cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maurice Maeterlinck
Kont Maurice Polydore Marie Bernard Maeterlinck (d. 29 Ağustos 1862 Gent; ö. 6 Mayıs 1949 Nice) Belçikalı yazar. Kariyerine avukat olarak başlamışsa da sonrasında tamamen edebiyata yönelmek üzere mesleğini terk etmiştir. Edebiyatta sembolizm akımının önde gelen temsilcileri arasında yer alır. Ağırlıklı olarak sembolist öğeler içeren ilk şiir kitabı Serrer Chaudes ile edebiyat dünyasında yer edinen Maeterlinck, daha sonra Octave Mirbeau tarafından Shakespeare düzeyinde bir eser olarak yorumlanan ilk oyunu Princesse Maleine ile Fransa'da büyük bir şöhret yakalamıştır. İnsanın ölüm olgusu karşısındaki çaresizliği temasına yoğunlaşan yazarın en tanınmış eseri, 1892'de yayımlanan Pelléas et Mélisande kabul edilir. 1911 yılında edebiyat dalında Nobel Ödülüne layık görülmüştür.
Hayatı ve kariyeri
Belçikalı yazar hukuk öğrenimi görmüştür. İlk şiir kitabı fazla başarı elde etmemişse de, 1889’da yazdığı Prenses Maleine adlı oyunla tanınmaya başlandı. 24 Ağustos 1890'da Le Figaro'nun eleştirmeni Octave Mirbeau, Maeterlinck'in dramada yeni bir deha olduğunu duyurur ve yazarın kısa trajedisi Prenses Maleine, Mirbeau tarafından "zamanımızın en esinli eseri; diyebilirim ki, Shakespeare'in en güzel eserleriyle aşık atabilecek çapta olağanüstü ve özgün" diye betimlenir. Oyun natüralizmden zaman zaman taviz veren Antoine tarafından da repertuvara alınırsa da sahnelenmez.
Meaterinck 1890’da Çağrılmadan Gelen’i, Körler’i (1890), bir kukla oyunu olan Pelleas ve Melisande (1892), 1894’te Tintagiles’in Ölümü’nü, yine aynı yıl Evin İçi’ni, 1899’da Rahibe Beatrice’i yazar. Körlük, Meaterlinck’in yapıtlarında baskın bir öge olmuştur. Körlükle hem dışarının seslerinin kokularının imgeler düzeyinde algılanması hem de insanın varoluşunu dış yaşamın görüntüleriyle değil içeride araması gerekliliği anlatılır.
Körlük, Çağrılmadan Gelen oyununda da yer alır. Bu eser, Maeterlinck'in trajedi kuramını örneklemesi açısından tipiktir: bu kuram büyük olaylar trajedisini yüzeysel olduğu gerekçesiyle reddeder; gerçekten trajik olanın, insan varoluşunun basit gerçeğinde bulunacağını ileri sürer. Materlinck’in oyunları daha çok insan ruhunu yansıtır. Onun oyunlarında asıl aksiyon sahnenin dışında, kural ile sonsuzun, yazgı ile ölümün birleştirdiği bir noktada gelişir. Sonu hep ölümle biten oyunlarında amaçsız, kör insanlığın hep aynı sonuca varan bir yolda olduğu düşüncesi aktarılır. İnsanın bilinmeyen güç karşısındaki tragedyasını özellikle Çağrılmadan Gelen oyunundan itibaren işlemeye başlamıştır. Oyun süresince, kör büyükbabanın dışında kimsenin farkına varmadığı ölüm sahnede şöyle bir dolaşacak; ardından hiç görmediğimiz kadını da alarak gidecektir. Çağrılmadan Gelen, sahne dışı kuvvetli kurulmuş bir oyundur. Büyükbaba körlüğü nedeniyle her duyduğu sesin kaynağını torununa soracak, böylece kimi göstergeler ikilenerek, harekete değil söze dönerek sahne dışını kuvvetlendirecektir.
Pelleas ve Melisande oyununda onu ormanda bulan yaşlı prens Golaud ile evlendikten sonra, prensin genç erkek kardeşi olan Pelleas’a âşık olan ve ızdırap içinde ölen Melisande’nin hikayesi anlatılır. Oyunun dili son derece süslü bir nesirdir ve oyun Maeterlinck’in gözde mekânlarından ormanın derinliklerinde gizli eski bir şatoda geçer. Bu oyunun sahnelenmesinde de, karakterler sanki rüyada gibi hareket ederler ve konuşurlar. Kasvetli bir ortam oluşturmak için sahne düzeninde mavi, yeşil ve gri renkler kullanılır; geri planda şatoyla ormanın bir temsili yer alır. Oyunda merak üçlü ilişkiden çok, bunu saran gizemli ruh halindedir ve bu ruh hali, evlilik yüzüğünün bir çeşmeye düşmesi, gizemli gölgeler, bir kuleden havalanan güvercinler, yeraltı havuzcukları ve mağaraları, çıkarılamayan kan lekeleri gibi birçok simge yoluyla uyandırılmaktadır. Oyun yarı karanlıkta, dekorsuz olarak oynanmış, sahne bir tülle örtülerek sis izlenimi yaratılmıştır. Bu tül perde aynı zamanda simgeci anlayışın seyircinin klasik seyir alışkanlıklarını sarsmasının da bir göstergesidir. Daha sonra Jarry’de ve özellikle avandgarde tiyatroda doruğuna ulaşacaktır bu klasik beklenti karşıtlığı. Gri fon perdesinin önünde, oyuncular uyurgezer gibi dolaşarak dizeleri yarı şarkı biçiminde “staccato” tekniğiyle oynayarak ve stilize hareketler yaparak gizemli atmosferi sağlamışlar, seyirci üzerinde bir büyü etkisi uyandırmaya çalışmışlardır. Oyunda simgesel tiyatronun en yoğun ifadesi mağara sahnesinde ortaya çıkar. Golaud, Pelleas’ı Melisande’nin saçlarını okşarken yakalar ve onu şatonun yer altı mahzenlerine götürür. Sonradan buranın bilinçaltı olduğu anlaşılır.
14. Yüzyılda geçen Rahibe Beatrice oyunu manastırdan bir şövalye ile kaçan bir rahibenin hikâyesidir. Bir Bakire Meryem heykeli canlanarak Beatrice’in yerini alır, böylelikle yokluğu fark edilmez. Beatrice ise yıllarca dışarıda yaşadıktan sonra kefaret ödemek üzere manastıra geri döner. Meryem’in kaidesine geri dönmesiyle Beatrice ölür; kaçıp gittiğini bilmeyen diğer rahibeler onu tüm ömrünü dine adadığı için kutsarlar. Evin İçi ise seyirciyi büsbütün yabancılaştıracak bir anlatımcılığa sahiptir. Küçük kızlarının öldüğünü mutlu bir aileye haber vermeye gelen, cesedi bulan yabancının ve köyden yaşlı bir adamın evden içeri bir türlü girememesi anlatılır. Evin bütün camları açıktır, çocukların ve ebeveynlerinin salondaki her hareketi seyirci tarafından görülmektedir. Buna karşın yaşlı adam ve yabancı, içerdekilerin bütün hareketlerini seyirciye en ufak ayrıntısına kadar anlatmaktadırlar. Bütün köy cama toplandığında bile anlatmaya devam ederler. Oyunun zamanı ne ölümü ne onun karşısında ailenin tepkilerini gösterecek kadardır, yalnızca bir gözetlemeyi, gözetleme aralığını gösterir.
