cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hadim Mesih Mehmed Paşa
Hayatı
Sadrazam olarak padişahın ve saray kliğinin devamlı devlet ve hükûmet işlerine karışmasına hedef olmuş ve bundan tedirgin olmuştur. Nisan 1586'da devlet işlerinde Sadrazam'ın isteklerini karşılamayan Reis-ül Küttab Hamza Efendi'nin padişah tarafından azlini istemiştir. Fakat Sultan III. Murad Sadrazam'ın bu isteğini reddetmiştir. Bunun üzerine Mesih Mehmed Paşa'nın "istiklali olmayan vezir-i azam iş göremez" diyerek 4 ay kadar kaldığı sadrazamlıktan istafa ettiği belirtilmiştir.
Bu istifasından sonra Mesih Mehmed Paşa emekliye ayrılıp diğer bir devlet işi ve unvanı verilmemiştir. Mesih Mehmet Paşa 1592'de İstanbul'da ölmüştür. Fatih yakınlarında Hırka-i Şerif Camii tarafında yaptırdığı ve çinileriyle tanınmış "Mesih Mehmed Paşa Camii" kenarında bulunan üstü açık olan türbesine gömülmüştür.
Değerlendirme
Uzunçarşılı onu şöyle değerlendirmiştir: Sadrazamlık görevinde iyi idareli, vakur ve ciddi (idi)
"Osmanlılar Ansiklopedisi"'nde şu değerlendirme yapılmaktadır: Şahsiyet sahibi, akıllı, vakur ve ciddi bir kişi olarak tanınmıştır.
Eserleri
Mesih Mehmed Paşa'nın Mısır'da bir medresesi bulunmaktadır. 1585-1588 yıllarında İstanbul'da Fatih, Edirnekapı civarında eskiden Hasan Paşa Mescidi bulunan mevkide yaptırdığı Mesih Mehmed Paşa Camii bulunmaktadır.
Frank Krallığı
Frank İmparatorluğu veya Frank Krallığı (Latince: Regnum Francorum), Roma İmparatorluğu sonrası Batı Avrupa'sının en büyük Cermen krallığı idi. Geç Antik Dönem'de ve Erken Orta Çağ'da Franklar tarafından yönetildi. Fransa, Belçika, Hollanda, Lüksemburg ve Almanya modern devletlerinin öncüsü olan devlet, 843'teki Verdun Antlaşması'ndan sonra, Fransa'nın öncülü olan Batı Frank Krallığı, kısa ömürlü Orta Frank Krallığı ve Almanya'nın öncülü olan Doğu Frank Krallığı olarak üçe bölünmüştür. Frank İmparatorluğu 843'teki bölünmesinden önce, Kavimler Göçü döneminden kalma son Cermen krallıkları arasındaydı.
Tarihçe
Eski Batı Roma İmparatorluğu içinde yer almış temel Frank toprakları kuzeydeki Ren ve Maas nehirlerine yakın bölgeleri kapsamaktaydı. Küçük krallıkların güneylerindeki Galya'daki Roma kurumlarıyla etkileşime girdiği bir dönemden sonra, Frankları birleştiren krallık, 496'da Frankların Kralı olarak taç giymiş I. Clovis tarafından kuruldu. Daha sonra Karolenj Hanedanı, Clovis'in hanedanı olan Merovenj Hanedanı'nın yerine geçti. Sırasıyla baba, oğul, torun, büyük torun ve büyük-büyük torun olan Herstallı Pepin, Charles Martel, III. Pepin, Şarlman ve I. Ludwig tarafından gerçekleştirilmiş, neredeyse sürekli devam eden seferler sonucunda 9. yüzyılın başlarında Frank İmparatorluğunun büyük genişlemeler yapmıştır. Bu noktada devlet Karolenj İmparatorluğu olarak adlandırılır. Merovenj ve Karolenj hanedanları dönemlerinde Frank devleti, çoğunlukla bağımsız olan birkaç küçük krallığa bölünmüş büyük bir krallık yönetimi altında idi. Hükmedilen coğrafya ve küçük krallık sayısı zamanla değişmekteydi, ancak doğu ve batı bölgeler arasındaki temel ayrılık devam etti. Doğu krallığına başlangıçta Avusturasya adı verildi, Ren ve Meuse merkezliydi ve doğuya, Orta Avrupa'ya doğru genişlemesi ile bir Alman krallığı olan Kutsal Roma İmparatorluğu'na dönüşmüştür. Merovenjlerin orijinal krallığı olan Batı Krallığı Neustrasya ise Kuzey Roma'nın Galya bölgesinde kurulmuştur ve zamanla Fransa'ya da ismini verecek "Francia" olarak adlandırılmıştır. Buna rağmen Batı Avrupa'da da, Almanya'da Frankonya bölgesi, Frankfurt şehri ve Frankenstein Şatosu olmak üzere Frankların ismini taşıyan başka yerler vardır.
Kilise
Frank Kilisesi, Merovenj döneminde Galya'daki kiliselerden büyüyerek oluşmuştur. Karolenj Rönesansı ile birlikte Frank Kilisesi, Orta Çağ Batı Kilisesi içinde önemli bir etken konumuna geldi.
7. yüzyılda, Frank toprakları İrlandalı ve İskoç misyonerlerin yardımıyla (yeniden) Hristiyanlaştırıldı. Bunun sonucunda Karolenj İmparatorluğu'ndaki Eski Yüksek Almanca okuryazarlığının çekirdeğini oluşturan sayısız manastırın kurulmuştur. Columbanus, 590’dan itibaren Frank İmparatorluğu’nda faaliyet gösterdi ve 615’te Bobbio'daki ölümüne kadar manastırlar kurdu. 7. yüzyılda Columbanus ve diğer İskoç ve İrlandalı misyonerlerin öğrencileri şu anda Fransa, Almanya, Belçika ve İsviçre'de bulunan bazı manastırları da (Schottenklöste) kurmuştur.
Toplum
Orta Çağ Galyası'ndaki en çarpıcı değişiklik, ticaretin ve şehir hayatının çöküşüydü. Karanlık Çağlarda pek çok "şehir" bulunmuş olmasına rağmen, bu yerleşim merkezleri genellikle hükûmet ya da dini binaları çevreleyen müstahkem köyler ya da pazar merkezleriydi ve bu şehirlerin birçoğu Roma kentlerinden doğmuştu. [Kaynak belirtilmeli.]
Koji Onishi
Koji Onishi (d. 6 Haziran 1988), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2008 yılında Tokushima Vortis kulübünde başladı. Daha sonra Kamatamare Sanuki kulübüne transfer oldu.
2019 Katar motosiklet Grand Prix
2019 Katar motosiklet Grand Prix, 2019 MotoGP sezonunun ilk turudur. 10 Mart 2019'da Luseyl'deki Luseyl Uluslararası Pisti'nde yapıldı.
Enallopaguropsis
Enallopaguropsis Paguridae familyasına bağlı bir cinstir.
Niki Sanders
Niki Sanders. Heroes dizisinde yer alan kurgusal karakter.
Oğlu Micah Sanders ile birlikte yaşamakta ve geçimini striptiz ile sağlamaktadır. Eşi D.L. Hawkins ile agresif olan ikinci kişiliği Jessica'dan dolayı karmaşık bir hayatı vardır. Jessica olayların üstesinden şiddet ile kolayca başa çıkabilirken, kendi kişiliği daha müşfik bir yapıda aile hayatını öne almaktadır. Jessica ise Niki'nin ölen kız kardeşidir. 2. sezonda başka kişiliklere bürünür. Bu yüzden eşi D.L ölür. Tedavi olur. Matt'ın babası şirkete saldırdığında onu kandırır. Virüsü son onda kendine enjekte eder.
