cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tumba Macari
Tumba Macari (Makedonca: Тумба Маџари) Üsküp, Kuzey Makedonya'da bulunan neolitik dönemden kalma antik bir yerleşim yeridir. Otoyol inşaatı ile ilgili arkeolojik deneme kazıları sırasında 1961-1962 yılları arasında keşfedilmiştir.
İlk arkeolojik kazılar, Voyslav Sanev önderliğinde gerçekleştirildi. Yerleşmenin stratigrafisi, MÖ 6000 ile MÖ 4300 yılları arasındaki bir dönemde yaşamın sürekli olduğunu gösteren kültürel bir katmana sahiptir.
Arazi çoğunlukla tarım için kullanıldı ve çok yönlü bir yerleşimin kalıntılarını korudu. Yerleşimin birden çok aşamasının kanıtı, topluluk içindeki yaşamın üç aşamasını ve yerleşimin Anzabegovo-Vrşnik kültür grubunun bir parçası olduğunu gösteren üç metrelik bir katman içinde bulunmasıdır. Bulunan ilk yapılardan biri, bir kutsal alan olduğuna inanılan ve din kanıtlarını gösteren bir evdi.
Alanın en temsili bulgusu, Büyük Ana Tanrıça kültürünün varlığını düşündüren, Büyük Ananın Hint-Avrupa öncesi heykellerin keşfidir. Bu bulgular, Makedonya'daki neolitik insanların maddî ve manevî yaşamlarının ve yüksek sanatsal başarılarının dikkate değer kanıtlarıdır.
Leyâl
Leyâl (Arapça: ليال) kavramı, Arapçada geceler anlamına gelmektedir. Bu tabir, klasik Arap şiiri ve kültüründe, kader ve dehr manasında kullanılmıştır.
Etimolojisi
Leyâl kelimesi, gece anlamına gelen leyle veya leyl sözcüklerinin çoğul halidir. İbranice, Klasik Süryanice ve Aramca gibi köklü Sami lisanlarında da mevcut bulunan bu kelime, muhtemelen Asıl Samiceden ardıl dilleri miras kalmıştır.
Mahiyeti
Klasik Arap şiirinde ve kültüründe, leyâl kavramı, kader ve dehr manasında kullanılmıştır. Arapların bu tabiri, kader ve zaman olgularıyla ne zaman ve nasıl ilişkilendirmiş oldukları bilinmemektedir. Ancak bu kelimenin eyyâm kavramıyla benzerlik arz ettiğini söylemek mümkünüdür.
Nanowar of Steel
Nanowar of Steel, İtalya'nın Roma kentinde Amerikalı Manowar grubunun cover şarkılarını çalarak müzik hayatına başlayan, sonraları şarkılarında metal müzik ve eşcinsellik temalarını kullanan bir parodi ve eğlence grubuna dönüşmüştür.
Leyâl
Konuyla ilgili yayınlar
Ayyıldız, Esat. “Klasik Arap Şiirinde Zaman Olgusu ve Kökeni”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi 22/1 (Mart 2022), 67-97. https://doi.org/10.33415/daad.1037608
Nanowar of Steel
Çalışmaları
2005 yılında Other Bands Play, Nanowar Gay! albümünü yayınlayan grup, DarkCity, DarkSide.ru, MetalStorm gibi metal müzik magazin sitelerinden en iyi albüm ödülü kazandı ve İtalya'da konserler vermeye başladı. 2006 yazından Z7 Metal Dayz Festivali'ne katıldı ve İsviçre'de konserler verdi.
2007 yılında Made in Naples albümlerini çıkarıp ardından iki defa Avrupa turnesine çıktılar, İtalya, İspanya, Fransa, Avusturya, Slovenya, Sırbistan, Hırvatistan, Almanya, İsviçre, Bulgaristan, Yunanistan, Hollanda ve Belçika'da konserlere çıktılar.
Azeglio Vicini
Azeglio Vicini (20 Mart 1933 - 30 Ocak 2018), emekli İtalyan futbolcu ve teknik direktör.
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1953 yılında Vicenza kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Sampdoria ve Brescia kulüplerinde oynadı.
Studio Ghibli
Studio Ghibli, Inc., Japonya merkezli bir animasyon stüdyosudur. Şirket, 15 Haziran 1985 tarihinde Hayao Miyazaki, Isao Takahata ve Toshio Suzuki tarafından kurulmuştur. Şirketin merkezi Tokyo'nun Koganei kentinde yer almaktadır.
Şirketin maskotu Komşum Totoro filminin ikonik karakteri Totoro'dur.
İsmi
Stüdyonun Hayao Miyazaki tarafından konan adı, İtalyancada sıcak çöl rüzgârı siroko anlamına gelen "ghibli" kelimesinden gelir. İtalyanlar İkinci Dünya Savaşı'nda Sahra Çölü'nde kullandıkları keşif uçaklarına bu adı vermişlerdir. Hayao Miyazaki'nin uçaklara olan büyük ilgisi bilinmektedir ve stüdyonun anime endüstrisinde yeni bir rüzgâr estirmesini umarak bu ismi koymuştur.
İtalyancada ghibli sert bir g harfi ile telaffuz edilirken, stüdyonun ismi c harfi ile telaffuz edilir (ciburii).
Tarihçe
Stüdyo, 1984 yılında Hayao Miyazaki tarafından yönetilen Rüzgârlı Vadi filminin elde ettiği başarının ardından kurulmuştur. Film, aynı adlı iki ciltlik manga serisinin animasyona aktarılmış halidir. Animage dergisinde yayınlanan serinin filme aktarılması ekibinde Suzuki ve Miyazaki beraber yer almıştır. İkisi daha sonra Studio Ghibli'yi kurmuş ve bu yeni stüdyoya katılması için Takahata'yı davet etmişlerdir.
Stüdyo yoğunlukla Miyazaki tarafından ve ikinci en üretken yönetmen Takahata tarafından yazılan ve yönetilen filmler üretmiştir. Bunun yanında Yoshifumi Kondo, Hiroyuki Morita ve Gorō Miyazaki gibi yönetmenlerin filmleri de stüdyonun yaptığı filmler listesinde yer alır. Studio Ghibli'nin ürettiği bütün Miyazaki filmlerinin müziklerinde Joe Hisaishi'nin imzası vardır.
Birçok Ghibli filminin Japonya'daki dağıtımını Toho şirketi üstlenmiştir. Yurt dışında ise Walt Disney, filmlerin dağıtım hakkını satın almıştır.
Studio Ghibli ile Animage dergisi arasında yakın bir bağ vardır. Dergi, stüdyo ve üyeleri hakkında makalelerin yayınlandığı "Ghibli Notes" adlı bir köşeyi okuyucularıyla paylaşmaktadır. Ghibli filmleri ve diğer çalışmalarında yapılmış sanat çalışmaları derginin kapağında sık sık yer almaktadır. 1999 ve 2005 yılları arasında Studi Ghibli Animage dergisinin yayıncı şirketi Tokuma Shoten'e bağlı bir şirket olarak çalışmıştır.
Ekim 2001'de Tokyo'da Ghibli Müzesi açılmıştır. Müze, stüdyonun filmlerine ait çeşitli eserleri sergilemektedir, bunun yanında müzeden başka hiçbir yerde yayınlanmayan kısa animasyonların gösterimini yapmaktadır.