Yazarın son oyunları içerisinde en tanınanı, mutluluk arayışının bir alegorisi olan Mavi Kuş'tur (1908). 1909’da yazdığı oyunda, manevi görme gücüne sahip küçük kahraman Tytyl’ı (Titil) yaratır. Oyunun tam adı Meaterlinck’in dünyasına yakışır bir şekilde Mavi Kuş: Beş Perde Perili Bir Oyun’dur. Yoksul bir ailenin, zenginlerin eğlencelerini izleyen çocuklarına gelen Peri Berilün, hasta kızının iyileşmesi için gerekli olan mavi kuşu bulmaları için Titil ve kız kardeşi Mitil’i görevlendirir. Zorlu görevlerini başarabilmeleri için Titil’e bir de şapka verir, şapkanın üzerindeki kristal çevrildiğinde eşyanın ruhu görünür olmakta ve nesnelerin özüyle iletişime geçilebilmektedir. Çocuklar, evdeki kedi, köpek, şeker, ekmek, ateş, süt ve en etkilisi ışığın beden kazanmış hallerinin yardımıyla; hatıralar ülkesine, gecenin karanlık sarayında kimsenin açmadığı dehlizlere, ağaçların ruhlarından yapılmış ormana, mululuklar bahçesine, doğmamış çocuklar ülkesine; gün doğana kadar sürecek bir yıllık bir yolculuk gerçekleştirir ve mavi kuşu ararlar. Sonunda mavi kuşun Titil’in kendi kuşu olduğu ama onun varlığından sıkılıp elinden kaçırdığı anlaşılır. Bu oyunda mutluluğun hep yakınlarda olduğunu ama insanın bunu görme sorunu olduğu düşüncesini işlenir.
Maeterlinck kuramsal yazılarıyla da simgeci düşünceyi tiyatroya uygulamaya çalışır. Günümüz tiyatrosunun büyük olaylara, kanlı işlere, öç alma, zehirleme, adam öldürme gibi eylemlere fazla yer verdiğini eleştirir ve olaysız, sakin yaşamın derin anlamına ulaşmayı yeğler. Bu derin anlam, Tanrıdan gelmektedir. Maeterlinck tiyatroda, günlük yaşamın içindeki Tanrısal güzelliği ortaya koymaya çalışır. Sevda Şener, Dünden Bugüne Tiyatro Düşüncesi’nde, Materlinck’in Dramatic Theory and Criticism adlı kitabından bir alıntı yapar:
Maeterlinck gerçekçi tiyatrosunun, İbsen’in Shaw’un tartışma temelinden uzaklaşarak “sessizliğin tiyatrosu”na yönelir. Duyguları sözcüklere dökmenin onların sahiciliklerini yok ettiğini, bunun yerine anlamı ortaya çıkartacak simgelerin kullanımını getirir. Onun söze karşı bu yaklaşımı, absürd’e varana dek tüm gerçekçilik karşıtı akımlarda yeniden yeniden biçimlenecektir. Aynı şekilde Shakespeare’in oyunlarında görülen büyük şiirlerin sahnelemeye uygun olmadığı üzerinde durur. Bunun en büyük nedeni oyuncunun varlığıdır. Sanat eserini bir simge olarak görür ve simgenin insanileştirilmesini istemez. Somut insan varlığını simgeleştirme açısından yetersiz bulması, oyuncunun yerine kuklayı önermesini getirir. Kleist’te gördüğümüz bu arayış Meaterlinck’in yazılarında somutlanır. Maeterlinck, insan yerine "simgesel formların bir yansımasını, bir gölgeyi ya da gerçekte yaşamayan, ama hayatın bütün görünümüne sahip bir varlık" tasarlar. Gerek kukla gerekse gölge oyunu, kanlı canlı oyunculara ciddi bir seçenek olarak görünür.
Paris'te kendini bu işe adamış birkaç yeni tiyatro açılır. 1888'de açılan bu tiyatrolardan birini (Petit Theâtre de la Galine Vivienne) tanıtımında şöyle denilir: Kanlı canlı bir oyuncunun adı ve tanıdık siması, izleyicide ilüzyonu olanaksız ya da çok güç kılan bir takıntı hali yaratırken, kişisel olmayan kuklalar, tahtadan ve kartondan yapılma yaratıklar, tuhaf, gizemli bir yaşama sahiptirler. Gerçek görünmeleri şaşırtıcı ve endişe vericidir. Temel jestlerinde insani duyguların tam bir ifadesi vardır.10 Kuklalar, iç, tinsel hakikate izleyiciyi inandırmak için dışsal görüntünün dış hakikatine ihtiyaç olmadığını gösterir. İllüzyon tiyatrosunda izleyici edilgen bir alıcıyken, burada etkin bir roldedir. Seyircinin sahnede olanı anlayabilmek için kendi çağrışım ve imgelem gücünü de harekete geçirmesi istenmiştir. Burada, bir dış gerçeklik yanılsamasını sürdürmek için hiçbir çaba gösterilmediğinden, bu gerçekliğe aykırı hiçbir şey seyirciyi rahatsız etmez. Böyle bir tiyatroda bir oyuncu, ancak total deneyim uğruna kendi değerli şahsiyetinden vazgeçerse sanal bir kukla haline gelebilir; fakat ödülü, kuklanın rahatsız edici gücünü kazanması olacaktır. Bu düşünceler Craig ve Meyerhold tiyatrosunda geliştirilir. Meyerhold Meaterlinck’in oyunlarından bazılarını özellikle ilk yönetmenlik döneminde (propaganda tiyatrosuna yönelmeden önce) sahneye koyar.
Yankı süresi
Yankı süresi (reverberation time) akustikte kaynaktaki ses bittikten sonra yankılanan sesin süresidir.
Kaynaktaki ses bittikten sonra çevredeki nesnelerden yansıyan ses bir süre daha zayıflayarak devam eder. Şayet bölmenin duvar ve nesneleri yansıtan özellikteyse bu süre uzun, ses emen özellikteyse kısadır. Yankı müzik yayınında doğallık etkisi verdiği için uygun görülebilir. Ancak konuşma yayınında yankı konuşmaların anlaşılmasını zorlaştırdığı için istenmez. Bu sebepten radyo stüdyolarında duvarların ses emen madde ile kaplanması gerekir. (Buna mimaride "akustik tretman" denilir.)
Yankı süresi olarak alınan standart süre, kaynaktaki sesin 60 desibel altına düşmesi için geçen zamandır. Bu süre RT60 simgesiyle gösterilir. (60 dB milyonda bir güç anlamına gelir.)
Jean-Paul Roux
Jean-Paul Roux (5 Ocak 1925, Paris - 29 Haziran 2009, Saint-Germain-en-Laye (Yvelines) ), Fransız oryantalist ve Türkolog.
Öğrenimi
Öğrenimini Paris'te yaptı. Eğitimine Doğu Dilleri Okulunda başladı ve daha sonra sırasıyla École de Louvre Tarih Bilimleri Akademisini bitirdi. Doktorasını ise doğubilim ve edebiyat üzerine verdi.
Çalışma ve akademik hayatı
1952 yılında CNRS yani Fransız Ulusal Araştırma Merkezi'nde çalışmaya başladı ve 1990 yılında Araştırma Birimi Başkanı olarak emekli oluncaya kadar burada çalıştı. Yine bu dönemde 1957 ve 1990 arasında École de Louvre de akademisyen olarak da çalıştı ve Profesör unvanını aldı ve Orta-Asya ve Türk kültür tarihi üzerine yaptığı alan çalışmaları sonucunda hazırladığı temel çalışmalarla tanındı.
Çalışmaları
Türkiye ile 1950'li yıllardan itibaren ilgilenmeye başladı. ''La Turquie: Géographie. - Économie. - Histoire. - Civilisation et Culture'' adlı çalışmasını 1953 yılında yayınladı. bundan sonra peş peşe Türkiye ve Orta-Asya tarihi ve Türk örf ve adetlerini kapsayan çalışmalar yaptı.
Bu bağlamda, Türkiye'yle ilgilenmesi, 1950'li yılların başlarına rastlamaktadır. Hazırladığı La Turquie: Géographie. - Économie. - Histoire. - Civilisation et Culture (1953) adlı eserden sonra, ardı ardına Türkiye ve Orta-Asya kültür tarihi ve Türk geleneklerini kapsayan analitik-karşılaştırmalı çalışmalarla adını duyurdu. Kimi eserleri Timur (1994), Türklerin ve Moğolların Eski Dini (1994), Türklerin Tarihi: Büyük Okyanus'tan Akdeniz'e İki Bin Yıl  (1995) adıyla Türkçeye çevrildi.
