cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pietro Loredan (doçe)
Doçelik dönemi
Böylelikle resmen Osmanlı-Venedik Savaşı (1570-1573) başlamış olmaktaydı. Doçe özellikle Venedik donanmasının enerjetik şekilde yeniden donatılması için ivedeklikle bir program hazırlanıp uygulamasına emir verdi. Venedik donanması uzun süren bir barış dönemi sonucunda ve gayet yakın bir dönem önce Venedik Tersanesi ("Arsenal")'nde bir yangın çıkması dolayısıyla zayıf düşmüştü. Hemen kısa bir süre içinde yeni gemiler yapılması için enerjetik bir program uygulanmaya başlanıp kısa müdddt içinde yeni gemiler yapılmaya basandı. Özellikle Venedik gemi mühendislerinin yeni tasarladıkları mavna (galeas) tipi genel olarak Akdeniz savaşlarında kullanılan kadırga'lardan daha büyük ve hem kürekle hem de yelkenle yürüyen yeni tip gemiler yapılmaya başlandı. Bu hazırlık Pietro Loredan'ın 3 Mayıs 1570'te ölümünden sonra, Kıbrıs adasının Venedikler tarafından Ağustos 1571'de kaybedilmesini önleyemedi ama kurulan Kutsal İttifak donanmasının 7 Ekim 1571'de  Osmanlı donanmasının İnebahtı Deniz Muharebesi'nde büyük bir yenilgiye uğramasına neden oldu.
1570 kış ve ilkbaharında, Pietro Loredan'ın doçelik döneminin son aylarında, tüm Venedik'te zahire kıtlığı ortaya çıktı ve halk arasında açlık başladı. Halk bu kıtlık ve açlığı Doçe'nin kötü idaresine atfetmekteydi.
Pietro Loredan 3 Mayıs 1570'te 87 yaşında iken öldü. Venedik devleti yöneticileri açlık ve kıtlık dolayısıyla Doçe'yi hiç sevmeyen hatta ondan nefret eden halk trafindan eğer Doçe için herkesin katılabileceği bir cenaze töreni tertip edilirse geniş bir halk protestosu yapılmasını eski Doçe aleyhinde  gösteriler ortaya çıkabileceği  hatta halk arasında kargaşalık çıkabileceği ihtimallerinden korktular, Onun için Doçe Pietro Loredan'ın cenazesi halka kapalı özel bir cenaze töreni ile sonradan bir anıt-mezar yapılan San Giobbe Kilisesi'ndeki mezara gömüldü.
Dó kağıdı
Dó kağıdı (Vietnamca: giấy dó, chữ Nôm "dut kağıdı"), dó ağacının iç kabuğundan yapılan ve geleneksel olarak Vietnam'daki birçok köyde üretilen bir kağıt türüdür. Halk sanatında, özellikle Dong Ho Resminde dayanıklılığı nedeniyle önemli bir rol oynar.
Üretim süreci
Üretim süreci birkaç aşamadan meydana gelir. İlk olarak, kabuk üç ay boyunca kireçli suda ıslak olarak bekletilir. İkinci olarak, siyah dış kabuk, Verbenaceae familyasına ait bir bitkiden yapılan yapışkan bir madde ile karıştırılmadan önce havan ve havan tokmağı ile soyulur ve öğütülür. Bu karışım bir bulamaç oluşturmak üzere seyreltilir. Bambu kalıbı (Vietnamca : liềm xeo) bulamaç fıçısına daldırılır ve çıkarılır. Kağıt lifleri kalıba ince bir tabaka halinde yapışır ve daha sonra preslenir, kurutulur, yuvarlanır ve tekrar kurutulur. Nihai ürünün yumuşak, hafif ve dayanıklı olması gerekir.
Uygulamalar
Dayanıklılığı nedeniyle bu kağıt türü, geleneksel Vietnam'da kitap, resim ve belge yapımı da dahil olmak üzere birçok kullanım alanı bulmuştur.
Anthony Morrow
Anthony Jarrad Morrow (d. 27 Eylül, 1985, Charlotte, Kuzey Karolina), NBA takımlarından Oklahoma City Thunder forması giyen Amerikalı profesyonel basketbol oyuncusu. 1.96 m boyunda, 95 kg ağırlındaki Morrow, Şutör gard pozisyonunda görev almaktadır. Kolej'de Georgia Tech forması giydi. NBA'in en iyi dış atıcılarından birisi olarak gösterilmektedir.
Profesyonel kariyeri
Kolej kariyerinde 2004-2008 yılları arasında dört sene Georgia Tech forması giydikten sonra 2008 NBA Seçmeleri'ne katılma kararı aldı. Seçmeler'de hiçbir takım tarafından draft edilemeyen Morrow, 24 Temmuz, 2008 tarihinde Golden State Warriors ile anlaşarak NBA kariyerine başladı. 15 Kasım, 2008 tarihinde oynanan Los Angeles Clippers maçında attığı 37 sayıyla NBA tarihinde draft edilmeyipte bir maçta en fazla sayı atan çaylak oyuncu oldu. Morrow, 2008-09 sezonunda elde ettiği 184'te 86'lık üç sayı oran ve .467'lık yüzdesiyle ligin en yüzdeli üçlük atan oyuncusu oldu ve bunu çaylakken yapan Warriors tarihindeki ilk oyuncu oldu. 2009 NBA Yaz Ligi'nde oynanan New Orleans Hornets maçında 47 sayı atarak Yaz Ligi'nde bir karşılaşmada en fazla sayı atan oyuncu rekorunu kırdı.
11 Temmuz 2012 tarihinde Nets onu Joe Johnson ile birlikte Johan Petro, Jordan Farmar, Jordan Williams, ve DeShawn Stevenson karşılığında Atlanta Hawks takımına takas etti.
21 Şubat 2013'te ise Hawks Morrow'u Dahntay Jones karşılığında Dallas Mavericks'e takas etti.
18 Temmuz tarihinde New Orleans Pelicans ile sözleşme imzaladı.
16 Temmuz, 2014 tarihinde Morrow, Oklahoma City Thunder ile anlaştı, ve $10 milyon değerinde üç yıllık sözleşme imzaladı. 1 Nisan, 2015 tarihinde eski takımı Dallas Mavericks ile oynanan karşılaşmada 135-131 yenilirlerken 32 sayı atarak sezon rekorunu kırdı.
Sarayönü Camii
Sarayönü Camii, Lefkoşa'nın kuzey kesiminde yer alan bir camidir. Mevcut cami 1902 yılında tamamlanmış olup, daha önce aynı yerde bulunan bina kiliseden camiye çevrilmişti. Tarihsel olarak Lefkoşa'nın idari merkezi niteliğindeki Sarayönü Meydanı'nda yer almış olan caminin meydanla bağlantısı 1960'larda kesildi.
Caminin bulunduğu yerde, Lüzinyan hâkimiyeti döneminde bir Katolik kilisesi inşa edildi. Bazı kaynaklar bu kilisenin Karmelit tarikatına ait olmuş olabileceği üzerinde dursa da, daha yeni çalışmalarda konumu dolayısıyla bunun olası olmadığı ve kilisenin Benediktin Tarikatı'na ait Notre-Dame de Sur Manastırı olduğu görüşü ifade edilmektedir. Gotik mimari özelliklerini taşıyan bu kilise, 1570 yılında Lefkoşa'nın Osmanlı İmparatorluğu tarafından ele geçirilmesi sonrası camiye çevrildi. Bu dönemde Orduönü Mescidi, İbrahim Paşa Camii ve Ali Paşa Camii isimleriyle de anıldı.
