cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muhammed'in Mekke dönemi
İlk Vahiy ve Peygamberliği
Oku! Kalemle (yazmayı) öğreten, (böylece) insana bilmediğini bildiren rabbin sonsuz kerem sahibidir. (Kur'an ) Bazı rivayetlere göre, Muhammed ilk vahiylerini aldıktan sonra çok korktu, ancak Cebrail yaklaştı ve ona Allah'ın bir elçisi olarak seçildiğini söyledi. Muhammed ardından eve döndü ve karısı Hatice ile birlikte Hatice'nin amcasının oğlu ve Hristiyan bir keşiş olan Varaka bin Nevfel'in yanına gittiler. Varaka, Muhammed'i teselli etti ve kendisine son peygamber olduğunu açıkladı. Öte yandan Şii geleneği, Muhammed'in Cebrail'in ortaya çıkışına ne şaşırdığını ne de korktuğunu, aksine onu bekliyormuş gibi karşıladığını savunur.
İlk vahyi, Muhammed'in kendini dualara ve ibadetlere daha fazla teslim ettiği ve korkuyla geçirdiği üç yıllık bir zaman dilimi (fetret-i vahiy) izledi. Vahiyler yeniden başladığında rahatladı ve uyarmaya başlaması emredildi. Konuyla ilgili bazı ayetler şöyledir:
Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı. (Kur'an )
Din tarihçisi Welch'e göre bu vahiylere gizemli nöbetler eşlik ediyordu ve raporların daha sonraki Müslümanlar tarafından sahte olması pek olası değil. Muhammed, kendi düşüncelerini bu mesajlardan ayırabileceğinden emindi.
Misyonu
Muhammed'in misyonu, tektanrıcılığı (tevhid) vaaz etmeyi içerir. Kur'an, Muhammed'den Rabbinin adını duyurmasını ve övmesini ister. Ona putlara tapmasını veya diğer tanrıları Tanrı (Allah) ile ilişkilendirilmemesini, yalnızca tek Tanrı'ya ibadet etmesini ister. Kur'an'a göre, Muhammed'in ana görevlerinden biri, eskatolojik (Ahiret) cezaları konusunda uyarmaktır (Kuran, Kuran ). Bazen Kuran açıkça Kıyamet Günü'ne atıfta bulunmaz, aynı zamanda nesli tükenmiş bazı toplulukların tarihinden örnekler verir ve Muhammed'in çağdaşlarını benzer felaketler konusunda uyarır (Kuran ).
Erken Vahiy Dönemi
Muhammed, mesajını önce karısı Hatice'ye iletti. Karısı mesajını tasdik etti ve Muhammed'den sonraki ilk Müslüman kişi oldu. Ardından kuzeni Ali'ye, evlatlık oğlu Zeyd'e, dadısı Ümmü Eymen'e ve en yakın arkadaşı Ebu Bekir'e anlattı ve hepsi de kabul etti. Muhammed'in eşitlik ilkesine uygun olarak köleleri özgür kılmak için satın alan Ebu Bekir, çok sayıda din değiştireni cezbetti. Bununla birlikte, din değiştirenler küçük kaldı ve Muhammed sessizce, küçük ama ruhen güçlü bir topluluk oluşturmaya odaklandı.
613 civarında Kur'an, Muhammed'e "en yakın akrabalarınızı uyarmasını" emretti. Muhammed bunun üzerine bir gün Safa Tepesi'ne çıktı ve tüm Mekkelileri açıkça İslam'a davet etti. Muhammed'in yalan söylediğini daha önce hiç duymamış olan kabile liderlerinin ona inanacaklarına dair güvenceler aldıktan sonra, Allah'ın birliğini ilan etti. Daha sonra Muhammed, mesajının özünü ilettiği ve savunduğu bazı akşam yemekleri düzenledi. Bu yemeklerde Muhammed, akrabalarına İslam'ı anlatıyordu. Daha sonraki yıllarda amcaları Hamza ve Abbas onun davetini kabul etmesine rağmen, yine amcalarından biri olan Ebu Leheb'in şiddetli muhalefetiyle karşılaştı.
Mekkelilerin çoğu bunu görmezden geldi ve birkaçı onunla alay etti, bazıları da onun takipçisi oldu. İbn Sad'a göre, bu dönemde Kureyş kabilesi, "Söylediklerini eleştirmedi... Gruplar halinde otururken, yanlarından geçerken, ona işaret edip, 'Cennetten konuşan Abdülmuttalib boyunun gençliği vardır ' '' derlerdi.
Welch'e göre ise, bu dönemdeki Kur'an ayetleri "dogmatik bir tek tanrıcı anlayışa değil, güçlü bir genel ahlaki ve dinsel çekiciliğe dayanmaktadır". Ana temaları, insanın yaratıcısına karşı ahlaki sorumluluğunu içerir: ölülerin dirilişi, ahiret günü, ardından cehennem azabı ve cennetteki mükafatların açıklamaları; İnsanların açgözlülüğünü ve yoksulları bastırmalarını hesaba katacak daha büyük bir gücün varlığını göstermek için Tanrı'nın işaretleri olarak doğa ve günlük yaşamın harikaları, özellikle deinsan olgusu.
Muhammed'in ilk döneminde inananlardan beklenen dini görevler azdı: Tanrı'ya inanmak, günahların bağışlanmasını istemek, sık sık dua etmek, başkalarına özellikle muhtaç olanlara yardım etmek, aldatmayı reddetmek, iffetli olmak, yeni doğmuş ve küçük yaştaki kızları öldürmemek...
İslam'a giren ilk kişiler üç ana grupta toplanabilir: büyük tüccarların küçük kardeşleri ve oğulları, kabilesinde birinci sıradan düşen veya onu elde edemeyenler ve zayıf, çoğunlukla korumasız yabancılar. Kureyş oligarşisi, imtiyazlarını kaybetmek zorunda kalacakları için Muhammed'in mesajını reddetti. Kureyş, muhaliflerinden daha az güçlü bir kabileden geldiği için Muhammed'i de peygamber olarak kabul etmedi.
Abdullah bin Ümmü Mektum Hadisesi
Muhammed, davasını desteklemek için nüfuzlu kimseleri yanına çekmek istedi; zira bu sayede İslam dini kolaylıkla büyüyebilirdi. İslam kaynaklarında yer aldığına göre Muhammed, Mekke’nin ileri gelenlerine dinî davette bulunduğu oldukça hassas bir zamanda, Mekke'nin fakir halkından olan görme engelli Abdullah bin Ümmü Mektum adlı birisi yanına gelerek kendisine Kur'an'dan bir şeyler anlatmasını, Allah’ın ona öğrettiği meseleleri kendisine anlatmasını istemiştir. Peygamber de böyle hassas bir zamanda kendisinin rahatsız edilmesinden dolayı hoşnutsuzluk göstermiş ve bu şahsa yüzünü ekşiterek sırtını dönmüştür. Muhammed'in bu davranışı Allah tarafından hoş karşılanmamış ve kendisine inen ayetlerde (Abese Suresi) bu durum bildirilmiş ve uyarılmıştır. Daha sonra Muhammed'in Abdullah bin Mektum'a iltifat edip ikramda bulunduğu ve kendisini gördüğü zaman “Gel, ey kendisinden dolayı Rabbimin beni azarladığı zat, merhaba!” diye hitap ettiği bilinmektedir
Muhalefet
Muhammed'in konuşmalarına muhafazakar olan Mekkeli paganlar karşı çıktı. İbn Sad'a göre Mekke'deki muhalefet, Muhammed'in "Kendisi (Tanrı) dışında ibadet ettikleri putlardan (Mekkeliler) utançla söz eden ve inançsızlıkla ölen babalarının ölümünden bahsettiği" ayetler dağıtmasıyla başladı. Bazılarına göre, Muhammed'in takipçileri arttıkça, zenginlikleri Mekke'nin dini yaşamının odak noktası olan Kabe'ye dayanan ve Muhammed'i devirmekle tehdit eden yerel kabileler ve şehrin yöneticileri için bir tehdit haline geldi. Muhammed'in Mekke'nin geleneksel dinini kınaması, Kabe'nin koruyucusu olan özellikle kendi kabilesi Kureyş'e bir hakaretti.
