cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manchester Müzesi
Galeriler ve genişleme
Yaşayan Dünyalar, ziyaretçileri doğaya karşı tutumları üzerine düşünmeye teşvik etmek için Nisan 2011'de yeni bir tür doğal tarih galerisi olarak açıldı. Galeri, Brüksel merkezli tasarım firması Villa Eugenie tarafından tasarlandı. Sergilenenler arasında Hiroşima'daki atom bombası patlamasından kalan bir moloz parçasıyla monte edilmiş bir telli vinç ve yüzlerce origami vinci yer alıyor. Temalı sergiler, doğaya ve çevre sorunlarına karşı tutumları araştırır. Galerinin 'Yaşayan Dünyalar' adlı bir akıllı telefon uygulaması mevcuttur. Bu galeri, müzenin önündeki avluda, gönüllülerin meyve ve sebze yetiştirdiği ve ziyaretçilere bitkilerin nasıl yetiştirilip bakılacağını gösterdiği bir alana da sahiptir.
Antik Dünyalar sergisi 1912 binasının ana galerileri dönüştürülerek Ekim 2012'de açıldı. Arkeolojiyi Keşfetmek, insanların nesneleri kullanarak geçmişi nasıl anlamlandırdıklarını araştırıyor ve yüz rekonstrüksiyonu ve William Flinders Petrie ile William Boyd Dawkins gibi arkeoloji ve müzenin gelişimine dahil olan bazı karakterler hakkında sergiler içeriyor. Mısır Dünyaları, ziyaretçileri Eski Mısırlıların manzarası, gelenekleri ve uygulamaları arasında bir yolculuğa çıkarıyor. Exploring Objects, 'görünür depolama' yoluyla arkeoloji koleksiyonlarını farklı bir tarzla ortaya koyuyor. Galeri dokunsal bir etkileşim içermektedir. Müzede Ağustos 2007'de geçici bir Irk Mitleri sergisi açıldı. Sergide pek çok Victoria dönemi kurumu artık köleliği meşrulaştıran ırkçı düşünceye katkıda bulunmuş olarak görülüyor. Tarihleri Açığa Çıkarma: Köleliği Hatırlama projesinin bir parçası olarak, zor ve hassas konular bu sergiyle birlikte araştırılmıştır.
Lindow Man, British Museum'dan ödünç alınarak Nisan 2008'den itibaren bir yıl süreyle sergilendi.
Antropoloji
Koleksiyon, neredeyse yarısı Afrika'dan olmak üzere yaklaşık 16.000 eserden oluşmaktadır. Okyanusya'dan gelen eserler koleksiyonun sadece dörtte birini oluşturmaktadır ve geri kalanın çoğu Asya ve Amerika'dan gelmiştir. İlk büyük bağış, 1904/05'ten başlayarak Robert Dukinfield Darbishire'den (1826–1908) tarafından yapılmıştır. Darbishire, Peru'dan seramikler ve Eskimo oymaları da dahil olmak üzere yaklaşık 700 eseri müzeye bağışlamıştır. 1922'de Charles Heape, yaklaşık 1500 parçalık Okyanusya ve Amerika koleksiyonunu müzeye bağışladı. Koleksiyon Pasifik adalarından misyonerler ve diğerleri tarafından toplanan bir silah ve kürek koleksiyonunu içermekteydi. Avustralya, Victoria'daki Aborijin Avustralyalılardan bazı öğeler satın alındı. Japon metal işleri, oymaları ve seramiklerinden oluşan Lloyd koleksiyonu, RW Lloyd'un mirasıydı. Profesyonel antropologlar tarafından sahada elde edilen iki koleksiyon vardır. Frank Willett, 1956'da Nijerya'da çanak çömlek, maske ve ritüel kıyafeti topladı ve Peter Worsley, 1952'de Avustralya'nın Groote Eylandt kentindeki Wanindiljaugwa halkından sepetçilik ve diğer eşyaları topladı
Arkeoloji
Arkeolojideki başlıca toplama alanları Batı Avrupa, Akdeniz, Mısır ve Batı Asya olmuştur. Sir Flinders Petrie'nin kazılarından Mısır ve Batı Asya'dan büyük miktarda malzeme gelmiş ve daha sonra üniversiteden arkeologlar Batı Asya'ya keşif gezilerine katıllara daha fazla buluntu getirmişlerdir. Egyptolojik koleksiyonlar, 1890'da Jesse Haworth ve Martyn Kennard tarafından sunulan Kahun ve Gurob'dan buluntuları içerir. 1912'ye gelindiğinde, bu bölgenin büyümesi o kadar büyüktü ki, Jesse Haworth'un büyük bir fon bağışında bulunduğu Mısır malzemesi için müzeye yeni bir kanat eklendi.
1973 yılında Rosalie David'in yönetiminde başlayan Mısır Mumya Araştırma Projesi, eski Mısır'daki sağlık ve sosyal koşullar hakkında birçok bilgi sağladı ve radyoloji ve endoskopi yoğun bir şekilde kullanıldı. İncelenen mumyalardan biri, 1908'den beri Britanya'da sargısından tamamen çıkarılan ilk mumyaydı. 1975'te 1770 numarası mumyanın ilk numarasıdır. 1979'dan itibaren araştırmacılar, radyoloji ve endoskopinin bir kombinasyonu ile tahribatsız teknikler geliştirdiler. Sonuçlar, üniversite bilgisayarında saklanan Uluslararası Mumya Veri Tabanında tutulmaktadır. 1984/85'te galerilerin yeniden tasarımı, daha iyi görsel deneyimle sonuçlandı. 18 Şubat 2023 - 31 Aralık 2023 tarihleri arasında ABD ve Sudan'da sergilendikten sonra 100'den fazla nesne ve sekiz mumya içeren bir sergi açılmıştır.
Okçuluk
Yaklaşık 2.000 eserden oluşan okçuluk koleksiyonunun çekirdeği Ingo Simon tarafından oluşturuldu ve müzeye 1946'da bağışlandı. Simon, İngiltere, Brezilya, Avrupa, Hindistan, Pakistan, Japonya, Orta Asya, Afrika ve Pasifik adaları tarihini ve yayların gelişimini araştırmak için uzun yıllar harcayan başarılı bir okçuydu. 1914'ten 1933'e kadar 462 yarda uçuş atışında dünya rekoruna sahipti. 1964'te öldü ve dul eşi Erna (1937 bayan dünya şampiyonu, 1973'te öldü). 1961'den 1977'ye kadar Fédération Internationale de Tir à l'Arc'ın Başkanı olan Inger K. Frith, koleksiyonun küratörlüğü ve kurulumunda yer aldı.
Botanik
Manchester Herbaryumu, 18., 19. ve 20. yüzyıllarda toplanan 950.000'den fazla örnek içerir ve çoğu ülke temsil edilir. Hala katılımlar yapılıyor ve birçok uzman görüşü alınıyor. Koleksiyonun sadece küçük bir kısmı sergilenmektedir. Charles Bailey ve James Cosmo Melvill önemli katkılar yapmıştır ve koleksiyonda Carolus Linnæus'tan bazı örnekler, Charles Darwin ve Amiral Sir John Franklin'in keşif gezilerinden örnekler yer almaktadır. Leopold H. Grindon tarafından yapılan ve birçok kültür bitkisini içeren küçük koleksiyon da önemli koleksiyonlardandır.