Studio Ghibli, yurt dışında filmlerin yayınlanmasında "no-edits" (düzenlemesiz) politikasını sıkı bir şekilde uygulamasıyla bilinir. Bunun sebebi, Miyazaki'nin Rüzgârlı Vadi filminin Amerika'da yayınlanması esnasında dublajının oldukça fazla değiştirilmiş, isimlerin değiştirilerek filmin daha "Amerikanvari" hale getirilmiş ve filmin isminin  Warriors of the Wind olarak değiştirilmiş olmasıdır. Filmin ayrıca çoğu kısmı kesilmiş ve ağır bir şekilde düzenlenmiştir. Bunun üzerine Miyazaki diğer Ghibli filmlerinin yurt dışında yayın haklarının alınması uzun süre izin vermemiş, yıllar sonra "no-cut" (kesme yok) taahhütüyle yayınlanmasına izin vermiştir. Bu politika, Miramax'ın başkan yardımcısı Harvey Weinstein'in Prenses Mononoke filminin daha satılabilir hale getirilmesi için düzenlenmesi talebine Miyazaki'nin otantik bir katana hediyesi göndermesiyle daha sembolik bir hale gelmiştir. Katana, "kesme yok" uyarısını basit bir şekilde dile getirmiştir.
Şubat 2008'de, Toshio Suzuki Studio Ghibli'nin 2005'ten beri yürüttüğü başkanlık görevinden ayrılmış ve yerini Walt Disney Japonya'nın eski başkanı Koji Hoshino'ya bırakmıştır. Suzuki bu istifanın sebebini yapımcılık görevini çalışanlarından beklemek yerine eskiden olduğu gibi kendisinin yapmak istediği olduğunu belirtmiştir. Hoshino'ya görevi bırakmasının nedeni ise Hoshino'nun 1996'dan beri stüdyonun filmlerinin satılmasına yardımcı olması ve Prenses Mononoke filminin ABD'de yayınlanmasında büyük yardımının dokunmasıdır.
Haziran 2013'te Rüzgâr Yükseliyor filminin yayımlanmasının ardından Hayao Miyazaki resmi olarak emekliye ayrılmıştır.
Stüdyonun yayınlanan son filmi Isao Takahata nın 2013 tarihli Prenses Kaguya Masalı'dır. Şirket, uzun metrajlı film yapımını durdurmuştur.
Travmatofobi
DSM-IV ruhsal bozukluk sınıflamasına göre yaralanma fobisi, kan-enjeksiyon-yaralanma tipi, özgül bir fobidir. Anormal ve patolojik boyutta bir yaralanma korkusudur.
Yaralanma fobisinin diğer bir adı, Yunanca τραῦμα (travma), "yara, incinme" ve φόβος (phobos), "korku" kelimelerinden gelen travmatofobidir. KYE (Kan-Yaralanma-Enjeksiyon) fobisi ile ilişkilidir. Hastalar, potansiyel olarak hayat kurtarıcı tıbbi prosedürlerden kaçınma noktasında, mantık dışı veya aşırı boyutta bir kaygı, ek olarak belirli nesne ve durumlardan kaçınma isteği sergilerler. Bir araştırmaya göre, kadınlarda daha yaygındır.
Yaralanma fobisini diğerlerinden ayıran, bir bireyin kana, yaralanmaya veya iğneye maruz kaldığında nefes darlığı, aşırı terleme, kuru ağız, hastalık hissi; titreme, kalp çarpıntısı, net konuşamama veya düşünememe, ölme, delirme veya kontrolü kaybetme korkusu, gerçeklikten kopma hissi ya da tam bir anksiyete atağı gibi aşırı korku hissi yaşamaya başlamasıdır. Özellikle diş fobisi travmatofobiden farklıdır.
Mevcut tedaviler çoğunlukla davranışsal ve bilişsel terapilerdir, bu ikisinden ise daha yaygın olanı davranışsal terapidir. Travmatofobi için davranışsal terapi yöntemlerinden biri, hastayı uyaranlara maruz bırakmak (kana, yaralanmaya ve enjeksiyonlara) ve hastanın tepkileri azalana ve/veya iyileşene kadar süreci tekrarlamaktır. Hipnoterapi de bir seçenektir.
Delice, İmranlı
Delice, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 107 km, İmranlı ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.
Falan Filan
Falan Filan, Türk rock müzik grubu Redd'in Kirli Suyunda Parıltılar albümünde yer alan şarkıdır.
Redd 50/50’den kısa bir süre sonra Kirli Suyunda Parıltılar albümünü 24 Nisan 2006 ' da çıkarttı. Pasaj müzikten çıkan bu albümün çıkış şarkısı olan Falan Filan’ın sözü ve müziği Doğan Duru ' ya aittir. Bu klipte albümle beraber gruba katılan Suat Ayyıldız ' da yer almıştır. Cemil Ağacıklıoğlu tarafından İstanbul Hadımköy ' de dış mekanlarda çekilen bu klipte Redd canlı performansını sergilemiştir. MTV Europe, MTV World Chart Express ' te Black Eyed Peas, U2-Mary J. Blidge, Nelly Furtado şarkılarının da bulunduğu listeye 10 numaradan giriş yapmıştır. Ancak Türkiye’deki bazı müzik kanallarının bu şarkıyı fazla sert bulması sebebiyle yayınlanmamıştır.
Ağrı'ya Dönüş
Ağrı'ya Dönüş, Haluk Şahin'in aynı adlı eserinin uyarlaması olan 1994 yapımı sinema filmi.
Konusu
Mehmet Şahin yıllarca genç karısının acısıyla yaşar. Emekli olmasına rağmen ülke sorunlarına ilgili ve Atatürkçüdür. Çocuk sahibi olacaklarını öğrenen bir gazete yöneticisi olan oğlu Hilmi ve gelini Bilge, Hilmi'nin doğum yeri Sürbahan'ı gidip görmeye karar verirler. Baba Mehmet Şahin de Muhsine'nin ölümünden bu yana hiç gitmediği Doğu Beyazıt'ı görmek için onlara katılır. Doğu Ekspresi'ile çıktıkları seyahatte Mehmet Şahin yol arkadaşlarıyla, yarım asırlık birikimiyle Türkiye'nin bir değerlendirmesini yapar.
Bilgisayar mimarisi
Bilgisayar mimarisi, en küçüğe ve en başarılıya ulaşmayı hedeflerken aynı zamanda maliyeti de göz önünde bulundurduğu için sanat ve bilimin ortak buluştuğu nokta olarak da tanımlanır. Bilgisayar Mimarisi, bilgisayar parçalarının iç yapıları ve aralarındaki haberleşme bağlantıları ile ilgilidir.
Bilgisayar organizasyonu ve mimarisi
1937 yılında Howard-Aiken, ilk otomatik hesap makinesi olan MARK-I ‘i, 1943 yılında ise J. P. Erkert ilk işlevsel bilgisayar olan ENIAC ()’ı yaptı. 1971 yılında Intel firması; tüm bileşenleri kendi üzerinde olan dört bitlik 4004 isimli mikroişlemciyi, 1972 yılında sekiz bitlik 8008 işlemcisini, 1974 yılında ise 8080 işlemcisini üretti. 8080 işlemcisi, Intel firmasının ilk genel amaçlı mikroişlemcisiydi. Mikroişlemcilerin getirdiği en önemli avantaj programlanabilirlik özelliğiydi. Çünkü bu sayede aynı işlemci üzerinden farklı işlemler yapılabiliyordu. (Örneğin: Bir gün matematiksel işlemlerin yapıldığı bir işlemci üzerinden, diğer gün alfabetik kelime işlemlerinin yapılabilmesi). 8080 ev bilgisayarlarında da kullanılan ilk işlemcidir. 1979 yılında IBM PC, Intel’in 8088 işlemcisini kullanmaya başladı. 8088 den sonra 80286, 80386, 80486, Pentium, Pentium II, Pentium III, Pentium IV serisi ile kullanıma devam edildi. Günümüz mikroişlemcileri 8088 den çok hızlıdır. Bugünkü bilgisayarların mimarisinin modeli ENIAC üzerinde çalışmış olan John von Neumann tarafından geliştirilmiştir ve von Neumann modelinde mantıksal olarak bilgisayar sistemi tam olarak tanımlanmıştır. Bilgisayar sisteminin; bellek, veriyolu, giriş, çıkış ve merkezî işlem biriminden ibaret olduğu düşünülmüştür. Von Neumann mimarisine sahip bilgisayarlarda gerçekleştirilen adımlar: program sayacının gösterdiği adresten komut getirilir, program sayacı 1 arttırılır, kontrol birimi getirilen kodun komutunu çözer ve tekrar ilk adıma dönülür.
