cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Winifred Burkle
Winifred "Fred" Burkle, Joss Whedon tarafından Angel isimli televizyon dizisi için yaratılan ve dizinin "Belonging" bölümünde senaristler Shawn Ryan ile Mere Smith tarafından tanıtılan bir kurgusal karakterdir. Karakter Amy Acker tarafından canlandırılmıştır. Diziye ilk defa ikinci sezonun son yarısında katılmış olup final bölümüne kadar devam etmiştir. Üçüncü sezonda ana karakterler arasına girmiştir, ama beşinci sezonun "A Hole in the World" bölümünde Fred'in bedeni Illyra denen bir iblis tarafından ele geçirilir ve Amy Acker artık Illyra karakteri ile devam eder.
Backlash (2006)
Backlash (2006), WWE tarafından düzenlenen sekizinci Backlash profesyonel güreş izle ve öde etkinliği. 30 Nisan 2006 tarihinde Lexington, Kentucky'daki Rupp Arena'da yapılmıştır. Etkinlikte Raw brand'inde bulunan güreşçiler yer almıştır.
Aleksandr Nadiradze
Ödülleri
Lenin Ödülü (1964)Dört kez Lenin Nişanı (1968, 1974, 1976, 1982)Teknik Bilim Doktoru (1969)Profesör (1972)RSFSR'nin Onurlu Mucidi (1973)Kızıl Bayrak Nişanı (1974)
1993'te Rusya Kozmonotlar Federasyonu ve Moskova Isı Mühendisliği Enstitüsü, akademisyen AD Nadiradze'nin adını taşıyan bir madalya üretti.
Aynı enstitünün ana binasının önüne AD Nadiradze'nin anısına plaketler yerleştirildi.
Ölümü
Nadiradze, 3 Eylül 1987'deki ölümüne kadar Moskova'da yaşadı ve çalıştı. Moskova'daki Novodeviçi Mezarlığı'na gömüldü. Mezar taşında elinde bir kağıt tutarken görülen resmedilen Nadiradze, icatlara olan tutkusunu ve işine olan bağlılığını aktarırken tasvir edilmiştir.
Vittorio Emanuele Orlando
Vittorio Emanuele Orlando (19 Mayıs 1860 Palermo – 1 Aralık 1952 Roma) İtalyan hukukçu, akademisyen, diplomat, devlet adamı ve 23 Ekim 1917 - 23 Haziran 1919 tarihleri arasında İtalya başbakanı. I. Dünya Savaşı'nın sonunda Versay Barış Antlaşması'nın toplantılarına katıldı. Sıklıkla "Zaferin Başbakanı" lakabıyla anılır.
Hayatı
Vittorio Emanuele Orlando, Sicilya'nın Palermo bölgesinde doğdu. Babası, toprak sahibi bir soyluydu, oğlunun doğumunu kayda geçirtme işini geciktirmişti çünkü Giuseppe Garibaldi'nin 1,000 vatansever taraftarı bir İtalyan devleti kurmak için çıktıkları yolun ilk adımında Sicilya'ya hücum etmişlerdi.
Mezun olduğu Palermo Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde akademisyenlik yapmıştır.
1897'de Partinico ilçesinden İtalyan Vekiller Meclisine seçildi ve 1925'e kadar aynı ilçeden sürekli olarak yeniden seçildi. 1892 ve 1921 yılları arasında beş kez İtalya Başbakanlığı yapmış olan Giovanni Giolitti'yi destekledi.
İtalya başbakanı olarak 1919'da Paris Barış Konferansı'na katıldı. İtalya'nın I. Dünya Savaşı'na katılmasının karşılığında Dalmaçya'nın tazminat olarak İtalya'ya bırakılacağı sözünün verildiği 1915 Londra Gizli Antlaşmasının yerine getirilmesini talep etti. Fakat Woodrow Wilson, Orlando'nun taleplerine kuvvetle karşı koydu. Bu nedenle Orlando antlaşmanın yerine getirilmesi konusunda Fransız ve Britanyalı desteği almada başarısız oldu. Bu onun Barış Konferansını terk etmesine neden oldu. Ancak, bir ay sonra geri döndü. Orlando, konferansta Japonya tarafından tanıtılan Irk Eşitliği Teklifi'ni destekledi.
Toplantılarda İtalya için tatmin edici bir çözüme ulaşılamayınca Orlando istifa etti ve yerine Radikal Parti'den Francesco Saverio Nitti geldi. Bu olaylar sonucunda İtalya'nın savaş sonundaki zaferi İtalyanlar tarafından "Sakat Zafer" olarak adlandırıldı ve bu Benito Mussolini'nin güç kazanmasının nedenlerinden biri oldu.
Orlando, 1 Aralık 1919 ile 25 Haziran 1920 arasında Temsilciler Meclisi Başkanı görevini üstlendi.
Faşizm dönemi
Benito Mussolini 1922 yılında güçlendiğinde Orlando taktiksel olarak onu destekledi. Fakat 1924 yılında gerçekleşen Giacomo Matteotti cinayetinden sonra araları açıldı. 1925'te faşizme muhalefet ederken, Orlando Temsilciler Meclisi koltuğunu bıraktı, kendisini yazarlığa ve öğretmenliğe adadı.
Siyaset sahnesinde tekrar ortaya çıkması, Mussolini'nin 1935 yılında Etiyopya'yı işgale girişmesinin hemen ardından onu destekleyici bir mektup yazmasıyla oldu.
Faşizm sonrası
5 Temmuz 1944 tarihinde ikinci kez Temsilciler Meclisi Başkanı oldu ve bu görevini 21 Haziran 1946 tarihine kadar sürdürdü.
8 Mayıs 1948 tarihinde Yaşam Boyu Senatörlük verilerek onurlandırıldı. Parlamento tarafından seçilen ilk İtalyan Cumhurbaşkanlığı seçimleri olan Mayıs 1948'deki seçimlerde İtalya'nın 2. cumhurbaşkanı olmak için yarıştı ve 88 yaşında olmasına rağmen parlamentodaki oyların %35,6'sını alarak ikinci sırada kaldı.
Önde gelen politik kişiliklerden biri olması dışında hukuk profesörü olan Orlando, ayrıca hukuki ve adli konularla ilgili yüzü aşkın eseriyle bilinir.
Takamatsu
Takamatsu ( Takamatsu-shi), Japonya'nın Kagawa prefektörlüğünin merkezi ve en büyük şehridir. Şehir Shikoku adasında Seto İç Denizi kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 375,11 km² olan şehrin nüfusu 1 Ekim 2010 tarihi itibarı ile 419.429'dur.
Vittorio Emanuele Orlando
Faşizm sonrası
Kurucu meclis üyelerinden biri ve meclis sözcüsü olarak İtalya'da Cumhuriyetçi Anayasanın kurucu babalarından biri sayılır.
1 Aralık 1952 tarihinde 93 yaşını sürerken yaşamını yitirdi.
Slaughterhouse (albüm)
Slaughterhouse, hip hop grubu Slaughterhouse'un ilk stüdyo albümüdür. 11 Ağustos 2009'da E1 Music şirketinden yayınlandı ve çıktığı hafta 18.600 kopya sattı.
Genel
Joe Budden, Halfway House albümünü hazırladığı dönemde Crooked I, Joell Ortiz ve Royce da 5'9"'ı "Slaughterhouse" adlı bir parça için bir araya getirdi. Dört rapçi arasındaki kimyadan hareketle, bir süper grup kurma fikri ortaya çıktı. Dörtlü 2009'da birlikte konserlere başladı. E1 Entertainment, Haziran ayında albümün ilk duyurusunu yaptı. Albüm birkaç kez ertelenmenin sonunda, 11 Ağustos'ta piyasaya çıktı.
