cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arter (sanat mekanı)
Tarihçe
COVID-19 salgınının yayılma riskine karşı alınan tedbirler kapsamında 14 Mart­­–16 Haziran 2020 tarihleri arasında geçici olarak ziyarete kapanan Arter, bu dönemde faaliyetlerini dijital platformlarda sürdürdü. Arter geçici olarak ziyarete kapalı olduğu dönemde #evdeçal başlığını taşıyan çevrimiçi video seçkilerinin ve sunduğu çevrimiçi etkinliklerin yanı sıra Google Arts & Culture aracılığıyla bir çevrimiçi sergiyi ve koleksiyonundan 160’tan fazla yapıtı kullanıcılara açtı.
Arter, Ekim 2021’de Goethe-Institut ve Südwestrundfunk’un (SWR) mali desteğiyle düzenlenen “Tuna Nehri’nden İstanbul Boğazı’na: Donaueschingen Müzik Günleri” başlıklı bir etkinlikler serisine ev sahipliği yaptı. Arter’in Sevgi Gönül Oditoryumu ve arka bahçesinde 2021 boyunca 14. Documentarist İstanbul Belgesel Günleri, 49. İstanbul Müzik Festivali ve 25. İstanbul Tiyatro Festivali kapsamında düzenlenen film gösterimleri, konserler ve paneller yer aldı.
Mayıs 2022’de Sevgi Gönül Oditoryumu’nda Border_less Artbook Days sanat kitapları fuarı kapsamında 26 sanatçı, 12 inisiyatif ve 15 sanat kurumunu ağırlayan Arter, Haziran 2022’de İstanbul Uluslararası Doğaçlama Dans Festivali bağlamında düzenlenen çeşitli performans ve etkinliklere, Eylül 2022’de ise Akıl ve Mistik: Fuâd temalı Tonedmelisma Müzik Festivali’ne mekân sağladı.
Ağustos 2022’de Önüm Arkam Sağım Solum Sanat başlığı ile Arter Çocuk Festivali’nin ilki gerçekleştirildi.
Ekim 2022’de Bösendorfer sanatçısı Emre Yavuz ile Andante Klasik Müzik Dergisi Genel Yayın Yönetmeni ve müzik yazarı Serhan Bali, konser ve söyleşiyi bir araya getiren “Noble & Sentimental” başlıklı bir etkinlik için Arter’in Sevgi Gönül Oditoryumu’na konuk oldu. Stefan Winter ile Mariko Takahashi’nin işbirliğiyle hayata geçirilen Neue Klangkunst, doğanın güzelliğini ve insan yaşamının evrensel trajedisini Alman besteci Ludwig van Beethoven’ın Fumio Yasuda tarafından uyarlanmış eserleriyle ilişkilendirerek sunan “Dokuzuncu Dalga – Doğaya Övgü” isimli bir performansı 15 ve 16 Aralık 2022 tarihlerinde, 22 Aralık 2022’de ise Jerfi Aji 2019 Sicilya Uluslararası Piyano Yarışması’nda kazandığı kayıt ödülü bağlamında 2022’nin ilk aylarında İtalyan müzik şirketi Vermeer tarafından yayınlanan “Alexander Scriabin: Poems, Colours, Flames” [Alexander Scriabin: Şiirler, Renkler, Alevler] başlıklı albümünün lansman konserini Karbon’da gerçekleştirdi.
Dmitri Pavlov
Dmitri Grigoryeviç Pavlov (, 23 Ekim 1897 – 22 Temmuz 1941), Barbarossa Harekatı olarak da bilinen Sovyetler Birliği'nin Haziran 1941'de Almanlar tarafından işgalinin ilk günleri boyunca Sovyet Batı Cephesi'ni komuta eden Sovyet generaldir.
Arter (sanat mekanı)
Tarihçe
Tahran merkezli Hermes Records tarafından 2017 yılından bu yana uluslararası birçok paydaşın desteğiyle düzenlenen “Show of Hands Doğaçlama Müzik Festivali”nin yeni edisyonu, A.K. Müzik işbirliğiyle 12–15 Nisan 2023 tarihleri arasında İstanbul'da ilk kez ve Arter'in ev sahipliğinde gerçekleşti.
Dmitri Pavlov
Birlikleri savaşın ilk günlerinde ağır bir biçimde yenilgiye uğradıktan sonra görevinden alındı, tutuklandı ve askeri anlamda yeteneksizlikle suçlandı ve 22 Temmuz 1941 tarihinde idam edildi.
Arter (sanat mekanı)
Tarihçe
Mayıs 2023’te müzikseverler “Yeni ve En Yeni Müzik Festivali”nin dördüncü edisyonu kapsamında Arter’de bir araya geldi. border_less ARTBOOK DAYS’in beşinci edisyonu da Arter’in Sevgi Gönül Oditoryumu’nda ve fuaye alanında gerçekleşti.
Dmitri Pavlov
1965 yılında temize çıkarıldı. (Sovyet deyişiyle rehabilite edildi) Yenilginin asıl suçlusunun Pavlov olmadığı ve kendisine verilen emirlerin hiç kimse tarafından yerine getirilemeyeceği Gorbaçov dönemine kadar açıklanmadı.
Arter (sanat mekanı)
Tarihçe
Arter, Nisan ve Haziran 2023’te gerçekleşen Uzun Cumartesi günleri kapsamında DONNA MOBILE by Elif Çağlar konseri ile Les Cinq Diables [Beş Şeytan] ve Aftersun [Güneş Sonrası] filmlerinin gösterimlerine ev sahipliği yaptı.
Arter Koleksiyonu
Arter, 2007’den bu yana oluşturmakta olduğu ve uluslararası bir nitelik taşıyan koleksiyonuyla çağdaş sanat yapıtlarını korumayı, yaratıcı bir biçimde yorumlayarak sergiler ve yeni yapıtların üretilmesi için gerekli imkânları sağlamayı amaçlar.
2020 itibarıyla yaklaşık 400 sanatçının 1.400’den fazla yapıtını barındıran Arter Koleksiyonu, çağdaş sanatın dünyanın farklı yerlerinde ortaya konan çeşitli ifade biçimlerini, farklı tavır ve pratiklerini bir araya getirir. Koleksiyonda 1960’lardan bu yana resim, desen, heykel, baskı, fotoğraf, film, video ve yerleştirme mecralarında üretilmiş eserlerin yanı sıra ses, ışık ve performansı temel alan üretimler bulunur.
Etkinlik Programı
Arter’in programında sahne sanatları, klasik, çağdaş ve elektronik müzik, film, performans sanatı ve dijital sanatlar gibi pek çok disiplinin örnekleri ve yorumları yer alır. Etkinlik Programı, Arter’in iki performans salonu olan Sevgi Gönül Oditoryumu ve Karbon’la sınırlı kalmayarak binanın farklı alanlarına yayılır.
Yayınlar
Arter, Türkçe ve İngilizce olmak üzere iki dilli yürüttüğü yayın politikası doğrultusunda sergi programıyla bağlantılı yayınlar yapar. Mayıs 2010–Haziran 2023 tarihleri arasında Arter, özgün araştırmaların hayata geçmesi ve yeni metinlerin üretilmesini destekleme misyonu çerçevesinde 81 kitap yayımlamıştır.
Arter Yayınları, sanatçılara ve sergilere odaklı yayınların yanı sıra 2019’da Arter Koleksiyonu’na odaklanan “Arter Yakın Plan” ve “Arter Arka Plan” başlıklı iki yeni kitap dizisi başlatmıştır. “Arter Yakın Plan”, koleksiyondan seçilen tek bir esere odaklanırken; “Arter Arka Plan” ise sergilerin arka planındaki düşüncelerden ve kurgulanma süreçlerinden hareketle seçilip özgün bir kurguyla bir araya getirilen metin parçalarını ve yeni yazıları içerir.
