cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mahmud Gaznevî
Ölümü
Mahmud, 1029-1030 kışını Belh'te geçirdi. Fakat bu şehrin havasından dolayı Gazne'ye döndü. Burada da sağlığına kavuşamayan Sultan Mahmud, 30 Nisan 1030 tarihinde 58 yaşındayken öldü.
Sultan Mahmud zamanında en başarılı devrini yaşayan Gazneliler, Dandanakan Muharebesi'nden sonra zayıflamışlar ve yıkılış sürecine girmişlerdir. Gaznelilere, Afgan yerlilerinden olan Gurlular 1187 yılında son vermiştir.
JR (şarkıcı)
Kim Jong-hyun (Korece: 김종현; d. 8 haziran 1995), daha çok bilinen sahne adıyla JR, Güney Koreli şarkıcı oyuncu rapçı ve Güney Koreli erkek grubu NU'EST'in lideri. Ayrıca 2017 yılında katıldığı Produce 101 Season 2 yarışmasından da bilinir.
Duşak
Duşak, Türkmenistan'ın Ahal iline bağlı Kaka ilçesinde bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 1989 yılı itibari ile 4.814'tür.
Cavit Ekin
Abdülkadir Cavit Ekin (1892, Diyarbekir - 5 Ocak 1976), Türk siyasetçidir.
Mülkiye'yi bitirdi. Diyarbakır Hukuk İşlemi Müdürlüğü, Silvan Kaymakamlığı, Başvekalet Hususi Kalem Müdürlüğü, Başbakanlık Murakabe Heyeti Başkanlığı, II. (Ara Seçim), VIII. Dönem Diyarbakır Milletvekilliği ile Ekonomi Bakanlığı yaptı. Evli ve dört kız çocuğu babasıdır.
Laz müziği
Laz müziği, Laz halkının geleneksel müziğine verilen addır. Laz müziği, Kolhis'den günümüze değin ulaşan süreç içinde birçok kültürden ve medeniyetten etkilenerek çeşitlilik kazanmıştır. Laz müziği, temelde insan sesine dayanır. Günümüz Laz müziğini coğrafî olarak Gürcistan (Kafkasya) ve Türkiye (Doğu Karadeniz) olarak iki kısımda incelemek mümkündür.
Kuzeydoğu Anadolu'da yaşayan Lazlar, müzik için k’aide (კაიდე) kelimesini kullanmaktadırlar. Lazca yazı dili gelişmemiş olduğundan Laz halk edebiyatı ürünü olan türküler sözlü ifade edilip aktarılır. Geleneksel çalgılar olan kemençe ve tulum, Laz müziğinin icrasında -insan sesiyle beraber- temel rol oynarlar. Tulum Lazların ulusal sazıdır. Tuluma Lazca'da guda (გუდა) denilmektedir; Hopa ve Batum yöresinde ise ç’ip’oni (ჭიპონი)... Kemençe de Lazlarla özdeşleşmiş bir halk çalgısıdır. Kemençeye Lazca’da çemane (ჩემანე) denilmektedir; Hopa ve Batum’da ise ç'ilili (ჭილილი)... Bir diğer önemli Laz halk çalgısı da kavaldır. Kavala Lazca'da p'ilili (პილილი) denilmektedir. Laz şarkıları çoğunlukla sevda konusunu işler. Bunda, Laz erkeklerinin eskiden beri ekonomik koşulların etkisi ile evlerini terk edip uzak diyarlara (Sovyet ülkeleri) iş aramaya ya da balıkçılık yapmaya gitmelerinin etkisi büyüktür. Ayrıca 93 Harbi'nden sonra Batum'dan Marmara bölgesine göç eden Lazlar akordeon kullanmaktadır.
Gürcistan Lazları Müziği – Kafkasya Lazları Müziği
Güneybatı Kafkasya'da Acaristan'da yaşayan Lazlar da müzik için Türkiye Lazları’nın kullandığı k'aide (კაიდე) kelimesini kullanmaktadırlar. Ancak bunun yanında musik'a (მუსიკა) kelimesini de kullanırlar. Tulum, kemençe ve kavalın yanı sıra Abhazya ve Samegrelo'da yaşayan Hristiyan Lazların yani Megrellerin çalgılarını da kullanırlar. Yine tuluma, ç’ip’oni (ჭიპონი), kemençeye ç’ilili (ჭილილი), kavala ise Gürcistan kültürü etkisi ile salamuri (სალამური) derler. Aynı anda iki salamuri çalmak maharet sayılır ve takdir edilir. Doli (დოლი) isimli küçük Kafkas davulu ezgiler arasında ritim tutup, birlik sağlar ve oyunu canlandırır. Tipi, vurgulu bir davuldur ancak buna çubukla vurulmaz. Ğuni ve çonguri (ჩონგური) diğer önemli çalgılardır. Tüm Gürcistan’da olduğu gibi Batum’da da çongurinin yeri ayrıdır. Gürcistan ile özdeşlenen bu çalgıyı Acaralar, Lazlar, Gürcüler, Megreller ve Abhazlar ortak olarak kullanırlar. Telli bir çalgı olan çonguri saz işlevi görür. akordeon da kullanılır. Hemen her ezgi de sesini duymak mümkündür.
Lazuri Dest’ani – Laz Destanı
Enstrümanların bulunmadığı ortamlarda solo ya da koro şeklinde icra edildiği gibi kemençe, tulum ve kaval eşliğinde de söylenir. Konuları daha çok aşk, ölüm, doğa, gurbet, askerlik gibi içtimaî konulardır. Destanlar Laz Müziği’nde öylesine yaygındır ki Lazistan’ın bazı yörelerinde “şarkı” ile eş anlamda kullanılır.
Ok’obalu-Mek’a-Mok’a (Atışmalı Şarkılar)
Daha çok toplu olarak gerçekleştirilen eğlencelerde, iki grup hâlinde, dans eşliğinde ya da sadece vokallerle söylenir. Her iki grupta doğaçlama söz söyleme yeteneğine sahip bir lider bulunur. Bu kişi şarkının akışına göre anlamlı, karşı tarafa cevap niteliğinde, sürükleyici, kafiyeli sözler düzer ve arkadaşlarına söyler ve şarkı, birlikte söylenir. Grup lideri -yorulduğunda veya performansı düştüğünde- değişebilir.
Atışmalı şarkılar, genellikle kadınlar ve erkekler olarak ayrılan iki grup arasında yapılır. Saatlerce süren bu eğlencenin sözleri zaman zaman müstehcenlik içerebilir, hatta karşılıklı sataşmalara varabilir.
Oşvacu K’aide (Mola-dinlenme Şarkıları)
Bu türe giren şarkılar daha çok tarlada çalışan kadınlar tarafından, dinlenme zamanlarında, çalgısız, grup hâlinde söylenirler. Bu tarz, söyleyicinin duygularını yansıtması ve iç dünyasını anlatması açısından mühimdir.
Bgara
"Bgara"nın kelime anlamı "ağlama"dır. Ölülerin ardından yakılan bir eşit ağıttır. Genellikle kadınlar, ölü evine, ölü yakınlarının acısını paylaşmak için grup hâlinde gittiklerinde söylerler. Ölen kişinin yapmak isteyip de yapamadıkları ile arkasından bıraktığı izleri konu alır.
Nani (Ninni)
Kulaktan kulağa aktarılan bu ezgiler çocukların müzik kulağının temelini oluşturur. Laz Müziği’nde, bazı anonim şarkılarda, ninnilerin etkisi ciddî anlamda hissedilir.
Xoroni (Horon)
Geleneksel Laz halk dansı olan horonlar, tulum ve kemençe eşliğinde, halka şeklinde oynanan; bir kişi tarafından yönetilen şarkılı halk danslarıdır. Tulum çalan kişi topuğuyla yere vurarak ya da topluluk içinden biri çubukla tahta zemin, kazan, kovan gibi sert cisimlere vurup ses çıkararak ritim tutar; horona ve horonculara yardımcı olur. Laz insanın horona olan tutkusu ve horonun arkaik biçimi en iyi şekilde bir Laz deyişi ile özetlenebilir: Tambis mok’limei ixoronams (Çalıya tutunup horon oynuyor). Hopa ve Borçka yörelerinde Kafkasik etkiler gözlenir. Horon figürlerini açıklamak hiç de zor değildir. Tüm hareketler yaşamın içerisinden alınır: deniz işçiliğinde yinelenen el-kol-ayak hareketleri Laz oyunlarının figürlerine yansımıştır.
