cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Refraktometri
Refraktometri, her ortamın kırılma indisinin farklı olması prensibini kullanarak, konsantrasyon ve madde miktarı gibi tayinleri yapmaya yarayan bir yöntemdir.
Kırılma indisi her maddeye özgü bir fiziksel özelliktir, bu sebeple kalitatif ve kantitatif analizlerde kullanabileceğimiz bir metottur. Günümüzde organik bileşiklerin kantitatif analizinde NMR, infrared spektroskopisi gibi yöntemler daha çok tercih edilmektedir.
Bir ortamın kırılma indisine n, elektromanyetik ışımanın vakumdaki hızına c, elektromanyetik ışımanın bu ortamdaki hızına da v dersek, şöyle bir bağıntı elde ederiz:
n=c/v Benzer maddelerin kırılma indisleri birbirine çok yakın olduğundan ( 1.25 -1.80 arası) ±0.001 duyarlılıkla ölçüm yapabilmemiz gerekir.
Işının bir ortama geliş açısına i, yansıma açısına da r dersek eğer, Snell Yasasına göre şöyle bir bağıntı yazabiliriz:
Işının geliş açısı, ışının hızı ve ortamın indisi ile orantılıdır. Işının geliş ve yansıma açılarını bilmemiz halinde, iki ortamın kırılma indislerinin oranlarını bulabiliriz. Ya da bir ortamın indisini biliyorsak, diğer ortamın indisini de bu bağıntı sayesinde hesaplayabiliriz.
Kırılma indisleri farklı olan bölgelerde ışının hareketi iki şekilde gerçekleşir:
n2 > n1 koşulunda, i geliş açısı, r yansıma açısından daha büyük olacaktır. Geliş açısı büyüdükçe, kırılma açısı da büyür. Buna rağmen geliş açısı, kırılma açısından her zaman daha büyüktür.
n1 > n2 koşulunda, yüksek yoğunluklu ortamdan düşük yoğunluklu ortama geçiş sırasında yansıma açısı, geliş açısından daha büyüktür. Geliş açısı büyüdükçe, yansıma açısı da 90º‘ye yaklaşır.
Kritik Açı
Işımanın 90º ’lik bir açı ile kırılmasını sağlayan geliş açısına kritik açı denir. Işının kritik açıdan daha küçük bir değerle gelmesi halinde, yansıma sonucu aydınlık bölge oluşur. Eğer ışın iki ortam arasındaki yüzeye kritik açıdan daha büyük bir açıyla gelirse, ışın kırılmaya değil, yansımaya uğrar. Yoğunluğu büyük ortama kritik açıyla gelen bir ışın, 90ºlik bir açı ile kırılır. Yoğunluğu küçük ortama 90ºlik açı ile gelen bir ışın ise yoğunluğu büyük olan ortama kritik açı ile girer. Snell yasasından yararlanarak şöyle bir bağıntı yazabiliriz:
sin Өc=n2/n1
Refraktometre cihazının içerisinde prizmalar kullanılır. Gönderdiğimiz ışın örnekten geçip prizmaya değişik açılarla gelir. Eğer geldiği açılar kritik açıdan küçükse, aydınlık bölge oluşur. Kritik açıdan büyük açılarla gelmişse, karanlık bölge oluşur. Karanlık ve aydınlık bölgenin sınırı kritik açıya karşılık gelir. Bir maddenin kırılma indisi, kullanılan ışımanın dalga boyuna, sıcaklığa ve derişime bağlıdır. Bunun dışında sıkıştırılabilen maddelerin kırılma indisi, basınca bağlı olarak da değişir. Dalga boyunun kırılma indisine etki etmesinden dolayı, kullandığımız ışımanın dalga boyunu da belirtmeliyiz. Ticari refraktometrelerde genellikle sodyumun atomunun yaydığı yaklaşık eşit şiddetlerdeki, 589.0 ve 589.6 nm ‘deki hatları kullanılır. Bu hatlar sodyum D hatları olarak adlandırılır. Prizmalar içindedir.
Abbe Refraktometresi
Kırılma indisi tayininde kullandığımız alete Abbe Refraktometresi denir. Abbe refraktometresinde iki prizmanın arasına kırılma indisini tayin edeceğimiz maddeyi sıvı film olarak yerleştiririz. Prizmalara gönderdiğimiz ışık ile, kritik açıdan daha küçük açı ile gelen ışınların oluşturduğu aydınlık bölge ve kritik açıdan daha büyük açıyla gelen ışınların oluşturduğu karanlık bölgeyi görebiliriz.
Nitel Analiz: Ölçtüğümüz kırılma indisi değerlerini, saf maddelerinin kırılma indisi değerleri ile karşılaştırarak refraktometrik nicel analizi gerçekleştirmiş oluruz. Eğer karşılaştırma yapacağımız standart bir indis değeri bulamazsak, Lorentz-Lorenz molar kırılma indisini buluruz. Bu değer R ile gösterilir ve
R=(n²-1)*M/(n²+2)*d ile de formülize edilebilir.
M, molekülün mol kütlesi, d ise yoğunluğudur. Buradan R değerini buluruz ve bilinen değerler ile hesapladığımız R´ değeriyle karşılaştırma yaparız.
Tansel Korkmaz
Tansel Korkmaz (d. 1963, Ankara) Türk mimar, öğretim görevlisi ve yazar.
Tansel Korkmaz 1963 yılında Ankara’da dünyaya geldi. Orta öğrenimini 1981’de Ankara Tevfik Fikret Lisesi’nde tamamladı. Aynı yıl ODTÜ Mimarlık Bölümü’ne giren Korkmaz, 1986 yılında lisans eğitimini, 1989 yılında “Urban Architecture as an Architecture of Urban Public Realm” başlıklı teziyle yüksek lisansını ve 1998 yılında da “On the (Re)construction of the Modern(s) Within the Historiography of Architecture” başlıklı teziyle doktorasını tamamladı. 1987 ile 1993 yılları arasında ODTÜ’de araştırma görevlisi olarak çalıştı. 2006 yılında doçent oldu. Halen İstanbul Bilgi Üniversitesi Mimarlik Fakültesi’nde öğretim görevlisi olarak çalışmaktadır. Türkiye’deki mimarlığın 1980’li yıllardan sonraki gelişimini anlatan 2000'lerde Türkiye'de Mimarlık adlı kitabın da yazarıdır.
2005 yılında eğitime başlayan ve program direktörlüğünü İhsan Bilgin’in yaptığı Bilgi Üniversitesi Mimarlık yüksek lisans programının kurucu ekibinde yer aldı. 2009 yılında kurulan Mimarlık Fakültesi’nde Dekan Vekili olarak müfredatın hazırlanması ve fakülte kadrosunun oluşturulması sorumluluğunu üstlendi.
1987 yılında “21.yy için Yerleşme” (Housing for the 21st century) adlı ulusal öğrenci yarışmasında 3.lük ödülünü alan Korkmaz’ın 1996 yılından bu yana mimari stiller, kentleşme, yakın zaman mimarlığı eksenli yazılarıyla, mimarlar ve projeleri üzerine söyleşilerinden oluşan birçok yayını bulunmaktadır. Çeşitli üniversitelerde konferans ve seminerlere, yurtiçi ve yurtdışında workshoplara katılan Korkmaz, İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde 2001 yılından bu yana “Tasarım Kültürü” ve “Tasarımda Klasik ve Modern” isimli dersleri vermektedir.