1971 ve 1977 yıllarında Paris'teki iki büyük İslam Sanatları Sergisi'ni organize etti.
Türk Ulusu Hakkında Düşünceleri
Roux'a göre:''"Türkler dışarıdan evlenme eğiliminde oldukları ve eşlerini Türk olmayanlar arasından seçtikleri, rastladıkları her kavimle kaynaştıkları, dilleri çok büyük bir çekim gücüne sahip olduğu ve pek çok topluluk da bu dili ve kültürü benimsediği için Türklerle ilgili karakteristik denilebilecek fiziksel [buna biyolojik, ırksal da denebilir] herhangi bir özellik saptama olanağı kalmamıştır. (...) Türklerin hiçbir ırksal özelliği yoktur. Dolayısıyla kendi içinde bir Türk ırkından söz edemeyiz. Belki sadece Orta Asya'nın ücra dağlarından dünyanın herhangi bir yerine, Türklerin damarlarında, eski Türk kanından elmacık kemiklerini çıkık yapan o kandan daha çok, yabancı - Moğol, Çinli, İrani (Aryan), Sami, Rum, Kafkas, Slav, hatta Afrikalı- kanı akmaktadır. Çünkü Dünyada en çok yayılan ve gittikleri bölgelerdeki yerli halklarla en çok karışan millet Türkler'dir. Roux, “Türklerle ilgili olarak kabul edilebilecek tek tanım dilbilimsel olandır. Türk; Türk diliyle konuşandır;" tarifinden sonra,"İnsanlık tarihinde baştan beri var olan bu millet;kendine özgü yasaları, ayırt edici özellikleri olan canlı bir organizma, çok çeşitli ögelerden oluşmuş; ancak matematiksel bir bütün oluşturmuş ve kesin ve net tanımla Türk adını almış, aynı kültürden olan,aynı dili konuşan insan topluluğudur; demektedir. ''
Ödülleri
Başta Atatürk Kültür Merkezi de olmak üzere birçok Fransız bilimsel derneğe fahri üye seçildi. Aynı zamanda Türk hükümeti tarafından 1973 yılında Devlet Ödülü verildi ve TÜTAV Ödülü aldı ve 1998 yılında da Liyakat Madalyası ile onurlandırıldı.
Eserleri
Jean Paul Roux'un iki yüz makalesi ve yüzü aşkın araştırması ve bununla birlikte çoğunluğu Orta Asya ve Türk kültürüyle ilgili 25 kitabı vardır.
Vilar de Ossos
Vilar de Ossos Portekiz'de Vinhais belediyesine bağlı olan, 16,35 km2 yüzölçümüne sahip, 269 nüfuslu (2011) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
2019 WNBA Seçmeleri
2019 WNBA Seçmeleri, 10 Nisan 2019'da düzenlenmiştir.
3. Tur
Kaynak
Kadızade Ahmed Şemseddin Efendi
Kadızade Ahmed Şemseddin Efendi (d. 1512 - ö. 25 Mayıs 1580, İstanbul), Osmanlı şeyhülislamı.
Hayatı
Ebussuud Efendi ve muhtelif hocalardan dersler aldı ve mülazım oldu. Bursa'da müderrisliğe başladıktan sonra İstanbul'da Sahn-ı Seman medresesine tayin olundu. Daha sonra Halep kadılığında bulundu. İstanbul teftişi vazifesinden sonra İstanbul kadısı oldu. Rumeli kazaskerliğinde bulundu. 18 Ekim 1577 senesinde şeyhülislamlık makamına tayin edildi. Vefatına kadar bu görevinde kaldı. Naaşı Küçük Karaman’daki türbesine defnedildi.
Kazaskerliği sırasında Rumeli ve Anadolu beylerbeyileri dışında kazaskerlerinde diğer beylerbeyilerden önce gelmesi kanun haline getirilmiştir. Ayrıca kazaskerlere de vezirler gibi Divan-ı Hümayun'da yemekten sonra ıslak havlu yerine leğen ve ibrik verilmesi kararlaştırılmıştır. Şeyhülislamlığı zamanında İstanbul Rasathanesi hakkında hazırlamış olduğu raporla buranın yıkılmasına yol açtığı iddia edilir.
Megrelce Vikipedi
Megrelce Vikipedi, Vikipedi'nin Megrelce sürümüdür. 1 2023 tarihi itibarıyla, Megrelce Vikipedi'nin ' maddesi ve ' dosyası bulunmaktadır. Megrelce Vikipedi'nin, ' kayıtlı kullanıcısı (aktif kullanıcı: (%)) ve ' hizmetlisi vardır. Açıldığı günden beri  kez katkıda bulunulmuştur.
Ayrıca bakınız
Vikipediler
Vilar de Peregrinos
Vilar de Peregrinos, Portekiz'de Vinhais belediyesine bağlı olan, 12,54 km2 yüzölçümüne sahip, 155 nüfuslu (2011) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Süleyman Paşa (Orhan Gazi'nin oğlu)
Süleyman Paşa, Gazi Süleyman Paşa veya Süleyman Gazi (1316 (?) - 1357/1360 arası), Osmanlı Padişahı Orhan Gazi'nin büyük oğlu olup, annesi Nilüfer Hatun'dur. Osmanlı Devleti'nin Rumeli'ye, başka bir deyişle Avrupa'ya geçişinin öncüsü ve sembolü olan şahsiyettir ve Rumeli Fatihi olarak bilinir.
İlk defa Gerede'de yönetici olarak hizmete başlamıştır. İzmit, Göynük ve Mudurnu civarı kendisine tımar olarak verilmiştir. İznik (1331) ve İzmit (1337) fetihlerine katılmış, fethinde büyük rol oynadığı Karesioğulları Beyliği'ne bey tayin edilmiştir (1335). Sırplara karşı, Bizans'a yardıma giden Osmanlı kuvvetlerine kumanda etmiştir. Rumeli’ye geçerek Selanik’i Sırplardan almış ve Bizanslılara vermiştir (1349). Rumeli'ye ikinci geçişinde (1352), Bulgarları ve Sırpları Dimetoka Muharebesi’nde yenmiştir. Bu harekâtlarında Çimpe Kalesi, kendisine üs olarak verilmiştir. Gelibolu başta olmak üzere Marmara ’nın batı kıyısındaki şehirleri ele geçirdiyse de, Bizanslılarla yapılan antlaşma icabı, buraları daha sonra boşaltmıştır. Eretna Beyliği beyi Alaeddin Eretna'nın ölümünden sonra bölgede doğan karışıklıktan istifade ederek Ankara'yı zaptetmiştir (1354). Bizans'ta imparator değişikliği üzerine, dikkatini yeniden Trakya'ya yöneltmiştir.
Üçüncü geçişinde, Biga'da topladığı ordularını Çardak limanında gemileri yan yana koyarak Çanakkale Boğazı'ndan geçirmiş ve Bolayır'ı kendisine üs edinerek, artık Osmanlı'nın Rumeli'de yerleşmesine dönük bir politika izlemiştir. Anadolu'dan getirttiği Türkmen ailelerini Rumeli'de kurduğu köylere yerleştirmeye başlamıştır. Daha önceki harekâtlarda yapılan keşifler ve edinilen bilgilerin de yardımıyla Gelibolu Yarımadası'nın kısa bir sürede Osmanlı yönetimine katılması sağlanmış, daha sonraki fetihler için hareket noktası oluşturulmuştur.
