cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Haunter
Yumurta Grubu
Haunter'ın yumurta grubu Biçimsiz'dir (İngilizce: Amorphous). İkinci jenerasyon oyunları olan Pokémon Gold ve Silver versiyonlarında ve sonrasında gelen oyunlarda, yalnızca kendi yumurta grubuna ait Pokémon'lar ya da Ditto ile çiftleşerek yumurta üretebilmektedir. Haunter'ın dişi olduğu ya da Ditto ile çiftleştiği durumlarda yumurtadan Gastly, erkek olduğu ya da Ditto ile çiftleşmediği durumlarda yumurtadan partnerin türü çıkmaktadır. Yumurtadan Gastly'nin çıkması için oyuncunun oyun içinde 5140 ila 5396 adım atmış olması gerekmektedir.
Seviye Atlama
Haunter'ın seviye atlama hızı orta yavaştır. 25. seviyede 11,735; 50. seviyede 117,360; 100. seviyede 1,059,860 deneyim puanına sahip olması gerekmektedir.
Abou Diaby
Vassiriki Abou Diaby (d. 11 Mayıs 1986, Paris), Fransız eski futbolcudur. 2006 devre arası transferi yaklaşık 3 milyon avroya Auxerre'den alınmıştır. Genel olarak orta sahanın ortasında oynasa da, Arsenal'de iki kanatta da görev almaktadır. Orta ismi "Abou" ile anılır. 1 Mayıs 2006’da Sunderland ile oynanan maçta Sunderland oyuncusu Dan Smith, 92. dakikada taç çizgisinde vakit geçirmeye çalışan Diaby’e çift dalarak oyuncunun bileğinde kırık meydana gelmesine sebep oldu. Bu oldukça sert faul sonrası Diaby tam 8 ay sahalardan uzak kaldı. Maçtan sonra Wenger, federasyonun Smith’e ceza vermesini istedi ancak hakem Dermot Gallagher oyuncuya sadece sarı kart verdiğinden Smith ceza almadı. Bu sakatlıktan sonra tam anlamıyla eski formuna dönemedi.
Ayrıca oyuncu Arsenal-Chelsea Carling Cup finalinde istemeden de olsa John Terry'nin suratına tekme atmıştı. Terry'nin suratı tanınmaz hale gelmesine rağmen oyuncu sıradaki maçta oynamıştır. Ayrıca Diaby bu sakatlığa sebep verdikten sonra oyundan çımak istemiş ve Wenger onu oyundan almıştır. 28 Temmuz 2015 tarihinde Marsilya'ya transfer olmuştur.
Başarılar
Arsenal
Traje de luces
Traje de Luces, İspanya'da boğa güreşçilerinin giydiği geleneksel kıyafetlere verilen isim. İspanyolca Işıkların kıyafeti anlamına gelir.
Hayvan
Hayvan, canlılar dünyasının ökaryotlar (Eukaryota) üst âlemindeki hayvanlar (Animalia) âleminde sınıflanan canlıların ortak adıdır. Arapça "canlı varlık" anlamındaki ḥayevān sözcüğünden Türkçeye geçmiş olan "hayvan" sözcüğü, günlük kullanımda esasen insan dışı, nefes alan ve hareket eden canlıları ifade etmek için kullanılsa da, biyolojik bağlamda insanı da içerir. Anadolu ağızlarında hayvan anlamında bav, bobos, böçü, çer, çokgal, dölük, evcimen, evlük, karaböcü, karaltı, medek, tereke, töm gibi sözcükler kullanılmaktadır. Hayvan sözcüğünün eş anlamlısı döngül sözcüğüdür. Hayvanlar âleminin bilimsel ve Latince adı olan "Animalia" terimi ise yine Latince olan ve "yaşayan" ya da "ruh" anlamına gelen animadan türetilmiş animal sözcüğünün çoğuludur. Hayvanlar âlemini tanımlayan bir başka Yunanca bilimsel terim de Metazoa ' dır.
Hayvanların birçoğu hareketlidir ve bitkilerde tipik olan bulunan kalın hücre duvarları genellikle yoktur. Embriyonik gelişim esnasında büyük ölçülerde hücresel göçler ve doku organizasyonları görülür. Üremeleri primer (birincil) olarak seksüeldir; diploit kromozom taşıyan dişi ve erkekler mayozla haploit kromozomlu gametleri, bunlar da birleşerek diploit zigotu oluşturur.
Yaklaşık 1 milyonu böcek olmak üzere 1,5 milyondan fazla hayvan türü tanımlanmıştır, fakat tanımlanmamış olanlarla birlikte 7 milyondan fazla hayvan türü olduğu tahmin edilmektedir.
Ayırıcı özellikleri
Hayvanları diğer canlılardan ayıran pek çok nitelik vardır. Hayvanlar hücre çekirdeklerine sahip (ökaryot) canlılardır ve çok hücrelidirler. Birçok hayvan güneş ışığını dolaylı yollardan kullanarak gelişir. Hayvanların tersine bitkiler bu ışığı fotosentez ile doğrudan basit şekerler üretmek için kullanır. Bu onları bakteriler ve protozoalardan ayırır. Hayvanlar dışbeslenendir (heterotrof), kendi besinlerini üretememeleri onları bitkiler ve alglerden ayırır. Hücre duvarlarının olmayışı da onları bitkiler, algler ve mantarlardan ayırır. Hayvanlar bazı yaşam evreleri dışında devingendirler. Birçok hayvan türü dölyatağında blastula evresinden geçer ki bu hayvanlara özgü bir evredir.
Üreme ve gelişme
Hayvanların üç üreme şekli vardır:
Tatılı, Sarıoğlan
Tatılı, Kayseri ilinin Sarıoğlan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Hayvan
Evrimsel tarih
Birçok hayvan şubesi, taşıl kayıtlarında ilk olarak yaklaşık 542 milyon yıl önce başlayan Kambriyen patlaması sırasında Burgess Şeyli gibi yataklarda ortaya çıkıyor. Bu kayaçlardaki şubeler arasında, yumuşakçalar, dallı bacaklılar, kütük ayaklılar, su ayıları, eklem bacaklılar, derisi dikenliler ve yarı sırtipliler bulunurken, ayrıca yırtıcı Anomalocaris gibi günümüzde soyu tükenmiş sayısız canlı da bulunur. Bu olayın görünen apansızlığı, tüm bu hayvanların aynı anda ortaya çıktıklarını göstermekten çok, taşıl kayıtlarının bir eseri olabilir.
Tatılı, Sarıoğlan
Coğrafya
Kayseri iline 65 km, Sarıoğlan ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Hayvan
İnsan haricinde hayvanlar
Hayvan hakları hareketinde, hayvan haklarından bahsederken, insanların da hayvan kategorisinde olduğunu vurgulamak için "İnsan harici hayvanlar" kalıbı kullanılır.
Kayısı
Kayısı (Prunus armeniaca), Rosaceae (gülgiller) familyasından, 2–10 m yüksekliğinde, dikensi ve tüysüz, Prunus cinsinden bir ağaçtır. Yerli yayılımı, kapsamlı tarih öncesi ekimi nedeniyle biraz belirsizdir. Genetik araştırmalar, Orta Asya'nın ana vatanı olduğunu göstermektedir. Birçok ülkede yaygın olarak yetiştirilir ve birçok yerde yabani olarak bulunur.
Etimoloji
Kayısı kelimesi, kökeni Arapça ḳys kökünden gelen ve “zerdalinin iyi ve iri cinsi” manasındaki قَيْسِي (ḳaysī) sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça “kıyaslama, ölçme” anlamındaki قيس (ḳays) sözcüğünden +ī ekiyle türetilmiştir. Türkçede ilk olarak 1360'a tarihlenen Dânişmendnâme eserinde bahsi geçmektedir.