Küçük Deniz Kızı Ponyo
Ponyo (崖の上のポニョ), Türkiye'de yayınlanan adıyla Küçük Deniz Kızı Ponyo, yönetmenliğini Hayao Miyazaki'nin üstlendiği ve Studio Ghibli tarafından üretilen 2008 yılı Japon animasyon fantastik film. Miyazaki'nin Ghibli için yönettiği sekizinci ve toplamda onuncu filmidir. Tomoko Yamaguchi, Kazushige Nagashima, Yūki Amami, George Tokoro, Yuria Nara, Hiroki Doi, Rumi Hiiragi, Akiko Yano, Kazuko Yoshiyuki ve Tomoko Naraoka seslendirme kadrosunu oluşturmaktadır. Hikâye Ponyo adlı bir japon balığının Sōsuke adlı beş yaşında bir erkek çocuğunun arkadaşlığını kabulü ve bir kız çocuğu olma isteği üzerinedir.
Film Japonya'da 19 Temmuz 2008'de piyasaya sürülmüş, Birleşik Devletler ve Kanada'da 14 Ağustos 2009'da ve Birleşik Krallık'ta ise 12 Şubat 2010'da yayınlanmıştır. Dünya çapında 201 milyon Amerikan doları hasılat elde etmiş ve Japon Akademisi Yılın Animasyonu Ödülü dahil pek çok ödül kazanmıştır.
Konu
Bir denizcinin oğlu beş yaşındaki Sōsuke, annesi Lisa ile okyanus kenarındaki kayalıkta sakin bir hayat yaşamaktadır. Kaderi belirleyen bir günde Sōsuke, sahilde bir şişe ve onun içinde hapsolmuş güzel bir Japon balığı bulup onu kurtarır ve adına Ponyo koyar. Ama bu sıradan bir Japon balığı değildir. Usta bir sihirbaz ve bir deniz tanrıçasının kızı olan Ponyo, kendini genç bir kıza dönüştürmek için babasının sihrini kullanır ve hızlı bir şekilde Sōsuke'ye aşık olur, ama böyle güçlü büyü kullanımı dünyada tehlikeli bir dengesizliğe neden olur. Ay giderek yeryüzüne yaklaşır ve Ponyo'nun babası kızını bulmak için okyanusların kudretli dalgalarını gönderirken, iki çocuk dünyayı kurtarmak ve Ponyo'nun insan olma hayallerini yerine getirmek için ömür boyu sürecek olan maceraya atılır.
Oyuncular
Oyuncu kadrosuna ayrıca, Disney'in İngilizce uyarlamasında listede görünmeyen Marsha Clark tarafında seslendirilen ve Himawari Evi'nde oturan, öncesinde genç bir kariyer kadını olan Kayo (カヨ) rolünde Tokie Hidari; Nippon Televizyonu sunucusu ve kasırga hakkında bilgi veren muhabir, Disney'in İngilizce uyarlamasında Kurt Knutsson tarafından seslendirilen Muhabir (アナウンサー)'yı seslendiren Shinichi Hatori de dahildir. Himawari Hemşirelik Okulu idarecileri Emi Hiraoka ve Nozomi Ōhashi, Kumiko (クミコ) ve Karen (カレン)'i seslendirir, İngilizce seslendirmeleri sırasıyla listede adı bulunmaya kadın oyuncular Jennessa Rose ve Colleen O'Shaughnessey tarafından yapılmıştır.
Yapım
Filmin senaristi ve yönetmeni Hayao Miyazaki, Hans Christian Andersen'in hikâyesi "Küçük Deniz Kızı"'ndan ilham aldığını ancak gerçek ilhamın bir öyküden daha soyut olduğunu söylemiştir. Animasyon yönetmeni Katsuya Kondo ve sanat yönetmeni Noboru Yoshida ile beraber Miyazaki, Ponyo'da tamamen geleneksel animasyon kullanımına yönelik bazı hedefler belirleyip çekim planı sınırlamaları baskısı altında kalmadan animasyon ve sanat olanaklarını kullanmayı hedeflemiştir. Hem Yoshida'nın sanatının kalitesini ortaya koymayı hem de küçük bir çocuğun evreninin masumiyeti ve neşesini anmak istemiştir. Ponyo'nun yapımı Mayıs 2006'da başladı ama esas animasyonları aynı yılın Ekimi'nde başladı.
Miyazaki Ponyo'ya içten el çizimi animasyonlarıyla dahil olmuştur. Deniz ve dalgaları bizzat kendisi çizmeyi tercih etmiş ve filmin böylesine önemli bir bölümünü ifade etme tecrübesinden keyif almıştır. Filmde gösterilen detaylı çizimlerin seviyesi 170.000 ayrı görüntüdür—Miyazaki'nin filmi için bir rekor.
Ponyo'nun adı, Miyazaki'nin dokunulduğunda gelebilecek "yumuşak, süngersi yumuşaklık" sesleri düşüncesine dayanan bir yansıma addır.
Sōsuke'nin babasının üzerinde çalıştığı geminin adı Koganeimaru'dur ve Studio Ghibli'nin Koganei, Tokyo'daki mekanına bir göndermedir. Maru (丸) gemi adları için kullanılan yaygın bir sonektir.
Tepkiler
Film eleştirmenlerden oldukça olumlu tepkiler almıştır. Rotten Tomatoes filmin 159 eleştiri üzerinden %92 oranla "sertifikalı taze" olduğunu (146 "Taze", 13 "Çürük") ve 7.6/10 ortalama sonucunu bildirmiştir. Fikir birliği "Miyazaki'nin en iyi filmi olmamasına rağmen Ponyo görsel olarak baş döndürücü bir masal, tatlı şiirsel yönü çocuklar ve Miyazaki'nin her yaştan sevenlerine hitap etmekte." şeklindedir. Metacritic, 29 eleştiri üzerinden 86/100 ortalama oran belirtmiştir.
Birleşik Devletler ve Kanada'daki ilk yayın haftasında 927 sahnede 3,585,852$ gelir getirmiştir. Sahne başı gelir ortalaması 3,868$'dır. Ayrıca Birleşik Devletler ve Kanada gişelerinde dokuz numarada açılmıştır. Toplamda filmin Birleşik Devletler ve Kanada'da gişe getirisi 15,090,399$ olmuştur. DVD ve Blu-ray'in yanı sıra DVD/Plush Toy paketi 2 Mart 2010'da piyasaya sürülmüştür.
The Japan Times filmi, beş üstünden dört yıldızla oylamış ve basit tematik unsurlarıyla görsel şemasını övmüştür. Ayrıca filmi Miyazaki'nin klasik animasyonu Komşum Totoro ile kıyaslamıştır.
Anime Diet çevirilerin kalitesini "Öykü ve filmin özü profesyonel dublajla yeterli olandan daha iyi verilmiş ve Miyazaki'nin sunmak istediği katıksız haz ve neşeyi vermekten fazlasını yapmıştır." diyerek vurgulamıştır. "Ufak hız sorunları"ndan bahsedip Ponyo'ya %88 oranını vermiştir. Ancak Japon adların İngilizce film versiyonunda telaffuzları karakterden karaktere değişiklik göstermiştir.
Venedik Uluslararası Film Festivali'ndeki eleştirmenler genel olarak filme büyük övgü sunmuştur. The Times'tan Wendy Ide Ponyo hakkında "yeni yürümeye başlayan hiperaktif bir çocuğun anlattığı bir hikâye kadar karmaşık ve coşkun" yorumunda bulunmuş ve 5 yıldız üstünden 4 yıldız vermiştir. Chicago Sun-Timestan Roger Ebert filme oy verme skalasının en yüksek notu olan tam dört yıldız vermiş ve "Ponyoyu tanımlayan bir kelime var, bu da tam olarak büyülü. Bu şiirsel, görsel olarak nefes kesen, tüm animasyon yapımcılarının en iyisinin çalışmasında tüm yetişkin ve çocuklara dokunacak bir büyü var. Harika ve hiç denenmemiş gibi: öyküsünü fantastik bir biçimde sunuyor." demiştir.