Esen Karol’un Arter için tasarladığı Aslı Çavuşoğlu: Taşlar Konuşuyor (2013) ve Füsun Onur: Aynadan İçeri (2014) kitapları, AIGA ve Design Observer tarafından gerçekleştirilen “50 Books | 50 Covers” yarışmalarında yılın en iyi tasarlanmış 50 kitabı arasında gösterilmiştir. Ali Emre Doğramacı’nın tasarımını üstlendiği Ali Mahmut Demirel: Ada başlıklı yayın ise Grafik Tasarımcılar Meslek Kuruluşu (GMK) tarafından düzenlenen 2018 Grafik Tasarım Ödülleri’nde Kitap Kapağı Tasarımı kategorisinde başarı ödülü almıştır.
Aralık 2021’de dijital yayıncılığa adım atan Arter’in ilk e-kitabı, Claudia Mesch’in kaleme aldığı Joseph Beuys monografisinin Türkçe edisyonu olmuştur.
Yayınların listesi:
Sergiler
2023
Nuri Kuzucan, Pasaj, 1 Haziran 2023–31 Aralık 2023, Küratör: Nilüfer Şaşmazer
Sarkis, SONSUZ, 4 Mayıs 2023–4 Şubat 2024, Küratör: Emre Baykal
Elina Brotherus, Large de Vue, 16 Mart–27 Ağustos 2023, Küratör: Emre Baykal
Eva Koťátková, Bir Balıkmışım Bacakları Olan, 2 Mart–27 Ağustos 2023, Küratör: Eda Berkmen
Cengiz Çekil, Bugün de Yaşıyorum, 9 Şubat–24 Eylül 2023, Küratör: Eda Berkmen
2022
Bill Fontana, Sessiz Yankılar: Notre-Dame, 13 Eylül–4 Aralık 2022
Koyun Koyuna, 19 Mayıs 2022 – 29 Ocak 2023, Küratör: Eda Berkmen, Sanatçılar: Ahu Akgün, Rasim Aksan, Alaettin Aksoy, Ann Antidote, Yüksel Arslan, Volkan Aslan, Ece Bal, Başak Bugay, Gökhan Deniz, Şükriye Dikmen, Marlene Dumas, Emine Ekinci, Annika Eriksson, İnci Furni, Nazmi Ziya Güran, İhsan Cemal Karaburçak, Gizem Karakaş, Evrim Kavcar, Merve Kılıçer, Eva Kotátková, Jarosław Kozłowski, Can Küçük, Nevhiz, Lara Ögel, Aslı Özdoyuran, İz Öztat, Necla Rüzgar, Pierrick Sorin, Mladen Stilinović, Etem Şahin, Ali Emir Tapan, Defne Tesal, Begüm Yamanlar
Ahmet Doğu İpek, Başımızda Siyahtan Bir Hâle, 19 Mayıs 2022 – 29 Ocak 2023, Küratör: Selen Ansen
Locus Solus, 31 Mart – 31 Aralık 2022, Küratör: Selen Ansen, Sanatçılar: Murat Akagündüz, Jananne Al-Ani, Halil Altındere, Maddalena Ambrosio, Yüksel Arslan, Claus Böhmler, Xuefeng Chen, Tacita Dean, Osman Dinç, İnci Eviner, Thomas Geiger, Jytte Høy, Ahmet Doğu İpek, Eva Jospin, Ella Littwitz, Miklós Onucsán, Panamarenko, Sarkis, Yehudit Sasportas, Erinç Seymen, Bülent Şangar, Yaşam Şaşmazer, Cengiz Tekin, Endre Tót, Thu Van Tran, Mariana Vassileva, Werner Zellien
Bill Fontana, İo’nun Yeni Sesi, 10 Mart – 4 Aralık 2022, Küratör: Melih Fereli
OyunBu, 17 Şubat 2022 – 9 Nisan 2023, Küratör: Emre Baykal, Sanatçılar: Gökçen Dilek Acay, Nevin Aladağ, Volkan Aslan, Selim Birsel, Barbara Bloom, Rada Boukova, Luchezar Boyadjiev, Claus Böhmler, Handan Börüteçene, George Brecht, Fatma Bucak, Jacob Dahlgren, Cevdet Erek, Ayşe Erkmen, Ceal Floyer, Hreinn Friðfinnsson, İnci Furni, Leylâ Gediz, Şakir Gökçebağ, Asta Gröting, Carla Guagliardi, Kristján Guðmundsson, Deniz Gül, Nilbar Güreş, Karl Horst Hödicke, Jytte Høy, Peter Hutchinson, IRWIN (Miran Mohar), Pravdoliub Ivanov, Rolf Julius, Žilvinas Kempinas, Gunilla Klingberg, Žolt Kovač, George Maciunas, Jonathan Monk, Sirous Namazi, Navid Nuur, Füsun Onur, Erkan Özgen, Serkan Özkaya, Ebru Özseçen, Michal Pěchouček, Goran Petercol, Sophia Pompéry, Anni Rapinoja, Dieter Roth, Sai (Chen Sai Hua Kuan), Karin Sander, Erinç Seymen, Hassan Sharif, Stuart Sherman, Viktor Takáč, Cengiz Tekin, Andrea Tippel, Kata Tranker, Gabriela Vanga, Mariana Vassileva, Stefan Wewerka, Maaria Wirkkala
2021
Tedbir, 3 Haziran 2021 – 20 Şubat 2022, Küratör: Emre Baykal, Sanatçılar: Hamra Abbas, Halil Altındere, Rogelio López Cuenca, Burak Delier, Lamia Joreige, Ali Kazma, Alicja Kwade, Serkan Özkaya, Walid Raad, Canan Tolon, Nasan Tur
Füsun Onur, Opus II – Fantasia, 3 Haziran 2021 – 20 Şubat 2022, Küratör: Emre Baykal
Emre Hüner, [ELEKTROİZOLASYON]: Bilinmeyen Parametre Kayıt-Dışı, 25 Mart 2021 – 5 Aralık 2021, Küratör: Aslı Seven
Nevin Aladağ, İzler, 25 Mart 2021 – 8 Ağustos 2021
2020
Dinleyen Gözler İçin, 10 Eylül 2020 – 31 Aralık 2021, Küratör: Melih Fereli, Sanatçılar: Joseph Beuys, Barbara Bloom, John Cage, Henning Christiansen, Osman Dinç, John Driscoll, William Engelen, Hreinn Friðfinnsson, Dick Higgins, Július Koller, Jarosław Kozłowski, Hans Peter Kuhn, Füsun Onur, Nam June Paik, Lene Adler-Petersen, Annette Ruenzler, Carles Santos, Michael Snow
