cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Struthiomimus
Fiziksel Özellikler
S. altus'un vücut uzunluğunun yaklaşık 4,3 metre olduğu ve yüksekliğinin kalça hizasında 1,4 m kadar olduğu tahmin edilmektedir. Bunun yanında ağırlığının ise yaklaşık 150 kg geldiği düşünülmektedir. S. sedens  in boyunun ise yaklaşık 5,8 m uzunlukta, kalçadan yüksekliğininse 1,95 m kadar geldiği tahmin edilmiştir ve vücut ağırlığı da hemen 420 kg ile onu Kuzey Amerika'nın en büyük ornitomimmid türü yapmaktadır. Struthiomimus, ornithomimidlere özgü bir fizik ve iskelet yapısına sahiptir ve bu noktada vücut orantısı ve anatomik ayrıntılarla Ornithomimus ve Gallimimus gibi yakından ilişkili cinslerden farklılaşmaktadır. Diğer ornithomimidlerde olduğu gibi, uzun boyunlarında küçük ince kafaları vardı (kalçalarının önünden itibaren vücut uzunluğunun yaklaşık %40'ını oluşturmaktadır.). Gözleri büyüktü ve çeneleri dişsizdi. Onların vertebra sütunları, on boyun omuru, on üç sırt omuru, altı kalça omuru ve yaklaşık otuz beş kuyruk omurundan oluşuyordu. Kuyrukları nispeten sertti ve muhtemelen denge için kullanılıyordu. Struthiomimus, narin kol ve ellere sahiptir. Kol kemikleri hareketsizdir ve ilk parmağıyla diğer parmakları arasında sınırlı şekilde karşıtlık vardır. Diğer ornithomimidlerde olduğu gibi, ancak teropodlar arasında alışılmadık bir şekilde, üç parmak kabaca aynı uzunluktaydı ve pençeler sadece hafifçe kavisliydi; Henry Fairfield Osborn , 1917'de bir S. altus iskeletini betimleyerek, onların kol yapısını bir tembel hayvanınkiyle karşılaştırdı. Bunların kanat tüylerini desteklemek için yapılan evrimsel uyarlamalar olduğu düşünülmektedir. Struthiomimus, yakın akrabalarından yalnızca anatomisinin ince yönlerinde farklıydı. Üst gaganın kenarı, düz gaga kenarları olan Ornithomimus'un aksine , Struthiomimus'ta içbükeydir. Struthiomimus, diğer ornithomimidlere göre humerus kemiğine oranla daha uzun ellere sahipti. Ön ayakları Ornithomimus'unkilerden daha sağlamdı.
Sınıflandırma
Struthiomimus; Anserimimus, Archaeornithomimus, Dromiceiomimus, Gallimimus, Ornithomimus ve Sinornithomimus'u da içeren bir grup olan Ornithomimidae ailesinin bir üyesidir.
Struthiomimus'un fosil kalıntıları yanlışlıkla Ornithomimus'a atandığında, Struthiomimus'un ait olduğu daha büyük grup olan Ornithomimosauria da yıllar içinde birçok değişikliğe uğramıştır. Örneğin, O.C. Marsh başlangıçta Struthiomimus'u, teropodlarla yakından ilişkili olmayan büyük bir dinozor klanı olan Ornithopoda'ya dahil etmiştir. Beş yıl sonra Marsh, Struthiomimus'u Ceratosauria'da sınıflandırdı. 1891'de Baur, bu cinsi Iguanodontia içine yerleştirdi. 1993 gibi geç bir tarihte, Struthiomimus, Oviraptorosauria'ya atfedilmiştir. Bununla birlikte, 1990'larda, Struthiomimus'u Coelurosauria içine yerleştiren çok sayıda çalışma vardı.
Ornithomimidler ve diğer teropodlar arasındaki farkı tanıyarak Rinchen Barsbold, 1976'da ornithomimidleri kendi alt takımlarına (Ornithomimosauria) koymuştur. Ornithomimidae ve Ornithomimosauria'nın seçim bölgesi farklı yazarlara göre değişiyordu. Örneğin Paul Sereno, Ornithomimidae'yi 1998'de tüm ornithomimosaurları dahil etmek için kullandı, ancak daha sonra Ornithomimosauria içinde daha özel bir tanıma (gelişmiş ornithomimosaurlar) geçildi, bu yüzyılın başında diğer yazarlar tarafından bir sınıflandırma şeması benimsenmiştir.
Xu ve arkadaşlarının 2011'deki analizini takip eden kladogram:
Paleobiyoloji
Bruce Rothschild ve diğer paleontologlar tarafından 2001 yılında yürütülen bir çalışmada, Struthiomimus'a atfedilmiş bulunan elli ayak kemiği, stres kırığı belirtileri açısından incelenmiştir, ancak hiçbir veri bulunamamıştır.
Struthiomimus, başından beri yatay bir duruşa sahip olduğu düşünülen ilk teropodlardan biriydi. 1916'da Osborn, hayvanın kasıtlı olarak yükseltilmiş bir kuyrukla tasvir edilmesine izin verdi. Bu yeni görünüm, dinozorun adının atıfta bulunduğu devekuşu gibi modern uçamayan kuşları çok fazla andıran bir resim yarattı, ancak bu resim çok daha sonra tüm teropodlar için kabul edilecekti.
Beslenme
Struthiomimus'un beslenme alışkanlıkları hakkında çok fazla tartışma yapılmıştır. Düz kenarlı gagası nedeniyle, Struthiomimus bir omnivor olduğu düşünülebilir. Bazı teoriler, onun bir kıyı sakini olabileceğini ve süzerek beslenen bir canlı olabileceğini öne sürmektedir. Bazı paleontologlar, etçil olma olasılığının daha yüksek olduğunu, çünkü farklı bir etçil teropod grubu içinde sınıflandırıldığını belirtti. Bu teori hiçbir zaman göz ardı edilmedi, ancak dinozoru tanımlayan ve adlandıran Osborn, muhtemelen ağaçlardan, çalılardan ve diğer bitkilerden tomurcukları ve sürgünleri yediğini, ön ayaklarını dalları kavramak için kullandığını ve uzun boynunun da açık bir şekilde özel öğeleri seçebilecek durumda olduğunu belirtmiştir. Bu otçul diyet, ellerinin sıra dışı yapısı ile daha da desteklenir. İkinci ve üçüncü parmaklar eşit uzunluktadır, bağımsız olarak işlev göremeyen bu parmaklar muhtemelen tek bir birim olarak deri ile birbirine bağlıydı. Omuz kuşağının yapısı, kolun yüksek bir şekilde kaldırılmasına izin vermemektedir ve düşük bir erişim için ayarlanmıştır.
Struthiomimus'un eli, kavrama ve eğilme konusunda tamamen esneyememektedir. Bu durum, dinozorun elinin, dalları veya eğrelti otu yapraklarını omuz hizasına getirmek için bir "kanca" veya "kelepçe" olarak kullanıldığını gösterir. Ancak, bu uyarlamalar bunun yerine kanat tüyü desteği için kullanılmış olabilir.
Hız
Struthiomimus'un bacakları (arka uzuvları) uzun, güçlü ve bir devekuşu gibi hızlı koşmaya çok uygun görünmektedir. Struthiomimus'un varsayılan hızı, aslında, Gorgosaurus, Daspletosaurus, Dromaeosaurus gibi yırtıcılara karşı ana savunma hareketidir (Sıkıştırıldıklarında arka ayaklarındaki pençelerle saldırabilme olasılıkları da olmasına rağmen). Struthiomimus'un arasındaki hızlarda koşabildiği tahmin ediliyor.
