cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tarcisio Burgnich
Tarcisio Burgnich (25 Nisan 1939 - 26 Mayıs 2021) defans pozisyonunda görev yapmış İtalyan eski millî futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1958 yılında Udinese kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Juventus, Palermo, Internazionale, Napoli kulüplerinde oynadı.
Agariciidae
Agariciidae, Fungiina alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Evliyaoğlu
Evliyaoğlu şu anlamlara gelebilir:
Lasiodora parahybana
Lasiodora parahybana, Lasiodora cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Türkiye millî ragbi birliği takımı
Türkiye Millî Ragbi Birliği Takımı, Türkiye'yi uluslararası ragbi birliği müsabakalarında temsil eden takım. Türkiye Beyzbol, Softbol, Korumalı Futbol ve Ragbi Federasyonu tarafından organize edilmektedir. 2008 yılında oluşturulmaya çalışılan millî takım, 2009 yılında ilk maçını yaptı. Ragbi Dünya Kupası elemelerine henüz katılamadı.
Nazarje (belediye)
Yerleşimler
Belediye ayrıca aşağıdaki yerleşim birimlerini de içermektedir:
Jenny Seagrove
Appointment with Death (1988) ve William Friedkin'in korku filmi The Guardian (1990) filminde rol aldı. Daha sonra Another Mother's Son 'da (2017) Louisa Gould'u canlandırdı.
Venedik Cumhuriyeti
Venedik Cumhuriyeti (İtalyanca: Repubblica di Venezia, Venedikçe: Repùblica Vèneta ya da Repùblica de Venesia), 7. yüzyıl ile 18. yüzyıl arasında İtalya Yarımadası'nda bugünkü Venedik kenti civarında hüküm sürmüş olan bir kent-devleti ve deniz cumhuriyetiydi. Genellikle "En sükunetli" anlamına gelen Serenissima sözcüğüyle anılırdı. MS 697'den MS 1797'ye kadar hüküm sürdü. Müreffeh Venedik şehrinin lagün toplulukları üzerinde yoğunlaşan cumhuriyet, Orta Çağ'da bir ticaret gücü haline geldi ve Rönesans'ta bu konumunu güçlendirdi.
Atlas Okyanusu üzerinden Amerika ve Doğu Hint Adaları'na yeni ticaret yollarının açılması, güçlü bir deniz cumhuriyeti olan Venedik'in düşüşünün başlangıcı oldu. Venedik 19. yüzyılda birleşik İtalya'nın bir parçası haline geldi.
Tarihi
Venedik kenti başlangıçta Bizans İmparatorluğu'nun bir parçasıydı. 7. yüzyılda bağımsız oldu. Orta Çağ'ın ortalarında büyük bir deniz filosu kurarak Akdeniz ülkeleriyle yaptığı ticaret sonucu zengin bir ülke haline geldi. 1204 yılında Konstantinopolis'i (İstanbul) talan eden Dördüncü Haçlı Seferi'nin başını çekti. Venedik bu seferin sonucu olarak Girit adasını eline geçirdi.
1271-1295 yılları arasında Venedikli tüccar Marko Polo ilk defa Avrupa'dan İpek Yolu'nu izleyerek Çin'e kadar ulaştı. Moğol kağanı Kubilay Han'ın huzuruna çıktı ve yolculuklarının öyküsünü bir kitap haline getirdi.
1348 yılında çıkan bir veba salgını Venedik'in nüfusunun yarısının ölmesine neden oldu.
Osmanlı Devleti'nin Yunan Yarımadası, Sırbistan, Arnavutluk, Bosna-Hersek'i fethetmesiyle Venedik birdenbire Osmanlı Devleti'yle deniz ve kara komşusu haline geldi. 1463-1478 arasında süren uzun bir savaş sonunda Venedik Osmanlı Devleti'yle barış anlaşması yapmaya razı oldu. Venedikliler Arnavutluk'ta İşkodra ve Akçahisarı, Ege'de Limni ve Eğriboz adalarını ve Güneybatı Peleponnesos'ta Maina Yarımadası'nı Osmanlılar'a bıraktı. Osmanlılar da Mora, Arnavutluk ve Dalmaçya'da aldıkları Venedik topraklarından bazılarını iki ay içinde iade etmeyi kabul ettiler. Venedikliler iki yıl içinde 100.000 düka altın tazminat ödemeye söz verdiler, ayrıca Osmanlı İmparatorluğu'nda ithalat ve ihracat vergisi ödemeden serbest ticaret yapabilme hakkı için yıllık 10.000 düka ödemeyi de kabul ettiler. Venedik'in Osmanlı başkentinde yaşayan ve iş yapan Venedikliler üzerinde sivil yetkiye sahip bir balyosu İstanbul'da bulundurmasına izin verildi. Ayrıca bu anlaşmanın bir parçası olarak 72. Venedik dükü Giovanni Mocenigo ressam Gentile Bellini'yi Fatih'in tablosunu yapmak üzere İstanbul'a gönderdi.
15. ve 16. yüzyıllarda Venedik Cumhuriyeti İtalya yarımadasındaki Floransa, Roma ve Cenova gibi diğer kent-devletlerle birlikte Rönesans döneminin en önemli kentleri arasında yer aldı.1797 yılında Napolyon Bonapart Venedik'i işgal etti ve kenti Avusturya'ya devretti. Böylece Venedik Cumhuriyeti'nin 1100 yıl süren bağımsızlığı sona ermiş oldu. 1866 yılında da kent ilk defa olarak İtalya'nın bir parçası haline geldi.
Devlet yönetimi
Cumhuriyetin ilk yıllarında Venedik Doçe'si ülkeyi otokratik bir şekilde yönetirdi. Sonradan promissione ducale adlı, her doçenin göreve gelmeden ettiği yeminle doçenin gücü azaltıldı. Bununla beraber doçe gücünü 480 patrici aile üyesinden oluşan Venedik Büyük Konseyi ile bölüştü.
1223'de Signoria adı verilen merkezi devlet dairesi oluşturularak doçenin gücü azaltıldı. Signoria devletin siyasi yönetimi konsey şeklinde üstlendi.
Adieu (Jahn Teigen ve Anita Skorgan şarkısı)
"Adieu" ("Hoşçakal") Jahn Teigen ve Anita Skorgan tarafından seslendirilen 1982 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Norveç'i temsil eden şarkı. Şarkı Norveççe dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Herodes Falsk tarafından yazılmıştır.
Şarkı, ikili ilişkileri sona eren sevenler rolünü alarak bir balad. Artık bir araya gelmese de iyi şartlarda kalmaya söz veriyorlar. Skorgan ve Teigen birlikte yaptıkları dönemde evliydi, ancak kısa süre sonra boşandılar.
Şarkı yarışmada Lüksemburg'un temsilcisi Svetlana'nun şarkısı "Cours après le temps"'den sonra ve Birleşik Krallık'ın temsilcileri Bardo'nun şarkısı "One Step Further"'dan önce 3. sırada çıkmıştır. Yarışmada 18 şarkı arasından 12. olmuştur.
Bir sonraki şarkı 1984 yarışması'nda Norveçli katılımcı, "Do Re Mi" adlı şarkısıyla Jahn Teigen olmuştur.
Thomas Hardy
Thomas Hardy (d. 2 Haziran 1840, Stinsford – ö. 11 Ocak 1928, Dorchester), İngiliz yazar ve şair.
Thomas Hardy 1840'ta bir dülgerin oğlu olarak dünyaya geldi. İlk sanat duygularını babasının çalıştığı yapılar karşısındaki gözlemleriyle geliştirmiştir. Londra'da mimarlık eğitimi almıştır. Mezuniyetinin ardından yazarlık hayatına atıldı. Önceleri roman yazdı, daha sonra romanı bırakarak şiir alanında çeşitli eserler verdi. Kır ve köy romanları yazarak, İngiliz romancıları arasında bu çığırın en önemli yazarı sayıldı. Kır manzaralarının tasvirinde, yerli hayatı aksettirmek ve köylülerin ruh hallerini incelemekte üstün bir başarı gösterdi.
