cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aziz Georgij Kilisesi (Staro Nagoričane)
Daha önce muhtemelen 11. yüzyılda Bizans döneminde inşa edilen, sonraları II. Stefan Uroš Milutin yönetimindeki Sırp hâkimiyetinde restore edilen ve renkli fresklerle süslenen kilisenin inşa tarihi 1312-1313 olarak kabul edilmektedir. Sahip olduğu beş kubbesi ile Paleologos dönemi dinî mimarisinin bir temsilcisi olan kilisenin fresk düzenlemeleri yine bu dönemin meşhur ressamları Michael Astrapas ve Eutychios tarafından tamamlanmıştır. Kilisenin resim programında İsa'nın yaşamı ve mucizeleri, Yorgi'nin hayatı ve çektiği işkenceler, Meryem'in ölümü gibi sahnelerin yanı sıra apokrif kabul edilen birçok metnin kaynaklık ettiği konuların öyküsel biçimde tasvir edildiği freskler bulunmaktadır. Tüm bu özellikleri ile kilise hem mimari açıdan hem de freskleri açısından Paleologos Rönesansı içinde değerlendirilir.
Bani
Batı girişinin üzerinde bulunan bir yazıt kiliseyi II. Stefan Uroš Milutin'e atfeder. Bu bilgi aynı şekilde başpiskopos ve hükümdarın en önemli inşa faaliyetlerini listeleyen biyograf II. Danilo tarafından da onaylanır. Kilise banisinin freski kuzey duvarında, kilisenin koruyucu azizi Yorgi ile birlikte tasvir edilir. Burada kullanılan ikonografi sembolik bir biçimde karşılıklı hediyelerin verilmesi şeklindedir. Kral Milutin Yorgi'ye kilisenin bir modelini uzatırken, Yorgi de Milutin'e yazıtta aktarılan askerî başarılarını takdir edercesine bir kılıç uzatmaktadır. Yazıtta aktarılan bilgiler esas olarak Milutin'in Türklere karşı kazandığı zaferle yakından ilgilidir. Böylece kilisenin inşa tarihi 1312-1313 yılı olarak kabul edilebilir.
Mimari
Yunan haçı planlı ve narteksli bir kilise olan Aziz Georgij Kilisesi'nin beması taştan yapılmış bir ikonostasis ile naostan ayrılır. Bemaya kuzeyde prothesis, güneyde ise diakonikon eşlik eder. Tonozların uygulanışı sayesinde kilisenin iç alanında bir haç formu ortaya çıkar, ancak bu formdaki haçın kuzey ve güney kolları orantısız bir biçimde kısa kalmıştır. Naos'un üzerinde pandantifler ile birlikte kubbeye geçişi sağlayan sekizgen bir kasnak bulunur. Keza kilisenin dört köşesi dört adet küçük kubbeye daha sahiptir. Ancak bu kubbeler kullanım amacından ziyade, dekoratif kaygılarla yapıya eklenmiş ögelerdir. Batı yönünde bulunan narteksten günümüzde sadece yapı kalıntıları kalmıştır. Kilise muhtemelen eski bir manastıra aitti ve narteks yer sıkıntısından dolayı kiliseye eklenmişti. Bugün yalnızca kalıntıları görülebilen bu narteks dışında kilise içinde bir başka narteks daha bulunur. Bu narteks gerek daha alçak kemerler ile bağlanan iki sütunu gerekse barındırdığı farklı konulu freskleri ile naostan ayrılır.
Kilisenin mimari özelliklerinden birisi yaklaşık 5 metre yüksekliğinden itibaren kendini gösteren cephe süslemesidir. Burada yapının alt kısımlarında büyük kumtaşları kullanıldığı dikkat çekerken, üst kısımlara doğru harç ile bağlanan tuğla ve taşların zaman zaman yerlerini değiştirerek bir sıra halinde birbirlerini izledikleri görülür. Yapının elementlerinden biri olan tuğla aynı zamanda niş ve pencereleri vurgulamak için de kullanılmıştır. Gerek pencereler gerekse nişler tuğla işi ile çevrelenir. Bunların dışında pencereler arasında var olan bir farklılığa da dikkat çekmek gerekir. Yapının üst kısmında bulunan pencereler bir kemerin altında bulunurken, alt kısımdaki pencereler lento ile düzenlenmiştir. Tüm bunların dışında apsis de dışa doğru yarım daire biçiminde olmasına rağmen, yukarıya doğru çıktıkça beş kör pencereli bir beşgen biçimini alır. Kilisenin iki ayrı aşamadan geçtiği burada daha net bir biçimde anlaşılır. Daha önce var olan bu kilise Milutin tarafından yenilerek kullanılmıştır. Yapının eski aşamasına ait olan ögeler 11. yüzyıla tarihlenir ve efsaneye göre Kayser IV. Romanos Diogenes'in hükümdarlık yıllarına denk gelmektedirler (1068–1071). 11. yüzyıla ait olan bu yapının tam olarak nasıl bir yapı olduğunu değerlendirmek oldukça zor olsa da, bu yapının üç nefli bir yapı olduğu düşünülür. Ancak 10 ve 12. yüzyıllar arası merkezi kubbeli ve merkezi alanlı kiliseler de oldukça yaygındı. Kilisenin güneybatı köşesinde bir merdivenin kalıntıları göze çarpmaktadır. Bu merdiven kalıntılarının muhtemel olarak bir minber yahut vaaz kürsüsüne çıkıyor olabileceği düşünülmektedir. Ancak Milutin zamanında bu bölüm tuğlalarla örülmüş ve fresklerle boyanmış olduğu için kesin bir yorumda bulunmak zordur. Bunun dışında gerek güney gerekse kuzey yönlerinde pilaster izleri görebilmek mümkündür. Pilasterlerin izleri yaklaşık 4,10 metre hizasında aniden kesilmektedir. Güney yönündeki üçüncü pilaster kalıntısının yaklaşık 3,90 metre uzaklığında bir sütun kalıntısı bulunduğundan dolayı kilisenin hem kuzey hem de güney yönünde bir portikusu olduğu, ancak bu yapının günümüze ulaşmadığına inanılmaktadır. Bu yapının Milutin döneminde de kullanımda olduğu, kilisenin içindeki ktetor freskinden anlaşılabilir. Burada Milutin kilisenin ufak bir modelini, Yorgi'ye verirken tasvir edilmiştir ki resmedilen kilise modelinde yukarıda sözü geçen portikusu da görebilmek mümkündür.
Yapıda merkezi kubbenin ayakları doğuda serbest payeler üzerine otururken, batıda kubbeyi batı haç kolu duvarlarına eklenen kuzey-güney doğrultusundaki dikdörtgen payeler taşımaktadır. Yapı doğuda içten ve dıştan yarım daire formu gösteren tek apsisi, kuzey-güney aksındaki simetrik portalleri ve cephelere yerleştirilen pencere açıklıkları ile sağlanan aydınlık mekân anlayışı bağlamında özgün bir karakter gösterirken, üst örtüdeki biri merkezde dördü dikdörtgen planın köşelerine yerleştirilmiş beş kubbesi, çapraz ve beşik tonoz çeşitlerinin bir arada kullanımı ile Bogorodica Ljeviska ile benzerlik gösterir.