Dağılım ve yaş
S. altus'un fosil kalıntıları, Geç Kretase döneminin Kampaniyen evresinde 78 ila 77 milyon yıl öncesine tarihlenen Oldman Formasyonu'ndan kesin olarak bilinmektedir. S. altus'tan daha uzun, daha ince ellere sahip olarak ayrışan daha genç bir tür (henüz adlandırılmamış), 69 ila 67.5 milyon yıl önce oluşmuş olan Horseshoe Kanyon Formasyonu ve aşağı Lance Formasyonu'nda bulunan birkaç örnekten bilinmektedir. (Erken Maastrihtiyen ).
Elmalı, Elbistan
Elmalı, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahalle, 1914 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Kahramanmaraş il merkezine 168 km, Elbistan ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır.
Altın Toplar
Altın Toplar (İspanyolca: Huevos de oro), 1992 yapımlı başrolünü Javier Bardem'in oynadığı bir dram filmidir. İspanya yapımı filmi Bigas Luna yönetmiştir. Filmde Maria de Medeiros, Maribel Verdú, Benicio del Toro ve Alessandro Gassman gibi yardımcı oyuncular da vardır.
Enoplognatha mordax
Enoplognatha mordax, Theridiidae familyasından Palearktik bölgede yayılmış bir örümcek türü.
Tarihçe
İlk kez 1875 yılında İsveçli araknolog Tamerlan Thorell (1830-1901) tarafından Zilla mordax adıyla tanımlanan tür 1880 yılında Pavesi tarafından Enoplognatha mordax adıyla revize edilmiştir.
Morfoloji
Boyu 4–6 mm uzunluğundadır. Prosoma kenar ve arka tarafta koyu sarımsıdır. Keliserler sarımsıdır. Sternum kaahverengi ya da siyahtır. Bacaklar eklemlerde daha koyu olmak üzere sarımsı kahverengidir. Erkeklerin keliserlerinde frontal bir uzun diş bulunur.
Habitat
Büyük Britanya'da Her iki cinsiyetten erginlerine yaz başında rastlanır ve en yoğun olarak haziran ayında görülürler; dişiler bazen eylül ayına kadar görülebiliyor.
Yayılımı
Palearktik bölgede yayılmıştır. Avrupa'da çok sık görülmez. Büyük Britanya'da İngiltere'nin güney ve doğusuyla Güney Galler'de seyrek olarak rastlanır.
Türkiye'deki durumu
Türkiye'deki 14 türünden biridir.
Kadınlar Türkiye Kupası (basketbol)
Kadınlar Basketbol Türkiye Kupası veya sponsorluk anlaşması gereği Bitci Kadınlar Basketbol Türkiye Kupası, Türk kadın basketbol takımları arasında oynanan kupa organizasyonudur. Kadınlar Basketbol Süper Ligi'nin ilk yarısını ilk 8 içinde tamamlayan takımlar bu kupa da oynama hakkı kazanırlar.
Tarihçe
1992-93 sezonunda itibaren düzenlenen kupa günümüze kadar 29 kere düzenlenmiştir. İlk sezon kupayı Galatasaray kazanmıştır. Son şampiyon ise ÇBK Mersin Yenişehir Belediyesi'dir. Fenerbahçe 13 kez ile kupayı en çok kazanan takım olmuştur. En fazla final oynayan takım 19 kez ile Fenerbahçe'dir. Fenerbahçe ve Galatasaray 6 yıl üst üste şampiyon olarak rekor kırmışlardır. Botaş 2 kez kazanmıştır. Ayrıca Fenerbahçe, 2006-07 sezonunda oynadığı 3 Türkiye Kupası maçını 20 sayı farkın üstünde kazanarak rekor kırmıştır. 2021 yılında ise Avrupa ve lig fikstürlerinin yoğunluğu ile birlikte COVID-19 pandemisi sebebiyle oynatılmamıştır.
Finaller
Kaynak:
Şampiyonluk sayıları
1 Adana ASKİ, 2010-11 sezonunda Tarsus Belediyespor adıyla final oynamıştır. 2 Kayseri Basketbol, 2016-17 sezonunda Abdullah Gül Üniversitesi adıyla final oynamıştır.
Finallerdeki rekorlar
En büyük fark
Galatasaray 98-57 Beşiktaş  (41 Sayı)
En küçük fark
Fenerbahçe 73-71 Beşiktaş  (2 Sayı)
Fenerbahçe 70-68 Migrosspor  (2 Sayı)
Galatasaray 57-55 Fenerbahçe  (2 Sayı)
Galatasaray 74-72 Fenerbahçe  (2 Sayı)
Üstüste en çok Şampiyonluklar
Sterling
Sterling aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Yerleşim yerleri
Ayrıca:
Hamam, Kumlu
Hamam Köyü, Hatay ilinin Kumlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Hatay il merkezine  km, Kumlu ilçesine  km uzaklıktadır.
1939 Avrupa Basketbol Şampiyonası
1939 Avrupa Basketbol Şampiyonası, FIBA Avrupa tarafından düzenlenen 3. Avrupa Basketbol Şampiyonası. 1937 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda şampiyon olan Litvanya, kurallar gereği bu şampiyonaya ev sahipliği yapmıştır.
Büyük Britanya, Türkiye ve Almanya gibi ülkeler de turnuva öncesi katılım isteklerini belirtmiş ve bu nedenle turnuva öncesi basılan posta pullarında 17 farklı ülkenin bayrağı yer almıştır. Ancak Avrupa'da dolaşmaya başlayan II. Dünya Savaşı havasından ötürü bu ülkelerin başını çektiği birçok ülke turnuvaya katılmaktan vazgeçmiştir.
8 takımın katıldığı turnuvada tüm takımlar birbiriyle lig usulü karşılaşırken, 7 maçlık maratonu zirvede tamamlayan takımın şampiyon olmasına karar verilmiştir.
İğdirkışla, Araç
İğdirkışla, Kastamonu ilinin Araç ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kışla olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 63 km, Araç ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.
Ursula Stenzel
Ursula Stenzel (d. 22 Eylül 1945, Viyana), Avusturyalı bir siyâsetçidir (ÖVP).
1999'dan 2006'ya kadar Avrupa Parlamentosu'nun milletvekillerinden biriydi. Stenzel şu an Viyana 1. ilçesinin belediye başkanıdır.
Evcihüyük, Elbistan
Evcihüyük, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kahramanmaraş iline 177, Elbistan ilçesine 19 km uzaklıktadır.
Teddy Billington
Edwin "Teddy" Billington (d. 14 Temmuz 1882 - ö. 8 Ağustos 1966), Amerikalı bisikletçi.
Mahjong
Mahjong veya Mah-jongg (Çince: 麻將/麻将 Májiàng), 136 veya 144 taşlık setlerle oynanan, Çin kökenli bir masa oyunu. Domino setine benzerliği nedeniyle Çin dominosu olarak da bilinir. Ancak kuralları dominodan ziyade rummy vb. iskambil oyunlarına benzer. Çin'in farklı bölgelerinde ve diğer doğu Asya ülkelerinde çok çeşitli isimlerle anılır. Bunların birçoğu "serçe" sözcüğünün türevleridir. Oyun taşlarından birinin üzerinde serçe ya da Çin mitolojisindeki "100 akıllı kuş" bulunur.
Teddy Billington
1904 Yaz Olimpiyatları'ndaki yedi kategorinin tamamında mücadele eden Billington, bir gümüş, üç de bronz madalya kazanmıştı.
Mahjong
Tarihçe
Modern setler kemik veya fildişi yerine plastikten yapılır. Mevsimli veya çiçekli set oluşuna bağlı olarak çoğunlukla 136 veya 144 taş bulunur.
Kapancı, Suluova
Kapancı, Amasya ilinin Suluova ilçesine bağlı bir köydür.
Leblebici Horhor Ağa (film, 1916)
Leblebici Horhor Ağa, 1916 yapımı konulu ilk Türk filmi olarak başlamış ancak yarıda kalmıştır.
