cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Şener Yiğit
Yargılama ve idam
3 Kasım 1978'de Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi'nde duruşma yapıldı. Mahkeme Başkanı, Şener Yiğit'ten savunma yapıp yapmayacağını sordu. Yiğit, "savunma yapacak bir durum olmadığını, genç kız çıplak olduğu için kendini kaybettiğini, tahrik olduğu için cinayetleri işlediğini" söyledi. Mahkeme, Yiğit'i iki kez idam cezasına ve Haio Hams'ı öldürmeye teşebbüs suçundan 15 yıl ağır hapis cezasına çarptırdı. Karardan sonra mahkeme önünde toplanan Fethiyeli kalabalık, kararı alkışladı.
Ahmet Ağa Çeşmesi (Karagümrük)
Ahmet Ağa Çeşmesi, İstanbul ili Fatih ilçesi Sulukule semtinde bulunan Osmanlı dönemi çeşmedir. Küçük Çeşme olarak da bilinir. Üzerindeki kitabesine göre Ahmet Ağa isimli bir kişi tarafından Hicri 1073 (Miladi 1663) yılında yaptırılmıştır.
Şener Yiğit
Yargılama ve idam
12 Eylül 1980'de Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetime el koymasının ardından idam kararları da infaz edilmeye başlandı. Yargıtay Birinci Ceza Dairesi, 15 Eylül 1982'de idam kararını onadı. Danışma Meclisinden de geçen karar, son olarak 18 Nisan 1983 günü Cumhurbaşkanı Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 140. birleşiminde kabul edildi. Yiğit, 20 Nisan 1983'te asılarak idam edildi.
Raşidan ilçesi
Raşidan, (Peştuca: د راشیدان ولسوالۍ), Afganistan'ın 34 vilayetinden biri olan Gazne vilayetine bağlı 19 ilçeden biridir.
Raşidan, Gazne vilayetinin yeni ilçelerinden birisidir. Nüfusu 29,000'dir ve nüfusunun büyük çoğunluğunu Peştunlar oluşturur.
Palazzo Grassi
Palazzo Grassi veya Palazzo Grassi-Stucky, İtalya’nın Venedik şehrindeki Büyük Kanal’da yer alan ve Venedik Klasik mimari tarzından inşa edilmiş bir yapıdır.
Giorgio Massari tarafından tasarlanan yapı 1748 ile 1772 yılları arasında inşa edilmiştir.Venedik şehrinin Büyük Kanal bölgesinde yer alan bu yapı, çevresindeki Bizans, Romanesk ve Barok Venedik yapılarına kıyasla daha sonradan inşa edildiği için, akademik klasik stilde inşa edilen cephesi daha ön plana çıkmaktadır.
Yapının ilk sahipleri olan Grassi ailesi 1840 yılında satmasından sonra, Palazzo Grassi birçok farklı kişi tarafından el değiştirmiştir. En son olarak Fiat Grubu’nun dönemindeki genel müdürü olan Gianni Agnelli tarafından satın alınmış ve de Antonio Foscari Widmann Rezzonico tarafından tam kapsamlı bir restorasyon çalışması ile tamir edilmiştir. Yapı günümüzde bir sanat galerisi olarak kullanılmaktadır. .
1984 ile 1990 yılları arasında Pontus Hulten tarafından yönetilen sanat müzesinde 600 kişilik bir açıkhava tiyatrosu da yer almaktadır. 2006 yılında yapı Fransız bir iş insanı olan François Pinault tarafından satın alındığından beri burada kendisinin kişisel sanat koleksiyonları sergilenmektedir. Şu anda New York'ta yaşayan Grassi ailesinin yakın zamanda yapıyı tekrar satın alıp sanat müzesi olarak korumak istediğini de belirtmiştir.
Yordan Minev
Yordan Minev (d. 14 Ekim 1980), Bulgar futbolcudur. Prva profesionalna futbolna liga'da Ludogorets Razgrad takımında oynamaktadır.
Vagaz ilçesi
Vagaz ilçesi (Peştuca: د وغاز ولسوالۍ), Afganistan'ın Gazni Vilayeti'ne bağlı olan 19 ilçeden birisidir.
Yönetim merkezi Vagaz şehri olan ilçenin 2005 yılı nüfusu 32,000'dir. Vagaz ilçesi, 2005 yılında Mukur ilçesi'nden ayrılarak müstakil bir ilçe olmuştur.
Joseph Weydemeyer
Joseph Arnold Weydemeyer (2 Şubat 1818, Münster - 26 Ağustos 1866, St. Louis, Missouri) Prusya ve ABD ordusunda subay, gazeteci, siyasetçi ve Marksist devrimci.
İlk başta "doğru sosyalizm taraftarı olsa da 1845-46 arasında Karl Marx ve Friedrich Engels taraftarı oldu. Komünist Birlik üyesi oldu. 1849'dan 1851'e kadar birliğin Frankfurt birimini yönetti. Brüksel'de Marx'ın verdiği dersleri takip etmek için bulundu. 1848 devrimine katıldı. 1849'dan 1950'ye kadar Neue Rheinische Zeitung'un sorumlu editörlerinden biri oldu.Alman İdeolojisi'nin el yazmasının yazı ekibinin içindeydi.
1851 yılında Almanya'dan ABD'ye göç etti; bir gazeteci olarak çalıştı. Karl Marx tarafından yazılan Louis Bonaparte'in 18 Brumaire'i Weydemeyer tarafından New York'ta kurulan aylık Almanca bir dergi olan "Die Revolution"'da yayınlandı.
İnadına Görmek
İnadına Görmek, görme engellilerin sosyal ve sportif alanlarda karşılaştıkları engelleri kaldırmak ve çevreci yaşamı yaygınlaştırmak amacıyla yapılan bir sosyal sorumluluk projesidir. Proje kapsamında, Altı Nokta Körler Derneği İstanbul Şube Başkanı Murat Demirok ve kendine eşlik eden bisikletçiler Funda Ulutürk, Samet Aksuoğlu ve belgeselci Cengiz Yargıç'la birlikte İstanbul'dan Antalya'ya bisikletle yolculuk yapmıştır. Yolculuk sırasında çekilen video görüntüleri ve fotoğraflar ile bir belgesel hazırlanacak. 9 Temmuzda başlayan yolculuk ve etkinlikler 12 gün sürerek 21 Temmuz 2011 tarihinde bitmiştir.
Belgesel
Proje kapsamında yapımcılığını Volkan Kalkar ve Müjdat Cengiz'in yaptığı bir belgesel de çekildi. Murat Demirok'un kask kamerasından çekilen görüntüler ile bir görme engelli tarafından ilk kez bir belgesel çekilmiş oldu.
Christoph Waltz
Christoph Waltz (d. 4 Ekim 1956, Viyana), Avusturyalı oyuncu.
Hayatı ve kariyeri
Waltz Avusturya'nın Viyana kentinde, dekor tasarımcısı Johannes Waltz ve Elisabeth Urbancic çiftinin çocuğu olarak doğdu. Büyükannesi ve büyükbabası da aktördü.
Birinci Latin Savaşı (MÖ 498 - MÖ 493)
Birinci Latin Savaşı, Roma Cumhuriyeti ile Latin Birliği arasında MÖ 498 ilâ MÖ 493 yılları arasında meydana gelmiş bir dizi muharebenin genel adı.
