cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cinsiyet eşitsizliği
Türkiyede cinsiyet eşitsizliği
Ailede kadının konumunu belirleyen en belirgin faktör erkeğin TCE hakkındaki tutumu ve kadının bu tutumu kabullenişidir. Tablo 7’de görüldüğü üzere tüm bölgelerde lisans mezunu kadınların “Evdeki hane reisi kimdir?” sorusuna verdikleri cevaplarda en yüksek oranla (%41,4) “Eşim” cevabı olması kadınların ataerkil yapıyı kabul ettikleri sonucunu ortaya koymaktadır. Marmara Bölgesi’nde yaşayan kadınların eğitim durumları ile hanedeki aile reisi kimdir sorusuna verdikleri cevaplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. İlk ve ortaokul mezunu olanların %92,3'ü, lise mezunu olanların %36,8'i, lisans mezunu olanların %29,2'si ve yüksek lisans ve doktora mezunu olanların %20'si eşim cevabını vermiştir. Diğer bölgelerde ise eğitim düzeyi ile hane reisi olma durumu arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır.
Günümüz koşullarına kadınların işgücüne katılımı gün geçtikçe artmasına rağmen, yoksul kadınların sayısının artmış olmasının “yoksulluğun kadınlaşması” kavramını ortaya çıkartmaktadır. Kadının işgücüne katılımının düşük olması, ücretsiz ev içi üretiminde kadınların daha çok çalışması ve kadınların ekonomik özgürlüklerinin eşlerinin elinde olması kadın yoksulluğunu artırmaktadır (Demirgöz Bal, 2014). İktisadi kalkınma ve büyüme planı olan tüm toplumların kadınların işgücüne katılımını sağlaması, bunun içinde TCE’nin ortadan kaldırması gerekmektedir. Eşitsizliğin ortadan kaldırılması toplumun demokratikleşme ve büyümesi için zorunluluk halini almıştır (Şahin ve Bayhan, 2019). Kadının eğitime erişimine fırsat eşitliğinin sağlanmasının yanı sıra, kadının eğitimde yer alması ile eşitsizliğin gelecek nesillere aktarılmaması için gerekli eğitimin tüm bireylere verilmesi gerekmektedir. Eğitim hizmeti kalkınma ölçütleri arasında en az maliyetli olanıdır çünkü arakasında politik bir irade vardır. Eğitim hizmeti için sunulan maliyetin dışında teşvik programlarıyla kadının eğitime katılması sağlanabilir ve ek maliyet gerektirmez. Erkeklerin kadınlara göre TCE konusunda daha olumsuz olmaları, verilecek TCE eğitimlerinin hem kadın için hem de erkek için önemini göstermektedir (Sönmez, 2021).
Bangladeş'te cinsiyet eşitsizliği
Cinsiyet eşitsizliği Bangladeş'te çok iyileşiyor, eğitim ve istihdam gibi alanlardaki eşitsizlikler devam eden sorunlar olmaya devam ediyor, bu nedenle kadınların çok az siyasi özgürlüğü var. 2015'te Bangladeş, İnsani Gelişme Endeksi'nde 187 ülke arasında 139. sırada ve 2017'de Cinsiyet Eşitsizliği Endeksi'nde ankete katılan 144 ülke arasında 47. ve kırsal kesimde ataerkil akrabalık sistemi.
Cinsiyet
Bangladeş, dünyadaki erkek sayısının kadın sayısından fazla olduğu ülkelerden biridir. Nüfusun yüzde doksanı İslam'a bağlı.Örtünme, güçlendirme aracı mı yoksa ayrımcılık aracı mı olduğu konusunda bir tartışma alanı olmaya devam ediyor. Batı söyleminde kadın haklarını kısıtlayıcı olarak görülse de bazıları burkaların Bangladeş'te daha iyi hareket özgürlüğü sağladığını iddia ediyor. İhracat endüstrisinde kadınlara olan taleple birlikte gelen değişikliklere rağmen, kadınlar genellikle ev içi alanın dışında görülmemektedir. Bu özellikle kırsal Bangladeş için geçerlidir. İşgücü artışı kadınlarda erkeklere göre daha yüksek oranlarda gerçekleşirken, eşitlik koşulları istihdamın ötesinde çeşitli alanlarda ölçülmektedir. Statüleri ve konumları ayrıca eğitim, gelir, mal varlığı, sağlık ve ailede ve toplumda oynadıkları rol açısından da ölçülür. Bu özellikler, bir kadına verilen siyasi gücün ve sosyal prestijin miktarının ve dolayısıyla ev ve toplum içinde karar verme sürecini ne ölçüde etkileyebileceğinin temsilcisidir.
Hukuki durum
Bangladeş Anayasası, kadınların kamusal yaşamın her alanında erkeklerle eşit düzeyde olduğunu belirtmesine rağmen, kadınlara eşit olmayan dini kişisel yasaları da tanır. Bir kadının hayatındaki dört önemli olay: evlilik; boşanmak; çocukların velayeti; ve miras hakları kişisel yasalara tabidir. Kişisel yasalar, dini ve sosyal değer sistemlerine dayanmaktadır. Çocuklara birincil bakıcılar kadınlar olduğu için, boşanma durumlarında velayet çoğunlukla anneye verilir.Son yıllarda, kadınlara ve kız çocuklarına yönelik şiddetin miktarını azaltmak için çeşitli yasalar çıkarılmıştır. 2011'in başlarında, Yüksek Mahkeme'nin Yüksek Mahkeme Bölümü'nün bir Bölüm Heyeti, arifede alay edilen her olayın cinsel taciz olarak kabul edilmesini emretti. Ayrıca, 2000 tarihli Kadın ve Çocuklara Yönelik Baskı ve Önleme Yasasında, takip etme eylemini hükümlerine dahil edecek şekilde bir değişiklik yapılmasını emretti. Bangladeşli kadınları koruyan diğer yasalar arasında 2002 tarihli Asit Suç Kontrolü ve 1980 tarihli Çeyiz Yasağı Yasası yer alır. Bununla birlikte, zayıf yargı, yolsuzluk ve toplumsal hoşgörü nedeniyle bu yasaların zayıf uygulanması yaygındır.
Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Sözleşme (CEDAW)
1979'da Birleşmiş Milletler Genel Kurulu CEDAW'ı uluslararası bir kadın hakları beyannamesi olarak kabul etti. Kadınlara karşı ayrımcılığı neyin oluşturduğunu tanımlar ve devletlerin dünya çapında ayrımcılığı sona erdirmesi için bir gündem oluşturur. CEDAW'ı onaylayan devletler yasal olarak onun hükümlerini uygulamaya koymakla yükümlüdürler ve her 4 yılda bir ulusal durum raporları sunmakla yükümlüdürler6 Kasım 1984'te Bangladeş, CEDAW'ı İslam'ın şeriat kanunlarıyla çeliştiği için Madde 2, 13.1, 16.ve ile ilgili çekincelerle onayladı.Onaylanmasından bu yana, Bangladeş cinsiyet eşitliğinde dönüm noktası niteliğindeki değişikliklerden geçti. 2009'da, Bangladeş Ulusal Kadın Avukatları Derneği tarafından açılan bir kamu yararı davası, cinsel tacize karşı ulusal bir yasa olmadığı için Yüksek Mahkeme'ye adım atması ve harekete geçmesi için meydan okudu. CEDAW, Mahkeme'nin müzakerelerinin merkezi haline geldi ve CEDAW'ın istihdamda eşitlik hakkındaki 11. Maddesi ve CEDAW Komitesinin Genel Tavsiye No. Kadına yönelik şiddetle ilgili 19 sayı verildi. Mahkeme, bu ilkelere dayanarak, tüm ülke için cinsel taciz yönergeleri yayınladı ve bu yönergeler yasa çıkarıldığında da geçerliliğini koruyacaktır. Bangladeş ayrıca CEDAW'ı ilkokula kayıtta cinsiyet eşitliğini sağlamaya yardımcı olmak için kullanmıştır ve 2015 hedefi olarak orta öğretimdeki tüm cinsiyet eşitsizliklerini ortadan kaldırmaktır.
