cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Doubutsu Takarajima
Konusu
Robert Louis Stevenson'ın ünlü romanından uyarlanan, Hayao Miyazaki'nin baş animatör olarak çalıştığı animede Jim, arkadaşı fare Gran ile bir handa çalışmaktadır.Bir gün gizemli bir adam hana gelir ve ardında bir harita bırakır.Harita, Kaptan Flint'in hazinesinin gömülü olduğu bir adayı göstermektedir.Böylece ikili, hayallerini gerçekleştirmek üzere küçük teknelerine atlar ve hanı geride bırakırlar.Fakat görünüşe göre haritayı bilen başka kişiler de vardır.İkilinin yolları Kaptan Silver ve vahşi korsan grubuyla kesişir.Jim, Gran ve yeni arkadaşları,Kaptan Flint'in torunu Kathy hazine avında onları yenmeye çalışır.
Torano Nuovo
, İtalya'nın Abruzzo bölgesine bağlı Teramo ilinde bulunan bir komündür.
Johann Matthäus Bechstein
Johann Matthäus Bechstein (11 Temmuz 1757 - 23 Şubat 1822) Alman doğa bilimci, orman bilimci, ornitolog, entomolog ve herpetolog.
Yaşamı
Bechstein çok üretken bir zoologtu ve doğal yaşamın korunması konusuyla ilk ilgilenenlerden biriydi. Ornitolojik eserlerinin yanı sıra o zamanlar zararlı olarak kabul edilen yarasa gibi hayvanların korunması ile de ilgili eserler yayımladı. Büyük kulaklı yarasanın bilimsel adı Myotis bechsteinii ona ithat edilmiştir.
Botanik adlandırmada Bechst. olarak adı kısaltılır.
Küçük Amal
Küçük Amal, Suriyeli 9 yaşında bir mülteci kız çocuğu formundaki 3,5 metrelik dev kukla.
Yerlerinden edilmiş, çoğu ailesinden ayrı düşmüş tüm çocukları temsil eden eser, Güney Afrika merkezli Handspring Kukla Kumpanyası tarafından tasarlanmıştır. Dört kukla sanatçısı tarafından hareket ettirilen kukla, mültecilerin yaşadığı zorlukları dünya gündemine sokmak için 2021 yılında Türkiye'den başlayıp İngiltere'de sonlanan bir yürüyüş gerçekleştirmiştir.
Küçük Amal karakteri
Küçük Amal karakteri, ilk olarak 2015 yılında Calais'deki mülteci kampında çocuklar için sahnelenen "The Jungle" adlı oyun için kurgulandı. Karakter, 2021 yılında gerçekleştirilen "Yürüyüş" adlı proje için dev bir kukla olarak hayata geçirilmiştir.
Küçük Amal'ın yürüyüşü
Küçük Amal, "Yürüyüş" adlı proje kapsamında mülteci sorununa dikkat çekmek üzere 27 Kasım- 3 Temmuz 2021 arasında Gaziantep'ten İngiltere'ye 8000kmlik yolu yürüyerek kat etti. "Yiyecek bulmaya giden ve bir daha geri dönmeyen annesini arayan" Küçük Amal'a yolculuğu boyunca 12 farklı ülkeden gelen kuklacılar eşlik etti ve geçtiği yerlerde projenin ortaklarının düzenledikleri eğitim etkinlikleri, sanatsal ve kültürel etkinliklere katıldı.
Bisenti
, İtalya'nın Abruzzo bölgesine bağlı Teramo ilinde bulunan bir komündür.
Küçük Amal
Küçük Amal'ın yürüyüşü
Küçük Amal'ın Yürüyüşünün Türkiye ayağı Gaziantep'ten başlayıp, Adana, Tarsus, Mersin, Bozkır (Konya), Antalya, Pamukkale, Denizli, Selçuk, Urla ve İzmir’in ardından Çeşme’de sona ermiştir. Proje Türkiye'de Sığınmacılar ve Göçmenlerle Dayanışma Derneği (SGDD-ASAM) ve İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından desteklendi. Amal, Türkiye'den sonra Yunanistan, İtalya, Fransa, İsviçre, Almanya, Belçika ve İngiltere'ye gitmiştir.
Castellalto
, İtalya'nın Abruzzo bölgesine bağlı Teramo ilinde bulunan bir komündür.
Alkoyun, Mutki
Alkoyun, Bitlis ilinin Mutki ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1878 yılı kayıtlarında Ermenice'de "büyükdere" anlamına gelen Medz Tsor, 1917 yılı kayıtlarında ise Mısor olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Bitlis il merkezine 58 km, Mutki ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Mutki'nin kuzeybatısında olup, numaralı Hasköy-Mutki il yoluna Çitliyol Köyü'nde 11,7 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Abdurrahman el-Kayyali
Abdurrahman el-Kayyali (1887 - 13 Eylül 1969) Halep şehrinden bir doktor, iki dönem adalet bakanı olarak görev yapan ve Suriye bağımsızlık hareketinin üyesi olan kişi.
Biyografi
Halep'te doğan el-Kayyali, Lübnan Amerikan Üniversitesi'nde tıp okudu ve 1914'te mezun oldu. Birinci Dünya Savaşı'nın çıkmasıyla birlikte Hama Valiliği'ne bağlı el-Hamra'daki Osmanlı Ordusu'nda sağlık görevlisi olarak görev yaptı.
Raisa Modorova
Raisa Modorova, Rusya Altay Cumhuriyeti'nden bir gırtlak şarkıcısıdır (İngilizce : throat singing). . Moskova ve Saint Petersburg'da opera eğitimi aldı, ancak daha sonra pop şarkılarını yazıp söyledi. 1995 yılında Altay'ın geleneksel müziğine yönelmesine neden olan bir rüya gördü. bir kadının bu tür difoni müzikleri icra etmemesi gerektiğini düşünen bazı ataerkil gelenekçilerin muhalefetine rağmen geleneksel Altay müziğine devam etti.
Ayrıca bakınız
Höömey
Abdurrahman el-Kayyali
Biyografi
Daha sonra, 1928, 1936 ve 1943'te parlamento üyesi olduğu Ulusal Blok'a katıldı. Bu arada Cemil Merdam Bey, Sadullah el-Cabiri ve Faris el-Huri'nin 1936'dan 1939'a ve 1943'ten 1945'e kadar başbakanlıklarında adalet bakanı olarak görev yaptı.
