cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tarık Akan
Siyasi görüşü ve 1980 darbesi
1979 yılında İzmir'de Nâzım Hikmet'in doğum yıl dönümüne katılmak ve Barış Derneği’ne üye olmak suçlarından yine yargılanır. Spor salonunda yapılan o doğum yıl dönümüne binlerce insan katılmışken bir tek Tarık Akan'a dava açılmıştır. 1987 yılında davadan beraat etmiştir. Tarık Akan, 1980 darbesinden sonra, Almanya'da yaptığı bir konuşma sonrası yurda dönüşünde tutuklandı ve 2,5 ay cezaevinde kaldıktan sonra 31 Mart 1982’de beraat etmiştir. 2013 yılında yapılan Gezi Parkı protestoları destek vermek için protestolara katılmıştır.
Kitap
Tarık Akan 12 Eylül Darbesi'nin ardından Almanya'daki konuşmasından ötürü tutuklanarak cezaevinde kaldığı süreyi ve yargılama sürecini kaleme aldı. Dönemin önemli olaylarına da değindiği anı kitabı ilk kez 2002'de yayımlanmış ve daha sonra da onlarca yeni baskıları yapılmıştı. Kitabın bir bölümünde de Yol filminin yapım öyküsüne yer verilmiştir.
Gaziantep'te 1931 Türkiye genel seçimleri
1931 Türkiye genel seçimleri Gaziantep İli sonuçları;
Devol (Arnavutluk)
Devol ayrıca Deabolis ya da Diabolis,, bugünkü Arnavutluk'un güneydoğu köşesinde (Devoll ilçesi), Ohri Gölü'nün güneyinde yer alan batı Makedonya'daki Orta Çağ kalesi ve piskoposluğu. Kesin konumu bugün bilinmemektedir, ancak aynı adı taşıyan nehir (bugün Devoll Nehri) ve Roma Egnatia Yolu yolu üzerinde bulunduğu düşünülmektedir. İlk kez, İoannis Skilicis'in, İmparator II. Basileios dönemindeki Bizans-Bulgar savaşları'nda general Eustathios Daphnomeles'in 1018 yılında Deabolis'de yoğunlaşan son Bulgar direniş güçlerinden bastırdığı anlatımında bahsedilir. Ayrıca, Basileios tarafından Bulgar Kilisesine Kesriye Piskoposluğunun denetimi altındaki bir kastron (kale) olarak verilen bir 1019 tüzüğünden bahsedilir.
Deabolis/Devol, Antakya'lı I. Boemondo ile Bizans İmparatoru I. Aleksios arasında 1108'de yapılan Devol Antlaşması'nın yapıldığı yerdir. 13. yüzyılın başında İkinci Bulgar İmparatorluğu tarafından fetih edilmiştir. Kale, 14. yüzyıla kadar önemli bir rol oynamaya devam etti. Site modern zamanlarda unutuldu. modern Arnavut köyü Zvezdë'nin sahası içinde tereddütlü tespit edilmiştir. (Yer: ), bu varsayım, 19. yüzyıl İngiliz gezgin William Martin Leake tarafından 1835 yılında öne sürülmüştür.
Devoll nehri üzerindeki Deabolis/Devol'un yeri, çok doğuda yer alan, bugünkü Kuzey Makedonya'nın Kavadar yakınlarındaki, Deabolis ya da Devolgrad olarak adlandırılan farklı bir Orta Çağ kalesi ile karıştırılmamalıdır.
Gökkent, Melikgazi
Gökkent, Kayseri ilinin Melikgazi ilçesine bağlı bir mahalledir.
Uzunbey, Polatlı
Uzunbey, Ankara ilinin Polatlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Ankara il merkezine 143 km, Polatlı ilçesine 74 km uzaklıktadır.
Tarihçe
Daha önceleri, o zamanlar Konya'nın Akşehir ilçesine bağlı bir bucak olan Yunak'a bağlıyken, 2 Mayıs 1949'da Ankara'nın Polatlı ilçesine bağlandı. Uzunbey; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Fındıklı, Zakatala
Fındıqlı, Azerbaycan'ın Zakatala rayonunun idari biriminde köy.
Meksika'nın belediyeleri
Meksika'nın belediyeleri, Meksika'nın ikinci düzey idari bölümleridir. İç siyasi örgütlenme ve sorumlulukları, 1917 Anayasası'nın 115. maddesinde ana hatlarıyla belirtilmiş ve bağlı oldukları eyaletlerin anayasalarında detaylandırılmıştır.
Belediyeler, kamu hizmetleri (su ve kanalizasyon gibi), sokak aydınlatması, kamu güvenliği, trafik, mezbahaların denetimi ve kamu parkları, bahçeler ve mezarlıkların temizlenmesi ve bakımından sorumludur. Ayrıca eyalet ve federal hükûmetlere eğitim, itfaiye ve sağlık hizmetleri, çevre koruma ve anıtların ve tarihi eserlerin bakımı konularında yardımcı olabilirler. 1983'ten beri vergiler ve kullanıcı ücretleri toplayabilme yetkisine de sahiptirler.
Eylül 2017 tarihi itibarı ile ülkede 2.448 belediye bulunur.
Sipahiler, Eğirdir
Sipahiler, Isparta ilinin Eğirdir ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında İspahlar olarak geçmektedir.
Coğrafya
Isparta il merkezine 79 km, Eğirdir ilçe merkezine 34 km uzaklıktadır.
Giresun'da 1931 Türkiye genel seçimleri
1931 Türkiye genel seçimleri Giresun İli sonuçları;
Laura Marx
Jenny Laura Marx (26 Eylül 1845 – 26 Kasım 1911), Karl Marx ve Jenny von Westphalen'in ikinci kızlarıydı. 1868'de Paul Lafargue ile evlendi. Lafargue'ler 1911'de birlikte intihar ettiler.
Paul Lafargue ile hayatı ve ölümü
Laura Marx Brüksel'de doğdu. Paul Lafargue 1866 yılında Birinci Enternasyonalde çalışmak üzere Londra'ya gelen genç bir Fransız sosyalistti. Orada Karl Marx'ın arkadaşı oldu ve aile ile tanıştı ve Laura Marx'a âşık oldu.
Paul ve Laura 1868 yılında evlendiler, daha sonraki yıllarda ortak siyasal bir mücade yürüttüler; Marx'ın çalışmalarını Fransızca'ya çevirmek ve Marksizmi Fransa ve İspanya'da yaymak gibi. Bu çalışmalar sırasında Friedrich Engels tarafından finansal olarak desteklendiler. 1895 yılında Engels öldüğünde ise yüklü bir mirasa sahip oldular.
Lenin Paris'teki cenaze töreninde konuştu. Krupskaya Lenin'in kendisine şunları söylediğini belirtiyor "Eğer birisi artık parti için çalışamıyorsa, kişi gerçeği görmeli ve Lafargue'ler gibi ölmelidir."
Gazap Ateşi
Gazap Ateşi veya Man on Fire şu anlamlara gelebilir:
Üçpınar, Polatlı
Üçpınar, Ankara ilinin Polatlı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Küba bayrağı
Bayrak, yatay olarak beş eşit şeritten ve göndere çekilen tarafta şeritlerin üzerine gelecek şekilde konumlandırılmış eşkenar üçgenden oluşmaktadır. Yatay şeritler mavi ve beyaz renklerin birbiri ardına sıralandığı şekilde meydana getirilmiştir. Kırmızı renk eşkenar üçgenin içerisinde ise tam üçgenin ortasına gelecek şekilde konumlandırılmış beyaz beş köşeli yıldız bulunmaktadır.
