cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Avrupa Birliği'nin gelecekteki genişlemesi
Karadağ
Karadağ şu anda, AB aday ülkeleri için bir finansman mekanizması kapsamında, Katılım Öncesi Yardım Aracı olarak 2020 yılına kadar kalkınma yardımı amacıyla 507 milyon euro alacaktır.
Kuzey Makedonya
Makedonya üye olmak için 22 Mart 2004'te başvurmuştur. Adaylığı ise 9 Eylül 2005 tarihinde onaylanmıştır. AB liderleri de bu adaylığı 17 Aralık 2005 tarihinde onaylamıştır ve ülkeyi resmi aday statüsüne yükseltmişlerdir; fakat müzakereler için henüz bir tarih verilmemiştir.
Ülke güneydeki komşusu ve AB üyesi olan Yunanistan'la ismi yüzünden sorunlar yaşamaktadır. Yunanistan "Makedonya" ismini kendi kuzey bölgesi Makedonya ile ilgili bazı amaçlara hizmet ettiği gerekçesiyle kabul etmemektedir. (ayrıca bakınız: Makedonya adlandırma anlaşmazlğı). Bu yüzden Avrupa birliği ülkeyi geçici olarak "eski Yugoslav cumhuriyeti Makedonya" (eYcM) olarak çağırıyor. Avrupa Komisyonu, Makedonya'nın 2009 yılından beri üst üste üç toplantıya üyelik müzakerelerine başlamasını tavsiye etti.
4 Ekim 2012 tarihinde Yunan dışişleri bakanı isim sorunu çözmek adına bir Mutabakat Zaptı (MoU) için bir taslak ileterek, adlandırma anlaşmazlığın bir çözüme oldukça yakın olacağını iletti. Euractiv sitesine göre teklif, 8 Kasım 2012 tarihinde Makedonya dışişleri bakanı tarafından olumlu yanıtlandı. Makedonya'nın üyelik müzakerelerine başlamasının yanında yine de - Yunanistan ile sorununun çözmesinin yanında - veto ve müzakereleri bloke etme hakkına sahip olan Bulgaristan'ıda ikna etmesi gerekiyor. 11 Aralık 2012 tarihinde, Avrupa Birliği Konseyi, Makedonya'nın, Bulgaristan ve Yunanistan ile anlaşmazlığı konusunda bir anlaşmaya varılması üzerine şartlı olarak 2013 yılının ikinci çeyreğinde müzakereleri başlatma sonucuna varmıştır.
24 Haziran 2022'de Bulgaristan parlamentosu, ülkenin Kuzey Makedonya ile AB katılım müzakerelerini başlatma konusundaki vetosunu kaldırmaya yönelik revize edilmiş Fransız önerisini kabul etti ve Kuzey Makedonya Meclisi de 16 Temmuz 2022'de üyelik müzakerelerinin başlamasına izin vererek bunu yaptı. Aynı gün, müzakerelerin yeniden başlaması 19 Temmuz 2022 olarak belirlendi.
Kuzey Makedonya şu anda, AB aday ülkeleri için bir finansman mekanizması kapsamında, Katılım Öncesi Yardım Aracı olarak 2020 yılına kadar kalkınma yardımı amacıyla 1.3 milyar euro alacaktır.
Türkiye
AB açısından Türkiye'nin durumu son yıllarda büyük önem kazanmış ve oldukça tartışmalı bir konu haline gelmiştir. Türkiye 1949 yılından bu yana Avrupa Konseyi'nin kurucu üyelerinden biridir ve imzalanan AET-Türkiye Ortaklık Anlaşmasının (Ankara Antlaşması) sonucu olarak ortak üye olmuştur. Ülke resmen 14 Nisan 1987'de tam üyelik için başvuruda bulundu ancak 1999'daki Helsinki Zirvesi'nde aday ülke olarak kabul edilmesinden önce 12 yıl geçmiştir. 17 Aralık 2004 (büyük 2004 genişlemesi sonrasında) tarihinde Brüksel'deki bir zirveden sonra, Avrupa Konseyi Türkiye ile üyelik müzakerelerinin, resmen 3 Ekim 2005 tarihinde açılacağını duyurdu. 20 Ekim 2005 tarihinde başlayan tarama süreci 18 Ekim 2006 tarihinde tamamlanmıştır.
Türkiye, Dünya'nın on üçüncü büyük ekonomisi, Avrupa Konseyinin ise en büyük yedinci ekonomisi ile 1996 yılında AB-Türkiye Gümrük Birliği'nin yürürlüğe girmesinden beri AB ortak gümrük topraklarının bir parçasıdır. Türkiye'de, 1961 yılında Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütünün kurucu üyesi oldu. Güvenlik Teşkilatı'nın kurucu üyesi ve 1973 yılında Avrupa İşbirliği ve de 2011 yılında dağılmasına kadar 1992 Batı Avrupa Birliği ortak üyesi oldu. Türkiye aynı zamanda Avrupa Birliği ile yakın bağları var olmakla beraber, G-20 büyük ekonomileri (1999) kurucu üyesidir. Ayrıca Türkiye NATO'nun ikinci büyük askerî gücüne sahiptir ve önemli bir bölgesel güçtür. 2006 yılında İsveç Dışişleri Bakanı Carl Bildt, "[Türkiye'nin katılımı]'nın AB'ye Akdeniz'in ve Karadeniz'in açıkça Doğu'nun stratejik çıkarına olan istikrarı konusunda istikrar için belirleyici bir rol vereceğini belirtti."
Ancak eski Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy ve Almanya Başbakanı Angela Merkel gibi liderler Türkiye'nin üyeliğine karşı çıkmışlardır. Muhalifler Türkiye'nin ifade özgürlüğü gibi liberal bir demokraside beklenen temel ilkelere saygı göstermediğini savunmaktadırlar. Türkiye'nin büyük nüfusu aynı zamanda temsili Avrupa kurumlarındaki güç dengesini de değiştirecektir. AB'ye üye olduktan sonra, Türkiye'nin 84 milyonluk nüfusu sayesinde Avrupa Parlamentosu'ndaki en büyük Avrupa Parlamentosu milletvekili sayısına ulaşacaktır. Türkiye ayrıca bir AB devleti olan, Kıbrıs Cumhuriyetini, Kıbrıs Sorunu konusunda tanımamaktadır ve Kıbrıs hükûmeti Türkiye ile yapılan müzakerelerde bazı başlıkların açılmasını engellemektedir.
2017'de AB yetkilileri, Türk politikalarının AB üyeliğine uygunluğunun Kopenhag kriterlerini ihlal ettiğini ifade etti. 26 Haziran 2018'de AB'nin Genel İşler Konseyi hazırlanan raporda, "Konsey, Türkiye'nin Avrupa Birliği'nden uzaklaştığını kaydeder. Bu nedenle, Türkiye'nin katılım müzakereleri etkin bir şekilde durmuştur ve açılış ve kapanış için başka başlıklar düşünülmemektedir. AB-Türkiye Gümrük Birliği'nin modernizasyonu için daha fazla çalışma öngörülmemektedir. ”  şeklinde raporunu belirtmiştir. 2021 itibarıyla ve özellikle Recep Tayyip Erdoğan'ın anayasa referandumunda kazandığı zaferin ardından, Türkiye'nin üyelik müzakereleri fiilen durma noktasındadır.
