cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Goeben ve Breslau'nun takibi
Takip
Hâlâ Souchon'un batıya dönmesini bekleyen Milne, Gloucestera teması kesme emri verdi Gloucesterın kaptanı Howard Kelly Goeben'in kaçmakta olduğunun farkındaydı. Breslau, Gloucesteri taciz ederek takibi bırakmaya zorlamaya çalışıyordu; Gloucester sonunda Breslau ile çatışmaya girdi; Britanyalılar Goebeni geri dönmeye ve hafif kruvazörü korumaya zorlamayı hedefliyordu. Saat 13.05'te Gloucester öndeki 6 inçlik (15 cm) toplarıyla 10.500 metre mesafeden ateş açtı. Breslau da hemen karşı ateşle cevap verdi. Kelly hızını arttırarak mesafeyi kapatmayı, 9.100 metre menzile gelince dönerek borda ateşi açtı. Çatışma üzerine Souchon, Goebenin dönerek Breslauya yardım etmesi emrini verdi. Goeben'in manevrasını gözlemleyen Gloucester çatışmadan çıkarak geri çekilmeye başladı; Souchon ise hafif kruvazörü takip etmek için kömür harcamamaya karar vererek tekrar rotasına döndü. Bu çatışmada Gloucester 18 adet 15 cm, 14 adet 10 cm mermi ateşledi ve Breslau'ya su hattında bir isabet sağladı; Souchon'a göre bu çatışmada Breslau kayda değer bir hasar almamıştır. Kaptan Kelly üç saat boyunca takibi sürdürdü Gloucester saat 16.40'ta azalan kömürü ve Matapan Burnu'nu geçmeme emri sebebiyle takibi bırakarak geri döndü. Almanlar sonunda takipten kurtulmuş, Ege Denizi'ne giriyorlardı.
Kaçış
8 Ağustos gece yarısından hemen sonra Milne üç muharebe kruvazörü ve hafif kruvazör HMS Weymouth ile doğuya yöneldi. Saat 14.00'te Donanma Komutanlığından Birleşik Krallık'ın Avusturya ile savaşa girdiğine dair hatalı bir sinyal aldı. Gerçekte iki ülke arasında 12 Ağustos'a kadar savaş ilan edilmeyecekti. Dört saat sonra sinyal hatasına dair bilgi ulaştı; ancak Milne Goeben''i aramaktansa Malta yakınlarında konuşlanarak Adriyatik Denizi'ni korumaya almayı tercih etti. Sonunda 9 Ağustos'ta Milne, "7 Ağustos'ta Matapan Burnu'nu kuzeydoğu yönünde geçen Goeben'i takip et" emrini aldı. Troubridge'i Adriyatik koruması için geride bırakan Milne, Souchon'un Çanakkale Boğazı'na gittiğine inanmıyordu, Goeben'in Ege Denizi'nden dışarı çıkmayı planlamadığından habersiz şekilde Ege çıkışını savunmaya geçti.
8 Ağustos'ta Ege Denizi'ne giren Souchon, adalar arasında yol almasının ardından, 9 Ağustos şafağında Hacılar adası körfezine girdi. İki gemi burada tek bir kömür gemisinin iki yanında pozisyon alarak kömür ikmallerini tamamladılar. 10 Ağustos gecesi saat 03.00 civarında Britanya gemileri de Ege'ye ulaşırken Alman gemileri ise telsiz dinlemeleri sayesinde bu durumdan haberdardı. Souchon bu esnada Karadeniz'e çıkabilmek için izin almaya çalışıyordu. 10 Ağustos sabahı demir alan Alman savaş gemileri Boğazlar'a yolculuklarının son ayağına başladılar ve saat 17.00'de Çanakkale Boğazı açıklarına ulaşarak geçiş için izin beklemeye koyuldular.
Almanya bir süredir, İkinci Meşrutiyet döneminin etkin gücü olan İttihat ve Terakki Fırkası ile yakınlaşmaktaydı. Parti üzerindeki ağırlığını sonunda kullanan Alman hükûmeti, Osmanlı Harbiye Nazırı Enver Paşa'ya gemilerin boğazdan geçmesi için baskı yapmaya başladı. Rusya'ya ulaşmak için dört mevsim boyunca seyrüsefere açık olan tek deniz yolu ve en önemli ikmal hattının Boğazlar olması, Rusya'nın Alman gemilerinin geçişine şiddetle karşı çıkmasına sebep olacaktı. Ayrıca Almanlar Enver Paşa'yı takip etmeye devam etmeleri halinde Britanya gemilerine ateş açılması emri vermeye de ikna etmeyi başardılar. Souchon boğazlara girme izni aldığında gemilerdeki gözcüler, yaklaşan Britanya gemilerinin dumanını ufukta görebiliyordu. Aslen izin, Çanakkale Müstahkem Mevkii Komutanlığına 8 Ağustos tarihli ve "Başkumandan vekili Enver" imzalı şifreli telgrafla iletilmişti. Telgrafta, "Almanya hükûmetinin Goeben ve Breslau ismindeki sefain-i harbiyesinin (savaş gemilerinin) düşmanla muharebeye tutuşmuş olmaları muhtemeldir. Sefain-i mezkure (adı geçen gemiler) boğaza iltica ederlerse duhullerine (girişlerine) müsaade ve kabul ediniz." denilmektedir.
Sonuçları
Ağustos'ta bir zafer bekleyen Almanya, Osmanlı İmparatorluğu'nun tarafsız kalmasından memnundu. Ayrıca Marmara Denizi'ndeki Goeben gibi "güçlü" bir savaş gemisi Kraliyet Donanması'nın Çanakkale Boğazı'na yaklaşmasını engelliyordu. Fakat Eylül'de alınan Birinci Marne Muharebesi yenilgisi ve Rusya'nın Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'na karşı üstünlüğü Almanya'nın Osmanlı gibi bir müttefiki savaşta yanında görme isteğini arttırdı. Amiral Souchon, İmparator II. Wilhelm'den aldığı talimatla 14 Eylül 1914 tarihinden itibaren Osmanlı donanmasının tatbikat için Karadeniz'e açılması yönünde çaba harcamaya başlamıştır. Osmanlı hükûmeti 20 Eylül'de Amiral Souchon'un talebini reddetmiştir. Ancak aynı gün Enver Paşa, bir günlüğüne Karadeniz'e tatbikat amaçlı çıkış için izin vermişti. Aynı gün Sadrazam Said Halim Paşa, duruma karşı çıkmış, gemiler geri çağrılmıştır. Amiral tarafından birkaç kez yenilenen talep, Osmanlı hükûmeti tarafından her seferinde geri çevrilmiştir. Amiral Souchon 23 Eylül 1914 tarihinde talebi Osmanlı Donanması Komutanlığına getirilecektir. 18 Ağustos'ta Souchon Osmanlı donanmasını denetlemiş, geleceğe yönelik düşüncelerini gerçekleştirmek için çalışmalara başlamıştı. Bahriye Nezareti, Osmanlı donanmasının komutanı olan Yarbay Arif'e Souchon'un emrine girdiğini aynı gün bildirdi. Souchon'un donanmanın başına geçmesi ile sıkı bir eğitim başladı, her gemiye bir Alman subayı verildi, filotilla komodorluğuna bir Alman subayı tayin edildi. 9 Eylül'de Souchon, Donanma Birinci Komutanlığına, o ana kadar bu görevi yapmış olan Yarbay Arif de Donanma İkinci Komutanlığına atandı. Souchon'un bu eylemleri ile Osmanlı donanması Alman etkisine girdi.