Ölüm tarihi konusunda farklı görüşler mevcuttur. Bir görüşe göre 1360'ta, Bolayır ile Seydikavağı arasında doğanla avlanırken atından düşerek vefat etmiş, cenazesi vasiyeti doğrultusunda Bolayır'da imareti civarında yaptırmış olduğu türbeye defnedilmiştir. Kendisi için daha önce yaptırdığı türbe boş olarak Yenişehir, Bursa'da bulunmaktadır. Âşıkpaşazâde Tarihi ölüm tarihini 1356 olarak verirken, Anonimler ve Oruc Tarihi 1357 olarak vermektedir. Ruhî, Süleyman Paşa'nın Rumeli'de altı yıl boyunca mücadele verdikten sonra öldüğünü söyler. Kendisinin 1352 yılında Cinbi'yi aldığı göz önünde bulundurulursa, Ruhî'nin verdiği yıl 1356 civarına tekabül etmektedir. Takvimlerden biri, Orhan Gazi'nin Süleyman Paşa'dan beş yıl sonra öldüğünü kaydeder ki Orhan Gazi'nin 1362 Mart'ında öldüğü bilindiğinden, takvimin verdiği tarih 1356 civarına denk gelmektedir. Bizanslı tarihçi Nikiforos Grigoras ise Süleyman Gazi'nin ölümünün, kardeşi Şehzade Halil'in esir edildiği 1357 yılından kısa bir süre sonra gerçekleştirdiğini yazmaktadır.
Bursa, Yenişehir, Göynük, Geyve, Akyazı, İzmit, İznik ve Gelibolu'da imaret, cami medrese, kervansaray, mektep ve mescit gibi eserler inşa ettirmiştir.
Ailesi
Gazi Süleyman Paşa'nın Seyyid Hüseyin Çelebi'nin kızı Selçuk Hatun ve İsfendiyar oğlu Kötürüm Bayezid'in kızı Gülbahar hatun olmak üzere iki evlilik yaptığı bilinmektedir. Bu evliliklerinden İshak, Melik Nasır ve İsmail adlarında üç oğlu ve Sultan Hatun, Eftendize Hatun adlarında da iki kızı vardır.
Melik Nasır, diğer kardeşleriyle birlikte Ece Bey’in komutasında katıldığı Bolayır civarındaki Akça Liman seferi sırasında denizde boğulmuştur. İshak ve İsmail ise Rumeli’de akıncı beyi olarak görev yapmaya devam etmişlerdir. Sultan Hatun, Candaroğlu Süleyman Paşa ile evlendirilmiştir. Haziran 1395’te vefat etmiş; Sinop’ta "Sultan Hatun" veya "Aynalı Kadın" adı verilen türbeye defnedilmiştir. Eftendize Hatun ise Temmuz 1397’de Akşehir’de vefat etmiş, İmaret Camii haziresine defnedilmiştir.
Hatırası
Süleyman Paşa'nın adı Tekirdağ'ın merkez ilçesi olan Süleymanpaşa'ya verilmiştir.
2021 Yaz İşitme Engelliler Olimpiyat Oyunları
2021 Yaz İşitme Engelliler Olimpiyat Oyunları ya da resmî adıyla '''24. Yaz İşitme Engelliler Olimpiyat Oyunları''', 1-15 Mayıs 2022 tarihleri arasında Brazilya'nın Caxias do Sul şehrinde gerçekleştirilen uluslararası çoklu spor etkinliğidir.
Branşlar
2021 Yaz İşitme Engelliler Olimpiyat Oyunlarında on dördü bireysel, dördü ise takım sporu olmak üzere on sekiz farklı spor branşında yarışmalar düzenlenmiştir.
2022 Kış Olimpiyatları'nda kayaklı koşu - Kadınlar takım sprint
2022 Kış Olimpiyatları'nda kayaklı koşu kadınlar takım sprint müsabakası, 16 Şubat'ta Zhangjiakou'daki Zhangjiakou Ulusal Kayaklı Koşu Kayak Merkezi'nde yapıldı.
Etkinliği Almanya'dan Katharina Hennig ve Victoria Carl kazanırken, İsveçli Maja Dahlqvist ve Jonna Sundling gümüş, Rusya Olimpiyat Komitesi'ni temsil eden Yuliya Stupak ve Natalya Nepryayeva ise bronz madalya kazandı.
Özet
Son şampiyonlar Kikkan Randall ve Jessie Diggins idi ve Diggins bu oyunlara katılmaya hak kazanırken, Randall emekli olmuştu. Gümüş madalyayı kazananlar Charlotte Kalla ve Stina Nilsson'du. Kalla olimpiyatlara katılmaya hak kazandı ancak bu yarışa katılmadı ve Nilsson ise biatlona geçmişti. 2018'de bronz madalya kazananlar, yarışmalardan emekli olan Marit Bjørgen ve yarışma hakkı elde eden Maiken Caspersen Falla'ydı. Olimpiyatlardan önce 2021-22 FIS Kayaklı Koşu Dünya Kupası'nın genel klasman sıralaması lideri Natalya Nepryayeva, sprint lideri Maja Dahlqvist'ti. Jonna Sundling ve Dahlqvist, sezonun tek takım sprint etkinliğini kazanmışlardı. Bu ikili ayrıca takım sprintte 2021 yılının dünya şampiyonu ve daha önce 2022 Olimpiyatları'nda bireysel sprintte 1 ve 2. olmuşlardı.
Finalde İsveç, Finlandiya, Almanya, Amerika Birleşik Devletleri ve Rusya Olimpiyat Komitesi olmak üzere beş takım birlikte kayak yapıyorlardı ve son değişimde birbirlerinden dört saniye uzaktaydılar.
Jovan Uglješa
Jovan Uglješa ( fl. 1346-1371) ya da Uglješa Mrnjavčević, Mrnjavčević ailesinin bir Sırp Orta Çağ asili ve Sırp İmparatorluğu'nun en önde gelen kodamanlarından biriydi. Sırp Kralı Vukašin Mrnjavčević'in kardeşi olan Sırp İmparatoru V. Stefan Uroš'dan despot unvanını almıştır.
Hayat
Uglješa, Sırbistan kralı I. Stephen Uroš'un eşi Anjou'lu Helen'in saymanı Mrnjava'nın oğluydu. 1346'da Stefan Dušan (1331-1355) döneminde Travunia'yı elinde tuttu.
Uglješa, Drama Kayser'i Vojihna'nın kızı Jelena ile evlendi. Bu, daha sonra bölgeyi kayınpederiyle birlikte yönetecek olan Uglješa'nın gücünü artırdı. Vojihna 1360 yılında öldü ve toprakları miras yoluyla Jovan Uglješa'ya geçti.
1365'te Bulgaristan İmparatoriçesi Helena tarafından kendisine despot unvanı verildi.1364'te Aynoroz Dağı'ndaki özellikle Hilandar'daki manastırlara ve Simonopetra manastırının onarım ve yenilenmesine önemli bağışlar yaptı.
Ölüm ve Miras
Balkanlar'da yükselen Osmanlı tehdidi ile Jovan Ugleša ve kardeşleri Vukašin Mrnjavčević ile Gojko Mrnjavčević Türklere karşı çıkmaya çalıştı. Jovan Uglješa 26 Eylül 1371'de Meriç Savaşı'nda öldürüldü Birlikleri 1371'de Maritsa Savaşı'nda Osmanlı komutanları Lala Şahin Paşa ve Gazi Evrenos'un birlikleri tarafından ezildi. Yenilgi Makedonya bölgesinin büyük bölümünün Osmanlı egemenliğine girmesiyle sonuçlandı.
Toplum
Toplum ya da cemiyet bir arada yaşayan canlıların oluşturduğu topluluktur. Sosyolojide toplum, onu oluşturan canlıların basit bir toplamından ziyade, farklı biçimler ve özellikler gösterip özgün olan ve nesnel yasalar gereğince insanların maddi üretim içindeki gündelik hayat faaliyetleriyle ve sınıfsal savaşımıyla değiştirilen ve gelişen ilişkilerden oluşan sisteme denir. Bir nevi örgütlenmedir.
Toplumların sahip oldukları davranış kalıpları vardır. Bu davranış kalıpları; eylemlerin veya dil, kültür gibi kalıpların kabul edilmesi veya edilmemesiyle oluşur. Bu davranış kalıpları toplumsal norm olarak bilinir. Toplumun sahip olduğu normlar zamanla değişebilir.
