cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yarasa
Yaşam döngüsü
Ilıman bölgelerde yaşayan yarasalar genellikle Kuzey yarımkürede Mayıs ya da Haziran, Güney yarımkürede de Kasım ya da Aralık aylarında doğarlar. Tropikal bölgelerde doğum yağmur mevsiminin başında olur. Türlerin çoğunda anne tek yavru taşır ve doğurur. Doğum sırasında yavru yarasa annenin ağırlığının %40'ı kadar ağırlığa sahip olabilir ve dişinin pelvis kemerinin iki yarısı esnek bir bağ doku ile bağlı olduğu için genişleyebilir. Dişiler doğumu kolaylaştımak için yerçekimini kullanarak genellikle kafaları yukarıda ya da yatay konumda doğururlar. Yavru muhtemelen kanatların dolaşmasını engellemek için arkası önce konumda dışarı çıkar ve dişi yavruyu kanat ve kuyruk zarlarının içine alır. Türlerin çoğunda dişiler doğum kolonilerinde toplanarak bir arada doğururlar ve birbirlerine yardımcı olabilirler.
Yavru yarasaların bakımının çoğunu anne üstlenir. Monogam türlerde baba da bunda rol alır. Bazı türlerde dişi başka yavruları da emzirebilir. Bu şekilde dişilerin üremek için doğdukları koloniye dönen türlerde koloni boyutları artış gösterir. Genç bir yarasanın uçabilmesi için erişkin gövdesine ve ön ayak uzunluğuna erişmesi gerekir. Myotis lucifugus türünde bu doğumdan sonra on sekiz gün sonra gerçekleşir. Türlerin çoğunda yavruların sütten kesilmesi seksen günden önce olur. Desmodus rotundus yavrularını bu süreden sonra da emzirmeye devam eder ve gençleri diğer türlere göre daha sonra kendi başlarına bakabilecek hâle gelirler. Bunun nedeni muhtemelen kan temelli beslenmeleri ve her gece kan emmenin zorluğudur.
Ortalama ömür
Yarasaların maksimum ömür uzunluğu benzer boyutlardaki diğer memelilerin üç buçuk katıdır. Altı türün doğal yaşam alanlarında 30 yıldan fazla yaşadığı kaydedilmiştir: Plecotus auritus, Myotis lucifugus, Myotis brandti, Myotis blythii, Rhinolophus ferrumequinum ve Pteropus giganteus. Yaşam hızı teorisi ile uyumlu bir hipoteze göre bu kış uykusunda iken metabolizma hızlarını yavaşlatmaları olgusuna bağlanır; kış uykusuna yatan yarasalar ortalama olarak yatmayan yarasalardan daha uzun ömre sahiptir. Bir başka hipoteze göre de uçma yeteneklerinin ölüm oranlarını azaltmasıdır ki bu kuşlar ve süzülen memeliler için de doğru olabilir. Birden fazla yavrulayan yarasa türlerinin ömrü genellikle tek yavru yavrulayan yarasa türlerinden daha kısadır. Mağaralara tüneyen yarasaların ömürleri de mağaralarda avlanma riskinin daha az olması nedeniyle tünemeyenlere göre daha uzun olabilir. Doğal yaşam ortamında 41 yıl sonra tekrar yakalanan bir erkek Myotis brandti türü yarasa kaydedilmiş en uzun süre yaşayan yarasadır.
Evrimi
Yarasaların hassas iskeletleri çok iyi fosilleşmez ve fosil kayıtlarında yaşamış olan yarasa cinslerinin yalnızca %12'sinin bulunduğu tahmin edilmektedir. 32 milyon yıl önceden kalma Archaeopteropus gibi bilinen en eski yarasa fosilleri günümüz küçük yarasalarına çok benzerdir. Soyu tükenmiş Palaeochiropteryx tupaiodon (48 milyon yıl önce) ve Hassianycteris kumari (55 milyon yıl önce) renklerinin tespit edilebildiği ilk memeli fosilleridir ve ikisinin de kızılımsı kahverengi olduğu bulunmuştur.
Yarasalar önceleri sivri sincapçıklar (Scandentia), uçar makigiller (Dermoptera) ve primatlarla Archonta üst takımında sınıflandırılmışlardı. Modern genetik kanıtlar artık yarasaları içinde etçilleri, pangolinleri, tek toynaklıları, çift toynaklıları ve balinaları barındıran kardeş taksonu Ferungulata ile birlikte Laurasiatheria üst takımında sınıflandırılmasına neden olmuştur. Bir çalışma da Chiroptera takımını tek toynaklılar (Perissodactyla) ile kardeş takson olarak sınıflandırır.
Farklı yarasa gruplarının filogenetik ilişkileri çok büyük bir tartışma konusudur. Geleneksel Megachiroptera ve Microchiroptera ayrımı yarasaların zaten uçma yeteneğine sahip bir ortak atadan geldiğini ama çok uzun zamandır birbirlerinden bağımsız olarak evrimleştikleri görüşünü yansıtmaktaydı. Bu hipotez küçük ve büyük yarasalar arasındaki farklılıkları tanımakta ve uçma yeteneğinin memelilerde yalnızca bir kere geliştiğini kabul etmekteydi. Moleküler biyolojik kanıtların çoğu yarasaların doğal ya da monofiletik bir grup oluşturduğu yönündedir.
Genetik kanıtlar büyük yarasaların Eosen'in başlarında küçük yarasaların dört ana soyuyla birlikte ortaya çıktığını göstermektedir. Pteropodidae, ya da büyük yarasalar familyası ile birlikte küçük yarasaların Rhinolophidae, Hipposideridae, Craseonycteridae, Megadermatidae ve Rhinopomatidae familyalarını da içeren Yinpterochiroptera ile hepsi gırtlak ekolokasyonu kullanan diğer yarasa familyalarını içeren Yangochiroptera olmak üzere iki yeni alt takım 2005 yılında yapılan bir DNA araştırmasının sonuçlarıyla desteklenerek önerilmiştir. 2013 yılında yapılan bir filojenomik araştırma da önerilen iki alt takımı destekleyen yönde bulgulara ulaşmıştır.
52 milyon yaşında olan Green River Oluşumu'nda 2003 yılında Onychonycteris finneyi fosilinin bulunması uçma yeteneğinin ekolokasyon yeteneğinin evrimleşmesinden daha önce kazanıldığını göstermektedir. Günümüz yarasalarının her iki elinde en fazla iki parmağında iki pençe olmasına rağmen Onychonycteris fosilinin beş parmağının hepsinde pençe bulunmaktadır. Ayrıca tembel hayvanlar ve gibonlar gibi dallarından altından sallanan tırmanıcı memeliler benzer şekilde arka ayakları daha uzun ve önayakları da daha kısadır. Bu avuç içi büyüklüğündeki yarasanın kısa ve geniş kanatları daha sonra gelen yarasa türleri kadar hızlı ve uzağa uçamayabileceğini göstermektedir. Onychonycteris uçarken kanatlarını sürekli çırpmak yerine muhtemelen havada kanat çırpma ve süzülme hareketlerini değişimli olarak kullanıyordu. Bu bulgular da bu yarasanın günümüz yarasaları kadar çok uçmadığını ancak ağaçtan ağaca uçtuğunu ve zamanının çoğunu tırmanarak ya da dallardan sarkarak geçirdiğini önermektedir. Onychonycteris fosilinin ayırt edici özellikleri aynı zamanda memeli uçuşunun yerde hareket eden memelilerden çok ağaçlara tırmanan memelilerden geliştiği hipotezini de destekler. Genel olarak "ağaçtan aşağı" olarak bilinen bu uçma gelişimi modelinde uçabilmek için yerde hızlı koşmak yerine yarasaların avlarının üzerine çullanmak için yükseklik ve yerçekimi avantajını kullanarak uçtuklarını önerir.