Film Dentsu'nun "2008 Japon Hit Yapımları" listesinde Wii konsolundan sonra 2. olarak yer almıştır.
Ödüller ve adaylıklar
Ponyo 65. Venedik Uluslararası Film Festivali'nde aday olmuştur. Bologna Gelecek Film Festivali'nde, "dünya çapında sinema ustalarına mükemmel bir hayal gücü şekillendiren yüksek sanatsal ve ifade kalitesine sahip animasyonu" nedeniyle özellikle bahsedilmiştir.
Film, Yılın Animasyonu ve Müzikte Üstün Başarı dalında 32. Japon Akademi Ödülü'nü kazanmıştır.
Ali Hadi Bara
Ali Hadi Bara (9 Eylül 1906, Tahran - 30 Ağustos 1971, İstanbul), Türk heykeltıraş.
Eserleri ile Türk heykelciliğinde katı biçimciliğin aşılmasında etkili olmuş, yeni anlatım olanakları sunmuştur.
FC Suðuroy
FC Suðuroy, Faroe Adaları'nın en üst düzey futbol ligi olan Betrideildin'de yer alan bir futbol kulübü.
Ali Hadi Bara
Yaşamı
9 Eylül 1906 günü Tahran'da doğdu. Babası Cafer Efendi, annesi Leh asıllı Bezmi Hanım'dır. Ağabeyi Mehmet Sadi'den sonra ailenin ikinci çocuğudur. Ailesi, o dört yaşındayken Türkiye'ye geldi. Küçük ahşap heykelcikler yapan babasından heykel ile ilgili ilk izlenimlerini aldı. Anne ve babasının farklı kültürlere mensup olması onun hem doğu, hem batı kültürünü tanımasında ve sanatçı kişiliğinin gelişmesinde etkili oldu.
FC Suðuroy
Güncel kadro
Güncelleme 24 Aralık 2020
Ali Hadi Bara
Yaşamı
İlkokuldan sonra yazıldığı Saint Joseph Fransız Lisesi'nde Fransız kültürü ile tanıştı. Fikret Mualla, Turgut Zaim gibi geleceğin önemli sanatçılarıyla arkadaşlık kurdu. Resim sevgisi nedeniyle 1923 yılında St. Joseph'den ayrılıp Sanayi-i Nefise Mektebi'ne kaydoldu ama ailesinin ekonomik koşullarının bozullması nedeniyle bir ay sonra okulu bırakarak Fransızların işlettiği demiryollarında memurluğa başladı. 2 yıl sürdürdüğü bu görevi sırasında sanat eğitimine dönebilmek için fırsat kolladı ve sonunda yeniden sınavları kazanarak kaydolduğu okulundan 1927 yılında mezun oldu.
Mezuniyetinin ardından üç yıllık yurt dışı bursu kazanarak Bedia Hanım ile birlikte Paris'e gitti. Çift, okuldan tanışmakta idi ve Paris'e gitmeden önce evlenmişlerdi. Ali Hadi, Paris'teki Julian Akademisi’nde Henri Bouchard’ın öğrencisi oldu. Ayrıca Charles Despiau’dan özel dersler aldı, ünlü sanatçı Aristide Maillol'un yanında çalıştı. İlk yaptılarında Bouchard'dan ziyade Despiau ve Maliol'un etkileri görüldü. Bu etkinin hissedildiği ve 1929'da Paris'te Sonbahar Sergisi'nde yer alan "Havva Figürü", önemli bir anıtsal yapıtıdır. Havva, günümüzde İstanbul Resim ve Heykel Müzesi'ndedir. Sanatçının bilinen ilk heykeli olan 1928'de Paris Sonbahar Sergisinde sergilediği Bedia'nın Başı ise günümüzde kayıptır.
Ali Hadi, yurda döndüğünde Güzel Sanatlar Akademisi'ne kütüphane memuru ve asistan olarak girdi (1930). Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği'ne katılarak bazı sergilerinde yer aldı. 1933'te akademideki modelaj atölyesinin başına getirildi. Soyadı kanunu çıktığında "Bara" soyadını aldı (1934). İlk anıt eseri olan Adana Anıtı'nın açılışı 1935’te gerçekleşti, 1937'de askerliğini yaparken komutanının görevlendirmesi ile İstanbul Harbiye’deki Harbiye Atatürk Anıtı'nı gerçekleştirdi.
1941 - 1943 yılları arasında Zühtü Müridoğlu ile birlikte yaptıkları İstanbul Beşiktaş'taki Barbaros Anıtı klâsik heykel geleneğinin ilgi çekici örneklerindendir. Kaide üzerindeki kabartmaları Müridoğlu, figürleri Ali Hadi Bara yapmıştır. Ali Hadi, 1943 yılında ikinci kez askere alınarak Sarıkamış'a gitti. Askere alınma ve bütçe konusundaki sıkıntılar nedeniyle anıtın açılışı 25 Mart 1944 tarihinde onbinlerce kişinin katılımıyla gerçekleşti.
Sanatçı, 1946-1947 yıllarında Caddebostan Plajyolu'nda kendi atölye- evini tamamlayarak oraya yerleşti. Bu atölyeye geçtikten sonraki dönemde soyut sanatla ilgilendi ve 'soyuta geçiş' dönemini yaşadı. 1949 yılında yaz tatlini geçirmek ve sanattaki gelişmeleri takip etmek için Paris'e gittiğinde Paris'te öğrenim görmekte olan öğrencisi İlhan Koman, ilgisini yeni soyut sanat eserlerine çekmişti. Oradaki izlenimlerininin etkisiyle yurda döndükten sonra figüratif çalışmalardan uzaklaştı, soyut anlayışta eserler vermeye başladı. Feza Çağı adlı yapıtı, bu dönemdeki önemli yaptılarındandır.
1950 yılında tekrar Akademi'de göreve başlayan Ali Hadi Bara, ikiye ayrılan heykel atölyelerinden birisinin başına Zühtü Müridoğlu ile birlikte getirildi. 1951-1953 yılları arasında Anıtkabir çalışmalarına katkıda bulundu.
İlk demir heykellerini üretmeye 1954 yılında başladı. Akademide bir metal atölyesi kurulmasını sağladı. Kuramsal çalışmalara yoğunlaşarak İlhan Koman ve mimar Tarık Carım ile beraber Türk Grup Espas adıyla bir topluluk oluşturdu. Grup, Fransa'daki Groupe Espace adlı topluluğun düşüncelerine paralel olarak plastik sanatların sentezi konusu üzerinde durmaktaydı. 1956-1957 yıllarında Plajyolu'ndaki atölyesinden ayrılıp Kandilli'de, kayıkhanesini atölye olarak kullandığı bir yalıya taşındı. Bu atölye-evin plastik sanatların sentezi düşüncesi doğrultusunda yenilenmesi fikri uygulanamadı.
Sürekli uluslararası sergilere ve bienallere katılan sanatçını 1957 yılında 4. Sao Paolo binealine katılan eserleri büyük beğeni kazandı ancak birincilik ödülünü politik nedenlerle alamaması, kariyerindeki ilgi çekici bir gelişme idi. Kararı protesto eden Brezilyalı ve Uruguaylı sanatçılar, Bara'ya sanat çalışmalarından ötürü takdirlerini bildiren bir yazı sunmuşlardır.
1960'lı yılların ikinci yarısında demir levhalarla çalışmayı bıraktı, yeni arayışlara yöneldi ve organik formları inceledi. Uzayda yapılan keşifler onun koni, küre gibi yalın geometrik biçimlerle yaptığı çalışmalara esin verdi.
