe ve İşletme programlarıyla eğitim-öğretime başlamıştır. 1998 yılında bu iki bölümün ikinci öğretimleri de açılarak eğitim ve öğretime devam edilmiştir.
Umudun Tarifi
Olay Örgüsü
İşleri açılmaya başlar ve kısa zamanda Tokue müşterilere hizmet vermeye ve dorayaki paketlemeye de başlar. Ancak müşteriler Tokue'nin elindeki deformitelerin cüzzamdan kaynaklandığını öğrenince dükkâna gelmeyi bırakırlar ve Sentaro Tokue ile çalışmayı bırakmak zorunda kalır. Sentaro'nun arkadaş olduğu öğrenci Wakanda, Tokue'yi kaldığı senatoryumda ziyaret etmeyi önerir. 1953 yılında çıkan Cüzzamı Önleme Yasası, 1996 yılında yürürlükten kaldırılana kadar cüzzam hastalarını bu tür senatoryumlarda kalmaya zorluyordu. Sentaro, Tokue'yi müşterilerin önyargılarına karşı koruyamadığı için suçluluk hisseder ama Tokue ona dükkânda geçirdiği zaman için minnettar olduğunu söyler.
Emet Meslek Yüksekokulu
Tarihçe
MYO, 2008 yılında bugün eğitim verdiği binasına taşınmıştır. Aynı yıl Çocuk Gelişimi programı örgün, Dış Ticaret, Kimya, Turizm ve Otel İşletmeciliği programları ise örgün ve ikinci öğretim olarak eğitime başlamıştır. Çocuk Gelişimi programının ikinci öğretimi 2010 yılında açılmıştır. 2014-2015 Eğitim Öğretim Yılı öncesinde Maliye ve Sağlık Kurumları İşletmeciliği programları da örgün ve ikinci öğretim olarak öğrenci alımına başlamıştır.
2018-2019 dönemi öncesinde Dış Ticaret, Kimya Teknolojisi ve Turizm ve Otel İşletmeciliği bölümlerine öğrenci alımı durdurulmuştur.
Umudun Tarifi
Olay Örgüsü
Sentaro, filmin büyük bir bölümünde geçmişin ağırlığı altında ezilen bir adamdır. Tokue dükkânda çalışmayı bıraktıktan sonra ona gönderdiği mektupta bar kavgasında bir adamı yaraladığından ve bundan hala utandığından bahseder. Olaydan sonra hapis yatmış ve yaraladığı kişiye büyük miktarda tazminat ödemiştir. Sentaro tazminat için para aldığı tefecinin sahip olduğu bu dükkânda çalışmak zorundadır çünkü borcunu ödemeyi hala bitirmemiştir. Yine de filmin sonunda, Sentaro'nun yerel bir parkta kendi tezgahından dorayaki sattığı görülür ve içinde bulunduğu koşullarla yaşamayı öğrendiği açıktır.