cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brother Industries
Brother Industries, Ltd. ( Burazā Kōgyō Kabushiki-gaisha), Japonya merkezli bir elektronik imalat şirketidir. Şirket 1908 yılında Yasui Sewing Machine Co. adıyla kurulmuş olup başlıca ürünleri yazıcılar, çok fonksiyonlu yazıcılar, masaüstü bilgisayarları, dikiş makineleri, beyaz eşyalar, daktilolar, faks makineleri ve diğer bilgisayarla ilgili elektronik ürünlerdir. Şirketin merkezi Nagoya'nın Mizuho semtinde yer almaktadır.
Deney
Deney,
Fenerbahçe Profesyonel Basketbol Takımı (anlam ayrımı)
Fenerbahçe Profesyonel Basketbol Takımı Erkekler ve Bayanlar kategorisinde ikiye ayrılmaktadır.
Prusya Krallığı
Prusya Krallığı (Almanca: Königreich Preußen), 1701 yılından 1918 yılına kadar yaşamış Cermen krallığı. Krallık, Alman İmparatorluğu'nun merkezi durumundaydı. İmparatorluğun alanının üçte ikisine yakın bir alanı kapsamaktaydı. Krallığın güç merkezi Brandenburg olmasına rağmen krallık adını Prusya bölgesinden almıştır.
Devletin kuruluşu ve yükselişi
1701 yılında Kutsal Roma-Cermen İmparatoru ve Lehistan-Litvanya Birliği kralı Brandenburg-Prusya bölgesinin Prusya Krallığı adı altında, I. Frederick tarafından yönetilmesine izin vermiştir. Devleti kurulmasından hemen sonra Prusya, Avusturya'dan Silezya bölgesini alarak Silezya Savaşları boyunca elinde tuttu. Bu savaş 1763 yılında sona erdiğinde Prusya Doğu Almanya'daki en güçlü krallık haline geldi.
Savaşın ardından geçen sürede Prusya hem askeri hem sanayi alanında büyük ilerlemeler kaydetti. Aynı dönemde Avusturya ve Rusya İmparatorlukları da büyük bir ilerleme sürecine girmiştir. 1772 ve 1793 yılları arasında Prusya, Avusturya ve Rusya; Lehistan topraklarını aralarında paylaşmıştır. Bu savaş sonucunda Prusya toprakları Varşova'ya kadar genişlemiştir.
Fransız Devrim Savaşları ve Napolyon Savaşları sırasında, Fransızlar tarafından işgale uğradı. 1815 yılında, Viyana Kongresi sırasında, Avusturya İmparatorluğu ve diğer Alman prenslikleriyle beraber Alman Konfederasyonu'nu kurdu.
Avusturya İmparatorluğu ve çevre ülkelerle çıkan problemlerden dolayı, 1871 yılında I. Wilhelm Avusturya'yı Konfederasyon dışı bırakarak, Alman İmparatorluğu'nu kurdu.
Alman İmparatorluğu, 1. Dünya Savaşı'ndan yenik çıkınca, Krallık da İmparatorlukla beraber yıkıldı.
Namık Kemal
Namık Kemal (21 Aralık 1840; Tekirdağ - 2 Aralık 1888; Sakız Adası), Türk milliyetçiliğine esin kaynağı olmuş, Genç Osmanlı hareketine bağlı yazar, gazeteci, devlet adamı ve şairdir.
Yurtseverlik, özgürlük, ulus kavramlarına bağlı bir Tanzimat aydınıdır. Bu kavramları Türk düşün hayatına ve edebiyatına sokan kişi kabul edilir. Heyecanlı, kavgacı kişiliği, akıcı ve parlak biçemi nedeniyle döneminin diğer yazarlarından daha fazla tanındı. “Vatan Şairi” ve “Hürriyet Şairi” olarak anılan Namık Kemal, şiirin yanı sıra eleştiri, yaşam öyküsü, tiyatro, roman, tarih ve makale türlerinde eserler verdi. Özellikle Türk edebiyatının ilk edebi romanı olan İntibah ve batılı anlamda Türk edebiyatının sahnelenen ilk tiyatro eseri olan Vatan yahut Silistre eserleriyle ünlüdür. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ü eserleri ve düşünceleriyle etkiledi. Hatta Atatürk'ün bir biyografisini yazmış olan yazar Andrew Mango Atatürk'ün Kemal adının Namık Kemal'in adında "Kemal" bulunduğu için kendisinin koyduğunu iddia etmektedir.
Yaşam öyküsü
21 Aralık 1840 tarihinde Tekirdağ’da dünyaya geldi. Babası Yenişehirli Mustafa Asım Bey, annesi bir Arnavut olan Fatma Zehra Hanım’dır.
Tekirdağ’daki evlerinin yakınında bulunan tekkenin şeyhi Tokatlı Hafız Ali Rıza Efendi kendisine “Mehmet Kemal” adını verdi. Çocukluğu annesinin babası Abdülatif Paşa'nın yanında geçti. Abdülatif Paşa, Tekirdağ (Tekfurdağ) Sancağında vali yardımcısı idi; Afyonkarahisar Sancağına atandığında ailece Afyon'a taşındılar. 1848 yılında annesi Fatma Zehra Hanım'ı Afyon’da kaybetti. Mehmet Kemal dedesinin yanında yaşamını sürdürdü.
Abdülatif Paşa'nın değişik kentlerde görev yapması nedeniyle düzenli bir eğitime devam edemedi. Özel dersler aldı ve kendi kendini yetiştirmeye çalıştı. Arapça ve Farsça öğrendi. Dedesi Afyon'daki vali yardımcılığı görevinin ardından ailesiyle İstanbul'a gelmişti. Orada, 3 ay Bayezid Rüştiyesi'ne ve ardından 9 ay Valide Mektebi'ne devam etme fırsatı buldu.
Kars yılları
Dedesinin Kars’a mutasarrıf olarak atanması sebebiyle 1,5 yıl Kars’ta yaşadı. Karslı şair ve müderris Vaizzade Seyid Mehmet Hamid Efendi'den divan edebiyatını öğrendi. Avcılık, atıcılık, cirit dersleri aldı. Kars’ta görevi sona eren dedesi ile 1854’te İstanbul’a döndü. Burada görüp yaşadıkları ileride yazacağı tiyatro eserlerine ilham vermiştir. Namık Kemal, Midilli'de sürgüne gönderildiği sırada Abdülhak Hamit'e gönderdiği bir mektupta nişanlısının arkasına düşerek, gönüllü nefer yazılmış, Kars'a kadar gelmiş ve bir taburun trampetçiliğinde bulunduğu halde şehit olmuş Kürd kızın cenazesini gördüğünden bahseder. Vatan yahut Silistre piyesinin konusunu oluşturan erkek kıyafetine girip nişanlısının ardından Silistre'ye giden Zekiye'yi buradan etkilenerek yarattığı düşünülür.
Sofya yılları
1855’te babasının Bulgaristan Filibe mal müdürü, dedesinin Sofya kaymakamı oluşu ile Sofya'ya gitti. Kars’ta öğrendiği aruz ve hece vezinlerini Sofya'da kaldığı dört sene boyunca pekiştirdi. Sofya’da evlerine ziyarete gelen dedesinin arkadaşı şair Binbaşı Eşref Bey, şiirlerini okuduktan sonra Mehmet Kemal’e yazıcı, kâtip anlamlarındaki “Namık” adını verdi. O günden sonra Namık Kemal olarak anılmaya başladı. 18 yaşına kadar kaldığı Sofya'da komşuları Niş Kadısı Mustafa Ragıp Efendi’nin kızı Nesime Hanım ile evlendi. Bu evlilikten Feride ve Ulviye adında iki kızı ve Ali Ekrem adında bir oğlu dünyaya geldi.
