cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Üst düzey Wehrmacht subaylarına rüşvet
Arka planı
Tarihsel olarak, Alman ve diğer Avrupalı hükümdarlar genellikle diplomatlara ve yüksek rütbeli subaylara unvanlar, mülkler ve parasal ödüller verirdi. Bu, genellikle hükümdar ile önemli tebaa arasında bir bağ oluşturmak için yapılırdı. Ancak bu tarihsel uygulama, Hitler'in uyguladığından farklıydı. Prusya Krallığı'nda, ödüller genellikle başarılı seferler veya savaşlardan sonra alenen verilirken, Hitler savaş sırasında seçkin nazilere ödülleri gizlice dağıttı.
Mekanizma
Hitler, Wehrmacht subaylarının mutlak sadakatini sağlamak ve "devlet içinde devletlerini" kaybetmeleri konusunda onları teselli etmek için, Amerikalı tarihçi Gerhard Weinberg'in dediği gibi, "hemen hemen en üst düzeylerdeki herkesi kapsayan geniş bir gizli rüşvet programı" yaratmıştı". Hitler düzenli olarak önde gelen komutanlarına bedava mülkler, arabalar, büyük miktarlarda nakit için düzenlenen çekler ve ömür boyu vergi ödemekten muafiyet "hediyeleri" sundu. Tipik bir örnek verilirse, Ekim 1942'de Mareşal Günther von Kluge'ye Malikanesinde yapmak isteyebileceği her türlü "iyileştirme" için Alman hazinesine fatura kesebileceği vaadiyle birlikte sunulan yarım milyon Reichsmark için yapılan bir çekti.
Hitler'in rüşvet sisteminin başarısı o kadar büyüktü ki, 1942'de birçok subay Hitler'den "hediyeler" bahşedilmesini beklemeye başladı ve açıkçası kendilerini bu kadar cömertçe besleyen eli ısırmaya isteksizdi. Aralık 1941'de Mareşal Fedor von Bock Hitler tarafından görevden alındığında, ilk tepkisi Hitler'in yardımcısı Rudolf Schmundt ile iletişime geçerek, görevden alınmasının artık Konto 5'ten ("banka hesabı 5") rüşvet almamak anlamına gelip gelmediğini sormak oldu.
Konto 5 özel fonu
Reich Şansölyesi başkanı Hans Lammers tarafından yönetilen ve Hitler tarafından kişisel hediyeler olarak dağıtılan Konto 5 rüşvet fonu, 1933'te yaklaşık 150.000 Reichsmark'lık bir bütçeyle başladı ve 1945'te yaklaşık 40 milyon Reichsmark'a ulaştı. Başlangıçta fonlar Reichskanzler ve 1934'ten sonra Reichspräsident (cumhurbaşkanlığı) aracılığıyla geldi. Parlamento aracılığıyla zorunlu 1933 öncesi kontroller ve ödemelerin Alman maliye bakanı tarafından imzalanması Naziler tarafından kaldırıldı. Harcanan para Hitler'in takdirindeydi ve başka bir kimsenin veya kurumunun onayını gerektirmiyordu.
Resmi olarak Aufwandsentschädigungen ("giderler için tazminat") olarak bilinen Konto 5'ten yapılan ödemeler, Nisan 1936'dan bu yana Kabine bakanlarına ve kıdemli subaylara yapılmıştır. 1938 başlarında Blomberg-Fritsch Olayını takiben askeri komuta yapısının yeniden düzenlenmesinin bir parçası olarak, hizmet şeflerinin yani Oberkommando der Wehrmacht (OKW) Şefi Wilhelm Keitel, Ordu komutanı Walther von Brauchitsch, Luftwaffe komutanı Hermann Göring ve Kriegsmarine komutanı Erich Raeder, Kabine bakanları ile aynı statüye sahip olacaktı ve böylece hepsi, bir Kabine üyesi olarak alenen aynı maaşı ve Konto 5'ten özel olarak ayrıca ödeme almaya başladılar.
Yolsuzluk sisteminin temeli, mareşallerin ve büyük amirallerin banka hesaplarına yatırılan aylık vergisiz 4.000 Reichsmark ve diğer tüm kıdemli subaylar için 2000 Reichsmark ödemeleriydi. Konto 5'ten gelen paraya ek olarak, subaylara doğum günü hediyesi olarak genellikle 250.000 Reichsmark'lık çekler verildi; onlar gelir vergisinden muaftı ama paradan kazanılan faiz vergiden muaf değildi.
Bu para, mareşaller ve büyük amiraller için yılda 26.000 Reichsmark'lık ve albay generaller ve amiraller için yılda 24.000 Reichsmark'lık resmi maaşın yanı sıra, artan savaş zamanı yaşam maliyetleriyle başa çıkmaya yardımcı oldu. Buna ek olarak, kıdemli subaylara, Almanya'nın yüksek gelir vergisi oranları nedeniyle büyük bir maaş artışı olan gelir vergisini ödemekten ömür boyu muafiyet verildi (1939'da 2.400 Reichsmark'ın üzerindeki gelirler için %65 vergi oranı vardı), ayrıca yiyecek, tıbbi bakım, giyecek ve barınma için harcama ödeneği de verildi. Buna karşılık, mayınları temizlemek gibi tehlikeli bir görevi olan piyadelere, tehlike ödemesi eki olarak günde 1 Reichsmark verildi. (1 Reichsmark 1940'ta yaklaşık 0,40 dolar veya 2015'te yaklaşık 13 dolar değerindeydi (altın fiyatlarına göre).)
Ödemelerin niteliği
Herhangi bir subay para almaya başlamadan önce, onları bilgilendiren Hans Lammers ile bir araya geldiler. Gelecekte yapılacak ödemeler, Hitler'e ne kadar sadakat göstermeye istekli olduklarına bağlı olacaktı. Bir eliyle verdiğinin diğer eliyle de kolayca alınabileceği söylendi. Ödemelerin yasa dışı niteliği, Lammers'ın ödemeler hakkında kimseye konuşmamaları ve mümkün olduğunca az yazılı kayıt tutmaları yönündeki uyarısıyla vurgulandı.
Konto 5'ten gelen para, subayın ömrü boyunca hesabına yatırıldı ve emekli olduğunda ödeme durmadı. Savaşın son aylarında, Erich von Manstein, Wilhelm List, Georg von Küchler ve Maximilian von Weichs, Müttefiklerin ilerlemesini önlemek için Lammers'in Konto 5'ten para yatırmak zorunda olduğu banka hesaplarını değiştirmeye devam etti. Subaylar ve Lammers arasında birçok yazışma gidip geldi. Aylık rüşvetlerini doğru hesaplara yatırdığından emin olmak için endişeyle yazmaya devam ettiler.
August von Mackensen
Sadakat için rüşvet verilen ilk subay, Nazi rejiminin iktidara gelmesini memnuniyetle karşılayan, ancak Şubat 1935'te Genelkurmay Birliği önünde yaptığı bir konuşmada General Kurt von Schleicher'in öldürülmesini eleştiren eski Birinci Dünya Savaşı kahramanı Mareşal August von Mackensen'di. Hitler onu susturmak için, aynı yıl sonra Mackensen'e 1.250 hektarlık ücretsiz bir arazi verdi. Bu bağış kamuya açıktı ve gizli değildi. Bundan sonra tarihçi Norman J. W. Goda'ya göre von Mackensen, Hitler'in bakış açısından yeterli olmasa da rejime sadık kaldı. Mackensen Şubat 1940'ta, Walther von Brauchitsch'e, ordunun Polonya'daki son seferi sırasında katliamlar gerçekleştirerek kendisini rezil ettiğinden bahsetti. 1942'de Hitler'e, Mackensen'in generaller arasında bozgunculuk çıkaran bir mektubun yayılmasına yardım ettiğini öğrenince öfkelendi (Goda bunun sahte bir söylenti olduğunu düşünüyor; Joseph Goebbels'in raporuna göre, mektubun kendisi sahte iken, von Mackensen yayılmasında önemli bir rol oynadı). Hitler ve Goebbels, Mackensen mülkünü kaybetmekle cezalandırılmamasına rağmen, bu sadakatsizliği göz önünde bulundurdular.