Albümün prodüktörlüğünü The Alchemist, DJ Khalil, D12 grubundan Mr. Porter, Focus... ve StreetRunner gibi isimler üstlendi. Haziran 2009'da Joe Budden internette bir parça yayınladı. Prodüksiyonu Nottz'a ait olan "Woodstock (Hood Hop)" adlı parçanın nakaratında M.O.P. yer alıyordu. Albümün ilk single'ı "The One" adlı parça olarak seçildi. Şarkıya bir video klip de çekildi.
Touguinha
Touguinha Portekiz'de Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 3,06 km² yüzölçümüne sahip, 1.410 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
İstanbul-Konya Yüksek Hızlı Treni
İstanbul - Konya Yüksek Hızlı Treni ya da kısaca İstanbul - Konya YHT, uzunluğundaki Söğütlüçeşme - Konya güzergâhında TCDD Taşımacılık tarafından işletilen Yüksek Hızlı Tren'dir.
azami hıza uygun Ankara - İstanbul yüksek hızlı demiryolu ve azami hıza uygun Polatlı - Konya yüksek hızlı demiryolu üzerinde hizmet veren YHT hattı, ilk olarak 23 Mart 2013'te Eskişehir - Konya güzergâhında hizmete girmiş, Ankara - İstanbul yüksek hızlı demiryolu'nun Eskişehir - Pendik etabının tamamlanmasının ardından 17 Aralık 2014'te Pendik - Konya güzergâhında hizmet vermeye başlamış ve Marmaray projesinin tamamlanmasıyla birlikte 12 Mart 2019 itibarıyla da Söğütlüçeşme - Konya güzergâhında hizmet vermeye başlamıştır.
İstasyonlar
İstanbul - Konya YHT hattının 11 istasyonu bulunmaktadır. Bunlar (İstanbul kalkışlı olarak) sırasıyla Söğütlüçeşme, Bostancı, Pendik, Gebze, İzmit Garı, Arifiye, Bilecik YHT Garı, Bozüyük YHT Garı, Eskişehir Garı, Selçuklu YHT Garı ve Konya Garı'dır.
Tren setleri
YHT hattında azami hız yapabilen CAF tarafından üretilen 6 vagonlu HT 65000 yüksek hızlı tren setleri veya  azami hız yapabilen Siemens AG tarafından üretilen Siemens Velaro marka 8 vagonlu HT 80000 yüksek hızlı tren setleri kullanılmaktadır.
Seferler
Günlük karşılıklı 4 adet seferin düzenlendiği tren hattında sefer süresi yaklaşık 4 saat 55 dakikadır. İstanbul-Konya arası tren ücreti Temmuz 2023 itibarıyla 406₺ olarak belirlenmiştir.
Cagliari (il)
Tarihçe
2001 tarihli 9 sayılı kanunla ve 2005'ten itibaren geçerli olarak Sardinya'nın yerel yapılanması değiştirilmiştir. Bölgede bulunan il sayısı 4'ten 8'e çıkarılmış ve Cagliari ili şu değişikliklere uğramıştır:
Böylelikle 2001'den beri Cagliari ilinin 66 komünü bulunmaktadır.
Coğrafya
Sardinya Adası'nın güneyinde bulunan Cagliari ilinin doğusunda Akdeniz, kuzeyinde Nuoro ili, Ogliastra ili ile Oristano ili ve batısında Carbonia-Iglesias ili ile Medio Campidano ili bulunur.
Demografi
Cagliari ili nüfusu (30.4.2010 verileri itibarıyla) 561.727 kişi olup ilin alanı 4.596 km² ve nüfus yoğunluğu 121,22 kişi/km² olur.
İdari yapılanma
Cagliari ilinin 66 komünü bulunmaktadır. Bunlardan resmî kararlarla "Città d'İtalia" (İtalya Şehri) statüsü taşıyanlar şunlardır: Cagliari (1324'ten beri) ve Quartu Sant'Elena (1959'dan beri).
Nüfus büyüklüğü (30.4.2008 verileri itibarıyla) sırasına göre ilde bulunan nüfusu yaklaşık 10.000 olan büyük belediyeler şunlardır:
Macaristan Ulusal Bankası
Macaristan Ulusal Bankası, Macaristan'ın merkez bankasıdır. 24 Haziran 1924 tarihinde kurulmuş olup temel amacı fiyat istikrarıdır. Ancak aynı zamanda ulusal para birimi olan forinti çıkarmak, dolaşımdaki parayı kontrol etmek, politika faizi baz oranını belirlemek, resmi döviz kurlarını yayınlamak ve döviz rezervleri ile altını etkilemek gibi konularda sorumludur. Merkezi Budapeşte'de yer almaktadır.
Macaristan Ulusal Bankası, Avrupa Merkez Bankaları Sistemi'nin bir parçasıdır. Aynı zamanda uluslararası ekonomik kurumları ve finansal kuruluşlarının (AB, IMF, OECD, BIS) profesyonel forumlarına katılma gibi uluslararası ilişkilere özel önem vermektedir.
Touguinhó
Touguinhó Portekiz'de Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 4.76 km2 yüzölçümüne sahip, 1.458 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Ruan Lingyu
Lingyu Ruan (d. 26 Nisan 1910 - ö. 8 Mart 1935), Çinli aktris. 20'li yaşlarda büyük çıkış yapan Çinli sessiz film yıldızı Çin sinemasının ikon ismi olmuştur. Genç yıldız, özel hayatının medyada geniş yer bulması ve ayrıldığı eşi ile ilgili problemler yüzünden 24 yaşında intihar etti. Filmleri: "Little Toys" (Küçük Oyuncaklar), "The Goddess" (Tanrıça), "New Women" (Yeni Kadınlar), "National Customs"
Kültür Devrimi sırasında mezarı imha edildi.
Vosges Dağları
Vosges Dağları Fransa'nın doğusunda yer alan sıradağlar.Almanya ile Fransa arasında yer alan Vosgesler, Ren Nehri vadisinin batısı boyunca uzanan Haut-Rhin, Bas-Rhin ve Vosges illerinin sınırlarında bulunuyor. Dağın Tepeleri yılın büyük bölümü karla kaplıdır. Dağın en yüksek noktası 1424 metre ile Grand Ballon.
Yaşam Kavgası
Yaşam Kavgası, yönetmenliğini ve senaristliğini Halit Refiğ'in yaptığı 1978 tarihli sinema filmi.
Vosges Dağları
Tarih
Tarihte iki ülke (Almanya-Fransa) ile pek çok savaşa sebep olmuş ve birkaç kere el değiştirdikten sonra I. Dünya Savaşı ile Fransa hakimiyetine girmiştir.
Yaşam Kavgası
Özet
Evli bir maden işçisi Reşit (Can Gürzap) komşusu olan kadınla (Zerrin Egeliler) yasak ilişki kurar. Olayı öğrenen karısı Emine (Fatma Girik) ise iki çocuğunu da alıp evi terk eder ve Reşit'in babasına (Mümtaz Ener) sığınır.
Vosges Dağları
Gezilecek Yerler
Alman ve Fransız kültürüne sahip bu bölgede pek çok vadi, göl, ve tarihi eser vardır. 170 km lik Şarap Yolu ile pek çok köy/vadi/gölden geçerek dağ turlanabilir. Bölgede en ünlü göller gèrardmer ve Longemer'dir. Dağların güneydoğu ucu ünlü üzüm bağlarına sahiptir. Ayırca dağda Ortaçağ'dan kalma şatolar bulunur.
Yapısı
Dağ pek sarp ve dik bölgelere sahip değildir. Acemi dağcılar bile bu bölgeden kolayca geçebilirler.
Yapısı(jeoloji)
Dağ Gnays, granit, vulkanit ve kumtaşı kayalarından oluşuyor. Düşük dağ silsilesi grubundadır. Gnays, granit ve vulkanit stratigrafik birimler: yaklaşık 419–252 mya Bunter kumtaşı stratigrafik birimi: 252–243 mya dır.