Üçpınar, Polatlı
Tarihçe
Köy 19. yüzyılın sonlarında Kırım ve Balkan Türkleri tarafından kurulmuştur. Ankara-Eskişehir kara yolu yakınında, ilçenin batısında ve ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır.
Küba bayrağı
ilk olarak İspanya'dan 1898 tarihinde kazanılan bağımsızlık sonrası kullanılmaya başlanmıştır. 20 Mayıs 1902'de Amerika Birleşik Devletleri'nden tam bağımsızlığına kavuşan Küba devletinin bayrağı olmuştur. 1959 yılında 26 Temmuz Hareketi öncülüğünde gerçekleştirilen Küba Devrimi sonrası bayrak değiştirilemeyerek aynı kalmayı sürdürmüş ancak mavi rengin tonu daha koyulaştırılmıştır.
Üçpınar, Polatlı
Coğrafya
Ankara il merkezine 79 km, Polatlı ilçesine 5 km uzaklıktadır.
Küba bayrağı
Tasarım
Bayrakta kullanılan renk kodları ve ölçüler aşağıdaki gibidir.
Türgen Kam
Türgen Kam (Rusça: Тюргэн Кам, Кам Тюрген; gerçek adı Kam Türgen, d. 29 Nisan 1977), Rus şarkıcı, kargıracı, sanatçı, vokalist, besteci ve TÜRGEN KAM adlı müzik grubunun kurucusu (2005-2013 yıllarda). Türgen Kam şarkılarında Tıva ve Altay Türklerinin şarkılarını yeni zaman uyarlayıp sanatkarane sunmaktadır.
Kariyeri
Türgen Kam 2005 yılında ilk kez tanınmaya başlandı. Farklı farklı stiller ile kargırayı halk şarkılarına uyarladı. Genellikle genç nesil tarafından dinlenir.
2011 yılında Russia Today televizyon kanalında "Sibirya'nın kamları" adlı programında belgesel sinemaası oynandı.
Türgen Kam yalnızca şarkı söyleyen biri deği aynı zamanda şamandır. Kendisinin ataları arasında kam(şaman) kişiler de bulunmaktaydı.
Katalonya hükûmet başkanları listesi
15. Yüzyıl
1. Alfons de Tous, canon of Barcelona (1396-1413)
2. Marc de Vilalba, Abbot of Montserrat (1413-1416)
3. Andreu Bertran, Bishop of Barcelona (1416-1419)
4. Joan Desgarrigues, Commendatory abbot of Masdéu (1419-1422)
Mehmet Ulusoy (yönetmen)
Mehmet Ulusoy (30 Mart 1942, İzmir - 7 Haziran 2005, Paris), Türk tiyatro yönetmeni, tiyatro ve sinema oyuncusu.
Katalonya hükûmet başkanları listesi
15. Yüzyıl
5. Dalmau de Cartellà, Abbot of Ripoll (1422-1425)
Mehmet Ulusoy (yönetmen)
Hayatı
Tiyatroya, Ayberk Çölok’un teşvikiyle orta öğrenimini sürdürdüğü Galatasaray Lisesi’nin tiyatro kolunda başladı. Kısa bir süre sonra Ulvi Uraz tiyatrosunda profesyonel oyunculuğa adım attı. İstanbul Belediye Konservatuvarı’nda Yıldız Kenter’in öğrencisi oldu. Daha sonra Sermet Çağan ve Muhsin Ertuğrul ile çalıştı.
Katalonya hükûmet başkanları listesi
15. Yüzyıl
6. Felip de Malla, canon of Barcelona (1425-1428)
Jean Coussirou
Jean-Marie Coussirou (d. 22 Ocak 1930, Larche (Corrèze) - ö. 6 Mayıs 2006) Fransız vali.
Mehmet Ulusoy (yönetmen)
Hayatı
1963’te Avrupa’ya gitti. Önce Paris’te, Roger Planchon’un yanında sonra Berlin’de, Berliner Ensemble’da stajyer oldu. Fransa’ya döndü ve Sorbonne Üniversitesi Tiyatro Enstitüsü’nde öğrenim gördü. Ardından üç yıl Milano’da, Piccolo Teatro ve La Scala Operası’nda sergilenen yapımlarda Giorgio Strehler’in asistanlığını üstlendi. Strehler ile birlikteliği onun hayatında bir dönüm noktası oldu ve sanatında derin etkiler bıraktı.
Jean Coussirou
1992-1995 yılları arasında Ulusal İdare Okulu'nun müdürü olmuştur. Bu dönemde Başbakan Édith Cresson'un kararıyla, Ulusal İdare Okulu Paris'ten Strazburg'a taşınmış ancak bu karara Jean Coussirou olumlu bakmamıştır.
1992 Yaz Olimpiyatları madalya sıralaması
1992 Yaz Olimpiyat Madalya Tablosu, 1992 Yaz Olimpiyatlarına katılan ulusal olimpiyat komitelerine bağlı atletler/yarışmacılar tarafından kazanılan madalya sıralamasını göstermektedir.
Katalonya hükûmet başkanları listesi
15. Yüzyıl
7. Domènec Ram, Bishop of Lleida (1428-1431)
1992 Yaz Olimpiyatları madalya sıralaması
1992 Yaz Olimpiyatları, İspanya'nın Barselona şehrinde düzenlendi. Aşağıdaki sıralama Uluslararası Olimpiyat Komitesi (IOC) tarafından verilen bilgilerden yararlanılarak düzenlenmektedir.
Sıralamalar, bir devletin kazandığı altın madalya sayısına göredir. Daha sonra gümüş madalya ve son olarak da bronz madalya sayıları göz önünde bulundurulmaktadır. Belirtilen madalya sırasına göre dizildikleri halde, tüm alınan madalya sayıları eşit olan ülkelerin sıralanmaları ise Uluslararası Olimpiyat Komitesi'nde belirtilen ülke kodlarına göre alfabetik olarak yapılmaktadır.
Katalonya hükûmet başkanları listesi
15. Yüzyıl
8. Pere de Palou, canon of Barcelona (1434-1437)
9. Pere de Darnius, chief sacristan of Girona (1437-1440)
10. Antoni d'Avinyó i de Moles, Abbot of Montserrat (1440-1443)
11. Jaume de Cardona i de Gandia, canon of Barcelona (1443-1446)
12. Pero Ximénez de Urrea, Archbishop of Tarragona (1446-1449)
13. Bertran Samasó, Abbot of Ripoll (1449-1452)
14. Bernat Guillem Samasó, Abbot of Àger (1452-1455)
15. Nicolau Pujades, archdeacon of Barcelona (1455-1458)
17. Manuel de Montsuar, canon of Lleida (1461-1464)
18. Francesc Colom, archdeacon of the Vallès (1464-1467)
19. Ponç Andreu de Vilar, Abbot of Ripoll (1467-1470)
20. Miquel Samsó, Abbot of Breda (1470-1473)
21. Joan Maurici de Ribes, Abbot of Santa Maria de la Real of Perpignan (Perpinyà) (1473-1476)
23. Pere Joan Llobera, sacristan of Sant Joan de les Abadesses (1478-1479)
24. Berenguer de Sos, deacon of Barcelona (1479-1482)
26. Juan Payo Coello, Abbot of Poblet (1488-1491)
27. Joan de Peralta, Abbot of Montserrat (1491-1494)
28. Francí Vicenç, prior of Tarragona (1494-1497)
29. Pedro de Mendoza, Abbot of Santes Creus (1497-1500)
16. Yüzyıl
1. Alfons d'Aragó, Bishop of Tortosa (1500-1503)
2. Ferrer Nicolau de Gualbes i Desvalls, canon of Barcelona (1503-1504)
3. Gonzalo Fernández de Heredia, Archbishop of Tarragona (1504-1506)
5. Jordi Sanç, provost (paborde) of Valencia (1509-1512)
6. Joan d'Aragó, castellan of Amposta (1512-1514)
Mehmet Ulusoy (yönetmen)
Hayatı
1968’de İstanbul’da Devrim İçin Hareket Tiyatrosu adlı topluluğu kurdu. Üç yıl boyunca köylerde, meydanlarda ve grevde olan fabrikalarda sokak tiyatrosu yaptı.
