cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Öklid
Eğitimini Akademi'de tamamladıktan sonra İskenderiye’de büyük bir matematik okulu kuran Öklid, çağlar boyu matematikle ilgilenen hemen herkesin gözdesi olmuştur. Geometriyi ispat ve aksiyomlara dayalı bir dizge olarak işleyen 13 ciltlik kitabı “Elementler” bu alandaki ilk kapsamlı çalışmaydı. Kendinden önceki Tales, Pisagor, Platon, Aristoteles gibi matematikçi ve geometricilerin çalışmalarını temel alan Öklid’in bu yapıtı, iki bin yıl boyunca önemli bir başvuru kaynağı olarak kullanılmıştır. Düzlem geometrisi, aritmetik, sayılar kuramı, irrasyonel sayılar ve katı cisimler geometrisi Öklid’in kitabında ele aldığı başlıca konulardı. Öklid’in her önermeyi daha önceki önermelerden çıkarma yöntemi, kendisine atfedilen “geometrinin babası” sözünü de haklı kılar. Kitapta yer alan aksiyomlara, teoremlere ve ispatlara dayanan sentez yöntemlerinin Batı düşüncesi üzerindeki etkisinin Kitabı Mukaddes'ten sonra ikinci sırada yer aldığı söylenir. Russell, Öğeler'in bugüne kadar yazılmış en büyük kitap olduğunu ileri sürer. Einstein ise “Gençliğinde bu kitabın büyüsüne kapılmamış bir kimse, kuramsal bilimde önemli bir atılım yapabileceği hayaline kapılmasın” der.
Öklid geometrisi 19. yüzyılın başına kadar rakipsiz kaldı. Hatta 20. yüzyılın ortalarına kadar bile orta öğretimde geometri, Öklid'in öğelerine bağlı olarak okutuldu.
Öklid'in yaşamı konusunda hemen hemen hiçbir şey bilinmiyor. Önceleri bir Yunan kenti olan Megara'da doğduğu sanıldıysa da, sonradan Megaralı Öklid'in, Öğeler'in yazarı İskenderiyeli Öklid'den yüzyıl kadar önce yaşamış olan bir felsefeci olduğu ortaya çıkmıştır.
Öklid üzerinde çalıştığı proje hakkında diyor ki: "bir doğru istenildiği kadar uzatabilir." ve "İki noktadan bir ve yalnız bir doğru geçer."
Etimoloji
İngilizce adı Euclid, "ünlü, şanlı" anlamına gelen Yunanca Εὐκλείδης adının İngilizceleştirilmiş halidir.
Biyografi
Öklid'e yapılan çok az orijinal referans günümüze ulaşmış olup hayatı hakkında çok az şey biliniyor. Muhtemelen MÖ 325 civarında doğmuştur, ancak hem doğumunun hem de ölümünün yeri ve koşulları bilinmemekle birlikte, yalnızca onunla anılan diğer insanlara göre tahmin yürütülebilir. Nadiren de olsa, Archimedes ( MÖ 287 - MÖ 212)'den itibaren diğer Yunan matematikçiler tarafından ismiyle anılır ve genellikle "ὁ στοιχειώτης" ("Elemanlar'ın yazarı") olarak söz edilir). Öklid'e yapılan birkaç tarihsel referans Proclus ( MS 450) tarafından yazılmış olup Öklid'in yaşadığı dönemden sekiz yüzyıl sonrasına aittir.
Öklid'in ayrıntılı bir biyografisi Arap yazarlar tarafından verilmiştir, örneğin Tyre'in doğduğu bir şehirden bahseder. Bu biyografinin genellikle hayali olduğuna inanılmaktadır. İskenderiye'den gelmiş olsaydı, İskenderiye Serapeumu'nu ve İskenderiye Kütüphanesi'ni bilirdi ve o zamanlarda orada çalışmış olabilirdi. Öklid'in İskenderiye'ye gelişi, Büyük İskender tarafından kuruluşundan yaklaşık on yıl sonra, yani MÖ 322'lerde olmalıdır.
Proclus, Elementler Üzerine Yorum adlı eserinde Öklid'i yalnızca kısaca tanıtır. Proclus'a göre, Öklid sözde Platon'un "mezhebine" dahildi ve Knidoslu Eudoxus ve Platon'un birkaç öğrencisinin (özellikle Theaetetus ve Opuslu Philip) önceki çalışmalarından yararlanarak Elementleri bir araya getirdi. Proclus, Öklid'in bunlardan çok daha genç olmadığına ve Arşimet tarafından bahsedildiği için Ptolemy I ( MÖ 367 - MÖ 282) zamanında yaşamış olması gerektiğine inanıyor. Arşimet'in Öklid'e yaptığı açık alıntının, daha sonraki editörler tarafından bir ara değerleme olarak değerlendirilmesine rağmen, yine de Öklid'in eserlerini Arşimet'ten önce yazdığına inanılmaktadır. Proclus daha sonra, Batlamyus'a geometri öğrenmek için Öklid'in Elementlerinden daha kısa bir yol olup olmadığını sorduğumda, "Öklid, geometriye giden asil bir yol olmadığını yanıtladı" diye bir hikâye anlatır. Bu anekdot, Menaechmus ve Büyük İskender hakkında anlatılan bir hikâyeye benzediği için sorgulamaya açıktır.
Öklid, MÖ 270'de muhtemelen İskenderiye'de öldü. Öklid'e yapılan diğer tek önemli referansta, İskenderiyeli Pappus ( MS 320), kısaca Apollonius'dan "İskenderiye'de Öklid'in öğrencileriyle çok uzun zaman geçirdi ve böylece bir bilimsel düşünce alışkanlığı edindi."( MÖ 247–222), şeklinde bahsetti.
Biyografik bilgi eksikliği, dönem için olağandışı olduğundan (Öklid'den birkaç yüzyıl önce ve sonra en önemli Yunan matematikçileri için kapsamlı biyografiler mevcuttur), bazı araştırmacılar Öklid'in tarihi bir şahsiyet olmadığını ve eserlerinin Öklid adını Megaralı Öklid'den alan bir grup matematikçi tarafından (tıpkı Bourbaki gibi) yazıldığını öne sürdüler. Bununla birlikte, bu hipotez bilim insanları tarafından makul kabul edilmemektedir ve lehine çok az kanıt bulunmaktadır.
Elementler
Elementlerdeki sonuçların çoğu daha önceki matematikçiler tarafından elde edilmiş olsa da, Öklid'in başarılarından biri bunları tek, mantıksal olarak tutarlı bir çerçevede, kullanımı ve referansı kolay hale getirerek, 23 yüzyıl sonra dahi matematiğin temeli olarak kalan kesin bir matematiksel kanıt sistemi içerisinde sunmasıydı.
Elementlerin geriye kalan en eski kopyalarında Öklid'den söz edilmez. Kopyaların çoğu "Theon'un baskısından" veya "Theon'un konferanslarından" olduklarını söylerken, Vatikan tarafından tutulan ve birincil olarak kabul edilen metinde yazardan bahsedilmemektedir. Proclus, Elementleri Öklid'e bağlayan tek referansı sağlar.
En iyi geometrik sonuçlarıyla bilinmesine rağmen, Elementler ayrıca sayı teorisi'ni de içerir. Mükemmel sayılar ve Mersenne asal sayıları (Öklid-Euler teoremi olarak bilinir) arasındaki bağlantıyı dikkate alır, asal sayıların sonsuzluğu, çarpanlara ayırma hakkındaki Öklid lemması (asal çarpanlara ayırma'nın benzersizliği hakkındaki aritmetiğin temel teoremine götürür) ve iki sayının en büyük ortak bölenini bulmak için Öklid algoritmasını da içerir.
