cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frigya
Bölgenin sınırları
Phrygia Epiktetos, “ilaveten kazanılmış, ilaveten fethedilmiş Phrygia” anlamına gelir. Phrygia’nın Pergamon krallarınca kurtarılıp kendi ülkelerine katılan kuzeybatı bölümüne denmiştir. Aezanis, Nakoleia, Kotiaeum, Midaeium ve Dorylaeum Phrygia Epiktetos’un başlıca kentleridir. Ayrıca, Mysia’ya ait olduğu kabul edilen Kadoi’yi de Strabon bu kentler arasında göstermiştir. Phrygia Epiktetos içinde yer alan ve Phrygia Paroreia olarak adlandırılan kısımda, Phrygia’nın Pisidia boyunca uzanan parçası ile Amorium dolayındaki kısımları, Eumeneia, Synnada ve Phrygia kentlerinin en büyükleri olan Laodikeia ile Apameia bulunur. Bunlara komşu olarak kasabalar yer alır ve diğer kentler arasında Aphrodisias, Kolossae, Themisonium, Synaos, Metropolis ve Apollonias; bunlardan daha uzakta ise Peltae, Tabai, Eukarpeia ve Lysias kentleri bulunur. Strabon’da şu şekilde geçmektedir: “Phrygia Paroreia doğudan batıya uzanan bir çeşit dağ silsilesine sahiptir, onun eteklerinde her iki tarafta geniş bir ova uzanır ve yakınında kentler vardır; kuzeye doğru, Philomelion ve Pisidia yakınındaki Antiokheia bulunur”.
MS 400 yılından önce, kısa bir süre için, Phrygia Romalılar tarafından iki ile bölünmüş, birine Phrygia Prima (Birinci Phrygia), diğerine Phrygia Secunda (İkinci Phrygia) denmişti. MS 400’den sonra birincisine Pacatiana, ikincisine Saluratis denmiştir. Afyon ili güney yarımını, Denizli ili kuzey yarımını içeren bölüme “Phrygia Pacatiana” adı verilmiştir. Geriye kalan bölüme “Phrygia Salutaris” deniyordu. Burası Afyon ilinin kuzey yarısı ile Kütahya ilinin yakın çevresini içeriyordu.
Toplumsal ve ekonomik yaşam
Frig Devleti bir kral tarafından yönetiliyordu. Ama topraklarının rahiplerin denetiminde olduğu sanılır. Eski Yunan belgelerine göre Frigler tarım ve hayvancılıkla uğraşıyordu. Bu belgelerde Friglerin büyük sürüler beslemeleri, özellikle at yetiştirmeleri, bağ ve bahçelerinin verimliliği övgüyle anlatılır. Çöken Hitit Devleti'nin kentlerine yerleşen Frigler bugünkü Ankara, Eskişehir, Afyonkarahisar, Kütahya, Çorum ve Yozgat'ı içine alan topraklarda yaşadılar. Anadolu'da bir karayolu ağı kurarak doğudaki Asur ve Luvi devletleri, Ege kıyılarındaki Ege uygarlıkları ile ticaret ilişkilerine girdiler.
Frig sanatı ve kültürü
Eskiçağ yerleşmeleri Midas, Ayazini, Aslantaş, Yazılıkaya, Gordion, Pazarlı, Alişar Höyüğü, Alacahöyük ve Boğazköy'de Friglerle ilgili kalıntılar bulunmuştur. Bu eski Hitit yerleşkelerinde yaşayan Frigler, Hitit uygarlığından etkilendiler ve kendileri de güçlü bir uygarlık yarattılar. Frig sanatı, Hititlerin yanı sıra Urartu, Asur ve Eski Ege uygarlıkları sanatının da izlerini taşır. Frigler, kaya anıtları çeşitli insan ve hayvan motifleriyle bezediler. Tanrıça Kibele için yaptıkları tapınakların duvarlarını, pişmiş topraktan levhalarla süslediler. Frig mimarisinin ve mühendisliğinin en önemli ürünü MÖ 8.yüzyılda inşa edilmiş olan başkent Gordion’daki kaledir. Kale, MÖ 4. yüzyıla kadar ayakta kalmıştır. Kalenin anıtsal bir kale kapısı vardı. Kalenin içinde ise megaron denilen dikdörtgen yapılar ve krallık sarayı bulunuyordu. Yapıların içinde çakıl taşı mozaik döşemeleri vardı. Frigler bu bezemeci döşeme yönteminin mucididirler. Maden ve ağaç işlemeciliğinde de gelişmişlerdi. Kazılarda makara kulplu bronz tabaklar, kazanlar, altın, gümüş ve bronz yaylı çengelli iğneler, değerli madenlerden giysi kemerleri, tokalar ve zengin bezemeli dokuma ürünleri, ahşaptan ve seramikten hayvan heykelcikleri ve geometrik desenlerle süslü ev eşyaları bulunmuştur. Özellikle çengelli iğne (fibula) yapımında kullandıkları teknolojinin o döneme göre çok ileri olduğu görülür. Frigler dokumacılıkta çok ustaydılar. Günümüzde Anadolu kilimlerindeki ve diğer Türk devletlerindeki binlerce yıllık motiflerin, Frig Motifleri'nde de var olmasının nedeni, hâlen çözülememiştir. Friglerin müzik alanında da ileri oldukları ve birçok müzik aleti geliştirdikleri bilinmektedir.
Frig kültürünün en önemli özelliği ise tümülüslerdir. Bunlar, MÖ 8. yüzyıl ile MÖ 6.yüzyılın ilk yarısı arasında yapılmış yapay mezarlardır. Sayıları yüz civarındadır. Friglerden önce bu yapılar Anadolu’da görülmemiştir. Büyük olasılıkla Frigler Avrupa’daki ölü gömme geleneklerini Frigya'ya yerleşince de devam ettirdiler. Tümülüslerin içindeki oda mezar, ana zemin üzerine inşa edilmiştir.
Friglere ait yazılı belgeler, MÖ 8. yüzyıl ile MÖ 4. yüzyıl arasındaki dönemden kalmadır. Bugüne kadar ele geçen yazılı metinler sayısı az ve içeriği de kısa olduğu için tam olarak çözülememiştir. Ancak Frigler Hint-Avrupa kökenli bir dil konuşmuşlardır.
Frig Vadisi
Günümüzde Eskişehir, Kütahya ve Afyon il sınırları içerisinde kalan bölgeye yayılmış olan ve Frigya medeniyetinden izler taşıyan tarihi kalıntıları ve antik eserleri bünyesinde barındıran bölgeye Frig Vadileri denir.
Frig Vadisi 2’nci Kapadokya olarak tanınmakta olup, çok önemli kiliseler, kral mezarları bulunmaktadır. Vadide bulunan Frigler döneminden beri önemli bir yerleşim yeri olarak kullanıldığı bilinen Ayazini köyünde ise, arazinin elverişli olması nedeniyle oyularak yapılmış Roma ve Bizans dönemlerine ait aile ve tek kişilik kaya mezar odaları, Bizans dönemine ait kiliseler ve kaya yerleşimleri ve kaya kütlesinin oyularak yerleşime dönüştürüldüğü içinde sarnıç bulunan Avdalaz Kalesi bulunmaktadır.
Yürüyüş yolu rotalar ve önemli yerler
FRİGKÜM tarafından vadiyi içerisine alan bir Frig vadisi gezi rotası hazırlanmıştır.