1970 yılında üst üste iki kez felç geçiren sanatçı, 30 Ağustos 1971 günü İstanbul'da hayatını kaybetti.
Yarhisar, Hafik
Yarhisar, Sivas ilinin Hafik ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerleşim 1935 ve 1940 yılı nüfus sayımlarında Yarasar adıyla kaydedilmiş olup, sonraki yıllara ait kayıtlarda Yarhisar adıyla yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 47 km, Hafik ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Sinan Oğan
Sinan Oğan (d. 14 Mart 1969; Iğdır), Azeri kökenli Türk stratejik araştırmacı ve siyasetçidir. 2011 Türkiye genel seçimlerinde Milliyetçi Hareket Partisi'nden Iğdır milletvekili seçilerek meclise girdi. Marmara Üniversitesi ve Azerbaycan Devlet Ekonomi Üniversitesinde öğretim görevlisi olarak bulundu. 2023 Cumhurbaşkanlığı seçimi için ATA İttifakı tarafından Cumhurbaşkanı adayı gösterildi.
İlk yılları, eğitimi ve kariyeri
Sinan Oğan, 14 Mart 1969 tarihinde Azeri bir ailenin çocuğu olarak Iğdır'ın Melekli beldesinde doğdu. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme bölümü mezunu olup aynı üniversitede 1992 yılında mali hukuk ve bankacılık alanında Azerbaycan'da Ekonomik ve Mali Sektörün Yapısal Analizi başlıklı tez ile yüksek lisans çalışmasını tamamlamıştır. Moskova Devlet Uluslararası İlişkiler Üniversitesinde doktora çalışmasını tamamlamıştır. Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsünde araştırma görevlisi, Azerbaycan Devlet Ekonomi Üniversitesinde öğretim görevlisi ve dekan yardımcısı olarak görev yaptı. 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasından önce Ebulfez Elçibey ile görüşme gerçekleştirdi ve Azerbaycan'ın bağımsızlığı sonrasında bir süre Elçibey'in cumhurbaşkanlığı ofisinde çalıştı. 1992-2000 yılları arasında TİKA Azerbaycan temsilcisi oldu. Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi (ASAM) Rusya Ukrayna Araştırmaları Masası başkanlığı yaptı. Uluslararası İlişkiler ve Stratejik Analizler Merkezini (TÜRKSAM) kurdu ve başkanlığını yaptı.
TRT Türkiye'nin Sesi Radyosu'nda Avrasya'ya Bakış isimli dış politika içerikli bir haftalık programın yapımcılığını ve sunuculuğunu yaptı. Metzamor Nükleer Santrali'nin kapatılmasına yönelik faaliyetleri koordine eden bir “sivil girişim” kurdu ve koordinatörlüğünü yaptı.
Siyasi kariyeri
2011 Türkiye genel seçimlerinde Milliyetçi Hareket Partisi'nden Iğdır milletvekili seçildi. 26 Ağustos 2015 tarihinde Milliyetçi Hareket Partisi'nden ihraç edildi. Bunun ardından açtığı davayı kazanarak 2 Kasım 2015 tarihinde ihraç edildiği MHP'ye geri döndü. 10 Mart 2017 tarihinde Balıkesir milletvekili İsmail Ok, Kayseri milletvekili Yusuf Halaçoğlu ve Isparta milletvekili Nuri Okutan ile birlikte MHP'den tekrar ihraç edildi.
Türkiye-Arnavutluk ve Türkiye-Nijer Parlamentolararası Dostluk Grupları üyesi ve Türkiye-Azerbaycan Parlamentolararası Dostluk Grubu genel sekreteridir.
2023 cumhurbaşkanlığı seçimi
11 Mart 2023 tarihinde Sinan Oğan, 2023 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi için ATA İttifakı'nın cumhurbaşkanı adayı olarak açıklandı. Aday olmak için gerekli 100.000 imzayı 26 Mart 2023 tarihinde tamamladı. Cumhurbaşkanlığı seçiminde oyların yüzde 5,17'sini aldı (2.831.239 oy).
14 Mayıs 2023 seçiminde %50 oy oranına ulaşabilen bir aday olmadığı için 28 Mayıs 2023 tarihinde seçimin ikinci turu yapıldı. Oğan 22 Mayıs 2023 günü ikinci turda Cumhur İttifakı'nın adayı Recep Tayyip Erdoğan'ı destekleyeceğini açıkladı. Yapılan seçimde Erdoğan yeniden Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı seçildi.
Ödülleri
Milliyet "Sosyal Bilimler", 1992 yılında Marmara Üniversitesi "Akademik Üstün Başarı" ve Ekoavrasya Derneği "Türk Dünyasına Hizmet" ödüllerinin sahibidir. "Interpress Media Takip Merkezi" tarafından 2010 yılında televizyon ekranlarında en çok tartışılan konu ve en çok ekranda yer alan isimler üzerine yapılan bir çalışmada 131 haberle Türkiye'de televizyon ekranlarında en fazla boy gösteren isimler arasında yer aldı.
Azerbaycan Terakki Madalyası ve Kazakistan Devlet Nişanı ile ödüllendirildi.
Kitapları
Oğan'ın yayımlanmış 3 kitabı ve 500'den fazla makalesi bulunmaktadır.
MillenWorks Hafif Zırhlı Genel Maksat Aracı
MillenWorks Light Utility Vehicle (LUV) prototip olarak üretilen yeni nesil bir araçtır. ABD Hükûmetine bağlı Tank Otomobil Araştırma, Geliştirme ve Mühendislik Merkezi'nin gözetiminde MillenWorks firması tarafından yapılmaktadır. Textron Marine and Land Systems firması ise araca ait parçaların geliştirilmesinde yardımcı olacaktır. Geliştirilen bu araç Joint Light Tactical Vehicle adayları arasındadır.
Tasarımı
LUV aracındaki en önemli farklılık hareket milindeki değişikliktir.Arabanın ön tekerlekleri kaputun altında bulunan elektrik motoru ile hareket kazanmaktadır. Arka tekerlekler ile gerçekten karmaşık bir yapıyla hareket etmektedir. Bunun için dizel-elektrikli paralel hibrid motordan yararlanılır. Bu motor M16 model standart bir NATO dizel motor ile elektRİk motorunun birleşmesinden oluşmaktadır. Bu sürüş mili özelliğinden dolayı birçok 4X4 araçtan ayrılır. Bu özelliğinin en önemli faydası araca yapIlan DPD saldırıları ile meydana gelen hareket ölümünün en aza indirilmesi sayesinde aracın olay yerinden kaçacak harekete sahip olmasıdır. Sürüş mili haricinde araç kasasının yerden yüksekliği ve V-kasa tasarımı sayesinde araç mayın ile yapılan saldırılardan içerisindeki mürettebatı korumaktadır. Araca ait diğer korunma özellikleri arttırılabilir zırh koruması ve çabuk indirilebilir camlardır.
Azat Nehri
Azat (Ermenice: זզատ), Ermenistan'ın Kotayk ilinde yer alan bir nehirdir. Kaynağı Geğama dağlarının batı yamaçlarındadır. Garni, Lancazat ve Arevşat üzerinden akar. Artaşat yakınlarında Aras ile birleşir.
55 kilometre uzunluğundadır ve 572 kilometrekarelik bir havzası vardır.
Yakınlarındaki Geğard Manastırı ile birlikte 2000 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Alain Robbe-Grillet
Alain Robbe-Grillet (18 Ağustos 1922, Brest - 18 Şubat 2008), Fransız yönetmen, yazar ve senarist.