İstanbul yılları
1857’de İstanbul’a döndü ve Bab-ı Ali Tercüme Odasıʼnda stajyer olarak memurluğa başladı. 1858’de büyükannesi Mahmude Hanım’ı, 1859’da büyükbabası Abdülatif Paşa’yı kaybetti. Babasının ikinci evliliğini yaptığı Dürrüye Hanım’ın Kocamustafapaşa’daki evinde yaşadı. Babasının bu evliliğinden Naşit adında bir kardeşi oldu. 1859’da Gümrük Kalemi’nde çalışmaya başladı.
1863’ten itibaren dört yıl yeniden Tercüme Odası’nda görev aldı. Bu yeni görevi sırasında batıyı tanıyanlarla tanışma imkânı buldu ve gözlerini batı kültürüne çevirdi. Edebiyatta batılılaşmanın ilk adımlarını atan İbrahim Şinasi ile tanışması hayatını değiştirdi. Sanat ve hayat görüşü değişti. Batı edebiyatını öğrenmeye başladı, ilgisi nesre yöneldi. Tarih ve hukuk alanında kendini geliştirmeye çalıştı. Tercüme odasının bir kâtibinden Fransızca dersleri aldı. Tasvir-i Efkar’da fıkra ve tercüme yazılar kaleme aldı. İlk defa Şinasi’de gördüğü “hak, millet, vatan, hürriyet, millet meclisi” gibi kelimeleri yaygınlaştırdı.
Genç (Yeni) Osmanlılar
Namık Kemal, hükûmet tarafından gönderildiği Erzurum’a gitmek yerine Ziya Paşa ile birlikte Paris’e kaçtı. O ve arkadaşlarını Paris’te yaşayan Mısırlı prens Mustafa Fazıl Paşa davet etmiş ve maddi himayesine almıştı. Mısır valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa’nın torunu olan ancak Sultan Abdülaziz’in bir fermanıyla Mısır yönetimindeki haklarından mahrum edilen Mustafa Fazıl Paşa, kendisini Yeni Osmanlılar Cemiyeti’nin reisi ilan etmiş ve Avrupa’ya davet ettiği örgüt üyelerinin finansörlüğünü üstlenmiş birisiydi. M. Fazıl Paşa’nın desteğiyle Londra’da "Muhbir" adlı gazeteyi çıkardılar ancak Namık Kemal, Ali Suavi ile yaşadığı anlaşmazlık üzerine Muhbir'den ayrıldı. Aynı yıl Sultan Abdülaziz Uluslararası Paris Sergisi’ni görmek üzere şehre gelince Fransız hükûmeti Genç Osmanlılar’ı ülkeyi terk etmeye davet etti. Namık Kemal, bazı arkadaşlarıyla birlikte Londra’ya gitti ve orada Hürriyet gazetesini çıkardılar. Bu arada Mustafa Fazıl Paşa, Paris’e gelen Abdülaziz’le ilişkilerini düzeltmiş ve onunla İstanbul’a dönmüştü. Giderken gazeteyi çıkarmaya devam etmelerini, desteğinin süreceğini söylediyse de İstanbul’a döndükten sonra fikrini değiştirdi ve geçici olarak Hürriyet’i kapatmalarını istedi. Bunun üzerine Namık Kemal ile Ziya Paşa gazeteyi kendi imkânları ile çıkarmayı denediler. Bir süre sonra arkadaşları ile arası bozulan Namık Kemal vazgeçti ve 1870’te Sadrazam Âli Paşa ile barışıp yurda döndü.
Sürgün yaşamı
Siyasetten uzak durmak, yazı yazmamak koşuluyla affedilmiş olan Namık Kemal, İstanbul’a döndükten sonra Diyojen adlı mizah dergisinde imzasız fıkralar yazdı; Sadrazam Ali Paşa’nın ölümünden sonra 1872’de İbret gazetesini çıkararak yeniden muhalefete başladı. Gazete sık sık kapatıldı ve sonunda sadrazam Mahmut Nedim Paşa’yı eleştiren yazılar yüzünden Namık Kemal, İstanbul’dan uzaklaşması için mutasarrıf olarak Gelibolu’ya atandı.
Birkaç ay kaldığı Gelibolu’da "Vatan yahut Silistre" adlı oyunu ile "Evrâk-ı Perişan" adlı eserini tamamladı. Gelibolu’nun bazı sorunları ile ilgilendi ve su davasını halletti. Rumeli fatihi Gazi Süleyman Paşa'nın Bolayır’daki kabrini ziyaret etti. Ebüzziya Tevfik Bey'e burada gömülmeyi vasiyet etti.
Namık Kemal, bir yandan da İbret gazetesine “BM” (Baş muharrir) ve Ebuzziya’nın çıkardığı Hadika gazetesine “N.K” imzası ile yazı göndermeye de devam ediyordu. Gelibolu’da salgın haline gelen kuduz hastalığını önlemek için köpekleri sürgün etmesi bahane edilerek Gelibolu mutasarrıflığı görevinden alındı.
Vatan yahut Silistre
Osmanlı hükûmeti tarafından açığa alınan Namık Kemal 1872’nin son günlerinde Gelibolu’dan İstanbul’a döndü, İbret’in başına geçti. Çok geçmeden bir makalesi nedeniyle hakkında soruşturma açılıp gazetesi tekrar kapatılınca tiyatro ile ilgilenmeye başladı. Vatan yahut Silistre oyunu, 1 Nisan 1873 gecesi İstanbul’da Güllü Agop’un Gedikpaşa’daki tiyatrosunda sahnelendi. Oyunun sahnelenmesi halkı coşturup olaylar çıkmasına neden olmuştu. Bu konuda İbret’te yayınlanan yazılardan sonra gazete bir daha çıkmamak üzere kapatıldı; Namık Kemal ve dört arkadaşı yargılanmadan sürgüne gönderildiler. Namık Kemal Mağusa'ya, Ahmet Mithat ile Ebüzziya Tevfik Bey Rodos'a, Menapirzade Nuri ve Bereketzade Hakkı Beyler de Akka'ya sürüldü.
Mağusa (Kıbrıs) sürgünlüğü
Namık Kemal'in Mağusa (Kıbrıs) sürgünlüğü 38 ay sürdü. Mağusa'da son derece olumsuz koşullar altında yaşamak zorunda kaldı, pek çok kez sıtmaya ve başka hastalıklara yakalandı. Edebiyatçı Namık Kemal, birkaçı dışında eserlerinin tamamını bu dönemde Kıbrıs'ta vermişti.
Midilli sürgünlüğü
Sürgün dönüşü İstanbul’da bir kahraman gibi karşılandı. Hürriyet Kasidesi adlı eserini sürgün sonrasında tekrar başkente geldiği dönemde kaleme aldı. Tahta çıkışından 93 gün sonra akıl bozukluğu gerekçesiyle indirilen V. Murat’ın yerine Osmanlı tahtına oturan II. Abdülhamit, ilk Osmanlı Anayasası’nı oluşturmak için bir komisyon kurdu. Namık Kemal, bu komisyonun bir üyesi oldu. Ancak şair, padişahın aleyhine bir tehdit beyti yazıp bunu mecliste okuyunca mahkemede yargılandı. Söylediği Arapça beyit, “Bir şey, ikilendi mi, muhakkak üçlenir de” anlamındaydı ve tıpkı Abdülaziz ve V. Murat gibi Abdülhamit’in de tahttan indirilebileceğini ima ediyordu. Namık Kemal, asayişi bozduğu gerekçesiyle suçlu bulunup 6 ay hapis cezasına çarptırıldıysa da sonradan beraat etti. Girit Adası’nda ikamete mecbur edildi. Kendi isteği üzerine ikameti Midilli Adası’na çevrildi. 2.5 yıl sonra Midilli mutasarrıfı olarak görevlendirildi. Midilli'de tanıdığı genç yaştaki Hüseyin Hilmi Paşa'yı ömrü boyunca koruyup destekledi. Hüseyin Hilmi Paşa, yıllar sonra 1909'da sadrazamlığa kadar yükselmiştir.
