cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toyota Supra
Üçüncü nesil (A70; 1986-1991)
Doğal emişli model, W58 manuel şanzıman ile standart olarak geldi. Turboşarjlı modeller R154 manuel şanzımanı içeriyordu. Her ikisi de isteğe bağlı 4 vitesli A340E otomatik şanzıman ile mevcuttu.
Supra'nın üçüncü nesli, yeni bir teknolojiyi temsil ediyordu. 1986'da, Supra için mevcut seçenekler arasında, sürücüye amortisör oranlarını değiştirebileceği iki ayarlı ve 3 kanallı ABS ve TEMS (Toyota Elektronik Modülasyonlu Süspansiyon) bulunuyordu. Üçüncüsü ise gaz kelebeği tamamen açıkken, sert frenlemede ve yüksek hızda manevralarda otomatik olarak etkinleştiriliyordu
Gücü artırmak için giriş borusu içindeki hava sıkıştırma darbelerini kontrol etme yöntemi olan ACIS (Akustik Kontrol Endüksiyon Sistemi), 7M-GE'nin teknolojisinin bir parçasıydı. Tüm modellere ön ve arkada çift salıncaklı süspansiyon takıldı. Tüm modellerde sunroof ile birlikte bir targa tavan sunuldu.
GA70 / MA70 / JZA70 Supra'nın üretim sayılarının 241.471 adet olduğu tahmin edilmektedir.
1986 1/2
Supra'nın üçüncü nesli, resmi olarak Celica'dan ayrı olan bağımsız bir şekilde Şubat 1986'da tanıtıldı. Celica önden çekişli bir spor coupe haline gelirken, Supra arkadan çekişli spor / GT otomobil imajını korudu. Yeni Supra, üst segment bir araç olmaya devam edecek ve Toyota'nın teknolojisi için bir vitrin haline gelecektir. Supra, 149 kW (200 hp; 203 PS) gücünde 3.0 litrelik DOHC sıralı altı silindirli bir motorla güçlendirildi. Dikkate değer özellikler arasında elektronik olarak kontrol edilen bağımsız bir süspansiyon ve çıkarılabilir spor tavan paneli ile birlikte geldi.
1987
A70 Supra Turbo 1987'de tanıtıldı. 3.0 litrelik sıralı 6 silindirli motorun ara soğutmalı, turboşarjlı versiyonu, gücü 172 kW (231 hp; 234 PS) ve 240 lb⋅ft (325 N⋅m) tork arttırıldı. 7M-GTE olarak adlandırılan motor, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk distribütörsüz seri üretim motorudur. Turbo modeli ayrıca bir motor yağı soğutucusu ve entegre arka rüzgarlık içeriyordu. Turbo modelin standart ve temel modelinde isteğe bağlı olan spor paketi, LSD, TEMS ve far yıkayıcılarını içeriyordu. Her iki modelde de yeni 4 kanallı ABS seçeneği mevcuttu. 1987'de yeni bir bej/ten rengi kombinasyonu uygulandı ve bu şema ile sadece 1.000 araba üretildi. Toyota, değişken indüksiyon teknolojisini T-VIS adı verilen DOHC çift turboşarjlı 1G-GTE motoruna ekledi ve aynı zamanda 7M-GTE motoruna da dahil etti.
1988
1988 model yılı için değişiklikler, iki tonlu kahverengi boya kombinasyonunun sona ermesi haricinde nominaldi. Spoiler eklenmiş, fren lambası kareden yamuk şekle dönüşmüştür. Koltuk düzeni kare desenlerin yerini, çizgili desenler aldı. Klima kontrolü ve anahtar tertibatındaki renk griden açıktan koyu griye dönüştürüldü. Supra Japon alıcılara, en üst seviye motorlar ve, farklı donanım paketleri ile sunulmuştur. ECT'lerin bulunmadığı G ve S hariç Japon modellerinde, 5 ileri manuel şanzıman veya ECT'li 4 ileri otomatik şanzıman ile satışa sunuldu. Japonya'da 3.0 GT Turbo Limited, 3.0 GT Turbo ve GT çift Turbo modellerin dijital gösterge paneli standart olarak üretildi. 3.0 L modellerde entegre bir CD çalar ve hız sabitleyici ile bir AM / FM Kaset stereo ile satışa sunuldu. Klima kontrolü ayrıca tüm turboşarjlı modellerde standarttı. Deri iç mekan yalnızca GT Turbo Limited modelinde mevcuttu.
1989
1989 model için yapılan değişiklikler arasında, atık kapağı aktüatöründe yapılan değişiklikler, besleme konumu ve motor yönetimi, turbo modelde güç çıkışını 1,5 kW (2 hp; 2 PS) artırmıştır. Çapraz elemanlarda ve bağlantılarda yapılan değişiklikler (1JZ motor) Japon modellerine uyacak şekilde yapıldı. Koruyucu gövde kaplaması da çelik takviyesi kaldırılarak değiştirildi. Bu, kaplama daha hafif hale getirildi ve önceki yıl modellerinde bulunan paslanma sorununu önledi. Beyaz gövde kaplama ve beyaz tekerlekler içeren "beyaz paket" tanıtıldı. İç mekan seçenekleri sadece mavi ve bordo ile sınırlıydı. Saf kozmetik değişiklikleri dışında, diğer modellerden farklı bir şey yoktu. Tüm modellere, önceki yılların iki noktalı kucak kemerlerinin yerine 3 noktalı emniyet kemerleri eklendi. Yeni arka lambalar, entegre alt ızgaralı ön tampon (önceki yılların çıkarılabilir ızgarasının aksine), yan aynalar, dönüş sinyalleri, üst ızgaralar, sis farları, direksiyon simidi, kapı panelleri, klima kontrolü, pencere düğmeleri ve çerçeveler eklendi. Turbo modellerinde, entegre LED fren lambaları ve üç parçalı spoiler yer aldı.
1990
1990 yılı için, değişiklikler arasında arka tekerleklerin önündeki daha büyük koruyucu, hız sabitleyici ve yeniden tasarlanmış direksiyon simidi vardı. Gösterge panelindeki hava yastığı ışığı ve panelinin sol tarafı yeniden tasarlandı. Alt gösterge paneli, malzemedeki bir değişiklik nedeniyle önceki tek parçalı panele göre çok daha ağır olan iki parçalı bir tasarıma dönüştü. Son olarak, direksiyon kolonundaki hafıza kolu kaldırıldı. Kısacası, 1989 ve 1990'daki değişikliklerin büyük bir kısmı iç kısımdan geldi.
1991
1991 model yılı için tekerlek tasarımı 5 kollu jantlarla değiştirildi. Her iki modelde de 225/50/16 lastiklerle donatılmış 16x7 alüminyum alaşım jantlar ve çelik jantlar kullanıldı. Dış tasarıma daha iyi uyması için gövde rengi değiştirildi. Önde bulunan "Supra" amblemi de mevcut kurumsal oval Toyota sembolü ile değiştirildi. Hız göstergesi de revize edildi ve 1989'da kaldırılan göstergeden daha fazla detay içeriyordu. Gri, bej ve bordo renk iç tasarım bu model ile son buldu. Bu renklerin yerine gölge grisi ve koyu kırmızı renkler tanıtıldı. Mavi iç mekan yalnızca beyaz paketlerde ve mavi renkli paketlerde mevcuttu. Ön hoparlörler 3,5 inçten 6,5 inç'e yükseltildi ve hoparlör kapağı da bunları barındıracak şekilde genişletildi. 1991'den itibaren Toyota, fabrikada spoiler tarzı bir panel sunroof sunmaya başladı. Bu açılır tavanlar, A70 Supra'nın son üretim yıllarında piyasaya sürülmüştür ve çok rağbet görmüştür. Ancak bu model çok nadir bulunmaktadır.
