cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pantera
Yeni bir tarz ve büyük bir efsanenin doğuşu
Grup 2003 yılında solist Phil Anselmo'nun yan gruplarına daha çok önem vermesi ve uyuşturucu kullandığı için çıkan sorunlar nedeniyle dağılmıştır. Grup dağıldıktan sonra solist Phil Anselmo Down ve Superjoint'in Ritual'la turnelere katıldı. Basçı Rex Brown müziğe biraz ara verdikten sonra o da Phil Anselmo'nun Down adlı grubuna katıldı. Pantera'nın kurucuları Dimebag ve Vinnie kardeşler ise Damageplan adında Pantera tarzında bir grup kurdular. Phil Anselmo her fırsatta Pantera'ya ve Damageplan'a küfürler savurdu. Ama Pantera'yı kimse unutamıyordu, bütün hayranlar Pantera'nın yeniden birleşip ortalığı kasıp kavuracağına inanıyordu. Ama öyle bir ihtimalde kalmamıştı. Çünkü Damageplan gitaristi ve Pantera'nın olmazsa olmaz efsane gitaristi Dimebag Darrell Damageplan'la çıktığı bir konserde Nathan Gale adında kaçık ve hasta bir Pantera hayranı tarafından vuruldu. Nathan Gale'in Dimebag Darrell'ı vurmasının sebebi söylentilere göre Pantera'nın dağılmasından onu sorumlu tutmasıydı.
Grubun canlı performanslarından bazıları, 1997 tarihli Official Live:101 Proof adlı albümde toplanmıştır. Albümde 14 canlı parçanın yanında daha önce yayınlanmamış 2 parça ("Where You Come From" ve "I Can't Hide") yer alır.
Yeniden Birleşme
Temmuz 2022'de grubun yaşayan üyeleri Phil Anselmo ve Rex Brown'ın 22 yıl aradan sonra, gitarda Dimebag Darrell yerine Zakk Wylde ve bateride Vinnie Paul yerine Charlie Benante ile yeni bir turne için bir araya gelecekleri duyuruldu.
Yeni ekip ilk konserini 2 Aralık 2022'de Meksika'da verdi. Bu turnenin 2024'e kadar sürmesi planlanıyor.
Sivasspor 2014-15 sezonu
2014-15 sezonu, Sivasspor'un kuruluşunun 48., Süper Lig'deki 10. sezonudur. Sivasspor 2013-14 sezonunda Süper Ligi 5. olarak bitirmiştir. Bir önceki sezonu ilk 5 içerisinde bitirip UEFA Avrupa Ligi'ne gitme hakkı kazanan Sivasspor, FIFA tarafından şike olayları nedeniyle Avrupa'dan men edilmiştir ve yerine Kardemir Karabükspor alınmıştır.
The Men I Wanted
The Men I Wanted, Lucas Kazan tarafından yönetilen 2007 yapımı gay porno filmi. TLAvideo, film için "Kazan, erkekleri nasıl fotoğraflayacağını bilmekte" ifadesini kullandı. Maleflixxx Tribe ise, " oyuncuların parlayacağı ve ekrandan gerçeğe dönüştüreceği şekilde mekan ile ışığı kullanmakta" sözlerini dile getirdi. 16. uzun metrajlı filmi olan The Men I Wanted, bir Grabby Ödülü ile altı GayVN Ödülü'ne aday gösterildi.
Tinkerer
Tinkerer, Marvel Comics çizgi romanlarında yer alan bir kurgusal karakterdir. Masum insanların aklını çeler ve kendi icatları olan silahlarla onları kendi düşmanlarına karşı salar. 1985 yılında yaratılan bu karakter biraz yaşlı ama aklı yerinde bir adamdır.
Sabri Cenk Duatepe
Sabri Cenk Duatepe (1942 - 26 Mart 2010, Ankara) Türk diplomat.
1966 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu. Dışişleri Bakanlığı'nda çeşitli görevlerde bulundu. Tunus, Suriye ve Çek Cumhuriyeti nezdinde büyükelçilik yaptı. Dışişleri Bakanlığı müşaviri ve ardından İstihbarat ve Araştırma Genel Müdürü olarak görev aldı. Suriye büyükelçiliği döneminde Abdullah Öcalan Suriye'den sınır dışına çıkarıldı. Yalçın Küçük ile bacanaktır.
Sabri Cenk Duatepe 26 Mart 2010'da 68 yaşında Ankara'da hayatını kaybetti. Dışişleri Bakanlığında düzenlenen törenin ardından Bolu'da defnedildi.
MPB mayını
MPB, Polonya yapımı off-route sınıfı tanksavar mayınıdır. Mayın yatay durumdaki ağır çelik bir silindir ve içerisindeki patlayıcıdan oluşmaktadır. Misznay Schardin etkisi ile çalışan savaş başlığı zırh delici özelliğe sahip metal bilyeyi fırlatarak 50 metrelik etkili menzili içerisindeki 100 mmlik zırhı delebilir. Mayın etki fünyesi veya kızılötesi algılayıcı ile ateşlenir. Mayın üzerinde ellenmesi durumunda patlamaya ayarlı tuzaklama düzeneği bulunmaktadır.
Sese duyarlı algılayıcı yaklaşmakta olan kızılötesi fünyesi harekete geçirir. Taşıt kızılötesi fünyenin menziline girdiği zaman mayın ateşlenir. Mayın 1, 10 veya 30 günler arasında programlanabilir. Bu süre sonunda eğer hala bir hedefe karşı kullanılmamışsa kendi kendisini imha eder.
Kamen Rider Decade
Kamen Rider Decade (仮面ライダーディケイド Kamen Raidā Dikeido, Masked Rider DCD, Masked Rider Decade) tokusatsu dramalarının uzun süredir devam eden Kamen Rider Serisi'nin 2009 sürümlerinin ilk başlığıdır. On yılda, başlığından da anlaşılacağı gibi 2000'de Kamen Rider Kuuga ile başlayan Heisei Rider Series'in 10. bölümü oldu. Kamen Rider Kiva'nın sonunu takip eden hafta yayın yapmaya başladı ve Super Sentai Serisi, Samurai Sentai Shinkenger 2009 baskısı yanında Super Hero Time özellikli idi. Seri arcade oyunu "Kamen Rider Battle: Ganbaride", Kamen Riders Decade ve Diend ile çeşitli silahları dönüştürmek ve oyuna girmek için kullanılan oyundaki gibi kartları kullanıyor. Bu serinin başarısı Kamen Rider serisinin, 1970'lerde franchise başladığından beri göstermiş olduğu on yıl boyunca (2000-2009) sürdü. Serinin İngiliz dubu, 20 Ekim 2012 yılında Mediacorp şirketinin Singapur Okto Kanalı'nda yayınlandı.
Rollar
Tenimyu prömiyerlerinde Keigo Atobe'yi canlandıran Masahiro Inoue, Tsukasa Kadoya/Kamen Rider Decade rolüne ilan edildi. Ayrıca, Natsumi Hikari olarak Kanna Mori ve Natsumi'nin dedesi Eijiro Hikari olarak Renji Ishibashi vardı. Oyuncuların bir başka üyesi de Tatsuhito Okuda'nın gizemli canlandırıcısı Narutaki oldu. Ryouta Murai, Kuuga'nın serisi olan Yusuke Onodera olarak atandı. Hırsız Daiki Kaito / Kamen Rider Diend'i canlandıran Kimito Totani idi.
Özet
Hikâye, önceki Heisei Kamen Binicilerinin birleştiği dokuz paralel evrenin çevresinde dönüyor, bu da tüm dünyaları yok edecek bir şeydir. Bunu önlemek için Tsukasa Kadoya, Kamen Rider Decade'ye dönüşür ve kendi dünyasını kurtarmak için Natsumi ve dedesinin A.R. adlı diğer "Kamen Rider'in Dünyası"'na gitmesi gerektiği söylenir. Yol boyunca, gizemli Narutaki ve hırsız Daiki Kaito ile yüzleştikleri zaman, Kuuga Dünyasından Yusuke Onodera ve Kiva Dünyasından Kivala katıldı.