1971’de Paris’e yerleşti. Antoine Vitez ve Peter Brook’un yönettiği oyunlarda çeşitli roller üstlendi. Öte yandan, dünyanın dört bir yanından gelen oyuncularla birlikte Théatre de Liberté'yi (Özgürlük Tiyatrosu) kurdu.
1972’de Gérard Philippe de Saint-Denis tiyatrosunda, Nâzım Hikmet ve Aziz Nesin gibi yazarların ürünlerinden derleyerek sahnelediği Gelecekten Destanlar adlı oyun ile ilk yapım ve yönetimini gerçekleştirdi. Büyük beğeni toplaması üzerine oyun Fransa’yı, İtalya ve İsviçre’de çeşitli festivallerde temsil etti. Takip eden sene Nâzım Hikmet’in Sevdalı Bulut’unu sahneye uyarladı. Bu yapım başta Avignon Festivali ve Venedik Bienali olmak üzere Avrupa’nın çeşitli sahnelerinde 167 kez temsil edilerek büyük başarı kazandı. Ayrıca FR3 televizyon kanalında yayınlandı. “Özgürlük Tiyatrosu” kısa zamanda Fransız Kültür Bakanlığı’nın maddi desteğini alan en önemli bağımsız tiyatrolardan biri oldu.
Mehmet Ulusoy, 1976’dan günümüze kadar sahneye koyduğu, Macbeth (W. Shakespeare), Yaşlı Adam ve Deniz (E. Hemingway), Kongo’da Bir Sezon (Aimé Césaire), Patronun Ölümü (Dario Fo), Ortadirek (Yaşar Kemal) gibi 22 oyun, Avrupa’nın pek çok ülkesi ile birlikte Rusya, Makedonya, Tunus, Kıbrıs, Lübnan ve Martinik Adası’nın önde gelen pek çok tiyatro mabedi ve festivallerinde temsil edildi. Mehmet Ulusoy, bu yapımlarda Ataol Behramoğlu, Aimé Césaire, Yaşar Kemal, Roland Topor; Kuzgun Acar, Yüksel Arslan, Saim Bugay, Metin Deniz, Mehmet Güleryüz, İlhan Koman, Michel Launay; Ayla Algan, Arlette Bonard, Ayberk Çölok, Genco Erkal ve Kudsi Ergüner gibi değeri hiçbir zaman unutulmayacak sanatçılarla çalıştı.
1990-94 arası Paris Ulusal Konservatuvarı Tiyatro Bölümü’nde ders verdi.
1999’da Tarhunda Théâtre adlı tiyatroyu kurdu. Balkan Savaşı sırasında Üsküp Milletler Tiyatrosu’nda Türk, Arnavut, Makedon ve diğer milletlerden oyuncularla birlikte Jordan Plevnes’in RRR adlı oyununun provalarını yürütüp sahneledi.
2000’de Fransa’da sahneye koyduğu son oyun olan Topor-Party yaklaşık iki yüz temsil gerçekleştirdi ve o sene Avignon Festivali’nin kapanış oyunu oldu. Fransız Tiyatro Eleştirmenleri Birliği bu yapımı yılın en iyi oyunu seçti.
Şehir Tiyatroları’ nda, 1998’de, Turgay Nar'ın Güz Bitiminde Moliére Ya da Kibarlık Budalası, 2001’de de Georg Büchner’in Woyzeck adlı oyunlarını yönetti. Sanatçı 2001 yılından itibaren; Ankara’da Lemi Bilgin, İstanbul’da Osman Wöber’in müdür olduğu dönemde Devlet Tiyatroları kadrosuna dahil oldu. Sırasıyla İstanbul Devlet Tiyatrosu’nda Benerci Kendini Niçin Öldürdü?, Ankara Devlet Tiyatrosu’nda John Whiting’in iddialı eseri Şeytanlar ve Antalya Devlet Tiyatrosu’nda Topor-Party’yi yeniden sahneye koydu. Benerci Kendini Niçin Öldürdü?, 6. Afife Tiyatro Ödülleri'nde En İyi Oyun, En İyi Yönetmen, En İyi Sahne Tasarımı ve En iyi Müzik ödüllerini kazandı. Sanatçı son olarak Erasmus’un Deliliğe Övgü adlı eserinin uyarlaması üstüne çalışıyordu. Benerci Kendini Niçin Öldürdü? ve Topor-Party adlı oyunların Nisan 2005 Paris turnesi sırasında, akciğer kanseri tedavisinden dolayı kalbine yenik düştü. Mehmet Ulusoy, Giorgio Strehler, Nâzım Hikmet ve Mustafa Kemal’e olan hayranlığını her fırsatta dile getirdi.
Vefatının ardından, Béatrice Picon-Vallin ve Richard Soudée’nin yazdığı Mehmet Ulusoy-Un Théâtre Interculturel (Kültürlerarası Bir Tiyatro) adlı kitap Paris’te L'Age d'Homme yayınlarınca yayımlandı. Ayrıca Ayşin Candan da Mehmet Ulusoy Tiyatrosu adlı kitabı yazdı. 18 Şubat 2010’da Théâtre Gérard Philippe de Saint Denis tiyatrosunun içinde bulunan sahneye Mehmet Ulusoy Sahnesi adı verilmiştir.
Mehmet Ulusoy Sokakta Tiyatro Festivali her yıl Haziran ayında Konak Belediyesi ve Tiyatro Platformu işbirliğiyle İzmir'de yapılmaktadır.