Walther von Brauchitsch
1938'de Brauchitsch, "yüzde iki yüz kuduz Nazi" olan çok daha genç bir kadınla evlenmek için karısını boşamaya karar verdi. Boşanma mahkemesi, Brauchitsch'in evliliğini sona erdirme kararına siyasi efendisinden daha az olumlu baktı ve karısı von Brauchitsch'e önemli bir anlaşma sağladı. Hitler, 80.000 ila 250.000 Reichsmark arasında olduğu söylenen boşanma tazminatının tamamını ödemek için Alman vergi mükelleflerinin parasını kullanmayı kabul ettiği için Brauchitsch'in sonsuz minnettarlığını kazandı. Brauchitsch, eşcinsellik iddiaları üzerine istifa eden Werner von Fritsch'in yerine ordu komutanlığına terfi etmişti ve ordu, Hitler'in ilk tercihi Walther von Reichenau'yu Fritsch'in halefi olarak kabul etmeyi reddettiği için bir uzlaşmaya adaydı.
Heinz Guderian
Paranın vaadinin yanı sıra, 1943'ün başlarında General Heinz Guderian'a, eğer Polonya'da bir mülk almak isterse, Hitler'e kimin topraklarını istediğini söylemesi ve onu alacağı bilgisi verildi. Bu bilgilendirme, en uygun doğru mülkü bulmak için Polonya'ya birkaç ziyaret yapmasına neden oldu. Bu, Guderian'ın hangi mülkü alabileceği konusunda bir anlaşma yapılmadan önce istediği mülklerin bazılarında tasarımları olan SS ile bazı sorunlara neden oldu. Polonyalı sahibinden el konan 937 hektarlık bir araziye verdiği rüşvet, yaşamı boyunca vergiden muaftı. Tarihçi Norman Goda, Guderian'ın Polonya'daki mülkünü aldıktan sonra, 1941'in sonlarından beri Hitler'in askeri liderliği hakkında dile getirdiği şüphelerin aniden sona erdiğini yazdı. Ve Guderian, Hitler'in en ateşli askeri destekçilerinden biri ya da Joseph Goebbels'in günlüğünde tanımladığı gibi, "Führer'in parlak ve niteliksiz bir takipçisi" oldu.
Panzerler Genel Müfettişi olan Guderian, Polonya'daki bir mülkü “armağan” olarak almadan önce, Almanya'nın savaşın en kötü yenilgilerinden biri olan Kursk Savaşı'na yol açacak olan Unternehmen Zitadelle planlarına karşı çıkmıştı; Guderian mülkü aldıktan sonra, operasyonun hikmeti konusunda 180°'lik bir dönüş yaptı. Guderian, Zitadelle'i açıkça eleştirmek yerine Goebbels'e yaklaşarak Hitler'i bu konuda vazgeçirip vazgeçirmeyeceğini sordu. Bu, Goda'nın çok atipik olarak tanımladığı bir davranıştır. Guderian, küstah, açık sözlü, küstah üslubu ve sevmediği kişilere karşı kabalığıyla tanınırdı (daha sonra 1943'te meşhur bir olayda Guderian, Mareşal Kluge'nin elini sıkmayı reddetti, çünkü ona yüzüne söylediği gibi, el sıkışmaya değmez) ve kötü olduğuna inandığı bir planı tarif etmek için kaba, küfür dolu bir dil kullanırdı.
Guderian, 1944'teki 20 Temmuz suikast girişimi planını önceden biliyordu ve bunu Hitler'e bildirmedi, ama kendisi de buna bağlı kalmadı. 20 Temmuz'da Guderian, Deipenhof malikanesine çekildi ve direnişle temas kurulamadı. Tarihçi Goda'ya göre, Hitler'in hala hayatta olduğu netleşince, Guderian, Berlin'deki Panzer birliklerine rejime sadık olmalarını emretti, sonra da Volksgerichtshof'ta yargılanabilmeleri için olaya karışan subayları ihraç etme sorumluluğuna sahip olan Onur Mahkemesi'ne oturdu ve bu görevi büyük bir hevesle yerine getirdi. Ancak Ocak 1945'ten sonra, Guderian'ın Polonya'da bulunan mülkü Sovyet sınırlarının gerisine düşünce, Hitler ile bir kez daha açıkça fikir ayrılığına düşmeye başladı. Bu anlaşmazlıklar o kadar yoğundu ki, Hitler Mart 1945'te Guderian'ı Genelkurmay Başkanı olarak görevden aldı.
Guderian'ın 1950'de yayımlanan hatırası Erinnerungen eines Soldaten'de savaştan sonra haksız olarak gördüğü sınır değişiklikleri konusunda Polonya'nın lehine ifade ettiği öfkenin çoğunun, Polonyalıların, Hitler'in kendisine verdiği Polonya mülkünü elinden almaya hakları olmadığı konusundaki yoğun biçimde sahip olduğu özel görüşüyle ilgili görünüyordu.
Wilhelm Ritter von Leeb
1943'te emekli Mareşal Wilhelm Ritter von Leeb, Alman devletinin kendisine, arazisini inşa etmesi için Bavyera'daki 638.000 Reichsmark değerindeki birinci sınıf orman arazisinin tamamını satın almasını sağladı. Leeb, Haziran sonu-Temmuz 1941 başlarında, Kuzey Ordular Grubu komutanı olarak, Einsatzgruppen, Litvanyalı işbirlikçiler ve 16. Ordu'nun Kaunas dışında gerçekleştirdiği katliamlara ilk elden tanık olmuştu. Bir Roma Katoliği olan Leeb, ölüm tarlalarını gördükten sonra "orta derecede rahatsız" olarak tanımlandı ve katliamlar hakkında hafif eleştirel raporlar gönderdi. Leeb, Litvanya'nın Sovyet işgali sırasında işledikleri varsayılan suçlarla haklı olduğunu iddia ederek, Litvanyalı Yahudi erkeklerin öldürülmesine onay verdi; ama kadın ve çocukların öldürülmesi işleri çok ileri götürmüş olabileceği görüşünü dile getirdi. Buna karşılık, Hitler'in yardımcısı General Rudolf Schmundt, Leeb'e Kaunas'taki katliamları eleştirme konusunda tamamen haddini aştığını ve gelecekte "özel görevlerde" SS ile tam olarak işbirliği yapması gerektiğini söyledi.
Tarihçi Norman Goda, Wilhelm Ritter von Leeb'ten, açgözlülüğü Holokost hakkında hissedebilecekleri her türlü ahlaki tiksintiyi alt eden bir Wehrmacht subayının fazlasıyla tipik bir örneği olarak bahsetti.