Ocak 1900'de yaşanan bir depremde harap olan eski yapı, Kıbrıs Vakıflar İdaresinin eski yapıyı muhafaza etme isteğine karşın Britanya yönetimi tarafından yıkıldı ve yerine İngiliz mimar Fenton Atkinson tarafından tasarlanan, Mağrip mimarisinden etkiler taşıyan bir cami inşa edildi. 1962'de yanına inşa edilen Saray Hotel'in açılmasıyla birlikte ibadete kapatılan cami, 1963 yılında sergi salonu olarak kullanıldı, 1964'ten itibaren ise evlendirme dairesi olarak kullanılmaya başlandı. 2005 yılındaysa Türkiye'de iktidarda olan Adalet ve Kalkınma Partisi çevrelerinin caminin bu maksatla kullanımına itiraz etmesinin ardından yeni bir evlendirme dairesi yaptırılarak yapı tekrar camiye çevrildi.
Konum
Tarihsel olarak Lefkoşa'nın idari merkezi niteliğindeki Sarayönü Meydanı'nda (resmî adıyla Atatürk Meydanı) yer alan cami, meydanın güneyinde konumlanmaktaydı. Günümüzde İplik Pazarı mahallesinde bulunan yapının adresi Ankara Sokak numara 18'dir. 1960'lı yıllarda inşası tamamlanan Saray Hotel nedeniyle meydanla bağlantısı kesilerek arkada kaldı. Venedik yönetimi tarafından 1550'de Salamis antik kentinden getirilen Venedik Sütunu, Osmanlı döneminde caminin avlusuna yerleştirilmişti. Bu sütun 1915 yılında Britanya yönetimi tarafından buradan alınarak meydana geri yerleştirildi.
Frenk dönemi
Kıbrıs'taki Lüzinyan hâkimiyeti döneminde, caminin olduğu noktada inşa edilmiş olan bir kilise, adadaki Venedik egemenliği döneminde de mevcuttu. 1488 yılında Lefkoşa'yı ziyaret eden Nicole le Huen'in Voyage à Jérusalem (Kudüs'e Yolculuk) adlı kitabında, kraliyet sarayına yakın, üzerinde Kudüs Krallığı, Fransa Krallığı ve Normandiya Dükalığı armaları yer alan ve dolayısıyla Fransız soyluları tarafından kurulmuş olması muhtemel bir kiliseden bahsedilmekteydi. 1879'da yayımladığı eserinde Louis de Mas Latrie, caminin 14. yüzyıldan kaldığı izlenimini aldığını ve Karmelitlerin şehirde etkin olduğu dönemdeki kilisesinin bu olmuş olabileceğini belirtmekteydi. 1899 yılında araştırmalarını yayımlayan Camille Enlart, bu yöndeki düşünceleri "kabul edilebilir" bulmakta, le Huen'ın metninde geçen konum ve tasvirindekine benzer armaların Mağusa'daki Karmelit Kilisesi'nde de yer alması nedeniyle bu görüşe katılmaktaydı. Bunun yanında, 1302 tarihli tek bir mezar taşı tespit etmişti. Britanya otoriteleri burada 1893 yılında 15. yüzyıla tarihlenen sekiz parça mezar taşı daha bulmuş ve Taş Eserler Müzesi'ne taşımıştı.
Chris Schabel, le Huen ve Enlart'ın paylaştığı bu düşünceye katılmayarak Sarayönü Camii'nin Benediktin Tarikatı'na ait Notre-Dame de Sur Manastırı olmuş olabileceği üzerinde durmaktadır. Schabel, camide bulunan sekiz mezar taşından (birinin tarihini 1303, diğerininkini 1402 olarak verirken diğerlerin 15. yüzyıldan kalmış olabileceğini ifade etmektedir) dolayı burada bir Frenk kilisesi bulunduğundan emin olduğunu belirtmektedir. Konumu dolayısıyla Sarayönü Camii'nin Karmelit kilisesi olma ihtimalinin olmadığı görüşünde olan Schabel; bunun nedenini, gerek dönemin tasvirlerinden Karmelit kilisesinin Baf Kapısı civarında yakın olduğunu çıkarması gerekse Lüzinyanların yaptığı Lefkoşa surlarını yıkıp şehrin çevresini küçülterek yeniden yapan Venedik yönetiminin raporlarından birinin, yeni surların Mula Burcu'nun Karmelit kilisesinin "üstünde" yükseleceğini belirtmesi olarak göstermektedir. Mula Burcu, Baf Kapısı'ndan kuzeye gidildiğinde karşılaşılan ikinci burçtur. Bunlar ışığında Schabel, Sarayönü Camii'nin Karmelit kilisesi olabilmek için "fazla merkezî" bir konuma sahip olduğunu ve bu tariflere Arabahmet Camii'nin konumunun "daha iyi uyduğunu" belirtmektedir.
Diğer yandan Schabel, Sarayönü Camii'nin konumunun Benediktin manastırıyla uyuştuğu görüşündedir. Esasen Benediktin rahibelerin manastırı olarak kurulan Notre-Dame de Sur Manastırı'nın kuruluşu Schabel tarafından 1291'den birkaç on yıl öncesine tarihlenmektedir. Mihalis Olimpios'un Chronique d'Amadi'den (Amadi Tarihçesi) yararlanarak aktardığında göreyse Notre-Dame de Tyre Manastırı'nın "yeniden inşası", 1285-1324 yılları arasında hüküm süren Kral II. Henri'nin kişisel projelerinden biriydi. Bununla birlikte o dönemden kalan bazı kaynaklarda yazılanlar, Schabel ve Jean Richard gibi araştırmacılara, Benediktin rahibelerinin Notre-Dame de Sur Manastırı'nı boşalttıklarını ve bu manastırın Benediktin rahipler tarafından kullanılmaya başlanıp Saint-Jacques (İngilizce kaynaklarda St. James) adını aldığını düşündürmektedir. Bu çıkarımların kesin olarak doğrulanması mümkün olmamıştır. Étienne de Lusignan tarafından yazılan metinlerde Saint-Jacques Kilisesi'nin de Lüzinyan Sarayı'nın yanında olduğu aktarıldığından, bunun Sarayönü Camii'nin konumunda olması olası olarak değerlendirilmiştir. 1507'de Venedik egemenliğinde yazılmış olan bir belgede, Lefkoşa'daki Saint-Jacques şapeliyle birlikte, Saint Mary Magdalen, Saint Clare ve Saint Barbara manastırlarının bakımsız kaldıkları, dolayısıyla bu manastırların Notre-Dame de Tyre çatısı altında birleştirildikleri bildirilmektedir.
Osmanlı dönemi
Kilise, Lefkoşa'nın Osmanlı İmparatorluğu tarafından 1570 yılında ele geçirilmesinin ardından camiye çevrildi. Bazı kaynaklarda caminin 1820-1824 yıllarında yapılmış olduğu herhangi bir kaynağa dayandırılmadan belirtilse de bu tarihlerden eski bir caminin varlığını gösteren belgeler bulunmaktadır. Bu dönemde cami, vali konağına çevrilen Lüzinyan Sarayı'nın ibadethanesi olarak kullanıldı. 1594 ve 1610 tarihli belgelerde Sarayönü mahallesinde olduğu kaydedilen Sinan Paşa Mescidi'nin, Tuncer Bağışkan tarafından caminin Osmanlı dönemindeki ilk adı olduğu tahmin edilmektedir. Bunun yanı sıra Sarayönü Meydanı önceleri askerî birlikler tarafından karargâh, sonraları da askerî merasim kıtasının konumlandırıldığı bir alan olarak kullanıldığından, cami meydandaki askerlerin de ibadethane ihtiyacını karşılamaktaydı. Bu dönemde meydan için Orduönü adı kullanıldığından caminin anıldığı isimlerden biri Orduönü Mescidi'ydi.
