cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ingress
Ingress, artırılmış gerçeklik yaklaşımıyla, akıllı telefonlar için geliştirilmiş olan konum temelli bir sanal gerçeklik oyunu. Google'ın sahibi olduğu Niantic Labs tarafından 15 Kasım 2012'de ilk beta versiyonu Android tabanlı aletler için piyasaya sürüldü. Firma 24 Temmuz 2014'te de oyunun Apple iOS versiyonunu çıkardı. Oyun Google Maps'in altyapısını kullanır ve dünya üzerindeki bina, heykel, tarihi ve sanatsal eserler ile sanal bir dünyayı birleştirir. Oyunda birbiriyle rekabet halindeki iki grup mümkün olan en çok gerçek alanı, sanal bir şekilde kontrol altına almaya çalışır. Oyunu oynayabilmek için sokağa çıkıp gezmek ve portal adı verilen bu yapılara ulaşmak gerekir.
Oyunun öyküsü
Oyunu geliştirenler oyuna oluşturdukları çerçeve öykü şöyledir: 2012'de CERN'de Higgs Bozonu' nu keşfetmek için yapılan çalışma sırasında "Egzotik Madde", kısaca XM adı verilen bir madde keşfederler. XM parçacıkları dünyanın her tarafına portal adı verilen kapılar aracılığıyla yayılmıştır. Bu madde Shaper adı verilen ve ne görülebilen ne de tanımlanabilen gizemli yaratıklar ya da bir uzaylı ırkı ile bağlantılıdır. İnsanlar bu keşifle birlikte iki gruba ayrılırlar
Fraksiyonlar
İnsanların bir kısmı XM maddesinin dünyaya yayılmasının insanlığı geliştireceği ve insan evriminin yeni bir aşamasına getireceğini savunurlar. Bunlar Aydınlanmışlar ("Enlightened") fraksiyonunu oluştururlar. Diğerleri ise Shaper'ların insanlığı esir alacağını ve insanlığı korumak gerektiğini ileri sürerler. Böylece "Direnişçiler" ("Resistance") fraksiyonu oluşuşur. Bu iki fraksiyon, oyunun rakip iki takımını oluşturur. Direnişçiler mavi renkle, aydınlanmışlar ise yeşil renkle temsil edilirler. Fraksiyonlar daha çok bölgeyi kontrol altına almaya, diğer fraksiyonun etkisini azaltmaya çalışırlar.
Oyun alanı
Oyuncular cep telefonlarında bulundukları yerin yakın çevresini gösteren bir harita ile karşılaşırlar. Haritanın arka plan rengi siyahtır ve haritanın üzerinde sokak ve bölge isimleri gibi hiçbir yazı yoktur. Yollar gri-mavi bir renkte çizilmiştir, sular ise açık mavi renktedir. Haritada belirgin şekilde görülen şeyler portallar, egzotik maddeler, linkler ve kontrol alanlarıdır. Portallar ile oyunucunun arasındaki mesafe metre olarak belirtilir. Oyun 16 dilde olmasına rağmen, dil seçimi sadece oyundaki metinler için geçerlidir, oyun sırasındaki sesler her zaman İngilizce verilir.
Genel kural olarak oyuncular portallara belli bir yakınlıkta oldukları zaman işlem yapabilirler. Bu mesafe çevresi 40 metre olan bir çember olarak belirlenmiştir. (yarıçapı 6,3 metre civarında) Oyuncu bu çemberin içine girdiği zaman portallar üzerinde işlem yapabilir. Oyuncunun bulunduğu yeri gösteren ok ve XM deposunun doluluğunu gösteren bar da oyuncunun seçtiği fraksiyona göre renk alır. (Aydınlanmışlar için yeşil, direnişçiler için mavi) XM, oyunda kullanılan bir tür enerjidir. Her yerde bulunabilmesine karşın, portalların yakınlarında yoğun olurlar. Oyuncular çeşitli işlemleri yapabilmek için XM depolarında biriktirdikleri enerjilerini kullanırlar, bu yüzden enerjileri azalınca tekrar XM toplamaları gerekir. Bu işlemleri yapmak ve XM toplamak için sürekli yürümek ve yeni portallara ulaşmak zorundadırlar. Oyuncu yakınına yaklaştığı bir portali "hack"leyerek çeşitli malzemeler ve bazen XM alır. Bu topladığı malzemeleri de işlemler yapmak için kullanır.
Oyuncular yaptıkları işlemler sayesinde AP ("Action Point") ile ödüllendirilirler ve kazandıkları AP puanı ile yeni seviyelere yükselirler. 1 ile 8 arasındaki seviyeler başlangıç seviyeleridir. 9 ile 16 arasındaki ileri seviyelere geçebilmek için AP puanı dışında değişik seviyelerde madalyalar da kazanmak gerekir.
Niantic Labs, oyuna 2014 yılında yeni bir kavram olarak misyonları ekledi. Misyonlar kullanıcılar tarafından yaratılan ve birden fazla sayıda ziyaret edilmesi gereken portali içeren bir listedir. Bazı misyonlar uğranılması gereken tüm portalleri gösterirken, bazıları oyuncu bir portalde istenen işlemi yapıp bitirdikten sonra bir diğerini gösterir. Misyonları tamamlayan oyuncu sanal madalyalar kazanır.
Allahyar Seyyadmeneş
Seyyid Allahyar Seyyadmeneş Şiyade (Farsça: اللهیار صیادمنش; d. 29 Haziran 2001), Championship takımlarından Hull City'de forvet pozisyonunda görev yapan İranlı futbolcudur. Seyyadmeneş, The Guardian tarafından hazırlanan dünya futbolundaki en iyi 60 genç yetenek listesinde yer almıştır.
Ingress
Portallar
Dünyada çok sayıda portal bulunur, ancak bunlar ancak Ingress oyunundaki "tarayıcı" sayesinde görülebilir. Portallar yeşil, mavi ve gri renklerde olabilir. Mavi renkli olan portallar direnişçiler, yeşil renkte olanlar aydınlanmışlar tarafından kontrol edilmektedir. Gri renkliler ise henüz sahipsizdir. Oyuncuların bir portali kendi takımına katabilmesi için portala gidip, en az bir adet "resonator" yerleştirmesi ("deploy") gerekir. Bir portala en fazla 8 resonator konabilir ve hepsi aynı renkte olmalıdır. Oyuncular, portalin karşı takımın saldırılarından korunabilmesini sağlamak için portala "mod"lar da yerleştirebilirler. Oyuncular portallara yerleştirmek için gereken bu resonator ve modları, "tarayıcı"larında görebildikleri portallara 6 metre kadar yaklaşarak "hack"leyerek elde ederler. Bir oyuncu malzeme alabilmek için her türlü portali "hack"leyebilir. Karşı takımın elindeki bir portali hacklemek de AP puanı kazandırır, ancak portal da oyuncuya hücuma geçerek XP puanı kaybetmesine neden olabilir.
Resonator: Bir portala en fazla 8 resonator yerleştirilebilir. Portalda hiçbir resonator yoksa gri renkte görünür ve oyuncu bir resonator yerleştirerek portali kendi takımına katabilir. Bir portala sadece bir takımın resonator'ları yerleştirilebilir. Portalı ele geçirebilmek için, önce düşman takımın resonatorlarını yok etmek gerekir. Bunun için takım arkadaşlarının yardımına ihtiyaç olacaktır. Resonatorlar L1 ile L8 arasında seviyelerde olabilir. Bir oyuncu en fazla kendi seviyesindeki resonatorları yerleştirebilir ve oyuncunun seviyesi arttıkça daha az sayıda resonator yerleştirme hakkı verilir. Portalların seviyesi de koyulan resonatorların seviyesine göre belirlenir. Yüksek seviyelerdeki oyuncuların sadece 1 resonator koyma hakkı olduğu için yüksek seviyede bir portal elde edebilmek için çok sayıda yüksek seviyeli oyuncunun bir araya gelip portala resonator yerleştirmesi gerekir. Bunların dışında portallardaki resonatorların gücü 24 saatte %15 kadar azalır ve portali kontrol altında tutabilmek için yeniden doldurulması gerekir. Yeniden doldurma işlemi ya portalin yanına giderek ya da eğer portal anahtarı edinilmişse, anahtarla uzaktan yapılabilir.