Sağlık
2011 yılında, doğumların %24'üne profesyonel bir sağlık hekimi katıldı. Cinsiyet seçici sağlık hizmetleri ve bebek öldürme, Bangladeş'te kadın sayısı ile erkek sayısı arasında bir ilişki olduğunu öne sürüyor. Erkeklere ve kadınlara benzer sağlık ve beslenmenin verildiği Avrupa'da, kadınların sayısı erkeklerden 105:100 daha fazladır. Bangladeş'te bu oran 95:100'dür. Nüfus açısından, bu oran yaklaşık 5 milyon kayıp kadın anlamına geliyor.Ekonomist Amartya Sen, bu düşük oranın öncelikle genç kızlara sağlanan yetersiz sağlık hizmetinden kaynaklandığını, ancak günümüzde STK'ların eşit sağlık hizmetini teşvik ettiğini savunuyor. Erkeklerin ardından erkeklerin hastanelere kabul edilen en büyük insan grubu olduğunu bildirdi. Kadın aile üyelerinin modern tıbbi bakım alma olasılığı daha düşüktür ve genellikle geleneksel tedavilerin alıcılarıdır.Kentli kadınların sağlık durumu, özellikle gecekondularda yaşayan kırsal kesimdeki kadınlarınkinden daha kötü. Gecekondu bölgelerinde yaşayan kentsel nüfus, sağlık durumunun kötü olmasına neden olan yeterli sanitasyon, su ve sağlık tesislerine sahip değildir.
Eğitim
2011'de en az orta öğretime sahip nüfus kadınlar için %30,8 ve erkekler için %39,3 idi.[1] Yoksulluk nedeniyle, okuma yazma oranları düşük kalmıştır. 30 yıl içinde (1970'den 2000'e), kadın-erkek okuryazarlık oranı iki kattan fazla artarak 0,30'dan 0,61'e çıktı. Düzeyler düşük kalırken, kadınlar için eğitim kazanımlarında erkeklerden daha hızlı bir artış var. Okullara ve kolejlere kızların kaydı artıyor. Bununla birlikte, mali kısıtlamalar ve eğitimli kadınlar için kazanma fırsatlarının olmaması nedeniyle, Bangladeş ailesinde bir erkek çocuğu bir kız yerine eğitme mantığı hala devam ediyor. Kadınların eğitime erişiminin önündeki diğer engeller arasında erken yaşta evlilik, kültürel normlar ve dini ortodoksi yer alır. Mühendislik ve ziraat gibi alanlarda (erkek alanı olarak kabul edilen) teknik disiplinlere katılım da eşit değildir. 1997 itibarıyla, teknik üniversitelerdeki öğrenci nüfusunun sadece %9'u kadındır.
İş
Kadınların işgücüne katılımı, esas olarak tekstilde onaylı ihracat endüstrisi işlerinin artması ve Grameen Bankası da dahil olmak üzere STK'lar tarafından mikro finansman operasyonlarının yayılması tarafından yönlendirildi. Kadınların yüksek vasıflı, yönetici ve devlet yönetici pozisyonlarına katılımı yalnızca sınırlı bir ölçüde arttı. Bangladeş'te kadınlar ve erkekler arasındaki gelir eşitsizlikleri hala mevcuttur. 2012 İnsani Gelişme Raporu, küçük işletme sektöründe bir erkeğin kazandığı her dolara karşılık kadınların 12 sent kazandığını gösteriyor. Ancak zamanla, cinsiyetler arası kazanç farkı kadınların lehine azaldı.
Mikrokredi
1970'lerden bu yana, Bangladeş'teki mikro kredi kurumları, çoğu yoksulluğu azaltma planının merkez aşamasına taşındı. Bangladeş'teki en önemli mikro finans kurumları Grameen Bank ve BRAC'dir. (Bangladeş Kırsal Kalkınma Komitesi) 2005 yılında, bu iki kurum Bangladeş'teki toplam mikro kredi borçlularının %59'unu kapsıyordu. Başlangıçta amaçlanan refah odaklı sektörün piyasalaştırılması, mikro finansı geniş çapta popüler hale getirdi ve 2,1 milyar dolarlık bir sektör oluşturdu. Bu krediler teminat gerektirmiyor ve sunacak teminatı olmayan yoksul ve/veya kırsal Bangladeşli ailelere cazip fırsatlar sunuyor.
Bu kurumların öncelikli hedefi Bangladeşli kadınlar. Bu, ataerkilliğin kültüre derinden gömülü olduğu gözlemlerine dayanır, bu nedenle dikkatler, savunmasız ve güçsüz olan kadınların güçlendirilmesine odaklanır. Araştırma ayrıca kadınlara verilen kredilerin erkeklere verilen kredilerden daha çok tüm aileye fayda sağlama eğiliminde olduğunu göstermektedir.
Hazır giyim endüstrisi
Bangladeş'teki hazır giyim sektörü, ülkenin en büyük sektörü olmanın yanı sıra toplam ihracatın %77'sini oluşturmaktadır. Düşük ücretler ve Bangladeş'in iş yasalarına zayıf bağlılık, son derece rekabetçi işgücü maliyetlerinin temelini oluşturdu. Kırsal kesimden bekar kadınlar tercih edilen hazır giyim fabrikasında çalışanlardır ve buna bağlı olarak işgücünün çoğunluğunu oluşturmaktadır. Kadınlar erkeklere tercih edilir çünkü a) kadınlar daha sabırlı ve çeviktir b) kadınlar erkeklerden daha kontrol edilebilirdir c) kadınlar daha az hareketlidir ve bir sendikaya katılma olasılığı daha düşüktür d) kadınlar çakıştığı için dikiş dikmede daha başarılıdır ev işleri ile.
Konfeksiyon işçileri, Bangladeş'in iş kanunlarında korunduğu varsayılan çeşitli işçi hakları ihlallerine maruz kalıyor. Bu ihlaller arasında uzun çalışma saatleri, yasadışı ücret kesintileri, güvenli ve sağlıklı çalışma koşullarının olmaması ve örgütlenme ve toplu sözleşme yapma özgürlüğünün reddi yer alıyor. İşçilere yönelik taciz ve taciz de Bangladeş'te oldukça yaygın.
Kadınlar farklı işlerde çalıştıkları için çalışma koşulları erkeklerden farklıdır. Genel olarak kadınlar en kötü çalışma koşullarından mustariptir çünkü mesleki tehlikelerin daha fazla olduğu düşük vasıflı işlerde çalışırlar. Sağlık, uzun çalışma saatleri ve yetersiz havalandırmadan olumsuz etkilenir. Konfeksiyon işçileri de genellikle yemekhane ve temiz içme suyunun olmamasından muzdariptir. Güvenlik ve yangın tehlikeleri de sorunlardır; Nisan 2013'te Dakka'nın varoşlarında bir fabrikanın çökmesi 1.021 kişinin ölümüne neden oldu.
