cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Munificentissimus Deus
Munificentissimus Deus, Papa XII. Pius tarafından yazılmış bir apostolik anayasanın adıdır. Kutsal Bakire Meryem'in göğe yükselişi dogmasını ex cathedra olarak tanımlar. Birinci Vatikan Konsili'nde (1869-1870) papalığın yanılmazlığına ilişkin resmi kararın verilmesinden bu yana, bu, eski katedralin yanılmaz beyanıydı. 1854'te Papa IX. Pius, Ineffabilis Deus ile birlikte, bu dogmanın temelini oluşturan Meryem Ana'nın Lekesiz Hamileliği hakkında yanılmaz bir açıklama yaptı. Kararname 1 Kasım 1950'de yayımlandı.
Varsayım dogması
1 Kasım 1950'de dogmatik otoritesine başvuran Papa XII. Pius dogmayı şöyle tanımladı:
Tarihsel arka plan
Lekesiz Hamilelik dogmasını ilan etmeden önce Katolik piskoposları sorgulayan Papa Pius IX örneğini takiben, Pius XII tüm piskoposlara fikirlerini sordu. Söz konusu olan, varsayıma olan inanç değil, onun dogmalaştırılmasıydı. Ağustos 1950'de 1191 piskopos yanıt verdi. Munificentissimus Deus, çağdaş piskoposların popüler beğenisini ve "oybirliğiyle" onaylandığını bildirdi. 1950'deki dogma kutlamasına katılan piskoposların isimleri Aziz Petrus Bazilikası'nın girişinde listelenmiştir.
Katolik inançlarının gözden geçirilmesi
George Tavard şunları yazdı: "Papa XII. Pius'un teolojisinde, Meryem'in bedeninin ve ruhunun cennete kabulü, onun lekesiz gebeliğinden kaynaklanır. Son, başlangıcı dengeler, her ikisinin de Meryem'in Theotokos görevinde derin nedenleri vardır."
İnançlılar için alakası
Kararnamenin tamamı (ve başlığın kendisi), Meryem'in Göğe Kabulü'nün hiçbir şekilde mantıksal bir gereklilik olmadığını, daha çok Tanrı'nın Annesi olarak Meryem'e ilahi bir armağan olduğunu öne sürmek için yazılmıştır. Munificentissimus Deus, Meryem'in insan ırkına parlak bir örnek olarak yaşadığını ve hayatını tamamladığını öğretir. Varsayımının armağanı tüm inananlara sunulur ve zamanın sonunda ne umulacağını gösterir. Onun varsayımı, Tanrı'nın tüm inananlara olan niyetini ifade eder.
Katolik olmayan görüş
Paul Tillich, Mart 1950'de, kararnamenin ilan edilmesinden yaklaşık sekiz ay önce, Protestan ilahiyatçı arkadaşı Reinhold Niebuhr'a, Papa'nın Mary'nin eski katedral varsayımıyla ilgili açıklama yapmasını bekleyip beklemediğini sordu. Niebuhr cevap verdi: "Sanmıyorum; o bunun için çok zeki; bu, tüm modern dünyanın suratına bir tokat olur ve bugün Roma Kilisesi'nin bunu yapması tehlikeli olur."
Doğu Ortodoks ve Monofizit Kıptiler, Ermeniler, Etiyopyalılar, Eritreliler arasında Meryem'in göğe yükselişi, Meryem'in ölümünden farklıdır.
Carl Gustav Jung, 1952 tarihli Answer to Job kitabının son bölümlerinde dogmayı "Reformasyondan bu yana en önemli dini olay" olarak nitelendirdi. Onun gerçek psikolojik önemini göz ardı ettikleri için Protestan eleştirmenlerini suçladı. Yani Jung, onu Hristiyan ruhunda doruğa ulaşan bir tamamlanma arzusunun tezahürü olarak gördü; İlahi olanın dişil tarafını tanımak, Kutsal Ruh'un insanlıkta kaçınılmaz olarak enkarnasyonunu kolaylaştıracaktır.
Tarım makinaları ve teknolojileri mühendisliği
Tarım makinaları ve teknolojileri mühendisliği, ziraat mühendisliğinin bölümlere ayrılmasından sonra tarım alet ve makinaları alanında uzmanlaşmış, bölüm mezunlarına verilen unvandır.
Tarım Makinaları ve Teknolojileri Mühendisliği Bölümü mezunlarına Ziraat Mühendisi unvanı verilir.
AB1
AB1, genç yetişkinlere yönelik içerik yayımlayan Fransız televizyon kanalı.
Tarihçe
AB1, Aralık 1995'te AB Channel 1 adı ile yayına başladı. AB Sat paketinin birinci kanalıdır. 1997'de kanalın adı kısaltılarak AB1 adını almıştır. Temmuz 2014'ten itibaren kanal, içeriği yüksek çözünürlükte yayımlamaya başlamıştır.
Mini öğütücü
Kahve değirmeni veya öğütücü genellikle kullanıcı tarafından belirlenen bir mesafe ile ayrılan iki döner aşındırıcı yüzey arasında sert, küçük gıda ürünlerini öğütmek için kullanılan bir değirmendir. İki yüzey birbirinden uzağa yerleştirildiğinde öğütülen malzemesi daha kaba, iki yüzey birbirine daha yakın yerleştirildiğinde öğütülen malzemesi daha ince ve daha küçüktür. Genellikle cihaz, yiyecekleri iten döner bir vida içerir. Elektrikle veya kol gücüyle çalıştırılabilir.
Kahve vb tahıl değirmenleri, öğütülen ürünü bıçaklı öğütücüler ("kıyıcı") gibi sürtünme ile ısıtmaz ve öğütme yüzeyleri arasındaki ayrım ile belirlenen tek tip boyutta parçacıklar üretir.
Mini değirmenler genellikle tek amaçla üretilir: örneğin kahve çekirdekleri, kuru karabiber, kaba tuz, baharatlar veya haşhaş tohumu gibi. Kahve değirmenleri genellikle elektrik motorlarıyla çalışır; yiyeceklerin üzerine biraz baharat serpmek için kullanılan yerli biber, tuz ve baharat değirmenleri genellikle elle, bazen de pille çalışan bir motorla çalıştırılır.
Kahve değirmenleri
Kahve öğütücüler, bıçaklı öğütücülere kıyasla sürtünmeden daha az ısı ürettikleri için kahve çekirdeklerinin lezzetini ve aromasını korumak için daha uygundur; "Çoğu öğütücü, çekirdekleri bunun meydana gelme riskini alacak kadar yüksek bir sıcaklığa ısıtmasa da, çekirdekler öğütme sırasında çok ısınırsa yağlar ve aromalar kolayca dağılabilir."
Tahıl öğütücüler daha düşük hızlarda çalışır hatta iki mekanizmayla öğütür. Daha az maliyetli modeller genellikle bir dizi redüksiyon dişlisini çalıştırmak için küçük bir elektrik motoru kullanırken, daha iyi yapılandırılmış ve daha maliyetli örnekler, tanecikleri döndürmek için dişli redüksiyonu olmayan daha büyük ticari motor ve kayış kullanır. Son örnek "direkt tahrik" olarak adlandırılır. Redüksiyon dişli modeller daha gürültülüdür ve genellikle direkt tahrik ünitelerinin kullanım ömrüne sahip değildir.
