cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dördüncü Haçlı Seferi
Haçlı Ordusu'nun İstanbul'a İkinci Hücumu ve Şehrin Zaptedilişi
9 Nisan günü Venedikliler ve Haçlılar surlara karşı, yine Haliç'in kuzeyinden ağırlıklı bir hücuma başladılar. Dokuz ay önce Venedikliler'in gemi direkleri üzerine çıkıp Haliç surlarını aşma başarıları bu sefer mümkün olmadı. Yükseltilen duvarlar ve duvarlardaki savunma güçleriyle silahları dokuz ay önceki eski başarının yenilenmesine engel oldu. Bizanslılar, büyük mancınık tipli makinelerle attıkları taşlarla diğer taraftaki yüksek tahta kuleler şeklinde hücum makinelerini yıkmayı başardılar. Çıkan sert bir güney rüzgârı Venedik gemilerinin Haliç surlarını aşmak için surlara yanaşmalarına engel oldu. O akşam Haçlılar ve Venedikliler geri çekilmek zorunda kaldılar.
Venedikliler ve Haçlılar, iki günlük yeni bir hazırlıktan sonra tekrar hücuma geçtiler. Bu sırada Haçlı ordusunun moralini kuvvetlendirmek için Katolik papazlar da Haçlılar'ın Ortodokslar'a karşı yaptıkları hücumları aklamak için bir bildiri yayınladılar. Buna göre İstanbul'a yapılan hücumun dinsel ahlak bakımından iki uygun yönü bulunmaktaydı. Birincisine göre Bizanslılar hain ve katil olup kutsal kilisede taçlandırılmış meşru hükümdarları olan IV. Aleksios'u öldürmüşlerdi. İkincisine göre Bizanslılar'ın Katolik Papa ve Katolik Kilisesi aleyhtarlığı "Bizanslılar'ın, Yahudiler'den daha beter" doğru dinden ayrıldıklarını göstermekteydi. Böylece materyal ve moral bakımından ordularını pekiştiren Haçlılar ve Venedikliler 11 Nisan'da tekrar bir hücuma başladılar.
Bu sefer Venedik gemileri ikişer ikişer birbirlerine bağlanarak daha fazla ağırlıkla Haliç surlarına çıkmayı denediler. Çıkan kuvvetli kuzey rüzgârı da buna yardımcı oldu. Çok geçmeden iki kule Venedikliler'in ve Haçlılar'ın eline geçti. Şehrin bir kapısıda kırılınca Haçlı askerleri şehre girip şehrin kuzeyindeki sokaklara yayılmaya ve ahaliyi evlerinde öldürmeye başladılar. Bir grup Haçlı o akşam şehrin kuzeyinde büyük bir yangın çıkardı. Bu yangın Haçlılar'ın şehirde çıkardığı üçüncü büyük yangın oluyordu. Bu seferin tarihini yazan Villeharoudin'e göre bu yangınlarda "Yanan ev sayısı Fransa Krallığı'nın en büyük üç şehrinde bulunan tüm evlerin sayısından da daha fazlaydı."
Ertesi gün şehirdeki tüm Bizans direnişi sona erdi. Fakat İstanbul şehri için esas trajedi ve fecaat o gün başladı. Venedikliler ve Haçlılar, o zaman savaş hukukuna göre üç gün şehri talan etme haklarını kullandılar. Şehrin altını üstüne getirerek tüm anıt, bina vb. her şeyi yağmaladılar. Halka da birçok eziyetlerde bulundular.
İstanbul'un, Dördüncü Haçlı Seferi'ne katılan Venedikliler ve Batı Avrupalı Haçlılar tarafından talan edilmesi Batı Avrupalı bir tarih otoritesi tarafından şöyle tasvir edilmiştir:
Latin kökenli askerler Avrupa'nın en büyük şehrini tarif edilemeyecek bir talana giriştiler. Üç günlük talan esnasında yaptıkları katliam, tecavüz ve yağmayla şehri o kadar büyük ölçekli talana uğrattılar ki, Roma'yı ve diğer Batı Roma topraklarını yağmalayan Vandallar ve Gotlar orada olsalardı mutlaka gözlerine inanamayacaklardı. İstanbul, antik dönemden kalma ve Bizans'ın yaptığı eserlerle bir açık hava müzesi hâline gelmişti. Haçlılar, şehirde buldukları bu servetin karşısında afalladılar. Zaten yarı Bizanslı olan Venedikliler ele geçirdikleri servetin çoğunu saklamayı başardılar. Ama Haçlılar (Fransızlar, Flamanlar, Almanlar vb) ele geçirdikleri her şeyi ayrım yapmadan imha ettiler. Bu serveti imhaya ancak iştahlarını şarapla dindirmek, Ortodoks rahibelere tecavüz etmek, Ortodoks papaz ve keşişleri öldürmek için zaman zaman ara verdiler. Katolik Haçlılar, Ortodoks Bizanslılar'a olan nefretlerini gösteren en olağanüstü tutumlarını zamanın en önemli ve en harika kilisesi olan Ayasofya'nın kutsallığını kirletmekle gösterdiler. Katedralde bulunan tüm gümüşten ikonlar ve tablolarla beraber katedraldeki tüm kutsal kitapları katedralin içinde yakıp imha ettiler. Ayasofya'nın gümüş vaftiz ve ayin kaplarını şarap kadehi olarak kullanırken katedraldeki patrik tahtına bir hayat kadını geçirerek ona şarkı söylettiler ve şarkıları bir konser varmış gibi dinlediler. Haçlılar, 200 yıl önce Ortodoks Kilisesi'nin, Katolik Kilisesi'nden ayrılmasının öcünü aldıkları gibi hiçbir vicdan azabı ve pişmanlık duymadan halkı katlettiler. Bizanslılar, şehri Haçlılar değil de Selçuklu Türkleri ele geçirseydi Haçlılar kadar gaddar olamayacaklarına kendilerini inandırdılar. Bunların yanında zaten çökmekte olan Bizans'ın başkenti Haçlılar tarafından zapt edilmesi Bizans'ın politik bakımdan daha beter çökmesine neden oldu. Bu durum Türkler'in ileride şehri fethetmesini kolaylaştırdı. Böylece Müslümanlar'a yönelik düzenlenen bu sefer, ileride Müslümanlar'ın kazanacağı büyük bir zafere katkı yaptı.(Vryonis, Byzantium and Europe, p. 152).
Şehrin yağmalanması esnasında antik çağlardan kalma birçok Grek ve Roma eseri ya çalındı ya da tahrip edildi. Çok sayıda yazma kitaba ev sahipliği yapan İstanbul Kütüphanesi tamamen tahrip edildi ve içindeki eserler kayboldu. Güya Katolik Hristiyan olarak Katolik Kilisesi ileri gelenlerine ve Papa'ya hiçbir Hristiyan tapınağına zarar vermeyeceklerine, aksi takdirde aforoz edilmek durumunda olacaklarına dahil yeminler veren Haçlılar, ayrım yapmadan şehirdeki tüm tapınakların kutsallıklarını kirlettiler, tahrip ettiler ve içindekileri çalıp çırptılar. Bizanslı tarihçi Nikitas Honiatis'e göre Ayasofya Kilisesi'ni talan etmek için kilisenin en kutsal köşelerine kadar bir sürü katır ve eşek sokulmuş, çalınan kutsal eşyalar bu katır ve eşeklerle Haçlı ordugahlarına taşınmıştır. Bu sırada gayet sarhoş olan Haçlı askerler Ayasofya'daki Ortodoks Patriği'nin özel tahtına bir hayat kadınını oturtmuşlar ve alay olsun diye onun dini vaizlerini dinlemişlerdir.
