cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guverneto Manastırı
Özellikleri
Buradaki daha geç dönemlere ait binalar, içerisinde Meryem Ana'ya adanmış kilisenin de bulunduğu merkezi bir avlunun etrafında organize edilmişlerdir. Manastır, dışarıdan her iki ucunda kuleleri olan bir kaleyi andırmaktadırlar. Kilisenin dış cephesinde klasist sütunlar ve barok usulü süslemeler dikkat çekicidir ve Venedik etkisi göstermektedir.
Kabaca 40 metreye 50 metre boyutlarında olan yapı, her iki katında yaklaşık 50 keşiş hücresi bulundurmaktadır. Kilisenin iç dekorasyonu ise 19. yüzyıla tarihlendirilmektedir. Avlusu dikdörtgen şeklindedir ve süslü bir Venedik cephesine sahip kubbeli bir kilisenin hakimiyetindedir. Avludaki şapelin Girit'teki en eski fresklerden bazılarına sahip olduğu bilinmektedir. Manastırın batı tarafında, Hermit Münzevi İoannis ve On Kutsal Şehit'e adanmış şapellerin bulunduğu narteks vardır. Ayrıca kilisenin ön cephesine kabartma olarak işlenmiş bazı canavar tasvirleri de ilginçtir. Yakınlarda içerisinde bir zamanlar Artemis'e tapıldığı içinde bulunan heykeller ile kanıtlanmış olan Arkuditissa mağarası bulunmaktadır.
Manastır kütüphanesinde litürjik eşya ve ikonlar sergilenmektedir. Özellikle manastırın kurucusu olduğu tahmin ediln münzevi İoannis'i anma günü olan 7 Ekim günü birçok Hristiyan bu manastırı ve biraz daha ilerideki ilk manastırı ve mağarayı ziyaret etmektedir.
Manastırın katı kuralları vardır ve çarşamba ve cuma günleri resmi olarak kapalıdır.
Tepe, Erenler
Tepe veya eski adıyla Yeşiltepe, Sakarya ilinin Erenler ilçesine bağlı bir mahalledir.
Sakarya Erenler Yeşiltepe, Sakarya ilinin Erenler ilçesinde bulunan bir semttir. Yeşiltepe semti, Erenler ilçe merkezine yakın bir konumda yer alır.
Semtte bulunan Yeşiltepe Mesire Alanı, bölge halkı tarafından sıkça kullanılan bir piknik alanıdır. Alan, yeşillikler içinde kurulmuş olup, çocuk oyun alanları, yürüyüş yolları ve spor alanları gibi birçok aktivite için uygun ortamlar sunmaktadır.
Levent Ersöz
Levent Ersöz (19 Nisan 1954) Türk asker.
Askerî kariyeri
23. Jandarma Sınır Tugayı kurmay başkanlığı, Şırnak Jandarma Alay Komutanlığı; 2001'de tuğgeneral rütbesine terfi ederek Diyarbakır Jandarma Bölge Komutanlığı, Jandarma İstihbarat Daire Başkanlığı ve 2. Jandarma Eğitim Tugayı komutanlığı görevlerinde bulundu.
Emekli Albay Erdal Sarızeybek, Şener Eruygur’un Jandarma Genel Komutanlığı döneminde (2002-2004) JİTEM başkanı olan Levent Ersöz’ü yasadışı olarak, aralarında dönemin Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök ve eski Başbakan Tansu Çiller de olan bazı kişilerin telefon kayıtlarını toplamakla suçlamıştı.
Vatan gazetesinde Rusya devletinin silah şirketlerinin komisyoncusu olduğu yönünde haberler çıktı. Bu haberlerde, Ersöz’ün Rusya’nın savunma sanayiinde ihracat yapmakla yetkili tek firması olduğu belirtilen Rosonboron Export bünyesinde danışmanlık yaptığı öğrenildi. Silahtan tanksavar füzelere, helikopterden uçağa kadar Rus malı savunma sanayii ürünlerini başka ülkelere ihraç eden şirketin pek çok üretici firmayla çalıştığı, Ersöz’ün de Rusya’nın askeri alandaki ihracatçısı olan bu çatı şirketle bağlantılı olduğu belirtildi.
Ergenekon soruşturması
Ergenekon davası ile ilgili soruşturma kapsamında 1 Temmuz 2008’de emekli Orgeneraller Şener Eruygur ve Hurşit Tolon gözaltına alınırken, Jandarma İstihbarat Dairesi eski Başkanı Emekli Tuğgeneral Levent Ersöz’ün evinde de arama yapıldı. Ancak Ersöz bulunamadı. Ertesi gün basın aracılığıyla Rusya’ya bir iş gezisi için gittiğini ve 10-15 gün içinde dönüp teslim olacağını iddia etti.
Bu olaydan 6 ay sonra, 15 Ocak 2009 tarihinde Ankara'da 100. Yıl Hastanesinde Mehmet Orhan Gülcü isimli şahsın gerçek kimliği ile yakalandı. Üç gündür Ersöz'ü takip eden polis, doktor kılığına girerek tedavi sırasında DNA testi yapıp ve parmak izini alıp kimlik tespitinde bulundu. Mehmet O. Gülcü kimlikli kişinin Ersöz olduğunun kesinleşmesi üzerine polis uzun süredir aranan Ergenekon sanığını hastanede prostat ameliyatı öncesi gözaltına aldı.
Ergenekon davasında sanık olan emekli generallar Şener Eruygur ve Hurşit Tolon'un GATA'ya sevk edilip serbest kalmalarından sonra, kendisi de sağlık sorunları nedeniyle Şubat 2009 tarihinde Koşuyolu Devlet Hastanesine sevk edildiği zaman ambulanstan inmeyerek zorla kendisinin de GATA'ya sevkedilmesini sağladığı iddia edildi.
5 Ağustos 2013'te İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından karara bağlanan Ergenekon davasında 22 yıl 6 ay hapis cezasına çarptırıldı. Ersöz, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 11.03.2014 tarihinde tahliye edildi. Hakkındaki kararın temyiz incelemesini yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesi 21 Nisan 2016'da, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararı bozdu.
Özal Suikastı Davası
Emekli tuğgeneral Levent Ersöz hakkında 16 Nisan 2013 tarihinde sekizinci Cumhurbaşkanı Turgut Özal’a suikast iddiasıyla dava açıldı. Yargılama sonucunda 26 Kasım 2014 tarihinde bu davadan beraat etti. Yerel mahkeme tarafından verilen beraat kararı 22 Mart 2016 tarihinde Yargıtay tarafından da onandı.
Siyasi yaşamı
2013 yılında daha sonra Vatan Partisi adını alacak olan İşçi Partisi'ne katılan Ersöz, 1 Kasım 2015 Türkiye genel seçimlerinde Vatan Partisi Burdur milletvekili adayı oldu.
Tekin Sönmez
Tekin Sönmez (d. 1936, Kars), Türk roman, öykü, deneme yazarı, gazeteci, şair, fotoğraf sanatçısı, sinevizyon editörüdür.
İlkokulu Sarıkamış, ortaokulu Kars, liseyi Vefa ve Haydarpaşa'da okudu. İsveç ‘Vuxsenutbildning’ lise ek derslerini 1984'te okuduktan sonra Stockholm Üniversitesinde 1985/86'da edebiyat ve sanat tarihi eğitimi gördü.