Elektrikli öğütücülerin birçok modeli vardır. Bazı öğütücüler "kademeli", yani fabrika tarafından bir dizi ayara sabitlenirken, "kademesiz" çeşitler öğütme aralıklarında neredeyse sonsuz sayıda ayar için sonsuz tahrik (ingilizce: worm drive) veya başka mekanizmalar kullanırlar. Diğer modellerin dozlayıcılı ve "dozlayıcısız" öğütücüleri vardır. Dozlayıcılar, öğütülmüş kahveyi toplamak için bir toplama kutusu işlevi görür ve bir kol kullanarak kullanıcılar belirli bir miktarda kahve dozlayabilir. Dozlayıcısız modeller, hazneyi ve dozlama işlevini kaldırır ve öğütücü, öğütülmüş kahveyi doğrudan bir espresso makinesi portafiltresine veya başka bir kaba verir. Dozlayıcısız örnekler normalde, barista'nın belirli bir espresso çekimi için gereken tam miktarda öğütmesş için ağırlık esaslı veya önceden zaman esaslı öğütme gibi ek işlevler olur.
Elle çalışan kahve değirmenleri, hız için büyük ölçüde elektrikle çalışanlarla değiştirildi. Manuel öğütücüler, kolaylık ve estetik nedenlerle kullanılır ve genellikle elektrikli modellerden daha az maliyetlidir. Bir örnek, manuel Türk kahvesi değirmenidir; bunlar ucuzdur ve kahveyi Türk kahvesi için ince toz haline getirebilir.
Elle çalışan öğütücüler
Kol gücüyle çalışan öğütücüler bir öğütme yüzeyini diğerine çevirerek elle döndürülür. Kahve değirmenleri genellikle bir fincana yetecek kadar kahve öğütmek için gereken birçok dönüş için kaldıraç sağlayan bir tutamağa sahiptir. Öğütülen kahve, değirmenin kabında toplanır.
Tuz, karabiber ve baharat değirmenleri, esasen kahve değirmenleri ile aynıdır, genellikle tutamaksızdırlar bunun yerine tüm üst kısım döner. Bu daha az kullanışlı olsa da yeterince öğütmek için sadece birkaç tur gereklidir. Öğütülmüş ürün doğrudan baharat atılan gıdanın üzerine düşer; bu değirmenin kabı olmaz. Birkaç tasarımda ise dönmeyen aşındırıcı yüzeyler vardır; tutamakların her sıkılması, bir düz plakayı diğerinin yanından geçirir, ardından plakalar bir yay ile asıl konumlarına geri döndürülür. Birçok sert baharat, boşken atılması amaçlanan basit bir koni öğütücü içeren kaplarda mevcuttur.
Çoğu öğütücü, öğütme inceliğini ayarlamak için ayarlanabilir.
Kol gücüyle çalışan değirmenler amaçlanandan başka gıda ürünlerini öğütmek için kullanılabilir ancak biber öğütmek için tasarlanmış değirmenler, ince öğütülmüş un üretmeye uygun değildir. Laura Ingalls Wilder'ın romanı The Long Winter, aylarca süren zorluklarda un yapmak için bir kahve değirmeninde buğday öğüten bir aileyi anlatır.
İlk kahve değirmeni, 1799'da Birminghamlı bir İngiliz demirci Richard Dearmann tarafından yapıldı. Bu öğütücü, ABD'de çok satıldı ve 1818'de Artırma Wilson'ın ilk duvar kahve öğütücüsünün patentini aldı.
Fransız Peugeot, 1842'de bir karabiber değirmeni patenti aldı. Kabuk sertleştirilmiş çelikten mekanizması, gerçek öğütme işleminden önce karabiberleri kırardı. Peugeot mekanizmasındaki oluklar metale ayrı ayrı işlenmişti ve daha sonra metal sertleştirmişti bu da mekanizmayı çok dayanıklı yapmıştı.
Malzeme tipleri
Biber değirmenlerinde kullanılan, her birinin kendine özgü avantajları olan çeşitli malzeme türleri vardır. Tuz öğütmek için korozyona dayanıklı malzemeler kullanılır.
Paslanmaz çelik: Karabiber ve kahve çekirdeği öğütmek için en uygun ve dayanıklı malzemelerdendir. Öğütme mekanizmasının erkek ve dişi bölümleri genellikle sinterlenmiş metalden yapılır. Bu malzeme profesyonel şeflerce tercih edilir. Öğütücünün dişleri baharat veya fasulye kesmek için işlenmiştir. Tuz öğütmek için paslanmaz çelik önerilmez.
Çinko alaşımı: Karabiber öğütücülerinde bulunan belki de en yaygın mekanizma olan çinko alaşımı başta çinko olmak üzere genellikle korozyona dayanması için krom kaplamalı metal alaşımından yapılır. Biber öğütmek için iyi seçimdir ancak tuz öğütmek için uygun değildir.
Karbon çeliği: Son derece sert bir metal olan karbon çeliği, en keskin kenarları ve en verimli öğütme yeteneğini verir ve profesyonel şeflerce tercih edilir. Karbon çeliği tuz öğütmek için uygun değildir.
Seramik: Seramik son derece serttir ve çok amaçlı öğütme için en iyi performansı sağlar. Paslanmaz ve kahve çekirdekleri, biber, tuz ve baharatların öğütülmesi için uygundur.
Akrilik: Dayanıklı ve düşük maliyetli akrilik, tuz ve baharat öğütmeye uygun, korozif olmayan bir malzemedir.
Elektrikli öğütücüler
Elektrikli mini öğütücüler, pilden veya şebekeden gelen elektrikle çalışır. Elektrik motoru, öğütme elemanlarını birbirine karşı tahrik eder. Elektrikli öğütücüler, elle çalışan öğütücülere göre hiç çaba harcamadan daha çabuk öğütürler ancak motordan kaynaklanan sürtünme ve atık ısı, öğütülmüş ürünü biraz ısıtabilir.
Homeros Bulvarı
Homeros Bulvarı İzmir, Türkiye'de kısmen tamamlanmış bir ana yoldur. Güzergâhı olan, Konak merkezini güney Bornova'daki İzmir Otogarı'na ve O-5 ve O-30 otoyollarına bağlayan uzun "ekspres güzergâh" olması planlanmaktadır. Bulvarın ilk bölümü, kuzeybatı Buca'daki 13 km'lik uzun bölüm, 14 Aralık 2013 tarihinde resmi bir törenle açıldı. Bulvar, bir zamanlar Batı Anadolu'da yaşayan efsanevi antik yazarın adıyla Homeros Bulvarı olarak adlandırıldı.
Bulvar, Konak Tüneli'nin doğu ucunda, D.300 / D.550 karayolu ile kavşaktan başlayarak doğuya yönelmektedir. Bulvarın bu bölümü, Meles deresi ile İzmir-Eğirdir demiryolunu ve Menderes Caddesi'ni kesen bir viyadük üzerinde, döner kavşakta Onat Caddesi'ne kavuşana kadar yükselmektedir. Güzergâh, viyadük en yüksek yüksekliğine (35 m) ulaştığından uçanyol olarak adlandırılmıştır.
Bulvarın geri kalanı yapım aşamasındadır ve uzunluğu 2,5 km olan Buca-Bornova Tüneli üzerinden geçecektir.
Megacheira
Megacheira ("büyük eller"), bir çift büyük uzantıya sahip olan soyu tükenmiş bir yırtıcı eklembacaklı sınıfıdır, bu nedenle sınıf adı ve " büyük uzantı eklembacaklıları " ortak adıdır. Nöral yapıları ve deutoserebral uzantıları chelicerates'inkine benzer. Çoğu, dünyanın her yerinde, alttan orta Kambriyen'e kadar deniz ortamlarında bulundu. Megacheiranlar, Burgess, Wheeler ve Maotianshan Shales Lagerstatten dahil olmak üzere birçok faunanın önemli bileşenleriydi.
