cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Doğu Cephesi (II. Dünya Savaşı)
Almanların Moskova’ya ilerleyişi
Merkez Ordu Grubu’nun hedefi Moskova’ya ulaşmaktı. Almanlar, kış gelmeden Moskova’yı alacaklarını düşünmekteydi. Smolensk, Almanlar tarafından ele geçirildi (15 Temmuz 1941). Merkez Ordu Grubu hızlı bir şekilde Moskova’ya doğru ilerlerken Hitler, Kuzey ve Güney Ordu Grubu’na, Merkez Ordusundan takviyeler gönderdi. Merkez Ordu Grubu’ndan gelen takviye ile Kiev ele geçirildi (19 Eylül 1941). Kiev’in alınması ile birlikte Kafkas petrollerine giden yol açılmaktaydı. Ekim’de Moskova’ya saldırı için emir verildi. Sovyet kuvvetlerinin sayısı çoktu ancak Alman saldırısı için yetersiz hazırlanmış ve konuşlandırılmıştı. Aynı zamanda savunma operasyonları için yetersiz doktrinleri vardı. Kısaca Sovyetler, Almanlarla savaşmaya hazır değildi. Ancak yağmurların başlaması ve çamur ile birlikte ikmalde sıkıntılar baş gösterdi. Aynı zamanda Rus partizanların faaliyetleri de Almanlara karşı çok etkili oldu.
Öncesi
II. Dünya Savaşı'nın başlangıcı, pek çok tarihçi tarafından Alman ordularının 1 Eylül 1939'da Polonya'ya saldırması olarak kabul edilir. Alman ordularının Polonya topraklarında savaşı sürerken, aynı yılın sonunda ülkenin doğu bölgelerine yönelik bir SSCB taarruzu başlamıştı. 1939 sonunda Polonya işgal edildi ve Polonya, Almanya ve SSCB arasında bölüşüldü. Polonya birliklerinin büyük kısmı teslim olurken, teslim olmayanlar da başka ülkelere kaçarak burada toparlanmaya ve ülkeyi Alman işgalinden kurtarmak için çalışmalara başladılar.
Yıl bitmeden, 30 Kasım 1939'da Sovyet orduları Finlandiya'ya taarruz etmiştir. Kış Savaşı olarak bilinen muharebeler sonunda, sert Fin direncine karşın Finlandiya, Sovyet orduları tarafından 13 Mart 1940'ta işgal edilmiş oldu.
Ardından 9 Nisan 1940 tarihinde Alman kuvvetleri Norveç'in istilasına başlamıştır. Norveçliler direnmişlerse de 10 Haziran 1940 tarihinde Norveç, Alman istilasına boyun eğmiştir.
Hitler’in bir sonraki saldırısı Fransa’ya olmuştur. 10 Mayıs 1940 tarihinde Alman birlikleri Belçika üzerinden Fransa’ya saldırdılar. Çatışmalar, 14 Haziran’da Alman kuvvetlerinin Paris’e girmesiyle sonuçlandı.
6 Nisan 1941 tarihinde Almanya, Yugoslavya ve Yunanistan’a saldırdı. Yugoslavya, 17 Nisan’da, Yunanistan ise 24 Nisan’da teslim oldu.
1941 yılı harekâtları
küçükresim|300px|sol|[[Barbarossa Harekâtı: 21 Haziran 1941-5 Aralık 1941 arası Almanların Sovyetler Birliği'ni işgali:
]]
Barbarossa Harekâtı
22 Haziran 1941 saat 04.45'te, İtalya, Romanya ve diğer müttefik ülkelerin askerlerinin desteğiyle yaklaşık üç milyon Alman askeri sınırı geçti ve Sovyetler Birliği topraklarına üç koldan taarruz başlatıldı. Kuzey Ordular Grubu'nun hedefi Baltık ülkeleri yoluyla Leningrad'dı. Merkez Ordular Grubu ise Brest-Litovsk ve Minsk'e saldırdı. Güney Ordular Grubu'na ise Galiçya'ya ilerlemesi ve Ukrayna'yı işgal etmesi görevi verilmişti. Panzer kuvvetleri yüzbinlerce Sovyet askerini çembere aldı. Bu yıldırım harekâtının bir parçası olarak Alman Hava Kuvvetleri tarafından, harekâtının ilk haftası içinde Rus hava kuvvetlerinin ülkenin batısındaki unsurları neredeyse tümüyle imha edilmişti. En azından etkinlik gösteremeyecek ölçüde yıpratılmıştı.
Kızıl Ordu'nun Dinyeper ve Daugava ırmaklarının arkasına çekilmesi ile birlikte, Sovyet hiyerarşisi bölgede bulunan ağır sanayinin çoğunun sökülüp ve açık yük vagonlarına yüklenerek cephe hattından uzaktaki Ural Dağları ve Orta Asya'da tekrar kurulmasını planlıyordu. Birçok sivil teçhizatla birlikte tahliye edilemedi ve işgalci güçlerin merhametine bırakıldı.
Minsk, 28 Haziran 1941 günü Alman kuvvetlerinin eline geçti. Guderian'ın panzer birlikleri 11 Temmuz'da Dinyeper Nehri'ni geçtiler. Güneyde ise, Güney Ordular Grubu'na bağlı 11. Ordu ve 3. ve 4. olmak üzere iki Romanya ordusu Besarabya’yı geçip Karadeniz liman kenti Odessa’ya ilerlerken Sovyet Güneybatı Cephesi komutanı General Mihail Kirponos’un 4 mekanize kolordusunun karşı taarruzuna uğradılar. Kursk Savaşı'na kadarki dönemde yaşanan en büyük tank savaşıdır bu. Rusların iyi koordine edemedikleri tank birlikleri, Kleist’in manevralarıyla püskürtülmüştür. Bununla birlikte Alman kayıpları da ağır olmuştur. Bu muharebelerin hemen ardından Kleist’in kumandasındaki 1. Panzer Grubu, Kiev yönünde ilerlemekteyken güneye çark ediyor. Güney Ordular Grubu'nun diğer unsurlarıyla birleştiklerinde, bölgede toplanmış olan Mareşal Semyon Budyonni komutasındaki Sovyet birlikleri çembere alındı. Uman Muharebesi olarak bilinen ve 8 Ağustos'a kadar süren çatışmalarda Kızıl Ordu kayıpları ölü ya da tutsak olarak 300.000'i buldu.
Alman taarruzlarının hızı, sertleşen Kızıl Ordu direnci karşısında giderek düşmeye başladı. Panzer birliklerince kuşatılan Kızıl Ordu birlikleri, kuşatmaya karşın direnmeye devam ediyorlardı.
Guderian'ın birlikleri 16 Temmuz 1941'de Smolensk'e girdiler. Smolensk neredeyse Moskova'nın bahçe kapısıdır. Ancak Smolensk batısında kuşatılan Rus birlikleri, Temmuz ayı sonuna kadar direnmeyi sürdürmüştür. Bu bölgede son derece sert çatışmalar yaşandı ve Alman kayıpları da giderek arttı.
Smolensk bölgesinde kuşatılan Kızıl Ordu birliklerinin imhasıyla Barbarossa Harekâtı'nın stratejik hedefine ulaşılmış oldu. Rusya'nın batısındaki Kızıl Ordu kuvvetlerinin imha edilmesi, tam da planlandığı gibi olmasa da gerçekleşmişti. Temmuz ayı sonlarında Merkez Ordular Grubu, diğer kesimlerden aktarmalarla takviye edilmiştir. Bu takviyelerle, tüm Doğu Cephesi kuvvetlerinin % 43 ü ve Doğu Cephesi'ndeki tüm zırhlı birliklerin % 74 ü Merkez Ordular Grubu bünyesinde toplanmış oldu. Bütün bunlar, o günlerde Wehrmacht'ın ana stratejik hedefinin Moskova olduğunu bir kez daha vurgulamaktadır. Guderian'ın 2. Panzer Grubu da iki piyade kolordusuyla takviye edilmişti. 1 Ağustos 1941'de Guderian kuvvetleri Roslavl yönünde taarruza başladı ve aynı gün kenti ele geçirdi. Bir hafta süren Roslavl Muharebesi ardından hedef Vyazma'dır.