Yer Bilimleri
Jeolojik koleksiyonlar yerel öneme sahiptir ve 9.000'den fazla mineralojik örnek ve birkaç yüz bin fosilden oluşmaktadır. Koleksiyonun yaklaşık yirmide biri sergilenmektedir ve geri kalanı depoda tutulmakta, ancak ilgili kişiler tarafından incelenebilmektedir. Koleksiyonun çoğu 19. yüzyılın ikinci yarısında toplandı ve koleksiyonlar arasında West Midlands ve Old Red Sandstone'dan Galler'in Kambriyen ve Ordovisiyen tabakalarından David Homfray koleksiyonu ve Dudley bölgesinin Silüriyenden George H. Hickling ve DMS Watson koleksiyonları yer almaktadır.. Diğer örnekler arasında Coal Measures'ın fosilleşmiş bitkileri, SS Buckman ammonit koleksiyonu, Whitby'den bir ichthyosaur ve Creswell Crags, Derbyshire'daki bir kazıdan elde edilen 40.000 memeli kemiği ve David Forbes Dünya Mineral Koleksiyonu yer alıyor. 1920'lerden bu yana, müze ve müzenin sert kaya petrolojisi konusunda uzmanlaştığı üniversitenin Jeoloji Bölümü tarafından tamamlayıcı bir toplama politikası vardır. Müzenin zeolit grubu mineral koleksiyonu, 1894 yılında Caroline Birley tarafından yapılan bir bağışla oluşturulmuştur.
Entomoloji
Müzenin koleksiyonu yaklaşık üç milyon örneğe karşılık geliyor. 10.500 tip örneğine (2.300 türden) sahiptir ve buna sık sık eklemeler yapılarak bu sayı sürekli artmaktadır. Coleoptera, toplam örnek sayısının yaklaşık yarısını temsil eder. İngiliz koleksiyonları yaklaşık 1.250.000 örnek oluşturuyor ve bilinen türlerin yalnızca küçük bir kısmı temsil edilmiyor. Müze sorumlusu yardımcısı Harry Britten, 1918–1938, koleksiyonun geliştirilmesinde başrol oynamıştır. Coleoptera, Diptera ve Hymenoptera örnekleri toplamda 1.100.000 civarındadır. 1829'da Kersal Moor'da yakalanan Manchester güvesinin var olduğu bilinen üç örneğinden biri burada bulunmaktadır. Koleksiyonun geri kalanı yabancı kökenlidir ve WD Hincks ve John R. Dibb, özellikle Coleoptera olmak üzere çok sayıda örnekle katkıda bulunmuştur. Coleoptera sayısı yaklaşık 1.750.000 örnekten yaklaşık 900.000 örnektir. Franz Spaeth'in Chrysomedinae-Cassidinae koleksiyonu, kaplumbağa böceklerinin en iyi koleksiyonları arasındadır.
Nümizmatik koleksiyon
İlk madeni paralar 1895'te işadamı Reuben Spencer tarafından bağışlanmış ve çeşitli metallerden Avrupa paraları ve hatıra madalyalarından oluşan koleksiyonunun geri kalanı farklı zamanlarda bağışlamaya devam etmiştir. Alfred Güterbock, bazı Roma sikkeleriyle birlikte 380 Yunan altını, gümüş ve bakır sikke koleksiyonunu emanet etti, ardından ise miras olarak müzeye bağışladı. Sonraki kırk yılda dört bağış yapıldı: 1912'de William Smith Churchill'den (17., 18. ve 19. yüzyıl Avrupa paraları); 1925'te William Smith Ogden'in Yunan ve Roma sikkeleri de dahil olmak üzere antika koleksiyonu; 1939'da madeni para odasının fahri bekçisi Egbert Steinthal, İngiliz bakır paralarından oluşan koleksiyonunu sundu ve 1958'de Harold Raby'nin Yunan ve Roma sikkeleri mirası da bu koleksiyona eklendi. Harold Raby, onursal bekçi olarak Steinthal'ın yerini aldı ve madeni paraların düzenlenmesi ve tanımlanması konusundaki çalışmalardan sorumluydular. Müze ayrıca, 1890'larda bir noktada Chester Road ve Great Jackson Street kavşağının yakınında Manchester'da bulunan 26 Roma sikkesinden oluşan Great Jackson Street Hoard'ı da elinde tutmaktadır. Madeni paraların 19'u üçüncü yüzyılda İskenderiye'de basıldığı için, hazine İngiliz hazineleri için alışılmadık bir durumdur.
Amfibiler
Müzenin Vivarium'da bulunan canlı amfibi koleksiyonu, dünyadaki en kritik derecede tehlike altındaki neotropik türlerden bazılarını içerir. Vivarium'un sergileri, doğal sergilerde Madagaskar, Güney ve Orta Amerika ve Avustralasya'dan çok çeşitli türlerin davranışlarını gözlemleme fırsatı sunmaktadır. Müzenin canlı hayvanlarının bakımı, sağlık ve bakımlarının optimize edilmesini sağlamak için en yüksek Hayvanat Bahçesi Ruhsatı standartlarına göre yürütülür. Nadir neotropik kurbağalardan oluşan bir koruma araştırma koleksiyonu mevut olmasına rağmen sergilenmemektedir. Bunlar, ilgili türlerin yerinde ve yerinde korunmasını desteklemek için istilacı olmayan araştırma projelerinin ve esir yetiştirme programlarının bir parçasını oluşturur. Bunlara Lemur Yaprak Kurbağası, Sarı Gözlü Yaprak Kurbağası ve Görkemli Yaprak Kurbağası dahildir. Müzedeki canlı koleksiyon, önemli bir eğitim kaynağı olarak kullanılmakta ve ilgili katılım çalışmaları, Kosta Rika ve Panama'da geliştirilen çevre eğitimi programlarına kadar uzanmaktadır.
Memeliler
Koleksiyon, birkaç bin memeli örneğini içermektedir. Monte edilmiş birçok örnek, orijinal Manchester Natural History Society koleksiyonundandır. Atlı memeliler arasında bir ova gorili, bir aye aye ve Brian Houghton Hodgson tarafından toplanan bir kırmızı panda bulunur. Çoğu memeli grubu temsil edilmektedir. Bay Potter'ın ineği, 1830'larda soyu tükenmiş Gisburne sürüsünden İngiliz Beyaz ırkının bir üyesidir. Müze, Maurice Egerton (Tatton Park'tan Lord Egerton) için Rowland Ward tarafından yapılmış bir dizi tahnitçilik örneğine sahiptir. Koleksiyon, çoğu ana grubu kapsayan çok çeşitli memelilerin kemiklerini ve kafataslarını içerir. Koleksiyonların birçoğu 1980'lerde Anatomi Bölümü'nden transfer edildi. Müze, Derek Yalden tarafından bir araya getirilen kemik koleksiyonunu barındırmaktadır.
Kuşlar
Koleksiyon, çoğunlukla 1850'den 1950'ye kadar 2.000'den fazla türden yaklaşık 15.000 kuş araştırma derisi içerir. Charles Darwin tarafından 1835'te Galapagos'ta toplanan bir ötleğen ispinozu da dahil olmak üzere, 1895'te Doğa Tarihi Müzesi'nden bir kuş koleksiyonu transfer edildi. Henry Eeles Dresser'ın 1895 yılında edindiği kuş derisi koleksiyonu, Dresser'ın kitaplarının temelini oluşturan Palaearktik kuş türleri, arıkuşları ve merdaneleri içermektedir. Yaklaşık 7.500 örnekten oluşan kuş derisi koleksiyonu, John Gerrard Keulemans ve Joseph Wolf'un 'Avrupa Kuşlarının Tarihi' için çizimler hazırlamak için kullandıkları örnekleri içermektedir. Dresser, İngiliz Ornitologlar Birliği ve Londra Zooloji Derneği'nin bir üyesiydi. Koleksiyonunda Nikolai Prjevalsky, Robert Swinhoe, Henry Tristram, Alfred Wallace ve Henry Seebohm'dan örnekler yer alıyor. 1890'larda Royal Society'den Hawaii Adaları'ndan şu anda soyu tükenmiş türler de dahil olmak üzere bir kuş koleksiyonu alındı. Müze, Avrasya kaz türleri konusunda uzmanlaşmış Thomas Coward, Richard Spiers Standen ve Robert Coombes'un bu koleksiyonunu 1990'larda satın almıştır. Kemik koleksiyonu birçok kuş kafatası içerir. Derek Yalden'in oluşturduğu koleksiyon, cinsiyetleri belirlenmiş binlerce kuşun iskeletlerini içermektedir. Yumurta toplama yaklaşık 10.000 set yumurta içerir.
