cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malülen emeklilik
Malülen emeklilik, sigortalı bir şekilde çalışma hayatına başladıktan hemen sonra eskisi gibi verimli çalışmaya engel oluşturacak şekilde ortaya çıkan, herhangi bir hastalık veya herhangi bir kaza sonrası kişinin eski iş yapma gücünü kaybetmesinden ötürü sigorta sistemi tarafından ekonomik geleceğinin düzenli maaşla garanti altına alınmasını sağlayan emeklilik sistemidir. İlgili mevzuat çalışma güç kaybının ne seviyede kaybedildiği esası üzerine bir değerlendirme yaparak kişilere esastan hak sağlamaktadır. Malülen emeklilik mevzuat maddesinde örneğin iş kazasından bahsetmektedir ama kişi iş harici olası bir trafik kazası sonrası eski iş gücünü tekrar geri kazanamadığı hallerde mevcut fiziksel ve fizyolojik işlev kayıplarına bağlı olarak iş yapabilme yeteneğinin ne kadar kayba uğradığı esas alınır. Bu açıdan trafik kazası bir iş kazası olmamakla birlikte kişinin eski işini yapamamasına sebep olması malülen emeklilik hakkından yararlanmasını sağlayacaktır. En az 10 yıldır sigortalı çalışıyor olmak malülen emekliliğin temel şartıdır.
Provitamin
Provitamin, vücuda dışarıdan alınan, çeşitli işlemlerden sonra vitamin haline dönüştürülen maddedir. Örneğin havuçta bulunan beta karoten bir provitamindir ve vücuda alındıktan sonra karaciğerde geçirdiği işlemlerden sonra A vitaminine dönüştürülür. Aynı şekilde provitamin D de güneş ışığı yardımıyla derinin altında D vitaminine dönüştürülür.
Bazı provitaminler;
Ayşenur İslam
Hayatı
Orta eğitiminin bir bölümünü İstanbul’da (Kadıköy Maarif Koleji) yaptı. Liseyi TED Ankara Koleji’nde tamamladı. Bir süre İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi İngiliz Filolojisi’nde okuduktan sonra Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden mezun oldu. Ankara Üniversitesi’nde Yüksek Lisans ve Gazi Üniversitesi’nde Doktora yaptı. Mezuniyetinden sonra sırasıyla Ankara Üniversitesi, Kırıkkale Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nde öğretim üyesi olarak çalıştı. Kültür ve Turizm Bakanlığı Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü ile Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü görevlerini ifa etti. Yunus Emre Enstitüsü’nün kuruluşunda ve Yönetim Kurulu’nda görev aldı. Adalet Partisi milletvekillerinden Nadir Latif İslam'ın oğlu Doktor Bahadır Celal İslam ile evli olan Ayşenur Külahlıoğlu bir çocuk annesidir. İyi derecede İngilizce bilmektedir. Yayımlanmış on kitabı, elli kadar makalesi bulunmaktadır.
Siyasi kariyeri
2011 Türkiye genel seçimlerinde XXIV. Dönem Sakarya milletvekili seçilmiştir.
25 Aralık 2013 tarihi itibarıyla Fatma Şahin'den boşalan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı görevine getirilmiştir. Bu göreve 62. Türkiye Hükûmetinde de devam etmiştir. Haziran 2015 Türkiye genel seçimlerinde XXV. Dönem Sakarya milletvekili seçilmiştir.
Gazel
Gazel, Türkçe Divan edebiyatının en yaygın nazım şeklidir. Gazel sözcüğü sözlük tarifi ile "kadınlarla sevgi üzerine konuşmak, söyleşmek" anlamina gelir.
Gelişmesi
Gazel Arapça edebiyatta bir nazım şekli değildir bir kasidenin başında bulunan aşktan, sevgiliden söz eden kısımlara verilen addır. Diğer bir adla "nesîb" olarak bilinir. Fakat sonraları bir şairin bahar, aşk, sevgili, şarap vb. coşkulu haller karşısındaki duygularını, kısa veya uzun olarak, ele alan şiirlere gazel denilmiştir. Arap şiirinde nesib anlamında kadın ve aşktan söz eden kaside şeklinde yazılmış şiirlere "tegazzül" denir.
Klasik Arap şiirinde gazel genel olarak üç başlık altında incelenmektedir. Bunlardan en önemlisi saf, temiz ve iffetli duyguların işlenmiş olduğu "'Uzrî Gazel"dir. Diğer ikisi ise "Sarih (Açık) Gazel" ve "Sınaî (Yapay) Gazel"dir. Her ne kadar Cemil b. Ma'mer'in ve Mecnunu Leylâ'nın öncülüğünü üstlendiği "'Uzrî Gazel" 2016 yılında dilimizde detaylı şekilde ele alındıysa da Arap gazelinin diğer iki kolu henüz Türkçede işlenmemiştir.
Islâmiyet’i kabulünden sonra İran’da Arap şiirinin etkisi altında oluşturulan "yeni İran edebiyatı" içinde gazel lirik şiirin en tercih edilen nazim şekillerinden biri olmuştur. Yeni İran şiirinde Arap edebiyatında kasidenin bir bölümü olan gazel Fars edebiyatında nazım şekli haline gelmiştir. Farsça gazel söyleyen ilk "Şehidi Belhi"'dir.
Batı Türkçesi ile ilk gazel 13.yy. ikinci yarısında ve Anadolu'daki ilk menakıbname olan "Menakıbı Evhaduddini Kirmani" adlı eserdeki gazel ile Mevlana'ya ait gazeldir.
Yapısal terimler
Kafiye örgüsü "aa,ba,ca" şeklinde olur. İlk beyite "matla", matladan sonraki beyite "hüsn-i matla"; son beyite "makta", maktadan önceki beyite "hüsn-i makta" denir. En güzel beyite "beyt'ül gazel" ya da "şah beyit" denilir. Şairin "mahlas"ının geçtiği beyite "Taç Beyit" ya da "tahallüs" denir. Matla mısrası gazelin sonunda tekrarlanırsa "reddi matla" denir. Matladan başka mısra tekrarlanırsa "reddi mısra" denir.
Bu uygulama Tanzimat döneminde yapılmıştır. "Sebki hint" şairleri iki matla kullanır. Böyle gazellere "zul metali" denir. Gazeldeki beyitler sadece kafiye, vezin değil anlam bakımından da birbirine bağlanmış ise buna yek ahenk denir. Bütün beyitler aynı güzellikte ise yek avaz denir. Mahlas beyitten sonra birkaç beyit eklenerek biri övülürse ona müzeyyel gazel denir. Arapça, Farsça, Türkçe ile karışık söylenmiş gazellere mülemma gazel denir. İki şairin birlikte veya beyit beyit söyledikleri gazele müşterek gazel denir. Matladan sonra gelen beyitlerin ortalarI ilk beyit ile kafiyeli ise musammat gazel denir.
Kafiyesine de iç "kafiye" denir. Musammat gazeller mefâ'ilün mefâ'ilün mefâ'ilün mefâ'ilün ya da Müstef’ilün / Müstef’ilün / Müstef’ilün / Müstef’ilün şeklinde yazılır. Her mısrada aks sanatı yapılmış gazellere "mükerrer gazel" denir.
Gazellerde beyit sayısı genellikle 5-15 arası değişir. Ortalama olarak gazel beyit  5-7-9 arası yazılır. Gazeller her aruzun kalıbıyla yazılır.
Bir şairi aynı vezin ve kafiyeyle gazeline başka gazel yazmaya "tanzir" denir. Gazele de "naziri" denir. Eğer nazire ters anlamda yazılmışsa buna "nakize" denir.