1992
1992 model yılında; deri, gri iç tasarım ve siyah koltuklar eklendi. Turbo olmayan modellerde targa üstü seçeneği kaldırıldı ve opsiyon olarak subwoofer sunuldu.
JZA70 ve GA70
Supra'nın Japon modellerine sırasıyla JZA70 ve GA70 şasi kodları verildi. JZA70, 2.5 litrelik 206 kW (276 hp; 280 PS) paralel çift turboşarjlı 1JZ-GTE motora sahipti ve GA70, 2.0 litrelik 154 kW (207 hp; 209 PS) çift turboşarjlı 1G-GTE ve doğal havalandırmalı 1G-GEU motorlar motora sahipti.
JZA70-R
1990 yılında JZA70'in piyasaya sürülmesine ek olarak Toyota, JZA70'in 2.5 çift Turbo R modeli (JZA70-R) olarak bilinen 1JZ-GTE motorlu özel bir versiyonunu da piyasaya sürdü. Bu model daha hafif sallanma çubukları, daha büyük bir ara soğutucu, torsen diferansiyel, Interbred TEIN / Bilstein spor süspansiyon, Gölge gri / Koyu gri iç kaplama, MOMO direksiyon simidi, MOMO vites topuzu ve Recaro koltukları, Recaro kapı kaplaması gibi özel bir donatıya sahipti. Tekerlekler kömür grisine boyanmıştı ve ön tamponun kenarında, ön frenler için hava kanalları vardı. çift Turbo R, 1992 yılında Jade Mika Yeşili olarak bilinen yeni renk seçeneğini JZA70-R modelleri için opsiyon olarak sunmuştu. JZA70-R modeli, Supra'nın üçüncü neslinin en hafif ve en hızlı modeliydi.
Turbo A
Turbo-A, Toyota'nın dünyanın dört bir yanındaki Japon Turing Otomobil Şampiyonası (JTCC) için tasarlanmış bir modeldi. Turbo-A, Eylül ve Ekim 1988 döneminde 2 ay süreyle üretildi ve Japonya'da satışa sunuldu. Standart MA70 Supra 3.0 GT ve Turbo-A modeli arasındaki farklılıklar hem kozmetik hem de mekanikti. Standart CT-26 turbo biraz daha büyük bir indükleyiciye sahipti. Turbo-A'nın, 65 mm genişliğinde bir gaz kelebeği gövdesi vardı. Standart 7M-GTE'de ise 60 mm gaz kelebeği gövdesine sahipti. Turbo-A modeline büyük hacimli çelik hava temizleyicisi, daha kalın takla çubukları ve her yönden havalandırmalı fren disklerine sahipti.
Yakıt yönetimi, standart Karmen Vortex AFM yerine MAP sistemi kullanıldı. Aracın önüne, ara soğutucunun üst alanına hava akışı eklemek için ek bir "Turbo A kanalı" eklendi. Ayrıca, arka tarafa ("3.0GT Turbo A") yazısı eklendi. Tüm otomobiller, MOMO üretimi direksiyon simidi ve vites topuzuna sahipti. Gri, deri iç mekan standarttı. Araç 204 kW (274 hp; 277 PS) -7M-GTEU motoruyla güçlendirilmişti
A Grubu MA70 Supra, Ralli ve Le Mans 24 Saat yarışlarında başarılar elde etti. Ancak bu modelin JTCC'ye katılımı daha çok bilinir. JTCC'de Supra, amaçlandığı kadar çok yarış kazanamamıştır. Bunun sebebi ise diğer araçlardan daha az gelişmiş olmasıydı. 3.0 litrelik motorun yüksek bir bölüme yerleştirilmesi de aracın performansını düşmesine neden oldu. Supra sınıfının geri kalanına kıyasla daha fazla boş ağırlığa sahipti ve daha az güç üretiyordu.
1989. İlk Avustralya Touring Araç Şampiyonası'nın (ATCC) 1989'daki ilk çıkışında, Supra güçsüz olması ve ağırlığının fazla olması nedeniyle yarışı bitirememiştir. Daha hafif ve daha güçlü daha motorlara sahip olan Ford Sierra Cosworth RS500, Nissan Skyline HR31 GTS-R ve BMW M3 (E30) gibi rakiplerine karşı mağlup olmuştur. 1989'da Nissan Skyline GT-R'nin tanıtılması ile Supra'dan beklentiler azalmaya başlamıştır.
Dördüncü nesil (A80; 1993-2002)
Dördüncü nesil A80 Supra'lar, en çok bilinen ve en çok rağbet gören, Toyota'nın ve Supra'nın bir nevi efsanevi modelidir. Dördüncü nesil A80 Supra'lar birçok oyunda, dizide ve filmde yer almış dünyanın en popüler arabalarından birisidir.
A80 modeli, Isao Tsuzuki liderliğindeki çeşitli tasarım, ürün planlama ve mühendislik ekipleri altında Şubat 1989'da başladı. 1990'ın ortalarında, Toyota Teknik Merkezi bir A80 tasarım konseptini onaylandı ve 1990 sonlarında proje donduruldu. İlk testler, 1990 sonlarında A70 Şasisi ile yapıldı. Ardından ilk A80 prototipleri üretildi. Bu modelde de Z30 Soarer'in alt şasi, süspansiyon ve aktarma organları kullanılmıştır. Test modellerinin ön üretimi Aralık 1992'de 20 adet ile başlanmıştır ve Nisan 1993'te seri üretim başlamıştır. Supra'nın dördüncü nesli, platformunu ABD'de Lexus SC adıyla satılan lüks Soarer coupe ile bir kez daha paylaştı. İki otomobil benzer boyutlarda görünse de, yeni Supra lüks kuzeninden 340 mm daha kısaydı.
Bu yeni tasarım, Toyota'nın yüksek performanslı bir otomobile büyük önem verdiğini göstermiş oldu. A80 iki yeni motora sahipti: 5,800 rpm'de 164 kW (220 hp; 223 PS) güç çıkışına ve 4,800 rpm torkta 210 lb⋅ft (285 N⋅m) güç çıkışına sahip doğal olarak havalandırılan bir Toyota 2JZ-GE ve bir ikiz modeli 206 kW (276 hp; 280 PS) güç çıkışı ve 318 lb⋅ft (431 N⋅m) torka sahip turboşarjlı Toyota 2JZ-GTE. Amerika ve Avrupa ihracat modeli için Toyota, Supra turbo'nun motorunu geliştirdi. Bu motorlar Japonya pazarında satışa çıkan motorlardan daha güçlüydü. Turboşarjlı varyant, 4,6 saniye kadar düşük bir sürede 0'dan 100'e çıkabiliyordu ve 175 km hıza ise sadece 13,1 saniyede çıkıyordu. Modelin Turbo versiyonunun azami hızı 257 km/s idi. Ancak otomobiller Japonya'da yalnızca 180 km/s ve dünya çapındaki pazarlarda 250 km/S ile sınırlandırılmıştır. Otomobilin Avrupa versiyonlarında da kaputta bir hava girişi vardı. Doğal emişli modeller 0.31 sürtünme katsayısına sahipken turbo modeller 0.32 sürtünme katsayısına sahipti. (Testler arka spoiler olmadan yapılmıştır.)
Model çift turboşarj yerine sıralı modda çalıştırıldı. Başlangıçta, tüm egzoz gazları, gecikmeyi azaltmak için ilk türbine yönlendirilir. Bu değişiklik sayesinde motor daha da fazla güçlendi. Bu nesil için Supra'nın, turbo modellerinde yeni bir altı ileri Getrag/Toyota V160 şanzıman eklenirken, doğal emişli modeller önceki modelden revize edilen beş ileri manuel W58 şanzıman ile donatılmıştı. Her model, manuel vites değiştirme modlu, dört vitesli otomatik olarak sunuldu. Tüm araçlar beş kollu alüminyum alaşımlı jantlarla donatılmıştı, doğal emişli modellerde 16 inç jantlar ve turbo modellerde 17 inç jantlar bulunuyordu.
