cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
VI. İoannis
Dışişleri sorunları
VI. İoannis Kantekuzenos döneminde Bizans İmparatorluğu çok dar bir sınırlar içinde kalmıştır. İmparatorluk Konstantinopolis civarındaki doğu Trakya; etrafı Sırp toprakları ile çevrili ancak denizden Bizansla ilişkili Selanik ve özerk Mora Despotluğu olarak idare edilen Mora Yarımadasından ibaretti. İmparatorluk bazen sulh hâlinde diğer zamanlar harp ile komşuları ile devamlı mücadele hâlinde idi. VI. İoannis Sırp Kıralı IV. Dusan'la bir sıra harp yapmıştır. Galata'da bulunan Cenevizlilere yapılan savaş sonucu Bizans yenik düşmüştür. Venedik-Ceneviz savaşında VI. İoannis yenik düşen Ceneviz tarafını tutmuştur. Osmanlı devleti ile ise VI. İoannis önce Orhan Beyle yakın şahsi ilişkiler kurmuş; yardım sağlanmış; fakat bu yakın ilişki Osmanlı Türklerinin Rumeli'ye temelli olarak geçip yerleşmeleri ile sonuçlanmıştır.
Sırplarla ilişkiler
Sırplar bu dönemde Bizans'in kuzey-batı sınırlarında bir büyük imparatorluk kurmak ile uğraşmaktaydılar. Sırp Kralı V. Etienne'in bu uğraşa girişmesi Bizans'ı kuşkulandırmaktaydı. Eskiden beri bir müttefik olan Sırpların bu yönden tehlikeli olabilecek bir hücum tehdidi altında olduğunu İoannis bilmekteydi. Bu nedenle çok ince hesaplarla Bizans diplomasisini iyi kullandı ve böyle bir hücumun kendi saltanat döneminde olmamasını sağladı.
Bizans ve Venedik-Ceneviz savaşı
VI. İoannis Cenevizli'lerle savaştan sonra hem Ceneviz hem de Venediklilerle iyi ilişkiler yaratma politikası uygulamıştır. Bunun olumlu sonuçları doğmuştur. 1349'da Cenevizliler iç savaştan beri ellerinde bulundurdukları Sakız (Chios) adasını Bizans'a geri vermişler ve aynı yıl Eylül'de Venedik'le (1342'de Savoylu Anne'nin imzalamış olduğu) barış anlaşması 5 yıl daha uzatılmıştır.
Fakat iki deniz cumhuriyeti (Cenova ve Venedik) arasındaki Karadeniz'deki ticaret mücadelesi 1349'da sonunda açık harbe dönüşmüştür. Mayıs 1351'de bir Venedik filosu Galata'da bulunan Geneviz kolonisine hücum etmek üzere Haliç'e girmiştir. Cenevizliler Bizanslıların doğrudan doğruya yardım sağlamadığına kızarak Venedik gemilerine karşı kullandıkları mancınıkları Bizans'a karşı da şehrin Haliç surlarına karşı gülle atışı için kullanmaya başlamışlardır. Bu nedenle VI. İoannis ister istemez bu harbe Venedikliler yanında katılmak zorunda kalmıştır.
Fakat Venedik filosu Haliç'ten çekilince Ceneviz hücumları karşısında tek kalmıştır. 28 Temmuz'da yeni Bizans donanması ile Cenevizliler arasında bir diğer deniz dalaşı çıkmış ve bundan Bizans yenik çıkmıştır. Üç ay sonra bir Ceneviz filosu Galata'ya gelmekte iken, Bizans elinde olan Marmara Ereğlisi'ni (Hereclia) eline geçirmiş; şehri talan etmiş ve yakmıştır. Bu filo sonradan Karadeniz'e yönelmiş ve Trakya tarafında Karadeniz kıyısında bulanan bir Bizans şehri olan Süzebolu'yu (o zamanki Sozopolis, şimdi Bulgaristan'da Suzepol'u) tahrip etmiştir.
Cenevizliller Venedik'in Ege'de önemli deniz üssü olan Eğriboz adasını (o zamanki Negroponte, şimdi Yunanistan'da Eubea) ellerine geçirmişlerdir.
Bu müzakerelere rağmen Venedik VI. İoannis aleyhine bir siyaset sürmeye devam etmiştir. Sırp Kralı IV Dushan aracılığı ile Selanik'te bulunan genç ortak imparator V. İoannis ile eğer Çanakkale Boğazını koruyan Bozcaada'nin (Tenedos'un) idaresi Venedik'e verilirse 20.000 duka altını 'borç' verebileceklerini teklif etmişlerdir. VI. İoannis bunu haber alinca Savoylu Anne'yi oğlunu bundan vazgeçirmek için Selanik'e göndermiştir. Ama Venedik'le sonunda yapılan anlaşma bunun gerçekleşmemesini önlemiştir.
Bu Venedik-Cenova savaşı Bizans ve özellikle VI. İoannis için çok büyük bir mağlubiyet olmuştur. Cenevizlilerle Bizans arasında barış Mayıs 1352'de yapılmış ve buna göre Konstantinopolis'in çok yakınlarında olan Maramara Ereglisi (Heraclea) ve Silivri (Salymbria)  Cenevizliler egemenliğine geçmiştir. Bu macera ve sonucu da zaten halk tarafından sevilmeyen VI. İoannis'in daha da yerilmesine sonuç olmuştur ve ortak imparator olan V. İoannis'in o yıl kıdemli imparator olarak dönmesine büyük bir katkı yapmıştır..
Osmanlıların Rumeli'ye geçip yerleşmeleri
Orhan Bey ile VI. İoannis Kantakuzenos 1345'ten itibaren çok yakın şahsi ilişkiler kurmuşlardı. 1346'da Orhan Bey VI. İoannis Kantakuzenos'un ikinci kızı Teordora Kantekuzene ile bir evlilik yapmış ve Bizanslı kayınbaba ve Osmanlı damadı devamlı yakın ilişkilerde olmuşlardır. 1350'de Selanik'in alınması için imparatorun oğlu Matheos emrine büyük bir Osmanlı süvari birliği verilmişti.
1352'de ise kıdemli imparator VI. İoannis Kantakuzenos ile ortak imparator olan V. İoannis arasında çıkan anlaşmazlık sonunda V. İoannis'e Trakya'nın büyük bir kısmının idaresi verilmiş ve oraları idaresinde bulunduran VI. İoannis'in oğlu Matheos Kantakuzinos Edirne valiliğine atanmıştı. Bu çok kısa bir barış sağlamış, ama 1352 yazında V. İoannis Edirne'ye hücumla burayı eline geçirmişti. Matheos babasından yardım istemiş ve VI. İoannis Edirne'yi oğluna geri vermek için büyük bir ordu toplamıştır. Bu ordunun hemen hepsi damadı Orhan Bey'den aldığı Osmanlı Türk birliklerinden oluşmaktaydı ve Orhan Bey'in oğlu Süleyman Paşa'nın komutanlığı altında idi. Osmanlı birlikleri, Sırplarla takviyeli V. İoannis birliklerinin elinden Edirne'yi kurtarmışlar ve bu nedenle İslam hukukuna göre Edirne kentini üç gün talan etmelerine izin verilmişti. Hem yabancı ve Müslüman birlikleri kullanması hem de Müslümanlarca Edirne'nin talan edilmesi bütün Bizans topraklarındaki halkın VI. İoannis aleyhine dönmesine bir diğer neden olmuştur. Bu Osmanlı birlikleri birkaç ay sonra donmuş olan Meriç Nehri üzerinde bir savaşla Bizans topraklarına girmiş olan bir Sırp-Bulgar ordusunu yenmiş ve Bizans'a Sırp-Bulgar tehdidini önlemiştir. Ondan sonra Osmanlı ordusu Anadolu'ya geri çekilmiştir.