Küçük yarasaların tek bir ortak atası olmadığına işaret eden ve olması düşük ihtimalli dönüşümlerin olduğunu gösteren moleküler filojeni tartışmalıdır. Bunlardan ilki gırtlak ekolokasyonunun yarasalarda iki kere evrimleşmiş olması, bir kere Yangochiroptera ve bir kere de rhinolophoidlerde. İkincisi de gırtlak ekolokasyonunun Chiroptera takımında tek bir kaynağı olduğu ve bunun daha sonra büyük yarasaları oluşturan Pteropodidae familyasında kaybolduğu ve sonradan Rousettus cinsinde ise bir çeşit dil şaklatması sistemine evrimleşmesidir. Seslendirme geni FoxP2 dizisinin analizi gırtlak ekolokasyonunun pteropoidlerde kaybolduğu ya da ekolokasyon kullanan soylarda kazanıldığı yönünde görüş bilrdirmek için sonuç vermemiştir. Yarasalarda ekolokasyon muhtemelen ilk olarak iletişim çağrılarından gelişmiştir. Eosen yarasaları Icaronycteris (52 milyon yıl önce) ve Palaeochiropteryx ultrasonu algılayacak kafatası adaptasyonları göstermektedir. Bunlar ilk önceleri yerde böcekleri avlamak, süzülürken etraflarının haritasını çıkarabilmek ya da iletişim amaçları için kullanılmış olabilir. Uçma adaptasyonu yerleştikten sonra da uçan avların yerlerini ekolokasyon ile belirleyebilmek için daha gelişmiş olabilir. Yarasaların ekolokasyonu tek bir ortak atadan evrimleşmiş olabilir ki bu durumda Eski Dünya büyük yarasaları bunu daha sonra kaybetmiş ve yalnızca nalburunlu yarasalar tekrar kazanmıştır ya da ekolokasyon Yinpterochiroptera ve Yangochiroptera soylarında bağımsız olarak evrimleşmiştir. İşitme geni Prestin'in analizi pteroidlerde kaybolmasından ekolokasyonun bağımsız olarak en az iki kere geliştiği fikrini destekler görünmektedir ancak kokleanın ontojenik analizi de gırtlak ekolokasyonunun yalnızca bir kere evrimleştiğini desteklemektedir.
Sınıflandırma
Yarasalar plasentalı memelilerdir. Kemiricilerden sonra memeli türlerinin yaklaşık %20'sini oluşturan en büyük memeli takımıdır. Carl Linnaeus 1758 yılında bildiği yedi yarasa türünü Primatlar takımında Vespertilio cinsi içinde sınıflandırdı. Yaklaşık yirmi yıl sonra Alman doğabilimci Johann Friedrich Blumenbach yarasaları kendi takımları Chiroptera içine aldı. O zamandan beri tanımlanan tür sayısı 1.200'ün üzerine çıktı ve geleneksel olarak iki alt takımda sınıflandırıldılar: Megachiroptera (büyük yarasalar) ve Microchiroptera (küçük yarasalar/ekolokasyon kullanan yarasalar). Büyük yarasaların hepsi küçük yarasalardan daha büyük değildir. İki grubu çeşitli özellikler ayırır. Küçük yarasalar yollarını bulmak ve avlanmak için ekolokasyon kullanırken Rousettus cinsi haricindeki büyük yarasalar bunlar için yalnızca gözlerini kullanırlar. Buna bağlı olarak da büyük yarasaların görsel korteksleri iyi gelişmiştir ve iyi bir görme keskinlikleri vardır. Büyük yarasaların önayaklarının ikinci parmağında bir pençeleri olur. Küçük yarasaların dış kulakları bir halka oluşturacak şekilde kapanmaz, kenarlar kulağın tabanında birbirlerinden ayrılır. Büyük yarasalar meyve, nektar ya da polen yerken küçük yarasaların çoğu böcekçildir ve diğerleri de meyve, nektar, polen, balık, kurbağa, küçük memeliler ya da kan ile beslenirler.
Aşağıda 2019 yılında basılan Handbook of the Mammals of the World'ün (Dünya Memeliler Elkitabı) dokuzuncu baskısında çeşitli yazarlar tarafından tanınan Chiroptera takımının familyalarının sınıflandırılması verilmektedir:
Korunma
Bat Conservation International gibi gruplar yarasaların ekolojik rolleri ve karşılaştıkları çevresel tehditler üzerine olan farkındalığı artırmayı amaçlamaktadır. Birleşik Krallık'ta tüm yarasalar 1981 yılında çıkarılmış "Yaban Hayatı ve Kırsal Alanlar Kanunu" ile korunmaktadır ve bir yarasayı ya da tüneğini rahatsız etmek ağır bir para cezası ile cezalandırılabilir. Malezya Saravak'ta "tüm yarasalar 1998 yılında çıkarılmış "Malezya Yaban Hayatı Kanunu" ile koruma altındadır ama Cheiromeles torquatus gibi yarasa türleri hâlâ yerel halk tarafından yenilmektedir. Modern dönemde insanlar çeşitli yarasa türlerinin soyunun tükenmesine neden olmuştur, bunların en sonuncusu 2009 yılında soyunun tükendiği bildirilen Pipistrellus murrayi türü yarasadır.
Birçok kişi yarasaları çekmek için yarasa barınakları yapmaktadır. Yaklaşık 400.000 yarasa ile Florida Üniversitesi'nin 1991 yılında kurulan yarasa barınağı dünya üzerinde en kalabalık yapay tünek yeridir. Britanya'da II. Dünya Savaşı'ndan kalma kalın duvarlı ve kısmen yeraltında olan savunma mevzileri yarasalar için tünek hâline getirilmiştir. Yol yapımı ve diğer kentsel gelişim nedenleriyle habitata verilen zararları hafifletmek amacıyla özel olarak yarasa barınakları da inşa edilmektedir. Hassas ve tehdit altında olan yarasa türlerinin yaşadığı mağaralara insanların girişini kısıtlamak için bazen mağara girişlerine özel kapılar konulmaktadır. Bu kapılar hava akışını bozmayacak ve yarasaların girişi çıkışına engel olmayacak şekilde tasarlanmıştır ve dolayısıyla mağaranın içindeki mikro ekosistem koruma altına alınır. ABD'de bulunan 47 yarasa türünden 35'inin binalar ve köprüler de dahil olmak üzere insan yapısı binaları kullandıkları bilinmektedir. On dört tür yapay yarasa barınaklarını kullanır.
Yarasalar Afrika, Asya ve Pasifik Kıyılarında besin olarak tüketilir. Guam'da olduğu gibi bazı durumlarda besin olarak avlandıkları için soyları tehdit altına girmiştir. Rüzgâr türbinlerinin yarasaları öldürecek kadar barotravma yarattığına dair kanıt bulunmaktadır. Yarasaların tipik memeli akciğerlerinin ani hava basıncı değişikliklerine kuş akciğerlerinden daha hassas olduğu ve dolayısıyla ölümcül akciğer yarılmalarına neden olduğu düşünülmektedir. Yarasalar muhtemelen tünek yeri aramak için rüzgâr türbinlerine yaklaşmakta bu da ölüm oranını artırmaktadır. Akustik uzaklaştırıcılar rüzgâr türbinlerindeki yarasa ölüm oranını azaltmaya yardımcı olabilmektedir.
