cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ahmet Hamdi Tanpınar
Hayatı
1943-1946 yılları arasında Maraş milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde bulundu. 1946 seçimlerinde parti tarafından aday gösterilmeyince bir süre Millî Eğitim Bakanlığı'nda müfettişlik yaptı. 1948'de akademideki estetik hocalığına ve 1949'da Edebiyat Fakültesindeki kürsüsüne döndü.
1953'te edebiyat fakültesi, Tanpınar'ı altı aylığına Avrupa'ya gönderdi. 1955'te Paris Filmoloji Kongresi'ne katılmak üzere üç haftalığına, 1955'te Venedik Sanat Tarihi Kongresi'ne katılmak üzere bir aylığına, 1957'de Münih Müsteşrikler Kongresi'ne katılmak üzere yine bir haftalığına, 1958'de Venedik'te gerçekleşen felsefe kongresine katılmak üzere bir haftalığına yurt dışına çıktı. 1959'da edebiyat tarihinin ikinci cildi için kaynak toplamak üzere Rockefeller bursuyla bir yıllığına yeniden Avrupa'ya gitti. Yurtdışı seyahatlerinde İngiltere, Belçika, Hollanda, İspanya, İtalya, Almanya ve Avusturya'yı gezerek görme imkânı buldu.
Sağlığı gittikçe bozulan Ahmet Hamdi Tanpınar, 23 Ocak 1962 tarihinde geçirdiği kalp krizi neticesinde İstanbul'da 60 yaşında vefât etti. Cenaze namazı Süleymaniye Camii'nde kılındı ve Rumelihisarı Âşiyân Mezarlığı'nda Yahya Kemal'in mezarının yanı başına defnedildi. Mezartaşına meşhur "Ne İçindeyim Zamanın" şiirinin ilk iki mısrası yazılmıştır:"'Ne içindeyim zamanın Ne de büsbütün dışında...'"Ahmet Hamdi Tanpınar Gayri Menkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu, Yahya Kemal'i Sevenler Derneği ve Fransa'daki Marcel Proust Dostları Derneği üyesiydi.
Edebî hayatı
Yahya Kemal, onun şiir zevkinin, millet ve tarih hakkında görüşlerinin oluşmasında önemli rol oynadı. Celâl Sahir Erozan'ın bir şiir ve hikâye toplamı şeklinde yayımladığı seriden “Altın Kitap”'taki “Musul Akşamları”, yayımladığı ilk şiir oldu (Temmuz 1920). Daha sonraki şiirleri Dergâh, Millî Mecmua, Anadolu Mecmuası, Hayat, Görüş, Yeni Türk Mecmuası, Varlık, Kültür Haftası, Ağaç, Oluş, Ülkü, İstanbul, Aile, Yeditepe gibi kültür ve edebiyat dergilerinde yayımlandı. Yahya Kemal'in çıkardığı Dergâh'ta 1921-1923 arasında 11 şiiri yayımlandı. En tanınmış şiiri olan “Bursa'da Zaman”ın ilk hâli “Bursa'da Hülya Saatleri” başlığıyla 1941'de Ülkü mecmuasında yayımlandı. Vefâtına yakın zamanda yaptığı bir seçimle "Şiirler" adıyla basılan kitabına otuz yedi şiirini aldı. Bu eser, Tanpınar'ın ilk ve tek şiir kitabıdır. Bu esere alınmasını uygun bulduğu şiirlerin hepsi hece vezniyledir. Vefâtından sonra İnci Enginün tarafından bir araya getirilen ve "Bütün Şiirleri" başlıklı antolojide 74 şiir bulunmaktadır.
1930'da ilk makalesi "Şiir hakkında" yayımlandı.
Bir bilim insanı olarak “XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi” adlı eseriyle edebiyat tarihçiliğine yeni bir görüş ve bakış açısı getirmiştir. Hem bu eserde, hem de diğer edebiyat yazılarında ayrıntılara büyük önem vermiş, edebî şahsiyetler ile metinler hakkındaki şâirâne üslubunu belgelere dayanan bilimsel bir tarih anlayışıyla harmanlamıştır. Bu eser iki cilt hâlinde düşünülmüş, fakat tamamlanamamıştır. Yayımlanan birinci cilt, Tanzimat'tan başlayıp 1885'e kadar olan dönemi ele almaktadır.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri, 2014 yılında verilen, 3 özel ödül, 1 onur ödülü ile 20 ayrı dalda ödülden oluşan tiyatro ödülleridir. 16 daldaki adaylar ile özel ödül sahipleri 14 Nisan 2014'te açıkladı. Ödüller 5 Mayıs'ta Cemal Reşit Rey Konser Salonu'nda yapılan bir törenle sahiplerine verildi.
Ahmet Hamdi Tanpınar
Edebî hayatı
İkinci kitabı olan “Namık Kemal Antolojisi”ni 1942 yılında yayımladı. 1943'te öykülerini içeren “Abdullah Efendinin Rüyaları”'nı yayımladı. Bu, onun basılı ilk edebiyat yapıtıdır. Aynı yıl “Yağmur”, “Güller ve Kadehler” ve “Raks” gibi ünlü şiirleri yayımlandı; “Bursa'da Hülya Saatleri” şiiri, “Bursa'da Zaman” adıyla tekrar basıldı.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Jüride Mehmet Konuk, Erbil Göktaş, Deniz Gökçer, Engin Uludağ, Ayşe Didem Uslu, Erhan Tuna, Pervin Bağdat, Serpil Tezcan, Raşit Çavaş vardı.
Mihrap, Nizip
Mihrap, Gaziantep ilinin Nizip ilçesine bağlı bir mahalledir.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Kazananlar yanlarındaki ***** işaretiyle belirtilmiştir.
Ahmet Hamdi Tanpınar
Edebî hayatı
İlk romanı Mahur Beste 1944'te Ülkü dergisinde tefrika edildi. Tanpınar'ın önemli çalışması Beş Şehir, 1946'da kitaplaştı. Huzur romanı 1948'de Cumhuriyet'te tefrika edildikten sonra büyük değişikliklerle kitap haline getirilip 1949'da yayımlandı. Aynı yıl Millî Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel'in ısmarladığı XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi adlı eserinin 600 sayfalık ilk cildini yayımladı. İki cilt olarak tasarladığı bu eserin ikinci cildi yarım kalmıştır. Sahnenin Dışındakiler adlı romanı 1950'de Yeni İstanbul gazetesinde tefrika edildi.
1994 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Hırvatistan
Hırvatistan, İrlanda'nın başkenti Dublin şehrinde düzenlenen 1994 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmıştır. Hırvatistan'ı Eurovision'da temsil eden şarkının belirlenmesi için Hırvatistan yayıncısı ulusal final düzenlemiştir. Yarışmayı "Nek' ti bude ljubav sva" şarkısıyla Tony Cetinski kazanmıştır.
Ahmet Hamdi Tanpınar
Edebî hayatı
1954 yılında Saatleri Ayarlama Enstitüsü romanının Yeni İstanbul gazetesinde tefrikası yapıldı; 1955 yılında ise ikinci hikâye kitabı olan Yaz Yağmuru yayımlandı. 1957 ve 1958 yıllarında Cumhuriyet gazetesinde yayımlanan yazılarına ağırlık verdi.