Allahyar Seyyadmeneş
İstiklal
12 Haziran 2018'de Seyyadmeneş, İstiklal ile beş yıllık bir sözleşme imzaladı.
Fenerbahçe
1 Temmuz 2019'da Seyyadmeneş, Fenerbahçe ile beş senelik bir sözleşme imzaladı. Fenerbahçe formasıyla ilk lig maçına 12 Temmuz 2020'de, Sivasspor karşısında 88. dakikada yedekten oyuna dahil olarak çıkmıştır.
Zorya Luhansk
6 Ekim 2020'de Sayyadmaneş, Ukrayna kulübü Zorya Luhansk'a 3,5 milyon €'ya satın alma seçeneği ile bir buçuk yıllık bir anlaşma ile kiralık verildi. 25 Ekim 2020'de, Sayyadmaneş ligdeki ilk maçında Rukh Lviv'e karşı 4-0 galib geldikleri maçta ilk golünü attı. 3 Aralık 2020'de UEFA Avrupa Ligi grup maçında İngiltere Premier Ligi kulübü Leicester City'ye karşı 1-0 galip geldikleri maçta takımının galibiyet golünü attı.
Millî takım kariyeri
Seyyadmeneş, Hindistan'da düzenlenen 2017 FIFA 17 Yaş Altı Dünya Kupası çeyrek finaline yükselen İran U-17 futbol takımında yer almıştır.
Fayton (hikâye)
" Fayton " (Rusça: Коляска),Nikolay Gogol'ün en kısa eserlerinden biri olan 1836'da Yayımlanan kısa öyküsüdür. Hikâye, eski bir süvari subayı ve küçük bir Rus kasabası yakınlarındaki toprak sahibinin hayatına odaklanıyor.
Moody
Moody ilçesi veya Moody County Amerika Birleşik Devletleri'nin Güney Dakota eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 6.486'dır. İlçenin merkezi Flandreau şehridir.
Apache Junction, Arizona
Apache Junction; ABD' güneybatısındaki Arizona eyaletinin Pinal İlçesi ve Maricopa İlçesi'nde  bulunan bir şehir.
Şehir adını, 19. yüzyılda bir yaylı araba yolu olan Apaçi Yolu ile 1930'lu yıllarda açılmış bir kara yolu olan US Route 60'in yaptığı kavşakta kurulmasından almıştır. US Route 66 şehrin ortasından geçmektedir.
Coğrafya
ABD Sayım Bürosu verilerine göre Apache JunctionŞehri'nin sınırları içindeki yüzölçümü 49.7 km² olup bunun su yüzeyi yuzolcumu 0.1 km² (%0.22) olur. Şehri coğrafi konumu eylem ve boylam olarak 34°51′36″ mKuzey 111°47′21″ Batı olarak verilmektedir. Rakim deniz yuzeyinden 1.319 m'dir.
Apache Junction Şehri Superstition Dağları yamaçlarında ve bu dağların batısında olup en yüksek zirvesi olan Superstition Dağı'nın hemen altında kurulmuştur.
Şu göstergede Apache Junction Şehri; bu şehrin komşu kasaba ve kentlerin Bullhead Cıty'ye uzaklıkları ile yönleri;
ü
Demoografi
2010 nüfus sayımında nüfusu 35.840 kişi olarak belirlenmiştir. Şehrin nüfusunun % 89.5 oranı beyaz, %1.1 oranı ise Kızılderilidir.
Korfu Kuşatması (1798-1799)
Korfu Kuşatması, 1798-1802 Osmanlı-Fransız Savaşı'nda evre.
Kuşatma öncesi
Birinci Koalisyon Savaşı'nı sona erdiren 1797 tarihli Campo Formio Antlaşması uyarınca Birinci Fransız Cumhuriyeti Venedik Cumhuriyeti'nin topraklarını Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'yla paylaştı. Antlaşmanın 5. maddesi uyarınca Fransa; Korfu, Zante, Kefalonya, Ayamavra, Çuha ve bunlara bağlı adalar ile anakaradaki Butrinto, Parga, Voniça ve Preveze'yi ülkesine kattı. Bu şekilde Osmanlı İmparatorluğu ile Fransa fiilen komşu oldu.
1798 yılında ise Napolyon Bonapart komutasındaki 50.000 kişilik Fransız ordusu, Osmanlı toprağı olan Mısır'a üzerine sürpriz bir saldırıda bulunarak 1 Temmuz 1798'de İskenderiye'ye asker çıkardı ve 21 Temmuz'da Ehramlar Muharebesi'de atlı Memlûk birliklerini mağlup ettkten sonra Kahire'ye girdi.
Bu gelişmelerin ardından Osmanlı Padişahı III. Selim 24 Temmuz 1798 tarihinde Rusya'dan bir filo talep etti. Bu talep doğrultusunda 5 Eylül 1798'de Amiral Uşakov komutasındaki Rus filosu Büyükdere'de demirledi. Osmanlı ve Rus diplomatlarının İstanbul'da ittifak amaçlı müzakerelerini sürdürdükleri dönemde (Osmanlı-Rus İttifak Antlaşması 3 Ocak 1799'da imzalandı), Akdeniz'e yönelik sefer için hazırlanan Osmanlı filosu Rus filosuyla birleşti ve Mora'nın güneyindeki Çuha'dan başlayarak Fransa'nın Venedik'ten devraldığı tüm toprakları tek tek ele geçirmeye başladı. Bu çerçevede, Zante, Kefalonya ve Ayamavra'yı ele geçiren Osmanlı-Rus donanması 19 Kasım 1798'de Korfu önlerine demirledi.
Kuşatma
1799 Ocak ayının ortasına gelindiğinde Korfu açıklarında 12 kalyon, 11 fırkateyn ve muhtelif küçük gemiden oluşan ortak donanma ablukayı sürdürmekle birlikte kaleye hücum için yeterli askere sahip olmadığından Osmanlı başkenti Yanya Beylerbeyi Tepedelenli Ali Paşa'ya ortak donanmaya asker katkısı vermesini emretti. Bu çerçevede, 1799 Ocak sonu-Şubat başında Ali Paşa'nın gönderdiği 4.250 asker Korfu'ya çıktı ve Osmanlı-Rus donanması kaleyi kuşatma hazırlıklarına başladı.
The Eerie Cold
The Eerie Cold, Shining'in dördüncü albümüdür. 2005 yılında Avantgarde Music etiketiyle piyasaya çıkmıştır.
500 kopyayla sınırlı siyah LP.
Claws of Perdition adlı şarkının sonu aslında, American Psycho'nun sonunda Christian Bale tarafından sarfedilen bir sözden örneklenmiştir.
Theridion t-notatum
Theridion t-notatum, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Michelle Rocca
Michelle Rocca (d. 1961), İrlandalı yazar, televizyon sunucusu ve haber spikeri. Michelle Rocca, Pat Kenny ile birlikte 1988 Eurovision Şarkı Yarışması'nın sunucuğulunu yapmıştır.
Alfa Kurt
Alfa Kurt (İngilizce özgün adıyla: Alpha) Hughes'un hikâyesinden Daniele Sebastian Wiedenhaupt tarafından yazılan, Albert Hughes tarafından yönetilen bir 2018 Amerikan tarihi macera filmi. Filmde Kodi Smit-McPhee, son buz çağında yaralı bir kurtla karşılaşan ve onunla arkadaş olan genç bir avcı olarak yer almakta. Jóhannes Haukur Jóhannesson ise babası rolündedir. Alpha kurtunu, Çekoslovak Kurt köpeği Chuck canlandırıyor.