Biyografisi
İlk şiirleri 1961-1963'te Yelpaze ve Çağrı, daha sonra Varlık, Türk Dili, Yelken, Türk Solu, Ant, Yeni Edebiyat dergilerinde yayımlandı. 1970'te Şafağın Demircisi şiiriyle, TRT Bilim ve Sanat Ödülleri, Tek Şiir Başarı Ödülü'nü kazandı. Nadas Yayınevi'ni kurdu (1971-1979). 1972 - 1975 yılları arasında aylık edebiyat dergisi Yansıma'yı yayımladı. Dergide Ceyhun Atuf Kansu, Hasan Hüseyin, Bedrettin Cömert gibi dönemin önemli yazarları yer aldı. Gelecek (1971) ve Sanat ve Toplum (1978-1979) dergilerinin yönetiminde yer aldı. Sönmez, 1980'de "Morgun Önünde Üç Kadın" başlıklı yazısıyla Çağdaş Gazeteciler Derneği makale ödülünü kazandı. 1979 -1980 arasında Türkiye Yazarlar Sendikası yönetim kurulunda görev yaptı. 12 Eylül 1980 askeri darbesinin ardından iki kez tutuklandı. Selimiye Kışlası ve Sultanahmet Cezaevi'nde yaklaşık 3 ay tutuklu kaldı. Barış Derneği Davası'ndan yargılandı ve beraat etti. 1983'te İsveç'e yerleşti.
Şiir, roman, seyahat, anı, biyografi türünde çok sayıda kitap yazdı. Cumhuriyet, Hürriyet, Politika, Aydınlık gazetelerinde, Gösteri, Yazko Edebiyat dergilerinde çeşitli konularda yazıları ve fotoğrafları yayımlandı.
İlk evre
Varlık Dergisi’nde yayımlanan (1964) altı şiiriyle edebiyat dünyasına girdi. TRT Tek Şiir Başarı Ödülü, ‘Şafağın Demircisi’ (1970) adlı şiirine verildi. Türk Dili, Varlık gibi dergilerde (1970/72) şiirleri yayımlandı. Altı sayı sonra sıkıyönetim ta-rafından kapatılan ve A. Kadir, Rıfat Ilgaz, A. Bezirci, E. B. Lav, M. İlkin’nin de bulunduğu Gelecek Dergisi hareketine (1971) katıldı. Yansıma Dergisi’ni yayınladı, yönetti. Sait Maden, E. Canberk, H. Asılyazıcı, Z, Bayer, Rıfat Ilgaz, C. A. Kansu, B. Cömert, H. Hüseyin, Ziya Oykut gibi ve pek çok yazarın ürünleriyle Yansıma Dergisi: Türk Hikayesi, Çocuk Edebiyatı, Türk şiiri, Mizah - Karikatür, Vietnam özel sayıları, S. Ali özel sayısı ve Nazım Hikmet inceleme yarışması gerçekleştirdi, 45 ay aralıksız yönetti. ‘Abdülcanbaz ve Gözlüklü Samiler’ (29 Kasım 1975) ilk seri yazısı, ‘Arada Bir’ başlığı altında ilk deneme yazıları Cumhuriyet Gazetesi’nde yayımlandı. ‘Sanat ve Toplum’ adlı üç aylık dergiyi (1978) yönetti. Tarihi Kurultay’da Aziz Nesin başkanlığında, D. Ceyhun, Ş. Kurdakul, A. Bezirci, A. Özyalçıner, A. Kabacalı, E. G. Sandalcı, A. Behramoğlu, A. Çalışlar’dan oluşan Türkiye Yazarlar Sendikası Yönetim Kurulu’na (1979) seçildi. Haftalık Yansıma Gazetesi (Mayıs-Haz.-Tem.1980) yönetti.
Ankara Çağdaş Gazeteciler Derneği- makale birincilik ödülünü ‘Morgun Önünde Üç Kadın’ adlı yazısına (1980) verildi. May yayınlarıda çıkan Kültür Ansiklopedisi’ne edebiyat kişileri üzerine, otuz adet madde yazdı. İki deneme, dört çocuk, dokuz şiir; on beş yapıt geride bırakıp, ilk sanat evresini kapattı (1983) ve yurtdışına çıktı.
İkinci evre
İsveç PEN onur üyeliği (1984) verildi. Kadınlar Vardı/Marissa Epos adlı ilk romanını, Kent Kültür Başkanlığı’nın davetiyle (1987) Almanya Mannheim’da yazdı. Mannheim, Ludwigshafen (1987) siyah beyaz kendi basımı kişisel Anadolu başlıklı fotoğraf sergileri açtı. İsveç Yazarlar Birliği’nin (The Swedish Writers Union, Förfat-tarförbund) desteğiyle: (1990) Khajuraho, Varanasi, (BenAras adlı romanın ilk yazımını yaptığı Madurai başta olmak üzere tüm Hindistan’da ve Katmandu/Nepal’de bir yıl yaşadı. İlk Hindistan seri yazıları Cumhuriyet ve Aydınlık’da siyah beyaz fo-toğraflarıyla yayımlandı. Söylence Berlin adlı romanı, Berlin Kültür Senatosu ko-nukluğu (1991) sırasında Berlin’de ve ayrıca ‘Kars Platosu Öyküleri’ yazdı. Aynı yıl Maya uygarlığı peşinde Meksika, Guatemala, Honduras’da yaşadı, (1991) İspanyolca öğrendi. Dönüşünde ‘Hindistan’dan Meksika’ya Kadınlar’ siyah beyaz kendi basımı fotoğraf sergisini (1992) Berlin’de açtı. İsveç, Yok Mok’da Anadolu ve Stockholm’da kendi basımı kişisel siyah beyaz ‘Türk Çocukları Portreleri’  sergisi açtı, Meksika ve Guatemala’da ikinci kez yaşadı. Panama, Peru, Bolivya, Arjantin, Şili’ye gitti (1995), yazı ve fotoğrafları Hürriyet Gaz. (Tango, Machu Puchi 1996) ve  öteki Ulusal gazetelerde, ayrıca Hindistan, Latin Amerika fotoğraflı yazıları Radikal Gazetesi’nde (1997) yayımlandı. Hindistan, Benaras’da ikinci kez yaşadı, ‘BenAras’ romanı (1997) geliştirdi. Vietnam, Pekin, Çin, (1998) Mekong Deltası’nda: A. Strindberg konusunda (1999) Paris’de yaşadı. Cumhuriyet’de yayınlanan Hayal Üçgenleri, için Otobüsle, Gürcistan yolu ilk kez Erivan’a (1999) gitti. Dört roman (Kadınlar Vardı, Söylence Berlin, Çıplak Viking, BenAras) yazı ve fotoğraflarla 20 yıl sonra Türkiye’ye döndü.
Üçüncü evre
Cumhuriyet Gazetesi Savaş Muhabiri olarak Afganistan’a (Ocak 2002) gitti. Sekiz gazetecinin kurşuna dizildiği yerden (Celalabad-Kabil karayolu) geçti. Seri yazıları, fotoğrafları Cumhuriyet Gazetesi’nde (2002) ve Erivan seri yazıları aynı gazetede (2002) yayımlandı. ‘Batı Rüyası Okulu Konya Kulu’ (2002), ‘Saklı Cennet’, (2003) ‘Kars Platosu Öyküleri’, ‘Köyceğiz Gölü Öyküleri’ (2004), ‘BenAras’ (2005) yayımlandılar. Beyoğlu’nda (2002-08) İlk Belediye Cad. yaşadı ‘Pera da İstanbul’u yazdı, (2007) yayımladı. Blog http://kitaplarvetekinsonmez.blogspot.com/ile deneme, söyleşi türleri (2006-10) ‘Aşkı kitap, kitab’ı aşk Beyoğlu’ (2011) adı ile yayımlandı. ‘Nüfus hareketlerinin kitleselleşmesi’ çalışmasını Kafkas Üniversite'nde başlattı, (2005) Ür-güp Sanat Enstitüsü ve Muğla Ünv’de yineledi. ‘Türkiye Yılı’ nedeniyle TC. Kültür B. konuk ettiği (2008) Frankfurt Kitap Fuarı’nda: ‘Türkçenin Serüveni’ sunumu yaptı. Paris’te yaşadı öyküler (2008) yazdı. Ankara Kayaş’ta aralıklarla yaşadı ve ‘Ankara Düşerken Erzurum ve Bardezbaldooruk Ailesi’ romanını (2012 Stockholm) yazdı.