David Tudor ve Composers Inside Electronics, Inc., Yağmur Ormanı V (varyasyon 3), 10 Eylül 2020 – 6 Şubat 2022, Küratör: Melih Fereli
Gökcisimleri Üzerine, 10 Eylül 2020 – 8 Ağustos 2021, Küratör: Kevser Güler, Sanatçılar: Thomas Bayrle, Elina Brotherus, Annabel Daou, A K Dolven, Aleksandar Dimitrijević, Terry Fox, Naomi Wanjiku Gakunga, Ludwig Gosewitz, Shilpa Gupta, Nilbar Güreş, Altan Gürman, Asta Gröting, Gülsün Karamustafa, Suchan Kinoshita, Milan Knížák, Igor Kopystiansky, Alicja Kwade, Nicholas Mangan, Vlado Martek, Aydan Murtezaoğlu, Alice Nikitinová, Füsun Onur, Fernando Ortega, Serkan Özkaya, Ebru Özseçen, Karin Sander, Monika Sosnowska, Mariana Vassileva
KP Brehmer, Büyük Resim, 10 Eylül 2020 – 27 Mart 2021, Küratör: Selen Ansen
Alev Ebüzziya Siesbye, Tekerrür, 10 Eylül 2020 – 7 Mart 2021, Küratör: Eda Berkmen
Cevdet Erek, Bergama Stereotip, 27 Şubat – 3 Ocak 2021, Küratör: Selen Ansen
2019
Saat Kaç?, 13 Eylül 2019 – 26 Temmuz 2020, Küratörler: Emre Baykal ve Eda Berkmen, Sanatçılar: Mac Adams, Hüseyin Bahri Alptekin, Volkan Aslan, Marie Cool Fabio Balducci, Aslı Çavuşoğlu, Cengiz Çekil, Barış Doğrusöz, Cevdet Erek, Ayşe Erkmen, Harun Farocki, Hreinn Friðfinnsson, Bilge Friedlaender, Deniz Gül, Al Hansen, Mona Hatoum, Eric Hattan, Vlatka Horvat, Ahmet Doğu İpek, Alicja Kwade, Gülsün Karamustafa, Sinan Logie, Jonas Mekas, Füsun Onur, İz Öztat, Nam June Paik, Seza Paker, Sigmar Polke, Reiner Ruthenbeck, Michael Sailstorfer, Sarkis, Serge Spitzer, Hale Tenger, Nil Yalter
Kelimeler Pek Gereksiz, 13 Eylül 2019 – 26 Temmuz 2020, Küratör: Selen Ansen, Sanatçılar: Gökçen Dilek Acay, Vito Acconci, Nevin Aladağ, Meriç Algün, Francis Alÿs, Yto Barrada, Mehtap Baydu, Joseph Beuys, Geta Brătescu, George Brecht, Elina Brotherus, Stanley Brouwn, Sophie Calle, Anetta Mona Chişa, Lucia Tkáčová, Henning Christiansen, Elmas Deniz, Elisabetta Di Maggio, Osman Dinç, Didem Erk, Ceal Floyer, Leylâ Gediz, Ludwig Gosewitz, Rebecca Horn, Vlatka Horvat, Allan Kaprow, Ali Kazma, Milan Knížák, Daniel Knorr, Július Koller, Igor Kopystiansky, Alicja Kwade, Lene Adler Petersen, Sigmar Polke, Karin Sander, Sarkis, Roman Signer, Amikam Toren, Ken Unsworth, Franz Erhard Walther, Anne Wenzel, Akram Zaatari
Altan Gürman, 13 Eylül 2019 – 27 Mart 2021, Küratör: Başak Doğa Temür
İnci Furni, Bir An İçin Durdu, 13 Eylül 2019 – 23 Şubat 2020, Küratör: Eda Berkmen
Ayşe Erkmen, Beyazımtırak, 13 Eylül 2019 – 26 Temmuz 2020, Küratör: Emre Baykal
Rosa Barba, Gizle Konferans, 13 Eylül 2019 – 2 Şubat 2020, Küratör: Başak Doğa Temür
Céleste Boursier-Mougenot, offroad, v.2, 13 Eylül – 15 Aralık 2019, Küratör: Selen Ansen
2018
Ali Mahmut Demirel, Ada, 16 Mart – 15 Temmuz 2018, Küratör: Başak Doğa Temür
Can Aytekin, Boş Ev,16 Mart – 15 Temmuz 2018, Küratör: Eda Berkmen
2017
Jake ve Dinos Chapman, Anlamsızlık Âleminde, 10 Şubat – 7 Mayıs 2017, Küratör: Nick Hackworth
CANAN, Kaf Dağı’nın Ardında, 12 Eylül 2017 – 18 Şubat 2018, Küratör: Nazlı Gürlek
Görme Biçimleri, 2 Haziran 2017 – 13 Ağustos 2017, Küratörler: Sam Bardaouil ve Till Fellrath, Sanatçılar: Ghada Amer, Chris Bond, Cantagalli, David Claerbout, Jojakim Cortis & Adrian Sonderegger, Hayri Çizel, Salvador Dali, Hans-Peter Feldmann, Andreas Gursky, Mona Hatoum, Jeppe Hein, Paul & Marlene Kos, Alicja Kwade, Gustav Metzger, Shana Moulton, Vik Muniz, Grayson Perry, Walid Raad, Edouard Frederic Wilhelm Richter, Fred Sandback, Markus Schinwald, Hassan Sharif, Cindy Sherman, Kim Tschang-Yeul, James Turrell, Kara Walker, James Webb, Frederik de Wit
2016
Bilge Friedlaender, Sözcükler, Sayılar, Çizgiler, 14 Ekim 2016–15 Ocak 2017, Küratörler: Mira Friedlaender ve Işın Önol
Nil Yalter, Kayıt Dışı, 14 Ekim 2016–15 Ocak 2017, Küratör: Eda Berkmen
Her Düşenin Kanadı Yoktur, 9 Haziran–18 Eylül 2016, Küratör: Selen Ansen, Sanatçılar: Bas Jan Ader, Phyllida Barlow, Cyprien Gaillard, Ryan Gander, Mikhail Karikis, Uriel Orlow, VOID, Anne Wenzel
Yeşilçevre, Baykan
Yeşilçevre, Siirt ilinin Baykan ilçesine bağlı bir köydür.
Arter (sanat mekanı)
Sergiler
Bahar Yürükoğlu, Devridaim, 30 Mart – 15 Mayıs 2016, Küratör: Duygu Demir
Yeşilçevre, Baykan
Tarihçe
Köy, bulunduğu ilçeye adını veren "Bayikan" aşiretinin merkez yerleşimidir.