Raisa Modorova
Ayrıca bakınız
Difoni
Abdurrahman el-Kayyali
Biyografi
Kayyali, Suriye için diplomat olarak da görev yaptı. Eylül 1936'da Fransız-Suriye Bağımsızlık Antlaşması'nın ardından Suriye'nin resmi bağımsızlığından sonra, Devlet Başkanı Haşim el-Etâsî tarafından Milletler Cemiyeti'ne yerleşik olmayan büyükelçi olarak atandı. Aralık 1936'da kabine üyesi olarak aday gösterilmesinden sonra bu görevinden istifa etti. 1947'den 1949'a kadar Suriye Cumhuriyeti'ni Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda delege olarak temsil etti.
Kayyali, 13 Eylül 1969'da öldü.
Mirası
Halep burjuvazisinin bir temsilcisi ve milliyetçi bir aktivist olarak Kayyali, Fransız yönetimine karşı Hananu İsyanı'nın lideri İbrahim Hananu da dahil olmak üzere Suriye'nin ilk bağımsızlık hareketinin liderleriyle güçlü bağlar kurdu. Kayyali, zamanının Halep'inin en prestijli vatandaşlarından biri ve sömürgecilik karşıtı milliyetçi ideolojinin Batılı eğitimli bir savunucusu olarak kabul edilebilir.
Kayyali'nin torunlarından biri olan diş hekimi Mustafa Kayyali, Suriye ayaklanması sırasında önde gelen bir sivil toplum aktivisti olarak ortaya çıktı ve basında çıkan haberlere göre 2017'de "Suriye'de Birlikte Yaşama için Davranış Kuralları" olarak bilinen bir belgenin yazarları arasında yer aldı. Belge, Suriye'nin çeşitli toplum liderleri tarafından onaylandı.
Zeus'un Aldatılması
İlyada'da, antik yazarlar Dios apate ("Zeus Aldatması") denen XVI. Kitabı kalanından ayırır. Bu bölümde Hera, ilahi kocası Zeus'a kandırmak için bir bahane uydurur; konuşmasında "tanrıların kökeni" olan Okenaous'a ve "anne" Tethys'e gitmek istediğini söyler. Bunun yerine Hera, Zeus'u baştan çıkarmaya hazırlanır; kendini güzelleştirir ve Afrodit'in yardımını alır. Bölümün doruk noktasında Zeus ve Hera, Kaz Dağı'nın zirvesinde altın bir bulutun içinde gizli gizli sevişirler. Hera, Zeus'un dikkatini dağıtarak Truva Savaşı'nda Yunanların tekrar üstünlüğü ele geçirmesini sağlar.
Edebi konular
Bu bölümün özellikleri Antik Çağ'da zaten tartışılıyordu. İlk yorumcular bile hikâye ve onun tanrıların ahlakı üzerindeki etkileri karşısında şok oldular. Bu ahlaki eleştiri Platon 'ın Devlet'nde yer alır.
Walter Burkert, pasajın "Homerik insanbiçimciliğinden başkası olmayan; natüralist, kozmik bir ortamda tanrısallığı gösterdiğini" ve Babil'in yaradılış destanı olan Enuma Elish'in başlangıcındaki Apsu(tatlı) ve Tiamat(tuzlu) - suları birbirine karışan nehirlerdir aynı zamanda- isimli ilkel çifte bağlar.
Tethys ve Okenaos gibi, Apsu ve Tiamat'ın yerini sonraki nesil tanrılar almıştır. Bununla birlikte, Tethys, erken Yunan mitinde pek sık görünmez ve yerleşik bir kültü yoktu.
Ilos (Dardanos'un oğlu)
Yunan mitolojisinde, Ilus/Ilos/İlos (Eski Yunanca : Ἶλος veya Ἴλου Ilos) Dardanya kralıdır.
Mitoloji
bu sıra, germişti yayını Tydeusoğlu’na doğru,
dayamıştı sırtını bir mezar taşına.
Bu mezar, eski yaşlılardan Dardanasoğlu İlos’undu.
Controguerra
, İtalya'nın Abruzzo bölgesine bağlı Teramo ilinde bulunan bir komündür.
Percomorpha
Percomorpha ("levrek biçimliler"), ton balığı, denizatı, kaya balığı, çiklit, yassı balık, lapina, levrek, fener balığı ve kirpi balığını içeren ışınsal yüzgeçli balık grubu.
Evrim
Betancur-R vd., (2017) tarafından oluşturulmuş kladogram.
Canzano
, İtalya'nın Abruzzo bölgesine bağlı Teramo ilinde bulunan bir komündür.
Himalayacetus
Etimoloji
Himalaya, Sanskritçe, kar ve balinanın yeri – Yunanca ketos (balina). Tür ismi, subathuensis, holotip fosilini veren Himalaya eteklerindeki Subathu Formasyonu ve Subathu tipi bölümü ifade eder.
Fosil buluntuları
H. subathuensis, M1 için alveolleri olan, M2'nin hafif hasarlı tacı ve M3'ün tam tacı olan kısmi sol dentary (mandibula) ile temsil edilir. Sığ bir mandibular kanalın tabanı, dentary'nin medial tarafında nispeten yüksek korunmuştur. Kanalın üstü korunmamıştır, ancak tabanı o kadar yüksek ve genişliği o kadar dardır ki, Ambulocetus veya daha sonraki arkeosetlerinki gibi genişletilemez.
Tanı
Himalayacetus, Archaeoceti'nin genel molar formuna sahiptir. Gingerich ve Bajpai'ın analizine göre açıkça bir pakicetiddir, çünkü daha gelişmiş arkeosetlerin hepsinde görülen genişlemiş mandibular kanaldan yoksundur. Himalayacetus boyut olarak daha sonraki Pakicetus'a benzer, ancak trigonid üzerinde daha büyük ve daha yuvarlak bir ana uç (protoconid) ve talonid üzerinde daha küçük ve daha az yüksek bir minör uç (hipokonid) ile daha düşük azı dişlerine sahip olması bakımından farklılık gösterir. Himalayacetus, Pakicetus, Gandakasia ve Ambulocetus'tan trigonidin tabanında anteromedial tepe noktasının anterolateral tepe noktasından daha öne çıkıntı yapmasıyla ayrılır.
Dağılım ve yaş
Himalayacetus 'un tip örneği, Kuzey Hindistan'daki Subathu Oluşumunun tip bölümünde Mathur'un IIIc aralığından gelir. Burada bulunan Nummulites atacicus türünden H''. subathuensis'' 'in yaşı 53 ila 54 myö arasında veya yaklaşık 53,5 myö olduğu belirlenmiştir.
Sınıflandırma
Himalayacetus Gingerich ve Bajpai tarafından 1998'de ilk kez tanımlandığında bir pakicetid olarak sınıflandırıldı. Ancak daha sonraki bazı yazarlar onu Ambulocetidae'de sınıflandırdı. Buna rağmen pakicetid olduğunu savunan analizler daha fazladır.