1994 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Hırvatistan
Eurovision'da
18 Mayıs 1995 tarihinde yapılan finalde yarışan Hırvatistan, Türkiye'den sonra ve Fransa'dan önce 11. sırada sahneye çıkmıştır.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Yılın Yapımı (Oyunu):
Ahmet Hamdi Tanpınar
Edebî hayatı
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Euripides'ten "Alkestis" (Ankara 1943), "Elektra" (Ankara 1943) ve "Medeia" (Ankara 1943), Henry Lechat'tan da "Yunan Heykeli" (İstanbul 1945) tercümeleri de bulunmaktadır.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Yılın Yönetmeni:
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ölümünden sonra
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın sağlığında yayımlatamadığı birçok çalışması ölümünü takip eden yıllarda teker teker yayımlanmıştır.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Yılın Yazarı:
Grigoriopol rayonu
Grigoriopol rayonu, Transdinyester'in bir rayonudur. Merkezi Grigoriopol'dur. 822 km²'lik bir yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu 44,756'dır. Yönetim başkanı İ.İ. Tsınnik'tir. Ülkenin güney bölgelerinde yer alır. Dinyester nehri kıyısında yer alır.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Türkçe’ye Katkı Ödülü:
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ölümünden sonra
1970'li yıllardan sonra Tanpınar'a artan ilgiyle onun hayatı, hâtıraları, şahsiyeti ve eserlerindeki başlıca tema ve fikirleri üzerine çok sayıda eser ve makale yazılmış, tezler hazırlanmıştır. Abdullah Uçman ile Handan İnci'nin hazırladığı "Bir Gül Bu Karanlıklarda: Tanpınar Üzerine Yazılar" başlıklı derleme, Ahmet Hamdi Tanpınar hakkında 2007'ye kadar yayımlanmış 855 yazı ile 27 kitabın ayrıntılı bibliyografyasını ve aralarından seçilmiş 110 yazının metnini bir araya getirmektedir.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Yılın Kadın Oyuncusu:
Grigoriopol rayonu
Yerleşimler
Camenca rayonu toplam 31 yerleşimden oluşur. Bunların arasında ikisi şehir/kasaba, 14'ü komün statüsündedir. Bu komünler ve şehirler şunlardır:
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Yılın Erkek Oyuncusu:
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ölümünden sonra
Enis Batur 1992 yılında "Ahmet Hamdi Tanpınar'dan Seçmeler" adlı bir kitap hazırladı. 1998 yılında da Canan Yücel Eronat tarafından hazırlanan “Tanpınar'dan Hasan Âli Yücel'e Mektuplar” kitaplaştı.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Yardımcı Rolde Yılın Kadın Oyuncusu:
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ölümünden sonra
Tanpınar'ın önceki kitaplara girmemiş yazıları ve söyleşileri ise "Mücevherlerin Sırrı" adı altında toplanarak yayımlandı. 1953 yılında yazmaya başladığı ve 1962 yılında vefatına kadar tuttuğu notlar, 2007'de "Günlüklerin Işığında Tanpınar'la Baş başa" başlığıyla neşredildi.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Yardımcı Rolde Yılın Erkek Oyuncusu:
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ölümünden sonra
Bunların dışında Zeynep Kerman tarafından derlenen 111 mektup "Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Mektupları" başlığıyla yayımlandı. Canan Yücel Eronat, "Tanpınar’dan Hasan Âli Yücel'e Mektuplar"ı hazırladı. Alpay Kabacalı, "Bedrettin Tuncel'e Mektuplar" başlığıyla 7 mektubu derledi. Ahmet Hamdi Tanpınar'ın günlükleri de İnci Enginün ile Zeynep Kerman tarafından gerekli notlar ve açıklamalarla birlikte "Günlüklerin Işığında Tanpınar'la Baş başa" adı altında toplandı. Öğrencilerinin tuttuğu ders notları "Edebiyat Dersleri" ve "Tanpınar'dan Yeni Ders Notları" ismiyle basıldı.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Mediha Gökçer Umut Veren Genç Kadın Oyuncu:
Ahmet Hamdi Tanpınar
Eleştiriler
Tanpınar, özellikle roman alanında çok sayıda eser vermemesine rağmen, ölümünden sonra yapıtlarının yayımlanmasının yanı sıra, hakkında kırka yakın inceleme kitabı çıkmış ve yeni Türk edebiyatının başlıca inceleme alanlarından biri haline gelmiştir.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Beklan Algan Umut Veren Genç Erkek Oyuncu:
Ahmet Hamdi Tanpınar
Eleştiriler
Tanpınar, çağdaşlaşma sürecinde bireyin, geleneksel kültürle modern kültür arasında sıkışması, yaşadığı çatışma, bunun toplum hayatına yansıması, bireyin iç dünyasındaki yansımalarını romanlarında işlemiştir.
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
2. Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri
Yılın Sahne Tasarımcısı:
Yılın Kostüm Tasarımcısı:
Yılın Işık Tasarımcısı:
Yılın Dans Düzeni:
Yılın Dramaturgu:
Sarmaşık, Hayrat
Tarihçe
Yerleşimin eski adı "Büyükmesoraş"dır. 1520 yılı ve öncesi tahrirlerde Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmemektedir. Sonraki yıllarda köy teşkilatı kurulmuş olup 1554 yılı tahririnde Mesoraş adıyla yer alan köyde 15 hane ve 2 mücerred (bekar erkek) kaydedilmiştir. 1583 yılı kaydında Mesoraş yerleşimdeki erkek nüfus; 70 ispenç ve 15 bennak ile 5 mücerred olarak kaydedilmiştir. Buradan yola çıkıldığında bu yıllarda köyde Hristiyan ağırlıklı olmak üzere Müslüman-Hristiyan nüfusun bir arada yaşadığı anlaşılmaktadır. 1681 yılı Avarız Defterinde Mesoraş köyünde tamamı Müslüman 20 avarız neferi kaydedilmiştir. 19. yüzyıl kayıtlarında, mahallesi konumundaki günümüz Göksel yerleşiminin ayrılmasıyla Mesoraş-i kebir adıyla yerleşimden bahsedilmeye başlamıştır.
Doğruyol, Arpaçay
Doğruyol, Kars ilinin Arpaçay ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Türkçe kaynaklarda Cala olarak geçer. Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1595 tarihli Osmanlı mufassal defteri]]nde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Cala (جالا) biçiminde kaydedilmiştir. Bu yer adı, Gürcüce Çala'dan (ჭალა) değişime uğramıştır. "Çala", dere veya dere kenarındaki verimli toprak anlamına gelir. Bu köyün adı bir Gürcü halk şiirinde de geçer. 93 Harbi'nde Ardahan bölgesini ele geçiren Ruslar ise, köyün adını Türkçe yazılışına uygun biçimde Cala (Джала) olarak kaydetmiştir.
Cala veya Çala köyü, erken ve geç orta çağda Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılda Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe Atabeyliği'inden ele geçirdi. Bu tarihten yaklaşık 45 yıl sonra yapılan tahrire göre Çala, Gürcistan Vilayeti'nde Çıldır livasının Canbaz nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte köy boş olarak kaydedilmiştir. Osmanlıların eline geçmesi üzerine köyün halkı Gürcistan içlerine göç etmiş olabilir.