Kadın işçiler, erkek işçilerin ihtiyaç duymadığı başka konularla uğraşıyor. Kadın hazır giyim işçileri, hoş olmayan bir çalışma ortamı, güvenli olmayan ulaşım ve barınma ile karşı karşıya kalabilir. Bu faktörler genellikle erkek çalışanları etkilemez. İşyerinde cinsel taciz ve şiddet de yaygındır. 1998 yılında, Dakka Büyükşehir Polis Departmanı tarafından hazır giyim fabrikalarının içinde ve çevresinde 161 tecavüz vakası bildirildi.
Bu olumsuz yönlere rağmen, birçok Bangladeşli kadın için hazır giyim sektörü, onurlu bir şekilde çalışmak için birkaç seçenekten birini temsil ediyor. Endüstri, birçok durumda kadınların sosyal statüde yükselmenin yanı sıra ailelerinin geçimini sağlayan kişi olmalarına izin verir. 2000 yılında Bangladeş'te düzenlenen Uluslararası Halk Sağlığı Asamblesi'nde kadınların sesleri, uluslararası çalışma standartlarının dayatılmasının hazır giyim endüstrisindeki işlerini tehdit etme tehdidine karşı çıktı.
Siyasi katılım
Bu başarılara rağmen, kadınların siyasi katılımını sınırlayan birkaç faktör var. İntikam, güvensizlik ve yolsuzluğa dayalı siyasi kültürün toplumun bütününe kök salmış ideolojik, siyasi, dini ve kurumsal boyutları vardır. Sonuç, şiddetin bir siyasi ifade aracı olarak kurumsallaşmasıdır. 2007'de 192 kadının asitle saldırıya uğradığı kaydedildi. Muhafazakar partilerin sindirmesi ve dini ve sosyo-kültürel normlar kadınları sindirmek ve sindirmek için kullanılıyor, oy kullanma hakları kısıtlanıyor. Yüksek cehalet oranları da sınırlayıcı faktörler olarak işlev görmüştür.
Eşitsizlik ve kadına yönelik şiddet
Cultural and traditional factors heavily influence how women are treated and regarded in Bangladesh. Once married, women, adolescents, and girls become property of the husbands family. This limits opportunities for schooling, thus perpetuating dependence and disempowerment. Domestic violence and discrimination are difficult to measure, acts of violence can be accounted for in court proceedings and police reports. Violence in Bangladesh ranges from acid throwing, physical and psychological torture, sexual harassment, sexual assault, rape, related violence, trafficking, forced prostitution, coerced suicide and murder.
Ülkeye veya kültüre göre farklılıklar
Cinsiyet eşitsizliği, bir grup insanın cinsiyete dayalı ısrarlı ayrımcılığının bir sonucudur ve ırka, kültüre, politikaya, ülkeye ve ekonomik duruma göre farklı şekillerde kendini gösterir. Bireysel durumlarda cinsiyet ayrımcılığı hem erkek hem de kadınların başına gelirken, kadınlara yönelik ayrımcılık daha yaygındır.
Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nde kadınlara ve kız çocuklarına yönelik tecavüz ve şiddet bir savaş aracı olarak kullanılıyor.[118][güncelleme gerekiyor] Afganistan'da kızların okula gittikleri için yüzlerine asit atılıyor.Özellikle gelişmekte olan ülkelerde Birleşmiş Milletler (BM), Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) ve Dünya Bankası gibi kuruluşlar tarafından uluslararası düzeyde toplumsal cinsiyet eşitsizliği konusuna önemli ölçüde odaklanılmıştır. Toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin nedenleri ve etkileri, onunla mücadele yöntemleri gibi coğrafi olarak da değişir.
Asya
Asya'da devam eden cinsiyet eşitsizliğinin bir örneği, "kayıp kızlar" olgusudur. "Pek çok aile, fazladan bir gelir kaynağı sağlamak için erkek çocuk istiyor. Çin'de, kadınlar emek için daha az değerli olarak algılanıyor ve geçimlerini sağlayamıyorlar." Ayrıca, cinsiyet eşitsizliği kırsal kesimin eğitim yönüne de yansıyor. Çin. Cinsiyet eşitsizliği, Çin kırsalındaki cinsiyet klişeleri nedeniyle var. Örneğin aileler, kız çocuklarının eninde sonunda birisiyle evlenecekleri ve asıl sorumluluklarının ev işleriyle ilgilenmek olduğu için okulda ilim öğrenmelerinin faydasız olduğunu düşünebilir.
Çin
Çin'deki cinsiyet eşitsizliği, toplumdaki cinsiyet rollerine ilişkin köklü Konfüçyüsçü inançlardan kaynaklanmaktadır. Buna rağmen, Çin'deki cinsiyet eşitsizliği, 1978'de Çin ekonomik reformunun başlamasından önce nispeten mütevazıydı. 1980'lerde piyasa unsurları olan bir ekonomik sisteme geçiş dönemi, Çin'de artan cinsiyet eşitsizliği ile karakterize edildi.Öte yandan, erkek çocuk tercihi nedeniyle “Tek çocuk politikası” da cinsiyet eşitsizliğini etkiledi. Bugünlerde kadınlar, devlet programlarının varlığına rağmen Çin'de hala ayrımcılığa maruz kalıyor Birleşmiş Milletler Kalkınma Programına göre Çin, 2018'de Cinsiyet Eşitsizliği Endeksi'nde 162 ülke arasında 39. sırada yer alırken ülke sıralamasında 91. sırada yer alıyordu. 2014'te 187. Dünya Ekonomik Forumu'nun küresel cinsiyet farkı endeksine göre, Çin'in farkı genişledi ve 2020'de sıralaması 153 ülke arasında 106'ya düştü. Sağlık ve hayatta kalma açısından son sırada yer aldı. İnsan Hakları İzleme Örgütü'ne göre, ilanların %11'i erkeklerin tercihini veya gerekliliğini belirttiği için iş ayrımcılığı önemli bir sorun olmaya devam ediyor. Aslında, iş başvurusuna engel olarak görüldüğü için görüşme sırasında Çinli kadınlara sık sık çocuk sahibi olmayı bekleyip beklemedikleri sorulur ve kadınlar genellikle 40 civarında emekli olduklarından ilerlemeleri zordur. Ayrıca, Boss Zhipin tarafından yürütülen bir araştırmaya göre, Çinli kadınlar 2019'da bir erkeğe ödenen her dolar için %78,2 kazanıyor.
Güney Kore
Güney Kore'deki cinsiyet eşitsizliği, özel olarak tanımlanmış cinsiyet rolleri ile köklü ataerkil ideolojilerden kaynaklanmaktadır. Cinsiyete dayalı klişeler genellikle hükûmet tarafından sorgulanmaz ve hatta teşvik edilir. Güney Kore, Economist'in kadınların yüksek öğrenimini, yönetim pozisyonlarındaki ve parlamentodaki kadın sayısını değerlendiren "Cam Tavan Endeksi"nde OECD ülkeleri arasında en düşük sırada yer alıyor. Sağlık ve eğitimde fark iyileşti, ancak ekonomi ve siyasette hala yaygın. Aslında, 36 OECD ülkesi arasında Güney Kore, 2018'de kadın istihdamında 30. sırada yer aldı. Cinsiyete dayalı ayrımcılığın kurbanları, cinsiyet ayrımcılığını kanıtlamanın zor olması nedeniyle dava açmak ve adaleti elde etmek için mücadele ediyor ve bazen sonuçlarından korktukları için şikayet etmiyorlar. Cinsiyet ayrımcılığına karşı mevcut direktifler etkili değil çünkü yasa zayıf bir şekilde uygulanıyor ve şirketler buna uymuyor.Parlamentodaki sandalyelerin %17'sini kadınların elinde tutmasıyla, eşitsizlik siyasette daha da güçlü.