Christoph Waltz
Hayatı ve kariyeri
Waltz, Viyana'da Max Reinhardt Seminar'da ve New York'ta Lee Strasberg Theatre and Film Institute'ta oyunculuk eğitimi aldı. Zürih'te Schauspielhaus Zürich'te, Viyana'da Burgtheater'de ve Salzburg Festivali'nde tiyatro oyunculuğu yaptı. Birçok televizyon yapımında rol aldı. 2000'de, bir televizyon yapımı olan Wenn man sich traut isimli film ile yönetmenliğe başladı. Quentin Tarantino'nun 2009 yapımı savaş filmi Soysuzlar Çetesi ' nde SS Albayı Hans Landa rolünü oynadı. Bu rolle 2009 Cannes Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü kazandı. Tarantino, Waltz'ın filmdeki performansına ilişkin olarak şöyle dedi: "Sanırım Landa yazdığım ve yazacağım en iyi karakterlerden biri ve Christoph bu rolü tam olması gerektiği gibi oynadı. Christoph kadar iyi birini bulamamış olsaydım, Soysuzlar Çetesi ' ni çekmeyebilirdim."
Birinci Latin Savaşı (MÖ 498 - MÖ 493)
Tarihî bağlamı
Tarihî kroniklerden menkul, Romalılar ile Latinler arasındaki bu savaşın başlangıç tarihi MÖ 501 yılına kadar götürülebilse de, aradaki anlaşmazlığın temel sebepleri çok daha önce oluşmuştur. MÖ 501'de Romalılar, Titus Lartius'u diktatör, Spurius Cassius Viscellinus'u ise magister equitum olarak seçti. Bu durum olası bir çatışma beklentisinin açık bir göstergesiydi. Romalıların o yıl bu diktatörlük kararını vermesinin iki ana sebebi vardı. İlki, Sabinlerle Roma arasında ortaya çıkmaya başlayan birtakım sürtüşmeler ve olaylardır. Bu olaylar arasında bir grup Sabin'in, Roma'da düzenlenen bir festival esnasında birçok Romalı kadını, ironik biçimde, kaçırması da bulunuyordu. Bu görece önemsiz olay, daha sonraları iki şehri savaşın eşiğine getiren bir tehdide dönüşmeye başlamıştı. Oysa henüz birkaç sene önce (yk. MÖ 505 - MÖ 503) Roma, Sabinleri mutlak bir suretle mağlup etmişti. Roma'nın diktatör seçmesinin diğer sebebi ise, daha kayda değer olarak, yaklaşık otuz şehir devletinden müteşekkil ve merkezi Latium'da bulunan Latin Birliği'nin tahrikleri ve bunların savaş durumuna doğru evrilen sürekli hareketliliğinin Romalılarca doğru biçimde değerlendirilmiş olmasıdır. Titus Lartius'un (veya Largius, veya Larcius) göreve gelmesini müteakiben kısa bir süre sonra Sabinlerle barış yapılmış ve Lartius uğraşması gereken esas mesele olan Latin Birliği meselesine odaklanma fırsatı elde etmiştir. Roma'nın Latium'da yükselen salahiyeti, bölgedeki güç dengelerini peyderpey bozmaktaydı. Bunun sonucu olarak Tusculum'un önderi Octavius Mamilius, Latin Birliği'ne bağlı tüm şehirleri Roma'ya karşı kışkırttı. Mamilius, eski Roma kralı Lucius Tarquinius Superbus'un damadıydı. Tarqunius Superbus ise Silva Arsia Muharebesi'nde Etrüsklerle beraber savaşıp mağlup olduktan ve Clusium'un desteğini almasına rağmen Roma tahtını tekrar ele geçirme planı başarısızlıkla sonuçlandıktan sonra Tusculum'a sürgüne yollanmıştı.
Christoph Waltz
Hayatı ve kariyeri
Waltz İtalyanca, Almanca, Fransızca ve İngilizce bilmekte, kendisi Los Angeles ve Berlin'de yaşamaktadır. Dört çocuğundan biri İsrail'de hahamlık yapmaktadır. 2010 Oscar Ödüllerinde Inglourious Basterds'deki Performansıyla En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü'nü almıştır. Waltz, 2013 yılında ise Django Unchained filminde oynadığı Dr. King Schultz rolüyle Oscar, Altın Küre ve BAFTA En iyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödüllerini ikinci kez almıştır.
Özel hayatı
Waltz, bir kızı olduğu ikinci eşi Alman kostüm tasarımcısı Judith Holste ile evlendi. Zamanlarını Berlin, Viyana ve Los Angeles arasında paylaştırıyorlar.
Waltz'ın ana dili Almanca'dır ve aynı zamanda hem İngilizce hem de Fransızca'yı akıcı bir şekilde konuşmaktadır. Bu dillerin üçünü de Inglourious Basterds ve Django Unchained filmlerinde konuşutu ve Inglourious Basterds'taki karakteri İtalyanca da konuşsa da Waltz, Adam Carolla Podcast'te İtalyanca bilmediğini söyledi.
Birinci Latin Savaşı (MÖ 498 - MÖ 493)
Akıbet
Savaşın sonunda Cassius Akdi (Latince Foedus Cassianum) imzalanmış ve bu akitle birlikte Roma ile Latin Birliği arasında bir ittifak doğmuştur. Akde ismini veren, dönemin Roma konsülü Spurius Cassius Viscellinus'tur. Bu savaş Roma'nın katettiği hakimiyet yolunun kilometre taşlarındandır. Yine de Roma, Latin Birliği'ne mensup şehirlerin özlük haklarına saygılı davranmış ve bu dönemde teritoryal bir hakimiyet amacı gütmemiştir. Akdin şartı, dış tehdit söz konusu olduğunda Birlik'in askerî destek sağlaması ve teşkil edilecek her ordunun Romalı generallerce sevk ve idare edilmesiydi. Öte yandan bu akitle beraber Roma vatandaşlarıyla Latinler arasındaki evlilikler yasal hale getirilmiş ve önceleri anlaşmazlığa yol açan bu durum çözülmüştür. Yine tüm şehirler arasındaki ticarî ilişkiler yeniden tahsis edilmiştir.
Kaynakça
<div class="reflist columns references-column-count references-column-count-4" style="-moz-column-count: 4; list-style-type: decimal;">
Christoph Waltz
Özel hayatı
Waltz, doğumundan sonra Almanya vatandaşı olması için başvuran Alman bir babanın çocuğu olarak Viyana'da doğdu. 2010 yılında Avusturya vatandaşlığı aldı, dolayısıyla hem Avusturya hem de Almanya vatandaşlığına sahip olmasına rağmen, daha önce Avusturya'daki ulusal seçimlerde oy kullanamamasına rağmen Alman pasaportunu "yasal, vatandaşlık hukuku yasağı" olarak görüyor. Kendisini Viyana'lı hissedip hissetmediği sorulduğunda, "Viyana'da doğdum, Viyana'da büyüdüm, Viyana'da okudum, Viyana'da mezun oldum, Viyana'da okudum, Viyana'da oyunculuğa başladım - ve birkaç Viyana bağlantısı daha olacaktı. Daha ne kadar Avusturyalı istiyorsun? "
Filmografi
Waltz Alman yapımı filmlerin yanı sıra ortak yapım filmlerde ve Hollywood filmlerinde oynadı. Rol aldığı bazı filmler:
Nederlandse Spoorwegen
NV Nederlandse Spoorwegen ("Hollanda Demiryolları"), Hollanda'nın devlete ait demiryolu hizmetlerini işleten kurumdur. Şirket, 1938 yılında kurulmuş olup ülkenin ana demiryolu hatlarını işletmektedir. Şirketin merkezi Utrecht'te yer almaktadır.
Nederlandse Spoorwegen, günde 4.800 tarifeli iç hat treni çalıştırmakta ve 1,1 milyon yolcuya hizmet vermektedir. Ayrıca şirket Hollanda'dan diğer Avrupa destinasyonlarına uluslararası demiryolu hizmetleri sağlamakta ve yan kuruluşu Abellio aracılığıyla bazı yabancı demiryolu pazarlarında faaliyet göstermektedir.
