cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Atilla Girgin
Kariyer
1975 yılında, Anadolu Ajansı’nda gazeteciliğe yeniden başlayan Atilla Girgin, 1985 yılı başında, “Anadolu Ajansı İstanbul Bölge Müdürü” görevine getirildi. Girgin, 1987 yılında da, İ. Ü. Basın Yayın Yüksekokulu’nda mesleki dersler vermeye başladı. Anadolu Ajansı İstanbul Bölge Müdürü olarak 8,5 yıl çalıştıktan sonra, 23 Temmuz 1993’te, TRT Haber Dairesi Başkanlığı’na getirilen Girgin, sağlık nedenleriyle bu görevden ayrılınca, 3 Ocak 1994 tarihinde, Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi’ne ögretim görevlisi olarak atandı.
Uzay Yarışı
İnsanlı uçuşlar
Sovyetler Birliği, Vostok serisi uzay araçları ile uzaya ilk insanı göndermeyi başardı. Yuri Gagarin 12 Nisan 1961'de Vostok 1 aracıyla yaptığı uçuşla Dünya yörüngesine başarıyla ulaşan ilk insan olmuştur. Bu olayın yıldönümü Rusya'da ve birçok ülkede hâlâ kutlanmaktadır.
Vostok serisi uzay araçlarını, Sovyet uzay programının başındaki Sergey Korolyov ve ekibi tasarlamıştır. Vostok'lar önce sınama uçuşlarında uzaya gönderilen köpek ve mankenleri sağ salim dünyaya geri getirmeyi başardı. Öte yandan, ilk Sovyet kozmonotlarının eğitim programı sürdürülüyordu. Tüm hazırlıkların tamamlanması üzerine, 12 Nisan 1961'de içinde Yuri Gagarin'in bulunduğu Vostok 1 uzaya gönderildi. Vostok 1, dünya yörüngesinde 108 dakikada tam bir tur attıktan sonra Gagarin'i Sovyet topraklarına indirdi.
Atilla Girgin
Kariyer
1997 yılında, Marmara Üniversitesi’nde “Yerel Basın” konusunda yüksek lisans, 2000 yılında da, bu kez İstanbul Üniversitesi SBE. Gazetecilik Anabilim Dalı’nda “Yazılı Basın Haberciliğinde Etik” konusunda doktora yapan Atilla Girgin, halen Marmara, İstanbul, Yeditepe ve İstanbul Aydın Üniversiteleri İletişim Fakültelerinde mesleki dersler veriyor. İstanbul Aydın Üniversitesi İletişim Fakültesi Televizyon Haberciliği ve Programcılığı bölümü bölüm başkanıdır.
Uzay Yarışı
İnsanlı uçuşlar
Şüphesiz ki insanlı Sovyet uzay programı insanlık tarihinin en önemli ve cesur girişimlerinden biriydi. Vostok projesi, uzay yarışında Sovyetler'in öncülüğünü perçinlemekle birlikte, Amerika Birleşik Devletleri için tam bir sürpriz değildi. Yakın zamanda yayımlanan tarihi CIA raporları, Amerika Birleşik Devletleri yönetiminin insanlı Sovyet projesinden uzun süredir haberdar olduğunu iddia etmektedir.
ABD, Sovyetlerin bu atağı karşısında kendi projesini hızlandırdı ve 25 Nisan 1961'de ilk astronotu Mercury-Redstone 3 aracıyla uzaya gönderdi. Ancak Vostok 1'in aksine Mercury 3 aracı yörüngeye giremedi, atmosferin dışına çıktıktan hemen sonra geri döndü. Ayrıca Mercury 3, Vostok 1'e göre daha dar ve küçük bir araçtı. Amerika Birleşik Devletleri'nin yörüngeye girebilen ilk insanlı uçuşu, ancak bir yıl sonra, John Glenn yönetimindeki Mercury 4 aracı ile gerçekleşti (20 Şubat 1962).
Atilla Girgin
Kariyer
Girgin’in, “Türkiye’de Yerel Basının Gelişmesi”, “Haber Yazma Teknikleri”, “Yazılı Basında Haber ve Habercilik Etik’i”, “Türk Basın Tarihi’nde Yerel Gazetecilik”, “Haber Yazmak”, “Uluslararası İletişim, Haber Ajansları ve Anadolu Ajansı” ve "Söyleşi mi Röportaj mı?" konularında yayımlanmış bilimsel kitapları bulunuyor. Atilla Girgin ayrıca, 2003 yılının başında, mesleki ve özel anılarından oluşan 41 öykülük “Gazeteci Olmak Önce Adam Olmak Demektir” adlı bir kitap yayımladı.
Uzay Yarışı
İnsanlı uçuşlar
Bu başlangıcın ardından gerek Sovyetler, gerekse Amerikalılar uzaya insanlı uçuşlar yapmayı sürdürdüler. Uzay yarışının bu ilk döneminde Sovyetler üstünlüklerini sürdürdü. Bu dönemdeki bazı "ilk"ler şunlardır:
Atilla Girgin
Kariyer
Evli ve bir çocuk babası olan Girgin, Türkiye Gazeteciler Cemiyeti, Ankara Gazeteciler Cemiyeti, İletişim Araştırmaları Derneği (ILAD), Türkiye Bilişim Derneği, Basın Enstitüsü Derneği ve Basın Konseyi Yüksek Kurulu Üyesi, Basın Konseyi ve Beşiktaş Jimnastik Kulübü üyesidir.
Prof. Dr. Girgin aynı zamanda, ünlü oyuncu Kaan Girgin'in babası olup, kendi ölüm ilanını ölmeden önce yazıp hazırlamış olan belki de tek kişidir.
Uzay Yarışı
İnsanlı uçuşlar
Vostok serisinin ardından, Sovyetler üç insanı aynı anda uzaya gönderebilen Voskhod programına başladı. Ancak Voskhod, üç kişi için genişletilmiş bir Vostok kapsülünden başka bir şey değildi ve ciddi bir teknolojik gelişme göstermiyordu. Ayrıca son derece sıkışık şekilde kabine yerleşen üç kozmonotun güvenlikte olmadığı anlaşıldığından, Voshkod programı iki uçuştan sonra iptal edildi. Sovyetler bu başarıları gerçekleştirirken Amerika Birleşik Devletleri de boş durmadı ve uzay teknolojisini geliştirdi. Ay'a insan gönderme projesine hazırlık olarak, uzayda yörünge değiştirerek manevra yapabilen Gemini serisi araçları hazırladı ve uzaya gönderdi. Gemini araçları, Sovyet araçlarına göre daha az "ilk" gerçekleştirmiş olmakla birlikte, daha üstün teknolojiye sahipti. Zira Vostok ve Voskhod araçları uzayda manevra yapma ve kenetlenme yeteneğine sahip değillerdi. Sovyet kozmonotları, otomatik işleyen kendi araçlarının yolcusu durumunda iken, Amerikalı astronotlar, araçlarını idare eden pilotlardı. Bu tecrübe ve teknoloji farkı, Ay'a iniş projesinde Amerika Birleşik Devletleri'ne üstünlük sağlayacaktır.
Ay'a iniş
Uzay Yarışı'nın başlangıcında Sovyetlerin sağlamış olduğu açık üstünlüğe karşı, Amerika Birleşik Devletleri bir karşılık verme arayışına girdi. 1961'de başkanlık koltuğuna oturan Kennedy, seçim kampanyası boyunca uzay çalışmalarına önem vereceğini açıkça belirtmişti. Seçimi kazandıktan kısa süre sonra Kongre'de yaptığı konuşmada Sovyetlere karşı seçtiği hedefi açıkladı:
Ay'a insan indirme ve geri getirme hedefine ulaşmak için başlatılan projeye Apollo adı verildi. Apollo Programı, Kennedy yönetiminin hem sol hem de sağ kanattaki politikacıların eleştirilerine karşı kendini savunmasına olanak sağlıyordu. Apollo'nun avantajları şunlardı:
NASA müdürü James E. Webb ile yapılan bir sohbette, Kennedy şöyle dedi:
Kennedy ve Johnson halkın görüşünü yönlendirerek Apollo programına 1963'te %33 olan güveni 1965'te %58'e çıkardılar. Johnson'ın 1963'te başkan olmasından sonra devam eden desteği, programın başarılı olmasını sağladı.
