cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
İstanbul
Eğitim
İstanbul'da eğitim veren Üniversiteler: Hemen hemen İstanbul'daki tüm özel lise ve üniversitelerde İngilizce, Fransızca ve Almanca gibi ana yabancı dil veya ikincil yabancı dil eğitimi verilmektedir. Galatasaray Lisesi, 1481 yılında Galata Sarayı Enderun-u Hümayunu adıyla kurulmuştur. Daha sonraki adıyla Galatasaray Mekteb-i Sultanisi şehrin en eski lisesi olmakla birlikte, en eski ikinci eğitim veren kurumudur. Fransızca eğitim vermektedir. 1884 yılında kurulan İstanbul Lisesi daha çok bilinen adıyla İstanbul Erkek Lisesi, uluslararası alanda tanınmış en eski liselerden biridir. Almanca eğitim vermektedir. Kadıköy Anadolu Lisesi eski ve daha iyi bilinen adıyla Kadıköy Maarif Koleji, genç cumhuriyete yön verecek üst düzey eğitimli siyasetçi, bilim insanı ve sanatçılar yetiştirmek amacıyla, Bakanlar Kurulu ve Meclis kararıyla 1955 yılında kurulmuştur. İngilizce eğitim vermektedir. Nişantaşı Anadolu Lisesi, 1905 yılında English High School for Boys adıyla özellikle İngiliz topluluğu mensuplarının çocuklarına sağlıklı bir eğitim vermek amacıyla kurulmuştur. 1979 yılında MEB'e bağlanmış ve şimdiki adını almıştır. Cağaloğlu Anadolu Lisesi, (eski adıyla İstanbul Kız Lisesi) 1850 yılında I.Abdülmecit'in annesi Bezmiâlem Valide Sultan'ın isteği üzerine kurulmuş, Osmanlı'nın ilk sivil lisesi unvanına sahiptir. İlk olarak Valide Mektebi ve ardından Darülmaarif isimlerini almış, 1911-1933 yılları arasında İnas İdadisi (Erkek Öğretmen Lisesi), 1933-1983 yılları arasında Türkiye'nin ilk kız lisesi İstanbul Kız Lisesi olarak hizmet vermiş, 1983 yılında ise bugünkü hâlini almıştır. Almanca eğitim vermektedir.
Türkiye'de eğitim veren lise türlerinden biri olan Anadolu Liseleri grubuna giren Kabataş Erkek Lisesi, Haydarpaşa Lisesi, Vefa Lisesi ve Pertevniyal Lisesi Türkiye ve dünya çapında tanınmış liselerdendir. İstanbul'da çok sayıda yabancı azınlık bulunmasından dolayı 19. yüzyılda yabancı liselerde artış görülmüştür. Türkiye'nin kurulmasından sonra birçok yabancı okul Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı idaresine girmiştir. Fakat bazı liseler hâlen yabancı idaresi altındadır. Özel İtalyan Lisesi, İtalya hükûmeti tarafından yönetilmekte ve İtalyan devlet okulu olarak kabul edilmektedir. Ayrıca finansman ve öğretmen ihtiyacı Başkent Roma'dan sağlanmaktadır. 1863 yılında kurulan Robert Koleji ve diğer birçok okul bunların arasında sayılabilir.
İstanbul da iki tane çok köklü askeri lise bulunmaktadır. Birisi Kuleli Askerî Lisesi olup Çengelköy de bulunmaktadır. İkincisi ise Deniz Lisesi olup Heybeliada da eğitimine devam etmektedir. Ayrıca Hava Harp Okulu ve Deniz Harp Okulu da İstanbul'da bulunmaktadır. Heybeliada da bulunan Deniz Lisesi aynı zamanda Türkiye'nin ilk mühendislik fakültesi olan Mühendishane-i Bahr-i Hümâyun olup 1773 tarihinde Osmanlı'da ilk defa mühendislik alanında açılan yüksek öğretim kurumudur.
İstanbul, çoğu Roma, Bizans ve Osmanlı dönemlerine ait geniş koleksiyonları içeren çok sayıda kütüphaneye sahiptir. Tarihi belge koleksiyonları açısından en önemli kütüphaneler, Topkapı Sarayı Kütüphanesi, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Kütüphanesi, Beyazıt Devlet Kütüphanesi, Süleymaniye Kütüphanesi, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi ve İBB'ye bağlı olarak hizmet veren Atatürk Kitaplığı'dır.
6 Şubat 2023 tarihinde gerçekleşen Gaziantep-Kahramanmaraş depremleri ardından İstanbul Valiliği tarafından yapılan incelemelerde 2022-23 yılı ikinci eğitim öğretim yılında 93 okulda devam edilmeyeceği açıklandı. Bu okullardan 76 tanesinin yıkılarak tekrardan inşa edileceğini, 17'sinin ise güçlendirme yapılacağı açıklandı.
Medya
İlk Türkçe gazete Takvim-i Vekayi, 1 Ağustos 1831 tarihinde Bâb-ı Âli semtinde basıldı. Bâb-ı Âli böylece medyanın en önemli merkezi hâline gelmiştir. İstanbul, Türkiye'nin medya başkenti olmakla birlikte çeşitli yerli ve yabancı basın kuruluşları arasında büyük bir rekabet vardır. Türkiye'nin önemli ulusal medya ve yayın kuruluşlarının merkezide çoğunlukla İstanbul'dadır. Aynı zamanda Ankara ve İzmir'de de yayın merkezleri vardır. İstanbul merkezli büyük gazete kuruluşları olan; Posta, Hürriyet, Milliyet, Sabah, Cumhuriyet, Türkiye, Akşam, Star, BirGün, Güneş, Vatan, Takvim, Yeni Asır, Yeni Şafak ve Türkiye'nin ilk İngilizce gazetesi olan Hürriyet Daily News bunların başlıcalarıdır. Ayrıca çok sayıda yerel-ulusal TV ve radyo istasyonları da İstanbul'da bulunmaktadır. Habertürk TV, teve2, Haber Global, CNN Türk, Ulusal Kanal, TV100, FOX, TRT (Ana binasının biri de Ankara'dadır.), NTV, Kanal D, ATV, Show TV, Star TV, 360, TGRT Haber, a Haber, 24, Kanal 7, Flash Haber TV, Halk TV, Tele1, KRT TV, Sözcü TV ve diğer birçok sayıdaki TV kuruluşları bunların arasındadır. Şehirde yüzü geçkin FM radyo istasyonu da bulunmaktadır.
Altyapı
Kentin su ihtiyacını karşılamak için yapılan sistemler şehrin kuruluş dönemine kadar uzanmaktadır. İki en önemli su kemeri, Roma döneminde inşa edilmiş Mazul Kemeri ve Bozdoğan Kemeri (Valens Kemeri)'dir. Şehrin Kuruluş dönemlerinde su ihtiyacı, yer altı kaynaklarından sağlanıyordu. İlk önemli su tesisleri Roma döneminde yapılmıştır. Roma İmparatorları'ndan Valens, Halkalı civarından Beyazıt'a kadar su getirtmiş ve bu su yolu için Mazul Kemeri ile Bozdoğan Kemeri'ni inşa ettirmiştir. Ayrıca Valens zamanında Belgrad Ormanları'nda bir bent de yaptırılmıştır. Kâğıthane Deresi'nin suları ızgaralarda toplanarak şehrin su ihtiyacını karşılamak için kullanılmıştır. Toplananlar sular şehrin çeşitli sarnıçlarına toplanmıştır. Bu sarnıçların en büyük ve en önemlileri Binbirdirek Sarnıcı (Philoxenos) ve Yerebatan Sarnıcı'dır. Şehirde nüfusun giderek artması sonucu yine su sıkıntıları çekilmeye başlanmış, bunun üzerine Kanuni Sultan Süleyman bu sorunun çözülmesi için "Ser Mimaran-ı Cihan ve Mühendisan-ı Devran" diye ma'ruf Mimar Sinan'ı görevlendirdi. Böylece 1555 yılında Kırkçeşme Su Tesislerinin inşasına başlanmış oldu. Daha sonraki yıllarda suya olan ihtiyacın ve halkında isteği sonucu, küçük ikmal şebekleriyle halkın kullanımına açık çeşmeler yapılmaya başlandı.