Büyük uzantıların homolojisi
Megacheiran büyük uzantıları ile diğer eklembacaklıların baş uzantıları arasındaki homoloji on yıllardır tartışılmıştı. Hem dinokardid (radyodontlar ve solungaçlı lobopodlar) frontal uzantıları, hem de Isoxys'in neredeyse ön uzantıları ve chelicerates' chelicerae ile homolog olup olmadıkları konusunda tartışmalar vardır. Nöroanatomik kanıtlara dayanarak, birçok çalışma, chelicerae ve diğer eklembacaklıların (bunlar deutoserebral olan) ilk antenlerine homolojilerini destekler, ancak dinokaridid ​​frontal uzantıları (protoserebral) desteklemez. 2020'de yapılan bir araştırma, megacheiranlar ve radiodontlar'ın büyük uzantılarının homolog olduğunu ve şüpheli nöroanatomik kanıtların geçerliliği konusunda şüphe uyandırdığını öne sürüyor.
Taksonomi
Megacheira'nın monofili belirsizdir ve megacheirans'ın, nöroanatominin yanı sıra büyük uzantıların chelicerae benzeri morfolojisine dayanan eski hipotezi ile kök grup chelicerates veya kök grup eklembacaklıları olduğu ileri sürülmektedir. İkinci hipotezin bir örneği olarak, 2020'de yapılan bir araştırma, Megacheria'nın parafiletik olduğunu, Dinocridids ve Isoxys'den daha fazla türetilmiş, ancak taç eklembacaklılarından (chelicerates + mandibulates) daha az türetilmiş bir eklembacaklı sınıfı oluşturduğunu, Jianfengiids'in daha bazal olduğunu ve Haikoucaris + Yohoia + Leancholiids clade (Cheiromorpha) taç eklembacaklılarına daha yakın.
Sınıfa atıfta bulunulan türler arasında: Yohoia, Haikoucaris, Leanchoilia, Alalcomenaeus, Yawunik, Oestokerkus, Jiangfengia, Fortiforceps, Tanglangia, Actaeus, Kootenichela, Worthenella ve Sklerolibyon bulunmaktadır. Parapeytoia eskiden olduğu gibi yanlış, radiodont sonra bu grubun bir üyesi olduğu ortaya çıkmıştır. Sınıf ayrıca Birleşik Krallık'taki Silurian Herefordshire Lagerstätte'den tanımlanan Enalikter aphson'u ve Almanya'nın Erken Devoniyen'inden bilinen Bundenbachiellus giganteus'u ; bu taksonların megacheirans olarak yorumlanmasına Struck ve ark. (2015). Enalikter'in bir annelid olduğu iddiası, daha sonra bazı orijinal yazarlar tarafından 2017'de çürütüldü. Kootenichela'nın çeşitli eklembacaklı taksonlarının bir kimera olduğu öne sürülmüştür. Forfexicaris, Ovalicephalus ve Occacaris gibi bazı " çift kabuklu " cinslerin Megacheira'ya daha önce dahil edilmesi daha sonraki araştırmalarla sorgulandı.
Montottone
Montottone, İtalya'nın Marche bölgesine bağlı Fermo ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Ekim 2009 tarihi itibarıyla 1.021'dir.
Tiksindirici borç
Tiksindirici borç, iğrenç borç ya da korkunç borç; bir ülkenin despotik hükümetinin yerine gelen demokratik hükûmetin, kendinden önceki yönetimin edindiği borçların devletin yararına değil; mevcut ulusal ve uluslararası yasalar dışında veya yasaları kendi işine yarayacak şekilde esnetip, yolsuzluk içinde diktatörün kendisinin ve çevresindeki bir zümrenin çıkarları için yapıldığını öne sürerek, geri ödemek istemediği borçları ifade eder.
Uluslararası yasalar çerçevesinde bu borçlar, devletin borcu olarak kabul edilmez ve kişisel borç kapsamına girer. Tiksindirici borç uygulamasının örneklerini savunan birçok makale olmasına rağmen tiksindirici borcun uluslararası hukukun parçası olup olmadığı bir tartışma konusudur. Bunun nedeni devletlerin halefiyeti kuralının, uluslararası hukukta katı kural olarak devam etmesidir. Çünkü bir şeyin uluslararası hukukta kabul edilmesi için uluslararası kamu hukukundaki değişikliklerin uluslararası toplumda ve özellikle de güçlü ülkelerde yüksek derecede bir fikir birliği gerektirmesidir. Bir hükûmetin despotik olmasının ne anlama geldiğine dair bir tanımda fikir birliğine varmanın bir yolu yoktur. Hukukçu Anna Gelpern'e göre, "Hiçbir ulusal veya uluslararası mahkeme, İğrenç Borç'u egemen bir yükümlülüğü geçersiz kılmak için gerekçe olarak göstermedi."
Tiksindirici borçlanma yapan despotik hükûmetlerin temsilcileri büyük oranda kişisel olarak da zenginleştiği için alacaklılar, borç tahsilini söz konusu dönemin yöneticilerinden tahsil etme yoluna gider. Borçların kesinleşmesi durumunda ise "devleti zarara uğratmak" hakkında yargılanır. Uluslararası hukukta bu tarz borçlar, zorlama altında imzalanan sözleşmelerin geçersizliğine benzer. Diğer yandan diktatöryal yönetimlerle iş birliği yapan ticarî kuruluşları da sorumluluk altına alır.
Tarihte Fransız Devrimi sonrası Fransa, İspanya, Portekiz, Hollanda, Bavyera, Meksika, Brezilya, Küba, Kosta Rika, Irak, Ekvador, Haiti, Türkiye ve 1918'de Almanya gibi ülkeler bu hukuktan yararlanarak diktatörlerin yaptığı tiksindirici borçların devlete ait olmadığını öne sürerek İspanya, Birleşik Krallık ve ABD gibi ülkelere veya bu ülkelerden olan şirketlere karşı olan borçlarını ödemedi. Bu tür borçların halef hükûmetlere yüklenmesi, söz konusu devletlerin birçok yönden gelişimini engellediğinden diktatöryal rejimleri finanse eden kurum ve kuruluşlarla mücadele kapsamında ABD bu tür davaları destekledi.
ABD Ordu Standartları
Amerika Birleşik Devletleri askeri standartları, "MIL-STD", "MIL-SPEC" ve ya (gayri resmi) "MilSpecs" olarak adlandırılan ve ABD Savunma Bakanlığı tarafından standardizasyon hedeflerine ulaşılmasına yardımcı olmak için kullanılan standartlardır.
Standardizasyon, birlikte çalışabilirliği sağlamada, ürünlerin ortak belirli gereksinimleri, ortak özellikleri, güvenilirliği, lojistik sistemlerle uyumluluğu ve savunmayla ilgili benzer hedefleri karşılamasını sağlamada faydalıdır.
Savunma standartları, diğer savunma dışı devlet kuruluşları; teknik kuruluşlar ve endüstri tarafından da kullanılmaktadır.
Standart türleri ve tanımları
Resmi tanımlar çeşitli belge türleri arasında farklılık gösterse de bu belgelerin tamamı, savunma şartnameleri, el kitapları ve standartlar dahil olmak üzere genel "askeri standart" başlığını kullanır. Açıkçası, bu belgeler farklı amaçlara hizmet eder. Devlet Hesap Verebilirlik Ofisi (GAO)'ya göre, askeri şartnameler "bir ürünün fiziksel ve/veya operasyonel özelliklerini tanımlar". Askerî standartlar ise "ürünü yapmak için kullanılacak süreçleri ve malzemeleri detaylandırır". Öte yandan, askeri el kitapları öncelikle derlenmiş bilgi ve/veya rehberlik kaynaklarıdır.
