cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Murat Karakoç
Kulüp takımları kariyeri
Yeni sezon için İzmir futbolunun köklü ekiplerinden Altay'a transfer oldu. Altay'la 2001-02 sezonunda 1. Lig'i Lider tamamlayıp Süper Lig'e yükselmeyi başardı. Bir sezon Süper Lig'de oynadıktan sonra Altay geri 1. Lig'e düştü ve Murat takımdan ayrılıp Manisaspor'a transfer oldu. Manisaspor'da bir sezon kaldıktan sonra Altay'a geri döndü fakat burada'da bir sezon ikamet ettikten sonra başka bir İzmir ekibi olan Karşıyaka'ya transfer oldu.
Bir sezon aradan sonra son 20 yılın en istikrarlı ege takımı olana ve Süper Lig'de oynayan Denizlispor'a transfer oldu. Burada üç buçuk sezon sıkça oynama fırsatı buldu.
2009-10 sezonunun ara transfer döneminde eski takımı Bucaspor'a transfer oldu ve Bucasporla 1. Lig'i ikinci sırada tamamlayıp Süper Lig'e yükselme başarısını gösterdi. Bu başarıdaki katkısına rağmen sezon sonu takımdan ayrıldı.
2010-11 sezonundan daha önce de iki kez formasını giydiğı 1. Lig ekiplerinden Altay'da oynadı. Sezon bitimi sözleşmesini çift taraflı fesh ettirerek serbest kaldı.
Bunun üzerine 2011-12 sezonunun yaz transfer döneminde 2. Lig ekiplerinden Turgutluspor'a transfer oldu.
Usseira
Usseira Portekiz'de Óbidos belediyesine bağlı olan, 7,12 km2 yüzölçümüne sahip, 918 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Sultanlı, Bulanık
Sultanlı, Muş ilinin Bulanık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. Cumhuriyetin ilk yıllarında Malazgirt'e bağlı olan köy, 22 Haziran 1933'te Bulanık'a bağlandı.
Coğrafya
Köy, Muş il merkezine 124 km, Bulanık ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
Daima Lilya
Daima Lilya, 2002 İsveç - Danimarka ortak yapımı dramatik filmdir. Özgün adı Lilja 4-ever olan film Türkiye'de ilk kez 12 Nisan 2003'te 22. İstanbul Film Festivali kapsamında gösterildikten sonra 15 Ağustos 2003'te de sinemalarda vizyona girdi.
Senaryosunu Lukas Moodysson'un yazıp yönettiği filmin müziklerini Nathan Larson bestelemiştir. İsveçli yönetmen Lukas Moodysson'un üçüncü uzun metrajlı filmi olan "Daima Lilya" sert ve gerçekçi yapısıyla yönetmenin aşk ve komedi tarzlarındaki ilk iki filminden oldukça farklıdır. "Lilya" yı canlandıran, filmin Rus başrol oyuncusu Oksana Akinshina film çekildiğinde sadece 15 yaşındaydı. Filmin diğer oyuncuları da Rus'tur.
Filmde eski Sovyetler Birliği'nde adı belirtilmemiş küçük bir kasabanın (buranın günümüz Estonya'sının Harju iline bağlı Paldiski Belediyesi'nde olduğu anlaşılmaktadır) kenar mahallelerinden birinde baskıcı teyzesi ile birlikte yaşayan 16 yaşındaki Lilya (Oksana Akinshina)'nın dokunaklı hikâyesi anlatılır. Lilya'nın annesi kısa bir süre önce onu terkederek ABD'ye gitmiştir. Lilya da teselliyi birlikte takılıp uyuşturucu kullandıkları arkadaşı Volodya (Artyom Bogucharsky)'da bulmuştur. Bir gün tanışıp aşık olduğu Andrey (Pavel Ponomaryov)'in ona birlikte İsveç'e gitmeyi teklif etmesi Lilya için sonun başlangıcı olacaktır.
Film, 2000 yılında iş vaadiyle kandırılarak İsveç'e götürülen, orada önce borçlandırılıp sonra da pasapotuna el konularak seks kölesi haline getirilen ve sonunda intihara sürüklenen Litvanyalı Danguole Rasalaite'nin gerçek hayat hikâyesine dayandırılmıştır.
Kendi ülkesinin dışında ilk kez 30 Ağustos 2002'de Venedik Film Festivali'nde gösterilen "Daima Lilya"  çeşitli festival ve yarışmalarda tam 12 ödül almıştır. Film İsveç'in "en iyi yabancı film" dalında Akademi Ödülleri yarışmasına göndermek üzere seçtiği filmdi, ancak filmde İsveççe diyaloglardan çok Rusça diyaloglar ağırlık oluşturuyordu ve Akademi'nin "bir filmin ait olduğu ülkenin dilinde çekilmiş olması" kuralına uymadığı gerekçesiyle bu yarışmadan elenmişti.
Bruno Zuculini
Bruno Zuculini (2 Nisan 1993), Hellas Verona takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Arjantinli futbolcudur.
Vau
Vau Portekiz'de Óbidos belediyesine bağlı olan, 32,90 km2 yüzölçümüne sahip, 875 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Daima Lilya
Konusu
Filmin kahramanı 16 yaşındaki genç kız Lilya (Oksana Akinshina), eski Sovyetler Birliği'nde adı belirtilmemiş (ama Estonya'nın başkenti Tallinn olduğu anlaşılan) bir liman kentinin varoşlarından birinde annesi (Lyubov Agapova) ile yaşamaktadır. Baltık Denizi kıyısında harabeye dönmüş sosyal konutların doldurduğu bu fakir yerleşim bölgesinde hayat çok zordur. İşsizlik, yoksulluk ve onun getirdiği sefalet diz boyudur. Sovyetler Birliği döneminde bu kentte bulunan ve kenti canlandıran denizaltı üssünün kapatılmış olması, kente son büyük ekonomik darbeyi de vurmuştur. Daha önce bu üste aşçılık yapmış olan Lilya'nın annesi bir gün aniden kızını terkederek sevgilisiyle birlikte ABD'ye gider. Giderken de sözde Lilya'yı teyzesine emanet etmiştir ama o annesinden bile ilgisiz çıkacak ve onunla hiç ilgilenmeyecektir. Lilya babasının kim olduğunu da bilmez, çünkü onun babası annesiyle bir zamanlar kısa bir ilişki yaşayıp ortadan kaybolmuş olan Moskovalı bir deniz subayıdır.
Annesinin Amerika'ya kendisini de götüreceğinden çok emin olan Lilya tüm arkadaşlarına da böyle anlatmış ve hava atmıştır. Ama hayal kırıklığına uğrayınca okulunu da bırakır. Annesi ona pek para bırakmamıştır, yalnız başına yarı aç yarı tok yaşamaya başlar. Kız arkadaşı Natasha (Elina Benenson) ile birlikte yöredeki bir diskoteğe takılırlar. Burada kızlar fahişelik yapmaktadır. Nataşa para karşılığında biriyle yatar ancak Lilya bunu yapamaz. Ama ertesi gün Natasha'nın iftirasıyla mahallede damgalanan Lilya olacaktır. Artık mahallenin işsiz güçsüz ve uyuşturucu kullanan oğlanlarının potansiyel hedefi haline gelmiştir. Nitekim bir gün onların cinsel tacizine uğrayacaktır.
Bruno Zuculini
Profesyonel kariyerine 2010 yılında Racing kulübünde başladı.
