cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opel Mokka
İlk olarak, 2012 yılında Cenevre Otomobil Fuarında tanıtılmıştır. 2016 yılında makyajlanan modeli Opel Mokka X adıyla tanıtılmış ve satışa sunulmuştur. 2020 Aralık ayında ise 2. nesil Opel Mokka tanıtılmış ve 2021'in ilk yarısında Avrupa'da satışa sunulmuştur. Türkiye'ye Haziran 2021'de Türkiye’de satışa sunulmuştur.
Kay Ivey
Kay Ivey (d. 15 Ekim 1944 Alabama) Amerikalı siyasetçi.
Toplumsal engellilik modeli
Toplumsal Engellilik Modeli (veya Sosyal Engellilik Modeli) engellilik halinin fiziksel ve zihinsel farklılıklardan doğan normatif bir durum değil, bu farklılıkları gözetmeyi başaramamış toplumun yarattığı sosyal bir başarısızlık olarak açıklayan bir yaklaşımdır. Bu modele göre sistemik bariyerler, önyargılar ve kasti veya istemsiz sosyal ayrım bazı zayıflıkları bulunan insanların topluma istedikleri şekilde katılmasına engel olmaktadır. Toplumdal engellilik modeli baskın olan tıbbi engellilik modeliyle ayrışır. Tıbbi modele göre insan vücudu işlevselliği belirli bir normatif skala üzerinden ölçülebilen bir makinedir. Bu skala uyumsuz olan insanlar da engelli olarak nitelendirilir. Toplumsal model fiziksel, duyusal, zihinsel ve psikolojik farklılıkların kişiler için zayıflık ve işlevsel kısıtlama yaratacağını kabul etmekle birlikte bunların engelliliğe sebep olmadığını, bir insanı engelli yapan şeyin bu farklara rağmen tek bir tip 'normal' insan için tasarlanmış toplum olduğunu söyler.
Kortel Korusu
Coğrafya
Bebek ile Arnavutköy arasında konumlanmış olan koru, Bebek sahilden başlayarak güneybatıya doğru uzanır. Dik eğimli ve tepelik bir alanın üzerine kuruludur. Bebek mahallesi sınırlarında yer alan koru 20 dönümlük bir alanı kaplamaktadır.
Fauna
Koruda defne, sakızağacı, erguvan, saplı meşe, kızılçam, fıstıkçamı, servi ve mavi atlas sedirleri yer almaktadır.
Toplumsal engellilik modeli
Toplumsal engellilik modeli engellilik ve zayıflık (impairment) arasındaki farktan yola çıkar. Bu modelde zayıflık ile işlevsel kısıtlamalar kast edilir: nefessiz kalma veya yürüyememe gibi. Bu zayıflıkları olan insanların ihtiyaçları gözetilmeden yaratılan toplumsal kısıtlamalarsa engellilik olarak adlandırılır.
Kay Ivey
Hayatı ve Kariyeri
10 Nisan 2017'de Kay, Başkent Montgomery'de bulunan Eski Senato odasında 54. Alabama Valisi olarak yemin etti.
On dokuz aylık başarılı bir görevden sonra Alabama halkı, Kasım 2018'de tekrar Vali Ivey'yi tam dönem seçerek tarih yazdı. Valilik görevindeki boşluk nedeniyle bu görevi devraldıktan sonra tam dönem seçilen ilk Alabama Vali Yardımcısı oldu.
Toplumsal engellilik modeli
Basit bir örnek merdiven çıkamayan bir insan; tıbbi model bu kişiyi merdiveni çıkabilir hale getirmeye odaklanır. Sosyal model ise merdivenleri ortadan kaldırıp yerine rampa koyarak merdiven çıkma gereğini ortadan kaldırmak için uğraşır. Sosyal modele göre kişi hala merdiven çıkamama zayıflığına sahiptir ancak bu zayıflık artık bir engel değildir çünkü kişi gitmesi gereken yere merdiven olmadan ulaşabilir.
Bu yaklaşım 1960'larda başlamıştır ve terim 1980'lerde Birleşik Krallık'ta ortaya çıkmıştır. Mike Oliver'a göre toplumsal engellilik modelinin amacı bir engelli kişinin yaşadığı tüm deneyimleri açıklayamaya çalışan bir araç değildir.
Tarih
Toplumsal engellilik modelinin tarihi Birleşik Krallık'taki engelli hakları hareketi ile başlar. Birleşik Krallık'taki Ayrıma Karşı Fiziksel Engelliler Birliği'nin 1975'te söylediğine göre: "Bizim görüşümüzde zayıflıkları olan insanları engelli kılan toplumdur. Engellilik, gereksiz yere izole edilmemiz ve topluma tam katılımdan dışlanmamız suretiyle bize zayıflıklarımızın üstüne empoze edilen bir haldir."
Bila Tserkva
Bila Tserkva - Ukraynanın Kiev oblastında şehir, Bıla Tserkva'nın rayon merkezi. Şehir Bilge Yaroslav tarafından 1032 yılında kurulmuştur.
XI-XVI yüzyıllar
XI yüzyılın başlangıcı, Kiev eyaletinin güney eteklerinde Pechenegs'in sürekli baskınları ile işaretlendi. Sonuç olarak, Rusya'nın sınırları kuzeye - Stugna kıyılarına itildi. 1017'de Bilge Yaroslav Pechenegs'i yendi ve onları güneye itti. 1032'de Ros nehri boyunca devletin güney sınırlarını güçlendirmek için, devasa setler ve hendekler ile birbirine bağlı bir gözetleme kulesi sistemi olan savunma hattı inşa etmeye başladı.
1032'de Korsun, Boguslav, Stebliv, Volodarka (kronik Volodarev) ve Porossia'nın diğer yerleşimleri ortaya çıktı. Ve o yıl Ros nehrinin kayalık sol kıyısında, St.George adlı askeri feodal kale ortaya çıktı (Bilge - Yaroslav Hristiyan adının onuruna). Kale daha sonra XI yüzyılın sonunda Poros diocese'nin katedral merkezi haline gelen bir kasaba oldu.
Sovyet Orta Asyası
Sovyet Orta Asyası, Orta Asya'nın bir dönem Sovyetler Birliği tarafından kontrol edilen bölümünü ve Sovyet yönetiminin kontrol sağladığı zaman aralığını ifade eder (1918-1991). Orta Asya Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri (SSC) 1991'de bağımsızlıklarını ilan etti. Bölgesel kullanım açısından, bölgenin adı Rus İmparatorluğu sırasında kullanılan Rus Türkistanı ile neredeyse eş anlamlıdır. Sovyet Orta Asyası, mevcut sınırlar 1920'lerde ve 1930'larda oluşturulmadan önce birçok bölgesel bölünmeden geçti.
Bila Tserkva
XI-XVI yüzyıllar
Şehrin kalbi kalesi olan bir dağdı. Ayrıca dağda, diocesan merkezinin zorunlu bir özelliği olan beyaz bir taş katedral duruyordu.
Sovyet Orta Asyası
Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
19. yüzyılın sonunda, Rus çarları, daha sonra Sovyet Orta Asyası'nı oluşturacak bölgenin çoğunu etkili bir şekilde yönetmekteydi. Rusya, 1860'ların başlarında Çin'in kuzey doğusunda Kırgızistan'daki Issık Göl'ü, 1800'lerin ikinci yarısında Türkmen, Hive Hanlığı ve Buhara Emirliği topraklarını ilhak etti.
Szymon Bobrowski
Szymon Bobrowski (d. 16 Mayıs 1972, Konin, Polonya), Polonyalı aktör.
Bila Tserkva
XI-XVI yüzyıllar
St. George sürekli gerginlik içinde yaşıyordu. Peçeneklerin baskınlarının yerini Polovtsianların saldırısı ve daha sonra Moğollar aldı.