Romanları 19. yüzyıl İngiliz romancılığının gerçekçiliğin zirvesine ulaştığı çağın öncüleri olma vasfını taşır. Romanlarındaki kahramanları tamamı ile gerçekçi bir görüşle ve abartı olmaksızın anlatır. Yapıtlarının önemli bir bölümü İngiltere'nin güneybatısındaki Wessex bölgesinde geçer. 1878 - 1895 arası, yazarın en başarılı dönemi olarak görülmektedir. Ömrünün son 30 yılını sadece şiir yazarak geçirmiştir. 17 kere (1910 - 1927) Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterildi.
Keeweenaw ilçesi, Michigan
Keeweenaw ilçesi veya Keeweenaw County, ABD'nin Michigan eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımnıa göre 2.156'dır. İlçenin merkezi Eagle River şehridir.
Valentino Mazzola
Valentino Mazzola (26 Ocak 1919 - 4 Mayıs 1949), forvet pozisyonunda görev yapmış İtalyan eski millî futbolcudur. Kariyerinin en uzun yıllarını Torino kulübünde geçirdi.
Áron Tamási
Áron Tamási (doğum: János Tamás) 20 Eylül 1897 ve 26 Mayıs 1966 arasında yaşamış Macar yazar. Özgün Székely tarzında yazılmış hikâyeleriyle kendi ana Transilvanya bölgesinde ve Macaristan'da tanındı.
Biyografi
Udvarhely (günümüzde Lupeni, Harghita Bölgesi ) Farkaslaka'da Székely ailesinde doğan Tamási, Babeş -Bolyai Üniversitesi'nde Hukuk ve Ticaret bölümünden mezun oldu. Buradaki ilk Macarca romanlarını orada yazdı ve bunlar Kaloşvar'da yayınlanacak ve geniş ibr övgü alacaktı. 1926'da evine döndü ve 1944'e kadar Transilvanya'da yaşadı.
Tamási'nin bu dönemdeki en ünlü eserlerinden biri, Hargita Dağları'nda yalnız yaşayan genç bir orman bekçisi olan Ábel adında Székely bir çocuğun maceralarına dair yeni bir üçlemeydi. Tamási, 1944'te Budapeşte'ye taşındı ve 1966'da ölene kadar orada yaşadı. İsteği üzerine, Romanya'nın doğusunda, Transilvanya'nın etno-kültürel bir bölgesi olan yerel Sekelistan'a gömüldü.
2019-20 Ligue 1
2019-20 Ligue 1, Fransa'nın en üst düzey futbol ligi Ligue 1'in 82. sezonudur. Fransa başbakanı Édouard Philippe 28 Nisan'da yaptığı açıklamada 2019-20 Ligue 1'in COVID-19 sebebiyle iptal edildiğini açıkladı. 30 Nisan 2020 tarihinde Fransa Futbol Federasyonu, 2019-20 Ligue 1 sezonu şampiyonunu Paris Saint Germain olarak tescil etti.
Takımlar
Ligde toplamda 20 takım mücadele etmektedir.
Yeni Akit
Yeni Akit, Türkiye'de yayımlanan İslamcı ve sosyal muhafazakâr ulusal günlük gazete. Yeni Akit gazetesi, aşırı sağcı bir gazetedir. Yahudiler, ateistler ve eşcinseller gibi gruplara karşı nefret söylemlerine başvurmuştur. Köktendincilikle eleştirilen gazete Hrant Dink Vakfı tarafından hazırlanan bir rapora göre, Türkiye'de nefret söylemine en fazla rastlanan ulusal gazetedir.
Tarihçe
İlk defa 12 Eylül 1993'te Beklenen Vakit adıyla çıkmıştır, daha sonra ismini Akit olarak değiştirmiştir ve 5 Aralık 2001'de Anadolu'da Vakit adını almıştır.
9 yılı aşkın süredir yayın yapan Anadolu'da Vakit gazetesinin imtiyaz sahibi Nuri Aykon'un 13 Eylül 2010 günü ölmesi sonrası gazetenin isim hakkına sahip olan kanuni varisler, neşriyatın devam edip etmemesi konusunda tereddüt yaşamışlardır. Bu çerçevede Vakit Yayın Kurulu yeni bir karar alma zorunluluğu hissetmiştir.
Yeni Akit'in kadrosunda eski Refah Partisi Rize milletvekili ve belediye başkanı Şevki Yılmaz, başörtülü olduğu için mecliste yemin ettirilmeyerek milletvekilliği düşen Merve Kavakçı, devlet eski bakanlarından Hasan Aksay, 312 general hakkındaki yazısı yüzünden yargılanan Asım Yenihaber ve Kenan Alpay gibi isimler yer almıştır. 2015 yılında, gazetenin televizyon sektöründeki yayın organı olduğunu söyleyen Akit TV kurulmuştur.
Nefret söylemi
Hrant Dink Vakfı tarafından hazırlanan Medyada Nefret Söylemi ve Ayrımcı Dil raporuna göre, Yeni Akit gazetesi Türkiye'de nefret söylemine en fazla rastlanan ulusal gazetedir. Medyadaki etnik ve dini kimliklere karşı ayrımcı, cinsiyetçi ve homofobik söylem ve nefret içeren haberleri arşivlemek amacıyla Hrant Dink Vakfı tarafından kurulmuş olan nefretsoylemi.org sitesinde, Aralık 2014 itibarıyla Yeni Akit gazetesi hakkında toplam 270 rapor bulunmaktadır.
Yeni Akit gazetesinin düzenli olarak hedef aldığı gruplar içerisinde Museviler, Ermeniler, Rumlar, Zerdüştçüler, Yezidiler, ateistler, LGBT bireyler, evrimciler sekülerler, sosyalistler, komünistler, Atatürkçüler, ulusalcılar, CHP üyeleri, feministler, masonlar vb. bulunmaktadır.
AK Parti hükûmetinin 'Demokratikleşme Paketi' içerisine konulması düşünülen ‘nefret suçları’ yasasına karşı Yeni Akit gazetesi yoğun bir propaganda yürütmüştür ve maddenin referanduma götürülmesini talep etmiştir.
Antisemitizm
19 Temmuz 2014 tarihli Yeni Akit gazetesindeki bulmacada ‘resimdeki ünlü’ olarak Adolf Hitler yer alırken, şifreli sözcük ise ‘Seni Arıyoruz’ olarak çıkmıştır ve bu olay sosyal medyada büyük tepkiye neden olmuştur.
17 Aralık 2012 tarihinde Habervaktim sitesinde yayımlanan "Vikipedi'ye Yahudi kuşatması" başlıklı haberde ise "Vikipedi’nin İsrail’in güdümüne girdiği" iddia edilmiştir ve "Doğrudan Türkiye ile ilgili birçok maddenin Türkçesi bulunamazken Yahudilerle ilgili maddelerin çokluğu, bu yönde özel bir çalışma olduğunu açıkça gösteriyor" denilmiştir.
Fethullah Gülen'in annesinin ismi Rabin iddiası
7 Temmuz 2014 tarihli Rabin oğlu Fetullah başlıklı haberde, Fethullah Gülen’in 1986 yılında pasaport almak için Emniyete verdiği Pasaport İstek Formuna, ‘Refia’ olarak bilinen annesinin ismini ‘Rabin’ olarak beyan ettiğini söylemiş ve annesinin İspanya göçmeni Yahudi olduğu iddiasında bulunmuştur. Haber üzerine Gülen'in avukatı, Fethullah Gülen'in annesinin nüfus kaydında 'Rabia' yazan isminin ‘Rabin' olarak haberleştirildiğini belirtmiş ve haberi tekzip etmiştir. Bu haber üzerine gazetenin 15 yıllık yazarı Yavuz Bahadıroğlu "Bu yaklaşımı kabullenemiyor, içime sindiremiyorum" diyerek gazeteye veda etmiştir.
