cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aztek mutfağı
Halk ziyafetleri
Azteklerin 260 günlük ritüel takviminin bölümlerine veintena denilmektedir. Veintena "ay" olarak tahmin edilebilir; ancak 20 günlük halka açık tören dönemleri olarak daha uygun bir şekilde tanımlanabilirler. Her 20 günlük veintena, her veintenanın belirli tanrılarına adanmış törenlerden oluşan eksiksiz ve karmaşık bir festivaldi. Bölgesel ve yerel törenler tanrılar ve yöntemler bakımından Tenochtitlan'daki resmi devlet destekli törenlerden farklıydı. Yemekler veintena törenlerinin önemli bir parçasıydı; rahipler tarafından hem tüketilir hem de süslenirdi. Xipe Totec'i onurlandıran törenlerde rahiplerin kendilerini "kelebek ağları, balık sancakları, mısır başakları, amaranth tohumundan yapılmış çakal başları, tortilla, amarant tohumu hamuruyla kaplı kalın rulolar, kızarmış mısır, kırmızı amarant ve yeşil veya yumuşak mısır kulaklı mısır sapları" ile süsledikleri kaydedilmiştir. Mixcoatl onuruna düzenlenen törenlerde, "büyük bir av" dan sonra Aztekler, avda öldürülen geyik, tavşan ve diğer tüm hayvanlarla ziyafet çekerlerdi. Aztek erkek ve genç erkeklerin on gün boyunca avlanacağı Xiuhtecuhtli 'ye adanmış kutlamalar için avlanma da önemliydi. Bu avların ürünleri daha sonra onları büyük bir ateşte pişiren rahiplere teslim edilirdi.
Ortaköy, Aksaray
Selçuklu dönemi
Anadolu Selçuklu Devleti’nin son yıllarında, devletin birliği için çalışan büyük Türk mutasavvıfı Yunus Emre’nin türbesi Ortaköy’ ün Sarıkaraman kasabası yakınlarındaki Ziyaret Tepesindedir. (1243) Kösedağ bozgunu ile Moğollar’ın Anadolu’ya yerleşmeleri sonucu Anadolu Selçuklu hükümdarlarının otoritesi zayıflamıştı. Bunun neticesinde meydana gelen devlet otoritesi boşluğu sebebiyle Ortaköy ve çevresi de Eretna, Kadı Burhaneddin ve Karamanoğulları arasında el değiştirdi.
Aztek mutfağı
Yiyecekleri hazırlama
Ana hazırlama yöntemi, Nahuatl'da xoctli adı verilen ve İspanyolca'ya olla ("pot") olarak çevrilen iki kulplu kil kaplarda veya kavanozlarda kaynatmak veya buharda pişirmekti. Seramikler pişirme sürecinde hayati öneme sahipti ve en az üç ana amaca hizmet etmekteydi: nixtamal hazırlama, buharda tamale pişirme ve fasulye, güveç ve sıcak içecek pişirme. Xoctli yiyecekle doldurulur ve ateşte ısıtılırdı. Ayrıca, xoctliye biraz su dökülerek ve ardından mısır kabuğuna sarılmış tamaleleri tencerenin ortasındaki ince dal yapısının üzerine yerleştirerek buharda da pişirilirdi.
Ortaköy, Aksaray
Osmanlı dönemi
1470’de İshak Paşa’nın Şereflikoçhisar ve Aksaray çevresini Osmanlı hakimiyetine almasıyla birlikte, Ortaköy ve çevresi de Osmanlı yönetimine girdi. 1477’de Aksaray ve çevresinin nüfusu yazılmış, tahrir defterleri tutulmuş, emlak ve vakıfları belirlenmiştir. Bu dönemde Aksaray, Karaman Eyaletine bağlı bir sancak merkezidir. Aksaray’a, Hasandağı, Bekir, Eyübeli, Sahra, Ova, Eyyup nahiyelerinin yanı sıra Şereflikoçhisar da nahiye olarak bağlanmıştır. Ortaköy halkı, Aksaray’lılar gibi II.Beyazıd dönemindeki Cem Sultan isyanında, Sultan Beyazıd tarafını tutmuşlardır.
Aztek mutfağı
Yiyecekleri hazırlama
Tortilla, tamales, güveç ve bunlarla birlikte gelen soslar en yaygın yemeklerdi. Acı biber ve tuz her yerde bulunurdu ve en temel öğün genellikle sadece bir havanda biraz su ile öğütülmüş biberlere batırılmış mısır ekmeğiydi. Hamur eti, hatta bazen bütün hindileri pişirmeden önce kaplamak için kullanılabilirdi. Büyük Aztek kasabalarında ve şehirlerinde, hem zenginlere hem de fakirlere hizmet veren her türden sokak yemeği satan satıcılar vardı. Malzemeler ve hazırlanmış yiyecekler dışında, akla gelebilecek her tür ātōlli, kişinin susuzluğunu gidermek için veya sıvı formda anlık yemek olarak satın alınabilirdi.
Ortaköy, Aksaray
Türkiye dönemi
Ortaköy halkı, Kurtuluş Savaşı sırasında Türk tarafının yanında bulunmuşlardır.
İdari yapı
İlçeye bağlı 30 köy muhtarlığı mevcuttur. İlçe merkezinde 12 mahalle vardır. Ortaköy belediye başkanı Ali Rıza Özdemir'dir.
Aztek mutfağı
Yiyecekleri hazırlama
Aztek toplumlarında ev işlerinden sorumlu kadınlar aynı zamanda aşçılardı. Genellikle erkekler yemek pişirmeye doğrudan katılmazlardı. Yemek pişirme araçlarının genellikle nerede bulunduğuna bakıldığında, mutfakların evin kendisinden ayrı, basit, tek odalı bir yapı olduğu anlaşılmaktadır. Yemek pişirme büyük olasılıkla mutfaktaki küçük üçgen bir ocakta gerçekleştirilmekteydi.
Mutfak araçları
Aztek pişirme araçlarıyla ilgili çoğu bilgi, sanattaki aletlerin tasvirleri nadir olduğundan veya tasvir edildiklerinde de özellikle belirgin veya ayrıntılı olmadığından, araçları kendilerinin bulmasından edinilmiştir. Buluntulara göre, bu araçlar çoğunlukla taş ve seramikten yapılmıştır ve bu nedenle araştırmalar sonucunda büyük miktarlarda araç iyi durumda bulunabilmiştir.
Manos ve metatlar, nixtamalize mısırın (nixtamal) öğütülmesi için tercih edilen aletlerdi. Aynı zamanda biber gibi sos bileşenlerini öğütmek için de kullanılırdı, ancak mısır hamurunda (masa) başka tatların baskın çıkmasını önlemek için farklı manos ve metatlar kullanılmış olabilir. Metat, hafif içbükey bir taş levhadır. Nixtamal metatın üzerine yerleştirilirdi ve etkili bir kaba silindirik taş olan mano, nixtamali öğütecek şekilde yuvarlanırdı. Mano ve metat, her gün kullanılan bir araçtı çünkü nixtamal genellikle bir gün içinde bozulurdu. 20. yüzyıl yerli topluluklarının etnografileri, kadınların nixtamalı öğütmek için günde dört ila sekiz saat harcayabileceğini gösteriyor, ancak 2007'de Xaltocan'daki bir çalışmada kadınlar, deneyimli bir kadının gün boyunca ihtiyaç duyduğu her şeyi sadece bir saat içinde öğütebileceği konusunda ısrar ettiler; ne olursa olsun, öğütmek için bir metat kullanmak sıkıcı bir iş olarak kabul edilir Mano ve metat, Avrupa tarzı değirmenlerden daha ince öğütme eğiliminde olduğundan dolayı, orta Meksika'da tercih edilen öğütme aleti olarak kaldı ve bir mano ve metat üzerinde masa zemininden yapılan tortillalar, çok daha fazla emek harvcandığı için, çok yüksek kalitede kabul edilirdi. Bununla birlikte, bazıları kadınların nixtamali elle öğütmelerinin ve yapmaya devam etmelerinin nedeninin, erkeklerin evlilik dışı ilişkileri önlemek için kadınların sahip olduğu boş zaman miktarını sınırlamanın bir yolu olduğunu iddia etmektedir.