Dördüncü evre
Ksenophon’un ve Puşkin’in geçtiği ‘Soğanlı'da, internet gazeteci-liği: ‘Babil gibi Kars Platosu’nda Bal kulesi, kristal buzdan Bardız Kalesi’ (2011 - 12)
‘Puşkin ve edebiyatın cesareti’ başlıklı yazılar ve canlı yayınla bu arkaik alanı http://bardiztekinsonmez.blogspot.com/ internete taşıdı. Çeşitli konu ve yazınsal türlerde http://tekinsonmezblogs.blogspot.com/ yirmi blog;  http://sonmezhaber.com/ yazı ve fotoğraflarla (2006 – 2012) üç site yönetimi gerçekleştirdi. ‘Ankara Düşerken Erzurum ve Bardezbaldooruk Ailesi’ romanı (2012), ‘Aşk Asla Sürgün’ öyküleri (2013) yayımlandılar. Tüyap Kitap Fuarlarında, (İstanbul, İzmir, Bursa) ‘Kırkıncı Yılında Yansıma Dergisi yazarlarına Vefa Panelleri’ (2012 – 13) düzenledi.
Beşinci evre
İzmir, İstanbul, Bursa, Ankara kitap fuarlarında: ‘Düşünsel Algı Dili, Türkçe’ (2014-16) Puşkin, Osmanlı Rus Savaşı (2015) konulu söyleşiler yaptı. ‘Sarı-kamış36’ seri yazıları ve ‘Bardez’de Romeo Juliet’,Bardez Blog’da (2011), ‘Erzurum Efsaneleri Sarıkamış’: Kar ve Kurt Efsaneleri Sarı Kam, roman (2015): ‘Soğanlı Dağ-ları (3 gece 4 gün) yürüyüşünü iki kez (2015-2016) 70 km, tamamladı. Hürriyet Seyahat’te fotoğraflı yazılar (2013–14), Puşkin Kitabı, Sözlük-Türkçe Deyimler (2016): Kadınlar Kitabı (2017), Kar Büyüsü (2018), Aynalı Çarşı, (2019), Gelincik Günler-Boğa Dağları, roman yayımlandılar. Kulu’ya gitti, Fşamingolar ve Tümülüs izlenceleri çekti, ‘Batı Rüyası Okulu Kulu..’ yapıtının yeni basımını (2020) yaptı.
Tekin Sönmez Dil ve Edebiyat Ödülleri
Felsefe çeviri, Roman, Deneme, Tüyap İs-tanbul Kitap Fuarı (2016) ödülleri verildi. Ödüllerin 2’ncisi: Felsefe çeviri, Sahne Sanatları, Cumhuriyet Gazetesi Kitap Eki (T.İ.K.F. 2017): Ödüllerin 3’ncüsü: Eleştiri-Deneme, Sahne Sanatları, Sözcükler Dergisi (T.İ.K.F. 2018): Ödüllerin 4’cüsü: Felsefe çeviri, Yaşamkurgusal Roman, Dil Dergisi (T.İ.K.F. 2019) ödülleri törenle verdi.
Video ve etkinlik
Arkaik Anadolu dili Türkçe, Gılgamış, Ksenophon ilintili belge-sellik YouTube sunumları (2018-2020) başlattı. Başkanı olduğu Edebiyat Akademisi Derneği: ‘Avrupa ve 30 Yıl  Süren Din Savaşları’ ve ‘Yetişmiş İnsan Kaynakları, Algı Dili Türkçe, Forum’ (Berlin ve Stockholm 2017-2018) etkinlikleri gerçekleştirdi.
Ödül-belge
‘Şafağın Demircisi’ (1970) TRT Şiir ödülü, ‘Morgun Önünde Üç Kadın’ (1980) Ankara Çağdaş Gazeteciler Derneği birincilik ödülü, Kapadokya tanıtımı Ürgüp Belediye Meclisi (2005) hemşehrilik, Türk Edebiyatı’na katkısı Kavram Dersaneleri plaketi (2006), Nevşehir Büyükşehir Belediye Başkanlığı (2007) ‘Hitit Anforası’, Kapadokya Rotary Kulübü: ‘Yaşam Boyu Büyük Meslek Ödülü’ verildi.
Uluslararası etkinlik ve Öğrenim
Sönmez’e, 1984’de İsveç PEN’i, onur üyeliği verildi. New York Dünya Yazarları (1986) toplantısına İsveç PEN Üyesi olarak katıl-dı: ‘Anadolu ve Yunus Emre’ bildirisini sundu. İkokulu Sarıkamış Yağbasan köyünde okudu, Kars Lisesi üç sınıflı ortaokul bölümünü dışarıdan sınavlarla verdi. Vefa Lisesi ve Haydarpaşa Lisesi’nde dışarıdan sınavlara girdi ve eksik dersleri, Norra Real Vuxsenutbildning/Erişkinler Lisesi’nde (Stockholm 1984) tamamladı. Stockholm Üniv.’nde (1985/86) edebiyat, sanat tarihi içerikli İsveç Dili eğitimi gördü.
2021-22 EuroLeague
2021-22 EuroLeague ya da sponsorluk anlaşması gereği 2021-22 Turkish Airlines EuroLeague, on ikinci kez Türk Hava Yolları sponsorluğunda gerçekleştirilen ve EuroLeague turnuvasının 22. sezonudur. Önceki FIBA Avrupa Şampiyonlar Kupası dahil olmakla birlikte, Avrupa erkek basketbol takımları için en üst düzey organizasyonun 65. sezonudur. Final four maçları 19 ve 21 Mayıs 2022 tarihlerinde Sırbistan'ın Belgrad kentinde bulunan Štark Arena'da oynanmıştır.
Takımların Dağılımı
Liste takımların katılım ve dağılımlarını göstermektedir.
Takımlar
Parantez içerisindeki harfler takımların turnuvaya nasıl katılma hakkı kazandığını belirtir.
Normal sezon
Normal sezon, 30 Eylül 2021 tarihinde başlayıp ve 8 Nisan 2022 tarihinde sona erecektir.
Not: Maçların normal süresinin berabere bitmesi durumunda galibi belirlemek için oynanan uzatma sürelerinde atılan ve yenilen sayılar sıralamada dikkate alınmayacaktır.
Sahtu Bölgesi
Sahtu Bölgesi (İngilizce Sahtu Region), Kuzeybatı Toprakları'nın beş yönetim bölgesinden biridir. Beş yerleşimden oluşan bölgenin yönetim merkezi Norman Wells'dedir.
2021-22 EuroLeague
Play-off (çeyrek final) turu
1., 2. ve (gerekirse) 5. maçlar 1. takımın, 3. ve (gerekirse) 4. maçlar 2. takımın ev sahipliğinde oynanacaktır. 3 galibiyete ulaşan takımlar 4'lü Final'e yükselecektir.
Sahtu Bölgesi
Yerli halk
Bölgenin yerli halkları Kanada Atabasklarından üç bağımsız kabile olarak yapılanan Sahtulardır.
2021-22 EuroLeague
Dörtlü final
Dörtlü final maçları 19-21 Mayıs 2022 tarihlerinde Sırbistan'ın Belgrad şehrindeki Štark Arenada düzenlenmiştir.
Sahtu Bölgesi
Yerleşimler ve yönetim
Sahtu bölgesi idari açıdan şu yerleşimleri içerir:
2021-22 EuroLeague
Verimlilik puanı
Kaynak: EuroLeague
Sayı Krallığı
Kaynak: EuroLeague
Asist
Kaynak: EuroLeague
Blok
Kaynak: EuroLeague
Çalıcaalan, Nallıhan
Çalıcaalan, Ankara ilinin Nallıhan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
İlçeye uzaklığı 25 km, Ankara'ya uzaklığı ise 185 km'dir.
Bayatdoğanşalı, Karakoyunlu
Bayatdoğanşalı, Iğdır ilinin Karakoyunlu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1901 yılı kayıtlarında Doğanşalu olarak geçmesine rağmen 1928'de Oğuzların Bayat boyuna ithafen "Bayatdoğanşalı" olarak kayıtlara geçmiştir.
Nüfus
Köyde 1886 yılında 413 Azeri Türkü yaşamaktaydı.