Paleoçevre
Himalayacetus ayrıca, bazı balinaların, cetacean evriminin çok erken dönemlerinde muhtemelen kısmen denizde yaşadıklarını göstermesi açısından da önemlidir. Himalayacetus sığ bir istiridye taşıyan deniz yatağından gelirken, Pakicetus ve daha önce bilinen diğer en eski pekicetidler kıtasal kırmızı yataklardan geldi ve kara memelileriyle birlikte bulundu.
Oksijen izotopları, canlı tatlı suda yaşayan balinaları deniz balinalarından ayırır. Tatlı su ortamındaki oksijen, daha ağır 18O'yu koruyan deniz ortamlarındaki oksijene kıyasla fraksiyonlanır—hafif 16O'da zenginleşir ve ağır 18O'da tükenir. Eosen'de yaşamış Pakicetus ve Nalacetus'un oksijen izotoplarının deniz değerlerinden ziyade tatlı suya sahip olduğu bildirildi, bu da Thewissen ve arkadaşlarının bu sonuca varmasına neden oldu.
Kara memelilerinin kemik ve diş fosfatındaki oksijenin izotopik bileşimi genellikle ağır olduğundan, solunum ve diğer metabolik süreçler sırasındaki parçalanmayı yansıttığı için yorumlama karmaşıktır. Bu nedenle, Himalayacetus'ta ve en azından bazı Pakicetus'ta görülen ağır değerler, neredeyse kesinlikle hala amfibi olan hayvanlarda karada solunum, beslenme sırasında deniz suyunda bir miktar ağır oksijenin yutulması veya her ikisi ile açıklanabilir. Karadaki yaşam, kara memelileri ile birlikte tüm Pakicetus'un geri kazanılması ile tutarlıdır ve deniz suyunda ağır oksijenin yutulması, deniz istiridyeleri ve diğer yumuşakçalar ile birlikte Himalayacetus'un keşfi ile tutarlıdır. Yorum hala belirsizdir, ancak iki satırlık kanıt -deniz katmanlarında iyileşme ve ağır oksijen izotopik bileşim- cetacean tarihinin erken dönemlerinde deniz sularının istilasını desteklemektedir. Balinaların kökeni genellikle doğu Tethys'in oldukça verimli sığ deniz sularında balıkların yiyecek olarak bulunmasıyla açıklanır ve erken pakicetidlerin tatlı su nehirlerinde, karışık haliçlerde ve sığ denizlerde balıklarla beslenmiş olmaları muhtemeldir.
Balinaların kökeni
H. subathuensis'in keşfi, balinaların kökeninin maksimum olasılık süresini 53,5 milyon yıl öncesine değiştirir ve L = 0,05 güven sınırını 56,7 myö'ye uzatarak Paleosen-Eosen sınırını geçer. Mevcut Cetacea'nın mevcut Artiodactyla'dan ayrılma zamanı değişmez ve Senozoyik'in başlangıcında veya yakınında 62.5–66.4 myö aralığındadır.
Moleküler genetik saatler kullanan bazı sistematistler, Cetacea'nın Mezozoik'teki diğer memeli türlerinden 100 myö kadar erken bir zamanda ayrıldığını öne sürüyorlar, ancak böyle bir hipotezin niceliksel olasılığı, bilinen fosillerin jeolojik zaman ölçegi ve radyometrik kalibrasyon açısından yok denecek kadar küçüktür (L ≈ 10−9). Çelişkili kanıtların tutarsız yorumlarının çözümü, hem balinaların (ve diğer memelilerin) tarihini hem de evrimsel değişimin dinamiklerini anlamak için önemli olacaktır.
Aleksandros Kalimaki Paşa
Aleksandros Kalimaki Paşa ( Aléksandros Kallimahis, ) Osmanlı İmparatorluğu bünyesinde görev almış Rumen-Yunan devlet adamıdır.
İskerlet Kalimaki'nin oğludur ve Klaudioupolis doğumludur. Sisam Beyi olmadan önce Osmanlı İmparatorluğu'nun Fransa ve Birleşik Krallık büyükelçisiydi. 1850-1854 yılları arasında Sisam beyliği yapmıştır. Daha sonra Avusturya-Macaristan büyükelçiliği yapmıştır.
Yaka kartı
Yaka kartı; bir iğne ya da mıknatısla giysilerin üzerine tutturulan, kişinin adı ve unvanını barındıran rozet ya da çıkartmalara verilen addır. Metal ya da plastik olabilir.
Kütahya'da 1999 Türkiye yerel seçimleri
18 Nisan 1999 Yerel Seçimleri'nde (resmî adıyla 18 Nisan 1999 Mahalli İdareler Yerel Seçimleri) Kütahya Belediyesi ile 12 ilçe ve 64 beldenin belediye başkanı seçilmiştir.
Kütahya
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Kütahya Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Altıntaş
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Altıntaş Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Aslanapa
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Çavdarhisar
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy Oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Çavdarhisar Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Domaniç
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy Oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Domaniç Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Dumlupınar
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Emet
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Gediz
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Gediz Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Hisarcık
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Hisarcık Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Pazarlar
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Simav
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Simav Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Şaphane
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Şaphane Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Tavşanlı
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Tavşanlı Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Azatlık
Azatlık, köleleri sahipleri tarafından özgürleştirme eylemidir. Azat konusunda her biri belirli bir toplumun zamanına ve yerine özgü farklı yaklaşımlar geliştirildi. Jamaikalı tarihçi Verene Shepherd en yaygın olarak kullanılan terimin karşılıksız azat, "köle sisteminin sona ermesinden önce köleciler tarafından köleleştirilenlere özgürlük verilmesi" olduğunu belirtiyor.
Gadsden'in satın alımı
Gadsden'in satın alımı, ( "The Sale of La Mesilla") Amerika Birleşik Devletleri'nin, günümüz güney Arizona ve güneybatı New Mexico'da büyüklüğünde bir bölgenin 8 Haziran 1854'te yürürlüğe giren Mesilla Antlaşması ile Meksika'dan satın alınmasına verilen addır. Satın alınan topraklar, ABD'nin güneyde inşa etmek istediği kıtalararası demiryolunun rotasındaki Gila Nehri'nin güneyini ve Rio Grande'nin batısındaki toprakları içeriyordu. Satın alma aynı zamanda diğer sınır sorunlarını da çözmeyi amaçlıyordu.
İlk taslak 30 Aralık 1853'te ABD'nin Meksika büyükelçisi James Gadsden ve Meksika başkanı Antonio López de Santa Anna tarafından imzalandı. ABD Senatosu, 25 Nisan 1854'te değişikliklerle onaylanması lehinde oy kullandı ve ardından Başkan Franklin Pierce'a iletti. Meksika hükûmeti ve Birlik Kongresi, anlaşmanın yürürlüğe girdiği 8 Haziran 1854'te onay eylemini gerçekleştirdi. Satın alma, Kıtasal Amerika Birleşik Devletleri'ndeki son önemli toprak genişlemesiydi ve Meksika-Amerika Birleşik Devletleri sınırını tanımladı. ABD tarafından satın alınan topraklar arasında Arizona şehirleri Tucson ve Yuma vardı.