1879'dan itibaren 5 yıl süren Midilli’deki görevi sırasında kaçakçılıkları önledi; hazine gelirini arttırdı. 20 Türk ilkokulu açtı. Türklerin hayat seviyesini yükseltti. Adalarda yaşayan Türk ahalisinin sorunlarını dile getiren bir rapor hazırlayıp Bâb-ı Âli'ye sundu. 1882’de Nişan-i Osmanlı madalyası ile ödüllendirildi. "Vaveyla", "Murabba", "Vatan Mersiyesi" gibi şiirlerini burada yazdı. Mağusa’da yazmaya başladığı Celaleddin Herzemşah adlı eserini tamamladı. Bu eser, okunmak için yazılmış 15 perdelik tarihi bir oyundur. Harzemşahlar Devleti’nin son hükümdarı Celaleddin Harzemşah etrafında gelişen oyunda İslam birliği düşüncesini işledi. Abdülhamit, bu eserinden ötürü onu bâlâ rütbesi ile ödüllendirdi.
Namık Kemal’in Midilli’de kaçakçılıkla mücadelesinden çıkarları zarar görenlerin şikâyetinden sonra 1884’te Rodos mutasarrıfı oldu. Rodos adasındaki çalışmaları da padişahın imtiyaz madalyası ile ödüllendirildi. Rodos’ta, Osmanlı tarihi hakkında eser yazmaya başladı. İngiliz ve Yunanların şikayeti üzerine 1887’de Rodos’taki görevi sona erdi. Sakız Adası mutasarrıfı oldu.
Ölümü
Sakız Adası’nın kuru havası nedeniyle rahatsızlanan Namık Kemal, 2 Aralık 1888 günü 47 yaşında hayatını kaybetti. Adada bir caminin haziresine defnedildi. Arkadaşı Ebüziyya Tevfik, şairin Bolayır’da gömülme arzusunu Padişah II. Abdülhamit’e iletince naaşı Gelibolu’ya nakledildi. Bolayır’da Orhan Gazi’nin oğlu Şehzade Gazi Süleyman Paşa’nın türbesinin yanına gömüldü. Birkaç yıl sonra Sultan Abdülhamit bir türbe yaptırdı. Türbenin planını Tevfik Fikret çizdi. 1912 Mürefte-Şarköy depreminde sütunlar zedelendiği için hâlen mermer kaplı bir kabirde bulunmaktadır.
Namık Kemal’in ölümünden sonra II. Abdülhamit, şairin oğlu Ali Ekrem’i sarayda görevlendirdi, babası Mustafa Asım’ı ise saraya müneccimbaşı tayin etti.
Sanatçı özellikleri
Tanzimat döneminin en önemli düşünce, sanat ve siyaset adamlarından birisidir. “Toplum için sanat” anlayışını benimsemiştir. Sanatı, toplumun Batılılaşması için bir araç olarak kullanmıştır. Eserlerini halkın anlayabileceği sade bir dille yazmayı amaçlamıştır. Divan edebiyatının süslü-sanatlı düz yazısı yerine, belli bir düşünceyi iletmeyi amaçlayan yeni bir düzyazıyı kullanmıştır. Eserlerinde noktalama işaretlerini kullanmıştır. Gençliğinde Divan edebiyatı tarzında şiirler yazmış, Avrupa’ya gittikten sonra yeni edebiyatı benimsemiş ve o yolda yapıtlar vermiştir. Namık Kemal, Fransız edebiyatını örnek almış, romantizmin etkisinde kalmıştır. Şiirleri biçim bakımından eski, konu bakımından yenidir. Yurt, ulus, özgürlük gibi konuları işlemiştir. Ayrıca şiirlerinde mücadeleci tipte bir insan yaratmıştır.
Namık Kemal Evi
Tekirdağ'da 1994 yılında hizmete giren yapıda Namık Kemal ve hakkında yazılmış eserler teşhir edilmektedir.
Çamlıca Kulesi
Küçük Çamlıca Televizyon Kulesi veya kısaca Çamlıca Kulesi, Türkiye'nin İstanbul şehrindeki televizyon ve seyir kulesi.
Üsküdar ilçesindeki Küçük Çamlıca Tepesi'nde yer alır. Toplam yüksekliği olan kulenin 221 metrelik bölümü 49 katlı betonarme yapı, 168 metrelik bölümü ise antendir.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin 2011 yılında açtığı Çamlıca Tepesi TV Radyo Kulesi Fikir Projesi Yarışması'nda dereceye giren ve uygulanmasına devrin başbakanı Erdoğan'ın seçimi ile karar verilen yapı Eylül 2020'de tamamlanıp hizmete girdi. Açılışı, 29 Mayıs 2021 tarihinde yapıldı.
Kule hizmete girdikten sonra şehirdeki diğer anten ve anten kuleleri kaldırılmıştır. Kulede iki restoran ve bir seyir terası bulunmaktadır.
Mimari tasarım
İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin 2011 yılında açtığı fikir yarışması ile projelendirilen yapı, mimar Melike Altınışık'ın kurucusu olduğu "Melike Altınışık Architects" (MAA) tarafından tasarlanmıştır.
Herhangi bir kent dokusundan bağımsız bir duruşu olan yapı, ışığı, doğayı ve mekânsal boşlukları kullanarak sürpriz karşılaşmalar yaratma; böylece insanların bakış açısını değiştirme ve farklı bakıp farklı düşünmesini sağlamak üzere tasarlandı.
Tek bir parça bir yapı olan kulenin tasarımında Osmanlı döneminde Türkler için önemli bir simge haline gelen lale çiçeğinden esinlenilmiştir. Kulenin ana aksı lalenin köklerini ve besleyici gövdesini; güneşe doğru yükseldikçe şekillenen seyir terası ve restoran katları henüz açmayan bir lale tomurcuğuna benzer. Giriş katından antenlerin olduğu kata kadar yükselen panaroma asansörleri, ana kabuğun iki yanında yer alır. Bu asansörler Asya ve Avrupa kıtalarını hem ayıran, hem de bütünleştiren İstanbul Boğazı'nı simgeler.
Yapının özelikleri
Bu kuleden 100 radyo yayını, birbirlerinin güçlerini kesmeden, frekansları birbirine karışmadan, aynı yüksek kalitede yayın yapabilmektedir. Kulede bir seyir terası ve restoranı bulunmaktadır. Özel günlerde kulede ışık gösterileri yapılmaktadır.
===Teknik özellikler ===
Proje maliyeti
31 Aralık 2014 tarihinde yapılan ilk ihalede projenin maliyeti 73,1 milyon Amerikan doları olarak açıklanmıştır. Bununla birlikte yapının değişen isterleri sebebiyle 3 yeni ihale daha yapılmış; bu yeni ihalelerle birlikte Çamlıca Kulesi'nin toplam maliyeti 121,7 milyon dolara çıkmıştır. İhalelerin imzalandığı döviz kuru değeri hesaba katıldığında ise, yapının Türk Lirası cinsinden toplam maliyeti 381,8 milyon TL olmaktadır. Ocak 2022 baz alınarak enflasyon hesabı yapıldığında ise bu maliyetler sırasıyla 173,3 milyon dolar ve 873,7 milyon TL olmaktadır.
Projeye itirazlar
Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği, SİT alanı olarak tescilli olan Küçük Çamlıca Tepesi'ne yapılacak kulenin İstanbul'un silüetine, doğasına ve kültürel değerlerine verebileceği tahribata vurgu yaparak meslektaşlarının İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı tarafından 2011 yılında düzenlenen Çamlıca Tepesi TV Radyo Kulesi Fikir Projesi Yarışmasına katılmaması yönünde görüş bildirmiştir. Çeşitli sivil toplum kuruluşlarının oluşturduğu Küçük Çamlıca Gönüllüleri inisiyatifi 2015 yılında korunun girişinde bir açıklama yaparak Küçük Çamlıca Korusunun Doğal ve Kentsel SİT alanı olduğunu belirterek inşaat faaliyetinin durdurulmasını talep etmiştir.