Latincede "zamanından önce olgunlaşan" anlamına gelen ve kayısının şeftaliden önce olgunlaşmasına atıfta bulunan (persica) praecocia söz öbeğiyle bilinen kayısı, daha sonra Grekçeye πραικόκιον (praikókion) olarak alıntılanmıştır. Bu dilden Süryaniceye ܒܪܩܘܩܐ (bārqoqa), Süryaniceden Arapçaya البرقوق (al-barqūq) olarak geçmiştir. Avrupa'da konuşulan pek çok dilde kayısı için kullanılan kelimelerin kökeni Arapça al-barqūq/barquq kelimelerine dayanır. Bu örnekler arasından İspanyolca (albaricoque), İtalyanca (albicocca) İngilizce (apricot) Fransızca (abricot), Katalanca (albercoc), Almanca (Aprikose), Baskça (arbeletxeko), Rusça, Adıgece ve Tatarca (абрико́с) yer alır.
Varyeteler
Çin Bitki Örtüsü ve Yaşam Kataloğu'na göre altı çeşit P. armeniaca vardır:
Kökeni, evcilleştirme ve yayılma
Sovyet botanikçi Nikolai Vavilov'a göre P. armeniaca'nın ana vatanı, evcilleştirilmesinin gerçekleştiği yer olan Orta Asya'dır ve Çin başka bir evcilleştirme merkezidir. Bu hipotez genetik çalışmalarla doğrulanmıştır.
P. armeniaca'nın demografik tarihinde en az üç bağımsız evcilleştirme olayı vardır:
Evcilleştirilmiş kayısı batıya iki ana yoldan yayılmıştır: biri Orta Asya → Batı Asya → Akdeniz Avrupa ve Kuzey Afrika, diğeri Orta Asya → Kıta Avrupası'dır. Ayrıca Japonya'dan yetiştirilen kayısının Akdeniz Avrupa'sına çok az katkısı olmuştur.
Yetiştirme tarihi
Kayısı, eski çağlarda Ermenistan'da biliniyordu ve orada o kadar uzun zamandır yetiştirilmekteydi ki daha önceleri kayısının ana vatanının Ermenistan olduğu düşünülmekteydi. Ermenistan, Garni'de yapılan bir arkeolojik kazıda, Kalkolitik döneme ait bir alanda kayısı tohumları bulunmuştur. Bilimsel adı Prunus armeniaca (Ermeni eriği) bu varsayımdan gelmektedir. Üstelik, Belçikalı arborist Baron de Poerderlé 1770'lerde bu konu hakkında "Cet arbre tire son nom de l'Arménie, region d'Asie, d'où il est originaire et d'où il fut porté en Europe..." ("Bu ağaç adını, doğduğu yer olan ve Avrupa'ya getirildiği Asya ülkesi olan Ermenistan'dan alır... " ) demiştir. Bugün Ermenistan'da 50 civarında kayısı çeşidi yetiştirilmektedir.
Kayısı, MÖ 1000'den sonra Çin'de yetiştirilmektedir. Yaklaşık yedinci yüzyıldan itibaren Çin'deki kayısılar, tuzlama ve tütsüleme ve daha yaygın kurutma gibi çeşitli yöntemlerle korunmuştur. Hubei, siyah füme kayısıları ile ünlüdür.
Yunanistan'a girişi Büyük İskender ile ilişkilendirilmektedir.
Kayısı, antik çağlardan beri İran'da yetiştirilmektedir ve kuru olanlar, İran ticaret yollarında önemli bir üründür. Kayısı, günümüz İran'ında önemini sürdürmektedir.
İspanya Endülüs'te Kayısı yetiştiriciliği üzerine bir makale, İbnü'l-Evvam'ın 12. yüzyıl tarımsal çalışmasında, Book on Agriculture'da yayımlandı.
Mısırlılar genellikle kayısıları kurutur, tatlandırıcı ekler ve daha sonra bunları amar al-dīn adlı bir içecek yapmak için kullanırlar.
İngiltere'de 17. yüzyılda kayısı yağı, tümörler, şişlikler ve ülserlere karşı etkili olan şifalı bitkiler tedavilerinde kullanılmıştır.
17. yüzyılda İngiliz yerleşimciler kayısıyı Yeni Dünya'daki İngiliz kolonilerine getirdiler. Modern Amerikan kayısı üretiminin çoğu, İspanyol misyonerler tarafından Batı Kıyısı'na taşınan fidelerden geliyor. ABD ticari üretiminin neredeyse tamamı Kaliforniya'da, bir kısmı da Washington ve Utah'da gerçekleşir. Günümüzde kayısı yetiştiriciliği, büyüme ihtiyaçlarını karşılayabilecek iklime sahip dünyanın her yerine yayılmıştır.
Kültürdeki yeri
Ermenistan'da kayısı ağacının ahşabı, Ermenistan'da popüler bir nefesli çalgı olan ve aynı zamanda kayısı piposu olarak da adlandırılan duduk gibi ahşap oymalarında kullanılmaktadır. Kayısı ağacından el yapımı birtakım hediyelik eşyalar da yapılır.
Owon
Jang Seung-eop (1843-1897), (Owon takma adıyla daha çok tanınır) Kore'deki Joseon Hanedanlığı'nın son döneminde yaşamış olan bir ressamdır. Yaşamı, Im Kwon-taek'in yönettiği 2002 yılı ödüllü Chi-hwa-seon filmiyle beyazperdeye uyarlanmıştır. Kendisi Joseon mahkemesinde mevki sahibi olan sayılı birisiydi.
Owon, öksüz birisi olarak başka bir ailenin yanında yetişirken resim yapmayı öğrendi. 20'li yaşlarında, aristokrat Yi Ung-heon ailesinin kabul etmesiyle ilk defa geniş çaplı resim yapma fırsatını buldu. Daha sonraları doğal yeteneği sayesinde meşhur olunca kır manzarası, çiçek resimleri ve günlük hayat dahil olmak üzere her tarzda resim yapmaya başladı.
Engerek
Engerek, engerekgiller ya da Viperidae, Alethinophidia infratakımına bağlı bir hayvan familyasıdır. Uzun, kıvrık ve içi boş olan ikişer tane zehir dişleriyle bunların gerisinde daha küçük yakalama dişleri mevcuttur. Başları üçgen şeklinde ve kuyrukları küttür. Daha çok geceleri avlanırlar.
Taksonomi
Viperidae familyasına bağlı altfamilyalar (2022):
Tasmanya yerlileri
Tasmanya yerlileri ya da Palavalar, Tasmanya adasının yerli halkından olanlara verilen ad. Avrupalılar Tasmanya'ya 1803'te sürekli olarak yerleştiler. 1804'te beyazların bir grup Tasman'a hiçbir kışkırtma olmaksızın saldırması Kara Savaş'ın (1804-1830) ilk aşamasını başlattı. Avrupalılar Yerlilerin av alanlarını ele geçirdiler, besin kaynaklarını tükettiler, kadınlarına saldırdılar, erkeklerini öldürdüler. Tasmanların direnme girişimleri Avrupalıların üstün silahları ve gücüyle karşılaştı. 1831-1835 arasında geri kalan yaklaşık 200 Tasman'ın imhasını önlemeye ve uzlaşma sağlamaya yönelik son bir çabayla Yerliler Flinders Adasına gönderildi. Toplumsal örgütlenmeleri ve geleneksel yaşam biçimleri yıkılan Tasmanlar yabancıların getirdikleri hastalıklara ve onların uygarlaştırma girişimlerine uzun süre dayanamadılar. Tasman halkının Tasmanya'daki son üyesi Truganini 1876'da öldü.