Gazelde en çok aşk konusu işlenir. Rindlik, tasavvuf, şarap zevki diğer konulardır. Aşkla ilgili gazellere "aşıkane"; beşeri aşkı anlatan gazellere "şuhane"; yaşamdan zevk almayı anlatan gazellere "rindane"; gazel öğretici gazellere "hakimane" gazel denir.
Klasik Arap Edebiyatında Gazel
Klasik Arap edebiyatında gazel, şiirin en yaygın konularından biridir. el-Abbâs b. el-Ahnef, Kays b. Mulavvah, Ebû Nuvâs gazel söylemiş şairlerdendir.
Konuyla ilgili yayınlar
Ayyıldız, Esat (2019). el-‘Abbâs B. El-Ahnef: İdealize Edilmiş Ask Temalı Gazellerin Abbâsî Dönemindeki Özgün Bir Temsilcisi. Uluslararası Bilim, Teknoloji ve Sosyal Bilimlerde Güncel Gelişmeler Sempozyumu, 3, 209-216.
Ayyıldız, Esat (2016). Abbasî Dönemine Kadar 'Uzrî Gazel , Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
Woodston, Kansas
Woodston, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kansas eyaletinde yer alan ve Rooks ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 29 Kasım 2009 tarihinde 136'dır.
Georgi Sarmov
Georgi Zdravkov Sarmov (d. 7 Eylül 1985, Burgas) Bulgar eski futbolcu. Doğduğu kentin takımı olan Naftex Burgas'da futbola başlamıştır. 7 sezon Naftex Burgas'ın altyapısında futbol oynadıktan sonra A takıma kadar yükselmiştir.
Levski Sofia
2009-2010 sezonu UEFA Avrupa Ligi'nde Azerbaycan temsilcisi Bakı'ye 2 gol atmıştır.Play-off maçında Debreceni'ye 4-1 kaybedilen maçta tek golü kaydetmiştir.
Kasımpaşa SK
17 Mayıs 2010'da Levski Sofya'dan takım arkadaşı olan Nikolay Dimitrov ile 5 yıllığına Kasımpaşa'yla anlaşmıştır.
Millî takım kariyeri
İlk maçına 26 Mart 2008'de Bulgaristan formasıyla Finlandiya karşılaşmasına çıkmıştır.Bulgaristan maçı 2:1 kaybetmiştir.
Başarıları
Bulgaristan Şampiyonluğu Levski Sofya : 2006-2007-2009
Bulgaristan Kupası      Levski Sofya : 2007
Bulgaristan Süper Kupası Levski Sofya : 2007-2009
Venedik Bienali
Venedik Bienali, İtalya'nın Venedik kentinde iki yılda bir gerçekleştirilen, önde gelen güncel sanat sergisidir. Venedik Film Festivali'ni ve Venedik Mimarlık Bienali'ni de bünyesinde barındırır. Sanat bienali iki yıl arayla tek sayıyla biten yıllarda yapılırken mimarlık bienali çift yıllarda yapılır. 1999'da "Uluslararası Güncel Dans Festivali" de kurulmuştur.
Tarihçe
1895 yılında yapılan ilk bienalde dekoratif sanatlar önemli rol oynamıştır. Yirminci yüzyılın ilk on yılında etkinlik daha da uluslararası niteliğe erişmiştir. 1907'den sonra birçok ülke kendi ulusal pavyonlarını kurmaya başlamıştır. I. Dünya Savaşı'ndan sonra Biennale modern sanattaki yenilikçi akımlara ilgi göstermye başlamıştır. İki dünya savaşı arasındaki yıllarda birçok önemli modern sanatçı bu etkinlikte işlerini sergilemiştir.
1930'da, Biennale'in kontrolü Venedik şehir meclisinden ulusal Faşist hükûmete geçmiştir. 1930'larda birçok yeni etkinlik bölümü eklenmiştir: 1930'da Müzik Festivali, 1932'de Uluslararası Film Festivali, 1934'te Tiyatro Festivali. 1938'den itibaren Sanat Sergisi bölümünde "Büyük Ödül"ler verilmeye başlanmıştır.
II. Dünya Savaşı sırasında altı yıl ara verildikten sonra, 1948'de yeniden yapılmaya başlanan Biennale, ilgisini önce Avrupa'daki avangard sanat, daha sonra tüm dünyadaki güncel akımlar üzerinde yoğunlaştırmıştır. Soyut Dışavurumculuk 1950'lerde, Pop Sanatı 1960'larda etkinlikte yer almıştır. İtalyan mimar Carlo Scarpa 1948'den 1972'ye kadar Biennale'nin sergi mekanlarına önemli katkılarda bulunmuştur.
1968 protestoları Biennale'de krize neden olmuş, Büyük Ödüller iptal edilmiş, monografik olanlar yerine daha çok tematik sergiler yeğlenmiştir. 1974'te yapılan etkinlik Agusto Pinochet'nin diktatörlüğünü kültür yoluyla protesto etmek amacıyla tümüyle Şili'ye adanmıştır. Yeni ödüller -Venedik Film Festivali'nin Altın Aslanları- verilmeye başlanmıştır. Postmodern sanat, gittikçe artan çeşitlilik ve popülerlikte sergiyle sahneye girmiştir.
1980'de Achille Bonito Oliva ve Harald Szeemann ortaya çıkan yeni sanatı araştırmayı amaçlayan "Aperto" isimli bölümü açmışlardır. İtalyan sanat tarihçisi Giovanni Carandente 1988 ve 1990 yıllarının yöneticiliğini yapmıştır. Ardından üç yıl ara verilerek, 1995 yılında yapılacak etkinliğin Biennale'nin 100. yıldönümüne denk gelmesi sağlanmıştır. 1993 yılının etkinliği Achille Bonito Oliva, 1995 Jean Clair, 1997 de Germano Celant tarafından yönetilmiştir.
1999 ve 2001 yıllarında peşpeşe iki yıl Harald Szeemann'ın yönetimindeki Biennale'ye Asya ve Doğu Avrupa'dan, her zamankindan daha genç sanatçılar çağrılırken Arsenale'de yeni restorasyonu biten bölümlere sergi mekanları eklenmiştir.
50. Biennale Francesco Bonami tarafından yönetilirken, yedi yardımcı küratörle (Hans Ulrich Obrist, Catherine David, Igor Zabel, Hou Hanru ve Massimiliano Gioni) ile çalışması bir rekor olarak görülmüştür.
Mayim Bialik
Mayim Hoya Bialik (d. 12 Aralık 1975; San Diego, Kaliforniya), Amerikalı oyuncu. Kariyeri 1991'de Blossom adlı dizide başladı. CBS'te yayınlanan The Big Bang Theory dizisine 2010 yılında Amy Farrah Fowler karakteri ile katıldı. Canlandırdığı bu rol için Komedi Dizilerinde En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında 4 Primetime Emmy Ödülü adaylığı bulunmaktadır.
Venedik Bienali
Tarihçe
51. Biennale Haziran 2005'te açılmıştır. Maria de Corral ve Rosa Martinez'in küratörlükleriyle etkinlik ilk defa iki kadının yönetiminde yapılmıştır. De Corral "The Experience of Art" (Sanatın Deneyimi) isimli bölümü organize ederek eski ustalardan gençlere kadar 41 sanatçının işini sergilemiştir. Rosa Martinez ise Arsenale'yi alarak "Always a Little Further" (Hep Biraz Daha İleri) başlığı altında "romantik yolcu mitini" işleyen 49 sanatçının işlerine yer vermiştir.
Mayim Bialik
Babası Barry Bialik ve annesi Beverly Winkelman ile Polonya ve Çekoslovakya'da yaşadı. Bialik liseyi Waler Reed Junior okulunda bitirdi. North Hollywood Yüksek Okulu'ndan 1993 yılında mezun oldu. UCLA'deki doktorasını 2007 yılında tamamlayan Bialik, The Big Bang Theory dizisinde canlandırdığı karakter olan Amy Farah Fowler gibi, sinirbilim alanında doktora sahibidir.