Arnavutluk
Arnavutluk 28 Nisan 2009 tarihinde AB üyeliğine başvurdu. Resmen "potansiyel aday ülke" olarak AB tarafından tanınarak, Arnavutluk 2003 yılında İstikrar ve Ortaklık Anlaşması konulu müzakerelere başladılar. İstikrar ve Ortaklık Anlaşması 12 Haziran 2006 tarihinde imzalanmış ve böylece AB üyeliği yolunda ilk önemli adımı tamamlamadan, 1 Nisan 2009 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
Arnavutluk 2004 ve 2007 yıllarında, son zamanlarda Orta Avrupa ve Akdeniz ülkeleri ile aynı yolu izleyerek kapsamlı olarak AB kurumları ile meşgul oldu ve 2009 yılında tam üye olarak NATO'ya katıldı. Ayrıca bir istikrar unsuru olarak Balkanların sorunlu ve bölünmüş bölgedeki Avrupa Birliği ve ABD'nin güçlü bir müttefiki olma konumunu korumuştur.
16 Kasım 2009 tarihinde AB üyeliği için başvuru yapılan Arnavutluk Hükûmeti tarafından gönderildikten sonra Avrupa Birliği Konseyi, katılım müzakerelerine başlamak için Arnavutluk Cumhuriyetinin hazırlığına ilişkin bir değerlendirmeyi hazırlamak için Avrupa Komisyonuna sordu. Bir süreç genellikle bir yıl sürdü. 16 Aralık 2009 tarihinde Avrupa Komisyonu, Arnavutluk Hükûmetine hazırlıklarla ilgili anket sundu. Arnavutluk 14 Nisan 2010 tarihinde Avrupa Komisyonuna tüm sorularının cevaplarını gönderdi. Adaylık statüsü ülkede uzun yıllar süren politik satır nedeniyle, 2010 yılının Aralık ayında Karadağ ile birlikte AB tarafından tanınmadı. 2010 yılının Aralık ayında, Arnavutluk vatandaşlarına Avrupa Birliği tarafından Schengen bölgesine vizesiz seyahat hakkı verilmiştir.
AB Komisyonu'nun genişlemeden sorumlu üyesi Stefan Fule Arnavutluk'a yaptığı resmi ziyarette ''Arnavutluk'ta bu yıl (2012) değişim rüzgarı esmeye başladı. 2012 yılının sonunda Arnavutluk, AB'ye aday ülke statüsünü sağlama şansına sahiptir ve Arnavutluk'un yeri AB'dedir'' ifadesinde bulunmuştur.
Danimarka ve Hollanda'da dahil olmak üzere birçok devlet, Arnavutluk'a aday statüsü verilmesine karşı oldular ve Aralık 2013 tarihli toplantıda, Avrupa Birliği Konseyi, Haziran 2014 tarihine kadar kararını erteledi.
Mart 2015 yılında, Arnavutluk ve AB arasında beşinci "Yüksek Düzeyli Diyalog toplantısında'nda, AB Komisyonu'nun Arnavutluk ile katılım müzakerelerinin başlaması için başlangıç ​​tarihinin aşağıdaki iki koşulun yerine getirilmesi gerektiği bildirildi: 1) Hükûmet, muhalefet ile siyasi diyaloğa yeniden başlaması gerekir. 2) Arnavutluk henüz kamu yönetimi, hukuk, yolsuzluk üstünlüğü, organize suç, temel haklara uyulması için reformları yerine getirmesi gereklidir. ).
Arnavutluk Başbakanı, Sonbahar 2015 yılında Komisyona 5 anahtar reformunun uygulanması konusunda detaylı bir ilerleme raporu sunacaktır.
Mayıs 2019'da, Avrupa Komiseri Johannes Hahn AB'nin Arnavutluk ile açık üyelik görüşmelerinde öneride bulundu. Konsey, 1 Haziran 2019'da, müzakerelerin kısa bir süre sonra başlayacağı düşünülen katılım müzakerelerini başlatma yolunu belirledi.
Arnavutluk'un AB üyeliği, Kuzey Makedonya'nın AB üyeliği ile birlikte geliyor. Arnavutluk'a katılım müzakerelerini başlatmak için adalet sisteminde reformlar yapılması, yeni bir seçim yasası, yolsuz hâkimler için dava açılması ve Yunan azınlığı için insan haklarına saygı gibi belirli ön koşullar verildi.
AB aday ülkeleri için bir finansman mekanizması kapsamında, Arnavutluk şu anda, Katılım Öncesi Yardım Aracı olarak 2020 yılına kadar kalkınma yardımı için 1,2 milyar Euro alacaktır.
Bosna-Hersek
Ana madde: Bosna-Hersek'in Avrupa Birliği üyeliği süreci
Bosna-Hersek'in hala birçok ekonomik ve siyasi sorunları vardır. Son zamanlarda Lahey'deki savaş suçları mahkemesiyle işbirliği de dahil olmak üzere yavaş ama kararlı bir ilerleme olmuştur. İstikrar ve Ortaklık Anlaşması müzakereleri 2005 yılı içinde başlamış ve Aralık 2007 sonuca varılmıştır. Bu adaylık statüsü ve üyelik müzakereleri için uygulama yapmadan önce ilk adımdır.
İstikrar ve Ortaklık Anlaşması, 4 Aralık 2007 tarihinde AB Genişleme Komiseri Olli Rehn ve Başbakan Nikola Spiriç tarafından parafe edildi. 16 Haziran 2008 tarihinde ise Anlaşma imzalanmıştır.
Dışişleri Bakanı Sven Alkalaj'a göre, Bosna-Hersek Nisan ve Haziran 2009 tarihleri ​​arasında üyelik için başvuru yapmayı planlanmaktadır. Şubat 2010'da, Alkalaj, Bosna'nın yıl sonuna kadar üyelik başvurusunda bulunmayı planladıklarını belirtti. Yine, hiçbir başlık açılamamıştır.
Bosna Hersek vatandaşları 2010 yılının Aralık ayında AB'ye vizesiz seyahat hakkı kazanmışlardır.
Bosna-Hersek'in Başvurusu 20 Eylül 2016 tarihinde kabul edildi.
9 Aralık 2016 tarihinde, Bosna-Hersek Avrupa Komisyonu'ndan katılım anketini aldı ve ankete verilen yanıtlar Şubat 2018'de sunuldu. 20 Haziran 2018'de Avrupa Komisyonu, Ankete 655 takip sorusu gönderdi. Bosna-Hersek Cumhurbaşkanlığı Başkanı Milorad Dodik, 5 Mart 2019'daki ek soruların cevaplarını verdi. Bosna'nın başvurusu hakkında Mayıs 2019'da Avrupa Komisyonu tarafından bir görüş yayınlandı. Bosna-Hersek'in en son yanıtını 5 Mart 2019'da sunduğunda 22 politika ve siyasi kriter sorusu hala cevaplanmamıştı. Avrupa Komisyonu'nun anket formundaki tüm soruları başarıyla yanıtlayana kadar "işleyişi sağlamak" için potansiyel bir aday ülke olmaya devam ediyor.
Birçok gözlemci, AB üyeliği isteyen Batı Balkan ülkeleri arasında AB entegrasyonu açısından Bosna-Hersek'in en altta sırada yer aldığını tahmin ediyor.
Kosova
Kosova'nın AB üyeliği yolundaki en önemli engeli bağımsızlık ilanı olan Şubat 2008 tarihi itibarıyla üye ülkelerin anlaşmazlıkları olmasıdır. Kosovalı siyasetçiler Kosova'nın 2015 yılında AB'ye katılmasını beklediklerini duyurdu.
Kosova vatandaşları AB vize rejimi altında olup vize muafiyetinde henüz yararlanamayan tek Balkan ülkesidir. Ocak 2012 tarihinde Avrupa Birliği ve Kosova arasında vize muafiyeti müzakereleri başlatılmıştır.
Kosova henüz üyelik için başvurmamış potansiyel bir aday olarak AB tarafından tanınmaktadır.