Molcajete başka bir öğütme aracıdır. Gözenekli bazalt kayadan yapılmış bir kase ve eşlik eden bir bazalt silindiri, yiyecekleri molcajetede öğütmek için kullanıldı. Batı havan ve havan tokmağına çok benzer görünür ve benzer şekilde çalışırdı. Bir molcajetenin içinde hazırlanan her şeyi tutacağı gerçeği, bir metatın kenarlarından dökülen sosları hazırlamak için ideal olacağı anlamına gelirdi ve molcajete servis kapları olarak da kullanılabilirdi.
Comallar, çeşitli türlerde ekmeğin yanı sıra biber ve kavrulmuş kabak gibi mısır dışı yiyeceklerin pişirilmesinde kullanılan, pürüzsüz bir kapak ve gözenekli bir tabana sahip bir tür seramik ızgaraydı. Comalların, kolaylık sağlamak için derme çatma tencere kapakları olarak da kullanılmış olmaları mümkündür.
İspanyol kronikçilerin anlatımlarında kızartmaya dair birkaç atıf bulunur, ancak Aztek tipi kızartmanın tek özelliği, yağla değil, şurupla yapılan bir tür pişirme olduğu yönünde görünmesidir. Bu, bitkisel yağların büyük ölçekli ekstraksiyonuna dair hiçbir kanıt bulunmadığı ve arkeologlar tarafından kızartma için uygun pişirme kaplarının bulunmadığı gerçeğiyle desteklenmektedir.
Yemekler
Aztek lifli gıdaları, örneğin mısır, fasulye ve genellikle çili biber, nopales ve domates eklendiği için squashlar, bu güne kadar Meksika diyetin en önemli parçalarını oluşturmaktaydı. Aztekler Texcoco Gölü'nün küçük ve yoğun kerevitleri olan acocilleri ve tecuitlatl adı verilen ve flavonoidler bakımından zengin bir kek haline getirilen Spirulina alglerini hasat ettiler. Azteklerin diyetinin çoğunlukla vejeteryan olmasına rağmen, Aztekler chapulin [t͡ʃaˈpolin] (tekil) veya chapulinler [t͡ʃapoˈlimeʔ] (çoğul) çekirgesi, maguey kurdu, karıncalar, larvalar vb. böcekleri de tüketiyorlardı. Böcekler etten daha yüksek protein içeriğine sahiptir ve günümüzde bile Meksika'nın bazı bölgelerinde bir leziz lokma olarak kabul edilmektedir.
Hububat
Mısır, Azteklerin en önemli tek hammaddesi idi. Her öğünde tüm sosyal sınıflar tarafından tüketilirdi ve Aztek mitolojisinde merkezi bir rol oynardı. İlk Avrupalıların bazılarına Aztekler mısırı "değerli, etimiz, kemiklerimiz" olarak tanımladılar. Çeşitli boyutlarda, şekillerde ve renklerde çok sayıda çeşidi vardı; sarı, kırmızımsı, renkli çizgili beyaz, benekli veya lekesiz siyah ve özellikle değerli olduğu düşünülen mavi kabuklu bir varyant. Diğer yerel ve bölgesel çeşitler de mevcut olmalı, ancak çok azı kaydedildi. Mısır o kadar saygı görüyordu ki, kadınlar mısıra ateşten korkmasınlar diye tencereye koymadan önce üflerler ve yere düşen mısır tanelerini israf etmek yerine toplarlardı. İspanyol Fransisken misyoner ve tarihçi Bernardino de Sahagún'un Aztek muhbirlerinden biri bu uygulamayı şu şekilde açıkladı:
Mısırın temel malzeme olduğu Amerika'nın her yerinde nixtamalization adı verilen bir süreç kullanıldı. Kelime Nahuatl nextli ("küller") ve tamalli ("biçimlendirilmemiş mısır hamuru; tamal") kelimelerinin bir bileşimidir ve işlem bugün hala kullanılmaktadır. Kuru mısır tanesi ıslatılır ve genellikle kireçli su olan alkali bir çözelti içinde pişirilir. Bu, tahılların dış kabuğu olan perikarpı serbest bırakır ve mısırın öğütülmesini kolaylaştırır. Süreç, mısırı basit bir karbonhidrat kaynağından önemli ölçüde daha eksiksiz bir besin haline dönüştürür; Alkali veya işlemde kullanılan kap yoluyla eklenen kalsiyum, demir, bakır, çinko miktarını arttırır ve mısırda zaten mevcut olan, insanlar tarafından sindirilemeyen niyasin, riboflavin ve daha fazla protein, işlem yoluyla kullanılabilir hale getirilir.
Bazı mikotoksinlerin (toksik mantarlar) inhibe edilmiş büyümesi, nixtamalizasyonun bir başka yararıdır. İşlenmiş mısır nextamallinin fermente edilmesine izin verilirse, lizin ve triptofan gibi amino asitler dahil olmak üzere başka besinler de sağlanır. Fasulye, sebzeler, meyveler, acı biber ve tuzla karıştırılmış mısır sağlıklı ve çeşitlilik gösteren bir diyet oluşturabilir.
Baharatlar
Aztekler için yiyeceklerin baharatlanmasında çok sayıda bitki ve baharat kullanılırdı. En önemlileri arasındaki acı biberler, bazıları evcil ve çoğu yabani olmak üzere çok çeşitli türlerde ve çeşitlerde bulunurdu. Bunlar, mevcut kapsaisin miktarına bağlı olarak büyük bir ısı yoğunluğu aralığını içeriyordu, bazıları hafif iken diğerleri çok keskindi. Acı biber genellikle kurutulur ve saklanmak ve pişirmede kullanılmak üzere öğütülürdü, bazıları farklı tatlar vermek için önceden kavrulurdu. Tatlı, meyveli, topraksı, dumanlı ve ateşli sıcak dahil olmak üzere tatlar bir türden diğerine önemli ölçüde değişiyordu.
Baharat olarak kullanılan yerli bitki türlerinden, İspanyol fethinden sonra yemek pişirirken daha kolay erişilebilir olduğu kanıtlanan Eski Dünya baharatlarına benzer tatlar üretildi. Culantro veya Meksika kişnişi, Eski Dünya paralelinden çok daha güçlü bir lezzet sağlardı; kişniş ve yaprakları kurutmak daha kolaydı. Meksika kekiği ve Meksika anasonu benzer şekilde Akdeniz'deki benzerlerini anımsatan lezzetler üretirken, yenibahar, hindistan cevizi, karanfil ve tarçın arasında bir yerde bir aromaya sahipti.
Canella veya beyaz tarçın kabuğu, Seylan'ın daha keskin tarçınlarının modern Meksika mutfağına kabulünü kolaylaştırmış olabilecek yumuşak, narin bir tada sahipti. Soğan ve sarımsak gelmeden önce, Kunth soğanı ve Allium cinsinin güneydeki diğer türlerinin yanı sıra sarımsak asmasının kokulu yaprakları gibi daha ince fakat benzer yabani bitkiler yenilebilir hale getirilmiş olabilir. Mevcut diğer tatlandırıcılar arasında mesquite, vanilya, achiote, epazot, hoja santa, patlamış mısır çiçeği, avokado yaprağı ve diğer yerli bitkiler yer alırdı.