Mali açıdan sıkıntılı Santa Anna hükûmeti, Meksika'ya 10 milyon dolar kazandıran satışı kabul etti. Bazı tarihçilere göre, Meksika-Amerika Savaşı'nda (1846-48) Meksika topraklarının ABD'ye kaybından ve New Mexico valisi William Carr Lane tarafından bölgede devam eden teşhircilikten sonra, Santa Anna'nın toprakları ABD'ye savaş yoluyla kaybetmek yerine anlaşma yoluyla toprak karşılığında para almanın daha iyi olduğunu düşündü.
Güneye bir demiryolu hattı inşa etme isteği
Demiryolu çağı geliştikçe, iş odaklı Güneyliler, Güney'i Pasifik Kıyısı'na bağlayan bir demiryolunun ticaret fırsatlarını genişleteceğini gördüler. Orijinal sınır çizgisinin güney kısmının topoğrafyasının doğrudan bir rotaya müsaade vermeyecek kadar dağlık olduğunu düşündüler. Öngörülen güney demiryolu rotaları, doğuya ilerledikçe kuzeye doğru sapma eğilimindeydi, bu da kuzey demiryolları ile bağlantıları ve nihayetinde kuzey limanlarını destekleyecekti. Güneyliler, dağlardan kaçınmak için güneydoğu ucuna sahip bir rotanın güneye, hâlâ Meksika'nın toprağı olan bölgeye gitmesi gerekebileceğini gördüler.
Savaş Bakanı Jefferson Davis'ten etkilenen Başkan Pierce'in yönetimi, demiryolu için arazi edinmenin yanı sıra kuzey Meksika'dan önemli başka topraklar elde etme fırsatı gördü. O yıllarda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kölelik tartışması, yeni toprakların elde edilmesi, köle toprağı mı yoksa özgür toprak mı olacağı sorusunu gündeme getirdiği için birçok başka tartışmaya girdi. Arazinin ulusun bir parçası haline gelmesine ve İç Savaş'tan sonra amaçlandığı gibi kullanılmasına rağmen, kölelik konusundaki tartışmalar 1880'lerin başına kadar kıtalararası demiryolu hattının inşasının durmasına sebep oldu.
Güney ticari sözleşmeleri
Ocak 1845'te Asa Whitney, Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'ne kıtalararası bir demiryolu inşa etmek için ilk planı sundu. Kongre onun önerisiyle ilgili herhangi bir işlem yapmasa da, Memphis'te 1845 tarihli bir ticari sözleşme, konuyu ele aldı. Önde gelen katılımcılar arasında John C. Calhoun, Clement C. Clay, Sr., John Bell, William Gwin ve Edmund P. Gaines vardı, ancak James Gadsden, kongrenin bir güney rotası demiryolu önermesinde etkili oldu. Rota Teksas'ta başlayacak ve San Diego veya Mazatlán'da bitecekti. Güneyliler, "Batı'yı güney etkisine ve yerleşimine" açarken, böyle bir rotanın Güney'in refahını sağlayacağını umdular.
Güney'in genel olarak demiryollarına ve özel olarak da Pasifik demiryollarına olan ilgisi, 1848'de Meksika-Amerika Savaşı'nın sona ermesinden sonra arttı. Bu savaş sırasında, topoğrafik görevliler William H. Emory ve James W. Abert, El Paso veya batı Arkansas'tan başlayıp San Diego'da biten bir demiryolunun fizibilitesini gösteren araştırmalar yaptılar. DeBow's Review 'un editörü J. D. B. De Bow ve Gadsden, Güney'de bu demiryolunu inşa etmenin faydalarını duyurdular.
Gadsden, 1839'da Güney Karolina Kanalı ve Demiryolu Yolu Şirketi'nin başkanı olmuştu. Yaklaşık on yıl sonra şirket, Charleston, Güney Carolina'dan batıya uzanan ray döşemişti ve 3 milyon dolar borcu vardı. Gadsden, tüm Güney demiryollarını tek bir seksiyonel ağa bağlamak istedi. Kuzeydeki demiryolu inşaatının, kereste, çiftlik ve imalat malları ticaretini Ohio ve Mississippi nehirlerine dayanan geleneksel kuzey-güney yolundan Güney'i atlayacak doğu-batı eksenine kaydırmasından endişe duyuyordu. Ayrıca memleketi Charleston'ın bir liman olarak önemini kaybettiğini de gördü. Buna ek olarak, birçok Güneyli, kuzeydeki kıtalararası rotanın Doğu ülkeleriyle yapılacak ticaretten Güney'i dışlayacağından korkuyordu. Diğer Güney ilgi grupları, Güney'i kuzey bankacılarından bağımsız tutmak için tarla ekonomisinden çeşitlendirmeyi savundu.
World's End Girlfriend
Katsuhiko Maeda (前田 勝彦), World's End Girlfriend sahne ismiyle bilinen, Gotō Adaları, Nagasaki Prefektörküğünden Japon bir müzisyendir. Virgin Babylon Records müzik şirketinin kurucusudur.
Gadsden'in satın alımı
Güney ticari sözleşmeleri
Ekim 1849'da, güney ilgi grupları, daha önce St. Louis'de bir kuzey rotasını tartışan bir kongreye yanıt olarak, Memphis'teki demiryollarını tartışmak için bir toplantı düzenledi. Memphis konvansiyonu, ezici çoğunlukla, bir El Paso, Teksas - San Diego, California hattıyla bağlantı kurmak için oradan başlayan bir rota inşa edilmesini savundu. Anlaşmazlık sadece finansman konusunda ortaya çıktı. Kongre başkanı, Matthew Fontaine Maury, katı özel finansmanı tercih ederken, John Bell ve diğerleri, demiryolu geliştiricilerine federal arazi hibelerinin gerekli olacağını düşündüler.
World's End Girlfriend
Biyografi
Katsuhiko Maeda, 1 Kasım 1975'te Nagasaki Prefektörlüğü, Gotō Adaları'nda doğdu. 10 yaşında müzik yapmaya başladı.
Gadsden'in satın alımı
James Gadsden ve Kaliforniya
James Gadsden 1831'de etkisizleştirmeyi destekledi. Kaliforniya 1850'de Birliğe özgür bir devlet olarak kabul edildiğinde, Güney Carolina'nın ayrılmasını savundu. Gadsden, köleliği "toplumsal bir nimet" ve kölelik karşıtlarını "ulusun en büyük laneti" olarak görüyordu.
