cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leh Altın Çağı
Livonya Savaşı; Baltık bölgesi hakimiyeti için mücadele
Livonian Baltık erişimini hedefleyen diğer güçler, 1558 ve 1583 yılları arasında savaşan uzun Livonya Savaşı'nı tetikleyen Livonya Krallığını bölerek yanıt verdi. Ülkelerinin bütünlüğünü korumak için Livonyalılar, Lehistan-Litvanya devleti ile bir birlik aradılar. Yeni Büyük Üstat Gotthard Kettler, 1561'de Vilnius'ta (Vilna, Wilno) II. Zygmunt August ile bir araya geldi ve Livonyq'yı Lehistan Kralı altında bir vasal devlet ilan etti. 28 Kasım tarihli anlaşma, Livonyalı Kılıç Kardeşler'in laikleştirilmesini ve yeni kurulan Livonya Dükalığı'na özerk bir varlık olarak Rzeczpospolita'ya (Türkçesi:Cumhuriyet) dahil edilmesini gerektiriyordu. Vilnius Birliği ayrıca Kettler tarafından yönetilecek ayrı bir tımar olarak Courland ve Semigallia Dükalığı'nı yarattı. II. Zygmunt August, Livonya'nın Moskova'ya ve Baltık güçlerine kaybettiği parçalarını geri almak zorunda kaldı. Bu çatışmalar Rusya'yla (1558-1570 ve 1577-1582) çetin savaşlara ve Baltık ticaretinin kontrolü ve seyrüsefer özgürlüğü üzerindeki diğer mücadelelere yol açtı.
Son Jagiellon kralı ve danışmanlarının Baltık bölgesi politikaları, 16. yüzyıl Polonya'nın stratejik programlarının en olgun olanıydı. Bu alandaki çabaların sonucu, Lehistan-Litvanya Birliği için önemli ölçüde başarılı oldu. Livonya savaşları, Kral Stephen Bathory'nin hükümdarlığı altında sona erdi.
Vasa Hanedanı
III. Johan (İsveç kralı), Polonyalı II. Zygmunt August'un kız kardeşi Catherine Jagiellonka ile evlendi. III. Johan (İsveç kralı) ve Catherine Jagiellonka'nın oğlu III. Zygmunt Waza 1587'de Polonya Kralı ve Litvanya Büyük Dükü olarak seçildi.
Leh-İsveç Birliği
III. Johan (İsveç kralı)'un ölümünden sonra, oğlu III. Zygmunt Waza İsveç tahtının varisi oldu. III. Zygmunt Waza o sırada zaten Polonya Kralıydı (1587'den beri). III. Zygmunt Waza kesinlikle İsveç tahtına değer veriyordu ve babasının ölümünü ve amcası Södermanland Dükü Charles'ın taht iddialarını öğrendikten sonra Sejm'den (Polonya parlamentosu) Birlik'ten ayrılıp tacını geçici olarak güvence altına alabileceği yer olan İsveç'e gitmek için izin istedi. Sejm ona izin verdi ve 3 Ağustos 1593'te III. Zygmunt Waza, eşi Avusturyalı Anna ve diğer takipçileriyle birlikte İsveç'e doğru yola çıktı.
19 Şubat anlaşması durumu yatıştırmışa benziyordu; III. Zygmunt Waza, Uppsala Katedrali'nde taç giydi ve İsveç kralı oldu. İsveç Krallığı artık Lehistan-Litvanya ile kişisel bir birlik içindeydi. Temmuz ayında III. Zygmunt Waza, İsveç'i naiplik konseyinin elinde bıraktı ve Polonya'ya döndü. İsveç, İsveç Kraliyet Danışma Meclisi ve III. Zygmunt Waza'un amcası Södermanland Dükü Charles tarafından ortaklaşa yönetilecekti.