Çala, üç yüz yılı aşkın bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Rusya imparatorluğunun eline geçti. Rus idaresinde köy, Ardahan sancağının (okrug) Çıldır kazasına (uçastok) bağlıydı. Aynı adı taşıyan nahiyenin 9 köyünden biriydi. 1886 yılındaki tespite göre köyde 629 kişi yaşıyordu. 615 kişi Karapapak, 14 kişi Kürt olarak kaydedilmişti. 16. yüzyılın sonlarında boş olan köye sonradan yoğun bir nüfusun yerleştirildiği bu kayıttan anlaşılmaktadır. Dokuz köyden oluşan Çala nahiyesinin (маркяз: merkez) toplam nüfusu ise, 184'ü Türk, 1.880'i Karapapak ve 41'i Kürt olmak üzere, 2.105 kişiden oluşuyordu ve Çala, nüfus açısından nahiyenin en büyük köyüydü. Çala nahiyesinin nüfusunun yaklaşık % 31'i bu köyde yaşıyordu.
Çala, Birinci Dünya Savaşı sonlarında Rus egemenliğinin sona ermesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'nın sınırları içinde kaldı.Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümteti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü hükûmeti Ardahan bölgesinden çekilince Çala köyü fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla köy Türkiye'ye bırakıldı. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde, Kars vilayetinin Çıldır kazasının Cala nahiyesine bağlıydı. Cala nahiyesi ise, 10 köyü kapsıyordu. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 1.056 kişi olarak tespit edilmiştir. Köyün adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Duruyol olarak değiştirildi; bununla birlikte Cala nahiyesinin adı korundu. 1965 genel nüfus sayımında ise, hem köy hem de bucağın (nahiye) adı Doğruyol olarak kaydedilmiştir.
Köy, 23 Kasım 1997 tarih ve 23179 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan İçişleri Bakanlığı'nın 21.11.1997 tarih ve 97/48293 sayılı sınır tespit kararı ile Ardahan ili Çıldır ilçesinden ayrılarak Kars'ın Arpaçay ilçesine bağlanmıştır.
Doğruyol köyünde bulunan Çala Kilisesi, günümüze büyük ölçüde sağlam ulaşmıştır. Tek nefli büyükçe bir yapı olan kilise, orta çağdan günümüze kalmıştır. Gürcü kilisesi olan yapı, bir dönem cami olarak da kullanılmıştır. Daha sonra kiliseye bitişik biçimde bir cami inşa edilmiştir.
Coğrafya
Doğruyol köyü, Kars il merkezine 69 km, Arpaçay ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.
Ariete
Ariete, İtalyan ordusunun ana muharebe tankıdır. Iveco Fiat ve Oto Melara firmalarının ortak çalışması yeni ateş gücü, hareketlilik ve koruma özellikleri ile üretilmektedir.
Resmi bilgiler
Ariete tankı merkezleri Roma'da bulunan Iveco Fiat ve Oto Melara Syndicated firmaları tarafından dizayn edilmiş, üretilmiş ve denenmiştir.
Iveco's Defence Vehicles Division aracın şase ve destek sistemlerinden, Oto Melara Syndicated ise taret ve ateş kontrol sisteminden sorumludur.
1995 yılından beri İtalya Ordusu tarafından kullanılmaktadır. Son üretilen tank 2002 yılında orduya teslim edilmiştir. 2005 yılında bu tanklar modüler zırh, otomatik yüklemeli 55 mm kalibrelik top ile yenilenmiştir.
Silahları
Ariete tankı diğer AMT'ler gibi birçok değişik koşulda düşmanla çatışabilmektedir. Sabit ya da hareketli hedeflere, gece veya gündüz süresince termal ve lazerli mesafe ölçerleri sayesinde her hava koşulunda saldırabilir.
Standart üç adet silah taşımaktadır:
Tankı ana silahı 44 kalibre'lik 120-mm ana topu Oto Melara tarafından üretilip satılmaktadır. Top yivsiz tasarımın yanı sıra yoğun atışlara dayanıklı bir yapıdadır. Bu top ile zırh delici, kinetik enerjili ve Yüksek patlayıcılı tanksavar mermisi (HEAT) atılabilir.
Mürettebat ve tank koruması
Tank çelik ile kompozit zırhın ortak kullanıldığı benzerleri İngiliz Challenger 2 ve Amerikalı M1 Abrams tanklarında kullanılan içeriği gizli bir zırh ile korunmaktadır. Tankın savunmasında harici havan topları bulunmaktadır. Bu havan topları elektronik olarak ateşlenen duman ya da chaff bombaları atabilir. Duman bombaları tankı termal ya da gözle görülmesini engellerken, chaff bombaları radar güdümlü füzelere karşı hedef şaşırtma işlevi görür.
Son olarak mürettebat Aero Sekur firması tarafından üretilen geliştirilmiş NBC sistemiyle korunmaktadır. Bu sistem mürettebatı belli bir süre nükleer, biyolojik ve kimyasal silahlara karşı korumaktadır.
Ateş kontrol ve hedef yakalama
Tankın ateş kontrol sistemi İtalyan üreticisi Galileo Avionica'dır. (şu an Selex SAS firmasına geçmiştir). Firma tankın TURMS ateş kontrol sistemini üretmektedir.
Ateş kontrol bilgisayarının en önemli özelliği meteorolojik ve fiziksel durumları ölçebilmesidir. Bu sayede havadaki rüzgâr hızını, nemi, ve dış hava şartlarını ölçen bilgisayar topa ateş için açıyı verebilmektedir.
Killi toprak
Killi topraklar, kil bölümünün hakim olduğu topraklardır. İnce çaplı kil tanecikleri arasında kalan küçük gözeneklerde suyun ve havanın hareketi güçleşmiştir. Bu nedenle kil toprakları sıkı, ıslandıkları vakit havalanmaları çok güç, ısınmaları da o derece geç olan topraklardır. Genellikle süzek değillerdir.
Ariete
Motor özellikleri
Ariete tankında Fiat'a ait 12 silindirli turbo şarjlı 1250 beygir gücünde motor kullanılmaktadır. Yürüyen aksam ise Alman otomotiv firması ZF ait 4 ileri ve 2 geri vitesten oluşan otomatik vites kutusudur. Tank %60'lık bir eğime tırmanabilir ve 1.25 metre derinlikteki suda ilerleyebilmektedir.
Tankın paletleri ise bir Alman firması olan Diehl Group tarafından üretilmektedir.
Killi toprak
Kil topraklarının kireçli olanlarında iyi bir kırıntı bünyesi gelişmiştir. Kireçli kil toprakları daha iyi havalanabilen ve suyun da belirli bir ölçüde sızabildiği topraklardır. Kireçsiz kil topraklarında suyun sızması genellikle engellenmiş ve su durgunlaşmış olabilir. Kilin yüksek miktarda bulunuşu kil topraklarının bitki besin maddelerince zenginliğini ve gübrelemelerin etkisinin kalıcılığını sağlar. Buna karşılık kök gelişimi için fiziksel özellikler pek elverişili sayılmaz veya bazı şartlarda yetersiz dahi kalabilir.
Kil topraklarının özelliklerinin iyileştirilmesi için kil mineralinin cinsini de bilmek veya tahmin etmek gerekir. Üç tabakalı kil minerallerinin bulunduğu kil topraklarını kireçlemek ve böylece kırıntı bünyesini geliştirmek mümkündür. Ayrıca organik madde ilavesi de toprağın fiziksel ve kimyasal özelliklerini iyileştirir. Buna karşılık iki tabakalı kil minerallerinin bulunduğu topraklara kireç ilavesi ile toprağın kırıntılanması pek sağlanamaz. Bu topraklara organik madde karıştırılarak toprağın özellikleri iyileştirilebilir.