Bilgisayar mimarisi tasarımı iki yaklaşım üzerinde yoğunlaşmıştır. Bunlardan birisi az önce bahsettiğimiz Von Neuman mimarisi, diğeri ise Harvard mimarisidir. Harvard mimarili bilgisayar sistemlerinde veri ve buyruklar ayrı belleklerde tutulurlar. Komutla beraber veri farklı iletişim yollarını kullanarak ilgili belleklerden alınıp işlemciye getirilebilir. Getirilen komut işlenip gerekli verisi veri belleğinden alınırken sıradaki komut, komut belleğinden alınıp getirilebilir. Bu da hızı arttıran bir etkendir.
Günümüz bilgisayarlarında, ön bellek kullanılarak bellekle tek yoldan iletişim ve buyrukla verinin aynı bellekte bulunma sorunu çözülmüştür. Önbelleğin kapasitesine göre anabellekten veriler ön belleğe alınır. Komut ve veriler önbellek denetleyicisi tarafından ayrılır ve ilgili birimlere yerleştirilir. Önbellek miktarı ne kadar fazla olursa o kadar iyi olur ancak önbelleklerin pahalı olması bir sorundur.
Bilgisayarı oluşturan beş ana bileşen vardır. Bunlar :
Bilgisayar mimarisini ise dört şekilde incelemek mümkündür: İşlemci ve komut seti mimarisi, bellek mimarisi, giriş-çıkış sistemi, veriyolu sistemi.
Bilgisayarlar yazılım ve donanım olmak üzere iki kısımdan oluşurlar. Yazılım bilgisayarı çalıştırmaya yarayan fiziksel olmayan kısımdır. Donanım ise bilgisayarın fiziksel ve elektronik yapısını oluşturan ana ve çevre birimlerin tümüdür. Monitör, kasa, klavye, fare bilgisayarın donanım elemanlarıdır.
Anakart
İşlemci, RAM, ses kartı, ekran kartı gibi üzerine takılan aygıtlar ile DVD sürücü, hard disk gibi dahili aygıtları bir araya getirip, bunlar arasındaki haberleşmeyi kontrol eden bilgisayarın en önemli parçalarından biridir. Bilgisayara hangi tür işlemciler takılabileceği, en fazla bellek kapasitesinin ne kadar olabileceği, hangi yeni donanım teknolojilerinin desteklenebileceği, anakart üzerindeki elektronik bileşenler sayesinde belirlenir.
Yonga takımı
Anakartın beynini oluşturur ve veri akışını denetler.
Veriyolu
Bilgisayarın bir bileşeninden diğerine veri aktarmak için kullanılan devrelerdir. Adres veriyolu ve standart veriyolu olmak üzere iki bölümden oluşurlar. Adres veri yolu verilerin nereye gideceğini belirlerken, standart veriyolu bilgisayar yapılan işlemlerle ilgili veri aktarırken kullanılır.
Mikroişlemciler (Merkezî İşlem Birimi, MİB)
Bilgisayarın kalbidir. İşlemcinin görevi, buyrukların bellekten getirilmesi, çözülmesi ve çalıştırılması, sonuçların gözlenmesi, program işlenirken diğer donanım birimlerinden gelen kesme isteklerine cevap vermesi gibi işlemlerdir.
Bellek
ROM ve RAM olmak üzere 2 çeşit bellek vardır. ROM üzerindeki bilgiler kalıcıdır, RAM üzerindeki bilgiler ise istenildiği zaman okunabilir ve yazılabilir. Elektrik kesintilerinde RAM üzerindeki tüm bilgiler silinir. RAM bellekler de SRAM ve DRAM olmak üzere 2 çeşittir. SRAM çok pahalı ve hızlıdır, önbellek olarak kullanılırlar.
Ses Kartları
Herhangi bir uygulamadan gelen verileri işleyerek, insan kulağının duyabileceği bir frekanstaki sese dönüştüren bileşendir.
Modemler
Bilgisayarın ağ ile veya başka bir bilgisayar ile telefon hattı üzerinden iletişim kurmasını sağlayan aygıttır.
DVD-ROM sürücüsü
DVD-ROM lar disk üzerinde daha fazla noktaya bilgi yazılabilmesinden dolayı CD-ROM lardan daha fazla bilgi bulundururlar.
Ekranlar (monitörler)
Kullanıcının bilgisayar ile iletişim kurmasını sağlayan ekran.
Fareler
Fare de klavyenin yanında önemli bir giriş aygıtıdır.
Bilgisayar mimarisi
Bilgisayar Mimarisi en az 3 ana alt kategoriden oluşur. Bu alt kategorileri şu şekilde sıralayabiliriz:
1.Komut Kümesi Mimarisi (Instruction Set Architecture veya ISA)
- Komut Kümesi Mimarisi (ISA) bir bilgisayar donanımının, alt düzey programcıya (sistem programlarına) görünen yüzüdür.
- Bilgisayarlar üst düzey programlama dillerini (Java, C++, vb..) anlamazlar. İşlemcinin bu dilleri anlaması için bazı yazılım araçlarına (örnek olarak derleyiciler) ihtiyacı vardır. Bu araçlar üst düzey programlama dillerinde yazılan kodları işlemcinin anlayabileceği hale getirir.
2.Mikro Mimari (Micro Architecture)
- Mikro Mimari ya da bilgisayar organizasyonu işlemcinin komut kümesi mimarisini nasıl uygulayacağını açıklar. Komut kümesi mimarisi birçok şekilde uygulanabildiğinden
birçok durum oluşur. (Enerji verimliliği, performans gibi)
3.Sistem Tasarımı (System Design)
- Sistem Tasarımı diğer bütün donanımsal bileşenleri içerir. Bunlar ;
- CPU off load mekanizmasının bazı memory’lre direkt girişi
- Mullti-Processing gibi önemli noktalar.
Bilgisayar mimarisi çoğunlukla bilgisayar organizasyonunun tanımı ile karıştırılır. Her ikisi de bilgisayar sistemini tarif etmek için kullanılan temel esaslardır. Bilgisayar mimarisi, bir programın mantıksal çalışmasına doğrudan etki eden bir özelliktir. Komut kümesi, değişik şekillerdeki veri tiplerini temsil etmek için kullanılan bit sayısı, bellek adresleme teknikleri ve giriş-çıkış mekanizmasının dahil olduğu bilgisayar tasarımı bilgisayar mimarisine girmektedir. Bilgisayar organizasyonu daha çok yazılımla donanım arasındaki bağdaştırmayla ilgilidir. Çevre elemanları, kullanılan bellek teknolojisi gibi kullanıcıya ayrıntılarıyla açıkça görünen özellikler ise bilgisayar organizasyonuna aittir. Yani bilgisayar mimarisi tanımı daha düşük seviye teknoloji, organizasyon tanımı ise daha kullanıcıya yönelik üst düzey özellik taşımaktadır. Mimari, buyruk kümesi mimarisi ve donanım sistemi mimarisi olmak üzere iki farklı yaklaşımla tanımlanmaktadır. Buyruk kümesi mimarisi, bilgisayarın hesaplama karakteristiklerini belirleyen komut kümesinin mimarisi; donanım sistemi mimarisi ise, MİB (Merkezî İşlem Birimi), depolama ve giriş-çıkış sistemlerinin dâhil olduğu alt sistem ve bunların bağlantı şeklidir. Programcının bu elemanlara yön verecek programı yazması halinde nasıl bir kabul göreceği ise yine buyruk kümesi mimarisidir.