Freskler
Kilisenin iç narteksinin batı duvarının güney kısmında bir yazıt daha bulunmaktadır. Bu yazıt 1317-1318 tarihini fresklerin tamamlandığı tarih olarak bildirmektedir. Bu tarih piskopos Nagoričaneli Benjamin'in görevde olduğu tarihe denk gelmektedir. Fresklerin yapılma işlemleri kilisenin büyüklüğü göz önüne alınırsa bir yıl daha önce başlamış olabilir. Resimleri yapan sanatçılar Paleologos döneminin meşhur ressamları Michael Astrapas ve Eutychios'tur. Aziz Georgij Kilisesi iki sanatçı için de sanatsal yaratımlarının doruk noktası olarak değerlendirilir. Michael Astrapas kilisede iki adet ithaf metni de bırakmıştır. Bunlardan birisi Naos'un kuzey duvarında bulunan bir savaşçı azizin kalkanında, bir diğeri ise güneybatı yönünde bulunan sütunun üzerine resmedilen azizin kıyafeti üzerine atılmış imzalardan ibarettir. Freskler birbiri üzerinde yatay olarak yer alan yaklaşık 7 adet birbirinden farklı konuları işleyen seriler halinde düzenlenmiştir ve tonozlara kadar (yaklaşık 9 metre) devam etmektedirler. Ancak 7'li düzenleme sadece Naos ve Bema'nın belli bir kesimi için geçerlidir. En altta bulunan seride geometrik figürler kullanılmıştır. İkinci seride ise şehit, asker, keşiş, havari ve hatta yerel çilecilerden oluşan figürler yer alır. İç nartekste tasvir edilen bazı isimler; Pachomios ve Kudüslü Yuhanna ya da Şamlı Yuhanna olarak sayılabilir. Bu serinin üzerinde yer alan 3. seride ise kiliseye adını veren Aziz Yorgi'nin hayatında kesitler yer alır. Bu tasvirlerde dikkati çeken nokta Yorgi'nin ölümü öncesi çekmek zorunda kaldığı işkenceler üzerinedir. Ancak onun hayatıyla alakalı belki de en meşhur sahnelerden biri olan Ejderha'nın yakalanması ve Prensesin kurtarılması sahnesi de kilisede kendine yer bulmuştur. Dördüncü seride İsa'nın çektiği eziyet ve çileleri anlatan İsa'nın Tutkusu sahneleri yer alır. Bu sahnelerin üzerinde yine onun dirilişi ve bazı mucizelerini gösteren beşinci ve altıncı seri takip eder. Son seri ise ortodoks kilisesinin 12 bayramına (Örneğin Vaftiz, Kudüse giriş, İsa'nın doğumu vs.) ayrılmıştır. Apsis'te Naos'un aksine 6 seri bulunur. İlk seri yine geometrik süslemeler barındırır. İkinci seri kilise babaları, üçüncü seri piskopos büstleri, dördüncü seri efkaristiya ayini, beşinci seri yine piskopos büstleri barındırır. Altıncı seri ise oldukça büyük resmedilmiş tahtta oturan, Cebrail ve Mikâil tarafından çevrelenmiş, kucağında İsa'yı taşıyan Meryem figürü ile doldurulur. Prothesis'in duvarları birçok apokrif sahne ile doludur. Bu sahneler çoğunlukla Meryem'in hayatıyla ilgilidirler. Diakonikon'da ise ilginç bir biçimde Nikolaus'un apokrif anlatılarının fresk olarak tasvir edildiği görülür. Kilisenin iç narteksini Menologion adı verilen, azizlerin ve kilisevi bayram tarihlerinin resmedildiği bir çeşit resimli takvim süsler. Batı'da bulunan kapının üzerinde ise yine büyükçe resmedilmiş bir Meryem'in ölümü sahnesi yer alır.
Fresklerin stili 13. yüzyılda varlığından söz edilebilecek Paleologos Rönesansı'dır. Burada antik biçimlerin ikonografik yeniliklerle canlanması ve yeniden ele alınması söz konusudur. Paleologos Rönesansı'nın en önemli özelliklerinden birisi renk kullanımının artışıdır. Kırmızı gibi sıcak renkler daha sık kullanılmaya başlanırken, beyaz renk özellikle kıyafetlerin boyutluluğunu aktarması açından özenle kullanılır. Paleologos Rönesansı'nın bir diğer özelliği öyküsel içeriklerin daha yaygın olarak kullanılmasıdır. Bunun sonucu olarak, Aziz Georgij Kilisesinde olduğu gibi çeşitli serilerden oluşan anlatımlarla karşılaşmak mümkündür ve bu anlatımlar artık sadece İsa'nın yaşamı ile sınırlı değildir. Öyküsel elementlerin artması yer problemini de beraberinde getirdiği için figürler genel olarak daha küçük resmedilmeye başlanmıştır. Bu durum ve buna ek olarak kiliselerin iyi aydınlatılmamış olması nedeniyle tasvirler güçlü renklerle boyanmış ve tasvirlere ifade zenginliği kazandırmıştır. Bu stilde yapılan diğer freskler özellikle Milutin tarafından inşa ettirilen kiliselerde görülebilir.
Yapının durumu
Duvarların üst kısmında, özellikle kubbede fresklerin kaybolmaya başladıkları gözlenebilmektedir. Bilhassa kubbenin kuzeybatı yönünde bulunan freskler geriye getirilemez bir biçimde kaybolmuş durumdadır. 2011 yılının sonbaharında ana kubbede yapılan nem ölçümü, nem değerinin fresklere ciddi bir biçimde zarar verdiğini ortaya koymuştur. Avrupa Birliği tarafından desteklenen ancak bu zamana kadar yalnızca kağıt üzerinde kalan yapıyı koruma projesi, 2013 yılının yazında kararlaştırılmıştır. 2016 yılının Nisan ayında Göttingen Üniversitesi öğrencileri tarafından hazırlanan "Macedonian Frescos 360 (Masco)" adlı bir proje kaybolmaya yüz tutmuş olan bu freskleri geri getirme, kayıt altına alma ve restore ettirme adına kiliseyi 360 derece panoramalar ile kayıt altına almaktadır. Bu sayede kilise ile ilgilenenler sanal olarak kiliseyi ziyaret edebilecek, fresklerin durumunu kontrol edebileceklerdir. Projenin hedeflediği bir diğer amaç yapılan panoramalar vesilesiyle kilisenin restorasyonunu sağlamaktır.
Cyphanthidium
Cyphanthidium Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
Sırp Cumhuriyeti bayrağı
Sırp Cumhuriyeti bayrağı, Bosna-Hersek'e bağlı özerk bir bölge olan Sırp Cumhuriyeti'nin resmî bayrağıdır. Panslavizm renkleri olan kırmızı, mavi ve beyazın kullanıldığı eşit genişlikli üç yatay şeritten oluşan bayrak, 24 Kasım 1992'de kabul edildi. İlk kez 1835'te kullanılan ve günümüzde de kullanımda olan Sırbistan bayrağı ile ortasında arma bulunmaması dışında birebir aynıdır. Bazen üzerine arma, haç veya benzer semboller eklenerek de kullanılmaktadır.
Tarihçe
24 Ekim 1991'de Bosnalı Sırpların oluşturduğu Ulusal Meclis, 9 Ocak 1992'de aldığı bir kararla Sırp Cumhuriyeti'ni kurdu ve kurulan bu devletin Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nin bir parçası olduğunu ilan etti. Aynı yılın 24 Kasım'ında da Panslavizm renkleri olan kırmızı, mavi ve beyaz eşit genişlikli üç yatay şeritten oluşan bayrağı resmî bayrak olarak kabul etti. Bu bayrak Dayton Anlaşması'nın imzalanması ve Sırp Cumhuriyeti'nin Bosna-Hersek'in özerk bir bölgesi olarak tanınması ile birlikte resmî olarak kullanılmaya başladı.
Bosna-Hersek Anayasa Mahkemesi, Mart 2006'da verdiği bir kararda bayrağın Sırbistan bayrağına benzemesinin Bosna-Hersek Anayasası'nı ihlal etmediği ve bayraktaki Panslavizm renklerinin ülkede anayasal olarak tanınan halkların Slav kökenli olması nedeniyle tartışma yaratmayacağı sonucuna vardı. Kararda ayrıca Sırp Cumhuriyeti bayrağı ile Sırbistan bayrağının aynı olmadığı, Sırbistan bayrağında fazladan bir arma bulunduğu, kırmızı ve beyaz renklerin Hırvat ve Sırp halklarının sembolü olduğu, kırmızının ayrıca geçmişte Bosna-Hersek Sosyalist Cumhuriyeti bayrağında yer aldığı vurgulandı.
