cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toryum
Alkali sindirim
Alkali sindirim, yaklaşık 140 °C'de %30-45'lik sodyum hidroksit çözeltisinde yaklaşık üç saatte gerçekleşir. Yüksek sıcaklık az çözünür toryum oksit ve süzüntüde fazla miktarda uranyuma, düşük alkali yavaş reaksiyona yol açar. Bu reaksiyon koşulları oldukça yumuşaktır ve partikül boyutu 45'mikron altında olan monazit kumu gerektirir. Filtrelemenin ardından filtre keki, hidroksitleri olarak toryum ve nadir toprakları, sodyum diuranat olarak uranyum ve trisodyum fosfat olarak fosfat içerir. Bu, 60 °C'nin altına soğutulduğunda trisodyum fosfat dekahidratı kristalleştirir Bu üründeki uranyum safsızlıkları, reaksiyon karışımındaki silikon dioksit miktarı ile artar ve ticari kullanımdan önce yeniden kristalleştirmeyi gerektirir. Hidroksitler 80 °C'de %37 hidroklorik asit içinde çözülür. Kalan çökeltilerin süzülmesi ve ardından %47 sodyum hidroksit eklenmesi, toryum ve uranyumun yaklaşık 5.8 pH'ta çökelmesine neden olur. Hava seryumu +3'ten +4 oksidasyon durumuna oksitleyebileceğinden ve oluşan seryum (IV) hidroklorik asitten serbest kloru serbest bırakabileceğinden, çökeltinin tamamen kurumasından kaçınılmalıdır. Nadir toprak elementleri daha yüksek pH değerlerinde tekrar çökelir. Çökeltiler, orijinal sodyum hidroksit çözeltisi ile nötralize edilir, ancak nadir toprak fosfatlarının çökelmesini önlemek için önce fosfatın çıkarılması gerekir. Solvent ekstraksiyonu, elde edilen filtre kekini nitrik asit içinde çözerek toryum ve uranyumun ayrılması için de kullanılabilir. Titanyum hidroksitin varlığı, toryumu bağladığı ve tamamen çözünmesini engellediği için zararlıdır.
Arıtma
Nükleer uygulamalar yüksek konsantrasyonlara ihtiyaç duyar ve özellikle, yüksek nötron yakalama kesitlerine sahip (ör.gadolinyum ağırlıkça milyonda birden daha düşük olmalıdır) atomların konsantrasyonları çok düşük olmalıdır. Önceden, yüksek saflık elde etmek için tekrarlanan çözünme ve yeniden kristalleştirme kullanılıyordu. Günümüzde, seçici kompleksleştirmeyi içeren sıvı çözücü ekstraksiyon prosedürleri kullanılır. Örneğin, alkalin sindirimi ve fosfatın uzaklaştırılmasının ardından, ortaya çıkan toryum, uranyum ve nadir toprakların nitro kompleksleri, kerosende tributil fosfat ile ekstraksiyon yoluyla ayrılabilir.
Modern uygulamalar
Toryumun radyoaktivite ile ilgili olmayan kullanımları, büyük ölçüde toryumun radyoaktivitesinden ve bozunma ürünlerinden kaynaklanan çevresel kaygılar nedeniyle 1950'lerden beri düşüştedir.
Toryum katot ışını, ısı veya ultraviyole ışık gibi bir enerji kaynağına maruz kaldığında görünür ışık şeklinde enerji yayar. Bu etki, ultraviyole ışığı daha verimli bir şekilde görünür ışığa dönüştüren seryum dioksit tarafından da paylaşılır, ancak toryum dioksit daha az kızılötesi ışıkla daha yüksek bir alev sıcaklığı verir.
Mantolardaki toryum, 1990'ların sonlarından bu yana kademeli olarak itriyum ile değiştirilmiştir. Birleşik Krallık Ulusal Radyolojik Koruma Kurulu'nun 2005 tarihli incelemesine göre, "[horiated gaz örtüleri] birkaç yıl önce yaygın olarak bulunsa da, artık yoklar." Toryum ayrıca sözde bilimsel sağlık bileziklerinde olduğu gibi ucuz kalıcı negatif iyon jeneratörleri yapmak için de kullanılır.
Akkor filamentlerin üretimi sırasında, filamentler çekilmeden önce sinterleme tozuna küçük miktarlarda toryum dioksit eklenerek tungstenin kristalleşmesi önemli ölçüde azaltılır. Bir toryum yüzeyinden gelen iş fonksiyonu, muhtemelen toryumun daha büyük elektropozitifliği nedeniyle oluşan toryum ve tungsten arasındaki arayüzdeki elektrik alan nedeniyle düşer. (Tungsten katotlara küçük bir toryum ilavesi, elektronların oldukça düşük sıcaklıklarda yayılmasını sağlar.) Toryum, tungsten yüzeyinde bir atom kalınlığında bir tabaka oluşturur. 1920'lerden bu yana, elektronik ve X-ışını tüpleri ve doğrultucuların katotları ve antikotlarında torili tungsten teller kullanılmıştır. Toryumun atmosferik oksijen ve nitrojen ile reaktivitesi sayesinde, toryum ayrıca boşaltılan tüplerdeki safsızlıklar için alıcı görevi görür. 1950'lerde transistörlerin piyasaya sürülmesi, bu kullanımı tamamen olmasa da önemli ölçüde azalttı. Toryum dioksit, gaz tungsten ark kaynağında (GTAW), tungsten elektrotların yüksek sıcaklık dayanımını artırmak ve ark stabilitesini iyileştirmek için kullanılır. Toryum oksit, bu kullanımda zirkonyum, seryum ve lantan gibi diğer oksitlerle değiştirilmektedir.
Toryum dioksit, yüksek sıcaklıklı laboratuvar potaları gibi ısıya dayanıklı seramiklerde ya ana bileşen ya da zirkonyum dioksite ek olarak bulunur. %90 platin ve %10 toryum alaşımı, amonyağı azot oksitlere oksitlemek için etkili bir katalizördür. Ancak daha iyi ve dayanıklı %95 platin ve %5 rodyum alaşımı bunun yerini almıştır. Toryum dioksit cama eklendiğinde camın kırılma indisinin artması ve dağılımın azalmasına yardımcı olur. Bu tür camlar, kameralar ve bilimsel aletler için yüksek kaliteli lenslerde uygulama bulur. Bu lenslerden çıkan radyasyon onları karartabilir, yıllar içerisinde sarartabilir, filmi bozar, ancak sağlık riskleri minimumdur. Sararmış lensler, yoğun ultraviyole radyasyona uzun süre maruz bırakılarak orijinal renksiz durumlarına geri yüklenebilir. Toryum dioksit, benzer etkiler sağladıkları ve radyoaktif olmadıkları için bu uygulamada lantan gibi nadir toprak oksitlerle değiştirilmiştir.
Toryum tetraflorür, çok katmanlı optik kaplamalarda yansıma önleyici bir malzeme olarak kullanılır. 0.350–12 µm dalga boyuna sahip, ultraviyole yakın, görünür ve orta kızılötesi ışığı içeren elektromanyetik dalgalara karşı şeffaftır. Radyasyonu, birincil olarak, başka bir malzemeden ince bir kaplama tabakası tarafından kolayca durdurulabilen alfa parçacıklarından kaynaklanmaktadır. Toryum tetraflorür için ikameler, 2010'lardan itibaren geliştirilmektedir. Bunlara Lantanum triflorür dahildir.
Mag-Thor alaşımları (aynı zamanda thoriated magnezyum olarak da adlandırılır), bazı havacılık uygulamalarında kullanım alanı bulmuş, ancak radyoaktivite konusundaki endişeler nedeniyle aşamalı olarak kaldırılmıştır.
