cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lola (film, 1981)
Konusu
Film 1957 yılında Batı Almanya'nın Bavyera bölgesinde Coburg adlı büyük bir kasabada geçer. II. Dünya Savaşı'nın bitmesinin üzerinden on yıl kadar geçmiştir ve savaş sırasında yıkıma uğrayıp yoksullaşmış bu ülkede serbest piyasa ekonomisine dayalı Amerikan tarzı hızlı bir kalkınma göze çarpmaktadır. Tüketim ekonomisinin ön planda olduğu bu modelde kapitalizmin en ilkel şekli yaşanmakta, devlet dairelerinde tayin edilmiş olan yetersiz ve yozlaşmış memurların da gayretleriyle yeni palazlanmaya başlayan bazı müteahhitler kenti usulsüz yapılarla donatıp büyük paralar kazanmaktadırlar. Bunların arasında en etkili olanı ise hilekâr ve ahlaksız müteahhit Schukert (Mario Adorf)'tir. İmar komisyonunda dağıttığı rüşvetlerle her işini rahatça gördüren Schukert, aynı zamanda kasabanın eğlence mekânlarının devamlı müşterisidir. Bu mekânlardan birinde hem kabare şarkıcısı hem de fahişe olarak çalışan Lola (Barbara Sukowa) aynı zamanda Schukert'in metresidir. Schukert işlerini gördürmek için paranın yanı sıra zaman zaman Lola'yı da komisyon üyelerine peşkeş çekmekten geri kalmaz.
O günlerde kasabaya Von Bohm (Armin Mueller-Stahl) adında bir imar müfettişi tayin olur. Giyim kuşamı ve mütevazı yaşam tarzıyla 'eski moda' sayılabilecek bu orta yaşlı bekâr adam son derece dürüst, iyi niyetli, disiplinli ve işine bağlı bir memurdur. Olan bitenlerden haberi vardır ve bu rüşvetçi yoz düzeni yıkmaya azmetmiştir, ama ani ve köklü bir değişiklik yerine durumu kademe kademe düzeltmenin daha uygun olacağına karar vermiştir. Von Bohm, savaşta kocası ölmüş olan bir kadını (Karin Baal)'ı evine kâhya olarak almıştır. Bu çalışkan ve iyi kalpli kadın aslında Lola'nın annesidir, ve torununa yani Lola'nın kızına da Von Bohm'un evinde bakmaktadır. Von Bohm, yanında çalışan kadının kızı olduğunu bilmeden, adının da Marie-Louise olduğunu zannettiği Lola'ya aşık olur ve ona evlenme teklif eder. Haliyle onun bir fahişe olduğundan ve Schukert'in metresi olduğundan habersizdir. Lola da sınıf değiştirip saygın bir orta sınıf kadını olma fırsatı kaçırmak istemez ve gerçek kimliğini Von Bohm'dan saklar.
Von Bohm'un emrindeki memurlardan biri olan Esslin (Matthias Fuchs), onun saflığına dayanamaz ve onu uyandırmak için bir gece Lola'nın çalıştığı aynı zamanda bir genelev olan gece kulübüne davet eder (Esslin de orada bateri çalmaktadır). Von Bohm orada nişanlısı Marie-Louise'in (Lola) gerçek kimliğini kendi gözleriyle görünce afallar. Aynı masada oturdukları Schukert de Lola'nın 'meziyetlerini' saymakla bitiremeyince Von Bohm yıkılır. Başlarda sevdiği kadına mı yoksa mesleğine mi bağlı kalacağı hususunda ikilemde kalır. Ertesi gün Schukert'in aleyhinde delil toplamaya başlar. Ancak kapitalizmin karanlık nimetlerinden bütün kasabalı az veya çok yararlandığı için bu imar yozlaşmasının başta gazeteciler olmak üzere kimsenin umurunda olmadığını üzülerek anlar. Sonunda sistem Von Bohm'un da kanına girmiştir. Baştan çıkan Von Bohm işin ucunu bırakır ve sisteme teslim olur, sonunda da Lola'yla evlenirler. Schukert düğün hediyesi olarak kabare-genelevi Lola'ya hediye eder. Evlendikleri gün Von Bohm yürüyüşe çıktığında, Schuckert Lola'nın yatağına girer. Herkes istediğini almıştır ve düzen eskisi gibi devam etmektedir.
Tarzı
Rainer Werner Fassbinder filmde bilerek abartılı, coşkulu bir ışıklandırma ile canlı, göz alıcı ve aşırı doygun renkler kullanmıştır. Bonbon şekerleri gibi görünen bu çocuk ruhlu renklendirme ve ışıklandırma Dario Argento ve Pedro Almodovar'ın filmlerindekinden çok daha aşırıdır, hatta zevksiz oldukları bile söylenebilir. Oysa 1950'li yılların parlak renkli kartpostallarını anımsatan bu kitsch renklendirme konunun geçtiği 1957'nin Almanyasına ve filmin karamsar ruh haline olduğu kadar, karakterlerin ahlaki pozisyonlarına da vurgu yapmak için özellikle kullanılmıştır. Örneğin fahişe şarkıcı Lola genelde kırmızı ve tonlarıyla ışıklandırılırken, dürüst memur Vohn Bohm'un rengi mavidir, sıklıkla da gözleri mavi bir ışık şeridiyle aydınlatılmıştır (Armin Mueller-Stahl'ın gözleri de mavidir). Yatak odaları pembe rengin tonlarına boğulmuştur vb. Yine dönemin ve kişilerin ruh halini yansıtmak amacıyla "Yeni Alman Sineması"nın karakteristiklerinden olan alışılmadık kamera açılarına da sıklıkla baş vurulmuştur.
"Lola", Josef von Sternberg’in 1930 tarihli ünlü filmi Mavi Melek'in 1950'lerin Almanyasına taşınmış bir varyasyonu olarak da değerlendirilebilir. Yine Sternberg’in 1932 tarihli Blonde Venus'üyle de benzerlikler gösterir. Film melodramatik anlatım yapısıyla Douglas Sirk'in 1950'li yıllarda bolca çektiği pembe filmleri de andırmaktadır (Zaten Fassbinder de sıkı bir Douglas Sirk hayranıydı). Fassbinder ayrıca Jean-Luc Godard'ın filmlerindeki gibi kışkırtıcı 'fahişe metaforları'na başvurmuştur, yani insanoğlunun amacına ulaşabilmek, istediğini elde edebilmek için başka birilerini alabildiğine kullanmasını alaycı bir dille anlatmıştır. Filmde Marksist Esslin hariç herkesin bir fiyatı vardır ve rahatça alınıp satılabilmektedir. Alınıp satılan değerlerin yanında fahişe Lola'nın yaptığı çok daha hafif kalmaktadır ama yine de Fassbinder dünyanın bu en eski mesleğini aklamaya ve masum göstermeye de çalışmaz. Alaycı bir dokundurma da o yıllardaki ekonomik düzene yapılmıştır: Bir zamanlar ülkede Nazilerin sağladığı ekonomik mucizenin bir benzeri, 1950'li yıllarda Amerikalılar tarafından gerçekleştirilmektedir
Fassbinder'in "BRD Üçlemesi"
"Lola", Fassbinder'in "BRD üçlemesi" olarak anılan üç filminden ikincisidir. Üçlemenin diğer filmleri Maria Braun'un Evliliği (veya Bir Evliliğin Öyküsü) (1979) ve Veronika Voss'un Tutkusu (1982)'dur. BRD, Batı Almanya'nın resmi adı olan Bundesrepublik Deutschland (Almanya Federal Cumhuriyeti)'ın baş harflerinden oluşmuştur. Bu tematik üçlemeyi oluşturan filmlerin ortak yanı, II. Dünya Savaşı sonrasında ekonomik bir mucize gerçekleştiren Batı Almanya'nın sorunlarını ve bu ülkede yaşayan üç farklı kadının öyküsünü anlatılmalarıdır. Bu üçleme, 2003 yılında The Criterion Collection firması tarafından 4 diskten oluşan bir DVD Box olarak piyasaya verilmiştir.