İstanbul'un talan ettikten sonra Haçlılar ve Venediklier merkezi bir yerde toplandılar. Talan edilen eşyaların değeri 300.000 gümüş marka denk geldi. Bunun 150.000 markı Venedikliler'e borç ödemesi olarak verildi. 50.000 mark Haçlı ordusuna bırakıldı. Geri kalan 100.000 mark eşit olarak Haçlılar ve Venedikliler arasında bölüştürüldü. Fakat otoriter yazarla, Haçlılar'ın 500.000 gümüş markı buraya getirmediklerini ve muhafazakâr bir tahminle talan edilenlerin değerinin 900.000 gümüş markı geçtiğini bildirirler.
Haçlılar'ın bu utandırıcı hareketlerini biraz olsun hafifletmek için Batılı tarihçiler Roma'da bulunan Papa III. Innocentius'in bundan utanç duyduğunu ve Haçlılar'a çok güçlü bir azarlama şeklinde bir bildiri yayınladığını açıklarlar. Ama daha önce Papa'nın gönderdiği aforoz tehditlerine rağmen hiçbir Haçlı komutanı veya askeri Papa tarafından ne aforoz edilmiştir ne de açıkça dinsel olarak telin edilmiştir.
Sonuç olarak bu sefer amacından saparak Kudüs yerine İstanbul'a yapıldı. Bunun sonucunda Bizans İmparatorluğu yıkıldı ve yerine Latin İmparatorluğu kuruldu.
Bonifacio, Balkanlar'da kendisine verilen büyük bir bölgesel Selanik Krallığı'nı kurdu ve bu krallık Latin İmparatorluğu'nun bir kolu olarak kabul edildi. Venedikliler ise Ege Denizi'nde bir Adalar Dükalığı kurdular.
İstanbul'dan kaçan Bizans soyluları bazı Ardıl Bizans Devletleri kurdular. Bunların en önemlileri III. Aleksios'un yakın bir akrabası olan Theodoros Laskaris tarafından kurulan İznik İmparatorluğu, Trabzon İmparatorluğu ve Epir Despotluğu'dur.
Bizans'ın parçalanışı ve Latin İmparatorluğu
İstanbul'un 1204'te zapt edilmesinden sonra, Doğu Roma olma prensiplerine uygun olarak İstanbul'da "Imperium Romanıae" Latince adıyla Latin İmparatorluğu kuruldu. Bu imparatorluk sözde Doğu Roma prensiplerine uygun olsa da halkın Ortodoks Kilisesi'ne bağlı olduğu yerde devlet Katolik Kilisesi'ne bağlıydı.
Hem Haçlılar hem de şehir halkı Latin imparatorunun I. Bonifacio del Monferrato olacağı beklenmekteydi. Fakat onun imparator olması Venedik tarafından veto edildi. Buna açık neden Bonifacio'nin elimine edilen eski Bizans İmparatorluğu ile pek çok şahsi bağlantısı olup kendisine imparatorluk mevkisi verilirse kendini eski imparatorluğun meşru hükümdarı olarak ilan edebileceğiydi. Fakat Venedikliler, Bonifacio imparator olursa Venedik'in yeni Latin İmparatorluğu üzerindeki etkisini kısıtlayıcığından ve Venedik'in eline geçirdiği çok geniş ve yaygın arazilerin geri verilmesini isteyeceğinden korkmaktaydılar. Bu Venedik vetosundan dolayı Latin imparatoru olarak Flandralı I. Baudouin imparator olarak seçildi.
Bonifacio ise Selanik Krallığı adı verilen bir Latin krallığı kurdu. Ayrıca Girit'te de epeyce büyük bir arazi emrine verildi; ama sonradan Bonifacio Girit'i Venedikliler'e sattı.
Bu seferden en kazançlı çıkan Venedikliler oldu ve Akdeniz'in önemli adaları gemilerinin nakliye ücreti karşılığı Venedikliler'e verildi.
Dördüncü Haçlı Seferi sonuçlarının değerlendirilmesi
Konstantinopolis'te kurulan Latin İmparatorluğu fazla yaşamadı (1204-1261). 1261 yılında Bulgarların ve İznik'e kaçan Bizanslılar'ın hücumları sonucu yıkıldı. İznik İmparatoru VIII. Mihail tekrar İstanbul'a gelerek Bizans İmparatoru oldu. <!--
Almost none of the crusaders ever made it to the Holy Land, and the unstable Latin Empire siphoned off much of Europe's crusading energy. The legacy of the Fourth Crusade was the deep sense of betrayal the Latins had instilled in their Greek coreligionists. With the events of 1204, the schism between the Church in the West and East was complete. As an epilogue to the event, Pope Innocent III, the man who had launched the ill-fated expedition, thundered against the crusaders thus:
The Latin Empire was soon faced with a great number of enemies, which the crusaders had not taken into account. Besides the individual Byzantine Greek states in Epirus ve Nicaea, the Empire received great pressure from the Seljuk Sultanate and the Bulgarian Empire. The Greek states were fighting for supremacy against both Latins and each other. Almost every Greek and Latin protagonist of the event was killed shortly after. Murtzuphlus' betrayal by Alexius III led to his capture by the Latins and his execution at Constantinople. Not long after, Alexius III was himself captured by Boniface and sent to exile in Southern Italy. One year after the conquest of the city, Emperor Baldwin was decisively defeated at the Battle of Adrianople on 14 April 1205 by the Bulgarians, and was captured and later executed by the Bulgarian Emperor Kaloyan. Two years after that, on 4 September1207, Boniface himself was killed in an ambush by the Bulgarians, and his head was sent to Kaloyan. He was succeeded by his infant son Demetrius of Montferrat, who ruled until he reached adulthood, but was eventually defeated by Theodore I Ducas, the despot of Epirus and a relative of Murtzuphlus, and thus the Kingdom of Thessalonica was restored to Byzantine rule in 1224.
Various Latin-French lordships throughout Greece — in particular, the duchy of Athens and the principality of the Morea — provided cultural contacts with western Europe and promoted the study of Greek. There was also a French cultural work, notably the production of a collection of laws, the Assises de Romanie (Assizes of Greece). The Chronicle of Morea appeared in both French ve Greek (and later Italian and Aragonese) versions. Impressive remains of crusader castles and Gothic churches can still be seen in Greece. Nevertheless, the Latin Empire always rested on shaky foundations. The city was re-captured by the Nicaean Greeks under Michael VIII Palaeologus in 1261, and commerce with Venice was re-established.
Eight hundred years after the Fourth Crusade, Pope John Paul II twice expressed sorrow for the events of the Fourth Crusade. In 2001, he wrote to Christodoulos, Archbishop of Athens, saying, "It is tragic that the assailants, who set out to secure free access for Christians to the Holy Land, turned against their brothers in the faith. The fact that they were Latin Christians fills Catholics with deep regret." In 2004, while Bartholomew I, Patriarch of Constantinople, was visiting the Vatican, John Paul II asked, "How can we not share, at a distance of eight centuries, the pain and disgust." This has been regarded as an apology to the Greek Orthodox Church for the terrible slaughter perpetrated by the warriors of the Fourth Crusade.
