cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Filiz Akın
1962-1975 Sinema yılları
1. Antalya Film Festivali'nde en iyi film ve en iyi yönetmen ödüllerini alan 1964 yapımı Gurbet Kuşları, Akın'ın Türk sinema tarihine geçen ilk filmi oldu. Cüneyt Arkın'ın da ilk filmi olan Gurbet Kuşları, Türk sinemasında ilk göç filmi olmasının yanı sıra bir kadın göğsünün bir Türk filminde ilk kez göründüğü film olma özelliğini taşımaktadır.
Umutsuzlar, Ankara Ekspresi, Utanç, Dağlar Kızı Reyhan ve Yankesici Kız Hacer serisi kendisinin en çok etkilendiği filmleri arasındadır.
1971 yılında Ankara Ekspresi filmindeki Hilda rolüyle 8. Altın Portakal Film Festivali en iyi kadın oyuncu ödülünü aldı. Akın, aynı ödülü Umutsuzlar filmindeki Çiğdem ve Utanç filmindeki Bahar rolleriyle de almayı dilemiş ancak bu dileği gerçekleşmemiştir.
24 Mart 1972 tarihli Pazar Mecmuası'na verdiği bir röportajda aynı yıl Yılmaz Güney ile İzin adlı bir film çekeceklerine değinmiştir ancak film çekilmemiştir.
1965 yılında ilk eşi Türker İnanoğlu ile olan evliliğinden oğlu İlker doğdu. Bu dönemde aile Topağacı semtindeki evlerinde yaşadı. 1964 yapımı Kadın Berberi filminin setinde tanışıp aynı yıl evlendiği Türker İnanoğlu ile evliliği 10 yıl sürdü, çift 1974'te Almanyalı Yarim filminden sonra boşandı.
1975-1982
Sinema filmlerinden sonra İstanbul Bankası'nın reklam filmlerinde oynayan Filiz Akın 1977 yılında TRT'de Podyum Show isimli eğlence ve müzik programının sunuculuğunu yaptı. 1979 yılında Haldun Dormen'in yazdığı Bir Ayrılık adlı tiyatro oyununda rol aldı.
1979 yılında İzmir Fuarı'nda assolist olarak sahne aldı.
Eylül 1979'da İzmir Efes Oteli'ne girerken bir saldırgan tarafından bacağından bıçaklandı. Kısa sürede yakalanan saldırgan, savcılığa verdiği ilk ifadede Filiz Akın'a âşık olduğunu ancak onun kendisine karşılık vermediğini, bu sebeple bıçakladığını söyledi. Daha sonra ifadesini değiştirdi ve mafya babası Mehmet Nabi İnciler'in kendisini azmettirdiğini söyledi. Filiz Akın ise saldırıyı hafif bir yarayla atlattı ve aynı gece yaralı bir hâlde sahneye çıktı.
Perdeden sahneye geçiş
1970'li yılların ikinci yarısından itibaren halkın yeni oyuncağı haline gelen televizyonun, aileleri evde tutmaya başlamasıyla Türk sineması sokaktaki bekar erkeği çekecek seks filmlerine ve şarkıcı, türkücü melodramlarına yönelince Filiz Akın da perdeyle yol ayrımına geldi. O günlerde sponsorları olan Türkan Şoray'ın aksine, Filiz Akın sinemayı sürdürebileceği benzer bir destekten yoksundu. Aşk ilişkisine benzettiği sinemayla ilişkisinde sinema kendisini terk etmeden kendisi sinemayı terk ederek, diğer birçok Yeşilçam oyuncusunun yaptığı gibi, kendisine belirli bir yaşam standardını sağlayacak paraların sunulduğu sahneye geçiş yaptı. Pek çok filminde sahneye çıkıp şarkı söylerken görülen Filiz Akın'ın sahne serüveni bu kez rol gereği değil, gerçekti. Kasım 1975'te başlayıp Mayıs 1981'de son bulan bu şarkıcılık evresinde başta İstanbul, Ankara ve İzmir'dekiler olmak üzere gazinolarda ve fuarlarda assolistlik yaptı, Zeki Müren, Bülent Ersoy ve Ferdi Tayfur gibi dönemin ünlü ses sanatçılarıyla çeşitli programlar ve organizasyonlar çerçevesinde sahneyi paylaştı. Akın'ın pek anmak istemediği bir dönemdir bu aynı zamanda.
1982-2002
Filiz Akın, 1982 yılında Bubi Rubinstein ile evlendi. Evliliği boyunca 11 yıl Paris’in Neuilly ve Bougival semtlerinde yaşadı. 11 yıl evli kalan çift 1993 yılında ayrıldı.
1989'da televizyon dizisi Geçmiş Bahar Mimozaları için tekrar kamera karşısına geçti. Rutkay Aziz, Müşfik Kenter ve Nurseli İdiz gibi oyuncularla başrolü paylaştığı bu dizideki Hümeyra rolüyle bambaşka bir Filiz Akın olarak seyircileriyle buluştu. Akın, Hümeyra'yı şu sözlerle anlatmıştır: "Paris’e yerleştikten tam dokuz yıl sonra, Geçmiş Bahar Mimozaları'ndaki Hümeyra rolü teklif edildi. Aslında katı ilkeleri olan bir kadındı. Benden farklıydı. Ancak hatalarını anlayıp aileyi yeniden bir araya getirme uğraşı ile farklı bir kimlik sergiliyordu ve dizinin başkadın rolüydü."Akın, Umutsuzlar ve Utanç filmlerinin yanı sıra Geçmiş Bahar Mimozaları dizisiyle de bir ödül sahibi olmayı istemiştir.
1991 yılında babası Sami Akın'ı kaybetti.
Mayıs1994'te dönemin Millî İstihbarat Teşkilatı müsteşarı Sönmez Köksal ile Ankara'da evlendi. Evlenince Ankara'ya taşındılar. Çiftin nikâh şahitliklerini dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ile TBMM Başkanı Hüsamettin Cindoruk yaptı.
Akın, 4 yıl Paris sefaretinde olmak üzere bu dönemde toplam 15 yıl Fransa'da yaşadı.
Paris sefireliği
Eşi Sönmez Köksal'ın Şubat1998'te Paris Büyükelçisi olarak görevlendirilmesiyle Filiz Akın resmen Paris Sefiresi oldu ve 4 yıl Paris sefaretinde bulundu. Paris'te Türkiye'yi tanıtmak amacıyla düzenlenen La Fayette 'deki Türk-Osmanlı ürünleri standı, Bagatelle bahçelerindeki Lale Parkı ve Türk ressamları sergisi, Versay'daki büyük sergi gibi etkinliklerde gösterdiği özen ve çabaları ile bir kültür elçisi olan Filiz Akın ayrıca kültürüyle, zarafetiyle Fransızları etkiledi.
2002-günümüz
2002 yılında bir çeşit burun ve ağız arkası kanseri olan nazofarenks'e yakalandığını öğrendi. Teksas Üniversitesi'ne bağlı MD Anderson Kanser Merkezi 'nde tedavi oldu ve kanseri yendi.
2004-2007 yılları arasında Sabah Gazetesi'nde köşe yazıları yayınlandı.
2005 yılında Türkiye Meme Vakfı yararına, kansere karşı destek amaçlı "sarı bilezik" kampanyasını başlattı, 1 milyon adet bilezik satıldı. 2005 yılında toplumda kansere olan farkındalığın artırılması amacıyla düzenlenen ve Hacettepe Üniversitesi Umut Evi projesi yararına düzenlenen "mavi bilezik" kampanyasının tanıtımına destek verdi.