Diğer subaylar
Genel olarak, Mareşal Wilhelm Ritter von Leeb, Amiral Erich Raeder ve Mareşal Gerd von Rundstedt gibi siyasi liderlik olmasa da Hitler'in ordusunu bir şekilde eleştiren subaylar, General Walter Model, Amiral Karl Dönitz ve Mareşal Ferdinand Schörner gibi Nasyonal Sosyalistlere ikna oldukları bilinen subaylardan daha büyük rüşvet aldılar (ve kabul ettiler). Hitler'in rüşvet sisteminin başarısı, özellikle açgözlü olduğunu kanıtlamış olan Erich Raeder gibi bazı subayların, daha fazla para, mülk ve daha fazla arazi sahibi olabilmek için yaptıkları sonu gelmeyen talepleri, Hitler tarafından ciddi bir sıkıntı olarak görülmesiyle geri tepti. Raeder'in 1942'de, Hitler'in ömür boyu gelir vergisi ödemekten muafiyetinin yanı sıra, Konto 5'ten yaptığı aylık 4.000 Reichsmark ödemesinden elde ettiği faizin vergilerini de iptal etmesini istemesi, çok çirkin görüldü. 1944'te Wolfram von Richthofen,OKW'ye İtalya'da görev yaptığından beri, her ay banka hesabına yatırılan 4.000 Reichsmark'ın en az 1.000 Reichsmark'ı, İtalya'daki yaygın enflasyonun etkilerini telafi etmek için libre edilmesini istedi. Bu talep, normalde Führer'e hizmet için mali ödüller vermeyi reddetmeyen Wilhelm Keitel tarafından bile mantıksız olarak kabul edildi.
Goda'ya göre, Konto 5'ten General Friedrich Paulus'un banka hesabına yapılan ödemeler, altı ay önce Stalingrad Savaşı'nı kaybettiği için değil, Sovyet radyosuna yenilgiden Hitler'i sorumlu tuttuğu için Ağustos 1943'te durduruldu. Goda, 1944'te aylık ödeneği alanların (Generaloberst rütbeleri ve üzeri) listesinin Erwin von Witzleben ve Temmuz 1944 suikast planı ile bağlantılı diğer subayları da içerdiğini, ancak bu isimlerin üzerinin çizildiğini belirtiyor. Goda'ya göre, 20 Temmuz 1944'teki komplonun başarısızlığından sonra, Erwin Rommel, Franz Halder, Friedrich Fromm ve Günther von Kluge'nin aileleri, Konto 5'in aylık ödemelerinden kesilerek cezalandırıldılar. Mareşal Erwin von Witzleben davasında, ailesine, Konto 5'ten aldığı rüşvet parasının bir kısmını geri ödemesi emredildi, çünkü para Führer'e sadakat ödülü olarak veriliyordu. Witzleben açıkça sadık değildi.
Ayrıca Bundesarchiv Berlin, R 43 II'den toplanan istatistiklere dayanarak, Ueberschär ve Vogel'e göre, her ne kadar Erwin Rommel'in 1942'de sisteme katılması için Lammers tarafından davet edilen subaylar arasında olduğunu belirtilse de, iki tarihçi, Rommel'in bağışlara başarılı bir şekilde itiraz edip etmediğini mevcut arşiv kaynakları kullanılarak bilinemeyeceğini düşünüyorlar. Peter Lieb'e göre, araştırmanın mevcut durumu, Rommel'in Hitler'in bağışlarının alıcısı olduğunu göstermemektedir. Tarihçi Ueberschär ve Vogel'e göre, literatürde Kurt Zeitzler'in de bağış almayı reddettiği söylenmektedir, ancak buna da arşiv kaynaklarında rastlanmamaktadır. Zeitzler 1944'te aylık ödeneği alanlar arasındaydı.
Savaştan sonra
Ödemelerin konusu, alan kişiler için utanç verici bir konu oldu. Nürnberg mahkemelerinde yemin eden Walther von Brauchitsch, herhangi bir rüşvet almayı reddederek yalan yere yemin etti. Brauchitsch'in banka kayıtları, 1938'den savaşın sonuna kadar Konto 5'ten ayda 4.000 Reichsmark ödemesi aldığını gösteriyordu. 1948'deki duruşmasında General Franz Halder, rüşvet aldığını inkâr ederek yalan yere yemin etti ve ardından Amerikalı savcı James M. McHaney aksini gösteren banka kayıtlarını sununca sessizliğini korumak zorunda kaldı. Erhard Milch 1947'de yeminliyken para almayı kabul ettiğini itiraf etti, ancak bunun yalnızca Lufthansa'da yönetici olarak aldığı maaşın telafisi olduğunu iddia etti. Bu, tarihçi Goda'nın "saçma" olarak nitelendirdiği bir iddiadır. Tarihçi Gerhard Weinberg'e göre, "rüşvet sistemi anlaşılır bir şekilde sonsuz sayıda belirgin bir şekilde yer almamakta ve rüşvet alanlar çok az bilimsel ilgi gördü".
Theridion subradiatum
Theridion subradiatum, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Mihaylov
Mihaylov, Rusya'nın Ryazan Oblastı'na bağlı Mihaylov rayonunun merkezi olan şehirdir. Şehir, Pronya Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 8 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 11,784'tür.
Batlamyus eşitsizliği
Öklid geometrisinde, Batlamyus eşitsizliği, düzlemde veya daha yüksek boyutlu bir uzayda dört nokta tarafından oluşturulan altı uzunluğu ilişkilendirir. Herhangi bir A, B, C ve D noktası için aşağıdaki eşitsizliğin geçerli olduğunu belirtir:
Adını Yunan astronom ve matematikçi Batlamyus'tan almıştır.
Dört nokta, her biri için zıt kenarların çarpımlarının toplamı en az köşegenlerin çarpımı kadar büyük olan üç farklı dörtgen oluşturmak için üç farklı yoldan herhangi biriyle (ters dönüşleri farklı saymayarak) sıralanabilir. Böylece, eşitsizlikteki üç çarpım terimi, bunlardan herhangi birini eşitsizliğin sağ tarafına yerleştirmek için ek olarak değiş tokuş edilebilir, bu nedenle, dörtgenlerden herhangi birinin zıt kenarlarının veya köşegenlerinin üç çarpımı, üçgen eşitsizliğine uymalıdır.
Özel bir durum olarak, Batlamyus teoremi, eşitsizliğin bir daire üzerinde dört nokta döngüsel sırayla (kirişler dörtgeni) yer aldığında bir eşitlik haline geldiğini belirtir. Diğer eşitlik durumu, dört nokta sırayla eşdoğrusal olduğunda ortaya çıkar. Eşitsizlik, Öklid uzaylarından keyfi metrik uzaylara genellenmez. Geçerli kaldığı uzaylara Ptolemaik uzaylar denir; iç çarpım uzaylarını, Hadamard uzaylarını ve Ptolemaik graflarda en kısa yol uzaklıklarını içerir.
Varsayımlar ve türetme
Batlamyus eşitsizliği genellikle özel bir durum için ifade edilir, burada dört nokta konveks bir dörtgenin köşeleri olup döngüsel sırayla verilir. Ancak teorem daha genel olarak herhangi bir dört nokta için geçerlidir; oluşturdukları dörtgenin dışbükey, basit veya hatta düzlemsel olması gerekli değildir.
Andy Whitfield
Andy Whitfield (17 Ekim 1971, Amlwch - 11 Eylül 2011, Sidney), Galler doğumlu Avustralyalı model ve oyuncudur.