Batum yöresi Laz oyunları arasında, horonun Kafkasya'daki biçimi “horumi”, “ot’irtinoni” ve “mencelişi” gibi horonlar pek meşhurdur. ”Horumi” nin ikinci figürü “mxucişi” omuz hareketi figürüdür. İkinci kat halka birinci halkanın omuzuna çıkar ve oyunu orada sürdürür. Omuzlardaki bu yük birinci kat halkanın işini güçleştirir. Bu yüzden bu figürdeki ayak hareketleri daha ölçülü ve daha düzeylidir. Batum'daki Laz müziği için Türkiye'dekinin Kafkasya yansıması diyebiliriz. Destan geleneği Batum yöresinde daha ileriye gitmiştir. Öyle ki meşe ağaçlarına kızlı erkekli ekiplerle çıkılıp atışılır.
Alejandro Vela
Alejandro Vela (d. 28 Mart 1984), Meksikalı futbolcudur. Atlante FC'de forma giymektedir. Alejandro Vela, aynı zamanda Carlos Vela'nın kardeşidir.
Klin (şehir)
Klin, Rusya'nın Moskova Oblastı'na bağlı Klin bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 514,66 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 80.585'tir.
Klin, en çok Pyotr Çaykovski'nin evinin bulunduğu yer olarak bilinmekte olup günümüzde ev ziyaretçilere müze olarak açıktır.
Whitefish Bay, Wisconsin
Whitefish Bay, Amerika Birleşik Devletleri'nin Wisconsin eyaletinde yer alan ve Milwaukee ilçesinde yer alan bir köydür. 26 Kasım 2009 tarihinde alınan verilere göre toplam nüfusu 14.130'dur.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 5.745 kişi, 2.254 ev ve 1.571 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan-Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
CENTO
CENTO (Central Treaty Organization; Merkezi Antlaşma Teşkilatı; önceki adı ile Bağdat Paktı (1955-1959), Türkiye, İran, Irak, Pakistan ve Birleşik Krallık arasında, Sovyetler Birliği'nin Ortadoğu'da nüfuz kurmasını önlemeye yönelik olarak kurulan eski karşılıklı güvenlik ve savunma örgütü.
Tarihçe
Orta Doğu'da SSCB'ye karşı NATO'nun bir uzantısı olarak kurulan Bağdat Paktı'nın oluşum süreci Mayıs 1953'te ABD Dışişleri Bakanı John Foster Dulles'ın Ortadoğu ülkelerine yaptığı geziyle başladı. 2 Nisan 1954'te Türkiye ile Pakistan arasında imzalanan dostluk ve iş birliği antlaşması kuruluş için önemli bir aşama oldu. Ekim 1954'te Ankara'yı ziyaret eden Irak Başbakanı Nuri Said Paşa, Türkiye ile Irak'ın Ortadoğu'da bir savunma örgütü oluşturmayı kararlaştırdıklarını açıkladı. 24 Şubat 1955'te Türkiye ile Irak arasında imzalanan karşılıklı iş birliği antlaşmasına 4 Nisan'da Birleşik Krallık'ın, 23 Eylül'de Pakistan'ın, 3 Kasım'da da İran'ın katılmasıyla Bağdat Paktı kurulmuş oldu. ABD ise pakta gözlemci üye olarak katıldı.
Türkiye'nin Arap ülkelerinin çıkarlarına aykırı bir siyaset izlemeyeceği konusunda güvence vermesine karşın, Mısır ve Suriye'nin başını çektiği Arap devletleri paktı tepkiyle karşıladılar. Paktı, Batı emperyalizminin bir aracı, İsrail'e hizmet eden bir örgüt olarak gören bu ülkeler, tepki olarak kendi aralarında savunma antlaşmaları imzaladılar. Bağdat Paktı, Türk-Arap ilişkilerini olumsuz etkilediği gibi, Sovyetler Birliği ile olan soğuk ilişkileri daha da gerginleştirdi. ABD'nin sadece gözlemci üye statüsünde kalıp katılmayışı nedeniyle askeri açıdan hiçbir zaman güçlü bir savunma örgütü olamayan Bağdat Paktı, Soğuk Savaş sırasında Mısır ve Suriye gibi radikal Arap ülkelerinin SSCB'ye yakınlaşmasına yol açtı. Türkiye'nin 1956'da İsrail ile diplomatik ilişkilerini kesmesi bile örgüte yeni bir Arap ülkesinin katılımını sağlayamadı. Öte yandan, pakt üyeliğiyle Arap Dünyası'nı karşısına alan Irak'ta Kral Faysal ile Nuri Said Paşa'nın devrilmesi örgüt yapısını zayıflattı. Irak'ın 24 Mart 1959'da çekilmesiyle merkezi Ankara'ya taşınan paktın adı, 21 Ağustos 1959'da CENTO (Central Treaty Organisation, Merkezi Antlaşma Teşkilatı) olarak değiştirildi. Pakt yeni kimliğiyle bu tarihten itibaren ekonomik, kültürel ve teknik iş birliği alanlarına yöneldi.
12 Mart 1979'da önce Pakistan’ın, ardından da ertesi gün İran’ın ayrıldıklarını açıklamaları sonucunda, fiilen işlevsiz hale gelen CENTO'nun varlığı sona erdi. 27 Mayıs 1960'ta işlevine son verilen II. TBMM binası, 1961-1979 yılları arasında CENTO'nun son genel merkezi olarak kullanılmıştır.
Genel sekreterler
Genel sekreter, CENTO faaliyetlerini denetlemekte olup üç yıllık bir süre için bakanlar kurulu tarafından atanmaktaydı.
Ambilobea
Ambilobea Leistarchini oymağına bağlı bir cinstir.
Berlin Kongresi
Berlin Kongresi (13 Haziran - 13 Temmuz 1878), dönemin Avrupa'daki altı büyük gücünün (Rusya, İngiltere, Fransa, Avusturya-Macaristan, İtalya ve Almanya), Osmanlı İmparatorluğu ve dört Balkan devletinin (Yunanistan, Sırbistan, Romanya ve Karadağ) temsilcilerinin bir araya geldiği bir toplantıdır. 93 Harbi sonrası Balkan Yarımadası'ndaki devletlerin topraklarını belirlemeyi amaçlayan ve Rusya ile Osmanlı İmparatorluğu arasında üç ay önce imzalanan Ayastefanos Antlaşması'nın yerini alan Berlin Antlaşması'nın imzalanmasıyla sona erdi.
Kongreye başkanlık eden Almanya şansölyesi (başbakan) Otto von Bismarck, Balkanlar'ı istikrara kavuşturmayı, Osmanlı İmparatorluğu'nun azalan gücünü tanımayı ve İngiltere, Rusya ve Avusturya-Macaristan'ın farklı çıkarlarını dengelemeyi taahhüt etti. Aynı zamanda, bölgedeki Rus kazanımlarını azaltmaya ve Büyük Bulgaristan'ın yükselmesini önlemeye çalıştı. Sonuç olarak, Avrupa'daki Osmanlı toprakları keskin bir şekilde geriledi, Bulgaristan Osmanlı İmparatorluğu içinde bağımsız bir beylik olarak kuruldu, Doğu Rumeli özel bir idare altında Osmanlı İmparatorluğu'na iade edildi ve Makedonya bölgesi, vadedilen reform şartıyla Osmanlı İmparatorluğu'na tamamen iade edildi.