Venedik Bienali
Tarihçe
51. Biennale'de Amerikalı sanatçı Barbara Kruger ömür boyu başarısı için "Altın Aslan" ile ödüllendirilmiştir.
İsveçli küratör Daniel Birnbaum 2009 yılının sanat yöneticiliği için seçilmiştir.
Format
Aperto genç sanatçılar ve ulusal olarak temsil edilmeyen ülkelerin sanatçıları için daha marjinal bir yan etkinlik olarak başlamıştır. Genellikle Arsenale'de sergilenmektedir ve resmi bienal programının parçası olmuştur. 1995'te Aperto olmayınca katılan ülkeler yeni sanatçılarının işlerini sergileyebilmek için yerler kiralamışlardır.
Çömlekçi, Bahçesaray
Çömlekçi, Van ilinin Bahçesaray ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Van iline 120 km, Bahçesaray ilçesine 12 km uzaklıktadır.
Maria Reiche
Maria Reiche (d. 15 Mayıs 1903, Dresden - ö. 8 Haziran 1998, Lima), Peru'daki Nazca çizgilerini araştırması ile ünlü olan Almanya doğumlu matematikçi ve arkeologdur.
Dresden Teknik Üniversitesi'nde matematik, coğrafya ve diller üzerine çalışmıştır. 1932'de Peru, Cusco'daki Alman konsolosunun çocuklarına dadılık ve öğretmenlik yapmaya başlamıştır. 1934'te bir parmağını kangrenden kaybetmiştir. Aynı yıl Lima'da öğretmen olmuştur ve bilimsel çeviriler yapmıştır. II. Dünya Savaşı başladığında, Almanya'ya dönmemeye karar vermiştir.
1940'ta Nazca çizgilerini bulmuş olan Amerikalı arkeolog Paul Kosok'un yardımcısı olmuştur. 1946 civarında Nazca'daki figürleri haritalamaya başlamıştır. Kosok 1948'de araştırmayı bıraktığında, Reiche işe devam ettirmiştir ve bölgeyi haritalamıştır.
Recihe'nin sağlığı zamanla kötüleşmiştir. Tekerlekli sandalye kullanmak zorunda kalmıştır, cilt hastalıklarından acı çekmiştir ve görme yeteneğini kaybetmiştir. Daha sonraki yıllarında Parkinson hastalığından da acı çekmeye başlamıştır.
Marie Reiche 8 Haziran 1998'de Lima'da bir hava kuvvetleri hastanesinde yumurtalık kanserinden ölmüştür ve Nazca yakınında gömülmüştür. Yaşamış olduğu ev müzeye çevrilmiştir.
Fariğan
Fariğan (Farsça: فارغان), İran'ın Hürmüzgan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Hacıabad şehristanı'ndaki, aynı isimli Fariğan bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 5.636 kişi ve 1.322 hanedir.
Ohio Wesleyan Üniversitesi
Ohio Wesleyan Üniversitesi, (ya da Wesleyan veya OWU) ABD'nin Ohio eyaletinin Delaware kentinde bulunan özel bir üniversitedir. 1842 yılında kurulmuştur.
Karacaali, Kırıkkale
Karacaali, Kırıkkale ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Karacalı olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Kırıkkale il merkezine 2 km uzaklıktadır.
Erdal Tosun
Hayatı
Yeşilçam aktörlerinden Necdet Tosun'un oğludur. Kardeşi Gürdal Tosun da kendisi ve babası gibi bir oyuncuydu. 1980 yılında Beyoğlu Fındıklı Lisesinden mezun oldu. 1982 yılında Mine adlı filmle sinemaya başladı. Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'ndan mezun olduktan sonra Özel Tiyatro'yu kurdu. Daha sonra Antalya Devlet Tiyatrosu'nda göreve başladı. Ayrıca Murathan Mungan'ın Mezopotamya Üçlemesi adlı oyununda oynadı ve Devlet Tiyatroları'ndaki görevinden ayrılıp BKM oyuncuları arasına katıldı. Bunların yanında çeşitli filmlerde ve dizilerde rol aldı. Bunlardan biri olan Rina'da canlandırdığı "Memo" karakteriyle söylediği "Hayallerimizi satmadık ya" repliğiyle tanınır.
30 Kasım 2016 tarihinde Sarıyer, Büyükdere Caddesi İl Jandarma Komutanlığı Kavşağında meydana gelen trafik kazasında yaşamını yitirdi. Cenazesi Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Oyuncu aynı zamanda League of Legends oyununda Tahm Kench adlı şampiyonu seslendirmiştir.
No Better
"No Better", Yeni Zelandalı şarkıcı Lorde'un 2013'te yayımladığı ilk stüdyo albümü Pure Heroine'in genişletilmiş sürümünde yer alan bir şarkı. 13 Aralık 2013'te albümün tanıtımı için Universal Music Group tarafından yayımlandı.
Jaye Davidson
Jaye Davidson (d. 21 Mart 1968, Riverside), Amerikalı oyuncudur. Gerçek adı Alfred Amey'dir.
Biyografi
Ganalı bir baba ile İngiliz bir annenin oğlu olarak doğdu. İki buçuk yaşına geldiğinde ailesi ile birlikte ABD'den ayrılarak İngiltere'nin Hertfordshire kentine yerleşti. 16 yaşındayken okul hayatını bırakıp ufak tefek pek çok işte çalıştı. 1992 yılında yönetmenliğini Neil Jordan'ın üstlendiği ve üretildiği yıl 6 dalda Oscar ödülüne aday gösterilen Ağlatan Oyun filmiyle ilk kez izleyici önüne çıktı. Bu filmde "Dil" adlı bir transgender karakteri başarıyla canlandırması üzerine 1992 yılında "En iyi yardımcı erkek oyuncu oscar ödülü"'ne aday gösterildi; ama bu ödülü kazanamadı.
Yabancı medya
Amerikan yayın organı New Yorker’ın, 15 mart 1993 tarihli sayısında Warren Miller’ın, “Jaye Edgar Hoover Binasında" adlı karikatürü bir ofisi gösterir. Karikatürü anlamak; hem Jaye Davidson’ın, "The Crying Game" filminde, "Dil" adında bir gay-travesti karakteri canlandıran aktör olduğunu hem de John Edgar Hoover’ın son zamanlarda Amerikan ulusal medyası tarafından gay olarak gizli bir hayat yaşadığı şeklinde lanse edildiğini bilmeyi gerektiriyordu.
Öte yandan The Crying Game filmi ve Jaye Davidson'ın bu filmde canlandırdığı karakter, genel itibarıyla sıra dışı ve tartışmalıydı. Bu sıra dışılık, Jaye Davidson'ın 1992 yılında "En iyi yardımcı erkek oyuncu" dalında Oscar'a aday olmasında bile kendini gösterdi ve ünlü bir eleştirmen Davidson’ın Sanat ve Film akademisi (Academy of Motion Picture Arts and Science) tarafından “dışlandığı”nı belirtti. Bir eşcinsel olan Davidson, memleketi Londra’da heteroseksüel olarak biliniyordu ve hatta ödül törenine erkek kılığında mı yoksa kadın kılığında mı katılacağı yönünde dedikodu ve spekülasyonlar bile yapıldı.
Yerli medya
Turkuvaz Dergi Grubu bünyesinde çıkan Sinema dergisi, 2009 yılı Haziran sayısında "Sinema Tarihinin En İyi 75 Erkek Oyuncu Performansı" listesinde, The Crying Game fiminde canlandırdığı "Dil" karakteriyle Jaye Davidson'ı, 60. sıradan vererek, kendisine yönelik aşağıdaki açıklamayı yayımladı:
Aktörlük sonrası hayatı
1996 yılında aktif aktörlük hayatına son verdiğini duyuran sanatçı, sinema sektörüne girmeden önceki mesleği olan modacılığa geri döndü. Günümüzde, Londra'da Wald Disney şirketi için çalışmalarına devam eden Elizabeth Emanuel ve David Emanuel çiftinin yanında moda asistanlığı yaparak yaşamını sürdürmektedir.