Simmering
Simmering, Viyana'nın 11. Merkez İlçesi'dir. Adı ilk defa 1028 yılındaki devlet arşivlerinde ortaya çıkmıştır. 1605 yılından bölgenin önemli geçim kaynağı olan Birahane kurulmuştur.
Simmering 1860 yılına kadar kimsenin dikkatini çekmeyen bir köydü. O yıllardan sonra arazisinin genişliğinden dolayı Rinnböckstrasse'ye devlet tarafından ilk sosyal evler kurulmuştur. Sonraki yıllarda Simmering’in Kaiserebersdorf bölgesi gittikçe büyüyen bir yer olmuştur.
Eski zamanlarda Kaiserebersdorf İmparator II.Maximilian için konumundan dolayı av sahası olarak da çok kullanılıyordu ayrıca yakınlara Neugebaeude Sarayı'nı inşa ettirmiş ve burasını da merkez olarak kullanmıştır.
1 Ocak 1892 yılında Albern, Kaiserebersdorf, Simmering adlı bölgeler Simmering adı altında birleştirilip Viyana’ya 11. Merkez İlçe olarak bağlanmıştır.
Simmering Viyana'nın en güneyindeki ilçesidir.Batı sınırını Tuna Nehri ve Kanalı belirler. Simmering doğa yapısı itibarı ile Viyana’nın en alçak noktasıdır.Simmering’de bu özelliğinden dolayı birçok mezarlık bulunmaktadır,bunların en ünlüsü ve Viyana’nın en büyüğü Zentralfriedhof- Merkez Mezarlığı'dır.
Simmering Romalılar’dan beri hep doğuya giden yolların geçtiği yerde olmuştur. Eskiden Romalılar'ın en önemli ulaşım aracı olan ünlü Roma yollarından biri de Simmering'i boydan boya geçer, günümüzde bu yol Simmering'in ana caddesidir.
Önemli A4 numaralı otoyolu sayesinde Viyana Havalanı'na 10 km uzaklıktadır ve bu otoyol başta Macaristan olmak üzere güney doğuya giden bütün araçların ana yoludur. Avrupa'da yaşayan Türkler de zamanla Yugoslavya savaşından sonra bu yolu tercih etmeye başlamışlardır.
Pazar-Korgan
Nüfusu
Nüfusu - 33 359 insan (2009 sayımlarına göre)'dir.
II. William
''' II. William' (Anglo-Norman: Williame;'' 1056 – 2 Ağustos 1100) 26 Eylül 1087'den 1100'deki ölümüne kadar, Normandiya üzerinde yetkileri ve İskoçya'da nüfuzu olan İngiltere Kralıydı. Yetki alanını Galler'e genişletme konusunda çok başarılı değildi. Fatih William'ın üçüncü oğlu, belki de kırmızı görünümünden veya büyük olasılıkla, çocukken kızıl saçlara sahip olmasından dolayı, genellikle William Rufus (Rufus Latincede "Kızıl" demektir.) olarak anılır.
William, hem savaşçılık hem de ihtişam yeteneğine sahip, karmaşık bir mizaç figürüydü. Evlenmedi ve çocuğu olmadı, bu da - çağdaş anlatımlarla birlikte - tarihçilerin onun eşcinsel veya biseksüel olduğunu düşünmesine neden oldu. Belirsiz kalan koşullar altında avlanırken bir okla vurulduktan sonra öldü. Çevresindekilerin davranışlarındaki dolaylı kanıtlar, güçlü ama kanıtlanmamış cinayet şüphelerini gündeme getirir. Küçük kardeşi I.Henry aceleyle kral olarak onun yerini aldı.
Erken Yaşam
William'ın kesin doğum tarihi bilinmemekle birlikte 1056 ile 1060 yılları arasında bir zamanda olduğu düşünülüyor. Fatih William ve Flanders'lı Matilda'nın dört oğlundan üçüncüsüydü, en büyüğü Robert Curthose, ikinci Richard ve en küçüğü Henry idi. Richard, New Forest'ta avlanırken 1075 civarında öldü. William, 1087'de babasının ölümü üzerine İngiltere tahtına çıktı, ancak Robert, Normandiya'yı miras aldı.
William'ın beş veya altı kız kardeşi vardı. Adeliza ve Matilda'nın varlığı kesin değil, ancak dört kız kardeş iyi bir şekilde kanıtlandı:
Kayıtlar, I.William'ın hayatta kalan üç oğlu arasındaki gergin ilişkileri gösteriyor. William'ın çağdaşı tarihçi Orderic Vitalis, 1077 veya 1078'de Normandiya'daki L'Aigle'de meydana gelen bir olay hakkında yazdı. Zar oyunu oynamaktan sıkılan William ve Henry, üst galeriden kardeşleri Robert'ın üzerine bir lazımlık boşaltarak yaramazlık yapmaya karar verdiler, böylece onu çileden çıkardı ve utandırdılar. Bir kavga çıktı ve babaları düzeni sağlamak için araya girmek zorunda kaldı.
12. yüzyılda yazan Malmesbury'li William'a göre, William Rufus "iyi ayarlanmış; teni parlak, saçları sarı; açık çehresi; farklı renkli gözleri, bazı ışıltılı beneklerle değişen; çok uzun olmasa da şaşırtıcı derecede güçlüydü. ve karnı oldukça çıkıntılıydı."
İngiltere ve Fransa
Fatih William'ın topraklarının oğulları arasında bölünmesi, Manş Denizi'nin her iki yakasında toprak sahibi olan soylular için bir ikilem oluşturuyordu. Genç William ve erkek kardeşi Robert doğal rakip olduklarından, bu soylular her iki lideri de memnun edemeyeceklerinden endişeleniyorlardı ve bu nedenle bir hükümdarın ya da diğerinin ya da her ikisinin de lütfunu kaybetme riskiyle karşı karşıya kaldılar. Onlara göre tek çözüm, İngiltere ve Normandiya'yı bir kez daha tek hükümdar altında birleştirmekti. Bu amacın peşinden koşmak, onları, Fatih William'ın üvey kardeşi olan güçlü Bayeux Piskoposu Odo'nun önderliğinde 1088 İsyanı'nda William'a karşı isyan etmeye yöneltti. Robert, destekçilerini toplamak için İngiltere'ye gelmeyi başaramadığı için, William İngilizlerin desteğini gümüş ve daha iyi yönetim vaatleriyle kazandı ve isyanı bastırarak otoritesini güvence altına aldı.1091'de Normandiya'yı işgal etti, Robert'ın güçlerini ezdi ve onu topraklarının bir kısmından vazgeçmeye zorladı. İkisi ayrımlarını telafi etti ve William, Robert'ın Fransa'ya kaybettiği toprakları, özellikle de Maine'i kurtarmasına yardım etmeyi kabul etti. Bu plan daha sonra terk edildi, ancak William, Fransız mülklerini ve çıkarlarını vahşice savaşçı bir şekilde savunmaya hayatının sonuna kadar devam etti, Maine Kontu Elias de la Flèche'nin 1099'da Le Mans'ı alma girişimine verdiği yanıtla örneklenmiştir.
William Rufus böylece krallığında güvendeydi. Normandiya'da olduğu gibi, piskoposları ve başrahipleri ona feodal yükümlülüklerle bağlıydılar ve Salian İmparatoru IV.Henry'nin aforoz edilmesine neden olan Soruşturma Tartışması çağında krallığında Norman geleneğine göre görevlendirme hakkı galip geldi. Etkili ve sadık bir yargı organı aracılığıyla kralın kişisel gücü, Fransa'da emsalsiz bir ölçüde yerel düzeye nüfuz etti. Kralın idaresi ve hukuku krallığı birleştirdi ve onu papalık kınamasına karşı nispeten dayanıklı hale getirdi. 1097'de, "tebaasını otoritesinin gücü ve görkemiyle etkilemek için" inşa edilen orijinal Westminster Hall'a başladı.