Missy Elliott
İlk Yıllar
1980’lerde Sista adlı bir hip hop grubunun üyesi olan Missy, daha sonra plak şirketinin batması sonucu bu gruptan ayrılır ve yapımcı arkadaşı Timbaland ile birlikte çalışmaya başlar. Birlikte Aaliyah’ın hit olmuş olan "One In A Million" teklisinin yapımcılığını yapan ikili, bu çalışmaları ile ticari olarak büyük bir başarı elde eder.
Supa Dupa Fly
1997 yılında ilk albümü "Supa Dupa Fly"ı yayınlamış olan Missy Elliott, albümden çıkan "Da Rain" adlı tekli ile hip hop müziğin güçlü isimlerinden biri haline gelir. Elliott, 1998 yılını çeşitli isimlere yapımcılık yaparak geçirir. Bu isimler arasında eski Spice Girls üyesi Mel B de vardır.
1999’da çıkan albümü "Da Real World"den çıkan "She’s a Bitch" ve "Hot Boyz" gibi hitler, tüm dünyada beğenildi.
Miss E...So Addictive
Missy Elliott’ın bir sonraki albümü, 2001 yılında yayınladığı "Miss E...So Addictive"'dir. "Get Ur Freak On" ve "One Minute Man" gibi efsaneleşen tekliler, Missy Elliott’ın yapımcılığıyla olduğu kadar, müzisyenliğiyle de yer etmesini sağlar.
Under Construction
Elliott’ın bir sonraki albümü "Under Construction", 2002 yılında yayınlanmıştır. Albümden çıkmış olan "Work It" tekliler, Missy Elliott’ın şimdiye kadarki en çok başarı sağlamış olan hit’i olur.
This Is Not A Test
Her yıl bir albüm çıkarmayı alışkanlık haline getirmiş olan Missy Elliott, bir sonraki yıl "This Is Not A Test!" adlı albümünü yayınlar. "Pass That Dutch" ve "I’m Really Hot" teklileriyle hip hop listelerine giren Elliott, 2004 yılını birçok ismin albümünde konuk sanatçı olarak geçirir.
The Cookbook
2005 yılında da "The Cookbook" albümünü yayınlayan Elliott, bu albümde Ciara, Stick Rick, Mary J. Blige ve "American Idol" şampiyonu Fantasia gibi isimlerle birlikte çalışmıştır. 2005 yılında Grammy’lerden "Lose Control" adlı şarkısına çektiği video kliple En İyi Kısa Video ödülünü almış olan sanatçı, ayrıca 2006 yılında BRIT Ödülleri'ne "En İyi Uluslararası Bayan Sanatçı" olarak aday gösterilmiştir.
Respect M.E.
2006 senesinin sonuna doğru "Respect M.E." adlı ilk derleme albümünü piyasaya sürmüş olan Missy Elliott, bu albümle İngiltere listelerinde 7 numara olmayı başarır.
Sanatçı, 2013 yılının nisan ayında İngiliz grup Little Mix How Ya Doin şarkısı ile düet yapmıştır.
Musallat
Musallat, 2007 yapımı bir Türk korku filmidir. Gen filminin senaristlerinden Alper Mestçi'nin ilk yönetmenlik deneyimi olan Musallat, çok genç bir oyuncu kadrosuna sahiptir. Filmin korku ögelerinden dolayı 15 yaş sınırı getirilmiştir. Film, Türkiye sinemalarında 301 bin 220 kişi tarafından izlenmiştir.
Konusu
Suat ve Nurcan aynı köyde büyümüş ve birbirlerini çok sevmiş iki gençtir. Güzelliği ile hemen fark edilen Nurcan, yakışıklı Suat’la beraber herkesin her zaman gıpta ettiği bir çift olmuştur. Bulundukları köyde büyük bir mutluluk ve huzur içinde yaşayan Suat ve Nurcan evlilik kararı aldığında ise bu aşka başka bir alemden bir varlık musallat olur. Kendilerini ve çevrelerini etkileyen olaylar hiçbir açıklaması olmayacak şekilde gelişir.
Sürü (film)
Sürü, yönetmen Zeki Ökten tarafından 1978'de çekilmiş bir filmdir. Filmin senaryosu, o yıllar cezaevinde bulunan Yılmaz Güney tarafından yazılmıştır. Başrollerinde Tarık Akan, Melike Demirağ ve Tuncel Kurtiz yer almaktadır.
Konusu
Yılmaz Güney hapiste yazdığı bu filmde kendi gerçekçi üslubunu korumuştur. Bu filmde de diğer filmlerinde de olduğu gibi olayları yorumlamaktan ziyade olayları yaşayanların ağızından seyirciye izletmiştir. Sürü; bir aşireti, bir ikiliyi, bir sürüyü ve daha birçok şeyi anlatır. Aşiretler arası çatışmalar, kişiler arası hesaplaşmalar, insan-doğa, insan-insan, insan-toplum ilişkileri dramatik bir kuruluşun içine yerleştirilen malzemenin salt bir kısmını oluşturur. Filmin tümü ise temelde ekonomik zorlamalarla çağdışı kalmış bir toplumun, ezilen kişilerin ve doğan çatışmaların çok geniş bir panoramasını sergiliyordu. - Türk Sinema Tarihi, Giovanni Scognamillo, Kabalcı Yayınevi Sürü filmi bir ülkenin kültürel ve toplumsal eleştirel bir biçimde ve kolayca kavranabilen bir görüntüsünü sunuyor. Bir yanda kadınların sadece bir nesne gibi kullanıldığı, geleneklere bağlı pederşahi bir toplumu, diğer yandan genç bir çiftin bu baskıcı toplum modelini kırmaya çalışmasını görmekteyiz. Oğul Şivan, onu sınırlayan ve ailesine bağlı olmasına neden olan geleneğe isyan etmektedir. Filmde Melike Demirağ hiç konuşmayan gelini canlandırıyor kocası şivanı çok sevmesine rağmen o da dahil hiç kimseyle konuşmuyor. Filmde, bir sürünün Anadolu'nun doğusundan batısına trenle taşınması ön plana alınarak, Anadolu'nun yoksulluğu, çaresizliği ve o günlerin siyasal çelişkileri ve çatışmaları perdeye yansıtılmaktadır.
Filmin Toplumsal Yapısı
Sürü filminin konusu, Halilhan ve Veysikan aşiretleri arasında süregelen kan davasının aşiret üyeleri üzerindeki etkisidir. Film, ağalık, burjuvazi, kan davası ve devlet kurumlarında gerçekleşen rüşvet konularına değinmektedir. Ezilen bireylerin geri kalmışlığı gösterilir. Hamo Ağa, erkek egemen toplumun öne çıkan karakterlerindendir. Filmde, en çok sözü geçen karakterdir. Kadınların sözünün geçmemesiyle beraber, Hamo ağa dışındaki karakterlerin de sözü geçmemektedir. Fakat bu durum Ankara’ya varıncaya kadar geçerlidir çünkü Hamo Ağa feodalizmi temsil etmektedir ve köyden şehre gidilince feodalizm, yerini kapitalizme bırakır. Ankara, filmde kurtuluş ve umudu temsil eder. Pervari’den Ankara’ya ulaşan sürünün şehirdeki yürüyüşü sırasında şehirdeki kişilerin onlara olan bakış ve diğerkileştirmeleri filmde seyirciye sunulmaktadır.
Ödüller
12 Ekim 2011'de düzenlenen "Geç Gelen Altın Portakallar" gecesinde 1980 "En İyi Film Ödülü"nü almıştır.
Filmin yönetmeni olan Zeki Ökten Londra Film Festivalinde ‘Sutherland Trophy’ adlı ödülü almıştır.
