cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teşvikiye, Çınarcık
Tarihçe
1877 Osmanlı-Rus savaşında, halkın 93 harbi olarak bildiği savaştan dolayı göç eden Gürcü halk, önce Gemlik ilçesinin Karacaali bölgesinde yerleşmiştir. Daha sonra buradan da göçle Delmece yaylasına gelmişler ancak çiftçilikle uğraştıkları için ekin ve sebzeden bekledikleri verimi alamayınca, Delmece yaylasının altındaki Erikli yaylasına inmişler, burada da tarımdan istedikleri verimi alamayınca Karpuzdere mevkiine yerleşmislerdir. Buradaki toprakları Ponoiç adındaki Rum'dan satın almışlardır. Kurtuluş savaşında köyü terk ederek Bolu tarafına çekilmişler, savaştan sonra geri dönmüşler, Ahmet Ağa adındaki bir kişiden köyün bugünkü topraklarını satın alarak köylerini Zindan ismi ile kurmuşlardır. Eski dönemlerde hapishanelere zindan dendiği için, Bizans döneminden kalma eski bir hapishane-zindan bulunduğundan Zindan ismi buradan esinlenerek köye verilmiştir. Ayrıca gene Bizans döneminden kalma 15 km. uzunluğunda su kemeri bulunmaktadır. Cumhuriyet döneminde köyü ziyaret eden İstanbul Valisi Fahrettin Kerim Gökay köyün denize kaydırılmasını teşvik etmiştir. 1960 yılında hükûmet kararı ile teşvik kelimesinden esinlenerek köyün ismi Teşvikiye olarak değiştirilmiştir. Teşvikiye, 1998 yılında belde olmak için gerekli tüm şartları yerine getirmiş, 7 Kasım 1998 gün ve 23516 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 98/49874 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile belde olmusştur. Köy, 5 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Anthoxanthum
Anthoxanthum, Poaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Eyakça
Komşu diller
Eyak dil sahasının komşuları olarak kuzeyde Atabask akrabası Ahtnaca, doğuda Tlingitçe ve batıda da Eskimo Yupik dillerinden Doğu Supikçesi (Chugach Alutiiq) yer alır. Özellikle Supikçe ile Tlingitçe, Eyakçanın söz alışverişinde bulunduğu dillerdir. Dilin yok oluşunda Tlingitçenin de baskın rolü vardır. Günümüzde Tlingit coğrafyasındaki kimi yer adlarının etimolojik açıklanması Eyakça sayesinde yapılabilmektedir. Örnek olarak, Katana (< Eyak ?), Yaakwdáat (< Eyak) 'Yakutat', Laax̲aataa 'Yakutat Bay' (< Eyak tla’xa’lah 'Tlingit habitation') verilebilir.
Örnekler
Eyakça kelime örnekleri:
KDE 2
KDE 2, K Masaüstü Ortamı'nın ikinci sürümüdür. İki ana sürüm serisi olarak yayınlanmıştır.
Lada Largus
Lada Largus, Rus otomotiv üreticisi AvtoVAZ tarafından 2012 yılından bu yana üretilen araçtır.
4 Nisan 2012'de Vladimir Putin'in de katıldığı bir törenle üretime başlanmıştır. Satışları 16 Temmuz 2012'de başladı.
Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanı (Japonya)
Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanı (İngilizce: Supreme Commander of the Allied Powers, kısaca: SCAP), II. Dünya Savaşının ardından Japonya’nın işgali sırasında ABD Generali Douglas MacArthur’ın işgal ettiği konum. Müttefik Kuvvetler bünyesinde buna benzer komutanlıklar olsa da MacArthur’un yetkileri çerçevesinde yetkili olan başka bir komutan bulunmamaktadır.
KDE 3
KDE 3, K masaüstü ortamının 3. ana sürümüdür. Bu sürümde KDE'ye Juk, Kopete, Kontact gibi pek çok yeni program eklenmiştir.
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Fransa
Fransa, Eurovision Şarkı Yarışması'na ilk kez 1956 yılında, France Télévisions isimli kamusal yayın kuruluşunun Avrupa Yayın Birliği'nin aktif bir üyesi olmasının ardından katılmıştır. Fransa, Almanya, Belçika, Hollanda, İsviçre, İtalya ve Lüksemburg ile birlikte yarışmaya ilk katılan yedi ülkeden birisi olmuştur.
Fransa yarışmaya 1956 yılından beri altmış defa katılmış ve 1958 (André Claveau tarafından seslendirilen "Dors, mon amour" ile), 1960 (Jacqueline Boyer tarafından seslendirilen "Tom Pillibi" ile), 1962 (Isabelle Aubret tarafından seslendirilen "Un premier amour" ile), 1969 (Frida Boccara tarafından seslendirilen "Un jour, un enfant" ile) ve 1977 (Marie Myriam tarafından seslendirilen "L'oiseau et l'enfant" ile) yıllarında olmak üzere beş kez galip olmuştur. Ülkenin en kötü sonucu ise 2014 yılında Twin Twin'in seslendirdiği "Moustache" isimli şarkı ile sonuncu olmuştur. Ülke, 1974 ve 1982 yıllarında olmak üzere iki defa yarışmadan uzak kalmıştır.
Fransa, Eurovision Şarkı Yarışması'na üç kez ev sahipliği yapmıştır. Yarışma iki kez Cannes'da (1959 ve 1961), bir kez Paris'te (1978) yapılmıştır.
Organizasyon
Birkaç Fransız yayımcı Eurovision Şarkı Yarışması tarihinde Fransız yayımcılığını üstlenmiştir. Eskiden RTF (1956-64), ORTF (1965-74) ve TF1 (1975-81) kanalları üstlenmiş, 1983 yılından beri France Télévisions kanalı Fransa'nın Eurovision Şarkı Yarışması'ndaki katılımını üstlenmiştir. Final yayımcılığını France 2 (1983-98,2015) ve France 3 (1999-2014) kanalları üstlenmiş, yarı finalleri ise France 4 (2005-10) ve France Ô (2011 günümüz) kanalları üstlenmiştir. Son olarak 2015 yılından beri France 2 kanalı Fransa'nın final yayımcılığını ve temsilci seçme görevini üstlenmiştir.
Yarışma tarihi
Fransa Eurovision'un en başarılı ülkelerinden birisi olup beş kez kazanmış, dört kez ikinci ve yedi kez üçüncü olmuştur. Fransa 1960 ile 1993 yılları kazanan ülkeler arasında en fazla kazanan ülke özelliğine sahipti. Dahası 1991 yılında "C'est le dernier qui a parlé qui a raison" adlı şarkısıyla Amina kazanmaya çok yakınken hatta İsveç ile birincilik kazanmış fakat o zamanın kurallarına göre en çok on iki puanı alan kazanmasından dolayı birinciliği İsveç'e kaptırmıştır. Oysa Bugünü kurallarına göre Fransa, İsveç'ten daha fazla ülkeden puan aldığı için kazanması gerekiyordu. Bir yıl önce, Fransa "White and Black Blues" adlı şarkısıyla Joëlle Ursull yeniden kazanmaya yakındı fakat İrlanda ile ikinciliği paylaşmıştır.
Ancak, Son yıllarda Fransa'nın sonuçları biraz hayal kırıklığına yol açmıştır. 1998 yılından beri Televoting uygulaması getirilmiş, bu uygulama getirildikten sonra Fransa son 10 sırada yer almaya başlamış, 18. (2003 ve 2008), 19. (1999), 22. (2006, 2007 ve 2012), 23. (2000, 2005 ve 2013), 24. (1998) ve 25. (2013) sonuçlarını elde etmiştir. 2014 yılında ise 2 puanla sonuncu olmuş, böylece Fransa tarihinde ilk kez sonuncu olmuştur.