Sovyet Orta Asyası
Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
1917 Rus Devrimi ve 1918-1921 Rus İç Savaşı'ndan sonra Rus İmparatorluğu'ndan doğan SSCB, birkaç Sovyet cumhuriyetinin oluşturduğu bir birlikti ancak Rusya kavramı - en büyük ve baskın kurucu devletten sonra - devletin varlığı boyunca yaygın olarak kullanılmaya devam edildi. Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (başlangıçta Türkistan Sosyalist Federatif Cumhuriyeti) (30 Nisan 1918 - 27 Ekim 1924), İmparatorluk Rusyası'nın Türkistan Krayı'nda kuruldu. Başkenti yaklaşık 5.000.000 nüfusa sahip Taşkent idi.
Bila Tserkva
XI-XVI yüzyıllar
Göçebeler tarafından yakılan St.George sadece uzun, yarı yıkık bir piskoposluk katedrali bıraktı. Beyaz taştan inşa edilen bu yapı, o zamanlar Ros nehri vadisini kaplayan yoğun ve vahşi ormanlar arasında yerleşimciler için bir dönüm noktası olarak hizmet etti. Bu yüzden katedralin durduğu yere ve daha sonra kayalık bir sahilde Prens George'un kalıntılarından doğan şehre Bila Tserkva adı verildi.
Şehrin adını borçlu olduğu katedral, tarihi olayların girdabında kayboldu: onu kimin ne zaman yıktığı bilinmiyor. Yirminci yüzyılda yapılan arkeolojik kazılar sırasında bu yapının kalıntıları Castle Hill'de bulunmuştur.
Sovyet Orta Asyası
Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
İngiliz ve İran kuvvetleri Azerbaycan'daki Bakü'ye ve Türkmenbaşı Türkmen limanına ulaşmaya çalıştı. Buhara, Hive, Semerkant, Hokand, Duşanbe ve eski Trans-Hazar Oblastı takip eden birkaç yıl içinde çeşitli Bolşevik karşıtı gösterilerle karşılaşacaktı.
Bila Tserkva
XI-XVI yüzyıllar
1362'de Bila Tserkva, Kiev beyliği ile birlikte Litvanya'ya ilhak edildi ve Lublin Birliği'nden (1569) sonra kasaba Rzeczpospolita'nın bir parçası oldu. Bila Tserkva, yaşlılığın merkezi (Polonya'da bir idari birim) oldu ve ülkenin güneyinde önemli bir stratejik nokta haline geldi. 1589'da Polonya Kralı Sigismund III Vaz, Varşova'daki Sejm'deki şehrin ayrıcalıklarını onayladı ve Beyaz Kilise ve sakinlerine Magdeburg hakkı verdi.
XVII-XVIII yüzyıllar
1648-1657 Kurtuluş Savaşı sırasında, o zamanlar oldukça büyük bir şehir olan İbadet ve alayın merkezi olan ve 1.000'den fazla yardaya sahip olan Bila Tserkva, Kazak ordusunun en önemli kalelerinden biri haline geldi. Uzun bir süre boyunca, Bohdan Khmelnytsky ana kuvvetleri ile Bila Tserkva Kalesi'ndeydi ve Ukrayna'nın her yerinden mücadele çağrısında bulundu. 18 Eylül 1651'de Polonya nazik hükûmeti ile Bila Tserkva Antlaşması adı verilen Hetman Bohdan Khmelnytsky arasında bir anlaşma yapıldı.
Sovyet Orta Asyası
Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
1924 yılında Tacikistan ÖSSC (şimdiki Tacikistan), Türkmenistan SSC (şimdiki Türkmenistan), Özbekistan SSC (şimdiki Özbekistan), Kara Kırgız Özerk Oblastı (şimdiki Kırgızistan) ve Karakalpak Özerk Oblastı (şimdiki Karakalpakistan) olarak parçalandı.
Bila Tserkva
XVII-XVIII yüzyıllar
1660 yılından itibaren Bila Tserkva, Moskova İmparatorluğu ile Polonya-Litvanya Topluluğu arasında değişti ve bir süre Porossia tarafsız bir bölge oldu. Komutan Jan Stachurski, 1667'de Bila Tserkva'da bir kilise ve bir St. George manastırı inşa etti.
Sovyet Orta Asyası
Buhara Halk Sovyet Cumhuriyeti
Mart 1918'de Genç Buharalılar Hareketi aktivistleri, Bolşeviklere Buharalıların devrime hazır olduğunu ve halkın kurtuluşunu beklediklerini bildirdi. Kızıl Ordu Buhara önlerine kadar ilerledi ve Emir'den şehri Genç Buharalılara teslim etmesini istedi. Rus kaynaklarının bildirdiğine göre, Emir bu teklife Bolşevik heyetini ve Buhara ve çevre bölgelerden yüzlerce Rus sakinini öldürerek karşılık verdi. Buharalıların çoğunluğu bir isyanı desteklemedi ve donanımsız ve disiplinsiz Bolşevik ordusu Taşkent'teki Sovyet üssüne geri döndü.
Bila Tserkva
XVII-XVIII yüzyıllar
Ivan Mazepa, kârının önemli bir kısmını 20.000 mülkünden dini binaların inşasına yönlendirdi. Ukrayna genelinde, Ukrayna Barok tarzında bir dizi muhteşem muhteşem kilise inşa etti.
1793'te şehir Rus İmparatorluğu'na eklendi. Uzun bir süre (XX yüzyıla kadar) Bila Tserkva, Branytsky ailesinin atağı oldu.
Sovyet Orta Asyası
Buhara Halk Sovyet Cumhuriyeti
Ancak, Emir sadece geçici bir zafer kazanmıştı. Rusya'daki iç savaş sürerken, Moskova Orta Asya'ya takviye gönderdi. 2 Eylül 1920'de Bolşevik general Mihail Frunze komutasındaki iyi disiplinli ve donanımlı Kızıl Ordu birlikleri ile şehre saldırdı. Dört gün süren savaştan sonra Emir Kalesi (Ark) yok edildi, Kızıl Bayrak Kalan Minaresi'nin tepesinde dalgalandırıldı ve Emir Alim Han, önce Doğu Buhara'daki Duşanbe üssüne, daha sonra Afganistan'daki Kâbil'e kaçmak zorunda kaldı.
Bila Tserkva
XIX-XX yüzyıllar
1806'da Branicki ailesi Yahudi cemaati ile anlaştı ve bu anlaşma kentte yerleşmek ve inşa etmek için izin verildi. Yahudiler, Beyaz Kilise'ye büyük ticaret ve el sanatları getirdi. 1809-1814'te Branytsky, şehrin merkezinde, Ukrayna'daki nadir İmparatorluk tarzı binalardan biri olan ve Bila Tserkva'daki Yahudilerin yeniden yerleşmesini teşvik eden ve kentsel nüfusun etnik bileşiminde radikal bir değişikliğe yol açan 85 dükkân inşa etti.
1918'de Bila Tserkva yine tam sesle ilan etti. Daha sonra Ukrayna'nın tamamını sarsan bu şehirde büyük bir güç toplandı.
Sovyet Orta Asyası
Buhara Halk Sovyet Cumhuriyeti
Tacik/Müslüman köy Hangir yakındaki bir Bolşevik karşıtı kale, kısa bir süre sonra bağımsızlığını ilan etti ancak Rus ve Buhara Bolşevikleri tarafından 14 günlük bir kuşatmanın ardından teslim oldu. Daha sonra Komünist Buhara hızlı bir şekilde yeniden inşa edildi.
Bila Tserkva
XIX-XX yüzyıllar
Yevhen Konovalets'in çabalarıyla Ağustos-Eylül 1918'de Bila Tserkva'da ayrı bir Sich Riflemen Müfrezesi kuruldu.