Toyota, bu yeni modelin ağırlığını azaltmak için bazı önlemler aldı. Kaput, targa üstü, ön travers, yağ tavaları, şanzıman tavaları ve üst süspansiyon kolları için alüminyum malzeme kullanıldı. Diğer önlemler arasında, magnezyum alaşımlı direksiyon simidi, plastik gaz deposu ve kapağı, bombeli başlı cıvatalar, gaz enjeksiyonlu arka rüzgarlık ve tek bir egzoz borusu vardı. Çift hava yastığı, çekiş kontrolü, daha büyük frenler, tekerlekler, lastikler ve ek bir turboşarj gibi daha fazla özelliğe sahip olmasına rağmen, otomobil öncekinden en az 91 kg daha hafifti. Manuel şanzımanlı temel modelin boş ağırlığı 1.456 kg idi. Targa üstü 18 kg ağırlık katarken, otomatik şanzıman 25 kg ağırlık ekliyordu. Dördüncü nesil modelin ağırlığının %51'i ön taraftaydı. Otomatik şanzıman, toplam ağırlığa 4,5 kg daha eklerken, turbo modeli manuel şanzımanla birlikte 1.565 kg ağırlığındaydı. Ağırlık dağılımı %53 önde ve %47 arkadaydı. Supra, Mazda RX-7'den daha ağırdı ve tüm alüminyum gövdeli Honda NSX ile eşitti. Ancak Mitsubishi 3000GT VR-4'ten daha hafifti.
1994 yılında, Toyota Racing Development, TRD3000GT olarak bilinen 1994 JGTC BLITZ Racing Team Supra GT500 yarış arabasının bir kopyasını sergiledi. Standart Supra ile olan farklar, daha iyi aerodinamik hedefleyen gövde kitlerindeydi. Yeni gövde kiti, aracı önden 60 mm ve arkadan 50 mm daha geniş yaptı. Daha geniş tekerlekler takıldı ve bu da otomobilin yanal tutuşunu iyileştirdi. Motor ve süspansiyonda da küçük değişiklikler yapıldı. Bu araçtan sadece 35 adet üretildi.
ABD'de 1996 model yılı için turbo modeli, OBD-II sertifikasyon gereklilikleri nedeniyle yalnızca otomatik şanzımanla üretildi. Targa tavan da tüm turbo modellerinde standart hale geldi. 1997'de, isteğe bağlı manuel şanzıman, arka lambalar, farlar, ön yüz, cilalı tekerlekler, radyo ve direksiyon simidi tasarımı gibi diğer küçük değişiklikler yapıldı. 1997 modellerinin tümün "Sınırlı Sürüm 15. Yıl Dönümü" adı altında satıldı. Tüm turbo modeller standart olarak arka spoiler ile satıldı. 1998'de, 3 kollu direksiyon simidi, yeniden tasarlanmış bir radyo ve doğal emişli motordaki VVT-i güncellendi. Japonya'da turbo motorlar VVT-i ile üretildi. SZ-R modeli, çift turbo RZ modellerinde kullanılan altı vitesli Getrag V161 şanzımanı ile piyasaya sürüldü.
Standart A80 Supra şasisi, SSGT1 sınıfında en iyi 20 ve en iyi 10 One Lap of America finişiyle yol yarışları için etkili bir şasi olduğunu kanıtlamıştır. 1994 yılında, A80, 0,95 yanal g ve 0,98 yanal g değerinde skidpad derecelendirmelerinde iyi puanlar aldı. Supra ayrıca, dört sensörlü ABS sistemine sahipti. Frenler, yaklaşılan köşeye varış hızına, köşenin açısına ve eğimine göre ayrı ayrı kontrol edebiliyordu. Formula 1'den esinlenen bu benzersiz fren sistemi, Supra Turbo'nun, 1997 yılında [[Car and Driver tarafından test edilen en iyi fren performansını kazanmasına neden oldu. 113 km/sa hızda 45 m fren mesafesini kaydetti. Bu rekor 2004 yılında 44 m mesafe ile Porsche Carrera GT tarafından kırıldı.
1990'ların sonunda, tüm spor coupe'lerin satışları Kuzey Amerika'da düşüşe geçti. Japon yeni'nin değer kazanması ile birlikte Japonya dışındaki pazarlarda Supra fiyatları arttı. Supra, 1996'da Kanada pazarından ve 1998'de ABD pazarından çekildi. Supra'nın Turbo modeli, 1998'de Kaliforniya Hava Kaynakları Kurulu (CARB) kararı ile Kaliforniya eyaletinden tamamen kaldırıldı. Ancak Supra'nın üretimi 2002 yılına kadar Japonya pazarı için devam etmiş olup üretimine 2000 yılı egzoz emisyon düzenlemelerini karşılayamaması ve spor otomobillere olan ilginin azalması sonucu düşen satış rakamları nedeniyle aynı yılın Ağustos ayında son verildi.
Mart 2002 Cenevre Otomobil Fuarı'nda, Ohno Car Craft adlı bir Japon yolcu otobüsü üreticisi, Naomi III olarak adlandırılan ve temelleir Supra'ya dayanan 1960'lar tarzı bir GT sergiledi. Aracın iki farklı varyantı sergilendi. 3000GT-RZ modeli Toyota Supra RZ ile aynıydı. 300GT-SZ modeli ise Toyota Supra SZ modeli ile aynıydı.
Beşinci nesil (J29/DB; 2019)
Motor Trend dergisi, 2007 Kuzey Amerika Uluslararası Otomobil Fuarı'nda podyuma çıkan Supra'nın gelecekte üretimine devam edilirse, üretimin Hibrit devam edebileceğini yazmıştır. Ayrıca Supra'nın halefinin 298 kW (400 hp; 405 PS) üzerinde 3.5 litrelik bir V-6 hibrit bir sistemle üretilebileceğini ekledi.
Toyota, 2010 yılında Supra adı için bir ticari marka başvurusunda bulundu. Ticari markanın geçerli olabilmesi için üç yıl içinde kullanılması gerekiyordu. Aralık 2011'de Autoguide, olası bir Supra değişiminin GT86'nın üzerine yapılabileceğini yazdı. Toyota GT86 ve Scion FR-S'in baş mühendisi Tetsuya Tada, 2012'de Almanya'daki gazetecilere verdiği demeçte, "Başkan, Supra'nın en kısa sürede halefini yapmamı istedi." dedi.
AutoBlog 2013'ün sonlarında, Supra'nın bir konsept tasarımının Ocak 2014'te Kuzey Amerika Uluslararası Otomobil Fuarı'nda görücüye çıkacağını bildirdi. 13 Ocak'ta Toyota, yeni FT-1 konsept otomobilini tanıttı. Bu yeni konsept otomobil hakkında çok az teknik ayrıntı açıklandı. Bunun dışında önden motor ve arkadan çekiş düzenine sahip olacağı açıklandı. Toyota, yeni konsept otomobillerinin Toyota'nın 2000GT, Supra, MR-2 ve 2007 FT-HS konsept otomobil gibi geçmiş spor otomobillerinden ilham aldığını da belirtti. Toyota, FT-1'in Supra adını kullanıp kullanmayacağını, hatta üretilip üretilmeyeceğini açıklamadı.
10 Şubat 2014 tarihinde Toyota, Supra ticari markasını yenilemek için Amerika Birleşik Devletleri Patent ve Ticari Marka Ofisine başvuruda bulundu.
