cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bikini tarihi
Roma Öncesi
MÖ 5600 civarında Bakır çağda, Güney Anadolu’da büyük bir antik yerleşim olan Çatalhöyük’ün tanrıça anası, bikini benzeri bir kostüm giyerek iki leopar üstünde tasvir edilmiştir. Kadınların atletik amaçla giydikleri iki parçalı giysiler, MÖ 1400’lerde yapılmış Yunan çömleği ve tablolarında tasvir edilmiştir. Antik Yunan’ın aktif kadınları, Orta Çağ’da iç çamaşırı olarak kullanılmaya devam eden mastodeton veya apodesmos adı verilen bir göğüs bandı takarlardı. Antik Yunan’da erkekler perizomayı, kısmen yüksek kesimli külotları ve kısmen peştamalları terk ederken kadın sanatçılar ve akrobatlar bunları giymeye devam etti.
Roma Dönemi
Antik edebiyatta da bikinilere göndermeler vardır. Latin edebiyatının üç kanonik şairinden biri olarak Vergilius ve Horatius ile birlikte sıralanan yazar Ovidius, göğüslere sarılı ve uçlarına sıkıştırılmış göğüs bandı veya uzun kumaş şeridinin aşk mektuplarını saklamak için iyi bir yer olduğunu öne sürüyor. MS 86 ile 103 yılları arasında yayın yapan Hispanialı Latin şair Martial, bikini benzeri bir kıyafetle top oynayan Philaenis adlı bir kadın atleti oldukça açık hicvederek bol bol içki içmesini, boğazını tıkmasını ve kusmasını sağladı ve atletin lezbiyenliğini ima etti. Chione ile ilgili bir özdeyişte Martial, hamama bikiniyle giden bir seks işçisinden garip bir şekilde bahsederken çıplak gezmek onun için daha doğaldı. Bildirildiğine göre Bizans İmparatorluğu’nun 6. yüzyıldaki imparatoriçesi Theodora, İmparator I. Justinianus'un kalbini ele geçirmeden önce aktris olarak göründüğünde bikini giyiyordu.
Eski Romalı kadınların, hentbolun erken bir versiyonu olan expulsim ludere oynadığına ve bikini olarak tanımlanan kostümler giydiğine dair kanıtlar vardı.
Cheroscorpaena
Cheroscorpaena, Scorpaenidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Bikini tarihi
Kesinti
Klasik bikiniler ile modern bikiniler arasında uzun bir boşluk var. Hristiyan Batı’da yüzmek veya açık havada banyo yapmak caydırıldı ve 18. yüzyıla kadar banyo veya yüzme kostümüne çok az ihtiyaç duyuldu. 18. yüzyıldaki mayo, alçakgönüllülük veya edep tehdit edilmeyecek şekilde yün veya flanelden yapılmış, ayak bileği uzunluğunda, tam kollu, kombinezon tipi bir elbiseydi. 19. yüzyılın ilk yarısında, üst kısım dirsek boyu olurken, alt kısım olarak ayak bileği uzunluğunda bir parça eklendi. 19. yüzyılın ikinci yarısına gelindiğinde Fransa’da kollar açıldı, alt kısım sadece dizlere ulaşacak şekilde kısaldı ve üst kısım kalça boyu oldu ve her ikisi de daha uygun giyilebiliyordu. 1900’lerde kadınlar sahilde 9 yard (8,2m) kumaştan yapılmış yün elbiseler giyiyorlardı. Bu standart mayo, 20. yüzyılın ilk yarısında modern bikiniye dönüştü.
Dönüm Noktası
1912 Yaz Olimpiyatları’nda kadın yüzme yarışı eklendi. 1913’te, bu yarıştan ilham alan tasarımcı Carl Jantzen, altta şort ve üstte kısa kollu, vücuda oturan tek parça, ilk fonksiyonel iki parçalı mayoyu yaptı. Su Perisi (1912) gibi sessiz filmler, Mabel Normad’ın kıyafetlerini ortaya çıkardığı görüldü ve bunu cesur giyimleriyle Sennet Banyo Güzelleri (1915-1929) izledi. “Mayo” kelimesi, 1915 yılında Red Diving Girl mayo markasını piyasaya süren bir kazak üreticisi olan Jantzen Knitting Mills tarafından icat edildi. 1916’da New York’taki Madison Square Garden’daki ilk yıllık mayo günü bir dönüm noktasıydı. Erken dönem mayoları için bir tasarım olan mayo önlüğü 1918’de terk edildi ve geride şortları örten bir tunik kaldı.
1920’ler ve 1930’larda, insanlar hamamlarda ve kaplıcalarda “suya girmekten” “güneşlenmeye” geçmeye başladılar ve mayo tasarımları işlevsel düşüncelerden daha dekoratif özellikler içerecek şekilde değişti. Rayon, 1920’lerde dar mayo imalatında kullanıldı, ancak dayanıklılığı özellikle de ıslakken problem yarattı , jarse ve ipek de bazen kullanılıyordu. 1920’lerde Burlesk ve vodvil sanatçıları iki parçalı kıyafetler giyerlerdi. 1929 tarihli Kameralı Adam filmi, Rus kadınlarının göbeklerini ortaya çıkaran iki parçalı mayolar giydiğini ve birkaçının üstsüz olduğunu gösteriyor. 1930’larda Almanya’daki tatilcilerin reklamları, iki parçalı kıyafet giyen kadınları gösteriyor. Aktris Dolores del Río, Flying Down to Rio’da (1933) ekranda iki parçalı bir kadın mayosu giyen ilk büyük yıldızdı.
Boyun çizgisi ve göbek kısmı
1930’lara gelindiğinde, yakalar arkaya doğru indi, kollar kayboldu ve yanlar kesilip sıkıldı. Yeni giyim malzemelerinin, özellikle de lateks ve naylonun geliştirilmesiyle 1930’larda mayolar, bronzlaşma için indirilebilen omuz askılarıyla yavaş yavaş vücudu sarmaya başladı. 1930’ların ve 1940’ların kadın mayoları, artan derecelerde göbek bronzlaşmasını içeriyordu. Coco Chanel güneş bronzlarını modaya uygun hale getirdi ve 1932’de Fransız tasarımcı Madeliene Vionnet bir gece elbisesi içinde açıkta kalan bir göbek deliği sundu. Bir yıl sonra 1933’teki Gold Diggers’da sergilendi. 1932 tarihli Busby Berkeley filmi Footlight Parade, bikini aquakoregrafi içeriyor. Dorothy Lamour’un The Hurricane (1937) filminde de iki parçalı mayolar gösterilmiştir.
1934 tarihli Fashions of 1934 filminde, modern bikinilere benzeyen iki parçalı kıyafetler giyen koro kızları yer alıyordu. 1934’te, Ulusal Rekreasyon Derneği’nin boş zamanların kullanımı üzerine yaptığı bir araştırmada, yeni mayo tasarımlarının sağladığı hareket özgürlüğü ile teşvik edilen yüzmenin, 94 aktivite listesinden serbest zaman aktivitesi olarak popülerlik açısından filmlerden sonra ikinci sırada yer aldığı öğrenildi. 1935’te Amerikalı tasarımcı Claire McCardell, bikininin öncüsü olan maillot tarzı bir mayonun yan panellerini kesti. 1938’de büzgülü elastik pamuklu teleskopik su giysisinin icadı, yün çağının sonunu getirdi. Palmiye ağaçlarıyla basılmış pamuklu crop top ve genellikle bluzlu ipek veya suni ipek pijamalar 1939’da popüler oldu. İkinci Dünya Savaşı sırasında savaş zamanı üretimi çok miktarda pamuk, ipek, naylon, yün, deri ve kauçuk gerektiriyordu. 1942’de Amerika Birleşik Devletleri Savaş Üretim Kurulu, giysilerde doğal liflerin kullanımı azaltan ve kadınların plaj kıyafetlerindeki kumaş miktarında %10’luk bir azalmayı zorunlu kılan L-85 Yönetmeliğini yayınladı. Yönetmeliklere uymak için mayo üreticileri çıplak orta kısımlara sahip iki parçalı takımlar üretti.