Mekke'de Yaşanan Zulümler
Müslümanlar ve onların putperest kabile arkadaşları arasındaki ilişkiler hızla kötüleşti. Muhammed'in Mekke putlarını kınaması düşmanca tepkilere neden oldu. Muhammed, Haşimilere ait olduğu için esas olarak fiziksel zarardan korunuyordu. Ancak Kureyş, Muhammed ile Ebu Talib'in kabilesi ile Muhammed'e zarar veren kabileler arasında bir kan davası açacağı için Muhammed'i fiziksel olarak incitmek konusunda isteksizdi. Küstahça böyle bir kan davası başlatmak, genel olarak kabile şeflerinin otoritesinin meşruiyetini de baltalayacaktı.
Bununla birlikte, Muhammed'i bir elbiseyle boğmaya kalkışan Ukbe bin Ebi Mu'ayt, Muhammed'in yakın arkadaşı Ebu Bekir tarafından uzaklaştırılıncaya kadar hayatına pek çok kez teşebbüs edildi. Başka bir girişimde ise, kabile liderlerinden biri olan Ebu Cehil, Muhammed'i kafasından bir taşla parçalamaya çalışırken planlı bir cinayete teşebbüs etti.
Geleneksel kaynaklara göre, Kureyşliler ilk başta Müslümanlarla alay ederek dualarını kestiler. Birkaç Batılı bilim insanı, Muhammed'in takipçilerine karşı zulüm ve kötü muameleye ilişkin kayıtların olduğunu söyledi. Muhammed'in takipçilerinin çoğu taciz edildi, saldırıya uğradı ve sürgüne zorlandı. Bir kaynağa göre iki Müslüman (Yasir bin Amir ve eşi Sümeyye bint Hubbat), İslam düşmanları tarafından işkence görerek öldürüldü.
Habeşistan'a Hicret
615'te, takipçilerinin açık şiddete maruz kaldığı bir dönemde Muhammed, takipçilerinin Habeşistan'daki Aksum Krallığı'na göç etmelerini söyledi. Zira orada adil olan ve Hristiyan olan Necaşi isminde bir kral bulunuyordu. Gelenekler, Mekkelilere yapılan zulümlerin hicrette önemli bir rol oynadığını düşünürken, İslami araştırmalar profesörü William Montgomery Watt, "İlk Müslüman topluluk içinde bir tür bölünmenin rol oynadığına inanmak için nedenler olduğunu ve muhacirlerden bazıları, muhtemelen Mekke'deki önde gelen tüccar ailelerle rekabet halinde ticaret yapmak için daha önce Habeşistan'a gitmiş olabilir. " demiştir.
Hamza bin Abdülmuttalib'in Müslüman Oluşu
Hamza bin Abdülmuttalib, Muhammed'in amcası ve süt kardeşiydi. Muhammed'den iki yaş büyük olduğu tahmin edilir. Hamza, yeğeni Muhammed'in Mekke'de yaydığı mesajı duymuş ve bu da aklını oldukça karıştırmıştı. Bir türlü bir karar veremiyordu.
Rivayete göre bir gün Hamza, dağa avlanmaya çıkmışken Muhammed, Ebu Cehil'in adamları tarafından şiddete maruz kalmıştı. Bu olayı uzaktan gören bir köle, koşarak durumu Hamza'ya iletti. Çılgına dönen Hamza, ok ve yayını kaptığı gibi Ebu Cehil'i bulmaya gitti. Ebu Cehil'in karşısına dikilen Hamza, yeğenine yaptıklarından dolayı yayını Ebu Cehil'in başına vurdu. Ebu Cehil ağır yaralandı.
Ertesi gün Muhammed'in yanına giden Hamza, ona intikamını aldığını söyledi. Ancak Muhammed,   Beni bunlar değil de, senin İslam dinine girmen mutlu eder amcacığım! demiş, bunun üzerine bütün gece düşünen Hamza, ertesi gün gelip Müslüman olmuştu.
Ömer'in Müslüman Oluşu
Ömer bin Hattab, başlangıçta Muhammed'in mesajına ateşli bir şekilde karşı çıkarak tepki göstermekteydi. Ömer, Muhammed'in Mekke toplumu içinde bölünmelere yol açan mesajından öfkelenen dindar bir pagan gibi görünüyordu. Mekkeliler bir ara Muhammed'i öldürmek için kendi aralarından birisini seçeceklerdi. Ömer, bu işe gönüllü oldu ve Muhammed'i öldürmeye karar verdi.
Ömer, Muhammed'e planladığı suikast için yolda giderken bir adam, ona İslam'a gizlice giren kız kardeşiyle ilgilenmesi gerektiğini söyledi. Daha sonra kardeşinin evine doğru gitti ve onun Kur'an okuduğunu işitti. Kur'an'ın sözlerini çok beğenen Ömer, hemen Müslüman oldu. Mekke'deki herkese Müslüman oluşunu açıkladı. Ömer'in Müslüman olmasıyla, diğer Müslüman toplum artık daha rahat ibadet edebilirdi.
Üç soru
Müslüman geleneğine göre Kureyş, başka yollarla onu durdurmayı başaramadıktan sonra, Muhammed'i teolojik olarak gözden düşürmeye çalıştılar. Yahudi kabilelerine danışmak için Yesrib'e bir heyet gönderdiler. Peygamberlerle ilgili daha fazla bilgisi olan Yahudiler, Muhammed'e üç tanısal soru sordular:   <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]
Cevaplardan sonra Kureyş yine Müslüman olmadı.
Ay'ın İkiye Bölünmesi Mucizesi
Ay'ın ikiye ayrılması mucizesi, Kur'an'da Kamer Suresi'nin ilk ayetlerine dayanarak Muhammed'e atfedilen, Ay'ın dolunay halinde iken bir gece Muhammed'in bir el işaretiyle ikiye ayrılması mucizesidir. Buna göre, bir gece bazı Mekkeli paganlar, Muhammed'in yanına gelerek kendisinden Ay'ı ikiye ayırmasını istediler. Bunun sonucunda da Müslüman olacaklarını söylediler. Muhammed tüm gece düşündü ve dua etti. Ardından bir elin işaret parmağını dolunay halinde olan Ay'a uzattı ve bir işaretle Ay'ı ikiye ayırdı. Ay, birkaç saniyeliğine iki parça halinde durduktan sonra tekrar gökyüzünde birleşti. Bu olayı kendi gözleriyle gören Mekkeli paganlar, bu işe sihir veya büyü deyip Muhammed'e yine inanmadılar.
Boykot
Geleneğe göre Kureyş'in iki önemli kabilesi, kabilesinin Muhammed'den korumasını geri çekmesi için baskı yapmak amacıyla ticari rakipleri olan Haşimoğulları'na karşı boykot ilan etti. İbn-i İshak'ın aktardığı üzere Beni Haşim kabilesine dayatılan şartlar, "hiç kimsenin kadınlarıyla evlenmemesi, evlenmeleri için kadın vermemesi, kimsenin onlardan satın almaması veya onlara satış yapmaması ve bu konuda anlaştıklarında" idi.