Kosova ve Sırbistan daha da ilişkilerin normalleştirilmesi bir anlaşma birkaç gün sonra, Avrupa Komisyonu, AB ve Kosova arasında bir İstikrar ve Ortaklık Anlaşması müzakerelerinin başlatılmasına yetki verilmesi için tavsiyede bulundu. 28 Haziran 2013 tarihinde Avrupa Konseyi, Kosova ile müzakerelerin açılması konusunda Avrupa Birliği'nin sonuçlarını Konsey onayladı. Görüşmeler 28 Ekim'de başladı ve 2 Mayıs 2014 tarihinde tamamlandı. Anlaşma 25 Temmuz'da parafe edildi. Kosova, 27 Ekim 2015 tarihinde AB ile İstikrar ve Ortaklık Süreci'ni imzalamış ve 2016 yılında yürürlüğe girmiştir.
Kosova 2020 yılına kadar kalkınma yardımı olarak 1.3 milyar euro alacaktır.
5 AB ülkesi ve Sırbistan tarafından tanınmayan Kosova, 14 Aralık 2022'de tam başvuruda bulundu ve Avrupa Birliği tarafından potansiyel aday olarak görülmektedir.
Ukrayna-Gürcistan-Moldova üçlüsü
Ocak 2021'e kadar, Gürcistan ve Ukrayna, 2024'te AB üyeliğine resmen başvurmaya hazırlanıyorlardı. Ancak, 2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgal etmesinin ardından, Ukrayna 28 Şubat 2022'de AB üyeliği için başvuruda bulundu, onu 3 Mart 2022'de Gürcistan ve Moldova izledi. 23 Haziran 2022'de Avrupa Konseyi, Moldova ve Ukrayna'ya aday statüsü verdi ve Gürcistan'ı potansiyel bir üyelik adayı olarak tanıdı.
Melanapamea
Melanapamea Apameini oymağına bağlı bir cinstir.
Fenomen (yarışma)
Fenomen Türkiye'de yayınlanan bir yarışma programı. Öykü Serter yarışmanın sunucusu olmuştur.
Mia Hansen-Løve
Mia Hansen-Løve (5 Şubat 1981, Paris), Fransız film yönetmeni, senarist ve eski oyuncu. Çalışmalarıyla birçok ödül kazandı. İlk uzun metrajlı filmi Tout est pardonné, 2007 yılında Céline Sciamma'nın Naissance des pieuvres adlı filmiyle birlikte En İyi İlk Film Louis Delluc Ödülü'nü kazandı. Hansen-Løve'nin Le père de mes enfants filmi 2009 Cannes Film Festivali'nde Belirli Bir Bakış bölümünde Jüri Özel Ödülü'nü aldı. 2014 yılında Hansen-Løve, Sanat ve Edebiyat Nişanı Şövalyesi statüsüne layık görüldü. 2016'da 66. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Gelecek Günler filmiyle En İyi Yönetmen dalında Gümüş Ayı ödülünü kazandı ve Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi'ne üye oldu.
Camden County, New Jersey
Camden ili veya Camden County Amerika Birleşik Devletleri'nin New Jersey eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 523,485'tir. İlin merkezi Camden şehridir.
Ugni molinae
Ugni molinae, Şili guavası ya da Murtilla olarak da bilinen, anavatanı Şili ve Güney Arjantin olan mersingiller ailesinden bir bitki türüdür. Guava ile uzaktan bir akrabalığı vardır. Daha çok meyvesi için ve sarkık duran çiçekleri için dekoratif amaçlı olarak yetiştirilir.Meyveleri Avustralya ve Yeni Zelanda'da Ugniberry, Taziberry gibi adlarla satılmaktadır. Avustralya ve Yeni Zelanda'da da sanki bu yerlerin yerli meyvesi gibi Tazziberry gibi adlarla meyveleri satılmaktaysa da bu yerlerin yerel bitkisi değildir.
Tanımı
Bitkinin çimlenmesi ve büyümesi yavaştır, tohumdan yetiştirilebilir, tam ve kısmi güneş alan yerlerde yetişir,su ihtiyacı fazla değildir. 30 cm ile 170 cm arasında değişen uzunluğa sahip her daim yeşil bir çalı şeklindedir. Ancak 3 metreyi aşan boya sahip türlerinede rastlanmaktadır. Birbirine ters 1–2 cm uzunluğunda 1-1,5 cm genişliğinde tek parça, zarar gördüğünde baharatımsı bir koku yayan koyu yeşil yaprakları bulunmaktadır. Çiçekleri 1 cm çapında 4 veya 5 yapraklı beyaz veya soluk pembe renkli ve ufak stamenler içerir. Mor ya da beyaz veya kırmızı renkli 1 cm çapında yenilebilir bir guava'dan çok frenk üzümü, böğürtlen lezzetinde ama hafif guavamsı bir aroma içeren tada sahip meyveleri bulunur.Güney Yarımküre de doğal ortamı olan yerlerde meyveleri Mart ve Mayıs aylarında olgunlaşır. İlk kez Juan Ignacio Molina tarafından tanımlanan bu bitki, 1844 yılında botanist ve bitki kolleksiyoncusu William Lobb tarafından İngilitere'ye getirilmiş ve yetiştiriciliğine başlanmıştır. Döneminde Kraliçe Viktorya'nın en favori meyveleri arasındadır. Zaten bu meyveleri sebebiyle İngiltere, Avustralya ve Yeni Zelanda'da kültür türleri yetiştirilmektedir. Meyvelerinden Şili'de Murtado adlı aguardiente adlı romu şekerle tatlandırılmış bu meyveler katılmak suretiyle içki yapılır. Ayrıca reçel yapıldığı gibi meyveleri tatlı yapımında da kullanılmaktadır. Yine çiğ olarak da tüketilmektedir. Tropik kuşağın biraz üstündeki alanlarda rahatlıkla yetiştirilebilen bir bitki olup, -8 dereceye kadar soğuklara dayanabilir. Soğuğa dayanıklılık haritası'nda 9-11. kuşaklar arasında yetişebilmektedir. Türkiye'de akdeniz mersininin yetişebileceği Akdeniz,Ege,Marmara ve Karadeniz kıyılarında korumasız yetişebileceği düşünülmektedir.
Ricardo José Araújo Ferreira
Ricardo José Araújo Ferreira (d. 25 Kasım 1992), Portekizli futbolcudur. Primeira Liga ekiplerinden Paços Ferreira'da oynamaktadır.
Fujiidera
Fujiidera ( Fujiidera-shi), Japonya'nın Osaka prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 1 Kasım 1966 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 8.89 km² olan şehrin nüfusu 1 Ocak 2010 tarihi itibarı ile 65,692'dir. Şehre Kintetsu'nun Minami-Osaka ile Domyoji hatları hizmet vermektedir.
Çin asıllı Malezyalılar
Çin asıllı Malezyalılar veya Malezya Çinlileri (Malayca: Orang Cina Malaysia); Malezya doğumlu veya Malezya'ya göç etmiş, kısmen ya da tamamen Çin kökenli (özellikle Han Çinlisi) bireylerden oluşur. Bu grubun büyük çoğunluğu, erken 19. yüzyıl ile 20. yüzyılın ortası arasında Malezya'ya gelen Çinlilerin soyundandır. Malezya Çinlileri çoğunlukla şehirlerde yaşar; sosyoekonomik açıdan ise çoğu köklü bir orta sınıf grubu ve geleneksel olarak Malezya ekonomisinin iş ve ticaret sektörlerindeki egemen grubu oluştururlar.
