cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Same Time, Same Place
Genişletilmiş anlatım
Willow ve Buffy, Buffy'nin odasında konuşmaktadırlar. Neden birbirlerini göremediklerini araştırırken Willow bunun kendisinin yaptığını ama istemeden olduğunu söyler. Sadece onları görmek için hazır olmadığını düşünmüştür. Daha sonra Willow meditasyon için gücü olmadığını söylediğinde Buffy ona çok gücü olduğunu hatta boşa bile harcadığını söyler. El ele tutuşup meditasyona başlarlar.
Aykut Kence Evrim Konferansı
Aykut Kence Evrim Konferansı (AKEK), her yıl Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde Biyoloji ve Genetik Topluluğu tarafından düzenlenen bir konferanstır. Aykut Kence Evrim Konferansı'nın amacı evrimi, evrim teorisi kavramlarını ve bu kavramlar arasındaki ilişkiyi insanlara anlatmak ve evrim hakkında doğru bilinen yanlışları düzeltmektir. 2005 yılında Ulusal Evrim Konferansı adıyla düzenlenmeye başlayan organizasyon, Türkiye’nin önemli evrimsel biyologlarından olan Aykut Kence’nin 2014’teki vefatının ardından Aykut Kence Evrim Konferansı adını almıştır. 2020 itibarıyla 80’i aşkın bilim insanı konferansta konuşma yapmıştır. Geçmiş konuşmacılar arasında Douglas Futuyma, Ergi Deniz Özsoy, Octavio Mateus, Andrew Berry, Zeynep Koçer, Tom Gilbert ve Evelyne Heyer gibi isimler vardır.
Aykut Kence Evrim Konferansı kâr amacı gütmemekle birlikte hiçbir siyasi ideolojiyi ve şahsi inancı hedef göstermeden ilerlemeyi amaçlamaktadır.
Konferans, ODTÜ Kültür ve Kongre Merkezi’nde Kemal Kurdaş Salonu ve A Salonu olmak üzere iki ayrı salonda eş zamanlı sunumlarla gerçekleşir. AKEK, iki salonda toplam 1250 katılımcıya ulaşmıştır. Kemal Kurdaş Salonu’nda sunumlar genel dinleyici kitlesine hitap etmekte olup yabancı dildeki sunumlar çeviri seçeneği ile gerçekleştirilirken A Salonu’nda konuşmacılar İngilizce sunumları ile son dönemde çalıştıkları konular ve projeler üstünde dururlar.
Kai (vilayet)
Kai vilayeti ( Kai no kuni), Japonya'nın tarihi vilayetlerinden biri idi. Vilayet Honshū adasında Tōkaidō bölgesinde yer almaktaydı ve sınırları günümüz Yamanashi prefektörlüğünü kapsamaktaydı.
Pectus Carinatum
Halk arasındaki adıyla Güvercin göğsü veya tıptaki (latince) termoloji adıyla Pectus carinatum doğuştan gelen bir göğüs kafesi şekil bozukluğudur. Genel özelliği göğüs kafesi birleşkesinde omurun dış yönüne doğru kemik yapısı oluşumudur. Genetik olduğu için iç organlara genelde zarar vermez. Fakat normal bir insan kadar nefes alınmasına engel olabilir, bunun sonucu performans isteyen hareketli işlerde çalışanların çabuk yorulmasına sebep olabilir.
Ermeni Soykırımı Adalet Komandoları
Ermeni Soykırımı Adalet Komandoları veya Ermeni Soykırımı için Adalet Komandoları (ESAK ) veya Ermeni Devrimci Ordusu (EDO), 1975 ve 1983 yılları arasında faaliyet göstermiş sağcı ve aşırı milliyetçi Ermeni gerilla örgütü. Amaçları, Türkiye tarafından Ermeni soykırımının tanınması ve Türkiye'nin bir kesim arazisi üzerinde bağımsız Ermenistan'ın kurulması olmuştur. ABD, Fransa, Avusturya, Portekiz, Sırbistan ve Belçika'da Türk diplomatlara karşı saldırılarda bulunmuştur.
Ermeni Soykırımı iddiaları konusunda meslektaşları olan ASALA örgütü gibi ESAK, Lübnan İç Savaşı süresinde oluşturulmuştur Ermeni Devrimci Federasyonu (Taşnak Partisi) ile bağlı olduğunu söylemişler. Ancak Marksist ASALA'dan farklı olarak, ESAK yurtdışındaki Ermenilerin Sovyet Ermenistanı ile iş birliğine karşı çıkmıştır.
Nazi ırksal teorileri
Nazi ırksal teorileri, nazi ırkçılığını meşrulaştırmak amaçlı ortaya atılmış teorilerdir. Nazi Partisi, ırksal olarak aşağı gördüğü insan gruplarının soykırımını meşrulaştırmak için ideolojisinin bir parçası olarak çeşitli sözdebilimsel ırk sınıflandırmalarını benimsemiş ve geliştirmiştir. Naziler, varsayılan "Aryan ırkı"nı üstün bir "Üstün Irk" olarak görüyorlardı ve Siyahileri, Slavları, Çingeneleri, Yahudileri ve diğer etnik grupları ırksal olarak aşağı "insan altı" olarak kabul ediyorlardı. Bu inançlar, 19. yüzyıl antropolojisi, bilimsel ırkçılık ve anti-semitizmin bir karışımından kaynaklandı.
André Olbrich
André Olbrich (3 Mayıs 1967 yılında Düsseldorf Almanya doğumlu) Alman Power Metal grubu Blind Guardian'ın gitaristidir. O ve grubun vokalisti Hansi Kürsch grubun söz yazarları ve kurucularıdır.
Sanatçı Hakkında
André evli ve iki çocuk babasıdır. Hansi Kürsch 'ün okuldan arkadaşıdır. Konserlerinden sonra grup arkadaşları ve hayranlarıyla konuşmayı sever. En sevdiği kitap Yüzüklerin Efendisi Üçlemesi ve Silmarillion'dur. Bu, Blind Guardian'ın tarzının belirlenmesinde önemli rol oynamıştır. En sevdiği oyunlar Baldur's Gate II ve World of Warcraft'dır.
Mesleği Hakkında
André Olbrich "Dünyadaki En iyi yüz gitarist" arasında 76. sıradadır. Blind Guardian grubunun şarkılarının büyük çoğunluğunu Hansi Kürsch ile birlikte besteler. En büyük hayali yüzüklerin efendisi hakkında metal-operası kurmaktır.
Fenerbahçe-Galatasaray derbisi (kadın futbol)
Fenerbahçe - Galatasaray derbisi, her iki takımın kadın futboldaki rekabeti 2021 yılında başladı.
Arka plan
2020-2021 sezonunda Kadınlar Futbol Ligi'ni Beşiktaş'ın kazanmasının ardından Fenerbahçe ve Galatasaray yönetimleri yaz boyunca kadın futbol takımı kurma girişimlerini hızlandırdılar. Bu dönemde TFF başkanı Nihat Özdemir de ülkede kadın futbolunun gelişmesi ve Süper Lig'de kadın hâkemlerin de yer alması yönünde girişimlerinin olduğunu açıkladı. Fenerbahçe ve Galatasaray'ın ardından Süper Lig'de yer alan birkaç takımın daha kadın futbol takımı kurmasıyla beraber ülkede kadın futbolunun gelişmesi yönündeki çabalar hız kazanmıştı.
İlk maçlar
Fenerbahçe ve Galatasaray yönetimi, 2 Aralık 2021 tarihinde yapmış oldukları ortak açıklama ile kadına şiddete karşı toplumsal farkındalık yaratmak amacıyla kadın futbol takımları arasında Coca-Cola Company'nin desteği ile iki hazırlık maçı yapacaklarını duyurdu. İlk maç 7 Aralık 2021 tarihinde Nef Stadyumu'nda gerçekleştirildi ve FBTV, GSTV ve TRTSPOR ekranlarından canlı olarak yayınlandı. Bu maçı Fenerbahçe 7-0 kazandı. Dostane biçimde geçen maçta Fenerbahçe'de her oyuncu değişiminde oyuncular, oyuna dahil olmadan önce kadına yönelik şiddete karşı pankart açtılar. Şubat ayında Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadyumu'nda oynanması planlanan ikinci maç ise düzenlenmemiştir.