Tavukgöğsü
Tavukgöğsü, süt, şeker, pirinç unu ve tavuğun göğüs etiyle yapılan Türk mutfağında bir tatlıdır.
Hazırlanışı
Haşlanmış tavuğun göğüs etleri üç-dört saat soğuk suda bekletildikten sonra lif lif oluncaya değin parçalanır. Bir miktar kaynamış sütle iyice ezilir. Ayrı bir yerde şeker, süt ve pirinç unu ile yapılan bulamaca katılıp sakız kıvamına gelinceye değin ezilerek pişirilir. Küçük kaplara alınarak üzerine tarçın serpilir ve soğumaya bırakılır.
Geçmişi
Orta Cağ Arap mutfağındaki muhallebilerin birçoğuna tavuk göğsü katılırmış. Avrupa'da ise Tavuk göğüsüne benzeyen blancmange veya me’mûniyye Orta Çağ döneminde tavuk ile yapılırdı ancak bugünün tarifleri artık bu geleneksel tarifden uzaklaşmıştır.
Tuğrul Şavkay'a göre Romalı kitap yazarı Apicus’un kitabında tavuk göğüsüne benzeyen bir tarif bulunabilir. En erken bilinen üç muhallebi tarifi 10. yüzyılından. Bu tariflerin arasında pirinç ve tavuk ile yapılan bir tarif bulunabilir. Osmanlı saray kayıtlarına göre Mehmed II muhallebiyi daima tavuklu yermiş. Basılı ilk yemek kitabı Melceü’t-Tabbâhîn'de tarifi vardır.
Doğanyayla, Bahçesaray
Doğanyayla, Van ilinin Bahçesaray ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Van iline 120 km, Bahçesaray ilçesine 12 km uzaklıktadır.
Fin İç Savaşı
Fin İç Savaşı (Fince: Suomen sisällissota, Kansalaissota), sürmekte olan I. Dünya Savaşı sırasında bağlı bulunduğu Rus İmparatorluğunda Çarlık rejiminin devrilmesinin ardından yaşanan Ekim Devrimi sonrasında bağımsızlığını kazanan Finlandiya'da 27 Ocak-15 Mayıs 1918 tarihleri arasında yaşanan iç savaştır. Solcularla sağcılar arasında yaşanan iç savaş sırasında sosyalistler Kızıllar (Fince: punaiset) olarak, karşı taraftaki anti-sosyalistler ise Beyazlar (Fince: valkoiset) olarak adlandırılmıştır. Kızıllar Sovyetler Birliği, Beyazlar ise Alman İmparatorluğu tarafından askeri ve ekonomik olarak desteklenmişlerdir.
Mart 1917'ye kadar Finlandiya, orduya veya polis teşkilatına sahip değilken sol ve sağ, kendi güvenlik gruplarını kurmaya başladılar. Sağ Beyaz Muhafızlar ve sol Kızıl Muhafızlar adları altında iki ayrı güvenlik grubu kurmuşlardır. Finlandiya'daki korku dolu atmosfer sonunda Beyaz Muhafızların Senato'da kendilerini ülkenin millî ordusu ilan etmeleriyle, iki kutup arasında savaş başlamasıyla doruğa çıkmış ve Beyazlar zafer kazanmışlardır. 1917–18 iç savaş krizinden sonra Finler yönlerini Sovyet Rusya'dan çok Almanya'ya çevirmişlerdir. Hatta senato, "Alman Krallığına Bağlı" mutlak monarşiyi dile getirmiştir. Fakat Almanya'nın I. Dünya Savaşı'ndan yenik ayrılması, bu fikri tek başına "Bağımsız Demokratik Cumhuriyet" anlayışına çevirmiştir.
Savaşın arka planı
Savaşın ana sebepleri, I. Dünya Savaşı ve bu savaşın Rus İmparatorluğu'nda başlattığı ve Ekim Devrimi'ne kadar giden yıkıcı etkileriydi. Finlandiya, Rusya'nın bir parçası olarak Rus-Alman savaşlarına mekan olmuş ve çatışmalardan çok etkilenmişti. İki imparatorluk da ekonomik, askeri ve politik olarak Finlandiya'ya çok önem veriyorlardı. Finlandiya'nın bağımsızlık eğilimini çok önceleri fark eden Çarlık rejimi Finlandiya'nın Ruslaştırılması çalışmalarını başlatmıştı.
Aslında bu savaşın esas nedeni sınıf faklılıklarıydı. Bu antidemokratik sınıf farkları Finleri ekonomik, sosyal ve politik anlamda iki gruba ayrılmaya yönlendirdi. Sol, 1899 yılından sonra sadece Ruslaştırma politikasına değil, diğer tüm demokratik yapıya karşı faaliyet gösteriyordu. Finlandiya'nın nüfusu bu dönemde hızla artınca, endüstriyel bir işçi sınıfının ortaya çıkması kaçınılmaz hale gelmişti. Sol, endüstri devrimi ve ekonomik özgürlük kavramlarının Finlandiya'ya sıçraması ve Çarlık rejiminin emperyalist ve otokratik yönetiminin olumsuz etkisiyle gittikçe güçlendi. Solun faaliyetleri ile birlikte milliyetçilik ve liberalizm fikirleri de yaygınlık kazanıyordu. İnsanların hayat standardının yükselmesi, sanayileşme, zengin ile fakir arasındaki uçurumu daha da artırdı. Artan işçi hareketleriyle aynı dönemde, 1899 yılında Finlandiya Sosyal Demokrat Partisi kuruldu. Sosyalist hareket, Rusya'nın 1905 yılındaki Rus-Japon Savaşında Japonya'ya yenilmesi sayesinde, ortaya çıkan siyasi iktidarsızlıktan etkilendi. Bu dönemin ardından iktidarını yeniden tesis eden Rus Çarının unvanları arasında Finlandiya Grandükü de geçmekteydi.
Şubat Devrimi (1917)
Sürmekte olan savaşın getirdiği yoksulluk, açlık ve yenilgi ortamı Çarlık rejiminin yönetimsel başarısızlıklarıyla birleşince kendiliğinden patlak veren Şubat Devrimi imparatorluğu sardı. Devrilen rejimin yarattığı boşluk Finlandiya'da da hissedildi. Fin Parlamentosu iktidar boşluğunu doldurma girişiminde bulunarak durumunu güçlendirdi. Finlandiya, devrim öncesinde Rus toprağı sayılırken artık otonom bölge olarak değerlendirilmekte ve modern anlamda bir parlamentoya sahip bir yapılanma hâline geldi. Parlamento bileşimi yine sağ ve sol öğeler barındırmaktaydı.
Liderlik için savaş
Şubat Devrimi ile Çarlık rejiminin çöküşü, Finlandiya'da kurumsal otorite boşluğuna yol açmıştır. Polis gücünün çözülmesi belirsizlik ortamına sebep olmuştur. Bu duruma tepki olarak sağ ve sol gruplar kendi güvenliklerini sağlamak amacıyla güvenlik kuvvetleri oluşturmaya başladılar. İlk başlarda bu gruplar yereldi ve çoğunluğu silahsızdı, ancak 1917 yılı sonbaharı itibarıyla parlamentonun dağılması ve istikrarsızlık sebebiyle gruplar daha askeri ve ulusal bir karakter kazanmaya ve silahlanmaya başladılar.