Buyruk kümesi mimarisi yazılım ile donanım arasındaki iletişimi sağlar. Yazılımdaki komut ne kadar karmaşık olursa, donanım da o kadar karmaşık olur. Bu yüzden komut kümesi ne çok karmaşık ne de çok yalın olmalıdır. Buyruk kümesi mimarisinin yazılım ve donanımla ilişkisi aşağıdaki şekilde görülmektedir.
Programcılar özel bilgisayar sistemleri için, özel donanıma göre kod yazmaktaydılar. Bu yüzden bir makine için yazılan program diğer makinelerde çalışmamaktaydı ve her yeni makine için yeni kodlar yazılmak durumundaydı. IBM firması bu sorunu çözmek için buyruk kümesi mimarisi(ISA) ve mikrokod motoru denilen bir yöntem geliştirdi.
Donanımsal yaklaşım
Mikrokod kullanılarak ISA sisteminin yürütülmesi, komutlarını başlangıçta doğrudan çalıştıran sistemlere göre daha yavaştır. Bu aksaklığı gidermek için komutların doğrudan donanım elemanları tarafından yorumlanarak sistemin denetlendiği bir mimari yaklaşımı üzerinde çalışılmıştır. Komutların anlaşılır standartta bir boyuta getirilerek çalıştırıldığı RISC modeli sisteminde küçük ve hızlı komut kümesiyle donanım üzerinde hakimiyet mikrokoda göre daha kolaydır. RICS tasarımcıları da ürünlerinde ISA kavramını değiştirmeden kullanmışlardır.
Programsal yaklaşım
Sistem tasarımcıları performansı arttırmak için bazı program işlevlerini sık sık mikrokodlara(firmware) aktardılar. Donanımı devreye sokacak buyruk kümesinin yer aldığı bu yere mikrokod motoru denilmektedir. Mikrokod motoru, ROM bellek sayesinde işlemci içerisine yerleştirilmiştir ve programcının yazdığı kodları işlemcinin daha çabuk anlayıp çalıştırabileceği küçük mikrokodlara dönüştürür. CISC tipi işlemcilerde mikrokodun temel işlevi, alt düzey komut kümesiyle, programcının çalıştığı üst düzey komutlar arasında soyutlamalar olusturmaktadır. İşlemci üreticileri, mimariyi meydana getiren elemanların işlevleri ve bu elemanların devreye nasıl sokulacağı konularında düşünerek sistem tasarımı yaparlar. Elemanları devreye sokmak için program yazmak gereklidir ve donanım mimarisini programcıya aktarabilmek için kullanıcıya komut kümesini hazır olarak vermek en iyi yoldur. Günümüz bilgisayarlarında hala mikroprogramlama esasına göre çalışan bilgisayarlar vardır. Intel ve AMD gibi işlemci üreticileri ürünlerinde ISA x86 buyruk kümesinin tüm özelliklerini yeniliklerle beraber kullanmaktadırlar.
Başarım
Bilgisayarın başarımı sıklıkla saat hızı terimleriyle tanımlanır (genellikle MHz ya da GHz olarak). Bu CPU'nun ana saatinin saniyedeki döngüleriyle ilgilidir. Ancak bu ölçüm, bir şekilde yanlış yönlendirse de yüksek saat hızlı bir makine olarak mutlaka daha yüksek bir performansı olmayabilir. Sonuç olarak AMD gibi yapımcılar saat hızını bir performans göstergesi olarak almamaktadırlar. Çağdaş CPU’lar birden fazla emri bir saat döngüsünde gerçekleştirirler ve böylece programın hızı oldukça artar. Veri yolu hızları, kullanılabilir bellek ve programlardaki emirlerin tipi ve sırası gibi hızı etkileyen bileşenler de çalışır.
Hızın iki ana tipi vardır: gecikme (') ve '. Kısaca gecikme, bir işlemin başlangıcı ve sonuçlanması arasındaki süredir. ise belli bir zamanda yapılan işin miktarını belirtir. Kesilme gecikmesi sistemin bir elektronik olaya (disk sürücüsünün bilgi aktarımını bitirmesi gibi) vereceği garanti edilmiş en fazla yanıt zamanıdır. Bu sayı çok geniş sıralı bir tasarım seçenekleri tarafından etkilenir. Örneğin; önbellek eklemek gecikmeyi yavaşlatırken, throughput iyileşir. Mekanizmayı yöneten bilgisayarlar genellikle düşük kesilme gecikmelerine gerek duyarlar. Bu bilgisayarlar gerçek zaman diliminde işlem yaparlar ve bu işlem belirlenen sürede bitmezse işlem başarısız olur.
Bilgisayarın performansı, uygulama tanım alanına bağlı olarak diğer ölçümler kullanılarak da hesaplanabilir. Sistem ' (sayısal hesaplamalarda), ' (Web sunucusu uygulamalarında) veya  (video düzenlemelerde) olabilir. Güç tüketimi sunucu ve diz üstü bilgisayarlar gibi taşınabilir cihazlar için önemli hale gelir. Ölçütleme (''') bilgisayar bu test program serisini çalıştırırken kullandığı süreyi ölçerek bütün bunları bir hesaba aktarmaya çalışır. Ölçütleme gücü yüksek gösterse de bu bilgisayar seçmede yardımcı olmayabilir. Sıklıkla ölçülen makineler farklı ölçümlere ayrılır. Örneğin; bir sistem bilimsel uygulamaları hızlıca idare ederken, diğeri popüler video oyunlarını kolayca oynatabiliyordur. Dahası yazılım veya donanımlara değişik özellikler eklemek isteyen tasarımcılar özel bir ölçüte izin verirler. Böylece hızlı kontrol sağlanır fakat diğerleriyle, çoğunlukla genel işlevlerle benzer avantajlara sahip olmazlar. En iyilemenin (''') genel planı bilgisayarın farklı taraflarındaki değerleri bulmak içindir. Denge içindeki bir bilgisayar sisteminde bilgi hızı bütün bölümler için sabit olacaktır ve değer bunu garantiye almak için eşit olarak dağıtılacaktır. Bilgisayar sisteminin kesin formu en iyi şekilde belirlenmiş baskı ve amaçlara bağlı olacaktır.
Walther von Brauchitsch
Walther Heinrich Alfred Hermann von Brauchitsch (4 Ekim 1881 – 18 Ekim 1948), II. Dünya Savaşı'nda belli bir süre Alman Ordusu'nda başkumandanlık görevi üstlenmiş Alman mareşal. Asil bir subay ailesinde doğdu; 1900'de Prusya muhafızlarına atandı. I. Dünya Savaşı esnasında Batı Cephesi'nde tümen ve kolordu kademesindeki görevlerde üstün başarı gösterdi.