Großer Wannsee
Genel bakış
Wannsee gölü, özellikle genç şarkıcı Cornelia Froboess'in 1951'deki popüler Schlager şarkısından beri Batı Berlin'deki bir numaralı yıkanma ve dinlenme alanı olarak bilinmektedir. Avrupa'daki en uzun karasal plajlardan biri olan Strandbad Wannsee, nudistler arasında da popülerdir. Plaj, 1920-1930 yıllarında mimar Richard Ermisch'in fikrinden yola çıkılarak inşa edilmiştir. Gölün batı yakasında bulunan plaj, Nikolassee semti sınırları içerisindedir.
Faial (Santana)
Faial Portekiz'de Santana belediyesine bağlı olan, 22,60 km² yüzölçümüne sahip, 1.961 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Kaptanzâde Ali Rıza Bey
Kaptanzâde Ali Rıza Efendi, (d. 14 Haziran 1881 - ö. 16 Şubat 1934) Türk söz yazarı ("Yıldızların Altında" ve "Efem" şarkılarının) ve bestecisidir.
Meksika arması
Meksika arması, Meksika'nın ulusal armasıdır. Armada, bir Hint inciri üzerine konumlanmış olan bir kaya kartalı, çıngıraklı yılanı parçalayarak yerken tasvir edilmektedir. Tenochtitlan halkına göre dinî bakımdan anlamları olan bu tasvir, Avrupalılara göre iyinin kötüye karşı elde ettiği zaferi sembolize etmektedir. Meksika federal hukûmeti tarafından resmî olarak yayınlanan belgelerde kullanılan Meksika mührü ise ulusal armanın değiştirilmiş bir biçimi olup armanın üst kısmında yarı dairesel bir biçimde konumlanmış ülkenin tam resmî adı olan "Estados Unidos Mexicanos" ("Meksika Birleşik Devletleri") yazısını içermektedir. Günümüzde kullanılan ve daha önce kullanılmış olan ülkenin para birimi Meksika pesosunun tüm emisyonlarında mühür yer almaktadır. Francisco Eppens Helguera tarafından tasarlanan mevcut arma, 16 Eylül 1968'den beri kullanılmaktadır.
Kaptanzâde Ali Rıza Bey
14 Haziran 1881'de İstanbul'da doğdu. Babası Mecidiye Kruvazörü Kumandanı Mehmet Bey idi. Okulunu tamamladıktan sonra Gümrük İdaresinde Estimatör olarak işe başladı. Buradan ayrılıp çeşitli ticarethanelerin gümrük komisyonculuğunu yürüttü. 1921'de Hikmet Hanım ile evlendi. Bu evliliğinden bir tane çocuğu oldu, küçük yaşta öldü. 1918'de İstanbul Operet  Heyeti'ni kurdu.
23 Temmuz 1930 tarihli bir röportajında müziğe ilgisinin küçükken başladığını, yedi sekiz yaşlarında tahtadan bir alet yontarak üzerine teller ger­diğini ve bunu gören babasının da kendisine sınıfı geçmesi şartıyla armonik aldığını söylemiştir. 14 yaşında kanun, sonrasında da piyano çalmaya başladı. Çoğunluğunu piyano ile verdiği yüzü aşkın eser besteledi. Servelli İtaliano isimli bir müzik öğretmeninden babası aracılığıyla yedi sene nazariyat ve armoni dersi aldı, sonrasında da bestekârlığa başladı.
I. Meşrutiyet yıllarında ilk bestesi olacak “Kardeş Türküsü”nü (Chanson Fraternel) besteledi. İkinci bestesi Halit Fahri Ozansoy'un “Çiftçi Türküsü” oldu ve Kafkasya Dağlarında Çiçekler Açar marşını da besteledi.
Konser vermek üzere gittiği Edremit'te 1934 yılında kalp krizi geçirerek öldü. Mezarı 2009 yılında bulunabildi.
Eserleri
Operet:
Besteleri:
Otto Schily
Otto Georg Schily (d. 20 Temmuz 1932) 1998-2005 yılları arasında Şansölye Gerhard Schröder'in kabinesinde Almanya İçişleri Bakanı olarak görev yaptı. Almanya Sosyal Demokrat Partisi (SPD) üyesidir.
Hayatının erken dönemi ve eğitimi
Bochum'da demir işleri müdürünün oğlu olarak doğan Schily, bir antropolog ailesinde büyüdü. Küçük kardeşi, akademik ve aynı zamanda politikacı olan Konrad Schily'dir. Ergenliklerini savaş sırasında Bavyera'da geçirdiler. Ailesi, Adolf Hitler’e karşı çıktı. 1962'de Münih, Hamburg ve Berlin'de hukuk ve politika okuduktan sonra ikinci devlet sınavını geçti, böylece baroya kabul edildi; bir yıl sonra kendi hukuk bürosunu açtı.
2 Haziran 1967'de Schily, Berlin’de İran’da insan haklarının ihlal edildiğine dair bir gösteriye gitti. Bir öğrenci olan Benno Ohnesorg, polis tarafından öldürüldü. Daha sonra öğrencinin ailesini temsil etmeye karar verdi.
1970'lerde solcu Kızıl Ordu Fraksiyonu'nun birkaç gerilla eylemcisini savunan bir avukat olarak halka açık bir kişi oldu. 1971'de arkadaşı Horst Mahler'i (daha sonra faşist Ulusal Demokrat Partinin savunucusu olacak) temsil etti; Stammheim davası sırasında (1975-1977), Gudrun Ensslin'in kalan tek avukatıydı. Popülerliği ve kendi ahlaki ilkelerine göre davranmaya saygı duymasını sağlarken, bazıları onu radikallerin hedeflerini desteklemekle suçladı.
Yeşil Parti'nin kurucu üyesi
1980'de Schily, Yeşil Parti'nin kurucu üyesi oldu. 1982'de Yeşil Parti'nin diğer üyelerine Libya lideri Muammer Kaddafi ile bir araya geldi ve Avrupa'daki nükleer karşıtı hareketle müttefik gruplara Avrupa'daki ABD askeri üslerini kapatmaya çalışmalarına yardım etti.
1983 seçimlerinde Schily, Alman Federal Meclisine seçildi ve Yeşiller'in parlamentoda temsil edildiği ilk seçim döneminde, Petra Kelly ve Marieluise Beck ile birlikte parlamento grubunun sözcülerinden biriydi. Parlamentoda, partinin 1987 seçimlerini takiben Sosyal Demokratlarla yöneten bir koalisyon için çaba göstermeyi tercih eden gerçek kanadının lideri oldu. 1986'da Flick meselesini araştıran Federal Meclis komitesinde Yeşillerin tek temsilcisiydi. Partinin temsilcilerini döndürme politikası nedeniyle 1986'da meclisten ayrılmak zorunda kaldı, ancak 1987'de yeniden seçildi.
Federal İçişleri Bakanı, 1998–2005
Gerhard Schröder 1998’de şansölye olduktan sonra Schily’yi Federal İçişleri Bakanı olarak atadı. Kabinenin en eski üyesiydi.
29 Mart 2007'de Schily, 2001 yılında Pakistan'da tutuklanan Guantanamo'lu tutuklu Murat Kurnaz davasının ele alınmasından sorumluydu. ABD makamlarına devredildi ve Küba'daki ABD hapishane kampında terör zanlısı olarak tutuldu. Kurnaz 2006 yılında serbest bırakıldı ve Almanya'ya geri döndü.
2005 seçimlerinin ardından ve Almanya Başbakanı Angela Merkel'in yeni hükûmetinin kurulmasının ardından Schily, Wolfgang Schäuble'nin görevinde başarılı oldu. Schily, 2009 yılına kadar milletvekili olarak kaldı ve Dış İlişkiler Komitesi'nde görev yaptı. 2008'de, 22 Nisan’daki Alman Federal Meclisinin, hukuk bürosunun müşterilerinin adlarını ifşa edemediği için 22.000 Avro para cezasına çarptırılmasıyla manşetlere neden oldu.