2021-22 Kadınlar Süper Ligi sezonunda farklı gruplarda yer alan ezeli rakipler ilgili sezonda hiç karşı karşıya gelmemiş olup, 2022-23 Kadınlar Süper Ligi'nde ise aynı grupta yer almışlardır. Tarihlerinde ilk kez resmi bir maçta karşı karşıya gelen ezeli rakipler, ligin 2. haftasında Fenerbahçe (kadın futbol takımı)'nın ev sahipliğinde Beylerbeyi 75. Yıl Stadyumu'nda oynanan lig maçında karşı karşıya gelmişler ve Galatasaray (kadın futbol takımı) ezeli rakibini deplasmanda 3-2'lik skor ile geçerek ilk resmi maçı kazanan ekip olmuştur. Ligin 11. haftasında Galatasaray (kadın futbol takımı)'nın ev sahipliğinde Florya Metin Oktay Tesisleri'nde oynanan lig maçında da sarı kırmızılı ekip 2-0'lık skor ile galip gelmiştir.
Sadık Rıfat Paşa
Sadık Rıfat Paşa (25 Ekim 1807 - 11 Şubat 1857), iki kez Osmanlı Hariciye Nazırlığı yapmış diplomat ve devlet adamıdır.
Sadık Rıfat Paşa'nın kariyeri başlangıçta Tanzimat döneminin diplomat kökenli üç devlet adamı (Koca Mustafa Reşit Paşa, Mehmet Emin Ali Paşa ve Keçecizade Mehmet Emin Fuat Paşa) ile aynı çizgiyi izledi. Ancak içerideki kişisel rekabet ve o dönemde Osmanlı üst düzey bürokratlarının yerlerinin dama taşları gibi sık sık değiştirilmesi ve özellikle dış güçlerin müdahaleleri nedeniyle (19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nde kimlerin hangi mevkilere getirileceğinde yabancı güçler söz sahibiydi) en yüksek makam olan sadrazamlığa gelemedi. Nispeten genç yaşta da öldü.
Pessinus
Pessinus s (Yunanca: Πεσσινούς veya Πισσινούς), Ankara-Eskişehir kara yolu üzerinde Sivrihisar'ın 16 km güneyindeki Ballıhisar'da bulunmaktadır. Eski Kral Yolu üzerinde olan antik şehrin üzerinde bugün Ballıhisar köyü kurulmuştur. Sarı Mercedes filminde Pessinus antik kentine ait kazı çalışmalarından bahsedilmektedir.
Sadık Rıfat Paşa
Çocukluğu ve gençliği
Sadık Rıfat Paşa 1807 yılında İstanbul’da doğdu. Babası Osmanlı Devleti’nin Masarifat Nazırı (giderlerden sorumlu bakan) Hacı Ali Bey’di. Hacı Ali Bey Enderun’da yükselerek Tophane Nazırı, daha sonra da Tersane Emini olmuş, daha sonra da nazırlığa yükselmişti. Sadık Rıfat Paşa temel eğitiminden sonraki tahsilini Sarayı Hümayundaki Hazine Odasında devam etti. Ancak ailesinin tek erkek çocuğu olduğundan ve annesinin evladından ayrılmak istememesi nedeniyle dönemin padişahı II. Mahmut’un emri ile bir sene sonra Sadaret Mektubi Kalemi’nde çırak yapıldı. Gösterdiği şevk nedeniyle kalembaşının dikkatini çeken Sadık Rıfat, 19 yaşında, 1823 yılında Hocaganlık rütbesini aldı. 1828 yılında Amedi Odası hulefalığına, yani Bakanlar Kurulu başkatipliğinde memurluğa tayin edildi. Bu sırada 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı başlamıştı. Padişahın maiyeti ile Edirne ve Gelibolu taraflarına gitti. Gayretleriyle Dahiliye Nazırı Pertev Paşa’nın da dikkatini çekmiştir. Pertev Paşa’nın bu ilgisi başta Sadık Rıfat’ın lehine gelişmesine karşılık daha sonra kendisinin bir süre İstanbul’dan çıkarılmasına neden olacaktır. Bu sırada Osmanlı-Rus Savaşı Osmanlı Devleti’nin yenilgisi ile bitti ve 1829’da imzalanan Edirne Antlaşması ile bağımsız bir Yunanistan kuruldu. Genç Sadık Rıfat öncelikle Yunan sınırının çizilmesi ile görevlendirilen elçiler heyetinde zabıt katibi olarak, daha sonra da aynı görevle Mısır Meselesi’nin çözülmesinde görevlendirilecek, daha sonraki elçilik görevinin ilk tecrübelerini edinecektir. Bu arada sık sık padişahın huzuruna çıktığından, saraydaki ikinci kâtip Vassaf Efendi'nin de dikkatini çekti.
Viyana Büyükelçiliği
Bu sırada Osmanlı Devleti’nin en güçlü adamlarından biri durumuna gelmiş olan Pertev Paşa, başta düşmanı Akif Paşa tarafından sürekli eleştirilmekte, özellikle de 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı’nın gerçek suçlusu gibi gösterilmekteydi. Halk arasında “tuğsuz padişah” olarak anılan bu devlet adamı en sonunda düşmanları tarafından padişah II. Mahmut’u devirip yerine veliaht Abdülmecit Efendi’yi geçirmek istemekle suçlanınca görevinden alınıp sürgüne gönderildi, sürgünde de idam edildi. Vassaf Efendi’nin de sürgüne gönderilmesinden sonra Sadık Rıfat’ı devlet kademelerinde himaye edecek kimse kalmamıştı. Akif Paşa’nın Mülkiye Nazırı olması sonucunda Pertev Paşa’nın taraftarı olarak görülen Sadık Rıfat, Hariciye Müsteşarı payesi ile Viyana’ya büyükelçi olarak atanarak İstanbul’dan çıkarıldı.
Pessinus
Pessinus ana tanrıça için yapılmakta olan törenlere sahne olmuş ve o dönemlerde kendini ana tanrıçaya adayanların merkezi konumuna gelmiştir. Erkeklerin kendilerini ana tanrıçaya adamak için Pessinus'ta erkeklik organlarını kestiği bilinmektedir.
Sadık Rıfat Paşa
Viyana Büyükelçiliği
Viyana Büyükelçiliği sırasında Avusturya imparatoru I. Ferdinand’ın Venedik kralı olarak taç giyme törenine katılmak üzere İtalya’ya gitmiş, bu sırada gördüklerini anlattığı İtalya Seyahatnamesi adlı eserini yazmıştır. Yine bu görevi ve büyükelçiliği sırasında Avusturya Dışişleri Bakanı ve Başbakanı, o dönemde Avrupa diplomasisini yönlendiren kişi olan, Prens Clemens von Metternich ile pek çok defa görüşmüştür. Büyükelçilik görevlerinden biri olan Avrupa’daki olaylar ve siyasal durum hakkında bir analiz yaparak bunu İstanbul’a ilettiği yazılarını Avrupa Ahvaline Dair adıyla da bilinen risalesinde özetledi.