1933 yılında Nazilerin yönetimi ele geçirmesinden sonra Doğu Prusya Askerî Bölgesi komutanlığına atandı. Adolf Hitler'den yüklü miktarda rüşvet aldı ve sonuç olarak Hitler'in malî yardımlarına bağımlı hale geldi. Brauchitsch, Şubat 1938'den Aralık 1941'e kadar Alman Ordusu Başkomutanı olarak görev yaptı. Fransa Savaşı'nda kilit rol oynadı; Yugoslavya ve Yunanistan'a karşı düzenlenen harekâtları teftiş etti. Fransa Savaşı'nda üstlendiği görevlerden ötürü, mareşalliğe terfi edilen on iki general arasında yer aldı.
Kasım 1941'de geçirdiği kalp krizi ve Hitler tarafından Moskova Muharebesi'ndeki mağlubiyetten sorumlu tutulmasının ardından başkomutanlık görevinden azledildi. Hayatının geri kalanını zorunlu emeklilikte geçirdi.
Savaştan sonra Brauchitsch, savaş suçlarından hüküm giydi ancak 1948 yılında henüz yargılanamadan zatürre nedeniyle öldü.
Erken hayatı
Brauchitsch 4 Ekim 1881 tarihinde, bir süvari subayı olan Eduard von Brauchitsch ve eşi Charloette Bertha von Gordon çiftinin altıncı çocuğu olarak dünyaya geldi. Brauchitsch ailesinin köklü bir askerî geçmişi vardı, tıpkı ataları gibi Brauchitsch de Prusya subay törelerine göre yetiştirildi. Ailesi, Berlin sosyetesinde üst kademelere yükselmişti, neticede bu durum onu herhangi bir hükûmet görevlisi yahut subayla aynı kefeye koyuyordu. Gençlik yıllarında Brauchitsch, siyaset ve sanatla yakından ilgileniyordu. Oğlunun bu heveslerinin peşinden gitmesini isteyen babası, onu harp akademisi yerine Französisches Gymnasium Berlin okuluna yazdırdı.
Brauchitsch 1895 yılında Potsdam'da harp akademisine katıldı. Akabinde son yıllarında üstün yetenekli ve özenle seçilen öğrencilerin yer aldığı sınıfta okuyacağı ve beş yıl önce kardeşinin olduğu gibi İmparatoriçe Augusta Victoria tarafından seçilen bir hizmetli olarak görev alacağı Hauptkadettenanstalt Groß Lichterfelde okuluna nakil oldu. İmparatoriçenin sarayında görev aldığı süre içinde, hayatı boyunca kendisinde görülen görgü ve adabını edindi.
1900 yılında mezun olduktan sonra bir piyade alayında teğmen olarak görevlendirildi. Sonrasında sağlık durumu sebebiyle piyade alayı yerine bir topçu alayına nakledildi. Askerlere at biniciliği ve sürücülüğü konusunda eğitim vermekle görevlendirildi. Daha sonra Berlin'deki Genelkurmay Başkanlığı'na katıldı ve 1909'da üsteğmenliğe terfi etti.
Birinci Dünya Savaşı
Birinci Dünya Savaşı Ağustos 1914'te patlak verdiği esnada Brauchitsch yüzbaşı rütbesine ulaşmıştı. Metz yakınlarındaki XVI. Kolordu'ya kurmay subay olarak atandı. Savaşın sürdüğü günlerde 34. Piyade Tümeni ve Muhafızlar Rezerv Kolordusu'nda görev aldı. 1914-1916 yılları arasında Verdun ve Meuse-Argonne muharebelerinde yer aldı. Geriye kalan yıllarda İkinci Aisne Muharebesi, Üçüncü Aisne Muharebesi, Aisne-Marne Taarruzu ve Flanders Muharebesi'nde görev aldı. Brauchitsch savaş esnasında Birinci Sınıf Demir Haç ve Hohenzollern Hanedan Nişanı ile ödüllendirildi ve binbaşı rütbesine terfi etti.
Weimar Cumhuriyeti
Alman kuvvetleri 1919 yılında Versay Antlaşması uyarınca mecburen tenzil edilmiş olsa da Brauchitsch, ordudaki mevkiini muhafaza edebilmiştir. 1921 senesinde ise topçuluk alanında edindiği öğrenimlerden istifade edeceği, topçu birliklerini tertip edeceği ve müfredatta halihazırda mevcut olan topçuluk ile ilgili anlatımların üzerine kendi bilgi birikimini ve fikirlerini ekleyeceği Reichswehr Bakanlığı Topçu Departmanında çalışmaya başladı. Topçu Departmanında geçirdiği dört yılın ardından 1925 yılında yarbay rütbesine terfi etti. 1 Kasım 1927 tarihine gelindiğinde ise Münster, Vestfalya'da bulunan 6. Piyade Tümeni'ne kurmay başkanı olarak atandı.
Nazi Almanyası
1933 yılında Nazi Partisi ve Adolf Hitler ülke yönetimini ele geçirip Hitler'in yayılmacı politikalarına paralel olarak askerî harcamalara önem vermeye başladı. 1 Şubat 1933'te Brauchitsch, Königsberg'de bulunan 1. Tümen'in ve Doğu Prusya Askerî Bölgesi'nin komutanı olarak atandı. Yeniden silahlanmanın bir sonucu olarak Befehlshaber im Wehrkreis I'in yönetim mevkii de genişlemişti; Brauchitsch Ekim 1933'te korgeneral rütbesine terfi etti.
Brauchitsch 1936 yılına gelindiğinde topçu generali rütbesini elde etti. Ordu başkomutanı Werner von Fritsch görevden alındığında Hitler, Brauchitsch'i orgeneral rütbesine terfi etti.
Brauchitsch, Nazilerin uyguladığı silahlanma politikasını şahşen onaylıyordu. Brauchitsch ve Hitler'in yakınlığı, Brauchitsch'in eşi ve metresi arasında kaldığı vakitte Hitler'in 80,000 Reichsmark maddi destek sağlamasıyla artmıştı. Zamanla Brauchitsch Hitler'in maddi desteklerine bağımlı hâle geldi.
Ludwig Beck gibi Brauchitsch de Hitler'in Avusturya'yı ilhakına ve Çekoslovakya'ya olan müdahalesine karşı çıkmış, ancak Hitler'in planlarına karşı çıkmayarak siyasetten uzak durmayı tercih etmiştir. Yine de Nisan 1939'da Brauchitsch, Wilhelm Keitel ile birlikte Çekoslovakya'nın işgali anısına Hitler tarafından Altın Parti Rozeti ile ödüllendirilmiştir.
Dünya Savaşı'ndan önceki son aylarda Brauchitsch, İtalya'nın Nazi askerî emellerine yardım etme potansiyeline odaklandı. Mayıs 1939'da İtalyan-Alman ittifakını tasdik etmek için Libya ve La Spezia'daki İtalyan askeri tesislerini teftiş etti. Ancak İtalyan lider Benito Mussolini askeri işbirliği karşılığında Reich'tan malî destek talep ettiği için Brauchitsch, anlaşmanın kolayca sağlanamayacağını idrak etmişti. Fritsch halihazırda Brauchitsch'e İtalyan ordusunun "son derece zayıf bir durumda" olduğunu söylemişti. Almanya'nın Dışişleri Bakanı ve Mihver ittifakının mimarı Joachim von Ribbentrop, Brauchitsch'in çabalarına sürekli müdahale ediyor, ne pahasına olursa olsun işinin sağlamlaştığını görmek istiyordu.