Daima Lilya
Konusu
Tüm umutlarını tükettiği bir anda karşısına Andrey (Pavel Ponomaryov) adında yakışıklı bir genç çıkar. Lilya kendisine dostça yaklaşan bu nazik ve paralı gence (Andrey'in iyi bir arabası vardır) aşık olur. Sürekli olarak İsveç'i öven Andrey birlikte bu ülkeye gitmeyi teklif eder. Orada iş imkânlarının iyi olduğunu vb anlatır ve Lilya'ya sahte bir isimle 18 yaşındaymış gibi pasaport çıkartır. Ancak son anda bir bahaneyle kendisi uçağa binmez. Lilya'nın uçağı İsveç'in Malmö kentine inince onu Andrey adına karşılayan bir adam doğrudan eyleme geçer ve onu bir eve kapatır. Sonraki günlerde Lilya'yı karın tokluğuna onlarca, yüzlerce müşteriye pazarlamaya başlar. Lilya artık bir seks kölesi olmuştur. Kaçmaya kalktığında dövülür. En umutsuz zamanlarında, ondan ayrılmaya dayanamayıp intihar eden Tallin'deki küçük arkadaşı Volodya'nın kanat takmış hayaleti ile teselli bulur. Bir fırsatını bulup kapatıldığı evden kaçan Lilya bir otoyol köprüsünden kendini aşağıya atar.
Filmin müziği
Filmin özgün müziğini Nathan Larson bestelemiştir. Filmde ayrıca işitilen müzik parçaları ise şunlardır:
Klatrin
Klatrin, hücre dışı veziküllerin belirli bir şekle kavuşması için rol oynayan temel proteinlerdir ve sitoplazmada küçük vezilküller oluşmasını kolaylaştırır.
Klatrin ilk olarak 1975'te Barbara Pearse tarafından saflaştırılmış ve tanımlanmıştır. Klatrin, hafif ve ağır zincirlerden oluşan üçlü bir iskelet yapısına sahiptir.
Fukui (prefektörlük)
Fukui prefektörlüğü ( Fukui-ken), Japonya'nın prefektörlüklerinden biridir. Prefektörlük Chūbu bölgesinde yer almaktadır. Yüzölçümü 4,188.99 km² olan prefektörlüğün nüfusu 1 Haziran 2013 tarihi itibarı ile 795,437'dir. Prefektörlüğün merkezi Fukui şehridir.
İdari bölümler
Fukui prefektörlüğü, dokuz şehir ile yedi ilçeye (sekiz kasaba) ayrılmaktadır.
Rehman Malik
Abdul Rehman Malik "NI" (12 Aralık 1951, Sialkot – 23 Şubat 2022, İslamabad), Pakistanlı siyasetçi ve bürokrat.
Yaşamı ve kariyeri
Malik, 12 Aralık 1951'de Sialkot, Batı Pencap, Pakistan'da doğdu. Karaçi Üniversitesi'nde eğitim gördü. 23 Ekim 1993-10 Kasım 1998 tarihleri arasında Federal Soruşturma Dairesi Genel Müdürü ve 25 Mart 2008-16 Mart 2013 tarihleri arasında Pakistan İçişleri Bakanı olarak görev yaptı. Sind Eyaleti'ni temsilen 2018 yılında Pakistan Senatosu Üyesi olarak seçilerek 2022 yılındaki ölümüne kadar görev aldı.
Malik, 2020 yılında Amerikalı bir gazeteci tarafından taciz olayıyla suçlanmasıyla gündeme gelmiştir.
Ölümü
Malik, 23 Şubat 2022'de İslamabad, Pakistan'da solunum yetmezliği ile beraber gelişen COVID-19 nedeniyle kaldırıldığı Şifa Sağlık Hastanesi'nde tedavisi sürerken 70 yaşında öldü.
Işıklı, Enez
Işıklı, Edirne ilinin Enez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1901 yılı kayıtlarında Arnavutköy, 1922 yılı Yunanca kaynaklarındaki ise "Arnavutlar" anlamına gelen Arvanítes olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Edirne il merkezine 140 km, Enez ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.
Atsız Karaduman
Hayatı
İlk Orta ve Liseyi Ankara'da okudu. 1979 yılında Ankara Devlet Konservatuvarı Yüksek Bölümü’nden mezun oldu. Mezun olduktan sonra Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'nde göreve başladı. Ankara Devlet Tiyatrosu ve İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda birçok oyunda oynamıştır. Halen İstanbul Devlet Tiyatrosu, Sanatçı kadrosunda yer almaktadır. Dialog Anlatım ve İletişim'de Diksiyon, Fonetik dersleri vermekte ve Tiyatro'nun yanı sıra televizyon, Sinema, Seslendirme çalışmaları da yapmaktadır.
Dış bağlantılar
__İÇİNDEKİLERZORUNLU__
7. Hudut Alayı
7. Hudut Alayı, Türk Kara Kuvvetleri Komutanlığına bağlı olarak görev yapan 3. Piyade Tümeni'ne bağlı bir askeri birliktir.Yüksekova,Hakkari'de konuşludur. .Irak ve İran'dan Türkiye'ye yönelebilecek askeri ve terör tehditlerini engellemek ve etkisiz hale getirmekle görevlidir. Sınır ihlalleri, terörist sızmaları ve kaçakçılık ile mücadele etmek alayın temel görevleridir.
Hisaralan, Ezine
Hisaralan, Çanakkale ilinin Ezine ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Asaralanı olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Çanakkale il merkezine 55 km, Ezine ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Lavaş peyniri
Lavaş peyniri, tam yağlı inek, koyun, keçi sütünden üretilir. Orta sert bir peynirdir. Krep ya da gözleme biçimindedir. Biraz batı lezzetine yakındır. Kahvaltı ve meze tabaklarında kullanılabilir. Pasta filata tipi peynirdir.
Antakya lavaş peyniri
Antakya yöresinde keçi ve inek tam yağlı sütlerinden yapılan çok az tuzlu bir peynir türüdür. Antakya'da sıkma peynir, ezme peynir gibi farklı isimlerle adlandırılır. Antakya lavaş peynirinin telemesi haşlanarak elde edilir.
Diyarbakır lavaş peyniri
İlkbahar sütünden hazırlanan bir peynirdir. İsmini şeklinden alan bir lavaş peyniridir.
György Szűcs
György Szűcs (23 Nisan 1912 - 10 Aralık 1991), orta saha pozisyonunda görev yapmış Macar eski millî futbolcu ve teknik direktördür.
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel futbolculuk kariyerinin tamamını 1932 ile 1940 yılları arasında Újpest kulübünde geçirdi.
Teknik direktörlük kariyeri
İran millî futbol takımını 1966 yılından 1967 yılına kadar çalıştırdı.
Solanum hindsianum
Solanum hindsianum, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Pakistan rupisi
Pakistan rupisi (simge: Rs; ISO 4217: PKR) ya da sadece rupi (Urduca: روپیہ), Pakistan'da kullanılan resmî para birimidir. Pakistan Merkez Bankası tarafından dağıtılır. Rupi için en çok kullanılan simge Rs. Pakistan'da rupiler "rupee", "rupaya" ya da "rupaye" olarak bilinir. Afganistan'da da Afgani ve Amerikan doları ile Pakistan rupisi gayriresmî olarak kullanılmaktadır.
Gafanha da Encarnação
Gafanha da Encarnação Portekiz'de Ílhavo belediyesine bağlı olan, 11,70 km2 yüzölçümüne sahip, 4.907 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Belize-Türkiye ilişkileri
Belize-Türkiye ilişkileri, Belize ile Türkiye arasındaki dış ilişkilerdir. Her iki ülke de DTÖ üyesidir.
