cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Güçlükonak Katliamı
Yargı süreci
12 Temmuz 1996 tarihinde Barış İçin Bir Araya Çalışma Grubu olayı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne taşıdı. AİHM'de görülen dava sonucunda Türkiye "etkili soruşturma yürütmediği" için mahkûm edildi. Öldürülenlerin yakınlarının açtığı davada, 10 kişiye 15’er bin avro manevi tazminat verilmesi kararına varıldı. AİHM, Türkiye’yi İbrahim Kaya’ya 5160 Avro maddi tazminat ödenmeye mahkûm ederken, diğer sekiz kişiye de 3000'er Avro ödenmesine kararlaştırdı.
16 Güçlükonaklı son olarak 2000 yılında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'na bir suç duyurusunda daha bulundular ancak bundan da hiçbir sonuç alınamadı.
JİTEM iddiası
2009 Nisan ayında Ergenekon zanlısı Levent Göktaş'ın görev yaptığı dönemdeki bir devre arkadaşının savcılara ilettiği mektupta Güçlükonak Katliamı’nı Levent Göktaş’ın başında bulunduğu ekibin gerçekleştirdiği ve olayın PKK'nın üzerine yıkıldığı iddia edilmiştir. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı dönemin bakanlarından Adnan Ekmen'in açıklamaları, İstanbul Cumhuriyet savcılarına gelen bir ihbar eden mektubu ve 1996 yılında olay üzerine araştırma yapan aydınların tekrar suç duyurusunda bulunması üzerine 2009 Nisan ayında Güçlükonak Katliamının tekrar soruşturulmasına karar verdi.
Revolver (The Beatles albümü)
Revolver, İngiliz The Beatles grubunun 1966 yılında piyasaya sürdükleri rock türünde 7. resmi albümleri. İngiltere'de 5, ABD'de 8 Ağustos'ta yayınlanmıştır. Albüm, The Rolling Stone Dergisi tarafından hazırlanan Tüm Zamanların En İyi Albümleri sırlamasında kendine 3. sırada yer bulmuştur. Albüm kapağı Klaus Voormann tarafından tasarlamıştır. Ayrıca Papa 16. Benedict’ in Vatikan’ ın resmi gazetesi olan L'Osservatore Romano aracılığı ile yayınladığı Top 10 Albüm Listesi’ nde Revolver Albümü 1. sırada yer almıştır.
Çaharmahal ve Bahtiyari Eyaleti'ndeki yerleşim birimleri listesi
A
Ab Çenar | Ab Çenar-e Sofla | Abu İshak-e Olya | Ab Zir				| Alikuh | Aluni | Ardal | Arcenak | Armand-e Olya | Armand-e Sofla
B
Baba Haydar | Bağ-e Behzad | Bahramabad | Bar Aftab-e Serdeşt | Bardbor | Barde | Ben | Bidele | Buldaci | Boraftab Şirani | Borucen | Buger
C-Ç
Çah Gah | Çal Şotor | Çem Çeng | Çem Halifeh | Çem Kaleh				Çeleh Gāh | Çelgerd | Chenār-e Mahmūdī | Cholīcheh
D
Dam-e Āb | Dashtak | Dashtī | Dast-e Nā | Dastgerd-e Dāmāmzādeh | Deh Cheshmeh | Dehnow | Deh Now-e Mīlās | Deh Now-ye 'Olyā | Deh Şahrā | Dezak | Dowmakān | Dowrāhān
F
Faradonbeh | Farrokhshahr | Qahfarrokh | Farsan | Filabad
Otto Preminger
Otto Ludwig Preminger (d. 5 Aralık 1905, Wischnitz - ö. 23 Nisan 1986, New York), Avusturya asıllı Amerikalı film yönetmeni.
Geo-wiki
Geo-wiki mevcut coğrafi bilgilerin doğrulanması ve kitle kaynağı yoluyla hem yeni bilgilerin toplanması hem de yardım etmek için oluşturulan bir wiki projesidir. Google Earth varoluşu nedeniyle, internetten coğrafi etiketli görüntüler (OpenStreetMap gibi ve benzeri uygulamalar) ve bireysel gönüllüler ile artık coğrafya ve konumlar hakkında katkıda bulunulabilir.
Otto Preminger
Preminger, daha 1923'te Max Reinhardt ile çalışmaya başlamıştı. 1929'da, Viyana'da Reinhardt'ın yerine, Theater der Josefstadt'ın Müdürü oldu, sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti, Broadway'de yöneticilik, Hollywood'da senaryoculuk yaptı. Sinema yönetmenliğine 1944'te başladı.
Geo-wiki
Geo-wiki projesi türlerin dağılımı, habitat, ekosistem ve diğer bilimsel arazi kullanım bilgilerine ilişkin bilgiler ekleyerek isteyen gönüllülerden küresel arazi örtüsü haritaları kalitesini artırmaya yardımcı küresel bir ağdır. Gönüllülerin arazi örtüsü haritalarının doğru veya yanlış olup olmadığını, aslında Google Earth ve kendi yerel bilgilerini görmeye dayalı, küresel arazi örtüsü anlaşmazlıkları hotspot haritalarını gözden geçirmesi ve tespit etmesi istenir. Onların girdisi, yüklenen fotoğraflarıyla birlikte, bir veritabanında kayıtlı olan yeni ve ileride kullanılmak üzere gelişmiş bir küresel arazi örtüsü haritası oluşturulması içindir.
Otto Preminger
Kariyeri
Otto Preminger'ın Laura (Kanlı Gölge, 1944) bir güvenlik görevlisinin, bir gazetecinin, öldürüldüğünü iddia ettiği sevgilisinin geçmişini araştırmasını, Fallen Angel (Düşkün Melek, 1945) otobüsle San Francisco'ya giderken otobüs biletini ödeyemediği için bir kasabada otobüsten indirilen adamın geçirdiği macerayı, Angel Face (Muhteris Ruhlar, 1952) Beverly Hills'de iki ambülans şoförünün bir zehirlenme vakasını araştırmak için gittiği malikaneyle yaşadıklarını, The Man With The Golden Arm (Altın Kollu Adam, 1956) bir uyuştucu bağımlısının uyuşturucu krizini, The Moon is Blue (Ay Mavidir, 1953) bakirelik, hamilelik, ırza geçme gibi kadınların hayatındaki sorunları, Anatomy of a Murder (Bir Cinayetin Anatomisi, 1959) Voelker'in 1952 yılında henüz bir yargıç değilken savunma avukatlığını üstlendiği bir cinayet davasını, Advise and Consent (Öneri ve Onay, 1961) Amerikan Parlamentosu'nda oynanan çirkin oyunlarını ve bir dışişleri bakanı adayının, bu göreve getirilmesini önlemek için, yalancı tanıklıktan, eşcinsellik "suçlamasına" uzanan bir dizi engellemeyi, Carmen Jones (Siyah Carmen, 1954) Bizet'nin Cannen operasını, Porgy and Bess (1959) George Gershwin'in operasını, Forever Amber (Amber, 1947) K. Windsor'ın çoksatan romanını, The Fan (Yelpaze, 1949) Oscar Wilde'ın Lady Windermere'in Yelpazesi oyununu, Bonjour Tristesse (Günaydın Hüzan, 1958) Françoise Sagan'ın romanını, Exodus (1960) İsrail devletinin kuruluş yıllarını ve Rosebud (1974) ise İsrail'in kurulmasından bu yana yaşanan İsrail-Filistin çatışmasını konu edindi.