Ayrılma önerisi başarısız olduğunda, Gadsden, 1851'den beri San Francisco'da avukatlık yapan kuzeni Isaac Edward Holmes ve Kaliforniya eyalet senatörü Thomas Jefferson Green ile birlikte çalışarak, Kaliforniya'yı kuzey ve güney olarak iki bölgeye bölme girişiminde bulundu ve güney kesiminin köleliğe izin vermesini önerdi. Orada pirinç, pamuk ve şekere dayalı bir köle tutan koloni kurmayı planladı ve San Antonio veya Red River vadisinden kaynaklanan bir demiryolu ve otoyol inşa etmek için köle emeği kullanmak istedi. Demiryolu veya otoyol, insanları Kaliforniya altın tarlalarına taşıyacaktı. Bu amaçla, 31 Aralık 1851'de Gadsden, Green'den Kaliforniya eyalet yasama meclisinden, iki Kaliforniya eyaleti için önerilen ayrım çizgisi boyunca 34. ve 36. paraleller arasında yer alan büyük bir arazi hibesi sağlamasını istedi.
World's End Girlfriend
Biyografi
İlk stüdyo albümü Ending Story 2000 yılında piyasaya çıktı. Bunu 2001'de Farewell Kingdom izledi. 2005 yılında Mono ile birlikte Palmless Prayer / Mass Murder Refrain adlı ortak bir albüm çıkardı. Şubat 2007'de Amerikan web magazini Somewhere Cold'un, "2006 Somewhere Cold Ödülleri Onur Listesi"nde ''Palmless Paryaer / Mass Murder Refrain 7. sıradaydı''.
Gadsden'in satın alımı
Stephen Douglas ve arazi hibeleri
Utah Bölgesi ve New Mexico Bölgesi'nin kurulmasını sağlayan 1850 Uzlaşması, demiryolu için tüm bölge organize edildiğinden ve bir finansman önlemi olarak federal arazi hibelerine izin verdiğinden, Batı Yakası'na giden bir güney rotasını kolaylaştıracaktı. ABD Senatörleri Stephen Douglas ve Thomas Hart Benton tarafından savunulan kuzey veya merkezi rotalarda rekabet etmek, hala örgütlenmemiş bölgelerden geçmek zorunda kalacaktı. Millard Fillmore, Douglas tarafından desteklenen ve güneyden kuzeye, Mobile'dan Chicago'ya uzanan demiryolunun "inşaatın özel amacı için federal arazi hibeleri" tarafından finanse edilmesine izin veren bir yasa tasarısını imzaladığı zaman bu arazi hibelerini kullanmak için bir emsal oluşturdu. Güney'in federal olarak desteklenen iç iyileştirmeleri genel ilkesine karşı muhalefetini tatmin etmek için, arazi hibeleri öncelikle özel geliştiricilere nihai aktarımı denetleyecek olan uygun eyalet veya bölgesel hükûmete aktarılacaktı.
World's End Girlfriend
Biyografi
Hurtbreak Wonderland'i 2007'de, Seven Idiots 'ı 2010'da, ve Last Waltz'ı 2016'da yayınladı.
Gadsden'in satın alımı
Stephen Douglas ve arazi hibeleri
Bununla birlikte, 1850'ye gelindiğinde, Güney'in çoğunluğu, kıtalararası bir demiryolu veya genel olarak demiryolları geliştirmedeki avantajlarından yararlanmakla ilgilenmiyordu. Güney ekonomisi pamuk ihracatına dayanıyordu ve o zamanlar mevcut ulaşım ağları plantasyon sisteminin ihtiyaçlarını karşılıyordu. Güney içi ticaret için çok az iç pazar vardı. Kısa vadede, sermayenin en iyi kullanımı, kanalları, demiryollarını, yolları desteklemek veya nehirleri taramak için vergi vermek yerine onu daha fazla köle ve toprağa yatırmaktı. Tarihçi Jere W. Roberson şunları yazdı: "Güneyliler, çabalarını yoğunlaştırmış olsalardı, 1850 toprak bağışı yasası kapsamında çok şey kazanabilirlerdi. Ancak Federal yardıma karşı devam eden muhalefet, hevessiz bir başkan, "Genç Amerika" ruhu ve Orta Amerika ve Meksika'daki Tehuantepec Kıstağı boyunca devam eden demiryolları ve kanallar inşa etme çabaları güçlerini böldü ve Pasifik demiryolu için çok zaman bıraktı. Dahası, 1850 Uzlaşması, Güneylileri demiryolu tartışmasını yeniden canlandırarak rakiplerini kızdırmamaya teşvik etti."
- Jere W. Roberson
World's End Girlfriend
Biyografi
Ayrıca Air Doll ve Starry Starry Night gibi filmler icin film müzikleri de yazmıştır.
Gadsden'in satın alımı
Guadalupe Hidalgo Antlaşması
Guadalupe Hidalgo Antlaşması (1848) Meksika-Amerika Savaşı'nı sona erdirdi, ancak her iki tarafı da etkileyen hala çözülmesi gereken meseleler bıraktı: Mesilla Vadisi'ne sahip olmak, Meksika'yı kızılderili baskınlarından korumak ve Tehuantepec Kıstağı'na transit geçiş hakkı.
Mesilla Vadisi
Anlaşma, Amerika Birleşik Devletleri ile Meksika arasındaki nihai sınırı belirlemek için her ülkeden bir bilirkişi ve komisyon üyesinden oluşan ortak bir komisyon sağladı. Anlaşma, Rio Grande Sınırının El Paso'nun 13 km (8 mil) kuzeyinde batıya sapacağını belirtti. Anlaşma, yirmi beş yıllık bir haritanın ekteki 1847 kopyasına dayanıyordu. Araştırmalar, El Paso'nun haritanın gösterdiğinden daha güneyde ve  daha batıda olduğunu ortaya koyuldu. Meksika haritayı destekledi, ancak Amerika Birleşik Devletleri araştırma sonuçlarına inandı. Tartışmalı bölge birkaç bin mil kare ve yaklaşık 3.000 sakini içeriyordu; daha da önemlisi, Mesilla Vadisi'ni içeriyordu. Rio Grande'yi çevreleyen vadi, kuzeyden güneye yaklaşık, doğudan batıya ölçülerinde düz çöl arazisinden oluşuyordu.