Boykot iki veya üç yıl kadar sürdü. Ancak sonunda amacına ulaşamadığı, aşırı bir yoksunluğa neden olduğu ve Kureyş içindeki sempatizanlar nihayet anlaşmayı iptal etmek için birleştiği için çöktü. Anlatılanlara göre, anlaşmanın metinlerinin yazılı olduğu kağıdı karıncaların veya kurtçukların yemesi üzerine metni açtıklarında, kağıttaki bütün yazıların yenildiğini ve kağıtta sadece Allah adının kaldığını gördüler. Bunun üzerine Kureyş, boykotu kaldırmak zorunda kaldı.
Hüzün Yılı (Amm'ül-Hazn)
İslam tarihinde "Hüzün Yılı" olarak kabul edilen 619 yılında, Muhammed'in hem eşi Hatice, hem de amcası Ebu Talib öldü.
Muhammed, Mekke'ye geri dönmek zorunda kaldı. Mut'im ibn Adi adında bir Mekkeli adam ve Beni Nevfel kabilesinin koruması, onun memleketine güvenli bir şekilde yeniden girmesini mümkün kıldı.
İsra ve Miraç
620 yılına gelindiğinde Muhammed, takipçilerine İsra ve Miraç, yani Cebrail meleği ile birlikte bir gecede tamamladığı söylenen doğaüstü bir yolculuğu deneyimlediğini söyledi. Konuyla ilgili Kur'an'da yer alan İsra Suresi'nin ilk ayetinde, Mescid-i Aksa'nın içinde, Kudüs'teki "en uzaktaki camiye" Mekke'den seyahat ettiği aktarılır. İkinci ayette ise Miraç, Muhammed'in cenneti ve cehennemi gezdiği ve İbrahim, Musa ve İsa gibi daha önceki peygamberlerle konuştuğu aktarılmaktadır.
İlk siyer müelliflerinden olan İbn-i İshak, bu olayı manevi bir deneyim olarak açıklarken, daha sonra Taberi ve İbn Kesir gibi tarihçiler bunu fiziksel bir yolculuk olarak açıklarlar. Bazı Batılı İslam alimleri, en eski Müslüman geleneğinin, yolculuğu, Mekke'deki kutsal kuşatmadan göksel Kabe'ye (Kabe'nin göksel prototipi) göklerde yolculuk olarak tanımladığını iddia ediyorlardır. Ancak daha sonra gelenekler, Muhammed'in Mekke'den Kudüs'teki kutsal meskene olan yolculuğunu tanımladı.
Akabe Biatları
Arap Yarımadası'nda pek çok insan, bu yeni dini ve peygamberini duymuş ve ticaret veya Kabe'ye hac yapmak gibi sebeplerden ötürü Mekke 'ye ziyarete geliyorlardı. İlk seferinde Mekke'ye gelen yaklaşık 12 kişi (Birinci Akabe Biatı), daha sonra ise tekrar Mekke'ye gelen yaklaşık 300 kişi (İkinci Akabe Biatı)  Akabe  denilen yerde Muhammed ile görüşüp ona bağlılıklarını bildirdiler ve kendisini Medine'ye davet ettiler.
Muhammed, bunu Müslümanlara yeni bir yer aramak için kullandı. Daha sonra Yesrib kentini (daha sonra Medine olarak anılacaktır) uygun buldu. Yesrib'in Arap nüfusu, bir şekilde tek tanrıcılığa aşinaydı, çünkü o şehirde bir Yahudi cemaati vardı.
Akabe'deki vaatlerin ardından Muhammed, takipçilerini Yesrib'e göç etmeye teşvik etti. Daha önce olduğu gibi, Habeşistan'a yapılan göçle birlikte Kureyşliler göçü durdurmaya çalıştı. Ancak neredeyse tüm Müslümanlar ayrılmayı başardı.
=== Muhammed'in Medine'ye Hicreti === Mekke'deki Müslümanlar küçük topluluklarla Medine'ye göç etmeye başlamışlardı. Kısa zamanda Mekke boşalmış, şehirde bir tek Muhammed, Ebu Bekir, Ali, yaşlı ve fakir Müslümanlar, bir de Mekkeliler tarafından işkenceye maruz kalan Müslümanlar kalmıştı. Muhammed, bu zorluk göç yolculuğu için yol arkadaşı olarak, en yakın dostu Ebu Bekir'i seçmişti. Muhammed, arkadaşı Ebu Bekir'den yola çıkmak için hazırlıkları yapmasını istedi. Ayrıca amcasının oğlu Ali'yi, ödenmemiş mali yükümlülüklerini yerine getirmesi ve kendisinde kalan bazı emanetleri sahiplerine teslim etmesi için geride bırakmak istedi. Mekkeliler de o gün Muhammed'i öldürmek için bir suikast düzenlemişlerdi. Muhammed, planlanan suikast gecesi evinden çıktı. Ali, Muhammed'in elbisesini giydi, onun yatağına girdi ve suikastçıların Muhammed'in henüz gitmediğini düşünmelerine yol açtı. Suikastçılar bunu öğrendiğinde Muhammed, Ebu Bekir ile birlikte çoktan Mekke'den ayrılmıştı.
Düşmanlarını daha da yanıltmak için Muhammed, kuzey yerine birkaç gün güneye doğru gitti. Birkaç gün sonra, Kızıldeniz'e doğru nispeten serbest bir yola girdi. Oradan da Yesrib'e kadar sahil şeridini takip ederek 27 Eylül 622 Pazartesi günü kasabanın tam dışına ulaştı.
Ebu Bekir ile zorlu yolculuklarında birkaç gün, Sevr Mağarası adı verilen bir mağarada düşmanlarından kurtulmak için kalmışlar, ortalık sakinleşince de yolculuklarına devam etmişlerdi.
Muhammed'in kuzeni Ali, komplodan sağ kurtuldu, ancak Muhammed'in talimatlarını yerine getirmek için bir süre daha Mekke'de kalarak hayatını bir görev için tekrar riske attı: Koruması için Muhammed'e emanet edilen tüm mal ve mülkleri sahiplerine iade etmek. Ali, daha sonra annesi Fatıma bint Esed ve Muhammed'in kızları Fatıma ve Ümmü Gülsüm'ün yanı sıra, Muhammed'in eşi Sevde bint Zemʿa ve dadısı Ümmü Eymen ile birlikte Medine'ye gitti.
Mekke'ye Geri Dönüş ve Veda Haccı
Muhammed Medine'deyken, ashabı daha da güçlendi. Medine'deki kabileler arasında Medine Sözleşmesi'ni ilan etti ve İslam'ı yaymaya devam etti. Mekkeli paganları Bedir Savaşı ve Hendek Savaşı'nda yenerek (Uhud Savaşı'nda kimse üstünlük sağlamadı veya Müslümanlar yenildi) büyük başarılar kazandı. Ardından, Medine Sözleşmesi'ni bozan Nadiroğulları ve Kaynukaoğulları kabilelerini şehirden çıkardı.
Mekke'nin Fethi (630)
628 yılında, Kureyşliler ile Medine'deki Müslüman toplum, Arap kabilelerine yardımlarına gelecek taraflardan birine veya diğerine katılma seçeneği verilen Hudeybiye Antlaşması adlı 10 yıllık bir ateşkes imzaladı. Anlaşmanın ihlalinden sonra Muhammed, Kureyş'e saldırmak ve Mekke'yi onlardan almak için büyük bir ordu topladı. Büyük Müslüman ordusu, 11 Ocak 630 tarihinde Mekke'ye girdi ve sadece küçük bir çatışma sonrasında şehrin kontrolünü sağladı.