Fragmanlar
Oxyrhynchus Papirüs 29 (P. Oxy. 29), Grenfell ve Hunt tarafından 1897'de Oxyrhynchus'da ortaya çıkarılan Öklid'in Öğelerinin ikinci kitabının bir parçasıdır. Daha yeni araştırmalar, MS 75-125 tarihlerini işaret etmektedir.
Fragman, 2. Kitabın 5. önermesinin ifadesini içerir, ki Thomas L. Heath şunları okur:
Öklid'in aksiyomları
Öklid toplam 13 kitaptan oluşan Elementler'in ilk kitabında 10 tane aksiyomdan bahsetmektedir. Bunlardan 5'i ortak kanı şeklinde ifade edilmektedir 5'i de postülatlar olarak nitelendirilmektedir. Bunlardan yola çıkarak Geometrinin diğer önermelerini ispat etmektedir.
Öklid'in postülatları:
Ortak kanılar:
Diğer çalışmaları
Elementlerin yanı sıra Öklid'in en az beş eseri günümüze ulaşmıştır. Bu eserler de tanımlar ve ispatlanmış önermelerle Elementler ile aynı mantıksal yapıyı takip eder.
Kayıp eserleri
Diğer eserler güvenilir bir şekilde Öklid'e atfedilir, ancak kaybolmuştur.
Mirası
Avrupa Uzay Ajansı (ESA)'nın Öklid uzay aracı onuruna isimlendirilmiştir. Ay krateri Öklid ve küçük gezegen 4354 Öklid onun adını almıştır.
Belmonte de Miranda
Belmonte de Miranda (Asturyasça: Miranda) İspanya'nın Asturyas özerk bölgesindeki bir belediyedir. Kuzeyinde Salas, doğusunda Grado, güneyinde Someido ve Teverga ve batısında Tineo bulunmaktadır.
İslami Büyük Doğu Akıncıları Cephesi
İslami Büyük Doğu Akıncıları Cephesi veya kısaca İBDA-C, Necip Fazıl Kısakürek'in ortaya koyduğu Büyük Doğu Hareketi ideolojisini ve İslamı yaymayı amaç edinmiş silahlı örgüt.
Hakkında
Hareket ilk olarak, 1989 yılında Ankara ve İstanbul'da yapmış olduğu gösteriler ile adını duyurmuştur. Grubun liderliğini 2018'deki ölümüne dek Salih Mirzabeyoğlu'nun yaptığı ileri sürülmüştür.
Hareket, "kendinden zuhur diyalektiği" olarak adlandırdıkları bir yapılanma tekniğini ve bu tekniğin gereği olarak, herhangi bir hiyerarşik irtibata girmeksizin bağımsız hareket eder. "Cephe faaliyetleri" birbirinden bağımsız kişiler tarafından yürütülmektedir. Bu yapıya göre göre her kişi kendisine belli bir hedef ve işlev belirleyerek ayrı ayrı gruplaşabilir ve hepsi "Büyük Doğu" fikriyatı doğrultusunda, kimseden emir almaksızın kendi grubu içinde faaliyet gösterebilir.
Faaliyetleri
İBDA-C'nin Sivas Katliamı ile Uğur Mumcu ve Ahmet Taner Kışlalı'nın öldürülmesi olaylarında rol aldığı iddia edilmiştir.
Terör örgütü ilan edilmesi
Örgüt, Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele ve Operasyon Daire Başkanlığı'na (Türk polisi) göre 2007 yılı itibarıyla Türkiye'de aktif 12 terör örgütü arasında yer almaktadır. Aralık 2001'de IBDA-C, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti tarafından "yasadışı örgüt" olarak etiketlenmiştir.
Aynı zamanda Avrupa Birliği'nin terörle mücadele için özel tedbirlerin uygulanmasına ilişkin 2001/931/CFSP Ortak Dışişleri ve Güvenlik Politikasının (CFSP - Common Foreign and Security Policy ) uygulandığı 48 grup ve kuruluştan biridir ve Avrupa Birliği terör örgütleri listesinde yer almaktadır. Nisan 2003'te Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı (DoS), grubu yıllık "Küresel Terörizm Modelleri" raporunda "terörist grup" olarak tanımladı.
Karahalka, Pınarbaşı
Karahalka, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kayseri il merkezine 135 km, Pınarbaşı ilçesine 45 km uzaklıktadır.
Karakuyu, Pınarbaşı
Karakuyu, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kayseri il merkezine 145 km, Pınarbaşı ilçesine 45 km uzaklıktadır.
Brea Grant
Brea Grant, NBC’nin televizyon programı olan Heroes’da en iyi rolünü Daphne Millbrook karakterini oynayarak başarmıştır. Sanatçı ayrıca televizyon dizisi olan Cold Case’in bir bölümünde, Friday Night Lights'ın üçüncü bölümünde ve Max Payne filminde Junkie Girl karakteriyle görünmüştür. Son olarak baş rollerini Zack Ward ve Monica May’in oynadığı düşük bütçeli 2008 yapımı Battle Planet filminde Rasha karakterini canlandırmıştır.
Kudret Kurtcebe
Kudret Kurtcebe; Türk rock besteci ve şarkıcısı.
Kudret Kurtcebe, sosyal mesajlar içeren 1999 yılında çıkardığı "Şizofren" isimli albümüyle ve Güven Erkin Erkal'ın öncülüğüyle ortaya çıkan Kent Ozanları isimli karma albümdeki "Çocuk" isimli şarkısıyla tanınmaktadır.
Doğal bir yaşam süren ve naturalizmi hayatının tüm aşamalarında yaşayan, rock müziğin protest olduğunu belirten, aykırı, sıra dışı, marjinal, sert, teknolojiyi reddeden, bisikletine aşık, espritüel, okkalı laflarıyla tanınan bir sanatçıdır. Kudret Kurtcebe, piyasa albümü yapmayı reddetmesiyle tanınmaktadır. Albümündeki "Tek Başına" adlı parçanın söz ve müziği karikatürist ağabeyi Nuri Kurtcebe'ye onun dışındaki tüm şarkılarının söz ve müziği kendisine aittir. Şu an müziği tamamıyla bırakmıştır ve sadece bisiklet hobisi ile ilgilenmektedir.
1999 tarihli "Şizofren" albümündeki şarkılar:
Tamzı, Gümüşhane
Tamzı, Gümüşhane ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyle ilgili ulaşılabilen yazılı kaynaklar incelendiğinde yerleşimin 16. yüzyılda var olduğu görülmektedir. 1518 yılı Osmanlı tahririnde 16 Hristiyan nefer, 1530 yılı tahririnde 11 Hristiyan nefer, 1591 yılı tahririnde ise köyde 38 Hristiyan ve 2 Müslüman olmak üzere toplam 40 neferin yaşadığı görülmektedir. 1642 yılı avarız defterine göre köyde Hristiyan nüfus bulunmazken, 6 Müslüman nefer kaydedilmiştir. Köyde bir erkek de fakir olduğundan vergiden muaf tutulmuştur. Köyde kayıtlı neferlerden biri kale dizdarı, ikisi ise sipahi/sipahizade olarak görülmektedir. Yeri konusunda emin olunmamakla birlikte köye bağlı Doyduk mezrasında 16. yüzyılda nüfus bulunmazken, 1642 yılı kaydına göre 2 Müslüman nefer yaşamaktadır. 1876 yılı sayımında sadece erkek nüfusa yer verilmiş olup buna göre yerleşimde 13 hanede 31 erkek yaşamaktadır.
Türkiye Cumhuriyetinin kuruşuyla da Gümüşhane ili merkezi kazası Kovans (Kale) nahiyesine bağlı görülen yerleşim, Kale (Kovans)'nin nahiye/bucak statüsünü kaybetmesiyle de Gümüşhane merkez ilçesinin köyü olmuştur.
Coğrafya
Gümüşhane merkezine 32 km uzaklıktadır.