Din
II.William, kral olduktan iki yıldan kısa bir süre sonra, babasının danışmanı ve sırdaşı Canterbury Başpiskoposu İtalyan-Norman Lanfranc'ı kaybetti. Lanfranc'ın 1089'daki ölümünden sonra, kral yeni bir başpiskopos atamayı yıllarca erteledi ve bu arada dini gelirlere el koydu. 1093'te ciddi bir hastalık nedeniyle panik içinde William, başka bir Norman-İtalyan olan Anselmus'u - kuşağının en büyük ilahiyatçısı olarak kabul edildi - başpiskopos olarak aday gösterdi, ancak bu, Kilise ile Devlet arasında uzun bir düşmanlık dönemine yol açtı, Anselmus, Kilise'de Gregoryen reformlarının Lanfranc'tan daha güçlü bir destekçisi oldu. William ve Anselmus bir dizi dini meselede fikir ayrılığına düştüler, bu sırada kral Anselmus hakkında şunları söyledi: "Dün ondan büyük bir nefret ettim, bugün ondan daha da büyük bir nefret ediyorum ve o emin olabilir ki yarın ve ondan sonra ben ondan sürekli olarak daha şiddetli ve daha acı bir nefret edeceğim." Tercihleri ve yaşamları için krala borçlu olan İngiliz din adamları, Anselmus'u alenen destekleyemediler. 1095'te William, Anselmus'u dize getirmek için Rockingham'da bir konsey çağırdı, ancak başpiskopos kararlı kaldı. Ekim 1097'de Anselmus, durumunu Papa'ya götürerek sürgüne gitti. Yeni papa olan diplomatik ve esnek II.Urbanus, Antipapa III.Clement'i destekleyen Kutsal Roma İmparatoru IV. Henry ile büyük bir çatışmaya girdi. Başka bir düşman edinme konusunda isteksiz olan Urbanus, William ile bir konkordatoya geldi, bu sayede William, Urbanus'u papa olarak tanıdı ve Urbanus, Anglo-Norman dini statükoya onay verdi. Anselmus sürgünde kaldı ve William, Canterbury başpiskoposunun gelirlerini saltanatının sonuna kadar talep edebildi.
Bununla birlikte, bu çatışma, daha sonraki Plantagenet kralı II. Henry'nin (kardeşi Henry aracılığıyla büyük yeğeni) Thomas Becket'i öldürülmesiyle ve VIII. Henry'nin yüzyıllar sonraki eylemlerinde örneklendiği gibi, hükümdarlığı sırasında ortaçağ İngiliz siyasetinin belirtisiydi. Bu nedenle özellikle William'ın saltanatı sırasındaki bir kusuru olarak görülmemelidir. Elbette, çağdaş kilise adamlarının kendileri de bu tür siyasete girmekten çekinmiyorlardı: Başpiskopos Lanfranc'ın I. William'a isyancı Bayeux piskoposu Odo'yu hapse atmasını önerdiğinde, "Ne! O bir din adamı" diye haykırdığı bildirildi. Lanfranc, "Bayeux piskoposunu değil, Kent kontunu hapsedeceksin" diye karşılık verdi.(Odo her iki unvanı da elinde tutuyordu.)
Çağdaşlarının William'ın kişisel davranışlarıyla ilgili şikayetleri olsa da, Bermondsey Manastırı'nın kuruluşuna yardım etmede etkili oldu, oraya Bermondsey malikanesi bağışladı ve "geleneksel yemininin" "Lucca'da Yüzüne" olduğu bildirildi. Bu tür ayrıntıların William'ın kişisel inançlarının bir göstergesi olduğunu varsaymak mantıklı görünüyor.
Savaş ve İsyan
William Rufus, İngiliz monarşisinin kontrolünün bir örneği olan, esasen vergilendirme amacıyla, babasının emriyle yapılan bir belge olan 1086 Domesday Book 'da ayrıntılı olarak açıklanan Anglo-Norman yerleşimini miras aldı. Norman lordlarının isyan ve şiddet eğilimini karizma veya siyasi beceriler yoluyla kontrol altına almada babasından daha az etkiliyse de, sonuçların üstesinden gelmede güçlüydü. 1095'te Northumbria kontu Robert de Mowbray, Kral'ın yönetim kararlarını büyük lordlara açıkladığı yılda üç kez kurulan Curia Regis toplantısına katılmayı reddetti. William, Robert'a karşı bir ordu kurdu ve onu yendi. Robert mülksüzleştirildi ve hapsedildi ve ihanetle suçlanan bir başka soylu, Eu'lu William, kör ve hadım edildi.
Dış ilişkilerde, William bazı başarılar elde etti. 1091'de İskoçya Kralı III. Malcolm'un işgalini püskürterek Malcolm'u saygı göstermeye zorladı. 1092'de, daha önce İskoçlar tarafından hak iddia edilen Cumberland ve Westmorland'ın kontrolünü ele geçirerek Carlisle Kalesi'ni inşa etti. Daha sonra, iki kral, Malcolm'un İngiltere'deki mülkleri konusunda tartıştı ve Malcolm, Northumbria'yı harap ederek tekrar işgal etti. 13 Kasım 1093'te Alnwick Savaşı'nda Malcolm, Robert de Mowbray liderliğindeki Norman güçleri tarafından pusuya düşürüldü. Malcolm ve oğlu Edward öldürüldü ve Malcolm'un kardeşi Donald tahta geçti. William, Malcolm'un kısa bir süre iktidarda kalan oğlu II. Duncan'ı ve ardından Malcolm'un bir başka oğlu Edgar'ı destekledi. Edgar, 1094'te Lothian'ı fethetti ve sonunda 1097'de Edgar Ætheling liderliğindeki bir seferde William'ın yardımıyla Donald'ı görevden aldı. Yeni kral, William'ın Lothian üzerindeki yetkisini tanıdı ve William'ın hükümdarlığına katıldı.
William, 1097'de Galler'e iki baskın yaptı. Belirleyici bir şey elde edilmedi, ancak bir yürüyüş alanı savunma bariyeri olarak bir dizi kale inşa edildi.
1096'da William'ın kardeşi Robert Curthose Birinci Haçlı Seferi'ne katıldı. Bu girişimi finanse etmek için paraya ihtiyacı vardı ve William'ın yıllık gelirinin yaklaşık dörtte birine eşit olan 10.000 marklık bir ödeme karşılığında Normandiya Dükalığı'nı William'a taahhüt etti. William, İngiliz vergilendirmesinin etkinliğinin bir göstergesi olarak, İngiltere'nin tamamına özel, ağır ve çok içerlenen bir vergi koyarak parayı topladı. Daha sonra Robert'ın yokluğunda Normandiya'yı naip olarak yönetti. Robert, William'ın ölümünden bir ay sonra, Eylül 1100'e kadar geri dönmedi.
Normandiya'da naip olarak William, 1097'den 1099'a kadar Fransa'da sefer düzenledi. Kuzey Maine'i emniyete aldı, ancak Vexin bölgesinin Fransız kontrolündeki bölümünü ele geçirmeyi başaramadı. Malmesbury'li William'a göre, öldüğü sırada Aquitaine Dükalığı'nı işgal etmeyi planlıyordu.