Formatlar
DOD, standartların formatı hakkında özel standartlara sahiptir:
Kökeni ve evrim
Savunma standartları, uygun performans, sürdürülebilirlik ve tamir edilebilirlik (MRO kolaylığı) ve askeri teçhizatın lojistik kullanışlılığını sağlama ihtiyacının doğması ile ortaya çıktı. Son iki hedef (MRO ve lojistik), değiştirilebilirlik, standardizasyon (genel olarak ekipman ve süreçleri), kataloglama, iletişim ve eğitim (insanlara neyin standartlaştırıldığını, neyin kendi takdirlerine bağlı olduğunu öğretmek için) ve eğitim gibi belirli genel kavramları desteklemektedir.). 18. yüzyılın sonlarında ve 19. yüzyıl boyunca, Amerikan ve Fransız orduları, erken benimseyenler ve uzun süredir gelişim sponsorları değiştirilebilirlik ve standardizasyonun savunucularıydı. 2. Dünya Savaşı (1939-1945) ile birlikte, neredeyse tüm ordular ve aynı (Müttefik Kuvvetler, Mihver Devletler) uluslar ötesi ittifakları standardize etmek ve kataloglamakla meşguldü. ABD AN kataloglama sistemi (Ordu - Donanma) ve İngiliz Savunma Standartları (DEF-STAN) birer örnektir.
Örneğin, boyut toleranslarındaki farklılıklar nedeniyle, II. Dünya Savaşı'nda Amerikan vidaları, cıvataları ve somunları İngiliz ekipmanına tam olarak uymadı. Savunma standartları, yardımcı mühimmat türlerinin miktarının minimalize edilmesi, araçların uyumluluğunun sağlanması, askeri teçhizatın üretimi sırasında kalitenin yükselmesi gibi birçok fayda sağlamaktadır. Buna, örnek aletsiz açılabilen mühimmat ve gıda kasalarında; hasarlı olanların yerine hızlıca değiştirilebilen araç alt sistemleri; ve uygun olmayan fazla mühimmat ve uygun olmayan cephane eksikliği ile kendilerini bulma olasılığı daha düşük olan küçük silahlar ve topçular verilebilir.
Bununla birlikte, standartların yaygınlaşmasının bazı dezavantajları da vardı. ABD'de 1980'lerde ve 1990'ların başında, 1990'a kadar yaklaşık 30.000 olan çok sayıda standardın gereksiz kısıtlamalar getirdiği, yüklenicilere maliyeti artırdığı (ve dolayısıyla DOD, (çünkü sonunda maliyetler müşteriye geçtiği için) tartışıldı.) ve en son teknolojinin dahil edilmesini engelledi. Artan eleştirilere yanıt olarak, Savunma Bakanı William Perry, 1994 yılında, çoğu askeri şartnamenin ve standardın feragat edilmeden kullanılmasını yasaklayan bir muhtıra yayınladı. Bu, “Perry notu” olarak bilinir. Birçok askeri şartname ve standart iptal edildi. Onların yerine, DOD performans standartlarının ve hükûmet dışı standartların kullanımını yönetti. “Performans özellikleri”, bu hedeflere nasıl ulaşılacağını (yani, hangi teknolojinin veya hangi malzemelerin kullanılacağını yönlendirmek) tanımlamak yerine, silahın istenen performansını tanımlar. 2005 yılında ABD Savunma Bakanlığı, askeri şartnameleri veya standartları kullanmak için bir feragat belgesi alma gerekliliğini ortadan kaldıran yeni bir bildiriö yayınladı. 2005 notu, iptal edilen herhangi bir askeri şartnameyi veya standardı eski haline getirmedi.
Kapsamlı olmayan belge listesi
Standartların tam listesi 1993 yılına kadar ABD Savunma Bakanlığı spesifikasyonlar ve standartlar indeksi olarak tutuldu.
2020 Yaz Olimpiyatları'nda atıcılık - Erkekler 50 metre tüfek üç pozisyon
2020 Yaz Olimpiyatları'nda erkekler 50 metre tüfek üç pozisyon müsabakaları 2 Ağustos 2021 tarihinde Camp Asaka'da yapılacak.
Program
Tüm saatler Türkiye Saati (UTC+03.00) şeklindedir.
Beyoğlu derbisi
Beyoğlu derbisi, Galatasaray ile Kasımpaşa arasında oynanan maçlara verilen isimdir.
George B. Arfken
George Brown Arfken (20 Kasım 1922 - 8 Ekim 2020) bir Amerikalı kuramsal fizikçi ve birkaç ünlü matematiksel fizik kitabının yazarıydı. 1952'den 1983'e kadar Miami Üniversitesi'nde fizik profesörü ve 1956-1972 yılları arasında Miami Üniversitesi fizik bölümü başkanıydı. Miami Üniversitesi'nde onursal profesördü. Arfken aynı zamanda Kanada pulları konusunda da bir otoriteydi.
Eğitimi
Arfken, Montclair Lisesi'nden mezun oldu ve 1943'te Yale Üniversitesi'nden kimya mühendisliği alanında Mühendislik Lisans derecesi aldı. 1943 yılında Amerikan donanmasına katıldı ve iki yıl hizmet ettikten sonra her ikisi de Yale'de olmak üzere 1948'de fizik alanında yüksek lisans derecesi ve 1950'de doktora derecesi aldı.
Kişisel yaşamı
Arfken 1949 yılında bir Westminster College of Pennsylvania mezunu olan Carolyn Dines'la evlendi ve birlikte üç çocukları oldu. Oak Ridge'deki ulusal laboratuvarda çalıştı ama 1952 yılında Miami Üniversitesinde bir öğretim pozisyonuna girdi. Orada 16 yıl fizik bölümü başkanlığı yaptı ve 1983 yılında onursal profesör (professor emeritus) olarak emekli oldu. Bu zaman boyunca, biri hala kullanımda olan, ek yazarlarla birlikte iki fizik ders kitabı yazdı. Eşi 1997 yılında öldü. Mary Seet'le evlendi, o da 2010 yılında öldü. 1998 yılında Arfken, eşinin adına Miami Üniversitesi'nde bir scholar-in-residence programına burs verdi.
Emeklilikte Arfken, Allan Steinhart'ın öncü çalışmasının ardından 1851–1911 arasındaki 60 yıllık dönem için Kanada'nın posta tarihi çalışmalarında önemli bir rol oynadı. Öncelikle posta ücretleri, postanın yolları ve zarflarla kartpostallar üzerindeki posta işaretleri üzerine çalıştı. Arfken, Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk posta pulları üzerine bir kitap yazdı ve ardından, ortak yazarlarla birlikte, erken dönem Kanada posta pulları ve tescil pulları üzerine dokuz kitap yazdı. Ayrıca Kanadalı, İngiliz ve Amerikan filateli dergilerinde yazdığı, çoğunluğu araştırma odaklı 250'den fazla makalesi vardır. 1974'ten beri BNAPS'ın bir üyesi olan Arfken, 1996 yılında Kunduz Madalyası'nı kazandı ve Topluluğun seçkin bir üyesi sayıldı. 2001 yılında da Kanada Kraliyet Filateli Topluluğunun seçkin bir üyesi oldu.
Ekim 2020'de 97 yaşında öldü.
Gisèle Lalonde
Gisèle Lalonde, (önceki soyadı: Deschamps; 28 Haziran 1933 – 27 Temmuz 2022) Kanadalı siyasetçi, eğitimci ve topluluk aktivisti. 1985 ile 1991 yılları arasında Vanier, Ontario'nun belediye başkanı olarak görev yaptı.