Devam etmediği yıllar
Fransa ilk kez katıldığı 1956 yılından bu yana 1974 ve 1982 yılları olmak üzere iki kez yarışmadan uzak kalmıştır. 1974 yılında yarışma için yarışacak şarkı ve şarkıyı seçmiş, Fransa cumhurbaşkanı Georges Pompidou yarışma haftası yaşamını yitirmesinden dolayı yarışmadan çekilmek zorunda kalmıştır. Eğer Fransa katılsaydı "La vie à vingt-cinq ans" adlı şarkısıyla Dani yarışacaktı. Kasım 1981'de, TF1 kanalı 1982 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmayı reddetmiş, kanalın eğlence müdürü Pierre Bouteiller; "Şarkılar hakettiği yerlerde olamıyor, yetenek yokluğu ve şarkıların sıradanlığı derece yapıyor. Eurovision anlamsızlık anıtıdır" şeklinde yorumda bulunmuştur. Antenne 2 kanalı halktan gelen tepkiler üzerine TF1 kanalının çekilmesinin ardından 1983 yarışmasından sonra yarışmayı devralmıştır.
Fransa ve "Büyük Beşli"
1998 yarışmasından bu yana, yarışma için en çok finansal kaynağı sağlayan beş referans ülkesi (Almanya, Birleşik Krallık, Fransa, İtalya ve İspanya) ön elemelere katılmadan, doğrudan finalde yarışmaktadır. 2011 yılında İtalya'nın yarışmaya geri dönüşüne dek ise dört referans ülkesinin ismi "Büyük Dörtlü" olarak biliniyordu.
Yarışmacılar
Renklerin anlamları
Marcel Bezençon ödülleri
Press Award
Şarkıcı ödülü (Voted by previous winners)
Besteci ödülü
Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanı (Japonya)
Japonya’da ağırlıklı olarak ABD personelini kapsayan kurmay heyetine Genel Karargâh (GHQ) denilecek, bu tanımlamayla işgal kuvvetleriyle beraber görev yapan Amerikalı sivil yöneticiler de kapsanacaktır. Bu personel Japon Anayasasının taslak halinde hazırlanmasında rol oynayacaktır. Sayılar az olmakla beraber Avustralyalı, İngiliz, Hindistan, Kanada ve Yeni Zelanda subayları da bu gruba dahil olmuştur.
MacArthur komutasındaki doğrudan yönetim Japon halk tarafından ülkedeki yeni bir imparatorluk olarak değerlendirilmiş, neredeyse eski dönemdeki shogun yönetimlerine benzetilmiştir.
İmparatora tanınan dokunulmazlık
Douglas MacArthur ve komuta heyeti, İmparator Hirohito gerçek anlamda devletin başı olmasına rağmen savaştan sonra kurulacak yeni sisteme geçişte onun otoritesinden faydalanmak amacıyla savaş suçlarından muaf tutulacak ve yargılanması engellenecektir. Yargı sürecinden muaf olan sadece o değil imparatorluk ailesi mensupları Prensler Chichibu (Kara Kuvvetleri - Tümgeneral), Takeda (Kara Kuvvetleri - Yarbay), Asaka (Kara Kuvvetleri - Orgeneral), Higashikuni (Kara Kuvvetleri - Orgeneral) ve Fushimi (Deniz Kuvvetleri - Mareşal) de Tokyo Savaş Suçları Mahkemesinde yargılanmayacaktır.
Douglas MacArthur Washington’dan gelen aksi yönde taleplere rağmen bu kararlılığını 26 Kasım 1945 gibi oldukça erken bir tarihte Amiral Mitsumasa Yonai’ye iletir. Tokyo Savaş Suçları Mahkemesi başlamadan önce işgal yönetimi ve Japon hükümet yetkilileri mahkeme sürecinde verilen hiçbir ifadede imparatorun suçlanmaması gerektiğini belirterek bu yönde telkinde bulunurlar. İmparatorluk döneminin devrik liderleri ve eski bürokratlar bu konuda ABD işgal yönetimiyle tam bir işbirliği içinde olacaktır. Mahkeme edilmek için tutuklanan sanıklar ile Sugamo Hapishanesinde tek tek görüşülerek imparatoru savaş suçundan dolayı itham altında bırakacak hiçbir açıklama yapmayacaklarına dair söz alınır.
Biyolojik silah geliştiricilerine af
Ayrıca MacArthur biyolojik silah geliştiren 731. Birim'in sorumlusu Shirō Ishii (Kara Kuvvetleri - Korgeneral) ve tüm ekibini, insanlar üzerinde yaptıkları deneylerin verilerini paylaşmaları kaydıyla affeder. MacArthur Washington’a 6 Mayıs 1947 tarihinde yazdığı yazıda alınacak bilgilerin savaş suçları teşkil etmeyeceği garantisi verilmesi halinde çok daha detaylı bilgilerin alınabileceğini belirtir. Anlaşma 1948 yılında sağlanacaktır.
Basına sansür
1945-1952 yılları arasında 7 yıl boyunca ülkede kurulan siyasi ve ekonomik hegemonyanın yanı sıra işgal yönetiminin basın üzerinde de muazzam denetimi ve sansürü vardı. Her türlü yayın organında yasaklı konular belirtilmişti. Bunlardan bazıları; Zaman içerisinde bazı sansür başlıklarında rahatlama sağlansa da işgalin resmen sona erdiği 1952 yılına dek atom bombası gibi hassas konular tabu olarak kaldı.
Görevden alınışı
MacArthur, ABD Başkanı Harry Truman tarafından Nisan 1951 tarihinde Kore Savaşına dair düşünceleri yüzünden emre itaatsizlik gerekçesiyle görevden alınmıştır. Yerine General Matthew Ridgeway gelecek ve komutanlık konumu Japonya ile imzalanan barış antlaşmasıyla lağvedilmiştir.
Örgütlenme
İlk aşamada çoğunluğu Newdealer'lerden oluşan GS söz sahibi olup demokratik reformlar gerçekleştirildi. Fakat Soğuk Savaş'ın başlamasından dolayı ABD'de 1948'den sonra McCarthycilik cereyanıyla "Red Scare", 1950'da Japonya'da "Red Purge" gerçekleştirildi. Bu durumda istihbarat işleriyle meşgul olan G2 ile GS arasındaki güç mücadelesinde G2 kazandı.
Muratbağı, Kovancılar
Muratbağı, Elazığ ilinin Kovancılar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1841 yılı kayıtlarında Güğüşgir ya da Gülüşgür, 1878 yılı kayıtlarında ise Gülişger ya da Gırpo olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Elazığ il merkezine 52 km, Kovancılar ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Şakir Eczacıbaşı
Mehmet Şakir Eczacıbaşı (3 Aralık 1929, İzmir - 24 Ocak 2010, İstanbul), Türk eczacı, fotoğraf sanatçısı ve iş insanı.
Biyografisi
1929 yılında İzmir'de doğdu. Robert Kolej'i bitirdikten sonra, yüksek öğrenimini Londra Üniversitesi'nde eczacılık dalında yaptı. Türkiye'ye döndükten sonra bir süre gazetecilik yaptı. Bu yıllarda çıkardığı dergilerden ikisi "Sanat Yaprağı" ve "Tıpta Yenilikler" adlarını taşıyordu. Ailesinin başında olduğu "Eczacıbaşı" şirketinin yaptığı "Eczacıbaşı Kültür Filmleri" dizisinden birini o çekti. "Renk Duvarları" adını taşıyan bu belgesel film 1964 yılında Avrupa Konseyi'nin "Kültür Filmleri Ödülü" nü kazandı. Türk Sinematek Derneği'nin kurucuları arasındaydı ve bu derneğin 10 yıl süreyle başkanlığını yaptı. 1993'ten beri İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı'nın Yönetim Kurulu Başkanıydı.
Érika Coimbra
Erika Coimbra (d. 23 Mart 1980, Belo Horizonte), Brezilyalı voleybolcudur.
Şakir Eczacıbaşı
Biyografisi
1970’li yıllarda Eczacıbaşı İlaç Kuruluşu Genel Müdürü, 1980'de Eczacıbası Topluluğu İcra Kurulu Başkanı, 1993'te ise Eczacıbaşı Holding Yönetim Kurulu Başkanı oldu. 1996'da iş yaşamını bıraktı.
