cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hackmania
Hackmania, Dictynidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Sophie (Edinburgh düşesi)
Edinburgh Düşesi Sophie, (d. Sophie Helen Rhys-Jones; 20 Ocak 1965) Birleşik krallık kraliyet ailesinin bir üyesi. Kraliçe II. Elizabeth ve Prens Philip'in en küçük oğlu olan Edinburgh dükü Prens Edward ile evlidir.
Gotse Delçev Meydanı
Gotse Delçev Meydanı (Makedonca: Плоштад „Гоце Делчев“) Kuzey Makedonya'nın güneydoğu kesiminde yer alan Ustrumca kasabasının ana halk meydanıdır. 23.485 metrekare toplam alanı ile ülkenin en büyük şehir meydanlarından biridir. Adını 1970'lerde inşa edilen meydanda bir anıtı bulunan devrimci Gotse Delçev'den almıştır. Meydan 2010 yılında yeniden inşa edildi ve iki kata ayrıldı. Birinci kat otoparklı bir yer altı yol kavşağı, ikinci kat ise heykeller, binalar ve dekoratif ekipmanlarla dolu açık bir yaya alanıdır. Yeniden yapılanmadan önce, meydanda Delçev'in anıtına odaklanan sadece küçük bir alan vardı.
Sophie (Edinburgh düşesi)
Kökeni ve tahsili
Sophie Rhys-Jones, Christopher Bournes Rhys-Jones (d.1931) adlı bir tekerlek tüccarı ile karısı Mary Rhys-Jones adlı, kızlık adı O'Sullivan, (d. 1934, İrlanda-ö. 29 Ağustos 2005, Tunbridge Wells) İrlandalı bir sekreterin kızıdır. Ebeveynleri 1961'den beri evlidir. Sophie'nin David Bournes Rhys-Jones (d.1963) adında bir ağabeyi var. Dedesi Theophilus Rhys-Jones (1902-1959) rektördü ve babaannesi Margaret Patricia Newal Molesworth'dır (1904-1985).Dedesi Cornelius Thomas O'Sullivan (1896-1939)banka memuruydu ve anneannesi Doris Emma Stokes'dir (1901-1984). Atası Nicholas St John (1526-1589) ve karısı Elizabeth Blount'dan dolayı Sophie kocası Edward ile akrabadır ki onun da soyu bu çiftten geliyor.
Hacet, Alanya
Hacet, Antalya ilinin Alanya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Sophie (Edinburgh düşesi)
Kökeni ve tahsili
Sophie ağabeyi ile beraber Kent'te bağlı Brenchley çevresindeki kırsalda büyüdü. Tahsiline Cranbrook'daki Dulwich College Preparatory okulu ile Pembury'deki Kent College for Girl (kızlar okulu)'da devam etti. Akabinde West Kent College'da sekreterlik eğitimi alarak mezun oldu.
Evliliği ve çocukları
Sophie prens Edward ile 1993'te bir tenis turnuvası sırasında tanıştı. 19 Haziran 1999'da Windsor Sarayı içinde bulunan St.George's şapelinde prens Edward ile evlendi. Düğünden birkaç hafta önce Sun gazetesi Sophie'nin çıplak göğüsleriyle görüldüğü fotoğraflar yayınladı. Fotoğraflar bir İspanya tatilinin anılarıydı. Bu evlilikten dolayı kocasına Wessex kontu unvanının yanı sıra Sophie'nin kökenlerini işaret etmesi babından ailesinin geldiği Galce komşu topraklar olan Galler'i işaret etmesi için vikont Severn unvanı da verildi. (Severn bir ırmaktır ve kaynağı Galler'dedir). Sophie'nin tam unvanı Kraliyet Altesleri, Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda'ya bağlı Birleşik Krallık'ın prensesi Edward, Edinburgh düşesi Wessex kontesi ve Severn vikontesi'dir. Fakat nikâh akdinden sonra kontese kendi isteği üzere günlük hayatında Sophie Wessex olarak hitap ediliyor.
Kontesin, 2001 yılında başına gelen bir dış gebelik sebebiyle acilen ameliyat olmasından sonra, kocasıyla iki çocukları oldu:
Mesleği ve görevleri
Mezun olduktan sonra halkla ilişkiler alanında kariyer yapmaya başladı. Londra'da bulunan Capital Radyo'nun basın bölümünde ve çeşitli PR-firmaları için çalıştı. 1996 yılında Murray Harkın adlı bir ortakla kendi PR ajansı olan R-JH Public Relations'u kurdu.2002 yılında kraliyet hanedanının ve kamu oyunun baskısı nedeniyle firmasının yönetim kadrosundan çekilmek zorunda kaldı. Bu özel hayata geri çekilmenin ana nedeni Sophie-Gate olarak bilinen bir skandaldır. Nisan 2001 yılında News of the World gazetesi içinde Sophie'nin kraliçe, Tony ve Cherie Blair hakkında aşağılayıcı konuşmalarını ve kendi evliliği ile ilgili detayları açıkladığı bir diyaloğun bölümlerini yayınladı. Ortağı ile beraber "Şeyh Muhammed" ile güya bu zatın firmasına vereceği bir görev için bir iş randevusu ayarladı. Bu şeyh aslında kılık değiştirmiş bir muhabirdi ve konuşmayı kaydetti. Sohie'nin kısa bir süre sonra News of the World'da yayınlanan ve içeriği kocasının eşcinsel olduğuna dair dedikodulara karşı yaptığı savunmayı içeren bir röportaj da sansasyona sebep oldu.
Bu yüzden 2002 yılından beri ağırlıklı olarak kendini kreatif işlere adadı ve kraliyet ailesini kamu oyunda temsil ediyor. Yaklaşık olarak 50 yardımsever organizasyonun hamisidir. Bunların birçoğu kendilerini çocuklara veya engellilere adamış olanlardır.
Rallapalli (oyuncu)
Rallapalli Venkata Narasimha Rao (bilinen adıyla: Rallapalli ; d. 15 Ağustos 1945 –ö. 17 Mayıs 2019), Hint karakter sinema, tiyatro ve dizi oyuncusudur.
К
Latin abecesindeki "K"'ye eşdeğer Kiril Abecesi harfi. (К : Büyük Harf. к : Küçük Harf) Kiril abecesinin 12. harfidir
Rallapalli (oyuncu)
Kariyeri
Kariyeri boyunca Telugu Sineması ve Tamil Sineması'nın ses getirmiş 800'den fazla film ve dizisinde rol alan oyuncu canlandırdığı komedi ağırlıklı rolleriyle dikkat çekmiştir. Oyuncunun yer aldığı yapımlar arasında; Anveshana (1985), Bombay (1995) ve Minsara Kanavu (1997) vb. sayılabilir.
Ölümü
Hint oyuncu Rallapalli 15 Ağustos 1945'te Anantapur bölgesi, Andra Pradeş'de doğmuş ve 17 Mayıs 2019'da Haydarabad'da akciğer enfenksiyonu sonucu 73 yaşında ölmüştür.
К
Örneğin:
Tek-kartlı bilgisayar
Tek kartlı bilgisayar (SBC) (single board computer), tüm bilgisayar elemanlarını tek bir kart üzerinde barındıran bilgisayar türüdür.
Masaüstü kişisel bilgisayardan farklı olarak tek kartlı bilgisayarlar harici bağlantılara çok gereksinim duymaz. Tek kartlı bilgisayarlar birçok farklı mikroişlemci ile inşa edilmiştir. Çoğu tek kartlı bilgisayar, ARM gibi RISC tabanlı işlemcilere sahipken daha güçlü olanlar x86 gibi CISC tabanlı işlemcilere sahiptir.