Batlamyus eşitsizliği
Varsayımlar ve türetme
Düzlemdeki noktalar için, Batlamyus eşitsizliği, dört noktadan birinde merkezlenmiş bir evirtim (inversiyon) ile üçgen eşitsizliğinden türetilebilir. Alternatif olarak, karmaşık sayı özdeşliği kullanılarak dört noktanın karmaşık sayılar olarak yorumlanmasıyla
Andy Whitfield
Oyunculuk kariyerine 2004'te başlayan aktörün ilk film deneyimi Cebrail oldu. Spartacus: Blood and Sand dizisindeki Spartacus rolü ile tanınmaktadır.
Batlamyus eşitsizliği
Varsayımlar ve türetme
kenar uzunlukları verilen dörtgenin kenarlarının çarpımı olan bir üçgen oluşturmak ve üçgen eşitsizliğini bu üçgene uygulamak için türetilebilir. Noktaların karmaşık izdüşüm çizgisine ait olduğu da görülebilir, eşitsizliği noktaların iki çapraz oranının mutlak değerlerinin toplamı en az bir şeklinde ifade edilebilir ve bunu çapraz oranların kendilerinin tam olarak bir ilavesi olduğu gerçeğinden çıkarılabilir.
Andy Whitfield
Özel hayatı
Andy, Robert ve Pat Whitfield çiftinin oğlu olarak Amlwch'de doğmuştur. 1999 yılında ise Avustralya'ya yerleşmişlerdir. Oyuncunun Laura adında bir de kız kardeşi bulunmaktadır.
Batlamyus eşitsizliği
Varsayımlar ve türetme
Üç boyutlu uzayda noktalar için eşitsizliğin bir kanıtı, düzlemsel duruma indirgenebilir, herhangi bir düzlemsel olmayan dörtgen için, köşegen etrafındaki noktalardan birini dörtgen düzlemsel hale gelene kadar döndürmenin mümkün olduğunu gözlemleyip diğer köşegenin uzunluğu artırarak ve diğer beş uzunluğu sabit tutarak, düzlemsel duruma indirgenebilir. Üçten daha yüksek boyutlu uzaylarda, herhangi bir dört nokta üç boyutlu bir alt uzayda bulunur ve aynı üç boyutlu ispat kullanılabilir.
Andy Whitfield
Özel hayatı
İlk evliliğini Terrica Smith ile 1999 yılında yapmış ve 2003 yılında boşanmışlardır. Sonra da iki çocuğunun annesi olan Vashti Whitfield ile evlendi. 11 Eylül 2011 sabahı evinde kanser hastalığı yüzünden ölmüştür.
Kanser hastalığı
Starz kanalının dizisi Spartacus: Blood and Sand 'in başrol oyuncusu Andy Whitfield'a 16 Mart 2010 tarihinde Hodgkin dışı lenfoma teşhisi konmuştur. İkinci sezon hazırlıkları için olağan check-up'ını yaptıran oyuncunun hastalığı bu sayede ortaya çıkmıştır ve kendisi derhâl Yeni Zelanda'da tedaviye alınmıştır.
Batlamyus eşitsizliği
Aynı çember içinde bulunan dört nokta
Bir çember etrafında sıralanan dört nokta için, Batlamyus eşitsizliği, Batlamyus teoremi olarak bilinen bir eşitlik haline gelir:
Batlamyus eşitsizliğinin evirtime dayalı ispatında, dört eşdöngü noktasını, birine merkezlenmiş bir evirtim ile dönüştürmek, diğer üçünün eşdoğrusal olmasına neden olur, bu nedenle bu üç nokta için üçgen eşitliği (Batlamyus eşitsizliğinin türetilebileceği) eşitlik olur. Diğer dört nokta için, Batlamyus eşitsizliği mutlaktır.
Andy Whitfield
Kanser hastalığı
11 Eylül 2011 tarihinde lenf bezi kanserinin getirdiği komplikasyonlar sonucunda ölmüştür.
Batlamyus eşitsizliği
Genel metrik uzaylarda
Batlamyus eşitsizliği daha genel olarak herhangi bir iç çarpım uzayında geçerlidir ve gerçek bir normlu vektör uzayı için doğru olduğunda, bu uzay bir iç çarpım uzayı olmalıdır.
Diğer metrik uzay türleri için eşitsizlik geçerli olabilir veya olmayabilir. İçinde bulunduğu uzaya Ptolemaik denir. Örneğin, tüm kenar uzunlukları 1'e eşit olacak biçimde şekilde gösterilen dört köşe döngü çizgesini düşünün. Karşıt tarafların çarpımlarının toplamı 2'dir. Bununla birlikte, çapraz olarak zıt köşeler birbirinden uzaktadır, bu nedenle köşegenlerin çarpımı 4'tür ve kenarların çarpımlarının toplamından daha büyüktür. Bu nedenle, bu grafikteki en kısa yol mesafeleri Ptolemaik değildir. Uzaklıkların Batlamyus eşitsizliğine uyduğu çizgeler, Ptolemaik çizgeler olarak adlandırılır ve keyfi çizgelerle karşılaştırıldığında sınırlı bir yapıya sahiptir; özellikle, gösterilen gibi üçten daha uzun indirgenmiş döngülere izin vermezler.
Ptolemaik uzaylar tüm CAT (0) uzaylarını ve özellikle tüm Hadamard uzaylarını içerir. Tam bir Riemann manifoldu Ptolemaik ise, bu mutlaka bir Hadamard uzayıdır.
2018 Dünya Kısa Kulvar Yüzme Şampiyonası - Kadınlar 200 metre kurbağalama
2018 Dünya Kısa Kulvar Yüzme Şampiyonası'nda kadınlar 200 metre kurbağalama yarışması, 16 Aralık 2018 tarihinde yapıldı.
Rekorlar
Yarışma öncesi mevcut dünya ve şampiyona rekorları aşağıdaki gibiydi.
Eleme serileri
Eleme serileri 16 Aralık günü saat 9.52'de başladı.
Final
Final 16 Aralık günü saat 18.41'de gerçekleştirildi.
Shingo Honda
Shingo Honda (本田 真吾), Japon futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2006 yılında Avispa Fukuoka kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Japan Soccer College, Matsumoto Yamaga FC, Zweigen Kanazawa, Honda FC kulüplerinde oynadı.
Lawrence Wright
Lawrence Wright (d. 2 Ağustos 1947, Oklahoma City), Amerikalı yazar, senarist ve gazeteci. 2006 çıkışlı The Looming Tower: Al-Qaeda and the Road to 9/11 kitabıyla Kurgusal Olmayan Genel Eser kategorisinde Pulitzer Ödülü kazanmıştır.
İlk yılları ve eğitimi
2 Ağustos 1947'de Oklahoma City'de Dorothy-Donald çiftinin çocuğu olarak doğdu. Dallas, Teksas'taki Woodrow Wilson Lisesi'nden 1965'te mezun oldu. 1969'da, New Orleans'te yer alan Tulane Üniversitesi'ndeki eğitimini tamamlamasının ardından Kahire Amerikan Üniversitesi'nde İngilizce dersleri vermeye başladı.