İkinci Dünya Savaşı
Polonya'nın işgali sırasında Brauchitsch birçok planı denetledi. Polonya harekâtı sıklıkla yıldırım harekâtının ilk örneği olarak gösterilir ancak yıldırım harekatı işgal esnasında kullanılan resmî bir doktrin değildi. Seferin yürütülüş şekli, yıldırım savaşı olarak bilinen popüler algıya benzemiyordu. Zırhlı tümenleri piyadeler arasında seyrek bir şekilde yayılmıştı ve 1940'ta Batı Avrupa'nın işgalinde olduğu gibi kendilerine operasyonel bağımsızlık verilmemiş ya da toplu halde gruplandırılmamışlardı. Wehrmacht'ın Polonya'daki harekât yöntemi daha geleneksel olan Vernichtungsgedanke 'yi takip etmiştir. Yıldırım savaşı olarak adlandırılan yöntem, Haziran 1940'taki batı harekâtından sonraya kadar gelişmemiştir. Doktrinin oluşumu, zaferin nedeni değil, sonucuydu. Brauchitsch harekâttan önce zırhlı birliklerin operasyonel düzeyde bağımsız hareket edebileceğine ikna olmuş değildi.
Brauchitsch, Hitler'in Alman Lebensraum 'unu güvence altına almak için gerekli olduğunu iddia ettiği Polonya halkına karşı sert önlemleri destekledi. Danzig'deki Polonya Postanesi'nin savunmasında görev alan Polonyalı mahkumların ölüm cezasına çarptırılmasında merkezî bir rol oynamış ve af taleplerini reddetmiştir.
Batı Avrupa ve Balkanların İşgali
Kasım 1939 başlarında Brauchitsch ve Genelkurmay Başkanı Franz Halder, Fransa'nın işgali için hazırlanan Hitler'i devirmeyi düşünmeye başladılar. Her iki subay da işgalin yenilgiyle sonuçlanacağına inaniyordu. 5 Kasım 1939'da Genelkurmay Başkanlığı, o yıl Batılı kuvvetlere karşı bir saldırı başlatılmamasını tavsiye eden hususi bir muhtıra hazırladı. Brauchitsch belgeyi Hitler'e okumayı istemeden de olsa kabul etti. Brauchitsch, Alman Ordusu'nun moralinin 1918'dekinden daha kötü olduğunu söyleyerek Hitler'i işgali ertelemeye ikna etmeye çalıştı.
Hitler öfkeden deliye dönerek Genelkurmay'ı ve Brauchitsch'i sadakatsizlik, korkaklık, sabotaj ve bozgunculukla suçladı. Brauchitsch, Zossen'deki ordu karargahına döndü. Bu toplantıdan sonra hem Brauchitsch hem de Halder, Nazi karşıtı hareketin önemli liderlerinden Carl Friedrich Goerdeler'e Hitler'i devirmenin kendilerinin yapamayacakları bir iş olduğunu ve komploya katılacak başka subaylar bulması gerektiğini söylediler. Hitler Genelkurmay'ı toplantıya çağırdı ve burada bir yıl içinde Batılı kuvvetler üzerinde mutlak zafer kazanılacağına olan inancını dile getirdi ve ayrıca Zossen ruhunu yok etme sözü verdi; bu tehdit Halder'in gözünü korkuttu ve neticede komplocuları, planladıkları ikinci darbe girişimini iptal etmeye zorladı.
Fransa Savaşı için hazırlıklar sürerken, o sırada A Ordu Grubu Kurmay Başkanı olarak görev yapan General Erich von Manstein ünlü Sichelschnitt (orak kesiği) planını ortaya sürdü. Brauchitsch ve Halder, Sichelschnitt planını onaylamadı. Manstein, Sichelschnitt 'in OKH'ye sunulmasını talep ettiğinde Halder, Manstein'ı planlama sürecinin dışında tutarak doğuya bir yere nakletmeyi etmeyi önerdi. Brauchitsch bu öneriyi kabul etti ve onu Silezya'ya transfer etti. Ancak ertesi gün Hitler Brauchitsch'e, Führer'in kendi planı olarak sunduğu Manstein'ın planını kabul etmesini emretti. Başlangıçtaki şüpheciliğine rağmen Brauchitsch sonunda planın potansiyelini gördü ve ordunun Fransa'da gerçek bir başarı şansına sahip olduğunu hissetti.
Fransa'nın şaşırtıcı bir hızla düşmesinin ardından Brauchitsch Temmuz 1940'ta, 1940 Mareşal Töreni sırasında mareşalliğe terfi etti. Fransa işgal edilip bölündükten sonra, o ve yüksek komuta kademesinin geri kalanı, Fransa harekâtı nedeniyle artık ciddi şekilde zayıflamış olan Büyük Britanya'ya karşı da benzer şekilde kolay ve hızlı bir harekât gerçekleştirilmesini bekliyordu. Britanya'nın kolayca yenileceğinden, bu sözlerinden de anlaşılacağı üzere, emindi: "Zaferin çoktan kazanıldığını düşünüyoruz. İngiltere ancak biz dilediğimiz sürece güvende." İngiltere'yi işgal planı olan Denizaslanı Harekatı başarıya ulaşırsa, Hitler yeni fethin başına Brauchitsch'i getirmeyi planlıyordu. Luftwaffe gerekli hava üstünlüğünü elde edemediği için Britanya Savaşı kaybedildi ve böylece plan rafa kaldırıldı ve sonunda iptal edildi.
Nisan 1941'in başlarında Yugoslavya ve Yunanistan'ın istilasında Almanlar, tamamı Brauchitsch'in komutası altında olmak üzere 337,000 asker, 2,000 havan topu, 1,500 top, 1,100 tanksavar topu, 875 tank ve 740 diğer zırhlı savaş aracını görevlendirdi. Ay sonunda Yugoslavya ve Yunanistan'ın tamamı Almanların eline geçmişti.
Barbarossa Harekâtı
Moskova harekatı başladığında sağlığı bozulmaya başlamıştı. Yine de kış başlamadan önce Moskova'yı almaya kararlı olduğu için çalışmalarına devam etti. Ordunun Moskova'yı alamaması Hitler'in düşmanlığını kazandı ve Kasım ayında bir kalp krizi geçirince işler Brauchitsch için daha da kötüleşti. Ayrıca büyük olasılıkla tedavisi olmayan kötü huylu bir kalp hastalığı olduğu da kendisine bildirildi.
Azledilmesi
Moskova'daki başarısızlığın ardından Brauchitsch 19 Aralık'ta Alman Ordusu Başkomutanlığı görevinden alındı ve Führerreserve 'e (subay rezervi) nakledildi ve savaşın sonuna kadar burada görevsiz kaldı. Hitler'i bir daha hiç görmedi. Savaşın son üç yılını Prag'ın güneybatısındaki Brdy dağlarında yaşayarak geçirdi. Emekli olduktan sonra kamuoyuna yaptığı birkaç açıklamadan biri, Hitler'e karşı 20 Temmuz komplosunu kınayan ve birkaç eski meslektaşını suçladığı bir açıklamaydı. Daha sonra, bir akrabasının hayatını kurtarmak için bunu yapmak zorunda kaldığını iddia ederek Halder'den özür diledi.
TCG Berk
TCG Berk ya da Osmanlı donanmasındaki adıyla Berk-i Satvet, Osmanlı donanması ve sonrasında Türk Deniz Kuvvetleri'nde hizmet gören Peyk-i Şevket sınıfının ikinci ve son torpido kruvazörüdür. 1906-1907 yıllarında, Kiel, Almanya'daki Germaniawerft tersanesinde inşa edilmiş ve Kasım 1907'de Osmanlı donanması hizmetine girmişti. Geminin ana silahı üç 450 mm torpido tüpü ve bir çift 105 mm toptu ve gemi, maksimum hıza ulaşabiliyordu.