--> Dördüncü Haçlı Seferi'nin değerlendirilmesinde en son sözleri 20. yüzyılda Venedik ve Bizans tarihlerini yazmış olan modern İngiliz tarihçisi John Julius Norwich'in Bizans tarihi ilgili kitabında verilen şu değerlendirme ile bitirmek uygun görünmektedir: Dünya olaylarının çok geniş içeriğinde .. Dördüncü Haçlı Seferi.. büyük bir felaket olarak görünmektedir. ... Bu demek değildir ki bu sefer, genel Haçlı Seferleri kavramının bir kötü ün kazanmasına neden olmuştur. Bir önceki yüzyılda birbirini takip eden seferler zaten Hristiyanlık tarihindeki en kara sayfalar oluşturmuştu. Fakat Dördüncü Haçlı Seferi (eğer Haçlı seferi demek kabilse) daha önceki Haçlı seferlerine kıyasla imansızlık ve ikiyüzlülük ve vahşilik ve açgözlülük bakımından önceki seferlerden kat kat üstünde olmuştur. ... İstanbul'un talan edilmesi, 5. yüzyılda Roma'nın barbar kavimler tarafından yağmalanmasından, 7. yüzyılda İskenderiye kütüphanesinin ve kitaplarının... yakılmasından, bütün dünya için daha çok felaketli olan bir kayıp ortaya çıkarmıştır... Haç sancağı altında savaşan bu adamlara... nakliyat sağlayan ve kendilerine ilham ve moral veren ve onları cesaretlendiren ve onların başını çeken en sonunda Enrico Dandolo'dur. Bu kişi bunları Venedik Cumhuriyeti adına yapmıştır ve bu trajediden en mühim kârlı parsayı toplayan Venedik olmuştur. Bu nedenle bütün dünya için bu büyük kargaşalık, felaket ve yıkımı ortaya çıkarmanın mesulleri Venedik ve onun kör, ihtiyar düküdür.
Anastasiya Romanovna
Anastasia Romanovna Zakharyina-Yurieva (1530 – 7 Ağustos 1560) Rus çarı IV. İvan'ın eşi, Rus çariçesi ve ondan sonraki çar I. Fyodor'un annesidir. Anastasia, Romanov'lardan olan bir soyludur.
Gölecik Barajı
Gölecik Barajı; Bursa ili, Karacabey İlçesi, Gölecik Mahallesi'nde bulunan Gölecik Deresi üzerinde 2016 yılında inşaat çalışmaları başlayan ve hala yapım süreci devam eden barajdır.
Gölecik Barajı tamamlandığında, temelden yüksekliği 95m, su biriktirme hacmi 35,86 milyon m³ olacak, 45.870 dekar arazinin sulanması ve Karacabey ilçe merkezi ile çevresine yıllık 14,80 milyon m³ içme suyu sağlayacaktır.
Belediye Evleri, Çukurova
Belediye Evleri, Adana ilinin Çukurova ilçesine bağlı bir mahalledir.
Irene Aguilera
Irene Aguilera Vargas (d. 17 Mayıs 1979, Santa Cruz, Bolivya), Bolivyalı model. Kumral olan Aguilera, 2002 yılında ülkesinde düzenlenen ulusal güzellik yarışmasında 'Miss Bolivya' seçilmiştir. 2003 yılında Panama'da düzenlenen Miss Universe güzellik yarışmasında Bolivya'yı temsil etmiştir.
Dalceridae
Dalceridae, Zygaenoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Chris Hann
Chris Hann (d. 4 Ağustos 1953) sosyalist ve post-sosyalist Doğu Avrupa ülkeleri (özellikle Macaristan ve Polonya), Türkiye'nin Doğu Karadeniz kıyısı ve Kuzeybatı Çin'in Sincan bölgesinde saha araştırmaları yapmasıyla tanınan İngiliz sosyal antropologdur. Temel ilgi alanları ekonomik antropoloji, din (özellikle Doğu Hıristiyanlığı) ve uzun vadeli tarih (Avrasya) üzerinedir. Birleşik Krallık'taki Cambridge ve Canterbury üniversitelerinde ders veren Hann, 1999'dan beri Saale'deki Max Planck Sosyal Antropoloji Enstitüsü'nün kurucu direktörü olarak çalışmaktadır.
İlk yılları
Hann, İrlandalı, İngiliz ve Gal kökenli bir ailenin ilk çocuğu olan Cardiff'te doğdu. Ailesi aynı yıl, Monmouthshire'daki Yeni Cwmbrân kasabasına taşındı. Hann, Raymond Williams'ın “Sınır Ülkesi” olarak tanımladığı ülkenin güneyinde, sadece İngilizce konuşulan bir çevrede büyüdü.
Kariyeri ve saha araştırmaları
Hann, Galler Vakfı Bursu ile Oxford Üniversitesi'nde siyaset, felsefe ve ekonomi eğitimi aldı. İlk olarak 1972'de Inter-Rail biletiyle ziyaret ettiği Doğu Avrupa'da uzmanlaştı. Oxford'dan sonra Corpus Christi College, Cambridge'de yüksek lisansını tamamladı. 1974-5'te aldığı sosyal antropoloji dersinde Melanezya'nın etnografyası üzerinde çalışmayı seçti. Jack Goody, Hann'a doktorası için Doğu Avrupa'da uzmanlaşmasını tavsiye etti. 1975-77 yılları arasında Macarca öğrenmek ve Tuna havzası çevresinde saha araştırması yapmak için Macaristan'a gitti. 1979'da doktora tezini sundu. Hann, günümüzde halen daha Tázlár köyünü düzenli olarak ziyaret etmektedir. Hann, köyde gözlemlediği mikro düzeydeki gelişmelerin, kendine özgü bir "pazar sosyalizmi" oluşturduğunu savunmaktadır.
Hann, Kopenhag Üniversitesi Bölgesel ve Kültürlerarası Çalışmalar Enstitüsü'nde Orta Asya ve Batı Çin toplumlarının kültürleri üzerine ders veren Ildikó Bellér-Hann ile evlendi. Eşiyle birlikte Anadolu'da (Doğu Karadeniz kıyısı) ve Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde saha araştırması yaptılar. Hann, Rize'de yaptığı saha araştırmasında geçimlik tarım yapmaktan vazgeçip çay yetiştirmeye başlayan çiftçilere odaklandı. Sincan'ın kırsal bölgelerindeki ekonomik faaliyetleri araştırırken, aynı zamanda bölgedeki dini ve etnik ilişkilerle de ilgilendi.
Ruth Roberta de Souza
Ruth Roberta de Souza (d. 3 Ekim 1968 - ö. 13 Nisan 2021), Brezilyalı basketbolcu.
Chris Hann
Kariyeri ve saha araştırmaları
Hann, tüm saha araştırmalarını (Macaristan, Polonya, Türkiye ve Sincan) Cambridge Corpus Christi College'un Sosyal Antropoloji Bölümü'nde öğretim görevlisiyken yaptı. 1992'de Kent Üniversitesi'nde (Canterbury) Sosyal Antropoloji Profesörü olmak için Cambridge'den ayrıldı. Berlin Lisansüstü Çalışmaları Enstitüsü'nde iki yıl çalıştıktan sonra 1999'da Halle kentine taşındı ve Max Planck Sosyal Antropoloji Enstitüsü'nde kurucu direktör olarak çalışmaya başladı.
Ruth Roberta de Souza
Yaşamı
Souza, 3 Ekim 1968'de Brezilya'nın Mato Grosso do Sul eyaletine bağlı Três Lagoas'ta doğdu. Brezilya kadın millî basketbol takımı ile 1987 ve 1991 Panamerikan Oyunları'nda yer aldı; 91'de altın, 87'de bronz madalya kazandı. 1994'te Dünya Kupası şampiyonluğu yaşadı. Sporcu ayırca 1992 Yaz Olimpiyatları'nda Brezilya kadrosunda yer aldı.
Souza, 13 Nisan 2021'de, doğum yeri Três Lagoas'ta iki hafta boyunca yoğun bakım ünitesinde yattıktan sonra COVID-19 nedeniyle 52 yaşında öldü.