Mercanlar
Müzede, Manchester Üniversitesi'nde mercanlar uzmanı ve bir zamanlar Zooloji Profesörü olan Sydney Hickson'dan gelen birçok mercan örneği bulunmaktadır. Bunlar, Hickson ve Stanley Gardiner dahil diğerleri tarafından yayınlanan bir dizi isim tipi örneğini içerir.
Bryozoa
Müze, Manchester yakınlarında yaşayan bir doğa bilimci olan Arthur Waters'ın bryozoa koleksiyonuna sahiptir. Koleksiyon, yüzlerce tip numune dahil olmak üzere yaklaşık 10.000 numune içerir. Müze ayrıca 19. yüzyıldan kalma bir başka seçkin bryozoolog olan Eliza Jelly'nin bryozoa koleksiyonuna da sahiptir.
Yumuşakçalar
Müze, 166.000 parça ile İngiltere'deki dördüncü en büyük yumuşakça koleksiyonuna sahip olan müzedir. Koleksiyon, 1825'te William Swainson'ın deniz kabuğu koleksiyonlarından birini satın alan ve Kaptan Thomas Brown'ın koleksiyonunu da içeren Manchester Doğa Tarihini Teşvik Derneği'ninki etrafında büyümüştür. Tip örnekleri kataloğu 2008 yılında yayınlanmıştır.
Ruh koleksiyonu
Koleksiyon, 19. ve 20. yüzyılın başlarından yaklaşık 5.000 ruh örneğini içerir, ancak daha yeni edinilenler arasında Yaşam Bilimleri Fakültesi'nden Profesör Mark Ferguson ve Renovo plc tarafından oluşturulan timsah koleksiyonu yer alır.
Mikroskop slaytları
Koleksiyon, Challenger Expedition'da görev yapan ve bir zamanlar müzede çalışan Frederick Pearcey'in foraminifer koleksiyonunu içeriyor. Diğer foram koleksiyonları Joseph Sidebotham ve E. Halkyard'dan gelmektedir.
Eserlerin ülkesine geri gönderilmesi
Ekim 2019'un sonlarında, ABD müzelerinde tutulan Avustralya Yerlilerine ait birçok kutsal eserin ilk koleksiyonu, Illinois Eyalet Müzesi tarafından Avustralya'ya iade edildi. Bu, Kaptan James Cook'un 2020'de Avustralya'ya yaptığı ilk yolculuğunun 250. yıldönümüne denk gelen ve yabancı müzelerden çok sayıda eserin ülkelerine geri gönderilmesi için çalışan projenin ilk aşamasıydı. Projenin bir sonraki aşaması, "tüy, diş ve tahtadan yapılmış vücut süsleri, saç tokaları ve kemerler" de dahil olmak üzere Manchester Müzesi'nden kültürel açıdan önemli 40 nesneyi geri getirmekti. Bunlar Aranda, Yukulta / Ganggalidda, Garawa, Nyamal ve Yawuru halklarına iade edilmiştir. Kasım 2019'da Müze, Aborijin ve Torres Boğazı Adalı topluluklarından 43 gizli kutsal ve törensel öğeyi Avustralya'ya geri gönderdi
Müze, Yerli Halkların Haklarına İlişkin BM Bildirgesi'nin (UNDRIP) tavsiyelerine saygı duyduğunu ve bildirgeye uyacağını duyurmuştur.
Kaynakça
Bu makale, referanstan CC -BY-3.0 metnini içermektedir.
Emil Orlík
Emil Orlik (21 Temmuz 1870 - 28 Eylül 1932), ressam, oymacı ve litografçıdır. O zamanlar Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun bir parçası olan Prag'da doğdu. Avusturya ve Almanya'da yaşadı ve çalıştı.
Hayatı
Emil Orlik bir terzinin oğluydu. İlk olarak Heinrich Knirr'in özel sanat okulunda sanat eğitimi aldı, burada öğrenci arkadaşlarından biri Paul Klee idi. 1891'den itibaren Münih Akademisi'nde Wilhelm Lindenschmit altında okudu. Daha sonra Johann Leonhard Raab'dan gravür öğrendi ve çeşitli baskıresim süreçlerini denemeye başladı.
Orlik'in çalışmaları, Princeton Üniversitesi Sanat Müzesi, British Museum, Museum of Modern Art, Michigan Üniversitesi Sanat Müzesi, dahil olmak üzere dünya çapında çeşitli müzelerin daimi koleksiyonlarında yer almaktadır. Worcester Sanat Müzesi, Harvard Sanat Müzeleri, Clark Sanat Enstitüsü, Chazen Sanat Müzesi, Brooklyn Müzesi, Ulusal Batı Sanatı Müzesi, Cleveland Sanat Müzesi, Artizon Müzesi, San Francisco Güzel Sanatlar Müzesi, Portland Sanat Müzesi, Fairfield Üniversitesi Müzesi, ve Metropolitan Sanat Müzesi.
Keçecizade İzzet Molla
Keçecizade İzzet Molla (1786, İstanbul - Ağustos 1829, Sivas), 18. ve 19. yüzyılın dîvan şairlerinden olup divan şiirinin XIX. yüzyıldaki son temsilcilerindendir.
Asıl adı Mehmet İzzet olup, aslen Konyalı bir aileye mensuptur. Sultan I. Abdülhamid döneminde Rumeli kazaskerliği yapan ve Keçecizâde lakabıyla anılan Sâlih Efendi’nin oğludur. Tanzimat döneminin önde gelen üç siyasi liderinden biri olan Keçecizade Fuad Paşa'nin babası Keçecizade İzzet Molla'dır.
Hayatı
Keçecizade İzzet Molla İstanbul Samatya’da Canbaziye Mahallesinde doğdu. Asıl ismi Mehmed İzzet idi. Dedesi Keçecizâde Mustafa Efendi küçük yaşta Konya’dan İstanbul’a gelip ilmiye mesleğine girmiştir. Dedesi İstanbul’a geldikten sonra Pîrîzâde Mehmed Sâhib Efendi yanina intisap etmiş ve onun oğlu olan Osman Sâhib Efendi’ye hocalık yapmıştır. Yine Pîrîzâde Mehmed Sâhib Efendi vasıtası ile o günkü Dâvud Paşa Camii imamının kızıyla evlenmiştir. Bu evlilikten babası olan Keçecizade Sâlih Efendi dünyaya gelmiştir.
Babası Keçecizade Salih Efendi'de ilmiye mesleğine intisap etmiş ve bu meslekte hızla ilerlemiştir. Fakat ulema üyesi olan Keçecizade Salih Efendi hiç sözünü esirgemeyen bir kişi olarak tanındı; zamanla kendine düşmanlar edindi ve çok geçmeden bunların gazabını kendine çekti. Böylece önce Konya’ya, takiben de Gelibolu’ya sürgüne gönderildi. Sürgünde iken Keçecizade Salih efendi ve ailesi yokluk ve çile içinde yaşadılar. Ancak 1799'da (ölümünden kısa bir müddet önce) önü açıldı. Önce Anadolu Kazaskeri olarak atandı ve kısa bir müddet sonra Rumeli Kazaskeri olarak tayin edildi. Fakat Keçecizade Salih Efendi'nin ömrü bu görevde gayet kısa bir dönem kalmasına neden oldu ve bu görevde iken kısa bir süre sonra öldü. Keçecizade İzzet Molla babası öldüğünde daha 13 yaşında idi ve ilmiye sınıfına girmek hedefiyle medreseye devam etmeye başlamıştı. Keçecizade İzzet Molla babasının ölümü tarihini ebced hesabı ile tayin etmek için “Sâlih Efendi göçtü, olsun cinâna dâhil” mısraını tarih düşürmüştür.