Bugün, suları klorlama, Atık su arıtma, dezenfekte etme ve dağıtma gibi hizmetler İSKİ (İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi) tarafından yürütülmektedir. Ayrıca bazı özel kuruluşlarda temiz su dağıtımı yapmaktadır. İstanbul'da elektrik dağıtımı ve bakımı ise Türkiye Elektrik İletim A.Ş. tarafından yapılmaktadır. Kentin ilk elektrik üretim tesisi ise 1914 yılında kurulan ve 1983 yılına kadar hizmet veren Silahtarağa Elektrik Santrali'dir.
Osmanlı İmparatorluğu'nda ilk Posta ve Telgraf Bakanlığı 23 Ekim 1840 yılında, Tanzimat Fermanı ile yaşanan gelişmelerin sonucu olarak kurulmuştur. İlk postane ofisi olan Postahane-i Amire Yeni Cami avlusu yakınlarındaydı. İlk Uluslararası ise 1876 yılında kurulmuş, 1901 yılında ise havale türü ve kargo gibi işlemlerin kabulüne başlanmıştır. 1847 yılında Samuel Morse tarafından telgrafın patenti alınmıştır. Samuel Morse'un bu yeni buluşu, eski Beylerbeyi Sarayı'nda (Beylerbeyi Sarayı 1861-1865 yıllarında aynı yere yenisi inşa edildi.) bizzat Padişah Abdülmecit tarafından test edilmiştir. Bu başarılı deneme sonrasında, İstanbul ve Edirne arasında ilk telgraf hattı kurulumu 9 Ağustos 1847 yılında başlamıştır. 1855 yılında Telgraf İdaresi kurulmuş, 23 Mayıs 1909 yılındada 50 hat kapasiteli ilk manuel telefon santrali Büyük Postane adıyla Sirkeci'de hizmet vermeye başlamıştır.
Sağlık
İstanbul çok sayıda hastane, klinik ve laboratuvarla birlikte ülkenin tıbbi araştırma merkezidir. Bu tesislerin çoğu yüksek teknolojik ekipmanlara sahiptir. Gelişkin sağlık olanakları ve ülke dışına göre daha uygun fiyatları nedeniyle şehirde sağlık turizmi gelişmiştir. Öyle ki Birleşik Krallık ve Almanya gibi Avrupa ülkeleri dar gelirli hastalarını yüksek teknolojik tıbbi tedavi ve operasyonlar için İstanbul'a göndermektedir. İstanbul özellikle lazer Oftalmoloji (Göz cerrahi) ve plastik cerrahi için küresel bir durak hâline gelmiştir.
Kentte özellikle hava kirliliği sağlık için büyük bir sorun oluşturmaktadır. Özel araçların artması ve kamu ulaşımının yavaş ve yetersiz olması bu sorunu artırmaktadır. Bu sorunla ilgili olarak Ocak 2006'da yalnızca kurşunsuz benzin kullanımı planlanıyordu.
İstanbul genelinde sağlık hizmetleri devlete bağlı ve özel sağlık kuruluşlarınca yürütülmektedir. İl genelinde, tüm ilçelere yayılmış 52 devlet hastanesi vardır. Semt poliklinikleri de buna eklenince bu sayı 111'e çıkmaktadır. Her ilçede, bir ya da birkaç sağlık ocağı da yer almaktadır. Toplam sağlık ocağı sayısı 2004'te 337 olarak belirlenmiştir. İldeki özel sağlık kuruluşlarının sayısı ise 138'dir. Devlete ait, askerî ve özel sağlık kuruluşlarında toplam yatak sayısı 18.375'tir. İldeki toplam eczane sayısı 3.852'dir.
Ulaşım
İstanbul'da ulaşım kara, hava, deniz ve demiryolu gibi farklı şekillerde yapılmaktadır. Şehiriçi, şehirlerarası ve uluslararası taşımacılığın yapıldığı büyük merkezlere sahiptir. İlde havayolu ulaşımının yapıldığı iki sivil havalimanı vardır. Birisi 2019 yılında açılan İstanbul Havalimanı’dır. İstanbul Havalimanı’nda iç ve dış hatlar için 2 ayrı terminal vardır. Atatürk Havalimanı’ndan planlanmış tüm uçuşlar, 6 Nisan 2019 tarihinden beri İstanbul Havalimanı’nından yapılmaktadır. Atatürk Havalimanı’nın bundan sonraki kullanım şekli henüz netlik kazanmadı. İstanbul Havalimanı; Arnavutköy-Göktürk-Çatalca kavşağında, Akpınar ve Yeniköy mahalleleri arasındaki 7.650 hektarlık alanda yer almaktadır. İstanbul Havalimanının web sitesi aşağıdaki adrestir. Diğer havalimanı ise Anadolu Yakası’nda bulunan Sabiha Gökçen Havalimanı’dır. Yurt içi ve yurt dışı pek çok merkeze aktarma yapmaksızın uçmak mümkündür. İldeki havalimanlarından İstanbul Havalimanı, Avrupa Yakası'nda Arnavutköy ilçesinde; Sabiha Gökçen Havalimanı ise Anadolu Yakası'nda Pendik ilçesinde yer alır. Atatürk Havalimanı ilde alanında ilk olup, hava ulaşımında en büyük paya sahipti. Havalimanından günde ortalama 650-700 uçak havalanmaktaydı. Kent merkezine metro hattı ve otoyollarla bağlıdır.
Demiryolu ise bu iki ulaşım yoluna oranla daha az tercih edilen bir başka hizmettir. İstanbul'dan Eskişehir, Ankara, Konya, Adana, Bitlis, Van gibi yurt içi merkezlerle; Yunanistan, Bulgaristan, Romanya, Sırbistan, Macaristan, İran, Suriye ve Irak gibi dış merkezlere tren seferleri vardır. Ankara, Eskişehir ve Konya gibi bazı şehirlere Yüksek Hızlı Tren seferleri vardır. Ayrıca Halkalı - Kapıkule YHT hattının inşası devam etmektedir. Demiryolu ilde ayrıca şehiriçi halk taşımacılığında da kullanılmaktadır.
Deniz yoluyla ise ilde düzenli ulaşım yalnızca yurt içinde gerçekleştirilir. İstanbul'dan Yalova'ya, Balıkesir'e ve Bursa'ya feribot ve araba vapuru seferleri vardır. İstanbul Limanı'na turistik amaçlarla gelen münferit gemiler dışında yurt dışı varışlı gemi seferi yoktur.
İstanbul'da şehiriçi ulaşım ise büyük bir sektördür. Otobüslerle ulaşım sağlayan İETT; şehir hatları vapurlarını ve deniz taksi işleten İDO; tramvay, metro, füniküler ve teleferik hatlarının sahibi Metro İstanbul; banliyö hizmeti sağlayan TCDD Taşımacılık; dolmuşlar, yolcu motorları ve ticari taksilerle İstanbul kompleks bir ulaşım ağına sahiptir. İstanbul'da şehir içi raylı sistem uzunluğu 75.5 km olup, 51.5 kilometrelik raylı sistem inşaatı sürmektedir. İETT, 5.000 otobüslük filoyla; İDO, 89 gemiden oluşan filosuyla ile 33 hatta, 82 noktaya hizmet vermektedir.
İlden, , , ve  otoyolları geçer. Otoyollar 15 Temmuz Şehitler (Boğaziçi), Fatih Sultan Mehmet ve Yavuz Sultan Selim Köprüleri ile birbirlerine bağlanır. Köprüler şehir içi ulaşımda da kilit noktalardır. Pik saatlerde 15 Temmuz Şehitler ve FSM köprülerinde sık sık tıkanmalar oluşmaktadır. Euronews’in “Küresel yaşam kalitesi 2019” raporuna göre İstanbul, sürücü ve yolcuların trafikte en fazla zaman kaybettiği 13. şehir olmuştur.