Dami Im
Dami Im (Korece:, d. 17 Ekim 1988), Avustralyalı-Koreli şarkıcı ve şarkı yazarı.
Güney Kore'de doğmuş, 9 yaşındayken ailesi Avustralya'ya taşınmıştır. Kariyerine Kore'de Gospel şarkıcısı olarak başlamış ve ilk stüdyo albümü Dream 'i 2010 yılında yayınlamıştır. Üç yıl sonra, Im The X Factor Australia yarışmasının beşinci sezonunu kazanmış ve Sony Music Australia şirketiyle anlaşma imzalamıştır.
Dami, Stockholm'de yapılmış olan 2016 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Avustralya'yı temsil etti ve 511 puanla ikinci oldu.
Kişisel yaşamı
Bir Hristiyan olan Dami, Güney Kore Askeri personeli Noah Kim ile tanışmış, Eylül 2012'de Seul, Güney Kore'de evlenmiştir. Dami ve eşi Logan City'de yaşamaktadır. Ekim 2013'te, başkan Pam Parker tarafından Logan City şehrinin kültür elçisi seçilmiştir. Dami'ye 4 Aralık 2013 tarihinde yapılan törende şehrin anahtarı verilmiştir.
Philip Jones
Philip Jones, Phil Jones veya Phill Jones ile aşağıdakiler kastedilmiş olabilir:
2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Almanya
Almanya, Rusya'nın başkenti Moskova'da düzenlenen 2009 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmıştır. Almanya'nın şarkısı Norddeutscher Rundfunk (NDR) tarafından yapılan bir iç seçimle belli olmuştur. "Miss Kiss Kiss Bang" şarkısıyla Alex Swings Oscar Sings grubu Eurovision'da Almanya'yı temsil etmeye hak kazanmıştır.
Eurovision'da
Almanya "Büyük Dörtlü"den biri olduğu için doğrudan finalde yarışmıştır. Yarı finalde yarışacakların belli olduğu çekilişe göre birinci yarı finalde oy kullanmıştır. Finalde yarışan Almanya, Danimarka'dan sonra ve Türkiye'den önce 17. sırada sahneye çıkmıştır. Gecenin sonunda 35 puan alarak 20 olmuştur.
Güvenlik, Narman
Güvenlik, Erzurum ilinin Narman ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Güvenlik köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Korenis ve Kornis olarak geçer. 1835 tarihli nüfus defterinde ise adı Goronis biçiminde yazılmıştır. Korenis adı 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde sehven Koretis (قەرەتیس) biçiminde kaydedilmiştir.
Goronis veya Korenis, Orta Çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Mamirvan sancağında yer alıyordu. Bu tarihte köyde 12 hanede 39 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 78 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Korenis, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Pitkir nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Korniş" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 469 kişiden oluşuyordu. Goronis veya Korenis Türkçe olmadığı işin köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Güvenlik olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Güvenlik köyünde 474 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 118 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 114 km, Narman ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.
Caesonia
Milonia Caesonia (d. 6 - ö. 41), Roma İmparatoriçesi, İmparator Caligula'nın dördüncü karısı ve oldukça ünlü eski bir fahişe.
NGC 4093
NGC 4093, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir eliptik galaksidir. Gökyüzünde Berenis'in Saçı takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunur. Alman astronom Heinrich d'Arrest tarafından 1864 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Caesonia
Mütevazı bir kökenden Roma İmparatoru Caligula'nın dördüncü ve son eşliğine kadar yükselmiştir. Bir fahişe olan Vistilia'nın kızıdır ve babasının kim olduğu bilinmez. Küçük üvey kardeşi Roma konsül'ü ve General Gnaeus Domitius Corbulo'dur. İleride Roma imparatoru Domitian ile evlenenip imparatoriçe olacak olan Domitia Longina yeğenidir.
Karacaviran, Çermik
Karacaviran, Diyarbakır ilinin Çermik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Caesonia
İmparator Caligula ile hayatı
Caligula, söylendiğine göre çok güzel olmayan ve üstelik ilk evliliğinden üç kızı olan Caesonia'yı gerçekten sevmişti. Anlaşıldığı kadarıyla Caesonia, imparatorun dikkatini çoğu zaman olduğu gibi onun ünlü genelevinde ya da hem imparator olmadan hem de olduktan sonra sık sık verdiği müsrif partilerden birinde çekmiş olmalıdır. 37 yılı sonlarında imparator olduğu zaman, Caligula onu saraya aldırdı. Kendisine uygun üç asil Romalı kadınla birbiri ardına yaptığı ve her biri bir yıldan az süren evliliklerin ardından Caligula sonunda gözdesi Caesonia'ya kendisine bir çocuk vermesi karşılığında Augusta unvanı vermeye karar verdi.
Karacaviran, Çermik
Coğrafya
Diyarbakır il merkezine 116 km, Çermik ilçesine 23 km uzaklıktadır.
Caesonia
İmparator Caligula ile hayatı
Suetonius söylediğine göre, Caligula'nın teşvikiyle Caesonia elbiselerini çıkartır ve birliklerin önünde kendisini çıplak olarak teşhir eder ve arkadaş seçerdi. Bazı kaynakların iddiasına göre ise kızları Julia Drusilla (halası ve Caligula'nın en sevdiği kız kardeşi adını almıştır) düğün günlerinde doğmuştur.
İlmenit
İlmenit, kimyasal formülü FeTiO3 olan titanyum-demir oksit minerali. Trigonal sistemde kristalleşir. Magmanın ilk kristalleşme evresinde oluşmaktadır. Ancak olivinle birlikte bulunmaktan ziyade piroksenitlerin içinde maden yatağı oluştururlar. Birçok magmatik ve metamorfik kayaçta aksesuar minerali olarak bulunan ilmenit; gabro, norit ve anortozitlerin içinde damarlar hâlinde gözlenir. Metamorfik kayaçlardan bilhassa granülit fasiyesinde oluşmuş ortognayslarda bol miktarda yer alırlar. İlmenit, alterasyona karşı dayanıklı olduğu için sahil plaserlerinde de konsantre olabilir. Bunun örneklerine Florida, Hindistan ve Yeni Zelanda'nın Güney Adası'nın batı sahillerinde sık rastlanır. Özellikle, Yeni Zelanda'dakilerde ortalama ilmenit tenörü % 5,5'tir. Québec'teki (Kanada) Allard Lake yatakları ve Norveç'teki Telnes yatakları ilmenit minerali içeren önemli yataklar olup Allard Lake yatakları 125 milyon ton, Tellnes'teki yataklar da 300 milyon ton ilmenit içerir.
Caesonia
İmparator Caligula ile hayatı
Roma, avam tabakasından olan ve böyle bir geçmişe sahip yeni kraliçeleri karşında dehşete düşmüştü ancak Caesonia göründüğü kadarıyla pratikliği, sarsılmaz doğası, cesareti ve gittikçe kötüleşen tuhaflıklarına rağmen deli kocasına olan sadakâti ile mutlak bir saygı derecesi kazanmıştı. Anlaşıldığı kadarıyla, kocası üzerinde yavaş yavaş etkisini arttırmış ve onun resmi olmayan akıl hocası olmuştu.