Mekke'nin Fethi, Muhammed'in, Ebu Süfyan gibi uzun süredir kendisine muhalif olan kişilerin İslam'a girmesine neden oldu. Kabe'deki putlar yıkıldı. Muhammed'in merhametinin bir yansıması olarak, İslam'ın sadece 10 düşmanının öldürülmesi emredildi: İkrime bin Ebu Cehil, Abdullah bin Sa'd, Hebbar bin Esved, Mikyas bin Sübabe, Huveyris bin Nukayzi ve bunlara ek olarak dört kadın, Müslümanlara karşı suç işledi. Bunların bir kısmı Müslüman oldukları için kurtuldular.
Veda Haccı ve Veda Hutbesi
Muhammed'in dönüşünü, Müslümanların Arabistan'ın geri kalanını fethetmesine ve 632'de Mekke'ye son dönüşüne yol açan birkaç savaş izledi ve burada ilk ve son hac ziyaretini tamamladı. Ardından Arafat Dağı'nda Veda Hutbesi ile Müslümanlara son kez hitap etti. Hutbe, Müslümanların Medine'ye hicretinin 10. yılının sonuna denk geliyordu. Muhammed, Zilhicce ayının 9'unda, Mekke'nin doğusundaki Arafat Dağı'nda, Veda Hutbesi ile takipçilerine son kez seslenerek bazı İslam öncesi (Cahiliye Dönemi) gelenekleri takip etmemelerini, kadınlara saygı göstermelerini, hırsızlık yapmamalarını, adaletsiz davranmamalarını, zina etmemelerini söyledi; faiz, ırk üstünlüğü, kan davası gibi uygulamaları kaldırdı ve genel olarak Müslümanlara İslam dinine, kutsal kitap Kur'an'a ve sünnete uymalarını emretti.
Muhammed'in Ölümü (632)
Muhammed, Veda Haccı'nın ardından Medine'ye döndü ve birkaç ay sonra hastalandı. Son anlarında eşi Aişe, kızı Fatıma ve diğer yakınları yanındaydı. Hayatını kaybetmeden bir süre önce Müslümanlara seslenmesi; "Ellerinizdeki kölelerinize iyi davranınız, namazınıza dikkat ve devam ediniz!" şeklinde oldu. Başını Aişe'nin göğsüne dayayarak kelime-i şehadet getirdi. Söylenene göre ağzından dökülen son cümle, "Allahümme er-refikül ala..." (Türkçeye "En yüce dosta" olarak çevrilebilir) şeklindeydi.
Muhammed öldüğünde tarihler, miladi 8 Haziran 632'yi gösteriyordu. Cenazesi, damadı Ali tarafından yıkandı ve Mescid-i Nebevî'nin yanında bulunan Aişe'nin evine defnedildi. (bkz. Yeşil Kubbe)
Muhammed öldüğünde kendisi, yaşamının son dönemlerinde dünyanın çeşitli devletlerine ve hükümdarlarına gönderdiği mektuplar nedeniyle o zamanın dünyasında geniş çapta ismi ve başarıları duyulmuş bir kimseydi. Ayrıca kendisi öldüğünde, Arap Yarımadası'nın da neredeyse tamamı İslam'ı benimsemişti ve onun hakimiyetindeydi.
Akademik bakış açısı
Kur'an, Muhammed'in Mekke'deki yaşamının tek temel kaynağıdır. Sonraki dönem, hicri 3. ve 4. yüzyıl yazarlarından kalan tarihi eserlerdir. İslam inancı ve kaynakları, Muhammed'in hayatı boyunca bir ümmi, yani okuma yazma bilmeyen birisi olarak yaşamını sürdürdüğü için Kur'an'ın onun eseri olamayacağını, Allah'ın sözleri olduğunu söylemektedir. Nitekim geçtiğimiz yıllarda İngiltere'deki Birmingham Üniversitesi'nde, dünyanın en eski Kur'an'ı olabileceği düşünülen bazı bölümler bulundu. Karbon 14 tarihleme metoduna tabi tutulan incelemeler, kitabın en az 1370 yıllık olduğunu gösterdi. Yani o sayfaların ya Peygamber Muhammed döneminde, ya da onun ölümünden kısa zaman sonra kaleme aldığı düşünülmektedir. British Library'deki uzmanlardan Dr. Muhammad Isa Waley, "heyecan verici bu keşfin Müslümanlar için çok büyük bir sevinç kaynağı olduğunu" söyledi. Daha sonra bazı İslam uzmanları tarafından günümüz Kur'an'ı ile karşılaştırılan o bölümlerin, günümüz yazılarıyla neredeyse aynı olduğu ortaya çıktı. Bu da, Kur'an'ın değiştirilmediği iddiasını güçlendirdi.
Batı akademisinde varyant arayışı büyük bir fark yaratmadığından, Kur'an metni genellikle üniversite bilginleri tarafından Muhammed tarafından söylenen kelimeleri kayda değer olarak kabul edilir. Bununla birlikte Kur'an, esas olarak Muhammed'in fikirsel ve manevi düşüncelerini ve Muhammed'in Mekke'deki yaşamının ayrıntılarına yalnızca parçalı atıfları kaydeder, bu da takipçilerinin yaşamlarındaki olayların kronolojik sırasını yeniden oluşturmayı zorlaştırır. Günümüz siyer yazarları, Mekke'nin ekonomik, politik ve sosyal yönlerini yeniden inşa etmeye ve bu bağlamda Kuran'ın fikirsel yönlerini okumaya çalışırlar.
Daha sonraki Müslüman yazarların tarihi eserleri, klasik siyer eserleri, ona atfedilen alıntıları içerir ve hayatı hakkında daha fazla bilgi sağlar. Günümüze ulaşan en eski siyer eseri, İbn İshak'ın (761 veya 767'de öldü) Siretül Resulallah'tır (Allah'ın Resulünün Hayatı). Orijinal eser kaybolsa da, bazı kısımları İbn Hişam (833'te öldü) ve Taberi'nin (923'te öldü) şerhleriyle günümüze ulaştı. Hepsi olmasa da çoğu bilim insanı bu biyografilerin doğruluğunu kabul ediyor, ancak doğrulukları kesin değil. Henri Lammens, Muhammed'in Mekke'deki hayatıyla ilgili tüm açıklamaları reddetti, ancak daha sonraki alimler, genellikle Lammens'in çok ileri gittiğini kabul etti.
J. Schacht ve Goldziher tarafından yapılan araştırmalar, akademisyenlerin hukuki konulara değinen gelenekler ile tamamen tarihsel olanlar arasında ayrım yapmalarına yol açmıştır. William Montgomery Watt'a göre, hukuk alanında saf icatların çok iyi gerçekleşmiş olabileceği görülüyordu. Bununla birlikte, tarihsel alanda, istisnai durumların yanı sıra, malzeme bütün kumaştan yapılmak yerine "eğilimsel şekillendirmeye" maruz kalmış olabilir.
Hadis rivayetleri, Muhammed'in söz ve davranışlarının kayıtlarıdır. Muhammed'in, ashabının örnek vermeleri ve itaatleri için uzun hatıraları tarafından sürdürülen biyografisi olarak tanımlanabilir. Hadislerin gelişimi, İslam tarihinin ilk üç yüzyılı boyunca hayati bir unsurdur. Daha sonraki dönemlerde toplanan bu rivayetlere karşı önceki batılı bilim adamları arasında ortak bir eğilim vardı, bu tür bilim adamları bunları daha sonra uydurma olarak değerlendirdiler. Leone Caetani, İbn İshak gibi tarihin ilk derleyicileri tarafından isnat olmadan bildirilen anlatılar sunarken, tarihsel raporların İbn Abbas ve Aişe'ye atfedilmesini çoğunlukla uydurma olarak değerlendirdi. Wilferd Madelung, "erken kaynaklarda" yer almayan her şeyi ayrım gözetmeksizin reddetme tutumunu reddetmiştir. Madelung ve daha sonraki bazı tarihçiler, daha sonraki dönemlerde derlenen anlatıları reddetmezler ve bunları tarih bağlamında ve olay-figürlerle uyumu temelinde değerlendirmeye çalışırlar.