Yönettiği tiyatro oyunları
== Filmografisi ==
Katalonya hükûmet başkanları listesi
16. Yüzyıl
7. Jaume Fiella (1514-1515)
8. Esteve de Garret, archdeacon of Tortosa (1515-1518)
9. Bernat de Corbera, archdeacon of Tarragona (1518-1521)
10. Joan Margarit i de Requesens, archdeacon of Girona (1521-1524)
11. Lluís de Cardona i Enríquez, Abbot of Solsona (1524-1527)
12. Francesc de Solsona, canon of Lleida (1527-1530)
13. Francesc Oliver i de Boteller, canon of Tortosa (1530-1533)
14. Dionís de Carcassona, canon of Lleida (1533-1536)
16. Jeroni de Requesens i Roís de Liori (also known as Girolamo Doria), Archbishop of Tarragona (1539-1542)
17. Miquel Puig, Commedatory abbot of Serrateix (1542-1545)
18. Jaume Caçador, canon of Barcelona (1545-1548)
20. Onofre de Copons i de Vilafranca, cleric (1551-1552)
21. Miquel de Ferrer i de Marimon (1552)
22. Joan de Tormo (1552-1553)
23. Miquel de Tormo (1553-1554)
24. Francesc Jeroni Benet Franc, archdeacon of Barcelona (1554-1557)
25. Pere Àngel Ferrer i Despuig, Abbot of Sant Cugat del Vallès (1557-1559)
26. Ferran de Lloaces i Peres, canon of Elna (1559-1560)
28. Francesc Giginta, Abbot of Amer (1566-1569)
29. Benet de Tocco (also known as Marco Antoni di Tocco), Bishop of Vic (1569 1572)
30. Jaume Cerveró, canon of Tortosa (1572-1575)
31. Pere Oliver de Boteller i de Riquer, canon of Tortosa (1575-1578)
32. Rafael d'Oms, archdeacon of Tarragona (1581-1584)
33. Jaume Beuló, canon of Vic (1584)
34. Martí Joan de Calders (1587)
35. Francesc Oliver de Boteller, Abbot of Poblet (1587-1588)
36. Jaume Caçador i Claret, Bishop of Girona (1590-1593)
37. Miquel d'Agullana, canon of Girona (1593-1596)
38. Francesc Oliveres (1598-1599)
39. Jaume Cordelles i Oms, canon of Barcelona (1599-1602)
17. Yüzyıl
1. Jaume Cordelles i Oms, canon of Barcelona (1599-1602)
2. Bernat de Cardona i de Queralt, Abbot of Cuixà (1602-1605)
3. Pere Pau Caçador i d'Aguilar-Dusai, canon of Barcelona (1605-1608)
5. Francesc de Sentjust i de Castre, Abbot of Arles (1611-1614)
6. Ramon d'Olmera i d'Alemany, commander of the Hospitaller Order of St. John of Jerusalem (1614-1616)
7. Miquel d'Aimeric (1616-1617)
8. Lluís de Tena, Bishop of Tortosa (1617-1620)
9. Benet Fontanella, Abbot of Besalú (1620-1623)
10. Pere de Magarola i Fontanet, Bishop of Elna (1623-1626)
11. Francesc Morillo, Archdeacon of la Seu d'Urgell (1626-1629)
12. Pere Antoni Serra, Bishop of Lleida (1629-1632)
13. Esteve Salacruz Abbot of Sant Pere de Galligants (1632)
14. García Gil Manrique, Bishop of Girona (1632-1635)
15. Miquel d'Alentorn i de Salbà, Abbot of Amer (1635-1638)
16. Pau Claris i Casademunt, archdeacon of la Seu d'Urgell (1638-1641)
17. Josep Soler (1641)
19. Gispert d'Amat i Desbosc de Sant Vincenç,Abbot of Sant Pere de Galligants (1644-1647)
20. Andreu Pont, Abbot of Amer (1647-50)
21. Pau del Rosso, deacon of Barcelona (1650-1654)
Eskiyaylacık, Gülşehir
Eskiyaylacık, Nevşehir ilinin Gülşehir ilçesine bağlı bir köydür.
Katalonya hükûmet başkanları listesi
17. Yüzyıl
22. Francesc Pijoan (1654-1656)
Eskiyaylacık, Gülşehir
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Eski Deliler olarak geçmektedir.
Katalonya hükûmet başkanları listesi
17. Yüzyıl
23. Josep Jeroni Besora, deacon of Barcelona (1656-1659)
Eskiyaylacık, Gülşehir
Coğrafya
Köy; Nevşehir il merkezine 22 km, Gülşehir ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır.
Katalonya hükûmet başkanları listesi
17. Yüzyıl
24. Pau d'Àger, canon of Lleida (1659-1662)
26. Josep de Magarola i de Grau, Abbot of Camprodon (1665-1668)
27. Joan Pagès i Vallgornera, canon (1668-1671)
28. Josep de Camporells i de Sabater, canon of la Seu d'Urgell (1671-1674)
29. Esteve Mercadal i Dou, archdeacon of Vic (1674-1677)
30. Alfonso de Sotomayor, Bishop of Barcelona (1677-1680)
31. Josep Sastre i Prats, Abbot of Sant Pau de Camp (1680-1683)
32. Baltasar de Muntaner i de Sacosta, provost (paborde) of Berga (1683-1686)
33. Antoni de Saiol i de Quarteroni, canon of Barcelona (1686-1689)
34. Benet Ignasi de Salazar, Bishop of Barcelona (1689-1692)
36. Rafael de Pinyana i Galvany, canon of Tortosa (1695-1698)
37. Climent de Solanell i de Foix, almoner of Àger (1698-1701)
18. Yüzyıl
1. Climent de Solanell i de Foix, almoner of Àger (1698-1701)
Thomas Barlow (siyasetçi)
Thomas Jefferson "Tom" Barlow III (7 Ağustos 1940 - 31 Ocak 2017) Amerikalı siyasetçidir. Washington D.C'de doğdu, Demokrat Parti (ABD) üyesidir. Kentucky'yi 1993'ten 1995'e kadar Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisinde temsil etti.
Katalonya hükûmet başkanları listesi
18. Yüzyıl
2. Josep Antoni Valls i Pandutxo (1701)
3. Francesc de Valls i Freixa (1704-1705)
Thomas Barlow (siyasetçi)
Barlow, 31 Ocak 2017'de Kentucky, Paducah'da 76 yaşında öldü.
Katalonya hükûmet başkanları listesi
18. Yüzyıl
4. Josep Grau, deacon of Solsona (1705-1707)
5. Manuel de Copons i d'Esquerrer, of Santa Maria de Banyoles (1707-1710)
6. Francesc Antoni de Solanell i de Montella, Abbot of Sant Pere de Galligants (1710-1713)
7. Josep de Vilamala, sacristan of Sant Esteve de Banyoles (1713-1716)
Modern Generalitat (1932-günümüz)
{| class="wikitable plainrowheaders" style="text-align:center;" ! # ! colspan="2"| Resim ! İsim ! Görev Süresi ! Dönem ! width="75px"| Parti ! Hükûmet! Yasama ! Başkan !
İspanya Cumhuriyeti (1931-1939)
! style="background:#FFB232;"|
! rowspan="3" style="background:#FFB232;"|
İspanya Krallığı (1975-günümüz)
! # ! colspan="2"| Resim ! İsim ! Görev Süresi ! Dönem ! width="75px"| Parti ! Hükûmet! Yasama ! Hükümdar ! ! style="background:#FFB232;"|
! rowspan="6" style="background:#DEE1F5;"|
! style="background:#FF001C;"|
! rowspan="3" style="background:#232D7B;"|
! style="background:#232D7B;"|
! style="background:#0263AC;"| ! style="background:#DDDDDD;"|
Şanghay Bilim ve Teknoloji Müzesi
Şanghay Bilim ve Teknoloji Müzesi (上海科技馆), Şanghay şehrinin Metro istasyonlarından birisidir.