Chris Hann
Ana ilgi alanları
Hann'in teorik ilgi alanları, etnografik araştırmalarla yakından ilgilidir. "Marksist-Leninist-Maoist sosyalizm" olarak adlandırdığı görüşün öncü araştırmacılarından biridir. 1990'dan beri post-sosyalist ülkelerin uluslararası politik ekonomide nasıl bir yol izlediklerini gözlemlemektedir. Hann, "serbest piyasa ekonomisi" ve "sivil toplum" gibi terimleri eleştirmekte, yabancı danışmanların ve yerel seçkinlerin üzerinde anlaştığı slogan ve stratejilerin halka elde etmek istediği malları vermeyeceğini öngörmektedir. Max Planck Sosyal Antropoloji Enstitüsü'nün ilk yıllarındaki (1999-2005) ekip araştırmasının ana teması, kolektif mülkiyetin özelleştirilmesiydi. Bu araştırmayı sosyalizm sonrası dini dönüşüm (2003-2010) temalı kolektif araştırma takip etti. Hann, bu çalışmaya yaptığı kişisel katkılarında sık sık Orta Avrupa'daki Yunan Katolikleriyle ilgili bilgilerinden yararlanarak “Hıristiyanlık antropolojisi”ndeki önyargıları eleştirdi.
Hann'ın çalışmaları ayrıca antropoloji ve tarih arasındaki ilişkilerle ilgilidir. Yakın ve çağdaş tarihi konu aldığı When History Accelerates adlı kitabın yazarıdır. Hann, Max Planck Topluluğu'na katıldıktan sonra daha eski tarihlerle de ilgilenmeye başladı. Tunç Çağı'nın sonlarında şehirlerin yükselişine eşlik eden “uygarlığı beşiği” konsepti bağlamında son sosyalizmi ve post sosyalizmi açıklamaya çalıştı.
Ödülleri
Chris Hann, 2008'de Berlin-Brandenburg Bilimler Akademisi üyeliğine seçildi. Royal Anthropological Institute (Londra) tarafından 1991'de Curl Essay Prize ve 2015'te Rivers Memorial Medal ile ödüllendirildi. 2019'da Kraliyet Antropoloji Enstitüsü'nün Huxley Anıt Madalyasını kazandı. Nisan 2020'de Galler Eğitimli Toplum üyesi olarak atandı.
Keble Kolej, Oxford
Keble Kolej (ki-bıl şeklinde okunur), Oxford Üniversitesi'nin kolejlerinden bir tanesidir. Asıl binaları Parks Yolu üzerinde, üniversitenin müze ve parklarının hemen karşısında yer alır. Kolejin kuzeyinde Keble Yolu, güneyinde Museum Yolu, batısında Blackhall Yolu bulunur. Dev avlusu sebebiyle en etkileyici kolejlerden bir tanesi olan Keble, Oxford'da oda sayısıyla da en büyük kolejdir.
Keble 1870 yılında John Keble anısına kurulmuştur. Keble, İngiltere Kilisesi'nin Katolik kökenini vurgulamak isteyen Oxford Hareketi'nin önemli bir üyesiydi. Kurulduğu tarihten itibaren kolej ilahiyat eğitimine ağırlık verse de, bugün bu durum değişmiştir. II. Dünya Savaşı'ndan sonra ağırlık daha çok bilim alanına kaymış (üniversite müzesinin doğusunda bilime ayrılan bölge bunu etkilemiştir) ve 1979'dan sonra karma eğitim başlamıştır. Kolej kurulduğu zaman yalnız erkeklere eğitim veriyordu; kolejde yaşayan öğretim üyeleri de bekârdı.
William Butterfield'ın Neogotik üslupta kırmızı tuğlalarla inşa ettiği binalarıyla halen diğer kolejlerden farklılığını korumaktadır. Oxbridge kolejlerinde genel olarak odalar gözcülerin misafirlerin giriş-çıkışlarını takip edebilmesi için merdiven çevresinde tasarlanır; Keble odalarının koridor üzerinde olmasıyla da diğer kolejlerden ayrılır (Cambridge'deki Girton Kolej de benzer bir şekilde bu geleneği bozmaktadır).
Keble, 2011-12 itibarıyla 433 lisans ve 245 lisans üstü öğrencisiyle Oxford Üniversitesi'nin büyük kolejlerinden bir tanesidir.
Tarihçesi
Keble'ın Victoria devri kurucularının en meşhuru, kolejin kimi kısımlarına adını veren Edward Pusey'dir. Kolejin ismi ise Pusey'nin Oxford Hareketi'ndeki yoldaşlarından olan, 1866 yılında hayata gözlerine yuman John Keble'dır. Keble'ın cenazesinden hemen sonra anısına adını taşıyan bir Oxford koleji kurulması kararlaştırılmıştır. 1868 yılında kolejin temel taşı Aziz Markos Bayramı'nda (John Keble'ın doğum günü olan 25 Nisan) Canterbury Başpiskoposu tarafından yerleştirilmiştir. Kolej ilk olarak 1870 yılında otuz öğrenci kabul ederek eğitim faaliyetlerine başlamış, şapeli ise 1876 yılının Aziz Markos Bayramı'nda açılmıştır. Bu geleneğe uygun olarak kolej her yıl Aziz Markos Bayramı'nı kutlamaktadır.
Kolejin ilk mimarı, kendisi de bir rahip olan William Butterfield'dı. Butterfield diğer seküler çalışmalarına ek olarak ciddi bir Victoria devri Gotik mimarisi örneği tasarlamış, Pevsner bu binaları "bilfiil çirkin" olarak nitelemiş, Charles Eastlake ise eleştirinin mümkün olmadığını dile getirmiştir. Toplum tarihçisi G. M. Trevelyan dönemin egemen –ve kayıtsız– yaklaşımını yineleyerek "William Butterfield ve Alfred Waterhouse devrinde Oxford ve Cambridge kolejlerinin donlarınca ısmarlanan mimari ucubeler geleceğe dair ümitleri karartmaktadır" diye yazmıştır. Sir Kenneth Clark ise Oxford'da okuduğu dönem Keble Kolej'in "dünyadaki en çirkin bina" olarak görülmesinin yanı sıra mimarının da John Ruskin sanıldığını hatırlar. Kolej kırmızı, mavi ve beyaz tuğlalardan yapılmıştır; ana binası ise kırmızı tuğladan olup beyaz ve mavi şeritlerle süslüdür. Binanın inşaatını yapan şirket Parnell & Son of Rugby idi.
Kaynağı bilinmeyen bir hikâyeye göre koleji ilk defa gören bir Fransız ziyaretçi, "C'est magnifique mais ce n'est pas la gare?" (Muazzam, yalnız burası tren istasyonu değil mi?) diye haykırmıştır. Bu söz, Hafif Süvari Tugayı'nın taarruzu sırasında feldmareşal Pierre Bosquet'nin söylediği meşhur "C'est magnifique, mais ce n'est pas la guerre" (Muhteşem, yalnız savaş değil) sözü üzerinde bir kelime oyunudur. Bu esprinin, Londra'daki Kraliyet Adliye Sarayı'nın açılış töreninde söylenen sözden ödünç alınmış olması mümkündür.
Keble Kolej'in adı John Betjeman'ın "Myfanwy at Oxford" şiirinde, John Ruskin'in yazılarında ve Monty Python'un seyahat acentesı skecinde geçmektedir. John Mortimer'in kitaplarındaki avukat Horace Rumpole karakteri, II. Dünya Savaşı sonrasında Keble'da hukuk okumuştur.