2 Mart 1354'te bütün Trakya çok şiddetli bir depremle sarsılmış ve şehir, kasaba ve köylerin çoğu yerle bir olmuş; bunu soğuk, kar ve tipiler ve devamı olan şiddetli yağmurlar takip etmiş ve insan ve maddi kayıplar çok yüksek seviyelere ulaşmıştır. Bizans için stratejik önemi bulunan Gelibolu şehrinde taş üstüne taş kalmamış ve şehir halkı denizden kaçıp şehri boş bırakmışlardır.
Bazı tarihçilere göre Trakya arazilerini daha yakından tanımış olan Süleyman Paşa buraları fetih etmek için fırsat kollamaya başlamıştır. Deprem haberi Biga'da bulunan Süleyman Paşa'ya ulaşınca kendi ordusu ile, bulup toplayıp göçmeye ve yeniden yerleşmeye hazırlıklı Türkmen sivil ailelerle birlikte Rumeli'ye geçmişler ve genellikle harabe hâlinde olan boş Gelibolu şehri içine yerleşmişlerdir.
Diğer tarihçilere göre VI. İoannis Edirne'ye sefer için Osmanlı birliklerini kullanmak için gereken finansmanı kiliselerden topladığı kıymetli eşyalar ile yapmaya çalışmış ve bunlar yetişmediği için Osmanlılara Gelibolu yarımadasında bir üs sağlamayı vadetmiştir. Süleyman Paşa Çimpe kalesi adında olan bu üssü onarmak üzere askerleri ile Gelibolu yarımadasına geçmiştir. Ama deprem dolayısıyla Gelibolu'nun da boşaltılmış olduğunu görünce bu boş şehri de ilk Osmanlı Türk yerleşkesi olarak kullanmak üzere almışlardır.
Birkaç ay içinde Gelibolu şehri yeniden yapılmış; surları pekiştirilmiş ve bir Müslüman Türk şehri şeklini almıştır. Bu şehir hemen Rumeli'de hem Anadolu'dan aileleri ile göçmen Türkmenleri hem de Trakya'da çeteler hâlinde bulunan Türkmenleri çeken bir yerleşke odağı hâline gelmiştir.
Dini sorunlar
III. Andronikos'un saltanatının son yıllarında birden genişlemeye başlamış olan İsihazm adı verilen bir mistik dinsel görüş ve doktrin Bizans'ta giderek taraftar bulmaya başlamış ve bu eğilim VI. İoannis'in hükümdarlığı sırasında gittikçe önem kazanıp bazı nüfuzlu Kilise mensupları tarafından resmî Ortodoks kilisesi doktrinleri dışında olduğu iddiasıyla telin edilmiştir. Gerçekten bu doktrin dindar olan kişiye önem verdiği için Ortodoks kilinin papazlar ve keşişler hiyerarşisini tehdit etmekteydi. Fakat bu doktrine karşıtlık, hiyerarşiye tehdit şeklinde ifade edilmekte, kutsal Ortodoks Kilisesi'nin doktrininden ayrılması suretiyle kutsal kiliseyi ikiye bölme tehdidi şekilde açıklanmaktaydı. VI. İoannis'in imparatorluğu döneminde Gregori Palamas'ın önderliğini yaptığı bu doktrini VI. İoannis'in kendisi de uygun bulup taraftarı olmuştur ve hatta elimize geçen VI. İoannis'in elinden çıkmış eserler arasında bu doktrini açıklayan bir de dinsel inceleme de bulunmaktadır. Fakat Kantakuzenos'u aforoz ederek iç harbin çıkmasına neden olan Konstantinopolis Patriği Kekelas ve V. İoannis'in annesi ve taht naibi olan İmparatoriçe Savoyalı Anna tarafından şiddetle bu doktrin reddedilmişti.
1351'de VI. İoannis imparatorluk ikametgâhı olan Blakernai Sarayı'nda bir dini konsey toplamış ve bu konseyde bu doktrinin Ortodoks Kilisesi'nin resmî doktrini ile olan bağlılık veya farklılıkları incelenmiştir. Bu konsey sonunda hazırlanan resmî raporlara göre, İsihazm Ortodoks Kilisesi doktrinlerine uygun bulunmuştur ve konsey dağılmıştır. Bu Konsey kararları Şubat 1352'de Ayasofya'da resmen ilan edilmiş ve İmparator VI. İoannis tarafından Ağustos 1352'de tasdik edilmiştir.
İmparatorluğun yeni yörel tanzimi
Herakleios'un imparatorluk döneminden beri Bizans İmparatorluğu'nun yerel bölümleri olan thema'lar ortadan kaldırılmıştır. Apandaj şekilli bir yerel sistem kurulmuştur. Bu sisteme göre imparatorluk üç apandaj bolgesine bölünmüştür:
Tahttan feragat ve manastıra çekilme
Konstantinopolis halkı meşru olan Paleologos hanedanına ve özellikle V. İoannis'a sadık görünmekte idi ve VI. İoannis'in kendi yandaşlarını, ailesini ve sülalesini imparatorluk başında tutma çabalarına gittikçe aleyhtarı idiler.
Nisan 1353'te VI. İoannis, o zamana kadar kullanmadığı, bir sıra tedbirleri uygulamaya koymuştur. Önce o zaman 20 yaşlarında olan, ta 9 yaşından beridir imparatorluk unvanı taşıyan V. İoannis'in imparatorluktan azledildiğini ilan etmiş ve kendi damadı olan V. İoannis'u Bozcaada'ya sürgüne göndermiştir. O zamana kendisine yardımcı olan ve Batı'da Bizans sınırlarını koruyan apandajlarda valilik yapan oğlu olan Matheos Kantakuzinos'u ortak imparator ilan etmiştir. Ancak varisi olarak, yine de V. İoannis'in oğlu ve kendi torunu olan Andronikos Paleologos'u değiştirmemiştir.
VI. İoannis'in idaresinden hoşnutsuz olan Konstantinopolis Ortodoks Patriği Kallistos'un bunun üzerine görevinden feragat edip ayrılmış ve bu görev VI. İoannis taraftarı olduğu iyi bilinen Ereğli (Heraclia) Piskoposu Philotheus'a verilmiştir. Fakat eski patrik Konstantinopolis'te bir manastırda kalmayıp, hemen sabık imparator V. İoannis'in sürgün bulunduğu Bozcaada'ya gitmiştir.
Kasım 1354'te V. İoannis sürgünde bulunduğu Bozcaada'dan gizlice ayrılıp Konstantinopolis'e varmayı başarmış, 22 Kasım 1354'te Konstantinopolis'a giren V. İoannis'u halk yollarda alkışlayarak karşılamıştır. Bir grup halk ise Kantakouzenos aile sarayını talana edip yakmışlar; onun yakını olarak bilinenlerin evlerine de hücum etmişler ve askerî depolara girip silahlanmışlardır. Sonunda iki imparator, yeni bir iç savaş çıkmadan, 1 Aralık 1354'te bir anlaşmaya varmışlardır. Buna göre V. İoannis tekrar tahta çıkartılıp, imparatorluğun ayni yetkileri haiz olarak ortaklaşa paylaşılması önerilmiştir. O zaman babasınca kısa zaman önce yeni ortak imparatorluğa atanmış olan Matheos|Matheos Kantakuzinos ise Edirne'ye gönderilip orada hayatının sonuna kadar yarı özerk olarak yerel idarenin başında kalması kabul edilmiştir.