Savaş sonrası
Kumaş sıkıntısı savaşın bitiminden sonra bir süre daha devam etti. Hükümet savaş zamanı karne olarak 1943’te kadın mayolarında kullanılan kumaştan %10’luk bir indirim emri verdiğinde oetek kısmı ve diğer fazla malzemeler olmadan iki parçalı mayolar ABD’de görünmeye başladı. O zamanlar Amerikan sahillerinde iki parçalı mayolar sıkça görülüyordu. 9 Temmuz 1945’de Life, Paris’teki kadınların benzer giysiler giydiği görülüyor. Ava Gardner, Rita Hayworth ve Lana Turner gibi Hollywood yıldızları benzer mayo veya plaj kıyafetleri denedi. Hayworth ve Esther Williams’ın kostümlü pin-up’ları geniş çapta dağıtıma çıktı. En kışkırtıcı mayo, bir altlık ve yalnızca sekiz ons ağırlığında bir üst malzemeden oluşan 1946 Moonlight Buoy idi. Moonlight Buoy’u farklı kılan, alt kısmına takılan büyük bir mantar tokaydı, bu da üst kısmı mantar tokaya bağlamayı ve elbisenin her iki parçasını da suda tutarken nü olarak yüzmeyi sağlıyordu. Life dergisinin Moonlight Buoy üzerine bir fotoğraf denemesi vardı ve şöyle yazıyordu: “Elbisenin adı, elbette, çıplak yüzmenin en uygun olduğu gece koşullarını gösteriyor.” Coty American Fashion Critics’ Ödülü kazanan (1947) ve New York Sanat Okulu Pratt Enstitüsü’nün önemli bir mezunu olan ve kıyafetlerin rahat ve pratik olması gerektiğine inanan Amerikalı tasarımcı Adele Simpson, mayo serisinin büyük bir bölümünü 1980’lerin başında bile moda olarak kabul edilen tek parça kıyafet olarak tasarladı. O zamanlar, Cole of California şirketi yasak elbiseleri tanıtmasıyla pazarlamaya başladığı ve Catalina Swimwear’ın neredeyse çıplak sırtlı tasarımları tanıttığı yıllardı. 1940’ların sonları ve 1950’lerin gençlik dergileri, göbek deliği açık üstlüklü tasarımlarını içeriyordu. Ancak göbek deliği modası sadece plajlar ve resmi olmayan etkinlikler için belirtilmiş ve halka açık yerlerde giyilmesi uygunsuz kabul edilmiştir. Hollywood, Esther Williams’ın “Double Entendre” ve “Honey Child” gibi kışkırtıcı olarak tanımlanan kostümler giydiği Neptune’s Daughter (1949) gibi filmlerle yeni modanın cazibesini onayladı. Williams, aynı zamanda 100 metre serbest stilde Amatör Atletizm Birliği Şampiyonu (1939) ve Olimpiyatlar yüzme finalisti (1940) ve 1952 yapımı Million Dolalr Mermaid’de Kellerman’ı canlandırdı.
1940’ların, 50’lerin ve 60’ların başındaki mayolar, çoğunlukla 1930’ların başlarındaki durumu takip etti. Dior’un hakim olduğu ultra feminen görünüme uygun olarak kemerli belleri ve yapılı büst çizgileri olan, küpeler, bilezikler, şapkalar, eşarplar, güneş gözlükleri, el çantaları ve örtülerle süslenmiş bir elbiseye dönüştü. Bu ön-bikinilerinin Double Entrendre, Honey Child (küçük göğüsleri  öne çıkarmak için), Shipshape (Büyük göğüsleri daha küçük göstermek için), Diamond Lil (kristal taş ve dantel ile süslenmiş), Mink In Mink (korsajı boyunca kürkle süslenmiş), Spearfisherman (bıçak taşımak için ip kemerli ağır poplin), Beau Catcher, Leading Lady, Pretty Foxy, Side Issue, Forecast ve Fabulous Fit gibi süslü isimleri vardı. Vogue’a göre mayo 1950’lerin ortalarında daha çok “soyunma değil giyinme hali” anlamına geliyordu.
Modern bikini
Fransız Rivierası olan tatil beldesi Cannes’da bir sahil dükkanına sahip olan Fransız moda tasarımcısı Jacques Heim, Mayıs 1946’da ismi maddenin en küçük parçacığından gelen “Atome” isimli minimalist iki parçalı bir tasarımı tanıttı. Tasarımının alt kısmı, kullanıcının göbeğini kapatacak kadar büyüktü.
Aynı zamanda, otomotiv ve makine müdendisi olan Fransız Louis Réard, Paris’teki Les Folies Bergéres yakınlarında annesinin iç çamaşırı işletmesini yönetiyordu. St. Tropez plajlarındaki kadınların daha iyi bronzlaşmak için mayoların kenarlarını sardığını fark etti ve daha minimal bir tasarım üretmek için işe koyuldu. Mayonun alt kısmındaki ek kumaşı keserek kullanıcının göbeğini ilk kez ortaya çıkardı. Réard’ın ipli bikinisi, gazete deseni ile basılmış 30 inç (194cm²) kumaştan yapılmış dört üçgenden oluşuyordu.
Réard basın toplantısında kendi tasarımını giymek için bir model arıyordu ancak olağan modellerin hiçbiri bu elbiseyi giymezdi, bu yüzden Casino de Paris’ten 19 yaşındaki striptiz dansçısı Micheline Bernardini’yi işe aldı. Tasarımını 5 Temmuz 1946’da Paris’te halka açık bir havuz olan Piscine Molitar’da medyaya ve halka tanıttı. Réard, Crossroads Harekatı sırasında Mercan Adası üzerinde bir nükleer cihaz olan Bikini Atölü'nün (takma adı Able) ilk testinin beş gün sonrasında basın toplantısını düzenledi. Mayo tasarımı basını ve halkı şok etti çünkü kullanıcının göbeğini ilk ortaya çıkaran oydu.
Heim, yeni tasarımını tanıtmak için Atome’u “dünyanın en küçük mayosu” olarak tanıtan Akdeniz tatil beldesinin üzerinde uçmaları için hava reklamı yapmaya karar verdi. Daha sonra Fransız rivierası üzerinden uçarak kendi tasarımının “dünyanın en küçük mayosundan daha küçük” olduğunu ilan etti.
Heim’in tasarımı sahilde giyilen ilk tasarımdı ancak Réard tarafından verilen isim halk arasında yayıldı. Önemli sosyal direnişe rağmen Réard hayranlarından 50.000’den fazla mektup aldı. Ayrıca, halka iki parçalı bir mayonun “bir alyanstan çekilmediği sürece” gerçek bir bikini olmadığını söyleyen cesur bir reklam kampanyası başlattı. Tasarım ve Pazarlama Moda Enstitüsü (FIDM) küratörü ve moda tarihçisi Kevin Jones’a göre “Réard, zamanının yaklaşık 15 ila 20 yıl ilerisindeydi. Yalnızca öncü kadınlar, çoğunlukla üst sınıf Avrupalı kadınlar bunu benimsedi.