Romanya tam bağımsızlığa kavuştu; Besarabya'nın bir kısmını Rusya'ya devretmek zorunda kaldı, ancak Kuzey Dobruca'yı aldı. Sırbistan ve Karadağ nihayet tam bağımsızlık kazandı, ancak Avusturya-Macaristan Sancak (Raška) bölgesini işgal etti. Avusturya-Macaristan Bosna-Hersek'i, İngiltere de Kıbrıs'ı devraldı.
O zamanlar "Avrupa'nın hasta adamı" olarak adlandırılan Osmanlı İmparatorluğu küçük düşürüldü ve önemli ölçüde zayıfladı, bu da onu iç karışıklıklara daha yatkın ve saldırılara açık hale getirdi.
Bismarck, Rus milliyetçilerinin ve Pan-Slavistlerin nefretinin hedefi haline geldi ve daha sonra Almanya'yı Balkanlar'da Avusturya-Macaristan'a çok fazla ilişkilendirdiğini fark etti.
Uzun vadede, Balkanlar'daki milliyetçilik sorunu gibi Rusya ile Avusturya-Macaristan arasındaki gerilim yoğunlaştı. Kongre, Ayastefanos Antlaşması'nı gözden geçirmeyi ve İstanbul'u Osmanlı'nın elinde tutmayı amaçlıyordu. Rus-Türk Savaşı sırasında zayıflayan Osmanlı İmparatorluğu karşısında Rusya'nın zaferini fiilen reddetti. Kongre, önceki antlaşmanın Bulgaristan Prensliği'ne, özellikle de Makedonya'ya vermiş olduğu toprakları Osmanlı İmparatorluğu'na iade etti ve böylece Bulgaristan'da güçlü bir intikamcı talep oluşturdu ve 1912 Birinci Balkan Savaşı'na yol açtı.
Arka plan
Kongreye giden on yıllarda, Rusya ve Balkanlar, tüm Balkan Slavlarını tek bir yönetim altında birleştirmeye yönelik bir hareket olan Panslavizm'e kapılmıştı. İki birleşmeyle sonuçlanan Pancermenizm ve Panitalyancılığa benzer şekilde gelişen bu arzu, çeşitli Slav uluslarında farklı biçimler aldı. İmparatorluk Rusya'sında Panslavizm, Rusya'nın yönetimi altında birleşik bir Slav devletinin kurulması anlamına geliyordu ve esasen Rusya'nın Balkan yarımadasını fethi için bir kelimeydi. Hedefin gerçekleştirilmesi, Rusya'ya Çanakkale Boğazı ve Boğaziçi'nin kontrolünü, dolayısıyla Karadeniz'in ekonomik kontrolünü ve önemli ölçüde daha büyük jeopolitik güç verecekti.
Balkan siyasetinin nasıl ilerlemesi gerektiği konusundaki görüşler farklı olsa da, her ikisi de padişahın Balkan hükümdarı olarak görevlendirilmesi ve Osmanlıların Avrupa'dan çıkarılmasıyla başladı. Bunun nasıl ve hatta ilerleyip ilerlemeyeceği, Berlin Kongresi'nde yanıtlanacak ana soru olacaktı.
Balkanlar'daki büyük güçler
Balkanlar, 19. yüzyılın ikinci yarısında Avrupalı büyük güçler arasındaki rekabet için önemli bir aşamaydı. İngiltere ve Rusya'nın Balkanlar'ın kaderinden çıkarları vardı. Rusya, hem ideolojik olarak, hem de bir Panslavizm birleştirici olarak ve pratik olarak, Akdeniz'in daha fazla kontrolünü güvence altına almak için bölgeyle ilgileniyordu. İngiltere, Rusya'nın hedeflerine ulaşmasını engellemekle ilgileniyordu. Dahası, İtalya ve Almanya'nın birleşmesi, üçüncü bir Avrupalı güç olan Avusturya-Macaristan'ın etki alanını daha fazla güneybatıya genişletme yeteneğini engelledi. Almanya, 1871 Fransa-Prusya Savaşı'ndan bu yana en güçlü kıta ülkesi olarak, çözüme doğrudan çok az ilgi duyuyordu ve bu nedenle, Balkan sorununa inandırıcı bir şekilde aracılık edebilecek tek güç Almanya idi.
Balkanların kaderine en çok yatırım yapan iki güç olan Rusya ve Avusturya-Macaristan, Kıta Avrupası monarşilerini korumak için kurulan muhafazakar Üç İmparator Birliği'nde Almanya ile ittifak kurdu. Bu nedenle Berlin Kongresi, esasen Bismarck'ın sözde müttefikleri arasındaki bir anlaşmazlıktı ve tartışmanın hakemi olan Alman İmparatorluğu, bu nedenle, müttefiklerinden hangisini destekleyeceğini Kongre bitmeden önce seçmek zorunda kalacaktı. Bu karar, Avrupa jeopolitiğinin geleceği üzerinde doğrudan sonuçlar doğuracaktı.
Sırp-Osmanlı Savaşı ve Hersek İsyanı, kendisini Sırpların koruyucusu olarak gören Rusya içinde Osmanlı İmparatorluğu'na karşı harekete geçilmesi için siyasi baskı yarattı. David MacKenzie, "Sırp Hristiyanlara sempati saray çevrelerinde, milliyetçi diplomatlar arasında ve alt sınıflarda mevcuttu ve Slav komiteleri aracılığıyla aktif olarak ifade edildiğini" yazmıştır.
Sonunda Rusya, 1877 Budapeşte Konvansiyonu'nda Bosna-Hersek'i Avusturya-Macaristan'a bırakması karşılığında Avusturya-Macaristan'ın yaklaşan savaşta pozitif tarafsızlık taahhüdünü aradı ve bunu aldı. Bosna-Hersek, Habsburg kontrolü altında kaldı. Macar Kontu Gyula Andrássy'nin amacı buydu.
Ayastefanos Antlaşması
1876 ​​Bulgar Bulgar İsyanları ve 93 Harbi'nde Rus zaferinden sonra, Rusya neredeyse Osmanlının tüm Avrupa topraklarını ele geçirmişti. Osmanlılar Karadağ, Romanya ve Sırbistan'ı bağımsız olarak tanıdı ve üçünün de toprakları genişletildi. Rusya, padişahın özerk bir vasalı olarak büyük bir Bulgaristan Prensliği yarattı. Bu, Rusya'nın etki alanını tüm Balkanları kapsayacak şekilde genişletti ve bu da Avrupa'daki diğer güçleri alarma geçirdi.
Eğer İstanbul'u işgal ederse, Rusya'ya savaş tehdidinde bulunan İngiltere ile Fransa, büyük sömürge kazanımları elde etmeye hazır oldukları Akdeniz veya Ortadoğu'ya başka bir gücün dahil olmasını istemiyorlardı. Avusturya-Macaristan, Balkanlar üzerinde Habsburg kontrolü isterken Almanya ise müttefikinin savaşa gitmesini engellemek istiyordu. Almanya Şansölyesi Otto von Bismarck, Osmanlı Balkanlarının Avrupalı ​​güçler arasında paylaştırılmasını tartışmak ve Avrupa liberalizmin yayılması karşısında Üç İmparator Birliği'ni korumak için Berlin Kongresi için çağrı yaptı.
Kongreye İngiltere, Avusturya-Macaristan, Fransa, Almanya, İtalya, Rusya ve Osmanlı İmparatorluğu katıldı. Ülkelerini ilgilendiren oturumlara Yunanistan, Romanya, Sırbistan ve Karadağ'dan delegeler katıldı, ancak üye olmadılar.
Kongre, Rusya'nın rakipleri, özellikle Avusturya-Macaristan ve İngiltere tarafından talep edildi ve 1878'de Bismarck ev sahipliği yaptı. Berlin Antlaşması'nı önerdi ve onayladı. Toplantılar, Bismarck'ın eski Radziwill Sarayı olan Reichskanzlei'nde 13 Haziran - 13 Temmuz 1878 tarihleri ​​arasında gerçekleştirildi. Kongre, Ayastefanos Antlaşması'ndaki 29 maddeden 18'ini revize etti veya ortadan kaldırdı. Dahası, Paris (1856) ve Washington (1871) Antlaşmalarını bir temel olarak kullanan, antlaşma Doğu’yu yeniden düzenledi.