Érika Coimbra
Kariyeri
Voleybola on dört yaşında başladı. İlk olarak Parana Club Hocey takımında başladı. Sonrasında Minia Clube Tenis, AGE Ossaco, CD Macae, Chire Voley, AD Brusque, Rio de Janivero'da oynadı. 2010 yılında Galatasaray'a transfer oldu.
Şakir Eczacıbaşı
Biyografisi
Şakir Eczacıbaşı aynı zamanda bir fotoğraf sanatçısıydı. Türkiye'de 13, Türkiye dışında da 23 kişisel fotoğraf sergisi düzenledi. Çektiği bazı fotoğrafları "Anlar/Moments", "Türkiye Renkleri", "Kapılar Pencereler" gibi albümlerde topladı. Eczacıbaşı şirketinin 1960'lı yıllardan beri çıkarmakta olduğu takvimlerde ("Eczacıbaşı Renkli Fotoğraf Yıllıkları") Türkiye'nin önde gelen fotoğraf sanatçılarıyla birlikte onun fotoğrafları da yer alıyordu ve birer sanat portfolyosu niteliğindeki bu albümlerin editörlüğünü de yapmıştı. Ayrıca "Türkiye: Bir Portre" ve "İstanbul Görüntüleri" adlarıyla, seçkin yazar ve fotoğraf sanatçılarının katıldığı iki kitap hazırladı.
Eserleri
Dergiler
Fotoğraf albümleri
Eczacıbaşı Şirketinin 1965'ten başlayarak çıkartmaya başladığı ajanda tarzındaki fotoğraf albümlerinin editörü Şakir Eczacıbaşı'ydı ve bu albümlerde Türkiye'nin önde gelen fotoğraf sanatçılarıyla birlikte onun da çok sayıda fotoğrafı yer alıyordu. 2000'li yıllarda bu albümlerden bazıları takvim bölümleri ayıklanarak tekrar yayımlandı.
Sergi albümleri
Ansiklopedi
Anılar
Çeviri/deneme
KDE Eğitim Projesi
KDE Eğitim Projesi KDE için eğitim yazılımları geliştirilmesi projesinin adıdır.
NGC 2351
NGC 2351, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir yıldızdır. Gökyüzünde Tekboynuz takımyıldızı yönünde bulunur. *Grp tipi bir yıldız grubudur. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1828 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Demiray Erül
Demiray Erül (18 Mayıs 1938, İzmir - 16 Ekim 2022, Muğla), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, seslendirme sanatçısı.
Hayatı
Sanat yaşamına Şehir Tiyatroları'nda başlayan Demiray Erül, uzun süre bu kurumda çeşitli oyunlarda birçok rolde yer aldı. Dans konusunda yetenekli olan sanatçı, tiyatro dışında kamera karşısına da geçerek sinema ve dizi filmlerde oynadı. Erül, aynı zamanda bir seslendirme sanatçısıdır.
16 Ekim 2022 tarihinde Muğla'da ölen oyuncu, aynı ildeki Ortakent Mezarlığı'na defnedildi.
Ülfeciler, Sandıklı
Ülfeciler, Afyonkarahisar ilinin Sandıklı ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Afyonkarahisar il merkezine 69 km, Sandıklı ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Burc Halife
Burc Halife (Arapça: برج خليفة; İngilizce: Burj Khalifa) Dubai'de inşası 4 Ocak 2010 tarihinde tamamlanan dünyanın en yüksek gökdelenidir. Eski ismi Burc Dubai'dir (Arapça:برج دبي; İngilizce: Burj Dubai). Adını Halife bin Zayid el-Nehyan'dan almıştır.
Mimari özellikleri
828 metrelik yüksekliğe sahiptir ve 160 katı kullanılabilir bir yapıdır. Binanın yaklaşık 150. kattan sonra geri kalan katları çelik olarak yapılmıştır. Bu da dünyada ilk defa betonarme kütle üzerine çelik konstrüksiyonla devam edilen ilk bina özelliğini kazandırmıştır. Ayrıca binanın cephelerine gelen rüzgâr yüklerini en aza indirmek için binanın hiçbir cephesi düz olarak tasarlanmamıştır. Köşeleri ise keskin değildir, dairesel birleşimlerle yapılmıştır.
Popüler kültürdeki yeri
2009 yazında Burç Halife inşaat aşamasındayken The Amazing Race 15 yarışmacıları yapının 120. katını ziyaret etmişlerdir. The Amazing Race Australia yarışmasının ikinci sezonunda ise binanın helikopter pisti durak yeri olarak kullanılmıştır.
Gündüz Gökçe
Gündüz Gökçe (d. 2 Ekim 1933, İzmir), Türk akademisyendir.
Gazeteci Orhan Rahmi Gökçe'nin oğlu ve gazeteci Zeynel Besim Sun'un torunudur.
1958'de bitirdiği Güzel Sanatlar Akademisi (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi) Yüksek Mimarlık Bölümü'ne girdi. Yapı ve Mesleki Temel Eğitim derslerinin yürütücü kadrosunda yer aldı. 1970'te profesör oldu. Akademisyenliği sırasında anabilim dalı başkanlığı, bölüm başkanlığı, dekanlık (1985-1987), rektör yardımcılığı (1982-1987) ve rektörlük (1987-1996) gibi idari görevlerde bulundu. 1997 yılında cumhurbaşkanı Süleyman Demirel tarafından YÖK Genel Kurul Üyeliğine getirildi ve bu görevi 2001 yılının Mart ayında sona erdi. 2000'de emekli olduktan sonra Yeditepe Üniversitesi ve Koç Üniversitesi'nde ders vermeye devam etti. 2001-2003 yıllarında Kadir Has Üniversitesi Mütevelli Heyeti üyesi oldu. Halen Işık Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi ve Koç Üniversitesi'nde müzik, resim, heykel ve mimarlık sanatları arasındaki ilişkiyi tarihsel süreç içindeki sanatsal gelişmeye bağlı olarak ele alan "Karşılaştırmalı Sanatlar" dersini yürütmektedir.
Aziziye
Aziziye, eski ismi Ilıca, Türkiye'de Erzurum ilinin bir ilçesidir. Merkez yani Erzurum Ovasında bulunan mahalleleri Doğu Anadolu Bölgesi'nde Ovacık (Toprakkale) kısmı ise Karadeniz Bölgesi'nde yer alır. Erzurum ilinin merkez ilçelerinden biri olup, ilin batı kısmını oluşturur. Kuzeyden İspir İlçesi, Güneyden Palandöken (Merkez İlçe) ve Çat İlçeleri, Doğudan Yakutiye (Merkez İlçe) İlçesi, Kuzey-doğudan Tortum İlçesi, Kuzey- batıdan Aşkale ilçesi ile sınırlıdır. Ilıca, Erzurum'u batıya bağlayan ve İpek Yolu rotasında bulunan E80 karayolu üzerindedir. İlçe halkının büyük çoğunluğunu çevre il, ilçe ve köylerden gelenler oluşturmaktadır.