Mobutu Sese Seko
Mobutu Sese Seko Nkuku Ngbendu wa za Banga (d. 14 Ekim 1930 – ö. 7 Eylül 1997), daha çok Mobutu ya da Joseph Mobutu-Sese Seko olarak tanınır. Doğduğunda adı Joseph-Désiré Mobutu idi. 32 yıl boyunca (1965–1997) o zamanki adıyla Zaire, günümüzdeki adıyla Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin Devlet Başkanlığını yapmıştır. Bu göreve önceki Devlet Başkanı Joseph Kasavubu'yu devirdiği darbeden sonra gelmiştir. Toplam 32 yıl demir yumrukla ülkeyi yönetmiştir. Çok değerli yeraltı ve yer üstü kaynaklara sahip olan Kongo, (eski adıyla Zaire) yönetim zaafiyetleri ve zimmet suçlamalarıyla dünyanın en fakir ülkelerinden biri haline gelmiştir. Başlangıçta zengin batılı devletlerce iktidarı desteklenen ve hatta darbesi Amerikan destekli olan Mobutu, son zamanlarında bu desteği kaybetmiş ve bundan kısa bir süre sonra da iktidardan düşmüştür.
1949'da Belçika Kongosu Ordusu'nun Maliye Dairesi'nde memur olarak çalışmaya başladı. Ordudayken Leopoldville'de (Kinşasa) yayımlanan çeşitli gazetelerde makaleler yazdı. 1956'da ordudan ayrıldıktan sonra L'Avenir adlı günlük gazetede muhabir olarak çalıştı. Daha sonra haftalık Actualites Africaines dergisinin Yayın Yönetmeni oldu.
Gazetecelik yaptığı yıllarda Kongo'nun milliyetçi önderi Patrice Lumumba ile tanıştı. 1958'de Lumumba'nın kurduğu Kongo Ulusal Hareketi (MNC) adlı siyasi partiye katıldı. 1959'da Belçika'nın Kongo Haberalma Teşkilatı'nda (Inforcongo) çalışmak üzere gittiği Brüksel'de MNC'nin bürosunu açtı. Ertesi yıl, Kongo'nun bağımsızlığı konusunda toplanan Brüksel Yuvarlak Masa Konferansı'na katıldı. Konferansta hapiste bulunan Lumumba'yı temsil etti ve Lumumba'nın güçlü bir merkezi yönetime sahip bağımsız bir Kongo Devleti oluşturulması yolundaki görüşlerini savundu.
Kongo'nun 30 Haziran 1960'ta bağımsızlığını kazanmasından sonra Devlet Başkanı Joseph Kasavubu ile Başbakan Lumumba'nın Koalisyon Hükûmeti tarafından Genelkurmay Başkanlığı'na getirildi. Sekiz gün sonra ordu içinde çıkan ayaklanmayı, askerlere rütbe ve para dağıtarak denetimi altına almayı başarması konumunu daha da güçlendirdi.
Kasavubu ile Lumumba arasındaki iktidar mücadelesi sırasında, Lumumba'nın SSCB'den yardım aldığını öne süren Kasavubu'nun yanında yer aldı ve onun Lumumba'yı görevden almasına el altından yardımcı oldu. Lumumba, Eylül 1960'ta Kasavubu'yu devirmek için kuvvet toplamaya başlayınca, bir darbe düzenleyerek iktidarı ele geçirdi. Ama iki ay sonra yönetimi Kasavubu'ya devretti. Mobutu'nun, Lumuba'nın öldürülmesinden de sorumlu olduğuna inanılır.
1961'de Silahlı Kuvvetler Başkomutanı olan Mobutu, dört yıl sonra Kasavubu'yu bir darbeyle devirerek Devlet Başkanlığı görevini üstlendi. 1967'de Kongo ordusuna bağlı paralı askerlerin başlattığı ayaklanamyı bastırdı. Katanga bakır madenlerini devletleştirerek ve yabancı sermayeyi teşvik ederek ekonomiyi canlandırmaya çalıştı.
Devlet Başkanlığı sırasında ülkedeki adları, Afrika dilindeki adlarla değiştirme kampanyası başlattı. Ekim 1971'de ülkenin adını Zaire olarak değiştirdi. Kendisi de Ocak 1972'de Sese Seko adını aldı.
1990'da Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve değişen şartlar nedeniyle yasaklanmış diğer siyasi partilere izin vererek içinde muhalif unsurlarında bulunduğu bir "Geçiş Hükûmeti" atadı, ama kolluk kuvvetleriyle önemli bakanlıkları elinde tutmayı sürdürdü. 1992'ye gelindiğinde Mobutu, ülke içinde gitgide güçlenen bir muhalefet karşısında artık Batılı ülkelerin de desteğini yitirmiş bulunuyordu. Bu arada sağlığı giderek bozulan Mobutu, tedavi için sık sık Avrupa'ya gittiğinden, giderek ülke yönetimindeki gücünü kaybetmeye başladı. Aynı dönemde Tutsiler, Zaire'nin doğusunu ele geçirmeye başladılar.
1994'te yaşanan Ruanda soykırımı sırasında Hutuları desteklediği için Tutsilerin tepkisini çeken Mobutu, Kasım 1996'da ülkenin doğusundaki Tutsileri sınır dışı etmeye çalışması üzerine Uganda ve Ruanda Hükûmetlerinin desteğini alan Laurent-Désiré Kabila liderliğindeki Tutsiler ve diğer Mobutu muhalifi gruplar, başkent Kinşasa'ya yürüyüşe geçti. Ne kanser hastası olan Mobutu, ne de emrindeki silahlı kuvvetler direnecek durumda olmadığından Mobutu'nın isteği üzerine başlayan barış görüşmeleri başarısızlıkla sonuçlandı. 16 Mayıs 1997'de Kinşasa'yı ele geçiren muhalif gruplar 32 yıllık Mobutu iktidarını devirdiler. Devrilen Mobutu sürgün olarak önce geçici olarak Togo'ya ardından da Fas'a gitti. 7 Eylül 1997'de prostat kanseri'nden yaşamını yitirdi ve Fas'ta defnedildi.
Nintendo Entertainment Analysis & Development
Nintendo Entertainment Analysis & Development ( Nintendō Jōhō Kaihatsu Honbu) veya Nintendo EAD, Nintendo'nun video oyunu geliştirme bölümüydü. 1980 yılında kurulmuş olup Eylül 2015 tarihinde Nintendo Entertainment Planning & Development adını almıştır. Nintendo EAD en çok Donkey Kong, Mario, The Legend of Zelda, F-Zero, Star Fox, Animal Crossing, Pikmin ve Wii serisi oyunları ile bilinmekteydi.
EAD Software Group No. 1
Geliştirdiği oyunlar:
EAD Software Group No. 3
Geliştirdiği oyunlar:
EAD Software Group No. 4
Geliştirdiği oyunlar:
EAD Software Group No. 5
Geliştirdiği oyunlar:
II. Hasan
Mawlay al-Hassan bin Mohammed bin Yusef al-Alawi (d. 9 Temmuz 1929, Rabat – ö. 23 Temmuz 1999, Rabat) 1961'den ölümüne kadar Fas Kralı olarak hüküm sürdü.
Nintendo Entertainment Analysis & Development
EAD Software Group Tokyo
Geliştirdiği oyunlar:
Joseph Kabila
Joseph Kabila Kabange (d. 4 Haziran 1971), daha çok Joseph Kabila olarak bilinir, babası Laurent-Désiré Kabila'nın 2001 yılının ocak ayında suikast sonucu ölmesinden sonra Kongo Demokratik Cumhuriyeti'de 2001 ile 2019 yılları arasında devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.
27 Kasım 2006'da doğrudan seçim yoluyla göreve gelen ilk Kongolu cumhurbaşkanı olmayı başarmıştır. 2011 yılında, ikinci bir dönem için yeniden cumhurbaşkanı seçildi. .