Keçilik Koyu
Keçilik Koyu, İstanbul Boğazı'nın şehrin Anadolu Yakası'na doğru yaptığı küçük girintidir. Anadolukavağı ile Poyrazköy arasında yer alır. Hemen hemen, Anadolukavağı sırtlarındaki Yoros Kalesi'nin altlarına denk gelir. Genişliği yer yer 5 metreye ulaşabilen, yaklaşık 50 metre uzunluğunda bir kumsalı vardır. Kumsaldan sonra sık ormanlarla kaplı yükseltiler başlar. Koyda su derinliği oldukça fazladır. Bu nedenle denize girmeye uygun değildir ve genelde teknelerin sığındığı bir yerdir. Koya kara yoluyla ulaşım olanağı yoktur. Su Altı Taarruz Komutanlığı, burada bulunmaktadır.
Orhangazi, İskenderun
Orhangazi, Hatay ilinin İskenderun ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.
İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi
İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi (Fransızca: La Déclaration des droits de l'Homme et du citoyen) Fransız Devrimi'nin temelini oluşturan, 26 Ağustos 1789’da demokrasi ve özgürlük sebep gösterilerek yayımlanan temel metinlerden birisi olmuştur.
1789 Fransız Devrimi'nin ardından, insan haklarını korumak amacıyla Fransız İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi yayımlandı. 26 Ağustos 1789'da Fransa Ulusal Meclisi'nde kabul edilen 1789 Fransız İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi, 1791′de kabul edilen Fransız Anayasası'na önsöz olarak eklenmiştir.
Bildiri; insanların özgür doğduğunu ve eşit yaşamaları gerektiğini, insanların zulme karşı direnme hakkı olduğunu, her türlü egemenliğin esasının millete dayalı olduğunu ve mutlak egemenliğin bir kişi ya da grubun elinde bulunamayacağını, devleti idare edenlerin esas olarak millete karşı sorumlu olduğunu, hiç kimsenin dini ve sosyal inançları yüzünden kınanamayacağını ortaya koyuyordu.
Tarihi
24 Mayıs 1773’te Fransa’da “Grande Loge Nationale”, yani günümüzün “Grand Orient de France”ı (GOdF) oluşturulmuştur ve bunun için Fransız Devrimi’nin başarıları olan ilkelerini içinde barındıran bir anayasa hazırlanmıştır. Grand Orient de France’ın bir genelgesinde sonradan İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirgesi olarak değişen “yasa çoğunluğun ifadesidir” sözcükleri bulunmaktadır. İnsanlar daha sonra bundan gururla Demokrasisi’nin vatandaşları olarak anılmıştır.
İngiliz kolonilerinin Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi’nden sonra Marquis de Lafayette, 1777 yılında Amerikan bağımsızlığı, eşitlik, özgürlük ve kardeşlik fikirlerini savunmak için Amerika’ya gitmiştir. Böylece Protestanların yurttaşlık hakları için savaş vererek köleliğin kaldırılması için çaba göstermiştir. Özgürlük düşüncesinin inançlı demokratı ve savunucusu olarak “Demokrasi ve İnsan Hakları” için oldukça uğraşmıştır. Bu iki kavram Amerika’da ilk defa asıl olarak George Mason’un kaleminden çıkarak 1776’da “Virjinya İnsan Hakları Bildirgesi”nde kesin olarak belirlenmiştir. Bu dönemde Lafayette George Washington’un yanında Mason Locası’nda yer almıştır.
1778’de Fransa ve Amerika İngiltere’ye karşı birlik olmuş ve İngiltere Fransa’ya savaş ilan etmiştir.
Önsöz
Ulusal Meclisin tasarladığı gibi Fransız halkının temsilcileri, tek sebebinin resmî kötü durum ve yönetim bozukluğunun olduğu insan hakları konusundaki habersizlik, dikkatsizlik veya küçümsemeyi de göz önünde tutarak; insanların doğal, devredilemez ve kutsal olan haklarını önemli bir bildirge ile açıklamaya karar vermiştir. Bunun amaçları da;
Buna uygun olarak da ulusal meclis en büyük varlık olan insan ve yurttaş haklarının korunmasını kabul edip açıklamıştır.
Madde 1 İnsanlar, haklar bakımından özgür ve eşit doğar ve yaşarlar. Sosyal farklılıklar ancak ortak faydaya dayanabilir.
Madde 2 Her bir politik birleşmenin amacı; doğal ve dokunulamaz insan haklarını korumaktır. Bunlar; özgürlük hakkı, mülkiyet hakkı, güvenlik hakkı ve baskıya karşı direnme hakkıdır.
Madde 3 Egemenliğin temeli, esas olarak ulustadır. Hiçbir kuruluş, hiçbir kimse açıkça ulustan kaynaklanmayan bir iktidarı kullanamaz.
Madde 4 Özgürlük başkalarına zarar vermeden istediğini yapabilmektir: Her bir insanın doğal haklarını kullanması da toplumun diğer üyelerinin de aynı hakları kullanmasını garanti altına alacak sınırlar içindedir. Bu sınırlar da sadece yasalarla belirlenebilir.
Madde 5 Yasa sadece topluma zarar verebilecek eylemleri yasaklar. Yasaların yasaklamadığı hiçbir şey engellenemez ve kimse yasanın emretmediği bir şeyi yapmaya da zorlanamaz.
Madde 6 Yasa genel iradenin ifadesidir. Bütün yurttaşlar bizzat veya temsilcileri aracılığıyla yasaların oluşturulmasına katılma hakkına sahiptir. Koruyan veya cezalandıran olarak yasa herkes için aynı olmalıdır. Bütün yurttaşlar yasalar önünde eşit olduğu için yeteneklerine uygun olarak ve özellikler ile yetenekleri konusunda ayrım görmeden, her türlü rütbe, mevkii ve göreve de eşit olarak getirilirler.
Madde 7 Yasanın belirlediği haller veya yasanın öngördüğü biçimin dışında başka bir yoldan hiç kimse suçlanamaz, yakalanamaz ve tutuklanamaz. Keyfi düzenlemeler yapılmasını isteyen, keyfi emirler veren, bunları uygulayan veya uygulanmasına izin verenler cezalandırılmalıdır. Ancak yasaya uymaya davet edilen veya yasalarca yakalanan her yurttaş yasalara itaat etmelidir. Yasalara karşı gelmek onu suçlu kılar.
Madde 8 Yasalar sadece kesin ve açık bir şekilde gerekliliği olan cezalar belirlemelidir ve hiç kimse suçun işlenmesinden önce ilan edilen ve gereği şekilde uygulanan yasalar dışındaki başka bir yasa nedeniyle cezalandırılamaz.
Madde 9 Her insan suçlu olduğuna karar verilinceye kadar masum sayıldığı için; tutuklanması kaçınılmaz olduğunda, yani suçlu olduğu karar verildiğinde göreceği sertlik yasa tarafından ağır bir şekilde cezalandırılmalıdır.