ARM İşlemcili SBC
ARM işlemcili SBC'ler x86'ya göre çalıştırdıkları program sayısı azdır. İçinde arm-v7,arm64 ve aarch64 mimarili işletim sistemi yüklenebilmektedir. En yaygın ARM işlemcili SBC Raspberry Pi modelleridir. Hard Disk ya da SSD destekleyen bu sistemler depolama olarak SD Kart veya eMMC adı verilen depolama yöntemini kullanmaktadır. hack makineleri, akıllı televizyon ya da yazılım programcılık için ideal bir cihazdır
X86 İşlemcili SBC
ARM İşlemcili SBC'lere göre daha çok program çalıştırmaktadır. Bunlar da Hard Disk veya SSD destekler ama bu tür cihazlar depolama olarak sadece eMMC kullanmaktadır normal bilgisayarda çalışan programları çalıştırabilir. Genellikle düşük özellikli Intel işlemciler kullanılmaktadır. Herhangi bir yaygın markası yoktur.
Bodotriidae
Bodotriidae, Cumacea takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Bodotriidae familyasına bağlı altfamilyalar (2022):
Neşet Ertaş
Neşet Ertaş (1938; Çiçekdağı, Kırşehir - 25 Eylül 2012; İzmir), Türk halk ozanı, Türkmen/Abdallık (kültürünün ve müzik geleneğinin son büyük temsilcisidir.)"Bozkırın Tezenesi" olarak da tanınır.
İlk yılları
1938 yılında Kırşehir'e bağlı Çiçekdağı'nın (günümüzde Akpınar'ın) Kırtıllar köyünde doğdu. Babası, Türkmen/Abdal müzik ve özellikle bozlak geleneğinin en güçlü temsilcisi olan Muharrem Ertaş, annesi Kırıkkale'nin Keskin ilçesinin Hacıaliobası köyünden Döne Ertaş'tır. Küçük yaştan itibaren babasıyla gittiği köy düğünlerinde zil ve darbuka çalarak mesleğe ilk adımını attı.
Sekiz yaşında ailesi ile birlikte Kırtıllar köyünden taşınarak İbikli köyüne yerleşti. 12 yaşındayken annesi Döne'yi kaybetti. Babası ve kardeşleri ile bir süre göçebe bir hayat yaşadı. Babası Muharrem Ertaş, Yozgat'ın Kırıksoku köyünden "Arzu" isminde bir hanımla ikinci evliliğini yaptı ve bir süre o köyde yaşadılar. Daha sonra Yozgat'ın Yerköy ilçesine yerleştiler. Sırasıyla Kırşehir, Çiçekdağı, Yozgat, Yerköy ve ardından iki yıl Kırıkkale'de yaşadılar.
Hiçbir zaman okula gidemeyen Neşet Ertaş bu dönemde kendi kendine önce keman, sonra cümbüş ve bağlama çalmayı öğrendi. Babası Muharrem Ertaş ile birlikte gittikleri yöre düğünlerinde cümbüş ve keman ile türküler çalıp okuyan Neşet Ertaş, sanatında en çok etkilendiği kişinin babası Muharrem Ertaş olduğunu söylemiştir: "Sanatımın yüzde doksanını babama borçluyum. Babamla ben aynı ruhun insanlarıyız."
Sanat yaşamı
1950'li yılların başlarında TRT Ankara Radyosu'nda canlı olarak yayımlanan, Muzaffer Sarısözen'in yönettiği "Yurttan Sesler" programında, "Geleli gülmedim ben bu cihana" adlı bozlağı solo çalıp okumasından sonra Neşet Ertaş'ın adı ülke genelinde duyuldu. 1970'li yılların ortalarına kadar devam eden yirmi yılı aşkın süre boyunca on beş günde bir “misafir mahallî sanatçı” sıfatıyla Ankara Radyosu’na çağrılarak on beşer dakikalık solo bantlar yaptı.
1957 yılında İstanbul'a giderek ilk kayıtlarını babasının türküleri ile yaptı. Babasına ait Neden Garip Garip Ötersin Bülbül adlı bozlağın yer aldığı ilk taş plağını, diğer plakları ve halk konserleri takip etti. İki yıl İstanbul'da çalıştıktan sonra sahne hayatına Ankara'da Kazablanka Gazinosu'nda devam etti. Önce farklı türlere mensup müzisyen ve oyuncuların da yer aldığı konser turneleriyle, ardından tek başına sahne aldığı solo konserlerle Türkiye'nin hemen bütün şehirlerini ve pek çok ilçesini gezdi.
Askerliğini 1962'de İzmir'in Narlıdere ilçesinde yaptı. Askerlik sonrası Ankara’da tanıştığı Tavşancı lakabıyla bilinen ünlü saz yapım ustası Hüseyin Koluman, Ertaş’ı önce saz dükkânına ortak yaptı sonra da tümüyle dükkânı devretti. Plaklardan ve radyodan tanıdığı Neşet Ertaş’la tanışmak için yanında kız arkadaşıyla saz dükkânına gelen Leyla isimli bu kız ile tanıştıktan kısa süre sonra evlendi. Yoksul bir ailenin kızı olan Bolulu Leyla ile tanışmaları ve evlenmeleri etrafında sahte ve gerçek dışı gazinolu, pavyonlu pek çok “anonim hikaye” uyduruldu. Gerçek olan Babası Muharrem Ertaş’ın, kendisinden habersiz ve bilgisi dışında gerçekleştiği için bu evliliği tasvip etmediği idi. Sadece yedi yıl süren Leyla Ertaş ile evliliğinden Döne ve Canan adında iki kız, Hüseyin adında bir erkek çocukları oldu.
1969’da TRT sanatçılarından oluşan bir ekiple konser vermek ve plak doldurmak üzere gittiği Almanya dönüşünde Yugoslavya’da arabasıyla kaza yaptı. Ehliyetsiz otomobil kullanmaktan dolayı Yugoslavya’da 3 ay hapse mahkum oldu. Türkiyeden hiç kimsenin arayıp sormadığı bu dönemde hapishaneye, “Bozkırın tezenesine geçmiş olsun” ibaresi yazılarak imzalanmış bir kitap geldi. Yazarı Yaşar Kemal olan bu kitabı yazarın kendisinin mi yoksa bir başkasının mı gönderdiği konusu, imza sahibini hatırlayamadığı için uzun zaman açıklığa kavuşmadı.
Köln’deki evinde belgesel çekimi için kendisiyle röportaj yapan Bayram Bilge Tokel’e anlattığı bu hikâyeden hareketle, belgeselin adı Tokel tarafından o anda “Bozkırın Tezenesi” olarak belirlendi. Daha sonra bu tabir o kadar çok beğenildi ve benimsendi ki adeta Neşet Ertaş’ın ikinci ismi oldu. Yıllar sonra, Bayram Bilge Tokel’e ve Kalan Müziğe ulaşan Erdoğan Atakar adında bir hayranı, Yaşar Kemal’in “Üç Anadolu Efsanesi” adlı kitabını, Karaköy’de aynı büroda çalıştıkları üç arkadaşıyla birlikte, “Bozkırın büyük tezenesine geçmiş olsun” yazarak imzalayıp gönderenin kendisi olduğunu bildirdi
Neşet Ertaş, 1976 yılında özellikle sigara ve alkol kullanımına bağlı olarak aniden sahnede iken parmaklarından felç geçirdi. İki yıl süren fizik tedaviden sonuç alamadı ve işsiz kaldı. Almanya'da işçi olarak çalışan ağabeyi Necati Ertaş’ın desteği ile tedavi olmak için Almanya’ya gitti. Kısa süre sonra çocuklarını da yanına getirterek 1979-2003 yılları arasında Almanya'da kaldı. Önce Berlin'e, sonra Köln'e yerleşti. Avrupa ülkelerinde Türk işçilerin yoğun yaşadığı hemen hemen tüm şehirlerde konserler verdi, düğünlere gitti. Almanya yıllarında 20 civarında kaset çıkardı. Çoğunlukla söz ve müziği kendisine ait türküler, bozlaklar ve deyişler ile Orta Anadolu yöresine ait halay havaları ve oyun havaları seslendirdi. Seslendirdiği diğer eserler arasında genellikle, babası Muharrem Ertaş’tan duyduğu türkülerle söz ve müziği anonim olan çoğu Orta Anadolu yöresine ait türküler, oyun havaları ve halay ezgileri yer almaktadır..