Babasının ölümünde henüz on üç yaşlarında bulunan İzzet Molla, şiire meraklı olan enişteleri Mes‘alecizâde Esad Bey ile Kazasker Moralizâde Hâmid Efendi’nin himayesine girdi. Medrese eğitimini güç şartlar içinde geçirdiğini ve bu sırada sorumsuzca yaşayışa başlayıp ağır bir bunalıma girdiğini hatıralarında bildirmektedir. 1797de bu güç şartlar altında medrese tahsilini tamamlayıp müderris rüûşu alarak ilmiye mesleğine girdi. Fakat yaşadığı sorumsuzca hayat ve içkiye, eğlenceye ve sefahate düşkünlüğü idareci ulemanın kulağına gidince rivayete göre hemen müderrislikten uzaklaştırıldı. Yeni molla İzzet Molla'nın büyük bir depresyona girdiği ve hatta intihar etmeyi bile düşündüğü belirtilmektedir. Bu büyük depresyondan lugat yazarı "Hançeri Bey" vasıtası ile rikâb-i hümâyün kethüdası Hâlet Efendi ile tanışması ile ve onunla yakından görüşebilmesi sayesinde kendini kurtarabildi ve onun sayesinde hayatına yeniden çekidüzen verdi.
Halet Efendi vasıtası ile Sultan II. Mahmud huzuruna çıkmaya başladı. 1809 yılında Şeyhülislâm Sâlihzâde Esad Efendi’nin aracılığıyla Bursa müfettişliğine tayin edildi. Bunu takiben, rikâb-i humâyün kethüdâlığına atandı. Hâlet Efendi ile olan dostluğu ile sonucu 1820’de Galata kadılığı görevinde yükseltildi. 1815'te Halet Efendi nişancı görevini alıp büyük bir nüfuz kazandı ve Sultan II. Mahmud üzerindeki bu özel nüfuzunu 1822ye kadar devam ettirdi. Fakat Halet Efendi Fenerli Rumları ve isyancı Yunanları koruduğu söylentileri yayılıp yükselince Sultan II, Mahmut onu önce Konya'ya sürdü ve orada idam ettirdi.
Bu durumda birçok devlet idarecisinin yaptığı gibi Keçecizade İzzet Molla, Halet Efendi aleyhine dönmedi. Ona yakınlığı bilinmekte idi. Ayrıca İzzet Molla Halet Efendi lahinde düşüncelerinden vazgeçmeyip aksine bu övmeleri açıkça ifadeden kaçınmamaktaydı. Bunlardan o günkü devlet yöneticileri hoşlanmamaktaydılar 27 Şubat 1823'te Keçecizade İzzet Molla'nın tüm ilim unvanları elinden alındı ve, mansibi kaldırılmadan, Keşan'a sürgüne gönderildi.
Keçecizade İzzet Molla'nın günün en yüksek otoriteleri ile ilişkisi kesilmedi. Sadrazam olan Galib Mehmed Paşa'ya yazdığı bir kasideyi sundu. Bundan çok memnun kalan sadrazam sayesinde İzzet Molla affedilerek Keşan'daki sürgününe 16 Şubat 1824'te son verildi ve İzzet Molla İstanbul'a döndü. Bundan bir yıl sonra 1825'te İzzet Molla'ya Mekke kadısı pâyesi verildi. 1826’da İstanbul kadısı pâyesi de verilerek Haremeyn müfettişliğine atandı. 1827de eyaletlerin harcamalarının tevzi defterleri ve halktan yapılan tahsilatın defterlere işlenmesinin kontrolü için müfettişlik görevine getirildi.
Ancak Mora Yunan İsyanında isyancı Yunanlara yardım sağlayan Rusya aleyhine savaş ilan edilip edilmemesi konusunun Meclis-i Umumi'de görüşülmesi sırasında İzzet Molla, daha önce Rusya ile savaş girmeye taraftar iken, savaşa girişmeye aleyhtar olduğunu açıkça ifade etti. Bu savaş olasılığının niçin aleyhinde olduğunu ayrıntılar ile açıklayan bir lâyihayı padişah Sultan II. Mahmud'a sundu. Keçecizade İzzet Molla'nın verdiği layiha devlet ricali tarafından isabetli görülmedi. Hatta birçok devlet mensubu tarafından bunun devlete ihanet olduğu kabul edilmişti. Bu nedenle yüksek devlet ricali arasında Keçecizade İzzet Molla idam edilmesi hakkında görüşler bulunduğu ortaya çıktı. Fakat yüksek ulemadan Yâşincizâde Abdülvehhâb Efendi’nin araya girmesiyle idamına karar verilmeden imtina edildi. Ama İzzet Molla'nın tüm payeleri alınarak 17 Kasım 1828’de Sivas’a sürgüne gönderilmesine karar verildi.
Sivas'taki sürgünün dokuzuncu ayinin sonunda henüz 43 yaşına girmiş iken İzzet Molla Ağustos 1829'da Sivas’ta öldü.
Bazı siyasi gözlemciler ya zehirletilip ya bir şekilde katledildiği yolunda. rivayetler yaymaya başladılar. Bu rivayetleri İzzat Molla'nın "Hazân-i Âşâr" adlı divanında ifade edilen ölüm korkusu gösteren bazı beyitlerin varlığına dayandırmaya başladılar. Fakat bu iddialar tarihçilerin çoğu tarafından tartışmalı görülmekte bunların önemi küçümsenmekte ve bunlar dışında iddiaların detaylı ciddi bilgilere dayanmadıkları kabul edilmektedir.
Aleyhinde olduğu Rus savaşı ise vefatından kısa bir süre önce yenilgiyle sonuçlandı. Bundan dolayı İzzet Molla'nın haklı olduğu açıkça ortaya çıktı ve İstanbul'da onun affedilip sürgünden dönmesine karar verildi. Ancak bu hususta Sivas'a gönderilen firman ancak onun ölümünden sonra Sivas'a ulaştı.
Cenazesi önce 1829'da Sivas’ta Garipler Mezarlığı’na defnedildi ve mezarı orada kaldı. 1919 yılında ise kemikleri Sivas'taki mezarından çıkartılıp İstanbul’a nakledildi. Bunlar İstanbul Canbaziye Mahallesinde Mustafa Ağa Mescidi’nin avlusunda bulunan babasının mezarı yanında mezara konuldu. Keçecizade İzzet Molla'nın ovefat tarihini ebced hesabı ile tayin etmek için Sahaflar Şeyhizâde Esad Efendi, Vak‘anüvis Ahmed Lütfi Efendi ve Şeyhülişlâm Ârif Hikmet Bey vafat tarihini düşüren mısra ve beyitler yazmışlardır.
Keçecizade İzzet Molla Merzifonlu Kara Mustafa Paşa’nın torunlarından olan İsmâil Mekkî Bey’in kızı Hibetullah Hanım’la evlilik yapmıştı. Bu evlilikten sonra sadrazam ve yüksek devlet adamı olan Fuat ile Reşad, Murad ve Sedad adlarında dört erkek çocukları dünyaya gelmiştir.. <!---
Degerlendirme
Çağdaşlarının ifadelerinden keskin bir zekâya sahip olduğu anlaşılan İzzet Molla Mihnet keşân adlı eserinde kendisini uzun boylu, seyrek sakallı, dünyada benzeri bulunmayan bir kişi olarak tanıtmış, başka manzumelerinde de iri yarı olduğundan söz etmiştir.