İstanbul'a bağlı köylerle ve Silivri, Çatalca, Şile gibi uzak ilçelere İETT'nin hatlarına ek olarak özel firmalar da ulaşım sağlamaktadır.
Kent dışı ulaşım
Karayolu ile ulaşımda kullanılan Büyük İstanbul Otogarı, 1980'li yıllarda Topkapı'da bulunan İstanbul Trakya Otogarı'nın yetersiz gelmesi üzerine, 1987'de yapımına başlanmış, 1994 yılında hizmete girmiştir.
Kente demiryolu ile ulaşım için kullanılan Haydarpaşa Garı, 1908'de İstanbul-Bağdat Demiryolu hattının başlangıç istasyonu olarak inşa edilmiştir. Gar, TCDD'nin ana istasyonudur. İstanbul'un Anadolu Yakası'nda Kadıköy'de bulunur. Osmanlı İmparatorluğunun son dönemlerinde bu istasyondan Bağdat Demiryolu yanında Hicaz Demiryolu seferleri de yapılmaya başlanmıştır. Şehrin Avrupa yakasında Eminönü'nde bulunan Sirkeci Garı Trakya ve Avrupa'ya demiryolu ulaşımının başlangıcıdır. Sirkeci garı marmaray açıldığı için, Haydarpaşa garı yenileme çalışmaları sebebiyle kullanım dışıdır.
Popüler kültürde Che Guevara
Che Guevara, özellikle Batı Dünyası'nın popüler kültüründe oldukça yaygın olarak yer alır. Bir politik figür olmasına rağmen popüler kültürün de odağıdır. Devrimin simgesi olmakla beraber zamanla kült bir figür haline gelmiştir. Fotoğrafı tişört, saat, araba gibi nesnelerin üstünde yer almaktadır. Kısa bir süre içinde 20. yüzyıl'ın simgelerinden biri haline gelmiştir.
Filmlerde
İlgili filmler ve Che Guevara'yı canlandıran aktörler:
İstanbul
Kent içi ulaşım
İlde kent içi ulaşımda kullanılmak üzere İETT ve İstanbul Ulaşım tarafından işletilen metro, tramvay, metrobüs otobüslerin yanında dolmuş ve İDO tarafından işletilen deniz otobüsleri ve feribotlar da kullanılmaktadır. İstanbul, 1876'da yapılan Tünel ile toplu taşımada metronun ilk kullanıldığı yerlerdendir. Yapımına 2004 yılında başlanan Marmaray 29 Ekim 2013 tarihinde hizmete açılmıştır. Kentte 13 adet raylı sistem hattı vardır ve bu hatların uzatılması ve yenilerinin yapılması projeleri vardır. Kentte ayrıca 1510 m uzunluğundaki Fatih Sultan Mehmet, 1071 m uzunluğundaki Boğaziçi Köprüsü ve 1875 m uzunluğundaki Yavuz Sultan Selim Köprüsü ile Avrupa Yakası ile Anadolu Yakası arasındaki ulaşım sağlanır.
Metro
İstanbul metrosu, Türkiye'nin ilk ve en büyük metro ağıdır. Sistem İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından işletilir. 1989 yılında açılan sistemde M1,M2,M3,M4,M5,M6,M7, M8 ve M9 olmak üzere dokuz metro hattı bulunmaktadır. Sistemin uzunluğu 135 km'dir. 4 hattın ve mevcut olan altı hattın inşaat ve uzatma çalışmaları da sürmektedir.
İstanbul Teknik Üniversitesi Müzesi'nde, son senelerde eski kitaplar arasında bulunarak sergilenen, Avant Projet d'un Metropoliain a Constantinople (İstanbul'da bir metro ön projesi) L. Guerby Ing. imzasını taşıyor. Projenin eldeki mavi ozalit kopyası 1/5.000 ölçeğinde. Güzergâh üzerindeki 24 istasyon Topkapı suriçi tramvay durağından başlayarak Şişli tramvay durağında son buluyor. İstasyonlarda peron uzunlukları 75 m; en uzun ara 975 m, en kısa ara 220 m olarak önerilen proje, 10 Ocak 1912 tarihini taşıyor.
İstanbul Metrosu ile ilgili yapılan son proje IRTC kapsamında 1987'de gerçekleştirilen çalışmadır. Bu konsorsiyum İstanbul Metrosu ile birlikte "Boğaz demiryolu tüneli" projesini de birlikte hazırlamıştır. Bu etütte metro güzergâhı 16.207 m olup istasyonları Topkapı-Şehremini-Cerrahpaşa-Yenikapı-Unkapanı-Şişhane-Taksim-Osmanbey-Şişli-Gayrettepe-Levent-4. Levent olan bir hat önermiştir. Bu projenin Yenikapı-Hacıosman arası açılmıştır.
2004 yılında temelleri atılan Marmaray Projesi 2013 yılının sonlarında Kazlıçeşme-Ayrılık Çeşmesi arası açılmıştır. Avrupa ve Asya yakasını İstanbul Boğazı'nın altından birleştirmiştir. Marmaray, Manş Denizi'ndeki Eurotunnel benzeri bir demiryoludur. 2019 da ise Kazlıçeşme-Halkalı arası ve Ayrılık Çeşmesi-Gebze arası açılmıştır. Bununla beraber İstanbul metrosuna aktarma bağlantıları da vardır.
Anadolu Yakası'nda ise 2005 yılında Kadıköy-Sabiha Gökçen Havalimanı Metrosu'nun temeli atılmıştır. Hat, Ağustos 2012 tarihinde Kadıköy-Kartal olarak hizmete girdi. 2016 yılında hizmete giren Tavşantepe uzatması ile istasyon sayısı 19'a, 2022 yılında hizmete giren Sabiha Gökçen Havalimanı uzatması ile 23'e yükselmiştir.
Ayrıca M5 Üsküdar-Çekmeköy metro projesinine de 2012 Mart ayı itibarıyla inşaatına başlandı. Üsküdar-Ümraniye arasındaki ilk etap Aralık 2017 tarihinde, ikinci etabı olan Ümraniye-Çekmeköy hattı Ekim 2018 tarihinde hizmete başlamıştır. Hattın Sultanbeyli'ye uzanan projesi inşaat halindedir. Ayrıca bu metro Türkiye'nin ilk sürücüsüz metrosu olma özelliği taşımaktadır.
Avrupa Yakasının ilk sürücüsüz metrosu M7 Mecidiyeköy - Mahmutbey hattı 28 Ekim 2020'de açılmıştır.
Kardeş şehirler
İstanbul'un dört kıtadan 69 kardeş veya işbirliği protokolü anlaşması olan şehri vardır. Bu sayı 1993 yılından beri yaklaşık iki kat artmıştır.
Sabkha
Sabka düz tuz anlamına gelen Arapça kökenli bir kelimedir. Sabka’lar kurak sahiller boyunca gelgitler oluştururlar ve bazı silisikasitlerle evaporit-karbonat tabakaları olarak nitelendirilirler. Sabka’lar, bir metre ya da daha az ortalama kalınlık ile ilerleyen ve sığlaşma dizileri halinde havaaltlarını oluştururlar. Birleşik Arap Emirlikleri ve İran Körfezi'nin kıyısında bulunmaktadır.Kuzey Afrika Sabkaları üzerinde yarı kurak bitki örtüsü gelişmiştir. Nemli ılıman bölgelerde Sabka ortamlarında daha fazla bitki örtüsü gelişir. Bu sahalar yüksek derecede tuz içerdiğinden dolayı tuza toleranslı bitkiler gelişir. Tarihte İngiltere de Lymington da Sabka alanı tuz üretim yeri olarak kullanılmıştır.