Çekimler Şubat 2016'da Kanada'da başladı ve Nisan ayına kadar sürdü. Film, Sony Pictures Release tarafından 17 Ağustos 2018'de Amerika Birleşik Devletleri'nde gösterilmeden önce birkaç kez ertelendi. Dünya çapında 99 milyon doların üzerinde hasılat yaptı ve performansları ve sinematografiyi öven eleştirmenlerden genel olarak olumlu eleştiriler aldı.
Konusu
Üst Paleolitik Avrupa'da 20.000 yıl önce, küçük bir avcı-toplayıcı kabilesi, yaklaşan kışın yiyeceklerini bulmak için bir av gezisine hazırlanır. Şef Tau, genç oğlu Keda'yı ve Keda'nın arkadaşı Kappa'yı av seferine katılmaları için eğitir. Karısı Rho, Keda'nın hazır olmadığından endişeledir, ancak Tau hazır olduğuna inanır ve avcılar yola çıkar.
Tau, Keda'yı yakaladıkları bir yaban domuzunu son darbeyle öldürmesi için test eder, ancak Keda tereddüt eder. Bir gece, ısınmak için yaktıkları ateş büyük bir mağara aslanının dikkatini çeker ve herhangi bir şey müdahalede bulunmadan Kappa'yı kaparak çemberlerin yanından geçer. Karanlıktaki ölümcül mücadeleyi gören kabile, onu ölüme terk eder. Ölen Kappa için, ölmüş kişinin ruhunun öbür dünyaya geçişini sembolize etmek için kaya yerleştirme şeklinde bir anma hizmeti verilir.
Avcılar sonunda bir bozkırda bizon sürüsüne ulaşırlar ve bu sürüyü görece bir başarı ile bir uçurumdan aşağı atmaya çalışırlar. Kaosun ortasında, baş bizon Keda'ya doğru koşar ve onu uçurumdan fırlatır ve son anda eliyle engebeli uçurumun kenarını tutarak asılı kalır. Keda dayanamayarak tutuşunu kaybeder ve bacağını kırmış gibi göründüğü ve bilinçsizce yere düşürüldüğü başka bir çıkıntıya düşer. Babası Tau ona doğru uçurumdan inmeye çalışır, ancak ona Keda'nın öldüğüne ve ona ulaşmanın hiçbir yolu olmayacağına dair iyi niyetle güvence veren diğer avcı Sigma tarafından durdurulur. Kabile çaresizce ayrılır ve Tau, yas tutarak oğlu Keda için bir cenaze töreni gerçekleştirir.
Keda, kendisini ölü sanan bir akbaba tarafından uyandırılır. Kuşun boynunu bükerek öldürür ve uçurumun geri kalanına tırmanmaya çalışır. Ani bir şiddetli yağış, aşağıdaki vadinin su basmasına neden olur. Tutuşunu kaybeden Keda suya düşer. Uçurumun tepesine dönmeden önce yaralı ayağını atar ve hayatta kalır. Kabilesinin bıraktığı anma törenini görünce tek başına köye geri dönmesi gerektiğini anlar.
Keda daha sonra bir sürü vahşi kurt tarafından saldırıya uğrar ve kovalanır, ancak bir ağaca tırmanır ve diğerlerinin geride bıraktığı sürü üyelerinden birini yaralar. Keda ona acır ve yarasına yardımcı olur. Yavaş yavaş kurdun güvenini kazanarak ona su ve sonra yiyecek verir, önce kendini besleyerek hakimiyet kurar. Kurtsuz köye doğru yola çıkar, ancak kurt onu takip eder. İlişkileri büyür ve birlikte hayvanları avlamayı öğrenirler. Yol boyunca Keda kurta Alpha adını verir.
Bir gece, onlara tehditkar bir şekilde bir kurt sürüsü yaklaşır. Onları tanıyarak öne çıkan Alpha'yı gördüklerinde, Keda'nın arkadaşını tanırlar. Sürü kaçar ve Keda'nın izin vermesiyle Alpha onlara katılır. Keda, mevsim kışın değişirken yolculuğuna tek başına devam eder. Donmuş bir gölde, bir leşle beslenen bir sürü kurtla karşılaşır. Alpha'yı tanıyarak onlara koşar ama buz kırılır ve düşer. Alpha onu kurtarmaya yardım eder ve yeniden bir araya gelirler.
Yolculuğa birlikte devam ederken, çadırının dışında donarak ölmüş bir adam bulurlar ve ondan bir yay ve ok alır. Daha sonra kendilerine bir sırtlan sürüsü saldırır ve bir mağara içine sığınırlar. Bununla birlikte, içeride başka bir mağara aslanıyla karşı karşıya kalırlar ve mağara aslanı Keda'nın üzerine atladığı sırada, Alpha onu koruyarak hayvanla şiddetli bir şekilde savaşmasına neden olur. Keda, okla aslanı öldürmek için yayı kullanarak Alpha'yı kurtarır, ancak Alpha dövüşte ağır şekilde yaralanır ve zorlukla seyahat eder. Bu sırada eşit derecede yaralanan Keda da kan öksürmeye başlar. Alpha sonunda yürüyemeyince, Keda kurdu kucağında taşır.
Keda nihayet köyünü neredeyse yorgunluktan bayılırken bulur ve hem şaşkına dönen hem de gurur duyan şaşkın ama rahatlamış anne-babasıyla mutlu bir şekilde yeniden bir araya gelir. Köy şifacısı hem Keda hem de Alpha'nın yaralarıyla ilgilenirken, Alpha'nın dişi olduğu ortaya çıkınca Alpha, Keda'yı şaşırtacak kadar çok yavru köpek dünyaya getirir (yolculuk boyunca onun erkek olduğunu varsaymıştı). Alpha ve yavruları kabile tarafından benimsenir ve Alpha ve Keda'nın himayesinde büyürler. Filmin son görüntüsünde, kabile ve onların evcilleştirilmiş kurtlarının birlikte avlanmalarını gösterir.
Yapım
Film ilk olarak Eylül 2015'te The Solutrean ismiyle duyuruldu. Film, IMAX 3D formatını kullandı. Kodi Smit-McPhee'nin oyunculuğu Kasım 2015'te onaylandı, ve diğer oyuncu kadroları sonraki Şubat'ta tamamlandı.
Filmin diyaloğu, UBC Okanagan'da antropoloji profesörü olan Christine Schreyer tarafından yaratılan bir "conlang" (yapay dil) üzerinedir. Schreyer'in Beama adını verdiği dil Proto-Nostratik, Proto-Avrasya ve Proto-Dené-Kafkas'dan esinlenmiştir.
Çekimler, East Kent Avenue yakınlarındaki Boundary Road'da büyük bir setin inşa edildiği Drumheller, Burnaby ve Vancouver'da gerçekleşti. Vancouver'da çekimler Şubat-Mayıs 2016 arasında ve Nisan 2016'da Patricia, Alberta yakınlarındaki Dinozor Eyalet Parkı'nda ve İzlanda'da gerçekleştirildi.
Filmin yapımında beş Alberta bizonunun öldürüldüğü iddia edildikten sonra yapım aşaması araştırıldı. Yapılan bir soruşturmanın ardından, Amerikan İnsani Derneği, filmin yapımında "Hiçbir Hayvan Zarar Görmedi" sonucunu reddetti. Filmin yayınlanmasından iki gün önce PETA, filmi boykot etme çağrısında bulundu.
Tama County
Tama ilçesi veya Tama County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Iowa eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 17,767'dir. İlçenin merkezi Toledo şehridir.
Theridion swarczewskii
Theridion swarczewskii, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Karakışla, Sultandağı
Karakışla, Afyonkarahisar ilinin Sultandağı ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Afyonkarahisar il merkezine 109 km, Sultandağı ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır.