Geleneksel Müslüman bakış açısı
Sünniler için Kuran'dan sonra en çok kabul gören, ünlü hadis kitabı Sahih el-Buhari'dir. Kitabın yazarı İmam Buhari'nin 16 yıldan fazla bir süredir 1.600.000'den fazla hadis rivayetini bir araya getirip bunların en iyi 7.397'sini bulduğu söyleniyor. Bu hadis rivayetlerinin çoğu Muhammed'in hayatıyla ilgilidir.
Resulayn (bucak)
Resulayn, Suriye'nin kuzeydoğusundaki Haseke ilinin Resulayn ilçesine bağlı bir bucaktır.
Zorro Efsanesi (anime)
Zorro Efsanesi ("Olağanüstü Zorro"), Ashi Productions tarafından hazırlanan 1996 yapımı bir anime televizyon serisidir. Seri, Nisan 1996-Mart 1997 tarihleri arasında yayınlandı. Seri, Zorro adlı bir karaktere dayanan Diego Verra etrafında dönmektedir.
Konusu
Yerel bir toprak sahibinin on sekiz yaşındaki çocuğu Diego Vega, İspanya'da okumaktan döner ve anavatanının Komutan Raymond ve Teğmen Gabriel'in diktatörlüğü altına düştüğünü keşfeder. Baskıya öfkelenen Diego, zorbalarla savaşmaya karar verir. Maskeli bir kılıç ustası olan Zorro kılığına girerek, atı Viento'ya binerek zayıflara yardım eder.
Diego, günlük hayatında kendisini tehlikeli durumlarla karşılaştığında kaçan ve birkaç dakika sonra Zorro olarak ortaya çıkan beceriksiz ve korkak bir çocuk olarak tasvir eder. Yerel bir kahraman olarak, bıçağının ucuyla düşmanlarını üzerlerine "Z" şeklinde bir işaret keserek cezalandırmasıyla tanınmaktadır. Diego'ya, benzer bir kostüm giyen ve "Küçük Zorro" lakaplı yardımcısı Bernard eşlik etmektedir.
George Ernest Shelley
George Ernest Shelley (15 Mayıs 1840, Brighton - 29 Kasım 1910, Londra), İngiliz bir jeolog ve ornitologdur. Şair Percy Bysshe Shelley'nin yeğenidir.
Zorro Efsanesi (anime)
Konusu
Diego'nun çocukluk arkadaşı ve sevgilisi Lolita Prideaux, İspanya'nın kendisini değiştirdiğine inanıyor ve aptalca davranışlarından dolayı kendisi i acımasızca azarlar. Lolita, Zorro'ya perde arkasından yardım ederek kötülükle savaşmak ve insanları korumak isteyen tatlı huylu bir kızdır. Daha sonra, gerçek kimliğinin farkında olmasa da Zorro'ya karşı hisler geliştirir.
George Ernest Shelley
Shelley, Lycée de Versailles'da eğitim gördü ve Grenadier Muhafızlarında birkaç yıl görev yaptı ve birkaç yıl sonra yüzbaşı rütbesini aldı.
1889'da Jeanette Andrew ile evlendi. Bu evlilikte bir kızı ve iki oğlu oldu.
Kitapları arasında A Monograph of the Cinnyridae or Family of Sun Birds (1878), A Handbook to the Birds of Egypt (1872) ve JG Keulemans tarafından resimlendirilen Afrika Kuşları (5 cilt, 1896–1912) yer almaktadır. Afrika Kuşları, 1896 ile 1912 yılları arasında beş cilt halinde yayımlandı. Çalışmanın son bölümü William Latley Sclater (1863-1944) tarafından tamamlanmış ve Shelley'nin ölümünden sonra yayımlanmıştır.
Shelley, Afrika'da boz ebabil (Apus pallidus), Çilek kafalı ayrılmaz (Agapornis lilianae), Küçük tohumkıran (Pyrenestes minor), Kızıl başlı yaban gagası (Spermophaga ruficapilla) ve Kahverengi alınlı cılıbıt (Charadrius forbesi) da dahil olmak üzere 37 kuş türünü bilimsel olarak ilk kez tanımladı.
Jump scare
Jump scare, genellikle korku filmlerinde, perili cazibe merkezlerinde, video oyunlarında ve internet çığlıklarında kullanılan ve genellikle izleyici veya olaydaki ani bir değişiklikle izleyicileri korkutmak için kullanılan bir tekniktir. 1980'lerden beri filmde yaygın olan Jump scare, korku filmlerinin en temel yapı taşlarından biri olarak tanımlanmaktadır. Jump scare, filmlerde film müziğinin sessiz olduğu ve endişe verici bir şey olmasının beklenmediği anlarda görünerek izleyiciyi şaşırtabilir.
Bazı eleştirmenler, jump scare'i izleyicileri korkutmanın tembel bir yolu olarak tanımlamaktadırlar ve bu korku türünün, güce aşırı bağımlılığı takiben son yıllarda bir düşüş yaşandığına inanıyorlar.
El-Cedid Camii (Cezayir)
El-Cedid Camii ("Yeni Camii"), Cezayir'in başkenti Cezayir'de bulunan bir camidir. Cami, 1660 yılında Osmanlı döneminde inşa edilmiş olup Şehitler Meydanı yakınlarında yer almaktadır.
Letters to god
Letters to God, (Türkçe: Tanrıya mektuplar David Nixon tarafından yönetilen ve Robyn Lively, Jeffrey Johnson, Tanner Maguire, Michael Bolten ve Bailee Madison'ın oynadığı 2010 Amerikan Hristiyan drama filmidir. Patrick Doughtie'nin oğlu Tyler hakkında yazdığı hikâyenin senaryosunu Doughtie, Art D'Alessandro, Sandra Thrift ve Cullen Douglas kaleme aldı. Hikâye Nashville, Tennessee'de geçti ama film Orlando'da çekildi.
Letters to god, filminde Tanner Maguire tarafından canlandırılan Tyler Doherty'nin gerçek hikâyesine dayanmaktadır. Hikâyenin bazı bölümleri gerçektir ve Tyler'ın "Letters to God" alan Brady McDaniels (Jeffrey Johnson) adlı sarhoş bir postacının karakteri gibi diğerleri'de kurgulanmıştır. Film, karışık eleştirilerle 9 Nisan, 2010'da sinemalarda gösterime girdi. Gişede 10 numarada açılmasına rağmen, 3 milyon dolarlık bütçesinin sadece 92.000 dolar gerisinde kaldı ve 2,9 milyon dolarlık nihai brütle.
Eddie Baxter
Eddie Baxter (23 Kasım 1922 - 21 Ağustos 1998), Televizyon kanalları için müzik üreten ve Başta Dot olmak üzere çeşitli plak şirketlerine albüm kaydetmiş Amerikalı orgçudur.