İlk dönem
İlçenin Karaz (yeni ismi Kahramanlar) mahallesindeki kalıntılar antik dönemde bu bölgenin yerleşim yeri olduğunu göstermektedir. Aziziye (Ilıca) İlçesinin ilk yerleşim yeri, Karasu ile Pulur Çayı arasındaki verimli bölgedir. İlçe ismini yeraltından çıkan kaplıca sularından almaktadır.İlçe sınırları içerisinde yer alan Kahramanlar Köyü'nde yapılan kazılar ve arkeolojik araştırmalar bölgede yaşamın MÖ 4000 yılına kadar uzandığını göstermektedir. Aziziye (Ilıca) sırasıyla; Huriler, Hayaşa, Azzi Kralığı, Urartular (MÖ 900-600), İskitler, Medler ve Persler in istilâsına uğramıştır. MÖ 65 yılında Romalılar ın hakimiyetine geçmiştir. MS 1040 ile 1063 yıllarında Büyük Selçuklu Devleti Komutanlarından İbrahim Yınal ile Kutalmış, Erzurum'u ele geçirmek için Ilıca'da ordugah kurmuşlardır. Malazgirt Zaferi 'nden sonra Ilıca tamamen Türkler in eline geçmiştir. 1080 yılında Saltukoğullarının yönetimene giren Ilıca'da Saltukoğulları Kaplıcaların etrafını kerpiç duvarlarla çevirmişlerdir. Ilıca 1230 yılında Konya Selçuklularının eline geçmiştir.1242 yılında ise Anadolu’yu istila eden Moğollar tarafından Ilıca yağmalanmıştır. Moğol Komutanı Baycu Noyan kendisine karşı koyan Ilıca halkını ve idarecilerini kaplıcalarda (halk dilinde çermiklerde) boğdurmuştur. İlhanlı Hükümdarı Kazan Han (1295-1304) Ilıca'yı ele geçirerek, burada yer altından yer üstüne kendiliğinden çıkan kaynak sıcak suyun çıkış noktası ve çevresindeki sert ve keskin kaya parçalarını kırdırmış,ilk kaplıca havuzunu yaptırmıştır. Ilıca, 1385 yılında Karakoyunlu Hükümdarı Kara Mehmet, 1387'de Timur tarafından istila edilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu döneminde; Osmanlı Sultanları Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman doğu seferinde Ilıca'yı Osmanlı Ordusunun konaklama yeri olarak kullanmışlardır. Bazı kaynaklara göre Kanuni Sultan Süleyman Kaplıcalarda yıkanarak buraya "Çermük-İl" demiştir. Ilıca, Romalılar döneminde " Karloi Karnak", Osmanlı lar döneminde ise “Çermük-İl” adıyla anılmıştır. Günümüzde ise yerli halk “Çermik” ifadesini ilçedeki kaplıca ve ilgili tesisler için kullanmaktadır.
Yakın dönem
Yakın tarihte de Ilıca birkaç defa işgal ve istilaya uğramıştır. I. Dünya Savaşı'nda General Yudeniç komutasındaki Rus Ordusu 16 Şubat 1916 günü Erzurum'u işgal etmiştir. Rus Askeri Tarihçisi Korsun "Erzurum Operasyonu" adlı eserinde "18 Şubat Saat 14.00'da 156. Elizavetplski Piyade Alayı öncü kuvvetlerinin Ilıca'yı ele geçirdiğini yazmaktadır. Böylece Ruslar tarafından işgal edilen Ilıca ve köylerindeki halk, kış ayının şiddetine rağmen Erzincan üzerinden Kayseri, Adana, Sivas ve Tokat'a göç etmek zorunda kalmıştır. Bu göç esnasında soğuktan ve açlıktan çok sayıda insan yollarda ölmüştür. Ilıca ve yöresi halkı için Şubat 1916 tarihinde başlayan bu sıkıntılı ve zorlu süreç 2 yıl devam etmiştir. Erzurum'u işgal eden Rusların 1917 Bolşevik İhtilali (Ekim Devrimi)'nden sonra Rusya'ya geri çekilip Erzurum ve yöresini Ermenilere bırakmaları neticesinde bölgede zulüm ve felaketlerin ardı arkası kesilmemiştir. Rus Yarbay Tverdohlebof, 1917 yılı ilkbaharında Ermenilerin bölge halkının elindeki silahları toplamak amacıyla halka zulmettiğini ve işkence yaptığını belirtmiştir. Daha sonra, Rus ordusu çekildikçe katliamların daha da artmaya başladığını, Ermenilerin Erzurum'a çekilirken yoldaki Türk köylerinde halkı öldürdüklerini Ilıca'da Ermenilerden kaçamayan Müslüman Türklerin, Ermeniler tarafından öldürüldüğünü bunların sayısının 800 kişi olduğu ve savaştan yakından uzaktan ilişiği olmayan sivil halktan oluştuğu gerek Rus subaylar ve gerekse günümüz akademisyenleri tarafından belirtilmektedir.
Günümüzde sözde Ermeni kırımı iddiasında bulunanların iddialarının tam aksine Ilıca'da tezahür eden bu vahim durum Anadolu'da Ermeni vahşeti olarak bütün gücü ile kol gezmiştir. Öldürülen insanlar Ilıca'da bulunan Eski Camii adı ile bilinen caminin avlusunda istiflenerek yakılmak suretiyle tarihteki Müslüman – Türk katliamlarına bir yenisi daha eklenmiştir. Ahmet Refik Bey (Ahmet Refik Kutlay, basımevi ve gazete sahibi, Kuva-yı Milliyeci ve siyasetçi) 1918'de Erzurum'a giderken Ilıca'dan geçmiş ve ölenlerin sayısının 2000 civarında olduğunu nakletmiştir.
O dönemde Suşehri'nde bulunan 3. Ordu Komutanı Vehib Paşa (Mehmet Vehib Kaçı) 10 Ocak 1918 de 1. Kafkas Ordusu Komutanı Kâzım Karabekir Paşa’ya Erzincan, Erzurum, Sarıkamış yönünde hareket emrini verir. Türk Ordusu, Rus Ordusunun boşalttığı bölgelerde Ermeni katliamlarını haber aldıkça uykusuzluğa, açlığa ve kışa aldırış etmeden ilerleyerek, 6 Mart 1918'de Mama Hatun'a (Erzincan ilinin Tercan ilçesine) varmıştır. 1. Kafkas Türk Kolordusu, Erzurum Bölgesinin tamamının Ermeni Vahşet ve Mezalimine maruz kalabileceğini düşünerek; Suşehri'nde bulunan Ordu Komutanlığından Erzurum’a hareket için emir ister. Alınan hareket emri üzerine 7 Mart 1918 tarihinde Kolordu Komutanı Miralay Kâzım Karabekir Paşa tarafından Erzurum'daki Ermenilerin reisine; 1877 sınırına kadar olan yerlerin Türkiye'ye ait olduğu, karşı çıkacak silahların asi sayılacağı ve en geç 9 Mart 1918 akşamına kadar Erzurum'un Türk Ordusuna teslim edilmesi gerektiği haberi gönderilir.
Bunun üzerine Kolordu Karargahını Ilıca'nın batısında bulunan ilçeye bağlı Alacamahallesine taşıyan Kâzım Karabekir Paşa, burada Ermenilerce yapılan katliamı şöyle anlatmaktadır: "Köyü dolaştım Facianın en müthişi burada idi süngülenmiş veya yakılmış cesetlerin başındaki ağlama ve bağrışmalar insanın tüylerini ürpertiyordu. Süngülenmiş memedeki çocukları kucağına almış bazı analar saçlarını yoluyorlardı. Sanıyorum ki yeryüzünde bu kadar feci bir sahneyi gören göz pek azdır." İlçenin Alaca mahallesi Erzurum köyleri arasında en fazla tahribata ve insan kaybına uğrayan köylerinden birisidir. 27 Şubat 1918 günü Ermenilerin Alaca mahallesindeki Türkleri öldürdüğü Rus Yarbay Tverdohlebof tarafından da belirtilmektedir.".
1986 Yılında Alaca mahallesinde yapılan toplu mezar kazısında 278 bölge insanına ait kalıntılar bulunmuş, Ermeni vahşeti Basın Yayın araçları ile kamuoyuna duyurulmuştur.
