cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geometri tarihi
Klasik geometri, pusula ve düz kenarlı cetvelle çizimlere odaklandı. Geometri, matematiksel kesinliği ve bugün hala kullanılmakta olan aksiyomatik yöntemi tanıtan Öklid tarafından kökten değiştirildi. Elemanlar  adlı kitabı, tüm zamanların en etkili ders kitabı olarak kabul edilmekte ve 20. yüzyılın ortalarına kadar Batı'daki tüm eğitimli insanlar tarafından bilinmektedir.
Modern zamanlarda, geometrik kavramlar yüksek bir soyutlama ve karmaşıklık düzeyine genelleştirildi ve kalkülüs ile soyut cebir yöntemlerine tabi tutuldu, böylece alanın birçok modern dalı, erken geometrinin torunları olarak zar zor fark edilebilir. (Bkz. Matematiğin dalları ve Cebirsel geometri)
Erken geometri
Geometrinin başlangıcına dair en erken kayıt, antik İndus Vadisi'nde (bkz. Harappan matematiği) ve antik Babil'de (bkz. Babil matematiği) geniş açılı üçgenleri keşfeden ilk halklara kadar, MÖ 3000 civarına dayandırılabilir. Erken geometri, ölçüm, inşaat, astronomi ve çeşitli el sanatlarındaki bazı pratik ihtiyaçları karşılamak için geliştirilen, uzunluklar, açılar, alanlar ve hacimlerle ilgili deneysel olarak keşfedilmiş ilkelerin bir koleksiyonuydu. Bunların arasında şaşırtıcı derecede sofistike ilkeler de vardı ve modern bir matematikçinin hesap ve cebir kullanmadan bazılarını elde etmesi zor olabilir. Örneğin, hem Mısırlılar hem de Babilliler, Pisagor teoremini, Pisagor'dan yaklaşık 1500 yıl önce haberdardı ve MÖ 800 civarında Hint Sulba Sutraları teoremin ilk ifadelerini içeriyordu; Mısırlılar, bir kare piramidin kesikli kısmının hacmi için doğru bir formüle sahipti.
Mısır geometrisi
Eski Mısırlılar bir çemberin alanını yaklaşık olarak şu şekilde hesaplayabileceklerini biliyorlardı :
Ahmes papirüsünün 30 numaralı problemi, alanın dairenin çapının \frac{8}{9}'unun karesine eşit olduğu kuralına göre, bir dairenin alanını hesaplamak için bu yöntemleri kullanır. Bu, pi'nin (veya 3,160493...) olduğunu var sayar ve hata oranı %0.63'ün biraz üzerindedir. için bu değer, Babillilerin hesaplamalarından biraz daha az doğruydu ( = 3,125, hata payı %0,53 içinde), ancak ile ilgili hesaplamalar, Arşimet'in yaklaşık 10.000'de 1'in biraz üzerinde bir hata oranına sahip olan  = 3,14163 yaklaşımına kadar bu değerler aşılamadı.
Ahmes, için modern bir yaklaşım olan 'yi biliyordu ve bir hekat'ı bölmek için hekat x 22/x x 7/22 = hekat'ı kullandı  ; ancak Ahmes, bir silindirde bulunan hekat hacmini hesaplamak için geleneksel  yaklaşımı olan  değerini kullandı.
Problem 48, kenarları 9 birim olan bir kare kullanmayı içeriyordu. Bu kare 3x3'lük bir ızgara şeklinde kesildi. Köşedeki karelerinin köşegeni, 63 birimlik bir alana sahip düzensiz bir sekizgen yapmak için kullanıldı. Bu, için ikinci bir değer olarak 3,111... değerini verdi.
İki problem birlikte, için 3,11 ile 3,16 arasında bir değer aralığını gösterir.
Moskova Matematik Papirüsündeki 14. Problem, bir piramidin kesikli kısmının hacmini bulan ve doğru formülü açıklayan tek eski örneği verir:
Burada a ve b kesik piramidin taban ve üst kenar uzunlukları, h ise yüksekliğidir.
Şevçenkove
Şevçenkove, Ukrayna'nın Odessa Oblastı'nda İzmail Rayonu'na bağlı Kiliya kentsel topluluğunda bir köydür. Rayon merkezine 63 km, Dzinilor tren istasyonuna 28 km uzaklıktadır. Arazi düz bir topoğrafyaya sahiptir. Tuna ve Kuzey Karadeniz havzalarındaki büyük bir su kütleleri kümesi, 30 km'lik bir yarıçap içinde toplanmıştır. 2001 nüfus sayımına göre köyde 5.625 kişi yaşıyordu, bölge 6.37 km²'dir (tarım arazisi dahil - 98.68 km²), her iki göstergeye göre de ilçedeki en büyük köydür.
Geometri tarihi
Babil geometrisi
Babilliler, alanları ve hacimleri ölçmek için genel kuralları biliyor olabilirler. Bir çemberin çevresini çapın üç katı ve alanı, çevrenin karesinin on ikide biri olarak ölçtüler ki bu hesap, yaklaşık 3 olarak alınırsa doğru olur. Bir silindirin hacmi, tabanın ​​ve yüksekliğin çarpımı olarak alındı, bununla birlikte, bir koninin veya kare piramidin kesik kısmının hacmi, yüksekliğin ve tabanların toplamının yarısının çarpımı olarak yanlış bir şekilde hesaplanmıştır. Pisagor teoremi, Babilliler tarafından da biliniyordu. Ayrıca, bir tablette 'nin 3 ve 1/8 olarak kullanıldığı yeni bir keşif yapıldı. Babilliler, günümüzde yaklaşık yedi mile eşit bir mesafe ölçüsü olan Babil miliyle de bilinirler. Mesafeler için yapılan bu ölçüm, sonunda Güneş'in seyahatini ölçmek için kullanılan bir zaman miline dönüştürüldü, dolayısıyla zamanı temsil etti. Eski Babillilerin astronomik geometriyi Avrupalılardan yaklaşık 1400 yıl önce keşfetmiş olabileceklerini gösteren yeni keşifler yapılmıştır.
Ronnie Spector
Veronica Yvette Greenfield (kızlık soyadı Bennett, eski adıyla Spector; 10 Ağustos 1943 - 12 Ocak 2022), kız grubu The Ronettes'in kurucu ortağı ve lideri olan Amerikalı şarkıcı. Bazen "rock and roll'un orijinal kötü kızı" olarak anılır.
Geometri tarihi
Vedik Hindistan
Hint Vedik dönemi, çoğunlukla ayrıntılı sunakların yapımında anlatılan bir geometri geleneğine sahipti. Bu konudaki erken Hint dönemi metinleri (MÖ 1. binyıl) Satapatha Brahmana ve Sulba Sutralarını içerir.
Şevçenkove
1790 yılında Osmanlı İmparatorluğu zamanında Karamahmet adıyla olarak kurulmuştur. Şair-ressam Taras Şevçenko'nun onuruna 14 Kasım 1945'da adı Şevçenkove köyü olarak değiştirildi. 17 Temmuz 2020 tarihinden itibaren Ukrayna'daki idari reform kapsamında Şevçenkove ilçesi, Kili Rayonu'nun lağvedilmesi sonucu İzmail Rayonu'nun bir parçası oldu.
Ronnie Spector
Ronnie, 1950'lerin sonunda ablası Estelle Bennett ve kuzenleri Nedra Talley ile şarkı söyleyen grubu kurdu. 1963'te Phil Spector'ın Philles etiketiyle sözleşme imzaladılar ve kayıt çıktılarının çoğunu o üretti. The Ronettes'in 1960'larda "Be My Baby" (1963), "Baby, I Love You" (1963), "(The Best Part of) Breakin' Up" (1964), "Do I Love You?" (1964) ve "Walking in the Rain" (1964) dahil olmak üzere bir dizi hit vardı. Ronnie, 1968'de Phil ile evlendi. Çiftin 1974'te boşanmasının ardından Ronnie, The Ronettes'i yeniden düzenledi ve yeniden performans sergilemeye başladı.