Seydibaba, Şiran
Seydibaba, Gümüşhane ilinin Şiran ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy; Seydi baba isimli bir bir şeyh tarafından, kendi adına kurduğu zaviye ile birlikte kurulmuştur. 1485 yılı tahririnde köyün gelirlerinin zaviyenin giderlerini karşılaması için ayrıldığı belirtilmiştir. 1642 tarihli avarız defterine göre tamamı Müslümanlardan 41 hane bulunan köyde, 2 hanede padişah beratı verilen zaviye şeyhi ve 6 tane de şeyh çocuğu kaydedilmiştir. 1847 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmıştır) köyde 51 Müslüman hanede 145 erkek yaşarken, 1876 yılı Trabzon Salnamesinde köydeki hane sayısı 65 olarak belirtilmiştir.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 118 km, Şiran ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.
Dumitru Teoderescu
Dumitru Teodorescu (diğer adıyla Theodore "Ted" Dumitru (d. 2 Eylül 1939, Bükreş, Romanya - ö. 26 Mayıs 2016, Johannesburg, Güney Afrika) Güney Afrika'da geçirdiği zamanla tanınan Rumen teknik adamdı. Bir dönem Türkiye'de de görev yapmış ve uzun yıllardır Afrika futbolunun gelişmesi için değişik takımlarda görev almıştır.
Futbolculuk kariyeri
Futbola Sportul Studențesc'de başladı. İyi bir forvet oyuncusu olmasına rağmen 16 yaşında çıktığı bir maçta ayağını altı yerinden kırdı. Düzelmesinden sonra eski formunu bir daha yakalayamadı ve kısa sürede futbolculuk kariyerine son vermek zorunda kaldı.
Romanya yılları
1958 yılında Bükreş Üniversitesi'nde spor okumaya başladı. 1962'de mezun oldu. 1964'te FC Universitatea Craiova takımı çalıştırmaya başladı. 25 yaş yaşında olarak Liga 1'in en genç teknik adamı oldu. İlk sezon takımı küme düşmekten kurtarıp, ikinci sezon sekizinci bitirdi. 1966'da Rumen genç millî takımını çalıştırmaya başladı. O sene İspanya'da düzenlenen Dünya Üniversite Şampiyonası'nda üçüncülük kazandılar.
Türkiye yılları
1968'de Türkiye Futbol Federasyonu tarafından eğitmen olarak ülkeye çağrıldı. 1969-70 sezonu Altay Spor Kulübü'nü yönetti. Sezona Fuar Şehirleri Kupası'nda Alman Carl Zeiss Jena takımının karşısına çıkarak başladı. 0-1 ve 0-0'lık sonuçlarla elendiler. Sezon içinde çok başarılı bir performans gösterdiler. Sezonun ilk devresini namağlup olarak birinci bitirdiler. Ligi üçüncü bitiren Altay, UEFA Kupası'na katılma hakkı kazandı.
1970-71 sezonunda ise bir önceki sezonu 9. bitiren Beşiktaş tarafından göreve alındı. Ancak önce Altay sonra da Romanya Futbol Federasyonu ile sorunlar yaşadı. Beşiktaş'a Romanya'dan Ion Barbu'yu getirdi. Türk futbolcularla da sorunlar yaşayan teknik adam 30 maçta sadece 10 galibiyet alıp Beşiktaş'ı altıncı yaptı. Sezon sonunda buradaki görevinden de ayrıldı.
1971-72 sezonunda da Türkiye'de kalan teknik adam bu sefer Mersin İdman Yurdu ile anlaştı. Burada iki lig maçına çıkıp 2 beraberlik aldıktan sonra Romanya Futbol Federasyonu, Teoderescu'nun yurtdışında çalışma iznini iptal etti. Futbolcu bu nedenle takımı bırakmak zorunda kaldı.
Afrika yılları
1977'de Azeri kökenli İranlıların takibi Traktörsazi'nin başına geçti. Tarihinde ikinci kez yükseldikleri Takht Jamshid Kupası isimli İran Ligi'nde takımı beşinci yaptı. 1978-79 sezonunda ise İran Devrimi'nin gerçekleşmesi nedeniyle lig iptal edildi.
1979 yılı sonlarında ilk kez Afrika'ya gelip Zambiya millî futbol takımının başına geçti. Burada futbolcuların kendi kültürel değerlerini göz önüne alarak bir futbol metodu kullandı. Zambiya ile 11 maça çıkan Dumitru 8 galibiyet, 3 beraberlik alarak namağlup oldu. Takımın 1982 Afrika Uluslar Kupası'na katılmasını sağladı ancak ev sahibi Libya'ya Amerikan pasaportu olduğu için gidemedi. Zambiya o turnuvada Afrika üçüncüsü olacaktı.
Zambiya'dan ayrılınca Afrika Futbol Konfederasyonu ile anlaşıp Esvatini ve Nambiya'da futbolu geliştirmek için görevler aldı. 1984'te bir maçlığına Esvatini millî futbol takımının başına geçti. Liverpool ve Tottenham Hotspur karmasına 1-0 yenildiler.
1980'lerin sonundan günümüze kadar Güney Afrika takımlarını çalıştırdı. Ocak 1986'da Kaizer Chiefs'in başına geçti. İlk iki sezonunda toplam 6 kupa kaldırdı. Ancak ligde en iyi derecesini 1987'de ikinci olarak kazanabildi. 1988'den itibaren Mamelodi Sundowns takımının altyapısında daha sonra da Futbol Federasyonu'nun görevi ile Güney Afrika'daki futbol okullarında eğitmenlik yaptı. Eğittiği yetenekler arasında Steven Pienaar ve Mbulelo Mabizela millî formayı giymiş yetenekler vardı.
1997'de Mamelodi Sundowns'ın başına geçerek kulüp teknik direktörlüğüne geri döndü. İlk sezonunda ilk kez Afrika Ligi şampiyonluğu yaşadılar. Sonraki sezonda bu başarıyı tekrarladılar. 1999-2000 sezonunda Orlando Pirates'ın başındaydı. Burada sadece 1 kupa kazanabilen Dumitru, eski takımı Sundowns'ın ardından lig ikincisiydi.
2000'de bir süre Manning Rangers'ı çalıştıran teknik adam, kısa süre sonra tekrar millî takım seviyesine, bu sefer Namibya millî futbol takımını yöneterek geçti. 2001-02'de ise bir kez daha Mamelodi Sundowns'ın başına geçse de kupasız bir sezon tamamladı. Ancak yerel ligde başarısız olsa da CAF Şampiyonlar Ligi'nde takım tarihinin en büyük uluslararası başarısı olan ikinciliği kazandı.
2003'te eski takımlarından Kaizer Chiefs'in başına geçen Dumitri, kupa kazanmaya da geri dönmüş oluyordu. Sezona 2003 yılında Barış Kupası'nda uluslararası takımlarla maç yaparak başladı. Bu maçlardan birini eski takımı Beşiktaş'a karşı oynamış ve 2-2 berabere kalmışlardı. O dönem Beşiktaş'ın başındaki Mircea Lucescu da Dumitru'nun teknik adamlığa ilk başladığı yıllarda öğrencisi olan futbolculardan biriydi. 2003-04 sezonunda Chiefs, tarihlerinin ilk lig şampiyonluğunu elde etti. "Ligin en iyi teknik direktörü" ödülünü kazandı ve bu ödülü kazanan ilk yabancı teknik adam oldu. 2004-05 sezonunda ise sezon boyunca liderliği götüren eski takımı Orlando Pirates'ın son hafta puan kaybetmesiyle, Chiefs bir kez daha şampiyonluğa uzandı. Bu şampiyonlukta Dumitru ile Zambiyalı forvet Collins Mbesuma'nın da büyük emeği vardı. 4 şampiyonluğa sahip olan Dumitru, Gordon Igesund ile birlikte Güney Afrika'dan en çok şampiyonluğa ulaşan teknik direktördür.