Sanatçı, yirmi beş yıl aradan sonra 2000 yılında İstanbul Harbiye Açıkhava Tiyatrosu'nda verdiği konserle Türkiye’deki sahne hayatına geri döndü. 2002'de devrin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel tarafından verilmesi uygun görülen “Devlet Sanatçılığı” unvanını kabul etmedi. 2003 yılında Türkiye'ye dönerek İzmir'e yerleşti. 2006 yılında TBMM Üstün Hizmet Ödülü'ne değer görüldü. Devlet sanatçılığı unvanını reddetmesi hakkında şunları söyledi: “ ''Devlet sanatçılığını bana teklif ettiler. Ben, 'hepimiz bu devletin sanatçısıyız, ayrıca bir devlet sanatçısı sıfatı bana ayrımcılık geliyor' diyerek teklifi kabul etmedim. Ben halkın sanatçısı olarak kalırsam benim için en büyük mutluluk bu. Şimdiye kadar devletten bir kuruş almadım, bir tek TBMM tarafından verilen üstün hizmet ödülünü kabul ettim. Onu da bu kültüre hizmet eden ecdadımız adına aldım.''"
2009 yılında Unesco Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi kapsamında Türkiye Ulusal Envanteri’ne alınarak “Yaşayan İnsan Hazinesi” kabul edilen Ertaş’a, 25 Nisan 2011 tarihinde İTÜ Konseyi tarafından “Fahri Doktor” ünvanı verildi. Saz çalma tavrı ve tekniği, sesini kullanma ve türkü okuma üslubu, şair/ozan kimliği yanında havalandırdığı şiirlerinin edebî ve estetik değeri, repertuvarı, üniversite ve konservatuvarlarda ders ve tez konusu oldu
Ölümü
25 Eylül 2012 tarihinde İzmir'de tedavi gördüğü Medical Park Hastanesi'nde aşırı sigara kullanımına bağlı mesane kanseri nedeniyle yaşamını yitirdi. Devlet adamlarının, iktidarı ve muhalefetiyle tüm siyasilerin, her kesimden ve her görüşten binlerce insanın katılımıyla Kırşehir Ahi Evran Camisi'nde kılınan cenaze namazı sonrası Bağbaşı Mezarlığı'nda, vasiyeti üzerine babası Muharrem Ertaş'ın mezarının ayak ucuna defnedildi. Mezar taşında Sakın ol ha insanoğlu/ İncitme canı incitme/ Her can bir kalp Hakk'a bağlı/ İncitme canı incitme yazılıdır.
Hatırası
Hayatı ve sanatı ilk olarak 1999'da Bayram Bilge Tokel’in metin yazarlığını ve danışmanlığını yaptığı, TRT yönetmeni Hacı Ali Bozkurt tarafından çekilen "Bozkırın Tezenesi" adlı dört bölümlük belgesele konu oldu. Ardından Nebil Özgentürk tarafından hazırlanan "Bir Yudum İnsan-Neşet Ertaş" (2001) adlı belgesel; Can Dündar ve Bayram Bilge Tokel tarafından hazırlanan "Garip-Neşet Ertaş" (2005) adlı üç bölümlük belgesel; Cengiz Özkarabekir'in "Tek Başına-Neşet Ertaş Belgeseli" (2010) ve Hacı Mehmet Duranoğlu ile Atalay Taşdiken’in yönettiği “Ah Yalan Dünyada” (2015) belgesel filmi çekildi. Ayrıca sanatçının hayatını anlatan Şirin Aktemur’un yazdığı “Neşe/ Dert /Aşk” adlı oyun Devlet Tiyatroları repertuvarına alınarak Ankara’da ve pek çok şehirde sahnelendi. (2015)
Hayatının ve sanatının anlatıldığı ilk kitap Bayram Bilge Tokel’in yazdığı “Neşet Ertaş Kitabı” (Akçağ yay. 1999) adlı monografidir. Daha sonra Öner Özcan’ın hazırladığı “Yaşamı ve Bütün Türküleri” (Simurg yay. 2001) adlı çalışma ile Haşim Akman’ın “Gönül Dağında Bir Garip/Neşet Ertaş Kitabı” adlı nehir söyleşisi İş Bankası Kültür yayınları arasında yayımlandı (2006). Sanatı ve eserleri üzerine Erol Parlak tarafından hazırlanan “Garip Bülbül, Neşet Ertaş” adlı kitap sanatçının vefatından bir yıl sonra basıldı (Demos yay. 2013). Daha sonra Neşet Ertaş’ın popülaritesine ve yaygın şöhretine yaslanan, özgünlükten uzak, intihal ve iktibas ağırlıklı çok sayıda “kitap” yayınlandı.
Neşet Ertaş’ın adı Kırşehir ve Ankara başta olmak üzere pek çok şehirde caddelere, okullara, parklara ve Kültür Merkezilerine verildi. Ayrıca Kırşehir’de, Kültür Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü’nce heykeltıraş Tankut Öktem’e yaptırılan, babası Muharrem Ertaş’la birlikte yer aldığı anıt/heykeli bulunuyor. Adil Çelik tarafından yapılmış Android heykeli Kırşehir Neşet Ertaş Gönül Sultanları Kültür Evi'ndedir.
Hayatının son yıllarını geçirdiği İzmir'de, Karabağlar ilçesindeki evinin müzeye dönüştürülmesi planlanmaktadır. Karabağlar'da bir parka ve ilçeden geçecek M3 metro hattının bir istasyonuna adı verildi. Ayrıca Buca ve Narlıdere'de adına birer park yapıldı.
Tek parçalar
1957-1979 Yılları arasında yaptığı kendisinin bile hatırlamakta zorlandığı birçok plak/albümden bazıları şunlardır:
Tsimafey Kalaçou
Tsimafey Kalaçou (d. 1 Mayıs 1981), Chayka Peschanokopskoye takımında orta saha pozisyonunda görev yapmış yapmış Beyaz Rus millî futbolcu ve teknik direktördür.
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1998 yılında Dnepr-Transmash Mogilev kulübünde başladı.
Güneykutpu deniz ayısı
Güney Kutbu deniz ayısı (Arctocephalus gazella), Güney deniz ayıları (Arctocephalus) cinsindeki sekiz deniz aslanı türünden biridir. İsminden de anlaşılacağı gibi Güney Kutbu civarında yaşarlar. Dünya nüfusunun % 95'i yavrulamak için Güney Georgia ve Güney Sandwich Adaları'ı tercih eder. Bu türün ilk örneği Kerguelen Adaları'nda Alman fırkateyni SMS Gazelle tarafından tespit edildiği için bu ad verilmiştir.
Fiziksel özellikler
Ailenin diğer üyeleri ile kıyaslandığında kısa ve geniş burunlu bir türdür. Yetişkin erkeklerin renkleri koyu kahverengidir. Dişiler ve yetişkin olmayanlar genç bireyler griye çalar ve alt kısımları daha açık renklidir. Renkleri çok değişik olabilir ve bazı bilim adamları subantarktik deniz ayısı ile bir melezleşmenin olduğuna inanırlar. Yavrular doğduklarında koyu kahverengi, neredeyse siyah renklidirler. 1000 Güney Kutbu deniz ayısından biri soluk renkli "sarışın" türdendir.
Erkekler dişilerden belirgin şekilde büyüktür. Boyları 2 metreye kadar, ağırlıkları ise 91 kilodan 209 kiloya kadar ulaşır. Erkekler 15 yıl kadar, dişiler ise 25 yıl kadar yaşar.
