cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Minos Patlaması
Patlama
1935 ile 1939 arasında Yunan arkeolog Spyridon Marinatos, Minos patlaması teorisini öne sürdü. LM IA döneminde (MÖ 1550-1500) Girit'ten yaklaşık 100 kilometre (62 mil) uzaklıktaki Thera adasında (bugünkü Santorini ) de meydana gelen patlama kayıtlı tarihteki en büyük volkanik patlamalardan biri olduğu bilinmektedir. Yaklaşık 60 ila 100 kilometre küp (14 ila 24 cu mi) malzeme dışarıya atılmış ve Volkanik Patlama Endeksinde  6,  7 VEI olarak patlama büyüklüğü ölçülmüştür. Patlama, bir süngertaşı tabakası içine gömülmüş olan Santorini'deki Akrotiri yakınındaki Minos yerleşimini ciddi ölçüde harap etmiştir. Daha kapsamlı saha incelemeleri Girit'in herhangi bir yerinde 5 milimetreden (0.20 inç) fazla kül düşmediğini tespit etti. Arkeolojik kanıtlara dayanan araştırmalar, Thera patlamasının neden olduğu büyük bir tsunaminin meydana geldiğini göstermektedir. Patlamanın tarım alanları, bitkiler ve yerleşim yerleri üzerinde tahribi bulunduğu söylenmektedir. Genç Minos I-çağı Thera kül tabakasının üzerinde önemli kalıntılar bulundu, bu da Thera patlamasının Minos uygarlığının hemen çöküşüne neden olmadığını ima etmektedir. Minoslular bir deniz gücüydü ve Thera patlaması o dönemde önemli ekonomik zorluklara neden olmuştur. Bunun Minos'un çöküşünü tetiklemek için yeterli olup olmadığı tartışılmaktadır.
Patlama Büyüklüğü
2006 yılında uluslararası bilim adamlarından oluşan bir ekip tarafından yapılan araştırmalar patlamanın bilinenden daha büyük olduğunu ortaya çıkardı. Patlama 39 km alanı karasal olarak etkiledi ve bu alanda karadaki her şey zarar gördü. Tarım alamları ve yerleşim yerleri bu şekilde harap oldu. Çeşitli araştırmalar Minoan patlamasından birkaç yüz bin yıl önce birçok kez patladığını göstermektedir. İlerleyen süreçte, yanardağ şiddetli bir şekilde patlar ve daha sonra bir daire oluşturan çok sayıda küçük ada ile kabaca yuvarlak bir deniz suyu kalderasına çöker. Zamanla Kaldera yavaş yavaş magma ile dolar ve yeni bir volkanizma oluşumu gerçekleşir. Daha sonra devam eden bir döngüsel süreçte yeniden çöktü.
Minoan patlamasından hemen önce, kalderanın duvarları, Thera ile küçük Aspronisi Adası arasındaki tek giriş ile neredeyse sürekli bir ada halkası oluşturuyordu. Yanardağ, 1883'te Krakatoa' nın iyi kaydedilmiş  patlamasından dört kat daha fazlaydı. Thera volkanik olayları muhtemelen Krakatoa'da  meydana gelen tüm yerli yaşamı yok etti. Sadece 1815 Tambora Dağı volkanik patlaması, 1257 Samalas Dağı patlaması, 180 CE civarında Taupo Gölü Hatepe patlaması ve belki de Paektu Dağı patlamalarının tarihî  zamanlarda atmosfere daha fazla malzeme saldığı düşünülüyor.
Jeomorfoloji
istatistiksel analizler gösteriyor ki patlamadan hemen sonra kaldera oluşumu başlamıştır. Patlama anında adanın güney ve doğu sahillerinde ki küçük alanlarda gerileme baş göstermiştir. Patlama anında bölgenin etrafındaki manzara pomza çökelleri tarafından örtülmüştür. Bazı yerlerde kıyı şeridi kalın tüf altında kaybolmuştur. Patlamanın ardından adanın jeomorfolojisi değişim göstermişti ve patlama sırasında adanın jeomorfolojisi yoğun bir erozyon fazı ile karakterize edildi.
Santorini'de, 60 m (200 ft) kalınlığında bir beyaz tefra tabakası vardı. Bu da toprağın üzerinde, patlamadan önce zemin seviyesini açıkça göstermektedir.
Bu katman, püskürmenin farklı aşamalarını gösteren üç farklı banttan oluşur. Çalışmalar dört ana patlama evresi ve bir küçük öncü tefra düşüşü tespit etmiştir.
İlk kül tabakasının inceliği, bir sonraki tabakanın çökeltilmesinden önce kış yağmurları ile bu tabakanın gözle görülür erozyonunun olmaması ile birlikte, yanardağın yerel nüfusa birkaç ay uyarı verdiğini göstermektedir. Akrotiri bölgesinde hiçbir insan kalıntısı bulunmadığından, bu ön volkanik aktivite muhtemelen adanın nüfusunun kaçmasına neden oldu. Ayrıca, patlamadan birkaç ay önce, Santorini'nin yerel yerleşimlere zarar veren bir veya daha fazla deprem yaşadığı öne sürülmektedir. Patlamanın ilk ana fazı  yoğun magmatik aktivitesi, Güneydoğu ve doğuda küçük bir litik bileşenle 7 m'ye (23 ft) kadar ponza  ve kül biriktirdi. Arkeolojik kanıtlar, sınırlı hasara sahip insan yapımı yapıların gömüldüğünü göstermektedir. İkinci (BO2/Minoan B) ve üçüncü (BO3/Minoan C) patlama evreleri, piroklastik dalgalanmalar ve lav çeşmesinin yanı sıra olası tsunami oluşumunu da içeriyordu. Minoan patlaması sırasında gömülmeyen insan yapımı yapılar tamamen tahrip edildi. Patlama üçüncü aşama da kaldera çöküşünün başlangıcı ile karakterize edilmektedir. Dördüncü ve son ana faz (BO4/Minoan D) çeşitli aktivitelerle işaretlenmektedir; litik bakımından zengin baz dalgalanma yatakları, lav akıntıları, lahar taşkınları ve Ko-ıgnimbrit kül düşme yatakları. Bu aşama, megatsunami  üreten kaldera çöküşünün tamamlanması ile karakterize edilir.
Volkanolojisi
Bu "Pilinian" patlama tahmin edilenden çok daha yüksek değerlerde (30 – 35 km) sonuçlandı. Stratosferde kül bulutu oluştu. Buna ek olarak magma yanardağa yakın olan sığ denize temas ederek körfezde buhar patlaması yaşandı.
Patlama ayrıca, 110 km (68 mil) uzaklıktaki Girit’ in Kuzey sahil şeridini harap eden 35 ila 150 m (115 ila 492 ft) yüksekliğindeki tsunamilere neden olmuştur. Tsunami, bina duvarlarının hizalanmadığı Amnisos gibi kıyı kasabalarını çok şiddetli bir şekilde  etkiledi. Anafi adasında da 27 km (17 mil) doğuda, 3 m (10 ft) derinliğinde kül tabakaları ve deniz seviyesinden 250 m (820 ft) yamaçlarda pomza tabakaları   incelemeler soncunda ortaya çıkmıştır.
Velatida
Velatida, Asteroidea sınıfından denizyıldızlarının oluşturduğu bir takımdır. Gövdeleri kalın ve merkezi diskleri büyüktür.