M. Fuad Köprülü’nün “klasik nazmın son üstadı” diye nitelendirdiği İzzet Molla derviş ruhlu, olgun ve nüktedan bir şairdir. Gerek divanındaki manzumelerde gerekse mesnevilerinde mahallî renkler ve yerli unsurlar dikkati çekecek derecede çoktur. Esasen onun şiirinin kaynakları arasında Mevlevîlik’le nazîrecilik geleneği başta gelmektedir. Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî ve Şems-i Tebrîzî’ye büyük hayranlık duyan ve ilhamını geniş ölçüde Mevlevîlik’ten alan İzzet Molla bu tarikata koruyucusu Hâlet Efendi’nin delâletiyle girmiş olmalıdır. Hemen bütün gazellerinin makta‘ beyitlerinde Mevlânâ’nın adını zikretmesi, onun birçok manzumesini tahmis etmesi, Şeyh Galib’in Hüsn ü Aşk’ına nazîre olarak yazdığı Gülşen-i Aşk adlı mesnevisinde Mevlevîliğin temelindeki aşk felsefesini anlatmaya çalışması bu tesirle açıklanabilir. Manzumelerinde başta divan şiirinin klasik şairleri Nef‘î ve Nâbî olmak üzere Seyyid Vehbî, Nedîm ve Şeyh Galib’in etkisi açıkça görülmektedir. Bilhassa Şeyh Galib’e onu taklit, tanzîr ve hatta bir kısım mazmunlarını aynen alıp tekrar edecek kadar bağlıdır. Kasidelerinde Nef‘î yolunu takip etmişse de onun kadar başarılı olamamıştır. Mihnetkeşân’da İran şairlerinden en çok Nizâmî-i Gencevî, Unsûrî, Şevket ve Bîdil’i beğendiğini kendisi söyler.
İzzet Molla’nın asıl başarısı gazellerinde görülür. Bunlarda kafiye ve mazmunlarınınrijinalliği, dilinin sadeliği ve sanat gösterme endişesinden uzak kalmasıyla dikkati çeker. Gençlik dönemi şiirlerini bir araya getirdiği Bahâr-ı Efkâr’daki şen şakrak havaya karşılık olgunluk devresinde yazılan Hazân-ı Âsâr’daki gazellerinde daha ziyade yaşadığı hayattan gelen kötümser ruh haliyle birlikte genel anlamda bir karamsarlık hâkimdir. Eski geleneğin bütün imkânlarını kullanan İzzet Molla’nın eseri bu gelenek içerisinde şahsî bir şiir kabul edilmemektedir. XVIII. yüzyılda Nedîm’le başlayan mahallîleşme akımına katılmış, fakat onun kadar başarılı olamamıştır.
Divan edebiyatının artık son sözünü söylediği, bir bakıma orijinalitesini kaybettiği çöküş döneminde yaşayan İzzet Molla, özellikle olgunluk çağı şiirlerini ihtiva eden Hazân-ı Âsâr’daki gazellerinde daha ziyade hikemî tarza kayar. Bu eserinde, “Meşhûrdur ki fısk ile olmaz cihan harâb / Eyler anı müdâhane-i âliman harâb” gibi yıllarca hâfızalarda yaşayan atasözü mahiyetinde birçok beyit bulunmaktadır. Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılması dolayısıyla söylediği, “Koyup kaldırmadan ikide birde / Kazan devrildi söndürdü ocağı” beyti de meşhur olmuştur. Kendisinden sonra gelen şairler arasında bilhassa Ziyâ Paşa üzerinde etkili olan İzzet Molla birçok yönden onun şiirlerinin başlangıcını teşkil eder. Ziyâ Paşa, Harâbât adlı antolojisinin III. cildine İzzet Molla’dan birçok beyit aldığı gibi eserin mukaddimesinde de ondan övgüyle söz etmektedir.
İzzet Molla’nın başka bir yönü de devlet adamlığıdır. 1827’de eyalet defterlerinin tevzii müfettişliğine yükseldiğinde Osmanlı Devleti’nin gelir gider durumuyla içinde bulunduğu içtimaî ve idarî bozuklukları ele alıp tenkit ettiği dikkate değer bir lâyiha kaleme almıştır. Yine aynı şekilde 1828 Osmanlı-Rus savaşına karşı çıkması ve savaşın sonuçlarının da onun fikirlerini doğrulaması, devlet adamlığının ve ileri görüşlülüğünün bir göstergesi kabul edilmiştir. Yahya Kemal “Şem‘î Molla” ve “Bir Tekâpû Sahnesi” adlı hikâyelerinde olayları İzzet Molla’nın ağzından anlatmış ve onun Hâlet Efendi ile olan yakınlığını vurgulamıştır. Beyatli, Yahya Kemal (1968) Siyasî Hikâyeler, s. 1-15, 96-98). -->
Nesir eserleri
Koca Râgıb Paşa’nın “ع” harfi üzerine söylemiş olduğu 147 lugaz ve bilmeceyi kısaca şerheden on varaklık bir eserdir. Dili seçili olan risâle, daha çok Arap asıllı Türk alfabesi üzerinde yapılan söz oyunlarına dayanmaktadır. Eserin tek nüshası yazma olup İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi’nde kayıtlıdır (TY, nr. 3566).
İzzet Molla’nın doğrudan doğruya devlet yönetimiyle ilgili gözlem ve analizlerin yer aldığı iki önemli lâyihası vardır.
Mehmet Bozdağ
Mehmet Bozdağ (d. 1 Ocak 1983, Kayseri), Türk senarist, yapımcı ve yönetmendir.
Hayatı ve kariyeri
Mehmet Bozdağ, Sakarya Üniversitesi'nde eğitim görmüştür. "Ustalar, Alimler ve Sultanlar" filminin yapımcılığını ve senaristliğini yaptı. 2013-2014 yılları arasında TRT 1'de yayımlanan "Gönül Hırsızı" dizisinin yapımcılığını üstlendi. 2015-2016 yılları arasında ünlü Türk şairi Yunus Emre'nin hayatının anlatıldığı "Yunus Emre Aşkın Yolculuğu" dizisinin senaristliğini ve yapımcılığını yaptı.
Bozdağ, 2014 yılında TRT 1'de yayımlanmaya başlayan ve 5 sezon sürüp 2019 yılında sona eren Diriliş "Ertuğrul" dizisi sayesinde geniş kitlelerce büyük bir başarı yakaladı. Bozdağ, dünyanın birçok ülkesine satılan ve 2016 yılında 43. Altın Kelebek Ödülü'ne layık görülen bu dizinin senaristliğini, yapımcılığını ve proje tasarımını üstlenmişti. Bozdağ, aynı görevleri üstlenerek 2018-2019 yılları arasında TRT 1'de yayınlanan Mehmetçik Kut'ül Amare dizisini yaptı. 2020 yılında Türkler Geliyor: Adaletin Kılıcı filmiyle sinemaya girişti.
Bozdağ, 20 Kasım 2019 tarihinde atv'de yayımlanmaya başlayan Kuruluş Osman dizisinin senaristliğini, yapımcılığını ve proje tasarımını; 2021-2022 yılları arasında atv'de yayımlanan Destan dizisinin ise yapımcılığını üstlendi.
Kendisine yapılan eleştiriler
Osmanlı tarihçisi Profesör Dr. Ahmet Şimşirgil, Mehmet Bozdağ'ın özellikle Kuruluş Osman dizisi ile tarihi bozduğunu ve sattığını, maddi amaç ve reyting kaygısı ile dizilerinde tarihi çarpıttığını, bunun kabul edilemez bir şey olduğunu söylemektedir.
Yüzen ev
Yüzen ev, su üzerinde hareket edebilen, belli bir amaca göre tasarlanmış ev. Yapısı ve kullanımı normal evler gibi olmasına rağmen karaya sabitlenme yerine su üzerinde yüzerler. Öncelikle ev olarak tasarlanmış yapılardır. Demirlemiş veya yüzer halde kullanılmaktadır. Çoğunlukla daha kolay hizmet almak için karaya yakın demirlenirler.
Akarsu, göl, deniz veya okyanuslar üzerinde bulunabilen evler kentsel veya kırsal mesken olarak kullanılmaktadır. Tercih edilmelerinin değişik sebepleri olabilir. Yerleşim yerlerini tehdit eden sel tehlikesi, deniz yükselmesi gibi doğal nedenler veya ekonomik faaliyet türü, hızlı kentleşme, toprak parçasına sahip olamama gibi beşeri sebepler olabilir. Şehirden uzak, doğada bulunması durumunda çevreciler ve turistler tarafından tercih edilmektedir. Hollanda, İngiltere, ABD, Filipinler ve Kamboçya yüzen evlerin yaygın kullanıldığı ülkelerdir. İçinde tüm yıl yaşanabildiği gibi yaz döneminde turistlere kiralanan tipleri de bulunur.