Kökeni ve Gelişimi
Sabka’nın gelişme kökeni ve ilerlemesi Al-Farac (2005) tarafından incelemiştir. Khor-Lagün Sabka modelinde, deniz seviyesinde bir artış meydana gelir ve daha sonrasında sığ su özellikleri görülür. Buralar alüvyon ile dolar, arazi yükselir ya da deniz seviyesi düşerse, su buharlaşarak Sabka’yı terk eder.
Khor-Lagün
Eğer kıyı bölgesi düzensiz bir topoğrafyaya sahipse, sel taşkınları büyük dereler ya da khor adı verilen bölgeleri oluşturur. Khor]]’lar sığ gelgitli ya da girintili çıkıntılı olabilirler. Girişlerinde gri mangrovları barındırabilmeleri, kuru derelerden ya da su yataklarından tuzlu suya ulaşılıp ulaşılamayacağına bağlıdır. Tortular birikmeye başladığında, Khor’lar daha sığ hale gelerek gölcükleri oluştururlar. Gölcükler küçük gelgitlere maruz kalana kadar dolmaya devam eder ve Sabka’lar oluşmaya başlar. Olgunlaşmamış bir Sabka, yağmur fırtınalarından sonra, normalden daha yüksek bahar gelgitleri sırasında sular altında kalacaktır ya da hızla esen rüzgarlar deniz suyunu kıyıdan derinliklere doğru birkaç santimetre çeker. Olgunlaşmış Sabka’lar ise, ağır yağmur fırtınalarından sonra, sadece sular altında kalırlar ve sonunda birleşerek Sabka kıyı düzlüklerini oluştururlar. Bu kıyı düzlükleri 10-50 cm arasındaki kabartmalarla birlikte çok düz alanlar olarak nitelendirilirler ve denize doğru eğimleri 1/1000 gibi küçük bir orandır. Bir Sabka’nın düzlüğü topoğrafik alçaklıklarda biriken aeolian silisiklastik tozları sayesinde gelişmiştir. Bu çevreler kıyıya doğru paralel kemerler şeklinde yanlamasına bulunur. Mercan kayalıkları, bariyer adaları ve sığlaşmalar, açık kaya tabakalarını oluştururlar. Bu tip tortular, yükselen enerjinin göstergesidir ve khor-lagün çevrelerini korur. Sabka’lar denize doğru çok miktarda tortu aracılığıyla sağlanan 15 km kadar geniş bir kumsal alana yayılmış olabilirler.
Kumul Alan
Eğer kıyı bölgesi kumul alana sahipse, seller kumulların arasında çok sayıda küçük havuzları oluşturur. Ayrıca dünyanın bazı bölgelerinde bu göller, yağmurlar ya da yer altı akiferlerinden yükselen su tabakaları tarafından iç çöllerde oluşabilirler. Örneğin; Suudi Arabistan’daki Empty Quarter(Çeyrek Boşluk)‘ın geniş kısımlarında ve Birleşik Arap Emirlikleri’nin güneyinde bulunan, Sabka tuz düzlükleriyle birbirini izleyen yüksek barkan tepelerini oluşturur. Bazı yerlerde ise Sabka’lar, çöle doğru uzanan uzun erişilebilir koridorları oluşturmak üzere birleşirler.
Sabka’nın zemini genellikle sert ve sıkı kum, çamur ve tuz kombinasyonu şeklindedir. Kuru Sabka etrafında yürümek ya da 4x4 arazi araçlarıyla gezmek rahattır. Ancak yağmur ve su baskınlarından sonra Sabka’lar, sığ su katmanlarıyla dolar ve kuruyup yeni kabukları oluşturana kadar oradan geçilemez. Yerler kısmen kuruduğu zaman yumuşak çamur veya içi boş kavitelerin üzerinde tuz kabuğu oluşur ve araç bunlara saplanır.
Hidrokarbon Rezervuarlar
Sabka, büyük yer altı yüzeylerini oluşturduğuna inanılan Orta Doğu’daki hidrokarbon rezervuarlarını biriktirir. Bu hidrokarbonların(gaz ve petrol) ana kaynağı, Sabkha dizilerinde bulunan ve maksimum %8,2 organik karbon ve hidrojen endeksleri içeren mikrobiyal paspaslar ve mangrov paleo topraklar olabilir.
Kaynakça
https://en.wikipedia.org/wiki/Sabkha İngilizce wikipedia'dan Türkçeye çeviri yapılmıştır.
Hindican
Handican (Farsça: هندیجان,  Hendījān ), İran'ın Huzistan Eyaleti'ndeki bir şehirdir.
İdari olarak Handican şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 nüfusu 25.100'dür.
Prey (The Walking Dead)
Prey, kıyamet sonrası korku televizyon dizisi The Walking Dead 'in üçüncü sezonunun on dördüncü bölümüdür. İlk olarak Birleşik Devletler'de 'te AMC'de yayımlanmıştır. Bölümde, Vali (David Morrissey), Andrea'yı (Laurie Holden) Woodbury'den kaçarken yakalar ve Tyreese'nin (Chad L. Coleman) grubunda sinirler gerilir. O sırada bir hain, Rick (Andrew Lincoln) ile Vali arasında gerçekleşecek olan toplantıyı sabote etmeye kalkar.
Bölüm eleştirmenlerden genel olarak olumlu yorumlar alırken yayınlandığı gece 10.84 milyon kişi tarafından izlendi.
Özet
Bölüm, Andrea ve Michonne'nin (Danai Gurira) bir kamp ateşi etrafında oturup yemek yedikleri geçmişten bir sahne ile başlar. Andrea, Michonne'ye zincirlediği aylaklar hakkında bir soru sorar ve Michonne'nin onların birer aylağa dönüşmeden önce tanıdığını doğru bir şekilde tahmin eder. Michonne hak ettikleri cezayı aldıklarını söyleyerek o iki aylağın daha en başında birer insan gibi davranmadıklarını söyler. Bölüm, Michonne'nin aylaklarının bağlı olduğu zincirlerden bir önceki bölümün kaldığı yere geçiş yapar ve Vali, özel atölyesinde bir dizi zinciri hazırlamaktadır.
Woodbury'de askeri eylemler artmıştır. Martinez (Jose Pablo Cantillo), 50 kalibrelik makineli tüfekleri ve diğer silahları bir kamyonete yüklemektedir. Vali'yi hapishanedekileri öldürmekten vazgeçirmeye yönelik konuşmasında başarısız olduktan sonra Milton (Dallas Roberts), aslında Vali ile Rick arasındaki antlaşmanın işlemeyeceğini ve Vali'nin ne olursa olsun hapishanedekileri öldürmeyi planladığını Andrea ile paylaşır. Milton, Andrea'yı Vali'nin özel atölyesine yukarıdan bakan bir alana götürür ve orada Vali'nin bir dişçi koltuğu, ameliyat malzemeleri ve araçları bulundurduğunu gösterir. Andrea, Milton'a inanmıştır ve o sırada atölyesinde bulunan Vali'ye elindeki silahı doğrultur. Milton, Vali'nin geçmişte nasıl biri olduğunu hatırlayarak ve Andrea'nin Vali'yi öldürmesi durumunda Martinez'in kontrolü ele alacağını ve bunun sonucunda Martinez'in hem Andrea'yı hem de hapishanedeki arkadaşlarını öldüreceğini söyleyerek Andrea'nın Vali'ye ateş etmesinin önüne geçer. Andrea Milton'dan kendisi ile birlikte gelmesini ister ancak Milton, kendisinin Woodbury'e ait olduğunu söyler. Andrea bunu kabul eder ancak Milton'dan her iki tarafa da bakmasını talep eder.