Vipera
Vipera, Viperinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Dumitru Teoderescu
Afrika yılları
Bu başarılı sonuçlar sayesinde 2005'te Güney Afrika Cumhuriyeti millî futbol takımının teknik direktörlüğüne getirildi ancak Afrika Uluslar Kupası'nda 3 mağlubiyetle grup sonuncusu olunca istifa etti.
Son yılları
2007'de AmaZulu FC'de futbol direktörü olarak bir süre görev yapan Dumitru, Mart 2009 tarihinde eski takımı Mamelodi Sundowns'da altyapı görevine başladı. "The Puk Tawana" adında 18 aylık bir oyuncu yetiştirme projesini başlattı. Keagan Dolly, Buhle Mkhwanazi and Jabulani Shongwe gibi millî takım forması giymiş futbolcular bu programdan çıktı. Dumitru, 2012-2013 yılları arasında North West Üniversitesi Spor Enstitüsü'nde çalıştı. 2013'te Güney Afrıka Futbol Antrenörleri Derneği'ni kuranlardan biri oldu.
Futbol üzerine akademik çalışmaları olan Dumitru'nun Almanya'da basılan "Mosaic Training" adlı bir kitabı da vardır.
Ölümü
Dumitru 26 Mayıs 2016'da 76 yaşındayken Johannesburg'da bir alışveriş merkezinde geçirdiği büyük bir kalp krizi sonucunda hayatını kaybetti. 2 Haziran'da Johannesburg'taki Ellis Park Arena'da adına bir anma töreni düzenlendi.
Tarantella
Tarantella, güney İtalya'da geleneksel bir dans türü. 15. yüzyıl-17. yüzyıl arasında İtalya'da çılgın bir moda, toplu bir histeri halini almıştı. Halk bu çılgınlığın tarantula adlı örümceğin sokmasıyla ortaya çıktığına ve sokulanların ancak bu dansı yaparak iyileşebileceğine inanıyordu. Gerek dansın, gerek örümceğin adı İtalya'daki Taranto kentinin adından türetilmişti.
1995 Kral Fehd Kupası Finali
1995 Kral Fehd Kupası Finali, 1995 Kral Fehd Kupası'nı kazananı belirlemek için oynanan ulusal futbol müsabakasıdır. Maç 10 Ocak 1992 tarihinde, Riyad'da oynanmıştır. Mücadeleyi 2-0 kazanan Danimarka, kupayı müzesine götürmeye hak kazanmıştır.
Babe Zaharias
Mildred Ella "Babe" Didrikson Zaharias (26 Haziran 1911, Port Arthur - 27 Eylül 1956, Galveston), Amerikalı sporcu. Basketbol, atletizm ve golfta da mücadele etmiştir.
1930 ve 1931'de bayanlar Amerika Basketbol Takımı'nda yer aldı. 1930'dan 1932'ye değin ulusal atletizm şampiyonalarında sekiz dalda birincilik kazandı, birinde de birinciliği paylaştı. 1932 Yaz Olimpiyatları'nda 80 m engelli ve ciritte altın madalya kazandı. Yüksek atlamada ise geçerli sayılmayan western yöntemiyle atladığı için üçüncü altın madalyayı alamadı. Beyzbol, softbol, yüzme, artistik patinaj, bilardo ve Amerikan futbolunda da başarılı oldu.
1932'de arada sırada oynamaya başladığı golfu 1934'ten sonra başlıca spor dalı olarak benimsedi. Bir süre profesyonel olarak oynadıktan sonra amatörlüğe döndü ve 1946'da ABD Bayanlar Amatör Tuırnuvası'nda birinci oldu. Ertesi yıl art arda 17 golf şampiyonasında birincilik elde etti. 1947'de, Bayanlar Britanya Açık Amatör Şampiyonası'nda birincilik kazanan ilk Amerikalı oldu. 1948'de yeniden profesyonelliğe geçti. 1949 ve 1950'de, başarılı bir kanser ameliyatının ardından 1954'te ABD Bayanlar Açık Turnuvası'nı kazandı. 1948'den 1951'e değin bayan golfçüler arasında en çok para kazanan oyuncuydu.
I. Nikiforos
I. Nikiforos (Yunanca; Νικηφόρος Α΄, Nikēphoros I) (ö. 26 Temmuz 811), 802 yılından öldürüldüğü yıl olan 811'e kadar hüküm sürmüş Bizans imparatoru.
Yaşamı
Şimdi Suriye'de bulunan Selecia Sidera şehrinin soylu, olasılıkla Hristiyan, Arap asıllı bir aileden gelmiştir. Nikiforos, İmparatoriçe İrini'nin saltanatı sırasında saray bürokrasisi içinde ilerlemiş ve imparatoriçe tarafından hazine nazırı (Logothetis tu geniku) görevine getirilmiştir. 801'de Roma'da Papa III. Leo'nun Frankların Kralı olan Şarlman'a Batı Roma İmparatorluk tacı giydirmesi Bizans için istenmeyen büyük bir sürpriz olmuştu. İmparatoriçe İrini son saltanat yıllarında yeni bir koca aramakta ve bu nedenle özellikle Şarlman'la evlenmesi bile ciddi olarak tartışılmakta idi. Fakat Bizans soyluları ve saray bürokrasisi mensupları Şarlman'ı ve Frankları barbar olarak görüp ortaya çıkan bu yeni gerçeği kabul etmemekteydiler. Hazine nazırı Nikiforos başkanlığı altında yüksek saray bürokratları, soylular ve hadımlar bir hükûmet darbesi yapıp İrini'yi tahttan indirip Midilli (Lesbos) adasına sürgüne gönderdiler. Sabık İmparatoriçe kısa bir zaman sonra bu adada öldü. Bizans İmparatorluğu tahtına da 31 Ekim 802'de komplo lideri I. Nikiforos getirildi.
Nikiforos imparatorluğun çok zayıf durumunu çok iyi bilmekteydi ve kararlı ve güçlü bir hevesle ile durumu iyileştirmeye çabaladı. Saltanatına ilk aksi tepki 803'de askerlerden geldi. Zamanın en yetenekli generallerinden olan Bardanes Turkos isyan etti ; kendi askerleri onu imparator ilan ettiler ve diğer askerî komutanlardan destek gördü. Bunlar arasında sonradan imparator olacak olan V. Leon ve II. Mihail Amroyalı da bulunuyordu. Fakat Nikiforos bu iki generali kendine çekmeyi başardı. Bardanes'in ordusu dağıldı; kendisi de bir manastıra çekilmek zorunda kaldı. Bu arada sarayda soylular arasında Arsaber tarafından yöneltilen bir komplo da harekete geçemeden ortaya çıkarıldı.
Bundan sonra Nikiforos imparatorluğun içişlerini yeniden organize etmeye koyuldu. Balkanları İmparatorluğa daha sıkı bağlamak için bir Helenleştirmek politikası uygulamaya başlayarak Anadolu'dan çok sayıda aileyi Balkanlara göç ettirdi; onlara toprak verip çok sayıda Helenik asıllıların çoğunluğu oluşturduğu yerleşkeler kurdurdu. Balkan sınırlarındaki kaleleri pekiştirdi. Bunları devamlı uygulayıp kontrol için Balkanlarda yeni thema idareleri kurdu.