Ancak Hitler, 21 Ağustos 1941 tarihinde yayınladığı emirle harekâtın yönünü güneye, Kiev'e çevirmiştir.
Alman generaller, Moskova'ya ani bir harekât düşünürken, Hitler onları reddetti. Hitler'e göre Ukrayna'daki hububatın ve ağır sanayinin Alman kontrolüne alınması gerekiyordu.
Kiev Muharebesi
Kiev ve çevresindeki Kızıl Ordu kuvvetlerinin imhası ve bölgenin işgal edilmesini esas alan plan, Merkez Ordular Grubu'ndan Guderian'ın 2. Panzer Grubu ve Güney Ordular Grubu'ndan Kleist'in 1. Panzer Grubu'nun ortak harekâtına dayanmaktadır. Harekâtı, Rundstedt yönetecektir. Guderian kuvvetleri 25 Ağustos 1941 tarihinde Desna Nehri'ni geçerek Kiev'e doğu yönünden taarruz etmişlerdir. Karşılaşılan çok sert direnme nedeniyle Guderian, takviye edilmesini istediyse de Alman Genelkurmayı bu talebi karşılamadı. Von Kleist'in kuvvetleri ise Kiev'in güneyinden dolaşarak kuşatmanın güney kıskacını oluşturmaktadır. Kiev savunması esnasında Semyon Budyonni komutasındaki kuvvetlerin kuşatılması, 16 Eylül 1941 tarihinde tamamlanmıştır. 19 Eylül'de Kiev Alman kuvvetlerinin eline geçmiş, Kiev Muharebesi 26 Eylül'de sona ermiştir.
Moskova ve Rostov
[[Dosya:Eastern Front 1941-12 to 1942-05.png|küçükresim|300px|sol|5 Aralık 1941-7 Mayıs 1942 arası Sovyet karşı atağı:
]]
Kiev Muharebesi'nin sonuçlanması ardından Hitler, Moskova'ya ilerlemeye karar verdi. Panzer grupları yeniden, Panzer Orduları olarak düzenlenerek Moskova'yı almak için Tayfun Harekâtı kod adlı harekât uygulamaya konuldu. Ancak Guderian'ın birliklerinin bölgeye kaydırılması zaman almıştır. 30 Eylül günü Moskova Muharebesi başlatıldı. 2. Panzer Ordusu Oryol'den Plavsk'taki Oka Nehri'ne giden, ulaştırma için daha elverişli yoldan saldırıya geçerken, 3. ve 4. Panzer Ordusu Vyazma'da Bryansk'ta Rus kuvvetlerini iki büyük çember içine aldı. Kuzey Ordular Grubu ise Leningrad'ın doğusundaki demiryolu hattını kontrol altına almak için taarruz etti. Bu aşamada, 900 gün sürecek olan Leningrad Kuşatması başlamış oldu.
Güney Ordular Grubu ise Dinyeper'den Azak Denizi yönünde taarruzlara başladı. Taarruz, Harkiv, Kursk ve Stalino yönünde ilerleyecektir. Alman 11. Ordu'su Kırım Yarımadası'nda ilerleyerek kış öncesinde yarımadayı işgal etti. Rostov 21 Kasım 1941 tarihinde Alman kuvvetlerinin kontrolüne geçti. Rostov'la Kafkasya'nın da yolu açılmıştı. Ne var ki Alman hatları fazlasıyla ileri çıkmıştı. Sovyet karşı taarruzları ileri hatlardaki 1. Panzer Ordusu'na karşı taarruzlara başladılar. Bu karşı taarruzlar sonunda Alman kuvvetleri, 27 Kasım'da Rostov'u tahliye ettiler. Bu geri çekilme, Doğu Cephesi'nde Alman kuvvetlerinin ilk önemli geri çekilmesidir. Alman kuvvetleri, Kızıl Ordu taarruzları karşısında, Rostov kentinin 80 km. batısında, Mius Nehri gerisinde tutunabildiler.
Moskova önlerindeki Alman kuvvetleri 15 Kasım 1941'de son bir atılımla Moskova'yı kuşatmaya girişmiştir. 4. Panzer Ordusu'nun öncü kuvvetleri, Kremlin Sarayı'na 30 kilometre kadar sokulmayı başardılar. Alman kuvvetlerinin Moskova savunmasına en fazla yaklaşabildikleri hattır bu. Kasım ayının ikinci yarısında 3. ve 4. Panzer Orduları'nın taarruzları da bir ilerleme sağlayamamıştır. Son bir haftadır Tula’yı kuşatmak için birliklerini muharebeye sokan Guderian da 5 Aralık 1941 gecesi taarruzu durdurma ve savunma hatlarına çekilme kararı almıştır.
Moskova Savaşı devam ederken, Rusya'da hava durumu kötüleşmeye başladı. Ekim'in ikinci yarısıyla birlikte, yolları çamura dönüştüren çok şiddetli yağmur yağmaya başladı ve bu durum Alman araçları, atları ve askerleri için tuzak olmaya başladı. Moskova'ya 160 km kala, hava durumu iyiden iyiye kötüleşti ve kar yağmaya başladı. Askerî araçlar hareket edebilse de aynı şey Alman askerleri için geçerli değildi, çünkü askerler kış için hazır değildi. Alman komutanlar, savaşın birkaç ay içinde biteceğini umarak kışta savaşmak için ordularını yeterince donanımlı hale getiremediler. Alman ve Sovyet demiryollarındaki ray aralığı farkı, her türlü ikmal malzemesinin taşınmasını güçleştirdi.
15 Kasım'daki son saldırıda Almanlar, Moskova'yı almaya çalıştı. 6 Aralık günü Wehrmacht ın Moskova'yı almak için çok güçsüz olduğu anlaşıldı ve saldırı durduruldu. General Jukov zinde, iyi eğitilmiş Sibiryalı yedek kuvvetleri, Japonya'nın Rusya'ya saldırma hazırlığı içinde olmadığı istihbaratına dayanarak doğudan transfer ederek karşı atak başlattı.
Sovyet karşı saldırısı
Kış boyunca, Jukov Sibirya'dan ve Moskova'nın uzak doğusundan zinde ve iyi eğitilmiş Sovyet kuvvetlerini transfer etti. 5 Aralık 1941'de bu takviye kuvvetleri, yeni T-34 tankı ve Katyuşa roketatarları desteğiyle Moskova yakınlarındaki Alman hatlarına saldırdı. Yeni Sovyet askerleri kış savaşına hazırdı ve kayak kullanan taburları vardı.
Japonya'nın barış teklifi
Japonya, Asya'daki Amerikalı baskısını hafifletmek için Mart 1942'de Nazi Almanyası ile Sovyetler Birliği'ne barış yapmayı teklif etti ancak Almanlar bu teklifi reddetti.
Don, Volga ve Kafkaslar
[[Dosya:Eastern Front 1942-05 to 1942-11.png|küçükresim|300px|sağ|'Mavi' Durum:
]]
Planlar tekrar Moskova'ya saldırmak olmasına rağmen, 28 Haziran 1942'de taarruz başka bir doğrultuda tekrar başladı. Güney Ordular Grubu, Voronej Muharebesi'ni başlatarak ve güneydoğu yönünde Don Nehri'ni takip ederek ilk adımı attı.