Onursal Başkanlığını yaptığı merkezi Amerika’da olan Starkey İşitme Vakfı'nın Türkiye kolu EMÖV Vakfı ile "Türkiye'de İşitmeyen Kalmasın" projelerine 2007'den itibaren destek oldu.
2006 yılında Beypazarı'nda 3 yaşına kadar yaşadığı konağın bulunduğu sokağa belediye meclisi tarafından "Filiz Akın Sokak" ismi verildi.
2008 yılında Kanal 1 televizyonunda "Filiz Akın'la Sohbetler" programını sundu.
2009 yılında Habertürk TV'de "Filiz Akın'la Hafta Sonu Sohbetleri" programını sundu.
2013 Kasım ayında üçüncü kitabı Lezzete Merhaba'nın imza günü için 32.Tüyap İstanbul Kitap Fuarı'nda sevenleriyle buluştu.
Filmografisi
Filiz Akın, 22 filmle en çok Cüneyt Arkın'la film çekmiştir. Bunu, 21 filmle Ediz Hun ve 15 filmle Kartal Tibet izlemiştir. Ayhan Işık'la 6 film, İzzet Günay'la 5 film, Kadir İnanır'la 4 film ve Tarık Akan'la 3 film çevirmiştir.
Başrolü Cüneyt Arkın'la paylaştığı Yıkılan Yuva (1967) olumsuz bir karakteri canlandırdığı tek filmidir.
İlk renkli filmi 1968 yapımı Aşka Tövbe 'dir.
1963 yapımı İki Gemi Yanyana, Akın'ın seslendirdiği tek filmidir. Filiz Akın'ı diğer tüm filmlerinde Adalet Cimboz, Jeyan Mahfi Tözüm, Tijen Par, Nevin Akkaya ve Sema Aybars seslendirmiştir.
Akın'ın başrolü Tarık Akan'la paylaştığı 1971 yapımı Tatlı Dillim filmi, aynı zamanda Kemal Sunal'ın ilk filmidir.
Sefiller (1966), Sözde Kızlar (1967), Aşkım Günahımdır (1968), Aşka Tövbe (1968), Ömrümün Tek Gecesi (1968), Sabah Yıldızı (1968), Karlı Dağdaki Ateş (1969), Yaralı Kalp (1969), Ankara Ekspresi (1970) ve Zambaklar Açarken (1973) edebiyat yapıtlarından uyarlama filmleridir.
1973 yapımı Karateci Kız filminde Akın'ın Bülent Kayabaş'ı öldürdüğü sahne, 2012 yılında video paylaşım sitelerinde dublajlı olarak paylaşılınca kısa sürede viral oldu; sahne tüm zamanların en kötü ölüm sahnesi ilan edildi, sayısız parodisi yapıldı ve The Ellen DeGeneres Show gibi talk show'larda gösterildi.
Akın, 13'ü aşkın filmindeki rolünde Selma ismini taşımıştır, en az 14 filminde ise Filiz adını kullanmıştır. Çıtkırıldım (1966) filmindeki rolünde hem adı Filiz   hem de soyadı Akın 'dır.
Birlikte çalıştığı yönetmenlerden bazıları şunlardır: Memduh Ün, Atıf Yılmaz, Ertem Eğilmez, Orhan Elmas, Halit Refiğ, Metin Erksan, Süreyya Duru, Yılmaz Güney, Muzaffer Arslan, Safa Önal, Mehmet Dinler.
Iriao
Iriao, Gürcü ethno folk müzik grubu. Grup 2014 yılında Malezya'da yapılan Borneo Jazz Festival'ine katılmıştır. Iriao, Portekiz, Lizbon'da yapılan 2018 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Gürcistan'ı temsil etti. Grup, geleneksel Gürcüce polifonik şarkının ve cazın bileşimi nedeniyle eşsiz stiliyle biliniyor.
Yağmur Gözlüm (albüm)
Yağmur Gözlüm, Adnan Şenses'in 1995 çıkışlı albümüdür.
Albüm Hakkında
Bu albüm Adnan Şenses'in 17. stüdyo albümüdür. Bu albüm baştan sona Türk Sanat Müziği albümüdür. Toplam 12 şarkıdan oluşmaktadır.
Albüm şarkıları
1-Biliyorsun Bir Zamanlar
2-Büyüleyen Gözlerine
3-Git Gidebilirsen
4-Gözümde Özleyiş
5-Günlerdir İçime Çöktü Ayrılık
7-Kara Bulutları Kaldır
9-Peşrev Hem Camalim
10-Seviyorum İşte
11-Ud Taksimi
Braian Lluy
Braian Lluy (25 Nisan 1989), Arjantin futbolcudur. Super League (Yunanistan) ekiplerinden Asteras Tripolis'de oynuyor.
Bet Hamidraş Hagadol
Bet Hamidraş Hagadol (, "Büyük Çalışma Evi"), Lower East Side, Manhattan, New York'ta bulunan 120 yıllık tarihi Ortodoks Yahudiliğin bulunduğu 60-64 Norfolk Street adresinde bulunan sinagogdur. Bu cemiyet, Doğu Avrupalı Yahudilerin New York'taki ve Rus Yahudilerinin ABD'deki ilk cemiyetidir.
1852'de Bet Hamidraş adıyla Rabbi Abraham Ash tarafından kurulan cemiyet 1859'de bölününce, üyelerinin çoğunluğunun bulunduğu bu cemiyete Bet Hamidraş Hagadol adı verildi. Cemiyetin başkanı ve az sayıdaki üyesi ise Kahal Adat Yeşurun adında yeni bir cemiyet oluşturdu. New York'un ilk ve tek hahambaşısı Rabbi Jacob Joseph, 1888'den 1902'ye kadar cemiyetin liderliğini yaptı. Holokost'tan kurtulan az sayıdaki Avrupalı poseklerden (Yahudi kanunlarında karar veren yetkili) Rabbi Ephraim Oshry, 1952'den 2003'e cemiyeti yönetti.
Neogotik mimari stille 1850'de tamamlanan bina 1885'te satın alındı ve Lower East Side'daki en büyük sinagoglardan biri oldu. 1999'da National Register of Historic Places'a eklendi. 20. yüzyılın sonlarına doğru cemiyetin üye sayısı azaldıkça fırtınadan hasar gören binanın bakım görmesi zorlaştı. Bağışlar ve fonlara rağmen yapı tehlikeli bir hal aldı.
2008'de, burayı bir eğitim merkezine dönüştürme amacıyla, Lower East Side Conservancy tadilat için 4.5 milyon $ bağış toplamaya çalıştı. Düzenli olarak sinagoga gidenlerin sayısı 20'ye kadar düştü ve cemiyet, binasını Henry Street'teki cemiyetle paylaşmaya başladı.
Erken tarih
Bet Hamidraş Hagadol, Bet Hamidraş adıyla 1852'de Doğu Avrupa Yahudileri tarafından kuruldu. Kurucu haham, Polonya Krallığı'na bağlı Siemiatycze şehrinde 1813 veya 1821'de doğan Abraham Joseph Ash idi. New York'a 1851 veya 1852'de taşındı. ABD'deki ilk Doğu Avrupalı Ortodoks haham olan Ash Alman Yahudi cemiyetilerinin reformist eğilimine karşı çıktı. Kısa bir süede aynı görüşteki Polonya Yahudilerinden minyan oluşturmayı başardı ve 1852'de dua hizmetlerine başladı. Her ne kadar üyelerin çoğunluğu Polonya Yahudilerinden oluşsa da bunun yanı sıra Litvanyalılar, iki Alman ve bir İngiliz Yahudisi de bulunmaktaydı. Cemiyetin ilk altı yılında Ash, hahamlık görevi için maaş almayıp geçimini seyyar satıcılıkla sağladı.