Geo-wiki
Arazi örtüsü doğrulama
Küresel arazi örtüsü doğrulama çalışmaları artık daha az 2,5 metre çözünürlüklü sürekli eklenen güncel görüntüye kadar, daha yüksek çözünürlüğe sahip en az %20 küresel kapsama alanı ile gerçek arazi örtüsü üzerinde çok detaylı bilgiler verir görüntüler olarak mümkün bulunmaktadır. Bu Google Earth gibi internet araçlarının arazi örtüsü doğrulama için muazzam potansiyeli olduğu vurgulanmıştır. Google Earth uzaktan algılama ile elde edilen ürünlerin son doğrulaması, örneğin Avrupa orman örtüsü haritası yanı sıra son küresel arazi örtüsü haritası GlobCover için kullanılır olmuştur; arazi örtüsü doğrulama çalışmaları için gönüllü Coğrafi Bilgi kullanabilirliği daha uygun görünüyor. Google Earth'ün çok yararlı bir kaynak olduğu kanıtlanmıştır, gerçek bir doğrulaması tatbikata katılan geniş bir kitleye koşumun uygun durumu açılır.
Sadece arazi örtüsü iyileştirilmesi ötesinde Geo-wiki uygulamaları, Orta Afrika'da gelecekteki ormansızlaşma öngörüsüne yardımcı olmak için bir uygulama içerir, ve Sahra-altı Afrika'da beş mevcut ekili arazi veri setleri birleştirilerek mevcut haritalar daha yüksek doğruluğa sahiptir ve belirsizliği azaltmak ve arazi kullanımını, bitki örtüsü, iklim değişikliği ve yeni bir harita oluşturmak için dünya sistemleri modellemesi öngörülerini geliştirmek gerekir. Çeşitli araştırma kurumlarından bilim adamları Geo-Wiki uygulaması ile birlikte, Jeofizik Araştırma Mektupları haritası gelişimini açıklar.
Buridan'ın eşeği
Fabl ismini Fransız nominalist filozof Jean Buridan’dan (1295-1356) almaktadır. Hikâye şöyledir:
Tarihçe
Hikâye'nin en eski versiyonu Aristoteles'e aittir ve kahraman bir köpektir. Buridan'ın öyküsü Spinoza'nın Cogitata Metaphysica'sında da geçer. Ancak burada "iki balya saman" biçimindedir. Benzer bir başka örnek de üç ağaçtan oluşan iki koruluk arasında bir türlü karar veremeyen bir deve biçiminde Gazali tarafından kullanılmıştır.
Aynı özelliklere sahip alternatiflerle karşı karşıya kalındığında birinin yerine diğerini seçememe durumu için felsefe ve politikada sık sık kullanılır.
Türk edebiyatında Buridan'ın eşeği
Behçet Necatigil'in KTL adlı şiirinde Buridan'ın eşeğinden bahsedilir. Hilmi Yavuz'a göre şiir Divan Edebiyatındaki "muamma" tarzında yazılmıştır. Ancak şair bu tarz şiirlerde kullanılan ebced hesabını tersine çevirerek kullanmıştır. Yani harflerden rakamlara gidilmesini sağlamak yerine şiire direkt olarak rakamları yerleştirmiştir.
Ahmet Hamdi Tanpınar'ın "Huzur" adlı romanının ikinci bölümünde geçer: "Rum garson bir müddet Buridan'ın merkebi oldu ve şinitselin nefasetiyle bonfilenin asaleti arasında sallandı."
Memnon
Şafak tanrıçası Eos'la Troya kral soyundan olan Tithonos'un oğludur. Memnon Troya savaşının İlyada'da anlatılan bölümünün sonrasını ele alan Aithiopis adlı destanın kahramanıdır.
Habeşistan kralı Memnon, Hektor öldükten sonra Troya'ya yardımcı gelir. Sırtında Hephaistos'un yaptığı silahlar vardır. İlkin Aias'la karşılaşır, bu savaş sonuç vermez, sonra Nestor'la karşılaşır, Nestor'un oğlu Antilokhos babasını savunurken Memnon tarafından öldürülür. Akhilleus araya girer çünkü Patroklos öldükten sonra Antilokhos onun en iyi dostu olmuştur. Akhilleus Antilokhos'un öcünü almak ister, ama Thetis bu savaştan Akhilleus'u alıkoymakla uğraşırsa da başaramaz. Bu kez iki tanrıça Eos ve Thetis tanrı Zeus'a başvurur. Zeus, Memnon'un ölmesi yönünde karar kılar.
Bu fotoğraf, Geç Korint Siyah Figürlü Hydria'nın ayrıntılı görünümüdür. Yaklaşık MÖ 575-550'de yapıldığı tahmin ediliyor. Akhilleus ve Memnon'un dövüşünü tasvir ediyor.
Bu orijinal fotoğraf, Walters Sanat Müzesi tarafından Wikimedia Commons'a yüklenmiştir.
Bir su sürahisi olan bu "hydria", savaşın en büyük iki kahramanı Akhilleus ve Memnon'un savaştığı Truva Savaşı'ndan bir savaşı tasvir ediyor. Her savaşçının savaş arabasının yanında hazırda bekleyen arabacıları vardır. Korint alfabesindeki yazıtlar figürleri tanımlar. Ressam, yaygın olmayan bir beceri olan yazma yeteneğinden açıkça gurur duyuyordu.
Smyrna'daki Posthomericadaki Memnon
Etiyopya ordusuna liderlik eden Memnon, Polydamas, Helen ve Priam arasındaki bir tartışmanın hemen ardından Truva'ya varır. Bu tartışma, Etiyopya Kralının hiç ortaya çıkıp çıkmayacağına odaklanıyordu. Memnon'un ordusu sayılamayacak kadar büyük olarak tanımlanır ve gelişi onun onuruna büyük bir ziyafet başlatır. Her zamanki gibi, iki lider (Memnon ve bu durumda Priam) şanlı savaş hikayeleri alışverişinde bulunarak akşam yemeğini bitirir ve Memnon'un hikayeleri Priam'ın Etiyopya Kralının Truva'nın kurtarıcısı olacağını ilan etmesine yol açar. Buna rağmen Memnon çok alçakgönüllüdür ve akşam yemeğinde övünmenin akıllıca olmadığına inansa da gücünün savaşta görüleceğini umduğu konusunda uyarır.
Ertesi günkü savaştan önce, Memnon'a karşı ilahi aşk o kadar büyüktür ki Zeus diğer tüm Olimposlulara savaşa karışmama sözü verdirir. Savaşta Memnon, Nestor'un oğlu Antilochos'u; Antilochos, Memnon'un sevgili yoldaşı Ezop'u öldürdükten sonra öldürür. İntikam peşinde koşan ve yaşına rağmen Nestor, Memnon'la savaşmaya çalışır, ancak Etiyopyalı savaşçı, böylesine yaşlı bir adamla savaşmanın uygun olmayacağı konusunda ısrar eder ve Nestor'a o kadar saygı duyar ki, savaşmayı reddeder. Bu açıdan Memnon, Akhilleus'a çok benziyor - her ikisi de zamanın savaşçı kültürü tarafından olumlu karşılanan güçlü değerlere sahip.
Memnon Yunan gemilerine ulaştığında Nestor, Akhilleus'a kendisiyle savaşması ve Antilochos'un intikamını alması için yalvarır, bu da iki adamın Hephaistos tarafından yapılan ilahi zırhı giyerken çarpışmasına yol açar ve iki savaşçı arasında başka bir paralellik oluşturur. Zeus ikisini de kayırır ve her erkeği yorulmak bilmez ve kocaman yapar, böylece tüm savaş alanı onların yarı tanrılar olarak çarpışmalarını izleyebilir. Sonunda Akhilleus, Memnon'u kalbinden bıçaklayarak tüm ordusunun dehşet içinde kaçmasına neden olur.