Martinez Andrea'nın tabancasını ve üzerinde silah olarak kullanılabilecek diğer her şeyi alır ancak Andrea bıçağı kendisine saklamasına rağmen Martinez'in kendisine üzerinde başka hiçbir silah kalmadığına inanmaması durumunda Andrea'nın üzerini arayabileceğini söyler. Martinez, Andrea'nın silahlarını Vali'den gelen emir üzerine almıştır. Vali, Andrea'ya onu Martinez'in operasyonundan uzakta tutmak istediğini ve Vali'nin Rick ile buluşması sırasında Andrea'yı yanında istediğini söyler. Andrea buna inanmaz ve Tyreese ile Sasha (Sonequa Martin-Green) tarafından korunan bir duvarın olduğu yere gider. Tyreese onu durdurmaya çalışır ancak Andrea onu bıçağı ile tehdit eder ve onları Vali'nin çok kötü şeyler yaptığı ve daha da kötüsünü yapmaya hazırlandığı yönünde uyarır. Tyreese ve Sasha Vali'ye Andrea'nın kaçtığını söyler. Vali, Andrea'nın tüm kışı tek başına geçirdiğini ve bu sebeple paranoyaklaşarak delirdiğini söyler. Vali, Andrea'yı bulmaya çıkar ve Milton'a Andrea'ya gitmek için bir sebep vermiş olması gerekçesiyle kızar.
Aralarında Martinez'in de bulunduğu bir grup Andrea'yı aramaya çıkar. Andrea yolda tek başına yürürken uzaktan kendisine doğru yaklaşan bir arabanın sesini duyar. Andrea yolun kenarındaki ormanlık alana kaçar. İki ağaç arasına saklanan Andrea, kendisini aramak için Woodbury'den yola çıkan arabaların geçip gitmesini bekler. Arabalar gider gitmez bir aylak Andrea'yı arkasından yakalayarak kaçmasını engeller. O sırada üç aylak daha Andrea'ya doğru yaklaşmaktadır. Andrea aylaklardan birisini öldürmeyi başarır ve kendisini ağacın arkasından tutan aylağın kolunu kırar.
Allen (Daniel Thomas May) Tyreese'yi yanlış kararlar vererek Woodbury'nin güçlü oyuncularının kendilerine olan güvenini kaybetmelerine neden olduğu gerekçesiyle suçlar. Allen, Andrea'nın deli olduğuna inanmaktadır. Martinez'e eşlik ederek ısırganların tutulduğu alana giderler. Milton ve adamları, bu alanda bir grup aylağı daha sonra kasabadaki dövüşlerde kullanılması ve ayrıca hapishaneye yönelik olası bir saldırıda kullanılması amacıyla tutmaktadır. En kötüsünü düşünen Tyreese, onlara yardım etmeyi kabul etmez. Tyreese, kendisini ikna etmeye çalışan Allen'ı onun karısı Donna'yı nasıl korumayı başaramadığını ve karısının koruma için Allen yerine Tyreese'yi tercih ettiğini söyler. İkili dövüşmeye başlar ve Tyreese Allen'ı aylakların bulunduğu çukura doğru uzatır. Allen Tyreese'den kendisini çukura atmasını ister ancak Sasha, Tyreese ile konuşarak Allen'ın hayatını kurtarır. Sonraki gün aylakların bulunduğu çukurun yakıldığı öğrenildiğinde, bunu yapan kişinin Tyreese olduğu düşünülür.
Andrea hapishaneye doğru giderken Woodbury'den kendisini aramaya çıkan arabaların sesini bir kez daha duyar. Vali kendisini takip etmektedir ancak Andrea ağaçlık bir alana kaçmayı başarır. Kısa bir süre güneş batar ve Andrea, yakınlardaki terk edilmiş bir fabrikaya saklanır. Vali onu takip eder. Fabrika aylaklarla doludur ve ikili kedi-fare oyunu oynarken aynı zamanda içerideki aylakları da birer birer öldürürler. Vali Andrea'yı ararken aylak kızı Penny'e söylediği ninninin müziğini ıslık olarak çalar. Andrea bir süre sonra bir grup aylağı Vali'nin üzerine salar ve oradan kaçmayı başarır. Kaçarken, Vali'nin tabancasındaki tüm kurşunları aylakların üzerine boşalttığını duyar.
Yorgun ve bitkin bir durumda olan Andrea, hapishaneye yaklaşmıştır ve o sırada gözetleme yapan Rick'i uzaktan görerek ona el sallar. Ancak Vali Andrea'nın arkasında belirir ve onu aşağı çekerek Andrea'nın ağzını kapatarak çığlık atmasını engeller. Ağaçlığın orada bir kıpırtı gören Rick, yeniden hayal gördüğünü sanır. Vali Woodbury'e geri dönmüştür ve her zamanki karizması ile Tyreese ve Sasha'nın insanları aylaklara yem olarak kullandığı ve kadın ve çocukları öldürdüğü yönündeki endişelerinin önüne geçer. Vali, ısırganları bir saldırı taktiği olarak kullandığını ve bunu insanların hayatını kurtarmak için bir blöf olarak kullandığını söyleyerek onları sakinleştirir. Vali, Tyreese'ye aylakların bulunduğu çukuru yakmak için kullandığı mazotu nereden bulduğunu sorar ve Tyreese'nin bu soruya şaşırması, Vali'nin onun masum olduğuna inanmasını sağlar. Daha önce kendisine aylak çukurunun yakıldığını Milton'ın söylemiş olması üzerine Vali, bunu yapanın Milton olduğundan şüphelenmektedir.
Milton Vali'ye Andrea'nın ölü olup olmadığını söylediğinde Vali, "umarım değildir" yanıtını verir. Bölümün sonunda Andrea'nın Vali'nin özel atölyesindeki dişçi koltuğunda elleri ve ağzının bağlı olduğu gösterilir.
Yapım
"Prey" Stefan Schwartz yönetilmiş ve Glen Mazzara ile Evan Reilly tarafından yazılmıştır. Bölüm adının daha önce "Killer Within: Part II" olması planlanmıştır.
Bölümün sonundaki Voxhaul Broadcast'a ait "You Are The Wilderness" isimli parça çalınmaktadır.
Eleştirel karşılama
The A.V. Club yazarı Zack Handlen, bölüme A'dan F'ye olan puanlama sisteminde B+ puanını vermiş ve bölüm hakkında dizinin genelinde olduğunun aksine özünde sağlam bir bölüm olduğunu söylemiştir. Handlen ayrıca "bölümün ana bir hikayesi, bir başlangıcı, gelişimi ve rahatsız edici bir sonu var" yorumunda da bulunmuştur. IGN'e yazan Eric Goldman bölüme 10 üzerinden 8.4 puan vermiş ve Vali'nin Andrea'yı yakalamaya çalıştığı sahnelerden övgüyle bahsetmiştir. Goldman ayrıca Tyreese, Sasha ve Milton gibi yan karakterlere bu bölümde daha fazla yer verilmesinden de duyduğu memnuniyeti dile getirmiş, ancak dizinin en başındaki geçmişe yönelik sahnenin gereksiz olduğunu söylemiştir.
Reytingler
17 Mart 2013 gecesi yayınlandığında bölüm, 10.84 milyon kişi tarafından izlenmiş. Bu oran, bir önceki bölüme oranla bir miktar daha azdır.
Civilization
Sid Meier's Civilization (Civ ya da Civ I olarak da bilinir), Sid Meier tarafından 1991 yılında MicroProse için yapılmış bir sıra tabanlı strateji oyunudur. Oyunun amacı yüzyıllarca ayakta kalabilecek bir medeniyet kurmaktır. Oyun M.Ö. 4000 yılında başlar ve yakın geleceğe kadar devam eder. Civilization, sıra tabanlı strateji oyunlarının atası olarak kabul edilir.
Oynanış
Civilization tek oyunculu bir oyundur. Oyuncu bir medeniyetin hükümdarı olarak sadece bir göçmen birimiyle (Settlers) oyuna başlar (bazen iki göçmenle) ve diğer medeniyetlerle yarış halinde bulunan bir imparatorluk kurmaya çalışır.