Malezya Çinlileri, Tayland'dan sonra Dünya'nın en büyük ikinci denizaşırı Çinli topluluğunu oluştururlar. Malezya içerisinde ise etnik Malay çoğunluğundan sonra ülkedeki en büyük ikinci etnik grubu oluştururlar. Malezya'da genel olarak sadece "Çinli", Malaycada Orang Cina, ve Çinlilerin arasında Huaren (华人／華人; "Çinliler") ya da Huaqiao (华侨／華僑; "Denizaşırı Çinliler") olarak bilinirler. Malezya'daki Çinlilerin çoğu Min (ör. Hokkien), Yue (Kantonca) ve Hakka dillerini konuşanların soyundandır, ve Malezya'daki farklı kentler ve kasabaların her birinde Çince konuşanların arasında egemen bir Çince lehçesi var olabilir, ör. Kuala Lumpur'da en çok Kantonca konuşulur, Penang'da ise Hokkien; günümüzde Mandarin de daha fazla yaygınlaşmıştır. Kültürel olarak Malezya Çinlilerinin çoğu, konuştukları lehçeler dahil olmak üzere kendi Çin kültürel miraslarını korumuştur, ancak 15. ile 17. yüzyılları arasında Malezya'ya en çok erken göç etmiş Çinliler, Malezya kültürünün çeşitli unsurlarına asimile olmuş ve "Peranakan" ya da "Baba-Nyongya" olarak bilinen kendilerine özgün ayrı bir etnik grup oluştururlar.
Malay Bağımsızlık İlanı'ndan beri Malezya'da Çinli nüfusu sürekli olarak düşüş göstermiştir; 1957 yılında nüfusun %37,6'sını, 2010'da ise %24,6'sını oluşturdular. Bunun sebebi daha düşük bir doğum oranı olabilir; ayrıca son onyıllarda büyük oranda dış göçü yer almıştır. Bir Dünya Bankası raporuna göre, 2010 yılında Malezya diasporasının sayısı yaklaşık 1 milyon kişi idi, ve bunların çoğu etnik Çinliler idi; yurt dışına göç etmenin sebepleri ise yurt dışında daha iyi ekonomik ve kariyer olasılıkları ve Malezya'ya yönelik sosyal adaletsizlik hisleri. Yurt dışına göç edenlerin büyük oranda genç ve eğitimli bireylerden oluşan yüksek sayısı, Malezya içerisinde büyük bir "beyin göçü" sorununa yol vermiştir.
Güney Ordu Grubu
Güney Ordu Grubu (Almanca: Heeresgruppe Süd), II. Dünya Savaşı'nda Alman Ordusu'na bağlı doğu ve güney cephelerinden sorumlu askerî birliklerin resmî adıdır.
Polonya Seferi
Almanya, Polonya Harekâtı'nda "Kuzey ordu grubu" ve "Güney ordu grubu" olmak üzere iki ordu kullandı. Bu seferde güney ordu grubu, Gerd von Rundstedt ile onun kurmay başkanı Erich von Manstein tarafından idare edildi.
RPM (anlam ayrımı)
RPM aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Bayındır Barajı
Bayındır Barajı, Ankara'da, Bayındır Çayı üzerinde, içme suyu temini amacı ile 1962-1965 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 553.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 30,00 m'dir. Normal su kotunda göl hacmi 6,97 hm3, normal su kotunda göl alanı 0,71 km²'dir. Yılda 7 hm3 içme ve kullanma suyu sağlamaktadır.
Amaliya Penahova
Amaliya Aliş kızı Penahova (15 Haziran 1945, Gence, Azerbaycan SSC - 8 Kasım 2018), Azeri tiyatro ve film sanatçısı, yönetmen. Azerbaycan Cumhuriyyeti Devlet sanatçısı, Azerbaycan SSC Devlet sanatçısı, müzik profesörü, 2000-2005 yıllarında Azerbaycan Millî Meclisinin milletvekili, Bakü Belediye tiyatrosunun yaratıcısı, Avrupa kültür elçisidir.
Kutrigurlar
Zabergan'ın liderliğindeki (559–562) Kutrigurlar 559 yılında Bizans İmparatorluğu'nun kuzey sınırlarını aşıp saldırılar düzenlediler. Zabergan'dan sonra Avar Kağanlığı'nın kurucusu olan I. Bayan Kutrigurları da yönetmeye başladı. Onun döneminde Kutrigurların da Bizans politikası değişti ve iş birliği yolunu seçtiler.
Hukuk alanlarının listesi
Türk Hukuk Sistemi içerisindeki başlıca hukuk dalları şu şekilde sınıflandırılmaktadır.
(*): İş Hukuku ve Bankacılık Hukuku gerçekte “Karma Hukuk” niteliği taşırlar. Yani hem Kamu hem de Özel hukukun kapsamına girerler.
Devletler Hukuku= Devletler Genel Hukuku + Devletler Özel Hukuku
Devletler Genel Hukuku: 1) Uluslararası Andlaşmalar 2) Uluslararası Kuruluşlar 3) Uluslararası Yargı
Önemli hukuki alanlar ve konu içerikleri aşagıda listelenmektedir.
Vali Konağı, Ufa
Vali Konağı, Bashkortostan'ın başkenti Ufa, Tukayeva Caddesi ve Sovetskaya Caddesi'nin köşesinde bulunan tarihi bir neoklasik yapıdır. 1860'lardan 1917 Ekim Devrimine kadar ev yerel Valinin konutuydu. Sovyet döneminde, başlangıçta Ufa Valiliği'nin merkeziydi ve daha sonra tıbbi kurumlar tarafından işgal edildi. 1999'dan beri Başkurdistan Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı'na ev sahipliği yapıyor.
Tarih
Özel bir sakini olarak yaptırılmıştır. Neoklasik tarzının çizgileri boyunca, yerel mimar A. Gopius, Andreyan Zakharov veya William Heste tarafından tasarlandı. Evin inşası 1832'de başladı ve 1838'de bina çalışmaları sonuçlandırıldı.
1849-50'de nihayet tamamlanana kadar uzun süre çatısız durdu.
Evin tamamlanması, entegre bir neoklasik kentsel topluluk olan Ufa Katedrali Meydanı'nın gelişimini de sona erdirdi. William Heste tarafından tasarlanan bir plana göre Meydan, Hükümet Daireleri (1839), Erkek Spor Salonu (1830'lar), İlahiyat okulu (1827) oluşan Ufa'nın tüm idari merkezi haline geldi.
1859'da ev, Valilik konutu olarak resmi olarak kullanılmak üzere Hazine tarafından satın alındı. İlk valilik sakinleri, ünlü yazar Ivan Aksakov'un oğlu. 1861'den itibaren Grigory Aksakov, Ufa'nın taşra kenti olan Orenburg Valiliği'nin ilk sivil Valisi oldu ve Mayıs 1865'te yeni kurulan Ufa Valiliği'nin başına geçti.
Yirminci yüzyılın başlarında, Vali Konağı'nın hayatı tahmin edilebilir bir şekilde şöyle özetlenebilir: "Yemek salonunda kahvaltı, ocak başında akşam partileri, salonda tiyatro oyunları." Bina aynı zamanda bir dizi komite ve toplum tarafından işgal edildi. 1904 yılında binada Ufa'ya ilk postane kutuları kuruldu.
1917 Ekim Devrimi'nden sonra, İşçi ve Asker Temsilcileri Ufa Konseyi (Sovyet) ve il devrimci komitesi harekete geçti. 1 Mayıs 1918'de Gubernatorskaya Caddesi, Sovetskaya Caddesi olarak yeniden adlandırıldı ve ev "Sovyetler Evi" oldu. Ancak 1920'lerin ortalarında bina tıbbi kurumlar tarafından işgal edilmişti; daha sonra genel dispanser, acil durum istasyonu ve polikliniği barındırdı.
1990'larda bina yeniden inşa edildi ve ne yazık ki ana merdiven ve birçok iç ve dış detay kayboldu: örneğin, ana cephenin sütunları İyonik sipariş başkentlerinden yoksun bırakıldı.
1999'dan beri bina Başkurdistan Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı'na ev sahipliği yapıyor.
Mimari
Bina, basitliği ve form oranı nedeniyle Ufa'nın binaları arasında öne çıkıyor. Ana cephesi, Sovetskaya Caddesi'ni çevreleyen, sokak lambaları için braket görevi gören dökme demir döküm ejderhalarla süslenmiş simetrik bir kompozisyon. Cephe merkezinde dört İyonik sütun ve üçgen bir alınlıklı bir avangard var.