Mısır sorunundaki rolü
Bu sırada Mısır Meselesi yeniden gündeme gelmektedir. 1833’te imzalanan Kütahya Antlaşması Kavalalı Mehmet Ali Paşa’ya istediği hemen hemen her hakkı vermekle birlikte, ne bağımsızlığını ilan edebilmiş ne de Mısır valiliğini babadan oğula geçirebilmişti. Çok daha önemlisi Kütahya Antlaşması iki devletin birbiriyle karşılıklı olarak imzaladıkları bir antlaşma değil, II. Mahmut’un bir fermanla vermeye hazır olduğu ödünlerin kaleme alınmasıydı. Bir fermanla verilen bir hakkın bir başka fermanla kolayca elinden alınabileceğini bilen Mehmet Ali Paşa, bağımsızlığını ilan edebilmek için 1839 tarihinde yeniden harekete geçti. Savaşın yeniden başlaması ile Mehmet Ali Paşa’nın oğlu Kavalalı İbrahim Paşa, orduları ile birlikte Halep’ten ilerleyerek Nizip’te Osmanlı ordularına ağır kayıplar yaşattı. Kavalalı İbrahim Paşa savaşı kazandığı sırada padişah II. Mahmut ölmüş, yerine oğlu Abdülmecit geçmişti. Abdülmecit’in tahta çıkması ve Koca Mehmet Hüsrev Paşa’yı sadrazam yapması, Hüsrev Paşa’nın rakibi Kaptanıderya Ahmet Fevzi Paşa’yı ürkütmüş, Fevzi Paşa da Çanakkale’deki Osmanlı donanmasını alarak Mısır’a sığınmıştı. Böylece Osmanlı Devleti ordusuz ve donanmasız kalmıştı. Bu durum ve üstelik İbrahim Paşa’nın İstanbul’a yürüyebilecek bir mesafede olması sorunu yeniden uluslararası bir meseleye dönüştürmüştü. Bu gelişmelerin üzerine Osmanlı Devleti Mehmet Ali Paşa ile anlaşmanın yollarını aramaya başladı. Bu sırada İstanbul’a gelmiş olan Sadık Rıfat Paşa, Mısır Meselesi’nin çözülmesi için Kavalalı Mehmet Ali Paşa’ya gönderilecek olan heyette görevlendirildi. Sadık Rıfat Paşa çok gayret göstermesine ve görüşme üzerine görüşme yapmasına rağmen bir anlaşmaya varamadan İstanbul’a döndü. Bu sırada İstanbul’da Tanzimat Fermanı ilan edilmiş, devlet Tanzimat devrine girmişti.
Hariciye Nazırlığı
İskenderiye’de bulunduğu sırada Sadık Rıfat Paşa, Mısır’da devlet için iyi hizmetlerde bulunması sebebiyle Sadaret Müsteşarlığına getirildi. Dönmesini takiben Paşa Tanzimat Fermanında yer alan sözlerin hayata geçirilebilmesi, Fermanda verilen sözlerin taşrada uygulanabilmesi için çalışmalarına başladı. Bu görevleri sırasında yine takdir edilmiş, 1840'ta vezir rütbesini alarak Hariciye Nazırlığına atanmıştır. Zor bir zamanda Hariciyede dokuz aylık görevi sonrasında idaresizlik suçlaması ile azledildi. Yerine Ticaret Nazırı İbrahim Sarim Paşa getirildi.
Sadık Rıfat Paşa boş kaldığı sekiz aylık dönemden sonra, 1842 yılında, 1837'de oluşturulmuş küçük bir danışma meclisi olan Meclis-i Vala-yi Ahkam-ı Adliye üyeliğine getirildi. İki ay sonra da Viyana’ya ikinci kez büyükelçi tayin edildi. Bir yıl sonra, 1843’te de ikinci kez İbrahim Sarim Paşa'nın yerine Hariciye Nazırlığına getirildi. 1844’te görevinden alındı. Aynı hafta yine Meclis-i Vala-yi Ahkam-ı Adliye üyeliğine, 1845’te de bu meclisin başkanlığına getirildi. 1847'de ise yeniden bakan olarak Maliye Nazırlığına atandı. İki ay sonra Maliye Nazırlığı görevinden alınan Paşa tekrar Hariciye Nazırlığına, kısa bir süre sonra da tekrar Meclis-i Vala-yi Ahkam-ı Adliye başkanlığına getirilmesine rağmen dokuz ay sonra bu görevden de alınır. 1849’da kez Meclis-i Vala-yi Ahkamı Adliye başkanlığına tekrar getirilir, 1851'de bu kurumun başkanlığına Koca Mustafa Reşit Paşa’nın getirilmesi sonucunda tekrar görevden alınır.
Bu arada Fransa’da imparatorluğunu ilan eden ve uluslararası ilişkilerdeki konumunu güçlendirmek isteyen III. Napolyon kendisine uygun hedef olarak Osmanlı Devleti’ni görmüş, 1740’ta imzalanan ve Osmanlı Devleti’nde yaşayan Katoliklerin himayelerinin Fransa’ya verildiği antlaşmanın yeniden yürürlüğe girmesini istemişti. Osmanlı Devleti’nin Fransa’nın baskısı altında bu öneriyi kabul etmesinin Kutsal Topraklardaki statükoyu bozacağını açıklayan Rus Çarı I. Nikolay, kendi ülkesi için de aynı hakları istedi ve katı bir asker ve koyu bir Ortodoks olan Prens Menşikov'u İstanbul’a olağanüstü yetkilerle elçi olarak yolladı. Hariciye Nazırı Keçecizade Fuat Paşa’yı görüşmelerin dışında bırakacak şekilde hareket eden Menşikov'un bu tutumundan dolayı Keçecizade Fuat Paşa Hariciye Nazırlığından istifa etti. Onun yerine o sırada boş olan Sadık Rıfat Paşa atanacaktı.
Son yılları
Koca Mustafa Reşid Paşa’nın Hariciye Nazırı olması üzerine Sadık Rıfat Paşa dördüncü kez Meclis-i Vala-yi Ahkam-ı Adliye başkanlığına tayin edildi. Ancak savaş kararını ve savaş esnasındaki Batılı devletlerin tekliflerini görüşmek üzere yapılan pek çok toplantıya Paşa da katıldı. Bu arada üst danışma meclisi olan Meclis-i Ali-ye Tanzimat üyeliğine getirildi. 2 yıl süren bu görevi sırasında ayağında nükseden bir ağrı nedeniyle ameliyat olmuş, ancak ameliyat durumunu daha da kötüleştirmiş ve Sadık Rıfat Paşa 1857 yılında ölmüştür.
Eserleri
Sadık Rıfat Paşa'nın 15 risalesi şunlardır:
Bunların dışında Sadık Rıfat Paşa’nın diğer eserleri oğlu Rauf Bey tarafından toplanmış ve Müntahabat-ı Asar-ı Rıfat Paşa adı altında yayınlanmıştır.
Abgrallaspis
Abgrallaspis Diaspididae familyasına bağlı bir cinstir.
Deneyap
Deneyap, Türkiye'de teknoloji üretme yetkinliği yüksek genç bireylerin yetiştirilmesine katkı sağlamak üzere 2017 yılında hayata geçirilen bir eğitim girişimidir.
Türkiye Teknoloji Takımı Vakfı'nın "Geleceğin Teknoloji Yıldızları" programı kapsamında gerçekleştirilen teknoloji atölyelerini içerir. Uygulamalı ve yazılı iki aşamalı sınavla kabul edilen ortaokul ve lise öğrencisi katılımcı gençlere 36 ay boyunca teknoloji eğitimleri verilir. Amacı, öğrencileri genç yaşta teknoloji ile buluşturmak, bilim ve teknoloji alanında nitelikli insan kaynağı yetiştirmektir
Geçmişi
Deneyap Projesi "Geleceğin Teknoloji Yıldızları" adlı program kapsamında 2017 yılı Temmuz ayında Türkiye Teknoloji Takımı Vakfı (T3 Vakfı) bünyesinde İstanbul'da hayata geçirildi.
T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı, TÜBİTAK ile işbirliği yapılarak proje başka illerde de uygulanmaya başladı. Deneyap İstanbul atölyeleri T3 Vakfı tarafından, diğer illerdeki atölyeler projenin paydaşı olan tüm kurumların yürütücülüğünde gerçekleştirilir. Proje kapsamında Türkiye'nin 81 ilinde 100 Deneyap Teknoloji Atölyesi'nin kurulması hedeflenmiştir. Sanayi ve Teknoloji bakanı 5 yılda yaklaşık 50 bin öğrenciyi atölyelerden mezun etmeyi amaçladıklarını bildirmiştir.
