cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
I. Dünya Savaşı'nda Afrika cepheleri
Batı Cephesi
Batı Afrika'daki Alman sömürgeleri Togo ve Kamerun, Almanya'nın Avrupa'daki savaşa destek olmak için sömürgelerindeki askerleri çekmesi üzerine, savunmasız kaldı. İngiltere'nin ve Fransa'nın, bu fırsatı değerlendirerek yaptıkları saldırılar sonucunda Togo 26 Ağustos 1914'te, İtilaf Devletleri'ne teslim oldu. Kamerun'da daha iyi bir direniş gösteren Almanlar, Belçika'nın, kendi sömürgesi olan Kongo'daki birlikleriyle İtilaf Devletleri'nin yanında savaşa girmesiyle, 18 Şubat 1916'da Kamerun'u terk ederek tarafsız İspanyol sahası Rio Muni'ye sığındılar.
Güneybatı Cephesi
Güneybatı Afrika'daki Alman Sömürgesi Namibya, çok geniş ve kurak bir araziye sahipti. Bölgede 3000 kadar Alman askeri ile 7000 kadar erkek Alman yerleşimci bölgedeki Alman ordusunun tamamını oluşturmaktaydı. Daha çok başkent Windhoek çevresine toplanmış olan Alman birlikleri, yerli halklar tarafından da desteklenen İngiliz kuvvetleri karşısında uzun süre direnemediler ve 12 Mayıs 1915'te teslim oldular. Bu tarihten sonra Güney Batı Afrika, 70 yıl boyunca Güney Afrika Cumhuriyeti'nin etkisi altında kalmıştır.
Doğu Cephesi
Almanlar, bugünkü isimleriyle Tanzanya, Burundi ve Ruanda devletlerini kapsayan toprakları işgal ederek Alman Doğu Afrika'sını kurmuşlardı. Avrupa'ya kaydırılan askerlere rağmen, İngilizler I. Dünya Savaşı'nın resmen bittiği 11 Kasım 1918 tarihinden ancak 2 hafta sonra bölgeye tamamen hakim olabilmiştir.
Doğu Cephesinde Albay Lettow-Vorbeck komutasındaki Alman birlikleri, birbiri ile temasta kalan küçük birlikler halinde örgütlenerek İngiliz güçlerine karşı, gerilla taktikleriyle dört yıl boyunca başarılı bir şekilde direndi. Salgın hastalıkların da vurduğu İngiliz kuvvetleri, verdikleri ciddi kayıplara karşın çatışmaya devam edip bölgedeki önemli merkezlere ve demir yollarına hakim olabildiler. Buna karşılık Albay Lettow-Vorbeck komutasındaki gerillalar ancak kendilerine Almanya'nın teslim olduğu haberi ulaşınca savaşmayı bıraktılar.
Lettow-Vorbeck, bu savaştaki başarılarından dolayı generalliğe terfi etmiştir. Lettow-Vorbeck hakkında tartışmalı görüşler bulunmaktadır.
Kuzey Cephesi
Kuzey Cephesi, günümüz Cezayir, Tunus, Libya, Mısır ve Sina Yarımadası'nı içine alan bölgeyi kapsamaktadır. Bu cephenin küçük bir kısmı Sina ve Filistin Cephesi'ni kapsamaktadır. Cephedeki hareketlenmeler Birinci Kanal Harekâtı ile başladı. Osmanlı İmparatorluğu'nun amacı Sina Yarımadası'nı aldıktan sonra Mısır'ı ele geçirmek ve Kuzey Afrika'ya yayılmaktı. Fakat Osmanlı Ordusu'nun gerçekleştirdiği harekâtlar başarısızlıkla sonuçlandı ve Osmanlılar Suriye'ye kadar geri çekilmek zorunda kaldı.
Savaşın sonuçları
Afrika Cephesi'nin sonunda Almanya az sayıdaki sömürgesini de Büyük Britanya, Fransa ve Güney Afrika Cumhuriyeti'ne kaptırmıştır. Bu topraklar bağımsızlıklarını ancak 1960'lı yıllarda kazanmıştır. Namibya, bağımsızlığını kazanan son devlet olarak, Güney Afrika Cumhuriyeti'nden ancak 1988 yılında ayrılabilmiştir.
Avrupa coğrafyası
Avrupa geleneksel olarak Dünya'daki 7 kıtadan biri olarak düşünülmektedir. Oysa Avrupa ve Asya coğrafi açıdan birbirleriyle bağlantılı kıtalardır ve bazen Avrasya adı altında anılırlar. Avrupa'nın geleneksel tanımına göre Ural Dağları Avrupa'nın doğudaki sınırını oluştururlar. Güneydoğu'daki sınırını Ural Nehri oluşturur. Sınır Hazar denizi, Kafkas Dağlarının zirveleri boyunca devam eder, Karadeniz, İstanbul Boğazı, Marmara Denizi ve Çanakkale Boğazı'yla belirlenir. Akdeniz Avrupa'nın güney sınırını, Atlas Okyanusu ise batı sınırını belirler. İzlanda Avrupa'dan çok Kuzey Amerika'ya yakın olmakla birlikte Avrupa'nın bir parçası olarak sayılmaktadır.
Jeoloji
Avrupa'nın en önemli jeolojik özelliği, Güney Avrupa'nın yaylaları ve dağları ile batıda Büyük Britanya'dan doğuda Ural Dağları'na kadar uzanan geniş, kısmen su altındaki kuzey ovası arasındaki ikilemdir. Bu iki yarım Pireneler ve Alpler/Karpatların sıradağlarıyla ayrılır. Kuzey ovaları batıda İskandinav dağları ve Britanya Adaları'nın dağlık kısımlarıyla sınırlıdır. Kuzey ovalarının batık kısımlarındaki başlıca sığ su kütleleri Kelt Denizi, Kuzey Denizi, Baltık Denizi bloğu ve Barents Denizi'dir.
Kuzey ovası, eski jeolojik kıta Baltık'ı kapsar ve bu nedenle "asıl kıta" olarak kabul edilebilir, güney ve batıdaki çevre yaylalar ve dağlık bölgelerse başka jeolojik kıtaların parçalarıdır.
Avrupa'nın jeolojisi çok çeşitli ve karmaşıktır, İskoç Yaylaları'ndan Macaristan'ın inişli çıkışlı ova'larına kadar tüm kıtada çok çeşitli manzaralar oluşturur.
Nüfus
Avrupa nüfusu için rakamlar, Avrupa sınırlarının hangi tanımının kullanıldığına göre değişir. Birleşmiş Milletler'e göre, standart fiziksel coğrafi sınırlar içindeki nüfus 2005 yılında 701 milyondu. 2000 yılında Rusya ve Türkiye kıtalararası ülkelerinin tamamını kapsayan bir tanımla nüfus 857 milyondu. Nüfus artışı, dünyanın diğer kıtalarına kıyasla nispeten yavaş ve medyan yaş nispeten yüksektir.
Nehirler
Avrupa'daki en önemli nehirleri Tuna, Volga, Ren, Elbe, Oder ve Dinyeper'dir.