Homofobi
Çeşitli dönemlerde yaptığı haberlerle LGBT bireyleri 'sapkın' olarak nitelendiren Yeni Akit gazetesi, 2012 yılında Kaos GL derneği tarafından açılan dava sonucunda 'farklı cinsel yönelimlerde olanlarla ilgili eleştiri sınırını aşan ve hakaret içeren ifadeler kullanıldığı' gerekçesiyle tazminat ödemeye mahkûm edilmiştir.
Hüseyin Üzmez'in cinsel istismardan tutuklanması
Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi, 16 Eylül 2009’daki karar duruşmasında Vakit gazetesi yazarı Hüseyin Üzmez hakkında, “cinsel istismar” ve “küçük yaştaki çocuğun ruh sağlığını bozma” suçlarından 13 yıl 1 ay 15 gün hapis, “hürriyeti tahdit” suçundan ise beraat vermiştir. Yargıtay 5. Ceza Dairesi, itiraz üzerine yeniden yargılanma yapılmasına hükmetmiştir. Üzmez, 9 Mart 2011’deki karar duruşmasında, “cinsel istismar ve küçük yaştaki çocuğun ruh sağlığını bozma” suçundan aynı cezaya çarptırılmış, “hürriyeti tahdit”ten ise yine beraat etmiştir. Üzmez, bu kararla tahliye edilmiştir. Yargıtay 14. Ceza Dairesi, Üzmez’e, “cinsel istismar” ve “küçük yaştaki çocuğun ruh sağlığını bozma” suçlarından verilen 13 yıl 1 ay 15 günlük hapis cezasını onamış, “hürriyeti tahdit” suçundan yargılanmasına hükmetmiştir. Onamanın ardından Üzmez, Temmuz 2012’de yeniden cezaevine gönderilmiştir.
Atatürk karşıtlığı
Mustafa Kemal Atatürk'ün 75. ölüm yıl dönümünde Yeni Akit gazetesinde Sancaktar dergisi imzası ile yayımlanan tam sayfalık ilanda, Atatürk için “Olmasaydı da olurduk” ifadesi kullanılmıştır ve bu durum büyük tepki çekmiştir.
Aralık 2014'te Yeni Akit gazetesinde yayımlanan ve Mimarlar Odası tarafından açılan davada mahkemenin Atatürk Orman Çiftliği'ne ilişkin Atatürk'ün vasiyetine bakılması kararının eleştirildiği haberde, "Bırak Ak Saray'ı, Atatürk O.Ç'ye bak" ifadelerinin kullanıldığı bir başlık atılmıştır ve durum büyük tepki çekmiştir.
14 Ocak 2015 günü Yeni Akit gazetesi Facebook sayfasında, Atatürk'ün görüntü değiştirme programları aracılığıyla makyaj yapılmış, şapkasında ise Davud'un Kalkanı bulunan bir görüntüsü ve darp edilmiş gibi duran bir görüntüsü paylaşılmıştır. Bunun üzerine, MHP'nin Fatih bölgesinde bulunan üyeleri Yeni Akit gazetesi binasının önüne giderek protesto etmişlerdir. Protestolar sırasında Yeni Akit ofisinden protestoculara ateş edildiği iddia edilmiştir.
U.S. Polo Assn.
US Polo Assn. Markası Amerika Birleşik Devletleri'nde polo sporunun yönetim organı olan Birleşik Devletler Polo Birliği'nin (USPA) resmi markasıdır. Derneğin dünya çapında kayıtlı ticari markaları ve logoları, USPA'nın tamamına sahip olduğu bir yan kuruluş olan USPA Properties, Inc. tarafından yönetilmektedir. Marka 1890 yılında kurulmuştur. Markanın açılımı ise United States Polo Associationdur.
U.S. Polo Assn. dünyaca ünlü Hazır giyim moda perakendesinde öncü bir markadır. Marka tarafından erkek, kadın, çocuk ürünleri yanı sıra aksesuar ve seyahat çantası da üretilmektedir. Şu anda yaklaşık olarak 100'ü aşkın ülkede 500'ü aşkın mağazası bulunan ve her geçen gün yeni bir ülkede yeni bir mağaza açmaktadır. Geniş ürün yelpazesiyle globalleşmiş bir marka halindedir.
Yeni Akit
Gazeteci ve yazarların hedef gösterilmesi
2012 yılında Yeni Akit gazetesi Cengiz Çandar ve Hasan Cemal'i PKK destekçisi olmakla, Ali Bayramoğlu'nu ise Ermeni tezlerini ırkçı bir saikle savunmakla suçlamış, 'gizli Ermeni' olduğunu iddia etmiş ve hedef göstermiştir. Bunun üzerine, aralarında Cem Boyner, Ertuğrul Kürkçü, Ezgi Başaran, Füsun Eczacıbaşı, Halil Ergün, Hasan Cemal, İshak Alaton, Mete Çubukçu, Oral Çalışlar, Orhan Pamuk, Rakel Dink gibi isimlerinde yer aldığı yüzlerce isim bir imza kampanyası başlatarak gazetecilere destek olmuş ve Yeni Akit gazetesi hakkında suç duyurusunda bulunmuştur.
2013 yılında Yeni Akit gazetesi Ertuğrul Özkök, Uğur Dündar, Emin Çölaşan ve Can Ataklı'nın 28 Şubat sürecinde 'yalanlarla halkı kışkırttıklarını' iddia etmiş ve 'dışarıda olmamaları' gerektiğini söyleyerek hedef göstermiştir.
Yazar Ömer Faruk Gergerlioğlu, şahsına yönelik hakaret içeren yayından dolayı Yeni Akit gazetesi açtığı manevi tazminat davasını kazanmıştır ve Yeni Akit gazetesi Gergerlioğlu'na 3000 TL tazminat ödemeye mahkûm edilmiştir.
Mayıs 2014'te Yeni Akit gazetesinde yayımlanan 'Bunlar İnsan Olamaz' başlıklı haberde, yazarlar Orhan Pamuk ve Elif Şafak ile gazeteci Melis Alphan hedef gösterilmişlerdir.
Yeni Akit gazetesi, Ocak 2015'te yaşanan Charlie Hebdo saldırısının ardından Türkiye'de Charlie Hebdo dergisine destek veren gazete ve gazetecilerin listesini yayınlayarak hedef göstermiştir.
Öğretmenlerin hedef gösterilmesi
Yeni Akit gazetesi, aileleriyle birlikte düzenledikleri piknikte rakı içen 11 Antalya Lisesi öğretmeninin Facebook'ta paylaştıkları fotoğraflarını aradan iki yıl geçtikten sonra 'Lisede Ahlaksızlık' başlığıyla haber yapmıştır. Öğretmenlerin açtıkları dava sonucunda, Yeni Akit gazetesi 5 öğretmene 1.500 TL tazminat ödemeye mahkûm edilmiştir.
Gezi Parkı eylemcilerinin hedef gösterilmesi
Yeni Akit gazetesi 2013 Taksim Gezi Parkı protestoları esnasında eylemcileri düşmanlaştıran çok sayıda asılsız haber yayımlamıştır.
5 Haziran tarihinde Yeni Akit gazetesi yazarı Mustafa Durdu, gezi eylemcilerinin sığındıkları Dolmabahçe Camii'nde 'grup seks' yapmış olabileceklerini iddia etmiştir.
13 Haziran tarihinde Yeni Akit gazetesinde yayımlanan bir haberde 'Gece 02.00'dan sonra Taksim Gezi Parkı'nda fahişelik ve zinanın yaygın olduğu' iddia edilmiştir. Haberin kaynağı olarak ise, 'gösterileri yabancı bir yayın kuruluşu adına takip eden ve gördüklerini bir dernek yetkilisine anlatan isimsiz bir gazeteci' gösterilmiştir.