2005 yılında Keble Kolej veznedarı Roger Boden bir memuriyet mahkemesince ırkçılık ve ayrımcılıktan suçlu bulunarak Birleşik Krallık ulusal basınına konu olmuştur. Mahkemenin kararını takiben kolej ve Bay Boden temyize gitmiş, eski çalışanla mahkeme dışında anlaşma yapılmıştır.
Binaları
Keble'ın en meşhur binaları, Butterfield tarafından tasarlanmış olan tuğla yapılardır. Tasarım, kolejin geliri olmadığı için eksik kalmıştır. Şapel ve yemek salonu, kolejin ilk iki avlusunun doğusu ve batısındaki lojmanlardan ve müdürün güneydoğu köşesindeki evinden sonra tamamlanmıştır. Şapel ve yemek salonunun masrafları William Gibbs tarafından karşılanmış, yine William Butterfield tarafından tasarlanmıştır.
Modern yapılar
Şapelin batısındaki alana 1950'lerde Antonin Besse'ten alınan bağışla apayrı bir üslupta binalar yapılmıştır. Bunu diğer önemli, Hayward ve de Breyne gibi eklentiler takip etmiştir. De Breyne eklentisi iş adamı André de Breyne ve diğer bağış kampanyaları sonucu mümkün olmuştur. Bu eklentilere 3 Mayıs 1977 tarihinde açılan, yakın zamanda tadilattan geçerek genişletilen fütüristik "akvaryum" barı da dahildir. 1995 tarihinde ABD doğumlu mimar Rick Mather'in tasarladığı ARCO binası tamamlanmıştır. Bunu 2002 yılında yine Mather'ın benzer bir üslupta tasarladığı Sloane-Robinson Binası takip etmiştir. Öğrenci odalarının yanı sıra Sloane-Robinson Binası koleje O'Reilly Sahnesi'ni, müzik provaları için kullanılan bir salonu, bir dizi seminer salonu ve kolejin tüm üyelerinin kullanabildiği bir etkinlik alanı ve kafeteryayı kazandırmıştır.
Kolejin dört avlusu bulunur: Liddon (avluların en büyüğü), Pusey, Hayward ve Newman. Öğretim üyelerine açık olan bahçe, genişletme projeleri sırasında Blackhall Yolu üzerindeki bir dizi evle birlikte yıkılmıştır.
2004 yılında Keble eski Acland Hastanesi'ni 10,75 milyon £'a satın aldığını açıklamıştır. Kolejin ana binalarına birkaç dakika yürüyüş mesafesinde bulunan 7 hektarlık (69.000 m2) bu alanda yaklaşık 100 lisans üstü öğrenci yaşamaktadır. Ekim 2015 tarihinde Keble Kolej, HB Allen Bağış Vakfı'ndan Acland üzerindeki odaların sayısını iki katına çıkarmak üzere yardım aldığını açıklamıştır. Bu olay, kolej tarihindeki en büyük bağıl olmuştur. Keble, Oxford'da öğrencilerin kalabildiği bir dizi eve sahiptiyse de, bunlar Acland arazisinin satın alınmasıyla satılmıştır.
Öğrenci hayatı
Kolejde olup bitenlerin Keble mezunlarına anlatıldığı The Brick (Tuğla) adında dönemlik bir dergi kolej tarafından basılmaktadır. Öğrenciler, yine The Brick adını taşıyan ve koleje dair dedikoduların olduğu bir mizah dergisini her dönemin son cuma gününde çıkarmaktaydı. Bu derginin 2006 Hilary döneminden beri basılmamasının bir sebebinin Facebook gibi sosyal medya sitelerinin yaygınlaşması olduğu düşünülmektedir. Kolejde The Breezeblock adında, hem koleje dair dedikoduların hem de kolej hayatına dair mizah yazılarının olduğu bir öğrenci dergisi ortaya çıkmıştır.
Kolejin her mezununa diplomasıyla birlikte kırmızı bir tuğla armağan edilir.
1975 ve 1987 yıllarında Keble, "University Challenge" isimli bilgi yarışması programının şampiyonu olmuştur.
Keble Balosu, Trinity döneminin 2. haftasında gün boyu gerçekleşen mezuniyet töreniyle aynı gün düzenlenir.
Spor
Keble'ın ragbi takımı beş yıl arka arkaya kolejler arası ligde birinci olmuş, 2007, 2009, 2011 ve 2015 ragbi kupasını almış, 2008 ve 2010 yıllarında ise final maçında oynamıştır. Kolejin kürek takımı her yıl "Torpids" ve "Summer Eights" müsabakalarında yarışır.
Keble Kolej Spor Sahası, Woodstock Yolu üzerindedir ve kolejlerarası maçların yanı sıra her yıl lisans öğrencileriyle eski üyeler ("Hayaletler") arasında düzenlenen futbol ve kriket maçlarına da ev sahipliği yapar. Yerleşkedeki Keble Kriket Köşkü'nün duvarlarında anı fotoğrafları asılıdır.
"The Light of the World" resmi
Keble, William Holman Hunt'ın meşhur "The Light of the World" (Dünyanın Işığı) resmine sahiptir. Bu resim şapelin içinde bulunan yan şapelde asılıdır. Hunt'ın 1853'te, üzerinde sekiz yıl uğraştıktan sonra tamamladığı resim ilk olarak Kraliyet Sanat Akademisi'nde asılmış, daha sonra koleje hediye verilmiştir. Hunt başta resmin şapelin ana salonunda asılmasını istediyse de mimarlar bu fikre karşı çıkmış, Hunt da buna cevaben aynı resmin Londra'daki Aziz Paul Katedrali'nde asılı olan bir diğer versiyonunu yapmıştır. Resmin bu kopyası Hunt tarafından neredeyse 70 yaşındayken tamamlanmıştır.
Kolej pulları
Keble Kolej kurulduktan yalnızca bir yıl sonra 1871 yılında kendi pulunu yapan ilk kolej olmuş, diğer Oxford kolejlerinin kendi pullarını basmasına öncülük etmiştir. Bu hizmet posta müdürlüğü tarafından 1886'da durdurulmuştur.
Keble, 100. yıldönümünü kutlamak amacıyla 1970'te bir kolej pulu basmıştır.
Keble'ın ünlü kişileri
London Ekonomi Okulu ekonomi profesörü Tim Besley; Reading Üniversitesi'nin ilk yardımcı rektörü William Macbride Childs; Cambridge'li astrofizikçi George Efstathiou; şair Geoffrey Hill; "Bilgi Çağı'nın Gurusu" olarak bilinen yazar James Martin; komedyen ve yazar Katy Brand; şair ve eleştirmen Ian Hamilton; yazar Edward St. Aubyn; romancı ve gazeteci Paula Hawkins; Pakistanlı siyasetçi Imran Khan; Newfoundland başbakanı Danny Williams kolejin mezunları arasındadır.
II. İtalya-Habeşistan Savaşı
'''II. İtalya-Habeşistan Savaşı veya II. İtalya-Etiyopya Savaşı''', 1935 - 1936 yılları arasında İtalya Krallığı ile Etiyopya İmparatorluğu arasında meydana gelen ve Etiyopya'nın İtalyan yönetimi altına girmesiyle sonuçlanan savaş. I. İtalya-Habeşistan Savaşı'nda yenilgiye uğrayan İtalya Krallığı'nın Etiyopya'yı sömürgeleştirmek için ikinci girişimi olmuştur. Genellikle II. Dünya Savaşı'nı hazırlayan olaylardan biri olarak değerlendirilen bu savaş, Milletler Cemiyeti'nin, büyük güçler tarafından desteklenmedikçe kararlarını uygulatma gücüne sahip olmadığını göstermiştir.