Avrupa nehirleri uzunluklarına göre
Yaklaşık uzunluklarıyla doğrudan Dünya Okyanusu'na veya Kapalı havza'lara akan Avrupa'nın en uzun nehirleri ve geçtiği ülkeler şunlardır:
Deşarj miktarına göre Avrupa nehirleri
Yalnızca doğrudan Dünya Okyanusu'na veya Kapalı havza'lara akan nehirler dahil olmak üzere ortalama deşarja göre Avrupa'nın 15 nehri:
Sıradağlar
Avrupa'nın en büyük sıradağları ve en yüksek noktaları şunlardır:
Avrupa'da iklim
Avrupa'da coğrafi enleme ve denizlerin etkisine bağlı olarak sıcaklık ve yağışın değiştiği çok farklı iklim tipleri görülür. Avrupa ikliminin başlıca özelliği ılıman olmasıdır. Kuzeyde az bir alan hariç tamamı orta iklim kuşağında yer alır. Avrupa'da aşırı sıcaklıklar (Sahra'da olduğu gibi) ve aşırı soğuklar (Sibirya'da olduğu gibi) görülmez.
Kıtanın batısında denizel etki fazla görülürken doğuya gittikçe kısmen karasallaşır. Kuzeyde dar alanlı olarak soğuk iklim görülmesine karşılık güneyde de Akdeniz iklimi görülmektedir
Yıllık ortalama sıcaklık dereceleri, genel olarak kuzeyden güneye doğru artmaktadır. Termik genlik (fark) ise batıdan doğuya doğru artar ve dolayısıyla doğuda iklim sıcaklık yönünden kontinental bir hal alır.
Yağış miktarları yeryüzü şekillerine bağlıdır. Genel olarak dağ yamaçlarına fazla yağış düşerken, ovalara daha az yağış düşmektedir. Yıllık yağışlar batıdan doğuya doğru azalır ve bu azalma dağlık alanların yamaçlarında daha da belirginleşir. Yağışlar mevsimsel olarak, en fazla kuzey bölgelerinde ilkbahar ve yaz mevsiminde düşerken, güneyde Akdeniz kıyılarında kış mevsiminde düşer. Orta Avrupa'da ise, yağışın mevsimlere göre dağılışı düzenlidir.
Avrupa'da bulutluluk süresi, güneydoğudan kuzeybatıya doğru, kar yağışları güneyden kuzeye doğru, karın yerde kalma süresi ise ovalardan dağlara doğru artar. Yıllık güneşlenme süresi ise kuzeyden güneye doğru artış göstermektedir.
Kıtanın kuzeyinde kutup altı (Subarktik) veya Tundra iklimi hâkimdir. Burada yazlar çok kısa sürer. Bu dönemde gündüz süresi uzundur. Orta Avrupa'nın kuzeyinde gündüz süresi 20 saate yaklaşır. 66°33'tan geçen Kuzey Kutup Dairesi'nin kuzey kesimine tekabül eden İskandinavya yarımadası ve Rusya Federasyonunun kuzey kesimlerinde devamlı gün düzlere geçilir.
Avrupa'nın batı sahillerinde Okyanusal İklim etkilidir. Buralarda kışlar ılık ve yazlar serin geçer. Kışların ılık geçmesi Gulf Stream sıcak su akıntısının etkisi ile olur. Atlas Okyanusunun orta kısmın da batı rüzgarları ile gelen bu akıntılar, kışın hava sıcaklığının düşmesini engeller. Bu nedenle sıcaklık Baltık ve İskandinavya ülkelerinde doğudaki sahalara göre birkaç derece yüksektir. Örneğin aynı paralelde Moskova'da Ocak ayı ortalama sıcaklığı -10 °C iken İskandinavya'nın Kuzey Buz Denizi kıyılarında 0 °C'dir. Başka bir ifade ile Gulf Stream sıcak su akıntısı, Batı Avrupa kıyılarında sıcaklığı karaların iç kısımlarına göre 10 °C daha yüksektir.
Karasal iklim, kıtanın denize uzak olan iç, doğu ve kuzey kesimlerinde görülür. Burada kış dönemi soğuk ve karlı, yazlar sıcak geçer. Yağış çoğunlukla ilkbahar ve yaz döneminde düşer.
Avrupa'nın Akdeniz'e komşu olan sahalarında yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçen Akdeniz iklimi etkilidir. Bu sahalara düşen yıllık toplam yağış miktarı çok farklıdır. Dağların yüksek ve cephelerin geliş yönüne bakan kesimlerine bol miktarda yağış düşerken dağlar arasındaki oluklar ve İspanya’nın güney kesimi daha az (400–500 mm) yağış almaktadır.
Kıtanın dağlık kesimlerinde ise kışlan çok soğuk ve karlı, yazları serin ve kısa süren soğuk iklim görülür. Kar yağışı fazla alan İsviçre’nin Alp dağlarında kayak sporları yapılır.
Calodera
Calodera Oxypodini oymağına bağlı bir böcek cinsidir.
Lariano
Lariano İtalya'nın Lazio bölgesinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibarıyla 13.507'dir.
Projeksiyon (simya)
Tipik olarak işlem, Taşın küçük bir bölümünü erimiş bir baz metale dökmek olarak tanımlanır.
Catopsis montana
Catopsis montana Catopsis cinsine bağlı bir türdür.
2013 Çevrimiçi Sinema Eleştirmenleri Topluluğu Ödülleri
2013 Çevrimiçi Sinema Eleştirmenleri Topluluğu Ödülleri, sonuçları 16 Aralık 2013'te açıklanan 17. Çevrimiçi Sinema Eleştirmenleri Topluluğu Ödülleri.
Büyük Vatan Partisi
Büyük Vatan Partisi (kısaca BVP), Türkiye'de faaliyet göstermiş bir siyasi partiydi. 1986 yılında kuruldu ve aynı yıl kapatıldı.
21 Temmuz 1986 tarihinde, TRT Haber Dairesi eski başkanlarından gazeteci Tayyar Şafak önderliğinde kuruldu. Partinin kuruluş amacı, Eylül 1986'da yapılacak milletvekili ara seçimleri öncesi Turgut Özal tarafından Sosyaldemokrat Halkçı Parti ve Doğru Yol Partisi'nin oylarının bölünmesi için seçim kanununda yapılan değişikliğe dikkat çekmekti. Parti, 28 Eylül 1986'da yapılan ve Şafak'ın da Ankara'dan aday olduğu milletvekili ara seçimlerinde %1,3 oranında oy aldı. Seçimlerden iki hafta kadar sonra, 13 Ekim 1986'da kendini feshetti.
1962 NBA Seçmeleri
1962 NBA Seçmeleri, ile seçilen oyunculardan üç tanesi sonradan Basketball Hall of Fame seçildi. Bu oyuncular Dave DeBusschere, Jerry Lucas ve John Havlicek'dir. DeBusschere ile Lucas daha sonradan takım arkadaşı olarak New York Knicks'de 1972-73 sezonunda NBA Şampiyonluğu yaşadılar. Havlicek ise Boston'un sekiz kez NBA şampiyonu olduğu dönemde forma giydi.
Crataraea
Crataraea Oxypodini oymağına bağlı bir cinstir.
Segestria senoculata
Segestria senoculata, Segestria cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Cumhuriyet, Altınordu
Cumhuriyet, Ordu ilinin Altınordu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Ordu merkezine 27 km uzaklıktadır.
Catopsis minimiflora
Catopsis minimiflora Catopsis cinsine bağlı bir türdür.
Evlek
Günümüzde, Türkiye'nin bazı yörelerinde evlek kelimesi ar arazi birimi (1 ar = 100 metrekare) için de kullanılmaktadır.
Decusa
Decusa Oxypodini oymağına bağlı bir cinstir.
Francavilla al Mare
Francavilla a Mare İtalya'nın Abruzzo bölgesine bağlı Chieti ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Mart 2018 tarihi itibarıyla 25.725'tir.