Şevçenkove
Tarihçe
1776'da, Osmanlı ordusu generali Kara Mahmet'in (Osmanlı Türkçesi: Kara Mehmet) Techia nehrinin kıyısındaki mülkünün yanında, Zaporijya Siçi'nden gelen Kazak aileleri tarafından kurulan ilk Ukrayna yerleşim yeri ortaya çıktı. , yerleşim sloboda dönüştürüldü. 1812'de Bükreş Antlaşması'ndan sonra Rus İmparatorluğu'nun Besarabya Oblastı'nın bir parçası oldu. 1856'da Paris Antlaşması'nın sonucunda yerleşim, Osmanlı İmparatorluğu'nun hükümdarlığı altındaki devletlerin bir parçası oldu: Boğdan Prensliği (1856-1859), Eflak ve Boğdan Birleşik Prensliği (1859-1862), Birleşik Romanya Prenslikleri (1862-1866), Romanya Prensliği (1866-1878). Sloboda bir köy haline geldi ve bölge sakinleri için çalışma yükümlülükleri ve vergiler getirildi. 1878'de Berlin Antlaşması'na göre köy, Rus İmparatorluğu'nun Besarabya Guberniyası'na geri döndü ve Romanya Prensliği bağımsızlığını kazandı. 1917'de, Rus İmparatorluğu'nun dağılması sonrası köy, eski Besarabya Guberniyası'nda kurulan ve tek taraflı ilan edilen Moldova Demokratik Cumhuriyeti'nin bir parçası oldu. 1918'de Romanya Krallığı, Rumen birliklerini Besarabya Guberniyası'na (köy dahil) soktu ve Besarabya'nın Romanya Krallığı'na katılmasına karar verildi. 1940'ta Molotov-Ribbentrop Paktı'na göre Sovyetler Birliği Besarabya'yı SSCB'ye ilhak etti ve köy Ukrayna SSC'sine bırakıldı. 1941'de faşistlerin Barbarossa Harekâtı'nı başlatmasından sonra köy Romanya Krallığı'nın işgali altına girdi. 1944'te, ikinci Yaş-Kişinev Taarruzu sırasında, Sovyet Ordusu köyü faşistlerden kurtardı ve 14 Kasım 1945'da adı Şevçenkove olarak değiştirildi. 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra köy Ukrayna'nın bir parçası oldu.
Ronnie Spector
1980'de ilk solo albümü Siren'i çıkardı. Kariyeri, 1986'da Eddie Money'nin şarkısı ve videosu "Take Me Home Tonight" da yer aldığında Billboard'un ilk beş single'ı arasında yeniden canlandı. Unfinished Business (1987), Something's Gonna Happen (2003), Last of the Rock Stars (2006) ve English Heart (2016) albümlerini çıkardı. Ayrıca She Talks to Rainbows (1999) adlı uzun bir oyun kaydetti. 1990'da Ronnie Spector, Be My Baby: How I Survived Maskara, Miniskirts, and Madness, Or, My Life as a Fabulous Ronette adlı bir anı kitabı yayınladı. 2007'de Ronettes'in bir üyesi olarak Rock and Roll Hall of Fame'ne alındı.
Şevçenkove
Nüfus
2001 nüfus sayımına göre Şevçenkove nüfusunun çoğunluğu (%96.85) Ukraynaca konuşuyordu.
Geometri tarihi
Vedik Hindistan
'e göre, Sulba Sutraları, "Eski Babilliler tarafından zaten bilinmesine rağmen, Pisagor Teoreminin dünyadaki en eski sözlü ifadesini" içerir."İnce uzun (oblong) dikdörtgenin köşegen halatı ('), hem yan (pārśvamāni) hem de yatay (') ayrı ayrı üretir.'"
Diophantine denklemlerinin özel durumları olan Pisagor üçlülerinin listelerini içerirler. Ayrıca, Daireyi kareyle çevreleme ve  "Kareyi daireyle çevreleme" hakkında (geriye dönüp baktığımızda yaklaşık olduğunu bildiğimiz) ifadeleri de içerirler.
Sulba Sutralarının (MÖ 8. veya 7. yüzyıla tarihlenir) en bilinen ve en eskisi olan Baudhayana Sulba Sutrası, basit Pisagor üçlülerinin örneklerini, örneğin: (3, 4, 5), (5, 12, 13), (8, 15, 17), (7, 24, 25) ve, ayrıca bir karenin kenarları için Pisagor teoreminin bir ifadesini: "Bir karenin köşegeni boyunca gerilen ip, orijinal karenin iki katı büyüklüğünde bir alan oluşturur." içerir. Ayrıca Pisagor teoreminin (bir dikdörtgenin kenarları için) genel ifadesini içerir: "Bir dikdörtgenin köşegeninin uzunluğu boyunca gerilen ip, dikey ve yatay kenarların birlikte oluşturduğu bir alanı oluşturur."
Matematikçi S. G. Dani'ye göre, yaklaşık MÖ 1850'de yazılan Babil çivi yazısı tableti Plimpton 322, "ilkel bir üçlü olan (13500, 12709, 18541) dahil olmak üzere, oldukça büyük girdilere sahip on beş Pisagor üçlüsü içerir , MÖ 1850'de Mezopotamya'da özellikle, bu konuda sofistike bir anlayış olduğunu gösterir." Bu tabletler Sulbasutras döneminden birkaç yüzyıl öncesine dayandığından, bazı üçlülerin bağlamsal görünümü dikkate alındığında, benzer bir anlayışın Hindistan'da da olmasını beklemek mantıklıdır. Dani şöyle devam ediyor:
Toplamda üç Sulba Sutra oluşturulmuştur. Günümüze ulaşan ikisi, Manava (750-650 dolayları) tarafından oluşturulan Manava Sulba Sutra 'sı ve Apastamba (yaklaşık MÖ 600) tarafından oluşturulan ve Baudhayana Sulba Sutra 'sına benzer sonuçlar içeren Apastamba Sulba Sutra 'sıydı.
Klasik Yunan geometrisi
Antik Yunan matematikçileri için geometri, bilimlerinin baş mücevheriydi ve metodolojinin başka hiçbir dalının ulaşamadığı bir bütünlüğe ve mükemmelliğe ulaştı. Geometri menzilini birçok yeni şekil, eğri, yüzey ve katı türüne genişlettiler; metodolojisini deneme yanılma yönteminden mantıksal çıkarıma dönüştürdüler; geometrinin fiziksel nesnelerin yalnızca yaklaşık değerler olduğu "ebedi formlar" veya soyutlamalar üzerinde çalıştığını fark ettiler ve bugün hala kullanımda olan "aksiyomatik yöntem" fikrini geliştirdiler.
Thales ve Pisagor
Miletli Thales (MÖ 635-543) (şimdi güneybatı Türkiye'de), matematikte tümdengelimin atfedildiği ilk kişiydi. Tümdengelimli ispatlar yazdığı beş geometrik önerme vardır, ancak kanıtları günümüze ulaşamamıştır. İyonya'da ve daha sonra Yunanlar tarafından sömürgeleştirilen İtalya'daki Pisagor (MÖ 582-496), Thales'in öğrencisi olabilir ve Babil ile Mısır'a seyahat etmiş olabilir. Adını taşıyan teorem onun keşfi olmayabilir, ancak muhtemelen bunun tümdengelimli bir kanıtını veren ilklerden biriydi. Matematik, müzik ve felsefe çalışmaları için çevresinde bir grup öğrenci topladı ve birlikte, bugün lise öğrencilerinin geometri derslerinde öğrendiklerinin çoğunu keşfettiler. Ek olarak, ölçülemez uzunlukların ve irrasyonel sayıların özünü kavrayan keşfi yaptılar.