Özdemiroğlu Osman Paşa
Özdemiroğlu Osman Paşa (1526 - 29 Ekim 1585), III. Murad saltanatı döneminde, 1584-1585 yılları arasında sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamı. Kızıl Deniz çevresinde beylerbeyi olmuştur. Kafkasya'da elde ettiği başarılar ile Kafkas Fatihi unvanını almıştır.
Yaşamı
1526'da Kahire'de doğmuştur. Babası Özdemir Paşa, Memlûklüler döneminde Mısır'a yerleşen bir Dağıstan Türk ailesine mensup olup, Osmanlı İmparatorluğu hizmetinde yetişerek Kızıl Deniz'de Portekizlilere karşı Hadım Süleyman Paşa seferlerine iştirak ettikten sonra, Habeş Eyaleti'nde beylerbeyliği görevini ifa etti. Annesi ise Mısır'da bulunan Abbasi halifeleri soyundandır.
Özdemiroğlu Osman Paşa 20 yaşına girmeden Osmanlı Devleti idari görevlerine tayin edilmiştir. Önce Mısır Beylerbeyliğine bağlı bazı sancaklarda sancak beyliği yaptı. 1561'de Mısır "emirhaçlığına " tayin edildi. Babası ölünce, onun yerine yedi yıl Habeşistan Beylerbeyi görevi yaptı. 14 Ocak 1569'da Yemen eyaleti Yemen Beylerbeyliği ve Sana Beylerbeyliği olarak ikiye bölündü. Sana Beylerbeyliği'ne Özdemiroğlu Osman Paşa atandı. Bu sırada Yemen'de Zeydi "İmam Topal Mütahhar" isyanı çıktı, ve bu isyanı bastırmak isteyen Yemen Beylerbeyi Murat Paşa, isyancılar tarafından öldürüldü. Bu isyanı bastırmak için Sana ve Yemen beylerbeylikleri tekrar birleştirilerek kurulan Yemen Eyaleti, Özdemiroğlu Osman Paşa'ya verildi. İsyanı bastırmak için serdarlık ise önce Lala Mustafa Paşa'ya verildi ve Özdemiroğlu Osman Paşa ona yakınlığı ile bilinmeye başladı. Fakat sonra Lala Mustafa Paşa ile arası iyi olmayan Koca Sinan Paşa Yemen'e serdar olarak gönderildi. Bu iki rakip paşa arasında mücadele içinde Lala Mustafa Paşa taraftarı olarak bilinen Özdemiroğlu Osman Paşa Yemen'de öldürüleceğinden korkarak İstanbul'a kaçtı. Fakat Koca Sinan Paşa tarafından aleyhinde Yemen'den yazılar gönderildiği için zamanın sadrazamı Sokollu Mehmet Paşa İstanbul'da ona soğuk davrandı.
Lala Mustafa Paşa'nın ricaları ile bir müddet sonra bazı Anadolu sancak beyliği ve sonra valiliklerde bulundu. 1573'de ise Diyarbakır Beylerbeyliği'ne getirildi. Bu görevdeyken, İran'la savaş için serdar seçilen Lala Mustafa Paşa maiyetine verildi. Burada gösterdiği beceriden ve komuta ettiği alayının mükemmelliğinden dolayı isim yaptı. Çıldır Muharebesi'nde büyük kahramanlık gösterip Şirvan'ın ele geçmesinde büyük katkı yaptı. Bu başarılardan dolayı 1578'de yeni ele geçirilip kurulan Şirvan Beylerbeyliği görevi verildi.
Bundan sonra beş yıl bu idari görevle Kafkasya'da İran Şahları orduları ile mücadelelerde uğraştı. Şirvan, Azerbaycan, Dağıstan ve Gürcistan'da Osmanlı egemenliğini kurup güçlendirdi. Şirvan beylerbeyi iken cesareti ve yüksek ve komuta ve kontrol becerisi ile İran Şahlığının kendine karşı gönderdiği büyük orduları yendi. 9 Eylül 1578'de İran birliklerini Koyungeçidi Muharebesi'nde büyük bozguna uğrattı.
Özdemiroğlu'nun bundan sonra Kafkasya'da geçen beş yıllık idari görevi sürekli İranlılarla mücadele içerisinde geçti. Şirvan, Azerbaycan, Dağıstan ve Gürcistan'da Osmanlı hakimiyetini pekiştirdi.
Kırım Hanı Mehmed Giray’ın yardımı ile Karabağ, Mugan ve Kızılağaç’a kadar bütün kuzey Azerbaycan'ı yağma ve tahrip etti. Kırım Hanı Mehmed Giray’a daha ileri gitmeyi teklif ettiyse de Mehmed Giray, bunu kabul etmeyerek Kırım’a döndü. Şirvan, İranlıların eline geçti. Kefe Beylerbeyi Cafer Paşa kumandasında yardımcı kuvvetler gelince İmam Kuli Han'ı Meşale Savaşı'nda yendi. Bu savaştan sonra Şirvan kesin olarak Osmanlı egemenliği altına geçti.
8 Mayıs 1583'te yetmiş bin kişilik İran ordusunu Meşaleler Muharebesi'nde büyük bir bozguna uğrattı.
1584 yılında Kafkas cephesinden Kefe'ye döndü ve Osmanlı İmparatorluğu'na isyan eden Kırım Hanı II. Mehmed Giray'ı Kılıç Ali Paşa komutasındaki Osmanlı Donanması'nın yardımıyla mağlup etti ve II. İslam Giray'ı tahta çıkararak Kırım Hanlığı üzerindeki Osmanlı hakimiyetini yeniden kurdu.
27 Ekim 1585'te hastalığı nedeni ile Tebriz'den ayrıldı. Şenb-i Gazan'a kadar ağır hastalığı dolayısıyla tahtırevanla taşındı. Bu mevkide üzerine bir Safevi ordusu geldi. Burada yapılan Şenb-i Gazan Muharebesi'ni de Osmanlı ordusu kazanıp İran ordusu püskürtüldü. Aralık 1585'te Şenb-i Gazan'da kaldığı bir gece durumu daha da ağırlaştı. Daha sonra aynı kentte, 59 yaşında iken hayata gözlerini yumdu. Vasiyetine uyularak naaşı Diyarbakır'a getirildi ve burada beylerbeyi iken yaptırdığı türbeye gömüldü.
Eserleri
Özdemiroğlu Osman Paşa İstanbul'da Sultan Selim civarında bir medrese yaptırmıştır. Ama sonradan Kösem Sultan buna bir minare de ekleyip bu medreseyi camiye dönüştürmüştür.
NGC 7621
NGC 7621, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Kanatlıat takımyıldızı yönünde bulunur. S tipi bir sarmal galaksidir. Alman astronom Albert Marth tarafından 1864 yılında 121,92 cm (48 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Citrus County, Florida
Citrus ili veya Citrus County Amerika Birleşik Devletleri'nin Florida eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 153,843'tür. İlin merkezi Inverness şehridir.
Roket zıplaması
Roket zıplaması, bazı video oyunlarında bir karakterin, roketin patlamasının gücüyle havaya yükselmesine denir.
Oyuncular, bazen düşmanlarını yüksek bir yerden düşürmek için, bazen kendilerini yüksek bir yere ulaştırmak için, bazen de arkadaşlarını yüksek bir yere ulaştırmak için kullanırlar.
Kenny Miller
Kenneth "Kenny" Miller, (d. 23 Aralık 1979) forvet mevkiinde oynamış İskoç eski futbolcu ve antrenör. Miller savaş sonrası Rangers ve Celtic kulüplerinin ikisinde de oynamış beş futbolcudan biridir. Çok yönlü ve hızlı hücum yapmasının yanı sıra etkili kafa vuruşları da yapabilmekteydi. Ayrıca forvet arkası mevkiinde de görev yapmıştır.