Diğer güçlerin Rusya etkisi üzerine korkuları
Kongreye katılanların temel görevi, gelişen Panslavizm hareketine ölümcül bir darbe indirmekti. Hareket, Berlin'de ve hatta bastırılmış Slav uluslarının Habsburg Hanedanı'na karşı ayaklanmasından korkan Viyana'da ciddi endişelere neden oluyordu. İngiliz ve Fransız hükûmetleri, hem Osmanlı İmparatorluğu'nun azalan etkisi hem de Rusya'nın, Britanya ve Fransa'nın güneyde sömürgeleştirmeye hazır oldukları Mısır ve Filistin'e doğru kültürel genişlemesi konusunda endişeliydiler. Şansölye Aleksandr Gorçakov liderliğindeki Ruslar, Ayastefanos Antlaşması ile, Osmanlı İmparatorluğu'nun nominal yönetimi altında Bulgaristan'da özerk bir prenslik kurmayı başardılar. Bu, Büyük Britanya'nın, Orta Doğu'da artan Rus etkisinden duyduğu Büyük Oyun'u ateşledi. Makedonya'nın çok büyük bir bölümünü ve Ege Denizi'ne erişimi içeren yeni prenslik, Karadeniz'i Akdeniz'den ayıran Çanakkale Boğazı'nı kolayca tehdit edebilirdi. Bu düzenleme, tüm Akdeniz'i Britanya'nın bir etki alanı olarak gören ve Rusya'nın oraya erişim sağlamaya yönelik herhangi bir girişimini kendi gücüne ciddi bir tehdit olarak gören Britanya için kabul edilebilir değildi. 4 Haziran'da, Kongre'nin 13 Haziran'da açılmasından önce, İngiltere Başbakanı Benjamin Disraeli, Britanya'nın stratejik olarak yerleştirilmiş Kıbrıs adasını işgal etmesine izin verilen Rusya'ya karşı Osmanlılar ile gizli bir ittifak olan Kıbrıs Sözleşmesi'ni çoktan sonuçlandırmıştı. Anlaşma, Benjamin Disraeli'nin Kongre sırasındaki konumunu önceden belirledi ve Osmanlı taleplerine uymadığı takdirde Rusya'ya karşı bir savaş başlatmak için tehditler savurmasına yol açtı. Avusturya-Macaristan Dışişleri Bakanı Gyula Andrássy ile Britanya Dış İşleri Sekreter Salisbury arasındaki görüşmeler "Britanya'nın Bosna-Hersek ile ilgili tüm Avusturya önerilerini kabul etmesi, karşılığında Avusturya'nın Britanya'nın taleplerini desteklemesi şekilde kongre önüne gelmesiyle zaten 6 Haziran'da sona ermişti".
Ev sahibi olarak Bismarck
Berlin Kongresi sıklıkla Rusya Şansölyesi Aleksandr Gorçakov ile Almanya'dan Otto von Bismarck arasındaki savaşın doruk noktası olarak görülüyor. Her ikisi de, diğer Avrupalı liderleri, özgür ve bağımsız bir Bulgaristan'ın, parçalanan Osmanlı İmparatorluğu'nun yarattığı güvenlik risklerini büyük ölçüde iyileştireceğine ikna edebildi. Tarihçi Erich Eyck'e göre Bismarck, Rusya'nın "Hristiyan bir topluluk (Bulgaristan) üzerindeki Türk egemenliği, şüphesiz ayaklanmaya ve kan dökülmesine neden olan ve bu nedenle sona ermesi gereken bir anakronizmdir" şeklindeki tutumunu destekledi. 1875 Büyük Doğu Buhranı bölgede büyüyen düşmanlığın bir kanıtı olarak kullandı.
Bismarck'ın Berlin Kongresi'ndeki nihai hedefi, Almanya'nın uluslararası platformdaki statüsünü alt üst etmek değildi. Müttefik olarak Rusya ile Avusturya arasında seçim yaparak Üç İmparator Birliği'ni bozmak istemedi. Avrupa'da barışı korumak için Bismarck, diğer Avrupalı diplomatları Balkanlar'ı bölmenin daha fazla istikrar sağlayacağına ikna etmeye çalıştı. Süreç boyunca Rusya, sonunda Bulgaristan için bağımsızlığını kazanmasına rağmen aldatıldığını hissetmeye başladı. Birinci Dünya Savaşı'ndan önce Avrupa'daki ittifaklardaki sorunlar böylelikle dikkat çekiciydi.
Bismarck'ın Berlin Kongresi'ndeki çeşitli gerilimlere aracılık edebilmesinin bir nedeni diplomatik kişiliğiydi. Uluslararası ilişkiler doğrudan Almanya ile ilgili olmadığında barış ve istikrar aradı. Avrupa'daki mevcut durumu Almanya için olumlu gördüğünden, statükoyu tehdit eden büyük Avrupalı güçler arasındaki herhangi bir çatışma Alman çıkarlarına aykırıydı. Ayrıca, Berlin Kongresi'nde, 1875'te Balkanlar'da meydana gelen krizden "Almanya herhangi bir avantaj arayamadı". Bu nedenle Bismarck, Kongrede Almanya adına tarafsızlığını iddia ederek, müzakerelere başkanlık etmesini sağladı ancak keskin bir göz faul oyununu görebilirdi.
Avrupa'nın çoğu, Viyana Kongresi gibi, diplomatik bir gösteri bekleyerek Kongre'ye gelmiş olsalar da, hayal kırıklığına uğrayacaklardı. Yaz sıcağında Kongre'yi yönetmekten mutsuz olan Bismarck, anlamsız tartışmalara karşı çabuk öfkeleniyor ve düşük bir tolerans gösteriyordu. Bu nedenle, herhangi bir konuşma, huysuz Alman şansölyesi tarafından yarıda kesiliyordu. Balkan topraklarından kaderi kararlaştırılan balkanlardan gelen küçük toprakların büyük elçilerinin, esas olarak büyük güçlerin temsilcileri arasında gerçekleşen diplomatik toplantılara katılmalarına bile izin verilmiyordu.
Henry Kissinger'a göre, kongrede, Bismarck'ın Realpolitik'inde bir değişim görüldü. O zamana kadar, Almanya tecrit edilemeyecek kadar güçlü hale geldiğinden, politikası Üç İmparator Birliği'ni korumaktı. Artık Rusya'nın ittifakına güvenemeyeceği için, mümkün olduğu kadar çok potansiyel düşmanla ilişki kurmaya başladı.
Mirası
Rusya'nın baskısına boyun eğen Romanya, Sırbistan ve Karadağ bağımsız beylikler ilan edildi. Rusya, Rus-Türk Savaşı'nda ilhak ettiği Güney Besarabya'yı elinde tuttu, ancak oluşturduğu Bulgar devleti önce ikiye bölündü ve sonra yeniden Bulgaristan Prensliği ve Doğu Rumeli'ye bölündü; her ikisine de Osmanlı İmparatorluğu'nun kontrolü altında nominal özerklik verildi. Bulgaristan'a özerklik sözü verildi ve Türk müdahalesine karşı garantiler verildi, ancak bunlar büyük ölçüde göz ardı edildi. Romanya, Kuzey Dobruca'yı aldı. Karadağ, Podgorica, Bar ve Plav-Gusinje'nin başlıca Arnavut bölgelerinin yanı sıra Nikšić'i aldı. Osmanlı hükûmeti veya Bâb-ı Âli, 1868 tarihli Teşkîlât-ı Esâsîye Kanunu'nda yer alan şartnamelere uymayı ve gayrimüslim tebaaların medeni haklarını güvence altına almayı kabul etti. Bosna-Hersek bölgesi, Karadağ ile Sırbistan arasında küçük bir sınır bölgesi olan Yeni Pazar Sancağı'nda garnizon hakkı elde eden Avusturya-Macaristan yönetimine devredildi. Bosna-Hersek, nihai ilhak için hızlı bir sürece girdi. Rusya, Balkanlar'ın en önemli stratejik kesimi olan Makedonya'nın Bulgaristan'ın bir parçası olamayacak kadar çok uluslu olduğu ve Osmanlı İmparatorluğu altında kalmasına izin verdiği konusunda hemfikirdi. Büyük bir Türk ve Yunan azınlıklarına sahip olan Doğu Rumeli, başkenti Filibe ile Hristiyan bir hükümdar yönetiminde özerk bir vilayet oldu. Orijinal "Büyük Bulgaristan" topraklarının kalan kısımları yeni Bulgaristan devleti oldu.