Program; "Tasarım ve Üretim", Elektronik Programlama ve Nesnelerin İnterneti, Yazılım Teknolojileri ve Mobil uygulama, Siber güvenlik, Enerji Teknolojileri, Havacılık ve uzay teknolojileri, Yapay zeka, Nanoteknoloji ve Malzeme Bilimi, İleri Robotik, Robotik ve Kodlama atölyelerini içerir. 2021 yılı itibarıyla Toplam 30 ilde açılan Deneyap Teknoloji Atölyeleri’nde 5630 öğrenci eğitim almaya devam etmektedir. Bu atölyeler yoluyla katılımcılara girişimcilik, yaratıcı düşünme, eleştirel düşünme, karmaşık problemleri çözme, etkili iletişim ve takım çalışması gibi becerileri kazanma imkanı sağlanması hedeflenir.
Bayrampaşa, Eyüp, Üsküdar
Adana, Ankara, Antalya, Edirne, Eskişehir, Erzurum, Hakkari, İzmir, Konya, Manisa, Muğla ve Trabzon
Adıyaman, Afyonkarahisar, Antalya, Ağrı, Çanakkale, Çorum, Elazığ, Gaziantep, Isparta, Kahramanmaraş, Kastamonu, Malatya, Rize, Sakarya, Samsun, Şanlıurfa, Tokat ve Yozgat.
Ankara, Aksaray, Aydın, Balıkesir, Batman, Bingöl, Bursa, Denizli, Diyarbakır, Erzincan, Giresun, Hatay, İstanbul, Karaman, Kars, Kayseri, Kırıkkale, Kilis, Kocaeli, Kütahya, Mardin, Mersin, Ordu, Sivas, Şırnak, Tekirdağ ve Van.
Theo Sommer
Theo Sommer (10 Haziran 1930 - 22 Ağustos 2022), bir Alman gazetesi editörü ve entelektüeliydi. Die Zeit'te, çeşitli çalışmalarda bulundu. Aynı zamanda uluslararası ilişkiler ve stratejik konularda Almanya'nın önde gelen otoritelerinden biri olarak kabul edilmekteydi.
Hayatı ve kariyeri
Bertelsmann medya grubunun çoğunluğuna sahip olan Bertelsmann Stiftung'un (1990–1996) danışma kurulu üyesiydi.
2004'ten beri The Atlantic Times ve The German Times gazetelerini yayınlayan Times Media'da genel yayın yönetmeni olarak görev yapmaktaydı. 1969'dan 1970'e kadar Alman Savunma Bakanlığı'nda planlama kurmay başkanı olarak görev yaptı. Aynı zamanda Bilderberg Grubu'nun Yönetim Kurulunda yer aldı.
2016'da Amerikalı tarihçi Alexander J. Motyl, Sommer'ı "Sovyet rejiminin toplu katliamlarına gözlerini yumması", Baltık ülkeleri ve Polonya'yı "görmezden gelmesi" ve Ukrayna'ya karşı "klasik sömürgeci" bir tavır takınması nedeniyle eleştirdi.
Sommer, 22 Ağustos 2022'de 92 yaşında vefat etti.
Almanya'nın zırhlı kruvazörleri listesi
Kaiserliche Marine (Türkçesi İmparatorluk Donanması), 19. yüzyılın sonlarında çeşitli kruvazör tipleri denedi, küçük avisolar ve daha büyük korumalı kruvazörler bunlara dâhildi. Bütçe kısıtlamaları nedeniyle yurt dışı hizmetlerine veya iç hizmet filosuna özel kruvazörler hazırlanamadı. Sonuç olarak gemi inşa şubesi, her iki görevi de yerine getirebilecek uygun gemilerin üretilmesini planladı. İlk olarak 1886 yılında Irene sınıfı iki adet korumalı kruvazörün inşasına başlandı. Korumalı kruvazörler geliştirilerek daha da güçlendirildi ve Fürst Bismarck ile bu gelişimin doruğuna ulaşılarak Almanya'nın ilk zırhlı kruvazörü denize indirildi. Fürst Bismarck'ın inşası ilk Alman korumalı kruvazöründen 10 yıl sonra, 1896 yılında başlamıştı.
Fürst Bismarck'ın açık deniz görevleri ve sonraki zırhlı kruvazör tasarımları için ideal olduğunu kanıtlamasının ardından; 1898 yılında Prinz Heinrich inşa edildi. Prinz Heinrich, Fürst Bismarck'a göre bazı değişiklikler geçirmiş; daha az ana silah ve daha ince ama kapsamlı bir zırh ile daha yüksek hızda ilerleyebiliyordu. 1900 ve 1901 yıllarında, Prinz Heinrich baz alınarak Prinz Adalbert sınıfı iki kruvazörün inşasına başlandı. 1902 ve 1903 yıllarında Roon ile Yorck adlı kardeş gemiler üretilmeye başlandı. Bu gemiler Prinz Adalbert sınıfı gemilere benzemekteydiler ve sadece küçük geliştirmeler yapılmıştı. 1904 ve 1905 yıllarında iki adet Scharnhorst sınıfı zırhlı kruvazörün inşasına başlandı. Öncekilerine göre belirgin geliştirmelerin yapıldığı gemiler; çok daha ağır silah donanımı içermekte ve önceki gemilere göre 2 knot (3,7 km/h; 2,3 mph) daha hızlıydı. Son Alman zırhlı kruvazörü Blücher, daha güçlü muharebe kruvazörleri için bir vesile oldu. Scharnhorst sınıfına nazaran daha büyük, daha sağlam zırhlı ve daha hızlı olmasına karşın Kraliyet Donanması'nın Invincible sınıfı muharebe kruvazörlerinden geride kaldı.
Kendisine denk gemiler örnek alınarak üretilen Alman zırhlı kruvazörleri, kendisine denk olan yabancı gemiler ile karşılaştırıldığında daha zayıf ana bataryalara; ancak daha güçlü ikincil bataryalara sahipti. Almanların bu silahlanması İngilizler ve müttefikleri tarafından olumsuz karşılanıyordu. Donanma tarihçisi David Lyon, Alman zırhlı kruvazörlerini donanmadaki "en kötü tasarıma sahip ve savaşa en az layık gemiler" olarak tanımlanmıştır. Zırhlı kruvazörün gelişiminde bir sonraki durak olan Alman muharebe kruvazörleri ise, aksine çok büyük bir saygı görüyordu. Donanma tarihçisi John Campbell, Von der Tann için "12 inç (30,5 cm) toplara sahip 6 İngiliz muharebe kruvazörünün hepsinden çok daha iyi bir savaş gemisi" ifadelerini kullanmıştır.
SMS Fürst Bismarck
Fürst Bismarck, İmparatorluk Donanması'nın ilk zırhlı kruvazörüydü. Sınıfının bir mensubu olarak öncelikle Almanya'nın sömürge filosunda hizmet etmek üzere tasarlanmıştı. Fürst Bismarck, önceki Victoria Louise sınıfı korumalı kruvazörlerin geliştirilmiş bir modeliydi; ancak Fürst Bismarck önceki gemilere göre daha büyüktü ve daha iyi silahlanmıştı. İkiz taretlerine ikişer olmaz üzere toplamda dört adet 24 cm'lik (9,4 inç) top monteli olup, ikincil silah donanımı olarak kazamatlarda on iki adet 15 cm'lik (5,9 inç) toplar mevcuttu. Krupp zırhı ile zırhlandırılmış olan Fürst Bismarck; ana zırh makine dairesi boşluğu üzerinde yaklaşık 20 cm (7,9 inç) ve güvertede ise 3 ilâ 5 cm (1,2-2,0 inç) kalınlığındaydı.
Gemi Alman Doğu Asya Filosunda görevlendirilmesinin ardından, Boxer Ayaklanmasının bastırılmasında yardımcı oldu. 1909 yılında görevini Scharnhorst'a devretti. Almanya'ya vardıktan sonra modernize edilen kruvazör, I. Dünya Savaşı'nda sahil koruma görevi üstlendi; ancak kısa bir süre sonra durağan eğitim gemisi statüsüne düşürüldü. Savaşın ardından Fürst Bismarck, 1919-1920 yıllarında hurdaya çıkarıldı.