Ancak Sigismund, Katolik okulları açarak ve Katoliklere önemli görevler vererek daha önceki vaatlerinden vazgeçti. Södermanland Dükü Charles da İsveç tahtını almaktan vazgeçmedi ve kendi siyasi gündemini takip etti. 1597'de Arboga'da çağırdığı yeni Riksdag - yine Kral'ın emirlerine rağmen - Danışma Meclisi'nden sadece bir kişi olmak üzere çok az katılımcı gördü. Buna rağmen, Södermanland Dükü Charles askerî harekâtı için destek alamadı, ancak yine de başlattı. Güney İsveç'in bazı bölümleri başarıyla alındı. Danışma Meclisi üyelerinden birkaçı, III. Zygmunt Waza'u karşı önlem almaya ikna etmek için Polonya'ya kaçtı. III. Zygmunt Waza, anlaşmazlığı müzakerelerle çözmek amacıyla diplomatik bir misyon gönderdi. Charles ilk başta müzakere etmeye hazır görünüyordu ama aslında zamana oynuyor, gücünü başka bir Riksdag'da (Arboga'da) doğrulamaya, ordusu için köylüler toplamaya ve III. Zygmunt Waza'nın takipçilerini tecrit etmeye çalışıyordu.
1598'de Sejm, III. Zygmunt Waza'ya İsveç'teki rakiplerine karşı askeri bir kampanya yürütme izni verdi; ancak, ona önemli bir destek vermeyi reddetti. III. Zygmunt Waza'nın ordusu çoğunlukla paralı askerlerden (Almanlar ve Macarlar) oluşuyordu ve nispeten küçük bir Polonya kuvveti tarafından (bazı topçularla olsa da) destekleniyordu.
III. Zygmunt Waza'un kampanyası kötü planlanmıştı. Birlik hareketlerini destekçileriyle, özellikle de Finlandiya'dan Charles'a saldırması gereken Klaus Fleming ile koordine edemedi. İlk başarılardan sonra (Kalmar'ın alınması ve Charles'ın birliklerinin Stegeborg'da yenilgiye uğratılması), III. Zygmunt Waza'un kuvvetleri 25 Eylül 1598'de Stångebro Savaşı'nda (Linköping savaşı olarak da bilinir) yenildi. III. Zygmunt Waza yakalandı ve İsveç Şansölyesi Erik Larsson Sparre (1550-1600) gibi bazı takipçilerini teslim etmeye zorlandı. Mayıs 1599'da Charles'ın kuvvetleri, III. Zygmunt Waza'un elindeki son kale Kalmar'ı ele geçirdi. 24 Temmuz 1599'da Stockholm'deki Riksdag, III. Zygmunt Waza'u resmen tahttan indirdi. İsveç'in yeni Kralı IX. Karl idi ve Polonya-İsveç birliği, ancak yedi yıllık bir varoluştan sonra çözüldü. Mart 1600'de, Linköping Kan Banyosu olayında beş senatör de dahil olmak üzere III. Zygmunt Waza'un bazı destekçileri idam edildi.
1605-1618 Lehistan-Rusya Savaşı
Lehistan-Moskova Savaşı (1605-1618), Polonya'da Dimitriadlar olarak bilinir, Lehistan-Litvanya Birliği ve birliğin aristokrasisi tarafından yönetilen özel ordular ve paralı askerler tarafından gerçekleştirilen bir dizi askeri çatışma ve doğuya doğru istilaydı. Rus Çarlığı bir dizi iç savaşla parçalandırken, Karışıklık Dönemi olarak anılan bir dönemdir.
Bu çatışma sırasında taraflar ve amaçları birkaç kez değişti: Lehistan-Litvanya Birliği 1609'a kadar resmen Rusya ile savaşta değildi ve çeşitli Rus hizipleri kendi aralarında savaştı, Lehistan-Litvanya Birliği ve diğer ülkelerle ittifak kurdu veya onlara karşı savaştı. İsveç ayrıca İngria Savaşı (1610-1617) sırasında, bazen Rusya ile ittifak kurarak ve diğer zamanlarda ona karşı savaşarak çatışmaya katıldı. Çeşitli hiziplerin amaçları ve küçük sınır düzenlemelerinden Polonya Krallarını dayatmaya veya Polonya destekli sahtekarların Rus tahtına yönelik iddialarına kadar (hatta devlet ile Rusya arasında bir birlik oluşturarak yeni bir devletin kurulması bile) değişen hedeflerinin ölçeği sık sık değişti.