Ölümü
William, 2 Ağustos 1100'de, muhtemelen Brockenhurst yakınlarındaki New Forest'ta ava çıktı ve koşullar belirsizliğini korusa da, akciğerini delen bir okla öldürüldü. Olayın en eski açıklaması, kralın "kendi adamlarından biri tarafından bir okla vurulduğunu" belirten Anglo-Sakson Kroniğiydi. Daha sonra vakanüvisler katilin adı olarak, Walter Tirel adlı bir asilzadeyi eklediler, ancak olayların açıklaması daha sonra doğru olabilecek veya olmayabilecek diğer ayrıntılarla işlendi. New Forest'tan daha kesin olan herhangi bir yerin ilk sözü, 1530'da William'ın artık kullanılmayan bir yer adı olan Thorougham'da öldüğünü yazan John Leland'dan geliyor, ancak bu muhtemelen şu anda Beaulieu mülklerindeki Park Farm'da olan bir yere atıfta bulunuyor. Hampshire, Beaulieu Manastırı arazisindeki bir anıt taşta "2 Ağustos 1100'de avlanırken o zamanlar Truham olarak bilinen bu bölgelerde ölen Kral William Rufus'u anımsayın" yazıyor.
Kralın cesedi soylular tarafından düştüğü yerde terk edildi. Bir ok yapımcısı olan Eli Parratt daha sonra cesedi buldu. William'ın küçük erkek kardeşi Henry, kraliyet hazinesini güvence altına almak için aceleyle Winchester'a, ardından başpiskoposlardan biri gelmeden günler içinde taç giydiği Londra'ya gitti. Malmesbury'li William, William'ın ölümüyle ilgili anlatımında, cesedin, cesedi keşfeden Eli de dahil olmak üzere birkaç köylü tarafından Winchester Katedrali'ne götürüldüğünü belirtti.
Kilise adamları olan vakanüvislere göre, böyle bir "Mücbir sebep", kötü bir kral için adil bir sondu ve ait oldukları dini tarikatlarla çatışan bir hükümdar için uygun bir ölüm olarak görülüyordu. Sonraki yüzyıllarda, William'ın düşmanlarından birinin bu olayda parmağı olduğuna dair apaçık bir önerme defalarca yapıldı: zamanın tarihçileri, Tirel'in keskin nişancı olarak tanındığını ve bu nedenle bu kadar aceleci bir atış yapmış olmasının pek olası olmadığını belirtiyorlar. Ayrıca Bartlett, kardeşler arasındaki rekabetin bu dönemde siyasi çatışma modeli olduğunu söylüyor. William'ın erkek kardeşi Henry o gün avdaydı ve onun yerine kral oldu.
Modern bilim adamları soruyu yeniden tartıştılar ve bazıları suikast teorisini inandırıcı veya ikna edici buldu, ancak teori evrensel olarak kabul edilmiyor. Barlow, kazaların yaygın olduğunu ve cinayeti kanıtlayacak yeterli somut kanıt olmadığını söylüyor. Bartlett, avlanmanın tehlikeli olduğunu belirtiyor. Poole, gerçeklerin "çirkin göründüğünü" ve "bir komplo öneriyor gibi göründüğünü" söylüyor. John Gillingham, Henry William'ı öldürmeyi planlamış olsaydı, daha sonraki bir zamana kadar beklemenin kendi çıkarına olacağına dikkat çekiyor. Görünüşe göre William ve kardeşi Robert arasında yakında bir savaş çıkacak ve bu savaş içlerinden birinin ortadan kaldırılmasıyla sonuçlanacak ve böylece Henry'nin tek bir suikastle hem İngiltere'yi hem de Normandiya'yı ele geçirmesinin yolu açılacaktı. Tirel hemen kaçtı. Henry, kardeşinin ölümünden en çok kazanan oldu. Gerçekten de, Henry'nin eylemleri "önceden tasarlanmış gibi görünüyor: ölmüş kardeşini tamamen göz ardı ederek, doğruca Winchester'a gitti, hazineyi ele geçirdi (her zaman gaspçı bir kralın ilk eylemi) ve ertesi gün kendisi seçildi."
William'ın kalıntıları Winchester Katedrali'nde, papaz bölmesi perdesinde koro bölümünü çevreleyen kraliyet tabutlarının arasına dağılmış durumda. Kafatası yok gibi görünüyor, ancak bazı uzun kemikler kalmış olabilir.
Rufus Sütunu
Minstead köyü yakınlarındaki A31'e yakın "Rufus Taşı" olarak bilinen bir taşın William'ın düştüğü yeri işaret ettiği iddia ediliyor. Buranın ölüm yeri olduğu iddiası, II.Charles'ın ormana yaptığı XVII.yüzyıldaki bir ziyaretten daha erken bir tarihe ait görünmüyor. O zamanlar William'ın ölümüyle ilgili en popüler anlatım, bir ağaçtan sapan ölümcül okla ilgiliydi ve Charles'a uygun bir ağaç gösterilmiş gibi görünüyor. The Gentleman's Magazine'deki mektuplar, ağacın XVIII. yüzyılda kesilip yakıldığını bildirdi. O yüzyılın sonlarında Rufus Taşı kuruldu. Başlangıçta, üstünde bir taş top bulunan yaklaşık 5 fit 10 inç (1,78 m) boyundaydı. Kral III.George, 1789 yılında Kraliçe Charlotte ile birlikte taşı ziyaret etmiş ve ziyaretin anısına taşa bir yazıt eklenmiştir. Tekrarlanan vandalizmden sonra 1841'de bir dökme demir kapakla korunmuştur.
Çağdaş Değerlendirme
William etkili bir askerdi ama acımasız bir hükümdardı ve görünüşe göre yönettiği kişiler tarafından pek sevilmiyor. Anglo-Sakson Kroniğine göre, "halkının neredeyse tamamı ondan nefret ediyordu ve Tanrı'dan nefret ediyordu." Tarihçiler, muhtemelen Kilise ile uzun ve zorlu mücadeleleri nedeniyle William'ın saltanatına karamsar bakma eğilimindeydiler: Bu tarihçilerin kendileri genellikle din adamlarıydı ve bu nedenle onu bir şekilde olumsuz olarak bildirmeleri beklenebilir. Baş vekili, 1099'da Durham Piskoposu olarak atadığı Ranulf Flambard'dı: Bu, aynı zamanda büyük bir derebeylik olduğunu görmek için siyasi bir atamaydı. Kralın İngiltere halkıyla olan ilişkisinin ayrıntıları güvenilir bir şekilde belgelenmemiştir. William'ın çağdaşları ve ölümünden sonra yazanlar, onu, bu muhaliflerin ahlaksız bir saray olarak gördükleri şeye başkanlık etmekle açıkça kınadılar. Norman liderlerinin geleneğine uygun olarak William, İngilizleri ve İngiliz kültürünü küçümsedi.
Cinsellik
William'ın çağdaşları, eşcinselliğin ve kadınlığın hakim olduğu bir saray hakkında endişelerini dile getirdiler, ancak bunun cinsel uygulamalardan çok lüks kıyafetleriyle ilgisi varmış gibi görünüyor.
1140'lardaki Wilton Manastırı geleneklerine atıfta bulunan Tournai'li Herman, başrahibin İskoç prenses Edith'e (daha sonra I. Henry'nin karısı Matilda) onu William Rufus'un şehvetinden korumak için peçe takmasını emrettiğini yazdı. Tarihçi Emma Mason, William'ın hükümdarlığı sırasında hiçbir zaman açıkça eşcinsellikle suçlanmadığını, ölümünden sonraki on yıllarda çok sayıda ortaçağ yazarının bundan bahsettiğini ve birkaçının onu "oğlancı" olarak tanımlamaya başladığını belirtti. Modern tarihçiler, William'ın eşcinsel olup olmadığını kesin olarak söyleyemezler; ancak, hiçbir zaman bir eşi, metresi veya herhangi bir çocuğu olmadı. Varisi olmayan bekar bir kral olarak, William'a bir eş bulması için baskı yapılırdı ve çok sayıda evlilik teklifi alırdı. Bu tekliflerin hiçbirini kabul etmemesi ve kadınlarla herhangi bir ilişkisi olmaması, ya kadınlara karşı arzusu olmadığını ya da iffet ya da bekarlık yemini etmiş olabileceğini gösterebilir.