Britanya dönemi
Usta Nikolaki Kalla'nın 1894 yılında camide yaptığı incelemede, "uzun süre tamir edilmediğinden" dolayı cami duvarlarında çatlaklar oluştuğu belirlendi ve tamirat için Kıbrıs hükûmetine talepte bulunuldu. 22 Mayıs 1894'te, £30 bedeliyle caminin tamir edilmesi ve abdest yerinin üzerine çardak yapılması kararlaştırıldı. 1889 yılında cami avlusunun çevresine bir duvar örüldü ve cami pencerelerine demir parmaklıklar yerleştirildi. Aynı yıl içerisinde caminin önündeki sütunlardan biri eğrildi ve yıkılması hâlinde caminin yapısal bütünlüğüne zarar verebilecek bir duruma geldi.
Ocak 1900'de yaşanan bir depremde cami harap duruma geldi. Önceleri caminin tamiri için birtakım harcamalar yapılsa da, sonrasında yıkılıp baştan yapılmasının mecbur olduğuna karar verildi. Bu bağlamda hükûmet tarafından £300 tutarında bir harcama onaylandı. Evkaf İdaresi muhasebecisinin kayıtlarına göreyse caminin yapılması için £770 tutarında harcama yapıldı. Yeniden yapılacak olan caminin eskisinin temelleri üzerine yapılması ve eski camiden iyi durumda olduğuna kanaat getirilen malzemelerin yeni camide de kullanılması kararlaştırıldı.
Yeni inşa edilecek olan caminin tasarımı 1900 yılında İngiliz mimar Fenton Atkinson tarafından yapıldı. Atkinson, Kıbrıs'taki geleneksel Osmanlı cami mimarisine uyum sağlamak yerine Mağrip mimari üslubundan etkiler taşıyan bir cami tasarladı. Netice Yıldız'a göre, Evkaf İdaresi eski camiyi kubbesiyle beraber aynı duvarlar üzerine baştan inşa etmek isterken, Britanya sömürge yönetiminin caminin yıkılması kararı için gösterdiği güvenlik gerekçesi bir "bahane"den ibaretti. Yıldız'a göre bu noktada Britanya yönetimi kubbeli binaları Osmanlı yönetiminin bir simgesi olarak görmekte ve tercih etmemekteydi. Yeni yapılan caminin çatısının düz olması da bu nedenleydi. Yıldız ayrıca, Britanya yönetiminin bu kararının Sarayönü Meydanı'nı Venedik usulü bir kent meydanına (piazza) dönüştürmek adına gerçekleştirilen bir programın parçası olarak değerlendirilebileceğini ifade etmektedir. Aynı dönemlerde Lüzinyan Sarayı da yıkıldı ve Mahkemeler Binası, Posta Dairesi gibi binalar inşa edildi.
Bu çerçevede harap durumdaki caminin tamamı yıktırıldı. Eski yapıdan kalan sundurmanın mertekleri, çatıdaki kiremitler, kapı ve pencerelere ait ahşap malzemeler, caminin batısında kalan bir alana yığıldı. Caminin minber ve mahfili de sökülerek yanına yerleştirildi. Sonrasında temeline kadar yıkılan eski yapının yerine yapılacak yeni caminin temeli 26 Kasım 1901'de atıldı, yeni cami 1902'de tamamlandı. 12 Ekim 1911 tarihinde ise caminin etrafını çevrelemekte olan duvar, caminin yanındaki evin sahibi tarafından yıkıldı.
1960 sonrası
1962 yılında caminin bahçesindeki şadırvan yıkıldı. Bizans döneminden kaldığı düşünülen, üzerinde Yunanca yazılar bulunan ve bu tarihe dek caminin sağ tarafında duran bir lahit, şadırvanın yıkımıyla birlikte Haşmet Muzaffer Gürkan'ın aktarımına göre "avlunun bir köşesine" atıldı. Sonraları ise Haydarpaşa Camii avlusuna taşındı.
1958-1962 yılları arasında, caminin yanına Saray Hotel inşa edildi. Otelde içkili bir gazino olacağından ötürü caminin ibadete kapatılması ve İplik Pazarı Camii'nin tamir edilerek bölge esnafından oluşan cemaatin buraya yönlendirilmesi kararlaştırılarak 1963 yılında bu yönde çalışmalar yapıldı. 1963 yılının yaz aylarından itibaren bina bir sergi salonu olarak kullanıldı. 30 Ağustos Zafer Bayramı vesilesiyle düzenlenen "İstiklâl Harbi", Mustafa Kemal Atatürk'ün 10 Kasım'daki ölüm yıl dönümü vesilesiyle düzenlenen "Resimlerle Atatürk" ve Aralık 1963'te gerçekleşen "Çocuk Resimleri" sergileri, 16 yaşındaki Ülker Kunt'un çeşitli kültürel miras eserlerini konu aldığı ikinci kişisel sergisi bu dönemde binada gerçekleştirilen sergiler arasındaydı.
1963-1964 yıllarında yaşanan toplumlararası çatışmalardan sonra Lefkoşa'nın Türk kesiminde nikâh kıyılacak bina sıkıntısı baş gösterdi. Bu amaç için ilk olarak Haydarpaşa Camii kullanılsa da, 1964 yılında daha merkezî olan Sarayönü Camii, evlendirme dairesi olarak kullanılmaya başlandı. Sarayönü Camii'nin dinî döşemeleri İplik Pazarı Camii'ne taşındı ve cami cemaati de buraya yöneldi. 1974 yılında Kıbrıs Harekâtı sırasında Lefkoşa'nın Rum kesiminden Saray Hotel'e yönelik açılan ateş sırasında mermilerden biri cami minaresinin külahına isabet etti ve burada bir delik açıldı.
1992 yılında Cumhuriyet Meclisinde gerçekleştirilen ve Kıbrıs'taki bazı diğer camilerin de çeşitli amaçlarla kullanılmasının konu alındığı bir tartışma esnasında, caminin evlendirme dairesi olarak kullanılması konusu, muhalefetteki Yeni Doğuş Partisi milletvekili Kenan Akın tarafından gündeme getirildi. Millî Eğitim ve Kültür Bakanı Eşber Serakıncı'nın açıklaması "Ancak din konusunu şu yer şuna dönüştürüldü, bu yer buna dönüştürüldü ve hatta mabetlerimiz amaçlarımızın dışında kullanılıyor diye, kullanılır diye bir ifade kullanarak, Allah'ın gazabı o toplumun üstüne gelecek [galeriye dönüştürülen bir başka camiyle ilgili Nazım Kıbrısî'nin dağıttığı bildiriye atıfta bulunuyor] şekilde yorum yapmak da beni orada çağ dışı düşüncesine doğru gerilere götürür." şeklinde oldu.
2004 yılında konu, Türkiye basınının yaptığı haberlerle tekrar gündeme geldi. Hürriyet'in haberine göre, Türkiye'de iktidarda olan Adalet ve Kalkınma Partisinin milletvekilleri konuya ilgi gösterip, "KKTC'de camide çalgılı nikâh kıyılıyor" diyerek Türkiye Dışişleri Bakanı Abdullah Gül'e "baskı yaptı". Gül'ün konuyu ilettiği KKTC Başbakanı Mehmet Ali Talat, "Bizde camide düğün yapılmaz. KKTC'de resmi nikah yasayla mecburi kılınınca Lefkoşa'da resmî nikah dairesi için yer aranmış. Sarayönü Camii diye bilinen yer tarihi bir mekân. Zaten cami olarak kullanılmıyordu. Orası evlendirme dairesidir." şeklinde cevap verdi. Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş ise yeni bir evlendirme dairesi yapılabilmesi için Türkiye'nin Lefkoşa Büyükelçiliğine bağlı Yardım Heyetine teklif götürdü. Bu konuyla ilgili 800 milyar TL tutarında kaynak ayrılması kararlaştırıldı. Sarayönü Camii'nin ise tekrar ibadet işlevine dönmesi veya Saray Hotel'in yanında bulunmasından mütevellit İslam Eserleri Müzesi olarak kullanılması değerlendirildi. 2005 yılında Yardım Heyetinin çıktığı 600 bin YTL'lik ihaleyle yeni bir evlendirme dairesi yapıldı ve Sarayönü Camii, cami olarak tekrar ibadete açıldı.