Ancak halk arasındaki popülaritesinin çok az oluşu, çok yakın bir zaman önce büyük bir kriz olarak ortaya çıkan Osmanlıların Gelibolu'ya yerleşmeleri ve en son olarak V. İoannis'in tekrar gelip idareye ortak olması nedenleri ile ''VI. İoannis Kantakuzenos'' büyük bir depresyon geçirmiştir. 4 Aralık 1354'te İmparator olarak kaldığı Tekfur Sarayı'nda (Blakernai) bir tören düzenlemiş; imparatorluk tacını başından çıkartıp bir kenara koymuş; diğer imparatorluk simge giysilerini çıkartıp bir Ortodoks kesiş siyah cübbesi giymiş ve böylelikle gönüllü olarak imparatorluk tahtından feragat etmiştir.
Böylece sadece 7 yıl süren fakat çok önemli olayların, gelişmelerin ve tarihsel süreçlerin ortaya çıktığı dönemde yaptığı imparatorluk hayatı sona ermiştir. Karısı, İrene de Eugenie adı ile Kyre Martha manastırına bir rahibe olarak çekilmiştir.
Oğlu Manuil Kantakuzinos'un ölümünden sonra Mora Mistra'daki manastırda 15 Haziran 1383'te ölmüştür ve oraya gömülmüştür.
Yazılmış eserleri
1320-1356 yıllarını kapsayan dört kitaptan oluşan bir Tarih kitabı yazmıştır. Bu kitapta olaylar homojen bir şekilde açıklanmış ve konular iyi organize edilmiştir. Kitabın yazarının oynadığı role göre konular ve olaylar güzel gruplanmıştır. Ancak bilgilerin kapsamı eksiktir; çünkü özellikle yazarın yakından ilgilenmediği konular ve yakınında geçmeyen olaylar ya hiç ele alınmamış yahut da çok üstünkörü geçiştirilmiştir. Bu nedenle bu eseri yazarın hayatının, hareketlerinin ve kararlarının aklanıp açıklanması için bir savunma tezi olarak görenler vardır. Bu biraz aşırı tenkitli değerlendirme olmakla beraber yazılanların yine de uyarı ile okunması gerekmektedir. Bu eserin incelediği aynı dönemi daha tarafsız ve daha ayrıntılı inceleyen bir diğer tarih eseri, Nikiforos Grigoras tarihi, bulunmaktadır.
Kantakuzinos'un ayrıca İsihazm adı verilen içe dönük bir meditasyon içeren bir Yunan mistik doktrinini savunmak için yazdığı bir diğer kitabı da bulunmaktadır.
Ailesi
Karısı İrini Asanina'in babası Bulgar Çarı olan III. Ivan Asen'in oğlu olan Andronikos Asen; annesi ise Bizans İmparatoru VIII. Mihail'in kızı  Eirene Palaiologina idi. VI İoannis Kantakuzenos ile İrini Asanina'nın isimleri bilinen şu çocukları olmuştur:
Capsicum leptopodum
Capsicum leptopodum, biber cinsine ait bir türdür. Bu tür ilk bilimsel olarak 1891'de (Dunal) Kuntze tarafından tanımlanmıştır.
Erald Dervishi
Erald Dervishi, 10 Kasım 1979 doğumlu bir iki kez Arnavutluk Satranç Şampiyonasını kazanmış Arnavut satranç ustası.
Satranç kariyeri
1979'da doğan Dervishi, 1996 ve 1997 yıllarında Arnavutluk Satranç Şampiyonasını kazandı. 1998'de büyük usta unvanını kazandı ve unvanı kazanan ilk Arnavut oldu. Arnavutluk Cumhurbaşkanı Bujar Nishani tarafından Mayıs 2017 yılında Emek Büyük Üstadı (Mjeshtër i Madh i Punës) ile ödüllendirildi. Şubat 2018 itibarıyla 1 numaralı Arnavut oyuncudur.
Zafer Yolları
Zafer Yolları (İngilizce özgün adıyla Paths of Glory), Humphrey Cobb’un Paths of Glory adlı romanından 1957 yılında uyarlanan siyah beyaz bir Stanley Kubrick savaş filmi. 1992 yılında Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilerek ABD Ulusal Film Arşivi'nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.
Arka plan
Kitap tamamlandığında başlığı yoktur. Yayımcı kuruluş bunun için bir yarışma düzenler ve birinciliği kazanan isim Thomas Gray’in şiirinde geçen Zafer Yolları olur.
Yapım
Roman 1935 yılında basılır ve sınırlı bir başarı sağlar. Aynı yıl dramaturg Sidney Howard tarafından tiyatroya uyarlansa da tiyatro oyunu başarılı olmaz. Stanley Kubrick çocukken okuduğu bu romanı 1957 yılında sinemaya uyarlamaya karar verir. Kubrick ve ortakları eserin film haklarını Cobb'un eşinden satın alırlar. Filmde geçen olaylar yaşanmış olaylara dayanmaktadır.
Romanın ve dolayısıyla filmin de konusu Fransız ordusundaki komuta kademesinin savaşmak istemeyen askerlere gözdağı verip korkutmak amacıyla suçsuz askerleri kurşuna dizmesidir. Fransız Ordusu da savaş sırasında diğer müttefik orduları gibi korkaklık suçundan dolayı infazlar gerçekleştirmiştir. Ancak filmin merkezinde duran sorun, verilen emre karşı gelerek saldırıya geçmeyen tüm cephenin yerine rastgele seçilen askerlerin kurşuna dizilmesidir. Bu tür cezalandırma tarihte Romalılar tarafından yaygın olarak uygulanmıştır. Onuncunun cezalandırılması olarak dilimize çevrilebilecek decimation cezasında suçlular arasından her on kişiden bir tanesi öldürülerek ceza uygulanır. Bu ceza Fransız Ordusunda, Flanders yakınlarında 15 Aralık 1914 tarihinde geri çekilen Cezayir Alayı 8. Tabur 10.Bölük askerleri hücum emrine uymayınca uygulanmıştır.
Filmin çekimleri Bavyera, Almanya’da gerçekleştirilmiş ve kapalı mekân olarak Münih yakınlarındaki Schleissheim Sarayı kullanılmıştır.
Filmdeki tek kadın oyuncu, yerel bir Alman şarkısını söyleyen savaş esiri kadını canlandıran Alman Susanne Christian’dır. Daha sonra filmin yönetmeni Stanley Kubrick ile evlenmiş ve eşi 1999 yılında ölünceye kadar evli kalmışlardır.
Filmin konusu
Zafer Yolları dört Fransız askerinin hikâyesinden esinlenmektedir. General Géraud Réveilhac komutasındaki kurşuna dizilen askerler isyan suçuyla öldürülmüş, ailelerinin itirazı sonucu infazlar yasadışı bulunmuş, iki aile birer frank tazminat alırken diğer iki aileye tazminat verilmemiştir.
Film 1916 yılına kadar I. Dünya Savaşını ve özellikle de siperdeki hayatı anlatarak başlar. Sonraki sahnede Fransız Genelkurmayından General George Broulard (Adolphe Menjou) astı olan General Mireau (George Macready) ile konuşur ve birliğini neredeyse intihar olarak değerlendirilebilecek bir göreve göndermesini ister. Çok iyi savunulan ve uzunca bir süredir alınamayan bu tepenin alınması görevini duyan Mireau böyle bir görevin neredeyse kesin olarak başarısız olacağını söyler ancak Broulard eğer bu görevi başarırsa terfi alacağını söyleyince fikirleri değişir, hücumun başarıya ulaşacağını söylemeye başlar.