Sosyal direniş
Kadınlar geleneksel iki parçalı mayolardan vazgeçemediği için bikini satışları dünya çapında artmadı. Réard, annesinin dükkanında satmak üzere geleneksel külot tasarlamaya geri döndü. Kevin Jones’a göre “Rérd, zamanının yaklaşık 15 ila 20 yıl önündeydi. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra ilk kez korselerini çıkaran üst sınıf Avrupalı kadınlar onu anlayabildi. Fransa’nın Atlantik kıyılarında, İspanya, Belçika, İtalya, Avustralya ve bazı ABD eyaletlerinde yasaklanmıştı ve birçok ülkede giymesi önerilmiyordu.
1951’de ilk Miss World yarışması (başlangıçta Bikini Festivali Yarışması), Eric Morley tarafından düzenlendi. Kazanan İsveçli Kiki Håkansson bikiniyle taç giydiğinde dini geleneklere sahip ülkeler delegelerini geri çekmekle tehdit etti. Håkansson, bikinisiyle taç giyen ilk ve son dünya güzeli olmaya devam ediyor, bu taç, mayoyu günahkar ilan eden Papa XII. Pius tarafından kınandı. Tartışmaların ardından bikiniler dünya çapındaki güzellik yarışmalarında yasaklandı. 1849’da Los Angeles Times, Miss America Bebe Shopp’un Paris ziyaretinde, Fransız kızlarının giymesine aldırış etmemesine rağmen Amerikalı kızlar için bikiniyi onaylamadığını söyledi. My Favorite Brunette (1947) gibi filmlerdeki aktrisler ve LIFE’ın 1948 kapağındaki modeller bikiniyle değil geleneksel iki parçalı mayoyla giydirildi.
Cannes bağlantısı
Tartışmaya rağmen Fransa’da bazıları “güneşle ıslanmış sahillerimizi süsleyen yaramaz kızlara” hayran kaldı. Cannes Film Festivali’nde (1953) plajlarda benzer kıyafetlerle fotoğraflanan Brigitte Bardot, 1950’lerde bikinin Avrupa’da popülerleşmesine yardımcı oldu ve ABD’de bir pazar yarattı. The Guardian’a göre Bardot’un bikinili fotoğrafları Saint-Tropez’i dünyanın bikini başkenti yaptı. Cannes, festivalin tanıtımında önemli bir rol oynayan Brigitte Bardot’un kariyerinde çok önemli bir rol oynadı, büyük ölçüde festivale ilk çıkışında bikiniyle fotoğraflanma akımını başlattı ve Bardot orijinal Cannes deniz kızı oldu. 1952’de Manina, la fille sans voiles Bikini’de (1952) bikini giydi, küçük mayosu nedeniyle büyük ilgi gördü. 1953 Cannes Film Festivali sırasında kocası ve menajeri Roger Vadim ile çalıştı ve Fransa’nın güneyindeki her kumsalda bikinili olarak fotoğraflanması büyük ilgi gördü.
Cerdon, Ain
Cerdon Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Ain ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2008 yılı itibarıyla 766'dır.
Sirikit
Sirikit Kitiyakara (Tayca: สิริกิติ์ กิติยากร) (d. 12 Ağustos 1932), eski Tayland kraliçesi.
Bikini tarihi
Cannes bağlantısı
İspanya’da Benidorm, Cannes ile benzer bir rol oynadı. Bikini İspanya’da yasaklandıktan kısa bir süre sonra Benidorm belediye başkanı Pedro Zaragoza, diktatör Francisco Franco’yu kasabasının turist çekmek için bikiniyi yasallaştırması gerektiğine ikna etti. 1959’da General Franca teklifi kabul etti ve kasaba popüler bir turizm merkezi haline geldi. Franco’nun 1979’daki ölümünden bu yana dört yıldan kısa bir süre içinde İspanyol plajları ve kadınları çıplaklaştı.
Sirikit
Babası Tayland'ın Paris büyükelçisi iken Tayland kralı Bhumibol Adulyadej'in Paris ziyareti sırasında tanıştılar ve 1950 yılında evlendiler. Tayland'da doğum günü, anneler günü olarak kutlanmaktadır.
Bikini tarihi
Yasallığı ve daha fazla direniş
Mayo, İspanya, Portekiz, İspanya, Belçika, Avustralya ve birçok ABD eyaletinde yasaklandı. 1959 gibi geç bir tarihte ABD’li mayo tasarımcısı ve Fred Cole’un kızı Anne Cole, Bardot bikinisi hakkında “Bu bir g-string’den başka bir şey değil, makul olmaktan çok uzakta” dedi. New York Post, New York çevresinde bikini bulmaya çalıştı ve sadece bir çift buldu. Yazar Meredith Hall anılarında 1965’e kadar New Hampshire, Hampton Beach’te bikini giyen birinin eleştiri alabileceğini yazmıştı.
1951’de aslında Bikini Festivali Yarışması olan ilk Miss World yarışması Eric Morley tarafından Britanya Festivali’nde yüzyıl ortasında bir mayo reklamı olarak düzenlendi. Basın gösteriyi memnuniyetle karşıladı ve Miss World olarak adlandırdı ve Morley bu ismi ticari marka olarak sahiplendi. Kazanan İsveçli Kiki Håkansson bikiniyle taç giydiğinde dini geleneklere sahip ülkeler delegeleri geri çekmekle tehdit etti. Bikiniler yarışmada yasaklandı ve yerine gece elbiseleri getirildi. Håkansson, bikiniyle taç giyen tek Miss World olmaya devam ediyor. Papa ise bu taç giyme törenini kınadı. Tartışmaların ardından bikini dünya çapındaki güzellik yarışmalarından men edildi. Belçika, İtalya, İspanya ve Avustralya gibi Katolik çoğunluklu ülkeler de aynı yıl mayoyu yasakladı.
Ulusal Nezaket Lejyonu, Hollywood filmlerinde bikinilerin görünmesini engellemek için Holywood’a baskı yaptı. 1930’da tanıtılan ancak 1934’e kadar katı bir şekilde ABD filmleri için Hays yönetmeliği, iki parçalı önlüklere izin verdi ancak ekranda göbek deliğini yasakladı. Ancak kuralın getirilmesi ve uygulanması arasında iki Tarzan filmi, Tarzan, Maymun Adam (1932) ve Tarzan ve Arkadaşı (1934), aktris Maureen O’Sullivan’ın tanga-bikini benzeri deri kıyafetler giydiği filmler serbest bırakıldı. Film tarihçisi Bruce Goldstein, ilk filmdeki kıyafetleri “Yanı açık bir peştamal, belini görebilirsin” şeklinde tanımladı. All at Sea’ye (Barnacle Bill) 1957’de ABD’de bütün bikini tipi kıyafetlerin çıkartılması ile izin verildi. Manina, la fille sans voiles, 1959’da tüm bikinili yakın çekimler filmden kaldırıldıktan sonra Kansas’ta izin verildi.
Paris’te bikininin tanıtılmasına tepki olarak Amerikalı mayo üreticileri, bir yular ve bir orta-alt varvasyonu içeren kendi benzer tasarımlarını üreterek dikkatli bir şekilde tavizler verdi. Bir bikinide beden tüm farkı yaratsa da erken dönem bikiniler genellikle göbeği kapatıyordu. Göbek resimlerde göründüğünde Seventeen gibi dergiler tarafından airbrushlandı. Göbeksiz kadınlar, Avrupalı bikini üreticilerinin Amerikalı emsalleri üzerindeki erken egemenliğini sağladı. On yılın sonunda, Little Sinners adlı çıplak omuzlu iki parçalı bir modayla birlikte sıkılık ve uyum için kablolu veya bağlı straplez stiller için yeni bir moda doğdu ancak teşhir suçlamasıyla en ahlaki tartışmaya neden olan boyundan bağlamalı bikini oldu. Öyle ki “Huba Huba” ve “Revealition” adlı bikini tasarımları, Sidney’deki moda defilelerinden edepsizlik sayılıp geri çekildi.