İtalya'nın 1890'larda ele geçirmek için çeşitli girişimlerde bulunduğu Etiyopya (Habeşistan), Avrupa devletlerinin egemenliği altında bulunan Afrika kıtasındaki az sayıda bağımsız devletten biriydi. Benito Mussolini, Aralık 1934'te Etiyopya ile İtalyan Somalisi arasında çıkan bir sınır çatışmasını gerekçe göstererek bölgeye müdahale kararı aldı. Bütün arabuluculuk önerilerini reddeden İtalyanlar 3 Ekim 1935'te Etiyopya'yı işgal ettiler. General Rodolfo Graziani ve Pietro Badoglio komutasındaki İtalyan birlikleri, kötü donanımlı ve eğitimsiz Etiyopya ordusunu sürekli geri çekilmek zorunda bırakarak, 9 Nisan 1936'da Ascianghi (Aşangi) Gölü yakınında büyük bir zafer kazandılar ve 5 Mayıs'ta başkent Addis Ababa'yı aldılar. Etiyopya imparatoru Haile Selassie'nin sürgüne gönderilmesinin ardından Mussolini Roma'da, İtalya kralı III. Vittorio Emanuele'yi Etiyopya imparatoru ilan etti ve Badoglio'yu Etiyopya genel valiliğine atadı.
Milletler Cemiyeti, Etiyopyalıların başvurusu üzerine, işgali kınayan ve İtalya'ya ekonomik yaptırımlar uygulanmasını öngören bir karar aldı (1935). Ama Doğu Afrika'daki çıkarlarının zedelenmesinden çekinen Britanya dışındaki büyük devletler işgale ciddi bir tepki gösteremediklerinden, yaptırımlar çok az ülke tarafından uygulandı ve önemli bir etkisi olmadı.
İtalya'nın emperyalist yayılma politikasının somut bir örneği olan savaş, II. Dünya Savaşı öncesinde uluslararası gerilimin artmasında önemli rol oynadı.
Ypsolophidae
Ypsolophidae, Yponomeutoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Shugo Tsuji
Shugo Tsuji (辻 周吾), Japon futbolcudur.
Emmanuelle Chossat
Emmanuelle Chossat (d. 23 Eylül 1979, Jura, Fransa), Fransız mankendir.
Miss Universe 2003
Chossat, dünya genelinde 71 kızın katıldığı Miss Universe 2003 yarışmasına katılmıştır.
Konstantin Fedin
Konstantin Aleksandroviç Fedin (Rusça: Константи́н Алекса́ндрович Фе́дин; 24 Şubat 1892, Saratov - 15 Temmuz 1977, Moskova), Rus roman yazarı, edebiyatçı ve şair.
Hayatı
Fedin, 24 Şubat 1892'de Saratov'da doğdu, Moskova ve Almanya'da eğitim gördü ve I. Dünya Savaşı sırasında Almanya'da staj yaptı ve tutuklandı. Serbest bırakıldıktan sonra Berlin'deki Sovyet büyükelçiliğinde tercüman olarak çalıştı. Rusya'ya döndükten sonra Bolşevikler'e katıldı ve Kızıl Ordu'da görev yaptı; 1921'de Partiden ayrıldıktan sonra Devrimi destekleyen ancak edebiyat ve sanat özgürlüğü isteyen Serapion Kardeşler adlı edebi gruba katıldı.
İlk öyküsü "The Orchard" 1922'de Bakunin v Drezdene (Dresden'deki Bakunin) adlı eserinde yayınlandı. İlk iki romanı en önemli eserleridir; Goroda i gody (1924; tr. Şehirler ve Yıllar olarak, 1962, "Sovyet edebiyatındaki ilk büyük romanlardan biri" ) ve Bratya (Kardeşler, 1928) Ekim ayındaki entelektüellerin sorunları ile ilgileniyor Devrim ve savaş zamanı hapishanesine dayanarak "Alman burjuva dünyasının izlenimlerini" içeriyordu.
Daha sonraki romanları arasında Pokhishchenie Evropy (Avrupa'ya tecavüz, 1935), Sanatorii Arktur (Arktur sanatoryum, 1939) ve tarihi üçlemesi Pervye radosti (İlk sevinçler, 1945), Neobyknovennoe leto (Olağandışı bir yaz, 1948) ve Kostyor (Ateş, 1961–67) idi. Ayrıca Gorky sredi nas (aramızda Gorky, 1943) adında bir anı yazdı. Edward J. Brown onu şöyle özetliyor: "Fedin, muhtemelen büyük bir yazar olmasa da, belirli bir zaman ve mekanın atmosferini iletme yeteneğine yüksek derecede sahip biriydi. En iyi yazımları, kendi deneyimlerini yeniden hatırlayıp yaratmasıdır ve hafızası, geçmişini zenginleştiren bir deneyim haline getiren uzun geçmiş sahnelerin duyumsal öğelerini seçip tutabilir."
Fedin, 1959'dan ölümüne kadar Sovyet Yazarlar Birliği'nin başkanlığını yaptı.
Gellért Tepesi
Gellért Tepesi veya Gürz İlyas Bayırı (Macarca: Gellért-hegy) Macaristan'ın başkenti Budapeşte'de Tuna Nehrine bakan yaklaşık 235 metre yüksekliğindeki tepedir. Kentin Buda kısmındaki 1 ve 11. Bölgelerinde yer alan tepenin adı 11. yüzyıldaki Vata Pagan Ayaklanması sırasında bu tepeden atılarak öldürüldüğü öne sürülen ve Macaristan'da Aziz Gellért olarak bilinen Szeged piskoposu İtalyan Gerardo'dan alır. Günümüzde tepenin üzerinde turistik amaçlarla kullanılan 19. yüzyıldan kalma Citadella adı verilen askerî tahkimat ve Gellért Oteli yer almaktadır. Tepenin nehir kıyısına yakın kısmında ise aynı isimli kaplıca tesisi mevcuttur.
Adının kaynağı
Tepenin eski dönemdeki adı olan Pesti-hegy tepenin ayağında bulunan büyük mağaraya atıfla mağara özelliğine vurgu yapar. Sonraki dönemde 1046 yılındaki Vata Pagan Ayaklanması sırasında burada öldürülen ve sonrasında aziz ilan edilen İtalyan asıllı piskopos Gellért'in adı verilmiştir. 16. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu egemenliğine giren bölgeye, burada kabri olan bir Bektaşi evliyası olduğu inanılan kişinin adından hareketle Gürz İlyas Bayırı adı verilmiştir.
Tarihçe
Aziz ilan edilen piskopos Gellért'in öldürülmesinin ardından uzunca bir süre tepe yerleşime açılmamıştır, yoğun ormanlık alan ve kayalık yapıya sahip alanda bazı dini törenler yapıldığı rivayet edilmektedir.
18. yüzyıldan başlayarak tepede üzüm bağları yetiştirilmiştir. 19. yüzyılla beraber tepeye hakim bir noktaya dikilen haça kadar dini yürüyüş ve törenler yapılmaktaydı. Bugün tepede bulunan Citadella adlı askerî tahkimat Habsburg Hanedanı tarafından 1848 Macar Devrimine karşı savunma amaçlı olarak inşa edilmiştir. Tepe İkinci Dünya Savaşı sırasında da çeşitli çatışmalara sahne olmuştur. Bugün tepede kenti Nazi Almanyası işgalinden kurtarırken hayatlarını kaybeden Sovyet Kızılordu askerlerinin anısını yaşatmak için dikilen bir anıt mevcuttur. Tepe günümüzde Tuna Nehri kıyıları kapsamında UNESCO Dünya Mirasları listesinde yer almaktadır. Genel olarak kamuya açık park alanı olarak değerlendirilmektedir.