Barlow, Galler kroniklerinin Henry'nin tahta geçebildiğini çünkü erkek kardeşinin cariyelerden yararlandığını ve bu nedenle gayri meşru bir çocuğun adı verilmemesine rağmen çocuksuz öldüğünü iddia ettiğini söyledi. Barlow ayrıca William'ın kısır olabileceğine de söylüyor. Barlow, tarihçilerin "düşmanca ve önyargılı tanıklar" olduğu sonucuna varmasına rağmen, hiçbir "favorinin" belirlenmediğini ve William'ın "baronluk arkadaşlarının ve arkadaşlarının çoğunlukla evli erkekler olduğunu" belirterek, "onların icat etmeleri için hiçbir neden yok gibi görünüyor" diye düşünüyor. Bu özel suçlama" (eşcinsellik) ve kendi görüşüne göre, "Bütün olarak kanıtlar kralın biseksüelliğine işaret ediyor" diyor.
Notlar
<references group="lower-alpha" />
Başıbozuk (albüm)
Albüm kapağı; Kanal D'de yayımlanan sohbet programı Disko Kralı'nda Ozan Tügen'e benzetilse de çeşitli albüm promosyonlarında kapağın grup üyelerinin fotoğraflarının birleştirilmesi ile oluştuğu açıklanmıştır.
Vinylmation
Vinylmation, vinyl koleksiyonu yapanlar için Walt Disney Parks and Resorts'ta satılan oyuncakların genel adıdır.
Disney'in internet mağazası olan Disney Store'da da satılır. Animasyon ve vinyl kelimelerinin birleşmesiyle oluşmuştur. Tüm oyuncaklar Mickey Mouse şeklindedir, fakat farklı temalı işaretleri, desenleri ve renkleri vardır. Temmuz 2008'de tanıtılmıştır.
Alaş Han Kümbeti
Alaş Han Kümbeti veya Alaşa Han Türbesi — Kazakistan'da Ulıtav ilçesinde eski bir mimari yapı. Meşhur Türk bilgini Şokan Velihanovun fikrince, Türkistan'ın bir hanı (Kızıl Arslan) oğlu, doğuştan alaca olduğu sölentisi vardır, buna göre alaca benekli anlamında “Alaşa” diye ad verildiği gerçek olmasa da söylentisi vardır, Sirdeyra boylarından Sibirya'ya kadar hakimdi. Alaş bey bilge bir kişi, güçlü ve çevik idi. Karşısına çıkacak daha güçlü bir yiğit yoktu. Bundan dolayı kendisine hanlık layık görüldü. Alaş han kümbeti Ulıtav'ın Karakengir özü yakasında (Sarıkengir özünün birleşiminde) yüksekçe bir yerdedir. İlim kişileri bu türbeyi Karahanlılar çağında, Oğuz-Kıpçak boy birliği (10-13 yy.) hakimiyetinde yapıldığını düşünmektedir. Araştırmacıların bazıları da (15-16 yy) da yapıldığını öne sürer. Araştırmacıları şaşırtan belki tarihte iki önemli hanın adının Alaş ve Alaşa olmasından dolayıdır. Alaş Han Karahanlılar devrinde yaşarken Alaşa han ise daha sonra yaşadımıştı. Kümbet (türbe) kendine özgü bir mimari yapıya sahip olup Karahanlı devri, Türk Dünyasının İslam dinine geçiş aşamasındaki bir Türk mimari yapısına sahiptir. Alanı — 9,73 х 11,9. Yüksekliği. — 10 m. Pişirilmiş kızıl tuğladan yapılmıştır. Bu mimari yapıyı andırır tarzda Kazakistanda Ayşe Bibi (11-12 yy), Coşı han (13 yy.), Hoca Ahmed Yesevi (14 yy) mezarları örnektir. Daha sonra Talmas ata, Cuban ana, Bolgan ana, Kayıp ata, Düzen, Erden türbeleri öncekileri örnek alarak yapılmış türbelerdir.
MN-123 mayını
MN-123 Polonya yapımı serpme yöntemi ile döşenebilen bir tanksavar mayınıdır. Mayın sonu konik düz bir silindir şeklindedir. Üzerinde 80 adet mayın bulunan döşeme sistemleri kara aygıtlarına monte edilmektedir. Mayın bunun yanında ellede monte edilebilir. MN-121 mayını gibi manyetik etkili fünye yardımı ile ateşlenir. Üzerinde ellenmesi durumunda patlamaya hazır tuzaklama düzeneği bulunmaktadır. Her iki yüzünde de Misznay Schardin etkisi ile çalışan şekilli patlayıcı bulunur. Bu patlayıcılar 30 santimden 60 mmlik zırhı delebilir.
Drama Köprüsü (türkü)
Drama Köprüsü türküsü günümüzde Yunanistan'ın Doğu Makedonya ve Trakya bölgesinde bulunan, Osmanlı İmparatorluğu dönemi köprüsünün geçtiği bir türküdür.5-8 lik ve 6-8 lık versiyonları vardır.
Anadolu'daki çeşitlemeleri
Çambaşına Çıktım Çıram Yanmadı olan bir çeşitlemesi vardır.
Anadolu dışındaki çeşitlemeleri
Türkünün bir versiyonu olan Στέργιος Πεισμάνεψε 6-8 lik Yunanca Zonaradiko (Ζωναράδικος), Bulgarca Pravo Horo (Право хоро) tarzı türküdür. Halk oyunu olarak oynanır. Kesriye'den derlenen Εβραιοπούλα olan Yunanistan'da çeşitlemesi daha vardır.Τα Νταούλια Κρουν Βρε Στέργιο olarak Nikisiani, Kavala 'da çeşitlemesi vardır.
Emniyet
Emniyet şu anlamlara gelebilir:
NGC 3779
NGC 3779, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Kuzeytacı takımyıldızı yönünde bulunur. Scd tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz amatör astronom Andrew Common tarafından 1880 yılında 91,44 cm (36 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
III. Napolyon
'''III. Napoléon (1852'ye değin Louis-Napoléon, tam adı: Charles Louis Napoléon Bonaparte''', d. 20 Nisan 1808, Paris - ö. 9 Ocak 1873, Chislehurst, İngiltere), 1848-1852 yılları arasında Fransa Cumhurbaşkanlığı yapmış, sonrasında tertiplediği darbeyle cumhuriyeti yıkarak imparatorluğunu ilan etmiştir. Son Fransa İmparatoru olarak 1870'e kadar hüküm sürmüştür. 1870 yılında II. Dünya Savaşı'ndaki Alman işgaline kadar sürecek Üçüncü Fransa Cumhuriyeti'ni kuracak olan hareketle devrilmiştir. Fransa'nın doğrudan halkoyuyla seçilen ilk devlet başkanı, aynı zamanda son hükümdarıdır.
Gençliği
20 Nisan 1808'de Paris'te doğdu. I. Napoléon'un (Napoléon Bonaparte) erkek kardeşi ve 1806-10 arasında Hollanda kralı olan Louis Bonaparte ile I. Napoléon'un üvey kızı Hortense'ın üçüncü oğluydu. Amcası Napoléon Bonaparte'ın Waterloo'da yenilgiye uğraması ve tahttan indirilmesinden sonra Bonaparte'ların tümü gibi annesiyle birlikte 1815'te ülkeden sürüldü. Önce Almanya'ya daha sonra İsviçre'ye sığındılar.
I. Napoléon'un tek oğlu olan Reichstadt dükünün ölümünden (1832) sonra Louis-Napoléon kendisini ailesi adına Fransız tahtının varisi olarak görmeye başladı. "Rêveries politiques" (1832; Siyasal Düşler) adlıyla yayımladığı kitapçıkta Fransa'ya zafer ve özgürlüğü ancak bir imparatorun verebileceğini ileri sürdü. Napoléon'un yeğeni olarak Fransız ordusunun desteğini alacağı inancıyla 30 Ekim 1836'da bir hükûmet darbesi gerçekleştirmek üzere Strazburg garnizonunu ayaklandırma girişimi başarısızlıkla sonuçlandı. Kral Louis-Philippe tarafından Amerika Birleşik Devletleri'ne sürgüne gönderildiyse de 1837'de ölüm döşeğindeki annesinin yanına çağrıldı. 1838'de Fransa'nın baskısı sonucunda İsviçre'den sınır dışı edilince İngiltere'ye yerleşti.