Paparazzi (Lady Gaga şarkısı)
"Paparazzi", Amerikan kayıt sanatçısı Lady Gaga'nın ilk albümü The Fame'den yayımlanan son tekli çalışmasıdır. Söz yazımı Rob Fusari ve Gaga tarafından üstlenilen şarkı, Birleşik Krallık, İrlanda ve İtalya'da albümün üçüncü, Kanada ve ABD'de dördüncü, Avustralya, Yeni Zelanda ve Fransa'da beşinci teklisi olarak yayımlandı. Birleşik Krallık'ta 6 Temmuz 2009'da yayımlandıktan dört gün sonra Avustralya'da satışa sunuldu. Birleşik Krallık'ta başta üçüncü tekli olarak "LoveGame" önerilmekteydi. Ancak şarkıdaki tartışmalı konsept ve sözler yüzünden bunun yerine "Paparazzi" yayımlandı. Şarkı, Gaga'nın şöhret arayışını portreler. Yüksek tempo bir dans şarkısı olan eserde, bir ünlüyü izleyerek ilgi ve şöhret arayan bir sapık anlatılır.
"Paparazzi", eleştirmenlerce eğlenceli ve kulüp dostu doğası nedeniyle övüldü. Kısa film formatında çekilen videoda Gaga, fotoğrafçılarca takip edilen yeni-yetme bir şarkıcı olarak görülür. Videonun başında erkek arkadaşı tarafından sakat bırakılan Gaga, kurtulur, geri döner ve erkek arkadaşından intikam alır. Şarkı, Avustralya, Kanada, İrlanda ve Birleşik Krallık'ta ilk ona girerken; Almanya ve Çek Cumhuriyeti listelerinin zirvesine yükselmeyi başardı. Şarkı ayrıca, Amerikan müzik listesinde de altıncı sırada yer aldı.
Gaga, şarkıyı The Fame Ball Tour kapsamında, açılış şarkısı olarak seslendirdi. Bunun yanında sanatçı, şarkı "En İyi Sanat Yönetmenliği" ve "En İyi Özel Efektler" dalında ödül aldığı 2009 MTV Video Müzik Ödülleri töreninde de seslendirdiği gibi, Ekim 2009'da Saturday Night Live kapsamında, Rapunzel-benzeri bir karakter şeklinde şarkıyı seslendirdi.
Yazım ve ilham
About.com'dan Ron Slomowicz, şarkının daha sonra çıkan farklı söyleyiş tarzlarına değinince, Gaga şöyle bir yorum yaptı: Yeni yorumlayışların olması beni mutlu ediyor. Şarkı birkaç farklı şey hakkında – benim çabalarım hakkında, şöhret mi istiyorum sevgi mi? Şarkı ayrıca paparazzilere kur yaparak onları kendine aşık etme üzerine. Bu medya fahişeliği, yaparsanız, yapaylıkların kanal istasyonuna gidene dek kendilerini nasıl rezil ettiklerini izlersiniz. Bu, kameralar için bir aşk şarkısı, ancak ayrıca şöhret ve sevgi üzerine de bir aşk şarkısı. – İkisini de elde edebilir misiniz, yoksa sadece birine mi sahip olabilirsiniz? Avustralya'daki The Daily Telegraph gazetesine konuşan sanatçı, şarkının başarı ve sevgiyi dengelemeye uğraşmak üzerine olduğunu söyledi. About.com'dan Bill Lamb ise, şöyle bir yorum yaptı: "Şarkı, ünlülerin kendileri ile arasındaki simbiyotik ama aşırı derecede yalancı ve 'plastik' ilişkilere adanmış bir şarkı."
Kompozisyon
"Paparazzi", Gaga'nın önceki şarkıları "Just Dance" ve "Poker Face" gibi hızlı tempolu kompozisyona sahip bir şarkı olup "tutkulu" bir ritim barındırır. Ilımlı bir electro-synth groove'u barındıran şarkı C minör dizisinde yazılmıştır ve 115 bpm'lik bir tempoya sahiptir. Şarkıda adi ölçü bulunur ve Gaga'nın vokal aralığı G3 ile E♭5 arasında değişir. Şarkıda "warmth" adı verilen bir enstrüman sesi kullanılmıştır. "Bayık tınılı" bir nota düzeni barındıran şarkıda perküsyonlar da bulunmaktadır. Eserdeki duygular cinsel istek ve endişe gibi temalar üzerinde gelişmiştir. "Paparazzi"nin sözleri, şöhretin avları ve tuzakları üzerinedir.
Eleştiriler
Şarkı, eleştirmenlerden genel olarak olumlu eleştiriler topladı. Billboard dergisinden Jill Menze, The Fame Ball Tour adlı turneyi eleştirirken, Gaga'nın şarkıdaki vokallerini överek, şu yorumu yaptı: "şöhret-takıntılı bir balad olan şarkı, Gaga'nın hedefleri konusunda ne kadar uzman olduğunu gösterdi." The Guardian gaztesinden Alexis Petridis, şu sözleri söyledi: "Albümü sürekli dinlediğinizde, temadan bir süre sonra sıkılabilirsiniz. Ancak 'Paparazzi'nin teması zihninize yerleşerek oracıkta oturuyor." Allmusic'ten Stephen Thomas Erlewine, şarkıyı akıllıca bulduğunu belirtti. About.com'dan Ben Norman, şarkıyı, albümün üç favorisinden biri olarak gösterdi. Yine About.com'dan Bill Lamb, şarkının, Gaga'nın o ana kadarki en sanatsal başarısı olduğunu belirtti.
PopMatters'dan Evan Sawdey, "Paparazzi" ve "Poker Face"in her ikisinin de müzikal görünüm açısından Gaga'nın ilk teklisi "Just Dance"e benzerlik gösterdiğini, ancak yine de kendini tekrar ediyormuş gibi görünmediğini belirtti ve Gaga'nın tek hatasının, hazırlıksız olarak böylesine farklı bir alanı doldurmaya çalışması olduğunu ekledi. The Washington Post gazetesinden Freedom du Lac, Gaga'nın bu şarkıyla ciddiyete dönüyor olmasına rağmen, eserin başlı başına düz, kimliksiz ve lezzetsiz olduğunu söyledi. New Times Broward-Palm Beach'ten Erika Howard, eseri, albümün en dolu şarkısı olarak gösterdi. The New York Times gazetesinden Jon Caramanica, şu yorumu yaptı: "'Paparazzi', kameralardan özneye doğru bir aşk mektubu. Ancak bu mektup, ilişkinin çift taraflı olduğunu itiraf ettikten sonra duruyor." Pitchfork Media, 'Paparazzi'yi, 2009'un en iyi yüz şarkısını içeren listesinde, 83. sıraya oturttu.
Liste başarıları
Şarkı, 12 Eylül 2009 tarihinde, Amerikan müzik listesine yetmiş dördüncü sıradan giriş yaparak, altı numaraya kadar yükseldi. Böylece şarkı, Gaga'nın bu listenin ilk onuna giren dördüncü ardışık eseri oldu. Bu başarıyla beraber Gaga, Christina Aguilera, Beyoncé ve Fergie ile beraber 2000'li yıllarda yayımladıkları ilk albümleriyle, dört veya daha fazla ilk ona giren şarkı sahibi olan dört bayan sanatçıdan biri oldu. Pop Songs listesinin zirvesine de yükselen şarkı, Gaga'yı, listenin on yedi yıllık geçmişinde ilk albümden ardışık dört şarkıyı bir numaraya sokma başarısını gösteren ilk sanatçı yaptı. Şarkı ayrıca Hot Dance Club Songs listesinin zirvesine yükseldi. Nielsen Soundscan verilerine göre, şarkı, ABD'de 2.616.000'in üzerinde dijital yüklenme oranı elde etti. "Paparazzi", Kanada müzik listesinin doksan ikinci sırasından listeye giriş yaptıktan sonra, internette haftanın en çok indirileni olarak elli yedinci sıraya tırmandı. Tırmanışını sürdüren şarkı, listenin üçüncü sırasına kadar yükseldi.