Haziran 2016'da Supra ismi için Avrupa Birliği Fikri Mülkiyet Ofisi'ne marka başvurusu yapıldı. Autocar'a göre, yeni Supra 2018'de piyasaya sürülecekti. Autocar, otomobilin büyük olasılıkla arkadan çekiş özelliğine sahip olacağını yazdı. Dört silindirli motorların kullanılması bekleniyordu ve Toyota otomobilin turbo şarjlı sıralı 6 motor sunacağı doğruladı. Bu motorların BMW tarafından sağlanacağı bekleniyordu. Kleine Zeitung, ortaklaşa geliştirilen yeni Supra'nın BMW Z4 ile birlikte Graz, Avusturya yakınlarındaki bir Magna Steyr tesisinde üretileceğini bildirdi. Spor otomobilin adı henüz resmi olarak doğrulanmamış olsa da, Toyota küresel baş mühendisi Tetsuya Tada, adının tanınması ve tarihi önemi nedeniyle büyük olasılıkla Supra adını taşıyacağını söyledi.
5 Temmuz 2018'de Toyota Gazoo Racing, Supra'nın 2019 NASCAR Xfinity Serisi'nde yarışacağını duyurdu. Yeni Supra, NASCAR'a ilk çıkışını Şubat 2019'da yaptı.
12 Temmuz 2018'de Godwood Hız Festivali'nde kamuflajlı şekilde görücüye çıktı.
Üretime Başlama
Supra'nın beşinci nesli, Ocak 2019 Kuzey Amerika Uluslararası Otomobil Fuarı'nda tanıtıldı. Araç, Toyota ve BMW işbirliği ile üretilmeye başlamıştı. Supra artık Z4'ü temel alarak üretilecekti. İlk üretim modeli, Ocak 2019'da, Barrett-Jackson müzayedesinde Craig Jackson'a, 2.1 milyon ABD Dolarına satıldı ve gelirin %100'ü Amerikan Kalp Derneği'ne bağışlandı.
Teknik Özellikler
Supra, BMW kaynaklı iki Turboşarjlı 2.0 litrelik sıralı dörtlü veya turboşarjlı 3.0 litrelik sıralı altılı motor ile güçlendirilmiştir. Kuzey Amerika pazarı, 2021 model yılı için 2020 ortalarına kadar 2.0 litrelik motor seçeneğini almadı. Araçta 8 vitesli otomatik şanzıman kullanılmaktadır. Manuel şanzıman seçeneği şu anda sunulmamaktadır. 2.0 L modeli 0'dan 100'e 5,2 saniyede çıkabilirken, 3,0 L modeli ise 3,9 saniyede 100 km hıza çıkabilir. A80 Supra'nın turboşarjlı varyantından 0,7-0,5 saniye daha hızlıdır ve elektronik olarak sınırlandırılmış 249 km/s azami hıza sahiptir. Supra, liftback kapağıyla pratik hale getirilen oldukça büyük, 290 litrelik bir bagaja sahiptir.Supra, BMW CLAR platformu üzerine inşa edilen ve BMW olmayan ilk otomobildir.
Japonya
Supra, SZ, SZ-R ve RZ olmak üzere üç donanım seviyesinde sunulmaktadır. SZ modeli, 145 kW (194 hp; 197 PS) 2.0 litrelik motordan kullanmaktadır ve 17 inç tek tonlu jantlar, manuel koltuklar, siyah kumaş döşeme, koyu gümüş kaplama ve 4 hoparlörlü ses sistemi ile donatılmıştır. SZ-R modeli, 2.0 litrelik 190 kW (255 hp; 258 PS) motoru kullanmaktadır ve 18 inç iki tonlu jantlar, sekiz yönlü elektrikli koltuklar, Alcantara / siyah deri döşeme, karbon fiber ile donatılmıştır. Trim, 12 hoparlörlü JBL stereo ses sistemi ve baş üstü ekranı ile 8,8 inç dokunmatik multimedya sistemi vardır. RZ modeli, 3.0 litrelik motordan gücünü alır ve 19 inç iki tonlu tekerleklerle donatılmıştır. Ayrıca, Alcantara / kırmızı deri döşeme (isteğe bağlı olarak siyah deri mevcuttur) ve spor pedalların kullanılmasıyla SZ-R modeli ile aynı iç donanımlara sahiptir. Toyota Supra Connect bilgi-eğlence sistemi ve "Spor" modu ile çift bölgeli klima kontrol sistemi üç modelin tamamında standarttır. Tüm modeller aynı zamanda otonom acil frenleme, şeritten takip sistemi, kör nokta sensörü, hız sabitleyici ve arkadan çapraz trafik uyarısı içeren Toyota Supra Güvenlik paketi ile donatılmıştır. Sürücülerin sürüş verilerini bir SD karta kaydetmelerine olanak tanıyan Toyota Gazoo Yarış Kaydedici de dahil olmak üzere GR (Gazoo Race) Parçaları da mevcuttur.
Endonezya
Supra, Temmuz 2019'da Endonezya Uluslararası Araba Fuarı'nda tanıtıldı ve Ekim 2019'da satışa çıktı.
Malezya
Supra, Malezya pazarına Eylül 2019'da girdi.
Meksika
Supra, 22 Ağustos 2019'da 2020 model yılı için Meksika pazarında GR modeli satışa sunuldu. Beyaz, gümüş, mavi, metalik siyah ve demir olmak üzere yedi renk sunuldu. Sarı ve mat gri renkler biraz daha yüksek bir maliyete sahipti. Lansmanında sadece 80 adet satıldı. 2020 yılında 2021 model yılı için kırmızı ve siyah renkler eklendi. Kuzey Amerika'da A91 modeli çıkan Supra'ya, elektrik mavisi boya, mat siyah 19 inç alüminyum jantlar ve mavi dikişli siyah Alcantara deri iç mekan tasarımı eklendi.
Filipinler
Supra, 9 Temmuz 2019'da Filipinler'de satışa sunuldu.
Güney Afrika
Standart ve temel modelleri ile satışa sunuldu.
Tayvan
Supra, Tayvan pazarında 2.0T, 2.0T Premium ve 3.0T Premium donanım seviyelerinde sunulmaktadır.
Tayland
Supra, Mart 2019'da Bangkok Uluslararası Otomobil Fuarı'nda tanıtıldı ve Kasım 2019'da satışa sunuldu.
ABD
GR Supra, ABD'de 3.0 ve 3.0 Premium olan Launch Edition modeli dışında iki model daha sunmaktadır. 3.0 varyantı, Bluetooth ve standart Alcantara süslemeli koltuklara sahip 6,5 inçlik bir orta dokunmatik multimedya sistemine sahipken, 3.0 Premium daha büyük bir dokunmatik multimedya sistemine (8,8 inç), standart navigasyona, Apple CarPlay'e ve 12 hoparlörlü JBL stereo ses sistemine sahiptir. Ayrıca kablosuz telefon şarjı, renkli head-up ekran ve ısıtmalı deri koltuklar vardır. Tüm modellerde standart olarak çarpışma uyarı sistemi, otomatik uzun farlar, yaya algılamalı sistemi, şerit takip sistemi ve yol işaretlerini tanıyan bir özellik bulunur.
Geri çağrılma
12 Eylül 2019'da, ABD Ulusal Karayolu Trafik Güvenliği İdaresi, yanlış kaynaklanmış emniyet kemeri olduğu belirlenmiştir. Bu yüzünden 7 araç tamir edilmiştir. Bu araçlardan sadece 1 tanesi önceden satılmış bir araçtır.
27 Eylül 2019'da, ABD Ulusal Karayolu Trafik Güvenliği İdaresi, yedek kameraların hatalı olduğunu belirlemiştir. BMW araçları geri çağırarak sorunu bir yazılım yaması ile çözmüştür.
GR Supra Yarış Konsepti
GR Supra Yarış Konsepti, beşinci nesil Supra'nın yarış modelinin konsept bir yarış arabasıdır. Bu konstep otomobil Mart 2018 Cenevre Otomobil Fuarı'nda görücüye çıktı. Tasarım, 2014 FT-1 konseptinden esinlenilmişti. Toyota OEM parçaları, BBS merkez kilitli yarış tekerlekleri, Brembo yarış kaliperleri, devrilme kafesi ve yangın söndürme sistemi ile alçaltılmış bir süspansiyona, Michelin palet lastiklerine ve yarış egzozuna sahiptir. Aynı zamanda kaput, difüzör, ayna kapakları, yan etekler, kanat ve tamponlar için karbon fiber kullanılmaktadır. Konseptte hangi motor kullanıldığı bilinmemektedir.