Dikran Çuhacıyan'ın Tekfor Nalyan ile birlikte operet olarak yazdığı aynı adlı eserinden sinema senaryosu olarak uyarlanan filmin çekimine, 1916 yılında Sigmund Weinberg yönetmenliğinde başlanmış, başrol oyuncularından birinin ölümü üzerine çekim yarıda kalmıştır. "Milli Operet kumpanyası" oyuncularının rol aldığı filmin yapımcılığını Merkez Ordu Sinema Dairesi üstlenmiştir.
Kapancı, Suluova
Tarihçe
Köyün adı, 1926 yılı kayıtlarında Ağıl olarak geçmektedir.
Liluri
Liluri eski Suriye tanrıçalarından biri. Dağların tanrıçasıdır. Havanın tanrısı Manuzi'nin eşidir. İkisi için de boğa kurban edilirdi. Suriye'ye özgü bir tanrıça olan Liluri zaman zaman İbrahimi mitolojide yer alan Lilith ile ilişkilendirilmeye çalışılmış olsa da bu tip bir bağlantıyı öngörecek herhangi bir kanıt bulunmamaktadır.
Funda (film, 1968)
Funda, Erdoğan Tünaş'ın senaryosunu yazdığı, Mehmet Dinler'in yönettiği 1968 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı Şahan Haki'dir. Film, roman yazarı Kerime Nadir'in eserinden uyarlamadır.
Kapancı, Suluova
Coğrafya
Köy, Amasya il merkezine 37 km, Suluova ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Yedikır Barajı köyün yakınlarında bulunur.
Funda (film, 1968)
Oyuncular
Filmin başroldeki oyuncuları Kartal Tibet ve Hülya Koçyiğit'tir.
Minyatür
Yaygın olarak, el yazması kitaplardaki  metni görselleştiren, metinde yer alan bilgileri daha açık hale getiren kitap resimleri minyatür olarak bilinir. İşlenen temanın barındırdığı olayları görselleştirmek için olayı resme figürler halinde aktarmak ve figürler birbirini kapamayacak şekilde yerleştirme esastır.
Batı el yazmalarındaki kitap resimleri dışında 13-19. yüzyıllar arasında İslam dünyasında "tasvir, tasvir-i humayun, şebih, suver, tarrahi, resm, resim, hurda(e) nakış, meclis, kalemişi" gibi adlar altında gerçekleştirilen sanat üretimleri de Türkçede 19. yüzyılın sonundan itibaren "minyatür" adıyla anılmıştır. Tarihî süreçte kitap sanatları ile bağlantısı olmaksızın tual, deri, duvar, aharlı kağıt, seramik, kemik, ahşap kutu ve kaplar, ipek gibi farklı malzemeler ve farklı amaçlar doğrultusunda ve kimi zaman anıtsal boyutlarda minyatür sanatı örnekleri verilmiştir.
Kelimenin kökeni
Orta Çağ Avrupası'nda hazırlanan el yazmalarının bölüm başlarında metnin ilk harfinin etrafına Latince "minium" denen kızıl-turuncu boya ile  "miniatura"  denen süslemeler yapılırdı. Minyatür adının, bu kelimeden geldiği, zamanla Latince'de küçük anlamına gelen "minor" kelimesinin etkisi ile "küçük resim" anlamı kazandığı düşünülmüştür.
Birçok kaynakta, Türk dünyasında eskiden beri minyatüre "nakış", nakış yapana da "nakkaş" denilmiş olduğu ifade edilse de nakış, kitap resimleri dışında farklı sanat alanlarını bir arada ifade eden bir çatı ifadedir. Küçük boyutlu resimler Osmanlı kaynaklarında tasvir, şebih, suver, âsâr, tarrahi, nigar, suret, hurde nakış, meclis gibi isimlerle anılmış; 19. yüzyılın sonundan itibaren bu resimler yayınlarda "minyatür" olarak yer almaya başlamıştır. Batıda minyatür tarzı resim yapan sanatçılara minyatari,  minyatürist, minyatürcü denilmiş; Osmanlı'da ise minyatür tarzı resim yapan sanatçılara "nakkaş" genel adı altında "musavvir, ressam, tarrah, şebih nüvis, nigari, nigarende, meclis nüvis, nakş-bend, siyahkalem  gibi isimler verilmiştir.
Tarihçe
Bilinen en eski minyatürler Mısır'da rastlanan ve MÖ 2. yüzyılda papirüs üzerine yapılan minyatürlerdir. Daha sonraki dönemlerde Yunan, Roma, Bizans ve Süryani elyazmaları da minyatürlerle süslenmiştir. Hristiyanlık yayılınca minyatür özellikle elyazması İncil'leri süslemiştir.
Avrupa'da minyatür sanatı 8. yüzyılın sonlarında gelişti. 12. yüzyılda minyatürün, süslenecek metinle doğrudan doğruya ilgili olması gözetilmeye ve dinsel konulu minyatürlerin yanı sıra dindışı minyatürler de yapılmaya başlandı.
Minyatür sanatı, geç Orta Çağ'da İran, Irak, Orta Asya ve Anadolu'da bulunan Türk ve Pers hanedanlıkları döneminde yüksek bir gelişmişliğe ulaştı.
Türkler'de minyatür geleneği Orta Asya'da Uygurlar döneminde İslam öncesinde ortaya çıkmıştı. Uygur halkları arasında yayılmış Mani dininin kurucusu, Müslümanların “Mâni-i nakkaş" diye andıkları bir ressamdı ve kitaplarını resimlerle süslemişti. Turfan'da eski bir Mani kütüphanesinin kalıntıları arasında arkeolog Albert von Le Coq tarafından bulunup 1923 yılında yayımlanan Maniheist Uygur minyatürleri, Selçuklu minyatürlerinin öncüsü kabul edilir.
Selçuklu Hanedanının İran ile ilişkilerine bağlı olarak minyatür sanatı İran etkisinde kalmış; Osmanlı minyatür sanatı da Selçuklu ve İran minyatürlerinden etkilenmiştir. İran ve Selçuklu etkisi 18. yüzyıla kadar sürdü. II. Mehmed döneminde, padişahın resmini de yapmış olan Sinan Bey adlı bir nakkaş, II. Bayezid döneminde ise Baba Nakkaş diye tanınan bir sanatçı yetişti. 16. yüzyılda Reis Haydar diye tanınan Nigarî, Ahmetcan Barlas, Haydar Kay, İsmail Can, Gazi Capır, Nakşî ve Şah Kulu ün yaptılar. Gene aynı dönemde, Behzad'ın öğrencisi olan Horasanlı Aka Mirek de İstanbul'a çağrılarak saraya başnakkaş (başressam) yapılmıştı.Minyatür sanatı Osmanlı'da I. Süleyman döneminde zirveye ulaştı. Mustafa Çelebi, Selimiyeli Reşid, Süleyman Çelebi ve Levnî 18. yüzyılın ünlü nakkaşlarıdır. Levnî, geleneksel anlayışın dışına çıkarak kendine özgü bir biçim geliştirmiştir. 19. yüzyıl başlarında yenileşme hareketleriyle birlikte minyatürde de batı resim sanatının etkileri görüldü.
Minyatür sanatının uygulama şekli yüzyıllar boyunca her toplumda değişiklikler gösterdi. Boyalar genellikle topraktan üretilmekte; renkleri üst üste kullanmak için boyalar su ile inceltilmekte; parlaklıklarını artırmak için ise içlerine yumurta sarısı katılmaktaydı. 18.yy.’a gelindiğinde ise yumurta sarısının yerini tutkal aldı. Osmanlı Devleti'nde özellikle padişahlara sunulan albümlerde boyanın yanı sıra altın ve gümüş kullanıldı.