Vali Konağı, batı ucundaki Sovetskaya Caddesi'nden aşağı doğru eğimlidir. O Tukayeva Street boyunca doğuya uzanır olarak o sokağa bakan bodrum, binanın zemin katında olur Bu zemin, rustik tasarım kemer sıkma ve titizlik için dikkate değer olduğu. Ayrıca Tukayeva Caddesi'ne bakan, büyük bir dökme demir dekoratif gölgelik ile korunan binanın girişi. Bu katın üzerindeki iki kat, her iki caddeye bakar ve dekoratif pervazlarla ve en üst katta kemerli pencerelerle daha zariftir.
Başlangıçta, evin iç konfigürasyonu bir konut binasına aitti: Sovetskaya Caddesi seviyesindeki ana katta, asma kattaki yatak odası bulunan bir misafir odası, çalışma ve bir salon vardı. Bu seviyenin altında mutfak, çamaşırhane ve diğer hizmet odaları vardı. Ev, Valinin konutu haline geldiğinde, şehirde bir tiyatro binası yoktu ve bu nedenle ev ayrıca dekorasyonlar, kutular ve hatta yeşil odalar içeren bir sahneye sahipti. Daha sonra evin doğu ucuna bir ofis ve iki katlı bir galeri takıldı, ve içi yeniden inşa edildi.
Lose Yourself to Dance
"Lose Yourself to Dance", Fransız elektronik müzik ikilisi Daft Punk'ın bir şarkısıdır. Vokalde Pharrell Williams ve gitarda Nile Rodgers'ın gruba eşlik ettiği şarkı, Daft Punk'ın Random Access Memories adını taşıyan dördüncü stüdyo albümünün ikinci single'ıdır. Yayınlanmasından bir süre önce, şarkıdan küçük bölümler albümün reklam kampanyası dahilindeki internet dizisi The Collaborators'da çalındı.
Şarkı, dünya çapında hit olan çıkış parçası "Get Lucky"nin ardından Ağustos 2013'te radyolara servis edildi. Şarkı için Daft Punk, Warren Fu, Paul Hahn ve Cédric Hervet yönetmenliğinde çekilen video klip, 16 Eylül 2013'te grubun Vevo kanalında yayınlandı. Daha çok Avrupa listelerinde boy gösteren "Lose Yourself to Dance", Amerikan dans listelerinde zirveye yükselmeyi başardı.
Atilax paludinosus
Atilax paludinosus, Sahra Altı Afrika'ya özgü orta büyüklükte bir kuyruksürendir. Buradaki en önemli tatlı su sulak alanlarında yaşar. 2008'den beri IUCN Kırmızı Listesi'nde asgari endişe altındaki türler kategorisinde yer almaktadır.
Etimoloji
Atilax cins adı 1826'da Frédéric Cuvier tarafından tanımlandı. 1829'da Georges Cuvier, Herpestes paludinosus bilimsel adını kullanarak Cape Eyaleti'nin sazlıklarında bir kuyruksürene atıfta bulundu. Atilax cinsinin tek üyesidir.
Dağılımı ve yaşam alanı
Atilax paludinosus, Senegal'den Etiyopya'ya kadar Sahra altı Afrika'da ve Namibya hariç güneyden Güney Afrika'ya kadar uzanır. Durgun nehirler ve akarsular boyunca sazlık ve bataklık gibi tatlı sulak alanlarda ve aynı zamanda kıyı bölgelerindeki haliçlerde yaşar.
Gine'nin Yukarı Nijer Millî Parkı'nda, 1996'dan 1997'ye kadar yapılan araştırmalar sırasında kaydedildi. Gabon'daki Moukalaba-Doudou Millî Parkı'nda, 2012 yılında yapılan iki aylık bir araştırma sırasında sadece ormanlık alanda kaydedildi.
Etiyopya Yükseltileri'nde, Bale Dağları Millî Parkı'nda yükseklikte kaydedildi.
Nélson Alexandre Farpelha Estrela
Nélson Alexandre Farpelha Estrela (d. 29 Nisan 1988), Portekizli futbolcudur. Primeira Liga ekiplerinden Paços Ferreira'da oynamaktadır.
Atilax paludinosus
Üreme
Dişiler, 69 ila 80 günlük bir gebelikten sonra, tamamen kürklü iki ila üç yavru doğurur. Gözleri 9. ve 14. günler arasında açılır, göz bebekleri önce mavimsi olur ve üç haftalıkken kahverengiye döner. Kulak kanalları 17. ile 28. günler arasında açılır. Dişiler yavrularını en erken 30. günde sütten kesmeye başlar ve iki aylıkken yavrular tamamen sütten kesilir.
Tehditler
2006 yılında, Cross-Sanaga-Bioko kıyı ormanlarının Kamerun kısmında yılda yaklaşık 950 bataklık kuyruksüreninin avlandığı tahmin edilmektedir.
We Are the World 25 for Haiti
"We Are the World 25 for Haiti", Artists for Haiti tarafından 2010'da kaydedilen bir yardım single'ı. Amerikalı müzisyenler Michael Jackson ve Lionel Richie tarafından yazılan 1985'in hit şarkısı "We Are the World"ün yeni versiyonudur.
Henrik Sjöberg
Henrik Sjöberg (20 Ocak 1875, Uppsala - 1 Ağustos 1905, Helsingör), İsveçli atlet ve jimnastikçi. Atina'da düzenlenen 1896 Yaz Olimpiyatları'nda yarışmıştır.
Oyunlardaki tek İsveçli sporcu olan Sjöberg, atletizm etkinlikleri kapsamında yapılan 100 metre, disk atma, uzun atlama ve yüksek atlama müsabakaları ile jimnastik etkinlikleri kapsamında yapılan atlama müsabakalarında yarıştı. Bu yarışlarda herhangi bir madalya kazanamayan sporcunun en büyük başarısı yüksek atlamada elde ettiği dördüncülük oldu. 100 metre yarışlarında finale yükselmeyi başaramazken; atlama, uzun atlama ve disk atma yarışmalarında elde ettiği sıralar bilinmemektedir.
Akçaören, Sincan
Akçaören, Ankara ilinin Sincan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin eski adı Akçaviran çevrede bulunan beyaz taş kalıntılardan esinlendiği belirtilir. Ayrıca mahallenin adının halk dilinde şöylenişi Ağcörenden yola çıkarak Akça veren den geldiği bunun temelinde Osmanlı zamanında bulnan vakıf arzisinden elde edilen gelirde kaynaklandığı belirtilir. Mahallenin tarihçesi yakınında bulunan ufak bir kale kalıntısına dayandırılırsa Galatlara(Keltler)kadar uzanır Mahallede selçuklu motiflerinin bulunduğu bir çeşme ve çok sayıda Bizans ve öncesi kalıntılar mevcuttur.
Coğrafya
Ankara iline 40 km, Sincan ilçesine 13 km uzaklıktadır.
Nahomi Kawasumi
Nahomi Kawasumi (川澄 奈穂美), Japon millî futbolcudur.
2008-2018 yıllarında 90 kez Japonya kadın millî futbol takımı forması giymiştir.
Cip Barajı
Cip Barajı, Elazığ'da, Cip Çayı üzerinde, 1965 yılında sulama amacı ile inşa edilmiş bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 446.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 23,00 metredir. Normal su kotunda göl hacmi 7,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,10 km²'dir. 1.100 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir. Daha önce daha büyük olmasına rağmen şimdilerde bir hayli ufalmıştır.