Memnon'un şerefine, tanrılar ondan düşen tüm kan damlalarını toplar ve bunları, ölümünün her yıldönümünde insan etinin kokusunu taşıyacak büyük bir nehir oluşturmak için kullanır. Liderlerini gömmek için Memnon'a yakın kalan Etiyopyalılar kuşa dönüştüler (biz buna artık Memnonides diyoruz) ve üzerinde biriken tozu temizlemek için mezarının yanında kalıyorlar.
Afrika'da Memnon
Romalı yazarlar ve daha sonra Diodorus Siculus gibi klasik Yunan yazarlar, Memnon'un Afrika'da, genellikle Mısır'ın güneyindeki bir coğrafi bölge olan "Etiyopya"dan geldiğine inanıyorlardı. Miletli Arctinus'un orijinal tarihi çalışması yalnızca parçalar halinde hayatta kaldığı için, Memnon hakkında bilinenlerin çoğu Homeros sonrası Yunan ve Romalı yazarlardan geliyor. Homeros, Odysseia 'de Memnon'dan sadece laf arasında söz eder.
Herodotos, Susa'yı "Memnon şehri" olarak adlandırdı, Herodotos, Mısır ve Etiyopya kıyafetleri giymiş iki uzun heykeli anlatır; ''Memnon olarak tanımlayın; Sesostris olduğuna inandığını daha önce belirttiği için aynı fikirde değil. Heykeller Smyrna'dan Sardis'e giden yol üzerindeydi. Herodotos, eski yolun yakınında bu tanıma uyan bir oyulmuş figür tanımladı.''
Pausanias, Memnon'un seyahatlerine Afrika'da başladığı söylendiğinde Mısır'daki devasa bir heykel'e nasıl hayret ettiğini anlatıyor:
''Mısır Thebes'de, Nil'i sözde Pipes'e geçerken, hala oturan ve ses çıkaran bir heykel gördüm. Birçoğu ona A'dan söyledikleri Memnon diyor. Etiyopya'yı ve Mısır'ı Susa'ya kadar istila etti. Ancak Thebaililer bunun Memnon'a değil, Phamenoph adlı bir yerliye ait bir heykel olduğunu söylüyorlar ve bazılarının bunun Sesostris olduğunu söylediğini duydum. Bu heykel Kambyses tarafından ikiye bölünmüş ve günümüzde baştan ortaya doğru atılmıştır; ama geri kalanlar oturuyor ve her gün güneşin doğuşunda bir ses çıkarıyor ve bu ses en iyi şekilde bir arpın veya bir tel kırıldığında çıkan lirin sesine benzetilebilir. ''
Lemnoslu Philostratus Imagines (work by Philostratus)|Imagines adlı çalışmasında Memnon'u tasvir eden bir sahnenin çizimini anlatıyor: ''Homer'deki sahne böyledir, ancak ressamın anlattığı olaylar şöyledir: Etiyopya'dan gelen Memnon, bu babanın önüne atılan Antilokhus'u öldürür ve görünüşe göre Akhalar arasında terör estirir - çünkü Memnon'un zamanından önce siyah adamlar sadece bir hikaye konusuydu - ve Achaean'lar cesedi ele geçirerek, hem Atreus'un hem de Ithacan'ın oğulları ve Tydeus'un oğlu ve aynı adı taşıyan iki kahraman olan Antilochus'a ağıt yakıyor.
Manetho'ya göre Memnon ve 18. hanedanın 8. Firavunu IV. Thutmose tek ve aynı kraldı.
Eos (Şafak) ve Tithonus'un oğlu Memnon
Eski Yunan şairlerine göre, Memnon'un babası Tithonus, şafak tanrıçası Eos tarafından Truva'dan kaçırılmış ve Oceanus kıyılarında dünyanın öbür ucuna götürülmüştür.
Hesiod'a göre Eos, Etiyopyalıların Kralı ve yüce Etiyopyalı Tithonus'a bronz silahlı Memnon'u doğurdu. Batı rüzgarı tanrısı Zephyrus, tıpkı Memnon gibi, Eos'un başka bir babadan Astraeus'tan ilk doğan oğluydu, bu da onu Memnon'un üvey kardeşi yapıyor. Quintus Smyrnaeus'a göre Memnon, Oceanus kıyısındaki Hesperides tarafından büyütüldüğünü kendisi söyledi. Memnon, Batı Okyanusu'nda yaşıyor ve babası oraya sürülürse, daha önceki alimler görüşlerine dayanarak teklifte bulundular.
Memnon Köyü
Memnon, Truva Savaşı'nda öldüğünde şuan Balıkesir Gönen'in Ulukır köyü civarlarında olan Güvercinli Köprü'nün batı yakasına gömülmüş ve burada zamanla Memnon köyü kurulmuştur. Kaynaklarda Memnon'un mezarının bulunduğu yerin bir kasaba olduğu şeklinde bilgiler de mevcuttur. Memnon köyü günümüzde Ulukır köyünün hudutlarında olup, Güvercinli Köprü'nün batı yakasındadır. Çanakkale yolu üzerinde söz konusu bölgeye gelindiğinde Höyük türünden yükseltiler açıkça fark edilmektedir. Ayrıca Güvercinli Köprü ismini, Memnon ve arkadaşlarının güvercine dönüşmüş ruhlarından alır.
Vuk ve Dositej Müzesi
Vuk ve Dositej Müzesi Sırbistan'ın başkenti Belgrad'da bulunan bir müze. 1949'da kurulan müze Sırp edebiyat dili reformisti Vuk Stefanović Karadžić (1787-1864) ve Sırbistan ilk Eğitim Bakanı Dositej Obradović'in (1742-1811) hayatları, işleri ve geride bıraktıklarına dair öğeler barındırır. Müze Osmanlı İmparatorluğu'na karşı gerçekleştirilen Sırp İsyanları ile birlikte Sırp kültürünün yerinden doğuşunu anlamak açısından önemlidir. Müze 1979'dan beri Sırbistan Ulusal Müzesi tarafından yönetilir.
Peyami Gürel
Peyami Gürel (d. 11 Nisan 1959, İstanbul), Türk ressamdır.
11 Nisan 1959 yılında İstanbul’da doğdu. Orta ve Lise eğitimini İstanbul Erkek Lisesinde yaptı. 1977 yılında İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesine girdi. 12 Eylül dönemindeki siyasi çalkantılar nedeniyle yarım kalan eğitiminin ardından sanat ve felsefe üzerine araştırmalarına yoğunlaştı.
1984 yılında evlenen sanatçı ailesine ait iş yerinde babasıyla birlikte çalışmaya başladı. Ancak bu fazla uzun sürmedi. 1986-1988 arasında kayınbiraderi ile turistik bir mağazanın işletmeciliğini yürüttü. Ticaret hayatı ile birlikte araştırma ve deneysel çalışmalarına bir taraftan devam eden sanatçı, 1988 yılında bütün bu süreçlere bir nokta koyarak, eşinin de desteğiyle kendi atölye ve galerisini kurdu.
Bu çalışmalar 1993 yılında kapsamlı bir yapıya kavuştu ve eğitim programları, sergiler ve proje organizasyonları düzenleyen bir merkez haline geldi. Resmin yanı sıra, özellikle geleneksel sanat ve sanatçılarına kapısını açan merkez o dönem için önemli bir boşluğu doldurmuş oldu.
1996-1997 döneminde geleneksel sanatların topluma sevdirilmesi amacıyla canlı olarak yayınlanan haftalık bir TV programı hazırlayıp sundu. Bir dönem Beyoğlu Belediyesi ve Ülker şirketler grubunun sanat danışmanlığını yürüten sanatçı, yanı sıra İstanbul Büyükşehir Belediyesi Taksim Sanat Galerisinde 1995 yılından bu yana jüri üyesi olarak görev yapmaktadır. Multimedya ve grafik tasarım alanında seçkin yapımlarda da imzası bulunan sanatçının yurt içinde ve yurt dışında birçok koleksiyonda eserleri bulunmaktadır.