Souchon'un Karadeniz'e açılma çabaları sürerken Osmanlı'nın 27 Eylül günü Çanakkale Boğazı'ndan bütün gemi geçişlerini yasaklaması -ki Rusya'nın mevcut olan ihracat-ithalat trafiğinin %90'ı o sıralarda bu rotadan sağlanıyordu- gerilimi daha da artırdı. Süregelen Rus ve Fransız diplomasisi Osmanlı İmparatorluğunu savaşın dışında kalmaya ikna etse de, 27 Ekim 1914 günü Amiral Souchon komutasında Goeben, Breslau ve dokuz Osmanlı savaş gemisinden oluşan bir filo Karadeniz'e açıldı. Karadeniz Baskını olarak adlandırılan bu harekâtta filo 29 Ekim 1914 sabahı Rus liman ve gemileriyle temas kurdu. Odessa, Sivastopol, Novorossiysk ve Kefe (Feodosya) limanlarını bombaladı. Bir mayın gemisi ve on beş askerî nakliye gemisi batırıldı, bir torpido botuna ağır hasar verildi. Bir kömür gemisi 3'ü subay 75 personeliyle esir alındı. Novorossiysk'te buğday silolarıyla elli petrol deposu tahrip edildi. Bu gelişmeler bir dönüm noktası oldu ve 2 Kasım'da Rusya, 5 Kasım'da Birleşik Krallık sırasıyla Osmanlı İmparatorluğu'na karşı savaş ilan ettiler. Osmanlı İmparatorluğu'nun savaşa girmesi ile I. Dünya Savaşı'nda çok sayıda yeni cephe açıldı. Amirallik Birinci Lordu Winston Churchill, birkaç yıl sonra yazdığı anılarında Goeben'in Osmanlıları savaşa girmeye zorlayarak "Doğu ve Orta Doğu için bir geminin daha önce hiç getirmediği kadar fazla katliam, sefalet ve yıkım getirdiği" görüşünü dile getirmiştir.
Álex López
Alejandro 'Álex' López Sánchez (d. 11 Ocak 1988), Sporting Gijón takımında orta saha pozisyonunda görev yapan İspanyol futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2005 yılında Racing Ferrol kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla O Val, Narón, Celta B, Celta, Sheffield Wednesday, Valladolid ve Sporting Gijón kulüplerinde oynadı.
Anemas Zindanları
<references group="Reşat Ekrem Koçu, “Anemas Zindanı ve Kulesi”, İstanbul Ansiklopedisi (İstanbul: Nurgök Matbaası, 1959), 2/853-859. x van Millingen, Alexander. Byzantine Constantinople: The Walls of the City and Adjoining Historical Sites. London: John Murray, 1899, ss. 130, 138, 154, 156, 162. x Ediz Gülten, “ANEMAS ZİNDANLARI | Ah Güzel İstanbul”, Youtube (27 Kasım 2013). https://www.youtube.com/watch?v=ETScbVplNOg x Güneş, “Cüneyt Arkın’ın film sahnelerinin çekildiği Anemas Zindanları restore edildi”, dailymotion (19 Haziran 2019). https://www.dailymotion.com/video/x7bjmhv x Gezi Rehberim, “İstanbul Balat’taki Anemas Zindanları”, Youtube (9 Kasım 2015). https://www.youtube.com/watch?v=JwU4928Z1hE" /> Bizans döneminin en büyük saraylarından biri olan Blakhernai Sarayı’nın bir parçası olan Anemas Zindanları, Haliç’e yakın eski sur duvarlarına bitişik olarak inşa edilmiş, 14 hücre odasından ve bu odaların altındaki iki katlı bodrumdan oluşur.
Anemas Zindanları surların Haliç’e yakın tarafına inşa edilmiştir. Haliç Köprüsü’nün aşağısında, Ya Vedüd Camii’nin çaprazında kalmaktadır. Batı cephesinde araç yolundan görünebilen zindanlar, doğu cephesinde kot farkından dolayı, zindanlar keşfedilmeden önce inşa edilmiş Kazasker İvaz Efendi Camii’nin altında kalmaktadır. Zindanları en iyi şekilde görebilmek için Edirnekapı’dan sur dışına çıkıp surlara paralel olarak Haliç’e doğru gitmek gerekmektedir. Surlara paralel olarak ilerleyen yol ile zindan cephesi arasında bir yeşil alan bulunmaktadır.
Yer altı tünelleri, labirentvari sarnıçları ve son derece dar işkence odaları ile istisnai bir özelliğe sahip olan zindanlar Roma döneminden İstanbul’da kalan tek yer altı zindanlarıdır.
Zindanlara batı cephesinden bakıldığında biri yüksek, diğeri daha alçak masif birer blok gibi görünen birbirine bitişik iki kuleden Eğrikapı tarafındaki Angelos ve Angelos Kulesi’ne bitişik ve Haliç’e yakın olan ise Anemas Kulesi’dir. Buna ek olarak, Haliç’e doğru uzanan cephesi payandalı ve mazgallı duvar ise Anemas Zindanları olarak adlandırılan, koridorlu yapının cephesini oluşturmaktadır. Angelos Kulesi’nin en belirgin özelliklerinden biri de dışarı doğru konsol şeklinde çıkan yatay mermer sütunların varlığıdır.
Tarihi
Anemas Zindanları’yla ilgili bilinen ilk kaynaklar Patrik Konstantios’tur, eserinde bu hapishanenin bir tarihçesini yazmıştır. Eski Bizans metinlerinde Anemas Zindanı’nın adı ilk defa 11. yüzyılda geçer. Bizans imparatoru I. Aleksios’un kızı Anna Komnena Aleksias adlı eserinde burası hakkında bilgi verir.
Girit Adası’nın son müdafii ve Kandiye’yi uzun zaman müdafaa eden Arap kumandan Abdül-Aziz (Kuturbi) Kandiya’nın 961’de düşmesi sonucu rehin alınarak İstanbul’a getirilmiş ve Hıristiyanlığı seçerek İstanbul’a yerleşmiştir. Eski Arap komutanın oğulları Bizans ordusunun en kıymetli kumandanlarından olmuşlardır. Ecdadı gibi iyi bir asker olduğu anlaşılan Mikhael Anemas sebebi meçhul olarak İmparator Aleksios’u devirmeye karar vermiştir. Devletin iç ve dıştan çok darbe aldığı bir dönemde, 1107 yılında diğer üç kardeşi ve yüksek mevki sahibi kimselerle bir suikast yapmaya karar veren Mikhael Anemas’ın bu teşebbüsü, o sıralar bir suç üzerine yakalanan İonnes Salomon adlı bir suikastçinin itirafı sonucu neticeye ulaşamamıştır. Anna Komnena’nın detaylı şekilde aktardığı kayıtlarda bulunan bu olay, suikastçilerin açık bir şekilde ağır hakaretlerle bir meydanda dolaştırılması ve sonrasında gözlerinin –mil çekilerek, kör edilmesi ile sonuçlanmıştır. Diğer suikastçilerin aksine Anemas, imparatorun kızı Anna sayesinde gözlerine mil çekilmesi cezasından kurtularak bir kuleye hapsedilmeye mahkum olmuştur. Aynı kaynakta, bu hapishanenin surlara ait bir kuleden ibaret olduğu ve Blahernai Sarayı yanında bulunduğu ve o zamana kadar bu kulenin bir cezaevi olarak kullanılmadığı, Anemas’ın buraya hapsi üzerine kulenin hapishane olduğu geçmektedir. Aleksios’a karşı cephe alan ve Danişmentlileri yardıma çağırmak üzereyken yakalanan Taronites herkes tarafında açıkça alay edilip aşağılandıktan sonra Anemas’ın bulunduğu kuleye kapatılmış ancak istisnai bir muameleyle kısa zamanda serbest bırakılmıştır.