Yaşamı ve kariyeri
Lalonde, 28 Haziran 1933'te Vanier, Ontario, Kanada'da doğdu. Ottawa Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra 1951'den 1973 yılına kadar Ottawa bölgesinde öğretmenlik yaptı. Bu süre zarfında 13 yıl boyunca Fransız Ayrı Okul Kurulu üyeliği yaptı. Aynı zamanda Ontario'daki Eğitim Bakanlığı'na ve Ontario Başbakanı'na frankofon eğitimi konusunda danışman ve konsey başkanı olarak hizmet vermiştir. 1977'deki Ontario Genel Seçimleri'nde Ontario İlerici Muhafazakar Partisi'nden Doğu Ottawa bölgesinden delege adayı olsada Liberal Parti'den Albert Roy'a yenildi. .
1985'te Vanier, Ontario'nun belediye başkanı seçilerek 1991 yılına kadar görev yaptı. Aynı zamanda 1988'de Ontario Belediyeler Frankofon Birliği'ni kurarak ilk başkanı oldu.
Ayrıca 2006 yılından itibaren beş yıl boyunca Ottawa İzciler Birliği'nin ("Association Scout du Canada") üyesiydi. Bu dönemde otobiyografisini kaleme aldı.
Hizmetleriyle 2003'te Kanada Nişanı ve 2006'da Ontario Nişanı ile onurlandırıldı.
Adı Orleans, Ontario'daki bir eğitim kurumuna verildi.
Özel yaşamı ve ölümü
Gilles Lalonde ile evli olan Lalonde, 27 Temmuz 2022'de doğum yeri Vanier, Ontario, Kanada'da doğal nedenlerden 89 yaşında öldü.
Yang Se-chan
Yang Se-chan, (8 Aralık 1986), Güney Koreli şarkıcı ve komedyen. Nisan 2017 itibarıyla Jeon So-mi ile birlikte, Güney Kore varyete programı Running Man’in düzenli üyesi olarak bulunmaktadır.
Kişisel hayatı
Dongdukchon Talai kardeşler, Gangsu, MC Ssep Ssep, ve Yang Ax gibi birçok takma adı vardır. 2003 yılında müzikal oyuncu olarak çıkış yaptı. İki yıl sonra 'Only One' albümü ile 2008 yılında şarkıcı olarak çıkış gerçekleştirdi. Abisi Yang Se-hyung'de komedyendir ve 31 Mart 2018 tarihinden program bitesiye kadar Infinite Challenge da yer almıştır.
2016 Yaz Olimpiyatları'nda judo - Kadınlar 70 kg
10 Ağustos tarihinde Rio kentindeki Carioca Arena 2'de karşılaşmalar yapıldı.
Mezzoldo
, İtalya'nın Bergamo ilinde bulunan bir komündür.
Mazbata
Etimoloji
Mazbata kelimesi Türk Dil Kurumuna göre Türkçeye Arapçadan geçmiştir.
Has odalılar
Osmanlıda has -özgü anlamında kullanılmıştır. Çoğunlukta işini en iyi yapanlara ya da padişaha ait olan ve padişahın hizmetinde olanlar için kullanılmıştır. Has odalılar sarayda padişaha has olan bölümlerin tüm hizmetlerini yapmakla yükümlü olan kişilerdir.
Saray teşkilatında Fâtih Sultan Mehmed Han tarafından kurulan ilk "Has Oda" Enderûnda bulunan altı koğuştan en güvenli ve rahat olan olmakla birlikte ilk çalışan sayısıda 30 kişiden oluşmaktaydı. Bazılarının görevlerinden bahsedecek olursak; kaftancı, kilerci, tütüncü, yedi çakarsalan, zülüflü baltacı, yedekçi, heybeci diyebiliriz.
Has odalıların en önemli görevleri ise; padişahın odasının düzenini sağlamak, temizliğini yapmak, padişahın giysilerini girdirip çıkarmak, kutsal hırka dairesinin temizliğine bakmak, her daim padişahın gittiği yerde bulunmak, dini günlerde öd ağacı yakmak, sorumlu oldukları alanlara gülsuyu serpmek diyebiliriz.
Toplamda farklı tarihlerde 35-40 kişiden oluşan has odalıların sorumlu olduğu kişi "Hasodabaşı" dır. osmanlı devlet teşkilatında Has odalılar silahdar, çuhadar, rikabdar, tülbend gulamı ve miftah gulamı idi. Hasodabaşı 'da dahil olmak üzere padişaha arz yapılması gerektiğinde ilk dördünden biri olmak zorunda idi. Has odalılardan bir kısmının bazı zamanlarda padişah için kuran okuyup dua ettiği bilinmektedir.
Miroslav Žbirka
Yaşamı
Žbirka, 21 Ekim 1952'de Bratislava, Çekoslovakya'da doğdu. 1968'de başladığı müzik kariyerini 2021 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Žbirka, 1970'li yılların sonunda üç kişiden oluşan Modus adlı müzik grubunu kurdu.
Ölümü
Žbirka, 10 Kasım 2021'de Prag, Çekya'da sepsis ile beraber seyreden zatürre hastalığı nedeniyle kaldırıldığı bir hastanede 69 yaşında vefat etti.
Ebuishakzade İshak Efendi
Ebuishakzade İshak Efendi (d.1679, İstanbul - ö. 31 Ekim 1734, İstanbul), Osmanlı şeyhülislamı.
1679'da İstanbul’da doğmuştur. Babası, 1716 ile 1718 yılları arasında şeyhülislâm olan Ebu İshak İsmail Efendi, dedesi Rumeli vilâyetlerinin birçoğunda kadılık yapan Alanyalı İbrâhim Efendi’dir. Ekim 1733'te şeyhülislâmlığa getirilmiştir. 31 Ekim 1734'te İstanbul’da ölmüştür, Fatih'in Çarşamba semtinde babasının yaptırdığı caminin bahçesindeki aile kabristanına defnedilmiştir.
Aletia inconstans
Aletia inconstans, Noctuidae ailesinden bir güve türü. Bu tür Yeni Zelanda'da endemiktir. Hem Kuzey hem de Güney Adalarında bulunur ancak nadir bir tür olarak kabul edilir.
Taksonomi
Bu tür, Blenheim'da W. Skellon tarafından toplanan ve Spaelotis inconstans olarak adlandırılan materyal kullanılarak 1880'de Arthur Gardiner Butler tarafından tanımlanmıştır. George Hudson, bu türü 1898 tarihli Yeni Zelanda güveleri ve kelebekleri (Macro-lepidoptera) adlı kitabında Leucania griseipennis'in eşanlamlısı olarak ele almıştır. Yine 1928 tarihli Yeni Zelanda Kelebekleri ve Güveleri adlı kitabında Aletia inconstans adı altında türler hakkında tartışmış ve bunları örneklemiştir. Holotip örneği Londra'daki Natural History Museum'da tutulmaktadır.
Aletia cinsi içindeki Yeni Zelanda endemik güvelerinin cins seviyesi sınıflandırması yetersiz olarak kabul edilmektedir ve revizyon aşamasındadır. Bu türün Aletia cinsinden çıkarılması ve şu cinslerden birine yerleştirilmesi muhtemeldir: Physetica, Graphania, Tmetolophota veya Ichneutica. Bu nedenle türler şu anda Aletia inkonstans olarak da bilinir.
Biyoloji ve davranış
Bu türün nadir olduğu kabul edilir. Kasım ayından şubat ayına kadar uçmaktadır. Bu tür, ışığa çekilir ve ışık yakalama yoluyla toplanmıştır. Ayrıca şeker yakalama yoluyla da toplanmıştır.
Jean Hyacinthe Vincent
Jean Hyacinthe Henri Vincent (22 Aralık 1862 - 23 Kasım 1950), Fransız hekim. Val-de-Grâce'de doçent ve Fransız Ordusu'nda tıbbi müfettiş olarak görev yaptı. Ayrıca Collège de France Epidemiyoloji Kürsüsü'nün başına geçti.