Nükleer enerji için potansiyel kullanım
Bir reaktördeki ana nükleer güç kaynağı, bir nüklidin nötron kaynaklı fisyonudur; sentetik bölünebilir [lower-alpha 4] çekirdekler 233U ve 239Pu, doğal olarak oluşan nüklidler 232Th ve 238U tarafından nötron yakalanmasından türetilebilir. 235U doğal olarak bulunur ve aynı zamanda bölünebilir. Toryum yakıt döngüsünde, verimli izotop 232Th, yavaş nötronlar tarafından bombardımana tutulur, nötron yakalanması geçirerek 233Th olur, bu izotop iki ardışık beta bozunumundan geçerek önce <sup id="mwBcE">233 Pa ve ardından bölünebilir 233U oluşur:
233U bölünebilir ve 235U veya 239Pu ile aynı şekilde nükleer yakıt olarak kullanılabilir. 233U nükleer fisyona uğradığında, yayılan nötronlar döngüyü sürdürerek 232Th çekirdeğe daha fazla çarpabilir. Bu, 238U'nun 239U olmak üzere nötron yakalamaya maruz kaldığı, betanın önce 239Np'ye ve ardından bölünebilir 239Pu'ya bozunduğu hızlı üretici reaktörlerdeki uranyum yakıt döngüsüne paraleldir.
Avantajlar
Toryum uranyumdan bol ve dünyanın enerji taleplerini daha uzun süre karşılayabilir. Ergimiş tuz reaktörlerinde verimli malzeme olarak kullanılmaya özellikle uygundur. 232Th, nötronları 238U'dan daha kolay soğurur ve 233U'nun, 235U'dan (%85,5) veya 239Pu'dan (%73,5) daha yüksek bir nötron yakalama olasılığı (%92,0) vardır. Ayrıca, ortalama olarak fizyon sırasında daha fazla nötron salar. 238U ile tek bir nötron yakalama, bölünebilir 239Pu ile birlikte transuranik atık üretir, ancak 232Th, bu atığı yalnızca beş yakalamadan sonra üreterek 237Np oluşturur. Bu yakalama sayısı, 232Th çekirdeğinin %98-99'u için gerçekleşmez çünkü ara ürünler 233U veya 235U fisyona uğrar ve daha az uzun ömürlü transuranik üretilir. Bu nedenle toryum, transuranik oluşumunu en aza indirmek ve plütonyumun yok edilmesini en üst düzeye çıkarmak için karışık oksit yakıtlarda uranyuma potansiyel olarak çekici bir alternatiftir.
Dezavantajları
Kullanılmış yakıtın yeniden işlenmesi zor ve tehlikelidir, çünkü 232Th ve 233U'nun kızlarının çoğu güçlü gama yayıcılardır. Tüm 233U üretim yöntemleri, 232Th, 233Pa veya 233U'da bir nötron kaybıyla sonuçlanan parazitik nakavt reaksiyonlarından veya  doğal ortamda bir safsızlık olan 230Th'nin çift nötron (n,2n) yakalamasından kaynaklanan 232Th safsızlıklarına neden olur. 232U kendi başına özellikle zararlı değildir, ancak güçlü gama yayıcı 208Tl üretmek için hızla bozunur. (232Th aynı bozunma zincirini takip eder, ancak çok daha uzun yarı ömrü, üretilen 208Tl miktarının önemsiz olduğu anlamına gelir.) 232U'nun bu safsızlıkları, 233U'nun tespit edilmesini kolay ve üzerinde çalışılması tehlikeli hale getirir. ayrılmalarının pratik olmaması, bölünebilir malzeme olarak 233U kullanan nükleer çoğalma olasılıklarını sınırlar. 233Pa, 27gün gibi nispeten uzun bir yarı ömre sahiptir. ve nötron yakalama için yüksek bir kesit. Bu nedenle bir nötron zehiridir : yararlı 233U'ya hızla bozunmak yerine, önemli miktarda 233Pa 234U'ya dönüşür ve nötronları tüketerek reaktör verimliliğini düşürür. Bunu önlemek için toryum erimiş tuz reaktörlerinin çalışması sırasında aktif bölgesinden 233Pa çıkarılır, böylece nötron yakalama şansı kalmaz ve sadece 233U'ya bozunur.
Toryum kullanımaına ait avantajların gerçekleştirilebilmesi için 232Th'nin nötronlarla ışınlanması ve işlenmesi gibi uranyum ve plütonyum yakıt döngüsünden daha ileri teknoloji gerektiren alanlara hakimiyet gerekir. Bazıları toryum yakıt döngüsünün düşük ticari uygulanabilirliğinden bahsediyor: Uluslararası Nükleer Enerji Ajansı, uranyum bol miktarda bulunurken toryum döngüsünün önümüzdeki birkaç on yıl" boyunca devam edebilecek ticari uygunsuzluğunu tahmin ediyor. Toryum yakıt döngüsünde üretilen izotoplar çoğunlukla transuranik değildir, ancak yarı ömrü 32.760 yıl olan 231Pa gibi bazıları hala çok tehlikelidir. ve kullanılmış nükleer yakıtın uzun vadeli radyotoksisitesine önemli bir katkıda bulunur.
Radyolojik
Doğal toryum, diğer birçok radyoaktif maddeye kıyasla çok yavaş bozunur ve yayılan alfa radyasyonu insan derisinden geçmez. Sonuç olarak, gaz mantolarında olduğu gibi küçük miktarlarda toryumun işlenmesi güvenli kabul edilir, ancak bu tür öğelerin kullanımı bazı riskler oluşturabilir. Kirlenmiş tozlar gibi bir toryum aerosolüne maruz kalmak akciğer, pankreas ve kan kanseri riskinin artmasına neden olabilir. Toryuma dahili maruz kalma, karaciğer hastalıkları riskinin artmasına neden olur.
232Th'nin bozunma ürünleri, radyum ve radon gibi daha tehlikeli radyonüklitleri içerir. Bu ürünlerin nispeten az bir kısmı toryumun yavaş bozunmasının sonucu olarak oluşmasına rağmen, 232Th'nin radyolojik toksisitesinin uygun bir değerlendirmesi, bazıları tehlikeli gama yayıcıları olan kızlarının katkısını içermelidir. Toryumun tehlikeli kızları, toryum dioksitten çok daha düşük erime noktalarına sahip olduğundan, manto kullanım için her ısıtıldığında buharlaşırlar. Kullanımın ilk saatinde, toryum kızları 224Ra, 228Ra, 212Pb ve 212Bi'nin büyük fraksiyonları salınır. Normal bir kullanıcı tarafından alınan radyasyon çoğu, radyumun solunmasından kaynaklanır ve bu da kullanım başına 0,2 milisieverttir; bir mamogram sırasında alınan dozun yaklaşık üçte biri kadar bir radyasyon dozudur.
Bazı güvenlik kurumları, toryum örtülerin üretimi ve imhası ile ilgili güvenlik endişelerini dile getirir; bir mantodan gelen radyasyon dozu ciddi bir sorun değildir, ancak fabrikalar veya depolama alanlarında bir araya toplanan birçok mantodan gelen radyasyon dozu ciddi bir sorundur.