Velveeta
Velveeta, Kraft Foods'ın ürettiği bir Amerikan peyniri, işlenmiş peynir ve yayılabilen peynirdir. 2012 yılında bölünene kadar Kraft Foods şirket'ine ait idi. Eritildiğinde, Velveeta tamamen entegre ve eşit derecede topaksız bir sıvı doku tutar. 1918'de Monroe, New York'taki Monroe Cheese Company'den Emil Frey tarafından icat edildi. 1923'te Velveeta Cheese Company ayrı bir şirket olarak kuruldu ve 1927'de Kraft Foods'a satıldı.
Ürün, besleyici bir sağlık gıdası olarak ilan edildi. 1930'larda Velveeta, Amerikan Tabipler Birliği'nin onay mührünü kazanan ilk peynir ürünü oldu. 1953 yılında "peynir yayılması" olarak yeniden düzenlenmiştir, ancak 2002'den itibaren Velveeta, Amerika Birleşik Devletleri'nde "Pastörize Hazırlanmış Peynir Ürünü" olarak etiketlenmelidir.
"Velveeta" adı, "kadifemsi yumuşak" bir yenilebilir ürünü belirtmeyi amaçlıyordu. Pürüzsüzlük ve erime kabiliyeti, peynir altı suyunu peyniri ile yeniden düzenlemekten kaynaklanan özellikler olarak desteklenir. Peynirli ısırık, makarna, peynir ve peynirli tava gibi ürünlerle Velveeta tabanlı bir ürün yelpazesine başarıyla imza attı. Çoğu işlenmiş peynirde olduğu gibi, üretici Velveeta'nın açıldıktan sonra buzdolabında kalmasını önerir.
Seppuku
Seppuku ayrıca hara-kiri (腹切り, "karın-kesmek") olarak bilinir. Seppuku ile aynı kanji ile yazılır ancak ters dizilimdedir. Japoncada hara-kiri konuşma dilinde, seppuku ise resmî bir terim olarak kullanılır. Samuraylar seppuku kelimesini kullanırken, sıradan Japonlar hara-kiri kelimesini kullanmaktaydı. Günümüzde hara-kiri daha yaygın olarak bilinmektedir. Çünkü hara-kiri kelimesi Japoncada "karın deşmek" anlamına geldiği için argo olarak kabul edilir.
Efendisinin ölümünden sonra seppuku yapmak oyibara (追腹 ya da 追い腹) olarak adlandırılır, adet aynıdır.
Seppuku, feodal Japonya'da özellikle samuray sınıfının savaşta yenilgi sonucunda hayatta kaldıysa yapması gereken intihar olarak adlandırılmaktadır. Gerçekte ise savaşta yenilen samurayın böyle bir zorunluluğu olmadığı gibi bu sadece samuraylara has bir davranış da değildir. Genellikle efendisine doğru hizmet edememiş samuraylara Edo hanedanı döneminde bir nevi onurlandırma amacıyla düzenlenmiş cezalandırma yöntemidir.
Jumping the shark
Jumping the shark yaratıcı bir çıkış veya çalışma, bir zamanlar yaygın olarak popüler olan, ancak artık popüler olmayan bir şey için yeni bir ilgi veya tanıtım yaratmak için yanlış yönlendirilmiş bir girişimde bulunduğunda kullanılan bir deyimdir. Cümleyi Jon Hein, Amerikan dizisi Happy Days'in beşinci sezonunun üçüncü bölümü olan "Hollywood: Part 3" sırasında Fonzie (Henry Winkler) adlı karakterin su kayağı yaparken köpekbalığının üzerinden atlamasından sonra türetmiştir.
Seppuku
Seppuku'da esas olan samurayın yaşamı boyunca her an beklediği ölüme kendi eliyle fakat korkunç acılar içerisinde kavuşmasıdır. Zaman içerisinde "seppuku" yapmanın verdiği acıyı önlemek için intihar eden samurayın en yakın arkadaşına karnı kesme işlemini takiben kafasını kesme görevi verilmiştir. Bu görevi yerine getiren kişilere "kayşakunin" denilirdi ve genellikle samurayın en yakın olduğu ya da en güvendiği kişilerden seçilirdi.
Jumping the shark
Deyim, dijital kayıt cihazı çağındaki reklamların durumu, kırsal eğitim politikasına ilişkin görüşler, ve bir şirket satın almanın anormal takibi gibi çok çeşitli durumları tanımlamak için kullanılmıştır.
Seppuku
Şahıs; seppuku yapmadan önce banyo yapar, beyaz giyinir ve en sevdiği yemeğini yer, hazır olduğu zaman bıçağı karnına saplar, sağ-sol hareketleri yaparak diyaframını ve midesini parçalar sonra da kayşakunin kellesini uçurur.
Seppuku iki çeşittir: Biri yukarıda anlatılan normal seppuku, öteki ise Juun-Buun Seppuku'dur. Juun-Buun Seppuku'da, kayşakunin yoktur. Şahıs; karnını haç şeklinde (+) keser, iç organlarını dışarı çıkarır, mümkünse toprağa koyar ve orada ölüverir.
Seppuku yapmak bir süre sonra yasaklanmış olmasına karşın günümüze kadar var olmayı başarmıştır. Japon toplumunda kabahatli olmak ve bu kabahatin toplumca bilinir hâle gelmesi çok büyük utanç sayıldığından zaman zaman uygulayanlar görülmektedir.
Mehmet Kamaç
Mehmet Kamaç (d. 1974; Çatak, Van), Öğretmen ve Siyasetçi. Yeşil Sol Parti Diyarbakır milletvekilidir.
Hakkında
1974 yılında Van'nın Çatak ilçesinde dünyaya gelmiştir. Asıl mesleği Öğretmenlik olan Mehmet Kamaç, ayrıca merkezi Van'da bulunan İnsan ve Özgürlük Partisi (PİA)'nın genel başkanıdır. Kamaç evli ve 3 çocuk sahibidir. En son 2023 Türkiye genel seçimleri'nde Yeşil Sol Parti'den Diyarbakır milletvekili seçilmiştir.
Nepal mutfağı
Nepal mutfağı, Nepal'e özgü yemek pişirme tarzıdır. Dal-bhat-tarkari Nepal boyunca yenmektedir. Dal, mercimek ve baharatlardan yapılmış, haşlanmış tahıl, bhat ve sebze çorbası ve tarkari ile servis edilen bir çorbadır. Çeşniler genellikle taze veya fermente olabilen ve önemli sayıda çeşidi bulunan az miktarda baharatlı turşudur. Diğer maddeler, taze yeşil biber (hariyo khursani) ve kızarmış papad (ince, gevrek disk şeklinde yiyecek) ile dilimlenmiş limon (nibuwa) veya misket limonudur (kagati). Dhindo, Nepal'in geleneksel bir yemeğidir.
Mutfağın çoğu, Asya usullerinin varyasyonlardır. Momo, unlu hamur içinde kıyma ile doldurulmuş, farklı şekiller verilmiş ve daha sonra buharda pişirilerek pişirilmiş Nepal usulü bir hamur tatlısıdır. Nepal'de ve Hindistan'da etnik Nepallilerin bulunduğu Sikkim, Darjeeling ve Kalimpong bölgelerinde en popüler yiyeceklerden biridir. Momo başlangıçta manda eti ile doldurulurken günümüzde yaygın olarak keçi veya tavuk ve ayrıca bitkisel müstahzarlar ile doldurulmaktadır. Tihar gibi bayramlarda sel roti, finni roti ve patre gibi özel yiyecekler yenmektedir. Sel roti, tadı tatlı olan geleneksel bir Nepal ev yapımı halka şeklinde pirinç ekmeğidir. Diğer yiyecekler melez Tibet ve Hint etkisine sahiptir.