Sovyet Orta Asyası
Buhara Halk Sovyet Cumhuriyeti
8 Ekim 1920'de Feyzullah Hocayev'in yönetiminde Buhara Halk Cumhuriyeti ilan edildi. Emir'in devrilmesi, Rus karşıtı bir isyan olan Basmacı İsyanı için tetikleyici görevi gördü. 1922'de Cumhuriyet topraklarının çoğu Buhara şehrini çevreleyen Basmacılar tarafından kontrol altına alındı. Josef Stalin daha sonra yerel Buhori halkının birçoğunu ve eski Buhara Sovyet Halk Cumhuriyeti'ndeki yerel Yahudi topluluğunun çoğunu tasfiye edecek ve sürgüne gönderecekti.
Bila Tserkva
XIX-XX yüzyıllar
Kasım 1918'de Bila Tserkva'da Simon Petliura ve Volodymyr Vynnychenko önderliğinde silahlı bir ayaklanma başladı. Rehberin ana kuvvetleri burada kuruldu. Burada, ilk kez, bağımsız Ukrayna Halk Cumhuriyeti'nin gücünün restorasyonu hakkında bir rapor yayınlandı.
Sovyet Orta Asyası
Buhara Halk Sovyet Cumhuriyeti
İsrail devletinin kurulmasından önce, Buhara Yahudileri dünyadaki en izole Yahudi topluluklarından biriydi.
Bila Tserkva
XIX-XX yüzyıllar
Kasım-Aralık 1943'te, Birinci Ukrayna Cephesi birliklerinin Alman askeri birliklerini yendikleri ve 1944'teki Korsun-Shevchenko operasyonunda Alman grubunun kuşatılması ve yok edilmesi için koşullar yarattığı şiddetli savaşlar gerçekleşti.
Sovyet Orta Asyası
Harezm Sovyet Halk Cumhuriyeti ve SSC
Harezm Sovyet Halk Cumhuriyeti, Şubat 1920'de Hive Hanlığı'nın halefi olarak kuruldu ve 26 Nisan 1920'de resmen ilan edildi. 20 Ekim 1923'te Harezm Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne dönüştürüldü. Orta Asya'nın Moskova tarafından milletlere göre yeniden düzenlenmesinin bir parçası olarak Harezm SHC, Özbekistan SSC, Türkmenistan SSC ve Karakalpak Özerk Oblastı olarak bölündüğü 17 Şubat 1925'e kadar varlığını sürdürdü.
Bila Tserkva
Bağımsız Ukrayna
Bugün Bila Tserkva, 200.000'den fazla nüfusa sahip bir şehir, her iki tarafta Ros nehri vadisinde yer alan Kiev bölgesinin önemli bir ekonomik, kültürel ve eğitim merkezi. Şehrin panoraması vadinin sağ tarafında açılır. Sonra çok katlı binaların yeni mahallelerinden birini uzatır - Tarashchansky massif. Ros River vadisinin en alt kısmı özel bir gelişim alanı tarafından işgal edilmiştir.
Sovyet Orta Asyası
Kara Kırgız Özerk Oblastı
Kara Kırgız Özerk Oblastı (Кара-Киргизская ÖO), 14 Ekim 1924'te Rus SFSC içinde, Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin ağırlıklı Kazak ve Kırgız bölgelerinde kuruldu. 15 Mayıs 1925'te Kırgız Özerk Oblastı olarak yeniden adlandırıldı. 11 Şubat 1926'da Kırgız ÖSSC olarak yeniden düzenlendi. 5 Aralık 1936'da Sovyetler Birliği'nin kurucu cumhuriyetlerinden biri olan Kırgız SSC haline geldi.
Bila Tserkva
Kardeş Şehirler
Bila Tserkva'nın 12 kardeş şehri var.
Sovyet Orta Asyası
Karakalpak Özerk Oblastı
Karakalpak Özerk Oblastı, 19 Şubat 1925'te etnik Karakalpak topraklarını Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ve Harezm Sovyet Halk Cumhuriyeti'nden ayırarak kuruldu.
Bila Tserkva
Kardeş Şehirler
(1997)
Sovyet Orta Asyası
Karakalpak Özerk Oblastı
Başlangıçta Kazak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içinde yer alan Karakalpak Özerk Oblastı, 20 Temmuz 1930 ile 20 Mart 1932 yılları arasında RSFSC'ye bağlandı ve bu sırada Karakalpak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti olarak ilan edildi. Karakalpak ÖSSC, 5 Aralık 1936'da Özbekistan SSC'ye katıldı.
Kazak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Kazak ÖSSC, Sovyetler Birliği'nin özerk bir cumhuriyetiydi. 5 Aralık 1936'da Kazak SSC olarak ilan edildi.
Bila Tserkva
Kardeş Şehirler
(2001)
Sovyet Orta Asyası
Kazak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Orijinal adı Kırgız Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti idi. Bu ÖSSC 26 Ağustos 1920'de kuruldu ve Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nin (RSFSC) bir parçası haline geldi.
1925 yılında Kazak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti olarak yeniden adlandırıldı. 1929 yılında Almatı (Alma-Ata) şehri ÖSSC'nin başkenti olarak belirlendi.
Kazakistan
Kazakistan olarak da bilinen Kazak Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, 5 Aralık 1936'da kuruldu. Başlangıçta Kırgız ÖSSC (Kırgız Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti) olarak adlandırılmıştı ve Rus SFSC'nin bir parçasıydı. 15-19 Nisan 1925'te Kazak ÖSSC olarak yeniden adlandırıldı ve 5 Aralık 1936'da ulusal sınırları doruk noktasına ulaşan SSCB'nin Birlik Cumhuriyeti olarak Kazak SSC haline geldi. 1950'lerde ve 1960'larda Sovyet vatandaşlarının Kazak Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin "Bakir Toprakları"na yerleşmeleri istendi. Göçmen akını (çoğunlukla Ruslar ve Ukraynalılar, aynı zamanda Volga Almanları ve Çeçenler gibi bazı zorla göç ettirilmiş etnik azınlıklar) etnik karışıma neden oldu ve Kazak olmayanların yerli nüfusu aşmasına neden oldu. Akın, Kazakları birçok mera alanlarından mahrum etti ve Kazakların göçebe yaşam tarzını sürdürmelerini giderek zorlaştırdı. Sanayi ve özellikle madencilik gelişti. Rus ve Avrupa kültürü Kazak toplumunu etkilemeye başladı.
Bila Tserkva
Kardeş Şehirler
(2004)
Sovyet Orta Asyası
Kazakistan
1924 yılında, Orta Asya'daki siyasi birimlerin sınırları, Lenin'in Milliyetler Komiseri Josef Stalin tarafından belirlenen etnik çizgilerle değiştirildi. Türkistan ÖSSC, Buhara HC ve Harezm HC dağıtıldı ve dağıtılan topraklar sonunda biri Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti olan beş ayrı Sovyet Sosyalist Cumhuriyete kuruldu. Ertesi yıl Özbekistan SSC, Sovyetler Birliği cumhuriyetlerinden biri haline geldi.
Bila Tserkva
Kardeş Şehirler
(2007)
Sovyet Orta Asyası
Kazakistan
Almatı, 1.226.000 nüfusu ile Kazakistan'ın en büyük şehridir (1 Ağustos 2005 itibarıyla). 2003 nüfus sayımında etnik gruplar şunlardı: Kazaklar %43.6, Ruslar %40.2, Uygurlar %5.7, Tatarlar %2.1, Koreliler %1.8, Ukraynalılar %1.7, Almanlar %0.7.
Bila Tserkva
Kardeş Şehirler
(2011)
Sovyet Orta Asyası
Kazakistan
Kızılorda, 1820 yılında Ak-Mescit'in Hokand Kalesi olarak kuruldu (Ak Mescit, 'beyaz cami'). Adı Kazakça 'Kırmızı merkez' anlamına gelmektedir.
Uralsk/Oral, 1613 yılında Kazaklar tarafından kurulmuş, Ural Nehri'nden sonra adı Oral olarak adlandırılmıştır. Şehir, Rus İç Savaşı sırasında kuşatma altına alındı. 210.600 kişilik bir nüfusa sahiptir. Batı Kazakistan Eyaleti'nin başkentidir. Etnik gruplar Ruslar (%54), Kazaklar (%34) ve Ukraynalı ve Alman topluluklardan müteşekkildir.