Arter (sanat mekanı)
Sergiler
Murat Akagündüz, Vertigo, 30 Mart – 15 Mayıs 2016, Küratör: Aslı Seven
Yeşilçevre, Baykan
Coğrafya
Köy; Siirt il merkezine 40 km, Baykan ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Arter (sanat mekanı)
Sergiler
Şener Özmen, Filtresiz, 30 Mart – 15 Mayıs 2016, Küratör: Süreyyya Evren
2015
Šejla Kamerić, Bim Bam Bom Çarpınca Kalp, 11 Aralık 2015 – 28 Şubat 2016, Küratör: Başak Doğa Temür
Ali Kazma, zamancı, 30 Ocak – 5 Nisan 2015, Küratör: Emre Baykal
2014
Göçebe Bakış: Güneydoğu Asya'dan Çağdaş Sanat, 18 Eylül 2014 – 4 Ocak 2015, Küratör: Iola Lenzi, Sanatçılar: Alwin Reamillo, Araya Rasdjarmrearnsook, Aung Ko, Aung Myint, Bui Cong Khanh, Chris Chong Chan Fui, Dinh Q. Le, Duto Hardono, FX Harsono, Heri Dono, Isabel & Alfredo Aquilizan, Ise Roslisham, Jakkai Siributr, Jason Lim, Josephine Turalba, Krisna Murti, Lee Wen, Luong Hue Trinh & Nguyen Xuan Son, Manit Sriwanichpoom, Melati Suryodarmo, Mella Jaarsma, Michael Shaowanasai, Nguyen Van Cuong, Restu Ratnaningtyas, Srey Bandaul, Sutee Kunavichayanont, Tawatchai Puntusawasdi, Tay Wei Leng, Vasan Sitthiket, Vertical Submarine, Vu Dan Tan, Yee I-Lann
Füsun Onur, Aynadan İçeri, 28 Mayıs – 17 Ağustos 2014, Küratör: Emre Baykal
Marc Quinn, Aklın Uykusu, 8 Şubat – 27 Nisan 2014, Küratör: Selen Ansen
2013
Fatma Bucak, Düşüşe Dair Bir Başka Hikâye Daha, 15 Kasım 2013 – 12 Ocak 2014, Küratör: Başak Doğa Temür
Mat Collishaw, Hayalet Görüntü, 2 Mayıs – 11 Ağustos 2013, Küratör: Başak Doğa Temür
Volkan Aslan, Hatırlamayı Unutma, 2 Mayıs – 11 Ağustos 2013, Küratör: Emre Baykal
Haset, Husumet, Rezalet, 24 Ocak – 7 Nisan 2013, Küratör: Emre Baykal, Sanatçılar: Selim Birsel, Hera Büyüktaşçıyan, CANAN, Aslı Çavuşoğlu, Merve Ertufan & Johanna Adebäck, Nilbar Güreş, Berat Işık, Şener Özmen, Yusuf Sevinçli, Erdem Taşdelen, Hale Tenger, Mahir Yavuz
2012
Sophia Pompéry, Şeylerin Sessiz Şekli, 21 Haziran – 26 Ağustos 2012, Küratör: Ece Pazarbaşı
Berlinde De Bruyckere, Yara, 21 Haziran – 26 Ağustos 2012, Küratör: Selen Ansen
Nevin Aladağ, Sahne, 6 Nisan – 27 Mayıs 2012, Küratör: Başak Doğa Temür
Mona Hatoum, Hâlâ Buradasın, 17 Mart – 27 Mayıs 2012, Küratör: Emre Baykal
Erdem Helvacıoğlu, Siyaha Özgürlük, 10 – 26 Şubat 2012, Küratör: Melih Fereli
2011
Kutluğ Ataman, Mezopotamya Dramaturjileri, 15 Eylül – 11 Aralık 2011, Küratör: Emre Baykal
Deniz Gül, 5 Kişilik Bufet, 8 Temmuz – 25 Eylül 2011, Küratör: Emre Baykal
Patricia Piccinini, Beni Bağrına Bas, 22 Haziran – 21 Ağustos 2011, Küratör: Başak Doğa Temür
2010
Starter, 8 Mayıs – 31 Ekim 2010, Küratör: René Block, Sanatçılar: Adel Abidin, Lene Adler Petersen, Nevin Aladağ, Halil Altındere, Lauri Astala, Fikret Atay, Ay-O, Maja Bajević, Joseph Beuys, Barbara Bloom, Claus Böhmler, George Brecht, KP Brehmer, Elina Brotherus, Stanley Brouwn, John Cage, Sophie Calle, Mircea Cantor, Olga Chernysheva, Giuseppe Chiari, Anetta Mona Chişa & Lucia Tkáčová, Henning Christiansen, John Coplans, Cengiz Çekil, Braco Dimitrijević, Maria Eichhorn, Cevdet Erek, Ayşe Erkmen, Harun Farocki, Robert Filliou, Terry Fox, Dan Graham, Asta Gröting, Nilbar Güreş, Kristján Gudmundsson, Richard Hamilton, Al Hansen, Dick Higgins, Rebecca Horn, K.H. Hödicke, Joe Jones, Ilya & Emilia Kabakov, Šejla Kamerić, Aino Kannisto, Allan Kaprow, Gülsün Karamustafa, Diána Keller, William Kentridge, Alison Knowles, Servet Koçyiğit, Julius Koller, Jarosław Kozłowski, Arthur Köpcke, Konrad Lueg, George Maciunas, Walter Marchetti, Olaf Metzel, Mandana Moghaddam, Aydan Murtezaoğlu, Zoran Naskovski, Navid Nuur, Miklos Onucsan, Ahmet Öğüt, Erkan Özgen, Ebru Özseçen, Nam June Paik, Dan Perjovschi, Goran Petercol, Sigmar Polke, Sophia Pompéry, Diter Rot, Annette Ruenzler, Reiner Ruthenbeck, Michael Sailstorfer, Karin Sander, Carles Santos, Stuart Sherman, Serge Spitzer, Superflex, Bülent Şangar, Cengiz Tekin, Endre Tót, Nasan Tur, Ben Vautier, Wolf Vostell, Emmett Williams, Maaria Wirkkala
Katerina Graham
Katerina Alexandre "Kat" Graham (d. 5 Eylül 1989, Cenevre), Amerikalı oyuncu, şarkıcı, dansçı ve manken. Birçok TV dizisinde, sinema filminde ve müzik videosunda yer almıştır. 2009'da, The Vampire Diaries isimli The CW kanalında yayınlanan TV dizisinde Bonnie Bennet karakterini canlandırmaya başlamıştır.
Hayatı
Katerina Graham, Cenevre, İsviçre'de dünyaya geldi, Los Angeles, Kaliforniya'da büyüdü. Babası Joseph, Liberyalı, annesi Natasha, yarı Rus yarı Polonyalı bir Yahudidir. Babası Joseph Cenevre'de, Birleşmiş Milletler için gazeteci olarak çalışıyordu, Graham bu sırada dünyaya gelmiştir. Büyükbabası ise 40 yıllık bir süre boyunca Hollanda, Romanya, Kenya ve İsviçre'de Birleşmiş Milletler büyükelçiliği yapmıştır. Babası aynı zamanda müzik yapımcısıydı, Quincy Jones'un iki çocuğunun da vaftiz babasıdır.
Graham, bir Yahudi okulunda eğitim görmüştür. Beş dil bilmektedir. Bunlar; İbranice, İngilizce, İspanyolca, Fransızca ve orta derecede Portekizce. Bir yandan liseye devam ederken, bir yandan da The Musicians Institute in L.A. isimli müzik okulunda şan, piyano ve dans dersleri almıştır.
Dans çalışmaları
Katerina on beş yaşındayken, koreograf Fatima Robinson'un dikkatini çekti ve BET Ödülleri'nde sahne alacak Bow Wow'un dansçılarından biri olması için teklif aldı. BET Ödülleri'nde sahneye çıktıktan sonraki dönemde Missy Elliott, Pharrell, Jamie Foxx gibi şarkıcıların ve Hi-Hat, Michael Rooney gibi koreografların dansçısı olarak çalıştı. Graham, Akon'un Lonely, Justin Bieber ve Usher'in ortak çalışması Somebody To Love, 112 isimli grubun What If, John Legend'in Used to Love U, B2K'in Why I Love You, Musiq Soulchild'in B.U.D.D.Y. ve Nelly'nin Just a Dream isimli şarkılarının klipleri de dahil olmak üzere birçok klipte oynamıştır.
Televizyon çalışmaları
Graham, CSI: Crime Scene Investigation, The OC, Malcolm In The Middle gibi TV dizilerinde rol almıştır.
Kariyerinin dönüm noktası, Disney Channel'da yayınlanan Movie Surfers isimli dizide Christina Milian'ın yerini almasıyla gerçekleşmiştir. Aynı zamanda Hannah Montana dizisinde Jackson'ın kız arkadaşını oynaması ve The Vampire Diaries dizisinde Bonnie Bennett karakterini canlandırması da kariyerinin en önemli noktalarındandır.
Film çalışmaları
Graham, Zac Efron'la 17 Again, Hallmark Channel'da yayınlanan Noel filmi Our First Christmas, Cedric the Entertainer'ın yönettiği Chicago Pulaski Jones gibi filmlerde rol almıştır.
Universal Pictures'in 2011 yapımı dans filmi Honey 2da başrolü üstlenmiştir. Film, 2003 yapımı, başrolünde Jessica Alba'nın olduğu Honey isimli filmin devam filmidir. Yine 2011 yapımı, başrolünde Leighton Meester'in yer aldığı The Roommate isimli Screen Gems yapımı filmde yan karakterlerden Kimi canlandırmıştır. Henüz yayınlanmamış Boogie Town isimli filmde Ingrid rolünü, Cedric the Entertainer'ın yönettiği yine henüz yayınlanmamış Dance Fu isimli filmde Chaka rolünü üstlenmiştir.