Dünya Güreş Şampiyonası'nda madalya kazananlar listesi (kadınlar)
Dünya Güreş Şampiyonası'nda "Kadınlar serbest güreş'te madalya kazananlar listesi"dir.
Safety Second
Safety Second, 1950 yapımı, Tom ve Jerry serisinin kısa konulu 51. çizgi animasyon filmidir. William Hanan ve Joseph Barbera tarafından yönetildi, Fred Quimby yapımcısıdır. Technicolor tarafından renklendirilmiştir. Çizgi filmin ilk adının F'r Safety Sake olması öngörülüyordu ancak Hanna ve Barbera, filmin nihai adının Safety Second olmasına karar vermişlerdir. Film, Ray Patterson, Ed Barge, Kenneth Muse, Irven Spence ve Al Grandmain tarafından çizildi. Filmin müziği Scott Bradley'e aittir ve 1 Temmuz 1950 tarihinde Amerika'nın Bağımsızlık Günü Kutlama Yılı'ndan üç gün önce yayınlandı.
Konu
Çizgi film, Jerry ve Nibbles'ın yatakta uyumasıyla başlar. Jerry uyanıp takvimine bakar ve Temmuz'un 4'ü olduğunu görür, hemen Nibbles'ı uyandırır. O da gidip hemen havai fişekleri çıkarır, fakat Jerry onları geri koyar. Ona takvimi gösterir, takvimde şu yazar: "Make it safe and sane" (Güvenli ve aklı başında yap). Jerry ve Nibbles dışarı çıkarlar, ses çıkaran aletlerle (noisemaker) özel günün keyfini çıkarırlar. Nibbles bu durumdan hoşlanmamıştır ve bezinden bir havai fişek çıkarır, Jerry bunu görüp telaşlanır ve hemen onu alır. Onu tam uzağa fırlatacakken elinde patlar. Jerry, Nibbles'tan tüm havai fişekleri vermesini ister. Nibbles, bezinden minicik bir fişek çıkarıp ona verir ve ona sırıtır. Daha sonra kaçmaya çalışırken onu yakalar ve onu baş aşağı sallamaya başlar, Nibbles'ın bezinden oldukça çok miktarda irili ufaklı fişekler düşer. Jerry, Nibbles'ı cezalandırmak için onu evin köşesine götürür, fakat Jerry gitmeden Nibbles kuralı çiğneyerek battaniyesinin altından bir tane daha çıkarır. Jerry tekrar onu atmaya çalışırken kapısının önünde patlar. Nibbles battaniyesinin altına saklanır.
Jerry daha sonra dinlenmek için hamağına uzanır, bu arada Tom, Jerry'nin altına bir havai fişek koyar. Fişek patlar ve Jerry uyanır, bunu yine Nibbles'ın yaptığını zanneder. Ağacın arkasına gider, fakat Tom'u ona bakarken bulur. Tom, Jerry'e göz kapağıyla vurur ve onu yakalar. Ona baktığında, Tom'un aynısını yaptığını görür: diz üstünde oturmuş parmaklarını sıkı tutarak bir şeye bakar. Tom merakla onu inceler. Jerry ona gösterirken diğer eliyle onun gözüne bir tane yumruk indirir. Tom onu kovalamaya başlar, Nibbles merakla kapıyı açıp onlara bakar. Jerry topraktaki bir deliğe girer, Tom bulduğu bir kazmayla orayı kazar. Nibbles getirdiği roketi yağmur borusuna sokar. Roket, Tom'un ayaklarını yerden keser, onu uçurur ve bir çamaşır teline takılır.
Tom deliye döner, Jerry bir fıçının içine saklanır, Tom çöp kutusu kapağını kullanarak onu tuzağa düşürür. Nibbles bunu görür, başka bir fişeğe tutkal sürer ve "nezaketle" Tom'a verir. Tom fişeği yakar, fıçının içine atar. Koşmaya başlar, fakat fişek eline yapışmıştır, atmaya çalışır defalarca, ama düşmez. Tom havai fişeğin üstüne oturur zarar vermesin diye fakat kötü bir seçim yapmıştır: Saksıların altında duruyordur. Fişek patlar, kafası saksıya çarpar ve saksı kafasına girer.
Şimdi intikam zamanıdır, Tom Nibbles'ı kovalamaya başlar. Nibbles fişeğin barutunu boşaltır, fişeği yakar ve içine girer. Tom'u köşeye sıkıştırır, fakat fişek söner ve hile ortaya çıkmış olur. Nibbles alttan bakar, tekrar kapatır. Tom fişeği atar. Nibbles, bezinden küçücük bir havai fişek çıkarır, Tom bunun zararsız olduğuna inanır, güler ve onu burnuna koyar. Küçük fişek güçlü bir şekilde yüzünde patlar.
Tom, Jerry'nin kapısının önünü havai fişeklerle doldurur ve barut serpmeye başlar. Ama Jerry kapısının önünü temizler, barutu yakar. Tom barutu serpmeyi bitirir, yakmaya hazırlanırken, Jerry'nin alevi gelir. Tom, bu alevin yaratacağı büyük patlama öncesinde kaçmaya çalışır fakat zamanında kaçamaz. Tom ikisini de kovalamaya başlar, Tom'a karşı renkli ateş toplarını kullanırlar. Tom fıçının içine saklanır, gizlice oradan çıkarak bodrum penceresine girer. Gizlice onları izler, Jerry ve Nibbles bir roket yakar, Tom'un içinde olduğu zannettikleri fıçıya koyarlar. Tom roketi alır, onunla havaya uçar, ölümü havai fişek gösteriyle sonuçlanır.
Jerry onunla dalga geçer ve gelip Nibbles'ın başını okşar. Nibbles, havai fişek yakmıştır, jerry'nin geldiğini görünce ses çıkaran aletin içine koyar. Jerry, aletini alır üflemek ister. Sonuçlarını bildiğinden Nibbles, Jerry'i durdurmaya çalışır, fakat Jerry sadece Nibbles'ın kafasını okşar tekrar. Jerry üfürdüğü anda patlar, karayüz/ayçiçeği olur. Jerry Nibbles'a bakar, sinirlenir, Nibbles masumca gülümser ve ses çıkaran aletleriyle oynar.
Sansür
TNT'de, final sahnede gösterilen Jerry'nin karayüzü kaldırılmıştır.
Pat Kenny
Pat Kenny (d. 1948), İrlandalı yazar, televizyon sunucusu ve haber spikeri. Michelle Rocca, Michelle Rocca ile birlikte 1988 Eurovision Şarkı Yarışması'nın sunucuğulunu yapmıştır.
Theridion sulawesiense
Theridion sulawesiense, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Lobicilik
Lobicilik, hükûmetler tarafından verilen kararları etkileme çalışmasıdır. Bu çalışmalar kanun koyucuları ve memurları etkilemeye yönelik her türlü faaliyeti kapsar. Faaliyetler organize gruplar tarafından ya da kanun koyucular ve memurlar arasındaki gruplar tarafından yürütülebilir. Devlet çalışmalarını ve yasaları özel bir çıkar ya da bir lobi faydasına etkilemeye çalışan kişilere lobici denir. Hükûmetler çoğunlukla organize grup lobiciliğini tanımlar ve regüle ederler. Lobicilik ilk kez 1946'da Amerika'da "Federal Regulation of Lobbying Act"le yasal bir çerçeve içine alınmış, federal hükûmetler lobicilik faaliyetlerini modern devlet sisteminin ve hükûmet anlayışının önemli vazgeçilmez bir unsuru olduğunu kabul etmişlerdir. Ayrıca iyi her iki türden gerekli olduğu savunulmuştur. Tıpkı bir ilaç gibi iyi yönde kullanılırsa onarım ve daha sağlıklı bir vücuda sahip olursunuz fakat bunu yanlış yönde kullanırsanız yıkıcı, tahrip edici ve kötü bir vücüt ortaya çıkarmış olursunuz. Kullanım amacına göre değişmektedir.