Savaş dört aşamaya ayrılabilir. İlk aşamada, bazı Rus boyarları (Rus aristokrasisi) tarafından cesaretlendirilen, ancak Polonya kralı III. Zygmunt Waza'nın resmi rızası olmadan, bazı Birlik szlachta'ları (soylular) I. Dmitri (I. Düzmece Dmitri olarak da bilinir) ve daha sonra II. Düzmece Dmitri, taç giymiş çarlara, Boris Godunov ve IV. Vasili'ye karşı, Rusya'nın zayıflığından yararlanmaya ve sahtekarları destekleyerek iç savaşa müdahale etmeye çalıştı. Polonya müdahalesinin ilk dalgası 1605'te başladı ve 1606'da Dimitri'nin ölümüyle sona erdi. İkinci dalga 1607'de başladı ve IV. Vasili'nin İsveç ile askeri bir ittifak yaptığı 1609'a kadar sürdü. Bu ittifaka cevaben, Polonya kralı III. Zygmunt Waza, İsveç'in müttefikini zayıflatmak ve toprak tavizleri elde etmek amacıyla resmi olarak müdahale etmeye ve Rusya'ya savaş ilan etmeye karar verdi.
Polonya kuvvetlerinin 1610'da Moskova'ya girmesiyle sonuçlanan Birliğin zaferlerinden (Kluşino Muharebesi) sonra, III. Zygmunt Waza'nın oğlu Polonya Prensi IV. Władysław Waza çar seçildi. Ancak kısa bir süre sonra III. Zygmunt Waza, Rus tahtını tekrar ele geçirmeye karar verdi. Bu, ılımlı IV. Władysław Waza'ı kabul edebilen, ancak Katolik yanlısı ve Doğu karşıtı Ortodoks III. Zygmunt Waza'yı kabul etmeyen boyarlar arasındaki Polonya yanlısı destekçileri yabancılaştırdı. Daha sonra, Polonya yanlısı Rus fraksiyonu ortadan kayboldu ve Polonyalıların 1612'de Moskova'dan kovulması, ancak önemli Smolensk kentini ele geçirmesiyle savaş 1611'de yeniden başladı (bkz. Smolensk Kuşatması (1609-1611)). Bununla birlikte, hem Birlik hem de Rusya'daki iç sorunlar nedeniyle, III. Zygmunt Waza'un son bir kez yaptığı ve Rusya'yı fethetme girişiminde başarısız olduğu 1612 ile 1617 arasında çok az askerî eylem gerçekleşti. Savaş nihayet 1618'de, Birliğe belirli toprak tavizleri veren, ancak Rusya üzerinde kontrol sağlamayan Deulino Antlaşması ile sona erdi ve böylece savaştan bağımsızlığı ile yara almadan çıktı.
Rune Djurhuus
Rune Djurhuus, (25 Ocak 1970, Elverum) Norveçli satranç büyükustasıdır.
Polyphemidae
Taksonomi
Polyphemidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Karabağnameler
Karabağnameler Karabağ Hanlığı'nın tarihinden bahs eden ve genellikle XIX. yüzyıl'da yazılmış tarihi eserler türüdür. =Hakkında = Karabağ tarihinden bahs eden ve genel olarak Karabağnameler diye tasnif edilen toplam 10 eser vardır:
Eserlerin hepsinde Karabağ Hanlığı'nın oluşumundan XIX. yüzyıl farklı dönemlerine kadarkı tarihi yazılmıştır. Bu tarihi eserler şuanda Karabağ Hanlığı'nın, Rus-Kaçar Savaşları'nın öğrenilmesinde birinci dereceli tarihi kaynaklar rolunu oynamaktadırlar.
Dm-drogerie markt
dm, merkezi Karlsruhe'de bulunan bir Alman perakende zinciridir. Şirketin yaklaşık 3.850 şubesi vardır ve yaklaşık 60.000 çalışan sayısına sahiptir (2022 itibariyle). dm Almanya'daki en büyük perakende zinciri grubudur.