Kariyeri
İki yılın ardından Mısır'dan döndü ve Nashville, Tennessee'deki Race Relations Reporter dergisinin kadrosuna katıldı. 1973'te, Atlanta, Georgia'daki Southern Voices'ta çalışmaya başladı. Şehirde yetişmiş çocukları, çiftlik sahibi ailelerin yanına gönderen bir The Fresh Air Fund programını konu alan İlk kitabı City Children, Country Summer: A Story of Ghetto Children Among the Amish, 1979'da yayınlandı. 1980'de Teksas'a döndü ve Texas Monthly dergisinde yazarken zaman zaman Rolling Stone dergisine de katkı sağladı. 1988'de yayınlanan kitabı In the New World: Growing up in America, 1964-1984'da, Dallas'ta büyüyen biri olarak anılarını anlatmaktaydı. 1992'de, The New Yorker dergisinde yazmaya başladı. 1993'te, bazı dinî lider profillerini derlediği Saints & Sinners adlı kitabı çıktı. The New Yorker'da yayınlanan ve Thurston County, Washington şerif departmanında çalışan Paul Ingram'ın iki kız çocuğuna uyguladığı tacizi konu alan "Remembering Satan" başlıklı iki parçadan oluşan yazısıyla 1994'te, muhabirlik dalında Ulusal Dergi Ödülü ve Kamu Menfaatine Dergi Gazeteciliği dalında John Bartlow Martin Ödülü aldı. Daha sonra bu olayı kitaplaştırdı ve Remembering Satan: A Case of Recovered Memory and The Shattering of an American Family isimli kitap 1994'te piyasaya sürüldü.
1997'de, ikizleri inceleyen ve şahsiyetlerin belirlenmesinde genlerin rolünü konu alan Twins: Snd What They Tell Us About Who We Are adlı kitabı yayınlandı. 1998 çıkışlı Amerikan filmi Kuşatma (The Siege)'nın senaryosunu yazan isimlerdendi. İlk romanı God's Favorite: A Novel, 2000 yılında yayınlandı. Aynı yıl, Noriega: God's Favorite adlı televizyon filminin senaryosunu yazdı. 2006'da yayınlanan ve el-Kaide'nin geçmişini anlatan The Looming Tower: Al-Qaeda and the Road to 9/11 adlı kitabıyla, aralarında Kurgusal Olmayan Genel Eser Pulitzer Ödülü'nün de yer aldığı çeşitli ödüller kazandı. 2010'da HBO'da yayınlanan My Trip to Al-Qaeda adlı belgeselde yalnızca kendisi yer almaktaydı. 2013'te yayınlanan ve Scientology'i konu alan Going Clear: Scientology, Hollywood, and the Prison of Belief adlı kitabıyla, kurgusal olmaya eserler dalında Ulusal Kitap Eleştirmenleri Dairesi Ödülü kazandı. Dahaha sonra bu kitap belgeselleştirildi ve Going Clear: Scientology and the Prison of Belief adıyla 2015 yılında HBO'da yayınlandı. Mart 2014'te, yazarlığını yaptığı ilk tiyatro oyunu Camp David, Washington, DC'deki Arena Stage'te oynanmaya başladı. 2014'te Camp David Sözleşmesi'ni konu alan Thirteen Days in September: Carter, Begin and Sadat at Camp David, 2016'da ise cihatçı grupları konu alan The Terror Years: From Al-Qaeda to the Islamic State adlı kitabı piyasaya sürüldü.
Özgür Gündem
Özgür Gündem, Türkiye'de günlük olarak yayınlanmış, Türkçe ve Kürtçe dillerinde faaliyet göstermiş bir gazete.
Gazetenin ilk yayın döneminde, aralarında yazar, muhabir ve dağıtımcıların da bulunduğu 27 çalışanının çoğu faili meçhul bir şekilde öldürüldü. Ayrıca birçok ofisi ve bürosuna saldırı düzenlendi. Yayınlanan toplam 580 sayının 486'sı hakkında dava açıldı ve gazete çalışanları toplam 147 yıl hapis cezasına mahkûm oldu. PKK ve KCK propagandası suçlamaları nedeniyle birçok kez toplatılmasına karar verildi.
Öncülü, 1990 ve 1992 yılları arasında haftalık yayınlanan Yeni Ülke gazetesi olan Özgür Gündem, 30 Mayıs 1992'de yayına başlamış ve 14 Nisan 1994'te mahkeme kararıyla kapatılmıştır. Gazete, 17 yıl aradan sonra 4 Nisan 2011 tarihinde yeniden yayına başladı.
Fernando Gomes
Fernando Gomes (d. 22 Kasım 1956 - ö. 26 Kasım 2022), forvet pozisyonunda görev yapmış Portekizli millî futbolcudur.
Yenikarabağ, Sultandağı
Yenikarabağ, Afyonkarahisar ilinin Sultandağı ilçesine bağlı bir köydür.
Özgür Gündem
Gazete, 16 Ağustos 2016'da "terör örgütü PKK'nın propagandasını yaparak, örgütün yayın organı gibi hareket ettiği" gerekçesi ile geçici olarak kapatıldı. 29 Ekim 2016'da çıkarılan kanun hükmünde kararname ile kapatılmasına karar verildi.
Yenikarabağ, Sultandağı
Tarihçe
Köyün adı, 1923 yılı kayıtlarında Yeniköy olarak geçmektedir.
Özgür Gündem
1992-1994
Özgür Gündem gazetesi 30 Mayıs 1992'de yayına başladı. Öncülleri, 1990 ve 1992 yılları arasında haftalık yayınlanan Yeni Ülke gazetesi ve Özgür Ülke 'dir.
Gazetenin ilk genel yayın yönetmeni Ragıp Duran iki hafta sonra bu görevden ayrıldı, yerine Haluk Gerger ve Hasan Bildirici geldi. Gazetenin sahibi Yaşar Kaya idi. Yayın Kurulu ise Haluk Gerger, Arslan Başer Kafaoğlu, Taner Kutlay, Yavuz Şimşek, Hasan Bildirici ve Veli Özdemir'den oluşuyordu. Yazarlar arasında, Mehmed Uzun, Ali Fırat, Zafer Üskül, Ercan Kanar, Ertuğrul Kürkçü, Yalçın Küçük, Fikret Başkaya, Sedat Yurtdaş, Cemil Gündoğan, Mehmet Yılmazer, Mustafa Erdoğan, Nihat Behram, Hüseyin Ergün, Mete Tunçay, Server Tanilli, Faik Bulut, Arslan Başer Kafaoğlu, Ayşenur Arslan, İsmail Beşikçi, Veli Yılmaz, İbrahim Gürbüz, Sezai Sarıoğlu, Suat Bozkuş, Mihri Belli, Temel Demirer, Engin Erkiner ve M. Can Yüce bulunuyordu.
Yenikarabağ, Sultandağı
Coğrafya
Afyonkarahisar il merkezine 88 km, Sultandağı ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Özgür Gündem
1992-1994
Merkez ofisi İstanbul'da olan gazetenin bu dönemdeki ulusal tirajının 45.000 civarında olduğu tahmin edilmektedir. Gazetenin ilk yayın döneminde, aralarında yazar, muhabir ve dağıtımcıların da bulunduğu 27 çalışanı çoğu faili meçhul bir şekilde öldürüldü. Yayınlanan toplam 580 sayının 486'sı hakkında dava açıldı ve gazete çalışanları toplam 147 yıl hapis cezasına mahkûm oldu.
Gazete, 683 günlük yayını süresince; üç kez 30 gün, on beş kez 15 gün, iki kez 10 gün olmak üzere toplam 335 gün kapatıldı. Gazete yetkilileri toplam 147 yıl hapis ve 21 milyar lira para cezasına çarptırıldı.