1911-1912 yıllarındaki Trablusgarp Savaşı'nda Osmanlı donanmasının geri kalanıyla beraber Marmara'da kaldı. 1912-1913 yıllarındaki Balkan Savaşları sırasında sırasıyla Yunan ve Bulgar güçlerine karşı Ege ve Karadeniz'de görev yaptı. Osmanlı İmparatorluğu I. Dünya Savaşı'na girdikten sonra Berk-i Satvet, Karadeniz'de devriyelerde görevlendirildi. 29 Ekim 1914'teki Karadeniz Baskını'nda, Midilli ile birlikte Novorossiysk'i vurdu. Ocak 1915'te, Zonguldak'a hareket eden bir konvoya eşlik ederken bir deniz mayınına çarpması sonucunda aldığı hasarın onarımı boyunca, Nisan 1918'e kadar hizmet dışı kaldı. Savaşın geri kalanında Karadeniz'de devriye gezdi. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunun ardından, 1923'te Berk olarak yeniden adlandırıldı ve 1920'lerin ortalarında ve 1930'ların sonlarında olmak üzere iki kez modernize edildi. Donanma envanterinden çıkartıldığı 1944 yılına kadar hizmette kaldı. Nihayetinde 1953-1955 yılları arasında Gölcük Tersanesi'nde parçalandı.
Genel özellikler
Berk-i Satvet'in üyesi olduğu Peyk-i Şevket sınıfı, Osmanlı donanması tarafından torpido kruvazörü olarak sınıflandırılmış; ancak bazı kaynaklarda torpido gambot olarak da anılmıştı. Berk-i Satvet, 80,1 m uzunluğunda, 8,4 m genişliğinde ve 4,6 m su çekimindeydi. Deniz denemeleri esnasında deplasmanı, 1938'de ise idi. Gemilerde biri ön kumanda kulesinin arkasında, diğeri daha geride iki direk vardı. Baş kasarası ön bacanın altına dek uzanırken kıç güverte ise ana direğin ardında ve daha aşağısındaydı. Çelik gövdeli gemilerdi ve zırh koruması taşımıyorlardı. 125 subay ve denizciden oluşan mürettebatı, 1915'te 145'e yükseltilmişti.
Gemiler, gücünü her biri bir vida pervaneyi çeviren bir çift Germania dikey üçlü genleşme buhar motorundan alıyordu. Germaniawerft tarafından üretilen kömürle çalışan dört Schulz su borulu kazanı iki bacaya bağlıydı. Motorlar üretebiliyordu ve tasarlanan azami hız  iken, denemelerde  hıza ulaştı. 1915'e gelindiğinde, yetersiz bakım ve yoğun kullanım hızlarını seviyesine düşürmüştü. kömür kapasitesine sahipti ve seyir menzili vardı.
Berk-i Satvet tonajına göre ciddi bir silah teçhizatına sahipti. Geminin ana silahı üç 450 mm torpido tüpüydü. Biri pruvada su üstüne, diğer ikisi geminin ortasında güverteye monteli döner kundaklara monte edilmişti. Bir çift seri ateşli 105 mm 40 kalibre top baş kasara ve kıç güvertede silah kalkanlarıyla korunan tekli kundaklarda bulunuyordu. Bu silahlara ek olarak altı adet 57 mm 40 kalibre top, iki adet 37 mm top ve iki makineli tüfek taşıyordu. Geminin zırh koruması bulunmuyordu.
Modernizasyon
Gemi, 1937-1939 yılları arasında Gölcük Tersanesi'nde yeniden inşa edildi. Hem baş hem kıç hem de üst yapısı yeniden inşa edilirken yeni bir eğimli pruva tasarımına geçildi. Eski toplar, bir çift 88 mm 45 kalibre top ve dört 37 mm 40 kalibre top ile değiştirildi. Peykten farklı olarak Berke ayrıca 25 deniz mayını taşımaya yarayan ekipman monte edildi.
İnşası
Berk-i Satvet, 18 Ocak 1903'te sipariş edildi ve Şubat 1906'da, Almanya'nın Kiel kentindeki Germaniawerft tersanesinde inşasına başlandı. 1 Aralık'ta denize indirilen geminin inşası 1907'de tamamlandı. Deniz denemelerinin ardından devredildiği Osmanlı donanmasına devredilerek 13 Kasım'da burada görevlendirildi. 1909'da, kardeş gemisi Peyk-i Şevket ile birlikte, Osmanlı donanmasının yirmi yıldan beri düzenlediği ilk filo manevrasına katıldı. 1911-1912 yıllarındaki Trablusgarp Savaşı sırasında Berk-i Satvet, merkezinde eski zırhlı korvetler Mesudiye ve Asar-ı Tevfik'in de yer aldığı Yedek Tümen'e atandı. Osmanlı Donanması savaşı limanda geçirdiği için savaş boyunca herhangi bir çatışmada yer almadı.
Balkan Savaşları
Berk-i Satvet, Birinci Balkan Savaşı sırasında buradaki filoyu güçlendirmek üzere 9 Aralık 1912'de Karadeniz'e atandı. Aynı ayın ilerleyen günlerinde Yunanlara yönelik operasyonlara katılmak için Ege'ye gitti. 22 Aralık'ta korumalı kruvazör Mecidiye, Hüseyin Rauf komutasındaki Berk-i Satvet ve Birinci Muhrip Tümeni, boğazlarda faaliyet gösteren bir grup Yunan muhribini tuzağa düşürmek amacıyla Çanakkale Boğazı'ndan İmroz'a doğru yola çıktı. Yunan muhripleri Niki ve Doxa tespit edildi ve takibe alındı ancak muhripler menzil dışına çıkmayı başardılar. Saat 09.55'te iki Osmanlı kruvazörü altı Yunan muhribiyle çatışmaya girdi, birkaç dakikalık ateşten sonra Yunanlar bölgeden uzaklaştı. Saat 10.40'ta Bozcaada açıklarında seyrederken denk geldikleri Yunan muhribi Aspis, bu karşılaşma sonrasında dönerek bölgeden ayrıldı. Takip sırasında Mecidiye, Yunan denizaltısı Delfin'e yaklaştı. Denizaltının 800 metre mesafeden fırlattığı torpido, su yüzeyine çıkarak kruvazörü ıskaladı. Bu saldırı, bir savaş gemisine gerçekleştirilen ilk denizaltı torpido saldırısıydı. Saat 11.00'de Berk-i Satvet ve Mecidiye, kovalamacayı bırakarak Çanakkale Boğazı'na döndü.
Bozcaada civarındaki harekâtın ardından Osmanlı Ordusu, küçük bir birlik ile adayı Yunanlardan geri alabileceğine ikna olduğundan, amfibik harekât planlaması başladı. Berk-i Satvet, Mecidiye ve korumalı kruvazör Hamidiye, çıkarma sırasında ateş desteği sağlayacaktı. 4 Ocak 1913 günü saat 06.00'da Çanakkale'den ayrılan üç kruvazör, bir muhrip filosu eşliğinde saat 07.15 civarında Seddülbahir'i geçti. On beş dakika sonra bir Yunan filosuyla karşılaştılar ve saat 07.40'ta iki taraf uzun mesafeden bir çatışmaya girdi; ancak taraflardan hiçbiri saldırıyı sürdürmeye çalışmadı. Berk-i Satvet ve Mecidiye, Bozcaada yönünden gelebilecek olası bir saldırıya karşı çıkarma gücünü korumak üzere döndü. Saat 10.00'da Osmanlı zırhlıları filonun geri kalanına katılırken Berk-i Satvet de zırhlıların arkasında pozisyon aldı. 11.30'da Yunan filosunun, Osmanlıların Çanakkale Boğazı'na dönüş yolunu kesmesi tehlikesi üzerine Osmanlılar Boğazların güvenliğini sağlamak için geri döndü. Her iki tarafın da hasar almadığı kısa bir angajman, Yunanları geri çekilmeye zorladı. Saat 15.30'da Berk-i Satvet ve filonun geri kalanı Çanakkale'ye döndü. Osmanlılar, Bozcaada'yı geri alma fikrinden daha sonra vazgeçti.