Yponomeutidae
Yponomeutidae, Yponomeutoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Fenerbahçe (futbol takımı) 1995-96 sezonu
Fenerbahçe (futbol takımı) 1995-96 sezonu, Fenerbahçe'nin kuruluşundan itibaren 89. ve ulusal ligdeki 38. sezonudur.
Grandate
Grandate İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Como ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2018 tarihi itibarıyla 2,856'dır.
Necdet Özkan
Necdet Özkan, (1936, Kayseri - 5 Ağustos 2008, İstanbul), Eski başbakan yardımcılarından Hüsamettin Özkan'ın ağabeyidir. CHP gençlik kollarında siyasete atıldı. 1973-77 yılları arasında Bayrapaşa Belediye Başkanlığı yaptı. 1977-80 yılları arasında Aytekin Kotil'in İstanbul Belediye Başkanlığı döneminde yatırımlardan sorumlu belediye başkan yardımcılığı görevinde bulundu. 12 Eylül Darbesi'den sonra DSP'de siyasete devam etti. 1990 yılında Bayrampaşa Belediye Başkanlığına seçildi. Daha sonra DSP'nin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayı oldu ama seçilemedi.
Andrea Jacome
Andrea Marcela Jácome Ruíz (d. 15 Nisan 1981, Guayaquil, Ekvador). Ekvadorlu manken ve eski güzellik kraliçesi. Kumral olan Jacome 2003 yılında ülkesinde düzenlenen ulusal güzellik yarışmasında Miss Ecuador seçilmiştir. Aynı yıl Panama'da düzenlenen Miss Universe güzellik yarışmasında Ekvador'u temsil etmiştir.
Beyazevler, Çukurova
Beyazevler, Adana ilinin Çukurova ilçesine bağlı bir mahalledir.
Masato Yuzawa
Masato Yuzawa (湯澤 聖人), Japon futbolcudur.
Plaza de Colón
Plaza de Colón (Türkçe: Kolomb Meydanı) İspanya’nın başkenti Madrid’in Chamberí ilçesinde yer alan bir kent meydanı. Bu meydan ve meydanda yer alan çeşme İspanyolca’da Cristóbal Colón olarak adlandırılan Kristof Kolomb’a adanmıştır.
Gil Junger
Gil Junger 7 Kasım 1954'te New York'ta doğdu. Amerikalı bir yönetmendir. Senden Nefret Etmenin 10 Sebebi, filmi ile ünlüdür ve ilk yönetmenlik filmidir. New York Pawling'deki Trinity-Pawling Okulu'nun 1972 mezunudur.
Film
<references group="" responsive="1">
Plutellidae
Plutellidae, Yponomeutoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Diana Mantilla
Diana Lucia Mantilla Prada (d. 20 Eylül 1981, Santander, Kolombiya), Kolombiyalı manken. 2002 yılında ülkesinde 'Miss Kolombiya' seçilerek birinci olmuştur. 2003 yılının haziran ayında Panama'da düzenlenen Miss Universe güzellik yarışmasında Kolombiya'yı temsil etmiştir.
Daewoo USAS-12
Daewoo USAS-12, Daewoo tarafından üretilen Güney Kore yapımı bir otomatik yivsiz tüfekdır. Silah 1980'lerde Atchisson Assault Shotgun üzerinden geliştirilmiş olup 1989 yılında üretimine başlanmıştır.
Arianna David
Arianna David (d. 3 Haziran 1973, Roma, İtalya). İtalyan manken, eski güzellik kraliçesi ve oyuncu.
Ali Seydi Armaner
Ali Seydi Bey veya  Ali Seydi Armaner (1870, Erzincan - 1933), Türk siyasetçi.
1284 (1870)'te Erzincan'da doğdu. Süvari Mirlivası (Tümgeneral) Hacı Üzeyr Paşa ve Safiye Hanun'm oğludur. İlk ve orta öğrenimini Erzincan'da ve Askerî Rüşüyesinde tamamladıktan sonra Mülkiye Mektebi İdadî bölümüne girdi. 7 Ağustos 1891'de yüksek kısmından mezun oldu. 3 Ekim 1891'de Şûrayı Devlet (Danıştay) Dahiliye Dairesi kaleminde aday memur olarak devlet hizmetine başladı. 30 Aralık 1893'te 2 nci sınıf mülazımlığa yükseltildi. 12 Ocak 1895'te Hazine-i Hassa Tahrirat Kalemine atandı. 6 Nisan 1896'da Kalemin Mümeyyizi oldu. Bu arada Nümune-i Terakki Mektebinde Hesap, Hendese, Kitabet, İmla ve Tarih ve sonra da Üsküdar İdadisinde Belagat ve İnşa ve Edebiyat ve Sanayi Mektebinde Riyaziye ve Osmanlı lisanı öğretmenlikleri yaptı.
30 Aralık 1896'da Bağdat Arazi-i Seniye Komisyonuna memur edildi. 4 Eylül 1897'de Bağdat İdadisi Edebiyat, Ahlâk, Tarih, Malûmat Fenniye ve İlmi Servet ve ayrıca Ermeni Mektebinde Osmanlı lisanı öğretmenliklerim ek görev olarak yürüttü. 21 Ocak 1898'de Komisyon Üyeliği ve Tahrirat Başkâtipliğine getirildi. 17 Mart 1901'de yeniden Hazine-i Hassa İdaresine mümeyyiz olarak atandı. 15 Şubat 1903'te ek görev olarak Mercan İdadisi kitabet öğretmenliğini üstlendi. 13 Nisan 1907'de Bağdat, Basra ve Musul Emlâki Hümayun İdareleri ile Dicle Hamidiye Vapur İdaresinin işlemlerini inceleme ve denetim ile görevlendirildi.
27 Nisan 1909'da Saltanat değişimi nedeniyle yapılan düzenlemede bir süre açıkta kaldı. Bu arada 20 Haziran 1909 tarihli irade ile Osmanlı Devletinin özgün bir tarihini vücuda getirmek üzere kurulan heyete daimi üye olarak seçildi.
8 Eylül 1909'da Mülkiye Müfettişliğine atandı. 4 Aralık 1913'te Adana Vali Vekilliğine getirildi. 10 Mart 1914'te vekillik görevi sona erdi. 30 Ekim 1914'te Mülkiye Tefti Heyeü Genel Müdür Vekili oldu. 13 Ekim 1915'te Bolu Sancağı Mutasarrıfı olarak görevlendirildi. 1 Aralık 1917'de Çatalca Sancaı Mutasarrıflığına nakledildi. 9 Temmuz 1918'de Mamuretülaziz (Elâzığ) Valiliğine atanarak yükseltildi. 22 Mayıs 1919'da Damat Ferit Hükümeti tarafından yerine başkası atanarak açığa alındı.
TBMM'nin IV üncü döneminde Trabzon Milletvekili Hakkı Sofu Beyin ölümü üzerine boşalan milletvekilliğine CHP adayı olarak 24 Nisan 1933'te seçilerek 8 Mayısta Meclise katıldı. Bir süre sonra hastalanarak İstanbul Cerrahpaşa Hastanesine yatırıldı. Ancak hastalıktan kurtulamayarak 2 Ağustos 1933'te öldü. Topkapı mezarlığında toprağa verildi.
Başlıca Eserleri
— Güldeste-i Bedâyı, İstanbul 1320 (1904)