Mireau siperlere gider ve burada askerlerle konuşur. Birçok askere Daha fazla Alman öldürmeye hazır mısınız? gibi sorular sorar. Konuştuğu askerler arasında ruhsal bozukluk sergileyen bir askeri birlikten atar ve korkaklıkla suçlar. Mireau daha sonra 701. Alay komutanı Albay Dax (Kirk Douglas) ile saldırıyı planlar. Dax’ın yoğun eleştirilerine rağmen Mireau saldırıda ısrar eder.
Saldırıdan önceki gün gerçekleştirilen keşif görevi sırasında siperlerdeki bir sarhoş teğmen düşman hatlarında bir hareketlilik var gerekçesiyle el bombası atarak keşfe çıkmış askerlerden bir tanesi öldürür. Bu durumu Onbaşı Paris (Ralph Meeker) fark eder, teğmeni kendi askerini öldürmekle suçlar.
Alman müstahkem mevkilerine saldırı başlar ancak tamamen başarısız olur. Saldırıya katılan hiçbir asker Alman siperlerine ulaşamaz ve askerlerin birçoğu yoğun karşı saldırı altında hücuma kalkmayı reddeder. Sinirinden çılgına dönen general siperden çıkmayan askerleri korkaklıkla suçlar ve kendi topçusuna kendi siperlerini vurmasını emreder. Topçu komutanı ise böyle bir şeyi yazılı emir olmaksızın yapamayacağını bildirir.
Albay Dax askerlerini divanı harpte savunur. Yargıçın taraflı olması sebebiyle davayı kaybeder. Dax’ın savunma için delil sunmasına izin verilmez, savcı hiçbir şahit çağırmaz, sanıklara iddianame sunulmaz ve davanın hiçbir tutanak veya kaydı tutulmaz. Dax kapanış konuşmasında askerlerin suçlu bulunmasını cinayet olarak niteleyecek ve yargıçların aldıkları bu idam kararının ölünceye kadar onları rahatsız edeceğini söyleyecektir.
Albay Dax, kendi birliklerini topa tutmak için emir veren Mireau’nun ihanetini deliller ve şahitlerle ispatlasa da kendisine karşı bir işlem yürütülmez. Askerlere son akşam yemeklerinden sonra bir rahip gönderilir. Ferol günah çıkartır, Paris dindar olmadığını söyleyerek reddeder, sarhoş olan Arnaud ise rahibe saldırır.
İnfazın gerçekleştirileceği gün bütün birlikler oraya toplanır. Subaylar ve basın muhabirlerinin huzurunda askerler idam mangası tarafından kurşuna dizilir.
İnfazın ardından General Broulard Albay Dax’ı Mireau ile birlikte kahvaltıya çağırır. Mireau’nun davranışının inceleneceğini söyleyince Mireau hızla orayı terkeder, kendisinin günah keçisi olduğunu algılar. Daha sonra Broulard Dax’a Mireau’nun görevini teklif eder. Dax terfi önerisini kabaca reddeder. Broulard alay ederek Dax’ı idealist olmakla suçlar ve yanlış bir şey yapmadığını söyler. Dax ise ona acıdığını söyler.
Son sahnede ise infazdan sonra tüm askerler bir bardadır, esir edilmiş bir Alman kız zorla şarkı söylemekte ve Fransız askeri eğlendirmektedir. Kız sahneye çıkınca askerler hayvanca sataşarak kızı rahatsız ederler. Ancak kız yerel bir halk türküsünü çok içten söyleyince askerler bundan etkilenerek şarkıya eşlik ederler ve kendilerine gelirler. Son sahnede ise barın kapısının önünde askerlerini derhal cepheye gönderme emri alan Dax, birkaç dakika daha dinlenmeleri için askerlerine süre tanır.
Sansür girişimleri
Film ilk olarak Ocak 1958’de gösterime girdi. Gösterildiği Almanya, Münih ve ABD, Los Angeles’da gişe hasılatı olarak başarılı oldu. Film Kubrick’e çok büyük şöhret kazandırdı.
Filmin Avrupa’da gösterimi tartışmalı olmuştur. Orduda görevde bulunan ve emekli askerler Fransız askerlerinin filmde gösteriliş şeklini protesto etmişlerdir. Film Fransa’da yasaklanmamış ancak filmin Avrupa’da dağıtımını üstlenen United Artists firmasına filmi dağıtmaması için yoğun baskı yapılmıştır. Bunun sonucunda film Fransa’da ilk kez 1975 yılında gösterilebilmiştir. Film yayınlandıktan sonra iki yıl boyunca Almanya’da yasaklanmıştır. Film İspanya’da da Francisco Franco yönetimince savaş karşıtı olduğu için yasaklanmış ve ancak 1986 yılında gösterilebilmiştir.
Türkiye'de film ilk kez 1977 yılında TRT’de gösterilmiş, filmde Albay Dax’ın saldırıyı milliyetçilik yaparak savunan General Mireau’ya söylediği Milliyetçilik alçakların son sığınağıdır sözü nedeniyle filmin gösterilmesi için öneri veren, dublajını yapan personel dahil olmak üzere filmin yayına hazırlanmasında görev alan personel hakkında savcılık soruşturması açılmış ancak filmin gösterimi engellenememiştir.
Uygulanan bu sansürlerin etkisiyle film eleştirmenler tarafından yönetmenin en önemli eserlerinden birisi olarak değerlendirilse de önemli hiçbir ödül almamıştır.
Kirk Douglas Etkisi
Özellikle McCarthyci komünist cadı avının yaşandığı dönemde cesur davranışlarıyla öne çıkan aktör filmin Kubrick tarafından “Hollywood tarzı mutlu son” ile bitirilip seyirciyi sarsıcı etkisinin sıfırlanmasına müsaade etmemiştir. Kubrick’in önerisine göre idam mangası karşısındaki üç asker komutanların son anda karar değiştirmesiyle kurtulacaktır. Douglas buna itiraz ederek filmin orijinal gerçekçi ve ünlü sahnesine müdahale ettirmez.
Filmin korunması ve tamiri
Film 1992 yılında ABD Ulusal Film Arşivinde saklanmak için seçilen listeye dahil edilmiştir. Film 2000'li yıllarda tekrar ele alınmış, zarar gören kısımlar özenle tamir edilmiş ve Los Angeles'taki stüdyolarda son haline getirilmiştir.
Rhizangiidae
Rhizangiidae, Faviina alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Rhizangiidae familyasına bağlı cinsler (2023) :
Egania
Egania Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Sonja Ziemann
Yaşamı ve kariyeri
Ziemann 8 Şubat 1926'da Eichwalde, Almanya'da doğdu. Ağırlıklı olarak sahne ve televizyon yapımlarında yer aldı. Yer aldığı bazı yapımlar arasında; The Black Forest Girl (1950), The Heath Is Green (1951), The Secret Ways (1961) ve The Bridge at Remagen (1969) sayılabilir. Başarılı oyunculuğu ile Bambi Ödülü sahibi oldu.
Özel yaşamı ve ölümü
Ziemann üç defa evlendi Pierre (1953-1970), adındaki tek çocuğunu 16 yaşında kanserden kaybetti. Alman kadın oyuncu Sonja Ziemann 17 Şubat 2020'de Münih, Almanya'da 94 yaşında öldü.
Çikolatalı pizza
Çikolatalı pizza, ana malzemesi çikolata olan bir pizza türüdür. Çoğunlukla ana yemek değil, tatlı olarak sınıflandırılır. Amerika Birleşik Devletleri veya başka Batı ülkeleri köken olarak gösterilse de kesin olarak icat edildiği yer belli değildir.
Bazı pizzacılarda Sevgililer Günü, Paskalya ve Noel gibi özel günlerde satışa sunulmaktadır. Çikolata, pizza fırına verilmeden önce pizza ekmeğinin üzerine konulabilir veya sonradan hamurun üzerine sürülür. Çilek, muz gibi meyveler veya marşmelov, jelibon gibi tatlılar üzerine eklenebilir.