Gündüz Tekin Onay
Gündüz Tekin Onay, (31 Mayıs 1942, Çankırı - 4 Ocak 2008, İstanbul) 1976-1977'de Beşiktaş'ı da çalıştırmış ve çalıştırdığı takımlarda altyapıdan pek çok yetenekli futbolcuyu keşfetmiş Türk futbolcu ve teknik direktördür.
Futbolculuk kariyeri
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1957 yılında Eskişehirspor kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Bursa Akınspor, Kardemir Karabükspor, Muhafızgücü, Karşıyaka, Şekerspor ve Kastamonuspor kulüplerinde oynadı.
Teknik direktörlük kariyeri
1968-69 sezonunda Kastamonuspor forması giyen Onay, sakatlığı nedeniyle futbolu bırakınca sezonun devre arasında takımın teknik direktörlüğüne getirildi. Antrenörlüğe başladığında 26 yaşındaydı. 1970'te genç millî takımın teknik direktörlüğüne getirildi. 2 sene sonra kulüp futboluna geri dönerek Adanaspor'u çalıştırmaya başladı. Sezonda ligde düşmek zor kurtulsalar da Onay, Fenerbahçe ile arka arkaya oynanan biri kupa biri lig maçı olmak üzere iki maçta da rakibini yenerek dikkat çekti. Sonraki sezon da takımda kaldı. Bu sefer ligde daha başarılı olup, yedinci oldular. 1974-75 sezonu ise Onay'ın Adanaspor'da geçirdiği en iyi sezon oldu. Adanaspor ligde dördüncü olmayı başardı. Avrupa Kupaları'na katılmayı 2 puan ile kaçırdılar.
Bu performansı ile dikkat çeken Onay, önce Bursaspor ile anlaşsa da daha sonra 1975-76 sezonuna Zonguldakspor'da girdi. Bu birliktelik sadece birkaç ay sürdü. 5 haftada 3 beraberlik, 2 mağlubiyet aldı. Bu beraberliklerin ikisi Galatasaray ve Fenerbahçe'ye karşıydı. Ekim ayında teknik direktörler konusunda sorunlu yıllar geçiren Beşiktaş'ın başına getirildi. Beşiktaş'ın başına geçtiğinde ise takımın 5 maçta sadece iki beraberliği vardı. Onay'lı ilk haftada galibiyet gelse de Onay, takımı yukarılara taşıyamadı ve Beşiktaş ligde 11. olarak tarihinin en kötü sonucunu aldı. Sonraki sezon, Onay takımda büyük değişiklikler yaparak takımı yeni sezona hazırladı. Ancak 1977'nin şubat aylarında takım ligden kopunca Onay istifa etti. Beşiktaş başında 43 lig maçına çıkan Onay, bu maçların 12'sini kazandı. 21 beraberlik alan Onay, 10 maçta mağlup oldu.
1977-78 için Zonguldakspor'a geri döndü. İlk sezonunda ligde averaj ile sekizinci olup, Avrupa Kupaları'na 5 puan uzakta kaldılar. Türkiye Kupası'nda ise çeyrek finale yükseldiler. İyi geçen bu sezon sonrası takımda kaldı. Sonraki sezon da ligdeki sekizinciliklerini korudular. 1979-80 sezonu Zonguldakspor için daha da iyi geçen bir sezon olarak devam etse de Kasım 1979'da Onay görevinden istifa ettiğini açıkladı.
2009 Avrupa Parlamentosu seçimleri
2009 Avrupa Parlamentosu seçimleri, 4-7 Haziran 2009 tarihleri arasında Avrupa Birliği'nin 27 üye ülkesinde yapıldı. Avrupa Parlamentosu'nun toplam 736 üyesi, yaklaşık 500 milyon Avrupalıyı temsil etmek üzere seçildi.
Gündüz Tekin Onay
Teknik direktörlük kariyeri
Devre arasında eski takımlarından Adanaspor'a döndü ve takımı küme düşmekten kurtardı. Ligi 29 puan alan 4 takımdan biri olarak bitirdi ve onuncu oldu. Sonraki sezon Adanaspor, 1. Lig şampiyonluğunu uzun süre takip etti. Sezon sonunda lider Trabzonspor'un 5 puan ardından lig ikincisi oldular. Onay, sezon sonunda kariyerinde ilk kez bir kupa finaline çıktı. Ancak Başbakanlık Kupası finalinde Boluspor'a 3-1 yenilerek kupayı kaybettiler.
2009 Avrupa Parlamentosu seçimleri
Milletvekillerinin çoğunluğu 7 Haziran Pazar günü seçildi, ancak yerel geleneklere göre ülkeden ülkeye değişen geleneksel seçim günleri nedeniyle, bazı ülkeler seçimlerini önceki üç gün içinde gerçekleştirdiler:
Gündüz Tekin Onay
Teknik direktörlük kariyeri
1981-82 sezonunda Bursaspor'a transfer oldu. Bursaspor ile ligde bekleneni veremedi. Ligde 12. olan takım, kümede kalmayı son maçlarda garantiledi. Türkiye Kupası'nda ise yarı finale çıkma başarısını gösterdiler. 1982-83 sezonunda Onay'ın yeni takımı Mersin İdman Yurdu oldu. Onay, yine lig yerine kupada başarı gösterdi. Mersin İdman Yurdu, Türkiye Kupası'nda finale yükseldi. Fenerbahçe ile karşılaşan Mersin İdman Yurdu, iki maçta da mağlup olarak kupayı kazanamadı. Buna rağmen Fenerbahçe'nin ligi de kazanması ile Mersin ekibi UEFA Kupa Galipleri Kupası'na katılma hakkı kazandı. Ancak Avrupa'ya gitme hakkı kazanan ekip, ikinci lige düştü. Antalyaspor ile aynı puan ve aynı averaja sahip olan takım, daha az gol attığı için ligden düşmüş oldu.
2009 Avrupa Parlamentosu seçimleri
Bu seçimler, Bulgaristan ve Romanya'nın diğer üye ülkelerle aynı anda katıldığı ilk Avrupa Parlamentosu seçimi oldu.
Gündüz Tekin Onay
Teknik direktörlük kariyeri
1983-84 sezonuna boşta başlayan Onay, sezonun ikinci yarısı yeniden Adana'ya, ancak bu sefer Adana Demirspor antrenörü olarak döndü. Ancak yine Antalyaspor ile aynı puanı alan ekip, kötü averaj dolayısıyla 2. Lige düştü.
Catopsis micrantha
Catopsis micrantha Catopsis cinsine bağlı bir türdür.
Gündüz Tekin Onay
Teknik direktörlük kariyeri
1990-91, Onay'ın bir kez daha Adanaspor'un başında yer aldığı bir sezon oldu. Ancak 1991 yılının başlarında kötü giden sonuçlar nedeniyle takımdan ayrıldı. 1996'da Adanaspor'a yeniden döndü. Takımın şirketleşmesinde büyük görev alan Onay, Uzan ailesi ile sorunların çıkması sonucu takımdan ayrıldı. 1990'ların sonlarından itibaren genç millî takımlar'da görev yaptı.
Onay, Türkiye liginde çeşitli takımlarda 462 maçla lig rekoru kırdı. 3 sezon genç millî takımlar teknik sorumluluğu görevini sürdürdü.