İlmenit
Kullanım alanları
Hafif, darbelere karşı dayanıklı ve ısıya karşı düşük hassasiyeti nedeniyle çeşitli metal alaşımlarında aranan en önemli elementlerden biri titandır. Bunun da en önemli kaynağı ilmenit mineralidir. Titanyum, özel boya ve cam imalat endüstrilerinin de vazgeçilmez hammaddeleri arasındadır.
Caesonia
Caligula'nın ölümü, Caesonia'nın düşüşü
Suetonius'a göre Caesonia, Roma halkında büyüyen öfkenin ilk işaretlerini görmüş ve onu adalet ve tolerans yönünde teşvik ederek tehlikeli eğilimlerini durdurmayı denemişti. Ancak aldığı tedbirlere rağmen korkuları, 41 yılında Caligula'nın özel bir tiyatro gösterisi hakkında genç aktörlere öğüt verdiği sırada öldürülmesiyle gerçek oldu.
Bunu takip eden karışıklıkta, sarayı hemen ele geçiren ve tüm imparatorluk ailesini temizlemeye niyetli suikastçiler, Caligula'nın ölümünden yaklaşık bir saat sonra Caesonia ve henüz üç yaşındaki kızını da öldürdüler. Suetonius'a göre katilinin adını bir karışıklığı mahal vermemek için söyleyerek cesur biçimde ölmüştü. Genç Drusilla, görünüşe göre babasından miras kalan şiddete olan eğilimi nedeniyle, çığlık atarak ve ısırarak annesinin katiline saldırmış ve bu sırada başı duvara çarparak ölmüştü.
Kamışözü, Narman
Kamışözü, Erzurum ilinin Narman ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Kamışözü köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Buldaçor veya Buldaçur olarak geçer. Nitekim köyün adı 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Buldaçor / Beldaçor (بلدەچور) biçiminde kaydedilmiştir. Bu adın Bldazor veya Bldasor'dan değişime uğradığı tahmin edilmektedir.
Buldaçor, Orta Çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir.
Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Mamirvan sancağında yer alıyordu. Bu tarihte köyde 16 hanede 63 Müslüman erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam Müslüman nüfusunun yaklaşık 126 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Buldaçor'da ayrıca 5 hanede 13 Gregoryen Ermeni erkek tespit edilmiştir. Toplam Ermeni nüfusunun da yaklaşık 26 kişiden oluştuğu söylenebilir.
Buldaçor, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Narman nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Bildeçor" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 231 kişiden oluşuyordu. Buldaçor veya Bildeçor Türkçe olmadığı işin köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kamışözü olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Kamışözü köyünde 425 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 25 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum iline 102 km, Narman ilçesine 6 km uzaklıktadır.
Centro Sperimentale
Centro Sperimentale İtalya Sinema Okulu 1935'te İtalya'nın Roma şehrinde otoritenin gücünün sinemaya yansıtmak maksadıyla Benito Mussolini tarafından kurdurulmuştur. Her ne kadar mevcut ideolojiyi empoze etmek adına çalışmalar beklense de ilerleyen zamanlarda sistemi ve Mussolini'yı irdeleyen düşünceler dillendirilmiştir.
El incesi cevizi
Bağlanışı
Bir nesne ya da parmaklar/el/boşluk çevresine ip istenilen sayıda gevşekçe döndürülür.
İkinci etapta ipin ucu ayni sayıda ama bu kez ilk sargılara dik ve onların dışına sarılır.
Üçüncü etapta uç, ilk her iki sargıya dik, dıştaki sargıların dışından, içteki sargıların içinden, sepet örgüsü biçiminde ve gene ilk ikisi ile aynı sayıda sarılır.
El incesi cevizinin İp atma cevizi ile akrabalığı üçüncü etapta atılan sarmalların yerine sadece ucun sıkıştırılır olmasındandır. İlk etaptaki sarmallar da bir ya da bir buçuk olurlar; Ağırlık daha çok ikinci etaptaki sarmallardadır. Çift dirsekli ağırca ip atma cevizinde sarmallar geri sarılıp uç ip bedeni tarafındaki dirsekten, en basit ve daha hafif ip atma cevizinde ise sormallar ileri sarılıp uç ip bedeninden uzaktaki tek dirsekten geçirilerek sıkıştırılır.
El incesi cevizi yassı da bağlanabilir. Her bir diğer ikisinin içinden geçen (Odin veya savaşta şehit düşenleri temsil eden İskandinav sembolü valknut gibi, veya italyan aristokrat Borromeo ailesinin armasında görüldüğü gibi) üç yönde oluşan sargılar sepet örgüsü gibi ortadaki boşluğu her yandan çevrelerler. Bunları sarmak için her üç halka serisini de dıştan içe doğru sarmak, ikinci seriyi ilkinin üzerine az yan koymak, üçüncüsünü ilk ikisini sepet gibi örecek sekilde sarmak, ipin ucunu en ortada oluşan üçgen delikten çıkartmak gerekir. Sıkıştırmadan önce bu boşluğa ya ağır bir nesne (daha kolay savurabilmek için), veya sudan hafif ve su geçirmez bir nesne (suya batmaması için), ya da bir kıymetli taş (gizlemek için), ya da yumuşak bir nesne (acıtmaması için) koyulabilir. Gizlenen şey delikliyse ip bedeni nesne ortasındaki delikten, değilse, ucun çıktığı üçgen orta delik veya yakınından geçmelidir. En son, düğüm birkaç etapta ve düzenli bir şekilde sıkıştırılır.
What Goes Around... Comes Around
"What Goes Around.../...Comes Around", Amerikalı pop şarkıcısı Justin Timberlake'in ikinci stüdyo albümü FutureSex/LoveSounds için Timberlake, Timbaland ve Danja tarafından yazılan şarkıdır.
Parça, 2007 başında albümün üçüncü teklisi olarak piyasaya çıkmıştır. Şarkı, Timberlake'in Billboard Hot 100 listesindeki üçüncü bir numaralı şarkısıdır. Şarkının videoklibinde "gerçek" sanatçılar rol almıştır ve klip, kısa film olarak kabul edilmektedir. "What Goes Around.../...Comes Around", ABD'de multi-platin plak kazanmıştır.
Şarkı, eleştirmenlerden olumlu tepkiler almıştır. Ayrıca 2008 Grammy Ödülleri'nde şarkı, "Yılın Kaydı" ödülüne aday gösterilmiş ve "En İyi Erkek Vokal Pop Performansı" dalında ödül kazanmıştır.
"What Goes Around.../...Comes Around", Rolling Stone 'un hazırladığı "2007'nin En İyi 100 Şarkısı" listesinde 24 numara olmuştur.
Liste başarıları
"What Goes Around.../...Comes Around", CD tekli olarak piyasaya çıkmasından sonra, 23 Aralık 2006 tarihinde Billboard Hot 100 listesine 64 numaradan girmiştir. 24 Şubat 2007'de 8 numaradayken, sonraki hafta zirveye ulaşmıştır. Böylece "What Goes Around.../...Comes Around", Justin Timberlake'in FutureSex/LoveSounds albümünden Billboard Hot 100'deki üçüncü bir numara şarkısı olmuştur. Şarkı, listede 25 hafta kalmıştır. "What Goes Around.../...Comes Around", RIAA'dan 7 Temmuz 2007'de platin plak kazanmıştır.