Tasarım
Sırp Cumhuriyeti bayrağı kırmızı, mavi ve beyaz renkli, eşit genişlikli üç yatay şeritten oluşur. Dikdörtgen şeklindeki bayrağın boyutları 1:2 oranındadır. Üzerine bazen arma, haç veya benzer semboller eklenerek de kullanılmaktadır.
Little London, Buckinghamshire
Little London, İngiltere'nin Buckinghamshire kontluğunda bulunan bir sivil pariş'tir.
Yerel yönetim
Little London, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Buckinghamshire üniter otoritesine aittir.
Şale Kasrı
Şale Kasrı Yıldız Sarayı'nın en görkemli yapılarından biridir. Kayıtlarda Merasim Köşkü olarak da geçer. Yapı dört aşamada gerçekleştirilmiştir. Yemek salonunun tasarımı ve bezemesi Sarkis Balyan'a aittir.
Aconitum racemulosum
Aconitum racemulosum Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Ubuntu Budgie
Ubuntu Budgie Remix (ya da kısaca Ubuntu Budgie) Ubuntu tabanlı işletim sistemi. Sıfırdan, Solus işletim sistemi için yazılan Budgie masaüstü ortamı kurulu gelen Ubuntu Budgie, GNOME ile entegre olarak kullanılabilmektedir.
8 Kasım 2016 tarihinde Ubuntu'dan yapılan açıklamada, Ubuntu Budgie'nin Ubuntu resmi türevleri arasında yer alacağı ve 17.04 sürümünden itibaren Ubuntu tarafından destekleneceği ilan edilmiştir.
20.04 sürümü, masaüstü görünüm seçenekleri ve tema ekleme/seçme gibi yenilikler sunmaktadır.
Aydınlar, Bartın
Aydınlar, Bartın ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Bartın il merkezine 36 km uzaklıktadır.
Dianthidium
Dianthidium Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
Michel Leblond
Michel Leblond (d. 10 Mayıs 1932 - ö. 17 Aralık 2009), orta saha pozisyonunda görev yapmış Fransız eski millî futbolcu ve teknik direktör.
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1949 yılında Reims kulübünde başladı. Daha sonra Strasbourg kulübünde oynadı.
Aconitum qinghaiense
Aconitum qinghaiense Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Murat Reis Camii
Murat Reis Camii, İstanbul'un Üsküdar ilçesinin Murat Reis Mahallesi'nde yer alan, Osmanlı Dönemi'nden kalma tarihi bir camidir. Dönemin deniz komutanlarından olan Koca Murat Reis tarafından yaptırılmıştır. Yapımına 1608 yılında başlanan cami, 1 yıllık inşaat sürecinden sonra 1609 yılında ibadete açılmıştır. Cami mimari olarak Osmanlı esintilerini yansıtmaktadır.
Zamanla harap olan cami, 1973 yılında yeniden yapılmıştır.
Özgün planda bir cami olarak inşa edilmiştir. Caminin bulunduğu bölge Murat Reis Mahallesi olarak anılmaktadır. Caminin banisi Koca Murat Reis, Rodos'taki türbesinde medfundur.
Svit
Svit Slovakya'nın Prešov Bölgesinde bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 31 Aralık 2010 tarihi itibarıyla 7,608'dir.
Hwang Te-song
(d. 20 Aralık 1989) bir Güney Koreli futbol oyuncusudur.
Duckeanthidium
Duckeanthidium Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
Babaköy, Ayancık
Babaköy, Sinop ilinin Ayancık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 85 km, Ayancık ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır.
Kıralan, Çivril
Kıralan, Denizli'nin Çivril ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Daha önceleri Çal ilçesine bağlı bir köy olan Kıralan, 3 Mart 1947'de Çivril'e bağlandı. Kıralan, 30 Mart 1956'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle oldu.
Gray gagalı balinası
Gray gagalı balinası veya Gray iki dişli balinası (Mesoplodon grayi), gagalı balinagiller (Ziphiidae) familyasından iki dişli balina (Mesoplodon) cinsine ait bir balina türü. Bu cinse ait diğer türlerden üst çenesinde de dişleri olması ve daha uzun burunu ile farklıdır.
Yayılım
Gray gagalı balinası güney yarıkürenin denizlerinde yaşar. Karaya vuran leşleri Yeni Zelanda, Avustralya, Güney Afrika, Şili ve Arjantin'de bulunmuştur. Hint Okyanusu'nun güneyinde canlı bireyler gözlenebilir. Bir kez Hollanda'nın kıyısına vuran bir bireyden dolayı ara sıra kuzeye de göç ettikleri tahmin edilir.
Oving, Buckinghamshire
Oving, İngiltere'nin Buckinghamshire kontluğunda bulunan bir sivil pariş'tir.
Wakkanai
Wakkanai ( Wakkanai-shi), Japonya'nın Hokkaidō prefektörlüğüne bağlı Sōya alt prefektörlüğünün merkezi olan şehirdir. Yüzölçümü 760.80 km² olan şehrin nüfusu Ekim 2013 itibarı ile 37,011'dir. Wakkanai Japonya'nın en kuzeyindeki şehir olup Rusya'ya bağlı olan Sahalin Adası şehirden görülebilmektedir.
Oving, Buckinghamshire
Yerel yönetim
Oving, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Buckinghamshire üniter otoritesine aittir.
Gray gagalı balinası
Özellikleri
Uzun bir, beyaz renkte burunları, iki adet üçgen şeklinde azman dişi ve çene üstünde 34 - 44 dişi olur. Vücutları koyu gri renk, alt kısmı daha açık renk olur. Dişilerin boyu 5,6 metreye, erkeklerin ise 4,7 metreye varır.
Diğer iki dişli balinalardan farklı olarak gray gagalı balinası büyük gruplar içinde yaşar. 19'uncu yüzyılda 28 bireyden oluşan bir grup karaya vurmuştur. Diğer gagalı balinagiller gibi onlar da çok derinliklerde avladıkları kafadan bacaklılar ile beslenir.
Diğer gagalı balinalardan daha sık görüldüğü ve daha sık karaya vurduğu için sayıları diğerlerinden daha sağlam olduğu tahmin edilir.
Bhutan tarihi
Bhutan tarihi, Bhutan coğrafyasında geçen olaylardır. Bhutan, Tibet kökenli bir devlettir. Bhutan tarihi boyunca Budizm etkili olmuştur.
Erken Tarihi
Bhuntan’daki insan varlığı bilimsel olarak 11.000 yıl öncesine kadar gitmektedir. Bhutan’nın eski halkı genel anlamda Şamanisti. Hindu kabileler, dağlık Bhutan’a gelerek yerleşim birimleri kurmaya başlamıştır. 7. Yüzyıl civarında ülkeye Budizm ülkeye girdi. Aynı yüzyılda Kral Srongtsen Gampo tarafından ülkedeki ilk Budist tapınakları açıldı. Bhutanlılar 809 yılında Hindulara karşı bağımsızlık ayaklanması başlattılar. Bhutan’da 9, yüzyıldan itibaren Bhutan merkezli krallıklar kuruldu. 11. Yüzyılda Bhutan, Tibet ve Moğol halkları tarafından işgal edildi. Ülke Yuan vassalı olan Tibet’in kontrolünde kaldı. Phagmopdura hanedanlığı tarafından da kontrol edildi. Ringpunpa devleti tarafından da kontrol edildi.