ABD'li müzakereci John Bartlett, henüz çıkarılmamış zengin bakır, gümüş ve altın madenlerine sahip olduğuna inanılan Santa Rita Dağları'nı dahil etmek için 110° Batıya kadar kuzeye doğru dönmeyen bir sınır karşılığında Meksika'nın Mesilla Vadisi'ni elinde tutmasına izin vermeyi kabul etti. (Sınırı 32° 22' kuzeyde, Amerika iddiasının kuzeyi 31° 52' ve en doğu kısmında, ayrıca Meksika'nın talep ettiği sınırın kuzeyinde de 32° 15' olarak belirleyerek) Güneyliler bu alternatife demiryoluna etkisi nedeniyle karşı çıktılar, ancak Başkan Fillmore destekledi. Kongre'deki Güneyliler, bu ayrı sınır anlaşmasının onaylanmasıyla ilgili herhangi bir eylemi engelledi ve tartışmalı sınır bölgesini araştırmak için daha fazla finansmanı ortadan kaldırdı. Demiryolu yanlısı bir politikacı olan Robert B. Campbell, daha sonra Bartlett'in yerini aldı. Meksika, komisyon üyelerinin tespitlerinin geçerli olduğunu ve onaylanmamış anlaşmayı uygulamak için asker göndermeye hazır olduğunu iddia etti.
Kızılderili saldırıları
Guadalupe Hidalgo Antlaşması'nın XI. Maddesi, Amerika Birleşik Devletleri'nin yerel Komançi ve Apaçi kabilelerinin sınır ötesi baskınlarını önleyerek Meksikalıları koruyacağının garantisini içeriyordu. Anlaşma onaylandığı sırada, Dışişleri Bakanı James Buchanan, Birleşik Devletler'in bu vaadi yerine getirmek için hem taahhüdü hem de kaynakları olduğuna inanıyordu. Ancak tarihçi Richard Kluger, görevin zorluklarını şöyle anlattı: "Komançi, Apaçi ve diğer kabile savaşçıları, üç yüzyıldır ıssız anavatanlarına gelen İspanyol, Meksikalı ve Amerikalı davetsiz misafirleri cezalandırıyorlardı ve kanlı yağma ve yağma, özellikle de at hırsızlığını bırakmaları için hiçbir teşvik verilmemişti. Amerika Birleşik Devletleri Ordusu, toplam 11.000 askerinin yaklaşık 8.000'ini güneybatı sınırına yerleştirmişti, ancak bölgedeki 75.000 kadar yerli göçebenin hızla saldırmasını ve düşmanlarının yirmi ya da otuz mil öteden görülebildiği tepeler ve arroyolar arasında sığınmasını engelleyemediler."
Antlaşmanın onaylanmasından sonraki beş yıl içinde, Birleşik Devletler bu alana 12 milyon dolar harcadı ve Genelkurmay Başkanı Winfield Scott, sınırın güvenliğini sağlamak için bu miktarın beş katının gerekli olacağını tahmin etti. ABD'nin verdiği garantiyi etkili bir şekilde yerine getirememesinden dolayı hüsrana uğrayan Meksikalı yetkililer, baskınların Meksika vatandaşlarına verdiği zararlar için tazminat talep etti. Amerika Birleşik Devletleri, antlaşmanın herhangi bir tazminat gerektirmediğini ve Meksikalıları ve kendi vatandaşlarını korumak için harcandığından daha fazla çaba gerektirmediğini savundu. Fillmore yönetimi sırasında, Meksika 40 milyon dolar tazminat talep etti, ancak ABD'nin XI. Maddeyi 25 milyon dolara satın almasına izin vermeyi teklif etti.
Tehuantepec Kıstağı
Anlaşma müzakereleri sırasında Amerikalılar, güney Meksika'daki 201 km genişliğindeki (125 mil) Tehuantepec Kıstağı'ndan geçiş hakkını güvence altına alamadılar. Meksika Körfezi'ni Pasifik Okyanusu'na bağlayan bir demiryolu inşa etme fikri uzun zamandır düşünülmüştü. 1842'de Meksika Devlet Başkanı Antonio López de Santa Anna, kıstak boyunca bir demiryolu veya kanal inşa etme haklarını sattı. Anlaşma, gelecekteki kolonizasyon ve kalkınma için geçiş hakkı boyunca genişliğinde arazi hibelerini içeriyordu. 1847'de bir İngiliz bankası, Monroe Doktrini'nin ilkelerini ihlal ederek, ABD'nin yarımkürede İngiliz kolonizasyonu korkusunu artırarak hakları satın aldı. Amerika Birleşik Devletleri'nin geçiş hakkına olan ilgisi, California Gold Rush olayına yol açan Sierra Nevada'daki altın grevlerinden sonra 1848'de arttı. 1849 tarihli Memphis ticari konvansiyonu, Amerika Birleşik Devletleri'nin kıstak rotasını takip etmesini tavsiye etti, çünkü yakın zamanda bir kıtalararası demiryolu inşa edilmesi pek olası görünmüyordu. Louisiana'daki ilgi grupları, herhangi bir kıtalararası demiryolunun ticari trafiği Mississippi ve New Orleans'tan uzaklaştıracağına inandıkları ve en azından bir güney rotasını güvence altına almak istedikleri için bu seçenek konusunda özellikle kararlıydı. Ayrıca New York ve Vera Cruz arasında ithalat-ihracat işi yürüten New Yorklu Peter A. Hargous da ilgi gösterdi. Hargous, rotanın haklarını 25.000 $ karşılığında satın aldı, ancak Meksika ve Amerikan hükûmetleri tarafından desteklenmedikçe hibenin çok az değeri olduğunu fark etti.
Meksika'da topoğrafya memuru George W. Hughes, Dışişleri Bakanı John M. Clayton'a, kıstağın karşısına bir demiryolunun "uygun ve pratik" bir fikir olduğunu bildirdi. Clayton daha sonra Meksika bakanı Robert P. Letcher'a Hargous'un haklarını korumak için bir anlaşma müzakere etmesi talimatını verdi. Amerika Birleşik Devletleri'nin teklifi, Meksikalılara nakliyede %20 indirim sağladı, bölgede Meksika haklarını garanti etti, ABD'nin gerekirse asker göndermesine izin verdi ve Amerika Birleşik Devletleri'ne Meksika kargo ücretleri için en çok tercih edilen ulus statüsü verdi. Ancak bu anlaşma hiçbir zaman sonuca varmadı.
Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık arasındaki, bu tür herhangi bir kanalın tarafsızlığını garanti eden Clayton-Bulwer Antlaşması, Nisan 1850'de sonuçlandırıldı. Meksikalı müzakereciler, Meksika'nın ABD ve İngiltere'yi birbirine karşı getirme yeteneğini ortadan kaldıracağı için anlaşmayı reddetti. ABD'nin tek taraflı askeri müdahale hakkını ortadan kaldırdılar. Amerika Birleşik Devletleri Senatosu 1851 başlarında anlaşmayı onayladı, ancak Meksika Kongresi anlaşmayı kabul etmeyi reddetti.