SMS Prinz Heinrich
SMS Prinz Heinrich Kiel'deki İmparatorluk Tersanesinde inşa edildi. İnşa çalışmaları 1898 yılında başladı ve Mart 1902'de 16.588.000 Mark maliyet ile tamamlandı. Prinz Heinrich, Fürst Bismarck'ın değiştirilmiş bir haliydi; yüksek hız için daha küçük ana silahlar tercih edilmişti ve daha kapsamlı bir zırh koruması mevcuttu. Gemi, sonraki Alman koruma kruvazörleri için gemi ortasındaki ikincil silahlar açısından bir örnek oldu. Fürst Bismarck'ın zıddı olarak ikincil silahlar gemi boyunca uzanıyordu.
Prinz Heinrich görev süresinin çoğunu Alman filosu ile geçirdi. Ağustos 1914'te I. Dünya Savaşı'nın başlaması üzerine gemi, Aralık 1914'te Britanya kıyılarına karşı bir operasyona katıldı, ardından Baltık Denizi'ne gönderildi. Baltık Denizi'nde Rus donanmasına karşı görev yaptı ve Ağustos 1915'teki Riga Körfezi Muharebesine katıldı, bir Rus destroyerine zarar verdi. 1916 yılında aktif görevden alınarak Kiel'de personel için yüzen bir ofis olmak gibi birkaç ikincil görevde kullanıldı. Sonuç olarak Prinz Heinrich 1920 yılında satıldı ve parçalanarak hurdaya çıkarıldı.
Prinz Adalbert sınıfı
Prinz Adalbert sınıfı, Prinz Adalbert ve Friedrich Carl olmak üzere iki gemiden oluşuyordu, Friedrich Carl 12 Aralık 1903'te ve onu takiben Prinz Adalbert de 12 Ocak 1904'te göreve başladı. Gemiler, önceki zırhlı kruvazör Prinz Heinrich'in geliştirilmiş haliydi. Zırh kalınlıkları aynıydı fakat selefinin aksine zırhları daha genişti. İki adet ana silaha sahip Prinz Heinrich'in aksine iki kardeş gemi, ikiz taretlerde dört adet ana silaha sahipti.
Her iki gemi de Alman Donanması için kapsamlı görevlerde bulundu; Prinz Adalbert barış zamanında topçu eğitim okulu olarak kullanılırken, Friedrich Carl 1909 yılında torpido eğitim okulu olarak kullanılana kadar donanmada aktif görev yaptı. Ağustos 1914'te I. Dünya Savaşı'nın çıkması üzerine iki gemi seferber edildi ve Baltık Denizi'ndeki kruvazör filosuna atandı. Kasım 1914'te Friedrich Carl, Klaipėda yakınlarında bir Rus mayınına çarparak battı, mürettebatının çoğu kurtarıldı. Prinz Adalbert ise İngiliz denizaltıları tarafından iki kez torpillendi. Bunların ilki 1 Temmuz 1915'teydi ve saldırı sonucu aldığı hasar bir müddet sonra onarıldı. 23 Ekim 1915'te gerçekleşen ikinci saldırı ise mühimmat deposunun patlaması ve içindeki 672 kişiyle birlikte geminin batmasıyla sonuçlandı. Bu olay, Alman Donanması'nın savaş esnasında Baltık Denizi'nde tek seferde verdiği en büyük kayıp oldu.
Roon sınıfı
Roon sınıfı; Roon ile Yorck savaş gemilerinden oluşuyordu ve yapılan iyileştirmelere rağmen yakından Prinz Adalbert sınıfı kruvazörlere benzemekteydiler. Roon sınıfı kruvazörler, sahip oldukları dördüncü baca sayesinde önceki savaş gemilerinden kolayca ayırt edilebiliyordu. Diğer tüm Alman zırhlı kruvazörleri gibi bu gemiler de denizaşırı bölgelerin güvenliği için tasarlanmıştı. Gemiler normal yükte 9.875 metrik ton kadar deplasmandaydı ve 21 cm'lik (8,3 inç) ana bataryalarla silahlandırılmıştı. 21 knot (39 km/sa; 24 mph) hız yapabilmekteydiler.
Scharnhorst sınıfı
Denizaşırı hizmetler için inşa edilen Scharnhorst ve Gneisenau, sırasıyla 1909 ve 1910 yıllarında Alman Doğu Asya Filosuna atandı. İki geminin de özlü bir kariyeri oldu; I. Dünya Savaşı başlamadan kısa süre önce iki gemi Alman kolonisi Qingdao'dan ayrıldı. 1 Kasım 1914 tarihinde Coronel Deniz Muharebesi'nde İngiliz kuvvetleri imha edildi ve bu da Kraliyet Donanması'nın 1814 yılındaki Plattsburgh Deniz Muharebesi'nden beri yaşadığı ilk deniz yenilgisi oldu. Daha sonra 8 Aralık 1914'te Falkland Adaları Muharebesi'nde Scharnhorst sınıfı gemilerin de dâhil olduğu Alman Doğu Asya Filosu imha edildi.
SMS Blücher
SMS Blücher, İmparatorluk Donanması'nın inşa edilen son zırhlı kruvazörüdür. İngiliz Invincible sınıfı muharebe kruvazörlerin Alman istihbaratı tarafından yanlış belirtilen özelliklerine inanılarak inşa edilmiş rakip bir savaş gemisiydi. Blücher önceki zırhlı kruvazörlere göre daha büyüktü ve daha fazla silaha sahipti; fakat Alman ve İngiliz donanmalarında zırhlı kruvazörlerin yerini almaya başlayan muharebe kruvazörleri ile büyüklük ve silah donanımı açısından boy ölçüşebilecek bir gemi değildi. On iki adet 21 cm'lik (8,3 inç) ana batarya topları, İngiliz muharebe kruvazörlerinin sekiz adet 30 cm'lik (12 inç) toplarına göre kalitesiz kalmaktaydı.
Gemi başlangıçta topçu eğitim gemisi olarak kullanıldı, fakat I. Dünya Savaşı'nın başlaması üzerine I. Keşif Grubu'na atandı. 1914 yılındaki Yarmouth Baskını'nda ve Scarborough, Hartlepool ve Whitby Baskını'nda yer aldı. 24 Ocak 1915'teki Dogger Bank Muharebesi'nde Amiral David Beatty komutasındaki İngiliz donanmasının topçu ateşi sonucu Blücher vuruldu ve önemli ölçüde yavaşladı. Alman filosunun komutanı Tuğamiral Franz von Hipper, daha değerli muharebe kruvazörlerini kurtarmak için takipteki İngiliz savaş gemilerini oyalaması göreviyle Blücher'i geride bıraktı. İngiliz gemilerinin yoğun ateşi altında gemi battı ve çok sayıda kayıp verildi.
Notlar
<references group="Not"/>
Kuşlu, Diyadin
Kuşlu, Ağrı ilinin Diyadin ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Ağrı il merkezine 73 km, Diyadin ilçe merkezine 51 km uzaklıktadır.
Lokman
Lokman veya Lokman Hekim (حکیم لقمان), Kur'an'da ve halk efsanelerinde bahsi geçen, hikmet sahibi olduğuna inanılan kişi.
Yazan Aşık
Yazan Aşık, Mazhar Alanson'un 2019 yılında DMC etiketiyle piyasaya çıkardığı albümüdür. 8 şarkı bulunan albümde yer alan şarkıların düzenlemeleri Turhan Yükseler, Ercan Saatçi, Cengiz Atasoy, Mazhar Alanson, Kerem Özyeğen ve Baran Cak’a aittir.
Ümük, Amasya
Ümük, Amasya ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Lokman
Lokman’ın kimliği
Lokman'ın oğluna verdiği öğütler ile Süryani edebiyatından, Ninova'da başvezir olan Ahikar'ın oğlu'(yeğen)na olan öğütleri arasında paralellikler olduğu üzerinde durulmaktadır.