Askerî gücünü artırmak için vergi gelirlerinin artması gerekmekte idi. Bu nedenle yeni vergiler ihdas etti; eski vergilerin haddini artırdı ve vergilerin daha etkin olarak toplanması için yeni merkezi ve yöresel bürokrasiyi geliştirdi. Bu vergilerin bazıları kiliseler ve manastırlara yüklenmişti. Bu yeni, daha ağır ve daha etkin toplanır vergiler dolayısıyla halk, özellikle zengin yüksek soylu tabaka, toprak sahipleri ve kilise mensupları, Nikeforus'un idaresinden şikayetçi olmaya başladılar. Çoğunluğu putsevenler partisinden olan halka ve kilise mensuplarına ödün vermek için yine I. Nikiforos isimli bir papazı Konstantinopolis Patriği olarak görev verdi. Böylece kendini kilise ve manastır mensuplarına beğendirmeye çalıştı. Fakat yine de pek başarılı olmadığı elimize geçen ve başka eşleri bulunmayan zamanın kilise tarihçilerinin eserlerinde görülmektedir. Örneğin bunlardan Günah Çıkartıcı Theofanisin imparator Nikiforos'u tarihte eşi olmayan bir hain olarak tanımlamaktadır.
803'de Nikiforos Batı Roma İmparatoru olarak Papa tarafından taç giydirilmiş olan Şarlman ile Pax Nicephori adı verilen bir barış anlaşması imzaladı; ama bunda bile Şarlman'ın imparatorluk niteliği kabul edilmemektedir. Batı ve İtalya ile Bizans arasındaki ilişkiler gerginleşmeye devam etti. 806–810 arasında Batı ile Venedik yüzünden İtalya'da bir savaş çıktı. Nikiforos o zaman Bizans yetkisi altında bulunan Venedik'te 807de çıkan isyanı bastırmayı başardı. Ama İtalya'da bulunan birçok Bizans kalıntıları Franklara karşı zayiata uğradılar. Bu savaşın barışla sonucu ancak Nikiforos'un ölümünden sonra gerçekleşmiş; Roma, Ravenna ve Pentapolis'in Batı'ya ait olduğu kabul edilmiş; Venedik, İstirya, Dalmaçya sahilleri ve Güney İtalya'nın Doğu'ya Bizansa' bağlı olduğu teyit edilmiştir.
İmparatoriçe İrini barış karşılığı Abbasi halifesi Harun el-Reşid'e yıllık tazminat ödemeyi kabul etmişti. Nikiforos bu yıllık tazminatı ödemeyerek Abbasiler ile Bizans arasında bir harp çıkmasına neden oldu. 805'te en iyi generali olan Bardenes'in isyanı nedeniyle Bizans ordusunun idaresi Nekeforos'un elinde bulunuyordu. Bizans ordusu Anadolu'ya hücuma geçen Arap orduları karşısında Frigya'da Krasos mevkiinde yapılan savaşı kaybetti. 806'da ise 135.000 kişilik halifenin kendi komutanlığı altındaki yeni bir Arap hücumu ta Kapadokya içlerine kadar girdi ve o zaman önemli bir Bizans şehri olan Tyana (şimdi ufak bir köy olan Kalehisar) Arapların eline geçti. Nikiforos ve Bizanslılar hemen 50.000 Bizans altını ve her yıl tazminat olarak 30.000 Bizans altını ödemeyi kabul edip Abbasilerle barış yaptılar. 809'da Harun el-Reşid'in ölümü ve Abbasiler arasında çıkan taht kavgası nedeniyle de Anadolu'da Arap tehlikesi sona ermiş gibi göründü.
Nikiforos dikkatini bu sefer Balkanlara döndürdü. Balkanlarda Slavlar büyük bir tehlike arzetmekteydiler. 805'te bir büyük Slav ordusu Korint Körfezinde olan Patras'a hücum etti ve zorlukla geri püskürtüldü. Nikiforos bunun tekrar edilmesini önlemek için Balkanlara ve özellikle Mora'ya Anadolu'dan getirdiği Hristiyan Helen göçmenleri yerleştirmeye başladı. Bu yerleştirme politikası ve kurulan yeni yerleşkeler sadece Nikiforos zamanında değil, çok daha sonra da Bizans'ın Balkanlarda tutunup kalmasını mümkün kılmıştır.
Diğer taraftan Bizans orduları 807-809 arasında ortaya yeni çıkan Bulgar Hanlığı ve bunların yeni hükümdarları Han Krum idaresinde Bizans'ın Balkanlardaki kuzey sınırlarına hücumları ile uğraşmaktaydılar. 808'de Han Krum Ustrumca Nehrinin ağzında kampa girmiş olan bir Bizans ordusunun tahrip etti. 809'da Bulgarlar önemli bir stratejik mevkii olan Serdica (Sofya)'yı bir aldatmaca ile ele geçirip oranın 6.000 kisilik Bizans garnizonunun askerlerinin hepsini öldürdüler. Bunun üzerine hemen Nikiforos idaresinde bir Bizans ordusu Bulgaristan'a sefere çıktı. Nikiforos, Han Krum'un ordularını bu seferde iki defa mağlup etti. Bulgarların başkenti olan Pliska ele geçirdi; talan etti ve yakıp yıkıp yerle bir etti. Serdica'ya geçip kaleyi yeniden alıp pekiştirdi ve bu zaferle Konstantinopolis'e döndü.
Nikiforos Bulgar hanı Krum'un barış önerilerini geri çevirdi. Fakat Han Krum ve ordusu tahrip edilmemişti. 811'de ise yeni bir seferle Nikiforos idaresindeki Bizans ordusu Bulgaristan'a hücuma geçti. Yeniden Pliskayı ellerine geçirip talan ettiler. Han Krum'un idaresindeki Bulgar ordusunu Balkanlık-dağlık taraflarda takibe koyuldular. 14 Temmuz 811'de Bizans için bir facia olan Pliska Muharebesi başladı. Bir dağ geçidinde Bulgar ordusu Bizanslıları bir tuzağa düşürüp onları kuşattılar ve 16 Temmuz'da hücuma geçip Bizans ordusunu ağır bir yenilgiye uğrattılar. Çok az kişi kaçabildi. Kaçamayıp ölenler arasında Bizans İmparatoru I. Nikiforosda bulunuyordu.
Onun ortak imparatoru olan oğlu Stavrakios ise bir kılıç darbesi dolayısıyla omuz ve omurga kemiğinden yaralı ve felçli olarak Konstantinopolis'e getirildi ve orada ancak acı içinde 6 ay kadar yaşayıp güya İmparator olarak hüküm sürüp sonra bir komplo ile tahttan indirildi ve bir manastırda 11 Ocak 812'de öldü. Nikiforos'un damadı I. Mihail de bu faciadan kurtulmuştu ve imparatorluk tahtını komplo ile eline geçirdi.
Nikiforos'un cesedi Bulgarlar tarafından bulundu. Kafası kesilip bir mızrağa takılıp Bulgar kampında birkaç gün gezdirilip onlar tarafından alaya alındı. Bu sanki yetmiyormuş gibi Bulgar hanı Han Krum, Nikiforos'un kafatasını gümüşle kaplattı ve içki kâsesi olarak kullandı.
Ailesi
I. Nikiforos'un karısının ismi bilinmemektedir. İsimleri bilinen iki çocuğu vardı:
1950 FIFA Dünya Kupası kadroları
Aşağıda Brezilya'da düzenlenen 1950 FIFA Dünya Kupası'na katılan takımların kadrolarında yer alan oyuncuların listesi bulunmaktadır.
Brezilya
Teknik direktör: Flávio Costa
İsviçre
Teknik direktör: Franco Andreoli
Yugoslavya
Teknik direktör: Milorad Arsenijević
İspanya
Teknik direktör: Guillermo Eizaguirre
İngiltere
Teknik direktör: Walter Winterbottom
şili
Teknik direktör: Arturo Bucciardi
Amerika Birleşik Devletleri
Teknik direktör: William Jeffrey
İsveç
Teknik direktör: George Raynor
Paraguay
Teknik direktör: Manuel Fleitas Solich
Uruguay
Teknik direktör: Juan López
Bolivya
Teknik direktör: Mario Pretto
Darağacında Üç Fidan
Darağacında Üç Fidan, Nihat Behram'ın; 12 Mart Darbesi sonrasında Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan'ın dışarıda son günlerini, yakalanışlarını anlatan belgesel anlatı tarzında bir kitaptır. Mahkûmların 6 Mayıs 1972 tarihinde darağcına çıkış öyküleri ve idam anları çok patetik bir üslupla anlatılmıştır. Bazı bölümlerinde şiirlere de yer verilen kitapta 30 sayfa Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan'ın fotoğraflarına (siyah-beyaz) ayrılmıştır.
