Batı_Ukrayna_Halk_Cumhuriyeti
Yahudi azınlığa yönelik muamele
Polonyalılar ve Batı Ukrayna Halk Cumhuriyeti arasındaki ilişkiler düşmanca olsa da, Cumhuriyet ile Yahudi vatandaşları arasındaki ilişkiler genellikle tarafsız ya da pozitifti. Yahudi ve Polonya cemaatleri arasında derin bir rekabet vardı ve özellikle Polonya Ulusal Demokrat Partisi tarafından desteklenen antisemitizm Polonya ulusal ideolojisinin bir özelliği haline geldi. Sonuç olarak, birçok [nicel] Yahudi Polonya bağımsızlığını Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra en az arzu edilen seçenek olarak görmeye başladı. Polonya makamları tarafından Yahudilere karşı alınan karşıt konumun aksine, Ukrayna hükûmeti Yahudi kültürel ve politik özerkliğini kendi meşruiyetini geliştirmenin bir yolu olarak aktif olarak destekledi. Batı Ukrayna hükûmeti, Yahudi kültürel ve ulusal özerkliğini garanti etti, Yahudi topluluklarına kendi kendini yönetme statüsü verdi ve Batı Ukrayna hükûmetinin onayı ile Aralık 1918'de Merkezi Yahudi Ulusal Konseyi'ni temsil eden Yahudi ulusal konseylerinin oluşumunu destekledi. Batı Ukrayna Ulusal Cumhuriyeti Bakanlar Konseyi, Yahudi okulları için Yidce dilinde ders kitapları ve görsel yardımlar satın almış ve Lviv'deki Polonyalı Pogrom'un Yahudi kurbanlarına yardım sağlamıştır. Ukrayna basını Batı Ukrayna Cumhuriyeti'nin Yahudi vatandaşlarına karşı dostane bir tutum sergilemiştir. İbranice ve Yidiş okulları, kültür kurumları ve yayıncılarının müdahale etmeden çalışmasına izin verilmiştir. Cumhuriyetin demografik özelliklerini yansıtarak, ulusal parlamentodaki koltukların yaklaşık üçte biri ulusal azınlıklara (Polonyalılar, Yahudiler, Slovaklar ve diğerleri) ayrıldı. Polonyalılar seçimleri boykot ederken, Yahudiler Polonya-Ukrayna çatışmasındaki tarafsızlıklarını ilan etmelerine rağmen delegelerin yaklaşık yüzde 10'u tarafından temsil edildi. Ukraynalı köylülerin ve askerlerin yerel Yahudi karşıtı saldırıları ve soygunları, Polonyalıların benzer eylemlerinden çok daha az sayıda ve daha az acımasızken, Ocak ve Nisan 1919 arasında gerçekleşti. Hükûmet bu tür eylemleri alenen kınadı ve Yahudi cemaatinin savunmasına müdahale etti, bu tür suçları işleyenleri hapsetti ve hatta idam etti. Hükûmet ayrıca Polonya-Ukrayna ihtilafı sırasında Yahudi'nin tarafsızlığını ilan etti. Yevhen Petrushevych'in emriyle, Yahudileri iradesine karşı harekete geçirmek ya da Ukrayna askeri çabalarına katkıda bulunmaya zorlamak yasaklandı. Batı Ukrayna ekonomisine yardım etme çabasıyla, Batı Ukrayna hükûmeti Yahudi tüccarlara taviz verdi. Batı Ukrayna hükûmetinin Yahudilere karşı samimi tutumu, Yahudi cemaatinin birçok üyesi tarafından karşılık verildi. Her ne kadar Yahudi siyasi örgütleri resmi olarak Polonya-Ukrayna mücadelesinde tarafsızlıklarını ilan etseler de, birçok bireysel Yahudi desteklerini teklif etti veya Polonya ile çatışmasında Batı Ukrayna hükûmetine sempati duydu. Dağılan Avusturya-Macaristan ordusunun Yahudi subayları Batı Ukrayna ordusuna katıldı ve Yahudi hakimler, avukatlar, doktorlar ve demiryolu çalışanları Batı Ukrayna kamu hizmetine katıldı. Kasım 1918'den itibaren, Batı Ukrayna hükûmetine sadakat sözü vermeyi reddeden kamu hizmetindeki etnik Polonyalılar ya topluca bırakıldı ya da kovuldu; onların pozisyonları Ukrayna devletini desteklemek isteyen çok sayıda Yahudi tarafından dolduruldu. Yahudiler Ternopil, Stanislaviv ve Kolomyia'daki mahkemelerde yargıç ve hukuk danışmanı olarak hizmet verdiler. Yahudiler de kendi polis birimlerini oluşturabildiler, ve ayrıca bazı yerlerde Ukrayna hükûmeti yerel Yahudi milislere güvenlik ve düzenin sağlanmasında sorumluluk vermiştir. Sambir ve Radekhiv bölgelerinde polis gücünün yaklaşık üçte biri Yahudi idi. Yahudiler Batı Ukrayna Ulusal Cumhuriyeti ordusuna kendi taburlarını yerleştirdiler ve Yahudi gençler Batı Ukrayna ordusu için izci olarak çalıştılar. Batı Ukrayna ordusuyla işbirliği yapan ve hizmet veren Yahudilerin çoğu Siyonistlerdi. Genel olarak, Yahudiler Batı Ukrayna hükûmetinin tüm şubelerine katılan etnik olmayan Ukraynalıların en büyük grubunu oluşturdu. Batı Ukrayna hükûmeti tarafından Yahudilere yönelik liberal tutum atfedilebilir. Habsburg'un etnik gruplar arası hoşgörü ve işbirliği geleneğine on dokuzuncu ve yirminci yüzyılın sonlarındaki aydınlar ve askeri subaylar üzerinde iz bıraktı.