Titus Bramble
Titus Bramble (d. 31 Temmuz 1981), defans pozisyonunda görev yapmış eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1998 yılında Ipswich Town kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Colchester United, Newcastle United, Wigan Athletic, Sunderland kulüplerinde oynadı.
Anna Galvin
Anna Galvin (d. 19 Ekim 1969; Melbourne, Avustralya), Avustralyalı oyuncu. Ağırlıklı televizyon dizilerinden oynamıştır.
Kendisi Oxford Üniversitesi mezunudur. 1997-99 yılları arasında yayınlanan Robin Hood'un Yeni Maceraları adlı televizyon dizisinde canlandırdığı Lady Marianne karakteriyle bilinir.
Jamie King
Jamie King (d. 1972) yaratıcı yönetmen ve koreograf. Bugüne kadar yönetmenliğini yaptığı pop yıldızlarının turneleri iki milyar dolardan fazla hasılat yaptı.
Maria (Mauricius'un kızı)
Maria ya da Meryam, 12. yüzyıl vakainüvisi Süryani Mihail'e göre Bizans imparatoru Mauricius'un kızı ve Sasani şahı II. Hüsrev'in karısıdır.
Tarihsel gerçeklere uygunluk
2004 yılında ''Şirin. Hristiyan - Kraliçe - Aşk Efsanesi. Geç Antik Çağ'da bir kadın - Tarihsel gerçeklik ve edebi etki'' yayınlanan kitabında Wilhelm Baum, Maria ve onun II. Hüsrev'in bir başka eşi olan Şirin ile ilişkisine ilişkin kaynakları inceler. Jüstinyen Hanedanı ile Sasaniler arasındaki evlilik ittifakının tarihi 590 olacaktır. O zamanlar Hüsrev, Behrâm-ı Çûbîn'e karşı tahtta hak iddia etmek için Mauricius'tan yardım isteyen sürgün edilmiş bir prensti.
Firdevsî tarafından yazılan Şehnâme, Hüsrev ve Şirin'in sürgünden önce evlendiklerini bildirmektedir. Sebeos, Şirin'in Huzistan'ın yerlisi olduğunu bildirirken, Edessa Vakainamesi Şirin'in bir Arami olduğunu ve Asoristan'dan geldiğini ima eder. Mirkhvand tarafından yazılan Rawżat as-safāʾ, Şirin'in aslen Hüsrev'in uğrak yeri olan bir evde hizmetçi olduğunu ve orada gelecekteki hükümdarla tanıştırıldığını ifade eder. Hepsi daha sonraki anlatımlardır ve rivayetlerden etkilenmiş olabilirler.
Maria, Bizans kaynaklarında özellikle yoktur. Bunun yerine Edessa Chronicle, Dionysius Telmaharensis (1234 Chronicle'da korunduğu gibi), Taberî, İskenderiye Patriği Eutychius, Firdevsî, Siirt Vakayinamesi, Süryani Mihail, Bar Hebraeus ve Mirkhvand kaynaklarında yer alır. Siirt Vakayinamesi ve Mari ibn Süleyman, Maria'nın aynı zamanda "Şirin" olarak da adlandırıldığından bahsetmek ve iki figürü eşitlemek konusunda benzersizdir. Her ikisi de onu Mauricius'un kızı olarak gösterir. Ancak Mauricius hakkında en ayrıntılı tarihsel kaynak olan Teofilakt Simokata, ondan asla bahsetmez.
Samandar Hamrakulov
Samandar Hamrakulov (, d. 23 Aralık 1978 Namangan), Özbek pop şarkıcısı, aktör, Özbekistan'ın Onurlu Sanatçısı (2007). Samandar, 2002 yılında "Sevgi fazosi" şarkısıyla Özbekistan'da ünlendi. Özbekçe dışında Rusça şarkılar söylüyor.
Maria (Mauricius'un kızı)
Tarihsel gerçeklere uygunluk
Baum, yaşıyla ilgili olarak Mauricius'un evliliğiyle ilgili bilinen gerçekleri not eder. Mauricius ve eşi Konstantina, Ağustos 582'de evlendiler. Maurice'in meşru bir çocuğu olsaydı, Maria 590'da sekiz yaşından küçük olurdu. Birincil kaynaklarda adı geçen Mauricius ve Konstantina'nın toplam dokuz çocuğu vardır: altı oğlu (Theodosius, Tiberius, Peter, Paul, Justinus, Justinianus) ve üç kızı (Anastasia, Theoctiste, Kleopatra).
Samandar Hamrakulov
Samandar ilk başrolünü 1999 yapımı "Chayon Gul" adlı filmde oynadı. 2005 yapımı "Yarım Baxt" filmindeki rolü Samandar'ı daha da popüler hale getirdi. Bu başarıların ardından Samandar birkaç filmde rol aldı.
Maria (Mauricius'un kızı)
Tarihsel gerçeklere uygunluk
Şehnâme, Maria'nın Şirin tarafından zehirlenerek ölmesinin bir hikâyesini içerir. İkisini rakip kraliçeler olarak gösteren sonraki hikâyeler daha sonraki metinlerde ortaya çıkar. Bazı durumlarda, mücadeleleri farklı varisleri tahta çıkarmaya çalışmak üzerine kuruludur. Birincil kaynaklar Siroe'nin (II. Kubâd) Şirin'in değil Hüsrev'in en büyük oğlu olduğunu gösterir. Çeşitli anlatımlar Maria'yı Siroe'nin annesi, Şirin'i ise kendi oğlu Merdanşah'ı desteklemiş olarak gösterir.
Samandar Hamrakulov
Biyografi
23 Aralık 1978'de Namangan'da Rustam Hamrakulov'un ailesinde doğdu. 1996-2000 yılları arasında Taşkent Devlet Sanat Enstitüsü Müzikal Drama Fakültesi'nde okudu. Samandar'ın sanata girmesinin ana nedeni, bir şarkıcı ailesinde doğmuş olmasıydı. Şarkıcı, en çok ilk eseri olan "Sevgi fazosi" adlı şarkısıyla tanınır. "Sen o'zing" şarkısı hit oldu. Şarkıcı da oyunculukta elini denedi ve bir miktar başarı elde etti. Samandar, 10 Ağustos 2007'de Dilnoza Mamatova ile evlendi.
Maria (Mauricius'un kızı)
Tarihsel gerçeklere uygunluk
Baum, Şirin'i tarihi bir şahsiyet, Maria'yı ise bir efsane figürü olarak görür, belki de Bizans İmparatorluğu'ndan tarihi bir Maria'dan geliyor, II. Hüsrev'in haremine üye olan ama ne kraliçe ne de imparatorluk prensesi olan Bizans İmparatorluğu'ndan tarihi bir Maria'dan gelir.
Sürtünme kaynağı
Sürtünme kaynağı geleneksel kaynak yöntemlerinden farklı olarak, kaynak yapılacak parçaların birbirlerine belirli bir hız ile dönerek basınç altında birleşmesiyle yapılan bir katı hal kaynak yöntemidir. Sürtünme kaynağı malzemede ergime olmadan ergimeye yakın ve yüksek sıcaklıklarda meydana gelir.