Kennedy, Sovyet ve Amerika Birleşik Devletleri astronotlarının aya inişleri ve hava durumu analizi yapan uyduların geliştirilmesi konularındaki programları birleştirmek amacıyla Sovyetlere teklif götürdü. Ancak Kruşçev, o zaman için Amerika'ya göre üstün olan Rus uzay teknolojisinin çalınması konusunda gösterdiği hassasiyet sebebiyle bu teklifi geri çevirdi ve Sovyetler kendi insanlı Ay projelerini yürüttüler.
Bunun üzerine ABD, Ay'a iniş projelerini tek başına geliştirmeye başladı. Bunun için öncelikle uzayda manevra yapabilen araçların geliştirilmesi gerekiyordu. ABD, Gemini serisi araçları uzaya gönderdi ve bu araçların manevra ve kenetlenme konusunda başarı göstermesinin ardından, Apollo Projesi'ne başlandı.
Bir insan için küçük, fakat insanlık için büyük bir adım.
Sovyetler, insanın Ay'a ayak basması hakkında çelişkili duygular yaşadılar. Sovyet Lideri Kruşçev ne başka bir güç tarafından saf dışı bırakılmak ne de böyle büyük maliyetli bir projeyi başlatmak istemişti. 1963 Ekim'inde Sovyetler, kozmonotlarının Ay'a uçuş hakkında herhangi bir hazırlık yapmadığını ancak yarıştan çekilmediğini belirtti. Sovyet yönetimi ancak 1964'te (Amerika Birleşik Devletleri yönetiminden üç yıl sonra) Ay'a iniş konusunda kesin karar alabildi.
Amerika Birleşik Devletleri'nin aksine, SSCB'de uzay çalışmalarını yöneten merkezî bir organizasyon yoktu. Sovyetler'de çeşitli tasarım büroları, çoğu kez birbiriyle rekabet içinde çalışıyordu. Sovyetlerin en büyük tasarım bürosu OKB-1'in baştasarımcısı olan Korolyov aya iniş görevlerinde kullanılmak üzere insan taşıyabilecek kapasite sağlamak için Soyuz uzayaracını ve onu Ay'a taşıyacak dev N1 roketlerini geliştirmeye başladı. Beri yandan, başka bir tasarım bürosu, Çelomey yönetimindeki OKB-52, yeni bir roket (Proton) ve uzay aracı (Zond) tasarlamaya başlamıştı.
Sovyetler'in en tecrübeli tasarımcısı Korolyov'un 1965'teki erken ölümü ve 1967'de Soyuz'un ilk fırlatılışında yaşanan başarısızlıkla Sovyetlerin Ay'a iniş programı çözülmeye başladı. Sonunda Ay'a iniş yapacak aracı tasarlayıp görev alacak uzayadamlarını seçtiler. Ancak N1 roketinin denemesinde art arda yaşanan başarısızlıklar, insanlı inişin önce ertelenmesine, sonra da iptaline sebep oldu.
Ay'a iniş, uzay yarışının en çok rekabet yaşanan önemli kilometre taşıydı. Bu aşamada ABD, Kennedy'nin "1960'lı yıllar bitmeden Ay'a insan indirme" hedefini gerçekleştirerek Sovyetler'e karşı kesin bir zafer kazanmış oldu.
Sovyetler'in uzay yarışının bu en kritik safhasında kaybetmesinin başlıca nedenleri şunlardır:
Uzay istasyonları
Ay yarışını kaybeden Sovyetler'in önünde uzay yarışını sürdürmek için başlıca iki seçenek bulunuyordu:
Sovyetler daha ucuz ve mütevazı seçenek olan uzay istasyonlarını seçtiler. Bu konudaki çalışmalar 1960'ların ortasında başlamıştı. 19 Nisan 1971'de ilk insanlı uzay istasyonu olan Salyut 1'i uzaya gönderdiler. 6 Haziran 1971'de ilk mürettebat bir Soyuz kapsülü içinde istasyona ulaştı.
Sovyetler 1980'lere kadar 7 Salyut istasyonunu yörüngeye gönderiler. Bu istasyonlar görece basit, ucuz, ancak etkili ve güvenli uzay platformları olarak hizmet verdi. Salyut 7, 1991 yılına kadar yörüngede kalmayı başardı. Salyut'lara 30'dan fazla uzay uçuşu ile 70'ten fazla mürettebat gitti. Bu uçuşlarda uzayın insan organizmasına etkileri üzerine değerli bilgiler ve tecrübeler edinildi, uzayda kalma rekorları kırıldı. Bu bilgilerden daha sonraki MIR ve Uluslararası Uzay İstasyonu projelerinde yararlanıldı. Ayrıca, uzayda neredeyse sürekli olarak Sovyet vatandaşlarının bulunması da sağlanmış oldu.
Ay'a insanlı inişin ardından Amerika Birleşik Devletleri de uzay istasyonu projesiyle ilgilenmeye başladı. Böylece Sovyetler'in uzay istasyonu projesine cevap verilmiş olacaktı. Ayrıca, son uçuşları iptal edilen Apollo Projesi'nden elde kalan Satürn roketlerinden yararlanmak, böylece maliyetleri düşürmek mümkün olacaktı.
Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk (ve hâlen tek) uzay istasyonu olan Skylab, 14 Mayıs 1973'te uzaya gönderildi. İstasyona ilki 25 Mayıs 1973'te olmak üzere üç seferde toplam dokuz uzayadamı gönderildi. Skylab, "uzay laboratuvarı" anlamına gelen bir İngilizce tamlamadır. Skylab'ın çalışmaları, ismine uygun olarak bilimsel konularda yoğunlaşmıştır. İstasyonda 2.000 saatten fazla bilimsel deney çalışması yapılmıştır.
1979 yılında Avustralya kıtasında çöle düşmüştür, bazı parçaları hâlen NASA'da sergilenmektedir.
Apollo - Soyuz Test Projesi (ASTP)
Apollo - Soyuz Test Projesi'nin, rakip tarafları bir araya getirerek sembolik olarak uzay yarışını sona erdirdiği söylenir.
Ortak bir Amerikan-Sovyet uçuşu için görüşmeler 1969'da başladı. Bu uçuşta Salyut ve Skylab istasyonlarının kullanılması önerileri reddedildi. Bunun yerine, uzayda acil kurtarma operasyonları için hem Amerikan hem Sovyet uzay araçlarına uygun bir kenetlenme mekanizması geliştirildi. 1970'te projenin çalışma grubu oluşturuldu. Mayıs 1972'de konuyla ilgili Amerikan-Sovyet antlaşması imzalandı.
17 Haziran 1975'te Amerikan Apollo ve Sovyet Soyuz araçları kenetlendi. Uzayadamları bazı seremonilerden sonra birbirlerinin uzay gemilerine geçerek incelemeler ve muhtelif deneyler yaptılar.
ASTP, uzayda milletlerarası bir kurtarma çalışması yapılması için gerekli teknolojinin gelişmesini sağladı ve bir prova görevi üstlendi. Ancak uzay çalışmalarının geneli düşünüldüğünde, bir iyi niyet gösterisi olmaktan öteye gidemedi. Bu tür bir kurtarma operasyonunu gerektirecek herhangi bir durum ortaya çıkmadı.
ASTP, Apollo uzay aracının son uçuşu oldu. ABD, insanlı uçuşlara altı yıl ara verdi ve ancak 1981'de uzay mekiği ile tekrar başladı.