Alkol
Bir kişinin ilk ihlali, evini yıkmak ve onu bir hayvan gibi tarlada yaşamaya göndermekle cezalandırılacaktı. Bir soylu genellikle ikinci bir şansa sahip olamazdı ve aşırı alkol almaktan idam edilebilirdi. Görünüşe göre sarhoş olmak yaşlı insanlar için daha hoş görülmüştür; Codex Mendoza'nın İspanyolca çevirileri, yaşlıların sarhoş olmasına izin veren belirli koşullar olduğunu belirtiyor:"Yetmiş yaşını geçen kadın veya erkeğin kanun ve adetlerine göre, bu yaşlıların çocuk veya torun sahibi olup olmadıklarına bakılır. Onların kullanma lisansı ve özgürlüğü vardı."Bu, alkolik hale gelen ve kendilerini yoksulluğa, sefalete ve erken ölüme sürükleyen soyluların ara sıra yaşadıkları trajediyi engelleyemezdi. Sahagún'un bir muhbiri, 8.000'den fazla askerin komutanı ve generali olan eski bir tlacateccatlın üzücü hikâyesini şöyle anlatır:
Ātōle
Ātōle ( [aːˈtoːlːi]), mısır lapası, günlük kalori alımının önemli bir miktarını oluşturuyordu. Ātōle için temel tarif, yumuşayana ve sonra öğütülene kadar pişirilen sekiz ölçek su ve altı ölçek kireçli mısırdı. Karışım daha sonra koyulaşana kadar kaynatılırdı. Pek çok ātōle varyasyonu vardı: 1/10 maguey şurubundan yapılmış nequātōle karışımı; tuz ve domatesle birlikte toz biber eklenerek iztac ātōle üretilirdi; mısır hamurunu 4-5 gün ekşimeye bırakıldıktan ve ardından acı biber ve tuzla daha taze hamur eklendikten sonra xocoātōle ortaya çıkardı. Fasulye, kesilmiş kabuklu fırında mısır ekmeği, kızarmış mısır, chia, amaranth ve bal da eklenebilir ve gezginler tarafından anında yemek için yolda su ile karıştırılabilen torbalarda taşınan öğütülmüş kızarmış mısır olan pinolli de eklenebilirdi.
Kakao
Kakao (Theobroma cacao), 4-8 metre boyunda ebegümecigiller (Malvaceae) familyasından çikolata yapımında kullanılan bir bitki türü.
Aztek mutfağı
Kakao
Kakaonun muazzam bir sembolik değeri vardı. Nadir bir lüks ve Aztek İmparatorluğu sınırları içinde yetiştirilemeyen bir üründü. Kakao katılarının nasıl hazırlandığına dair ayrıntılı bir açıklama yoktur, ancak bir şekilde yenildiği gerçeğine dair bazı iadelerle karşılaşılmıştır. Kakao çekirdekleri en değerli ürünler arasındaydı ve bir miktar düşük değere sahip olmasına rağmen bir ödeme şekli olarak kullanılabilirdi; 80-100 çekirdek, Tenochtitlan çevresindeki göllerin tuzlu kısmında yaşıyorsa, küçük bir manto veya tatlı su dolu bir kano satın almak için kullanılabilirdi. Bununla birlikte, boş kakao kabukları kir veya çamurla doldurularak çekirdekler sık sık taklit edilirdi.
Kakao
Etimoloji
Kakao bitki cinsinin "Tanrıların yemeği" anlamına gelen bilimsel adı Theobroma Yunancada "tanrı" manasına gelen θεός (theos) ve "yemek" anlamına gelen βρῶμα (broma) kelimelerinden türemiştir.
Larry Coryell
Larry Coryell (d. 2 Nisan 1943 - ö. 19 Şubat 2017), Amerikalı caz müzisyeni ve gitaristi. "Füzyonun Baba'sı" olarak biliniyordu. Kariyerine 1965'te başladı.
Peugeot Type 35
Peugeot Type 35, Fransız otomobil üreticisi Peugeot tarafından, 1900 ile 1902 yılları arasında Audincourt fabrikasında üretilen bir otomobil modelidir. Toplam 48 adet üretildi.
Larry Coryell
1970'li yılların başında müzisyen Mike Mandel ile birlikte Barefoot Boy, Offering ve The Real Great Escape gibi ses getirmiş parçalara imza atmıştır. 1973'te The Eleventh House adlı müzik grubunu kurucuları arasında yer almıştır.
Peugeot Type 35
Aracın arka kısmında konumlandırılan, Peugeot yapımı iki silindirli dört zamanlı motor, 1901'den itibaren dikine yerleştirilen tek silindirli motor kullanılmaya başlandı. Bu motor bir tahrik zinciri vasıtasıyla arka tekerleklere maksimum 4 ila arasında güç iletiyordu.
Larry Coryell
Müzisyen Larry Coryell 2 Nisan 1943'te Galveston, Teksas'ta doğdu. Richland, Washington'da yetişti. Washington Üniversitesi mezunu olan Amerikalı caz müzisyeni Larry Coryell 19 Şubat 2017'de New York şehrinde kaldığı bir otel odasında kalp yetmezliği sonucu 73 yaşında ölmüştür.
Peugeot Type 35
ila dingil mesafesine sahip olan aracın, uzunluğu  ve genişliği  idi. Araç toplam iki yolcu kapasitesine sahipti.
Kakao
Dağılımı
Kakao ağacını doğal yetişme alanları And Dağları'nın etekleri ile Amazon ve Orinoco ırmaklarının havzalarının 200–400 m yakınlarındaki yükseltilerdir. Orta Amerika'ya Mayalar tarafından getirildiği sanılmaktadır. Ilık iklimlerde düzenli yağmur alan, verimli topraklarda yetişir.
Tarihçe
Kakao Orta Amerika'da tarihin en eski dönemlerinden beri yetiştirilmekteydi. Veracruz Körfezi arkeolojik alanında bulunan Pre-Olmek dönemine ait kaplardan kakao üretiminin M.Ö 1750 yılına dayandığı görülmektedir. İspanyol’ların kıtayı keşiflerinden ve kolonisi haline getirmesinden sonra Avrupa'ya getirilen kakao, süt ile karıştırılarak kullanılmaya başlandı ve kısa sürede popüler oldu. Kakao tozu zamanla kakao yağı ile karıştırılarak bugünkü çikolata ortaya çıktı. Günümüzde çikolata ile birlikte kakao tozu ve yağı en faydalı besinlerdendir. Böğürtlen, ahududu, çilek, yabanmersini gibi meyveler ondan sonraki sırada yer alır.
Üretim
Kakao, dünya çapında 70 bin kilometrekarenin üzerinde bir ekim alanına sahiptir. Üretimin % 40'ını gerçekleştiren Fildişi Sahili'ni, %15'er payları ile Gana ve Endonezya izlemektedir. Diğer kakao üreticileri, küçük miktarlarda olmakla beraber, Brezilya, Nijerya ve Kamerun'dur.
Kullanımı
Kakao ağacının tohumları ya hemen ya da bir süre sonra mayanlandırılır ve ardından kurutulur. Böylece tohumun acı lezzeti kaybolur ve hoş bir koku meydana gelir. Bu taneler kavurularak, un haline getirilip yağı alınır. Sonra yeniden öğütülerek, toz halindeki kakao elde edilir. Kakao, sütle karıştırılıp içilir, ayrıca yağı alınmamış kakao tohumlarından çikolata yapılır.
Şeyhbızın
Şeyhbızınlar veya Şıhbızınlar, Irak ve Türkiye'de dağınık küçük topluluklara sahip bir Kürt aşiretidir. Ana yurtları Irak'ın Süleymaniye şehrinin Bâzân ilçesi ve çevresidir. Aşiretin Yemen valisi Bâzân ile ilişkisi olduğu düşünülmektedir. Vali Bâzân'ın, Emeviler döneminde Yemen'den, kendi ismiyle anılan Irak'ın Bâzân bölgesine sürüldüğü iddia edilmektedir. Aşiretin isminin Vali Bâzân ile ilişkili olarak "Şeyhbâzân"dan veya keçi anlamına gelen "bızın"dan geldiği düşünülmektedir. Bu, aşiretin geçimini hayvancılık yaparak sağlaması ile ilişkilidir.