Cemiyet ilk yıllarında sıkça taşındı: 1852'de önce 83 Bayard Street sonra Elm ve Canal Street'te, 1853'ten 1856'ya Pearl Street'teki bir holde varlığını sürdürdü. 1856'da, yardımsever üye olan Sampson Simson ile cemiyetin gelenekçi tavrına sempati duyan varlıklı Sefaradların yardımlarıyla Allen Street'teki Galler şapeli satın alındı. "İyi bir İbranice kütüphanesi" olan sinagog, hem dua hem öğrenim için kullanılmaktaydı. Sitede haham ailesinin yaşadığı kort da mevcuttu ve uzun süreli üyelerden biri olan tarihçi Judah David Eisenstein'a göre, "hızla, ülkedeki Ortodoks Yahudiliğine yön veren en önemli merkez haline geldi."
Sinagogun aidatı Gabay tarafından toplanıyordu; Gabay, gelirini camcılık ve sinagogun dehlizinde büfecilik yaparak sağlıyordu. Kadiş okumaya gelen matemliler 10¢ karşılığında (bugünün parasıyla 2.60$) bir kek ve küçük bir bardak brendi alabiliyordu.
Bet Hamidraş, 1870'lerde büyük miktarlarda Amerika'ya gelen Doğu Avrupa göçmenlerinin sinagogları için bir prototipti. Yeni gelenler, kendilerinden öönce gelen Alman göçmenlerinin sinagoglarını, gerek dinen gerekse kültürel olarak aşina bulmuyordu. hem dilsel hem toplumsal nedenlerle Rus Yahudileri Rus cemiyetlerinden, Alman Yahudilerinin Alman cemiyetlerine kıyasla daha da soyutlanmıştı. Alman Yahudilerinin aksine, Bet Hamidraş'ı kuran Yahudiler dinlerini ve sinagogu yaşamlarının merkezi olarak görmekteydi. Bet Hamidraş'ın içinde Avrupa'daki gibi bir sinagog daha yaratmayı denediler.
Bölünme
1859'da, Ash ile sinagogun parnas'ı (başkanı) Joshua Rothstein arasında Allen Street'teki binanın kimin temin ettiğiyle ilgili olarak anlaşmazlık baş gösterdi ve bu konu en sonunda kimin "resmi ve onursal yetkili" olduğu konusunda ihtilafa kadar yükseldi. Bu anlaşmazlıkta üyeler taraf tutunca sinagogda huzursuzluklar belirdi, akabinde seçimlere gidildi ve en nihayetinde Ash, Rothstein'ı cemiyet başkanlığından ihraç edilmesi için ABD mahkemesine verdi. Mahkeme, Ash'in davasını reddedince üyelerin çoğunluğu, cemiyet adının sonuna "Hagadol" (büyük) ekleyerek Ash liderliğinde yeni bir cemiyet kurdu.
Rothstein'in takipçileri ise Allen Street'teki mekanda kalmaya devam edip 1880'lerin ortasına kadar "Bet Hamidraş" ismini kullanmaya devam etti. Üye sayısının ve maddi kaynakların azalması nedeniyle bu cemiyet Holche Josher Wizaner cemiyetiyle birleşmek zorunda kaldı ve yeni ismini "Kahal Adath Jeshurun" olarak benimseyip Eldridge Street Sinagogu'na taşındı.
Eisenstein'a göre, Bet Hamidraş Hagadol "toplumsal din" atmosferi sundu, burada Yahudiler "dindarlıkla keyfi birleştirdiler; sinagoglarına ştibel (oda sinagogu) adı verdiler; Kadrimutlak'a bildikleri gibi tapıp formaliteden uzak durmayı arzuladılar; herkesin mevcut olup dualara eşlik etmesini istediler; hepsinden öte düzenli olarak atanan hazan istemediler." Formalite dışı dua hizmetlerine tezat olarak, cemiyet üyeleri titizlikle kaşerut kurallarına uydular ve Pesah için kendilerine yapılan matsaları gözlemleyerek denetlediler.
Ash, bu dönemde aralıklarla Bet Hamidraş Hagadol'un hahamlığını yaptı; Amerikan İç Savaşı sırasında kısa bir süreliğine başarılı etek imalatçılığı yapsa da, parasını kaybettikten sonra hahamlığa geri döndü. Cemiyet üyerlerinin Ash ile sorunları vardı; bunun başlıca sebepleri, cemiyet dışında iş hayatı bulunması ve Hasidizm'e yatkın olduğu iddialarıydı. Eğitimli üyeler Ash'in bilgeliğini sorguladılar. Ash, 1877'de hahamlıktan istifa etti ve 1879'da Bet Hamidraş Hagadol yöneticileri New York'tan bir baş haham getirilmesini teklif etti. New York'ta birkaç sinagog bir araya gelip "Birleşik İbrani Ortodoks Cemiyeti"ni kurdular ve baş hahamlık için Malbim (Meïr Leibush ben Jehiel Michel Weiser)'i uygun buldular. Bu atama Philadelphia'nın Yahudi Kaydı'nda bildirildi fakat Malbim asla göreve gelmedi. Bet Hamidraş Hagadol, boş kalan hahamlık makamının doldurulması için ayda 25$'a (bugünkü değeri yıllık 7000$) Ash'i geri aldı. Ertesi yıl cemiyet, yıllık 1000$'a (bugünkü değeri 25.000$) Simhe Samuelson'ı kantor olarak işe aldı.
Norfolk Street binası
Lower East Side'da Grand Street ile Broome Street arasında bulunan 60-64 Norfolk Street adresindeki cemiyetin binası eskiden Norfolk Street Baptist Kilisesi'ydi. Stanton Street Baptist Kilisesi cemiyetinden 1841'de ayrılan bir grup bu binada ibadetlerini sürdürdü. 1948'de başlayan inşaat Ocak 1850'de ibadete açıldı.
Büyük ölçüde orijinaliyle aynı kalan yapı, kim olduğu bilinmeyen bir mimar tarafından Neogotik stille inşa edildi.
Bina, yapım aşamasındayken kilisenin bulunduğu muhitin etnik yapısı, gelen İrlandalı ve Alman göçmenlerle değişmekteydi. Üyelerin kuzeye taşınmasıyla cemiyet binayı 1860'ta Alanson T. Biggs isimli bir tüccara sattı.
Biggs, binayı bir Metodist kiliseye çevirdi ve 1862'de mülkiyeti Alanson Metodist Episkopal Kilisesi'ne devretti. Başarılı bir dönem geçiren kilisenin 1873'te 572 üyesi vardı. Bu zamandan sonra üye sayısı azalan kilise maddi zorluklarla karşılaştı. 1878'de bina New York Church Extension and Missionary Society'ye devredildi.
1866'da kurulan Church Extension and Missionary Society'nin görevi "New York'ta kiliseleri, misyonerliği ve pazar okullarını teşvik etmekti". Daha çok fakir veya gelişmekte olan muhitlerde yoğunlaştıp kiliseler kurdular ve bunlardan biri Birinci Rumen-Amerikan cemiyetinin bulduğu binaydı. Norfolk Street binasının alımından kısa bir süre sonra Church Extension and Missionary Society, muhitin daha çok Yahudi ve Alman olduğunu farkına vardı. 1884'te kilisenin çok büyük ve masraflı olduğuna kanaat getirdiler ve satışa sundular.