Popüler olması
Bikinilerin görünümü hem ekranda ve hayatta artmaya devam etti. Cinsel cazibe, Dr. Stragelove de dahil olmak üzere film ve televizyon yapımlarını harekete geçirdi. 1960’ların başındaki sörf filmleri de buna dahildir. 1960’da Brian Hyland’ın “Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polka Dot Bikini” şarkısı, bikini satın alma çılgınlığına sürükledi. 1963’te Anette Funicello ve Frankie Avalon’un oynadığı Beach Party filminin ardından Muscle Beach Party (1964), Bikini Beach (1964) ve Beach Blanket Bingo (1965) adlı filmler, bikini giyen kumda erkeklerle oynayan ve iyi vakit geçiren genç kızları tasvir ediyordu. Plaj filmleri, bikiniyi popüler kültür sembolü haline getiren bir film dalgasına öncülük etti. 1960’ların Amerika’sındaki cinsel devrim esnasında bikiniler hızla popüler oldu. Marilyn Monroe, Jayne Mansfield, Gina Lollobrigida ve Jane Russell gibi Hollywood yıldızları bikinilerin artan popülaritesini daha da arttırdı. Monroe, Mansfield, Hayworth, Bardot ve Raquel Welch’in bikini posterleri de bikininin popülaritesine önemli ölçüde katkıda bulundu. 1962’de Playboy ilk kez kapağında bikiniye yer verdi. İki yıl sonra Sports Illustrated dergisinin kapağında beyaz bikinisiyle Berlin doğumlu manken Babette March yer aldı. Bu derginin ilk Swimsuit Issue sayısıydı. Swimsuit Issue, bikiniye meşruiyet kazandırdı, yıllık bir yayın olan dergi bir Amerika pop kültürü unsuru haline geldi ve her yıl milyonlarca kopya satıyor. 1965’te bir kadın, Time’a bikini giymemenin örümcek kafalılık olduğunu söyledi. 1967’de dergi, gençlerin %65’inin bikini giydiğini yazdı.
Jayne Mansfield ve kocası Miklós Hargitay sahne şovları için turneye çıktıklarında gazeteler Mansfield’ın, kırsal nüfusu, herkesten daha fazla bikiniye sahip olduğuna ikna ettiğini yazdı. Sahne gösterileri için giydiği leopar desenli bikinisiyle 40 inçlik (1,000 mm) büstünün yanı sıra karın bölgesini ve bacaklarını oldukça fazla gösterdi. The Miami Herald’dan Kathrn Wexler, “Başlangıçta bildiğimiz kadarıyla Jayne Mansfield vardı. Burada leopar desenli veya çizgili bikiniler giyiyor, iyi bilinen fiziksel varlıklarını sergilemek için havayı emiyordu” şeklinde yazmıştı. Leopar deseni, bikini modasının ilk örneklerinden birisidir. 1962’de Dr. No’da Bond kızı Ursula Andress beyaz bikinisiyle denizden çıktı. Bu sahne serinin en akılda kalan sahnelerinden biri seçildi. Channel 4 bunu film tarihindeki en iyi bikini anı ilan etti, Virgin Media ise dokuzuncu ve Bond kızları arasında birinci sıraya koydu. The Herald (Glasgow), bir anekete göre sahneyi şimdiye kadarki en iyi sahne olarak seçti. Aynı zamanda Ursula Andress’in kariyerinin ve mükemmel Bond filminin görünümünün şekillenmesinde yardımcı oldu. Kariyerini o beyaz bikiniye borçlu olduğunu söyleyen Andress, “Bu bikini beni başarıya ulaştırdı. Dr. No’da ilk Bond kızı olarak rol amam sonucunda gelecekteki rollerimi seçme özgürlüğümü ve mali bağımsızlığımı getirdi.” dedi. 2001 yılında Andress’in filmde giydiği Dr. No bikinisi açık arttırmada 61.500 ABD dolarına satıldı. Bu beyaz bikini, “altmışlı yıllarda ekran erotizminin serbestleştirilmesinde belirleyici bir an” olarak tanımlandı. O zamanlar bikini, kıyafetin açıklığını ve şok edici etkisi nedeniyle “Çıplak Ursula” takma adıyla anıldı. BBC, “Görünüş o kadar ikonikti ki 40 yıl sonra Halle Berry tarafından Bond filmi Başka Gün Öl’de tekrar canlandırıldı” şeklinde yazdı.
1983 yapımı Yıl Savaşları Jedi’ın Dönüşü filminde, Prenses Leia Organa, Jabba the Hutt tarafından yakalandı ve prangalı metal bir bikini giymeye zorlandı. Kostüm pirinçten yapılmıştı ve o kadar rahatsızdı ki aktris Carrie Fisher onu “cehennemin yedinci katında süper modellerin giyeceği şey” olarak tanımladı. “Köle Leia” görünümü, Star Wars hayran toplantılarında genellikle kadın hayranlar tarafından taklit edilir. 1997’de bikinin çıkışından 51 yıl sonra ve Miss America Pageant’ın kurulmasından 77 yıl sonra, yarışmacıların sadece yarışma tarafından geleneksel olarak çıkarılan mayoları (“kurşun geçirmez yelek” denirdi) değil, iki parçalı mayo giymelerine izin verildi. 17 mayo finalistinden ikisi iki paralı mayo giyerken Hawaii’yi temsil eden Erika Kuffman en kısa bikiniyi giyerek mayo yarışmasını kazandı. 2010 yılında, Uluslararası Vücut Geliştiriciler Federasyonu ise bikiniyi yeni bir rekabet kategorisi olarak kabul etti.
Hindistan'da
Bollywood oyuncusu Sharmila Tagore, Pariste Bir Akşam’da (1967) bikinili olarak göründü, bu çoğu Hintlinin bir aktrisin ilk bikini görünümüyle hatırladığı filmdir. Ayrıca popüler Filmfare dergisi için bikinili poz verdi. Kıyafetler muhafazakar Hint seyircisini şok etti ama aynı zamanda Parveen Babi (Yeh Nazdeekiyan (1987) filmi ), Zeenat Aman (Heera Panna 1973 ve Qurbani 1980 filmlerinde ) ve Dimple Kapadia (Bobby (1973 filminde ) 1970’lerin başlarında giyildi ve bir akım haline geldi. Bikini giymek, adını Hint basınına Bollywood’un tüm zamanların en ateşli on aktrisinden biri olarak koydu ve Bollywood filmlerinde kadınlığın bir göstergesi olan alçakgönüllülüğün tersine çevrilmesi yoluyla kadın kimliğini alt üst etti. 2005’e gelindiğinde Hint filmlerindeki aktörlerin tek bir şarkıda bir düzine kıyafet değiştirmesi olağan hale geldi, şifon sari ile başlayıp bikini ile bitiyordu. Sharmila Tagore, Film Sertifikasyon Merkez Kurulu’nun başkanıyken 2005’te Hint filmlerinde bikininin yükselişini endişe bulucu olduğunu söyledi.