Futbol sonrası
Aktif futbol yaşantısından sonra, yönetici ve antrenör olarak Türk Futbolu'na hizmet etti.Türkiye Futbol Federasyonu’nda Teknik Başdanışmanlık dahil olmak üzere çeşitli görevler yaptı. Futbol Federasyonu Araştırma, Planlama, Eğitim ve Geliştirme (ARPEG) Genel Koordinatörü olarak görev yaptı. Bu görevi esnasında Futsal millî takımı ve Futsal ligleri onun talimatıyla, Teknik Direktör Ömer Kaner ve İdari Menajer Cüneyt Yalınkılıç'ın çalışmalarıyla kurulmuştur. Antrenörlüğün yanı sıra çeşitli gazetelerde spor yazarlığı ile futbol adına 14 kitap yazdı.
Keleme
Kelame (Farsça: كلمه, Kalameh ), İran'ın Buşehr Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Daştestan şehristanı'nında bulunan Buşkan bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 1.937 kişi ve 436 hanedir.
Sarıyer-Çayırbaşı Tüneli
Sarıyer-Çayırbaşı Tüneli, İstanbul'da kara yolu ulaşımında kullanılan bir geçittir. İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından ortaya koyulan "7 Tepeye 7 Tünel" projesi kapsamında inşa edilen tünellerin üçüncüsüdür. Yapımına 2008 yılında başlanan tünel, 8 Eylül 2012 tarihinde törenle kullanıma girdi.
Jhonny Acosta
Johnny Acosta Zamora' (d. 21 Temmuz 1983), Herediano takımında defans pozisyonunda görev yapan Kosta Rikalı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2010 yılında Alajuelense kulübünde başladı.
Malurus grayi
Malurus grayi, Maluridae familyasından ötücü kuş türü. Endonezya ve Papua Yeni Gine'de bulunur.
Doğal yaşam alanı subtropikal ve tropikal nemli alçak ormanlardır.
Taksonomi
Malurus grayi ve M. campbelli (Sibley and Monroe 1990, 1993), Beehler et al. (1986), Coates (1990) ve Vuilleumier et al. (1992)'i izleyerek M. grayi türü altında toplanmıştır.
Amy Driskell ve çalışma arkadaşlarının 2011 yılında yaptığı mitokondriyal ve nükleer DNA çalışmaları bu iki alt tür arasında büyük ayrımlar olduğunu göstermiş ve tekrar iki yarı tür olarak ayrılmalarını önermiştir. Ayrıca Malurus türleri ile değil de iki ayrı Yeni Gine cinsiyle aynı klâdda olduğunu da ortaya çıkarmıştır. Dolayısıyla yeni sınıflandırmanın Chenorhamphus cinsi içinde yapılmasını önermektedirler..
Kahveci
Kahveci aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Güney İtalya'da Müslümanların tarihi
Güney İtalya'da Müslümanların tarihi, 7. yüzyılda Kuzey Afrika'da gelişmiş olan Arap-Berber asıllı Müslümanların İtalya'nın Akdeniz adaları ve İtalya yarımadasının özellikle güneyini ellerine geçirip buraların Müslümanlar tarafından idare edilmesi ve bu süreçte söz konusuydu. Güney İtalya'da Müslümanların tarihi, yerel halkın bir kısmının Müslüman olması sürecini de ele almaktadır.
İtalya yarımadası ve adalarındaki Müslüman idaresi, Endülüs İspanya'sında olduğu kadar uzun sürmedi. Sicilya'nın bir kısmının 652'de Müslüman idaresine girişinden itibaren 13'üncü yüzyılda Sicilya Kralı II. Friedrich'in Müslümanları Sicilya'dan atmaya başlamasına kadar devam etmiştir. Bu süreç 8. yüzyılda başlamıştır ve en önemli sonuçları Sicilya ve Malta adalarının Müslümanların eline geçip Müslüman ülkeler olmalarıdır.
Sicilya'nın Müslüman idaresine geçmesi 902'de başlayıp 965-1061 döneminde Siclya'nın bir Müslüman devleti olarak idaresi ile devam etmiştir. Fakat Sicilya adası fethi İtalya'nın Müslüman tarihinin en önemli kısmı olmakla beraber İtalya'nın güneyinin korsanlık, korsanlar tarafından istila ve savaşla istilası Osmanlı Devleti'ne bağlı Müslümanlar tarafından 16. yüzyıl sonlarına kadar devam etmiştir.
Sicilya'ya ilk Müslüman hücumları (652-827)
Müslüman Sicilya'ya 652'de Halife Osman bin Affan'ın Suriye Valisi Muaviye bin Ebu-Sufyān tarafından kurulan yeni Müslüman filosu tarafından Kında aşiretinden "Muaviye bin Hudei" komutasında yapılmıştır. Bu filo ve Araplar adada birkaç yıl kalmışlar ve etrafa talan akınları yaparak ganimet toplamakla uğraşmışlardır. O zaman adanın idaresi Bizanslılar elinde bulunmaktaydı. Bizanslıların Ravenna Eksarhlığı askeri valisi olan "Olimpus" uygun bir askerî güçle Sicilya'ya gönderilmiştir. Fakat bu güç Arapları hemen adadan püskürtüp atmaya muvaffak olamamıştır. Zaten Bizans komutanının adaya gelişinden çok geçmeden sonra Araplar topladıkları büyük ganimetlerle, Suriye'de bulunan us limanına gitmek üzere adadan ayrılmışlardır.
Sicilya'ya ikinci Arap hücumu, 659 yılında I. Muaviye'nin hilafeti döneminde yapıldı. Emevilerin Mısır valisi tarafından İskenderiye limanından 200 kadar gemiden oluşan bir donanma Sicilya'ya gönderildi. Bu filo Sicilya'da Siraküza'yı ele geçirp, talan edip yaktı ve adada 1 ay kalıp daha fazla ganimet topladıktan sonra Mısır'daki ana limanına döndü. Emeviler Kuzey Afrika'yı yaklaşık olarak 700'de ellerine geçirdikten sonra, Arap filoları 703, 728, 729, 730, 731, 733 ve 734 tarihlerinde Sicilya adasına talan seferler yaptılar. 733 ve 734 yıllarındaki seferlerde Bizans donanmasının ciddi direnişi ile karşılaştılar.
752'de halifelik Abbasiler eline geçmişken Tunus'tan yapılan yeni bir Sicilya seferi Sirakuza'yı yine ele geçirip şehri talan edip Tunus'taki üslerine geri dönme şeklinde oldu.
800'de Abbasilerin Tunus'un içinde bulunduğu İfrikiye valiliği Harun Reşid tarafından emirlerinden İbrahim bin Agleb'ye verildi ve bu vali 801 yılında içişlerinde özerk, dışişlerinde halifeye bağlı Aglebiler Devleti'ni kurdu. Bizans devletinin Sicilya'da baş idarecisi, "İmparatorluk Patrisiyeni", olan Konstantinos İfrikiye Valisi İbrahim bin Aglab ile 10 yıllık karşılıklı hücumlardan sakınmak üzere bir barış anlaşması imzaladı. Fakat bu anlaşma Afrika'nın İfrikiye dışındaki bölgelerinden ve müslüman İspanya'dan gelen Müslüman gemi filolarının Sicilya'ya hücumlarına bir engel teşkil etmedi. 806-821 döneminde Bizans'a bağlı Sardinya ve Korsika adaları Müslüman deniz filoları hücumlarına hedef oldular.
812'de ikinci Aglebı hükümdarı ve Abassiler İfrikiye valisi olan I. Abdullah Ağleb Sicilya'yı eline geçirmek üzere bir filoyu adaya gönderdi. Bu filo önce Amalfi Dükalığı ve Geatano Dükalığı gemileri tarafından karşılandılarak ama durdurulamadılar. Lampedusa adasını ellerine geçirdiler ve Tiren Denizi'nde bulunan küçük Ponza ve İschia adalarını talan ettiler. Fakat sonunda bu filo bir büyük fırtınaya uğrayıp tümüyle tahrip oldu.