Bitki örtüsü
Daha çok kozalaklı bitkiler bulunur. Fakat bazı bölgelerde ladin, kayın, meşe gibi ağaçlara rastlanabilir. Vosgesin diğer bir özelliği büyük ihtimal insan etkisiyle zirvede bulunan çayırlara rastlanmasıdır. Özellikle, cüce ve anemomorfik kayınlar (hakim rüzgarın oluşturduğu dalları olan bayrak kayınları olarak adlandırılır), yaban mersini, nasır vb. bazı yüksek rakımlı bataklıklar etçil bitkilere ev sahipliği yapar. Ayrıca ilkbaharda nergise de rastlanır.
Estonya'daki şehirler listesi
* Şehir bir belediye olarak değil de bir parish yönetiminin parçasıdır.
Vosges Dağları
Fuana
Orman büyük hayvanlara ev sahipliği yapar: geyik, karaca ve yaban domuzu.
Ortalama yükseklik, Vosgesin uzun genellikle ovalarda yaşayan ve nesli tükenmiş ya da son derece tehlikede olan Batı Avrupa'nın geri kalanında tehdit altında olan otçul memeliler için bir sığınak görevi gördü. Masifinin mevcut tamamen kaybolduğu altı büyük memelilerin de soyu tükenme noktasına geldi: kahverengi ayı, yaban atı, Avrupa bizonu, geyik, dağ keçisi ve yaban öküzü. Vosges izole bir masif olduğundan, yerel ayılar çok daha hızlı bir şekilde ortadan kayboldu, çünkü avlanıp komşu düzlüklerde yok edildikten sonra orada güçlü bir şekilde avlandılar.
Masifinin son dağ keçisi içinde Munster vadisinde vuruldu (1798). Avlanan hayvanların boynuzları bugün Colmar doğa tarihi müzesinde bulunabilir.
Vosges de kaçak avlanmadan nasibini aldı. Kunduz kaybolmuştu, Vosges'te bulunan nehirlerde görülemedi. Kurt, 92 yıl boyunca resmen masifte bulunmuyordu. Ancak, doğal olarak dönen İsviçreli Jura o 2004'ten beri mevcut olan Alsas sınırından birkaç kilometre öteden kurtlar getirtti.
Coğrafya
Vosges Dağları, onları Almanya'daki Pfalz Ormanı'ndan ayıran Col de Saverne'nin çok yukarısında, tamamen Fransa'da bulunuyor. İkinci bölge mantıksal olarak aynı Vosges jeolojik yapısını sürdürür, ancak geleneksel olarak bu farklı adı tarihsel ve politik nedenlerden dolayı alır. 1871'den 1918'e kadar Vosges, Fransa-Prusya Savaşı nedeniyle büyük ölçüde Almanya ile Fransa arasındaki sınırı belirledi. Uzamış masif güneyden kuzeye üç bölüme ayrılmıştır.
İklim
Meteorolojik olarak, Foehn etkisinin bir sonucu olarak, aralığın doğu ve batı ortalama eğimleri arasındaki fark çok belirgindir. Ana hava akımları genellikle batı ve güneybatıdan gelir, bu nedenle Hautes-Vosges'in hemen altındaki ovalar Vosges Dağları'nın güneybatı cephesinden çok daha az Su alır. Yaylaları bölgesinde Remiremont ili yıllık yağış veya kar yağışını yılda 2 metreden (6 ft 7 inç) fazla yağış olarak alırken, Colmar yakınlarındaki bazı kurak bölgeler yetersiz fırtına durumunda 500 mm'den (20 inç) daha az su almaktadır. Dağların batı cephesinde sıcaklık, özellikle yaz aylarında, masifin arkasındaki alçak Düzlüklere göre çok daha düşüktür. Doğu yamacında ekonomik üzüm bağları 400 m (1.300 ft) yüksekliğe ulaşır; dağlarda ise bir otlak ve orman bölgesidir.
Parklar ve Koruma alanları
Vosges Dağlarında iki koruma parkı bulunur. Balkona des doğa parkı ve Kuzey vosges bölge tabiat parkı.sı sınırın Almanya tarafında ise UNESCO tarafından belirlenen Pfalz Ormanı-Kuzey Vosges Biyosfer Rezervi vardır.
Azak Denizi
Azak Denizi ("Meot Denizi" olarak da bilinir), Karadeniz'in kuzeydoğusunda yer alan ve Kerç Boğazı ile Karadeniz’e bağlanan Rusya ve Ukrayna arasındaki bir iç denizdir. Yüzölçümü 37.700 km² olan Azak Denizinin uzunluğu 240 km genişliği ise 135 km olup kıyıları alçaktır. Don ve Kuban nehirleri bu denize dökülür. Bu büyük nehirlerin ilave etkisiyle tuzluluk derecesi düşük olan Azak Denizi, Aralık ayından Mart ayına kadar donar. Bol miktarda balık bulunan bu denizde kışın buzlar delinerek balık avlanır.
Kelime Kökeni
Antik adı Maeotis olan denizin şimdiki adı Türk soylu kavimlerden gelir. Yükseltinin az olduğu düz ve alçak kıyılara sahip Kıpçak dilinde alçak topraklar anlamındadır. Rus halk söylencelerine göre ise Azak ismi Asuf/Azum isimli bir Kuman prensinden gelir.
Osmanlı denize, balık bolluğundan dolayı Balük Denis (Balık Denizi) ismini vermiştir.
Denize kıyısı olan ülkeler
Doğuda; Kuzey, Güney ve Batıda;
Coğrafi Özellikleri
Okyanus sistemlerine uzak oluşu nedeniyle gelgit etkisinin çok az hissedildiği ve Don Nehri gibi büyük ırmakların alüvyon taşıdığı Azak Denizinde, çok sayıda kıyı dili oluşumu vardır. Bunun yanında bazı nehirlerin ağızlarında haliçler vardır. Yerel dillerde bu haliçler liman ismiyle anılır.
Azak Denizi'nin başlıca kısımları
Vairão
Vairão Portekiz'de Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 4,33 km2; yüzölçümüne sahip, 1.191 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Jennifer Finnigan
Jennifer Finnigan (d. 22 Ağustos 1979), Kanadalı tanınmış oyuncu.
Daha çok rol aldığı Amerika Birleşik Devletleri yapımı televizyon dizileriyle bilinen oyuncu özellikle Bridget Forrester karakterini canlandırdığı "The Bold and the Beatiful" (Cesur ve Güzel) ile yıldızı parlamıştır. Oyuncunun yer aldığı diğer yapımlar arasında; Committed, Crossing Jordan, The Dead Zone, ve Close to Home sayılabilir.
Oyuncu Jonathan Silverman ile 7 Haziran 2007'de evlenen Finnigan'ın 2017 yılında doğan bir kız çocuğu vardır.
Caught in a Cabaret
Caught in a Cabaret, Charlie Chaplin'in Keystone Studios'daki on ikinci filmidir. 1914 yapımı bu sessiz komedi filmi Mabel Normand tarafından yazılıp yönetilmiştir. The Jazz Waiter, Charlie the Waiter, Faking With Society, Prime Minister Charlie adlarıyla da tanınır.
Konu
Chaplin bu filmde bir müzikholde çalışan ve zengin bir ailenin kızı olan Mabel'ı tesadüfen bir saldırgandan kurtaran beş parasız bir garsonu canlandırır. Fakat Mabel'a ve ailesine kendini zengin biri olarak tanıtır. Aile Charlie'yi evde verilen bir partiye davet eder. Charlie hile ile de olsa Mabel'ı etkilediğine memnundur. Çalıştığı müzikhole döner; fakat Charlie'nin aldatmacası eskiden Mabel'ın evinde çalışmış olan bir garsonun gözünden kaçmaz ve Mabel ile ailesini bu müzikhole davet eder. Oldukça sarhoş olan Charlie, onlara garson olduğunu belli etmemeye çalışsa da patronunun da ona emirler yağdırması ile birlikte daha fazla centilmen numarası yapamaz ve bir kavga başlar. Tüm bu olayların sonunda Charlie Mabel tarafından reddedilir.