Książ
Walbrzych kentinde 500 yıllık bir şatodur. 13. yüzyılda Swidnica ve Jawor prensi I. Bolko tarafından yaptırılmıştır. Günümüze kadar çok defa yıkılmış, yeniden yapılmış veya onarım görmüştür. Tarih boyunca birçok kişiye ev sahipliği yapmıştır. 1509 - 1941 tarihleri arasında yerel yönetim tarafından kullanılmıştır. Bu dönemde şatoda birçok mimari değişiklik yapılmış özellikle barok tarzı kanat yine bu dönemde eklenmiştir. 1941 de şato Naziler tarafından işgal edilmiş, karargâh olarak kullanılmış ve yüksek derecede tahrip edilmiştir. Almanlar tarafından birçok bölümün altına tüneller kazılmış mimari yapı hırpalanmıştır. Almanlardan hemen sonra yapıyı ele geçiren Rus Kızıl Ordusu yine askeri amaçlı kullandıkları için şato daha çok kale halini almıştır. Savaş boyunca olan şatoya olmuş birçok özelliğini yitirmiştir. Fakat tüm bunlara rağmen hala görülecek pek çok şeye sahiptir. Özellikle restore edilmiş muhteşem salonları mimari açıdan görülmesi gereken bölümleridir. 1962 yılından bu yana yerel Anıtlar Koruma Kurulu korumasındadır. Özel mülkiyet altındadır, müze olarak gezilebilir. Barok tarzdadır.
Lasiodora mariannae
Lasiodora mariannae, Lasiodora cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Bayram Durbilmez
Bayram Durbilmez (15 Şubat 1968, Yozgat), Türk akademisyen, şair, yazar ve Türkolog'dur.
Hayatı
Bayram Durbilmez, “Yozgatlı Âşık Türkmenoğlu” olarak tanınan Bahri Durbilmez'in oğludur. Durbilmez, Erciyes Üniversitesinde Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde lisans eğitimini aldı. 1993'te "Türk Halk Edebiyatı Bilim Uzmanı", 1998'de "Türk Edebiyatı Doktoru", 2010'da "Türk Halk Bilimi Doçenti", 2018’de “Türk Halk Bilimi Profesörü” oldu. Halen Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde Türk Halk Bilimi öğretim üyesidir.
Edebiyat dünyasına şiirle adım atan Durbilmez, klâsik şiir, halk şiiri ve çağdaş şiir özelliklerini bir arada yansıtabilen ender şairlerden biridir.
Günümüzde Kayseri'de yaşayan Durbilmez, Türk lehçeleri, Rusça ve İngilizce bilmektedir.
Is This Real?
Is This Real?, Amerikalı punk rock grubu Wipers'ın ilk stüdyo albümü. Orijinali Ocak 1980'de Park Avenue Records etiketiyle piyasaya sürülmüştür.
1993 yılında Sub Pop firması aynı albümü (Alien Boy EP albümünden 3 şarkı daha ekleyerek) CD formatında yeniden yayınlamıştır.
2001 yılında, grubun vokali Greg Sage tarafından yeniden düzenlenen albüm Zeno Records'tan 3-CD set olarak piyasaya sürülmüştür. 2006 yılında bu kez Jackpot Records, Sage'in yeniden düzenlediği albümü bu kez LP olarak piyasaya sunmuştur.
Yayınlanma ve tepkiler
Bu albüm (ve genel olarak grubun müziği) 1990'lı yıllarda başta Nirvana başta olmak üzere çeşitli gruplar tarafından yeniden yorumlanınca Wipers geniş bir kitle kazanmaya başladı. Nirvana, bu albümden "Return of the Rat" ve "D-7" şarkılarını yeniden yorumlayarak Hormoaning EP'sin de yer verdi. Ayrıca yine o yıllarda çeşitli grupların Wipers şarkılarını yeniden yorumladığı bir tribute albüm de piyasaya çıktı. Kurt Cobain'in sonraki yıllarda günlüklerinde bulunan, Nirvana'nın sevdiği/etkilendiği "Top 50" albümler listesinde Is This Real? 'a 46. sırada yer vermiştir.
Is This Real? zamanla punk rock dünyasında klasikleşen albümler arasına girmiştir. Allmusic web sitesinden Stephen Howell, geçmişe yönelik albümlerin incelendiği bir makalede bu albüme 5 üzerinden 4 puan verdi.
Cover versiyonları
Daha önce Nirvana'nın da coverladığı "Return of the Rat" parçası ayrıca Bored! grubu tarafından da yeniden yorumlanmış ve grubun Scuzz isimli albümünde yer almıştır. "Mystery" parçası, Eagulls, JEFF the Brotherhood, Shellshag ve Rose Melberg tarafından, "Up Front" parçası Poison Idea ve Corin Tucker tarafından, "Potential Suicide" parçası Napalm Beach tarafından ve "Wait A Minute" parçası My Vitriol tarafından yorumlanmıştır.
Parça listesi
Tüm parçaların söz ve müziği Greg Sage'e aittir.
Capsicum lycianthoides
Capsicum lycianthoides, patlıcangillerden biber cinsine üye bir bitki türüdür. Bu tür bilimsel olarak ilk kez 1921'de Bitter tarafından tanımlanmıştır.
Eirmocephala
Eirmocephala Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Köfteli pizza
Köfteli pizza, New York'ta giderek popüler bir hale gelen pizza türüdür. Teksas-Meksika usulü tatlı-ekşi köfte veya Yunan usulü kuzu köftesi gibi değişik biçimlerde köfteli pizzalara rastlamak mümkündür. Kimi pizzacılar, köfteyi kenar dolgusu olarak kullanır. Chicago usulü pizzanın köfteli yapılması hayli yaygındır. Pizza Hut ve Papa John's Pizza da menüsünde köfteli pizzayı sunmaktadır.
Ho Ka-i
Alexei Ivanovich Hegai (18 Mart 1908-2 Temmuz 1953), Ho Ka-i olarak da bilinir, Kuzey Kore'de (DPRK) bir Sovyet siyasi operatörü ve Kuzey Kore'nin erken siyasi yapısı içinde Sovyet Kore hiziplerinin lideriydi. İddiaya göre Pyongyang'da intihar etti.
Erken dönem
Ho Ka-i olarak da bilinen Aleksei Ivanovich Hegai, 18 Mart 1908'de Rusya'nın Habarovsk kentinde doğdu. Babası, Sovyetler Birliği'ndeki bir Kore okulunda öğretmendi. Ho Ka-i'ye, birçok Rus Koreli'nin aksine, doğduğunda asla Korece bir isim verilmedi. Korece adının, aile adının Rus bir versiyonundan kendisine verildiği varsayılır.
Genç yaşta yetim kaldı; annesi 1911'de öldü ve birkaç ay sonra babası intihar etti. Ho Ka-i ve erkek kardeşi Habarovsk'ta altın tarlalarında kazıcı olarak çalışan amcaları tarafından büyütüldü. 1920 yılında, on iki yaşındayken, Ho Ka-i, aileyi desteklemeye yardımcı olmak için biraz para kazanmak istedi. Bunun için Habarovsk'ta bir tütün fabrikasında çalışmaya başladı.
Pectiniidae
Pectiniidae, Faviina alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Ho Ka-i
Erken dönem
Ho Ka-i, ailesinin alt sınıftan çıkmaya çalışmasının bir yolu olarak komünizm politikasına dahil olmaya başladı. 1920'ler boyunca Ho Ka-i SSCB'de konferanslarda ve toplantılarda bulundu ve 22 yaşında Komünist Partiye katıldı. Ho Ka-i Komünist Partisine katıldıktan kısa bir süre sonra, istihbarat ve dikkat çekici organizasyon becerileri ile tanındı ve kısa süre sonra Sovyet Komünist Gençlik Birliği Uzakdoğu komitesinin sekreteri oldu.
On dokuz yaşında bir Sovyet Koreli Anna Innokentevna Li ile evlendi. beş çocuğu oldu ve ailesini desteklemek için eğitimlerini terk etmeye zorlayacaklardı. Komünist Parti altında çalışarak yıllarca sekreterlik yaptı, adanmışlığı ve partiye verdiği hizmet nedeniyle ailesini alt sınıftan çıkardı.