Halen, İstanbul Sanat Evi adıyla kurduğu bu merkezin yöneticiliğini yapan sanatçı, resim çalışmalarının yanı sıra, geleneksel sanatlarımızdan ebru, hat, minyatür, tezhip gibi dallarda araştırmalar yaparak bu alanlarda da özgün ürünler vermiştir.
Sanat kariyeri boyunca seyrek olarak kişisel sergi düzenlemeyi kendisine ilke edinmiş ve aynı şekilde az sayıda karma sergiye katılmıştır.
Sanat ifadesi daha çok ontolojik, varoluşsal boyutlarla ilişkilidir. Kadim geleneklerden beslenmeyi çok önemseyen sanatçı, çağdaş bir tavır içinde resim yapmayı sürdürmektedir.
Eczacıbaşı (basketbol takımı)
Eczacıbaşı (basketbol takımı), Eczacıbaşı SK'nın Türkiye Basketbol Ligi'nde mücadele etmiş ve 3 Ağustos 1992 yılında kapatılmış basketbol şubesi.
Hicabi Dursun
Hicabi Dursun (d. 20 Ekim 1965, Bayburt), Türk bürokrat ve hukukçu. Türkiye Cumhuriyeti Anayasa Mahkemesi eski üyesi.
Eczacıbaşı (basketbol takımı)
Tarihçe
Eczacıbaşı Spor Kulübü Erkek Basketbol Takımı, 1968 yılında kurularak Türkiye Basketbol Ligi'nde mücadele etmeye başladı. Bu tarihten sonra 2 kez Türkiye Basketbol 2. Ligi şampiyonluğu (1974, 1991), 8 kez Türkiye Basketbol Ligi şampiyonluğunu kazandı. Eczacıbaşı Basketbol Takımı, 1988 yılında ayrıca Cumhurbaşkanlığı Kupası'nı kazandı.
Hicabi Dursun
1988 yılında İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu. 1991 yılında Sayıştay'da göreve başladı. 25 Haziran 2009'da Sayıştay üyesi oldu.
Eczacıbaşı (basketbol takımı)
Tarihçe
Eczacıbaşı Spor Kulübü Yönetim Kurulu, kararı üzerine 1992-93 sezonu başlamadan, 3 Ağustos 1992'de basketbol takımının faaliyetlerine son verdiğini (1992'de ikinci kez TB2L'ye düşmesi yüzünden) ve liglerden çekildiğini açıklayarak takım dağıtılmıştır.
Hicabi Dursun
6 Ekim 2010 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulu'nda yapılan oylama sonucunda üç aday arasından Anayasa Mahkemesi üyeliğine seçildi. Dursun'un üyelik için gerekli olan 45 yaşını doldurmadığını öne süren CHP Manisa Milletvekili Şahin Mengü, yapılan seçimin iptali için İdare Mahkemesi'ne başvurdu. CHP Tunceli Milletvekili Kamer Genç'in seçimin iptal edilmesi yönündeki talebi ise yaş şartının "sadece öğretim üyeleri, serbest avukatlar, üst kademe yöneticileri ve birinci sınıf hakim ve savcıları için öngörüldüğü" gerekçesiyle Meclis Başkanlığı tarafından reddedildi. Sayıştay üyelerinin yüksek yargı organı üyeleri sayılmadığını vurgulayan Genç, Meclis Başkanlığı'na yeniden başvuru yaptı ve başvurusunun Başkanlık Divanı'nda karara bağlanmasını istedi.
Eczacıbaşı (basketbol takımı)
Kadro
Not:Eczacıbaşı Erkek Basketbol Takımı'nın 1991-92 sezonu sonunda dağıtılmadan önceki son kadrosu.
Hicabi Dursun
Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu 25 Şubat 2016 tarihinde Erdem Gül ve Can Dündar hakkında verilen tutuklamanın Anayasa'nın 19. maddesinde güvence altına alınan kişi hürriyeti ve güvenliği hakkı ile 26. ve 28. maddelerinde güvence altına alınan ifade ve basın özgürlüklerinin ihlal edildiğine karar vermiş, Hicabi Dursun ise bu karara muhalif kalan üç üyeden biri olmuştur.
11 Haziran 2018 tarihinde, Nuri Necipoğlu'nun yaş haddinden emekli olacağı 2 Temmuz 2018'den geçerli olmak üzere Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanı seçildi. 16 Temmuz 2020 tarihinde başkanlık görevinden istifa etti.
Evli ve iki çocuk babasıdır. 11 Ekim 2022 tarihinde Anayasa Mahkemesi Üyeliği sona eren Hicabi Dursun, halen Sayıştay 7. Daire üyesidir.
4. Türkiye Hükûmeti
4. Türkiye Hükûmeti veya '''III. İnönü Hükûmeti''', 3 Mart 1925 - 1 Kasım 1927 tarihleri arasında görev yaptı.
Kabine
1935 yılına kadar Türkiye'de soyadları kullanılmamaktaydı, bu durum Soyadı Kanunu'na kadar geçerli olmuştur. Listede yer alan soyadlar, kabine üyelerinin daha sonra aldıkları soyadlardır.
Sonrası
1 Kasım 1927'de Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk üçüncü kez seçildi ve teamüllere göre İsmet İnönü istifa ederek hükümetini yeniden kurdu.
İkinci Pön Savaşı
İkinci Pön Savaşı ya da diğer adlarıyla Hanibal Savaşı, Kartaca Savaşı MÖ 218 - MÖ 201 yılları arasında Roma ve Kartaca devletleri arasında batı ve Doğu Akdenizde meydana gelmiş büyük savaştır. Numidyalı ve Berberi kabilelerinin ve diğer Avrupa uluslarınında katılımıyla geniş çapta bölgeyi etkilemiştir. Pön Romalılar'ın Kartacalılara verdiği isimdir.
Savaş sırasında Kartaca orduları komutanı Hannibal zorlu bir seferle Alpleri geçmiş ve Galyalı müttefiklerini de yanına alarak Trebia Muharebesinde Roma'yı ağır bir yenilgiye uğratmış ve Trasimene'de tarihin en büyük pusularından birinde 5 bin Romalı asker bir günde öldürülmüştür. İlerleyen Kartaca kuvvetlerine karşı Fabian taktiği denilen bir nevi gerilla savaşının yapılmasını Roma senatosu onayladı. Kartacalıların yeme içme, barınma imkânlarına karşı sabotaj harekâtları düzenliyorlardı. Savaş on yıl daha uzadı, kısa süre sonra Roma bu yaklaşım tarzını bırakarak alan muharebesine geri döndüyse de Roma ordusu, Cannae Muharebesinde imha edildi.
Bir süre sonra Roma ordusu toparlandı ve kuşatma gemileriyle kaybettiği birçok şehri yeniden zapt etti. Bu arada savaşın İberya Yarımadısı'ndaki kolunda ise Publius Cornelius Scipio Africanus komutası altındaki Roma birlikleri Yeni Kartaca şehrini ele geçirdi ve tüm İber yarımadası Roma devletinin kontrolüne geçti.
Savaşın son muharebesi olan Zama Muharebesi'yle Kartaca şartları son derece ağır olan barış anlaşmasını imzalamak zorunda kaldı.
Savaş boyunca kullanılan metotlar insanlığı yeni bir savaş tekniği ile tanıştırdı. İmha savaşı denilen ve büyük birlikleri pusuya düşürerek katletme metodu muharebelerde fazlasıyla uygulanmıştı.