Toplumun doğuşu ve gelişimi
Toplum, insanın çalışma temeli üzerinde, hayvansal aleminden kopmasıyla doğmuştur. Bu süreç, doğal gelişen bir süreç olmakla beraber özel mülkiyet hakkı sayesinde gelişmeye başlamıştır. Toplumun gelişimi, ileriye doğru bir değişmeyi (sosyal, siyasal, kültürel, ekonomik vb. alanlarda) ifade eder. Toplumsal gelişme, toplumsal yapıyı oluşturan birçok öğenin ileriye doğru değişip bir araya gelmesiyle oluşur. Bu öğeler tek başına değil, hep birlikte gerçekleştiği zaman toplumsal gelişmeden söz edilebilir. Toplumsal gelişmeye örnek olarak; yıllara göre milli gelir artışındaki değişim verilebilir.
Toplum ve yasa
İnsan veya birey, toplumu egemenliği altında tutmaz, tersine; toplumun sahip olduğu yasalar, insanı veya bireyi egemenliği altında tutar. Toplumun sahip olduğu yasalar; o topluluğa mensup insanların sahip olduğu psikolojik olguları, tarihsel ve politik özel konuları, hukuksal kanıtları, ya da manevi, ahlaksal durum veya durumların incelenip üzerinde tartışılmasıyla ortaya çıkar.
Eyüpsultan
Eyüpsultan ya da eski adıyla Eyüp, İstanbul ilinin Avrupa yakasında yer alan bir ilçesi. 1936'da Fatih, Beyoğlu ve Sarıyer ilçelerinin bir bölümüyle kurulan Eyüpsultan ilçesinin yüzölçümü 242 km²'dir. 29 mahallesi ve 7 köyü bulunan Eyüpsultan ilçesinin nüfusu 2021 yılındaki Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi verilerine göre 417.360'tır. İlçenin Haliç’in iç kesiminde kısa bir sahil şeridi, Karadeniz 'de Akpınar ve Çiftalan köyleri arasında da uzun bir sahil şeridi vardır. Kurulduğunda bugünkü Sultangazi ilçesinin Eskihabipler Mahallesi dışında tamamını, Gaziosmanpaşa ve Bayrampaşa ilçelerini de kapsayan Eyüpsultan, bugünkü sınırlarına 2009'da Yayla mahallesini Sultangazi'ye vererek ulaşmıştır. Eyüpsultan ilçesi doğuda Sarıyer, güneydoğuda Kâğıthane ve Beyoğlu, güneybatıda Gaziosmanpaşa ve Bayrampaşa, güneyde Zeytinburnu ve Fatih, batıda Arnavutköy ve Sultangazi, güneybatıda Başakşehir ilçelerine komşudur.
Toplum
Toplumsal düzen
Bir toplumda kanun ve kurallara uygun olan yapı bütününe verilen ad.
Eyüpsultan
İsim
İlçe ismini, sınırları içinde türbesi bulunan Ebu Eyyûb el-Ensarî'den almaktadır. İstanbul'un Fethinden sonra Türklerin sur dışında kurduğu ilk yerleşim merkezi olan Eyüpsultan'da başta Eyüp Sultan Camii olmak üzere Osmanlı döneminden kalma çok sayıda tarihi eser mevcuttur. III. Selimin annesi ve III. Mustafa'nın eşi Mihrişah Valide Sultan’ın 1795 tarihinde inşa ettirdiği imaret 225 yıldan beri faaliyetini sürdürmektedir. İstanbul'un fethinden hemen sonra inşa edilen ve daha sonra Mimar Sinan tarafından şimdiki şekli ile yeniden yapılan “Eyüp Sultan Camii Kebir Hamamı” restorasyon aşamasında olup "Su Medeniyeti Müzesi" olarak planlanmıştır. Tarihi Eyüpsultan mezarlığında Osmanlı döneminin önemli asker, devlet adamı, sanatkar ve alimlerinin mezarları bulunmaktadır. Bilinenin aksine bölgede bir değil yedi sahabe medfun (makamı) bulunmaktadır. Şimdiki adı Alibeyköy olan Köpekyaylası önemli yerleşim alanlarındandır. 19 Ekim 2017 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından alınan kararla ilçenin ismi Eyüpsultan olmuştur.
Toplum
Toplumsal bilinç
Toplumun gündelik yaşamında sahip olduğu görüşleri, kavramları, düşünceleri, siyasal, sanatsal veya geleneksel olguları oluşturan biçimlerin tamamına denir. Toplumsal bilinç, toplumun sahip olduğu veya etkilendiği bir mirastan kaynaklanan davranış ve düşünme biçimlerinin sonucudur. Bunlar, toplumdaki çoğunluk tarafından kabul edilmiştir. Söz konusu bilinç bireyden önce de vardır, bireyden sonra da olmaya devam edecektir. Toplumsal bilinç ayrıca, bir toplumun diğerinden ayıran yegane unsurlardan birisidir.
Toplumsal çıkar
Bireylerin kendi kişisel çıkar arayışlarının mümkün olmasına olanak sağlayan, onları koruyan, beşeri kurum, kuruluş veya kuralların yaşamasına ve yaşatılmasına denir. Liberal Düşünce Topluluğu kurucularından Atilla Yayla, özel mülkiyet haklarının hukuki olarak koruma altında olmasının toplumun faydasına olduğunu, toplumsal düzenin korunmasına, toplumsal hayatın savaşa dönüşmesine engel olduğunu savunur.
Eyüpsultan
Endüstriyel devrim sırasında Eyüpsultan
17. yüzyıl ve 18. yüzyıl'da İstanbul Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti olarak plansız bir şekilde büyüyordu. Savaşlar nedeniyle Balkanlar'daki Türk toplumu ve Kafkasya'lılar şehre geldiler. Bu dönemde Eyüpsultan alanı, mistik havasını kaybederek şehirle bütünleşmiş hale geldi. Çünkü Altın Boynuz boyunca fabrikalar inşa ediliyordu. Bunların ilki Feshane idi. Fabrika Osmanlı ordusuna fes üretmekteydi. Göçmenlerin ve fabrika işçilerinin bölgeyi hızlı bir şekilde iskan yeri seçmesi, kuşkusuz bazı olumsuz sonuçları da beraberinde getiriyordu.
Bugünkü Eyüpsultan
Yakın zamanda pek çok fabrika kapatıldı veya buradan kaldırıldı. Haliç artık kokmuyor. Su kenarında oturmak artık mümkün. Bundan dolayı Eyüpsultan'ın nitelikleri tekrar olumlu olarak değişiyor. Semtin değişim süreçleri her alanda fark ediliyor. Kırk veya elli sene önce burada şehir hayatının alışılagelmiş zevkleri yaşanırdı. Günümüzde camiye yakın bölgede barlar yok. Fakat köşe dükkanlarda bira satılabilir. Sokakları kahvehanelerle doludur. İnsanlar buralarda vakitlerini kahve-çay içerek veya oyun oynayarak geçirirler.
Yeni apartman blokları ile birlikte nüfus da büyüdü. Fakat atmosfer hala barış dolu. Camiler ve tarih semte hala hakim vaziyette. Eyüpsultan ruhsal sakinlik ve rahatlama imajını vurgulamaya çalışmakla meşgul durumda. Eyüpsultan sadece bir cami ve mezarlıktan ibaret olmayıp civarı bir zamanların sivil toplum kuruluşları olarak kabul edilen tekkeleri ile de meşhurdur. İlk kadın sığınma evi olarak kabul edilen "Hatuniye Tekkesi", Türkistanlı hacıların uğrak yeri olarak kabul edilen "Kaşgari Dergahı", sahilde yer alan ve Zekai Dede Efendi'nin bir akademisi olarak faaliyet gösteren Bahariye Mevlevihanesi devrin önemli mekanlarıdır. Piyer Loti mevkiinde, mezarlıkların sona erdiği yerde Karyağdı Ali Baba isimli Bektaşi Tekkesi de bulunmaktadır. 19. yüzyıl'ın son çeyreğinde tekkenin içinde bir matbaanın olduğu çeşitli kaynaklarda zikredilir. Yukarıda mezarlıkların bittiği yer olan tepelerde ağaçlıklar bulunur. Burada genişçe yayılmış vaziyette duran ve adını Fransız yazar Pierre Loti'den alan bir kır kahvesi vardır. Haliç üzerinde şahane bir manzaraya sahiptir. Eminönü'ne giden bütün yollar görülebilir. Büyük bir barış ve huzur duygusunu ağaçların altında çayınızı yudumlarken hissedebilirsiniz. Dünyanın pek çok yerinden insanlar bu güzelliği görmek için gelir. Şimdi Haliç temiz olup, nostaljik sandallar insanları eskiden olduğu gibi karşı sahillere taşımaktadır.