Pectiniidae
Taksonomi
Pectiniidae familyasına bağlı cinsler (2023) :
Ağılözü, Kurşunlu
Ağılözü, Çankırı ilinin Kurşunlu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1896 yılına ait 'salname'de de bugünkü adını taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 77 km, Kurşunlu ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Kurşunlu'nun doğusunda olup, / numaralı Bolu-Amasya (Kurşunlu-Ilgaz) devlet/uluslararası yoluna 1,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Ho Ka-i
Erken dönem
1933'te Ho Ka-i Moskova'ya gitti ve Sverdlov All-Union Komünist Tarım Üniversitesi'nde okudu. Ancak, 10 Temmuz 1935'te "ailevi nedenlerle" üniversiteden ayrıldı. 1937, yılında Stalin'in üst ve orta sınıf parti liderlerinin tasfiyelerine ortak oldu; tasfiye edilmemesi bir mucizeydi. Tasfiyeler esas olarak Stalin'in seçkinlerin “göreli bağımsızlığını ve zihin özgürlüğünü” kendi gücüne tehdit olarak görmesi nedeniyle gerçekleşti. Fakat 1937 sonlarına doğru, Ho Ka-i çok paranoyaklaştı ve tutuklanması an meselesiydi. Ancak Ho Ka-i hiçbir zaman tutuklanmadı.
Kore'ye gitmesine yol açan yıllar süresince, Ho Ka-i ailesini Özbekistan'ın Yangiyul şehrine götürdü ve onun ve diğerlerinin tasfiyeden dolayı sınır dışı edilmesinin ardından tam Parti üyeliğinden iade edildi. Sonunda, masum bulundu ve yerine geri getirildi, ancak Parti'deki önceki pozisyonuna geri dönmesi birkaç yıl sürdü. 1945'e gelindiğinde, bir düzine adamla birlikte, Sovyet yetkilileri tarafından Rusya ve Kore arasında çevirmen olarak hizmet etmek üzere Uzak Doğu'ya gönderildi. Görevini bitirdiğinde Kuzey Kore İşçi Partisinin lideri oldu.
Kore Öncesi Savaşı
Ho Ka-i orada Komünist Parti'nin oluşturulmasına yardımcı olmak için Kore'ye gönderildi. 1946'da Ho Ka-i, Kim Il-sung, Kim Tu-bong, Chu Yong-ha ve Choe Chang-ik ile birlikte hükümetin yeni liderine karar vermek üzere kurulan Siyasi Komitesi oluşturdu. Ho Ka-i, Sovyet işgal makamlarını temsil etmek üzere seçildi.
27-30 Mart 1948'de düzenlenen İkinci Parti Kongre Oturumunda, Ho Ka-i önceden özür dileyen bazı yetkilileri hatalarını kabul etmedikleri için kınayan planlanmamış bir konuşma yaptı. Ho Ka-i, O Ki-sŏp ve Ch'oe Young-dal'ı gururlu olmak ve parti ilerlemesi pahasına kendilerini savunmakla suçladı, O Ki Sŏp'i tutumunu ve bireysel kahramanlığını suçlayacak kadar ileri gitti. Komünist rejimin bir parçası olduğu için bireysel kahramanlıkla suçlanmak onur kırıcıydı; vurgu bireysel olarak değil, bütünseldi. Hatalarını kabul etmeyerek, Ho Ka-i özürlerinin geçerli olmadığını ve sadece boş sözler olduğunu söyledi. Ho Ka-i, yanlış olduklarını itiraf etmeden özür diledikleri için, onların sadece yapmaları gerekeni yaptıklarını ve gerçekten üzgün olmadıklarını ve böylece aynı kararları tekrar vereceğini söyledi.
Kore'de Ho Ka-i hızla Kuzey Kore komünist liderliğinin saflarına yükseldi. 24-225 Eylül 1948'de İkinci Merkez Komitesinin üçüncü genel kurulunda, Ho Kai Chu Yong-ha'yı partinin başkan yardımcısı ve Kim Il-sung'un başkan olduğu denetim komitesinin başkanı olarak değiştirdi. 24 Haziran 1949'da Kuzey ve Güney Kore İşçi Partisi'nin iki merkezi komitesinin ilk ortak genel kurulunda Kim Il-sung resmen İşçi Partisi ve Ho Ka-i'nin başkanlığına ikinci başkan yardımcısı seçildi. Sovyet yetkilileri onu parti saflarında partisini yukarı taşıma konusunda Ho Ka-i'nin çok iyi olduğunu düşündüler. Ho Ka-i, sadece başkan ve başkan yardımcısı olan Pak Hon-yong'un arkasında üçüncü sırada yer aldı. Bu süre zarfında, Ho Ka-i, ilk karısı 1947'de tüberkülozda Pyongyang'da öldükten sonra ikinci karısıyla evlendi. Nina Tsoi ve Ho Ka-i 1 Ocak 1949'da evlendiler. Nina Tsoi, Kızıl Ordu'da "1937-9 kitlesel terörden sağ kurtulan" Koreli bir subay olan Piotr Invanovich'in (Ch'oe Pyo-dok) kızıydı.
Ho Ka-i ve Kim Il-sung'un yüzleşmesi
Eylül 1951'de Kim Il-sung ve Ho Ka-i, partinin nasıl yeniden düzenleneceği ve tamamen sadık olmayan parti üyelerinin nasıl ele alınacağı konusunda bir anlaşmazlık yaşadılar. Parti, hükümetini nasıl kurmaları gerektiği ve bunu yaparken ne tür önlemler almaları gerektiği konusunda bölünmüştü.
Kim Il-sung, Kore savaşının partinin sadık ve sadakatsiz üyeleri arasında ayrım yapmaya yardımcı olduğunu ve partiye karşı çıkanların yasal kanallar aracılığıyla cezalandırılması gerektiğini ve herhangi bir ayrımcılık yapılmaması gerektiğini söyledi. Teftiş komitesinin başkanı olan Ho Ka-i, tam tersini yaptı ve düşük rütbeli parti üyelerinin Partiye olan sadakatlerini kontrol etmek için ayrımcı olmayan tasfiyeler gerçekleştirdi. Kuzey Kore'den gelen rakamlar, Ho Ka-i'nin partide savaş sırasında partinin 600.000 üyesinin 450.000'inden kovulduğunu ve cezalandırıldığını gösteriyor. Kİm Il-sung, Ho Ka-i'nin yeni üyelere çok sert cezalandırmalar yaptığını düşünüyordu.
İkisi arasındaki asıl sorun, Sovyetler Birliği'nin peşinde olan seçkin bir komünist parti mi yoksa Sovyet işgal makamlarının önerdiği kitlesel bir parti mi kurmaktı. Ho Ka-i, Sovyetler Birliği modelini izlemeyi tercih ederken Kim Il-sung, Sovyet işgal makamlarının önerdiği kitle partisini istedi. Kim Il-sung'a göre daha sonraki bir tarihte Ho Ka-i, seçkin bir komünist parti istiyordu, Kim ise ülkenin tüm benzersiz özelliklerini inşa eden güçlü bir kitle partisi istiyordu.
Resmi raporlar, 2 Temmuz 1953'te saat 21: 30'da öldüğünü gösteriyor.
Film renklendirme
Film renklendirme, özgün olarak siyah beyaz ya da monokrom (örneğin sepya tonunda) çekilmiş sinema filmlerinin sonradan yapay olarak renklendirilmesi işlemine verilen addır. Bu işlem sinemanın ilk yıllarından beri kimyasal yöntemler kullanılarak yapılıyordu ancak video teknolojisinin ortaya çıkması ve bilgisayar yardımıyla sayısal görüntü işleme yöntemlerinin geliştirilmesiyle birlikte daha da kolaylaşmış ve yaygınlaşmıştır.