Suriye
Suriye, resmî olarak Suriye Arap Cumhuriyeti , Doğu Akdeniz ve Levant'ta yer alan bir Batı Asya ülkesidir. Batıda Akdeniz, kuzeyde Türkiye, doğu ve güneydoğuda Irak, güneyde Ürdün ve güneybatıda İsrail ve Lübnan ile sınırlanan ve 14 vilayetten oluşan üniter bir cumhuriyettir. Verimli ovalar, yüksek dağlar ve çöllerden oluşan bir ülke olan Suriye, çoğunluğu Suriyeli Araplar, Kürtler, Türkmenler, Süryaniler, Ermeniler, Çerkesler, Arnavutlar ve Rumlar olmak üzere çeşitli etnik ve dinî gruplara ev sahipliği yapmaktadır. Dinî gruplar arasında Müslümanlar, Hristiyanlar, Nusayriler, Dürziler ve Yezidiler bulunmaktadır. Suriye'nin başkenti ve en büyük şehri Şam'dır. Araplar en büyük etnik gruptur ve Müslümanlar en büyük dinî gruptur.
Suriye, neo-Baasçılık olarak bilinen Arap milliyetçi ideolojisini benimseyen tek ülkedir. Suriye, Birleşmiş Milletler dışındaki bir uluslararası örgüt olan Bağlantısızlar Hareketinin üyesidir. Kasım 2011'de Arap Birliği ve İslam İşbirliği Teşkilatı üyelikleri askıya alındı ve Akdeniz Birliği üyeliğini kendi kendine askıya aldı. Ancak 7 Mayıs 2023 tarihinde Arap Birliği'ne geri döndü.
Fenerbahçe Masa Tenisi Şubesi 2016-17 sezonu
Fenerbahçe Masa Tenisi Şubesi erkek takımı 2016-17 sezonunda Türkiye Masatenisi Süper Ligi'nde mücadele etmiştir. Kadın takımı Süper Lig'de mücadele etmiştir.
Suriye
"Suriye" adı tarihsel olarak daha geniş bir bölgeyi ifade etmekteydi, geniş anlamda Levant ile eş anlamlıydı ve Arapçada eş-Şam olarak bilinmekteydi. Modern devlet, MÖ 3. binyılın Ebla uygarlığı da dahil olmak üzere birçok antik krallık ve imparatorluk alanını kapsamaktadır. Halep ve başkent Şam, dünyanın sürekli yerleşim gören en eski şehirleri arasındadır. İslami dönemde Şam, Emevi Halifeliği'nin merkezi ve Mısır'daki Memlük Sultanlığı'nın bir vilayet başkentiydi.
Bağımsızlık sonrası dönem, 1949 ve 1971 yılları arasında ülkeyi sarsan çok sayıda askeri darbe ve darbe girişimi ile çalkantılı geçti. Suriye 1958'de Mısır ile Birleşik Arap Cumhuriyeti adı verilen kısa süreli bir birlik kurdu ve bu birlik 1961 Suriye Darbesi ile sona erdi. Cumhuriyet, 1 Aralık'ta yapılan anayasa referandumunun ardından 1961 yılının sonlarında Suriye Arap Cumhuriyeti olarak yeniden adlandırıldı. Arap Sosyalist Baas Partisinin askeri komitesi tarafından gerçekleştirilen ve tek partili bir devlet kuran 1963 Darbesi önemli bir olaydı. Suriye, 1963'ten 2011'e kadar Olağanüstü Hal Yasası altında kaldı ve vatandaşlar için anayasal korumaları etkin bir şekilde askıya alındı. Neo-Baasçı gruplar arasındaki iç iktidar mücadeleleri 1966 ve 1970'te yeni darbelere neden oldu ve nihayetinde General Hafız Esad'ın iktidarı ele geçirmesiyle sonuçlandı. Esad, silahlı kuvvetlerde, bürokraside, "Muhaberat"ta ve yönetici elitte kilit görevlere Nusayri sadıklarını atadı; iktidarı kendi ailesi içinde sağlamlaştırmak için etkili bir "Nusayri azınlık yönetimi" kurdu.
Etimoloji
Çeşitli kaynaklar Suriye adının MÖ 8. yüzyılda Luvi dilinde kullanılan "Sura/i" teriminden ve antik Yunanca Σύριοι, Sýrioi veya Σύροι, Sýroi isimlerinden türetildiğini ve her ikisinin de aslen Kuzey Mezopotamya'daki (bugünkü Irak) Aššūrāyu'dan (Asurlular) geldiğini göstermektedir. Ancak Seleukos İmparatorluğu'ndan (MÖ 323-150) itibaren bu terim Levant'a da uygulandı ve bu noktadan sonra Yunanlar bu terimi Mezopotamya'daki Süryaniler ile Levant'taki Aramiler arasında ayrım yapmadan kullandılar. Ana akım modern akademik görüş, Yunanca sözcüğün, nihayetinde Akadca Aššur 'dan türetilen Ἀσσυρία, Assyria ile ilişkili olduğu argümanını güçlü bir şekilde desteklemektedir. Yunanca isim, MÖ 8. yüzyıl Çineköy yazıtında kaydedilen Fenikece ʾšr "Assur", ʾšrym "Asurlular"a karşılık geliyor gibi görünmektedir.
Bu kelimeyle ifade edilen bölge zaman içinde değişmiştir. Klasik olarak Suriye, Akdeniz'in doğu ucunda, güneyde Arabistan ve kuzeyde Anadolu arasında yer alır, Irak'ın bazı kısımlarını içerecek şekilde iç kesimlere uzanır ve Yaşlı Plinius'un batıdan doğuya Kommagene, Sophene ve Adiabene'yi içerecek şekilde tanımladığı kuzeydoğuda belirsiz bir sınıra sahiptir.
Antik Çağ
Suriye, yaklaşık MÖ 10.000 yılından bu yana, tarım ve hayvancılığın ilk kez görülmeye başladığı Neolitik kültürün (Çanak Çömlek Öncesi Neolitik A olarak bilinir) merkezlerinden biriydi. Neolitik dönem (PPNB), Mureybet kültürünün dikdörtgen evleri ile temsil edilmektedir. Çanak çömlek öncesi Neolitik dönemde insanlar taş, alçı ve yanmış kireçten (Vaisselle blanche) yapılmış kaplar kullandılar. Anadolu'dan gelen obsidyen aletlerin keşfi erken ticaretin kanıtıdır. Hamoukar ve Emar antik kentleri geç Neolitik ve Tunç Çağı'nda önemli bir rol oynadı. Arkeologlar Suriye'deki uygarlığın dünyanın en eski uygarlıklarından biri olduğunu, belki de sadece Mezopotamya'dakinden önce geldiğini gösterdi.
Bölgede kayıtlara geçen en eski yerli uygarlık, Suriye'nin kuzeyinde, bugünkü İdlib yakınlarındaki Ebla Krallığı'dır. Ebla'nın MÖ 3500 civarında kurulduğu    ve Mezopotamya devletleri Sümer, Asur ve Akad'ın yanı sıra kuzeybatıda, Anadolu'daki Hurriler ve Hattiler ile ticaret yaparak servetini kademeli olarak artırdığı anlaşılmaktadır. Kazılar sırasında bulunan Firavun hediyeleri Ebla'nın Mısır'la temasını doğrulamaktadır. Suriye'den gelen en eski yazılı metinlerden biri, Ebla Veziri İbrium ile Abarsal adlı belirsiz bir krallık arasında MÖ 2300'lerde yapılan bir ticaret anlaşmasıdır. Akademisyenler Ebla dilinin Akadcadan sonra bilinen en eski yazılı Sami dillerinden biri olduğuna inanmaktadırlar. Ebla dilinin son sınıflandırmaları, bu dilin Akadca ile yakından ilişkili bir Doğu Sami dili olduğunu gösterdi.