Rusya'da, Berlin Kongresi kasvetli bir başarısızlık olarak görülüyordu. Geçmişteki pek çok sonuçsuz Rus-Türk savaşına rağmen nihayet Türkleri mağlup ettikten sonra, pek çok Rus, Rusya'nın toprak emellerini desteklemek için Balkan sınırlarının yeniden çizilmesini içeren "muazzam bir şey" beklemişti. Bunun yerine, zafer Balkan cephesinde, Avrupalı ​​güçlerin geri kalanının güçlü bir Avusturya-Macaristan İmparatorluğu tercih etmesiyle sonuçlanan ve temelde hiç kimseyi tehdit etmeyen güçlü bir Rusya'ya karşı Avusturya-Macaristan kazanmasıyla sonuçlandı. Yüzyılın çoğu için Büyük Oyun denen çekişmede Britanya ile rekabete kilitlendi. Aleksandr Gorçakov, "Berlin Antlaşması'nı hayatımın en karanlık sayfası olarak görüyorum" demiştir.
Çoğu Rus halkı, Avrupa'nın siyasi kazanımlarını reddetmesine öfkelendi ve bazılarının Balkanlar'da Rus hegemonyasına giden yolda sadece küçük bir tökezlemeyi temsil ettiği düşünülse de, aslında Bosna-Hersek ve Sırbistan'ı Avusturya-Macaristan alanına verdi nüfuz ve esasen bölgedeki tüm Rus etkisini ortadan kaldırdı. Rus halkının çoğu, Avrupa'nın siyasi kazanımlarını reddetmesine öfkelendi ve bazıları Balkanlar'da Rus hegemonyasına giden yolda yalnızca küçük bir tökezleme olduğunu düşünse de, aslında Bosna-Hersek ve Sırbistan'ı Avusturya-Macaristan alanına verdi. nüfuz ve esasen bölgedeki tüm Rus etkisini ortadan kaldırdı.
Kıbrıs Sorunu
Kıbrıs Sorunu, Akdeniz'in doğusunda bulunan Kıbrıs adasında Kıbrıs Rumlarıyla Kıbrıs Türkleri arasında yaşanan siyasi tabanlı sorun. Britanyalıların Kıbrıs Sözleşmesi sonrasında adayı kolonileştirmeleri ile halklar arası çatışmalar artış gösterdi. Bu tarihlerde taksim isteğinde bulunan Türkler ile enosis isteyen Rumlar birbirleri ile çatışmaya başladı. Kıbrıslılar tamamen öz belirtim hakkı istiyordu. Britanyalılar, sorunu "Rum-Türk anlaşmazlığına" bağladı ve sonunda 16 Ağustos 1960 tarihinde Kıbrıs; Yunanistan, Türkiye ve Birleşik Krallık'ın "Kuruluş, İttifak ve Garanti" adındaki 3 anlaşmayı imzalaması ile bağımsızlığını kazandı.
Berlin Kongresi
Mirası
Sırplar, "Rusya'nın.. Bosna'nın Avusturya'ya verilmesine rıza göstermesine" kızdı:
Emine Hanım Çeşmesi
Emine Hanım Çeşmesi ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:
Kıbrıs Sorunu
Bugün soruna ABD, Birleşik Krallık, Türkiye, Yunanistan, Birleşmiş Milletler ve son zamanlarda Avrupa Birliği dahil bulunmaktadır.
Berlin Kongresi
Mirası
"Sırbistan'ın Berlin'deki ilk tam yetkili temsilcisi olan Ristić, Rus delegelerden Jomini'ye Sırplar için hangi tesellinin kaldığını nasıl sorduğunu anlatır. Jomini, 'bunun sadece geçici olduğunu, en geç on beş yıl içinde Avusturya ile savaşmak zorunda kalacağımız düşüncesi olduğunu söyler.' Ristić, 'Boşuna teselli!' diye yorumladı."
İtalya, Kongre'nin sonuçlarından memnun değildi ve Yunanistan ile Osmanlı İmparatorluğu arasındaki gerginlikler çözümsüz kaldı. Bosna-Hersek, daha sonraki yıllarda Avusturya-Macaristan İmparatorluğu için de sorun yaratacaktı. 1873'te kurulan Üç İmparator Birliği, Rusya'nın Bulgaristan'ın tam bağımsızlığı konusunda Almanya'nın desteklememesini bir sadakat ve ittifak ihlali olarak görmesi nedeniyle yıkıldı. Yunanistan ile Türkiye arasındaki sınır çözülmedi. 1881'de, uzun süren müzakerelerin ardından, büyük güçlerin denizde yaptığı gösterinin Tesalya ve Arta Eyaletinin Yunanistan'a bırakılmasıyla sonuçlanmasının ardından uzlaşılan bir sınır kabul edildi.
Kıbrıs Sorunu
Osmanlı İdaresi
Kıbrıs'ın Osmanlı İmparatorluğu'nun kontrolüne geçmeden önce, Doğu Akdeniz'deki Osmanlı'ya ait gemilerine akın yapan Hristiyan korsanlarının sığınağı haline gelmiştir. Bu korsanlar genellikle deniz ticaret gemilerine ve hacca giden yolculara saldırarak buradaki yol güvenliğini yok etmektedir. Bu gibi nedenlerden dolayı Kıbrıs'ın alınması gerekli görülmüştür.
Kıbrıs, Lala Mustafa Paşa komutasındaki ordu ve Piyale Paşa komutasındaki donanma ile birlikte yaya 60.000 kişiden oluşan Osmanlı Ordusu, 2 Temmuz 1570'te Limasol’a çıkması ve 4 Ağustos 1571'de Mağusa'nın Venedikli Mağusa Kale komutanı Bragadino’nun 5 maddelik bir antlaşmayla kaleyi teslim etmesiyle sonuçlanan bir seferle Osmanlı İdaresine girdi. Kıbrıs'ın ele geçirilmesiyle Osmanlı Devleti, Doğu Akdeniz'e tamamen hâkim olmuştur.
Berlin Kongresi
Mirası
1954'te İngiliz tarihçi A.J.P. Taylor şöyle yazmıştır: "Ayastefanos Antlaşması devam etmiş olsaydı, hem Osmanlı İmparatorluğu hem de Avusturya-Macaristan günümüze kadar hayatta kalabilirdi. Britanya, vahşi anlarında Disraeli haricinde daha azını bekliyordu ve bu nedenle daha az hayal kırıklığına uğradı. Salisbury, 1878'in sonunda şunları yazdı: Balkanların güneyinde yine cılız bir Türk idaresi kuracağız. Ama bu sadece bir mola. İçlerinde canlılık kalmadı."
Berlin Kongresi, Panslavizm'e sert bir darbe oluştursa da, bölge sorununu hiçbir şekilde çözmedi. Balkanlar'daki Slavlar, Avusturya-Macaristan yönetimi ile hasta Osmanlı İmparatorluğu arasında bölünmüş, hala çoğunlukla Slav olmayan yönetim altındaydı. Balkanların Slav devletleri, Slavlar olarak bir araya gelmenin, komşu büyük bir gücün arzularını yerine getirmekten daha az fayda sağladığını öğrenmişlerdi. Bu, Balkan Slavlarının birliğine zarar verdi ve yeni doğan Slav devletleri arasındaki rekabeti teşvik etti.