1 Haziran 2009'da Avustralya müzik listesinin yetmiş üçüncü sırasından listeye giriş yapan "Paparazzi", ertesi hafta yirmi yedinci sıraya zıpladı. Bu ülkede iki numaraya kadar çıkan şarkı, böylece Gaga'nın Avustralya'da ilk beşe giren dördüncü şarkısı oldu. Avustralya'da 140.000'i geçen yüklenme oranı nedeniyle şarkı, ARIA tarafından iki kez platin plakla ödüllendirildi. 22 Haziran 2009 tarihinde Yeni Zelanda listesinin yirmi üçüncü sırasından listeye giriş yapan şarkı, beş numaraya kadar yükseldi. On dört hafta listede kalıp 7.500'den fazla kez indirilince, şarkı Yeni Zelanda'nın RIANZ kurumu tarafından altın plakla ödüllendirildi.
Şarkı, Şubat 2009'da, albümün yayımlandığı sıralarda elde ettiği dijital yüklemeler nedeniyle Birleşik Krallık müzik listesinin doksan dokuzuncu sırasından listeye giriş yaptı. 21 Haziran 2009'da on üç numaraya kadar tırmanan şarkı, ardından sırasıyla sekizinci ve dördüncü sıraya yükseldi. Şarkı ayrıca İrlanda müzik listesinin otuz sekizinci sırasından giriş yaptı ve dört numaraya kadar tırmandı. "Paparazzi", Almanya'da zirveye yükselerek, bu ülkede sanatçının ikinci bir-numara şarkısı oldu. Bunun yanında Hollanda'da dört, İtalya'da üç numaraya kadar yükseldi.
Genel
Şarkının yönetmenliği, daha önce The Smashing Pumpkins, Madonna, Moby, Rammstein ve U2 gibi isimlerle çalışmış olan İsveçli yönetmen Jonas Åkerlund tarafından üstlenildi. Yönetmenin eşi Bea Åkerlund da, videoda Gaga'nın stilisti olarak çağrıldı. Gaga, video tamamlandığında MTV'ye şunları söyledi: "[..] 'Paparazzi' için hazırladığım videonun meydana çıkış şeklini sevdim. Kısa film tarzında bir video." 26 Mayıs 2009'da The Canadian Press ile yaptığı röportajda Gaga, klibi "bir araya getirdiği en harika ve yaratıcı iş" olarak nitelendirdi. Gaga, videonun arkasındaki fikir ve mesajları şöyle açıkladı: "Bunun şöhret-fahişeliği, ölüm, şöhretin yok oluşu ve bunun gençliğe etkisi hakkında gerçek, hakiki, güçlü bir iş olduğunu düşünüyorum. Video, insanların üne ulaşmak için takındığı abartılı durumlara değiniyor. Özellikle pornografi ve cinayet gibi. Videoda birçok farklı ana tema var.
Videonun Birleşik Krallık ve İrlanda'da Channel 4 aracılığıyla 4 Haziran 2009'da gösterime girmesi beklenmekteydi. Ancak Gaga, 29 Mayıs'ta, Avustralya'da turnedeyken, kendi Twitter adresine "Benim lanet olası videolarımı internete sızdırmayı kesin" şeklinde bir yorum yaparak, kendi öz iradesi dışında videolarının yayınlamasını eleştirdi.
Özet
Şarkı için çekilen sekiz dakikalık kısa-film formatlı müzik videosunda, Gaga ve onun erkek arkadaşı olarak İsveçli oyuncu Alexander Skarsgård yer almaktadır. Cinayet teması da barındıran videoda, Gaga, sapık fotoğrafçılar tarafından izlenen yeni ünlü birini canlandırır. Video, deniz kenarındaki bir köşkte, sevgilisiyle İsveççe konuşan Gaga ile başlar. Sonra ikili balkona giderek sevişmeye başlar. Ancak bu sırada yakınlarda saklanmış fotoğrafçıları fark eder ve erkek arkadaşının onlarla iş birliği yaptığını anlar. Sevişmeyi durdurmak isteyen Gaga, isteği olmayınca erkek arkadaşına yumruk atar. Buna sinirlenen erkek arkadaş da Gaga'yı balkondan atar. Gaga, yerde kanlar içinde yatarken, paparazziler halen sanatçıyı çekmeye devam ederler ve onun kariyerinin bittiği yönünde haberler çıkarırlar. Rolling Stone dergisine göre bu sahne, Alfred Hitchcock'un Vertigo filmine bir göndermedir.
Sonraki sahnede Gaga ve göz bandı takmış erkek arkadaşı, bir çay odasında oturup dergi/gazete okurlarken görüntülenir. Gaga burada sarı bir tulum giymiş, yuvarlak siyah gözlük takmış ve dudağına siyah ince bir ruj sürmüş durumdadır. The Guardian, bu görünümü Minnie Mouse'a benzetti. Daha sonra Gaga, yüzüğünde sakladığı zehiri erkek arkadaşının içeceğine katarak onu öldürür. Erkek arkadaşı öldükten sonra 9-1-1'i arayan Gaga, suçunu itiraf eder. Polis, burgulu peruk takmış olan Gaga'yı yakalar ve arabaya götürür. Bu sırada etrafta yine paparazziler vardır. Bu sahnede onun suçsuz olduğunu ve geri döndüğünü belirten gazete manşetleri ekranda görünür. Sonunda Gaga, tekli kapağındakine benzer lale şekilli metalik kıyafetle, bir model edasıyla sabıka fotoğrafı çektirir. Daily Mail, bu kıyafeti, Beyoncé'nin I Am... World Tour adlı turnesi kapsamında giydiği kıyafete benzetti.
Eleştiriler
Rolling Stone yazarı Daniel Kreps, videoyu Guns N' Roses'ın "November Rain" adlı videosuna benzetti. Ölü modelli sahneler ve genel olarak video, Kreps tarafından övüldü. The Guardian'dan Anna Pickard, videoyu överek onu "uzun bir çalışma ürünü" olarak nitelendirdi, ancak videonun fazla uzun olduğunu belirtti. "Paparazzi"nin müzik videosu, 2009 MTV Video Müzik Ödülleri'nde beş dalda aday gösterildi. Bu dallar: "En İyi Yönetmenlik", "En İyi Düzenleme", "En İyi Özel Efektler", "En İyi Sinematografi" ve "En İyi Sanat Yönetmenliği" şeklindedir. Gaga ayrıca dört adaylık da "Poker Face" ile beraber aldığı için, en çok adaylık alanında Beyoncé ile beraberlik elde etti. Video, "En İyi Sanat Yönetmenliği" ve "En İyi Özel Efektler" dallarındaki ödülleri kazandı. Gaga'nın sonraki albümünün ikinci teklisi olan "Telephone", "Paparazzi" müzik videosunun devamı olup yine kısa film formatındadır. Bu video da, Gaga'nın "Paparazzi"de bitirdiği yerden, hapishaneden başlar.
Canlı performanslar
Gaga, "Paparazzi" şarkısını, 14 Şubat 2009'da The Fame albümünün tanıtımı için Birleşik Krallık'ta yayın yapan The Album Chart Show programında seslendirdi. 1 Mayıs 2009'da Gaga, canlı olarak 95.8 Capital FM'de şarkının akustik sürümünü seslendirdi. 26 Haziran 2009'da Glastonbury Festivali'ne bu şarkıyla çıkan Gaga, şarkıyı, ilk turnesi The Fame Ball Tour kapsamında sıklıkla seslendirildi. Şarkının bu turnedeki gösterilerinde, Gaga'nın Candy Warhol adlı alternatif bir kişiliği oynadığı "The Heart" adında bir video gösterildi.