Günümüz minyatürü
Minyatür yerini çağdaş resme bırakmış ancak geleneksel bir sanat olarak varlığını sürdürmeye devam etmiştir. Türkiye'de Süheyl Ünver'in çabalarıyla tekrar gün yüzüne çıkmış minyatür sanatı günümüzde Cahide Keskiner, Ülker Erke, Ömür Koç, Ruhi Konak, Nilgün Gencer, Günseli Kato, Nusret Çolpan, Gülbün Mesera, Gülçin Anmaç ve yetişmekte olan birçok genç sanatçı tarafından icra edilmektedir.
Bristol Aeroplane Company
Bristol Aeroplane Company, Birleşik Krallık merkezli eski bir uçak üreticisiydi. Şirket, 1910 yılında kurulmuş olup hava taşıtı gövdesi ve motorları üretimi yapmaktaydı. Merkezi Filton'da yer almaktaydı.
1959 yılında şirket birkaç diğer havacılık şirketi ile birleşerek British Aircraft Corporation adını aldı.
Bayburt'ta 2009 Türkiye yerel seçimleri
Aydıntepe
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş ! align="center" colspan="4" | Katılım oranı
Demirözü
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş ! align="center" colspan="4" | Katılım oranı
Demirözü Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Jön Türkler
Jön Türkler veya Genç Türkler, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde ortaya çıkan meşrutiyetçi ve II. Abdülhamid döneminde muhalif olan "genç ve aydın" kuşağa verilen isimdir.
Etimolojisi
İlk defa 1828 yılında Charles Mc Farlane tarafından dönemin Genç Osmanlı nesline atıfta bulunarak kullanılmıştır. Daha sonra 1855’te Ubicenhi II. Mahmut dönemindeki reform hareketine katılan devlet adamlarını hem de Abdülmecit döneminin batılılaşma yanlısı Tanzimatçılarını tanımlamak için “jeuene turquie de Mahmut” ve “jeuene Turquie d’Abdul Medjid” ifadelerini kullanmıştır. Bu terimleri kavram olarak ilk kullanan kişi Hippolyte Castille olmuştur.
Genç Türkler kavramı yeni bir kavram değildir. Bu kavramların kullanımı daha çok Avrupa’da oluşan yönetime muhalif kesimlerin oluşturdukları partilerin bir benzeri gibi görünmek olduğu için kullanılmıştır. Almanya’daki genç Almanya akımı (ayrıca bu akım siyasi bir muhalif akımı olduğu kadar bir edebi akımdır), İtalya’da ortaya çıkan genç İtalya akımı, Polonya’daki genç Polonya akımıdır. Bu akımlar siyasi muhalif bir akım olduğu kadar edebiyat akımlarıdır da. Daha sonra Jön Türkler akımında ismi geçenlerden bahsederken ayrıntılı olarak edebiyatçılarına değinilecektir. Edebi düşünceleri siyasetle iç içe geçmiş kişilerdir. Avrupalı yazarlar yeni Osmanlılara bu sıfat ve terimleri kullanmıştır. Yeni Osmanlılar ise “jevne Turqvie”yi eski Türk grubunun muhalifi olarak göstermişlerdir. Bu söylemi Yeni Osmanlılar cemiyetinin kuruluş belgesinde göstermiştir.
Tarihi
Bahsedilen Osmanlı dönemindeki bu Jön Türk grubu gibi olan muhalif kesimlere her dönemde buna benzer isimler verilmiştir. Her yenilikçi kesime “Genç Türkler, Genç Osmanlılar, Jön Türkler” gibi isimler verilmiştir. Özellikle 1800’lü yıllardan sonra bu akımlar güçlendiği için bu terimlere sıkça rastlanmıştır. Örneğin, 1890 yılında Georges Badis adlı bir şahıs sarayı Genç Türkiye adında Kanun-i Esasi yanlılarını çatısı altında toplayabilecek bir gazete kurmakla tehdit etmiştir.
Jön Türklerin ideolojisine bakıldığında ise bunların bakış açıları Fransa’daki burjuvazi kesiminin bakış açısıyla örtüştürülebilir. Nasıl Fransa’da burjuvazi gücünü arttırdıktan sonra yönetime sesini duyurmaya çalışmak için siyasi bir çekişmenin içine girdiyse, aynı şekilde Jön Türkler olarak adlanan kişiler de Avrupa’daki yeniliklerden etkilenip aydın kesiminin desteğiyle yönetimdeki kişilere karşı benzer bir mücadeleye girmiştir. Bu mücadele kanlı bir iç savaştan çok edebi yazılarla belli bir kesimi aydınlatıp biçimlendirme şeklinde olmuştur. Jön Türkler adı altında bulunan kişilerin tek ortak siyasi görüşü, padişahlık yönetiminin altında bir de meclisin bulunarak yönetime katılmasıdır. Hiçbir zaman padişahlık rejimini yıkıp yerine cumhuriyet rejimini getirmeyi düşünmemişlerdir. Karşı oldukları durum Abdülhamid yönetiminin istibdat düzenidir. Baskı ve şiddet düzeninin yönetime ortak bir meclis kurulursa bu durumun düzeleceğini iddia etmişlerdir. Fakat hiçbir zaman padişah yönetimini reddetmemişlerdir. Sadece yönetimine denk bir meclis yönetimi istemişlerdir; ama Jön Türk cemiyeti altındaki kişilere tek tek bakıldığında siyasi görüşlerinin birbirinden çok farklı olduğunu görülebilir.
Jön Türkler cemiyetinde 2000’e kadar üye bulunduğu bilinmektedir. Bu isimler siyasi ortamdan dolayı Osmanlı’da fazla barınamamış ve yaşamlarının çoğunu Avrupa’da, ya da Mısır’da sürgün hayatı şeklinde yaşamıştır. Bu cemiyette öne çıkan, dikkat çekmekte olan isimler şunlardır: Abdullah Cevdet, Abdurrahman Bedirhan, Ahmet Rıza, Ahmet Fazlı, Ahmet Ferig, Ahmet Kemal, Ahmet Lütfullah, Ahmet Niyazi, Ahmet Saib, Ali Fahri, Ali Fehmi, Ali Haydar, Ali Şefkati, Bahaeddin Şakir, Derviş Hüma, Edhem Ruhi, Emir Şekib Arslan, Halil Ganem, Hüseyin Tosun, Hüsrev Sami, Hüseyinzade Ali, İbrahim Temo, İshak Sükûti, İsmail Canbulat, İsmail Enver Bey, İsmail Kemal, Mahmut Celaleddin Paşa, Mahir Said, Mehmet Ali Halim Paşa, Hacı İbrahim Paşazade Hamdi, Tarsusizade Münih, Tunalı Hilmi.
Dönemin Şartları
Jön Türkler cemiyetinin şahsiyetlerinin fikir yapısının oluşmasında dönemin şartları da önemli bir rol oynamaktadır. Dönemin önemli siyasi olayları şöyledir:
Bu siyasi karışıklıklar içerisinde Osmanlı devletinin çok kötü bir yere gittiği görülmektedir. Fakat bu kötü gidişe rağmen Osmanlı toplumunda yaşayan halk bu gidişi pek umursamamaktadır. Çünkü Osmanlı halkı denen ortak bir anlayış yoktu. Bu topraklarda yaşayan halk; din, dil, ırk farkı çok çeşitli olduğundan bu siyasi durumu çok fazla önemsemiyorlardı. Hristiyan halk, kendi dinlerini yaşayabileceği bir devletin himayesine girmek için çalışmalarda bulunuyordu. Ayrıca her ırk kendi millî devleti için bir takım çalışmalarda bulunuyordu.