Sarıbıçaklar
Sarıbıçaklar ya da Sarıbıçak Kızılderilileri (Tlınçonca T’satsąot’ınę, ), Kanada'nın Kuzeybatı Toprakları'nda yaşayan, avcı ve toplayıcı, yarı göçebe, anasoylu, animist ya da şamanist Subarktik yerlisi Kızılderili halkı. Etnik olarak ana çekirdek kabilesi Tlınçon (Dogrib) ve iki küçük kabilesi de Denesuline (Chipewyan) olan kabile birliğidir ve en yakın akrabaları birlikte Kuzey Atabaskları içinde Doğu Atabaskları (ya da Deneler) grubunu oluşturan Denetalar ile Sahtulardır. Ana kabilesi Tlınçoncanın Sarıbıçak Tlınçoncası (Yellowknife dialect of Tłı̨chǫ) denen lehçesini konuşurken, daha ufak olan diğer iki kabile Denesulinece konuşurlar. Diğer Kanada Kızılderilileri gibi Sarıbıçaklar da yasal olarak Kızılderili rezervi adı verilen kamp benzeri toplama yerleşimlerde yaşamak zorundadırlar. İngilizce adları Yellowknife yerleşimine ve Yellowknife Nehri'ne verilmiştir.
Adlandırma
Sarı-bıçak < Yellow-knives [çoğul] Yellow-knife [tekil] adı İngilizcedeki en yaygın tarihi adlarıdır ve bu ad yerlilerin kendilerine verdikleri T’satsąot’ınę («metal or copper people» < Tlınçonca satsǫ̀ «metal, iron, copper») adının kısmî çevirisidir. Bu yerlice ad tarihi kaynaklarda Täl-soté-e-nä, T'altsan ottiné, Thatsan-o'tinne, Tran-tsa ottinè, Tantsan-hoot-dinneh, Tantsa-ut'dinnè, T'attsan-ottinè, Tansawhot-dinneh, Tantsa-whoots, Tantsawhot-dinneh, Tauts-wot-dinni imlâlarıyla da tespit edilmiştir. Bıçaklarını ve kap kacaklarını doğal bakır metalinden yapmalarından dolayı bu adı almıştır ve ticarî/coğrafî olarak Bakır İnuitleri'nin güney komşularıdır. İngilizcede Kızıl-bıçak (Red-knives [Mackenzie ve Franklin], Red-knife Indians) adı da tarihi kaynaklarda geçer. Ayrıca Bakır Kızılderilileri (Copper Indians [Hearne]) adı da kullanılmıştır. Fransızcada da benzer biçimde Dènè Couteaux-Jaunes («Sarı bıçak Deneleri»), Gens de Cuivres («bakır insanları»), Indiens Cuivres («Bakır Kızılderilileri») adları kaydedilmiştir.
Huş kabuğu Kızılderilileri < İngilizce Birch-rind Indians, Birch-Rindmen adları huş kabuğunu yaşamlarında büyük ölçüde kullanmalarından ileri gelir.
Tarih
Sarıbıçaklar tarihi olarak Büyük Esir Gölü'nün (Tinde'e «Great Lake») kuzey ve kuzeydoğu çevresinde Yellowknife Nehri ile Yellowknife Körfezi (Weledeh Cho «Inconnu River») yörelerinde ve Coppermine Nehri boyunca kuzeye doğru olan alanda, kuzeydoğuda Back Nehri (Thlewechodyeth ya da Thlew-ee-choh-desseth «Great Fish River») ve doğuda Thelon Nehri (ya da Akilinik) yörelerinde yaşıyorlardı. Bölgedeki büyük nehirleri ve geleneksel karayollarını kullanarak ticaret ve seyahat için Hudson Körfezi gibi uzak doğularında bulunan yerlere de giderlerdi. Sarıbıçaklarla ilk karşılaşan Avrupalı 1769-72 yıllarında yöreyi dolaşan Samuel Hearne'dir ve karşılaştığı yeni yerlileri Copper Indians (Bakır Kızılderilileri) adıyla kaydetmiştir. Daha sonraki Avrupalı gezgin ve kâşiflerce farklı yerlerde rastlanan Sarıbıçaklar 1800 ve 1900 lü yıllarda bölgedeki en büyük ve en güçlü Kızılderili kabilesiydi.
Avrupalılar tarafından ilk kez Samuel Hearne (1769-72) ile karşılaşan Sarıbıçaklar daha sonra Mackenzie (1786), Franklin (1819-22, 1825-27, 1845-48), Back (1933-35), Dease ve Simpson (1837-39) ve son olarak da Richardson ile Rae (1847-49) tarafından ziyaret edilmişlerdir.
Sarıbıçaklar ve Tlınçonlar Büyük Esir Gölü'nün kuzey kıyılarında yaşarlarken atalardan kalma düşmanlıkları vardı ve 1830 larda buradan Sarıbıçaklar hariç Tlınçonların silindiği rapor edilmiştir. Görüşler farklı olsa da, kalıntıları Büyük Esir Gölü'nün güneyinde bulunmaktadır ya da Tlınçonlar Sarıbıçaklarla evlilikler dolayısıyla birleşmişlerdir. Sarıbıçak topraklarında altın bulunmasından sonra Tlınçonlar, Denesulineler ve Sarıbıçaklar arasında büyük bir karışım yaşanmıştır ve bunlar Dettah rezervine yerleşmişlerdir. Devlet finansmanı ile 1950 lerin ortalarında Latham Adası'nın ucunda kurulan N'Dilo rezervi diğer Sarıbıçak rezervidir. Yellowknives Dene First Nation geniş kapsamlı bir toprak talebi müzakereleri sonucunda ancak 1990 larda kurulabilmiştir. Her biri bağımsız olarak devletçe tanınan Dettah ile N'dilo rezervlerinde yaşayan Sarıbıçaklar Akaitcho Land Claim Process sürecini yaşamaktadırlar.
Başka bir Dene grubu da kendilerinin tarihi Yellowknife Indian kabileleri olduğu iddiasını ortaya atıp Tlınçon-Denesuline karışımı Yellowknives Dene First Nation dışında ondan bağımsız olması gerektiklerini söylerler. Bunlar günümüzde Treaty 8 anlaşması altında ayrı bir First Nation olarak tanınmayı bekliyorlar. 1900 yılındaki Treaty 8 anlaşmasını imzalayanlar arasında Sarıbıçak reisi Chief Snuff da bulunuyordu. Chief Snuff'un kabilesi Büyük Esir Gölü'nün güney kıyılarında ve doğu kolunda yaşıyordu. Taltson Nehri civarında bulunan bu kabile 1920 lerde Rocher River People adıyla bilinirdi. Chief Snuff'un yaşaadığı yer bugün Taltson Nehrindeki Snuff Channel olarak bilinir. Sarıbıçaklar 1960 ların başlarına kadar bu bölgede ikamet ediyorlardı. Rocher Nehrindeki okulun aşağısında yangın çıkmasından dolayı buradan zorla tehcir ettirilmişlerdir. Çok uzun olmayan bir süre sonra burada Taltson Nehri hidroelektrik barajının inşa edildiği kaydedilmiştir. 1960 larda Rocher River Yellowknives kabilesinin son reisi olan Chief Pierre Frise bu barajın yapımına şiddetle karşı çıkmıştır. Bundan sonra gerçek Sarıbıçaklar Fort Resolution, Yellowknife ve Kanada'nın diğer bölgelerine dağılmışlardır.