Müzik çalışmaları
Oyunculuk ve dansçılığın yanında müzik alanında da bir kariyere sahip olan Graham'ın yazdığı ilk şarkılardan biri olan Derailed, JVCD isimli filmde kullanılmıştır.
Görüştüğü prodüktörler, sözleşme yapmadan beraber çalışmayı kabul etmeyince, Katerina kendi kayıt aletlerini satın aldı. Prodüktör Damon Elliott'tan aldığı yardım sayesinde de nasıl kayıt yapabileceğini öğrendi.
Kayıt mühendisliği okumuştur ve bu alanda derece sahibidir.
2007'de Pictures of You isimli country tarzda bir albüm yapmıştır.
2008'de, The Black Eyed Peas ile beraber dünya turuna çıkmıştır. Grup üyelerinden will.i.am'in solo albümü Songs About Girls'de yer alan çıkış şarkısı I Got It from My Mama da ve The Donque Song da will.i.am'le düet yapmıştır.
2010'da Sassy isimli bir single kaydetti. Bir Paula Abdul hayranı olan Katerina, şarkıcının Cold Hearted isimli şarkısını coverlayarak, yine 2010'da, Cold Hearted Snake isimli bir single daha çıkarmıştır.
Açıklamaları
"Vintage şeyleri daha çok seviyorum. Lady Gaga'yı beğeniyorum ama asla onun çizgisine geçmeye çalışmam. O çok şatafatlı. Grace Jones, David Bowie, Janet gibi isimlerin tarzlarını daha çok beğeniyorum. Müziğim 90'ların dans müziğinin gelecekle buluşması gibi, bunu tarzımda da uygulamaya çalışıyorum." (Giyim stili üzerine)
"Yapımcılar ve senaristlerin bizim insanlara davranış şeklimizin çok benzediğini gördüğünü düşünüyorum. İkimizin de iyi bir kalbi var-yani umarım Bonnie kadar iyi kalpliyimdir! İkimiz de çok özveriliyiz ve cömertiz, ayaklarımız yere sağlam basıyor. Ama gerçek hayatta biraz daha farklıyız. Bonnie'nin hippi bir tarzı var, bense biraz kokoşumdur, daha vahşi ve daha cesur bir tarzım var. Söylediğim ve yaptığım şeyler konusunda da daha cesurum. Bonnie, yaptığım işler konusunda ne düşünürdü bilmiyorum. Belki zamanla Bonnie de değişebilir ama şu anda daha sessiz ve beladan uzak durmaya çalışıyor. Ama ben öyle değilim." (Oynadığı karakter Bonnie Bennett ile ortak noktaları sorulduğunda)
"Hiçbir zaman dinlenmedim. İşim, benim huzurum. Çalışmıyorsam, huzurlu değilim."
"Zor zamanlar bana müzik yapmam için ilham sağlıyor. Harika zamanlar. Aşk ve kalp kırıklığı. Bunlar beni mükemmel müzik yapıp, o müzikle insanları mutlu ve güçlü hissettirebilmek adına itekliyor."
"Yaşımdan dolayı, bugüne kadar oynadığım roller pek derinlikli değil, ama bu değişecek. Halle Berry, Angelina Jolie..çok zor, çok derin roller oynadılar, hepsi de benim oynamak isteyeceğim şeyler.. Böyle göründüğüm için bu rolleri oynuyorum ve bu havalı bir şey ama bunu birçok kere yaptım. Bir gün görünüşümün tam zıddı bir karakteri oynamak isterim."
"Cheeseburger yerim, annemi ararım, köpeğimle ilgilenirim. Ama beni üzen şey her neyse, çok sürmeyeceğini bilirim. Çok uzun yıllardan beri aynı insanlarla arkadaşım ve onlar beni teselli ederler." (Kötü günlerle nasıl başa çıktığı sorulduğunda)
Myles Turner
Myles Christian Turner (d. 24 Mart 1996), National Basketball Association (NBA) takımlarından Indiana Pacers forması giyen Amerikalı profesyonel basketbolcudur. 2.11 metre boyunda, 110 kilogram ağırlığındadır. Pivot pozisyonunda görev yapmaktadır. Kolej basketbolunu bir sezon Texas Longhorns'ta oynamıştır.
Profesyonel kariyer
25 Haziran 2015'teki NBA Seçmeleri'nde Indiana Pacers tarafından 11. sırada seçilmiştir. Sonrasında NBA Yaz Ligi'nde üç maçta forma giymiş ve 18.7 sayı gibi dikkate değer bir performans göstermiştir. Bunun sonucunda 13 Temmuz 2015'te Pacers ile çaylak sözleşmesi imzalamıştır.
Hacışaban, Kastamonu
Hacışaban, Kastamonu ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 18 km uzaklıktadır.
Invincible (albüm)
Invincible, Amerikalı sanatçı Michael Jackson'ın onuncu ve son stüdyo albümüdür. Albüm, 30 Ekim 2001'de Epic Records etiketiyle yayımlandı. Invincible, Jackson'ın 1997'de yayınlanan Blood on the Dance Floor albümünden beri yeni materyal içeren ilk ve HIStory: Past, Present and Future, Book I'dan beri ilk stüdyo albümüdür. Albümün yazımında ve yapımında Jackson, Rodney Jerkins, R. Kelly ve Teddy Riley görev aldı. Jackson'ın önceki çalışmaları gibi, Invincible'daki konular da genel olarak Jackson'ın kişisel tecrübeleri, aşk ve paranoyadır. Invincible, müzik eleştirmenleri tarafından olumlu karşılandı.
Albümden üç adet single piyasaya çıktı; "You Rock My World", "Cry" ve "Butterflies". İlk ikisi uluslararası alanda yayımlanırken, üçüncüsü yalnızca ABD'de radyolarda çalındı. Albümün birinci ve üçüncü single'ları Billboard Hot 100 listesinde ilk ona girmeyi başarırken; "Cry" daha az başarılı oldu. Jackson ve plak şirketi arasında yaşanan bazı anlaşmazlıklardan dolayı, Sony Music albümün tanıtımını durdurdu. Albüm, En İyi Pop Vokal Performansı - Erkek dalında bir Grammy'ye aday gösterilirken; Billboard dergisi okurları tarafından son on yılın en iyi albümü seçildi.
Albüm ticarî anlamda da başarılı oldu. İçlerinde Amerika Birleşik Devletleri (ilk haftasında 363.000 kopya ile), Birleşik Krallık, Avustralya, Fransa ve İsviçre'nin de bulunduğu dünya çapında on ülkede bir numaraya yükseldi. Invincible altı ülkenin listelerinde ilk ona girmeyi başarırken; en düşük başarıyı elde ettiği ülke yirmi dokuzuncu sırada kaldığı Meksika oldu. Invincible, son on yıl içinde birkaç kez daha listelere giriş yaptı. Albümün dünya çapında satış rakamının on üç milyona ulaştığı bilinmekle birlikte, Jackson'ın önceki albüm satışlarıyla karşılaştırıldığında bu albüm, ticarî bir başarısızlık olarak görülmektedir.
Konsept
Jackson, albüm için yeni parçalar kaydetmeye Ocak 1997'de başladı ve albümün çıkışından sekiz hafta önce "You Are My Life" parçasıyla kayıtları bitirdi. Jackson, en az bir şarkıda bir rapçiye yer vermek istiyordu; ancak bunun 'tanınmış bir rapçi' olmasını istemiyordu. Jackson'ın sözcüsü, ona, Fats adında New Jerseyli bir rapçi önerdi. İlk şarkıyı tamamladıktan sonra dinleyen ikili, birlikte bir şarkı daha kaydetmeye karar verdi. Rodney Jerkins, Jackson'ın bu albümde önceki çalışmalarına göre farklı bir müzikal yönelim aradığını ifade etti ve bu yönelimi "daha sinirli" olarak tanımladı. Jackson, Invincible'daki parçaların çoğunda yazar ve yapımcı olarak görev aldı. Jackson'ın yanı sıra albümün yapımına Jerkins, Teddy Riley, Andraeo "Fanatic" Heard, Kenneth "Babyface" Edmonds, R. Kelly ve Dr. Freeze ve yazımına Kelly, Fred Jerkins III, LaShawn Daniels, Nora Payne ve Robert Smith katıldı.