Roket zıplaması
Roket zıplamasını kendi üzerinde kullanmak için, hedefi yere doğru çevirip, roketatarı ateşlemek yeterlidir. Bazı oyunlarda roket zıplamasının etkisini artırmak için aynı anda zıplanabilir de.
Kenny Miller
Kariyeri
Miller, kariyerine Hibernian takımında başladı. Sonrasında Rangers ve English Football League takımlarından Wolverhampton Wanderers'da forma giydi, kariyerindeki ilk büyük başarısı 2003 Football League Birinci Klasman play-off Finali'nde oynaması ile oldu. 5 sezon Wolverhampton Wanderers'da oynadıktan sonra Miller, İskoçya'ya geri döndü ve Old Firm - Celtic takımında mücadele verdi. Bir sezon boyunca İngiltere takımı Derby County'de oynadıktan sonra, Rangers takımı için İskoçya'ya geri döndü. Miller, iki sezon boyunca Rangers takımında forma giyerken Scottish Cup ve Scottish League Cup'ta görev aldı. Ocak 2011'de Türk takımlarından Bursaspor'a transfer oldu. 2010-11 Sezonu sonrası Bursaspor'dan ayrılıp 1 milyon £ karşılığında kendi ülkesi takımı Cardiff City'ye transfer olmuştur.
Roket zıplaması
Roket zıplamasının yapılabildiği oyunlara Quake 3 ve Team Fortress 2 örnek olarak verilebilir.
Kenny Miller
Kariyeri
Miller, 16 Temmuz 2012 tarihinde Major League Soccer ligindeki Vancouver Whitecaps FC takımına transfer olmuştur. Miller, Vancouver Whitecaps takımındaki ilk golünü 25 Ağustos 2012 günü oynanan Portland Timbers takımına attı. Kulübüyle Temmuz 2013'te bitecek olan sözleşmesini Haziran 2014'e kadar uzattı. 4 Mayıs 2014 tarihinde sözleşmesini çift taraflı anlaşarak fesh etti.
Roket zıplaması
Team Fortress 2'de roket zıplaması Soldier sınıfı ile yapılır uzun zıplamak için ateş, ctrl ve zıplama tuşuna aynı anda basılmalıdır. Eğer roket atlamasında daha uzağa gidilmek isteniliyorsa ctrl tuşuna basılı tutulmalıdır.
Kenny Miller
Kariyeri
4 Haziran 2014 tarihinde Rangers kulübüyle 1 yıllık sözleşme imzaladı.
Dundee
Miller, 29 Ağustos 2018'de Dundee ile iki yıllık bir sözleşme imzaladı.
Partick Thistle
26 Haziran 2019'da Miller, bir yıllık sözleşmeyle Partick Thistle'a imza attı. Miller, 2020 yılının Ocak ayında Thistle ile sözleşmesinden sonra serbest bırakıldı ve kulübün tüm maçlarında toplam 10 gol attı. Kısa süre sonra da futbol oynamaktan emekli olduğunu açıkladı.
Teknik direktör kariyeri
Kasım 2016'da Rangers ile sözleşmesini uzatan Miller, 20 Yaş Altı ekipleriyle yarı zamanlı antrenörlük rolünü üstlendi. 2018'de Rangers'tan ayrıldıktan sonra Miller, Haziran 2018'de Scottish Premiership takımı Livingston'ın oyuncu menajeri olarak atandı. Ardından kariyerine Dundee ve Partick Thistle ile devam etti. Miller, Şubat 2020'de oyuncu olarak emekli oldu ve Avustralya kulübü Newcastle Jets ile yardımcı antrenör olarak sözleşme yaptı. Baş antrenör Carl Robinson'un Newcastle Jets'ten Western Sydney Wanderers'a gitmesinin ardından Miller, asistanı olarak Robinson'a katılarak bu takıma geçti.
Aralık 2021'de Miller, teknik direktör Martin Rennie ile birlikte İskoç Ligi takımı Falkirk'in baş antrenör yardımcısı olarak açıklandı. Miller, Rennie kulüpten ayrıldıktan sonra Nisan 2022'de geçici teknik direktör oldu. John McGlynn'in yeni teknik direktör olarak atandığı sezon sonuna kadar bu görevi sürdürdü.
Berlin Muharebesi
Berlin Muharebesi, Sovyetler Birliği'nin II. Dünya Savaşı sonlarında düzenlediği genel taarruzlardan biri olan Berlin Stratejik Taarruz Harekâtı sonunda gerçekleşen muharebedir. Avrupa Cephesi'ndeki son genel taarruz olmamakla birlikte, Almanya'nın kayıtsız şartsız teslimiyle sonuçlandığı için savaşı bitiren muharebe olarak kabul edilmektedir. Berlin Harekâtı, sadece Berlin'i almak için girişilen bir harekât değildi. Esas olarak üç Sovyet cephesi kuvvetlerinin, hâlen Alman kontrolünde olan Elbe Nehri'nin doğusundaki Alman topraklarının işgalini amaçlıyordu. Elbe, Alman topraklarını kuzeyden güneye kabaca ikiye bölmektedir. Berlin Muharebesi ise, kentin Kızıl Ordu birliklerince ele geçirilmesi içindi, çatışmalar kent sınırları içinde gerçekleşti ve Avrupa cephelerinde savaşın sonunu getirdi.
Berlin Muharebesi'nin sonucu, Berlin Harekâtı'nın ilk aşamalarında, Alman başkentinin dışında belirlenmişti. Sovyet birlikleri kenti kuşatmaya çalışırken Alman kuvvetleri de bunu engellemek için mücadele etti ve sonunda bu birlikler kentin dışında ya imha oldular ya da silah bırakmak zorunda kaldılar. Bu mücadeleler kentin kaderini belirledi ve Berlin'de çok sert çatışmalar yaşandı. Kızıl Ordu birlikleri kent merkezine sokak sokak çatışarak ilerlediler.
Kızıl Ordu, 16 Ocak 1945 tarihinde başlayan Vistül-Oder Taarruzu ile Alman cephesini yarmıştı ve Kızıl Ordu birlikleri günde 30 – 40 km.lik bir hızla batı yönünde ilerlemeye başladılar. Doğu Prusya, Aşağı Silezya, Doğu Pomeranya ve Yukarı Silezya topraklarını geçen Sovyet birlikleri, Oder Nehri üzerinde Berlin'in 60 km. doğusuna düşen Küstrin yakınlarındaki Oder köprübaşında geçici olarak durdular. Ardından Berlin'e yönelen genel taarruz boyunca iki Sovyet cephesine bağlı kuvvetler Berlin'e doğudan ve güneyden ilerlemişlerdi. Bir üçüncü Sovyet cephesi ise Berlin'in kuzey kesiminde mevzi almış olan Alman kuvvetlerini bu kesimde yenilgiye uğrattı.
Berlin'in dışındaki ön savunma hazırlıklarına 20 Mart'ta başlanıldı. O tarihte, Vistül Ordular Grubu Komutanlığını yeni üstlenmiş olan General Gotthard Heinrici, esas Sovyet taarruzunun, cephe haritalarında da açıkça görüldüğü gibi Oder Nehri üzerindeki köprübaşından yapılacağını düşünmekteydi. Bu düşünceyle, Berlin'in 90 km. doğusunda bulunan Seelow Tepeleri'nde savunma tertibatı almıştır. Berlin'deki esas muharebe başlamadan önce Sovyet kuvvetleri, bu mevzilere taarruz ederek Seelow Tepeleri Muharebesi ve Halbe Muharebesi'yle Berlin'in kuşatılmasını tamamladılar. Mareşal İvan Konev'in 1. Ukrayna Cephesi kuvvetleri, Alman Merkez Ordular Grubu'nun son birliklerini de kuzeye sürerken Mareşal Jukov'un 1. Belarus Cephesi topçusu, 20 Nisan'da Berlin merkezini ateş altına almaya başladı. Alman savunmasının büyük kısmı, General Helmuth Weidling komutası altındaki, yıpranmış, kötü donanımlı, kötü organize olmuş Wehmacht ve Waffen-SS tümenleri ile Yurt Muhafızları ve Hitler Gençliği unsurlarından oluşan birliklerdir. Birkaç gün içinde Kızıl Ordu birlikleri kent içinde hızla ilerleyerek kent merkezine ulaştılar ve şiddetli çatışmaların ardından Reichstag'ı 30 Nisan'da düşürdüler.