Bila Tserkva
Kardeş Şehirler
(2013)
Sovyet Orta Asyası
Kırgızya
Kırgızya olarak da bilinen Kırgız Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (bazen Kırgız olarak da yazılır), Sovyetler Birliği'nin on beş kurucu cumhuriyetinden biriydi. 14 Ekim 1924'te Rus SFSC'nin Kara Kırgız Özerk Oblastı olarak kuruldu ve 1 Şubat 1926'da Kırgız ÖSSC'ye (Kırgız Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti) dönüştü ve Rus SFSC'nin bir parçası oldu. Bugün Orta Asya'daki bağımsız Kırgızistan devletinin temelidir. Kırgız Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (Kırgız ÖSSC), modern Kazakistan ve Kırgızistan topraklarında, Rus SFSC içinde iki farklı ulusal varlığın adıydı.
Bila Tserkva
Kardeş Şehirler
(2016)
Sovyet Orta Asyası
Kırgızya
5 Aralık 1936'da Sovyetler Birliği'ndeki ulusal sınırlamanın son aşamalarında Kırgız Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti olarak SSCB'nin ayrı bir kurucu cumhuriyeti oldu.
Şehir Plancıları Odası
TMMOB Şehir Plancıları Odası Türkiye’nin ve kamunun çıkarları doğrultusunda şehir planlaması ve bölge planlaması mesleği ile ilgili meslektaşlarının görev ve yetkilerini düzenlemek, kent planlama ve bilimini geliştirmek amacıyla kurulmuş TMMOB'a bağlı bir meslek odasıdır.
Sovyet Orta Asyası
Kırgızya
Bişkek 2005 yılındaki yaklaşık 900.000 nüfusu ile Kırgızistan'ın ve Kırgız ÖSSC'nin başkenti ve en büyük şehri idi. 1862'de Rus İmparatorluğu yerel kaleyi yok etti ve bölgeye Rus göçmenleri yerleştirmeye başladı. Yıllar boyunca çarlar tarafından birçok verimli kara toprak çiftliği ve daha sonra SSCB tarafından yürütülen süreç geliştirildi. 1926'da şehir yeni kurulan Kırgız ÖSSC'nin başkenti oldu ve 1991'de Kırgızistan'ın bağımsızlığına kadar Bişkek'te doğmuş olan Bolşevik kahramanı Lenin'in yakın arkadaşlarından Mikhail Frunze'nin adına ithafen adı Frunze olarak değiştirildi.
Şehir Plancıları Odası
Diğer görevleri arasında yurt içi ve yurt dışında resmi ve özel kuruluşlarla iş birliği ve etkinlikler düzenlemek; doğal ve kamusal varlıkların korunması için girişimlerde bulunmak şehir ve bölge planlama eğitimi ve öğrenci sorunlarıyla ilgilenmektir.
Bila Tserkva
Şehir adı
Çeviri şehrin adı Ukraynacadan "Beyaz Kilise" anlamına gelir.
Şehir Plancıları Odası
Şubeleri
Sovyet Orta Asyası
Özbekistan
Özbekistan SSC, Tacikistan ÖSSC'nin eşit statüye yükseltildiği 1929 yılına kadar Tacik ÖSSC'yi kapsıyordu. 1930'da Özbek SSC başkenti Semerkant'tan Taşkent'e taşıdı. 1936'da Özbek SSC, Sovyetler Birliği'nde ulusal sınırlamanın son aşamalarında Kazak SSC'sinden alınan Karakalpak ÖSSC'nin eklenmesiyle genişletildi. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Kazak SSC ve Özbek SSC arasında birkaç parça toprak parçası daha el değiştirdi. Josef Stalin'in Büyük Temizliği sırasında binlerce Çeçen, Koreli ve Kırım Tatarı Özbek SSR'ye sürüldü.
Özbekistan SSC Devlet Marşı, Sovyetler Birliği cumhuriyeti olan ve Özbekistan SSC olarak bilinen Özbekistan devletinin millî marşı idi.
Taşkent 1920'lerde ve 1930'larda sanayileşmeye başlamıştı ancak II. Dünya Savaşı sırasında, Sovyetlerin sanayi şirketlerini işgalci düşman Nazilerden korumak için batı Rusya'dan bu bölgeye taşımasıyla büyük ölçüde arttı. Rus nüfusu da bölgede çarpıcı bir şekilde arttı, savaş bölgelerinden tahliye edilenlerle birlikte şehrin nüfusu bir milyonun üzerine çıktı (Rus topluluğu 1980'lerde Taşkent sakinlerinin yarısından fazlasını oluşturacaktı). 26 Nisan 1966'da Taşkent'te bir deprem meydana geldi ve 300.000'den fazla kişi evsiz kaldı. 1991'de Sovyetler Birliği'nin çöküşü sırasında Taşkent dördüncü büyük Sovyet şehri ve bilim ve mühendislik alanlarında önemli bir öğrenim merkeziydi.
Semerkant, Çin ile Avrupa arasındaki ticaret yolundaki konumundan (İpek Yolu) dolayı zenginleşmiştir ve dünyanın en eski yerleşim yerlerinden biridir. 1370 yılında, Emir Timur (Timurlenk), Semerkant'ı Hindistan'dan Türkiye'ye uzanan imparatorluğunun başkenti yapmaya karar verdi. Özbekistan'ın ikinci büyük şehri olmasına rağmen, şehrin sakinlerinin çoğu Farsça konuşan Taciklerden oluşmaktadır. Şehir, Çin ile Batı arasındaki İpek Yolu'nun ana şehri olarak zengin bir ticaret merkezi haline geldi. Timurlu Hanedanı'nın Semerkant'taki mimari çalışmaları, İslam dünyasındaki en çarpıcı anıtlardan bazılarının inşa edilmesini sağladı.
Tacikistan
Tacikistan olarak da adlandırılan Tacik Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, 1924 yılında Orta Asya'da kurulan yeni devletlerden biriydi ve Sovyet sosyalist cumhuriyeti statüsündeki Özbekistan'dı. 1929'da Tacikistan Özbekistan'dan ayrıldı ve Sovyet sosyalist cumhuriyeti olarak tam statüye kavuştu. Duşanbe şehri Afganistan sınırında önemli bir bölgesel merkez haline geldi.
Tacikistan'ın hepsi Kırgızistan, Tacikistan ve Özbekistan'ın buluştuğu Fergana Vadisi bölgesinde bulunan 3 anklavı bulunmaktadır. En büyüğü Kırgız bölgesinde, Karafşin Nehri'nin sağ kıyısında, İsfara'nın 45 kilometre (28 mil) güneyinde yer alan Vorukh'tur (95 – 130 km² / 37 - 50 milkare arasında bir alana sahip, nüfusunun 23.000 ve 29.000 arasında tahmin edilmektedir, nüfusu oluşturan bireylerin %95'i Tacik ve %5'i olan Kırgızlar 17 köye dağılmıştır). Kırgızistan'daki bir diğer anklav, Kayragach'ın Kırgız tren istasyonunun yakınında yer alan küçük bir yerleşim yeridir. Sonuncusu, Angren'den Hokand'a giden yolun kenarında, yaklaşık 15 km (9,3 mi) uzunluğunda 1 km genişliğinde, dar ve uzun bir arazi şeridi içeren Özbek bölgesi ile çevrili Sarvan Köyü'dür. Tacikistan'da yabancı anklavı yoktur.