Vila Chã (Vila do Conde)
Vila Chã Portekiz'de Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 5,49 km² yüzölçümüne sahip, 2.957 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Kabakoz, Karasu
Kabakoz, Sakarya ilinin Karasu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Yannis Dimitras
Yiannis Dimitras (doğum 1954) Yunan şarkıcı. Yiannis 1981 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Yunanistan'ı "Fegari kalokerino" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Yarışma gecesinde Kıbrıs'tan önce, Belçika'dan sonra 17. sırada performansını sergilemiş, 55 puan ile 20 ülke arasından 8. olmuştur.
Antakya Halefiyet Savaşı
Antakya Halefiyet Savaşı olarak da bilinen Antiochene Veraset Savaşı, 1201 ve 1219 yılları arasında Suriye'nin kuzeyinde, Antakyalı III. Boemondo ile tartışmalı halefi arasında gerçekleşen bir dizi silahlı çatışmadır. Antakya Prensliği, 12. yüzyılın son on yıllarında bölgedeki önde gelen Hristiyan gücüydü; ancak Ermeni Kilikya üstünlüğüne meydan okudu. Suriye'deki önemli bir kale olan Bakras'ın Kilikyalı I. Levon tarafından ele geçirilmesi, 1190'ların başlarında uzun süreli bir çatışma meydana getirmişti. Levon, Antakya'yı ele geçirmeye çalıştı; ancak Yunan ve Latin kentlileri bir komün kurdular ve Ermeni askerlerinin şehri işgal etmesini engellediler. III. Boemondo'nun en büyük oğlu Raymond, 1197'de arkasında Raymond-Roupen adında bir bebek oğlu bırakarak öldü. Çocuğun annesi, Ermenistanlı Alice, I. Levon'un yeğeni ve varsayımsal varisiydi. III. Boemondo ve Antiochene soyluları, Raymond-Roupen'in Antakya'daki büyükbabasının yerini alma hakkını doğruladılar; ancak komün III. Boeemondo'nun küçük oğlu (Raymond-Roupen'in amcası), Trablus kontu Boemondo'yu tercih etti.
Trabluslu Boemondo, babasının Nisan 1201'de ölümünün ardından Antakya'yı dirençle karşılaşmadan ele geçirdi; ancak birçok soylu Kilikya'ya sığınmak için beyliği terk etti. Levon, 1201-1208 yılları arasında neredeyse her yıl Antakya Beyliğini işgal etti; ancak her seferinde krallığına dönmek zorunda kaldı çünkü yokluğunda her seferinde ya Halep Eyyubi emiri Az-Zahir Gazi ya da Selçuklu sultanı I. Kaykavus Kilikya'ya hücum etti. Papa III Innocentiusbaşlangıçta Levon'u destekledi. Bununla birlikte, Levon ve Tapınak Şövalyeleri arasında Bakras yüzünden çıkan çatışma, Levon'un 1208'de aforoz edilmesine yol açtı. Sonraki yıllarda Levon, Suriye'deki yeni kaleleri ele geçirdi ve Kutsal Makam ile ilişkisini geliştirme çabasının bir parçası olarak 1213'te bu bölgeleri terk etti. Boemondo IV'ün izolasyonundan yararlanan Levon, 1216'da Raymond-Roupen'in beyliği ele geçirmesine yardım ederek Antakya'ya girdi. Levon, çok geçmeden Bakras'ı terk etti ve Torosların kuzeyindeki Ermeni kalelerini Selçuklulara kaptırdı. Raymond-Roupen vergileri artırdı ve bu da onu Antakya'da popülerliğini yitirmesine neden oldu. Levon ile ilişkisi de gerginleşti ve Boemondo IV, 1219'da Antakya'yı yeniden ele geçirdi. Savaş, Kuzey Suriye'deki Hristiyan devletlerin zayıflamasına neden oldu.
Arka plan
1180'lerin sonlarında Suriye ve Mısır Eyyubi sultanı Selahaddin'in Kudüs Krallığı'nı yıkmasından sonra Antakya Prensliği Kuzey Suriye'nin önde gelen Hristiyan gücü oldu. 1186'da Ermeni Kilikyası Lordu I. Levon, zaten Antakyalı III. Boemondo'nun hakimiyetini kabul etmişti; fakat Boeemondo Levon'dan borç para aldıktan sonra bunu ödeyemeyince aralarındaki ilişkileri gerginleşti. 1191'de Levon, Selahaddin'in Tapınak Şövalyeleri'nden ele geçirdiği ve daha sonra terk etmeden önce yıktığı stratejik açıdan önemli bir kale olan Bakras'ı ele geçirip yeniden inşa etti. Boemondo, Levon'a onu Tapınakçılara iade etmesini emretti; ancak Levon, yakın zamandaki fetih hakkının, mülklerini kaybeden Tapınakçıların iddiasından daha güçlü olduğunu belirterek bu teklifi reddetti. Boemondo, 1192'de Selahaddin ile Kilikya'yı ateşkesine dahil edemeyince, Levon onu müzakerelere başlamak için Bakras'a davet etti. Boemondo teklifi kabul etti; ancak Levon onu yakalayarak Antakya'yı teslim etmeye zorladı. Soylular (Ermeni soylularıyla yakın akraba olanlar) Levon'un yönetimini kabul etmeye istekli olsalar da, çoğunlukla Yunan ve Latin kasaba halkı bir komün kurdu ve Ermeni askerlerinin Antakya'yı işgal etmesini engelledi.
Hem Levon'u hem de Boemondo'yu birbirleri üzerindeki hükümranlık iddialarından vazgeçmeye ikna eden Kudüslü I. Henry'nin arabuluculuğuyla barış yeniden sağlandı. Levon'un Bakras'ı işgali doğrulandı. Boemondo'nun en büyük oğlu Raymond, Levon'un yeğeni ve gelecekteki varisi Alice ile evlendi. Raymond 1197'nin başlarında öldü; ancak dul eşi Raymond-Roupen adında bir erkek çocuk doğurdu. Neredeyse altmış yaşındaki III. Boemondo, Alice ve oğlunu Ermenistan'a göndererek, küçük torunun Antakya'da halefi olma hakkını kabul etmek istemediğini gösterdi.
Levon bu arada Kilikya'daki Ermeni Kilisesi'ni Roma ile birleştirmiş ve Kutsal Roma İmparatoru VI. Henry'nin hükümdarlığını kabul etmişti. İmparatorun elçisi, Mainz Başpiskoposu Wittelsbach Conrad, Levon 6 Ocak 1198'de Ermeni Kilikya'nın ilk kralı olarak taç giydiğinde hazır bulundu. Çok geçmeden Conrad Antakya'ya gitti ve Boemondo ile baronlarını Raymund-Roupen'in Antakya'yı miras alma hakkını kabul edeceklerine yemin etmeye ikna etti.
III. Boemondo'nun küçük oğlu (Raymund-Roupen'in amcası), Trablus Kontu IV. Boemondo, yeminlerinin geçerliliğini tartıştı. 1198'in sonlarında Tapınakçıların, Hospitalierlerin ve kasabalıların komününün desteğiyle babasını Antakya'dan kovdu. Üç ay sonra Levon, Antakya Prensliğini işgal etti ve genç Boemondo'yu babasının Antakya'ya dönmesine izin vermeye zorladı. Papa Innocentius III, Antakya'daki III. Boemondo'nun yeniden yapılanmasını da destekledi; ancak Tapınakçıların talebine cevap vererek Levon'u Bakras'ı onlara geri vermeye çağırdı.
