cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kömürçukuru, Belen
Tarihçe
Kömürçukuru; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Coğrafya
Hatay iline 60 km, Belen ilçesine 15 km uzaklıktadır.
Les Mauvais bergers
Les Mauvais bergers (Kötü Çobanlar'), Fransız yazar Octave Mirbeau'nun beş perdelik bir trajedisidir. Tiyatro oyunu 15 Aralık 1897'de "Théâtre de la Renaissance" da oynandı. Baş roller Sarah Bernhardt ve Lucien Guitry tarafından oynandı. Yazarın Fransız uzmanı, Pierre Michel, Aralık 2015'te oyunun kritik bir baskısını sağladı.
Bir proleter trajedisi
Anarşist militan ve bağımsız proleter Jean Roule bir işçi grevine ivme kazandırıyor. Yoldaşlarını, yalnızca ücretlerinde, çalışma ve güvenlik koşullarında önemli iyileştirmeler değil, aynı zamanda örneğin kültür hakkını da mücadele yoluyla elde etme umuduyla greve gitmeye ikna eder. Ancak grevciler patronun ve birliklerin dahil olduğu hükûmetin uzlaşmazlığıyla karşı karşıya kalır. Beşinci ve son perdede ölüm galip gelir. Patron Hargand tarafından çağrılan birlik, silahsız kalabalığa müdahale edip ateş edince Jean Roule öldürülür ve hamile ve yaralı Madeleine (Jean Roule'un metresi olan genç bir işçi) cesedinin üzerine düşerek ölür. Jean Roule'un gelecekteki özgürleşme umudunu somutlaştırabilecek çocuğu onunla birlikte ölür. İşçilere daha yakın olabilmek için babasından ayrılan ve katliamı engellemeye çalışan Harand'ın oğlu Robert de öldürülür. Bu nedenle mücadele, işçiler için başarısızlıkla sonuçlandı. Ayrıca bu eser Émile Zola'nın Germinal romanına yakın bir konuyu işliyor. Ancak, Germinaldan farklı olarak Octave Mirbeau hiç umut bırakmıyor.
Analiz
Mirbeau hiçbir şekilde sosyal soruna bir çözüm getirme iddiasında değildir. Başlık, "Les mauvais bergers", sadece katı patronları ve suç ortağı hükûmeti temsil etmiyor. Aynı zamanda tutumu belirsiz Sosyalist milletvekilleri, militan Madeleine’i, ve hatta işçileri ölüme götüren lider Jean Roule’u simgeliyor. Mirbeau, işçilerin yanında olmasına ve taleplerini desteklemesine rağmen, onları idealize etmeyi reddediyor. Örneğin, dördüncü perdede Mirbeau, grevcilerin Jean Roule'u öldürmek üzere olduğunu gösteriyor (Madeleine tarafından kurtarıldı), veya patron Hargand'ın insani tarafını gösteriyor. Tüm dualizmi Mirbeau reddediyor.
Muhafazakâr Parti
Muhafazakâr Parti, aşağıda sıralanmış anlamlara gelebilir.
Mişel Eflak
Mişel Eflak (Arapça: ميشيل عفلق) (9 Ocak 1910 - 23 Haziran 1989), Suriyeli düşünür, sosyolog, Arap milliyetçisi politikacı. Düşünceleri Baasçılık fikrinin ortaya çıkmasında ve bu fikir etrafında gelişen siyasal hareketin oluşmasında çok önemli rol oynamıştır. Bu siyasi düşünceye gönül verenlerin bazıları tarafından, Baasçılığın fikir babası olarak anılmaktadır. Yaşamı boyunca en önemlileri Tek Kader için Savaş (1958) ve Arap Devrimi Hareketinin Çarpıtılmasına Karşı Mücadele (1975) olmak üzere çeşitli kitaplar yayımlamıştır.
Orta halli bir ailenin çocuğu olarak, Şam'da dünyaya geldi. Eğitimini Paris Üniversitesi'nde tamamladı. Burada, gelecekteki siyasi yoldaşı Selahaddin Bitar ile tanıştı. 1932'de Suriye'ye döndükten sonra komünistlerin safında siyasete atıldı. Suriye-Lübnan Komünist Partisi'nde aktif görev aldı. Ancak partisi Fransa'nın kolonyal politikalarını desteklemeye başlayınca, parti ile bağlarını kopardı. 1940 yılının sonunda Eflak ve Bitar, sonrasında "Arap Baas Hareketi adını alacak olan, "Arap İhya Hareketi"ni kurdular. Hareketin adı, Zeki el-Arsuzi'nin liderliğindeki grupla aynı adı (Arap Baası) taşımaktaydı. Siyasi alanda rüştünü ispatlayan Arap Baas Hareketi, 1947 yılında Arsuzi'nin Baas örgütüyle birleşerek Baas Partisi'ne dönüştü. Eflak, Partinin Merkez Yürütme Kurulu'na ve parti liderliğine seçildi.
1952 yılında Arap Baas Partisi, Ekrem Havrani'nin Arap Sosyalist Hareketi ile birleşerek "Arap Sosyalist Baas Partisi" haline geldi. Eflak, 1954'te partinin başkanlığa getirildi. 1950'li yılların ortasından sonlarına kadar olan yıllarda Eflak, Mısır Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır ile sıcak ilişkiler geliştirdi ki, bu yakınlaşma sonucunda Birleşik Arap Cumhuriyeti (BAC) kuruldu. Nasır, Eflak'a, kendi partisinin üyelerine bile danışmadan partisini feshetmesi konusunda baskı yaptı. BAC'ın dağılmasının hemen akabinde, Eflak yeniden Baas Partisi Milli Yönetimi Genel Sekreteri olarak seçildi. 8 Mart İhtilali sonrasında, Eflak'ın parti içindeki konumu, oldukça zayıflamıştı. 1965'te parti başkanlığından istifa etmek zorunda kaldı. Eflak, Baas Partisi içinde bir ayrışmaya yol açan 1966 Suriye Askeri Darbesi sırasında partiden tasfiye edildi ve Lübnan'a kaçmak zorunda kaldı. Sonrasında da Irak'a geçti. 1968 senesinde, Irak Baas Partisi Genel Sekreterliği'ne seçildi; ancak görevi süresince fiili hiçbir siyasi güce sahip olmadı. Görevini 23 Haziran 1989 tarihinde hayatını kaybedene dek sürdürdü.
Eflak'ın toplumsal, siyasi ve iktisadi görüşleri, topluca Baasçılık olarak tanımlanmaktadır. İleri toplumsal seviyeye ulaşmak için, tüm Arap dünyasının tek bir ulus olarak birleşmesi gerektiğini savunuyordu. Hem kapitalist sisteme hem de komünist sisteme eleştiriler yöneltiyordu. Karl Marx'ı, diyalektik materyalizmi tek doğru (komünist teorinin dayanağı) olarak tanımlamasını eleştirmekteydi. Baasçı düşüncede "özgürlük" ve Arap sosyalizmi kavramlarına özel vurgu yapılmaktaydı. Arap sosyalizmi, Batı tarafından tanımlandığı gibi, uluslararası sosyalist hareketin bir parçası değildi. Laikliğin güçlü bir savunucusu olan Eflak, din ve devlet işlerinin ayrılığını savunmaktaydı. Bununla birlikte ateizme de karşıydı. Hristiyan olmasına rağmen, İslamın "Arap zekası"nın kanıtı olduğuna inanıyordu. Baas Partisi'nde 1966 yılında meydana gelen bölünmeden sonra, Suriye Baas Partisi Eflak'ı, Zeki el-Arsuzi'nin fikirlerini çalmakla suçladı ve onu hırsızlıkla itham etti. Irak Baas Partisi ise bu ithamları reddediyor, Arsuzi'nin Baasçı ideolojiye katkısının olmadığını söylüyordu.