4 Şubat 1913'te Berk-i Satvet, bir amfibi hücum için hazırlık kapsamında Marmara Denizi'nin kuzey kıyısında yer alan Şarköy'deki Bulgar mevzilerini bombaladı. 8 Şubat'ta Osmanlı donanması, Şarköy Çıkarması'nı desteklemek için döndü. Saat 05.00'te Şarköy önlerine ulaşan Turgut Reis ve Barbaros Hayreddin, iki küçük kruvazörle birlikte çıkarma gücünün sağ kanadına saat 10.00'da karaya çıkmasından itibaren topçu desteği sağladı. Gemiler kıyıdan yaklaşık bir kilometre açıkta konumlandırıldı, hattın önünde Berk-i Satvet yer alırken ardında Mecidiye ve ön dretnotlar Barbaros Hayreddin ve Turgut Reis yer alıyordu. Bulgar kuvvetlerinin direnmesi sonucunda Osmanlı Başkomutanlık Vekaleti, 9 Şubat 23.00'te geri çekilme emri verdi. Geri çekilme saat 07.00'den itibaren filodan gelen ateş desteği sayesinde büyük ölçüde başarılı oldu. Berk-i Satvet ve Mecidiye sol kanadı kapatırken tahliye sırasında iki savaş gemisi sol kanada destek verdi. Son artçı birlikler 11 Şubat 04.00'te geri çekildi. Operasyon sırasında Berk-i Satvet, seksen dört adet 105 mm'lik mermi ateşlemişti.
I. Dünya Savaşı
Temmuz 1914'ün sonlarında Avrupa'da I. Dünya Savaşı patlak verdi. Osmanlılar başta tarafsızdı. 14 Ağustos'ta Berk-i Satvet, savunması birkaç yeni mayın tarlasıyla güçlendirilen Çanakkale Boğazı'nın devriyeleri arasına katıldı. Osmanlılar ile Çanakkale Boğazı girişinde devriye gezen bir Kraliyet Donanması arasındaki gerilim, Birleşik Krallık ve Fransa'nın Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan ettiği 5 Kasım'a kadar arttı. Bu arada Berk-i Satvet, Karadeniz'e nakledilmişti. 29 Ekim'de Rusya'nın Sivastopol, Odessa, Kefe ve Novorossiysk limanlarına düzenlenen Karadeniz Baskını için Alman eski adıyla Breslau, yeni adıyla Midilli kruvazörüne katıldı. İki gemi Novorossiysk limanını vurmakla görevliydi. İki gemi limanı bombalayarak limanda çok büyük hasara yol açtı, limandaki yakıt tanklarını topçu ateşiyle tutuşturdu, Nikolai adında bir gemiyi batırdı ve yedi gemiye hasar verdi. 6 Kasım'da Berk-i Satvet, eski adı Goeben olan muharebe kruvazörü Yavuz Sultan Selim ile Sivastopol'e saldırmaya gönderildi; yoldayken Ereğli-Zonguldak bölgesinde düşman gemileri görüldüğü bilgisini alıp bölgeye intikal ettiler. Bölgede yapılan arama başarısız oldu.
Berk-i Satvet, 5 Aralık'ta Rize'ye giden bir asker nakliye konvoyuna uzaktan destek sağlamak için kardeşi ve Yavuz Sultan Selim'le birlikte sortiye çıktı. 2 Ocak 1915 saat 15.00'te Midilli ve Hamidiye kruvazörüyle birlikte taşıma gemilerine Zonguldak'a kadar refakat etmek ve ardından limanda devriye gezmek için İstanbul Boğazı'ndan ayrıldı. Saat 18.00'de bir Rus mayını patladı ve Berk-i Satvet'in komutanı kaçınma manevrası emri verdi. Manevra yapan geminin karanlıkta başka bir mayına çarpması sonucunda her iki pervanesi de tahrip olmuş ve kıç tarafından çok miktarda su almıştı. Yardıma gelen iki römorkör, Berk-i Satvet'i, Hamidiye ile birlikte İstinye'ye çekti. Gemi, aldığı hasarın onarımı esnasında savaşın büyük bir bölümünde hizmet dışı kaldı. Onarım çalışmalarının ardından 1 Nisan 1918'de yeniden hizmete alındı ve İstanbul ile Batum arasında devriye gezdi. Savaşın sonuna kadar Karadeniz'de kaldı. 30 Kasım'da Osmanlı İmparatorluğu ihtilaflı Üçlü İtilaf Mondros Mütarekesi'ni imzaladı ve çatışmayı sonuçlandırdı.
Cumhuriyet dönemi
Osmanlı İmparatorluğu'nun yerini Türkiye Cumhuriyeti'nin aldığı Kurtuluş Savaşı'nın sona ermesinin ardından geminin adı 1923'te Peyk olarak değiştirildi. O zamanlar gemi, Türk filosu için on yıldan fazla bir süredir devam eden savaşın ardından hâlen aktif hizmette olan birkaç büyük savaş gemisinden biriydi. 1924'ten 1925'e kadar Gölcük Tersanesi'nde modernize edilmesinin ardından aynı yıl yeniden hizmete alındı. 1937-1939 yılları arasında bir kez daha modernizasyona girdi ve gemiye birtakım iyileştirmeler yapıldı. Pruvası yeni bir tasarım ile değiştirildi ve üst yapısı yeniden inşa edildi. Gemi, donanma envanterinden çıkartıldığı 1944 yılına kadar hizmete devam etti. Daha sonra İzmit'te kızağa çekilen Berk, 1953-1955 yılları arasında Gölcük Tersanesi'nde parçalandı.
İmmunadsorbsiyon
İmmunadsorbsiyon, belirli kan grubu antikorlarını kandan uzaklaştıran bir prosedürdür. Patojenik antikorlara karşı antikorları uzaklaştırmak için gereklidir.
İşlem genel olarak yaklaşık 3 ila 4 saat sürer.
Piyasada, her biri ilgilenilen (uzaklaştırılmak istenen) molekülün eklendiği farklı bir aktif bileşene sahip olan ve ilgili moleküllerde seçiciliğe izin veren farklı sayıda cihaz/sütun mevcuttur.
Belirli koşullarda plazma değişimine alternatif olarak kullanılabilir. Böbrek sorunları olanlarda fayda kanıtı eksiktir. Pahalı bir seçenek olması da göz önünde bulundurulur.
Çift kolon sistemi
-1. adım: plazmanın kan hücrelerinden ayrılması
-2. adım: immünoadsorbsiyon kolonu
İmmünadsorpsiyon için tedavi reçeteleri, her durum için farklı öneriler içeren plazma hacimlerine dayanmaktadır ve tedavi edilen duruma bağlı olarak seanslar günlük veya aralıklı olabilir.
Tedavide kullanımı
İmmünoadsorpsiyon, otoimmün antikorları ve diğer patolojik bileşenleri hastanın kanından uzaklaştırmak için çeşitli otoimmün aracılı nörolojik hastalıklarda kullanılabilir.
Giderek daha spesifik bir alternatif olarak tanınmakta ve potansiyel olarak avantajlı güvenlik profili nedeniyle genel olarak takdir edilmektedir.
Gösterge
İmmünoadsorbsiyonun en sık karşılaşılan komplikasyonu, filtre veya adsorpsiyon kolonuna karşı alerjik bir reaksiyondur. Riski en aza indirmek için işlemden önce ilaç verilebilir.