Avrupa
Dünya Ekonomik Forumu (WEF) tarafından 2013 yılında yayınlanan Küresel Cinsiyet Eşitsizliği Raporu, ülkeleri 0'dan 1'e kadar bir ölçekte sıralıyor ve 1.0 tam cinsiyet eşitliğini gösteriyor. Siyasi makamlarda 35 kadın ve 65 erkek bulunan bir ulus, 0,538 puan alır çünkü DEF, belirli bir kategorideki kadınların gerçek yüzdesini değil, iki rakam arasındaki farkı ölçer. Sırasıyla İzlanda, Finlandiya, Norveç ve İsveç birinci ve dördüncü sıralarda olmak üzere Avrupa cinsiyet eşitliğinde ilk dört sırayı elinde tutarken, aynı zamanda son 30'da yer alan iki ülkeyi de içeriyor: Arnavutluk 108 ve Türkiye 120. birkaç yıldır, toplumsal cinsiyet eşitsizliğindeki boşluğu doldurmada ön saflarda yer almıştır. 0.778 olan Danimarka dışındaki her İskandinav ülkesi 0.800'ün üzerine çıktı. İskandinav ülkelerinin aksine, Arnavutluk ve Türkiye ülkeleri cinsiyet eşitsizliği ile mücadele etmeye devam ediyor. Arnavutluk ve Türkiye, sırasıyla dört faktörün ikisinde ve dört faktörün üçünde ilk 100 ülke arasına girmeyi başaramadı.
Cinsiyet aynı zamanda ekonomik eşitsizliğin önemli bir yönüdür. Kadınlar daha düşük ücretli işlerde çalışmaya devam ettikleri için, Avrupa Birliği genelinde erkeklerden ortalama olarak %13 daha az kazanıyorlar. Avrupa Yaşam Kalitesi Araştırması ve Avrupa Çalışma Koşulları Araştırması verilerine göre, Avrupa Birliği'nde kadınlar daha az ücret karşılığında daha fazla saat çalışmaktadır. Yetişkin erkekler (emekliler dahil) haftada ortalama 23 saat çalışırken, kadınlar 15 saat çalışıyor.Anketler, erkeklerin haftada 14 saate kadar ücretsiz ev işlerine ve çocuklara ve diğer aile üyelerine bakmaya harcarken, kadınların aynı ücretsiz işleri yapmak için haftada 28 saate kadar harcadıklarını ortaya çıkardı. Kadınlar erkeklerden altı saate kadar daha fazla çalışıyor. AB medyan ücreti üzerinden kadın ve erkekler tarafından yapılan ücretsiz işlerin tümü değerlendirilecek olsaydı, bu yaklaşık 6 trilyon Euro veya Avrupa gayri safi yurtiçi hasılasının %40'ı değerinde olurdu.
Doğu Avrupa
Çoğunlukla İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa'nın eski komünist üyeleri olarak tanımlanan bir bölge olan Doğu Avrupa'nın büyük bir bölümü, Küresel Cinsiyet Uçurumu Raporunda 40. ve 100. sıralar arasında yer almaktadır. Birkaç aykırı ülke arasında 2011'den 2013'e dokuz sıra (37'den 28'e) sıçrayan Litvanya, iki yıl üst üste 12. sırayı elinde tutan Letonya, Arnavutluk ve Türkiye yer alıyor.
Rusya
Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı'na göre, Rusya'nın cinsiyet eşitsizliği endeksi 0,255 olup, 2018'de 162 ülke arasında 54. sırada yer almaktadır. Kadınlar parlamento koltuklarının %16,1'ine sahiptir ve %96,3'ü en az orta öğretim düzeyine ulaşmıştır. Araştırmacılar, cinsiyet ayrımı nedeniyle yıllık bütçedeki kaybın kabaca %40-50 olduğunu hesaplıyor. Kadınlar Rusya hükûmetinde önemli mevkilere sahip olsalar da, geleneksel toplumsal cinsiyet rolleri hala yaygındır ve cinsiyetler arası ücret farkı, aile içi şiddet ve cinsel tacizle uğraşırken iyileştirmeye yer vardır.
Afrika
Afrika ülkeleri cinsiyet eşitliğini iyileştirme yönünde önemli adımlar atmış olsalar da, Dünya Ekonomik Forumu'nun 2018 Küresel Cinsiyet Uçurumu Endeksi, Sahra altı Afrika ve Kuzey Afrika ülkelerinin cinsiyet eşitsizliğinin yalnızca %66'sı ve %60'ı arasında köprü kurduğunu bildirdi. Kadınlar, mülk sahipliği, kazançlı istihdam, siyasi güç, kredi, eğitim ve sağlık sonuçları açısından erkeklerle eşit statüye sahip olma konusunda önemli engellerle karşılaşıyor. Buna ek olarak, kadınlar kaynaklara ve kültürel etkilere erişim eksikliği nedeniyle orantısız bir şekilde yoksulluk ve HIV/AID'lerden etkilenmektedir. Diğer önemli konular ergen doğumları, anne ölümleri, cinsiyete dayalı şiddet, çocuk evlilikleri ve kadın sünnetidir. Ergen doğumlarının %50'sinin ve tüm anne ölümlerinin %66'sının Sahra altı Afrika ülkelerinde meydana geldiği tahmin edilmektedir. Kadınların çok az hakkı ve yasal koruması var, bu da diğer tüm kıtalardan daha fazla sayıda çocuk evliliğine ve kadın sünnetine yol açtı. Ayrıca Burkina Faso, Fildişi Sahili, Mısır, Lesotho, Mali ve Nijer'de cinsiyete dayalı aile içi şiddet için herhangi bir yasal koruma bulunmamaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri
Dünya Ekonomik Forumu, toplumsal cinsiyet eşitliğini bir dizi ekonomik, eğitimsel ve politik ölçüt aracılığıyla ölçer. Cinsiyet eşitliğini sağlama açısından Amerika Birleşik Devletleri'ni 19. sıraya yerleştirmiştir (2009'da 31. sıradan). ABD Çalışma Bakanlığı, 2009'da "tam zamanlı ücretli ve maaşlı çalışan kadınların medyan haftalık kazancının ... erkeklerinkinin yüzde 80'i olduğunu" belirtti. Adalet Bakanlığı 2009'da "yakın partner şiddetine maruz kalan kadın kurbanların yüzdesinin (%26), erkek kurbanların yüzdesinin (%5) yaklaşık 5 katı olduğunu" tespit etti. 2019 itibarıyla, her gün bir partner tarafından öldürülen ortalama kadın sayısı üçten dörde yükseldi. Amerika Birleşik Devletleri, hamilelik ve doğum sırasında anne ölümleri konusunda 184 ülke sıralamasında 41. sırada, diğer tüm sanayileşmiş ülkelerin ve bazı gelişmekte olan ülkelerin altında yer alıyor ve kadınlar Birleşik Devletler Kongresi üyelerinin yalnızca %20'sini oluşturuyor. Ekonomik olarak, kadınlar, şirket sahipliği ve CEO rolleri gibi prestijli ve yüksek maaşlı mesleklerde önemli ölçüde yetersiz temsil ediliyor ve burada ikincisinin yalnızca %5,5'ini oluşturuyorlar. Kendi kendine milyoner olanların yaklaşık %15'i ve milyarderlerin %11,8'i kadınlardır.