II. Kaihosro Cakeli
'''II. Kaihosro Cakeli''' (Gürcüce: ქაიხოსრო II ჯაყელი) (d. 1522 – ö. 1573), Cakeli Hanedanı'ndan II. Kvarkvare'nin oğludur, 1545-1573 yılları arasında hüküm sürmüş Samtshe Prensi'dir. 1545 yılında Osmanlı tarafından vasal bir prens olarak tahta çıkarıldı. Saltanatı, komşu Gürcü devletleri ile sıkıntılı ilişkilerin yanı sıra devam eden Osmanlı-İran çekişmesi ve kan davaları ile geçmiştir. Prensliğin batı tarafı hızlıca Osmanlı tarafından asimile edildi ve bir paşalığa dönüştü, doğu kısmı ise İran etkisinde kaldı. 1570 yılında Osmanlının süregelen saldırgan politikaları sonucunda Kaihosro, bağlılığı bulunan I. Tahmasb'dan direkt destek talebinde bulundu. 1573 yılında İran'da öldü.
Yaşamı
Siyasi kargaşanın damgasını vurduğu 16. yüzyılın ilk on yılları sırasında Samtshe lordları kendilerini topraklarından mahrum buldular. Kaihosro, o sıralarda henüz bir bebekti ve prensliğini geri almak için yardım istemek üzere Otar Şalikaşvili tarafından Kostantiniyye'deki Osmanlı sarayına kaçırıldı. 1536'da Osmanlı ordusu geldi ancak atabegi eski konumuna getirmek için hiçbir şey yapmadı ve taşıyabileceklerinden daha fazla ganimetle geri döndü. Daha sonra, Samtshe on yıllık bir süre için ortadan kalktı - tüm toprakları Rostom Gurieli, İmereti Kralı III. Bagrat ve Kartli Kralı I. Luarsab arasında bölündü. Aynı zamanda, Osmanlılar güneybatıda aktif bir İslamlaştırma politikası izledi.
Samtshe, 1532-1555 Osmanlı-Safevi Savaşı sırasında, 1545'te Kanuni Sultan Süleyman'ın (1520-1566) ana ordusu tarafından saldırıya uğradı. Sonunda, Otar Şalikaşvili'nin yardımıyla Osmanlılar, Samtshe'yi ele geçirmeyi başardılar; II. Kaihosro daha sonra Osmanlılar tarafından kukla atabeg olarak tahta çıkarıldı. Aynı yıl, Kaihosro (o zamanlar 22 yaşındaydı) Muhrani hanedanından Gürcü soylu bir kadın olan Dedisimedi ile evlendi. Samtshe'deki Osmanlı saldırgan politikası II. Kaihosro'yu alarma geçirdi; daha sonra, dönemin İran Safevi Şahı I. Tahmasb'a Osmanlıları bölgeden çıkarması ve Cavaheti'yi geri almasına yardım etmesi için başvurdu (Samtshe prensliği dağıldığından beri, I. Luarsab'ın yönetimi altına girmişti). Ocak 1547'de Tahmasp, "sert kış"a rağmen Ahalkalaki kasabasını ele geçirdi ve bunu kısa süre sonra Cavaheti ve Aşağı Kartli'nin ele geçirilmesi izledi. Bununla birlikte Safevi ordusu, I. Luarsab'ın paralı askerleri tarafından ve kısa bir süre sonra İmereti Kralı III. Bagrat ve Kaheti Kralı Levan (I. Luarsab'a yardım etmiştir) tarafından "kırıldı". III. Bagrat ve Levan'a karşı, I. Tahmasb misilleme yaptı.
Prensliğin batı kısmı Osmanlılar tarafından asimile edilerek bir paşalık haline geldi, ve Kaihosro'nun kalmayı tercih ettiği doğu kısmı ise İran'a vasal olarak bağlandı. Osmanlılar daha sonra İran etkisi altında olan Samtshe'nin bu doğu kısmına periyodik olarak baskınlar yapacaktı. Bu sebeple Kaihosro 1570 yılında İran sarayına gitti ve Şah Tahmasb'dan yardım istedi. II. Kaikhosro, üç yıl sonra, 1573'te Kazvin'de öldü. Yerine, en büyük oğlu IV. Kvarkvare tahta çıktı. Ancak, henüz genç ve deneyimsiz olduğu için, ülkenin gerçek yönetimi annesi Dedisimedi ve asilzade Varaza Şalikaşvili tarafından sürdürüldü.
Ailesi
II. Kaikhosro ve Dedisimedi'nin sekiz çocuğu vardı:
I. Rama
Phra Phutthayotfa Chulalok (Tayca: พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก), (d. 20 Mart 1737, Ayutthaya - ö. 7 Eylül 1809, Bangkok) Çakri Hanedanlığı'nın kurucusu, I. Rama sanıyla Tayland kralı.
Bir grup subayla Kral Taksin'i tahttan indirerek idam ettirdi ve I. Rama sanıyla tahta çıktı. Böylece Tayland'da Çakri Hanedanlığı'nın hükümranlığını başlattı.
Mali bayrağı
Mali bayrağı, Mali devletinin resmi bayrağı. Günümüzde kullanılan hâli ile 1 Mart 1961 tarihinde göndere çekilerek kullanılmaya başlanmıştır.
Bayrak, uzun yıllar sömürgesi olduğu Fransa'nın dikey üç şeritli bayrağından esinlenerek oluşturulmuştur. Birçok Afrika ülkesinin bayrağında da görmenin mümkün olduğu Pan-Afrika renkleri olan yeşil, sarı ve kırmızıdan meydana gelmektedir. Bayrağı üç eşit parçaya bölen renklerden göndere çekilen tarafta bulunan yeşil ülkenin doğasını sembolize ederken, sarı ülkede var olan zengin yeraltı madenlerini ve saflığı, kırmızı ise bağımsızlık mücadelesi sırasında akıtılan kanı ifade etmektedir.
Mali'de 1959 ile 1960 yılları arasında kendisi gibi eski Fransa sömürgesi bölgesi olan Senegal ile birlikte oluşturduğu Mali Federasyonu döneminde, günümüzdeki bayrağa benzer bir bayrak kullanılmış, sarı şeridin ortasında Kanaga adı verilen siyah çizgi adam maskesi gösterilmiştir.
Mali bayrağı ile Gine bayrağı birbirine benzerlik göstermekte olup, her iki bayrak arasındaki fark yeşil ile kırmızının yer değiştirmesidir.
Tasarım
Ulusal bayrağın renk kodları aşağıda belirtildiği gibidir.
Azavad
Günümüzde Mali'nin kuzeyinde ilan edilen ama hiçbir ülke tarafından kabul görmeyen Azavad devleti, bağımsızlık mücadelesi veren MNLA'nın bayrağından da esinlenerek yeni bir bayrak oluşturmuş, bağımsızlığının simgesi yapmıştır. Bu bayrakta da görülen Pan-Afrika renklerinin haricinde aynı düşmana karşı bağımsızlık için savaş verdiği düşünülen Filistin'i temsilen Filistin bayrağında da var olan siyah renk kullanılmıştır.
Ahmet Gündoğdu
Ahmet Gündoğdu (d. 1 Ocak 1961, Kürtün, Gümüşhane) Türk öğretmen ve siyasetçidir. Haziran 2015 ve Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde AK Parti Ankara milletvekili olarak meclise girmeden önce 12 yıl Eğitim Bir-Sen ve 7 yıl Memur-Sen Genel Başkanlığı görevini yürüttü.
İlk yılları ve kariyeri
1 Ocak 1961 tarihinde Mustafa Bey ve Emine Hanım'ın çocuğu olarak Gümüşhane'nin Kürtün ilçesine bağlı Söğüteli köyünde doğdu. İlk öğrenimini Söğüteli köyünde, orta öğrenimini Giresun İmam hatip lisesi'nde tamamlamasının ardından 1987 yılında Konya Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nden mezun oldu. Uzun yıllar Ticaret Meslek Lisesi'nde öğretmenlik yaptı. 1992 yılında Eğitim-Bir-Sen Bakırköy İlçe Temsilciliği'ni kurup ilçe başkanlığıyla sendikacılığa başladı. 1996 ve 2002 yılları arasında yılları arasında sırasıyla İstanbul Şube Sekreterliği, Marmara Bölge Başkan Yardımcılığı, Genel Araştırma ve Dış İlişkiler Sekreterliği ve Genel Başkan Yardımcılığı görevlerini sürdürdü.