1910-1939 arası
Orta halli Ortodoks Hristiyan bir ailede, 9 Ocak 1910 tarihinde Şam'da dünyaya geldi. Babası Joseph hububat ticareti yapıyordu. İlk öğrenimini Fransa hakimiyetindeki Suriye'de Batı tipi eğitim veren bir okulda tamamladı. 1929'da felsefe eğitimi almak üzere Fransa'ya, Paris Üniversitesi'ne gitti. Buradayken Henri Bergson'un fikirlerinden etkilendi. Sonraki yıllarda siyasi yoldaşı olacak Suriyeli milliyetçi Selahaddin Bitar ile tanıştı. Marksizimle de Paris'te tanıştı ve Sorbonne Arap Öğrenci Birliği adı altında bir de dernek kurdu. 1932'de Suriye'ye döndükten sonra, ülkedeki komünistlerin yanında aktif siyasete atıldı. Fransız Komünist Partisi (FKP) tarafından desteklenen Léon Blum Hükûmeti, kolonilerine karşı öteden beri yürütmekte olduğu politikaları sürdürmeye devam edince, komünistlerle olan ilişkisini kesti. Eflak ve arkadaşları, FKP'nin Fransız kolonilerinde bağımsızlık yanlısı bir tutum takip ettiğini düşünüyorlardı. Ancak Suriye-Lübnan Komünist Partisi'nin (SLKP) FKP'nin koloniler konusundaki politikalarına destek veriyor olması, Eflak ve arkadaşları için bardağı taşıran damla oldu. Bu gelişmelerden sonra Eflak, komünist siyasi hareketi, SSCB'nin bir araç olarak kullandığını düşünmeye başladı. Antun Sadi'nin Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi'nin örgütlenmesinden ve bu partinin ideolojisinden etkilendi.
Arap Baas Hareketi: 1940-1947
Eflak ve Bitar Suriye'ye döndükten sonra, ülkenin en prestijli ortaokullarından birinde öğretmenliğe başladılar. Eflak tarih dersleri verirken, Bitar ise matematik ve fizik dersleri öğretiyordu. 1940'a gelindiğinde, Eflak ve Bitar'ın etrafında, genellikle cuma günleri birlikte toplantı yaptıkları bir öğrenci kitlesi birikmişti. Aynı yıl Eflak ve Bitar, Arap İhya Hareketi adında siyasi partiyi kurdular. İkilinin boş zamanları, artık parti için ajitasyon çalışmalarıyla geçiyordu. 1942'ye gelindiğinde Eflak, iyi bir hatip olduğunu kanıtlamış, geniş bir kitleyi etkilemeyi başarmıştı. Orta Doğu'yu kasıp kavuran değişikliklerden onlar da nasibini aldı ve partilerinin adını Arap Baas Hareketi olarak değiştirdiler; Irak başbakanı Reşid Ali Geylani, ülkesindeki İngiliz hakimiyetine karşı meydan okumaktaydı. Parti adının Diriliş olarak değiştirilmesi ( 'Baas' kelime anlamıyla diriliş/yeniden doğuş anlamına gelmektedir), ideolojik olarak Arapların "yeniden doğuşuna" vurgu yapılmak istenmesiydi. Bu isim değişikliği, Baas Partisi lideri Zeki el-Arsuzi'nin, Eflak ve Bitar'ı kendi partisinin adını çalmakla şuçlamasına yol açacaktı. Oysa bu ikilinin amacı, partilerini Arap milliyetçiliği temeline oturtarak yükseltmekti. Sonrasında da Arsuzi ve Eflak birbirlerinin siyasi düşmanı haline geleceklerdi.
Eflak ve Bitar ikilisi, 24 Ekim 1942 tarihinde öğretmenlikten istifa ederek, zamanlarını tamamen siyasi çalışmalara vakfettiler. 1941'de Suriye'de Irak'a Yardım Komitesi adı altında bir örgüt kuruldu. Örgütün amacı İngiliz işgaline karşı savaşan Reşid Ali Geylani hükûmetine destek vermekti. Diğer Arap Baas Hareketi'nin lideri Arsuzi bu komiteye şüpheyle bakıyordu. Iraklıların savaşı kaybedeceklerini düşünüyor ve bu yüzden yapılacak yardımların beyhude olacağını söylüyordu.
1941 yılında Eflak, "Arap İhya Hareketi" adıyla yayınlar yapmaya başladı. 1945 yılında da Fransız Manda Yönetimi'ne siyasi bir parti kurma izni almak için başvurdular, fakat 1947 yılında Arsuzi'nin Baas hareketi ile birleşene kadar siyasi parti haline gelemediler. Ancak birleşme sonrası Baas Partisi kurulabilecekti. 1940'lı yıllar boyunca Eflak ve Bitar'ın Baas Hareketi, Arsuzi'nin destekçilerinin bir kısmını kendi tarafına çekmişti. 40'lı yıllarda Eflak destekçi kazanırken, Arsuzi kendini tecrit ederek, kamuoyundan gizlenmeye başlamıştı. Çevresindekilerden şüphe duymaya başlayan Arsuzi, bazıları tarafından paranoyak bir ruh haline büründüğü belirtilmekteydi. Kurulduktan sonra, parti içindeki en büyük tartışma konusu partinin ne derecede sosyalist çizgiye yaklaşacağıydı; Arsuzi'nin Baası'ndan gelen Vahib el-Ganim ve Celal es-Seyid, Eflak'ı daha radikal sosyalist bir çizgiye çekmeye çalıyorlardı.
Birleşik Arap Cumhuriyeti: 1947-1963
Bir süre sonra Şükri el-Kuvvetli yönetimi Hüsnü Zaim önderliğindeki bir askerî darbeyle yıkıldı. Zaim, Suriye'nin henüz liberal demokrasiye hazır olmadığını söyleyerek, tüm siyasi partileri yasakladı. Yeni yönetim Eflak'ı serbest bırakmadığı gibi tekrar tutuklayarak ünlü Mezzeh Hapishanesi'ne gönderdi. Zaim'in iktidarı çok sürmedi. 1949'da yapılan seçimlerde yerine Haşim el-Attasi seçildi. Atassi bir milli birlik hükûmeti kurdu ve eğitim bakanlığına Eflak'ı getirdi. Bu görev onun ilk ve tek hükûmet göreviydi. 1949'un Ağustos ayından Aralık ayına kadar bu makamda kaldı. Attasi'nin de başkanlığı uzun sürmedi. O da 1951 yılında Edib Çiçekli tarafından gerçekleştirilen bir askerî darbeyle devrildi.
Eflak, Edib Çiçekli ile aynı milli duyguları taşıdıklarını, aynı hedeflere yöneldiklerini düşünerek, ilk başlarda ondan desteğini esirgmedi. Ancak Çiçekli yönetimi ele geçirir geçirmez, aralarında Baas'ın da bulunduğu tüm siyasi partilerin faaliyetini yasaklayınca, yanıldığını anladı. Hükûmet baskısının artması üzerine Baas Partisi yöneticileri Lübnan'a kaçtılar. Eflak ve Bitar 1952'de, Baas Partisi'ni, Lübnan'da Ekrem Havrani önderliğindeki Arap Sosyalist Hareketi (ASH) ile birleştirmeye karar verdiler. Yeni oluşum, Çiçekli'nin yönetimine karşı savaşın merkezi oldu. Diğer muhalif gruplarla da iş birliğine gidildi. Nihayet Şubat 1954'te Çiçekli'nin iktidarı devrildi. Çiçekli'nin devrilmesinden sonra, Irak'ta ilk demokratik seçimler 1954'te yapıldı. Eflak, Bitar ve Havrani yönetimndeki Baas Partisi mecliste 22 sandalye kazandı. Partinin oylarını arttırmasındaki en önemli etken Havrani'nin varlığıydı. Eskiden ASH'nin güçlü olduğu yerlerden ciddi destek sğlanmıştı. Havrani ve destekçileri parti içinde çok güçlüydüler ve çoğunluğu teşkil ediyorlardı. Bu da Eflak'ın parti içindeki gücünü azaltıyordu. Eflak'ın muhalefetine rağmen Suriye Komünist Partisi ile açıkça iş birliğinr girişmesi, bunun en önemli kanıtlarından biriydi. Eflak, partinin ikinci kongresinde, Baas Partisi Milli Yönetimi Genel Sekreteri olarak seçildi ki, bu parti liderliği anlamına geliyordu.