1885'te Bet Hamidraş Hagadol tarafından 45.000$'a (bugünkü değerle 1.2 milyon $) satın alınan binada 10.000$'lık (bugünkü değerle 260.000$) değişiklik yapıldı fakat açılışa kadar binanın dış cephesine dokunulmadı. Yapılan değişiklikler arasında Tora tomarlarının bulunduğu kemer ile bimanın inşası ve kemerin önüne eklenen "ebedi ışık" yer almaktaydı. Bir süre sonra, binanın üç tarafını çevreleyen kadın galerisi eklendi. Tavan açık mavi renkle ve yıldızlarla dekore edildi.
Yeni ve varlıklı üyeleri cezbetmenin yanı sıra, cemiyetin amacı önemli bir binayla prestij ve nispeten yeni göçmen olan Doğu Avrupa Yahudilerinin saygısını kazanmak ve ayrıca Lower East Side'daki Yahudilerin Manhattan'daki reform mantalitesindeki Yahudiler gibi "modern" olduğunu göstermekti. Aynı nedenle, Lower East Side'daki birkaç cemiyet ya yeni binalar satın aldı ya da inşa ettirdi. Cemiyetler ayrıca pahalı kantorlar tuttu ve bu durum 1886'da Kahal Adat Yeşurun'un yıllık 5000$'a (bugünün değeriyle 129.000$) P. Minkowsy'yi tutana kadar devam etti. Buna cevaben Bet Hamdiraş Hagadol, yüksek ücretle Avrupa'nın meşhur kantorlarından olan Israel Michaelowsky'yi (veya Michalovsky) işe aldı. 1888'de Bet Hamidraş Hagadol üyeleri arasında bankerler, avukatlar, ithalatçılar ve toptancılar bulunuyordu.
Önceden küçük çaplarda değişikliğe uğrayan binada asıl önemli değişiklikler 1890'larda yapıldı. "Muhtemelen Hristiyan motifleri bulunması nedeniyle" binanın ön yüzünda bulunan gül cam kaldırılıp, yine gotik stilli kemerli cam konuldu. Değişikliklerin yapılması için, birçok sinagog üzerinde çalışmalar yapmış olan Alman göçmenlerinin kurduğu Schneider & Herter mimarlık şirketiyle anlaşıldı. 1893'te bakımsızlıktan kaynaklanan "ciddi yapısal sorunlar" tamir edildi. Yapılan işler arasında "ön basamakları stabilize etme, gotik stille yatay destek için payanda ekleme, bodrumdaki orijinal sütunları 15 cm'lik dökme demir kolonlarla değiştirme" yer almaktaydı. Sonradan yapılan renovasyonlarda, bodrum katına inen ahşap merdivenler demir merdivenlerle değiştirildi.
Jacob Joseph dönemi
Amerikan Ortosoks İbrani Cemiyetleri Birliği, Morais'in duruşunu reddedip "Doğu Avrupa'nın önde gelen hahamlarına" bu makam için teklifte bulundu fakat bu kişilerin hepsi teklifi geri çevirdi. En nihayetinde Zvi Rabinovitch ve Jacob Joseph isimli iki aday üzerine odaklanıldı. Rabinovitch, "Doğu Avrupa'nın önde gelen hahamları" tarafından desteklenmiş olsa da cemiyet Jacob Joseph'i New York'un ilk (ve tek) hahambaşısı olarak seçti.
Litvanya'nın Kroz şehrinde doğan Joseph, Naftaku Zvi Yehuda Berlin'in öğretmenlik yaptığı Volojin Yeşivası'nda eğitim gördü; keskin zekası nedeniyle kendisine Rav Yaakov Harif ("Haham Yakup Keskin") denmekteydi. Kendisi, Yisroel Salanter'in ana takipçilerinden biriydi ve 1883'te Vilna'da magidliğe (vaiz) atandı. Bet Hamidraş Hagadol ve Eldridge Street sinagoglarının yanı sıra Lower East Side'daki 13 sinagog, New York Ortodoks cemaatlerinin merkezi olarak Avrupa stilli bir kehila yaratmak için 2500$'ı bir araya getirip (bugünkü değeriyle 65.000$) başa Joseph'i getirdi. Joseph'in yıllık maaşı 2500$'dı ve buna ek olarak 1000$ kira parası, mobilya ve elektrik, su gibi giderlerin masrafları tedarik edilmektedydi. Her ne kadar Joseph'in başa getirilmesinin kısmi nedeni Ortodoks cemiyetlerine prestij getirmesi olsa da ana sebebi, kaşer endüstrisindeki kaosa çeki düzen vermekti.
Joseph 7 Temmuz 1888'de New York'a vardı ve bu ayın sonunda Bet Hamdiraş Hagadol'da Şabat seremonisiyle göreve başladı. Verdiği konuşma ilgiyle takip edilirken ibadethanede 1500 kişi ve ibadethaneye sığmayan 1000 kişi de dışarıda bulunmaktaydı. Polis güçleri, izdihamı engellemek ve Joseph'in sinagoga girebilmesini sağlayabilmek için ilave birlikler takviye etti. Seçilmesinin sebeplerinden biri Avrupa'da verdiği demeçlerle "harikulade bir hatip" olmasıydı fakat Jospeh'in bu yeteneği New Yorklu Yahudileri beklenilen kadar etkilemedi. Abraham Cahan'a göre, "Vilna'da, onun sözlerini iştahla içen aynı kişiler, buradaki törenin ortasında sinagogu terk ettiler."
Ekim 1888'de Joseph, hahambaşı olarak ilk önemli duyurusunu yaptı. Kümes hayvanlarıyla ilgili işletmelerin Yahudi kanunlarına uygun olarak çalışmasını sağlayabilmek için yeni yönetmelikler getirdi. Bu yönetmeliklerin uygulandığını gözlemlemek için kurulan ajansa maddi destek, zamlanan et ve tavuk fiyatlarından tedarik edildi. Bundan etkilenen iş yerleri ve müşteriler bu fazladan vergiyi ödemeyi reddetti. Hoşlarına gitmeyen bu durum Rusya'nın ete uyguladığı korobka vergisine benzetildi ve "Ocak 1889'da 'ithal edilmiş haham'a karşı organize büyük bir toplantı düzenlendi." Joseph, hiçbir zaman kaşer et piyasasını düzenlemede başarı sağlayamadı.
Joseph, insanların Şabat'ta yapmaması gereken işler hakkında demeç verse de bu nutuk halk tarafından pek umursanmadı ve Yidiş dilinde yaptığı seremoniler genç nesil üzerinde etki yaratmadı. Buna ek olarak başka zorluklarla yüzleşti: idari işler konusunda bir deneyimi veya eğitimi yoktu, başta Joshua Seigel olmak üzere yerli Ortodoks hahamlar onun otoritesini kabul etmedi ve Ortodoks olmayan Yahudiler onu eleştirdi. Sorunların alevlenmesiyle birlikte 1895'te beyin kanaması geçiren Joseph kısmen felç oldu ve 1900'da durumun nüksetmesiyle yatalak hale geldi.
19. yüzyılın sonlarında, New York'taki diğer sinagoglar, Rusya, Polonya veya Romanya'nın belirli kasabalarından gelen belli Yahudi zümrelerine hitap etmekteydi. Bet Hamidraş Hagadol ise, kökenleri ne olursa olsun bütün Yahudilere kucak açtı. Sinagogun, Pesah bayramında, bayramın üsullere uygun olarak kutlayabilmeleri için fakir Yahudilere yardım eden Pesah Yardım Komitesi bulunmaktaydı. 20. yüzyıla girildiğinde Bet Hamidraş Hagadol'un yıllık geliri 5000$ (bugünkü değerle 140.000$) ve Pesah yardımı için sunduğu yıllık erzağın bedeli 800$'dı (bugünün değriyle 22.000$). Fakirlere verilen haftalık bağış 15$ yani bugünün değeriyle 400$'dı. 1901 itibarıyla sinagogun yıllık geliri 6000$ (bugünkü değeri 168.000$) ve üye sayısı 150 idi.