Sicilya'da "İmparatorluk Patrisiyeni" olan Konstantinos İfrikiye Valisi I. Abdullah Ağleb ile yeni bir barış anlaşması yaptı.
819'da İfrikiye Valisi olan Ziyadetullah Ağleb'in kuzeni Muhammed bin Adbalad komutasında yeni bir sefer yapıldı.
Bundan sonra 827'ye kadar Sicilya'ya bir Arap seferi yapıldığına dair hiçbir tarihsel belge bulunmamaktadır.
Eufemius ve Esad bin El-Furat
Müslümanların Sicilya'yı ellerine geçirmesi süreci, bazı kaynaklara göre, Sicilya'da Bizans askeri valisi olan Eufemius'un yaptığı bazı seksüel patavatsız hareketlerin Bizans İmparatoru II. Mikhail'in kulağına gitmesinden korkmasından başladı. Bunu önlemek Eufemius Siraküza'yı eline geçirdi. Burada askerleri kendini imparator olarak ilan ettiler. Fakat imparatorluk için Konstantinopolis'e gidecek gücü bulunmamaktaydı. Hatta Siraküza'da kendini tutanların Bizans'in üzerlerine gönderebileceği imparatorluk güçlerine karşı çıkamayacağı açıktı. Bunun üzerine Eufemius Sicilya'dan Afrika'ya Tunus'taki Abbasi İfrikiye valisi Aglebiler hükümdarlarından Ziyadetullah Aglebi'nin yanına kaçtı. Burada onunla anlaşıp yeni bir harekâta girişti. Aglabiler ile yaptığı anlaşmaya göre Eufemius Arap ordularının Sicilya'yı fethetmesini sağlayacaktı. Bu fetihten sonra Sicilya adası hükümdarlığına, her yıl Tunus'a yüksekçe bir tazminat veren bir vasal devlet başkanı olarak, Euofemius getirilecekti. Bu anlaşmaya göre Sicilya'ya gönderilen Arap gücünün komutanlığına o zaman 70 yaşında olan Kadı Esad bin El-Furat geçirildi. 10.000 piyade, 700 süvari ve birkaç yüz gemiden oluşan Müslüman ordusu ve Eufemius'a ait olan gemi filosu ile birlikte Sicilya'ya geçti. Bu ordu Mazara del Vallo'da karaya çıktı. Bu ordu ile Bizans ordusu arasında ilk meydan muharebesi 15 Temmuz 827'de Mazara'da oldu. Arap Aglabiler ordusu bu muharebeyi kazandı.
Aglebi ordusu komutanı Esad sonra adanın doğusuna yöneldi ve Siraküza şehrini kuşatma altına aldı. 827-828 Siraküza Kuşatması bir yıl sürdü. Bu dönemde bir Arap ordu isyanı bastırıldı. Venedik Dukası Giustiniano Partıcipazio komutasında bir Venedik filosu Bizanslılara destek için Sicilya kıyılarına geldi, Bu Venedik filosu Palermo'ya yanaşarak buradan bir büyük Bizans takviye ordusu gemilere yüklendi ve Sirakuza kuşatımının kırmak için bu şehir yakınlarında karaya çıkartıldı. Bu büyük Bizans ordusu ile Arap Aglebi ordusu arasında yapılan muharebeyi yine Araplar kazandı. Fakat, Arap Aglebi ordusu içinde bir veba salgını başladı ve bu salgında ordu komutanı Kadı Esad bin El-Furat dahil çok sayıda Arap askeri öldü. Bunun üzerine Müslüman askerleri Mineo kalesine çekildiler ve kuşatma altına alındılar. Sonra o kaleden bir huruç harekâtı ile Bizanslıları püskürtüler. Yenik Bizans ordusunu takip eden Arap ordusu Bizanslıların kaçıp sığındıkları Castrogiovanni kalesini kuşattılar ama alamadılar. Bu kuşatma sırasında Eufemius da öldü.
830'da Afrika'dan ve müslüman İspanya'dan yeni askerlerle 30.000 kişilik bir takviye Müslüman ordusu adaya getirildi. İspanya'dan gelen askerlerden oluşan Arap ordusu Temmuz ve Ağustos 832'de Theodotus komutasındaki Bizans ordusu ile yaptıkları bir meydan muharebesinde Bizanslıları yendiler. Fakat yine bu sefere İspanya'dan gelen Müslüman ordusu içinde veba salgını çıktı. Bu salgından kurtulan askerler önce Mazara'ya çekildiler ve oradan da İspanya'ya geri gönderilmek üzere Afrika'ya geçirildiler. Afrika'dan getirilen diğer Müslüman ordusu kısmı çoğunlukla Berberlerden oluşmaktaydı. Bu ordu Eylül 830'da Palermo'yu kuşatma altına aldı. Bir yıl süren bir kuşatmadan sonra Eylül 831'de Palermo teslim oldu. . Palermo bundan sonra Müslümanların Sicilya adası başkenti yapıldı ve Müslüman ismiyle "El Medine" olarak anılmaya başlandı.
Ebu Fihr Muhammed bin Abdullah
Şubat 832'de Abbasilerin İfrikiye valisi ve Aglebi hükümdarı Ziyatullah Aglebi, kuzeni olan Ebu Fihr Muhammed bin Abdullah'ı Sicilya valisi ve adada bulunan Arap güçlerine komutan olarak tayin etti.
Adadaki Bizans güçleri en sonunda 834 yılı başlarında mağlup oldular. Ertesi yıl Müslüman güçleri adadaki Taormina'ya eriştiler. Savaş, sonra birkaç yıl daha uzadı. Bu dönemde Müslüman güçler birkaç küçük galibiyet kazandılarsa da Bizanslı güçler Castrogiovanni ve Cefalù'da bulunan güçlü savunma mevkilerindeki direnişlerine devam ettiler. Tunus'ta yeni Abbasi valisi ve Aglebi hukumdarı olan El-Agleb Aglebi Tunus'tan yeni ve taze takviye güçlerini adaya gönderdi. Bu güçler ile birlikte Araplar Platani, Caltabellotta, Corleone, Marineo ve Geracı kentlerini ellerine geçirerek böylece batı Sicilya'nın Müslümanlarca tüm kontrolünü sağladılar.
836'da adadaki Müslüman filosu kendileri ile ittifak yapan Bizans'a bağlı Napoli Dükü II. Andre'ye destek sağlamak için Andre'yi başkentinde kuşatmış olan Lombard Benevento Prensliği ordularına karşı hücuma geçti. 842'de müttefik Napoli Dükü'nün sağladığı takviyelerle birlikte, Araplar Messina'yı ellerine geçirdiler. 845'te ise Araplar Modica kentini hükümleri altına aldılar. Arap güçleri ile Bizans orduları arasında yapılan Butera Muharebesi'nde Araplar büyük bir galibiyet kazandılar ve bu muharebede Bizans ordusu zayiatı 10.000 kişiyi geçti. 846'da Lenti ve 848'de Ragusa Araplar tarafından alındı.
Abbas bin Fadl
Palermo valiliğine ve askeri komutanlığına El Agleb Ebu İbrahim geçirildi. Eski Bizans valileri ile karşılaştırılmayla, yeni Arap hükûmet tarzı ve yeni valinin Arap idaresi, Araplar hükmü altına girmiş olan Palermo ve Sicilya halkı tarafından çok beğenilmişti. Fakat El Agleb Ebu İbrahim 851 yılında öldü.