Kâzım Karabekir Paşa, kendisine Ordu Komutanı tarafından verilen harekatı bir hafta süre ile bekletme emrine rağmen, o sıradaki durumun vahametinden dolayı beklememiş 10 Mart 1918 günü harekete devam etme kararı almıştır. 11 Mart 1918 sabahı güneş doğmadan Türk Ordusu ileri harekete başlamıştır. Sabah saatlerinde (06 sularında) Ilıca'nın 500mt. batısından Ermenilerce Türk Ordusuna ateş açılmışsa da iki saat gibi çok kısa bir süre sonra Ermeniler Türk Ordusuna karşı koyamadan geri püskürtülmüşlerdir. Türk Ordusu Ilıca'daki bu taarruzu; açılan mevcut cepheden, güneyden ve Ağaver (Demirgeçit) Köyü Köprüsünün kuzeyinden hücuma geçmek suretiyle gerçekleştirmiştir. Ay Yıldızlı Türk Bayrağı 2 yıl aradan sonra, 11 Mart 1918 günü sabah saat 08.00'de yeniden Ilıca semalarında dalgalanmıştır. Ilıca'nın esaret günleri sona ermiştir.
Gökhöyük
Gökhöyük, Antalya il merkezinin kuzeybatısında, Yeniköy'ün 1 km kuzeybatısında yer alan bir höyüktür. Burada 1984 yılında yürütülen kanal çalışması sırasında büyük ölçüde tahrip edilmiştir.
Aziziye
Yakın dönem
23 Temmuz 1919‘da yapılan Erzurum Kongresi için Erzurum’a gelen Mustafa Kemal Paşa Erzurum'a geçmeden önce 3 Temmuz 1919 günü Ilıca'da bölge halkıyla görüşmüş ve o esnada “Bu milletle neler yapılmaz!” özdeyişini ifade etmiştir. (Bu anekdot Erzurum Kongresi üyelerinden Mehmet Cevat Dursunoğlu tarafından kaleme alınan "Millî Mücadelede Erzurum" isimli kitapta ayrıntılı olarak anlatılmaktadır).
Gökhöyük
Kazılar
Karain Mağarası kazılarını yürüten Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'den Prof. Dr. Işın Yalçınkaya tarafından incelenmiştir. Daha sonra 1985 yılında İstanbul Üniversitesi'nden Prof. Dr. Mehmet Özsait tarafından, kanal inşaatı sırasında oluşan kesitte araştırmalar yapılmıştır.
Tabakalanma
Mehmet Özsait'in çalışmalarında Neolitik Çağ, Erken Kalkolitik Çağ ve Erken Tunç Çağı çanak çömleği ele geçmiştir.
Aziziye
Güncel
Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı bir bucak olan Ilıca, 7 Aralık 1988 tarihinde beldeye çevrildi.
Flakpanzer 38(t)
Flakpanzer 38(t), resmi adı Flakpanzer 38(t) auf Selbstfahrlafette 38(t) Ausf M (Sd.Kfz. 140), Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan bir tür kundağı motorlu uçaksavar silahıydı.
Aziziye
Coğrafi durum
Aziziye (Ilıca)Erzurum İlinin batısında yer alır. Kuzeyden İspir İlçesi, Güneyden Palandöken (Merkez İlçe) ve Çat İlçeleri, Doğudan Yakutiye (Merkez İlçe) İlçesi, Kuzey-doğudan Tortum İlçesi, Kuzey- batıdan Aşkale ilçesi ile sınırlıdır. Erzurum ovası üzerinde kurulu bulunan Ilıca'nın batısında Daphan ovası bulunmaktadır. Ilıca'nın kuzeyi 3.288 m Yükseklikteki Kargapazar dağları ile çevrilidir. Ilıca'nın toplam yüzölçümü; 1702 Km2 olup, rakım 1812 metredir. Ilıca ilçe sınırları dahilinde “ Karasu ırmağı “ akmaktadır. Dumlu dağından doğup, Kargapazar dağ kaynaklarından gelen “Köşk”, Palandökenden inen “Pulur” çayları ile Yıldız dağından gelen toplam uzunluğu 69 km, debisi 9 m³/sn olan “Serçeme” Çayı; Aşkale-Çağdarış mahallesi civarında Karasu ile birleşir. Daha sonra Karasu, Aşkale İlçesi Tecer Mahallensinde Fırat Nehrine karışır. Fırat Nehrinin bir kolunu oluşturan Karasu'nun toplam uzunluğu 185 km.dir. Erzurum ili sınırları içerisindeki uzunluğu 140 Km'dir. Debisi 44 m³/sn dir. İlçe sınırları içerisinde tabii göl bulunmamaktadır. Kuzgun Baraj Gölü ile Merkez Söğütlü mahallesi yakınında sulama amaçlı yapılan göletler mevcuttur.
Flakpanzer 38(t)
Araç Çek yapımı LT-38 tank şasesi üzerine monte edilen 2 cm FlaK 30 topundan oluşuyordu. Kasım 1943 ile Şubat 1944 yılları arasında üretildi. 1944 yılında servise girdi. Şase olarak 38(t) Ausf M modelinden yararlanıldı. Motor aracın orta kısmında bulunuyordu. Aracın üst yapısının arka kısmı da zırhlıydı. Aracın üst yapısı elle döndürülen 360 derecelik bir dönme açısına sahipti. Toplamda 141 Flakpanzer 38(t)s üretildi buna prototip modeli de dahildi.
Aziziye
İklim
İlçenin iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir. Kışları soğuk ve kar yağışlı geçer, yazlar ise genellikle sıcak ve kuraktır. Kış erken başlar, genellikle Ekim ayının ikinci yarısı ile Kasım ayı başlarında ilk kar yağar. Zaman zaman Mayıs ayı ortalarına kadar kar örtüsünün kalkmadığı görülür. Kış aylarında oldukça şiddetli soğuklar yaşanır. Yaz mevsimi de kış kadar erken başlar ve sıcaktır, nem az olduğundan dolayı bu sıcaklık fazla hissedilmez. Gece ve gündüz arasındaki sıcaklık ve yıllık sıcaklık farkı çok fazladır. Aziziye (Ilıca)'de yaşanan İklimin genel özelliği: Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve kar yağışlıdır. Yıllık yağış miktarı azdır. Bitki örtüsü bozkırdır.
Flakpanzer 38(t)
Görev kayıtları
Flakpanzer 38(t)ler tank alayları içerisinde uçaksavar müfrezesi olarak görev yaptılar. Birçoğu Batı Avrupa'da konuşlanan Panzer tümeni içerisinde görev aldı.
Aziziye
Nüfus
Aziziye İlçe Nüfus Müdürlüğünde 33'ü mahalle, 48'i köy olmak üzere toplam 81 idari birim bulunmaktadır. Bu İdari Birimlere ait 166 adet Nüfus Aile Kütüğü mevcuttur. Adrese dayalı nüfus kayıt sitemine göre Türkiye İstatistik Kurumu'nun açıkladığı veriler 2011 yılı itibarıyla İlçe merkezinde 40.861 kişi (20.727 Erkek, 20.134 Kadın); köylerde ise 9.956 kişi (4.918 Erkek, 5.038 Kadın) olmak üzere toplam 50.817 kişi ilçede yerleşik olarak yaşamaktadır.
Flakpanzer 38(t)
Görev kayıtları
Flakpanzer 38(t) sadece tek bir 2 cm FlaK 30 topu olması ve zırhının inceliğinden dolayı Müttefik savaş uçakları için savaşın en kolay avlarından birisi oldu.
Aziziye
Turizm
Aziziye'de Kaplıca turizmi görülür. Aziziye (Ilıca) termal tesisleri, Şehir Merkezine ve Palandöken Kış Turizm Merkezi’ne 15 Kilometre, Erzurum Havaalanına 5 Kilometre mesafededir. Erzurum'un batıya açılan kapısı olan Aziziye ilçesindeki bu tesisler, fiziki konumu ve kaplıca suyu özellik kalitesi ile Doğu Anadolu Bölgesi’nin en büyük, Türkiye’nin sayılı termal turizm merkezleri arasındadır. 3 ayrı bölümden oluşan Termal Tesisler: Bayan ve erkek bölümlerinde yüzme havuzları, soyunma kabinleri, dinlenme salonları, fitness center, hamam, sauna, buhar banyosu; güzellik merkezinde masaj, terapi, cilt bakım vb..; özel bölümde ise, havuz, fitness center ve dinlenme salonu bulunmaktadır. Bu termal tesiste 36 oda ve 5 süitten oluşan 4 yıldızlı bir de otel vardır. Tesislerde açık ve kapalı restaurantlar, mescit, dinlenme ve toplantı salonları, otopark mevcuttur.