Akçabeyli, Kandıra
Akçabeyli, Kocaeli ilinin Kandıra ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kocaeli il merkezine 67 km, Kandıra ilçesine 27 km uzaklıktadır.
My First Kiss
"My First Kiss", Amerikalı elektronik müzik ikilisi 3OH!3'nin bir şarkısıdır. Kesha'nın eşlik ettiği şarkı, grubun Streets of Gold adını taşıyan üçüncü albümünün ilk single'ı olarak 4 Mayıs 2010'da yayınlandı. Lukasz Gottwald, Sean Foreman, Nathaniel Motte ve Benny Blanco tarafından yazılan şarkının prodüktörlüğünü Dr. Luke ve Blanco üstlendi.
Sakallı solucanlar
Sakallı solucanlar ya da Siboglinidae (eski Pogonophora); ince kıl şeklinde 10–85 cm uzunluğunda, arka kısımlarında segment bulunduran omurgasız hayvanlar şubesidir. Bu deniz solucanları, deniz sedimanının içinde açtıkları uzun kitin tünellerde yaşarlar. Ağızları ve sindirim sistemleri yoktur. Vücutlarının ön kısımlarında taç şeklinde yerleşmiş 200 kadar dokungaç bulunur. Yaklaşık 100 kadar türü bilinmektedir.
Tetsuo Nakanishi
Tetsuo Nakanishi (d. 8 Eylül 1969), Japon eski futbolcudur.
İstatistikleri
186||12||18||0||24||0||238||12 186||12||18||0||24||0||238||12
Rautatientori meydanı
Rautatientori (İsveççe: Järnvägstorget) Helsinki'den bulunan bir meydandır. Helsinki Garı'nın hemen doğusunda yer alır. Meydan Helsinki'nini ikinci büyük otobüs durağı olarak görev yapar. (Birincisi Kappi'dedir. Meydanın doğusunda yer alan tren istasyonunun iki girişi bulunmaktadır. Bu girişlerden birisi büyük giriş halka açık olandır, diğeri ise Finlandiya Cumhurbaşkanı ve onun misafirlerine ait olan giriştir. Meydanın bir tarafında Rautatientori metro istasyonu, tam karşı tarafında ise Kaisaniemi metro istasyonunun girişi yer alır.
Ica
Ica Peru'nın Ica bölgesinin başkenti olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2005 yılı itibarıyla 219,856'dır.
Kaan Altan
Kaan Altan, (d. Almanya) Türk müzisyen ve gitaristtir.
Tarsus Amerikan Koleji'nde orta öğrenimini tamamlayan Altan, Mimar Sinan Üniversitesi Mimarlık Bölümü'nü kazanıp bir sene devam ettikten sonra özel yetenek sınavına girip yine aynı üniversitenin Endüstriyel Tasarım bölümüne ikincilikle girmiştir. Girdiği bir başka yetenek sınavını da geçerek Berlin Güzel Sanatlar Akademisi Design bölümüne kabul edilip burayı da başarıyla bitirmiştir.
Müzik hayatına, arkadaşlarıyla birlikte lise yıllarında kurduğu ve onu Wembley'de konser vermesini sağlayacak Mavisakal adlı rock grubuyla başlamıştır. "Kadıköy Sound" adlı girişimde yer alan Altan, grupta elektro gitar çalmasının yanı sıra besteleriyle ve sözleriyle de dikkati çekmektedir. Kaan Altan'a ait şarkılardan bazıları şöyledir: Balta, Ne Kadar, İki Yol, İstanbul, Ben Kimleyim, Gönlümde, Başladım Yürümeye, Aşk Öldü, Kan Kokusu, Al Beni, Yapay, Sen Gelmeliydin, Günler, Yalnızım, Müdür, Rock'n Rollcuyuz, Nalan.
Müzik kariyerine kurduğu Karapaks adlı grupla devam eden Kaan Altan, Kesmeşeker grubunda da gitar çalmaktadır.
Jun Suzuki (1993 doğumlu futbolcu)
Jun Suzuki (d. 30 Temmuz 1993), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2015 yılında FC Gifu kulübünde başladı.
Ferrari 290 MM
Ferrari 290 MM, 1956 yılında Ferrari tarafından üretilen yarış otomobilidir. Mille Miglia'nın 1956 organizasyonunda yarışmak için geliştirildi, bu nedenle "MM" kısaltması model adının sonuna eklendi. Toplam dört araba üretildi.
290 MM, 3.5 litre hacimli yeni bir 60°'lik Jano V12 ile güçlendirildi. hacme sahip motor, 7200 rpm'de maksimum 320 HP güç üretirken, en yüksek hıza ulaşıyordu.
Otomobil, Eugenio Castellotti'nin sürücü koltuğunda oturduğu 1956 Mille Miglia'yı kazanırken, bir başka 290 MM ise Juan Manuel Fangio ile bir dördüncülük elde etti. Phil Hill ve Maurice Trintignant, o yılki İsveç Grand Prix'sini de kazandı ve Ferrari'ye 1956 Dünya Sportscar Şampiyonası'nda genel şampiyonluk kazandırdı. 290 MM, ertesi yıl 1000 km Buenos Aires'i kazandı.
Seiichi Ogawa
Seiichi Ogawa (d. 21 Temmuz 1970), Japon eski futbolcudur.
Türk Ceza Kanunu (1926)
Türk Ceza Kanunu 1926 yılında, 1889 tarihli İtalyan Zanardelli Yasası esas alınarak hazırlanarak TBMM'de kabul edilen yeni ceza kanunudur.
Türk Ceza Kanunu yürürlüğe girdiği tarihten itibaren çeşitli tarihlerde toplam 54 kez değişikliğe uğradı. Bunlardan en önemlisi 1936'daki değişikliktir. Türk Ceza Kanunu'na herhangi bir sosyal sınıfın diğer sosyal sınıflar üzerinde tahakkümünü kurmayı veya bir sosyal sınıfı ortadan kaldırmayı amaçlayan bir örgüt kurmayı ve bu yönde propaganda yapmayı cezalandıran 141. ve 142. maddelerin eklenmesi bu maddelerin yürürlükten kaldırıldığı 12 Nisan 1991 tarihine değin pek çok sosyalist aydının hüküm giymesine neden oldu.
Yapılan son değişiklikler ile 5237 sayılı kanun Yeni Türk Ceza Kanunu olarak yürürlüğe girdi. Yeni Ceza Kanunu, Alman ceza doktrininden ve kanunundan esinlendi.
Döngelli, Kandıra
Döngelli, Kocaeli ilinin Kandıra ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kocaeli il merkezine 48 km, Kandıra ilçesine 8 km uzaklıktadır.
Thomas Hammarberg
Thomas Hammarberg (d. 1942, Örnsköldsvik), İsveçli diplomat ve insan hakları aktivisti.
Strazburg'da Avrupa Konseyi İnsan Hakları Yüksek Komiseri olarak görev yapmıştır. Görevini, ilk komiser Álvaro Gil-Robles'den 1 Nisan 2006 tarihinde devralmış ve 1 Nisan 2012'de Nils Muižnieks'e devretmiştir.
Hammerberg, bu göreve gelmeden önce, Avrupa ve dünyada, insan haklarının gelişimi için çalışmıştır. 2002-2005 arasında Stokholm merkezli Uluslararası Olof Palme Merkezinin Genel Sekreteri olarak çalışan Hammarberg, 1994-2002 tarihleri arasında İsveç'in İnsani İşler Elçisi olarak görev yapmış, 1986-1992 arasında "Save The Children" isimli sivil toplum kuruluşunun İsveç Genel Sekreterliğini yürütmüştür.