Birleşik Arap Cumhuriyeti kurulduktan sonra Nasır, Eflak'ı partisini feshetmeye zorladı. Zorlamalara direnmeyen Eflak, partinin yetkili organlarına danışmadan partiyi kapatma kararı aldı. BAC Baas için tam bir felaket olmuştu. Parti işlevsiz kalmış, Nasır'ın gölgesi altında yitip gitmişlerdi. 1958 yılına kadar Arap milliyetçiliği konusunda başat halde olan Baas, üç yıllık Nasırcılık furyasından sonra büyük bir karmaşa içine düştü. BAC yönetiminde çok az Baasçıya görev ve yetki verilmişti. Havrani'ye başkan yardımcılığı görevi verilmiş, Bitar ise Kültür ve İrşad Bakanı olmuştu. Kimi partililer, özellikle gençler, bu durumdan Eflak'ı sorumlu tutuyorlardı. Zira 1958'de partisine danışmadan, Baas'ın faaliyetine son veren oydu. Hafız Esad ve Salah Cedid gibileri ise, Baas hareketini yok olmaktan kurtarmak üzere, bir askeri komite teşkil etmişlerdi. Partinin 1959 yılındaki üçüncü ulusal kongresinde, Eflak'ın partiyi tasfiye etme kararı destek buldu. Ancak 1960 yılında, partinin üçüncü kongresinde, ki bu kongreye henüz varlığı bilinmeyen askeri komitenin üyelerinden Cedid de katılmıştı, karar tersine çevrildi ve Baas Partisi'nin canlandırılmasına ve yeniden açılmasına karar verildi. Kongrede ayrıca BAC'ın daha demokratik bir hale getirilerek, Nasır'la olan ilişkilerin geliştirilmesi için bir karar da alındı. Ancak Havrani yönetimindeki parti içi muhalif bir grup, Suriye'nin BAC'tan ayrılması için çağırıda bulundu. 1961'de BAC dağıldığı zaman, bu durumu alkışlayanlar arasında Bitar'da bulunuyordu. Baas Partisi 1961 yılında yapılan parlamento seçimlerinde 2 sandalye kaybederek, 20 temsilcisini meclise gönderdi. Dört yıllık aranın ardından, Eflak 1962'de Humus'ta beşinci parti kongresini düzenledi. Havrani kongreye çağrılmadı. Eflak'ın direktiflerine uymayı reddeden aktif parti hücreleri ve BAC döneminde Nasırcılığa yanaşanlar da kongreye davet edilmemişti. Eflak yeniden liderliğe seçildi ve Baas'ın Suriye kolunun yeniden kurulması talimatını verdi. Bu kongrede Askeri Komite ilk kez Muhammed Ümran aracılığıyla Eflak'la temasa geçti. Askeri Komite darbe için izin istedi ve Eflak da tertibe dahil oldu. Baas Partisi'nin Irak Kolu tarafından icra edilen başarılı darbenin ardından, Askeri Komite acilen toplanarak, Nazım el-Kudsi iktidarına karşı bir darbe hazırlığına başladı. 8 Mart 1963 tarihinde gerçekleştirilen başarılı bir askerî darbeyle Suriye'de Baasçı bir rejim tesis edildi. Darbeciler ilk olarak, tamamen Baasçı ve Nasırcılardan müteşekkil Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyini oluşturdular. Başlangıçta bu konseyin çoğunluğunu asker üyeler teşkil ediyordu.
Mücadele dönemi: 1963-1968
Basçılarla Nasırcılar arasındaki ilişki, en iyi tanımlamayla "rahatsızlık" boyutlarındaydı. Baas Partisi'nin hem Irak'ta hem de Suriye'de iktidara gelmesi, Nasır'ı iyice zora sokup sıkıştırmıştı. Irak ve Suriye arasındaki birlik, Nasır'ın panarabizm konusundaki gücünü zayıflatmaktaydı. Buna karşı Nasır'da partiye ve Eflak'a karşı sert eleştirilerde bulunarak, karalama kampanyası başlattı; Nasır, Eflak'ın yetersiz bir teorisyen olduğunu söylüyor, Hristiyanlığına vurgu yapıyor (Kıbrıs asıllı bir Hristiyan olduğunu öne sürerek), onu kukla bir "Roma İmparatoru" olmakla itham ediyordu. Baas parti toplantılarında, bu ithamlara hiddetle cevap yetiştiren Eflak, tam bir Nasır karşıtı haline gelmişti. Böylelikle, Nasır'la hala iyi ilişkiler kurulabileceğine inan Bitar ile de ters düşmüş oluyorlardı.
Altıncı ulusal kongrede, 1963 yılında, Eflak Genel Sekreterlik görevini zorlukla korumayı başardı. Irak ve Suriye'de, Hamid eş-Şufi ve Ali Salih es-Sadi'nin başı çektiği Marksist gruplar çoğunluğu ellerinde tutuyorlardı. Eflak'ın karşılaştığı sorunlarından bir başkası da, destekçilerinin bir kısmı parti yönetimine girememesiydi. Örneğin Bitar Baas Partisi Milli Yönetimi'ne giremedi. Artık sivillerin hakim bir olduğu yönetimden bahsetmek pek mümkün değildi. Askerler yönetimdeki ağırlıklarını gittikçe arttırıyorlardı. Suriye'den Emin el-Hafız, Irak'tan Ahmed Hasan el-Bekir ve Salih Mehdi Emmaş Milli Yönetim'e seçildi. Askeri Komite Baas Partisi'nin kontrolünü sivillerden devralırken, bu konuda kendilerine yöneltilen eleştirilere de hassasiyetle yaklaşıyorlardı. Yayınladıkları ideolojik kitapçıkta, eğer sosyalist yeniden yapılanma başarılmak isteniyorsa sivil-asker iş birliğinin gerekliliğine vurgu yapıyorlardı. Dış dünyada, Eflak'ın gücü ve etkisi abartılmaya devam ediyordu. Tunus'ta yayınlanan bir makalede Eflak'tan, "Bir ay içinde Irak ve Suriye'de iki ayrı darbe gerçekleştiren filozof" olarak bahsediliyordu.
Baas Hareketi, dünyanın geri kalanının inandığı kadar sorunsuz değildi; Irak fraksiyonu üye kaybetmeye başlamıştı. Irak Ordusu ile partinin silahlı kanadı "Irak Milli Muhafızları" birbirlerinden hiç hazzetmiyorlardı. Nihayet 11 Kasım tarihinde, Ali Salih es-Sadi tasfiye edildi ve Madrid'e sürgüne gönderildi. Bunun üzerine Eflak, ani bir ziyaretle Irak'a geçti. Partinin Irak dalını kapattığını, yeni bölgesel yönetim yeniden seçilinceye kadar, Milli Yönetim'in Irak'ta iktidarı ele alacağını duyurdu. Ancak bu karar, Irak Ordusu'nun ve Irak Baasçılarının büyük bir kısmı tarafından pek de hoş karşılanmadı. Bir Hristiyan'ın Müslüman Araplar üzerinde hakimiyet kurması en hafif tanımıyla "vurdumduymazlıktı".
Irak'ta durum iyiye gitmiyordu. Bir Nasırcı olan Irak Cumhurbaşkanı Abdüsselam Arif, 18 Kasım'da Baas Partisi'ne karşı başarılı bir darbe düzenledi. Nasır'ın Pan Arap rüyası sona ermiş, Baas Hareketi'ne, Nasır ve Nasırcılar eliyle son verilmişti. Haber duyulduktan sonra Eflak ve yanındaki bazı Baasçılar Irak'tan Suriye'ye kaçtı.