Arka plan
İkinci Pön Savaşı'nın başlama kıvılcımını ateşleyen olay Saguntum şehri üzerindeki egemenlik mücadelesiydi. Saguntum İber yarımadasında bir sahil şehriydi. Gerilimi yükselten olay şehirdeki Kartaca destekçilerinin suikastla ortadan kaldırılmasıydı. İktidarda bulunan bir kısım zümre Kartaca'ya diğer bir kısımda Roma'ya müracaat etti. Roma, önce Saguntum ile ittifak anlaşması yaptı sonra da Hannibal'a bir elçi göndererek onu Roma'nın müttefiki olan Saguntum şehrinin iç işlerine müdahale etmemesini bildirdi. Bunun üzerine MÖ 219 yılında Hannibal şehri kuşattı ve kanlı mücadeleler sonucu ele geçirmeyi başardı. Saguntum'un bazı yöneticileri intiharı tercih etti. Roma durama sert tepki gösterdi ve Kartaca'ya ültimatom vererek Hannibal ve yardımcılarının kendisine teslimini istedi bu reddedilince de savaş ilan etti.
Hannibal'ın rotası
Hannibal Roma'nın denizlerdeki üstünlüğünü biliyordu ve İtalya yarımadasına gidebilmesinin tek yolu olarak kara harekâtını görüyordu. Kartaca ordusu, Polybius'un iddiasına göre İber yarımadasındakilerde dahil 90.000 piyade, 12.000 süvari ve 37 savaş fili; bu güçte bir ordu Roma veya Helen dünyasında henüz bulunmamaktaydı. Hannibal, MÖ 218 ilkbaharının sonlarında Yeni Kartaca şehrinden (günümüzde Cartagena, İspanya) ordusu ile birlikte kuzey sahili boyunca ilerledi. Ebro'da ordusunu üç kola ayırdı ve buradaki kabileleri zor kullanarak kontrol altına aldı fakat fazla kayıp verdi. Pirenelerde yaklaşık 11 bin İberli piyade gönülsüzce Hannibal'ın kuvvetlerine katılmış ve yeni bir garnizon kurumuştu. Hannibal 50 bin piyade ve 8 bin süvari ile Galya topraklarına girdi.
Aynı zamanda, bir Roma filosu gizlice İber yarımadasının kuzeyine gitti. Kardeş komutanlar Gnaeus Cornelius Scipio Calvus ve Publius Cornelius Scipio önderliğindeki birlikler, Hannibal'ın Ebro'yu geçtiğini ve ilerlediğini biliyorlardı. 300 kişilik bir süvari bölüğünü keşif ve istihbarat amaçlı gönderdiler. Roma ordusu Hannibal'ın yerini tespit etmişti ancak Hannibal da bunun farkına vardı ve rotasını bilinmeyen yöne doğru kaydırdı. Ordusunu sonbaharda Alplerden geçirecekti. Hannibal Alpleri geçtikten sonra Galyalılarla ittifak kurup ordusunu takviye etmeyi amaçlıyordu.
Roma'nın Birinci İberya Seferi
Deniz aşırı harplerin en önemli sahası İspanya idi. Çünkü burası Kartaca paralı askerlerinin ikmal noktası ve savaşın finans kaynağıydı.
İber yarımadasında Kartacalılar güçlü değildi fakat Roma'nın Saguntum kuşatması sırasında sessiz kalması da müttefikliğe zarar vermişti. Gnaeus Cornelius Scipio karargahını Cissa'da kurdu, burada Hannibal'ın yeğeni Hanno ve Hasdrubal'ın birleştirilmiş kuvvetleriyle karşılaştı.
Cissa Muharebesi'ni yerlilerin de desteğini alan Roma kazandı.
Roma kuvveleri MÖ 235'te Saguntum şehrini aldılar fakat takviye gelen Kartaca güçleri burada Romalıları mağlup etti.
Roma ve Massalyalılardan oluşan birleşik donanma Kartaca tehlikesine karşı hazır edildi. Sayısal üstünlüğüne rağmen Roma karşısında yenilen Hadsrubal'ın donanması önemli bir yara almıştı.
İber Yarımadası'ndaki bu küçük ilerlemenin yarattığı tehdit sonrası Scipio güçlü Numidya kralı ile ittifak görüşmelerine başladı. Scipio henüz Afrika'da Kartaca üzerine yürüyüp karşı saldırılar yapacak durumda değildi.
Deniz Saldırıları ve Seferleri
MÖ 218'de Roma casus gemileri Sicilya açıklarında adanın batısından gelebilecek ani saldırılara karşı gözetleme yapmaktaydı. Yirmi kürekli kadırga ve bin asker ile Aegadian Adaları'ndan Sicilya'nın batısındaki Vulcan adalarına sekiz gemiyle saldırdılar fakat güçlü akıntı Messina Boğazını geçmelerine imkân vermedi. Siraküzalı donanması birkaç Kartaca gemisini ele geçirdi. Bunu öğrenen Kartaca filosu II. Hiero yönetiminde Lilybaeum şehrine saldırdıysa da Romalılar onları yenerek 35 Kartaca gemisini ele geçirdi.
MÖ 218'de Roma'nın benzer bir saldırıyı Afrika'da yapması ihtimaline karşı Hannibal, 13,850 İberyalı ağır piyade, 870 Balearik adalarından okçu ve 1200 İberli süvariyi Afrika savunması için bölgeye gönderdi.
Galyalıların Ayaklanması
Romalılar Hannibal'ın Ebro'yu geçmesiyle eş zamanlı olarak Galyalıların isyanı ile karşı karşıya kaldılar. Kuzey İtalya'ya giren Hannibal Galyalı Boii ve Insubres kabileleri ile diplomatik temas kurdu. Onları ortak düşman Roma'ya karşı birleştirdi ve ittifak kurdu. İlk direniş hareketi Roma kolonisi Placentia ve Cremona'da başladı, Galyalıların kuşattığı şehirden Romalılar Mutina'ya kaçtı. Buna karşılık, Praetor L. Manlius Vulso iki lejyon ve müttefik kuvvetlerle onların (toplam 1,600 süvari ve 20.000 piyade) üzerine yürüdü. Bu ordu Ariminium'dan çıktıktan sonra yolda iki kez pusuya düştü,1,200 asker öldürüldü. Mutina kuşatma altında olmasına rağmen bu olayın gerçekleşmesi Roma Senatosunu harekete geçirdi. Vulso üzerine Scipo'nun lejyonu ve 5 bin askerlik kuvveti yardıma gönderdi. Scipio buradaki kuvvetleri arttırdı ve Hannibal gelene kadar elinde tutu.
Rhone Muharebesinden sonra Hannibal Roma kuvvetlerinin sert baskısı altında kalmış olan Galyalı müttefiklerine yardıma geldi. Alpleri zorlu iklim ve arazi şartlarına ve yerlilerin gerilla taktiklerine rağmen geçti. Hannibal 28 bin piyade, 6 bin süvari ve 30 savaş filiyle Taurini (Piedmont,kuzey İtalya) bölgesine ulaştı. Hannibal'ın bu yolu kullanacağını Romalılar biliyordu fakat bu kadar erken ve kış henüz bitmeden Alpleri geçebileceğini düşünmüyorlardı.
Galyalılar Po Vadisi düzlüklerindeydi, Hannibal güçlerinin bir kısmını onları ayaklanmaya teşvik için gönderdi. Galyalılar ilk saldırıyı Taurini şehri yöneticisine yaptı. Ardından Hannibal, erkenden Rhone Vadisine gelerek Scipio kuvvetlerinin önünü kesti. Burada yapılan Ticinus Muharebesinde süvari destekli Hannibal ordusu karşısında Romalılar yenildi. Scipio ağır yaralandı ve Romalılar Trebia Nehrini geçerek köyünde kamp kurup destek kuvvetlerini beklediler. Romalıların mağlubiyeti ile Galyalılar ve Liguryalılar'a katılanlar çoğaldı ve yaklaşık 40 binlik bir destek gücüyle Hannibal'ın arkasında yer aldılar.