Savaş bitmeden, 30 Nisan 1945 tarihinde önce Hitler ve bazı yandaşları intihar etti. Kentteki çatışmalar 2 Mayıs 1945 gününe kadar devam etmiştir. Bu tarihte Berlin Savunma Sahası Komutanı General Helmuth Weidling, Sovyet 8. Muhafız Ordusu Komutanı General Vasili Çuykov'a teslim oldu. General Çuykov, Mareşal Georgi Jukov'un 1. Belarus Cephesi komutanlarındandır. Ancak çatışmalar kentin kuzeybatısında ve güneybatısında 8 Mayıs'a kadar devam etti. Bu çatışmalar daha çok, Sovyet kuvvetlerine teslim olmaktansa Amerikan ve İngiliz kuvvetlerine teslim olmak uğruna sürdürülmüştür.
Berlin, 1806'dan beri yabancı bir işgalci tarafından ele geçirilmemişti.
Batı Cephesi
Batı Cephesi'nde Müttefik kuvvetler, 1944 Eylül'ünde Alman sınırına ulaşmıştı fakat Market Garden Harekâtı'nın devamındaki başarısızlık ve Batı Cephesi'nde girilen açmaz, kısa bir süre de olsa inisiyatifin Alman kuvvetlerinin eline geçmesine yol açtı. Kasım'da Hitler, atılgan ama sonuçta başarısız olan bir taarruz başlattı; Bulge Muharebesi. 1945 Mart'ında Müttefik kuvvetler, başarılı bir atılımla Ren Nehrini geçti. General Eisenhower'in orduları, Berlin'e ilerlerken son derece inatçı bir direnmeyle karşılaştılar. Nisan ayı başlarında bulundukları hattan Berlin'e hâlen 200 km. mesafe vardı. Nisan ayı ortalarında General Eisenhower, Elbe ve Mulde nehirlerine ulaşıldığında ileri hareketi durdurmaları için tüm ordulara emir verdi. Hatta bazı birliklere geri çekilme emri verildi. Böylece, savaş bundan sonra üç haftadan fazla sürse de ileri unsurlar hareketsiz kaldı. Daha sonra, Birleşik Devletler 1. ve 9. Orduları, Çekoslovakya'nın batısında Leipzig - Magdeburg hattını tutarken, General Eisenhower üç müttefik cephe ordusuna (1. Fransız Ordusu, 3. ve 7. Birleşik Devletler Ordusu), Almanya ve Avusturya'nın güneydoğusu yönünde ilerleme emri vermiştir. İtalya'nın kuzeyinden ilerleyen İngiliz 8. Ordusu, Slovenya sınırını geçerek buradaki Wehrmacht unsurlarını yenilgiye uğrattı. İngiliz ordusunun bu ileri hareketi daha sonra Yugoslav kuvvetleriyle bazı sürtüşmelere yol açmıştır.
Müttefik Devletler Üst Komutanlığı'nın Berlin üzerine yürümek yönünde bir planı yoktu. Birleşik Devletler Generali Eisenhower, artık Berlin yönünde ileri harekât konusuyla ilgili değildir. General Eisenhower'in böylesi bir harekâtın getireceği kayıpları göze almadığı ileri sürülmektedir. Sonuçta Berlin, Sovyetler Birliği'nin etki alanına bırakılmıştır. General Eisenhower, hem Müttefik hem de Sovyet ordularının kente birlikte girmesi durumunda iki tarafın da dost ateşi yiyeceğini düşünüyordu. Aslında İngiltere Başbakanı Winston Churchill General Eisenhower'e, Mareşal Bernard Montgomery komutasındaki İngiliz 21. Ordular Grubu'nun kenti almak üzere Berlin yönünde ilerlemeye devam etmesi konusunda baskı yapmaktaydı. Hatta, Churchill ile General Patton, Mareşal Montgomery'nin birliklerine, Berlin'e üç günlük mesafe kaldığında kente taarruz için emir vermesi yönünde anlaşmışlardı. Mareşal Montgomery anılarında başlarda General Eisenhower'le, Berlin'in ana hedef olduğu konusunda fikirbirliği içinde olduklarını belirtmektedir. Ana hedefin Berlin olarak belirlenmesi Montgomery'ye göre savaş sonrasında Batılı Müttefiklerini "barışı kazanmaları" için gereken politik zemini oluşturacaktı. Ancak daha sonra General Eisenhower'in ana hedef konusunda yaklaşımını değiştirdiğini yazmaktadır. Artık General Eisenhower, ana hedefin Batı'daki Alman kuvvetlerinin imha edilmesi ve stratejik hedeflerin tahribi olduğunu düşünmektedir.
General Eisenhower'ın, Churchill'in ya da General Patton'un düşünceleri bir yana, ABD Başkanı Roosevelt'le Stalin, Elbe'nin doğusunun Sovyet harekât sahasına bırakılması konusunda zaten anlaşmışlardı. Stalin'in Berlin'e yönelten önemli bir neden, Alman Kayzer Wilhelm Enstitüsü'nde yürütülen Alman nükleer araştırma projesine, Amerikalılardan önce ulaşmak, bu programı ele geçirmek isteği olduğu düşünülmektedir. . Sonuçta müttefik orduları, Elbe'nin batı kıyılarına kadar olan Alman topraklarını işgal edeceklerdi. Amerikan 1. ve 9. ordularının ileri unsurları, 11 Nisan 1945 tarihinde Elbe'ye ulaşmıştır. Ancak, Amerikan 2. Zırhlı Tümen'i saat 20:00'de Elbe kıyılarına ulaşmıştı ve Alman direnmesi nedeniyle bu tarihte herhangi bir geçiş elde edilemedi. Ertesi gün Schönebeck köprüsüne taarruz edildiyse da Alman savunması köprüyü atmıştır. Amerikan 83. Piyade Tümeni, 13 Eylül'de Darby yakınlarındaki köprüyü ele geçirmeyi başardı. Müttefik kuvvetlerin bulundukları ve ileri hareketi durdurdukları bu nokta, Berlin'e yaklaşık 100 km'dir.
Alman kuvvetlerinin 14 Aralık 1944 tarihinde başlattığı Ardenler Taarruzu ardından Hitler, Batılı Müttefik kuvvetlerin taarruzlarına uzunca bir süre ara vereceklerini düşünmekteydi. Bu yüzden Wehrmacht kuvvetlerinin büyük bir kısmını Doğu Cephesi'ne kaydırdı. Sadece personel olarak değil, silah ve teçhizat olarak da ağırlık bu cepheye verildi. Onarımı tamamlanan ya da fabrikalardan teslim edilen hemen hemen tüm silah ve teçhizat, doğrudan Doğu Cephesi'ne gönderildi. Kuşkusuz bu durum, Kızıl Ordu'nun işini bir parça güçleştirmiştir. Öte yandan 7 Mart'ta Amerikan kuvvetleri Ludendorff Köprüsü'nü ele geçirdiklerinde Wehrmacht'ın elinde bu kesime gönderecek onarımda olan çok az sayıda tank dışında neredeyse hiç silah yoktu. General Patton'un kuvvetleri Ren'in batı kesimindeki Alman birliklerini 21 Mart'ta imha etmekte zorlanmadı ve ertesi gece Ren'i geçerken, hemen hemen hiçbir direnmeyle karşılaşmadı. Öyle ki Ren'in doğusundaki ilerlemede Müttefik kuvvetler açısından en büyük engel, ana ulaşım hatlarında uçakların ve topların bombardımanının yol açtığı yıkım ve enkazdı.