Osmanlı’da Basın Hareketleri
Osmanlı aydınını ortaya çıkaran Batılılaşma olgusu Osmanlı Devleti’nin Tanzimat Fermanı’ndan beri izlemeye çalıştığı bir siyasetti. Osmanlı aydınları Batı’yı pek fazla bilmedikleri gibi padişahı da pek fazla eleştirmezlerdi. Yine de II. Abdülhamid döneminde etkili olan aydınlar eskisine göre daha bilinçliydi. Bu dönemde yurtdışında bulunan aydınlar Avrupa’yı yakından tanıma fırsatı bulmuşlar ve edindikleri fikri yayma fırsatı bulmuşlardır. II. Abdülhamid rejimine karşı örgütlenmiştir. Amaçları Kanun-i Esasi’yi yeniden yürürlüğe koyup meşrutiyeti getirmektir.
Avrupa’ya kaçan Jön Türkler bu dönemde birçok gazete ve dergi çıkartarak istibdat rejimi ile sıkı bir mücadeleye giriştiler. Yayınladıkları dergi ve gazeteler yabancı postalar aracılığıyla yurda giriyordu. Bu yayınlar 1900’lerden sonra daha da artmıştır. Bu nedenle hükûmet Jön Türkler ile yayınlarını durdurmak için pazarlığa bile oturmuş ve bu durum sıkıntı çeken Jön Türklerin işine gelmiştir. Değerinin kat kat fazlasına satılan yayınlar kapatılmış; ancak Jön Türkler bu faaliyetlerine başka bir isim altında devam etmişlerdir.
Jön Türkler 1889-1908 yılları arasında çıkardıkları gazeteler ve dergiler ile fikir hayatına yeni bir yön vermeyi başarmışlardır. Bu yayınlar ise Birleşik Krallık, Fransa, Avusturya, Bulgaristan, İtalya, Yunanistan, Romanya, İsviçre, Brezilya, Belçika, Amerika Birleşik Devletleri ve Kıbrıs olmak üzere 13 ülke ve bölgede Türkçe-yabancı dillerde olmak üzere 152’nin üzerinde gazete veya dergi yayınlamışlardır.
Meşveret
Aralık 1895’te Ahmet Rıza tarafından Türkçe ve Fransızca olarak yayınlanmaya başlanmıştır. Gazetesinde meşrutiyeti savunmuş, halkın politik görev bilincine varabilmesi için eğitilmiş gerektiğini ileri sürmüştür. Eğitim ve kültürün üzerinde durmuştur. Bunların yanı sıra çok ağır siyasi yazılar da yazmıştır. Daha sonraları iyice yazılarını ağırlaştıran Ahmet Cevdet’in Osmanlı aleyhine daha cüretkâr davrandığından Fransız savcı tarafından gazetesi kapanacaktı.
Elais
Elais, Yunan mitolojisinde Anius'un kızıdır. Yağ tanrıçasıdır. Oenotropae'dendir ve herhangi bir şeyi yağa çevirebilme yetisine sahiptir
Doğuayrancı, Kumlu
Doğuayrancı, Hatay ilinin Kumlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Hatay il merkezine  km, Kumlu ilçesine  km uzaklıktadır.
Jön Türkler
Meşveret
Meşveret ile aynı anda Mısır'da yayınlanan “Mizan” gazetesini gerekçe gösteren Ahmet Rıza aynı cemiyetin iki farklı Türkçe gazete çıkarmasının anlamsız olduğunu ileri sürerek Türkçe Meşveret’in yayınını durdurmuştur.
Ancak mizancı Murat’ın saray ile anlaşarak Mizan'ın yayınına son vermesi üzerine Türkçe Meşveret yeniden yayınlanmaya başlandı. Bu arada Cenevre’de Osmanlı gazetesinin yayınlanması üzerine Ahmet Rıza, Meşveret'i tekrar kapatmıştır. Meşveret, yüksek seviyede bir fikir gazetesi olmaktan öte sadece öncü bir gazete olmuştur.
Mizan
Ağustos 1886’da İstanbul’da Murat Bey tarafından çıkarılmıştır. Siyasi ve ekonomik özgürlüğe ilişkin yazılarıyla hükûmetin dikkatini çekmesi sonucu Murat Bey, Mısır’a kaçmıştır. İstanbul’da yayınladığı dönemlerde Mizan, iktisadi konulara yönelmiştir. Mısırda Murat Bey'in İstanbul’daki ilimler politikası yerine tahrikçi ve ihtilalci Murat kimliğini ön plana çıkarmış ve ittihatçıların görüşlerini savunmaya başlamıştır. Murat Bey yazılarında, basın özgürlüğünün yasal sınırlar içinde sağlanmasından yargının ıslahından bir danışma kurulunun oluşturulmasından sorumlu bir hükûmet ve ayan meclisinin kurulmasına değinmiştir.
Murat Bey panislamisttir. En büyük ideali Halife aracılığıyla tüm Müslümanların yabancı boyunduruğundan kurtarılıp, büyük bir İslam imparatorluğu kurulmasıydı. Özellikle basın yoluyla mücadelesinde Namık Kemal’in etkisinde kaldığını ve yazılarında onu taklit ettiğini görmekteyiz. Mizancı Murat’ın fikir hayatı bazı dönemlerinde değişiklik göstermesi nedeniyle Ahmet Rıza ile araları açılmıştır. Bu yüzden Jön Türkler bu iki kişi etrafında toplanmıştır. Fikirlerinin değişmesi üzerine mizancı Murat yurda dönmüş ve Mizan’ı günlük çıkarmaya başlamıştır. Murat Bey burada ittihatçılara karşı bir tutum izlemesi ve 31 Mart ayaklanmasından sonra ise gazetesi kapatılmış ve gözaltına alınarak Rodos’a sürülmüştür.
Osmanlı Gazetesi
Osmanlı Gazetesi, Mizan’ın kapatılmasından sonra İttihat ve Terakki'nin ilk kurucuları İshak Sükûti, Abdullah Cevdet, Tunalı Hilmi gibi kişiler tarafından kurulmuştur. Fransızca, Almanca ve İngilizce dillerinde ilk Jön Türk gazetesidir. Ancak saray bu durumdan rahatsız olmuş ve Afrika’ya gönderilen Jön Türklerin serbest bırakılacağı karşılığında gazetenin kapatılmasını istenmiştir. Gazete bir süre kapatılmış; ancak saray sözünde durmadığından yeniden çıkarılmaya başlanmıştır (1897). Gazete, cumhuriyet yönetiminden bahsetmiştir. Yazılarında da halkı ayaklandırmaya çalışmışlardır. Fakat bu görüş diğer Jön Türklerce kabul görmemiştir. Bir süre sonra gazetenin basına Jön Türkler arasında yeni bir ayrılık ortaya çıkaracak olan prens Sebahaddin geçiyor. Prens Sabahaddin padişahı daha da sert eleştirmeye başlamıştır.
Şuray-ı Ümmet
Ahmet Rıza tarafından yayınlanmaya başlanmıştır. Merkeziyetçiliği savunmuştur. İlk sayıda gazetenin ilkeleri şöyle belirtilmiştir;
Yazım kadrosunda, Selanikli Nazım, Ahmet Suip, Yusuf Akçura, Sami Paşazade Sezai, Ahmet Ağaoğlu gibi isimler vardı.
Merkeziyetçiliği savunan Ahmet Rıza karşısında Prens Sabahaddin ise adem-i merkeziyetçiliği tavsiye etmekte ve Terakki adlı Türkçe olarak küçük böyle bir gazete bu tekliflerini savunmuştur. Bu iki fikir meşrutiyetten sonra da devam edecek ve ittihatçılar meşrutiyetten sonra Ahmet Rıza'nın görüşlerini benimseyeceklerdir.
Dergiler
Daha çok bilimsel nitelikli yazılar yayınlandı. Değişik yerlerde basılmıştır.