Evlendirme dairesi olarak kullanıldığı dönemde camiye takılan klima ve boruların tahrip ettiği duvarlar, yapının tekrar camiye çevrilmesinin ardından yenilendi. 2017'de de kısmi bir tamirat işleminden geçirilen caminin avlusuna da taş döşemesi yapıldı.
1900 öncesi yapı
1900'den önce varlığını sürdüren yapı aslen yarım daire şeklinde bir kubbe ile örtülü şekilde inşa edildi. Gotik mimari özelliklerini taşıyan yapı, Camille Enlart'ın aktardığına göre "pek özellikli değildi ve hiçbir zaman ihtişamlı olmadığı izlenimini uyandırıyordu". 1899 tarihli kitabında ifade ettiğine göre tamamen restore edilmişti. Dış avludan içeriye giriş, kuzeyde yer alan bir kapı ve önündeki sundurma aracılığıylaydı. Enlart bu sundurmanın eskiden binaya girişte kullanılan revaklı bir geçit niteliğinde kullanılmış olabileceğini belirtir. Kuzey cephede yer alan revak, üç "kalın ve kısa" sütun tarafından desteklenmekteydi, bu sütunların başlıkları da "basit" silmelerle bezenmişti. Sütun başlıklarından ikisi sekizgen şeklinde, biriyse yuvarlaktı. Yapının geri kalanı gibi "pek bir stilistik özelliği olmayan" sütunlar, Enlart'a göre "Kıbrıs'ta en çok tercih edilen Gotik sütun başlığı" tarzını yansıtmaktaydı.
1873 yılında şehri ziyaret eden Louis Salvator, caminin "büyük dörtköşe taşlar"dan inşa edilmiş olduğunu, üç "alçak" Gotik kemerin yer aldığı bir sundurmasının olduğunu, yan duvarlarının ise "üzerleri yer yer kazınmış mezar taşları"ndan yapılmış olduğunu yazdı. Caminin içi hakkındaysa "ulusal Türk stilinin melankolik bir örneği" yorumunda bulunan Salvator, mihrabın yanında "gülünç derecede küçük" şamdanlar olduğunu ve yapının yanlarda iki sivri uçlu kemerle desteklenip ışığını yanlardan aldığını aktardı. Caminin sağında bulunan Bizans lahdinin ise bu tarihte bir su deposunun çeşmesi olarak kullanıldığını, ayrıca caminin önünde bir de Türk mezarı olduğunu ifade etti. Bunların yanı sıra caminin çatısının kiremit örtülü olduğu ve harim zemininin mermer ve ahşaplarla kaplı olduğu bilinmektedir.
Günümüzdeki yapı
Günümüzdeki yapı, kesme sarı taştan inşa edilmiştir. Dış avlusuyla birlikte 400 kişilik cemaat sığacak kapasitededir. Enine dikdörtgen şeklinde, eni doğu-batı istikametinde uzanan bir yapıdır. Son cemaat yeri, caminin kuzeybatısında bulunur. Bu son cemaat yerinin önünde beş, her bir yanında da birer tane kemerli açıklığı bulunur, bu kemerler ahşap eğimli tavanı destekler. Yapıdaki kemerlerin her biri Mağrip İslami üslubuna yakın, sivri, at nalı kemerlerdir. Kemerler, ayakların çıkıntı yapan, üzerinde dal motiflerini işleyen kabartmalar bulunan dirsekler üzerine oturur. Kemerlerin arasında temelden tavana kadar uzanan payeler bulunur, bu payeler tavandaki profil silmelerle birleşir, birleşme noktalarının altında sekiz yapraklı rozet motifleri işlenmiş kabartmalar yer alır. Tuncer Bağışkan, kuzeybatı köşesinde yer alan rozet kabartmasının üstünde kazılı olan Yunanca ita, sigma ve hi harflerinin, kabartmaları işleyen taş ustasının isminin baş harfleri olmasının olası olduğunu ifade etmektedir. Silmeler cami ilk yapıldığında yan yana "ince mermer dikmeler" ile süslenmiş olsa da bunlar zaman içerisinde kaldırılmıştır.
Son cemaat yerinden cami harimine giriş, sivri at nalı kemerli bir kapı aracılığıyladır. Alınlıkta 1903-1904 (Hicri 1321) yıllarına tarihlenen bir yazıt yer alır. Son cemaat yerinin aksine, caminin tavanı dört yana eğimlidir, bu da dört ahşap sivri kemerle taşınmasından dolayıdır. İskeleti ahşaptan olan çatının üzeri kiremitle örtülüdür. Çatıyı taşıyan kemerlerin üzerinde bağlantı olarak işlev gören demir kenetler bulunur, bu demir kenetlerin uçları da sekiz yapraklı rozet şeklindedir. İçeriye ışık girmesi, duvarların üst ve alt kısımlarında yer alan pencerelerle sağlanır. Bu pencerelerin dağılımı, kuzey ve güney duvarlarında üstte beşer, altta dörder; doğu ve batı duvarlarında ise üstte dörder, altta ikişer pencere olacak şekildedir. Pencereler dikdörtgen şeklindedir, dış cephede pencereyi barındıracak şekilde yapılmış sivri at nalı kemerler içerisinde bulunurlar.
Caminin mihrabı mermerden yapılmış olup, mukarnas bezemeler, örgü ve servi ağacı şeklinde kabartmalarla süslüdür. Bunun yanında yer alan minber de mermerden yapılmıştır. Merdivenin korkuluklarında, bezeme olarak oval kabartmalar yer alır.
Camiden ayrı duran minarenin mimari anlamda klasik Osmanlı üslubunda olduğu değerlendirilmekte, mevcut yapının mimarisiyle uyuşmamasından dolayı da yıkılmış olan eski camiden kalmış olduğu çıkarımı yapılmaktadır. Kare planlı bir kaidenin üzerine oturtulan tek şerefeli minare, camiye kıyasla güneydoğuda yer alır ve şerefenin alt kısmında klasik Osmanlı mimarisini yansıtan süsler içerir. 1992 yılında restorasyon geçirdi.
Yapının mimari üslubunu değerlendiren Havva Arslangazi, mimar Fenton Atkinson'ın Avrupa'da o dönem yaygın olan eklektik mimariden de etkilenerek oryantalist bir üslup seçtiğini ifade eder. Bununla birlikte Arslangazi'ye göre yapının "küçük boyutu ve dikdörtgen planı, Kıbrıs'a özgü bir karakter" katmaktadır.
Caminin 1962'de yıkılan şadırvanının günümüze ulaşan bir resmi olmasa da Hizber Hikmetağalar tarafından "altıgen, altı musluklu ve güzel bir yapı" olduğu aktarılmaktadır.
Nehir (roman)
Nehir, Amerikalı şair ve romancı James Dickey'in 1970 yılında yayımladığı çok satan macera gerilim romanının adıdır. Özgün adı Deliverance olan roman ABD'de yayımlandıktan bir yıl sonra, 1971'de, Türkiye'de de Babil Kitap tarafından yayımlanmış ve kendi ülkesinde olduğu gibi haftalarca çok satanlar listesinde kalmıştı. Roman Türkiye'de basıldığı zaman henüz sinemaya aktarılmamıştı.
"Deliverance", daha çok şair yönüyle tanınan ve 1960 yılından beri 24 şiir kitabı basılmış olan James Lafayette Dickey (1923–1997)'in ilk romanıydı. Zaten yaşamı boyunca sadece üç roman yazmıştı. Bu romanında da tıpkı şiirlerinde olduğu gibi şiddet, kâbus ve korku temalarına eğilmektedir.