Müttefik kuvvetlerce Ren'in aşılmasına Hitler'in gösterdiği tepki, çığırından çıkmış bir yıkıcılığa yönelmiştir, Alman topraklarındaki tüm altyapı tesislerinin imhasını emretti. Her ne kadar Silahlanma Bakanı Albert Speer karşı çıktıysa da emrin geri alınmasını sağlayamadı ama General Guderian ile işbirliği halinde emrin uygulanmasını büyük ölçüde sabote etmeyi başardı.
Doğu Cephesi
Yeni düzenlenen Alman Vistül Ordular Grubu, SS Generali Heinrich Himmler komutası altında 25 Şubat'ta bir karşı taarruz girişiminde bulunduysa da harekât başarılı olamadı. Daha sonra Kızıl Ordu Pomeranya'ya girdi ve Oder Nehri'nin batı kıyılarını Alman birliklerinden temizledi, böylelikle Silezya içlerine ulaşmış oldu.
Güneyde Budapeşte Muharebesi şiddetli çatışmalarla sürüyordu. Alman kuvvetlerinin, Macaristan'ın başkentindeki kuşatmayı kaldırmak için giriştikleri üç karşı taarruz da başarısız oldu ve kent 13 Şubat 1945 tarihinde Kızıl Ordu kuvvetlerinin eline geçti. Adolf Hitler, Drau-Tuna üçgeninin bir karşı taarruzla geri alınmasında ısrar ediyordu. Amaçlanan hedef, Kanije petrol sahasının güven altına alınması ve Tuna nehri hattının, bir sonraki harekât için geri alınmasıydı. Aslında, tükenmiş olan Alman kuvvetlerine üstesinden gelemeyecekleri, olanaksız bir görev verilmektedir. Sonuçta 16 Mart 1944 tarihinde başlanılan taarruzla Balaton Gölü Harekâtı, Alman kuvvetlerinin ileri harekâtının başarısız olmasıyla sonuçlandı. Yirmi dört saat geçmeden başlayan Kızıl Ordu'nun karşı taarruzu, Alman kuvvetlerinin on günde sağladıkları toprak kazanımını geri aldı. Sovyet kuvvetleri 30 Mart 1945'te Viyana Taarruzu'yla Avusturya topraklarına girdiler. Viyana, 13 Nisan 1944'te Kızıl Ordu'nun eline geçti.
Alman Doğu Orduları (Ostheer), 1944 yılının Haziran ve Eylül aylarında bir milyondan fazla askerini kaybetti. Öte yandan Almanya, başta akaryakıt olmak üzere başarılı bir askerî harekât için gerek duyulan tüm malzemelerden yana ciddi sıkıntı içindeydi. Doğu'da kaybedilen topraklar, Alman savaş ekonomisi için bir yıkım olmuştu. Müttefik hava kuvvetlerinin bombardımanı zaten, Ren bölgesindeki sanayi üretimini büyük ölçüde tahrip etmişti. Doğuda ise Romanya petrol bölgesinin ve Silezya sanayi bölgesinin kaybı, Alman savaş ekonomisini işlemez duruma getirmiştir. Bu kayıpların ardından gerçekleşen Güneybatı Macaristan'daki petrol bölgesi Kanije'nin kaybedilmesi ise tam bir yıkımdır. Müttefik hava akınlarıyla sentetik petrol tesislerinin üretimlerinin durmasıyla birleşince, ciddi bir akaryakıt sorunu yaratmıştır. Ruhr bölgesini hedef alan Müttefik hava akınlarından sonra Silezya kömürü, Alman yıllık kömür üretiminin yüzde altmışını karşılar hale gelmişti. Almanya'nın sadece iki aylık kömür stoğu bulunmaktadır. Ayrıca Silezya bölgesinin kaybı sonucu Alman çelik üretimi de altıda bire düşmüştür. Silezya'nın kaybedilmesiyle sadece kömür ve çelik üretimindeki düşüş bile, Alman savaş ekonomisinin düştüğü durumu göstermeye yeterlidir.
Hitler'in savunma sanayinden sorumlu bakanı Albert Speer, 30 Ocak 1945 tarihli raporunda Silezya bölgesinin elden çıkmasının sonuçlarını değerlendirmiş ve raporunun sonuç bölümünde "… 1945'in bir felaket yılı olacağı…" yorumunu yapmıştır.
Generallerinin ve danışmanlarının ricalarına karşın Berlin'de kalmaya karar vermiş olan Hitler, 12 Nisan 1945'te, Amerikan Başkanı Franklin D. Roosevelt'in öldüğü haberini aldı. Bu beklenmedik olay Hitler'de büyük bir umut yarattı. Müttefik Devletler arasında bir çözülme olabileceğinden umutluydu. O sıralarda Berlin'deki sığınağında bulunan Hitler, 1762 yılında Rus Çariçesi I. Elizaveta ölümüyle Prusya'nın bir felaketten kurtulmuş olması gibi benzer bir mucizenin gerçekleştiğine inandı.
Sovyet operatif planı
STAVKA'nın Berlin Harekâtı ile ilgili planlar, Sovyet Genelkurmay Başkan Vekili General Aleksey Antonov ve ekibi tarafından 1944 yılı Ekim ayı sonları, Kasım ayı başları itibarıyla hazırlanmış durumdaydı. Planın ilk şekline göre harekât 20 Ocak 1945 tarihinde başlayacak, iki aşamada ama duraklamaksızın toplam 45 günde tamamlanacaktı. İlk aşama esas olarak Kızıl Ordu kuvvetlerinin Berlin yönünde yaklaşmasıydı. İlk aşamada taarruz çıkış hatlarından 240 – 290 km. ilerdeki Bydgoszcz - Poznan - Breslau - Viyana hattına 15 günde ulaşılacak, ikinci aşamada ise tüm Alman kara kuvvetleri imha edilerek Berlin alınacaktı. Plan kısa sürede geliştirildi. Harekâtın ilk aşaması, Doğu Prusyaya ve Polonya olarak iki harekât alanı üzerinde yapılacak iki genel taarruz olarak şekillendi. Kuzeydeki genel taarruz, 2. Belarus Cephesi ve 3. Belarus Cephesi kuvvetlerinin katılacağı Doğu Prusya Taarruzu'ydu. Güneydeki ise 1. Belarus Cephesi ve 1. Ukrayna Cephesi kuvvetlerince yürütülecek olan Vistül-Oder Taarruzu'ydu. Bu kuvvetler, esas olarak Varşova - Berlin ekseninde taarruz ederek Poznan ve Breslau'dan geçen bir hatta buluşacaktır. Berlin Harekâtı'nın ikinci aşaması ise, gelişmelere, özellikle Doğu Prusya Taarruzu sırasında 2. Belarus Cephesi'nin elde edeceği sonuca göre şekillenecekti. Ama kesin olan bir şey, Berlin'in Mareşal Jukov'un 1. Belarus Cephesi kuvvetlerinin alacak olmasıydı. Stalin bu konudaki emrini 15 Kasım 1944 günü vermiştir.