Kuzey Kutbu deniz ayıları avlanma ve göç sırasında yalnız hareket eder gibidir. Erkekler çok eşlidir, güçlü bir erkek bir sezonda bir düzine kadar dişiye sahip olabilir. Ekim veya kasım başlarında üreme mevsimi geldiğinde hakimiyet alanları kurulur, küf kokan erkekler haremlerini koruma konusunda oldukça saldırgandır. Dişiler yılda bir gebe kalır ve kasım ya da aralık ayında yavrularlar. Yavrular 4 aylık olduklarında sütten kesilir. Erişkin olmayan bireyler, üreme döngüsüne katılmaya başlayana kadar birkaç yıllarını denizde geçirirler.
En yaygın besin kaynağı krildir. Bir deniz ayısı yılda 1 ton kadar kril tüketir.
Celico
, İtalya'nın Calabria bölgesine bağlı Cosenza ilinde bulunan bir komündür.
Fulton County, Pensilvanya
Fulton ilçesi veya Fulton County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Pensilvanya eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 14.845'tir. İlçenin merkezi McConnellsburg şehridir.
Emblyna
Emblyna, Dictynidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Elizabeth F. Ellet
Elizabeth Fries Lummis Ellet (d. 18 Ekim 1818, Sodus Point, New York - ö. 3 Haziran 1877, New York), yazar, tarihçi ve şairdir. Amerikan Bağımsızlık Savaşı'na katılmış kadınların yaşamlarını kayıt altına alan ilk yazardır.
Elizabeth Fries Lummis adıyla New York'ta doğan Ellet, ilk kitabı Poems, Translated and Original'ı 1835'de yayımladı. Kimyager William Henry Ellet'la evlendi ve eşiyle Güney Carolina'ya taşındı. Birçok kitap yayımladı ve birçok dergide yazdı. 1845'te yeniden New York'a taşındı ve orada edebiyat sahnesinde boy göstermeye başladı. Adı önce Edgar Allan Poe ve Frances Sargent Osgood ile, daha sonra ise, Rufus Wilmot Griswold'la skandallara karıştı. Ellet'ın en önemli çalışması The Women of the American Revolution, 1845'te basıldı. Üç ciltlik kitap, ABD tarihinin ilk dönemlerindeki vatansever kadınların hayatlarını yansıtır. Ellet 1877'deki ölümüne dek yazmaya devam etti.
Çalışmalarının listesi
Çalışmalarının MSU Historic American project'ten alınan listesi:
Almaz
Almaz (Rusça: Алмаз, mücevher) Sovyetler Birliği'nin çok gizli askeri uzay istasyonu projesi. Üç Almaz istasyonu fırlatıldı, bunlar gizlilik nedeniyle Salyut sivil programına dahilmiş gibi gösterildiler: Salyut 2, Salyut 3 ve Salyut 5.
Salyut 2, yörüngeye oturduktan kısa süre sonra düştü, fakat Salyut 3 ve 5 başarılı olarak kullanıldı. Salyut 5'ten sonra Sovyet askeri yönetimi uzay istasyonlarının bakım masraflarının sağladığı yarardan fazla olduğuna karar verdi ve proje iptal edildi.
Almaz projesi, Vladimir Çelomey tarafından ABD hava kuvvetlerinin insanlı uzay istasyonu projesi Manned Orbiting Laboratory'e karşı başlatıldı. Başlangıçta iki proje benzer özellikler taşıyordu. İstasyonun içinde iki kişilik bir mürettebatla bir Proton roketi kullanılarak fırlatılması, mürettebatın bir aylık gözlem çalışmalarından sonra bir kapsülle dünyaya dönmesi planlanıyordu. Soyuz projesindeki gecikmeler üzerine, Almaz askeri uyduları düşürme görevini de üstlendi. Almaz uzayda yine Çelomey'in tasarım bürosunce geliştirilen ve Proton roketiyle fırlatılan TKS araçlarıyla ikmâl edilecekti.
Gözetleme cihazlarına ek olarak Almaz'da bir 23mm Nudelmann uçak topu vardı. Salyut 3, bu topla başarılı deneme atışları yaptı. Almaz programı iptal edilmeden önce imal edilen son istasyonlardan olan OPS-4'te top yerine iki güdümsüz füze bulunuyordu. OPS-4 uzaya gönderilmedi.
İnsanlı Almaz programının iptal edilmesinden sonra kalan Almaz istasyonları takip eden onyılda insansız radar uyduları olarak kullanıldılar. Almaz'ın cankurtaran sandalı TKS, Mir'in ve Uluslararası Uzay İstasyonu'nun modüllerine temel oluşturdu.
Günümüzde özel uzay uçuş şirketi Excalibur Almaz, modernize edilmiş Almaz istasyonları fırlatmayı ve bunlara TKS kapsülleriyle hizmet vermeyi planlamaktadır.
Elsa Raven
Yaşamı
Raven 21 Eylül 1929'da Charleston, Güney Karolina'da doğdu. 1961'de başladığı oyunculuk kariyerini 2011 yılına kadar sürdürdü. İki yıl (1988-1990) boyunca aralıksız yer aldığı komedi türünde Tv dizisi; Amen ve Vincent Terranova'nın annesi rolünde yer aldığı TV dizisi; Wiseguy ile bilinir.
Ayrıca Ida Straus rolünde yer aldığı 1997 yapımı sinema filmi; Titanik ve seslendirme yaptığı 1981 yapımı animasyon film; American Pop diğer çalışmaları arasındadır.
Ölümü
Raven 3 Kasım 2020'de Los Angeles, Kaliforniya'daki aile evinde 91 yaşında ölmüştür.
Charles Sobhraj
Kurbanlarının kıyafetleri nedeniyle Bikini Katili; kurnazca aldatması ve kaçması sebebiyle Yılan ve Hippileri hedef alması nedeniyle Hippi Katili lakaplarıyla tanınıyor. Sobhraj en az bir düzine cinayet işledi ve hüküm giydi; 1976'dan 1997'ye kadar Hindistan'da hapse atıldı. Serbest bırakıldıktan sonra, Paris'de kötü şöhretinden basın aracılığıyla ekonomik kazanç sağlayarak emekli oldu. Sobhraj daha sonra 2003 yılında Nepal'e döndü, burada daha önce işlediği diğer cinayetler için tutuklandı, yargılandı ve ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.
Röportajlar ve film hakları için büyük meblağlar talep ederek kötü şöhretinden kazanç sağladı. Dört biyografiye, üç belgesele, Main Aur Charles adlı bir Bollywood filmine ve sekiz bölümlük BBC dram dizisi The Serpent'e konu oldu. Sobhraj'ın hala yetkililer tarafından arandığı Nepal'e geri dönüşünün, dikkat çekme özleminin ve kendi zekasına aşırı güvenmesinin bir sonucu olduğu düşünülüyor.
Biyografi
Sobhraj, Vietnamlı Tran Loan Phung ve Saigon'da yaşayan Hint iş adamı Sobhraj Hatchand Bhaonani'nin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesi boşandı ve babası aileyi terk etti. İlk başta vatansız olan Sobhraj, annesinin Fransız Çinhindi'nde görevli bir Fransız Ordusu teğmeni olan yeni erkek arkadaşı tarafından evlat edinildi. Orada çiftin daha sonraki çocukları yüzünden ihmal edildi. Ancak Sobhraj, ailesiyle birlikte Çinhindi ve Fransa arasında gidip gelmeye devam etti.