Ticinus'taki yenilgi haberi Roma'ya ulaştı. Derhal bir senato Tiberius Sempronius Longus liderliğinde toplandı ve Sicilya'daki Afrika üzerine gönderilmek için hazırlanmış ordu geri çağrıldı. Ordu Scipio'nun birliğine katılacak ve Hannibal ile savaşacaktı. Kartacalılar önemli bir ikmal kenti olan Clastidium'u ele geçirdi. Bunda yerel Latin kumandanın ihaneti önemli rol oynamıştı. Öte taraftan Scipio ciddi şekilde yaralanmıştı ve orduyu kumanda edemiyordu. Sempronius Longus kumandasında birleşen Roma orduları Trebia Muharebesi'nde Hannibal ile savaştı. Roma birlikleri sabah erken saatlerde nehri geçerek saldırı yapmak üzere harekete geçti fakat Hannibal'ın kardeşi Mago önderliğinde bir grup Kartacalı asker, ordudan ayrılarak Romalılar'ı arkadan kuşattı. 20 bin kayıp veren Romalılar geri çekildi.
naeus Servilius Geminus ve Gaius Flaminius MÖ 217'de Roma Senatosu tarafından yeni konsül seçildiler ve Hannibal'a karşı savaşacak yeni ve sayısı arttırılmış ordu göndermeye karar verdiler. Yeni konsül sessizce uzun dini ritüeller olmaksızın yeni orduyu Ariminium üzerinden yola çıkardı. Bu olay Romalılar arasında tanrılara karşı saygısızlık yapıldığı ve bunun Roma'ya felaket getireceği düşüncesinin yayılmasına neden oldu. Hannibal İtalya içlerinde ilerlerken, Flaminius birlikleriyle Ariminum'dan Arretium'a hareket etti, Apennine dağını geçip Etruria şehrine girdi. Yoldaşı olan diğer komutan Servilius, onu arkadan takip ediyordu. Sayısı arttırılmış ve taze olan ordu birlikleri Adriyatik kıyıları boyunca ilerleyecekti. Scipio önderliğindeki üçüncü bir kuvvet ise Etruria'da hayatta kalma mücadelesi veriyordu.
300px|sağ|küçükresim|[[Trasimene Gölü Muharebesi planı
]] MÖ 217 yılı ilkbaharında Hannibal ilerlemeye karar verdi, Galyalı müttefikleri Po vadisinden ayrılmakta tereddüt ediyorlardı. Hannibal dev ordusuyla birlikte Etruria rotasında ilerledi. Günler süren yolculuk sonrası ordu yorgun ve uykusuzdu. Birliğinin bir bölümünü kaybetti ve kalan birkaç filiyle ilerlemeye devam etti.
Etruria'ya ulaştığında, Hannibal Flaminus önderliğindeki Roma ordusuna farklı bir taktikle saldırdı. Ordunun sol kanadına hücum etti ve Romalılara etkili bir şekilde kesti. Etruria'nın yüksek bölgelerinden ilerlemeye devam ederek Roma'nın kendilerini aceleyle takip etmesini istiyorlardı. Hannibal Trasimenus Gölü civarında askerleriyle birlikte pusuya yattı ve Roma birliklerini beklemeye başladı. Hannibal başarılı bir taktikle Roma ordusunu Trasimenus gölü muharebesinde mağlup etti. Flaminus pek çok askeriyle birlikte öldürüldü. 6 bin Roma askeri kaçmayı başardı. Ayrıca, Scipio, muharebeden haberdardı, onun destek için gönderdiği süvari birliği de yakalandı ve imha edildi. Bu zafer sonucunda Galyalı, Afrikalı, İberyalı ve Numidyalılardan oluşan heterojen bir kuvvet kendi ele geçirdikleri askeri ekipmanlarla savaşarak galibiyette önemli rol oynamışlardı. Roma ordusu büyük oranda kölelerden oluşmaktaydı, Kartacalılar ele geçirdikleri düşmanlardan Romalı olmayanlara özgürlük vadediyorlardı. Böylece pek çok farklı millet Roma'ya karşı Kartaca'nın yanında yer aldı. Hannibal generallerinin tüm telkinlerine rağmen Roma üzerine saldırmayıp yeni müttefikler kazanma amacıyla güneye İtalik ve Grek nüfusun fazla olduğu bölgeye yürüdü.
Fabian Taktiği
Tresimene Gölü bozgunu Roma Devleti'ni büyük paniğe soktu, korku her şehre yayılmıştı. Senato toplandı ve acil durumlarda yapılan geleneksel diktatör seçimine karar verdi. Daha önce iki konsül seçilmişti, bu kez yetki tek bir kişide olacaktı. Konsüllerden Flavius muharebede öldürüldü, diğer konsül Servillus ordunun sol kanadını idare etmeye devam ediyordu. Senato, Quintus Fabius Maximus'u diktatör yetkisiyle göreve getirdi.
Fabius kendi icadı olan bir savaş taktiğini uygulamaya koydu. Fabian taktiğine göre Roma ordusu düşmanla açık alanda muharebe etmeyecek fakat küçük birliklerle çatışmaya girecekti. Bu taktik askerler arasında rağbet görmedi. Hannibal'ın İtalya içlerinde direnişle karşılaşmadan ilerlemesi, Roma halkını ve Roma'nın müttefiklerini de kaygılandırmıştı. Roma köylere düşman ulaşmadan çiftlik hayvanlarını toplu halde tutmayı sığınak inşa etmeyi ve köylerin tahkimatını arttırma yoluna gitti. Fabius Hannibal'ın süvari gücünden çekiniyordu bu yüzden savaşı tepelere çekmek istiyordu. Bu taktik Roma'nın başına büyük bir dert açtı Tresimene Gölü muharebesinde Roma ordusu pusuya düşerek ağır kayıp Verdi. Fabius'un Hannibal'ın kuvvetine yönelik sürekli tacizi, komutanın yeteneklerini engelledi ve birçok tutsak aldı. Her iki komutan mahkûmları Birinci Pön Savaşı'nda olduğu gibi aynı koşullar altında değiş tokuş etmeye karar verdiler. Kartacalılar Romalılara aldıkları kadar yüzlerce mahkûmu daha geri verdiler ve bu nedenle parasal tazminat bekliyorlardı, Senato gönülsüz davranıyordu. Fabius şimdi bu malikâneleri, arz edilen fazla tutsak için düşman ordusuna ödemek için sattı.
Apulya'nın harap edilmesi ile Fabius'u savaş içine çekmek istedi fakat başarılı olamadı. Hannibal Samnium'dan Campania üzerine yürümeye karar verdi, İtalya içerisindeki zengin ve verimli arazisi olan bir bölgeydi, burayıda yakıp yıkarak Fabius'u savaşa çekti. Düşmana tuzak hazırlayan Kartaca ordusu önemli bir stratejik hata yaptı ve dağlarla çevrili Campania düzlüklerine yerleşti. Fabius ordusunu gönderdi ve geçişleri tutan Romalıların elinden Hannibal, gece karanlığından yararlanarak kurtulmayı başardı. Dar geçitlerden savunmasız ve tüm malzemeleriyle geçip giden Kartaca ordusunun bu hareketi karşısında Fabius'un itibarı ağır yara aldı.
Minucius, süvari komutanı, Fabian Stratejisine karşı olan askerin sesi olarak, küçük başarılarla kesin ve hızlı neticeye ulaşamayacaklarını söylüyordu. Senato onu imperium (ordu komutanı, baş komutan) olarak atadı. Fabius ve Minicus ordu yönetimini aralarında paylaştılar. Minucius birlikleri ile Geronium bölgesinde Hannibal'a pusu atacak, Fabius ise daha büyük güçlerle kesin sonuç almak için savaşacaktı. Minicus, Fabius'un önderliğini kabul etti ve politik çatışma da böylece engellenmiş oldu.