Mimarisi
Eski binalardan çıkarılan büyük mermer sütunlar Angelos Kulesi’nin inşaatı sırasında katların zeminini döşemek üzere kullanılmıştır. Bu döşemelerin konsol şeklinde bir metreden fazla dışarı çıkan uçları, sütunlar yan yana yatay şeklinde yerleştirdiklerinden balkon niteliği taşıyan bir yapı oluşmuştur. Angelos Kulesi’nin cephesinde örülü olan mermer çerçeveli bir pencerenin üstünde bu balkon ve üç ince pencere görülmektedir. Kulenin Haliç’e ve Eğrikapı’ya bakan cephesinde mevcut birer kapı bu pencerelerin aydınlattığı salonu daha alçak olan Anemas Kulesi’nin üstüne ve Blakhernai Sarayı’na bağlamaktadır. Sarayın araştırma kulesi olarak da kullanıldığı düşünülen kule kesme taş ve tuğladan inşa edilmiştir.
Anemas ve Angelos Kuleleri en alt katta birbirleriyle bağlantılıdır, dönen bir rampa sistemiyle Angelos Kulesi’nde yukarı çıkmak mümkündür. Bu rampa ince mazgallarla aydınlatılan 10*12 m ölçülerinde ve 7 m yüksekliğe sahip büyük bir salona çıkmaktadır ve bu salonun zemininde yuvarlak bir delik mevcuttur. Bu delikler 40 odalar adı verilen işkence çukurları, mahkumların ölene dek içlerinden çıkamayacakları kadar dar ve derin çukurlardır. Yüksek ihtimalle konuşturulmak istenen ya da çok ağır suçlar işleyen mahkumların kapatıldığı alanlardır.
Anemas Kulesi’nin zemin katının tamamen bir hapishane olduğunu söyleyenler olduğu gibi, burasının bir su sarnıcı olduğunu iddia edenler de vardır. Araştırmacılar yaptığı bazı çalışmalar ve çizimler sonucunda, kulenin bir kısmında bulunan 37 cm yükseklikte ve 20 cm çapındaki küçük su boruları, aynı odada su çekmek amacıyla yapıldığı düşünülen 50 cm çapında ve 32 cm kalınlığındaki delik bu kulenin bir su sarnıcı olarak kullanıldığını düşündürmektedir.
Binanın üçüncü kısmı olan ortası koridorlu yapı ise genel olarak Anemas zindanları olarak tanınır. Burasının Blakhernai Sarayı’nın bir kısmının bodrumu ve zemin katı olup yüksek ihtimalle zindan olarak kullanıldığı düşünülmektedir. Daha eski bir sur duvarına bitişik olarak yapılan bu iki katlı hücreli galeride hücrelerin üzerleri beşik tonozla örtülüdür.
Mahkumlar
Yüksek mevki sahibi kimselere mahsus bir devlet hapishanesi niteliği taşıdığı anlaşılan bu zindana birçok önemli olayın kahramanları hapsedilmiştir. Nitekim, Bizans imparatoru I. Andronikos İstanbul halkının isyanı sonucu tahttan indirilerek yerine II. İsaakos imparator ilan edilince, I. Andronikos kaçmaya teşebbüs etmiş ancak yakalanarak işkencelerle öldürülmeden önce kısa bir süre zindanlarda hapsedilmiştir. İmparator İsaakos ise 1186-1187 yıllarında bugünkü Angelos Kulesi’ni inşa ettirmiş ve bu kule Blahernai Sarayı’nın bir kısmını oluşturmuştur. Sonrasında II. İsaakos da 1195’te kardeşi III. Aleksios tarafından tahttan indirilmiş ve gözlerine mil çekildikten sonra oğlu Aleksiosla birlikte Anemas Zindanı’na hapsedilmiştir. Küçük Aleksios’un kaçarak Avrupa’ya gitmesi ve yardım istemesi üzerine IV. Haçlı Seferleri İstanbul’a gelmiş ve İsaakos, Blakhernai Sarayı’ndaki hapsinden kurtarılarak yeniden tahta çıkarılmıştır.
Aynı zamanda, V. Ionnes Paleologos’un saltanatı zamanında, büyük oğlu Andronikos Paleologos, babasının aleyhine çalıştığı zamanlarda tahttaki hakkından uzaklaştırılınca buna kızmış ve I. Murat’ın oğlu Savcı Beyle birleşerek babalarına karşı bir isyana girişmişlerdir. Fakat her ikisi de yakalanarak gözlerine mil çekilmiştir. Celladın merhameti sayesinde tamamen kör olmayan Andronikos Anemas hapishanesine kapatılmıştır. Cenevizlilerin yardımıyla 1376’da hapisten kurtulan Andronikos, babası Y. İoannes ve kardeşi Manoel’i aynı zindana kapatmış ve kendisi de IV. Andronikos ismiyle tahta çıkmıştır. Hapisten yabancıların yardımıyla kaçan İoannes I. Murat’a sığınmış ve tahtını tekrar elde etmiş ve oğlu Andronikos’a bir arazi vererek onunla barışmıştır.
Fetih Sonrası
Fetihten sonra zindanların ne fonksiyonla kullanıldığı bilinmese Alman besteci Cornelius Gurlitt, 16. yüzyılın sonlarında İstanbul’un resimlerini yapan Wilhelm Dilich’in gravürlerinden bir tanesinin burayı tasvir ettiğini tespit etmiştir. Gerek genel panoramadan gerekse yalnızca zindanları gösteren gravürlerinden anlaşıldığı üzere, Anemas Zindanları’nın üzeri o devirde selviler ile kaplı bir asma bahçe halindedir.
Kulelerden Angelos Kulesi’nin Angelos tarafından yaptırıldığı neredeyse kesinse de yapının diğer kısımları için kesin bir bilgi mevcut değildir. Bununla birlikte Blahernai Sarayı’na ait mahzen ve bodrum olan bu binanın zindan olarak kullanılabilmiş olması da muhtemeldir.
Zindanlar birkaç sene öncesinde Cüneyt Arkın filmlerinde sahne çekimleri için kullanılmıştır.
Obe ilçesi
Obe ilçesi (Farsça:ولسوالی اوبه ), Afganistan'ın Herat Vilayeti'ne bağlı olan 16 ilçeden birisidir.
Bağlı olduğu Herat Vilayeti'nin kuzeydoğusunda yer alan ilçenin yönetim merkezi ilçeye adını veren Obe şehridir. İlçenin kuzeyinde Badgis Vilayeti, doğusunda Çişti Şerif ilçesi, güneydoğusunda Farsi ilçesi, güneyinde Adraskan ilçesi ve batısında Paştun Zargun ve Karuk ilçeleri bulunmaktadır. 2006 yılı nüfusu 67.100'dür. Hari Nehri ilçe sınırları içinden geçmektedir.
Ara (takımyıldız)
Ara (Sunak takımyıldızı), modern 88 takımyıldızdan biridir.
Tekstilkent Plaza
Tekstilkent Plaza veya halk arasındaki adıyla İkiz kuleler, İstanbul'un Esenler ilçesinde yer alan Tekstilkent kooperatifinde bulunan gökdelenlerdir. Garanti-Koza tarafından inşaatına başlanan plaza, 2005 yılında faaliyete başlamıştır. Her iki bina da 44 kattan oluşur. Eskiden resmi adı Koza Plaza idi ancak Koza İpek Holding'e kayyum atanmasından sonra bu kullanım terk edilmiştir. Türkiye'deki en yüksek binalar arasında yer alır. Aynı zamanda Avrupa'nın en büyük tekstil merkezlerinden biridir.
El-Beyda, Tartus
El-Beyda, Suriye'nin Tartus ilinin Baniyas ilçesinin aynı adlı bucağına bağlı olan kasaba. 2004 sayımına göre nüfusu 5.783 kişidir.