Siyasi ilişkiler ve davranışlar
Araştırmalar, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Almanya gibi sanayi sonrası ülkelerdeki kadınların 1960'lardan önce öncelikle muhafazakar olarak tanımlandığını gösteriyor; ancak zaman ilerledikçe ve yeni feminizm dalgaları meydana geldikçe, kadınlar ve daha soldaki partiler arasındaki ortak inançlar ve değerler nedeniyle kadınlar daha solcu hale geldi. Bu ülkelerdeki kadınlar genellikle savaşa ve idam cezasına karşı çıkıyor, silah denetiminden yana, çevrenin korunmasını destekliyor ve daha düşük sosyoekonomik statüdeki insanlara yardım eden programları destekliyor. Erkeklerin oy verme davranışları, son elli yılda kadınların oy kullanma davranışları ve siyasi eğilimleri kadar şiddetli bir değişim yaşamadı. Bu davranışlar, sürekli olarak genel olarak kadınlardan daha muhafazakar olma eğilimindedir. Bu eğilimler her nesilde değişir ve siyasi bağlantı tartışılırken kültür, ırk ve din gibi faktörler de dikkate alınmalıdır. Bu faktörler, kesişimsellik nedeniyle toplumsal cinsiyet ve siyasi bağlılık arasındaki bağlantıyı karmaşık hale getirir.
Aday cinsiyeti de oy verme davranışında rol oynar. Kadın adayların, seçim kampanyalarının başlangıç ​​aşamalarında adaylar hakkında bilgi ararken hem erkekler hem de kadınlar tarafından incelenmeye ve yeterliliklerinin sorgulanmasına erkek adaylara göre çok daha yatkındır.Demokrat erkek seçmenler, erkek Demokrat adaylar yerine kadın Demokrat adaylar hakkında daha fazla bilgi arama eğilimindedir. Kadın Cumhuriyetçi seçmenler, kadın Cumhuriyetçi adaylar hakkında daha fazla bilgi arama eğilimindedir. Bu nedenle, her iki partideki kadın adaylar, tipik olarak, erkek meslektaşlarından daha yetkin olduklarını kanıtlamak için daha çok çalışmak zorunda kalıyorlar.
Siyasette kadınların karşılaştığı zorluklar
Genel olarak, Amerika Birleşik Devletleri'nde siyasete erkeklerin hakimiyeti vardır ve bu, siyaset alanına girmeye karar veren kadınlar için birçok zorluk oluşturabilir. Dünya çapında siyasete katılan kadın sayısı artmaya devam ederken, kadın adayların cinsiyeti kampanya temaları ve reklam uygulamalarında hem avantaj hem de engel teşkil ediyor. Kapsayıcı zorluk, eylemleri ne olursa olsun, erkek meslektaşlarına kıyasla onları yargılamak için farklı standartlar kullanıldığından, kadınların siyasi alanda kazanamaması gibi görünüyor.
Özellikle erkek ve kadın adaylar arasındaki farklı algıları örnekleyen bir alan, kadın adayların giyinmeye karar verme şekli ve seçimlerinin nasıl değerlendirildiğidir. Kadınlar daha maskülen giyinmeye karar verdiklerinde "gösterişli" olarak algılanırlar. Daha feminen giyinmeye karar verdiklerinde "eksik" olarak algılanırlar. Bununla birlikte, aynı zamanda, siyasetteki kadınların genel olarak eril standarda bağlı kalması ve böylece cinsiyetin ikili olduğu ve gücün erkeklikle ilişkilendirildiği fikrini doğrulaması beklenir. Yukarıdaki noktalarda gösterildiği gibi, bu eşzamanlı, karışık mesajlar kadınlar için bir "çifte çıkmaz" yaratıyor. Bazı akademisyenler, bu eril standardın siyasette kadınlara yönelik sembolik şiddeti temsil ettiğini iddia etmeye devam ediyor.
Siyaset bilgisi, erkek ve kadın adayların farklı şekilde değerlendirildiği ve siyaset bilimi araştırmalarının sürekli olarak kadınların erkek meslektaşlarına göre daha düşük bilgi düzeyine sahip olduğunu gösterdiği ikinci bir alandır.Bu bulgunun bir nedeni, farklı grupların dikkate aldığı farklı siyasi bilgi alanları olduğu iddiasıdır. Bu düşünce doğrultusunda, akademisyenler geleneksel siyasi bilginin toplumsal cinsiyetle ilgili siyasi bilgiyle değiştirilmesini savunuyorlar çünkü kadınlar göründüğü kadar siyasi olarak dezavantajlı durumda değiller.
Kadınların siyasete katılımını etkileyen üçüncü bir alan, siyasete ilgilerinin düşük olması ve siyaseti bir "erkek oyunu" olarak algılamalarıdır. Kadın adayların siyasi katkıları erkek adaylarınkine eşit olmasına rağmen, araştırmalar kadınların zorlu kampanyalar, daha az genel işe alım, ofis ve aile taahhütlerini dengeleyememe, rekabetçi ortamlara girme konusunda tereddüt etme ve kendi liyakat ve yeterliliklerine genel bir inanç eksikliği. Erkek adaylar en çok başarılarına göre değerlendirilirken, kadın adaylar başarılarına ek olarak görünüş, ses, sözel beceri ve yüz hatlarına göre değerlendiriliyor.
Değişim için gerekli adımlar
Kurumsallaşmış cinsiyetçilikle mücadele etmek için çeşitli önlemler alınmıştır. İnsanlar, siyasetteki cinsiyet eşitsizliğini ve ayrıca diğer kurumlardaki cinsiyet eşitsizliğini ve yetersiz temsilini ifşa etmek için yapıcı bir şekilde konuşmaya veya "karşılık vermeye" başlıyor. Siyasette kurumsallaşmış cinsiyetçilik konusunu araştıran araştırmacılar, "cinsiyeti geri almak" terimini ortaya attılar. Bu terim, "cinsiyet farkını azaltan sosyal etkileşimleri" teşvik ederek eğitime ve kapsayıcı bir cinsiyet anlayışına odaklanır. Bazı feministler, "cinsiyeti ortadan kaldırmanın" sorunlu olduğunu çünkü bağlama bağlı olduğunu ve aslında cinsiyeti güçlendirebileceğini savunuyorlar. Bu nedenle araştırmacılar, siyasetteki toplumsal cinsiyet normlarını ve beklentilerini ortadan kaldırarak "cinsiyeti farklı şekilde yapmayı" önermektedir, ancak bu aynı zamanda kültüre ve hükûmet düzeyine de bağlı olabilir (ör. yerele karşı federal).
Siyasette kurumsallaşmış cinsiyetçilikle mücadele etmenin bir başka anahtarı da, özellikle uluslararası düzeyde, "karar verme pozisyonlarında uygun kadın seviyeleri hakkında beklentiler oluşturan" "cinsiyet dengeli karar alma" yoluyla toplumsal cinsiyet normlarını yaymaktır. bu çözümle bilim adamları, "bireyin değerine ve bireysel deneyimi yakalamanın önemine" vurgu yapmaya başladılar. Bu, kolektif erkek veya kadın aday deneyimi yerine, bir adayın siyasi kariyeri boyunca (bu aday ister erkek ister kadın olsun) yapılır. ABD siyasi katılımında toplumsal cinsiyetin rolünü incelemek için önerilen beş ileri çalışma alanı şunlardır: (1) "cinsiyet ve algılar arasındaki kesişimi" gerçekleştirmek; (2) "yerel seçim siyasetinin" etkisinin araştırılması; (3) "cinsiyet sosyalleşmesinin" incelenmesi; (4) "cinsiyet ve politik muhafazakarlık arasındaki" bağlantıyı ayırt etmek; ve (5) son yıllarda kadın siyasi rol modellerinin etkisinin tanınması. Toplumsal cinsiyet, her toplumsal kurumda girift bir şekilde iç içe geçtiği için, siyasetteki toplumsal cinsiyet ancak diğer kurumlardaki toplumsal cinsiyet normları değiştiğinde değişebilir.