İbrahim Şinasi Efendi
Batıyı örnek alan ilk şair, ilk oyun yazarıdır. Ayrıca o, Agah efendi ile beraber ilk özel gazetecidir. İslami ilimler öğrenirken, bir Fransız yazarından da Fransızca öğrendi. Mustafa Reşit Paşanın himayesinde Paris’e gönderildi.
İstanbul’a döndüğünde eski görevine dönüp Meclis-i Maarif üyeliğine atandı. Fakat, hükûmete Mehmet Emin Ali Paşa gelince aralarında sorun oldu (sakal sorunu) ve sakal bahanesinden görevinden uzaklaştırıldı. Asıl sebep Mustafa Reşit’in adamı olmasıydı.
1860'ta Agah Efendi ile Tercüman-ı Ahval’i çıkardı. Şair Evlenmesi'ni yazdı. Şinasi tasvir-i efkar’ı kurduktan sonra, Namık Kemal gazeteye dâhil oldu. Daha sonra Paris’e gitmek zorunda kaldı (Ali ile münasebetleri yüzünden). Daha sonra Fransa-Prusya savaşından dolayı İstanbul’a dönmek zorunda kaldı. Yalnızlık ve sefalet içinde öldü.
Şinasi’yi önemli yapan diğer bir faktörde batı uygarlığını benimsemesiydi. Akıl, bilim, insaniyetçilik ve adalet onun için büyük değerlerdi. Bu yüzden Namık Kemal ve onun kuşağındaki birçok isme yol gösterici oldu.
Meşrutiyetçi değildi. Siyasi rejimle sorunu yoktu.
Namık Kemal
Namık Kemal yenilikçi şairlerden biridir. Fakat Babiali tercüme odasına tercüman olarak girmeden önce divan şiiriyle de çok alakalıydı. Tercüme memurluğu sırasında Fransızca öğrendi ve tanıştığı batı kültürü çok ilgisini çekti. Daha sonra Şinasi ile tanıştı Tasvir-i Efkâr’da çevirileri yayınladı. Şinasi Fransa’ya gidince başyazar oldu. Artık daha çok fikirlerini yazabilme fırsatı buldu. Fakat, hükûmet Namık Kemal isminden rahatsız oluyordu. Bunun tek sebebi Tasvir-i Efkâr yazıları değildi. İttifak-i Hamiyet adlı gizli örgütle ilişkisi ortaya çıkınca hükûmet tarafından Erzurum vali yardımcılığına sürüldü. Burada barınamayacağını anlayınca Mustafa Fazıl Paşa’nın davetiyle Paris’e kaçtı. Fazıl Paşa’nın önderliğinde orada Yeni Osmanlılar Cemiyeti’ni kurdular. Tasvir-i Efkâr’da dış siyasetle ve bazı toplumsal sorunları yazan Namık Kemal, Avrupa’daki özgürlükten yararlanacak temel siyasi sorunları tartışmaya başladılar. Tabii bu durumu J. Locke ve J.J. Rousseau gibi aydınlar çok etkilemiştir.
N. Kemal ve arkadaşlarının siyasi muhalefeti padişaha değil daha çok Ali Paşa yönetimineydi. Avrupa’dan alınan kanunların doğrudan uygulanmasına karşıydı. N. Kemal uzun Avrupa macerasından sonra Ali Paşa ile anlaşarak gazetecilik yapmamak şartıyla memlekete çağrıldı. Ali Paşa öldükten sonra yazılarına devam etti. Daha sonra Mithat Paşa, N. Kemal’i İstanbul’dan uzaklaştırarak Gelibolu’ya sürdü. Fakat burada da yolsuzlukla mücadele ederek tekrar azledildi ve İstanbul’a geri döndü. Bu dönemde yazdığı “Vatan yahut Silistre” büyük ses getirdi. Vatanseverleri coşturdu. Sokaklarda N. Kemal lehinde gösteriler yapılmaya başlandı. N. Kemal birden halk kahramanı oldu ve bir anda birçok grup galeyana geldi. Tabii bu durum N. Kemal’i tekrar potansiyel bir tehlike haline getirdi. Mağusa’ya sürgün edildi. Otuz sekiz ay burada yaşadı; daha sonra taht değişikliği nedeniyle (V. Murat) geri geldi.
Emine Semiye Önasya
Meşrutiyet dönemi kadın yazar ve romancılarındandır. Osmanlı İmparatorluğu'nun değişik bölgelerinde eğitimcilik yapmış;yaşamı boyunca çeşitli siyasal ve sosyal faaliyetler içinde yer almıştır. Osmanlı kadın hareketinin öncü isimlerindendir.
Tarihçi Ahmet Cevdet Paşa'nın kızı, ilk Türk romancı Fatma Aliye Hanım ile mantıkçı Ali Sedat Bey’in kardeşidir.
Yaşamı
İlk evliliğini Kazaskerlerden Mustafa Paşa ile yaptı. Bu evlilikten Hasan Rıza (d. 1885) adlı bir oğlu ve Fatma Zahire adlı bir kızı oldu. İkinci evliliğini Reşit Bey (sonradan Paşa) yaptı. 1892’de öğretmenliğe başladı ve 1895’ten itibaren eşinin Selanik'te görev yaptığı dönemde "İnas Mektepleri" (Kız okulları) müfettişliği yaptı. Aynı dönemde Selanik’te Mütalaa Gazetesi’nde başyazarlık yaptı. 1897’de Cevdet, üç sene sonra Hasan İzzet adlı iki erkek çocuğu dünyaya geldi. Hasan İzzet, sekiz aylık bir bebekken Selanik'te hayatını kaybetti. Reşit Paşa’nın Serez’de görev yaptığı dört sene Serez'de yaşadı. Eğitimciliğe memur kızlarının evinde ders vererek devam etti. Meşrutiyet'in ilanından bir süre sonra eşi Mustafa Reşit Paşa’nın Edirne'ye vali olarak atanması nedeniyle Edirne'de yaşadı. 1909 yılında kurulan ve Fırka-i İbad olarak adlandırılan Osmanlı Demokrat Partisi'ne üye oldu. Bu dönemde İttihat ve Terakki Cemiyeti adlı gizli örgüte katıldı. Reşit Paşa ile evliliği bir süre sonra boşanma ile sonuçlandı.
1912 Balkan Harbi sırasında Şişli Etfal Hastanesi’nde gönüllü hemşirelik yaptı. Bir süre sonra hastanedeki görevinden ayrılarak Paris’e gitti.
1922 yılında yeniden öğretmenliğe başladı. Hayatının sonuna kadar İstanbul, Edirne ve muhtelif Anadolu şehirlerinde Türkçe öğretmenliği yaptı. . 1944 yılında İstanbul’da hayatı kaybetti.
Edebi yaşamı ve gazeteciliği
Yazarlığa Hanımlara Mahsus Gazete'de başladı. Gazetenin daimi yazar kadrosunda yer aldı. Bir yandan da Selanik’teki Mütalaa Gazetesi’nin kadınlara mahsus sayfalarının başyazarlığını sürdürdü. Bahçe, Asır, Yeni Asır, Yeni Edirne, Şûrâ-yı Ümmet, Resimli Kitap, Yeni Gazete, Saâdet, Yeni Gazete gibi gazete ve dergilerde hikâyeler, tefrika romanlar ve pedagoji konusundaki yazılar yayımladı. Eserlerinin çoğu tefrika edilmiş olarak gazete sayfalarında kaldı.
Basılmış iki eseri vardır. Bunlardan birincisi, “Hülsa-i Hilm-i Hisab” adlı kitaptır. Eserde, temel matematikten bahsedilir. Maarif Nezareti tarafından kendisine ısmanlarmıştır.