Albüm, daha önce Dangerous ve Blood on the Dance Floor albümlerinde birlikte çalışmış olan Jackson ve Riley ikilisi arasındaki üçüncü iş birliğiydi. Invincible, Jackson'ın kaydettiği ve yayımladığı onuncu ve son stüdyo albümü oldu. Albümün yapımı için otuz milyon dolar harcandığı bilinmektedir. Invincible, Ocak 2001'de Norveç'in başkenti Oslo'da, neonazi bir grup tarafından bıçaklanarak öldürülen Afro-Norveçli, on beş yaşındaki Benjamin "Benny" Hermansen'e ithaf edildi. Bu ithafın nedeni, Jackson'ın ve aynı zamanda Hermansen'in de bir arkadaşı olan Oslolu genç Omer Bhatti'dir. Bu ithaf, albümde "Michael Jackson 'özel teşekkürlerini' sunar. Bu albüm Benjamin 'Benny' Hermansen'e ithaf edilmiştir. İnsanları derisinin rengine göre değil, karakterine göre yargılamayı unutmamamız gerek. Benjamin ... seni seviyoruz ... huzur içinde yat." şeklinde görünmektedir. Albüm; ayrıca Jackson'ın büyük annesi Nicholette Sottile ile anne ve babası Joseph ve Katherine Jackson'a ithaf edildi.
Kompozisyon
Invincible albümü R&B, hip hop, dans-pop, adult contemporary ve urban şarkılardan oluşmuştur. Albümdeki on altı şarkıdan on dördü Jackson tarafından kaleme alındı. Albümün toplam uzunluğu yetmiş yedi dakika sekiz saniyedir. Şarkılar Jackson'ın kişisel tecrübelerini yansıtmakta ve şarkılarda aşk, paranoya, mahremiyetin işgale uğraması ve korkutucu durumlar konu edilmektedir. Albüm, genel anlamda agresif şarkılarla balladlar arasında gidip gelmektedir. Invincible albümü R&B tarzındaki "Unbreakable" ile açılmaktadır; ilk bölümün son dizesi tüm sözleri anlatmaktadır: "İçinde olduğum her şey ile/Hâlâ buralardayım". 2002'de Vibe dergisine verdiği bir röportajda Jackson, "Speechless" şarkısını şöyle açıkladı:
"Buna şaşıracaksınız. Çocuklarla Almanya'daydım ve büyük bir su balonu savaşı yaptık - ciddiyim - Savaşı yaptıktan sonra çok mutluydum. Üst kata çıktım ve "Speechless"i yazdım. Eğlence bana ilham veriyor. Bunu söylemekten nefret ediyorum, çünkü bu romantik bir şarkı. Fakat bunu yapan bu savaştı. Mutluydum ve tüm şarkıyı orada yazdım. Albüm için yeterince iyi olduğuna inandım. Mutluluğun dışında sihir, merak ve yaratıcılık geliyor."
"Privacy"de Jackson'ın kişisel deneyimlerinden yola çıkılmakta ve medya istilası ile magazin gazetelerinin yanlışlarından bahsedilmektedir. "The Lost Children" tehlikedeki çocuklar hakkındadır. Jackson, "Whatever Happens"da üçüncü kişinin ağzından konuşmaktadır. Şarkının sözlerinde "sarp bir gerilimin" içinde olmaktan bahsedilmekte ve iki kişinin içinde bulunduğu adı konmamış korkutucu bir durum anlatılmaktadır. Invincible'da dört tane ballad bulunmaktadır; "You Are My Life", "Butterflies", "Don't Walk Away" ve "Cry". "Cry", Jackson'ın "Man in the Mirror" şarkısına benzemekte ve birlikte dünyayı daha iyi bir yere getirmek hakkındadır. "Butterflies" ve "Break of Dawn"ın sözleri "ışıl ışıl" ve dinleyicilere "akma" yeteneğine sahip olarak görülmektedir. Bir öykü anlatılmakta olan "Threatened" şarkısı, "Thriller'ın dirilmişi" olarak kabul edilmektedir. "You Are My Life" şarkısı aşık olmak hakkındadır ve bir dizede "Sen güneşsin, beni parlatıyorsun, yıldızlardan da çok." denmektedir.
Sony Music sözleşme sorunları
Jackson, albümlerinin haklarının hak sahiplerinden kendisine dönmesini bekliyordu. Böylece eski eserlerinin reklamını yapabilecek ve Sony'nin kârdan pay almasını önleyebilecekti. Jackson bunun yeni milenyumun başlarında olacağını umut ediyordu. Bununla birlikte sözleşmedeki bazı ayrıntılar ve çeşitli şartlara bağlı olarak, hakların geri dönüş tarihine hâlâ uzun yıllar vardı. Jackson bir araştırma yaptı ve sözleşmede kendisini temsil eden avukatın Sony'yi de temsil etmekte olduğu, dolayısıyla bir çıkar çatışması olduğu ortaya çıktı. Jackson ayrıca başka çıkar çatışmaları konusunda endişeliydi. Birkaç yıldır Sony, Jackson'ın müzik kataloğunu almak için müzakere etmekteydi. Eğer Jackson'ın kariyeri ya da finansal durumu kötüye gitseydi, müzik kataloğunu satmak, finansal açıdan Jackson'ın yararına olacaktı. Buna bağlı olarak, Jackson'ın kariyerindeki başarısızlıktan Sony'nin kazancı olacaktı. Jackson bu çatışmaları, sözleşmeyi erken sona erdirmek için bir sebep olarak kullanabilirdi.
Invincible yayınlanmadan önce Jackson, Sony Music Entertainment başkanı Tommy Mottola'ya plak şirketinden ayrılacağını bildirdi. Sonrasında tüm single'lar, video klip çekimleri ve promosyonlar iptal edildi. Jackson, Temmuz 2002'de Mottola'dan "kötü" ve "ırkçı" olarak bahsetti ve Mottola'nın Afrikalı-Amerikalı sanatçıları desteklemediğini, hatta onları kendi çıkarları için kullandığını ifade etti. Ayrıca Mottola'yı, meslektaşı Irv Gotti'ye "şişman siyah nigger" demekle suçladı. Invincible'ın promosyonunu yeterli bir çabayla yapmayan Sony, iddiaları reddetti ve Jackson da Amerika Birleşik Devletleri'nde bir turne düzenlemedi. Jackson, Sony'yi ve müzik sanayisini ırkçılıkla suçladı.
Tanıtım ve single'lar
Albümün promosyon haricinde yirmi beş milyon dolara mal olduğu bilinmektedir. Albümü tanıtmak ve Jackson'ın solo kariyerindeki otuzuncu yılını kutlamak için Eylül 2001'de Madison Square Garden'da Michael Jackson: 30th Anniversary Special düzenlendi. Sanatçı, Invincible albümündeki şarkıları seslendirdi ve 1984'teki Victory Tour'dan bu yana birlikte sahne almadığı The Jackson 5 ile birlikte sahneye çıktı. Britney Spears, Gloria Estefan, Usher, Whitney Houston, Marc Anthony, 'N Sync ve Slash de gecede sahne aldılar. Konser, Kasım 2001'de iki saatlik bir yayınla CBS kanalında gösterildi.