İlk faz
III. Boemondo Nisan'da öldüğünde, Trabluslu Boemondo aceleyle Antakya'ya gitti, burada medfun prensin yaşayan en yakın akrabası olduğu için kasaba halkı tarafından babasının yasal varisi olarak tanındı. Raymond-Roupen'i (III Boemondo'nun en büyük oğlunun tek oğlu) yasal prens olarak gören soylular Kilikya Krallığı'na kaçtı. Boemondo, Trablus Kontu III. Raymond'un Hospitalier Sövalyeleri'nden çok önce ödünç aldığı bir krediyi geri ödedi ve böylece onları kendi tarafına çekti.
Levon, birçok savaş harekâtıyla kalıcı bir çatışmaya neden olan Raymond-Roupen'i desteklemeye devam etti. Savaş sırasında ne Levon ne de IV. Boemondo yetersiz kuvvetleri nedeniyle kendi topraklarını (sırasıyla Kilikya ve Trablus) ve Antakya'yı aynı anda kontrol edebildi. Halep'in Eyyubi emiri Az-Zahir Gazi ve Anadolu'nun Selçuklu hükümdarları her zaman Kilikya'yı işgal etmeye hazırdılar, Hama ve Humus'un Eyyubi hükümdarları ise Antakya ile Trablus arasındaki bölgeyi kontrol ederek Boemondo iki haçlı devleti birliklerinin aralarındaki hareketini engelliyordu.
Boemondo'nun Antakya'yı ele geçirmesinden kısa bir süre sonra Levon, Raymond-Roupen'in davasına baskı yapmak için şehri kuşatma altına aldı; ancak Boemondo'nun müttefikleri Az-Zahir Gazi ve Selçuklu Sultanı II. Süleyman, Kilikya'ya hücum ederek Levon'u Temmuz 1201'de geri çekilmeye zorladı. Kısa süre sonra Papa Innocentius'a Boemondo'nun Müslüman yöneticilerle işbirliğini bildiren mektuplar gönderdi. Levon, 1202'de Antakya'yı tekrar işgal etti; ancak Kıbrıs ve Kudüs Kralı Amalrik ve Papalık elçiliği Kardinal Soffredo ateşkese aracılık etti. IV. Boemondo, Antakya'nın ardıllığı durumunda Kutsal Makam'ın yargılama hakkını kabul etmeyi reddettikten sonra, Levon Savaşı yeniledi. Boemondo'nun yokluğundan faydalanan Levon, 11 Kasım 1203'te Antakya'ya girdi; ancak Tapınakçılar ve komün birlikleri tarafından savunulan kaleyi ele geçiremedi. Çok geçmeden Az-Zahir Gazi, Levon'u krallığına geri dönmeye zorlayarak Kilikya'yı tekrar işgal etti.
Boemondo'nun rızası olmadan Trablus Kontluğu'ndan bir mirasçıyla evlenen Renoart, 1204'ün sonlarında Boemondo'ya karşı ayaklandı. Boemondo'yu Trablus'un kapılarına götürdü. Levon, Amanos Dağları'ndaki Antakya'ya giden yolu kontrol eden Antiochene kalelerini ele geçirdi. Trapessac'taki kaleyi 25 Aralık 1205'te kuşattı; ancak Az-Zahir Gazi'nin birlikleri ordusunu bozguna uğrattı. Nephin'in isyanından Renoart'ı ezdikten sonra, Boemondo Antakya'ya döndü ve Levon'u 1206 yazında sekiz yıllığına ateşkes imzalamaya zorladı.
Kilise ile çatışmalar
Raymond-Roupen'in destekçisi olan yeni papalık elçisi Capualı Petrus ile Antakya Latin Patriği Angoulême Petrus arasındaki çatışma, patriğin aforoz edilmesiyle sonuçlandı. Rakibinden kurtulmak için durumu kullanan Boemondo, Angoulême'nin Petrus'u, 1207'nin başlarında komünün desteğiyle Antakya Rum Ortodoks Patriği Symeon II ile değiştirdi. Angoulêmeli Petrus, liderle uzlaştı, Boemondo ve komünü aforoz etti ve ardından bazı soyluları Boemondo'ya karşı ayaklanmaya ve kaleye sığınmaya ikna etti. Levon Antakya'ya girdi; ancak Boemondo kuvvetlerini toplayarak Ermenileri yendi. Angoulêmeli Petrus yakalandı ve hapishanesinde içecek yoksunluğundan öldü.
Eyyubi sultanı Al-Adil I, 1208'de Levon'un Antakya çevresindeki toprakları yağmalaması için bir fırsat oluşturarak Trablus Kontluğu'na baskın düzenledi. Boemondo, Selçuklu Sultanı I. Keykavus'u Kilikya'yı işgal etmeye ikna ederek Levon'u Antakya'dan geri çekilmeye zorladı. Papa Innocentius, Kudüs Patriği Albert Avogadro'ya barışa aracılık etmesi için görev verdi. Tapınak Şövalyelerinin müttefiki olan Avogadro, Levon'u Bakras'ı kendilerine iade etmeye çağırdı. Ateşkesin yenilenmesi amacıyla Levon, mirasçının talebine itaat ederek Bakras'tan çekilme sözü verdi.
Çok geçmeden Levon sözünü tutmadı ve Bakras'ı Tapınakçılara geri vermeyi reddetti. Ayrıca Ermeni Kilisesi'nin Roma ile birliğini sona erdirmeye karar verdi. Öte yandan, Kilikya'daki Töton Şövalyelerine kaleler verdi. Raymond- Roupen'in Kıbrıslı I. Hugh'un kız kardeşi Helvis ile evliliğini de ayarladı. Levon, 1211'de Tapınakçılara erzak taşıyan bir kervanı pusuya düşürdü. Çatışmada Tapınak Şövalyelerinin Büyük Ustası Guillaume de Chartres ağır yaralandı. Levon'un eylemiyle ilgili haberler, tüm Hristiyan yöneticilerin Levon'a yardım etmesini yasaklayan ve Kudüs Kralı Brienneli Jean'ı Tapınakçılar adına müdahale etmeye çağıran Papa Innocentius'u şok etti. Jean, Levon'a karşı savaşmak için Kuzey Suriye'ye elli şövalye gönderdi. Levon, Latin rahiplerini Kilikya'dan kovdu ve Antakya'dan sürülen Ortodoks Patriği Symenon'a sığındı. Raymond-Roupen'i 1212'de Antakya bölgesini yağmalaması için gönderdi.
1213'te yeni bir haçlı seferi ilan eden Pope Innocentius, Levon'u haçlılara yardım etmeye ikna etmek istedi. Levon o yıl Tapınakçılardan ele geçirdiği tüm toprakları terk etti; ancak Bakras'ı elinde tuttu. Brienneli Jean, Levon'un kızı Stephanie ile 1214'te evlendi. Aynı dönemde Boemondo'nun konumu zayıfladı. En büyük oğlu Raymond'ın öldürülmesi nedeniyle Haşhaşilerden intikam alma girişimi, onu eski müttefiki Halepli Az-Zahir Gazi ile çatışmaya soktu.
Antakya'da Raymond-Roupen
Raymond-Roupen, Levon'un desteğiyle yeni müttefikler bulmaya başladı ve Hospitalier ve Antiochene asilzadelerine, kentlilerin komünün başkanı Serminli Acharie de dahil olmak üzere arazi hibeleri vadetti. IV. Boemondo'nun yokluğundan yararlanan Levon ve ordusu 14 Şubat 1216 gecesi Antakya'ya girdi. Birkaç gün sonra, kaleyi elinde tutan Tapınakçılar da mücadele etmeden teslim oldular. Latin Antakya Patriği Ivrea Peter, Raymond-Roupen prensini kutsadı. Protégé Antakya Prensliği'ni ele geçirdikten sonra Levon, Bakras'ı Tapınak Şövalyeleri'ne iade etti. Levon'un yokluğunda I KeykavusToros dağlarının kuzeyindeki Ermeni kalelerini ele geçirdi ve onu Kilikya savunmasına konsantre olmaya zorladı.