Louis-Napoléon 1839'da "Des idées napoléoniennes"i (Napoléonca Düşünceler) yayımladı ve o sırada ancak romantik bir efsane olan Bonaparte'çılığı siyasi bir ideolojiye dönüştürmeye çalıştı. Ona göre ideoloji ve siyaset, mantıksal düşüncenin olduğu kadar inancın da bir ürünüydü. Tarihin gelişmesini, Tanrı'nın gönderdiği ve ilerlemeyi temsil eden büyük insanlar gerçekleştiriyordu. I. Napoléon bunlardan biriydi, ama görevini tamamlamasına izin verilmemişti. Düzen ve özgürlüğü, halkın hakları ile otoritenin ilkelerini uyum içinde yaşatacak olan Napoléoncu görüş aynı zamanda sanayi ve ticareti de özendirecekti. 6 Ağustos 1840'ta 56 yandaşıyla birlikte Fransa'da, Boulogne-sur-Mer yakınlarında gene başarısızlıkla sonuçlanan yeni bir darbe girişiminde bulundu. Tutuklanarak mahkemeye çıkartıldı ve Ham Şatosu'nda sürekli ikamet cezasına çarptırıldı. Bu dönemde yazdığı birçok kitapçıktan "Extinction du paupérisme" (1844; Yoksulluğun Kökünü Kazımak) kendisine solda da bazı yandaşlar kazandırdı. 25 Mayıs 1846'da, Duvarcı Badinguet'nin giysileriyle buradan kaçmayı başararak İngiltere'ye geçti (Badinguet lakabı buradan gelir).
Cumhurbaşkanlığı
Şubat 1848 Devrimi'nin patlak vermesi üzerine Paris'e hareket eden Louis-Napoléon geçici hükûmet tarafından geri gönderildi. Bu arada Geçici hükûmet, bir yandan büyük burjuvazinin dolaplarına kurban giderken, öte yandan gizli örgütler içinde faaliyet gösteren aşırıların baskısı altında kaldı ve çalışamadı; Fransa tarihinde en geniş seçmen kitlesinin desteğini sağlayan bu yeni cumhuriyet girişimine karşı cephe almakla aşırılar, tutucu bir tepkinin oluşmasına yol açtılar. Barikatlarda savaşma ve şiddetli darbe geleneği, parlamenter hükûmet kurumlarına karşı çevrilmiş ve Fransa'daki cumhuriyetçi güçler zayıflamıştı. Bu da tutucu tepkilere kapıyı sonuna dek açacaktı. Fransız halkının Terör Dönemi (1793-1794) sırasındaki baskı ve karışıklık ortamında cumhuriyetçiliğe karşı duyduğu tepki henüz küllenmemişti. Yeniden bu acı günlere dönmemek için, işleri düzene koyacak ve barış ortamını kuracak "dürüst bir otokrat"ta kurtuluşun bulunması güç olmadı.
Napoléon'un bazı yandaşları küçük bir Bonaparte'çı parti kurarak kendisini Kurucu Meclis'e aday gösterdiler. 4 Temmuz'da dört ilde (département) seçimi kazanmasına karşın daha uygun koşulları bekleyerek meclis üyeliğine kabul etmedi. Eylüldeki seçimlerde ise beş ilde seçimi kazandı. Paris'e dönüşünden sonra hiç zaman kaybetmeden cumhurbaşkanlığı seçimlerine hazırlanmaya başladı.
Ulusal zafer anılarıyla Napoléon efsanesini canlandıran Louis-Napoléon, İkinci Cumhuriyet döneminde kendisini düzenin koruyucusu olarak göstererek ve toplumun her kesimine onların çıkarlarını gözetme vaadiyle kendini kabul ettirmeyi başardı. Orta sınıfa ve çiftçilere "düzen" ve "refah", yoksullara yardım sözü verdi. Geçici Hükûmet tarafından, biriken borçlarının hemen tasfiye edilmesi istenen köylüler de, kendisinin de gırtlağına kadar borcu olan ve köylülerin borçlarına bu açıdan bakacak olan "büyük isimli" Louis Napoléon'u başlarında görmek istiyorlardı. Katoliklerle, Bourbon hanedanının ve Louis-Philippe'in yandaşlarının kurduğu tutucu Düzen Partisi de Napoléon gibi bir otokratı destekledi. Napoléon, Aralık 1848'de yedi buçuk milyon oyun beş buçuk milyonunun oyunu alarak cumhurbaşkanı oldu.
Kısa sürede orduda ve yönetimde bütün kilit noktalara kendi adamlarını getirmeyi başardı. 31 Ekim'de, ilk kez Ulusal Meclis'ten çok kendisine sadık kişilerden oluşan bir hükûmet atadı.
Anayasa dört yılını tamamlayan bir cumhurbaşkanının yeniden seçilmesini önlüyordu. Anayasayı değiştirmek için gereken dörtte üç çoğunluğu elde edemeyeceğini anlayan Louis-Napoléon'un 2 Aralık'ta gerçekleştirdiği darbeye yalnız Cumhuriyetçiler karşı çıktı. 4 Aralık'ta, ülkenin pek çok yerinde olduğu gibi Paris'te de sokak çatışmalarında Cumhuriyetçiler yenilgiye uğramıştı. Louis-Napoléon Yasama Meclisi'ni dağıttı, buna karşılık genel oy hakkı tanıyan yeni bir anayasa ilan etti. Yeni anayasanın referandumla kabul edilmesinden cesaret alarak Kasım 1852'de yeni bir referandum yaptı ve Senato'nun imparatorluğun yeniden kurulmasını öngören kararının ardından III. Napoléon adıyla imparator ilan edildi (2 Aralık 1852). Ocak 1853'te Kontes Eugénie de Montijo'yle yaptığı evlilikten, "imparatorluk prensi" Louis-Napoléon Bonaparte doğdu (1856).
İmparatorluğu
III. Napoléon, finans ve sanayi burjuvalarının birbirleri arasındaki savaş nedeniyle yükselen işçi hareketine karşı zamanında önlem alamamasını değerlendirerek ve onların bu karmaşık dönemde, güçlü bir diktatoryaya olan ihtiyaçlarını kullanarak hükûmet darbesi yapmış ve zaten proleterler karşısında yeterince bunalmış olan Fransız burjuvazisi, Napoléon Bonaparte'ın kardeşinin oğlunun iktidarını kabullenmiştir.
Napoléon, "makul ölçüde özgürlük" sözü vermiş olmasına karşın, polis devleti yöntemlerini uygulamaya koydu. Buna rağmen 1852-1870 arasındaki rejimde değişiklikler yaşanmıştı. İlkin otoriter imparatorluk (1852-1860) olarak, Napoléon Bonaparte'ın otoriterliğini anımsatmakla beraber, iktisadi refaha elverişli bir düzen sağlayan sert bir diktatörlük rejimi uygulandı. 1860'tan sonra ise iç politikada hoşnutsuzluk ve muhalefet arttı; Katolikler, sanayiciler ve liberaller rejimde bir yumuşama istemeye başladılar. Bunun üzerine liberal imparatorluk dönemine (1860-1870) geçildi.