Aztek mutfağı
Kakao
Kakao genellikle cacahuatl, "kakaolu su" olarak içilirdi ve savaşçıların ve soyluların içeceğiydi. Güçlü bir sarhoş edici ve büyük bir ciddiyet ile sarhoş edici bir şey olarak kabul edildi ve İspanyol tarihçi Sahagún tarafından "düşünmeden sarhoş eden" bir şey olarak tanımlandı. Çikolata, çok çeşitli şekillerde hazırlanabilirdi. Bunların çoğu, sıcak veya ılık suyun kavrulmuş ve öğütülmüş kakao çekirdekleri, mısır ve biber, bal, vanilya ve çok çeşitli baharatlar gibi çeşitli tatlandırıcılarla karıştırılmasını içermektedir.
Şeyhbızın
Etimoloji
Aşiretin adının şeyh ve Bazan kelimelerinin birleşimi olduğu düşünülmektedir. Kamûs-ül Â'lâm'da Bazan için şöyle denmektedir:"Bazan, Musul ilinin Süleymaniye Sancağı'nda ve Süleymaniye kentinin 30 km. kuzeybatısında ilçe merkezi bir kasaba olup, Dicle'nin kolu olan bir küçük ırmağın kıyısında ve Süleymaniye'den Akköprü'ye giden yolun üzerinde yer alır."Bu kasaba aşiret mensuplarının geçmiş dönemlerdeki ana yerleşim yeri olduğu ve bu yerleşim yerinin isminin Yemen valisi Bâzân ile ilişkili olduğu şeklinde görüşler vardır.
Tarihçe
16. yüzyılda yazılmış olan Şerefname'de Cizre bölgesindeki aşiretler arasında Şeyhbızınlardan da bahsedilir. Şeyhbızınlar, Tınzê yöresinde olan Dêrde kalesinde mukim bazı Kürt aşiretleriyle birlikte anılır.
Alman haritacı ve kaşif Carsten Niebuhr'un 1778 yılında yayımlanan gezi kitabında yer alan Kürt aşiretleri listesine göre; Şeyhbızıni aşireti 10 bin nüfusuyla Mardin ve Bolu arasında sürüleri bulunan bir aşirettir.
Aztek mutfağı
Kakao
Malzemeler karıştırılır ve bir çırpma çubuğu ile dövülür veya çikolatanın bir kaptan diğerine dökülmesiyle havalandırıldı. Kakao yüksek kalitede ise, bu zengin bir köpük üretirdi. Kafa bir kenara bırakılabilir, içecek başka bir kafa üretmek için daha da havalandırılır, bu da bir kenara bırakılır ve daha sonra servis yapmadan önce köpüğün geri kalanıyla birlikte içeceğin üzerine yerleştirilirdi.
Şeyhbızın
Tarihçe
Mark Sykes'ın 1908'deki Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Kürt aşiretleri ile ilgili çalışmasında da Şeyhbızın aşiretinden bahsedilmiştir. Bu çalışmada aşiretin Baban'lardan oldukları belirtilmiştir. 1908 yılında aşiretin üç kolundan en büyüğü Köysancak,Erbil ve Kerkük yakınlarındaki yarı göçebe şekilde yaşayan 4.000 ailedir. İkinci kolu, Sultan Selim tarafından Erzurum'un fethedilmesinden sonra, 1514 yılında Baban bölgesinden Erzurum'a getirilen, burada 2 veya 3 köyde yerleşik biçimde yaşayan 450 aile ve Tortum yakınlarında yaşayan sayısı tespit edilemeyen ailelerdir. Üçüncü kolu ise yine Sultan Selim tarafından Boyabat yakınlarına yerleştirilen ve tamamen göçebe yaşayan, Anadolu giysileri giyip Kurmançça konuşan 120 ailedir. Ayrıca Eleşkirt yakınlarında yaşayan birkaç aile de rapor edilmiştir.
Aşiretin ilk olarak Baban bölgesine yerleşmesi ise Osmanlılar ile Safeviler arasında yapılan savaşlarda arada kalmaları ve gerçekleştirilen başarısız görüşmeler neticesinde, Safeviler tarafından bu bölgeye sürülmeleri ile olmuştur. Aşiret Sünni olduğundan dolayı Sultan Selim tarafından bu bölgeye yerleşmeleri hoş karşılanmıştır. Çaldıran Muharebesi sırasındaki desteklerinden ötürü, istedikleri yere yerleşme özgürlüğü de dahil olmak üzere çeşitli ayrıcalıklar elde etmiştirler. Aşiret üyelerinin geçici olarak Palu'da kaldıktan sonra Anadolu'ya doğru göç etmelerine izin verilmiştir. "Mark Sykes, 1908'de Kürt aşiretleriyle ilgili çalışmasında, Kerkük yakınlarındaki Şeyhbızın aşiretine mensup yaklaşık 4.000 aileden şu şekilde bahsetmiştir: Büyük ve savaşçı bir aşiret, kavgacı ve sert mizaçlılar. Bölgede haydut olarak bilinmekteler. Mükemmel at biniciler. Çok zekiler, Martini-Henry tüfeği yapmaktalar. Kışın köylerde, baharda köylerinin çevresindeki çadırlarda yaşarlar."Pek çok Şeyhbızınlı Peşmerge olarak Irak-Kürt çatışması sırasında Kürt lider Mustafa Barzani'nin yanında savaşmıştır.
Aztek mutfağı
Diyet normları
Aztekler hayatın her alanında ölçülü olmayı tercih ederlerdi. Avrupalı yazarlar ve tarihçiler, tutumluluk, basitlik ve ölçülülük olarak algıladıkları şeylerle sıklıkla karşılaşmışlardır. 1640'larda Puebla piskoposu ve Yeni İspanya Genel Valisi Juan de Palafox y Mendoza şunları bildirdi:
Oruç tutmak
Bir Aztek orucunun temel anlamı, tuz ve acı biberden kaçınmaktı ve Aztek toplumunun tüm üyeleri bir dereceye kadar oruç tutardı. Azteklerle temas kuran ilk Avrupalıları şok eden oruçta düzenli bir istisna görülmedi. Avrupa'da oruç yaygın olmasına rağmen, kadınlar ve küçük çocuklar, hastalar veya güçsüzler ve yaşlılar için kalıcı istisnalar vardı. 52 yılda bir gerçekleşen Yeni Ateş töreninden önce bazı rahipler bir yıl boyunca; diğer rahipler 80 gün ve lordlar 8 gün oruç tutardı.
Halk oruç tutardı, ancak daha az titizlikle. Ayrıca Tehuacan'da daimi bir oruç birliği vardı. Taş bir yastıkta uyumak gibi çeşitli münzevi zorlukların yanı sıra, günde 50 gramlık mısır tortillası (yaklaşık 2 ons) ile dört yıl boyunca oruç tutarlardı. Tek istisna, her 20 günde bir, istediklerini yemelerine izin verilmesine dayanırdı.
Moctezuma gibi hükümdarların bile lüks yaşam standartlarını azaltması bekleniyordu ve bunu büyük bir inanç ve çaba ile yaparlardı. Zaman zaman lükslerden ve kadınlarla seks yapmaktan kaçınır ve sadece michihuauhtli kekleri ve amarant veya kaz ayağı tohumları yerlerdi. Efendilerin çikolatasının yerini kavrulmuş fasulye tozundan karıştırılmış su alırdı.
Quecholli adı verilen on dördüncü ay boyunca, av tanrısı Mixcoatl onuruna tören ritüelinin bir parçası olarak büyük bir av düzenlenirdi. Ava hazırlanmak için Aztekler beş gün oruç tutardı. Sahagun'a göre oruç, "geyikler için, başarılı bir av olsun diye" tutulurdu.
Tanrı Tezcatlipoca'ya adanan kutlamalar sırasında rahipler ana bayramlardan önce on, beş veya yedi gün boyunca aralıksız oruç tutardı. Onlar "kefaret ödeyenler" olarak bilinirlerdi.