Sonuç
Uzay yarışının başarısı, gerçekleştirilen "ilk"lerle ölçülür. Yarışın ilk döneminde Sovyetler "ilk uzay aracı", "uzayda ilk canlı", "uzayda ilk insan" ve "uzayda ilk kadın" gibi unutulmaz ilklere imza attı.
Amerika Birleşik Devletleri yönetimi ise Sovyetler'e karşılık vermek için kararlılığını ortaya koyduğunda, ülkenin geniş kaynakları ve yönetim örgütlenmesinin gerçek potansiyeli ortaya çıkmıştır. Amerika Birleşik Devletleri sadece Ay'a ilk ayak basan ülke olmakla kalmayıp, bunu 9 yıl gibi görece kısa bir proje sonucunda başarmıştır. Uzay yarışında ilklere imza atmakta SSCB'nin gerisine düşen Amerika Birleşik Devletleri Ay'a ilk ayak basan ülke olmasının en önemli ilk olduğu propagandasını yaparak uzay yarışında öne geçtiğini savunmuştur.
Korolyov'un tasarımı olan Soyuz uzayaraçları, uzay yarışı bittikten çok sonra, 21. yüzyılda da kullanılmaya devam edilerek güvenilirliğini kanıtladı. Özellikle beş Uzay Mekiği'nden ikisinin kazalarda yok olmasının ardından Soyuz, Uluslararası Uzay İstasyonu'nun başlıca personel taşıma aracı haline geldi.
Uzay Yarışı için gerekli teknolojinin prematüre, alelacele geliştirildiğini, bu nedenle kaynakların gereksiz yere harcandığını ve personelin tehlikeye atıldığını öne sürenler vardır. Gerçekten de, mesela Ay'a iniş projesi dokuz yıl içinde değil de otuz yılda gerçekleşseydi, harcanması gereken kaynak önemli ölçüde azalabilecekti. Bu görüşe karşı, uzay yarışı sayesinde bilimsel ve teknik gelişmenin hızlandığını ve insanlığa yararlı teknolojilerin erkenden ortaya çıktığını söyleyenler de vardır.
Uzay Yarışı sırasında gerçekleşen ölümler, bu konudaki teknolojinin acele geliştirildiğini söyleyenleri haklı çıkarmaktadır. Sovyetler, ABD'yi Ay projesinde gereksiz risk almakla suçlamış olmakla birlikte, kaza ve ölümlerin her iki tarafta da olması, Sovyetlerin de yarışı kazanmak uğruna güvenliği geri plana attığını göstermektedir. Uzay Yarışı boyunca görev sırasında meydana gelen ölümlü kazalar şunlardır:
Uzay Yarışı, iki mühendislik yaklaşımının yarışı da olmuştur: ABD, uzay araçlarında karmaşık ve birbirini yedekleyen sistemler oluşturmuştur. Böylece Amerika Birleşik Devletleri uzay araçları daha geniş yelpazeli görevlere uyum sağlayabilir hale gelmiştir. Nitekim Apollo 13 kazası, birbirini yedekleyen sistemlerin çokluğu sayesinde can kaybı olmadan atlatıldı. SSCB ise nispeten daha basit ve denenmiş sistemlerin tekrar kullanımına dayalı bir yaklaşım geliştirmiştir. Sistemlerin basit olması, hata olasılığını azalttığından ve maliyetleri düşürdüğünden uzay çalışmalarında tercih edilir.
Yarışın bitmesinin başlıca nedenleri şunlardır:
Uzay yarışı sonrasında taraflar uzay çalışmalarına "kendi yollarında" devam ettiler. Aralarındaki prestij yarışı büyük ölçüde sona erdi. Bununla birlikte, teknolojik yarışın tam olarak sona erdiği söylenemez. Sovyetler Amerika Birleşik Devletleri'nin uzay mekiği projesinin hayati önemde olduğuna karar vermiş, bu nedenle kaynaklarını kendi mekiklerini geliştirmek için harcamıştır. Ayrıca Amerika Birleşik Devletleri'nin Yıldız Savaşları projesi de Sovyetler'de büyük endişe yaratmış ve buna karşı kendi uzay savunma sistemlerini geliştirmeye gayret etmişlerdir.
Yakın tarih ve son gelişmeler
Hızını yitirmesine rağmen, insanoğlunun uzayı keşfetme arzusu Uzay Yarışı'nın bitiminden uzun bir süre sonra bile - bugün hâlen devam etmektedir. ABD, 12 Nisan 1981'de yani Gagarin'in uçuşunun 20.yılında tekrar kullanılabilir bir uzay aracı (Uzay Mekiği) göndererek yeni bir ilki gerçekleştirdi. 15 Kasım 1988'de ise SSCB ilk ve tek hem otomatik hem de tekrar kullanılabilir mekiği fırlattı. Bu iki ülke ve diğer ülkeler hâlen insansız uzay roketleri, teleskopları ve uydularını uzaya göndermeye devam etmişlerdir.
İkinci bir Uzay Yarışı ihtimali, 20. yüzyılın sonlarında Avrupa Uzay Ajansı'nın Ariane 4 ile ticari amaçlı roket fırlatışlarında lider konuma gelmesiyle baş gösterdi. AUA'nın uzay araştırmalarındaki çabaları Mars'a en geç 2030 yılına kadar insan göndermeyi hedefleyen Aurora programıyla doruk noktasına ulaştı ve bu doğrultuda birçok görev gerçekleştirildi. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı George W. Bush 2004 yılında Mars'a 2030 yılına kadar insan göndermeyi hedeflediklerini ve Mürettebat Taşıma Aracı (Crew Exploration Vehicle - CEV) adlı yeni bir uzayaracı geliştirdiklerini açıkladı. Böylece önde gelen iki uzay ajansı aynı hedefi seçmiş oluyordu. 2005 yılı itibarıyla Rusya ile takım kuran AUA, rakibi NASA'ya nazaran büyük bir avantaja sahip oldu. Amerika Birleşik Devletleri'nin CEV'ine karşılık AUA ise CEV'in benzeri bir araç olan Kliper'in ilk uçuş denemesini 2011 yılında gerçekleştireceğini açıkladı. Kliper projesi için ancak 2006 yılında fon sağlanabildi.
Myrmarachne bamakoi
Myrmarachne bamakoi, Myrmarachne cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Ahmet Çalık (iş insanı)
1981 senesinde ticari yaşamına Ortadoğu Tekstili kurarak başladı. Malatya’da Çalık Denim'i kurarak Doğu Anadolu'daki ilk yatırımını gerçekleştirdi. Enerji, inşaat, madencilik, tekstil, finans ve dijital alanda faaliyet gösteren grup şirketlerini 1997 yılında Çalık Holdingi kurarak tek çatı altında birleştirdi.
Özel hayatı
Çiğdem Çalık ile evli olan Ahmet Çalık, 4 çocuk babasıdır.
Serveti
Ahmet Çalık, Forbes Türkiye'nin 2020'de hazırladığı “En Zengin 100 Türk” listesinde 1,5 milyar dolarlık servetiyle 15. sırada yer almaktadır.
Laz İsmail Efendi
İsmail Zühtü Bilgili veya Soyadı Kanunu çıkmadan önce bilinen adıyla Laz İsmail Efendi (1 Temmuz 1873, Çayeli, Rize - 18 Mayıs 1954, İnegöl), İnegöl belediye başkanıyken Yunan birlikleri tarafından esir alınmasıyla tanınan Türk devlet adamı. Arapça ve Farsçaya hakim olduğu için Müderris’zade adıyla bilinirdi.