GROW model
GROW modeli, hedef belirleme ve problem çözme için basit bir yöntemdir. İngiltere'de geliştirildi ve 1990'ların sonlarında kurumsal koçlukta yaygın olarak kullanıldı.
Thomas Hammarberg
Thomas Hammarberg, 1980-1986 yıları arasında, Uluslararası Af Örgütü Genel Sekreterliğini yürütmüştür.
Tsubasa Aoki
Tsubasa Aoki (d. 17 Kasım 1993), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2015 yılında FC Gifu kulübünde başladı.
Kaynak belirtilmeli
"Kaynak belirtilmeli", Vikipedi editörlerinin bazı maddelerde kaynak gerektiren ancak kaynağı olmayan ifadelere ekledikleri bir etikettir. Etiket, doğrulanabilirlik politikasını yansıtır ve zamanla internet geyiği haline gelmiştir.
Vikipedi'de kullanımı
Vikipedi politikalarına göre editörler doğruluğu ve tarafsızlığı sağlamak için maddelerde kaynaklandırmalar yapmalılardır. 2005 yılında Ta bu shi da yu kullanıcı adlı Chris Sherlock, kaynak gerektiren ifadelere eklenmesi için "kaynak belirtilmeli" şablonunu oluşturmuştur. Şablon çok sık kullanılmaktadır. Aralık 2019'dan itibaren İngilizce Vikipedi'de 400.000'den fazla maddede kullanılmıştır.
1958-59 Ankara Profesyonel Ligi
1958-59 Ankara Profesyonel Ligi, Ankara Profesyonel Ligi'nin 4. ve son sezonu. Sezon, Ankara Demirspor'un şampiyonluğuyla sona erdi. Ligin ilk dört sırasını elde eden Ankara Demirspor, Ankaragücü, Gençlerbirliği ve Hacettepe ise 1959 sezonunda ilki düzenlenen Millî Lig'e yükselmeye hak kazandı.
Akkoyun
Akkoyun bir soyadıdır ve şu anlamlara gelebilir:
2021 Dünya Halter Şampiyonası - Erkekler 61 kg
2021 Dünya Halter Şampiyonası'nda erkekler 61 kg yarışması, 8 Aralık 2021 tarihinde gerçekleştirildi.
Reamonn
Reamonn, bir Alman rock grubudur.
Sarıpınar, Bulanık
Sarıpınar, Muş ilinin Bulanık ilçesine bağlı bir beldedir.
Tarihçe
31 Aralık 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Coğrafya
Muş il merkezine 130, Bulanık ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.
Jenifer (Masters of Horror)
"Jenifer", Masters of Horror dizisinin 1. sezonunun 4. bölümüdür. Bölüm ilk olarak 18 Kasım 2005'te Kuzey Amerika'da yayımlandı. Bölümün yönetmenliğini Dario Argento, senaryosunu ise bölümde Frank Spivey karakterini canlandıran Steven Weber yazdı. "Jenifer", Creepy dergisinin 63 sayısında Bruce Jones tarafından yazılan ve Berni Wrightson tarafından resmedilen 10 sayfalık siyah-beyaz bir çizgi roman antolojisinden uyarlandı.
Konu
Polis memuru Frank Spivey, öğle yemeği yerken elinde satır olan bir adamın elleri arkadan bağlı bir kadını zorla bir yere götürdüğünü görür. Frank tabancasını çekip adama doğrultur ve ondan silahını bırakmasını ister. Adam, Frank'e gitmesini, kadının ne olduğunu bilmediğini söyler. Adam kadını kesmeye hazırlanırken Frank ateş edip adamı vurur. Vurulan adam yere düşer. Frank adamın yanına gidip nabzını kontrol ederken adam Frank'i tutup "Jenifer" der ve ölür. Frank Jenifer'in yüzüne baktığında irkilerek geri çekilir. Daha sonra Frank Jenifer'i kucağına alıp karakola götürür. Jenifer'i bir barınağa kapatırlar. Frank, Jenifer'i barınaktan alıp evine götürür ve ona yatacak bir yer hazırlar.
Ertesi sabah Frank'in karısı Ruby, Jenifer'i görünce panikle çığlık atar. Ruby, Frank'e Jenifer'in evde kalmayacağını ve ona kalacak bir yer bulmasını söyler. Frank, Jenifer'i yanına alıp ona kalacak yer bakmaya başlar ancak kimse Jenifer'i almak istemez. Frank arabayı bir yerde durdurur. Daha sonra Frank ve Jenifer arabada sevişir. Akşam Frank evinin önünde Ruby ile konuşur. Frank, Ruby'e kimsenin Jenifer'i almak istemediğini söyler. Ruby Frank'e Jenifer'in evde kalmayacağını söyler ve "Ya o gider ya ben" der. Jenifer ağlayarak eve girer. Frank, Ruby ve oğulları Pete banyoya girdiklerinde Jenifer'in evin kedisini yediğini görürler. Bu olaydan sonra Ruby ve Pete bir taksiye binip evden ayrılır. Onlar gittikten sonra Frank Jenifer'e bağırır.
Ertesi gün Frank eve geldiğinde Jenifer'in Amy'yi yediğini görür. Frank Jenifer'e kızar ve onun boğazını sıkmaya başlar. Daha sonra Frank Jenifer'in boğazını bırakır ve oturup ağlar. Frank bir sirk çalışanıyla anlaşıp ondan Jenifer'i kaçırmasını ister ve sirk çalışanına evinin anahtarını verir. Frank eve gelip buzdolabını açtığında dolapta sirk çalışanının parçalanmış bedeniyle karşılaşır.
Prodüksiyon
Bölüm Vancouver, Britanya Kolumbiyası, Kanada'da çekildi. Kan ve makyaj efektleri KNB Effects tarafından yapıldı. Dizinin DVD setindeki "Howard Berger and the Make-Up of Jenifer" adlı ekstrada Carrie-Anne Fleming'in bölümdeki canavara dönüşümü detaylı şekilde yer almaktadır.
Jenifer dizinin ilk sezonundan televizyon yayımı için sahnelerin kesildiği tek bölümdür. Sezondaki Takashi Miike'nin yönettiği Imprint bölümü ise içerdiği rahatsız edici görüntüler yüzünden hiç yayımlanamamıştır. Televizyon için iki sahne kesilmiştir, bunların ilki Frank ve Jenifer'ın arabadaki oral seks sahnesi, diğeri de bölümün sonlarındaki Jenifer'ın Jack'in penisini yediği sahnedir. Silinen sahneler DVD'de "So Hideous My Love'" videosunda yer almaktadır.
DVD ekstraları
Anchor Bay Entertainment tüm "Masters of Horror" DVD'lerini her bölümden detaylı ekstra içeriklerle birlikte yayımladı. DVD'ler oldukça beğenildi ve 2006'da Saturn Ödülleri'nde En İyi Televizyon Dizisi DVD'si ödülünü kazandı. Jenifer bölümü için DVD'de yer alan ekstra içerikler şunlardır:
"Masters of Horror"ın ilk sezonundaki birçok bölüm gibi Best Buy firmasının yayımladığı DVD'de ek olarak "Script to Screen" içeriği yer almaktadır.
Ica bölgesi
Ica bölgesi Peru'nun bir bölgesidir. Bölgenin nüfusu 2004 yılı itibarıyla 709,556'dır. Bölgenin başkenti Ica şehridir.
Kalp Tanrıya Emanet
Kalp Tanrıya Emanet, Işın Karaca'nın 2006 yılında çıkan Başka 33/3 albümünün ikinci klip şarkısıdır. Şarkının sözleri Yasemin Pulat'a ve müziği ise Bülent Özdemir'e aittir. Düzenlemesi Erdem Yörük tarafından yapılmıştır.