Yerine Butera Muharebesi'nde Arap güçlerinin komutanı olan ve çok sert bir kişi olan Abbas bin Fadl vali tayin edildi. Bu komutan askeri seferlere büyük bir ciddiyetle yeniden koyuldu ve Bizanslılar elindeki toprakları ve yerleşkeleri yakıp yıkarak ilerlemeye başladı. Butera, Gagliano Castelferrato, Cefalù ve 859 kışında Castrogiovanni kent ve kalelerini eline geçirdi. Castrogiovanni kalesi savunucularını ve bu kalede barınmış her Hristiyan erkeği idam ettirdi ve kadın ve çocukları köle olarak Palermo'da esir pazarında sattırdı.
Bu adanın en önemli kalesinin Bizanslılarca kaybedilmesi Konstantinopolis'te bulunan Bizans Împaratoru'nu tekrar faaliyete geçirdi. 859-860'ta Bizans'tan büyük bir donanma filosu geldi ve büyük bir takviye ordusu adaya çıkarildı. Abbas bin Fadl'ın ordusu karada ve Arap donanması denizde Bizans kara güçlerini ve donanmasını büyük mağlubiyetlere uğrattılar. Bizans'lıların bu takviye ordusunun adada karaya çıkması, adadaki birçok kentin isyan edip Arap idaresinden kurtulmaya çalışmalarına yol açtı. Abbas bin Fadl 860-861 yıllarını bu şehir isyanlarını bastırmakla geçirdi.
861'da Abdullah bin Fadl öldü. Yerine önce amcası Ahmed bin Yakup valiliğe geçirildi; sonra Şubat 862'de Abbas bin Fadl'ın oğlu Abdullah bin Abbas komutan ve ada valisi yapıldı ve en sonunda Aglebiler "Hafagiaya bin Sufyan'"ı vali ve askeri komutan olarak adaya gönderdiler. Hafagiaya bin Sufyan askeri sefere yeniden girerek Noto, Scicli ve Troina kentlerini fethetti.
Cafer ibni Muhammed ve son Arap seferleri ve fetihleri
868 yazında Bizans ordusu Siraküza civarında Araplarla yaptığı bir muharebede yenik düştü. Bundan sonra Bizans imparatoru III. Mihail'in ilgisini doğuya çekmesiyle Sicilya'da bir müddet çarpışmalar durulur gibi oldu. 877'de yeni bir idareci vali olan Cafer bin Muhammed Sicilya'ya gelip yeniden askeri seferlere başladı. Ağustos 877'de Cafer idaresindeki bir büyük Arap ordusu Bizanslılar elinde bulunan Siraküza'ya saldırdı ve şehri kuşatmaya aldı. 867'de Bizans imparatorluğunu gasp etmiş olan I. Basileios Makedonyalı, Bizans tarihçileri tarafından, Siraküza'yı destek için Bizans donanması'nı Sicilya'ya göndereceğine donanma gemilerini İstanbul'a yeni yapılan Nea Eklezya isimli kilisesine mermer taşımaya görevlendirdiğini bildirip imparatoru tarihsel büyük hata yapmakla itham etmişlerdir. Bizans tarafından bu nedenle desteklenmeyen Siraküza Araplar eline geçti. 877'deki Siraküza kuşatması ve Arapların ellerine geçmesi o zaman yaşan "Theodosius Keşiş" adlı bir Bizans vakainüvisi tarafından belgelenmiştir.
Alice Pol
Alice Pol (d. 3 Aralık 1982), Fransız oyuncu. 2014 yapımı Anna Zvenka karakterini canlandırdığı Supercondriaque adlı yapım ile bilinir.
Güney İtalya'da Müslümanların tarihi
Cafer ibni Muhammed ve son Arap seferleri ve fetihleri
Yine de Bizanslılar elinde Taormina ve etrafındaki sahiller kalmıştı. Müslüman donanması bu arazilere saldırmadı; çünkü önce Yunanistan ve sonra Malta üzerine hücuma gönderilmişlerdi. 880'de Bizanslılar general yaşlı Nikiforos Fokas'ı güney İtalya'ya Lombardlarla savaşmak üzere gönderdiler ve bu savaşlarda başarı kazandılar. Bizans donanması da o yıl Arap donanmasını bir deniz savaşında mağlup etti. Yeni galibiyetler kazanmış kara ordusu ve donanma dolayısıyla Bizanslıların Sicilya'yı geri alma ümitleri ortaya çıktı. Fakat daha sonraki yıllarda, Arap güçlere karşı bir sıra kara çarpışmasını kaybettiler ve durum eski istikrarını korumaya başladı. 887'de Palermo'da şehir valisi olan Suvede bin Muhammed aleyhinde bir isyan başladı ama bu isyan çok sert bir şekilde bastırıldı.
886'da gaspçı Bizans İmparatoru I. Basileios öldü ve bunu bir zayıflık gören Kuzey Afrika ve Sicilya'da bulunan Araplar İtalyan anakarasında bulunan Calabria'ya göz diktiler. 888 yazında Calabria'ya yapılan bir Arap hücumunda Bizans ordusu yenildi. Ama Arapların yeter sayıda kara askeri olmadığı için kıyıdan geri çekilen Bizans'lıları kovalayamadılar. Ayrıca Arap ordusu içinde Arap ve Berber askerlerin arasında isyancı çatışmalar ortaya çıktı ve 890'da bu isyanci çatışmalar yenilendi. Bu yüzünden Arap orduları güçsüz bir hale geldi. 892'de İfrikiye yeni Abbâsî Valisi ve Ağlebi hükümdarı II. İbrahim bin Ahmed Palermo'ya yeni bir vali gönderdi ama bu valiyi Arap askerler hemen görevden indirdiler. 900'da Aglebi hükümdar, oğlu olan Ebu Abbas Abdullah'ı yeni bir orduyla Sicilya'ya gönderdi. Bu yeni Arap komutanının açtığı seferde Bizanslı Sicilyalı'lar yine yenilgiye uğratıldılar. Araplar 22 Ağustos'ta Trapani'de ve 8 Eylül'da Palermo yakınlarında yapılan muharebelerde galip geldiler. Ebu Abbas Abdullah bu galibiyetlerden sonra Sicilya'daki ufak Bizans mukavemetini elimine ederek İtalya anakarasına geçti ve 10 Haziran 901'de Reggio Calabria kentini eline geçirdi.
Bu sıralarda Ağlebîlerin İfrikiye'deki Şii Fatimilerin dinsel ve politik propagandaları ile zayıflamıştı ve Aglebi başkentindeki halk hükümdar II. İbrahim bin Ahmed'in çok şiddetli tutumundan hoşnutsuzdu. Halkın isteğiyle İbrahim'in oğlu Ebu Abbas Sicilya'dan geri gelip babasını hükümdarlıktan attı ve II. Abdullah adıyla Aglebi hükümdarı oldu. Tahtını kaybeden II. İbrahim bin Abbas bu sefer Sicilya'ya geçti ve orada yeni Arap hücumları düzenlemeye koyuldu. 1 Ağustos 902'de Sicilya'da Bizanslılar elinde bulunan son müstahkem kale olan Taorioma kalesi ve kenti Araplar eline geçti ve talan edildi. Bundan sonra Messina ve diğer şehirler de Araplara kapılarına açtılar. İbrahim sonra ana İtalya karasına geçip Calabria'da askeri sefere başladı ve Cosenza'yı kuşattı. 24 Ekim'de bu kuşatma sırasında dizanteriden hayatını kaybetti. Torunu bu ordunun komutanı oldu ve bu seferi bitirip ordu ile Sicilya'ya döndü. Böylece Sicilya'nın Araplar eline geçmesi hemen hemen tamamlanmış oldu. Bazı dağlık Sicilya bölgelerinde bazı küçük kasabalar direnişlerine devam ettiler. 938 ve 940'ta yapılan kampanyalarla bunlar da Araplar eline geçti. En son bağımsız dağlık Sicilya kalesi olan "Rometta" ise ancak 965'te alındı.