Vincent bademcikler ve farinksde dahil olmak üzere oral yumuşak dokularda akut enfeksiyona neden olan organizmaları bulmasıyla tanındı. Rahatsızlığın fusiform basil (Bacillus fusiformis) ve spiroket (Borrelia vincentii) kombinasyonundan kaynaklı olduğunu tespit etti. Vincent'ın keşfinin ardından hasttalığın adı onuruna angina olarak adlandırıldı. Bazende siper ağzı veya Vincent'ın dişeti iltihabı olarak ifade edildi.
Vincent'in aşılar ile yaptığı çalışmaları tifo ve paratifo ateşi hastalıklarında karşı tip A ve tip B olarak üretilmiş Fransız Ordusu tarafından kullanılmıştır. Aşılar 1910 yılından itibaren I. Dünya Savaşı sırasında kullanılmaya devam edildi. Mareşal Joseph Joffre (1852–1931) ve Ferdinand Foch (1851–1929) tarafından gerçekleştirdiği sayısız hayat kurtaran tıbbi çalışmalarıyla onurlandırıldı.
Borean Dilleri
Borean (ayrıca Boreal veya Boralean), Amerika, Afrika, Okyanusya ve Andaman Adaları'na özgü olanlar dışında dünya çapındaki hemen hemen tüm dil ailelerini kapsayan varsayımsal bir dilsel makro ailedir. Destekçileri, Avrasya'da ve komşu bölgelerde konuşulan çeşitli dillerin bir soy ilişkisi olduğunu ve nihayetinde Son Buzul Çağını takip eden bin yılda Üst Paleolitik dönemde konuşulan dillerden geldiğini öne sürmektedirler. Borean adı Yunanca βορέας 'a dayanmaktadır ve "kuzey" anlamına gelir. Bu, grubun Kuzey yarım küreye özgü çoğu dil ailesini içerdiği gerçeğini yansıtmaktadır. Harold C. Fleming'inki ve Sergei Starostin'inki olmak üzere İki farklı Borean dili modeli mevcuttur.
Wu Ziliang
Wu Ziliang (Çince: 吴自良; Aralık 1917 - 24 Mayıs 2008), Tsu-Liang Wu olarak da bilinir, Çinli bir malzeme mühendisi, fiziksel metalürjist ve fizikçidir. Çin'in ilk nükleer bombasını yapmak için kullanılan uranyum-235'i ayırmasını sağlayan temel membran ayırma teknolojisini geliştiren ekibi yönetmiştir. 1999 yılında İki Bomba, Bir Uydu Fazilet Madalyası ile ödüllendirilmiştir. Ayrıca çelik metalurjisi, yarı iletkenler ve süper iletkenlik araştırmalarına önemli katkılarda bulunmuştur. Wu, Bilimsel Gelişme için Amerikan Birliği'nin bir üyesi ve Çin Bilimler Akademisi'nin bir akademisyeniydi.
İkinci Çin-Japon Savaşı
1939'da mezun olduktan sonra Wu, Yunnan'daki Leiyun'daki (veya Loiwing) Çin-Amerikan Merkez Uçak İmalat Şirketi'nde genç tasarımcı olarak çalışmıştır. 1942'de uçak fabrikası Japonlar tarafından bombalanmıştır ve Kunming'e taşınmaya zorlanmıştır. Wu, Central Machinery Works'te mühendis olarak çalışmıştır. Daha sonra Kuomintang'a katılmayı reddettiği için fabrikadan atılmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde Kariyer
1943'te Wu, doktor olan ablasının maddi desteğiyle lisansüstü eğitim almak için Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmiştir. D.Sc. derecesini aldığı Carnegie Institute of Technology'ye katılmıştır. 1948'de fiziksel metalurji alanında uzmanlaşmıştır ve ardından doktora sonrası araştırmacı olarak çalışmıştır. 1949'dan 1950'ye kadar Syracuse Üniversitesi Malzeme Bilimi ve Mühendisliği Bölümü'nde bir deniz araştırma projesinde mühendis olarak çalışmıştır. 1950'de American Association for the Advancement of Science üyeliğine seçildi. Kariyerindeki başarısına rağmen Wu, Amerikan toplumunda yaşadığı ırkçılığa gücenmiştir.
Afrodisias (Tisan)
Afrodisias antik dönemde Taşlık Kilikya’da (Taşeli) kurulmuş bir liman kentidir. Ege bölgesinde aynı isimdeki kentten ayırt etmek maksadıyla bazen Kilikya Afrodisias’ı adı da kullanılır. Kent Mersin ili Silifke ilçesi batısındaki Yeşilovacık beldesi doğusunda ve Tisan yarımadası güneyindeki tombolo üzerindedir. Silifke’ye 50 ve Mersin’e 133 kilometre uzaklıktadır. SIT alanı yazlık konutların olduğu Tisan yarımadası güneyinde ve yaklaşık olarak koordinatlarındadır. Dana Adası ve küçük Tisan Adası SIT alanının doğusunda yer alır. SIT alanına ulaşmak için Mersin’i batıya bağlayan devlet karayolundan Yeşilovacık içerisinde ayrılan asfalt bir yolla 6 kilometre kadar güneye gitmek gerekir.
Wu Ziliang
Çin Halk Cumhuriyeti'nde Kariyer
1949'da Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra, Wu 1951'in başlarında Çin'e dönmüştür ve Tangshan Jiaotong Üniversitesi'nde (şimdi Güneybatı Jiaotong Üniversitesi) Metalurji Mühendisliği Bölümü'nde profesör olmuştur. O yılın ilerleyen dönemlerinde, Çin Bilimler Akademisi'nin Şanghay Metalurji Enstitüsü'ne transfer olmuştur. Şanghay Metalurji Enstitüsü'nde, Çin'deki çelik fabrikalarında yaygın olarak üretilen manganlı molibden çeliğini geliştirmiştir ve 1956'da Devlet Doğa Bilimleri Ödülü'nü almıştır. Daha sonra Şanghay Metalurji Enstitüsü'nün Müdür Yardımcılığına terfi etmiştir.
1961'de Wu, nükleer fisyon zincir reaksiyonunda kullanılan uranyum-235'i zincir reaksiyonunu sürdüremeyen baskın uranyum izotopu olan uranyum-238'den ayırmak için membran ayırma teknolojisinin geliştirilmesinden sorumlu olmuştur. Nükleer bomba yapmak için gerekli bir teknolojiydi, ancak iki izotopun benzer fiziksel ve kimyasal özellikleri nedeniyle oldukça zorluydu. Wu'nun liderliğinde, 60'tan fazla bilim insanından oluşan bir ekip, üç yıl içinde Şanghay Metalurji Enstitüsü'ndeki teknolojiyi geliştirmiştir. 16 Ekim 1964'te Çin ilk nükleer bombasını patlatmıştır.
1970'lerde Wu, yarı iletkenleri ve büyük ölçekli entegre devreleri araştırmıştır ve Çin'in Şanghay Metalurji Enstitüsü'ndeki ilk entegre devresinin üretiminin temelini atmıştır. 1980'lerin sonlarında ve 1990'ların başında, süper iletken itriyum baryum bakır oksit araştırmasında önemli keşifler yapmıştır.
Özel hayatı
1952'de Wu, Aurora Üniversitesi'nde ve daha sonra Fudan Üniversitesi'nde İngilizce öğretmeni olan Xu Ren (徐仁) ile evlenmiştir. Wu Kangqi (吴康琪) ve Wu Danlin (吴丹琳) adında iki oğlu vardı.