Antakya'da boş bir hazine bulduktan sonra, Raymond-Roupen vergilendirmeyi artırdı ve bu da onu tebaası arasında memnuniyet oluşturmadı. 1217'de Raymond-Roupen Levon'u ele geçirmeye çalıştı; ancak Tapınakçılar Levon'un Kilikya'ya kaçmasına yardım ettiler. Boemondo, 1217 sonbaharında Akka'da Kudüs Kralı John'u ziyaret etti. Sonraki yılın başlarında John, Boemondo'yu yasal prens olarak tanıdı; ancak ona askeri yardım sağlamadı. Antakyalı kentliler ve soylular, Raymond-Roupen'e karşı ayaklandılar. Liderleri William Farabel, Boemondo'yu kasabaya geri dönmeye ikna etti. Boemondo'nun gelişinden sonra, Raymond-Roupen ilk önce kaleye sığındı; ancak kısa süre sonra kaleyi Hospitalierlere vererek Kilikya'ya kaçtı. Raymond-Roupen asla Antakya'yı geri alamadı.
Sonrası
Raymond-Roupen Kilikya'ya geldiğinde Levon ölüyordu. 1219 Mayıs'ında Levon'un ölümü ve Boemondo'nun yeniden yapılanması ile, savaş "pek sıra dışı bir sona ulaştı". Levon, Raymond-Roupen'ı mirastan mahrum bıraktı ve Kilikya'yı beş yaşındaki kızı Isabella'ya bağışladı. Hem Raymond-Roupen (Levon'un ağabeyi Rupen'in torunu) hem de Kudüs Kralı John (Levon'un büyük kızı Stephanie'nin kocası) Levon'un son isteğini kabul etmeyi reddetti ve Kilikya'nın kendilerinin olduğunu iddia etti. Yeni çatışma on yıllarca sürdü ve Kuzey Suriye'deki Hristiyan devletleri daha da zayıflattı.
Ardour
Ardour; GNU/Linux, macOS, FreeBSD ve Microsoft Windows üzerinde çalışan dijital ses işleme istasyonu yazılımıdır. Baş yazarı, JACK Ses Bağlantı Kiti'nden de sorumlu olan Paul Davis'tir. Ardour, profesyonel kullanıma uygun olacak bir yazılım olarak tasarlanmıştır. GNU Genel Kamu Lisansı v2+ lisansı altında yayınlanan Ardour özgür bir yazılımdır.
Yeni sekmeli arayüzü, Lua betik desteği, VCA'lar, eklenti yönetimi ve daha birçok yeni özellik ve iyileştirmelerle birlikte Ardour'un 5.0 sürümü, Ağustos 2016'da yayınlandı.
Kayıt
Ardour'un kendi içerisinde herhangi bir kısıtlaması yoktur, kayıt yetenekleri sadece üzerinde çalıştığı donanım ile sınırlıdır. Mevcut materyalin üzerine kayıt yaparken Ardour, kaydedilen materyali kaydederken olması gerektiği yere konumlandırarak gecikme telafisi yapabilir. Kendi kendini izleme, harici donanım veya özel ürün kullanımı (Ör: JACK) gibi farklı izleme yöntemleri vardır. Kendi kendine izleme, gerçek zamanlı kayıt yaparken sinyale eklenti efektleri uygulanmasını mümkün kılar. Ardour, JACK'i kullanarak hem ses kartından hem de uyumlu bir yazılımdan eş zamanlı olarak kayıt yapabilir.
Miksleme
Ardour, "herhangi bir şeyi herhangi bir yere" sistemi sayesinde istenilen sayıda parça ve kanal kullanımını destekler. Tüm "gain" ve eklenti parametreleri otomatikleştirilebilir. Tüm örneklemler mikslenir ve dahili olarak 32 bit "floating point" biçiminde tutulur.
Düzenleme
Ardour, taşınmasını, kırpılmasını, bölünmesini ve uzatılmasını destekler ve bölgeleri katmanlama (layering) özelliğine sahiptir. Ardour, sınırsız geri alma ve mevcut bir oturumun geçerli durumunu bir dosyaya kaydetmek için imaj alma özelliğine sahiptir.
Mastering
Ardour bir ses mastering ortamı olarak da kullanılabilir. JACK Audio Connection Kit ile entegrasyonu, ses verilerini işlemek için JAMin gibi mastering araçlarının kullanılmasını mümkün kılar. Ardour'un mikserinin çıkışı JAMin'e ve/veya diğer ses işleme yazılımlarına yönlendirilebilir. Ayrıca ses CD'lerinin oluşturulması için kullanılan TOC ve CUE biçimlerinde de dışa aktarma yapabilir.
Uyumluluk
Ardour, SMPTE / MTC, Yayın Dalgası Formatı, MIDI ve XML gibi endüstri standartlarına uymaya çalışır. Ardour; GNU/Linux, Solaris, macOS, Windows ve FreeBSD işletim sistemleri üzerinde test edilmiştir. Ancak, GNU/Linux ve macOS dışındaki işletim sistemlerine sınırlı olarak destek vermektedir. Ardour, 4.0 sürümünde Windows XP ve üzeri işletim sistemleri için gayriresmî destek sunmaya başlamıştır. Ağustos 2016 itibarıyla Ardour 5.0, resmi Windows desteği ile yayınlanmıştır.
Eklentiler
Ardor, ses efektleri işlemeden dinamik kontrole kadar birçok özelliği eklentiler üzerinden sağlamaktadır. GNU/Linux'ta LADSPA ve LV2 eklenti mimarilerini ve ayrıca macOS'ta Ses Birimlerini destekler. Ardour'un VST desteği içerecek şekilde derlenmesi durumunda, Steinberg'in VST eklentilerini kullanmak mümkündür. 2.8 sürümünden itibaren, VST desteği artık Steinberg'in VST SDK'in kullanılmasını gerektirmemektedir.
İçeri ve dışarı aktarma
Ardour, tüm oturumları veya oturum parçalarını istenen formatta dışarı aktarmayı ve 30'dan fazla farklı ses dosyası biçimini oturumlara eklemeyi desteklemektedir.
Vila do Conde (bucak)
Vila do Conde, Portekiz'de aynı adı taşıyan Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 6,88 km2 yüzölçümüne sahip, 25.731 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Friends (Jody Watley şarkısı)
"Friends", Jody Watley'in bir şarkısı. Sanatçının Larger than Life albümünün ikinci single'ı olarak yayınlandı.
Etiyopya'daki şehirler listesi
P
nazret
Anomer
Şeker kimyasında bir anomer, özel bir epimer tipidir. Halkalı halde bir sakkaritin stereoizomeridir (tam anlamıyla bir diastereomerdir), yalnızca hemiasetal (veya hemiketal) karbonunun biçimi farklıdır (bu karbon anomerik karbon olarak da adlandırılır). Eğer anomerik karbonun hidroksil grubu CH_2OH grubuna göre trans konumundaysa, şeker bir alfa anomeridir. Eğer anomerik karbonun hidroksil grubu CH_2OH grubuna göre cis konumundaysa, şeker bir beta anomeridir.
Örneğin, glükozun halkalı biçimleri olan α- D -glükopiranoz ve β- D -glükopiranoz, iki anomerdir.
İki anomerin birbiriine dönüşmesi için kullanılan terim mutarotasyondur.
Anomerler birbirleriyle dinamik bir denge içindedirler. Bir şekerin tüm çözeltilerindeki α ve β anomer oranı, aynı sıcaklık, çözelti ve diğer şartlar için, aynıdır.