Türleri
Yüzen evin hareket imkânına göre iki tipi vardır. Birincisi, karaya bağlı, su kenarında bulunan, yeri değişmeyen amfibi evlerdir. Su kütlelerinin içinde yüzer halde veya kıyısındaki karada, suyun 3-6 metrelik dikey hareketine uyum sağlayabilen yapıdadır. Yüzen evlerin en yaygın şeklidir. Farklı mimari, yapı malzemesi ve kullanım amaçlarıyla, ABD, İtalya, Hollanda, Yeni Zelanda, İngiltere, Kanada, İsveç, Kamboçya, Bangladeş ve Filipinler'de yaygındır. Küresel ısınma nedenli deniz yükselmesine karşı çare olarak görülen bu evler, sel, taşkın, kasırga, gelgit nedenli su taşkınlarının görüldüğü yerlerde yaygın kullanılır. Kıyılarda betonlaşmaya iyi bir alternatif, balıkçılık için pratik çözüm, mülteciler ve topraksız köylüler için ikamet çözümüdür.
İkinci tip yüzen evler, su üzerinde yatay yer değiştirebilen, karasal bağlantısı bulunmayan, yeri değiştirilebilir gezen evlerdir. Balıkçılıkta ve turizmde yaygın kullanılır.
Yüzen evlerin en ilkelinden, en modernine ev şeklini, konforu ve yapı malzemesini belirleyen asıl etken, refah seviyesi, bölgesel ihtiyaçlar ve yerel niteliklerdir. Bambu dalları, ahşap, metal, plastik ve betonarme yüzen evlerin yapımında kullanılmaktadır. Kanada ve Hollanda konforlu ve donanımlı yüzen ev yapımında kendilerini geliştirmiş ülkelerdir.
Sorunlar
Yüzen evler konusu hukuki olarak sorunlar barındırır. Menkul-gayrı menkul (taşınır-taşınmaz) durumu tartışılmaktadır. Ev inşaatının yasal durumu, alım-satımı, yasal çerçeve, arsa payı, tapu kaydı, yerleşim ruhsatı gibi teknik konular netliğe kavuşmamıştır. Evlerin alacağı kamu hizmeti, vergilendirilmesi, su yolu trafiğinin düzenlenmesi, emniyet, sağlık, çevre koruma, su arıtma, kanalizasyon, çöp gibi konular hukuki tartışmalara konu olmaktadır.
Dünyadan örnekler
Zimbabve'de Zambezi Nehri üzerindeki Kariba Baraj gölünde yüzer evler kullanılmaktadır. Hindistan Jammu Keşmir'de Dal Gölü'nde yaygındır. Avrupa'da Almanya Hamburg Limanı kıyılarında, Hollanda'da Amsterdam Kanalı boyunca yüzen evler bulunur. Sırbistanda yüzen evler eğlence ve yemekli gezilerinde yaygındır. İngiltere'de iç kesimlerdeki kanallarda rekreasyon amaçlı yüzen evler bulunur. Kanada yüzen evleri genellikle motorludur. British Columbia, Ontario ve Quebec'te kışın sular donduğundan, kalıcı evler yerine eğlence amaçlı kullanılır. Avustralya'da, Murray Nehri ve Queensland sahillerinde bazıları iki katlı yüzen evler bulunur. Konut, tatil kulübesi veya kiralık olarak kullanılırlar. Türkiye'de 1960'lı yıllarda Bebek Koyu'nda yüzen evler bulunmaktaydı. Günümüzde ancak baraj gölleri ve dalyanlarda balıkçılık amaçlı kırsal yerleşim birimi olarak görülmektedir.
Malisya
Malësia e Madhe (Arnavutça "Büyük Yaylalar" anlamına gelir), kısaca Türkçe telefuzla Malezya (, Karadağ dilinde Malesija), Arnavutluk'taki Malësi e Madhe Bölgesi ve Karadağ'daki Tuzi Belediyesi'nin coğrafi alt bölümünün yaylalarına karşılık gelen kuzey Arnavutluk ve doğu Orta Karadağ'daki tarihi ve etnografik bir bölgedir. Bölgedeki en büyük yerleşim Tuzi kasabasıdır.
İsim
Malësia e Madhe Arnavutça "büyük yaylalar" anlamına gelir. Basitçe Malësia veya yerel Gheg lehçesinde Malcía (Albanian pronunciation: [malza]). Elsie ayrıca bölgeyi Kuzey Arnavut Alpleri'nin bir parçası olarak tanımlıyor. Kabilelere genellikle "dağlılar" denir, Albanian, Anglicized "Malissori" olarak ya da "Malisors". 1860'larda yabancı gezginler tarafından kullanılan arkaik bir terim "Malezyalılar" idi.
Coğrafya
Bölge, Prokletije sıradağlarının (Arnavutça "lanetli dağlar"olarak bilinir) ve, Cem nehrinin vadileri ile Scutari Gölü'nün hinterlandını içerir.
Arnavutluk'un kuzeyinde içindeki canlı ve Malësors (Arnavut Dağlı) tarihsel olarak Malësia e Madhe (büyük dağlık) dört (beş büyük kabileleri içeriyordu Hoti, Kelmendi, İşkrel, Kastrati) bir sahip Katolik çoğunluk ve Gruda aşireti ile birlikte Müslüman azınlığın olduğu iki dine mensup kişiler arasında bölünmüştü. Malesia e Madhe'de yedi küçük kabile daha vardı. Savaş ve birliklerin seferber edilmesi sırasında, Hoti'nin bajraktar (reisi), Osmanlı hükümeti tarafından geç Osmanlı döneminde toplu olarak yaklaşık 6.200 tüfeğe sahip olan Malezya e Madhe kabilelerinin tüm güçlerinin lideri olarak tanındı. 4 bajaraktarlı Shala, Shoshi, Toplana ve Nikaj gibi yedi Katolik kabileye sahip Malësia e Vogël (küçük yaylalar), savaş için seferber edilebilecek 2.500 kişilik bir toplu güce sahip yaklaşık 1.250 hane içeriyordu. Shoshi, bölgede Lekë Dukagjini ile ilişkilendirilen efsanevi bir kayaya sahip olma konusunda bir ayrıcalığa sahipti.
Tarih
Osmanlı döneminde, kuzey Arnavutluk İşkodra Sancağı'nın bir parçasıyken, Malezya'daki Arnavut kabileleri, Osmanlılarla savaşırken bazen Karadağlı kabilelerin yanında yer aldı. Bir örnek yedi kabileleri 1658, dan Kuki, Vasojevići, Bratonožići, Piperi, Kelmendi, Hoti ve Gruda ile ittifak Venedik Cumhuriyeti Osmanlılara karşı. 1757'de Bushati ailesi sancağı, İşkodra'nın yarı özerk Paşalığına dönüştürdü. Bundan sonra Arnavut kabileleri Bushati'nin yanında yer aldı. Osmanlı İmparatorluğu, Karadağ-Osmanlı Savaşı'nı (1876-78) kaybettikten sonra, Plav ve Gusinje'nin Karadağ'a bırakılması, Osmanlı İmparatorluğu'nu desteklemek için bölgede milliyetçi Prizren Birliği tarafından düzenlenen Arnavut saldırılarına yol açtı. Daha sonra, 20. yüzyılın başlarında, kuzey Arnavut kabileleri Osmanlı İmparatorluğu'na karşı taraf değiştirdiler ve 1910'da Sırp, 1911'de Karadağ'ın yardımı ile ayaklandılar. Sonuncusu, Malezyalı kabile temsilcileri tarafından imzalanan ile başladı.