Joseph'in görevi sırasında Bet Hamidraş Hagadol, Amerika Ortodoks Yahudi Cemiyetleri Birliği'nin kurulmasına yardımcı oldu. 1898 baharında, aralarında Ohav Zedek Cemiyeti, Eldridge Street Sinagogu, Şearit İsrael Cemiyeti ve Bet Hamidraş Hagadol'un da bulunduğu 50 New York Ortodoks cemiyeti, örgütün kurulduğu toplantıda yer aldı. 1980'lerde Ortodoks Birliğinde binden fazla üye cemiyet bulunmaktaydı.
Joseph, ABD'ye geldiği yıl olan 1888'den 62 yaşında öldüğü yıl olan 1902'ye kadar sinagogun hahamlığını yaptı. Maaşını kaşer işletmelerden gelen vergilerle alacağını düşünen Joseph'in ailesi, bu gerçekleşmeyince fakirliğe sürüklendi. Ölümünün ardından, sinagog kendi mezarlığında ona yer ayırıp karısına 1500$ (bugünkü değerle 40.000$) verdi ve ayrıca karısını ayda 15$ maaşa bağladı. Cenazesine, "ona hakketiği gibi davranmadığından pişmanlık duyanlarla birlikte" 100.000 kişi katıldı.
Joseph sonrası dönem
Joseph'in yerine, Rabbi Isaac Elchanan Teoloji Semineri destekçisi olan Ortodoks Hahamlar Birliği kurucusu Rabbi Shalom Elchanan Jaffe geçti. Vilna'da doğan Jaffe, Joseph gibi eğitimini Volozhin yeşivasında aldı, bunun ardından Naftali Zvi Yehuda Berlin ve Yitzchak Elchanan Spektor tarafından haham olarak atandı. Birkaç dini yorum kitaplarının yazarı olan Jaffe, Lower East Side'daki etkili hahamlardandı ve bunun sebeplerinden biri ise kaşer gözlemcisi ve New York kasap dükkanlarının ve mezbahalarının kendi otoritesinde olmasıydı. Güçlü bir Anti-Siyonist olan Jaffe, "Theodor Herzl'in vefatını sevinçle karşıladı."
1902'ye kadar cemiyetin başkan yardımcılığını yapan Harry Fischel, ileride damadı olacak olan Herbert S. Goldstein'ın Bar Mitsvasına katılmıştı. JTSA'da Jaffe tarafından hahamlığa atanan Goldstein, Harlem'de Institutional Sinagog'u kurdu. Goldstein, Amerika Ortodoks Yahudi Cemiyetleri Birliği, Amerika Hahamlar Konseyi ve Amerika Sinagog Konseyi'nin başkanlığını yapan tek kişiydi. Nisan 1929'da, Albert Einstein'a Tanrı'ya inanıp inanmadığını soran Goldstein'in telegrafına Einstein şu cevabı vermiştir: "Ben Spinoza'nın, kendisini doğa kanunları harmonisinde gösteren Tanrısı'na inanırım; insanların inancı ve hareketleriyle ilgilnen Tanrı'ya değil."
Bet Hamidraş Hagadol'a 1908'de 175 üye aile bulunurken yıllık geliri 10.000$'dı (bugünkü değeri 250.000$). 1909'da sinagog, reformist hahamları protesto etmek için büyük bir miting düzenledi. 1913'te gerçekleştirilen ve Jacob Schiff'in konuk konuşmacı olduğu "tarihi toplu miting"de Young Israel sinagogu için para toplandı. 1919'da üye aile sayısı 110'a düştü.
Tanınmış hatiplerden Dr. Benjamin Fleischer, Eylül 1924'te Bet Hamidraş Hagadol'un hahamı olarak seçildi. Bir yandan sinagogun hahamlığını yaparken diğer yandan da ''Revaluation. Miscellaneous essays, lectures and discourses on Jewish religious philosophy, ethics and history'' isimli felsefi çalışmasını hazırlayıp 1938'de yayımladı. Ayrıca 1941 askeri tarih eseri olan From Dan To Megiddo'yu yazdı. Mayıs 1939'da yanına iki haham daha alarak (ve dördüncü hahamın sekreter olduğu) ABD'deki ilk kalıcı bet din'i kurdu.
20. yüzyılın başlarından ortalarına kadar cemiyetin finansal durumu sağlam değildi; her ne kadar Norfolk Street binası 1885'te 45.000$'a satın alınıp 10.000$'lik masraf yapıldıysa da 1921'deki ipotek borcu hala 40.000$'dı (bugünkü değerle 520.000$) Bune ek olarak binanın tadilat masrafları mevcuttu; bundan iki yıl önce mimar George Dress tuvaletleri yeniden düzenledi, 1934'te mimar Philip Bardes, binanın güneydoğu köşesine tuğla ekleme yaptı ve 1930 veya 1940'larda ibadethanedeki beş kemer üstü dolgusunun dördüne Doğu Avrupa etkisiyle renkli resimler ve Kudüs, Kutsal Topraklar ve Tevrat hikâyeleri müralleri eklendi. Aralık 1946'ın sonunda zamanın cemiyet başkanı Abraham Greenwald'ın dediğine göre tadilatlar için acilen 35.000$ (bugünkü değerle 420.000$) bulunmazsa bina yıkılacaktı.
1967'de yeniden yıkılmayla yüz yüze kalan bina, Oshry'nin binayı New York Abidelerine tescil ettirmesiyle kurtarıldı. Bu zamanda cemiyetin 1400 üyesi bulunmaktaydı.
1974'te New York City Landmarks Preservation Commission (New York City Abideleri Koruma Komisyonu) binanın "harika" bir durumda olduğunu belirtip National Register of Historic Places'a eklenmesi için talepte bulundu. 19 Haziran 1974'te gözden geçirilen bu talep reddedildi. 1977'de bina yeniden boyanıp onarımdan geçtiyse de bunu takip eden yıllarda eskimeden ve çürümeden kurtulamadı.
1990'ların sonundan bugüne
1997 yazında çıkan bir fırtınayla, binanın iki kat yükseliğindeki ana camı parçalandı, pencerenin ahşap ve çatlak çerçevesi kurtarılamadı. Hala onarılmayan pencerenin tadilatı için 100 kişiye kadar düşen cemiyet üyeleri yardım isteğinde bulundu. Bu zamanda, cemiyet üyeleri uzun bir zaman boyunca küçük odalarda ibadet ettiler ve ana ibadethaneyi sadece Yüksek Bayramlar'da açtılar. New York Landmarks Conservancy'nin Tehlike Altındaki Binalar fonundan, geçici metal pencere için cemiyete 2500$ verildi, fakat cemiyetin geri ödemek için 10.000$'ı bulunmamaktaydı. Cemiyet 1998'de New York Landmarks Conservancy'nin Kutsal Siteler programından 2000$ aldı. 1999'da National Historical'a yapılan ikinci talep bu sefer kabul edildi ve National Register of Historic Places'a 30 Kasım'da eklendi. 2000'de acil tadilatlar için 40.000$ toplanmasına rağmen 2001'de gerçekleşen yangınla çatı, tavan, müraller ve dekoratif plasterler büyük ölçüde hasar gördü.
National Trust for Historic Preservation, 2003'te binayı tehlike altındaki tarihi site kategorisine ekledi ve bu listedeki tek sinagog oldu.