Andrew W. Marlowe
Andrew W. Marlowe, Amerikalı senaryo yazarı.
Columbia Üniversitesi İngilizi Dil ve Edebiyatı bölümünden mezun olmuştur. Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde senaryo yazarlığı üzerine Yüksek Lisans yapmıştır.
The Lehigh Pirates senaryosu sayesinde Nicholl Fellowship bursunu kazanmıştır. Arkasından yazdığı Apogee senaryosu 500,000 Amerikan dolarına satılmıştır. Air Force One, End of Days ve Hollow Man isimli filmlerin senaristidir.
Marlowe, senarist eşi Terri Miller ve iki çocukları ile beraber Los Angeles'ta yaşamaktadır.
Metin Aktaş
Metin Aktaş adlı kişiler:
Kōfuku-ji
Kōfuku-ji, Japonya'nın Nara kentinde bulunan bir Budist tapınağıdır. Tapınak, Hossō ekolünün ulusal karargahıdır ve UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne dahil olan Antik Nara'nın Tarihî Anıtları'ndan biridir.
Tichocarpaceae
Tichocarpaceae Gigartinales takımına bağlı bir algae familyasıdır.
Lionel Logue
Lionel George Logue, CVO (26 Şubat 1880 - 12 Nisan 1953), Kral George VI'nın kekelemesini yönetmesine yardımcı olan Avustralyalı bir konuşma ve dil terapisti ve amatör sahne oyuncusuydu.
Alberto Lopo
Alberto Lopo García (d. 5 Mayıs 1980), defans pozisyonunda görev yapmış İspanyol eski futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1998 yılında Espanyol B kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Espanyol, Deportivo La Coruña, Getafe, Deportivo La Coruña ve Gimnàstic kulüplerinde oynadı.
Cradle of Filth
Cradle of Filth, İngiliz ekstrem metal grubudur. 1991 yılında Suffolk şehrinde kurulmuştur. Demo kayıtlarında ve "The Principle of Evil Made Flesh" albümlerinde senfonik black metal tarzında çalışmış, ancak günümüze kadar tüm diğer albümlerinde daha temiz kayıt kullanmayı ve black metal elementleri taşıyan ekstrem gotik metal olarak adlandırılabilecek bir türde eserler vermeyi tercih etmişlerdir. Şarkı sözlerinde Gotik imgeler ve mitoloji çok önemli bir yer tutar.
Biyografi
Cradle of Filth grubu, 1991 yılında Suffolk şehrinde kuruldu. İlk başlarda Venom ve Bathory gibi black metal'in ağır isimlerinden etkilenerek çalışmaya başlayan grup, hazırladığı demoların ardından “The Principle of Evil Made Flesh” albümüyle black metal müzik piyasasına merhaba dedi. 1994 senesinde Cacaphonous Record'tan çıkan bu albüm; keskin gitar riffleri, gotik klavye partisyonları ve destansı şarkı sözleriyle bütün dikkatleri üzerine çekti. Dinleyicilerden tam not alan “The Principle of Evil Made Flesh”, grubun sonraki çalışmalarına göre ayrı bir yerde dursa da, 2006 senesinde Metal Hammer'ın en iyi Black Metal albümleri listesinde ilk 10'da yer alacaktı.
Cacophonous Records ile yaşanan sorunların ardından Music for Nations şirketiyle anlaşan Cradle of Filth, yeni plak şirketine geçmeden önce “V Empire of Dark Faerytales in Phallunstein” EP’sini piyasaya sürdü. Bu çalışma aynı zamanda grubun ilk bayan vokalisti olan Andrea Meyer'ın, yerini Sarah Jezebel Deva'ya bıraktığı albüm oldu. The Kovenant, Therion, Mortiis ve Angoria ile de çalışan Sarah Jezebel, hiçbir medya organında Cradle of Filth'in asıl elemanlarından biri olarak anılmasa da, grubun birçok şarkısına sesiyle hayat verdi.
Music For Nations'dan çıkan ilk albüm 1996 tarihli “Dusk…and Her Embrace” oldu. Bu albüm, hem gruba Avrupa çapında şöhret kazandırdığı hem de günümüzde hala bu müziğin atlama taşlarından biri olarak görüldüğü için ayrı bir öneme sahiptir. Sheridan Le Fanu'nun eserlerinden esinlenerek oluşturulan vampirizm teması etrafında şekillenen albüm, Music For Nations firmasının sağladığı olanaklar ile daha kaliteli bir kayıt, daha kaliteli bir albüm kapağı ve tanıtım olanağına sahip bir şekilde hazırlanmıştı. Venom grubunun vokalisti Cronos, bu albümün şimdiye kadar yapılmış en iyi Cradle of Filth albümü olduğunu ama ileride çok daha iyilerinin olacağını söylemiştir.
Roadrunner'dan çıkan ilk albüm 2004’te piyasaya sürülen “Nymphetamine” oldu. Onu takip eden “Thornography” albümleri 2006'da hayranlarına ulaştırıldı. Oldukça ritmik ve kulakta kalıcı şarkıların dahil edildiği “Thornography” kimilerine göre şimdiye kadarki en iyi albümleri, kimilerine göre de black metal'den tam olarak koptuklarını simgeleyen bir albüm oldu. Ne de olsa grup, yaptığı müzikle şimdiye kadar senfonic black metal, ekstrem gotik metal, melodik black metal, satanik metal, vampirick metal, speed metal, death metal, brutal death metal, melodik death metal, horror metal ve dark metal gibi pek çok türle anıldı.
Rişod Sobirov
Rişod Sobirov (d. 11 Eylül 1986), Özbek judocu.
Kungsbacka Belediyesi
Kungsbacka Belediyesi, güney İsveç' teki Halland ilindeki bir belediyedir. Mevkisi Kungsbacka' dadır.
Rişod Sobirov
Sobirov 2008 Pekin, 2012 Londra ve 2016 Rio Olimpiyatları'nda ülkesini temsil etti. Pekin'de 60 kg erkekler judo mücadelesinde, Hollandalı Ruben Houkes ile birlikte bronz madalyanın sahibi oldu. Özbek sporcunun performansı Londra ve Rio'da da değişmedi; Sobriov, Londra'da 60 kg, Rio'da ise 66 kg karşılaşmalarından birer bronz madalya daha çıkarmayı başardı.
Newport News, Virginia
Newport News, ABD'nin Virginia eyaletine bağlı bir bağımsız şehirdir. Şehir, Virginia Yarımadası'nın güneybatı ucunda ve James Nehri'nin kuzey kıyısında yer almakta olup Hampton Roads metropol alanının bir parçasıdır. Yüzölçümü 300 km² olan şehrin nüfusu 2013 yılı itibarı ile 183.412'dir.
Newport News'te Newport News Shipbuilding tersanesi ve birçok askeri üs bulunmakta olup şehrin ekonomisi büyük ölçüde askeriyeye dayanmaktadır.
Kardeş şehirler
Newport News'in üç adet kardeş şehri bulunmaktadır.
Furcellariaceae
Furcellariaceae Gigartinales takımına bağlı bir familyadır.
2004 Yaz Olimpiyatları'nda Mısır
Mısır, 13-29 Ağustos tarihlerinde Yunanistan'ın başkenti Atina'da düzenlenen 2004 Yaz Olimpiyatları'nda yarıştı. Ülke, 17 spor dalında 81'i erkek ve 16'sı kadın olmak üzere toplam 97 sporcu ile yer aldı.