Ekim Devrimi (1917)
Fin parlamentosunun dağılmasından sonra; ülkedeki Sosyal Demokratlar ve muhafazakârlar arasındaki kutuplaşma ve gerginlik, çarpıcı bir şekilde tırmandı ve Finlandiya'da 1917 yılının Ocak ayında yapılan seçimler sonucunda tamamen muhafazakâr bir hükûmet oluşturulmasından da vahim bir durum ortaya çıktı. 1 Kasım'da Sosyal Demokratlar, "İstiyoruz" adında, siyasi bir program sundu. Bu programın amacı, Sosyal Demokratların iç siyasette bazı haklara sahip olmasını sağlamaktı. Sosyal Demokratlar, ayrıca Finlandiya'nın Bolşeviklerden bağımsız bir devlet olarak varlığını sürdürmesi konusunda 10 Kasım'da bir manifesto yayınlamayı ve bunu Sovyetler Birliği'ne aktarmayı düşündüler. Ancak Petrograd'daki belirsiz durum nedeniyle bu plan ertelendi. Sosyal Demokratlar'ın katı "İstiyoruz" programı başarısız olunca; sosyalistler, 14 Kasım günü genel grev ilan ettiler. 16 Kasım günü parlamenter reform beklentisinde olan sosyal-demokratların şerhine rağmen sosyalistlerin ağırlığını oluşturduğu İşçilerin Devrimci Konseyi iktidarı aldığını kamuoyuna duyurdu. Bu sırada çıkan çatışmalar iç savaşın ilk işarteleri sayılmaktadır.
Fin egemenliği
Pehr Evind Svinhufvud'un liderliğindeki Senato, 6 Aralık 1917 tarihinde parlamento tarafından benimsenen, Finlandiya bağımsızlık deklarasyonunu teklif etti. Sosyal Demokratlar Svinhufvud'un teklifine karşı oy vermelerine rağmen, hemen hemen hiçbir farkı içermeyen alternatif bir bağımsızlık deklarasyonu sunma kararı aldılar. Sosyalistler, gelecekte politik çoğunluk kazanmayı umuyorlardı. Finlandiya'nın bağımsızlığını onaylaması için Lenin'e ricada bulunmak üzere iki delegasyonu Aralık 1917'de  Petrograd'a gönderdiler. Her iki siyasi grup da ona liderlik etmek konusundaki kuvvetli anlaşmazlıklara rağmen, Fin egemenliği ihtiyacı konusunda hemfikirdiler.
Finlandiya gibi küçük bir ülke için egemenliğin sağlanması beklenen bir sonuç değildi bunun için Rusya ve Avrupa'nın büyük güçleri tarafından tanınması gerekliydi. Bağımsızlık deklarasyonundan üç hafta sonra, Svinhufvud'un kabinesi, Rusya'nın egemenliği tanıması için, Lenin'le görüşülmesi gerektiği sonucunu çıkardı. Aralık 1917'de, Bolşevikler, Brest-Litovsk'ta Almanya ile sürmekte olan barış görüşmelerinde baskı altına girmişlerdi. Sonuç olarak 31 Aralık 1917 'de, Svinhufvud ve onun senato delegasyonu, egemenlik konusunda Lenin'in onayını almış oldular.
Gerginliğin artışı ve savaşın patlak vermesi
Muhalif politik gruplar 1917 yılında kendi yeni düzenlerini yaratmaya ve toplumsal çöküşe mani olmaya yönelik birkaç başarısız girişimde bulundular. Kasımdaki genel darbe olayları Finlandiya'da şüphe ve güvensizliğe neden oldu ve sonunda uzak bir uzlaşma ihtimaline kilitlenildi. Muhafazakârlar ve sağ görüşlü eylemciler radikal işçi gruplarının darbe süresince etkin olmalarını mal güvenliklerine tehdit olarak gördüler, böylelikle ordu dahil tüm servetlerini kullanmanın kendilerini savunmak için gerekli olduğuna karar verdiler. Aynı zamanlarda, devrimci işçiler ve sol kanat sosyalistler işçi hareketinin muvaffakiyetine olanak veren kuvvetten daha büyük ölçüde bir kuvvetle eski rejimi ortadan kaldırmak konusunda düşünüyorlardı.
Olayları savaşa götüren son gerginlik 1918'in Ocak ayının ilk günlerinde başladı. Helsinki, Kotka ve Turku'daki en radikal İşçi Güvenlik Muhafızları adlarını Kızıl Muhafızlar olarak değiştirdiler ve buralarda barış ile savaş arasında tereddütte olan Sosyal Demokrat liderlerini devrimi desteklemeye ikna ettiler. Aynı ayın sonunda Aralık'ta atanmış eski bir Rus ordusu subayı olan Ali Aaltonen komutasındaki İşçi Muhafızları resmen Kızıl Muhafızlar olarak anılmaktaydı. Aynı zamanlarda Svinhufvud Senatosu ve Parlamentosu 12 Ocak 1918'de İşçi Güvenlik Muhafızları'nın Beyaz Muhafızlar'ı yasallaştırmaya yönelik bir basamak olarak gördüğü, teşvik edici, güçlü bir polis hakimiyeti yaratmaya karar verdi. Senato Beyaz Muhafızlar'ı Beyaz Fin Ordusu olarak adlandırdığında Kızıl Muhafızlar bu unvanı tanımayı reddettiler. 15 Ocak'ta, Aaltonen gibi eski bir Rus ordusu subayı olan Carl Gustaf Emil Mannerheim, Beyaz Muhafızlar'ın en yüksek rütbeli kumandanı olarak atanmıştı. Aaltonen karargahlarını Helsinki'de kurarken, o da karargahlarını Vaasa'ya yerleştirmişti.
Finlandiya İç Savaşının resmi başlangıç tarihi tartışma konusudur. İlk ciddi muharebeler Viipuri kasabasını kontrol altına almak ve silah yarışını kazanmak için 17-20 Ocak tarihlerinde Finlandiya'nın güneydoğu köşesinde yer alan Karelia'da yaşandı. The White Order to engage was issued on 25 January; the Red Order of Revolution was issued on 26 January. Ertesi gün, Beyaz Muhafızlar, Lenin'in Kızıllara söz verdiği, Rusya'dan gönderilen, silahların büyük kısmını taşıyan trenlere saldırdılar. Resmi çarpışmalar 27 Ocak'ta akşam geç saatlerde başladı, bunu Rus garnizonlarının 28 Ocak'ın ilk saatlerinde Ostrobothnia'da silahsızlanması takip etti. Savaşın, sembolik olarak, başlama tarihi, Kızıllardan bir grubun Helsinki İşçileri Binası'nın kulesine tırmanıp kırmızı bir feneri yakarak, Finlandiya tarihinin ikinci büyük isyanının başlangıcını işaret etmesi olarak nitelendirilebilir.
Seferberlik
Savaşın başlarında, öncü kuvvetler güney Finlandiyayı batıdan doğuya katederek ülkeyi Beyaz Finlandiya ve Kırmızı Finlandiya olarak fiilen ikiye böldüler. Kızıl muhafızlar kuzeyi kontrol altına aldılar, Kuzey, neredeyse tüm endüstriyel ve tarımsal kaynakları kapsıyordu. Beyaz Muhafızlar ise kalan toprakları kontrol altına aldılar. Karşıt güçlerin yerleşim birimleri sınırın her iki tarafında da mevcuttu: Beyaz alanda endüstriyel kasabalar olan Varkaus, Kuopio, Oulu, Raahe, Kemi ve Tornio; kırmızı alanda ise Porvoo, Kirkkonummi ve Uusikaupunki bulunuyordu. 1918 şubatında bu kalelerin ele geçirilmesi her iki kuvvet içinde öncelikli hedefti.