Flakpanzer 38(t)
Görev kayıtları
Topunun -5°'lik alçalma açısı sayesinde Flakpanzer 38(t) düşman piyade ve hafif zırhlı araçlarına karşı sıkça kullanıldı.
Aziziye
Kaplıcalar
İlçe kaplıcaları, İlçenin kurulmasında en büyük role sahip olmuş olan ana unsurdur.
Flakpanzer 38(t)
Kaynakça
Hilary L. Doyle and Thomas L. Jentz (Technical Editor) Encyclopedia of German Tanks of World War Two: A Complete Illustrated Directory of German Battle Tanks, Armoured Cars, Self-propelled Guns, and Semi-tracked Vehicles, 1933–1945 ISBN 0-85368-202-X; rev. ed. ISBN 1-85409-214-6
Aziziye
Özellikleri
İlçenin tabii ve doğal güzelliklerinin yanında barındırdığı termal potansiyel yöre adına lokomotif görev üstlenmiştir.İlçeye adını veren ılıcalar (kaplıcalar) bölgenin en önemli termal kaynaklarını oluşturmakta, şifalı sular buraya özellikle yaz mevsiminde ilgiyi artırmaktadır."Aziziye Termal Suyu" 39 °C Kaynak çıkış sıcaklığında termominarelli su olup; 2885.55 mg/Lt toplam mineralizasyon,685.5 mg / L Sodyum,1708.33 mg/L Bikarbonat içermektedir.
Sağlık yönünden yararları
T.C.Sağlık Bakanlığı ilgili analiz raporlarında 'Aziziye Termal Suyu'nun tedavide etkili olduğu hastalıkları:
şeklinde sıralamıştır.
Yerleşim alanları
İlçedeki yerleşim toplam 33 mahalle ve 48 köy'den ibarettir. İlçe deprem kuşağı üzerinde bulunmaktadır. Yakın tarihte 1924, 1983 ve 2004 yıllarında büyük hasarlar veren depremler yaşanmıştır. En son 2004 yılında yaşanan Aşkale-Kandilli merkezli büyük hasarlı depremde özellikle İlçe batısındaki yerleşim yerlerinde ve köylerinde çoğunluğu eski taş ve kerpiçten yapma binaların tamamına yakını yıkılmış olup, yeniden İlçe merkez ve köylerinde depreme dayanıklı betonarme binalar yapılmış ve 2012 yılında da bayındırlık alanında ilave çalışmalar devam etmektedir.
Gökhöyük
Buluntular
Çanak çömlek buluntuları Mehmet Özsait'çe Karain Mağarası'nın Geç Neolitik Çağ – Erken Kalkolitik Çağ safhasıyla çağdaş olarak değerlendirilmektedir.
Aziziye
Kentsel Dönüşüm
Kentsel dönüşüm kapsamında bulunan Ilıca eski mahallede birinci etap da 30 dönümlük alan kamulaştırılmış olup, İkinci etapda 90 dönümlük alan acil kamulaştırma kapsamına alınmıştır. İlçenin Eski Mahalle mevkiinde 320 konutun ihalesi TOKİ tarafından yapılmıştır. Ayrıca ilçede bulunan termal tesislerin çevre düzenlemesi, İlçenin mevcut "Aziziye caddesi"ni genişletmeye yönelik çalışmalar 2012 yılı itibarıyla hedeflenen çalışmalar arasında bulunmaktadır. Bu hedeflere ilaveten İlçe merkezinde 800 konut ve 150 işyeri de bulunmaktadır. İlçenin Gezköy mevkiinde de kentsel dönüşüm çalışmaları devam etmektedir. Bu mahallede 110 dönümlük alan birinci etapta kamulaştırılmış, ikinci etapta 180 dönümlük alanda eklenerek toplam 290 dönüm alanda kentsel dönüşüm çalışması başlatılmış ve % 70 oranında gerçekleştirilmiştir. Proje kapsamında Gezköy mahallesinde 800 konut ve 100 villa yapılması planlanmaktadır.
Gökhöyük
Değerlendirme ve tarihlendirme
Işın Yalçınkaya, yerleşmenin avcı – toplayıcılıktan üretim evresine (Neolitik Devrim) ışık tutabilecek yerleşimler biri olduğunu belirtmektedir. Diğer yandan Yalçınkaya'ya göre Antalya Ovası'nın en önemli yerleşmesidir.
Aziziye
Mahalle ve köyler
Aziziye'deki 33 Mahalle: 200 Evler Mah., Abdulhamit Han Mah., Adaçay Mah., Ağören Mah., Ahmet Yasevi Mah., Alaybeyi Mah., Alparslan Mah., Aşağı Yenice Mah., Bahçeli Evler Mah., Beypınar Mah., Bilali Habeş Mah., Demirgeçit Mah., Düztoprak Mah., Eski Mah., Ferah Mah., Fidanlık Mah., Gezköy Mah., Kahramanlar Mah., Kayapa Mah., Kumluyazı Mah., Kuşçu Mah., Ömertepe Mah., Özbilen Mah., Özbek Mah., Sakalıkesik Mah., Sarıyayla Mah., Söğütlü Mah., Tebrizcik Mah., Tınazlı Mah., Yarımca Mah., Yavuz Selim Mah., Yeni Mah. ve Yeşil Mahalleden; İlçenin Köyleri: Ahırcık mahallesi, Akdağ mahallesi, Akyazı mahallesi, Alaca mahallesi, Atlıkonak mahallesi, Aynalıkale mahallesi, Ağcakent mahallesi, Ağzıaçık mahallesi, Ağören mahallesi, Aşağıcanören mahallesi,Başkent mahallesi, Başkurtdere mahallesi, Başovacık mahallesi, Başçakmak mahallesi, Bingöze mahallesi, Dağdagül mahallesi, Elmalı mahallesi, Emrecik mahallesi, Eskipolat mahallesi, Eğerti mahallesi, Eşkinkaya mahallesi, Gelinkaya mahallesi, Geyik mahallesi, Güllüce mahallesi, Halilkaya mahallesi, Kabaktepe mahallesi, Kapılı mahallesi, Karakale mahallesi, Kavaklıdere mahallesi, Kızılkale mahallesi, Kuzgunmahallesi, Kuzuluk mahallesi, Ocak mahallesi, Paşayurdu mahallesi, Rizekent mahallesi, Sorkunlu mahallesi, Taşpınar mahallesi, Toprakkale mahallesi, Yeşilovamahallesi, Yoncalık mahallesi, Yukarıcanören mahallesi, Çamlıca mahallesi, Çatak mahallesi, Çavdarlı mahallesi, Çavuşoğlu mahallesi, Çıkrıklı mahallesi, Çiğdemli mahallesi ve Üçköşe mahallesi olmak üzere toplam 48 mahalleden oluşmaktadır.
Yaşam
Aziziye ve köylerinde yaşayan halk gelenek – görenek - örf - adet - kültür ve tarihine bağlıdır. Bu durum; sosyolojik ve tarihsel pek çok özellik açısından dikkate alındığında: Düğün, bayram, cenaze, kandil geceleri, doğum, isim koyma, bazı batıl inançlar, türkü, masal, ninni, halk hikâyeleri, menkıbe, bilmece, oyun, atasözü, deyimler, tekerlemeler, dil, lehçe, folklor, mutfak, vs., süreklilik ve değerlere bağlılığın belli bir minval üzere yaşandığını bariz bir şekilde ortaya koymaktadır.
Genel olarak Türk kültürü ve İslam-i hayat tarzı yaşanmaktadır. Misafirperverliğe önem verilir. Yöre halkının sosyal yardımlaşma ve dayanışma konusundaki duyarlılığını her alanda görmek mümkündür. Yaşlı ve gençler arasındaki saygı ve sevgi diyalogu en bariz biçimde göze çarpar. Maddi yönden zengin-fakir arasındaki diyalog gizlice yaşanır.