Fringe karakterleri listesi
Fringe adlı bilimkurgu dizisinin karakter listesidir.
Olivia Dunham
FBI'da gizli sınır bilim departmanında Broyles amirliğinde çalışmaktadır. Olağanüstü olayları çözebilmek için Walter Bishop'a ihtiyaç duyar. Fakat önce asi oğlu Peter Bishop'ı dize getirmesi gerekmektedir.
Peter Bishop
Babası Walter'la beraber Fringe Birimine bağlı olarak FBI'da sivil danışmanlık yapmaktadır.
Walter Bishop
Sınırbilim alanında araştırmalar yapan eski bir devlet araştırmacısıdır. Asistanının ölümüne yol açan bir laboratuvar kazasından sonra akıl hastanesine yatırılmıştır. Olivia'nın kendisini hastaneden çıkarmasından sonra oğlu Peter ile beraber FBI'da sivil danışman olarak çalışmaya başlamıştır.
Astrid Farnsworth
(canlandıran kişi Jasika Nicole) Olivia'nın asistanı olan ajandır.
Charlie Francis
Charles "Charlie" Francis (canlandıran kişi Kirk Acevedo) Olivia ve John Scott'ın yakın arkadaşı olan ajandır.
Sanford Harris
Sanford Harris (canlandıran kişi Michael Gaston) US Marine Corps birliğinde üst rütbeli memurdur ve Philip Broyles'un yakın arkadaşıdır.
John Scott
John Scott (canlandıran kişi Mark Valley) Olivia'nın sevgilisi olan ajandır.
Nina Sharp
Nina Sharp (canlandıran kişi Blair Brown) Frine Departmanına yardım eden üst düzey Massive Dynamic çalışanıdır. Walter ve William'la uzun süredir tanışmaktadır.
William Bell
William Bell (canlandıran kişi Leonard Nimoy) Massive Dynamic'in kurucusu ve Walter'ın laboratuvar partneridir.
David Robert Jones
David Robert Jones (canlandıran kişi Jared Harris) Almanya'da bulunduğu cezaevinden kaçan biyokimyacıdır.
Mitchell Loeb
Mitchell Loeb (canlandıran kişi Chance Kelly) ZFT için çalışan ajandır.
September/Donald
September / Donald (canlandıran kişi Michael Cerveris) September karakteri Dünya'da bir takım olayları izlemek için görevlendirilen, genelde müdahalede bulunmayan gözcülerin arasında en etkin karakterdir. Dizinin son sezonunda Donald olarak seyircinin karşısına çıkmıştır.
Şekil Değiştirici
İkinci sezon prömiyerinde görülen Şekil Değiştiriciler (canlandıran kişiler Mike Mitchell, Luke Goss, Simone Kessell and Kirk Acevedo) Olivia'yı öldürmeye çalışan ve evrenler arası yolculuk yapabilen kişilerdir.
Friedrich List
Doğumu ve Eğitimi (1789-1816)
Tanınmış deri ustası Johannes List ile Maria Magdelena oğludur. Özgür imparatorluk şehri Reutlingen'de dünyaya geldi. Doğum günü tam olarak bilinmediği için vaftiz edildiği gün olan 6 Ağustos 1789 doğum günü olarak kabul edilir. Doğduğu şehirdeki Latince okulunu bitirince 14 yaşında babasının yanında çırak olarak çalışmaya başladı. Dericilik ilgisini çekmeyince 1805 yılında devlet memurluğuna girdi. Çeşitli şehirlerde maliye defterdarlığı yaptı. 1816 yılında Maliye Bakanı Yardımcısı oldu.
Profesörlük Yılları ve Almanya Gümrük Birliği Fikrinin Doğuşu(1817-1820)
Tübingen'de profesörlük yaparken 19 Şubat 1818'de Wertheim'da dul Karoline Neidhart ile evlendi. 10 Aralık 1818'de ilk kızları Emilie doğdu. Ailenin çok sevdiği Emilie 1833'ten itibaren babasının sekreterliğini yaptı. 23 Şubat 1820'de oğulları Oskar, 1 Temmuz 1822'de kızları Elise ve son olarak 20 Ocak 1829 kızları Karoline dünyaya geldi. en küçük kızlarının annesi ile isim benzerliğinden dolayı ona "Line" diye hitap ediyorlardı.
Karoline ile evlendikten sonra Wüttemberg'in yönetim sisteminin değişmesi gerektiğine dair fikirlerini yayınladı. Ayrıca bir gazetede liberal bir anayasa yazılmasına dair fikirleri yayınlandı. Kral tarafından darbeci olarak fişlenen Friedrich üniversitedeki görevinden ayrılmak zorunda kaldı.
Wüttemberg Eyalet Meclisi Üyeliği ve Tutuklanması (1820-1824)
Friedrich List 1819 yılında Wüttemberg Eyalet Meclisi seçimlerinde milletvekili olarak seçildi fakat 30 yaşını doldurmadığı için seçim sonucu geçersiz sayıldı. 1820 yapılan seçimde Reutlingen'den milletvekili olarak çıktı. Wüttemberg Eyalet Meclisi'nde demokrasi ve serbest ticareti savundu. 1821'de yazdığı "Reutlingen Dilekçesi"nde Alman bürokrasisini ve ticaret politikalarını eleştirdi. Yerel yönetimlerin özerkleştirilmesini ve güçlendirilmesini istiyordu. Belediyelerde serbest seçimlerin yapılmasını ve yerel bağımsız adalet sisteminin kurulmasını savunuyordu. Dilekçe yayımlanamadan tutuklandı. Kralın da baskısıyla 24 Şubat 1821'de meclise istifasını sundu ve diplomatik dokunulmazlığı kaldırdı.
Nisan 1822'de on aylık hapis cezasına çarptırıldı. Başlangıçta Baden, Fransa ve İsviçre'ye kaçtı ama hiçbir yerden sığınma alamayınca 1824'te cezasını çekmek için geri döndü.
Birleşik Devletlere Sığınması (1825-1834)
1825'te Birleşik Devletler'e göç edeceğini bildirdiğinde hapis süresi beş ay kısaltıldı. Amerika'da çiftçilikte başarılı olamadı. Bir yıl sonra çiftliğini sattı. Reading, Pennsylvania'ya taşındı ve 1826 ile 1830 arasında Almanca "Reading Adler" gazetesini redaktörlüğünü yaptı.
1827'de bir kömür yatağı keşfedince çeşitli şirketlerle birleşerek bir kömür madeni kurdu. 1831'de kömürü demir yoluyla taşımak için bir şirket kurdu. Bu şirket ile Amerika'da da demir yolu öncülerinden biri oldu. Şirket büyümeye başladığı sırada patlak veren 1837 ekonomik krizi yüzünden bütün trenlerini kaybetti.