Bayındırlık yatırımlarını, demiryolu yapımını, kredi kurumlarının kurulmasını, tarım ve sanayinin gelişmesi için gereken öbür etkinlikleri hızlandırdı. Büyük teknik projeleri hararetle destekledi, mucitleri özendirdi ve modern Paris'in yeniden inşa edilmesine kişisel bir ilgi gösterdi. Öte yandan ekmek fiyatının düşük tutulmasını sağladı, işçiler için sağlık ocaklarının yapımını hızlandırdı ve işçilerle işverenler arasında hakem kurulları oluşturdu. Buna karşılık orta sınıf Louis-Napoléon'u, kendisini sosyalizm tehlikesinden koruyacak biri olarak değerlendirdi.
Napoléon, kitlesel destek arayışını fakir köylülerde somutlaştırdı. Bu dönemde köylü topraksızdı ve krediye ihtiyacı vardı. 19. yüzyıl Fransa'sının yüzde elli nüfusunu oluşturan köylüleri kendine bağlamak isteyen III. Napolyon, köylünün kredi ihtiyacını karşılayabilmek için finans burjuvazisinin desteğini aradı. Bunu sağlamak içinse finansörleri kayırıcı bir politika izledi. Sonuç olarak sanayi burjuvazisiyle arası açıldı ve bu kez kendisini tahttan edecek olan finans-sanayi burjuvaları çekişmesi tekrar başladı.
İmparator iç politikada olduğu gibi dışişlerinde de bütün yetkileri hemen kendi elinde topladı. 1815 Viyana Kongresi'yle oluşturulan ve Fransa'yı küçük düşüren Avrupa sistemini yıkmayı ve Fransa'nın bir kez daha büyük bir güç durumuna gelmesini istiyordu. Milliyetçilik ilkesi doğrultusunda "Avrupa dengesini daha adaletli ve sağlam temeller" üzerinde yeniden kuracak uluslararası bir kongre toplamayı amaçlıyordu.
İmparator, Britanya ile ortak hareket ederek ve Kırım Savaşı'nda Osmanlı İmparatorluğu'yla ittifak yaparak Akdeniz'e yayılmasını önlemek için Rusya'ya karşı savaşa katıldı. Barış koşullarının belirlendiği Paris Kongresi'nin ardından Napoléon bir bakıma Avrupa'nın hakemi olmuştu. İtalyan devrimci Felice Orsini'nin suikast girişiminin (Ocak 1858) ardından Avusturya'yı İtalya'dan çıkarmak üzere Piemonte-Sardinya ile birlikte savaşa katıldı. Solferino Çarpışması'nı (Haziran 1859) zaferle sonuçlandırdı, ama Alman Konfederasyonu'nun müdahalesinden çekinerek hemen barış imzaladı. Camillo Cavour, zayıf bir federasyon yerine İtalyan birliği talebiyle karşısına çıkınca bunun karşılığında Nice ve Savoie'yı aldı. Öte yandan Çinhindi'nde ve Batı Afrika'da Fransız gücünün yayılmasını hızlandırdı, Süveyş Kanalı'nın yapımını destekledi. 1856'dan sonra sağlık durumu kötüleşen imparator, gruplar halinde birbirlerine karşı entrikalar çeviren yakın çevresine bağımlı bir biçimde yaşamını sürdürmeye başladı. 1863'te otoriter eğilimli Eugène Rouher başbakan oldu. Buna karşılık Napoléon, demokratik bir Bonaparte'çılık yanlısı olan amcası Jérôme Bonaparte'ın yardımıyla işçileri kazanmayı denedi.
1861'de Avusturya arşidükü Maximilian'ı Meksika imparatoru olarak önerdiği Latin Amerika serüvenine girişti (Meksika'ya Fransız müdahalesi). Kurulacak And Krallığı'yla Amerika Birleşik Devletleri'nin Latin Amerika üzerinde artan etkisini dizginlemeyi umuyordu. Ama ABD, İç Savaş biter bitmez Fransa'yı çekilmeye zorladı. 1863'te Avrupa'da büyük devletler, III. Napoléon'un Avrupa'nın yeniden düzenlenmesine ilişkin bir konferans düzenleme önerisini reddettiler.
Esir Düşmesi, Sürgünü ve Ölümü
1864'te Danimarka'yı, 1866'da da Avusturya'yı yenerek Avrupa'daki güç dengesini değiştiren Bismarck yönetimindeki Prusya, Fransa için ciddi bir tehdit durumuna gelmişti. 2 Temmuz 1870'te Prusya kralının akrabası olan bir Hohenzollern prensinin İspanya tahtına aday olduğu duyuldu. Paris bunu, Prusya'nın Fransa nüfuz alanına bir müdahalesi ve ülke güvenliğine yönelik bir tehdit olarak değerlendirdi. III. Napoléon çok sevdiği gizli diplomasi yollarını kullanarak, Hohenzollern prensinin adaylıktan vazgeçmesinde önemli rol oynadı. Ama savaş yanlılarının etkisinde kalarak, Hohenzollern prensinin adaylığının bir daha asla gündeme gelmemesini talep ederek Prusya'yı küçük düşürmeye çalıştı. Sonunda 19 Temmuz'da savaş patlak verdi. Ancak ileriyi görmeden girişilen Fransız-Alman Savaşı felaketle sonuçlandı; Sedan Muharebesi'nde hantal Fransız ordusunu yenilgiye uğratan Prusya kuvvetleri, hasta imparatorun birlikleri arasında can verme arzusuna erişmesine izin vermeyerek 2 Eylül'de onu teslim aldılar ve Fransa içlerine ilerlemeye başladı. Yenilgi haberinin Paris'e ulaşması üzerine 4 Eylül'de kansız gösteriler arasında imparator tahttan indirildi ve cumhuriyet ilan edildi.
Almanlar tarafından serbest bırakılan Napoléon İngiltere'ye gitti. Orada teknolojik ve toplumsal sorunları inceledi, çeşitli yayınlarla siyasi çizgisini savundu, hatta yeniden tahta çıkmak için Fransa'ya dönmeyi bile düşündü. Geçirdiği bir ameliyattan sonra öldü. Chislehurst'deki Katolik Kilisesi'nde defnedildi. 1879'da Britanya ordusunda, Güney Afrika'da Zululara karşı savaşan oğlunun ölmesinden sonra karısı Eugénie ikisinin anısına bir manastır ve şapel yaptırdı. İkisinin cenazesi 1888'de buraya taşındı. 1920'de ölen Eugénie de ikilinin yanına defnedildi.
Hardy-Weinberg ilkesi
Gen frekanslarının hesaplanması için İngiliz matematikçisi Hardy ve Alman Weinberg'in 1908 yılında geliştirdiği formül değişmeyen popülasyonlar için geçerlidir. Temel kural kararlı popülasyon olmalıdır. Böyle popülasyonlarda bir karakterden sorumlu allellerin toplamı popülasyon içindeki o genin tamamına yani %100'üne eşittir. 100'ün 100'e bölümü 1 olacağından, bir karakterden sorumlu allellerin toplamı 1'e eşittir. p dominant karakteri, q resesif karakteri temsil eder. (p+q)=1 popülasyonu oluşturan Popülasyonda bireylerin frekansı p ve q alellerini taşıyan sperm ile yine aynı alelleri taşıyan yumurtanın döllenmesi sonucu bulunur. Yani AA+(Aa+Aa)+aa=1 olduğu gibi p2+2pq+q2=1 olur.
Gaula (Trøndelag)
Gaula Nehri, Norveç'in Sør-Trøndelag eyâletinde bulunan Gauldal Vadisi'nden akan bir nehirdir. 153 kilometre uzunluğundaki nehir kjølifjellet dağı yakınlarındaki Holtålen'den başlar.
2005 yılında Gaula Nehri 37.5 ton ile Norveç'in en çok somon balığı avlanan nehri olmuştur. Balık avcılığın da yanlış teknikler kullanılmasından dolayı bu nehirde bu konu ile ilgli 2009 yılında yeni düzenlemeler getirilmiştir.