Ağlebîler İdaresinde Sicilya (827-909)
Aglebiler Sicilya'ya 827'den itibaren girmeye başlamışlardı. Önce Sicilya hükûmeti Bizanslı Eufemius hükümdarlığı altında Ağlebîlere bağlı olacaktı, ama 829'da Eufemius Castrogiovanni kuşatması sırasında öldü. Sicilya Ağlebîlerin gönderdiği valiler tarafından, 831'den sonra "El Madina" adıyla başkent olan Palermo'dan idare edildi.
Sicilya'nın dağlık içleri hariç, önemli tarım ve yerleşim bölgeleri Aglabiler eline geçmişti. Sicilya'ya Müslüman bölgelerden (Afrika'da İfrikiye, İspanya ve hatta yakın ve orta-doğudan) Müslümanların göçleri başladı. İfrikiye'den gelen Berber asıllı göçmenler adanın güneyinde konsantre oldular.
Ağlebiler Tunus'tan Palermo'ya bir Sicilya valisi tayin etmekteydiler. Sicilya'nın diğer büyük şehirlerinde Palermo'daki valinin tayin ettiği kadılar ve küçük şehirlerine hakimler idaresi bulunmaktaydı. Her şehirde yerel ileri gelenlerinden oluşan "cemaa" adlı bir yerel idare meclisi bulunmaktaydı. Kadı veya hakimler ile cemaa meclisleri şehirlerdeki hukuk ve asayiş işleri ile şehrin imarından mesuldülar. Sicilya bir "İslam ülkesi (darü'l İslam)" olduğu kabul edilip yörel ve yerel idare tarafından Müslüman ve çoğunluğu Ortodoks Hristiyan "zimmi" halk aynı muamele görmekteydi.
Araplar büyük tarım reformları yaptılar. Eskiden Bizans büyük toprak sahipliliği önemli iken Ağlebı idaresi altında küçük toprak sahipliliğine önem verildi. Ayrıca Sicilya'nın tarım sulama sistemleri Araplar tarafından çok geliştirildi. Bunlar Sicilya tarımının verimliğinde çok büyük artışlara neden oldular.
Fatımîlerin Sicilya'yı almaları (909-965)
913'te Palermo'da Fatimi valisi aleyhinde bir isyan patladı ve Fatimiler valisi adadan atıldı. Sicilya adası Emir Ahmet bin Kohrob idaresinde bağımsızlığını ilan etti. Emir Ahmet önce Hristiyanlar elinde bulunan ve kalesi daha da pekiştirilmiş olan Taormina üzerine gidip kaleyi kuşatmaya koymak oldu ama kaleyi alamadı. 914'te Fatimiler Tunustan Sicilya'nın idaresini almak üzere bir donanma gönderdiler. Ahmet'in oğlu komutası altında bulunan Sicilya Emirliği donanması bu Fatimi donanmasını bir deniz savaşında yenip tahrip etti. 915'te Sicilya donanması ve bir orduyu Calabria üstüne gönderdi; ama bu sefer Sicilya donanması yenik düşüp elemine edildi.
Halk, özellikle Berber asıllı göçmenler, Ahmet bin Kohrob'un idaresinden hoşnutsuzdu ve bu donanma başarısızlığı sonunda bir isyan çıktı. İsyancı Berberler Ahmet'i ele geçirdiler ve idam ettiler. İsyancı Berberlerin liderleri Sicilya'nın iç idaresinde bağımsızlık sağlamak ve Fatimi halifesi Ubaydallah Mehdi Billah'a yaranmak için bu idamın Fatimiler adına yapıldığını ilan ettiler. Ama Ubaydallah Mehdi Billah bunu kabul etmeyip 917'de Palermo'ya bir Fatimi filosu gönderdi ve şehri eline geçiren bu filo şehri talan etti. Bundan sonra 20 yıl Sicilya Palermo'dan bir Fatimi valisi tarafından idare edildi.
937'de yine Berber asıllı göçmenler "Kerkent (günümüzde Ağrigento)"'da isyan çıkardılar. İsyancılarain ordusu iki kere Fatimi valisinin ordusuna karşı galip geldi. Fakat bu isyancı ordusu Palermo önlerinde geldiğinde burada yapılan muharebeyi Fatimiler kazandı. Yeni Fatimi Halifesi Kaim (Fatimi) adaya yeni bir Fatimi ordusu gönderdi. Bu yeni gelen ordu "Kerkent (Ağrigento)"'yu iki defa başarısız şekilde kuşatmaya aldı. Ama bir diğer kuşatma sonunda 20 Kasım 940'ta Ağrigento kalesi Fatimilere teslim oldu. Öldürülmeyen isyancıların hepsi köle olarak esir pazarlarında satıldılar. 941'de bu Berber isyanı tümüyle bastırılmıştı. Fatimi'lerin Sicilya valisi bu askeri seferde 60.000 kişinin öldürdüğünden övünmektedi.
Açıortay
Açıortay, geometride bir açıyı iki eşit açı şeklinde bölen yapıdır. Bir açıya teğet tüm çemberler çizilerek merkezleri birleştirilirse, o açının açıortayı elde edilir. Bu nedenle açıortaylardan açının kollarına indirilen dikmeler, o çemberlerden birinin merkezinden teğetlere inilen yarıçap dikmeleri olacağından, dikmeler birbirine eşit olur. Her iki kolda oluşan üçgenler de birbirine eşit olacağından, dikmelerin açıortay kollarını kestiği noktalar ile açının bulunduğu köşeye olan uzaklıklar eşit olur.
Güney İtalya'da Müslümanların tarihi
Kelbiler Sicilya Emirliği (965-1091)
<!-- 948'de Sicilya'da yine Berber asıllıların liderliğini yaptığı bir isyan başladı. Bu isyanı 917-936 yılları arasında Fatımilerin Sicilya Valisi olan Salim bin Ebî Reşid'in damadı olan Hasan bin Ali İbn'Ebi-lHüseyin Kelbî bastırıldı. Fatimi Halifesi Mansur (Fatımi)'de onu 33. Sicilya valisi olarak adaya emir tayin etti. Cok gecmeden Sicilya Emirliği emirlik görevinin bundan sonra Hasan Kelbi sulalesinden gelenlere verilecegi aciklandi. Bu nedenle "Sicilya Emirligi" Kelbiler devleti olarak da anılmaktadir.
After suppressing another revolt in 948, the Fatimid Caliph Ismail al-Mansur named Hassan al-Kalbi as emir of the island. As his charge soon became hereditary, his emirate became de facto independent from the African government. In 950, Hassan waged war against the Byzantines in southern Italy, reaching up to Gerace ve Cassano allo Ionio. A second Calabrian campaign in 952 resulted in the defeat of the Byzantine army; Gerace was again besieged, but in the end Emperor Constantine VII was forced to accept having the Calabrian cities pay a tribute to Sicily.