Cannae Muharebesi
Fabius Roma'da popüler olamadı, taktikleri hızlı ve sonuca götürücü değildi. Roma halkı arasında kendisine conculator(oyalayıcı) lakabı takılmıştı, MÖ 216 yılındaki seçimlerde yeni konsüller Gaius Terentius Varro ve Lucius Aemilius Paullus, daha saldırgan bir savaş stratejisini benimsiyorlardı. MÖ 217'deki seferinde Hannibal İtalikler'i kendi yanına çekmeye çalışıyordu fakat başarılı olamadı. MÖ 216 baharında, Apulia düzlüklerindeki önemli bir ikmal ve malzeme deposu olan Cannae üzerine saldırıp burayı ele geçirmeyi amaçlıyordu. Cannae, Roma için önemli bir noktaydı ve Roma Senatosu, sayısı iki kat arttırılmış bir orduyla Varro ve Aemilius Paullus'un önderliğinde sayısı 100.000'i bulan bir gücü Cannae'ye göndermeye karar verdi.
Cannae Muharebesi MÖ 216'da başladı. Kartaca süvarileri (Galya ve İberyalılardan oluşuyordu) küçük orandaki Romalı süvarilerine saldırdı, Roma'nın sağ kanadını koruyan Latin süvarileri sayı ve nitelik olarak azdı ve kısa sürede imha edildiler. Serbest kalan Kartaca süvarileri Roma piyadelerine arkadan saldırdı. Kartaca süvarilerinin üstünlüğünü kanıtlayan bu olaydan sonra Roma Devleti uzun bir süre İtalyan olmayan müttefiklere süvari bölüğünü teslim etmedi.
Konsüller Aemilius Paullus ve Apulia üzerine yürüyen Hannibal'ın önünü kesmeye karar verdiler. İki günlük yürüyüşten sonra Aufidus Nehri'nin soluna, ana kampa 10 km uzaklıktaki bölgeye yerleştiler. Hannibal, Varno'nun şevkini kendi çıkarlarına kullanmak istiyordu. Kendisine sadık az sayıda piyadeyi merkeze Libyalılardan oluşan paralı askeri süvarileri de kanatlara yerleştirerek yarım daire biçiminde savaş düzeni aldı. Hannibal ve sol kanadın komutanı kardeşi Hadsrubal şiddetli süvari saldırısıyla Roma ordusunun sağ ve sol kanatlarını bozarak Roma ordusunu kaçmalarına müsaade etmeden kuşattı ve imha etti. Güvenilir kaynaklara göre Cannae'de 50 – 70 bin asker ölmüş veya esir alınmıştı.
Polybius notlarında, "Cannae bozgunu çok ciddi bir olaydı, Roma'nın müttefikleri arasında o güne kadar sadık kalanlar bile Roma'nın gücünden şüphe duymaya ve tercihlerini sorgulamaya başlamışlardı." der. Aynı yıllarda, Sicilya'daki Yunan şehirleri de Roma'nın siyasi otoritesine karşı başkaldırdılar, Makedonya Kralı V. Philip Hannibal'ın yanına geçerek Roma'ya karşı Birinci Makedonya Savaşı'nı başlattı. Hannibal daha sonra Sirakuza'nın yeni kralı Hieronymous'u kendi saflarına çekti ve Tarentum civarına geldi. Hannibal şimdi Roma üzerine saldırabilmek için yeterli silah ve insan gücüne gereksinim duyuyordu. Kesin olmamakla birlikte bir saldırı ve büyük bir anlaşmaya gitmeyi düşünüyordu. Fakat Roma'nın tekrar toparlanması ve fırsatın kaçmasından kaygılandı. Hannibal İtalya'nın en büyük ikinci kenti Capua'yı ele geçirdi ve yeni üssü yaptı. Burada birkaç İtalyan şehir devleti dışında müttefik kazanamadı ve ayrıca Makedon donanması'da ona yardım getirecek kapasitede değildi.
Hannibal Roma'ya barış için bir elçilik heyeti gönderdi ve savaş esirlerini fidye karşılığında bırakabileceğini Roma'ya iletti. Fakat Roma bunu reddetti.
Cannae muharebesi sonrası Güney İtalya'da Hannibal müttefikleriyle ilişkisini arttırmıştır: Hannibal, Apulia'nın kasabaları Salapia, Arpi ve Herdonia'ı aldı. Mago ayrı bir ordu ile güney İtalya'ya yürürken antik İtalyan kabilesi Bruttilerde birkaç hafta içinde ona katıldı. Aynı zamanda Hannibal'da ordusunun Samnit kabilelerinin katılımıyla güçlendirdi. İtalya yarımadasının en büyük ikinci şehrinin üs olarak kullanan Hannibal MÖ 216 yılında buradan Campania üzerine yürüdü. Capua halkı alt sınıftaki Roma vatandaşlarından oluşuyordu Hannibal onları evlilik, dostluk ve Roma'nın başına gelen felaketler gibi bağlantıları kullanarak yanına çekti. Capua halkı ile bir anlaşma yapan Hannibal, onlara dostluk şartlarına uymak zorunda olmadıklarını fakat limandan gelecek Kartaca takviye kuvvetlerine zorluk çıkartmamalarını istedi. Bu müttefik kazanma sistemiyle Hannibal MÖ 215 yılına gelindiğinde Güney İtalya'nın büyük bir bölümünü kazanmıştı. Sahil boyunca uzanan Yunan şehirleri, Regium ve Latin kolonileri Beneventum, Luceria Samnium, Venusia, Brundisium, Paestum ve Kuzey İtalya'daki bağımsız Galya Roma kontrolünde değildi.
Hannibal kurduğu bu müttefik ağı ile muazzam bir askeri başarı kazanmıştı. Önemli bir şehir olan Nola ve Roma kalesi Campania'yi ele geçirerek önemli bir destek bağlantısı kurmuştu. Daha önce üç kez kuşattığı ve saldırdığı Nola'yı alamamıştı fakat bu kez çevredeki önemli şehirleri ele geçirerek amacına ulaştı.
İtalya Yarımadası ile direkt bağlantı kurulan yer Sicilya Adasıydı. Deniz yollu gelecek yardımların güvenliğini sağlayabilecek şehir Lylabeum ise Roma'nın elindeydi. Hannibal eski roma müttefiki Siraküza Kralı'nın yerine geçen destekledi ona iki general gönderdi. Romalılar Sirakuza'yı kuşattı ve iki yıllık kuşatma sonrası Sirakuzalıları yendiler. Arşimet'te şehrin düşüşünden sonra Romalı bir asker tarafından öldürüldü.
Hannibal ana saldırılarında İtalya içindeki yerel halkı asker olarak kullanıyordu. Hanno, Saminium'daki asker sayısını arttırmayı amaçlıyordu fakat yollarını kesen Romalılarca Beneventum Muharebesine girdiler. (MÖ 214) ve ordu Hannibal'a ulaşmadan imha edildi. Hannibal müttefikleri kazanmasına rağmen hala Roma karşısında sayısal eşitliği yakalayamamıştı. Bu durum ciddi bir problemdi.
Batı Akdeniz
İber yarımdasında, Scipio kardeşler 20.000 Kelt paralı asker ve takviye olarak 30 bin piyade ve 3 bin süvari bulunduruyordu. Kartaca ordusu ise Hadsrubal Barca önderliğinde 15 bin, Hadsrubal Gisco önderliğinde 10 binlik bir kuvvet bulunuyordu. Scipio kardeşler iki ayrı birliği ayrı ayrı saldırmayı planladılar ve ilk olarak Hadsrubal Barca üzerine iki lejyon ve paralı askerlerden oluşan birlikle yürüdüler. Yapılan iki büyük muharebede Hadsrubal'ın rüşvetiyle pek çok Roma askeri savaşmadan geri döndü ve zafer Kartacalıların oldu.