Hayatı
Yazı üzerine farklılık ve yenilikçi anlayış içeren araştırmalarda bulunduktan sonra yazarlığa başladı. Yeni roman akımının öncülüğünü yaparak; bu doğrultuda kuramlar geliştirdi. İlk romanı "Kral Katili"ni 1949'da yazdı, ancak kitap 1978 yılında basıldı. 1953'te yayımlanan ilk eseri "Silgiler" 1950'li yıllara damgasını vuran ve birçok yazarın benimsediği "Yeni Roman" anlayışının ürünlerindendir. Klasik ve modern roman anlayışlarına karşı çıkan ve postmodern olarak nitelendirilen bu eserle, geleneksel türde roman yazarlığı yadsınmış oldu.
Sinema alanında da etkin bir yönetmen olan Robbe-Grillet, 1961'de çektiği "L'Année Dernière à Marienbad (Geçen Yıl Marienbad'da) adlı filmin senaryosu üzerinde çalışarak, bu yapıtı "sine-roman" tipinde yayınlayarak, bu anlayışın yaratıcısı olmuştur.
Türkiye'ye de gelen ve 24. İstanbul Uluslararası Film Festivali'nde (2005), "Yaşam Boyu Başarı Ödülü" kazanan Alain Robbe-Grillet, az sayıda yapıtla sinema tarihine adını yazdırabilen ender sanatçılardandır. Festivalin "Ustalara Saygı" günlerinde dört filmi özel gösterimle izleyiciye sunulmuştur.
Alain Robbe-Grillet, romanlarının filme çekilmesine pek sıcak bakmıyordu, aynı hassasiyeti filmleri için de göstermiştir. Robbe-Grillet filmlerinin DVD formatında basılmasını da istemiyordu. O nedenle yönetmenin DVD formatında çok az filmine ulaşmak mümkün olmaktadır, bunlardan bazıları da ölümünden sonra basılan DVD'lerdir. Robbe-Grillet'nin DVD'de en sık rastlanan filmi Güzel Tutsak (La Belle Captive)'tır. Yönetmenin filmlerine daha sık olarak VHS formatında rastlanmaktadır.
2012 Dört Kıta Artistik Patinaj Şampiyonası
2012 Dört Kıta Artistik Patinaj Şampiyonası 2011-2012 sezonunda düzenlenen Dört Kıta Artistik Patinaj Şampiyonasıdır. Patenciler Dört Kıta Şampiyonu unvanı için dört ayrı kategoride kadınlar, erkekler, çiftler ve buz dansında yarışacaktır. Dört Kıta Amerika, Asya, Afrika, Okyanusya kıtalarını ifade etmektedir. Avrupa kıtası için 2012 Avrupa Artistik Patinaj Şampiyonası düzenlenmiştir.
Şampiyona, 7 - 12 Şubat 2012 tarihleri arasında Colorado Springs, Colorado, ABD'de yapılmıştır.
Katılan sporcular
2012 Amerika Birleşik Devletleri Erkekler Şampiyonu Jeremy Abbott, sakatlığı sebebiyle yarışmadan çekildiği için yerini Richard Dornbush aldı.
2012 Dört Kıta şampiyonasına katılan sporcular:
NGC 1241
NGC 1241, NGC 1242 ile çift oluşturur ve aynı zamanda NGC 1247 ve PGC 11824'ün de dahil olduğu küçük bir grubun üyesidir.
The Golden Age of Grotesque
The Golden Age of Grotesque Marilyn Manson'ın altıncı albümüdür. Diğer Marilyn Manson albümlerine göre çok farklıdır. Üçlemeyi tamamladıktan sonra (Antichrist Superstar, Mechanical Animals, Holy Wood) Marilyn Manson daha yeni bir yol çizmek istedi. Bu yüzden bas gitarist Twiggy Ramirez gruptan ayrıldı ve yerine Tim Skold geldi. Skold'un müzikal zevklerinin etkisiyle daha elektronik bir sound yakalandı. Albüm 1930'ların Almanya'sına göndermeler yapıyordu ve grubun giydiği kıyafetler, albüm kapakları, turnelerdeki gösterilerde 1930'lar teması kullanıldı. Söz yazımında ise daha çok göndermeler ve kelime oyunları yapıldı. Marilyn Manson'ın o zamanki eşi Dita Von Teese Para-noir şarkısında vokal yaptı. Albümün bazı versiyonlarında Marilyn Manson'ın yönettiği Doppelherz adlı bir kısa film de vardı. Albüm Billboard'a 1. sıradan girmesine rağmen karışık eleştiriler topladı.
Davud
Davud (c. MÖ 1040 – MÖ 970), Tanak'a göre, Birleşik İsrail Krallığı'nın kralı olmuş bir Yahudi kraldı. İşboşet'in yerine gelir ve tahtı kendisinden sonra oğlu Süleyman'a bırakır.
Tanak'ta yansıtılan Davud'un karakteri ve yaptıkları, onu Yahudi geleneğinin en önemli şahsiyetlerinden ve İsrail halkının en büyüklerinden biri yaptı. Kabala'da Davut, tarih boyunca dünyadaki Shekhinah'nın dayandığı arabanın dört ayağından biridir (diğer üçü Yahudilerin diğer ataları Avraham, İshak ve Yakov'dur). Samuel Kitapları'nda Davud, önce bir müzisyen, daha sonra düşman şampiyonu Câlût'u öldürerek şöhret kazanan genç bir savaşçı olarak tanımlanmaktadır.
Davud aynı zamanda Kudüs'ü kurmuş ve bu yeni kente Ahit Sandığı'nı getirtmiştir. Tanak ve Kur'an, Davud'u peygamber olarak statülendirir. İncil'de ise Eski Ahit'teki önemli din büyüklerinden biri olarak görülür. Yahudiler, Kutsal kitapları Tanak/Mezmurlar'ın, Davud tarafından yazıldığı kabul etmektedirler.
Tanah ve Eski Ahit'te Davud
Tanah ve Eski Ahit'te Davut'un hayat hikâyesi I. Samuel kitabının ikinci yarısı ile ''II. Samuel'' kitabının tamamını kapsar.
Birinci Yahudi kralı olan Şaul Tanrı'nın takdisini kaybeder. Bunun üzerine Peygamber Şamuel (Samuel), Yahudaoğullarından koyun çobanı olan Yesse'nin (İngilizce: Jesse) soyundan krallar geleceğini bildirir. Yesse'nin sekiz oğlundan en küçüğü çoban Davud kralın sarayına alınır. Şaul'un Filistinlilerle karşı yaptığı savaşta Davut tek başına dev Calud'a karşı savaşır; sapanıyla attığı taşla onu yener ve kafasını keser. Bunun üzerine Şaul damadı Davud'u kıskanır ve öldürülmesini emreder. Ancak Davut'a derin bir sevgi ile bağlı olan Şaul'un oğlu Yonatan (İngilizce: Jonathan), Davud'u korur ve kaçmasını sağlar. Davud yıllarca çölde yaşar. Daha sonra Araplara sığınır. İncil annesinin adını vermese de, Talmud onu Adael adlı bir adamın kızı olan Nitzevet olarak tanımlar ve Ruth Kitabı onun Boaz'dan Moablı Ruth'un büyük büyük torunu olduğunu iddia eder.
Filistinlilerle yapılan bir savaşta Şaul ve Yonatan öldürülür. Davut pişmanlıkla onların yasını tutar. Yahudi ileri gelenleri tarafından 30 yaşında kral seçilir. Hebron'da kutsal yağla meshedilir. Kenanlılara ait olan Siyon (Kudüs) kalesini ele geçirerek burayı kendine başkent yapar. Tanrı'nın On Emri'ni içeren sandukayı buraya getirerek büyük bir tapınak inşa etmeye karar verir. Ancak Peygamber Natan onu bu kararından vazgeçirir. (Tapınağı, Davud'un oğlu Süleyman inşa edecektir.) Davud, tüm Yahudi aşiretlerine boyun eğdirir, Ürdün ve Suriye'yi fetheder.