Aynı zamanda 6. Ordu, Don Nehri'ni geçen 1. Panzer Ordusu'na yardıma giden 4. Panzer Ordusu'nun yardımı olmadan Stalingrad'a doğru yola koyuldu. 4. Panzer Ordusu'nun Stalingrad taarruzuna tekrar katılması üzerine Sovyet direnişi sertleşti. Don Nehri üzerinden geçiş, 23 Ağustos'ta Alman ordusunu Volga'ya ulaştırdı, fakat üç ay boyunca Wehrmacht Stalingrad Muharebesi'ni sokak sokak çarpışmak zorunda kaldı.
11 Eylül (film)
11 Eylül (ing.: 11 ' 09 " 01 September 11), farklı ülkelerden 11 yönetmenin çektiği kısa filmlerden oluşan 2002 yılı yapımı 135 dakika uzunluğunda uluslararası bir uzun metrajlı film. Yönetmenler, 11 dakika, 9 saniye süren kısa bölümlerde 11 Eylül saldırılarına ilişkin kendi bakış açılarını yansıtmışlardır. Filmin orijinal fikri ve prodüksiyonu Fransız yönetmen Alain Brigand'a aittir.
Ödüller
Film, 2002 Cannes Film Festivalinde özel ödülle ödüllendirilmiştir.
Doğu Cephesi (II. Dünya Savaşı)
Stalingrad
6. Ordu ile 4. Panzer Ordusu Stalingrad'a girmek için savaşırken, Sovyet orduları özellikle Rumenlerin düşüremediği ve 19 Kasım 1942'de Rusların saldırıya geçtiği Don Nehri'nin köprübaşlarına başta olmak üzere şehrin her iki tarafına yerleşti. Uranüs Harekâtı'nda iki Sovyet cephesi Romanya ordusunda delik açtı ve 23 Kasım'da, 300.000 Mihver kuvvetini tuzağa düşürerek Kalaç'ta birleşti.
Almanlar, Stalingrad'daki 6. Ordu'yu kurtarabilmek için Rusya'ya yaptıkları asker sevkiyatında acele ediyorlardı, fakat 12 Aralık'a kadar devam eden taarruz, 6. Ordu'nun güçsüz olması ve dış yardım kuvvetinin Sovyet orduları tarafından durdurulması nedeniyle başarısız oluyordu. 31 Ocak 1943'te 300.000 kişilik 6. Ordu'dan sağ kalan 95.000 asker teslim oldu. Kısa süre sonra Voronej'deki Macar 2. Ordusu da yok oldu. Sovyetler, Don'dan 500 km ileri giderek önce Kursk'a sonra Harkiv'a ulaştı.
Kursk Muharebesi
küçükresim|300px|[[Üçüncü Harkov Muharebesi (19 Şubat 1943 - 1 Ağustos 1943) ve Citadel Harekâtı (Kursk Savaşı, 6 - 15 Temmuz 1943)'nda Alman ordusunun ilerlemesi.
]] Ana Madde: Kursk Muharebesi
1943 yılı başlarından itibaren her iki taraf da, askerî harekâtlar açısından büyük güçlükler yaratan kış ve ilkbahar mevsimleri ardından girişecekleri genel harekâtların hazırlığı içindeydi. Alman tarafında gerek Hitler, gerekse generalleri, geniş çaplı bir askerî harekâta fazlaca sıcak bakmamaktadır. Kafkasya ve Stalingrad'da uğranılan başarısızlıklar ve kayıplar, geniş çaplı bir askerî harekâta olanak bırakmamıştır. Sonuç olarak daha dar kapsamlı bir harekât üzerinde çalışılmaktadır. Bu araştırmalarda belirgin olarak öne çıkan görüş, Kursk'un çevresinde, cephe hattının Alman hatlarında oluşturduğu geniş ve derin çıkıntıdır. Bu bölge, cephe hattında 225 km. kadar batıya doğru uzanan, 250 km. genişliğinde bir alandır. Bu çıkıntının, iki yanından yapılacak taarruzlarla kanatlardan girerek kesilip alınmasıyla, bölgedeki çok sayıdaki Kızıl Ordu birliği imha edilmiş olacaktır. Bu şekildeki bir harekât planı, Mayıs ayı başlarında yapılan bir toplantıda incelendi. Konuyla ilgili bir dizi çalışmanın ardından Hitler, 1943 yılı yaz genel taarruzları için Kursk çıkıntısını hedef seçti.
Ancak harekâta karar verilmiş olmasına karşın, esas olarak Hitler'in kararıyla başlama tarihi birkaç kez ertelenmiştir. 1943 yılında, Alman savaş endüstrisi, daha gelişkin bir tank modeli olan Panther tanklarının üretimine başlamıştı. Hitler, harekâtta görev alacak birliklerin bu silahlarla donatılması konusunda ısrarlıydı ve bu tankların üretilip cepheye gönderilmesi için harekât ertelendi. Sonunda harekât tarihi olarak 5 Temmuz 1943 tarihi belirlenmiştir.
Sovyetler Birliği tarafında ise, 1943 yılı yaz harekâtına taarruz eden taraf olarak başlama eğilimi yaygındı. Başta Stalin olmak üzere pek çok Kızıl Ordu subayı bu görüşten yanaydı. Hatta Almanların üzerinde çalıştığı Kursk çıkıntısını hedefleyen taarruzları öğrenildiğinde dahi, en azından önleyici taarruz fikri hakimdi. Fakat Jukov ve Vasilevski, sonunda genel kabul görecek olan, başlangıçta savunmada kalmayı esas alan planlarını kabul ettirmeyi başardılar. Sonuçta ortaya çıkan ve Stalin tarafından da onaylanan Sovyet savaş planı, Kursk çıkıntısına taarruz eden Alman kuvvetlerinin yıpratılması, güçlerini yitirdiklerinde ise genel bir karşı taarruzla geri atılması esasına dayanmaktadır.
Çeşitli kaynaklardan edinilen bilgilerle Alman planını öğrenen STAVKA, bölgede yoğun bir tahkimat çalışması başlattı. Mayın tarlaları, tank engelleri, Makineli tüfek yuvaları, top ve tanksavar mevzileri ve siperlerle derinliğine bir savunma düzeni kuruldu. Hitler'in harekâtı birkaç kez ertelemesi de, bu savunmanın daha da geliştirilmesi açısından ek zaman sağladı.
Alman taarruzu, kuzeyden ve güneyden olmak üzere iki kanattan planlanmıştı. Alman planına göre General Kluge'nin Kuzey Ordular Grubu'na bağlı Walter Model komutasındaki 9. Ordu kuzeyden, Mareşal von Manstein'in Güney Ordular Grubu'na bağlı General Hermann Hoth komutasındaki 4. Panzer Ordusu ile General Werner Kempf komutasındaki Kempf Ordu Müfrezesi, güneyden taarruz edecektir. Toplam rakamlarla Alman tarafında 3 bin tank ve kundağı motorlu top, 2.110 uçak ve 900 bin kişilik bir kuvvet, Kursk çıkıntısının iki yanında toplanmıştır. Bu birlikler, toplam 17 zırhlı, 3 mekanize ve 16 piyade tümeninden oluşan 36 tümenlik bir kuvvettir. Sovyet planında ise çıkıntının kuzey kenarında Merkez Cephesi, güney kenarında ise Voronej Cephesi olarak düzenlenmişti. Ayrıca, her cephenin kendi ihtiyat birliklerinden ayrı olarak, ihtiyat olarak kullanılmak üzere bir üçüncü cephe, Step Cephesi de hazırlanmıştı.
Alman taarruzu, 5 Temmuz 1943 sabahı her iki kesimde de aynı anda başlatıldı. Kuzeyde 45 km.lik bir cephe hattından taarruz eden Alman kuvvetlerinin taarruz cephesi her gün biraz daha daraldı. Ayrıca günlük ilerlemeler daha kısa olmaya başladı. Bu kesimde Alman ileri hareketi 10 Temmuz tarihinde durmuştur.