Joseph Kabila, iktidara geldiğinden bu yana, komşu Uganda ve Ruanda hükûmetleri tarafından desteklenen doğu Kongo ve iç isyancı güçler ile sürekli savaşlarla karşı karşıya kalmıştır.
2018 yılında gerçekleştirilen seçimlerde ardılı olarak seçilen Félix Tshisekedi'ye 24 Ocak 2019 tarihi itibarıyla görevi devrederek makamdan ayrılmıştır.
Bir dönem özel danışmanlığını yapan Pierre Lumbi, COVID-19 sebebiyle ölmüştür.
Ekim 2021'de Joseph Kabila, Johannesburg Üniversitesi'nde mezuniyet tezini savundu. Beş yıl süren eğitiminin sonunda kendisine siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler alanında yüksek lisans derecesi verildi.
Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası
Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası (Ç.D.S.O.) T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğün'ne bağlı olan, resmi olarak 1988 yılında kurulan ve 5 Ocak 1992 yılından günümüze kadar Adana'da konserler vermekte olan senfoni orkestrasıdır.
Tarihçe
17 kişilik küçük bir kadroyla çalışmalarına başlayan orkestra, Adana’nın düşman işgalinden kurtuluş günü olan 5 Ocak 1992 tarihinde ilk konserini vermiştir. Daha sonra sanatçı sayısı 39 kişiye ulaşan orkestra Çukurova Filarmoni Derneği’nin katkılarıyla diğer Senfoni Orkestraları, Opera ve Bale Orkestraları ve Konservatuvar’lardan aldığı takviye sanatçılarının desteğiyle konserlerini gerçekleştirmektedir. Bugüne kadar yapılan Suriye, Japonya, Kıbrıs, Almanya, Ankara, İstanbul, Malatya, Trabzon, Antalya Aspendos, Diyarbakır, Tarsus, Mersin, Gaziantep, İskenderun ve Antakya turnelerinde başarılı konserler gerçekleştirmiştir. Japonya’da gerçekleştirdiği CD kaydı ve TRT gibi yerel televizyonlarda canlı ya da banttan yayınlanan konserleriyle çalışmalarını sürdürmektedir.
Ichikawa
Ichikawa ( Ichikawa-shi), Japonya'nın Chiba prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir, prefektörlüğün batısında Tokyo'nun yaklaşık 20 kilometre uzağında yer almaktadır. Yüzölçümü 57.45 km² olan şehrin nüfusu Şubat 2016 tarihi itibarı ile 481,790'dır.
Ichikawa, 3 Kasım 1934 tarihinde kurulmuştur. Şehir, JR Chuo-Sobu Hattı, Toei Shinjuku Hattı, Tokyo metrosu Tozai Hattı, Toei Asakusa Hattı ve Keisei Hattı ile Tokyo'ya bağlanmaktadır.
Kavakköy, Pınarbaşı
Kavakköy, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Köy, Kafkas-Rus savaşları sonucunda 1864 büyük sürgünüyle bu bölgeye gelen Çerkes' ler (Çerkes' lerin Hatukay kabilesi) tarafından kurulmuştur. Halihazırda Mahallenin yarısı Türkmen, yarısı Çerkes' tir.
Coğrafya
Kayseri il merkezine 145 km, Pınarbaşı ilçesine 45 km uzaklıktadır.
Kelecoş
Kelecoş, bir yemek türüdür. Türkiye'de Erzurum, Iğdır, Sivas veya Elazığ yörelerine ait olduğu iddia edilmektedir. Ancak hangi yöreye ait olduğu ile ilgili bir kaynak bulunmamaktadır. Bazı Doğu Anadolu Bölgesi şehirlerinde de yapılmaktadır.
Malzemeler
1 paket çabuk maya (instant), 1 adet yumurta, 1 adet yumurta beyazı, 1 su bardağı süt, 1,5 çay bardağı sıvı yağ, 1 tatlı kaşığı tuz, alabildiği kadar un.
İçi için: 1 demet ıspanak, 1 adet kuru soğan, 3 çorba kaşığı sıvıyağ, 1 dilim beyaz peynir.
Yapılışı
Peskutandan yapılan bir yiyecektir. Tencereye üç dört soğan halka halka doğranır kıyma ve sade yağ konur ateşte soğanlar pembeleşince suda özenmiş peskutan katırlır. Bazı evler salçada koyar, birlikte pişer. Çorba kıvamındaki bu yiyecek pişince şöyle servis yapılır. Tabaklara kuru ekmekler küçük parçalar halinde doğranıp pişen kelocoş ekmekleri ısıtılacak kadar dökülür. Üzerine dövülmüş ceviz ve sarımsak ekilir.
1993 Rusya anayasa krizi
Siyasi kriz Ekim ayında derinleşti. 3 Ekim günü göstericiler Parlamento binası etrafındaki polis kordonunu kaldırarak valilik binasını ele geçirerek, televizyon binasına saldırdılar. Olayların başında tarafsızlığını ilan eden ordu birlikleri Yeltsin’in emriyle 4 Ekim sabah günü Parlamento binasına saldırdı ve bina içinde direnişte olan liderler tutuklandı.
Moskova’da 10 gün süren çatışmalar 1917 yılı Ekim ayından beri şehirdeki en kanlı olay olur. Devlet kaynaklarına göre 187 kişi ölmüş, 437 kişi yaralanmıştır. Direniş içinde yer alan Rusya Komünist İşçi Partisi'ne (Российская Коммунистическая Рабочая Партия) göre ise ölü sayısı 2 bin civarındadır.
Yasama ve yürütme organları arasında çelişki
Yeltsin’in ekonomik reform programı 2 Ocak 1992 tarihinde yürürlüğe girer. Reformdan sonra fiyatlar aşırı artmış, devlet harcamaları azaltılmış ve ağır vergiler yürürlüğe konmuştur. Yatırım eksikliği çok sayıda sanayi kuruluşunun ve fabrikanın kapanmasına sebep olmuş, ekonomik daralma yakıcı şekilde yaşanmaya başlamıştır. Ekonomik reformun olumsuzlukları belirmeye başlayınca önceden destek veren bazı siyasiler reforma cephe almaya başladı. Sanayinin durumu yüzünden muhalefet geçen siyasetçilere bazı yerel bürokratlar da destek vermeye başlayınca Rusya Devlet Başkan Yardımcısı Aleksandr Rutskoy etrafında bir muhalif hareket şekillenmeye başladı. 1992 yılı boyunca hükûmet politikalarını tek başına kontrol etmek isteyen Yeltsin ile yasama organları olan Yüksek Sovyet ve Parlamento arasında çekişmeler patlak verdi. 1992 yılında Yüksek Sovyet sözcüsü Ruslan Hasbulatov ilk kez Yeltsin’in reformlarına cepheden saldırı başlattı. Devlet Başkanı Yeltsin ise özellikle özelleştirmelerin tamamlanması için 1991 yılı sonunda kendisine verilen olağanüstü yetkileri sürdürme peşindeydi. Ancak sadece parlamento tarafından verilebilecek bu yetkilendirme buradaki muhalefet yüzünden tehlikeye girmiş durumdaydı. Parlamento Yeltsin’in yeni anayasa yazılarak Devlet Başkanlığı yetkilerinin genişletilmesi talebi de muhalefet tarafından reddedilmişti.