22 Aralık 2002 tarihinde yapılan 1. Olağanüstü Kongrede "Eğitim-Bir-Sen" sendikasının Genel Başkanlığına seçildi. 2005, 2008, 2011 yıllarında yapılan Olağan Genel Kurul tekrar Genel Başkanlığına seçildi. 2008 yılında yapılan "Memur Sen" 3. Olağan Genel Kurulu’nda Konfederasyon Genel Başkanlığı’na seçildi. 2011 yılında gerçekleştirilen memur-Sen 4. Olağan Genel Kurulu'nda tekrar Genel Başkanlığa seçildi. Anayasa Platformu ve Akil İnsanlar Heyeti Üyeliği görevlerinde bulundu. Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri'nde milletvekili adayı olabilmek için 10 Şubat 2015 tarihinde Genel Başkanlık görevinden istifa etti. Evli olup orta düzeyde Arapça ve İngilizce bilmektedir.
Siyasal yaşamı
Hiçbir partinin tek başına iktidar olmak için gereken sandalye sayısına ulaşamadığı Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri'nde AK Parti Ankara milletvekili olarak meclise girdi. Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde tekrar AK Parti Ankara milletvekili seçildi. 26. Dönem TBMM idare amiri olarak görev yaptı.
Anna Hakobyan
Anna Vaçiki Hakobyan (Ermenice: Աննա Վաչիկի Հակոբյան) Ermeni gazeteci, editör. Ermenistan'ın şu anki Başbakanı Nikol Paşinyan'ın eşi. Armenian Times gazetesinin yazı işleri müdürüdür. Gayri resmi olarak, Ermenistan Cumhurbaşkanı eşlerine ayrılmış bir pozisyon olan "Ermenistan'ın First Lady'si" olarak kabul edilmektedir.
Eğitimi ve kariyeri
Anna Hakobyan, 1 Şubat 1978'de Ermenistan'da doğdu. Erivan Devlet Üniversitesi'nden mezun oldu. Mezun olduktan sonra Ermenistan'da gazeteci olarak çalışmaya başladı. Halen Ermenistan'ın en büyük gazetesi olan Armenian Times'ın yazı işleri müdürüdür.
2018 Kadife Devrimi
Hagopyan, geçmiş cumhurbaşkanının arka arkaya üçüncü dönemine yanıt olarak bir dizi hükûmet karşıtı barışçıl kitlesel protesto olan 2018 Ermeni devriminde aktif bir rol oynadı. 8 Mayıs 2018'de Nikol Pashinyan Başbakan seçildi.
Başbakan eşi olduktan sonra
Hagopyan, 8 Mayıs 2018'de eşinin başbakan olarak seçilmesinin ardından başbakanın resmi eşi oldu.
Hayır işleri
Hakobyan, seçimden hemen sonra pediatrik kanserle uğraşan hayır kurumları ve uzmanlarla bir toplantı başlattı. Onun liderliğindeki toplantıda Ermenistan'da pediatrik kanserin durumunu iyileştirmek için bir çalışma grubu oluşturuldu. Halen Hagopyan'ın Onursal Başkanı olduğu bir hayır kurumu Ermenistan'da pediatrik onkoloji ve hematolojinin gelişimini desteklemek için oluşum sürecindedir.
2020 savaşı
Hakobyan, 2020 Dağlık Karabağ savaşı sırasında aktifti ve bir haftalık bir eğitim programından geçtikten sonra cephede görev yaptı. Ermenistan Silahlı Kuvvetlerinde tamamı kadınlardan oluşan ilk askeri birlik olan Erato Müfrezesini kurdu.
Daugavpils
Daugavpils, Letonya'nın Güneydoğu'sunda ismini aldığı Daugava Nehri kıyısında konumlanan bir şehirdir.
Daugavpils, kelime anlamı olarak "Daugava Kalesi" anlamına gelmektedir. 100,000'in üzerindeki nüfusu ile, 230 km Kuzeybatısı'nda yer alan başkent Riga'dan sonra ülkenin en büyük ikinci şehridir. Hem Belarus hem de Litvanya sınırında olması sebebiyle (sırasıyla uzaklıkları 33 ve 25 km) Daugavpils, coğrafi olarak önemli bir konumda bulunmaktadır. Aynı zamanda Letonya ile Rusya sınırına 120 km yakınlıkta bulunmaktadır. Daugavpils, bu konumu ile gerek ulaşım gerekse endüstriyel olarak oldukça merkezi bir yerdedir.
Şehir, pek çok göl ve doğal parklar ile çevrelenmiştir.
Etimoloji
Kronolojik olarak şehrin ismi şu şekilde değişmiştir: Dinaburg (1275—1656) → Borisoglebsk (1656—1667) → Dinaburg (1667—1893) → Dvinsk (1893—1920) → Daugavpils (1920—günümüz)
Tarhi
Şehrin tarihi 1275 yılında Livonlar tarafından şehrin şu anda bulunduğu yer olan nehir kıyısında Dinaburga Kalesi'nin kurulması ile başlar. 1561 yılında Lehistan-Litvanya Birliği'ne (Livonya Dükalığı) dahil oldu. 1566 yılında ise Livonya Voyvodalığı başkenti oldu ve 1772'de Polonya'nın ilk bölünmesine kadar sürdü. 1577'de, Dünaburg Kalesi Rus çarı Korkunç İvan tarafından ele geçirildi ve yıkıldı. Aynı yıl, yeni kale 20 km yakına tekrar inşa edildi. 1582'de Daugavpils'e Magdeburg kanunları hükümünce haklar verildi. 17. yüzyılda, Rus–İsveç Savaşı süresince Alexis ile başlayarak, şehir Ruslar tarafından ele geçirildi. Şehrin adı Borisoglebsk olarak değiştirildi ve 1656 ile 1667 arasında 11 yıl boyunca yönetildi.
1784 yılından sonra, şehirde yoğun bir Yahudi nüfusu yaşamaya başladı. Bu etkin toplumdan şehir için önemli ve önde gelen kişiler çıktı. 1897 yılında yapılan Rus İmparatorluğu nüfus sayımında şehirdeki 69.700 kişinin 32.400'ü Yahudiydi. (yaklaşık olarak %44).
Rus İmparatorluğu'nun bir bölgesi olarak şehir 1893 ile 1920 yılları arasında Dvinsk olarak adlandırıldı. Letonya'nın bağımsızlığı ile 1920'de Daugavpils olarak tekrar anılmaya başlandı. 1919 ile 1920 yıllarında şehir Polonya ile Letonya orduları ile Kızıl Ordu arasındaki Daugavpils Savaşı'na ev sahipliği yapmak zorunda kaldı. Daugavpils 1940-1941 ile 1944-1991 yıllarında Sovyetler Birliği sınırları arasında kaldı. Aradaki dönem olan 1941–44 yılları arasında şehre Naziler hakimdi. Naziler burada şehirdeki Yahudi halkın yaşamak zorunda bırakıldığı Daugavpils Gettosu'nu oluşturdu. Soğuk Savaş döneminde şehrin 12 km Kuzeydoğu'sunda Lociki hava üssü bulunuyordu.
16 Nisan 2010 Cuma günü, şehrin Belediye Başkan yardımcısı Grigory Nemtsov şehir merkezinde silahlı saldırı sonucu öldü. Cinayey halen çözümsüz kalsa da genel olarak Nemtsov'un politik rakipleri tarafından yapıldığı iddia edildi.
Coğrafi konum
Daugavpils, "Latgale" tarihi bölgesinde yer almaktadır ve Daugavpils Bölgesi'nde bir anklav oluşturmaktadır. Toplam olarak kapsadığı alan 72.5 km ²'dır. Şehir, Giva Bölgesi dışında, Daugava Nehri'nin sağ kıyısına kurulmuştur.