Platon
Platon (MÖ 427-347), Yunanlar tarafından çok saygı duyulan bir filozoftur. Ünlü okulunun girişinin üzerine, "Geometriden habersiz kimse buraya girmesin." yazdığına dair bir anekdot vardır. Ancak hikâyenin doğru olmadığı düşünülüyor. Kendisi bir matematikçi olmamasına rağmen, matematik hakkındaki görüşlerinin büyük etkisi oldu. Böylece matematikçiler, geometrinin pergel ve cetvelden başka alet kullanmaması gerektiğine olan inancını kabul ettiler - eşit aralıklarla işaretli bir cetvel veya bir iletki gibi aletlerle asla ölçmediler, çünkü onlara göre bunlar bir alime layık değildi, bir işçi aletiydi. Bu karar, olası pusula ve düz kenarlı cetvelle çizimlerin derinlemesine incelenmesine ve üç klasik çizim problemine yol açtı: bir açıyı üçe bölmek, belirli bir küpün hacminin iki katı bir küp oluşturmak ve verilen bir dairenin alanına eşit alanlı bir kare çizmek için bu araçların nasıl kullanılacağı. Nihayet 19. yüzyılda ulaşılan bu çizimlerin imkansızlığının ispatları, gerçek sayı sisteminin derin yapısına ilişkin önemli ilkelere yol açtı. Platon'un en büyük öğrencisi olan Aristoteles (MÖ 384-322), tümdengelimli ispatlarda (bkz. Mantık) kullanılan akıl yürütme yöntemleri üzerine 19. yüzyıla kadar önemli ölçüde iyileştirilmemiş ve devamlılığını sürdüren bir inceleme yazdı.
Öklid
Muhtemelen Platon tarafından kurulan Akademi'de bir öğrenci olan İskenderiyeli Öklid (MÖ 325-265), Öklid geometrisi olarak bilinmeye başlayan geometriyi ideal bir aksiyomatik formda sunduğu Elemanlar  adlı 13 kitaplık (bölüm) bir inceleme yazdı. Bilimsel çalışma, sadece Helenistik matematikçilerin o zamanlar geometri hakkında bildikleri şeylerin bir özeti değildir; Öklid, geometri üzerine sekiz tane daha gelişmiş düzey kitap yazdı. Diğer referanslardan Öklid'in ilk temel geometri ders kitabı olmadığını biliyoruz, ancak o kadar üstündü ki diğerleri kullanılmaz hale geldi ve ortadan kaybolmasına neden oldu. Öklid, Mısır Kralı I. Ptolemaios tarafından İskenderiye'deki üniversiteye getirildi.
Elemanlar, terimlerin tanımları, temel geometrik ilkeler (aksiyomlar veya postülatlar olarak adlandırılır) ve geometrinin geri kalanının mantıksal olarak çıkarılabileceği genel nicel ilkeler (ortak kavramlar olarak adlandırılır) ile başladı. Aşağıda, daha kolay okunmasını sağlamak için başka kelimelerle anlatılan beş aksiyomu bulunmaktadır:
Arşimet'ten sonra
Arşimet'ten sonra Helenistik matematik gerilemeye başladı. Henüz birkaç küçük yıldız vardı, ancak geometrinin altın çağı sona ermişti. Öklid'in ilk kitabı üzerine yorum  adlı eserin yazarı Proclus (410-485), Helenistik geometrinin son önemli oyuncularından biriydi. Yetenekli bir geometriciydi, ama daha da önemlisi, kendisinden önceki eserler hakkında mükemmel bir yorumcuydu. Bu eserinin çoğu modern zamanlara kadar hayatta kalmadı ve bizim tarafımızdan sadece yorumuyla biliniyor. Yunan şehir devletlerinin halefi olan ve onu işgal eden Roma Cumhuriyeti ve İmparatorluğu mükemmel mühendisler ortaya çıkardı, ancak hiçbir matematikçi çıkaramadı.
Büyük İskenderiye Kütüphanesi daha sonra yakıldı. Tarihçiler arasında İskenderiye Kütüphanesi'nin muhtemelen birkaç yıkıcı olaydan mustarip olduğu, ancak İskenderiye'nin 4. yüzyılın sonlarında pagan tapınaklarının yıkılmasının muhtemelen en şiddetli ve sonuncusu olduğu konusunda artan bir fikir birliği vardır. Bu yıkımın kanıtı kesin ve güvenilirdir. Sezar'ın işgali, limana bitişik bir depoda 40.000-70.000 parşömen tomarının kaybolmasına yol açmış olabilir (Luciano Canfora'nın iddia ettiği gibi, bunlar büyük olasılıkla Kütüphane tarafından ihraç edilmek üzere üretilmiş kopyalardı), ancak her ikisinin de daha sonra var olduğuna dair bol miktarda kanıt olduğu düşünüldüğünde Kütüphaneyi ya da Müzeyi etkilemiş olması pek olası değildir.
İç savaşlar, yeni parşömenlerin bakımı ve edinimine yapılan yatırımların azalmasına ve genel olarak dini olmayan arayışlara olan ilginin azalmasına, özellikle 4. yüzyılda Kütüphanede bulunan materyalin azalmasına katkıda bulundu. Serapeum, 391'de Theophilus tarafından kesin olarak yok edildi ve Müze ile Kütüphane aynı mücadelenin kurbanı olmuş olabilir.
Klasik Hint geometrisi
Bakhshali el yazmasında, düzensiz katıların hacimleriyle ilgili problemler de dahil bir avuç geometrik problem vardır. Bakhshali el yazması ayrıca "sıfır yerine bir nokta kullanan ondalık basamaklı bir değer sistemi kullanır." Aryabhata'nın Aryabhatiya 'sı (499) alanların ve hacimlerin hesaplanmasını içerir.
Brahmagupta astronomik çalışması Brāhma Sphuṭa Siddhānta 'yı 628'de yazdı. Bölüm 12, 66 Sanskritçe dize içeren iki bölüme ayrıldı: "temel işlemler" (küp kökleri, kesirleri, oran-orantıyı ve takası içerir) ve "pratik matematik" (karışımı, matematiksel serileri, düzlem şekilleri, tuğlaları yığmayı, kereste kesmeyi ve tahıl yığmayı içerir). İkinci bölümde, çemberle çevrelenmiş bir dörtgenin köşegenleri üzerine ünlü teoremini belirtti:
Brahmagupta teoremi: Çemberle çevrelenmiş bir dörtgenin birbirine dik köşegenleri varsa, köşegenlerin kesişme noktasından dörtgenin herhangi bir tarafına çizilen dikey çizgi her zaman karşı kenarı ikiye böler.
Bölüm 12, ayrıca çemberle çevrelenmiş bir dörtgenin alanı için bir formül (Heron formülü'nün bir genellemesi) ve rasyonel üçgen'leri (yani rasyonel kenarları olan üçgenler ve rasyonel alanlar) içerir.
Brahmagupta formülü: Sırasıyla kenar uzunlukları a, b, c, d olan çemberle çevrelenmiş bir dörtgenin alanı, A aşağıdaki şekilde hesaplanır;
Burada s yarıçaptır ve şeklinde hesaplanır.