Biyolojik
Toryum kokusuz ve tatsızdır. Toryumun kimyasal toksisitesi düşüktür, çünkü toryum ve en yaygın bileşikleri (çoğunlukla dioksit) suda çok az çözünür, vücuda hidroksit olarak girmeden önce çökelir. Bazı toryum bileşikleri, özellikle toryumu vücuda çözünür biçimde taşıyan sitrat gibi güçlü kompleks oluşturucu iyonların varlığında kimyasal olarak orta derecede toksiktir. Toryum içeren bir nesne çiğnenir veya emilirse, toryumun %0,4'ünü ve tehlikeli kızlarının %90'ını vücuda verir. Vücuda giren toryumun dörtte üçü iskelette birikir. Deri yoluyla absorpsiyon mümkün, ancak olası bir maruz kalma yolu değildir. Toryumun sudaki çözünürlüğünün düşük olması, toryumun böbrekler ve dışkı yoluyla atılımının oldukça yavaş olduğu anlamına gelir.
Testler Monazit işçilerinin vücutlarında önerilen sınırların üzerinde toryum seviyeleri gösterdi, ancak bu orta derecede düşük konsantrasyonlarda sağlık üzerinde herhangi bir olumsuz etki bulunmadı. Toryum maruziyetinden kaynaklanan trakeobronşiyal yol ve akciğerlerde henüz kimyasal toksisite gözlenmemiştir. Toryum bileşikleri ile çalışan kişiler dermatit riski altındadır. Semptomların kendini göstermesi toryum alımından sonra otuz yıl kadar sürebilir. Toryumun bilinen bir biyolojik rolü yoktur.
Kimyasal
1956'da, Amerika Birleşik Devletleri'nin New York şehrinde toryum çamurunun yeniden işlenmesi ve yakılması sırasında Sylvania Electric Products patlaması meydana geldi. Dokuz kişi yaralandı; biri üçüncü derece yanıkların neden olduğu komplikasyonlardan öldü.
Maruziyet yolları
Toryum, Dünya'nın her yerinde çok küçük miktarlarda bulunur, ancak belirli kısımlarda daha büyük miktarlar bulunur: ortalama bir insan vücudu yaklaşık 40 mikrogram toryum içerir ve kişi tipik olarak günde üç mikrogram tüketir. Çoğu toryuma maruz kalma, toz soluma yoluyla gerçekleşir; bazı toryum yiyecek ve su ile birlikte gelir, ancak düşük çözünürlüğü nedeniyle bu maruz kalma ihmal edilebilir düzeydedir.
Toryum yatakları veya radyoaktif atık imha alanlarının yakınında yaşayanlar, uranyum, fosfat veya kalay işleme fabrikalarının yakınında yaşayanlar veya buralarda çalışanlar ve gaz mantosu üretiminde çalışanlarda maruziyet artar. Toryum özellikle Hindistan'ın Tamil Nadu kıyı bölgelerinde yaygındır ve burada yaşayanlar dünya ortalamasının on katı kadar doğal olarak oluşan radyasyon dozuna maruz kalabilirler. Aynı zamanda güney Bahia'dan radyoaktif monazit kumlu plajlara sahip bir şehir olan Guarapari'ye kadar kuzey Brezilya kıyı bölgelerinde de yaygındır ve radyasyon seviyeleri dünya ortalama arka plan radyasyonundan 50 kat daha yüksektir.
Diğer bir olası maruz kalma kaynağı, bazı füzelerin güdüm sistemlerinde toryum kullanıldığı için, silah test menzillerinde üretilen toryum tozudur. Bu, İtalya'nın Sardunya adasındaki Salto di Quirra'daki yüksek doğum kusurları ve kanser insidansından sorumlu tutuldu.
Sosyaldemokrat Halkçı Parti
Sosyaldemokrat Halkçı Parti, 12 Eylül Darbesi'nden sonra Türkiye Cumhuriyeti'nde, kapatılan Cumhuriyet Halk Partisi'nin oylarını bünyesinde toparlamak maksadıyla kurulmuş olan siyasi partidir. Kısaltması "SHP" şeklindedir. Aynı kulvarda kurulmuş olan Halkçı Parti ve Sosyal Demokrasi Partisi'nin arasında yaptığı protokol ile kurulmuştur. Halkçı Parti, 2 Kasım 1985 tarihli kurultayında adını ve logosunu Sosyaldemokrat Halkçı Parti olarak değiştirmiş, 3 Kasım 1985 tarihinde Sosyal Demokrasi Partisi'nin kendini feshedip SHP'ye katılmasıyla parti son halini almıştır. Partinin amblemi zeytin dallarıyla çevrelenmiş Altı Ok olarak benimsenmişti. Sosyaldemokrat Halkçı Parti 18 Şubat 1995'te Cumhuriyet Halk Partisi ile birleşmiş, böylece hukuki varlığı sona ermiştir.
İdeolojik duruş
SHP kapatılan CHP'nin yerine kurulmuş bir siyasal örgütlenmeydi. Önceli olan SODEP ve HP'nin, dolayısıyla CHP'nin oylarına talip olmuştur. SHP 1960'lı yıllardan itibaren oluşmaya başlayan sosyal demokrasinin, dolayısıyla merkez solun temsilcisiydi. Ekonomide katı devletçi anlayış yerine karma ekonomiden yana oldu. Piyasa ekonomisini destekledi ancak bu, SHP'nin devletçiliği tamamen reddettiği anlamına gelmemektedir. SHP özelleştirmeye karşı her zaman mesafeli olmuştur. Siyasal hayatta bulunduğu sürece SHP Türkiye'deki sosyal demokrat kesimin sözcüsü olmuştur. Emekçi vatandaşlara sempatiyle yaklaşmış ve haklarını gözetmiştir. Ancak tek başına iktidar olamaması programını tam anlamıyla uygulamasına engel olmuştur. Kürt sorunu konusunda diğer partilere göre daha özgürlükçü ve ılımlı olan SHP bu nedenle bazı çevrelerce eleştirilmiştir.
Tarihçe
12 Eylül müdahalesi sonrası ülkedeki tüm siyasi faaliyetler yasaklandı. Büyük gözaltılar, siyasi davalar yaşandı. Bu arada yeni anayasanın hazırlıkları da sürüyordu. Nihayet 7 Kasım 1982'de anayasa halkoyuna sunuldu ve %91,3 oyla anayasa kabul edildi. Aynı oylamayla MGK ve Devlet Başkanı Kenan Evren de cumhurbaşkanlığına seçildi. Seçimlerin 6 Kasım 1983'te yapılacağı açıklandı ve 1983 ortalarında siyasi faaliyetler serbest bırakıldı. Ancak Millî Güvenlik Konseyi'ne (MGK), siyasi partiler kurulurken kurucularını veto etme yetkisi verildi.
Bu dönemde, kapatılan Cumhuriyet Halk Partisi'nin tabanına hitap eden iki parti kuruldu. Bunlardan biri Necdet Calp liderliğindeki Halkçı Parti (HP), diğeri ise Erdal İnönü liderliğinde kurulan Sosyal Demokrasi Partisi (SODEP) idi. Bu iki partiden esas CHP kadrolarını barındıran SODEP, MGK'nın kurucularını sürekli veto etmesi nedeniyle MGK’nın 99 sayılı kararı uyarınca onaylanmış 30 kurucu üyeyi tamamlayamadığı için 6 Kasım seçimlerine katılamadı. Öte yandan Adalet Partisi'nin ardılı olarak kurulan Büyük Türkiye Partisi ve Doğru Yol Partisi de vetolardan nasibini aldı. Seçimlere Turgut Özal'ın başında bulunduğu ANAP, Necdet Calp'in başında bulunduğu Halkçı Parti ve Turgut Sunalp'in Milliyetçi Demokrasi Partisi katıldı. 6 Kasım 1983 seçimleri sonucunda ANAP yüzde 45 oy alarak tek başına iktidara geldi ve Turgut Özal yeni hükûmeti kurdu. CHP seçmenine seslenen Halkçı Parti %30 oy alarak ana muhalefet partisi oldu.