"What Goes Around.../...Comes Around", Birleşik Krallık listesine 29 Ocak 2007 tarihinde 59 numaradan giriş yapmıştır. Yüksek dijital yükleme satışlarıyla şarkı, listede 11 numaraya 26 Şubat 2007'de çıkmıştır. "What Goes Around.../...Comes Around", 12 Mart'ta, listede 4 numaraya ulaşmış ve Timberlake'in Birleşik Krallık'taki ilk beşe giren altıncı şarkısı olmuştur. Şarkı, listede 22 hafta kalmıştır. Şarkı; Almanya, Avusturya, Belçika, Bulgaristan, Danimarka, Finlandiya, Fransa, İrlanda, İsveç, İsviçre Norveç ve Portekiz listelerine ilk beşten girmiştir. Şarkı, Avustralya listesine 26 Mart 2007'de 3 numaradan girmiş ve listeye "en yüksek giriş" sertifikası almıştır. Şarkı, listede 22 hafta kalmıştır. "What Goes Around.../...Comes Around", Avustralya'da 30,000 kopya satarak iki kat platin plak kazanmıştır. Yeni Zelanda listesinde 9 Nisan 2007'de 3 numaraya ulaşmış ve listede 16 hafta kalmıştır. Ayrıca Yeni Zelanda'da altın plak kazanmıştır.
"What Goes Around.../...Comes Around", United World Chart'ta toplam yedi hafta iki numarada kalmıştır. Şarkı, tüm dünyada 5,163,000 adetlik kopya satışına ulaşarak 2007 yılında dünya en çok satan sekizinci teklisi unvanına sahip olmuştur.
Video
Şarkının videoklibi bir kısa film olarak hazırlanmıştır. Videoklip, Nirvana'nın 1991 çıkışlı şarkısı "Smells Like Teen Spirit"in de yönetmeni olan Samuel Bayer tarafından çekilmiştir. Videoklipteki diyaloglar, Timberlake'in de başrolünde oynadığı Alpha Dog filminin de yazarı ve yönetmeni olan Nick Cassavetes tarafından yazılmıştır. Timberlake ve Bayer, videoda Scarlett Johansson ve daha başka "gerçek" oyuncuların rol almasına karar vermiştir. Video, Los Angeles'ta üç günde çekilmiştir. Klipte Johansson 1967 Chevrolet Corvette C2 Sting Ray kullanırken Timberlake onu Porsche Carrera GT'si ile takip eder.
"What Goes Around.../...Comes Around" videosunun premieri iTunes'ta 9 Şubat 2007'de gerçekleştirilmiştir. Video, MTV'deki Total Request Live listesine 13 Şubat 2007'de 9 numaradan giriş yapmıştır. Video, 7 Mayıs'ta 7 numaraya ulaşmıştır. Kanada'da MuchMusic Top 30 listesine 26 Ocak 2007 tarihinde 22 numaradan girmiştir. 27 Nisan'da listenin zirvesine ulaşan video, toplam yedi hafta listede kalmıştır. Video, büyük bir satış başarısı yakalamıştır. Dört günde 50,000 kez indirilmiştir ve iTunes'ta "en hızlı satan" video unvanına sahip olmuştur.
Eylül 2007'de bu videoklip, MTV Video Müzik Ödülleri'nde "En İyi Yönetmenlik" dalında ödülü kazanmıştır. Aynı zamanda "Yılın Videosu" ödülüne de aday gösterilmiş, fakat Rihanna'nın "Umbrella" videosu ödülün sahibi olmuştur.
Patience (Guns N' Roses şarkısı)
"Patience" Amerikalı hard rock grubu olan Guns N' Roses tarafından çıkarılmış bir power ballad'dır. Şarkı 1989'da çıkan GN'R Lies albümünde tekli olarak yayınlandı. Billboard Hot 100 listesinde 4 numaraya çıktı. Şarkı üç akustik gitar ile çalınmakta ve şarkı sadece bir kere kayda alındı. Şarkının sözleri ve müziği Izzy Stradlin tarafından yazılmıştır.
Parçanın konusu genel olarak Erin Everly ve Axl Rose arasındaki zorlu ilişki hakkında olabilir, ancak kimse bunu doğrulamadı. Grubun bass gitaristi Duff McKagan'a göre "Axl harika şarkı sözleriyle bize geldi. Ortada bunu gerektiren bir şey olmadığı takdirde. Bu sözlerde şarkının melodisine konu oldu tabii". Aynı zamanda grubun başka görüşlerine göre Izzy bu şarkıyı eski sevgilisi Angela Nicoletti McCoy hakkında yazmış, fakat sadece genel olarak başarısız ilişkiler hakkında da yazılmış olabilir.
Klipte, grup üyeleri bir otelde görünürler. Her grup üyesinin oteldeki halleri zaman zaman gösterilir. Klipte, Slash odasında yatağında yatarken yılanıyla beraber oynarken çekilmiştir. Slash'in odasında birçok kız gelip geçer. Steven Adler ise bir koltukta iki kız konuşurken görülür. Duff McKagan bekleme alanında sigara içer. Izzy Stradlin'nin otelde görüntüsü yoktur bunun nedeni Izzy hiçbir zaman grup üyeleri ile beraber tura çıkmamıştır, genel olarak yalnız başına kendi arabasıyla konserlere gider. Axl Rose ise klipte odasında tek başına, televizyonda eski Guns N' Roses görüntülerini izlerken görülür. Bunun haricinde klipte, şarkının kayıt aşamaları gösterilir.
Klip, Nigel Dick tarafından yönetilmiştir. Steven Adler'ın Guns N' Roses kliplerinde görüldüğü son kliptir (Şarkının yapımında yer almamış olsa bile). Klip The Ambassador Otelinde çekilmiştir. Orası Bobby Kennedy'nin 1968'de öldürüldüğü yerdir ve bu özelliği sayesinde ünlü olmuştur.
Canlı Coverlar
(İki gruptada toplam 12 akustik gitar vardı)
Gökçebey
Gökçebey, Zonguldak ilinin bir ilçesidir.
1845 yılına kadar, Tefen adıyla Bolu Sancağına bağlı 4 divandan (nahiye) oluşan bir kaza olan Gökçebey, bu kimliğini Cumhuriyetin kuruluşuna kadar korumuştur. Cumhuriyet döneminde nahiye yapılan Tefen'e, 1963 yılında Gökçebey adı verilmiş ve 29 Şubat 1972 tarihinde Gökçebey'de belediye teşkilatı kurulmuştur. Devrek ilçesine bağlı Gökçebey beldesi 3644 sayılı kanunla 1990 yılında ilçe statüsüne getirilmiştir.
Yüzölçümü 15.153 ha. olan ilçenin %60'ı ormanlarla kaplıdır. Denizden yüksekliği 51 metre olan Gökçebey ilçesi, yüksekliği 906-1179 metre arasında değişen sekiz tepeyle çevrilidir. Filyos Irmağı ilçenin kenarından geçer ve Filyos beldesinden Karadeniz'e dökülür. Karadeniz ikliminin egemen olan ilçede yazları ve kışları ılık geçer. İlçe merkezinde Camlı Köşk, Belediye Aile Çay Bahçesi ve Parkı, Atatürk Parkı ve Çay Bahçesi adlarında çocuk parkı ve kafeterya alanları vardır. Kabalaklı, Pamukdüzü, Kertili (Çamlık) mesire yerleri, Karanlık Dere, Kurtdamı ve Sarıgöl Ormanları av turizmine son derece elverişli yerlerdir.