Kültürel önemi
Yarasalar memeli olmasına rağmen uçabildikleri için çeşitli geleneklerde liminal varlıklar olarak görülürler. Birçok kültürde yarasalara karanlık, ölüm, cadılık ile büyücülük ve kötü niyetlilik ile bağdaştırılır. Muskogi, Çeroki ve Apaçi halkları gibi Amerikan yerlileri arasında yarasa hilekâr ruhtur. Tanzanya'da Popobawa olarak bilinen kanatlı yarasa şeklinde bir varlığın kurbanlarına saldırarak sodomize eden, şekil değiştiren bir kötü ruh olduğuna inanılır. Aztek mitolojisinde yarasalar ölüler diyarını, yıkımı ve çürümeyi temsil ederler. Bir Doğu Nijerya masalında yarasanın eşi çalı faresinin ölümüne neden olduktan sonra gece yaşama alışkanlığına başladığını ve gündüzleri yakalanmamak için saklandığını anlatır.
Bazı kültürlerde yarasaların daha olumlu tasvirleri de bulunur. Çin'de yarasalar mutluluk, neş'e ve iyi talihle bağdaştırılır. Beş yarasa "Beş Lütuf"un sembolü olarak kullanılır: uzun yaşam, refah, sağlık, erdem aşkı ve huzurlu ölüm. Yarasa Tonga'da kutsaldır ve genellikle vücuttan ayrılabilen ruhun fiziksel görünümü olarak kabu ledilir. Orta Amerika'da Zapotek uygarlığında yarasa tanrı mısır ve bereket tanrısıydı.
William Shakespeare'in Macbeth oyununda Üç Cadı iksirlerinde yarasa kürkü kullanırlar. Batı Kültüründe yarasa gecenin ve geceleyin olan kötülüklerin bir sembolüdür. Yarasa gecenin kurgusal karakterlei ile bağdaştırılan ana hayvanlardan biridir: Kont Drakula gibi kötü adamlar ya da Batman gibi kahramanlar.
Yarasa İspanya ve Fransa'da armacılıkta kullanılmıştır ve Valensiya, Palma de Mallorca, Fraga, Albacete ile Montchauvet şehirlerinin armalarında yer almaktadır. ABD'nin üç eyaletinin resmî eyalet yarasası bulunur: Teksas ve Oklahoma için Tadarida brasiliensis ve Virginia için Corynorhinus townsendii virginianus.
Ekonomik önemi
Tarımsal haşere popülasyonlarını kontrol altında tutmaya ve böylece pestisitlerin kullanılma gerekliliğini azaltmaya yararı olan böcekçil yarasalar çiftçilere yardımcı olmaktadır. ABD'de pestisit kullanımı ve ürünlere gelen zararın önlenmesiyle yarasaların yılda 3,7 ila 53 milyar dolar arasında tasarrufa neden oldukları tahmin edilmektedir. Bu aynı zamanda çevreyi kirletecek pestisitlerin aşırı kullanımı ile gelecek nesil böceklerin bunlara direnç kazanmalarının önlenmesini de içerir.
Bir çeşit guano olan yarasa dışkısı nitrat açısından zengindir ve mağaralardan toplanarak gübre olarak kullanılır. Amerikan İç Savaşı sırasında mağaralardan toplanan güherçile karabarut yapımında kullanılmıştır; bunun yarasa guanosu olduğuna inanılmış olsa da nitratın çoğu azotlayıcı bakterilerden gelmektedir.
Yaz aylarında yaklaşık 1.500.000 kadar Tadarida brasiliensis türü yarasaya ev sahipliği yapan Teksas'ın Austin şehrinde bulunan Congress Avenue Bridge (Kongre Bulvarı Köprüsü) Kuzey Amerika'nın bilinen en büyük kentsel yarasa tüneğidir. Her yıl 100.000 kadar turist alacakaranlıkta yarasaların tüneklerinden ayrılmalarını izlemek için köprüyü ziyaret eder.
Brewster açısı
Brewster açısı (ayrıca polarizasyon açısı olarak da bilinir.) belirli bir polarizasyona sahip ışığın transparan bir dielektrik yüzeyden mükemmel şekilde geçip hiç yansımadığı geliş açısıdır. Bu açıda "polarize olmamış" bir ışık gelirse, yüzeyden yansıyan bu ışık dolayısıyla mükemmel polarizedir. Bu özel geliş açısına İskoç fizikçi Sir David Brewster'dan sonra (1781-1868) kendisinin ismi verilmiştir.
Açıklama
Işık kırıcılık indisi farklı iki ortam arasında bir sınırla karşılaştığı zaman, bir kısmı figürde gösterildiği gibi genellikle yansır. Yansıyan ışığın oranı Fresnel denklemleri ile açıklanır, ve gelen ışığın polarizasyonuna ve geliş açısına bağlıdır.
Fresnel denklemleri "p" polarizasyonuna sahip (elektrik alan gelen ışın ve yüzey normali ile aynı düzlem üzerinde polarize olduğunda) ışıkların eğer geliş açıları şu şekilde ise yansımayacaklarını öngörür
n1 ve n2 iki ortamın kırıcılık indisi. Bu denklem Brewster yasası olarak bilinir, ve bu yasayla tanımlanan açı Brewster açısıdır.
Bu duruma ait fiziksel mekanizma "p"-polarize ışığa tepki veren ortam içindeki elektrik dipollerin hareket tarzıyla niteliksel olarak anlaşılabilir. Yüzeye gelen ışığın soğurulduktan sonra iki ortam arasındaki arayüzeyde titreşen elektrik dipoller tarafından tekrar yayılması olarak hayal edilebilir. Serbestçe yayılan ışığın polarizasyonu her zaman hareket yönüne diktir. İletilen (kırılan) ışığı üreten dipoller ışığın polarize olduğu yönde titreşirler. Bu aynı titreşen dipoller ayrıca yansıyan ışığı da oluşturur. Ancak, dipoller dipol momenti yönünde enerji yaymazlar. Sonuç olarak, eğer kırılan ışık ışığın aynadan yansıdıktan sonra gitmesi gereken yöne dik ise, dipoller hiç yansıyan ışık yaratamazlar.
Temel geometri ile, bu durum şu şekilde gösterilebilir: θ1 geliş açısı ve θ2 kırılma açısı.
Snell yasasını kullanarak,
hiçbir ışığın yansımadığı geliş açısı θ1 = θB hesaplanabilir:
θB için çözüm yapılırsa:
Hava (n1 ≈ 1) içerisindeki cam (n2 ≈ 1.5) ortamında, görünen ışık için Brewster açısı yaklaşık olarak 56° iken, hava-su arayüzeyinde (n2 ≈ 1.33), yaklaşık olarak 53°'dir. Verilen ortamın kırıcılık indisi ışığın dalgaboyuna göre değiştiğinden, Brewster açısı da dalgaboyu ile değişir.
Işığın belirli bir yüzeyden belirli bir açıyla yansıdıktan sonra polarize olma durumu ilk kez 1808'de Etienne-Louis Malus tarafından gözlemlenmiştir. Kendisi, polarizasyon açısı ile materyalin kırıcılık indisi arasında bir bağıntı geliştirmeye çalışmıştır, ancak o zamanlar bulunan camların değişken niteliklerinden dolayı ümitleri suya düşmüştür. 1815'te, Brewster yüksek-kaliteli materyallerle deney yaptı ve, Brewster yasasını tanımlayarak, bu açının kırıcılık indisinin bir fonksiyonu olduğunu gösterdi.
Brewster açısı çoğunlukla "polarizasyon açısı" olarak anılır; çünkü, bir yüzeyden bu açıda yansıyan bir ışık tamamen geliş düzlemine ("s-polarize") tamamen dik şekilde polarize olur. Bir cam yüzey ya da yüzeyler yığını ışık demetine Brewster's açısında yerleştirilirse, böylelikle, polarizör olarak kullanılabilir. Polarizasyon açısı kavramı iki lineer bianizotropik yüzeyler arasındaki düzlemsel arayüzleri ele almak amacıyla Brewster dalga numarası kavramına genişletilebilir.