1 Temmuz tarihinde, Yeni Akit gazetesi genel yayın yönetmeni Hasan Karakaya kaleme aldığı yazıda gezi eylemcilerine 'Ulan köpek oğlu köpek!, Ulan p...!, Ulan kaltak!' şeklinde hakaret etmiştir.
31 Temmuz tarihinde Yeni Akit gazetesinde 'İşte Gezi’nin silahları' başlıklı bir haber yayımlanmıştır ve güvenlik kuvvetleri tarafından ele geçirilen DHKP-C örgütüne ait silahlar gezi eylemcilerine mal edilmiştir.
Yeni Akit gazetesi Gezi eylemleri sırasında Koç Grubu'nu da düzenli olarak hedef almıştır ve bunun üzerine Rahmi Koç ve Koç Holding Yeni Akit gazetesine 20 ceza davası ve 7 tazminat davası açmıştır.
Sivas Katliamı inkarı
Yeni Akit gazetesi, yayın hayatı boyunca Sivas Katliamı sanıklarını aklama amaçlı çeşitli haberler yayımlamıştır ve asıl mazlumların sanıklar olduğu intibasını uyandırmaya çalışmıştır. Bu tip haberlerin en çok tepki çekenlerinden biri ise, yaşamını yitirenlerin aslında kurşun yaralarıyla öldükleri iddiası ve yayımlanan fotoğraflar olmuştur. Söz konusu fotoğrafları ilk defa yayımlamış kişi olan fotoğrafçı Mehmet Özer sosyal medyada Yeni Akit gazetesinin 'yalan söylediğini, gerçekleri çarpıttığını' ifade etmiştir ve kurşun yarası olduğu söylenen görüntünün aslında saç örgüsü olduğunu açıklamıştır.
Generallere hakaret davası
2003 yılı Ağustos ayı içerisinde, Türk Kara Kuvvetleri Komutanı Aytaç Yalman'ın Hürriyet gazetesinde "Kuzey Irak dağlarında Mussogorski'yi damarlarımda hissederim" şeklindeki açıklaması ile 1. Ordu Komutanı Çetin Doğan'ın "Mehmetçiğin kanını Yemen'de niçin akıttık? Hâlâ soruyoruz" şeklindeki açıklamalarına istinaden, Anadolu'da Vakit gazetesince 25 Ağustos 2003 tarihinde "Onbaşı bile olamayacakların General olduğu ülke" başlığıyla bir haber yayınlanmıştır.
312 generalin bir araya gelerek, Anadolu'da Vakit'te yayımlanan bu haber üzerine 'kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu' iddiasıyla gazeteye açtığı davada, Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi 6 Mayıs 2010 tarihinde davayı sonuçlandırmış ve gazeteyi haksız bularak 624 bin TL tutarında tazminat cezası vermiştir.
Usame bin Ladin için taziye ilanı
El-Kaide lideri Usame bin Ladin'in öldürülmesi üzerine, Yeni Akit gazetesinde Mehmet Ali Şadoğlu imzalı tam sayfa bir taziye ilanı yayımlanmıştır.
Meral Okay'ın ölümü
Yeni Akit gazetesi, senarist Meral Okay'ın kanserden hayatını kaybetmesi üzerine 'O Kadın Öldü' başlıklı bir haber yayımlamıştır ve bu durum büyük tepki çekmiştir.
Kadın görüntülerinin sansürlenmesi
Yeni Akit gazetesinde ve gazetenin internet sitesinde yayınlanan kimi fotoğraf ve videolarda, kadınların tenlerinin gözüktüğü bölümler buzlanarak veya bulanıklaştırılarak sansürlenmektedir. Bu uygulamanın bazı örnekleri Sertab Erener ile ilgili haberde, Hurşit Tolon ile ilgili haberde , kadın milli atletlerle ilgili haberde ve Melda Onur ile ilgili haberde görülebilmektedir.
‘Amerikalılar IŞİD hakkında ne düşünüyor’ başlıklı bir videoyu internet sitesinde paylaşan Yeni Akit gazetesi, videoda konuşan kadınları ise tamamıyla buzlamıştır.
Ülkücü karşıtlığı ve MHP Kurultayı
Kurultay sürecinde birçok ülkücü gazete tarafından hedef alınmıştır. Özellikle MHP içerisindeki muhalif kesimlerden genel başkan adayı Meral Akşener birçok kez Fethullahçılıkla suçlamıştır.
Ekrem İmamoğlu'na karşı homofobik ifadeler kullanılması
2019 Türkiye yerel seçimleri ve yenilenen İstanbul ara seçiminde İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayı olan Ekrem İmamoğlu hakkında homofobik hareketler içeren bir haber yazıldı. Haberde İmamoğlu, belediye panolarında ‘Toplumsal Cinsiyet Eşitliği’ vurgusu yapmakla, hazırlattığı anketlerde cinsiyet kısmına ‘diğer’ seçeneğini ekletmekle, belediyenin logosunu gökkuşağı renklerine boyatmakla, belediye imkânlarını eşcinsellere sunmakla, okullarda LGBT propagandası yaptırmakla suçlandı. Ayrıca LGBT'ler ‘ahlak teröristleri’ olarak nitelendi.
Bir Başkadır dizisini hedef alması
2020'nin sonunda Netflix üzerinden yayınlanan Bir Başkadır dizisini Yeni Akit, "Skandal dizide büyük alçaklık: Böyle şerefsizlik görülmedi!" diyerek haberleştirmiştir. Haberin içeriğindeyse başörtüsünün cinsel bir obje gibi kullanılmasına değinilmektedir.
"Akit bir gazete değildir"
Göreve gelişinin 18. ayında kamuoyuna bilgilendirme yapan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu, kendisine soru soran Akit TV muhabirine "Bence çalıştığınız yer bir gazete değildir. Sizin yayın organınızın sorusuna cevap vermeye tenezzül etmem." diye yanıt verdi.
Yazar kadrosu
Kaynak: Yeni Akit gazetesi Yazar kadrosu
Yaylapatlangıç, Seydikemer
Yaylapatlangıç, Muğla ilinin Seydikemer ilçesine bağlı bir mahalledir.
Erivan
Erivan (Ermenice: Երևան, bazen "Երեվան" olarak da yazılır, /ˌjɛrɛˈvɑn/; Osmanlı döneminde Farsça: ﺭﺍﻭﻦ, Revan, Azerice: İrəvan), Ermenistan'ın en büyük şehri ve 1918'den beri başkentidir. Erivan, Ermenistan'ın on ikinci başkentidir.
Erivan MÖ 782 yılında, ülkenin batısında, Ağrı Dağı ovasının en doğusunda ve Hrazdan Nehri'nin geçitlerinin üstünde kurulmuştur. Savaş, talan, yangın ve depremlerle dolu 2500 yıl süren bir tarihe sahiptir. I. Dünya Savaşı'ndan sonra kısa ömürlü Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nin başkenti olmuş ve Ermeni tehcirini yaşayan birçok insan Erivan'a taşınmıştır. 20. yüzyılda, Ermenistan 15 Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği Cumhuriyet'inden biri olduğu zaman boyunca Erivan hızla büyümüştür. Birinci Cumhuriyet sırasında birkaç bin kişilik nüfusa sahip bir köy olan Erivan, yaklaşık 50 yıl sonra Ermenistan'ın kültürel, sanatsal, endüstriyel ve siyasal merkezi konumuna gelmiştir.
Ermenistan ekonomisinin gelişmesiyle, Erivan hızla değişmektedir. 2000'li yılların başından itibaren şehrin dört bir köşesinde, birçok yeni alan inşa edilmiştir. Yeni altyapılarıyla (binalar, mahalleler, sokaklar, restoranlar ve diğer mağazalar) Erivan kenti hızla batılılaşarak, 70 yıl süren Sovyet idaresinin izini silmektedir.