Adatepe, Lapseki
Adatepe, Çanakkale ilinin Lapseki ilçesine bağlı bir köydür.
Gürcistan'da monarşizm
Gürcistan, kökenini Helenistik döneme kadar izleyen monarşik bir geleneğe sahiptir. Bagrationi hanedanı tarafından yönetilen Orta Çağ Gürcistan Krallığı, modern zamanlarda Gürcistan'da devam eden bir miras bıraktı. Bagrationi monarşisiyle ilişkilendirilen nitelikler ve semboller, Gürcü ulusunun yapımında ve ardından ulusal tarihin inşasında önemli bir yer kazanmıştır. Hanedanlığın birkaç kolu günümüze kadar hayatta kalmasına rağmen, 19. yüzyılın başlarında Gürcü topraklarının Rus İmparatorluğu tarafından ilhak edilmesiyle beraber egemenlikleri sona erdi. Monarşik yenileme, 20. yüzyıl boyunca çeşitli kralcı gruplar tarafından değerlendirildi. Gürcistan'ın siyaseti, 1991'de Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığını yeniden kazandığından beri yarı başkanlık cumhuriyeti çerçevesinde yer alsa da, monarşi tartışması, özellikle anayasal biçimi hiçbir zaman sona ermedi. Konu, en son 2007 sonundaki siyasi bir krizin ortasında gündeme geldi.
Adatepe, Lapseki
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Gürcistan'da monarşizm
Rus egemenliği ve devrimi
Rus İmparatorluğu, iki ana Gürcü krallığını, sırasıyla 1801 ve 1810'da Kartli-Kakheti ve Imereti krallığını absorbe etti. Mülksüzleştirilen kraliyet hanedanının üyeleri, Rus yönetimine karşı birçok isyan başlattı, ancak hepsi başarısız oldu. Askerî pasifleştirme ve diplomatik ikna kombinasyonunu kullanan Rus yönetimi, yerel seçkin insanların bir dereceye kadar sadakatini kazanmayı başardı. Bagrationi prensleri daha sonra kaçınılmaz olana boyun eğdiler ve bir oldubittiyle uzlaştılar.
Adatepe, Lapseki
Coğrafya
Köy, Çanakkale il merkezine 47 km, Lapseki ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Gürcistan'da monarşizm
Rus egemenliği ve devrimi
1825 Aralıkçılar isyanından hemen sonra, St. Petersburg ve Moskova'daki kraliyetçi Gürcüler, sondan bir önceki Gürcistan Kralı Erekle II'nin torunları tarafından çağrıldı; prens Okropir ve Dimitri, iki Rus kentindeki Gürcü öğrencileri Gürcistan'ın Bagrationi Hanedanlığı altında bağımsız olması gerektiğine ikna etmeye çalıştı. Okropir, 1829'da Tiflis'i ziyaret etti ve Gürcü monarşisini yeniden kurmak amacıyla gizli bir cemiyet kurulmasına yardım etti. 1830 Fransız devriminden ve 1830-1831 Polonya ayaklanmasından esinlenen komplocular, Rus karşıtı duyarlılıklarında birleştiler, ancak çoğunluk Bagrationi'nin Gürcü tahtına geri dönmesini tercih etmelerine rağmen planlarında fikir ayrılığı yaşanmıştı. Planlanan darbe, 1832'de polisler tarafından engellendi.
Emperyal Vali Prens Vorontsov'un (1844-1854) liberal siyaseti tarafından kazanılan Gürcü soylularının Rus çarına olan sadakati 1860'larda azalmaya başladı. Yine de, 1832'de Gürcü kraliyetçilerin önderliğindeki komplonun ardından, hiçbir Gürcü hareketi veya siyasi parti, Birinci Dünya Savaşı'na kadar tam bağımsızlık çağrısında bulunmadı.
Birinci Dünya Savaşı yıllarında Gürcü göçmenler, Prens Matchabelli'nin rehberliğinde, Berlin'de, Gürcistan'daki bir monarşinin Alman himayesi altında yeniden kurulmasını düşünen bir Ulusal Komite kurdu. Fikrin yayılmasında etkili olan kişilerden biri, Prusyalı Alman prensi Joachim'in Gürcü tahtına oturmasını öneren Otto von Lossow'du. Ancak, 1917 Rus Devrimi'nin ardından Gürcüler, sosyal demokratların Gürcü siyaset sahnesine uzun süredir hâkim olmasının bir sonucu olarak, bağımsız devletlerini demokratik bir cumhuriyet biçiminde (26 Mayıs 1918) onardılar. Eski kraliyet hanedanının filizleri de dâhil olmak üzere Gürcü asaleti, yeni bir cumhuriyete destek verdi. Çağdaş bir Batılı gözlemcinin belirttiği gibi: "Fransa'daki gibi, Gürcü soyluluğunun siyasi olmaktan çok sosyal bir önemi vardır. Halkın ruhu demokratiktir; Gürcistan'da monarşinin yeniden canlanması için en ufak bir şans yok ve soylular, kişisel haklarının hak ettiklerinden daha fazla siyasi ağırlığa sahip olmayacaklar."
Sovyet dönemi ve Sovyet sonrası bağımsızlık
Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti, 1921'de Sovyet Rusya'nın Kızıl Ordu işgaliyle düştü. Ardından gelen siyasi baskılar, özellikle 1924'teki başarısız Ağustos Ayaklanması sırasında, Bagrationi ailesinin birçok üyesini Sovyetler Birliği'nden kaçmaya zorladı; bazıları ayaklanma sırasında öldü.
Göçmenlerden biri, Mukhrani Hanedanı Prensi Iraklı (Bagrationi hanedanının bir teminat kolu) (1909-1977), bir Gürcü monarşist davası için Avrupalı güçlerin desteğini almaya çalıştı. İkinci Dünya Savaşı'ndan önce İspanya'ya yerleştikten sonra Prens Iraklı, Gürcistan Kraliyet Evi adını verdiği evi kurdu ve Stalin'in Sovyetler Birliği'nden bağımsız bir Gürcü monarşisi için Avrupa hükûmetlerinden destek istedi. Prens Iraklı, 1977'de İspanya'da öldüğünde, oğlu George, Gürcistan kraliyet ailesine ilk sırada yer aldı ve 1991'de yeni bağımsız cumhuriyetin hükûmeti ve parlamentosu tarafından bir formalite olarak da olsa bu şekilde tanındı. Mukhrani'nin meşru hakları, şecere olarak da olsa, tahtın meşru hakları, Gürcistan'ın son kralı olan bagration – Gruzinsky'nin patrilineal torunlarının, yok olmaya yakın olmasına rağmen, Gürcistan'da hayatta kalması nedeniyle sık sık sorgulanmıştır. Bu çizgi, Gürcistan'ın son kralı George XII'nin varisi olan Prens Nugzar Bagration-Gruzinsky (d. 1950) tarafından temsil edilmektedir.
Ancak, iki soy Prens David Bagrationi-Mukhraneli'nin Nugzar'ın en büyük kızı Anna Bagration-Gruzinsky ile Şubat 2009'da evlenmesi yoluyla bu çatışmayı çözmek için harekete geçti. 27 Eylül 2011'de Prens David ve Prenses Anna, Mukhraneli ve Gruzinsky iddialarını potansiyel olarak birleştiren Prens Giorgi Bagration Bagrationi'de bir erkek bebeğin ebeveynleri oldu. Başka hiçbir Bagrationi Prensi, primogeniture tarafından üst düzey kökenli olan Gruzinsky veya Mukhraneli soyunda doğmazsa ve şu anda yaşayanlardan kurtulursa, Prens Giorgi hem Bagrationi evinin varisi hem de Georgia XIII Georgia'nın varisi olacaktır.