Kitap olarak yayımlanan ikinci eseri Sefalet' adlı romanıdır. İlk önce Selanik’te Mütala Gazetesi’nde tefrika edilmiş olan bu roman, Sırpça’ya çevrilerek Sırpça yayınlandı ve1899’da Sırp hükümeti tarafından “Saint Sava” nişanı ile ödüllendirildi. Bu ödülden önce de saray tarafından kalem gayretine ve hizmetlerine karşılık “şefkat nişanı” ile ödüllendirildi. Yazar, romanını yakın dostu Nigâr Hanım’a ithaf etmiştir ve önsözünde Nigr Hanıma gönderilmiş bir mektubun suretine yer vermiştir.
II. Meşrutiyet’in ilanından sonra yazı faaliyetleri azaldı, Cumhuriyetin ilanından sonra tamamen yazın dünyasından uzaklaştı.
Sosyal ve Siyasal Faaliyetleri
Çocuklarını şehit vermiş ve maddi sıkıntı içinde bulunan kadınlar için Selanik’te “Şefkat-i Nisvan” adıyla bir dernek kuran Emine Semiyye, İstanbul’da ise Selma Hanım ile birlikte “İnasa mahsus sultaniye” kurulması için hazırlıklar yapmış; ancak 31 Mart İsyanı üzerine bu çalışmaları yarım kalmıştır.
Meşrutiyet’in ilanından önce Edirne'de bulunduğu sırada “Hizmet-i Nisvan” adlı bir dernek kurdu. Derneğin üyeleri arasında Sultan Murad’ın kızı Fehime Sultan da yer alıyordu.
Jön Türkler
Ali Suavi
Kendini ulema saydığı ve kıyafetlerini benimsediği bilinmektedir. Muhbir gazetesinde Ali Paşa’yı eleştirel yazılar yazmış ve Mehmet Fazıl’ın birkaç yazısını gazetenin köşesinde yayınladığı için Yeni Osmanlıların arasına girmiştir. Bu durumlardan sonra Kastamonu’ya sürüldü. Birçok Yeni Osmanlı gibi hayati tehlikeden dolayı Paris’e kaçtı (M. Fazıl’ın çağrısı üzerine). Fakat sonraki dönemde bir mesele yüzünden anlaşmazlık yaşandı ve Muhbir gazetesini yayınlamayı durdurdu (Londra’da yayınlanıyordu).
Suavi; hırçın, aşırılıklarla dolu, uyumsuz, iddialı, dost tutamayan bir insandı.
Sonraki süreçte önce Fransa’da Ulûm gazetesini çıkarmaya başladı. Fakat sonraki süreçte koptuğu arkadaşlarının karşısına geçerek meşrutiyet yanlısı bir yayın olan “Muvakkaten, Ulûm Müşterilerine” gazetelerini çıkarmaya başladı. Tabii bu yanlı tutum II. Abdülhamid’le barışmasını sağladı ve geri döndü. Sonra Galatasaray’a müdür oldu. Fakat sonraki süreçte II. Abdülhamid’den kaynaklanan bir sebepten olacak ki II. Abdülhamid’in Çırağan Baskınında öldürülmüştür.
Genç Osmanlılar Suavi’den pek hazzetmediler. Bunun sebebi meşrutiyetçi tutumu olabilir. Hatta İngiliz ajanı olduğu bile iddia edilmiştir. Düşüncelerine gelecek olursak eğer tabii bu düşünceleri otorite yanlısı tutumu benimsemeden önceki düşünceler;
Ahmet Cevdet Paşa
Cevdet, paşa olarak Halep’e tayin edildi. Daha sonra 1868’de Divan-ı Ahkem-i Adliye reisliğine getirildi. Burada Fransız medeni kanunu kabul ettirmeye çalışan Mithat Paşa ve yandaşlarına karşı Mecelle’i yazarak kabul ettirdi. Bu süreçten sonra çeşitli devlet memurluklarında bulundu ve Abdulhamid’in önemli görevlerini, Ahmet Cevdet’e yaptırırdı. Mithat Paşayı tutuklatmak görevi de bunların arasındadır.
Cevdet’e göre Avrupa fetihlerinden önce Müslümanlar tek bayrak altında toplanmalı daha sonra Avrupa fetihleri başlamalıydı. Bu durumda devlet daha uzun ömürlü olabilirdi. Cevdet Bey, döneme daha uygun bir fikir olarak İslam birliğini destekliyordu. Cevdet Bey, kanun-i esasiyi gereksiz buluyordu çünkü Şeriat-i Garra zaten bir kanun-i esasiydi. Ayrıca Osmanlı'nın asıl gücünün Türklerden oluştuğunu belirtmiştir.
Ahmet Rıza
Ahmet Rıza Galatasaray’da eğitim gördükten sonra Fransa’ya tarım eğitimi almaya gitti. Burada pozitivizmi benimsedi ve August Comte’un öğrencisi olan Pierre Lafitte’in derslerine devam etti. Pozitivizm, metafiziği reddeder, bilimin üstünlüğünü kabul eder.
Pozitivizm, onun için çekiciydi çünkü:
Ahmet Rıza İttihat ve Terakki'ye girdi ve Mesveret’i çıkarmaya başladı. Fakat sonra Ayan Meclisi'ne girerek İttihat ve Terakki karşıtı oldu.
Ahmet Rıza’nın Osmanlı’nın ilerlemesi için ortaya diğerlerinden farklı bir fikirde yönetimin değil toplumun değişmesi gerektiğini savunmasıdır.
Abdullah Cevdet
Cevdet, Jön Türklerin içinde herhalde en entelektüellerden biri olduğu kadar en çalışkanlarından da biridir. Siyaset, toplum bilimi, psikoloji, edebiyat gibi konularda yazdığı pek çok kitap, makale ve yaptığı çeviriler önemini ve değerini göstermek açısından yeterli olabilir. Ateist olması fikirlerinin geniş kitlelere ulaşmasını engellemiştir.
Prens Sebahattin
Sebahattin’e göre istibdat toplumun şartlarının bir getirisiydi. Eğer toplum şartları değiştirilmezse, istibdat tekrar yaşanabilecek bir durumdur. Prens Sebahattin, Ali Rıza karşıtı gruplar Adem-i merkeziyetçiliği savunur.
1902 Jön Türk Kongresi adem-i merkeziyetçilik fikrini getiren Sebahattin bir bölünmeye yol açtı. Adem-i merkeziyetçiler olarak ayrılan grupta; Sebahattin, Nihat, Reşat, Dr. Rıfat, Miralay Zeki, Teşebbüs’ü şahsi gibi kişiler yer aldı.
Yusuf Akçura
1908’e kadarki dönemde Akçura, Meşveret ve Şüra-i Ümmet’te yazılar yazdı. Bu yazılardan en önemlisi “Üç Tarzı Siyaset” adlı makalesi olmuştur. Bu makaleyi yazarken etkilendiği önemli faktörler vardır:
Üç teşkilattan Millet teşkilatı İslam birliği, Türklerin birliği bahsedilir. Bu eserinde Akçura’nın asıl anlatmak istediği Osmanlı’nın tek bir millet olmasının imkânsızlığıdır.