İklim
Şehirde karasal iklim hakimdir. Daugavpils, konum olarak denize uzak olması nedeniyle bu yüzden ağırlıklı olarak Letonya'ya göre farklı iklim yapısına sahiptir. Yazlar göreceli olarak sıcak, ancak kışlar ülkenin diğer bölgelerine göre daha soğuk geçer. Ayrıca ülkenin ilk karı genellikle bu bölgeye yağar ve en büyük kar kalınlığına yine Daugavpils'te ulaşır. Şehrin iklimsel sıcak ve soğukluk rekorları ise -43 °C ve +36 °C'dir.
Demografi
1 Ocak 2011 tarihi itibarıyla şehrin nüfusu 102.496'dir.
Ulaşım
Şehir konum olarak Letonya'nın üç komşu ülkesine yakın olmasından yolların birleştiği bir konumdadır. Ayrıca genel bir demiryolları kesişme noktasıdır. Daugavpils Uluslararası Havalimanı, Daugavpils'in 12 km Kuzeydoğusu'nda Lociki köyü yakınlarında yer alır. Geniş çaplı bir yenileme ve genişletme projesi devam eden havalimanı uluslararası ve yerel yolcu ve kargo taşımacılığına hizmet vermektedir ve 2013 yılında çalışmaların tamamlanacağı öngörülmektedir.
Kardeş şehirler
Daugavpils, aşağıdaki yerleşim birimleri ile kardeş şehirdir:
Frogger
Frogger Konami tarafından geliştirilen 1981 arcade oyunudur. Sega-Gremlin tarafından Kuzey Amerika dağıtımı olmuş ve dünya çapında Sega tarafından lisanslanmıştır. Bu roman oyun ve tema için dikkat, video arcade oyunların altın çağından bir klasik olarak kabul edilir. Oyunun amacı, işlek bir yoldan geçerek ve tehlikelerle dolu bir nehirde gezinerek kurbağaları evlerine tek tek yönlendirmektir.
Frogger pozitif olarak alındı ve bunu birkaç klon ve sekel takip etti. 2005'te Frogger, çeşitli ev video oyunu enkarnasyonlarında Amerika Birleşik Devletleri'nde 5 milyon dahil olmak üzere dünya çapında 20 milyon kopya satmıştı. Oyun, televizyon ve müzik gibi popüler kültürün birçok alanına ve video oyun dünyasında kıvılcımlanmış sağlıklı rekabete girdi.
Lanzo Torinese
Lanzo Torinese, İtalya'nın Piyemonte bölgesine bağlı Torino ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Eylül 2014 tarihi itibarıyla 5.133'tür.
Bay Tompkins'in Yeni Dünyası
Bay Tompkins'in Yeni Dünyası ya da özgün adıyla The New World of Mr. Tompkins, George Gamow'un yapıtının Russell Stannard tarafından gözden geçirilip güncelleştirilmiş baskısıdır.
Üstün kavrayış yeteneği ve canlı düş gücüyle, yumuşak başlı, yapmacıklı banka memuru, Bay Tompkins'in Serüvenleri, 1965'te ilk yayımlandığından bu yana, genç yaşlı herkese esin kaynağı olmuş, çevresini bilgilendirmiştir.
Bu kitapta Bay Tompkins, arkada, evrenin (en küçük, en geniş, en hızlı, en uzak) aşırı uçlarını keşfetme serüveninin yeni bir dizisindedir. Kitap, Einstein'in göreceliği ve ışık hızı yakınlarında şaşırtıcı etkileri, evrenin doğumu ve ölümü, kara delikler, kuvarklar, uzay eğrilikleri ve anti-madde, kuantumun çılgın dünyası, olağanüstü atomların son yıkım derbisi ve hepsinin son kozmik gizi gibi konuları, büyüleyici bir serüven öyküsü şeklinde sunar.
Quake III Arena
Quake III Arena, id Software tarafından geliştirilen 1999 yılında piyasa sürülmüş tek oyunculu veya çok oyunculu olarak oynanabilen birinci şahıs nişancı gözüyle oynanan oyundur. Quake serisinin üçüncü oyunudur. Hikâye tabanlı tek oyunculu modu hariç ve çoğunlukla çok oyunculu oyun oynamaya odaklanarak önceki oyunlardan farklıdır. Tek oyunculu mod, bilgisayar kontrollü ve zorluk seviyesi ayarlanabilir botlara karşı oynanır. Albümde Sonic Mayhem ve Front Line Assembly kurucusu Bill Leeb tarafından bestelenen müzikler yer almaktadır.
Quake III Arena'nın çeşitli özellikleri arasında minimalist tasarım, piyasaya çıktığı döneme kıyasla nadir kullanılan öğeler ve özellikler, görüş alanı ve düşman zorluğu gibi oyuncu ayarlarının kapsamlı özelleştirilebilirliği ve roket-atlama gibi gelişmiş hareket özellikleri yer almakta.
Çoğunlukla oyunu eğlenceli ve ilgi çekici olarak tanımlayan eleştirmenlerin beğenesini kazandı. Birçoğu grafikleri ve çok oyunculu modda oynamaya imkan sağlanmasını beğendi. Quake III Arena, QuakeCon, Cyberathlete Professional League, DreamHack ve E-Sport World Cup gibi profesyonel e-spor turnuvalarda da yaygın olarak kullanılmaktadır.
Oynanış
Quake III Arena, Quake serisinin önceki sürümlerinden farklı olarak, olay örgüsüne dayalı tek oyunculu bir harekata sahip değildir. Bunun yerine, zorluk seviyesi ayarlanabilir botlar olarak bilinen bilgisayar kontrollü oyuncularla, çok oyunculu deneyimi simüle eder. Oyunun hikâyesi kısadır: "Tüm zamanların en büyük savaşçıları, Arena Eternal'da Vadrigar adlı bir yarışın eğlencesi için savaşırlar." Giriş videosunda Sarge isimli karakterin son direniş esnasında kaçırılması ile başlıyor. Quake serisindeki önceki oyunlarla süreklilik sağlamak için ve Doom gibi oyun bazı karakterler ve biyografik bilgileri de bu oyuna dahil edilmiştir. Quad Damage güçlendirme, roketatar ve BFG gibi gotik ve teknolojik harita mimarisinin tanıdık bir karışımı ve özel ekipmanlar da dahildir.
Quake III Arena'da oyuncu, tek oyunculu hikâye modunda Crash'ten (Seviye 0) Xaero'ya (Seviye 7) zorluk derecesi artan farklı bot karakterleriyle savaşarak harita katmanlarında ilerlenir. Oyun ilerledikçe, savaşlar daha karmaşık arenalarda ve daha zorlu rakiplere karşı gerçekleşir. Ölüm maçı haritaları 16 oyuncuya kadar tasarlanırken, turnuva haritaları 2 oyuncu arasındaki savaşlar için tasarlandı ve tek oyunculu oyunda ' bölüm sonu canavarı ' olarak değerlendirilebilir.
Silahlar rollerine göre dengelenmiştir, her silahın belirli durumlarda avantajları vardır. Örneğin uzun menzilde "railgun" ve yakın mesafelerde yıldırım tabancası gibi. BFG silahı bunun bir istisnasıdır; Doom ve Quake serisindeki benzer şekilde adlandırılan diğer silahlarla karşılaştırıldığında, Quake III Arena'nın bu silahın özelliği temelde hızlı ateş eden bir roketatardır ve ulaşılması en zor yerlerde bulunur. Silahlar, oyun haritası üzerinde belirli konumlarda düzenli aralıklarla ortaya çıkan seviye öğeleri olarak görünür. Bir oyuncu öldüğünde, tüm silahlarını düşürür. Bu durumda mevcut harita için ortaya çıkan en temel silahlar olan bıçaklı eldiven ve makineli tüfek ile yeniden canlanırlar. Oyuncular ayrıca öldürüldüklerinde kullandıkları silahı düşürürse diğer oyuncular bu silahları alabilir.