Güney kesimde ise daha fazla tank gücüne sahip olan Alman birlikleri burada da kuzeydeki gibi, ama daha az belirgin biçimde giderek yavaşladılar ve cephe hattı daraldı. Bununla birlikte kuzey kesime göre daha derin bir girme sağladılar. Sovyet savunma cephesi, 11 Temmuz'da kritik bir duruma gelmişti. Bunun üzerine STAVKA, ihtiyatta tutmakta olduğu Step Cephesi kuvvetlerini muharebeye sokma gereği duydu. Prohorovka köyü yakınlarında 12 Temmuz 1943 günü, 4. Panzer Kolordusu ile Step Cephesi'nin 5. Muhafız Tank Ordusu arasında gerçekleşen Prohorovka Muharebesi, tarihin en geniş çaplı tank muharebelerinden biri sayılır. Bir günlük muharebenin sonunda iki taraf da kesin bir sonuç elde edemedi. Yine de Kızıl Ordu tankları savaş alanında kalırken Alman tankları çekildi. Prohorovka Muharebesi, Kursk Muharebesi'nin son çatışması olmuştur. Gerek kuzeyde ve gerekse güneyde, Alman kuvvetleri için artık bir başarı şansı kalmamıştı. Hitler, 17 Temmuz 1943 tarihinde birliklerin taarruz çıkış hatlarına çekilmesi için emir vermiştir.
Kutuzov Harekâtı
Kursk Muharebesi'nin kuzey kesiminde Alman ileri hareketinin durduğu 10 Temmuz'dan iki gün sonra, 12 Temmuz 1943 günü, Sovyet Batı Cephesi, Bryansk Cephesi ve Merkez Cephesi kuvvetleri, Oryol yönünde bir genel taarruz başlattılar. Bu harekât, Kursk çıkıntısının kuzeyindeki Oryol girintisine yönelik bir genel taarruzdu. Taarruzlar Oryol çıkıntısına ve kuzey kanadına karşı başlatıldı. Kuzey kanattan gelişen taarruz, üç günün sonunda 50 km.lik bir ilerlemeyle Oryol'un batısında ulaşmıştı. Daha güneydeki taarruz ise kente 20 km. yaklaşmıştı. Kuzeyden gelen Kızıl Ordu birlikleri, Oryol - Bryansk demiryolu hattını tehdit eder duruma geldiklerinde bu durum, bölgedeki Alman kuvvetleri açısından kritik bir durum yaratmıştır. General Kluge, taarruz hattındaki üç panzer tümenini geri çekerek bu bölgeyi takviye etmeyi zorlandı. Tam bu anda, karşısından üç panzer tümeni çekilmiş olan General Rokossovski, güneyden Oryol yönünde bir taarruz başlatma fırsatı bularak harekete geçti. Bu taarruzların devamında Alman kuvvetleri Oryol'u 5 Ağustos 1943 tarihinde tahliye ettiler. Bölgede çatışmalar 18 Ağustos 1943 tarihine kadar devam etmiştir.
Rumyantsev Harekâtı
STAVKA'nın Kursk Muharebesi öncesi planlaması, önce Alman taarruzlarını göğüslemek (Kursk Savunma Harekâtı), ardından genel karşı taarruzlar başlatmak şeklindeydi. Kutuzov Harekâtı, her ne kadar sınırlı hedefleri olan bir harekâtsa da, Kızıl Ordu'nun genel karşı taarruzlarını başlatmış oldu. İkinci genel karşı taarruz harekâtı, Kursk çıkıntısının güneyi için planlanmıştı. Daha derin hedefli bir operasyon olması dolayısıyla da hazırlık zamanı gerektirmiştir. Harekât, Voronej Cephesi ve Step Cephesi kuvvetlerince, 3 Ağustos 1943 tarihinde başlatıldı. Alman savunması, Mareşal von Manstein komutasındaki Güney Ordular Grubu'dur. Her iki cephe kuvvetlerinin büyük kısmıyla bu tarihte başlatılan esas taarruz, Tomorovka ile Belgorod arasındaki Alman savunma hatlarına yöneldi. İlk gün sonunda Kızıl Ordu birlikleri Alman savunma hatlarını yararak ilerledi. Step Cephesi kuvvetleri, Belgorod ve batısına yönelik olarak taarruzlarını sürdürürken Voronej Cephesi kuvvetlerinin büyük kısmı, Harkiv'in kuzeyinden geçen bir taarruz ekseninde ilerlediler. Belgorod, 5 Ağustos 1943 günü Kızıl Ordu birliklerinin kontrolüne geçti. Bu arada Voronej Cephesi kuvvetleri, Güney Ordular Grubu'nun 4. Panzer Ordusu'la Kempf Ordu Müfrezesi arasında derin bir girme sağlamıştı. Belgrod'un düşmesinden sonra Step Cephesi kuvvetleri de Harkov yönünde taarruzlarına devam ettiler. Yine 5 Ağustos'ta Voronej Cephesi'nin 57. Ordu'su, Tomorovka'nın daha batısından taarruza başladı. Voronej Cephesi kuvvetleri, Tomorovka'nın iki yanında derin birer girme sağlayınca, bu bölgedeki Alman kuvvetleri kuşatılmamak için geri çekildiler.
Mareşal von Manstein, ihtiyattaki Das Reich ve Totenkopf tümenlerine, Harkov'un batısında mevzi almalarını emretti. Bu iki tümene iki görev verilmiştir, Sovyet kuvvetlerinin Dinyeper yönündeki ileri hareketini durdurmak ve Harkov'un batı yönünden çevrilmesini engellemek. Her iki tümenin başarılı harekâtları, 15 -20 Ağustos tarihleri arasında Sovyet kuvvetlerinin Dinyeper yönündeki hareketini durdurmayı başardılar. Ancak Harkov'un ana ikmal hattının kesilmesi önlenemedi. Bunun üzerine Manstein, 21 Ağustos 1943 tarihinde Harkov’dan çekilme izni verdi. Kent, 22 Ağustos 1943 gecesi Alman birliklerince tahliye edildi.
Dinyeper Taarruzları
Dinyeper'in en kuzey kesimine yönelen Sovyet taarruzu Smolensk civarında Mareşal Kluge'nin Merkez Ordular Grubu cephesini hedef alan Suvorov Harekâtı'dır. General Yeremenko'nun Kalinin Cephesi ve General Sokolovski'nin Batı Cephesi kuvvetleri tarafından 7 Ağustos - 2 Ekim 1943 tarihleri arasında yürütülen harekât sonunda Smolensk ve Roslavl da dahil olmak üzere birkaç önemli kent geri alınmıştır. Bu harekât, Dinyeper'in aşağı kesimlerine yürütülen Kızıl Ordu harekâtları için "yardımcı" bir harekât olarak uygulanmıştır. Yine de 200 – 250 km.lik bir ilerleme sağlayan Kızıl Ordu, bu kesimde Dinyeper Nehrine dayandı ve General Sokolovski'ye bağlı kuvvetler, 24 Eylül 1943 tarihinde Smolensk'i geri aldılar.
Ağustos ve Eylül aylarında cephenin güney kesimindeki Kızıl Ordu taarruzları karşısında Hitler, Alman birliklerinin Dinyeper gerisine çekilmesi emrini verdi. Bu çekilme kısa sürede bir yarışa dönüşmüştür. Alman kuvvetleri, güvenli olarak Dinyeper gerisine çekilmeye çalışırken Kızıl Ordu birlikleri de, onlardan önce Dinyeper geçişlerine ulaşmaya çabalamaktaydı. Geri çekilme sırasında nehrin doğu kıyıları boyunca 20–40 km.lik bir bandta Kızıl Ordu'nun işine yarayabilecek her şey yakıldı ya da bir şekilde imha edildi. Ayrıca motorlu - motorsuz araçlar, torna tezgâhları, fabrikalarının sökülüp taşınabilir tüm parçaları, tüm yiyecek maddeler, nakliye hayvanları ve çiftlik hayvanları çekilmeyle birlikte bölgeden boşaltıldı. Öte yandan eli silah tutan bütün erkekler, tüm işçiler, Dinyeper gerisine götürüldü. Bölgeden alınan bu erkek nüfus, yaklaşık 200 bindir.