Microsoft Money
Microsoft Money Microsoft'un kişisel finans yazılımıdır. Yalnızca Windows işletim sistemlerinde çalışmaktadır. Windows Mobile için de bir sürümü bulunmaktadır. En son sürümü Microsoft Money 2008 adıyla Ağustos 2007'de çıkarılmıştır. Microsoft Money 2008'in 4 sürümü vardır: Essentials, Deluxe, Premium ve Home & Business.
Microsoft tarafından yapılan bildiride Microsoft Money 30 Haziran 2009 tarihinde geliştirmeye durdurulmuş ve 31 Ocak 2011 tarihinde ise çevrimiçi hizmetlerini kapatmıştır.
Asya Sanatçı Ödülleri
Asya Sanatçı Ödülleri (kısaltılmış hali AAA) Güney Kore merkezli iş gazetesi Money Today ve küresel medya markaları StarNews ve MTN tarafından düzenlenen bir ödül törenidir.
İlk ödül töreni 16 Kasım 2016'da Kyung Hee Üniversitesi'nin Seul'deki Barış Salonu'nda yapıldı ve Asya'nın dört bir yanına uydu aracılığıyla canlı olarak yayınlandı.
Villafranca Piemonte
Villfranca Piemonte, İtalya'nın Piyemonte bölgesine bağlı Torino ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2017 tarihi itibarıyla 4.683'tür.
Mihmanlı, Akçadağ
Mihmanlı, Malatya ilinin Akçadağ ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Köy, Şehir merkezine 48, ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Küçükpaşa, Çan
Küçükpaşa, Çanakkale ilinin Çan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1902 yılı kayıtlarında Paşaköy olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Çanakkale il merkezine 65 km, Çan ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Antonio Gramsci
Antonio Francesco Gramsci (22 Ocak 1891, Sardinya - 27 Nisan 1937, Roma), İtalyan düşünür, siyasetçi ve sosyalist kuramcı.
İtalyan Komünist Partisi'nin kurucu üyelerinden ve bir dönem lideriliğini yapmış olan Gramsci, aynı zamanda Benito Mussolini ve faşizmin sert bir eleştirmeniydi, bu sebepten 1926'da hapsedildi ve kalan hayatını 1937'deki ölümüne kadar hapiste geçirdi. Marksist literatüre katkısı ana olarak hegemonya, sivil toplum, altyapı-üstyapı ilişkileri, toplumda aydınların işlevi üzerindedir. Devlet teorisi üzerine özgün görüşler ileri sürmüş, başta Althusser olmak üzere birçok Marksist kuramcıyı derinden etkilemiş, görüşleri Batı Marksizm'inin temellerini oluşturmuştur.
Erken dönem
Gramsci İtalya'da Sardunya adası'nda bulunan Ales'te doğdu. Alt düzey bir memur olan Francesco Gramsci'nin yedi oğlundan biriydi. Babasının ailesi Güney İtalya'ya 15. ve 16. yüzyıllarda göçetmiş Arnavut kökenli bir topluluk olan Arbëreshë'lerdendi. Arnavut kökenleri nedeniyle, Gramsci soyadının bir Arnavut kasabası Grameç ile ilişkili olduğu düşünülmektedir. Mali zorluklar ve Francesco Gramsci'nin polisle sorunları aileyi Sardunya'da birkaç kasaba değiştirmeye zorladı, sonunda Ghilarza'ya yerleştiler.
Paştun Zargun ilçesi
Yönetim merkezi Paştun Zargun şehri olan ilçenin 2006 yılı nüfusu 88.800'dür.
Antonio Gramsci
Torino
Parlak bir öğrenci olan Gramsci, 1911'de Torino Üniversitesi'nde okuyabilmesini sağlayacak bir burs kazandı. Sınava gelecekte mücadele arkadaşı olacak Palmiro Togliatti ile birlikte girmişti. Torino'da edebiyat okudu, dilbilime yakın ilgi duydu. Gramsci geldiğinde Torino bir sanayileşme sürecinden geçiyor, Fiat ve Lancia fabrikaları fakir bölgelerden işçi yapmak için insan taşıyordu. Bu dönemde sendikalar kuruldu ve sınıfsal toplumsal çelişkiler görünür olmaya başladı. Gramsci bu gelişmelerin içinde yer aldı. Sosyalist çevrelerle iletişimde olmasıyla birlikte, büyüyüp yetiştiği Sardunya kültürü ile etkileşimini devam ettirmesini sağlayacak Sardunyalı göçmenlerle de görüşüyordu. Dünya görüşü bu ortamda; Sardunya'da edindiği daha önceki deneyimler ile birlikte İtalya'daki çevresiyle şekillendi. 1913 sonlarında İtalya Sosyalist Partisi'ne katıldı.
Annegret Kramp-Karrenbauer
Annegret Kramp-Karrenbauer (d. 9 Ağustos 1962), AKK olarak da tanınır,  Alman politikacı ve CDU Genel Sekreteri. 2011-2018 yılları arasında Saarland Eyaleti Başbakanı olarak görev yapan Karrenbauer, bu göreve gelen ilk kadındır. Şansölye Angela Merkel'in siyaseti bırakma kararının ardından bir sonraki Almanya Şansölyesi olmaya en yakın isimlerden birisi olarak gösterilmektedir. 7 Aralık 2018 tarihinde düzenlenen CDU Parti Kongresi'nde 999 oyun 517'sini alarak (% 51,75) Friedrich Merz'i (482 oy - % 48,25) geçerek CDU Partisi lideri olmuştur. Böylelikle Almanya Şansölyesi Angela Merkel'in de halefi konumundadır. 17 Temmuz 2019 tarihinde Savunma Bakanı olarak atanmıştır.
Antonio Gramsci
Torino
Akademik çalışmalarında yetenekli olmasına rağmen, artan siyasi bağlantıları yanında mali sorunlar ve zayıf bünyesi nedeniyle 1915 başlarında eğitimini bıraktı. Eğitimi sırasında yoğun bir tarih ve felsefe bilgisi edindi. Üniversitede Antonio Labriola, Rodolfo Mondolfo, Giovanni Gentile'nin ve en önemlisi, zamanının en saygı duyulan aydını olan Benedetto Croce'nin fikirleriyle tanıştı. Bu düşünürler Labriola'nın "praksis felsefesi" ("philosophy of praxis") adını verdiği bir tür Hegelci Marksizm'i benimsemişlerdi. Gramsci bu terimi daha sonra hapishanede yazdığı yazıları sansürden geçirebilmek için sık sık kullanmasına rağmen, bu düşünce akımına karşı ilişkileri kariyeri boyunca hep belirsiz kalacaktı.
Annegret Kramp-Karrenbauer
Aile Yaşantısı, Eğitimi ve Mesleki Hayatı
Almanya'nın Saarland Eyaleti'nde bulunan Völklingen şehrinde doğmuştur. Yine aynı eyalette bulunan Püttlingen şehrinde, beş kardeşiyle beraber büyümüştür. Babası Hans öğrenmekte güçlük çeken çocuklara yönelik bir okulda (Sonderschule) öğretmen, annesi Else ise ev hanımıdır.
Antonio Gramsci
Torino
1914'ten sonra Il Grido del Popolo gibi sosyalist gazetelerdeki yazıları ona dikkate değer bir gazeteci olarak ün kazandırdı. 1916'da Sosyalist Parti resmi yayın organı Avanti!'nin Piedmont baskısının eş-editörü oldu. Açıklıkla yazan verimli bir siyaset kuramı yazarı olarak Gramsci, Torino sosyal ve siyasi yaşamını tüm yönleriyle yazan görkemli bir yorumcu olduğunu kanıtladı.