Malûlzade Mehmed Efendi
Malûlzade Mehmed Efendi (d. 1533 - ö. 14 Ocak 1585, İstanbul), Osmanlı şeyhülislamı.
Eyüpsultan
Bugünkü Eyüpsultan
Eyüpsultan Belediyesi 2016 yılında ilçenin tarihi dokusuna göre yenileyerek, yerli ve yabancı ziyaretçilere daha iyi bir hizmet verebilmek adına ESTAM (Eyüp Sultan Tarihi Merkez) kimliği ile çalışmalara başlamıştır. Ayrıca belediye her yıl ilk ve ortaokul öğrencilerine kırtasiye desteği vermekte, 12. sınıf öğrencilerine ise üniversiteye giriş desteği olarak nakdi yardım sağlamaktadır.
Ebu Eyyûb el-Ensarî camii ve türbesi
Eyüp adı, Muhammed'in yoldaşı ve sancaktarı olan Ebu Eyyûb el-Ensarî'den gelmektedir. Kendisi buraya Arap ordusu ile birlikte şehrin ilk defa feth edilme denemesinde gelmiş ve burada ölmüştür. Son arzusu ise buraya gömülmekti. Onun istirahat yeri Bizans döneminde hürmet edilen bir yerdi. Fakat Latin İstilası olarak da bilinene Dördüncü Haçlı Seferi sırasında diğer kutsal Bizans yerleri ile birlikte dağınık duruma düştü. Yedi yüzyıl sonra, İstanbul'un fethi sırasında II. Mehmed'in (Fatih Sultan Mehmed) hocası şeyh Akşemseddin tarafından yeniden keşfedildi. Fatih Sultan Mehmet, şehrin alınmasından sonra bir mezar yeri veya Türbe Ebu Eyyûb el-Ensarî'nin istirahat yeri üzerine ve bir cami onun onuruna yapılmasını emretti. İstanbul'a ilk büyük cami inşa edilecekti. Geleneksel hamam, okul odaları ve kantin kompleksi camiyi çevreleyecekti. Aynı zamanda İstanbul'a ilk defa böyle bir yapı yapılacaktı. Eyüpsultan'ın kutsal yer olması noktasından, Caminin bir taşının Peygamberin ayak izini taşıdığı söylenir. Pek çok cami, dua yerleri, şadırvanlar inşa edildi. Ve pek çok Osmanlı yöneticisi Ebu Eyyûb el-Ensarî'nin istirahat yeri yakınına gömülmek istiyordu. Alan büyüyordu ve pek çok dini mimarı kazanıyordu. İstanbul'a bu alana serin hava ve güzel manzara için gelmiş olan Türk ve yabancı turistlerin derviş tekkelerine ulaşabilme yeri haline geliyordu. Osmanlı İmparatorluğu'nun yükselme döneminde Eyüpsultan, şehir duvarları dışında kalan tanınmış üç yerleşim yerinden biri idi. Diğer ikisinden biri Üsküdar ve sonuncusu Galata idi. Bu dönemin bazı karakteri, Count Preziosi'nin çoğu Eyüpsultan'ı içeren şehrin yağlı boya tablolarında görülebilir.
Malûlzade Mehmed Efendi
Hayatı
Eğitimini tamamladıktan sonra kayınpederi olacak olan Ebussuud Efendi'nin mülazımı oldu. Ardından çeşitli medreselerde müderrisliğe başladı. Daha sonra Halep, Şam, Mısır, Bursa ve Edirne kadılıklarında ve nakibüleşraflık ve kazaskerlik görevlerinde bulundu. 25 Mayıs 1580 senesinde şeyhülislamlığa tayin edildi. 2 yıl görev yaptıktan sonra 1582 yılında kendi isteğiyle şeyhülislamlıktan ayrıldı. Oğlunun ölümünün acısına dayanamayarak 14 Ocak 1585'te öldü.
Eyüpsultan
Karyağdı Ali Baba Tekkesi
Bugünkü Karyağdı Mahallesinde, mezarlıkların bittiği noktada ve Pierre Lotti tesislerinin yanı başında bulunmaktadır. 18. yüzyılın sonlarında kurulan bu Bektaşi tekkesi dönemin Osmanlı münevverlerinin ve Yeniçerilerin devam ettiği bir tekke idi. 1828'de Padişah II. Mahmud tarafından Yeniçeri Ocağı'nın ve Bektaşiliğin yasaklanmasıyla birlikte kapatılmış ancak sonraki dönemlerde tekrar açılmıştır. Mehmed Necib Baba, (ö. Bursa 1296/1879) Karyağdı Tekkesi şeyhi. Nicolas Vatin ve Thierry Zarcone’nin araştırmalarına göre bu şeyh tekkenin içine bir matbaa kurar. En azından, bilindiği kadarıyla, 1291/1874-1875 yılında tekke tarafından yayınlanan bir eser vardır. Bu yayın, sufi şiirlerinden oluşan, "Risale-i la'ihat-i cami" adında, 20 sayfalık küçük bir litografidir. İlk sayfasında, bu kitapçığın "Milli Eğitim Bakanlığı izni ile Karyağdı tekkesindeki Necib Baba Efendi matbaasında" basıldığı belirtilmiştir. Tekkenin çevresinde Bektaşi tarikatına ait kişilerin kabirleri vardır. Buradaki en eski kabir 1779 tarihinde resmi olarak tekkenin yönetimine getirilen es-Seyyid Muhammed Ali’ye aittir.
Feshane
II. Mahmud tarafından Osmanlı İmparatorluğu'nun Fes ihtiyacını karşılamak için kurulmuştur. 2018 yılında başlayan restorasyon çalışmaları, 22 Haziran 2023 tarihi itibariyle sona erdi ve Artistanbul Feshane adıyla kültür sanat merkezi olarak ziyarete yeniden açıldı.
Pierre Loti Tepesi
Adını Fransız şair Pierre Loti'den almaktadır. İstanbul'a geldikten sonra Eyüpsultan'da yaşaması ve kendisini her zaman Türk dostu olarak nitelendirmesinden dolayı tepeye Pierre Loti Tepesi adı verilmiştir. 2007 yılında dönemin Belediye başkanı Ahmet Genç, "Pierre Loti Tepesi diye bir yer yoktur, bunu düzeltelim. Eyüp Sultan Tepesi diye bir yer de yoktur. Burası illaki Pierre Loti olmasın diye bir çalışma yapmayız" şeklinde açıklama yapmıştır.
Surp Asdvandzadzin Apostolik Ermeni Kilisesi
1812 yılında ahşap olarak inşa edilen kilise, 1855'te günümüzdeki halini almıştır. Coğrafyacı Gugios İnciciyan kilise hakkında: "Çeşmeli Odalar Mahallesi'nde bulunan bu küçük kilise bir sene evvel kısmen yıkıldı ise de, kalan kısmında âyin yapılmıştır." demiştir.
Surp Yeghia Apostolik Ermeni Kilisesi
İnciciyan ''18. Asırda İstanbul'' adlı eserinde: "Eskiden, buranın Serviler Mahallesi denilen yerinde Surf Egia adlı bir ermeni kilisesi vardı, fakat 1182 (1766) senesinin 16 mayıs günü kaldırıldı, bugün aynı yerde mevcut Surf Egia Kilisesi 1800 senesinde alınan fermanla tekrar yapılmıştır. Bu kilise 1832 de tamamen yeniden yapılmıştır. Serviler Mahallesi daha sonra Yukarı Mahalle adını almıştır." demiştir.