Şartlı tahliye edildikten sonra Sobhraj, d'Escogne ile birlikte yaşamaya başladı ve zamanını Paris'in sosyetesi ile suçlu yeraltı dünyası arasında hareket ederek geçirdi. Bir dizi hırsızlık ve dolandırıcılık yoluyla zenginlik biriktirmeye başladı. Bu süre zarfında Sobhraj, muhafazakar bir aileden genç Parisli bir kadın olan Chantal Compagnon ile tanıştı ve tutkulu bir ilişki yaşadı. Sobhraj, Compagnon'a evlenme teklif etti, ancak aynı gün, çalıntı bir aracı sürerken polisten kaçmaya çalıştığı için tutuklandı. Sekiz ay hapis cezasına çarptırıldı, ancak Chantal cezasının tamamı boyunca onu bekledi. Sobhraj ve Chantal, hapisten sonra evlendi.
Sobhraj, hamile olan Chantal ile birlikte, 1970 yılında Asya'ya doğru olası tutuklanmalardan kaçmak için Fransa'dan ayrıldı. Sobhraj, sahte belgelerle Doğu Avrupa'yı gezdikten ve yol boyunca arkadaş oldukları turistleri soyduktan sonra, aynı yıl Mumbai'ye geldi. Burada Chantal, Usha adında bir kız çocuğu dünyaya getirdi. Bu arada Sobhraj, araba hırsızlığı ve kaçakçılık yaparak suç yaşam tarzına devam etti. Sobhraj'ın artan kârı, kumar bağımlılığı nedeniyle harcandı.
1973 yılında Sobhraj, Hotel Ashoka'daki bir kuyumcu dükkanına yapılan başarısız silahlı soygun girişiminin ardından tutuklandı ve hapsedildi. Sobhraj, Chantal'ın yardımıyla hastalık numarası yaparak kaçmayı başardı, ancak kısa bir süre sonra yeniden ele geçirildi. Sobhraj babasından kefalet karşılığında borç aldı ve kısa süre sonra Kabil'e kaçtı. Orada çift, Hippi Yolu'nda turistleri soymaya başladı, ancak bir kez daha tutuklandı. Yine Sobhraj, Hindistan'da olduğu gibi, hastalık numarası yaparak ve hastane korumasına uyuşturucu vererek oradan kaçtı. Sobhraj daha sonra ailesini geride bırakarak İran'a kaçtı. Chantal, Sobhraj'a hâlâ sadık olmasına rağmen, suçlu geçmişini geride bırakmak istediği için Fransa'ya döndü ve onu bir daha asla görmeyeceğine söz verdi.
Sobhraj, on kadar çalıntı pasaport kullanarak sonraki iki yılı kaçak olarak geçirdi. Doğu Avrupa ve Orta Doğu'daki çeşitli ülkelerden geçti. Sobhraj'a İstanbul'da üvey kardeşi André de katıldı. Sobhraj ve André, hem Türkiye'de hem de Yunanistan'da çeşitli suç faaliyetlerine katılarak hızla suç ortağı oldu. İkili sonunda Atina'da tutuklandı. Bir kimlik değiştirme aldatmacası ters gittikten sonra Sobhraj kaçmayı başardı, ancak üvey kardeşi geride kaldı. André, Yunan yetkililer tarafından Türk polisine teslim edildi ve 18 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Cinayetler
Tekrar kaçan Sobhraj, daha sonra dolandırdığı turistleri etkilemek ve onlarla arkadaş olmak için bir mücevher satıcısı veya uyuşturucu satıcısı gibi görünerek yaşam tarzını finanse etti. Tayland'da Sobhraj, macera arayan bir turist olan Kanadalı Marie-Andrée Leclerc ile tanıştı. Sobhraj'ın hakimiyetinde, kısa sürede onun en sadık takipçisi oldu; suçlarına ve yerel kadınlarla ilişkilerine göz yumdu.
Sobhraj sadakatlerini kazanarak taraftarlar topladı; tipik aldatmacası, önce hedefindeki kişiye içinde olduğu zor durumdan kurtarmak için yardım etti. Bir vakada, Yannick ve Jacques adlı iki eski Fransız polis memuruna bizzat kendisinin çaldığı kayıp pasaportları bularak yardım etti. Başka bir olayda, Sobhraj dizanteri sıkıntısı çeken Fransız Dominique Rennelleau'ya barınak sağladı; aslında onu zehirleyen kişi Sobhraj'dı. Sonunda, Sobhraj'ın sağ kolu olan suç arkadaşı Ajay Chowdhury adında genç bir Hint adam da ona katıldı.
Sobhraj ve Chowdhury, 1975 yılında ilk bilinen cinayetlerini işlediler. Kurbanların çoğu, ölümlerinden önce çiftle biraz zaman geçirmişti ve araştırmacılara göre, Sobhraj ve Chowdhury tarafından suçlarında kendilerine katılmak üzere işe alınmışlardı. Sobhraj, cinayetlerinin çoğunun gerçekten kaza sonucu aşırı doz uyuşturucu yüzünden olduğunu iddia etti, ancak araştırmacılar, kurbanların cinayet sebebinin Sobhraj'ı ifşa etmekle tehdit etmelerini gösteriyor. İlk kurban Seattle'dan genç bir kadındı. Teresa Knowlton, Tayland Körfezi'nde çiçekli bir bikini giymiş olarak bir gelgit havuzunda boğulmuş olarak bulundu. Sadece aylar sonra Knowlton'ın otopsisi ve adli tıp kanıtlarıyla, başlangıçta yüzme kazası olduğuna inanılan boğulmanın aslında cinayet olduğunu kanıtladı.
Schiedam
Schiedam, Hollanda'nın Güney Hollanda ilinde yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 76.660'tır.
Charles Sobhraj
Cinayetler
Bir sonraki kurban, Sobhraj ve büyüyen klanının kaldığı Pattaya tatil beldesine giden, yolda yanmış cesedi bulunan Sefarad Yahudisi asıllı Türk Vitali Hakim'di. Hollandalı öğrenciler 29 yaşındaki Henk Bintanja ve 25 yaşındaki nişanlısı Cornelia Hemker, Hong Kong'da Sobhraj ile tanıştıktan sonra Tayland'a davet edildiler. Diğerleri gibi onlar da Sobhraj tarafından zehirlendi ve ardından yine kendisi tarafından itaatlerini kazanmak için sağlığına kavuşturuldular. İyileştiklerinde Sobhraj, erkek arkadaşının kaybolmasını araştırmaya gelen önceki kurbanı Hakim'in Fransız kız arkadaşı Charmayne Carrou tarafından ziyaret edildi. İfşa olmaktan korkan Sobhraj ve Chowdhury, Bintanja ve Hemker'ı çabucak dışarı çıkardı. 16 Aralık 1975'te cesetleri boğulmuş ve yanmış olarak bulundu. Kısa süre sonra Carrou boğulmuş ve Sobhraj'ın önceki kurbanı Teresa Knowlton'a benzer tarzda bir mayo giymiş olarak bulundu. Her iki kadının da cinayetleri o dönemde araştırmacılar tarafından bağlantılı olarak bulunmasa da, daha sonra Sobhraj'ın "Bikini Katili" takma adını almasına neden olacaktı.
18 Aralık'ta, Bintanja ve Hemker'ın cesetlerinin tespit edildiği gün Sobhraj ve Leclerc, ölen çiftin pasaportlarını kullanarak Nepal'e gittiler. Nepal'de bir araya geldiler ve 21-22 Aralık tarihleri ​​arasında 26 yaşındaki Kanadalı Laurent Carrière'i ve 29 yaşındaki Amerikalı Connie Bronzich'i öldürdüler; iki kurban bazı kaynaklarda yanlışlıkla Laddie DuParr ve Annabella Tremont olarak tanımlanmıştır. Sobhraj ve Leclerc, cesetleri belirlenmeden son kurbanlarının pasaportlarını kullanarak Tayland'a döndü. Tayland'a döndükten sonra Sobhraj, üç Fransız arkadaşının cinayet kurbanlarına ait belgeleri evde bulduktan sonra seri cinayetlerden şüphelenmeye başladığını anladı. Sobhraj'ın eski arkadaşları yerel makamlara haber verdikten sonra Paris'e kaçtı.