Annegret Kramp-Karrenbauer
Aile Yaşantısı, Eğitimi ve Mesleki Hayatı
1973 senesine kadar Püttlingen'de Viktoria-Grundschule ismindeki ilkokula gitmiş, bu tarihten itibaren Almanya eğitim sisteminde lise çağındaki öğrencilere yönelik en kaliteli egitim statüsüne sahip Gymanisum'lardan birisinde, Marie-Luise-Kaschnitz Lisesi'nde eğitim hayatına devam etmiştir. Almanya'da Abitur denilen liseden mezuniyete yönelik sınav dönemini 1982 yılında tamamlamıştır. 1982 - 1990 yılları arasında Siyaset ve Hukuk Bilimi dallarında Trier Üniversitesi ve Saarbrücken'de bulunan Saarland Üniversitesindeki eğitimini Master`da Siyasi Bilimler ve Kamu Hukuku dallarında tamamlamıştır.
Antonio Gramsci
Torino
Gramsci aynı zamanda Torino işçilerinin eğitimi ve örgütlenmesiyle ilgileniyordu. 1916'da ilk kez topluluk karşısında konuşmalar yaptı ve Romain Rolland, Fransız Devrimi, Paris Komünü ve kadınların kurtuluşu gibi konulara değindi. 1917 Ağustos devrimci ayaklanmalarının ardından Sosyalist Parti liderlerinin tutuklanmasıyla Gramsci parti Geçici Komitesine seçildi ve Il Grido del Popolo editörü oldu. Böylece, Torino'da sosyalist liderlerden biri haline geldi.
Annegret Kramp-Karrenbauer
Aile Yaşantısı, Eğitimi ve Mesleki Hayatı
Saarland Eyaletinde, Hristyan Demokrat Birligi (CDU) Partisinin sözcülük vazifesiyle 1991'den 1998'e kadar görev aldı, 1999 senesinde dönemin eyalet meclisinde bulunan Peter Müller'in sözcülüğünü üstlenmiştir. Peter Müller daha sonraki yıllarda eyalet başkanlığı makamına kadar yükselmiştir ve Annegret Kramp-Karrenbauer ile CDU-CSU Siyasi Partilerinin ortak gençlik grubunda (Junge Union Deutschlands) tanışmışlardır.
Antonio Gramsci
Torino
Nisan 1919'da Togliatti, Angelo Tasca ve Umberto Terracini ile birlikte, haftalık gazete L'Ordine Nuovo'yu çıkardılar. Aynı yıl Ekim ayında, birçok hizibe bölünmüş olmasına rağmen Sosyalist Parti büyük çoğunlukla 3. Enternasyonal'e katıldı. L'Ordine Nuovo grubu Lenin tarafından Bolşevikler'e en yakın grup olarak görülüyordu ve aşırı sol Amadeo Bordiga'nın anti-parlamenter programına karşı Lenin'in desteğini almıştı. Parti içi geçerli pek çok taktik arasında, Gramsci grubu temel olarak işçi konseyleri savunusuyla öne çıkıyordu. Bu konseyler, 1919 ve 1920 Torino büyük grevleri sırasında kendiliğinden ortaya çıkmışlardı. Gramsci için bu konseyler, üretimi örgütleme görevinin yönetimini sağlayabilecek uygun araçlardı. Lenin'in "Bütün İktidar Sovyetlere" siyasetiyle aynı konumda olduğuna inanmasına rağmen, Bordiga tarafından Georges Sorel ve Daniel DeLeon fikirleriyle etkilenmiş sendikalist bir eğilim olarak suçlandı. Torino işçilerinin 1920 ilkbaharında yenilgisiyle, Gramsci konseylerin savunusunda hemen hemen tek başına kalmıştı.
Annegret Kramp-Karrenbauer
Aile Yaşantısı, Eğitimi ve Mesleki Hayatı
Roma-Katolik mezhebine mensuptur.
Antonio Gramsci
İKP'nin Kuruluşu
İşçi konseylerinin ulusal bir harekete dönüşümde başarısızlığı Gramsci'yi Leninist anlamda bir Komünist Parti'nin gerekliliğine inandırdı. L'Ordino Nuovo etrafındaki grup, İtalyan Sosyalist Partisi'nin merkezci önderliği aleyhinde söylemlerde bulundu ve Bordiga'nın "çekimser" hizbiyle ittifak yaptı. Bu gelişmelerin sonucunda, İtalyan Komünist Partisi 21 Ocak 1921'de Livorno kentinde kuruldu. Gramsci, Bordiga'nın yardımcısı oldu. Bordiga'nın disiplin vurgusu, merkeziyetçilik ve saflık ilkeleri parti programında Bordiga'nın liderliği yitirdiği 1924'e dek egemen oldu.
Annegret Kramp-Karrenbauer
Aile Yaşantısı, Eğitimi ve Mesleki Hayatı
1984 senesinden beridir maden mühendisi olan Helmut Karrenbauer ile evlidir. Çiftin üç yetişkin çocuğu bulunmaktadır.
Antonio Gramsci
İKP'nin Kuruluşu
1922'de Gramsci yeni partinin bir temsilcisi olarak Rusya'ya gitti. Rusya'da daha sonra evleneceği viyolonselist Giulia Schucht ile tanıştı.
Rusya görevi İtalya'da Faşizm'in gelişine rastladı ve Gramsci, İKP önderliğinin isteklerinin aksine, faşizme karşı sol partilerin birleşik cephesini güçlendirme talimatlarıyla geri döndü. Böyle bir cephenin merkezinde İKP olacak ve bu vasıtayla Moskova bütün sol güçleri kontrol edecekti. Ancak diğerleri bu olası üstünlüğe karşı çıktılar. Sosyalistlerin İtalya'da belli bir geleneği vardı; ancak Komünist Parti oldukça genç bir partiydi ve oldukça radikal görünüyordu. Pek çok kişi, komünistlerce yönlendirilen bir koalisyonun siyasi tartışmalara uzak kalacağı ve bunun bir izolasyona yol açacağını savunuyordu.
1924'te Gramsci İKP başkanı oldu. Venedik seçimlerinde milletvekilli seçildi. Partinin resmi gazetesi L'Unita'yı (Birlik) örgütlemeye başladı. O sırada kendisi Roma'da yaşarken ailesi Moskova'da idi. Ocak 1926 Lyons Kongresi'nde Gramsci'nin İtalya'da demokrasiyi yeniden inşa için birleşik cephe çağrısı tezleri İKP tarafından kabul edildi.
1926'da Bolşevik parti içinde Stalin'in manevraları Gramsci'yi Komintern'e bir mektup yazmaya yöneltti. Bu mektupta Trotsky önderliğindeki muhalefeti eleştiriyor, ayrıca liderin bazı olası yanlışlıklarının da altını çiziyordu. Togliatti parti temsilcisi olarak Moskova'daydı, mektubu okudu ve göndermemeye karar verdi. Bu Gramsci ile Togliatti arasında hiçbir zaman çözüme kavuşmayacak zorlu bir çatışmaya neden oldu.
Hapsediliş
9 Kasım 1926'da Faşist hükûmet Mussolini'nin yaşamına kasteden bir saldırıyı gerekçe göstererek olağanüstü hâl yasalarını yürürlüğe koydu. Gramsci, milletvekili dokunulmazlığına rağmen tutuklandı ve ünlü Roma hapishanesi Regina Coeli'ye götürüldü. Davasında Gramsci'nin savcısı ünlü "Yirmi yıl bu beynin işlemesini durdurmalıyız" ifadesini kullandı. 5 yıl (uzak Ustica adasında) alıkonulma cezası aldı; ertesi yıl 20 yıl hapis cezasına (Bari yakınlarında, Turi'de) çarptırıldı. Yeni yaşam şartları sağlık problemlerini arttırdı, çok az yardım görebileceği tek kişilik bir hücreye kondu. 1932'de İtalya ile Sovyetler Birliği arasında yapılması planlanan Gramsci'yi de etkileyecek siyasi mahkûmların değişimi girişimi sonuçsuz kaldı. 1934'te sağlığı ağır şekilde kötüleşti ve Civitavecchia, Formia ve Roma hastanelerine gittikten sonra şartlı olarak özgür bırakıldı. Özgürlüğüne kavuştuktan kısa bir süre sonra 46 yaşında Roma'da öldü; orada Protestan Mezarlığı'na gömüldü.