Silahtarağa Elektrik Santrali
1914 yılında, Osmanlı İmparatorluğu döneminde kurulan kömür yakıtlı santral, kurulduğu tarihten, kapılarını kapattığı 1983 yılına değin İstanbul'un enerji gereksiniminin karşılanmasında kullanıldı. Günümüzde Santralistanbul ismiyle İstanbul Bilgi Üniversitesi tarafından Enerji Müzesi olarak kullanılmaktadır.
Mutfak
Eyüpsultan, Kemerburgaz turşusu ve Eyüpsultan güveci gibi tarihi lezzetlere de ev sahipliği yapmaktadır.
Norton ConnectSafe
Norton ConnectSafe herkes tarafından kullanılabilir ücretsiz Symantec yapımı bir DNS projesidir.
Eyüpsultan
Eğitim
İlçe genelinde 18 lise, 32 ilkokul, 29 ortaokul ve 18 lise bulunmaktadır. Ayrıca İstanbul Bilgi Üniversitesi (Santralistanbul), Bezmiâlem Vakıf Üniversitesi ve Haliç Üniversitesi yerleşkeleri bulunmaktadır.
Norton ConnectSafe
Tarihçe
Norton DNS, 2016 Haziran tarihi itibarı ile internet kullanıcılarına hizmet vermeye başlamıştır. Symantec isimli yazılım şirketi tarafından faaliyete geçirilmiş olan ilgili DNS sunucusu, erişim kısıtlamalarından etkilenen kullanıcıların sansürsüz ve güvenilir bir internet gezintisi yapabilmesine olanak sağlamıştır.
IPv4 adresleri
Bahsi geçen DNS adresleri Norton güvencesi ve bünyesi altındadır.
Vilar Seco de Lomba
Vilar Seco de Lomba Portekiz'de Vinhais belediyesine bağlı olan, 20,24 km2 yüzölçümüne sahip, 235 nüfuslu (2011) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Bojnice Kalesi
Bojnice Kalesi (Slovakça: Bojnický zámok, Macarca: Bajmóci vár), Slovakya'nın Bojnice şehrinde yer alan bir Orta Çağ kalesidir. 12. yüzyılda inşa edilmiş bazı orijinal Gotik ve Rönesans unsurları ile romantik bir kaledir. Bojnice Kalesi, her yıl yüz binlerce ziyaretçiye ev sahipliği yapmaktadır. Ayrıca fantezi ve masal filmleri için popüler bir mekân olan kale, Slovakya'da en çok ziyaret edilen kalelerden birisidir.
Tarihçe
Bojnice Kalesi'nden ilk olarak 1013 yılında Zobor Manastırı'nda düzenlenen bir belgede yazılı kayıtlarda bahsedilmiştir. Başlangıçta ahşap bir kale olarak inşa edilse de, zamanla taşla değiştirildi. Dış duvarlar düzensiz kayalık araziye göre şekillendi. İlk sahibi, 1302 yılında Macaristan Kralı Ladislaus V'den alan Matthew III Csák idi. Daha sonra, 15. yüzyılda, onu 1489'da gayri meşru oğlu John Corvinus'a veren Kral Matthias Corvinus'a aitti. Matthias, Bojnice'yi ziyaret etmeyi severdi ve burada kraliyet kararnameleri üzerinde çalışırdı. Ölümünden sonra kale Zápolya ailesinin mülkü haline geldi (bkz. John Zápolya). Macaristan'ın kuzeyindeki en zengin aile olan Thurzó ailesi, 1528'de kaleyi devraldı ve kale büyük bir tadilattan geçti. Eski kale bir Rönesans kalesi haline getirildi. 1646'dan itibaren kalenin sahipleri, kaleyi yeniden inşa etmeye devam eden Pálffy ailesi idi.
Sonunda, Pálffy ailesinin en ünlü kale sahibi Kont János Ferenc Pálffy (1829-1908), 1888'den 1910'a kadar karmaşık bir takım tadilat gerçekleştirdi ve bugün Loire vadisindeki Fransız kalelerinin güzel taklidini yarattı. O sadece kaleyi inşa ettirmedi, aynı zamanda mimar ve grafik tasarımcısıydı. Güzel sanat zevkini ve sevgisini, sanat eserlerini toplamak için kullandı. Çağının en büyük antika, duvar halısı, çizim, resim ve heykel koleksiyonerlerinden biriydi. Ölümünden ve uzun süren kavgalardan sonra, mirasçıları kaleden birçok değerli sanat eserini sattı. Kale 25 Şubat 1939'da, Çek girişimci Jan Antonín Baťa'ya (Ayakkabı şirketi Bata'nın sahibi ) satıldı.
1945'ten sonra Bata'nın mülküne Çekoslovak hükûmeti tarafından el konulduğunda kale birçok devlet kurumunun merkezi oldu. 9 Mayıs 1950'de şatoda büyük bir yangın çıktı, ancak hükûmet pahasına yeniden inşa edildi. Bu rekonstrüksiyondan sonra, burada mimari neo-stiller döneminin dokümantasyonu ve sunumu konusunda uzmanlaşmış bir müze açıldı. Bojnice Müzesi günümüzde artık Slovak Ulusal Müzesi'nin bir parçası konumundadır.
1970 yılında Ulusal Kültür Anıtı ilan edildi.
Tanım
Kale, aynı zamanda Fantaghirò gibi masal filmlerinin çekildiği popüler bir mekândır. 2006 yılında kaleyi yaklaşık 200.000 kişi ziyaret etti.
Kale parkı
Bojnice Kalesi, çok sayıda ağaç türünün bulunduğu kale parkı ile çevrilidir. Parkta ayrıca en eski ve en çok ziyaret edilen hayvanat bahçelerinden biri olan, Bojnice Hayvanat Bahçesi'de yer alır. Kale parkı, Strážov Dağları'ndaki bir orman parkı şeklinde devam eder.
Vinhais (bucak)
Vinhais Portekiz'de aynı adı taşıyan Vinhais belediyesine bağlı olan, 33,76 km2 yüzölçümüne sahip, 2.245 nüfuslu (2011) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Cennet'in Gözyaşları
Cennet'in Gözyaşları, Süreç Film imzalı, yönetmenliğini Sadullah Celen’in üstlendiği, 2017-2018 yılları arasında atv'de yayımlanan dram türündeki Türk televizyon dizisidir. Başrollerini Berk Atan, Almila Ada ve Esra Ronabar’ın paylaştığı dizi, 17 Haziran 2018 tarihinde yayımlanan 36. bölümüyle final yaparak sona ermiştir.
III. Albert (Avusturya dükü)
'''III. Albert (9 Eylül 1349 – 29 Ağustos 1395) Domuz Kuyruğu Albert' olarak bilinir (Almanca: Albrecht mit dem Zopf'') Habsburg Hanedanı'nın bir üyesi, 1365'ten ölümüne kadar Avusturya dükü.
III. Albert, 1349'da II. Albert ve Joanna'nın oğlu olarak Viyana'da doğdu. Babasının ölümünden sonra 1365'de tahta çıktı ve ölene kadar tahtta kaldı.
Luciano Figueroa
Luciano Gabriel "Lucho" Figueroa Herrera (d. 19 Mayıs 1981, Santa Fe), Arjantinli futbolcudur. Futbolculuğu döneminde forvet pozisyonunda oynamış olup kariyerini sonlandırmıştır.
Şirinsu Hamamı
Şirinsu Hamamı, Azerbaycan'ın Şuşa şehrinde bulunan tarihi bir yapıttır. 1878–1880 yıllarında Hurşidbanu Natevan'ın sifarişiyle mimar Kerbelayı Sefihan Karabaği tarafından tasarlanmıştır.
