cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Semyon Aralov
I. Dünya Savaşı
1914 yılında I. Dünya Savaşının patlak vermesiyle orduya alınır. Batı cephesine gönderilir. Prusya bölgesinde yirminin üzerinde muharebeye katılır, yüzbaşı rütbesine terfi eder. 1917 yılındaki Şubat Devrimi sırasında siyasi olarak aktiftir. Cephedeki asker temsilcileri arasında yer alır, Menşevik görüşleri benimser.
Ekim Devriminin ardından Bolşevik saflarına geçer ve Kızılordu bünyesinde çalışmaya başlar. Rus İç Savaşının çıkmasıyla beraber cephelerdeki disiplinin artırılması ve düşman ajanlarının yakalanması göreviyle tüm cephelerde yetkili kılınır. 1918-1920 yılları arasında Devrimci Askeri Konsey üyesidir. Sovyet-Polonya Savaşının ardından yapılan barış görüşmelerine katılır. Sonrasında Kiev Garnizon komutanlığına atanır.
Diplomatik görevler
1921 yılında Dışişleri Halk komiserliği bünyesinde Litvanya’ya atanır. 5 Ocak 1922 tarihinden itibaren Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Ankara Büyükelçiliğine atanır, 28 Ocak günü Ankara'ya gelir. Bu dönemde sürmekte olan Kurtuluş Savaşına destek amacıyla yapılan Sovyet yardımlarının koordinasyonunu başarıyla sağlar ve Kurtuluş Savaşı'nda SSCB-Türkiye ilişkileri üzerinde etkin rol oynar. Türkiye’nin talebi doğrultusunda 1923 yılı Nisan ayında görevine son verilmiştir. Görev yeri olarak Çekoslovakya seçilse de Rus İç savaşı sırasında Çekoslovak Lejyonuna karşı savaşmış olması, Çekoslovakya’da istenmemesine sebep olur. 1927 yılına kadar Letonya ve Çin’de görev yapar.
Diğer görevleri
1927 yılında Yüksek Sovyet üyeliğine getirilir. Sonrasında Yüksek Ekonomik Konsey (Vsenka) Dış İlişkiler Başkanlığına getirilir. Sonraki dönemde Büyük Temizlik tasfiyesi sırasında istihbarat görevlerinden alınsa da Devlet Edebiyat Müzesi başkanlığına atanır.
Sonraki hayatı
II. Dünya Savaşı sırasında Sovyet toprakları 1941 yılında Nazi saldırısına uğrayınca 60 yaşında milislere katılmak için gönüllü olur. Savaş boyunca çeşitli görevlerde bulunur ve savaşın sonunda 33. Ordu karargâhında yer alır. 1946-1957 yılları arasında çeşitli parti görevleri üstlenir. 1957 yılında emekli olur ve çok sayıda kitap ve makale yazar. 22 Mayıs 1969 tarihinde vefat ettikten sonra Moskova’daki Novodeviçi Mezarlığı’na gömülür.
Şenol Tiryaki
Şenol Tiryaki (26 Eylül 1944, Amasya), Türk tiyatro oyuncusu, sanat ve fikir insanı.
Eğitimi
İlkokulu Merzifon’da, ortaokulu Amasya’da, liseyi Ankara Gazi Lisesi’nde okudu. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü’nden mezun oldu.
Kariyeri
1992 yılında başladığı Devlet Opera ve Balesi Genel Müdür Yardımcısı görevinden, Eylül 2009’da emekliye ayrıldı. Görevi süresinde, sahne sanatlarının yeniden yapılanması ve DOB’nin daha işlevsel olabilmesi için çalışmalarda bulundu. Kurumun ülke ölçeğinde bölgesel dağılımını sağlayabilmek amacıyla; Samsun, Antalya, Sivas, Van, Gaziantep DOB İl Müdürlüklerinin kurulabilmesi için gerekli çalışmaları yürüttü ve Ankara DOB İl Müdürlüğü’nün oluşturulması için yoğun çaba gösterdi. Genel Müdürlüğün, süreç içindeki gelişimine uygun yeni bir yapılanmanın gereğini ve zorunluluğunu dile getirdi, mevcut yasanın sınırlarını zorladı, öneriler geliştirdi, yayınlar gerçekleştirdi.
Çalışmaları
Ankara Büyükşehir Belediyesi’ndeki görevi süresinde ‘kültür Başkenti Ankara’ yaklaşımı çerçevesinde ‘Özel ve Amatör Tiyatrolara Destek’, ‘Okullar Arası Tiyatro Şenliği’, ‘Tiyatro Günleri’, ‘1.Uluslararası Ankara Gençlik Festivali’, ‘Yeni Müzik Festivali’, ‘Hipodrom Konserleri’, ‘Park Konserleri’ gibi projelerin gerçekleşmesine katkıda bulundu.
Amatör tiyatrolara özel önem ve emek verdi. Bu yapıların işlevi, gelişimi ve örgütlenmeleri konusunda yoğun çalışmalarda bulundu. Türkiye’de ilk defa kooperatif yapılanması olarak örgütlenen Amatör Tiyatrolar Birliği ATÜK’ün (1999) kurucu üyesi olup, ilk başkanlığını yaptı. Üyesi bulunduğu Ankara Deneme Sahnesi’nin (1956), 1979-2000 yılları arasında yönetim kurulu başkanlığını yürüttü. Ankara Deneme Sahnesi'nin kuruluşundan itibaren gerçekleştirdiği tüm çalışmaları "Amatör" adlı eseriyle kitaplaştırdı. Genel Başkanlığı’nı da yaptığı Tiyatro Bölümü Mezunları Derneği’nin (1993) kurucularından oldu, Sanat Kurumu (1952), İşçi Kültür Derneği (1976), Kadının Sosyal Hayatını Araştırma ve İnceleme Derneği KASAİD (1953) ve Tiyatro Opera ve Bale Çalışanları Vakfı TOBAV’da (1980) yönetim kurulu üyeliği yaptı. 2002-2006 yılları arasında 23. Dönem UNESCO Milli Komisyonu yönetim kurulu üyeliğinde bulundu.
Ara Pacis
Ara Pacis Augustae (Latince, "Görkemli Barışın Sunağı"; bilinen adı Ara Pacis), Roma tanrıçası olarak tahayyül edilen Barış'a adanmış sunak. Sunak, Roma İmparatoru Augustus tarafından (ya da onun için) sipariş edilmiş ve MÖ 30 Ocak 9 tarihinde Augustus'un Galya ve Hispania'daki zaferlerinin ardından tesis edilen barışı kutlamak için Roma Senatosu tarafından kutsanmıştır. MÖ 4 Temmuz 13 tarihinde hizmete girmiştir. Sunak, Roma İmparatorluğu'nun baskın askeri güç olmasıyla elde ettiği Pax Romana nın sağladığı barış ve refahtan duyulan memnuniyeti resmetmek için yapılmıştır.
Emmanuel Rossfelder
Emmanuel Rossfelder (1973) Fransız gitaristtir. Gitar çalmaya 5 yaşında başlamıştır. 8 yaşında Aix-en-Provence konservatuvarında Bertrand Thomas'ın öğrencisi olmuştur. 14 yaşında aynı konservatuvarda altın madalya kazanmıştır ve Alexandre Lagoya öğrencisi olarak Paris konservatuvarına kabul edilmiştir.