Keşfedilecek bir dünyanın, savaşların ve diplomasinin yanı sıra, oyuncu şehir kurmak için uygun yerler bulmalı, şehirlerinde hangi binanın ya da birimin yapılacağını belirlemeli, hangi teknolojinin araştırılacağını seçmeli, ve şehirlerden maksimum verim alabilmek için etrafındaki toprakları en iyi şekilde işlemelidir. Şehirler belirli bir uyruğu ve lideri olmayan barbarlar tarafından istila edilebilir. Barbar saldırıları keşfedilmemiş karalardan ve denizlerden geleceğinden, zaman ilerledikçe barbarların barınabileceği yerle de azalacaktır.
Oyuna başlamadan önce oyuncu hangi uygarlığı yöneteceğini seçer. Bu seçim oyun içi sesleri, unvanları, şehir isimlerini etkiler; ancak oynanışa etkide bulunmaz (Gerçek dünyada oynarken her uygarlığın kendi yerinde başlaması hariç). Yapay zeka, yönettiği uygarlığın karakteristik özelliklerini gösterir. Örneğin Aztek'ler, işgalci ve zengin bir uygarlıktır. Her medeniyetin başında o medeniyetin tarihteki önemli kişilerinden biri bulunur (örneğin, Hintlerin başında Mahatma Gandhi).
Oyunun alanı çoğu bilgisayar alanından daha büyüktü. Bronz çağından önce M.Ö. 4000 yılında başlayan oyun, 2100 yılına, yani uzay çağına kadar sürebilmektedir. Oyunun başında, dünya üzerinde hiçbir şehir yoktur: oyuncular ellerindeki göçmenlerle yeni şehirler kurabilir ve bu şehirlerin etrafındaki topraklara yollar, sulama kanalları, kaleler yapabilirler.
Zaman ilerledikçe yeni teknolojiler geliştirilir; bu teknolojiler oyunun gelişmesindeki ve değişmesindeki en önemli etkendir. Başta, oyuncular çömlekçilik, tekerlek, alfabe gibi teknolojiler arasından seçim yaparken, oyunun sonlarına doğru nükleer teknolojiler ve uzay teknolojilerini geliştirmeye başlarlar. Bazı teknolojileri ilk olarak bulmak oyunculara büyük avantaj sağlar (uçak yapımı gibi). Çoğu teknoloji yeni birimlerin üretilmesine, yeni binaların yapılmasına ve daha ileri teknolojilerin geliştirilmesine olanak tanır. Örneğin, at arabalı bir savaşçı üretebilmek için önce tekerleği icat etmelisiniz, aynı şekilde bir ambar yapabilmek için de çömlekçiliği öğrenmiş olmaız gerekir. Baştan sona kadar böyle işleyen bu sisteme teknoloji ağacı (tech tree) denir ve diğer birçok strateji oyununda da bu sistem kullanılmıştır. Teknolojilerin geliştirilme sırası oyunun gidişatını direkt etkiler.
Oyuncular gerekli teknolojileri araştırdıkları sürece, bulundukları çağda dünyada önemli bir yeri olan yapıtları da inşa edebilirler. Tabii ki bu yapıtların her biri sadece bir oyuncu tarafından bir kez inşa edilebir. Örneğin antik çağda Piramitler, Çin Seddi; orta çağda Kopernik'in Gözlemevi, Magellan'ın Sefer Anıtı; ve modern çağda Birleşmiş Milletler inşa edilebilir yapıtlar arasındadır. Yapıtları yapmak çok fazla kaynak gerektirir ve yıllarca sürebilir. Bir yapıtı inşa eden medeniyet o yapıtın verdiği özelliklerden yararlanabilir. Örneğin, Magellan'ın Sefer Anıtı'nı inşa eden medeniyetin donanma birimleri daha hızlı hareket etmeye başlar. Bazı yapıtlar yeni teknolojilerin geliştirilmesiyle özelliğini kaybedebilir (Örneğin, topun bulunmasıyla Çin Seddi işe yaramaz hale gelir).
Oyunun sonunda tüm medeniyetleri yok eden ve en yüksek puanı toplayan oyunu kazanır.
Geliştirme
Meier, teknonoloji ağacı fikrini yine Civilization adındaki Monopoly tarzı bir oyundan aldığını açıklamıştır. Meier, bu oyunun bir bilgisayar versiyonunu yapmayı planlayan üçüncü tasarımcıydı, fakat bunu başaran ilk kişi oldu.
Danielle Bunten Berry 1983'te M.U.L.E. adlı oyunu tamamladıktan sonra Civilization üstünde çalışmayı istedi, ama yapamadı. Sonra 1985 yılında Electronic Arts'ta The Seven Cities of Gold oyununu yaptı. Oyunun başarısından sonra bir devam oyunu olarak Heart of Africa üstünde çalıştı. Ancak Civilization fikrinden hiç vazgeçmedi. Meier'in Pirates ve Colonization oyunlarındaki tasarımları Bunten'in The Seven Cities of Gold oyunundan parçalar içerir.
Don Daglow, Utopia'nın tasarımcısı (ilk simülasyon oyunu), 1987 yılında Civilization'u bilgisayara uyarlamak için çalışmalara koyuldu. Ne var ki Brøderbund'da yönetici pozisyonu için teklif alınca projeyi iptal etti. .
Devam oyunları ve taklitler
Civilization için şu ana kadar üç ana devam oyunu yapıldı. Ayrıca 2008 yılında yine Sid Meier tarafından yapılan Civilization Revolutions adındaki oyunla Civilization bilgisayar dışındaki konsollarda da oynanmaya başlandı.
Benzer oyunlar
Sid Meier's Alpha Centauri adlı oyun yine aynı türde Meier tarafından yapıldı, fakat konu uzayda ve gelecekte geçiyordu. Oyunun arayüzündeki ve oynanışındaki birçok yenilik Civilization III ve IV te kullanıldı. Alpha Centauri aslında Civilization ın kaldığı yerden devam etmektedir.
1993'te MicroProse Master of Magic adlı oyunu yayınladı. Oyun aynı oyundu, ancak konu ortaçağın fantastik dünyası ve büyülerdi.
1994'te Stardock Galactic Civilizations oyununu yayınladı. Oyun OS/2 platformunda yayınlandı ve bu platformda en çok satan oyunlardan biri oldu. 2003'te yeniden programlanmış bir Windows versiyonu ve devam olarak 2006'da Galactic Civilizations II: Dread Lords'su yayınlandı.
Will Wright'ın Sim City serisi, 1985 yılında çıktı. Oyun Civilization'daki gibi bir ülkenin değil de bir şehrin yönetimini konu almıştır.
Hukumdarlar bu oyunun browser versiyonu sayılabilir.
Platformlar
Civilization orijinal olarak MS-DOS için programlandı. Ancak aldığı başarıdan sonra birçok platforma uyarlandı (Macintosh, Amiga, Atari ST, PlayStation, N-Gage ve Super Nintendo).
Tepkiler
Oyun tüm zamanların gelmiş geçmiş en iyi strateji oyunlarından biri olarak kabul edilir ve oldukça sadık bir hayran kitlesine sahiptir. Oyunun tüm versiyonları çıktıktan sonra kapış kapış satıldı. Bu başarı Freeciv ve C-evogibi bedava versiyonlarının yapılmasına neden oldu ve diğer birçok oyunu etkiledi.
Mezarlık yörüngesi
Mezarlık yörüngesi, Süper eşzamanlı yörünge, Elden çıkarma yörüngesi veya Hurda yörüngesi olarak da adlandırılır. YEY(Yer eşzamanlı yörünge)/YİY (Yer istasyonel yörünge)’den daha yüksek irtifaya sahip depolama/elden çıkarma amaçlı kullanılan yörüngelerdir. Görev sürelerini dolduran uydular bu yörüngeye taşınır. Yoğunluklu olarak uzay enkazlarının çarpışma riskini azaltabilmek amacıyla bu yörünge kullanılmaktadır.