Düşüncesi
Gramsci, özellikle Batı Marksizmi'nin temel düşünürlerinden birisi olarak, 20. yüzyılın en önemli Marksist kuramcılarından olarak kabul edilmektedir. Gramsci hapiste olduğu sürece 30'dan fazla defter ve toplam 3000 sayfa tarih ve analiz yazısı yazdı. Bu yazılar Hapishane Defterleri olarak adlandırıldı. Hapishane Defterleri, Gramsci'nin İtalya tarihini ve milliyetçiliğinin izlerini sürerken aynı zamanda Marksist kuram, eleştirel kuram (critical theory) ve kendi adıyla anılan eğitim kuramıyla ilgili bazı düşüncelerini de içerir. Ele aldığı temel konular:
Hegemonya
Hegemonya daha önceden Lenin gibi Marksistlerce kullanılan demokratik bir devrimde işçi sınıfının önderliğini belirten bir kavramdı, fakat Gramsci tarafından Ortodoks Marksizm'in öngördüğü 'kaçınılmaz' sosyalist devrimin 20. yüzyıl başlarında niçin olmadığını açıklayan keskin bir analiz ile geliştirildi. Gramsci'ye göre hegemonya; eğitim, kilise, politik partiler, sendikalar, gibi rızanın kaynağını oluşturan "özel kurumlar"a özerklik alanı tanıyan, dayanıklı ve bağımsız sivil topluma dayanmaktadır
Kapitalizm, öyle görünüyordu ki, her zaman olduğundan bile güçlü durumdaydı. Kapitalizm Gramsci'ye göre salt şiddet, siyasi ve ekonomik zor yoluyla değil aynı zamanda ideolojik olarak burjuva değerlerinin herkesin 'ortak düşüncesi' haline geldiği egemen kültür yoluyla da yönetiyordu. Böylece bir uzlaşma kültürü gelişiyor ve işçi sınıfındaki kişiler kendi iyiliklerini burjuvazinin iyiliğiyle özdeşleştiriyor, karşı çıkmak bir yana statüko-mevcut durumun devamına yardımcı oluyorlardı.
Gramsci Batı'da burjuva kültürel değerlerinin Hristiyanlıkla bağı olduğunu belirtti, bu nedenle egemen kültüre karşı polemiklerinin çoğu dini norm ve değerlere ilişkindi. İnsanların bilinçlerindeki Roma Katolikliği gücü ve Kilisenin eğitilmişlerin dini ile daha az eğitilmişlerin arasında gittikçe büyüyen aşırı uçurumun giderilmesi için çabası onu etkilemişti. Rönesans hümanizmindeki dinin saf entelektüel eleştirisini Reformasyonun kitlelere yansıyan elementleriyle birleştirmenin Marksizmin görevi olduğuna inanıyordu. Gramsci'ye göre, Marksizm ancak halkın ruhani ihtiyaçlarını karşılarsa dinin yerini alabilecekti ve bunu başarmak için onların yaşadığı deneyimin ifadesi olarak dini tanımak zorundaydı.
Aydınlar ve Eğitim
Gramsci aydınların toplumdaki rolü sorununa düşüncesinde çok ağırlık verdi. Bütün insanlar aydındır, herkes entelektüel ve akılcı yeteneklere sahiptir; ancak herkes aydınların sosyal işlevini yapamaz, deyişi ünlüdür. Modern aydınların sadece konuşmacılar olmadıklarını, fakat eğitim ve medya gibi ideolojik aygıtlarla toplum inşasına ve egemenlik üretilmesine yardımcı olan yöneticiler ve düzenleyiciler olduğunu iddia etti. Daha da öte, (yanlış olarak) kendini toplumdan ayrı bir sınıf gibi gören 'geleneksel' aydınlar ile her sınıfın kendi safları arasından 'organik' olarak ürettiği düşünce grupları arasında ayrım yaptı. Böyle 'organik' aydınlar sadece sosyal hayatı bilimsel kurallara uygun tanımlamazlar, daha çok kitlelerin kendilerinin ifade edemediği duygular ve deneyimleri kültür dili yoluyla seslendirirler. İşçi sınıfı kültürü yaratma ihtiyacı Gramsci'nin işçi sınıfı aydınları geliştirecek bir tür eğitim çağrısıyla ilişkilidir. Bu aydınlar sadece Marksist ideolojiyi proletaryasız tanıtmakla kalmayacaklar, fakat daha çok kitleler içinde zaten var olan düşünsel etkinliğin mevcut durumu eleştirisini yaparak yenileyecekler de. Gramsci'nin bu amaçlarla eğitim sistemi ile ilgili düşünceleri, sonraki onyıllarda Brezilyalı Paulo Freire'nin kuramlaştırdığı ve çalıştığı eleştirel pedagoji (critical pedagogy) ve halk eğitimi (popular education) tasarımı ile örtüşmektedir. Bu nedenle, yetişkin ve halk eğitiminin partizanları Gramsci'yi günümüzde de önemli bir ses olarak görürler.
Devlet ve Sivil Toplum
Gramsci'nin egemenlik (hegemonya) düşüncesi onun kapitalist devlet kavramıyla bağıntılıdır, onun zor artı rıza ile hükmettiğini öne sürer. Devlet dar hükûmet anlamıyla anlaşılmamalıdır; bunun yerine, siyasi kurumlar ve yasal anayasal denetim arenası olan 'siyasi toplum' ile genelde 'özel' ya da 'devlet-dışında' bir alan olarak görülen 'sivil toplum' arasında bölümlendirir. İlki zorlama alemidir ve ikincisi ise razı olma (rıza). Bununla birlikte, bölünmenin sadece kavramsal olduğunu ve ikisinin gerçekte çoğu zaman çakıştığını vurgular. Gramsci modern kapitalizm altında, burjuvazi ekonomik denetimini, sivil toplum içindeki sendikaların ve kitlesel siyasi partilerin siyasi alanda belli taleplerinin karşılanmasına izin vererek sağlar. Böylelikle, burjuvazi, yakın ekonomik çıkarlarının ötesine geçerek ve egemenlik biçimlerinin değişimine olanak vererek, 'pasif devrim' işine girer. Gramsci bu hareketleri reformizm ve faşizm olarak konumlandırır, Frederic Taylor ve Henry Ford'un 'bilimsel yönetim' ve 'montaj bandı' gibi yöntemleri de bunun örnekleridir.
Machiavelli'den alıntılayarak, 'Modern Prens'in (devrimci parti) işçi sınıfının organik aydınlar yetiştirmeyi ve sivil toplum içinde alternatif egemenlik (hegemonya) sağlayacak kuvveti olduğunu ileri sürer. Modern sivil toplumun karmaşık yapısı burjuva egemenliğini altedecek ve sosyalizme götürecek yegane taktiği 'durum savaşı' (siper savaşına benzer) olduğu anlamına gelir; Bolşeviklerce yürütülen 'eylem savaşı' (ya da cepheden saldırı) Çar Rusyası'nda bulunan 'başlangıç' sivil toplumuna özgü daha doğru bir stratejiydi. Bu ikisi arasındaki çizgilerin bulanık olabileceği iddiasını taşımasına rağmen Gramsci, Jakobenler ve Faşistler tarafından yapıldığı gibi, siyasi toplumu sivil toplumla özdeşleştirme sonucu ortaya çıkan devlet-tapınmasına karşı uyarmaktadır. Proletaryanın tarihi görevinin bir 'düzenlenmiş toplum' yaratmak olduğuna inanır ve 'devletin yok oluşu'nu, sivil toplumun kendini düzenleme yeteneğinin tümüyle gelişimi olarak tanımlar.