2006'da, tadilat için gereken 3.5 milyon $'dan 1 milyonu bir araya getirildi. 2007'de tehlikeli olduğundan, bina büyük ölçüde halka kapalıydı ve cemiyetin üye sayısı 15'e kadar düşmüştü. 2008'de bina "kilitlenmiş ve boştu", çatısında delikler vardı ve tavandan plasterler sarkıyordu. Kapanana kadar geçen sürede, "New York'ta tek bir yerde en uzun süreyle Ortodoks cemiyetine ev sahipliği yapan en eski yerdi."
2008 itibarıyla Lower East Side Conservancy, binayı bir eğitim merkezi haline getirmek için 4.5 milyon $ toplamaya çalıştı. ABD Eğitim bakanlığınca 215.000$ verildi ve aynı miktar Lower Manhattan Kalkınma Kurum'unca da karşılandı. Bundan birkaç yıl önce Conservancy'ye New York eyaletinden, Şehir Konseyi'nden, Vali Bloomberg'den ve Manhattan ilçe başkanlığından toplamda 980.000$ verileceği sözü verildiyse de bu paralar halen beklenmektedir. Bu grup ayrıca renovasyonun birinci aşaması için özel sektörlerden 400.000$ toplamaya da çalışmaktaydı. Greenbaum liderliğindeki ABD'nin en eski Ortodoks Rus Yahudi cemiyeti'nin üye sayısı 20'ydi ve Henry Street cemiyetinin tesislerini kullanmaktaydı.
Notenteridae
Notenteridae, Fecampiida seksiyonuna bağlı bir hayvan familyasıdır.
Phantom Thread
Phantom Thread, 2017 yapımı Amerikan dram filmi. 1950'lerde Londra'nın moda dünyasında yaşananları konu eder. Filmin yapımcı, yönetmen ve senaristliğini Paul Thomas Anderson yapmıştır. Filmin oyuncu kadrosunda Daniel Day-Lewis, Lesley Manville, Richard Graham, Calum ve Fraser Delaney kardeşler ve Vicky Krieps bulunmaktadır. Film 25 Aralık 2017 tarihinde vizyona girdi.
Hans van Breukelen
Hans van Breukelen (d. 4 Ekim 1956), kaleci pozisyonunda görev yapmış Hollandalı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1975 yılında FC Utrecht kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Nottingham Forest ve PSV kulüplerinde oynadı.
2016 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Erkekler üç adım atlama
Eleme Turu
2 grup halinde yapıldı ve Q ile gösterilen 12 atlet finalist oldu.
Kış mantarı
Mantar, özellikle Uzak Doğu mutfaklarında kullanılmaktadır. Geleneksel olarak çorbalarda kullanılır, ancak salatalar ve diğer yemekler için de kullanılabilir. Mantarın gevrek bir dokusu vardır ve yaklaşık bir hafta boyunca soğutulabilir.
Qebui
Qebui, Kuzey Rüzgarı'nın Mısır tanrısıdır. Sanatta Qebui, dört koç başlı veya kanatlı, dört başlı koçlu bir adam olarak görünürdü. Ülke dışı topraklarla da ilişkilidir.
Theridion confusum
Theridion confusum, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Buhar kapanı
Buhar kapanı veya kondenstop, buhar sistemlerinde yoğuşma sonucu oluşan kondensin sistemden dışarı atılması için kullanılan tesisat elemanlarıdır. Uzun yıllar, "kondenstop" olarak, dilimize yanlış bir isimlendirmeyle (kondensi, stop et veya durdur, gibi bir anlam taşıyor) girmiş ve bu yanlış isimlendirme, teknik uygulayıcılarda yanlış anlamalara sebebiyet vermiştir. Ancak günümüzde, "buhar kapanı" olarak ifade edilimi yaygınlaşmış ve Türkçemize doğru anlamı ile yerleşmeye başlamıştır.
Kullanım yerleri ve işlevleri
Buhar kapanlarının üç ana işlevi vardır;
Isıl enerji, ısıtma, buharlaştırma ve kurutma amaçlı olarak ve birçok üretim prosesinde yaygın olarak kullanılmaktadır. İhtiyaç duyulan bu proses enerjisi; bir kazanda ısıtılarak kullanım yerlerine (örneğin bir ısı değiştiricisi) borular yardımıyla sevk edilen sıcak su, yüksek sıcaklıktaki yağ veya doymuş ya da kızgın haldeki buhar ile sağlanır. Bu üç akışkan tipinden en kullanışlı olanı buhardır ve bu sebeple tüm dünyada en yaygın olarak kullanılan akışkandır.
Her ne kadar bu akışkanları taşıyan iletim hatları ve akışkanları kullanan ekipmanlar, ısı kayıplarını minimuma indirmek için oldukça iyi yalıtılsa da, bir miktar ısı ışınım yoluyla dış ortama transfer olacak, boru hattında ilerleyen buhar kendini taşıyan boruları ısıtmak için de ısı verecek ve bir miktar buhar yoğunlaşarak borunun alt kısmında kondens (yoğuşmuş su) oluşturacaktır.
Bu kondensin boruda kalmasına izin verilirse, buharla kondens arasında ısı transferi devam edecek, kondens boruyu daha çok dolduracak, sonuçta buharla beraber sürüklenerek koç darbelerine ve ileri aşamada buharın geçiş yollarını bloke etmeye başlayacaktır. Bu yüzden, buharın kaçmasına izin vermeden, oluşan bu kondensi borulardan tahliye edecek otomatik bir tesisat elemanına gereksinim vardır. Bu maksatları yerine getirmek için buhar kapanları kullanılır. Bu tesisat elemanlarının sağladıkları buhar verimliliği ve güvenlik hiçbir şart altında tartışılamaz.
Benzer şekilde buhar ısı değiştiricisine girdiğinde, ısı cidarlarından ısıtılacak ürüne transfer olur. Buhar ısısını verdikçe yoğuşur ve oluşan kondens ekipmanın içerisinde, buharın bulunduğu hacimde, birikmeye başlar. Buhar hatlarında olduğu gibi, bu kondensin de ekipman içerisinde kalmasına izin verilmemelidir. Aksi takdirde, ısı transfer işlemi yavaşlar ve sonuçta durabilir. Bu sebeple bir buhar kapanı, buharın kaçmasına izin vermeden, kondensi tahliye etmede kullanılmalıdır.
Buhar kapanları sadece kondensi tahliye etmekle görevli değildirler. Bir buhar sistemi kapatıldığında, hava, yoğuşan buharın bıraktığı yeri doldurmak için buhar hattına girer. Devreye almada, bu hava, buhar hattının en uzak noktasına ve buhar ekipmanına kadar buharın önünde itilir. Buradan hava, buhar kapanlarının bağlandığı tahliye çıkışına kadar gelir. Bu yüzden buhar kapanları, havayı ve yoğuşmamış gazları tahliye etme özelliğine de sahip olmalıdır. Aksi takdirde, bu gaz ve havanın sistemde kalmasına izin verilirse, efektif ısı transferi için bir bariyer teşkil edeceklerdir.
Sınıflandırma
Bugün kullanımda olan birçok buhar kapanı tipi vardır. Ancak bunların hepsi yukarıda açıklanan ve kendinden beklenen performansı, çalışma sistemi ve dizaynı gereği yerine getiremeyebilir. Bu sebeple her uygulama için, o uygulamaya en uygun buhar kapanın seçilmesi gereklidir.
Buhar kapanları üç ana kategoride incelenebilir:
Mekanik Buhar Kapanları
Mekanik kapanlar, kapan içerisine termostatik bir eleman yerleştirilmedikçe, havayı ve yoğuşmayan gazları tahliye edemezler. Bu elemanlar termostatik kapanlarda kullanılan termostatik elemanların minyatürüdürler.