Guatemala Şehrindeki Türkiye Büyükelçiliği Belize'ye akreditedir.
Bear Nehri Katliamı
Bear Nehri Katliamı ya da Bear Nehri Muharebesi veya Boa Ogoi Katliamı (İngilizce Bear River Massacre, Battle of Bear River, Massacre at Boa Ogoi, Cache Valley Massacre ), 19. yüzyılın sonlarında Kızılderili savaşları sırasında 29 Ocak 1863 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri Ordusundan albay Patrick Edward Connor komutasındaki Kaliforniya gönüllüleri tarafından günümüzdeki Idaho'ya denk gelen Washington Territory'nin güneydoğusunda Bear Nehri ile Beaver Creek (sonradan adı Battle Creek olarak değiştirilmiştir) dereleri civarında toplanan Bear Hunter (Wirasuap) önderliğindeki Kuzeybatı Şoşonilerine karşı yapılan katliam Katliam sit alanı günümüzde Franklin County'deki Preston'da bulunmaktadır.
Erken tarih ve sorunların başlangıcı
Şoşonilerin Merkezî Numi dillerine giren kendi dillerinde Seuhubeogoi («Söğüt Vadisi») dediği Cache Vadisi, Kuzeybatı Şoşonilerinin geleneksel toprakları ve avlaklarıdır. Burada ot tohumu ile üzümsü-böğürtlensi meyveleri toplayan Şoşoniler, marmot ve gelengi gibi yer sincaplarını, geyik, sığın ve bizon gibi iri memelileri ve derelerde de alabalık gibi balıkları avlarlardı. Bu dağ vadisi Jim Bridger ve Jedediah Smith gibi kürk tuzakçısı avcıları bölgeye çekmiştir. İngilizcede Cache Vadisi denmesinin sebebi burada bolca bulunan marmot ve gelengi gibi kürk hayvanlarının yiyeceklerini saklama (İng. cache) alışkanlığına benzer biçimde kürk avcılarının kürklerini depolayıp sakladıkları alan olduğundan dolayıdır.
Kürk avcıları yeni buldukları bu yöreyi Mormonlardan Brigham Young'a tavsiye etmiştir. Young da tavsiye edilen yere değil de Salt Lake Valley vadisine Mormon öncülerini yönlendirmiştir. Uzun zaman içerisinde Mormon yerleşimciler Cache Vadisine taşınmışlardır. 31 Temmuz 1847 gibi erken bir tarihte Şoşoni delegasyonundan 20 adam kuzey Utah'daki kendi toprakları için Mormonlarla görüşme yaparlar.
Göçmenlerin Şoşonilerde açlığa sebep olması
Kaliforniya ile Oregon güzergâhının açılması ile birlikte 1847 yılında Salt Lake City'nin kurulması, Şoşoniler ile batıya doğru ilerleyen Beyaz göçmen yerleşimciler arasında düzenli teması sağlamıştır. 1856'da Avrupalı-Amerikalıların Cache Vadisindeki ilk kalıcı yerleşim ve çiftlikleri Wellsville'den başlayarak yavaş yavaş kuzey doğru kaymıştır. Brigham Young Mormon yerleşimcileri çevreleyen ABD Kızılderilileri ile dostane ilişkiler kurulması gerektiği yönünde bir politika izlemiştir. Kendisi "onlarla savaşmak yerine onları beslemek gerek" biçiminde Mormonlara bir çağrı yapmıştır.
Onun bu çağrısı ve izlediği yardımsever politikaya rağmen Mormon yerleşimciler verimli arazilere yerleşerek Şoşonileri yüksek gıda kaynaklı bu bölgelerin dışına itmeye başlamışlardır. Utah Territory'nin hükûmet adına görev yapan genel bilirkişisi David II. Burr 1859 yılındaki raporunda yerel Şoşoni Kızılderililerinin Mormon yerleşimcilerden şikayetçi olduklarını ve temel gıda kaynaklarının göçmen Mormonlarca kullanıldığını kaydetmiştir. Buna ek olarak, avcılık ve toplayıcılık yapan yerleşimcilerin batı göç güzergâhında seyahat etmeleri sonucu Şoşonilerin durumu hakkında da bilgi edinilmiştir. 1859 gibi erken bir tarihte Kızılderili İşleri Bürosu'nun Utah Territory temsilcisi (superintendent) Jacob Forney raporlarında açıkça "Kızılderililerin Beyaz yerleşimcilerin gelişiyle birlikte fakirleştiklerini" yazmıştır. Kendisi Şoşoniler için gerekli olan temel gıda kaynaklarının korunması için Cache Vadisinde onlar için Kızılderili rezervasyonu kurulmasını önerir. Fakat, ABD İçişleri Bakanlığı onun bu önerisini dikkate almaz. Umutsuzluk ve açlığın getirdiği çaresizlikle Şoşoniler, intikam olarak değil yalnızca hayatta kalmak için, Beyazların çiftliklerine ve sığır yetiştirme alanlarına saldırırlar.
1862 ilkbaharında Kızılderili İşleri Bürosu'nun Utah Territory temsilcisi (superintendent) James Duane Doty Cache Vadisinde dört gün geçirir ve raporunu yazar: ''Kızılderililerin çoğu aç ve sefil durumdadırlar. Seleflerim tarafından onlara yiyecek ve giyecek yardımı yapılmamıştır ... Kızılderililerin yaşamlarını sürdürebilmek için tek çareleri posta istasyonlarını soymak olmuştur.'' Doty çeşitli gıda malzemeleri satın alarak Kızılderililere dağıtır ve Şoşonilere dilenci durumunda kalmak yerine çoban olup kendi sürülerine sahip olup onları gütmelerini önerir.
28 Temmuz 1862 tarihinde John White tarafından Montana'nın güneybatısındaki dağlarda Grasshopper Creek yöresinde altın keşfedilir. Bunun duyulması üzerine altın arayıcılar Cache Vadisinin ortasını altın güzergâhı olarak kullanıp buradaki madencilik kampına ve Salt Lake City'ye yerleşirler. Bölgedeki gıda ve ticari malların kaynağına yakın olurlar.
İç Savaşın patlak vermesi
1861 yılında Amerikan İç Savaşı başladığında, başkan Abraham Lincoln birliğe son zamanlarda katılan Kaliforniya eyaletinin birliğin geri kalanından bağlarının kopacağından endişeliydi. Lincoln Kaliforniya halkından birkaç alay kurulmasını ve bu gönüllülerin posta güzergâhları ile Batı ABD haberleşme hatlarını korumalarını emreder. Ne Lincoln ne de Amerika Birleşik Devletleri Savaş Bakanlığı hiçbiri birliğe sadık kalması konusunda liderleri Young'ın telgraf ve taahhüdüne rağmen Mormonlara güvenmemişlerdir. Zira, Mormonların sicili iyi değildir ve askeri planlamacıların hafızalarında Utah Savaşı ile Mountain Meadows Katliamı hâlâ tazedir. Onların endişeleri Mormon gönüllü milislerinin federal hükûmetin emri altına girmeyip yalnızca liderleri Young'a itaat edebilecekleri yönündedir.
Albay Patrick Edward Connor Overland Posta Güzergâhı'nı korumak ve bölge barışını idame ettirmek üzere Kaliforniya Gönüllüleri 3. Piyade Alayını Utah'a taşır. Alay Utah'a gelince birimleri için birincil karargâh olarak Fort Douglas (Utah Üniversitesi'nin günümüzdeki yerleşimine bitişik) kalesini kurar. Bu kale, Salt Lake City şehrinin aşağısında olup Mormon Tapınağı da görüş alanı içindedir.