Brahmagupta'nın rasyonel üçgenler teoremi: Rasyonel kenarları a, b, c olan bir üçgenin rasyonel alanı bazı rasyonel u, v, ve w sayıları için şu şekilde hesaplanır :
Çin geometrisi
Çin'de geometri üzerine ilk tanımlayıcı çalışma (veya en azından günümüze ulaşan en eski çalışma), ilk filozof Mozi'nin (MÖ 470-390) Mohist eseri Mo Jing idi. Takipçileri tarafından ölümünden yıllar sonra MÖ 330 yıllarında derlenmiştir. Mo Jing, Çin'de geometri üzerine var olan en eski kitap olmasına rağmen, daha eski yazılı materyallerin var olma olasılığı da vardır. Bununla birlikte, Qin Hanedanı hükümdarı Qin Shihuang'ın (MÖ 221-210) politik bir manevrasında kitapların kötü şöhretleri nedeniyle yakılması, onun zamanından önce yaratılmış çok sayıda yazılı edebiyat eserinin tasfiye edilmesiyel sonuçlandı. Ek olarak, Mo Jing, matematikte, üzerinde çalışmak için önceden bir geometrik temele veya matematik geçmişine sahip olamayacak kadar gelişmiş geometrik kavramlar sunar.
Mo Jing, fiziki bilimlerle ilgili birçok alanın çeşitli yönlerini tanımladı ve aynı zamanda matematik hakkında da küçük bir bilgi kaynağı sağladı. Geometrik noktanın "atomik" tanımını sağladı, bir doğrunun parçalara ayrıldığını ve kalan parçası olmayan nihai parçanın (yani daha küçük parçalara bölünemediğini) ve böylece bir çizginin en ucunu bir noktanın oluşturduğunu söyledi. Öklid'in birinci ve üçüncü tanımlarına ve Platon'un "bir çizginin başlangıcına" çok benzer şekilde, Mo Jing, "bir noktanın (bir çizginin) sonunda veya başlangıcında, doğumdaki bir baş prezantasyonunu gibi durabileceğini belirtti. (Görünmezliğine gelince) ona örnek olarak verilebilecek benzer bir şey yoktur." Demokritos'un atomistlerine benzer şekilde Mo Jing, bir noktanın en küçük birim olduğunu ve "hiçbir şey " yarıya indirilemeyeceği için ikiye bölünemeyeceğini belirtti. Uzunlukların karşılaştırılması ve paralellikler için tanımlar sağlarken, uzay ve sınırlı uzay ilkeleri ile birlikte eşit uzunlukta iki çizginin her zaman aynı yerde biteceğini belirtmiştir. Aynı zamanda, kalınlık niteliği olmayan düzlemlerin karşılıklı olarak birbirine temas edemeyecekleri için üst üste yığılamayacağını da anlattı. Kitap, hacim tanımıyla birlikte çevre, çap ve yarıçap için tanımlar sağladı.
Çin'in Han Hanedanlığı (MÖ 202 - MS 220) dönemi, matematiğin yeni bir gelişmesine tanık oldu. Geometrik ilerlemeleri sunan en eski Çin matematik metinlerinden biri Batı Han döneminde MÖ 186 tarihli Suàn shù shū idi. Matematikçi, mucit ve astronom Zhang Heng (MS 78-139), matematiksel problemleri çözmek için geometrik formüller kullandı. için kaba tahminler Zhou Li tarafından (MÖ 2. yüzyılda derlenmiştir) verilmiş olmasına rağmen, için daha doğru bir formül oluşturmak için sıkı bir çaba gösteren ilk kişi Zhang Heng'di. Zhang Heng, 'yi 730/232 (veya yaklaşık 3,1466) olarak yakınsadı, ancak bunun yerine 10'un karekökünü (veya yaklaşık 3,162'yi) kullanarak kürenin hacmini bulmada başka bir formülü kullandı. Zu Chongzhi (MS 429-500), yaklaşımının doğruluğunu 3,1415926 ile 3,1415927 arasına geliştirdi; 355⁄113 (密率, Milü, detaylı yaklaşım) ve 22⁄7 (约率, Yuelü, kaba yaklaşım) diğer önemli yaklaşımlardır. Daha sonraki çalışmalarla karşılaştırıldığında, Fransız matematikçi Franciscus Vieta (1540-1603) tarafından verilen formülü, Zu'nun tahminlerinin tam ortasında kaldı.
Matematik Sanatına İlişkin Dokuz Bölüm
Başlığı ilk olarak MS 179'da bronz bir yazıtta görünen Matematik Sanatına İlişkin Dokuz Bölüm  adlı eser, Cao Wei Krallığı'ndan 3. yüzyıl matematikçisi Liu Hui tarafından düzenlenmiş ve yorumlanmıştır. Bu kitap, geometrinin uygulandığı kareler ve daireler için yüzey alanları, çeşitli üç boyutlu şekillerdeki katıların hacimleri gibi birçok problemi ve Pisagor teoreminin kullanımını içeriyordu. Kitap, Pisagor teoremi için resimli kanıtlar sağladı, daha önceki Zhou Dükü ile Shang Gao arasında dik açı üçgeninin özellikleri ve Pisagor teoremi üzerine yazılı bir diyalog içeriyordu ve aynı zamanda astronomik güneş saati, daire ve kare ile yükseklik ve mesafe ölçümlerine de atıfta bulunur. Editör Liu Hui, 'yi 192 kenarlı bir çokgen kullanarak 3,141014 olarak kaydetti ve ardından 3072 kenarlı bir çokgen kullanarak 'yi 3,14159 olarak hesapladı. Bu, Liu Hui'nin Doğu Wu'dan bir matematikçi ve gök bilimci olan çağdaşı Wang Fan'ın 142⁄45 kullanarak 'yi 3,18555 olarak göstermesinden daha doğruydu. Liu Hui ayrıca derinlik, yükseklik, genişlik mesafe ölçümlerini yapmak ve yüzey alanı hesaplamak için matematiksel araştırmalar yazdı. Katı geometri açısından, dikdörtgen tabanlı ve her iki kenarı eğimli bir kamanın bir piramit ve bir dört yüzlü (tetrahedral) kama olarak parçalanabileceğini buldu. Ayrıca, yamuk tabanlı ve her iki kenarı eğimli bir kamanın, bir piramitle ayrılmış iki dört-yüzlü kama oluşturacak şekilde ayrılabileceğini buldu. Ayrıca Liu Hui, Cavalieri'nin hacim ilkesini ve Gauss eleme yöntemini tanımladı. Dokuz Bölümde, Eski Han Hanedanlığı döneminde (MÖ 202 - MS 9) bilinen aşağıdaki geometrik formülleri listeledi.
Alanlar:
Hacimler:
Antik Çin'in geometrik mirasını sürdürürken, daha sonra gelen pek çok önemli isim vardır, bunlar arasında ünlü astronom ve matematikçi Shen Kuo (1031-1095), Pascal üçgeni'ni bulan Yang Hui (1238-1298), Xu Guangqi (1562-1633) ve diğerleri sayılabilir.
İslam'ın Altın Çağı
9. yüzyılın başlarında, Bağdat'ta Bilgelik Evi (Beyt'ül Hikmet)'nin kurulması ortaçağ İslam dünyasında ayrı bir bilim geleneğine işaret eden "İslam'ın Altın Çağı"nı gelişti ve sadece Hellenistik değil, aynı zamanda Hint kaynakları üzerine de inşa edildi.
İslami matematikçiler en çok cebir, sayı teorisi ve sayı sistemleri üzerine çalışmalarıyla ünlü olsalar da, geometri, trigonometri ve matematiksel astronomiye de önemli katkılarda bulundular ve cebirsel geometrinin gelişiminden sorumluydular.
Mâhânî (d. 820), Küpü iki katına çıkarma gibi geometrik problemleri cebirdeki problemlere indirgeme fikrini tasarladı. El-Kerecî (d. 953) cebiri geometrik işlemlerden tamamen kurtardı ve onları bugün cebirin merkezinde bulunan aritmetik işlem türleriyle değiştirdi.