Öldürülen çalışanlar
Diyarbakır'da 16 Kasım 1992'de gazeteyi dağıtan bir stand kundaklanmış, 15 Ocak 1993'te ve 15 Haziran 1993'te de iki gazete bayii silahlı saldırıya uğramıştır. Aynı yıl gazeteyi dağıtan çocuklara yönelik bıçaklı saldırılar düzenlenmiştir. 17 Kasım 1992'de Bingöl'de bir bayii işletmecisinin arabası kundaklanarak tahrip edilmiştir. Ekim 1993'te Yüksekova'da gerçekleşen bir bombalama eyleminde, bir gazete bayii hasar görmüştür. Ardılı Özgür Ülke 'nin İstanbul ofisinde 2 Aralık 1994'te meydana gelen bombalı saldırıda bir gazete çalışanı ölmüş, on sekiz kişi de yaralanmıştır.
Gazetecilerinden Gurbetelli Ersöz, Mehmet Şenol ve Behzat Eraslan PKK'nın dağ kadrosuna katılıp öldüler.
Binanın bombalanması
Gazetenin İstanbul Kadırga'daki teknik binası, Cağaloğlu'ndaki Merkez Bürosu ve Ankara Bürosu, 3 Aralık 1994'te bombalı saldırıya uğradı. Kadırga bürosundaki ulaştırma görevlisi 32 yaşındaki Ersin Yıldız öldü, 23 çalışan yaralandı. Tempo dergisi yıllar sonra bombalama emrini dönemin Başbakanı Tansu Çiller'in verdiğine ilişkin belgeler yayınladı. TBMM Darbe ve Muhtıraları Araştırma Komisyonunun tutanaklarına göre, Çiller "Başta Özgür Ülke olmak üzere bölücü örgütlere destek verici yayın yapanlarla etkin mücadele yöntemlerinin derhal uygulanması" için 30 Kasım 1994'te gizli bir yazı ile talimat verdi ve bu yazıdan birkaç gün sonra, Özgür Ülke bombalandı. Susurluk Raporu'nda da bu yönde ifadeler yer aldı.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararı
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2000 yılında verdiği bir kararda, gazetenin ifade özgürlüğünü müspeten korumayla yükümlü olan Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti'nin bu yükümlülüğü yerine getiremediği ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. maddesini ihlal ettiği sonucuna varmıştır (§46). Mahkeme, Hükûmet'in gazete ve çalışanlarının PKK'yı desteklediklerine dair güçlü bir kanaate sahip olmasının, araştırmaların yürütülmemesine ve gerektiğinde şiddet içeren yasa dışı eylemlere karşı korunmaları için etkili adımların atılmamasına gerekçe sağlamadığını belirtmiştir (§45).
2011'den sonra
Özgür Gündem, 17 yıl aradan sonra 4 Nisan 2011 tarihinde yayına yeniden başladı. Gazetenin 4-10 Temmuz 2016 tarihleri arasındaki toplam tirajı 6.891 adettir.
PKK yanlısı yayın iddiaları
Gazetenin PKK yanlısı yayın yaptığına dair çok sayıda iddia, suçlama ve yargı kararı bulunmaktadır. PKK propagandası ve KCK üyeliği suçlamaları nedeniyle birçok gazeteci, köşe yazarı ve çalışanları tutuklandı ve yargılandı. 2008 yılında Wikileaks belgelerinde, ABD'nin Türkiye Büyükelçisi Ross L. Wilson'in Özgür Gündem gazetesinin PKK yanlısı yayın yaptığına dair iddiaları yer aldı.
Gazetede PKK ve KCK yöneticisi birçok militan köşe yazıları yayımlamaktadır. PKK'nın yönetim kadrosunda yer alan ve KCK Yürütme Konseyi Üyesi Mustafa Karasu, "Hüseyin Ali" takma adıyla Özgür Gündem gazetesinde köşe yazarlığı yapmaktadır. PKK kurucularından Muzaffer Ayata, yazar kadrosunda bulunmaktadır. KCK Yürütme Konseyi Eş Başkanı "Bese Hozat" kod adlı Hülya Oran, hâlen Özgür Gündem gazetesinin editör kadrosunda yer almaktadır. Ayrıca, PKK'nın kurucu liderlerinden Abdullah Öcalan, 2012-2014 yılları arasında gazetede yazılar yayımladı. PKK yöneticilerinden Duran Kalkan, "Adil Bayram" müstear ismi ile gazetede editörlük yaptı. 9 Eylül 2015'te "Özgür Gündem'in haber kaynağının gizli tutulmasında titiz davranmadığı" ve "yazdıklarının içeriğinden çok yazanın kim olduğu konusunun tartışıldığı" gerekçeleri ile gazetede artık yazmayacağını açıkladı.
20 Haziran 2016'da; Sınır Tanımayan Gazeteciler Örgütü Türkiye Temsilcisi Erol Önderoğlu, Türkiye İnsan Hakları Vakfı Başkanı Şebnem Korur Fincancı ve yazar Ahmet Nesin, Özgür Gündem gazetesi ile dayanışma için başlatılan "bir günlük nöbetçi genel yayın yönetmenliği" kampanyasına katılmaları nedeniyle "terör örgütü propagandası yapmak" suçlaması ile tutuklanmalarına karar verildi. Mahkeme gerekçe olarak, "üç kişinin gazetenin genel yayın yönetmenliğini üstlendikleri tarihlerde yayımlanan haber içerikleri ve görsellerde silahlı terör örgütü PKK/KCK veya bu örgüte bağlı alt yapılanmaların propagandası mahiyetinde yazılar yazıldığı, örgüt adına suç işleyen, güvenlik güçleriyle çatışan kişilerin övüldüğünün anlaşıldığı" belirtildi. 30 Haziran 2016'da Şebnem Korur Fincancı ve Erol Önderoğlu, 1 Temmuz 2016'da ise Ahmet Nesin cezaevinden tahliye edildi.
16 Ağustos 2016'da; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Özgür Gündem gazetesinin yetkilileri hakkında "gazetede sürekli PKK terör örgütü propagandası yapıldığı ve bu örgütün yayın organı gibi hareket edildiği"nin anlaşılması nedeniyle, "devletin birliğini ve bütünlüğünü bozmak, silahlı terör örgütü üyeliği, örgüt kurmak, yönetmek, üye olmak, yardım etmek ve terör örgütü propagandası yapmak" suçlarından soruşturma başlatıldığını belirterek, İstanbul 8. Sulh Ceza Hakimliği'nden gazetenin geçici olarak kapatılması talebinde bulundu. Talebi değerlendiren Hakimlik, yetkilileri hakkında soruşturma başlatıldığı anlaşılan gazetenin, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın, 28. maddesi uyarınca geçici olarak kapatılmasına karar verdi.
29 Ekim 2016 tarihinde çıkarılan 675 ve 676 sayılı kanun hükmünde kararnameler ile aralarında Dicle Haber Ajansı, Tîroj ve Azadiya Welat gibi birçok gazete, dergi ve haber ajansı ile birlikte kapatılmasına karar verildi.
Toplatma ve tedbir kararları
Gazete hakkında birçok defa toplatma kararı verildi. 24 Mart 2012'de İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin aldığı kararla, gazetenin 24 Mart 2012 tarihli sayısının 1, 8, 9, 10 ve 11. sayfalarında "örgüt propagandası" yapıldığı iddiasıyla 1 aylık kapatma cezası verdi. Bianet'in haberine göre Özgür Gündem'in 24 ve 25 Mart 2012 tarihli sayılarına da el konuldu.