Açıortay
Üçgende iç açıortay
Bir üçgende açıortayla ilgili iki önemli bağıntı vardır. Bunlardan birisi açıortay teoremidir. Bu teorem bir tür orandır. Bu teoreme göre üçgenin bir kenar uzunluğu ve o kenar tarafındaki köşe ile açıortayın kenarı kestiği nokta arasındaki uzaklığın oranı, diğer kenarın uzunluğu ve o kenar tarafındaki köşe ile açıortayın kenarı kestiği nokta arasındaki uzaklığın oranına eşittir.
Güney İtalya'da Müslümanların tarihi
Kelbiler Sicilya Emirliği (965-1091)
In 956, the Byzantines reconquered Reggio and invaded Sicily. A truce was signed in 960. Two years later a revolt in Taormina was bloodily suppressed, but the heroic resistance of the Christians in Rametta led the new Emperor II. Nikiforos to send an army of 40,000 Armenians, Thracians and Slavs under his nephew Manuel who captured Messina in October 964. On 25 October, a fierce battle between the Byzantines and the Kalbids resulted in a defeat for the former. Manuel, along with 10,000 of his men, was killed in the fray.
Açıortay
Üçgende iç açıortay
Bu teoremin yanında diğer teorem ise açıortay uzunluğu teoremidir. Buna göre:
Güney İtalya'da Müslümanların tarihi
Kelbiler Sicilya Emirliği (965-1091)
The new Emir Abu al-Qasim (964-982) launched a series of attacks against Calabria in the 970s while the fleet under his brother attacked the coasts of Apulia, capturing some strongholds. As the Byzantines were busy against the Fatimids in Syria and the Bulgars in Macedon, the German Emperor Otto II decided to intervene, and the allied German-Lombard army was defeated in 982 at the Battle of Stilo. However, as al-Qasim himself had been killed, his son Jabir al-Kalbi prudently retreated to Sicily without exploiting the victory.
Açıortay
Üçgende dış açıortay
Bir üçgende iki dış açı ortay ve kullanılmayan diğer açının iç açıortayı bir noktada kesişir. Bu nokta iç açıortayın karşısında kalan kenara ve diğer iki kenarın uzantısına teğet olan dış teğet çemberin merkezidir.
Güney İtalya'da Müslümanların tarihi
Kelbiler Sicilya Emirliği (965-1091)
The emirate reached its cultural peak under the emirs Jafar (983-985) and Yusuf al-Kalbi (990-998), both patrons of the arts. The latter's son Ja'far was instead a cruel and violent lord who expelled the Berbers from the island after an unsuccessful revolt against him. In 1019, another uprising in Palermo was successful, and Ja'far was exiled to Africa and replaced by his brother al-Akhal (1019–1037).
With the support of the Fatimids, al-Akhal defeated two Byzantine expeditions in 1026 and 1031. His attempt to raise a heavy tax to pay his mercenaries caused a civil war. Al-Akhal asked the Byzantines for support while his brother abu-Hafs, leader of the rebels, received troops from the Zirid Emir of Ifriqiya, al-Muizz ibn Badis, which were commanded by his son Abdallah. -->
Açıortay
Üçgende dış açıortay
'dir.
Güney İtalya'da Müslümanların tarihi
Bizanslıların Sicilya seferi (1038-1040)
Bizanslılardan yardım isteyen Sicilya Emiri Akhal'in ölümü de Bizanslıları Sicilya'ya bir ordu gönderme çabalarından ayırmadı; Sicilya'yı tekrar Bizans eline geçirme planlarına giriştiler. 1038'de bir Bizans ordusu Messina Boğazı'nı geçip Sicilya'ya çıktı. Bizans ordusu paralı askerlerden oluşmakta ve çok sayıda İskandinav asıllı "Varangıan Muhafızları", güney İtalya'dan Puglia'dan gelen Lombardlar ve yine güney İtalya'ya yerleşmiş Normanları ihtiva etmekteydi. Doğuda Suriye'de başarılı olarak isim yapmış "Georgios Maniakes" idi. Yazın sonunda bu ordu, siyasi bakımdan bölünmüş olan Sicilya Emirliği ordularının gösterdikleri çok şiddetli direnmeye rağmen Messina'ya doğru ilerlemeye başladı. Messina'dan gelen bir orduya karşı yapılan ilk çatışmada Bizanslılar zorlukla galip geldiler ve Messina Bizanslılar eline geçti. Bundan sonra Maniakes Messina'yı adanın merkezi olan Palermo'ya bağlayan geçit üzerinde bulunan Rometta'ya hücuma geçti ve yapılan çetin mücadeleden sonra bu kaleyi de eline geçirdi. Bu galibiyetlerine en önemli katkıyı Bizans ordusunda paralı asker olarak bulunan İtalya'ya yerleşmiş Norman birlikleri ve içinde büyük sayıda İskandinavyalı Norman asker bulunan imparatorluk Varagian Muhafızları birliğiydi.
Açıortay
Üçgende dış açıortay
Ayrıca: \ m(DAE)=90
Güney İtalya'da Müslümanların tarihi
Bizanslıların Sicilya seferi (1038-1040)
Bundan sonra Bizans ordusunun ilerlemesi hakkında bilgi bulunmamaktadır ama büyük bir Arap direnişi olduğu için Bizans ordusu ilermesinin yavaş olduğu açıktır. Çünkü ancak 1040 yazında bu Bizans ordusu Sırakuza yolunda Sicilya Emirliği'nin bir ordusu ile yaptığı ikinci meydan muharebesini de kazandığı bilinmektedir. Bundan sonra Maniakes Siraküza'ya ilerledi ve şehri kuşatmaya aldıktan sonra eline geçirdi.
Bundan sonra Maniakes'in Bizans ordusu sanki birden çöktü. Buna baş nedenin Bizans kara ordusuna refakat eden donanmanın komutanı olan Bizans İmparatoru IV. Mikhail Paflagonyalı'nin kayınbiraderi olan Stefan ile Maniakes'in aralarının açılmasıydı. Stefan'ın Konstantinopolis'e gönderdiği bir şikayet sonucunda Bizans komutanı Georgios Maniekes görevinden alınarak Konstantinopolis'e geri çağrıldı ve orada hapse atıldı. Sicilya'daki Bizans ordusu komutanlığına önce "Stefan" ve onun çok geçmeden ölümü ile "Basileos" adında bir hadim getirildi. Bu komutanlar pek tecrübesizdiler ve beceriksiz çıktılar. Ordu moralini kaybetti. Bu yetişmiyormuş gibi tam bu sırada Puglia'da bulunan Lombardlar Bizans idaresine karşı isyana geçtiler ve Bizans'ın bölgede bulunan "Katapan" unvanlı valisini öldürdüler. Güney İtalya'da bulunan Bizans garnizonlarında paralı asker olarak bulunan Lombard asıllı askerler de ordu içinde isyan çıkartıp bu isyana katıldılar. Bu isyanı bastırmak için Bizans'ın Sicilya'daki ordularının büyük bir kısmı adadan geri çekilip Güney İtalya'ya geçirildi. Böylece Bizanslıların Sicilya seferi Siraküza'yı ellerine geçirdikten sonra bir zaferle sona ermekte iken Bizans ordusu birden eriyip çok zayıfladı. Bizans ordusunun bu çöküşü karşısında Sicilya Arap orduları karşı taarruza geçerek birkaç hafta sonra, Messina hariç, Bizanslıların Araplardan kazandıkları bütün şehir ve arazileri tekrar geri aldılar.
Fakat Sicilya'da siyasi durum sanki bu büyük Bizans seferi hiç olmamış gibi eski haline dönüştü. Sicilya'nın Arap idarecileri arasındaki ayrılıklar ve çatışmalar yine ortaya çıktı.