Lada Granta
Lada Granta, Rus otomotiv firması AvtoVAZ ile Fransız otomotiv firması Renault iş birliğiyle Lada markası bünyesinde üretilen araç.
Aziziye
Yaşam
Kış mevsiminin uzun ve zorlu yaşanması insanların biri birlerine daha da yakınlaşması ve bir araya gelmeleri açısından önemli bir sebeptir. Özellikle ilçe köylerindeki erkekler “yazlık” adı verilen ev dışında bağımsız tek ve kapalı birim mekanlarda soba başında toplanırlar. Ortama göre ya dini sohbetler yapılır veya topluluğu oluşturan çoğunluk gençlerden oluşuyorsa oyunlar oynanır, yemek yenir, özellikle çay her ortamın olmazsa olmazı olup, yaz-kış aşırı miktarda tüketilir. Kış akşamlarında “ tel helvası” çekilir (hazırlanır). Bu olay pişmaniyenin İlçe ve yöresine ait versiyonudur. Bu birliktelikler aynı zamanda özellikle köylerde yaşayanların biri birlerinden ve günlük olup-bitenlerden haber almaları anlamına da gelmektedir.
Şive
Osmanlı İmparatorluğu coğrafyasında konuşulan Türkiye Türkçesi; göçler, iklim, coğrafya ve dilin kendisine ait özelliklerinden dolayı Anadolu 'da çeşitli ağızlarla konuşulmaktadır. Aziziye'de kullanılan Türk şivesinin Doğu Anadolu ağızları içindeki konumu (Türkoloji) Prof. Dr. Leyla Karahan 'ın “Anadolu Ağızları nın Sınıflandırılması” (Türk Dil Kurumu yayınları: 630, Ankara 1996) adlı çalışmasına göre; Erzurum, Aşkale, Ovacık, Narman grubundadır. İletişim ve medyada kullanılan teknolojilerin günden güne gelişmesi ve artması sebebiyle Türkiye genelinde İstanbul ağzı yaygınlaşmakta ve yöresel ağızlar giderek azalmaktadır. Buna rağmen Aziziye İlçe ve köylerinde konuşulan şive diğer bölgelere kıyasla kendine özgü yapısını büyük ölçüde korumaktadır.
Mutfak
İlçe ve yöresine özgü yemekler: Zengin Türk mutfağı na ilaveten ;Ayran aşı, tandırda güveç et yemekleri, kuymak, tereyağlı peynir helvası, kurut, hıngel, tirit, haşıl, kiriş, çaşır, tatar böreği, tereyağlı su böreği, lor dolması, kartol pancarı(patates yahnisi), şalgam dolması, pazı ve lahana dan yapılan etli-zeytinyağlı yemekler, evelik ve kuzu kulağı (bitki) kavurması; ebegümeci,pirpirim (semizotu);Tatlı olarak dökme tepsi tel kadayıf ve kadayıf dolması, burma tatlısı yörenin en bilinen ve sevilen tatlılarıdır. Hamurişi olarak;sini ketesi-içli kete-tandır ketesi,açık ekmek (lavaş)- pide (tandırda), gugul(tereyağlı) yapılır.Kahvaltıda ve hemen hemen her öğün yemek sonrası az da olsa tüketilen göğermiş (kerti) lor, civil peynir, koyun peyniri yörede meşhurdur.'''
Eğitim
Türkiye'nin önemli ve köklü Üniversitelerinden olan Atatürk Üniversitesi'nin İlçeye yakınlığı ve aynı bölgede oluşu eğitim-öğretimden yararlanma açısından yöre halkına büyük katkı sağlamaktadır. Son yıllarda açılan ve hızla oluşumunu tamamlamakta olan Erzurum Teknik Üniversitesi de bu anlamda önem arz etmektedir. İlçede Eğitim-Öğretim Kurumu olarak: 2 Anaokulu,67 İlköğretim Okulu, 4 Lise örgün öğretim vermektedir. Ilıca'nın Erzurum İline bağlı bir bucak olduğu dönemde İlk olarak Pulur Köy Enstitüsü adıyla İlçede 1942 yılında kurulan; Erzurum, Trabzon, Gümüşhane ve Bingöl İllerinden öğrenci kabul ederek sonraki yıllarda da Yavuz Selim İlköğretmen okulu adıyla hizmet veren İlköğretmen okulu, Cumhuriyet döneminde Ilıca’nın gerek tanınmasında ve gerekse bölge halkının Eğitim- Öğretim hizmetlerinden yararlanması ve meslek edinmesi açısından çok büyük bir öneme sahip olmuştur. Yüzlerce mezun vererek alanında yurt genelinde tanınan Yavuz Selim İlköğretmen okulu günümüzde de İ.M.K.B Ilıca Yavuz Selim Anadolu Öğretmen Lisesi olarak hizmete devam etmektedir. Yaygın Eğitim-Öğretim Hizmetleri Aziziye İlçe Millî Eğitim Müdürlüğü Halk Eğitim Merkezince yürütülmektedir.
İlçede bulunan Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığına bağlı Hizmet içi Eğitim Merkezi aktif olarak dönem dönem yurt içi kurum mensubu yönetici-öğretmen ve personeli için hizmet vermektedir. İlçe Millî Eğitim Müdürlüğüne bağlı İlçede bulunan Öğretmenevi; konaklama-sosyal ve kültürel faaliyetler alanında önemli bir yere sahiptir.
Ekonomi
İlçe halkının ana geçim kaynağını tarım ve hayvancılık oluşturmaktadır. İlçeden diğer illere, özellikle batıya göç edilmektedir. Yeterli olmayan gelir ve beraberinde Erzurum ili geneli için söylenebilecek zor iklim şartları bölgedeki göçün ana sebepleri olarak ifade edilmektedir. Bu durum ilçenin gelişimini olumsuz yönde etkilemekle birlikte, ilçe nüfusunda azalmaya da sebep olmaktadır. Bulunduğu stratejik konumun önemine rağmen bugüne kadar siyasi iktidarlarca ilçeye gereken önemin verilmediği yöre halkınca tartışma konusudur.
Ticaret ve hizmet alanları
Aziziye halkı Pazar olarak, Erzurum ilinin diğer merkez ilçelerinden olan ve önemli ticaret merkezlerini bünyesinde barındıran Yakutiye ilçesini kullanmaktadır.Bunda ilçelerin birbirlerine yakınlığı etkendir. Aziziye'de bulunan kaplıcaların ticari hareketlilik açısından ilçe esnafına katkısı önem taşımaktadır.
Sanayi alanları
Sanayi yönünden Aziziye, Erzurum ilinin diğer ilçelerine göre en gelişmiş olanıdır. İlçe sınırları dahilinde Erzurum Organize Sanayi Bölgesi yer almaktadır. İlçedeki en önemli sanayi kuruluşu, 1956 yılında üretime başlayan ve kamuya ait olan Erzurum Şeker Fabrikası dır. Aziziye ilçe sınırları dahilinde üretim yapan Şeker Fabrikası İlçenin ekonomik kalbidir. İlk kurulduğunda 1500 ton/gün kapasite ile çalışan fabrikanın kapasitesi 1975 yılında 3000 ton/gün miktara ulaşmıştır. Bunun dışında ilçedeki diğer kamu kuruluşları Tarım Kredi Kooperatifi ve Şeker Fabrikası mensupları Tüketim Kooperatifidir.
İlçedeki özel sektör kuruluşları:
Aziziye köylerinin birçoğunda Köy-Tür Tavukçuluk ve Sanayi adına faaliyette bulunan tavuk çiftlikleri de bölge halkının önemli gelir kaynağını oluşturmaktadır.