Davud evli bir kadın olan Batşeba'yı sever, kadının kocası olan Hititli Uriya'yı öldürterek Batşeba'ya sahip olur. Tanrı bunun üzerine kendisini lanetler; Batşeba'dan doğan oğlu yedi günlükken ölür. Mezmurların bir bölümü, Davud'un bu olay üzerine duyduğu acı ve pişmanlığı anlatır.
Son yıllarında Davud'un sevgili oğlu Abşalom babasına karşı isyan eder. Baba ile oğlun orduları karşı karşıya gelir; Abşalom öldürülür. Davud 36 yıl hüküm sürdükten sonra ölür. Yerine Batşeba'dan olan oğlu Solomon (Süleyman) geçer.
İslam'da Davud
Davud'un adı Kur'an'da 16 yerde geçer. Kur'an'da Allah'ın Davud'a krallık ve bilgelik verdiği, Davud'a demiri işleme sanatını bahşedip ondan bedeni koruyan örtüp koruyan zırhlar yapma yeteneği verdiği, Davud'un Talut (Saul) ile girdiği bir savaşta güçlü bir dev olan Câlût'u (Golyat) öldürdüğü, Allah'ın bazı peygamberleri diğerlerinden üstün kıldığı ve Davud'a Zebur'u verdiği, onu ve soyunu dünyaya hakim kıldığı, Davud'un koyunlarla ilgili ihtilafa düşen iki ortağın davasında yargıçlık ederek adalet konusunda düştüğü çelişkiden kurtulmasını sağlandığı, dağların ve kuşların Davud'la beraber Süleyman'ı yücelttiği ifade edilir. Kuran'da kral Şaul'un adı Tâlût olarak geçer.
İslâm geleneğinde Davud'un sesinin çok güzel olduğu söylenir. "Dâvûdî ses" deyimi buradan gelmektedir. Yine bir gün oruç tutup bir gün tutmamaya da Dâvudi orucu denmektedir. Allah katında en sevimli orucun Davud'un orucu olduğu belirtilir.
İslam geleneğinde Davud ayrıca doğruluğu ve dürüstlüğü ile de anılır. Türkçede yalan söylemeyen, dürüst ve doğruluktan yana insanları tanımlamak için kullanılan "Doğrucu Davut" deyimi de buradan gelmektedir.
Edebi analiz
Bazı akademisyenler Davut hikâyesini Kral Arthur efsanesine veya Homer destanlarına benzer bir kahramanlık hikâyesi olarak görmektedir,, diğerleri ise bu tür karşılaştırmaların şüpheli olduğunu düşünür. Diğer Yakın Doğu edebiyatlarıyla karşılaştırılan bir tema, Davut ve Yonatan arasındaki ilişkinin homoerotik doğasıdır. Jashar Kitabı'ndan bir pasajda (Samuel 2'de alıntılanmıştır) Davut, Yonatan'ın sevgisinin kendisine bir kadınınkinden daha tatlı geldiğini ifade eder. Bu, Akhilleus'un Patroklos'u bir kıza benzetmesi ya da Gılgamış'ın Enkidu'ya "bir kadın gibi" aşık olması gibi diğer hikayelerdeki örneklere benzetilmiştir. Diğerleri ise Davut'un hikayesinin siyasi bir özür olduğunu, çağdaş suçlamalara, cinayetlere ve kral katilliğine karıştığına dair suçlamalara bir cevap olduğunu savunur. Samuel ve Tarihler'in yazarları ve editörleri tarihi kaydetmeyi değil, Davut'un hükümdarlığını kaçınılmaz ve arzu edilir olarak tanıtmayı amaçlamışlardır ve bu nedenle Davut hakkında somut ve tartışmasız çok az şey vardır.
Farklı akademisyenler Davut'un tarihsel figürü hakkında çeşitli bakış açıları sunmuşlardır. Örneğin, Baruch Halpern Davut'u acımasız bir tiran, bir katil ve Gath'ın Filist kralı Achish'in ömür boyu vassalı olarak resmetmiştir; Steven McKenzie, Davut'un zengin bir aileden geldiğini, "hırslı ve acımasız" olduğunu ve kendi oğulları da dahil olmak üzere muhaliflerini öldüren bir tiran olduğunu savunmaktadır. Joel S. Baden onu "hırslı, acımasız, cinayet, hırsızlık, rüşvet, seks, aldatma ve ihanet de dahil olmak üzere her türlü yolu kullanarak güç elde eden etten kemikten bir adam" olarak tanımlamıştır. William G. Dever onu "seri katil" olarak tanımlamıştır.
Jacob L. Wright'a göre, Davut hakkındaki Golyat'la karşılaşması, Bathsheba ile ilişkisi ve Birleşik İsrail Krallığı'nı yönetmesi gibi popüler efsanelerin çoğu muhtemelen ondan çok sonra, özellikle de geç Pers ve Helenistik dönemlerde yaşayan nesiller tarafından yaratılmıştır.
İshak Kalimi M.Ö. onuncu yüzyıl hakkında şöyle yazmıştır: "Kral Süleyman ve dönemi hakkında söylenebilecek hemen her şey kaçınılmaz olarak Kutsal Kitap metinlerine dayanmaktadır. Bununla birlikte, burada da belirli bir İncil pasajının M.Ö. onuncu yüzyıldaki gerçek tarihsel durumu yansıttığına dair, şu ya da bu ölçüde akla yatkın olduğunu tartışmanın ötesinde, her zaman kesin bir kanıt sunulamaz."
Arkeolojik buluntular
1993 yılında, Şam kralı Hazael tarafından M.Ö. 9. yüzyılın sonlarında veya 8. yüzyılın başlarında dikilen Tel Dan Steli adı verilen yazılı bir taş bulunmuştur. Stel, kralın iki düşman krala karşı kazandığı zaferin anısına dikilmiştir ve eski bir yazıyla "Davut'un Evi" ibaresini içermektedir. Çoğu bilim adamı bu ifadeyi, soyu Davut adlı bir kurucuya dayanan Yahuda Krallığı'nın bir hanedanına atıfta bulunduğu şeklinde yorumlamaktadır.
Bu iki stelin yanı sıra, Kutsal Kitap uzmanı ve Mısırbilimci Kenneth Kitchen, Davut'un adının İncil'de genellikle Shishak ile özdeşleştirilen Firavun Shoshenq'in bir kabartmasında da geçtiğini öne sürmektedir. Kabartma, Shoshenq'in MÖ 925'te Filistin'deki yerlere baskın düzenlediğini iddia eder ve Kitchen bir yeri "Davut Tepeleri" olarak yorumlar; burası Güney Yahuda ve Negev'de, İncil'de Davut'un Saul'dan sığındığı yerdir. Kabartma hasar görmüştür ve yorumu belirsizdir.