Kıbrıs Sorunu
Osmanlı İdaresi
1571 yılında Kıbrıs'ta yapılmış bulunan nüfus sayımında yerli halkın nüfusu 150.000'dir. Burada bulunan Türk askeri ise 30.000 kadardır. Adanın tamamının kontrol edilmesinin ardından Karaman'dan adaya göç ettirilen Türkler ve Beyşehir, Ürgüp, Niğde, Aksaray, Akşehir gibi Anadolu'nun orta kesiminde kalan şehirlerinden aileler getirilerek yerleştirilmiştir. Bugün adada yaşayan Kıbrıs Türkleri'nin (Kıbrıs Harekâtı'ndan sonra Türkiye Cumhuriyeti'nden gelenler hariç) soyu bu Osmanlı idaresinde adaya gönderilen Türklerden gelmektedir.
Berlin Kongresi
Mirası
Bölgenin altında yatan gerilimler, 1912-1913 Balkan Savaşları'nda yeniden patlak verene kadar otuz yıl boyunca kaynamaya devam edecekti. 1914'te Avusturya-Macaristan varisi Franz Ferdinand'ın öldürülmesi, I. Dünya Savaşı'na yol açtı. Geriye dönüp bakıldığında, Balkanlar'da barış ve güçler dengesini koruma hedefi açıkça başarısız oldu, çünkü bölge 20. yüzyıla kadar büyük güçler arasında bir çatışma kaynağı olarak kalacaktı.
Kıbrıs Sorunu
1878-1923 dönemi
93 Harbi'nde Rus İmparatorluğu karşısında yenilen Osmanlı, Ruslara karşı fazla ödün vermemek amacıyla, Birleşik Krallık'ın isteği üzerine ada 92.799 sterline kiralanmıştır. Osmanlı mülkiyeti devam ediyor sayılmakla birlikte, yönetim tamamen Birleşik Krallık'a geçti. Birleşik Krallık adayı "Komiser" diye tabir ettiği yüksek rütbeli yöneticilerle idare etmiştir. 1914'te başlayan I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı'nın Birleşik Krallık karşısındaki Almanya'nın yanında savaşa girmesi üzerine Birleşik Krallık adayı ilhak edip adaya vali tayin etti. 1923'te imzalanan Lozan Barış Antlaşması’nın 21. Maddesi gereğince, Birleşik Krallık'a ilhakı tanındı. 1925 yılında 'Kıbrıs Kraliyet Sömürgesi' Cyprus Crown Colony olarak ilan edildi ve adaya ilk Türkiye konsolosu atandı.
Berlin Kongresi
Andrássy'nin hedeflerine iç muhalefet
Avusturya-Macaristan Dışişleri Bakanı Gyula Andrássy ve Bosna-Hersek işgali ile yönetimi de Osmanlı idaresinde kalan Yeni Pazar Sancağı'na garnizon yerleştirme hakkını elde etti. Sancak, Sırbistan ve Karadağ'ın komşu olmalarının önüne geçti ve buradaki Avusturya-Macaristan garnizonu, "Balkanlar'ın batı yarısını kalıcı Avusturya etkisi altına alacak" Selanik'e hamle yolunu açacaktı. "Yüksek [Avusturya-Macaristan] askeri yetkilileri...hedef olarak Selanik olacak şekilde acil büyük bir sefer arzuladılar".
Kıbrıs Sorunu
1967 krizi
1967'de Yunanistan'ın demokratik olarak seçilmiş hükûmetinin bir askerî darbe sonucu devrilmesi ve Enosis'i uygulamak için Makarios'a baskı uygulamaya başlamasıyla durum daha da kötüleşti. Askeri bir diktatörlüğün parçası olmak veya bir Türk müdahalesini tetiklemek istemeyen Makarios, Enosis hedefinden uzaklaşmaya başladı. Bu durum Yunanistan'daki cunta ile Kıbrıs'ta Yeoryos Grivas arasında gerginliğe neden oldu. Grivas'ın Ulusal Muhafızlar ve Yunan birliği üzerindeki kontrolü, olası bir darbeden korkan Makarios'un pozisyonuna bir tehdit olarak görülüyordu. Grivas, silahlı birliklerin Boğaziçi ve Geçitkale'deki Kıbrıs Türk yerleşim bölgelerinde devriye gezmeye başladığında ve 15 Kasım'da Kıbrıslı Türklerle şiddetli çatışmalara girdiğinde çatışmayı tırmandırdı.
Berlin Kongresi
Andrássy'nin hedeflerine iç muhalefet
"28 Eylül 1878'de Maliye Bakanı Koloman von Zell, arkasında Arşidük Albert'in bulunduğu ordunun Selanik'e ilerlemesine izin verilmesi halinde istifa etmekle tehdit etti. 5 Kasım 1878'de Macaristan Parlamentosu'nun oturumunda Muhalefet, Dışişleri Bakanı'nın Yakın Doğu Krizi sırasındaki politikası ve Bosna-Hersek'in işgali nedeniyle anayasayı ihlal ettiği gerekçesiyle yargılanmasını önerdi. Önerge 179'a 95 kaybedildi. Muhalefet sıralarında ve dosyasında Andrássy aleyhine en ağır suçlamalar gündeme geldi."
10 Ekim 1878'de Fransız diplomat Melchior de Vogüé durumu şu şekilde tanımladı:
Kıbrıs Sorunu
1967 krizi
Birlikler geri çekildiği sırada 26 Kıbrıslı Türk öldürülmüştü. Bunun üzerine Türkiye, Grivas'ın adadan çıkarılmasını, Yunanistan'dan İttifak Antlaşması'nın sınırlarını aşan asker kaçakçılığının kaldırılmasını ve Kıbrıs Türk enklavlarındaki ekonomik ablukaların kaldırılmasını talep eden bir ültimatomla yanıt verdi. Grivas görevinden istifa etti ve 12.000 Yunan askeri geri çekildi. Makarios ise Ulusal Muhafız birliklerinin sayısını azaltarak ve Kıbrıs'ın bağımsızlığına sadık bir paramiliter güç yaratarak konumunu sağlamlaştırmaya çalıştı. 1968'de, Enosis'in artık neredeyse imkansız olduğunu kabul eden Makarios, "Zorunlu olarak, mümkün olanın sınırları içinde, her zaman arzu edilenin sınırlarıyla örtüşmeyen bir çözüm aranmalıdır" açıklamasını yaptı.
Berlin Kongresi
Andrássy'nin hedeflerine iç muhalefet
"Özellikle Macaristan'da, bu 'maceranın' neden olduğu tatminsizlik, Macar ırkını canlandıran ve kaderlerinin sırrı olan güçlü muhafazakar içgüdünün yol açtığı en ağır boyutlara ulaştı. Bu güçlü ve ayrıcalıklı içgüdü, sayıları az olmakla birlikte farklı ırklardan ve çelişkili özlemlerden insanların çoğunluğunun yaşadığı bir ülkeye hâkim olan ve Avrupa meselelerinde sayısal önemi veya entelektüel kültürü bakımından her ölçüde rol oynayan yalıtılmış bir grubun tarihsel fenomenini açıklar. Bu içgüdü bugün uyandı ve Bosna-Hersek işgalinin, Macar siyasi organizmasına yeni Slav unsurları getirerek ve daha geniş bir alan sağlayarak ve Hırvat muhalefetinin daha fazla askere alınmasını sağlayan bir tehdit olduğunu hissettiği konusunda bu içgüdü uyarıda bulunuyor, bu dengede olan Macar topraklarında istikrarsız dengeye neden olurdu."
Kıbrıs Sorunu
Annan Planı
Annan Planı, Türk ve Rum kesimleri halinde bölünmüş Kıbrıs Adası'nın bağımsız bir devlet olarak birleştirilmesini öneren Birleşmiş Milletler planıdır. Adını, planı ortaya atan Kofi Annan'dan alır.