Darağacında Üç Fidan, Mayıs 1976'da yayınlandı. Bu yapıt aynı adla (Darağacında Üç Fidan) belgesel anlatı tarzında on sekiz gün süren bir dizi yazıdan sonra kitaplaştırılmıştı. Dizi, yayını süresince hemen her gün ağır cezalık dava ve toplatma konusu ediliyordu. Kitaplaşan yapıt ağır baskılara uğradı. Sonunda kitap yasaklandı, dağıtılan ilk altı baskıdan raflarda kalanlar toplatıldı. Yedinci basımının kurşun dizgileri baskı makinesinden sökülerek el konuldu. 1980 Darbesi, kitap üstündeki baskıyı daha da koyulaştırdı. Eser, 80'li ve 90'lı yıllarda gençler arasında başka kitapların içine konularak gizli gizli okunan bir kitap oldu. Kitabın yazarı Nihat Behram hakkındaki ağır ceza davaları ise sıkıyönetim mahkemelerine devredildi. Bunun üzerine yazar, 1980 yılında yurtdışına çıkmak zorunda kaldı ve 17 yıl politik sürgün hayatı yaşadı.
Darağacında Üç Fidan, 1988 yılında Yürekleri Şafakta Kıvılcımlar adıyla yeniden yayınlandı. Ama tekrar toplatıldı. Uzun süren hukukî mücadeleler sonrasında kitap için beraat kararı çıktı. Yazar Nihat Behram da 1996 yılında Türkiye'ye geri döndü. Tutuklandı, fakat kitabın beraat kararını kanıtlayarak serbest bırakıldı.
Darağacında Üç Fidan, 1998 yılında şu anki yayınevi tarafından yeniden piyasaya sürüldü. Kitabın yeni baskılarında, 30 sayfalık galerideki resimlerden birinin posteri bulunur.
Alıntılar
Kitabın 33. basımının arka kapağından:
Kitabın 33. baskısının "Sunu" bölümünden:
2005 Supercoppa Italiana
2005 İtalya Süper Kupası, bir önceki sezonun Serie A şampiyonu ile Coppa Italia şampiyonunun karşı karşıya geldiği futbol karşılaşması.
İtalya 2004-05 Serie A şampiyonu Juventus takımı 2004-05 Coppa Italia şampiyonu Internazionale takımına uzatmalara giden maçta 1-0 mağlup olmuştur. Inter kupanın sahibi oldu.
Maç detayı
20 Ağustos 2005 tarihinde Torino'daki Delle Alpi Stadyumu'nda oynanan karşılaşmanın normal süresi 0-0 eşitlikle sona erince maç ekstra uzatma dakikalarına kaldı. Uzatma bölümlerinde, Inter oyuncusu Juan Sebastián Verón 106. dakikada kaydettiği gol ile takımını 1-0 öne geçirdi. Maçta başka gol olmadı ve Inter takımı Süper Kupa'nın sahibi oldu.
Yahyalı, Sarıoğlan
Yahyalı, Kayseri ilinin Sarıoğlan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kayseri iline 65 km, Sarıoğlan ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Üzerlik, Sarıoğlan
Üzerlik, Kayseri ilinin Sarıoğlan ilçesine bağlı bir mahalledir.
2010 nüfus verilerine gore nüfusu 342'dir. Kayseri il merkezine 65, ilçe merkezine 11 km mesafededir. Mahallenin kuzeyinde Kızılırmak, güneyinde ise Tuzla Gölü'nün düzlükleri yer alır. Mahallenin batı kısmını Kocadağ ve Işıl tepesi çevrelemiştir. Doğu bölümünde ise, Kızılırmak'ın küçük çalılarla (yılgın) örtülü düzlükleri bulunur.
Mahallenin tarihi Osmanlı döneminde bölgeye göç etmiş Türkmen boylarına uzanır. Köy halkı geçimini büyükbaş hayvancılık, tarım ve halı dokumacılığından sağlar. Mahallede karasal iklim etkilerini gösterir. Kızılırmak ve Tuzla Gölü'ne yakın olmasına rağmen kurak sayılabilecek bir bölgededir. İçme suyunu 25 km mesafedeki kaynaktan karşılar. İlköğretim okulu, cami, sağlık evi, PTT merkezi bulunur. Altyapı olarak kanalizasyon hattı büyük oranda tamamlanmış olup ana bağlantı yolları asfaltlanmıştır.
Kolli Sefaresh
Kolli Sefaresh(Farsça:کلی سفارش,İngilizce:General Orders), İranlı grup Navid - Omid'in 2009 yılında Amerika'da Century Records USA, Avrupa'da ise Avang etiketiyle çıkarttıkları ikinci stüdyo albümüdür. Kayıtları 2008 yılında yapılmış olup 2009 yılında piyasaya çıkartılmıştır .Navid - Omid, bu albümde artık Ebi ile çalışmaya bırakmıştır ; onun yerine Taraneh Mokarram isimli bir bestekâr ile çalışmaya başlamıştır.Bu albümün menajerliğini İran asıllı İsveçli şarkıcı Cameron Cartio'nun erkek kardeşi Alec Cartio yapmıştır.2010 yılında ise Navid - Omid, To Bayad Gerye Koni adında bir single çalışması yapmıştır.
Sinan Albayrak
Sinan Albayrak (d. 27 Şubat 1973, Hanau), Türk televizyon ve sinema oyuncusu. Gazeteci, Yazar ve Aktivist Hakan Albayrak'ın kardeşidir. Mavi Marmara Gemisi ile Gazze yoluna çıkan aktivistler arasındadır.
Hayatı
Sinan Albayrak Almanya'nın Hessen eyaletine bağlı Hanau kentinde dünyaya geldi. Babası 1960'ların başında işçi olarak Almanya'ya gelen Ziya Albayrak, annesi Gülbeyaz Albayrak'tır. Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünde eğitim hayatına başlayıp son senesinde İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarından mezun olan Albayrak, Yıldız Kenter'den de ders almıştır.
Filmografisi
Sinema
Televizyon
Susuz, Şiran
Susuz, Gümüşhane ilinin Şiran ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerleşim, 1530 yılı Osmanlı tahririnde günümüzdeki adıyla Şiryan (Şiran) nahiyesinin bir köyü olarak kaydedilmiştir. 1642 yılı avarız defterinde yerleşimden bahsedilmemektedir. 1847 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmıştır) mezra statüsündeki yerleşimde 4 Müslüman hanede 9 erkek yaşarken, 1876 yılı Trabzon Salnamesinde yerleşimden bahsedilmemiştir. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla yerleşimden Şiran'ın bir köyü olarak bahsedilmektedir.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 115 km, Şiran ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
Çam fıstığı
Çam fıstığı (Güner içi), fıstık çamının (Pinus pinea) kozalaklarından çıkarılan sert kabukların kırılması sonucu elde edilen ve besin değeri oldukça yüksek bir besin maddesidir. Bütün Akdeniz ülkelerinden yetişen bu ağaç şemsiye görünümünde 20 m'ye boylanabilen geniş tepeli bir çam türüdür. Kozalak üretimi 20 yaşından sonra başlar.