Tarihi
Azerbaycan'ın Şuşa şehrindeki hamamlarından biri olan Şirinsu Hamamı son Karabağ hanı Mehdikulu Han Cavanşir'in kızı Hurşidbanu Natevan'ın sifarişiyle 1878–1880'lerde mimar Kerbelayı Sefihan Karabaği tarafından tasarlanmıştır. Hamam, 1873'de Natevan tarafından şehre getirilen içme suyunu kullandığı için "Şirinsu" olarak anılmıştır. Hamam haftanın tek günlerinde erkeklere, çift günlerde kadınlara hizmet veriyordu. Şuşa şehri Ermeni kuvvetleri tarafından işgal edilene işlevini sürdürüyordu. Birinci Karabağ Savaşı'nın bitiminden sonra hamamın binası sağlam kalmış, ancak iç dekorasyonu Ermeniler tarafından değiştirilmiştir. Kubbe ve salon duvarlarındaki desen ve süslemeler tamamen tahrip olmuştur. İçeriye hamamla ilgisi olmayan bir yüzme havuzu yapılmıştır. 2 Ağustos 2001'de Azerbaycan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu 32 sayılı kararla Şirinsu Hamamı cumhuriyet önemi olan tarihi bir anıt olarak tescil etmiştir.
Carlo Chendi
Angelo Carlo Chendi (10 Temmuz 1933 – 12 Eylül 2021), İtalyan çizgi roman yazarı.
Yaşamı
Chendi, 10 Temmuz 1953'te Ferrara, İtalya'da doğdu. 1952'de başladığı kariyerinde çoğunluğu Disney yapımı yüzlerce projenin içeriklerini yazdı. En çok O.K. Quack, Varyemez Amca ve Donald Duck gibi yapımlara sağladığı katkılarla tanındı. Çizerler; Luciano Bottaro, Giorgio Rebuffi ve Giorgio Cavazzano ile çalıştı. 2010 yılında "Yaşam Boyu Başarı" Papersera Ödülü'nü aldı.
Ölümü
Chendi, 12 Eylül 2021'de 88 yaşında öldü.
Çivizade Hacı Mehmed Efendi
Hayatı
Muhtelif hocalardan ders aldıktan sonra mülazım oldu. İstanbul'un çeşitli medreselerinde müderrislik yaptıktan sonra sırasıyla Şam, Mısır, Bursa, Edirne ve İstanbul kadılıklarında bulundu. Anadolu ve Rumeli kazaskerliği görevlerinde bulundu. 21 Ocak 1582 tarihinde şeyhülislamlığa getirildi ve 6 Mayıs 1587’de vebadan ölene kadar görevinde kaldı.
Şehremini’nde bir mescid ve Zeyrek’te bir medrese ile cami yaptırmıştır. Şeyhülislam Çivizade Muhittin Mehmet Efendi'nin oğludur.
Unleashed
Unleashed, şu anlamlara gelebilir:
Mortal Kombat
Mortal Kombat, 1992 yılında Midway Games tarafından oluşuturulan ve bir dizi dövüş video oyununa dayanan bir medya franchise'ıdır.
orijinal oyun Mortal Kombat (1992) ile birlikte birçok aksiyon-macera oyunu, bir çizgi roman serisi, bir kart oyunu, filmler, bir animasyon TV dizisi ve canlı bir tur içeren bir franchise yaratmıştır. Mortal Kombat, dünya çapında en çok satan dövüş oyunu franchise'ı ve tüm zamanların en yüksek hasılat elde eden medya franchise'larından biri haline gelmiştir.
Serinin, rakipleri öldüren bitirici hamleler olan "fatality"ler de dahil olmak üzere yüksek düzeyde grafiksel şiddetle tanınan bir üne sahiptir. Mortal Kombat'ı çevreleyen tartışmalar kısmen Eğlence Yazılımı Derecelendirme Kurulu (ESRB) adlı video oyunu derecelendirme sisteminin oluşturulmasına yol açmıştır. Serinin erken oyunları, gerçekçi dijitalleştirilmiş sprite'ları ve yeni karakterler yaratmak için geniş çaplı bir şekilde renk paleti değişimi kullanımlarıyla dikkat çekmiştir. Midway'in iflas etmesinin ardından, Mortal Kombat geliştirme ekibi Warner Bros. tarafından satın alınmış ve NetherRealm Studios olarak yeniden kurulmuştur.
Oynanış
Orijinal üç oyun ve güncellemeleri, Mortal Kombat (1992), Mortal Kombat II (1993), Mortal Kombat 3 (1995), Ultimate Mortal Kombat 3 (1995) ve Mortal Kombat Trilogy (1996), 2 boyutlu dövüş oyunlarıydı. MK ve MKII'in arcade versiyonları bir joystick ve beş tuş kullandı. Bunlar; high punch, low punch, high kick, low kick ve block idi. Mortal Kombat 3 ve güncellemelerinde "run" adında altıncı bir tuş eklendi. ilk Mortal Kombat oyunlarında karakterler, aralarındaki tek büyük farkları kendilerine has özel hareketlerinin olması dışında hemen hemen aynı şekilde oynanışa sahipti. 1990'lar boyunca, geliştirici ve yayıncı Midway Games; yumruklar, tekmeler ve bloklar için dört saldırı tuşuyla tek tarz dövüş hareketleri sundu. Mortal Kombat: Deadly Alliance, karakterlerin üç boyutlu olarak haritada hareket edebildiği ilk Mortal Kombat oyunuydu. Mortal Kombat 4 ise 3 boyutlu bilgisayar grafiklerini kullanan ilk oyundu. Deadly Alliance 'dan Mortal Kombat: Deception 'a kadar, dövüşçülerin iki silahsız ve bir silahlı stil olmak üzere karakter başına seçilebilir üç dövüş stili vardı. Seride kullanılan stillerin çoğu gerçek dövüş sanatlarına dayansa da bazıları tamamen hayal ürünüdür. Örneğin Goro'nun dövüş stilleri, dört kollu olması avantajından yararlanarak tasarlanmıştı. Mortal Kombat: Armageddon için, oynanabilir karakter sayısının çokluğu nedeniyle dövüş stilleri genellikle bir 'yumruk yumruğa' ve bir 'silahlı' stil olacak şekilde karakter başına maksimum iki stile düşürüldü. Mortal Kombat vs. DC Universe 'de çoğu karaktere birden fazla dövüş stili verilmedi ve bunun yerine daha geniş bir 'özel hareket' çeşitliliği kazandırıldı. 2011'deki Mortal Kombat oyununda karakterler 3 boyutlu olarak işlendi ama 90'lardaki 2 boyutlu dövüş stili geri döndü. Önceki MK oyunlarından farklı olarak controller'ın dört saldırı tuşunun her biri karakterin uzuvlarından birine karşılık geldi. Böylece tuşlar; "front punch", "back punch", "front kick" ve "back kick" oldu. Bu konsept büyük ölçüde Tekken 'den esinlenildi.
Mortal Kombat: Deception ve Mortal Kombat: Armageddon, tek oyunculu oynanış deneyimini önemli ölçüde genişleten "Konquest" adında açık dünya aksiyon-macera tarzı bir oyun moduna sahipti. Her iki oyun da, aksiyon-strateji oyunu Archon'a benzer "Chess Kombat" gibi farklı mini oyun modları içerdi. Diğer iki bonus mini oyun, Puzzle Fighterdan esinlenilen "Puzzle Kombat" ve Mario Karttan ilham alan "Motor Kombat" idi.
Bitirme hareketleri
Mortal Kombat serisinin en dikkat çekici özelliklerinden biri, "Fatality" adındaki acımasız ve dehşetli bitirme hareketleridir. Temel Fatality'ler, galip gelen karakterlere, yenik düşmüş ve savunmasız hâle gelmiş rakiplerini öldürerek maçı sonlandırma imkanı sağlayan bitirici hareketlerdir. Genelde her karaktere özel olanak tasarlanır; istisna olarak Mortal Kombat: Armageddon 'da oyuncular, "Kreate-A-Fatality" adındaki bir özellik ile içinde şiddetli hareketlerin bulunduğu tüm karakterlere ortak olan bir havuzdan istediklerini seçebilerek kendilerine özel Fatality'ler oluşturabilirler.