Sabit bin Kurre (d. 836) matematikte bir dizi alana katkıda bulundu ve sayı kavramının (pozitif) reel sayılar'a genişletilmesi, integral hesap, küresel trigonometrideki teoremler, analitik geometri ve Öklid dışı geometri gibi önemli matematiksel keşiflerin yolunu hazırlamada önemli bir rol oynadı. Astronomide Sabit bin Kurre, Ptolemaik sisteminin ilk reformcularından biriydi ve mekanikte statiğin kurucusuydu. Sabit bin Kurre'in çalışmasının önemli bir geometrik yönü, birleşik oranlar hakkındaki kitabıydı. Bu kitapta Sabit bin Kurre, geometrik büyüklüklerin oranlarına uygulanan aritmetik işlemleri ele alır. Yunanlar geometrik niceliklerle ilgilenmişlerdi ama bunları, aritmetiğin olağan kurallarının uygulanabileceği sayılarla aynı şekilde düşünmemişlerdi. Sabit bin Kurre, daha önce geometrik ve sayısal olmayan olarak kabul edilen nicelikler üzerine aritmetik işlemler getirerek, sonunda sayı kavramının genelleştirilmesine yol açan bir eğilim başlattı.
Sabit bin Kurre, bazı açılardan, Platon ve Aristoteles'in özellikle hareketle ilgili fikirlerini eleştirir. Görünüşe göre burada fikirleri, kendi geometrik argümanlarında hareketle ilgili argümanları kullanmanın kabulüne dayanıyor. Sabit bin Kurre'nin geometriye yaptığı bir diğer önemli katkı, genel bir ispatla birlikte, özel dik üçgenlerden genel olarak tüm üçgenlere kadar genişlettiği Pisagor teoremini genelleştirmesiydi.
Arşimet'inkinden daha genel bir entegrasyon yöntemi sunan İbrahim bin Sinan bin Sabit (d. 908) ve el-Kuhi (d. 940), İslam dünyasında Yunan yüksek geometrisinin yeniden canlanmasında ve devamında önde gelen isimlerdi. Bu matematikçiler ve özellikle İbn-i Heysem, optik çalıştı ve konik kesitlerden yapılmış aynaların optik özelliklerini araştırdı.
Astronomi, namaz vakitlerini belirleme ve coğrafya, geometrik ve trigonometrik araştırmalar için başka motivasyonlar sağladı. Örneğin, İbrahim bin Sinan ve dedesi Sabit bin Kurre, güneş saatlerinin yapımında gerekli olan eğrileri inceledi. Ebu'l-Vefâ el-Bûzcânî ve Ebu Nasr Mansur'un ikisi de küresel geometriyi astronomiye uyguladılar.
Science dergisindeki 2007 tarihli bir makale, girih karolarının Penrose döşemeleri gibi kendine benzer fraktal yarı kristalin döşemelerle tutarlı özelliklere sahip olduğunu öne sürdü.
Rönesans
Yunan Klasiklerinin 9. ve 10. yüzyıl Arap edebiyatı aracılığıyla Orta Çağ Avrupa'sına aktarılması "İslam'ın Altın Çağı" olan 10. yüzyılda başlamış ve 12. yüzyılın Latince tercümeleriyle doruk noktasına ulaşmıştır. Batlamyus'un Almagest 'inin bir kopyası Henry Aristippus (ö. 1162) tarafından İmparator'un Kral I. William'a (1154-1166) bir hediyesi olarak Sicilya'ya geri getirildi. Salerno'da ismi belli olmayan bir öğrenci Sicilya'ya gitti, Almagest 'i ve Öklid'in birkaç eserini Yunancadan Latince'ye çevirdi. Sicilyalılar genellikle doğrudan Yunancadan çevirmiş olsalar da, Yunanca metinler bulunmadığında Arapça'dan tercüme ediyorlardı. Palermo'lu Eugenius (ö. 1202), Batlamyus'un Optiklerini, gerekli üç dilin tümüyle ilgili bilgisinden yararlanarak Latince'ye çevirdi. Öklid'in Elemanlar 'ında bulunan titiz tümdengelimli geometri yöntemleri yeniden öğrenildi ve hem Öklid (Öklid geometrisi) hem de Hayyam (cebirsel geometri) stillerinde geometrinin daha da geliştirilmesi devam etti, bu da pek çoğu çok derin ve zarif olan birçok yeni teorem ve kavramla sonuçlandı.
Perspektifin işlenmesindeki gelişmeler, antik çağda elde edilenin ötesine geçen 14. ve 15. yüzyıl Rönesans sanatında kaydedildi. Quattrocento'nun Rönesans mimarisinde, mimari düzen kavramları keşfedildi ve kurallar formüle edildi. Filippo Brunelleschi'nin (1377-1446) Floransa'daki Basilica di San Lorenzo'su bunun en önemli örneğidir.
Filippo Brunelleschi, yaklaşık 1413'de çeşitli Floransa binalarının ana hatlarını bir aynaya boyayarak günümüzde sanatçılar tarafından kullanılan geometrik perspektif yöntemini gösterdi. Kısa süre sonra, Floransa ve İtalya'daki hemen hemen her sanatçı, özellikle Masolino da Panicale ve Donatello olmak üzere, resimlerinde geometrik perspektif kullandı. Melozzo da Forlì, ilk önce yukarı doğru kısaltma tekniğini (Roma, Loreto, Forlì ve diğerlerinde) kullandı ve bununla ünlü oldu. Perspektif sadece derinliği göstermenin bir yolu değildi, aynı zamanda yeni bir resim oluşturma yöntemiydi. Resimler, birkaçının birleşimi yerine tek bir birleşik sahneyi göstermeye başladı.
Floransa'da doğru perspektif resimlerinin hızla çoğalmasının gösterdiği gibi, Brunelleschi muhtemelen arkadaşı matematikçi Toscanelli'nin yardımıyla perspektifin arkasındaki matematiği anladı ama yayınlamadı. On yıllar sonra, arkadaşı Leon Battista Alberti, Öklid geometrisine dayanan resimdeki mesafeyi göstermenin uygun yöntemleri üzerine bir inceleme olan De pictura’yı (1435/1436) yazdı. Alberti ayrıca Padua okulu aracılığıyla ve İbn-i Heysem'in Optiğini okuyan Biagio Pelacani da Parma'nın etkisi altında optik bilimi konusunda da eğitim aldı.
Piero della Francesca, 1470'lerde De Prospectiva Pingendi adlı eserinde Della Pittura’yı detaylandırdı. Alberti kendini yer düzlemindeki figürlerle sınırlamış ve perspektif için genel bir temel oluşturmuştu. Della Francesca, resim düzleminin herhangi bir alanındaki katıları açık bir şekilde kaplayarak, bunu açıkladı. Della Francesca ayrıca matematiksel kavramları açıklamak için resimli figürler kullanma konusunda artık yaygın bir uygulama başlattı, bu da onun tezini Alberti'ninkinden daha kolay anlaşılır hale getirdi. Della Francesca ayrıca Platonik katıları perspektifte göründükleri gibi doğru bir şekilde çizen ilk kişiydi.
Perspektif bir süre Floransa'nın tekelinde kaldı. Jan van Eyck, diğerlerinin yanı sıra, Londra'daki The Arnolfini Portrait adlı eserde olduğu gibi resimlerdeki yakınsayan çizgiler için tutarlı bir yapı oluşturamadı, çünkü o sırada İtalya'da meydana gelen teorik atılımın farkında değildi. Bununla birlikte, iç mekanlarında ölçek manipülasyonları ile çok ince etkiler elde etti. Yavaş yavaş ve kısmen sanat akademilerinin hareketiyle, İtalyan teknikleri Avrupa'daki ve daha sonra dünyanın diğer bölgelerindeki sanatçıların eğitiminin bir parçası haline geldi. Bu Rönesans geleneklerinin doruk noktası, nihai sentezini mimar, geometri uzmanı ve optisyen Girard Desargues'in perspektif, optik ve projektif geometri araştırmalarında bulur.