Arkeolojik analiz
Söz konusu kanıtlar hakkında John Haralson Hayes ve James Maxwell Miller 2006 yılında şunları yazmıştır "Eğer bir kişi Kutsal Kitap'taki profil tarafından önceden ikna edilmemişse, o zaman arkeolojik kanıtların kendisinde M.Ö. onuncu yüzyılda Filistin'de çok önemli şeylerin olup bittiğini ve kesinlikle Kudüs'ün büyük bir siyasi ve kültürel merkez olduğunu gösteren hiçbir şey yoktur. " Bu, Amélie Kuhrt'un 1995'te vardığı sonucu yinelemektedir: "Birleşik monarşi dönemine ait kraliyet yazıtları yoktur (aslında çok az yazılı materyal vardır) ve ne Davut'a ne de Süleyman'a dair tek bir çağdaş referans yoktur" diyen Kuhrt, "buna karşın, onuncu yüzyılla ilişkili olduğu düşünülen çeşitli yerleşimlerdeki önemli gelişme ve büyümeye dair kanıtlar ortaya konmalıdır" diye belirtmiştir. "
2007 yılında Israel Finkelstein ve Neil Asher Silberman, arkeolojik kanıtların Yahuda'da seyrek yerleşim olduğunu ve Kudüs'ün küçük bir köyden öteye geçmediğini gösterdiğini belirtmiştir. Kanıtlar, Davut'un bir devlet ya da krallık olarak tanımlanamayacak bir bölgede sadece bir şef olarak hüküm sürdüğünü, daha çok kuzeydeki daha eski ve daha güçlü İsrail Krallığı tarafından çok daha küçük ve her zaman gölgede bırakılan bir şeflik olarak tanımlanabileceğini göstermiştir. İsrail ve Yahuda'nın o dönemde tektanrıcı olmadıklarını ve daha sonraki yedinci yüzyıl redaktörlerinin çağdaş ihtiyaçlara hizmet etmek için geçmişteki birleşik, tektanrıcı bir monarşinin altın çağını tasvir etmeye çalıştıklarını öne sürmüşlerdir. Davut'un askeri seferlerine ilişkin arkeolojik kanıtların eksikliğine ve M.Ö. 9. yüzyılda İsrail'in başkenti olan daha gelişmiş ve kentleşmiş Samiriye'ye kıyasla Yahuda'nın başkenti Kudüs'ün görece az gelişmişliğine dikkat çekmişlerdir.
2014 yılında Amihai Mazar MÖ 10. yüzyıldaki Birleşik Monarşi'nin "gelişme halindeki bir devlet" olarak tanımlanabileceğini yazmıştır. Davut'u Firavun Akhenaten zamanında yaşayan Kaanili bir savaş lordu olan Labaya ile karşılaştırmıştır. Mazar, Davut'un MÖ 11. yüzyılda İsrail'de hüküm sürdüğüne inanmakla birlikte, İncil metninin çoğunun "edebi-efsanevi nitelikte" olduğunu savunmaktadır. William G. Dever'e göre, Saul, Davut ve Süleyman'ın hükümdarlıkları oldukça iyi kanıtlanmıştır, ancak "bugün çoğu arkeolog Birleşik Monarşi'nin bir tür dağlık bölge şefliğinden fazlası olmadığını savunmaktadır".
Lester L. Grabbe 2017'de şöyle yazmıştır: "Asıl soru, Demir IIA'da Kudüs'ün ne tür bir yerleşim yeri olduğudur: küçük bir yerleşim yeri, belki büyük bir köy ya da muhtemelen bir kale ama bir şehir değil miydi, yoksa gelişen ya da en azından gelişmekte olan bir devletin başkenti miydi? Değerlendirmeler önemli ölçüde farklılık göstermektedir..." Isaac Kalimi 2018 yılında şunları yazmıştır: "Kutsal Kitap dışı hiçbir çağdaş kaynak MÖ onuncu yüzyılda İsrail ve Yahuda'daki siyasi duruma dair herhangi bir açıklama sunmamaktadır ve gördüğümüz gibi, arkeolojik kalıntıların kendisi de olaylara dair kesin bir kanıt sunamamaktadır."
Davut dönemi Kudüs'ünün bir köy olduğu görüşüne Eilat Mazar'ın 2005 yılında Büyük Taş Yapı ve Basamaklı Taş Yapı'da yaptığı kazılarla karşı çıkılmıştır. Eilat Mazar, bu iki yapının mimari olarak tek bir birim olarak bağlantılı olabileceğini ve Kral Davut zamanına kadar uzandığını öne sürmüştür. Mazar bu tarihlendirmeyi, aralarında çanak çömlek, Fenike tarzı iki fildişi kakma, siyah-kırmızı bir testi ve 10. yüzyıla ait olduğu tahmin edilen radyokarbon tarihli bir kemiğin de bulunduğu bir dizi eserle desteklemektedir. Amihai Mazar, Avraham Faust, Nadav Na'aman ve William G. Dever M.Ö. 10. yüzyıl tarihlendirmesini savunmuş ve buna karşı yapılan itirazlara yanıt vermişlerdir. 2010 yılında arkeolog Eilat Mazar, M.Ö. onuncu yüzyıla ait olduğuna inandığı Davut Şehri çevresindeki antik şehir surlarının bir kısmının keşfedildiğini duyurmuştur. Mazar'a göre bu, 10. yüzyılda organize bir devletin var olduğunu kanıtlamaktadır 2006 yılında Kenneth Kitchen benzer bir sonuca vararak "onuncu yüzyıl Kenan fiziksel arkeolojisinin, arazisinde birleşik bir devletin eski varlığıyla tutarlı olduğunu" savunmuştur.
Aralarında Israel Finkelstein, Lily Singer-Avitz, Ze'ev Herzog ve David Ussishkin'in de bulunduğu birçok bilim adamı, Kral Davut'un Kudüs'teki sarayının varlığına ilişkin sonuçlara katılmamaktadır. Finkelstein, bu yapıların M.Ö. 10. yüzyıla tarihlenmesine birkaç nedene dayanarak itiraz etmektedir. İlk olarak, daha sonraki yapıların alttaki katmanlara derinlemesine nüfuz ettiği ve tüm alanın 20. yüzyılın başlarında kazılarak doldurulduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, daha erken tabakaların altında daha sonraki dönemlere ait çanak çömlekler bulunmuş, bu da E. Mazar tarafından toplanan bulguların doğruluğu konusunda şüphelere yol açmıştır.
Aren Maeir 2010 yılında benzer bir bakış açısını dile getirmiş ve bu yapıların M.Ö. 10. yüzyıla ait olduğu iddiasını destekleyecek sağlam bir kanıt olmadığını belirtmiştir. O dönemde güçlü, merkezi bir krallığın varlığının belirsizliğini koruduğuna inanmaktadır.
Öte yandan, arkeologlar Yosef Garfinkel ve Saar Ganor tarafından Khirbet Qeiyafa'da yapılan kazılar, M.Ö. 10. yüzyıla tarihlenen kentleşmiş bir yerleşimi ortaya çıkarmış ve kentleşmiş bir krallığın varlığını desteklemiştir. İsrail Eski Eserler Kurumu, Khirbet Qeiyafa'daki bulguların M.Ö. on birinci yüzyılın sonlarında Yahuda'da kentsel bir toplumun varlığını açıkça gösterdiğini belirtti. Bu durum, Yahuda Krallığı'nın daha sonra, M.Ö. sekizinci yüzyılın sonlarında, hatta farklı bir zamanda geliştiğine dair önceki inanca meydan okumaktadır.
Ancak aralarında Tel Aviv Üniversitesi'nden Israel Finkelstein ve Alexander Fantalkin'in de bulunduğu bazı akademisyenler bu sonuçlara ulaşmak için kullanılan teknikleri ve yorumları eleştirmiştir. Bunun yerine, Khirbet Qeiyafa'nın kuzey İsrail yönetiminin bir parçası olarak tanımlanması gerektiğini öne sürerek, Yahuda Krallığı ile bağlantısı konusunda şüphe uyandırmaktadırlar.
Bu dönüşümün önemli bir yönü, hassas uyumuyla bilinen bir kesme taş türü olan kesme blokların inşaatta kullanılmasıydı. Faust ve Sapir, Tel Eton'daki kesme taş blokların varlığının, bölgenin genellikle Kral Davut'la ilişkilendirilen merkezi bir krallık tarafından yönetildiği tarihsel bir dönemi öne süren Birleşik Monarşi teorisine destek sağladığını savunmuştur.