FFV 016 mayını
FFV 016 İsveç yapımı hafif zırhlı araçlara karşı kullanılan off-route mayınıdır. Mayının Misznay Schardin etkisi ile çalışan patlayıcı ateşlenmesinin ardından havada kendinden şekillenir. Saniyede ortalama 2.000 metre hızla ilerleyen patlayıcı otuz metreden 60 mmlik zırhı delebilir. Mayının gövdesi dairesel olup çukur şeklindeki yüzü vurulacak hedefe doğru dönük durur.
Mayın normal şartlarda ağaca veya sırığa monte edilir ve komuta kontrollü olarak patlatılır. Saab Bofors Dynamics firması tarafından üretilen mayın İsveç Ordusunda kullanılmakta olup Fordonsmina 14 adıyla da bilinir.
Chevrolet Bel Air
Chevrolet Bel Air, 1950-1975 yılları arası General Motors'un Chevrolet bölümü tarafından üretilen bir otomobildir. Modelin üretimi 1976-1981 yılları arasında Kanada'da devam etmiştir.
Massı
Ması ; Kırgızistan'ın Celal-Abad İli'nin Nooken İlçesindeki köy. Nooken İlçesinin merkezi.
Nüfusu
Nüfusu - 13 880 insan (2009 sayımlarına göre)'dir.
Emir Sultan
Emir Sultan (1368 - 1429?) Osmanlıların kuruluş devrinde Bursa'da yaşamış İslam ve tasavvuf dünyasında tanınmış din adamı.
1368 yılında Buhara'da doğdu. 1430'da Bursa'da öldü. Soyu Muhammed Peygamber'in torunu Hüseyin'e dayanır. İsmi, Muhammed bin Ali, lakabı Şemsüddîn'dir. Ona, Buhara'da doğduğu için "Muhammed Buhârî", Seyyid olduğu için "Emîr Buhârî", Yıldırım Bayezid Hanın damadı olduktan sonra da "Emîr Sultan" denilmiştir.
Bursa'ya 1391'de göç etmiş ve Yıldırım Bayezid'in kızı Hundi Fatma Hatun'la evlenmiştir. 1430'da Bursa'da ölmüştür. Türbesi Emir Sultan Camii yanındadır.
391
391 (CCCXCI) çarşamba günü başlayan bir yıldır.
Rokfor
Roquefort peyniri ya da Rokfor peyniri Güney Fransa'nın Roquefort kasabasında üretilmeye başlayan içi küflü, güzel kokulu bir peynirdir. Rokfor'un yapımında Roquefort kasabası civarındaki doğal mağaraların ve sonradan bu mağaralara benzetilerek yapılan mahzenlerin olduğu kadar, Rokfor küfünün de büyük etkisi vardır. Rokfor küfü, üçte ikisi buğday unu, üçte biri çavdar unu olan bir hamurla hazırlanır. Peynirler mahzenlerde iki veya üç ay kalır. İyi bir Rokfor peyniri kavuniçi renginde, ince kabuklu, içi beyaz küf damarlı olan, tereyağı yumuşaklığında ve tadındadır. Rokfor peyniri diğer peynirlere oranla dayanıklı bir peynirdir.
Peugeot 201
Peugeot 201, Peugeot tarafından 1929-1937 yılları arasında üretilen bir otomobil modelidir. Araç 1929 Paris Otomobil Fuarı'nda tanıtılmış olup ucuz otomobil imajı ile Peugeot'yü Büyük Buhran sırasında yardım etti ve önemli bir otomobil üreticisi haline getirdi.
İrem (şehir)
Bu şehrin adı Fecr suresinin 6. ve 8. âyetlerinde geçer ve Âd Kavmi'nin yaşadığı şehir olarak tanımlanır. Eski metinlerde şehir ve topluluk hakkında, hükümdarlarının Cennet'e benzetmek amacıyla bir bağ inşa ettirdiği ve bağa 'İrem Bağı' dendiği belirtilir. Kur'an'da yazılanlara göre bu şehir ve Âd Kavmi ilâhî cezaya uğratılmış ve yerle bir olmuştur. Kur'an'da İrem şehrinden 'beldeler içinde benzeri yaratılmamış ve yüksek binalarla dolu' şeklinde bahsedilir. Kur'an dışındaki kutsal kitaplarda bu şehirden ve halkından bahsedilmez.
Arkeolog Nicholas Clapp tarafından 1990'lı yılların başında Yemen'de bulunan ve Ubar adı verilen şehrin İrem olduğuna inanılır.
Tarihsellik
İtalyan arkeolog Paolo Matthiae ve onun ekibi tarafından 1974-75 yılları arasında antik kent Tell Mardikh kazıları sırasında keşfedilen ve M.Ö. 2500 ve şehrin yıkıldığı M.Ö. 2250 yılları arasına tarihlenen Ebla tabletlerinde İrem şehrinin adı geçmektedir.
= İbn-i Haldun'un İrem Hakkındaki Yorumları = İbn-i Haldun, Mukaddime isimli eserinde İrem hakkında şöyle söylemektedir:
NGC 3780
NGC 3780, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Büyük Ayı takımyıldızı yönünde bulunur. Sc tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1789 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Ulaş Özdemir
Ulaş Özdemir (d. 1976, Kahramanmaraş), Alevi-Bektaşi müziği sanatçısı, etnomüzikolog, film müziği bestecisi.
Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi Müzik ve Sahne Sanatları Bölümü'nde etnomüzikoloji eğitimi aldı. Aynı okulda yüksek lisans ve doktorasını tamamladı. Halen İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Müzikoloji Bölümü Etnomüzikoloji Anabilim Dalı öğretim üyesidir.
Aydın (balina)
Aydın, 1992 yılında Türkiye'nin Sinop kıyılarını ziyaret edip halkın kalbini fethetmiş olan bir beyaz balina. Aydın'ın talihi kısa süre içinde sadece Türkiye'de değil, tüm dünyada medyaya yansıyıp, pek çok insanı meşgul eden bir konu olmuştur.
Aydın ile ilk karşılaşanlar
25 Ocak 1992 günü, Gerze’nin Gürzüvet (Yenikent) mevkiinde, ilk Mehmet İzmirli görmüştü onu ve - yunus dese, yunus değil – kocaman, sırtında yüzgeci olmayan beyaz bir balıkla burun buruna gelince çok korkmuştu. Ağlarını bırakıp kaçarak kıyıya varmış, balıkçılara gördüğü canavarı anlatmıştı.
Belediye Başkanı Doktor Durmuş Çetin’e de haber verilmiş; Balıkçı Rıza Eyice, yanına balıkçı “Yat Kemal’i (Kemal Özdemir) ve Yılmaz Akçaoğlu’nu da alarak motorla bu koca beyaz balığın yanına gitmişlerdi. İdemli’de (Kuruçay’da) yanına varınca, yemesi için tirsi balığı ata ata kıyıya kadar takip ettirmişler ve Gerze Limanı’na sokmuşlardı.
İnsanlardan ürkmeyen, onların verdikleri balıkları havada taklalar atarak yakalayan bu sevimli balinaya Gerze Limanı’nda yaşayan, herkesin sevdiği ’Aydın’ adlı zeká engelli şişman birinin adı verilmişti.
Geliş Hikayesi
Aydın; Ukrayna’nın Sivastopol Limanı’ndan gelmiş Beluga türü (Delphinapterus leucas) beyaz balinaydı. Beluga, Rusça’da beyaz anlamına gelen “Bielo”dan gelmektedir. Rus Büyükelçiliği’nin açıklamasına göre, Rusya Bilimler Akademisi’ne bağlı “Hayvanlar Evolüsyon ve Morfolojisi Enstitüsü”nün araştırma havuzundan kaçmıştı. Asıl adı Tishka’ydi ve sekiz yaşındaydı. İngilizlere göre de, canlı “mayın taşıyıcısı” olarak yetiştirildiği Kazachi Koyu’ndaki askeri tesisten firar etmişti; oradaki rütbesi de “Çavuş”tu.