Grant County, Güney Dakota
Grant ilçesi veya Grant County Amerika Birleşik Devletleri'nin Güney Dakota eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 7.356'dır. İlçenin merkezi Milbank şehridir.
Kacey Jones
Gail Zeiler bilinen adıyla : Kacey Jones ; d. 27 Nisan 1950 -ö. 01 Eylül 2016), Amerikalı country müzisyeni, söz yazarı, besteci ve müzik yapımcısı. Şarkıcı Gail Zeiler Gilroy bilinen adıyla Kacey Jones, Kaliforniya'da 27 Nisan 1950'de doğmuştur.
Jones müziğe ilk plağını çıkardığı San Francisco'da başlamış 1986'da Nashville, Tennessee'de profesyonel olarak ilk kontratını imzalamıştır. Uzun yıllar MCA Records ve Curb Records firmalarından albümleri piyasaya çıkmıştır.
Theridion subvittatum
Theridion subvittatum, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Cahit Sıtkı Tarancı
Cahit Sıtkı Tarancı (4 Ekim 1910, Diyarbakır - 12 Ekim 1956, Viyana) Kürt kökenli Türk şair, yazar ve çevirmendir. Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin önde gelen şairlerinden biridir. "Otuz Beş Yaş" şiiriyle özdeşleşen Tarancı, "sanat için sanat" anlayışına bağlı kaldı. Şiirlerinde en çok yaşama sevinci ve ölüm temalarına yer verdi; ayrıca yitik aşklar, mutlu sevdalar, yalnızlık, yaşadığı bohem hayatın buruklukları, çocukluk özlemi konulu şiirler yazdı. Birçok şiiri, farklı bestekârlar tarafından bestelenmiştir.
Ömrümde Sükût (1933), Otuz Beş Yaş (1946), Düşten Güzel (1952) ve ölümünden sonra yayımlanan Sonrası (1957) ile Bütün Şiirleri (1983) adlı şiir kitaplarının yanı sıra çeşitli hikâyeler yazmış ve bu hikâyeler Tarancı'nın ölümünün 50. yılında Gün Eksilmesin Penceremden (2006) adıyla yayımlanmıştır. Fransız edebiyatından yaptığı şiir tercümeleriyle de yapan şairin aile fertlerine, arkadaşlarına ve yakın dostlarına yazmış olduğu mektupların çoğu Ziya'ya Mektuplar (1957) ve Evime ve Nihal'e Mektuplar (1989) adlarıyla yayımlanmıştır.
Diyarbakır'da dünyaya gelen Tarancı, şehrin soylu Kürt ailelerinden olan Pirinççizade ailesindendir. İlk tahsilini Diyarbakır'da tamamladıktan sonra İstanbul'a giderek Kadıköy'deki Fransız Saint-Joseph ile Galatasaray liselerinde orta öğrenim gördü. 1944 yılından başlayarak Ankara'da Anadolu Ajansı, Toprak Mahsulleri Ofisi ve Çalışma Bakanlığında çevirmen olarak çalıştı. 1954'te geçirdiği felç sonucu Viyana'ya götürüldü ve buradaki bir hastanede tedavi gördüğü sırada 12 Ekim 1956'da zatülcenpten öldü.
Tarancı'nın doğup büyüdüğü ev, 1973 yılında Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından satın alınarak restore edildikten sonra, cumhuriyetin 50. yılında 29 Ekim 1973 tarihinde Tarancı'nın anısını yaşatmak ve ismini ebedîleştirmek amacı ile müze olarak hizmete açıldı.
Ailesi ve çocukluğu
4 Ekim 1910 tarihinde Diyarbakır'ın Cami Kebir Mahallesi'nde günümüzde müze olarak kullanılan evde dünyaya gelmiştir. Doğduğunda kendisine büyükbabasının adı olan Hüseyin Cahit adı verilmiştir. Tarancı, pirinç ziraati ve ticaretle uğraştıkları için "Pirinççizadeler" diye bilinen Diyarbakır'ın köklü ve soylu ailelerinden birine mensuptur. Büyük dedesi Hacı Ali Efendi'nin iki oğlundan biri olan Arif Efendi, Diyarbakır'da belediye reisliği yapmış ve I. Meşrutiyet'in ilanından sonra Diyarbakır'dan vekil olarak seçilmiştir. Arif Efendi'nin oğlu Feyzi Bey de cumhuriyetin ilk yıllarında Diyarbakır mebusu olarak meclise girmiş ve Fethi Okyar kabinesinde görev almıştır. Fevzi Bey'in oğlu Vefik Pirinççioğlu da vekil seçildikten sonra 27 ve 28. Türkiye Hükûmeti'nde sırasıyla içişleri ve devlet bakanlığı görevlerinde bulunmuştur. Hacı Ali Efendi'nin diğer oğlu Hüseyin Efendi, tarım ve ticaretle uğraşmıştır. Hayriye Hanım ile olan evliliğinden Bekir Sıtkı (1888) dünyaya gelmiştir. Ziraat ve ticaretle uğraşan Bekir Sıtkı Bey, amcası Arif Efendi'nin kızı Arife Hanım ile evlenmiş ve bu evlilikten üç kız ve üç erkek çocuk dünyaya gelmiştir. Tarancı, ailenin en büyük çocuğudur. Mehmet Halit, Saliha Nihal (Erkmenoğlu), Yıldız (Köksal), Atiye Hilâl (Arda), Yılmaz Cihangir, Tarancı'nın kardeşleridir.
1934'te Soyadı Kanunu'nun çıkmasıyla Arif Efendi'nin soyundan gelenler "Pirinççioğlu" soyadını alırken "o sene pirinç ziraatinden zarar eden ve kızgınlıkla 'Pirinççioğlu' soyadını almayan" Bekir Sıtkı Bey, "çiftçi" anlamına gelen "Tarancı" soyadını almıştır.
Çocukluğunu Diyarbakır'da ailesinin yanında geçiren Tarancı, söylenenlere göre çocukluğunda "kısa boylu, nazik yapılı, göğsü oldukça dar yapılıydı. Keskin yüz çizgilere ve koyu kahve saçlara sahipti."
Eğitimi
Tarancı öğrenim hayatına 1917'de Diyarbakır Nümune-i Terakkî-i Hamidî Mekteb-i İptidâî'sinde başladı. Sonraki yıl Mekteb-i Sultani'nin iptidai kısmına gönderildi. Bu okuldan "üstün başarı" ile mezun oldu. Babası, vali olmasını ve ailesinin adını yüceltmesini arzu ediyordu. Onu, ilkokuldan sonra eğitimine devam etmesi için İstanbul'a yolladı. Tarancı, Kadıköy'deki Saint-Joseph Fransız Lisesinde başladığı ortaöğrenimine 1927-28 eğitim-öğretim döneminde ortaokul son sınıf öğrencisi olarak geçtiği Galatasaray Lisesinde devam etti. Bu okulda Ziya Osman Saba ile tanıştı. Lise öğrenimine aynı okulda devam etti. Şiir yazma girişimlerine lise öğrencisi iken başladı. Hafta sonu tatillerini dayısı Nafia Vekili Feyzi Bey'in evinde, yaz tatillerini memleketi Diyarbakır'da geçirdi.
1931'de Galatasaray Lisesi'nden mezun oldu ve Yıldız'daki Mülkiye Mektebi'ne yatılı olarak başladı. Bu dönemde yazdığı "Uzak Bir İklimde", "Gece Bir Neticedir" ve "Güneşe Âşık Çocuk" gibi şiirler Tarancı'nın ilk şöhretini sağladı. Peyami Safa da 1932'de Cumhuriyet gazetesindeki üç yazısıyla onu kamuoyuna tanıttı. Cahit Sıtkı, kimi kaynaklara göre derslere karşı ilgisizdi ve kimi kaynaklara göre "derslere ilgisizliği, çirkinliği dolayısıyla kendini içkiye vermesi, birtakım gönül maceraları yaşaması yüzünden"   mülkiye tahsilini tamamlayamadı; dört yıl sonunda Mülkiye'deki eğitimini bırakıp İstanbul'daki Yüksek Ticaret Okulunda öğrenim görmeye başladı.