Teokratik Hükümet
17. Yüzyılda Bhutan kuruldu. Bhutan defalarca Tibet tarafından işgal edilmeye çalışılsa da başarısız oldular. 1772 yılında Bhutan ile anlaşan İngiltere, bölgeye askeri garnizon inşa etti. Bhutan Birleşik Krallık mandasına girdi.1838 Yılında İngiltere tarafından Bhutan toprakları satın alınmak istenmiş ve bu teklif Bhutan tarafından reddedilmiştir. Duar savaşı sonucunda Bhutan’nın bir kısmı Birleşik Krallık toprağı oldu.
Modern Dönem
1947 yılında Britanya’nın, Hindistan’ı terk etmesi ile birlikte Bhutan tam bağımsızlık kazandı. Daha sonraları Hindistan ile yakınlaşmaya başlayan Bhutan Çin’in toprak talebi ile iyice yakınlaştı. Hindistan tarafından Birleşik Krallık tarafından işgal edilen topraklar yeniden Bhutan’a geri verildi. Çin’in Tibet’i işgal ile birlikte Tibet’ten göçmenler Bhutan’a göçmeye başladı. Çin’in, Tibet’i işgalinin ardından Bhutan’dan toprak talep etmeye başladı. 1966 yılında başkent değiştirildi. Bhutan 1971 yılında BM’ye üye oldu. 2008’de ülke Anayasa değişikliğine gitti.
Ippei Kokuryo
Ippei Kokuryo (d. 31 Temmuz 1993), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2012 yılında Kyoto Sanga FC kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Sagawa Printing, MIO Biwako Shiga kulüplerinde oynadı.
Larry Cohen
Lawrence G. Cohen (15 Temmuz 1941 - 23 Mart 2019), Amerikalı film yapımcısı, yönetmeni ve senaristtir.
Yaşamı ve kariyeri
Kariyeri boyunca daha çok B-filmler denilen korku, bilimkurgunun iç içe olduğu yapımlara imza atmıştır. Cohen'in imza attığı filmler arasında yapımcı-yönetmen olarak; Hell Up in Harlem (1973), It's Alive (1974) ve The Stuff (1985) ile senaryolarını yazdığı; Phone Booth (2002), Cellular (2004) ve Captivity (2007) vb. sayılabilir. Cohen 15 Temmuz 1941'de Washington Heights, Manhattan, New York'ta doğmuş ve Manhattan'da yetişmiştir.
Ölümü
Amerikalı film yapımcısı, yönetmeni ve senarist Lary Cohen 23 Mart 2019'da Los Angeles, Kaliforniya'da 77 yaşında ölmüştür.
Aconitum qianxiense
Aconitum qianxiense, Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Eoanthidium
Eoanthidium Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
Kestel Gölü
Kestel Gölü, Akdeniz Bölgesi'nin batı bölümünde, Burdur ili, Bucak ilçesi sınırlarında bulunan karstik göldür. Adını kıyısında bulunan Kestel köyünden alır.
Sığ olan göl tarımsal amaçlı kurutulmuştur. Yüzölçümü 25 km2, yükseltisi 779 m, en derin yeri 4 m, suları tatlıdır.
Antalya'nın kuzeybatısındaki (40 km) Kestel Gölü'nün suları, yer altına sızar, Antalya'nın 30 km kuzeyinden Kırkgöz denilen mevkide dağın dibinden yüzeye çıkar. Bataklıklar oluşturduktan sonra 2 km GD'da yeniden yer altına batar. Bu sular Antalya'nın kuzeydoğusunda 10 km uzaklıkta Varsak köyünde yeniden yüzeye çıkar. Kapalı çukurda akar daha sonra yeniden yer altına iner. 3 km yer altından aktıktan sonra güçlü kaynaklar ile Dedenbaşı şelalelerinden yeryüzüne çıkar. 15 km aktıktan sonra şelele oluşturarak 20–25 m'den Akdeniz'e dökülür.
Abbas Ağa Camii
Abbas Ağa Camii İstanbul'un Beşiktaş ilçesi'ndeki Abbasağa Mahallesi’nde yer alan bir Osmanlı camisidir. Mahalleye adını vermiştir.
Darüssaade Ağası (Kızlar Ağası) Abbas Ağa tarafından 1655'te inşa edilmiş, padişah II. Mahmut zamanında tamir edilmiştir. Duvarları kâgir ve çatısı ahşap olan camide Hünkar mahfili vardır. Ayrıca caminin yanında 1637 tarihli çeşme bulunur.
Aconitum pulchellum
Aconitum pulchellum Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Gueule d'ange (film, 2018)
Gueule d'ange, yönetmenliğini Vanessa Filho'nun gerçekleştirdiği 2018 çıkışlı Fransız drama filmidir. Filho'nun ilk yönetmenlik denemesi olan filmin senaryosunu da kendisi yazmıştır. Filmin başrollerinde Marion Cotillard, Ayline Aksoy-Etaix, Alban Lenoir, Amélie Daure ve Stéphane Rideau yer almaktadır.
Film, ilk gösterimini Mayıs 2018'de 2018 Cannes Film Festivali'nde gerçekleştirdi.
Yapım
Eylül 2017'de Marion Cotillard, Ayline Aksoy-Etaix, Alban Lenoir, Amélie Daure'in filmin oyuncu kadrosuna katıldıkları açıklandı ve filmin yönetmenliği ve senaryosundan Vanessa Filho'nun sorumlu olacağı belirtildi. Carole Lambert ve Marc Missonnier'in yapımcılığını üstlendiği film, sırasıyla Windy Productions ve Moana Films stüdyolarında üretildi.
Çekimler
Filmin çekimlerine Ekim 2017'de başlandı.
Yayınlanma
Film, 2018 Cannes Film Festivali'nin Belirli Bir Bakış bölümünde yarışmak üzere seçildi. Filmin, Mars Dağıtım tarafından 23 Mayıs 2018'de yayınlanması planlanmıştı.
Napola (film)
Napola ya da tam adıyla Napola – Elite für den Führer, II. Dünya Savaşı'nda Naziler'in Napola adıyla kurdukları geleceğin bürokratlarını yetiştirdikleri okullardan birindeki gencin yaşamını konu alan 2004 yapımı Alman dram filmi. Max Riemelt ve Tom Schilling'in başrollerini paylaştığı filmin yönetmenliğini Dennis Gansel üstlenmiştir. Almanya'da 13 Ocak 2005'te vizyona giren film, Türkiye'de vizyona girmemiştir.
Konusu
1942 yılında, Nazi Almanyası döneminde ülke için bürokrat yetiştirmek için kurulan "National Political Academy" (NaPolA)'deki 16-17 yaşlarından itibaren eğitilmeye başlanan Alman gençlerinin, Hitler'in gelecekteki elitlerinin, eğitilme ve yetiştirilme süreçlerini arka planda işleyen film, akademiye yeni alınan bir Alman gencinin okulda yaşadığı olayları anlatır.
Bahçeli, Ayancık
Bahçeli, Sinop ilinin Ayancık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Oluza, 1907 yılı kayıtlarında ise Holuza olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 49 km, Ayancık ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Epanthidium
Epanthidium Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
Balat, Bartın
Balat, Bartın ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 2000'li yıllarda Arıt beldesine bağlı bir mahalleye dönüştü. Arıt'ın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine, Balat tekrar köye dönüştü.
Coğrafya
Köy, Bartın il merkezine 32 km uzaklıktadır.
Keisuke Kumazawa
Keisuke Kumazawa (d. 29 Haziran 1989), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2012 yılında Gainare Tottori kulübünde başladı.