Şarkı ayrıca 2009 MTV Video Müzik Ödülleri'nde de seslendirildi. Gaga buradaki performansından sonra şu yorumu yaptı: "Sadece bir şarkı söyleyip geçmek yerine orada hayranlarıma dürüst ve gerçek bir şey söylemek istedim. [...] Bu, gerçekten evlerinde beni destekleyip alkış tutan hayranlarımaydı."
Şarkı, buradakine benzer bir koreografiyle, Saturday Night Live programının otuz beşinci sezonunda seslendirildi. Şarkı, daha sonraları Gaga'nın ikinci turnesi The Monster Ball Tour'da da yer aldı.
Düzenleme sürümü
Şarkı için bir düzenleme sürümü, Oklahoma'dan 12 yaşındaki Greyson Michael Chance tarafından seslendirildi. Okuldaki piyano başında söylediği bu sürüm, Chance'in YouTube kanalına gönderildi ve on milyondan fazla izleyiciye ulaştı. Daily News gazetesinden Soraya Roberts, Chance'in performansı hakkında şöyle bir yorum yaptı: "Bu Justin Bieber görünümlü 12 yaşındaki çocuk, doğru vokalleri ve uyumlu piyano çalışıyla, sahnede çoğunluğu ergen kızlar olan seyirciyi etkiledi." Chance, şarkıyı, çağrıldığı The Ellen DeGeneres Show programında da canlı olarak seslendirdi. Program sırasında Lady Gaga, programı arayarak, Chance'e başarılar diledi ve onun bu performanısı övdü.
Samsung Galaxy Pocket 2
Samsung Galaxy Pocket 2; Samsung Electronics tarafından üretilmiş, Eylül 2014'te satışa çıkarılmış ve Android işletim sistemini kullanan giriş seviyesi bir akıllı telefondur.
Donanım
Cihaz, 1 GHz hızında ARM Cortex-A7 işlemcisi ve ARM Mali 400 grafik işlemcisi bulunan Spreadtrum SC7715 yongada sisteminden güç almaktadır. Cihazda 512 MB RAM, 4 GB dahili depolama ve 1200 mAh batarya bulunur. Cihazda çift SIM kart yuvası bulunur; cihazdaki SIM kart yuvalarından birisi hibrit yuvadır, yani SIM kart yuvası veya microSD kart yuvası olarak kullanılabilir. Ayrıca cihazda 240x320 çözünürlükte 3.3 inç ekran ve 3G bağlantısı bulunur.
Yazılım
Cihaz, resmi olarak Android 4.4.2 KitKat işletim sistemi yüklü olarak satışa çıkarılmıştır.
Grand Lisboa
Grand Lisboa, Çin'in Makao özel idarî bölgesinde bulunan bir otel ve gökdelendir. Bina 258 metre yüksekliğinde ve 48 katlı olup 2007 yılında tamamlanmıştır ve Makao'nun en yüksek binasıdır.
Otel, 430 oda ve süiti içermekte olup kumarhanesi ise 800 oyun masası ve 1,000 slot makinesine sahiptir. Grand Lisboa, Makao Kulesi ile birlikte Makao'nun simgesel yapılarından biridir.
Windows Live Search Books
Live Search Books, Microsoft'un Aralık 2006'da hizmete açılan kitap arama servisi. Bing hizmet grubunun bir parçası olan servis kitapların dijitalleştirilmesi ve aranabilir hale getirilmesi için, Britanya Kütüphanesi gibi büyük kütüphaneler ile iş birliği yapmış, yayınevleri ile de iş birliğine giderek kitapları taramak ve indekslemek için Live Search Kitap Yayıncı Programı adında bir program sürdürmüştür. Proje boyunca 750.000 kitap taranmış ve 80 milyon gazete makalesi indekslenmiştir.
Microsoft, 23 Mayıs 2008 tarihinde Live Search Books hizmetini sonlandırdığını, içeriğindeki tüm kitapların Bing'e entegre edildiğini açıklamış ve kitapların dijitalleştirilmiş hallerinin Internet Archive'da ulaşılabilir hale getirildiğini duyurmuştur.
Özellikleri
Live Search Books telif hakkı kapsamına giren kitap içeriklerinde aşağıdaki bilgileri sunmaktaydı:
Normal arama özelliklerine ek olarak, Live Search Books şu özelliklere de sahipti:
Artistik buz pateni
Artistik buz pateni bireysel, çift ya da grup olarak buz üstünde dönüş, atlayış, kaldırış, adım dizisi gibi hareketlerin yapıldığı bir olimpiyat sporudur. Yarışmalarda müzik eşliğinde, yapılacak dansın ya da gösterinin konusuna uygun kostümlerle gerçekleştirilir. Sporun uluslararası yönetim organı Uluslararası Paten Birliği kısa adıyla ISU'dur. Artistik buz pateni 1908 Yaz Olimpiyatları ile olimpiyat programına alınmış, 1924 Kış Olimpiyatları ile de ilk kez Kış Olimpiyat Oyunları altında yapılmıştır. ISU, Avrupa Şampiyonası, Dünya Şampiyonası, Dört Kıta Şampiyonası ve İSU Grand Prix Yarışmaları gibi yarışmalarda düzenler. Olimpiyatlar düzeyinde yarışmalar Buz Dansı, Çiftler, Tekler disiplinlerinde yapılır. Bunun dışında artistik patinaj başka pek çok değişik şekilde dörtlü ya da 10-12 kişilik gruplar halinde de icra edilebilir. (senkronize kayma)
Atlayışlar
Buz Pateninde 6 önemli atlayış (jump) vardır. Bunlardan 3'ü ayağı buza vurup güç alarak, diğer 3'ü ise havaya sıçrayarak gerçekleştirilir. Bunlardan ayağı buza vurup güç alarak yapılanlar:
Havaya sıçrayarak yapılanlar:
Bu atlayışlar tek başlarına yapılabildikleri gibi arka arkaya, kombine bir biçimde de yapılabilirler. Kombine atlamalar patenciye daha fazla puan kazandırır. Atlayışlar tekli, ikili, üçlü, dörtlü olarak gösterilebilir. Üçlü atlayış patencinin havada üç tur döndüğü anlamına gelir.
Dönüşler
Artistik patinaj dönüşleri artistik buz pateninde patencinin buzdaki bir nokta üzerinde kendi etrafında dönüş yaptığı teknik elemandır. Dönüşler sırasında bir ya da birden fazla pozisyon gösterilir. ISU Puanlama Sistemi'nde 'spin' kelimesinden ortaya çıkan Sp kısaltması ile gösterilir.
Kolların, bacakların, ayakların ve karın bölgesinin farklı pozisyonlar aldığı birçok dönüş türü bulunmaktadır. Dönüşler, artistik buz pateni yarışmalarında yapılması gereken zorunlu elemanlardan biridir. Birden fazla pozisyon gösterilen ya da ayak değiştirerek yapılan dönüşler kombine dönüş (combination spin) olarak adlandırılır. Dönüşler iki ayakta kullanılarak yapılabilir. Patenciler iki yöne de dönerek yapılan dönüşleri nadiren tercih eder ve genelde sadece bir yöne dönüş yapar. Saat yönünde dönen patenciler için sol ayakla yapılan bir dönüş forward ya da front spin (ileriye/öne), sağ ayakla yapılan dönüşler ise back spin (geriye) olarak adlandırılır.
Dönüşler ayakta yapılan, oturularak yapılan ve camel pozisyonunda yapılan dönüşler olarak üçe ayrılabilir.