STAVKA, bu yarışı kazanmak için Eylül ayının ikinci yarısında Kiev'in güneybatısındaki Dinyeper kıvrımında bir hava indirme harekâtına girişti. Ancak girişimin birkaç gün gecikmesi bile, bir felaketle sonuçlanmasına yetti, Alman birlikleri bölgeye daha önce ulaşarak Sovyet hava indirme birliklerini tümüyle imha etti. Sonuçta Wehmacht birlikleri, kuvvet kaybetmeden Dinyeper gerisindeki savunma mevzilerine çekildiler.
Dinyeper gerisine çekilen Alman savunması, 11 Ağustos 1943 tarihli emirle Doğu Duvarı olarak bilinen savunma düzeneklerinin inşasına başlamıştır. Kısa bir süre sonra STAVKA 24 Ağustos 1943 tarihinide Smolensk ile Azak Denizi arasında yer alan 1.400 km.lik bir cephe hattında Dinyeper Taarruzu'nu başlattı. Harekâta esas olarak General Rokossovski'nin Merkez Cephesi ile General Konev'in Step Cephesi kuvvetleri katılmıştır.
Kiev'in geri alınarak bu bölgede de Dinyeper kıyılarına dayanmak için General Vatutin, kentin kuzey kesiminde taarruz etmeye karar vermişti. Bu amaçla, kentin güney kesimindeki kuvvetlerinin bir kısmını bu kesime, gece karanlığından yararlanarak kaydırmıştır. Bir yandan da bir dizi çatışmayla bu bölgedeki mevzilerini genişletmekteydi. Gerekli hazırlıkların tamamlanması ardından General Vatutin'in 1. Ukrayna Cephesi kuvvetleri, 3 Kasım 1943 sabahı taarruza başladılar. Kentin kuzeyinden, güney - güneybatı yönünde ilerleyip yayılan Kızıl Ordu birlikleri, kenti batı yönünden de kuşatmış oldular. Kuşatma tamamlanmadan önce Alman birlikleri kenti tahliye etmeye başladılar. Sonuçta Kiev, 6 Kasım 1943 tarihinde Kızıl Ordu birliklerinin kontrolüne geçti. tahliyeye karşın Alman birlikleri kentte 6 bin tutsak bırakmışlardır.
Taarruzlarına batı yönünde devam eden Kızıl Ordu birlikleri 12 Kasım'da Jitomir'i, ardından Berdichev ve Fastov'u, 16 Kasım'da da Korosten'i aldılar. Alman Merkez Ordular Grubu Komutanı Mareşal Manstein, emrine verilen General Erhard Raus komutasındaki 4. Panzer Ordusu'yla bir karşı taarruz girişiminde bulundu. Başlangıçta başarıyla sürdürülen bu taarruzla Jitomir'i 19 Kasım'da geri aldı. Alman taarruzunu karşılamak için ileri sürülen 7. Muhafız Tank Kolordusu ile Alman panzer birlikleri arasında şiddetli tank savaşları yaşandı. Sonuçta sonbahar yağmurlarının da etkisiyle Alman taarruzunun hızı kesildi ve bölgeye gelen Sovyet takviye kuvvetleriyle Aralık ayı sonlarında tümüyle durdu.
1944 Yazı ve Sonbaharı
[[Dosya:Eastern Front 1943-08 to 1944-12.png|küçükresim|300px|sol|Sovyet ilerleyişi: 1 Ağustos 1943'ten 31 Aralık 1944'e kadar:
]]
Wehrmacht Sovyetler'in güneyden tekrar saldırıya geçebileceğini düşünüyordu. Cephe, Lvov'dan 80 km idi ve yol Berlin'e çıkıyordu. Bu yüzden, cephesi hala Sovyetler Birliği'ne çıkıntı yapan Güney Ordular Grubu'nu açıkta bıraktılar. Belarus Taarruzu 22 Haziran 1944'te başladı. 120'den fazla bölüğün oluşturduğu 4 Sovyet cephesinin katıldığı büyük bir Sovyet saldırısıydı. Saldırı, Almanlar'ın beklediği Güney Ordular Grubu'ndan ziyade, Merkez Ordular Grubu'na doğru gerçekleşti. Almanlar, iki hafta önce Normandiya Çıkarması'nı karşılamak için buradan Fransa'ya asker sevk etti. Kızıl Ordu, düşman karşısında 10 katı tanka ve 7 katı hava taşıtına sahipti. Saldırıların eşiğinde, sayı ve kalite avantajı Sovyetlerdeydi. 2.3 milyondan fazla askeriyle Kızıl Ordu, 800.000 askere sahip Merkez Ordular Grubu'na karşı saldırıya geçti. Almanlar parçalandı. 3 Temmuz'da Belarus'un başkenti Minsk ele geçirildi ve 50.000 Alman askeri esir alındı. 10 gün sonra Kızıl Ordu savaş öncesi Polonya sınırına ulaştı. Bu hızlı ilerleme Courland'de savaşan Kuzey Ordular Grubu'nu izole etti.
Komşu Lvov-Sandomierz Taarruzu 17 Temmuz 1944'te başladı. Alman askerleri batı Ukrayna'ya yürüyüşe geçti. Polonya'ya Kızıl Ordu ulaştığında Polonya Ordusu, Fırtına Operasyonu'nu başlattı. Ağustos'ta Slovakya'da Slovak milisler arasında Alman Wehrmacht kuvvetlerine karşı Slovak Ulusal Ayaklanması başladı. 8 Eylül 1944'te Kızıl Ordu Slovakya-Polonya sınırındaki Dukla Geçidi'ne saldırdı.
1945'in Başı
[[Dosya:Eastern Front 1945-01 to 1945-05.png|küçükresim|300px|sağ|Sovyet ilerleyişi: 1 Ocak 1945'ten 11 Mayıs 1945'e kadar:
]]
Heinrich Himmler komutası altındaki yeniden oluşturulmuş Weichsel Ordular Grubu'nun 24 Şubat'taki karşı atağı başarısız oldu ve Sovyetler Pomeranya'ya ilerledi ve Oder Nehri'nin sağ kıyısını temizledi. Güneyde, kuşatılmış Budapeşte'yi kurtarmak için yaptığı üç Alman girişimi başarısız oldu ve 13 Şubat'ta şehir düştü. Almanlar tekrar karşı atağa kalktı. Hitler, imkânsız bir görev olan Tuna Nehri'ni geri alma konusunda direndi. 16 Mart'ta saldırı başarısız oldu ve Kızıl Ordu aynı gün karşı atağa geçti. 30 Mart'ta Kızıl Ordu Avusturya'ya girdi ve 13 Nisan'da Viyana'yı ele geçirdi.
9 Nisan 1945'te, Kuzey Ordular Grubu'ndan kalan ufak gruplar, Avrupa'da savaş bitene kadar Heiligenbeil ve Danzig'de direnmelerine rağmen, Königsberg Kızıl Ordu'nun kontrolüne geçti. Nisan başında, Stavka General Konstantin Rokossovsky'nin 2. Belarus Cephesi'ni Oder Nehri'nin doğu kıyısına geçmekle görevlendirdi. Böylece savaşın sonuna iyice yaklaşıldı.