Tahminlere göre 2007'deki Erivan nüfusu 1.107.800'dür. Kentin banliyöleri de dahil olduğu zaman şehrin toplam nüfusu yaklaşık 1.245.700 kişiye ulaşmaktadır (şu anki resmî tahmin ), yani Ermenistan nüfusunun %42'si bu şehirde yaşamaktadır.
Etimoloji ve simgeler
Erivan adının kökeni, kent merkezinin yakınındaki Erebuni adlı Urartu kalesinden gelmektedir. Kale, yapıldığı zamanlarda Urartuların en önemli şehirlerinden biri idi, ancak bu kalenin günümüze kalan parçaları sadece yıkıntı halindedir. Harabeleri Erivan'ın on iki ilçesinden biri olan Erebuni'de bulunmaktadır. .
Revan, bugün Ermenistan'ın başkenti olan Erivan'a Osmanlı İmparatorluğu zamanında verilen addır. Aynı zamanda bölgede Revan Hanlığı adı verilen bir hanlık da kurulmuştur. Farsça kökenli bir ad olan Revan, giden, yürüyen anlamlarına gelir.
Erivan'ın ana simgesi, Türkiye sınırları içinde bulunan ve açık havada şehrin her tarafından görülebilen Ağrı Dağı'dır.
Şehrin armasında, Ermenistan armasında olduğu gibi, kafasının üstünde tacı olan bir arslan bulunmaktadır. Bu arma, Kilikya'nın ilk kralı I. Leo tarafından kurulan Kilikya Ermeni Krallığı'nı betimlemektedir. Dünyanın hem doğusu hem de batısında kullanılan bu heraldik sembol, güç ve görkemi simgeleştirmektedir. Bu armada; Leo'nun aslanı, Ruben Hanedanı'nın her kralı gibi taç giyerek, ön-sağ patisinde bir kral asası ve göğsünün üstünde bir Ağrı Dağı deseni ile resmedilmektedir.
27 Eylül 2004'ten beri Erivan, Erebuni-Yerevan adlı kendi marşına sahiptir. Bu marş, Paruir Sevak tarafından yazılmış ve Edgar Hovhannisyan tarafından bestelenmiştir. Bu marş, kenti en iyi betimleyen marş ve bayrağı bulmak amacıyla yapılan bir yarışmada seçilmiştir. Beyaz fonda, ortasında bir aslan ile Erivan arması ve bunun etrafında Ermenistan'ın tarihî on iki başkentini simgeleştiren on iki üçgen bulunan bayrak, Erivan şehrini en iyi betimleyen bayrak olarak seçilmiştir.
Antik dönem
MÖ 4. ile MS 3. yüzyıl arasındaki dönem hakkında bilgi, kanıt ya da tarihî izah bulunmaması nedeniyle, bu dönem Erivan'ın karanlık devri olarak adlandırılmaktadır.
Orta Çağ
Orta Çağın başlangıcında (5. ve 6. yüzyıl arası dönem), şehir etkileyici derecede gelişmekteydi. Nitekim Erivan'ın ilk kilisesi olan Aziz Peter ve Paul Kilisesi 5. yüzyılda kurulmuştur (Kilise 1931'de yıkılmıştır). 640'lı yıllar boyunca birçok denemeden sonra, 658 yılında Araplar kenti ele geçirdi. O dönemlerde Erivan, Ağrı Ovasının ekonomik merkezi olan Divin'den sonra bölgenin en önemli şehri sayılıyordu, ki bu 11. yüzyıla kadar böyle devam etmiştir. Araplar, özellikle kitlesel din değiştirmeler ile Ermeni nüfusunu asimile etmeye çalıştıysa da, güçlü bir direniş gösteren Ermenilerle uzlaşmak zorunda kaldılar. Bu dönemden sonraki mütevali halifeler Hristiyanlığı hoşgörüp, Ermenilere büyük oranda özerklik vermiştir. 740 yılındaki ayaklanmalara kadar Erivan, barış ve refah dolu bir dönem yaşadı. Bu ayaklanmalarda şehir yağmalandı ve bazı bölgeler yakılıp kül edildi. Bunun sonucunda ileride Ermenistan kralı olacak olan I. Aşot başkanlığında, 850 yılına kadar özerkliğini geri kazanamadı. I. Aşot, "prenslerin prensi" unvanı ile vali olarak Ermenistan'ı idare etmeye başladı. Onun bu göreve başlaması Bagratlı Krallığı'nın başlangıcının bir işaretidir.
920 yılında Doğu Roma İmparatorluğu'nun desteği ile Kral II. Aşot Erivan'ı ve bölgesini krallığa geri verdi. 10. yüzyılda, askerî ve ekonomik gücü nedeniyle Erivan, Doğu Ermenistan'ın başkenti oldu. Kent, 11. yüzyıla kadar Bagratlı Krallığı'nın bir parçasıydı, Büyük Selçuklu Devleti kenti ele geçirmeden önce 1023 yılında Bizanslılara gizlice teklif edildi. 1041'de kralın ölümüyle, Bizans imparatoru V. Mihail Erivan, Ani ve Ağrı Ovasını ele geçirdi. Ancak, Büyük Selçuklu Devletinin bölgeye tekrar taarruz etmesiyle, Bizanslılar Ani şehrine geri çekildi. Selçuklular, Erivan'ı yakıp kül etti, sokaklar cesetlerle dolu olarak şehri kendi hâline bıraktı ve 1064'te bütün krallığın idaresini ele geçirdi. 12. yüzyılda Gürcistan bölgesel bir askerî güç hâline geldi ve Büyük Selçuklu Devleti'ni geri püskürtmek için Ermenilerle birleşmeyi kabul etti. Erivan 1201'de alınarak yeniden inşa edildi ve 21 yıl boyunca bir "altın çağ" yaşadı. 1225'ten itibaren Türkmen ve Moğol istilaları birbirini izledi; bunlar, Erivan halkının Hristiyan olmasına rağmen kenti belirli bir hoşgörüyle yönetti. 1256'da Erivan, Moğol İmparatorluğu'nun dört ulusundan birinin başkenti oldu. 13. yüzyılın sonuna doğru Mahmud Gazan'ın İslam dinine geçmesi ve Moğol göçebeliği, bölgenin gelişiminde duraklamaya neden oldu. Bütün ülke kıtlıktan kırıldı ve insanlar kaçarak Erivan'ı terk ettiler. Birkaç işgalden sonra 1387'de Timur, şehri ve bölgeyi talan ederek harap etti.
Yeniçağ
16. ve 17. yüzyıllar kent için kötü bir dönem idi; şehir Farslar ve Türkler arasında bir savaş meydanı oldu ve Araplar ve Moğollar tarafından sürekli yapılan saldırılara ek olarak, 1679 yılında gerçekleşen depremle neredeyse bütün kent yıkıldı. Günümüzde bazı nadir kalıntılara rastlanmaktadır.
Şehir Rus egemenliğine 13 Ekim 1827 tarihinde geçti. Ruslar tarafından yönetildiği dönemde, (aşağı yukarı 1827 yılında) şehrin nüfusu sadece 12.500 kişi idi ve bunun neredeyse yarısı Ermeni değildi. Barışın geri gelmesi sayesinde, şehrin nüfusu yavaşça çoğalmaya başladı ve şehir bölgenin ve daha sonra da valiliğin başkenti seçildi. 20. yüzyılın başlangıcında Erivan, Rus İmparatorluğu'nun sınırlarında bulunan 30.000 kişilik nüfusa sahip bir köy idi. 29 Mayıs 1918 yılında tarihsel Azerbaycan toprağı olan Erivan AXC tarafından Ermenistana verildi ve 1918 yılında yeni Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nin başkenti olduğu ilân edildi ve 1920'ye kadar yeni bağımsız Ermenistan'ın merkezi oldu. Kentin baş kentbilimcisi Aleksandr Tamanyan, kenti tamamen yeniden biçimlendirerek bu cumhuriyeti gerçek bir değeri olan başkente dönüştürdü. Yeni alanlar, yollar, köprüler, bir uluslararası havalimanı ve 1980'lerde Erivan metrosunun inşa edilmesi ile bu büyüme, şehrin görünümünü tamamen değiştirdi.