Minos Patlaması
Patlamanın tarihlendirilmesi
Minoan patlaması, Doğu Akdeniz aleminin Tunç Çağı kronolojisi için önemli bir işaretleyici ufkudur. Patlamanın kanıtı bölge genelinde bulunduğundan, Ege'deki MÖ. bin yılın tüm kronolojisini sıralamak için sabit bir noktadır. Kanıtlara rağmen, patlamanın kesin tarihini belirlemek zor oldu. Arkeologlar geleneksel olarak onu yaklaşık MÖ 1500'e yerleştirdiler. Radyokarbon tarihleri, MÖ 1627 ile MÖ 1600 (%95 güven aralığı) arasında bir tarih veren yanardağdan gelen lav akışının altına gömülü bir zeytin dalının analizi de dahil olmak üzere, arkeologlar tarafından önerilenden bir asırdan fazla patlama tarihini göstermektedir. Bu nedenle, radyokarbon tarihleri ve arkeolojik tarihler önemli ölçüde uyuşmamaktadır. Yakın zamanda, kalibrasyon eğrisinde tarihi 20 yıla kadar değiştirebilecek bölgesel farklılıklar olabileceği öne sürülmüştür.
2012'de Felix Höflmayer, arkeolojik kanıtların MÖ 1570 gibi erken bir tarihle tutarlı olabileceğini ve bu tutarsızlığı yaklaşık 50 yıla indirdiğini savundu. Şu sonuca varmak için çeşitli arkeolojik ve teknik tarihleme sonuçlarını gözden geçirdi: "(1) Akrotiri'den (Thera) Kısa Ömürlü Örnekler ... 1664 ve 1651 cal BCE (% 20,1 olasılık) veya MÖ 1642 ve 1616 cal arasında bir tarihle sonuçlanır. (% 48,1 olasılık); (2) (Bir Zeytin Ağacının Dalı) Yayınlanan sonuçlara göre bu 4 tarih için bir kıpırdatma eşleşmesi MÖ 1621 ile 1605 cal (% 68,2 olasılık) arasında bir tarihi gösterir; (3) (Palaikastro Tsunami Mevduat) Bunun sonucu, Akrotiri yerleşiminden, zeytin ağacından ve Aegina Kolonna dizisinden elde edilen verilerle uyumlu olarak MÖ 1657 ile 1546 arasında olası bir tarihe (% 68,2 olasılıkla) iniyor ...: ( 4) Cypriot White Slip çanak çömlek ..... MÖ 1600 veya bundan kısa bir süre öncesine ait bir patlama tarihine karşı ikna edici bir argüman sağlamaz."
Tersine, radyokarbon tarihlerinin bilimsel gerekçelerle yanlış olduğu iddia edilmiştir. Bu argüman özellikle Malcolm H. Wiener tarafından yapılmıştır. Birincil sorun, çevreden kaynaklanan 14 C-eksik karbonun radyokarbon tarihlerini kolayca etkilemiş olabileceğidir.
Göreceli kronoloji
Arkeologlar, her arkeolojik katmanda bulunan eserlerin (örneğin Girit, Yunanistan anakarası, Kıbrıs veya Kenan'dan gelen eşyalar) kökenini analiz ederek Doğu Akdeniz kültürlerinin Geç Tunç Çağı kronolojilerini geliştirdiler. Bir yapının kökeni doğru bir şekilde tarihlendirilebiliyorsa, içinde bulunduğu katman için bir referans tarihi verir. Thera püskürmesi belirli bir Girit (veya başka) kültür katmanıyla ilişkilendirilebilirse, kronologlar püskürmenin tarihini belirlemek için bu katmanın tarihini kullanabilir. Thera'nın yıkım zamanındaki kültürü Geç Minos IA'ya benzediğindenGirit'teki (LMIA) kültürü, LMIA başka bir yerde kronoloji oluşturmak için temeldir. Patlama ayrıca Geç Kiklad I (LCI) ve Geç Helladic I (LHI) kültürleriyle aynı hizada ancak Peloponnesian LHI'dan önce. Akrotiri'deki arkeolojik kazılarda ayrıca dokuz adet Suriye-Filistin Orta Bronz II (MBII) alçı kabının parçalarını ortaya çıkarmıştır.
Ege tarihçileri, hesaplamalarından o kadar emindiler ki, radyokarbonun geleneksel tarihlerden yaklaşık bir asır önceki bir tarihi önerdiği için, 1970'lerde LMI / LCI Thera için erken radyokarbon tarihlerini reddettiler.
Mısır'daki Tell el Dab'da bulunan Tera patlamasının bileşimine karşılık gelen pomza taşı, geleneksel olarak kabul edilen Tera patlaması tarihine daha yakın olan MÖ 1540 yılına dayanıyordu. Pomza, eski kronolojiden farklı olarak en belirgin desteklenen tarihi temsil ettiği için 1990'lardan beri tartışmalı konusudur.
Buzul karotları ve ağaç halkaları
Grönland buz çekirdekleri, MÖ 1642 ± 5'de Santorini ile ilişkili olduğu öne sürülen büyük bir volkanik patlamanın kanıtlarını gösteriyor. Ancak, bir buz çekirdeğinden çıkarılan volkanik kül beklenen Santorini parmak iziyle eşleşmiyor. Alaska'daki bir yanardağ olan Aniakchak Dağı'nın Holosen patlamasının şimdi Grönland buz çekirdeğindeki küçük volkanik cam parçalarının kaynağı olduğuna inanılıyor.
Patlama tarihini belirlemek için kullanılan bir başka yöntem de ağaç halkası tarihlemesidir. Ağaç halkası verileri, Kuzey Amerika'da normal ağaç büyümesini engelleyen büyük bir olayın MÖ 1629-1628 (± 65 yıl) arasında meydana geldiğini göstermiştir. MÖ 1628 civarında bir iklim olayının kanıtı, İrlanda'daki Avrupa meşe ağaçlarının ve İsveç'teki İskoç çamlarının büyüme depresyonu çalışmalarında bulunmuştur. Bristlecone çam don halkaları da MÖ 1627'ye işaret ediyor ve MÖ 1600'lerin sonlarını destekliyor. McAneney ve Baillie, Grönland buz çekirdeği tarihlerinde kronolojik bir hata olduğunu ve buz çekirdeğinin MÖ 17. yüzyılda yaklaşık 14 yaşında olduğunu savunuyorlar, bu nedenle Thera değil Aniakchak patlamasının nedeni olabileceğini ima ediyor. MÖ 1627 civarında kuzey yarımküre ağaç halkalarının gösterdiği iklimsel altüstlük.
Grönland buzul karotları Minos patlamasının MÖ 1642 yılında bir volkanik patlama olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte buz çekirdeğinden alınan volkanik kül Minos patlaması ile eşleşmiyor. Ancak bu volkanik kül örnekleriyle varılan sonuçlar tartışmalı olmuştur.
Patlama tarihini bulmak için diğer bir yöntem ise ağaç halkaları ile çalışılan Dendrokronoloji yöntemidir. Kuzey Amerikada ağaçların normal büyümesine engel olan bir olayın M.Ö 1629 -1628 sırasında oluştuğunu ağaç halkaları sayesinde öğrenilmiştir.
Gröndland buzul karotları ve patlama ile ağaç halkası arasındaki ilişkinin korelasyon delil yetersizliği nedeniyle tamamen savunulamamaktadır.
2010 yılında yapılan bir çalışmada, bu dönem için daha doğru olan yeni bir kalibrasyon eğrisi geliştirmek için bristlecone çamlarında ve İrlanda meşesinde MÖ 1700'den MÖ 1500'e tarihlenen radyokarbon seviyeleri kullanılmıştır. Arkeolojik kanıtlardan 1570-1500 tarih aralığı ile örtüşen bir zaman periyodu olan 1600 ile 1525 arasına tarihlenen patlama ile sonuçlanır.  Buz çekirdeklerinin yorumlanma şeklindeki prosedür değişiklikleri, bu verileri dendrokronolojik sayılarla daha uyumlu hale getirecektir. Kuzey Amerika'daki Gordion ve bristlecone çamlarından ağaç halkalarında yakalanan karbon-14 modellerini kullanan başka bir çalışma, MÖ 1560 yıllarında patlamanın izlerini buldu.