Askerlerin sayısı her iki tarafta da 50 ila 90 bin arasında değişiyordu. Kızıl Muhafızlar, çoğunlukla gönüllülerden oluşurken, beyaz ordunun sadece 11000-15000 kadarı gönüllülerden oluşuyordu. Ordunun geri kalanları askere alınmış kişilerdi. Gönüllü olmanın temel sebepleri ekonomik faktörlere (maaş, yiyecek), idealizme ve mahalle baskısına dayanıyordu. Kızıl Muhafızlarda ayrıca Güney Finlandiya'daki endüstri merkezlerinden toplanmış ve çoğu genç kızlardan oluşan 2000 kadın asker de vardı. Her iki ordu da yaşları 15, 17 arasında değişen çocuk askerler kullanıyorlardı bunun en ünlü örneği daha sonra uzun bir dönem Finlandiya devlet başkanlığını yapacak olan Urho Kekkonen'dir. Kızıl Muhafızların çoğunluğunu şehirli ve tarımsal işçiler oluşturuyordu, oysaki Beyaz Ordunun belkemiği arazi sahibi çiftçiler ve iyi eğitim görmüş insanlardan oluşmuştu.
Kızıl Muhafızlar ve Rus Ordusu
Kızıl Muhafızlar iç savaş süresince hem karargâh hem de cephede deneyimli komutan sıkıntısı çektiler. Bu yüzden hem önemli askeri fırsatlar değerlendirilemeyecek hem de çoğu harekât başarısızlıkla sona erecektir. Meslekten asker olmayan Kızıl Muhafızlar çoğunlukla silahlandırılmış işçiler ve sivillerden oluşuyordu. Disiplin ve askeri eğitim yetersizliği nedeniyle muhafızlar özellikle Beyazların yardımına gelen Alman Ordusu karşısında hiçbir direniş gösteremeyecektir. İç savaş süresince Kızılların saflarında savaşan Rus askerlerin sayısı özellikle Almanya'nın Rus topraklarına yeniden saldırmaya başladığı 1918 yılı Şubat ayıyla birlikte gözle görülür şekilde düşmüştür. Sonunda imzalana Brest Litovsk Antlaşamsı nedeniyle Kızıl Muhafızları destekleyemeyen Bolşevikler sadece Petrograd yönünde savunma cephesinde kalmışlardır.
Beyaz Muhafızlar ve Alman Ordusu
Beyaz Ordu'daki sıradan askerlerin muharebe deneyimi, birçoğuna sağlanan kısa ve yetersiz eğitim dolayısıyla Kızıl Ordu askerlerinden daha iyi değildi. Abcak Beyaz Ordu'nun Kızıl Muhafızlar'dan iki önemli üstünlüğü vardı: General Mannerheim'in ve ekibinin -ki bu ekibe 84 İsveçli gönüllü subay ve Çar'ın ordusunun Fin eski subayları da dahildir- profesyonel yönetimi ve yaklaşık 1300 kişilik, Almanya'da eğitilmiş ve Doğu Cephesi' nde savaş deneyimi kazanmış, elit Fin Jäger askerleri.
Tampere Savaşı
Mannerheim'ın stratejisi ilk olarak Finlandiya'nın güney batısındaki en önemli endüstriyel kasabası olan Tampere'ye saldırmaktı. Saldırıyı Tampere'nin 65 kilometre kuzeydoğusundaki Längelmäki'den başlattı. Aynı anlarda Beyaz Ordu Tampere'nin kuzey ve kuzeybatısından Vilppula–Kuru–Kyröskoski–Suodenniemi hattından yaklaşmaktaydı. Kızılordu çarpışmanın şiddeti nedeniyle geri çekilmek durumunda kaldı. Tampere yenilgisinden sonra, Kızıl Muhafızlar doğu yönünde geri çekildi. Beyaz Ordu 29 Nisan'da Karelia'nın başkenti Viipuri'yi alıp karargâhlarını oraya taşıdılar. Kızılların güneybatı Finlandiya'daki son kaleleri ise 5 Mayıs'ta düştü.
Alman Baltık denizi bölümü
Finlandiya Sosyalist İşçi Partisi, 8 Nisan'da Helsinki'den ve 25 Nisan'da Viipuri'den Petrograd'a kaçtı. 14–15 Mayıs'ta küçük bir Rus kıtası Karelian Isthmus üssündeki kıyı topçu birliğinden geri çekildiğinde Finlandiya İç Savaşı sona erdi. Beyaz Finlandiya, 16 Mayıs 1918'de Helsinki'de ilan edildi.
Beyaz ve Kızıl Terör
İç savaş esnasında, Beyaz ve Kızıl Orduların her ikisi de terör suçunu işlemişlerdir. İlk değerlendirmelere göre, her iki taraf da kesin bir şekilde "çarpışma kuralları" konusunda anlaşmışlardı, fakat kural ihlalleri başlangıçta meydana geldi. İhlallerin başlıcaları Kızıl Muhafızlar 17 askeri 31 Ocak'ta, Suinula'da idam ettiğinde ve Beyaz Ordu 200 askeri 21 Şubat'ta Varkaus'ta idam ettiğinde meydana geldi. Bu olaylardan sonra her iki taraf da terörizme ve soykırıma eğilimi kızıştıracak olan yerel düzeyde intikam idamlarına başladılar.
Kırmızı terörün en az üçte biri ve muhtemelen Beyaz terörün büyük çoğunluğu merkezi olarak yönetiliyordu. Beyaz Finlandiya ve Kızıl Finlandiya hükûmetleri resmî olarak teröre karşı çıksalar da cephede bu tür kararlar alınarak uygulanabiliyordu.
Toplam olarak, 1,400–1,650 Beyaz, Kızıl terörde ve 7,000–10,000 Kızıl, Beyaz terörde idam edildi. Finlandiya İç Savaşında çarpışma kurallarının bozulması, diğer birçok bağımsızlık savaşında gözlemlenenlere uyuyordu.
Acı miras
İç savaş Finlandiya halkı için tam bir yıkım olmuştur. Hayatını kaybeden 37 bin kişiden 5,900 kişi (%16) 14 ve 20 yaşları arasındaydı. Savaşın en dikkate değer özelliklerinden biri de kayıpların 10 bin kadarının savaş alanında meydana gelmiş olmasıdır. Ölümlerin çoğu terör yüzünden ve hapishanelerdeki korkunç şartlardan dolayı meydana gelmişti. Ayrıca savaş 20 bin kadar çocuğu yetim bıraktı. Kızıl Finlandiya destekçilerinin büyük çoğunluğu savaşın sonundaki yenilginin ardından Sovyetler Birliği'ne kaçtı.
Toplama kampları
Beyaz Ordu ve Alman kuvvetleri, savaşın bitmesiyle birlikte 5 Mayıs 1918 günü yaklaşık 80 bin Kızıl tutukluyu esir aldı. Beyaz terör dindiğinde, binlercesi serbest bırakıldı, fakat 74,000 kişi hala mahkûmdu. En büyük toplama kamplarından biri Suomenlinna şehrindeydi, bu şehir Helsinki'ye yakın bir adadadır. Hämeenlinna, Lahti, Viipuri, Ekenäs, Riihimäki ve Tampere diğer başlıca toplama kamplarının bulunduğu şehirler. Fin senatosu bu insanların tehlikesiz olduklarına inandıkları zamana kadar hapis tutmayı kararlaştırmıştı.
İç savaşın kültürel alandaki etkileri
Finlandiya'da savaşı konu edinen ve genel anlamda beğeni kazanan ilk kitap, Nobel edebiyat ödüllü yazar Frans Emil Sillanpää tarafından 1919'da yazılmış Hurskas kurjuus (Türkçesi, Dindarca Sefalet)'tir. 1959 ve 1962 arasında, Väinö Linna, üçlemesi Täällä Pohjantähden alla (Kuzey Yıldızı'nın altında)'da, İç Savaş'ı ve II. Dünya Savaşı'nı sıradan insanın bakış açısından tasvir etmiştir. Şiirde, Tampere Çatışması'nın korkunçluğunu daha dokuz yaşında görmüş olan Viljo Kajava, 1960'larda çıkmış kitabı Tampere 1918 Şiirleri kitabında iç savaşa pasifist bir bakış açısını sunmuştur.