1988'de Dağlık Karabağ'ın bağımsızlığına taraftar olan gösteriler, Sovyetler Birliği'nde perestroykanın uygulanmasına ve on beş Sovyetler Birliği Cumhuriyetinin bağımsızlık istemesiyle sonuçlanan olaylardan biri idi. 1988 Spitak Depremi Ermenistan'ın bağımsızlık sürecini erteledi ve bu nedenle Ermenistan, bağımsızlığını kazanan en son cumhuriyetlerden birisi oldu.
1990'lı yıllardaki ekonomik krizden sonra, 2000'li yıllarda Ermenistan ekonomisi büyümekte ve Erivan'ın yüzü hızla değişmektedir.
Rakım ve konum
Erivan ülkenin merkez batısında, Ağrı Dağı Ovasının kuzey doğusunda bulunmaktadır. Yedi tepenin üzerinde kurulu olan kent, bu açıdan Roma ve İstanbul gibi şehirlerle ortak bir özelliğe sahiptir. Şehrin bazı semtleri ovada, bazıları da yaklaşık 1300 metre rakıma sahip dağların tepelerinde yer almaktadır.
Ağrı Dağı ovasının sınırında olan şehrin güney ve güney batı bölgeleri deniz seviyesinin 900 metre üstündedir. O mevkideki iklimin çok sıcak ve yazın biraz rüzgârlı olması nedeniyle, şehrin en popüler bölgelerinden biridir. Ayrıca şehrin iki havalimanı, terk edilen fabrika ve banliyölerdeki birçok elektrik santrali de (örneğin bu kısımların batısında 30 kilometrelik mesafede bulunan Metzamor Nükleer Santrali) bu bölgelerde bulunmaktadır.
Deniz seviyesinden 950-1000 metre yükseklikte bulunan şehir merkezi ve kuzey batıdaki bölgeler, şehrin nispeten daha alçak kısımlarıdır. Bu bölgeler Tsitsernakaberd'in ve Hrazdan Nehri'nin kanyonunun üstünde kuruludur. Birçok restoran ve kulüp de buralarda yer almaktadır ve yaz akşamları hem turistler, hem de Erivanlılar için popüler dinlenme yerleridir. Kentron ilçesi nehrin sağ kıyısında yer almakta, soldaki kıyıda ise Acapnyak ilçesi bulunmaktadır. Kumlu toprağı ve kuru iklimi nedeniyle bu bölgelerde hava tozludur. Şehrin batısındaki çıkışta nehir, Erivan Gölü'ne akmaktadır, bu gölün kıyılarının hemen üstünde Amerika Birleşik Devletleri'nin elçiliği bulunmaktadır. Yaklaşık 1300 m. yükseklikte, yeşilliklerle dolu ve yazın serin olan şehrin kuzeyi ve doğusu, özellikle Avan, Nork-Maraş, Arabkir ve Kanaker-Zeytun ilçeleri şehrin en popüler yerleridir. Ağrı Dağı ve ovası hemen her yerden izlenebilir. Ek olarak şehrin doğusunda küçük bir tepenin üstünde, şehrin kurulduğu yer olan Erebuni Kalesi'nin yıkıntıları bulunmaktadır.
Erivan, Ermenistan'daki diğer şehirlere karşın, bir marz'ın (bölge) kısmı değil, kendisine münhasır olmak üzere, etrafı diğer marzlarla çevrili olan belirli bir toplumdur. Kuzeyinde Kotayk, güneyinde Ararat, güney batısında Armavir ve kuzey batısında Aragatsotn marzları bulunmaktadır.
İklim
Erivan'ın her yerinde, kışlar ağır kar yağışı ve donla çok sert, yazlar ise genellikle çok sıcak geçer (sıcaklık 35 °C'e, Ağrı Dağı ovasında 40 °C'a bile ulaşabilir). Ağır yaz fırtınaları nedeniyle Erivan'da az yağmur yağmaktadır (yılda 318mm).
Kaynak: BBC Weather
Doğal felaketler
Ermenistan'ın tümü, deprem bölgesinde bulunmaktadır. Arap ve Avrasya levhaları bu bölgede bulunmaktadır.
Ülkede, özellikle de Erivan'da, şimdiye kadar birçok deprem olmuştur. Bunların en önemlisi ve en güncel olanı 1988 Spitak Depremi'dir; bu depremin merkezi Erivan'ın 100 km kuzeyinde yer alan Spitak şehridir ve deprem en az 25.000 kişinin ölümüne neden olmuştur. Richter ölçeği'nde ölçülen değeri 6,9 olan bu depremin sarsıntıları başkente kadar hissedilmiştir. Erivan'da yüzlerce bina bu sarsıntıları hissetse de, depremin yıkıcı etkilerini atlatmış ve ayakta kalmıştır. 17. yüzyılda da benzer bir deprem meydana gelmiş ancak o zaman şehrin büyük bir bölümü yıkılmıştır.
Günümüzde bazı Ermeni sismologlar, bütün şehri yıkacak ve yüz binlerce kişinin ölümüne neden olacak büyük bir depremin gerçekleşeceğini düşünmektedir. Bu sismologlar, Erivan'daki binaların çoğunun ya 1988'deki depremden dolayı hasarlı olduğu ya da büyük afetlere dayanamayan Sovyet tipi binalar olduğu için endişe taşımaktadır. . Şehirdeki yapıların %40'ı gerekli deprem dayanıklılık şartlarını yerine getirmemektedir.
Başkent
Erivan, 1918'de Birinci Cumhuriyet'in kuruluşundan beri Ermenistan'ın başkentidir.
Ermenistan, Sovyetler Birliği'nin bir Sovyet cumhuriyeti olduğu dönemde de Erivan bu cumhuriyetin başkentiydi ve dolayısıyla cumhuriyetin bütün siyasal kurumları buradaydı. 1991'de, Üçüncü Cumhuriyet'in (yani bugünkü Ermenistan) kuruluşunda da, Erivan ülkenin siyasal merkezi olarak kaldı ve yine bütün ulusal kurumlar (parlamento, bakanlıklar, v.d.) burada kuruldu.
Belediye
5 Temmuz 1995'te uygulamaya giren Ermenistan Anayasası ile, Erivan'a marz (bölge) statüsü verildi. Bu doğrultuda Erivan ilinin idarî özellikleri, ülkedeki diğer illere benzemekle beraber, Erivan'a özel bazı ek özellikler de içermektedir.
Erivan'ın idarî otoritesi şunları içermektedir:
Ermenistan Anayasası'nda yapılan en son değişiklik, şehri bir "toplum" yapmıştır. Bu değişikliğe göre Erivan'ın, doğrudan ya da dolaylı olarak seçilen bir belediye başkanı ve şehre özel bir yasa ile idare edilmesi gerekmektedir. Bu yasa şu anda Ermenistan Parlamentosu'nda hazırlanmaktadır. Yasanın ilk taslağı Aralık 2007'de, ikinci taslağı ise 2008 ilkbaharında hazırlanmıştır. Bu yasaya göre Erivan belediye başkanı dolaylı olarak seçilecektir.
Erivan'ın eski belediye başkanlarından biri olan Hambartsum Galstyan, hem İkinci Cumhuriyette Erivan'ın en son belediye başkanı hem de Üçüncü Cumhuriyetin ilk belediye başkanı idi. Üçüncü Cumhuriyet döneminde, Galstyan'dan sonra sekiz kişi daha belediye başkanı olmuştur. Günümüzdeki belediye başkanı ise Gagik Beglaryan'dır.