Mareşal Jukov ve Konev kuvvetleri, harekâtlarını planda öngörülenden daha kısa sürede geliştirdiler ve operatif hedeflere ulaştılar. Bunun üzerine Mareşal Jukov, 26 Ocak tarihinde, Berlin üzerine yürümekle ilgili planını STAVKA'ya bildirdi. Buna göre, mekanize birliklerin yeniden tertiplenmesi, topçu ve istihkamın ileri kaydırılması, hava unsurlarının daha ilerideki alanlara alınması ve ikmal malzemesi stokları için dört güne ihtiyacı olacaktı. Berlin üzerine yürümeye, Şubat ayının ilk günlerinde başlayacaktı. Hemen ertesi gün Mareşal Konev'in planı STAVKA'ya ulaştı. Mareşal Konev, 5 - 6 Şubat tarihlerinde taarruza geçeceğini, 25 - 28 Şubat tarihlerinde Elbe kıyılarına ulaşacağını ve sağ kanat kuvvetleriyle Berlin'i alacağını bildirmekteydi. Sonuçta Stalin, kararını değiştirmedi ve Berlin'i Mareşal Jukov'da bıraktı.
Merkezi Almanya'ya (daha sonra Doğu Almanya olan topraklar) yönelen Sovyet taarruzlarının iki hedefi vardı. Stalin, savaş öncesi Sovyet topraklarının (şimdi işgal ettikleri ve yakın gelecekte işgal edecekleri bölgeleri), Batılı Müttefiklerce Sovyet kontrolüne bırakılacağı konusunda onlara güvenmiyordu. Bu nedenle geniş bir cephe hattından taarruz etti ve Batılı Müttefik ordularıyla olabildiğince batıda karşılaşmak için hızla ilerlemeye çalıştı. Fakat öncelikli hedef Berlin'i almaktı. Berlin alınmadan bölgede Sovyet hakimiyetinin sağlanması kolay olmayacak, Berlin'in alınması, bölgesel hakimiyeti tamamlamış olacaktı. Öte yandan Berlin'in, onunla birlikte Hitler'in ve Alman Nükleer Programının da ele geçirilmesi, savaş sonrası stratejik kazanımlar için önemliydi.
Königsberg, uzun bir direnmenin ardından 9 Nisan 1945'te Kızıl Ordu birliklerinin kontrolüne geçti. (Königsberg Kuşatması) Königsberg'in düşmesi, Mareşal Rokossovski'nin komutasındaki 2. Belarus Cephesi kuvvetlerini Oder yönünde ilerlemek için serbest bırakmıştır. Mareşal Georgi Jukov, kendi 1. Belarus Cephesi kuvvetlerini Baltık Denizi'nin güneyinde Frankfurt civarında topladı. Bu bölge, daha önceki cephe taarruzları sonucu Küstrin - Frankfurt kesiminde oluşmuş geniş bir çıkıntıydı, Sovyet hatlarının uç noktasıydı ve Seelow Tepeleri'nin tam da karşısında bulunuyordu. 2. Belarus Cephesi kuvvetlerinin bir kısmı, Seelow Tepeleri'nin kuzeyinde 1. Belarus Cephesi tarafından boşaltılan mevzilere yerleşti. Stalin'in 2. Belarus Cephesi Komutanı Mareşal Rokossovski'ye verdiği emir, Mareşal Jukov'un 1. Belarus Cephesi kuvvetlerini kuzeyden desteklemek şeklindedir. Bununla birlikte Mareşal Rokossovski'nin kuvvetleri, Seelow Tepeleri'ne taarruzla görevlendirilmedi, bu fırsat, Mareşal Jukov'un kuvvetlerine düştü. Fakat bu yeniden kıta toplanmaları ilerlerken cephe hattında bazı gedikler bırakıldı. General Dietrich von Saucken'in 2. Ordusu, bu sayede Danzig yakınlarındaki kuşatmadan kurtulmayı ve Vistül Deltası'na çekilmeyi başardı. Mareşal Rokossovski'nin kuvvetleri, 1. Ukrayna Cephesi kuvvetlerini izleyerek onların cephe hattını aldılar ve buradan Oder Nehri'nin aşağı yarısına, Schwedt ile Baltık Denizi kıyıları arasında taarruz ettiler. Alman Seelow Tepeleri mevzilerinin kuzey kanadındaki 2. Belarus Cephesi'nin bu taarruzu, 1. Belarus Cephesi kesimindeki Alman direncinin zayıflamasını sağladı. Dolayısıyla 1. Belarus Cephesi'nin Seelow Tepeleri'nde başarıya ulaşmasını kolaylaştırdı.
Doğrudan Berlin üzerine yapılacak genel taarruzun planlamasında Sovyet cephelerinin yerleşimi ve arahatları şu şekilde belirlenmiştir. Mareşal Rokossovski'nin 2. Belarus Cephesi'nin cephe hattın, Baltık kıyılarından (Stettin) Oder üzerindeki Schwedt'in güneyine kadarki kesimdir. Mareşal Jukov'un 1. Ukrayna Cephesi'nin cephe hattı Schwedt'in güneyinden Guben'in güneyine kadar uzanmaktadır. Mareşal Konev'in cephe hattı da bu arahattan güneye uzanmaktadır. (Kroki için: )
General Andrey Yeryomenko'nun 4. Ukrayna Cephesi, Mareşal Konev kuvvetlerinin güneybatısında bulunmaktadır. Bu kuvvetlere Stalin'in verdiği emir, Saksonya'daki Alman kuvvetlerini temizlemektir.
General Rodion Malinovski'nin 2. Ukrayna Cephesi, Avusturya içlerine doğru taarruz etmektedir. Stalin'in, General Malinovski kuvvetlerine bu görevi vermesi, Hitler'in Berlin kuzeyindeki Kızıl Ordu ilerlemesini durdurmak için Avusturya'dan kuvvet kaydırmasını önlemek içindi.
Berlin yönündeki genel harekâta katılan üç Sovyet Cephesinin kuvvetleri toplam rakamlarla, 2,5 milyon asker (78.556 kişilik 1. Polonya Ordusu dahil), 6.250 tank, 7.500 uçak, 41.600 parça top ve havan, 3.255 Katyuşa roketatar ile 95.383 nakliye aracıdır.
Erteleme
Ocak ayı sonlarında Berlin Harekâtı'nın ilk aşaması, planlanandan daha erken bir tarihte tamamlanmıştı. Ancak Stalin'in kararıyla ikinci aşama genel taarruzu başlatılmamış, Nisan ayı ortalarına ertelenmiştir. Stalin'in bu kararının nedenleri hâlen tartışılmakta olmakla birlikte, askeri gerekliliklerden çok politik nedenlerin etkili olduğu görüşü ağır basmaktadır. Bununla birlikte görünürdeki, askeri nedenin, Ocak ayı ortalarında kendini gösterdiği ileri sürülmektedir. Vistül-Oder Taarruzu'nun hızlı gelişme gösterdiği tarihlerde Stalin, Doğu Pomeranya'daki Alman kuvvetlerinin durumundan endişe duymaya başladı. Endişesi, Berlin yönünde ilerleyecek olan 1. Belarus Cephesi kuvvetlerinin sağ (kuzey) kanadına ve gerisine, bu kuvvetlerce taarruz edilebileceği endişesiydi. Gerçekte Mareşal Jukov'un kuvvetleriyle kuzeydeki 2. Belarus Cephesi kuvvetleri arasında 100 – 150 km. lik bir gedik ortaya çıkmıştı ve sadece süvari birlikleriyle kapatılabiliyordu. Ayrıca ikmal depolarının hâlen Vistül üzerinde bulunması nedeniyle ileri hatlardaki Kızıl Ordu birlikleri mühimmat sıkıntısı çekmekteydi. Ocak ayı sonlarına doğru, Pomeranya'da toplanan Alman kuvvetleri de dikkate alındığında, Berlin üzerine yürümenin büyük bir risk olacağı düşünülmekteydi. Gerçekten de Hitler ve kurmayları tarafından Doğu Pomeranya üzerinden bir karşı taarruz planı yapılmaktaydı. Bu plan Gündönümü Harekâtı kapalı adıyla 15 Şubat'ta başlatıldı. Fakat bu arada, Pomeranya'daki Alman kuvvetlerinin oluşturduğu tehdide karşı Sovyet Üst Komutanlığı ilave bir harekâta gerek duymuştur. Doğu Pomeranya Taarruzu olarak 10 Şubat'ta başlatılan harekât, ağır geliştiği için, Mareşal Jukov'un 1. ve 2. Muhafız Tank Orduları ile 7. Süvari Kolordusu, Arnwalde yönüne sevk edilmiştir. Ardından Mareşal Rokossovski'nin 2. Belarus Cephesi, Grudiatz - Ratzebur hattından bir taarruzla Danzig ile Stettin arasındaki Alman kuvvetlerini etkisiz hale getirmek ve Baltık kıyılarına ulaşma emri almıştır. Tüm bu gelişmeler de, Stalin'in Doğu Pomeranya'da toplanmakta olan Alman kuvvetlerinden endişe ederek Berlin Harekâtı'nı ertelemesini haklı göstermektedir.