Madde 10 Hiç kimse, dışavurumu yasalarla oluşturulan düzene zarar vermediği sürece inançları nedeniyle sorumlu tutulamaz.
Madde 11 Düşüncelerin ve inançların serbestçe dışavurumu en değerli insan haklarından bir tanesidir. Her bir yurttaş yasaların belirlediği durumlarda bu özgürlüklerin kötüye kullanımından sorumlu olmak şartı ile bu ifadelerini özgürce konuşabilir, yazabilir ve yayınlayabilir.
Madde 12 İnsan ve yurttaş haklarının garanti altına alınması resmî bir gücü gerektirmektedir. Bu güç herkesin yararı için oluşturulmuştur. Bu gücü kendilerine emanet edilenlerin özel çıkarları için oluşturulmamıştır.
Madde 14 Bütün yurttaşlar bizzat veya temsilcileri aracılığıyla verginin gerekliliğini belirleme, bunu serbestçe kabul etme, bu vergilerin kullanımını gözlemleme ve verginin miktarını, matrahını, tahsil şekli ve süresini belirleme hakkına sahiptir.
Madde 15 Toplum tüm kamu görevlilerinden, görevleriyle ilgili olarak hesap sorma hakkına sahiptir.
Madde 17 Mülkiyet dokunulmaz ve kutsal bir hak olduğu için, yasaların belirlediği kamusal gereklilik açıkça doğmadıkça ve meşru bir tazminat ödenmedikçe kimse bu haktan yoksun bırakılamaz.
Türkiye'de 68 Kuşağı
68 Kuşağı, Deniz Gezmiş, Mahir Çayan, Kemal Bingöllü, İbrahim Kaypakkaya, Behice Boran, Sevgi Soysal, Şirin Cemgil, İlkay Demir, Gülten Savaşçı, Hatice Alankuş, Füsun Özbilgen, Necmiye Alpay, Hasan Yalçın, Cihan Alptekin, Hüseyin İnan, Yusuf Aslan, Harun Karadeniz, Sinan Cemgil, Ali Haydar Yıldız, Rasih Ulaş Bardakçı, Kadir Manga, Ahmet Atasoy, Alpaslan Özdoğan, Hüseyin Cevahir, Ömer Ayna, Taylan Özgür, Doğu Perinçek, Zülfü Livaneli gibi isimlerin liderliğinde oluşturulan Marksist-Leninist sentezli hareketin adıdır.
1960'lı yılların içinde bulunduğu ve tüm dünyada esen özgürlük akımından ve savaş karşıtlığından etkilenmiş ve Türkiye'de sol görüşlü 60 gençliğinin oluşturduğu bir akım olarak bilinir.
Aynı dönemde kapitalist birçok ülkede ve özellikle ABD'de sisteme aykırı hareketleriyle ön plana çıkan Hippiler gibi özgürlükçü ve antimilitarist akımlar oluşmuştu.
68 kuşağını başlatan olayların ilki Fransa'daki Sorbonne Üniversitesinde meydana gelen öğrenci isyanıdır. Ayrıca Latin Amerikalı devrimci Ernesto Che Guevara'nın La Higuera'da yakalanıp 9 Ekim 1967 tarihinde Bolivya Ordusu'nun elinde öldürülmesi de bu olayların başlangıcına neden olarak gösterilebilir.
68 kuşağının Türkiye'deki uzantısını ise Deniz Gezmiş, Mahir Çayan, İbrahim Kaypakkaya, Hüseyin İnan, Yusuf Aslan gibi sol içinde çeşitli fraksiyonlara ayrılan devrimciler ve eylemci öğrenciler oluşturmuştur.
Silahlı mücadele
Filistin'den dönen Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu'nun çekirdek kadrosu 1969'da silahlı mücadeleyi başlatma kararı aldı. Mahir Çayan bu grubu mücadeleye erken başlandığı yönünde uyardı ve ortak örgütlenme önerisi verdi. Lakin THKO'yu oluşturacak grubun kır gerillasını benimsiyor olması ve Çayan grubunun ise şehir gerillasını benimsiyor olmasından dolayı bu teklif Hüseyin İnan tarafından reddedildi. Lakin silahlı mücadeleyi başlatamadan önder kadrolarının tutuklanması yüzünden silahlı mücadele 1970'te başlatılmıştır. THKO önderlerinin bahar 1971'de yakalanması üzerine ve idamla yargılanmaları yüzünden Mahir Çayan grubu olan THKP-C kuruluş eylemi olarak Efraim Elrom'u kaçırdı. THKP-C hapisteki devrimcilerin salınmasını istedi. İstekleri kabul edilmedi. Bunun üzerine Efraim Elrom 22 Mayıs 1971'de öldürüldü. Bu ve içinde Kızıldere Olayı'nın olduğu bir dizi daha eylem düzenlendi ama THKO önderlerinin idamları engellenemedi. 1972'de THKO önderlerinin idam edilmesinden bir süre sonra Malatya Kürecik'te Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist kuruldu. TKP/ML ilk eylemi Sinan Cemgil, Kadir Manga ve Alpaslan Özdoğan'ı jandarmaya ihbar eden Muhtar Mustafa Mordeniz'in İbrahim Kaypakkaya tarafından öldürülmesinden başlayarak arasında Tunceli Kaymakamı'nın evinin yakılıp bombalanması gibi bir dizi eylem düzenlendi. 1973 kışında eylemlerini yavaşça azaltan ama bitirmeyen TKP/ML 24 Ocak 1973'te Vartinik köyünde bir baskın yedi ve bu baskında Ali Haydar Yıldız öldürüldü, Kaypakkaya ise yaralı olarak kurtuldu. Kısa bir süre sonra Kaypakkaya yakalandı ve 3 ay sonra Diyarbakır'da öldü. Böylece bir daha 1974'te afla yeniden yapılana kadar illegal sol söndürüldü. '74 affından sonra ise özellikle THKP-C ve TKP/M-L birçok fraksiyona bölündü. THKP-C bitse de TKP/M-L bugüne kadar devam etti.
Üniversite olayları
"İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü’nde 4 yıldır asistanlık yapan Oya Baydar (o dönemdeki adıyla Oya Sencer), “Türkiye’de İşçi Sınıfı’nın Doğuşu ve Yapısı” konulu doktora tezi yazdı. Tezini hocaları Prof. Nurettin Şazi Kösemihal ve Prof. Macit Gökberk tarafından onaylandı. Ancak Profesörler Kurulu tezi iki defa reddetti. Oya Sencer/Baydar 26 Aralık 1968’te istifa etti."
Eleştiriler
Cumhuriyet gazetesi yazarı Uğur Mumcu, 12 Eylül Darbesi'nden sonra 17 Eylül 1980 günü yayımladığı yazısında, 12 Mart dönemini değerlendirerek Deniz Gezmiş, Mahir Çayan gibi isimlerin gerçekleştirdikleri banka soyma, adam kaçırma, fidye isteme gibi eylemleri "bireysel terör" olarak tanımladı. İsrail Başkonsolosu Efraim Elrom'un kaçırılıp öldürülmesinin, "Türk soluna, işçi sınıfına, halka hizmet etmediğini; aksine 12 Mart zulmünün başlamasına katkı sağladığını, meşru savunma dışında hiçbir cinayetin haklı olarak görülemeyeceğini" savundu. Silahlı eylemlere karşı çıkılması gerektiğini ifade etti:"'Solun başvuracağı tek yöntem yasal çizgiler, anayasal çerçevelerdir. Barışçı yollarla oluşmalıdır. Adam öldüren, cinayet işleyen solculuk; hainlik, katillik ve halk düşmanlığıdır!'"Mumcu, Mahir Çayan ve arkadaşlarının kurdukları Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesini "terör örgütü" olarak tanımlamıştır.