Ümük, Amasya
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında İmük olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Amasya il merkezine 61 km uzaklıktadır.
Lokman
Lokman’ın kimliği
Lokman'ın ölümsüzlük iksirini bulduğu ancak formülünü kaybettiğine dair efsaneler mevcuttur. Formülü nasıl kaybettiği ise değişik kaynaklarda değişik şekillerde anlatılır. Bir efsaneye göre içinde ölümsüzlük iksiri bulunan şişeyi köprüden geçerken düşürüp kaybetmiş, bir başka efsaneye göre ise eline yazdığı ölümsüzlük formülü yağmurda silinmiştir. Bir rivayete göre de iksir, Allah'ın emriyle Cebrail tarafından yok edilmiştir.
Bir rivayete göre Davud Lokman'a bir koyun kesmesini ve kendisine en iyi yerinden iki parça et getirmesini söyler. Lokman koyunun yüreğini ve dilini getirir. Başka bir gün Davud kendisine koyunun en kötü yerinden iki parça et getirmesini söyler. Lokman yine yüreğini ve dilini getirir. Davud neden böyle yaptığını sorunca Lokman şöyle cevap verir: "İyilik için kullanıldığında yürekten ve dilden daha iyi bir şey yoktur. Kötülük için kullanıldığında da yürekten ve dilden daha kötü bir şey yoktur."
Ipomoea nil
Ipomoea nil, Kahkahaçiçeğigiller familyasından çiçekli bir bitki türüdür. Tropik dünyanın çoğuna özgüdür ve geniş çapta tanıtılmıştır.
Açıklama
Huni şeklindeki, rengarenk çiçekler (maviden kırmızımsı mora, beyazımsı tüplü) oldukça gösterişlidir ve gelişmiş çiçeklerin ve gelişen tomurcukların bir arada durduğu sık simoz gruplarında sayısı beşe kadar çıkar. Çiçekler sabah açılıyorlar ve öğleden sonra kapanıyorlar. Uzun, dikenli tüylü çanak yaprakları 15 ila 25 mm uzunluğundadır, uzun mızrak şeklindedir ve doğrusal mızrak şeklinde bir uca sahiptir. Taç mavi, mor veya neredeyse kırmızıdır. Boğaz genellikle beyaz renklidir. Taç tüpün uzunluğu 3 ila 5 cm, taç etek ucu 4 ila 5 cm genişliğe sahiptir.
Meyveler, çapı 8 ila 12 mm olan küresel kapsül şeklindedir. Tohumlar armut şeklindedir ve yoğun şekilde kısa trikomlarla kaplanmıştır.
Yetiştirme
Pek çok yerde süs bitkisi olarak yetiştirilir ve buralardan bulundukları bölgeye kaçak olarak yayılmışlardır. Hızlı büyüyen ve kendi kendine tohumlanan bitki, göze hoş görünmeyen çitleri veya duvarları gizlemek için kullanılabilir ve ayrıca kafeslerde dekoratif olarak da kullanılabilir. Bu, 3 ila 8 santimetre uzunluğunda üç uçlu yaprakları olan tırmanan bir yıllık bitkidir. Çiçekler birkaç santimetre genişliğindedir ve genellikle beyaz çizgili veya kenarları veya renk karışımlarıyla çeşitli mavi, pembe veya gül tonlarında görünür.
Örneğin I. purpurea ile melezler geliştirilmiştir. Bunlardan bazılarına resmi olmayan I. x imperialis (Japon İmparatorluk gündüz sefası) adı verilmiştir. Çeşitlere 'Gündoğumu Serenadı' dahildir. Alternatif adlandırmalar arasında Ipomoea nil x imperialis, 'Cameo Elegance' veya Ipomoea nil  Imperialis '  sayılabilir .'' Soğuk bölgelerde veya bahçede gölgeli bir alana yerleştirilirse kırağı yiyene kadar hayatta kalabilir, ancak iyi yönetilirse ve kışın tam güneşe maruz bırakılırsa çok yıllık olarak tutunabilir.
Owari (vilayet)
Owari vilayeti ( Owari no kuni), Japonya'nın tarihi vilayetlerinden biri idi. Vilayet MS 646 yılında kurulmuş olup Honshū adasında Tōkaidō bölgesinde yer almaktaydı ve sınırları günümüz Aichi prefektörlüğünün batısını kapsamaktaydı.
Owari vilayeti Sengoku döneminin iki önemli lideri Oda Nobunaga ve Toyotomi Hideyoshi'nin doğduğu yerdir.
Andaspis
Andaspis Diaspididae familyasına bağlı bir cinstir.
Josh Carter
Joshua Neville "Josh" Carter (d. 20 Kasım 1986), profesyonel Amerikan basketbolcudur. Şutör gard ve kısa forvet pozisyonlarında oynamaktadır.
Oklahoma City saldırısı
Oklahoma City bombalı saldırısı, ABD'nin Oklahoma City kentinde 19 Nisan 1995 günü meydana gelen bombalama saldırısıdır.
Kronoloji
19 Nisan 1995 günü sabahında eski bir Amerikan yedek askeri olan Timothy McVeigh ve yardımcısı Terry Nichols, Oklahoma City'deki Murrah Binası'nın önüne bir bomba bıraktı. Bomba, yerel saatle saat 9:02'de patladı. Patlamada Murrah Binası büyük zarar gördü ve yıkıldı. 168 kişi öldü, 680'den fazla kişi yaralandı. Patlama 11 Eylül 2001 saldırılarına kadar Amerikan tarihinin en büyük saldırılarından biri olarak tarihe geçti.
Josh Carter
İlk yılları
Lise dönemini Lake Highlands Lisesi'nde geçiren Carter buradaki ilk yılında 12.3 sayı ve 5.6 ribaund ortalamaları yakaladı. İkinci yılında 21.3 sayı 6.9 ribaund 4.9 asist ve 2.3 top çalma ortalaması yakalayarak pek çok ödül alırken Richardson Morning News gazetesi tarafından 'Yılın Oyuncusu' seçildi.
Kolej yılları
Carter kolej kariyerine 8.3 sayı ortalamasıyla başlarken 57 üçlük isabeti buldu. İkinci yılında %50 üçlük ortalaması yakalayarak bu alanda okul rekorunu kırdı. Carter kolej kariyerini 1,566 sayıyla tamamladı ve 135 maça çıktı.
Profesyonel kariyeri
2009 NBA Draftı'nda seçilemedikten sonra Basketball-Bundesliga takımlarımdan EWE Baskets Oldenburg ile anlaşarak profesyonel kariyerine başlayan Carter 2009-10 Euroleague sezonu boyunca çıktığı 10 karşılaşmada 7.8 sayı 2.5 ribaund ortalamaları tutturdu. 2010-11 ve 2011-12 sezonlarını İsrail Basketbol Ligi takımlarından Maccabi Ashdod B.C.'da geçiren Carter buradaki ilk sezonunda 30 maça çıkıp 16.8 sayı ortalaması yakalarken ikinci sezonunda çıktığı 25 karşılaşmada 17 sayı 3.6 ribaund ortalaması yakaladı.
Ardından Rusya Basketbol Süper Ligi takımlarından BK Spartak St. Petersburg ile anlaştı. 2012-13 sezonunda 14 Eurocup karşılaşmasında görev aldı ve 12.9 sayı 3 ribaund 1.9 asist ortalamaları yakaladı. 2013'ün Ağustos ayında İtalya Basketbol Ligi takımlarından Montepaschi Siena ile kontrat imzaladı. Siena formasıyla çıktığı 10 Euroleague karşılaşmasında 9.2 sayı 3.2 ribaund ortalamaları yakaladı. Son olarak Türkiye Basketbol Ligi takımlarından Türk Telekom ile anlaştı. Burada gösterdiği performansla 2015 TBL All-Star maçı kadrosuna seçildi ve bu maçta 6 dakika süre alıp 2 sayı 2 asist 1 ribaund yaptı.