Uygulamalar
Polarize güneş gözlükleri su veya yol gibi güneşi yansıtan yatay yüzeylerden parıltıyı azaltmak için Brewster açısı prensibini kullanır. Brewster açısı etrafındaki geniş bir açı aralığında, "p"-polarize ışığın yansıması "s"polarize ışıktan daha azdır. Böylece, eğer güneş gükyüzünde alçalmışsa yansıyan ışık çoğunlukla "s"-polarizedir. Polarize güneş gözlükleri yatay-polarize ışığı, tercihen yatay yüzeylerden gelen yansımaları engellemek için polaroid film gibi polarize materyaller kullanırlar. Düzgün yüzeylerdeki etki en yüksek olmasına rağmen yol ve yeryüzünden gelen yansımalar da ayrıca azaltılabilir.
Fotoğrafçılar da yüzeyin altındaki objeleri çekebilmek amacıyla sudan gelen yansımayı aynı prensibi kullanarak yok eder. Bu durumda, polarize filtre kamera eklentisi doğru açıya döndürülebilir (figüre bakın).
Brewster pencereleri
Gaz lazerleri genellikle ışınların lazer tübünden ayrılmasına imkân tanımak amacıyla Brewster açısında eğilmiş pencere kullanır. Pencere bazı "s"-polarize ışığı yansıtırken "p"-polarize ışığı yansıtmayacağından, "s" polarizasyon için kazanç azalırken "p" polarizasyon etkilenmez. Bu durum, lazerin çıkışının "p" polarize olmasına neden olur, ve pencere dolayısıyla kayıpsız lazer dalgası yayılmasına imkân verir.
Kaynakça
Bu makale aynı adlı ingilizce makalesinden çevrilmiştir. İngilizce makalenin gösterdiği kaynaklar aşağıdadır.
.45-70
.45-70 daha çok bilinen adı ile .45-70 Government, Amerikan Ordusunun Springfield Model 1873 tüfekleri için Springfield Silah Fabrikası tarafından üretilmiştir. 1873 yılında .50-70 Government'ın yerini aldı. Fiziki bilgiler .45-70-405 için;
Sleight of Hand (Büyük Kaçış bölümü)
Sleight of Hand, Prison Break dizisinin onuncu bölümüdür. İlk gösterimi 7 Kasım, 2005 tarihinde Amerikan Fox kanalında olmuştur. Türkiye'de ise CNBC-e kanalında 17 Ağustos, 2006 tarihinde ilk olarak gösterilmiştir. Bölümü Nick Santora yazıp, Dwight H. Little yönetmiştir. Bu bölümde Nika Volek karakteri eklenmiştir.
Bölüm Özeti
John Abruzzi, Philly Falzone'nun Yüzbaşı Brad Bellick'e yaptığı ödemeyi durdurmasından sonra hapishane iş kollarındaki gücünü kaybetmişti, Michael ve diğer takım üyeleri hapishane işkollarına geri dönebilmek için yardıma ihtiyaçları vardı. Abruzzi, Michael'a kontrolü ele geçirebilmenin tek bir yolu olduğu bununda Otto Fibonacci'yi onlara vermeleri gerektiğidir. Michael masum bir adamı vermek istemez fakat Abruzzi ile bir plan yapar. Michael Abruzzi'den Falzone ile bir görüşme ayarlamaını ister ve Michael ona Fibonacci'nin bulunduğu yerin adresini verecektir. Onlar onu korkutmak için oraya gittiklerinde yerel şerif onları bekliyor olacak. Fibonacci'yi gözetim altında tutan karısını birkaç kez telefonla arar.
Falzone Abruzzi'den sonra Fibonacci'yi bulmaya gider onun Kanada'da olduğuna inanmıştır. RCMP polisi onlara hemen müdahale eder. Bu sırada Fibonacci Kansas gazetesini okumaktadır. Abruzzi Michael'ın yanına gider ve nasıl hissettiğini sorar. Her ikisi de durumdan memnundur, fakat beklenmedik bir şekilde rahatsızlanacaktır.
Kaçış odasında, Michael, Lincoln, Abruzzi ve Sucre kaçıştan sonra ne yapacaklarını konuşmaktadır. Abruzzi Sardinia'yua gideceğini, Sucre Maricruz'un yanına gideceğini ve Michael, Lincoln'e sessizce birlikte Darien Gap, Panama'ya gideceklerini orada yaşamlarını devam ettirmek için dalış malzemeleri satan bir dükkân açacaklarını söyler.
C-Note kaçış takımında çimento olduğunu fark etmişti. O yeni hapishane iş kollarının başkanına çalışmak için ayda 150$ vermişti. O'da bunu kabul etti. C-Note kaçış planını zihninde canlandırdı. Çünkü barakada ki yumuşak zemini fark etmişti ve kaçış planından haberdardı.
Kaiyuan Çağı
Çinli Tang Hanedanı dönemindeki Kaiyuan Çağı, politik istikrarın, toplumda barışın, ekonomik refahın sağlanmasından dolayı ve buna ek olarak eğitim, edebiyat, müzik, boyama, mimari yapı-heykeltıraşlık, din vb. konularda sağlanan ilerleme ile Çin tarihindeki en büyük altın çağlardan biri olarak gösterilir.
Sui hanedanının sona ermesinin ardından 618 yılında kurulan Tang hanedanı, Çin'i 907 yılına kadar toplam 289 yıl yönetti. Tang hanedanı, "An Shi İsyanı"yla iki döneme ayrılır. Bu iki dönemden biri, refah dönemi; diğeri ise çöküş dönemiydi. İmparator Gao Zu tarafından kurulan Tang hanedanının varisi imparator Tai Zong olarak adlandırılan Li Shimin 10 yıl süren askeri seferleriyle Çin'i yeniden birleştirdi. Tarihte Xuan Wumen Olayı olarak anılan hükümet darbesiyle tahta geçen Li Shimin, aldığı bir dizi etkili önlemle, ülkeyi, Çin'in feodal çağında eşi görülmedik bir refah dönemine soktu. Zhen Guan'ın Refah Dönemi" olarak adlandırılan zaman zarfında Çin, siyaset, ekonomi ve kültür gibi alanlarda dünyadaki diğer bütün devletleri geride bıraktı. Daha sonra İmparator Xuan Zong tarafından başlatılan Kai Yuan'ın Refah Dönemi, Tang hanedanının gücünü, halkın refahını ve toplumsal barışı daha da pekiştirdi. Ancak İmparator Xuan Zong döneminin son yıllarında yaşanan An Shi İsyanı, Tang hanedanının adım adım çöküşe yaklaşmasına neden oldu.
Susanna Thompson
Susanna Thompson (d. 27 Ocak 1958), Amerikan oyuncu. Little Giants (1994), Ghosts of Mississippi (1996), Random Hearts (1999), Dragonfly (2002) ve ABC'nin drama filmi Once and Again (1999–2002)'deki Karen Sammler rolüyle tanınmaktadır. 2012'den 2014'e kadar Moira Queen rolüyle CW dizisi Arrow 'da rol aldı.
Kariyer
Thompson, A Shayna Maidel 'deki Luisa rolüyle Dramtic Award'u kazandı. Ayrıca Agnes of God 'daki rolü için San Diego Critics Circle tarafından En İyi oyuncu dalında aday gösterildi. Daha çok Once and Again 'deki Karen Sammler, X Files 'daki Michelle Geneero ve Dark Frontier (1999) ve Unimatrix Zero (2000) filmlerindeki Bkrg Queen rolleriyle tanınmaktadır. Thompson ayrıca 1998 yapım televizyon filmi The Lake with Yasmine Bleeth 'deki Denise Hydecker rolünü de oynamıştır.