İş yaşamı
Tarancı, İstanbul'daki Yüksek Ticaret Okulu'nda öğrenim görmekte iken işleri ve maddi durumu bozulan babasının kendisine eskisi kadar para gönderilmemesi üzerine 1936 yılının sonlarına doğru Sümerbank'ın açtığı bir imtihanı kazanarak memuriyete başladı ve bu dönemde Cumhuriyet'e hikâyeler yazmaya devam etti. Görevinin Karabük'teki bir fabrikaya nakledilmesiyle istifa ederek bu memuriyeti yalnızca bir yıl devam ettirdi. Yükseköğrenimi için Paris'e gidip II. Dünya Savaşı'nın başlaması ile geri döndükten sonra Mart 1941'de askere gitti.
Evliliği ve ilişkileri
Ziya Osman Saba'ya göre Cahit Sıtkı, "kendisinden yaş yaş küçük kızların peşinde" olmuştur. Saba, şairin kendini "hiçbir kızın beğenmeyeceği kadar çirkin" gördüğünü ve tecrübeli olduklarından dolayı yetişkin kızların kendisini beğenmeyeceklerini ve bundan ötürü "küçük yaştaki toy kızları elde edebileceğini" belirtmiştir. Mülkiye'de okuduğu sırada on dört yaşındaki "Beşiktaşlı" denen kişiyle ilişkisi olmuştur. 12 Mart 1941'de askerliğini yapmak için hazırlık kıtasına katılmış, nisan ayı sonlarına doğru Ankara Yedek Subay Okulu'nda altı aylık döneminin ardından 10 Kasım 1941'de piyade asteğmeni olarak Burhaniye II. Tabur 5. Kıta Bölük Komutanlığı emrinde kıta hizmetine başlamıştır. Burada askerliğini yaparken yine genç yaşta olan "komşusu Boşnak kızı" ile on yedi yaşlarında olan "esmer güzeli yar" ile ilişkisi olmuştur. Ziya Osman Saba, Cahit Sıtkı'nın sevgilileri hakkında şunları söylemiştir:
"Cahit'i âşık eden kızların hiçbirini görmem kısmet olmadı. Onları ya kendi ağzından dinledim ya mektuplarıyla, şiirlerinden öğrendim. Onlar hep küçük kızlar oldular. Hatta bazıları kara, okul göğüslüklerini olsun çıkarmamışlardı... Cahit, kendisinin çirkin, hiçbir kızın beğenmeyeceği kadar çirkin olduğuna inanmıştı. Bence erkekte güzelliğin veya çirkinliğin hiçbir önemi olmadığı halde o, bu konuda aşırı bir duyarlılık gösteriyor, bunu kara bir talih sayıyordu."
Tarancı, bir mektubunda askerliğinin son dönemlerini geçirdiği Ilıca'dayken babasının kendisini Diyarbakırlı bir kızla evlendirmek istediğini belirtmiştir. Daha önceden tanıdığı memleketlisi Melek Tiğrel ile de mektuplaşması, onunla evliliği gündeme getirmiştir. Cahit'in yakın çevresi bu evliliğe sıcak bakmasına rağmen zamanla bundan da vazgeçmişlerdir. Tarancı, Çalışma Bakanlığı'nda çalışırken görüp âşık olduğu Cavidan Tınaz'a bir mektup yazarak evlilik teklifinde bulunmuştur. Cavidan Hanım, Cahit Sıtkı'nın kendisine mektup verişini şöyle anlatmıştır:
"Bir gün telaşlı, mahcup bir tarzda ve acele ile elime bir mektup sıkıştırdı. Doğrusu böyle bir şeyi tahmin edebiliyordum. Mektubu heyecanla alıp eve götürdüm, kendini tanıtıyor ve benimle evlenmek istediğini belirtiyordu... Çok iyi bir insandı."
Cavidan Hanım, bu mektuba şairin içkiye olan bağımlılığından ötürü olumsuz yanıt vermiştir. Bunun farkında varan Cahit Sıtkı, "Affet beni Cavidan'ım, gözümde dünyanın en paha biçilmez mücevheri olan o güzel başın için yemin ediyorum, mezara gireceğim güne kadar ağzıma alkol namına tek damla bir mayi koymayacağım." diyerek Cavidan Hanım'ı evliliğe razı etmiştir. Çift, 4 Temmuz 1951 Çarşamba günü Ankara Halkevi'nde nikâhlanmıştır.
Ölümü
Tarancı, 1954 yılının ocak ayının ikinci yarısında sağ tarafına gelen felçle Ankara Numune Hastanesine kaldırıldı. Sağ tarafından felç olan Cahit Sıtkı, konuşma yetisini kaybetti. Üç ay hastanede kaldıktan sonra taburcu edildi ve tıbbî imkânların daha iyi olacağı düşüncesiyle İstanbul'a götürüldü. Doktorların, şairin iyileşme ümidi olmadığı ve baba evine gitmesinin uygun olacağını belirtmesiyle Diyarbakır'a, bir yıl Diyarbakır'da kaldıktan sonra tedavi amacıyla 7 Ekim 1955'te yeniden Ankara'ya götürüldü. Ankara'daki tıp fakültesinde on bir ay boyunca tedavi gördü. Bu sırada kendisine şiirleri okunmuş, hafızasına tekrar işlerlik kazandırılmaya çalışılmıştır. Söylenenleri anlamaya başlayan şair 15-20 kadar kelimeyi de söyleyebilir hâle geldi. Felçli olan sağ ayağını oynatmaya ve bükülü kalan kolunu kıpırdatmaya hatta yavaş yavaş yürümeye bile başladı. Dönemin bakanı Samet Ağaoğlu'nun yardımıyla 6 Eylül 1956'da kardeşi Halit Tarancı refakatinde Viyana'ya gönderildi. Viyana'daki bir hastanede tedavi gördüğü sırada 12 Ekim 1956'da zatülcenpten ötürü öldü. 26 Ekim Cuma günü Ankara'ya getirilen naaşı, Ankara'da Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedildi.
Sanat hayatı
Cahit Sıtkı, aile çevresinin edebi faaliyetlere ilgi duyması yönü ile küçük yaşlarda edebiyat dünyasına ilgi duymaya başladı. Saint-Joseph Lisesi'ne giderken Namık Kemal, Tevfik Fikret, Mehmet Emin Yurdakul ile Pierre Corneille, Jean Racine, Molière, Alphonse de Lamartine gibi sanatçıları da okuma fırsatı buldu. Galatasaray Lisesi'ndeyken şiire olan eğilimi giderek artmış ve 2. sınıftayken Ziya Osman'ın yönlendirmesiyle Fransız şair Charles Baudelaire'i okumaya başladı. Şair bu konuda şunları dile getirmiştir: "Bendeki Lamartine muhabbeti Galatasaray onuncu sınıfa kadar devam etti. Orada Baudelaire'i okuduktan sonra düşünüşüm, duyuşum, görüşüm değişti. Daha doğrusu Baudelaire elinde tuttuğu canlı meşale ile bana tutacağım, tutmam gereken yolu gösterdi. Baudelaire bana suyun dibine inmeyi öğretti, içimle dışım arasındaki farkı Les Fleurs du Mal'i (Kötülük Çiçekleri) okuduktan sonra idrak ettim."