Patlama izleri
Arkeolojik tarihler ile çatışma ve zıt halde olan radyokarbon tarihleri Doğu Akdeniz kültürlerinin doğrulanmış kronolojisi için çok önemlidir. Minos Patlaması için önemli bir belirteç olan Tunç Çağı Ege ve Doğu Akdeniz'in, MÖ tüm kronolojisinin hizalanması için sabit bir nokta sağlar. Bu kanıtlara rağmen patlamanın kesin tarihini belirlemek zordur. Arkeologlar kabaca M.Ö 1500'ü patlamanın tarihi olarak göstermişlerdir. 2013 yılında arkeolog Kevin Walsh radyokarbon delillerini sunarak MÖ 1628 gibi olası bir tarih ortaya koymuştur.
Minos Uygarlığı
Patlama yakınındaki yerleşim yeri Akrotiri tabakası içerisine gömülmüş oldu. Bu patlama ile Minos uygarlığının ciddi bir nüfus kaybı yaşadığı düşünülüyor. Sadece volkanizma değil volkanizma sonucu harekete gecen diğer doğal afet unsurları olan deprem, tsunami, heyelanlar da halkın zarar görmesine yol açmıştır.
Patlama, bir pomza tabakasına gömülmüş olan Santorini'deki Akrotiri'de yakınındaki Minoan yerleşimini harap etti. Patlamanın Girit'teki Minoan nüfusunu da ciddi şekilde etkilediğine inanılıyor, ancak etkinin kapsamı tartışılıyor. İlk hipotezler, Girit'in Doğu yarısındaki Thera'dan gelen küllerin bitki yaşamını olumsuz etkilediğini ve yerel halkın açlığına neden olduğunu öne sürdü. Ancak, daha kapsamlı saha incelemelerinden sonra, Girit'in herhangi bir yerinde 5 mm'den (0,20 inç) fazla kül dökülmediği tespit edildiği için hipotez inanılırlığını kaybetti. Girit'te bulunan arkeolojik kanıtlara dayanarak başka hipotezler öne sürülmüştür.Muhtemelen patlama ile bağlantılı olan tsunami, Girit'in kıyı bölgelerini etkilemiş ve Minos kıyı yerleşimlerini harap etmiş olabilir. Başka bir hipotez, Minos bölgelerine verilen hasarın çoğunun büyük bir depremden ve Thera patlamasından önce neden olduğu yangınlardan kaynaklandığıdır. Önemli Minoan kalıntıları, geç Minoan I döneminden kalma Tera kül tabakası ve tsunami seviyesinin üzerinde bulunmuştur ve kül ve tsunaminin etkilerinin Minoan uygarlığının çöküşünü tetiklemek için yeterli olup olmadığı belirsizdir. Patlamanın hemen ardından bazı yerler terk edildi veya yerleşim sistemleri önemli ölçüde kesintiye uğradı. Minoans bir deniz gücü olduğu ve geçim kaynakları için gemilere bağlı olduğu için, Thera patlaması muhtemelen Minoans için önemli ekonomik sıkıntılara neden oldu. Bu etkilerin medeniyetin çöküşünü tetiklemek için yeterli olup olmadığı yoğun bir şekilde tartışılmaktadır. Minoans'ın Miken Fethi, geç Minoan II döneminde (M. Ö. 1450-1400) meydana geldi. Mikenliler askeri bir uygarlıktı. İşlevsel donanmalarını ve iyi donanımlı bir orduyu kullanarak, bir istila yeteneğine sahiplerdi. Miken silahları Girit'teki mezarlarda bulundu. Bu, patlamadan birkaç yıl sonra Miken askeri etkisini göstermektedir. Birçok arkeolog, patlamanın Minoan uygarlığında bir krize neden olduğunu ve onları Mikenliler tarafından fethedilmeye karşı savunmasız hale getirdiğini öne sürüyor.
Çin kayıtları
MÖ 17. yüzyılın sonlarındaki bir patlamadan kaynaklanan volkanik bir kış, bazı araştırmacılar tarafından Çin'deki yarı efsanevi Xia hanedanının çöküşünü belgeleyen daha sonraki Çin kayıtlarındaki girişlerle ilişkilendirildiği iddia edildi. Bambu Yıllıklarına göre, hanedanın çöküşü ve M. Ö.1618 yılına dayanan Shang hanedanının yükselişi, "sarı sis, loş güneş, daha sonra üç güneş, Temmuz ayında Don, kıtlık ve beş tahılın solması" eşlik etti.
Mısır tarihinin etkisi
Mısır yıllıklarında ise aynı yıllarda (MÖ 1500) ağır kum fırtınaları, kısa süreli iklim değişikliklerinden bahsedilmiştir.
Mısır'ın çoğunu harap eden ve Ahmose I'in fırtına Stelinde tarif edilen kıyamet yağmur fırtınaları, Theran patlamasının neden olduğu kısa vadeli iklim değişikliklerine atfedildi. Bu yorumun zorluğu, geleneksel ancak tartışmalı Mısır kronolojisinde, 1.Ahmose'nin M.Ö. 1539-1514 yılları arasında hüküm sürdüğü, patlamanın M. ö.1642-1540 yılları arasında bir yerde meydana geldiği düşünülmektedir.
Alternatif olarak, eğer patlama İkinci Ara Dönem'de meydana gelirse, patlamanın Mısır kayıtlarının yokluğu, o zamanlar Mısır'daki genel düzensizlikten kaynaklanıyor olabilir.
Bu fırtınalara atfedilen hasarın Thera patlamasından sonra meydana gelen bir depremden kaynaklanmış olabileceği iddia edilirken, Hiksos ile savaş sırasında meydana geldiği ve fırtına referansının sadece bir kaos metaforu olduğu öne sürülmüştür. Firavun bunun üzerine düzen getirmeye çalışıyordu. gibi belgeler Hatşepsut sitesindeki Speos Artemidos tasvir fırtınalar, ama olan açık bir desen, hazır değildir. Araştırmalar gösteriyor ki Speos Artemidos stelinin kaos ve karanlığın güçlerini aşmasına bir gönderme var.
Titanomachy
Thera ve volkanik serpinti patlaması mitler ilham vermiş olabilir titan-tanrı savaşları içinde Hesiodos 'ın Thegonia adlı. Hikâye batıya doğru yayılırken, Titanomachy Batı Anadolu halk belleğinin unsurlarını toplayabilirdi. Hesiodos t çizgileri gerekçe, volkanik aktivitesi ile karşılaştırılmıştır Zeus olarak s yıldırımlar ' volkanik yıldırım bir ihlali olarak, kaynama toprak ve deniz magma odasının bir kanıtı olarak, büyük bir alev ve ç birçok açıklamaları arasında.
Atlantis
Ana madde: Atlantis'in lokasyon hipotezleri
Akrotiri arkeolojik bölgesinin keşfi Spyridon Marinatos, Minos patlamasının Platon'un Atlantis hikâyesine yansıdığını öne sürdü.
Çıkış kitabı
Jeolog Barbara J. Sivertsen Santorini patlaması arasında bir bağlantı kurmak istiyor (c. 1600 M.Ö.) ve Exodus ait İsrailliler gelen Mısır içinde İncil.
Diğer yerleşim yerleri
Celile'deki Tel Kabri'deki Minos (?) Sarayının işgali (MÖ 1742–1640) MÖ 1640 civarında sona erdi.
Bicameralism
Tartışmalı iki meclisli hipotezde Julian Jaynes, Minos patlamasının, neden olduğu yer değiştirmelerin topluluklar arasında yeni ve önemli etkileşimlere yol açtığı için insan bilincinin gelişmesinde  çok önemli bir olay olduğunu iddia etti.