Leonardo da Vinci'nin Vitruvius Adamı (yaklaşık 1490), bir adamı üst üste bindirilmiş iki pozisyonda, kolları ve bacakları birbirinden ayrı ve bir daire ile kare şeklinde betimlenmiştir. Çizim, ideal insan oranlarının, antik Romalı mimar Vitruvius tarafından De Architectura adlı incelemesinin III. kitabında tanımlanan geometri ile olan ilişkilerine dayanmaktadır.
17. yüzyıl
17. yüzyılın başlarında, geometride iki önemli gelişme vardı. Bunlardan ilki ve en önemlisi, René Descartes (1596-1650) ve Pierre de Fermat (1601-1665) tarafından analitik geometri veya koordinat ve denklemlerle geometrinin oluşturulmasıydı. Bu, kalkülüsün gelişmesi ve kesin bir nicel fizik biliminin gelişmesi için gerekli bir habercisiydi. Bu dönemin ikinci geometrik gelişimi, Girard Desargues (1591-1661) tarafından projektif geometrinin sistematik çalışmasıydı. Projektif geometri, ölçümsüz geometri çalışmasıdır, sadece noktaların birbiriyle nasıl hizalandığının incelenmesidir. Bu alanda Helenistik geometri uzmanları, özellikle Pappus (yaklaşık 340) tarafından bazı erken çalışmalar yapılmıştı. Tarladaki en büyük çiçeklenme ise Jean-Victor Poncelet (1788–1867) ile gerçekleşti.
17. yüzyılın sonlarında, matematik bağımsız olarak ve hemen hemen eş zamanlı olarak Isaac Newton (1642-1727) ve Gottfried Wilhelm Leibniz (1646-1716) tarafından geliştirildi. Bu, şimdi analiz adı verilen yeni bir matematik alanının başlangıcıydı. Kendi başına bir geometri dalı olmasa da, geometriye uygulanabilirdi ve uzun zamandır neredeyse çözülmesi zor olan iki problem ailesini çözdü: tek eğrilere teğet doğrular bulmak ve bu eğrilerin çevrelediği alanları bulmak. Analiz yöntemleri, bu problemleri çoğunlukla basit hesaplama konularına indirgedi.
Öklid dışı geometri
Öklid'in 5. postülatı olan "Paralellik postülatı"nın ilk dört postülatından ispatlanması konusundaki çok eski bir problem asla unutulmamıştı. Öklid'den kısa bir süre sonra başlayarak, pek çok kanıtlama teşebbüsünde bulunuldu, ancak daha sonra, ilk dört postüladan kendisi kanıtlanmamış bazı ilkelerin gerekçelendirilmesine izin verilmesi yoluyla hepsinin hatalı olduğu bulundu. Ömer Hayyám, paralellik postülatını kanıtlamakta başarısız olsa da, Öklid'in paralellik teorilerine yönelik eleştirileri ve Öklid dışı geometrilerdeki şekillerin özelliklerinin ispatı ile, Öklid dışı geometrinin nihai gelişimine katkıda bulundu. 1700'e gelindiğinde, ilk dörtten neyin ispat edilebileceği ve beşinciyi kanıtlama girişimindeki tuzakların ne olduğu konusunda çok şey keşfedildi. Saccheri, Lambert ve Legendre, 18. yüzyılda problem üzerinde mükemmel çalışmalar yaptılar, ancak yine de başarısız oldular. 19. yüzyılın başlarında, Gauss, Johann Bolyai ve Lobatchewsky, her biri bağımsız olarak farklı bir yaklaşım benimsedi. Paralellik postülatını kanıtlamanın imkansız olduğundan şüphelenmeye başlayarak, bu postulatın yanlış olduğu kendi kendine tutarlı bir geometri geliştirmeye başladılar. Bu konuda başarılı oldular, böylece ilk Öklid dışı geometriyi yarattılar. 1854'te, Gauss'un öğrencisi Bernhard Riemann, tüm pürüzsüz yüzeylerin içsel (kendi kendine yeten) geometrisinin çığır açan bir çalışmasında kalkülüs yöntemlerini uyguladı ve böylece farklı bir Öklid dışı geometri buldu. Riemann'ın bu çalışması daha sonra Einstein'ın görelilik teorisinin temelini oluşturdu.
Öklid dışı geometrinin, Öklid geometrisi kadar kendinden tutarlı olduğu matematiksel olarak kanıtlanmayı sürdürdü ve bu ilk olarak 1868'de Beltrami tarafından gerçekleştirildi. Bununla, Öklid dışı geometri, Öklid geometrisiyle eşit bir matematiksel temel üzerine kurulmuş oldu.
Artık farklı geometrik teorilerin matematiksel olarak mümkün olduğu bilinirken, şu soru ortada kaldı: "Bu teorilerden hangisi fiziksel uzayımız için doğrudur?" Matematiksel çalışma, bu sorunun matematiksel akıl yürütmeyle değil, fiziksel deneylerle yanıtlanması gerektiğini ortaya çıkardı ve deneyin neden muazzam (yıldızlar arası, dünyaya bağlı değil) mesafeler içermesi gerektiğinin nedenini ortaya çıkardı. Fizikte görelilik teorisinin gelişmesiyle bu soru çok daha karmaşık hale geldi.
Matematiksel kesinliğe giriş
Paralellik postülatı ile ilgili tüm çalışmalar, bir geometrinin mantıksal muhakemesini, sezgisel fiziksel uzay anlayışından ayırmasının oldukça zor olduğunu ve dahası bunu yapmanın kritik önemini ortaya çıkardı. Dikkatli bir inceleme, Öklid'in muhakemesindeki bazı mantıksal yetersizlikleri ve Öklid'in bazen başvurduğu bazı belirtilmemiş geometrik ilkeleri de ortaya çıkarmıştı. Bu eleştiri, yakınsama ve süreklilik gibi sonsuz süreçlerin anlamı ile ilgili analiz ve analizde ortaya çıkan krize paraleldi. Geometride, tamamlanmış olacak ve hiçbir şekilde çizdiğimiz resimlere ya da uzay sezgimize dayanmayan yeni bir aksiyomlar setine açık bir ihtiyaç vardı. Şimdi Hilbert aksiyomları olarak bilinen bu tür aksiyomlar, 1894 yılında David Hilbert tarafından "Geometrinin Temelleri" ("", "") adlı tezinde verildi. Diğer bazı aksiyom dizileri birkaç yıl önce verilmişti, ancak bunlar Hilbert'in tasarruf, zarafet ve Öklid'in aksiyomlarına benzerliği ile uyuşmuyordu.
Analiz yeri veya topoloji
18. yüzyılın ortalarında, benzer fikirler sayı doğrusunda, iki boyutta ve üç boyutta çalışıldığında, matematiksel muhakemenin belirli ilerlemelerinin tekrarladığı ortaya çıktı. Böylelikle, genel bir metrik uzay kavramı yaratıldı. Böylece muhakeme daha genel olarak yapılabilir ve ardından özel durumlara uygulanabilirdi. Hesap ve analizle ilgili kavramları incelemenin bu yöntemi, analiz durumu ve daha sonra topoloji olarak bilinmeye başlandı.
Bu alandaki önemli konular, Öklid ve Öklid dışı geometrinin odak noktası olan doğrusallık gibi özelliklerle uzunluk ve açı ölçümlerinin kesin eşitliği yerine bağlantılılık ve sınırlar gibi daha genel figürlerin özellikleriydi. Topoloji çok geçmeden, bir geometri veya analiz alt alanı olmaktan ziyade ayrı bir önemli çalışma alanı haline geldi.