Şirket Geçmişi
Şirket kurucusu Götz Werner, 1973'te Karlsruhe'de ilk mağazayı açtı. Şirket Almanya'nın ardından 1976 yılının başında Avusturya'da faaliyet göstermeye başlamıştır. 2008 yılında Erich Harsch, denetleme kuruluna geçen Götz Werner'in yerine şirkette 27 yıl geçirdikten sonra yönetimi devraldı. Ağustos 2010'da Götz Werner, şirket hisselerini bir hayır kurumuna bağışladığını açıkladı. Böylece Werner, 1974'ten Ağustos 2010 tarihine kadar Günther Lehmann ile dm'in iki kurucu hissedarından biri oldu. Oğlu Christoph Werner ise şirketin yönetim kuruluna 2011 yılında katıldı ve 2020 yılına kadar pazarlama ve çevrimiçi ticaret biriminde görev aldı. Christoph, 2020'de ise yönetim başkanı olarak Erich Harsch'ın yerine geçti. Temmuz 2019'da dm, Karlsruhe'nin Durlach semtindeki yeni şirket genel merkezine taşınmıştır.
dm, Almanya Organik Gıda Sanayicileri Birliği'nin (BÖLW) bir üyesidir.
Şirket Kültürü
Şirketin kurucusu Götz Werner'e göre çalışma ortamı kârdan daha önemlidir.
Ekonomik Veriler
2021/22 mali yılında dm, Almanya'da toplamda 9,92 milyar euro satış gerçekleştirmiştir. Ayrıca şirket Almanya genelinde toplam 2.069 mağazada yaklaşık 43.000 kişiyi istihdam etmektedir.
Şirket Geçmişi
dm kurucusu Götz Werner'in eski ortağı Günter Bauer, 1970'lerde dm Almanya'nın yönetiminde iş ortağı olarak çalıştı. Bauer ve Werner, Avusturya'da da dm mağazaları açma planını geliştirdiler. Bunun için Werner ve Bauer, 30 Ocak 1976'da dm drogerie markt GmbH'yi kurdular. Avusturya'da pazara giriş nihayet Kasım 1976'da Linz'de ilk dm şubesinin açılmasıyla gerçekleşti. O zamanlar Avusturya'da kozmetik ve kişisel bakım sektöründe faaliyet gösteren herhangi bir perakende zinciri yoktu. 1981'de dm, Avusturya'da 100 şube sınırını aştı. 1987'de ise Innsbruck'ta bir şubede ilk kez organik ürünlerin de yer aldığı gıda reyonu olan Gesunde Pause'u açtı. Aynı yıl dm GmbH, organik gıda üretimi yapan Alnatura markasını kurdu. 1991 yılında Salzburg'da bir şubede ilk kuaför salonu açıldı. 1992'den itibaren dm-GmbH, doğudaki komşu ülkelere doğru genişlemeye başladı. İlk yabancı şubeler Çek Cumhuriyeti'nde ( Budweis ), Macaristan'da ( Budapeşte ) ve Slovenya'da ( Ljubljana ) kuruldu. (bkz . Orta ve Doğu Avrupa).
Orta ve Doğu Avrupa
Orta ve Doğu Avrupa alt grubu yasal ve kurumsal olarak Avusturyalı grup şirketi olan dm-GmbH'ye aittir. dm'in Avrupa' genelindeki mağaza sayısı (Haziran 2022 itibarıyla):
Şirketin Almanya birimi, Almanya pazarına ek olarak Avrupa dışında da faaliyet göstermektedir.
Şirket, 2022 yılı itibariyle Orta ve Doğu avrupa genelinde yaklaşık olarak 1.415 mağazaya sahiptir.