İki anomerin farklı optik rotasyonları vardır. Örneğin α-D-glükoz'un optik rotasyonu +112 derece, onun anomeri β-D-glukoz'unki ise +19 derecedir.
Basın Özgürlüğü Endeksi
[[Dosya:Press freedom 2023.svg|küçükresim|400x400pik|2023 Dünya Basın Özgürlüğü Endeksi.
]] Basın Özgürlüğü Endeksi, 180 ülkede basın özgürlüğünün durumunu değerlendirmek için Sınır Tanımayan Gazeteciler (RSF) tarafından yıllık olarak hazırlanıp yayınlanan bir endekstir.
İlki Ekim 2002'de yayımlanmıştır. Rapor, Dünya Bankası'nın bir ülkenin hukukun üstünlüğüne saygısını değerlendirmek için kullandığı araçlardan biridir.
Yirmi dilde hazırlanıp aralarında medya çalışanları, hukukçular ve sosyologlar bulunan uzmanlara gönderilen bir ankete verilen cevaplar değerlendirilerek hazırlanmaktadır. Ankette hapisteki gazetecilerin veya medya çalışanlarının sayısı; kaçırılmış, sürgüne gönderilmiş, fiziksel olarak saldırıya maruz kalmış ve sansüre uğramış gazetecilere ilişkin sorular ile gazetecilerin otosansür uygulamaları ve hükûmetin editöryal politikaya müdahalesi ile ilgili sorular sorulmaktadır. Yasama organlarının basın üzerindeki etkileri de detaylı sorularla araştırılmakta; tüm bu sorulara verilen yanıtlardan elde edilen rakamsal veri analiz edilerek ülkelerin basın özgürlüğü endeksi belirlenmektedir. 2013 endeksinden beri ülkeler - 0 en iyi puan, 100 en düşük puan olmak üzere- 0 ile 100 arasında puanlanmaktadır.
Tablo
Renk anahtarı:
Notlar:
Vilar (Vila do Conde)
Vilar Portekiz'de Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 3,62 km² yüzölçümüne sahip, 1.737 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Robert Bly
Robert Bly (d. 23 Aralık 1926 – ö.21 Kasım 2021), Amerikalı şair, yazar ve aktivist.
Vilar de Pinheiro
Vilar de Pinheiro Portekiz'de Vila do Conde belediyesine bağlı olan, 3,73 km² yüzölçümüne sahip, 2.579 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
9x18mm Makarov
9×18mm Makarov (genellikle 9×18mm PM olarak adlandırılır), Sovyet ürünü tabanca ve hafif makineli tüfek fişeği. 20. Yüzyılın ikinci yarısından itibaren Sovyetler Birliği ve Doğu Bloğu Ülkelerinde standart askeri tabanca fişeği olarak NATO ve Batı Bloğunun kullandığı 9x19mm Parabelluma alternatif olarak kullanılmaya başlanmıştır.
İzmir İyon Üniversitesi
İzmir İyon Üniversitesi, İzmir'in işgali esnasında Yunan otoritelerince kurulmuş üniversitedir. Şehirde kurulan ilk üniversiteydi, ancak Batı Cephesi'nde Yunan tarafının mağlubiyeti ve Eylül 1922'deki İzmir'in Kurtuluşu nedeniyle çalışmalarına başlayamadı. Binası günümüzde İzmir Kız Lisesi olarak kullanılmaktadır. Konstantin Karatodori rektörlüğünü yapmıştır.
Howie Long
Howard "Howie" Matthew Moses Long (6 Ocak 1960, Somerville, Massachusetts), Amerikalı eski Amerikan futbolu oyuncusu ve aktördür.
Kavak
Morfolojik özellikleri
Terminal tomurcuklu ender olarak pseudoterminal tomurcukludurlar ve sürgünlere çok sıralı sarmal dizilmişlerdir. Tomurcuklar eşit büyüklükte olmayan çok sayıda pullarla örtülmüştür ve ayrıca bazı taksonları, yapışkan bir madde ile sıvanmıştır. Uzun ve kısa sürgünler belirgindir. Sürgünlerin beş kollu yıldız şeklinde özü vardır.
Çoğunlukla uzun saplı olan yaprakları üçgen, elips, yumurta-yürek biçiminde loplu veya dar şerit halinde olmak üzere değişik formlarda ve boyuttadır. Yaprak ayasının kenarları tam, kaba veya ince dişlidir veya dilimli dişlidir. Kulakçıklar dikkati çekecek şekilde büyüktür. Yaprak sapları yandan basık, dört köşe veya silindiriktir.
Ekolojik özellikleri
Kavaklar tohumla üretilebilirlerse de, çimlenme özelliklerini çabuk yitirdiklerinden, bunlar da söğütler gibi vejetatif olarak çelik yoluyla çoğaltılırlar. Sürgün verme özellikleri fazladır. Işık ağaçlarıdır, hızlı büyürler; akarsu kenarlarında ve dolma arazide iyi gelişirler. Durgun sulu yerlerde, ağır topraklarda iyi gelişme gösteremezler. Genelde sığ bir kök sistemi yaparlar.
Odununun kullanım alanları
Kalın çaplı kavaklar genellikle kaplama ve kontrplak endüstrisinde değerlendirilmektedir. Kibrit yapımında kavak odunu kullanılmaktadır. Ayrıca tersimat masaları, ambalaj sandıkları, kuru maddeler için fıçılar ile sunta ve yonga-lif levhalarının yapımında kavak odunları geniş ölçüde kullanılmaktadır.
Türkiye'de ekilen araziler
Kavak ekimi ve üretimi Türkiye'de hemen hemen her bölgede yapılmaktadır. Her bölgenin doğal koşullarına bağlı kavak çeşitliliği vardır.
Türkiye'nin en büyük kavak ormanları Samsun ili, Terme ilçesindedir. Kanada'dan sonra dünyada ikinci yerdedir. Yeşilırmak ovasında, yaşayan halkın geçim kaynaklarından en önemlisi kavak yetiştiriciliğidir. Terme'den bütün Türkiye'ye ve yurt dışına kavak ihracatı yapılmaktadır.
Türleri
Türkiye'de doğal olarak biri melez olmak üzere 5 tür yayılış gösterir.
Ali Fuat Paşa Kuvayı Milliye Müzesi
Ali Fuat Paşa Kuvayı Milliye Müzesi, Sakarya ili, Geyve ilçesi, Alifuatpaşa mahallesindedir. Müzede kurtuluş savaşı komutanlarından Ali Fuat Cebesoy ve Kuvvayi Milliyeye ait eşyalar sergilenir.
Zemin kat Kuvvayı milliye dönemi eserlerine ayrılmıştır. Merkezde bir salonun çevresinde altı oda yer alır. Bir oda sergi salonu olarak düzenlenmiş, diğerleri idari hizmetlere ayrılmıştır. Kurtuluş savaşına katılmış kişilerin fotoğrafları, Sivas Kongresi, Amasya Protokolü ve Erzurum kongrelerinin kararları, Atatürk'e ait el yazması 10. Yıl Nutkunun fotokopileri yer alır. Kuvayi milliye zamanına ait haritalar, fotoğraflar ve kronoloji sergilenir. Bu katta bir kütüphane bulunmaktadır.
Müzenin üst katında Ali Fuat Cebesoy Müzesi bulunur. Cebesoy'a ait, karyola, giysiler, belgeler, madalyalar, savaş krokileri ve fotoğraflar sergilenmektedir. Müzede 47 arşiv belgesi ve 26 etnografik eser olmak üzere toplam 73 eser sergilenir.
Kaynakça
Sakarya, Geyve Ali Fuat Paşa Kuvayı Milliye Müzesi
2000 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri - 7. Grup
Bu madde '''2000 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri 7. Grup''' eşleşmelerini ve sıralamalarını göstermektedir.