Thompson'ın en tartışmalı rolü Star Trek: Deep Space Nine 'ın "Rejoined" bölümündedir. Bölümde, Amerikan tarihinin ilk eşcinsel öpüşmesini gerçekleştirmiştir. Bölüm 30 Ekim 1995'te yayınlandı.
7 Ekim 2003'te  Law and Order: CVU 'nun 5. sezon "Mother" bölümünde yardımcı rol aldı. Bölümde Dr. Greta Heinst ismindeki bir psikiyatrist rolünde oynadı.
2006 Ocak'ının başlarında NBC drama dizisi The Blok of Daniel 'de rol aldı. 2006 Kasım'ında Yarbay Hollis Mann rolünde CBS dizisi NCIS 'de rol aldı. Ayni hafta bir başka CBS dizisi Without a Trace 'de rol aldı.
Thompson NBC dizisi Kings 'de Kraliçe Rose Benjamin rolüyle oynadı. Dizi, Mart 2009'da prömiyerini yaptı. 2012'den 2014'te kadar CW dizisi Arrow 'da Oliver Queen'in annesi Moira Queen rolünde oynadı.
Yalancı çok katlı epitel
Yalancı çok katlı epitel ya da Psödostratifiye epitel dokusu, çekirdeklerin hücre içinde farklı yüksekliklerde yerleşmiş olmaları nedeniyle, ilk bakışta çok katlıymış gibi görüntü veren epitel doku. Ancak dikkatli incelendiğinde bütün hücrelerin aynı bazal laminaya oturması nedeniyle tek katlı epitel sınıfındadır. Çok katlı görünüm, bazal laminaya oturan hücrelerin hepsinin serbest yüzeyle ilişki kuramaması, dolayısıyla çekirdeklerinin de farklı seviyede yer alması yüzünden ortaya çıkmaktadır. Hücreler de şekilleri yönünden farklılık gösterir. Bazıları bazal laminaya otururken serbest yüzeye ulaşır, bazılarının ise apikal kutupları yüzeye ulaşamaz. Yalancı çok katlı epitelin "silsiz" tipi, parotiroit ile salgı bezlerinin büyük boşaltım kanallarında ve erkek üretrasında bulunur. "Silli" tipi ise, trake ve bronşların büyük bir kısmını, östaki kanalını, timpanik boşluğun bir kısmını ve gözyaşı bezini döşer. Solunum sistemindeki salgı bezlerinden salgılanan mukus, yapışkan bir örtü oluşturup havadan giren toz ve mikroorganizmaların yakalanmasını sağlar. Hücrelerin apikal yüzeylerindeki siller, içine giren toz ve mikroorganizma bulunan mukusu vücudun dışına doğru iter.
Baharözü, Ulaş
Baharözü, Sivas ilinin Ulaş ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Ulaş ilçesinin kuzeybatı kesiminde, ilçe merkezine 20 kilometre uzaklıkta bulunan Baharözü köyünün eski ismi, Buğayırözü şeklindedir. Eskiden bu bölgede ormanlık alanlar mevcut olup Kangal, Ulaş, Şarkışla ve Tonus (Altınyayla) ilçelerine yağan yağmurun bu bölgeden başlamış olduğu anlatılmaktadır. Yağmurun bu bölgede başlaması ve çok yoğun bir şekilde diğer ilçelere doğru ilerlemesi nedeniyle bu bölgeye "Buğayır özü" adı verilmiştir. Buradaki ağaçların kesilmesiyle yağmurun azaldığı tespit edildiğinden yöre halkınca buradaki ağaçların kesilmesi de günah sayılarak yasaklandı. Köyün adı, 1916 yılı kayıtlarında ise Bağırözü olarak geçmektedir.
Daha önceleri Sivas ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Sivas ili Ulaş ilçesine bağlandı. 31 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Düğnük Kaya
Düğnük Kaya (Döğnük Kaya) veya Dünük Kaya (Dönük Kaya) yöredeki farklı söylentilerde bahsedilen bir yerdir. Özellikle taş kesilme efsanelerinde adı geçer. Anlatılanlara göre çobanın biri dağda susuz kalınca Allah'tan yardım ister ve iki koyun adakta bulunur, bunun üzerine kaya yarılarak içinden su çıkar. Ancak çoban adaklarını yerine getirmez üstelik onlara karşılık iki pire öldürerek dalga geçer. O anda kendisi ve sürüsü taşa dönüşürler. Geçmişte bu yerde adak kurbanlarının kesildiği ve dilek tutulduğu bilinmektedir.
Gelin Kayası etrafında evlenen kızların döndürülerek dilek dilemesi eskiden sık rastlanan ama artık uygulanmayan bir gelenektir.
Topak Kaya
Efsaneye göre genç bir kız yün eğirerek halat yapıp bu kayayı sırtına alarak bulunduğu yere getirmiştir. Burada eski bir yerleşim yeri olduğuna dair bulgular elde edilmiştir.
Tek katlı prizmatik epitel
Tek katlı prizmatik epitel ya da tek katlı silindirik epitel, tipinin yüzeyine paralel geçen kesitlerde tek katlı kübik epitelde olduğu gibi mozaik görünüm vardır, ancak hücrelerin çokgen olan sınırları daha küçüktür. Dik kesitlerde ise hücrelerin boyları kübik epitellerden daha uzun görülür. Epitel hücrelerin çekirdekleri hücrenin bazal tarafında yakın yerleşim gösterir ve genellikle fusiform çekirdekleri ile kolay tanınan bir epitel türüdür. Çekirdeklerin uzun ekseni bazala dik, hücrenin uzun eksenine paralel olarak yerleşmiştir. Çekirdekler hücrelerin ortasında değil, bazal sitoplazma tarafına çekilmiş olarak bulunurlar. Tek katlı prizmatik epitel hücreleri, midenin kardia bölgesinden itibaren anüse kadar tüm sindirim kanalını döşer. Burlarda sindirim salgılarının salınımından ve sindirim sonucunda oluşan besin maddelerinin emiliminden sorumludur. Bununla beraber, birçok bezin salgı kanallarında da bulunur. Safra kesesinin iç yüzü de tek katlı prizmatik epitel ile döşelidir. Aynı zamanda mukus salgılıyor olmalarına rağmen mide mukozasının iç yüzü örtü epiteli olarak tek katlı basit prizmatik epitel görünüşündedir. Böbreklerin toplayıcı kanallarının son kısımları gene basit prizmatik epitelle döşelidir.
Sakin Ol (film)
Sakin Ol, Zhang Yimou’nun 1997 yapımı filmi. Yimou'nun Gong Li’siz ilk filmi olan Sakin Ol'un orijinal adının tam çevirisi: “Söyleyecek bir şeyin varsa güzelce söyle.” Âşık olduğu kadının iş arkadaşları tarafından hırpalanmasına tanık olan bir adamın yaşamı üstüne kurulu çağdaş bir komedi olan film, Pekin’i yaşamak ve yaşatmak için kentin o eşine az rastlanır çekicilikteki atmosferine gerçekçi ve zevk aşılayan bir şekilde yaklaşmaktadır.