GR Supra GT4
GR Supra GT4 Concept, Avrupa GT4 yarış serisine katılmak için tasarlanmış bir konsept yarış arabasıdır. İlk olarak Mart 2019 Cenevre Otomobil Fuarı'nda gösterilmiştir. Ağırlık azaltılmış ve frenler güçlendirilmiştir. Süspansiyon ile arka kanat ve takla kafesi donanımlarına sahiptir.
Toyota daha sonra Ekim 2019'da 320 kW (429 hp; 435 PS) motorlu bir model tanıttı. Sekiz vitesli otomatik şanzımana ve güç artışını sağlayan bir Akrapovič egzoz sistemine sahiptir. İç mekanda ise, altı noktalı emniyet kemeri yer almaktadır. Ayrıca karbon fiber gösterge paneli ve FIA standardı bir yarış koltuğu vardır. GT4, altı pistonlu ön ve dört pistonlu arka fren kaliperleri ile donatıldı. Pirelli P Zero yarış lastikleri ve OZ jantlar kullanmaktadır. KW amortisörleri tarafından desteklenebilecek şekilde üretilmiştir. Satışların Mart 2020'de Avrupa'da başlamasının ardından Ağustos 2020'de Kuzey Amerika ve Ekim 2020'de Japonya ve Güneydoğu Asya'da satışa çıkmıştır.
Popüler kültür
Supra, Initial D Arcade Stage, Initial D, Gran Turismo, Forza Motorsport, Sega GT, Assetto Corsa, Tokyo Xtreme Racer, Need for Speed, Midnight Club, Wangan Midnight, Asphalt, Forza Horizon ve CSR Racing 2 video oyunlarında yer aldı. Ayrıca [[Hızlı ve Öfkeli film serilerinde kullanıldı.
Loca
Loca, aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Mali me Gropa-Bizë-Martaneş Koruma Alanı
Mali me Gropa-Bizë-Martaneş Koruma Alanı, Arnavutluk'un merkezinde, Dajti Milli Parkı sınırına bitişik bir koruma alanıdır. alan kaplamaktadır. Debre ve Tiran illerindeki üç belediye ile Xibra, Martaneş ve Shëngjergj ile kendi bölgesi içerisindeki birkaç köye sınırı vardır. Uluslararası Doğa Koruma Birliği (IUCN), bölgeyi Kategori V olarak listelemiştir. Bölge, aynı zamanda Plantlife tarafından uluslararası öneme sahip Önemli Bitki Alanı olarak tanınmıştır.
Koruma alanı, çok çeşitli flora ve faunaya ev sahipliği yapmaktadır. Biyocoğrafik olarak, koruma alanı, Palearktik ılıman geniş yapraklı ve karma orman biyomunun Dinarik dağ karma ormanları karasal ekolojik bölgesi içinde yer almaktadır. Ormanlar, yoğun iğne yapraklı ve yaprak döken ormanlarla koruma alanının toplam alanının %68'ini kaplar.
Koruma alanının omurgalı faunası 209 türden oluşmaktadır. 44 memeli, 130 kuş, 23 sürüngen ve 12 amfibi türü ile temsil edilmektedir Boz ayı, boz kurt ve vaşak ormanlık bölgelerde yaşar. Kızıl tilki, karaca, yaban domuzu, kızıl sincap, avrupa su samuru, fındık faresi ve akdeniz nal burunlu yarasası başlıca yırtıcı memelilerdir. Koruma alanında altın kartal, atmaca, çakır kuşu, kuzey çakır kuşu, mısır akbabası, bayağı şahin, arı şahini, ak karınlı ebabil, dağ kargası vb. dahil olmak üzere toplam 130 kuş türü gözlemlenmiştir. Ayrıca çok sayıda sürüngen ve amfibi türü vardır. En yaygın olanları arasında alpin semenderi, avrupa sıçan yılanı, avrupa benekli kaplumbağası ve Hermann kaplumbağası gösterilebilir.
Manzara, Xixelles Mağaraları, Valit ve Shutrese, Malit me Gropa ve bir buzul vadisi ve gölü gibi beş tabiat anıtına ev sahipliği yapmaktadır.
Lacertidae
Lacertidae, Autarchoglossa alttakımına bağlı bir sürüngen familyasıdır. Lacertidler genelde kertenkele olarak anılırlar. Avrupa, Afrika ve Asya'ya özgüdür.
Özellikler
Lacertidae küçük veya orta boy sürüngenleri içerir. En büyük canlı türü olan Gallotia stehlini 46 cm'ye ulaşsa ve bazı soyu tükenmiş formlar daha da büyük olsa da, çoğu tür kuyruk hariç 9 cm'den daha kısadır. Öncelikle böcekçillerdir.
Lacertidae, ince gövdeleri ve uzun kuyrukları ile birbirlerine benzese de aynı tür içinde bile çok çeşitli desen ve renklere sahiptir. Pulları, genellikle osteodermlere sahip olan kafada büyüktür, arkada küçük ve granüler ve altta dikdörtgendir. Çoğu tür cinsel olarak dimorfiktir, erkekler ve dişiler farklı desenlere sahiptir.
Kafkasya'daki en az sekiz tür partenogenetiktir.
Sınıflandırma
En son kapsamlı filogenetik düğümlü ağaç, Baeckens ve diğerleri tarafından 2015 yılında oluşturulmuştur.
Taksonomi
Lacertidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Evrim
Lacertidae'nin, soyu tükenmiş Eolacertidae ile kardeş gruplarının yanı sıra bölgede bulunan en eski fosilleri nedeniyle Avrupa kökenli olduklarından şüphelenilmektedir. Lacertidae'ye atfedilebilecek en eski fosiller, Fransa ve Belçika'nın Paleosen'inden bilinmektedir, ancak en eski kesin lacertidae, Paris Havzasında Fransa'nın Mutigny'nin erken Eoseninden (İpresian) bilinmektedir. Lacertidler, erken Oligosen'de Asya'ya dağıldı. Afrika'nın kolonizasyonunun zamanlaması Eosenden Miyosen'e kadar belirsizdir.
Suhoy Superjet 100
Superjet 100, bilinen eski adı ile Suhoy Superjet 100 veya kısaca SSJ100, Suhoy tarafından tasarlanan ve Birleşik Uçak Şirketi tarafından üretilen bir bölgesel jet. Gelişimine 2000 yılında başlanmıştır. İlk uçuşunu 19 Mayıs 2008'de yapan uçak, hizmete 21 Nisan 2011'de Armavia ile girmiştir.
46-49 t azami kalkış ağırlığına sahip olan uçak genellikle 87 ila 98 yolcu taşıyor. Fransız Safran SA ve Rus NPO Saturn'ün ortak geliştirdiği, her biri 77-79 kN güç üretebilen iki tane PowerJet SaM146 turbofan motoru güç ünitesi olarak kullanılıyor. Mayıs 2018 itibarı ile 127 uçak hizmete girmişti ve Eylül itibarı ile filo toplamda 300,000 uçuş sırasında 460,000 saat uçtu. Mayıs 2021 itibarı ile 3 uçak kaza sonucu hurdaya ayırıldı ve 86 kişi hayatını kaybetti.