Bu tip buhar kapanları da kendi aralarında 3 farklı dizayna ayrılabilir:
Serbest Şamandıralı Buhar Kapanları
Bu tip mekanik buhar kapanlarında, orifisi açma-kapama görevini herhangi bir bağlantıya sahip olmayan serbest bir küre yapar. Açma-kapama görevini tam anlamıyla yerine getirebilmesi için, bu kürenin çok hassas ve kaliteli bir malzemeden imal edilmesi gereklidir. Bugün endüstride kullanılan Serbest Şamandıraların küresel toleransı 0,004'tür ve 316L paslanmaz çelikten imal edilirler.
Serbest-Şamandıralı Buhar Kapanları, dahili bir hava atıcı ile donatıldıklarından ve değişken yüklerde kendilerini rahatlıkla regüle edebildiklerinden; ana buhar hatları, proses ekipmanları için ideal buhar kapanlarıdır.
Kaldıraç-Şamandıralı Buhar Kapanları
Kaldıraç-Şamandıralı buhar kapanlarında açma-kapama işlemi, şamandıraya kaynaklanmış bir manivelanın ucundaki bilya yardımıyla gerçekleştirilir. Bu tip buhar kapanlarının ömrünü azaltan/arttıran en önemli etkenler; açma-kapama yapan bilya malzemesi, şamandıra-manivela kolu kaynağı ve iç bağlantıların sağlamlığıdır.
Bu tip buhar kapanları, dahili bir hava atıcı ile donatıldıklarından ve değişken yüklerde kendilerini regüle edebildiklerinden, proses ekipmanları için ideal buhar kapanlarıdır.
Ters Kovalı Buhar Kapanları
Bu tip buhar kapanlarında orifisi açma-kapama işlevini, bir bakıma Kaldıraç-Şamandralıya benzer şekilde, kovaya bağlanmış bir manivela ucundaki bilya yapar. Kovanın yukarı kalkmasıyla, orifis kapatılır, artan kondensle kovanın aşağıya inmesiyle orifis açılır. Ters-kovalı buhar kapanlarının da ömrünü azaltan/arttıran en önemli etkenler; açma-kapama yapan bilya malzemesi, kova-manivela ve diğer bağlantıların sağlamlığıdır.
Bu tip buhar kapanları, genellikle, dahili hava atıcıya sahip değildir ve değişken yüklerde kendini regüle etme özelliğine sahip değillerdir. Bu sebeple, proses ekipmanlarında kullanılmamalıdırlar.
Termostatik Buhar Kapanları
Termostatik kapanlar, kondensin sıcaklığının hissedilmesi prensibi ile çalışırlar. Buhar yoğuştukça, oluşan kondens buhar sıcaklığındadır, fakat bu kondens kapana doğru aktıkça sıcaklığını kaybeder. Bu sıcaklık, buhar sıcaklığının altında belirli bir değere düştüğünde, termostatik kapan kondensi tahliye etmek için açacaktır.
Bu tip buhar kapanları; refakat hatları, radyatör gibi, ısıtma için kondensin de sıcaklığından yararlanılmak istenildiği durumlarda kullanım için idealdirler.
Termodinamik Buhar Kapanları
Üçüncü kategori ise termodinamik tip kapanlardır. Bu tip kapanlar, bir yüzey üzerinde akan buhar ile, kondensin aynı yüzeydeki akışı arasındaki fark prensibi ile çalışırlar. Bir yüzey üzerinden akan bir gaz, buhar, bir düşük basınç alanı yaratır ve bu olay, termodinamik kapanlarda diskin valf oturma noktasına doğru hareket etmesini ve sonuçta kapatmasını sağlar.
Termodinamik buhar kapanları, kompakt ve hafif yapıları sebebiyle, en ucuz buhar kapanlarıdır. Çok geniş basınç aralığında kullanılabilirler. Ne var ki; diskle-sitin, geniş bir alanda, sürekli teması sebebiyle en kısa ömürlü buhar kapanlarıdır.
Seçim Tabloları
Buhar Kapanı seçimi için basit bir kılavuz yapılacağı zaman, mümkün olabilecek tüm uygulamalar, tüm şartlar kapsanamaz. Bu sebeple, takip eden seçim tabloları kullanılmadan önce, önceki bölümlerde açıklanmış olan buhar kapanlarının çalışma prensipleri iyi kavranmalıdır.
Aşağıda oluşturulan tablo, bir buhar kapanı seçiminin tamamlanmasından önce sorulması gereken tüm soruları içerir. Zaman içinde kullanıcılar, pratikteki gerçek tecrübeleri ile, kendileri için önemli faktörleri tespit etmelidirler.
Yanda verilen son tabloda ise, buhar kullanan çeşitli makinalar için uygun olabilecek buhar kapanı tipleri iki alternatif halinde verilmiştir. Bu tabloda verilenlerin tavsiye olduğu unutulmamalıdır. Kullanıcılar bu tür tabloları, kendi işletme şartları ve tecrübeleri ile birleştirmelidirler.
Refat Appazov
Refat Appazov (d. 8 Eylül 1920, Akmescit Simferopol - ö. 18 Nisan 2008 Korolyov Moskova Rusya) Kırım Tatarı asıllı Ukraynalı bilim insanı, yazar.
Hayatı
Refat Appazov 8 Eylül 1920 tarihinde (bugünkü adı Simferopol olan) Akmescit şehrinde doğdu. ilk öğretimine Yalta şehrindeki Kırımtatar mektebinde başladı, sekizinci sınıftan itibaren Rusça tedrisatlı bir okulda okumaya devam etti. 1939 yılında, eski Sovyetler Birliği'ndeki en önemli yüksek okullardan biri olan Moskova'daki Bauman Moskova Devlet Teknik Üniversitesi'ne devam etti.
Appazov öğrenimini tamamladıktan sonra Moskova yakınlarındaki adı sonradan Korolyov olarak değiştirilen şehirdeki Sovyet Bilimler Akademisi'nde çalışmaya başladı. O yılki uzun menzilli roketler ve Sovyetler Birliği uzay roket teknikleri genel proje mühendisi, ünlü Sergey Korolyov ile tanıştı ve onun özel rehberliği altında 20 yıl boyunca çalıştı. İki bilim insanının ilk tanışması Alman V-2 füzelerinin incelenmesi sırasında oldu ve birlikte çalışmaya başladılar. Kırım Tatarı olması nedeniyle maruz kaldığı baskılardan da yine Korolyov sayesinde kurtuluyordu.
Refat Appazov sık sık projelerde mühendis olarak görevler alıyordu. Venüs ve Mars gezegenlerine yollanılan uzay aletlerinde, Sovyet-Amerikan "Apollo-Soyuz Test Projesi", "Energiya-Buran" uzay roketleri projelerine katıldı.
Appazov, 1950’li yılların sonunda ilk uydu ve uzay araçları için füze taşıyıcıları üzerinde çalıştı. Appazov, uzaya ilk giden insan olan Yuri Gagarin’in uzaya gittiği uydunun füze taşıyıcıları üzerinde de çalışmıştı.
Refat Appazov, 200'den fazla bilimsel çalışmanın yazarıdır. 1935'lerde Baumen Teknik Okulu ve Moskova Havacılık Enstitüsü bünyelerinde görev aldı.
Nasihat (albüm)
Nasihat, Adnan Şensesin 1996 çıkışlı albümüdür.