Time Dergisi, "Nehir" romanını 1923 yılından bugüne kadar İngilizce yazılmış en iyi 100 roman listesine dahil etmiştir.
Konusu
Georgia Eyaleti'nin büyük bir kentinde yaşayan hali vakti yerinde, orta yaşlı dört arkadaş bir hafta sonunu hem tatil hem de spor olsun diye vahşi doğanın içinde geçirmeye karar verirler. Bir süre sonra üzerinde bir baraj inşa edileceği için yok olacak olan doğa güzellikleri ile dolu ıssız bir nehirde kanoları ile son bir yolculuğa başlarlar. Ancak bir 'vahşi doğaya dönüş macerası' gibi güzel başlayan bu yolculuk saatler ve günler ilerledikçe bir kâbusa dönüşür. Bir yandan vahşi doğa şartları ile mücadele ederlerken bir yandan da civarda yaşayan uygarlıktan ve insanlıktan nasibini almamış birtakım ilkel yöre insanları ile ölümüne mücadele etmek zorunda kalırlar. Bir tatil gezisi, artık bir hayatta kalma savaşına dönüşmüştür.
Sinema uyarlaması
James Dickey'in 1970 yılında yayımladığı "Deliverance" adlı çok satan ilk romanı, İngiliz yönetmen John Boorman tarafından 1972 yılında ABD'de aynı adla sinemaya da aktarıldı. Boorman, Warner Bros film şirketi adına filmin yapımcılığını da üstlenmişti. Senaryosunu bizzat romanın yazarının kaleme aldığı filmin başlıca rollerinde Jon Voight, Burt Reynolds, Ned Beatty ve Ronny Cox oynamışlardır. James Dickey'in de filmde küçük bir cameo rolü vardır (Şerif Bullard rolünde).
1973'te 3 dalda Oscar'a aday gösterilen film ABD'de "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilerek Kongre Kütüphanesi'nin "Ulusal Film Arşivi"nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.
Babaköy, Kandıra
Babaköy, Kocaeli ilinin Kandıra ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kocaeli il merkezine 50 km, Kandıra ilçesine 5 km uzaklıktadır.
Doğaya dönüş
Doğaya dönüş, yapay olan ve medeniyettense doğaya yakın olmayı tercih eden bir felsefe veya yaşam biçimidir. Kırsal yaşamın gelenekleri ve pastoralizm kent yaşamı ve modadan daha iyi olarak görülür. En ünlü savunucusu basit yaşam için iki yılını ahşap kulübede geçiren Henry David Thoreau'dur.
Ziya Tepedelen
Ziya Tepedelen (1916 - 5 Aralık 1987, Ankara) Türk büyükelçi.
Ankara Siyasal Bilgiler Okulu'ndan 1937 yılında mezun olmuştur. Dışişleri Bakanlığı'nda çeşitli görevlerde bulunmuştur. Finlandiya, Etiyopya ve Senegal büyükelçisi olarak görev yapmıştır. Yıldız Kenter ile Nihat Akçan'ın dünürü ve emekli büyükelçi Kenan Tepedelen'in babasıdır.
Nicola Sansone
Nicola Domenico Sansone (d. 10 Eylül 1991), Villarreal takımında forvet pozisyonunda görev yapan İtalyan millî futbolcudur. Almanya'da doğdu. SV Neuperlach ve Bayern Münih altyapılarında top koşturdu.
Profesyonel kariyerine 2010 yılında Bayern Munich II kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Parma, Crotone, Sassuolo ve Villarreal kulüplerinde oynadı. Şu anda Serie A ekiplerinden Bologna'da oynamaktadır.
Dave Gahan diskografisi
İngiliz alternatif müzik şarkıcısı Dave Gahan'in diskografisi; iki stüdyo albümü, iki konser albümü, bir derleme albüm, altı single, bir video albümü ve beş video klipten oluşur. Gahan, 1980 yılında elektronik müzik grubu Depeche Mode'un solistliğini yapmaya başladı. Grup, dünya çapında 100 milyondan fazla albüm sattı ve bazı başarılar yakaladı.
Dave Gahan, ilk solo albümü olan Paper Monsters'ı Haziran 2003'te satışa sundu; Birleşik Krallık'ta 36, Almanya ve İsveç'te 5 numaraya oturdu. Albümdeki şarkılardan üç tanesi, single olarak yayımlandı ve hepsi de Birleşik Krallık'ta ilk 40 içinde yer aldı. Bir sonraki yıl, Live Monsters adlı video albümü, Soundtrack to Live Monsters EP'si ile aynı gün satışa sunuldu. Şarkıcının ikinci stüdyo albümü Hourglass, Ekim 2007'de piyasaya sürüldü; Birleşik Krallık'ta 50, İsviçre'de 5 ve Almanya'da 2 numaraya kadar ilerledi. Albümün çıkış single'ı "Kingdom" ise ABD Billboard Hot Dance Club Songs listesinde zirveye yükseldi.
Aamulehti
Aamulehti (Fince: Sabah gazetesi), Tampere'de yayınlanan Fince günlük gazete. 1881 yılında Finlandiya'daki Rus yönetimi sırasında milliyetçi Finler tarafından Finlandiya halkının konumu ve Fin dilinin korunması amacıyla kuruldu.
Macaristan Hava Kuvvetleri
Macar Hava Kuvvetleri, Macaristan Savunma Kuvvetleri'nin hava kuvvetleridir. Hava kuvvetleri, 1918 yılında kurulmuş olup görevleri öncelikli olarak savunma amaçlıdır.
Sertab (albüm)
Sertab, 2000 yılında Avrupa'da yayımlanan Sertab Erener derleme albümü. 2003 yılında tekrar yayınlanmıştır.
Takashi Kojima
Takashi Kojima (d. 4 Ağustos 1973), Japon eski futbolcudur.
İstatistikleri
16||0||3||0||3||0||22||0 16||0||3||0||3||0||22||0
Akçin
Akçin, şu anlamlara gelebilir:
Rita Barbera
Rita Barberá Nolla (16 Temmuz 1948; Valensiya; ö. 23 Kasım 2016; Madrid), İspanyol kadın siyasetçi ve eski Valencia valisi.
Rita Barberá Valencia Üniversitesi'ni bitirmiş 1970'lerde siyasete girmişir. 1991 ve 2015'te iki dönem Valencia valiliği yaptı. Barberá ayrıca İspanya Parlamentosu'nda 1995, 1999, 2003, 2007 ve 2011'de olmak üzere beş defa delege seçilmiştir.
Eylül 2016'da aktif siyasetten çekilmiştir.
Politikacı ve eski Valencia valisi Rita Barberá 23 Kasım 2016'da Madrid'de kalpten ölmüştür.
Sapphirinidae
Sapphirinidae Poecilostomatoida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Bong Joon-ho
Bong Joon-ho (14 Eylül 1969) Güney Koreli film yönetmeni ve yapımcı. İkinci uzun metrajlı filmi olan 2003 tarihli Cinayet Günlüğü ile uluslararası tanınırlık elde ettikten sonra, her ikisi de Güney Kore'de tüm zamanların en yüksek gişe yapan filmleri listesine girmiş olan kara komedi canavar filmi The Host (2006) ve distopik bilimkurgu filmi Snowpiercer ile ticari başarı yakaladı.