Demir Yolları Öncüsü (1835-1837)
List'e göre Almanya içindeki tarife engellerinin kaldırılması ve ulusal demir yolu ağının kurulması Alman ekonomisi için "siyam ikizleri" gibi önemli iki konuydu. Öncelikle ulusal demir yolu ağının kurulmasına odaklandı. Böyle bir ağın daha hızlı, ucuz ve düzenli bir toplu taşıma sistemi kuracağını düşünüyordu. Yenilikçi reklamlarla geniş halk kitlelerine ulaştı. Ardından bu işin maliyet ve gelirlerini analiz etmesi için bir hazırlık komitesi kurdu. Daha sonra bu komite devletle hangi tavizlerin verileceğini ve işin nasıl finanse edileceğini görüştü. 1939 yılında Leipzig-Dresden hattı Almanya'da açılan ilk uzun mesafeli demir yolu hattı oldu. Bu hattan sonra List'in kurduğu komite çeşitli başka demir yolu
hattının kuruluşuna destek oldu. Diğer eyaletlerin de benzer projeler geliştirmesi içini çalışmaya başladı. 1835 Mannheim'dan Basel'e, Magdeburg'dan Berlin'e oradan da Hamburg'a çeşitli hatların kurulması fikrini ortaya attı. Ekonomi konusundaki fikirlerinin propagandasını yapmak amacıyla 1835 yılında "Lokomotif Gazetesi ve Ulusal Ticari, Sanayi ve Tarımsal Gelişim Dergisi"ni (das Eisenbahnjournal und National-Magazin für die Fortschritte in Handel, Gewerbe und Ackerbau) yayınlamaya başladı. Bu dergi 1837 yılına kadar kırk sayı basıldı.
Gazetecilik Yılları ve Ana Eseri (1837-1841)
Paris'te düzenli olarak "Allgemeine Zeitung"a Fransa iç politikası hakkında yazılar yazıyordu. Bunun dışında yine ulusal ekonomi hakkında yazılar yazmaya başladı. İlk siyasi ekonomik sisteminin metnini (Das natürliche System der Politischen Ökonomie[Politik Ekonominin Doğal Sistemi],1837) tamamladı ve Paris Akademi Ödülü için bu eseriyle başvuruda bulundu. Eserinde gümrük koruma politikasının serbest ticareti nasıl etkileyeceği sorusuna yanıt arıyordu. Bir ödül kazanamadı ancak bu eser Almanya'nın List'in ulusal ekonomi fikriyle ilgilenmesi sağladı. 1839/40 arasında çok sayıda deneme yazdı ve yayınlayabildi.
List, 1840'larda liberal Prusya gümrük tarifelerinin gümrük birliğinde benimsenmesinin yanlış olacağını savundu. Ona göre Almanya'nın eğitim seviyesini yükseltip İngiltere gibi sanayileşmiş bir devlet olması, üstün bir üretim gücüne sahip olması gerekiyordu. 1844 yılında Gümrük Birliği, koruyucu gümrük tarifesini düzenledi. Bu politika 1840'lı yıllar boyunca endüstriyel gelişim üstünde olumlu bir etki yarattı.
1841 yılında büyük eseri "Das nationale System der Politischen Ökonomie"yi (Ulusal Politik Ekonomi Sistemi) yazdı. List Amerika'daki yazılarında da bahsettiği gibi ekonomi üstünde sadece genel kuralların etkisinin olmadığını, aynı zamanda çeşitli sosyal ve siyasi faktörlerinde göz önünde bulundurulması gerektiğini savundu. Adam Smith ve klasik ekonomi üretime özellikle önem verirken, List üretici güçlerin üstünde durdu. Bu konuda tanıdığı Friedrich Wilhelm Joseph Schellings'in üretici güçler felsefesinden etkilenmişti. Ulusal sanayileşmeyi bir iç güçlenme olarak görüyordu ve uluslararası alanda rekabet gücü olan bir sanayi oluşana kadar iç piyasayı (bebek endüstriyi) koruyan gümrük tarifelerinden yanaydı. List, ekonomik nedenlerden dolayı ulus-devlet için çok çaba gösterdi.
Son Yılları (1841-1846)
List yayınları sayesinde kişisel konumunun gelişmesini umuyordu. En azından Wüttemberg hükûmeti vatandaşlık haklarını 1841'de geri vermişti. Güney Almanya eyaletlerinde yüksek bir yöneticilik pozisyonu umuyordu ama böyle bir pozisyona sahip olamadı. Çeşitli gazetelerde "bebek endüstri" kavramını inceledi. Bu ana konunun altında bazı alt konuları da inceledi. Tarım politikaları hakkında yazılar yazdı. Gümrük tarifelerinin dışında küçük işletmelerin büyük işletmeler için feda edilebileceğini savundu. 1843'ten itibaren "Zollvereinsblatt" adlı gazeteyi yayımlamaya başladı. Bu gelişmekte olan sanayilerde eğitimin önemi tezini destekleyen bir yayın oldu. Rheinische Zeitung'un editörlük teklifini sağlık sorunları nedeniyle reddetti. Rusya Finans Bakanı Kont Cancrin'in teklifini bile reddetti.
Gümrük Birliğinin Faydaları
Serbest pazarı klasik ekonomi açısından zenginlik yaratan bir prensip olarak görüyordu. Almanya veya Orta Avrupa için gümrüklerin kaldırıldığı birleşmiş bir pazarı daha uygun görüyordu. Endüstriyel gelişimin gerçekleşmesi için ticari bölgelerin geliştirilmesinin zorunlu olduğu görüşündeydi. Almanya'da eyaletler arasında gümrük uygulamasının Alman şirketlere büyük zarar verdiğini, bu şirketlerin uluslararası boyuta erişmesinin engellendiğini düşünüyordu. Bu yüzden Almanya'yı kapsayan iç gümrük sınırları olmayan birleşmiş pazarı destekledi. Aynı zamanda ulaşımın (demir yolu) gelişmesi ekonomik birleşmeyi destekleyecekti.
Üretici Güçler Teorisi
List, Adam Smith'in işgücü verimliğinin ulusal refahın temeli olduğu görüşünü doğru buluyordu. Ancak açıklama çok kısa bırakılmış, verimlilik yeterince açıklanmamıştı. Adam Smith'in değer teorisini şu sözlerle eleştirmiştir: "Biri bir domuzu eğitiyorsa [değer teorisine göre] üretkendir, insanları eğitiyorsa toplumun üretken olmayan bir üyesidir.". Bu sözlerle değer teorisinin sadece fiziksel işleri kapsadığını, hizmet sektörünün (tıp, eğitim gibi) üretken olmayan işgücü sınıfına koyduğunu göstermeye çalışmıştır. Adam Smith'in Değer Teorisi'ni eksikliğini kendi Üretken Güçler Teorisi ile giderir. "Üretken Güçler" ile sadece şirketler arası rekabeti değil ayrıca yenileşme(inovasyon), mühendislik performansı, girişimcilik ve halkın eğitim seviyesini de kastetmiştir. Bir ekonominin gelişmesi insanların entelektüel gelişimine (icatlar, var olan teknolojin geliştirilmesi) bağlıdır. Ekonomi tarihine bakarak edebi anlamda az gelişmiş toplumların sosyal alanda zayıf kaldığını ve daha az buluş ortaya koyduğunu görmüştü. Bundan böyle ülkelerde zeka potansiyelinin değerlendirilmediği sonucuna ulaşmıştı.
İnsanların eğitim için harcadığı çaba devlet politikalarına bağlıdır. Ekonomik yapı eğitim başarısını doğrudan etkiler. Tarım alanında çeşitli nedenlerden dolayı üretken eğitim sürecinin niteliği düşüktür. Endüstri alanında ise eğitimi teşvik eden bir yapı vardır. Müşterilerle başa çıkabilmek ve yeni yöntemler üretebilme pratikliği ekonomik başarının anahtarıdır. Bu yüzden sanayi entelektüel anlamda başarıya ihtiyaç duyar.