7. Dönem Meclis
Parlamento’nun 1992 yılı Aralık ayındaki oturumlarında Yeltsin ile muhalefet arasında sert tartışmalar yaşanacak, 9 Aralık günü Parlamento piyasa liberalizasyonlarının mimarı olarak bilinen Yegor Gaidar’ın başbakanlığını onaylamayacaktır. Muhalefet ekonomik programda değişiklikler yapılmasını ve kapanmakta olan sanayi kuruluşlarına Merkez Bankası kredisi verilmesini talep etmekteydi. 10 Aralık günü yaptığı konuşmada Yeltsin Parlamentoyu gericilerin ve muhafazakârların kalesi olarak nitelendirdi. 12 Aralık günü ise Yeltsin ve Hasbulatov bazı konularda uzlaşmaya varırlar. Buna göre; Bundan sonra Yeltsin, Viktor Çernomirdin’i Başbakanlığa aday gösterir ve Parlamento onu onaylar. Varılan uzlaşmaya rağmen referandum taslak çalışmaları sırasında çelişkiler yeniden su yüzüne çıkar. Parlamento bu sırada artık Devlet Başkanını yenebileceğini düşünmektedir. Devlet Başkanı ise anayasa referandumu için 11 Nisan 1993 gününü belirler.
8. Dönem Meclis
8. Dönemin açılmasıyla beraber 10 Mart 1993 günü Hasbulatov, Yeltsin’i anayasayı çiğnemekle suçlar. Parlamento Mart ayı ortasında olağanüstü toplantısında anayasanın Yeltsin’in yetkilerini kısacak şekilde düzenlenmesi ve referandumun ertelenmesini oylayarak kabul eder. Başbakan yardımcısı Vladimir Şumeyko ise referandumun planlandığı şekilde yapılacağını ilan eder. Parlamento ile devlet başkanı arasındaki çekişme giderek artar.
9. Dönem Meclis
9. Dönem 26 Mart günü yapılan olağanüstü birleşimle açıldı. Parlamentodaki vekiller anayasanın Yeltsin’e karşı korunması için yapılması gerekenleri tartışmaya başladı. Yeltsin’in Yüce Divan’a sevk edilmesi gündeme geldiğinde söz alan Yeltsin, yaptığının yanlış olduğunu söyleyerek geri adım attı; 28 Mart günü yapılan oylamada ise kıl payı Yüce Divan’a sevk edilmekten kurtuldu. Bu aşamada Parlamentoda Yeltsin yanlıları olan Demokratik Rusya ve Radikal Demokratlar azınlıktaydı.
Referandum
Devlet başkanının görevden alınması oylaması başarısız olunca referandumun yapılması kesinleşmiş olur. Parlamento bu durumda referandumu kendi lehine çevirmek için şartlar koymaya çalışır. Ancak Parlamentonun dile getirdiği ve referandumun başarılı olarak değerlendirilebilmesi için Yeltsin’in tüm seçmenlerin %50’sinden onay alması gereği Anayasa Mahkemesince reddedilir. Mahkeme Yeltsin’in devlet başkanlığı ve uyguladığı reformları ile ilgili güvenoyu alabilmesi için referandumdan basit çoğunluk yakalamasının yeterli olduğuna karar verir. Yeltsin açıklama yaparak referandumda istediği desteği almazsa istifa edeceğini açıklar. Yeltsin referandumun olumlu olması durumunda sadece halk tarafından desteklenmiş olacak Parlamento tarafından desteklenmemeye devam edecektir. Böylelikle referandum zaferini yansıtacak bir mekanizmaya sahip olmamaktadır.
Anayasa konvansiyonu
Yeltsin Parlamentoyu aşmak için devlet görevlileri, kamu kuruluşları ve siyasilerden oluşan ve anayasa taslağı yazmakla görevli olacak olan bir konvasyonun toplanması kararını ilan eder. Uzun bir tereddütten sonra Parlamento da sürece katılmaya ve kendi anayasa taslak metnini buraya getirmeye karar verir. Burada yasama – yürütme ilişkilerini farklı ele alan iki farklı anayasa taslağı karşı karşıya gelir. 12 Temmuz günü 700 üyenin kabulüyle oluşturulan taslak anayasada Parlamentonun feshedilmesi öngörülmekteydi. Parlamentonun kendisini ortadan kaldıracak bir tasarıya onay vermesi beklenmiyordu. Yüksek Sovyet taslağı derhal reddetti ve Parlamentonun en üst yasama organı olduğunu vurguladı. Yaz aylarında çalışan Parlamento tatilde bulunan Yeltsin’in önemli danışmanları hakkında yolsuzluk suçlamalarını gündeme aldı.
Eylül 1993
Yeltsin 1 Eylül 1993 günü yeniden saldırıya geçti ve hem Devlet Başkan Yardımcısı hem de muhalefetin önde gelen ismi konumunda olan Rutskoy’u görevden almaya kalktı. Yeltsin’in sözcüsü Rutskoy’un hakkındaki yolsuzluk iddiaları nedeniyle görevinden alındığını açıkladı. 3 Eylül günü Yüksek Sovyet Yeltsin’in görevden alma kararını reddederek konuyu Anayasa Mahkemesine taşıdı. Yeltsin ise yaptığı açıklamada eğer Parlamento seçimleri yapılırsa Devlet Başkanlığı seçimlerinin de yapılmasına razı geleceğini bildirdi. Ancak Parlamento bu açıklamayı dikkate almadı. 18 Eylül günü Yeltsin Devlet Başkanlığına daha önce Parlamentonun reddettiği Yegor Gaidar’ı atadığını açıkladı. Bu görevlendirme Yüksek Sovyet için kabul edilemezdi ve derhal reddedildi.
Muhasara ve saldırı
21 Eylül günü Yeltsin Yüksek Sovyet organını lağvettiğini açıkladı. Ancak bu açıklama açık olarak anayasanın ihlali anlamına geliyordu.
Yeltsin Yüksek Sovyet’i lağvederken anayasal bir referandum yapılacağını ve yeni seçimlerin de Aralık ayında yapılacağını açıklar. Ayrıca eski anayasayı da yürürlükten kaldırarak kendisine olağanüstü yetkiler tanıyan anayasayı geçerli ilan eder. Buna göre Parlamento feshedilirken yerine iki kamaralı sistem gelmektedir. 450 milletvekilinden oluşan Devlet Duması ve Rusya Federasyonu bünyesindek bölgelerden gelen vekillerin oluşturduğu Federasyon Konseyi.
Yeltsin Eylül ayında Parlamentoyu feshederken ülkenin piyasa ekonomisine hızla geçiş yapması için gerekenleri yaptığını açıklıyor ve Batılı liderlerden destek alıyordu. Rusya içinde ise yapılan reformlar destek görmese de Yeltsin’in kontrolündeki televizyon sayesinde Parlamento yanlısı fikirler halka ulaşmıyordu.
Parlamento Yeltsin’in devlet başkanlığını tanımıyor
Rutskoy, Yeltsin’in hamlesini bir darbe girişimi olarak niteleyerek mahkûm eder. Ertesi gün Anayasa Mahkemesi aldığı kararda Yeltsin’in anayasayı çiğnediğine karar vererek azledilebileceğini açıklar. Toplantı hâlinde olan Parlamento ise Devlet Başkanının kararını geçersiz sayar. Parlamento Yeltsin’in yerine Rutskoy’u Devlet Başkanı seçer. Rutskoy anayasaya göre yemin ederek göreve başlar. Yeltsin ve bazı bakanlarını görevden alır. Rusya artık iki ayrı devlet başkanına sahiptir. Rusya Federasyonu Komünist Partisi liderliği ve Gennadiy Züganov olaylara dahil olmasa da Parlamentoyu çok sayıda komünist örgüt destekler. 23 Eylül günü toplanan Parlamentoda Yeltsin azledilir. Ertesi gün 24 Eylül’de Yeltsin hiçbir şey olmamış gibi seçimlerin Haziran 1994'te yapılacağını ilan eder. Aynı gün Parlamento seçimlerin Mart 1994'te yapılacağı kararını alır. Yeltsin artık Parlamentoya saldırmaya başlar ve binanın elektrik, telefon ve sıcak su tesisatını keser.