20. yüzyıl
Cebirsel geometri alanındaki gelişmeler, André Weil, Alexander Grothendieck ve Jean-Pierre Serre gibi diğerlerinin çalışmalarının da gösterdiği üzere, gerçek veya karmaşık sayıların yanı sıra sonlu alanlar üzerinde eğrilerin ve yüzeylerin incelenmesini de içermektedir.
Sonlu geometri, tek başına yalnızca sonlu çok noktalı uzayların incelenmesi, kodlama teorisi ve kriptografi'de uygulamalar buldu. Bilgisayarın gelişiyle birlikte, hesaplamalı geometri veya dijital geometri gibi yeni disiplinler, geometrik algoritmalarla, geometrik verilerin ayrık temsilleriyle vb. ilgilenir.
Billy Armstrong (oyuncu)
William Armstrong (14 Ocak 1891 - 1 Mart 1924), İngiliz-Amerikalı bir aktör ve komedyendir.
2022 Dünya Atletizm Şampiyonası - Erkekler 400 metre engelli
2022 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda erkekler 400 metre engelli etkinliği, 16-19 Temmuz 2022 tarihleri arasında Eugene'deki Hayward Field'da düzenlendi.
Rekorlar
Yarışma öncesi rekorlar aşağıdaki gibiydi:
Kalifikasyon standardı
Katılım için otomatik olarak hak kazanma standardı 48.90 idi.
Program
Etkinlik programı, yerel saatle (UTC-7) aşağıdaki gibiydi:
Eleme serileri
Her bir serideki ilk dört atlet (Q) ve sonraki en hızlı dört atlet (q) yarı finale çıkmaya hak kazandı.
Yarı finaller
Yarı finaller 17 Temmuz günü saat 18.03'te başladı.
Tip Tipping
Tip Tipping (13 Şubat 1958 - 5 Şubat 1993) bir İngiliz film ve televizyon dublörü ve aktörüydü.
Selçuk Yaşar (İzmir tramvayı)
Selçuk Yaşar Tramvay İstasyonu, İzmir tramvayı'nın T1 (Alaybey – Ataşehir) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 11 Nisan 2017'de hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur. Karşıyaka'nın Atakent Mahallesi'nde Selçuk Yaşar Sokak üzerinde yer almaktadır.
İstasyondan herhangi bir aktarma imkânı bulunmamaktadır.
Platform yapısı
※ Aslında platform numarası yok.
Kursk Oblastı bayrağı
Kursk Oblastı bayrağı 17 Aralık 1996 tarihinde kabul edilmiştir. Bayrak, 2:1:1:1:2 oranına sahiptir ve üstünde toplamda 5 tane olmak üzere kırmızı, gümüş, altın ve siyah şeritlere sahiptir. Siyah, beyaz ve altın çizgiler Kursk Oblastı'nın arması tarafından tahrif edilmiştir. Bayrağın genişlik-uzunluk oranı 2:3'tür ve N19-3KO yasası uyarınca kabul edilmiştir.
Skee-Lo
Antoine Roundtree (d. 27 Mart 1975) sahne adı Skee-Lo ile tanınan Amerikalı rapçidir. Billboard Hot 100 listesinde 13 numaraya kadar ulaşan şarkısı "I Wish" ile tanınmıştır.
Jesse Joronen
Jesse Joronen (d. 21 Mart 1993), kaleci olarak görev yapan Fin profesyonel futbolcudur. Serie B takımlarından Venezia'da forma giymektedir.
Megpoid
Megpoid (メグッポイド), Internet Co., Ltd. tarafından geliştirilen bir Vocaloid'dir. Ses örnekleri Megumi Nakajima tarafından sağlanmıştır. Yazılımın maskotu Gumi (グミ) olarak adlandırılır (GUMI olarak stilize edilmiştir). Bazı durumlarda Megpoid GUMI veya GUMI Megpoid olarak da adlandırılır.
"Gumi" ismi, ses sağlayıcısı Megumi Nakajima'nın çocukluk takma adıdır. Yazılım ismi olan "Megpoid", sağlayıcının adı olan "Megumi" kelimesinden alınmıştır. "poid" kelimesi ise "like Vocaloid" kelimesinin kısaltmasıdır ve bu ürünün tam ismi "Megumi-like Vocaloid" olarak düşünülebilir.
Hans Vogt (dilbilimci)
Hans Kamstrup Vogt (1 Haziran 1903 - 25 Eylül 1986) Gürcüce başta olmak üzere Kafkas dillerinde uzmanlaşmış Norveçli dilbilimcidir. Ayrıca bir Ubıhça sözlüğün yazarı ve 1964-69 yılları arasındaki Oslo Üniversitesi rektörüdür.
Başarıları
1937'de Norveç Bilim ve Edebiyat Akademisi, 1957'de Danimarka Kraliyet Akademisi ve 1971'de Norveç Dil ve Edebiyat Akademisi'ne kabul edildi. Amerika Dil Derneği, Societas Caucasologica Europaea ve Gürcistan Diller Akademisi'nin onursal üyesiydi. Tiflis Üniversitesi'nden fahri doktorluk unvanı verilen Vogt, 1967'de Nansen Madalyası kazandı. Aziz Olav Nişanı (1966) ve Légion d'honneur nişanlarının sahibidir.
I Wish (Skee-Lo albümü)
I Wish, Amerikalı rapçi Skee-Lo'nun ilk stüdto albümüdür. Kaydı Hollywood, Kaliforniya'da gerçekleşen albüm 27 Haziran 1995'te 1995'te Sunshine / Scotti Bros. etiketiyle yayımlanmıştır. 16 Kasım 1995'te 500.000 kopya satan albüm ayrıca 38. Grammy Ödülleri'nde En İyi Rap Albümü ödülüne aday gösterildi.
Anti-Atlas Dağları
Anti-Atlas Dağları, Fas'ın güneyinde bulunan bir sıradağdır. Dağlar, Atlas Dağları'nın bir parçasıdır. En yüksek noktası, 3.304 metrelik Cebel Sirva'dır.
Anti-Atlas Dağları, güneybatıda Atlas Okyanusu'ndan kuzeydoğuya, Varzazat'ın tepelerine ve daha doğuda Tafilalit kentine kadar toplamda yaklaşık 500 km'lik bir mesafe boyunca uzanmaktadır ve güneyde Sahra ile komşudur.
Iwan Rheon
Iwan Rheon (ing.: Iwan Rheon, 13 Mayıs 1985 doğumlu) Galli aktör, şarkıcı ve müzisyen. En çok E4 dizisi Misfits'teki Simon Bellamy, HBO dizisi Game of Thrones'daki Ramsay Bolton ve The Dirt filmindeki Mötley Crüe gitaristi Mick Mars rolleriyle tanınır. Ayrıca Vicious, Riviera ve Inhumans dizilerinde rol aldı.