ANAP'ın kazandığı 24 Mart 1984 yerel seçimlerine bu defa SODEP ve DYP de katıldı. SODEP aldığı yüzde 23,15 oy oranı ile ANAP'ın ardından ikinci sırayı aldı. TBMM'de temsil edilen Halkçı Parti'nin tabanı erirken, CHP oylarının SODEP'te toplanacağı anlaşıldı. 13 Nisan 1984'te toplanan SODEP 1. Küçük Kurultayı'nda Genel Başkan Erdal İnönü solda tek çatının şart olduğunu söyledi. Temmuz ayında SODEP lideri İnönü ve HP lideri Necdet Calp birleşme konusunda prensipte anlaştıklarını açıkladılar. 1985'in Haziran ayında Aydın Güven Gürkan Halkçı Parti genel başkanı seçildi ve birleşmeden yana olduğunu açıkladı. Hatta Gürkan birleşmeye 1985 yılında son CHP Genel Başkanı Bülent Ecevit'in eşi Rahşan Ecevit tarafından kurulan Demokratik Sol Parti'nin de dahil olmasını istedi ancak ret cevabı aldı.
26 Eylül 1985'te Gürkan ve İnönü SODEP-HP birleşme protokolünü imzaladılar ve yeni partinin adını Sosyaldemokrat Halkçı Parti olarak açıkladılar. 2 Kasım 1985'te toplanan HP Olağanüstü Kurultayı'nda partinin adı toplanarak partinin adını Sosyaldemokrat Halkçı Parti olarak değiştirildi. 3 Kasım'da toplanan SODEP Olağanüstü Kurultayı'nda da parti feshedildi ve SHP'ye katıldı. HP ve SODEP'in merkez yöneticileri yeni partinin de merkez kurullarını oluşturdular. Protokol uyarınca ilk genel başkanlığa HP genel başkanı Aydın Güven Gürkan getirildi.
30 Mayıs 1986'da SHP 2. Olağanüstü Kurultayı toplandı ve tek aday olan Erdal İnönü genel başkan seçildi. İnönü daha sonra 11 ilde yapılan 26 Eylül 1986 milletvekili ara seçimleri'nde İzmir'den TBMM'ye girdi. SHP bu seçimlerde yüzde 22 oy aldı.
29 Kasım 1987 genel seçimlerinde ANAP, oy oranı düşmesine rağmen seçim bölgesi barajı uygulamasını yasalaştırması neticesinde ikinci kez tek başına iktidara geldi. ANAP bu seçimlerde yüzde 36 oy alarak 292 milletvekili kazandı. SHP yüzde 24 ile 99, DYP ise yüzde 19 oyla 59 milletvekilliği kazandı. SHP 450 üyeli TBMM'de 99 sandalye kazanarak anamuhalefet partisi konumunu korudu. Bülent Ecevit'in başına geçtiği Demokratik Sol Parti %8.5 oy aldı ancak yüzde 10 barajını aşamayarak meclis dışında kaldı. Aynı şekilde Milliyetçi Çalışma Partisi ve Refah Partisi de TBMM dışında kaldı. Ecevit bu sonucun ardından bir süre siyasetten çekildi.
25-26 Haziran 1988'de Ankara'da yapılan SHP II. Olağan Kurultayı'nda Erdal İnönü 710 oyla SHP genel başkanlığına yeniden seçilirken, İsmail Cem 151, Azimet Köylüoğlu 10, Cemil Gerçek ise 12 oy alabildi. Ancak partiye Deniz Baykal grubu hakim oldu; 44 kişilik Parti Meclisi'ne Baykalcılardan 27, sol kanattan 16 girdi. İnönü'nün listesinde yer alıp kıl payı PM'ye girebilen tek kişi olan Fikri Sağlar'ın yerine Deniz Baykal SHP genel sekreteri seçildi.
26 Mart 1989 yerel seçimlerinde SHP kazandı. SHP, başta İstanbul, Ankara ve İzmir olmak üzere 39 ilin belediye başkanlığını kazandı ayrıca il genel meclisi seçimlerinde yüzde 28,8 oy almayı başardı. SHP ve DYP ANAP iktidarının meşruiyetini kaybettiğini halkın desteğini yitirdiğini ve bu nedenle genel seçimlerin yenilenmesi gerektiğini savunmaya başladılar. Turgut Özal 9 Kasım 1989'da Kenan Evren'den boşalan cumhurbaşkanlığına SHP ve DYP'nin muhalefetine rağmen seçildi. 12 Aralık 1990'da İnönü ile Demirel buluştu, ortak bildiri imzalayarak erken seçim istediler.
Haziran 1989'da SHP Sosyalist Enternasyonal'e tam üye oldu. Kasım 1989'da, Paris'te düzenlenen "Kürt Ulusal Kimliği ve İnsan Hakları" konulu bir konferansa parti yönetiminden izinsiz katıldıkları gerekçesiyle yedi SHP milletvekili partiden çıkarıldı. Bunun üzerine 10'u aşkın milletvekili ve bazı il örgütleri partiden istifa etti. Aralık 1989'da yapılan Olağanüstü Kurultay'da Erdal İnönü genel başkanlığa, Deniz Baykal genel sekreterliğe yeniden seçildi.
Haziran 1990'daki belediye seçimlerinde oy oranını yükselten Anavatan Partisi (ANAP) karşısında ikinci parti konumuna düşen SHP'de bunalım baş gösterdi. Eylül 1990'da Genel Başkan Erdal İnönü ile anlaşmazlığa düşen Genel Sekreter Deniz Baykal bu görevinden istifa etti, yerine Hikmet Çetin getirildi. 29 Eylül 1990'daki SHP 6. Olağanüstü Kurultayı'nda Erdal İnönü ve Deniz Baykal karşı karşıya geldi. İnönü 504 oyla genel başkanlık seçimini kazandı, Deniz Baykal ise 405 oy aldı. SHP Genel Sekreterliği'ne Hikmet Çetin seçildi. Ancak parti içinde Baykal'ın muhalefeti bitmedi. Haziran 1991'deki olağan kurultayda İnönü-Baykal bir defa daha karşı karşıya geldi. Ancak bu kez de kazanan İnönü oldu, üçüncü tur oylamada İnönü 534, Baykal 451 oy aldı. SHP'nin 44 kişilik parti meclisine Baykal listesinden 15, İnönü listesinden ise 28 kişi seçildi. Hikmet Çetin tekrar genel sekreter seçildi.
Ekim 1991'de yapılan erken seçimleri DYP kazandı. SHP yüzde 20.75 oy oranıyla DYP ve ANAP'ın ardından üçüncü oldu. 1989 Yerel Seçimlerinde elde edilen başarı bu defa çok uzaktaydı, bu en fazla parti içi muhalefetin işine yaradı. SHP, seçimlere katılmayan Halkın Emek Partisi (HEP) adaylarına Güneydoğu Anadolu Bölgesi illerinin listelerinde yer verdi. Bu destek sayesinde SHP'nin oyları Güneydoğu'da yüzde 50'leri geçerken, buna karşılık Karadeniz, Trakya ve Ege bölgelerinde büyük oy kaybı yaşandı. Türkiye genelinde oy yüzdesinin 20.75'e gerilemesi parti içinde Baykal yönetimindeki Yeni Sol grubun eleştirilerini yükseltti. Seçimlerden sonra TBMM açılışında Kürt kökenli milletvekillerinin Kürtçe yemin etmeye kalkışması ortalığı karıştırdı. (bkz. 1991 TBMM yemin krizi) 21 Mart 1992 Nevruz Bayramı'nda çıkan olaylar sonucunda da SHP içindeki HEP kökenliler partiden istifa ettiler. HEP hakkında kapatma davası açılınca DEP kuruldu ancak her ikisi de daha sonra kapatıldı. 1994'te HEP ve DEP mensupları HADEP'i kurdular.