Gösteriler ve parlamentonun barikatla çevrilmesi
Yeltsin’in Parlamentoyu feshetmesiyle beraber genel kamuoyunu karşısına almış olur. Genel olarak ekonomik kötüye gidişattan memnun olmayan halk Parlamentoda direnenlerden yana olmaya başlar. 21 – 24 Eylül 1993 günlerinde binlerce Moskovalı Parlamentonun yanında olduklarını göstermek için eylem yapar. Gösterciler aynı zamanda Yeltsin döneminde kötüye giden yaşam koşullarını da protesto etmekteydi. Moskova dışındaki halk kararsız ve örgütsüzdür. Buna rağmen birbirinden bağımsız çeşitli protesto gösterileri görülür. 28 Eylül günü özel polis kuvvetleri ile Yeltsin karşıtı göstericiler arasında ilk kanlı çarpışmalar yaşanır. Aynı gün İçişleri Bakanlığı Parlamentonun etrafını barikatlarla kuşatır. 1 Ekim günü İçişleri Bakanlığı Parlamento binasına silahlı 600 kişinin girdiğini açıklar.
Televizyonun ele geçirilmesi
Parlamentodaki liderler hala Yeltsin ile bir uzlaşmanın ihtimaller arasında olduğunu düşünüyorlardı. Parlamento ve devlet başkanının temsilcileri arasında Rusya Katolik Kilisesinin aracılığıyla uzlaşma görüşmeleri düzenlenmişti. Bu görüşmeler 2 Ekim gününe kadar sürdü. 3 Ekim günü Moskova polisi Parlamento etrafındaki bir gösteriyi kontrol altına alamadı ve şiddetli çarpışmalar başlamış oldu. Aynı gün öğleden sonra silahlı Yeltsin karşıtları Parlamentonun etrafındaki polis kordonunu delmeyi başardılar. Bazı özel kuvvet birlikleri ve İ.işleri Bakanlığına bağlı ordu birliklerinden gruplar komutanlıklarından aldıkları emirlerin aksine Yüksek Sovyet’ destek vererek Parlamento önüne geldi. Parlamento balkonundan göstericilere hitap eden Rutskoy valinin makamının ve Ostankino’daki televizyon merkezinin ele geçirilmesini istedi. Hasbulatov ise Kremlin’in alınarak Yeltsin’in hapsedilmesini istedi. Sokakta hala ölülerin bulunduğu Moskova’da Yeltsin 3 Ekim gecesinden itibaren sıkıyönetim ilan etti. Yeltsin karşıtları ise valinin makamını ele geçirdikten sonra televizyon merkezine doğru ilerlerken İçişleri Bakanlığına bağlı ordu birlikleriyle karşı karşıya gelir. Çıkan çatışmalarda televizyon merkezi hasar görürken 62 kişi hayatını kaybeder. Yoğun salıdırılara karşın Yeltsin karşıtları televizyon binasını ele geçiremezler. Televizyon Yeltsin yanlısı yayın yapmaya başlar.
Parlamentoya saldırı
2 – 4 Ekim günleri arasında ordunun tutumu belirleyici olmuştur. Ordu komuta kademesi Yeltsin’in doğrudan çağrılarına rağmen müdahale etmekte tereddüt geçirir. Eski bir komutan olan Rutskoy’un meslektaşları üzerindeki etkisi burada belirleyici olur. Ordudaki çoğu subay ve eratın Yeltsin uygulamalarını tasvip etmediği bilinmektedir. Parlamento ise ordudaki düşük seviyedeki subay ve ast subaylarla temas etmeyerek büyük bir hata yaparlar. Komuta kademesindeki çok sayıdaki general ise Rutskoy – Hasbulatov tarafına geçmede kararsız kalınca son anda Yeltsin tarafında yer alırlar. Yeltsin tarafından ilk eylem planına göre binanın üst katlarına top ateşi açıklacak ve oluşan kargaşadan yararlanan Vympel ve Alfa özel kuvvetleri binayı ele geçirecektir. 4 Ekim sabahı tanklar binanın önünde yerlerini almıştır. Parlamento binasına top ateşi açılmaya başlanır. Ancak özel kuvvet birlikleri Vympel ve Alfa müdahalenin yasal olmadığını ileri sürerek operasyonda yer almayacaklarını açıklarlar. Bu kuvvetler tek kurşun atmayacak, Afganistan’da görev almış olan ordu birlikleri Parlamento binasını ve direniş liderlerini ele geçireceklerdir. Bina kat kat ele geçirilirken sokaktaki direniş de bastırılacaktır. 1917 Ekim Devriminden bu yana Moskova’daki en kanlı olayda resmi kaynaklara göre 187 kişi ölmüş, 437 kişi de yaralanmıştır. Ordu birlikleri son anda Yeltsin’i desteklemeye karar vermiş, uzun süre tereddüt içinde kalmıştır.
Kamuoyu
Olaylarla ilgili sıcağı sıcağına Rus halkının tepkisi genelde Yeltsin’in olumlanması yönünde olurken olayın üzerinden yıllar geçtikten sonra Yeltsin’in amacının anlaşılmasıyla fikirler değişmiştir. Günümüzde oligarklar denilen bir grup zengine tüm ulusun olan sanayi işletmelerinin verilmesi olarak gerçekleşen özelleştirme uygulamaları hala sorgulanmaktadır. Yeltsin’in Parlamentoya askerî müdahalesi ise bu uygulama önündeki engellerin kaldırılması anlamına gelmektedir.
Acil gündemler
Parlamento baskınını izleyen haftalarda Yeltsin arka arkaya çıkardığı devlet başkanlığı kararnameleriyle konumunu daha da güçlendirdi. 5 Ekim günü Parlamento yanlısı sol ve ulusal partilerle basın yayın kurumları kapatıldı. 6 ekim günü halka hitaben yaptığı konuşmada Yeltsin, kendisini desteklemeyen bölgesel konseylerin de kapatılması çağrısı yaptı. Parlamento yanlısı Anayasa Mahkemesi Başkanı Valery Zorkin görevden zorla alınırken Bağımsız Sendikalar Federasyonu da tasfiye edilir. Yeltsin karşıtı Aleksandr Nevzorov’un 600 saniye adlı televizyon programı yayından kaldırılır. 12 Ekim günü ise iki kamaralı meclis seçimlerinin Aralık ayında yapılacağı ilan edilir. 15 Ekim günü yeni anayasa ile ilgili referandum yapılacağı duyurulur. Parlamento direnişinin liderleri konumunda olan Rutskoy ve Hasbulatov 15 Ekim günü hükûmete karşı toplumsal eylem örgütlemek suçuyla tutuklanırlar. Yeltsin 12 Aralık günü referanduma götüreceği yeni anayasa taslağını açıklar. Bu anayasada devlet başkanı olağanüstü yetkilerle donatılmıştır. İkili kamara modelindeki meclislerde bulunan vekiller sadece 2 yıllığına seçilecektir. Devlet başkanı meclisin onayını almamış olsa da başbakanı ve yine onay almaksızın genelkurmay başkanını atayabilecektir. Yeni oluşturulan devlet güvenlik konseyine üye atayacak ve konseye başkanlık edecektir. Eğer hükûmete güven oyu verilmezse devlet başkanının bu hükûmeti üç ay görevde tutma yetkisi bulunmakta ve hatta meclisi feshetme yetkisi bulunmaktaydı. Devlet başkanı azledilememektedir. Ayrıca Merkez Bankası meclisin denetimi dışında bırakılmaktadır.
İlk anayasal dönemin sonu
12 Aralık günü Yeltsin yeni anayasayı onaylatmayı başarır. Böylelikle çok güçlü bir devlet başkanlığı sisteminin temeli atılmış olur. Ancak aynı gün seçilen yeni meclis Yeltsin’in neoliberal ekonomik programına tamamen uyumlu olmaktan uzaktı. Yeltsin’in yoğun eleştirilen ekonomik programı sonucunda tepki oyları komünistlere gidecek ve mecliste çoğunluk sol ve aşırı milliyetçi partilere geçecektir.