Şirketin Lojistik Birimi ve Ürün Grupları
dm-GmbH de tıpkı dm Almanya gibi kapsamlı Lojistik Merkezlerine ve geniş ürün çeşitliliğine sahiptir. Örneğin şirketin Avusturya şubeleri, Enns'deki dağıtım merkezi üzerinden ürün teminini sağlamaktadır. 2011 baharında açılan Orta ve Doğu Avrupa alt grubunun lojistik dağıtım merkezi ise Macaristan'da bulunmaktadır.
dm-GmbH ürün yelpazesi yaklaşık 14.000'e yakın kozmetik, kişisel bakım vb. ürünü içermektedir. Şirketin temel ilkesi "sağlıklı beslenme" ve "sağlıklı yaşam" dır. Mağazalar ve ürün grupları da bu amaçla tasarlanmıştır.
dm Çin Halk Cumhuriyeti
Alman medyası ilk kez Temmuz 2016'da Çin Halk Cumhuriyeti'nde dm'nin olası bir pazar girişini bildirdi. Aynı yılın Aralık ayında dm, Çin merkezli e-ticaret platformları olan Alibaba ve Tmall Global'de online mağazasıyla faaliyet göstermeye başladı. İlk fiziki mağazanın açılışı ise Mart 2017'de gerçekleşti.
Başköy, Kepez
Başköy, Antalya ilinin Kepez ilçesine bağlı bir mahalledir.
Serap Acar
Serap Acar (d. 8 Mayıs 1974, İstanbul), Türk pop-sanat müziği sanatçısı. İlk okuldan sonra Bahçelievler Ortaokulunu ve lisesini bitirdi. Bu arada bir cast ajansı tarafından keşfedilen Acar, Maksim Gazinosu'nun emektar tamburisi Nuri Benli'den 1 yıl kadar TSM dersleri aldı.
Repertuvarından 1000'e yakın TSM eserleri de olan Acar, İstanbul'daki çeşitli Orduevlerinde çalıştı. 1996'da Neşe Müzik'ten ilk albümünü çıkaran Acar, Ebru Gündeş'e olan benzerliğiyle dikkatleri üzerine topladı.
İkinci albümü Yeniden 1999 yılında Elenor Plak'tan yayınlandı. 17 Ağustos 1999 depremi nedeniyle promosyon çalışması yapamayan Acar, müziğe 10 yıl kadar ara verdi.
Müjdat Gezen Sanat Merkezi'nde 1 yıl tiyatro eğitimi alan Acar, müzik aşkından kopamadı. Elenor müzikten pop müzik tarzında 3 parçalık Toka adında bir single yayınladı. 2012 yılının ilk günlerinde piyasaya çıkan albümünün ilk klibi, albümle aynı adı taşıyan Toka şarkısına çekildi. Sözü ve müziği Burak Öksüzoğlu'na ait şarkının klip yönetmenliğini Suat Aydoğan üstlendi.
Podonidae
Podonidae, Onychopoda infratakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Podonidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Intel Developer Forum
Intel Developer Forum (Intel Geliştirici Forumu, IDF), Intel ürünlerini ve Intel ürünlerinden temel alan ürünleri tartışmak için teknoloji uzmanlarının yılda iki kere düzenlenen toplantılarıydı. İlk IDF etkinliği, 1997'de düzenlenmiştir.
Intel, 17 Nisan 2017'de artık IDF'yi düzenlemeyeceğini duyurmuştur. Bu duyurunun sonucunda, Ağustos ayında San Francisco'da yapılması planlanan IDF17 iptal edilmiştir.
2017 etkinlikleri
Intel, ilk başta 2017'de Çin'de herhangi bir etkinlik düzenlenmeyeceğini ve San Francisco'daki etkinliğin yeni bir formatta yapılacağını duyurmuştur.
Etkinlik, tüm programın 17 Nisan 2017'de sonlandırılmasıyla birlikte iptal edilmiştir.
Fitchburg, Massachusetts
Fitchburg, Amerika Birleşik Devletleri'nin Massachusetts eyaletine bağlı Worcester ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 40.318'dir.
Penryn (mikroişlemci)
Penryn; Core 2 Solo, Core 2 Duo, Core 2 Quad, Pentium ve Celeron olarak çeşitli konfigürasyonlarla satılan bir Intel işlemcisinin kod adıdır.