DVD-RAM
DVD-RAM 1996 yılında DVD Forum tarafından tanımlanan disk standardı. DVD-RAM ortamları, 1998'den bu yana bilgisayarlar, video kaydedici cihazlar ve kişisel video kaydediciler tarafından kullanılmaktadır. DVD-RAM; DVD-RW, DVD+RW ile beraber yeniden yazılıabilir DVD standartları arasında yer alırken; iyi veri tutarlılığı, veri hatırlama ve hasara karşı koruma vadetmektedir. Bu yüzden DVD-RAM ortamları, verilerini uzun süreler boyu DVD'lerde saklamak isteyen insanlar tarafından diğer standardlara göre daha iyi olduğu anlaşılmıştır.
Standard
DVD-RAM standardı, Internationale Funkausstellung Berlin 2003'ten bu yana RAM Promotion Group tarafından pazarlanmakta olup, bu grubun üyeleri arasında Hitachi, Toshiba, maksimumell, LG Electronics, Matsushita/Panasonic, Samsung, Lite-On ve Teac yer almaktadır. Bu grubun belirlediği standardlar şu şekilde sıralanabilir:
Proşçaniye Slavyanki
"Proşçaniye Slavyanki" (Rusça: Проща́ние славя́нки; Slav kızının vedası) 1912'de Tambov'da konuşlanmış 7. yedek süvari alayının baş trompetçisi Vasili Agapkin tarafından Birinci Balkan Savaşı'ndan (1912-1913) etkilenerek yazılmış bir marştır. Marş, özünde savaşa, askere ya da uzun bir yolculuğa vedayı simgeleyen ulusal bir marştır. Rus İmparatorluğu, Sovyetler Birliği ve Rusya Federasyonu'nun en tanınmış "müzik sembollerinden" biridir.
Tarihçe
Marşın popülaritesi melodinin sadeliği ve melodikliği ile ilişkilidir, müzik; yardımcı ve geçen sesleri kullanarak, net ve farklı bir işlevsel tanımla ana harmonik fonksiyonların üçlüleri boyunca yumuşak bir harekete dayanır.
Bu marş, türün geleneksel özelliklerini, örneğin, komşu kısımlara göre ikinci kısmın tını-dinamik kontrastını korur. V. Tutunov tarafından belirtildiği gibi, marşın ana kısmında, Ludwig van Beethoven'ın Egmont uvertürünün ana kısmının temasıyla açıkça bir tonlama bağlantısı var ve marşın diğer kısımlarında, diğer popüler melodilerin tonlamaları izlenebiliyor.
Şef Nikolay Gubin aynı görüşü paylaşıyor: "1912'nin sonunda Agapkin, Beethoven ve Çaykovski'nin yurtsever eserlerinin figüratif ve tonlama malzemelerini kullanarak bir marş yazdı."
Bazı müzikologlar, Agapkin'in 1904-1905 Rus-Japon Savaşı döneminden kalma eski bir halk şarkısını temel aldığına, askerler arasında söylendiğine ve 1912'de notaya döktüğüne inanıyor. Şarkı, hatırlaması kolay melodisi sayesinde ordu içerisinde hızla yayıldı.
İlk versiyon
Mihail Çertok şunları belirtiyor: "Moskova'daki Rusya Devlet Kütüphanesi'nin Paşkov evinde Yakov Bogorad'ın eserlerini incelerken, Bogorad'ın (...) tüm müşterilerini dikkatlice not etmesine rağmen, Agapkin'in herhangi bir bahsini bulamadık." Y. Tsimmerman Yayınevi'nin 1910-1914 yayınlarının kataloglarında Çertok, marşın herhangi bir bahsini de bulamadı. V. Sokolov'un marşla aynı adlı kitabında ayrıca eserin “V. Grosse Matbaası, B. Spasskaya sokağı, Moskova" adresinde basılan 1468 numaralı eser olduğu ifade edilir. Ne yazık ki, V. Grosse'nin 1910-1914 arası yayınları içinde Devlet Kütüphanesi kataloglarında yapılan aramalar da başarısız oldu. Çertok şöyle yazıyor: "Paşkov evinde, kütüphanenin müzik bölümündeki bibliyografyayı incelerken İ. Şatrov'un "Sonbahar geldi" çalışmasına rastladım. Bu eser de V. Grosse tarafından basılmış ve 1483 numarasına sahipti. Bu sayılar birbirine yeterince yakın."
Her iki marş da aynı yapı biçimine sahiptir - dört ölçülü bir giriş, ana tema, bas soloları ve üçlüler. Her iki marş da minör tonlarda yazılmıştır: "Anavatan Özlemi" A minörde ve "Proşçaniye Slavyanki" (V. Sokolov'un kitabında verilen V. Grosse baskısına bakılırsa) C minördedir. Daha sonra, her iki marş da defalarca diğer notasyonlarla yazıldı; "Anavatan Özlemi" artık C minörde bir marş olarak biliniyor ve Semyon Çernetski'nin 1945'teki düzenlemesinden beri "Proşçaniye Slavyanki" artık E-bemol minör olarak icra ediliyor ve basılıyor.
Ortak anlamları ve ortak mesajları - özlem, ayrılık, bir yakının ve sevgilinin kaybı, anma, keder, bu marşları birbirine bağlar ve bir araya getirir. "Anavatan Özlemi" marşının genç müzisyen Vasili Agapkin için bir ilham kaynağı olması muhtemeldir. Rus devrim öncesi marşlarının tamamının veya çoğunun küçük bir uyuma sahip olduğu şeklindeki genel görüş hatalıdır. Örneğin, 19. yüzyılın sonlarının ünlü marşları - Vasili Bekker'in “Zafer Sevinci”, K. Frants'ın(?) “Skobelev”, F. Furman'ın “Suvorov Marşı”, yazarları bilinmeyen “Kahraman” ve “Kazananların Zaferi”, İ. Tehter'in 92. Peçora Piyade Alayı marşı, yazarı bilinmeyen 108. Saratov Piyade Alayı marşı, Pyotr Çaykovski'nin 98. Yuryevski Piyade Alayı marşı vb. - majör armoniye sahiptir ve minör modülasyonlara sahip değildir. Preobrajenski Muhafız Alayı, Semyonovski Muhafız Alayı, İzmailovski Muhafız Alayı, Grenadiye Alayı ve Pavlovski Muhafız Alayı'nın alay marşları gibi daha eski marşlarda yalnızca bir minör üçlü vardır.
Kiev merkezli kayıt şirketi Ekstrafon'un 1915 yazında bu marşın kaydını içeren bir gramofon plağı yayınlamasından sonra marş, Rusya'da çok hızlı bir şekilde ün kazandı. I. Dünya Savaşı sırasında alaylar, bu marş eşliğinde cephelere gitti. Marşın melodisi, çok hızlı bir şekilde dünya çapında ün kazandı: Bulgaristan, Almanya, Avusturya, Norveç, Romanya, Fransa, İsveç, Yugoslavya ve diğer ülkelerdeki askeri bandolar, Proşçaniye Slavyanki'yi icra etmeye başladı. Ancak, bu ülkelerde gramofon plakları üzerindeki kayıtlar veya notaların Rus İmparatorluğu dışında yayınlanması hakkında herhangi bir bilgi yoktur.