Mahmut Baksi
Mahmut Baksi (d. 1944, Batman- ö. 19 Aralık 2000, Stockholm) Kürt yazar ve gazeteci. Gazeteci-yazar Mahmut Baksi, 1944 yılında Batman’ın Hezo (Kozluk) ilçesine bağlı Suphi köyünde doğdu. Dicle Öğretmen Okulu’ndaki öğrenimini tamamlayamadan okulu terk etmek zorunda kaldı. Gazeteciliğe 1967 yılında “Batman Gazetesi”nde başladı. 1968 yılında Türkiye İşçi Partisi (TİP) Batman ilçe başkanı oldu. Aynı sene DİSK’te aktif olarak sendikacılık yapmaya başladı. 1969 yılında “Mezra Botan” adlı ilk romanı çıktı. Bir sene sonra da, bir yazısından dolayı 7,5 sene hapis cezasına çarptırılan Türk komünist Şadi Akkılıç’la ilgili “Şadi Akkılıç Davası” adlı kitabı yayınlandı. Her iki kitap da yasaklandı. 1970'lerin başında siyasi çalışmalarından dolayı 15 yıl hapis cezası alan Baksi, bu cezadan dolayı yurtdışına gider. Baksi, 22 yıl boyunca aralıksız olarak İsveç’in saygın gazetesi “Aftonbladet”te gazetecilik ve köşe yazarlığı yaptı. Aynı zamanda İsveç’teki birçok gazete ve dergide haber, röportaj ve köşe yazarlığı yaptı, İsveç televizyonlarına çocuk programları hazırladı. Mahmut Baksi, 56 yıllık yaşamında 22 kitap kaleme aldı. Bu kitapları başta Avrupa dilleri olmak üzere 10 dile çevrildi. 1978 yılında “Zarokên Îhsan” adlı kitabı İsveç’te Kürtçe olarak Kültür Bakanlığı desteğiyle yayınlandı. Bu kitap daha sonra İsveç okullarında Kürtçe eğitim gören Kürt çocukları için tercih edilerek okutulmaya başlandı. Bu kitabı aynı zamanda Kuzey Kürtleri içinde Kürtçe ve latin alfabesiyle yayınlanan ilk çocuk kitabı. İsveç Kültür Bakanlığı desteğiyle bir sene sonra “Keça Kurd Zozan” adlı romanı Kürtçe yayınlanıp, İsveççeye çevrildi ve üç bölüm olarak İsveç televizyonlarında çizgi film olarak gösterildi. Bu, Kürt yayıncılık tarihinde ilk çizgi filmdir. Bu film, 1986 yılında Kürtçe’nin Kurmanci ve Sorani lehçelerinde televizyonlarda gösterildi.
1984 yılında “Hêlîn” adlı Kürtçe romanı çıktı. Mahmut Baksi bu romanı ile birçok uluslararası ödüle layık görüldü. Birçok Avrupalı eleştirmen bu romanı ilk ‘Modern Kürt Romanı’ olarak adlandırdı. 1988 yılında “Lawkê Xerzî” ve “Gundikê Dono” adlı Kürtçe romanları yayınlandı. Baksi, Kürtçe diliyle kaleme aldığı bu kitapların yanı sıra çok sayıda Türkçe kitaba da imza attı.
Mahmut Baksi’yi anarken, üzerinde durulması gereken en temel özelliklerinden veyahut yaşarken yaratıp geriye bıraktığı değerler arasında öne çıkan en temel mirası belki de Kürtçe edebiyatına katkısıdır. Son romanı “Serhildana Mala Elîye Unis” böyle bir miras. Ve bu modern Kürt edebiyat tutkusunu kendisiyle paylaşan, sürgünü aynı topraklarda yaşayan dostu Mehmed Uzun’a bırakıyoruz sözü: “Sana şunu söyleyeyim; bu roman çok acılı ve trajik bir yaşamın olağanüstü finali. O kadar güzel yazılmış ki. Her satırında senin ve çok özlediğin ana-baba toprakları, Garzan’ın asi ve vakkar kokusu var. Utanmaz zalimlerin durmadan rencide ettiği o Kürt dili bu romanda nasıl da berrak, canlı, zengin ve dinamik. Ya romanda anlattığın Kürt tarihinin o unutulmaz öyküleri? Çektiğin acılarla o çok acı tarihin sayfalarını nasıl da mükemmel bir biçimde birleştirmişsin... O insani sıcak duygular, korkunç olaylar, çekilen acılar ve dengbêjlerin nağmeleriyle govende durmuş dil... Sana özgü, eserlerinden bildiğimiz o yumuşak, duru, sıcak dil. Garzan’ın ele avuca sığmaz asi çocuğuna tam da bu yakışırdı; hepimizin ruhunu terbiye eden ve ortak hafızamızı oluşturan sözlü kültür mirasımızın önemli bir parçası olan Asi Garzan’ın destanını yazmak. Asi insanların müthiş direnişini romanlaştırmak...”
Mahmut Baksi 19 Aralık 2000 akşamı 25 yıl boyunca yaşadığı İsveç’in başkenti Stockholm’de böbrek yetmezliğinden dolayı yaşamını yitirdi. 4 Ocak 2001 günü vasiyeti üzerine Diyarbakır’da toprağa verildi. On binlerce insan Baksi’yi son yolculuğuna uğurladı. Vasiyetinde bütün arşivini Stockholm Kürt Enstitüsü’ne bağışladı.
Eserleri
Yazarın önemli eserleri şunlardır:
Gül ve Şeker
Gül ve Şeker, yapım, yönetim ve senaryosunu Osman F. Seden'in üstlendiği 1968 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular
Filmin başrollerdeki oyuncuları Ediz Hun ve Filiz Akın'dır.
The Mamas & the Papas
Tarihi
Grup adını bir televizyon şovundan esinlenerek aldı. Önceki adları -kısa bir süreliğine de olsa- "The Magic Circle" idi. Fakat elemanlar gruba akılda kalması daha kolay bir isim arıyorlardı. Evlerinde otururken bir televizyon şovunda "... Bazıları bizim kadınlarımıza ucuz diyor, fakat biz onlara sadece "Anne" diyoruz." ifadesini duydular. Cass yerinden zıplayarak "Evet' Ben bir Anne olmak istiyorum!" dedi. Michelle de ona katıldı. John ve Denny de birbirlerine bakarak "Baba?" dediler, ve grubun adı böylece kurulmuş oldu.
Langer Eugen
Lange Eugen, Almanya'nın Bonn kentinde Birleşmiş Milletler'in muhtelif birim ve programlarına merkezlik yapan bina. 114 metre yüksekliğindeki bina, 1965-1969 yılları arasında inşa edilmiştir. Federal Alman eski Meclis Başkanı Eugen Gerstenmaier'e ithafen Lange Eugen (Uzun Eugen) olarak anılan bina, yaklaşık 50 milyon Mark'a mal olmuştur.
The Mamas & the Papas
Tarihi
Lirik sözleri ve yumuşak soundları ile, başka hiçbir Flower Power akımlı grubun ifade edemediği kadar yaşam duygusu ve sevincini ifade ettiler. Fakat grup elemanları, kayıt sırasında ve günlük hayatlarında sık sık marijuana gibi uyuşturucular kullandıklarını söyleşilerde belirtti.
John ve Michelle Phillips boşandıktan sonra 1972 yılında The Mamas & the Papas grubu dağıldı. Cass Elliot 1974'te, John Phillips 2001'de Los Angeles'de, Denny Doherty ise 19 Ocak 2007'de hayatlarını kaybettiler. Michelle Phillips günümüzde oyunculuğuna devam etmektedir.
Weißenhorn
Weißenhorn, Almanya'nın Bavyera eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 13,252 kişidir.
Gel Gel
Bengü'nün Bağlasan Durmam albümünün ikinci tekli çalışmasıdır.
Şarkı Hakkında
Şarkı'nın sözü Sibel Alaş, Şefike Axundova'ya, müziği Şefike Axundova'ya aittir.
İngiliz Kemal'in Oğlu
İngiliz Kemal'in Oğlu, yapım, yönetim ve senaryosunu Osman F. Seden'in üstlendiği 1968 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular
Filmin başlıca oyuncuları şunlardır,
Muharrem, Kumlu
Muharrem, Hatay ilinin Kumlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Hatay il merkezine  km, Kumlu ilçesine  km uzaklıktadır.