Kabullenilişi
Fransa’da Réard'ın şirketi ölümünden dört yıl sonra 1988’de kapandı. O yıl bikini, mayo satışlarının yaklaşık %20’sini oluşturuyordu, bu ABD’deki diğer tüm modellerden daha fazlaydı. 1990’larda cilt kanseri farkındalığı arttıkça ve daha basit bir estetiğin moda olmasıyla kısa bikini satışları önemli ölçüde azaldı. Yeni mayo akımı, Shape Magazine’in Haziran 1997 kapağında sert sular için iki parçalı bir yular takan sörf yıldızı Malia Jones tarafından özetlendi. Ancak 90’lardan sonra bikini tekrar geri geldi. ABD’li Pazar araştırma şirketi NPD Group, ülke çapında iki parçalı mayo satışlarının iki yılda %80 arttığını bildirdi. Bir yandan 1980’lerde ve 1990’ların başında tek parça büyük bir geri dönüş yaptı, diğer taraftan 1970’ler ve 1980’lerde telli bikini ile daha kısa bir hal aldı. “-Kini Ailesi” (yazar William Safire tarafından adlandırıldığı şekliyle ), “-İni kız kardeşler” (tasarımcı Anne Cole’un verdiği isim ) dahil olmak üzere, çok sayıda sonraki versiyonu içerecek şekilde string bikini, monokini, numokini (üstü eksik), searchini (şeffaf bikini), tankini (atlet üstü, bikini altı), camikini (kaşkorse üstü ve bikini altı), hikini, tanga, minimini şeklinde büyümüştür. 1985’teki sadece bir büyük defilede kısa askısız sütyenler yerine kısa atletli iki parçalı önde bikinili ve arkada tek parça takımlı, askılı, fırfırlı, cüretkar ve göbek deliği açık kıyafetler vardı. Hızla değişen zevkleri karşılamak için bazı üreticiler sipariş üzerine yedi dakikada yapılan bikinileri bir iş haline getirdiler. 150 karattan (30g) fazla kusursuz elmastan oluşan ve 20 milyon sterlin değerindeki dünyanın en pahalı bikinisi, Şubat 2006’da Susan Rosen tarafından tasarlandı.
The New York Times’tan Gina Bellafonte’ye göre Charlie’nin Melekleri: Tam Gaz (2003) ve Büyük Dalga (2002) gibi aksiyon filmlerindeki aktirisler, bikiniyi “milenyumun güç kıyafeti” yaptılar. 9 Eylül 1997’de Miss Maryland Jamie Fox, Miss America Pageant’da Ön Mayo Yarışması’nda yarışmak için iki parçalı bir mayoyla 50 yıl sonra yarışan ilk yarışmacı oldu. PETA, vejetaryenliği teşvik etmek için bir reklam kampanyası için Pamela Anderson, Traci Bingham ve Alicia Mayer gibi ünlüleri buzdağı ve maruldan yapılmış bir bikini giyerek kullandı. Columbia Üniversitesi’nden bir protestocu, İran cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinejad'ın New York City ziyaretine karşı mesaj panosu olarak bikini kullandı.
Fransız moda tarihçisi Olivier Saillard’a göre, yüzyılın sonunda bikini “modanın gücü değil, kadınların gücü” nedeniyle dünya çapında en popüler plaj kıyafeti haline geldi. “Mayoların özgürleşmesi her zaman kadınların özgürleşmesiyle alakalı olmuştur” demiştir ancak bir anket tüm bikinilerin %85’inin suya asla dokunmadığını gösteriyor. Metropolitan Sanat Müzesi Kostüm Enstitüsü’nde araştırma görevlisi olan Beth Dincuff Charleston’a göre “Bikini beden bilincini, ahlaki kaygıları ve cinsel tutumları içeren bir sosyal sıçramayı temsil ediyor” diyor. 2000’lerin başında bikiniler, bir tüketici ve perakende bilgi şirketi olan NPD Group’a göre yılda 811 milyon ABD doları değerinde bir sektördür. Bikiniye artan talep, bikini ağdası ve bronzlaşma endüstrileri gibi yan ürünlere talebi de arttırdı.
Devam eden tartışmalar
Bikini haber medyası için popüler bir konu olmaya devam etti. Mayıs 2011’de İspanya’nın Barselona kentinde bir belediye tüzüğü, plajlara yakın alanlar dışında halka açık yerlerde bikini giyilmesini yasa dışı hale getirdi. İhlal edenler 120 ila 300 avro arasında para cezasına çarptırıldı. 2012 yılında Filipinler’in Cebu kentindeki St. Therasa’s College’in iki öğrencisi, bikinili fotoğrafları Facebook’ta yayınlandığı için mezuniyet törenlerine “gereksiz vücut pozu” nedeniyle katılmaktan men edildi. Öğrenciler koleje dava açtılar ve bölge mahkemesinde geçici olarak kalma hakkı kazandılar.
Mayıs 2013’te Cambridge Üniversitesi, Magdalene Koleji’ndeki Wyners Kulübü’nün yıllık bikinili jöle güreşi yarışması düzenlemesini yasakladı. Haziran 2013’te modayla da ilgilenen Gwyneth Paltrow, giyim grubu için 4-8 yaş arası kızların giyebileceği şekilde tasarlanmış bir bikini üretti. Çocuk istismarını önlemeye çalışan bir İngiliz vakfı olan Claude Knight of Kidscape tarafından küçük çocukları cinselleştirdiği için eleştirildi. Vakıf, “çocukların ve çocukluğun cinselleştirilmesine çok karşıyız… bu tür eğilimlerin devam etmesi ve ünlülerin onayını taşımaları çok yazık” şeklinde açıklama yaptı.
Güney Carolina, Myrtle Beach’teki 2013 Anma Günü hafta sonu boyunca dört kadın, kalçalarını açıkta bırakan tanga bikini giydiklerinde uygunsuz teşhirden dolayı tutuklandı. Haziran 2013’te Pamela Anderson’un bikinili dansını içeren bir reklam, kadınları aşağıladığı için İngiliz Reklamcılık Standartları Kurumu tarafından yasaklandı. Anderson, erkek meslektaşlarından birinin cinsel fantezisine konu olan bir ofis çalışanını canlandırıyordu. 2002 yılında giyim perakendecisi Abercrombie & Fitch, çocuk bedeni tanga bikini ve iç çamaşırı sattığı için eleştirildi.
Muhteşem Yüzyıl (3. sezon)
Muhteşem Yüzyıl'ın 3. sezonu, 12 Eylül 2012'de Star TV'de başlamış ve 19 Haziran 2013'te sona ermiştir. Dizinin 100. bölümünde başrol oyuncusu Meryem Uzerli tükenmişlik sendromu hastalığına yakalandığı için diziden aniden ayrılmıştır, 3.sezonun son bölümü ve 4.sezon için yerine Vahide Perçin gelmiştir.
Fellatio
Fellatio (Latince: fellare; emmek), halk arasında argo tabirle bilinen ismiyle sakso, bir çeşit oral seks hareketidir. Ağzı, boğazı veya her ikisini birden kullanarak başka bir kişinin penisini uyaran bir kişiyi içerir. Eğer fellatio kendi başına yapılırsa, eyleme autofellatio denir.
Yorgun Savaşçı (dizi, 1993)
Yorgun Savaşçı HBB TV'de yayınlanmak üzere Tunca Yönder tarafından çekilen, Kemal Tahir'in aynı adlı romanından uyarlanan ikinci TV dizisi. Bu projenin ilan edilmesi ve yayınlanacak olması sayesinde, 1979'da çekimine başlanıp 1983'de yakıldığı ilan edilen, Halit Refiğ'in yönettiği dizinin yok edilmeyen bir video kopyası arşivden çıkarılarak TRT'de HBB ile aynı anda yayınlanmıştır.
Tunca Yönder Yorgun Savaşçı romanını 1968'de okumuş ve filme çekmeyi düşünmüş: "Yorgun Savaşçı kitabını 1968'de okuduğum zaman 'Günün birinde bunu film olarak yapabilsem ne kadar güzel olur' diye düşünmüştüm. Sonra çok sevdiğim ağabeyim; sinemasına çok güvendiğim bir usta olan Halit Refiğ bunu yapınca 'Ben yapamadım ama hiç olmazsa işin ehli yapıyor' diye mutlu olmuştum."