Tarihsellik
Gramsci, erken dönem Marks'ı gibi, tarihçiliğin kuvvetli bir taraftarıydı. Onun görüşüne göre, bütün anlam, insanın pratik etkinliği ('praxis') ile bir parçası olduğu "nesnel" tarihi ve sosyal süreçler arası ilişkiden kaynaklanıyordu. Düşünceler toplumsal ve tarihi içerikleri dışında, işlev ve kökenlerinden ayrı anlaşılamazlar. Dünya ile ilgili bilgilerimizi düzenlediğimiz kavramlar temelde bizim şeylerle olan ilişkilerimizle şekillenmez, aksine bu kavramları kullananların toplumsal ilişkileriyle şekillenir. Sonuçta, "insan doğası" gibi değişmeyen bir şey yoktur, oysa tarihsel olarak değişiklik gösteren böyle bir düşünce vardır. Daha da öte, felsefe ve bilim insandan bağımsız bir gerçekliği "yansıtmazlar", yalnızca aslında verili bir tarihi durumun gerçek gelişme eğilimini ifade ettikleri kadar "doğru" olurlar.
Marksistlerin büyük çoğunluğu ortak olarak şuna inanırlar: doğru ne zaman ve nerede bilinirse bilinsin doğrudur ve bilimsel bilgi (Marksizm buna dahil) doğrunun güncel anlamda ilerlemesiyle tarihsel olarak çoğalır ve bu nedenle üst yapının aldatıcı alemine ait değildirler. Buna karşın Gramsci'ye göre, Marksizm toplumsal pragmatik anlamda "doğru"dur, yani proletaryanın sınıf bilincini seslendirmekle, kendi zamanlarının "doğru"sunu diğer kuramlardan çok daha iyi ifade etmiştir. Bu anti-bilimsel ve anti-pozitivist duruş, Benedetto Croce'nin etkisi nedeniyleydi. Bununla birlikte, Gramsci bir "mutlak tarihçilik" yandaşıydı; bu Hegelci ve Croce'nin idealist tınılı düşünce ve tarihi "kader"e metafizik sentez yapma eğiliminden ayrılıyordu. Gramsci doğrunun tarihi yorumunun, relativizmin bir biçimi olduğu suçlamalarını reddetmiştir.
"Ekonomizm" Eleştirisi
"Kapital'e karşı devrim" (The Revolution against Das Kapital) adlı hapis öncesi ünlü makalesinde Gramsci, Rusya Ekim Devrimi'nin, sosyalist devrimin kapitalist güçler üretiminin tam gelişimini beklemek zorunda olduğu düşüncesini geçersiz kıldığını ileri sürdü. Bu onun, Marksizmin deterministik bir felsefe olmadığı görüşünü yansıtıyordu. Üretim ilişkilerinde nedensel "öncelik" (primacy) ilkesinin, Marksizm'deki bir yanlış anlaşılma olduğuna inanıyordu. Hem ekonomik hem de kültürel değişimler "temel tarihi süreçlerin" ifadesidirler ve hangi alanın diğerinden öncelik taşıdığı yanıtlanması zordur. İşçi hareketinin ilk yıllarında yaygın olan kaderci anlayış, yani "tarih yasaları"na göre kaçınılmaz olarak zafere ulaşılacağı, Gramsci'nin görüşüyle, savunma eylemlerine zorlanmış baskı altındaki bir sınıfın tarihsel koşullarının bir ürünüydü ve işçi sınıfı inisiyatifi ele almaya hazır hale gelir gelmez bir engel olduğundan bırakılmalıydı. Marksizm "pratik felsefesi" olduğundan, toplumsal değişim nesnesi olarak görünmez "tarihi yasalar"a yaslanılamazdı. Tarih insan pratiğine yapılır ve o nedenle insan isteği içerir. Herhangi bir verili durumda, bununla birlikte, istek-gücüyle tek başına istenilen hiçbir şey elde edilemez: işçi sınıfı bilinci eylem için gerekli gelişme aşamasına ulaştığında, isteğe bağlı değiştirilemeyecek tarihi koşullarla yüz yüze gelecektir. Bunlarla birlikte, sonuçta birçok olası gelişmeden hangisinin gerçekleşeceği tarihi kaçınılmazlıkla önceden belirli değildir.
Bottineau
Bottieua ilçesi veya Bottineau County Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Dakota eyaletinde bulunan bir ilçedir İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 6.579'dur. İlçenin merkezi Bottineau şehridir.
Antonio Gramsci
Etkisi
Gramsci düşüncesi örgütlü soldan çıkmakla birlikte çağdaş akademik tartışmalarda, kültürel araştırmalar ve eleştirel kuram (critical theory) ile ilgili önemli bir kişilik haline gelmiştir. Merkez ve sağdan siyasi kuramcılar da onun görüşlerinden yararlanmışlardır; örneğin onun egemenlik (hegemonya) düşüncesine yaygınlıkla atıf yapılmıştır. Etkisi özellikle çağdaş siyasi bilim içinde güçlüdür, yeni-liberal düşünceli siyasi seçkinler arasında öndegelmesi, Yeni-gramscicilik biçimindedir. Çalışmaları aynı zamanda aydınların popüler kültür tartışmalarını ve bilimsel popüler kültür etütlerini çok ağırlıklı etkilemiştir.
Onunla ilgili eleştiriler onu, siyasi doğruluk (political correctness) gibi en son akademik tartışmalarda yansıyan düşünceler yoluyla iktidar mücadelesi tasarımını beslediği ile suçlarlar. Bu düşüncelere Gramscici yaklaşımın, bu tartışmalara yansıdığı şekliyle, Batı kültürünün klasiklerinden temellenen liberal araştırmalarda açık-uçlu olmak çelişkisi içinde olmasıdır. Çağdaş akademik siyaset çalışmalar nedeniyle Gramsci'nin övülmesi ya da yerilmesi tarihin tuhaf bir tecellisidir; çünkü Gramsci kendisi hiçbir zaman akademik bir kişi olmamıştı ve aslında İtalyan kültürü, tarihi ve çağının liberal düşüncesi ile entelektüel olarak derinden iç içeydi.
Bir komünist olarak, Gramsci'nin konumu tartışmalıdır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra İKP'yi yöneten ve tedrici yaklaşımıyla ilerideki Avrokomünizmin öncüllerinden olan Togliatti, bu süreçte İKP'nin etkinliklerinin Gramsci düşüncesiyle uyuştuğu iddiasındaydı. Diğerleri, buna karşın, Gramsci'nin bir Sol Komünist (Left Communist) olduğunu ve eğer hapis onu Stalin önderliği sırasında Moskova ile düzenli ilişkiden alıkoymasa, Partiden ihraç edilmiş olacağını ileri sürerler.
Zemelka
Zemelka, Suriye'nin Rif Şam ilinin Merkez Rif Şam ilçesinin Arbin bucağının merkezi olan kasaba. 2004 sayımına göre nüfusu 44.661 kişidir.
Antonio Gramsci
Kaynakça
Gramsci'nin Sivil toplum tartışmaları ekseninde kuramsal önermelerinin geniş bir değerlendirmesi için bkz:
Çaybaşı Kutu Mahallesi Köprüsü
Çaybaşı Kutu Mahallesi Köprüsü, Rize'nin Merkez ilçesinde konumlanmış tek gözlü ve yuvarlak kemerli bir kemer köprüdür. 14 metre uzunluğundaki köprünün genişliği 3 metredir. Mimari özelliklerinden 19. yüzyılda yapıldığı anlaşılan kemer köprünün yapımında moloz taş ve kesme taş kullanılmıştır. Kemer ayakları dere yatağında olan köprü kuzey-güney doğrultusunda uzanmaktadır.