Hayatı
İsmail Efendi 1873'te Çayeli'nde doğdu. 15-16 yaşlarındayken medresede eğitim almak için İstanbul'a gitti. Eğitimini tamamladıktan sonra Bursa'ya gönderilen Laz İsmail Efendi, Ulucami ve Bursa'daki diğer camilerde irşatçı, müderris ve vaazcı olarak çalıştı. 1910'da yumurta sandığı üretimi ve kereste ticareti yapacağı İnegöl'e yerleşti. 17 Eylül 1920'de Atatürk'ün isteği ve Refet Bele'nin telgrafıyla İnegöl belediye başkanı olarak atandı. İsmail Efendi, 6 Ocak 1921-11 Ocak 1921, 24 Mart 1921-4 Nisan 1921 ve 10 Temmuz 1921-6 Ekim 1922 tarihleri arasında İnegöl belediye başkanı pozisyonundaydı. 20 Temmuz 1922 tarihinde Yunan işgal kuvvetleri tarafından esir alındı ve Mudanya'ya kadar yaya olarak götürüldü. 22 Kasım 1922'deki esir değişimine kadar önce Filibe'de, sonra Gümülcine'de esir tutuldu. 1927-30 yılları arası İnegöl Ticaret ve Sanayi Odası'nın yönetim kurulu başkanlığını yaptı. Serbest Cumhuriyet Fırkası Bursa Teşkilatı'nın kurucuları arasında yer aldı. 18 Mayıs 1954'te öldü.
Mirası
Evinin bulunduğu caddeye İsmail Efendi'nin adı verildi. Ayrıca İnegöl'deki Hacı Hafız Lazlar Camii adını Laz İsmail Efendi'den almaktadır.
Bursa Belediye Başkanı Alinur Aktaş, İnegöl’ün kurtuluşu konulu dramalı tarih programında Yunanların esir aldığı Laz İsmail Efendi'yi canlandırdı.
Freelove
"Freelove", Depeche Mode'in ikinci albümü Exciter'tan bir şarkı.
Chiusaforte
Chiusaforte İtalya'nın Friuli-Venezia Giulia bölgesine bağlı Udine ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2010 tarihi itibarıyla 705'tir.
Genç'te 1923 Türkiye genel seçimleri
28 Haziran 1923 Türkiye Genel Seçimleri Genç (bugün Bingöl İli) sonuçları;
Myrmarachne balinese
Myrmarachne balinese, Myrmarachne cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Nery Pumpido
Nery Alberto Pumpido (d. 30 Temmuz 1957), kaleci pozisyonunda görev yapmış Arjantinli millî futbolcu ve teknik direktör.
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1976 yılında Unión Santa Fe kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Vélez Sársfield, River Plate, Real Betis, Unión Santa Fe kulüplerinde oynadı.
Norbert Wiener
Norbert Wiener (26 Kasım 1894 – 18 Mart 1964) Yahudi kökenli Amerikalı matematikçi. Rastgele süreçler, kontrol teorisi, sinyal işleme gibi konularda öncülük eden çalışmaları olmuştur. 1948 yılında yayımladığı kitapta "sibernetik" kavramını bugünkü anlamıyla kullanmış ve sibernetik bilim dalının kurucusu kabul edilmiştir.
Bulut Atlası (film)
Bulut Atlası (özgün adı: Cloud Atlas) 2012 Alman-Amerikan ortak yapımı Wachowski kardeşler ve Tom Tkywer tarafından yazılan ve yönetilen dram ve bilimkurgu filmi. David Mitchell 2004 yılında yayımlanan filmle aynı ismi taşıyan romanından sinemaya uyarlanmıştır. Film sıra dışı geriye dönüş ve ileriye atlama teknikleriyle farklı dönemlerde yaşamış altı ayrı karakterin öyküsünü anlatır. 4 yıllık yapım süreci boyunca bir takım mali sorunlarla karşılaşan film, 102 milyon dolarlık bütçesiyle tüm zamanların en maliyetli bağımsız filmlerinden biridir. Yapımı 2011 yılının Eylül ayında, Almanya'da bulunan Babelsberg Stüdyolarında başlanmıştır.
Eleştirmenleri kutuplaştıran film, birçok En İyi Film ve En Kötü Film listesinde yer aldı. 2013 yılı Altın Küre Ödüllerine En İyi Müzik dalında aday gösterildi.
Öykü
Bulut Atlası'nın konsepti resmi olarak şöyle açıklanmıştır: "Bireylerin davranışların geçmişteki, günümüzdeki ve gelecekteki diğer bireylerin yaşamları üzerindeki etkileri üzerine bir araştırma, katil bir ruhun kahramana dönüşmesi ve bir iyiliğin asırlar boyunca dalgalanarak bir devrime ilham olması."
Colin Marshall
Colin Jenkins Marshall (d. 25 Ekim 1984), orta saha pozisyonunda görev yapan İskoç futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2002 yılında Aston Villa kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Clyde, St Johnstone, Falkirk, Stranraer, Dundee, Tiverton Town, Crevillente Deportivo, BÍ/Bolungarvík, Knattspyrnufélagið Víkingur, Machida Zelvia, Amicale, Cowdenbeath, Amicale ve Gartcairn kulüplerinde oynadı.
Kasımpaşa 2012-13 sezonu
23 Eylül 2012'de kulüp teknik direktör Metin Diyadin ile yollarını ayırmıştır. Kulübün resmi sitesinden başkan vekili Hilmi Öksüz imzası ile yapılan duyuruda;"Görülen lüzum üzerine Teknik Direktörümüz Metin Diyadin'in görevine son verilmiştir." denmiştir. Kulüp 8 Ekim 2012'de Şota Arveladze ile 4,5 yıllığına anlaşma sağlamıştır.
2003 Wimbledon Tenis Turnuvası - Tek erkekler
2003 Wimbledon Tenis Turnuvası - Tek Erkekler final maçında İsviçreli Roger Federer, dünya klasmanında kırk sekizinci sırada bulunan Avustralyalı Mark Philippoussis'i 7-6(5), 6-2, 7-6(3)'lük üç setle mağlup ederek hem ilk Wimbledon hem de ilk Grand Slam şampiyonluğunu kazanmıştır. Bu başarısıyla Federer, dünya kalasmanında iki sıra yükselerek iki numaralı seri başı olmuştur.
Sanja Starović
Sanja Starović (d. 25 Mart 1983, Trebinye), Sırp eski profesyonel voleybolcudur. Pasör çaprazı mevkiinde oynayan 1,95 cm boyundaki oyuncu, ulusal takımında ve Türkiye Bayanlar Voleybol Ligi takımlarından Beşiktaş takımında forma giymiştir.
Giresun'da 1923 Türkiye genel seçimleri
28 Haziran 1923 Türkiye Genel Seçimleri Giresun İli sonuçları;
Kohei Kato
Kohei Kato (d. 14 Haziran 1989), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2012 yılında FC Machida Zelvia kulübünde başladı.
Söke-Nazilli Bölgesel Treni
Ayrıca İzmir-Basmane - Isparta arasında hizmet veren Göller Ekspresi de Ortaklar - Nazilli arasında bu tren ile aynı güzergâhı izlemektedir.
Türk azınlıklar
Türk azınlıklar eskiden Büyük Selçuklu Devleti veya Osmanlı İmparatorluğu yönetimi altındaki yerlerde yaşayan Türk etnik grubunu ifade etmek için kullanılır. Yüzyıllardır bu ülkelerde Türk yönetiminde yaşadıkları için göçmen ya da yabancı olarak kabul edilmemektedirler.
Tekke, Boyabat
Tekke, Sinop ilinin Boyabat ilçesine bağlı bir köydür.
Gümüşhane'de 1923 Türkiye genel seçimleri
28 Haziran 1923 Türkiye Genel Seçimleri Gümüşhane İli sonuçları;
Tekke, Boyabat
Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Osman köyüne bağlı bir mahalle iken, 5 Haziran 1953'te köy statüsü kazandı.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 99 km, Boyabat ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır.
Boğaziçi Ekspresi
Boğaziçi Ekspresi, Ankara - Arifiye arasındaki 445,071 km.lik güzergâhta işletilen ve sefer süresi yaklaşık 6 saat olan Anahat Trenidir. Trenlerin 240 kişilik 4 Pulman Vagonu mevcuttur.