Henicophaps
Henicophaps, Columbinae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Yeşilpınar, Kelkit
Yeşilpınar, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Hınzırı"'dır. 1516, 1530 ve 1591 yılı Osmanlı tahrirlerinde Hınzori adıyla sadece Müslümanların yaşadığı bir köy olarak görülmektedir. Bu tarihlerdeki kayıtlara göre köyde, İshak Şeyh Zaviyesi bulunmaktadır. 1642 yılı avarız defterine göre köyde tamamı Müslüman 23 avarız hanesi bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) Hınzıruk adıyla yer alan köyde, 16 hanede 34 erkeğin yanı sıra konar-göçer olmak üzere de 5 erkek nüfus kaydedilmiştir. 1876 yılı kayıtlarında Hınzırı adıyla yer alan köyde 61 hanede 221 kişi yaşamaktadır. Bu tarihlerde 16. yüzyıl kayıtlarında bahsi geçen zaviyenin varlığını sürdürdüğü görülmektedir. Yerleşim 1881 yılında Kelkit kazasına bağlı, 11 köyü olan nahiye merkezi konumundadır.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da birlikte Hinziri/Hınzırı adıyla Kelkit kazasının köyleri arasında yer alan yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından Çambaşı adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. Köyün Çambaşı olan ismi de 2014 yılında günümüzde kullanılan "Yeşilpınar" adını almıştır.
Coğrafya
Gümüşhane iline 68 km, Kelkit ilçesine 16 km uzaklıktadır.
Siyahrud bahşı
Siyahrud bahşı (Farsça: بخش سیه‌رود‎‎ ‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan Culfa şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 8,507, yönetim merkezi Siyahrud şehridir. 2006 yılındaki sayımda bahş içinde 2.086 hane sayılmıştır. Siyahrud, Türkçe 'siyah' ve Farsça 'rud' (nehir) kelimelerinden oluşur ve 'siyah nehir' demektir.
Pirinçlik, Arsuz
Pirinçlik, Hatay ilinin Arsuz ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Hatay iline 72 km, Arsuz ilçesine 23 km uzaklıktadır.
Çaroymak merkezî bahşı
Çaroymak merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان چاراویماق‎ ‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan Çaroymak şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 21,136, yönetim merkezi Karaağaç şehridir. 2006 yılındaki sayımda bahş içinde 4,194 hane sayılmıştır.
Sermet Çağan
Sermet Çağan (10 Nisan 1929, Amasya - 5 Ağustos 1970, İstanbul), Türk tiyatro yönetmeni, oyun yazarı, gazeteci ve oyuncu.
Sermet Çağan, bazı tiyatro topluluklarında oyuncu ve dekor sorumlusu olarak görev yaptı. Tiyatro tutkusu nedeniyle mühendislik eğitimini son sınıfta bıraktı. Ankara Devlet Tiyatrosu'nda ve "Sahne Z" topluluğunda, Arena Tiyatrosu'nda ve Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu 'nda sahne tasarımı ve oyunculuk yaptı. 1966 yılında Fakir Baykurt'la birlikte Türkiye’de ilk kez bir sendika tiyatrosu (TÖS) kurdu. İstanbul Üniversitesi Gençlik Tiyatrosu, Gen-Ar Tiyatrosu, Ankara Yenişehir Tiyatrosu gibi topluluklarda yönetmenlik yaptı. Türkiye Öğretmenler Sendikası Tiyatrosu'yla bütün Türkiye illerini kapsayan turne yaptı. Tiyatro dergisi ile bazı dergi ve gazetelerde tiyatro üzerine yazıları yayımlandı. Bazı oyunları Fransızca ve İngilizce'ye çevrilen Sermet Çağan, Alman edebiyatı üzerine araştırmalarından ötürü 1957'de AFC hükûmetince Schiller Ödülü kazandı. İstanbul Sanat Tiyatrosu'nda yazdığı ödüllü oyun olan Ayak Bacak Fabrikası'nın provaları sırasında geçirdiği bir kalp krizi sonucunda öldü.
Scott Weiland
Scott Weiland (doğum adı : Scott Richard Kline ; d. 27 Ekim 1967 - ö. 3 Aralık 2015 ), Amerikalı rock müzisyeni ve şarkıcısı. Stone Temple Pilots ve Velvet Revolver topluluklarının solistliğini yapmıştır.
ABD'nin Kaliforniya eyaletinde doğan Weiland, kardeşleri Robert ve Dean Deleo ile birlikte kurduğu Stone Temple Pilots grubuyla 1990'lı yıllarda önemli başarılara imza attı.
NGC 51
NGC 51, Andromeda takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 248 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir merceksi galaksi. Galaksi, 7 Eylül 1885'te Lewis A. Swift tarafından keşfedildi ve onu "Çok sönük, çok küçük, yuvarlak" olarak nitelendirdi.
Ayrıca bakınız
NGC cisimleri dizini (1-999)
Scott Weiland
Ünlü müzisyen Scott Weiland 3 Aralık 2015'te bir konser turnesi esnasında turne otobüsünde 48 yaşında ölü olarak bulunmuştur. Adli tabip bu ölümün kazara aşırı dozda kokain, alkol ve metilendioksiamfetamin (MDA) olduğunu belirledi. Rapor da ayrıca Weiland'ın aterosklerotik kardiyovasküler hastalığına, astım öyküsüne ve uzun süreli madde kullanımına da dikkat çekilmiştir.
Bastille Hapishanesi
Bastille resmi olarak Bastille Saint-Antoine —Number 232, Rue Saint-Antoine— olarak bilinen Paris'teki hapishane. Fransız Devriminin başladığı nokta olarak bilinir. 18 yüzyıl sonlarında hapishane taşları yerinden sökülerek yıkılmıştır. Bu taşlar daha sonra Concorde Köprüsü yapımında kullanılmıştır.
Cemalli, Kelkit
Cemalli, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün kuruluş tarihi bilinmemekle olup 16. ve 17. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1835 yılı sayımında sadece erkek nüfus sayılmış olup bu sayımda Cemallu adıyla görülen köyde, 9 hanede 20 erkek kaydedilmiştir.
Yerleşim, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da günümüzdeki adıyla Kelkit'e bağlı bir köy statüsünü sürdürmektedir.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 126 km, Kelkit ilçesine 50 km uzaklıktadır.
Şadiyan bahşı
Bahşın 2006 yılı nüfusu 12.785'dir. 2006 yılındaki sayımda bahş içinde 2.202 hane sayılmıştır.
Kama
Kama, uçları üçgen şeklinde olan ve baltaya benzeyen aletlere denir. Bu basit aletler metalden veya tahtadan yapılırlar ve kesicidirler. Bir nesne kesilmek istendiğinde kamanın keskin ucu bu noktaya konulur ve üst kısmına sert bir cisimle vurularak basınç oluşturulur böylece nesne kesilir.
Yüzeyleri eğik düzlem şeklinde olan prizmaya benzer. Kullanım amaçları; cisimleri kesmek, parçalamaktır. Bıçak, makasın kesici kısımları, çivi, iğne, çuvaldız ve balta kamaya örnektir. Osmanlı akıncıları tarafından da yaygın olarak kullanılmıştır.