1998'den beri Erivan şehri, Uluslararası Frankofon Belediye Başkanları Derneği'nin (Fransızca: Association des maires francophones, AIMF) bir üyesidir.
Ulusal polis ve sokak polisine ek olarak, Erivan kendi belediye polisine de sahiptir. Her üç kurum, şehirde düzeni korumak için beraber çalışmaktadır.
İdari yapılanma
Erivan on iki ilçeye bölünmekte ve her bir ilçe bir ilçe başkanı tarafından idare edilmektedir.
Her ilçede kendi içinde mahallelere bölünmektedir. Herhangi bir ilçe en fazla sekiz mahalle içerebilir.
Demografi
Küçük bir köy olarak kurulan Erivan, bugün Ermenistan'ın başkenti ve bir milyondan fazla nüfusa sahip büyük bir şehirdir.
Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin dağılması'na kadar şehir nüfusunun çoğu Ermeni idi; ancak Rus, Kürt, Azeri ve Fars azınlıklar da vardı. 1988 ve 1994 arasındaki Karabağ Savaşı sonrasında Azerilerin çoğu şehri terk etti ve 1990'lı yıllar boyunca süren ekonomik kriz nedeniyle Rusların çoğu da Ermenistan'dan taşındı. Bugün ise, neredeyse her Erivanlı Ermenidir.
Ülkenin diğer bölgelerinde ve diğer eski Sovyet ülkelerinde olduğu gibi, ekonomik kriz nedeniyle birçok insan yurtdışına (çoğunlukla Avrupa ve Kuzey Amerika'ya) taşınmıştır. Erivan nüfusu 1989'da 1.250.000 kişiden 2001'de 1.103.488 kişiye ve 2003'te 1.091.235 kişiye düşmüştür. Erivan belediyesine göre, 2006'da banliyö dahil toplam nüfus 1.245.700 idi.
Kaynaklar: Erivan belediyesi, ArmStat
Endüstri
2001'de Erivan'ın, ulusal endüstriyel üretim oranına katkısı %50'dir.
Bir kum ocağı işletmesi dışında, Erivan endüstrisinin temel alanları imalat, işlem ve bakımdır. 1990'lı yıllar boyunca süren ekonomik kriz, ülkenin endüstrisini mahvettiyse de hâlâ, birkaç tane de olsa, etkin fabrika vardır. Özellikle petrokimya sektörü ve daha az oranda alüminyum eritme endüstrisi sağlamdır.
Erivan'da bulunan diğer endüstriler; otomobil parçaları, türbinler, elektrikli makineler, gaz kompresörleri ve makine aletlerinin üretimi ile ilgilidir. .
Erivan, Hrazdan Nehri'nin her iki kıyısındaki konumu sayesinde hidroelektrik enerji üretmektedir. Belediye topraklarında iki hidroelektrik santrali bulunmaktadır. Bunun dışında, şehrin güneyinde bulunan bir ısı enerjisi santrali de şehre elektrik vermektedir.
İnşaat
2000'li yılların başından beri inşaat sektörü sağlam ve düzenli bir büyüme göstermektedir. Şehrin panoraması, göğe yükselen birçok vinç içermektedir. Ermenistan'ın batılılaşması ile, fazla Sovyetik olarak düşünülen Stalinist binalar, özellikle Sovyetler Birliği döneminin son yirmi yılında inşaat edilen binalar ve onarılıp yeniden kullanılabilmek için çok yaşlı olan binalar yıkılmaktadır. Buna ek olarak, arazi fiyatlarının artması nedeniyle, yerine çok katlı binaların inşaat edilmesi için, şehir merkezindeki küçük binalar da yıkılmaktadır.
Kamusal yapılar
1990'lı yıllar boyunca bakımı ihmal edilen sokaklar, sokak mobilyaları (çöp kutuları, banklar, sokak lambaları vs.), köprüler, kamu parkları vb., son yıllarda onarılmakta ve bunlara ek olarak yeni kamusal yapılar da yapılmaktadır. Ekonominin büyümesi ve çok daha fazla yatırım olmasına rağmen, yaklaşık on beş yıl boyunca ihmal edilen bu yapıların eksikliklerini tamamlamak için binlerce işçi gerekmektedir.
Turizm
2006'da 382.000 ve 2007'de 510.300 turist sayısıyla, Ermenistan'ın en büyük gelirlerinden biri de turizm sektöründen gelmektedir ve ülkenin en fazla turist gelen şehri de Erivan'dır. Turizmin gelişmesiyle birlikte kentte birçok otel ve restoran açılmış, havalimanı büyütülmüş, eğlence parkları kurulmuş ve seyahat ve turizm acenteleri açılmıştır. Taksi ve mağaza sayısının çoğalması, dolaylı olarak turizmin gelişmesinin sonucudur.
Hizmetler
2001'de Erivan'ın ulusal hizmet sektöründeki payı %76,3'e yükselmiştir.
Erivan ülkenin başlıca medyalarını bünyesinde barındırmaktadır: basın (Armenian liberty, Azg, v.d.), radyo (Ermenistan Kamu Radyosu, Radio 2, Radio VEM , Radio Van , City FM, Radio Aurora , RFI, vs.) ve televizyon şirketleri (Armenia 1, Armenia TV, Yerevan TV vb.).
Yüksek eğitim seviyesiyle birlikte düşük çalışma fiyatları nedeniyle, büyük yabancı yatırımcı Erivan'a para yatırmaktadır. Özellikle bilişim sektörü çok gelişmiş ve Haziran 2005'te Lycos Avrupa'nın merkezinin Erivan'a taşınmasından sonra Microsoft da Ermenistan'da bir büro açmıştır. Buna ek olarak özel alanı internet ya da cep telefonu olan şirketlerin merkez büroları Erivan'da kurulmuştur.
Yaşam standartları yükseldikçe ihtiyaçlar da artmıştır; 1990'lı yılların sonlarında Erivan'da birçok banka şubesi, noter bürosu, hukuk firması ve muhasebe bürosu açılmıştır. Yine bu doğrultuda, inşaat ve ticaret sektörlerinin durumu iyidir.
Trachyphylliidae
Trachyphylliidae, Faviina alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Trachyphylliidae familyasına bağlı cinsler (2023) :
Erivan
Sağlık güvenliği
Ermenistan'ın sağlık sisteminin üçte ikisi Erivan'da yer almaktadır. Şehir beş genel hastane, dokuz devlet kliniği ve birçok -hem devlet hem de özel olan- dal merkezi içermektedir.
Yoksullukla mücadele
Son yıllarda Ermenistan'ın yoksulluk oranı düşmekte ve bu düşüş de en çok Erivan'da olmaktadır. Yoksulluk oranı 1998-1999'da nüfusun %58,4'ini kapsarken 2005'te %23,9'a ve aşırı yoksulluk ise aynı yıllar arasında %24,8'den %3,6'ya düşmüştür ancak Erivan, ülkenin en büyük gelir eşitsizliklerine sahiptir. Şehrin en az fakir olan Kentron ilçesi ve en fakir olan ilçeleri Acapnyak, Nubaraşen ve Şengavit ilçeleridir; her üç ilçenin yoksulluk oranları, millî yoksulluk oranı ortalamasından daha düşüktür.
Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu'nun yardımı ile, oranlardaki bu değişim millî düzeninin bir parçasıdır ve ekonominin büyümesi ve işsizlik oranının düşmesi sayesinde bu duruma gelinmiştir. Ülkenin diğer şehirleriyle kıyaslandığında ekonomik ilerleme en fazla Erivan şehrinde olmaktadır, çünkü ekonomik faaliyetlerin merkezi çoğunlukla başkentte yer almaktadır.