Tasarım
Mayıs 2000'de Suhoy Anonim Şirketi, Sovyet-sonrası Rusya'nın ilk ticari uçağını geliştirmek için kurulmuştur. Rus Bölgesel Jetine (RRJ) yönelik çalışmalar 2001 yılında başladı. Rus piyasasını analiz ettikten sonra Suhoy, yeni uçağın diğer bölgesel jetlere göre daha fazla olan 3.000 ila 4.500 km'lik bir menzile sahip olması gerektiğini tanımladı. İlk başta üç model planlandı: 60 koltuk kapasiteli RRJ60, 78 koltuk kapasiteli RRJ75 ve 98 koltuk kapasiteli RRJ95. Suhoy, 250 ila 300'ü Rusya ve BDT'den, toplamda 800 uçaklık bir piyasanın olduğunu varsaydı.
Suhoy Superjet 100 Embraer E-Jet Serisi ve Bombardier CRJ Serisi uçaklar ile rekabet etmek için tasarlanmıştır. Suhoy, SSJ'nin fiyatının 27.8 milyon USD olacağını ve muadili Embraer ve Bombardier uçaklarına göre %10-15 oranında daha düşük işletme maliyetlerine sahip olacağını beyan etmiştir.
Üç farklı modeli vardır ve başlangıçta her modelin ortalama yolcu kapasitesini belirtecek şekilde RRJ-60, RRJ-75 and RRJ-95 olarak adlandırılmıştır. Ancak daha sonra projenin adının Superjet 100 olarak değişmesiyle birlikte RRJ-75 modeli Superjet 100-75 (ya da kısaca SSJ 100-75), RRJ-95 modeli ise Superjet SSJ 100-95 olarak yeniden adlandırılmıştır. En küçük model olan SSJ 100-60 geçici olarak ertelenmiş ve çalışmalar en büyük model olan SSJ 100-95 ve daha sonrasında SSJ 100-75 üzerinde yoğunlaştırılmıştır. SSJ 100-110 ve SSJ 100-125 olarak adlandırılan daha uzun modeller ve ayrıca business, VIP ve kargo modelleri geliştirilmesi de planlanmıştır.
PowerJet SaM146 motorları PowerJet tarafından geliştirilmiştir. Gürültü ve emisyon seviyeleri mevcut ICAO gereksinimlerini fazlasıyla karşılamaktadır.
Tasarım Rusya, Commonwealth ülkeleri, ABD ve Avrupa birliğindeki havayollarının özel gereksinimlerini karşılamaktadır ve Havacılık Kuralları'nın AP-25, FAR-25, JAR-25 gereksinimlerine uygundur. Aynı zamanda 2006 yılından beri geçerli olan ICAO Bölüm 4 ve FAR 36 Bölüm 4 yer gürültü seviyesi gereksinimlerine de uygundur.
İlerleme ve teslimat takvimi
Teslimatların 2008 yılı sonunda başlaması planlanmıştı ve Suhoy 2016 yılı sonuna kadar 163 adet farklı model uçak teslimatı tahmin etmekteydi. 7 Temmuz 2008'de Suhoy teslimat planının fazla iyimser olduğunu ve ilk teslimatların ancak Eylül 2009'da yapılabileceğini resmî olarak açıkladı.
28 Ocak 2007'de ilk SSJ Zhukovsky Merkezi Hava Hidrodinamiği Enstitüsü 'ndeki yer testleri için bir Antonov 124 ile Komsomolsk-on-Amur 'dan Moskova yakınlarındaki Zhukovsky şehrine transfer edildi. 13 Kasım 2007'de bir Suhoy Sivil Havacılık temsilcisi ilk uçuşun yapılabilmesi için statik testlerin tamamlanması gerektiğini belirtti.
Şubat 2008 ortasında SaM146 motorlarının testleri başarıyla tamamlandı ve 19 Mayıs 2008'de Komsomolsk-on-Amur Hava Aracı Üretim Birliği tesislerinde ilk uçuş gerçekleşti. Motor testleri Gromov Uçuş Araştırma Enstitüsü 'nde, test uçağı olarak kullanılan bir İlyuşin İl-76 üzerinde devam etti. Kasım 2008 gibi onaylanarak uçuşa başlaması beklenmektedir.
Jetin ilk resmî piyasa tanıtımı Komsomolsk-on-Amur 'daki Komsomolsk-na-Amure Dzemgi Havaalanı 'nda 26 Eylül 2007'de yapılmıştır. İlk test uçuşu yine Dzemgi Havaalanı 'nda 19 Mayıs 2008 tarihinde gerçekleşti. İlk Superjet havada 1 saat 5 dakika kalmış ve 1,200 metre yükseklikten uçuş gerçekleştirmiştir.
Temmuz 2008: Testler başarıyla devam etmekteydi.
Aralık 2008: 4 adet SSJ100 prototipinden ikincisi havalandı. İlk görev uçuşunda uçak geleneksel stabilite ve kontrol edilebilirlik testlerinin yanı sıra sistem testlerinden de geçirildi. Uçuş testi mühendisleri ve test pilotları 2 no'lu prototipin genel performansından memnun kaldıklarını açıkladılar.
Ocak 2009 itibarıyla ilk iki uçak toplamı 300 saati bulan 90'ın üzerinde uçuş gerçekleştirdi ve motorlar hava ve yer testlerinde 2300 saat denenmiş oldu.
1 Nisan 2009'da 95001 and 95003 no'lu iki Superjet-100 uçağı Novosibirsk'ten to Moskova'ya 3,000 kilometrenin üzerindeki ilk uzun mesafeli uçuşu başarıyla gerçekleştirdiler.
17 Nisan 2009'da Avrupa Havacılık Güvenliği Kurumu (EASA) pilotları 95001 ve 95003 no'lu iki Suhoy Superjet 100 uçağı üzerinde ilk deneme uçuşlarını gerçekleştirdiler. Pilotların yorumu uçağın uçurması kolay ve pilot açısından konforlu olduğu yönündeydi.
2009 Paris Havacılık fuarı'nda Malev Macaristan Havayolları toplam 1 milyar $ değerinde 30 uçaklık bir sipariş verebileceğini açıklamıştır. .
Aeroflot 'un ardından Ermenistan'dan Armavia ilk iki uçağını teslim alacaktır. Aeroflot toplam 30 adet uçak siparişi vermiş, 15 uçak için de opsiyon bildirmiştir. Uçağın diğer müşterileri arasında Rusya'dan Avialeasing Firması, İsviçre'den Ama Asset Management Advisor Firması ve Endonezyalı Kartika Havayolları sayılabilir.
Haziran 2009 itibarıyla 13 adet uçak üretimi yapılmaktadır ve ilk dördü 2009 yılı sonunda kullanıcılara teslim edilecektir. 2012 yılından itibaren firma yılda 70 Superjet üretecektir.
26 Temmuz 2009'da dört prototipten 95004 no'lu üçüncüsü havalandı.
Görev tarihçesi
Superjet 100'ün sertifikasyon süreci devam ettiğinden henüz herhangi bir ticari teslimat yapılmamıştır. Endonezya'da içindeki 50 kişiyle kaybolan Rus yapımı yolcu uçağının, başkent Cakarta'nın güneyindeki dağlık araziye düştüğü ortaya çıktı. Tanıtım uçuşu sırasında düşen uçaktaki yolcuların çoğunluğunu, havayolu şirketlerinin üst düzey yöneticileri oluşturuyordu. Enkaza ulaşan yetkililer, kazadan kurtulan olmadığını açıkladı.
Kazalar ve olaylar
Mayıs 2021 itibarı ile 3 uçak kaza sonucu hurdaya ayırıldı ve 86 kişi hayatını kaybetti.
Uranüs
Uranüs, Güneş Sisteminin Güneş'ten uzaklık sıralamasına göre 7. gezegenidir. Çap açısından Jüpiter ve Satürn'den sonra üçüncü, kütle açısındansa bu iki gezegen ve Neptün'ün ardından dördüncü sırada gelir. Adını Yunan mitolojisindeki gökyüzü tanrısı Uranos'tan (Yunanca'da Οὐρανός, Latinceleştirilmiş şekli ile Uranus) alır. 1781 yılında William Herschel tarafından keşfedilmiştir ve Buz devi sınıfına girer.