Baxter 23 Kasım,1922'de Colorado'da doğdu. On yaşında dans dersleri için piyano çalıyordu.13 Yaşında Los Angeles'a taşındı ve gençlik yıllarında profesyonel müzisyen oldu. Müziği hobi olarak yapıyordu ve Kaliforniya Üniversitesi'ne Tıp öncesi program ile kayıt yaptırdı. Fakat planları II. Dünya Savaşı nedeniyle sekteye uğradı. Ordu Hava Kuvvetleri'nden ayrıldıktan sonra çalışmalarına dönmedi. Glen Gray ile tanıştı ve Casa Loma Orkestrasına katıldı. Ardından Frankie Masters'a katıldı ve Piyanist yeteneklerine aranjörlük ekledi. Kariyer imkanlarını çeşitlendirecek org ile tanıştı ve The Continental şarkısında çaldı. Capitol Records'da Renzo Cesana ile albüm çıkardı. 1950'lerin başında NBC'ye bağlı olan KNBH kanalında Org çaldı. Baxter gece vakti hem Las vegas hem de Los Angeles'ta gece kulüplerinde çalmaya başladı. Western Airlines için sözcülük yaptı. Turneye çıkarken Terfi aldı ve sözcülük kariyerini geliştirdi. Daha sonrasında Alçak Org Şirketinin yerel sanatçısı oldu. Yaşamının ilerki yıllarında Sherman Oaks, Kaliforniya'da yaşadı. Baxter 21 Ağustos 1998'de Mission Viejo, Kaliforniya'da hayatını kaybetti.
Baxter birkaç Borulu Org kaydı yaptı ancak ilk çalışmalarının bazıları Ticari basın tarafından coşkuyla karşılanmadı.Billboard Dergisi çalışmaları Sönük buldu ve 2 yıldız verdi. 1961' de Baxter, Dot ile Uzunçalar kayıtları serisine başladı. Albümler Billboard 'dan 4 yıldız aldı ve Billboard, Baxter'ın Hissederek çaldığını, az ses üreterek melodi üzerindeki odağı en yüksek seviyede tuttuğunu not düştü.
== Kısmi Diskografi ==
Ed-Derbesiye (bucak)
Ed-Derbesiye, Suriye'nin kuzeydoğusundaki Haseke ilinin Resulayn ilçesine bağlı bir bucaktır.
Charles Eliot Norton Dersleri
Charles Eliot Norton Dersleri 1925 yılında, Harvard Üniversitesi'nde başlatılan konferans serileridir. Bu derslerde resim, mimarlık ve müzik de dahil olmak üzere pek çok sanat alanından seçkin isimler geleneksel olarak altı ders verir. Dersler genellikle akademik yıla göre, bazen de takvim yılına göre tarihlendirilir. Norton Dersleri'nin pek çoğu Harvard Universitesi Yayınları tarafından kitap olarak basılmıştır.
İlk olarak 1926 yılında Gilbert Murray tarafından verilen dersler T. S. Eliot, Robert Frost, Igor Stravinsky, Jorge Luis Borges, Italo Calvino ve Octavio Paz gibi isimlerin katılımıyla bugüne dek sürmüştür. Serinin son konuğu Laurie Anderson'dur.
2011 yılında Türk yazar Orhan Pamuk, The Naive and the Sentimental Novelist (Saf ve Düşünceli Romancı) adını verdiği dersleri gerçekleştirmiş, bu dersler aynı yıl kitap olarak yayımlanmıştır.
Baha Kantar
İbrahim Bahaeddin Kantar, (1883, İzmir - 23 Kasım 1955) Türk hukukçudur.
Hayatı ve kariyeri
İzmir eşrafından Kantarağasızade Halil Kâmil Efendi’nin oğlu olarak 1883 yılında İzmir’de doğmuştur. İlk ve orta öğrenimini İzmir Mekteb-i İbtidaisi ve İzmir Rüştiyesi’nde tamamladıktan sonra İzmir Mülkiye İdadisi’nden 3 Ağustos 1901 tarihinde mezun olmuştur. Ardından Darülfünun Hukuk Fakültesi’nden 14 Aralık 1907 tarihinde mezun olmuştur. Memuriyet hayatına ilk defa 9 Eylül 1909 tarihinde Tire Bidayet Mahkemesi müddeiumumi muavini olarak başlamış olup daha sonrasında eğitim için Paris’e gönderilmiş ve 1914 yılında Sorbonne Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun olmuştur.
Paris’ten dönüşünün ardından, 19 Mayıs 1915 tarihinde Emniyet-i Umumiye Müdüriyeti Adliye Kalemi müdürlüğüne tayin edilmiş, bu görevi devam ederken 8 Nisan 1917 tarihinde Darülfünun Hukuk Fakültesi Hukuk-ı Ceza dersi muallimi, 1 Ekim 1918’de aynı okulda Hukuk-ı Ceza müderrisi olarak tayin edilmiştir.
Darülfünun Hukuk Fakültesi’ndeki müderrisliği devam ederken 3 Mayıs 1919 tarihinde İstanbul İstinaf Mahkemesi müddeiumumisi olarak tayin edilmiş, müderrislik görevi ile devam ettirmiştir.
Ankara Adliye Hukuk Mektebi’nin kurulma hazırlıkları sürerken dönemin Adliye Vekili Mahmut Esat Bozkurt’un teklifi üzerine 5 Kasım 1925 tarihinde bu fakültede Hukuk-ı Ceza müderrisi olarak tedris hayatına devam etmiştir.
1934 yılında Fakülte dekanı Cemil Bilsel’in İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne geri çağrılması ardından 1934-1941 yılları arasında dekanlık görevini üstlenmiştir.
1940 yılında Ordinaryüs Profesör unvanını almış, 1953 yılında yaş haddinden emekli olmuştur.
Fransızca, Almanca, Rumca ve Arapça bilen Baha Kantar, 23 Kasım 1955 tarihinde ölmüştür. Cenazesi 25 Kasım 1955 tarihinde Bayezid Camii’nde kılınan cenaze namazı ardından Edirnekapı Şehitliği’ne defnedilmiştir.
Centaurea elazigense
Centaurea elazigense, Centaurea cinsine bağlı bir bitki türüdür.
William Thompson (naturalist)
William Thompson (2 Aralık 1805 - 17 Şubat 1852), İrlanda'nın doğal tarihi, özellikle ornitoloji ve deniz biyolojisi üzerine yaptığı kurucu çalışmalarla tanınan İrlandalı bir doğa bilimcidir. Thompson, kuşların dağılımı, üremesi, yumurtaları, habitatı, şarkısı, tüyleri, davranışları, yuvaları ve yiyecekleri hakkında çok sayıda not yayımladı. Bunlar, dört ciltlik The Natural History of Ireland'ın temelini oluşturdu ve Francis Orpen Morris gibi aynı ve sonraki dönemlerin yazarları tarafından çokça kullanıldı.
İlk yıllar
Thompson, İrlanda'nın gelişen deniz kenti Belfast'ta doğdu, bir keten tüccarının en büyük oğluydu ve serveti daha sonra Thompson'ın akademik bir bağlantısı olmadan kendi araştırmasını finanse etmesine izin verecekti. Thompson, yeni kurulan Belfast Kraliyet Akademik Enstitüsü'ne katıldı ve burada Biyolojik Bilimler alanında derece aldı. Diğerlerinin yanı sıra John Templeton tarafından kurulan okul, önde gelen doğa bilimcilerden oluşan bir kohort üreten güçlü bir doğa tarihi bölümüne sahipti. 1826'da Fortwilliam, Belfast armatörü kuzeni George Langtry eşliğinde bir Büyük Tur'a çıktı. Hollanda'dan başlayarak, Belçika üzerinden Ren nehrinden aşağı İsviçre'ye ve oradan da Roma ve Napoli'ye gittiler. Floransa, Cenevre ve Paris üzerinden geri döndüler.
Thompson'ın ilk bilimsel makalesi The Birds of the Copeland Islands, Belfast Natural History Society'ye katılmasından kısa bir süre sonra 1827'de yayımlandı. Bu yıllarda Belfast Edebiyat Derneği'nin bir üyesi oldu.