Albümden üç single piyasaya çıktı; "You Rock My World", "Cry" ve "Butterflies". "You Rock My World", albümün ilk single'ı olarak Ekim 2001'de yayınlandı. Billboard Hot 100'e ilk onun içerisinden giriş yapan ve üç hafta boyunca ilk onun içinde kalan şarkı; uluslararası alanda da başarılı oldu ve yirmi ülkenin listelerinde ilk beş ile ilk onun içerisine girmeyi başardı. "You Rock My World" Fransa'da bir; Belçika, Danimarka, Finlandiya ve Norveç'te iki; İtalya'da üç; Avustralya'da dört ve İsveç ve İsviçre'de beş numaraya yükseldi.
Eleştiriler
Invincible, müzik eleştirmenlerinden genellikle olumlu yorumlar aldı. Yorumlarda en çok tekrarlanan argümanlardan biri, Invincible'ın, Jackson'ın en az seviyede etkileyici kayıtlarından biri olduğuydu, bunun sebebi de albümün uzunluğu olarak gösterildi. AllMusic yazarı Stephen Thomas Erlewine, albüme beş üzerinden üç yıldız verdi. Invincible'da bir "kıvılcım" olduğunu ve albümün "Jackson'ın Dangerous albümünden beri yaptığı kulağa iyi gelen ilk şey" olduğunu ifade etti. Erlewine, albümdeki materyalin "Invincible'ı Jackson'ın ihtiyaç duyduğu geri dönüş hâline getirmeye yetmediğine ve zoraki şeyler yerine kulağa daha serbest gelen bir albüm olması gerektiğine - fakat bu albümün de Jackson'ın hala iyi pop yapabildiğini gösterdiğine" dikkat çekti. Rolling Stone dergisinden James Hunter, albüme beş üzerinden üç yıldız verdi. Albümdeki şarkıları överken, bir yandan da sonlardaki ballad'ların albümü çok uzattığını belirtti. Ayrıca Hunter, Jackson ve Riley'nin Invincible'ı "gerçekten etkileyici ve zekice bir şey hâline getirdiklerini ve Santana'nın tutkulu nidaları ile Lubbock'ın harika düzenlenmiş senfonik akınları gibi önemli ritimlere dinleyicilerin konsantre olmasını sağladıklarını" ifade etti.
NME yazarı Mark Beaumont, albüme on üzerinden altı verdi ve "Invincible, amacına uygun ve gençleştirilmiş çok uzun bir geri dönüş albümü" dedi. Robert Christgau, albüme "A-" verdi ve Jackson'ın müzisyen yeteneklerinin çoğunlukla unutulduğunu ifade etti, ancak albümün önceki Jackson albümleriyle karşılaştırıldığında çok uzun olduğuna dikkat çekti. Christgau bazı sözleri "saldırgan" bulduğunu belirtirken; albümün ilk üç parçasını "yılın Rodney Jerkins"i olarak değerlendirdi ve bunun "aldatmaca olduğuna" inanmadığını söyledi. Entertainment Weekly dergisinden David Browne, albüme "C-" verdi ve Invincibleın "Jackson'ın Off the Walldan beri yeni eğilimler sunmayan ilk albümü" olmasının yanı sıra, "bir antoloji gibi geldiğini" ifade etti. Invincible, 2002 Grammy Ödülleri'nde bir ödüle aday gösterildi. Ayrıca "You Rock My World", En İyi Pop Vokal Performansı - Erkek dalında bir ödüle aday oldu, ancak ödülü James Taylor'ın "Don't Let Me Be Lonely Tonight" adlı şarkısı kazandı. Albüm Ekim 2001'de çıktığından, başka Grammy'ye aday olması mümkün olmadı.
Albümün yayınlanmasından kısa süre sonra Billboard dergisi bir anket düzenledi. Ankete katılanların "büyük çoğunluğu" - 5.195 kişinin % 79'u - Invincible'ın Billboard 200 listesine birinci sıradan giriş yapmasına şaşırmadıklarını belirttiler. Ayrıca % 44'lük kesim de Jackson'ın "hala Pop'un Kralı" olduğu görüşüne katıldı. % 35'lik bir kesim albümün liste başarısına şaşırmadıklarını, ancak Invincible'ın ikinci haftasında listenin zirvesine kalabileceğinden şüphe duyduklarını ifade ettiler. Katılanların % 12'si Jackson'ın son altı yıllık kariyerinden dolayı albümün liste başarısına şaşırdıklarını belirttiler. % 9'luk bir bölüm ise, albümün çıkışından önceki negatif ışıktan ötürü albümün başarısına şaşırdıklarını ifade ettiler. Aralık 2009'da, Billboard dergisi okurları albümü son on yılın en iyi albümü seçtiler.
Liste ve ticari başarıları
Invincible, Jackson'ın 1995'teki HIStory: Past, Present and Future, Book I albümünden beri yayınladığı ilk stüdyo albümüdür. Albüm, piyasaya çıktığı hafta 363.000 kopya sattı ve 17 Kasım 2001'de Billboard 200 listesine birinci sıradan giriş yaptı. Invincible, Jackson'ın Billboard 200'de bir numaraya yükselen beşinci ve listeye zirveden giriş yapan dördüncü albümü oldu. Invincibleın ilk hafta satışları iyi olmakla birlikte, ilk haftasında 391.000 kopya satan önceki albümü HIStorynin altında kaldı. Invincible, Billboard'un R&B/Hip-Hop listesinin dört hafta boyunca bir numarasında yer aldı. Çıkışından sekiz hafta sonra, Aralık 2001'de beş yüz bin adetlik satış yapan Invincible, Recording Industry Association of America (RIAA) tarafından altın plak ile ödüllendirildi. Albüm, aynı ay içinde bir milyonluk satış yakaladı ve platin plak kazandı. 25 Ocak 2002'de ise albümün satış adedi iki milyona ulaştı ve ikinci kez platin plak aldı.
Albüm uluslararası alanda da başarılı oldu. Albüm dünya çapında dokuz ülkede bir numaraya yükseldi; Almanya, Avustralya, Belçika, Birleşik Krallık, Danimarka, Hollanda, İsveç, İsviçre ve Norveç. Ayrıca Avusturya, Finlandiya, İtalya, Kanada, Portekiz ve Yeni Zelanda'da ilk onun içine girmeyi başardı. Albümün en düşük başarıyı elde ettiği ülke yirmi dokuzuncu sırada kaldığı Meksika oldu. Albümün dünya çapında on üç milyon kopya sattığı bilinmektedir. Bununla birlikte, Invincible'ın satışları Jackson'ın önceki albümlerine göre daha düşük oldu. Buna da büyük ölçüde promosyon eksikliği, turne yapılmaması ve plak şirketinin desteğini kesmesi neden oldu. The Sydney Morning Herald'dan Bernard Zuel, 2003 sonunda albümün satışıyla ilgili olarak şunları yazdı:
"Holly Valance ya da Delta Goodrem, dünya çapında beş veya altı milyon albüm satsalar Noel'in geldiğini düşünürlerdi. Michael Jackson, son yedi yılda ikinci albümü Invincible ile buna benzer bir şey yaptı ve sanayi ve medyadan başarısız damgası yedi. Bu adil mi? Elbette değil, çünkü Invincible'ın rakamları her yıl binlerce sanatçının yayımladığı albümlerin yüzde 95'inden daha iyi ve herkes için iyi bir emeklilik parası. Üstelik, bu başarısız etiketi sürekli olarak Jackson'ın 1982 çıkışlı 100 milyon kadar kopya satan Thriller ve 30 milyon kopya satan Bad albümleriyle karşılaştırılarak yapıştırılmaktadır. Yine de, 10 milyon albüm satmak birçok sanatçıyla karşılaştırıldığında hâlâ olağanüstüdür."