Günümüzdeki gruplar
Diğer Kanada Kızılderilileri gibi Sarıbıçaklar da günümüzde çoğu First Nation resmi adıyla anılan bağımsız boylar olarak gruplanırlar ve bu grupların hepsi Kanada devleti tarafından hiçbir zaman tek ad altında yasal olarak tanınmaz, her biri ayrı ayrı tanınır ve muhatap alınır. Hakların edinimi için birlikte hareket etme adına tribal council adı verilen bir üst yapılanma gösterseler de bu yapılar siyasi ya da idari yapılar değildir ve her regional band özerk yapıya sahiptir. Sarıbıçakları oluşturan üç kabile de liderleri Akeh-Cho'nun («koca ayak / big foot») adını taşıyan Akaitcho Treaty 8 Tribal Corporation ve Akaitcho Territory Government üst yapılanmasına dahildir.
Din
Günümüzde Katolik olan Sarıbıçaklara Hristiyanlığı tanıtanlar oblat misyonerleridir ve bunların iki misyonu da Büyük Esir Gölü'nün kuzey kıyılarındadır.
Zakaryan-Mhargrdzeli
Zakaryanlar (Ermenice: Զաքարյաններ, Zak'aryanner), (Kürtçe: Zakariyan), Gürcüce adıyla Mhargrdzeli (Gürcüce: მხარგრძელი) olarak da bilinirler, soylu bir Ermeni  -Gürcü hanedanıydı. Gürcüce, Mhargrdzeli veya Ermenice isimleri: Երկայնաբազուկ, (Yerkaynbazuk) uzun kollu anlamına geliyordu. Bir aile efsanesi, bu ismin Ahameniş ataları II. Artaxerxes "Uzunkollu" (MÖ 404–358) için bir referans olduğunu söyler. Cyril Toumanoff / Encyclopædia Iranica'ya göre, onlar Ermeni Pahlavuni ailesinin bir uzantısıydılar. Zakaryanlar kendilerini Ermeni olarak görüyorlardı.
Zekeriler Gürcistan Krallığı'nın bir hanedanlığıydı. Hanedanın Kürt olduklarına dair dönem kaynaklarında ve günümüz tarihçileri arasında fikirler vardır  Kafkasya üzerinde değerli araştırmaları olan ve bu alanda bir otorite sayılan Vladimir Minorsky, Zekeri hanedanı için ”Gerçekliği için her türlü sebebin var olduğu, bir söyleme göre onların ataları Mezopotamyalı Kürt Babirakan (Bapîrakan) Xeli(aşireti)’ndendi’’ der. Yine Ermeni tarihçilerde bu Hanedanlığın Kürt olduğunu açıkça belirtir Ermeni tarihçi Kirakos Gandzaketsi (1202–1271) Zekeri hanedanı döneminde yaşamıştır, ve Ermenilerin Tarihi adlı bir kitap yazmıştır. Genceli Kirakos’un bu eserinde de Zekeri hanedanının ve Zakare ile kardeşi İvane’nin Kürtlükleri hakkında önemli bilgiler vardır Zekeri Hanedanlığı, Yine o dönemlerde bölgede büyük etkisi bulunan Şedaddi Hanedanlığıyla sık sık savaşmış ve 1199 yılında bu Hanedanlığa bağlı bir Prenslik olan Ani Prenliğini ortadan kaldırmıştır.
Moğol istilasıyla birlikte, Zekerilerin başkenti Ani Moğolların eline geçmiştir, ancak Zekeriler, Moğollarla dostane ilişkiler kurarak, vasalları olarak hüküm sürmeye devam etmişlerdir. Karakoyunlular tarafından 1360 yılında Zekeri Hanedanlığına son verilmiştir.
SARO Çay
SARO Çay, Sri Lanka'da yapılan ve tüm dünyaya ihraç edilen bir çay markasıdır.
Tarih
1961'de kurulan SARO Tea markasının merkezi Angoda, Sri Lanka'da (Ceylon) bulunuyor. 4 kıta ve 15'ten fazla ülkeye ihracat yapmaktadır. Ana şirket, Sri Lanka'nın en büyük 3 çay üreticisinden biridir. Yıllık en az iki milyon ton satışı vardır. 1995 yılından Türkiye'de satılmaktadır. Seylan çayları arasında ister poşet olarak, ister çuval olarak Gaziantep, Diyarbakır, Şanlıurfa, Adana ve Mersin bölgelerinde popülerdir. Aynı zamanda Türkiye'de Patenti bulunmaktadır ve merkez ofisi Mersin'dedir. 1993-1999 yılları arasında Azerbaycan'da çok popülerdi. Bir aralar piyasada görünmese de, 2018'de Azerbaycan'a yeniden ithal edildi ve satışı gerçekleşti. Çok kısa sürede popülerlik kazanmıştır. Ayrıca son zamanlar reklama büyük dikkat ayırmaktadır.
SARO Çay Kutuları
SARO Çayı 2000 çay tipinden özel olarak seçildi. FBOPF1 (Basit), FBOPF1 (Bergamotlu Earl Grey), PEKOE, OPA, OP (Exclusive Reserve), Özel Yeşil Çay ve diğerlerinden daha pahalı sayılan Beyaz Çay Yaprağı kutuları vardır.
Türkiye'de naylon poşet olarak PEKOE markası içilmektedir.
Kutuların renkleri
SARO Tea, kutuların kenarlarındaki GDO olmayan işaretiyle bilinir ve GDO'lardan kaçınmak için GDO Olmayan Proje Standardı'na uygundur.
Sri Lanka
Dünyada çay üretiminde dördüncü sırada bulunan Sri Lanka, " Ceylon Çayı " markası altında siyah, yeşil ve beyaz Seylan çayları üretiyor. Sri Lanka'da 7 bölgede çay tarlası vardır. Çay tarlalarında yaklaşık 1 milyon insan çalışıyor. Ek olarak, küçük işletmeler tarafından çay ekilmesi binlerce insan için geçim kaynağıdır. 1995'te dünya çay ihracatının %23'ünü oluşturdu. 2013 yılında çay üretimi 340 milyon kg'a ulaştı. Çay endüstrisi 1867'de İngiliz tugay James Taylor tarafından ülkeye getirildi. Küçük çay ekimi 1970'lerde popüler hale geldi.
The Wedding of River Song
The Wedding of River Song Büyük Britanya bilimkurgu dizisi Doctor Who 'nun altıncı sezonunun on üçüncü ve son bölümüdür. Serinin önceki bölümü olan "Closing Time" ise bundan bir hafta önce yayımlanmıştır ve bu bölümün önceki kısmı niteliğindedir.
Konu
River Song, Sessizlik tarafından Doktor'u öldürmesi için gönderilir. Ancak River, Doktor'u öldürmez. Zaman çökmeye başlar. Alternatif bir zaman çizelgesine yerleşirler. Doktor bunu düzeltmek için Teselecta kopyasını kullanarak hem kaçmayı hem de evreni kurtarmayı planlar.
Psikedelik trance
Psikedelik trance, psytrance, ya da saykedelik trance; trance müzik türünün genellikle daha sert bassline ve çeşitli komplike psikedelik sesler ve melodilerle olan bir varyasyonudur.
Victor Tunnunensis
Victor Tunnunensis; ö. yaklaşık MS 570) Geç Antik Çağ piskoposu.
Victor Tunnunensis'in MS 554 yılından itibaren Afrika eyaletinde Tunnuna piskoposu olduğu bilinmektedir. Tunnuna şehrinin günümüzde nerede olduğu tartışmalıdır. Victor Tunnunensis 555 yılında I. Justinianus tarafından İskenderiye'ye alınmış ve orada Üç Metin İhtilafı konusundaki tutumu nedeniyle tutuklanmıştır. 564 yılında Konstantinopolis'e getirilen Victor Tunnunensis, fikirlerini değiştirmediği için bir manastıra kapatılmış ve muhtemelen birkaç yıl sonra orada ölmüştür.