Sobhraj'ın bir sonraki hedefi ya Varanasi ya da Kalküta'ydı ve burada İsrailli bilim adamı Avoni Jacob'u, Jacob'ın pasaportunu almak için öldürdü. Sobhraj pasaportu Leclerc ve Chowdhury ile seyahat etmek için kullandı, önce Singapur'a, sonra Hindistan'a ve Mart 1976'da, yetkililerin onları aradığını bilmelerine rağmen tekrar Bangkok'a gittiler. Klan, cinayetlerle bağlantılı olarak Tayland polisi tarafından sorgulandı, ancak Sobhraj kendisini yine başka bir kimlikle ve pasaportla Amerikalı bir akademisyen olarak tanıttı; 15.000 dolar rüşvetle hapishaneden çıktı.
Bu arada Hollandalı diplomat Herman Knippenberg ve eşi Angela, Bintanja ve Hemker cinayetlerini araştırıyorlardı. Knippenberg, Sobhraj hakkında biraz bilgiye sahipti ancak kendisinin gerçek kimliği, kanıt toplamaya devam eden diplomat tarafından hala bilinmiyordu. Sobhraj'ın bir komşusunun yardımıyla Knippenberg ona karşı bir dava açtı. Sonunda, şüphelinin ülkeyi terk etmesinden tam bir ay sonra, polise Sobhraj'ın dairesini arama izni verildi. Knippenberg, kurbanların belgeleri ve pasaportlarının yanı sıra zehirler ve şırıngalar da dahil olmak üzere kanıtlar buldu. Üçlünün bir sonraki durağı, Chowdhury'nin mücevher çalmak için gönderildiği Malezya'ydı. Chowdhury'nin mücevherleri Sobhraj'a teslim etti. Bu onun en son görüldüğü zamandı ve o günden sonra ne Chowdhury ne de kalıntıları bulunamadı. Sobhraj'ın eski suç ortağını, onun ve Leclerc'in Cenevre'de mücevher satıcısı olarak yaşamlarına devam etmek için Malezya'dan ayrılmadan önce öldürdüğüne inanılıyor. Chowdhury hala aranmaya devam ediyor.
Kısa süre sonra Asya'da Sobhraj, Bombay'da kaybolmuş iki Batılı kadın, Barbara Smith ve Mary Ellen Eather'dan başlayarak yeni bir suç "ailesi" kurmaya başladı. Sobhraj'ın bir sonraki kurbanı Fransız Jean-Luc Solomon'du ve bir soygun sırasında onu etkisiz hale getirmek için zehirleyerek öldürdü.
Temmuz 1976'da Yeni Delhi'de Sobhraj, üç kadın suçlu klanının da katıldığı, bir grup Fransız yüksek lisans öğrencisini kendisini ve ekibini tur rehberi olarak kabul etmeleri için kandırdı. Sobhraj daha sonra onlara dizanteri karşıtı ilaç olduğunu söylediği zehirli haplar vererek onları uyuşturdu. İlaçlar Sobhraj'ın beklediğinden daha çabuk etkisini gösterdiğinde, öğrenciler bayılmaya başladı. Öğrencilerden üçü Sobhraj'ın ne yaptığını anladı. Onu alt ettiler ve polisle temasa geçerek yakalanmasına sağladılar. Sorgulama sırasında, Sobhraj'ın suç ortakları Smith ve Eather hızla suçlarını itiraf ettiler. Sobhraj, Solomon cinayetiyle suçlandı ve dördü de resmi duruşma beklenirken Yeni Delhi'deki Tihar hapishanesine gönderildi.
Hapishane
Smith ve Eather, duruşmalarından önceki iki yıl boyunca hapishanede intihara teşebbüs ettiler. Sobhraj, hapishaneye vücuduna gizlenmiş değerli mücevherlerle girmişti; gardiyanlara rüşvet vermek ve hapishanede rahatça yaşamak konusunda deneyimliydi. Duruşmasını bir gösteriye çevirdi, istediği zaman avukatları işe aldı ve kovdu, kısa süre önce şartlı tahliye olan kardeşi André'yi yardım etmesi için getirdi ve sonunda açlık grevine başladı. 12 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Leclerc, Fransız öğrencilere ilaç vermekten suçlu bulundu, ancak daha sonra şartlı tahliye edildi ve yumurtalık kanseri nedeniyle Kanada'ya dönmesine izin verildi. Masum olduğunu iddia etti, ilaç karışımlarını Sobhraj'ın zorlamasıyla hazırladığını, kendisinin de Sobhraj tarafından pasaportuna el konularak esir tutulduğunu iddia etti ama Nisan 1984'te evinde öldüğünde Sobhraj'a hala sadık olduğu bildirildi.
Sobhraj'ın Tihar'daki hapishane gardiyanlarına sistematik rüşvet vermesi aşırı boyutlara ulaştı. Hapishanede televizyon ve özel yemekleriyle hem gardiyanlarla hem de mahkumlarla arkadaşlık kurarak lüks bir yaşam sürdü. Oz dergisinden 1970'lerin sonunda Richard Neville ve 1984'te Alan Dawson gibi Batılı yazarlara ve gazetecilere röportajlar verdi. Cinayetler hakkında özgürce konuştu, ancak onları asla kabul etmedi ve eylemlerinin Asya'daki Batı emperyalizmine karşı misilleme olduğunu iddia etti. Cinayetleri "Ben asla iyi insanları" öldürmedim" diyerek kendi kafasında meşrulaştırdığını ve öldürdükleri kişileri rakip uyuşturucu kartellerine uyarı olmasını istediği için öldürdüğünü söyledi. Çünkü onların rakip kartellere çalıştığına inanıyordu. Birçok kişiyi öldürmeden sorguya çektiğini iddia etti. Herhangi bir mahkemede kitap için bu söyledikleri karşına çıkarsa sonuna kadar inkâr edeceğini de gazeteciye söyledi. Fakat gazetecinin elinde kendisinin ses kayıtları vardı. Richard Nevelle kendisiyle olan bu röportajları sayesinde detaylı bir şekilde hayatını ve cinayetlerini anlattığı "The Life and Crimes of Charles Sobrhaj" kitabını çıkardı. Daha sonra yine başka bir gazeteye o kişileri öldürmediğini, ölümlerinin kendileri tarafından, uyuşturucu kullanmaları nedeniyle olduğunu, hepsinin uyuşturucu satıcısı olduğunu söyledi. Bir insanı ne katil eder sorusuna "ya duyguları kontrol edemeyecekleri kadar büyüktür ya da hiç duyguları yoktur" dedi. Yine pişmanlık duyup duymadığıyla ilgili soruya "Bazıları bana pişmanlık duyup duymadığımı soracaksa şöyle cevap vereceğim. Profesyonel bir asker, makineli tüfekle yüz kişiyi öldürdükten sonra pişmanlık duyar mı? Amerikan pilotları memleketime napalm düşürdükten sonra pişmanlık duydu mu? Hayır. Toplum askerleri kabul ederek onlara şunları söyledi: Öldürme hakkınız var. Öldürmek sizin göreviniz. Ne kadar çok öldürürseniz terfi o kadar büyük olur. Aynı hakkım yok mu? Kendi azınlığımın yararına olsa da mı?" Yine gazeteci Farrukh Dhoundy kendisiyle ilgili şöyle dedi: "İngiliz pasaportum ve banka hesabımla, kendisinin ve ortaklarının görünüşte antika Avrupa mobilyaları sattıkları herhangi bir Londra dükkanından kira almamı istedi. Antika işinin bir silah ticareti için bir paravan olacağını söyledi. San Marino'dan ticaret yapan off-shore firmasının eski Sovyet ülkelerinden silah satın aldığını ve onları Taliban gibi kuruluşlara sattığını söyledi. Dahil olamayacağımı söyledim ve katılmadım."