Wu, 24 Mayıs 2008'de Şanghay'da 90 yaşında ölmüştür.
Hans Ritter von Seisser
Albay Hans Ritter von Seisser (Almanca Seißer; 9 Aralık 1874 – 14 Nisan 1973), 1923'te Bavyera Eyalet Polisinin başıydı.
Eylül 1923'te, bir kargaşa ve siyasi şiddet döneminin ardından, Başbakan Eugen von Knilling sıkıyönetim ilan etti ve Gustav von Kahr'ı, diktatörlük yetkileriyle Staatskomissar (devlet komiseri) olarak atadı. Seisser ve Reichswehr Generali Otto von Lossow ile birlikte Bavyera'da sağcı bir üçlü yönetim oluşturdular.
Hitler, yaptığı ajitasyonun çekiciliği azalmadan harekete geçmeye kararlıydı. Böylece 8 Kasım 1923'te Hitler ve SA, Kahr tarafından Münih'teki büyük bir bira salonu olan Bürgerbräukeller'de düzenlenen 3.000 kişilik halka açık bir toplantıyı bastı. Hitler Kahr'ın konuşmasını yarıda kesti ve Ludendorff ile yeni bir hükümetin kurulduğunu ilan ederek nasyonal devrimin başladığını duyurdu. Hitler silahını çıkarırken Kahr, Seisser ve Lossow'dan destek istedi. Hitler'in güçleri başlangıçta yerel Reichswehr ve polis karargahını işgal etmeyi başardı; ancak ne ordu ne de eyalet polisi Hitler'le güçlerini birleştirmedi. Kahr, Seisser ve Lossow kısa süreliğine gözaltına alındı. Üçlü, Hitler'e ikna olmuş gibi gözüktüler ve serbest bırakıldılar. Lossow ve Seißer, şehir merkezine vardıklarında, Reichswehr generallerine ve eyalet polisine, Bürgerbräukeller'de yapılan açıklamanın silah zoruyla verildiğini bildirdiler ve bunu iptal ettiler. Hitler ve Ludendorff'a karşı darbeyi engellemek için karşı önlemler aldılar. Seißer, ilerleyen SA birliklerine karşı şehir merkezini polisle kordon altına aldırdı.
Ertesi gün, Hitler ve yandaşları "Berlin Yürüyüşü" düzenleyerek Bavyera hükûmetini devirmek için birahaneden Bavyera Savaş Bakanlığı'na doğru yürüdüler, ancak polis tarafından dağıtıldılar. Başarısız darbede on altı NSDAP üyesi ve dört polis memuru öldürüldü.
Seisser 31 Ocak 1930'da polis albaylığından emekli oldu. 30 Ocak 1933'te Nasyonal Sosyalistler iktidara geldikten sonra Dachau toplama kampında tutsak edildi. 1945'te Amerikan kuvvetleri kampı ele geçirdiğinde serbest bırakıldı ve Mayıs-Ağustos 1945 arasında kısa süreliğine Amerikan işgal güçleri tarafından Münih şehrinin polis şefi olarak yeniden görevlendirildikten sonra emekliliğine geri döndü. 1973 yılında 98 yaşında öldü.
Kaynakça
Bibliyografi
Vipera transcaucasiana
Vipera transcaucasiana veya Türkçede yaygın olarak bilinen adıyla Kafkas burunlu engerek, Gürcistan ve Kuzey Anadolu'nun bazı bölgelerine endemik zehirli bir engerek türüdür. )
Özellikleri
Yılanının toplam uzunluğu 75 santimetreye ulaşabilse de genellikle o kadar büyük değildir.
Derisi açık gri, kül rengi, gümüş grisi, parlak gri, ve beyazımsı gri renkte olabilen yılanın üzerinde kalın çizgi desenleri vardır. Baş bölgesi veya burnunda herhangi bir işaret yoktur. Bununla beraber başının arka kısmında silik bir V sembolü bulunmaktadır. İrisi altın veya bakır rengindedir. Yumurtadan yeni çıkan yılanların rengi ve deseni de yetişkinler gibidir.
Dağılımı
Gürcistan ve Anadolu'nun kuzeyinde görülen bu tür; Artvin, Rize, İstanbul, Bursa, Sakarya, Düzce, Bolu, Zonguldak, Karabük, Çankırı, Çorum, Kastamonu, Tokat, Ordu, Giresun, Sivas, Erzurum ve Ardahan'da görülmüştür.
Romantik gitar
Klasik ve Romantik dönemin gitarı erken romantik gitar 1790'dan 1830'a kadar dikkate değer bir tutarlılık gösterir. Gitarlarda altı veya daha çok tek sıra tel bulunurken, Barok gitarın genellikle beş çift dizisi vardı (en yüksek dize tek olabilir). Romantik gitar sonunda Antonio de Torres Jurado'nun modern klasik gitarın öncülleri olan hayran destekli İspanyol gitarlarına yol açtı.
18. yüzyılın sonlarından itibaren gitar, Ruggero Chiesa'nın belirttiği gibi önemli popülerlik kazandı ancak sonraki bilim adamları klasik müzikteki yerini büyük ölçüde görmezden geldiler. Fernando Sor, Ferdinando Carulli, Mauro Giuliani ve Matteo Carcassi gibi gitarist-bestecilerin dönemiydi. Ayrıca genellikle gitarla ilgisiz veya gitar için beste yapmayan birçok tanınmış besteci: Luigi Boccherini ve Franz Schubert gitar için birkaç parça yazdı, ki Hector Berlioz ne klavye çalan ne de gitarda akademik müzik eğitimi alan yetkin bir gitaristti, keman virtüözü Niccolò Paganini gayri resmi olarak gitar çalardı ve Anton Diabelli bir dizi gitar bestesi yapmıştı (bkz. Anton Diabelli'nin besteleri listesi).
Tarih
En eski altı telli gitar 1779'da Gaetano Vinaccia (1759 - 1831'den sonra)  tarafından Napoli, İtalya'da yapıldı. Vinaccia luthiers ailesi de mandolini geliştirmesiyle bilinir. Bu gitar, çift yönlü bir gitardan hiçbir değişiklik belirtisi göstermez. 1790'lardan önceki gitarların gerçekliği genellikle sorgulanır. Moretti'nin 6 telli yöntemi 1792'de ortaya çıktı.
Aynı sıralarda Fransa da altı adet tek sıralı gitar üretmeye başladı ve kısa süre sonra bunu İspanya izledi. İtalyan, Fransız ve İspanyol altı telli gitarlar, barok gitardan benzer şekilde farklıydı. Daha önce bahsedilen gelişmelere ek olarak, gitara kademeli olarak daha belirgin eğriler ve daha büyük bir gövde verilirken, süsleme daha kısıtlıydı, çoğunlukla gövdenin kenarlarında ve daha fazla hacim sağlamak için dekoratif bir gül içermeyen ses deliğinde kaldı. Perdeler artık bağlı bağırsaktan değil, önce abanoz veya fildişi, sonra metal gibi daha sert bir malzemeden sabit şeritlerdi. Ahşap mandallar daha sonra metal ayar makineleri ile değiştirildi.
Teknik
Zamanın birçok eğitici kitabı standart bir çalım tekniği değil daha çok eski geleneklere dayandığını gösterir. Örneğin, İspanyol gitarist Nicario Juaralde, sağ elin serbestliğinin kaybolmasına karşı uyarıda bulunarak modern görüşü benimsemesine rağmen genellikle gitar tablasında sağ elin desteklenmesini önerir. Başparmak ve ilk iki parmak, 19. yüzyılda, 20. yüzyılda tercih edilen dinlenme vuruşundan (apoyando) daha yaygın olarak serbest vuruş (tirando) ile esasen koparmak için kullanıldı. Günümüzdeki çoğu klasik gitaristin aksine, oyuncular tırnak kullanıp kullanmama konusunda bölünmüşlerdi. Örneğin Fernando Sor, vatandaşı Dionisio Aguado kullanırken onları kullanmadı.