Ebla, Mari ile yapılan uzun bir savaşla zayıfladı ve Akadlı Sargon ve torunu Naram-Sin'in fetihlerinin MÖ 23. yüzyılın ilk yarısında Suriye üzerindeki Eblan egemenliğine son vermesinin ardından tüm Suriye Mezopotamya Akad İmparatorluğu'nun bir parçası haline geldi.
MÖ 21. yüzyıla gelindiğinde, Hurriler Suriye'nin kuzey doğu bölgelerine yerleşirken, bölgenin geri kalanı Amorilerin hâkimiyetindeydi. Suriye, Asur-Babilli komşuları tarafından Amurruların (Amoriler) Ülkesi olarak adlandırıldı. Amorilerin Kuzeybatı Sami dili, Kenan dilleri arasında en erken kanıtlanan dildir. Mari bu dönemde yeniden ortaya çıkmış ve Babilli Hammurabi tarafından fethedilene kadar yeniden refaha kavuştu. Ugarit de bu dönemde, MÖ 1800 civarında, modern Lazkiye yakınlarında ortaya çıktı. Ugaritçe, Kenan dilleriyle gevşek bir şekilde ilişkili bir Sami diliydi ve dünyanın bilinen en eski alfabesi olarak kabul edilen Ugarit alfabesine sahipti. Ugarit Krallığı, MÖ 12. yüzyılda yağmacı Hint-Avrupalı Deniz Halkları tarafından yıkılıncaya kadar ayakta kaldı ve Geç Bronz Çağı Çöküşü olarak bilinen dönemde benzer krallıklar ve devletler Deniz Halkları tarafından aynı yıkıma uğradı.
Yamhad (modern Halep) iki yüzyıl boyunca Kuzey Suriye'ye hakim oldu, ancak Doğu Suriye MÖ 19. ve 18. yüzyıllarda I. Şamşi-Ahad'ın Amori Hanedanı tarafından yönetilen Eski Asur İmparatorluğu ve Amoriler tarafından kurulan Babil İmparatorluğu tarafından işgal edildi. Yamhad, Mari tabletlerinde yakın doğunun en güçlü devleti ve Babilli Hammurabi'den daha fazla tebaaya sahip olarak tanımlandı. Yamhad otoritesini Aççana, Katna, Hurri devletleri ve Fırat Vadisi üzerinde Babil sınırlarına kadar dayattı. Yamhad'ın ordusu Elam (modern İran) sınırındaki Der'e kadar sefere çıktı. Yamhad, Ebla ile birlikte MÖ 1600 dolaylarında Anadolu'dan gelen Hint-Avrupalı Hititler tarafından fethedildi ve yok edildi.
Bu zamandan itibaren Suriye, Hitit İmparatorluğu, Mitanni İmparatorluğu, Mısır İmparatorluğu, Orta Asur İmparatorluğu ve daha az derecede Babil olmak üzere çeşitli yabancı imparatorlukların savaş alanı haline geldi. Mısırlılar başlangıçta güneyin büyük bölümünü, Hititler ve Mitanniler ise kuzeyin büyük bölümünü işgal ettiler. Ancak Asurlular sonunda üstünlüğü ele geçirerek Mitanni İmparatorluğu'nu yıktılar ve daha önce Hitit ve Babil'in elinde bulunan geniş toprakları ilhak ettiler. MÖ 14. yüzyıl civarında, doğuda Babil ile başarısız bir çatışmaya giren yarı göçebe Sutealılar ve daha önceki Amorilerin yerini alan Batı Sami dilinde konuşan Aramiler gibi çeşitli Sami halklar bölgede ortaya çıktılar. Onlar da Asurular ve Hititler tarafından yüzyıllar boyunca boyunduruk altında tutulmuşlardı. Mısırlılar Batı Suriye'nin kontrolü için Hititlerle savaştı; bu savaş MÖ 1274'te Kadeş Muharebesi ile doruk noktasına ulaştı. Batı, MÖ 1200'lerde yıkılana kadar Hitit İmparatorluğu'nun bir parçası olarak kalırken, Doğu Suriye büyük ölçüde, MÖ 1114-1076 yılları arasında I. Tiglat-Pileser döneminde batının büyük bölümünü de ilhak eden Orta Asur İmparatorluğu'nun bir parçası oldu.
Suriye ve Yakın Doğu'nun batı yarısı daha sonra büyük Yeni Asur İmparatorluğu'nun (MÖ 911 - MÖ 605) eline geçti. Asurlular, İmparatorluk Aramicesini imparatorluklarının ortak dili olarak tanıttılar. Bu dil, MS 7. ve 8. yüzyıllardaki Arap İslam fethine kadar Suriye'de ve tüm Yakın Doğu'da baskın olarak kalacak ve Hristiyanlığın yayılması için bir araç olacaktı. Asurlular, Suriye ve Lübnan'daki kolonilerine Eber-Nari adını verdiler. Asur egemenliği, Asurluların bir dizi acımasız iç savaşta kendilerini büyük ölçüde zayıflatmalarının ardından Medler, Babilliler, Keldaniler, Persler, İskitler ve Kimmerlerin saldırılarıyla sona erdi. Asur'un düşüşü sırasında İskitler Suriye'nin büyük bir bölümünü yakıp yıktı ve yağmaladılar. Asur ordusunun son direnişi MÖ 605 yılında kuzey Suriye'deki Karkamış'ta oldu.
Asur İmparatorluğu'nu Yeni Babil İmparatorluğu (MÖ 605 - MÖ 539) izledi. Bu dönemde Suriye, Babil ile bir başka eski Asur kolonisi olan Mısır arasında bir savaş alanı haline geldi. Babilliler, Asurlu akrabaları gibi, Mısır'a karşı zafer kazandılar.
Klasik Antik Çağ
Günümüz Suriye'sini oluşturan topraklar Yeni Babil İmparatorluğu'nun bir parçasıydı ve MÖ 539 yılında Ahameniş İmparatorluğu tarafından ilhak edildi. Büyük Kiros liderliğindeki Ahameniş Persleri, İmparatorluk Aramicesini imparatorluklarının diplomatik dillerinden biri olarak (MÖ 539 - MÖ 330) ve Aram/Suriye'nin yeni satraplığı Eber-Nari'nin Süryanice adını korudular.
Böylece bölgeye "Suriye" adını verenler Yunanlar oldu. Aslen Mezopotamya'nın (Irak) kuzeyindeki "Asur" kelimesinin Hint-Avrupa dilindeki bozulmuş hali olan bu terimi Yunanlar sadece Asur'un kendisini değil, aynı zamanda yüzyıllar boyunca Asur egemenliği altında kalmış olan batıdaki toprakları tanımlamak için de kullandılar. Böylece Greko-Romen dünyasında hem Suriye'deki Aramiler hem de doğudaki Mezopotamya'daki (günümüz Irak'ı) Asurlular, kendi başlarına farklı halklar olmalarına rağmen "Suriyeliler" ya da "Süryaniler" olarak anıldılar ki bu karışıklık modern dünyada da devam edecekti. Nihayetinde güney Seleukos Suriyesi'nin bazı kısımları Helenistik İmparatorluk'un yavaş yavaş dağılmasıyla birlikte Yahudiye Haşmonayimleri tarafından ele geçirildi.