Sürekli Evrim ve Koruyucu Gümrük
Ekonomist olarak List temel olarak toplumların ekonomik gelişimiyle ilgilendi. Bu durumu bütün toplumların çeşitli gelişim aşamalarından geçmesiyle açıkladı. Büyük eseri Das nationale System der politichen Ökonomie(Politik Ekonominin Toplumsal Sistemi) ile toplumsal gelişim için beş aşama ortaya koydu: Bu şema günümüzde değiştirilmiş halde kullanılmaktadır. Gelişmekte olan ülkeler dördüncü, sanayileşmiş toplumlar ise beşinci aşamada kabul edilir. List 1842'de beşinci basamağa sadece İngiltere'yi yerleştiriyordu. ABD, Fransa ve Almanya dördüncü seviye, İspanya ve Portekiz ise üçün seviye ülke kategorisindeydi. List'e göre dördüncü seviyediki ülkelerin beşinci seviyeye gelişme potansiyelleri vardı.
Devletin görevi ülkeyi bu beş aşamadan en üstün konuma taşımaktır. Bunun için yasalar ve idari yaptırımlar uygulamalıdır. Devlet ulaşım altyapısını geliştirmeli ve eğitim kalitesini yükseltmelidir. Bütün milletler tarımla başlar. Bu dönemde serbest ticaret temel politikadır. Üretilen ham maddeler (tahıl, odun, demir cevheri gibi) yabancı ülkelere ihraç edilir. Böylece ülkede sermaye birikimi başlar. Sanayileşme ve nitelikli üretim başladığında daha koruyucu politikalar üstlenilmelidir. Yüksek gümrük vergileriyle ithalat zayıflatılırsa iç pazar yerli sanayiye kalır. Yerli sanayi ülke kaynaklarıyla geliştikten ve yabancı sanayiyle rekabet edebilecek konuma geldikten sonra yeniden serbest ticarete dönülmelidir. Yerli ve yabancı sanayi arasındaki rekabet gelişmeyi sağlayacaktır.
Warning (Green Day albümü)
Grubun bu albümdeki tarz değişikliği değişik yorumlar aldı, ama albüm kiritiklerinde genel olarak pozitif bir tepki gördü. Billboard 200 listesinde 4. sıraya kadar çıktı. Warning grubun kariyerindeki en düşük ticari başarılı albümü oldu, majör bir plak şirketiyle anlaştıktan sonra multi-platinum statüsünü alamayan tek albümleriydi. Albüm Amerika'da 500,000 kopya satarak gold albüm statüsü kazandı. Warning, Gramophone record'dan vinyl formatında 14 Temmuz 2009 tarihinde tekrar yayınlandı.
Dauphiné
Dauphiné, Fransa'nın güneydoğusunda, Isère, Hautes-Alpes ve Drôme illerini (departman) içine alan tarihsel ve kültürel bölge. Eskiden Dauphiné ilinin bulunduğu toprakları kapsar.
İlin çekirdeği başlangıçta Arles Krallığı'nın parçası ve Kutsal-Roma Germen İmparatorluğu'nun fief'i olan Vienne çevresinde kurulmuş Viennois Kontluğuydu. 1029-1030'da Viennois Kontluğu'nun güney bölümü fief olarak Albon kontu I. Guigues'ye verildi. Guigues, kendi topraklarını Arles Krallığı'nın öbür bölümlerini de içine alacak biçimde genişletti 1133-1142 arasında kont olan torununun oğlu IV. Guiges, Dauphin adını kullanan ilk kişiydi; ardılları da bu adı benimsedi. Bölge 1162'de Albon hanedanından Burgonya hanedanına; 1282'de de La Tour du Pin ailesine geçti. Viennois Kontluğu yöneticilerinin geleneksel adı durumuna gelen Dauphin, 13. yüzyıl sonunda artık bir unvana dönüşmüştü.Yöneticilere bağlı bütün fieflerin bulunduğu ile de Dauphiné adı verildi.
Le Tour du Pin ailesinden gelen Dauphin'ler, ile yeni topraklar katmanın yanı sıra yönetsel ve hukuksal kurumları da geliştirdiler. Parasal kaynaklarını tüketen II. Humbert (ö. 1355), 1349'da Dauphiné'yi gelecekteki Fransa kralı V. Charles'a sattı.
V. Charles, Fransa krallarının Dauphiné'yi veliaht prense vermesi geleneğini başlattı. Dauphiné bölgesi meclisini de 1357'de ilk kez o topladı. Daha sonra XI. Louis adıyla tahta çıkacak olan dauphin II. Louis ise, 1453'te Dauphiné Parlement'ını (Dauphine Meclisini) kurdu. Louis gençlik yıllarında, babası Fransa kralı VII. Charles'a karşı topraklarını yarı bağımsız özelliğini güçlendirmeye çalıştıysa da, babası 1457'de Dauphiné'yi Fransa Krallığı'na bağladı.
Dauphiné topraklarının özerkliği Fransız hükûmetince 1628'de askıya alındı; önemli bir krallık görevlisi olan bir müfettişin yöreye atanmasıyla da yerel denetim iyice zayıfladı. Haziran 1788'de Grenoble'da yapılan toplantıyı, Dauphiné meclisinin 21 Temmuz'da Vizille'de yaptığı izinsiz toplantı izledi. Vizille toplantısı 1789 Fransız Devrimi'ne yol açan États Généraux'nun (Millet Meclisi) toplanmasının en dolaysız etkenlerinden biri oldu. II. Dünya Savaşı sırasında Fransa'daki Alman işgaline karşı yürütülen direniş hareketinin önemli merkezlerinden biriydi.
Fiziksel coğrafya açaısından bölge, Alpler'in batı ucundaki eteklerinin içine alır; Fransız Alpleri'nin, Grenoble'un doğusundaki en yüksek kesimleri Dauphiné'nin doğu sınırını oluşturur. Bölgenin batı sınırını Rhone Irmağı vadisi çizer; güneyde ise Provence ile sınırı vardır.
Noel Baba
Noel Baba, Noel arifesini Noel'e bağlayan akşam geç saatlerde ve gece evlere gizlice girerek çocuklara hediye bıraktığına inanılan efsanevi kişi.
Elfleri ile birlikte çocuklar için oyuncaklar yapar. Çocuklar kendisine mektupla Noel için hangi hediyeyi istediklerini bildirir. Noel Baba da ren geyiklerinin çektiği uçan kızağını hediyelerle doldurur ve evlere bacalardan girerek herkesin hediyesini dağıtır. Bu arada çocuklar tarafından kendisi ve geyikleri için bırakılan süt, kurabiye, havuç gibi yiyecek ve içecekleri tüketirler.
Noel Baba günümüzde kır saçlı, uzun kır sakallı, sevimli, koca göbekli, tonton birisi olarak resmedilir. Beyaz tüyleri olan kırmızı bir cübbe giyer ve aynı malzemeden bir kukuleta takar. Evinin yeri ülkelerin geleneklerine göre değişiklik gösterir: Kuzey Kutbu, Finlandiya'daki Korvatunturi, İsveç'teki Dalecarlia veya Grönland bunlardan bazılarıdır. Bazı ülkelerde Noel Baba grottoları kurulur ve çocuklar Noel Baba kılığındaki oyuncuların dizlerine oturarak hediye olarak ne istediklerini söyler.