Hizipleşme: 1964-1965
Muhammed Ümran üyesi olduğu Askeri Komite'den ayrıldıktan sonra, Eflak'a, lideri olduğu sivil Baas yönetiminin elinden alınacağına dair, Askeri Komite'nin gizli bir plan yürüttüğünü haber verdi. Kısa bir süre sonra da Ümran, Eflak'ı desteklediği için, İspanya'ya büyükelçi olarak atanarak ülkeden uzaklaştırıldı. Eflak kendisine ve yönetimine yönelen bu tehditlere karşı, Genel Sekreterlik yetkilerini kullanarak ve Baas Partisi'nin Suriye kolunu tasfiye ederek cevap verdi. Parti üyelerinin çoğunluğu buna karşı çıktı ve Eflak'ı kararını geri çekmeye zorladılar. Eflak ile Askeri Komite arasında iyice gün yüzüne çıkan iktidar mücadelesini, Eflak adım adım yitiriyordu. Komite en başından beri Eflak karşıtlarıyla iş birliği içindeydi. Eflak ise, askerlere karşı parti içi disiplin kurallarını işleme koyarak mücadeleye girişti. Askerler ise kendilerine "Bölgeciler" adını veren grupla, ki bu grup Eflak'ın bölge örgütlerinin kapatılması kararına uymayı reddedenlerden müteşekkildi, ittifak kurarak güçlerini arttırmaya çalıştılar.
Partinin Suriye kolu, 1965'te geçekleştirdiği bölgesel kongrede, merkezde bulunan yetkileri kendi organlarına aktarma kararı aldı. Bu kararla birlikte, Bölgesel Yönetim Genel Sekreteri, re'sen Suriye'nin de yöneticisi sayılmaya başlandı. Başbakanı, kabineyi, genelkurmay başkanı'nı ve yüksek rütbeli subay atamaları, bu kişinin elinde toplanmıştı. Eflak olayların gelişiminden hiç de hoşnut değildi ve Mayıs ayında topladığı sekinci parti kongresiyle hem dostlarına hem de düşmanlarına karşı güç gösterisinde bulunmaya çalıştı. Ancak işler pek de Eflak'ın umduğu gibi sonuçlanmadı. Lübnanlı Cibran Mecdelini ve Suudi Ali Gannam gibi, Baas Partisi Milli Yönetimi'nin bazı sivil üyeleri, Askeri Komite'ye aşırı baskı yapılırsa, aynı Irak'ta da olduğu gibi, ordunun hem parti hem de ülke yönetimini zorla ele geçirebileceği yönünde uyarılarda bulunuyorlardı.
Eflak tavsiyelere uyarak sessiz kalarak sesini fazla yükseltmedi. Fakat sessiz kalınca da Genel Sekreterlik makamını, Ürdün asıllı bir Suriyeli'ye, Münif er-Rezzaz'a kaptırdı. Fakat, Emin el-Hafız beklenmedik şekilde taraf değiştirip Eflak'ın safına geçince, güçler dengesi tekrar değişmiş oldu. Ancak diğer subayların aksine, el-Hafız'ın gerek parti, gerekse de parti dışında çok büyük bir etkisi ve gücü bulunmamaktaydı. El-Hafız'ın katılmasıyla Eflak tarafında bir canlanma meydana geldi. Bitar ve Ümran yeni bir hükûmet teşkili için yurt dışından geri çağrıldılar.
Düşüş: 1966-1968
Eflak'ın halefi olarak Genel Sekreterlik makamına gelen Munif er-Rezzaz, Eflak yanlısı politikacılar arasından seçilmişti. Hafız'ın taraf değiştirmesinden sonra Milli Yönetim'in Baas Partisi'nin tek yasal (de jure) yönetim organı olduğunu ilan etti. El Hafız başkanlık görevini üstlenirken, Bitar başbakan, Ümran savunma bakanlığı, Mansur el-Atraş ise Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyi Başkanlığı makamına getirilmişti. Askeri Komite'nin güçlü üyesi Salah Cedid, bu siyasi hamleye, bazı Umran taraftarlarını tutuklayarak yanıt verdi. Buna karşı Ümran da Cedid yanlısı memurları tasfiye ederek bu hamleye yanıt verdi. Tasfiyelerin en önemlisi, askeri istihbaratın başındaki Ahmed Suveydani'nin yerinden edilerek başka bir göreve getirilmesiydi. 23 Şubat tarihinde Hafız Esad ve Cedid tarafından gerçekleştirilen başarılı bir askeri darbeyle Baas iktidarı ve hükûmet devrildi. Parti yöneticilerinin bir kısmı kaçtı. Eflak ve destekçileri gözaltına alınarak, devlet konukevine konuldu. Yeni yönetim Ağustos ayında büyük bir tasfiye hareketine girişti. Eflak güvenilir arkadaşları Nesim es-Sefercelani ve Malik Başur'un yardımıyla Beyrut'a kaçmayı başardı. Daha sonra da Brezilya'ya gitti.
Irak Baas Partisi: 1968-1989
Eflak tekrar Genel sekreter seçildikten sonra, Şubat 1968'de Bağdat'a taşındı ve 1970 yılında Kara Eylül olayları gerçekleşene kadar burada kaldı. Baas yönetimini, olaylar sırasında Filistin Kurtuluş Örgütü'nü (FKÖ) yalnız bırakmakla suçladı. Bu süreçte Eflak, FKÖ ve Yaser Arafat lehine yoğun lobi faaliyetinde bulundu. Irak'ın müdahil olmasını istiyordu ancak el-Bekir müdahil olmaya yanaşmıyordu. Bu duruma kızan Eflak Irak'ı terk ederek Lübnan'a gitti. Hafız Esad yönetimi, 1971 yılında gıyabında Eflak'ı ölüme mahkûm ettirdi.
Sonraki yaşam ve ölüm
Dört yıl süren oto-sürgünden sonra Eflak 1974'te, Lübnan İç Savaşı patlak vermeden bir yıl önce Irak'a döndü. Artık Irak iç siyasetine uzak duruyordu. Kitaplarından bir kısmını bu dönemde yazdı. En önemlisi "Arap Devriminin Çarpıtılmasına Karşı Mücadele" adlı, 1975 tarihli eserdir. Eflak Saddam Hüseyin ile dostluk kurduktan sonra, yitirdiği siyasi ve ideolojik etkinin bir kısmını geri kazandı. İran-Irak Savaşı esnasında İran, Saddam Hüseyin'i bir Hristiyan kafirin etkisi altında kalarak davranmakla suçladı. Irak'ta Genel Sekreterlik makamında bulunduğu sürece, kendisine Baas Hareketi'nin banisi olarak gereken tüm saygı gösterilmekteydi, fakat politikaların belirlenmesinde hiçbir etki ve yetkisi yoktu.
Eflak 23 Haziran 1989'da kalp ameliyatı için gittiği Paris'te hayatını kaybetti.
İdeoloji
Mişel Eflâk ve Selâhaddin Bîtâr tarafından temelleri atılan Baas Partisi ideoloji açısından Arap sosyalizmini benimsemişti. Partinin sloganı Birlik, özgürlük ve sosyalizm şeklinde ifade edilmekteydi. Baas Partisi ebedî misyonu bir tek Arap milleti oluşturmaktı. Buradaki birlik Arap milletinin birliğini, özgürlük emperyalizm ve siyonizmden özgür olmayı ve sosyalizm, karma ekonomi tarafından desteklenen devlet öncülüğündeki ekonomik kalkınmaya yönelik genel bir amacı ifade eder. Baasçılık tek bir Arap milleti olduğu, bunun önce Osmanlılar, daha sonra Avrupa ve Amerikan emperyalizmi ve siyonizm tarafından sunî şekilde bölündüğü tezine dayanan “pan-Arap” milliyetçiliğinin bir çeşididir.