Bununla birlikte, diğer Bagratlıların tahta geri getirilmesi için adaylık hakkında spekülasyonlar ortaya çıktı. Bazı monarşistler, Don Raimondo Orsini ve Prenses Khétévane Bagration de Moukhrani'nin oğlu Don Lelio Nicolò Orsini'nin adını duyurdu, ancak Prenses Khétévane bu iddiayı reddetti.
1990'ların başlarında Gürcistan, Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığa doğru ilerlerken, monarşik yenileme politikanın kenarlarında bir sorun oldu, ancak gerçek bir tahta adayları ve monarşiye halk desteği yoktu. Çeşitli Gürcü siyasi grupları, Gürcistan Kraliyet Evi Başkanı Jorge de Bagration'ın dönüşünü müzakere etmeye çalıştı ve hatta isteksiz prensi ikna etmek için Madrid'e bir heyet gönderdi. Bazı siyasi aktivistler, özellikle de Ulusal Demokrat Parti ile bağlantısı oların Gürcistan'daki bir anayasal monarşinin, Moskova'nın Gürcistan'ı Sovyetler Birliği içinde tutmaya yönelik her türlü çabasını iptal etmeye yardım edeceğini tahmin ettiler. Gürcistan, 9 Nisan 1991'deki bağımsızlık ilanından sonra, zayıf ve kırılgan muhalefet grupları, Gürcistan'ın halk tarafından seçilen ilk Cumhurbaşkanı Zviad Gamsakhurdia'yı ve onun otoriter eğilimlerini etkisiz hâle getirme umuduyla yenileme meselesini yeniden gündeme getirdi.
Eduard Shevardnadze'nin (1992-2003) yönetimi sırasında, eski parlamento başkanı Akaki Asatiani liderliğindeki Gürcü Gelenekçiler Birliği de dâhil olmak üzere birkaç küçük siyasi parti, uygulanabilir bir alternatif olarak anayasal monarşiyi savunmaya devam etmesine rağmen, Gürcistan hükûmeti monarşist fikirlere ciddi bir önem vermemiştir.
Yakın dönemdeki değerlendirme
Anayasal monarşi tartışması, 2007'nin sonlarında Gürcistan'da ortaya çıkan siyasi krizle yeniden canlandı. Gürcü Ortodoks Kilisesi'nin popüler başkanı Katolikos-Patrik II. İlia'nın 7 Ekim 2007 tarihli vaazı, yenilenen bir siyasi tartışmaya ivme kazandırdı. Anayasal monarşi fikrine her zaman sempati duyan patrik, Pazar günü Kutsal Üçlü Katedrali'nde yaptığı ayin sırasında kraliyet hanedanının restorasyonunun "Gürcü halkının arzu edilen bir hayali" olduğunu söyledi. Ayrıca, Gürcistan halkının bu yönetim modelini seçmesi hâlinde, "kraliyet hanedanının temsilcileri arasından bir kraliyet adayı seçilmesi ve çocukluktan itibaren uygun şekilde kral olarak yetiştirilmesi gerektiğini" vurguladı.
Yetkililerin monarşi çağrılarına tepkisi kısıtlandı. Nino Burjanadze, bir eş konuşmacı Gürcistan Parlamentosu, fikri hakkında şüphelerini dile ve toprak bütünlüğü sağlanana kadar Gürcistan Abhazya ve Güney Osetya ayrılma atıfta bulunarak, bu kadar önemli bir konuda karar vermenin mümkün olmayacağını belirtmiştir. Uzak Bagratid soyundan şaka yollu bir şekilde söz eden Başkan Mikheil Saakaşvili, "mevcut sorunlara yeni sorunlar eklememek için bu konuya ciddi bir şekilde dikkat edilmesi gerektiğini" söyledi. Saakashvili'nin Birleşik Ulusal Hareketi'nden etkili bir parlamento üyesi olan Giga Bokeria, Patrik'in açıklamasını yumuşak bir şekilde değiştirmeye çalıştı: "Patrik bugün monarşinin kurulmasını önermedi. Bunun Gürcistan temel sorunlarını çözdükten sonra olabileceğini kastetti." dedi. Daha sonra muhalefetin anayasal monarşi çağrısının yalnızca popülist bir hareket olduğunu iddia etti: "Burada anayasal monarşi hakkında konuşuyorlar ve bununla ilgili yurtdışında hiçbir şey söylemiyorlar. Bu onların çifte standart politikasıdır." dedi. Ilia II, konu hakkında daha fazla yorum yapmaktan kaçınmıştır.
Ekim ve Kasım 2007'de on muhalefet partisinden oluşan bir koalisyon tarafından düzenlenen hükûmet karşıtı gösterilerden bir yana duran muhalefetteki Yeni Haklar Partisi, gündemlerine anayasal bir monarşinin kurulmasına daha nüanslı bir bakış açısı ekleyen tek büyük siyasi grup oldu. Yeni Haklar / Sanayiciler Partisi adayı David Gamkrelidze'nin erken cumhurbaşkanlığı seçimleri için aday olan David Gamkrelidze'nin ön seçim kampanyasını dâhil edilen, bu fikri destekleyen ve referandum yapılmasını öneren, 5 Ocak 2008 tarihinde özel bir bildiri yayımladılar.
Bir monarşi seçeneği, Gürcistan'da her zaman belirsiz bir rezonansa neden olmuştur. Bir yandan monarşi, Gürcü birliğinin ve bağımsızlığının bir sembolü olarak kabul edilirken, diğer yandan monarşik gelenekte 200 yıldan fazla önemli bir boşlukla uzak bir geçmişe aittir. Bu nedenle, 1998'de yapılan bir ankete göre, 828 katılımcının yalnızca % 16,3'ü, çeşitli hükûmet türlerinin Gürcistan için ne kadar uygun olduğunu veya olacağını düşündükleri sorulduğunda, monarşinin Gürcistan için iyi veya çok iyi bir hükûmet biçimi olacağına inanıyordu.
Şüpheciler, monarşinin yeniden kurulmasının, aday sayısı ve Gürcü tahtının çözülmemiş halefiyeti gibi çeşitli nedenlerden dolayı teknik olarak imkânsız olduğunu söylüyorlar. Ek olarak, kralı seçme kriterlerinin büyük anlaşmazlıklara yol açacağına inanıyorlar. Eylül 2011'de, Prens Giorgi Bagration Bagrationi'nin şahsında ailenin hayatta kalan iki ana kolunu potansiyel olarak birleştirecek olan doğumu, bu tür şüpheciliği azaltmaya yardımcı olabilir.
Anayasal monarşinin destekçileri, bu devlet biçiminin Gürcistan vatandaşlarının çıkarlarını en iyi şekilde koruyacağını savunmaya devam ediyor; bir hükümdar "hüküm sürmezdi" ve "istikrar ve ulusal birliğin koruyucusu olarak hareket ederdi" diye söylediler. Monarşiye dönüşü, yerli kraliyet hanedanının Gürcü halkı tarafından asla reddedilmediğine veya devrilmediğine, ancak yabancı bir güç (yani Rusya) tarafından mülksüzleştirildiğine atıfta bulunarak "tarihsel bir adalet" olarak görüyorlar.
16 Aralık 2018'de Prens David Bagrationi Mukhrani, Gürcistan'ın ilk kadın Cumhurbaşkanı Salome Zourabichvili'nin eski Kraliyet ikametgâhında açılışa davet edildi.