Rekabet
Mareşal Jukov, 23 Ağustos 1944'ten itibaren Balkanlar'da harekât halindeki General Fyodor Tolbuhin'in 3. Ukrayna Cephesi'nde Yüksek Karargâh Koordinatörü olarak görevliydi. Ancak 1944 yılı Kasım ayı ortalarında, Mareşal Rokossovski komutasındaki 1. Belarus Cephesi Komutanlığına atanmış, bu göreve 16 Kasım 1944 tarihinde başlamıştır. Mareşal Rokossovski ise 2. Belarus Cephesi Komutanlığı'nı General Zaharov'dan aynı gün teslim aldı. Kısacası Stalin Berlin'i alacak olan bir cephenin komutasına Mareşal Jukov'u atamakla Berlin'i, onun komutası altındaki 1. Belarus Cephesi kuvvetlerinin almasına karar vermişti. Ayrıca, Berlin Harekâtı'nın koordinasyonunu da kendisi üstlenecekti. Bu durumda Mareşal Vasilevski de açıkta kalmış oluyordu.
Sonuçta Berlin, Mareşal Jukov ve Mareşal Konev kuvvetlerinin harekâtının bileşik etkisiyle düştü. Ancak Nazi Başbakanlık binasının (Reichskanzlei) ve binanın altındaki Hitler'in sığınağını (Führerbunker) ele geçirme onuru Mareşal Jukov'a kaldı.
Bir başka bakış açısından Stalin'in mareşalleri arasında Berlin konusunda bir çekişme yaratması ya da var olan çekişmeyi derinleştirmesi, başlı başına bir savaş hilesi olabilir. Cornelius Ryan'a göre, 1. Belarus Cephesi kuvvetlerinin Küstrin gerisinde yığınak yapması bir şaşırtmacaydı. Stalin esas taarruzu güneyden, Mareşal Konev'in kuvvetlerince, ama Berlin'e değil Prag'a yönelik olarak yapmayı planlamıştı. Alman tarafında bunu gören sadece o sıralar Merkez Ordular Grubu Komutanı olan General Ferdinand Schörner'di. Hitler, generalinin (hemen ardından mareşalliğe terfi ettirdi) görüşünü kabul etti ve dört zırhlı tümenin Berlin civarından Prag bölgesine intikali için emir verdi. Berlin düşerken bu birlikler hâlen Macaristan'daydı.
Alman savunması
Mareşal Jukov'un Oder üzerinden taarruzu başlamadan önce Hitler'in sığınağındaki toplantıda Hitler'in kurmay heyeti üyeleri, Oder üzerinde savunma yapmayı önerdiler. Luftwaffe Komutanı Hermann Göring, 100 bin adam, Heinrich Himmler 25 bin SS ve Amiral Karl Dönitz 12 bin denizci vermeyi vadettiler ancak yeni Vistül Ordular Grubu Komutanı General Gotthard Heinrici, bu ek kuvvet önerisini kabul etmedi. Ona göre bu deneyimsiz askerler hem yararsız olacaktı hem de gereksiz yere kırılmaktan başka sonuç getirmeyecekti. Aslında bu tarihlerde Norveç'ten Kuzey İtalya'ya ve Prag'a kadar yayılan geniş topraklarda hatırı sayılır Alman kuvveti bulunmaktaydı. Örnek olarak İtalya Alpleri'nde 25 Alman tümeni bulunuyor. Prag'da bile, Berlin'dekinden fazla Alman kuvveti bölgeyi savunuyor. Hitler, bu kuvvetlerin Almanya'ya çekilmesine hep karşı çıkmıştır.
Wehrmacht Berlin savunması için iç ve dış olmak üzere iki ana savunma hattı hazırlamıştır.
Savunma hatlarından oluşmaktadır. Ayrıca Oder üzerinden ve Neisse üzerinden gelecek Kızıl Ordu genel taarruzları için de bu kesimlerde savunma tertibatı alınmıştı.
Hitler, 6 Mart'ta Berlin Savunma Sahası Komutanı olarak General Bruno Ritter von Hauenschild'in yerine General Hellmuth Reymann'ı atamıştır. General Gotthard Heinrici de 20 Mart'ta Vistül Ordular Grubu Komutanlığı'na, SS Generali Heinrich Himmler yerine atandı.
General Heinrici, Alman ordusunun en iyi taktik ustalarından biri sayılmaktadır. Derhal savunma planları hazırlamaya girişti. Savaş haritalarından da kolayca görüleceği gibi, Sovyet ana taarruzunun Oder Nehri üzerinden, doğu - batı ana otoyolu ekseninden geliştirileceğini tahmin etti. Savunmasını Seelow Tepeleri civarında toplamaya karar vererek Oder geçişlerini örtmek için küçük birlikler kullandı. Bu hatlarda ince bir avcı örtme hattı tutulacaktı. Asıl savunmayı, Seelow Tepeleri ardındaki üç savunma hattında düzenledi ve birliklerinin büyük kısmını bu kesime yerleştirdi. Kısacası General Heinrici, Seelow Tepeleri'ndeki savunma açısından kuvvetten tasarruf edebilmek için diğer kesimlerdeki savunma hatlarını ince tutmuştur. Bu tepeler, Oder Nehri'nden ve otobandan daha yüksek araziydi ve istihkamcılar tarafından tahkim edilecekti. Seelow Tepeleri Oder Nehri'nin 17 km. kadar batısında ve Berlin'in 90 km. doğusundadır. Alman istihkamcılar, bahar ayları dolayısıyla zaten doymuş olan Oder'in sulak alanlarındaki birikimi serbest bırakarak arazinin yarı bataklık halini almasını sağladılar. Bunun ardından savunma kuvvetlerinin yerleşeceği üç savunma kuşağı inşa edildi. Bu mevziler geriye doğru Berlin'in dış semtlerine kadar uzatıldı. (Berlin'e daha yakın kesimleri Wotan Mevzi olarak bilinir) Savunma mevzileri, anti-tank engelleri, tanksavar topları yerleştirildi ve geniş bir siperler ağının yanı sıra koruganlarla desteklendi. Sonuç olarak Bu savunma, Berlin'e giden tüm yolları kesiyordu ve son savunma hattıydı. İleri savunma hattının 15 – 20 km. gerisinde düzenlenmişti.
20 Nisan'da 1. Belarus Cephesi topçusu, Berlin'in merkezini ateş altına almaya başladığında Wehrmacht, Hitler'in emriyle "Clausewitz Operasyonu"na başladı. Buna göre tüm Wehrmacht ve SS büroları temizlenecekti, tüm evraklar imha edilecekti. Bu uygulamayla Berlin, artık "ateş hattı" sayılmaktadır.