Öykü, anlaşılmak konusunda zorluk çıkarmamasının yanında, büyüleyici atmosferi, karmaşık duruşu ile izleyicinin bilincini açık tutmaya zorlar. Evler, dekorlar, lokantalar ve duvar resimleri yöresel ve otantik olanın çekiciliğini yansıtır. Konuşmalar ve değişen durumlarla yeni boyutlara uzanan öykü, bu akış süreci içinde ilginçliğini yitirmez. Filmin önceki Yimou filmleriyle olan en önemli farkları sınır tanımayan kamera devinimleri ve serbest bırakılmış, doğaçlama izlenimi uyandıran oyuncu yönetimidir. Ve Yimou’nun sıradan karakterleri sıra dışı durumlarla sosyal ve karakteristik değişimlere uğratma anlayışı, özellikle entelektüel izleyiciyi büyüleyen bir başkalaştırma eylemi olarak Sakin Ol’da da güçlü bir biçimde kullanılır.
Abdurrahman Şeref
Abdurrahman Şeref Efendi (1853 - 18 Şubat 1925), son Osmanlı vakanüvisi ve devlet adamı.
Asıl adının Abdurrahmân Şerafeddîn olduğu Sicill-i Ahvâl kayıtlarında yazmaktadır. "Efendi" lâkabı kendisinin hitap için seçtiği ve arzu ettiği bir kelimeydi. İstanbul'da doğan Abdurrahman Şeref 1873'te Mekteb-i Sultani'den mezun oldu. İlk önceleri tarih ve coğrafya öğretmenliği yaptı. Daha sonra Mektebi Mülkiye'de ve Galatasaray Lisesi'nde müdürlük yaptı. 2 defa Maarif Nazırlığı görevinde bulundu. 1909 tarihinde vakanüvislik görevine getirildi. Osmanlı Devleti'nin resmi tarihçiliği olan vakanüvislik görevini 1 Kasım 1922 tarihinde saltanatın kaldırılışına kadar sürdürdü. Abdurrahman Şeref bu görevi sırasında bir ara 1918'de Evkaf Nazırlığı da yaptı.
Kurtuluş Savaşı'ndan sonra 11 Kasım 1922'de (1. dönem) TBMM Genel Kurulunu ziyaretinde, farklı görüşlere mensup pek çok milletvekilinin ortak önergesiyle selamlanmış olması (beyanı hoşamedi) ve bunun Meclis zabıtlarında gösterilmesi popülerliğinin bir göstergesi olarak görülebilir. 1923 tarihinde 2. dönem meclisine İstanbul milletvekili olarak girdi. En yaşlı üye olduğu için 2. dönem meclisini başkan olarak açtı. 1925 tarihinde ölen Abdurrahman Şeref'in cenazesi Edirnekapı dışındaki aile mezarlığına defnedildi.
Eserleri
Abdurrahman Şeref, resmi görevleri yanında çeşitli ilmi faaliyetlerde de bulunmuş, çoğu ders kitabı özelliğinde birçok eser kaleme almıştır. Tarih- Osmânî Encümeni'nin başkanlığını da yapmış, bu kurumun yayın organı olan Tarih-i Osmânî Encümeni Mecmuası'nda çeşitli makaleler yazmıştır.
Bunlar dışında bazı gazetelerde çıkan yazılarını Tarih Musâhabeleri adı altında toplamıştır. Dönemin politikasına uygun olarak yazılan ve müellifin vakanüvisliği sırasında ve İkinci Meşrutiyet'in olaylarını içeren Vekayinâme adlı eserini ise yayınlamamıştır. Abdurrahman Şeref, kendinden önce vakanüvis görevinde bulunan Lütfî Efendi'nin eserinin 8. cildini çeşitli ilavelerle yayınlamıştır. Diğer eserleri şunlardır:
Hatırla Sevgili (dizi müzikleri)
Hatırla Sevgili dizisinde iki sezon boyunca dizi için yapılan Kemal Sahir Gürel, Hüseyin Yıldız, Mustafa Nuhut, Erdal Güney, Seyithan Kızıl, Eylem Aktaş ve Atakan Akdaş gibi isimlerin imzasını taşıyan özgün müziklerin yanı sıra Zülfü Livaneli, Mehmet Güreli, Ayten Alpman, Dario Moreno ve Nancy Sinatra gibi hem yerli hem de yabancı sanatçıların parçaları kullanılmıştır.
Heroes bölümleri listesi
Bu liste, 25 Eylül 2006'da yayınlanmaya başlanmış olan Heroes dizisinin bölüm listesidir. 25 Eylül 2006 ile 21 Mayıs 2007 arasında ilk sezonu yayınlanan dizi, bu aralıkta 23 bölümünü izleyicilerle buluşturmuştur. 24 Eylül 2007'de yayınlanmaya başlanan 2. sezonu ise yazarlar grevi nedeniyle sadece 11 bölüm yayınlanarak 3 Aralık 2007 tarihinde bitmiştir. Şu anda 3. sezonu oynanmakta olan dizinin on üçer bölümlük 2 cilt olarak yayınlanması planlanmıştır. Villains yani Kötüler başlıklı ilk cilt 22 Eylül 2008'de yayınlanmaya başlanmış ve 18 Aralık 2008'de sona ermiştir. Şu an yayınlanan bölümlerin de dahil olduğu Fugitives yani Kaçaklar cildi verilen sezon arasından sonra 2 Şubat 2009 tarihinde yayınlanmaya başlanmıştır. Bu cilt, dizinin üçüncü sezonu ile birlikte 27 Nisan 2009 tarihinde bitmiştir. Bu üç sezonda toplam 59 bölümü yayınlanmıştır.
Anadolu gelengisi
Spermophilus xanthophrymnus veya Anadolu gelengisi, Anadolu yer sincabı , Anadolu tarla sincabı Spermophilus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Çok katlı kübik epitel
Çok katlı kübik epitel. Çok yaygın görülen bir epitel türü değildir. Kat sayısı genellikle ikiyi geçmeyen birkaç sıra kübik hücre tabakasından oluşur. Bazı ter ve tükürük bezlerinin boşaltım kanallarında ve meme bezlerinin geniş kanallarında görülür.
Gülistan, Şefaatli
Gülistan, Yozgat ilinin Şefaatli ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 60 km, Şefaatli ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Bulut
Bulut, serbest bir hava kütlesinde toplanmış, gözle görülebilir su damlacıkları, buz kristalleri veya her ikisinin karışımından oluşan yapıdır. Bulutlar yer seviyesinden yüksekte bulunur. Yer seviyesinde oluşan sığ bulut katmanları ise sis olarak adlandırılır.
Atmosferde yoğunlaşan su buharı küçük su damlacıklarını ve genellikle 0,01 mm çapındaki buz kristallerini meydana getirir. Milyarlarca damlacık ve kristal bir arada bulut denilen yapıyı oluşturur. Bulutlar tüm görünür dalga boyutlarını yansıtır. Genellikle beyazdır ancak gri veya siyah olarak da görünebilirler. Gri ya da siyah görünmelerinin sebebi, kalınlıkları nedeniyle güneş ışığının geçmesine izin vermemeleridir.
Adlandırma
Bulutlar görünüşlerine göre adlandırılırken başlıca dört Latince kökenli kelime ve bunlardan türetilmiş ekler kullanılır:
Bunlar haricinde kullanılan bir diğer önek olan alto- Latince altus "yüksek" sözcüğünden gelmesine rağmen adında alto bulunan bulutlar genellikle orta seviye bulutlarıdır.
Başlıca bulut tipleri
Bulutlar deniz seviyesinden yüksekliklerine göre yüksek, orta ve alçak derece bulutları olmak üzere 3 ana gruba ayrılırlar. Yaygın sınıflandırma şöyledir:
Başlıca on adet bulut tipi vardır: sirrüs, sirrokümülüs, sirrostratüs, altokümülüs, altostratüs, nimbostratüs, stratokümülüs, stratüs, kümülüs ve kümülonimbüs. Bulutlar fiziksel özelliklere göre sınıflandırılırlar. Bulut adları genellikle Latince kökenlidir. Bulut isimlerini şöyle sıralayabiliriz;
Stratüs, Kümülüs, Staratokümülüs, Kümülonimbüs, Altastratüs, Nimbastratüs, Altokümülüs, Sirrostratüs, Altokümülüs, Sirrus.