Bu arada Hargous, anlaşma sonunda onaylanacakmış gibi devam etti. Judah P. Benjamin ve New Orleanslı işadamlarından oluşan bir komite, Hargous ile birleşti ve Louisiana yasama meclisinden Tehuantepec Demiryolu Şirketi'ni kurmak için bir tüzük aldı. Yeni şirket hisse sattı ve Meksika'ya inceleme ekipleri gönderdi. Hargous, Meksika yasama meclisinin anlaşmayı reddetmesinden sonra bile arazi almaya başladı; bu, Meksikalıların Hargous'un geçiş hakkını kullanma sözleşmesini iptal etmesine yol açan bir hareketti. Hargous kayıplarını 5 milyon dolar olarak belirledi ve ABD hükûmetinden müdahale etmesini istedi. Başkan Fillmore bunu yapmayı reddetti.
Meksika, kanal imtiyazını arazi hibeleri olmadan New York'taki AG Sloo ve Associates'e 600.000 dolara sattı. Mart 1853'te Sloo, bir demiryolu inşa etmek için bir İngiliz şirketi ile sözleşme imzaladı ve New York'tan San Francisco'ya posta teslim etmek için yeni Franklin Pierce yönetiminden özel bir sözleşme istedi. Ancak, Sloo kısa süre sonra banka kredilerinde temerrüde düştü ve sözleşme Hargous'a geri satıldı.
Antlaşmanın son müzakereleri ve onaylanması
Mart 1853'te göreve başlayan Pierce yönetimi, güçlü bir güney yanlısı, genişleme yanlısı zihniyete sahipti. Louisiana Senatörü Pierre Soulé'yi Küba'nın satın alınmasını müzakere etmesi için İspanya'ya gönderdi. Pierce, yayılmacılar Virginia'dan John Y. Mason ve Arkansas'tan Solon Borland'ı sırasıyla Fransa ve Nikaragua'ya bakan olarak atadı. Pierce'in Savaş Bakanı Jefferson Davis, kıtalararası bir demiryolu için güney rotasını tercih ettiği için zaten kayıtlara geçmişti, bu nedenle güney demiryolu meraklılarının teşvik edilmesi için her türlü nedeni vardı.
Bununla birlikte, Güney bir bütün olarak bölünmüş kaldı. Ocak 1853'te Teksaslı Senatör Thomas Jefferson Rusk, biri kuzey rotası ve diğeri Mississippi Nehri üzerindeki Memphis'in altından başlayan güney rotası olan iki demiryolu oluşturmak için bir yasa tasarısı sundu. Rusk mevzuatına göre, Başkan, demiryollarını inşa edecek müteahhitlerin yanı sıra belirli güzergahları seçmeye yetkili olacaktı. Ancak bazı güneyliler, kuzey ve merkezi çıkarların inşaatta öne geçeceğinden endişe ediyor ve özel müteahhitlere anayasal gerekçelerle herhangi bir doğrudan yardıma karşı çıkıyorlardı. Diğer güneyliler, kıstak önerilerini tercih ettiler. Doğrudan yardımı yasaklamak için Rusk yasa tasarısına bir değişiklik eklendi, ancak güneyliler Kongre'de oylarını böldü ve değişiklik başarısız oldu.
Bu red, William Gwin ve Salmon P. Chase tarafından desteklenen ve demiryolu çıkarları tarafından desteklenen, olası güzergahlar için yeni araştırmalar için yasal taleplere yol açtı. Gwin bir güney yolunun onaylanacağını umuyordu. Hem Davis hem de eski hazine sekreteri Robert J. Walker bunu destekledi. Her ikisi de güney rotasına katılmak için Teksas'a bir bağlantı kurmayı planlayan Vicksburg merkezli bir demiryolunun hissedarlarıydı. Davis, Meksika ile gelecekte yaşanabilecek olası sorunlarda güney rotasının önemli bir askeri uygulamaya sahip olacağını savundu.
Gadsden ve Santa Anna
21 Mart 1853'te Fillmore yönetiminde başlatılan ve Meksika'da Sloo hibesi için ortak Meksika ve ABD koruması sağlayacak bir anlaşma imzalandı. Bu anlaşma Washington'da kabul edildiğinde, Pierce New Mexico Bölge Valisi William C. Lane'in Mesilla Vadisi'nin New Mexico'nun bir parçası olduğunu iddia eden bir bildiri yayınladığını ve bunun Meksika'dan protestolara yol açtığını öğrendi. Pierce ayrıca Fransa'nın San Francisco'daki konsolosu aracılığıyla Meksika'nın Sonora eyaletini alma çabalarının da farkındaydı.
Pierce, Mayıs ayında Lane'i geri çağırdı ve onun yerine David Meriwether'ı getirdi. Meriwether'e Meksika ile müzakereler tamamlanana kadar Mesilla Vadisi'nden uzak durması emri verildi. Davis'in teşvikiyle Pierce ayrıca James Gadsden'i Meksika'nın büyükelçisi olarak atadı ve Meksika ile ek toprak alımı konusunda müzakere etmek için özel talimatlar verdi. Dışişleri Bakanı William L. Marcy Gadsden'e net talimatlar verdi: içinden bir demiryolu inşa etmek amacıyla Mesilla Vadisi'ni güvence altına alacak, Meksika'yı ABD'nin Kızılderili baskınları konusunda elinden gelenin en iyisini yaptığına ikna edecek ve Meksikalıların çabalarında Meksika işbirliğini ortaya çıkaracaktı. ABD vatandaşları Tehuantepec Kıstağı boyunca bir kanal veya demiryolu inşa edecekti. Sloo çıkarlarını desteklemek talimatların bir parçası değildi. Gadsden, anlaşmanın şartlarını tartışmak için 25 Eylül 1853'te Mexico City'de Santa Anna ile bir araya geldi.
Meksika hükûmeti siyasi ve mali çalkantılardan geçiyordu. Bu süreçte, Santa Anna, Pierce'ın göreve başlamasıyla aynı zamanda iktidara geri döndü. Santa Anna Amerika Birleşik Devletleri ile anlaşmaya istekliydi çünkü Meksika Ordusunu Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı savunmak için yeniden inşa etmek için paraya ihtiyacı vardı. Başlangıçta sınırın daha güneyde Sierra Madre Dağları'na uzatılmasını reddetti. Başlangıçta Amerikan Kızılderili baskınlarının neden olduğu zararlar için tazminat talep etti, ancak uluslararası bir mahkemenin bunu çözmesine izin vermeyi kabul etti. Gadsden, Santa Anna'nın paraya ihtiyacı olduğunu fark etti ve bu bilgiyi Sekreter Marcy'ye iletti.