İhtida ettiği yönünde iddialar
İsimsiz Batılı kaynaklar, Eflak'ın ölmeden önce İslam dinine döndüğünü iddia etmekte, bunun da Saddam Hüseyin tarafından dillendirildiğini söylemişlerdi. Bu iddia daha sonra aile üyeleri tarafından yalanlandı. - Eflak'ın oğlu İyad, babasının 1980 yılında ihtida etmeyi düşündüğünü söyledi. İhtida konusu tartışmalı olsa da, Ahmed ismini kullanmaya başlamıştı. Alman oryentalistler Martin Robbe ve Gerhard Höpp, din değiştirme işleminin 1988 yılından önce gerçekleştiğini yazmaktadırlar. Ne olursa olsun, Eflak'ın cenazesi İslami usullere göre defnedildi. Berkley Center'a göre, Saddam Hüseyin bu konuyu Baasçılıkla Hristiyanlığı birbirinden ayrı göstermek için bir araç olarak kullanmaktaydı. Eflak'ın Saddam Hüseyin tarafından yaptırılan anıt mezarı, 2003 Irak İşgali sırasında Amerikalı askerler için kışla olarak kullanıldı. Ailesi, işgal esnasında mezarın oldukça hasar gördüğünü söyledi.
KAFOS
KAFOS (Karadeniz Fiber Optik Sistemi) Karadenizin içindeden geçerek Romanya, Bulgaristan ve Türkiye'yi birbirine bağlayan denizaltı telekomünikasyon kablo sistemidir.
Aşağıdaki konumlarda bağlantı noktaları vardır:
622 Mbit/s hızında iletim kapasitesine ve 504 km uzunluğunda kabloya sahiptir. 13 Haziran 1997'de faaliyete başlamıştır.
112 Acil Çağrı (program)
112 Acil Çağrı, 22 Aralık 2021 tarihinde TRT 1'de yayımlanmaya başlayan ve sunuculuğunu Murat Serezli'nin üstlendiği medikal türdeki Türk televizyon programıdır. Program, Türkiye'deki 112 Acil Çağrı Merkezleri'ne gelen acil yardım çağrılarını konu almaktadır.
François Darlan
Jean Louis Xavier François Darlan (d. 7 Ağustos 1881 – ö. 24 Aralık 1942), bir Fransız amirali ve siyasetçi.
Filo Amirali ve 1939'da İkinci Dünya Savaşı'nın başında Fransız Deniz Kuvvetleri komutanı olarak görev yaptı. Fransa, 1940'ta Nazi Almanyası'na teslim olduktan sonra, Alman yanlısı Vichy rejiminde görev yaptı ve bir süre için başkan vekili oldu. Müttefikler, 1942'de Fransız Kuzey Afrikası'nı istila edince, orada en üst düzey yetkili olan Darlan'dı ve Kuzey Afrikalı Fransız kuvvetlerini kendi yanlarına katılmak karşılığında kendisine kontrol eden bir anlaşma yapıldı. İki aydan kısa süre sonra öldürüldü.
Donanma
Nérac, Lot-et-Garonne'da, Fransız Deniz Kuvvetleri ile uzun bir bağlantıya sahip bir ailede dünyaya geldi. Büyükbabası Trafalgar Muharebesi'nde öldürüldü. 1902'de École Navale'den mezun oldu. Birinci Dünya Savaşı sırasında Verdun Savaşı'nda yer alan bir topçu bataryasına komuta etti. Savaştan sonra Fransız Donanması'nda kaldı ve 1929'da Tuğamiral, 1932'de Koramiralliğe terfi etti. Darlan, 1936'da Amiral, 1 Ocak 1937'den Genelkurmay başkanlığına getirildi. 1939'da kendisi için özel olarak kurulan ve Fransız Deniz Kuvvetleri komutasında verilen bir rütbe olan Filo Amiralliğine yükseldi.
Vichy hükûmetinde
Darlan, Almanya'nın savaşı kazanmasını bekledi ve Fransa'nın Almanya ile işbirliği yapmasındaki avantajını gördüğünü belirtti. İngilizleri güvensiz bıraktı ve Haziran 1940'taki ateşkesin ardından İngiltere'ye karşı bir savaş önermişti. Vichy hükûmetinin en üst düzey yetkilisi olan Darlan, Hitler'e art arda İngiltere'ye karşı aktif askeri işbirliği önerdi. Ancak Hitler, Fransa'ya güvenmedi ve planlanan 1941 Sovyetler Birliği saldırısı sırasında tarafsız kalmasını istedi. İngilizlerin Haziran-Temmuz 1941'de düzenlediği Suriye-Lübnan seferi ve Hitler'in Sovyetleri hızlı bir şekilde yenememesinden sonra Darlan, işbirliği politikasından uzaklaştı.
1941'e kadar, Pétain'in en güvenilir ortağı olmuştu. Şubat 1941'de, Pierre-Étienne Flandin'in yerine "Konsey Başkan Yardımcısı" (başbakan) olarak göreve getirildi. Ayrıca Dışişleri Bakanı, İçişleri Bakanı ve Milli Savunma Bakanı olarak görev yaparak Vichy hükûmetinin fiili başı oldu. 11 Şubat'ta Anayasanın Dördüncü Yasası uyarınca Pétain'in nihai halefi seçildi.
Ocak 1942'de Darlan başka hükûmet görevlerinde bulundu. Darlan'ın rakibi General Maxime Weygand'ın da bulunduğu Pétain'in kendi yandaşı olmasına rağmen, yalnızca Pétain'e rapor verdiği için Darlan geniş yetkiler kullandı ve önemli etki göstermeye devam etti.
Darlan cumhuriyetçi bir geçmişten geliyordu ve Ulusal Devrim'e asla inanmadı; Örneğin, Pétain'in din adamlığı ile ilgili çekinceleri vardı. Ancak Darlan, Pierre Laval kadar ortak çalışıyordu ve Mayıs 1941 Paris Protokolleri vasıtasıyla Vichy Fransız güçleri ile Almanya arasında bir siyasi ittifak geliştirdi. Bununla birlikte, Darlan'ın Nazi Almanyası ile uygulanabilir ilişkiler kurma çabalarına rağmen, Almanlar yakında onun oportünizm ve sadakatinden kuşku duydu. Çünkü Yahudi savaş gazilerini korumakta ısrar etti ve isteksizce antisemitik yasaların uygulanmasına yardım etti.
Nisan 1942'de Almanların daha güvenilir kabul ettiği Pierre Laval, Darlan'ı istifaya zorladı. Darlan, Fransız silahlı kuvvetlerinin başkomutanı da dahil olmak üzere daha az sayıda görevde bulundu.
Kuzey Afrika'daki anlaşması
7 Kasım 1942'de Darlan, şiddetli bir çocuk felcinden sonra hastaneye kaldırılan oğlunu ziyaret etmek için Cezayir'e gitti. Yolculuk sırasında bilmediği şey, Batılı Müttefikler'in Fransız Kuzey Afrika'sını ertesi gün 8 Kasım'da istila etmesi idi. 7-8 Kasım gecesi, Cezayir'de Müttefikler'e bağlı bir grubunun (Özgür Fransa ile bağlantılı olmayan) kuvvetlerinin işgali ile Cezayir'in kontrolü eline aldılar. Bu süreçte Darlan'ı yakaladılar.
Müttefikler, Fransız kuvvetlerinin Kuzey Afrika'daki az direniş beklemekteydi, bunun yerine Fransa'dan görevden almak üzere çıkardığı General Henri Giraud'un yetkisini kabul etmesini beklemişti. Ancak direniş devam etti ve kimse resmi statüye sahip olmayan Giraud'u düşünmedi. Direnişin ve Fransız işbirliğinin güvenli bir şekilde sona erdirilmesi için Müttefikler, Başkomutan olarak gerekli emirleri verebilecek Darlan ile anlaşmaya vardı. Müttefik komutanı Dwight D. Eisenhower, bölgedeki tüm Fransız güçlerin komutanı olarak Darlan'ı tanıdı ve 14 Kasım'da Kuzey ve Batı Afrika'nın Fransa Yüksek Komiseri (sivil hükûmet başkanlığı) olarak adaylığını onayladı. Buna karşılık, 10 Kasım'da Darlan, tüm Fransız kuvvetlerinin Müttefikler'e katılmasını emretti. Sadece Fransa Kuzey Afrika'da değil, aynı zamanda Dakar'da potansiyel olarak kullanışlı olanaklarıyla Batı Afrika'daki Vichy güçlerininde itaat etmesi istendi.