Şenol Tiryaki
Kaynakça
2- ISBN 9789750137518. (Amatör) 3- ISBN 978-625-7925-96-9 (Erk'in Sanatla Dansı)
Ara Pacis
Sunak
Ara Pacis, geleneksel Roma dindarlığının bir tasviri olarak İmparator ve ailesinin tanrılara kurbanlar sunarken resmedildiği, çok ayrıntılı ve ince bir ustalıkla yontulmuş kabartmalarla süslü ve bütünüyle ışık saçan beyaz mermerden yapılmış bir sunaktı. Çeşitli figürler kurban edilmek üzere büyükbaş hayvanlar vermektedirler. Bazı figürler toga'larını bir başlık gibi başlarına çekmişlerdir ve bu hareket onların resmi görevlerinin rahip olduğunu sembolize eder. Diğerleri ise zafer'i simgeleyen defne yaprağından taç giyerler. Erkekler, kadınlar ve çocukların hepsi tanrışara yaklaşmaktadırlar.
Sunak, Roma heykeltıraşlığının baş yapıtlarından birisi olarak kabul edilir; Geçit resmindeki figürler her ne kadar Yunan heykellerinde görülenler kadar idealize edilmemiş olsalar da portreler fark edilebilinir bir biçimde bireyseldir.
Orijinal parçalar
Ara Pacis bugünkü haliyle orijinal yerinde bulunan ve Roma'da muhafaza edilebilmiş parçaların ve aralarında Paris'teki Louvre Müzesi'nin de bulunduğu yabancı müzelerde bulunan parçaların alçı röprodüksiyon'larının bir kombinasyonudur.
Muhafaza
Altar, orijinal olarak Tiber Nehri'nin Campus Martius olarak adlandırılan ve yüzyıllar içinde yaklaşık dört metre alüvyon tabakası altına gömülen taşma düzlüklerinden birisinde konuşluydu. İlk heykel parçaları 16. Yüzyıl'da bulunmuştu ve 1938 yılına gelindiğinde Antik Roma "temalı parkı" yaratma girişimi nedeniyle Benito Mussolini tarafından Sunak için (Sunağın yerini değiştirerek) Augustus Mozelesi ile birlikte bir muhafaza binası yaptırıldı.
Günümüzde ise yine Mussolini'nin binasının olduğu yerde planı Amerikalı mimar Richard Meier tarafından yapılmış olan yeni bir muhafaza yapısı vardır. Yeni bina 2006 yılında açılmıştır ve bazı tartışmalara neden olmuştur. .Sonuç New York Times tarafından başarısızlık olarak tanımlanmıştır ve görevdeki belediye başkanı Walter Veltroni'nin muhalifi (eğer seçilirse) yapıyı yıkacağını beyan etmiştir. Veltroni, her halükarda, yapıyı korumuş ve 2007 Haziran'ı başlarında geleneksel 45. Valentino Garavani sergisi için dizayn ettirerek kullanmıştır.
Honda Type R
Type-R (タイプR/タイプ・アール), Honda'nın ürettiği Honda'nın özel performans sürümü otomobil modeli.
Honda Type R tasarımında ("R", İngilizce:"Racing-yarış") araç ağırlığını azaltma, performans potansiyelini arttırma, motor ayarı (tuning), özel süspansiyonlar gibi yarış koşulları özelliklerini sağlamaya odaklanmıştır. Type R modeli ilk olarak yarış etapları için düşünülmüş sonradan Honda'nın VTEC motor tasarımına ağırlık vermesi ve beğeni kazanması sonucu daha geniş bir satış pazarına sunulabilmiştir. Type R araçlardaki geleneksel kırmızı Honda brövesi ve beyaz şampiyonluk boyası ilk F1 kazanmış arabalarını temsil eder. Honda'nın yarış ve F1 araçları çoğunlukla kırmızı Honda brövesine sahiptir. 2.0 litrelik 201 HP gücündeki DOHC i-VTEC motoru bu modeller arasında ön plana çıkmıştır.
NSX Type R
NSX type R Japonya'da 1992 yılında kısıtlı sayıda üretildi. Temel değişiklikleri daha saldırgan süspansiyonlar ve 1350 kg'dan 1230 kg'a indirilen önemli ağırlık azaltımıydı. NSX type R önemli ölçüde yarış etabı odaklıydı ve klima, elektrikli camlar, ses sistemi gibi ağırlık yapıcı parçalar çıkartılmıştı. NSX type R yerini 1997 yılında NSX type S Zero'ya bıraktı.
Civic Type R
Geliştirilmiş altı ileri şanzıman Type R’ın DOHC i-VTEC motoru ile mükemmel bir uyum sağlayarak hızlı ve hassas vites değişimi sunuyor. Daha sağlam gövde yapısı ve sportif performansı daha çok vurgulayan yeni süspansiyon ayarları sayesinde çok özel bir sürüş deneyimi sağlar.
Performans duygusunu vurgulayan özel kırmızı aydınlatmalı Multiplex gösterge paneli, en önemli bilgileri ekranın üst kısmında göstererek sürücünün bütün dikkatini yola verebilmesini amaçlıyor. Yan destekli Alcantara koltuklar, sportif ve dinamik bir sürüş keyfi sağlıyor. Kırmızı dikişli spor direksiyon simidi, alüminyum vites topuzu ve aracın seri numarasının kazındığı plaka, Type R’ın özgün estetiğini tamamlayan ayrıntılardan sadece bazıları.
Çift bölgeli iklim kontrolüne sahip otomatik klima sistemi sayesinde, hem sürücü hem de yolcu klimayı diledikleri gibi ayarlayabiliyor.
Otomatik yanan Xenon farlar ve yağmurun ilk damlaları düşerken silecekleri devreye sokan yağmur sensörü sayesinde, yolların keyfini güven içinde süreceksiniz.
Yeni Civic Type R’da güvenlik donanımında standart olarak yer alan ABS, Elektronik Fren Gücü Dağıtımı (EBD) ve Araç Denge Kontrol Sistemi (VSA) gerektiği şekilde sağ ve sol tekerleklere fren uygulayıp, gaz ve fren sistemini yöneterek dönüşler, hızlanma ve ani manevralar sırasında sürücünün kontrolü korumasına destek olacak şekilde tasarlandı.
Tuva Ulusal Tiyatrosu
Tıva Devlet Müzik ve Drama Ulusal Tiyatrosu (tam adı: Tıva Cumhuriyeti V.Ş.Kök-ool Ulusal Sanat-oyun Tiyatrosu) Kızıl şehrinin meyanındaki tiyatro.
Honda Type R
Civic Type R
Gelişmiş Uyumluluk Teknolojisi (ACE) gövde yapısı, bir çarpışma anında darbenin neden olduğu yükü emerek ekstra güvenlik sağlıyor.
Civic Type-R, 2007 senesinde 7. evrimini geçirip konsept bir tasarıma kavuştu. Tamamen yenilenen iç ve dış tasarımı sayesinde daha yırtıcı ve hırçın görünüme kavuştu.
Tuva Ulusal Tiyatrosu
Tıva Cumhuriyeti'ndeki tek profesyonel tiyatrodur. Tiyatro çalışmaları 1936 yılında başlamış; binası 1977 yılında faaliyete geçmiştir. Adını yazar Viktor Kökool'dan alır. Tiyatro merkezinin baş rejisörü Aleksey Karaooloğlu Oorjak.'tır.
Tarihi
1936 yılında tiyatro stüdyosu olarak açıldı ve topluluk 25 Mart 1936'da ilk temsilini gerçekleştirdi. Bu tarih Tuva'da tiyatronun kuruluş günü kabul edilmektedir. 1940 yılında bir eğitim kurumu özelliği kazandı ;1941'de Dmitriĭ Furmanov'un bir oyununu sahneledi. .
Başpınar, Göynücek
Başpınar, Amasya ilinin Göynücek ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1926 yılı kayıtlarında Başermeni olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Amasya il merkezine 40 km, Göynücek ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.