Wedding for Disaster
"Wedding for Disaster", "Simpsonlar"'ın yirminci sezonunun on beşinci bölümüdür. ABD'nin Fox kanalında 29 Mart 2009'da yayınlanmıştır. Bölümde, Homer ve Marge'ın ikinci evliliklerinin geçersiz olduğu ortaya çıktığı için yeniden evlenmeye karar verirler. Evlilikten hemen önce Homer kaybolur. Lisa ve Bart, Figüran Bob tarafından kaçırılmış olduğundan şüphelenir. Bölümde yazarlığı Joel H. Cohen, yönetmenlik görevini ise Chuck Sheetz üstlenmiştir. Konuk oyuncu Kelsey Grammer, Figüran Bob rolündedir. Bölüm, televizyon eleştirmenlerinden genelde olumlu yorumlar almıştır. Amerika yayınında bölüm 6,58 milyonluk bir izleyici kitlesine sahip olmuştur.
Bulut
Başlıca bulut tipleri
Stratüs:
Wedding for Disaster
Homer'ın işkence gördüğü odaya verilen seste değişiklik olması Testere filminden esinlenilmiştir.
Bulut
Başlıca bulut tipleri
Bulutlardan en alçakta bulunan tür stratüstür. Genellikle geniş bir alana yayılan stratüsler gri tonlarda olur. Bu bulutlara deniz kıyılarında ve dağ eteklerinde sık rastlayabilirsiniz. Çiselemeye neden olan stratüsler, atmosferin yere yakın bir katmanının soğumasıyla oluşur.
Kümülüs: Kümülüs de alçakta bulunan bir bulut türüdür. Kümülüsler çok soğuk havalarda buz kristalleri bulundurabilir. Bu yoğun bulutların beyaz renkli üst kısmı karnabahara benzetilir. Alt kısımları daha koyu renkli olabilir. Küme, kubbe ya da kule benzeri şekiller alarak büyür ve yağışlara neden olurlar. Atmosferin yere yakın katmanlarında havanın soğumasıyla oluşurlar.
Stratokümülüs:
Kümülonimbüs:
Bu bulut da alçak bulut cinslerinden. Koyu renkli ve büyük olmaları bu bulutların en belirgin iki özelliği. Biçimi sürekli değişen bu bulutlar, yukarı doğru büyüdüğü için alçak bulut seviyesinden yüksek bulut seviyesine kadar uzanır. Kümülüslerin yukarı doğru genişlemesiyle oluşabilir ve sağanak yağışlara neden olabilir.
Orta yükseklikteki bulut cinslerinden biridir. Bu bulutlar gökyüzünün büyük bir bölümünü kaplar ve gri ya da mavi tonda olur. Tabakalar hâlindeki, çizgili yapıdaki altostratüsler hafif bir yağmura ya da kara neden olur. Geniş bir alana yayılmış hava katmanının yavaş yavaş yükselmesiyle veya nimbostratüslerin incelmesiyle oluşurlar.
Orta yükseklikteki bulut cinslerindendir. Bu gri bulutlar Güneş'i örtüp kaplamasıyla bilinir. Bu bulut türü de yukarıya doğru büyür ve alçak bulut seviyesinden yüksek bulut seviyesine kadar uzanır. Sürekli yağan yağmura ya da kara neden olmasıyla öne çıkar. Altostratüslerin kalınlaşmasıyla oluşur.
Altokümülüs:
Bir diğer orta yükseklikteki bulut türü ise altokümülüstür. Bu bulutlar gri tonlarında ya da beyaz olur. Katmanlı, parçalı bir görünümüne sahip olan altokümülüsler sıcak havalarda bir fırtınaya işaret edebilir. Geniş bir hava kütlesinin yükselerek soğumasıyla oluşabilirler.
Sirrostratüs:
Yüksek bulut cinslerinden bu bulut saydam, ince bir tabakada gibi görünür. Bu bulutlar gökyüzünde her yeri kaplayabilir. Güneş ya da Ay etrafında hale oluşturabilir.
Sirrokümülüs:
Sirrus:
En yüksekte bulunan bulut cinslerinden biridir. İnce, lifli ya da parçalı bir görünümüne sahip olan bu bulutlar beyaz olur. Açık havada görülür. Sirrostratüslerin değişime uğramasıyla oluşurlar.
Gökyüzünde yükseklere çıkıldıkça hava soğuduğundan havadaki su buharı yoğunlaşır ve küçük damlacıkları oluşturur. Damlacıklar bir araya gelerek bulutları oluşturur. Bulutların içindeki küçük damlacıklar bir araya geldikçe büyür ve yağmur damlalarını oluştururlar. Damlalar büyüyüp ağırlaştıkça yer çekiminin etkisiyle artık bulutta duramaz ve yağmur olarak yağar.
Ogowe Nehri
Ogooué (veya Ogowe), 1.200 km uzunlukdan fazla olup, Gabon'un batı merkezi Afrika'daki birinci sıradaki nehridir. Kongo Cumhuriyeti, Kamerun ve Ekvator Ginesi içindeki bazı kollarıyla onun tüm havzası Gabon ülkesindedir.
Havza
Mpassa Nehri Ogooué Nehri'nin bir koludur. Ndjoumou Nehri Mpassa Nehri'nin bir ana koudur.
Ekonomi
Ogooué, Ndjole'den Gine Körfezi'ne kadar deniz trafiğine uygundur. Port Gentil Limanı'na kereste getirmek için kullanılır.
Ogowe havzası Lope Ulusal Parkı gibi pek çok parkı içerir.
Su havzası alanı bir km²ye 4 kişinin düştüğü ortalamaya sahiptir. Nehir boyunca yer alan kasabalar, Ayem, Adane, Loanda, Lambaréné, Ndjole, Booué, Kankan, Maulongo, Mboungou-Mbadouma, Ndoro, Lastoursville, Moanda ve Franceville (Kongo sınırına yakın) dır.
İlk Avrupa'lı kâşif Pierre Savorgnan de Brazza 1870li yıllarda bu alana seyahatte bulundu. Dinozora benzeyen doğal yaratıkları ısrarla rapor etmesi, yakın zamanlarda Ogooué Nehri kolunun kuzeyine ve Kongo Nehri'nin bataklıklarına seferlerin düzenlenmesini motive etti.
Irmağa karışan akarsular
Ogowe Nehri ağıdaki çeşitli akarsu kollarını bünyesine alır:
Serindere, Ardeşen
Serindere, Rize ilinin Ardeşen ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1946 yılında yayınlanan Türk kaynağında Kaskuri, 2009 yılında yayınlanan Lazca yer adları sözlüğünde Lazcada "soğuk dere" anlamına gelen Kyaskuri/Çaskuri olarak geçmektedir. Köy, 1999 yılında Armağan köyünden ayrılarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Coğrafya
Köy; Rize il merkezine 57 km, Ardeşen ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.