Video klip
Şarkıya, 2006 yılında Kubilay Kasap tarafından 16 mm formatında klip çekildi. Adapazarında özel uçak ve karavan fabrikasında çekilen klipte, orkestrası ve yakın arkadaşları da Işın Karaca'ya eşlik etti.
Klibin, Radiohead'in "Street Spirit" klibi ile benzerliği medyada gündeme geldi. Klibin esinlenme ya da taklit olduğu da iddia edildi.ki klip zaten çekilmeden radiohead klibinden alıntı olduğu sanaçı tarafından belirtilmiştir.
Fatih Çakıroğlu
Fatih Çakıroğlu (d. 14 Nisan 1981, İstanbul), Serbest stil 96 ve 120 kiloda mücadele etmiş Türk güreşçi sporcu.
1976 Eurovision Şarkı Yarışması
1976 Eurovision Şarkı Yarışması, 21. Eurovision Şarkı Yarışması'dır. Yarışma 1975 yarışması'nı kazanmasından dolayı 3 Nisan 1976 tarihinde Hollanda'nın kenti Lahey'de bulunan World Forum'da yapılmıştır. Yarışmanın sunuculuğunu Corry Brokken yapmıştır. Hollanda üçüncü defa yarışmaya ev sahipliği yapmıştır.
Fatih Çakıroğlu
Yaşamı
İstanbul Demir sporda uzun süre antrenörlük yapan,Enis Çakıroğlu(babası)’nun teşviki ile güreşe başladı.BU uzun süreçte;İlk teknikleri ve güreş derslerini babasından aldı.Daha sonra,yaş gurupları ve büyüklerde sırası ile Türkiye şampiyonlukları geldi.Uluslararası arenada da yavaş yavaş adını duyurmaya başladı.Büyüklerde yıllarca almış olduğu,özellikle Avrupa şampiyonalarındaki bronz ve gümüş madalyalardan sonra, 2011 yılında Avrupa şampiyonasında altın madalyayı kazandı.
1976 Eurovision Şarkı Yarışması
Yarışmanın kazananı 'ı temsil eden "Save Your Kisses For Me" adlı şarkısıyla Brotherhood of Man olmuştur. Birleşik Krallık yarışmayı dördüncü kez kazanmıştır.
Fatih Çakıroğlu
Yaşamı
Çakıroğlu, Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi'nden Beden Eğitimi ve Spor bölümünden mezun oldu.
1976 Eurovision Şarkı Yarışması
Yer
Lahey, Hollanda Krallığı hükûmetinin ve Güney Hollanda eyaletinin başkentinin merkezidir. Aynı zamanda Amsterdam ve Rotterdam'dan sonra Hollanda'nın üçüncü büyük şehridir. Hollanda'nın batısında bulunan Lahey, Haaglanden bölgesinin merkezindedir ve daha büyük Randstad bölgesinin güneybatı köşesinde yer almaktadır.
Yarışma Congresgebouw'da (şu anda Dünya Forumu olarak da bilinir) gerçekleşti. Mekan 1969 yılında inşaat edilmiştir.
Format
Bir önceki yılın yarışmasında tanıtılan puanlama sistemi 1976'da geri döndü. Her jüri en iyi şarkıya 12, en iyi ikinci şarkı, en fazla 10, üçüncüsü 8 ve daha sonra da 7 ila 1 puan aldı. Bugünün aksine, puanlar sırasıyla (1'den 12'ye kadar) verilmemiştir, ama sırayla şarkılar çalınmıştır. Mevcut prosedür 1980 yılına kadar kurulmamıştır.
Katılımcı ülkeler
İsveç, Malta ve Türkiye bu yarışmadan çekimiş, katılan ülkelerin sayısı, önceki yarışma katılan on dokuz ülkeden on sekize düşmüştür. Avusturya ve Yunanistan yarışmaya dönmüştür.
İsveç bir başka yarışmayı kazanacak finansal destek bulamadığı gerekçesiyle yarışmadan çekilmiştir. Malta Enzo Guzman'ı "Sing Your Song, Country Boy" adlı şarkısıyla seçmesine rağmen bilinmeyen sebeplerden dolayı yarışmadan çekilmiştir. Türkiye ise 1974 Kıbrıs Harekâtı nedeniyle Yunanistan'ın protestoları dolayısıyla yarışmadan çekilmiştir.
Lihtenştayn Biggi Bachmann'ı "Little Cowboy" adlı şarkıyı seçmesine rağmen Televizyon kanalı bulunmadığı gerekçesiyle yarışmaya katılımına izin verilmemiştir.
Orkestra Şefleri
Her performansın orkestrasını yöneten bir orkestra şefi vardı.
Geri dönen katılımcılar
Önceki yarışmalarda katılmış bu yıl geri dönen dört katılımcı vardır: Fredi, 1967 yılında Finlandiya'yı temsil etmişti; Sandra Reemer, 1972 yılında Hollanda'yı temsil etmişti; Anne-Karine Strøm, 1974 yılında Norveç'i temsil etmişti ve Peter, Sue ve Marc, 1971 yılında İsviçre'yi temsil etmişti.
12 puanlar
Aşağıda finaldeki tüm 12 puanların bir özeti verilmiştir:
Uluslararası yayın ve oylama
Aşağıdaki tablo, 1976 yarışmasında oyların, kendi ülkelerinin oylarını duyurmaktan sorumlu olan sözcü ile birlikte verildiği sıralamayı göstermektedir. Her ulusal yayıncı, yarışmanın kendi ana dillerinde yer almasını sağlamak için yarışmaya bir yorumcu gönderdi. Temsilcilerin ve temsil ettikleri yayın organlarının detayları da aşağıdaki tabloda yer almaktadır.
Hiroyasu Kawakatsu
Hiroyasu Kawakatsu (d. 19 Eylül 1975), Japon eski futbolcudur.
İstatistikleri
19||1||1||2||1||1||21||4 19||1||1||2||1||1||21||4
Type 54
Type 54, Çin Halk Kurtuluş Ordusu'nun kullandığı Mauser C96 ve Browning HP'lerin yerini alması için tasarlanmıştır. Bu silah o zamanlar Kızılordu'nun kullandığı Tokarev TT-33'lerin kopyasıdır. Type 51 ve Type 54 adında iki modeli bulunmaktadır. 1981 yılında yerini Type 64 ve Type 77'lere bırakmıştır.
Modelleri
Ayrıca .38 Super ve 9x19mm Parabellum mermili modelleri ihracat amacıyla üretilmiştir.
Mandalinalar
Mandalinalar, Işın Karaca'nın 2006 yılında çıkan Başka 33/3 albümünün ilk klip şarkısıdır. Şarkının söz ve müziği Fettah Can ve Alper Narman'a aittir. Düzenlemesi Erdem Yörük tarafından yapılmıştır. Şarkı albüm yayınlanmadan 18 Haziran 2006 tarihinde dijital olarak yayınlanmıştır.
Video klip
Şarkıya 18 Haziran 2006'da Kubilay Kasap tarafından İstanbul boğazında bir yatta klip çekildi.
Tango
Tango, Buenos Aires, Arjantin ve Montevideo, Uruguay kökenli bir dans ve müzik türüdür. Dansla beraber gelişen müzik tarzı da aynı adla anılmaktadır.
İlk yılların tangosu "tango criollo" veya "basit tango" olarak bilinmekle beraber, günümüzde Amerikan ve uluslararası tango stilleri, Fin tangosu, Çin tangosu gibi çeşitli türler gelişmiştir. Ancak orijinal tango, doğduğu toprakların adıyla, "Arjantin tangosu" olarak anılmaktadır. Tangonun dramatik duygusu, dans sırasında çok zengin doğaçlama fırsatları yaratması, dansın özünde aşk ve melankoli tutkusunun yatmasından ileri gelmektedir.
Tango müziğinin temel çalgısı Alman icadı olan fakat ismini Arjantin Tango'su ile duyuran akordeonun akrabası bandoneon'dur.