Vadideki Beyazlarla çatışmalar
1862 yaz ve sonbahar aylarındaki çeşitli olaylar sonucu Şoşoni reisi Bear Hunter ile albay Connor arasında savaş patlak verir. Bu, Mississippi Nehrinin batısındaki bütün ABD topraklarında Avrupalı-Amerikalı yerleşimcilerle Kızılderililer arasındaki en geniş mücadeledir. ABD İç Savaşı sırasında bütün gözler doğu eyaletlerine çevrilmişti. Washington ile Utah eyaletleri arasındaki kötü tanımlanmış sınır bölgesinde cereyan etmiştir. Olayların yönetim merkezlerine uzaklığı 1000 milden fazla olduğu için raporları entegre etmek zordu. Örnek olarak, Idaho'daki Franklin sakinleri yıllardır çatışma alanının Utah Territory'nin bir parçası olduğuna inanıyordu. Franklin sakinleri temsilciler seçerek Utah Territorial Legislature'ye göndermişler ve 1872'ye kadar Cache County, Utah siyasetinin bir parçası olmuşlardır. Fakat, bir tapu kadostro ölçüm ekibi alanı Idaho topraklarına katmışlardır.
Pugweenee
Summit Creek (şimdiki Smithfield) sakinlerinden biri atlarında eksilme görür ve Summit Creek yakınlarında balık avlayan tek gözlü bir Şoşoni gencini atlarını çalmakla suçlar. Summit Creek'in ilk yerleşimcilerinden olan Robert Thornley adlı bir İngiliz göçmeni Şoşoni gencini savunur ve mahkemede onun lehine ifade verir. Buna rağmen, mahkeme jürisi Kızılderiliyi suçlu bulur ve at çalanlara uygulanan asılarak idam cezasını infaz ederler. Yerel gazeteler tek gözlü olduğu belirtilen Şoşoni gencinin adını Pugweenee biçiminde kaydetmiştir. Bu genç yerel Şoşoni reisinin oğludur. Beyazlarca asılmasına misillime olarak Şoşoniler birkaç gün içinde Merrill ailesinden bir grup genç Moron erkeğini kanyonda odun topladıkları sırada öldürürler.
Derede balık avlarken at çalmakla suçlanan Kızılderilinin adı Beyazlar tarafından Pugweenee olarak kaydedilmiştir ve esasen bu "ad" Şoşonicede «balık» anlamına gelen kelimeden köken alır:
Fort Hall yakınlarındaki katliam
1859 yazında, Michigan'dan yola çıkan ve yaklaşık 19 kişiden oluşan bir yerleşimci kafilesi Oregon Trail güzergâhında Fort Hall yakınlarında iken geceleyin yerel Şoşoniler tarafından saldırıya uğrarlar. Kafiledeki yerleşimcilerin birkaçı açılan ateş sonucu öldürülür. Sağ kurtulanlar Portneuf Nehri boyunca uzanan hasır otu ve söğüt ağacı ile kaplı alana sığınırlar. Üç gün sonra, Fort Walla Walla'dan teğmen Livingston önderliğindeki ağır süvari ile kurtulan yerleşimciler bir araya gelir. Livingston "vahşice bir saldırı" dediği olayı araştırır ve belgeler.
Reuben Van Ornum ve Providence Muharebesi
9 Eylül 1860 günü, Elijah Otter liderliğindeki göçmenler Oregon Trail güzergâhında muhtemelen Bannock ve Boise Şoşonileri tarafından saldırıya uğrarlar. Kızılderililer neredeyse kafiledeki herkesi öldürüp sığırlarını da sürüp götürmüşlerdir. Alexis Van Ornum ve ailesi ile yaklaşık on kişi yakındaki çalılara saklanırlar, yerleri keşfedilince öldürülürler. Cesetleri yüzbaşı Frederick Tracy Dent komutasındanki ABD Ordusuna bağlı askerler tarafından bulunur. Teğmen Marcus A. Reno Van Ornum'lardan altısının cesediyle gelir. Kurtulanlardan alınan bilgiye göre Van Ornum'ların dört çocuğu saldırganlar tarafından tutsak alınmıştır. Owyhee County, Idaho'da Sinker Creek Butte yakınlarında olan bu saldırı mahali Otter (ya da Utter) Massacre Site olarak bilinir.
Bu saldırının doğrudan bir sonucu olarak, Ordu göçmenlerin izlediği güzergâhta günümüzdeki Boise, Idaho yakınlarında bir askeri kale kurmuştur. Albay George Wright bir askeri karakol kurmak için 150.000 $ istemiştir.
Alexis'in erkek kardeşi Zachias Van Ornum, Oregon Trail güzergâhında kaybolan yeğeni Reuben'in yaşlarında Beyaz bir çocuğun Kuzeybatı Şoşonilerinden bir grup tarafından tutsak edildiğini ve muhtemelen Cache Vadisinde olduğunu bir akrabasından duymuştur. Arkadaşlarından küçük bir grubu yanına alarak Salt Lake City'ye giden Van Ornum bölge hükûmetinden bazı yardımlar almak için gider. Orada Fort Douglas kalesinde albay Connor'u ziyaret eder ve ondan yeğenini kurtarabilmek için yardım ister. Albay Connor isteğini kabul eder ve Edward McGarry komutasındaki bir süvari müfrezesini Cache Vadisine göndererek Providence kasabasındaki Van Ornum ile buluşmalarını söyler.
Van Ornum, Chief Bear Hunter önderliğindeki bir grup Şoşoni savaşçısının yerlerini öğrenir. Van Ornum ve McGarry'nin adamları bu Şoşonileri takip eder ve Şoşoniler de Providence Kanyonu'na çekilirler. McGarry adamlarına emir vererek ateş başlar başlamaz gördüğünüz her Kızılderiliyi öldürün der ve Kızılderililer ateşe başlarlar. Savunulabilir konumdaki kanyonu iyi bilen Şoşoni Kızılderilileri ile ABD Ordusu arasındaki Providence Muharebesi yaklaşık iki saat sürmüştür. Sonunda, Chief Bear Hunter bayırı tırmanıp ateşkes bayrağını sallandırarak teslim olma sinyali verir.
Chief Bear Hunter yaklaşık 20 kadar adamıyla birlikte tutsak edilir ve askerlerin Providence yakınlarındaki kampına götürülür. Burada yapılan sorguda Bear Hunter'a Beyaz çocuk sorulur ve çocuğu birkaç gün önce kovdum cevabını verir. McGarry Bear Hunter'a Beyaz çocuğu geri getirmeleri için halkına söylemesini söyler ve Hunter ile dört savaşçıyı rehine alarak diğerlerini serbest bırakır. Ertesi gün öğlene doğru bir Şoşoni Reuben Van Ornum'un tariflerine uyan bir Beyaz çocukla geri döner. Zachias Van Ornum bu Beyaz çocuğun yeğeni olduğunu iddia eder ve himayesine alır, sonra da Oregon'a dönmek için kalkar.