Hughes-Ryan Yasası
Hughes-Ryan Yasası ABD'nin 1961 tarihli Dış Yardım Yasası'na 1974 yılında konulan bir ek maddedir. Yasa, adını hazırlayıcıları Demokrat Senatör Harold E. Hughes ve Temsilciler Meclisi üyesi Leo Ryan'dan almaktadır. Yasa, Amerika Birleşik Devletleri başkanı'nın Merkezi Haber Alma Teşkilatı tarafından kendisine verilen tüm gizli eylem planlarını Kongre'nin öntanımlı kurullarıyla belirli bir süre içerisinde paylaşmasını öngörmekteydi.
Doğu Cephesi (II. Dünya Savaşı)
Savaşın Sonu: Nisan-Mayıs 1945
Sovyetler için geri kalan tek şey, Doğu Almanya olacak olan bölgeye taarruz düzenlemekti. Sovyet taarruzunun iki hedefi vardı. Stalin savaş sonrası Sovyet işgal alanlarını kontrolü ile ilgili batıdaki müttefiklerinin niyetinden şüpheliydi. Bu yüzden, taarruz daha geniş bir cephede olacaktı ve olabildiğince hızlı ilerleyip batıdaki müttefikleriyle olabildiğince batıda buluşmak istiyordu. Fakat ağır basan hedef, Berlin'i ele geçirmekti. İkisi birbirini tamamlayıcıydı, çünkü Berlin alınmadığı sürece bölgeye sahip olamayacaktı.
Berlin Savaşı 16 Nisan'da başladı. 30 Nisan'da Sovyet birlikleri Berlin'in merkezine doğru ilerlerken, Adolf Hitler Eva Braun ile evlendi, daha sonra ise siyanür alıp kendini vurarak intihar etti. Helmuth Weidling, Berlin'in savunma komutanı, 2 Mayıs'ta şehri Sovyetlere teslim etti. 7 Mayıs 1945 saat 22.41'de Alman Genelkurmay Başkanı Alfred Jodl, kayıtsız şartsız teslim belgelerini tüm Alman kuvvetleri adına imzaladı.
Hughes-Ryan Yasası
Ek madde, CIA ve Savunma Bakanlığı'nca kullanılan ödenekleri hedef almış ve bunların kullanımını Başkan'ın ulusal güvenlik açısından risk oluşturduğunu düşündüğü durumlarla kısıtlamıştır. Başkan, risk unsurlarını Kongre'nin gerekli görülen kurullarına da sunmak zorundadır. Başlangıçta altı olan kurul sayısı Parlamento ve Senato "seçici kurulları"nın da katılımıyla sekize ulaşmıştır.
Doğu Cephesi (II. Dünya Savaşı)
Savaşın Sonu: Nisan-Mayıs 1945
Sovyetler Birliği'nde savaşın bitimi 9 Mayıs olarak kabul edilir, çünkü Moskova saatiyle o güne dek gelir. Rusya'da ve bazı eski Sovyet ülkelerinde bu gün ulusal bayram olarak kutlanır.
Hughes-Ryan Yasası
Yasanın ana amacı Kongre'nin CIA'in gizli görevleri hakkında bilgi edinmesini sağlamaktır. Senatör Hughes, yasanın tanıtım konuşmasında düzenlemenin Başkan'ın haberi olmaksızın sürdürülen askerî ve istihbari gizli eylemleri kısıtlamaya da yardımcı olacağını söylemiştir.
Doğu Cephesi (II. Dünya Savaşı)
Savaşın Sonu: Nisan-Mayıs 1945
Alman Merkez Ordular Grubu teslimiyeti reddetti ve 11 Mayıs'a kadar savaşmaya devam etti. Bornholm Adası'nda bulunan küçük bir Alman garizonu da teslim olmadı ve Ruslar imha edene kadar direndi. Dört ay sonra, ada Danimarka yönetimine geçti.
Hughes-Ryan Yasası
Geçmiş
1970'lerin başında Güneydoğu Asya'da patlak veren savaş ve Watergate skandalı daha uzun süre sessiz kalmayı olanaksız kılıyordu. Kongre, Nixon yönetimini benimsiyor ve ulusal istihbarat kuruluşlarının hangi gizli eylemlere ne ölçüde katıldığını tümüyle bilmek istiyordu. İlk adım, Askeri Hizmetler Kurulu üyesi Senatör Hughes'ün 1972 ve 1973 oturumlarından sonra Kamboçya, Laos ve Kuzey Vietnam'a yapılan gizli askerî operasyonların araştırılması konusunda verdiği yasa teklifiydi. Kurul, Hava ve Deniz Kuvvetleri'nin gizli hava saldırıları düzenlediğini ve bu eylemlerin resmî raporlara yansıtılmadığını açığa çıkardı. Bu, Pasifik ve Vietnam'daki askerin doğrudan Beyaz Saray'dan yönetildiği anlamına geliyordu.
Doğu Cephesi (II. Dünya Savaşı)
Kullanılan Ekipmanlar
Nazi Almanyası’nın kullandığı silahlar:
Hughes-Ryan Yasası
Geçmiş
Bu yayınlar birçok Senatör ve Temsilciler Meclisi üyesi üzerinde Kongre'nin gözetim yükümlülükleri konusunda çok gevşek davrandığı etkisi bırakmıştır.
Doğu Cephesi (II. Dünya Savaşı)
Kullanılan Ekipmanlar
-Flammenwerfer 35
Hughes-Ryan Yasası
Geçmiş
Başvurulan ilk yasal tedbir 1961 tarihli Dış Yardım Yasası'na eklenen Hughes-Ryan Ek Maddesi'nin onanması olmuştur. Hughes-Ryan Yasası'nın yaratıcılarından Leo Ryan 1978 yılında Guyana'da düzenlenen bir suikaste kurban gitmiştir. Olay, Jim Jones ve yandaşlarının Jonestown'da katledilmesinden hemen önce gerçekleşmiştir.
Doğu Cephesi (II. Dünya Savaşı)
Kullanılan Ekipmanlar
-Gewehr 41
Hughes-Ryan Yasası
Geçmiş
Yasanın kabulü yönetsel güçle ilintili dört soruyu ön plana çıkarmıştır. Bunlardan ilki Başkan'ın CIA tarafından yürütülen gizli eylemler hakkında tümüyle hesap verebilir olmasıdır. Bu, Başkan'ın politik rakiplerine koz vermemek amacıyla yürüttüğü varsayılan "mantıklı ret" kuralını devre dışı bırakmıştır. Yasa, "kulağı delik" Senatörler çevresindeki çemberi genişletmiş ve Kongre'deki olası sızmaları tetiklemiştir. Yasanın Kongre'ye fiili ve hukuki bir veto gücü tanıdığı da söylenebilir. Bu anayasal güç, bir bölgeye yönelik gizli eylem için ayrılan ödeneği engellemek ya da olayı basına sızdırmak biçiminde kullanılabilecekti.
Doğu Cephesi (II. Dünya Savaşı)
Kullanılan Ekipmanlar
-MP 40
-Karabiner 98k
-StG 44
Eklenecek
Akçakese, Ayancık
Akçakese, Sinop ilinin Ayancık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Akçelik, 1928 yılı kayıtlarında ise Akçekise olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 63 km, Ayancık ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Şarköy, Bartın
Şarköy, Bartın ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Bartın il merkezine 20 km uzaklıktadır.
Marpissa tigrina
Marpissa tigrina, Marpissa cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Rhodanthidium
Rhodanthidium Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
Mesudiye, Datça
Mesudiye, Muğla ilinin Datça ilçesine bağlı bir mahalle.
Coğrafya
Genellikle tepelik ve dağlık arazi üzerine kurulmuş olmasına rağmen deniz seviyesinde olan koyları da vardır (ovabükü ve hayıtbükü).