İlçeye bağlı 1 belde 19 köy ve 10 mahalle vardır. Gökçebey nüfusu 2020 yılına göre 20.996'dır. Nüfusu 10.421 erkek ve 10.575 kadın oluşturmaktadır.
Nüfus
2021 yılı nüfus sayımı itibarıyla Zonguldak ilinin nüfus bakımından en küçük ilçesidir. İlçenin toplam nüfusu 20.839 olup bunun 8.303'ü kentte bulunmaktadır.
São Tomé ve Príncipe
São Tomé ve Príncipe ya da resmî adıyla São Tomé ve Príncipe Demokratik Cumhuriyeti, Afrika kıtasının batı kıyısında Gine Körfezi açıklarında yer alan bir ada ülkesidir. São Tomé ve Príncipe adaları ada ülkesini oluşturmaktadır. Ülkenin ada ülkesi olması nedeniyle sınır komşusu bulunmamakta olup, Ekvator Ginesi ile Gabon'un açıklarında yer almaktadır ve Gabon'un kuzeybatı kıyıları 250 km uzaklıktadır. Ülkenin başkenti São Tomé'dir.
Ülke ismi
Ülkenin ismi Portekizceden gelmektedir ve Aziz Thomas ve Prens Adaları anlamına gelmektedir. Ülkenin ana adasını oluşturan São Tomé adasının keşfi Aziz Thomas kutlamalarının yapıldığı 21 Aralık 1471 yılında gerçekleştirildiği için bu isim bu adaya verilmiştir. Ada ülkesini oluşturan diğer ada olan Príncipe Adası, 17 Ocak 1472 tarihinde keşfedildikten sonra São Antão adını almış, bu isim daha sonra 1502 yılında Prens Adası olarak değiştirilmiş ve adanın yeni adı Príncipe olmuştur.
Coğrafya
Ülkenin kara sınırı bulunmamakta olup, sahip olduğu adaların toplam sahil uzunluğu 209 km'dir. São Tomé ve Príncipe, Seyşeller'den sonra Afrika kıtasının en küçük ikinci ülkesi konumundadır. Ülkeyi oluşturan iki adet ada, Ekvator Ginesi'ne ait olan Bioko ve Annobón adaları arasında yer almaktadır. Her iki ada arasındaki mesafe 150 km'dir.
Ülkenin ana adası konumunda olan São Tomé adası her iki ada içerisindeki en dağlık olan adadır. Bu adanın 48 km uzunluğu, 32 km de eni bulunmaktadır ve 859 km² bir yüzölçümüne sahiptir. Adanın ve aynı zamanda ülkenin de en yüksek noktası 2.024 m ile Pico de São Tomé Dağı'dır. Adalar ülkesinin diğer adası olan Príncipe adası ise 20 km uzunluğa ve 10 km ene sahiptir, adanın toplam yüzölçümü 136 km²'dir. Bu adanın en yüksek noktası ise 927 m ile Pico de Príncipe Dağı'dır.
São Tomé adasının en güney ucu, Ekvator çizgisinin sadece iki km uzağında yer almakta olup, bu adaya bağlı küçük bir ada olan Rólas adası Ekvator çizgisinin üzerinde yer almaktadır.
Her iki ada da volkanik fay hattı olan Kamerun hattının bir parçası konumundadır.
İklim
São Tomé ve Príncipe genelinde sıcak ve nemli tropikal iklim hakimdir. Ada genelinde kurak döneminin yanı sıra sağanak yağmurların yağdığı yağmur sezonları yaşanmaktadır. Yağmur sezonu genel itibarıyla ekim ile mayıs ayları arasında görülmektedir. Ülkede hava sıcaklıkları yıl içerisinde büyük değişiklikler göstermemekte olup, yıllık ortalama sıcaklık değerleri kıyı kesimlerinde 28 °C, iç kesimlerde ise 20 °C seviyesindedir. Yıllık ortalama yağış değerleri ülkenin kuzey kesimlerindeki alçak yaylalarda 1.000 mm ile güneybatıda yer alan dağlık alanlardaki 5.000 mm arasında değişkenlik göstermektedir.
Bitki örtüsü ve yaban hayat
Ülke genelinde 895 farklı ve bu adaya özel bitki bulunmaktadır. Bu bitkilerin 95 tanesi sadece São Tomé adasında bulunurken, 37 tanesi de sadece Príncipe adasında bulunabilmektedir. Begonya, calvoa, orchidaceae ve rubiaceae familyasına ait bitkiler ülke genelinde bulunabilmektedir. Ada genelinde eğrelti otu da sık miktarda gözlemlenebilmektedir.
Ada genelinde yaban hayat belli türler ile sınırlı olup, bu adaya özgü memeli hayvanlardan biri de São Tomé kır faresidir. Bunun haricinde birçok kuşa ev sahipliği yapan ülke dünyanın en küçük aynak türü olan Bostrychia bocagei ya da bir diğer adı ile São Tomé aynak kuşu da bu ülkede yaşamaktadır.
Nüfus
São Tomé ve Príncipe'de son olarak 2012 yılında gerçekleştirilen resmi sayım sonuçlarına göre 178.739 nüfus tespit edilmiştir. Bu güncel olarak son resmî sayım konumunda olup, 2022 tahmini sayım sonuçlarına göre 217,164 nüfus belirlenmiştir. Ülke nüfusunun büyük çoğunluğu başkent São Tomé'de yaşamaktadır.
São Tomé ve Príncipe genç bir nüfusa sahip olup, 2020 tahmini verilerine göre nüfusun %61,36'sı 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %2,87'si 65 yaş ve üzerindedir.
0-14 yaş: %39.77 (erkek 42,690/kadın 41,277) 15-24 yaş: %21.59 (erkek 23,088/kadın 22,487) 25-54 yaş: %31.61 (erkek 32,900/kadın 33,834) 55-64 yaş: %4.17 (erkek 4,095/kadın 4,700) 65 yaş ve üzeri: %2.87 (erkek 2,631/kadın 3,420)
Narashino
Narashino ( Narashino-shi), Japonya'nın Chiba prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir, prefektörlüğün kuzeydoğusunda, Shimōsa Platosu ve Tokyo Körfezi'nden alınan toprak dolgusu üzerinde yer almaktadır. Yüzölçümü 20.97 km² olan şehrin nüfusu 1 Aralık 2015 tarihi itibarı ile 170,331'dir.
Narashino, 1 Ağustos 1954 tarihinde Tsudanuma şehri ile Makuhari kasabasının yarım bir parçasının birleşmesiyle kurulmuştur. Şehir, bölgesel bir ticaret merkezi ve Chiba ile Tokyo arasında bir banliyö kentidir. Şehre JR East'in Sōbu Ana ve Keiyō, Keisei Electric Railway'in Keisei Ana ve Chiba hatları ile Shin-Keisei Electric Railway hizmet vermektedir.
São Tomé ve Príncipe
Etnik gruplar
São Tomé ve Príncipe'de yaşayan gruplar içerisinde ülkenin yerel halkı ile özellikle Portekizliler'in dahil olduğu beyaz Avrupalıların bir araya gelmesi ile ortaya çıkan gruptur. Mestiço olarak adlandırılan melez grubun haricinde Angolares, Forros, Serviçais, Tongas olarak adlandırılan gruplar da ülke de yaşamaktadır. Bu grupların haricinde çoğunluğunu Portekizliler'in oluşturduğu Avrupalı ile birçoğunu Çinliler ile Makaulular'ın oluşturduğu Asyalı da ülkede yaşamaktadır.