Kentleşme
Erivan, yedi tepenin üstüne kurulmuş, çok çeşitli bir şehirdir. Geniş alanlar, uzun caddeler, yeşermiş bahçelerle parklar ile pembe ve aşıboyası tüflü yapılardan oluşmaktadır. Şehirdeki pembe rengi sadece tüfden değil, Ağrı Dağı'nın karlı tepelerinin üstünde batan güneşten de kaynaklanmaktadır. Erivan'ın yol ağının düzensizliği, şehrin büyüsünü biraz daha artmaktadır. Kentbilimciler, sert doğa şartları ve şehrin konumuyla baş etmişlerdir. Şehrin alanı aslında deniz seviyesi üstünde 865 ve 1390 metre arası rakımlarda ve Hrazdan Nehri'nin geçitlerinde bulunmaktadır.
Şehir merkezi
Şehir merkezinde üniversiteler, Fen Akademisi, müzeler, bakanlıklar, kamu kütüphaneleri, resim galerileri, gece kulüpleri ve konser salonları gibi birçok farklı mekân bulunmaktadır. Daha varoş ilçeler ise genellikle Brejnev tipi binalarla doludur.
Kentron (Ermenicede merkez) alanı çoğunlukla Cumhuriyet Meydanı ve Erivan Operası'nı kapsamaktadır. Özellikle kenarları Sovyet tipi anıtsal yapılarla dolu büyük meydanlara giden, ağaçlarla gölgelenen uzun caddelerden oluşur. Bu yapıların özgünlüğü, Orta Çağ mimarisinden esinlenen desenlerle süslenen cepheleri örten sünger taşlarından kaynaklanmaktadır. Şehrin diğer özelliklerinden biri, şehirde bulunan yeşil alanların ortalarında bulunan çeşmelerin çok olmasıdır.
Çağdaş Erivan
Erivan, Ermenistan'ın bağımsızlığını kazanmasından beri, yavaş yavaş eski komünist yönetimin simgelerini silmektedir. Yollara ve önemli adlara sahip olan meydanlara, yeni adlar verilmekte ve Sovyetler Birliği kahramanlarının heykellerinin hepsi yıkılmaktadır.
Şehir hızla değişmektedir; 1990'lar boyunca süren ekonomik krizin atlatılmasından sonra, firma ve restoranlar her açıdan gelişmekte ve bu büyük yapılar da şehir merkezini etkin bir şekilde değiştirmektedir. Bu yapıların en önemlisi, 800 metre uzunlukta olan ve Opera'yı Cumhuriyet Meydanı'na bağlayan Kuzey Caddesi'dir. Yeni bir cadde olmakla birlikte, birçok yeni apartman, dükkân, restoran ve büyük bir yeraltı otoparkına sahip yeni bir mahalledir. Ayrıca araba trafiğinin devamlı artması nedeniyle belediye, şehir merkezindeki trafiği azaltmak için yeni bir çevre yolunun inşasını başlatmıştır. Şehir merkezindeki araba sayısının çoğalması da, ciddi park etme sorunlarına neden olmaktadır. Belediye bu sorunu çözmek için Nisan 2008'de yaptığı açıklamayla, 2011'e kadar belediye başkanlığı, Opera Binası ve Cumhuriyet Stadı gibi yoğun bölgelerde 10.000 yeraltı park yeri yapılacağını duyurmuştur.
Park ve bahçeler
Erivan, park ve çeşmelerle dolu olan çok yeşil bir kenttir. Şehir merkezinin etrafında bir "yeşil kemer" vardır; bu birkaç kilometre uzunlukta olan bir parktır ve içinde birçok çay bahçesi, tenis ve basketbol sahası, heykel ve ormanlık alan vardır. Yeşil kemer güneyde, Surp Krikor Lussavoriç katedralin yakınlarında başlayıp, kuzeyde Erivan Operası'nın arkasında ve Maştots Caddesi'nde gemi şeklinde yapılmış bir büyük kafe-restoran olan Poplavok ile sınırlanmıştır. Yeşil kemerin sonlarına doğru bulunan Özgürlük Meydanı, bir gölet ve buna ek olarak da birçok kafe ve restoran terasını içermektedir. Merkezî konumu nedeniyle kentin en önemli yerlerindendir.
Şehrin yüksek rakımlardaki Kanaker-Zeytun ilçesinde bulunan Zafer Parkı, Ana Ermenistan heykelini içermektedir ve buradan Erivan şehri ile Ağrı Dağı ve ovasının bir kısmı açıkça görünebilir. Ek olarak burada dönme dolabı, çarpışan araba sahası ve diğer eğlence araçları içeren küçük bir lunapark, kayıkları olan bir gölet, kafeler ve "Golden Palace" adlı lüks bir otel bulunmaktadır.
Diğer parklar da şehir merkezini süslemektedir ve çevresindeki ilçeler de -bazıları büyük olan- doğal alanlarla doludur. Günümüzde başkentte, 1992 ve 1993 yılları boyunca süren ekonomik krizden az yara kalmıştır; kalan yaralardan biri ise, bu yıllar boyunca, Erivanlıların kışın evlerini ısıtmak için, şehirdeki ağaçların çoğunu kesip yakmaya mecbur kalmalarıdır.
Abideler
Erivan'ın abidelerinin çoğu 20. yüzyıldaki Sovyet döneminde yapıldı. I. Dünya Savaşı'na kadar Erivan, nüfusu sadece 30.000 kişi olan küçük bir kent idi ve 1960'lı yıllara kadar da büyük bir metropol haline gelmedi.
Herhangi bir resmin üstüne tıklayarak büyük hâlini görebilirsiniz.
Sovyet dönemi abideler
1920'li yıllar boyunca Aleksandr Tamanyan adlı mimar, devlet başkentinin tasarımını çizmekten sorumlu oldu. Şehrin binalarının mimarisinin çoğu Tamanyan tarafından çizildi.
Simgesel olarak kentin en önemli abidesi, adı "Tsitsernakaberd" olan "Ermeni Soykırımı" anıtıdır. Bu abidenin inşaatı 1966'da başlayıp 1968'de bitti. Şehir merkezindeki Cumhuriyet Meydanı, başkentin merkezî mekânı ve şenlikler ve karşılaşmalar yapmak için kentin ana yeridir. Seçilen başkanlar orada yaşamaktadır ve Ermenistan Millî Galerisi orada bulunmaktadır. Ülkenin ana sanat galerisi olan Ermenistan Millî Galerisi'nde, Ayvazovski ve Boudin gibi birçok Avrupalı ve Ermeni ressamın eserleri sergilenmektedir.
Bundan uzak bir mesafede bulunmayan Erivan Operası, Ermeni başkentinin ana eğlence salonudur. Bir bölümü Aram Haçaturyan konser salonunu, öbür bölümleri ise millî opera tiyatrosu ve Aleksandr Spendiaryan balesini kapsamaktadır. Opera, inşaatından birkaç yıl sonra, 1937'de Paris Uluslararası Fuarı'nda sergilenmiş ve Büyük Altın Madalyası'nı kazanmıştır. Cumhuriyet Meydanı ile Opera şehrin en önemli şenlik mekânlarıdır. 2008'den beri her iki mekân da 800 metre uzunluğa sahip olan Kuzey Caddesi'nde bulunmaktadır.
1970'li yıllar boyunca basit bir dekoratif eser olarak imgelenen Çağlayan abidesine, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra yeni bir hayat verilmiştir. Abidenin özelleştirilmesi, abidenin restorasyonu ve bir sanat müzesinin inşaat edilmesi gibi birçok projenin oluşturulmasına yol açmıştır. Ayrıca abidenin bir kısmı aynı zamanda açık hava konser tiyatrosu da olabilir ve bu şekilde ilk kullanımı Armenian Navy Band konseri ile Haziran 2006'da olmuştur.