Tango stilleri
Tango gerek Arjantin’in çeşitli bölgelerinde gerekse dünyanın çeşitli ülkelerinde farklı olarak biçimlenmiş ve ortaya az çok farklı stiller ortaya çıkmıştır. Tango’nun günümüzdeki belli başlı stilleri şu adlarla tanınır:
Markus Merk
Markus Merk (d. 15 Mart 1962, Kaiserslautern), Alman eski üst düzey futbol hakemi.
Mustafa Tuncer
Mustafa Tuncer (d. 31 Ekim 1971, Merzifon), Türk siyasetçi ve avukat. TBMM 25, 26 ve 27. dönem Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Amasya milletvekilidir.
Markus Merk
1988'de, daha 25 yaşındayken Bundesliga tarihindeki en genç hakem olarak maç yönetmeye başladı. 1992'de FIFA kokartı kazandı. İlk kez 1992 Yaz Olimpiyatları'nda uluslararası bir görev alan Merk, daha sonra 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası, 2002 FIFA Dünya Kupası, 2003 FIFA Konfederasyonlar Kupası, 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası ve 2006 FIFA Dünya Kupası'nda da maç yönetti. Merk'in 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası finaline atanması Yunanistan teknik direktörü Otto Rehhagel'le arasındaki hekim-hasta ilişkisi nedeniyle Portekiz tarafından eleştirildi. 2008 yılında hakemlik kariyerini noktaladı.
2010 yılından 2017 yılına kadar Lig TV'deki Maraton programında yorumculuk yapmıştır. 9 Ocak 2017'de Lig TV'nin beIN Sports'a bırakması sonucu Lig TV'yi bıraktı.
Mustafa Tuncer
Yaşamı ve kariyeri
2018 Türkiye genel seçimleri öncesinde 14 CHP'li milletvekili ile mecliste grup kurabilmesi için İYİ Partiye geçti. 10 Mayıs 2018 tarihinde yapılan açıklama ile Cumhuriyet Halk Partisine geri döndü.
Atsuki Wada
Atsuki Wada (d. 9 Şubat 1993), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2015 yılında Kyoto Sanga FC kulübünde başladı.
1996-97 UEFA Şampiyonlar Ligi grup aşaması
1996-97 UEFA Şampiyonlar Ligi grup aşaması, 11 Eylül 1996'da başlayıp 4 Aralık 1996'da sona erdi. Grup aşamasına 8'i eleme turundan, 8'i de direk olmak üzere toplam 16 takım katıldı. Dört gruba ayrılan takımlar çift devreli lig usulüne göre oynanan maçlar sonunda gruplarını tamamladı. Grupları ilk iki sırada bitiren takımlar çeyrek finale yükseldiler. Atlético Madrid, Auxerre, Fenerbahçe, Rapid Wien ve Widzew Łódź ilk kez Şampiyonlar Ligi grup aşamasında mücadele etti.
C Grubu
30 Ekim 1996'da Manchester United'ın Fenerbahçe'ye karşı aldığı yenilgi, Avrupa kupaları geçmişinde kendi sahasında aldığı ilk yenilgi oldu.
Demokratik Sol Parti
Demokratik Sol Parti, 14 Kasım 1985 tarihinde Bülent Ecevit liderliğinde kurulan ve Türkiye'de faaliyet gösteren siyasi partidir. Parti tüzüğüne göre resmî kısaltması "DSP" şeklindedir. Simgesi ak güvercindir. Genel başkanı Önder Aksakal'dır.
Rahşan Ecevit'in kurucu genel başkanlığını yaptığı parti özellikle Bülent Ecevit ile 1990'lı yılların ikinci yarısıyla 2000'li yılların başında Türk siyasetinde etkili olmuştur. 2023 seçimlerine AK Parti listelerinden girip 1 milletvekili çıkarmıştır.
Kuruluşundan önce
Türkiye'de demokratik solun temelleri, ortanın solu adıyla 1960'ların başında atıldı. 1963'te demokratik işçi hakları için verilen ve kazanılan mücadeleden doğan bu hareket, İsmet İnönü'nün başkanlığını yaptığı Cumhuriyet Halk Partisinde parti içi muhalefete dönüştü.
Ortanın solu hareketindeki "sol" sözcüğü parti içinde ve dışında yoğun tepkilerle karşılaştı; fakat hareketi başlatanların direnci Türkiye'deki solculuk anlayışına siyasal meşruluk kazandırdı. Ortanın Solu Hareketi bunu, Marksizm'den farklılığını vurgulayarak yaptı. Hareketi toplumsal ve ulusal özelliklere dayandırarak, inançlara saygılı laikliği benimsediler. Bu sayede halkın güvenini kazandılar.
Bülent Ecevit'in öncülüğündeki Ortanın Solu hareketi, 1960'ların sonlarında Demokratik Sol adını benimsedi. Bu hareket 12 Mart Muhtırası'nın ardından adeta bir demokrasi mücadelesine girişerek, askerin siyasete müdahalesine karşı çıktı. Bu konuda İnönü ile ters düşen Ecevit, genel sekreterlik görevinden istifa ederek, parti içinde çalışmalarını daha etkin bir biçimde sürdürdü. Millî Şef İsmet İnönü parti meclisi seçiminde Ecevit'e yenilerek, bunun üzerine 34 yıllık genel başkanlığını bıraktı.
Ecevit, 14 Mayıs 1972'de Mustafa Kemal Atatürk ve İsmet İnönü'nün ardından CHP'nin üçüncü genel başkanı oldu. Parti, Ecevit'in genel başkanlığı ve demokratik sol akımıyla büyük bir ivme kazanarak yükselişe geçti. Bunun en somut göstergesi dönemin CHP'sinin oy oranlarındaki değişimdir. 1969 seçimlerinde CHP'nin oyları % 27,37'e kadar gerilemişken, 1973'te % 33.30'a, 1977'de % 41.38'e yükselmiştir. "Umudumuz Karaoğlan!" sloganları da 1973 Seçimleri'nde atılmaya başlanmıştır.
Türk Silahlı Kuvvetleri'nin yaptığı 12 Eylül 1980 Darbesi'nin ardından diğer parti başkanlarıyla beraber Bülent Ecevit de siyasetten uzaklaştırıldı ve bir süre gözaltında tutuldu. Daha sonra bütün partilerin ileri gelenleriyle birlikte 10 yıl süreyle siyasete girmesi yasaklandı. Ecevit gazeteciliğe döndü ve Şubat 1981'de Arayış dergisi'ni çıkarmaya başladı. Arayış'a ya da başka kanallara verdiği demeçlerden dolayı yargılandı ve cezaevine girdi. MGK, 16 Ekim 1981'de tüm siyasi partilerle birlikte CHP'de kapattı.
Kuruluşu
12 Eylül Darbesinden sonra siyaset yasağı getirilen Ecevit, çevresindeki destekçilerini tek tek kaybetti. Bülent Ecevit, bu dönemle ilgili olarak "Mücadelenin güçlüklerini göze alamayanlarla yollarımız ayrıldı." demiştir. Bülent Ecevit, demokratik sol söylemi bir partiyle yeniden hayata döndürmek istiyordu. Bunun sonucunda, yasaklı olan Bülent Ecevit'in yerine eşi Rahşan Ecevit 14 Kasım 1985'te bu projeyi hayata geçirdi ve Demokratik Sol Parti'yi kurdu. Rahşan Ecevit'in örgütlenme konusunda, kurduğu köylü derneklerinden gelen bir deneyimi vardı. İki odalı bir bodrum katında kurulan partinin gelişiminde rol oynayan etmenlerden biri de budur.
29 Aralık 1986 tarihinde, SODEP-HP birleşmesinden sonra partiden kopan milletvekillerinin kurduğu 'hülle partisi' Halk Partisi kendini feshederek DSP'ye katıldı. Böylece DSP, 25 milletvekiliyle TBMM'ye girmiş oldu.