Alt yapı
Erzurum çevre yolu Aziziye ilçe sınırları içerisinden geçmektedir. Köy yollarının tamamı asfalttır. İlçe merkezinde ve köylerin tamamında içme suyu sorunu yoktur. Şehir suyu şebekeleri mevcuttur. Kanalizasyon sistemleri mevcuttur. Halk, eğitim-öğretim hizmetlerinden sağlıklı bir şekilde yararlanmaktadır. İlçede resmi ve özel müteşebbise ait sağlık kuruluşları hizmet vermektedir.
Ulaşım
E80 Karayolu güzergâhı üzerinde kurulu olan ilçe, bu yol ile Erzurum merkez ve Aşkale ilçesine bağlanmaktadır.
İletişim
Telekomünikasyon hizmetleri açısından ilçede eksiklik yoktur. İlçenin 48 adet mahallesinin hepsi otomatik telefon santral şebekesine bağlıdır. Faal olarak çalışmaktadır. İlçe merkezi ve merkez köylerinde bütün TV kanalları izlenmektedir.
Bu Tarz Benim
Bu Tarz Benim, 19 Ocak ile 28 Şubat 2015 arası Show TV'de yayınlanan, Joker Yapım tarafından yapılan moda yarışması programı.
Önceki yapım şirketi Production House'un Show TV ile olan sözleşmesini feshetmesi sonrası, kanalın programı sürdürme isteği sonucunda hayat bulmuştur. Sunuculuğunu Ebru Akel'in üstlendiği yarışmanın jüri koltuğunda Cemil İpekçi, Sibel Arna, Umut Eker ve Chloe Loughnan Ortaç (son zamanlarda programa katılmadı.) oturmaktadır, eleme gecelerinde ise onlara Bülent Ersoy jüri olarak eşlik etmektedir.
Yarışma ilk olarak, önceki formatını sürdürerek hafta içi her gün kadın yarışmacıların bir konsept belirleyip buna uygun oluşturdukları giyim tarzlarını sundukları ve buna göre jüri tarafından yıldız aldıkları, hafta sonu yapılan eleme gecesinde ise yapımın kararlaştırdığı konsepte uygun olarak yarışıp yıldızları ve jüri oylarına göre bir yarışmacının elendiği formatı kullanmıştır.
Ancak Production House yapımı Bu Tarz Benim (İşte Benim Stilim) ile davalık olunca mahkeme kararı gereği formatını değiştirmek zorunda kalmıştır. Böylece yarışma artık canlı yayınlanmaya başlamış ve erkek yarışmacılar da programa dahil olmuştur. Hafta içleri bir kadın ve bir erkeğin çift olarak, belirledikleri bir hikâyeyle ilgili olarak giyim tarzlarını teatral gösteriler eşliğinde sunarak yarıştıkları, bunun sonucunda aldıkları puanlarla hafta sonu yapılan eleme gecesine gittikleri bir format belirlenmiştir.
Değişen formatı nedeniyle bir türlü tutunamayınca düşük reyting kurbanı olup kanal yönetimi programın yayınına son vermiştir.
Mustafa Şükrü Efendi
Mustafa Şükrü Efendi (1851 - 23 Ekim 1924), son dönem Osmanlı ulemasından, müderris ve Huzur Dersleri mukarriridir. Gazeteci, yazar ve siyaset adamı, Türkiye başbakanlarından, CHP ve DSP Genel Başkanı Bülent Ecevit'in dedesidir.
Mustafa Şükrü Efendi Kastamonu ili, Daday kazasının Gulâm köyünde doğmuştur. İlk olarak ibtidâî mektebinde (ilkokulda) hurûf-i hecâ (elif-bâ) ve Kur'an-ı Kerîm okumuştur. Sonra Daday kazasında tahsil görmüştür. Bundan sonra da iki sene kadar Kastamonu'da (1869/1870) okumuş, on sekiz yaşında iken öğrenimine devam edip Vezneciler'de bulunan Kuyucu Murad Paşa Medresesi'ne kaydolmuştur. Dînî ve ilmî dersleri hocasından bitirerek 1880 tarihinde icazet almıştır. Aynı yıl sonunda 30 yaşında imtihanla Bayezit Camii'nde ders okutmaya hak kazanmıştır. Böylece Mustafa Şükrü Efendi Bayezit Camii dersiamları arasına katılmıştır. (Sarf)'tan başlayarak ders okutmaya başlamış, sabah ve ikindi saatlerinde verdiği derslere devam eden öğrencilere 1896 tarihinde ilk olarak icazet vermiştir.
Mustafa Şükrü Efendi icazet alıp Bayezit dersiamları arasına katıldıktan sonra müderrislik payesini de almış ve bu müderrislik derece derece yükselerek, hizmetleri ile eş olarak, Süleymaniye Müderrisliği pâyesine kadar gelmiştir. 1895'te Padişah II. Abdülhamid'in huzurunda her Ramazan'da okunan derslere devam üzere Huzur Derslerine muhatab (dinleyici) tayin edilmiştir. 1912'de Huzur Dersleri mukarrir (ders anlatıcı)liğine geçmiştir.
Mustafa Şükrü Efendi, eylül 1894'te Meclis-i Tetkîkat-ı Şer'iyye azalığına tayin edilmiştir. Bu meclis dinî meseleleri tahlîl ve tetkik eden bir kuruldu. Bilhassa şeriat mahkemelerinden gelen ihtilâflı meseleler enine boyuna tartışılır ve dinî kaynağı tespit edilerek gerekli yere bildirilirdi.
Esra Bezen Bilgin
Esra Bezen Bilgin, (d. 1973, Ankara), Türk tiyatro ve sinema oyuncusudur.
Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü'nden mezun oldu. 1997'den bu yana Kocaeli Şehir Tiyatrosu'nda görev aldı ve pek çok oyunda oynadı. Ayrıca bağımsız prodüksiyonlarda ve Aksanat Yeni Kuşak Tiyatro'da çeşitli oyunlarda rol aldı. 2004'te Reha Erdem'in yönettiği Korkuyorum Anne filmiyle sinema kariyerine başladı.
Kukla tasarımı konusunda eğitim aldı ve Nasreddin Hoca, Kuva-yı Milliye, Bin Varmış Hiç Yokmuş isimli kukla oyunlarında yönetmen yardımcılığı yaptı.
Bilgin, tiyatro yönetmeni Mehmet Ergen ile evlidir. Gece isimli bir oğlu vardır.
Mustafaköy, Kovancılar
Mustafaköy, Elazığ ilinin Kovancılar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Elazığ il merkezine 52 km, Kovancılar ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
NGC 2353
NGC 2353, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir açık yıldız kümesidir. Gökyüzünde Tekboynuz takımyıldızı yönünde bulunur. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1785 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Alim Han
Muhammed Alim Han (Özbekçe: Muhammad Olim Xon, Farsça: محمد عالم خان; d. 3 Ocak 1880, Buhara - ö. 28 Nisan 1944, Kabil), Buhara Emirliği'nin ve Özbek Mangıt Hanedanı'nin son Emiri.
Buhara Emirliği, 1873 yılında Rus İmparatorluğu'nun himayesine girdi, fakat ülkenin iç siyaseti Emir tarafından yönetilmeye devam etti. Alim Han 13 yaşındayken, babası Abdulahad Han tarafından yönetimi ve modern askerî teknikleri öğrenmesi için Sankt-Peterburg'a gönderildi. 1896'da Rus İmparatorluğu Hükûmeti tarafından resmen Buhara Emirliği'nin veliahtı olarak kabul edildi ve memleketine döndü. Buhara'da babasına yardımcı olduktan sonra Nesef (bugünkü Karşı şehri) valisi oldu ve 12 yıl yönetti. Ardından Karmana (bugünkü Nevai şehri) şehrini 2 yıl yönetti. Babasının ölümünden sonra gelenekçiler ve reformcular arasındaki çekişme ortamında Emir olan Alim Han, önce ulema sınıfı bastırmak için reformcuları ve modernleşmeyi destekledi. Ancak zamanla gelenekçileşti. Sonuç olarak reformcular Moskova ve Kazan'a iltica etmek zorunda kaldılar.