Romantik gitarın daha dar klavyesi, bazı gitaristler tarafından altıncı teli germek için sol el başparmağının kullanılmasına izin verdi, ancak Fernando Sor, yönteminde bunu reddederek, sol el başparmağının ensenin arka merkezinde kalmasını tavsiye ediyor ve dikkat çekiyor. "yüksek" başparmak pozisyonunun ne bas teline dokunmaya ne de gitarı desteklemeye yardımcı olduğunu. Romantik gitarlarda genellikle oyuncunun boynunda bir boyun askısı bulunurken, Dionisio Aguado enstrümanı tutmak için bir "tripodion" icat etti. Aguado ayrıca, daha sonraki geleneksel duruşu elde etmek için bir tabure kullanmak yerine, her iki ayağı sağlam bir şekilde yere basan bir sandalyeye yaslanarak rahat bir duruşu savundu; boyun yukarı, sola doğru değil, oyuncunun gövdesine daha yakın getirilerek sandalyenin kenarı, gitarın sağa kaymasını önlemek için kullanıldı.
Batıkent, Tepebaşı
Batıkent, Eskişehir ilinin Tepebaşı ilçesinde bulunan bir mahalledir.
Boş İspanya
Boş İspanya (İspanyolca: España Vaciada - EV), ismini İspanya'nın iç kesimindeki kırsal ve düşük nüfuslu bölgelerden alan bir siyasi platform, parti ve toplum hareketidir. Platform, 30 Eylül 2021'de resmen partileşmiştir. Kasım 2021'de, hareketin parçası olan ve yaklaşık 30 İspanyol vilayetinde faal 160'tan fazla dernek ve sivil toplum kuruluşu; 2022 baharından önce ortak bir seçim platformunun tamamlanacağını açıklamıştır. Platform, katılacağı ilk seçimler olan Kastilya ve Leon'da 2022'de yapılacak bölgesel seçimlerde, 5 vilayette aday göstermiştir.
Temel prensipleri taşracılık, yerelcilik, pragmatizm, sürdürülebilir kalkınma ve nüfus azalmasına karşı mücadele olan EV, kendini sağ-sol ayrımının üzerinde konumlandırmıştır.
Leanchoilia
Leanchoilia, Kanada'daki Burgess Shale'in Kambriyen yataklarından ve Çin'in Chengjiang biyotasından bilinen bir megacheiran eklembacaklısıdır. Yaklaşık uzun ve ön kol benzeri uzantılara monte edilmiş uzun, kamçı benzeri duyargaları vardı. İç organları bazen substrat içinde üç boyutlu olarak korunur.
Bugün cinse dahil üç tür geçici olarak kabul edilmektedir: tip türleri L. superlata, L. obesa ve yakın zamanda yeniden valide edilen L. persephone. Bununla birlikte, cinsel dimorfizm örnekleri olabilirler. Topluluğun %0,1'ini oluşturdukları Greater Phyllopod yatağından 55 Leanchoilia örneği bilinmektedir.
Krallar Vadisi'ndeki mezarların listesi
VAşağıdakiler, Teb'de(modern Luksor, Mısır) bulunan Krallar Vadisi'ndeki, ve yakın bölgelerdeki mezarların bir listesidir.
Mısırbilimciler, Krallar Vadisi'nde bulunan mezarları belirtmek için "KV" (İngilizce King Valley "Krallar Vadisi") kısaltmasını kullanırlar. Sistem, 1821 yılında John Gardner Wilkinson tarafından kuruldu. Wilkinson, bulunduğu yere göre (bazıları antik çağlardan beri açık olan) 21 mezarı, vadinin girişinden başlayıp güneye ve doğuya doğru numaralandırdı. O zamandan beri keşfedilen mezarlara, keşif sırasına göre sıralı bir KV numarası tahsis edildi (Batı Vadisi'dekiler WV(İngilizce West Valley "Batı Vadisi" kısaltması) olarak sıralandırıldı.).
Doğu Vadisi
Krallar Vadisi'ndeki açık mezarların çoğu Doğu Vadisi'nde bulunuyor ve çoğu turistin ziyaret ettiği kısım burası.
Batı Vadisi
Batı Vadisi'nin numaralandırılması, Doğu Vadisi'ninkine göre sırayla izler ve vadide bilinen yalnızca dört gömü vardır.
Herbert B. Eckstein
Herbert B. Eckstein, (doğumu; 11 Temmuz 1926 Düsseldorf, ölümü; 5 Kasım 1986); Alman çocuk cerrahisi uzmanı.
Herbert Bernhard Eckstein'ın, 1930'ların başında ailesinin yerleştiği Düsseldorf ve Hamburg'da yaşadı. Daha sonra ailesinin göç etmek zorunda kaldığı Ankara'ya geldi ve çocukluğu burada geçti. Sonrasında Pediatri Profesörü olarak çalıştı. Babası Albert Eckstein 1933 yılında Nazi rejimi uygulamaları sonrası Türkiye'ye gelen önemli bir Çocuk hastalıkları doktoruydu. Annesi Erna, Dresden ve Düsseldorf'ta Pediatri Profesörü olan Profesör A Schlossmann'ın kızıydı. Ailenin bu nedenle üç kuşak boyunca tıp sanatı ile, özellikle de çocuk hastalıkları ile ilgilendiğini söylemek mümkündür.
Herbert, 1939'a kadar Türkiye'de özel eğitim gördü. 1939'dan 1947'e kadar Leys School Cambridge ve Clare College'de okudu. 1947 ve 1950 yılları arasında Middlesex Hastanesi'nde çalıştı ve tıp sınavlarını burada verdi. 1960 yılında Cambridge'den doktor ünvanı ile mezun oldu, 1962'de uzmanlığını aldı. Eğitiminde Brian Truscott ve Philip Ghey, Denis Browne ve George Macnab'dan etkilendi.
Ankara Hacettepe Çocuk Hastanesi'nde iki yıl geçirdi. Eckstein özellikle Türk çocuklarındaki üriner sistem taşları konusunda yoğun çalışmalar gerçekleştirmiş ve 30 yataklı bir çocuk cerrahisi servisi kurmuştur. Prof. Akgün Hiçsönmez, 1995 yılında Eckstein anısına çıkarılan Pediatrik Cerrahi Dergisi özel sayısında: “Ankara’da çocuk cerrahisi ile ilintili tüm girişimlerin arkasındaki itici güç Mr. Herbert Eckstein olmuştur.” cümlesini kullanarak, Eckstein’in verdiği hizmetleri vurgulamıştır.
Sonra Rockefeller Vakfı bursuyla 1961'de Great Ormond'a döndü. Takiben Queen Mary's Hospital, Carshalton, Sydenham'da çalıştı.
İngiliz Pediatrik Cerrahlar Derneği ile Hidrosefali ve Spina Bifida Araştırmaları Derneği'nin bir üyesiydi. Özellikle hidrosefali ve pediatrik üroloji olmak üzere çeşitli pediatrik konuları kapsayan, yaklaşık iki yüz kadar cerrahi makale yayınladı.
1995 yılında İstanbul'da anısına bir tıp konferansı düzenlendi; Bu vesileyle kendisine bir uzmanlık kitabı da ithaf edilmiştir.
1955'te Maria Schroder ile evlendi. Bir kızı iki oğlu oldu. 5 Kasım 1986 yılında ölmüştür.
Ayrıca bakınız
1933-1945 senelerinde Türkiye'ye sürgün