Sobhraj'ın Hindistan'daki cezası sona ermek üzereyken, Tayland'da aleyhindeki 20 yıllık tutuklama emri hala geçerliydi, bu durum iadesini ve kesin idamını mümkün kılıyordu. Bu yüzden Mart 1986'da, hapishanedeki onuncu yılında Sobhraj, gardiyanları ve mahkum arkadaşları için büyük bir parti düzenledi, onları uyku haplarıyla uyuşturdu ve hapishaneden kaçtı. Mumbai polisinden Müfettiş Madhukar Zende, Goa'daki O'Coqueiro Restaurant'ta Sobhraj'ı tutukladı; hapis cezası, bizzat umduğu gibi on yıl uzatıldı. 17 Şubat 1997'de 52 yaşındaki Sobhraj, aleyhindeki diğer ülkelerdeki delillerin kaybedilmesiyle serbest bırakıldı. Onu iade edecek herhangi bir ülke olmadığından, Hint yetkililer Fransa'ya dönmesine izin verdi.
Şöhret ve Yeniden Yakalanması
Sobhraj, Paris banliyösünde rahat bir hayat yaşadı. Bir reklam ajansı tuttu, röportajlar ve fotoğraflar için büyük miktarda para aldı. Hayatına dayanan bir filmin hakları için 15 milyon ABD dolarının üzerinde ücret aldığı söyleniyor.
1 Eylül 2003 tarihinde Sobhraj, Katmandu'daki bir kumarhanede The Himalayan Times gazetesinden bir gazeteci tarafından görüldü. Gazeteci iki hafta boyunca onu takip etti ve ardından Himalayan Times'a fotoğraflarla bir haber yazdı. Nepal polisi makaleyi gördü, Yak ve Yeti otelindeki Casino Royale'e baskın düzenledi ve orada hala kumar oynayan, habersiz Sobhraj'ı tutukladı. Gazeteye göre Sobhraj, bir maden suyu işi kurmak için Katmandu'ya dönmüştü. Ama daha sonra bir gazeteciye oraya Taliban gerillaları adına Çin mafyasından silah satın alarak Taliban'ı tuzağa düşürmek için CIA için çalıştığını, iki taraflı bir ajan olduğunu söyledi. Nepal polisi 1975'ten kalan çifte cinayet davasını yeniden açtı ve Sobhraj'ı Bronzich ve Carrière cinayetleri nedeniyle 20 Ağustos 2004'te ömür boyu hapse mahkum etti.
2007 Sonrası
2007'nin sonlarında haber medyası Sobhraj'ın avukatının Nepal'e müdahale için dönemin Fransız cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy'ye başvurduğunu bildirdi. 2008'de Sobhraj, Nepalli bir kadın Nihita Biswas'la nişanlandığını duyurdu. Çiftin ilişkisinin gerçekliği, Amerikalı orkestra şefi David Woodard'ın The Himalayan Times'a yazdığı açık mektupta doğrulandı.
Sobhraj'ın nişanlısıyla 9 Ekim 2008 tarihinde bir Nepal festivali olan Bada Dashami sırasında hapishanede evlendiği iddia edildi. Ertesi gün Nepal hapishanesi yetkilileri, onun evlendiği iddiasını reddetti. Nihita ve ailesinin, diğer yüzlerce mahkumun akrabalarıyla birlikte bir tika töreni düzenlemesine izin verildiğini söylediler. Ayrıca bunun bir düğün değil, devam eden Dashain festivalinin bir parçası olduğunu, büyüklerin kendilerinden daha genç olanların alnına kutsamalarını belirtmek için vermilyon işareti koyduklarını iddia ettiler.
Temmuz 2010'da Nepal Yüksek Mahkemesi, Sobhraj'ın 1975'te Amerikalı gezgin Connie Jo Bronzich'i öldürmekten ömür boyu hapis cezasına çarptıran bir bölge mahkemesinin kararına karşı açtığı temyiz kararını erteledi. Sobhraj, 2006 yılında bölge mahkemesinin kararına itiraz etmişti, buna haksızlık dedi ve yargıçları cezayı verirken ırkçılıkla suçladı.
30 Temmuz 2010'da Yüksek Mahkeme, bölge mahkemesinin Connie Jo Bronzich cinayetinden müebbet hapis cezası ile Nepal'e yasadışı yollardan girdiği için 2.000 Rupi para cezası ve 1 yıl hapis verdiği kararını onadı. Mahkeme, Sobhraj'ın tüm mallarına el konulmasına da karar verdi. Sobhraj'ın "karısı" Nihita ve avukatı olan "kayınvalidesi" Şakuntala Thapa, karardan duyduğu hoşnutsuzluğu ifade etti ve Thapa, Sobhraj'ın adaletten mahrum bırakıldığını ve "yargının yoz olduğunu" iddia etti. Bu sözler nedeniyle mahkemeye hakaretten adli nezarete gönderildiler.
Pervin
Pervin şu anlamlara gelebilir:
Metaingolfiellidae
Metaingolfiellidae, Ingolfiellidea alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Akustika
Akustika, Türk pop şarkıcısı Betül Demir'in DMC & 23 Müzik etiketiyle yayınlanan stüdyo albümüdür.
Altın Lale En İyi Kurgu Ödülü
Altın Lale En İyi Kurgu Ödülü, Uluslararası İstanbul Film Festivali kapsamında 2012'den beri ulusal yapımlara verilen bir ödüldür.
Ingolfiellidae
Ingolfiellidae, Ingolfiellidea alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Altın Lale En İyi Kurgu Ödülü
Kaynakça
https://film.iksv.org/tr/oduller/festival-odulleri
Noel Granger
Noel Francis Granger (1931 - 11 Haziran 2011), Avustralyalı güreşçi. Serbest kategorisinde yarışmıştır.
1956 Yaz Olimpiyatları'nda ülkesini temsil etmiştir.
Reaktif hipoglisemi
Reaktif hipoglisemi, postprandiyal hipoglisemi ya da tatlı krizi, diyabetli ve diyabeti olmayan kişilerde, yüksek karbonhidrat içeren bir yemekten sonraki dört saat içinde ortaya çıkan semptomatik ve tekrarlayan hipoglisemi (düşük kan şekeri) ataklarını tanımlayan bir terimdir. Hipogliseminin nedenini belirlemek için bir değerlendirme yapılmasını gerektirdiğinden bu terim tek başına bir tanı değildir.
Bu durum, kan şekeri seviyesini kontrol etmek için vücut tarafından kullanılan homeostatik sistemlerle ilgilidir. Besin tüketiminden sonraki ilk birkaç saat içinde eğer çeşitli fiziksel aktiviteler gerçekleştirilirse etkileri azaltılabilir olsa da, yorgunluk, uyuşukluk, iritasyon veya akşamdan kalma hissi olarak tanımlanır.
Bu tatlı krizi hissi için öne sürülen bir mekanizma, yemekten hemen sonra kan glukoz seviyesindeki anormal derecede hızlı bir artış ile ilişkilidir. Bu, normal olarak insülin salgılanmasına (ani insülin yükselişi) yol açar, bu da dokuların glukozun glikojen olarak depolanması ya da enerji üretimi için kullanılması yoluyla dokular tarafından hızlı bir şekilde alımını başlatır. Sonuç olarak, kan şekeri seviyesindeki bu düşüş "tatlı krizi" nedeni olarak gösterilmiştir. Bir başka neden, insülin etkisinin histerezis etkisi (neden ortadan kalksa bile sonuçun hâlâ gözlenmesi) de olabilir, yani, hem plazma glukozu hem de insülin seviyeleri zaten düşük olsa bile insülinin etkisi hala belirgin olup, plazma glukoz seviyesinin, başlangıçtaki seviyeden daha düşük olmasına neden olmasıdır.