Sainte-Anne-des-Plaines, Quebec
Sainte-Anne des Plaines, Kanada'nın Québec eyaletinde yer alan ve Laurentides ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 14.990'dır.
Film renklendirme
Filmlerde renklendirme işlemleri çeşitli amaçlarla yapılmıştır. Bazen filmin bir bölümü veya tamamı özel efektler elde edilmesi maksadıyla renklendirilirken bazen de bu işlem zamanla bozunuma uğramış renkli filmlerin restorasyonu amacıyla yapılmıştır. En çok da siyah beyaz bir filmi renkli olarak seyretmek isteyen bir kitlenin talebi üzerine bu yönteme başvurulmuştur. Özellikle 1980'li yıllarda tüm dünyada hızla yaygınlaşan renkli televizyon yayınları ve video bu talebi oluşturmuştu. Ancak bu son durum, renklendirme işleminin filmlerin özgün hallerini yozlaştırıldığını ileri süren filmin yaratıcıları, sanatseverler ve filmin hayranlarının protestolarına yol açmıştır.
1995'ten sonra azalan taleple birlikte eski siyah beyaz filmlerin renklendirilmesi işlemi gündemden düşmüştür.
Sinema filmlerinin renkli versiyonları
ABD'de renkli televizyon yayınları 1950'lerin başında, İngiltere'de ise 1960'ların sonunda başlamıştı ama bu yayınların geniş kitlelere ulaşması 1970'li ve 1980'li yıllarda oldu. Sayıları artan kanallar birçok yeni programın yanı sıra eski filmleri de yayına soktular. Televizyon seyircisinin, çoğu siyah beyaz çekilmiş bu eski sinema filmlerini sadece renkleri için satın aldıkları pahalı cihazlarda özgün şekilleriyle görmek istemeyeceklerini düşünen yayıncılar yeni bir talep yarattılar. Wilson Markle'ın 1980'lerin başında kurduğu Colorization, Inc. şirketi bu yöntemin öncüsü oldu. Ted Turner'ın sahibi olduğu Turner Entertainment ise bu işlemi en agresif bir biçimde sürdüren şirket oldu, hatta bir ara Yurttaş Kane filmini bile renklendirmeye kalkınca büyük bir infial oldu ve Orson Welles'in kişisel çabalarıyla bu gerçekleşemedi.
Teknik
Renklendirme işlemi hem zaman alıcı hem de pahalı bir işlemdi. Popular Mechanics dergisinin 1987'de yazdığına göre böyle renklendirilmiş bir filmin 1 dakikası 3.000 dolara maloluyordu. Variety dergisi de 1988'de eski bir siyah beyaz filmin renklendirilmesinin yaklaşık 300.000 dolara malolduğunu yazmıştı. Haliyle renklendirilmiş film ya televizyona satılıyor ya da video kaset şeklinde piyasaya veriliyordu, tekrar filme basılıp projeksiyona verlmesi o tarihte teknik olarak rantabl değildi, zaten kalite olarak da buna uygun değildi.
Tekniğin uygulandığı ilk yıllarda elde edilen sonuçlar pek tatminkar değildi. Görüntülerin kontrastları oldukça düşük, renkler ise donuk, silik ve solgun gözüküyordu. Genel olarak filmin elle boyanmış hissi veren ve basit bir havası oluyordu. İlerleyen yıllarda bilgisayar teknolojisinde elde edilen gelişmeler ve yazılımların gelişmiş algoritmaları sayesinde kalite biraz daha arttı. Hatta bazı filmlerde son derece gerçeğe yakın renkler elde edildiği de oldu.
Tepkiler
Genelde filmin gerçek yaratıcıları (yönetmen, senarist vb) aynı zamanda filmin sahibi olmuyorlardı. Filmin telif hakkını elinde bulunduran stüdyo, yapımcı veya onların vârisleri renklendirme işleminden yanaydılar. Böylelikle filmin eskiyen telif haklarını yenileme olanağı buluyorlar, aynı zamanda yaratılan yeni taleple birlikte filmden yeniden kâr etmeye başlıyorlardı. Aralarında John Huston, Frank Capra, Orson Welles, James Stewart ve Woody Allen gibi figürlerin olduğu yaratıcılarla, Roger Ebert ve Eric Mink gibi eleştirmenlerin olduğu cephe ise "kültürel vandalizm" olarak nitelendirdikleri renklendirmeye şiddetle karşı çıkıyordu.
Lasiodora lakoi
Lasiodora lakoi, Lasiodora cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Film renklendirme
Tepkiler
Renklendirmeye karşı çıkanların bir başka savı da renkli kopyaların, orijinal kopyaları tamamen piyasadan uzaklaştırıp ortadan kaldıracağı şeklindeydi. Böylece yeni kuşak örneğin bir Casablanca (1942) filminin aslında siyah beyaz çekilmiş olduğunu hiç bilmeyecek, Rüzgâr Gibi Geçti (1939) filminin de sonradan renklendirilmiş olduğunu zannedebilecekti.
Renklendirmeyi savunanlar ise renklendirmenin orijinal siyah beyaz kopyaya bir zarar vermediğini, hatta bahaneyle bu kopyanın da bir restorasyon geçerek yenilendiğini ileri sürüyor ve suni renklendirmenin filmler televizyonlarda gösterilirken yapılan diğer müdahalelerden bir farkı olmadığını söylüyorlardı. Onlara göre bu müdahelelerin yani filmlerin sık sık reklamlarla kesilmesi, sinemaskop filmlerin sağından ve solundan kırpılması ve kaydırma uygulanması (panning), süresinin kısaltılması, televizyon için yeniden kurgulanması, kırpılması hatta renkli bir filmin siyah beyaz televizyon setinden izlenmesinin kendi yaptıkları renklendirme işlemlerinden hiçbir farkı yoktu. Hatta onlara göre filmin renklendirilmiş halinden rahatsız olan bir seyirci alıcısının renk ayarını kapatarak filmi yine orijinal haliyle, siyah beyaz seyredebilirdi. Hem zaten renklendirme yaparken orijinal kopyaya hiçbir zarar verilmemiş oluyordu, bütün yapılanlar video bandı üzerinde gerçekleşiyordu ve renklendirilmiş film sinemada değil sadece TV setinde seyredilebiliyordu.
Renklendirilmiş siyah beyaz filmlerin listesi
Aşağıda özgün olarak siyah beyaz çekilip sonradan renklendirilme işlemine tabi tutulan filmlerin bir listesi alfabetik sırayla yer almaktadır:
Cumhuriyet, Üsküdar
Cumhuriyet, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Üsküdar ilçesine bağlı 33 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında batısında Küçükçamlıca; kuzeyinde Bulgurlu; doğusunda Ümraniye ilçesinin Esenevler mahallesi; güneyinde ise Ataşehir ilçesinin Fetih ve Esatpaşa mahalleleri vardır.
Eitenia
Eitenia Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Scat singing
Scat singing, çeşitli caz şarkıcılarının; kimi zaman kelimeleri hecelere bölüp, kimi zaman da anlamsız kelimeler çıkararak (kekeler gibi) uyguladıkları bir doğaçlama vokal tekniğidir.
NTV Tarih
NTV Tarih, Doğuş Yayın Grubu'nun aylık olarak hazırlanan popüler tarih dergisi. İlk sayısı 17 Ocak 2009'da çıkan derginin yayın yönetmenliğini Gürsel Göncü yapmaktadır.