Huitzilopoctli kutlamaları hakkında Friar Duran şunları söyler: "Sekiz günlük korkunç oruç yüzünden o kadar güçsüz düştüklerine dair o kadar kanıta rastladım ki takip eden sekiz gün boyunca kendileri olamazlardı, yemek yemekten de tatmin olamazlardı. Birçoğu ağır bir şekilde hastalanırdı ve birçok hamile kadının hayatı tehlikeye girerdi."
Chicomecoatl şerefine düzenlenen festivaller sırasında, oruç tutmak da tıka basa yemek de şiddetli bir şekilde gerçekleştirilirdi. Öyle ki, insanlar hastalanırdı.
Gıda ve politika
Bernal Diaz del Castillo, Tenochtitlan hükümdarına nasıl yemek servisi yapıldığını şöyle anlatıyor:"Aşçıları, modalarına ve kullanımlarına göre otuzdan fazla çeşit yemek yaptılar ve onları küçük, alçak killi mangalların üzerine koydular, böylece soğuktu ... bazı ağaçların kabuğu ... kabuğun kokusu ... çok güzel kokuydu ... beyaz kumaştan masa örtülerini koydular. . . Ona kimisi kırmızı, kimisi siyah olmak üzere Cholula çanak çömlekleri ile hizmet ettiler ... ve zaman zaman ona kakaodan yapılmış belli bir içecekle birlikte bir miktar ince altın getirdiler."Sahagun, Aztek efendilerine sunulan bir çikolata içeceği olan farklı tlaquetzalli türlerinin bir listesini aktarır:"Hükümdara çikolata servis edildi ve onunla [yemeklerini] bitirdi - yumuşak kakaodan yapılmış yeşil; öğütülmüş kurutulmuş çiçeklerden yapılan ballı çikolata - yeşil vanilya kapsülleri ile; parlak kırmızı çikolata; turuncu renkli çikolata; gül renkli çikolata; Siyah çikolata; beyaz çikolata.'"Aztek genişlemesi, tören ve günlük yaşam için ihtiyaç duyulan gıda maddelerine erişimi kazanma veya sürdürme yollarında hedeflendi. Liderin ritüel için gereken yiyeceği elde etme yeteneği, siyasi başarısı için önemliydi.
Yamyamlık
Aztekler yamyamlık ritüelini uyguladılar. Genellikle savaş esirleri olan kurbanlar, kalpleri kesilerek tapınakların ve piramitlerin tepesinde halk arasında kurban edildi. Cesetler daha sonra parçalandıkları yere atıldı. Parçalar daha sonra çoğunlukla savaşçı ve rahip olan seçkinlere dağıtıldı. Et, sadece tuzla tatlandırılan ve mısır ekmeği ile yenen güveç şeklinde, ancak başka türlü her yerde bulunan biber olmadan tüketildi.
Veintena Tlacaxipehualiztli, yoğun bir insan kurbanıydı. Sahagun bu töreni, "tüm esirlerin öldüğü, tüm tutsak edilenlerin, erkeklerin, kadınların, tüm çocukların öldüğü zamandı." diyerek aktarır. Yakalanan savaşçıların kurban edilmesiyle başlardı, kurban edilen savaşçıların etleri savaşçıyı ele geçiren Azteklerin ikametgâhına götürülürdü. Yakalayanın kurban edilenlerin etiyle ziyafet yapması yasaktı, ancak ailesi onu yerdi. Kurutulmuş mısırdan tlacatlaolli denen bir güveç hazırlanır ve her porsiyona esirin etinden bir parça konurdu.
1970'lerin sonlarında antropolog Michael Harner, Azteklerin diyetteki protein eksikliğini telafi etmek için büyük ölçekli, organize yamyamlığa başvurduklarını öne sürdü. Bu fikir, bazı bilim insanlarından sınırlı destek aldı, ancak yeme alışkanlıkları, tarım ve demografik bilgilerle ilgili temelsiz varsayımlara dayandığı görüldü, bu da onu çok olası olmayan bir senaryo haline getirdi.
Daniel Álvarez López
Daniel Álvarez López (d. 22 Temmuz 1994), Meksikalı futbolcudur. Liga MX ekiplerinden Atlas FC'de oynuyor.
League of Ireland Cup
League of Ireland Cup (İrlandaca: Corn Sraithe na hÉireann), İrlanda'nın tüm takımlarına açık olan bir turnuvadır. Bazen daha alt liglerden takımlar davet üzerine kupaya katılır.
Kupa, 1973 yılında İrlanda Lig Shield kupasının yerine geçmiştir. Aynen Türkiye Süper Kupası mantığı ile oynanır, yani tek maç üzerine kuruludur. Maçı League of Ireland Premier Division ile Setanta Kupası şampiyonları oynar.
2009 yılında kupaya Electronic Arts, EA Sports adına sponsor olmuş ve kupa EA Sports Kupası adını almıştır.
Kupa 2020 ve 2021 sezonlarında Covid-19 nedeniyle iptal edilmiştir.
1934 FIFA Dünya Kupası
1934 FIFA Dünya Kupası, 27 Mayıs-10 Haziran 1934 tarihleri arasında İtalya'da düzenlenen uluslararası futbol turnuvası. Avrupa Kıtası'nda organize edilen ilk FIFA Dünya Kupasıdır. Ev sahibi olarak İtalya, Ekim 1932'den FIFA tarafından diğer aday İsveç'in önünde seçilmiştir. Ayrıca 1934 FIFA Dünya Kupası, 32 ülkeden katılım başvurusu alması sebebiyle, katılımcı ülkelerin eleme maçları yaparak katılabildikleri ilk turnuva olmuştur. Son şampiyon Uruguay, Avrupa ülkelerinin bir önceki Dünya Kupası'na katılmadıklarını gerekçe göstererek bu turnuvaya katılmayı reddetti. Mesafenin çok fazla olması da birçok Güney Amerika ülkesinin İtalya'ya gidememesine yol açtı. Onun dışında İngiltere, İskoçya, Kuzey İrlanda ve Galler bu turnuva elemelere katılmadılar.
Ev sahibi İtalya'nın kupayı kendi evinde düzenlemesine rağmen Yunanistan ile eleme maçı oynayarak bir ilki gerçekleştirdi. 70 golün atıldığı turnuvada maç başına 4.12 gol düşmüştür. Şampiyon takım, 10 Haziran 1934 günü Roma'da oynanan finalde Çekoslovakya'yı 2-1 yenen ve turnuva boyunca attığı 12 golle en çok gol atan takım olan ev sahibi İtalya'dır.
Ayrıca, turnuvada görev yapmış 11 hakem içerisinde en genç olanı 28 yıl ve 224 günlük ömrüyle Ivan Eklind olmuştur. Eklind, aynı zamanda final maçını da yönetmiştir.
Bu Dünya Kupası, İtalyan diktatör Benito Mussolini'nin faşist rejim propagandası altında gövde gösterisi şeklinde geçmiştir.
Katılan ülkeler
Final 3 üncü ve 4 üncü Çeyrek final Son 16
Sistem
Bu kupada takımlar gruplara ayrılmadı. Çekilen kura ile ülkeler birbiriyle eşleşti ve 16 takım eleme maçlarına başladı. Kazananlar çeyrek finale, sırasıyla yarı final ve finale kadar eleme usulü karşılaştılar. 17 maçın oynandığı kupada 1930'daki gibi 70 gol atıldı. 8 farklı şehir ve stadyumda oynanan maçları yaklaşık 360.000 futbolsever izledi.