Palm Treo 750
Palm Treo 750  Palm tarafından 8 Ocak 2007 yılında tanıtılan, Palm Treo ailesine ait Windows Mobile telefon modelidir. Windows Mobile 5.0 ve Windows Mobile 6.0 Professional işletim sistemini çalıştırıyor. AKU ile güncellenir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde Treo 750, AT&T veya doğrudan Palm'tan kilitli olmayan bir cihaz olarak kullanılabilir. Ayrıca şu ülkelerde de mevcuttur:
Zagreb Film Festivali
Zagreb Film Festivali, Hırvatistan'ın Zagreb kentinde 2003'ten bu yana her yıl düzenlenen film festivali. Genç film yapımcılarının ilk ve ikinci çekimlerini tanıtmayı amaç edinmiştir.
Helen Menken
Helen Menken (d. 12 Aralık 1901 –ö.27 Mart 1966), Amerikalı oyuncudur. Oyunculuğa henüz 16 yaşındayken 1917'de Broodway'de adım attı. Kendisi 1920'li ve 1940'lı yılların önemli oyuncularından olmuştur. 1922-24 yılları arasında rol aldığı televizyon yapımı Seventh Heaven ile sinema filmleri The Old Maid; Mary of Scotland yer aldığı bazı başarılı yapımlardur.
Oyuncu Menken 12 Aralık 1901'de New York şehrinde doğmuş, kalp yetmezliği sonucu 27 Mart 1966'da aynı yerde ölmüştür. Kendisi Kazablanka filminin yıldızı Humphrey Bogart'ın ilk eşidir.
Muhaysin el-Cem'an
Muhaysin Mübarek el-Cem'an ed-Dusari (d. 6 Nisan 1966), forvet pozisyonunda görev yapmış Suudi millî futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerine 1984 yılında En-Nasr kulübünde başladı.
Millî takım kariyeri
1997 FIFA Konfederasyonlar Kupası'nda Suudi Arabistan millî futbol takımı kadrosunda yer aldı.
Abazaca
Abazaca, Kuzeybatı Kafkas dillerinin Abazgi koluna dâhildir. Edebiyat ve yazım dili, çoğunluğun konuşmakta olduğu Aşuva lehçesi üzerine kurulmuştur. Apsuva lehçesi ise, Apsnı (Abhazya)’daki Abhaz-Abazalar tarafından kullanılmaktadır. Gerek Abhaz gerekse Abazalarının konuştukları diller, küçük farklılıkların dışında oldukça benzerdir. Her iki taraf da birbirinin konuşmalarını anlayabilmektedir. Özellikle Aşķarava Abazaların lehçeleri, Apsua lehçesi ile çok büyük benzerlik göstermektedir. Aşuva (Tapanta) lehçesi, Khubina-Albırğan ve Guım şeklinde iki ağza ayrılır.
Abazacanın yazılı edebiyat ve gramerinin oluşumu 1932 yılına dayanmaktadır. Bu tarihte oluşturulan Latin esaslı Abaza alfabesi, 1938'e kadar kullanılmıştır. 1938 Kiril esaslı olarak genişletilmiş Rus alfabesiyle değiştirilmiştir. Abazaca, Karaçay-Çerkes bölgesinde 1930'lu yıllardan başlayarak okul­larda ders olarak okutulmaya başlanmıştır. Abazaca alanında ilk sistemli çalışmalar yapan kişi, Abazaca'da olduğu kadar Çerkesce'ye de büyük emekleri geçen Tobil Talistan (1879-1956) olmuştur. Jır Hamid başta olmak üzere onu örnek alan sonraki kuşaktaki birçok idealist Abaza ay­dını, Tolestan’ın açmış olduğu yolda ilerlemişlerdir.
Günümüzde Abazaca alanında çalışmalarda bulunan isimler olarak Çkuđu Mikail, Lağuç Camledin, Đıug Vladimir, Mixts Kerim, Khlıç Rauf, Tobil Melbahue Nuriye, Egdza Nazir ve Meremkul Vladimir’i saymak mümkündür.
Abazaca'ya uyarlanan alfabelerin oluşturulmasından sonra Aba­zaca gazeteler, edebi eserler ve çeşitli etnografik yayınlar basılmaya baş­lanmış, bunu takip eden yıllarda ise Karaçay-Çerkes bölge radyosunda Abazaca sesli yayına geçilmiştir. Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti'nde "Abazaşta" isimli haftalık Abazaca bir gazete yayınlanmaktadır. Ayrıca, Karaçay-Çerkes yerel televizyon kanalında haftada birkaç saat Abazaca yayın yapılmaktadır.
Sayat Nova
Sayat Nova’nın babası Halep ya da Adana’dan göç etmiş bir Ermeniydi. Gerçek adı Harutyun Sayatyan olan Sayat Nova, Tiflis’te doğup büyüdü. Şiirleriyle ve çalıp söylemesiyle ünlendi. İran çalgısı kamançe ve Gürcü çalgısı çonguri çalıyordu. Gürcistan kralı II. Erekle’nin sarayında göveliydi. Ancak kralın kızına âşık olunca, işini kaybetti. Hayatını seyahat ederek, çalıp söyleyerek geçirdi. 1768’de Hağpat Manastırı’na keşiş olarak girdi, ama arada bir Tiflis’e gidiyordu. İran şahı Ağa Muhammed Han’ın saldırısı sırasında 1795’te Hağpat’ta öldü.
Kendisi gibi Tiflisli bir Ermeni olan Sergo Paracanov 1968'de Sayat Nova'nın hayatını sinemaya aktarmıştır.
Further
Further, The Chemical Brothers'ın yedinci stüdyo albümü. 14 Haziran 2010'da Freestyle Dust ve Parlophone etiketiyle yayınlandı. Further, grubun konuk sanatçılara yer vermediği ilk albümü oldu. Üç şarkıda Stephanie Dosen vokalleriyle yer aldı. Albümdeki sekiz parçanın her biri için Adam Smith ve Marcus Lyal yönetmenliğinde çekilen kısa filmler DVD formatında albümle birlikte satışa sunuldu. Albüm, 2011 Grammy Ödülleri'nde En İyi Dans/Elektronika Albümü ödülüne aday gösterildi, ancak ödülü kendi adını taşıyan albümüyle La Roux kazandı.
Olympia (film)
Olympia, 1938 yapımı bir Alman filmidir. Leni Riefenstahl tarafından yazılan, yönetilen ve üretilen spor filmi, Nazi dönemi sırasında Berlin'deki Olimpiyat Stadyumu'nda düzenlenen 1936 Yaz Olimpiyatları'nı belgelemiştir. Film iki bölüm halinde gösterime girmiştir: 'Olympia 1. Bölüm - Fest der Völker. Teil - Fest der Völker (Ulusların Festivali) ve Olympia 2. Teil - Fest der Schönheit' (Güzellik Festivali). Bu film, bir Olimpiyat Oyunları için yapılmış ilk uzun metrajlı belgesel filmdir. Daha sonra endüstri standardı haline gelen ancak o dönemde çığır açan pek çok gelişmiş sinema tekniği kullanılmıştır; bunlar arasında alışılmadık kamera açıları, şut kesmeleri, aşırı yakın çekimler ve tribünlerin içine yerleştirilen takip çekimleri yer almaktadır. Kullanılan teknikler neredeyse evrensel olarak beğenilse de, film siyasi içeriği ve propaganda değeri nedeniyle tartışmalıdır. Yine de, Time dergisinin "Tüm Zamanların En İyi 100 Filmi" de dahil olmak üzere, tüm zamanların en iyi filmlerinin yer aldığı birçok listede yer almaktadır.