25-26 Ocak 1992'deki 7. Olağanüstü Kurultay öncesinde Deniz Baykal ve İsmail Cem birlikte yayımladıkları "Yeni Sol" adlı bir kitapta SHP'nin yeniden yapılandırılmasını öngördüler. Deniz Baykal'ın üçüncü kez Erdal İnönü'ye karşı genel başkanlığa adaylığını koyduğu 7. Olağanüstü Kurultay'da İnönü, beklenenin aksine salt çoğunluğu daha birinci turda sağlayarak Baykal'ı bir kez daha yendi ve genel başkanlığa seçildi.
Haziran 1992'de 12 Eylül döneminde çıkartılmış olan "kapatılan siyasi partilerin aynı adla tekrar açılmasını engelleyen yasa" kaldırıldı. SHP içindeki muhalefet hareketinin önde gelen ismi Deniz Baykal ve diğer CHP kökenliler CHP'yi tekrar açma kararı aldılar. 9 Eylül 1992'de CHP tekrar açıldı ve SHP'den ayrılan bir grup milletvekili CHP'ye geçti. Genel Başkan Erdal İnönü, CHP'nin SHP'ye katılmasını istese de CHP'liler aksi tezi savundular. 1991 seçimlerinde TBMM'ye 88 milletvekili sokan SHP'nin sandalye sayısı 1992 yılı sonunda 52'ye düştü.
1993'te Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın ölümü üzerine Başbakan Süleyman Demirel cumhurbaşkanı seçildi. Koalisyon ortağı SHP Demirel'in seçilmesi için DYP'ye destek verdi. Ardından DYP'nin başına geçen Tansu Çiller'in kurduğu hükûmette SHP koalisyon ortaklığına devam etti. Haziran 1993'te Genel Başkan Erdal İnönü siyaseti bırakacağını açıkladı. 11 Eylül 1993 tarihinde Ankara'da toplanan 4. Olağan Kurultay'da 1007 delegeden 559'unun oyunu alan Murat Karayalçın genel başkanlığa seçilirken, diğer adaylardan Aydın Güven Gürkan 403, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Yüksel Çakmur 26 ve Tolga Yarman 2 oy aldı.
Parti programı
SHP programında partinin bireye ilişkin amaçları özgürlük ve eşitlik olarak belirlenip emeğin en yüce değer sayıldığı vurgulanıyordu. Programa göre SHP'nin topluma ilişkin amaçları demokratikleşme, bağımsızlık ve üreticilikti. Bu amaçlara ulaşmakta izlenecek altı ilke, Ekim 1981'de Millî Güvenlik Konseyi (MGK) kararıyla öteki partilerle birlikte feshedilen Cumhuriyet Halk Partisi'nin (CHP) ilkelerini belirten Altı Ok ile çakışıyordu: Cumhuriyetçilik, milliyetçilik, halkçılık, devletçilik, laiklik ve devrimcilik.
Piyasa mekanizmasından doğan çarpıklıkların akılcı yöntemlerle düzeltilmesini öngören SHP bazı üretim alanlarına devletin doğrudan girmesi gerektiği görüşünü savunuyordu. Kuzey Atlantik Antlaşması Teşkilatı'nın (NATO) Türkiye'nin güvenliğinin artırılmasındaki rolünün sürdürülmesinden yana olan SHP, Türkiye'nin ortak güvenlik sisteminin yanı sıra kendi olanaklarından yararlanarak ulusal savunma stratejisini geliştirmesini gerekli görüyordu.
Kapasite (elektrik)
Kapasite veya diğer adıyla sığa, bir cismin elektrik yükü depo etme yeteneğidir. Elektrikle yüklenebilen her cisim sığa barındırmaktadır. Enerji depolama aracının en yaygın formu paralel levhalı sığaçlardır. Paralel levhalı sığaçta, sığa iletken levhanın yüzey alanıyla doğru orantılıdır ve levhalar arasındaki uzaklığın ayrımıyla da ters orantılıdır. Eğer levhaların yükleri +q ve –q ise, ve V levhalar arasındaki voltajı veriyorsa, sığa C şu şekildedir;
Bu da voltaj/akım ilişkisini verir
Sığa, iletkenlerin ve yalıtkan maddelerin dielektrik geçirgenliklerinin yalnızca fiziksel boyutlarının (geometri) bir fonksiyonudur. İletkenler ve onların toplam yükleri arasındaki ilişkinin potansiyel farkından bağımsızdır.
Uluslararası Birimler Sistemi’nin kapasite birimi faraddır (simgesi: F), İngiliz fizikçi Michael Faraday’ın adıyla anılmaktadır. 1 farad sığaç, 1 coulomb elektrik yükü ile yüklendiğinde, levhaları arasındaki potansiyel bir fark 1 volt olur. Tarihsel olarak, bir farad elektriksel ve fiziksel olarak elverişsiz büyüklüğe sahip bir birim olarak kabul edilirdi. Onun alt bölümleri her zaman kullanılır, mikrofarad, nanofarad, ve pikofarad olarak adlandırılırdı. Yakın zamanlarda, teknoloji 1 faradlık sığaçlar üretti ve daha da gelişmiş modeli bir pilden bile daha küçük olacak şekilde oluşturdu. Bu tip sığaçlar genellikle daha geleneksel pillerin yerine, enerji depolamak için kullanılır.
Şalt sahası
Şalt sahası, transformatörler kullanılarak gerilimin yüksek formdan alçak veya ters forma dönüştürüldüğü elektrik üretim, iletim ve dağıtım sisteminin bir alt istasyonudur. Elektrik, üretim santrali ve müşteriler arasındaki birkaç istasyonda akabilir ve gerilim birkaç adımda değişebilir.
Kapasite (elektrik)
W (joule) ile ölçülen iş, q (coulomb) yük ve C (farad) kapasitedir.
Şalt sahası
Şalt sahasının elemanları
Şalt sahaları genellikle anahtarlar, koruma ve kontrol araçları ile bir veya daha fazla transformatörden oluşur. Büyük şalt sahasındaki kesiciler herhangi kısa devredeki akımı veya şebekede meydana gelebilecek aşırı akımları kesmek için kullanılır. Daha küçük dağıtım sahalarında otomatik devre kesicisi veya dağıtım devrelerinin korunması için sigortalar kullanılır. Her ne kadar elektrik santrali şalt sahasının yakınında olsa, şalt sahalarında genellikle generatörler bulunmaz. Güç faktörü kondansatörleri ve gerilim regülatörü gibi diğer aygıtlarda şalt sahasında olabilir.
Şalt sahaları çitle çevrilirler veya yeraltına inşa edilebilirler. Çok yüksek binaların içinde birkaç şalt odası olabilir. Trafo merkezleri transformatörlerden gelen sesi azaltmak, hava şartları veya nüfuzdan dolayı oluşabilecek zararlardan korumak için genellikle kentsel yerlerde yapılır.
Kapasite (elektrik)
Sığaçlar
Elektronik devrelerde kullanılan çoğu sığacın sığası genellikle faraddan düşük büyüklüğe sahiptir. Sığanın günümüzde kullanılan en yaygın alt birimleri mikrofarad (µF), nanofarad (nF), pikofarad (pF) ve mikrodevrelerinden femtofaraddır (fF). Ancak, özellikle üretilen süpersığaçlar bunlardan daha büyük olabilir (yüzlerce farad kadar) ve parazit kapasitiv elementleri bir femtofaraddan bile küçük olabilir.