Euaspis
Euaspis Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
Sinan Paşa Camii (Beşiktaş)
Sinan Paşa Camisi İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde yer alan Mimar Sinan tarafından inşa edilmiş bir Osmanlı camisidir. İlçenin merkezinde yer alan Sinanpaşa mahallesine adını vermiştir. Cami Beşiktaş İskelesi karşısında yer alır. 1550-1553 yılları arasında Osmanlı Donanması'nın Kaptan-ı Deryası olan Sinan Paşa tarafından yaptırılmıştır. Sinan Paşa 1553 yılında öldüğünde cami inşa halinde bulunmaktaydı. O yüzden Sinan Paşa Üsküdar'daki Mihrimah Sultan Camisi'ne gömüldü. Cami ise 1555 yılında tamamlandı.
Mimar Sinan'ın eseri olan bu cami dikdörtgen bir plan üzerine oturtulmuştur. Merkezi kubbe kemerlerle altı köşeli bir şekilde sütunlara dayandırılmış olup iki yanda ikişer kubbe bulunur. Kurulduğundan bu yana çeşitli tarihlerde onarım görmüştür. Mabedin son cemaat yerini medrese çevreler. Tek minareli olan caminin Hünkar mahfili yıkılmıştır. Caminin şadırvanının üstü havuzdaki suyun kirlenmemesi için mermer eteklikle kapatılmıştır.
Ömer Davud
Ömer Davud (9 Nisan 1983 - 9 Mayıs 2018), defans pozisyonunda görev yapmış Libyalı eki millî futbolcudur. Libya Premier Lig takımı Ahly Tripoli ve Cezayir Ligi takımlarından JS Kabylie'de forma giymiştir.
9 Mayıs 2018'de, Şahat, Libya yakınlarındaki meydana gelen bir trafik kazasında 35 yaşında ölmüştür.
Evrensel
Evrensel, evrensel olan ya da dünya çapında olan şey. Aynı zamanda birbirinden ayrı özellikler taşıyan şeylerin paylaştığı ortak özelliği dile getiren felsefi kavram.
Örneğin: tekerlek, yemek tabağı ve halka birbirinden ayrı özellikteki nesnelerdir. Bu nesnelerde ortak olan dairesellik özeliğinin evrensel olduğu söylenebilir. Dairesel olan nesneler, evrensel olanın, daha doğru bir deyişle belirli bir evrenselin birer örneğidirler. Dikkat edilirse buradaki açıklama düzlemi dünya ölçekli olup tüm evreni kapsamak durumunda olmadığından evrensel sözcüğünün simgesel olduğunun ayırt edilmesi onun yanlış kullanımının önlenmesi bakımından önemlidir.
Neil Dougall
Neil Dougall (d. 7 Kasım 1921 - ö. 1 Aralık 2009), forvet pozisyonunda görev yapmış İskoç millî futbolcu ve teknik direktördür.
Profesyonel kariyerine 1940 yılında Burnley kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Birmingham City ve Plymouth Argyle kulüplerinde oynadı.
Ağadeve, Kars
Ağadeve, Kars ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün 1889 yılı kayıtlarındaki ismi de Ağadeve olarak geçmektedir. 1918 yılı kayıtlarında ise Ağatsor olup, Ermenicede “tuzludere" ya da "gözedere" anlamına gelmektedir.
Coğrafya
Köy, Kars il merkezine 43 km uzaklıktadır.
Saguntum
Tarih
Saguntum (ya da Sagunto), MÖ 5. yüzyılda, Keltiberyanlar (İberya Keltleri) ovayı gözetlemek üzere tepede surlarla çevrili bir yerleşim yeri kurdular. Sıkıştırılmış dev kalker taşları şimdiki Santa Marta Kilisesi' nin o dönemde yakınlarında bulunan Diana Tapınağı' nın kalıntılarından elde edildi. Kent Yunan ve Fenike kıyı kolonileri ile ticaret halinde ve onların etkisi altında, kendi metal paralarını basmaktaydılar. Bu dönem boyunca kent Arse adıyla bilindi. MÖ 219’ da kıyı şeridi Kartaca karşıtı yerel Yunan ve Roma kolonileri ile genişlemiş ve ticari bakımdan gelişmiş bir kasabaydı. Hannibal, İkinci Pön Savaşının ilk saldırısını Saguntum Kuşatması ile başlattı. Sekiz ay süren çetin bir direnişten sonra, Romalı tarihçi Titus Livius (Livy)’ un açıklamasına göre MÖ 219’ da Hannibal’ ın ordusu tarafından ele geçirildi.
Hispania, İberya’ da görev yapan Quintus Sertorius’ in açıkladığına göre durulmamış ve Romalılaşmamıştı. Saguntum, Roma egemenliğine girdiğinde, Roma Saguntum’ u olarak O’ nun korumasında yeniden inşa edildi ve belediye yapılarak  darphanesinde metal para bastı. Roma imparatorluğu boyunca bu refah yazıtlarda ve kalıntılarda (bilhassa Napolyon’ un mareşali, Roma Herkül Kulesini de yıktıran Louis Gabriel Suchet’ in yıktırdığı bir tiyatro kalıntısında) onaylandığı gibi çoğunlukla sürdü. Aryan Vizigot kralları ile Saguntum, Saguntumlu Sacerdos adıyla bilinen Katolik peder Koruyucu Aziz’ i kabul etti. Bu vaiz MS 560’ ta doğal nedenlerle huzur içinde öldü.
8. yüzyılın başlarında, Müslüman Arapların gelişiyle kent Kurtuba Halifeliği’ ne bağlandı ve bu dönemde kent hamamlar, saraylar, camiler ve kozmopolit nüfusun eğitim kurumlarıyla görkemli bir döneme ulaştı. Ardından kasaba, Latince  Muri Veteres (Antik Duvarlar) deyişinden türetilen bir sözcük olan  Morvedre (İspanyolca: Morviedro) adı ile bilindi. Bununla birlikte Valensiya gelişirken Saguntum geriledi.
1098’ de kent El Cid tarafından ele geçirildi ise de kısa bir süre sonra Araplar tarafından tekrar geri alındı. Kent Aragonlu James I tarafından 1238’ de ele geçirilinceye kadar 500 yıldan fazla Müslüman Arapların yönetiminde bulundu.
Çöpbey, Bartın
Çöpbey, Bartın ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Saguntum
Tarih
Peninsular Savaşı döneminde, 25 Ekim 1811’ de Saguntum Muharebesi’ nde kale etrafındaki Fransız kuşatmasını kırmak isteyen bir İspanyol atağı başarısız oldu. Savaş süresinde Saguntum ağır tahribatlar yaşadı. Ancak birçok Valensiya Gotik yapısı ayakta kaldı. 19. yüzyılın sonunda çelik-yapım endüstrisi gelişerek kale tepesinin aşağısındaki kıyı düzlüğüne kadar büyüyen çağdaş bir kent olarak gelişti.
Çöpbey, Bartın
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Saguntum
Görülecek yerler
Ünlü besteci, Concierto de Aranjuez’ in bestecisi Don Joaquín Rodrigo’ nun doğduğu yer Saguntum’ dur.
Aconitum pukeense
Aconitum pukeense Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Bakırlı, Ayancık
Bakırlı, Sinop ilinin Ayancık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1914 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 80 km, Ayancık ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Kahta Çayı
Kahta Çayı, Adıyaman ili sınırlarında, Güneydoğu Toroslardan (Malatya Dağları) kaynağını alan, Keban Baraj Gölünde Fırat Nehri'ne dökülen akarsu.Yıllık ortalama akım 32 m³/sn, maksimum akım 120 m³/sn ile Mart ayında, minimum akım 4,1 m³/sn ile Eylül ayında gerçekleşir.
Recep Çayı ve Gölgeli Çayı birleşerek Kahta Çayını oluşturmaktadır. Kahta Çayına daha sonra Cendere Çayı eklenir. Çay, Kahta Köprüsünden, Atatürk Barajı'na kadar örgülü drenaj ile akar. Yukarı havzalarında derin vadiler, bazen de  gömük menderesler oluşturur.