Ruhun Duymaz
Ruhun Duymaz, Emel Müftüoğlu'nun solo olarak çıkardığı beşinci albümüdür. Bundan önceki iki albümünün de olduğu gibi bu albümün de prodüktörlüğünü Sezen Aksu yaptı. Aynı zamanda, Onno Tunç'un son çalışmalarından biri olan albüm 1995 yılında çıkmıştır. Yapım aşamasında yüksek beklentiler sunan albüm aynı başarıyı satış sayısında yakalayamamıştır.
Klipler
Albümün isim parçası olan Ruhun Duymaz, Türkiye'de bir ilke imza atarak üç boyutlu çekildi, ilk kez 31 Aralık 1995 yılbaşı programında Show TV'de yayınlandı ve önceden de promosyonu yapılarak o günün sabahı gazeteler 3 boyutlu gözlük dağıttı. Yılbaşı gecesi kanal üç boyutlu bir program hazırladı ve Emel de şarkısını söyledi. O dönem, yönetmenliğini Sinan Çetin'in yaptığı Rastgele klibi günün parası ile 2 milyar liraya mal olmuştur. Albümdeki şarkılar bilinip sevilse de albüm beklenen ilgiyi görmedi ve istenen tiraja ulaşamadı.
1998 Cannes Film Festivali
51. Cannes Film Festivali 13-24 Mayıs 1998 arası yapıldı. Altın Palmiye'yi, Theodoros Angelopoulos Sonsuzluk ve Bir Gün adlı filmi aldı.
Nezerkehrizi bahşı
Nazarkahrizi bahşı (Farsça: بخش نظرکهریزی‎‎ ‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan Haştrud şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 18,629, yönetim merkezi Nazarkahrizi şehridir. 2006 yılındaki sayımda bahş içinde 3,569 hane sayılmıştır.
Seçilme yaşı
Seçilme yaşı, bir kişinin belirli seçilmiş hükümet görevlerine yasal olarak seçilebileceği en düşük yaştır. Birçok durumda, bu aynı zamanda bir kişinin aday olabileceği ya da oy pusulası kullanımını kazanabileceği yaşın belirlenmesinde de rol oynar.
Seçilme yaşını zorunlu kılan ilk bilinen örnek, MÖ 180'de yürürlüğe giren Roma kanunu Lex Villia Annalis'tir ve senatoryal magistratlar için en düşük yaşları belirlemiştir.
Tartışmalar
Birçok gençlik hakları grubu, mevcut seçilme yaş gereksinimlerini haksız yaş ayrımcılığı olarak görüyor. Bazen, minimum yaşın altında olan kişiler, gerekliliği protesto etmek veya gerekliliğin var olduğunu bilmedikleri için bir göreve aday olabilirler. Son derece nadir durumlarda, gençler niteliklerini karşılamadıkları görevlere seçilebilir ve göreve geçme hakları olmayabilir.
1934 yılında, Rush Holt Batı Virginia'dan 29 yaşında Amerika Birleşik Devletleri Senatosu'na seçildi. Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'na göre senatörlerin en az 30 yaşında olmaları gerektiğinden, Holt, oturumun başlamasından altı ay sonra 30. doğum gününü beklemek zorunda kaldı ve o tarihte yemin edebildi.
1954 yılında, Richard Fulton Tennessee Senatosu'na seçildi. Yemin ettikten kısa bir süre sonra, Fulton 27 yaşında olduğu için görevden alındı. Tennessee Eyalet Anayasası, senatörlerin en az 30 yaşında olmalarını gerektiriyordu. Yeni bir seçim yapılması yerine, önceki görevli Clifford Allen'a bir dönem daha görev yapma izni verildi. Fulton, 1956'da yapılan sonraki Eyalet Senatosu seçimini kazandı ve daha sonra Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi'ne seçildi ve 10 yıl boyunca görev yaptı.
1964 yılında, Oklahoma Milletvekili Jed Johnson Jr., hâlâ 24 yaşındayken 1964 seçimlerinde 89. Kongre'ye seçildi. Ancak, doğum günü olan 27 Aralık 1964'te 25 yaşına girdiğinde Temsilciler Meclisi'ne uygun hale geldi ve yemin töreninden 7 gün önce, yasal olarak seçilmiş ve göreve başlamış Amerika Birleşik Devletleri Kongresi üyesi olarak en genç kişi oldu.
Güney Carolina'da, iki 24 yaşındaki Senatör seçildi, ancak eyalet anayasasına göre çok genç oldukları için: Mike Laughlin 1969'da ve Bryan Dorn (daha sonra bir Amerika Birleşik Devletleri kongre üyesi olan) 1941'de. Bununla birlikte, onlar yine de göreve başladı.
Sosyalist İşçi Partisi, birkaç kez aday gösterdiği kişilerin, aday oldukları görevler için yeterli yaş şartını karşılamadığı durumlara tanıklık etti. 1972'de Linda Jenness, SİP başkanlık adayı olarak seçimlere katıldı, ancak o zamanlar 31 yaşındaydı. ABD Anayasası, Başkan ve Başkan Yardımcısı'nın en az 35 yaşında olmasını gerektirdiğinden, Jenness, uygun olmadığı birkaç eyalette oy pusulasına giremedi. Bu dezavantaja rağmen, Jenness 83,380 oy aldı. 2004 yılında SİP, Arrin Hawkins'i parti'nin başkan yardımcısı adayı olarak göstermesine rağmen, o zamanlar 28 yaşındaydı. Hawkins, yaşından dolayı birkaç eyalette oy pusulasına giremedi.
Reform çabaları
2000'li yılların başında, İngiltere'de British Youth Council ve diğer gruplar, adaylık yaş gereksinimlerini düşürmek için başarılı bir şekilde kampanya yürüttü. Seçilme yaşı 21 yaşından 18 yaşına düşürüldü ve bu değişiklik, 1 Ocak 2007 tarihinde yürürlüğe giren Electoral Administration Act 2006'nın 17. maddesiyle gerçekleştirildi.
Uluslararası standartlar
Uluslararası kamu hukuku tarafından tanımlanan uluslararası seçim standartları, adaylık hakkının yaşa dayalı olarak sınırlanmasına izin verir. Uluslararası Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi'nin Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komitesi tarafından Genel Yorum 25'te sunulan yorumu, "ICCPR'nin 25. maddesi tarafından korunan hakların uygulanmasına ilişkin herhangi bir koşul, objektif ve makul kriterlere dayanmalıdır. Örneğin, oy kullanma hakkının her yetişkin vatandaşa verilmesi gereken bir haktan, belirli görevlere seçilme veya atanma için daha yüksek bir yaş talep etmek makul olabilir." şeklindedir.
Avusturalya
Avustralya'da, bir kişinin federal, eyalet veya yerel hükümet düzeyinde kamu görevine aday olabilmesi için 18 yaşından büyük olması gerekmektedir.
Avustralya Temsilciler Meclisi'nin en genç üyesi, 2010 federal seçimlerinde seçilen 20 yaşındaki Wyatt Roy'dur. Bu göreve adaylık için gereken yaş, 1918 Seçim Yasası'nın (1973'te) değiştirilmesiyle 21'den 18'e indirilmiştir.
Avusturya
Avusturya'da, Avrupa Parlamentosu veya Ulusal Konsey seçimlerine aday olabilmek için bir kişinin 18 yaşında veya daha büyük olması gerekmektedir. Bölgesel Länder Meclisleri, kendi seçimlerinde ve aynı zamanda Land belediye meclislerinde oy kullanma için 18 yaşından daha düşük bir alt yaş sınırı belirleyebilme yetkisine sahiptir. Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde adaylık yaşı 35'tir.