Anahtarlı kapasite gibi daha kompleks elektronik devre elemanlarının da temel unsurudur.
C (Farad) sığa, A metrekarede iki plakayı da örten alan εr plakalar arasındaki materyalin (bir vakum için, εr = 1) bağıl yalıtkanlık sabiti (bazen dielektrik sabiti olarak da geçer) ε0 elektrik sabiti (ε0 ≈ 8.854×10−12 F m–1) ve d (metre) plakalar arasındaki uzaklıktır.
W (joule) enerji, C (farad) kapasite, ve V (volt) voltajdır.
Voltaj Kontrollü Sığaçlar
Oldukça kullanışlı birtakım yalıtkan maddenin dielektrik sabiti elektriksel alana göre değişebilir. Ferroelektrik materyaller bunlara örnektir. Bu materyaller için sığa daha karmaşıktır. Örneğin, bu tip bir şarj ile voltaj artışı farklı olan sığacı şarj ederken hesaplamalar için şu denklemi kullanırız:
Burada voltaj sığadan bağımsızdır, C (V), geniş bir paralel levha alanından çıkan kollar ε = V/d denklemiyle verilir. Bu alan yalıtkan maddeyi kutuplaştırır. Ferroelektrik durumunda kutuplaşma, alanın doğrusal olmayan S şekilli fonksiyonudur. Ki bu fonksiyon geniş alanlı paralel levhalı aletlerde, manyetik alana sebep olan voltajın doğrusal olmayan fonksiyonuna, yani sığaya dönüşür.
Voltaj kontrollü sığaçlarda, sığacı voltaj V ile yüklemek için şu integral denklemi bulunmuştur:
Aynı şekilde, sığaçlarda toplanan enerji:
Tümlevlenirse:
İğne mikroskobunun ferroelektrik düzey tarafından taranan, doğrusal olmayan sığası, ferroelektrik materyallerinin yapısında çalışmak için kullanılır.
Voltaj kontrollü sığaçların diğer bir örneği, yarı iletken diyotlar gibi yarı iletken maddelerde meydana gelir. Bu maddelerde voltaj kontrollü kısımlar yalnızca dielektrik sabitinin değişiminden değil, aynı zamanda sığacın iki tarafındaki yüklerin arasındaki boşluktan da meydana gelir. Bu etki varaktörler gibi diyota benzer araçların kasten sömürülmesidir.
Frekansa Bağımlı Sığaçlar
Buradaki εr(ω) ortadaki alandan emilen enerjiyle bağıntılı hayali kısımdır, yani kompleks bir fonksiyondur. Dielektrik sabiti ile orantılı olan sığa ise aynı zamanda frekans davranışını gösterir. Yer değiştirme alanını bulmak için Fourier Gauss yasasını dönüştürerek şu denklemi elde etmiştir:
Buradaki j sanal birim, V(ω) açısal hız ω’nin voltaj bileşeni, G(ω) akımın iletkenlik olarak adlandırılan gerçek kısmı ve C(ω) akımın sanal kısmına karar veren sığadır. Z(ω) karmaşık bir dirençtir.
Paralel levhalı bir sığaç dielektrik ile yüklendiğinde, ortamın dielektrik özelliklerinin ölçümü şu ilişkiye dayanır:
Birinci dereceden εr(ω) gerçek kısmı, ikinci dereceden εr(ω) sanal kısmı, Z(ω) dielektrikle beraber karmaşık bir direnci, Ccmplx(ω) dielektrikle beraber karmaşık bir sığayı, ve C0 dielektriksiz sığayı verir. (Dielektriksiz denen ölçüm, boş alandaki ölçüm demektir, aynı zamanda kuantum vakumu, çift renklilik gibi ideal olmayan davranış sergiliyormuş gibi varsayılması da erişelemez bir hedeftir. Pratik amaçlar için, ölçüm hataları dikkate alındığında, özellikle karasal vakumların ölçümü veya kısaca C0 ın ölçümü yeteri kadar doğrudur. )
Bu ölçüm metodu kullanıldığında, dielektrik sabit; destekçilerinin karakteristik sıklıklarına (uyarım enerjileri) karşı yanıt veren belirli sıklığa sahip rezonans özellikleri gösterebilir. Bu rezonanslar, kusurları tespit edebilmek için kullanılan temel deneysel tekniklerdir. İletkenlik metodu, soğurmayı bir frekans fonksiyonu olarak ölçer. Alternatif olarak, sığanın zaman yanıtı derin seviyeli geçici spektroskopide olduğu gibi, direkt olarak kullanılabilir.
Frekans bağlı sığaların diğer bir örneği MOS sığaçlarda meydana gelir, azınlık yüksek taşıyıcıların yavaş jenerasyonu anlamına gelen yüksek frekanslı sığalar sadece çoğunluğun taşıma yanıtını ölçer, düşük frekanstakiler ise her iki tür taşıyıcı yanıtını ölçer.
Optik frekanslarda, yarı iletkenlerin dielektrik sabiti katı cismin kuşak yapısının özelliklerini gösterir. Baskıyla ya da diğer etkilerle oluşan kristal yapıyı değiştirerek ve ışığın emme ya da yansıtmadaki değişimleri gözlemlenerek elde edilen komplike değişim spektroskopi ölçüm metodu, bu tip materyaller hakkındaki bilgimizi artırmaktadır.
Sığa Matrisi
Yukarıdaki tartışma, ebatları ve şekilleri fark etmeksizin iki iletken levha durumu ile sınırlıdır. C=Q/V denklemi de yüke verilen tek bir levha ile sınırlıdır, bu yük tarafından üretilen durumun alan sınırları, levhayı karşı yükle yüklenmiş kürenin sonsuzluktaki merkezde sonlanmış gibidir.
C=Q/V denklemi ortamda ikiden fazla yüklenmiş levha varsa uygulanamaz, veya iki levhanın da net yükü sıfırdan farklıysa da uygulanamaz. Bu durumun üstesinden gelebilmek için, Maxvell potansiyelin katsayılarını tanıtmıştır. Eper 3 levha Q1, Q2, Q3 yüklerindeyse ve levhanın voltajı 1 ise;
Ve benzer şekilde diğer voltajlar için de bu geçerlidir. Hermann von Helmholtz ve Sir William Thomson göstermiştir ki potansiyelin katsayıları simetriktir, denklemde olduğu gibi. Bu yüzden, bu sistem esneklik matrisi ya da karşılıklı sığa matrisi olarak bilinen katsayıların toplanması olarak tanımlanabilir:
Buradan, iki nesne arasındaki ortak sığa C_{m} Q nun toplam yükünü çözmek için kullanılabilir. .
Hiçbir gerçek araç kusursuz bir şekilde eşit tutamadığı ve her bir levhanın zıt yükleri olduğu için, ortak sığa sığaçta gösterilen sığadır.
Katsayıların toplamı sığa matrisi olarak bilinir ve esneklik matrisinin zıddıdır.
Öz Sığa
Elektriksel devrelerde, sığa terimi sığacın iki plakası gibi iki bitişik iletkenin ortak sığasının stenografisidir. Ancak, izole bir iletken için, öz sığa denen bir terim vardır, bu terim izole iletkenin elektriksel potansiyelini bir birim (en yaygın ölçü birimlerinde, bir volt) artırmak için iletkene yüklenmesi gereken elektriksel yük demektir. Bu potansiyelin referans noktası teorik olarak ortası delik iletken bir küredir, kürenin sonsuz yarıçapı, iletkenin merkezindedir. Bu metodu kullanarak, iletken kürenin yarıçapının (R) öz sığası şu şekildedir:
Öz sığanın diğer örnekleri:
-	Van de Graaff jeneratörünün üst levhası, genellikle yarıçapı 20 cm olan küre: 22.24 pF
-	Dünya gezegeni, yaklaşık 710 µF
Yüksek frekanslarda direnci değişen ve paralel rezonansı yükselten bir bobinin dönemeçli iç kapasitesi, genelden farklı olarak öz sığa, tesadüfi sığa ya da parazit sığa şeklinde adlandırılır.