Yörünge
Uranüs, Güneş çevresinde bir devrini 84 yılda tamamlar. Hafifçe eliptik olan yörüngesi boyunca, Güneş'e uzaklığı yaklaşık 18-20 astronomik birim arasında değişir.
Fiziksel özellikler
Uranüs’ün kütlesi Dünya’nınkinin 15 katı, hacmi ise 63 katıdır. Uranüs’ün çevresinde ince, keskin hatlı ve koyu renkli 10 halkanın olduğu tespit edilmiştir. Halkaların tümü, yaklaşık 1 m çapında koyu renkli kaya benzeri parçalardan oluşmaktadır. Bunların yapısı henüz belirlenememiştir. Uranüs, kutbu güneşe bakacak şekilde tekerlek gibi döner. Böylece etrafındaki halkalar da dik olarak onunla birlikte döner.
Uranüs’te, Dünya’nın ve Satürn’ün çevresindekilerle karşılaştırılabilecek ölçüde manyetik alan vardır. Manyetik alanın ekseni, gezegenin dönme eksenine göre 55o eğiktir ve bu diğer gezegenlere oranla oldukça yüksek bir değerdir. Bu eğiklik manyetik alanın, güneş rüzgarı karşında tirbuşon benzeri uzun bir kuyruk yapmasına neden olur. Gezegenin dönme periyodu yaklaşık olarak 17.5 saattir ve dönme ekseni olağan dışıdır. Uranüs’ün eriyik halde bulunan ağır bir çekirdeği vardır. Çekirdeğin çevresinde ise su, metan ve amonyaktan oluşan birkaç bin oC sıcaklığında ve binlerce km kalınlığında bir manto yer alır. Bu aşırı sıcak mantonun, üzerindeki atmosferin ağırlığından kaynaklanan devasa basıncın etkisiyle kaynayamadığı ve buranın elektriksel olarak iletken olduğu, gezegenin manyetik alanını sınırladığı düşünülmektedir.
Atmosfer
Kütlesi Dünya'nınkinin yaklaşık 14.5 katıdır ve bu onu büyük gezegenler arasında en az kütleli gezegen haline getirir. Bununla birlikte, çapı, Neptün'ünkinden biraz daha büyüktür, Dünya çapının yaklaşık dört katıdır. Toplam 1.27 g / cm yoğunluk Uranüs'ü Satürn'den sonra ikinci en az yoğun gezegen yapar. Uranüs yapısının standart modeli üç katmandan oluşmasıdır: merkezdeki kayalık çekirdek, ortada donmuş bir manto ve bir dış hidrojen veya helyum gazı tabakası. Buz örtüsü terimiyse insanlar tarafından geleneksel olarak bilinen buz değil, su, amonyak ve diğer uçucu maddelerden oluşan sıcak ve yoğun bir sıvıdır.
Yukarıdaki model makul standart olmasına rağmen benzersiz değildir, diğer modeller de gözlemleri karşılar. Örneğin, donmuş mantoda önemli miktarda hidrojen ve kaya materyali karıştırılırsa, içindeki toplam buz kütlesi daha küçük olacak ve sonuç olarak, toplam kaya ve hidrojen kütlesi daha büyük olacaktır. Şu anda mevcut veriler bilimin hangi modelin doğru olduğunu belirlemesine izin vermemektedir.
Uydular
Uranüs’ün 27 uydusu bilinmektedir. Jüpiter ve Satürn’den sonra en fazla uyduya sahip olan gezegendir. Beş büyük uydusunun (Miranda, Umbriel, Ariel, Oberon ve Titania) çapları 470–1580 km arasında değişir.
Küçük uydular: Cordelia, Ophelia, Bianca, Cressida, Desdemona, Juliet, Portia, Rosalind, Belinda, Puck, Caliban, Stephano, Trinculo, Sycorax, Prospero, Setebos, S/1986 U10, S/2001 U2, S/2001 U3, S/2003 U1, S/2003 U2, S/2003 U3
Carrauntoohil
Carrauntoohil, 1.038 m'lik irtifasıyla İrlanda'nın en yüksek zirvesi. Macgillycuddy's Reeks sıradağlarında, Kerry ilinde yer alır.
Ülkede 1.000 metreyi geçen üç zirveden biridir. Zirvede 5 m yüksekliğinde metal bir haç dikilmiştir.
"Carrauntoohil" ismi İrlandaca "Tuathal'in orağı" anlamındaki Corrán Tuathail kelimelerinden gelir.
Zirveye genellikle kuzeydoğu cephesinden Hag's Glen boyunca yükselip Carrauntoohil ile Cnoc na Péiste arasındaki boyundan geçip kuzey batıdaki dik Şeytan Merdiveni'nden (Devil's Ladder) tırmanılır. Hiçbir teknik tırmanış aracı gerekirmese de, son zamanlarda bu yol kalabalık ve gevşeyen kayalar yüzünden tehlikeli hale gelmiştir, dikkatli olmak önerilir. Alternatif olarak yakındaki 1.000 metrelik iki zirveden sırt tırmanışıyla da bu zirveye ulaşılabilir. Zirvede hava koşulları çok değişkendir. Yaz aylarında ince giyimli turistlerin zirve denemelerinde birkaç ölüm gerçekleşmiştir.
Katolski Posoł
Katolski Posoł (Almanca: Katholischer Bote, Türkçe: Katolik elçi), Sorb dilinde yayın yapan haftalık dini dergi.
1863'te Michał Hórnik tarafından kuruldu. Nazi rejimi döneminde yayımına yasak getirildi. 1950'den itibaren tekrar yayınına başlandı. Günümüzde ortalama tirajı 2 bin 300'ün üzerindedir.
Ayman Otoom
Ayman Otoom (Arapça: أيمن العتوم) (d. 2 Mart 1972, Ceraş), Ürdünlü şair ve romancı.
Hayatı
Ortaokul eğitimini Birleşik Arap Emirlikleri'ne bağlı Ajman Emirliği'nde aldı. 1997 yılında inşaat mühendisliği öğrenimi için Ürdün Bilim ve Teknoloji Üniversitesi'ne kaydoldu.
Küçüksusuz, Gölpazarı
Küçüksusuz, Bilecik ilinin Gölpazarı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Bilecik il merkezine 30 km, Gölpazarı ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
Göbek düşmesi
Göbek düşmesi, kaçması veya kayması, Türk halk hekimliğinde genellikle bulantı, hâlsizlik, güçsüzlük ile karın, kalça veya vücudun diğer bölgelerindeki ağrıları açıklamak için kullanılan, vücudun merkez noktasının göbek olduğu ve bu bölgenin yer değiştirerek "düştüğü" inancına dayalı bir hastalık konseptidir. Halk hekimliğinin bir parçası olan konsept modern tıp literatüründe yer almamaktadır.
Türkiye'nin çeşitli illerinde halk hekimlerince göbek düşmesi tanısı konulduğu kaydedilmiş ve bu hastalık konsepti için farklı geleneksel tedavilerin uygulandığı rapor edilmiştir. 2017 yılında "göbek düşmesi" tedavisi adı altında Çankırı'da cerrahi operasyon geçiren bir hasta ameliyattan 8 ay sonra şiddetli ağrılar yaşayarak yürüyemez hale geldiğini iddia etmiş ve işlemi gerçekleştiren doktora suç duyurusunda bulunmuştur.
"Göbek düşmesi" terimi Eski Anadolu Türkçesi yazılmış 15. yüzyıl tıbbi metni Tertib-i Muâlece 'de geçmektedir. Yenidoğanlarda göbek bağının düşmesi veya göbek fıtığı (umbilikal herni) ile karıştırılmamalıdır.
Léon M'ba
Léon M'ba (Şubat 1902, Libreville, Fransız Kongosu - 2 Kasım 1967, Paris, Fransa), bağımsız Gabon'un ilk devlet başkanı.1964'teki başarısız darbe girişiminden sonra, yönetimini Fransa ve iş çevrelerinin desteğiyle sürdürmüştür.