"Anlaşma" Berlin ve Vichy hükûmetinde rahatsızlık yarattı. Pétain, Darlan'ı görevlerinden azletti ve Kuzey Afrika'da sonuna karşı direnilmesini emretti. Alman birlikleri Fransa'nın geri kalan % 40'ını işgal etti. Bununla birlikte, Almanlar geride kalan Fransız gemilerinin çoğunun demirlediği Toulon'un dışında durdu. 27 Kasım'da Almanlar gemileri ele geçirmeye çalıştı ancak sadece 3 destroyer ve birkaç düzine daha küçük gemi ele geçirildi.
Suikast
24 Aralık 1942 öğleden sonra Fernand Bonnier de La Chapelle, Darlan'ı karargahında vurdu; Darlan birkaç saat sonra öldü. Bonnier de La Chapelle, Fransız bir gazetecinin oğlu olan 20 yaşındaki bir gençti. O bir monarşistti ve Vichy'ye karşıydı. Fransız tahtına geri getirmek isteyen bir kralcı grupla birlikte çalışıyordu. Bonnier de La Chapelle hemen tutuklandı, ertesi gün yargılandı ve mahkûm edildi ve 26 Aralık'ta kurşuna dizilerek öldürüldü.
Stanford hapishane deneyi
Stanford hapishane deneyi, mahkûm veya gardiyan olmanın psikolojik etkileriyle ilgili bir incelemeydi. Deney Stanford Üniversitesi'nde psikolog olan Philip Zimbardo liderliğindeki bir grup araştırmacı tarafından 1971'de yapıldı. Yetmiş kişi arasından yirmi dört lisans öğrencisi gardiyan ya da mahkûm rollerini oynamak üzere seçildiler. Seçilen öğrenciler Stanford psikoloji binasının bodrum katındaki sahte hapishaneye yerleştirildiler.
Mahkûmlar ve gardiyanlar çok çabuk bir şekilde rollerine adapte oldular. Deney öngörülen sınırların dışına çıkıp tehlikeli ve psikolojik olarak hasar veren bir duruma geldi. Birçok mahkûm duygusal olarak travma geçirirken gardiyanların üçte biri "gerçek" sadistik eğilim sergilemekten yargılandı. Mahkûmların ikisi daha deneyin başında çıkarılmak zorunda kalındı. Kendisi dahil herkesin rolüne iyice kaptırdığından emin olduktan sonra Zimbardo altıncı günün sonunda deneyi bitirdi.
Ünlü deneyi çevreleyen etik meseleler sıklıkla Zimbardo'nun önceki fakülte arkadaşı Stanley Milgram'ın 1961'de Yale Üniversitesi'nde gerçekleştirdiği Milgram deneyi ile mukayese edilir.
Bu olay filmlere de konu olmuştur. İlk olarak 2001 Almanya yapımı Deney filmine daha sonra 2010 yapımı The experiment filmine ve son olarak 2015 Amerika yapımı aynı adlı The Stanford Prison Experiment filmine konu olmuştur.
Dış bağlantılar
Ebu Garip ve deney:
2022 Avrupa Güreş Şampiyonası - Erkekler grekoromen 67 kg
Erkekler grekoromen 67 kg, 2022 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda düzenlenen bir yarışmadır ve 2-3 Nisan tarihleri ​​arasında Macaristan'ın Budapeşte kentinde gerçekleştirildi.
Aşk Kırmızı
Aşk Kırmızı, Osman Sınav'ın senaryosunu yazıp yönettiği 2013 yapımı filmdir.
Yenibucak, Tercan
Yenibucak, Erzincan ilinin Tercan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kümbeller olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Erzincan il merkezine 132 km, Tercan ilçe merkezine 34 km uzaklıktadır.
Bruno Mezenga
Bruno Mezenga (8 Ağustos 1988, Niterói), Brezilyalı futbolcudur. Forvet pozisyonunda görev almaktadır.
Flamengo
2005 yılında resmi sözleşme imzalayan Mezenga, kariyerindeki ilk resmî maçına 16 yaşında Flamengo'nun 22 Mayıs 2005'te 1-0 kaybettiği São Caetano maçında çıktı. 2005 yılında ise toplamda 6 lig, 1 de kupa maçına çıktı. 2006 yılında takımın teknik direktörü değişti ve kendisi sadece 3 maça çıktı. 2007 yılında ise Fortaleza takımına kiralandı. Bu takımda 8 maça çıkıp 1 gol attı. Daha sonraki sezon içinse Macaé takımına kiralandı. Ancak sakatlık nedeniyle forma şansı bulamadı. 2009-10 sezonunda attığı goller ile dikkat çeken Bruno, Flamengo kulübüne geri çağrılmıştır. O sezon ise sadece 7 maça çıkan Bruno bekleneni verememiştir. Ancak 2009 senesinde Flamengo'da, benzetildigi Adriano´nun yedeği olarak birçok karşılaşmada takıma katkı sağlayıp, Brezilya şampiyonluk kupasını kaldırmıştır.
Legia Varşova
Daha sonra 2010-11 sezonunda Polonya'nın Legia Warszawa takımına kiralanmıştır. Burada ilk maçına Cracovia karşısında çıkmıştır. İlk golünü ise 7. haftada takımının 2-1 kazandığı maçta Lech Poznań'a atmıştır. Sezon boyunca 13 lig ve 3 kupa maçına çıkmış ve sadece 3 gol atmıştır. 2011-12 sezon öncesinde ise Sırbistan'ın Crvena zvezda takımında kiralık oynayan futbolcu, ilk resmi maçına UEFA Avrupa Ligi elemelerinde çıkmış ve 2 maçta 2 gol atmıştır. Ligde ilk maçına ise ligin ilk haftasında Spartak Sub. karşısında çıkmıştır. İlk ve tek golünü ise 4. haftada BSK Borca maçında atmıştır. Sezonun ilk yarısında 11 lig maçına çıkıp 1 gol atmıştır.
Orduspor
2011-12 sezonu ara transfer döneminde Bogdan Stancu ve Emmanuel Culio'yu kadrosunda bulunduran eski takımı Orduspor'a geri dönmüştür. Orduspor'da bir türlü istenilen seviyeye ulaşamayan Bruno, ilk 6 hafta süre alamamıştır. İlk maçına ise 24. haftada MKE Ankaragücü maçında çıkmıştır. 2011-12 sezonunda Lig'de 9 maça çıkan Bruno hiç gol atamamıştır. 2012-13 sezonu başında Süper Lig'in yeni ekiplerinden Akhisar Belediyespor'a 1 yıllığına kiralanmıştır.
Akhisar Belediyespor
2012-13 sezonunda Severin Bikoko ile birlikte takımın gol silahı olan Bruno, ilk maçına Eskişehirspor karşısında çıkmıştır. İlk golünü ise 11. haftada Trabzonspor'a atmıştır. Sezonun ilk yarısında 15 maça çıkan Brunoi 2 gol atmış ancak bekleneni verememiştir. Devre arasında takıma Gekas alınmış ve Bruno da bu oyuncu ile takımın çift forveti olmuştur. Sezon sonunda Gekas'ın golleri ile ligde kalan Akhisar'da 31 maça çıkıp 5 gol atmıştır. 2013-14 sezonu başında Akhisar Belediyespor tarafından bonservisi alınmıştır. İlk maçına ilk haftada Elazığspor karşılaşmasında çıkıp 1 de gol atmıştır. Bu sezon Oumar Niasse ile takımını sırtlayan Bruno ligde 31 maça çıkığ 11 gol atmıştır. Ayrıca içerdeki Beşiktaş ve Fenerbahçe maçlarınında ikişer gol atıp bunu başaran ilk Akhisarlı oyuncudur.