Kaldırışlar
Artistik Patinaj kaldırışları (Figure skating lifts) çiftlerde ve buz dansında programda yer alması gereken zorunlu elemanlardır. Çiftlerde ve buz dansında kaldırışların özellikleri farklıdır. Buz dansında patenciler partnerlerini omuz seviyesinin üzerine tamamen çıkaramaz. Kaldırışlar senkronize kayma'da da yapılmaktadır.
Bu zorunlu elemanlar ISU Puanlama Sisteminda lift (kaldırış) kelimesinin kısaltması Li kodu ile gösterilir.
Buz dansında Uluslararası Paten Birliği (ISU) yarışmaları için geçerli olan yedi değişik kaldırış tipi vardır. Bu kaldırışlarda her takım değişik pozisyonlar kullanabilir. Buz dansı kaldırışlarında zorluk seviyesinin belirlenmesi için her pozisyon en az 3 saniye gösterilmelidir. Her pozisyon program boyunca yalnızca bir kere kullanılabilir. Bu kaldırışlar kısa (6 saniye) ya da uzun (10 saniye) sürelerde gösterilebilir.
Dans kaldırışlarından farklı olarak çiftlerde kaldırışlar tutuşlara göre gruplandırılır. ISU kuralları 5 değişik kaldırış türü içerir ve bu kaldırışlar zorluk düzeylerine göre derecelendirilir. ISU'nun büyükler düzeyindeki yarışmaları için erkek sporcu birden fazla, üç buçuktan az syıda dönüş yapmalıdır. Uzun tutulan kaldırışlar ceza puanına sebebp olabilir. Kaldırışların grubu kadın sporcu erkek sporcunun omzunun üzerine çıktığı andaki tutuş ile belirlenir.
Kaldırışlar çıkış pozisyonu, iniş kenarı, havadaki pozisyon ya da kadın sporcu kaldırılırken tutulan tutuşa göre isimlendirilebilir.
Puanlama Sistemi
2002 Kış Olimpiyatları'na kadar Buz Pateninde 6'lık sistem denen, sporcuların sergilediği programın 6 tam puan üzerinden değerlendirildiği bir sistem uygulanmıştır. Bu sistemde hakemler sporcunun performansına göre teknik ve artistik olarak 2 farklı puan verirler. Teknik puanlar sporcunun yaptığı atlayışlar, dönüşler, bunların hatasız yapılıp yapılmaması gibi serideki teknik elemanları, artistik puanlar ise sporcunun müzikle uyumu, kostümleri, buz pistinin kullanımı gibi öğeleri içerir. Hakemler sporcuyu 6.0 tam puan üzerinden değerlendirir. 6.0 tam puan serinin kusursuz bir biçimde sergilendiğini gösterir. Hakemler 5.4 ya da 4.2 gibi ondalık puanlar da verebilir.
2002 Kış Olimpiyatlarında Çiftler kategorisi yarışmasında patlak veren, sonunda 2 çiftin birden olimpiyat şampiyonu ilan edildiği olaylardan sonra yeni bir puanlama sistemi getirildi.
Bu sistemde sporcuların yaptıkları her bir hareketin (atlayışlar,dönüşler,kaldırışlar) bir ham puanı vardır. Hakemler hareketin yapılışına göre sporcuya bu puandan 3 puan fazla ya da 3 puan düşük verebilir.
Meletmez, Karataş
Meletmez, Adana ilinin Karataş ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Adana iline 40 km, Karataş ilçesine 28 km uzaklıktadır.
Sedat Ergin
Sedat Ergin (d. 1957, İstanbul) Türk gazeteci ve yazar.
Gazeteciliğe 1975 yılında Türk Haberler Ajansı Dış Haberler Servisinde başladı. 1976-78 yılları arasında THA'nın Ankara Bürosunda diplomasi, Başbakanlık ve Meclis muhabirliği yaptı. 1979-1987 yılları arasında Cumhuriyet Gazetesi Ankara bürosunda diplomasi muhabiri olarak çalıştı. Sedat Ergin evli ve İngilizce bilmektedir.
Kariyeri
1987 yılında Hürriyet'e geçerek, gazetenin Washington muhabirliğini üstlendi. Altı yıla yakın bir süre bu görevi yürüttükten sonra 1 Mart 1993'te Hürriyet Gazetesi Ankara Temsilciliği görevine getirildi. Bu görevi tam 12 yıl sürdürdü ve Ankara’dan köşesini yazdı, ayrıca düzenli olarak CNN-Türk’te Ankara Kulisi programına katıldı.
17 Mart 2005 tarihinde Milliyet Genel Yayın Yönetmenliğini üstlendi. Ergin, Milliyet’teki görevinin ardından 2009 Ekim ayında Hürriyet’e köşe yazarı olarak döndü. Yaklaşık beş yıl süreyle köşe yazarlığı yapan Ergin, 25 Ağustos 2014 tarihinde bu gazetenin genel yayın yönetmenliğine getirildi. Ergin, 1 Mart 2017 tarihinde bu görevinden ayrılarak yeniden aynı gazetede köşe yazarlığına döndü.
Ödülleri
Refah-Yol hükûmetinin çöküşünü anlatan "Fırtına Dosyası" başlıklı yazı dizisiyle 1997’de, 1 Mart tezkere krizine giden süreci anlattığı “Bizden Saklananlar” dizisiyle de 2003 yılında olmak üzere Sedat Simavi basın ödülünü iki kez kazandı.
Ayrıca, 1992, 2003  ve 2010 yıllarında olmak üzere Türkiye Gazeteciler Cemiyeti (TGC) gazetecilik ödülünü üç kez kazandı.
Ayrıca, 2010 yılında Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’nin basın özgürlüğü ödülünü, 2016 yılında da Almanya’nın 30 ayrı dilde yayın yapan kamu yayıncısı Deutsche Welle’nin basın özgürlüğü ödülünü aldı.
Birlik 90/Yeşiller
Birlik 90/Yeşiller, 1998'den 2005'e kadar hükûmette yer alan bir Alman siyasi partisidir. 1980 yılında Batı Almanya'da kurulan Alman Yeşiller Partisi ile 1989 Devrimleri sırasında Doğu Almanya'da kurulan Birlik 90 partilerinin 1993 yılında birleşmesiyle teşekkül etmiştir. Yeşiller Almanya Federal Meclisi'nin seçim barajı olan yüzde 5 oy sınırını ilk kez 1983'te aştı. Parti liderleri Annalena Baerbock ve Robert Habeck'dir.
1970'ler: Kuruluş
1970'lerde, çevreciler ve barış eylemcileri binlerce eylem grubu olarak politik bir şekilde organize olmuşlardı. Parlamentoda da yer almak için bu grupların bazıları "Yeşiller"i kurdu. (Almancası: Die Grünen) Çevre kirliliği, nükleer güç kullanımı, NATO'nun askeri eylemlerine karşıtlık mücadelelerinin baş konuları oldu. Yeşiller, sivil girişimlerden olduğu kadar muhafazakâr kesimden de üyelere sahipti. Yeşiller fikri, Alexander Solzhenitsyn'nin Demir Perde ülkelerinde yaşanan vahşi sosyalizmi anlatan Gulag Archipelago kitabını okuyan Heinrich Boell'in sol görüşe yeni bir görüş ve imaj kazandırmak istemesi ile ortaya çıktı. Komünist Manifesto'yu alıp, işçi sınıfının yerine çevreyi, kızıl bayrak yerine yeşil bayrağı koydu ve Yeşil Hareket adını koydu.