1931'de, daha önce "Duşanbe" olarak bilinen şehir "Stalinabad" olarak değiştirildi (Joseph Stalin'in adından gelir) ancak 1961'de Nikita Kruşçev'in destalinizasyon girişiminin bir parçası olarak, şehir Duşanbe olarak yeniden adlandırıldı. Sovyetler bölgeyi pamuk ve ipek üretimi için bir merkez haline getirdi ve Sovyetler Birliği sınırları içinden on binlerce insanı şehre yerleştirdi. Nüfus, Buhara ve Semerkant'ın Özbek SSC'ye dahil edilmesinin ardından binlerce etnik Tacik'in Tacikistan'a göç etmesiyle de arttı. Duşanbe'de daha sonra bir üniversite ve Tacik Bilimler Akademisi kuruldu. Duşanbe, Afganistan ile sürdürülen savaş sırasında nispeten yüksek bir askeri nüfusa sahipti.
Türkmenistan
Türkmenya olarak da bilinen Türkmenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (ya da bazen Türkmenistan olarak da bilinir) Sovyetler Birliği'nin on beş kurucu cumhuriyetinden biriydi. Başlangıçta 7 Ağustos 1921'de Türkistan ÖSSC'nin Türkmen Oblastı olarak kurulmuştur. 13 Mayıs 1925'te Türkmen SSC'sine dönüştürüldü ve Sovyetler Birliği'nin ayrı bir cumhuriyeti haline geldi. Bugün Orta Asya'daki bağımsız Türkmenistan devletidir.
Türkmen SSC Komünist Partisi, Türkmen SSC'nin iktidardaki komünist partisi ve Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin bir parçasıydı. 1985'ten sonra, 1991'de partiyi artık bir komünist parti olmayan Türkmenistan Demokratik Partisi olarak yeniden adlandıran Saparmurat Niyazov tarafından yönetildi. Mevcut Türkmenistan Komünist Partisi yasa dışıdır.
Aşkabat 695.300 (2001 nüfus sayımı) nüfusa sahiptir ve öncelikle etnik Rus, Ermeni ve Azeri azınlıklar ile birlikte birinicil Türkmen nüfusuna sahiptir. İran'ın ikinci büyük kenti Meşhed'e 920 km uzaklıkta yer almaktadır. Başlıca endüstriler pamuklu tekstil ve metal işlemedir.
Merv/Marı 1999 yılı nüfus sayımına göre nüfusu 123.000 olan bir antik şehirdir. İlginç bir Bölge Müzesi'ne sahiptir ve adını modern şehre veren Merv antik kentinin kalıntılarının yakınında yer almaktadır. Merv bölgesinin halıları bazen İran halılarından daha üstün olarak kabul edilir.
Hokand Otonomu
Hokand, Özbekistan'ın doğusunda, Fergana Vadisi'nin güneybatısında yer alan Fergana ilinde yer alan bir şehirdir. 1999 yılında nüfusu 192.500 idi. Hokand Taşkent'in 228 km güneydoğusunda, Andican'ın 115 km batısında, Fergana'nın 88 km batısında yer almaktadır. "Rüzgarlar Şehri" veya bazen "Yaban Domuzu Kenti" olarak adlandırılmıştır. 409 metre yükseklikte yer alır.
Hokand, antik ticaret yollarının kavşak noktasında, biri dağların kuzeybatısından Taşkent'e, diğeri Hucend üzerinden Fergana Vadisi'ne ilerleyen iki ana yolun kavşağında yer almaktadır. Coğrafi konumunun bir sonucu olarak, Hokand, Fergana Vadisi'ndeki ana ulaşım kavşağıdır.
Mihail Skobelev yönetimindeki Rus emperyal kuvvetleri şehri 1876'da ele geçirdi ve daha sonra Rus Türkistanı'nın bir parçası haline getirdi. Rus İmparatorluğu'nun çöküşüyle geçici bir hükümet Taşkent'te kontrolü sağlamaya çalıştı. Bu hükûmet hızla devrildi ve yerel Müslüman muhalefet güç kazandı. Nisan 1918'de Taşkent, Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin (Türkistan ÖSSC) başkenti oldu. Kısa ömürlü (1917-18) Bolşevik Karşıtı Geçici Türkistan Hükümeti'nin (Hokand Özerkliği olarak da bilinir) başkentiydi.
Alaş Otonomu
Alaş Otonomu 13 Aralık 1917 ve 26 Ağustos 1920 tarihleri arasında, bugünkü Kazakistan Cumhuriyeti topraklarında bulunan bir devletti. Başkenti Semey (o sırada Alaş-Kale olarak anılır) idi.
Alaş Orda, 13 Aralık 1917 ve 26 Ağustos 1920 tarihleri arasında kurulan geçici Kazak hükümetinin adıdır. Yönetiminde Ahmet Baytursun, Alihan Bökeyhan ve Mir Yakup Dulatoğlu vardı.
Alaş Partisi, Aralık 1917'de Kazak halkının özerkliğini ilan etti. Parti 25 üye (Kazak olmayanlar için 10 pozisyon ayrılmıştı) ve 15 aday üyeden oluşmaktaydı. Özel eğitim komisyonu ve silahlı kuvvetler olarak milis alayları kurdular.
Kengir İsyanı
Josef Stalin'in yönetimi sırasında, Kazakistan'ın merkezindeki Kengir Nehri yakınında, Kengir köyünün bitişiğinde, Gulag'ın Steplag bölümünde bir hapishane çalışma kampı kuruldu. Aleksandr Soljenitsin'in Gulag Takımadaları kitabında buradan bahsedilmiştir. Kampın yeri Jezkazgan şehrine yakındı. Rus aktör Oleg Yankovski, şehrin yerlilerinin en ünlüsüdür. 1954'te siyasi mahkumlar, suçlular ve diğer mahkumlar tarafından bir isyanı başlatıldı.
Sürgünler
Muhalif İslamcı ve anti-Sovyet Orta Asyalılar Afganistan, Britanya Hindistanı ve Suudi Arabistan'daki Hicaz'a kaçtılar. Buhara'nın son Emiri Muhammed Alim Han Afganistan'a kaçtı. İslamcı Özbek As-Seyyid Kasım bin Abd el-Jabbaar Al-Andijaani (السيد قاسم بن عبد الجبار الأنديجاني) Fergana Vadisi'nin Türkistan'daki (Orta Asya) Andican şehrinde doğdu. İngiliz Hindistanı'na gitti ve Darul Uloom Deoband'da eğitim gördü ve daha sonra Komünist Rus yönetimine karşı tavsiyelerde bulunacağı Türkistan'a döndü. Daha sonra Afganistan'a, sonra İngiliz Hindistanı'na ve daha sonra Mekke ve Medine'de eğitimine devam ettiği Hicaz'a kaçtı ve İslam hakkında birkaç eser yazdı ve Sovyet karşıtı faaliyetlerde bulundu.
Suudi Arabistan'daki Sovyet yönetimindeki Orta Asya'dan sürülen Özbekler de "Türkistan" kimliğini kabul etti. Bunların birçoğuna "Buhari" denir. http://archive.aawsat.com/details.asp?section=43&article=473739&issueno=10783 https://bukhariyon.files.wordpress.com/2009/09/22042009.jpg?w=765  https://bukhariyon.files.wordpress.com/2009/09/n873330654_6177366_2107662.jpg?w=450&h=338  https://bukhariyon.files.wordpress.com/2009/09/4491_110812876759_697671759_3186263_7497572_n.jpg?w=338&h=450  https://bukhariyon.files.wordpress.com/2009/09/n629897282_964239_5928.jpg?w=450&h=338  https://bukhariyon.files.wordpress.com/2009/09/n615363233_1080293_6221.jpg?w=450&h=338  https://bukhariyon.wordpress.com/2009/09/20/%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D9%8A%D9%88%D9%86-%D9%85%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%9F/  https://bukhariyon.wordpress.com/2009/09/20/البخاريون-من-هم؟/  http://www.turkistanweb.com/?p=2156  http://turkistan.ahlamontada.com/t202-topic  https://twitter.com/Abunass3r/status/726845854896820225 Bazı Suudi "Özbekler" kendilerini Özbek olarak değil, Müslüman Türkistanlılar olarak görürler. Suudi Arabistan'daki birçok Özbek, Özbekistan'daki memkeletlerinin Arapça nisba'sını kabul etti, örneğin Buharalılar Al Buhari, Semerkantlılar Al Semerkand, Taşkentliler Al Taşkent, Andicjanlılar Al Andicani, Hokandlılar Al Hokandi, Türkistanlılar Al Türkistan.