Kahta Çayı bazıları oldukça güçlü, pek çok karstik kaynak ile beslenir. Havşari kaynağı (642 litre/sn), Zerban kaynağı (300 litre/sn), Balıksırtı, Şelale, Mir ve Abdulharap kaynaklarının suları çaya karışır.
Kahta Çayı, havzasında arazinin gevşek malzemeden oluşması, bitki örtüsünün tahrip edilmesi ve iklim sebebiyle güçlü bir erozyon yapmaktadır. 1 km²'lik alandan 4.000 ton taşıma yapar. Yatağın kenarlarında 150–160 m yüksekliğe kadar akarsu terasları bulunur. Havzada Adıyaman'a bağlı; Merkez, Kahta, Çelikhan ve Sincik ilçelerinin 57 köyü, Pötürge'ye (Malatya) bağlı 11 köy bulunur.
Akarsu üzerinde, 7 MW kurulu güce sahip, yıllık ortalama 25,64 GWh elektrik üreten Kahta Hidroelektrik santrali bulunur. Kahta Çayı'nın Abdulharap Çayı kolunda sulama amaçlı Çat Barajı inşa edilmiştir. Son 20 yılda can kaybı yaşanan 6 sel, mal kaybına neden olan 29 sel yaşanmıştır. Havzada meydana gelen 253 çığdan, 10 tanesi can kaybına, 17'si mal kaybına sebep olmuştur.
Kahta Çayının kolu olan Cendere Çayı üzerinde tarihi Cendere Köprüsü bulunur. Köprü Komagene şehirleri tarafından Romalı yöneticiler onuruna yapılmıştır.
İnanna
İnanna ( Dinanna, ayrıca 𒀭𒊩𒌆𒀭𒈾 Dnin-an-na ); aşk, güzellik, seks, savaş, adalet ve siyasi güçle ilişkilendirilen antik Mezopotamya tanrıçasıdır. Sümerlerde kendisine "İnanna" adıyla ibadet edilirken daha sonraki dönemlerde Akad, Babil ve Asurlular tarafından İştar (Dištar) olarak tanımlanmış ve "Cennetin Kraliçesi" olarak anılmıştır. Ana tapınma merkezi Uruk'taki Eanna Tapınağı'dır ve buranın koruyucu tanrıçası kabul edilmiştir. Venüs gezegeniyle ilişkilendirilmiş ve aslan ile sekiz köşeli yıldız, en belirgin sembolü olmuştur. İştar'ın kocası, daha sonraki dönemlerde Tammuz olarak anılacak olan Tanrı Dumuzid iken yardımcısı (sukkal) ise sonraki dönemlerde erkek tanrılar İlabrat ve Papsukkal ile bir tutulacak olan Ninşubur'dur.
İnanna'ya Sümerlerde en erken Uruk Dönemi'nin (MÖ 4000-3100) başlarında tapınılırken Akad Kralı Sargon'un bölgeyi ele geçirmesinden önce bölgede kendisine tapınma pek yaygın değildi. Sargon sonrası dönemde ise Mezopotamya'da tapınaklarıyla Sümer panteonunda en çok saygı duyulan tanrılardan biri hâline gelmiştir. Çeşitli cinsel ayinlerle ilişkilendirilme ihtimali olan İnanna/İştar kültü, bölgedeki Sümerleri özümseyen ve başarılı olan Doğu Sami diline mensup kişiler (Akadlar, Asurlar] ve Babilliler) tarafından devam ettirilmiştir. Özellikle Asurlar tarafından sevilmiş hatta sıralamada millî tanrıları Aşur'un da önüne geçerek panteonlarındaki en parlak tanrı olmuştur. Tanah'ta İnanna/İştar'dan üstü kapalı bir şekilde bahsedilmiş ve Ugaritli Ashtart ile ilerleyen dönemlerde muhtemelen Yunan Tanrıçası Afrodit'in gelişimini etkileyecek olan Fenikeli Astarte'yi büyük ölçüde etkilemiştir. İnanna'ya tapınma, Hristiyanlığın doğuşuyla MS 1 ila 6. yüzyıl arasında yavaş yavaş ortadan kalkmıştır.
İnanna, diğer Sümer tanrılarına göre daha fazla mitlerde yer almaktadır. Ayrıca, yalnızca Nergal ile karşılaştırılabilecek kadar benzersiz bir şekilde yüksek sayıda sıfata ve alternatif isme sahip olmuştur. Mitlerinin çoğu, diğer tanrıların alanlarını ele geçirmesini içerir. Uygarlığın tüm olumlu ve olumsuz yönlerini temsil eden me'leri Bilgelik Tanrısı Enki'den çaldığına; Eanna tapınağını ise Gökyüzü Tanrısı An'dan aldığına inanılmıştır. Daha sonra Şamaş olarak anılacak olan ikiz kardeşi Utu ile İnanna, ilahi hükmün uygulayıcı olmuştur. Otoritesine meydan okuduğu için Ebih Dağı'nı yıkmış, uykudayken kendisine tecavüz eden Bahçıvan Şukaletuda'ya öfkeyle saldırmış, Dumuzid'i öldürdüğü için haydut kadın Bilulu'nun izini arayıp bularak ilahi adaletle Bilulu'yu öldürmüştür. Gılgamış Destanı'nın standart Akadca versiyonunda İştar, Gılgamış'tan eşi olmasını ister fakat reddedilince Enkidu'nun ölümüyle sonuçlanan Gök Boğası'nı serbest bırakır ve bu da Gılgamış'ın ölümsüzlüğü aramasıyla sonuçlanır.
İnanna/İştar'ın en ünlü miti, İnanna/İştar'ın antik Mezopotamya yeraltı dünyası Kur'a inişinin ve oradan geri dönüşünün hikâyesidir. Bu mite göre yeraltı dünyasının kraliçesi olan ablası Ereşkigal'in topraklarını fethetmeye çalışır, buna karşılık yeraltı dünyasının yedi yargıcı tarafından kibirden (hybris) suçlu sayılır ve vurularak öldürülür. Üç gün sonra, Ninşubur tüm tanrılara İnanna'yı geri getirmeleri için yalvarır ancak İnanna'yı kurtarmak için iki cinsiyetsiz varlık gönderen Enki dışında hepsi kendisini reddeder. İnanna'ya yeraltı dünyasının dışına kadar eşlik ederler ancak yeraltı dünyasının koruyucuları olan galla, İnanna yerine kocası Dumuzid'i yeraltı dünyasına sürükler. Sonuç olarak Dumuzid'in yılın yarısı için cennete dönmesine izin verilirken Dumuzid'in kız kardeşi Geştinanna, diğer yarısı için yeraltı dünyasında kalır ve bu da mevsim döngüsünü meydana getirir.
Etimolojisi
İnanna ve İştar başlangıçta ayrı, ilgisiz iki tanrıçayken Akadlı Sargon'un saltanatı sırasında birbirleriyle denk hâle getirilmiş ve iki farklı isim altında fiilen aynı tanrıça olarak kabul edilmiştir. İnanna'nın adı, "Cennetin Hanımı" anlamına gelen Sümercedeki nin-an-ak ifadesinden türemiş olabilir fakat "İnanna" çivi yazısı işareti, "cennet" (Sümerce: an; Çivi yazısı:  AN) ile "hanım" (Sümerce: nin; Çivi yazısı:  SAL. TUG2) işaretlerinin birleşiminden oluşmamaktadır. İnanna'nın adından kaynaklanan bu zorluklar; bazı erken Asurbilimcileri, İnanna'nın başlangıçta bir Proto-Fırat tanrıçası olabileceğini ve ancak daha sonra Sümer panteonuna kabul edildiğini öne sürmeye yöneltmiştir. Güney Irak'ta Sümerceden önce bir Proto-Fırat alt tabaka dilinin olduğu görüşü, modern Asurologlar tarafından geniş çapta kabul görmemektedir.