Berlin Kongresi
Delegeler
Büyük Britanya
Rusya
Kıbrıs Sorunu
Annan Planı
Plan, Kıbrıs adasının İngiliz üsleri bölgesi haricinde kalan kısımlarının bağımsız ve federal nitelikte bir devlet olacak şekilde birleştirilmesini öngörüyordu. Plan gereğince Birleşik Kıbrıs Cumhuriyeti'ndeki bakanlıkların en az üçte biri Türklerden oluşacaktı. Devlet başkanlığı ve başbakanlık makamları on ayda bir Türkler ve Rumlar arasında değişecekti.
Berlin Kongresi
Delegeler
Almanya
Kıbrıs Sorunu
2008-günümüz dönemi
Şubat 2008'de Kıbrıs Cumhuriyeti'nde yapılan seçimlerde Dimitris Hristofyas, son turda rakibi Kasulidis'in aldığı 15.000 oya ve %40,11 oy oranına karşı %59,89 oy oranı ve 23.000 oyla Kıbrıs cumhurbaşkanı seçildi. Hristofyas basına verdiği demeçlerde Kıbrıs sorununun çözülememesi halkımıza ihanetle eşdeğerdir gibisinden cümleler kurarak çözüme hazır olunduğunu ifade etti. KKTC ve Kıbrıs Cumhuriyeti cumhurbaşkanlarının görüşmelerinde Mart 2008'de Lefkoşa'yı ve adayı birbirinden ayıran Lokmacı Sınır Kapısı'nın açılması kararı alındı.
Berlin Kongresi
Delegeler
Avusturya-Macaristan
Fransa
İtalya Krallığı
Romanya
Yunanistan
Sırbistan
Karadağ
Kongredeki Arnavutlar
Timati
Timur İldaroviç Yunusov (d. 15 Ağustos 1983 Moskova, Sovyetler Birliği) veya sahne adıyla Timati (Тимати), Tatar ve Yahudi asıllı Rus rap şarkıcısı ve yapımcı.
Biyografi
Yunusov, 15 Ağustos 1983 tarihinde Moskova'da Tatar bir baba ile Yahudi bir annenin çocuğu olarak doğdu.
Didgeridoo
Bazen doğal ahşap trompet veya "drone borusu" olarak tanımlanır. Müzikologlar bunu bir pirinç aerografi olarak sınıflandırırlar.
Didgeridoo'nun yaşını belirten güvenilir bir kaynak yok. Kuzey Avustralya'daki kaya sanatının arkeolojik çalışmaları, Kuzey Bölgesinin Kakadu bölgesindeki halkın, bu dönemden kalan mağara duvarları ve sığınma evlerindeki tabloların tarihlendirilmesine dayanılarak 1000 yıldan az bir süredir didgeridoo'yu kullandığını göstermektedir. Tatlı su döneminden (1500 yıl önce başlamış olan) Arnhem Land platosunun kuzey kenarında bulunan Ginga Wardelirrhmeng'de net bir kaya resmi, bir didgeridoo müzisyteni ve bir Ubarr Törenine katılan iki şarkıcıyı gösteriyor.
Modern bir didgeridoo genellikle silindirik veya koniktir ve 1 ila 3 m (3 ila 10 ft) uzunluğundaki herhangi bir alanı ölçebilir. Çoğu yaklaşık 1.2 m (4 ft) uzunluğundadır. Genel olarak, alet ne kadar uzun olursa, aletin veya tuşun zemini de o kadar düşük olur. Bununla birlikte, alevli aletler, aynı uzunluktaki açılmayan aletlerden daha yüksek bir perde oynarlar.
İsimler ve etimoloji
Enstrüman için Kuzey Avustralya'daki Aborijin halkları arasında pek çok ismi vardır, bunlardan hiçbiri "didgeridoo" kelimesine benzemez. Birçok didgeridoo meraklısı ve bazı bilim adamları, geleneksel belgeler için yerel isimleri saklamakla savunuyor ve bu uygulama bazı Aborjin topluluk örgütleri tarafından onaylandı. Bununla birlikte, günlük konuşmalarda, iki dilli Aborijin halkı, çoğunlukla, kendi dilinde aletin ismiyle değiştirilebilen "didgeridoo" kelimesini kullanacaktır.
"Didgeridoo", Batı icatının bir onomatopoetik sözcüğü olarak düşünülür. Basılmış sözcüğün en erken evreleri Hamilton Spectator'un 1908 baskısı, The Northern Territory Times ve Gazete'nin bir 1914 baskısı ve Smith'in Haftalık 1919 sayılı bir sayısında yer alıyordu. Burada "infernal didjerry" yazıyordu; Bir ses - (phonic) didjerry, didjerry, didjerry ve benzeri reklam sonsuzluğu ".
Emine Hanım Çeşmesi (Kadıköy)
Emine Hanım Çeşmesi, Türkiye'nin İstanbul ilinin Kadıköy ilçesinde yer alan bir çeşmedir. Kitâbesinde 1856 ya da 1857 yılında yapıldığı belirtilse de bu kitâbenin çeşmeye ait olup olmadığı belirsizdir. Taştan yapılan çeşme, son restorasyonundan önce harap durumdaydı ve tekne, ayna taşı, lüle gibi elemanları mevcut değildi. Kadıköy Belediyesi tarafından hazırlanan çeşme ile çevresinin peyzaj projesinin 2019 yılında İstanbul V Nolu Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından onaylanmasının ardından çeşme, 2020'de restore edildi.
Kisshomaru Ueshiba
Kisshomaru Ueshiba (Japonca: 植芝 吉祥丸 Ueshiba Kisshomaru; d. 27 Haziran 1921 - ö. 4 Ocak 1999), önde gelen bir Japon aikido ustasıydı. Aikido'nun kurucusu Morihei Ueshiba'nın oğlu ve babasının ölümünden sonra uluslararası aikido lideri oldu.
Ambrinemesa
Ambrinemesa Leistarchini oymağına bağlı bir cinstir.
Godfrey Oboabona
Godfrey Oboabona (d. 16 Ağustos 1990), Nijeryalı millî futbolcudur.
Kızılöz, Tokat
Kızılöz, Tokat ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Tokat merkez sınırlarına dahil bir mahalle iken, 23 Ocak 1942'de köy statüsü kazandı.
Coğrafya
Köy, Tokat il merkezine 10 km uzaklıktadır.
Llandudno
Llandudno, Galler'de deniz kıyısında kasaba. 2001 sayımına göre nüfus 20.090 kişi.
Kasaba Kuzey Galler Kıyısı Demiryolu Hattı'nın hemen dışında yer alır. Llandudno, Victoria devrinin ortasında bir tatil beldesi olarak inşa edildi. 1858'de ana hatta bağlanan bir yan demiryolu hattı şehre kadar uzanır.
Uluköy, Saraydüzü
Uluköy, Sinop ilinin Saraydüzü ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Boyabat ilçesi Saraydüzü bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Saraydüzü ilçesine bağlandı.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 124 km, Saraydüzü ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Müdür (yazılım)
Müdür, Pisi tabanlı Pardus'un ve Pisi Linux'un init sistemidir. Sistemin açılış sürecini düzenler ve açılışı gerçekleştirir. ÇOMAR ile entegre çalışır. Açılış sürecini fazlasıyla hızlandırır. Python programlama ile yazılmıştır.
Konya Yolspor
Konya Yolspor, Konya ilinde kurulmuş bir spor kulübüdür.
Tarihçe
Kulüp, 1990-1991'de başlayan Deplasmanlı Amatör Lig play-off'larında başarılı olarak 3. Lig'e yükseldi ve 1991-1992 sezonunda tarihinde ilk kez profesyonel liglerde mücadele etmeye başladı. Ancak ertesi sezon sonunda 1989-1990 sezonu sonunda, 3. Lig 4. Grup'ta 14. olarak amatör kümeye düştü. 1996-1997 sezonunda tekrar 3. Lig'de mücadele etmeye başlayan Konya Yolspor, 1997-1998 sezonu sonunda 3. Lig 5. Grup'ta 16. sırada yer alarak tekrar amatör kümeye düştü.
Ibrahim Fejić
Ibrahim Efendi Fejić (d. 1879 - ö. 1962), Bosnalı din adamı ve alîm, Yugoslavya Reisu-l-uleması.