Bu blokların keşfinden önce, Yahuda merkezli güçlü bir krallık fikrine karşı çıkan argümanlardan biri, M.Ö. 8. yüzyıldan önce bölgede kamusal inşaat ve devlet aygıtlarına dair kanıt bulunmamasıydı. Kesme taş yapıların yokluğu sık sık böyle bir krallığın akla yatkınlığına karşı bir kanıt olarak gösterilmiştir. Ancak Tel Eton'da kesme taş blokların tespit edilmesi bu düşünceye meydan okumakta ve Birleşik Monarşi'nin tarihsel olarak var olma ihtimaline ağırlık kazandırmaktadır.
Gülşehrî
Gülşehrî, 14. yüzyıl Türk şairi. Döneminin en önemli şairlerinden biri olan Gülşehrî'nin hakkında bugün pek fazla bir şey bilinemese de mutasavvıf olduğu bilinmektedir. Naklî ilimlerde bilgili olmasının yanı sıra matematik ve felsefe gibi aklî ilimlerle de ilgilendiği ve bu konularda da bilgi sahibi olduğu düşünülmektedir.Gülşehrinin Kırşehir'de Mevleviliği yaydığı ve zaviyede yaşadığı mahlasını da o zaman adı Gülşehir olan Kırşehirden aldığı bilinmektedir.
Bir mutasavvıf olan Gülşehrî'nin eserleri bunun izlerini taşır. Ayrıca şair Ferîdüddîn-i Attâr, Mevlâna Celaleddin Rumî ve Senâî gibi mutasavvıf yazarlardan etkilenmiştir. Nitekim ünlü eserlerinden biri Feridüddin Attâr'ın ünlü mesnevisi Mantıku't Tayr'ı temel alan aynı adlı mesnevidir. Çoğunlukla bu eserinin Attâr'ın eserinin tercümesi olduğu sanılsa da aslında, Gülşehrî'nin de bizzat belirttiği gibi, eser aynı adı ve temel hikâyeyi barındırmakla birlikte bir tercüme değildir ve orijinal Mantıku't Tayr'ın içeriği eserde yoğun biçimde değiştirilmiş ve farklı kaynaklardan yeni içerikler eklenmiştir; örneğin Rumî'nin Mesnevi'si ve ünlü Hint klasiği Kelile ve Dimne gibi. Bunun dışında Feleknâme, Aruz Risalesi ve Keramt-i Âhi Evran isimli ünlü bir eseri daha vardır. Feleknâme'yi İlhanlı hükümdarlarından Gazan Han'a sunmuştur.Ayrıca Aruz-ı Gülşehri ve Kuduri Tercümesi adlı başka eserleride vardır.
Gülşehrî Türk yazar ve şairlerin Türkçe eser vermek istemediği, Arapça ve özellikle de Farsça yazdığı bir dönemde eserini Türk dilinde yazarak Türk dilinin savunuculuğunu yapmıştır.
Aleksandr Hatisyan
Aleksander Hatisyan (17 Şubat 1874 Tiflis – 10 Mart 1945 Paris), Ermeni siyasetçi ve gazeteci. 28 Mayıs 1919 ile 5 Mayıs 1920 tarihleri arasında Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nin başbakanlık görevini yürütmüştür.
Hayatı
Hatisyan, Rus İmparatorluğu'na bağlı Tiflis Vilayeti'nin merkezi Tiflis kentinde (bugünkü Gürcistan'ın başkenti) doğdu.
Siyasette Ermeni Devrimci Federasyonu (Taşnak) saflarında yer aldı. 1910 to 1917 yılları arasında Tiflis belediye başkanlığı yaptı. Bu dönemde Tiflis başpiskoposu Kont İllaryon İvanoviç Vorontsov-Daşkov, piskopos Mesrop Der-Movsesyan ve önde gelen sivil liderlerden Dr. Hakob Zavriyev danışmanlıklarını yapıyordu. 1914 yazında Ermeni Gönüllü Tugayları'nın kurulmasını birlikte gerçekleştirdiler.
Bakan ve başbakanlık dönemleri
Ekim Devrimi sonrasındaki siyasi ortamda Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulmasında aktif görevler aldı. Tiflis Ermeni Ulusal Konseyi ve Ermeni Ulusal Kongresi üyeliklerinin sonrasında Kongre tarafından daimi yürütme komitesine seçildi. Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nin ilanından sonra, 30 Haziran 1918 tarihinde devletin ilk Dışişleri Bakanı görevini üstlendi. Bu dönemde 11 Mayıs – 4 Haziran 1918 tarihleri arasında Osmanlı İmparatorluğu ile yapılan Batum Antlaşması'nın görüşmelerine katıldı ve antlaşmanın imzacıları arasında yer aldı.
26 Ocak - 27 Nisan 1919 tarihleri arasında İçişleri Bakanlığı yaptıktan sonra 2. kez Dışişleri Bakanlığına getirildi ve bir ay sonra 28 Mayıs 1919 tarihinde başbakan seçildi. 5 Mayıs 1920 tarihine kadar bu görevini Dışişleri Bakanlığı ile birlikte yürüttü.
20 Kasım 1919 tarihinde Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Başbakanı Nesib Bey Yusufbeyli ile iki devlet arasındaki özel konuları ve sorunları görüştüğü bir toplantı gerçekleşmiştir. Toplantıya ABD ordusuna mensup Albay James C. Rhea da katıldı. Görüşmeler 23 Kasım 1919 tarihinde Tiflis'te yapılan bir antlaşma ile imza altına da alındı.
ABD Başkanı Woodrow Wilson tarafından görevlendirilen General James Guthrie Harbord ile başta Ermeni Kırımı ve self determinasyon konuları olmak üzere bir görüşme yaptı.
1920 yılının yaz aylarında özel bir görevle yurt dışına çıktı. İç borçları kapatabilmek için diasporadaki Ermenilerden "Ermenistan için Altın Fonu" adı altında yardımların toplanmasını organize etti.
Diaspora dönemi
Ayrıca Hatisyan, "Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nin kuruluşu ve gelişimi" adlı bir kitap da kaleme almıştır. II. Dünya Savaşı sırasında Paris kenti Nazi işgaline uğrayınca, savaşın sonuna kadar Portekiz'in Porto kentine taşındı.
Ölümü
Hatisyan 10 Mart 1945 tarihinde Paris'te hayatını kaybetti.
Belize Futbol Federasyonu
Belize Futbol Federasyonu (FFB), Belize futbolunun yönetim organı. Belize millî futbol takımı ve diğer ulusal organizasyonlardan sorumludur.
William Holman Hunt
Hayatı ve sanatı
William Holman Hunt Londra'da bir eşya ambarı sahibi olan bir aileye doğdu. Genç yaşında resim ve çizgiye çok yetenekli olduğu görüldü. Ama babasının zorlaması ile babasının ambarında ambar memuru olarak çalışmaya başladı. On altı yaşında iken yine resim yapmaya başladı. "Kraliyet Akademisi (Royal Academy") Okuluna eğitim için başvurdu ama önce refüze edildikten sonra 1844'te bu okula öğrenci olarak kaydını yaptırabildi.
Bu eğitim kurumunda öğrenci iken Holman Hunt bu okul tedrisatında hala akademiyi kurucularından "Joshua Reynolds" etkileri hakim olmasına isyan eden bir öğrenci olarak bilinmektedir. Okulda iken 1847'de John Ruskin'in yazdığı modern ressamlar hakkındaki eserden çok etkilendi. Ruskin sanatın bir ahlaki hedefi olmasını ve doğayı yakından takip etmesini önermekteydi.