Buhari ve Türkistan genel olarak tüm Özbekler için kimlik iken, farklı yerlerden gelen Özbekler için özel isimler Fergani, Marghilani, Namangani ve Hokandi gibi kimlikler kullanılmakta idi. Hokandi, Fergana'dan gelen Özbekleri tanımlamak için kullanıldı.
Şami Domullah Sovyet Orta Asyası'na Selefiliği tanıttı.
Özbekistan'daki camiler Suudi merkezli Özbekler tarafından finanse edildi.
Suudiler, Sovyetler Birliği'nin çöküşünün ardından İslam mezheplerini Özbekistan'da yaymaya çalıştılar.
Petrol ve gaz
II. Dünya Savaşı'ndan sonra Sovyetler Birliği Kazakistan'ı hızla sanayileştirdi ve tüm Sovyet Orta Asyası'nda petrol arama çalışmalarına başladı. Özbekistan'da petrol, Türkmenistan'da petrol ve doğalgaz bulundu. Bu yakıt arzı, takip eden yıllarda bölge için paha biçilmez olacaktı.
1964'ten 1991'e kadar geçen süre içinde bir şehir haline gelen Aktau, askeri çalışma için bölgeye gönderilen Ukraynalı şair Taras Şevçenko'nun (1814-1861) onuruna "Shevchenko" adını aldı. Ocak ayında ortalama sıcaklık −3 °C, Temmuz ayında 26 °C'dir. Yıllık yağış ortalaması 150 mm'dir. Aktau'nun nüfusu 154.500'dür.
Ulaşım
Orta Asya'da bulunan kara yolu ve demir yolu altyapısının çoğu, bölgeler Sovyetler Birliği'ndeyken inşa edildi. Bunun bir sonucu olarak, genellikle mevcut ulusal sınırlar ile uyumlu bir ağ gözlenmez. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, bu altyapı çalışmaları gerileme ve bozulma ile karşı karşıya kaldı.
Metalurji
Kazakistan 1970'lerin başında büyük miktarlarda kalay ve uranyum üretmeye ve rafine etmeye başlamıştı. Vanadyum ve kobalt da ülkenin güneyinde bulunmaktaydı. Uranyum Özbekistan'da da ilk olarak 1970'lerde üretildi.
Jezkazgan şehri, 1938'de zengin yerel bakır yataklarının işletilmesi ile bağlantılı olarak kuruldu. 1973'te güneydoğuda, o zamana kadar işleme için başka yerlere gönderilen bakırın dökümünü gerçekleştirmek için büyük bir madencilik ve metalurji kompleksi inşa edildi. Yerel olarak çıkarılan ve işlenen diğer metal cevherleri manganez, demir ve altındır. Kara-Kengir Nehri üzerindeki bir rezervuarın yanında yer almaktadır ve 90.000 (1999 nüfus sayımı) nüfusa sahiptir.
Kentsel alanı, komşu maden kasabası Satpayev'i kapsamaktadır ve 148.700 kişilik toplam nüfusunun % 55'ini Kazaklar,% 30'unu Ruslar oluşturmaktadır; Ukraynalı, Alman, Çeçen ve Koreliler nüfus içinde azınlıktırlar. Jezkazgan'da sert karasal iklim görülür. Ortalama sıcaklık Temmuz ayında +24 °C (75 °F) ile Ocak ayında −16 °C (3 °F) arasında değişir.
Bugün kent, ana şirketi bakır konglomera üzerinde çalışan Kazakhmys'in merkez ofisinin bulunduğu şehirdir. Şirketin Çin, Rusya, Fransa ve İngiltere'de iştirakleri bulunmaktadır ve şirket Londra Borsası'nda işlem görmektedir.
Hidro-elektrik
1970'lerin başlarında Sovyetler hidroelektrik santrallerinin bir kısmını Doğu Kazakistan, Kırgızistan ve Tacikistan'da genel bir kalkınma stratejisinin bir parçası olarak inşa etmeye başlamışlardı. İli Nehri ve Balkaş Gölü'nün sularının Kazakistan için hayati bir ekonomik öneme sahip olduğu düşünülmektedir. İli Nehri üzerinde Kaptchagayskoye Hidroelektrik Santrali kurulmuştur ve nehir suları tarımsal sulama ve endüstriyel amaçlar için yoğun bir şekilde kullanılmaktadır.
Pamuk
Sovyetler, Bakir Topraklar projesiyle ve 1950'lerin başlarında çöl sulaması için kullanılan ancak günümüzde kurumaya başlayan Aral Denizi'nin yoğun kullanımı sonrasında Özbekistan'da pamuk yetiştirmeye başladı. Sovyet döneminde büyük miktarda sulama kanallarının inşası, pamuk tarlalarının sulanması amacıyla da olsa, bölgede bir ekolojik katliam yaşanmasına yol açtı; nehir Aral Denizi'ne ulaşmadan kurumaya başladı ve bunun bir sonucu olarak Aral Denizi geri döndürülemez bir şekilde kurumaya başladı.
Baykonur Kozmodromu
Baykonur Kozmodromu, Soğuk Savaş sırasında, 2 Haziran 1955'te Kazakistan'da bölgedeki birçok uzun menzilli nükleer füze üslerinden biri olarak kuruldu ancak daha sonra uzay araştırmaları için kullanılmaya başlandı.
8 Haziran 2005'te Rusya Federasyonu Konseyi, Rusya ve Kazakistan arasında Rusya'nın kira süresini 2050 yılına kadar uzatan bir anlaşma imzaladı.
Batız Devlet Tabiatı Koruma Alanı
Manzarası, yüksekliği 20 ila 200 m arasında değişen tekli ya da çoklu tepeleri içerir. Koruma alanının yağış miktarı yıllık ortalama yaklaşık 280 mm, maksimum 420 mm ve minimum 130 mm'dir. Kısa süren ilkbahar mevsimini 4-5 ay sürecek olan sıcak ve uzun bir yaz takip eder. Ayrıca 1956 yılında kurulan üç vahşi yaşam barınağı (zakaznik) içerir:
Sovyet Orta Asyası
Kültür, din ve etnisite
Çoğunlukla Sovyet yönetiminden önce gelen ve otokton İran halklarını yerinden eden bir dizi göçün ardından, Sovyet Orta Asyası sakinlerinin çoğu Kıpçak dillerini (Kazaklar gibi), Uygur dillerini (Özbekler) veya Oğuz dillerini (Türkmenler) konuşmaktaydılar. Bu nüfus sırasıyla göçebe ve yerleşikti. Güneyde Tacik ve Buhara gibi yerleşik tarım ve kentsel İran topluluklarının ve Çin sınırında göçebe Moğol Kırgız topluluklarının izleri görülmekteydi.
Batız Devlet Tabiatı Koruma Alanı
Fauna
Batız Devlet Tabiatı Koruma Alanı, Asya yaban eşeklerinin (Equus hemionus kulan) önemli bir yaşam alanıdır. Bir zamanlar Türkmen yaban eşeklerinin yaşadığı son yerdi. Yabani eşek nüfusu, koruma alanının kuruluşundan sonra 200 hayvandan 5.000 hayvana yükseldi. Güçlü bir nüfus kaybını müteakiben barınakta yaklaşık 650 vahşi eşek yaşamını sürdürmektedir.