Araştırmaları
Thompson, Selby 's The Magazine of Zoology and Botany, The Annals of Natural History, The Magazine of Natural History ile Annals and Magazine of Natural History dergilerine İrlanda kuşları hakkında güncel bilgilerle katkıda bulundu; ilk kapsamlı kitabı ve Glasgow'daki İngiliz Bilim Derneği'nin 1840 toplantısı için İrlanda'nın kuşlarının listesini hazırladı. Başta kuşlar olmak üzere diğer çalışmaları Proceedings of the Zoological Society of London ve London and Edinburgh Philosophical Journal'da yayımlandı. Bu makaleler, 1849 ile 1851 yılları arasında dört cilt halinde yayımlanan ufuk açıcı eseri The Natural History of Ireland'ın temelini oluşturdu.
Kuşlar
Başlıca kuş yayınları, İngiltere ve İrlanda'nın omurgalılarını karşılaştıran erken bir biyocoğrafik çalışma olan İngiliz Bilim Derneği için İrlanda faunası (Vertebrata) üzerine 1841 Raporu'dur. Thompson, birkaç istisna dışında, o zamanlar Jardine ve Selby tarafından kabul edilen Britanya'nın yerli kuşlarının hepsinin İrlanda'da bulunduğunu belirtir ve The Natural History of Ireland, kuşlarla ilgili bölümde, anatomi, kuş tüyü, davranış, yuvalama ve üreme, mevsimsellik ve dağılım hakkında bilgi veren edebi bir üslupla, bazen anekdot niteliğinde bir monograftır.
Thompson, muhabir ağı tarafından çeşitli şekillerde toplanan İrlanda'da pek çok nadir kuş türünü belgeledi. Kuşlar arasında, Bonaparte's Gull ve Botaurus lentiginosus'un İrlanda'daki ilk oluşumlarını içeriyordu. Red Kite üzerine yazan şüpheci bir gözlemciydi, Kite adı, İrlanda ilçelerinin istatistiksel araştırmalarında ve başka yerlerde verilen kuş kataloglarında yaygın olarak geçiyor; ancak şahingillerin daha büyük türleri Kite ve Glead olarak adlandırılan bazı yerlerde çakır atmaca veya kaz atmaca olarak adlandırıldığından, akbabanın veya bazı yaygın türlerin kastedildiğine hiç şüphe yoktur.
Deniz Biyolojisi
1834'te Thompson, deniz hayvanlarının uzay (derinlik aralığı) ve zaman (mevsimsellik) dağılımını incelemeye başladı. İlk araştırması, İrlanda Denizi'nde tarama yapan Edward Forbes ile oldu. Diğer katılımcılar Robert MacAndrew, John Gwyn Jeffreys, Yoxford, Suffolk kabuk toplayıcı George Barlee (1794-1861) ve İrlandalı arkadaşları Robert Ball, Edmund Getty ve George Crawford Hyndman idi. 1835'te Forbes ile Fransa, İsviçre ve Almanya'yı gezdi. Daha sonra 1841'de Thomas Graves komutasındaki Beacon'da Forbes ve Thomas Abel Brimage Spratt'a katıldı ve Akdeniz ve Ege'de çalıştı. Keşif on sekiz ay sürdü ve 1 ila 130 kulaç arasında değişen derinliklerde yüzden fazla tarama operasyonu ve kıyı temelli çalışmalar gerçekleştirdi. Thompson, ana koleksiyonu Ulster Müzesi herbaryumunda bulunan ve Thompson'ın kendisi, William Henry Harvey, Moon, D. Landsborough, Robert Ball, Thomas Coulter, George Crawford Hyndman, William McCalla ve diğerleri tarafından toplanan örnekleri içeren beş büyük albümden oluşan alglerin derinlik aralığına odaklandı. Kayıtları, Gifford (1853) gibi başkaları tarafından da rapor edilmiştir: - Griffithsia simplicifilum from ". . . Wight Adası, Ağustos 1841'de Messers tarafından. R.Ball. ve W. Thompson."
George Dickie'nin Flora of Ulster eseri Thompson'ın sık sık botanik katkılarının ve Hortus Siccus'unun kayıtlarını içerir ve William Baird'in Natural History of British Entomostraca adlı kitabında ondan bahsedilir.
Sonraki yıllar
Thompson, İngiliz bilimsel kuruluşunun kalbinde yer alan zoolog Thomas Bell ve Londra Zooloji Topluluğu'nun Grandee'lerinden ikisi, Nicholas Aylward Vigors, William Ogilby dahil olmak üzere, hem Britanya hem de İrlanda'daki doğa bilimcilerle doğa tarihinin tüm yönleri üzerine kapsamlı bir şekilde yazıştı.
Thompson'ın mektuplarından ve notlarından alıntılar, George Dickie, James Ramsey Garrett ve Robert Patterson tarafından 1856'da, ölümünden dört yıl sonra, omurgasızlar ve kuş olmayan omurgalılara odaklanan The Natural History of Ireland'ın dördüncü cildi olarak düzenlendi ve yayımlandı.
Çalışmaları
Seksenin üzerinde kısmi liste. The Natural History of Ireland tam listeyi kapsar (bkz. Dış Bağlantılar). online
Tsui Sing Lau Pagodası
Tsui Sing Lau Pagoda (zh|t=聚星樓|j=zeoi6 sing1 lau4|l=The Pagoda of Gathering Stars), Hong Kong'da MTR Tin Shui Wai istasyonu ve Hafif Raylı Tin Shui Wai durağı yakınında ayaktaki tek antik pagoda’dır.
El-Kebir Camii
El-Kebir Camii ("Ulu Camii"), Cezayir'in başkenti Cezayir'de bulunan bir camidir. Cami, 1097 yılında Murâbıtlar döneminde inşa edilmiş olup Cezayir Kasbahı'nda yer almaktadır.
Cami, Cezayir kentindeki en eski cami olup aynı zamanda ülkenin de en eski camilerinden biridir.
Ann Packer
Ann Elizabeth Packer (d. 8 Mart 1942; Moulsford, Oxfordshire), İngiliz koşucu ve uzun atlamacıdır. 1964 Yaz Olimpiyatları'nda 800 metrede altın, 400 metrede gümüş madalya kazandı.
Kariyeri
Packer, 1959'da İngiliz Okulları 100 yard şampiyonluğunu kazandı. Ertesi yıl, uzun atlamada uluslararası yarıştı. 1962 Avrupa Şampiyonası'nda 200 metre koşusunda ve İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları'nda 80 metre engelli koşuda finale yükseldi. Ayrıca bu yarışmalarda gümüş madalya kazanan 4 × 110 yard bayrak takımının bir parçasıydı. 1963'te 400 metrede yarıştı ve 53,6 saniyede koştu.
1964 Yaz Olimpiyatları'nın 800 metre elemelerinde 2:12.6 ile koştu ve beşinci oldu. Yarı final elemelerinde 2:06.0 süreyle üçüncü oldu ve finale yükseldi. Böylece final aşamasında yarışan sekiz yarışmacı arasında en yavaş ikinci olarak yerini aldı. Finalde hızlı çıkış yapamadı ve altıncı sırada başladı. Ardından, son 150 metrede sprinte başladı ve 100 metre kala üçüncü, bitişi ise birinci sırada tamamladı ve altın madalyayı kazandı. 800 metreyi 2:01.1 dakika ile koşarak dünya rekoru kırdı. Kazanması hakkında yorum yapan Packer, "Kadınlar için orta mesafe koşusu henüz emekleme aşamasındaydı ve 800 metre ilk kez, yalnızca dört yıl önce Roma'da koşulmuştu. Olay hakkında hiçbir şey bilmiyordum ama bu kadar saf olmak muhtemelen benim avantajım oldu. Ne yapmam veya yapabileceğim konusunda kafamda herhangi bir sınırlama olmadığı anlamına geliyordu. Cehaletin, mutluluk olduğunu kanıtlandı." dedi.