Yenilebilir ve yüksek ticari değeri olan bir tohumdur. Türkiye'de Aydın, Muğla ile İzmir illerinde üretimi yaygın olarak yapılmaktadır. Aydın iline bağlı Koçarlı ilçesinde Türkiye'deki ortalama çam fıstığı üretiminin %50'si yapmaktadır. Koçarlı ilçesinde geleneksel olarak her yıl çam fıstığı festivalleri düzenlenmektedir. Ayrıca Aydın'da ilçe ve kırsal köylerinde birden fazla çam fıstığı işleme tesisleri bulunmaktadır. İzmir ilinin Bergama ilçesinde de çam fıstığı üretimi yapılmaktadır. Fakat son zamanlarda çam ağaçlarında oluşan hastalık ve iklim değişikliğinden dolayı üretim ve verim düşmüştür.
Üretimi
Fıstık çamının kozalakları olgunlaşınca ağaçtan bir sopa yardımıyla düşürülür ve güneş alan bir yerde serilir. Kozalaklar sıcağın yardımıyla açılarak içindeki tohumlar dışarı çıkarılır. Tohumlar suda yumuşatılarak içindeki fıstığın ayrılması sağlanır. Tohumu kaplayan ince zar temizlenir ve son olarak fıstık kurutulur. Kurutulan fıstıktan çıkan fıstıklar çuvallanıp satışa hazır hale getirilir.
Çeşitler
Türkiye'de çam fıstığı Türk Standartları Enstitüsü tarafından 3 tipe ayrılmıştır.
Diğer türler ve coğrafi dağılımları
Fıstık çamı dışında dünyada bazı Pinus cinsi üyelerinden de çam fıstığı elde edilmektedir. Asya'da iki çam türünden geniş ölçüde fıstık çamı hasat edilir, Kuzeydoğu Asya'da Kore çamı (Pinus koraiensis) ve Batı Himalaya'daki Chilgoza çamı (Pinus gerardiana). Diğer dört tür ise az miktarda üretilir bunlar: Sibirya çamı (Pinus sibirica), Japon fıstık çamı (Pinus pumila), Çin beyazçamı (Pinus armandii) ve Bunge çamı (Pinus bungeana).
Kuzey Amerika'da üç ana tür; Kolorado çamı (Pinus edulis), tek yapraklı çam (Pinus monophylla) ve Meksika çamı (Pinus cembroides) sıklıkla çam fıstığı üretimi için yetiştirilir. diğer bilinen türler Sabin çamı (Pinus sabineana) Torrey çamı (Pinus torreyana) ve şeker çamı (Pinus lambertiana).
Akçaray
Akçaray, Kocaeli'nin merkez ilçelerinden biri olan İzmit'te hizmet veren tramvay hattıdır. Kocaeli'nin ilk ve şu an için tek tramvay hattı olma özelliğini taşır. Akçaray uygulama projelerinin hazırlanması için ilk ihale Ocak 2014'te yapıldı. Takip eden günlerde Kocaeli Büyükşehir Belediyesi ve İzmit Belediyesi internet sitelerinde tramvay hattının adı ve rengiyle ilgili halk oylaması başlatılmıştı. Bir tramvay vagonu İzmit'te bulunan Anıtpark Meydanı'na getirilmiş kabloyla elektrik çekilerek görücüye çıkarılmıştı.
Hattın yapım ihalesi 20 Mayıs 2015 tarihinde gerçekleşti. İhaleyi 113 milyon 990 bin TL bedelle Gülermak firması kazandı. 19 Ekim 2015 tarihinde projenin temel atma töreni gerçekleşti.
Hattın projelendirme aşamasında mevcut güzergâhının dışında yürüyüş yolu diye bilinen eski demiryolu tartışmalara neden oldu.
Hattın Şehir Hastanesine ulaştırılması için ihaleler 2022 yılı içerisinde yapıldı. Hattın uzatılmasındaki çalışmaları 2022 yılı sonu itibari ile başlandı.
Hattın ikinci etabının açılmasının ardından Otogar istikameti sonrasındaki Alikahya mahallesindeki 4 hat için bölgedeki kooperatiflerle ücretsiz aktarma anlaşması imzalandığı açıklandı.
Hizmet vermekte olan 33 metre uzunluğundaki araçların 50 koltuk ve 240 ayakta olmak üzere toplam 290 yolcu kapasitesi bulunmaktadır. 2017 yılının haziran ayında açılan hatta 2019 yılı Kasım ayına kadar 23 milyon yolcu taşındı. 2021 yılında ise 8.346.149 yolcu taşındı. Yıl içerisinde 28 Ekim 2021 tarihinde 53.613 yolcu ile en yüksek yolcu taşındığı gün oldu.
Cassius Dio
Cassius Dio (Yunanca: Δίων ὁ Κάσσιος; d. 155 - 163 civarı/164 – ö. 229 sonrası), İngilizce Cassius Dio, Dio Cassius, belki de Claudius Cassius Dio ya da (yanlış olarak) Cassius Dio Cocceianus olarak bilinen Romalı tarihçi ve kamu görevlisi. Dio, Roma tarihini yaklaşık 983 yılı kapsayan bir zaman dilimi içerisinde, Aeneas'ın İtalya'ya gelerek Roma'yı kurmasından MS 229 yılına kadar geçen süre olarak yayınlamıştır. Yirmi iki yıl içerisinde yazılan seksen kitap, Roma tarihi hakkında detaylı bir bakış açısı sağlayarak, tam ya da parçalar halinde günümüze kadar ulaşmıştır.
Biyografi
Cassius Dio, Romalı bir senatör olan Cassius Apronianus'un oğludur. in Bithynia eyaletindeli Nicaea'da (şimdi İznik) doğmuş ve büyümüştür. Bizans söylencelerine göre Cassius Dio’nun annesi Yunan bir tarihçi, hatip ve filozof olan Dio Chrysostom'un kızıdır ancak bu ilişki Dio'nun asla bahsetmediği gibi tüm olasılığına rağmen yanıltıcıdır. Praenomen'i (ilk adı) büyük ihtimalle Claudius'tur. Roma ve Yunan soyluydu. Yunanca yazmıştı ancak Yunan ve Roma dünyasının soyluları arasında var olan göreli uyum ve Senatoryal pozisyonuna istinaden bir Roma'lı olarak değerlendirilmiştir. Buna rağmen Dio her zaman bir Yunan kenti olan Nicaea'i (İznik) "evim" olarak adlandırmış buna karşın İtalya'daki villasını İtalya'daki ikametgâhı olarak tanımlamıştır.
Cassius Dio, hayatının büyük bölümünü kamu hizmetinde geçirmiştir. Commodus zamanında senatör ve Septimius Severus'un ölümünün ardından Smyrna (şimdi İzmir) valisi, daha sonra ise 205 yılında suffect Konsül ve aynı zamanda Afrika ve Pannonia prokonsül'ü olarak görev yapmıştır. Alexander Severus kendisine en yüksek itibarı vermiş ve Praetorian muhafızlar'ın onun sertliğinden rahatsız olmalarına rağmen tekrar kendi Konsül'ü yapmıştır. İkinci konsüllüğü sırasında yıllar sonra öldüğü yer olan ülkesine geri dönmüştür.
Roma tarihi
Dio'un yayınlamış olduğu seksen kitaptan oluşan Roma Tarihi, araştırmalarının ve yirmi iki yıllık emeğinin meyvesidir. Dio, Roma Tarihini yaklaşık 983 yılı kapsayan bir zaman dilimi içerisinde, Aeneas'ın İtalya'ya gelerek Roma'yı kurmasından MS 229 yılına kadar geçen süre olarak yayınlamıştır. Jül Sezar'ın öldürüldüğü dönemin olaylarının sadece bir özetini verir, bundan sonra daha fazla detaya girer ve Commodus'tan sonra gözü önünde olup bitenler hakkında daha dikkatli davranır.