Fakat çocuğu getiren Şoşoni bu çocuğun Şoşoni reisi Washakie'nin kız kardeşi ile bir Fransız kürk tuzakçısının oğlu olduğunu söyleyerek elinden alınmasına itiraz eder. Van Ornum ile genç çocuk federal birliklerin soluna geçer, McGarry de albay Connor'a adamlarda ve atlarda herhangi bir kayıp ya da çizik olmadan çocuğu kurtardığını rapor eder. Bear Hunter Cache Vadisindeki yerleşimcilere şikayet ederek, askerlere karşı kendilerine yardım etmeleri gerektiğini savunmuştur. Bear Hunter ile yapılan çatışmadan sonra, kabilesinden bazı savaşçılar ile Cache Vadisinden 70 kadar beyaz milis gücü bir araya gelir, yerleşimciler bir tür tazminat olarak Kızılderililere liderlerinin tavsiye ettiği en iyi ve en ucuz politika gereği iki inek ve biraz da un bağışlarlar.
Bear Nehri geçişi
4 Aralık 1862 tarihinde, Connor, Cache Vadisindeki başka bir sefere McGarry'yi göndererek Şoşonilerin elindeki bazı çalıntı çiftlik hayvanlarının kurtarılmasını ister. Şoşoniler kampı terk edip Ordu birliklerinin önünden kaçmış ve Bear Nehri geçişinde feribotun halatlarını kesmişlerdir. Nehrin karşında kalan McGarry ve adamları feribotsuz nehri geçebilmek için atlarını geride bırakmak zorunda kalmışlardır. Hırsızlıkla ilgisi olmayan dört Şoşoni savaşçı askerlerce yakalanıp fidye için rehin alınmışlardır. McGarry çalınan çiftlik hayvanlarının ertesi gün öğle vaktine kadar getirilip teslim edilmez ise rehin alının bu dört Şoşoni savaşçısının kurşuna dizileceğini söyler. Şoşoni reisleri kabilelerini Cache Vadisinin kuzeyine taşırlar. Askerlerin verdiği sürenin dolmasından sonra bir idam mangası rehin alınan dört Şoşoni tutsağı kurşuna dizerek infaz edip cesetlerini Bear Nehri sularına atmışlardır. Dönemindeki Deseret News adlı Salt Lake City gazetesinin başyazısında bunun Şoşonilerle yürütülmeye çalışılan iyi ilişkileri daha da kötüleştirebileceği yönündeki endişeler dile getirilmiştir.
Montana Trail güzergâhında olay
Montana Trail kargo-çekme operatörü A. H. Conover, Montana'daki madencilik kampı ile Salt Lake City arasında bir yerde Şoşoni savaşçılarının saldırısına uğrar ve kendisine eşlik eden adamlarından George Clayton ile Henry Bean öldürülür. Conover, Salt Lake City'ye varınca, Şoşonilerin binbaşı McGarry ve adamlarınca kurşuna dizilerek idam edilen dört Şoşoni savaşçısının intikamını almaya kararlı olduklarını rapor eder. Ayrıca, Şoşonilerin Bear Nehrinin kuzey kıyısında toplanıp her Beyaz adamın intikam için öldürülmesini düşündüklerini de söyler.
Montana Trail güzergâhında saldırı
Connor'ın seferinin son katalizörü Montana Trail güzergâhında sekiz kişilik bir madenci grubunun Şoşonilerce saldırıya uğraması olmuştur. Saldırı mahali Franklin'in kuzeyindeki Şoşoni kış kampına iki mil uzaklıkta bulunmaktadır. Madenciler Bear Nehrinin batı kıyılarında derin suları geçemezler ve yollarını kaybederler. Üç adam yüzerek Richmond'a ulaşmayı ve oradan erzak ile yerleşimcilerden bir kılavuz almak isterler. Giden madenciler Richmond'dan dönmeden önce kalan diğer beş madenci Şoşonilerin saldırına uğrar. Walla Walla kasabasından John Henry Smith'i ve atların bazılarını öldürürler. Richmond'da gidenler döndüğünde Smith'in cesedini bulurlar ve Richmond şehir mezarlığına defnederler.
Hayatta kalan madenciler Salt Lake City'ye ulaşır. William Bevins başyargıç John F. Kinney huzurunda ifade verir ve Smith'in cinayetini açıklayan bir tutanağa imza atar. Ayrıca, Smith'ten üç gün önce de on madencinin yolda öldürüldüğünü rapor eder. Yargıç Kinney Şoşoni reisleri Bear Hunter, Sanpitch ve Sagwitch hakkında tutuklama emri çıkarır ve albay Connor'dan adı geçen Kızılderililerin tutuklanabilmesi için bir askeri kuvvet talep eder.
Bu raporlar ve tutuklama emri karşısında Connor Şoşonilere karşı bir sefer hazırlığına başlar ve durumu Amerika Birleşik Devletleri Savaş Bakanlığına bildirir:
Cache Vadisinde askeri harekat
Utah'taki Camp Douglas kalesinde konuşlanan askerler birçok yönden kavgacı olarak nam salmışlardır. Askerlerin disiplin sorunlarının yanı sıra, maaşlarının 30.000 dolardan fazlasının kesinti yapılarak doğu eyaletlerine deniz yoluyla ulaştırılması karşısında huzursuzlanan Kaliforniya Gönüllülerinin çoğu tarafından ortak bir dilekçe ile küçük bir "isyan" hareketi de çıkmıştı. Bu istek Savaş Bakanlığı tarafından reddedilmiştir.
1863 Ocak ayı boyunca, Fort Douglas kalesindeki askerler kuzeye Şoşonilere yönelik bir sefer için hazırlanmışlardır. Connor geldiğinde Şoşonilere sürpriz bir baskın saldırı yapmak üzere bu sefer hazırlıklarını büyük bir gizlilikle yürütmüştür. Bu sürpriz baskını yapabilmek için, periyodik olarak Cache Vadisinde bir araya gelmek üzere birliklerini kendi komutasında iki ayrı müfreze olarak ayırmıştır.
İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi resmi tarhi dergisinde (Journal History of the LDS Church) George A. Smith şunları yazmıştır:
Diğer taraftan, Salt Lake City şehrindeki Deseret News adlı gazetede yer alan bir başyazıda şöyle denmektedir:
25 Ocak 1863 günü Fort Douglas kalesinden ayrılan ikinci grup bizzat albay Connor'ın komutasındaki 220 süvaridir ve onun yardımcıları Kaliforniya Gönüllüleri 2. Piyade Alayının A, H, K ve M Kampanyalarından seçilen elli adamdır. Bu sefer için özel siparişler de vardır. Connor'ın emriyle her askere 40 tüfek ve 30 tabanca mermisi verilmiştir. Bu kampanyada askerlere toplam 16.000 mermi dağıtılmıştır. Buna ek olarak, 200 kadar da obüs top mermisi sağlanmıştır. Sürpriz baskın olması için aldatma taktiği olarak süvarilerin gün boyu hareketi sürdüğü gibi gece de devam etmiştir. Albay Connor refakatçi olarak da eski ordu mareşali ve Mormon izcisi olan Orrin Porter Rockwell'i yanına almıştır.
28 Ocak akşamı yüzbaşı Hoyt komutasındaki piyade birliği Franklin kasabası yakınlarına ulaşır. Piyadeler kasabada yerleşimcilerden erzak almaya çalışan üç Şoşoni görürler. Bu Şoşoniler üç çuvalda dokuz bushel (1 U.S. bushel = 2150.42 inç küp) buğday almışlardır. Şoşonilere yardımcı olan yerleşimci William Hull şöyle der:
Şoşoniler tarafından alınıp taşınan bu çuvallar ertesi gün Kaliforniya Gönüllüleri 3. Piyade Alayı tarafından bulunmuştur.