Sovyet dönemi
"Proşçaniye Slavyanki", 1917 Ekim Devrimi'nden sonra, özellikle Beyaz Ordu içerisinde popülerliğini korudu. I. Dünya Savaşı sırasında, marşın müziğine (“Bizi büyüttün ve besledin…”) gönüllüler için bir şarkı bestelendi ve bu şarkı orijinal haliyle değil, İç Savaş döneminden beri üç farklı versiyon haline geldi. Gönüllü Ordu'daki öğrenci taburunun şarkısı ve ilk olarak Sibirya Halk Ordusu'nun marşı olan, ancak daha sonra Kolçak'ın ordusu tarafından kullanılmaya başlanan “Sibirya marşı”. Metnin üçüncü versiyonu, Drozdov Birliği'ne atıfta bulunur. “General Wrangel'in Rus Ordusu: Kuban ve Kuzey Tavriya'daki Savaş” kitabında, savaş sırasında bir topçu olan Viktor Larionov şöyle bahseder: <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">
"Ayrıca Kırım'da bestelenmiş yeni bir alay marşını da söylediler: Perekop boyunca yürüyerek, Geçmiş dertleri unutarak Neşeli, parlak Mayıs günlerinde Kuzeye doğru gidiyordu Drozdovlar." Aynı yerde Larionov, "Slavyanki" marşını söylerken geleneksel Aziz Andreas bayrağını taşıyan Birinci Alay'ın ilk bölüğünden bahsediyor. Belki de "Proşçaniye Slavyanki"nin bu versiyonu, Drozdov Tümeni Birinci Alayı'nın alay marşıydı.
7 Kasım 1941'de Kızıl Meydan'da düzenlenen geçit töreninde, Kızıl Ordu Birleşik Orkestrası Şefi Semyon Çernetski o sırada Kuybişev'de resmi olarak ülkenin ana geçit törenini yönetiyor olduğundan Agapkin, Moskova'daki birleşik askeri bandoyu kendisi yönetti. Kızıl Meydan'daki geçit töreni sırasında “Proşçaniye Slavyanki”nin çalınıp çalınmadığı açık bir sorudur. Birleşik orkestranın müzisyenleri Askeri Şeflik Fakültesi öğrencileriyle bir araya geldiklerinde, törende marşın çalındığını iddia ettiler. Semyon Budyonni de anılarında marşın çalındığını iddia eder. Agapkin'in öğrencisi olan Sovyet Ordusu Askeri Bando Hizmeti başkanı ve RSFSC Halk Sanatçısı Tümgeneral Nikolay Nazarov'un anılarına göre, bu marş 7 Kasım 1941'deki geçit töreninde seslendirilmişti. Vladimir Sokolov'un "Proşçaniye Slavyanki" kitabında, Agapkin'in kızının anılarına göre yazılan geçit töreninde bir marştan bahsediliyor: <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">"Bir düşünce onu tamamen meşgul etti. Askerlerin gücünü korumak, adil intikam saatini yaklaştırmak için müzik seslerini askerin ruhunun derinliklerine iletmek gerekiyordu. Birleşik orkestra 'Proşçaniye Slavyanki'yi çaldı. Marşın vatansever melodisi, askerlerin duygu ve düşünceleriyle uyumluydu ve herkes onun yüksek manevi düzenini, ilham verici dürtüsünü hafızasında Kızıl Meydan'dan uzaklaştırdı (...) Askerler eşit sıralar halinde yürüdüler." 1941 geçit töreniyle ilgili filmin müziklerini yaparken marş kullanılmadı, ancak kurgu için birçok devrim öncesi marş kullanıldı.
Marş, 1929'da SSCB'de yeniden yayınlandı. Semyon Çernetski'nin 1945'te yayınlanan "Kızıl Ordu orkestraları için hizmet-savaş repertuarı" koleksiyonunda marştan bahsediliyor. İlginç bir şekilde, koleksiyonun derleyicisi olan besteci Tümgeneral Çernetski marşı anlatırken, onu ilkel bir şey, ortalama uyum için "tipik bir devrim öncesi marş" olarak eleştiriyor. Marş, ayrıca “Amatör orkestralar için halk marşları koleksiyonu” (Moskova, Muzgiz, 1953) ile 1955 ve 1959 eski halk marşları koleksiyonlarındaki düzenlemeleri (Moskova, Muzgiz, 1955, 1959) ile not edilebilir. Bu koleksiyonlar, Rusya Devlet Kütüphanesi'nin elektronik kataloğunda görüntülenebilir.
Kayıtlar arasında, 1944'te İ. Petrov tarafından yönetilen orkestranın belki de en eski kaydı bulunur. Bu kayıt, Aprelevka Fabrikası kaydında (AP12334/12335 1944) (veya 2) ve Amerika'da "Moskova Bandoları Tarafından Gerçekleştirilen Marşlar ve Süvari Müziği"nde (Colosseum, New York, ABD, 1954) yayınlandı. "Leylekler Uçarken" filmindeki marş, muhtemelen marşın bu kaydıdır. Bir ihtimalle, 1941'den 1944'e kadar İ. Petrov tarafından yönetilen Lenin Askeri-Siyasi Akademisi'nin orkestrası tarafından yapılan kayıt da olabilir. Muhtemelen Agapkin'in kendisinin (veya 2) bir kaydı vardır, ancak kaydın tarihi henüz belirlenmemiştir. Elbette bunun Vasili Agapkin'in kendi kaydı olmaması mümkündür, ancak nüanslar ve dokunuşlar bakımından Petrov'un versiyonundan farklıdır. Üslup özelliklerine dayanarak, bunun 1930'lar-50'lerin büyük bir Sovyet orkestrasının kaydı olduğu yüksek olasılıkla tartışılabilir. Orkestranın büyük kompozisyonunu hesaba katarsak, bu, Agapkin'in 1947'den 1955'e kadar yönettiği SSCB Devlet Güvenlik Bakanlığı Örnek Orkestrası olabilir.
Mümtaz Güler
Mümtaz Güler (d. 1943 Uşak), Türk siyasetçidir.
Proşçaniye Slavyanki
Sovyet dönemi
Proşçaniye Slavyanki'nin, SSCB'de ilk kez "Leylekler Uçarken" filminde kullanıldığı 1957 yılına kadar yasaklandığına dair yanlış bir bakış açısı bulunur: <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">"7 Kasım 1941'deki geçit töreninde 'Proşçaniye Slavyanki' marşının çalındığına dair bir efsane bulunur. Ancak durum böyle değildi, arşivler o dönemde icra edilen bütün marşların tam bir listesini içeriyor. Evet, bu olamazdı - sonuçta zaten 'Proşçaniye Slavyanki' yasaklanmıştı. Ve ancak 1957 yılında ünlü 'Leylekler Uçarken' filminin gösterime girmesinden sonra bu marş yeniden kullanılmaya başlandı." <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">"Bugün bu olay, Agapkin'e ve onun ünlü marşına ithaf edilen kitaplarda ve denemelerde biraz ayrıntılı olarak anlatılıyor. Yazarları tek bir konuda yanılıyorlar: Kasım ayındaki o unutulmaz geçit töreninde 'Proşçaniye Slavyanki' marşını orkestra çalmadı, çünkü daha önce de bahsettiğim gibi yasaklanmıştı. 45. Zafer Geçit Töreni sırasında bin borulu birleşik bir orkestranın performansında çalınmadı. Albay Vasili İvanoviç Agapkin, bu orkestranın baş şefi Tümgeneral S. A. Çernetski'nin asistanı olarak kazananlarla bir araya geldi. Marş, 'rehabilite edildi' ve bu marşı hepimize savaşla ilgili harika bir film olan 'Leylekler Uçarken' ile geri verdi. Hatırlayacağınız gibi gönüllüleri uğurladıkları harika bir sahne var. Hatırladınız mı? Gönüllülerin toplandığı okul bahçesinde onları uğurlayan bir kalabalık vardı. Veronika parmaklıklar boyunca koşuyordu. Sonuçta, burada bir yerlerde onun Boris'i vardı. Son saniyelerin gerilimi. Çaresizlik. Ve aniden orkestra, 'Proşçaniye Slavyanki'yi çalmaya başladı (...)" <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">"'Leylekler Uçarken' filmini, gönüllüleri uğurlamayı, sinema tarihine geçen sahneyi, 'Potemkin'den Odessa merdivenlerinin ve 'Çapayev' den psişik saldırının girdiğini hatırlayın. Trajedisi 'Proşçaniye Slavyanki'nin melodisi tarafından bu kadar anlamlı bir şekilde vurgulanmasaydı, bu sahne bir dünya şaheseri olmazdı. Görünüşe göre Mihail Kalatozov için müzik seçimi kolay olmadı, çünkü gerçeğe karşı çıkmaya karar verdi: 1941'de filminde gönüllüler gönderildiğinde bu marş çalınmamıştı, diğer birçoğu gibi yasaktı; bu arada, daha sonra, 1943'te, Kızıl Ordu'da apoletlerin tanıtıldığı aynı zamanda çalmaya başlayacaklardı." "Proşçaniye Slavyanki", II. Dünya Savaşı'ndan sonra Sovyetler arasında da popüler oldu. İç Savaş sırasında marşın melodisini kullanan şarkıların yaygınlığına rağmen, bu marşın notalarının yurtdışında Rus İmparatorluğu'nun veya SSCB'nin bir sembolü olarak kullanımından, gramofon plaklarına kaydedilmesinden, basımlarından o dönemde söz edilmedi.