2014-15
2014-2015 sezonunda 31 maça çıkan Bruno'nun 3 golü vardır.
2015-2016
Eskişehirspor
2016 yılında Akhisar Belediyespor'dan ayrılan Mezenga PTT 1. Lig takımlarından Eskişehirspor ile anlaştı. İlk maçında Balıkesirspor'a 2 gol atıp takımının kazanmasını sağladı. Ertesi haftada Şanlıurfa maçında 1 gol kaydetti.
Başarıları
Flamengo takımıyla
Brezilya millî takımıyla
Kişisel Başarıları
Eski Sağ (Amerika Birleşik Devletleri)
Eski Sağ, Amerikan muhafazakârlığının, en belirgin olan bir kolu için kullanılan gayri resmî bir isimdir.
Eski Sağ, Demokratik Başkan Franklin Roosevelt ve onun New Deal programı tarafından iç diktatörlük tehlikesi olarak gördükleri için birleşti. Çoğu, doğal eşitsizlikleri, geleneği, sınırlı hükûmeti ve anti-emperyalizmi savunmalarının yanı sıra demokrasiye ve Washington'un artan gücüne karşı şüpheleriyle birleşti. Eski Sağ tipik olarak laissez-faire klasik liberalizmi tercih etti. Eski Sağ'ın anti-emperyalizme olan bağlılığı, küresel demokrasinin müdahaleci hedefi, siyasi solun ve bazılarının modern sağın toplumsal ve kurumsal mühendisliği ile çelişiyordu.
Tarihçe
Eski Sağ, Cumhuriyetçi Parti'nin 1910'da bölünmesiyle ortaya çıktı ve 1940'larda parti içinde etkili oldu.1933'ten itibaren, birçok Demokrat, Franklin D. Roosevelt'e ve onun New Deal Koalisyonu'na muhalefetleri nedeniyle Eski Sağ ile ilişkilendirildi. Muhafazakârlar dış politika konusunda anlaşamadılar ve Eski Sağ, İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında Avrupa'ya müdahaleci olmayan politikaları tercih etti. Savaştan sonra Başkan Harry Truman'ın iç ve dış politikalarına karşı çıktılar. Son büyük savaş, 1952'de başkanlık adaylığı için Dwight D Eisenhower tarafından mağlup edilen Ohio Senatörü Robert A. Taft tarafından yönetildi. Daha sonra William F. Buckley, Jr., Barry Goldwater ve Ronald Reagan tarafından yönetilen yeni muhafazakâr hareket, Eski Sağın yerel New Deal karşıtı muhafazakârlığının çoğunu benimsedi, ancak serbest ticaret ve agresif bir anti-komünist politika ile Eski sağdan daha farklı oldular.
Amerika Birleşik Devletleri'nde muhafazakârlık
Amerika Birleşik Devletleri'nde muhafazakârlık, sınırlı hükûmet ve eyalet hakları (adem-i merkeziyetçilik) olarak adlandırılan, Amerikan geleneklerini, cumhuriyetçiliği ve eyaletlerle ilgili olarak sınırlı federal hükûmet gücünü karakteristik olarak öncelik hâline getiren politik ve sosyal bir felsefedir. Tipik olarak Hristiyan değerlerini, ahlaki evrenselciliği, Amerikan istisnacılığını, ve bireyciliği destekler. Genellikle güçlü bir ulusal savunmayı, silah haklarını, serbest ticareti ve Batı kültürünü komünizm, sosyalizm ve ahlaki göreciliğin oluşturduğu tehditlere karşı korumayı savunur.
Amerikalı muhafazakârlar genellikle bireysel özgürlüğü muhafazakâr değerlerin sınırları içinde demokrasinin temel özelliği olarak görürler. Genellikle federal hükûmet ile eyaletlerin hakları arasında bir dengeye inanırlar. Bazı sağ liberterlerin dışında, Amerikalı muhafazakârlar, hükûmetin meşru yargı yetkisi içinde olduğuna inandıkları alanlarda, özellikle ulusal savunma ve kolluk kuvvetlerinde güçlü eylemden yana olma eğilimindedirler. Çoğu dindar olan sosyal muhafazakârlar genellikle kürtaja, sivil birlikteliklere ve eşcinsel evliliğe karşı çıkmaktadır. Genellikle devlet okullarında Hristiyan duasını ve özel Hristiyan okulları için devlet finansmanını tercih ederler.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki çoğu siyasi ideoloji gibi, muhafazakârlık, aristokrat ve monarşik hükûmeti reddeden ve 1776 ABD Bağımsızlık Bildirgesi'nin ("tüm insanların eşit yaratıldığı, Yaratıcıları tarafından onlara devredilemez belirli özellikler bahşedildiği" ilkelerini destekleyen cumhuriyetçilikten kaynaklanır. Bunlar arasında Yaşam, Özgürlük ve Mutluluğun Peşinde olan haklar) ve (hukukun üstünlüğü altında federal bir cumhuriyet kuran) ABD Anayasası'nın hakları. Muhafazakâr felsefe de kısmen, laissez-faire ekonomisini (yani ekonomik özgürlük ve deregülasyon) savunan 18. ve 19. yüzyılların klasik liberalizm geleneğinden türemiştir.
Cuneyd Zapsu
Hasan Cuneyd Zapsu (d. 19 Kasım 1956, İstanbul), Türk iş insanı, sivil toplum gönüllüsü. Adalet ve Kalkınma Partisi'nin kurucularından olan Zapsu, 2001 ile 2008 yılları arasında partinin merkez yürütme kurulu üyesiydi.
Ailesi
1890 yılında Van’ın Başkale ilçesinde doğan dede Abdurrahim Rahmi Zapsu, baba tarafından Geylani, anne tarafından Arvasi kökenlidir. Osmanlı’nın son dönem ilahiyat mezunlarından birisi olan ve Dar-ül Hikmet-il İslamiye üyesi olup Birinci Dünya Savaşı Doğu Cephesi’nde Ruslara karşı savaşmış, islam âlimi, yazar ve şairdir. Bedirhani Hidayet Hanım ile olan evliliğinden Jale, Mustafa Pertev, Ayşe Hale ve Daver Metin isimli dört çocuk dünyaya getirdi. Abdurrahim Zapsu, 1958 yılında vefat etti.
Diğer dede İbrahim Uzel, 1912 yılında Rus savaşı esnasında Rusçuk’tan Bursa’ya göç etmiştir. Demirci ustası olarak çalışmış ve Uzel Makine Sanayii adlı şirketi ile otomotiv sektörü için makas ve sair aksamlarını üretmiştir. 1960 yılında da Massey Ferguson lisansı ile traktör üretimine başlamıştır. İbrahim Uzel, 1963 yılında vefat etmiştir. Kızı Gaye Uzel, Abdurrahim Zapsu’nun oğlu Mustafa Pertev ile 1954’te evlenmiştir.
1925 yılı doğumlu Pertev Zapsu, bir İslam âliminin oğlu olarak dünyaya gelmesine rağmen İstanbul’da bulunan Özel Sankt Georg Avusturya Lisesi’nde (kız kardeşleri de Fransız ve Avusturya okullarında) öğrenim gördü. Askeri darbede Türkiye’den gemi ile ayrılan Pertev Zapsu, Demokrat Parti’nin destekçisiydi. İlk olarak Marsilya ve Rotterdam’da haber alınan Zapsu, sonrasında Münih’e yerleşmiş ve ailesini de Almanya’ya getirmiştir. Zapsu, orada pamuk ipliği ticareti yaptı ve aile 1967 yılında İstanbul’a döndü. Pertev Zapsu, 1987 yılında vefat etti.