Zografu
Zografu, Yunanistan'ın Attika Bölgesi'ne bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir Atina'nın 4 km doğusunda yer almakta olup Atina'nın iç banliyölerinden biridir. Yüzölçümü 8.517 km² olan şehrin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 71,026'dır.
Zografu, Atina Üniversitesi'nin bir kampüsüne ve teknik okul kampüsüne ev sahipliği yapmaktadır ve bu nedenle nüfusunun büyük bir kısmını üniversite öğrencileri oluşturmaktadır.
Cumhuriyet, Kars
Cumhuriyet, Kars ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1854 yılı kayıtlarında Komatsor olup, Ermenice'de "ağıldere" anlamına gelmektedir.1920 yılı kayıtlarında Aleksandrovka olup, Rusça'da "Aleksandr kenti" anlamına gelmektedir. 2012 yılına kadar köyün ismi Yolaçan'dır. Bu yıl içinde Muhtarlığın isteği ve Kars İl Genel Meclisi kararıyla, 2012 yılında Cumhuriyet adını almıştır.
Coğrafya
Köy, Kars il merkezine 6 km uzaklıktadır.
Belkıs Mustafa
Belkıs Mustafa (1896, İstanbul - 29 Ocak 1925, Berlin) İlk Türk kadın ressamlardan biri ve aynı zamanda İnas Sanâyi-i Nefîse Mektebi'nden diploma alan ilk Türk kadını. İnas Sanâyi-i Nefîse Mektebi'nin 3 numaralı öğrencisi olan Belkıs Mustafa aslen Makedonya kökenli bir aileden gelmektedir. 1896 yılında İstanbul'da doğmuştur ve 1914'te girdiği güzel sanatlar okulundan 1917'de diploma alan ilk Türk kadını olma özelliğine sahiptir. Başarılı ve yetenekli bir öğrenci olmasından dolayı mezun olduğu yıl Maarif Vekâleti tarafından Almanya'ya eğitim için gönderilmiştir. Burada Berlin Güzel Sanatlar Akademisi resim bölümünü tamamlamış ve dönemin önemli isimlerinden Lovis Corinth'in atölyesinde çalışmıştır. İlerleyen dönemlerinde Münih, Amsterdam, Floransa, Roma ve Venedik gibi şehirlerde kalarak Avrupa sanatını yakından incelemiş; Hollandalı Rembrandt'a büyük ilgi duymuştur.
1921'de ülkesine, yani Cumhuriyet öncesi Türkiye'ye geri döndü. Sanat hayatında çıplak bedenler ve figüratif resimler üzerine yoğunlaştı. Galatasaray'da açılan sergilere katıldı. Bu yıllarındaki çalışmaları ülkenin entelektüel kesimince beğeni topladı ve teşvik edildi. 1925'te tekrar Almanya'ya gönderildi fakat kısa bir süre sonra genç yaşta öldü ve Tempeihof civarındaki Türk mezarına defnedildi. Kısa süren ömründen dolayı az sayıda eser bırakabildi. Eserlerini kardeşi muhafaza ederek 1987'li yıllarda İstanbul'da sergiledi.
Charles Dias de Oliveira
Charles Dias de Oliveira (d. 4 Nisan 1984), Pontevedra takımında forvet pozisyonunda görev yapan Brezilyalı futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2002 yılında Feirense kulübünde başladı
Bayır Barajı
Bayır Barajı, Muğla'da, Sırainler Deresi üzerinde, sulama amacıyla 1998 yılında inşasına başlanan bir barajdır.
Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.310.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 47,00 m., normal su kotunda göl hacmi 7,12 hm³, normal su kotunda göl alanı 0,45 km²'dir. Baraj tamamlandığında 1.050 hektarlık bir alana sulama hizmeti verecektir.
Gambiya bayrağı
Gambiya bayrağı, Gambiya devletine ait 18 Şubat 1965 tarihinde göndere çekilerek ülkenin resmî bayrağı olarak kullanılmaya başlanan bayrak.
Bayrak, beş farklı yatay şeritten oluşmaktadır. Yatay şeritler 6:1:4:1:6 oranı ile sırasıyla kırmızı, beyaz, mavi, beyaz, yeşil renklerden meydana gelmektedir.
Bayrakta bulunan kırmızı renk güneşi ve bu güneşin yaydığı ışınların Gambiya'nın geleceği ile ilgili umutlarını sembolize etmektedir. Bayrağın orta kısmında bulunan mavi renk ülkenin içerisinden geçen Gambiya Nehri'ni temsil ederken, yeşil renk ülkenin doğal zenginliklerini ifade etmektedir. Bu üç rengi ince şeritler halinde birbirinden ayıran beyaz renk ise sembolik olarak barışı ve birliği temsil etmektedir.
Microsoft Defender
Microsoft Defender Antivirus, önceki adıyla Windows Defender, Microsoft tarafından geliştirilen ve Bilgisayar virüslerini ve casus yazılımları engelleyen bir yazılımdır. Windows Vista, Windows 7, Windows 8,Windows 8.1, Windows 10 ve Windows 11'in bir parçasıdır.
Kurulum ve kullanım
Windows Defender Windows Vista, Windows 7,Windows 8,Windows 8.1,Windows 10 ve Windows 11'in bir parçasıdır. Windows Defender ücretsiz bir yazılım olmasına rağmen Microsoft 'un sitesinden indirilmesi sırasında kullandığınız işletim sisteminin orijinal olup olmadığını doğrular. Genel destek kapsamı dışında kaldığından Windows Defender artık Windows 2000,Windows XP, Windows Vista ve Windows 7'yi desteklememektedir. Windows 7 ile birlikte Artık yapılan güncellemeler ile birlikte Microsoft Security Essentials 26 Ekim 2012'ye kadar Windows Defender'in yerini almıştır. Daha Sonra Windows 8 ile beraber Microsoft Security Essentials görünümünde Daha estetik ve antivirüs motoru eklenmiş bir güvenlik yazılımına dönüşmüştür. Microsoft Security Essentials sadece Windows Vista ve 7 için indirilebilir.
Warren Bennis
Warren Gameliel Bennis (8 Mart 1925 - 31 Temmuz 2014), Amerikalı bilim insanı, örgütsel danışman ve yazardır. Birçok bilim dalındaki liderlik çalışmalarında öncü olarak takdir edilmiştir. Güney Kaliforniya Üniversitesi Liderlik Enstitüsü kurucu başkanı ve iş yönetimi bölümünün önde gelen profesörlerindendir.
Bennis'in An Invented Life: Reflections on Leadership and Change (Bir icat edilmiş yaşam: Liderlikteki yansımalar ve değişim) kitabının önsözünde yönetim uzmanı Tom Peters'ın şu ifadeleri yer almaktadır:
1960'ta Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'ndeki grup davranışları belirtisi üzerine olan çalışmasında - ve de meydana gelişinde yardımcı olmuştur - daha az hiyerarşik, daha demokratik ve uyumlu kurumların kişisel ve halka açık hale geleceğini önceden belirtmiştir.
Warren Bennis yaşamının büyük bir kısmını liderliğin her tanımını araştırmakla geçirmiştir. Amerika Birleşik Devletleri'nin dört başkanına danışmanlık yapmıştır. Bunların arasında Kennedy ve Reagen da vardır. Liderlik konusunda yirmiden fazla kitap yazmış, dünyanın her yerinde konferansalar vermiş ve danışmanlık yapmıştır.
Kırk iki yaşında MIT'deki güvenli akademik pozisyonunu Buffalo'daki New York Eyalet Üniversitesi'nde yönetici başkan yardımcılığı için bırakmıştır. Sonrasında Cincinnati Üniversitesi'nde yedi yıl boyunca başkanlık yapmıştır. Bu deneyimleri kendisine liderlik konusunda çok sayıda şey öğretmiştir.