1980'ler: Parlamentoya giriş
1982'de partinin muhafazakâr üyeleri ayrılıp Ekolojik Demokratik Parti'yi kurdu. Yeşil Parti'de kalanlar ise askeri hareket karşıtlığına ve göçmenlik, kürtaj gibi konulardaki sınırlamaların kaldırılmasına ağırlık verdiler, bir yandan da marihuana kullanımının yasallaştırılmasını destekledi, homoseksüellerin çalışma haklarına daha önem verdiler ve eğitim ve çocuk yetiştirilmesinde "anti-otoriter" adı verdikleri kavramları desteklediler. Ayrıca protesto ve sivil itaatsizlik kültürü ile kendilerini tanımladılar ve nükleer silahlar, nükleer enerji ve Frankfurt Havaalanına yapılacak yeni uçak pistinin yapımına karşı düzenledikleri protesto gösterilerinde polis ile çarpıştılar. Partiden ayrılanlar da bu konularda parti ile ayrı düşmeseler de Yeşil Parti üyelerinin katıldığı protestolar ile kendilerini ifade etmediler.
Eyalet seviyesinde ve Avrupa Parlamentosu seçimlerinde başarı kazanmaya başladıktan sonra, 1983 seçimlerinde aldıkları %5,7 oy oranıyla Alman parlamentosunun en alt seviyesi Bundestag'da 27 koltuk kazandılar. O dönemlerde en önemli politik konulardan ABD ve NATO'nun nükleer başlıklı füzelerinin Batı Alman topraklarına yerleştirilmesi, toplumun genelinde tepki görüyor ve kitlesel eylemlerle protesto ediliyordu. Yeni parti de bu popüler hareket ile destek gördü. 1986'da gerçekleşen Çernobil Faciası'nın etkisi ve Alman ormanlarına yağabilecek asit yağmuru ve bir hava kirliliği tehdidine karşı artan bilincin etkisiyle, Yeşiller 1987 Ocakta yapılan Batı Almanya eyalet seçimlerinde oy oranını %8,3'e çıkardılar. Bu dönemde, Joschka Fischer liderin resmî olmayan lideri olarak yükseldi ve 2005 eyalet seçimlerinden sonra tüm liderlik makamlarından istifa edene kadar bu pozisyonda kaldı.
1990'lar: Yeniden birleşme ve parlamentodan çıkış
Yeni birleşmiş Almanya'da yapılan Aralık 1990 seçimlerinde, Batı'daki Yeşiller, Bundestag'da koltuk kazanmak için gereken %5'lik limiti geçemedi. Bunun nedeni %5'lik seçim barajını Doğu ve Batı Almanya'da ayrı ayrı kullanmasına neden olan geçici Alman seçim kanunuydu. Eski Doğu Almanya topraklarında, Yeşiller, farklı politik görüşlere sahip sivil haklar savunucusu bir grup olan Birlik 90 ile birliktelik yaparak, oyların %5'inden fazlasını kazanmışlardı. Bazı insanlar bu kötü performansı o sıralar yaygın milliyetçi ve vatansever duygular yerine, küresel ısınma gibi konulara odaklamalarına bağladı. (O dönemin ünlü sloganlarından biri: "Herkes Almanya hakkında konuşuyor, biz iklim hakkında konuşuyoruz!"du) 1994 seçimlerin sonra parti, ülke çapında %7,3 oy oranına sahip olup 49 koltuk kazandı.
1998-2002: Hükûmette birinci dönem
1998'de oyları küçük bir düşüş ile %6,7 olsa da Yeşiller 47 koltuğa sahip oldu ve Almanya Sosyal Demokrat Partisi (SPD) ile 'Kızıl-Yeşil' koalisyonu ile ilk kez hükûmette yer aldı. Joschka Fischer Almanya'nın başbakan yardımcısı ve dış işleri bakanı oldu. Hükûmette iki tane daha Yeşiller bakan vardı. Neredeyse görevlerinin başında Kosova'daki NATO görevlerine Alman katılımı sorusu ile krize sürüklendiler. 2. Dünya Savaşı sonrası ilk kez Alman askerinin bir askeri çatışmada yer alması bir 'Kızıl-Yeşil" koalisyonunda gerçekleşince birçok savaş karşıtı parti üyesi, partiden istifa etti ve parti yerel ve bölgesel seçimlerde başarısızlıklar yaşamaya başladı. Hükûmette Yeşillerin katkısı hayal kırıklığı, nükleer güç karşıtı eylemcilerin ülkenin nükleer tesislerini umdukları hızda kapatmayacak olmaları ve kabinedeki birçok SPD üyesinin Yeşillerin çevreci ajandasına karşı çıkmasıyla arttı.
2001'de parlamentodaki Yeşiller üyelerinin Afganistan'a yapılan askerî operasyona hükûmetin askeri personel gönderme planını desteklememeleri, partide daha büyük bir krize yol açtı. Şansölye Gerhard Schröder güvenoyu oylamasına gitti. 4 Yeşiller ve 1 Sosyal Demokrat parlamento üyesinin karşı oy vermesine rağmen, Schröder çoğunluğu sağladı.
2002-2005: İkinci dönem
Önceki seçim öncesi periyottaki krizlere rağmen, 2002'de Yeşiller %8,6 oy oranı ile küçültülen parlamentoda 55 sandalye kazandılar. Bazı lobiler, 1998-2002 arasındaki Yeşiller'in dahil olduğu hükûmetten daha çok yararlandılar. Bunlar arasındaki çevreci lobi ve homoseksüeller de oylarını Yeşillere verdiler. Alman halkı arasında tepki gören Irak savaşı tehdidi, savaş karşı olan Yeşiller ve SPD'nin oylarının artmasının belki de en büyük sebebiydi. SPD'nin oylarında kayıplar olsa da, Sosyal Demokratlar ile yapılan koalisyon hükûmeti az farkla Bundestag'da çoğunluk oldu ve yenilendi. Joschka Fischer dış işleri, Renate Künast tüketici koruma, beslenme ve tarım bakanı, ve Jürgen Tritten de çevre bakanı oldu.
2002'de parlamento üyelerinin parti yönetimi üyeleri olup olmama tartışması yaşandı. İki parti toplantısı sonucu parti statüsü değiştirilmedi. 2/3'lük gerekli çoğunluk az farkla yakalanamadı. Sonuç olarak, eski parti liderleri Fritz Kuhn ve Claudia Roth (O sene parlamentoya seçilmişti) parti yönetimindeki görevlerine devam etmediler ve eski parti sekreteri Reinhard Bütikofer ve eski Bundestag üyesi Angelika Beer'e görevlerini devrettiler. Parti 2003't bu konuda bir referandum yaptı ve parti statüsünü değiştirdi. Bundan sonra parlamento üyeleri bakan ya da disiplin kurulu üyesi olmadıkça, parti yönetiminde 6 koltuğun 2'sine sahip olabiliyordu. Parti üyelerinin %57'si oylamaya katıldı ve değişim isteyenlerin oranı %67'ydi. Referandum Birlik 90/Yeşiller tarihinde yapılan ikinci referandum oldu. Birincisi Yeşiller ve Birlik 90'ın birleşmesi konusundaydı. 2004'te Angelika Beer, Avrupa parlamentosuna seçilince, Claudia Roth parti lideri olarak onun yerine geçti.
Partinin 2003'teki tek toplantısı kasım ayında yapılacaktı ama yerel organizasyonların %20'si partinin Şansölye Schröder'in yapmak isteği Alman refah programı "Ajanda 2010"da parti pozisyonunu tartışmak için Cottbus'ta özel bir parti toplantısı yapmaya zorladı. 2003 Kasım'ındaki toplantıda ise 2004 Avrupa Parlamentosu seçimlerinin seçim platformu belirlendi. Bu toplantı ilk kez bir Alman parti toplantısında elektronik oylama sisteminin kullanılması ile dikkat çekti.