Belçika
Belçika'da 18 yaşını dolduran herhangi bir kişi, Temsilciler Meclisi'ne aday olabilir, Senato üyesi olabilir veya bölgesel parlamentolardan birinde seçilebilir. Bu durum, Anayasa'da (Madde 64) ve Kurumların Reformu Hakkında Özel Kanun'da düzenlenmektedir.
Belize
Belize Anayasası'na göre, bir kişinin Temsilciler Meclisi üyesi olarak seçilebilmesi için en az 18 yaşında olması gerekmektedir ve Temsilciler Meclisi Başkanı olabilmek için en az 30 yaşında olması gerekmektedir. Senato'ya atanabilmek için bir kişinin en az 18 yaşında olması gerekmekte ve Senato Başkanı veya Başkan Yardımcısı olabilmek için en az 30 yaşında olması gerekmektedir. Başbakan olarak atanan kişinin yalnızca Temsilciler Meclisi üyeleri arasından seçilebildiği göz önüne alındığında, Başbakan en az 18 yaşında olmalıdır. Bir köy meclisine seçilebilmek için de bir kişinin en az 18 yaşında olması gerekmektedir.
Brezilya
Brezilya Anayasası'na göre (Madde 14, Bölüm 3 (VI)), bir kişinin başkan, başkan yardımcısı veya senatör seçilebilmesi için minimum yaş 35'tir; eyalet valisi veya başkan yardımcısı için 30 yaş; federal veya eyalet milletvekili, belediye başkanı veya başkan yardımcısı için 21 yaş; ve belediye meclis üyesi için 18 yaş olarak belirlenmiştir.
Heştrud merkezî bahşı
Heştrud merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان هشترود‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan Heştrud şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.
Volkan İncekara
Volkan İncekara (d. 8 Nisan 1990 - İstanbul), - Türk basketbolcu.
Seçilme yaşı
Kanada
Kanada'da, seçimle göreve seçilmek için (belediye, eyalet, federal) en az 18 yaşında olmak gerekmektedir. 1970 yılına kadar, oy verme yaşıyla birlikte yaş gereksinimi 21 idi.
Volkan İncekara
Kariyeri
İlk basketbola Alpella'nın altyapısında yetişti. Alpella'nın Trabzonspor'a satılmasıyla oraya transfer olmuştur. 2010 yılında Başaşkşehirsporla anlaşmıştır.
Seçilme yaşı
Kanada
Ontario eyaletinde Ontario İlerici Muhafazakar Partisi üyesi Sam Oosterhoff, Kasım 2016'daki bir ara seçimde 19 yaşında seçilerek Ontario'da seçilen en genç temsilci oldu.
Orta Afrika Cumhuriyeti
Orta Afrika Cumhuriyeti'nin 2016 Anayasası'nın 36. maddesi, Cumhurbaşkanı adaylarının "adaylık dosyasının sunulduğu gün itibarıyla en az otuz beş (35) yaşında olmalarını" gerektirmektedir.
Şili
Şili'de Cumhurbaşkanı seçilmek için gereken minimum yaş, seçim günü itibarıyla 35 yaşındadır. 2005 reformlarından önce bu gereklilik 40 yaşındaydı ve 1925-1981 yılları arasında 30 yaş olarak belirlenmişti. Senatörler için minimum yaş 35'tir (1981-2005 arasında 40 yaş olarak belirlenmişti) ve milletvekilleri için 21 yaş gerekmektedir (1925-1970 arasında 35 yaş olarak belirlenmişti).
Çin Halk Cumhuriyeti
Çin Halk Cumhuriyeti'nde cumhurbaşkanı veya başkan yardımcısı olarak seçilebilmek için gereken minimum yaş 45'tir. 18 yaşına ulaşmış olan tüm vatandaşlar oy kullanma ve seçilme hakkına sahiptir.
Kıbrıs Cumhuriyeti
Kıbrıs'ta cumhurbaşkanı seçilmek için gereken minimum yaş 35'tir. Meclis'e aday olmak için gereken minimum yaş ise 2019'da yapılan anayasa değişikliğiyle 21'e düşürülmeden önce 25 yıldı.
Çek Cumhuriyeti
Çek Cumhuriyeti'nde, yerel seçimlerde seçilme için en az 18 yaşında olmak gerekmektedir. Çek Parlamentosu'nun alt kanadına veya Avrupa Parlamentosu'na seçilme için en az 21 yaşında olmak gerekmektedir ve Parlamento'nun üst kanadı (Senato) üyeliği veya Çek Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı için ise 40 yaşında olmak gerekmektedir.
Estonya
Estonya'da, 18 yaşından büyük her vatandaş yerel seçimlerde seçilebilirken, parlamento seçimlerinde ise 21 yaşından büyük olmalıdır. Estonya Cumhurbaşkanı için ise minimum yaş sınırı 40'tır.
Fransa
Fransa'da, 18 yaşından büyük her vatandaş alt meclise seçilebilirken, senato için minimum yaş sınırı 24'tür. Fransa Cumhurbaşkanı için ise minimum yaş sınırı 18'dir.
Almanya
Almanya'da, bir vatandaşın, Şansölye (başbakan) gibi ulusal, bölgesel veya yerel seçimlerde seçilebilmesi için 18 yaşından büyük olması gerekmektedir ve bir kişinin Cumhurbaşkanı olabilmesi için en az 40 yaşında olması gerekmektedir.
Yunanistan
Yunanistan'da, Yunan vatandaşı olan ve 25 yaşından büyük olan kişiler, Hellenik Parlamentosu'na aday olma ve seçilme hakkına sahiptir. Cumhurbaşkanlığı için ise 40 yaşından büyük olan herkes aday olabilir.
İzlanda
İzlanda'da, Althing seçimlerine oy kullanma hakkına sahip olan ve 35 yaşını dolduran herhangi bir İzlanda vatandaşı, cumhurbaşkanı seçilmek için aday olma hakkına sahiptir.
İsrail
İsrail'de, Knesset üyesi olmak veya belediye görevine atanabilmek için en az 21 yaşında olmak gerekmektedir (Temel Kanun: Knesset, 6. madde (a) fıkrası). Başbakan doğrudan seçildiği dönemde, Başbakan adayı olabilmek için en az 30 yaşında Knesset üyesi olmak gerekmektedir. Her İsrail vatandaşı (18 yaşından küçükler dahil) Hükümet Bakanı olarak atanabilir veya İsrail Cumhurbaşkanı olarak seçilebilir, ancak sonraki rol çoğunlukla sembolik olup, Parlamento tarafından seçilmektedir.
İtalya
İtalya'da, Cumhurbaşkanı olabilmek için en az 50 yaşında olmak gerekmektedir. Senato üyesi olabilmek için en az 40 yaşında olmak gerekmektedir ve Milletvekili olabilmek için en az 25 yaşında olmak gerekmektedir. Bu şartlar 1947 İtalya Anayasası'nda belirtilmektedir. Bununla birlikte, Bölgeler, İller ve Belediyeler (Komünler) Meclisi üyesi olarak seçilebilmek için 18 yaş yeterlidir.
Japonya
Japonya'da bir kişinin en az olması gereken yaşlar şunlardır:
Lüksemburg
Lüksemburg'da, bir kişinin Lüksemburg'un tek meclisli ulusal yasama organı olan Milletvekilleri Meclisi üyesi adayı olabilmesi için en az 18 yaşında olması gerekmektedir.
Tatarlı, Arsuz
Tatarlı, Hatay ilinin Arsuz ilçesine bağlı bir mahalledir.