Mümtaz Güler
İstanbul Yıldız Üniversitesi İnşaat Fakültesi mezunudur. Karayolları Genel Müdürlüğü 11. Bölge Yol Yapım ve Köprü Yapım Servisi Şantiye Şefliği, Banaz Belediye Fen İşleri Müdürlüğü, Serbest İnşaat Mühendisliği, TBMM XVII. ve XVIII. Dönem Uşak Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.
Proşçaniye Slavyanki
Sovyet dönemi
Daha sonra marş, çeşitli Sovyet orkestraları tarafından defalarca kaydedildi. Marşın "referans" kayıtları arasında, N. Nazarov, A. Maltsev ve N. Sergeyev yönetimindeki SSCB Savunma Bakanlığı Birinci Ayrı Gösteri Orkestrası'nın 60'lar ve 70'ler boyunca birkaç icrası ve N. F. Uşçapovski yönetimindeki Leningrad Askeri Bölgesi Karargahı Orkestrası'nın 1995 tarihli kaydı bulunur. Marş, Şeref Muhafızları Örnek Bandosu, LVMB Deniz Kuvvetleri Bandosu, Transkafkasya Askeri Bölgesi Karargahı Bandosu ve diğerleri gibi diğer orkestralar tarafından da kaydedildi. Yabancı orkestraların kayıtları arasında ÇHC HKO Orkestrası, Amerikan Birleşik Devletler Deniz Bandosu, Doğu Almanya'dan Stabsmusikkorps der Grenztruppen, Almanya'dan Heeresmusikkorps 1, Heeresmusikkorps 300 ve Stabsmusikkorps der Bundeswehr, Avusturya'dan Militärmusik Kärnten ve diğerleri bulunur.
Sözler
Marş için yazılan ilk sözler 1914'te yayınlanmıştır, ancak yazarı bilinmemektedir: Bu versiyon, daha sonra Gönüllü Ordu'nun öğrenci taburunun marşı oldu. 1918'de şarkı, Sibirya Halk Ordusu'nun Sibirya Marşı olarak aşağıdaki sözlerle ortaya çıktı: 1920'de Drozdov tümeninin askerleri ise marşı şu şekilde söyledi: <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote"> 20. yüzyılın ikinci yarısında, marş için yeni sözler yazıldı. 1967'de marş, Arkadi Fedotov'un sözleriyle SSCB'de yayınlandı: 1974'te marş, Aleksandr Galiç'in sözleriyle ve kendi icrasıyla kaydedildi.
<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote"> 1984'te Vladimir Lazarev, Vasili Agapkin'in 1913'te mezun olduğu Tambov'daki müzik okulu binasında bir anıt plaketin açılışı vesilesiyle yeni bir versiyon yazdı (http://www.sovmusic.ru/m/proshan6 .mp3) <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote"> 1990'larda İrkutsk Şehir Halk Draması Tiyatrosu oyuncusu Andrey Mingalev tarafından yazılan sözlerin bir versiyonuna atıfta bulunur; marşın bu versiyonu Tatyana Petrova (bu sözlerle marşın ilk icracısı), Janna Biçevskaya ve diğerleri gibi şarkıcıların repertuarına dahil edilmiştir: <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote"> Ek olarak, marşın melodisini kullanan Roman Ślęzak'ın “Ağlayan söğütler uğuldamaya başladı” (Rozszumiały się wierzby płaczące) adlı eseri, II. Dünya Savaşı sırasında Polonya'daki Armia Krajowa tarafından kullanıldı Finlandiya'daki Kızıl Muhafızlar, marşın melodisini kullanarak "Özgür Rusya" adlı bir şarkı besteledi. 1969'da şarkı,  tarafından gerçekleştirilen ulusal hit geçit törenini kazandı, Marş, İsrail'de Haim Hefer'in 19 yaşında yazdığı ve I. Dünya Savaşı'ndan sonra Filistin Mandası sırasında Lübnan'dan yasadışı kara göçüne karşı İngiliz mücadelesine yönelik bir şiir olan "Sınırlar Arasında"ya  beste olarak uyarlanıp söylenmektedir.
Günümüzde
Rus askerlerini görev yerlerine taşıyan trenler, günümüzde hala "Proşçaniye Slavyanki" eşliğinde kalkar. Sovyet döneminden beri, birçok askeri birimde askerlik hizmetini yerine getirmiş askerleri Proşçaniye Slavyanki çalarken evlerine kadar eşlik etme geleneği devam eder.
Proşçaniye Slavyanki, Tambov oblastının marşıdır.
"72 Metre" filminin çalışma başlığı, "Proşçaniye Slavyanki" idi.
8 Mayıs 2014'te "Proşçaniye Slavyanki" heykeli Belarus Garı'nda törenle açıldı.
Tambov'daki Vasili Agapkin ve İlya Şatrov anıtının dikilitaşına, marşın dizeleri oyulmuştur.
Gelik Ovacık, Çerkeş
Gelik Ovacık, Çankırı ilinin Çerkeş ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Daha önce Gelik ve 1985 öncesi ile 2008 yılında Ovacık olan köyün adı 2014 yılından sonra bugünkü adını almıştır.
Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 110 km, Çerkeş ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Çerkeş'in kuzeyinde olup, bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlıdır
Kurtulmuş, Dereli
Kurtulmuş, Giresun ilinin Dereli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1515 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Giresun il merkezine 41 km, Dereli ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Dereli'nin güneybatısında olup, numaralı Giresun-Sivas (Dereli-Şebinkarahisar) devlet yoluna, 2,3 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Espoo Kültür Merkezi
Espoo Kültür Merkezi (Fince: Espoon kulttuurikeskus; İsveççe: Esbo kulturcentrum ), Finlandiya'nın Espoo kentinde Tapiola semtinde bulunan kültür merkezidir. Merkezde Tapiola semtinin merkez kütüphanesi de yer almaktadır. Kültür merkezinin yanında Tapiola yüzme havuzu ve Garden Hotel yer almaktadır.
Espoo Kültür Merkezi, kültürel olaylara ev sahipliği yapar. Ayrıca kültürel ve kamusal hizmet sunma, toplantılar, fuarlar ve özel olaylar burada düzenlenmektedir. Kültürel merkezin içerisinde Espoo Müzik Akademisi, Espoo orkestrası, Tapiola genel hizmet noktası de bulunmaktadır. Ayrıca merkez Espoo şehir tiyatrosu, Espoo Cine gibi diğer kuruluşların organizasyonlarına da ev sahipliği yapmaktadır.
Abdullah Çatlı
Abdullah Çatlı (1 Haziran 1956, Nevşehir - 3 Kasım 1996; Susurluk, Balıkesir), Türk organize suç örgütü lideri, mafya lideri, derin devlet ajanı ve kontrgerilla mensubu. Türkiye'de çeşitli cinayetlerden yargılandı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra yurt dışına kaçtı, uyuşturucu kaçakçılığı nedeniyle yargılandı. Kaldığı hapishaneden kaçtı. 1996'da Susurluk Kazası'nda öldü.