Centropogon
Centropogon, Scorpaenidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Yorgun Savaşçı (dizi, 1993)
Yakılan versiyonun senarist ve yönetmeni Halit Refiğ bu projede danışman olarak yer almıştı: "''O film sayesinde benim yaptığım Yorgun Savaşçı ortaya çıktı. HBB yöneticileri o filmi yapmayı bana teklif ettiler. Ben 'Aynı şeyi tekrar yapamam. Ama siz yapmak istiyorsanız, ki benim senaryomu yapmak istiyorlar, senaryoyu veririm dedim ve senaryoyu verdim.' Filmin başrol oyuncularından ikisini de zaten daha önceki Yorgun Savaşçı'da oynamış olan Can Gürzap'la Haluk Kurdoğlu aynı rolleri tekrar oynadılar. Tabii benim yaptığım filmde bir askeri destek, devlet desteği vardı. Yani devlet mülkiyetinde bulunan birçok mekana girme imkanımız oldu. Askeri sahnelerde ordudan insan ve malzeme yardımı aldık. Bunlar küçümsenmeyecek desteklerdi. Tunca Yönder tabii bunlardan yoksun olarak bu filmi yapmak durumundaydı. Aynı yardımı onlar göremediler. O yüzden o Yorgun Savaşçı ister istemez biraz daha mütevazı olmak durumundaydı. Ama benim açımdan çok şükran duyguları taşıyacağım bir davranış oldu. O filmin yapılması benim yaptığım Yorgun Savaşçı'nın ortaya çıkarılması için bir etken oldu, bir vesile oldu. HBB o filmi göstermeye başladığı zaman benim yaptığımı da TRT göstermeye başladı. Ve bu şekilde o zaman bir suç belgesi olarak yapılmış kayıt, gösteri kaydı haline geldi.''"
Engin Ardıç da çekilen yeni dizinin eskisinin gösterilmesini sağlamasına şöyle değinmiştir: "Yakın tarihimizde bir de 'Yorgun Savaşçı'nın yakılma meselesi' olduğunu, çok genç değilse herkes bilecektir. Bu filmin yalnızca kopyaları yakıldı, yıllar sonra bir özel televizyon kanalı sevgili dostumuz Tunca Yönder'e aynı diziyi yeniden çektirip yayınlamaya başlayınca da, devlet televizyonu tarafından apar topar gösterildi, daha doğrusu gösterilmek zorunda kalındı! Yani, bir değil, iki 'versiyonu' vardır, keşke şu günlerde ikisi de yayınlansa, seyirci ikisini de yeniden seyretse, karşılaştırsa... Okumayı sevmeyen gençlik de, "klasiklerin mangasını okur gibi" eser hakkında hiç değilse bir fikir edinse."
Selahaddin Hamid
Selahaddin Hamid (d. 1 Eylül 1961), kaleci pozisyonunda görev yapmış Faslı millî futbolcudur.
Sınırlı semptom atağı
Sınırlı semptom atağı (, LSA) ya da sınırlı semptom panik atağı (, LPA), normal atağa göre daha az kapsamlı bir panik atak şeklidir ve atak anında panikle ilgili dörtten az semptom yaşanır (APA 1994). Örneğin korkunç bir şeyin gerçekleşeceği korkusuyla birlikte aniden gelen yoğun bir baş dönmesi veya titreme gibi. Panik bozukluğu olan birçok insan, tam kapsamlı ve sınırlı semptom panik ataklarının ataklarının karışımına sahiptir. Sınırlı semptom atakları genellikle anksiyete bozuklukları, fobiler, panik bozukluğu ve agorafobi ile kendini gösterir. Genellikle panik atak ve panik bozukluğundan kurtulan veya tedavi görmekte olan kişilerde bu tip ataklar görülür.
Selahaddin Hamid
1986 FIFA Dünya Kupası'nda Fas millî futbol takımı kadrosunda yer aldı.
Sınırlı semptom atağı
Süre
Panik atakta olduğu gibi, bir sınırlı semptom atağı tipik olarak 10 dakika içinde zirve yapar. Bununla birlikte, ataklar bir ila beş dakika kadar kısa bile sürebilir veya birkaç saat boyunda sürecek yeni bir atak serisinin başlangıcı olabilir.
Rock müzik tarzları listesi
Bu liste rock müzik tarzlarının bir listesidir.
Grüner Veltliner
Grüner Veltliner şarap yapımında kullanılan Vitis vinifera türü içerisinde yer alan beyaz bir üzüm çeşididir. Genel olarak Avusturya, Macaristan, Slovakya ve Çekya'da yetiştirilmektedir. Avusturya'nın en çok dikilen üzüm çeşididir. Yaprakları 5 loblu, salkımları uzun ve sıkıdır. Koyu yeşil taneli bu üzüm çeşidi Kuzey yarımküre'de genellikle Ekim ayı ortalarında hasat edilmektedir.
Silverstoneia
Silverstoneia, Colostethinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Vitrolles, Bouches-du-Rhône
Vitrolles Fransa'nın Provence-Alpes-Côte d'Azur bölgesine bağlı Bouches-du-Rhône ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2016 yılı itibarıyla 33,880'dir.
Friedrich August Marschall von Bieberstein
Baron Friedrich August Marschall von Bieberstein (30 Temmuz 1768 Stuttgart - 28 Haziran 1826 Merefa) Kafkasya ve Yeni Rusya dahil olmak üzere İmparatorluk Rusya'sının güney kısmının flora ve arkeolojisini ilk inceleyenlerden biriydi. Ayrıca Kırım-Kafkas bölgesinin ilk kapsamlı flora kataloğunu derledi. Bitki bilim mahlası M. Bieb.'dir.
Kökeni
Friedrich Marschall von Bieberstein; Conrad Otto Christoph Freiherr Marschall von Bieberstein (17 Mart 1726 - 25 Mayıs 1796) ve eşi Johanna Theresia Henriette née Wolf'un (21 Aralık 1738 - 1783) oğludur.
Biyografi
Kariyerine orduda başlamakla birlikte, daha sonra Viyana'da Prens Kraft Ernest için çalıştı. Ardından Iaşi'ye taşınarak Kont Mikhail Kakhovsky'ın sekreteri olarak görev yaptı.
1795'te Sankt-Peterburg'a gitti ve II. Katerina tarafından İran'ı işgale gönderilen Rus güçleriyle birlikte İran'a gitti. Hazar Denizi'nin batı kıyısını inceledi. Yol boyunca pek çok herbaryum örneği topladı ve bu seyahatini 1798'de "Tableau of the provinces, situées sur la côte occidentale de la mer Caspienne entre les fleuves Terek et Kour" adı altında Fransızca 1800'deAlmanca ve 1807'de de İngilizce olarak yayımladı. Eser 74 yeni tür dahil olmak üzere çok sayıda botanik bilgi içeriyordu. 1796'da Taman Yarımadası'nın arkeolojik bir haritasını çizdi. Bu çizim Şimdi Rusya Bilimler Akademisi arşivlerinin St Petersburg şubesinde saklanmaktadır. İmparatoriçe Catherine'in 1796'daki ani ölümü üzerine İran seferini sona erdi ve von Bieberstein Moskova'ya gitti.
1798'de, Kafkas dağlarının kuzey ve doğu yamaçlarını taramak üzere Kafkasya'ya ikinci bir seyahat yaptı.
1802-1805 yılları arasında, Kafkasya ile Gürcistan'a iki sefer daha yaptı. Bu seyahatlere Kont Mussin Puşkin eşlik etti.
1804'te Rus hükûmeti O'nu Almanya ve Fransa'da bilimsel araştırmalar yapmak üzere görevlendirdi, bu sayede Paris'teki Tournefort herbaryumundaki 'Yakın Doğu' bitki örneklerini inceledi.