Asa Griggs Candler
Asa Griggs Candler (30 Aralık 1851 - 12 Mart 1929), Coca-Cola'yı geliştiren Amerikalı meşrubat üreticisi.
Villa Rica, Georgia'da çiftçi bir ailenin çocuğu olarak doğan Candler, tıp öğrenimi gördükten sonra eczacılık yapmaya başladı. Daha sonra ilaç ticaretine yöneldi. 1887 yılında iş arkadaşı olan John S. Pemberton'dan Coca-Cola'nın formülünü 2.300 dolara satın aldı. İçeceği daha sonra geliştiren Candler, Coca-Cola'yı ABD'nin en zengin şirketlerinde biri durumuna getirdi. Candler yönetimindeki bu firma güneyin en başarılı firması oldu. Ancak 1919 yılında şirketini 25 milyon dolara sattı.
Ailesi
Asa Griggs Candler, 30 Aralık 1851'de Villa Rica'da doğdu. Anne babası, bir tüccar ve mülk sahibi olan Martha ve Samuel Charles Candler'dı. Ebeveynleri, Asa ve kardeşi Warren Akın Candler dahil on bir çocuk büyüttü. Samuel Charles Candler, Güney Karolina yasama meclisinin üyesiydi.
Coco Cola'nın kuruluşu
1888'de bir eczacı olan Asa Griggs Candler, John Stith Pemberton ile tanıştı. Candler, Coca-Cola'nın tarifini 2.300 $ olduğu söylenen bir miktara Pemberton'dan satın aldı. İçecek, demlenmiş koka yapraklarından, ayrıca kafein, karbonatlı su ve şekerden elde ediliyordu. 1892'de Coca-Cola Company'yi kurdu. Ertesi yıl Coca-Cola Company'i markalaştırdı.
1895'e gelindiğinde, şirket Amerika Birleşik Devletleri'nde ülke çapında Coca-Cola dağıtıyordu. İlk olarak 1899'da Küba'ya ihracata başladı. Avrupa'ya ihracat iki yıl sonra başladı. Ayrıca ABD'de Coca-Cola şişeleme haklarını yalnızca bir dolara sattığı ünlü "1 dolarlık sözleşme" yi geliştirdi. Şirket ilk başlarda Coca-Cola'nın zihinsel ve fiziksel yorgunluğu gideren ve baş ağrılarını iyileştiren bir içecek olarak reklamını yaptı.
1916'da Candler, Atlanta belediye başkanı seçildikten sonra, Coca-Cola Company'in yönetim kurulu başkanlığına son verdi. 1917'de Coca-Cola şirketi, içeceğin içindeki kafein miktarını% 50 azaltmayı kabul etti. 1919'da Candler The Coca-Cola Company'deki hisselerin çoğunu çocuklarına verdi.
Atlanta Belediye Başkanı
Candler, 1916'da Atlanta belediye başkanı seçildi (1917'de göreve başladı). Belediye başkanı olarak şehir bütçesini dengeledi. 1917'deki Büyük Atlanta yangını 1.500 evi yıktıktan sonra yeniden inşa çalışmalarını koordine etti. Modern bir şehir için gerekli altyapıyı sağlamak amacıyla Atlanta şehrinin su ve kanalizasyon tesislerini geliştirmek için büyük bireysel krediler de sağladı.
Candler aynı zamanda çok sayıda okul ve üniversiteye (Emory Üniversitesi'ne toplam 7 milyon dolar verdi) ve Savannah, Georgia'daki Candler Hastanesi'ne bağışta bulunan bir hayırseverdi.
Ölümü
Candler, 1926'da felç geçirdi ve bir daha iyileşmedi. 12 Mart 1929'da Georgia, Atlanta'daki Wesley Memorial Hastanesi'nde hayatını kaybetti. Atlanta'nın batı tarafındaki Westview Mezarlığı'na gömüldü.
Yol, Yapı, Altyapı, Tapu ve Kadastro Emekçileri Sendikası
Yol, Yapı, Altyapı, Tapu ve Kadastro Emekçileri Sendikası (ya da kısaca YAPI YOL SEN), 9 Haziran 1992'de kurulmuş, şu anda Kamu Emekçileri Sendikaları Konfederasyonu'na (KESK) bağlı olarak Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’na ve çeşitli genel müdürlüklere bağlı işyerlerinde bayındırlık, inşaat ve köy hizmetleri hizmet kolunda faaliyet göstermek üzere örgütlenen sendikadır. Merkezi Ankara'dadır.
Kuruluş ve günümüz
İnşaat işkolunda çalışma yürüten sendikacıların düzenlediği 30 Mayıs 1992 tarihli kuruluş kurultayının ardından 9 Haziran 1992 günü Ankara Valiliğine başvurarak resmi kuruluşunu ilan etti. Tapu ve Kadastro çalışanlarının sendikası TÜM TAK SEN 8 Temmuz 1995'te YAPI YOL SEN'e katılma kararı aldı. Enerji işkolundaki sendika ENER SEN ile yürütülen birleşme görüşmeleri ise başarıyla sonuçlanmadı. Son genel kurulunu 10-11 Mayıs 2014 tarihleri arasında gerçekleşmiştir. EPSU (European Federation of Public Service Unions) üyesidir.
Örgütlendiği işyerleri
Örgütlendiği işyerlerinin listesi şöyledir:
Üye sayısı
2002-2009 yılları arasındaki üye sayısındaki değişim şöyledir: 2015 yılı itibarıyla üye sayısı 3847'dir.
Jahrsdorf
Jahrsdorf Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 8,77 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Temmuz 2006 itibarıyla yaklaşık 249 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Klaus Bruhn tarafından yürütülmektedir.
Yol, Yapı, Altyapı, Tapu ve Kadastro Emekçileri Sendikası
Organları
Sendikanın yönetim organları tüzüğüne göre şöyledir: Merkezi düzeyde: Şube düzeyinde: Diğer organları ise şöyledir: Sendikanın 12 şubesi bulunmaktadır: Ankara, İstanbul, İzmir, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Elazığ, Konya, Kocaeli, Mersin, Samsun, Van.
Yukarıyazı, Araç
Tarihçe
Köy, 1487 yılı kayıtlarında Yazı adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 50 km, Araç ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
Cevat Yerli
Cevat Yerli (d. 1978) Türk-Alman bilgisayar oyunları yapımcısıdır. Dünyadaki en büyük oyun geliştiricilerinden biri olan Crytek şirketinin kurucusu ve CEO'sudur (Yönetim Kurulu Başkanı). Giresun'da doğmuş, ve ailesiyle Almanya'ya göç etmiştir.
Cevat Yerli'nin oyun merakı, kendisine 10 yaşındayken hediye edilen Commodore 64 ile başladı. Crytek şirketini 1999 yılında kardeşleri Avni Yerli ve Faruk Yerli ile birlikte Almanya'nın Coburg şehrinde kurdu. Commodore 64 ve The Schneider CPC konsolları için 1980'li yıllarda çıkan bilgisayar oyunları geliştirmeye odaklanmıştır. Crytek şirketinin ilk oyunu olan Far Cry adlı video oyunu 1 milyondan fazla satış rakamına ulaşmıştır. Şirketin sırasıyla 2007 ve 2011'de çıkardığı Crysis adlı oyunu, Birinci Şahıs Nişancı tipinde olan bir Bilimkurgu oyunudur. Cevat Yerli, 16 Nisan 2012'de de Crysis 3'ün duyurusunu kişisel twitter hesabından yapmıştır.