Yaşamı
1977'de Ülkü Ocakları Ankara İl Başkanlığına, 25 Mayıs 1978'de de Ülkücü Gençlik Derneği Genel Başkan Yardımcılığına seçildi.
11 Temmuz 1978'de Ankara'da Hacettepe Üniversitesi öğretim üyelerinden Doç. Dr. Bedrettin Cömert'in öldürülmesi olayının faili olarak Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesince hakkında gıyabi tevkif kararı verildi. 23 Ağustos 1978'de Sakarya ilinde yakalandı ve gözaltına alındı.
Abdullah Çatlı'nın, 9 Ekim 1978'de de Ankara ili Bahçelievler semtindeki 7 TİP'linin öldürülmesi olayının planlayıcısı ve baş sorumlusu olduğu iddialarına ilişkin tutuklama kararı olayın üzerinden 4 yıl, 4 ay geçmesinden sonra gerçekleştirilebildi. Bahçelievler Katliamında suç ortakları ile birlikte Ankara'da 7 kişiyi öldürmek, yasadışı örgüt kurmak, patlayıcı madde atmak ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı tarafından tutuklama ve uluslararası seviyede aranması için Kırmızı Bülten çıkarma kararları 1982'de alındı.
1980 Ekim ayında Mehmet Ali Ağca'ya ve kendisine Hasan Dağaslan isimli sahte pasaport düzenlemekten Konya İkinci Ordu ve Sıkıyönetim Komutanlığı Askerî Savcılığınca arama kararı alındı. 1995'te de Edirne Emniyet Müdürlüğünce Ağca'nın yurt dışına çıkarılmasına yardımcı olmaktan yakalama kararı alındı.
Çatlı, 12 Eylül Darbesi'ni izleyen aylarda yurt dışına çıktı. Bulgaristan ve Viyana'da bir süre kaldı. 22 Şubat 1982'de, İsviçre'de Mehmet Özbay adına düzenlenmiş pasaport ile yakalandı, ancak serbest bırakıldı. Türkiye'ye iadesi talebimizin suçun siyasi nitelikli adledilmesi sebebiyle kabul edilmedi.
Eylül 1982'de İtalya'daki Gladio örgütünün mensuplarından Stefano Delle Chiaie ile Latin Amerika'da görüştü.
24 Ekim 1984'te uyuşturucu madde kaçakçılığı suçundan Fransa'nın Paris kentinde yakalandığında üzerinde Hasan Kurtoğlu adına düzenlenmiş bir pasaport vardı. Ayrıca üzerinde eroin maddesi, bir başka sahte pasaport ve Türkiye'nin Stuttgart Başkonsolosluğuna ait sahte mühür bulundu. Çatlı, Fransa'da 7 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sante Cezaevinde iken Türkiye'nin Fransa'dan iade talebi 27 Mayıs 1985 tarihinde Türkiye'de idam cezası olması sebebiyle kabul edilmedi.
Çatlı'nın adı daha sonra Mehmet Ali Ağca'nın Papa'ya suikast girişimine adı karıştı. İtalyan askeri polisinin 1981'deki raporunda Ağca'nın Abdullah Çatlı, Oral Çelik, Üzeyir Bayraklı ile arkadaşlıkları olduğu belirtildi. Çatlı, 16 Eylül 1985'te Papa Suikasti davasında tanık olarak konuştu. Oral Çelik'in suikast ile ilgisi olmadığını, Mehmet Ali Ağca'nın Bulgar ajanı olabileceğini iddia etti.
Çatlı, 1985'de 7 yıl ceza aldığı Fransa'da iken İsviçre'ye uyuşturucu madde kaçakçılığı suçundan iade edildi. 21 Mart 1990'da İsviçre'nin Zug kantonundaki Bostadel Cezaevinde tutuklu bulunmakta iken kaçtı.
Kediri
Kediri bir Endonezya kentidir. Java Adalarında Brandas nehri yanında bulunmaktadır. Arkeolojik çalışmaların gösterdiğine göre Kediri, 11. yüzyılda Kediri Krallığının merkezinde bulunmaktadır. Şimdi ise bu şehir Endonezya'nın sigara ve şeker fabrikalarının merkezidir.
Abdullah Çatlı
Yaşamı
Çatlı'nın 26 Nisan 1996'da Ömer Lütfü Topal ile aynı uçakta Kıbrıs'a gittiği ve aynı otelde kaldıktan sonra 1 Mayıs 1996'da geri döndüğü de kayıtlardan ortaya çıktı.
1980 Sonrası Bazı Bilinen Faaliyetleri
Ölümü
3 Kasım 1996'da Balıkesir'in Susurluk ilçesi yakınlarında tarihe Susurluk kazası olarak geçen trafik kazasında öldü. Kaza sırasında Çatlı'nın yanında, arka sol tarafta oturan Gonca Us ve arabayı kullanan İstanbul eski emniyet müdür yardımcısı Hüseyin Kocadağ da ölmüştür. Aracın içindeki dört kişiden yalnızca dönemin DYP milletvekili Sedat Edip Bucak kurtulabilmiştir. Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanı Kutlu Savaş ve MİT Müsteşar'ı Sönmez Köksal'ın hazırladığı Susurluk Skandalı için hazırlanan farklı raporlarda adı sıkça geçmektedir.
Nevşehir'de yapılan cenaze töreninden sonra Nevşehir'deki Kaldırım Mezarlığı'na defnedildi.
Ölümü hakkında komplo teorileri mevcuttur. Kaza yapan aracın fren sisteminin bozulması ve kazadan sonra boynu kırılarak öldürüldüğü bunların başında gelmektedir.
Romanlarda
Amerikalı bilim kurgu yazarı Bruce Sterling'in 2000 tarihli Zeitgeist romanında, Çatlı'yı temel alan bir baş karakter ("Mehmet Özbey") yer alır.
Popüler kültürde etkileri
Abdullah Çatlı'nın kızı Gökçen Çatlı bir röportajından Kurtlar Vadisi adlı televizyon dizinin baş kahramanı Polat Alemdar'ın babasına çok benzediğini belirtmiştir. Abdullah Çatlı'nın erkek kardeşi Zeki Çatlı bir köşe yazarına Kurtlar Vadisi dizisi başlamadan önce dizinin konsept danışmanı Soner Yalçın'ın kendisi ile ağabeyi hakkında görüştüğünü ve sohbet ettiklerini belirtti. Zeki Çatlı sohbette abisinin anıları, kullandığı sözlerinin konuşulduğunu daha sonra ağabeyine ait sözlerin Kurtlar Vadisi dizinde gördüğünü söyledi. Zeki Çatlı, ağabeyinin Şeyh Şamil'e ait "Sonunu düşünen kahraman olamaz" sözünü çok kullandığını ve bunu Soner Yalçın'a anlattığını belirterek Kurtlar Vadisinde fenomen olan bu sözün kullanılmasına dikkat çekti. Zeki Çatlı, bir gün ağabeyi Abdullah Çatlı'nın kendisini aradığını ve "Yarın burada bir tren kazası haberi duyar ve ölmüş birinin üzerinde kimliğim çıkarsa inanmayın ama rolünüzü iyi oynayın." dediğini ve bu anıyı da Soner Yalçın'a anlattığını, dizide ise Ali Candan adlı karakterin bir kaza sonucu öldüğü haberinin yayılması ve estetik ameliyat ile yüzünün değiştirilmesi olayının bu anıya hitaben kurgulanmış olabileceğinden bahsetti. Bazı köşe yazarları tarafından, Polat Alemdar adlı karakterin mafya lideri olması ve devlet adına bazı eylemlerde bulunması sebebiyle Abdullah Çatlı'yı temsil ettiğini iddia etmiştir. Dizinin yapımcıları bu iddiayı ne reddetmiş ne de kabul etmiştir.