Şeker krizleri, çok fazla miktarda proteinin tüketilmesininden sonra ortaya çıkan benzer etkilerle karıştırılmamalıdır; bu durum da, şeker krizinin ortaya çıkarttığına benzer bir yorgunluk hissi oluşturur, fakat şeker krizinden farklı olarak, vücudun mideye giren gıdaların sindirimine öncelik vermesinin bir sonucudur.
Bu durumun oluşma sıklığının saptanması zordur çünkü bu durumu tanımlamak için ya bir dizi çok katı ya da çok gevşek tanımlamalar kullanılmıştır. Reaktif hipoglisemi terimi, Whipple kriterleri'ni (hastalığın oluşturduğu semptomların kan glukoz seviyesinin düşmesine yanıt olarak ortaya çıktığını ve kan glukoz seviyesinin yükseltilmesiyle düzeltileceğini tanımlayan kriter) karşılayan postprandiyal (yemek sonrası) oluşan model için kullanılmalıdır. Bu durumdan farklı olarak, anormal derecede düşük glukoz seviyelerinin benzer şekilde oluşturduğu ancak nedeni kanıtlananmamış semptomlara benzeyen modeller için ise "İdiopatik Postprandial Sendrom" terimi kullanılmalıdır.
Doktorlar teşhisi kolaylaştırmak için, testten önceki iki üç ay boyunca kan şekeri seviyesinin bir ortalamasını veren HbA1c testi yapılmasını isteyebilir. Bu testen daha spesifik olan 6 saatlik glukoz tolerans testi, kan şekeri seviyelerinde olağandışı bir artış veya düşüş olup olmadığını görmek için altı saat boyunca belirli bir glukoz içeceği içilmeden önce ve içildikten sonra düzenli zaman aralıklarla hastanın kan şekeri seviyelerini ölçerek, değişiklikleri grafiklemek için kullanılabilir.
ABD Ulusal Sağlık Enstitüsü'ne (NIH) göre, semptomların oluştuğu sırada hastanın kan glukoz seviyesi 70 mg/dL'nin altında (3.9 mmol L) ise ve hastanın yemek yedikten sonra durumu iyileşiyor ise reaktif hipoglisemi tanısını doğrulamaktadır.
Belirtiler ve semptomlar
Semptomlar, bireylerin vücutlarındaki su oranına (hidrasyon) düzeyine ve kan glukoz konsantrasyonlarındaki azalma oranına ve/veya bu azalmanın miktarına olan duyarlılıklarına göre değişir.
Şeker krizi yüksek miktarda karbohidrat tüketiminin ardından genellikle dört saat ya da daha kısa sürede hissedilir. Reaktif hipoglisemi belirtileri şunlardır:
Bu belirtilerin birçoğu, sıklıkla "açlık" duygusununun insana hissettirdikleri ile benzerdir ve vücuda yetersiz miktarda şeker alınmasının etkilerini taklit ederler: Çünkü bu durum, yani vücudun glukoz yetmezliği biyolojisi, glukoz eksikliği dönemlerinin ardından düşük kan şekeri seviyelerine karşı verdiği tepkiye benzemektedir.
Sebepleri
Ulusal Sağlık Enstitüleri NIH'e göre “Çoğu reaktif hipoglisemi vakalarının sebeplerii halen tartışmaya açıktır. Bazı araştırmacılar, bazı kişilerin hipoglisemi semptomlarının çoğuna neden olan hormon olan epinefrininin normal oranda salgılanmasına "daha" duyarlı olabileceğini ileri sürmüşlerdir.. Ama diğer araştırmacılar, glukagon sekresyonundaki bozuklukların reaktif hipoglisemiye yol açabileceğinine inanmaktadırlar.
Kortizol, büyüme hormonu ve seks hormonları dahil olmak üzere öteki pek çok hormonlar, vücudun insüline yanıtınının düzenlenmesinden sorumludurlar. Adrenal yetmezlik (ayrıca bkz. Addison hastalığı ) ya da büyüme hormonu eksikliği gibi hormonal bozukluklarının tedavi edilmemesi ya da yetersiz tedavi edilmeleri bazen insülin hipersensitivitesine ve reaktif hipoglisemiye neden olabilir.
Mide baypas cerrahisi veya kalıtsal fruktoz intoleransının, nadir de olsa, reaktif hipoglisemiye neden olduğuna inanılmaktadır.
Gılgamış
Babil'in sonraki zamanlarında bu hikâyeler, bağlantılı bir anlatıya dâhil edilmeye başlanmıştır. Standartlaştırılmış Akadcayla yazılan Gılgamış Destanı, muhtelemen Orta Babil Dönemi'nde ( MÖ 1600-1155) Sîn-lēqi-unninni adına sahip bir yazman tarafından yazılmış ve daha çok eski kaynak malzemelerine bağlı kalmıştır. Destanda Gılgamış, vahşi bir insan olan Enkidu ile arkadaşlık yapan insanüstü güce sahip bir yarı tanrıdır. Birlikte maceraya atılırlar, hem Humbaba'yı (Huvava'nın Doğu Sami dilindeki adı) hem de evlilik teklifini reddeden Gılgamış'a İştar (İnanna'nın Doğu Sami dilindeki adı) tarafından ikiliye saldırması için gönderilen Gök Boğası'nı alt ederler. Tanrıların ceza olarak gönderdiği bir hastalık sonucu Enkidu'nun ölmesiyle Gılgamış, kendi ölümünden korkmaya başlar ve ölümsüzlüğü bulmayı umarak Büyük Tufan'da sağ kalmayı beceren bilge Utnapiştim'i ziyaret eder. Gılgamış önüne çıkan bir dizi testte başarısız olur ve ölümsüzlüğün ulaşamayacağı bir yerde olduğunu fark edip memleketi Uruk'a geri döner.
Çoğu klasik tarihçi Gılgamış Destanı'nın MÖ 8. yüzyılda Grekçe yazılmış iki epik şiir olan Odysseia ile İlyada'nın üzerinde önemli ölçüde bir etkiye sahip olduğu konusunda hemfikirdir. Gılgamış'ın doğum hikâyesi, Romalı yazar Aelian'ın yazdığı De Nature Animalium'un MS 2. yüzyıl anekdotunda anlatılır. Aelian, Gılgamış'ın annesinin hamile kalmasını önlemek için büyükbabasınca koruma altında tutulduğunu nakleder. Bunun nedeni de kendisine anlatılan bir kehanette torununun kendisini devireceğinin söylenmesidir. Anne hamile kalır ve muhafızlar çocuğu bir kuleden aşağı atar. Çocuk aşağı düşerken bir kartal tarafından kurtarılır ve bahçıvan tarafından büyütüleceği bir meyve bahçesine sağ salim götürülür. Gılgamış Destanı, 1849'da Asurbanipal Kütüphanesi'nde keşfedilmiştir. 1870'lerin başında çevrilmesinden sonra bazı kısımlarının Tanah ile benzerlik taşımasından ötürü tartışmalara neden olmuştur. Gılgamış 20. yüzyılın ortasına kadar pek tanınmamış fakat sonlarından itibaren modern kültürde gittikçe daha belirgin bir figür haline gelmiştir.
Etimoloji
Gılgamış adının orijinal çivi yazılı tabletlerdeki hâli şeklinde olup bu yazıyı okuyan âlimlerce Bilgameš şeklinde Romanize edilmiştir. Yakın Doğu dilleri uzmanı John L. Hayes, adın bilga kısmının "yaşlı adam" meš kısmının ise "genç adam" anlamına geldiğini savunarak Bilgameš'in anlamını "gençleşen yaşlı adam" olarak verir. John A. Halloran ise bilga kısmına "ata", "yaşça büyük" karşılıklarını, meš kısmına "yiğit" karşılığını uygun görerek adın "yiğit ata" anlamına geldiğini savunur.