Albay Connor o akşam Hoyt ile bir araya gelir ve gece 1:00 sıralarında sürpriz baskın kararlaştırılır. Fakat, yerel yerleşimcileri izci olarak almak gerektiğinden 3.00'e kadar beklemek zorunda kalınmıştır.
Bu harekâtın yapıldığı zaman Cache Vadisindeki yılın en soğuk dönemine denk getirilmiştir. Yerel yerleşimcilere göre Utah'ın kuzeyinde bile bu dönemde en soğuk mevsim yaşanır. Saldırının yapılacağı 29 Ocak sabahı hava sıcaklığı −30 °C dir. Bazı askerler donma ve diğer soğuk hava sorunlarıyla karşılaştığı için yalnızca Kaliforniya Gönüllüleri 3. Piyade Alayının yaklaşık 2/3 'ü harekâta katılmış, diğerleri Fort Douglas kalesinde kalmıştır. Kampanya sırasında askerlere matara (canteen) içinde viski verilmiş ve bazı askerler bu içkiden sonra saldırı öncesinde gece donmuşlardır
Şoşoni savaş hazırlıkları
Şoşonilerin elindeki tüfek ve tabanca gibi ateşli silahların çoğu kürk tuzakçıları, tüccarlar ve diğer Kızılderili kabilelerine yapılan saldırılarda ele geçenlerdir ya da nesilden nesile geçen antika silahlardır.
Bear Hunter ve diğer Şoşoni reisleri ancak kamplarını savunma durumuna getiren birtakım düzenlemeler yapmışlardır. Bunların arasında içinde değişik sayıda Şoşoni'nin gizlenmesine imkân veren ve söğüt dallarından kabaca çatılmış gümeler sayılabilir. Ayrıca, Beaver Creek deresinin doğu yakası boyunca yer yer kazılmış olan "tüfek çukurları" da vardır.
Belki de en ironik olanı, başyargıç Kinney tarafından tutuklama emri çıkartılan Şoşoni reisi Sanpitch'in Kuzeybatı Şoşonileri adına Salt Lake City'deki barış görüşmelerine katılmış olmasıdır. Bir The Sacramento Union gazetesi muhabiri The Prophet (Brigham Young) had told Sanpitch the Mormon people had suffered enough from the Shoshoni of Cache Valley and that if more blood were spilled the Mormons might just "pitch in" and help the troops biçiminde rapor etmiştir.
Bear Nehri Muharebesi
Binbaşı McGarry ve Kaliforniya Gönüllüleri 2. Piyade Alayından ilk süvari birliği sabah saat 6:00 sularında şafak dağlardan dağılmak üzereyken savaş alanına gelir. Hava şartları ve yerdeki derin kardan dolayı Connor'ın savaş hattında askerlerini organize etmesi zaman almıştır. Şoşonilerin kampından altı mil uzaklıkta topçular bir kar kaymasına yakalanırlar.
Şoşoni reisi Chief Sagwitch yaklaşan Amerikan askerlerini "Bak, tepedeki sırtta bir şey var. Bak, bulut gibi. Belki de bir attan yükselen toz bulutu. Belki de onlar hakkında konuştuğumuz üzere askerlerdir" biçiminde yorumlamıştır. Kısa bir süre sonra da çatışma patlak verir.
Başlangıçta Connor Şoşonilerin pozisyonuna göre doğrudan önden taarruza çalışmış, fakat yakından gelen Şoşoni silahlarına boğulmuştur. Kaliforniya Gönüllüleri bu ilk saldırıda doğrudan savaşla ilgili olarak en acı kaybı yaşamışlardır.
Katliam ve ABD askerlerinin eylemleri
Şoşonilerin ana savunma silahları savaş baltası (tomahawk) ile ok ve yaydır. Askerler kontrolden çıkarlar. Erkek ve çocukların birçoğu öldürüldükten sonra askerler kadınlara saldırmışlar ve tecavüz etmişlerdir. Bazı durumlarda da askerler yenidoğan ya da yaşına yetmemiş bebekleri topuklarıyla tekmelemiş ve bulabildikleri sert maddelerle beyinlerini dağıtmışlardır. Direnen kadınlar askerlerce vurularak öldürülmüştür. Alexander Stalker adlı bir yerel yerleşimcinin anlattığına göre, birçok asker tabancalarını boşluğa sıkmış ve o naktadaki Şoşonileri vurmuştur. Daha sonra askerler Şoşonilerin barınaklarını ve malzeme kilerlerini yakmış ve içinde bulunanları da öldürmüştür.
Kayıplar ve ilk sonuçlar
Ölenlerin sayısı (246 kişi) çok olsa da yaralı ya da tutsak olarak kurtulanlar (164 kişi) da vardır. Reis Sagwitch kabile üyelerinden kurtulanları bir arada yaşatabilmek için toplamıştır. Sagwitch iki kere elinden vurulmuş, atla kaçmaya çalışmıştır. Vadiye gitmiş ve Bear Nehri yakınlarındaki çalılarla kamufle olan bir sıcak su kaynağında (ılıca, açık kaplıca) akşama kadar saklanmıştır.
Sagwitch'in oğlu Beshup Timbimboo yedi kere vurulmasına rağmen hayatta kalmış ve aile üyeleri tarafından tedavi edilmiştir. Diğer aile fertleri Bear Nehri kıyılarındaki söğütlüklere saklanmış ya da ölü taklidi yaparak kurtulmuşlardır. Kurtulanlar tutsak edilerek askerlerle birlikte Franklin yakınlarında kurulan geçici kampa yerleşmişlerdir. Sagwitch diğer kurtulanlar yaralılarla birlikte alınarak meydanda yakılan ateşin etrafınfa ısınmaları sağlanmıştır
Kaliforniya Gönüllülerinden 14 asker ölmüş, 7 tanesi ölümcül yara almış, 49 asker ise yaralanmıştır. Connor'ın güçleri 300 Şoşoni savaşçısından 224 tanesini öldürdüğü tahmin edilmektedir. Albayın raporlarına göre Kıızlderililerin 175 atı yakalanmış, 70 kadar lodge tahrip edilmiş ve büyük miktarda kışlık buğday stoğu ele geçirilmiştir. Buğdayın ancak küçük bir miktarını arazide kalan kadın ve çocuklar için bırakmıştır.
Öldürülen Kızılderililerin sayısında Connor'ın rapor ettiği sayı ile Franklin sakinlerinin saydığı rakam arasında büyük fark vardır ve onların rakamı Connor'ınkilerden çok daha büyüktür. Franklin sakinleri ayrıca, Connor'ın hayatta kalan kadın ve çocukların sayısından çok daha az bir sayı vermişlerdir Danimarkalı göçmen Hans Jasperson'ın 1911'de yazmış olduğu otobiyografisinde öldürülen Kızılderililerin cesetleri arasında yürüdüğünü ve 493 ceset saydığını belirtmiştir Sagwitch'in oğlu Be-shup, Frank Timbimboo Warner katılanların yarısının kaçtığını ve 156 kişinin öldürüldüğünü söylemiştir. Kendisi iki erkek kardeşi ile bir baldızının uzun yıllar Washakie, Utah ile Idaho'daki Fort Hall Indian Reservation Kızılderili rezervasyonunda ve başka bir yerde yaşadığını da belirtmiştir.