Günümüze kadar ilk 36 kitaptan parçalar kalmıştır ancak Lucullus'un Pontus kralı VI. Mithridatis'e karşı olan savaşı hakkındaki 35. ve korsanlarla yapılan savaşlar ve Pompeius'un Pontus Kralı üzerine düzenlediği sefer hakkında olan 36. kitapların hatırı sayılır bir bölümü sağlam olarak günümüze kalmıştır. Takip eden kitaptan 54. kitaba kadar olan bölümün kitapları neredeyse tamdır ve MÖ 65'den MÖ 12 yılına kadar olan dönemi ya da Pompey'in doğu seferi ve Mithridates'in ölümünden Marcus Vipsanius Agrippa'nın ölümüne kadar olan dönemi kapsar. 55. kitap oldukça eksiktir. 56. kitaptan 60. kitaba kadar olan 9 ile 54 yılları arasındaki bölüm tamdır ve Varus'un Almanya'da bozguna uğramasıyla Claudius'un ölümü arasından olan olayları içerir. Takip eden 20 kitaptan sadece bazı bölümler ve bir 9. yüzyıl keşişi olan İoannis Xiphilinus'a ait yetersiz özetler ele geçmiştir. Son ya da 80. kitap Alexander Severus'un saltanında, 222'den 229'a kadar olan dönemi içerir. Xiphilinus'un günümüze ulaşan bazı özetleri, 35. kitaptan başlar ve 80. kitaba kadar devam eder. Oldukça vasat bir çalışma olan bu eser İmparator VII. Mihail'in emriyle hazırlanmıştır.
İlk 36 kitabın parçaları şimdilerde dört çeşit olarak şu başlıklar altında toplanmıştır;
Edebi üslubu
Dio, kendine model olarak Thucydides'i almıştır ancak gerek düzen, gerek materyallerin dağıtımı gerekse bakış açısının sağlamlığı ya da muhakemelerinin doğruluğu açısından orijinaliyle karşılaştırılamaz. Üslubu, dili neredeyse tamamen latinceyle olmasına rağmen metinlerde bozulma olmaması nedeniyle temizdir. Dikkati ve titizliği sorgulanamaz ve elverişili konumundan dolayı imparatorluğun durumu hakkında o zamanın bir otoritesi olması sebebiyle oldukça yetkindir.
Margaropus
Margaropus, Ixodidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Jean Aicard
Jean Aicard, (d. 4 Şubat 1848, Toulon-Fransa – ö. 13 Mayıs 1921, Paris) Fransız roman ve oyun yazarı, şair.
Puhu
Bayağı puhu (Bubo bubo), baykuşgiller (Strigidae) familyasına ait en iri baykuş türü.
Özellikler
70 cm uzunluğundadır. Uzun kulak püskülleri ve turuncu renkli kocaman gözleri vardır ve sabahları bir güvercin, akşamlarıysa insandan 2-3 kat daha iyi görürler. Görüş açıları 110° olmasına karşın kafalarını 270° sağa sola ve 180° tam geriye çevirebilirler. Erkeğinden daha iri olan dişi puhunun kanat açıklığı 2 metreyi bulur. Ancak dişiye ve yavrulara yemeği erkek getirir. Dişi de bu sayede güçlenerek yavruları daha iyi koruyabilir. Çok büyük ve güçlü bir kuştur, boyut olarak mukayese edildiğinde kaya kartalından biraz daha küçüktür. Peçeli baykuş 500 gram tartılırken puhunun erişkin dişileri 4 kg'dan fazla tartılabilir. Erkek ve dişinin arasında fark, erkeğin kulak tutamlarının, dişininkinden daha dik ve bükülür olmasıdır.
Beslenme
Çoğunlukla, küçük memelilerle beslenirler, ancak küçük geyik yavrusu gibi daha iri hayvanları da avladıkları bilinmektedir.
Davranış ve yuva
Erkek puhunun ötüşü ilk hecede vurguyla derin çınlayan bir ooh hu, ve dişi için daha çok tiz bir uh hu'dur. Kuvvetli ve direkt bir uçuşu vardır. Gececidirler ve dağlarda bulunurlar. Bazı baykuş türleri gibi göçebe değillerdir. Ancak eğer avları azalırsa yuvalarını değil avlarını değiştirirler. Genellikle uçurumlar, kayalık alanlarla ormanlar ve uçurum çıkıntılarında yuva yaparlar.
Salacık
Salacık (Kırım Tatarca: Salaçıq), bugün Kırım'da Bahçesaray şehrinin bir mahallesidir (geçmişte şehre bağlı ayrı bir kasabaydı). Geçmişinde Kırım Hanlığı'na ilk kurulduğu yıllarda başkentlik yapmıştır. Bugün burada I. Mengli Giray ve I. Hacı Giray hanların türbeleri ve Kırım Hanlığı'ndan kalma birçok eser vardır.
Hacı Giray Han'ın türbesi, Zincirli Medrese, Kırım Müftülüğü'nün de bulunduğu Salacık, Bahçesaray'ın önemli bir semti konumundadır. Salacık'taki tarihi kabristan alanında Kırım hanlarının yanı sıra, Kırım'ın Milli liderleri İsmail Gaspıralı, ile sürgünde öldükten sonra Bahçesaray'a mezarları getirilen Ahmet Özenbaşlı ve Mustafa Edige Kırımal'ın da mezarları bulunmaktadır.
Sovyet yönetimi döneminde tahrip edilen edilen han türbeleri Türkiye tarafından tamir edilmekte olup, TİKA tarafından onarılan Hacı Giray Han Türbesi Devlet Bakanı Faruk Çelik ile TBMM Başkan Yardımcısı Meral Akşener'in de katıldığı bir törenle 18 Mayıs 2009 tarihte ziyarete açıldı.
İsmail Güldüren
İsmail Güldüren (d. 10 Ocak 1979, İnegöl), Türk futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
1979 doğumlu futbolcu. Profesyonelliğe Gençlerbirliği' nde geçmiştir. Gençlerbirliği' nde 200 den fazla maça çıkmıştır. Bursaspor'da savunma oyuncusu olarak görev yapmıştır ve 3 numaralı formayı giymiştir. 3 Haziran 2008'de Bursaspordan ayrılmıştır.2 sezon Fenerbahçe forması giymiştir. 12 Haziran 2008'de Konyaspor'la anlaşıp sözleşme imzalamıştır. 2009 sezonunda Giresunspor'a transfer olmuştur. 2010-11 sezonun ara transfer döneminde Bandırmaspora transfer olmuştur fakat sözleşme imzaladıktan 1 gün sonra kulübüyle karşılıklı olarak sözleşmeyi feshetmiştir.
Bor, Niğde
Bor, Niğde iline bağlı ilçe ve bu ilçenin merkezi olan kent. Niğde'nin 14 km güneyindeki 1100 metre rakımlı Bor Ovası'nda (ya da yaylasında) yerleşmiştir. Merkez bucağına bağlı 7, Kemerhisar bucağına bağlı 16 köyü vardır. Yüzölçümü 1354 km² olup, nüfus yoğunluğu 39’dur. İlçe topraklarının büyük bölümü Obruk Platosu'nda yer alır. Doğu, kuzey ve güneydoğusu dağlıktır. Doğusu Aladağlar, kuzeyi ise Hasan ve Melendiz dağları ile çevrilidir. Başlıca akarsuyu Küçüköz Deresidir. Bor Ovası, Ereğli Ovası'nın devamıdır.
Türkler öncesi dönem
Hitit İmparatorluğu zamanında Bor-Kemerhisar-Bahçeli üçgeni ortasındaki İftiyan mevkiinde kurulmuştur. Sırasıyla Frigya Devleti, İran İmparatorluğu, Makedonya İmparatorluğu, sonrasında 395 yılında Doğu Roma İmparatorluğu yönetimine girmiştir. 707 yılında Müslüman Araplar tarafından ele geçirilmiş ancak kısa bir süre sonra yeniden Roma İmparatorluğu tarafından geri alınmıştır.