İştar adı; Akad, Asur ve Babil'de hem Sargon öncesi hem de Sargon sonrası dönemlerde kişisel isimlerde bir unsur olarak ortaya çıkar. Bu ad, Sami kökenlidir ve muhtemelen etimolojik olarak daha sonraki Ugarit ve Güney Arabistan yazıtlarında bahsedilen Batı Sami Tanrısı Attar'ın adıyla ilişkilidir. Sabah yıldızı, savaş sanatlarına başkanlık eden bir erkek tanrı; akşam yıldızı ise aşk sanatlarına başkanlık eden bir kadın tanrı olarak düşünülmüş olabilir. Akad, Asur ve Babiller döneminde erkek tanrının adı, sonuç olarak kadın muadilinin adının yerini almış fakat İnanna ile olan yaygın bağdaşma nedeniyle, tanrının adı eril formda olmasına rağmen dişi form ile kalmıştır.
Kökenleri ve gelişimi
İnanna, güç alanının diğer herhangi bir tanrınınkinden daha farklı ve çelişkili yönler içermesi gerçeğinden dolayı birçok eski Sümer bilim insanı için bir sorun teşkil etmiştir. Kökenleri ile ilgili iki büyük teori öne sürülmüştür: İlk açıklama, İnanna'nın tamamen farklı alanlara sahip, daha önce ilişkisiz birkaç Sümer tanrısı arasındaki bir senkretizm sonucu ortaya çıktığını ileri sürerken ikinci açıklama ise İnanna'nın Sümer panteonunun tam olarak yapılmasıyla panteona sonradan giren ve henüz diğer tanrılara verilmemiş tüm rolleri üstlenen bir Sami tanrısı olduğunu ileri sürer.
İnanna adına MÖ 2600 dolaylarında Kiş Kralı Aga adına bir boncuk ya da MÖ 2400 dolaylarında Kral Lugal-kisalsi'nin bir tableti gibi çeşitli yazıtlar bilinmektedir:
"Tüm ülkelerin kralı An için ve (...) kraliçesi İnanna için Kiş Kralı Lugal-kisalsi, avlunun duvarını inşa etti."
Akad döneminde (c.  MÖ 2334 – MÖ 2154) ise Akadlı Sargon'un fetihlerinden sonra İnanna ve İştar, o kadar kapsamlı bir şekilde birleştirildi ki fiilen aynı kişi olarak kabul edildi. Sargon'un kızı Akad şairi Enheduanna, İnanna'ya onu İştar ile özdeşleştiren sayısız ilahiler yazmıştır. Sargon; İnanna ve An'ı otoritesinin kaynağı olarak ilan etmiştir. Bunun bir sonucu olarak İnanna/İştar'ın kültünün popülaritesi artmıştır. Ebla'nın ilk kazılarında yer alan Alfonso Archi, İştar'ın aslen Fırat Vadisi'nde tapılan bir tanrıça olduğunu varsayar ve İştar'la çöl kavağı arasındaki bir ilişkinin hem Ebla hem de Mari'den gelen en eski metinlerde doğrulandığına işaret eder.
İbadet
Eski Akad döneminde İnanna, Agade şehri ile ilişkili Akad tanrıçası İştar ile birleşmiştir. O dönemden bir ilahi, Akad İştar'ına Uruk ve Zabalam'lı İnanna'nın yanında "Ulmaš'ın İnanna'sı" olarak hitap eder. İştar'a tapınma ve İştar ile İnanna arasındaki bağdaştırma, Sargon ve halefleri tarafından teşvik edilmiş ve sonuç olarak kısa sürede Mezopotamya panteonunda en çok saygı duyulan tanrılardan biri haline gelmiştir. Sargon, Naram-Sin ve Şar-Kali-Şarri yazıtlarında, İştar en sık dua edilen tanrıdır. Eski Babil döneminde ana tapınma merkezleri, yukarıda bahsedilen Uruk, Zabalam ve Agade'ye ek olarak ayrıca İlip idi. Tapınma merkezi, Uruk'tan Kiş'e de götürülmüştür.
Daha sonraki zamanlarda, Uruk'taki kültü gelişmeye devam ederken İştar ayrıca Asur'un Yukarı Mezopotamya'daki krallığında (günümüzde Kuzey Irak, Kuzeydoğu Suriye ve Güneydoğu Türkiye), özellikle Ninova, Aššur ve Arbela (günümüzde Erbil) şehirlerinde de ibadet edilmiştir. Asur Kralı Assurbanipal'in saltanatı sırasında İştar, Asur ulusal tanrısı Aşur'u bile geride bırakarak Asur panteonundaki en önemli ve en çok saygı duyulan tanrı haline gelmiştir. Ana Asur tapınağında bulunan adak eşyaları, İştar'ın kadınlar arasında popüler bir tanrı olduğunu göstermektedir.
Geleneksel ikili cinsiyete karşı çıkan kişiler, İnanna kültüne yoğun bir şekilde dahil olmuştur. Sümer zamanlarında gala olarak bilinen bir dizi rahip, İnanna'nın tapınaklarında çalışmış; burada ağıt ve mersiye yakmışlardır. Gala olan erkekler, arada kadın isimlerini benimsemiş ve şarkılarını Sümercenin eme-sal lehçesinde bestelemiştir. Bu edebî metinler, normalde kadın karakterlerin konuşmasını içermektedir. Bazı Sümer atasözleri, gala'nın erkeklerle anal seks yapmakla ünlü olduğunu öne sürüyor gibi görünmektedir. Akad Dönemi'nde kurgarrū ve assinnu, kadın kıyafetleri giyen ve İştar'ın tapınaklarında savaş dansları yapan hizmetkârlarıdır. Birkaç Akad atasözü, bu kişilerin de eşcinsel eğilimleri olabileceğini öne sürüyor gibi görünmektedir. Mezopotamya üzerine yazılarıyla tanınan bir antropolog olan Gwendolyn Leick, bu bireyleri çağdaş Hint hicrasıyla karşılaştırmıştır. Bir Akad ilahisinde İştar, erkekleri kadınlara dönüştüren olarak tanımlanır.
Samuel Noah Kramer'e göre MÖ üçüncü binyılın sonlarına doğru Uruk kralları, İnanna'nın eşi olan Çoban Dumuzid'in rolünü üstlenerek meşruiyetlerini sağlamış olabilirler. Bu ritüel, her yıl bahar ekinoksunda kutlanan Sümer yeni yıl festivali Akitu'nun onuncu gününde bir gece sürmüştür. Kral daha sonra, tanrıça rolünü üstlenen İnanna'nın yüksek rahibesi ile dinsel cinsel ilişkiye girdiği "kutsal evlilik" törenine katılırdı. Yirminci yüzyılın sonlarında, kutsal evlilik ritüelinin tarihselliği, bilim insanları tarafından aşağı yukarı yerleşik bir gerçek olarak ele alınmış ancak büyük ölçüde Pirjo Lapinkivi'nin yazılarından dolayı birçoğu kutsal evliliği gerçek bir ritüelden ziyade edebi bir icat olarak görmeye başlamıştır.