Suriye, Suriye halkı tarafından Seleukoslar ve Romalılardan kurtarıcı olarak karşılanan Ermeni kralı Büyük Tigran'ın fetihleriyle MÖ 83'ten itibaren kısa bir süre Ermeni kontrolü altına girdi. Ancak Roma İmparatorluğu'nun generallerinden Büyük Pompeius Suriye'ye giderek başkent Antakya'yı ele geçirdi ve MÖ 64 yılında Suriye'yi bir Roma eyaleti haline getirerek bölgede yirmi yıl süren Ermeni kontrolüne son verdi. Roma yönetimi altında zenginleşen Suriye, İpek Yolu üzerinde stratejik bir konuma sahip olduğundan büyük bir zenginlik ve önem kazandı, bu da onu rakip Romalılar ve Farslar için bir savaş alanı haline getirdi. Palmira, 2. yüzyılda Suriye'nin kuzeyinde Aramice konuşan zengin ve bazen de güçlü bir krallık olarak ortaya çıktı. Palmira, şehri Roma imparatorluğunun en zenginlerinden biri haline getiren bir ticaret ağı kurdu. Nihayetinde, MS 3. yüzyılın sonlarında Palmira Kralı Odaenathus Sasani İmparatoru I. Şapur'u yenerek Roma'nın doğusunun tamamını kontrol ederken, halefi ve dul eşi Zenobia, MS 273'te Roma kontrolü altına girmeden önce kısa bir süre Mısır, Suriye, Filistin, Anadolu'nun büyük bir kısmı, Yehuda ve Lübnan'ı fetheden Palmira İmparatorluğu'nu kurdu.
Kuzey Mezopotamya Asur krallığı Adiabene, Roma tarafından fethedilmeden önce MS 10 ile MS 117 yılları arasında Kuzeydoğu Suriye bölgelerini kontrol etti.
Aramice dili, Antik Britanya'daki Hadrian Duvarı'na kadar çok uzaklarda, Arbeia Kalesi'nde bir Palmira göçmeni tarafından yazılmış bir yazıtla bulundu.
Suriye'nin kontrolü, Roma İmparatorluğu'nun ikiye bölünmesiyle birlikte Romalılardan Bizanslılara geçti.
Radio City Music Hall
Radio City Music Hall, New York'ta Rockefeller Center'da bulunan bir eğlence yeri.
Suriye
Klasik Antik Çağ
Suriye, Hristiyanlık tarihinde önemli bir yere sahiptir; Havari Pavlus olarak bilinen Tarsuslu Saulus, Şam Yolu'nda din değiştirmiş ve misyonerlik seyahatlerinin çoğunu gerçekleştirdiği antik Suriye'deki Antakya'da Hristiyan Kilisesi'nin önemli bir figürü olarak ortaya çıkmıştır.
Orta Çağ
Muhammed'in Suriye halkı ve kabileleriyle ilk etkileşimi, Temmuz 626'da Dumet-ül Cendel'in İstilası sırasında oldu ve takipçilerine Duma'yı istila etmelerini emretti, çünkü Muhammed oradaki bazı kabilelerin kervan soygununa karıştığı ve Medine'ye saldırmaya hazırlandığı istihbaratını aldı.
William Muir de bu seferin, Muhammed'in 1000 adamıyla birlikte Suriye sınırlarına ulaşması, uzak kabilelerin artık Muhammed'in adını öğrenmesi ve Muhammed'in siyasi ufkunun genişlemesi açısından önemli olduğuna inanmaktadır. MS 640 yılına gelindiğinde Suriye, Halid bin Velid liderliğindeki Arap Raşidin ordusu tarafından fethedildi. Yedinci yüzyılın ortalarında, o zamanlar imparatorluğun hükümdarı olan Emevi Hanedanı, İmparatorluk'un başkentini Şam'a taşıdı. Daha sonraki Emevi yönetimi sırasında ülkenin gücü azaldı; bunun başlıca nedeni totaliterlik, yolsuzluk ve bunun sonucunda meydana gelen devrimlerdi. Emevi Hanedanı daha sonra 750 yılında imparatorluğun başkentini Bağdat'a taşıyan Abbasi Hanedanı tarafından devrildi.
Emevi yönetimi altında resmileşen Arapça, Bizans dönemindeki Yunanca ve Aramice'nin yerini alarak baskın dil haline geldi. 887 yılında Mısır kökenli Tolunoğulları Suriye'yi Abbasilerden aldı ve daha sonra yerlerini önce Mısır kökenli İhşidiler ve daha sonra da Seyfü'd Devle tarafından kurulan Halep kökenli Hamdaniler aldı. Suriye'nin bazı bölümleri, Haçlı Seferleri sırasında MS 1098 ve 1189 yılları arasında Fransız, İngiliz, İtalyan ve Alman derebeyleri tarafından ele geçirildi ve aralarında Suriye'deki başlıca Antakya Prensliği'nin de bulunduğu Haçlı devletleri olarak biliniyordu. Kıyıdaki dağlık bölge, Haçlı Devletleri ile aralıklı olarak çatışmalar ve ateşkesler yaşayan ve Haşhaşiler olarak adlandırılan Nizari İsmailileri tarafından da kısmen işgal edildi. Tarihin ilerleyen dönemlerinde "Nizariler yenilenen Frank düşmanlıklarıyla karşılaştıklarında, Eyyubilerden zamanında yardım aldılar."
Bir yüzyıl süren Selçuklu egemenliğinden sonra Suriye, Mısır'daki Eyyubi Hanedanı'nın kurucusu Kürt Selahaddin tarafından büyük ölçüde fethedildi (1175-1185). Halep Ocak 1260'ta, Şam ise Mart ayında Hülagu'nun Moğollarının eline geçti, ancak Hülagu bir veraset anlaşmazlığıyla uğraşmak üzere Çin'e dönmek için saldırısını durdurmak zorunda kaldı.
1400 yılında Müslüman Türk-Moğol fatihi Timurlenk, Halep'i yağmalayarak Suriye'yi istila etti ve Memlük ordusunu yendikten sonra Şam'ı ele geçirdi. Semerkant'a sürülen zanaatkârlar dışında kent sakinleri katledildi. Timur ayrıca Arami ve Süryani Hristiyan nüfusa yönelik özel katliamlar gerçekleştirerek sayılarını büyük ölçüde azalttı. 15. yüzyılın sonunda, Avrupa'dan Uzak Doğu'ya giden bir deniz yolunun keşfedilmesi, Suriye üzerinden geçen bir kara ticaret yoluna olan ihtiyacı sona erdirdi.
Osmanlı Suriyesi
1516 yılında Osmanlı İmparatorluğu, Mısır Memlük Sultanlığı'nı istila ederek Suriye'yi fethetti ve İmparatorluk'a dahil etti. Osmanlı sistemi Suriyeliler için külfetli değildi çünkü Türkler Kur'an'ın dili olarak Arapçaya saygı duyuyor ve inancın savunuculuğunu kabul ediyorlardı. Şam, Mekke'nin başlıca antreposu haline getirildi ve bu nedenle, Mekke'ye hacca giden sayısız hacı adayının yararlı sonuçları sayesinde Müslümanlar için kutsal bir nitelik kazandı. Osmanlı yönetimi barış içinde bir arada yaşamayı sağlayan bir sistem izlemiştir. Her etnik-dinsel azınlık - Arap Şii Müslüman, Arap Sünni Müslüman, Arami-Süryani Ortodoks, Rum Ortodoks, Maruni Hristiyanlar, Süryani Hristiyanlar, Ermeniler, Kürtler ve Yahudiler - bir millet oluşturuyordu. Her cemaatin dini lideri tüm kişisel statü yasalarını yönetiyor ve bazı sivil işlevleri de yerine getiriyordu. 1831'de Mısırlı İbrahim Paşa İmparatorluk'a olan sadakatinden vazgeçerek Osmanlı Suriyesi'ni istila etti ve Şam'ı ele geçirdi. Kısa süreli yönetimi sırasında bölgenin demografik ve sosyal yapısını değiştirmeye çalıştı: Güney Suriye ovalarını doldurmak için binlerce Mısırlı köylüyü getirdi, Yafa'yı yeniden inşa etti ve burayı bölgesel bir başkente dönüştürmeyi amaçlayan deneyimli Mısırlı askerlerle doldurdu, köylü ve Dürzi isyanlarını bastırdı ve sadık olmayan aşiret üyelerini sürgün etti. Ancak 1840 yılına gelindiğinde bölgeyi Osmanlılara geri teslim etmek zorunda kaldı.