Fransız yönetimine karşı sürdürdüğü muhalefet nedeniyle 1933'te sürgüne gönderildi.1946'da Gabon'a döndükten hemen sonra politikaya atıldı. 1952'de Bölge Meclisi'ne seçildi.1956'da başkent Libreville'in belediye başkanı oldu. Üyesi olduğu Gabon Demokratik Bloku (BDG) adlı partinin 1957 seçimlerinde büyük bir zafer kazanması üzerine Gabon Yürütme Konseyi başkan yardımcılığına getirildi. Eylül 1958'de yapılan halkoylaması sonucunda Gabon'un Fransız Uluslar Topluluğu'na bağlı özerk bir cumhuriyet durumuna gelmesi üzerine başbakan ve meclis başkanı oldu.
Matthias Sindelar
Matthias Sindelar (10 Şubat 1903, Kozlov, Jihlava - 23 Ocak 1939, Viyana), Avusturyalı futbolcudur. Avusturya futbolunda, 1930'lu yılların önde gelen isimlerinden biriydi. 1934 FIFA Dünya Kupası'nda Avusturya millî futbol takımına kaptanlık yapan Sindelar, futbol kariyerini Austria Wien'de tamamladı.
Kağıt gibi hafifliği ona taraftarların "Kağıt Adam" (Der Papierene) lakabını takmasını sağlasa da, "Futbolun Mozart'ı" lakabıyla da anıldı. Sindelar, 1999'da Uluslararası Futbol Tarihi ve İstatistikleri Federasyonu'nun (IFFHS) yaptığı oylamada, "Avusturya'da Yüzyılın Futbolcusu" seçilmiştir. Erken yaşta ölen futbolcunun ölüm sebebi hâlâ gizemini korumaktadır.
Biyografisi
Çek kökenli olan Matthias Sindelar, Matěj Šindelář adıyla, Moravya bölgesine bağlı Jihlava yakınlarındaki Kozlovo'da (Kozlau) doğdu. Jan Šindelář ile Marie née Švengrová'nın çocuğu olarak doğan Matthias, fakir bir ailenin oğluydu. Babasını I. Dünya Savaşı'nda kaybeden Matthias, hem ev geçindirmeye hem de futbolunu ilerletmeye başladı.
Kulüp takımları kariyeri
Sindelar, 1918'de Hertha Viyana'nın altyapısına girdi. Amatörlükten profesyonelliğe geçişi, 1924'te Austria Wien'e katılmasıyla gerçekleşti. O zamanlar adı Wiener Amateur-SV olan kulübüyle mücadele ettiği ilk 3 sezonda ÖFB-Cup'ı üst üste kazandı. Takımıyla aynı başarıyı 1933, 1935 ve 1936 yıllarında da tekrarladı. Sadece bir lig şampiyonluğu kazanan (1926) Sindelar, 1933 ve 1936'da, Avrupa'da kulüpler düzeyindeki ilk kupa olan Mitropa Kupası'nı kaldırdı. 26 Ağustos 1938'de Hertha Berlin'e Austria Viyana formasıyla son golünü attı.
Sindelar, 1999'da Uluslararası Futbol Tarihi ve İstatistikleri Federasyonu'nun (IFFHS) yaptığı oylamada, "Avusturya'da Yüzyılın Futbolcusu" seçilmiştir.
Millî takım kariyeri
28 Eylül 1926 tarihinde ilk millî maçına Çekoslovakya karşısında çıkan Sindelar, ilk millî golünü bu maçta kaydetti. 1934 FIFA Dünya Kupası'nda çeyrek finalde Macaristan'ı yenene kadar iyi bir performans sergileyen Avusturya, Sindelar'ın sakatlanarak çıkamadığı yarı finalde İtalya'ya, üçüncülük maçında da, Almanya'ya yenilmiştir. 1929'dan 1937'ye kadar çıkığı 43 millî maçta 27 gol kaydeden Sindelar, son golünü, aynı zamanda çıktığı son millî maç olan, 19 Eylül 1937 tarihli İsviçre maçında attı. "Anschluß '' (birleşme) adı altında Nazi Almanyası tarafından yapılan ilhakta Avusturyalı Yahudi görevliler ve oyuncular ülkeden ayrılmış ve birçok kaynağa göre Almanya millî futbol takımına alınmak istenen Sindelar, yaşlı olduğu ve sakatlığı bulunduğu gerekçeleriyle bu teklifleri reddetmiştir. Millî takımdan diğer teklif alan arkadaşları ise, katılmayı kabul etmişlerdi. Sindelar, çevresinde Hitler karşıtı olarak bilinmekteydi.
Ölümü
23 Ocak 1939'da Sindelar, birlikte yaşadığı Camilla Castagnole ile Viyana'daki bir apartman dairesinde ölü olarak bulundu. Resmi açıklamalarda ölüm sebebi olarak karbonmonoksit zehirlenmesi gösterilse de yayılan spekülasyonlar, olaydaki sır perdesinin hâlâ aralanamamasına sebep olmuştur. Kendini şiirlere adayan Avusturyalı yazar Friedrich Torberg, "Auf den Tod eines Fußballers" ("Bir Futbolcunun Ölümü") adlı şiirinde, Sindelar'ın 1938'de Avusturya'nın ilhakında rol oynayan Nazilerce suikaste uğratıldığını ileri sürmektedir. Buna karşılık başka birtakım kaynaklarda ise Sindelar'ın Alman davetini reddetmediği, çünkü zaten hiçbir zaman o takıma davet almadığı yazmaktadır. Bunun nedeni olarak da Sindelar'ın Yahudi olması gösterilmektedir. Bir komşu, Sindelar'ın ölümünden birkaç gün önce blokta arızalı bir baca bildirdi. Bununla birlikte, BBC'de yayınlanan 2000 yapımlı bir belgeselde, Sindelar'ın ömür boyu arkadaşı olan Egon Ulbrich, yerel bir yetkilinin ölümünü kaza olarak kaydetmesi için rüşvet aldığını belirtti.
Anamur
Anamur, Mersin ilinin Antalya sınırında yer alan en batısındaki ilçesi. İsmi, Yunanca "yel değirmeni" sözcüğünden türeyen Anemourion (Ανεμούριον), "rüzgarlı burun" anlamına gelmektedir. Anemurium Antik Kenti, Anamur burnuna çok yakın ve sürekli rüzgâr alan bir noktada kurulmuştur.
Anamur, Türkiye'de bağlı olduğu il merkezine en uzak olan ilçedir.
Tarihçe
Geçmişi antik çağlara uzanan ve sırasıyla Kizuvatlalılar, Hititler, Asurlular ve Persler'in egemenliği altına giren Anamur, MÖ 333'te Büyük İskender’in doğu seferi sırasında Makedonya Krallığı’na bağlanmış, bu dönemden sonra kentin adı "Anemurium" olarak anılmaya başlanılmıştır. Anemurium, antik kaynaklara göre “Rüzgârlı Burun” anlamına gelmektedir. MÖ 1. yüzyılda Roma, sonra Bizans egemenliğine giren Anamur, Bizanslılar zamanında yeniden inşa edilmiştir. Daha sonra sırasıyla Arapların, Bizanslar'ın, Anadolu Selçukluların, yeniden Bizans'ın ve Kilikya Ermeni Krallığı'nın eline geçen Anamur, Selçuklu hükümdarı Alaaddin Keykubat’ın, Ertokuş Bey’i kıyı şehirlerinin alınmasıyla görevlendirmesi sonucu, 1228'de Selçuklu Hanedanı'nın, 1243'te yeniden Kilikya Ermeni Krallığı'nın, daha sonra 1275'te Karamanoğlu Beyliği'nin ve 1471'de Osmanlı İmparatorluğu yönetimine geçmiştir.