Stadyum sahasında altı kamera pozisyonuyla sınırlandırılmış olmasına rağmen Riefenstahl, tribünler de dahil olmak üzere mümkün olduğunca çok yere kamera yerleştirdi. Balonlara otomatik kameralar bağladı, filmi kendisine iade etme talimatları da verdi ve ayrıca antrenman koşuları sırasında teknelere otomatik kameralar yerleştirdi. Amatör fotoğrafçılık, yarışlar boyunca profesyonellerin fotoğrafçılığını desteklemek için kullanıldı. Belki de "Olympia"da görülen en büyük yenilik bir su altı kamerasının kullanılmasıydı. Kamera dalgıçları havada takip ediyor ve suya daldıkları anda kameraman da onlarla birlikte dalarak odak ve diyafram açıklığını değiştiriyordu.
İsrail sineması
İsrail Sineması (İbranice: קולנוע ישראלי‎ Kolnoa Yisraeli), İsrail’in 1948 yılında kurulmasından itibaren yapılan film prodüksüyonlarına verilen isimdir. Birçok İsrailli filmini İbranice yapılmaktadır. İsrail, Akademi Ödülleri'nin Yabancı Dilde En İyi Film kategorisi için Orta Doğu’daki diğer ülkelerden daha fazla aday gösterilmiştir.
1948 öncesi
Filmler Fiilistin Mandası döneminde, sessiz film devrinin başlarında başladı, fakat yerel film endüstrisinin gelişmesi, İsrail Devleti’nin kurulmasından sonra hızlandı. İlk filmler genelde belgesel veya kısa haber özetlerinden oluşmaktaydı ve bu fimler, İsrail’deki sinemalarda filmlerden önce gösterilmekteydi.
1933 yılında, Zvi Lieberman’ın Gezgin Oded (Oded ha-noded) adlı çocuk kitabı, sessiz film olarak çekildi. Bu ülkenin çocuklara yönelik ilk uzun metrajlı filmi oldu ve çok düşük bir maliyetle çekildi. 1938 yılında, Lieberman’ın Yıkıntılar Üzerinde (Me’al ha-khoravot) adlı başka bir kitabı, 70 dakikalık, içinde diyalogların ve film müziğinin bulunduğu bir filme dönüştürüldü. Senaryoyu Lieberman kendisi yazdı. Yapımcısının Nathan Axelrod ve yönetmeninin Alfred Wolf olduğu film, Galilee’de bulunan İkinci Tapınak çevresindeki bir Yahudi köyündeki çocuğun hikayesini anlatıyordu. Çocuğun yaşadığı köydeki bütün yetişkinler, Romalılar tarafından öldürülmüştü. Çocuklar köyü tekrar inşa ettiler. Filmin yapım maliyeti 1000 Filistin poundıydı. Gişede başarılı olmasa da, İsrail Sineması tarihi’nin mihenk taşlarından biri olarak bilinmektedir.
İsrail Sineması’nın öncülerinden biri Baruch Agadati’ydi. 1934 yılında, Agadati, film yapımcılığından emekli olan görüntü yönetmeni Yaakov Ben Dov’un film arşivini satın aldı ve kardeşi İzak ile AGA Aktüeli Haberlerini kurdu. Agadati, “Vatan Bu” adlı ilk siyonist filmi yönetti.
İsrail Devleti
1948 yılında, Sesçi Yosef Navon ve Abisi Baruch Agadati’yla ilk İbranice filmi çeken, İzak Agadati film ve kurulacak bir stüdyoya yatırım yapmaya hazır Mordechai Navon isimli bir yatırımcıyı buldu. Agadati, Haganah’daki tanıdıklarını kullanarak, bir stüdyo kurmak için arazi buldu. 1949’da Geva Film Laboratuvar’ı, Givatayim’deki terkedilmiş bir kömürlüğün bulunduğu yerde kuruldu.
1954 yılında, Knesset, İsrailli filmlere destek verme amaçlı bir kanun tasarısı çıkardı. 1960’lı yıllardaki baş yapımcılar Menahem Golan, Ephraim Kishon, ve Uri Zohar’dı. İlk Bourekas türündeki film, “Sallah Shabati” isimli filmdi ve Ephrahim Kishon tarafından 1964 yılında yapıldı. 1965 yılında Uri Zohar, Fransız Yeni Akımı’ndan esinlendiği “Ay’daki Delik” filmini çekti.
21. yüzyılın ilk on yılında, birçok İsrailli film, Dünya’nın birçok yerindeki film festivallerinde ödül kazandı. Dönemin en çok bilinen filmleri arasında, Geç Evlilik (Dover Koshashvili), Kırık Kanatlar, Su üzerinde yürüme ve Yossi & Jagger (Eytan Fox), Nina’nın trajedileri, Kamp Ateşi and Beaufort (Joseph Cedar), Dünya’nın Sonunda Sola Dön (Avi Nesher), Bashir ile Vals (Ari Folman), ve Ajami vardır. 2011 yılında, Strangers No More (Artık Yabancı Değiller) En İyi Belgesel dalında Oskar aldı. 2013 yılında Gatekeepers (Bekçiler) – Dror Moreh ve Beş Kırık Kamera, en iyi belgesel ödülüne aday gösterildi.
2014 yılında İsrail yapımı filmler 1.6 milyon bilet sattı İsrail’de. Bu İsrail filmlerinin tarihindeki en iyi sonuçtu.
Bourekas Fimleri
Bourekas Filmleri (סרטי בורקס) 1960'larda ve 1970’lerde ünlüydü. Ana temaları genelde Aşkenaz Yahudiler ve Mizrahi ve ye Sefarad Yahudiler arasındaki etnik gerilimdi. Ayrıca zengin ve fakirler arasındaki çatışma da ayrıca bu tür filmlere konuydu (15). Bourekas isminin, İsrailli film direktörü Boaz Davidson tarafından ortaya atıldığı bilinmektedir. Davidson bu türde birçok esere sahiptir (16). Batıdaki benzer filmlere verilen isimler gibi, bu türe verilen isim, Bourekas isimli bir İsrailli yemekten gelmektedir. Bourekas türü filmler, Fas, İran ve Polonya kökenli Yahudilerin aksanlarının taklit edildiği filmler olmuştur ve genelde melodrama veya komedi filmi tarzında yapıtlar sunmuştur. Bourekas filmleri genelde gişede başarılıydı ama eleştirmenler tarafından acımasızca eleştirilirdi. Bu türdeki filmlerin arasında, Charlie Ve'hetzi ve Hagiga B'Snuker isimli komedi filmleri ve Nurit gibi melodramalar vardı. Boaz Davidson, Ze'ev Revach, Yehuda Barkan ve George Ovadiah, bu türde film yapan en ünlü yapımcılar arasındaydı.
Yeni Duyarlılık Filmleri
“Yení duyarlılık filmleri”(סרטי הרגישות החדשה), 1960’larda başlayıp, 1970’lerin sonralarına kadar devam eden bir hareketti. Hareket yenilikçi sinema içinde artistik ve estetik değere sahip bir sinema yaratmayı amaçladı. Genelde Fransız sinemasının yeni akım filmlerine benziyordu. “Yeni duyarlılık” hareketi, Avraham Heffner’ın “Ama Daniel Wax nerede?” adlı filmi gibi sosyal ve artistik filmler üretti. Polis Azoulay (Efraim Kishon), Seni Seviyorum ve Chelouche Sokağı’ndaki Ev (Moshe Mizrahi), en iyi yabancı dilde film kategorisinde Oskar’a aday gösterildi. Bu türde film üretenler arasında en onemli isimlerden olan Uri Zohar, Hor B’Levana (Ay’daki delik) ve Çocuk ve Üç Gün filmlerini yönetti.
Sinemalar
1900’lerin başında, sessiz sinemalar, kulübelerde, kafelerde veya başka geçici mekanlarda gösterilirdi. . 1095 yılında, Neve Tzedek’teki Jaffa yolu üzerinde Lorenz Kafe açıldı ve Lorenz ailesi, kafede film göstermeye başladı. 1925 yılında, Kessem Sineması, kısa bir süre için burada misafir edildi. 1953’te, Negev’in ilk sineması olan Keren Sineması, Beersheba’da açıldı. 1200 kişilik olup, Histadrut tarafından inşa edildi.