Hafta sonu tatillerini bürokrat dayısı Fevzi Bey'in evinde geçiren Cahit Sıtkı'yı aile çevresinden sadece o, şiire teşvik etmiş, onu yüreklendirmiştir. Cahit Sıtkı şiire ağırlık verdikçe derslerindeki başarısının düşmesi ailesi tarafından şiddetle eleştirilmekteydi. Lise son sınıftayken ilk şiirlerini Servet-i Fünûn ve Muhit dergilerinde yayımladı. Aynı dönemde Servet-i Fünûn ile Galatasaray Lisesi'nin Akademi ve Galatasaray adlı dergisinde de şiirleri yayımlanmaya başlamıştır. Dayısı, şiirlerini Abdullah Cevdet'e göstermesi konusunda Cahit Sıtkı'yı yüreklendirdi. Abdullah Cevdet, Cahit Sıtkı'nın bütün şiirlerini dikkatle okumuş, kusurlarını ona nezaketle göstermiş, beğendiği mısraların altını çizmş ve ona yetenekli olduğunu söyledikten sonra; bu şiirleri yayımlamaktan vazgeçmesini ve daha çok kitap okuyarak yazmasını tavsiye etmiştir.
Sanat anlayışı
"Sanat için sanat" anlayışına bağlı kalan Tarancı'ya göre şiir, kelimelerle güzel şekiller kurma sanatıdır. Vezin ve kafiyeden kopmamış ama ölçülü veya serbest, her türlü şiirin güzel olabileceği inancını taşımıştır. Şiirlerinde en çok yaşama sevinci ve ölüm temalarına yer vermiştir. Ayrıca yitik aşklar, mutlu sevdalar, yalnızlık, yaşadığı bohem hayatın buruklukları, çocukluk özlemi de şiirlerine konu olmuştur. Cahit Sıtkı'ya göre sanat eseri/şiir, her şeyden önce bir "anlatım"dır. O, bu "anlatım"ı bir estetikçi veya felsefeci gibi ontolojik olarak değil, ilgilendiği ve üzerinde çalışmaktan zevk duyduğu bir nesne olarak ele almış ve kendisine göre başarılı bulduğu güzel şiirlerin özelliklerini anlatmıştır. Bu özellikler, aynı zamanda şairin şiir anlayışını ortaya koymaktadır. Ayrıca Cahit Sıtkı'ya göre samimiyet, estetik bir değerdir, şiirde anlatılan duygu, düşünce, inanç ve daha başka duyguların samimi olması bir şiire, sanat eseri olma kıymeti kazandıran unsurlardan biridir.
Hikâyeleri
Cahit Sıtkı, şairliğiyle tanınmak istemiş ve ömrünün büyük bölümünü şiirle iştigal ederek geçirmiş bir sanatçı olmasının yanında hikâyeler de kaleme almıştır. Hikâyelerini gerek Fransa'ya gitmeden önceki yıllarda gerekse Cumhuriyet gazetesinde çalışıp yükseköğrenimini tamamlamaya çalıştığı yıllarda yazmış ve aynı gazetede yayımlatmıştır. Daha çok maddî sıkıntılardan dolayı (dostu Baki Süha Edipoğlu'nun aktardığına göre sigara ve içki parasını çıkarmak için) 1935-1947 yılları arasında yazmıştır. Bunlar kısa hacimli, günlük yaşamın içinden bazı gözlemlere dayalı hikâyelerdir. Toplam seksen hikâye yazan Tarancı, hikâyelerinde aile özlemi, güzellik-çirkinlik karşıtlığı, aşk, karşılıksız aşk, kadınlar tarafında sevilme arzusu, yaşama sevinci-ölüm korkusu karşıtlığı, içkiye sığınış, memuriyeti ve işi sevmeme ve baba korkusu gibi konuları ele almıştır. Cahit Sıtkı'nın hikâyeleri konusundaki ilk çalışma, Selahattin Önerli tarafından 1976 yılında Ankara-Akran matbaasında basılan bir kitapta yayımlanmıştır. 2006'da ise Can Yayınları, Gün Eksilmesin Penceremden adıyla Tarancı'nın 43 hikâyesini içeren bir kitabı Tarancı'nın ölümünün 50. yılında yayımlamıştır.
Mektupları
Tarancı'nın aile fertlerine, arkadaşlarına ve yakın dostlarına yazmış olduğu mektupların çoğu yayımlanmıştır. Ziya'ya Mektuplar, Tarancı'nın 1930-46 yılları arasında yakın dostu Ziya Osman Saba'ya yolladığı mektuplardan elli yedisini içermektedir. Nisan 1957'de Varlık Yayınları tarafından basılmıştır. İnci Enginün tarafından hazırlanan ve Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu tarafından basılan Evime ve Nihal'e Mektuplar, Cahit Sıtkı Tarancı Müzesi'ndeki mektupların bir araya getirilmiş hâlidir. Kitaptaki mektuplardan on biri şairin annesine, beşi babasına, iksi anne ve babasına, kırkı Nihal'e, ikisi Yıldız'a, biri Yıldız, Nihal ve Yılmaz'a hitaben yazılmıştır. Yaşar Nabi Nayır da Dost Mektuplar adlı eserinde Tarancı'nın on iki mektubuna yer vermiştir.
Müzesi
Cahit Sıtkı'nın Diyarbakır'da doğduğu ev günümüzde müze olarak kullanılmaktadır. Şehir merkezinde, Camii Kebir Mahallesi, Cahit Sıtkı Tarancı Sokak No:3'te bulunan ev, 1733 tarihinde inşa edilmiştir. Diyarbakır'ın geleneksel konut mimarisinin tüm özelliklerini taşıyan ev, merkezi bir avlu etrafında sıralanmış dört kanattan oluşmuş ve zemin artı bir katlı olarak tamamen bazalt taş kullanılarak inşa edilmiştir. Binada büyüklü küçüklü toplam on dört oda, mutfak, kiler ve tuvalet bulunmaktadır. 1973 tarihinde Kültür Bakanlığı tarafından satın alınıp restore edildikten sonra, cumhuriyetin 50. yılında 29 Ekim 1973 tarihinde Tarancı'nın anısını yaşatmak ve ismini ebedileştirmek amacı ile müze olarak hizmete açılmıştır. Müzede Tarancı'nın şahsî eşyaları, el yazısı ile yazılmış mektupları, aile fotoğrafları ve kitaplarından oluşan bir koleksiyon sergilenmektedir. Müze, 1 Mayıs 2011 tarihinde başlanan onarım ve teşhir tanzim çalışmaları 1 Ağustos 2012 tarihinde tamamlanmış ve 18 Mayıs Müzeler Günü'nde tekrar açılmıştır.
Bestelenmiş şiirleri
Cahit Sıtkı'nın birçok şiiri, farklı bestekârlar tarafından çeşitli makam ve farklı usûllerde bestelenmiştir. Bunların dışında "Memleket İsterim" şiiri, Onur Akın tarafından söylenmiştir.
Zastava M92
Zastava M92 Sırbistan, Zastava Arms tarafından geliştirilen ve üretilen bir kısa tüfek çeşididir. M92, Zastava M85 karabinasından geliştirilmiş olup namlu çapı dışında neredeyse tümüyle aynı özelliktedir. M92 gerçekte, Sovyet  saldırı tüfeği AKM’ nin değiştirilmiş bir kopyası olan  Zastava M70’ in kısaltılmış sürümüdür.
Tasarım ve özellikler
M92 gaz işletimli, hava soğutmalı, şarjörle beslenen, seçimlik ateşlemeli, katlanabilir dipçikli bir silahtır. Diğer benzerleri AK tüfeklerinden el sürgüsü üzerine açılmış üç adet soğutma olukları ve daha kısa namlusu ile ayrılır. Tüm karabina kısa tüfekleri gibi daha kısa namlusu nedeniyle daha kısa bir erime ve delme gücüne, kısa ölçüde ve daha düşük ağırlıkta olduğundan daha fazla geri tepme etkisine sahiptir. Fakat yine de tüm bu özellikler kavrama kolaylığı arttırılmış ve daha hızlı atış yapabilen bu silaha yakın muharebede avantaj vermektedir.