Huimin bao
Huimin bao (Dunganca: Хуэймин бо; ; ), Kırgızistan'ın başkenti Bişkek'te yayınlanan sosyo-politik bir gazetedir. Hui halkından sonra, dünyanın Dunganca dilindeki tek gazetesidir.
2014 yılında, Kırgız Hui Müslüman Birliği ve Çin Haber Ajansı Xinjiang (Sincan Uygur Özerk Bölgesi) Şubesi, Huimin bao'nun Çin versiyonunun tirajını çoğaltmak için işbirliği yaptı. Çin'in bu bölgesinde yoğun Hui nüfusu bulunmaktadır. Aynı yıl, Çin, gazetenin adını Zhongya Huimin bao ('Orta Asya Hui Gazetesi', 中亚 回民 报, Җун-я Хуэймин бо) olarak değiştirmeye karar verdi. Değişikliğin gerekçesi, Hui soyundan olan Dunganların Orta Asya'nın tüm ülkelerine dağılmış olmasıydı.
Gazete ayda bir kez 3.000 kopya basılıp dağıtılmaktadır. 1970'lerde Huimin bao, haftada iki kez 4.400 kopya yayınlanmaktaydı.
Tarihçe
1930 yılında, gazete ilk olarak Kırgızca Sabattuu bol ( (Сабаттуу бол, Okuryazar) olarak biliniyordu ve Kırgızistan SSC'nde hazırlandı. Dungan yazarları Yasir Shiwazi ve Husein Makeyev gazete üzerinde çalışmaya başladı. Ocak 1932'de, Dungan'da eskiden Frunze olarak bilinen kentin başkentinde Dong Huexir (Doğu'nun Kıvılcımı, Dunganca: Дун Хуәщир, Çince: 东 火星) olarak yayınlandı. 1939'da gazetenin yayınlanmasından önce ismini aldı. Sovyet Dungan gazetesi 1957'de yayınlanmaya başladığında , Shian huizu bao ('Sovyet Hui Gazetesi') olarak değiştirildi. şefi, bu görevini 1965 yılında emekli olana kadar elinde tuttu. 1958'de Shiwazi, gazeteyi Shiyuedi qi ('Ekim Afiş', Шийүәди чи, 十月 的 旗) olarak değiştirdi ve bu süre zarfında, gazete iki kez belirdi. Her iki haftada bir yaklaşık 4,400 kopya yayımlanıyordu. Sovyetler Birliği’nin 1990’ların başındaki çöküşü sırasında, gazete bir kez daha Huimin bao olarak yeniden adlandırıldı ve dolaşım bugün yaklaşık 3.000 kopya ile aylık olarak değiştirildi.
Mesut Kara
Mesut Kara, (d. 1961, İstanbul). Edebiyat çalışmalarının yanı sıra, 15 yıldır sinema yazarlığı yapıyor. Reklam alanında Sanat Yönetmeni olarak da çalışan Mesut Kara, televizyonlara sinema programları da yaptı.
“Artizler Kahvesi”, “Yeşilçam’da Unutulmayan Yüzler”, "Pendikli yıllar ve sinemasal anılar”, "Sinema ve 12 Eylül” ve "Yeşilçam Hatırası" adlı yayınlanmış beş kitap çalışması vardır. Birçok dergide yazarlık ve editörlük yaptı. Show TV’de yayınlanan CineShow adlı sinema programının metin yazarlığı ve danışmanlığını, Kanal 6’da yayınlanan Hayalet Mektebi adlı sinema programının da hazırlanması ve sunuculuğunu üstlendi. UÇ adlı edebiyat dergisinin yayın yönetmenliğini ve sayfa tasarımını yaptı. Şu an Evrensel gazetesi ve Sinematik Yeşilçam sitesinde yazıları yayınlanmaktadır.
Filmografi
Erkan Yücel Belgeseli – Yönetmen ve Metin Yazarı
Fantastiğin Sineması - Yönetmen ve senarist
Aconitum secundiflorum
Aconitum secundiflorum Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Marpissa tenebrosa
Marpissa tenebrosa, Marpissa cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Ivinghoe
Ivinghoe, İngiltere'nin Buckinghamshire kontluğunda bulunan bir sivil pariş'tir.
Yerel yönetim
Ivinghoe, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Buckinghamshire üniter otoritesine aittir.
R-5 (füze)
R-5 (NATO rapor adı: SS-3 Shyster), Sovyetler Birliği yapımı bir orta menzilli balistik füzedir. Füze, Sovyetler Birliği'nin ilk nükleer balistik füzesiydi ve Avrupa'daki birçok stratejik hedefi vurabilme yeteneği bulunmaktaydı.
1998 Wimbledon Tenis Turnuvası - Tek Erkekler
1998 Wimbledon Tenis Turnuvası - Tek Erkekler final maçında Pete Sampras rakibi Goran Ivanišević'i, 6-7(2-7), 7-6(11-9), 6-4, 3-6, 6-2'lik setlerle mağlup ederek beşinci kez Wimbledon şampiyonu olmuştur.
Seribaşları
<li> Richard Krajicek (Yarı final)</li> <li> Àlex Corretja (1. tur)</li> <li> Jonas Björkman (3. tur)</li> <li> Tim Henman (Yarı final)</li> <li> Andre Agassi (2. tur)</li> <li> Goran Ivanišević (Final)</li> <li> Karol Kučera (1. tur)</li> <li> Félix Mantilla (3. tur)</li>
Karolina Naja
Karolina Elżbieta Naja (d. 13 Aralık 1990, Tychy), 2000'lerin sonlarından beri yarışan Polonyalı sprint kanocudur. 2020 Yaz Olimpiyatları'nda kadınlar K-2 500 metrede gümüş madalya, kadınlar K-4 500 metrede bronz madalya kazandı.
Aconitum sczukinii
Aconitum sczukinii Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Serapista
Serapista Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
James Kottak
James Kottak (d. 26 Aralık 1962 Louisville, Kentucky) Amerikalı davulcu ve hard rock grubu Scorpions'ın 1996'dan beri üyesi. 22 Ağustos 2008 Scorpions Türkiye konserinde bir davul solosunun ardından bütün grupla bir perküsyon şovu yapmıştır.
Valéry Mézague
Válery Mézague (8 Aralık 1983 - 15 Kasım 2014), orta saha pozisyonunda görev yapmış Kamerunlu eski millî futbolcuydu.
Profesyonel kariyerine 1999 yılında Montpellier kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Portsmouth, FC Sochaux, Le Havre, Châteauroux, Vannes OC, Panetolikos FC, Bury ve Toulon kulüplerinde oynadı.
Küçük kardeşi Teddy Mézague'da bir futbolcudur.
Kaldığı dairesinde 15 Kasım 2014'te kalp hastalığının yol açtığı kalp durması nedeniyle ölü bulundu.
Marpissa sulcosa
Marpissa sulcosa, Marpissa cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Charles Diehl
Charles Diehl (19 Ocak 1859 - 1 Kasım 1944), Strasbourg'da doğmuş Fransız tarihçi ve Bizantolog. Bizans sanatı ve tarihi üzerine önde gelen uzmandır.
Eğitimini École Normale Supérieure'de tamamladı, daha sonra Sorbonne'da Bizans tarihi üzerine dersler verdi. École française de Rome (1881-1883) ve École française d'Athènes üyesiydi. 1910'da Académie des inscriptions et belles-lettres (1921'de başkan seçildi) üyesi oldu.
Selanik kentinde (Yunanistan) 1907-1909 yılları arasında kendisi tarafından restore edilen Bizans kilisesi Ayasofya'nın yakınlarındaki bir ana caddenin adı, Charles Diehl'in adını taşımaktadır.