Değerlendirme
Olaylardan sonra Yeltsin karşıtı muhalefetin önderleri konumunda olan Hasbulatov ve Rutskoy'un ceza almadan salıverilmeleri ve siyasi hayatlarına Yeltsin ile uzlaşarak devam etmeleri tarafların arasındaki çelişkilerin seviyesinin göstergesidir. 1991 Sovyet darbe girişimi sırasında Yeltsin ile beraber davranan Hasbulatov ve Rutskoy'un Sovyet dönemine dönmek gibi bir niyetleri bulunmamaktadır, sadece kimi uygulamalara dair Yeltsin ile pazarlık yapmak istemektedirler. Ancak Yeltsin reformlarının Rusya halkı üzerinde yıkıcı etkileri militan komünist gruplarla birleşince rejimi tehdit eden olaylar patlak vermiştir. Yeni rejimin tehdit edilmesini kendisi de istemeyen Rutskoy çatışmalar sırasında kontrolünde olan 5 bin AK-47 tüfeğinin Parlamento yanlısı olan göstericilere dağıtılmasına engel olmuştur. Yeltsin yönetimi ise ayaklanmayı bastırdıktan sonra muhalif liderlere gösterdiği bağışlayıcılığı tabandaki göstericilere göstermemiş ve ele geçirilen Parlamento binasının bodrumlarında kitlesel yargısız infazlar yapılmıştır.
Bönnsch (bira)
Bönnsch, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyâletinde Bonn kentine özgü bira markası. Yalnızca şehir merkezindeki Friedensplatz Meydanı'nda bulunan, aynı isimli birahanede satılmaktadır. Özel bardaklarda içilen Bönnsch birasını üreten birahane, „Sieg-Rheinischen Germania Brauerei Hersel/Wissen“ firmasının bir yan kuruluşudur.
Said bin Teymur
Said bin Teymur (Arapça: سعيد بن تيمور‎‎; d. 13 Ağustos 1910, Umman - 19 Ekim 1972, Londra), 1932-1970 yılları arasında Umman sultanı.
1932'de 21 yaşındayken babası Teymur bin Faysal'ın yerine Umman'ın 13. sultanı oldu. 1936'da ikinci eşi Mazun el-Maşani ile evlendi ve oğlu Kâbus bin Said'i 1940'ta doğurdu. Kabileler arası iç mücadelenin kontrolünü ele geçirerek Maskat ve Umman'ı bir araya getirdi. Umman ve Maskat 1951'de Sultan Teymur yönetimi altında tam egemen ve bağımsız bir devlet haline geldi. İsim 1970'te Umman Sultanlığı'na değişecekti. 1970 yılında oğlu Kâbus bin Said tarafından tahtan indirilmiştir.
Kavlaklar, Pınarbaşı
Kavlaklar, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Oğuzların (Türkmenlerin) Avşar boyundandır.
Bir rivayete göre, ilk zamanlar da mahallede çok sevilen iki erkek kardeş varmış. Bu kardeşler kelmiş. Bunlara mahallede "kel" anlamına gelen "cavlak" lakabını takmışlar. Zamanla cavlak, "kavlak" olmuş. Bu kardeşler ölünce de mahallede çok sevildikleri için mahallenin ismi "Kavlak" olarak belirlenmiş. Mahallenin bir de mezrası olduğu için mahallenin ismi Kavlaklar mahallesi olmuş. Mahallenin soy yapısı Avşarlardan oluşmaktadır.
Coğrafya
Kayseri il merkezine 65–70 km, Pınarbaşı ilçesine 30 km. uzaklıktadır.
İstanbul'da Bir Landru
İstanbul’da Bir Landru, Nezihe Muhiddin’in 1934 yılında yayımlanan romanıdır.
Gotik öğeler taşıyan bir aşk romanıdır. Prenses Nazlı adlı roman kahramanın 28 Temmuz 1932 tarihli anılarında kaleme aldığı macerası aktarılır.
Özeti
Bebek’te yaşadığı yalıdan ayrılıp, uşağı Beşir Ağa ile birlikte Solaryum Palas adlı otele yerleşen Nazlı, kumsalda Nils’le tanışır. İki yıldır İstanbul’da yaşayan Nils, kendini Danimarkalı bir ressam olarak tanıtır. . Nils, Nazlı’ya şehirdeki işlerinden dolayı kumsala üç gün uğrayamayacağını söyler. Dördüncü gün Nils’i kumsalda gördüğünde, Nazlı’nın sabrı artık tükenmiştir, Nils’ten artık her gün kumsala gelmesini ister. Nils şehirde halletmesi gereken bir işi olduğunu, bunun için Nazlı’nın yanına üç gün daha gelemeyeceğini söyler. Nils’in başka bir kadınla ilişkisi olabileceğinden kuşkulanan Nazlı, Nils’i ertesi gün şehre inerken takip etmeye karar verir. İkisi istasyonda karşılaşırlar ve trenle şehre birlikte giderler.
O günün akşamı Nils, Tokatlıyan Oteli’nde kalan Nazlı’yı alıp, Siyah Karga Barı’na götürür. Burada Nils kumarda para kaybeder ve borcunu ertesi gün ödemek şartıyla Nazlı’dan para almayı kabul eder. Sonraki gün Nils’in oteli aramasını bekleyen Nazlı, bir buçuk yıldır İstanbul’da beş kadının kaybolmasıyla ilgili bir haberi gazetede okur. Son olayın üç gün önce olması, İstanbul’daki Landru’nun Nils olabileceğine dair Nazlı’nın kuşkusunu arttırır.
Nazlı bütün gün Nils’ten haber bekler ve sonunda Nils onu telefonla arar. İstanbul’dan ayrılacak olan Nils bu konuşmasıyla Nazlı’dan af dileyip, onunla vedalaşmak ister. Nils’i son kez görmek isteyen Nazlı, Nils’in Küçükçekmece’deki ıssız evine gider. Nazlı bu evin mahzeninde Nils’in ölü bir kadınla seviştiğini görür. Öldürdüğü kadınlarla macerasını Nazlı’ya anlatan Nils’in bir sırrı daha vardır: Nazlı’yla birlikte, hayatında ilk kez diri bir kadını sevmiştir. Mahzendeki çukurdan bir yeraltı yoluna giren ikili, bu yolun çıkışında ayrılırlar. Nils uçağıyla İstanbul’dan kaçar, gece vakti dağ başında yalnız kalan Nazlı’yı ise Beşir Ağa kurtarır.
Nazlı sabah gözünü otelde açar ve aile yadigârı yüzüğünün parmağından kaybolduğunu fark eder. Beşir Ağa’dan aldığı gazetede Nazlı, Nils’in fotoğrafını ve ondan bir sadist kleptoman olarak bahseden haberi görüp, ağlamaya başlar.
Larry Ellison
Lawrence Joseph Ellison (d. 17 Ağustos 1944; Lower East Side, Manhattan), veritabanı yazılımı firması Oracle'ın kurucusu ve CEO'su dolar milyarderi iş insanı.
Larry Ellison,Microsoft en büyük rakiplerinden biri olan Oracle tüm satın aldığı şirketlerle kurumsal pazarda Microsoft ve SAP'ın en büyük rakibi olmayı başardı. Son satın aldığı şirket Siebel'ın kullanıcıları arasında dev bilişim şirketleri de var. Önceleri veri tabanı yazılımı konusunda büyük pazar payına sahip şirket, yaptığı satın almalarla profilini değiştirdi. Artık sadece veritabanı şirketi olmaktan çok uzakta. Önce uygulama yazılımı pazarına giren şirket, daha sonra en büyük satın almasını gerçekleştirdi.