Ahmet Telli
Ahmet Telli, (2 Aralık 1946), Türk şair ve yazar.
Yaşamı
2 Aralık 1946'da Çankırı’nın şu an Karabük'e bağlı olan Eskipazar ilçesinde doğan Ahmet Telli, Hasanoğlan ve Kayseri Pazarören, Pınarbaşı öğretmen okullarında eğitim gördü. Öğretmen okulundan sonra dört yıl ilkokul öğretmenliği, daha sonra da Gazi Eğitim Enstitüsü'nü bitirmesinin ardından, Kastamonu, İnebolu, Doğanyurt, Kırıkkale ve Ankara Atatürk Lisesi'nde Türkçe ve Edebiyat öğretmenliği yaptı. 1981'de Gazi Eğitim Enstitüsü'nde öğretmenken, sıkıyönetimce tutuklanarak görevine son verildi. Aynı yıl, TCK'nın (o zamanlar) 141, 142 ve 146. maddelerinden yargılandı. 141 ve 146'dan beraat etti. Cigerhun'un şiirleri üstüne yazdığı bir yazısından ötürü 142. maddeden kısa bir süre hüküm giydi.
Kitapçılık, yayıncılık yaptı, çeşitli yayınevlerinde yönetici ve editör olarak bulundu. 1993'te mahkeme kararıyla öğretmenliğe döndü ve emekli oldu. İlk şiiri 1961'de yayımlandı. 1972'de Cengiz Tuncer'in Kerkenez adlı romanı üstüne yazdığı ilk yazısına Varlık Dergisi Eleştiri Ödülü ikinciliği verildi. 70'li yıllarda daha çok deneme ve kitap tanıtma yazıları yazdı ve kitaplarını 1979'dan sonra yayınlamaya başladı.
Martin B-26 Marauder
Pasifikte, Avrupa ve Kuzey Afrika cephelerinde yaygın olarak kullanılmıştır. 1946 yılına değin Batı Cephesinin şef bombardıman uçağı olarak görev almıştır. B-26'nın diğer bir özelliği de II. Dünya Savaşı'nda en az kayıp veren uçak olmasıdır.
Ahmet Telli
Yaşamı
1980'de Hüznün İsyan Olur kitabına Ömer Faruk Toprak Şiir Ödülü (Metin Altıok'la birlikte); Saklı Kalan adlı kitabına da 1982 Yazko Şiir Özendirme Ödülü verildi. 2010 yılında yayınlanan Nida kitabına da 2011 Akdeniz Altın Portakal Şiir Ödülü verildi. Özellikle 1972'den sonra, birçok edebiyat dergisinde yazıları, şiirleri yayımlandı. Türkiye Yazıları dergisi (Mart 1983, sayı: 72), Kavram ve Karmaşa dergisi (Ocak - Şubat 2002, sayı:22), Gümüş - Deliler Teknesi eki - (Ocak 2007), Bireylikler dergisi (Mayıs - Haziran 2011, sayı:32) şiiriyle ilgili özel sayılar yayımladılar.
1960 sonrası toplumcu gerçekçi şiirimizin ikinci kuşağında yer alan özgün şairlerden olan Ahmet Telli, sözcük seçimi ve ses tonu bakımından İsmet Özel'den etkilenirken romantik ve başkaldırıcı şiiriyle bir yandan da Attilâ İlhan'a yakın bir duruş sergiler.
Martin B-26 Marauder
Şubat 1941 ve Mart 1945 yılları arasında toplam 5288 adet üretilen uçak İngiltere ve Güney Afrika Hava Kuvvetlerince de tercih edilmiştir.
Savaş yıllarında ilk görevi 1942 baharında Güney Pasifik'de devriye görevi görmek olmuştur. Ancak modellerin çoğu İngiltere ve Akdeniz'e gönderilmiştir.
Kraliyet Hollanda Futbol Federasyonu
Kraliyet Hollanda Futbol Federasyonu (Hollandaca: Koninklijke Nederlandse Voetbalbond; ) veya KNVB Hollanda'daki bütün futbol faaliyetlerinin merkezidir. Eredivisie ve Eerste Divisie gibi Hollanda'nın belli başlı liglerini, amatör ligleri ve KNVB beker'ı organize eden federasyonun merkezi Zeist'tedir. Ayrıca Hollanda millî futbol takımından da sorumludur.
Martin B-26 Marauder
B-25 Mitchell'ler gibi B-26'lar da orta yükseklikte bir bombalama görevi için imal edilmişlerdir. Uçağın ilerki yıllarında eklenen makineli silahlarla yer hedeflerine daha isabetli vurşlar kaydedilmiştir. Ayrıca Normandiya Çıkarması'nda, Utah Beach cephesinde alçak bombalama görevi de görmüştür.
Kaynaşlı
Kaynaşlı, Düzce ilinin ilçesidir.
Tarihçe
Kaynaşlı ilçesi 9 Aralık 1999 tarihinde 23901 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 584 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre Düzce iline bağlı ilçe olmuştur. 12 Kasım 1999 Cuma günü saat 18.57'de aletsel büyüklüğü 7.2 olan Düzce depreminin merkez üssü Kaynaşlı idi. 30 saniye süreyle etkili olan deprem, pek çok ilden de hissedildi.
Başbakanlık Kriz Yönetim Merkezi'nin açıklamasına göre, ölü sayısı 845, yaralı sayısı 4948, depremde hasar gören ve derhal yıkılması gereken bina sayısı 3395, yıkık ya da ağır hasarlı ev sayısı 12939, iş yeri sayısı ise 2450'dir.
Coğrafya
Kaynaşlı, Düzce Ovasının doğu uzantısı olarak Bolu Dağı eteklerine kadar uzanan bir vadi üzerine kurulmuştur. İlçe sınırları doğuda Bolu ili, batıda Düzce ili, güneyde Mudurnu ilçesi ve kuzeyinde Yığılca ilçesi çevrilidir. Ova sınırlarının bitiminden yüksek tepelere ve dağlık arazi yapısına rastlanır. En yüksek tepe sınırları, Menekşe Tepe 1577 metre, Bolu Dağı sırtı 790 metredir.
Fenerbahçe Spor Kulübüne ait Topuk Yaylası Tesisleri ilçe sınırları içerisinde yer alır.
İklim
Karadeniz iklimi hakimdir. Yazları serin kış ayları soğuk geçer. En fazla yağış İlkbahar ve Sonbahar aylarında düşer. Yapraklı bitki örtüsü genel yapıyı oluşturur.
Altyapı bilgileri
İlçenin Kuzeyinde Millî Parklar kapsamında Kuru Göl bulunmaktadır.
Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü
Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü (İngilizce: United Nations Peacekeeping Force in Cyprus; Kısaltma: UNFICYP), 1964 yılında Birleşmiş Milletler tarafından Kıbrıs Türkleri ile Kıbrıs Rumları arasındaki çatışmaları engellemek ve ada üzerindeki düzen ile kanunun normal şartlarda devam etmesini sağlamak amacıyla kurulmuş çok uluslu askerî birliktir.
BM Gücü komutanları (UNFICYP)
Mart 1964'ten günümüze kadar Kıbrıs BM Gücü komutanları;
Ölümler
31 Ağustos 2008 tarihine kadar UNFICYP içinde 178 kişi hayatını kaybetti :
Bingöl, Eruh
Bingöl, Siirt ilinin Eruh ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Benguf olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Siirt il merkezine 74 km, Eruh ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.
2013 San Francisco Sinema Eleştirmenleri Birliği Ödülleri
2013 San Francisco Sinema Eleştirmenleri Birliği Ödülleri, sonuçları 15 Aralık 2013'te açıklanan 12. San Francisco Sinema Eleştirmenleri Birliği Ödülleri.
New State Mobile
NEW STATE Mobile (eski adıyla PUBG: New State), Krafton oyun şirketi tarafından yayımlanan ve geliştirilen, PUBG: Battlegrounds serisinden devam edecek olan Battle Royale tarzı bir video oyunudur.