Seçilme yaşı
Norveç
Norveç'te, takvim yılı içinde 18 yaşını doldurmuş her yetişkin, herhangi bir kamu seçiminde aday olabilir ve seçilebilir.
Tatarlı, Arsuz
Tarihçe
Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.
Coğrafya
Hatay iline 105 km, Arsuz ilçesine 13 km uzaklıktadır.
Seçilme yaşı
İspanya
İspanya'da iki yasama organı olan bir alt meclis ve bir üst meclis bulunmaktadır. Bunlar sırasıyla Milletvekilleri Kongresi (alt meclis) ve İspanya Senatosu (üst meclis) olarak adlandırılır. Her iki meclise aday olmak ve seçilmek için gereken asgari yaş 18'dir.
İsveç
İsveç'te, en az 18 yaşında olan ve krallıkta ikamet eden veya ikamet etmiş olan her vatandaş parlamentoya seçilebilir. İsveç, Avrupa Birliği, Norveç veya İzlanda vatandaşlarından en az 18 yaşında olanlar, il veya belediye konseyine seçilebilir. Diğer ülkelerin vatandaşları da en az üç yıldır krallıkta ikamet etmiş olmaları şartıyla konseye seçilebilir.
İsviçre
In Switzerland, any citizen aged 18 or over can become a candidate and be elected in any federal election.
Tayvan
Çin Cumhuriyeti'nde, aday olmanın en düşük yaşı 23'tür, ancak Anayasa veya ilgili yasalarda belirtilmediği sürece. Sivil Hizmet Seçimi ve İstifası Yasası, kasaba, şehir ve yerli bölgelerin şefi adaylarının en az 26 yaşında olması gerektiğini, belediye, il ve şehir valileri adaylarının ise en az 30 yaşında olması gerektiğini belirtmektedir. Cumhurbaşkanı veya başkan yardımcısı seçilmek için ise en az 40 yaşında olunması gerekmektedir.
Türkiye
1876 anayasası (Kanûn-ı Esâsî), parlamento seçimleri için yaş sınırını 30 olarak belirledi. Bu durum, 13 Ekim 2006'ya kadar değişmeden kaldı ve anayasa değişikliğiyle 25'e düşürüldü. 2017'de ise oy verme yaşıyla aynı olan 18'e indirildi. Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde adaylık yaşı 40'tır. Yerel yönetimlerde ise (belediye başkanlığı, belediye meclis üyeliği, il genel meclisi üyeliği, muhtarlık ve ihtiyar heyeti üyeliği) seçilme yaşı 2018 yılında 18 olarak tespit edilmiştir.
Birleşik Krallık
Birleşik Krallık'ta, Birleşik Krallık'ın tüm parlamentolarına, meclislerine ve konseylerine, devletleştirilmiş veya yerel düzeydeki seçimlere aday olabilmek için kişinin 18 yaşında veya daha büyük olması gerekmektedir. Bu yaş gerekliliği aynı zamanda herhangi bir seçilmiş kamu görevine adaylık için de geçerlidir; başlıca örnek, Londra veya yerel bir otoritenin seçilmiş belediye başkanı olmasıdır. Kamu görevlerinde belirli pozisyonlar için daha yüksek yaş gereklilikleri bulunmamaktadır. Adayların, aday gösterme günü ve oy günü olmak üzere, her iki günde de 18 yaşında olmaları gerekmektedir. Bu, Seçim İdaresi Yasası 2006 tarafından 21 yaşından düşürülmüştür.
Karşılaştırmalı tablo
Tireler (-), belirli bir ülkede o konum veya meclisin bulunmadığını gösterir.
Güllüçam, Banaz
Güllüçam, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
16. yüzyıl tahrir defterlerinde "Erciş" adıyla yer alan köyde; II. Bayezid döneminde 14 hane, 1520'de 16 hane ve 1570 yılında da 24 hane bulunmaktaydı. Bu tahrirlere göre köyde Derviş Hacı Ahmed tarafından kendi adına yaptırdığı zaviye bulunmaktaydı. Yerleşimden 1834, 1836 ve 1838 yılı Tevzi Defterlerinde, "Erceş" adıyla Banaz nahiyesine bağlı küçük bir köy olarak bahsedilmektedir.
Coğrafya
Uşak iline 34 km, Banaz ilçesine 3 km uzaklıktadır.
Sezgi (Bergson)
Sezgi, Fransız filozof Henri Bergson'un felsefe metodu.
Bergson, "Metafiziğe Giriş" (İng.: "An Introduction to Metaphysics") adlı eserinde bir şeyin iki türlü bilinebileceğini açıklar: kesinlikle ve göreceli olarak. Bilginin bu her iki türüne ilişkin olarak farklı edinim yöntemleri vardır. Sezgi yöntemini kesinliğe dayandıran Bergson; ikincisinin, yani göreceli bilginin metodunu ise "analiz" olarak açıklar.
Bergson'a göre sezgi; şeylerin, bizi kendi içindeki şeylere bağladığı bir tür deneyimdir. Bu nedenle kendi felsefesini "gerçek deneycilik" olarak tanımlar.
Analiz ve görecelilik
Analiz, sonsuza dek (Lat.: Ad infinitum) analizdir ve hiçbir zaman kesinliğe ulaşamaz. Nesneyi, seçilen bakış açısıyla ayrıştırmaya ve bu ayrımı, esas fenomenin yeniden oluşturulabileceği sembollere çevirmeye dayalıdır. Bu semboller, var olan tüm parçaları barındırdığı ve aynı zamanda genel bir içeriğe sahip olduğu için, nesnenin bir parçasının biçimini her zaman her zaman bozar. Bu anlamda nesnenin eşsizliğine zarar verirler.
Bununla birlikte hiçbir hiçbir zaman kayıtsız kalınamayacak dilin de bir sağduyu ürünü olması doğaldır. Örneğin böylece devinim, devinimsizlik noktalarında bölünebilirlik olarak bir yörüngeye girer. Semboller genellikle devinimsiz ve mekansaldır. Bu durum, bilimin öngörülere dayalı olmasına ve gereken noktalarda eylemlerimizin birer kanıt olmasına olanak sağlar.
Felsefe bağlamında sorunlar sembolün, var olan nesne gibi görülmesi ve asıl olanın, kompozisyondaki imgeleminde bulunabileceğinin umulması başlar. Akılcıların madde teorisi ve deneycilerin yığın teorisi, bunun örneğidir. Kompozisyondaki eksikliklerle maddeyi arayan deneyciler, onları çok daha fazla sembolle doldururlar. Bu boşlukları sonsuza dek doldurmak istemeyerek, var olan parçalarla karıştırılmaması gereken maddenin ve onun özelliklerinin veya sembollerinin olduğu düşüncesinden vazgeçerler. Diğer yandan akılcılar, savundukları düşünceden vazgeçmek istemez ve maddeyi, özelliklerinin kendi içerisinde dahil olduğu bilinemez bir muhafazaya dönüştürürler.
Nesnenin birlik ve uyumunu sağlamaya çalışarak maddelerinin, gittikçe daha fazla özellik içermesine yol açarlar. Tanrı ve doğa da bu bileşenlere dahildir. Bergson bu durumu, dönüşümünü hiçbir zaman tamamlayamayan bir parça altına benzetir.