2004'te Invincible, Billboard listelerine bir kez daha giriş yaptı. 4 Aralık 2004'te Billboard 200'de 154. sırada yer alan albüm, aynı hafta R&B/Hip-Hop listelerine kırk sekizinci sıradan girdi. Jackson'ın 25 Haziran 2009'da ölümünden sonra, müziğinin de popülerliğinde artış meydana geldi. Invincible, 11 Temmuz 2009'da Billboard'un Digital Albums listesinde on iki numarada yer aldı. Albüm, listede yaşanan en büyük dokuzuncu sıçramayı gerçekleştirdi. Ayrıca, 18 Temmuz'da Billboard Catalog Albums listesinde dokuz numaraya ulaştı. Amerika Birleşik Devletleri dışında ise; 19 Temmuz'da İtalya'da on sekiz ve İsviçre'de seksen dört, 25 Temmuz'da Avrupa'da altmış dört ve aynı ay Meksika'da yirmi dokuz numaraya yükseldi.
Uluslararası alanda albüm, çeşitli sertifikalar elde etti. Invincible, Birleşik Krallık'ta 300.000 adetlik satışla British Phonographic Industry'den platin plak kazandı. International Federation of the Phonographic Industry (IFPI)'den İsviçre'de 40.000 kopya ile platin ve Avusturya'da 15.000 kopya ile altın plak kazandı. Invincible, Avustralya'da 140.000 adet kopya satışıyla Australian Recording Industry Association'dan iki kez platin plak ile ödüllendirildi. Ayrıca, Arjantin'de 40.000 kopya ile Cámara Argentina de Productores de Fonogramas y Videogramas'tan altın plak aldı.
Yapım ekibi
Bilgiler albüm kitapçığından alınmıştır.
Tulum (çalgı)
Tulum, Anadolu'nun kuzeydoğusunda Rize, Artvin, Ardahan ve Gümüşhane'de kullanılan nefesli bir halk çalgısı. Balkan yarımadası ve İskoçya'da kullanılan gaydadan en önemli farklı pes sesleri kontrol edebilen boruya sahip olmamasıdır.
Tarihçe
Tulum'un bir enstrüman olarak kullanılmaya başlandığı tarih hakkında kesin bir bilgi olmamakla birlikte Mezopotamya'da ortaya çıktığı sanılmaktadır. Aristophanes'in Akharniyalılar oyunundan (MÖ 425) ve Suetonius’un imparator Nero'nun (MS 54–68) hayatını anlattığı eserinde Utricularius adlı bir tulumcunun varlığından Antik Çağ'da Akdeniz uygarlıklarınca ödünçlendiği anlaşılmaktadır. İskoç gaydasının atası olan gayda-tulum benzeri nefesli sazların Romalılar tarafından Mısır, Anadolu veya Trakya üzerinden kıta Avrupasına taşındığı teorisi bu yüzden kabul görmektedir. 17. yüzyılda bölgeye gelen Evliya Çelebi seyahatnamesinde "dankiyo tulum sazı" ve "Sazende-i dankiyo düdüğü" olarak tanımladığı enstrümanı Trabzon yakınlarında yaşayan halkın icat ettiğini bildirmiştir. Bununla birlikte Antik Yunanca olup "Hayvan derisinden yapılmış torba" anlamına gelen dankiyo kelimesi bugün Trabzon'da neredeyse hiç bilinmediği gibi dini sebeplerle ya da küçükbaş hayvancılığın terkedilmesiyle unutulmuştur. . Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesine kadar Rumlar tarafından özellikle Maçka ve Kuzey Gümüşhane'de (Krom, Santa, İmera) yoğun olarak kullanılmaktaydı. Yine 1900 lü yıllara kadar Araklı Karadere vadisindeki Hemşinli orjinli köylerde çalınmakla beraber günümüzde sadece halk tarafından eskiden çalındığı bilinmektedir. Bunun yanı sıra Bayburt'un kuzeyinde yer alan ve Trabzon' a komşu olan bazı köylerde kullanılmaktadır. 1970'lere dek Holo boğazı köylerinde de çalındığı bilinmekte, kemençenin bazı parçaları çalmak için tulum gibi akort edildiğinden Trabzon folklorunda etkisi sürmektedir. Rize'nin İkizdere (bazı köyleri), Pazar, Ardeşen, Çamlıhemşin, Hemşin, Fındıklı, Güneysu, Artvin'in Arhavi, Hopa, Borçka, Yusufeli, Şavşat, Murgul ve Erzurum'un İspir ilçesinde geleneksel olarak çalınır. Artvin'in iç bölgelerinde Gürcüler tarafından da geleneksel enstrüman olarak kullanılmaktadır. Ardahan ilinin kuzeyi olan Posof ve Hanak'ta kullanılır. İç bölgelerde Tatos Dağları sınırından itibaren yerini davul-zurnaya bırakmaktadır. Tulum, Gümüşhane'de, şehir merkezinin doğusunda bulunan Merkez ilçe köylerinin genelinde davul-zurnayla beraber geleneksel çalgıdır. Önceleri bu yörede yoğun olarak çalınmakta olan tulum günümüzde yerini daha çok davul-zurnaya bırakmıştır ancak bazı Gümüşhane köylerinde yoğun olarak kullanılmaya devam edilmektedir. iran'da Ney Anban adıyla bilinmektedir.
Yapısı
Tüyleri temizlenmiş çebiç adı verilen oğlak derisinden delik yerleri bağlanıp, gövde bölümü elde edilir. Ön ayaklardan birine lülük, birine de nav takılarak yapılmaktadır. Geleneksel olarak boynuzdan yapılan navlar günümüzde ahşaptır. Mübadele ile Yunanistan'a göçen Karadeniz Rumları nav bölümünü boynuzdan yapmaya devam etmektedir ve içine yöresine göre zimbon (Trabzon), çimon/çibu (Rize), zimbon ve çimon kelimeleri Latince "tulum" anlamına gelen tsimpona teriminden ödünçlenmiştir. Terim Yunanca'ya zampuna (ζαμπούνα η) İtalyanca ise sampogna “tulum, koyun postundan yapılan çoban çalgısı" formunda geçmiştir. Adı verilen kamıştan yapılan komalı-pentatonik sipsi yerleştirilmektedir. Lülükten dudula adlı ağızlıktan üflenerek şişirilen enstrümanda sıkışan hava nav içinde bulunan zimbona gelir ve burada parmaklar sayesinde istenilen ses elde edilir.
Akort
"B - si" "A -la" "G -sol" karar seslerinde akort edilen ve komalı pentatonik bir enstrüman olup tek oktavlık ses rengine sahiptir.
Etimoloji
Türkçe tulum "deri kap". 13. yüzyıl öncesinde ilk olarak Hakas lehçesinde tulug formunda tespit edilmiştir. Yunanca tilimos “meşin torba”? veya tol-mak “dolmak” fiilinden türediği de ileri sürülmektedir.
Terminoloji
Çeşitli dillerde tulum terminolojisi:
1994 UEFA Kupası Finali
1994 UEFA Kupası Finali 26 Nisan, 1994 ve 11 Mayıs, 1994 tarihlerinde İtalya'nın Internazionale veAvusturya'nın SV Casino Salzburg takımları arasında oynanmıştır. Inter iki maçı da 1-0 kazanarak toplamda 2-0 galip gelmiş ve kupayı müzesine götürmüştür.
Chuck Palahniuk
Charles Michael Palahniuk, (d. 21 Şubat 1962, Washington) Amerikalı yazardır.
Hayatı
Palahniuk, üniversite yıllarından sonra üç yıl boyunca Freightliner adlı bir şirkette montaj hattında, ardından tamirci olarak çalıştı. İlk yazdığı metinler taşıt modifikasyon prosedürleri ve kamyonların onarımı üzerinedir. Dövüş Kulübü'nün ortaya çıkmasında büyük etkisi bulunan bir olayı da bu yıllarda yaşar.