14 Mart 2016'da, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı, gazete hakkında “terör örgütü propagandası” yaptığı iddiasıyla soruşturma başlattı ve 14 Mart tarihli nüshasının toplanması için Sulh Ceza Hakimliği’nden talepte bulundu. Soruşturmaya gerekçe olarak, gazetenin birinci sayfasında 13 Mart'ta gerçekleşen Ankara saldırısının fotoğrafı ile verilen "Newroz'un ayak sesleri" sürmanşeti ve "Baharı erteleyemezsin" manşetlerini, içeriği ve fotoğrafları ile birlikte değerlendiren Başsavcılık, Kızılay'da düzenlenen bombalı intihar saldırısına atıf yapılarak, terör eylemini övücü nitelikte yayın yapıldığını belirtti. Talebi değerlendiren Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliği, gazetenin toplatılması yönünde karar verdi.
Meclis araştırma önergesi
Halkların Demokratik Partisi Iğdır Milletvekili ve Grup Başkanvekili Pervin Buldan Haziran 2014'te TBMM'ye verdiği Meclis araştırma önergesinde; 1992'den itibaren gazete çalışanlarının uğradığı saldırıları söz konusu etti.
Eleştiriler
10 Mart 2016 tarihli baskısında Halil İncesu imzalı, bir kadının bir erkeğin ayakları altında resmedildiği ve üstünde "Cennet kadının ayakları altındadır!.." ifadesi ile bir karikatür yayımlandı. Karikatürde İslam peygamberi Muhammed'e ait "Cennet annelerin ayakları altındadır" hadisine atıf yapılarak hakaret edildiği iddia edildi. Gelen tepkiler ve eleştiriler üzerine gazete şu açıklamayı yaptı: "Karikatür son derece açık bir biçimde erkeklerin kadınları ezmesiyle ilgilidir ve buradan Muhammed'e yönelik bir hakaret anlamı çıkarılması da mümkün değildir. İnsaf ve vicdan sahibi her insan, karikatürde Muhammed'in sözü hatırlatılarak, erkeklerin kadın üzerindeki baskısının eleştiri konusu yapıldığını, Muhammed'in hadisinin yüceltildiğini anlar. Ancak, hiç istemediğimiz halde, duyarlı müslüman okurlarımızı da üzdüysek eğer, özür dileriz."
Gazete 15 Mart 2016 tarihli baskısında, 2016 Ankara saldırısı'nda hayatını kaybeden Destina Peri Parlak’ın yakınının hastanede söylediği “İktidarınız batsın” sözlerini "Başkanlığın Batsın" şeklinde manşetine taşıdı. Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan Özgür Gündem ve Sözcü’nün bu manşetlerine tepki göstererek isim vermeden "paçavra" olarak tanımladı.
Hürriyet gazetesi yazarı Ahmet Hakan, 21 Mart 2016 tarihli "Alışmayacağız" başlıklı bir yazısında, Özgür Gündem'in 2016 İstanbul saldırısı sonrasında attığı "DAİŞ Yılanı Halkları Vurdu" manşeti ve haberin devamında yer alan "Sivilleri Barbarca Katlettiler" başlığına atıfta bulunarak; 13 Mart 2016'da gerçekleştirilen ve TAK tarafından üstlenilen Ankara saldırısına tepkisiz kalmakla eleştirdi. Hakan yazısında, "DAİŞ'in yaptığı barbarlık da, TAK'ın yaptığı barbarlık değil mi? DAİŞ vurunca yılan oluyorda, TAK vurunca kahraman mı oluyor?" sorularını yöneltti.
Hardin, Iowa
Hardin ilçesi veya Hardin County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Iowa eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 17.534'tür. İlçenin merkezi Eldora şehridir.
Asgari endişe altındaki türler
Asgari endişe (LC), IUCN kırmızı listesinde nesli tehlikede olmayan türleri içine alan bir kategoridir. Yaygın bulunan türlerin çoğunluğu asgari endişe altında olarak sınıflandırılmıştır.
Asgari endişe altındaki türlerin sayısı şöyledir; 14033 hayvan türü, 101 hayvan alttürü ve 1500 bitki taksonu (1410 tür, 55 alttürü ve 35 varyete) bu listededir. Ayrıca iki hayvan populasyonu da asgari endişe altında olarak sınıflandırılmıştır. Hiçbir mantar asgari endişe altında olarak sınıflandırılmamıştır, çünkü sadece 4 mantar IUCN kırmızı listesinde yer alır. 2008 yılı itibarıyla insan türü de IUCN tarafından resmen bu kategoriye dahil edilmiştir.
2015-16 Eredivisie
Eredivisie tarihinin 60. sezonu olan 2015-16 sezonu PSV'nin şampiyonluğunu korumasıyla tamamlanmıştır. Bununla birilikte PSV toplamda 23. lig şampiyonluğuna ulaşmıştır.
Takımlar
Lig şampiyonu N.E.C. ve play off galibi Roda bir sezon aradan sonra tekrar lige dönmüştür. Diğer Play-off galibi BV De Graafschap, 2011-12'den sonra tekrar üst lige yükselmiştir.
Hat-tricks
4 Oyuncu 4 Gol kaydetti
Lymantria dispar
Etimoloji
“Çingene güvesi” adının kesin bir kökeni yoktur ancak 1908'den beri kullanılmaktadır.
Lymantriinae alt familyasının güveleri, tırtıllardaki tussock benzeri tüy tutamları nedeniyle genellikle tussock güveleri olarak adlandırılır.
Lymantria dispar adı Latince kökenli iki kelimeden oluşur. Lymantria jenerik adı 'yok edici' anlamına gelir. Tür sıfatı dispar Latince'de 'ayırmak' anlamına gelir. Erkek ve dişilerde gözlenen cinsel dimorfizmi ifade eder.
Mandurah
Mandurah, Avustralya'nın Batı Avustralya eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 83.294'tür.
Aşağı Enteli
Aşağı Enteli (Gürcüce: ქვემო ენთელი; okunuşu: “kvemo enteli”), Gürcistan’ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Adigeni Belediyesi’nde bir köydür. Persati Dağı’nın güney eteğinde, deniz seviyesinden 1.260 metre yükseklikte yer alır. Adigeni kasabasına 10.5 km uzaklıktadır.
Aşağı Enteli köyü, Bolacuri köyüyle birlikte Bolacuri temini oluşturmaktadır.
Tarihçe
Aşağı Enteli, erken ve geç orta çağda Gürcü devletleri sınırları içindeydi. Osmanlılar köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcü atabeglerin yönetimindeki Samtshe-Saatabago’dan ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre Aşağı Enteli, Ahısha livasının Altunkala nahiyesine bağlıydı. Köyde 13 hane yaşıyordu. Vergi vermekle yükümlü hane reislerinin çoğunluğu İordane, Basila, Manvel, Vardzel, Giorgi gibi Gürcü adları taşıyordu. Bu adlardan ve her hanenin ispenç vergisi vermesinden Aşağı Enteli’nin bir Hristiyan köyü olduğu anlaşılmaktadır. Köyde buğday, arpa, yonca tarımı ve arıcılık yapılıyor ve domuz besleniyordu.
Nüfus
2014 yılı verilerine göre köyde 350 kişi yaşıyordu. Nüfusun neredeyse tamamı Gürcülerden oluşuyordu.
Yoshitaka Ohashi
Yoshitaka Ohashi (大橋 良隆), Japon futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2006 yılında Vegalta Sendai kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla NEC Tokin FC, AC Nagano Parceiro kulüplerinde oynadı.