Cache Vadisi yerleşimcileri üzerine etkileri ve uzun vadeli sonuçları
Bu çatışma ve katliam aslında Şoşoni Ulusunun Cache Vadisi ve yakın çevresine olan önemli etkisinin sonu olarak kabul edilir. Mormon yerleşimciler vadinin Kızılderililerden boşalan kuzey kesimine açıldıkları gibi, Cache Vadisi de ayrıca güneydoğu Idaho'daki ek yerleşimler için sahne alanı olmuştur. Utah Territory'deki Mormon olmayan yerleşimcilerin tacizleri ile Mormonların eleştirisine sebep olan ve Utah'ta bir madencilik endüstrisi kurulumuna yönelik Connor'ın girişimleri yüzünden Mormonlar ile albay Connor arasındaki sürtüşme ve şikayet konusu uzun yıllar devam etmiştir.
Şoşoni reisi Sagwitch ve kabilesinden birçok kişi Mormonlar ile ittifak yapmışlardır. Birçoğu İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesine (LDS Church) katılmıştır. Sagwitch sonra Melchizedek priesthood yetkisi olan bir Elder olarak takdis edilmiştir. Kabile üyeleri Şoşoni reisinin anısına Washakie, Utah kasabasının kurulmasına yardımcı olmuşlardır. Kuzeybatı Şoşonilerinden geri kalan üyelerin çoğu LDS Kilisesinin sponsorluğu altında çiftlikler kurmuşlardır. Onların soyundan gelenler çoğunlukla LDS toplumuna entegre olmuşlardır. Böyle bir yerleşim alamayan Şoşoniler ise Fort Hall Indian Reservation adlı Kızılderili rezervasyonuna gitmiştir.
Yayımlanan gazete makalelerine göre, albay Connor ve Kaliforniya Gönüllüleri Fort Douglas ile Kaliforniya'daki kendi memleketlerine döndüklerinde kahramanlar gibi karşılanmışlardır. Albaylıktan tuğgeneralliğe terfi ettirilen Connor kısa bir süre sonra da tümgeneral yapılmıştır. Connor ABD İç Savaşı sırasında ülkenin batısında sürmekte olan Kızılderili savaşlarına katılmış, Siyu ve Şayenlere karşı Powder River Expedition liderliğini yapmıştır.
Anıt ve kalıntılar
Bugün Preston, Idaho yakınlarında bulunan ve Bear River Massacre Site adı verilen katliam mahali U.S. Route 91 yakınında yer almaktadır. Batı Şoşonileri bu alanı kutsal bir mezar olarak korumak üzere 2008 yılında satın almıştır. Onlar burada katliam kurbanlarının anısına bir anıt dikmeyi planlamaktadırlar. Bear River Massacre Site, 14 Mart 1973 tarihinde National Register of Historic Places listesine, 21 Haziran 1990 tarihinde de National Historic Landmark listesine eklenmiştir.
Katliam mahalinden toplanan bazı kafatası ve kemikler Smithsonian Enstitüsü'nde bulunmaktadır. Smithsonian Enstitüsü'nde bulunan ve katliam mahalinden yıllar sonra toplanan genç bir delikanlı ile diğeri 20'li yaşlarda bir kadın olmak üzere iki Şoşoninin kemikleri National Museum of the American Indian Act gereği kabile yetkililerine geleneklere uygun olarak defnedilmek için verilmiştir
Gafanha da Nazaré
Gafanha da Nazaré Portekiz'de Ílhavo belediyesine bağlı olan, 15,65 km2 yüzölçümüne sahip, 14.021 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Erland Nordenskiöld
Nils Erland Herbert Nordenskiöld (19 Temmuz 1877, Strömm - 5 Temmuz 1932, Stokholm, İsveç), Güney Amerika Yerlileri üzerine araştırmalarıyla tanınan İsveçli etnolog ve arkeolog. İsveç ve Danimarka'da antropoloji çalışmalarını önemli ölçüde etkilemiştir.
1913'te Göteborg Müzesi'nin etnografyadan sorumlu müdürü olan, 1924-1932 arasında da Göteborg Üniversitesi'nde ders veren Nordenskiöld, yarı popüler nitelikte gezi öyküleri, birçok makale ve kitap yazdı.Bol resimli L'Archéologie du bassin de l'Amazone (1930; Amazon Havzasının Arkeolojisi) bunlar arasındadır.Comparative Ethnographical Studies ise (10 cilt, 1919-1938; Karşılaştırmalı Etnografya Çalışmaları) en önemli yapıtıdır. Bu kitapta Bolivya kabilelerinin maddi kültürünü inceleyen Nordenskiöld, doğal çevre ile başka öğelerin kültürel kalıpları üzerindeki etkisini araştırmış, Kulturkreis kavramına ilişkin kuşkularını belirtmiştir.
İli (il)
İli Kazak Özerk İli (Kazakça: ىله قازاق اۆتونومىيالى وبلىسى; Uygurca: ئىلى قازاق ئاپتونوم ئوبلاست, İli Kazak Aptonom Oblasti, ئىلى قازاق ئاپتونوم ۋىلايىتى, Ili Qazaq aptonom wilayiti, Ili Ķazaķ aptonom vilayiti, Çince: 伊犁哈萨克自治州 veya 伊犁哈薩克自治州; Pinyin: Yīlí hāsàkè Zìzhìzhōu), Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesinin kuzey ve kuzeydoğusunda, Özerk bir ildir. İsmini İli Nehrinden almıştır. Gulca (Yining) başşehridir.
Konumu
İli Kazak Özerk İli Moğolistan'nın batısında, Rusya'nın güneyinde ve Kazakistan'nın doğusundadır.
İdari bölümler
Özerk il iki yönetim bölgesi Tarbagatay İli (塔城地区 Tǎchéng Dìqū ) ve Altay İli (阿勒泰地区 Ālètài Dìqū ) ile üç şehirden, on beldeden ve bir Özerk bölgeden (察布查尔锡伯自治县 Chábùchá'ěr xībó Zìzhìxiàn) oluşur.
Etnik yapısı
İli Kazak Özerk İlinde yaşayan 2000 yılı sayımına göre etnik gruplar;
Kazakların çoğunluğu 1,110,800 Kazak, kuzey Sincan-İli Kazak Özerk İli (Çin'deki en büyük özerk bölge) ve Mori ile Barköl ilçelerinde yaşamaktadır.
Ön Qing
Vusunlar milattan sonra 6. yüzyılda Hiung-nu (匈奴; Xiōngnú) tarafından sürülmüş, yerini 552 yılında kurulmuş Göktürk Kağanlığına bırakmıştır.
Uygurlar, ve 12. yüzyılda Karahıtaylar, bu bölgeyi tekrar geri ele geçirmişlerdir. 13. ile 15. yüzyılları arasında bu bölgede Almalık diye de tanınan Çağatay Hanlığı hüküm sürmüştür.
Qing Hanedanı
Qing hanedanı Qianlong 1747 – 1749 ve tekrar 1771 – 1776 yılları arasında; kuzeybatı Doğu Türkistan'da Oyratlara karşı iki savaş, 1755 – 1757 yılları arasında; Doğu Türkistan'nın güneyindeki ayaklanan Türkmenlere karşı zaferinden sonra, Çin Türkistanı (Doğu Türkistan) Çin'e katılmış ve yeni Xinjiang adı vermiş, o sırada batı İli'yi de ele geçirmiş ve burada bir askeri birlik kurmuştur.
Ekonomi
1953 yılında Sincan Üretim ve İnşaat Kolordusu (XPCC, Çince: basit 新疆生产建设兵团; geleneksel 新疆生產建設兵團; Pinyin: Xīnjiāng Shēngchǎn Jiànshè Bīngtuán), denilen dördüncü tarımsal bölümü kurulmuştur ve Gulca'dan yönetilir. Ayrıca 1959 yılında Sincan Üretim ve İnşaat Kolordusu onuncu tarımsal bölümü burada kurulmuş ve Beitun'dan yönetilir.