İştar kültünün uzun zaman boyunca kutsal bir fuhuşu içerdiği düşünülmüş ancak bu, günümüzde birçok bilim insanı tarafından reddedilmiştir. İştaritum olarak bilinen tapınaklardaki köle veya fahişeler, İştar'ın tapınaklarında çalıştığı bildirilmiş fakat ancak bu tür rahibelerin gerçekten herhangi bir seks eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği belirsizdir ve bazı modern bilim insanları, bu kişilerin bu eylemi yapmadıklarını iddia etmişlerdir. Antik Yakın Doğu'daki kadınlar, küllerde pişirilen çörekleri (kamān tumri olarak bilinir) adayarak İştar'a tapmıştır. Bu tür bir tapınma, bir Akad ilahisinde anlatılmaktadır. Mari'de keşfedilen birkaç kil çörek kalıbı, göğüslerini kavrayan büyük kalçalı çıplak kadınlara benzemektedir. Bazı bilim insanları, bu kalıplardan yapılan çöreklerin İştar'ın kendisini temsil etmesi gerektiğini öne sürmüştür.
Semboller
İnanna/İştar’ın en yaygın sembolü, noktaların tam sayısı bazen değişse de sekiz köşeli yıldızdır. Altı köşeli yıldızlar da sıklıkla görülse de sembolik anlamları bilinmemektedir. Sekiz köşeli yıldız, başlangıçta göklerle genel bir ilişkiye sahipmiş gibi görünmekte fakat Eski Babil Dönemi'nde (y. MÖ 1830 - y. MÖ 1531) özellikle İştar'ın tanımlandığı Venüs gezegeni ile ilişkilendirilmiştir. Bu dönemden itibaren İştar yıldızı dairesel bir diskin içine alınmıştır. Daha sonraki Babil zamanlarında İştar'ın tapınaklarında çalışan köleler, bazen sekiz köşeli yıldızın mührü ile damgalanmıştır. Sınır taşlarında ve silindir mühürlerde, sekiz köşeli yıldız bazen Sin'in (Sümerlerde Nanna) sembolü olan hilal ve Şamaş'ın (Sümerlerde Utu) sembolü olan ışınlı güneş diskinin yanında gösterilmiştir.
İnanna'nın çivi yazısı ideogramı, bereket ve bolluğun ortak bir sembolü olan ambar kapı sövesini temsil eden kanca şeklinde bükülmüş bir kamış budağıdır. Rozet, İnanna'nın bir diğer önemli sembolü olmuş ve birleşimden sonra İştar'ın sembolü olarak kullanılmaya devam etmiştir. Yeni Asur Dönemi (MÖ 911-609) sırasında, rozet aslında sekiz köşeli yıldızı gölgede bırakmış ve İştar'ın ana sembolü olmuş olabilir. Aššur kentindeki İştar tapınağı çok sayıda rozetle süslenmiştir.
İnanna/İştar, Mezopotamyalıların güç sembolü olarak gördüğü aslanlarla da ilişkilendirilmiştir. Tanrıçanın aslanlarla olan ilişkisi Sümer döneminde başlamıştır: Nippur'daki İnanna tapınağındaki bir klorit kâsede dev bir yılanla savaşan büyük bir kediyi tasvir edilmekte ve kâsenin üzerindeki çivi yazılı bir yazıtta kedinin tanrıçayı temsil etmesi gerektiğini gösteren "İnanna ve Yılan" yazısı mevcuttur. Akad Dönemi boyunca İştar, özelliklerinden biri olan aslanla birlikte sık sık ağır silahlı bir savaşçı tanrıça olarak tasvir edilmiştir.
Güvercinler de İnanna/İştar ile ilişkilendirilen önemli hayvan sembollerindendir. Güvercinler, MÖ 3. binyılın başlarında İnanna ile ilişkilendirilen kült nesnelerinde yer almıştır. Aššur'daki İştar tapınağında MÖ 13. yüzyıla tarihlenen kurşun güvercin heykelcikleri keşfedilmiş ve Suriye'deki Mari antik kentinde bulunan boyanmış bir fresk, İştar Tapınağı'ndaki bir palmiye ağacından çıkan dev bir güvercini betimlemekte ve bu, tanrıçanın kendisinin bazen bir güvercin şeklini aldığına inanıldığını göstermektedir.
Venüs gezegeniyle ilişiği
Yine de, Jemdet Nasr dönemine ait bir silindir mühür, eski Sümerlerin sabah ve akşam yıldızlarının aynı gök cismi olduğunu bildiklerini gösteriyor. İnanna, adını Roma eşdeğeri Venüs'ten alan Venüs gezegeni ile ilişkilendirilmiştir. Birkaç ilahi, İnanna'yı Venüs gezegeninin tanrıçası veya kişileştirilmesi rolünde över. İlahiyat Profesörü Jeffrey Cooley, birçok efsanede İnanna'nın hareketlerinin Venüs gezegeninin gökyüzündeki hareketlerine karşılık gelebileceğini savunmuştur. İnanna'nın Yeraltı Dünyasına İnişi ' nde anlatınlara göre diğer tanrının aksine İnanna, ölüler diyarına inebilir ve cennete geri dönebilir. Venüs gezegeni de benzer bir iniş yapar: Batıda batıp ardından doğuda yeniden yükselir. Bir ilahi girişinde, İnanna'nın gökleri terk ettiği ve dağ olduğu tahmin edilen "Kur"a doğru ilerlediğini anlatır. Bu da İnanna'nın batıya yükselişini ve yerleşimini taklit eder. İnanna ve Şukaletuda ' da "Şukaletuda", muhtemelen doğu ve batı ufuklarını araştırarak İnanna'yı aramak için gökyüzünü taramak olarak tanımlanır. Aynı efsanede, İnanna saldırganını ararken, Venüs'ün gökyüzündeki hareketlerine karşılık gelen birkaç hareket yapar.
Venüs'ün hareketleri aralıklı göründüğü için (Güneş'e yakınlığı nedeniyle birçok gün boyunca kaybolur ve sonra diğer ufukta yeniden ortaya çıkar) bazı kültürler, Venüs'ü tek bir varlık olarak tanımamıştır. Bundan ötürü Venüs, her ufukta akşam ve sabah yıldızı şeklinde iki ayrı yıldız olarak varsayılmıştır. Yine de, Cemdet Nasr Dönemi'ne ait bir silindir mühür, eski Sümerlerin sabah ve akşam yıldızlarının aynı gök cismi olduğunu bildiklerini göstermektedir. Venüs'ün aralıklı hareketleri hem mitolojiyle hem de İnanna'nın ikili doğasıyla ilişkilendirilmiştir.
Modern astrologlar, İnanna'nın yeraltı dünyasına iniş hikâyesini, geri giden Venüs ile ilişkili astronomik bir olguya referans olarak kabul eder. Venüs, geri hareketinden yedi gün önce güneşle alt düzeyde kavuşumunu gerçekleştirir ve akşam gökyüzünden kaybolur. Bu kaybolma ile kavuşumun kendisi arasındaki yedi günlük süre, iniş mitinin dayandığı astronomik olgu olarak görülür. Kavuşumdan sonra, Venüs'ün yeraltı dünyasından yükselişe karşılık gelen sabah yıldızı olarak görünmesinden önce yedi gün daha geçer.
Karakteri
Sümerler, İnanna'ya hem savaş hem de aşk tanrıçası olarak tapmıştır. Rolleri sabit ve alanları sınırlı olan diğer tanrıların aksine, İnanna'nın hikâyeleri onu fetihten fetihe giden biri olarak tanımlar. Kendisine verilen güçten daha fazlası için çabalayan, genç ve aceleci biri olarak tasvir edilmiştir.
Aşk tanrıçası olarak tapılsa da İnanna evlilik tanrıçası değildi ve hiçbir zaman bir ana tanrıça olarak görülmemiştir. Andrew R. George, bu konuda "Bütün mitolojiye göre, İštar (...) mizaç olarak bu tür işlevlere yatkın değildi." demiştir.
Rüstem Minnihanov
Rüstem Nurgaliyeviç Minnihanov (, ; 1 Mart 1957), Tatar bir politikacı ve Tataristan'ın ikinci ve şimdiki Cumhurbaşkanı.