Malezyalı kabileler Nisan 1911'de Deçiq'te bir zafer kazandılar. 1912 Arnavut isyanı, o yıl sonra Arnavut Bağımsızlık Bildirgesi'ne yol açtı. 26 Mayıs 1913'te Gruda, Hoti, Kelmendi, Kastrati ve İşkrel'in 130 lideri İşkodra'daki Cecil Burney'e topraklarının Karadağ'a dahil edilmesine karşı bir dilekçe gönderdi. Gruda ve Hoti'nin bazı bölgeleri Karadağ egemenliğine girdi. İkinci Dünya Savaşı sırasında, kuzey Arnavut kabileleri işbirlikçi ve anti-komünistti. Prek Cali, Kelmendi aşiretini yönetiyordu. Bazı liderler yeni Komünist rejim tarafından zulüm gördü.
Kültür
Zengin kültürü nedeniyle, yayla bölgesi, antropologlar, sanatçılar, yazarlar ve akademisyenler tarafından Arnavut nüfuslu diğer tüm bölgelerden daha fazla ilgi gördü. Arnavut halkının ulusal destanı olarak kabul edilen Lahuta e Malcís'i (The Highland Lute) üreten Malezya'dır. Yazar ve Fransisken rahip Gjergj Fishta, etnik Arnavut kültürel deneyiminin (örneğin düğünler, cenaze törenleri, tarihi savaşlar, mitoloji, soykütük ve kabile hukuku) tüm yelpazesini kronikleştiren bu destansı şiiri bestelemek için 35 yıl harcadı. Modern okuyucular için muhteşem bir şiir olduğu kadar antropolojik bir belge olarak da ilgi çekicidir.
Arnavutluk'un en seçkin Hristiyan filozofu Anton Harapi, başlangıçta "Cemi Nehri Boyunca Bilge Adamlar" olarak adlandırılan başyapıtı "Ândrra e Pretashit" (Pretash'ın Rüyası) Malcía halkına adadı.
En eski Arnavut kitabı Malësor Katolik rahip Gjon Buzuku tarafından yazılmıştır.
Aşiretler
Robert Elsie eserlerinde Arnavutluk aşiretlerini bölgelere göre ayırmıştır. Kuzey Arnavut Alpleri'nde Malësia e Madhe'ye ait on kabile vardı.
İlgili klanların (ve dolayısıyla tüm bölgenin) tarihleri, sözlü aktarım yoluyla aktarılan hem tarihi olayların hem de soy kütüklerinin bir karışımıdır.
2016 Avrupa Eskrim Şampiyonası
2016 Avrupa Eskrim Şampiyonası, Polonya, Toruń'da 20-25 Haziran 2016 tarihleri ​​arasında Arena Toruń'da yapıldı.
Madalya tablosu
Ev sahibi
Alcyoneus
Alcyoneus, Yunan mitolojisinde gigantların yaşça en büyüğüdür. Annesi Gaia, babası kötülük çukuru Tartaros'tur. Alcyoneus, gigant savaşında Hades ile savaşmış ve kaybetmiştir.
Gürçay, Karkamış
Gürçay, Gaziantep ilinin Karkamış ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Gürçay; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Marifely Argüello
Marifely Argüello (d. 1982, Managua, Nikaragua), Nikaragualı manken. 2004 yılında Miss Nicaragua seçilmiştir. Dünya genelinde 80 ülke güzelinin katıldığı Miss Universe yarışmasında ülkesini temsil etmiştir. Aynı yıl Miss Earth yarışmasına katılmıştır.
İkizce, Şırnak
İkizce, Şırnak ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır.
Pau, İtalya
Pau (Sarduca: Pàu) Sardinya'nın Oristano ilinde bir komün ve küçük kasabadır. Yüzölçümü 13,82 km²'dir. Komünün nüfusu 300 kişidir ve nüfus yoğunluğu kilometrekare başına 22 kişidir.
Komşu komünler
Pau komünü şu komünlerle sınır komşusudur: Ales, Palmas Arborea, Santa Giusta ve Villa Verde.
Buça Muharebesi
Buça Muharebesi, 2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgali sırasındaki Kiev Taarruzu sırasında Rusya ile Ukrayna arasında bir askeri muharebeydi. Muharebe 27 Şubat 2022'den 31 Mart 2022'ye kadar sürdü ve Rus kuvvetlerinin geri çekilmesiyle sona erdi. Muharebe, Ukrayna'nın başkenti Kiev'i kuşatmak için uygulanan daha büyük bir taktiğin parçasıydı.
Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, başkentin batı banliyölerindeki İrpin, Buça ve Hostomel'de Rus ilerleyişine direndi. Buça, Kiev Oblastı Devlet İdaresinin savaş nedeniyle Kiev Oblastı'ndaki en tehlikeli yerler olarak adlandırdığı yerler arasındaydı. Rus kuvvetleri Buça'dan çekildikten sonra, ortaya çıkaran vahşet raporları uluslararası alanda ilgi gördü.
Öncesi
25 Şubat'ta Rus kuvvetleri, İvankiv'deki Ukrayna savunmasını kısmen kırarak, havaalanını ele geçirdi ve kasabada bir dayanak kurduktan sonra, Hostomel banliyösünde ve kuzeybatıdan havalimanında ilerledi. Hostomel'de hala devam eden Ukrayna direnişi olmasına rağmen, Rus kuvvetleri Kiev'i kuşatmak amacıyla komşu şehirler İrpin ve Buça'yı ele geçirmek için güneye doğru ilerlemeye başladılar. O günün ilerleyen saatlerinde Rus askerlerinin Buça yakınlarında bir apartmanı yağmaladıkları görüldü.
Şubat
27 Şubat'ta Rus kara kuvvetleri Buça'ya ilerledi. Rus kuvveti paraşütçüler, tanklar, istihkam birimleri ve 36. Kombine Silah Ordusunun yedeklerinden oluşuyordu. Rus kuvvetinde ayrıca Rusya Ulusal Muhafızları bünyesinde iki özel polis kuvveti olan Özel Hızlı Müdahale Birimi (SOBR) ve Özel Amaçlı Mobil Birim (OMON) birimleri de vardı. Rus topçuları şehri bombalayarak birçok binaya ve altyapıya zarar verdi. Bombardıman nedeniyle bazı sakinler su, gaz ve elektriğe erişimlerini kaybettiler.
Rus kuvvetinin bazı unsurları Buça'yı geçmeyi başardı ve komşu şehir İrpin'e doğru ilerlediler. Bir Rus zırhlı biriminin Buça'daki Afganistan Savaşı anıtına saldırdığı kaydedildi; anıt bir APC şeklindedir. Ukraynalı gazeteci Andriy Tsaplienko, daha sonra Rus güçlerinin sivil bir araca saldırdığını, bir kişiyi öldürdüğünü ve bir kişiyi de yaraladığını bildirdi. Ukrayna kuvvetleri, Rusların Buça'ya ilerlemesini durdurmak için roket, topçu bombardımanları ve hava saldırıları kullandı. Ukrayna Devlet Özel İletişim Servisi, Ukrayna topçularının Rus zırhlı araçlarından oluşan bir konvoyu bombaladığını ve 100'den fazla Rus ekipmanının imha edildiğini bildirdi. Ukrayna kuvvetleri ayrıca Buça ve İrpin'i birbirine bağlayan bir köprüyü de yıkarak bir OMON subayını öldürdü ve Rus kuvvetlerinin İrpin'e ilerlemesini engelledi.
Ukraynalı yetkili Oleksiy Arestoviç, Buça'nın bazı sakinlerinin Rus güçleriyle savaşmaya başladığını ve Rus araçlarına ve askerlerine molotofkokteyli attklarını iddia etti. Başka bir Ukraynalı yetkili Anton Heraşçenko, sakinlerin bir Rus zırhlı aracına saldırdığını ve en az bir aracı ateşe verdiğini söyledi.
Daha sonra 27 Şubat'ta Ukraynalı yetkililer, herhangi bir tahliye prosedürü başlamadığı için Buça sakinlerini şehir dışına çıkan otobüslere binmemeleri konusunda uyardı. Ukraynalı yetkililer, Rus kuvvetlerinin Kiev'e girmek için otobüslerin arkasından sivilleri canlı kalkan olarak kullanacakları bir planın parçası olduğunu iddia etti.