Esneklik
Sığanın karşıtı esneklik olarak adlandırılır. Esneklik birimi daraftır, ancak Uluslararası Birimler Sistemi tarafından tanımlanmamıştır.
Kaçak Sığa
Herhangi bitişik iki iletken sığaç olarak düşünülebilir, ancak eğer iletkenler birbirlerine çok uzak mesafelerde ya da geniş alanlarda yakınlarsa, sığa küçük bir birimdir. Bu etki (genellikle istenmeyen) “kaçak sığa” olarak adlandırılmıştır. Kaçak sığa, izole edilmiş devrelerin (yan ses olarak adlandırılan bir etki) arasından sızan sinyallerin geçişine izin verebilir ve devirlerin yüksek frekanslardaki düzgün işleyişlerini kısıtlayan bir faktör olabilir.
Kaçak sığa, giriş ve çıkış noktalarının (her ikisi de ortak paydada birbirine yakın olarak ifade edilir) bağlanması anlamına gelen geri bildirim sığası formundaki kuvvetlendirici devrelerle karıştırılmaktadır. Bu, genellikle sığayı çıkıştan yere ve girişten yere olan sığanın kombinasyonuyla yer değiştirmedeki analitik amaçlar için uygundur. Orijinal gruplaşma, -giriş ve çıkış sığalarınıda içeren- genellikle pi-gruplaşması olarak ifade edilir. Miller’in teoremi bu yer değiştirmeyi etkilemek için kullanılır. Bu gösterir ki, eğer iki noktanın kazandığı oran 1/K ise, iki noktaya bağlı Z’nin direnci, ilk nokta ile yerdeki Z/(1-k) direnci ve yer ile ikinci nokta ve yer arasındaki KZI(K-1) kazancı ile yer değiştirebilir. Dirençler, sığada zıt şekillerde çeşitlilik gösterdiği için, boğum sığası, C, yerden gelen girdinin KC sığası ve yerden çıkan (K-1)C/K sığasıyla yer değiştirebilir. Girdi-çıktı kazanımı çok fazla olduğu zaman, bu denklikte, yerden gelen girdinin direnci çok düşük olurken, yerden çıkan direnç gerçekte orijinal (girdi-çıktı) dirence eşit olur.
Basit Sistemlerin Sığaları
Bir sistemin sığasını hesaplamak, Laplace denkleminde ∇2φ = 0 iletkenin yüzeyindeki φ nin anlık potansiyelini ölçmekle aynıdır. Bu, yüksek simetrili durumlarda önemsiz bir noktadır. Daha karmaşık durumlardaki yalın işlevler bakımından bir sonuca sahip değildir.
Yarı iki boyutlu durumların analitik fonksiyonları için, farklı geometrik şekilleri bir arada haritalandırmak için kullanılabilir. Ayrıca Schwarz-Christoffel haritalandırmasına bakılabilir.
Nanoölçekli Sistemlerin Sığaları
Nicem noktaları gibi nanoölçekli dielektrik sığaçların sığaları, geniş sığaçların geleneksel formüllerinden farklı olabilir. Özellikle, geleneksel sığaçlardaki elektronlar tarafından deneyimlenen elektrostatik potansiyel farkı, geleneksel sığaçların istatistiksel olarak büyük sayılara sahip elektronlarının yanı sıra, mekânsal olarak iyi tanımlanmıştır ve metalik elektrotların şekil ve boyutları açısından sabitlenmiştir. Ancak nanoölçekli sığaçlarda, elektronlar tarafından deneyimlenen elektrostatik potansiyel, aletin elektronik özelliklerine katkı sağlayan bütün elektronların yerlerine ve sayılarına göre belirlenmiştir. Bu tip aletlerde, elektronların sayıları çok az olabilir, ancak aletin içindeki eşit potansiyelli yüzeylerin mekânsal dağıtımlarının sonucu oldukça karmaşıktır.
Tek Elektronlu Aletler
Bağlı veya örtük tek elektronlu aletlerin sığası, birbirine bağlı olmayan veya açık olan tek elektronlu aletlerin iki katıdır. Bu gerçek, esasen tek elektronlu aletlerin depolanan enerjilerinde görülebilir, ki bu aletlerin “direkt kutuplaşma” ilişki enerjisi elektronların aletlerdeki kutuplaşmış yüklerle ilişkilerinin eşit olarak bölünmesi olabilir. Bunun sebebi, elektronların varlığı ve alet üzerinde kutuplaşma yükü oluşturmak için gereken potansiyel enerjini miktarıdır.
Az Elektronlu Aletler
Buradaki enerji terimleri Schrödinger denkleminin sonuçlarından elde edilmiş olabilir. Sığanın tanımı:
Daha sonra Bu denklem, aletin kuantum sığasıdır. Kuantum sığası ifadesi şu şekilde yazılabilir:
Ki bu başlangıç kısmında verilen geleneksel tanımlardan ayrılır, depolanmış elektrostatik potansiyel enerji;
1/2 faktörü ve Q=N e ile birlikte. Q = Ne. Ancak, tamamen klasik elektrostatik etkileşim sistemi içinde, 1/2 faktörünün görünümü geleneksel formülün tümlevlenmesinin bir sonucudur:
Sırasıyla elde etmek için,
Ki bu da kuantum sığasına benzerdir. Daha özenli türetmeler literatürde yer almaktadır. Özellikle, aletler içindeki mekânsal olarak karışık eşit potansiyelli yüzeylerin matematiksel zorluklarını alt edebilmek için, her bir elektron tarafından deneyimlenen ortalama elektrostatik potansiyeli türemede kullanılmıştır. Görünürdeki matematiksel farklılıkların sebebi daha temel olarak, enerji şeklinde anlaşılabilir U(N) izole edilmiş bir aletin enerjisi şeklinde N=1. As N düşük limite sahip “bağlı” aletlerde depolanmış enerjinin iki katıdır. N giderek büyüdüğü için U(N)\to U. Bu yüzden, sığanın genel tanımı:
Nicem noktaları gibi nanoölçekli aletlerde, sığaç aletlerin genellikle izole edilmiş, ya da kısmen izole edilmiş bileşenleridir. Nanoölçekli sığaçlar ve makroskobik (geleneksel) sığaçların temel farkları elektron fazlalıkları (yük taşıyıcı veya aletin elektronik davranışını şekillendiren elektronlar) ve şekil ile metalik elektrotların ebatlarıdır. Nanoölçekli aletlerde, metal atomlarından oluşan nanoteller, makroskobiklerde, kitle malzemelerinde ya da benzerlerinde olduğu gibi üretken özellikler göstermez.
Dış bağlantılar
Freeman. ISBN 1-57259-492-6
Cape Canaveral
"Canaveral" (İspanyolca: Cañaveral) adı İspanyol gezginler tarafından verilmiş olup canebrake yani bambu ya da kamış çalılığı anlamından gelmektedir. "Cape of Canes" yani kamış burnu olarak da tercüme edilebilir.
Tarihçe
İnsanlar bölgeyi en az 12.000 yıldır işgal etti.