İki filmi Cannes Film Festivali'nde yarışma bölümünde yer aldı: Okja 2017'de festivalde prömiyerini yaptı ve Parazit 2019'da Altın Palmiye kazandı. Bong böylece Altın Palmiye kazanan ilk Güney Koreli yönetmen oldu. Bong Parazit filmi ile 92. Akademi Ödülleri'nde En İyi Yönetmen, En İyi Film, En İyi Özgün Senaryo ödüllerinin yanı sıra Güney Kore adına da En İyi Uluslararası Film ödülünü kazandı. Parasite herhangi bir dalda Akademi Ödülü'ne aday gösterilen ilk Güney Kore filmi olurken Bong da aynı film ile dört ödül kazanan ilk Asyalı oldu. Tek ödül töreninde en fazla sayıda ödül kazanma rekorunu, 1953'te 4 ödül kazanan Walt Disney ile paylaşırken, tek film için dört ödül kazanan da tek kişi oldu. Parazit 77. Altın Küre Ödülleri'nde de Yabancı Dilde En İyi Film seçilirken Bong da En İyi Yönetmen ve En İyi Senaryo adaylıkları aldı.
2017'de Metacritic Bong'u 21. yüzyılın en iyi 25 film yönetmeni listesine 16. sıradan aldı. Bong filmlerinde sosyal temalara yer verir, tür geçişleri, kara mizah ve ani ruh hâli değişiklikleri kullanır.
İlk yılları
Bong Joon-ho 1969'da Güney Kore'deki Daegu'da dört çocuklu bir ailenin en küçüğü olarak dünyaya geldi. Grafik ve endüstriyel tasarımcı olan babası Bong Sang-gyun aynı zamanda profesördü, annesi Park So-young ise ev kadınıydı. Annesinin babası Park Taewon, Kore'nin Japon yönetiminde olduğu dönemde ünlenen ve Romancı Kubo'nun Hayatında Bir Gün eseriyle tanınan, 1950'de ise Kuzey Kore'ye sürülen bir yazardı. Bong'un kardeşlerinden Bong Joon-soo Seul Ulusal Üniversitesi'nde İngilizce profesörüyken, bir diğeri Bong Ji-hee ise Anyang Üniversitesi'nde moda dersleri vermektedir.
Bong ilkokuldayken ailesiyle Seul'e taşınarak Han Nehri kıyısındaki Jamsil-dong mahallesine yerleştiler. Bong burada, 1988'de Yonsei Üniversitesi'nde sosyoloji okumaya başladı. O dönemde Yonsei gibi birçok üniversite kampüsünde Güney Kore'deki demokrasi hareketine yönelik gösteriler yapılmaktaydı, Bong da üniversitenin ilk yıllarında genelde göz yaşartıcı gaz ile müdahale edilen öğrenci gösterilerinin aktif bir katılımcısıydı. Bu dönemde Bong, iki yıllık zorunlu askerlik hizmetini tamamladıktan sonra 1992'de üniversiteye döndü. Diğer üniversitelerden arkadaşlarıyla birlikte "Sarı Kapı" isimli bir film kulübü kurdu. Bong'un kulüp çalışmaları kapsamında çektiği ilk filmleri arasında Cenneti Aramak isimli bir stop motion kısa film ile Beyaz Adam isimli 16 mm kısa film de vardı. Bong 1995'te Yonsei Üniversitesi'nden mezun oldu.
1990'ların başında Bong Kore Film Sanatları Akademisi'nde iki yıllık bir programı tamamladı. Program kapsamında birçok 16 mm film çekti. Çerçeve İçindeki Anı ve Uyum isimli bitirme filmleri, uluslararası Vancouver ve Hong Kong film festivallerinde gösterilmek üzere davet aldı. Bong bu dönemde birçok sınıf arkadaşıyla ortak işler de yaptı. Bunların arasında Bong'un sinematografisini yaptığı, arkadaşı Jang Joon-hwan'ın yönettiği övgü gören kısa film 2001 Imagine de yer alıyordu. Ayrıca Hur Jae-young'ın Şapka filminde sinematografi, Choi Equan'ın erken dönem kısa filmi Gökten ve Yerden Sesler ' de ışık yönetmenliği yaptı.
Kariyeri
Mezun olduktan sonra birçok farklı yönetmenle birlikte farklı görevler aldığı işler yaptı. Seven Reasons Why Beer is Better Than a Lover (1996) filminde senaryo yazarlarından biri olarak, Park Ki-yong'un ilk filmi Motel Cactus'te (1997) senarist ve yardımcı yönetmen olarak, Phantom the Submarine (1999) filminde ise dört senaristten biri olarak yer aldı.
İlk filmleri
Farklı görevlerde çalıştığı filmlerden kısa bir süre sonra Bong ilk uzun metrajlı filmi olan ve Cha Seung-jae'nin yapımcılığını üstlendiği 2000 tarihli Barking Dogs Never Bite'ı çekmeye başladı. Alt seviye bir üniversite hocasının komşusunun köpeğini kaçırmasını anlatan film, Bong'un evliliğinin ardından oturduğu sitede çekildi. Film Şubat 2000'de vizyona girdiğinde ticari başarı elde edemese de olumlu eleştiriler aldı. İspanya'daki San Sebastián Uluslararası Film Festivali'nin yarışma bölümüne davet edilen film ayrıca Slamdance Film Festivali ve Hong Kong Uluslararası Film Festivali'nde de ödüller kazandı. Bu sayede elde edilen uluslararası bilinirliğin de yardımıyla filmin denizaşırı ülkelerde de gösterilmesi, Kore'deki ilk gösteriminden iki yıl sonra filmi finansal açıdan başabaş noktasına getirdi.
Bong'un ilkinden çok daha büyük bir proje olan ikinci filmi Cinayet Günlüğü (2003), 1980'lerde bir taşra kasabasında korku yaratan ve filmin çekildiği tarihte henüz yakalanamamış olan gerçek bir seri katil hakkındaki tiyatro oyunundan uyarlandı. Nisan 2003'te gösterime giren film eleştirel ve popüler açıdan başarılı olarak beş milyon izleyiciye ulaştı. Film Kore'de düzenlenen Grand Bell Ödülleri'nde 2003 yılında en iyi film, en iyi yönetmen, en iyi aktör (Song Kang-ho) ve en iyi ışık kategorilerinde ödül kazandı. Cannes ve Venedik festivallerinde yer verilmese de filmin uluslararası ilk gösterimi yine San Sebastián festivalinde gerçekleştirildi. Film bu festivalde de en iyi yönetmen de dahil olmak üzere 3 ödül aldı. Film ayrıca Fransa ve ABD gibi ülkelerdeki gösterimlerinin ardından olumlu eleştiriler aldı.
Bu filmin ardından Bong iki antoloji film projesine kısa filmler çekti. Influenza (2004), Seul'ün çeşitli yerlerindeki gerçek kapalı devre televizyon kameraları önünde oynanan sahnelerden oluşan 30 dakikalık bir filmdi. Çaresiz bir adamın beş yıllık bir dönemde şiddet suçları işleyecek noktaya gelişini anlatan film Jeonju Uluslararası Film Festivali tarafından sipariş edilmişti. Kore Film Sanatları Akademisi mezunlarının okulun 20. kuruluş yıldönümü için hazırladıkları, yirmi parçadan oluşan Twentidentity projesinde ise Bong'un Han Nehri kıyısında geçen Sink & Rise (2003) isimli kısa filmi yer aldı.