1804'te, Maria Kristina Klick (1785-?) adlı Finlandiyalı bir kadınla evlendi ve birlikte Marefa'ya taşındılar.
1808 ile 1819 yılları arasında Flora Taurico Caucasica'yı yayımladı. Bu eser Kafkasya bölgesindeki 2.322 tohumlu bitki türünün tanımlarını içermektedir. 1819'da, bölgede daha sonra keşfedilen örneklerini kapsayan ek bir cilt yayınladı. Eserinde ikili adlandırma sistemini kullandı.
Ölümünden sonra, bitki koleksiyonunun yaklaşık 10.000 örneği 1828'de Rusya Bilimler Akademisi'ne bağışlandı. Bu koleksiyon Şu anda Komarov Botanik Enstitüsü'nün mülkiyetindedir. Bu koleksiyon yaklaşık bir yüzyıl geçtikten sonra bilim insanlarının erişimine açıldı.
Onurlar
Bieberstein, Aziz Vladimir Nişanı da dahil olmak üzere birçok onursal ödül aldı.
'biebersteinii' ve 'marschallianum' epitetleri onun adını taşımaktadır; Achillea biebersteinii ve Biebersteinia gibi.
Bieberstein, 1.695 bitki taksonu için bilimsel otorite olarak kabul edilmektedir.
Diva Diniz Corrêa
Diva Diniz Corrêa (10 Mayıs 1918 - 28 Nisan 1993), Brezilyalı deniz zoologudur.
Hayatı
Diva Diniz Corrêa, 1918'de Brezilya'nın São Paulo kentinde Avaré'de doğdu. Üç kız kardeşin en küçüğü ve aileden koleje gitmiş tek çocuktur.
1939 yılında São Paulo Üniversitesi Ciências e Letras Faculdade de Filosofia'da doğa tarihi üzerine çalışmaya başladı. Bu dönemde Ernst Marcus ve Eveline Du Bois-Reymond Marcus ile çalıştı. 1941'de mezun olduktan sonra jeoloji ve paleontoloji bölümünde Ottorino de Fiore di Coprani ile birlikte çalıştı.
1943'ten 1945'e kadar São Paulo yakınlarındaki bir ülke okulunda doğa tarihini öğretti, daha sonra Corrêa'ya São Paulo Üniversitesi'nde profesörlük teklif edildi ve zooloji ile fizyoloji dersleri vermeye başladı. Bu sırada, dersleri ve araştırması için örnekler toplamak üzere kıyıya birkaç gezi yaptı.
1948'de Diva, Yosun hayvancığı Bugulina flabellata embriyolojisi üzerine doktora tezini tamamladı ve Ernst Marcus ve Paul Sawaya tarafından yönetilen komiteden en yüksek notu aldı. 1952'de Padova Üniversitesi'nden burs aldı ve İtalya'nın Napoli şehrinde bulunan Stazione Zoologica'ya gitti. Burada çok sayıda makaleye yol açan nörofizyoloji ve Hortumlu solucan (nemertea) hareketlerini inceledi. 1957'de bu kez John Simon Guggenheim Anıt Vakfı'ndan Kaliforniya Üniversitesi'nin Kaliforniya Pasifik Deniz İstasyonu'na seyahat etmek için başka bir burs aldı. Burada Kaliforniya ve Oregon'un nementikleri üzerinde bir monografın yayımladı.
Ekim 1958'den Şubat 1959'a kadar Corrêa, Miami Üniversitesi Deniz Bilimleri Enstitüsü'nde staj yaptı ve ABD Virgin Adaları'nı ziyaret etti. ABD'de geçirdiği süre boyunca, Coca-Cola için hayranlık besledi ve bir hortumlu solucanı "Zygonemertes cocacola" olarak adlandırdı. 1962'de, Hollanda hükûmeti tarafından verilen bir hibe ile Curaçao'daki Deniz Biyolojik Laboratuvarı'nda staj yaptı, böylece bölgedeki hortumlu solucanları sınıflandırdı ve bir planaryanın açıklamasını yaptı.
Daha sonra 1962'de Corrêa, São Paulo Üniversitesi'ne döndü ve Ernst Marcus'un emekli olmasıyla boşalan yeri almasıyla 1988'de emekli oluncaya kadar Zooloji Bölümü'nde profesör olarak görev yaptı. 1963'ten 1977'ye kadar zooloji bölümü'nün ilk kadın direktörüydü.
Onuruna isimlendirilen taksonlar
Diva Diniz Correa adına birçok takson isimlendirildi, planarya cinsi Dinizia,  nemertea cinsi Divanella ve Correanemertes ve de Karındanbacaklı (gastropod) türü Piseinotecus divae bunlara örnektir.
Brachypterois
Brachypterois, Scorpaenidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Tenpō takvimi
Tenpō takvimi (天保 暦, Tenpō-reki), bir Japon ay-güneş takvimi. 183-1844 yıllarında (genka reki - Tenpō döneminde) yayınlanmıştır. Edo döneminin sonlarında kullanılıyordu.
Tarih
Tenpō-reki sistemi Shibukawa Kagesuke'nin eseriydi. Japon gök bilimci ve matematikçiler tarafından oluşturulan son geleneksel takvim sistemiydi.
Tenpō takvimi, Japonya 1872'de Batı takvimini benimsediğinde terk edildi (Meiji 5 dönemi).
Alihan Kubalas
Alihan Kubalas (d. 26 Ekim 1991), orta saha pozisyonunda görev yapmış Türk futbolcudur.
Profesyonel kariyer
İstanbul kulüplerinin alt yapısında yetişen Alihan, 2016 yılında Ankaragücü'ne transfer olmadan önce alt liglerde mücadele etti. Alihan, 2 Eylül 2018 tarihinde Ankaragücü'nün Kasımpaşa'ya 2-1 yenildiği maçta Ankaragücü'yle ilk maçına çıkmış oldu.
Ruhi Ayangil
Ruhi Ayangil (d. 1953, İstanbul) Türk besteci, orkestra ve koro şefi, kanun sanatçısı, müzikolog, eğitimci, profesördür.
Hakkında
Ayangil Türk Müziği Orkestra ve Korosu'nun kurucusudur.
1997-2011 arasında Yıldız Teknik Üniversitesinde görevler aldı:
YTÜ Sanat ve Tasarım Fakültesi Kurucu öğretim üyesi,
YTÜ Sanat ve Tasarım Fakültesi Müzik ve Sahne Sanatları Bölümü Başkanı,
YTÜ Vedat Kosal Müzik Uygulama ve Araştırmaları Merkezi Kurucu Müdürü
Ulusal ve uluslararası sayısız konser, bilimsel çalışma ve CD kayıtları gerçekleştirmiştir. Çalışmaları birçok ödül kazanmıştır. Ayangil hâlen İTÜ Lisans Üstü Programı öğretim üyesi, Kaiser Wilhelm Üniversitesi CMO (Münster) Bilim Danışma Kurulu Üyesi ve Mimsanat Derneği SES Projesi uzman eğitmeni olarak bilimsel ve sanatsal faaliyetlerini sürdürmektedir.
Nurhan
Nurhan, bir kadın ismi, erkek ismi ve soyadı, şu anlamlara gelebilir:
Soykan
Soykan bir soyadıdır ve şu anlamlara gelebilir:
McLaren P1
McLaren P1, McLaren Automotive tarafından 2013-2015 yılları arasında sınırlı sayıda üretilen plug-in hibrit süperspor otomobil modelidir. İlk olarak 2012 Paris Otomobil Fuarı'nda tanıtılmış olup F1'in halefi olarak kabul edilmektedir. Aracın rakipleri LaFerrari ve Porsche 918'dir. Toplam 375 adet üretilmiştir.