14 Haziran 1987 tarihinde Rahşan Ecevit'e muhalif olan grubun gerçekleştirdiği 2. Kurucular Kurulu toplantısında muhalif harekete önderlik eden Celal Kürkoğlu, partiden ihraç edildiği belirtilen kurucu üyelerin katıldığı toplantıda, “Genel Başkan” ilan edildi. Bu süreçte muhalifler ve parti yönetimi karşılıklı suç duyurularında bulunuldu, parti içi tartışmalar, açılan davalarla mahkemelere taşındı. Yaklaşık üç ay süreyle “Genel Başkanlık” iddiasında bulunan Celal Kürkoğlu 14 Eylül 1987'de 15 arkadaşıyla birlikte SHP'ye katıldı.
6 Eylül 1987'de siyasi yasakların kalkması yönünde yapılan halkoylaması sonucunda eski siyasetçilerin önündeki siyaset yasağı kalktı. Bunun üzerine DSP'nin başına Bülent Ecevit geçti. Bülent Ecevit'in liderliğinde girilen 29 Kasım 1987 seçimlerinde parti 2.044.576 kişinin oyuyla %8.53'lük bir sonuç aldı ve TBMM dışında kaldı. Partisi barajı aşıp Meclis'e giremeyince Bülent Ecevit, 30 Kasım 1987'de aktif politikadan çekildiğini açıkladı. Eşi Rahşan Ecevit ile birlikte 2 Aralık 1987'de istifalarını verdiler, ancak baskılar üzerine kurultaya kadar kararı askıya aldılar.
Boşalan genel başkanlığa 7 Mart 1988'de Necdet Karababa getirildi. Genel başkanlık görevini bir yıldan az sürdüren Karababa'nın görevi bırakmasından sonra, 15 Ocak 1989'da Bülent Ecevit partililer tarafından liderliğe yeniden getirildi. Bu dönemin ardından 26 Mart 1989 yerel seçimlerinde % 9,09 oy alan DSP, 20 Ekim 1991 genel seçimlerinde %10.75 oy alarak TBMM'ye 7 milletvekiliyle girdi. Ecevit de 11 yıl sonra Zonguldak milletvekili olarak yeniden Meclis'e girdi.
Eylül 1992'de Cumhuriyet Halk Partisi'nin tekrar kurulmasından sonra bu sayı çeşitli istifalarla 4'e düştü. DSP'nin 3. Olağan Kurultayı 2 Ekim 1994 tarihinde toplandı. Ecevit bu kurultay sonucunda da genel başkanlığını sürdürdü.
DSP’nin oyları 24 Aralık 1995 erken genel seçimlerinde % 14.64’e, milletvekili sayısı 76’ya yükseldi ve Demokratik Sol Parti solun en büyük partisi konumuna geldi. 6 Mart 1996'da Anavatan Partisi ve Doğru Yol Partisi, Demokratik Sol Parti'nin dışarıdan desteğiyle ANAYOL Hükümeti kuruldu. Bu hükûmet Refah Partisi'nin verdiği gensoru önergesiyle 28 Haziran 1996'da düştü; yerine DYP ile RP'nin kurduğu REFAHYOL Hükümeti başa geldi. REFAHYOL Hükûmeti 28 Şubat süreci içerisinde askerin yoğun baskısı sonucu istifa etti.
Eylül 1996'da kendilerine “Çile Çiçekleri” adını veren Erdal Kesebir ve 3 arkadaşı, partiden ihraç edildiler.
İktidarda olduğu dönem (1997-2002)
28 Şubat süreci ile birlikte; Demokratik Sol Parti, Anavatan Partisi ve Demokrat Türkiye Partisi ile 30 Haziran 1997'de Mesut Yılmaz'ın başbakanlığında kurulan ANASOL-D Hükümeti'nde yer aldı. Bülent Ecevit de 18 yıllık aradan sonra başbakan yardımcısı olarak yeniden hükûmete girdi. 25 Kasım 1998'de Mesut Yılmaz için verilen gensoru önergesi TBMM'de kabul edildi ve Yılmaz başbakanlıktan istifa etti.
11 Ocak 1999'da ülkeyi seçime götürmek için, diğer partilerin de üzerinde anlaşması üzerine Demokratik Sol Parti tarafından bir azınlık hükûmeti kuruldu. CHP dışındaki bütün partilerin ve çeşitli demokratik kitle ve sivil toplum örgütlerinin ortak desteğiyle kurulan DSP azınlık hükûmeti ile Bülent Ecevit yaklaşık 20 yıl aradan sonra, dördüncü kez başbakanlık koltuğuna oturdu.
Yolsuzlukların ve siyasal yozlaşmanın arttığı bir dönemde Ecevit'in dürüst kişiliği ve DSP'nin yolsuzluğa bulaşmamış yapısı toplumda heyecan, umut ve güven yarattı. Böyle bir ortamda PKK'nın başının Kenya'da CIA ve MİT'nin ortak operasyonu ile yakalanması da olumlu atmosferi pekiştirdi. 18 Nisan 1999 Seçimleri'nde DSP oylarını yüzde 14.65'ten yüzde 22,19'a çıkardı ve birinci parti oldu. DSP, ANAP ve MHP ile birlikte 57. Türkiye Hükûmeti kurdu. DSP, üçüncü kez hükûmette yer alırken, Bülent Ecevit de siyasi yaşamında beşinci kez Başbakanlık görevini üstlenmiş oldu.
Rahşan Ecevit'in önerisiyle gündeme gelen ve çıkarılması konuşulan af yasası, uzun tartışmalar sonunda 22 Aralık 2000'de DSP öncülüğünde çıkarıldı. Bu af, kamuoyunda Rahşan Affı olarak bilinir. 2001 yılında tepkilerin artması üzerine Rahşan Ecevit, "Benim düşündüğüm af katillerin affı değil, garibanların affıydı." dedi.
Süleyman Demirel'in ardından cumhurbaşkanı olan Ahmet Necdet Sezer ile Hükûmet arasında zaman zaman bazı yasaların iade edilmesiyle yaşanan gerginlik, 19 Şubat 2001 tarihinde yapılan Millî Güvenlik Kurulu (MGK) toplantısında doruğa ulaştı. Cumhurbaşkanı Sezer ile yaşadığı tartışma nedeniyle Başbakan Ecevit, MGK toplantısını terk etti. Yaşanan bu kriz ekonomide zor günlerin başlangıcı oldu. Ecevit'in Türkiye'ye çağırdığı Dünya Bankası Başkan Yardımcısı Kemal Derviş, 13 Mart 2001'de devlet bakanlığına atanarak ekonominin başına geçti.
Ecevit, 4 Mayıs 2002 tarihinde aniden rahatsızlanarak Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi'ne kaldırıldı ve 26 saat süren gözetimin ardından taburcu edildi. Bir süre evinde dinlenen Bülent Ecevit, 17 Mayıs'ta yeniden hastanede tedavi altına alındı ve 11 gün burada kaldı. Bu süreçte, Ecevit'in ilerleyen yaşı ve rahatsızlığı nedeniyle genel başkanlığı ve başbakanlığı devam ettirmesine karşı çıkanlar parti içinde bir bölünmeye neden oldu. Kendilerini “Dokuzlar” olarak adlandıran 9 milletvekili, 25 Haziran'da bir bildiri yayınlayarak, “Ecevitler öncülüğünde Ecevitsiz yaşama geçilmesini” istediler. 8 Temmuz'da Ecevit'in sağ kolu olarak nitelendirilen, Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Hüsamettin Özkan Ecevit ile yaptığı görüşmeden sonra hükûmetteki görevinden ve partiden istifa ettiğini açıkladı. Daha sonra aralarında Muş Milletvekili Zeki Eker ve Dışişleri Bakanı İsmail Cem'in de olduğu bir grup DSP'li bakan ve milletvekili istifa etti.