Kuzeybatı Kafkas dilleri
[[Dosya:Northwest Caucasian languages map.png|küçükresim|350px|sağ|Kuzeybatı Kafkas Dillerinin konuşulduğu bölgeler:
Zımak, İmranlı
Zımak, Sivas ilinin İmranlı ilçesine bağlı bir köydür.
Kuzeybatı Kafkas dilleri
]]
Zımak, İmranlı
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kuzköy olarak geçmektedir. Köyün Kuzköy olan ismi Kürtçede "kadının cinsel organı" anlamına geldiği için köy halkının talebi doğrultusunda 2016 yılında eski adı olan ve "güneş görmeyen yer" anlamı taşıyan Zımak olarak değiştirildi.
Kuzeybatı Kafkas dilleri
Kuzeybatı Kafkas dilleri ya da Abhaz-Adige dilleri, Kafkasya'ya özgü bir dil ailesidir ve asıl olarak Kafkasya'nın kuzeybatı bölümünde ve dünyanın birçok ülkesine dağılmış diaspora ülkelerinde konuşulur. Kuzey Kafkas dillerini oluşturan iki gruptan biridir. Kafkasya'ya özgü iki dil ailesi daha bulunmaktadır ve bunlar Kuzeydoğu Kafkas dilleri ve Güney Kafkas dilleridir. Bu üç dil ailesi arasında kanıtlanmış bir köken bağı bulunmamaktadır.
Zımak, İmranlı
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 128 km, İmranlı ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.
Kuzeybatı Kafkas dilleri
Kuzeybatı Kafkas dilleri içinde Abazaca, Abhazca, Adigece, Kabardeyce ve şu an ölü dil statüsünde olan Ubıhça yer alır. Bu dillerin özelliklerinden biri, çok sayıda ünsüze karşın az sayıda ünlü içermesidir.
Sınıflandırma
Kuzeybatı Kafkas dilleri esasen üç kola ayrılır:
Şahane
Şahane 2003 yılında Erol Köse Production tarafından çıkarılan Ebru Gündeş'in 8. albümü. Albümde toplam 15 adet şarkı bulunmaktadır.
Albüm hakkında
TMSF Kontrolündeki Şirketlerin Tasfiyesine Dair Yönetmelik hükümlerine göre, Karizma Müzik Kaset Dağıtım San ve Tic. Ltd. Şti’nin tasfiye işlemlerini doğrultusunda albümde bulunan Şahane adlı şarkının işletme hakları 22 Haziran 2012'de satışa çıkarıldı, şarkının kullanım hakları açık arttırma yöntemi ile 10.000 TL'ye satıldı.
Dönmem Yolumdan
Dönmem Yolumdan şu anlamlara gelebilir:
Damian Mori
Damian Mori (d. 30 Eylül 1970, Melbourne), Avustralyalı futbolcu ve teknik direktör. Futbolculuğu döneminde forvet pozisyonunda görev alan Mori, A-League ekiplerinden Adelaide City'nin teknik direktörlüğünü yapmaktadır.
Kensington Sarayı
Kensington Sarayı, Birleşik Krallık'ın başkenti Londra'da bulunan bir kraliyet ikametgâhıdır. 17. yüzyıldan bu yana Britanya Kraliyet Ailesi'nin resmî ikametgâhıdır ve hâlen Cambridge, Gloucester ve Kent Dükü ve Düşesleri'nin resmî Londra ikâmetgâhıdır.
Kensington Sarayı, Historic Royal Palaces tarafından yönetilmektedir.
Nepal bayrağı
Tasarım
Ulusal bayrağın renk kodları aşağıdaki gibidir.
Manyas Kuşgölü
Manyas Kuşgölü, tamamı idari olarak Balıkesir ilinin Bandırma ilçesi sınırlarında yer alan tektonik göl. Göl, Marmara Denizi'nin güneyinde, Uludağ ile Biga Yarımadası arasında uzanan bir çöküntü alanında yer almaktadır. Bu çöküntünün tabanını Kuş ve Uluabat (Apolyont) Gölleri ve bu göllerin çevresinde yer alan geniş ovalar, kenarlarını ise yüksek dağ ve yaylalar oluşturmaktadır. Doğu batı doğrultusunda uzanan gölün uzunluğu 20 km, genişliği ise 14 km'dir.
Oluşumu
Neojen ve kuaternerde oluşan tektonik hareketliliğin sonucu Manyas Kuş gölü oluşmuştur.
Manyas kuş gölü çöküntü hareketleri ile meydana gelmiştir.
Akarsuların taşımış olduğu sular bu çöküntülere dökülmüştür. Bunun sonucunda ise Manyas gölü oluşmuştur.
Gölün oluşumu hakkında değişik yorumlar yapılmıştır. A.PHILIPPSON ve E.LAHN Neojen'de Bursa Gönen depresyonu çöküntü alanında büyük bir tatlı su gölünün, Neojen sonu veya Kuaterner'de meydana gelen hareketler sonucunda ise, bu göl alanında 4 adet küçük küvetin oluştuğunu, diğer iki küvetin (Bursa ve Gönen) alüvyonlarla dolduğunu ve geriye Uluabat ve Kuş Gölleri'nin kaldığını bildirmektedirler. Emre Kazancı ve arkadaşları ise Pliyosen'de tektonizmaya bağlı olarak meydana gelen Bursa Gönen Çöküntü alanının başlangıçtan Kuaterner'in sonlarına kadar karasal halde iken, daha sonra yöredeki menderesli akarsularının taşıdıkları alüvyonlarla yataklarını tıkamaları sonucunda Uluabat ve Kuş Gölleri'nin oluştuğunu; her iki gölün de tipik birer alüvyon set gölü olduklarını öne sürmektedirler.
Fiziksel özellikler
Kuş gölü, ekolojik yönden eutrophic (bol gıdalı), limnolojik bakımdan ise Argilotrophic (killi) bir sulak alandır. Kolloidal kil ihtiva ettiği için suyu devamlı bulanıktır.
Derinliği
Suları tatlı olan gölün en derin yeri 4 metre civarında olup, ortalama derinliği 1-2 metredir. Göl su seviyesi mevsimlere göre değişmektedir. İlkbahar da göl suları yükselerek kıyıları kaplamakta, yaz aylarında ise geri çekilmektedir. Bu ritmik olay her yıl düzenli olarak tekrarlanmaktadır. Gölün normal su seviyesindeki alanı 16.800 hektar civarın dadır.
Uzunluğu
Manyas gölü 20 kilometre uzunluğunda ve 14 kilometre genişliğinde olan bir göldür. Yüzölçümü ise yaklaşık olarak 166 kilometredir.
Prog (albüm)
Prog The Bad Plus Grubunun 5. albümüdür. 8 Mayıs 2007 .'de piyasaya sürülmüştür. Albümde 10 şarkı bulunmaktadır.
== Şarkı Listesi ==
Manyas Kuşgölü
Yüzölçümü
Yüzölçümü ise yaklaşık olarak 166 kilometredir.
Gölü besleyen akarsular
Göl, güneyden gelen Kocaçay ve kuzeyden gelen Sığırcı Dereleri, göl drenaj alanın yüzeysel akışı ve göl alanına düşen yağışlarla beslenmektedir. Kocaçay'dan göle ortalama 19,5 m³/sn su ulaşır. Göl yağış alanı 2.308 km²'dir. Boşalımı ise buharlaşma, sulama amacıyla çekilen sular ve güneydoğudan çıkan Karadere yoluyla göl ayağından Susurluk Çayı'na taşınan sularla gerçekleşmektedir.
Göl kıyıları yer yer sazlık kamışlık, yer yer çayırlıktır. Kocaçay ve Sığırcı Derelerinin göle karıştığı yerlerde söğüt toplulukları ile sazlıklar bulunmaktadır.