Roket fırlatma yeri
11 Mayıs 1949'da Ortak Uzun Menzilli Deneme Alanı mevzuatı 81. Kongre tarafından kabul edildiğinde ve Başkan Harry Truman tarafından imzalandığında Cape Canaveral füzeler için test alanı oldu. Cape'in ilk asfalt erişim yolunu ve ilk kalıcı fırlatma alanını inşa etmek için Jacksonville, Florida'daki Duval Engineering Company ile yapılan bir sözleşme kapsamında 9 Mayıs 1950'de çalışmalar başladı.
Cape'de fırlatılan ilk roket 24 Temmuz 1950'de Fırlatma Kompleksi 3'ten Bumper 8 adlı bir V-2 roketi idi. 6 Şubat 1959'da, bir Titan kıtalararası balistik füze'sinin ilk başarılı deneme ateşlemesi yapıldı. NASA'nın Mercury Projesi ve Gemini uzay uçuşları, Apollo Satürn I ve Satürn IB roketlerini kullanan Apollo uçuşları gibi Canaveral Burnu'ndan başlatıldı.
Cape Canaveral, Dünya'nın dönüşünden yararlanmak için roket fırlatmaları için seçildi. Dünya yüzeyinin doğrusal hızı ekvator'a doğru en fazladır; Cape Canaveral‘ın nispeten güneydeki konumu, roketlerin Dünya'nın dönüşü ile aynı yönde doğuya doğru fırlatılarak bundan faydalanmalarını sağlar. Ayrıca, kaza durumunda düşüş menzili alanının seyrek nüfuslu olması da son derece arzu edilir; okyanus bunun için idealdir. Florida'nın doğu kıyısı, potansiyel rakip yerlere göre lojistik avantajları vardır. Cape Canaveral Uzay Kuvvetleri Üssü'nun Spaceport Florida Fırlatma Kompleksi 46, burnun ucuna yakın en doğudaki yerdir.
Saraçlar, Çine
Saraçlar, Aydın'ın Çine ilçesine bağlı bir mahalle.
Peter Chelsom
Peter Chelsom (doğum 20 Nisan 1956) İngiliz yönetmen ve aktör. En bilindik filmleri Shall We Dance? and Hannah Montana: The Movie'dir.
Chelsom Blackpool, Lancashire'da antikacı Kay ve Reginald Chelsom'ın oğlu olarak doğdu. Londra'daki the Central School of Drama'da eğitim gördü. Mezun olduktan ve birkaç oyunculuk denemesinden sonra senaristlik ve yönetmenliğe ilgisi arttı.
Sarıköy, Çine
Sarıköy, Aydın'ın Çine ilçesine bağlı bir mahalle.
Lee Hyun-woo (oyuncu)
Lee Hyun-woo (23 Mart 1993) Güney Koreli oyuncu ve şarkıcı. Oyunculuk kariyerine çocuk oyuncu olarak başlamıştır.
Elmayı Yılan Isırdı
Elmayı Yılan Isırdı Agatha Christie'nin romanlarından biridir.
Konu
Polisiye roman yazarı Ariadne Oliver, arkadaşının verdiği Cadılar Bayramı partisine katılmak için Woodleigh Common'a gider.Partide genç bir kız herkesin yanında Ariadne Oliver'e bir cinayete tanık olduğunu söyler, ancak kimin öldüğünü ve öldüren kişiyi açıklamaz.Kıza hiç kimse inanmaz.Ancak kız aynı gece, parti sırasında, boğularak ölür.Daha sonra Ariadne Oliver kızın gerçeği söyleyip söylemediğini merak eder.Ancak hic kimse kızın geçmişte bir cinayete tanık olduğuna inanmamaktadir
Bir süre sonra Ariadne Oliver yakın dostu dedektif Hercule Poirot'a başvurur.Dedektif araştırmalara başlar ancak işi çok zordur.Hercule Poirot öncelikle geçmişte o çevrede işlenmiş cinayetleri araştırarak işe baslar.
Yanardağ
Yanardağ ya da volkanik dağ, magmanın (Dünya'nın iç tabakalarında bulunan, yüksek basınç ve yüksek sıcaklıkla erimiş kayalar) yeryüzünden dışarı püskürerek çıktığı coğrafi yer şekilleridir. Güneş Sistemi'nde bulunan kayalık gezegen ve uydularda (bazıları çok aktif olan) birçok yanardağ olmasına rağmen, bu olgu, en azından Dünya'da, genellikle tektonik plaka sınırlarında görülür. Ne var ki, sıcak nokta yanardağlarında önemli istisnalar vardır. Yanardağların araştırıldığı bilim dalına volkanoloji (yanardağ bilimi) denir.
Öte yandan magma düşük oranlarda (%52'den az) silikat içerirse lava "mafik" adı verilir ve püskürürken çok akışkan hâle gelir. Uzun mesafelerce akabilir. Mafik lav akışının iyi bir örneği, İzlanda'nın neredeyse coğrafî merkezindeki bir püskürme yarığının aşağı yukarı 8.000 yıl önce oluşturduğu Büyük Thjórsárhraun akıntısıdır. Bu lav akıntısı, 130 km ötedeki denize varıncaya kadar akmaya devam etmiş ve 800 km²lik bir alanı kaplamıştır. Felsik ve mafik terimleri yerine bazen daha eski olan "asidik" ve "bazik" terimlerinin kullanıldığı görülür; ancak bu terimler artık daha az kullanılır olmuşlardır.
Etimoloji
Volkan kelimesi Türkçeye Fransızcadan geçmiş olup Türkçedeki ilk kullanımı 1862'ye tarihlenmiştir. Fransızcaya ise İtalyanca dilinden aktarılmıştır ve kökensel olarak İtalya'da yer alan Vulcano volkanik adası ile ilişkilidir. Adanın ismi ise Roma mitolojisindeki demircilik, ateş ve yanardağ tanrısı Vulcanus'dan türemiştir. Yanardağ kelimesi ise Türkçe kaynaklarda ilk olarak 1876 yılında kullanılmıştır. 19. yy sonlarında aynı kökten ortaya çıkmış bürkân (بركان) kelimesi ise modern Arap dillerinde yaygındır ve Osmanlıcaya yeni Mısır Arapçasından alınmıştır. Osmanlıcada yanardağlar için kûh-i ateşfeşân kullanımı da yer almıştır.
Yanardağ türleri
Yanardağlar genellikle ya tektonik plaka sınırlarında ya da sıcak noktalarda yer alırlar. Yanardağlar uyuyan (etkin olmayan) ya da faal (aktif -neredeyse sürekli çıkış ve kesikli püskürmeler) olabilirler, önceden tahmin edilemeden hâlâ değiştirebilirler.
Yanardağ etkinlikleri genellikle depremler, sıcak su kaynakları, çamur kazanları ve kaynaçlar gibi yer etkinlikleriyle beraber görülürler. Püskürmelerden önce genellikle düşük şiddette depremler görülür.
Şaşırtıcı olsa da, volkan bilimciler, etkin yanardağların sınıflandırılmasında fikir birliğine varmamışlardır. Bir yanardağın yaşam süresi, birkaç aydan birkaç milyon yıla kadar değişebilir. Bu tür bir sınıflandırma yapmak, insanların, hatta bazen uygarlıkların bile varlık süreleri göz önüne alındığında anlamsız görünebilir. Örneğin, yeryüzündeki yanardağların birçoğu, geçen birkaç binyılda birçok kez püskürmüşlerdir, ama günümüzde herhangi bir etkinlik göstermemektedirler. Bu tür yanardağların uzun ömürleri göz önüne alındığında çok etkin oldukları söylenebilir. Ancak ömürlerimiz düşünülürse etkin değildirler. Bu tanımı daha da karmaşıklaştıran ise, harekete geçen ama püskürmeyen yanardağlardır. Bu yanardağlar etkin midir?