Celile Hikmet
Celile Hikmet; Türk ressamdır.
Daha çok nü ve portreler çalışmıştır. Kendi portresiyle, oğlu Nâzım Hikmet'in, torununun, yeğeni Oktay Rıfat'ın portreleri başarılı eserleri arasındadır.
Yaşamı
1880 yılında, babasının görevi nedeniyle bulundukları Selanik’te, dünyaya geldi. Annesi, Alman kökenli Osmanlı generali Mehmet Ali Paşa'nın (Karl Detroit) kızı olan Leyla Hanım; babası ise dilci ve eğitimci Hasan Enver Paşa'dır.
Evde özel öğrenim görerek yetiştirildi. Babasının Sultan Abdülhamit’in yaveri olduğu sırada saray ressamı Fausto Zonaro’dan resim dersleri alma fırsatı buldu. Resim çalışmalarında kuşağının diğer kadın ressamları gibi portreler üstüne yoğunlaştı. “Hamamda çıplak” en çok kullandığı konulardan birisi idi. Pastel renklerin hakim olduğu resimler yaptı ve daha çok dost ve akrabalarını resmetti. Gençlik yıllarında Celile Enver adı ile (babasının adı ile) tanındı.
1900 yılında Şair Nazım Paşa’nın oğlu Hikmet Bey ile evlendi ve Celile Hikmet adını aldı. Hikmet Bey, Selanik’te Hariciye Nezareti’nde memur idi. İleride Türk şiirinin önemli isimlerinden birisi olacak ilk çocukları Nazım, 1901’de Selanik’te dünyaya geldi. 1905’te doğan ikinci çocuğu İbrahim Ali, ertesi sene kuşpalazından öldü. Hikmet Bey’in işi nedeniyle ailecek taşındıkları Halep’te iken Samiye adını verdikleri kızı dünyaya geldi (1907).
Şiddetli geçimsizlik nedeniyle 1917’de Hikmet Bey’den ayrıldı. İlk eşi Hikmet Bey’den ayrılmak üzere olduğu sırada tanıştığı ünlü şair Yahya Kemal ile büyük bir aşk yaşadı; ancak bu ilişki arzu ettiği gibi evlilikle sonuçlanmadı. Yahya Kemal ile ayrılıklarının üzüntüsü ile İstanbul’dan ayrılıp Paris’e gitti ve orada resimle ilgilendi. İstanbul’a döndükten sonra karma sergilere katıldı; kişisel sergiler açtı; dönemin en aktif kadın ressamları arasında yer aldı. İbrahim Bey adında bir kaymakamla kısa süren bir evlilik yaptı. Soyadı Kanunu’ndan sonra “Uğuraldım” soyadını aldı.
1938'de cumhurbaşkanı Atatürk’e orduyu ayaklanmaya kışkırtmaya çalıştığı gerekçesiyle 28 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırılan oğlu Nazım için o dönemin milletvekili Yahya Kemal'e adalet isteyen mektup yazdı, fakat hiçbir sonuç alamadı. 1950'de hapis hayatının on ikinci yılına giren oğlunun başladığı açlık grevine destek vermek ve oğlunun serbest bırakılması için Galata Köprüsü üzerinde tüm İstanbul’da ses getiren pankartlı eylem yaparak imza topladı ve kendisi de açlık grevine başladı.
Son yıllarında gözlerini kaybeden sanatçı, 1956’da Ankara’da yaşamını yitirdi.
Hayatı, Ela Gözlü Pars Celile (2016) adıyla Osman Balcıgil tarafından kitaplaştırılmış, Ali Yalçıner tarafından Celile adıyla oyunlaştırılmıştır.
NGC 1191
NGC 1191, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir çubuklu merceksi galaksidir. Gökyüzünde Irmak takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunur. Amerikan astronom Francis Leavenworth tarafından 1885 yılında 66,04 cm (26 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir. NGC 1191, HCG 22 grubu üyesidir.
Çulpan Hamatova
Erken Yaşamı ve Tiyatro Kariyeri
Chulpan Nailevna Khamatova, 1 Ekim 1975'te o dönem Sovyetler Birliği'ne bağlı olan Tataristan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin başkenti Kazan'da doğdu. Ebeveynleri Marina Galimullovna Khamatova ve Nail Khamatov aynı zamanda birer mühendistir. Adı Çulpan, Tatarca "sabah yıldızı" (Venüs) anlamına gelir. Küçük kardeşi Shamil Khamatov'da kendisi gibi bir aktördür.
Çocukken buz pateni yaptı ve Kazan Devlet Üniversitesine bağlı matematik okulunda orta okul okudu. Kazan Devlet Finans ve Ekonomi Enstitüsüne kabul edildi ancak daha sonra fikrini değiştirdi ve Kazan Tiyatro Okuluna girdi. Öğretmenleri Juno Kareva ve Vadim Keshner, acemi aktrisin başarı şansını değerlendirdi. Öğretmenleri, Hamatova'nın Moskova'da sürdürebilmesi için yardımcı oldu ve Rus Tiyatro Sanatları Enstitüsüne girdi.
Hamatova, Moskova tiyatrosunun sahnesinde birkaç sahne aldı. Bunlar: Gençlik Akademik Rus Tiyatrosu (Suç ve Ceza'da "Dunya" ve Anne Frank'in Hatıra Defteri'nde Anne Frank); Ay Tiyatrosu, Anton Çehov Tiyatrosu, Julia Malakyants Açık Tiyatrosu (Silvia).
1998'de Moskova Sovremennik Tiyatrosu topluluğuna davet edildi. Erich Maria Remarque tarafından yazılan "Üç Yoldaş" adlı eserdeki Patrica Holman rolüyle çıkış yaptı. Ayrıca Üç Kızkardeş (İrina); Fırtına (Katerina); Antonius ve Kleopatra (Kleopatra) vs. birçok oyunda yer aldı. 2008 yılında Milletler Tiyatrosunda Shukshin'in Hikayesi performansında yer aldı ve buradaki 10 hikâyeden dokuzunu oynadı.
Chulpan Khamatova, Gift of Life yardım vakfını kurdu
Film Kariyeri
Hamatova, çok sayıda uzun metraj Rus film ve TV dizisinde rol aldı.
Sinema kariyeri Rus Tiyatro Sanatları Enstitüsü üçüncü sınıfta iken başladı. Vadim Abdrashitov onu Time of a Dancer (2007) filminde Katya rolü için davet etti. Hamatova'nın çıkışı Valery Todorovsky'in suç draması Country of the Deaf (1998) filmindeki Rita rolüyle geldi. Bu film için işaret dilini öğrenmek zorunda kaldı.
Uluslararası alanda Elveda Lenin! filmindeki Lara rolüyle tanınmaktadır.
2006 yılında düzenlenen 63. Venedik Uluslararası Film Festivali'nde Catherine Deneuve'ün başkanı olduğu 6 kişilik jüride yer aldı.
Kişisel Yaşam
Hamatova, 1995'ten 2002'ye kadar Rus besteci ve aktör Ivan Volkov ile evliydi. 2003 yılında balet Aleksei Dubinin ile çıktı. 1 Ekim 2009'da Rus yönetmen Aleksandr Shein ile evlendi. Üç kızı var: Arina Ivanovna Volkova (d. 2002), Asya Alekseievna Dubinina (d. 2003), Iya Aleksandrovna Shein (d.2010). Shein ile olan evliliği 2017'de bitmiştir.