Son 16 turu
İlk tur maçlarında, Son Dünya Kupası finalisti Arjantin, İsveç'e 3-2, Brezilya da İspanya'ya 3-1 kaybederek elendi. Ev sahibi İtalya, kupanın en gollü maçında ABD'yi 7-1 yenerek adını çeyrek finale yazdırdı. Avusturya, zorlu geçen 90 dakikanın ardından uzatma dakikalarında attığı gol ile Fransa'yı turnuvanın dışına iterken, Macaristan da tek Afrika temsilcisi Mısır'ı 4-2 ile geçti. Çekoslovakya da Balkan derbisi sayılabilecek maçta Romanya'yı 2-1 yendi. İsviçre, Hollanda'yı 3-2 ile ve Almanya da Belçika'yı 5-2 ile geçerek adını çeyrek finale yazdıran ekiplerden biri oldu.
Çeyrek final
Çeyrek final maçlarında Almanlar, zorlu geçen maçın ardından İsveç'i 2-1 ile geçerek adını yarı finale yazdırdı. Komşusu Avusturya da Macarları aynı skorla geçerek diğer yarı finalist ekip oldu. İtalya ile diğer bir Akdeniz ülkesi İspanya, normal süresi 1-1 biten maçın uzatılarak oynanan 120 dakikası sonunda da eşitliği bozamayınca, o yıllarda penaltı atışı veya kura çekme sistemi olmadığı için maç ertesi gün yeniden oynandı. İtalya İspanya'yı Floransa'da Giuseppe Meazza'nın 11. dakikada attığı golle 1-0 yenerek yarı finale yükseldi. Son yarı finalist de, Çekoslavak golcü Nejedlý'nin son dakikalarda attığı gol ile İsviçre'yi 3-2 ile geçen Çekoslovakya oldu.
Yarı final ve 3.lük maçı
Yarı finalde İtalya Avusturya'yı Guaita'nın ayağından bulduğu golle 1-0 yenerek adını finale yazdıran ilk ülke oldu. Çekoslovakya da Almanya'yı gol kralı Nejedlý'nin 3 golü ile 3-1 yenerek finale yükseldi. Üçüncülük maçında Almanya, kardeş ülkesi Avusturya'yı 3-2 ile geçerek üçüncülük madalyasını elde etti.
Final maçı
Finalde 50.000 seyircinin izlediği maçın 76. dakikasında Çekoslovakya, Puč'un golüyle kupanın bir ucundan tutsa da 5 dakika sonra Orsi'nin golü İtalyanları ipten aldı ve maç uzatmalara gitti. 95. dakikada Schiavio attığı golle kendi evinde düzenledikleri dünya kupasını İtalya'ya kazandırdı. Kupa tarihinde ilk kez oynanan üçüncülük maçında ise Almanya Avusturya'yı 3-2 yendi. Turnuvanın gol kralı 5 golle Çekoslovak Oldřich Nejedlý oldu.
Grenada bayrağı
Grenada bayrağı, Grenada'nın ulusal resmi bayrağı.
Etrafı kırmızı renkle çevrilmiş, köşelerinden çapraz olarak bölünmüş bir dikdörtgen içerisinde bulunan ikisi sarı (yukarıda ve aşağıda) ve ikisi yeşil (gönder tarafında ve karşısında) olmak dört adet üçgenden oluşur. Bayrağın üzerinde toplam yedi adet sarı beş köşeli yıldız bulunmaktadır. Bunların üçü bayrağın yukarısındaki kırmızı şeritte, üçü bayrağın alt kısmındaki kırmızı şeritte ve bir tanesi de bayrağın tam ortasına yerleştirilmiş dairenin içerindedir. Ayrıca, bayrağın gönder kısmında bulunan üçgenin içerisinde küçük Hindistan cevizi sembolü vardır. Bayrak üzerinde bulunan yıldızların her biri ülkedeki yönetim bölgelerini temsil eder.
Bükme
Bükme, Anadolu'da yörelere göre isimlendirmesi farklılık gösteren hamur işi börektir. Örneğin; Denizli, Uşak gibi illerde "Bütme" olarak adlandırılır. Anadolu'nun pek çok yerinde tüketilir.
Afyon Bükmesi
Afyon Bükmesi 29.04.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Erişte
Erişte ya da kesme ; un, yağ ve tuz karışımı olan yufka hamurun bıçakla ince çubuk veya kare şeklinde kesilmesi sonucu elde edilen bir tür makarnadır. Kesildikten sonra oda sıcaklığında tutarak, fırında veya tavada kurutulur. Türkiye'nin bazı bölgelerinde hamura yumurta da eklenir. Süt, peynir altı suyu tozu gibi maddeler de eriştenin hamuruna katılabilir. Dünyanın birçok ülkesinde farklı çeşitlerde yapılmaktadır. Orta Asya ülkelerinde "kesme" adı ile bilinir. Aynı zamanda Çin ve Orta Asya'da tüketilen lagman aşına benzerlik gösterir.
Çorbasından makarnasına kadar birçok şekilde tüketilir. Kayseri'nin Develi ilçesi hakkında yazan Ahmet Gürlek'e göre kesmeli çorba yapımında makarna pişirildikten sonra aynı suya yoğurt ve kıymalı salça ilave edilirmiş. Tuncer Baykara çalışmasında elle yenilen "beş parmak" yemeğin et parçaları ve kesme ile yapıldığını anlatıyor.
Sonbaharda yapılır ve Anadolu'da kışlık yiyecek olarak tüketilir. Komşular kesme yapımında birbirlerine yardımcı olur.
TÜBİTAK Hizmet Ödülü
Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) tarafından Hizmet Ödülü, bilim insanı yetiştirmek, kendi bilim dalını kurumsallaşmasına katkıda bulunmak, bilimsel kurum kurmak yoluyla bilime üstün hizmet edenlere verilir. Ödüllere ilişkin duyuru her yıl ekim ayı içinde yapılır.
Habib Habiri
Habib Habiri (1952 - 21 Haziran 1984), forvet pozisyonunda görev yapmış İranlı eski millî futbolcudur.
Hayatı
Halkın Mücahitleri Örgütü'ne üye olduğu ve İran İslam Devrimi'ne karşı geldiği gerekçesiyle 1983'te tutuklanan Habiri, izleyen yıl işkence gördükten sonra idam edildi.
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerine Homa kulübünde başladı.
Millî takım kariyeri
İran millî futbol takımı ile 1980 AFC Asya Kupası'nda üçüncülük kazandı.
Goffin kakadusu
Goffin kakadusu veya Tanimbar korellası, Tanimbar adaları'nın ormanlarına özgü endemik bir kakadu türüdür. Yoğun kuş ticareti nedeniyle yakın tehdit altındaki türler listesine alınmıştır. __DİZİN__
Taştepe, Lapseki
Taştepe, Çanakkale ilinin Lapseki ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çanakkale il merkezine 63 km, Lapseki ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Sergey Pürbü
Sergey Pürbü  (tüm adı: Sergey Bakizoğlu Pürbü) (Tıva Türkçesi: Сергей Бакизович Пюрбю) (7 Eylül 1913 - 27 Aralık 1975) Tandı Tıvanın Beezi bölgesi (şimdiki Ulug-Hem ili) Ejim (Tuvaca:Эъжим) beldesinin Odurug-Aksı'da doğmuştur. Tıvalı şair, oyun yazarı, nesirci, nazımcı, tercüman. Ulus'un yazarı, milliyetçi-Turancı yazar. Tıva Arat Cumhuriyetinin Yazarlar Birliğinin ilk başkanı. Tıva edebiyat araştırmacısı.