Taret
Taret, gemilerde, tanklarda ya da kalelerde topun makine bölümünü ve topçuları koruyacak biçimde yapılmış zırhlı kule. Burada bir veya daha fazla silah bulunabilir. Günümüz savaş gemilerinde bu bölüm dönerek hareket edebilmektedir. Taret yapısı, aslen üstlendiği personeli ve silaharı koruma işlevinin yanı sıra, yağışlı havalarda da avantaj sağlamaktadır. Taret düzeneği, genellikle geminin güvertesine fiziksel olarak bağlı olmayıp; sadece bir oyuk üzerinde hareket edecek biçimde tasarlanmıştır. Bu da, geminin alabora olması durumunda taretin düşebileceği anlamına gelir.
Klara Sagdı
Klara Sagdı (Tıva Türkçesi: Клара Чамыяңовна Сагды / Klara Çamıyañkızı Sagdı) (15 Mart 1930 -?)  —  Tıva sanatkar şair, bestekâr, tiyatro sanatkarı. Tıva Yazarlar Birliğinin üyesidir.
Hayatı
Kızıl şehrinde 2 No'lu okulda ilk öğreniminin ardından Leningrat'ın N. Ostrovskiy adlı tiyatro enstitüsünün ve Devlet Sinema Yönetmenliği Enstitüsü lisans üstü programını bitirmiştir. Kızıl-Dag, Horum-Dag, Şemi okullarında öğretmenlik yapıp, oyun sanatçısı olup, Tıva radyo, televizyon komitesine rejisörlük yapmıştır. Ulusçu Tıva Edebiyatına önder olmuştur. 1973-1976 yıllarında cumhuriyetin kültür bakanlığında görevler almıştır. Tıva Sanat Merkezinde çalışmıştır. 1957 yılında «Kıstın oruu» adlı piyesi çıkmıştır. «Çangıs köjegelig şiiler» adlı kitabı 1963 yılında yayınlanmış, sonrasında «Tıva teatrnın tıvılgan töögüzü» (1973), «Kıstın oruu» (1985) adlı kitapları yayınlanmıştır. Yazmış olduğu piyesler «Çalım-Haya» adlı bölüm yazarlarının antolojisine girmiştr. Eserleri Rus, Hakas, Buryat dillerine çevrilmiştir.
Çeşitli ödüllere layık görülmüştür.
William Tell
Tell efsanesi
William Tell'in 14. yüzyıl başında, İsviçre'yi Avusturya boyunduruğundan kurtarmaya yardım ettiğine inanılır. İsviçre'yi, İmparator I. Albert adına yöneten Vali Gessler, düklük şapkasını Altdrof meydanında bir direğe astırır ve gelen geçenin buna selâm vermesini emreder. Tell, Gessler'in şapkasını selâmlamadığı için tutuklanır. Tell'in okçuluktaki ününden haberdar olan Gessler, Tell'in oğlunun başına konulacak bir elmayı okla vuramaması halinde ikisini de idama çarptıracağını söyler. Tell bu güç işi başarır ve oğlunu yaralamadan elmayı ikiye böler. Fakat atışı yapmadan önce eline iki ok aldığını gören dük, bunun sebebini sorunca, Tell, ikinci oku oğlunun ölmesi halinde dükü öldürmek için kullanacağını söyler. Bunun üzerine, dük tarafından hapse mahkûm edilir ve bir kaleye gönderilir. Gemi ile nakledilirken çıkan bir fırtınadan istifade ederek kaçar ve Gessler'i bir okla öldürür. Bu olayın, İsviçrelilerin Avusturya'ya karşı giriştikleri ayaklanmanın başlangıcı olduğu iddia edilir.
Tell'in hayat hikâyesi birçok şaire ve besteciye ilham kaynağı olmuştur. Stefan Zweig kaleme aldığı "Clarissa" romanının 74. sayfasında bu hikayeye atıf yapmıştır.
Arrar Nehri Muharebesi
Arar Nehri Muharebesi, MÖ 58 Haziran başında antik Galya'da, günümüzde Saöne Nehri olarak bilinen nehir kenarından Atlas Okyanus'una büyük bir göç yapmakta olan Helvetler kabilesinin bir kısmı ile Romalı Galya valisi Jül Sezar komutası altında olan VII., VIII., IX. ve X. Roma Lejyonu askerleri ile yapılan bir muharebedir. Galya Savaşları adı ile bilinen savaş içindeki muharebelerden ilk önemli olanıdır.
Bu muharebede Romalıların hedefi Helvetlerin büyük göçlerini durdurmak ve geri döndürmekti. Muharebe meydanı Arar Nehri'nin üzerinde karşıya geçiş mevkii idi. Romalı komutan Jül Sezar Helvetelere sürpriz yapmakla beraber Helvetlerin 3/4'u bu nehri geçmiş ve yollarına devam etmiştir. Jül Sezar ise daha geçişi tamamlayamıyan Helvetler kabilesinin "Tigurinus" adli bir kantonun nehir geçişini önlemiş ve bu kantonun mensuplarının çoğunu elemine etmiştir.
Fakat bu muharebe karar verici olmamıştır. Yoluna devam eden Helvetlerin kalan büyük kısmı ile Romalıların karar verici muharebesi daha kuzeyde Bibracte Muharebesi olmuştur. Ancak bu muharebede galip gelen Romalılar hedeflerine erişip Helvetlerin eski arazilerine dönmelerini sağlamışlardır.
Arka plan
MO 61'de Helvetler kabilesi liderleri Orgetorix önderliğinde bir kitlesel göç planı yapmışlardı. Bu büyük göç istekleri Helvetler'in Germen kabileleri tarafından devamlı taciz edilmesinden doğmuştu. Helvetler engebeli ve dağlık bir bölgede (modern İsviçre'de) yerleşiktiler. Arazileri büyük tarım için elverişle olmayıp ticarette komşularına karşı dezavantajlıydılar. Diğer kabilelere karşı, özellikle büyük baş hayvan elde etmek için, yağmacılık la uğraşmaları için bile arazileri elverişli değildi. Helvetlerin komşuları Galyalı kabilesi ve devleti olan Sekuanlar; diğer küçük Galyalı kabilelerine ve Romalılara ait Gallia Narbonensis eyaleti idi. Gallia Narbonensis eyaletindeki Romalılar Helvetlerle diğer kabilelerin ticaret anlaşmazlıklarını körükleyerek politik avantajlar kazanmaktaydılar.
Helvetler kabilesinin gayet önemli soylu liderlerinden olan Orgetorix bir kabile halk meclisi toplanmasını sağladı ve meclis katılan halk kabile sorunları için çareler hakkında görüştüler. Orgetorix bu halk meclisi toplantısında Helvetler için en uygun çarenin (modern İsviçre içinde bulunan) kabile topraklarının bıraklıp büyük bir göçle daha uygun yöreler olan Atlas Okyanusu kıyılarına Sentonlar kabilesinin yanındaki arazilere göç etme ve bu yeni arazilere yerleşme olduğu tezini  ortaya attı. Bu konu halk meclisinden görüşmeden sonra kabile meclisi tarafından uygun görüldü. Bundan sonra Helvetler liderleri göç etmek için Sekuanlar ve Romalılar'a yakınlıkları ile bilinen Aedular ile görüşmeler yaptılar. Helvetler'le göç etmek için arazilerinden sulh içinde geçiş yapma için Sekuanlar'a yaptıkları talep onların halk meclisleri tarafından kabul edildi. Helvetler liderleri olan Orgetorix altında göçe hazırlandılar. Değişik Galyalı kabilelere elçiler gönderilerek sulh içinde güvenli geçiş için izinler ve ittifaklar temin ettiler. Fakat Helvetler kabilesi içinde Orgetorix'in uğraşları aleyhinde olan bir klik bulunmaktaydı. Bunlar Orgetorix'in gayretlerini önlemeye çalışmakta iken Orgetorix Helvetler kaynaklarına göre intihar etti.