P1'in pist modeli olan P1 GTR, 2015 Cenevre Motor Fuarı'nda tanıtılmış olup 58 adet üretilmesi planlanmaktadır.
Aploactis
Aploactis, Scorpaenidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Leucostethus
Leucostethus, Colostethinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Ricinodendron
Ricinodendron Euphorbiaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
New Piano in Town
New Piano in Town, Peter Nero'nun RCA Victor etiketiyle yayımladığı 1961 çıkışlı stüdyo albümüdür. Albüm, 4. Grammy Ödülleri'nde En İyi Aranjman dalında adaylık aldı.
Yuki Sakai
Yuki Sakai (d. 28 Haziran 1985), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2004 yılında Albirex Niigata kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Albirex Niigata Singapore kulüplerinde oynadı.
Âşık Peri
Aşık Peri (Azerbaycan Türkçesi: Aşıq Pəri, tahmini 1811, Maralyan, Hırdapara-Dizag ilçesi, Karabağ Hanlığı - ö. 1847) - Azerbaycanlı aşık, şair.
Hayatı
Aşık Peri, 1811 yılında bugünkü Cebrayıl bölgesinde bulunan Maralyan köyünde doğdu. Küçük yaşlardan itibaren aşık şiiriyle ilgilenmeye başladı. Kısa sürede ünü yayıldı ve devrinin aşıklarının dikkatini çekti. Tahmini olarak 1830'lu yıllarda Şuşa'ya taşındı ve hayatının geri kalanını burada geçirdi.
Feridun Bey Köçerli, Aşık Peri'ni eğitimli ve güzel bir hanım olduğunu yazar. Aşık meclislerinde çok itibar görürdü. Şairler onun güzelliğini şiirlerinde övmüştür.
Aşık Peri, Mirza Hasan Bey Mirza, Kerbelalı Abdullah Canizade, Caferkulu Han Neva, Muhammed Bey Aşık, Mirzacan Medetov gibi aşıklarla aşık atışması yapmış ve ününü artırmıştır.
Güzel şiirleri ve nüktesi ile kısa zamanda Karabağ şairlerinin ilgisini çekmiş, Şuşa'da sık sık şiir toplantılarına katılmıştır. Edebi miras günümüze tam olarak ulaşmamıştır ve sadece 50 civarında şiir bilinmektedir. Şiirleri ilk kez Mirza Yusif Karabağ'ın "Məcmueyi-divani-Vaqif və müasirini-digər" (1856) adlı mecmuasında, daha sonra ise A.Berge'in derlediği "Qafqaz və Azərbaycanda məşhur olan şüəranın əşarına məcmuədir" (Leipzig, 1867) adlı kitabında yayınlanmıştır.
Günümüzde koşukları daha çok bilinmektedir. Bu koşuklar sade ve anlaşılır bir dille söylenmiştir. Aşık Peri, tahminen 1847'de Şuşa şehrinde yaşamını yitirmiştir.
Apistus
Apistus, Scorpaenidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Here We Go Again (Demi Lovato albümü)
Here We Go Again, Amerikalı şarkıcı Demi Lovato'nun ikinci stüdyo albümüdür. 2009 senesinde halka sunulmuştur.12 parçadan oluşur. Artı 2 tane de bonus şarkısı vardır. Lovato bu albümden iki single (Here We Go Again-Remember December) seçmekle beraber,Gift of a Friend parçasının video klibini Disney-Tinkerbell animasyonu için çekmiştir. So Far So Great şarkısı ise,Demi'nin başrol olduğu Disney dizisi Sonny With a Chance'in jenerik müziğidir. Here We Go Again, ilk haftasında Billboard’a #1 numarayla girdi.
Prenses Sibylla (Saxe-Coburg ve Gotha)
Saxe-Coburg ve Gotha Prensesi Sibylla (Sibylla Calma Marie Alice Bathildis Feodora von Sachsen-Coburg und Gotha; 18 Ocak 1908 – 28 Kasım 1972), mevcut İsveç Kralı XVI. Carl Gustaf'ın annesiydi. Saxe-Coburg-Gotha Hanedanı'nın bir üyesi olan Sibylla, İsveç tahtına çıkmak için Västerbotten Dükü Prens Gustaf Adolf ile evlenerek bir İsveç prensesi oldu.
Epipedobates
Epipedobates, Colostethinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Ricinus
Ricinus Euphorbiaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Chaebol
Chaebol (chae "zenginlik veya mülk", bol "hizip veya klan"), Güney Kore merkezli iş konglomeratlarıdır. Chaebollar genellikle küresel çok uluslu şirketler olup tüm işletmelerin üzerinde gücü olan bir yönetim kurulu başkanı tarafından yönetilirler. Terim ilk kez 1984 yılında kullanılmıştır. Japonya'daki keiretsular ile benzerlik gösterirler fakat keiretsuların aksine özel banka sahibi olmaları engellenmiştir. Bu tanıma giren birkaç büyük Koreli aile kontrollü kurumsal grup bulunmaktadır.
Chaebollar aynı zamanda Güney Kore siyasetinde önemli bir rol oynamaktadırlar. Birçok iş insanı nispi temsil yoluyla Ulusal Meclis üyesi olarak seçildiler. 2000'lerde itibaren Hyundai Kuzey Kore-Güney Kore ilişkilerinde büyük rol oynamıştır.
Önemli chaebol grupları arasında Samsung, Hyundai, LG, SK Group, Lotte, GS Group, Kumho Asiana Group, Hanjin, Hanwha ile eski Daewoo bulunmaktadır.
Sivapithecus
Sivapithecus (Shiva'nın maymunu; sinonim: Ramapithecus) soyu tükenmiş bir büyük insansı maymun cinsidir. 12.2 milyon yıl öncesine tarihlenen, bu cinse atanan hayvanların fosil kalıntıları, şimdi genellikle geç Miyosen'e tarihlenir. İlk fosiller 19. yüzyılda Hint Yarımadası'nın Siwalik Tepelerinde ve Kutch'ta bulunmuştur.Bu cinsteki türlerden herhangi biri modern orangutanların atası olabilir.
Bazı erken keşiflere ayrı ayrı isimler verildi: Ramapithecus (Rama'nın Maymunu) ve Bramapithecus (Brahma'nın Maymunu). Bu canlıların insanların olası ataları olduğu düşünülüyordu.
Keşif
Sivapithecus'un ilk tamamlanmamış örnekleri 19. yüzyılın sonlarında kuzey Hindistan'da bulundu.
Başka bir buluntu Nepal'de Tinau Nehri kıyısında, Palpa dovan vdc'de yapıldı; 1932'de ülkenin batı kısmı. Şimdi Katmandu Doğa Müzesi'nde. Bu buluntuya "Ramapithecus" adı verildi. Kaşif G. Edward Lewis, çenenin o zamanlar bilinen herhangi bir maymun fosilinden daha çok bir insana benzediği 1960'larda yeniden gündeme gelen bir iddiaydı. O zamanlar, insanların atalarının 14 milyon yıl önce diğer insansı maymunlardan ayrıldığı düşünülüyordu. Moleküler genetik çalışmalar, insan ve şempanzenin son ortak atasının 5.5 ila 7 milyon yıl önce yaşadığını hesaplamıştır (Bkz. İnsanın evrimi). Fosilin sadece insanın atalarıyla ilişkili olmadığı kesindir, yani 1960'lardaki iddialar tutarsızdır. Yine moleküler genetik çalışmalar, Orangutan ataları (Ponginae) ile şempanzelerin, gorillerin ve insanların ortak atalarının (Homininae) 12-16 milyon yıl önce ayrıldığını göstermiştir (Bkz. OİSOA) Ancak Sivapithecus, daha çok Ponginae ile ilişkilidir.