Victor sürgünde olduğu süreçte MS 444'ten 567'ye değin olan tarihi Latince olarak kaleme almıştır. Onun kroniği, yoğun bir biçimde kuzey Afrika ve kilise tarihi konularına odaklanmaktadır. Metin içerisinde I. Justinianus da olumsuz bir biçimde tasvir edilmektedir. Victor'un yazdıklarına göre I. Justinianus'un amcası I. Justin, yeğenini 525 yılında onun isteğinin aksine ve diğer bazı insanların isteklerine binaen sezar atamıştır. (Chron. ad ann. 525). Victor'un kroniği sonraları Iohannes Biclarensis tarafından 590'a değin tamamlanmıştır.
Richard Schrock
Richard Royce Schrock Amerikan kimyager. organik kimya alanında göstermiş olduğu başarılar neticesinde 2005 yılında Robert H. Grubbs ve Yves Chauvin ile birlikte Nobel Kimya Ödülünü almaya hak kazanmıştır.
Hayatı
Amerika'nın Indiana eyaletinde 1945 yılında dünyaya gelmiştir. 1967 yılında lisans eğitimini Kaliforniya Üniversitesinden 1971 yılında da doktora diplomasını Harvard Üniversitesinden almıştır. Doktorasını tamamladıktan sonra 1 yıl Cambridge Üniversitesinde araştırma görevlisi olarak çalışmış, hemen ardından 3 yıl boyunca du Pont de Nemours adlı firmada çalışmıştır. 1975 yılında Massachusetts Teknoloji Enstitüsüne katılmış, buradan 1989 yılında profesörlük unvanı almıştır.
Myasişev M-4
Myasishchev M-4 Molot (Rusça: Çekiç, NATO rapor adı Bison), SSCB'de Vladimir Myasishchev tarafından dizayn edilmiş, 1950'li yıllarda üretilmiş dört motorlu stratejik bombardıman uçağı. Kuzey Amerika'daki hedefleri vurmak için tasarlanmıştır. Myasishchev tasarım bürosu bu uçağı tasarlamak üzere oluşturulmuştur.
Timiş Nehri
Timiş Nehri (Sırpca: Tamiš ; Almanca: Temesch ; Macarca: Temes ; Latince: Tibiscus veya Tibisis) Romanya ve Sırbistan'da bulunan bir ırmak'tir. Timiş Nehri'nin kaynağı Romanya, "Caraș-Severin ilçesi"'nde Karpatlar Siradağlari güneyinde 2190 m irtifali "Tracu Dağlari"'ndadır. Timiş Nehri Romanya'da Banat yaylasını geçip Sırbistan'da Pançova'da Tuna Nehri'ne katılır. Timiş Nehri'nin uzunluğu 339.8 km olup bunun 241 km'si Romanya'da, 118 km'si Sirbistan'dadır. Havza alanı 13.085 km²'dir.
İtalyan Eritresi
Kuruluş
1869'da Rubattino Gemicilik Şirketi tarafından satın alınan Assab Limanı ile birlikte, 1882'de İtalya Krallığı kontrolüne girmesiyle kurulmuştur. Bu bölgeler normalde Osmanlı İmparatorluğu ve ona bağlı Mısır Hidivliği'nce yönetilirken girişilen diplomatik askeri mücadeleler ile sonrasında ise Mehdi İsyanı,İngilizlerin Mısır'ı işgali ile İngilizlerin desteği ile adım adım sınırlar İtalya'nın lehine genişletilmiştir. 1889'da sınırların büyütülmesi için Etiyopya ile İtalya, Uccialli Antlaşması'nı imzalamış ve 1890'da Eritre Kolonisi'ni (it. Colonia Eritrea) kurmuştur.
Timiş Nehri
Coğrafi konum
Timiş Nehri 241 km Romanya'da 118 km Sırbistan'da akar. Toplam havzası 13.085 km² olup bunu a 8,085 km²'si Romanya'da ve 5,000 km² Sırbistan'da kalır. Ağzı Tuna Nehri üzerindedir ve bu nedenle Karadeniz su havzasının bir kısmını kapsar.
Timiş Nehri Romanya'nın güney Karpatlar bölgesinde Caraș-Severin ilçesi'nde Brebu, Grădiștea ve Semenic adlı akarsıların "Trei Ape" Golü'nde birleşmesi ile başlar. Bundan sonra Timiş Nehri kuzeye yonelik akar Banat yaylasına girer ve çok kavisli ve yavaş akan bir akarsu şekline geçer. Sonra güney batıya ve güneye yönelir. Tuna Nehri'ne katılmadan önce nehrin güzergâhı eskiden büyük bataklıklar halinde iken büyük yatırımlarla kontrol altına alınmış ve kanalaştırılmıştır. Böyle Timiş Nehri'nin son 53 km. si Tuna Nehri mavna trafiğine açılmıştır. Timiş nehri Sırbistan'da Pançova'da Tuna Nehrine katılır.
İtalyan Eritresi
I. Dünya Savaşı
1914'te I. Dünya Savaşı 'nın başlangıcında İtalya;Eritre, Somali 'nin büyük bir kısmı ile Libya'yı topraklarına kattı. İtalyan hükûmeti tarafından Eritre'nin, İtalyan Doğu Afrikası 'nın endüstriyel merkezî olması amaçlanmış ve İtalyanların göçü için teşvikte bulunulmuştur. Daha önce 1894 -1896 yılları arasında Etiyopya'yı işgal etmekte başarısız olan İtalya, 1935 yılında işgal edebilmiştir. Koloniye nüfus kaydırma maksadıyla yapılan teşvikler sonucu, 1935'te Eritre'nin başkenti Asmara'nın 4.000 İtalyan, 12.000 Eritreli olan nüfusu; 1938 yılında 48.000 İtalyan'a ve 36.000 Eritreliye kadar yükselmiştir. Tarihçi Gian Luca Podesta konuyla ilgili Asmara bir İtalyan kenti olmuştur. demiştir.
Timiş Nehri
Coğrafi konum
Timiş Nehri üzerinde Romanya'daki büyükçe yerleşkeler Caransebes ve Lugoj'dir. Romanya'nın büyük şehirlerinden olan tarihi Temeşvar ismini bu nehirden almakta ve tarihi olarak bu nehir etrafında bulunan bataklık arazi bu şehir kenerlarına erişmekte idi. Fakat 18. yüzyıl başlarından itibaren yapılan yatırımlarla bataklıkların çoğu kaldırılmış; bu nehir ve "Bega Nehri" kanalize edilmiş ve 1728'den itibaren Temeşvar şehri nehrinden 20 km kuzeyde kalmıştır. Bu nehir yatağı düzeltme yatırımları dolayısıyla Timiş Nehri'nin eskiden yayıldığı büyük bataklık arazilerde içlerinde balıkçılık tarımı yapılan büyükçe göl ve göletler yaratılmıştır. Sırbistan'da bulunan Pançova ve bölgesi gayet sanayileşmiş olup şehir önemli bir nehir limanıdır.
İtalyan Eritresi
II. Dünya Savaşı
1941'de İngiliz güçleri İkinci Dünya Savaşı'nın Afrika'da geçen kısmında bölgeye girmiş ve 1943'te İtalyan yönetimi teslim olmuştur.