Romalılar Galya valisi Sezar kitabında kendisinin önceden Helvetlerin Atlas Okyanusu kıyılarına göçlerine karşı olmadığını ve onların bu yöreye gitmelerinin Romalıların kabul edebileceğini anlatmakta idi. Ama kendine müttefik olan büyük ve küçük Galyalı kabileler bu göçün aleyhinde idiler. Sonradan Romalılar da Helvetlerin bu büyük göç yapmaları aleyhinde oldular. Romalılar Ren Nehri doğusunda olan Germen asıllı kabilelerin taciz edilmesini ve böylece bölgede Romalılar gayretleri ile gayet zorlukla sağlanan jeopolitik istikrarın bozulmamasını istemekteydiler. Romalılar Helvetlerin büyük göçü ve Atlas Okyanusu kıyılarına gelip yerleşip büyük bağımsız bir devlet olmalarının Romalıların elinde olan güney Galya'da politik dengeyi bozacağından; Roma idaresi altında olan Provence (modern güney Fransa'da) ile İspanya'da da güç dengesizlikleri doğmasına ve bölgelerde Roma idaresi altında yaşayan yerli kabilelerin tedirgin olmaları sonucu doğuracağından korkmaya başladılar.
Bu fikri ilk ortaya atan ve Helvetler asillerinin çoğunu buna inandıran  Orgetorix'in ölümü ile Romalılar bu göç olayının olmayacağını sanmaktaydılar. Fakat bu fikir Helvetler içinde sanki kök salmıştı. Helvetler bundan sonra Atlas Okyanusu sahillerinde bulunan Sentonlar kabilesinin yanında, yasama daha uygun ve daha güvenlikli otlak arazilere göçmek planının uygulanması için büyük hazırlıklara koyuldular.
Helvetler 28 Mart MÖ 59'da büyük göçe başlamak için eski arazilerini terk ettiler. Tüm eski köy ve kasabalarında binaları yakıp yerle bir ettiler. Kendilerine tabi olan Rauraclar, Tülingler, Latoviçler ve Boi'ler tabi kabilelerinin eli silah tutanlarını atlı asker süvari olarak kiraladılar. Helvetlerin bu büyük halk göçüne 300,000 kişinin katıldığı ve bunlardan dörtte birinin savaşçılık yapma yeteneği olduğu bildirilmiştir.
Helvetlerin büyük göç için seçtikleri güzergâh üzerinde Leman Gölü kenarında Rhone Nehri'nin göle girişi mevkiinde (modern Cenevre şehrine) Rhone Nehri karşı sahiline geçmelerini gerekiyordu. Roama Galya valisi Sezar bu mevkiide Helvetler göçünü durdurmaya karar verdi. Romalılar orada bulunan köprüyü yıkarak Helvetlerin nehirden karşıya geçmelerini önledilerini düşündüler. Helvetler yollarına devam etmek için Romalılar komutanı Sezar'a en soylu kabile mensuplarını elçi olarak gönderdiler. Sezar vakit kazanmak için bu heyetten karara varmak için mehil istedi. Fakat bu kısa dönemde nehir kenarından Seküanlarolan Jura silsilesine kadar 15 mil uzunlukta ve 16 kadem yükseklikte bir duvar inşa ettirip önünde hendek mevziler kazdırdı. Bu duvar üzerinde kurulan küçük kalelere Romalı birlikleri yerleştirdi. Elçiler geri geldiklerinde Sezar onlara Helvetlere geçiş izni vermediklerini bildirdi. Helvetler birkaç kere ya bulabildikleri kayıkları birbirine bağlıyarak ya sallar yapıp bunları birlikte bağlayarak ya da Rhone Nehri'nin en sığ şu içinden geçiş yerlerini arayarak Sezar'ın kordonun kırmayı denediler. Fakat Sezar'ın okçuları bu girişimlerini önledi.
Helvetler bu yolu takipten vazgeçtiler. Leman Gölü kenarından Galya içinde diğer bir dağ geçitinden Galya doğusuna ve Atlas Okyanusu'na gidebilecek diğer bir yol da bulunmakta idi. Bu yol Seküanlar kabilesi arazisinden geçmekteydi ve dardı. Helvetlerin bu yolu kullanmaları için Sekuanlar'dan izin elde etmeleri gerekmekte idi. Önce Sekuanlar Helvetlerin bu yoldan geçişi için izin vermediler. Helvetler bu sefer Aedular kabilesinden olan Dunmorix'ya rica ederek ondan aracı olup Seküanlardan Halvetlerin barışçıl olarak bu yoldan geçmesi için izin vermeyi sağlamasını istediler. Dunmarix Helvetlere yaranmak ve sonradan onların ileride kendi krallık iddiasına destek vereceğini umduğu için Seküanları kandırıp onlardan Helvetlerin barışla bu yoldan geçmesi için Sekuanlarain izinlerini almaya muvaffak oldu. Helvetler Sekuanlara rehineler verdiler. Bu geçişte hiç zorluk ve arbede çıkarmadan barışçıl olacaklarına yeminler verdiler. Helvetler böylece Sekuanlarla anlaşıp onların arazilerinden barışçıl olarak geçtiler.
Fakat Romalıların yakın müttefikleri olan Aedularin kendi aralarında bir politik çatışma ortaya çıktı. Aeduların klik kavgaları sonucu Dunmorix'in Aedular arasında gözden düşmesi ve Romalı taraftarlarının Aedular arasında üstün gelmeleri nedeni ile Helvetler ile Aedular arası bozulmuştu. Aedularda yönetimi eline alan yeni klik Helvetlere karşı Romalılardan destek istedi. Sezar buna çoktan razı idi.
Sezar Helvetlerin göçünü mutlaka durdurmak ve onları geri döndürmek istemekteydi. Helvetleri modern Genevre önünde durdurduktan sonra kuzey İtalya'da bulunan kendi emrine verilmiş olan Romalı lejyonlarını getirmek üzere  hemen kuzey İtalya'ya geri döndü. Aquileia'da kampta bulunan hazır üç lejyonunu hemen emri altına aldı ve Cisalpin Galya Roma eyaletinde asker toplayarak iki yeni Romalı lejyonu da kurdu. Sezar Helvetleri durdurma çabasına devam etmeye kararlıydı. Bu beş lejyonun başında tekrar Alpleri daha batıdan geçti. Ron Nehri'nin kuzeyinde Helvetleri uzaktan takip etmekte olan Leman Gölü başında kullandığı tek Romalı lejyonu da ona burada dahil oldu.
Romalıların yakın müttefikleri olan Aeduların kendi aralarında bir politik çatışma ortaya çıktı. Aeduların klik kavgaları sonucu Helvetlere yardım eden Dunmorix Aedular arasında gözden düştü ve Romalı taraftarlarının Aedular arasında üstün gelmeleri nedeniyle Helvetler ile Aedular arası bozuldu. Aedularda yönetimi eline alan yeni klik Helvetlere karşı Romalılardan destek istedi. Sezar buna razı oldu. Böylece kaçmakta olan Helvetler Aedulardan yardım beklemeyecekleri açığa çıktı.
Helvetler göç yolunun devamında Seküanlar arazilerinden çıkılınca Seküanların komşuları olan Aedular, Amnariler ve Allobrohglar kabileleri arazileri bulunmaktaydı. Helvetler bunlara heyetler göndererek arazilerinden barışçıl olarak geçiş izni istediler. Bu küçük kabileler gayet büyük bir kabilenin kendi topraklarına girmesinden korkarak bu izini vermekten çekindiler. Bu kabileler müttefikleri oldukları Romalılar ve Sezar'dan Helvetlere karşı askeri destek istediler. Sezar bu desteği vermeyi kabul etti. Helvetler göçü ilerlemeye devam etti.