Daha öncesinde 1972 - 2012 yılları arasında İstanbul-Haydarpaşa - Ankara arasında, 2012 - 2014 yılları arasında Arifiye - Eskişehir arasında TCDD tarafından işletilen tren hattıdır. Ankara - İstanbul YHT hattının açılmasıyla sebebiyle 24 Temmuz 2014 tarihinde seferleri sonlandırılan tren hattı, 8 Aralık 2019 tarihinde Ankara - Arifiye arasında tekrar hizmet vermeye başlamıştır.
Tren hattı "Ekspres" olarak adlandırılmasına rağmen, Osmaneli, Temelli, Vezirhan, Beylikova gibi birçok ara istasyona da hizmet vermektedir.
Tarihçe
Boğaziçi Ekspresi, 1 Haziran 1968 tarihinde İstanbul-Haydarpaşa'dan Ankara'ya, Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları'nin önde gelen trenlerinden biri olan CIWL'nin yepyeni vagonlarıyla seferlerine başladı. Tek bir biletin ücreti 32 lira, gidiş dönüş bileti 56 liraydı. Trenin lokomotifleri dizel olup 1977'de İstanbul'dan Arifiye'ye 131 km'lik demiryolu elektriklendirildi.
4 Ocak 1979 tarihinde Ekspres'e ait bir tren Esenkent yakınında, Anadolu Ekspresi'ne ait bir trenle çarpışması sonucu 19 kişi öldü ve 124 kişi yaralandı.
Aralık 1993'te tüm İstanbul-Haydarpaşa - Ankara demiryolu elektrikli hale getirdiğinde, Boğaziçi Ekspresi de elektrikli trenlere geçti. E40002 tarafından çekilen ilk elektrikli tren, 26 Aralık 1993 tarihinde 08:00'de Haydarpaşa'dan ayrıldı. TCDD, treni ayrıca demiryolunun imajını iyileştirmek için üretilen yeni TVS2000 vagonları ile donattı. Trenin sınırlı ekspres servisi birkaç yıl sonra değişti ve çoğu istasyonda durarak İstanbul ile Ankara arasında çalışan yerel şehir içi trenlerden biri haline geldi.
Boğaziçi Ekspresi, 25 Ağustos 2004 tarihinde TCDD tarafından düşük kullanıma dayanarak seferleri durduruldu, ancak kamuoyunda seferlere yönelik talebin artması nedeniyle 27 Eylül'de yeniden çalışmaya başladı. Ankara – Eskişehir yüksek hızlı demiryolu Mart 2009'da açıldığında, İstanbul ile Ankara arasında çalışan birçok trenin güzergâhı Eskişehir'de sonlanacak şekilde kısaltıldı. Ancak Boğaziçi Ekspresi, Gebze ile Sapanca arasındaki hızlı tren seferleri için yapılan inşaat çalışmaları nedeniyle İstanbul-Haydarpaşa'dan Arifiye'ye 131 km kısa mesafeyle işletilmeye devam edilerek 1 Şubat 2012 tarihine kadar iki şehir arasındaki yolculuğunu sürdürdü. İki ay sonra 2 Nisan'da tren, bu kez Ankara'da Başkentray inşa çalışmalarının başlaması nedeniyle hat yeniden kısaltıldı. Boğaziçi Ekspresi, Eskişehir – İstanbul YHT hattının açılmasıyla 24 Temmuz 2014 tarihinde kesilene kadar iki yıl daha Arifiye ve Eskişehir (282 km) arasında hizmet verdi. 8 Aralık 2019 tarihinde ise Ankara ve Arifiye arasında yeniden seferlerine başladı. Daha sonra pandemi nedeniyle yeniden seferden kaldırıldı ancak bir daha sefere konmadı.
Lejla
"Lejla" (Türkçe: Leyla), 2006 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Bosna-Hersek'in temsilcisi Hari Mata Hari grubu tarafından seslendirilen Boşnakça şarkı. 20 Mayıs'ta yapılan finalde ülke, 229 puanla üçüncü olarak günümüzdeki en iyi derecesini elde etmiştir.
Myrmarachne aurea
Myrmarachne aurea, Myrmarachne cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Little Bit
"Little Bit", İsveçli şarkıcı Lykke Li'nin ilk stüdyo albümü Youth Novels'tan bir şarkı.
Selim Ragıp Emeç
Selim Ragıp Emeç ya da Mehmet Selim Emeç (d. 1899, İstanbul - ö. 2 Ağustos 1970), Türk gazeteci ve siyasetçi.
1899 yılında İstanbul'da doğan Selim Ragıp Emeç, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Vakit ve Tercüman-ı Hakikat gazeteleri yazarlıkları, öğretmenlik, Son Saat, Son Posta gazetesi sahipliği ve Başyazarlık, TBMM IX. ve X. Dönem Bursa, XI. Dönem İzmir Milletvekilliği, X. Dönem Meclis Kütüphanesi Komisyonu Başkanlığı yapmıştır. Evli olan Selim Ragıp Emeç; gazeteci Çetin Emeç, gazeteci Aydın Emeç, gazeteci Leyla Tavşanoğlu ve Zeynep Gezgin'in babasıdır.
I. Dünya Savaşı'na katılan Emeç, savaştan sonra Vakit ve Tercüman-ı Hakikat gazetelerinde çalıştı. 16 Mart 1925 tarihinde Hakkı Tarık Us ile birlikte Son Saat gazetesini kurdu. 27 Temmuz 1930'da Ekrem Uşaklıgil, Halil Lütfü Dördüncü ve Zekeriya Sertel ile Son Posta gazetesini yayımlamaya başladı.
Emeç, 1932 yılında Zekeriya Sertel ile birlikte Alpullu ve Uşak Şeker Fabrikaları'ndaki yolsuzlukları gazetede günlerce manşete taşımalarından ötürü açılan davalar dolayısıyla üçer yıl hapis cezasına çarptırıldı. Üçer yıl hapis cezası, 1,5 seneye düşürülen Sertel ve Emeç, 1,5 sene Sultanahmet Cezaevi'nde (Günümüzde "Four Seasons Otel") yattı. Selim Ragıp Emeç, Zekeriya Sertel, Ekrem Uşaklıgil ve Halil Lütfü Dördüncü'nün gazetedeki hisselerini devretmesinden sonra Son Posta'nın tek sahibi oldu ve dönem dönem Başyazarlığını da yaptı.
27 Mayıs Darbesi'yle tutuklanarak Yassıada'ya gönderildi. Yargılanarak 4 yıl 2 ay hapis cezasına çarptırılan Emeç, Kayseri Cezaevi'ne gönderildi. Sağlık sorunları nedeniyle tahliye edilen Emeç, hakkındaki suçlamalardan da beraat etti.
Matbuat Cemiyeti ve Gazete Sahipleri Sendikası’nın kuruculuğu ve başkanlıklığı yapmıştır.
Zamansal mantık
Zamansal mantık, önermelerin zaman biçiminde ifade edilmesine dayanan kurallar bütünüdür. "Ben her zaman açım" ve "Bir şey yiyene dek aç olacağım" gibi tümceler zamansal mantığa örnek gösterilebilir. 1950'lerde Arthur Prior tarafından tanımlanan zamansal mantığın gelişiminde Hans Kamp ve Amir Pnueli etkili olmuştur. Program doğrulamada sıkça kullanılmaktadır.
Sophroniskos
Phaenarete'nin kocası Sophroniscus (, Sophroniskos), filozof Sokrates'in babasıdır. Aynı zamanda heykeltıraştır.