Romalılar geri çekildiler ve Kartacalıları yarımadadan atamadılar. Bunun üzerine seçkin Romalı askerler mağlubiyetin sorumlusu iki komutanı öldürdüler. Bu şimdiye kadar Kartacalılar ve Helenlerde görülen bir uygulamaydı.
Roma'nın İkinci İberya Seferi
MÖ 210 yılında Scipio Africanus senato kararıyla babası ve amcasının öcünü almak için İber Yarımadası'na geldi.
Parlak bir saldırıyla Kartacalıların önemli bir kalesi olan Yeni Kartaca şehrini ele geçirdi. (MÖ 209) Fakat yine de Hadsrubal'ın İtalya içinde ilerleyen kardeşi Hannibal'a takviye göndermesini engelleyemedi.
İlipa Muharebesi'nde (MÖ 206), Scipio, Mago Barca, Hasdrubal Gisgo ve Masinissa komutası altındaki birleşik Kartaca ordusunu kesin bir bozguna uğrattı ve İber Yarımadasında Kartaca hakimiyeti sona erdi.
Orta Akdeniz
MÖ 212 yılında Kartacalılar İtalya yarımadasının en büyük Yunan şehri Tarentum üzerine yürüdüler. Dikkatli bir plan yapan Hannibal şehir kapısına iki başarılı saldırı düzenledi ve Numidyalı atlıların da desteği ile şehrin tümünü kısa sürede ele geçirdi. Fakat kale içinde Romalılar ve destek kuvvetleri bulunuyordu. Kartacalılar tahkimat yaparak bir süre sonra kaleyi de aldılar. Böylece kara ve deniz arası yardımlaşmayı da bloke etmiş oldular.
MÖ 212 Capua Muharebesi'nde ise şehri geri almak için kuşatan Roma ordusu sonuç alamayarak kuşatmayı kaldırmıştır.
Beneventum Muharebesinde (MÖ 212) Hanno, Quintus Fulvius Flaccus'un ordusu karşısında bozguna uğradı. Ana kampı düşürüldü. Fakat aynı yıl gerçekleşen Silarus Muharebesinde Romalılar pusuya düşerek ağır kayıplar Verdi.
Savaşın bu safhasında dikkate çeken en önemli olaylardan biri de Siraküza kuşatması sırasında ünü bilim adamı Arşimet'in icat ettiği görülmemiş savaş makinalarının Romalılar'ın alışılmış kuşatma savaşıyla başarı kazanmasını engellemesidir. Kartacalılar şehri kurtarmak için 20 bin kişilik bir kuvvet göndermiş olsa da salgın hastalık nedeniyle ağır kayıp vererek Agrigentum şehrine çekilmişlerdir. Sonunda yardım bahanesiyle karadan şehre giren Romalılar Siraküza'yı almış ve Arşimet'te öldürülmüştür. Hannibal ana saldırılarında İtalya içindeki yerel halkı asker olarak kullanıyordu. Hanno Saminium'daki asker sayısını arttırmayı amaçlıyordu fakat yollarını kesen Romalılarca Beneventum Muharbesine girdiler. (MÖ 214) ve ordu Hannibal'a ulaşmadan imha edildi. Hannibal müttefikleri kazanmasına rağmen hala Roma karşısında sayısal eşitliği yakalayamamıştı. Bu durum ciddi bir problemdi.
Capua Muharebesi (MÖ 211) Hannibal'ın kışlak olarak kullandığı liman şehri Capua'ya Roma birlikleri büyük bir taarruz düzenledi ve Hannibal şehrin güneyine çekilirken Roma ordusu şehri tekrar ele geçirdi.
Herdonia Muharebesi (MÖ 210) Romalılar'ın kuşattığı bir başka müttefik şehri Herdonia'ya eski konsul Gnaeus Fulvius Centumalus saldırdı ve kuşattı. Fakat Hannibal onu yakalayarak bir meydan savaşına zorladı ve yapılan muharebede 13 bin Roma askeri öldürüldü.
MÖ 210'da yapılan Numistro Muharebesi, Marcellus ve Hannibal arasında sonuçsuz kaldı. Fakat Roma ordusu Casinium ve Tarentum'u tekrar ele geçirmeyi başardı. Hannibal Roma'dan 8 km kadar uzağa çekildi.
Gaius Claudius Nero ve Hannibal arasında yapılan Grumentum Muharebesi (MÖ 207) sonuçsuz kalınca Nero bir hile ile kendisinin kampta olduğuna inandırıp takviye kuvvetle yardıma gelen Hadsrubal'ın ordusuna saldırdı. Metaurus Muharebesi olarak bilinen bu çatışmada Kartaca ordusu mağlup edildi ve Hadsrubal öldürüldü. Hadsrubal'ın kesik başı da Hannibal'a gönderildi.
Roma ilerlemesi
Ilipa Muharebesinde Kartacalılar ve paralı Kelt askerleri Romalılara karşı savaştı. Scipio Africanus zekice bir hile planladı. İlk günlerde Romalı askerler merkezde İberyalılar ise kanatlarda savaşıyordu. Bunu savaş günü değiştirerek rakibini yanıltma yoluna gitti. Fakat Kartacalılar durumu çabuk sezdiler ve Romalılara kanatlardan sert akınlar yaptılar. Fakat gece Kelt paralı askerleri Kartaca karargahını terk edince Kartacalılar feci bir bozguna uğradılar ve adeta Romalılarca avlandılar. Devamında Gades şehrini ele geçirdiler ve İspanya'da tekrar hakimiyetlerini kurdular.
Son olarak MÖ 205'te Yeni Kartaca'nın da tekrar alınması ile İber Yarımadası'nda hakimiyet yeniden tesis edildi. Birkaç yerel isyan çıktıysa da bunlar kısa sürede bastırıldı.
MÖ 205 yılında Mago İtalya'ya ayak bastı. Mütakiben Po Vadisinde bozguna uğratıldı.
Aynı yıl Afrika'ya ulaşan Scipio, düzenli Kartaca ordusuna ve Numidyalı müttefiki üzerine saldırdı. Batı Numidya kralı Syphax savaşta yenildi ve esir alındı. Durumu gören bazı Kartacalı yöneticiler barış isteme teklifinde bulundular ve Hamilcar Barca'nın oğullarını geri çağırmasını istediler. Bu sırada Galya'da da savaş sürmekteydi.
MÖ 203'te, Scipio ile Afrika'da barış için bir görüşme tertip edildi, Hannibal İtalya'dan çağrıldı. Dönemin Kartaca ve Yunan bronz tabletleri bunu kayıt altına almıştır. Roma tarihçisi Polybius'ta daha sonra bunu not ediyor. Hannibal'ın acil olarak Afrika'ya gelmesi ve buradaki birleşik kuvvetlerin başına geçmesi isteniyor. Fakat bu politika Hannibal'ın hoşuna gitmiyor.
Zama Muharebesi
İkinci Pön Savaşı boyunca Romalılar süvarilerde, Kartcalılar ise piyade birliklerinde üstün oldular. Hannibal bu savaşa ordusunu sokmak istememişti. Çünkü Kartaca ordusunun savunma pozisyonunda başarılı olmayacağını düşünüyordu. Kartacalı yöneticilerle arası bu yüzden açıldı. Bu sırada Hadsrubal Gisco ise aldığı mağlubiyet sonucu döndüğü Kartaca'da öfkeli bir grubun linç girişimin görünce intihar ederek hayatını kaybetmişti.