Uluslararası başarı
2006 tarihli The Host filmi gerek Bong'un kariyerinde gerekse Kore film endüstrisinde bir sıçrama yarattı. 12 milyon dolarlık yüksek bir bütçeye sahip olan film, Han Nehri'nde ortaya çıkarak Seul'deki insanlara, özellikle de bir aileye saldıran bir canavar hakkındaydı. Bong'un ilk filminde oynayan birçok oyuncunun da yer aldığı film henüz çekim aşamasında yüksek bir ilgiyle karşılaştı, ancak Kore'de yapılan bir prodüksiyonda inandırıcı bir dijital canavarın gerçekten yaratılabilip yaratılamayacağı konusunda da şüpheler vardı. Önce Yüzüklerin Efendisi serisinin CGI efektlerini yapan Yeni Zelanda'lı Weta Digital firmasıyla iletişime geçildi, fakat takvim uyuşmazlığı sebebiyle Bong filmin efektlerinin büyük bir kısmını yapmaları için San Francisco merkezli The Orphanage firmasıyla anlaştı. Film, 2006 Cannes Film Festivali'nin Yönetmenlerin On Beş Günü bölümünde coşkulu bir prömiyer gerçekleştirdi. Kore'deki izleyiciler filmi Cannes seyircisine kıyasla daha az beğenmiş olsa da The Host o yazın en önemli başarılarında biri hâline geldi. Film Güney Kore'deki toplam sinemaların üçte birinden fazlasına denk gelen 1800 sinemada vizyona girerek en fazla salonda gösterilen film oldu ve 13 milyon izleyiciyle de ülkede tüm zamanların en fazla izlenen filmi unvanını aldı. Film kısa sürede tüm dünyada gösterime girdi ve yeniden yapım haklarını ABD'li Universal Pictures firması satın aldı.
The Host ' un ardından Bong, Tokyo ile ilgili üç farklı hikâye anlatan 2008 tarihli Tokyo! filminde Michel Gondry ve Leos Carax ile birlikte bölümlerden birini yönetti. Bong'un yönettiği bölüm, Japonya'da topluma uyum sağlayamayan ve evine çekilip on yıldır bir hikikomori hayatı yaşayan bir adamın pizza dağıtıcısı kıza aşık olmasıyla ilgiliydi. Bong 2009'da ise engelli oğlunu cinayet suçlamasından kurtarmaya çalışan bir anne hakkındaki dördüncü uzun metrajlı filmi Mother'ı çekti. İlk gösterimi 2009 Cannes Film Festivali'nin Belirli Bir Bakış bölümünde gerçekleştirilen film olumlu tepkiler aldı. Cannes'da övgüyle karşılanan başrol oyuncusu Kim Hye-ja ise daha sonra Los Angeles Film Eleştirmenleri Birliği'nin en iyi kadın oyuncu ödülünü kazandı. Mother da The Host gibi gerek yerel gerekse uluslararası alanda eleştirel başarı yakaladı ve birçok eleştirmenin 2010'un en iyi filmleri listelerine girdi.
Bong 2011'de, ev temasını işleen ve her biri 3 dakika 11 saniye uzunluğunda olan bölümlerden oluşan 3.11 A Sense of Home filmine bir bölümle katıldı. 21 yönetmenin katıldığı bu proje, 11 Mart 2011 günü Japonya'da gerçekleşen 2011 Tōhoku depremi ve tsunamisinin yıkıcı etkileri anısına gerçekleştirildi ve felaketin birinci yıl dönümünde ilk gösterimi yapıldı. Bong'un Iki başlıklı bölümünde bir genç kız sahilde ölü olduğu düşünülen ufak bir çocuk buluyordu. Bong aynı yıl 27. Sundance Film Festivali'nde jüri üyesi, 2011 Cannes Film Festivali'nin Altın Kamera kısmında ise jüri başkanı oldu. 2013'te ise Edinburgh Uluslararası Film Festivali'nde jüri başkanıydı.
ABD ortak yapımları
Bong'un ilk İngilizce filmi Snowpiercer 2013'te gösterime girdi. Jean-Marc Rochette ve Jacques Lob'un çizgi romanı Le Transperceneige'den uyarlanan    filmin büyük bölümü yolcuların sosyal statülerine göre ayrıldığı fütüristik bir trende geçiyordu. 29 Temmuz 2013'te Seul'de ilk gösterimi yapılan film, 7 Eylül 2013'te kapanış filmi olarak Deauville Amerikan Film Festivali'nde, 7 Şubat 2014'te Berlin Uluslararası Film Festivali'nde, 11 Haziran 2014'te açılış filmi olarak Los Angeles Film Festivali'nde ve 22 Haziran 2014'te de Edinburgh Uluslararası Film Festivali'nde gösterildi. Sinemalarda gösterime girdiğinde ise film dünya genelinde övgü topladı ve hem Güney Kore'de hem de diğer ülkelerde yüksek gişe yaptı. Nisan 2014 itibarıyla Güney Kore'de 9.350.141 izleyiciyle en fazla izlenen onuncu film konumundaydı. Film ayrıca yurt içi ve yurt dışı toplamında dört milyon izleyiciye beşinci gösterim gününde ulaşarak bu konuda Kore rekorunu kırdı ve 2,26 milyon izleyiciyle de ilk hafta sonunda (Cuma'dan Pazar'a) en fazla izlenen Kore filmi oldu. Çok sayıda ödül alan film brçok eleştirmenin de 2014'ün en iyi filmleri listesine girdi.
2015'te Bong'un bir sonraki filminin Okja olacağı açıklandı. 30 Nisan 2015'te senarist Jon Ronson Twitter hesabından yaptığı açıklamada Bong'un filminin ikinci senaryo taslağını yazmakta olduğunu bildirdi. Şubat 2016'da ise Darius Khondji görüntü yönetmeni olarak fime katıldı. Çekimler Nisan 2016'da başladı. 2017 Cannes Film Festivali'nde ilk gösterimi yapılan ve Altın Palmiye için yarışan film, bir Netflix yapımı olduğu için tartışma yarattı. Filmin festivaldeki basın gösteriminde, önce Netflix logosu çıktığında, ardından da teknik bir hata sebebiyle filmin 7 dakikası yanlış çerçeve oranıyla oynatıldığı için salonda yuhalamalar ve alkışlar yükseldi. Sonrasında festival yönetimi tarafından bir özür yayımlandı. Yapımcıya karşı tepkiler oluşmuşsa da filmin kendisi asıl prömiyerin ardından dört dakika boyunca ayakta alkışlandı. Film 28 Haziran 2017'de Netflix'te yayımlandı ve olumlu yorumlar aldı. Film değerlendirme sitelerinden Rotten Tomatoes'ta filmin ortalama puanı 7,54/10, Metacritic'te ise 100 üzerinden 75 oldu.
Parazit (2019)
Bong 2019'da, zengin bir ailenin yanında işe girip sonunda ailenin evini ele geçiren fakir bir aile hakkındaki Güney Kore yapımı kara komedi ve korku filmi Parazit ' i yönetti. İlk gösterimi 2019 Cannes Film Festivali'nde yapılan film Altın Palmiye kazanan ilk Güney Kore filmi olurken, 2013 Cannes Film Festivali'teki Mavi En Sıcak Renktir'den sonra bu ödülü oy birliği ile alan da ilk film oldu. Sidney Film Festivali'nde 11 ülkeden filmlerle yarışan Parazit 60.000$ değerindeki Sydney Film Ödülü'nü aldı.
Parasite Güney Korede 30 Mayıs 2019'da CJ Entertainment tarafından, ABD'de ise 2019'un sonlarında Neon tarafından gösterime sokuldu. Büyük ölçüde eleştirel başarı kazanan film 115 milyon dolarlık hazılatı ile de Bong'un en fazla gişe yapan filmi oldu. Rotten Tomatoes'ta 426 incelemede %99 oranında olumlu yorum ve ortalama 9,37/10 puan aldı. Metacritic'te ise, film 52 yorumda 100 üzerinden 96 puan aldı.