Sezar'ın Helvetleri takip eden ordusu her biri 4,000 silahlı piyade askerden oluşan 6 lejyondan ( VII. (Claudia), VIII. (Augusta), IX. (Hispana), X. (Equestris), XI. (Claudia) ve XII. (Fulminta) Lejyonları) oluşmakta ve 4,000 kişi kadar da paralı Romalı müttefikleri ve Germanialı askeri bulunmaktaydı. Göç yapmakta olan Helvetler sayısı ise (erkek, kadın, yaşlı ve çocuklar dahil) 368,000 kadardı. Bunlardan "ancak" 92,000 sayıda eli silah tutar savaşçı bulunmakta olduğu tahmin edilmekte idi. Sezar ordusu ile Helvetlerin göçünü Arar Nehri'ni (modern Saöne Nehri'ni) geçiş yapmaya başlamalarına kadar epeyce geriden takibe başladı. Bu nehrin diğer yakasında Aedular kabilesi arazileri bulunmakta idi.
Arar Nehri Sekuanlar ile Aedular sınırı olup bu nehir gayet yavaş akan ama derin olan bir nehirdi. Helvetler bu nehri birbirine bağlı kayıklar ve sallarla geçmeye başladılar. Bu geçiş için yeterli çok sayıda kayık ve sal bulunmadığı için geçiş kanton kanton; klan klan olmakta idi. Bu geçiş ile geriye dönüş uzun sürmekte idi ve gayet zor olmakta idi. Helvetler göç edenlerinin 3/4u nehrin batı yakasına Aedular tarafına geçmişlerdi ve karşıya geçenler orada beklemeden göçe devam etmekte idiler. Sezar, Helvetleri bu geçiş için o zamana kadar 20 gün sarfettiklerini bildirir. Helvetlerin göç edenlerinin 1/4 ini oluşturan bir kanton halkı ise nehrin doğu yakasında nehri geçmek için beklemekte idiler. Helvetler kabilesinin bölünmüş olduğu dört kantondan (alt-kabile veya "pagus") biri olan Tigurinus kantonu mensupları daha karşıya geçirilmemişlerdi. Bu kantonun bir klanının karşıya geçirilmesi için ağırlıkları, kullanılan sal ve sandallara yüklenmekte idi. Geçiş ertesi gün devam edecekti.
Gece yarısı birdenbire Sezar'ın komutasında takip eden Romalılar ordusu büyük bir kısmı bir gece baskını sürpriz saldırısına geçti. Böylece "Arar Nehri Muharebesi" başladı.
Muharebe
Helvetler kabilesi her biri içinde değişik klanlar olan dört "pagus" (kanton veya alt-kabileye) bölünmüştü. Bunlardan üç kanton mensupları nehir geçidini geçmiş, nehrin batı yakasına Aedular arazileri içinde bulunmakta ve orada ilerlemekte idi. Fakat dördüncü kanton olan "Tigurinus" kantonu halkı nehrin doğu yakasında bulunmakta ve gece olduğu için sabah olunca bir klanının nehri geçirilmesini beklemekte idiler.
Sezar burada hiç beklemeden hemen lejyonları ile Tigurinus Helvetlerinin üzerine saldırıya geçti. Tigurinuslyr gayet büyük bir sürprize uğramışlardı. O gece bir klanın ağırlıklarını kayık ve sallara yüklemekle uğraşmaktaydılar. Savaşçıları bir çatışma için hazır değildiler. Bunun için Romalılar hiç ayrım yapmadan çok sayıda Tigurinus kantonu mensubunu (savaşçılar yanında kadın, yaşlı ve çocuklar dahil) kılıçtan geçirip öldürdüler. Canlarını kurtarabilen Tigurinuslar de düzensiz olarak yakında bulunan orman içine kaçtılar. Sezar'ın kitabında Tigurinuslara verdiği zayiat hakkında sayı verilmemektedir. Bazı tarihçiler, Sezar ile Romalıları biraz bu ölümlerden haklı göstermek nedeni ile olacak, kitabında devamlı olarak verdiği zayiat sayıları ile övünen Sezar'ın, bu muharebede bu sayıları vermemesini fazla zayiat vermemesine ve epeyce sayıda Tigurinusların kaçmayı başarmasına atıf edip yorumlamaktadırlar.
Sonuç
Jül Sezar kitabında bu baskını ve Tigurinus'ların baskınla tuzağa alınıp büyükçe bir kısmının Romalı lejyon askerleri tarafından kılıçtan geçirilip öldürülmesinde Romalıların haklı olduğunu şöyle savunmaktadır: Tigurinus kantonu yirmibeş sene kadar önce (MÖ 107 de) tek başına yurdundan çıkmış, konsül Lucius Cassius Longinus'ü öldürdükten sonra ordusunu boyunduruk altından geçirmişti. Bu suretle, tesadüfen, yahut da ölmez tanrıların takdiriyle Roma milletini bu kadar mühim bir mağlubiyete uğratan Helvet devletinin bu kısmı ilk defa olarak cezasını buldu. Böylece Sezar yalnız milletine karşı işlenen fenalıkların değil, aynı zamanda şahsına yapılan fenalığın öcünü almış oluyordu. Çünkü Cassius'la yaptıkları muharebede Tigurinus'lar kayınpederi Lucius Piso'nun büyük babası (Lucius Calpurnius) Piso'yu öldürmüşlerdi. Jül Sezar (Tr.çv: Hamit Dereli) (1955) 'Gallia Savaşı, Kitap I, Bölüm 12, s. 10-11. Fakat Helvetlerin Tigurinus kantonu lideri olan ve Cassius'u yenen ve idam ettiren Divico'ya bu Arar Nehri Muharebesi'nde ne olduğu belirli değildi. Bazı tarihçiler daha sonra kararlı sonucu olan Bibracte Muharebesi 'nde Helvetlerin komutanının Divico olduğunu iddia etmektedirler.
Bu muharebeden sonra Romalı istikhamcılar Arar Nehri (modern Saone Nehri) üzerinde Helvetlerin zorlukla birbirine bağlı kayıklar ve sallarla geçtikleri mevkide nehir üzerinde bir köprü kurdular. Romalı lejyonları bu köprüden bir gün içinde kolaylıkla batı yakaya geçtiler.
Bu geçişi 20 gün içinde tamamlayamayan Helvetler Romalıların tek günde tüm ordularını karşıya geçirmelerinden Romalıların harp teknoloji üstünlüğünü anladılar ve Romalılarla görüşmek için bir elçiler heyeti gönderdiler. Bu heyet başkanlığını Divico yapmaktaydı. Bu görüşme Romalıların Saone Nehri üzerinde kurdukları köprünün başında yapılmıştır. Sezar kitabında iki tarafın da yaptığı konuşmaları çok ayrıntılı olarak vermiştir. Sonunda iki taraf arasında bir anlaşma olmadan bu görüşme sona ermiştir.
Gerlingen
Gerlingen, Almanya'da Baden-Württemberg eyaletinde, Ludwigsburg ilçesinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 19,025 kişidir.
Par (skor)
Golfte par, ortalama bir oyuncunun yapması gereken vuruş sayısını ifade eder. Terim Latince "denk, eşit" manasına gelen par kelimesinden gelmektetir. Par, bir deliğin, raundun (deliklerin par değerleri toplamı) ya da turnuvanın (rauntların par değerleri toplamı) tamamlanması için yapılması gereken vuruş sayısıdır. Profesyonel golf turnuvalarında sıklıkla kullanılmaktadır. Par terimi disk golfü gibi benzer spor dallarında da kendine yer bulmuştur.