Erken dönem
Rheon, 13 Mayıs 1985'te Carmarthen'de Einir ve Rheon Tomos'un oğlu olarak dünyaya geldi. Beş yaşındayken ailesi Cardiff'e taşındı. Ağabeyi Aled bir müzisyen; ikisi 2015 single'ı "Rhodd" da birlikte performans sergiledi. Rheon, Galce konuşulan bir okul olan Ysgol Gyfun Gymraeg Glantaf'a gitti ve burada 17 yaşında okul drama yapımlarında rol almaya başladı. Daha sonra Galler Ulusal Eisteddfod'unda bir yetenek avcısı tarafından fark edildi.
oyunculuk
Rheon, 17 yaşında Galce dizisi Pobol Y Cwm'ye katıldı ve burada Macsen White rolünü üstlendi, ancak daha sonra Londra Müzik ve Dramatik Sanat Akademisi'nde eğitim almak için ayrıldı. İlk kayda değer sahne rolü, 2008'de Liverpool'daki Royal Court Theatre'da sahnelenen Eight Miles High'da geldi. Ayrıca 2008'de, Tony Ödüllü rock müzikali Spring Awakening'in Londra prodüksiyonunda tekin olmayan Moritz Stiefel rolünü üstlendi. Bu rolü Ocak 2009'dan itibaren Lyric Hammersmith'te oynadı ve gösteri Novello Tiyatrosu'na transfer edildiğinde, planlanandan beş ay erken, Mayıs 2009'da kapanana kadar devam etti. Bir Müzikalde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında What's on Stage Ödülü adaylığını kazandı ve sonunda Oliver Thornton (Priscilla Queen of the Desert) tarafından kazanıldı. Performansıyla 2010 Olivier Ödülleri'nde Bir Müzikalde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü kazandı.
Spring Awakening'in hemen ardından Rheon, 247 Magazine tarafından " Skins and Heroes karışımı " olarak tanımlanan BAFTA kazanan bir program olan E4 kanalının Misfits'inde rol aldı. sezonda görünmezlik ve öngörünün süper gücünü kazanan gergin, utangaç Simon Bellamy'yi oynuyor. 20 Aralık 2011'de Rheon, Twitter aracılığıyla oyuncu arkadaşı Antonia Thomas ile birlikte gösteriden ayrıldığını duyurdu.
2013 yılında Rheon, Pink Floyd'un The Dark Side of the Moon albümünün temalarına dayanan felsefi radyo oyunu Darkside'da başrol oynadı. Eylül 2014'te Rheon, BBC One'ın Our Girl kadrosuna Dylan "Şirin" Smith olarak katıldı. 2017 yılında Rheon'un ABC'nin Inhumans dizisinde rol aldığı açıklandı. Rheon, 2019 yapımı The Dirt filminde Mötley Crüe gitaristi Mick Mars'ı canlandırdı.
Müzik
16 yaşından beri şarkı yazan ve şarkı söyleyen Rheon, oyunculuk kariyerine devam etmek için gruptan ayrılana kadar The Convictions'ın baş şarkıcısıydı. 2010 yılında ilk solo çalışması Tongue Tied EP'yi Londra'daki RAK Stüdyolarında Jonathan Quarmby ve Kevin Bacon tarafından kaydedildi. Akustik gitar ve ses ile dört parçalık bir yayın olan EP, Haziran 2010'da dijital olarak yayınlandı.
Nisan 2011'de RAK Stüdyolarına geri döndü ve yapımcılığını yine Quarmby ve Bacon'ın üstlendiği ikinci EP'si Changing Times'ı üç yardımcı müzisyenin eklenmesiyle kaydetti. Değişen Zamanlar 10 Ekim 2011'de yayınlandı 7 Nisan 2013'te Rheon üçüncü EP'si Bang'i yayınladı!Bang! ve 9 Nisan 2013'te başlık parçasının müzik videosunu yayınladı.
Rheon ilk albümü Dinard'ı Londra'daki RAK Stüdyolarında ve Galler'deki Tŷ Cerdd Stüdyolarında kaydetti. Albüm Nisan 2015'te yayınlandı ve yapımcılığını James Clarke ve Jim Unwin üstlendi. "Birkaç yıl boyunca kaydedilmiş, kendi kendini finanse eden duygusal folk-pop şarkıları koleksiyonu", albümün adı, Rheon'un kız arkadaşı Zoë Grisedale ile tanıştığı, Fransa'nın Brittany kentinde bir kasaba olan Dinard'a atıfta bulunuyor. Müzik muhabiri Neil McCormick albümü "akustik gitarı ustaca bir dokunuşla çalan ve etkileyici, cesur bir sesle şarkı söyleyen Rheon tarafından yazılmış, karamsar, iç gözlemsel şarkılardan oluşan sürükleyici bir koleksiyon" olarak tanımladı.
Kişisel hayat
Rheon hem Galce hem de İngilizce bilmektedir ve Galce onun ilk dilidir. Londra'da yaşıyor ve Ağustos 2018 doğumlu bir oğlu var. Oğlunun annesi Zoë Grisedale'dir.
Diskografi
EP'ler
Stüdyo albümleri
Moist (müzik grubu)
Moist, 1992'de kurulan Kanadalı bir rock grubudur. Vokalde David Usher, gitarlarda Mark Makoway ve Jonathan Gallivan, klavyelerde Kevin Young, davulda Francis Fillion ve basta Jeff Pearce yer alıyor..
Moist, 1996 ile 2016 yılları arasında Kanada'da en çok satan 50 Kanadalı sanatçı arasında ve Kanada'da en çok satan 20 Kanadalı grup arasında yer alıyor.
Moist, 1994 yılında EMI Music ile bir kontrat imzaladı. EMI imzası ile 1990'larda üç stüdyo albümü çıkardı ve Kanada müzik kültürünün temelini oluşturdu. 2001'de bir derleme albüm çıkardıktan kısa bir süre sonra, grup on yıldan fazla bir süredir planlanmamış bir ara verdi ve ardından Haziran 2013'te resmen yeniden kuruldu. Yeniden bir araya geldikten kısa bir süre sonra grup, 7 Ekim 2014'te piyasaya sürülen Glory Under Dangerous Skies adlı dördüncü stüdyo albümleri üzerinde çalışmaya başladı.
1992-2001
Mark Makoway Jeff Pearce, David Usher ve Kevin Young; sekiz yıl içindeOntario'dan Vancouver'a taşındılar. Grup 1992'de bir araya geldi ve davulcu Jamie Kaufmann'ın da dahil olduğu Moist'in ilk versiyonunu oluşturdu.
Grup, Kasım 1992'de şarkı yazmaya başladı ve iki ay sonra ilk konserlerini vermeye başladılar.
Davulcu Paul Wilcox, 1993'ün başlarında Kaufmann'ın yerini aldı.
1993 yılında grup, 8th Avenue Sound Studio'da mühendis Kevin Hamilton ile 9 şarkılık bir demo kaset kaydetti. Albüm soundu; Soundgarden, Pearl Jam, Nirvana, Alice in Chains ve Mudhoney gibi çağdaş Seattle soundunu çağrıştırıyordu.. İki günlük kayıt oturumu 500 Kanada dolarına mal oldu. Grup, basılmış başlıksız kasetin 500 kopyasına sahipti. Grup, Vancouver'daki amiral gemisi Sam the Record Man mağazasındaki personelden destek buldu. Kaset, Sam The Record Man'in yerel bağımsız listesinde 1 numaraya ulaştı. Sürüm, ulusal zincirdeki diğer mağazalara dağıtıldı ve Sam The Record Man'in ulusal bağımsız listesinde ilk 10'a girdi.
Silver albümü, "Push", "Silver" ve "Believe Me" single'larının gücüyle Kanada'da 400.000 kopya satmaya devam etti. Grup ayrıca Birleşik Krallık, Almanya ve Tayland'da uluslararası alanda başarılı oldu. O yıl grup Kanada'da turneye çıktı. 1995 yılında grup " En İyi Yeni Grup " dalında Juno Ödülü'nü kazandı. 1996'nın sonlarında Moist, ikinci albümleri Creature'u olumlu eleştirilerle ve 300.000 adeti aşan satışlarla yayınladı. Albümde, "Leave It Alone ", "Resurrection", "Tangerine" ve "Gasoline" hitleri yer aldı. Bunlara ek olarak, "Tangerine" nin remikslenmiş bir versiyonu radyoda ve MuchMusic'te hit oldu.
Grubun ikinci albümünün ardından David Usher, ilk solo albümü "Little Songs"'u yayınladı.