Sezgi ve kesinlik
Henri Bergson; metafiziği, kesinliği kavramak için sembollerle uygulanan bir bilim olarak tanımlar. Bu nedenle metafizik, düşüncenin alışılagelmiş biçimlerinin evrilmesini içerir ve Bergson'un "sezgi" olarak saptadığı kendi yöntemine ihtiyaç duyar. Sezgi ise, bir nesnede neyin biricik ve tarifsiz olduğunu kavrayabilmek için o nesnenin içsel varlığıyla yaşanılan basit ve bölünemez bir duygudaşlık deneyimi olarak tanımlanır. Kavranılan kesinlik her zaman, nesnenin ne olduğu anlamında mükemmel ve tümevarımsal olarak sonsuzdur. Bergson'un "Metafiziğe Giriş" yazısındaki iki görüntü; sezgi, analiz, kesinlik ve göreceliliği kavramakta bize yardımcı olabilir. İlk görüntü, her nokta ve açıdan çekilmiş yan yana fotoğraflarla yeniden yapılandırılmış bir şehirdir. Yeniden yapılandırma bizi hiçbir zaman gerçek şehrin içinde dolaşma boyutunu sunamaz. Bu yalnızca basit bir sezgiyle kavranabilir. Aynı durum, Homeros'un yazılarından bir satır okuma deneyiminde de geçerlidir. Bu deneyim, Eski Yunanca bilmeyen birisine açıklanmak istenildiğinde satırın tercüme edilmesi ve yorumlanması gerekir; ancak bu yorum, hiçbir zaman şiiri kendi dilinde okuma deneyimi boyutuna ulaşamaz.
Sezginin; nesneye dönerek, tüm eşsizliği ve bölünmez orijinalliğiyle onun özünü bilmeyi amaçlayan bir yöntem olduğu görülebilir. Kesin olan tek şey özün, duygudaşlık yoluyla kavranılabilecek olduğudur. Bu durumda sezgi, kendini sürece dahil etmeyle başlar. Süreç, içerisindeyken başkasının da dahil olabileceği şekilde büyütülüp genişletilebilir. Kademeli olarak birbirine dahil olan renk tonlarının sonsuz spekturumu gibi biri kendini turuncuda, en koyu ve en açık tonların arasına sıkışmış olarak bulur; tıpkı öze gider gibi yukarıya, sarıya doğru veya maddeye ulaşır gibi aşağıya, kırmızıya doğru hareket eder.
Böylece yöntem; kesin sürecin de dahil olduğu tüm diğer süreçlere her zaman dayalı olan sürece, birisini dahil etmek üzerine kuruludur. Bu noktadan itibaren süreç, sürerli bir heterojenliğe dönüşmelidir. Bu gerçekleştiği halde, bir şey; tıpkı renk spektrumundaki kırmızı ve sarının arasındakinin farklılaşımı gibi aslında bir olduklarını göstermeden önce, dualizm yaratmak adına sürecin de dahil olduğu iki parçaya bölünür.
Mesar Burnu
Mesar Burnu ya da Mesarburnu, İstanbul Boğazı'nda kıyının denize doğru yaptığı küçük çıkıntıdır. Bu burun ile Yenimahalle arası Sarıyer ilçesinin merkezini oluşturmaktadır. Eskiden bu burnun sırtlarında yer alan bir Rum mezarlığı nedeniyle buraya Mezarburnu denmiş, bu ad zamanla değişerek günümüze Mesarburnu olarak ulaşmıştır. Sarıyer'in merkezinde bulunan önemli yollardan Mesarburnu Caddesi de adını bu burundan alır.
Irak Mandası
Birleşik Krallık Irak Mandası (Arapça: الانتداب البريطاني على العراق), Ağustos 1920'de Osmanlı İmparatorluğu ile yapılan Sevr Antlaşması sonucunda Birleşik Krallık yönetimindeki manda idaresi. Bu yönetim 26 Nisan 1920'de İtalya'daki San Remo Konferansı'nda belirlenmişti. Mezopotamya'da Fransa kontrolündeki Lübnan ve Suriye mandaları da bulunmaktaydı.
Faysal bin Hüseyin önceden Suriye Kralı idi. Fransız birliklerinin Şam'ı işgal etmesi sonucu Suriye'den kovuldu. İngilizler Irak'ta bir nüfuz alanı oluşturmuşlardı. Birleşik Krallık, Mart 1921'de Faysal'ı Irak'ta İngiliz mandası altında kurulacak yönetimin kralı olarak desteklemeye karar verdi. Birleşik Krallık bu hükûmetle, ileri bir tarihte bağımsızlık öngören bir antlaşma yapacaktı. Faysal bu planı kabul etti ve Irak Mandasının kralı olarak Ağustos 1921'de tahta çıktı.
Birleşik Krallık Mezopotamya Mandası İngiltere'yle bir dizi antlaşma gerçekleştirerek 1930'da İngiliz-Irak Anlaşması ile Irak'ın tam bağımsızlığını elde etmesini, 1932'de de Milletler Cemiyeti'ne üye olmasını sağladı.
Havace bahşı
Havace bahşı (Farsça: بخش خواجه‎‎ ‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan Heris şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 30,151, yönetim merkezi Havace şehridir. 2006 yılındaki sayımda bahş içinde 7,001 hane sayılmıştır.
Heris merkezî bahşı
Heris merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان هریس‎ ‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan Heris şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 37,475, yönetim merkezi Heris şehridir. 2006 yılındaki sayımda bahş içinde 8,915 hane sayılmıştır. Bahşın önemli şehirleri Heris, Zarnak, Kolvanak ve Bahşayeş'dir.
Seçme yaşı
]]
Seçme yaşı, bir vatandaşın kanunen seçimlerde oy kullanabilmesi için doldurmuş olması gereken asgarî yaştır. Dünya ülkelerinin birçoğunda seçme hakkı için asgari bir yaş belirlenmiştir. Çoğu ülkede, belirlenen yaşın altındaki vatandaşlar, oy verme ehliyetini haiz değildirler. Seçme yaşı anayasal hükümlerle düzenlenecek kadar önemli kabul edilir.
Günümüzde "seçme yaşı" genellikle 18'dir. Demokrasilerde oy verme hakkı ilk verildiğinde seçme yaşı genelde 21, bazı durumlarda daha da yüksekti. 1970'lerdeki genel reform hareketiyle çok sayıda ülkede bu yaş 18'e düşürüldü.
Türkiye'de seçme yaşı
ve 25 yaşını bitiren Osmanlı vatandaşları ilk kez seçme hakkına kavuştu. Bu hak, 1923 yılına kadar geçerli kaldı.
1924 Anayasası, 18 yaşını doldurmuş ve erkek her Türkiye Cumhuriyeti vatandaşına seçme hakkı tanıyarak "seçme yaşı"nı 18’e indirdi. 1934 yılında yapılan bir değişiklik ile 22 yaşını doldurmuş her Türk vatandaşına seçme hakkı verildi. 1961 Anayasası ile 21 yaşını dolduranlara seçme hakkı tanındı.
1982 Anayasası ise 21 yaşını dolduran vatandaşlara seçme hakkı tanıdı. 1987 yılında seçme yaşı 20’ye, 1995 yılındaki anayasa değişikliğiyle de seçme yaşı 18’e indirildi. Dolayısıyla gençler karar mekanizmalarına katılımda çağdaş dünyadaki akranlarıyla aynı haklara kavuşmuş oldular.
Keleyber merkezî bahşı
Keleyber merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان کلیبر‎ ‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan Keleyber şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 27,676, yönetim merkezi Keleyber şehridir. 2006 yılındaki sayımda bahş içinde 6,450 hane sayılmıştır.
Paratiroid
Paratiroid şu anlamlara gelebilir:
Tülek, Arsuz
Tülek, Hatay ilinin Arsuz ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin adının nereden geldiği geçmisi hakkında bilgi yoktur.