Paris FC
Paris Football Club ya da kısaca Paris FC 1969 yılında Paris şehrinde kurulmuş futbol kulübü. Renkleri mavi ve siyah'dır. Maçlarını 20.000 kişilik Stade Charléty'de oynamaktadırlar. Kulüp, ezeli rakibi Paris Saint-Germain'den önce kurulmuştur.
Tarihçe
2020'de Bahreynli yatırımcılar 5 milyon avro karşılığında kulübün %20'lik hissesini satın aldı.
Kadro
19 Ağustos 2020 itibarıyla
Övündü, Çıldır
Övündü, Ardahan ilinin Çıldır ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Övündü köyünün eski adı Vaşlobi’dir. Gürcüce bir yer adı olan Vaşlobi (ვაშლობი), elma anlamındaki “vaşli” (ვაშლი) kelimesinden türemiş olup elma bahçesi anlamına gelir. Nitekim Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili'nin 1902 yılındaki tespitine göre, köyün tarihi kilisesi olan Vaşlobi Kilisesi elma bahçesi içinde bulunuyordu. Vaşlobi Türkçeye Vaşlob ve Vaşlop şeklinde girmiştir. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Vaşlob (واشلوب) ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Vaşlop (واشلوپ) olarak geçer.
Vaşlobi köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Cavaheti bölgesinde yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki Vaşlobi Manastırı ve Vaşlobi Kilisesi bu dönemden günümüze kalmıştır.
Vaşlobi köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Ahalkalak livasının Tümeg (Mtogvi) nahiyesinin köylerinden biriydi. Vaşlob (واشلوب) adıyla kaydedilmiş olan köyün nüfusu 22 Hristiyan haneden oluşuyordu. Bu deftere göre, köyde buğday, arpa, çavdar ve keten tohumu tarımı ile arıclılk yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.
Vaşlobi köyü, uzun süre Osmanlı yönetimi altında kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Vaşlob (Вашлобъ) adıyla kaydettiği yerleşim, 1886 nüfus sayımında Ardahan sancağının Çıldır kazasına bağlı Tzkarostavi nahiyesinin 13 köyünden biriydi. Vaşlobi köyünün nüfusu, 48'i erkek ve 35'i kadın olmak üzere, 8 hanede yaşayan 83 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı Kürtlerden oluşuyordu. Birinci Dünya Savaşı yıllarında Ardahan bölgesini gezen Gürcü araştırmacı Konstantine Martvileli'nin verdiği bilgiye göre de köyde bu tarihte Kürtler yaşıyordu.
Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili 1902 yılında Vaşlobi köyündeki Vaşlobi Kilisesi tanımlamış, köyün adının elma bahçesi anlamına geldiğini ve bu kilisenin de Kurt Kala'nın alt tarafındaki elma bahçesinde bulunduğunu, bahçıvanların içinde yaşadığı kilisenin isten karardığını yazmıştır.
Vaşlobi köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Vaşlobi köyünü de kapsayan Ardahan bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.
Vaşlobi köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Vaşlop (واشلوپ) adıyla Kars vilayetinin Çıldır kazasının Kurt Kala nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Vaşlop" olarak kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 218 kişiden oluşuyordu. Vaşlobi veya Vaşlob Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Övündü olarak değiştirilmiştir. Övündü köyünün nüfusu 1965 yılında 406 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 63 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 83 km, Çıldır ilçe merkezine ise 41 km uzaklıktadır.
Madman Entertainment
'''Madman Entertainment Pty. Ltd.''', Avustralya merkezli bir film dağıtım şirketidir. Şirket, 1996 yılında Tim Anderson ve Paul Wiegard tarafından kurulmuş olup Avustralya ve Yeni Zelanda'da sinema ve ev eğlencesi formatlarında uzun metrajlı filmler, belgeseller, televizyon dizileri ve animelerde uzmanlaşmıştır. Şirketin merkezi East Melbourne'da yer almaktadır.
Avondale, Arizona
Avondale; ABD'nin güneybatısında bulunan Arizona eyaletinin Maricopa İlçesinde bulunan bir şehir.
Tarih
Günümüzdeki Avondale gayet küçük bir tarım yerleşkesi olarak Agua Fria Çayı'nın sol kıyısına kurulmuştu. Bu çaya katılan bir soğuk su kaynağı da bu yerleşke civarında bulunmakta idi. Bu nedenle ilk defa yerleşkeye "Coldwater (Soğuk Su)" ismi verilmiştir. Buraya 1896'da bir postane binası açıldı. Postane binası 1905'e kadar açık kaldı. Yerleşkenin yakınından geçirilen demiryolu hattı üzerine bir demiryolu istasyonu yapıldı. Yerleşkenin merkezi bu istasyon etrafına kaydı ve istasyonun etrafında yerleşke gelişti. Demiryolu yerleşkenin yetiştirdiği tarım ürünlerinin daha kolayca nakledilmelerini sağladığı için yerleşkeye tarım gelişti. 1911'de bu yerleşkeye yeniden bir popülarite sağlamak amacı ile ismi "Avondale"'e değiştirildi. Bundan sonraki yıllarda etrafındaki mümbit tarım arazilerini ihtiyaçlarını karşılayan bir tarım merkezi halinde kaldı.
Avondale şehrine 1946'da şehri statüsü verildi. 1980'de Avondale'ın nüfusu 8.166 kişi idi. O zaman şehrin etrafı tarımsal arazi ile kaplı idi. Yonca tarlaları ve pamuk tarlaları şehrin tarımsal ürünlerini sağlamaktaydı.
1980'li yıllarda ABD'de ortaya çıkan "Beyazların şehir merkezlerini terk edip varoşlarda yaşamaya başlamaları" trendi gittikçe hızla Arizona'da ve Pheonix şehrinde görüldü. Beyaz orta sınıf Pheonix şehrinin etrafında bulunan varoş şehirlerinde küçük bahçeli evleri ipotek finansmanı ile satın alıp varoş şehirlerde oturmayı tercih ettiler. Avondale Şehri hızla gelişmesi bu trendi yansıtmakta idi. Bu beyaz orta sınıfın göçünü karşılamak için Avondale'de girişimci bina yapımcı müteahhittleri büyük parseller ellerine geçirerek buralarda birbirine çok benzer müstakil, ufak bahçeli ve garajlı evler yapıp bunları ipotek ile finans sağlayan varoşa göç etmek isteyenlere satmaya başladılar. Avondale'ın yonca tarlaları ve pamuk tarlaları kaldırılıp bu araziler yeni yapılan evlerle doldu. Bu trendin işlemesi yanda görülen Avondale nüfus tablosunda açıkça görülmektedir. Avondale nüfusu ABD On Yıllık Nüfus Sayımı sonuçlarına göre 1980'de 8.166 kişi iken 2010'da 76.238 kişi olmuştur. 2014 Nüfus Tahmini'ne göre ise Avondale nüfusu 79.646 kişi olmuştur.
Eski tarım arazilerinin şahsi ikametgâhlarla kaplanması yanında bu yeni nüfusun ihtiyaçlarını karşılamak için Avondale şehrinde, özellikle şehrin kenarından geçmekte olan eyaletler arası I-10 karayolu yakınlarına önce süpermarketler ve sonra büyük alışveriş merkezleri açıldı. Avondale merkezinde bulunan sokaklar da küçük tarımsal şehir yolları görüntüsünden değiştirilerek (başta eski Avondale ile Pheonix'i bağlayan yollar olan Van Buren Street ve McDowell Road) genişletildi ve görünüşleri de "varoşlar" stilinde modernleştirildi.