Packer'ın altın madalyayı getiren performansı; Kon Ichikawa tarafından yönetilen ve oyunların resmi belgeseli olan Tokyo Olympiad'da gösterilmektedir.
Kişisel yaşamı
1964 Olimpiyatları'nda tanıştığı ve 4 × 400 metre bayrak yarışında gümüş madalya kazanan Robbie Brightwell ile evlendi ve üç erkek çocukları oldu. Oğullarından Garry, annesi gibi 400 metre yarışçısı; Ian ve David ise Manchester City'de futbolcu oldu.
Ann ve eşi Robbie, 1965 Yeni Yıl Şereflerinde İngiliz İmparatorluğu Nişanı'nın (MBE) Üyesi olarak atandılar. 2011'de Brightwell, kariyerlerini anlatan bir kitap yayınladı: Robbie Brightwell and his Golden Girl: The Posh and Becks of Yesteryear.
Bennett McCallum
Bennett T. McCallum (d. 27 Temmuz 1935). Amerikalı bir para ekonomistidir. Carnegie Mellon Üniversitesi Tepper İşletme Okulu'nda HJ Heinz Ekonomi Profesörüdür. Para tabanının büyüme oranını hedefleyen bir para politikası önerisi olan McCallum Kuralı ile tanınır.
McCallum, Rice Üniversitesi kimya mühendisliğinde BA ve B.Sc dereceleri aldı. Daha sonra MBA yapmak için Harvard Business School'a gitti ve ardından ekonomi alanında doktora derecesini almak için Rice'a döndü.
Virginia Üniversitesi'nde (1974–1982) profesörlük yaptıktan sonra 1981'de Carnegie Mellon Üniversitesi'nde profesör oldu. Doktora öğrencileri arasında Chicago Merkez Bankası'nın şu anki başkanı olan Charles L. Evans da vardı.
Dominick Arduin
Dominick Arduin (1961–2004), Kuzey Kutbu'na kayak yapmak için gitmeye çalışırken ortadan kaybolan bir Fransız kadındı.
1988'de Arduin Finlandiya'ya taşındı. 15 yıl Finlandiya Laponya'da rehber olarak çalıştı ve çifte vatandaşlık aldı. Alplerde büyüdüğünü, küçük yaşta öksüz kaldığını, kanserden kurtulduğunu ve ölen ablası dışında tek çocuğu olduğunu anlattı. Bu özgeçmişin, ortadan kaybolmasından sonra uydurulduğu keşfedildi.
Arduin, 2001 baharında Manyetik Kuzey Kutbu'na ulaştı. 2003 yılında coğrafi Kuzey Kutbu'na ulaşmaya yönelik ilk başarısız girişimin ardından kurtarıldı Ayak parmaklarının çoğu donma nedeniyle kesilmek zorunda kaldı.
5 Mart 2004'te Arduin, Kuzey Kutbu'na tek başına kayak yapan ilk kadın olmak için ikinci girişimine başladı. Sibirya'daki Arctichesky Burnu'ndan yola çıktı. Bir günlük seyahatten sonra bağlantıyı kaybetti. Bir helikopter araması, başka bir gezgin olan Frédéric Chamard-Boudet'i kurtarmalarına rağmen, onun izini bulamadı. Arama 21 Mart'ta sona erdi.
Onun ortadan kayboluşu sonrası, Fin yazar Sven Pahajoki onun yaşamı hakkında yazmaya karar verdi ve özgeçmişini incelerken; onun yaşamı ve başarıları hakkında bütünüyle yalan söylemiş olduğunu anladı. Kız kardeşi ve dayısı bulundu ve onun daha önce de ortadan kaybolduğu ortaya çıktı ki onun öldüğüne de inanmıyorlar, ama yalanının yakalanması ve finansal nedenlerden ötürü yine bir daha başlayabilmek için ortadan kaybolduğu sanılıyor. She O Paris'te doğru ve büyüdü, asla kanser olmadı ve kız kardeşi ölmedi. Kendisi 19 yaşındayken babası öldü, birkaç yıl sonra da annesi öldü.
Keçiova Camii
Keçiova Camii, Cezayir'in başkenti Cezayir'de bulunan bir camidir. Cami, 1612 yılında Osmanlı döneminde inşa edilmiş olup Cezayir Kasbahı'nda yer almaktadır. Cami, Mağrip ve Bizans mimarisinin eşsiz birleşimi ile dikkat çekmektedir.
Cami, Kasbah'ın birçok dik merdiveninin ilkinde durmakta ve lojistik ve sembolik olarak sömürgecilik öncesi Cezayir şehrinin dikkat çekmekteydi. 1845'te Fransız dönemi sırasında Aziz Philippe Katedrali'ne dönüştürüldü ve 1962'ye kadar bu şekilde kaldı. Eski cami 1845-1860 yılları arasında yıkıldı ve yeni bir kilise inşa edildi. 1962'de Cezayir'in bağımsızlığından sonra camiye çevrilmiştir. Kabaca son dört asırda iki farklı din üzerinden bu geçişlere rağmen, cami orijinal ihtişamını korumuştur ve Cezayir'in en önemli cazibe merkezlerinden biridir.
Safir Camii
Safir Camii, Cezayir'in başkenti Cezayir'de bulunan bir camidir. Cami, 1534 yılında Osmanlı döneminde inşa edilmiştir ve Cezayir Kasbahı'nda yer almaktadır.
Cami, adını Barbaros Hayreddin Paşa tarafından general yapılan eski bir Hristiyan köle olan Safir bin Abdullah'tan almaktadır
Uzay kolonizasyonu
Uzay kolonizasyonu (uzay yerleşimi veya dünya dışı kolonizasyon olarak da adlandırılır), uzayın veya Dünya dışındaki gök cisimlerinin kalıcı yerleşim veya Dünya dışı bölge olarak kullanılmasıdır.
Dünya dışı uzayın iskânı ve bölgesel kullanımı, örneğin uzay yerleşimleri veya dünya dışı madencilik işletmeleri için önerilmiştir. Bugüne kadar, geçici uzay habitatları dışında kalıcı bir uzay yerleşimi kurulmadığı gibi, herhangi bir dünya dışı bölge veya arazi de yasal olarak talep edilmemiştir. Uzayda toprak iddiasında bulunmak, uzayı ortak bir miras olarak tanımlayan uluslararası uzay hukuku tarafından yasaklanmıştır. Uluslararası uzay hukuku, uzayın sömürgeleştirilmesini ve askerileştirilmesini  önlemeyi amaçlamış ve özellikle sabit yörünge veya Ay gibi sınırlı alanlar için uzaya erişimi ve uzayın paylaşımını düzenleyecek uluslararası rejimlerin kurulmasını savunmuştur.
Uzay yerleşimi lehinde ve aleyhinde birçok argüman ortaya atılmıştır. Kolonileşme lehine en yaygın iki argüman, gezegen ölçeğinde (doğal veya insan kaynaklı) bir felaket durumunda insan uygarlığının ve yaşamının Dünya'da kalması ve uzayda insan toplumunun genişlemesini sağlayabilecek ek kaynakların bulunmasıdır. En yaygın itirazlar arasında kozmosun metalaştırılmasının, büyük ekonomik ve askeri kurumlar da dahil olmak üzere, halihazırda güçlü olanların çıkarlarını artıracağı endişesi; aynı kaynakların Dünya'da harcanmasına kıyasla muazzam fırsat maliyeti; savaşlar, ekonomik eşitsizlik ve çevresel bozulma gibi önceden var olan zararlı süreçlerin şiddetlenmesi yer almaktadır.