28 Şubat 2022'de Ukrayna kuvvetleri, Buça'da bir Rus zırhlı sütununa saldırdı ve imha etti. Buça Belediye Başkanı, yanan Rus araçlarını gösteren bir video yayınladı. Fedoruk, Ukraynalıların çatışmada herhangi bir kayıp vermediğini iddia etti.
Mart
2 Mart 2022'de Ukrayna hükümeti Buça'ya insani yardım göndermeye başladı. Ertesi gün, Kiev Oblastı Devlet İdaresi hem Buça hem de İrpin'de tahliyeleri duyurdu. 1500'den fazla kadın ve çocuğun trenle, 250'sinin ise otobüsle tahliye edildiği bildirildi. Ancak Ukraynalı yetkililer, çatışmalar sırasında bazı demiryolu raylarının tahrip olması nedeniyle tahliyelerin karmaşık olduğunu bildirdi.
Daha sonra 3 Mart'ta Ukrayna Kara Kuvvetleri, Ukrayna kuvvetlerinin Buça'yı geri aldığını duyurdu ve Ukraynalı askerlerin belediye meclisi binasının yakınında Ukrayna bayrağını kaldırdığını gösteren bir video yayınladı. Ukrayna acil durum ekipleri de şehre elektriği geri verdi. Rus kuvvetleri Buça'nın içinde savaşmaya devam etti, ancak Ukrayna kuvvetleri tarafından geri püskürtüldü ve şehrin dış mahallelerine itildi.
4 Mart 2022'de Fedoruk, Rus kuvvetlerinin sürekli saldırı başlatmasına rağmen şehrin Ukrayna kontrolü altında kaldığını doğruladı. Rus kuvvetleri, bir köpek barınağına köpek maması teslim eden ve bir arabada eve dönüş yolunda olan üç silahsız Ukraynalı sivili öldürdü.
5 Mart 2022'ye kadar Rus kuvvetleri Buça'ya saldırmaya devam etti. Daha sonra Arestoviç, Rus kuvvetlerinin hem Buça hem de Hostomel'i ele geçirdiğini ve sivillerin tahliyesine izin vermediğini belirtti. O gün sabah saat 07.15 sıralarında, iki aileyi taşıyan bir çift araba, Rus askerleri tarafından fark edildi ve arabalara askerler tarafından ateş açıldı. İkinci araçta bulunan bir kişi öldü. Öndeki araca açılan ateş sonucu araç alev aldı ve iki çocuk ile anneleri öldü.
6 Mart 2022'de Rus kuvvetleri şehre yönelik bombardımanlarını yoğunlaştırdı ve bazı sivil kayıplara neden oldu. Buça Belediye Meclisi, sivillerin bodrumlara sığındığını ve kentin sürekli bombardıman nedeniyle insani yardım alamadığını bildirdi. Radyo Svoboda, işgal altındaki şehrin malzemelerinin tükendiğini ve Rus askerlerinin sivilleri öldürdüğünü bildirdi. Ertesi gün, Rus kuvvetleri İrpin'e doğru ilerlemeye hazırlık olarak Buça'da üç zırhlı birlik konuşlandırdı. Daha sonra Irpin'in eski belediye başkanı, Rus kuvvetlerinin Buça'daki Cam Plastik ve Elyaf Araştırma Enstitüsü'nü aseton ve diğer kimyasalların dumanını salarak yok ettiğini belirtti.
Polibot
Polibot, Yunan mitolojisinde Alcyoneus gigantlardan biridir. Annesi Gaia, babası Uranüs'tür. Polibot, gigant savaşında Poseidon ile savaşmış ve kaybetmiştir.
Buça Muharebesi
Mart
8 Mart 2022'de Fedoruk, Ukrayna kuvvetlerinin Buça'da hala savaştığını ve toprakları geri almayı başardığını belirtti. Ancak, Rus kuvvetlerinin şehirdeki tüm ana otoyolların kontrolünü elinde tuttuğunu, bombardımanı yoğunlaştırdığını ve Buça sakinlerinin evlerini terk etmelerine izin vermeyeceğini de belirtti. Daha sonra 8 Mart'ta Rus işgalciler cesetleri çıkarmak ve yemek pişirmek için sivillerin sınırlı bir süreliğine dışarı çıkmasına izin verdi. Ancak, Rus kuvvetleri tüm elektrik trafo merkezlerini elinde tuttuğu için şehirde hala elektrik yoktu.
9 Mart 2022'de Ukrayna kuvvetleri, Buça da dahil olmak üzere Kiev Oblastı genelinde geniş çaplı bir tahliye gerçekleştirdi. Kiev Oblastı'nda 20.000 kadar sivil tahliye edildi. Kiev Oblastı Devlet İdaresi, Buça'daki durumu çatışma ve tahliyenin ortasında gergin olarak nitelendirdi.
12 Mart 2022'de Buça Belediye Meclisi, Rus kuvvetlerinin şehri tamamen işgal ettiğini duyurdu. Meclis, Rus kuvvetlerinin sakinlerin evlerinden çıkmasına izin vermeyeceğini ve bazen sivillere ateş edeceğini belirtti. Devralmaya rağmen, bazı siviller 20 otobüslük bir konvoy halinde şehirden başarılı bir şekilde tahliye edebildi.
Rus kontrolü
13 Mart'ta sakinler, Buça'daki bir kilisenin yakınındaki bir toplu mezara 67 kişiyi gömdüler. Gömülenlerin Rus topçuları tarafından öldürüldüğü iddia edildi ve bazı cesetlerin kimliği tespit edilemedi. Daha sonra bazı Rus askerlerinin kentte evleri yağmaladığı görüldü.
15 Mart'a kadar Rus kuvvetleri belediye binasını işgal etmeye başladı ve binadaki çalışanları ele geçirdi. Siviller ertesi gün serbest bırakıldı. Bu arada Obozrevatel, evlerin garajlarına park edilmiş ve terk edilmiş Rus zırhlı araçlarını gösteren bir video yayınladı.
Ukrayna ordusuna göre 16 Mart'ta güçleri, Buça da dahil olmak üzere Kiev civarında Rusların elindeki yerlere yönelik bir karşı saldırı başlattı.
22 Mart'ta Kiev Bölgesel Askeri İdaresi başkanı Oleksandr Pavilyuk, Buça ve Hostomel'in Rus ordusunun kontrolü altında olduğunu ve o sırada orada hiçbir Ukrayna taarruz eyleminin gerçekleştirilemeyeceğini belirtti. Ukrayna ordusunun ana görevi, Rus kuvvetlerinin İrpin Nehri'ni geçmesini engellemekti.
Trabzon'un il yolları
İl yolları, devlet yolları ve uluslararası yollar dışında kalan yollardır. Karayolları Genel Müdürlüğü desteğiyle, İl yerel yönetimleri tarafından yapılır.
Buça Muharebesi
Ukrayna'nın kontrolü geri alması
29 Mart'ta Rusya Savunma Bakan Yardımcısı Aleksandr Fomin, Rus ordusunun Kiev ve Çernihiv yakınlarındaki faaliyetlerini azaltacağını duyurdu. 31 Mart'a kadar, Ukrayna kuvvetleri bölgedeki genel bir Rus geri çekilmesi sırasında Buça'ya ilerlediler ve bu da yerel Rus birlikleriyle şiddetli çatışmalara neden oldu.
Ertesi gün, Ukrayna'nın Kiev bölgesi askeri yönetiminin başkanı Oleksandr Pavliuk, Buça bölgesinin büyük ölçüde geri alındığını duyurdu. Ona göre, Ukraynalılar saldırmaya devam ederken, Rus birlikleri geri çekilmeye çalışıyordu. Savaş Buça'nın kuzeyinde ve Hostomel-Buça-Vorzel ekseninde devam etti. Bu arada, Belediye Başkanı Anatoliy Fedoruk ve Savaş Araştırmaları Enstitüsü, Buça'nın 31 Mart itibarıyla Rus güçlerinden tamamen geri alındığını bildirdi.