Quake III Arena'nın içinde birkaç farklı oyun modu mevcuttur: Her oyuncunun diğerlerine karşı en yüksek skoru almak için yarıştığı klasik bir ölüm maçı olan Free for All (FFA), genellikle dört kişilik iki takımın, önceden belirlenmiş olan bir skora ulaşmak için savaştıkları bir maç olanTeam Deathmatch (TDM), iki oyuncu arasında oynanan ve belirlenmiş bir skora ulaşmanın hedeflendiği Turnuva (1v1), Takımların kendi alanlarındaki bayraklarını korurken rakiplerinin üssünde yer alan düşman bayrağını kendi alanına kadar taşıması gereken ve simetrik haritalarda oynanan Capture the Flag ve silah olarak sadece railgun ve bıçaklı eldiven kullanılan takımlı ölüm maçı olan Freeze Rails.
Quake III Arena, çok oyunculu olarak oynanmak için özel olarak tasarlandı. Oyun, bilgisayarları bir ağ veya internete bağlı olan oyuncuların gerçek zamanlı olarak birbirlerine karşı oynamalarına ve savaşmalarına izin verir ve bir handikaplı sistem içerir. Tüm oyuncuların istemcilerinin bir sunucuya bağlanmasını gerektiren bir istemci-sunucu modeli kullanır. Quake III Arena'nın çok oyunculu oynanışa odaklanması, QuakeWorld'e benzer.
Karakterler
Quake III Arena 'da önceki Quake serilerinden bazı karakterler mevcuttur. Örneğin, Quake II oyunundan "Bitterman", Quake oyunundan "Ranger" karakteri ve Doomguy id Software'in Doom karakteri.
Geliştirme
1999 yılının Mart ayı öncesinde ATI, halka açıklanan oyunun dahili donanım satıcı (IHV) kopyasını Ocak ayında Moscone Center'da ve Şubat ayında Makuhari Messe'de Macworld Conference & Expo etkinliğinde Steve Jobs tarafından (bu sırada Apple Inc şirketinde CEO olarak görev almaktaydı) sızdırıldı. Bu, motorun dokulu bir seviyeye ve çalışan silahlara sahip işlevsel bir versiyonuydu. IHV, çoğu tamamen modellenmiş olmasa da, onu son oyuna sokacak silahların çoğunu içeriyordu (Gauntlet hariç); IHV'de bir motorlu testere ve kıskaç kancası da vardı, ancak son sürümde olmadı. Son sürümde yer alacak seslerin çoğu da dahil edildi.
IHV sızıntısından sonra, id Software, 24 Nisan 1999'da Quake III Arena Testi adlı oyunun beta sürümünü yayınladı, başlangıçta yalnızca Mac OS için yayınlandı, daha sonra Windows için de oynanabilir hale getirildi. Q3Test 1.05 sürümüyle başladı ve son sürüme dahil edilecek üç seviye içeriyordu: dm7, dm17 ve q3tourney2. Id Yazılımı, 1.09 sürümüne kadar Q3Test'i güncellemeye devam edildi.
id kurucusu ve ortağı olan ve eski teknik işler müdürü John Carmack, Quake III Arena'nın üzerinde çalıştığı en sevdiği oyun olduğunu belirtti.
Oyun motoru
İd Tech 3 motoru, Quake III Arena için özel olarak geliştirilen motora verilen isimdir. Bu dönemde piyasaya sürülen diğer birçok oyunun aksine, Quake III Arena'nın çalışması için OpenGL uyumlu bir grafik hızlandırıcı gerektirir. Oyun içi, bir yazılım oluşturucu içermez.
Oyunun grafik teknolojisi, birçok yüzeyin görünümünün "gölgelendirici komut dosyaları" olarak adlandırılan metin dosyalarında tanımlanabildiği bir "gölgelendirici" sistemine dayanıyor. Quake 3 ayrıca, oyunda bulunan yüzeylerin çoğundan sorumlu olan düzlemsel hacimlere ek olarak eğimli yüzeyleri de oyun içinde kullanıma sundu. Quake 3 ayrıca, ek uzantılar ile(.md3 formatı olarak bilinir) tepegöz animasyonu kullanılarak canlandırılan modeller için destek sağladı ve modellerin ayrı gövde ve bacak animasyonlarını korumasına ve silah tutmasına olanak sağladı. Quake 3, üçüncü şahıs modelin baş, gövde ve bacaklar ayrı olduğu için oyun karakterlerinin yukarı ve aşağı bakabildiği ilk oyunlardan biridir. Diğer görsel özellikler arasında hacimsel sis, aynalar, portallar, çıkartmalar bulunur.
Ağ iletişimi için id Tech 3, UDP üzerinden istemciye oyunun "çerçevesi" hakkındaki bilgileri aktarmak için "anlık ekran görüntüsü" sistemini kullanır. Sunucu, bu çerçeveler hakkında mümkün olduğunca fazla bilgi almaya çalışır ve yalnızca istemcinin aldığı onayladığı son çerçeveden farklılıkları aktarır (Delta kodlaması). id Tech 3, sunucudaki nesne davranışlarını, istemci ve kullanıcı arayüzü üzerindeki etkileri ve tahmini kontrol etmek için sanal bir makine kullanır. Bu durum, mod yazarlarının tüm oyunu kötü kodla çökertilme konusunda endişelenmelerine gerek olmadığı için birçok avantaj sunar, bu istemciler Quake II'de mümkün olandan çok daha gelişmiş efektler ve oyun menüleri içerir ve bu modlar için kullanıcı arayüzü tamamen özelleştirilebilir. Belirli bir dayanıklılık gerektiren işlemler kullanılmadıkça, bir QVM dosyası Quake III Arena tarafından desteklenen herhangi bir platformda aynı şekilde kullanılabilmektedir. Ayrıca, oyun motoru, bir yorumlayıcı aracılığıyla QVM komutlarını yürüten x86 ve PowerPC mimarileri için bayt kodu derleyicileri içerir.
Quake III Arena, genellikle ileri seviyedeki veya rekabetçi oyuncular için bir zorluk oluşturmasa da, hem yeni başlayan hem de gelişmiş bir oyuncuyu barındırabilen beş zorluk seviyesine sahip gelişmiş bir yapay zeka içermektedir. Her botun, gerçek oyuncu sohbetini simüle etmek için tetiklenen komut dizili satırlarla ifade edilen, genellikle esprili bir kendi 'kişiliği' vardır. Oyuncu belirlenmiş bazı cümleleri sohbet ekranına yazılırsa, botlar karşı yanıt verebilir: Örneğin, "Beni sıktın" yazıldığında, bot oyuncu "3 saat önce burada olmalıydın!" şeklinde cevap verir. Her bot, bot sohbetinin tekrarını azaltmak için bir dizi alternatif satıra sahiptir. Quake II'deki Gladyatör robotları Quake III Arena'ya da taşındı ve yaratıcıları Jan Paul van Waveren, yani Bay Elusive tarafından oyuna dahil edildi. Bot sohbet odaları RA Salvatore, Seven Swords ve Steve Winter tarafından yazılmıştır. Oyundaki en zor rakip olan Xaero karakteri, Gladyatör botu Zero'dan ilham alınmıştır. Bot Hunter, daha sonraki kimlik oyunu Doom 3'te dergi kapaklarında görünüyor.
id Software firması, önceki motorlarının çoğunluğunda olduğu gibi, GNU Genel Kamu Lisansı kapsamında 19 Ağustos 2005'te Quake III Arena oyunu için tam kaynak kodunu yayınladı. Geçmişte olduğu gibi, dokular ve modeller gibi içerik değil, motor piyasaya sürüldü. Böylece oyunu kaynaktan oluşturmak isteyen herkes, istendiği gibi oynamak için oyunun orijinal bir kopyasına ihtiyaç duymak durumunda bırakıldı.
Genişleme
Quake III: Team Arena adlı bir genişleme paketi 18 Aralık 2000'de Kuzey Amerika'da, 15 Ocak 2001'de Japonya'da ve 26 Ocak'ta Avrupa'da yayınlandı. İd Software tarafından geliştirilmiş ve Activision tarafından yayınlanmıştır. Genişletme de, yeni oyun modlarının yanı sıra üç yeni silah, (Chaingun, Nailgun ve Prox Launcher) yeni öğeler ve oyuncu modellerinin eklenmesiyle takım tabanlı oynanışa ağırlık verildi.