Yaşamı
1 Eylül 1913 yılında Tandı Tıvanın Beezi bölgesi (şimdiki Ulug-Hem ili) Ejim (Tuvaca:Эъжим) beldesinin Odurug-Aksı'da doğmuştur. Çocukluğunda tapınakta eğitim görmüş Tañgıt (Tibet) yazısı öğrenmiş sonra eski Moğol yazısını öğrenmiştir. Kızıl şehrinde ilk öğrenimini bitirip 1928 yılında Leningrad (şimdiki Sen Petersburg) şehrinde Kuzey Uluslarını Araştırma Enstitüsü İşçi Fakültesinde eğitim öğrenim görür. 1932 yılında Gertsen adlı Öğretmen Enstitüsü yanında Sovyet Doğu ulusları eğitimcilik öğrenimini bitirmiştir. Tıva Arat Cumhuriyeti Kültür Bakanlığında, Tıva milli yayınevinde, Tıva devrimci partisinin Merkez komisyonu görevlerinde, Tıva Arat Cumhuriyetinin diğer idari bölümlerinde görev alır. 1942 yılında kurulan Tıva Yazarlar Birliğinin ilk yönetiminde görev almıştır. 1948 yılında Stalinci baskılara uğramış, 1954 yılında aklanmıştır. Şagaan-Arıg okulunda idarecilik yapmış, çoğu öğretim kitaplarının çevirmenliğinde yer almış, Milliyetçi Edebiyat Merkezi (Улусчу чогаадылга бажыңы) başkanlığını yapmıştır. Tıva Sanat-Tiyatro merkezinin Edebiyat müdürlüğünde çalışmıştır.
Eserleri
1930'lu yıllarda yazarlığa başlar. Bazı eserleri şunlardır :
San Marino'daki futbol kulüpleri listesi
San Marino lig sisteminde 15 takım bulunmaktadır. Listedeki San Marino Calcio takımı, İtalya liglerinde mücadele etmektedir.
Solanum nudum
Solanum nudum, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Franco Arizala
Franco Arizala (d. 4 Haziran 1986), Kolombiyalı futbolcudur. Liga MX ekiplerinden Atlas'ta oynamaktadır.
Escamol
Escamoles (, from azcatl 'ant' and molli 'puree' ), halk dilinde Meksika havyarı olarak bilinen, liometopum apiculatum ve L. occidentale var. luctuosum türlerinin karıncalarının yenilebilir larvaları ve pupalarıdır. En çok Mexico City ve çevresinde tüketilir. Escamoles Aztekler döneminden beri Meksika'da tüketilmektedir. Süzme peynirinkine benzer bir dokuya sahiptir, tereyağlı ve cevizli bir tadı vardır. They taste buttery and nutty, with a texture akin to that of cottage cheese.
Cibuti bayrağı
Bayrak yatay olarak bayrağı iki eşit parçaya bölen iki şeritten oluşmaktadır. Bu iki yatay şeritin üstüne göndere çekilen tarafta oluşturulan ve bayrağın yarıdan fazlasına kadar uzanan ikizkenar üçgen gelmektedir. İkizkenar üçgenin içerisinde bir ucu üst bölüme bakacak şekilde konumlandırılan kırmızı renk beş köşeli yıldız konumlandırılmıştır. Bayrağın üst bölümündeki yatay şeridi oluşturan mavi renk ülkede bulunan Issa halkının yanı sıra gökyüzünü ve denizi, yeşil renk ise Afar halkını ve dünyayı temsil etmektedir. Üçgene rengini veren beyaz barışı simgelerken, kırmızı beş köşeli yıldız ise ülkenin beş bölgesinin birliğini ifade etmektedir.
Tarihçesi
Cibuti topraklardaki bayrağın tarihi 15. yüzyıla kadar uzanmaktadır. 1400'lü yıllarda bu topraklar üzerinde Adal Sultanlığı bulunuyordu. Adal Sultanlığı, bugünkü Cibuti, Somali ve Etiyopya topraklarında hüküm sürmüş ve Müslümanlarla Etiyopyalı Hristiyanlar arasındaki savaşlarda önemli rol oynamış bir Müslüman emirliğidir. Tarihte bu devletten ilk defa Habeş kralı Amda Şeyon’un 1332 yılında Müslümanlarla yaptığı muharebelerde bahsedildi. Sonraki çağlarda Habeş imparatorları ile Adal hükümdarları arasındaki münasebetler bazen dostça, bazen düşmanca devam etti. Adal emirliği, 16. yüzyıl’dan itibaren önemini kaybetti ve ortadan kalktı.Adal Sultanlığı varlığını bu topraklarda sürdürdüğü sürece aynı bayrağı kullandı. Bayrak beyaz-kırmızı-beyaz olmak üzere üç dikey şeritten oluşuyordu ve bayrakta üç adet hilal bulunuyordu. Beyaz şeritler üzerinde kırmızı hilâl ve kırmızı şerit üzerinde beyaz hilâl bulunuyordu.
Osmanlı İmparatorluğu Dönemi
Cibuti 16. yüzyılda Osmanlı Egemenliğine geçti ve Osmanlının bir Eyaleti olan Habeş Eyaleti sınırlarına dâhil edildi. Eyalet, Afrika’daki Massawa, Hergigo, Sevakin ve onların iç bölgelerini kapsamıştır (bugünkü Eritre’nin bölgeleri). Ardından Zeila ve batı Somaliland eyalete katılmıştır. Eyalet bugünkü Eritre ve Cibuti’nin tamamıyla Somali ve Etiyopya’nın kuzey bölgelerini kapsıyordu. Osmanlı Egemenliği boyunca Cibuti'nin dâhil olduğu Habeş Eyaleti, kırmızı zemin üzerinde sarı hilâl bulunan bir bayrak kullandı. 330 yıl Osmanlı egemenliğinde olan bölge 1885 yılında Osmanlı toprakları olmaktan çıktı.
Fransız Somalisi Dönemi
Fransız Somalisi Afrika Boynuzu’nda bir Fransız kolonisi idi. 1883 ve 1977 arasında varlığını sürdürdü. Osmanlı İmparatorluğunun egemenliğinden çıkan Cibuti bu tarihler arasında Fransız egemenliğine girmiştir. Bu tarihler arasında bölgede Fransız Bayrağı dalgalanmıştır.
Günümüzdeki Cibuti Bayrağı
Cibuti bayrağı ilk olarak 1970 yılında tasarlandı.
Meade Instruments
Meade Instruments Şirketi, Kaliforniya'da bulunan Amerikan çok uluslu optik imalat şirketidir. Dünyanın en büyük teleskop üreticisidir. Coronado ismi altında solar teleskoplar da satmaktadır.
Tarihçe
John Diebel tarafından 1972 tarihinde kuruldu. Meade, Towa Optical Manufacturing Japon firmasının ürettiği teleskopları satmakla işe başladı. Üretime 1976 yılında, 6" ve 8" teleskoplar yaparak başladı. 1980 yılında Celestron'un hakim olduğu Schmidt–Cassegrain üretim yarışına girdi. Ancak birçok Celestron patentini ihlal etmesi yüzünden sorunlu bir geçmişi vardır.
Ekim 2013'te, Meade Instruments ile Ningbo Sunny Electronic Co., Ltd birleşti. Joseph Lupica CEO oldu.
Büyük işadamı
Büyük iş insanı veya magnat, birden fazla iş kolunun mülkiyeti aracılığıyla büyük başarı ve muazzam servet elde eden iş insanıdır. Başarılı girişimciler, belirli bir işletme veya iş alanında büyük bir etkiye, öneme sahip olan iş uzmanlarının örnekleridir.
İlk büyük iş adamları John D. Rockefeller, Andrew Carnegie, Henry Ford gibi sanayiciler olmuşlar. Modern zamanda ise Jeff Bezos, Bill Gates gibi teknoloji şirketlerin kurucuları büyük iş insanıdırlar.
Phrontis
Phrontis, Yunan mitolojisinde Kolhis Kralı Aietes'in torunu, Kolkhis Prensesi Khalkiope ile Phriksos'un dört (ya da beş) oğlundan biridir. Kytisoros, Melanion, Argeus'un kardeşidir. Kolhis'te büyüyüp Kolhis kültürüyle yetişir, yetişkin yaşa geldiğinde kardeşleriyle birlikte babasının mirasını almak üzere Boeotia'ya gitmeye karar verirler. Fakat Karadeniz'de, henüz Kolhis sularındayken fırtınaya kapılır ve Giresun Adası'na sürüklenirler. Burada Stymphalos Kuşları'nın saldırısına uğrarlar ve Argonotlar tarafından kurtarılırlar. Argonot Yason da onların Kral Aietes'in torunları olduğunu anlayınca kardeşlerden kendilerine aracı olarak yardım etmelerini ister.