Anne Gaye Zapsu, Rumeli göçmeni olan sanayici bir ailenin kızı olarak 1934 yılında Bursa’da doğdu. Gaye Hanım gençlere Tezhip öğreten, Hat sanatında icazet sahibi bir sanatçıydı. Azizler Holding’in kurucuları arasında da yer alan Gaye Zapsu, 2007 yılında vefat etti.
Geylan Abdulaziz “Aziz” Zapsu ile birlikte BİM ve A101 perakende zincirlerinin kurucusudur.
Ayrıca Ayşe Hale halası, şair ve gazeteci olan Musa Anter ile evlidir.
Hayatı
Cuneyd Zapsu 19 Kasım 1956 tarihinde İstanbul'da dünyaya geldi. Babası Pertev Zapsu, iktidardaki Demokrat Parti'nin önemli üyelerindendi. Pertev Zapsu, 27 Mayıs Darbesi'nden sonra yurt dışına çıkmak zorunda kaldı. Bu nedenle Cuneyd Zapsu, çocukluğunu Münih'te geçirdi ve 1962-1967 yılları arasında ilkokul eğitimini orada tamamladı. 1967-1974 yılları arasında İstanbul'da Alman Lisesi'nde öğrenim gördü.
1979 yılında İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi'nden mezun olduktan sonra, Münih Ludwig Maximilian Üniversitesi iktisat bölümünü tamamladı. Özel sektörde iş hayatına başlayan Zapsu, Almanya'da üniversiteye devam ettiği dönemde babasının Almanya'da kurduğu tekstil şirketini canlandırdı. Daha sonra ağabeyiyle birlikte fındık ihracatına başladı. 1979 yılında Balsu Gıda'yı ve 1995 yılında da BİM alışveriş mağazaları zincirini kurdular. 2003'te BİM'deki hisselerini sattı.
80'lerin sonunda Recep Tayyip Erdoğan ile tanıştı.
İş hayatı
1979 yılında fındık sektöründe hizmet veren Balsu Gıda’yı kurmuştur ve halen yönetim kurulu başkanlığını sürdürmektedir.
1995 yılında Birleşik Mağazalar A.Ş. (BİM) kurucu üyesi olarak 1999 yılında kadar yönetim kurulu üyeliğini sürdürmüştür.
2001’de Ak Parti kurucu üyeleri arasında yer aldı. 2008 yılına kadar MKYK ve Ak Parti Genel Başkanı Özel Danışmanı olarak görev yaptı. Mart 2008’de partideki tüm görevlerinden istifa ettikten sonra kurduğu Cuneyd Zapsu Danışmanlık A.Ş ile danışmanlık hizmetleri vermektedir.
2008-2010 yılları arasında A101 Yeni Mağazacılık A.Ş.’nin kurucu üye ve hissedarıdır.
2012-2020 yılları arasında Coca Cola Inc.’de kıdemli danışmanlık yapmıştır.
Fahrî görevleri
1986 yılından beri TÜSİAD'ın üyesi olan Cuneyd Zapsu, İsviçre'nin Davos kasabasında düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu'nun 1992 yılından beri düzenli katılımcılarındandır. Ayrıca çok sayıda sivil toplum örgütünü kurucu veya üye sıfatıyla desteklemektedir.
Cuneyd Zapsu, Türkiye'de Fındık Tanıtım Grubu 'nun kurucu üyelerinden olduğu gibi, New Jersey merkezli World Hazelnut Council'in de kurucu üyelerindendir. 1994’den itibaren Türk-Amerikan İş Konseyi (TAIK) yönetim kurulu üyeliğine devam etmektedir. 2008 yılında, ailesi ile birlikte kurdukları Genç Hayat Vakfı’nda (GHV) denetim kurulu üyesi olarak devam etmektedir.
Cuneyd Zapsu, Kamusal Politika ve Demokrasi Çalışmaları PODEM'in yönetim kurulu başkan yardımcısı, Dış Ekonomik İlişkiler Kurulu DEİK'in yönetim kurulu üyesi , Londra merkezli bir sivil toplum kuruluşu olan The Performance Theatre 'ın kurucu üyesidir. Yanı sıra İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Mezunları Derneği İFMED ve İstanbul Alman Lisesi İdare Derneği, İstanbul Alman Lisesi Mezunlar Derneği'nde de etkin bir üye olarak destek vermektedir.
Ignaz Semmelweis
Ignaz Philipp Semmelweis (doğum adı: Ignác Fülöp Semmelweis; 1 Temmuz 1818 – 13 Ağustos 1865), Avusturya-Macaristanlı bilim insanı ve hekim. Antiseptik prosedürlerin öncüsü olarak bilinir. "Annelerin kurtarıcısı" lakabıyla tanınan Semmelweis lohusalık humması insidansı ile doğum kliniklerindeki el yıkama alışkanlıkları arasındaki ilişkiyi keşfetmiştir. Lohusalık ateşi 19. yüzyıl ortalarında hastanelerde yaygındı ve %10 - %35 oranları arasında ölümcül idi. Semmelweis 1847 yılında Viyana Genel Hastanesi'nde kalsiyum hipoklorit içeren antiseptikler kullanarak el yıkama uygulamasını önermiş ve ölüm oranlarını önemli ölçüde azaltmayı başarmıştır. Bulgularını derlediği Lohusa Ateşinin Kavramı, Etyolojisi ve Profilaksisi isminde bir kitap yayınlamıştır.
El yıkamanın ölüm oranını %1'in altına düşürdüğünü gösteren kitaplarına rağmen, Semmelweis'in gözlemleri zamanın yerleşik bilimsel ve tıbbi görüşleriyle çelişti ve fikirleri tıp topluluğu tarafından reddedildi. Semmelweis bulguları için kabul edilebilir hiçbir net bilimsel açıklama sunamamıştır ve bazı doktorlar Semmelweis'in hasta sağlığı için ellerin yıkanılması önerisini küçük düşürücü ve rahatsız edici bulmuşlardır. Meslektaşlarının giderek artan yoğun tepkisi sonucunda Semmelweis, 1865 yılında, sinir krizleri geçirmeye başlamış ve sonunda bir arkadaşı tarafından akıl hastanesine hapsettirilmiştir. Hastaneye alındıktan sadece 14 gün sonra, 47 yaşında, gardiyanlar tarafından dövüldükten sonra, muhtemelen sağ elinde dayak sonrası oluşan kangrenden kaynaklanan bir yaradan ötürü öldü. Semmelweis'in uygulaması, Louis Pasteur tarafından mikrop teorisi ile doğrulandı ve yaptığı uygulamalar ölümünden sadece birkaç yıl sonra yaygın bir şekilde kabul gördü. Aynı zamanlarda Pasteur'ün araştırmalarına etki eden Joseph Lister, Semmelweis'in hijyenik yöntemlerini uygulamış ve üzerinde çalışmalar yapmıştır.
Polvoreira
Polvoreira, Portekiz'in Braga ilçesindeki Guimarães belediyesinde bir bucaktır.
Şekere, Belen
Şekere, Hatay ilinin Belen ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Daha önceleri "Karapelit" olan mahallenin adı, 2019 yılında "Şekere" olarak değişti.
Santiago de Candoso
Santiago de Candoso, Portekiz'in Braga ilçesindeki Guimarães belediyesinde bir bucaktır.
Soğukoluk, Belen
Soğukoluk, Hatay ilinin Belen ilçesine bağlı bir mahalledir.
Çektirme
Çektirme sözcüğü ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:
Soğukoluk, Belen
Tarihçe
Daha önceleri "Güzelyayla" olan mahallenin adı, 2017 yılında "Soğukoluk" olarak değişti.
Nabesna Buzulu
Nabesna Buzulu, ABD'nin Alaska Eyaleti'nde yer alan bir buzuldur. Wrangell Dağları'daki karyağışından beslenir, 85 kilometrelik uzunluğuyla Kuzey Amerika'daki ve dünya'daki en uzun buzul vadisidir.