Kışla, Bartın
Kışla, Bartın ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Sophroniskos
Meslek
Sophroniscus ve oğlu Sokrates ile ilişkisi hakkında çok az şey biliniyor. söylentilere göre, Sophroniscus bir taş ustası veya heykeltıraştı. Platon bilim adamları Thomas Brickhouse ve Nicholas Smith, esas olarak öykünün mevcut en eski kaynaklarının nispeten geç olduğu ve Platon, Xenophon, Aristophanes veya Aristotle gibi daha güvenilir kaynaklar tarafından bahsedilmediği gerekçesiyle, bu geleneğin gerçekliğini sorgulamaktadır. John Burnet'e göre, Sokrates'in bir heykel ya da taş ustası olarak şimdiye kadarki en eski sözü, Diogenes Laërtius tarafından alıntılandığı üzere, Timon of Philius'te geçer. Burnet, Timon'un "herhangi bir şey için çok güvensiz bir otorite" olduğunu ve "bu atfın" [Sokrates'in] Daedalus'un ailesinin atası olarak atıfta bulunmasının neredeyse kesinlikle yanlış bir yorumundan kaynaklandığını iddia ediyor ". Burnet, Daedalus'un taş kesme ya da mermer heykel ile hiçbir ilgisi olmadığına işaret ediyor; işçiliği bunun yerine metal ve ahşaptı. Burnet ayrıca, Xenophon ve Platon'un, eğer gerçek olsaydı, Sokrates'in taş işçiliğindeki geçmişinden bir noktada açıkça bahsetmiş olacağını, çünkü her iki yazar da Sokrates'in zanaatkârlardan söz ettiğini iddia eder. Sokrates'in taş işçisi olduğu iddiasının bir başka erken kaynağı, Sokrates'i köle olarak tanımlayan Samoslu Duris'tir.
Kışla, Bartın
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Catarina Pereira
Catarina Pereira (d. 13 Haziran 1990, Matosinhos), Portekizli şarkıcı, dansçı ve oyuncu. Catarina, Festival da Canção 2010 adlı yarışmada "Canta Por Mim" adlı şarkıyla katılmış, Yarışmayı 2. sırada tamamlamıştır.
Kışla, Bartın
Coğrafya
Köy, Bartın il merkezine 17 km uzaklıktadır.
Catarina Pereira
Festival da Canção 2010
Catarina, Carlos Coelho ve Andrej Babic tarafından Festival da Canção 2010 yarışmasına "Canta Por Mim" adlı şarkıyı söylemesi için davet edilmiştir, Eurovision Şarkı Yarışması için yapılan Ulusal seçim. RTP şarkıyı yayımladığından beri Portekiz ve Avrupa'daki Fanlar tarafından favori ilan edilmiştir. Eurovision sezon 'unda Youtube'da en çok arananlardan biri olmuş ve RTP'nin websitesinde en çok tıklanan şarkı olmuştur. 4 Mart'ta, Catarina ikinci yarı-finalde yarışmış, yarıfinalden 4614 oyla birinci olarak Finale çıkmıştır. 6 Mart gecesi, Catarina 8. sırada sahneye çıkmış, fakat yarışmayı Há dias assim adlı şarkısıyla Filipa Azevedo kazanmıştır. Catarina ise 2. olabilmiştir.
Doğu Çin Denizi
Doğu Çin Denizi, Çin ve Kore kıyılarında, Ryukyu ve Kyushu Adaları ile Büyük Okyanus'tan ayrılan, Büyük Okyanus'un bir kolu. 1,249,000 km² lik yüzölçümüne sahip olan deniz, Çince'de Doğu Denizi olarak adlandırılır.
Catarina Pereira
Esctoday 2010 Ulusal Final Ödülleri
2010 Eurovision Şarkı Yarışması'nın Ulusal Final dönemi bittikten sonra, Catarina, Esctoday 2010 Ulusal Final Ödülleri 'nde En iyi Pop/Dans Şarkısı ve En iyi Bayan Vokal dallarını kazanmıştır.
Doğu Çin Denizi
Deniz, doğuda Büyük Okyanus, kuzeyde Güney Kore, güneyde Tayvan ve batıda Çin ana toprakları ile çevrilidir. Yangtze Nehri, denize dökülen en önemli akarsudur.
Catarina Pereira
2010 OGAE İkinci Şans Yarışması
aynı yıl, OGAE Portekiz tarafından 2010 OGAE İkinci Şans Yarışması'nda Canta Por Mim adlı şarkıyla görevlendirilmş, Şarkı, Festival da Canção 2010'da yarışmıştı. Portekiz yarışmayı 203 puanla Üçüncü sırada bitirmiştir.
Na Sung-soo
Na Sung-Soo (d. 13 Ağustos 1993), Güney Koreli futbolcudur.
Catarina Pereira
Festival da Canção 2014
2014 yılında Catarina Festival da Canção 2014 yarışmasına ikinci kez katılmış, önceki katılımında olduğu gibi yine Carlos Coelho ve Andrej Babic yazmıştır. yarışmada uptempo dans tarzında Mea Culpa adlı şarkıyla katılmış, 8 Mart'ta yapılan Yarıfinali geçerek Finale çıkmaya hak kazanmıştır.
Burcott, Wing, Buckinghamshire
Burcott, İngiltere'nin Buckinghamshire kontluğunda bulunan bir sivil pariş'tir.
En İyi Yönetmen Eleştirmenlerin Seçimi Film Ödülü
En İyi Yönetmen Eleştirmenlerin Seçimi Film Ödülü, Eleştirmenlerin Seçimi Film Ödülleri kapsamında yılın en iyi yönetmeni olarak belirlenen yönetmene verilen ödül. Ödülü iki kez kazanan Steven Spielberg, birden fazla kez ödülün sahibi olan tek yönetmendir.
Sophroniskos
Aile bağlantıları
Platon'a göre (Laches diyalogunda), Sophroniscus ünlü Aristides the Just'ün oğlu Lysimachus'un yakın bir arkadaşıydı ve bu (muhtemelen) Sokrates'in Perikles çemberinin üyelerinden olduğunu gösterdi. (Plato, Lysimachus'un geçmiş zamanda Sophroniscus'a atıfta bulunduğundan ve diyaloğun dramatik tarihi Delium savaşından çok sonra olmadığı için, Sophroniscus'un 424'e kadar öldüğü sonucuna varabiliriz.) Sokrates'in oğullarından birinin (ama en büyük oğlu Lamprocles değil) Sophroniscus'un dedesi Sophroniscus'un adını aldığı belirtilir. ; Sokrates'in eşi Xanthippe'nin babası Lamprocles olarak adlandırıldı ve Sophroniscus'tan daha etkileyici bir soyağacına sahipti. Bütün bunlar, Sokrates'in miras alınan sosyal statüsünün aslında geleneksel olarak tanınandan çok daha yüksek olduğunu gösteriyor.
Hakkâri'de 1923 Türkiye genel seçimleri
28 Haziran 1923 Türkiye Genel Seçimleri Hakkâri İli sonuçları;
Burcott, Wing, Buckinghamshire
Yerel yönetim
Burcott, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Buckinghamshire üniter otoritesine aittir.
Takahiro Noguchi
Takahiro Noguchi (d. 19 Haziran 1991), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2010 yılında FC Machida Zelvia kulübünde başladı.
Coşkun Karagözoğlu
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Serbest Avukatlık, İzmir İl Genel Meclis Üyeliği, Türkiye Büyük Millet Meclisi 3.(XIV), 4.(XV) ve 5.(XVI) Dönem İzmir Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıydı.
Nettlethrone
Nettlethrone, 2000 yılında Ankara'da kurulmuş bir Melodik Death Metal grubudur.