Hasan Tunç
Hasan Tunç (d. 1912 - ö. 1986), "Maçkalı Hasan" olarak bilinen Trabzon doğumlu kemençe sanatçısı, besteci ve türkücü.
Müzik yaşamı
Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesiyle halkının önemli bir kısmı Yunanistan'a gönderilen Maçka köylerinden Mağura'nın halkının tamamı Müslüman olduğu için mübadele kapsamına alınmamıştır. Geleneksel Trabzon müziğinin bu sebepten kesintisiz olarak yeşerdiği bu köyde gözlerini açan Hasan Tunç 12 yaşında kemençe çalmaya başlamış, kısa zamanda ustalaşmış, yöre türkülerini derleyerek kendinden sonraki kuşaklara ulaşmadan unutulmalarını engellemiştir.
Hazelight Studios
Hazelight Studios Stockholm, İsveç merkezli bir video oyun geliştiricisidir. Yönetmen Josef Fares tarafından 2014'te kurulan şirket, A Way Out ve It Takes Two gibi eşli çok oyunculu oyunları geliştirmeleriyle bilinmektedir. Her iki oyun da Electronic Arts'ın bir programı olan EA Originals altında yayımlanmıştır.
Tarih
Hazelight'ı kurmadan önce Josef Fares bir film yönetmeniydi. İlk video oyunu projesi, 2013 yılında piyasaya sürüldüğünde büyük beğeni toplayan Starbreeze Studios'un Brothers: A Tale of Two Sons adlı oyunuydu. Brothers'ın başarısını takiben Fares Stockholm'da hikâye odaklı bir oyunun geliştirmesine odaklanacak yeni bir video oyunu stüdyosu kurmaya karar verdi. Claes Engdal, Emil Claeson, Anders Olsson ve Filip Coulianos gibi isimlerin de aralarında yer aldığı Brothers'ın arkasındaki çekirdek geliştirme ekibi de Josef'in kurduğu stüdyoya katıldı. 2014'teki The Game Awards ödül töreninde bu yeni stüdyo Electronic Arts tarafından tanıtıldı ve stüdyonun ilk oyununun da EA tarafından yayımlanacağı açıklandı. EA ayrıca kendi oyunlarını yapmaya tamamen odaklanabilmeleri için Hazelight'ın DICE ofislerini kullanmalarına izin verdi.
Şirketin ilk oyunu A Way Out E3 2017'de EA tarafından duyuruldu. A Way Out, EA'in bir bağımsız oyunları destekleme girişimi olan EA Originals'ın bir parçasıydı. Program Hazelight'a geliştirme maliyeti karşılandıktan sonra elde edilecek kârın çoğunu almasına ve tam yaratıcı kontrolü ellerinde tutmalarına izin vermekteydi. EA ekibe 3,7 milyon dolarlık bir bütçe ayırdı. A Way Out 2018'in Mart ayında piyasaya sürüldü. Genel olarak olumlu eleştiriler aldı ve ilk iki hafta içerisinde 1 milyon kopya sattı. Stüdyo bir sonraki oyunları It Takes Two için de tekrar EA ile anlaştı. It Takes Two 2021'in Mart ayında piyasaya sürüldü ve 3 milyon kopya sattı. The Game Awards 2021'de It Takes Two yılın oyunu ödülünü kazandı.
Sıtkı Koçman
Sıtkı Davut Koçman, (d. 13 Kasım 1912, İstanbul - ö. 15 Ekim 2005, Zürih), Türk iş adamı, sanayici ve hayırsever.
Madencilik, otomotiv, tavukçuluk, yem, ilaç sanayi sektörlerinde çalışmıştır. Muğla Üniversitesi’ne verdiği destekten ötürü "Muğla'nın Babası" olarak tanınır.
Sıtkı Davut Koçman, 13 Kasım 1912'de İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde doğmuştur. Babası Atatürk'ün sınıf arkadaşı Jandarma generali Kuruşcuoğlu Ali Kemâl Bey; annesi de saray doktorlarından Albay İsmail Hakkı Bey'in kızı Behice Hanım'dır.
İlkokula Beşiktaş Şems-i Mekâtib'de başlayan Sıtkı Davut Koçman, babasının Atatürk ile anlaşarak Amasya Jandarma Komutanlığına tayin olunması üzerine 22 Şubat 1919'da Amasya'ya geçmiş; ilk ve orta öğrenimini burada tamamlamıştır. 1923 yılında Kastamonu Lisesine yatılı öğrenci olarak başlayan Sıtkı Davut Koçman, 1926-1927 öğretim yılında sınavla Zonguldak Maden Yüksek Mühendisliği Mektebi'ne girmiş ve bu okuldan 1930-1931 öğretim yılında birincilikle mezun olmuştur.
1935-1936 yıllarında Çorlu İstihkâm Taburunda Yedek Subay olarak askerlik görevini yapan Sıtkı Davut Koçman, 22 Mayıs 1937 tarihinde Tümgeneral Nazif Kayacık’ın kızı Fatma Mefharet Hanım ile evlenmiştir.
Göcek işletmesinin kapanması üzerine İstanbul'a gelen Koçman, 1940'ta bir nakliyat ve bir ithalat-ihracat şirketi kurarak ticarî hayata atılmıştır.
1941-1945 yıllarında Bursa’da ihtiyat yedek subaylığı yapan Koçman, dönüşünde taahhüt işlerine yönelmiştir. İlk olarak bakırın erimesi için gerekli olan çakmak taşı bulunamadığından kapanmış bulunan Ergani Bakır İşletmeleri'ne, çakmak taşı çıkarma ve nakletme işine girmiştir.
1943-1947 arasında Zonguldak Kömür İşletmeleri'ne maden direği temini ve nakliyesi işini üstlenmiştir.
1948'de Erzurum-Horasan demiryolu inşaatını taşeron olarak yapmıştır. Ayrıca bu yıla kadar çalışmayan krom madenlerinin, Hükûmetin kararıyla işletmeye açılması üzerine, Fethiye Karakaklık krom madeninin işletmesini almış; ama sahile indirilen cevherlerin, gemi bulunmadığı için, sağlıklı biçimde ihracı mümkün olmamıştır. Bunun üzerine Alman Krupp firması ile 1949'dan itibaren gerçekleştirilen mümessillik ve krom anlaşması sonucu Krupp, İran'dan almakta olduğu krom madenlerinin tamamını Türkiye'den almayı ve karşılığında, Koçman'a gemi yapmayı kabul etmiş; ancak o tarihlerde hükûmetçe yasaklanmış olan ticarette takas işlemine daha sonra Başbakan Adnan Menderes Hükûmeti tarafından verilen izin üzerine Türkiye nakliye gemilerine kavuşmuş ve böylece 1952'de Koçtuğ Denizcilik ve Ticaret A.Ş. kurulmuştur.
Sıtkı Davut Koçman, 1952'den itibaren peş peşe Köyceğiz Kromları A.Ş., Bursa Toros Kromları A.Ş. ve Kıyra Kromları Ltd. Şti.'lerini kurmuştur.
Sıtkı Davut Koçman'ın Türk sanayiindeki asıl büyük atılımı otomotiv sektöründedir. O, 1957'de İngilizlerle ortak olarak İzmir'de BMC Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ni ve tesislerini kurmuştur. Bu tesisler, Türkiye'de ilk kurulan entegre otomotiv üretim tesisidir. Burada ilk defa dizel oto-motor dökümhanesi kurulmuş ve ilk dizel motoru üretilmiştir. Ayrıca otomobil, kamyon, kamyonet ve traktör imalatı gerçekleştirilmiştir. Bu alandaki başarısı nedeniyle 1973'te İngiliz Kraliçesi II. Elizabeth tarafından Liyakat Nişanı verilmiştir.