Mezarlık yörüngeleri yörünge değişikliği yapılması için gerekli manevranın (delta-v) çok yüksek olması durumlarında kullanılır. Örneğin Yer istasyonel yörüngelerde bulunan uyduların yörünge değişikliği için 1500 m/s delta-v gerekliyken bu uyduları mezarlık yörüngeye yönlendirmek sadece 11 m/s lik bir delta-v yeterlidir.
Uluslararası Uzay Enkaz Koordinasyon Kurulu (En:Inter-Agency Space Debris Coordination Committee (IADC)) ' na göre Yer istasyon yörüngesi üzerindeki asgarî yerberi irtifası ;
Burada;
Thalia Grace
Thalia Grace, Percy Jackson & Olimposlular serisinde bir hayalî karakterdir. Jason Grace'in kız kardeşi, Percy Jackson, Hazel Levesque,Bianca di Angelo ve Nico di Angelo'nun kuzenidir. İlk olarak Canavarlar Denizi kitabının son sayfalarında görülmüştür. Zeus'un kızı olan Thalia, birçok melez gibi DEHB ve disleksiye sahiptir. Thalia, Kronos'un büyüsüne tekrar kapılıp Olimpos'un yıkımına sebep olmak istemediği için bakirelik yemini ederek bir Artemis Avcısı olmayı seçmiştir. Küçük yaşlarında evden kaçıp yolda Annabeth ve Luke ile tanışır. Yolculuklarına devam ederlerken koruyucu satir Kıvırcık Çalıdibi ile tanışıp Melez Kampı'na gelirler. Kampın girişinde canavarlarla karşılaştıklarında Thalia arkadaşlarını korumak için canavarların önüne atlar ve canavarlardan öldürücü darbeler yer. Ölmek üzereyken babası Zeus ona acıyarak bir çam ağacı haline getirir. Thalia yıllarca bu şekilde yaşar, Canavarlar Denizi kitabında Altın Post'un ağacının dalına asılmasıyla insan haline geri döner. Titan'ın Laneti kitabında Percy,Annabeth, Nico di Angelo, Bianca di Angelo ve Zoe the Nightshade ile tanrıça Artemis'i kurtarma savaşında büyük rol oynar. Şimşek çaktırma yeteneğine sahiptir ve Percy ile sık sık kavga eder.
Brookwood Mezarlığı
Brookwood Mezarlığı veya Londra Nekropolu, İngiltere'nin güneyindeki Surrey eyaletinin Brookwood kentinde yer alan bir mezarlıktır. İngiltere'nin en büyük mezarlığıdır.
Tarihçe
Brookwood Mezarlığı, 1854 yılında Londra Nekropol Şirketi tarafından, Londralılar için kurulmuştu. Zira, Londra kenti çok büyümüştü ve artık mezarlık olarak kullanılacak alan bulunamıyordu. Mimar William Tite'in düzenlediği mezarlıkta yapıldığı dönemde dünyanın en büyük mezarlığı idi. Günümüzde Avrupa'nın ikinci büyük mezarlığıdır. 2 bin dönümlük mezarlıktaki mezar sayısı 400 bine ulaşmıştır. Mezarlığa sadece özel mezarlık istasyonundan binilen tren yoluyla ulaşılabilir.
1970'lerde Londra Nekropol Şirketi mezarlığı elden çıkarmış ve mezarlık defalarca el değiştirmiştir. Son olarak 1981 yılında İngiltere'nin önemli iş adamlarından birisi olan ve cenaze levazımatçılığı işi ile uğraşan Kıbrıslı Türk iş adamı Ramadan Güney Brookwood Mezarlığı'nı satın almıştır.
Son Osmanlı Halifesi Abdülmecit'in eşi Atiye Mehisti Hanım ve kızı Dürrüşehvar Sultan bu mezarlıkta yatmaktadır. İçinde bir Türk Hava Şehitliği de bulunur. Türk Hava Şehtiliği'nde II. Dünya Savaşı sırasında eğitim gördükleri Londra'da ölen 14 hava subayı yatmaktadır.
Trophée des Champions
Trophée des Champions, (Türkçe: Şampiyonlar Kupası) Fransa Futbol Federasyonu tarafından düzenlenen, Ligue 1 ve Coupe de France şampiyonları arasında oynanan tek maçlık turnuvadır.
NGC 3521
NGC 3521 Aslan takımyıldızı yönünde Dünya'dan yaklaşık 30 - 35 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan SABbc türü bir sarmal gökada. Başka bir gökadayla çarpışması sonucu düzensiz bir hale oluşmuştur.
Naim Talu
Mehmet Naim Talu (22 Temmuz 1919, İstanbul - 15 Mayıs 1998, İstanbul), Türk bürokrat ve siyasetçi. Türkiye Cumhuriyeti'nin 15. Başbakanı.
NGC 3521
Tarihçe
NGC 3521, Frederick William Herschel tarafından 22 Şubat 1784 tarihinde keşfedilmiştir.
Naim Talu
Hayatı
Kabataş Erkek Lisesi'nden mezun olduktan sonra 1943 yılında İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ni bitirdi. Bir süre Sümerbank’ta çalıştıktan sonra 1946 yılında T.C. Merkez Bankası'na geçti. 1966 yılında vekaleten Genel Müdürlük yaptığı bu kuruluşta 1967 yılında asaleten Genel Müdür oldu. 1970 yılında Merkez Bankası'nın yeniden örgütlendirilmesi üzerine Bankanın ve İdare Meclisinin Başkanlığına getirildi.
2. Erim Hükûmeti'nde Ticaret Bakanı olarak siyasi hayata girdi. Melen Hükûmeti'nde de yerini korudu. 1972 yılında Ticaret Bakanı iken, zamanın Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay tarafından Senato üyeliğine atandı. Melen Hükûmeti çekilince Cumhuriyetçi Güven Partisi ve Adalet Partisi'nin ortak adayı olarak 36. Türkiye Hükûmeti'ni kurdu.
1973 seçimleri sonucunda hiçbir partinin tek başına hükûmet kurmak için yeterli çoğunluğu sağlayamaması üzerine Şubat 1974 tarihine kadar işbaşında kaldı. Bülent Ecevit başkanlığında Cumhuriyet Halk Partisi - Millî Selamet Partisi koalisyonunun gerçekleşmesi üzerine görevi Bülent Ecevit'e devretti. 1976 yılında Kontenjan Senatörlüğü sona erdi.
15 Mayıs 1998 tarihinde İstanbul'da öldü. Mezarı Zincirlikuyu Mezarlığı'ndadır.
İngilizce bilmekte olup evli ve 2 çocuk babasıydı.
Seten, Zara
Seten, Sivas ilinin Zara ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 120 km, Zara ilçe merkezine 50 km uzaklıktadır.
William Golding
Sir William Gerald Golding (19 Eylül 1911 - 19 Haziran 1993) İngiliz roman yazarı ve şair.
Yaşamı
1911 yılında Cornwall'de doğdu. Oxford Üniversitesini bitirdi. 1934'te Poems yayınlandı. 1954'te Sineklerin Tanrısı kitabıyla, Nobel Edebiyat ödülüne hak kazanmıştır. Romanın mahiyeti, alegorik olmasıdır. Mezkur kitapta, belirli mefhumların kavranmasını sağlamıştır. Bu kitabından sonra yayınlanan kitapları (özellikle Piramit) çok daha güçlü bir edebi yapıya sahip olmasına rağmen aynı etkiyi yaratmadı. 1980'de Rites of the Passage adlı eseriyle Man Booker Ödülü'nü aldı. 1983'te İsveç Akademisi "Gerçekle söylenceyi ustaca birleştiren, insanın ruhsal ve fiziksel boyutlarını derinlemesine inceleyen romancı bu yılın ödülüne layık görüldü" diyerek Nobel Edebiyat Ödülü'nü William Golding'e verdi. O dönemde İngiliz yazar John Fowles, Golding için "En iyi İngiliz yazar" demiştir. 1988'de "Sir" unvanını alan Golding, 1993'te ardında yarım kalmış bir roman bırakarak (The Double Tongue) kalp yetmezliğinden öldü.