Dil
Ülkenin resmi dili Portekizcedir ve bu dil nüfusun %98,4 tarafından kullanılmaktadır. Resmi dilin haricinde ülke genelinde karma dil de kullanılmaktadır. Portekizce ile Bantu dil ailesine mensup dillerin karışımı ile ortaya çıkan kreol dilleri de belli bir kesim tarafından kullanılmaktadır.
São Tomé ve Príncipe, Portekizcenin resmi dil olarak kullanıldığı en küçük ülke konumundadır.
Din
São Tomé ve Príncipe genelinde hakim olan din Hristiyan dinidir. Buna göre nüfusun %55,7'si Hristiyan inancına göre yaşamını sürdürmektedir. Bu oranın neredeyse tamamını katolik mezhebine mensup Hristiyanlar oluşturmaktadır. Bunun haricinde %4,1'lik bir kesim de adventist inancına göre yaşamaktadır. Nüfusun geri kalan kısmı ise farklı dinlere göre yaşamını sürdürmektedir.
Sağlık
Ülkede temiz su kaynaklarına ulaşabilen nüfusun oranı genel Afrika ortalamasına göre çok yüksek düzeyde olup, nüfusun neredeyse tamamı temiz su kaynaklarına ulaşabilmektedir. 2012 tahmini verilerine göre nüfusun %97'si temiz kaynaklardan su temin edebilmektedir. Tam teçhizatlı sağlık hizmetlerinden yararlanma oranının düşük olduğu ülkede, nüfusun %34,4'ü bu yönde bir hizmet alabilirken, %65,6'sı ilkel şartlarda sağlık hizmeti alabilmektedir. Ülke içerisinde ishal, hepatit, tifo, sıtma, kuduz ve humma çok sık görülen hastalıklar arasındadır. AIDS, Afrika kıtasının genelinin aksine çok düşük oranda görülmekte olup, bu oran 2013 tahmini verilerine göre %0,64 düzeyindedir.
Eğitim
Ülke genelinde 15 yaş ve üzerinde okuma yazma bilenlerin oranı 2015 verilerine göre %74,9 düzeyindedir. Bu oran erkeklerde %99,1 iken, kadınlarda %98,8 seviyesindedir. São Tomé ve Príncipe genelinde dört yıllık ilkokul eğitimi zorunlu olup, kız ve erkek çocukların okula gitme ortalaması 11 yıl düzeyinde tahmin edilmektedir. Ülkede 2001 yılından bu yana öğrencilerin okula gitme oranları ile ilgili sağlıklı bir veri bulunmamaktadır. Ülke genelinde mevcut olan dersliklerin, eğitim malzemelerinin yetersizliği ile öğretmenlerin düşük maaş nedeniyle yaşadığı sorunlar nedeniyle çocukların okula gönderilmesi konusunda toplumsal destek pek bulunamamaktadır. Hükûmetlerin finansal destek sağlayamadığı eğitim alanındaki faaliyetler, dış finansal desteğin sağlanmasına bağlı bir konumda yürütülmektedir.
Ülke genelinde 5-14 yaş aralığında bulunan çocukların 2006 verilerine göre %8'i çocuk işçi olarak kullanılmaktadır.
Tarih
Ada ülkesinin koloni öncesine ait bir tarihi bilinmediği için bulunmamaktadır. Adaya ilk gelen Portekizli kaptan ve kâşif João de Santarém ayak bastığında adada herhangi bir yaşam bulunmamaktaydı.
Keşif ve kolonileşme (1471-1850)
João de Santarém yetkiyi Portekiz kralı V. Alfons'dan alan iş adamı Fernão Gomes adına Afrika kıyılarında masrafları kendisi tarafından karşılanmak üzere keşife çıkmış ve bunun sonucunda 21 Aralık 1471 tarihinde São Tomé adasına ayak basarak, adaya Portekiz adına el koymuştur. Adayı keşfettiği gün Aziz Thomas kutlamalarının olması nedeniyle adaya São Tomé adını veren Santarém, bu olaydan yaklaşık bir ay sonra da ada ülkesinin diğer adası olan Príncipe adasını da ilk Avrupalı olarak keşfederek Portekiz adına bu adayı da sahiplenmiş ve adaya São Antão adını vermiştir.
Adalar her ne kadar 1471 ve 1472 yıllarında keşfedilmiş olsa da ilk yerleşme çabaları 1485 yılından gerçekleştirilmiş ancak başarılı olunamamıştır. İlk olarak 1495 yılında Alvaro de Caminha Portekiz kralından kendisine yurtluk esasına göre São Tomé adasında tahsis edilen bölgeye daimi olarak yerleşmiştir. Ülkenin diğer adası olan Príncipe adası da ilk olarak 1500 yılında yine yurtluk esasına göre Portekizli soylular tarafından yerleşim yeri olarak kullanılmaya başlanmıştır.
Adaya gelen ilk yerleşimciler kendi rızasından ziyade zorunlu olarak yerleştirilmiş, Portekiz'deki hükümlülerin yanı sıra Afrika'nın güneyinden getirilen köleler ile İspanya'dan göçe zorlanan ve 1492 yılında Portekiz'e kaçan ancak buradan da bu adaya sürülen ve kendilerine Sefarad olarak adlandıran Musevilerden toplanan 2.000 çocuk bu adanın ilk yerleşimcilerinden olmuşlardır. Özellikle Museviler Portekiz'e kaçtıktan sonra buradaki yasalar nedeniyle zorluklar yaşamışlar, kendilerinden Musevi olmaları nedeniyle talep edilen vergileri ödeyememiş bunun üzerine de kral bu ailelerden çocuklarını alarak bunları adaya sürgüne göndermiştir.
1506 yılına gelindiğinde adada 600'ü musevi çocuklar olmak üzere bin nüfusun yanı sıra 2.000 köle yaşamaktaydı. Ada bu yıllarda Portekiz köle ticaretinin önemli merkezlerinden biri haline gelmiş, Portekiz buradan birçok köleyi kendisine ait olan Brezilya ile Karayip'te bulunan sömürge bölgelerine göndererek plantasyonlarda çalıştırmıştır. Yine aynı dönemlerde Portekiz mevcut köle gücünü kullanabilmek adına ada üzerinde şeker kamışı plantasyonları kurmuş ve köleleri burada çalıştırmıştır. 16.yy sonlarına gelindiğinde ada üzerinde 12.000 ton şeker imalatı üretilmekteydi. 1572 yılından itibaren São Tomé, 1573 yılından itibaren de Príncipe direkt olarak Portekiz kraliyetine bağlanmıştır.