Kinji Akagawa
Kinji Akagawa (d. 1940, Tokyo, Japonya) Amerikalı heykeltıraş ve sanat eğiticisi. En iyi bilindiği yanı praktik amaçlara da hizmet eden mimari yapılara imza atmasıdır. Kamusal sanatta öncü olan Akagawa bütün sanat yaşamı boyunca sanat ve toplum arasında ilişkiyi irdeledi. Yapıtları ve kamusal sanat işleri özellikle rafine zarafetleri ve doğal malzemelerin kullanımı (örneğin bazalt, granit, çakmak taşı, sedir) yönünden dikkat çeker.
Akagawa Cranbrook Sanat Akademisi; Tamarind Enstitüsü; Minneapolis Sanat ve Dizayn Üniversitesi; ve Minnesota Üniversitesi'nde (güzel sanatlar yüksek lisans derecesini 1969'da bu kurumdan aldı) eğitim gördü.
Akagawa, 1973 ile 2009 yılları arasında Minneapolis Sanat ve Dizayn Üniversitesi'nde profesör olarak çalıştı. Burada heykeltıraşlık, baskı resim, fotografçılık, video, ve kavramsal sanat eğitimi verdi.
F50
F50 şu anlamlara gelebilir:
Par
Par şu anlamlara gelebilir:
Jevenstedt
Jevenstedt Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 45,48 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 3317 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Dieter Backhaus tarafından yürütülmektedir.
Dış bağlantılar
jevenstedt.de]
Thomas Banks
Thomas Banks, (d. 29 Aralık 1735, Londra - ö. 2 Şubat 1805, Londra), İngiliz heykeltıraş.
Bilirkişi bir babanın oğlu olan Banks, 1750 yılında bir tahta oyma sanatçısına çıraklıkla sanat yaşamına adım attı. Boş zamanlarında heykel denemeleri üzerine çalıştı. 1772 yılında okuldan kazandığı bir bursla Roma'ya eğitim görmeye gitti. Londra Royal Academy’de eğitim gördü. 1763 yılında "Epaminondas'ın Ölümü" adlı yapıtıyla ilk önemli çıkışını yaptı. 1779 yılında döndüğü İngiltere'de İmparatoriçe Büyük Catherine tarafından satın alınan "Kelebek Yakalayan Aşk Tanrısı" adlıı yapıtı ses getiren sanatçı, ayrıca bir önemli eserini de aynı iki yıllık süreçte (1781-1783) verdi: "Briseis’in Yitişine Öfkelenen Aşil" Sanatçının en önemli yapıtları arasında St Paul Katedrali ve Shakespeare'in devasa Resim ve Şiir adlı tablo-heykeli bulunmaktadır.
USS Providence
USS Providence, Amerikan Donanması'na ait beş gemiye verilen isimdir. İsmini ABD'deki Rhode Island eyaletinin en büyük şehri ve başkenti olan Providence'den almıştır.
Konuralan
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Amasya il merkezine 35 km, Göynücek ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Carnegie Mellon Üniversitesi
Carnegie Mellon Üniversitesi (CMU) Pensilvanya'da yer alan bir ABD üniversitesidir. 1900 yılında Andrew Carnegie tarafından kurulmuştur.
Germering
Germering, Almanya'da Bavyera eyaletinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 37,780 kişidir.
Guillermo del Toro
Guillermo del Toro Gómez (d. 9 Ekim 1964), Meksikalı film yönetmeni. Oscar ödüllü Pan'ın Labirenti (2006) ve Suyun Sesi (2017) filmleriyle tanınır.
Erken dönem
Del Toro Meksika’da, Jalisco Eyaletinin başkenti olan Guadalajara’da doğdu. Katolik anneannesi tarafından yetiştirilen Del Toro, Instituto de Ciencas’da öğrenim gördü. İlk film prodüksiyonunu 1986’da, henüz 21 yaşındayken yaptı. Öncesinde yaklaşık 10 yıl makyaj dizaynı konusunda çalıştı ve 80'lerin başında Necropia isimli kendi firmasını kurdu. Del Toro aynı zamanda Guadalajara’da gerçekleştirilen film festivalinin de ortak kurucularındandır. Yönetmenlik kariyeri sırasında “The Tequila gang” isimli kendi prodüksiyon firmasını kurdu.
1998’de babasının Meksika’da kaçırılması üzerine Del Toro, yurtdışında hayatını sürdürmeye karar verdi. Şu anda Kaliforniya (ABD)'da yaşamaktadır.
Profesyonel kariyer
Del Toro henüz üçüncü filmini yapmadan Time dergisi tarafından “yeni milenyum’un 50 genç liderinden biri” olarak gösterildi.
Del Toro’nun ilk önemli yönetmenliği “Cronos” (1993), onun Meksika sinemasının yükselen yıldızlarından biri olarak ün kazanmasını sağladı. Gösterişten uzak, çok iyi bir oyunculuğun sergilendiği bu korku filminde, Cronos’un vampiri parazit olarak betimlemesi türün zekice bir revizyonu olmakla birlikte aynı zamanda Meksika ile ABD’nin üstü örtülü bir alegorisi idi. Cannes Film Festivali’nde Eleştirmen Ödülü’nü alan Cronos, Del Toro’yu dünya sineması ve Amerikan bağımsız sineması haritasına soktu. Sundance Film Festivali ve Bağımsız Ruh Ödülleri'nde jüri üyeliği yapan Del Toro, Cronos’un ardından Hollywood’a “Mimic” (1997) filmi ile giriş yaptı. Mira Sorvino (rolü o dönemki erkek arkadaşı ve del Toro hayranı olan Quentin Tarantino’nun tavsiyesi üzerine kabul etti) nun baş rolünü üstlendiği “Mimic”, New York'a dehşet saçan mutant ve şekil değiştiren böceklerle büyük korku yarattı. Ancak Hollywood stüdyolarının taleplerini kabul etmek sorunda kalan Del Toro bu deneyimden mutsuz ayrıldı.
Meksika’ya dönmesinin ardından, del Toro kendi yapım şirketi olan “The Tequila Gang”i kurdu ve daha kişisel bir korku filmi yapmak için kolları sıvadı. Yapımcılığını Pedro Almadovar ve kardeşi Agustín Almodóvar’ın üstlendiği ve İspanya’da çekilen filmi “The Devil's Backbone” (2001)  İspanyol İç Savaşı’nda geçen çok daha tutkulu bir hayalet hikâyesi idi. Filtreler ve mobil bir kamera kullanan del Toro, sepia tonlarında bir görsellik yaratarak Cumhuriyetçi Ordu’nun terk edilmiş, perili yetimhanesinde geçen trajik ve politik metaforlar taşıyan olaylara hayaletimsi bir anlatım kazandırdı. Ürpertici atmosferi, zekice yaratılmış karmaşıklığı ve okulun sol kanattan liderlerini canlandıran Federico Lupi ve Marisa Paredes’in mükemmel oyunculukları ile alkış toplayan “The Devil's Backbone”, del Toro’nun sanatsal yeteneğini bir kez daha ispatladı.