Rusça; Tatarca, Almanca, Portekizce ve İngilizce bilmektedir.
Politika
2012 yılında Hamatova, 2012 Rusya devlet başkanlığı seçiminde Vladimir Putin'i desteklemiştir. Bazı Rus gazeteciler Hamatova'nın ve yardım vakfının baskı altına alındığını ve kamuoyuna açıklama yapması gerektiğini söyledi. 2019'da, Donbass Savaşının başlatması halinde Putin'i asla desteklemeyeceğini itiraf etti. Bir başka olayda ise aslında apolitik olduğunu ancak Rusya'daki hayır kurumunun büyük ölçüde devlet desteğine bağlı olduğunu itiraf etti.
Şubat 2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinı protesto etmek amacıyla başlatılan dilekçeyi imzalayanlardan biridir. İstila sonrası Letonya'ya sürgüne gitmiştir. Bir röportajında "Geri dönmemin istenmediği bana açıkça belirtildi. Biliyorum, hain değilim: Vatanımı çok seviyorum" beyanında bulunmuştur.
We Can't Stop
"We Can't Stop", Amerikalı şarkıcı Miley Cyrus'un 2013'te yayımlanan dördüncü stüdyo albümü Bangerz'dan bir şarkı.
JJ Lehto
Jyrki Juhani Järvilehto bilinen ismiyle JJ Lehto eski bir Formula bir yarışçısıdır. Aynı zamanda 24 saat Le Mans yarışlarındada yarışmıştır.
Kariyeri
JJ Lehto Ferrari için test sürüşleri yapmadan önce Onyx takımı için 1989 yılında yarışmıştır. Finansal zorluklar yüzünden Lehto 1990 yazında Formula 1 den ayrılıp küçük bir yarış ekibi olan Scuderia Italia ile 1992 ye kadar yarıştı.Ancak bu süre zarfında 1991 de ilk kez San Marino GrandPrix inde podyuma 3. olarak çıktı. Bundan 2 yıl sonra Sauber ile Spor Araba yarışları için anlaşma imzaladı yeni yarış partneri ise Karl Wendlinger olucaktı. Daha sonra birçok yarışa katılan Lehto bir daha podyuma çıkamadı. En son Benetton ile yarışan Lehto orada da başarıyı yakalayamayınca 1994 Avustralya GrandPrix inden sonra Formula 1 Yarış hayatına son noktayı koyar.
Sonraki hayatı
Lehto 2001 yılında Fin televizyonu MTV3 de Oscar Saari ile yorumculuğa başlamıştır.Lehto 2010 yılında bir tekne kazası geçirdi.Kimliği belirlenemeyen bir tekne kullanıcısının yaptığı bu kazada Lehto yaralandı diğer yolcular ise öldü. Daha sonra bir dergi tarafından Lehto nun 2010 da arkadaşını cenazesine katıldığı belirtildi.
EuroCup Kadınlar
EuroCup Kadınlar (İngilizce: FIBA EuroCup Women) Avrupa'nın, EuroLeague Women'dan sonraki en prestijli ikinci kupadır. Bu kupa 2003 yılında uygulamaya girmiştir. Bu kupayla aynı anlamı taşıyan önceki kupanın adı Ronchetti Kupası'dır.
Christian Bolaños
Christian Bolaños (d. 17 Mayıs 1984), Kosta Rikalı futbolcudur. Dûrî Nücûm Katar ekiplerinden El-Ğarafe'de oynuyor.
Nihat Zeybekci
Eğitimi
1 Ocak 1961 tarihinde Denizli'nin Tavas ilçesi bağlı Pınarlar köyünde Şükrü ve Fatma Zeybekci çiftinin beşinci ve son çocuğu olarak doğdu. Çiftçilik ve Tütün işçiliği ile geçimini sağlayan bir ailenin çocuğu olarak küçük yaşta çalışma hayatıyla tanışan Zeybekci, ilk ve ortaokulu doğduğu köyde bitirdi. Lise eğitimini parasız yatılı sınavlarında sağladığı başarıya Kütahya'da tamamlamasının ardından Marmara Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümünden mezun oldu. Üniversite’de okuduğu süre boyunca bir dış ticaret şirketinde çalıştı. Sonrasında İstanbul Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümünde yüksek lisans yaptı. . Özgeçmişinde İngiltere South London College' da eğitim aldığını beyan etmesine rağmen bu iddiaların asılsız çıkması ile bu bölümü özgeçmişinden kaldırmıştır.
Kariyeri
Profesyonel iş yaşamına İstanbul’da özel sektörde başladı. Denizli'de bir tekstil firmasının ihracat müdürlüğünü yaptı, 1994 yılında ise Turkuaz Tekstil'i kurdu. Denizli Sanayi Odası Meslek Grubu Üyeliğinde bulunan Zeybekci, Denizli Platform Sözcülüğü görevini üstlendi ve iki dönem Denizli Tekstil ve Konfeksiyon İhracatçılar Birliği Başkanlığını yürüttü.
Ekonomi Bakanlığı
2011 Türkiye genel seçimleri'nde AK Parti Denizli milletvekili adayı oldu ve partisinin seçim zaferiyle meclise girdi. AK Parti MKYK üyesi olan Zeybekci, Türkiye Büyük Millet Meclisi Enerji Komisyonu Başkanlığı yaptı. 17 Aralık yolsuzluk ve rüşvet soruşturması'nın ardından 26 Aralık 2013 tarihinde gerçekleştirilen kabine değişikliği ile Ekonomi Bakanlığı görevine atandı. Erdoğan'ın 2014 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi'nde Cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından Ahmet Davutoğlu tarafından kurulan 62. Türkiye Hükûmeti'nde tekrar Ekonomi Bakanı olarak yer aldı.
Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri'nde Denizli milletvekili olarak tekrar meclise girdi. Seçimlerde hiçbir parti tek başına iktidar olmak için gereken sandalye sayısına ulaşamayınca ve koalisyon görüşmelerinden bir sonuç alınamayınca erken seçim kararı alındı. Davutoğlu başkanlığında kurulan Seçim hükümeti'nde de Ekonomi Bakanı olarak yer aldı. Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde tekrar meclise girdi ve Davutoğlu tarafından kurulan 64. Türkiye Hükûmeti'nde Ekonomi Bakanlığı görevini Mustafa Elitaş'a devretti. Davutoğlu'nun istifa etmesinin ardından Binali Yıldırım tarafından kurulan 65. Türkiye Hükûmeti'nde Ekonomi Bakanı olarak görevlendirildi.
İzmir Büyükşehir Belediye Başkan Adaylığı
27 Kasım 2018 tarihinde Cumhurbaşkanı Erdoğan partisinin grup toplantısında İzmir Büyükşehir belediye başkan adayını Nihat Zeybekci olarak açıkladı.
31 Mart 2019 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Nihat Zeybekci oyların %38,69 aldığı, rakibi Tunç Soyer oyların %58,10 aldığı seçim sonuçlarına göre İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Tunç Soyer seçilmiştir.
Nihat Zeybekci'nin seçim döneminde şaşırtıcı bir açıklamada bulunmuştur. Zeybekci, “AK Parti’ye yönelik genel bir önyargı var, şarap üretimine teşvik vermeyi düşünür müsünüz?” sorusuna, "Şarap üretiminde bizim Denizli de çok güçlüdür. Zamanında bunları destekleyerek geldik. Yerli üretim şarap ve alkollü içki üretimini destekledik" şeklinde yanıt vermiştir.
Özel yaşamı
Çok iyi düzeyde İngilizce ve Almanca bilen Zeybekci, 4 çocuk babasıdır ve Ayşen Zeybekci ile evlidir.
Hasan Sönmez
Hasan Sönmez (d. 27 Eylül 1976, İznik), Türk eski futbolcudur.