Larry Ellison da kişisel serveti ile dünyanın en zengin 15 iş insanından biri. Bill Gates'in en büyük rakiblerinden olan Ellison, jet uçaklarına ve yat yarışlarına da oldukça meraklı. Ellison özellikle yaşlılık konusunda yapılan araştırmalara destek oluyor. Son yıllarda önemli bir değişim yaşayan Larry Ellison, tıp dünyasından önemli bilim adamlarından oluşan bir arkadaş grubuna sahip olmanın, artık savaş uçağı ve yat gibi pahalı zevklere sahip olmaktan daha değerli olduğuna inanıyor. Ellison'ı bu inanca annesi ve Oracle'ın kurucularından Bob Miner'ın ölümünden sonra yöneldi. Artık, Moleküler Biyoloji konusunda da ilgilenmekte.
Safiyüddin Erdebilî
Şeyh Safiyüddin İshak Erdebili (d. 1252 - ö. 1334 Erdebil), Safevi Türkmen Hanedanına ismini veren kişidir. Safevilerin Menakıbnâme-i Safevîyye adlı eserde Şeyh Safi'nin Pir-i Türkistan Hoca Ahmed Yesevi'nin müridlerinden biri olan Firuz Şah'ın (Firuz Ata) soyundan geldiği bilinmektedir. Alem-ârâ-yı Pir-i Türkmen Şah İsmail Safevi adlı eserde Şeyh Safiyüddin ve ailesi Baba tarafı Horasan Selçuklu Türkmeni, Ana tarafı ise Akkoyunlu Türkmen Beyi olan Uzun Hasan'ın kızı Alemşah Halime Begüm olup, Türk (Türkmen) olarak anılmaktadır. Şeyh Safiyüddin; Kuzey İran'da bulunan Gilan vilayetinde ikamet eden, 13. yüzyılın önde gelen sufisi olan Şeyh Zahid Gilani'nin damadı ve halefidir. Şeyh, oğlu Sadreddin Musa (1334-1391), onun oğlu Hoca Alaaddin Ali (1391-1429), onun oğlu Şeyh İbrahim (1429-1447), onun oğlu Şeyh Cüneyd (1447-1460) ve onun oğlu Şeyh Haydar (1460-1488) yolu ile, Safevi Devleti'nin kurucusu Şah İsmail'in atasıdır.
Soyu
Tam adı 'Ebu'l-Feth Safiyyüddin İshâk b. Emin ed-Din Cebrâil b. Sâlih b. Alevi Kutbeddin Haydar el-Erdebili olan Pir-i Türkmen Şeyh Safiyyüddin Erdebili'nin (Şeyh Safi) kökeni Ehli Beyt'in On İki İmamlarından 7. İmam Musa Kazım'a dayandığı ve Türkistan'da Türkmenlerden devam eden soylarından dolayı tartışmalara yol açtı. Kimine göre Arap kimine göre Fars ve net belgelere göre ise Türk olduğu yönünde çeşitli rivayetler vardır. Bazı tarihçiler Safiyüddin İshak’ın, bildiğimiz en eski atası olan Erdebil ve civarını yöneten Firuz Şah'a dayanarak Türkmen olduğunu söylerler.
Şeyh Zahid Gilani’nin, Safiyüddin’e “Pīr-i Türk” şeklinde hitap ettiğine dayananlar ise onun Türk olduğunu söylerler. Zeki Velidi Togan, Pir Safiyüddin Erdebili hem Azerbaycan Türklerin Atası olup hem de Ehli Beyt soyundan gelmesinde bir engel ommadığı ve hatta soyunun Şah İsmail zamanına kadar tamamen Türkmen/Türk olduğu söylemektedir. Müellifi belli olmayan "Alem-ârâ-yı Şah İsmail" adlı eserde ise Şeyh Safiyüddin ve ailesi Türk olarak anılmaktadır. Şeyh'in babası Seyyid Cibril'in Şiraz'a yaptığı yolculuk anlatılırken onun bir Türk dervişi olduğuna vurgu yapılır. Keza Şeyh Safiyüddin'den bahsederken "Türk oğlu" ve "Türk genci" ifadelerine yer verilir.
İsmail Hakkı Uzunçarşılı’nın Şeyh Safiyüddin ile ilgili olarak; ''“Bu konuda benzer bilgileri ise, Saffetü’s-Safa’daki verilerden hareketle Safiyüddin Erdebilî’ye “Türk’ün piri” denildiğini, şeyhin “Türk köyünde” yaşadığını ve misafir gelen Türk müritlerine daha iyi hizmette bulunarak onlara beyaz ekmek ve bal sunduğu birçok kaynaklarında bile Şeyh Safi’nin 1272 yıllarında aslen Fars olan birçok çağdaşlarının da ona, ey Türk Piri, diye hitap ettikleri görülmektedir. ''
Yine soyunun Şia’nın 12 İmam’ından yedincisi olan Musa Kazım’a dayandığı da, muhtemelen Şeyh Hoca Ali (1391-1429) veya Şeyh Cüneyd (1447-1460) dönemlerinde başlayan Şia eğilimi sonucunda çıkarıldığı düşünülmekte ve şüpheyle yaklaşılmaktadır.
Hayatı, tarikatı ve eserleri
Safiyüddin Safi iyi bir eğitim görmüş, etkileyici bir dini önder olmakla beraber, sadece alt ve orta sınıfı değil, zamanın Moğol hükümdarlarını da etkisi altına almış, onlardan da hürmet görmüştür. Şeyh’in Moğol Hükümdar’larının elinden birçok insanı kurtardığı anlatılagelir.
Safiyüddin Safi, 13. yüzyılın önde gelen sufilerinden olan Şeyh Zahid Gilani’nin (1216 – 1301) en parlak öğrencisidir. Hocası, Şeyh Zahid Gilani kızı Bibi Fatıma’yı, Safiyüddin İshak’a vermiştir. Safiyüddin İshak da, Şeyh’in ikinci büyük oğluna bir önceki evliliğinden olan kızlarından birini nikahlayarak akrabalık bağını sağlamlaştırmıştır. Süregiden bu tarz evlilikler, soyları neredeyse bir haline getirdi.
Şeyh Safiyüddin Safi döneminde, Safeviye Tarikatı saygınlığını ve popülerliği oldukça artmış, Azerbaycan, Şirvan, Anadolu, Diyarbakır, Irak yöresinden birçok insan, Safiyüddin Safi’ye bağlanmak için Erdebil’e gelmişlerdir. Bir tarihi kayda göre, Erdebil’e gelen yollardan sadece birinden 3 ayda 13 bin kişinin tekkeye gelmiştir.
Şeyh Safiyüddin'in o dönemde Edebiyat dilinin Farsça olmasına rağmen Türkçe dilinde kaleme aldığı bir şiirlerin mevcut olduğu birçok eseri mevcuttur. Şeyh Safiyüddin'in şiirlerinin ancak çok azı günümüze ulaşmıştır. Eserleri eski Azerbaycan dili olarak bilinen Türk dili ile Tatça dilinin karışımı olduğu açıkça bilinmektedir. Örneğin Safiyüddin İshak'ın en önemli dini eserlerinden biri olan; "Çift Beyitler" eski Tat dili ve Farsça dilbilgisi açısından bilgiler veren önemli bir eser konumu taşımaktadır.
Kara Mecmua
Ğaribi Menteşa oğlu tarafından Safevi Şahı Tahmasp`a sunulan Tezkire-i Mecâlis-i Şu'arâ-yı Rûm adlı kitapta Şeyh Safiye Kara Mecmue adlı kitap nisbet verilmiştir.
Ölümü ve halefi
Hac görevini yerine getirdikten sonra 12 Eylül 1334'te Erdebil’de ölmüştür. Yerine, şeyhliği 57 yıl sürecek olan ikinci oğlu Şeyh Sadreddin Musa (1305-1391) geçmiştir.
Kayaaltı, Pınarbaşı
Kayaaltı, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kayseri il merkezine 100 km. Pınarbaşı ilçesine 30 km uzaklıktadır.