17.yy başlarından itibaren ada üzerinde değişimler yaşanmıştır. Bundan önceki 100 yıl boyunca bulunduğu ortamlardan kaçan köleler ulaşımın zor olduğu sık ormanlık alanlarda yerleşimler kurarak hayatlarına devam eden geldikleri bölgeden dolayı Angolas olarak adlandırılan köleler 17.yy'den itibaren şeker kamışı plantasyonlara ve yerleşim yerlerine saldırarak bu alandaki ekonominin ciddi zarar görmesine sebep olmuşlardır. Yaşanan bu olumsuzlukların yanı sıra Brezilya'da bulunan şeker kamışı plantasyonlarının daha verimli çalışması nedeniyle üretim ada üzerinde bundan önceki üretimlerin onda birine kadar düşmüştür. Adada yaşayan birçok varlıklı Portekizli aile burayı terkederek Brezilya'ya göçmüş ve yatırımlarına orada devam etmişlerdir. Tüm bu olayların yaşanması neticesinde koloni sahibi Portekiz'in ada üzerindeki ilgisi azalmış, bununla birlikte ada limanlarını Afrika ülkeleri ile Güney Amerika arasında ticaret yapan diğer uluslara ait gemilerine de açarak ada üzerindeki ticareti canlı tutmaya çabalamıştır. Ancak bu dönemde çok sık yaşanmaya başlayan köle isyanları izole olmuş ada bölgesinde sorunlar yaşanmasına neden olmaktaydı. 1844 yılına gelindiğinde ise 185 beyaz Avrupalı'ya karşın adada filhos de terra (Türkçe: Yeryüzünün çocukları) olarak adlandırılan ve Portekizliler ile yerli halktan doğma çocukların oluşturduğu 7.054 melez ırk, bunun yanında da 5.514 köle ile 1.200 dolayında Angolas yaşamaktaydı.
İkinci kolonileşme (1850-1950)
1822 yılında Portekiz'in Brezilya üzerindeki hakimiyetin son bulması üzerine ada da ikinci kolonileşme dönemi başlamıştır. Brezilya'nın kaybedilmesi sonucu Portekizliler yeniden adaya yatırım yapmaya başlamış ve plantasyonlar kurmuşlardır. Bu süreçte hak sahiplerinin Portekiz'de bulunduğu plantasyonlar yerli halkın elinden zorla ve kandırılarak alınmış ve ada üzerindeki sahipleri tarafından belirlenen yöneticiler tarafından idare edilmiştir. Yaşanan bu olaylar neticesinde yerli halk toprağını kaybetmiş, verimli, volkanik toprakların tamamı Portekizli büyük işletmelere geçmişti. Portekizliler bu süreçte yeni ürün ekimlerine de başlamış bu doğrultuda kahve ve kakao plantasyonları kurmuşlardır. 1869 yılında Portekiz ile birlikte tüm kolonilerinde köleliğin yasaklanmasına rağmen kölelerin dokuz yıl boyunca eski sahipleri için çalışma zorunluluğu getirildiği için kölelik adada fiili olarak 1878 yılında sonlandırılmıştır. Kölelik kaldırılmış olsa da ücret karşılığı zorunlu çalıştırılma uzun yıllar adada devam etmiştir. Ada yerlileri bu süreçten sonra plantasyonlarda çalıştırılmayı kölelik ile eş tuttukları için reddetmiş, zor durumda kalmak istemeyen toprak sahipleri de servicais adını verdikleri sözleşmeli işçiler Afrika'nın diğer bölgelerinde adaya getirterek çalıştırılmışlardır. Afrika ana kıtasından sözleşmeli işçi olarak adaya gelen kişilerin aksine adada yaşayanların sözleşmeli işçi olarak başvurmaları yasaklanmış, bu yasak yerli halkın köleliğin kaldırılması sonrası zor durumda kalmasına neden olmuştur. 1900 yılına gelindiğinde adada çalışan sözleşmeli işçi sayısı 42.000'e ulaşmış vaziyetteydi. 1908 yılında ise São Tomé ve Príncipe dünyanın en büyük kakao üreticisi haline gelmişti. 1909 yılında Britanyalı gazeteci Henry Nevinson'un adadaki modern kölelik ile ilgili yazı yazması ve bu bağlamda çikolata üreticilerini adadan gelen kölelik kakaolarını boykot çağrısı yapması neticesinde Portekiz 1909 yılında adada çalıştırılan diğer Afrika bölgelerinden gelen işçilerin ve bu işçilerin adada doğan çocuklarının tekrar ülkelerine dönüşlerine izin vererek onları geri dönmelerini sağlamıştır. Portekiz bunun sonucunda ortaya çıkan işçi problemini de diğer sömürge bölgeleri olan Mozambik ve Yeşil Burun Adaları'nda hapishanelerde bulunan kişilerin adaya getirilerek çalıştırılması ile çözümlemiştir.
İlk örgütlenmeler ve Batepá katliamı
Yeni yüzyıla girilmesi ile birlikte ada ekonomisi sıkıntılı bir sürece girmiş olmasına rağmen, adanın yerli zenginleri çocuklarını okuması için anavatan Portekiz'e gönderme imkânı yakalamışlardı. Portekiz'e gönderilen çocuklar burada farklı gazeteler çıkarmış, 1919 yılında da özgürlükçü kulüp Liga Africana'yı kurarak örgütlenmişlerdir. Aynı örgütlenme çabaları adada da yürütülmüş, Portekiz'in bağımsızlığını kazandığı 1911 yılında yerel yetiştiriciler Liga dos Interesses Indigenas (Türkçe: Yerel halkın çıkarları için lig) adında bir oluşum kurarak Portekizli büyük toprak sahiplerine karşı örgütlenmişlerdir. Bu girişim 1926 yılında yasaklanarak kapatılmıştır. 1937 yılında koloni yönetimi çıkarttığı yeni kişi başına vergi yasası ile yerlileri plantasyonlarda çalışmaya zorlamıştır. 1951 yılında adalar pratikte herhangi bir değişikliğe yol açmamasına rağmen Portekiz'in denizaşırı ili statüsüne getirilmiştir. 1952 yılında dönemin valisi tarafından kişilerin 90 gün zorunlu olarak çalıştırmasını gerektirecek şekilde kişi başına ödenmesi gereken vergiyi arttırarak 90 Escudos'a çıkartmıştır. 1953 yılında yerli toprak sahiplerine ait olan toprakların Yeşil Burun Adaları'ndan işe alınanlar lehine istimlak edilecek söylentilerinin yayılması neticesinde ayaklanma çıkmış, bu ayaklanma tarihte Batepá katliamı olarak yerini almıştır. Bu ayaklanma ve sonucunda kolluk kuvvetlerinin, gönüllü beyazların, suçluluların ve taşeron işçilerin bu ayaklanmayı bastırma çabaları farklı kaynaklara göre yüz ile 2.000 arasında kişinin hayatını kaybetmesine neden olmuştur. O dönemin yetkilileri olaylara karıştığı iddia edilen kişileri yargılayarak sınırdışı etmiş, sorumlu vali ve diğer kamu görevlileri ise ödüllendirmiştir. Yaşanan bu ayaklanma ada genelinde ulusal bilincin başlamasına yol açan önemli bir faktör olarak kabul edilmiştir.
Bağımsızlık
Ada genelinde Portekiz'in Afrika ana kıtasında sahip olduğu diğer sömürge bölgeleri Angola, Mozambik ya da Portekiz Ginesi (günümüzde Gine-Bissau) bölgelerinde olduğu gibi silahlı bir isyan örgüt meydana gelmemiştir. Tüm organize protestolar yurt dışında sürgünde bulunan kişiler tarafından gerçekleştirilmiştir. 1960 yılında adanın bağımsızlığını hedef alan Comissao de Libertacao de São Tomé e Principe (CLSTP) (Türkçe: São Tomé ve Principe Kurtuluş Komitesi) kurulmuş, bu komite 1964 yılında da Afrika Birliği Örgütü tarafından da bağımsızlık hareketi olarak kabul edilmiştir. Komitenin liderliğini üstlenen ve ilerleyen yıllarda da ada ülkesinin başbakanı olarak da görev alacak olan Miguel Trovoada, hareketi Gabon topraklarından yönetmiştir. Gabon'dan aldığı destek karşılıksız bir konumda değildi, Gabon söz konusu adaların kendi topraklarına katılması yönünde düşüncelerine sahipti. 1972 yılında komite adında değişikliğe giderek hareket ismini almış ve bu yıldan itibaren Movimento de Libertação de São Tomé e Príncipe (MLSTP) (Türkçe: São Tomé ve Principe Kurtuluş Hareketi) olarak devam etmiştir. Yurt dışında bu tür faaliyetler gerçekleştirilirken ada üzerinde sömürge kolluk kuvvetlerinin korkutmaları nedeniyle genel itibarıyla sessiz ve sakin bir ortam mevcuttu.