Bu oylamalarda Yeşiller Almanya'nın 99 sandalyesinin 13'ünü kazandı, bunun nedeni hükûmetteki Yeşil bakanlarının yeterliliği ve SPD'nin popülarite kaybetmesiydi.
Mayıs 2005'te hükûmetin eyalet seviyesindeki son 'Kızıl-Yeşil' koalisyonu Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde de yerini kaybetti ve Yeşillerin sadece hükûmette yer almasına neden oldu. 2005'te çok az oy kaybı ile oyların %8,1'ini alıp, 51 sandalye kazandı. Ancak SPD'nin büyük oy kayıpları nedeniyle eski koalisyon Bundestag'ta çoğunluk olamadı.
2005-2021: Muhalefet
2005 seçimlerinden sonra neredeyse 2 yıl boyunca Yeşiller ülke ya da eyalet hükûmetlerinde yer almadı. Haziran 2007'de ise Bremen'de SPD ile koalisyon ile hükûmete girdi. 2008 eyalet seçimlerinde ise Hamburg hükûmetine CDU koalisyonu ile girdi ve CDU-Yeşiller koalisyonu eyalet seviyesinde ilk kez yapıldı. Yeşiller, karşı oldukları Elbe Nehri'nin derinleştirilmesi, yeni bir termik santrale ve iki yol projesine onay verse de, CDU'dan önemli ödünler de aldılar. Bunlar arasında ilkokul sayısının arttırılarak, devlet okullarının arttırılması, eyalette toplu taşımanın tramvaya döndürülmesi ve yayalara uygun emlak gelişimi vardı.
Ağustos 2009'daki Saarland eyalet seçimleri sonrası, iki parti koalisyonlarının çoğunluk oluşturmadığı bir ortamda Yeşiller, güç dengesi olarak önem kazandı. Konuşmalar sonrası, Saarland Yeşilleri, SPD ve Sol Parti ile sol bir 'Kızıl-Kızıl-Yeşil' koalisyonunu reddetti ve Hristiyan Demokrat Birliği (CDU) ve Hür Demokratik Parti (FDP) ile 'Jamaika koalisyonu' (Kırmızı-Sarı-Yeşil) kurdu ve bu Alman eyalet seviyesi politika tarihinde ilk kez oldu.
Yeşiller, 13 Nisan 2008'de Amerika'da yerel bir kuruluşunu açtı. Bu Alman politik partileri arasında bir ilkti. Washington D.C.'deki Goethe Enstitüsü'nde açılan bu derneğin görevi "Washington D.C.'nin içinde ve dışında yaşayan politik anlamda aktif ve yeşiller üyesi Alman vatandaşlarının, Alman Yeşil politikalarını tartışmak ve onlara aktif bir şekilde katılmak" olarak belirlendi.
Seçmenleri
Politik araştırma şirketi Infratest Dimap'a göre Yeşillerin oy kitlesi ayda 2.000 €'dan fazla geliri olan zengin kesimdir. Aynı şirketin araştırmasına göre işsizler, az gelirliler ve de genel çalışan kesim tarafından tercih edilmeyen Yeşiller, iş adamları arasında liberal FDP ile birlikte tercih edilen partidir. Partiye oy veren yaş grubu ise 34-42 yaş grubunda en fazladır.
Yeşiller, genel olarak şehir merkezlerinde, kırsallara göre daha çok oy almaktadır. Madencilik ya da radyoaktif atıklar gibi yerel çevre sorunları olan kırsal alanlar bunun istisnasıdır. Bonn, Köln, Stuttgart, Berlin, Hamburg, Frankfurt ve Münih, ülke içinde Yeşiller'in en çok oy oranı kazandığı şehirlerdir. Eski ve nispeten büyük üniversitelere sahip küçük kasabalar (Freiburg im Breisgau, Tübingen, Konstanz, Oldenburg, Heidelberg ve Göttingen) de güçlü Yeşil oy oranlarına sahiptir. Parti eski Doğu Almanya topraklarında ise çok oy alamamaktadır.
Iturbide Sarayı
Iturbide Sarayı, Meksika’nın başkenti Meksiko'nun tarihî şehir merkezinde yer almakta olan büyük bir konaktır. Tam adresi Madero Caddesi, No: 17, Mexico City’dir.
San Mateo Valparaíso Kontu Miguel de Berrio y Saldívar tarafından kızına düğün hediyesi olarak inşa edilmiştir. Yapı Palermo’da yer alan sarayın kopyasıdır.
Tarihçe
Yapıya “Iturbide Sarayı” adı verilmesinin sebebi Meksika’nın, İspanyol İmparatorluğu’ndan bağımsızlığını kazandıktan sonraki ilk kralı olan Agustín de Iturbide’nin bu binada yaşadığı dönemde krallık unvanını kabul etmesidir. I. Augustin’in hüküm sürdüğü 1821 ile 1823 yılları arasında bu bina Kraliyet Sarayı olarak hizmet vermiştir. Yapı üç katlı olup, bir ara kat da mevcuttur. İtalyan mimarisinin etkilerinin belirgin olduğu tasarım ağırlıklı olarak Barok tarzındadır.
Günümüzde işlevi
19. yüzyılın başında kolej binası olarak kullanılan yapı, 1855 yılından itibaren otel olarak işlev göstermiştir. 1965 yılında Meksika Ulusal Bankası tarafından satın alınan yapı 1972 yılından itibaren Banamex Kültür Vakfı (İspanyolca: Fomento Cultural Banamex) tarafından kullanılmaya başlanmıştır. 2002 ile 2004 yılları arasından restorasyondan geçmiş bu yapı günümüzde Banamex Kültür Vakfı tarafından kullanılmakta olup Banamez Kültür Sarayı (İspanyolca: Palacio de Cultura Banamex) ismi ile de anılmaktadır. Yapıda geniş alanlara yayılmış geçici sanat sergilerine ek olarak yetişkin ve çocuklar için sanat dersleri de verilmektedir.
Belucistan, Pakistan
Belucistan, Pakistan'ın en batıdaki ve en büyük eyâleti. Batıdan İran, kuzey ve kuzeybatıdan Afganistan, kuzeydoğudan Hayber Pahtunhva, doğudan Pencab ve Sind eyâletleri ile çevrilidir. Güneyde Umman Denizine 1062 kilometrelik kıyısı vardır. Eyâlet bugünkü sınırlarıyla 1 Temmuz 1970'te oluşmuştur.
Beluci
Ad, "Baluch / Baloch" olduğu tartışma bürünmüş. Bazıları anlam bir Aryan (Eski Farsça) sözcük olduğunu iddia ederken, "göçebe" anlamına gelir ki "horoz sorguç."
Beluci dili İran, Pakistan, Afganistan, Hindistan, İran Körfezi, Arap ülkeleri, Türkmenistan ve Doğu Afrika'da konuşulur. Kürtçe, Farsça, Peştuca, Dari, Tacik, Osetya içerir Hint-Avrupa dil ailesinin İran grubunun bir üyesi olarak sınıflandırılır. Baluchi yakından Kürtçe ve Farsça ile ilgilidir.
Doğu ve Batı: İki ana lehçeleri vardır. Ama, Baluchi konuşanların toplam sayısı tahmin etmek zordur çoğu aynı zamanda en yaygın Baluchi literatürde kullanılmış lehçesi olan Batı Baluchi, konuşuyoruz, altı milyon civarında muhtemelen vardır. Batı lehçesi içinde iki ayrı lehçeleri, Rakhshani (kuzey bölgelerinde) ve Makrani (güneyde) vardır. Doğu Baluchi lehçeleri (Pakistan Belucistan, Pencap ve Sindh kuzey-doğu bölgelerde) konuşulan bölgelerde bunun çok az yazılı olarak kullanıldığı için hesaplar eğitim, gelir, özellikle az gelişmiş birçok yolu vardır.