Marcy ve Pierce yeni talimatlarla karşılık verdiler. Gadsden, her biri için sabit bir fiyatla altı parselden herhangi birini satın alma yetkisine sahipti. Fiyat, tüm kızılderili zararlarının ödenmesini içerecek ve Amerika Birleşik Devletleri'ni Meksikalıları koruma yükümlülüğünden kurtaracak. 50 milyon dolar Baja California Yarımadası'nı ve kuzeybatı Meksika eyaletlerinin büyük bir bölümünü, 15 milyon dolar ise demiryolu planları için gerekli olan çölü satın alacaktı.
Gadsden'in düşmanca tavrı Santa Anna'yı yabancılaştırdı. Gadsden, Santa Anna'ya "çağın ruhunun" yakında kuzey eyaletlerini ayrılmaya götüreceğini ve böylece onları şimdi satabileceği konusunda tavsiyede bulunmuştu. Meksika, herhangi bir büyük ölçekli bölge satışına karşı çıktı. Meksika Devlet Başkanı, William Walker'ın Baja California ve Sonora'yı ilhak etme girişimiyle tehdit edildiğini hissetti. Gadsden, ABD tarafından sınır dışı edilen ve suçlu olarak yargılanan Walker'a herhangi bir hükûmet desteğini kabul etmedi. Santa Anna, ABD'nin Meksika topraklarına karşı daha fazla saldırganlığa izin vereceğinden endişeliydi. Santa Anna'nın mümkün olduğu kadar az bölge için çok para alması gerekiyordu. Birleşik Krallık, Meksika'nın müzakerelere yardımcı olma isteklerini reddettiğinde, Santa Anna 15 milyon dolarlık paketi seçti.
Santa Anna, anlaşmayı 30 Aralık 1853'te James Gadsden ile birlikte imzaladı. Ardından anlaşma onaylanmak üzere ABD Senatosu'na sunuldu.
Onaylanma
Pierce ve kabinesi anlaşmayı Ocak 1854'te tartışmaya başladılar. Güvence altına alınan toprak miktarı ve bazı şartlardan hayal kırıklığına uğramalarına rağmen, anlaşmayı 10 Şubat'ta Senato'ya sundular. Ancak Gadsden, kuzey senatörlerin anlaşmayı Güney'i bir demiryolundan mahrum bırakmak için bloke edeceğini öne sürdü.
Antlaşmada yer alan arazi alanı, makalenin başındaki haritada ve bu bölümdeki haritada gösterilmektedir.
Anlaşmanın bu versiyonu, 25 Nisan 1854'te 33'e karşı 12 oyla ABD Senatosu'ndan başarıyla geçti. Bölgedeki azalma, ek köle topraklarının edinilmesine karşı çıkan kuzey senatörlerinin bir uzlaşmasıydı. Son oylamada kuzeyliler 12'ye 12 bölündü. Gadsden revize edilmiş anlaşmayı değişiklikleri kabul eden Santa Anna'ya geri götürdü. Antlaşma 30 Haziran 1854'te yürürlüğe girdi.
Arazi güneydeki bir demiryolunun inşası için uygun olsa da, mesele federal fon almak için kölelik konusundaki bölgesel tartışmalarla çok güçlü bir şekilde ilişkili hale gelmişti. Roberson yazdı: "1854'teki talihsiz tartışmalar, antebellum döneminin geri kalanında ulusal siyasetin gidişatı ve Pasifik demiryolu üzerinde silinmez bir iz bıraktı. Kölelikle ve dolayısıyla bölgesel meselelerle ilgili olarak yorumlanamayacak herhangi bir öneriyi düşünmek, tamamen imkansız değilse bile, giderek zorlaşıyordu. 1854'ün sonunda çok az insan bunu tam olarak anlamış olsa da, bölgeselcilik ulus üzerinde o kadar sıkı ve amansız bir hâkimiyet kurmuştu ki, Pasifik öncesi bir demiryolunun tamamlanması yasaklanmıştı. Para, ilgi ve coşku, Pasifik demiryoluna değil, duygu dolu konulara adandı."
- Jere W. Roberson
Onay sonrası tartışmalar
Başlangıçta öngörüldüğü gibi, satın alma çok daha büyük bir bölgeyi kapsayacak ve mevcut Meksika eyaletlerinden Baja California, Baja California Sur, Coahuila, Chihuahua, Sonora, Nuevo León, and Tamaulipas'ı içerecek kadar güneye uzanacaktı. Meksika halkı, satın almayı daha fazla köle bölgesi elde etmek olarak gören kölelik karşıtı ABD Senatörleri gibi bu tür sınırlara karşı çıktı. Nispeten küçük bir arazi şeridinin satışı bile, Santa Anna'nın eylemlerini ülkelerine ihanet olarak gören Meksikalıları kızdırdı. Satınalma tarafından üretilen fonları çarçur ederken dehşet içinde izlediler. Çağdaş Meksikalı tarihçiler anlaşmaya olumsuz bakmaya devam etmekte ve bunun Amerikan-Meksika ilişkisini zararlı bir şekilde tanımladığına inanmaktadır.
Satın alınan araziler başlangıçta mevcut New Mexico Bölgesi'ne eklendi. Yeni toprakları kontrol etmeye yardımcı olmak için ABD Ordusu, 17 Kasım 1856'da günümüz Arizona'sının güneyindeki Sonoita Creek üzerinde Fort Buchanan'ı kurdu. Santa Fe'deki bölgesel başkentten yeni bölgeleri yönetmenin zorluğu yüzünden, 1856 gibi erken bir tarihte güney bölgesinde yeni bir bölge düzenlemesi olacaktı. Bununla birlikte, bölgedeki ilk yerleşimcilerin çoğu, kölelik yanlısı ve Güney'e sempati duyuyordu, bu da Kongre'de bölgeyi en iyi nasıl yeniden düzenleyeceği konusunda bir çıkmaza yol açtı.
Rio Grande'nin rotasının değişmesi, satın alınan araziler ile Country Club Anlaşmazlığı olarak bilinen Texas eyaleti arasındaki sınır konusunda daha sonra bir anlaşmazlığa neden olacaktı. Guadalupe Hidalgo Antlaşması, Gadsden Antlaşması ve müteakip antlaşmalar uyarınca, sınırı korumak için 1889'da Uluslararası Sınır ve Su Komisyonu kuruldu. Daha sonraki anlaşmalara göre, IBWC görevlerini iki ülke arasında nehir sularının tahsisine genişletti ve taşkın kontrolü ve su sanitasyonu sağladı. Bir zamanlar uluslararası işbirliği modeli olarak görülen IBWC, son yıllarda modern sosyal, çevresel ve politik meseleler tarafından atlanan kurumsal bir anakronizm olarak ağır bir şekilde eleştirildi.