Janské Lázně
Janské Lázně, Çekya'nın Hradec Králové Bölgesindeki küçük bir kasabadır. Şehir deniz seviyesinden 519 metre yüksektedir.
1925'te Dünya Kayak Şampiyonası'na ve 1937 İşçi Kış Olimpiyatları'na ev sahipliği yapmıştır.
Masataka Tamura
Masataka Tamura (田村 仁崇), Japon futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2006 yılında Kyoto Sanga FC kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Tochigi SC, Tochigi Uva FC, SC Sagamihara kulüplerinde oynadı.
Jiguli
Jiguli 1970-2012 yılları arasında AvtoVAZ (VAZ) tarafından Rusya ve Sovyetler Birliği'nde üretilen otomobillerin bir tanımıydı. Atama, Volga nehri kenarındaki Jiguli Dağları'nın adını almıştır. Ürün ailesine VAZ-2101, VAZ-2102, VAZ-2103, VAZ-2104, VAZ-2105, VAZ-2106, VAZ-2107 (Lada Riva) dahil idi. Jiguli'nin jigolo kelimesiyle rezonansa girdiği söyleniyor, bu nedenle AvtoVAZ artık Lada markasını tüm pazarlarda evrensel olarak kullanıyor.
İhracat pazarlarının çoğu için, otomobiller Lada markası altında satılıyordu. Araba ayrıca Ukrayna ve Mısır'da da üretildi. Mısır'da bu modelin son arabası 2014 yılında üretildi.
En İyi Çocuk Müziği Albümü Grammy Ödülü
En İyi Çocuk Müziği Albümü Grammy Ödülü, Grammy Ödülleri kapsamında, yılın en iyi çocuk müziği albümüne sahip olduğu belirlenen kayıt sanatçısına verilen ödüldür. 1959'deki 1. Grammy Ödülleri töreninden beri sahiplerini bulmaktadır.
Arka planı
Akademi, 1959 yılında gerçekleştirilen ilk Grammy Ödülleri'nden beri çocuk müziği tarzını ödüllendirmektedir. En İyi Çocuk Müziği Albümü kategorisi de bu tarzı ödüllendiren üç kategoriden biri ve hâlâ dağıtılmakta olan tek kategoridir. Kategori; 1959'dan 1960'a kadar En İyi Çocuk Kaydı, 1961'de Çocuklar için Üretilen En İyi Albüm, 1962'den 1991'e kadar (1969'da, bu kategoride ödül verilmedi.) En İyi Çocuk Kaydı, 1992'den 1993'e kadar En İyi Çocuk Albümü adı altında dağıtıldı. 1994 yılında kategori, En İyi Müzikal Çocuk Albümü ve En İyi Spoken Word Çocuk Albümü olarak iki ayrı kategoriye bölündü. Bu haliyle 2011 yılına kadar varlığını sürdüren kategoriler, 2012 yılında tekrar birleştirildi. En İyi Çocuk Albümü adıyla 2019 yılına kadar sahiplerini bulan kategorinin adı 2020 yılında En İyi Çocuk Müziği Albümü olarak değiştirildi.
2020'de; spoken word çocuk albümleri, En İyi Spoken Word Albümü kategorisinde değerlendirilecek şekilde taşındı.
Portre (hikâye)
" Portre " Nikolay Gogol'un 1835 yılında yayımlanan kısa öyküsüdür.
Özet
"Portre", bir sanat mağazasında dehşet verici bir şekilde gerçekçi bir portre gören ve satın almaya çalışan genç ve parasız bir sanatçı, Andrey Petroviç Çartkov'un hikâyesidir. Resim büyülü ve ona bir ikilem sunuyor - dünyada kendi yolunda ilerlemek için mücadele etmek veya sihirli resmin garantili zenginliklere ve şöhretlere yardımını kabul etmek için mücadele etmek. Zengin ve ünlü olmayı seçti, ancak “saf, kusursuz,güzel” bir başka sanatçının resmine geldiğinde yanlış bir seçim yaptığını fark etti. Sonunda hastalanır ve ateşinden ölür.
Hikâye
Hikâyenin ilk kısmı on dokuzuncu yüzyıl Saint Petersburg'da (Rusya) yer alıyor ve bir parasız ancak yetenekli genç sanatçı Andrey Petroviç Çartkov'u Takip Ediyor. Bir gün, Çartkov eski bir sanat mağazasında durdu; burada gözleri, “garip canlılıklarıyla uyumunu yok ediyormuş gibi, portresi portreden bile dışarı bakan” yaşlı bir adamın bir şekilde gerçekçi bir portresini keşfetti. Açıklanamayan bir dürtüde, Çartkov, sanat dükkanının bayisinin kurtulmuş gibi göründüğü portreyi almak için son parasını kullanıyor.Ve aldıktan sonra Çartkov eski püskü evine geri döner
O gece, Çartkov Portre'deki yaşlı adamın canlandığını ve bir çuval parayla çerçevesinden çıktığını Görüyor.ve uyanıyor Rüya Olduğunu fark ediyor, ancak üçüncü kez gerçekten uyanıyor ve hem portrenin hareketini hem de parasını hayal ettiğini fark ediyor. Ancak, “rüyanın gerçeğin korkunç bir parçası olduğu” görünüyordu. Bundan kısa bir süre sonra Çartkov'un kira talep eden ev sahibi,bir polis müfettişi ile birlikte geliyor.beceriksiz müfettiş yanlışlıkla portre çerçevesini açıp bin altın para bir kese ortaya çıkıncaya kadar ne yapılması gerektiği konusunda kararsız kalıyor.Çartkov,Paranın kendisine ait olduğunu ama bazı sebeplerden bu parayla ödeme yapmak istemediğini yalanını uydurarak parayı sahiplenir.ve ev sahibine borcunu öder oradan Ayrılır tamamlayabileceği projeler için büyük planlar yapmaya başlar, eski akıl hocalarının "her işte düşünmek" için cesaret verici sözlerini hatırlar ve yüzeysel, "şık" ”Portrelerini Düşünür.
Bekle Beni
Bekle Beni, Cem Karaca'nın Almanya'da yaşarken çıkardığı 1982 tarihli albümdür.
Albüm
1980 darbesi sonrası Türkiye'ye geri dönmeyen ve vatandaşlıktan çıkarılan Cem Karaca'nın Almanya'da gitarist arkadaşı Fehiman Uğurdemir ile kaydettiği albümdür. Albümden bazı şarkılar Cem Karaca tarafından sonraki albümlerde tekrar yorumlanmış ve bir kısmı da Cemaz-ul Evvel adlı toplama albümde yer almıştır.
Şarkılar
Belirtilenler dışında tüm söz, müzikler Cem Karaca'ya aittir.
Delaware, Iowa
Delaware ilçesi veya Delaware County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Iowa eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 17.764'tür. İlçenin merkezi Manchester şehridir.
Theridion subrotundum
Theridion subrotundum, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Taşköprü, Sultandağı
Taşköprü, Afyonkarahisar ilinin Sultandağı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1923 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri İshaklı nahiye merkezine bağlı bir mahalle iken, 16 Kasım 1944'te köy statüsü kazandı.
Üst düzey Wehrmacht subaylarına rüşvet
1933'ten İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar, Nazi Almanyası Silahlı Kuvvetlerinin yüksek rütbeli subayları, Nazizm'e bağlılıkları karşılığında nakit, mülk ve vergi muafiyetleri şeklinde büyük rüşvetler aldılar. Aynı zamanda yaygın olan Wehrmacht'ta alt kademelerdeki rüşvetten farklı olarak bu ödemeler düzenli ve teknik olarak yasaldı ve önde gelen Nazi figürlerinin tam bilgisi ve rızasıyla yapıldı.