Seçme eserleri
Diehl, Bizans sanatı ve tarihi üzerine etkili birkaç kitabın yazarıdır. "Byzance Grandeur et décadence" adlı eseri Naomi Walford tarafından İngilizceye 1957'de "Bizans: Büyüklük ve Düşüş" ismiyle çevrilmiştir. Diehl'in basılı diğer eserlerinin bazıları:
Nicolas Cage
Nicolas Cage olarak tanınan Nicolas Kim Coppola (d. 7 Ocak 1964), Amerikalı oyuncu ve yapımcıdır. Romantik, romantik komedi ve dramlardan bilimkurgu ve aksiyon filmlerine kadar çeşitli filmlerde öncü roller üstlendi. Kariyerinin ilk yıllarında Cage, Valley Girl (1983), Racing with the Moon (1984), Birdy (1984), Peggy Sue Evlendi (1986), Raising Arizona (1987), Moonstruck (1987) Vampire's Kiss (1989), Wild at Heart (1990), Honeymoon in Vegas (1992) ve Red Rock West (1993) gibi filmlerde rol aldı.
Cage, The Rock (1996) gibi popüler filmlerle daha geniş kitlelerin ilgisini çekmeden önce, Leaving Las Vegas (1995) filminde bir alkolik Hollywood yazarı olarak performansıyla bir Akademi Ödülü, Altın Küre ve Screen Actors Guild Ödülü aldı. Face/Off (1997), Con Air (1997) ve Melekler Şehri (1998). Charlie ve Donald Kaufman'ın uyarlamasında (2002) performansıyla ikinci Akademi Ödülüne aday oldu. 2002 yılında Deauville Film Festivali'nde Büyük Özel Ödül'e aday gösterilen Sonny filmini yönetti. Cage, Vampirin Gölgesi (2000) ve David Gale'in Hayatı (2003) gibi filmler üreten yapım şirketi Saturn Films'in sahibidir.
Ayrıca; Ulusal Hazine (2004), Lord of War (2005), Kötü Teğmen: Port of Call New Orleans (2009) ve Kick-Ass'te (2010) göründü. Ghost Rider (2007) ve Knowing (2009) gibi filmler gişede başarı elde etti. Cage, son yıllarda seçimi nedeniyle şiddetle eleştirildi, bazıları evrensel olarak panellendi. Ancak yakın zamanda The Croods ve Joe'da rol aldı ve her ikisi de eleştirmenlerce sıcak karşılandı.
Hayatı
Çocukken birçok oyun ve televizyon şovlarında yer alan Nicolas Cage, bir yaz tatili sırasında San Fransisco'daki Amerikan Konservatuvarı'nda tiyatro eğitimi aldı. Los Angeles'ın kenar mahallelerinden birinde dünyaya gelen Cage, özellikle sürekli, depresyon geçiren annesinin ilgisizliğinden kaynaklanan kötü aile koşulları içerisinde büyüdü. Okuldan nefret ederek bir an önce okulu bitiren oyuncu, ilk olarak kısa dönem TV dizilerinde oynadı. 1982 yapımı "Fast Times at Ridgemont High" filminde küçük bir rol alan Cage böylece sinemaya ilk adımını atmış oldu.
Esas ismi Nicolas Coppola olan ve ünlü yönetmen Francis Ford Coppola'nın yeğeni olan Cage, amcasının "Rumble Fish" (1983) adlı filminde rol aldı. Aynı yıl kendisini yıldızlığa yükselten filmi "Valley Girl"de oynayan oyuncu, yine yönetmenliğini amcası Coppola'nın yaptığı ve başrolünde Kathleen Turner'ın da yer aldığı "Peggy Sue Got Married" adlı filmde rol aldı.
Deneysel performansları tercih eden yetenekli oyuncu, stüdyo filmlerinden, medyatik gösterilerden ve Hollywood eleştirmenlerinden kaçmayı hep başardı. Cher ile birlikte rol aldığı Norman Jewison'ın "Moonstruck" (1987) adlı, dönemin aşk filmlerine yeni bir soluk getiren filmde oynadı.
Bu filmdeki performansı ile Coen Kardeşler'in dikkatini çeken Cage, yönetmenlerin "Raising Arizona" adlı filminde yer aldı. Bu iki filmle giderek ünlenen oyuncu, 1990 yapımı "Vampire's Kiss" ve 1992 yapımı "Honeymoon in Vegas" adlı filmlerle çıkışını sürdürdü.
Artık film başına 4 milyon dolar gibi yüksek rakamlar alabilen bir oyuncu hâline gelen Cage, Mike Figgis'in bağımsız yapımı "Leaving Las Vegas"ta (1995) düşük bir ücretle görev aldı. İntihar etmeye karar veren bir alkoliği canlandırdığı filmle En İyi Erkek Oyuncu dalında Oscar Ödülü'nün sahibi oldu.
Daha sonraki senelerde genellikle aksiyon filmlerinde görünen oyuncu, Sean Connery ile başrolü paylaştığı "The Rock", mahkûmlarca kaçırılan bir uçağın içerisinde azılı katillerle mücadele eden kahraman eski polisi canlandırdığı "Con Air ", John Woo'nun yönetmenliğini üstlendiği ve başrollerinde John Travolta'nın yer aldığı "Face/Off"ta rol aldı.
Meg Ryan'ın da rol aldığı romantik bir film olan ve ünlü Alman yönetmen Wim Wenders'ın "Wing of Desire" adlı filminden esinlenen "City of Angels" ile tarzını değiştiren Nicolas Cage, "Snake Eyes" filmiyle aksiyon filmlerine dönüş yaptı. "Nosferatu, Bir Dehşet Senfonisi" adlı sessiz korku filminin yapılışını konu alan "Shadow of the Vampire" ile yapımcılığa yönelen Cage, 2000 yapımı "Gone in 60 Seconds" için 20 milyon dolar aldı.
Oyuncu, aynı yıl içinde çekilen "Aile Babası" isimli filmde, yoğun bir iş yaşamı ile güzel, huzurlu bir yuva arasında seçim yapmak zorunda kalan Jack Campbell karakterini canlandırdı. 2001 yılında "Corelli'nin Mandolini" isimli filmde 2. Dünya Savaşı sırasında bir Yunan adasında köyün güzeli Pelagia'ya âşık olan İtalyan askerini canlandıran oyuncunun son çalışmaları arasında "Ghost Rider", "Drive Angry" ve "Season of the Witch" isimli filmler yer alıyor.
David Dacko
David Dacko (d. 24 Mart 1930 - ö. 20 Kasım 2003), Orta Afrikalı öğretim görevlisi ve siyasetçi. Dacko, Afrika kıtasında yer alan Orta Afrika Cumhuriyeti'nin ilki ülkenin ilk devlet başkanı olarak 1960 ile 1966 yılları arasında, ikincisi ise 1979-1981 yılları arasında olmak üzere iki defa devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.
Brazzaville'de eğitim hayatını tamamladıktan sonra öğretim görevlisi olarak görev almaya başlayan Dacko daha sonra siyasete yönelmiştir. Ülkesinin Fransa'dan bağımsızlığını elde ettiği 13 Ağustos 1960 tarihinden önceki bağımsızlık öncesi süreçte hükûmet başkanı olarak görev alan amcası Barthélemy Boganda ile yakın çalışma imkânı bulan Dacko, amcası Boganda'nın 1959 yılında hayatını kaybetmesi ile bu görevi üstlenmiştir.
Ülkesinin 1960 yılında bağımsızlığını elde etmesi ile bağımsız ülkenin ilk devlet başkanı olarak makama çıkan Dacko, 1966 yılına kadar bu görevi yürütmüştür. 1966 yılında kuzeni Jean-Bédel Bokassa tarafından kendisine karşı gerçekleştirilen darbe ile makamdan uzaklaştırılan Dacko, bu süreçte yeni yönetim tarafından ev hapsine mahkûm edilmiştir. Ancak Bokassa iktidarının son yıllarında Dacko'ya verilen ev hapsini kaldırarak kendisine danışman olarak atamıştır.