Başarılı yazar
Halen Bishop Wordsworth's School'da öğretmenlik yaparken, 1951'de Golding, başlangıçta Strangers from Within adlı romanın bir müsveddesini yazmaya başladı. Eylül 1953'te, diğer yedi yayıncı tarafından reddedildikten sonra, Golding, Faber ve Faber'a bir el yazması gönderdi ve başlangıçta okuyucuları Jan Perkins tarafından reddedildi ve bunu "Saçma ve sıkıcı. Anlamsız" olarak nitelendirdi. Ancak kitabı, firmada yeni bir editör olan Charles Monteith tarafından desteklendi. Monteith metinde bazı değişiklikler istedi ve roman Eylül 1954'te Sineklerin Tanrısı olarak yayınlandı.
1958'de Salisbury'den yakındaki Bowerchalke'ye taşındıktan sonra, köylü ve yürüyüş arkadaşı James Lovelock ile tanıştı. İkili, Lovelock'un Dünya gezegeninin canlı maddesinin tek bir organizma gibi işlev gördüğü hipotezini tartıştı ve Golding, bu hipoteze Yunan mitolojisinde Dünya'nın kişileştirilmesi ve Titanların annesi olan Gaia'nın adını vermeyi önerdi. Yayıncılık başarısı, Golding'in 1961'de Bishop Wordsworth's School'daki öğretim görevinden istifa etmesini mümkün kıldı ve o akademik yılı Amerika Birleşik Devletleri'nde Roanoke, Virginia yakınlarındaki Hollins College'da (şimdi Hollins Üniversitesi) yazar olarak geçirdi.
Golding, 1979'da Karanlığın Görünürlüğü için James Tait Black Memorial Ödülü'nü ve 1980'de Booker Geçiş Ayinleri Ödülü'nü kazandı. 1983'te Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü ve Oxford Ulusal Biyografi Sözlüğü'ne göre "beklenmedik ve hatta tartışmalı seçim".
1988'de Golding, Şövalye Lisans olarak atandı. Eylül 1993'te, beklenmedik ölümünden sadece birkaç ay sonra, Golding'in varlığının vadedildiği ve hevesle beklendiği Fransa'da Birinci Uluslararası William Golding Konferansı düzenlendi.
Kurgu yazarı
İlk romanı Sineklerin Efendisi (1954; film, 1963 ve 1990; Nigel Williams tarafından uyarlanan oyun, 1995), tropik bir adada mahsur kalan bir grup çocuğu, kurtarılmadan önce kanunsuz ve giderek vahşi bir yaşama doğru inişini anlatır. The Inheritors (1955) "yeni insanları" (genelde Homo sapiens sapiens ile tanımlanır), daha nazik bir ırka (genellikle Neandertallerle tanımlanır) karşı hile ve şiddetle galip gelir. 1956 tarihli Pincher Martin romanı boğulan bir denizcinin düşüncelerini kaydeder. Free Fall (1959) seçim özgürlüğü konusunu araştırıyor. Romanın anlatıcısı, bir Alman esir kampında İkinci Dünya Savaşı askeri, sorgulamaya ve hücre hapsine dayanır. Bu olaylardan sonra ve deneyimlerini hatırlarken, yaptığı seçimlere dönüp bakar ve kendi kararlarını verme özgürlüğünü tam olarak nerede kaybettiğinin izini sürmeye çalışır. The Spire (1964), bir Orta Çağ katedralinin (genellikle Salisbury Katedrali olduğu varsayılır) tepesindeki inanılmayacak kadar büyük bir kulenin inşasını (ve neredeyse çökmesini) takip eder. Roman, cinsel şehvet, dini şevk ve kuruntu fikirlerini ve Orta Çağ İngiltere'sindeki Kilisenin gücünü, hem manevi özlemi hem de dünyevi kibiri simgeleyen başlık kulesiyle araştırıyor.
Golding'in 1967 romanı Piramit, kısmen Golding'in büyüdüğü Marlborough'a dayanan küçük bir İngiliz kasabasında ortak bir ortama sahip üç bağlantılı hikâyeden oluşur. Akrep Tanrısı (1971), ilki eski bir Mısır mahkemesinde geçen ('Akrep Tanrısı'); ikincisi, tarih öncesi bir Afrikalı avcı-toplayıcı grubunu ('Clonk, Clonk'); ve üçüncüsü bir Roma imparatorunun mahkemesinde ("Olağanüstü Elçi"). Bunların sonuncusu, ilk olarak 1956'da yayınlandı, Golding tarafından 1958'de The Brass Butterfly adlı bir oyun haline getirildi. 1971'den 1979'a kadar Golding hiçbir roman yayınlamadı. Bu dönemden sonra, Darkness Visible'ı (1979) yayınladı: terörizm, pedofili ve Blitz'deki bir yangından sağ kurtulan ve doğaüstü güçlere sahip görünen gizemli bir figürü içeren bir hikâye. 1980'de Golding, on dokuzuncu yüzyılın başlarında Avustralya'ya yaptığı bir yolculukla ilgili romanlarından ilki olan Rites of Passage'ı yayınladı. Roman 1980'de Booker Ödülü'nü kazandı ve Golding bu başarıyı Close Quarters (1987) ve Fire Down Down (1989) ile takip etti ve daha sonra To the Ends of the Earth başlıklı bir cilt olarak yayınlanan 'deniz üçlemesini' tamamladı. Üç hikâye daha sonra BBC için Benedict Cumberbatch'ın oynadığı bir mini diziye uyarlandı. 1984'te The Paper Men'i yayımladı: Bir romancı ile onun biyografisini yazacak olan kişi arasındaki mücadelelerin bir anlatımı.
Kadınlara Hukuki Destek Merkezi
Kadınlara Hukuki Destek Merkezi (KAHDEM), Türk Hukuk Sitesi Kadın Hakları Çalışma Grubu tarafından kurulan ve yönetilen, sanal kadın destek merkezi. KAHDEM kadınlara, boşanma, nafaka, çocuklukta görülen şiddet, evlilikte şiddet, cinsel taciz, tecavüz gibi her türlü konuda gerek diğer kullanıcılar, gerekse kuruluş üyesi hukukçular vasıtasıyla ücretsiz danışmanlık hizmeti vermektedir.
William Golding
Kurgu yazarı
Sineklerin Tanrısı romanı tartışmasız Golding'in en ünlü kitabıdır. Modern bir klasik olarak kabul edilen kitap, bugün dünyanın dört bir yanındaki okullarda okunuyor.
Kadınlara Hukuki Destek Merkezi
KAHDEM, kadın hakları ihlalleri ile karşılaşan kadınların, internet ortamında, kimliklerini gizleyerek, sorunlarını paylaşmalarına ve Çalışma Grubu üyelerinin destek mesajlarına ulaşmalarına yardımcı olur. KAHDEM, 8 Mart 2007'de sanal destek vermeye başlamıştır. Birinci yıldönümünde, 8 Mart 2008'de yapılan toplantıda dernek kurma kararı alınmıştır. 2008 yılında kurulan Kadınlara Hukuki Destek Merkezi Derneği, uzun vadede yüz yüze destek verebilecek bir yapıya kavuşmayı hedeflemiştir. Derneğin kurucu ve şu anki başkanı Av. Habibe Yılmaz Kayar'dır. KAHDEM'e gönüllülerinin çoğu avukat, bir kısmı akademisyen, bir kısmı stajyer avukattır.
Üyelik koşulları
Kadınlara Hukuki Destek Merkezi forum alanı, THS Kadın Hakları Çalışma Grubu Üyeleri tarafından, zor durumda olan kadınlara, kadın haklarına ilişkin problemlerinde önerilerde bulundukları tamamen ücretsiz bir iletişim platformudur.