Etimoloji
Noel Baba birçok dilde, aziz, Nikola (Klaus), Noel ve baba sözcüklerinin türevlerinden oluşturulmuş isimlerle anılır: Santa Claus, Papa Noel vs. Bunun haricinde bazı Avrupa ve Latin Amerika ülkelerinde kullanılan Kris Kringle ismi, ilk kez Martin Luther tarafından kullanılan Almanca Christkind (Çocuk Mesih) adının yozlaşmış halidir. Bu isim Noel Baba'nın yerini alması için o dönemin tutucu Katolik çevreleri tarafından benimsenirken, Protestan Kiliseleri daha seküler bir isim olan Noel Baba ve türevlerini benimsemiştir.
Piskopos Nikola
Piskopos Nikola (Barili Nikola ya da Myralı Nikola olarak da bilinir), Likya'nın Myra yöresinde (günümüzde Demre) yaşamış bir 4. yüzyıl Hristiyan azîzidir. Yunanistan'ın, Rusya'nın, çocukların ve denizcilerin azizidir. 6 Aralık, Aziz Nikola Günü olarak kutlanır. 6 Aralık tarihinde birçok ülkede çocuklara hediyeler verilir.
Nikola'nın varlığını destekleyen tarihi bir doküman mevcut değildir. Antik Likya'nın liman kenti Patara'da doğduğu kabul edilir. Gençliğinde Filistin ve Mısır'ı dolaştı. Likya'ya döndükten sonra Myra piskoposu oldu. Roma İmparatoru Diocletian döneminde Hristiyanların gördüğü zulüm esnasında tutuklandı. İmparator Büyük Konstantin döneminde serbest bırakıldı ve 325 yılındaki İznik Konsili'ne katıldı. Öldükten sonra Myra'daki kilisesinin mezarlığına gömüldü. 6. yy'a gelindiğinde türbesinin ünü bayağı yayılmıştı. 1087 yılında İtalyan denizciler ya da tüccarlar kemiklerini İtalya'nın Bari kentine götürdüler. Bu nakil, Nikola'nın Avrupa'daki ününü büyük oranda artırdı ve Bari bir hac merkezi haline geldi. Nikola'nın kemikleri bugün Bari'deki 11. yy yapımı Aziz Nikola Bazilikası'ndadır.
Nikola, iyi kalpliliği ve cömertliği ile meşhurdu. Yoksulluk nedeniyle fuhuşa sürüklenecek olan üç genç kızın çeyiz masraflarını ödeyip evlendirdiğine ve bir kasap tarafından öldürülüp tuzlu suya basılan üç çocuğu dirilttiğine inanılır. Hristiyanlıktaki küçük azîzlerden biri olmasına rağmen, Orta Çağ'da ünü tüm Avrupa'ya yayıldı ve pek çok ülkede adına binlerce kilise inşa edildi. Roma İmparatoru I. Justinianus, Nikola adına Konstantinopolis'te (bugünkü İstanbul) bir kilise inşa ettirdi. Nikola'ya atfedilen mucizeler, Orta Çağ ressamlarının ve oyuncularının sıklıkla canlandırdığı konulardandı. Aziz Nikola Günü'nde "Çocuk Piskopos" olarak adlandırılan bir erkek çocuğunu, temsili olarak, Kutsal Masumlar Günü'ne (28 Aralık) kadar piskopos atamak, tüm Avrupa'da yaygın bir gelenekti.
Nikola Hollandacada Sinterklaas (Aziz Klaas) olarak biliniyordu. Hollandalı göçmenler Amerika'ya ulaştığında bu isim zamanla Santa Claus'a dönüştü.
Günümüzdeki Noel Baba imajı
Günümüzdeki Noel Baba imajı, karikatürist Thomas Nast'ın 3 Ocak 1863 tarihli Harper's Weekly dergisinde yayınlanan çizimlerine dayanır. Nast'ın çizimleri ise 1822'de Amerikalı şair Clement Clarke Moore'un yazdığı kabul edilen ve ölümünden sonra kendisine atfedilen, "A Visit from Saint Nicholas" (Aziz Nikola'nın Ziyareti) ya da "Twas the Night Before Christmas" (Noel'den Önceki Geceydi) olarak bilinen şiirden esinlenmiştir.
Popüler Noel Baba imajı, çizer Haddon Sundblum'un, 1931 yılından itibaren Coca-Cola şirketi için hazırladığı çizimlerle son halini almıştır. Sundblum'un Noel Baba'sı, şişman, beyaz sakallı, uçları beyaz kürklü kırmızı bir kıyafet giyen, siyah kemerli, siyah çizmeli, yumuşak kırmızı şapkalıydı.
Mitolojik unsurlar
Noel Baba'nın hediye getirmesi geleneği, İskandinav Mitolojisi'ndeki tanrı Odin'e dayanır. Odin, uçan atı Sleipnir ile avlanmaya gittiğinde, çocuklar Sleipnir için çizmelerinin içine havuç ve saman koyup şöminenin yanına asarlardı. Odin'in bu iyilik karşılığında çocuklara hediye ve şekerlemeler getirdiğine inanılırdı. Zamanla bu gelenek Avrupalı göçmenler vasıtasıyla Amerika'ya ulaştı. Çizme yerine büyük çoraplar kullanılmaya başlandı ve bu gelenek Noel'e dahil oldu.
Britanya'da Doğanın kişileşmiş hali sayılan Yeşil Adam'dan etkilenen ve Noel'in kişileştirilmesi olan ayrı bir Baba Noel (Father Christmas) geleneği vardır. Bu karakter de Kelt ve Germen mitolojilerinden (Dagda, Odin, Kernunos, Freyr vs) bir sürü etki taşımaktadır. Daha sonraları bu karakter Santa Klaus'la birleştirilip tek bir karakter haline getirilmiştir.
Nur Cemaati
Nur Cemaati, Nurcular veya Risale-i Nur hareketi, Said Nursi tarafından telif edilen Risale-i Nur adlı eserlerin bilgileri istikametinde teşekkül eden 20. yüzyıl başlarında doğan İslâmî harekettir. İtikâdi ve fıkhi bakımdan Sünnî İslâm'a bağlıdırlar. Menfi milliyetçiliği zararlı ve tehlikeli olduğu gerekçesi ile reddedip İslam kardeşliğini savunmaktadır. Halifeliğin geri getirilmesini savunmaktadır. Cemaatin temel faaliyeti Risale-i Nurların okunması, anlaşılmaya çalışılması ve insanlara ulaştırılmasıdır. Bu faaliyet Cemaat mensupları tarafından "Hizmet-i imaniye ve Kur'aniye" veya kısaca  Risale-i Nur Hizmeti  diye tabir edilen kavramlarla ifade edilir.
Said Nursiye ait Kur'an tefsiri olan Risale-i Nur Külliyatı öğretileri ekseninde hareket eden bir yapıya sahiptir. Kararlar genellikle "Meşveret" veya "İstişare" diye adlandırdıkları danışma sonunda çoğunluk tarafından alınır.
Said Nursi'nin vefatından sonra talebelerinin çeşitli şehirlere dağılması ve yeni Risale-i Nur okuyucuların doğmasıyla Cemaat farklılık gösterebilen tarzlarda faaliyet göstermiş; "Meşrep" olarak tabir edilen yeni gruplar meydana gelmiştir.