Türkiye-Umman ilişkileri
Türkiye-Umman ilişkileri, Umman'ın 1970 yılında bağımsızlığını ilan etmesi ve Türkiye'nin, Umman'ı ilk tanıyan ülkelerden birisi olması ile birlikte başlamıştır. İki ülkenin ilişkileri, bulundukları jeostratejik konumların da etkili olması ile, karşılıklı yarar için ortak çalışmalara dayalıdır.
Ziyaretler
28-29 Ekim 2017 tarihlerinde, Umman Dışişleri Bakanı, Yusuf bin Alawi bin Abdullah, Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı, Mevlüt Çavuşoğlu'nu davet etmiştir. Ayrıca Alawi, 18 Mayıs 2018 tarihinde İstanbul'da Kudüs için düzenlenen İslam İşbirliği Teşkilatı Olağanüstü Zirvesine katılmıştır. İki ülkenin Dışişleri Bakanı son görüşmesini 29 Ocak 2017 tarihinde Maskat'da yapmıştır.
Umman Sultanı Kâbus bin Said'in vefatı üzerine, Cumhurbaşkanı Yardımcısı Fuat Oktay 12 Ocak 2020 tarihinde Maskat'a bir ziyarette bulunmuş ve taziyelerini sunmuştur.
İlişkiler
Türkiye'nin, Körfez ülkeleri ile arasının pek iyi olmamasına rağmen Sultan Kabus döneminde ilişkiler olumlu gitmekteyken şu anki Sultan Heysem bin Tarık Al Said döneminde de olumlu ilişkiler devam etmektedir. Türkiye ve Umman'ın ilişkilerinin ılımlı olması nedeni ile Birleşik Arap Emirlikleri ve Suudi Arabistan, Umman'a karşı "Yumuşak Baskı" uygulamaktadır. Bölgedeki olaylara Umman'ın tarafsız kalması sebebi ile Umman'ın Türkiye ile arasında bir problem çıkmamasına neden olmaktadır.
1 Aralık 2006 yılında İstanbul Ticaret Odası, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Umman Ticaret ve Sanayi odası önderliğinde Türk-Umman İş Konseyi kurulmuştur. Konsey son toplantısını 9-10 Nisan 2018 tarihleri arasında Maskat'ta gerçekleştirmiştir.
2010 yılında Karma Ekonomik Komisyonu Maskat'ta gerçekleşmiş ve bu toplantıya Türkiye'den Berat Albayrak, Umman'dan ise Yahya Al Jabri katılmıştır.
17 Temmuz 2020'de Umman müftüsü Ayasofya'nın ibadete açılmasının Mescid-i Aksa'nın kurtulması ile yaşanacak büyük sevinçlerin habercisi olması temennisinde bulunduğunu açıklamıştır. Müftünün bu paylaşımı BAE ve Suudi Arabistan tarafından iyi karşılanmamıştır.
27 Temmuz 2020'de Umman Dışişleri Bakanı, Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı yardımcısı Sedat Önal ile telekonferans gerçekleştirmiştir. Bu görüşmede ilişkilerin geliştirilmesi ve ortak öneme sahip konular ele alınmıştır.
Recep Tayyip Erdoğan 2020 yılında Ramazan Bayramı'nda, Umman Sultanını arayıp bayramlaşmış ve ikili ilişkiler ile bölgesel meseleler konuşulmuştur.
HAVELSAN Umman'da Türk savunma ihracatını arttırmak için 5 Mart 2020 tarihinde Maskat'ta Masirah International şirketiyle ortaklaşa HAVELSAN Technology Oman LLC şirketini kurmuştur.
Antalya merkezli Ares Tersanesi ise Türkiye'den, Umman'a askeri gemi ihracat projesini gerçekleştirmiştir.
Ticaret
Türkiye ve Umman arasındaki ticaret hacmi 2019 yılında 700 milyon $'a çıkmıştır. Dışsatım 547 milyon $, dışalım ise 153 milyon $'dır. Türkiye'nin ihraç ettiği ürünler; Demir-Çelik, mobilya, dokunmuş halı, motorlu taşıtlar, çeşitli makinalar ve gıda malzemeleridir. İthal ettiği ürünler ise; Alüminyum ve mamulleri, petrol yağları, plastik ve mamulleri, sentetik ve suni devamsız liflerdir.
Solanum lumholtzianum
Solanum lumholtzianum, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Şatırlar, Bulanık
Şatırlar, Muş ilinin Bulanık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci kökenli Şatıryan ya da Şatırlar olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Muş il merkezine 145 km, Bulanık ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır.
Tahsin Yücel
Tahsin Yücel, (d. 17 Şubat 1933, Ötegeçe Köyü, Elbistan, Kahramanmaraş - ö. 22 Ocak 2016, İstanbul ), Türk akademisyen, öykü ve roman yazarı, denemeci, eleştirmen ve çevirmendir.
Fransız Dili ve edebiyatı profesörü olan Tahsin Yücel, göstergebilim alanında çalışmıştır. Türk edebiyatında deneme ve roman alanındaki eserleri ve eleştirmen kimliği ile tanınır.
Hayatı
1933 yılında Elbistan’ın Ötegeçe köyünde dünyaya geldi. Babası kunduracı Ahmet Yücel, annesi Nuriye Münevver Hanım'dır. Babasını üç yaşına gelmeden kaybetti. Ablası ve ağabeyini de çok erken yaşta kaybetti; bu ölümlerin üzerinde büyük etkisi oldu. Çocukluğunu annesi ve üç öz kardeşiyle geçirdi. Doğduğu ve on iki yaşına kadar yaşadığı kasaba, öykülerinin neredeyse tamamının mekanı oldu.
İlköğrenimini Elbistan Gazi Paşa İlkokulu'nda tamamladıktan sonra parasız yatılı sınavlarında Galatasaray Lisesi'ni kazanarak 1945'te İstanbul'a geldi. Bu okulda Esat Mahmut Karakurt'un öğrencisi oldu; Orhan Şaik Gökyay ve Ahmet Kutsi Tecer ile tanıştı. Yiğit Okur, Yıldırım Keskin gibi isimlerle Galatasaray dergisini çıkardı.
1953'te Galatasaray Lisesi'nden mezun oldu. İÜEF Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümü'ne girdi. Üniversite yıllarında Varlık Yayınevi’nde çalıştı ve Galatasaray Lisesi’nin Ortaköy bölümünde muallim muavinliği yaptı.
İlk öykü kitabı "Uçan Daireler" Nisan 1954’te Varlık Yayınevi tarafından yayımlandı. 1955’te “Haney Yaşamalı” yayımlandı ve bu kitap 1956 Sait Faik Hikâye Armağanı ile ödüllendirildi. 1957 yılında “Anadolu Masalları” adlı kitabı Varlık Yayınevi’nin çocuk klasikleri arasında yayımlandı. Onu 1958’de yayımlanan “Düşlerin Ölümü” (1958) takip etti. Bu kitap, 1959’da Türk Dil Kurumu Öykü Ödülü’nü aldı. Ertesi yıl ilk romanı "Mutfak Çıkmazı"nı yayımladı. 1961 yılında üniversiteden mezun oldu ve Gülçin Arıca ile evlendi; Elif (1961) ve Halime (1972) adlında iki kızı oldu.