1974 yılında Portekiz'de Marcelo Caetano yönetiminde iktidarda bulunan dikta rejiminin Karanfil Devrimi neticesinde yıkılması ile Afrika'da bulunan tüm sömürge bölgelerinin bağımsızlığının kabul edilmesi kararlaştırılmıştır. Bağımsızlıktan hemen önceki kısa bir dönemde Eylül 1975'te ada üzerinde yaşanan grevler ve gösteriler sonucunda birçok Portekizli adayı terk etmek zorunda kalmış, birçok kişi de bu olaylarda hayatını kaybetmiştir. Portekiz'de iktidara gelen yeni hükûmet 1974'te Cezayir'de bağımsızlığa giden şartları konuşmak adına başlatılan müzakerelerde MLSTP'yi ada halkının temsilcisi olarak muhatap almış ve görüşmeleri yürütmüştür.
Ada genelinde 6 Temmuz 1975 tarihinde tek partili biz düzende seçimler gerçekleştirilmiş, seçim sonrası 12 Temmuz 1975 tarihinde Portekiz hükûmeti tüm yetkilerini kurucu meclise devretmiştir. Aynı gün kurucu meclisin sözcüsü Nuno Xavier yeni ülke São Tomé ve Príncipe'nin bağımsızlığını ilan etmiştir.
Diktatör rejim (1975-1991)
6 Temmuz tarihinde gerçekleştirilen seçimlerde meclisteki tüm sandalyelerin sahibi olan MLSTP, yeni ülkenin devlet başkanı olarak Manuel Pinto da Costa bu göreve getirilmiş, Miguel Trovoada ise yeni ülkenin ilk başbakanı olarak göreve başlamıştır. Ülke bağımsızlığına kavuşmuş olsa da, nüfusun büyük bir bölümü özgürlüğünü kazanamamıştır. MLSTP bağımsızlık sonrası ülkeyi sosyalist düzende tek parti yönetimine dayanan bir yönetim şekli ile yürütmeye başlamış, sömürge ülkesi Portekiz'in geride bıraktığı tüm kamu görevlerini aynı şekilde sürdürmüştür. Portekizli yetkililerin bıraktığı görevlere genç ve tecrübesiz partililer ile doldurularak kadrolaşma çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Hükûmet 1978 yılında dış kaynaklı tehditlerin varlığını gerekçe göstererek Angola ve Gine-Bissau'dan askeri güç talep etmiştir. Özellikle Angola askeri gücü çok uzun yıllara ülkede konuşlanmış ve hükûmetin en önemli destekçilerinden biri konumunu almıştır. Dönemin başbakanı Trovoada bu durumu kabullenmediği ve Angola askeri gücün ülkesindeki varlığından rahatsızlığını dile getirdiği için başbakanlık koltuğundan alınarak Ekonomi Bakanı olarak atanmıştır. 1979 yılında daha önceki dönemlerde gündeme gelen yerel işletmecilere ait toprakların istimlak edilme durumunun yeniden ortaya çıkması nedeniyle başlayan protesto gösterilerinde, protestocuların Trovoada'yı devlet başkanı makamına getirilmesini talep etmesi sonucunda Trovoada tutuklanarak hapishaneye gönderilmiştir. Hükûmet uluslararası baskılar sonucu Trovoada'yı iki yıl sonra serbest bırakmış ve kendisi de Fransa'ya sürgüne gitmiştir.
Sömürge dönemine dair tüm izleri silmek adına bağımsızlığın ilan edildiği yıl zorunlu olarak çalışma mecburiyeti kaldırılmış, plantasyonlar kamulaştırılmıştır. Her ne kadar zorunlu çalışma kaldırılmış olsa da, Batepá katliamının yaşandığı günü resmi olarak özgür çalışma günü bayramı ilan edildiği gün o gün yaşananları anlamak ve anlatabilmek için toplum mecburi olarak o günü çalışarak geçirmek zorunda bırakılmıştır. Kakao üretiminin de çok kısa sürede yarı yarıya düşmesi sonucu, kakao bitkilerinin eski olması nedeniyle artık ürün vermemesinin yanı sıra, Angola İç Savaşı nedeniyle ülkelerine geri dönen 10.000 São Tomé ve Príncipe vatandaşı ekonomiyi olumsuz etkilemiş, devlet ekonomiyi sürdürebilmek adına Dünya Bankası ve IMF gibi uluslararası para kaynaklarına başvurmak durumunda kalmıştır. Ülke tarihinde ilk kez iş yerleri kapanmak zorunda kalmış, işsizlik ciddi oradan artmıştır. Bu yaşananlar nedeniyle Príncipe adasında isyanlar baş göstermiş ve ilk defa ayrılıkçı söylemler gün yüzüne çıkmıştır.
Ülkenin yönünün batıya çevirmesi ile birlikte uluslararası organizasyonlardan gelen maddi kaynaklar siyasi ve ekonomi alanındaki gerilimi hafifletmiştir. Parti içerisindeki genç siyasilerin reform talepleri nedeniyle 1990 yılında çok partili siyasi hayata geçen ada ülkesi, 1990 yılında gerçekleştirilen halk oylaması ile de yeni anayasa kabul edilmiştir.
Demokratikleşme ve günümüz (1991-2016)
1991 yılında gerçekleştirilen seçimlerde yaşanan olumlu siyasi gelişmeler nedeniyle bulunduğu sürgünden ülkesine geri dönerek bağımsız aday olan Trovoada seçilmiştir. Bu seçimlerde mevcut devlet başkanı aday olmamış, ülkeyi uzun süre tek parti sistemi ile yöneten MLSTP'de başka bir aday göstermemiş ve bu nedenle seçimlere tek adaylı girilmiştir. 1992 yılında gerçekleştirilen seçimlerde de başaralı bir şekilde çıkan Trovoada görevini devam ettirmiştir. 1995 yılında gerçekleştirilen askerî darbe ile yönetime el konulmuş ancak bu darbeye karışanların affedileceği açıklandıktan sonra darbe girişimi sonlandırılmış ve askerler kışlalarına geri dönmüştür. 2001 yılında yapılan devlet başkanlığı seçimlerinde Fradique de Menezes ülkenin yeni başkanı seçilmiştir. 2003 yılında ordu yönetime bir kez daha el koyma gayreti içerisinde olmuş, darbeyi de ülkede yaşanan ekonomik sorunlar ile yaygınlaşan rüşveti önlemek adına gerçekleştirdiğini bildirmiştir. Bu darbe de bir hafta içerisinde sonlandırılarak yönetim yeniden sivillere devredilmiştir.