Portekiz Katolik Üniversitesi
Portekiz Katolik Üniversitesi (Portekizce: Universidade Católica Portuguesa - UCP), Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan Katolik kilisesine bağlı resmi kurumlarca tanınmış, özel bir üniversitedir.
4 farklı yerleşim biriminde (Beiras, Braga, Lizbon (rektörlük) ve Porto) yerleşkeleri bulunur. 1967 yılında kurulan üniversite, günümüzde 18 fakülte ve enstitü ile eğitim vermektedir.
Lifli Polimer
Lifli Polimer, kısaca LP, karbon, cam ya da aramid lifleriyle güçlendirilmiş malzemeleri temel alınarak üretilen bir yapı malzemesidir. Türkiye'de sıklıkla İngilizce orijinal adı Fiber Reinforced Polymers/Plastic (FRP) ile de anılmaktadır. Malzeme yaygın şekilde güçlendirme uygulamalarında kullanılmaktadır. Betonarme elemanların (kolon, kiriş, döşeme) basınç ve/veya eğilme dayanımlarının arttırılmasında etkili bir şekilde kullanılabilmektedir. Ayrıca yöntem, Türkiye'de çıkan son deprem yönetmeliğinde de uygulanabilir güçlendirme yöntemleri arasında gösterilmekte ve hesap yöntemleri sunulmaktadır.
Malzeme genel olarak, lif tipine göre, üç sınıfa ayrılmaktadır. Bunlar,
Ne Olacak Şimdi
Ne Olacak Şimdi?, yönetmenliğini Atıf Yılmaz'ın, senaristliğini Sadık Şendil'in yaptığı 1979 yılı sinema filmidir. Filmde eşi Şakir'den (Şener Şen), boşanmak isteyen Nuran (Perran Kutman), çocukluk arkadaşı olan Avukat Orhan'a (Levent Kırca) başvurur. Nuran'ın kendisinden boşanmak istediğini (davayı) öğrenen Şakir de, Avukat Özden'e (Nevra Serezli) başvurur. Ancak iki avukat; Orhan ve Özden bibirlerine aşık olurlar ve bundan sonra olaylar başlar.
Konusu
Kocası Şakir'in kendisini aldatmasına artık dayanamayan Nuran, boşanmaya karar verir. Nuran avukat olarak çocukluk arkadaşı Orhan'ı, kocası Şakir ise Özden'i tutar. İki avukat da mahkeme sırasında birbirlerinden hoşlanırlar ve sonrasında da evlenirler. Ancak evlilikleri hiç de bekledikleri gibi romantik gitmez. Özden'in sosyeteye yakın, batılı hayat tarzına alışamayan Orhan, yeni hayatını kendi yetiştiği Anadolu tarzı hayatla karşılaştırmaya başlar.
Esther Acebo
Esther Acebo (d. 1983, Madrid), İspanyol oyuncu. İspanyol suç ve dram dizisi La Casa De Papel'deki Mónica Gaztambide rolüyle tanınır.
Yaşamı ve kariyeri
2017 yılında gösterime giren İspanya yapımı televizyon dizisi "La casa de papel" 'de rol almıştır.
Alpay Ekler
Hayatı
Daha sonra Çocuk Tiyatrosu ve kuklayla ilgilendi. "Maymunun Hediyesi", "İlaçlar Mikroplara Karşı" adlı kukla oyunlarını yazdı müziklerini besteledi.
Dedesi Münir efendinin çırağı Kuklacı, ortaoyuncu ve Karagöz ustası Hayali İhsan Dizdar'a çırak oldu. 1996 yılında profesyonel olarak "Karagöz" oynatmaya başladı. Çocuk Vakfı Karagöz Okulu'nda Aşıklar oyununu güncelleyerek birinci oldu. Yurt dışında ve yurt içinde çeşitli festivallere katıldı. Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'nden sonra ilk kez BITEF 2000 uluslararası tiyatro festivaline davet edildi ve Türkiye'yi temsil etti. Karagöz tasvirlerinin yapımında doğal boyaların kullanılmasını tekrar gündeme getirip bu konuda keşifler yaparak, makaleler yayınladı. Doğal boyaların Karagöz derisine uygulanması ile ilgili İsrail'de, İstanbul Paint 2001 fuarında ve Bursa Karagöz Evi'nde atölyeler yaparak diğer sanatçılarla bilgilerini paylaştı.
2002 yılında tekrar "Tiyatro Merdiven"e döndü. (2007) "Soyunun Savaşa" adlı oyunu yazdı, Aşk Grevi adlı oyunu yönetti (2008). Hıyarapol adlı oyunu yazdı yönetti ve müziklerini yaptı. (2011)"Ne Oldu Bize" adlı oyunu yazdı yönetti. (2012)"Mada" adlı oyunu yazdı, oyun Tiyatro Merdiven'de Ruşen Gülen rejisi ile sahnelendi. (2013) Büchner'in Woyzeck adlı bitmemiş oyununun tüm müsveddelerini çevirerek yeni bir metin oluşturdu ve Tiyatro Merdiven'de sahneledi.İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesindeki Gösteri Sanatları Merkezi'nde 8-12 yaş grubunda "Aşkın Gözü Kördür", "Bizim aklımız Ermez", "Bu da Bizim Hamlet", "İletişim Parodileri" adlı oyunları yazdı ve yönetti. Yine Gösteri Sanatları Merkezi'nde "Sürgün" ve "Bir Gül Koşusu" adlı oyunları yönetti. Özel talep üzerine Üstün İnanç'ın İbrahim Müteferrika adlı oyununu yönetti, dekor ve kostümlerini yaptı. Hem oynatım hem yapım anlamında ahşap Türk kuklası geleneğini tekrar canlandırdı. Kurduğu atölyede hem ürünler verdi hem de yeni sanatçıların yetişmesi yolunda imkan sağladı. Çocuklar için "Karagöz Ay'a gidiyor", "Karagöz Plaj Bekçisi", "Karagöz Kitap Kurdu", "Karagöz ağaç dikiyor", "Ava giden avlanır" adlı modern karagöz oyunlarını yazdı ve müziklerini besteledi. Genç Karagöz ve Geleneksel Kukla Sanatçısı Bülent Aksu'yu ve Ruşen Gülen'i ve İbiş Kukla Sanatçıları Enis Ergün ve Deniz Karalar'ı yetiştirdi.
2000-2006 yılları arasında İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesindeki Gösteri Sanatları Merkezi'nde "Kukla- Karagöz yapım ve oynatım" dersleri vermiştir. 2005 yılında Uluslararası Kukla Birliği UNIMA Milli Merkezi tarafından "En Başarılı Kukla ve Karagöz Sanatçısı" seçilmiştir. Sanatçı ayrıca 2001-2003 yılları arasında İstanbul Şehir Tiyatroları Repertuvar Kurulu üyeliği de yapmıştır. 2008 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü tarafından yayınlanan Gölgenin Renkleri adlı kitabın Tasvir tasnifinde ekspertiz olarak çalışmış ve Karagöz Tasvir sanatı adlı makalesi ile yayına katkıda bulunmuştur. 2007 yılından ölümüne kadar Kocaeli Üniversitesi Sahne sanatları Bölümünde Geleneksel Türk Tiyatrosu öğretim görevlisi olarak eğitim veren sanatçı, 2008 Yılında UNIMA Milli Merkezi İstanbul şubesinin oluşumuna kurucu olarak katkıda bulunmuştur. 2010 yılında UNIMA Türkiye Milli Merkezi İstanbul Şubesi Başkanlığını yapmış olan Alpay Ekler, aynı örgütün başkan yardımcılığını da yapmıştır.
Ölümü
Ekler, 25 Ağustos 2022'de emboli tedavisi gördüğü, İstanbul'daki Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 58 yaşında öldü. Ekler'in cenazesi Şakirin Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.