Sovyet Orta Asyası
Kültür, din ve etnisite
Slav topluluğu komünizm altında çok hızlı genişledi ve Ruslar sonunda bölgede büyük bir etnik grup haline geldi. Slav nüfusu Ortodoks Hıristiyanlığı takip ederken, geri kalan nüfus çoğunlukla Sünni Müslümanlardan oluşmaktaydı. Ahıska Türkleri ve Volga Almanları gibi çeşitli milliyetler bölgeye sürülecekti. Yıllar geçtikçe etnik gruplar değişti. Uralsk ve Oral'da nüfus yoğunluğunda Ruslar (%54) Kazaklardan (%34) önde iken, Almatı'da Kazaklar (%43.6) Ruslardan (%40.2) öndedir.
Din
Bolşevikler, SSCB boyunca camileri ve kiliseleri kapatmaya başladılar. Bu özellikle 1930'larda yaygınlaştı ancak 1980'lerde bu uygulama tamamen terk edildi.
Batız Devlet Tabiatı Koruma Alanı
Fauna
Bir zamanlar Asya çitası da doğa koruma alanında yaşamaktaydı. 1960'lı yıllardan sonra bölgede bir örneğine rastlanılmamıştır ve komşu İran'dan bireylerin etkileşime girmesi iki ülke arasındaki çitle çevrili sınır nedeniyle kısıtlanmaktadır.
Sovyet Orta Asyası
Giysi
Özbekistan ve Tacikistan'da kadınlar Paranja ve faranji gibi tüm yüz ve bedenlerini örten giysi kullanırlar.
Orta Asya'da modern zamanlardan önce giyilen geleneksel giysi faranji idi ancak Sovyet Komünistleri tarafından bu giysi yasaklandı.
Y haplogrupları
Kazak mitokondriyal DNA çalışmalarının ara sonuçlarına göre (örnekler sadece 246 kişiden oluşmaktaydı), Kazakların ana anne soyları şöyledir: D (%17,9), C (%16), G (%16), A (%3,25), F (%2,44), Doğu-Avrasya kökenli (%58) ve haplogrup H (%13), T (%4,07), J (%4,07), K (%4,07), U5 (%3,25), I (%0,41), V (%0,81), W (%1,63), batı Avrasya kökenli (%41).
Benzer bir seviyede, E. K. Husnutdinova'ya göre Y-DNA haplogruplarının dağılımı, (örneklem büyüklüğü 331'dir): C (%25,3), J (%18,2), N (%15,2) ve R (%10,1).
Mitokondriyal DNA (mtDNA ) kısıtlama polimorfizmi üzerine yapılan genetik çalışmalar, Türkmenlerin, Doğu İranlı nüfuslarda, Türkmenlerde ve Doğu İranlı nüfuslarda gözlenen yüksek erkek Mongoloid genetik bileşeninin karışımından oluştuğunu ve bunun karma bir Türk-İran kültürü ve dili oluşturduğunu yaklaşık %20'lik frekanslarla doğruladı.
Feminist sanat
Feminist sanat, 1960'ların sonu ve 1970'lerin feminist hareketiyle ilişkili bir sanat kategorisidir. Feminist sanat, kadınların yaşamları boyunca deneyimledikleri toplumsal ve politik farklılıkları vurgular. Bu sanat biçiminden umut edilen kazanım, eşitliğe veya özgürlüğe yol açma umuduyla dünyaya olumlu ve anlayışlı bir değişiklik getirmektir. Kullanılan medya, resim gibi geleneksel sanat biçimlerinden performans sanatı, kavramsal sanat, vücut sanatı, zanaatçılık, video, film ve lif sanatı gibi daha alışılmışın dışında yöntemlere kadar uzanmaktadır. Feminist sanat, yeni medyanın ve yeni bir bakış açısının dahil edilmesi yoluyla sanatın tanımını genişletmeye yönelik yenilikçi bir itici güç olarak hizmet etti.
Tarihsel bağlamda, kadın sanatçılar var olduklarında büyük ölçüde karanlıkta kaldılar: Michelangelo veya Da Vinci eşdeğeri bir kadın yoktur. Neden Büyük Kadın Sanatçılar Yoktur kitabında Linda Nochlin, "Suç yıldızlarımızda, hormonlarımızda, adet döngülerimizde veya boş iç alanlarımızda değil, kurumlarımızda ve eğitimimizdedir" yazmıştı. Kadınların tarihsel olarak "çocuk bakma" rolü nedeniyle, çoğu kadın sanat yaratmaya zaman ayıramadı. Buna ek olarak, kadınların sanat okullarına girmesine nadiren izin verildi ve uygunsuzluk korkusuyla canlı çıplak çizim derslerine neredeyse hiç izin verilmedi. Bu nedenle, sanatçı olan kadınlar, babaları veya amcaları tarafından eğitilmiş ve natürmort, manzara veya portre çalışması yapan, boş zamanları olan büyük ölçüde varlıklı kadınlardı. Örnekler arasında Anna Claypoole Peale ve Mary Cassatt sayılabilir.
Feminist sanat, her bireye göre farklı, farklı kişisel ve politik unsurlar içerdiğinden tanımlanması tartışmalı olabilir. Feminist bir sanatçı tarafından üretilen bütün eserler feminist sanat mıdır? Feminist olmayan bir sanatçı tarafından yapılan sanat feminist sanat olabilir mi? Lucy R. Lippard 1980'de feminist sanatın "ne bir stil ne de bir hareket olduğunu, bunun yerine bir değer sistemi, devrimci bir strateji, bir yaşam tarzı" olduğunu belirtti. 1960'ların sonunda ortaya çıkan feminist sanat hareketi, 1960'ların öğrenci protestolarından, sivil haklar hareketinden ve ikinci dalga feminizmden ilham aldı. Cinsiyetçiliği ve ırkçılığı teşvik eden kurumları eleştiren farklı ırktan öğrenciler ve kadınlar, eşitsizliği tespit edip düzeltmeye çalıştılar. Kadın sanatçılar sanat dünyasındaki eşitsizliklere ışık tutmak için sanat eserlerini, protestolarını, kolektiflerini ve kadın sanat sicillerini kullandılar. Feminist sanatın ilk dalgası 19. yüzyılın ortalarında kuruldu. 1920'lerin başında Amerika'da kadının oy hakkını kazanmasıyla birlikte liberalleşme dalgası tüm dünyaya yayıldı. Feminist sanattaki yavaş ve kademeli değişim 1960'larda hız kazanmaya başladı.
1960'lar
1960'lardan önce, kadın yapımı sanat eserlerinin çoğu, kadınların tarihsel olarak karşı karşıya kaldıkları koşulları ele almadığı veya eleştirmediği için feminist içerik barındırmıyordu. Kadınlar, sanatçılardan ziyade daha çok sanatın öznesiydi. Tarihsel olarak kadın bedeni, erkeklerin zevki için var olan bir arzu nesnesi olarak görülüyordu. 20. yüzyılın başlarında, kadın cinselliğini öne çıkaran - örneğin pin-up kızı türünde - eserler üretilmeye başlandı. 1960'ların sonlarında, kadınları yalnızca cinselleştirilmiş bir tarzda tasvir etme geleneğinden kopan çok sayıda kadınsı sanat eseri vardı.
Tanınma amacındaki birçok kadın sanatçı, erkeklerin baskın olduğu bir sanat dünyasında rekabet edebilme adına eserlerini "cinsiyetten arındırma" için mücadele etti. Bir iş bir kadın tarafından yapılmış gibi "görünmezse", o zaman kadınlarla ilgili damgalama işin kendisine yapışmaz, böylece iş kendi bütünlüğünü kazanır. 1963'te Yayoi Kusama, toplama heykeller olarak adlandırdığı daha geniş bir eser koleksiyonunun parçası olan Oven-Pan'ı yarattı. Bu koleksiyondaki diğer eserlerde olduğu gibi, Oven-Pan kadın işiyle ilişkili bir nesneyi – bu örnekte metal bir tava – alır ve tamamen aynı malzemeden soğanlı topaklarla kaplar. Bu, kadın sanatçıların toplumdaki geleneksel rolünden kurtulmanın yollarını arayan erken feminist bir örnektir. Sadece kadınların mutfakta kullanacağı metal tava olma işlevini ortadan kaldırarak değil, aynı zamanda çirkinleştirerek eşyanın cinsiyetini ortadan kaldırmaktadır.