2019-2020 film ödülleri sezonunda Bong ve Parazit birçok ödül kazandı. Bong 23. Hollywood Film Ödülleri'nde Hollywood Film Yapımcısı Ödülü ve 25. Eleştirmenlerin Seçimi Film Ödülleri'nde 1917 için Sam Mendes ile birlikte En İyi Yönetmen Eleştirmenlerin Seçimi Film Ödülü kazandı. Bong 77. Altın Küre Ödülleri ' nde ise Altın Küre En İyi Yönetmen Ödülü'ne ve Han Jin-won ile birlikte En İyi Senaryo Altın Küre Ödülü'ne aday gösterilirken film ise Yabancı Dilde En İyi Film Altın Küre Ödülü kazandı. Bu, bir Güney Kore filminin ilk Altın Küre adaylığı ve ödülü oldu. Parazit Amerikan Sinema Editörleri Ödülleri'nde Yang Jin-mo ile Drama Dalında En İyi Kurgu ödülü alarak bu dalda ödül alan ilk İngilizce dışı dilde çekilmiş film oldu. 26. Ekran Oyuncuları Derneği Ödülleri'nde ise filmin tüm kadrosu Sinema Filminde Oyuncu Kadrosu Tarafından Üstün Performans Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü'nü alınca yine bu ödülü alan ilk yabancı dildeki film oldu. 73. İngiliz Akademisi Film Ödülleri'nde film dört dalda aday gösterilirken, en iyi özgün senaryo ve en iyi yabancı film dallarında ödülü kazandı.
92. Akademi Ödülleri'nde Parazit Güney Kore'nin En İyi Uluslararası Film Akademi Ödülü adayı oldu ve Aralık ayında açıklanan kısa listeye kaldı. Film toplamda altı Akademi Ödülü adaylığı ile herhangi bir dalda aday gösterilen ilk Güney Kore filmi olurken en iyi film, en iyi yönetmen, en iyi özgün senaryo ve en iyi uluslararası film dallarında dört ödül kazandı. Bu İngilizce olmayan bir filme verilen ilk en iyi film ödülüydü ve Asyalı senaristler ilk defa en iyi senaryo ödülü aldı. En iyi yönetmen ödülünü aldığı sırada yaptığı konuşmada Bong, kendisiyle birlikte aday gösterilmiş olan yönetmenler Martin Scorsese'ye kendisine ilham kaynağı olduğu için, Quentin Tarantino'ya ise önceki filmlerini desteklediği ve övdüğü için saygısını sundu. Ayrıca Bong Scorsese'nin kendisine ilham veren "en kişisel olan en yaratıcı olandır" sözünü de tekrarladığında Scorsese salondakiler tarafından ayakta alkışlandı. Parazit'in Oscarlar'daki bu başarısının sonrasında Scorsese de Bong'a içten duygularını belirten bir mektup gönderdi.
Parazit'in en iyi film ödülünü alması film eleştirmenleri tarafından da olumlu karşılandı ve Akademi'nin uluslararası sinemanın önemini kabul ederek kendi meşruluğunu yeniden kazandığı şeklinde yorumlandı. Los Angeles Times'tan Justin Chang "Akademi, en iyi film ödülünü gerçekten de en iyi filme verdi" diye yazdı ve "böylece hiçbir ulusun sinema sanatının ihtişamı üzerinde tekeli olamayacağını kabul etti" dedi. ABD başkanı Donald Trump ise tam tersini öne sürerek Colorado'daki bir seçim toplantısında Parazit'in ödülü kazanmasını eleştirdi. Trump'ın bu sözleri zenofobik ve ırkçı bulundu. Ocak 2020'de HBO, Parazit'ten uyarlanan ve yönetici yapımcılığını Bong ile Adam McKay'in üstlendiği altı saatlik bir dizi filmin ön yapım aşamasında olduğunu açıkladı. Bong, film ile aynı isme sahip olan dizinin filmdeki sekanslar arasında olanları işleyeceğini söyledi. Şubat 2020'de dizinin baş kadın oyuncusunun Tilda Swinton olacağı kesinleşirken baş erkek oyuncunun ise Mark Ruffalo olacağı söylentileri çıktı.
Etkilendikleri ve stili
Bong çocukluğunda, kendisi üzerinde büyük etkisi olan 1959 yapımı Siyah Orfe'yi Kore televizyonunda izlemişti. Film okuluna gittiği dönemde ise Qatsi Üçlemesi'ni (1982–2002) izledi. Yönetmenin esas ilham kaynakları ise, The Devil's Backbone ve Pan'ın Labirenti filmlerini çok beğendiği Guillermo del Toro ile "en tartışmalı ustalardan biri" dediği Nagisa Oshima'ydı. Bong ayrıca Martin Scorsese'nin filmlerini inceledi ve Oscar törenindeki konuşmasında Scorsese'yi ilham kaynağı olarak gösterdi.
Bong film çekimleri sırasında oyuncuların kendilerini rahat hissetmesini sağlar ve onları rollerinde serbest bırakarak doğaçlama yapmalarına izin verir. Bong "oyuncuları yönetmek" konusunda "oyunculuk oyuncuların işe ve benim yönetebileceğimi düşündüğüm bir şey değil" demiştir. Yönetmenin filmlerindeki en ayırt edici özellik, kimi zaman aynı sahne içinde bile gerçekleşebilen ani atmosfer değişimleri; drama, karanlık sahneler veya slapstick komedi sahneleri arasındaki ani geçişlerdir. Bong 2017 Toronto Uluslararası Film Festivali sırasında bu konuda "Uyguladığım atmosfer değişimi ya da komedi konusunda aslında hiçbir zaman bilinçli davranmıyorum, 'şurada atmosferi değiştireyim' ya da 'şu noktada şunu yapsak komik olur' diye düşünmüyorum. Filmi çekerken de senaryoyu yazarken de bu değişimlerin bilincinde olmuyorum" demiştir. Yönetmen ayrıca yeşil perde tekniğini kullanmak yerine gerçek lokasyonlarda ya da film için özel inşa edilmiş setlerde çekim yapar. Örneğin The Host için Seul'ün lağımlarında çekim yapmış, Cinayet Günlüğü'nde rekor sayıda çekim mekânı kullanmıştır.
Snowpiercer'ı tanıtan bir röportajda Ed Harris Bong'un film çekim stilini "çekerken kurguluyor" şeklinde tanımlamıştır. Harris ayrıca "eğer birkaç sayfalık bir sahne çekiyorsak, hiçbir zaman tamamını bir defada çekmiyordu. Sahneye giriş niteliğinde kısa bir çekim yaptıktan sonra kamerayı çevirip benim kısmımı çekiyordu. Sonra kamera açısını yeniden birazcık daha değiştiryordu." demiş ve kurgucunun da setin hemen yanındaki bir çadırda henüz çekilmiş sahneler üzerinde çalıştığını söylemiştir.
Belgesel katılımı
Filmografi kaynağı: Korean Movie Database
TOKİ
TOKİ (Toplu Konut İdaresi Başkanlığı), Türkiye Cumhuriyeti Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'na bağlı, özellikle sosyal konut üretimi için kurulmuş olan kamu kuruluşudur. 1984 yılında Genel İdare dışında Toplu Konut ve Kamu Ortaklığı İdaresi Başkanlığı kurulmuştur. Sonraki yıllarda hem ismi hem de faaliyet alanlarında değişiklikler olmuştur. Kurumun amacı dar ve orta gelirli vatandaşların nitelikli konut ihtiyacını karşılamaktır. 12 Şubat 2012 sonu ile toplam 81 il, 800 ilçe ve 2246 şantiyede 524.698 konut yapmıştır. Hedef Türkiye Cumhuriyeti'nin 100. yılı olan 2023'te toplam 1.200.000 konuttur.
TOKİ, evlerinin depremden zarar görmediğini yazılı açıklama yaparak duyurdu. TOKİ projelerinde; 26 Eylül 2012 tarihi itibarıyla konutların geç teslim edilmesi veya buna bağlı bazı sebepler nedeniyle alıcılar tarafından açılan 21 bin 127 adet tazminat davası bulunmaktadır. 09.07.2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Türkiye Cumhuriyeti Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'na bağlanmıştır.