Tarihçe
Said Nursî'nin 23 Mart 1960 tarihinde ölümünden sonra yönetim anlayışı, siyasi olaylara bakış, etnik köken ve hizmet metodu gibi konulardaki görüş farklılıkları sonucu birçok Nur Cemaati grubu ortaya çıktı. İlk dönemde, temel iki grup, Ahmet Hüsrev Altınbaşak önderliğindeki Yazıcılar grubu ile Zübeyir Gündüzalp önderliğindeki Okuyucular grubuydu. Altınbaşak ve grubu, risalelerin sadece Osmanlıca olarak yazılıp okunmasını savunurken, cemaatin yeni lideri Gündüzalp ve grubu, modern Türkçe harfler ile matbaada basılıp yayılmasını savunuyordu. Gündüzalp liderliğindeki "ağabeyler konseyi", yazıcılar grubu ve lideri Altınbaşak ile tekrar birleşmeye çalıştı, ancak bu girişimler sonuçsuz kaldı.
Aynı dönemde, Okuyucular grubuna yakın olmakla birlikte kendi yaşadıkları bölgede bağımsız olarak hareket eden Mehmed Kayalar Diyarbakır'da; Said Özdemir, Ankara'da (bu gruba daha sonra "tenvir" denilmiştir) ve Mehmed Kırkıncı Erzurum'da cemaat oluşturmaya başladı.
Nur Cemaati arasındaki en derin bölünme 1980 darbesi sürecinde yaşandı. 1982 anayasasının cemaat içerisinde meydana getirdiği tartışma bölünmeyi perçinledi. 1982 Darbesine Nur Cemaatinin büyük kısmı evet oyu verirken Yeni Asya grubunun ise hayır oyu kullanması araya bazı mesafeler girmesine sebep oldu.
Günümüzde, genellikle, farklı bir grupta bulunmanın sebebi "önce o grupla tanışmış olmak"tan öteye gitmemektedir. Bir grubun düzenlediği konferans vb. etkinliğe diğer gruplardan herkes katılabilmekte ve üst düzeyde temsilciler de gönderilerek birliktelik oluşturulmaya çalışılmaktadır.
Nur Cemaati ilkeleri
Said Nursi, Nur cemaati'nin sahip olması gereken vasıfları Risale-i Nur Külliyatı'nda açıklamıştır:
Nur Cemaati grupları
Nur Cemaati tarih boyunca çeşitli gruplara ayrılmıştır.
Gülen Cemaati ile ilişkisi
Özellikle 2014 yılından önce yayımlanmış birçok kaynakta Gülen Hareketi, Nur Cemaatinin önde gelen bir kolu olarak öne sürülmüştür. Cemaatin beş önde geleni, 31 Aralık 2013 tarihinde siyasi faaliyetlerin Nur Cemaati fikirleri ile uygun olmadığını belirtmişlerdir. Bu açıklamanın Gülen Hareketine yönelik olduğu düşünülmüştür. Özellikle 15 Temmuz 2016 darbe kalkışmasından sonra, Nur Cemaati ileri gelenleri, Gülen Hareketine karşı olan tutumunu belirginleştirmiştir. Nur Cemaati'nin Yeni Asya kolu ise darbeye karşı olduğunu ifade etmekle beraber bu süreç içerisinde meydana gelen hukuki sorunları sıkça nazara vermiştir.
Pula Juraj Dobrila Üniversitesi
Pula Juraj Dobrila Üniversitesi (İngilizce: Juraj Dobrila University of Pula, Hırvatça: Sveučilište Jurja Dobrile u Puli, Latince: Universitas studiorum Polensis Georgii Dobrila), Hırvatistan'ın Pula kentinde bulunan bir üniversitedir. Üniversite 2006 yılında kurulmuştur.
Metamorfoz II
Metamorfoz II, Kasım 1939 - Mart 1940 arasında M. C. Escher tarafından yapılmış bir litograftır. Baskısı 8 x 52 3/8" boyutundadır. Metamorfoz I gibi, bu çalışmanın da konsepti bir resmin (karesel) mozaik bir modele dönüşmesi daha sonra bundan da yeni bir resme dönüşmesidir.
Çalışma soldan sağa, metamorphose kelimesi ile başlar bu daha sonra bir motifsel düzen oluşturur, farklı motiflerden oluşan düzenler birbiri ardınca gelir, her yeni düzen arasında bir kaynaşma bir tür dönüşüm (metamorfoz) mevcuttur. En sonunda yine metamorphose yazılı resme dönülür.
Merkezyeniköy, Yıldızeli
Merkezyeniköy, Sivas ilinin Yıldızeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 37 km, Yıldızeli ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.
Yüksel Aksu
Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi sinema ve televizyon bölümünden 1993 yılında mezun oldu. Aynı bölümde yüksek lisans yaptı. Yönetmen olarak kısa filmler, belgeseller ve televizyon diziler yaptı. 2005 yılında yapımcı, yönetmen ve senarist olarak gerçekleştirdiği Dondurmam Gaymak filmiyle yurt içi ve yurt dışında birçok ödül aldı. Ayrıca İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde ders vermektedir.
Ödülleri
23. Ankara Film Festivali (Entelköy Efeköy'e Karşı) 47. Altın Portakal Film Festivali (Anadolu'nun Son Göçerleri) 25. İstanbul Film Festivali (Dondurmam Gaymak) 13. Adana Altın Koza Film Festivali (Dondurmam Gaymak) 4. Newyork Queens Uluslararası Film Festivali - ABD (Dondurmam Gaymak) HBO Komedi Filmleri Festivali - ABD (Dondurmam Gaymak) 2. İsmail Dümbüllü Ödülleri (Dondurmam Gaymak) 18. Ankara Uluslararası Film Festivali - Ulusal Uzun Film Yarışması (Dondurmam Gaymak) 7. Ankara Uluslararası Film Festival (Underground Kadir ve Sinema Çetesi)
Lisans (anlam ayrımı)
Lisans (Fransızca: license) ile aşağıdakilerden biri kastedilmiş olabilir:
Şişli, Hayrat
Şişli, Trabzon ilinin Hayrat ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yerleşimden geçmişte Aşağımahalle olarak da bahsedilmiştir. 20 Mayıs 1990 tarihinde Hayrat'ın ilçe olması sonucu Hayrat'a bağlanmıştır.
Coğrafya
Trabzon il merkezine 66 km, Hayrat ilçesine 4 km uzaklıktadır.
Manga (albüm)
Manga (grubun kullandığı şekliyle maNga), maNga grubunun 14 Aralık 2004'te çıkardığı ilk albümüdür. Albümdeki "Bir Kadın Çizeceksin" adlı parça, FIFA 2006 oyununda soundtrack olarak seçilmiştir. Daha önce bir parça ile Eurovision'a katılmaları gündeme geldiyse de grup bu fırsatı Resmi Eurovision 2010 Türkiye temsilcisi seçilerek yakalamıştır. "Kal Yanımda" adlı parçada Koray Candemir, İz Bırakanlar Unutulmaz adlı parçada Vega grubunun solisti Deniz Akyüz, "Dursun Zaman" adlı parçada ise Göksel konuk sanatçı olarak albümde yer almıştır.
Sinop (il)
Sinop, Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nde bir ildir.
İl nüfusu 2021 TÜİK verilerine göre 218.408'dir. İlin yüzölçümü 5.718 km2'dir. İlde km2'ye 38 kişi düşmektedir. 2021 verilerine göre 9 İlçe, 9 belediye, bu belediyelerde 50 mahalle, ayrıca 464 köy bulunmaktadır.