Yoko Ono'nun 1964 tarihli Cut Piece' çalışmasıyla performans sanatı, toplumsal cinsiyete ilişkin toplumsal değerler üzerine eleştirel bir analiz biçimi olarak feminist sanat eserlerinde popülerlik kazanmaya başladı. Bu çalışmada Yoko Ono, önünde bir makasla yere diz çökmüş olarak görülür. Ono, izleyicileri tek tek, giysilerinin bir parçasını kesmeye davet etti. Özne (Ono) ile izleyici arasında oluşturulan bu yakın ilişki, Ono'nun cinsel nesne haline gelmesi anlamında toplumsal cinsiyet kavramını ele almıştır. Giderek daha fazla giysi parçası kesilirken hareketsiz kalarak, izleyicinin sütyeninin kesildiği noktaya kadar ulaşırken kadının bir nesne olarak görüldüğü toplumsal duruşu ortaya koyar.
Danimarka Komünist Partisi
Danimarka Komünist Partisi (Danca: Danmarks Kommunistiske Parti, DKP), Danimarka'da 9 Kasım 1919'da kurulan komünist bir parti.
Gece programı
Gece programı, bir tür televizyon programıdır. Genelde sabah programı ve günlük programdan sonra yayımlanır. Genellikle yerel saatle 23.30 - 02.00 arası çalışır. Bu saatten sonra televizyonda ya film ya da belgesel yayımlanır veya test sinyali olur (hiçbir program yayımlanmaz). Sabah saati olunca yeniden sabah programı yayımlanır.
1873 Guatemala cumhurbaşkanlığı seçimi
Kasım 1873'te Guatemala'da cumhurbaşkanlığı seçimleri yapıldı. Sonuç Justo Rufino Barrios için bir zaferdi.
Ali bin Abdullah bin Abbas
Ali bin Abdullah, yada Ali bin Abdullah bin Abbas (661-736) Abbâsîler'in atasıdır. Abbas bin Abdülmuttalib'in torunu, Abdullah bin Abbas'ın oğlu ve Seffâh ve Mansûr'un dedesidir.
Ailesi
Muhammed bin Ali: En büyük oğludur. Seffâh ve Mansûr'un babasıdır.
Abdullah bin Ali: Biladü'ş-Şam valisidir.
Süleyman bin Ali: Basra valisidir.
Salih bin Ali: Şam ve Mısır valisidir.
Bereketli Karakum Tabiatı Koruma Alanı
Bereketli Karagum Devlet Tabiatı Koruma Alanı (Благодатные Каракумы ), Karakum Çölü'nün güneyinde, Türkmenistan'ın Ahal ilinde bulunan çöl doğa koruma alanıdır (zapovednik). Koruma alanı 87.000 hektar alan kaplamaktadır. 2013 yılında eşsiz ekosistemlerini ve Karakum Çölü'nün doğal kaynaklarını korumak, çöl ve yarı çöl bölgesindeki doğanın korunmasının bilimsel temellerini geliştirmek ve çevre alanındaki uluslararası bağları genişletmek için örnek olacak şekilde tasarlanmıştır. Koruma alanı UNESCO Dünya Doğal Miras Listesi'ne adaydır.
Flora ve fauna
Koruma alanı topraklarında 20 memeli türü, 150 kuş türü, 15 sürüngen türü, 1 amfibi türü ve geri kalanı omurgasız türünden oluşan 1.000'den fazla hayvan türü yaşamaktadır. Türkmenistan'ın altın kartalı, ceylan ve diğer türler de bunların arasında yer almaktadır.
Koruma alanında 210 tür vasküler bitki de dahil olmak üzere 293 bitki türü yetişmektedir. Sıkı korumaya ihtiyaç duyanlar arasında Soğd lalesi, Kandym salyangozu, sarkık eremosparton, Astragalus Maksimovich, Türkmen kolyesi ve Ferula Karakum bulunmaktadır.
Ağaçkale
Ağaçkale, (Azerice: Ağacqala) Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Tovuz rayonunun Ağaçkale köyü idari bölgesinde bir köydür. 7 Mart 2012 tarihinde, Agaggala köyü Sarıtala köyü idari bölge bölgesinden ayrılmıştır. Ağaçkale köyü idari bölgesi, bu köy merkez olarak oluşturuldu ve Azerbaycan Cumhuriyeti toprak birimlerinin devlet siciline dahil edildi.
Coğrafya
Etimoloji: Ağaç (ahşap) ve gala (tesis, inşaat) kelimelerinden türetilmiştir ve "ahşaptan yapılmış kale" anlamına gelir. Diğer bilgilere göre gerçek adı Akçakale'dir (Agjagala). Köy adını, sarp bir kayanın üzerinde bulunan (19. yüzyıldan kalma Kiren Kalesinin harabesidir) Akçakale adından almıştır. Kelime, ağca (kalenin duvarları kireç ve kilden yapılmıştır, bu nedenle beyazımsı görünürler) ve "beyazımsı duvarlı kale" anlamına gelen kale kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir. Karan'ın Azerbaycan dilinde "orman ürünü, şalban, kiriş" anlamına geldiğini belirtmek gerekir.
Tarihi anıtlar
Köyde gerçek bir tarihi ve kültürel anıt kaydedilmemiştir.
Coğrafya ve iklim
Köy dağlık bir bölgede yer almaktadır.
Kültür
Köyde kültür kurumu yoktur.
Eğitim
Agaggala köyü genel orta öğretim okulu köyde faaliyet göstermektedir.
Din
Köyde kayıtlı dini ibadet yeri veya dini cemaat bulunmamaktadır.
Sağlık hizmeti
Agaggala Tıp Merkezi köyde yer almaktadır.
Feminist sanat eleştirisi
Feminist sanat eleştirisi, daha geniş boyuttaki feminist hareket içinden, hem sanatta hem de kadınlar tarafından üretilen sanatta kadınların görsel temsillerinin eleştirel bir incelemesi olarak ortaya çıkmıştır. Feminist sanat eleştirisi, sanat eleştirisinin önemli bir alanı olmaya devam etmektedir.
Ortaya Çıkış
Linda Nochlin'in 1971'de çığır açan, "Neden Büyük Kadın Sanatçı Yoktur?" makalesinde, sanat dünyasında ağırlıklı olarak beyaz, erkek, Batılı olan kişilerin sahip olduğu yerleşik ayrıcalığı analiz ederek kadınların "yabancı" statüsünün onlara yalnızca kadınların sanattaki konumunu eleştirmek için değil, aynı zamanda disiplinin cinsiyet ve yetenek hakkındaki temel varsayımlarını incelemek için benzersiz bir bakış açısı sağladığını savundu. Nochlin'in makalesi, hem resmi hem de sosyal eğitimin sanatsal gelişimi erkeklerle sınırladığı, kadınların (nadir istisnalar dışında) yeteneklerini geliştirmelerini ve sanat dünyasına girmelerini engellediği argümanını savunur. 1970'lerde feminist sanat eleştirisi, sanat tarihinin, sanat müzelerinin ve galerilerin kurumsallaşmış cinsiyetçiliğine yönelik bu eleştiriyi ve aynı zamanda hangi sanat türlerinin müzeye layık görüldüğünü sorgulamayı sürdürdü. Bu konum sanatçı Judy Chicago tarafından dile getirilmiştir: "...erkek deneyiminin öneminin iletilme yollarından birinin müzelerimizde sergilenen ve korunan sanat objeleri olduğunu anlamak çok önemlidir. Sanat kurumlarımızda erkekler "var olmayı" deneyimlerken, kadınlar kendi algılarını yansıtması gerekmeyen görüntüler dışında, öncelikle yokluğu deneyimler."