Grup tarihi
Nettlethrone gitaristler Burak Tansel ve Tankut Aydınlıyım tarafından kuruldu. Grup elemanlarının en büyük ilham kaynağı olan 1990'lar Stokholm ve Göteborg piyasasına bağlı kalarak İsveç death metalini At The Gates, Entombed, Carnage, Unanimated, Eucharist, God Macabre gibi grupların açtığı yoldan devam ederek icra eden grup 2004 yılında Erkan Tatoğlu ve Cüneyt Çağlayan prodüktörlüğünde ilk demo çalışması “Blueprint”i kaydetti. Grup, demo ile yurt içi ve yurt dışından olumlu tepkiler ve eleştiriler aldı.Vampire Magazine tarafından 2004’un en iyi 3. demosundan biri seçildi. Demo sonrası Kaya Özgen Yalçın’ın davulcu olarak gruba dahil olmasıyla birlikte canlı performansa ağırlık veren Nettlethrone, 2004’ten bu yana Vader, Machinemade God, Sick Terror, Suicide, Cenotaph, Pentagram (Mezarkabul), Self Torture, Dreamtone, Raven Woods ve daha birçok isimle aynı sahneyi paylaştı. 2007 ilkbaharında bir kez daha Erkan Tatoğlu prodüktörlüğünde Midas’ın Kulaklığı Stüdyoları’na giren grup, ilk uzun çaları “Dissonant Progression”ı kaydetti. Grubun 10 yeni bestesini içeren albümde, Erkan Tatoğlu (Suicide) ve Mehmet Stevenson (Self Torture) konuk vokalist olarak yer alırken; albümün sanat tasarımı Gorgoroth, Cadaver, Aura Noir, Intronaut ve Trap Them için yaptığı çalışmalarla tanınan ünlü tasarımcı Justin Bartlett tarafından hazırlandı. “Dissonant Progression” 2008'in Ocak ayında dinleyicilerle buluştu.
Grup 2008 Ağustos ayında dağılmıştır.
Blueprint
Blueprint, Ankaralı Death Metal grubu Nettlethrone'un ilk demosudur. Midas'ın Kulaklığı stüdyolarında Erkan Tatoğlu ve Cüneyt Çağlayan prodüktörlüğünde Şubat 2004'te kaydedilmiştir. Basından iyi notlar alan ve dinleyicilerden yoğun ilgi gören demonun kısa sürede tükenmesi üzerine 2006'da Mike Nieves tarafından yapılmış yeni sanat tasarımıyla 2. kez basılmıştır.
Kayıt Kadrosu
Nazmi Can Doğan - Vokal
Burak Tansel - Gitar
Tankut Aydınlıyım - Gitar & Bas Gitar
Çağlar Yürüt - Davul
Jack Butler Yeats
Jack Butler Yeats (İrlandaca: Seán de Buitleir Ó Gluaisrothar; d. 29 Ağustos 1871- ö. 28 Mart 1957) İrlandalı ressam. Yazar, William Butler Yeats'in kardeşidir.
I'm Good, I'm Gone
"I'm Good, I'm Gone", İsveçli şarkıcı Lykke Li'nin ilk stüdyo albümü Youth Novels'tan bir şarkı.
Jack Butler Yeats
Yeats'in ilk eserleri neredeyse karikatüre kaçan çizimlerdi. Mesela, Sherlock Holmes'un ilk defa çizgi-serisini hazırlamıştır (1894). Yağlıboya çalışmaya 1906 yılında başladı. İlk çalışmaları özellikle batı İrlanda'ya ait lirik manzaralar ve figürlerdi. Daha çok çocukluğunun geçtiği Sligo'yu kullanırdı. Belirgin bir Romantizm etkisi görülen bu eserleri başarılı bir izlenime ve tekniğe dayanmaktadır.
1920'lerden itibaren, Yeats Dışavurumculuk ve Sembolizm nitelikleri ön plana çıkan eserler vermeye başladı. İrlanda Cumhuriyet hareketine ilgi duysa da politik olarak aktif değildi.
Isparta'da 1923 Türkiye genel seçimleri
28 Haziran 1923 Türkiye Genel Seçimleri Isparta İli sonuçları;
Passiflora subpeltata
Passiflora subpeltata, çarkıfelekgiller familyasından çarkıfelek cinsinin bir türüdür.
İngilizcede "beyaz tutku çiçeği" olarak da bilinir. Sarı-yeşil yenilebilir tatlı meyvelere sahiptir. Yaprakları 3 lobludur ve 2-3 süslü beyaz çiçeğe sahiptir. Genelde dekoratif amaçlı kullanılan bir çiçektir. Soğuğa dayanıklı değildir, bununla birlikte yayılma eğilimi nedeniyle çevre bitkilere zarar verebilme durumu söz konusu olabilmektedir.
NGC 1275
NGC 1275 (ayrıca Perseus A veya Kahraman A olarak da bilinir), Kahraman takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 235 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan 1,5 tipi bir Seyfert galaksisi. NGC 1275, çok büyük ve görece yakın Kahraman Kümesi'nin merkezinde yer almakta olup, kümenin baskın bir üyesidir. Muazzam bir x-ışını ve radyo dalgası kaynağı olan NGC 1275, malzemesini üzerine düşen galaksilerden sağlamakta ve böylece merkezinde bulunan çok büyük kütleli bir kara deliği beslemektedir.
Yapısı
NASA'nın Hubble Uzay Teleskobu, NGC 1275 galaksisi civarında güçlü bir manyetik alan tarafından şekillendirilmiş güçlü ama ince ipliksi yapılarla uzun zamandır çözülemeyen bir soruyu yanıtlamıştır. Araştırmacılar bunun ekstragalaktik manyetik alanın uçsuz bucaksız uzantılarının etkisinin en göze çarpan örneği olduğunu belirttiler.
Bu ipliksi yapılar, kara delik ile onu çevreleyen küme arasındaki anlaşılması güç ilişkinin görülebilen tek ışıklı kanıtlarıdır. Kara deliklerin çevresini nasıl etkilediği hakkında önemli ipuçları gösterirler.
Bir grup astronomu tarafından değerlendirilen Hubble'ın görüntüsü, ilk kez ipliksi yapıları oluşturan gaz zerreciğini çözümlemektedir. Herhangi bir gaz zerreciği içerisinde Güneş'imizden yaklaşık 1 milyon kez daha yoğun gaz içermektedir. Bu ipliksi yapılar, sadece 200 ışık yılı genişliğinde, genellikle çok düz ve 20.000 ışık yıllık uzunluktadırlar. İpliksi yapılar, kara delik tarafından püskürtülen baloncukların yükselmesi sonrası, galaksinin göbeğinden gelen, soğuk gazın uzamasıyla oluşur.
Bu ince yapıların 100 milyon yıldan fazla zamandır galaksi kümesinin yüksek enerjili ortamına nasıl dayandığını anlamak astronomlar için bir fırsat olmuştur. Bu yapılar şimdiye dek ısı açığa çıkarmak, dağılmak, buharlaşmak ya da yıldız meydana getirmek üzere kendi ağırlıklarından çökmelilerdi.
Los Paraguayos
Los Paraguayos, 1950'li yıllardan beri müzik yapan ve çoğunlukla Paraguaylı müzisyenlerden oluşmuş uluslararası Latin müziği grubudur. Topluluk başlangıçta üç kişiden oluştuğu için Trio Los Paraguayos olarak da anılmaktaydı.
Latin Pop (Pop Latino) müziğinin en eski gruplarından biri olan Los Paraguayos, 1954 yılında Paraguay hükûmetinin girişimiyle ve ülkeyi tanıtmak amacıyla üç Paraguaylı, Luis Alberto del Parana, Digno Garcia ve Augustin Barboza tarafından kurulmuştu. İlk turnelerini Avrupa'ya yapan ve yarım asırdan fazla bir süredir dünyanın dört bir yanında konserler veren grubun bugünkü merkezi Almanya'nın Hamburg kentindedir. Yıllar içinde kadrosunda değişiklikler yapan Los Paraguayos farklı ülkelerden müzisyenleri de bünyesine kattı, bunlardan en önemlisi 1962’de aralarına aldıkları ve gruba yeni bir soluk getirerek dünya çapında çıkış yapmalarını sağlayan Arjantinli bandoneoncu Alfredo Marcucci'dir. Topluluğun bugünkü lideri Reynaldo Meza, Los Paraguayos'un ilk kurucularından Luis Alberto del Parana'nın kardeşidir
NGC 1275
Yapısı
Benzer ipliksi yapılar ağı diğer galaksi kümelerinde de görülmektedir. Ancak NGC 1275'te olduğu kadar mukayese edilebilir bir çözünürlükte gözlemlenememektedirler. Yapılacak çalışmalarla astronomlar NGC 1275'i daha iyi tanıyarak daha uzak galaksileri yorumlayabileceklerdir.