Timiş Nehri
Coğrafi konum
Timiş Nehri'nin Banat yaylasında genellikle yavaş ve çok kavisli bir yatağı takip etmesine rağmen zaman zaman yağmurlu yıllarda büyük şu baskınları yaratır. 20 Nisan 2005'te su seviyesi o zamana kadar hiç gözümlenmemiş 8.44 m'ye yükselmiş ve ortaya çıkan sellerde Boka ve Jaša Tomić adlı köyler sellerden büyük zarar görmüşlerdi.
Kolları
Timiş Nehri'nin Romanya'da şu kolları bulunur:: Râul Rece, Slatina, Valea Mare, Măcicaş Nehri, Pârâul Lung, Armeniş Nehri, Sebeş, Bistra, Şurgani Nehri, Timişana, Pogăniş Nehri, Timişul Mort Nehri ve Vena Mare. Timis Nehri'nin Sirbistan'da bulunan 118 km uzunlukta kısmında tek ama Timis Nehri'nin en büyük kolu olan Brzava Nehri bulunmaktadır.
Ilıca, Fatsa
Ilıca, Ordu ilinin Fatsa ilçesi Bolaman bucağına bağlı belde. Nüfusu 857'dir. Belde'nin adı beldede bulunan Sarmaşık jeotermal kaplıca suyundan gelmektedir. Beldeye Fatsa Ilıcası da denir.Fatsa'ya uzaklığı 11kilometredir. Halkın tamamına yakını fındık çiftçiliği ile geçinmektedir.
Tarihçe
28 Şubat 1970'te Kayaköy, Uzundere, Sarmaşık ve Yeşilyurt köylerinin "Sarmaşık" adı altında birleştirilmesiyle belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Kargo pantolon
Kargo pantolon orijinal olarak zorlu açık hava etkinlikleri için tasarlanmış gevşek kesim pantolonlardır. Günlük geziler sırasında eşya taşımak için uygun olduklarından, kargo pantolonları kentsel alanlarda da popüler hale geldi.
Kargo pantolonları ilk olarak 1938'de İngiliz askerî personeli tarafından giyildi. Kargo pantolonları ilk olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde 1940'larda askerî üniformalarla giyildi.
Kargo şortları dizden kısaltılmış kargo pantolonlardır. Bazı kargo pantolonlar, şortlara dönüşmeye izin veren çıkarılabilir alt bacaklarla yapılır.
Kargo pantolonlar dayanıklı kumaştan yapılmıştır ve sağlam dikilmiştir. Hızla kuruyan sentetik veya pamuk-sentetik karışımlarından giderek daha fazla yapılırlar. Genellikle geniş dokuma kayışları barındırmak için büyük boy kemer halkalarına sahiptirler.
Annie Girardot
Annie Girardotsöylenişi (d. 25 Ekim 1931, Paris - ö. 28 Şubat 2011, Paris), Fransız oyuncu. Üretken bir sanatçı olan Girardot TV filmleriyle birlikte 160 kadar filmde rol aldı.
1956 ve 1977 yıllarında iki defa En İyi Kadın Oyuncu Cesar ödülünü kazanmıştır. En iyi filmleri arasında, " Docteur Françoisse Gailland " (1965), " Trois Manhattan Chambres " (2002) ve " Cache " (2005), oynadığı rollerle ödüller kazanmıştır. 2006'da Alzhaimer hastalığına yakalanan sanatçı 28 Şubat 2011 tarihinde bu hastalık nedeniyle Paris'te öldü. Pere Lachaise mezarlığına defnedilmiştir.
Yaşam öyküsü
25 Ekim 1931'de Paris'te dünyaya gelen Girardot, konservatuvardan mezun olduktan hemen sonra devlete ait olan ünlü Comedie Française tiyat­rosuna girdi. Arada başka işler yapmak kaydıyla 1957 yılına kadar burada çalıştı. ilk filmi olan Sofrada 13 Kişi'yi de bu görevi sırasında, 1955 yılında çevirdi. Ancak gerçek ününü 1960 yılında İtalyan yönetmen Luchino Visconti'nin ünlü filmi Rocco ve Kardeşleri (Rocco e i Suoi Fratelli, Türkiye'de ayrıca Düşman Kardeşler adıyla da bilinir)'nde oynadığı "Nadia" rolüyle kazandı. Bu filmde kardeşlerden "Simone Parondi" (Renato Salvatori)'nin sevgilisini oynuyordu. Filmden sonra rol arkadaşı Renato Salvatori'yle evlendi ve onun 1988 yılındaki ölümüne kadar evli kaldılar.
Filmografisine bakıldığında nitelikleri açısından uçlarda dolaştığı hemen fark edilir. Bir yandan auteur sinemacılar olarak kabul edilen Marcel Carne (Manhattan'da Üç Oda Trois chambres â Manhattan), Roger Vadim (Günah ve Erdem, Le Vice  et la vertu) ve Claude Lelouch (Yaşamak İçin, Vivre pour  vivre) gibi yönetmenlerin filmlerinde oynamış, diğer yandan kocasının İtalyan olmasının da etkisiyle birçok İtalyan filminde rol almıştı. Bu arada Fransa'da sıradan sayılabilecek sayısız filmde de çekinmeden oynadı. Bu popüler filmler arasında sıradan komedilerden hafif erotik filmlere kadar çok çeşitli türden filmler bulunuyordu.
Bu popüler filmlerden en ünlüsü Fransa'da gerçekten yaşanmış ve o tarihlerde ülkeyi oldukça sarsmış gerçek bir olaya dayanan, Andre Cayatte'nin 1971'de yönettiği Ölesiye Sevmek (Mourir d'Aimer) adlı filmdi. Bu filmde Girardot erkek öğrencisiyle ilişkiye giren, olay ortaya çıkınca tutuklanan ve cezaevinde intihar eden bir lise öğretmenini canlandırıyordu. Türkiye'de de sansasyon yaratan bu film ünlü Fransız şarkıcı Charles Aznavour'a da ilham verdi ve şarkıcı filmle aynı adı taşıyan şarkısını o yıllarda besteledi ve seslendirdi.
Warcraft III: Reign of Chaos
Warcraft III ile orklar ve insanların savaşına yaşayan ölüler ve gece elfleri eklenmiştir. Warcraft hikâyesinde geçen yeni kahramanlar oyunda tek-kişilik moda eklenmiştir. Warcraft III: Reign of Chaos dünyada 4.5 milyon kopya satarak en çok satan oyunlar listesine girmiştir ve birçok kere yılın oyunu ödülünü almıştır.
Annie Girardot
Yaşam öyküsü
1980'lerde sinemadaki popülerliğini yitirdi. 2003 yılında Alzheimer hastalığına yakalandı. Gittikçe zayıflayan hafızasına rağmen 2007 yılına kadar mesleğini sürdürmeye çalıştı. 2010 yılında hafızasını tümüyle yitirdi. 28 Şubat 2011 tarihinde Paris'te tedavi gördüğü hastanede öldü.
Warcraft III: Reign of Chaos
Oyunla birlikte sunulan harita düzenleyici sayesinde yapılmış birçok farklı oyun modu vardır. Bu modlar (haritalar) Battle.NET aracılığıyla geniş bir kitleye ulaşmıştır. Bunlar arasında en popülerlerinden olan DotA, birçok tekil MOBA oyununun çıkış noktası olmuştur.
Berker Güven
Berker Güven (d. 7 Eylül 1994, İzmir), Türk oyuncudur.