Çok katlı yassı epitel
Çok katlı yassı epitel, bir bazal membran üzerinde katmanlar halinde sıralanmış skuamöz (yassılaşmış) epitel hücrelerinden oluşur. Bazal membran ile sadece bir katman temas halindedir; diğer katmanlar ise yapısal bütünlüğü korumak için birbirine yapışıktır. Her ne kadar bu epitel yassı olarak adlandırılsa da, birçok hücre yassı olmayabilir; ki bu adlandırma epitellerin yüzeydeki hücre tipine göre adlandırılması geleneğinden kaynaklanmaktadır. Daha derin katmanlarda hücreler kolumnar veya kübik olabilir. Hücreler arası boşluk içermez. Bu epitel türü vücudun sürekli olarak aşınmaya maruz kalan bölgeleri için idealdir, çünkü bazal membran açığa çıkmadan dıştaki katmanlar sırayla dökülüp yenilenebilir. Derinin en dış tabakasını ve ağız, yemek borusu ve vajinanın iç yüzeyini oluşturur.
Memelilerin, sürüngenlerin ve kuşların epidermisinde, çok katlı yassı epitel yüzeyin dış katmanını stratum korneum adı verilen keratin tabakası oluşturur. Stratum korneum keratinize ve ölü olan skuamöz hücrelerden oluşur. Bu hücreler periyodik olarak dökülür.
Guy Verhofstadt
Guy Verhofstadt (d. 11 Nisan 1953, Dendermonde), Belçika'da Açık Flaman Liberaller ve Demokratlar'ın (VLD) genel başkanı. Verhofstadt 12 Temmuz 1999'dan beri Belçika'da başbakanlık görevini yürütüyordu. 10 Haziran 2007'de genel seçimlerde yenilgiye uğradı ve ertesi gün istifasını sundu. 2014 Avrupa Parlamentosu seçimlerinde Avrupa Komisyonu Başkanlığına Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı'nden aday olarak gösterilmiştir. 2009 yılı itibarıyla Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı'nın Avrupa Parlamentosu'nda grup başkanlığını yapmaktadır.
Kuyruklu a
1674'te İsveç mahkemesi ile "magistrate" arasındaki bir protokolde Fransızca'daki "" sesini veren harfin yerine "@" işaretinin kullanıldığı görülmektedir.
Bu işaret klavyede Q tuşu (F klavyede F tuşu) ve ALT GR veya ctrl ve alt tuşlarına birlikte basılarak ya da ALT tuşuna basılı tutularak nümerik klavyeden 64 rakamı girilerek yazılır. En yaygın kullanıldığı yer e-posta adresleridir, kullanıcı ve elektronik postanın gideceği posta sunucusunun adlarının birbirinden ayrılmasına yarar.
Konuşma diline İngilizcedeki okunuşundan (at: ...da) olarak geçmiştir. İngilizcede bir adresin bulunduğu sunucuyu bildirmek anlamında "adım@xsunucusu.com" (xsunucusu'nda adım) denmesinden ileri gelmiştir.
Yaygın olan bir söylentiye göre, deniz ticaretinin yoğun olduğu yüzyıllarda büyük Portekiz ticari filolarında kullanılan bu işaret, daha sonra bilgi aktarımının bir simgesi olarak internete özgü duruma gelmiştir.
Amerika'da yapılan bir ankette e-posta adreslerinde adla sunucu adı hangi işaretle ayrılsın diye sorulduğunda $ yerine @ seçilmiştir.
Aspern
Aspern günümüzde Viyana'nın 22. Şehir Bölgesi olan Donaustadt'ın bir parçasıdır. Küçük bir parçesı 2. Şehir Bölgesi Leopoldstad'ın sınırları içindedir. 340 futbol sahası (yaklaşık 204 hektar) büyüklüğünde bir alanı kaplamaktadır. 1904 yılına kadar bağımsız bir köy olmuştur.
Tarih
21-22 Mayıs 1809 Aspern-Essling Muharebesi'yle tarihe geçmiştir. Arşidük Karl yönetimindeki Avusturya ordusu Napolyon'u burada yenmişti. 1858 yılında St. Martin Kilisesi'nin önüne savaşta ölen askerilerin anısına Aspern Aslanı heykeli dikilmiştir.
Aspern köyü Viyana'nın en eski yerleşim yerlerinden biridir. Köyün en eski kayıtları 1258 yılına Asparn adıyla tarihlenmektedir. I. Viyana Kuşatması (1529) ve II. Viyana Kuşatması (1683) sırasında ağır bir şekilde tahrip edilmişti. Günümüzdeki Aspern Mezarlığı 1892 yılında kurulmuştur. Tarımsal açıdan gelişmiş Aspern köyü 1904 yılında 21. Şehir Bölgesine bağlanmıştı. 1938'de ilçe 22. Bölge'ye bağlanmıştı. 1954 yılında 22. Bölge bugünkü adını aldı.
1912 yılında Aspern havaalanı açıldı. Bu havaalanı II. Dünya Savaşı'na kadar Avusturya'nın sivil ve askeri havacılık merkezi olmuştu. Savaştan sonra Rus işgal kuvvetleri tarafından işgal edildi. Havaalanı 1977 yılında kapatıldı.
NGC 3384
NGC 3384'ün merkezi bölgesinde bulunan yıldızların büyük yaşları, yapılan renk analizleri sonunda doğrulanmıştır. %80'den fazla bir milyar yaşını aşan P II yıldızı bulunmuştur.
Gökada Grup Bilgisi
NGC 3384, M96 Grubu'nun bir üyesidir. Bu grup Aslan takımyıldızında bulunur ve bazı Kaynakçada "Aslan I Grubu" (''Leo I Group!!)olarak da geçer. Grup, M95, M96 ve M105 gibi Messier nesnelerini de içerir. Tüm bu nesnelere diğer gökyüzü nesnelerine göre çarpıcı bir şekilde yakınız.
Çok katlı prizmatik epitel
Çok katlı prizmatik epitel ya da çok katlı silindirik epitel, yaygın bir epitel türü değildir. Bazal laminaya oturan derin yerleşimli hücreler düzensiz şekilli ve çok yüzlü yapıdadır. Sadece yüzeydeki hücreler silindiriktir. Prostatta, tükrük bezlerinin kanallarının bir bölümünde ya da üretranın bir bölümünde görülür. Çok katlı prizmatik silli epitel ise, yumuşak damağın burun tarafında, larinkste ve fetus özefagusunda geçici olarak embriyonik dönemde bulunur.
Paris Barclay
Paris KC Barclay, 30 Haziran 1956, Chicago, Heights, Illinois doğumlu Amerikalı TV yönetmeni ve yapımcısı. 1990'ların başından beri TV programlarının yönetmenliğini yaptı.
NYPD Blue bölümlerindeki yönetmenliği ile Emmy Ödülü kazandı.
Çok katlı prizmatik epitel
İnsan vücudunda yalnızca gözün konjunktivası ve büyük bezlarin kanalları gibi küçük alanlarda bulunur.
Västerbotten (il)
Västerbotten ili (İsveççe: Västerbottens län), İsveç'in kuzeyinde yer alan Västerbotten, Lapland ve Ångermanland bölgeleri üzerinde kurulu olan bir ildir. İlin komşuları arasında Västernorrland, Jämtland ve Norrbotten bulunur. Ayrıca ilin batısında Norveç sınırları, doğusunda Botni Körfezi kıyıları bulunur. İlin yönetim merkezi Umeå'dur.
Bölgeler
Västerbotten ili, kendisiyle aynı adı taşıyan Västerbotten bölgesinin tamamını, Lapland ve Ångermanland bölgelerinin de bir kısmını kaplar.
Yönetim
İlin bir yönetim kurulu bulunmaktadır. Bu kurul, İsveç yönetimine bağlı olup, yöresel anlamda sağlık, eğitim, güvenlik ve ulaşım gibi konularda yöre ihtiyaçlarını karşılamaktadır. İl, vali tarafından yönetilmektedir. Västerbotten İl Meclisi veya Västerbotten Läns Landsting, ülkedeki yirmi bir il meclisinden biridir.