Los Paraguayos
Paraguay Arpı, gitar, bongo ve bandoneon gibi geleneksel enstrümanların yanı sıra son yıllarda elektronik müzik aletlerini de kullanmaya başlayan grup aralarında "Malaguena", "Besame Mucho", "Guantanamera", "El Cóndor Pasa" ve "La Bamba" gibi klasikleşmiş Latin parçaların yanı sıra kendi bestelerini de seslendirmiştir.
İş parçacığı
Pek çok modern işletim sistemi bir iş düzenleyicisi yardımıyla hem zaman dilimleme, hem de çok işlemcili iş parçacığı kullanımını desteklemektedir. İşletim sistem çekirdeği sistem çağrıları vasıtasıyla programcıya iş parçacıklarını kontrol etme olanağı sağlamaktadır. Bunun yokluğunda programlar, zamanlayıcılar, sinyaller veya diğer yöntemleri kullanarak kendi çalışmalarını sonlandırabilirler. Bunlara kullanıcı uzayı iş parçacıkları denir.
Los Paraguayos
1970'li yıllardan bu yana birçok kereler Türkiye'ye de gelmiş olan Los Paraguayos grubunun, sayıları tam olarak belli olmamakla birlikte yarım yüzyılda yaptıkları albümlerin sayısının derlemelerle birlikte yüzü bulduğu tahmin edilmektedir.
Son yıllarda Los Paraguayos adına Arjantin’in Assumption kentinde bir de müze kurulmuştur.
Yahya Paşa Camii
Yahya Paşa Camii  Üsküp şehrinin kuzeyinde bulunan, UNESCO tarafından koruma altına alınmış Osmanlı dönemi camisidir.
Myrmarachne augusta
Myrmarachne augusta, Myrmarachne cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Yahya Paşa Camii
Ana giriş kapısının üzerinde bulunan kitabeye göre Hicri 909, Miladi 1503 ya da 1504 yıllarında Rumeli beyi ve Üsküp valisi Malkoçoğlu ailesinden Damat Yahya Paşa tarafından inşa edilen cami, Evliya Çelebi'nin aktardığına göre tek kubbeliydi. Evliya Çelebi caminin güzelliğinden söz ederken onu İstanbul'daki Aya Sofya ile karşılaştıracak kadar ileri gitmektedir. Bu kubbe büyük olasılıkla 1689 yılında çıkan yangın sonucunda tahrip oldu. Bunun üzerine yapıya 1720 yılında piramit formunda normal çatı eklenmiştir. Bugüne dek savaşlar ve doğal nedenlerden ötürü çokça zarar gören dini mabet, çoğu kez restore edilmiştir. Caminin taş minaresinin uzunluğu 45 metreye ulaşmakta, külah ile birlikte ise 55 metreyi bulmaktadır. Bu durum bu minareyi Rumeli'nde inşa edilen en uzun minare haline getirmektedir.
NGC 1309
NGC 1309, Irmak takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 120 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir sarmal gökada. William Herschel tarafından 3 Ekim 1785 tarihinde keşfedilmiştir.
Costanzo Preve
Costanzo Preve (Valenza Po, 14 Nisan 1943 - Torino, 23 Kasım 2013) İtalyan Marksist düşünür ve siyaset kuramcısı.
NGC 1309
Gökada içerisindeki yıldız oluşum alanları sarmal kollardaki parlak mavi bölgelerde gözlenebilir, sarımsı merkezi çekirdek ise yaşlı yıldızlardan oluşmaktadır. NGC 1309, 200 üyeden oluşan Irmak kümesi'nin bir üyesidir.
Costanzo Preve
Biyografi
Costanzo Preve Torino, Paris ve Atina'da felsefe, siyaset bilimi ve antik ve çağdaş Yunanistan üzerine eğitim gördü. 1967'den 2002'ye kadar lise öğretmeni olarak görev yaptı ve önce İtalyan Komünist Partisi (PCI)'ndeydi daha sonra Democrazia Proletaria; 1975 kurulan ve PCI ve Hristiyan Demokratlar arasındaki "tarihi uzlaşma"ya karşı çıkan partiye yakın durdu. Berlin Duvarının 1989'da yıkılmasından sonra PCI'nın çözülmesini takiben Costanzo Preve geçmiş yıllardaki konumları hakkında eleştirel bir gözden geçirme kaleme aldı. Medyadan ABD emperyalizmine ve Siyonizme karşı duruşları nedeniyle büyük ilgi gören, uluslararası solcu bir anti emperyalist eylemciler birliği olan Anti Emperyalist Kamp'ın bazı kültürel etkinliklerinde yer aldı ve dersler verdi.
NGC 1309
Süpernova 2002fk
Gökada içerisinde süpernova SN 2002fk, Reiki Kushida (Japonya); ve Jun-jie Wang ile Yu-Lei Qiu (Çin) gök bilimcileri tarafından keşfedilmiştir
BM Ciudad Real
Balonmano Ciudad Real, Ciudad Real, Castilla La Mancha'da yer almış hentbol kulübü. BM Ciudad Real, Liga ASOBAL'de mücadele etmekteydi. 2009 EHF Şampiyonlar Ligi'ni finalde THW Kiel'i yenerek kazanmışlardı.
Tarihi
Temmuz 1983'te Ciudad Real şehrinde Asociación Deportiva Cultural Caserío Vigón adıyla hentbol kulübü olarak kuruldu. 1993'te Ciudad Real şehrinin diğer takım olan Asociación Deportiva Cultural Ciudad Realin haklarını ADC Caserío Vigónun almasıyla birlikte kulübün adı Balonmano Ciudad Real oldu.
Sabahattin Çakmakoğlu
Sabahattin Çakmakoğlu (25 Kasım 1930, İncesu, Kayseri), Türk bürokrat ve siyasetçi.
Güvenç Dağüstün
Güvenç Dağüstün (d. 1978, Ankara), Türk opera sanatçısıdır.
Sabahattin Çakmakoğlu
Hayatı
İlk ve orta öğrenimini Kayseri'de tamamladı. 1953 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdi ve Mülki İdare Amiri olarak kamuda çalışmaya başladı. Kaymakam adayı iken dışarıdan Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi.
Güvenç Dağüstün
Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’na girerek tenor Pekin Kırgız’ın öğrencisi oldu. Ankara Devlet Operası’nın açtığı sınavı kazanarak bu kurumun en genç sanatçısı oldu.
Sabahattin Çakmakoğlu
Hayatı
12 yıl boyunca, Kozaklı, Gülşehir, Ürgüp, Çıldır, Bayburt ve Ereğli ilçelerinde kaymakam olarak çalıştı. Üç yıl Ankara Vali Yardımcılığı, sonra da valiliğe terfi ederek sırasıyla Gümüşhane, Isparta, Edirne, Gaziantep, İçelve merkez valisi olarak 20 yıl görev yaptı. Bu arada merkez valisi iken Millî Güvenlik Akademisine İçişleri Bakanlığı adına katılarak mezun oldu.
Güvenç Dağüstün
Bulgaristan’ın Varna kentinde düzenlenen “Uluslararası Varna Festivali” kapsamında mezzosoprano Ksgr. Prof. Margarita Lilova’nın kursuna katıldı ve bir yıl sonra Viyana Müzik ve Sahne Sanatları Üniversitesi’nin sınavlarını kazanarak Prof. Lilova’nın öğrencisi oldu. Ankara Devlet Operası’ndaki görevinden ayrılarak Prof. Dr. İhsan Doğramacı tarafından verilen burs ile Avusturya’nın Viyana kentinde çalışmalarına başladı.
Sertab Erener ile ortak projeleri olan “Turco – Latino Connection” caz konserleri büyük beğeni topladı.