“The Devil's Backbone” da kazandığı tecrübeden memnun kalan ve Hollywood’un sunabilecekleri hakkında artık fikir sahibi olan del Toro, bu kişisel filminin ardından Wesley Snipes’ın rol aldığı ve büyük bütçeli bir vampir / korku çizgi roman uyarlaması olan Blade 2 (2002) yi çekti. Del Toro aynı zamanda aralarında Hollywood’un önemli aykırı yönetmenleri James Cameron ve Francis Ford Coppola ‘nın da dahil olduğu birçok Amerikan projesi geliştirmeye başladı. Del Toro’nun H.P.Lovecraft’ın tüyler ürperten hikâyesi “At the Mountains of Madness”i sinemaya adapte edeceği beklentisi  yazarın hikâyelerinin  ne zaman beyaz perdeye doğru bir şekilde aktarılacağını merak eden Lovecraft hayranlarına ümit verse de, del Toro’nun bir sonraki projesi eninde sonunda daha çağdaş doğaüstü bir hikâye olacaktı. Çizgi roman yazarı/çizeri Mike Mignola’dan adapte edilen ve yapımını yine Mike Mignola’nın üstlendiği Hellboy, 2. Dünya Savaşı sırasında Naziler tarafından çağrılan ve sonunda şeytani güçlere karşı savaşanların tarafına geçen bir şeytanın hikâyesini anlatmaktaydı.
Filmin ardından Hollywood’dan bir süre geri çekilmeyi ve The Devil's Backbone tarzında düşük bütçeli karanlık bir peri masalı çekmeyi tercih eden del Toro, dikkatini Pan’ın Labirenti filminin yapımına verdi. Panı’ın Labirenti geleneksel anlamda The Devil's Backbone’un direkt bir devamı olmasa da, mitik bir Faun tarafından bir efsanenin kayıp prensesi olduğuna ikna edilen genç bir kızın arayışını anlatan bu huzursuz edici fantezi, çocukluğun masumiyetini, acımasızlık ve zulüm temalarını araştırmaya devam etti. Yine İspanyol İç Savaşı sırasında geçen Pan’ın Labirenti, gerçek dünyanın kabusları ile diğer dünyanın mucizelerini günümüz fantastik filmlerinde nadiren görülen bir akıcılıkla birleştirdi. Eleştirmenler tematik olarak karmaşık olan bu filmi ustalıkla yöneten del Toro’yu alkış yağmuruna tuttular. Pan’ın Labirenti Akademi üyelerinin de takdirini kazandı ve Oscar ödülleri ile taçlandırıldı.
The Devil's Backbone ve Panı’ın Labirenti, 1973'te çekilen ve 1970'lerin en iyi İspanyol filmi olarak gösterilen “The Spirit of Beehive” (Arıkovanının Ruhu) ile benzer ortamlara, baş kahramanlara ve temalara sahiptir.
Del Toro aynı zamanda eleştirmenlerin övgüsünü kazanan iki ünlü yönetmen, Alfonso Cuarón ve Alejandro González Iñárritu ile yakın arkadaştır. Bu üç yönetmen sıklıkla birbirlerinin film rejilerini etkilemektedirler. Cuarón, Del Toro’nun “Pan’ın Labirenti” filminin yapımcıları arasındadır. Üçü de 2007 yılında çeşitli dallarda Akademi Ödülü’ne aday gösterilmiştir: Del Toro “Pan’ın Labirenti” filmi ile en iyi orijinal senaryo dalında (film En İyi Yabancı Film Oscar’ı da dahil olmak üzere altı dalda Oscar ödülüne aday olup 3 ödül almıştır); Cuarón “Children of Men” filmi ile kurgu ve en iyi uyarlama senaryo dalında; Iñárritu ise “Babel” filmi ile en iyi film ve en iyi yönetmen dallarında Oscar Ödülleri’ne aday gösterilmişlerdir. Del Toro, “Hellboy 2: The Golden Army” filmini yönetmek için “I am Legend”, “One Missed Call” (2008) ve Halo filmleri için gelen yönetmenlik tekliflerini geri çevirmiştir.
Guillermo, gelecekteki projelerinden bir tanesinin hikâyesini Phil Hester’in yazdığı ve Mike Huddleston’ın resimlediği The Coffin isimli çizgi romanı beyaz perdeye aktarmak olduğunu söyledi. Yönetmenin yakın zamanda yapacağı filmler: “Deadman”, Roald Dahl’ın bir hikâye adaptasyonu olan “The Witches”, bir İngiliz televizyon dizisi olan “The Champions” ve “At the Mountains of Madness” olacak.
Del Toro ayrıca “Frankenstein” filmini aslına sadık bir “Milton trajedisi” olarak adapte etmek istediğini belirtmişti. Frank Darabont ‘un yazdığı taslağı okuyan ve “neredeyse mükemmel” olarak nitelendiren del Toro, projeyle ilgili olarak:“Yapmaya çalıştığım şey efsaneyi almak ve onunla bir şeyler yapmak…”Frankenstein” ve “Frankenstein’in Gelini”ndeki unsurları, bir canavarın klasik efsanesine dönüştürmeden birleştirmek… “ yorumunu yaptı.
Hellboy hayranları ise başarılı Mike Mignola adaptasyonunun devamının çekilip çekilmeyeceğini merak etmeye başladılar. 2006 yılında Universal Studios, Sony’nin Revolution Studios’u desteklemekten vazgeçmesi üzerine filmin haklarını aldıklarını ve sevilen BPRD ajanının hikâyelerini yazar Mignola ile işbirliği yapan del Toro’nun yönetmenliğinde, Ron Perlman ve Selma Blair’in oyunculukları ile devam ettireceklerini duyurdu.
Video oyunları
12 Ağustos 2014'te Playstation Network 'te duyurusu yapılmadan bir anda ortaya çıkan P.T. isimli bir korku oyununun sonunda bu kısa oyunun aslında, Hideo Kojima ve Guillermo del Toro'nun işbirliğiyle yöneteceği, The Walking Dead dizisiyle tanınan Norman Reedus'un da başrolünü üstleneceği yapım aşamasında olan Konami 'nin dağıtacağı Silent Hills adındaki oyunun demosu olduğu gösteriliyordu. İnternette genel olarak olumlu bir şekilde karşılanan, film ve oyun sektörü severlerinin beklediği oyun yaklaşık bir yıl sonra Konami ile Kojima arasındaki çatışma sebebiyle iptal edildi. Bu olayın ardından Del Toro ve Kojima arasındaki ortaklığa ne olacağı konusu sessizliğe gömüldü.
Hideo Kojima'nın sancılı bir sürecin ardından Konami'den ayrılarak kurduğu Kojima Productions stüdyosunun E3 2016'da duyrulan ilk oyunları Death Stranding'in The Game Awards 2017 'de yayımlanan sinematik teaserında Del Toro'nun gözükmesiyle bu ortaklığın şekil değiştirerek yine de devam ettiğinin göstergesi olarak kabul edildi. Kendisi, asıl oyunun içerisinde Deadman ismindeki rolüyle, oyunun ana karakteri Sam' e (Norman Reedus) yardım eden karakterlerden biri olarak yer aldı. Son zamanlarda kuliste halen Kojima ile bir korku oyunu geliştirdikleri veya geliştireceklerine dair bir dedikodu dönse de halen bu haber resmi olarak onaylanmadı.
Müridizm
Müridizm, Kafkasya'da 19. yüzyıl ve sonrasında etkili olmuş, Kadiri ve Nakşibendiliğe bağlı özel bir harekettir. Hareketi özel yapan Kafkas halklarının Ruslara karşı direnişinde üstlendiği siyasal roldür. İmam Şamil örneğinde olduğu gibi, Müridizme bağlı imamlar direnişi örgütleyen ve yöneten siyasal önderlerdir. Aynı zamanda; Çeçenistan başta olmak üzere, Dağıstan halkları, Güney Kafkasya ve Türkiye'ye kadar yayılma imkânı bulmuştur. Türkiye'de çok az da olsa Terekemeler arasında hala varlığını sürdürmektedir.
Bisavad Teymur
Teymur Bisavad halk şairi.