Albüm Hakkında
Bu albüm Adnan Şenses'in 18. stüdyo albümüdür. Bu albüm baştan sona Türk Sanat Müziği albümüdür. Toplam 12 şarkıdan oluşmaktadır.
Albüm şarkıları
1-Nasihat
3-Köyümün Yağmurları
4-Geyik Hasan
5-Diyemiyorum
6-Tanrım
7-Uzaksın Şimdi
8-Özür Dilerim
9-Çalkala
10-Fatiha
11-Gülüm
13-Sevdalısın
AS Adema 149-0 SO l'Emyrne
AS Adema 149–0 SO l'Emyrne, 31 Ekim 2002 tarihinde oynanmış, en yüksek maç skoru olarak Guinness Rekorlar Kitabı'na girmeyi başarmış bir Madagaskar Şampiyonlar Ligi play-off futbol maçıdır.
Madagaskar Futbol Federasyonu maçın ardından bir maçta kendi kalesine kasten 149 gol atan SO l'Emyrne takımının teknik direktörüne hakemle tartıştığı gerekçesiyle 3 yıl, takımın oyuncuları Mamisoa Razafindrakoto, Manitranirina Andrianiaina, Nicolas Rakotoarimanana ve Dominique Rakotonandrasana'ya da birer yıl futboldan men cezası vermiştir. Bu maç, 1885 yılında oynanan ve 36-0 biten futbol maçının rekorunu kırmayı başarmıştır ancak 36-0 biten maç, profesyonel koşullar altında oynanan en yüksek skorlu maç unvanına sahiptir.
Maçın ardından Madagaskar Futbol Federasyonu (FMF), SOE teknik direktörü Zaka Ratsarazaka'yı ve takımın dört oyuncusunu (SOE kaptanı Manitranirina Andrianiaina, kaleci Dominique Rakotonandrasana, Mamisoa Razafindrakoto ( Madagaskar milli futbol takımının kaptanıydı) ve Nicolas Rakotoarimanana) sezon sonuna kadar cezalandırdı ve aynı dönemde stadyum ziyaretlerinden men etti. Her iki takımın diğer tüm oyuncuları bir uyarı ve daha fazla suç işlemeleri halinde daha ciddi bir eylem tehdidi aldı. Durum kontrolü dışında görüldüğü için hakem cezalandırılmadı.
Pablo Mouche
Pablo Mouche (d. 11 Ocak 1987, San Martin) Arjantinli millî futbolcudur.
Pablo Mouche, futbol kariyerine Estudiantes de Buenos Aires'te başlamıştır. 2005 yılında Boca Juniors'a transfer olan oytuncu 2007 yılında Arsenal Sarandi'de kiralık olarak görev yapmıştır.
Millî takım
2011 yılından bu yana Arjantin forması giymektedir. Ayrıca 2007 Amerika Gençler Şampiyonasında Arjantin adına görev yapmıştır.
Kulüp başarıları
Boca Juniors
Millî takım
Arjantin: 1
Hajnáčka
Hajnáčka, (Macarca: Ajnácskő, Almanca: Pirsenstein) Slovakya 'ın güneyinde, Banská Bystrica bölgesinde, Rimavská Sobota' nın 30 km güneydoğusunda yer alan köydür.
Tarih
Kale, Avrupa’nın Moğollar tarafından istilasından sonra inşa edildi. 1540 yılında Osmanlı kuvvetlerince kuşatıldı. 1566 yılında Budin beylerbeyi Yahyapaşazade Arslan Paşa komutasındaki Osmanlı güçleri tarafından fethedildi. 1593 yılında Habsburglar tarafından ele geçirildi. 1645-1649 yılları arasında kısa süreliğine yeniden Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra savunulamayacağı için yakıldı. Habsburglar tarafından sınır kalesi olarak restore edilmiş, ancak 1703 yılında çıkan yangında kalan bölümleri de yıkıldı. 18. yüzyılda önemini kaybetmiş olan kale harabe durumuna düştü. Triyanon Antlaşmasından sonra Çekoslovakya topraklarına katıldı. 1938-1944 yılları arasında tekrar Macar Krallığı topraklarında bulunan yerleşim, 1993 yılında Çekoslovakyanın bölünmesiyle Slovakya topraklarında yer aldı.
Nüfus yapısı
2011 yılı nüfus sayımına göre 1.193 kişiden olan nüfusun; 972' si Macarlar, 183' ü Slovaklar, 26' sı Romanlar dan oluşmaktadır.
Lantanit mineraller
Lantanit mineraller bir grup izostrüktürel nadir toprak elementi (REE) karbonat mineralleridir. Bu grup, lantanit- (La), lantanit- (Ce), ve lantanit- (Nd) minerallerinden oluşur. Bu mineral grubu, (REE)2(CO3)3·8(H2O) genel kimyasal formülüne sahiptir. Lantanitler, ana elementler olarak La, Ce ve Nd'yi içerir ve genellikle praseodim (Pr), samaryum (Sm), öropiyum (Eu) ve disprosiyum (Dy) dahil olmak üzere diğer REE'lerin az miktarlarını içerir.
Kökeni ve oluşumu
Lantanitler, sıklıkla diğer minerallerin ayrışmasıyla oluşan ikincil mineraller olarak bulunur ve pullar veya tablo kristalleri olarak ortaya çıkar. İlk olarak İsveç'te Bastnäs'ta, daha sonra Yeni Zelanda, Japonya, Madagaskar, Galler, Çin, Fransa, Almanya, Grönland, Finlandiya, Kanada, Avusturya, Romanya, Norveç, Brezilya, ve Amerika Birleşik Devletleri'nde tanımlanmıştır.
Son zamanlarda, farklı bir lantanit oluşum mekanizması keşfedildi: Lantanitler ayrıca yüksek oranda hidratlanmış, nanopartikülat ve kötüce düzenli karbonat öncüsü yoluyla da oluşabilir. Bu nadir toprak içeren öncünün ömrü ve çeşitli REE-lantanitlerin kristalleşme kinetiği, reaksiyonda yer alan spesifik üç değerlikli nadir toprak iyonuna bağlıdır. Lantanitlerin tam olarak kristalleşmesi için gereken süreler, yapılarında bulunan üç değerlikli nadir toprak iyonunun (La 3+, Ce 3+, Pr 3+, Nd 3+) iyonik potansiyeli ile doğrusal olarak artar. Bu iyon boyutları ve iyonik potansiyeldeki farklılıklar ve üç değerlikli nadir toprak iyonlarının dehidrasyon enerjisindeki farklılıklar, kötüce düzenli öncülün ömrünü ve dolayısıyla lantanitlerin kristalleşme kinetiğini de kontrol eder. Ayrıca, kristallerin yapısal özelliklerini (örneğin birim hücre boyutları ve standart şekli) etkilerler.
Wrocław Üniversitesi
Wroclaw Üniversitesi, Wrocław, Polonya'da yer alan üniversitedir. 43.000 öğrencisi vardır.
Tekin Dereli
Prof. Dr. Tekin Dereli, (d. 30 Kasım, 1949, Ankara), Türk teorik fizikçi, uygulamalı matematikçi ve akademisyen. Halen Koç Üniversitesi Fizik Bŏlũmünde Profesör ve Bilimsel Diploma Üstü Eğitim başkanı.
Hayatı ve akademik kariyeri
30 Kasım 1949 tarihinde Ankara'da doğdu. 1967'de Ankara Fen Lisesi'nden mezun oldu. 1971'de Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fizik Bölümünden Yüksek Şeref derecesi ile B.S. diplomasını aldı. Doktora tezini Orta Doğu Teknik Üniversitesi teorik fizik dalı üzerinde hazırladı ve 1976'de bu üniversiteden Doktora derecesini aldı.