CPUID model 23 olarak Merom'un 45 nm'ye indirilmiş versiyonu olan Penryn, geliştirildiği sırada Intel'in Tick-Tock döngüsünde 2007/2008 "tick"inin kod adıdır. "Penryn" adı bazen Core mikromimarisini kullanan tüm 45 nm çiplerden bahsetmek için kullanılır.
Penryn mimarisini kullanan çipler, 6 MB ve 3 MB L2 önbelleği bulunan iki farklı boyuta sahiptir.
Penryn'nin az güç tüketen versiyonları Penryn-L olarak bilinir; bunlar tek çekirdekli işlemcilerdir. Dört çekirdekli Penryn-QC işlemcileri ise çip başına 6 MB önbellek bulunan çift çekirdekli iki çipten yapılmaktadır.
Denizlerin Serbestisi
"Denizlerin Serbestisi, yahut Felemenklerin Hindistan’la ticaret hakkına ilişkin layiha"( Latince : "Mare Liberum, sive de iure quod Batavis competit ad Indicana commercia dissertatio"). Bu eseri Hugo Grotius 1609 yılında yayınlamıştır. Papa VI. Alexander "Inter Caetera" fermanıyla dünyayı Portekiz ve İspanya arasında paylaştırır. Hint okyanusunda hak iddia eden Portekiz Hollanda gemilerinin bu sularda ticaret yapmasına izin vermemektedir. Hollanda'nın ticaret hakkını savunan bu eserle deniz hukukunun bağımsız bir disiplin olarak ortaya çıktığı savunulabilir. John Selden "Mare Clausum" adlı eseriyle bu teze karşı çıkacaktır.
Penryn (mikroişlemci)
Penryn'nin masaüstü versiyonu Wolfdale'dir ve çift soketli server (sunucu) versiyonu Wolfdale-DP'dir. Penryn-QC, masaüstü segmentinde Yorkfield ve server segmentinde Harpertown serisiyle ilişkilidir. Çok işlemcili (MP) server çipi Dunnington ise farklı bir çipten temel alan ancak aynı 45 nm Core mikromimarisini kullanan daha az benzer bir işlemcidir.
Penryn'nin yerini, Nehalem tabanlı (çift çekirdekli) Arrandale ve (dört çekirdekli) Clarksfield almıştır.
Penryn
Core 2 Duo T5000/T7000 serisi mobil işlemciler için kullanılan Merom çekirdeğinin Penryn kod adlı halefi, 45 nm üretim işlemiyle tanıtılmıştır. Nisan 2007 Intel Developer Forum'da (Intel Geliştirici Forumu) Penryn hakkında çok sayıda detay ortaya çıkmıştır. Intel'in 45 nm üretim işlemi kullanılan Penryn tabanlı yeni Core 2 Duo ve Core 2 Extreme işlemcileri, 6 Ocak 2008'de satışa çıkarılmıştır. Bu yeni işlemciler ilk başta sadece 35 W güç tüketimi (TDP) değeriyle satışa çıkarılmıştır; sonraki modeller daha yüksek enerji verimliliğine sahiptir. HP, Penryn işlemcilerin ilk modeli T9500'ü Ocak 2008'in sonlarında müşterilerine sunmaya başlamıştır. T9500'de, Extreme Edition işlemciler hariç diğer tüm Merom işlemci modellerindekinden daha yüksek olan 2.6 GHz işlemci hızı ve (4 MB yerine) 6 MB 2. seviye (L2) önbellek bulunmaktaydı.
Önemli geliştirmeler arasında SSE4'ü içeren (Penryn New Instructions olarak da bilinen) yeni komutlar ve en önemlisi hafniyum tabanlı yüksek dielektrik katsayılı malzeme olan yeni üretim malzemeleridir.
Denizlerin Serbestisi
Bu eserde Grotius tezlerini şu 13 başlık altında toplar:
Penryn (mikroişlemci)
Penryn
Tüm SL9xxx, SP9xxx, P9xxx, T9xxx ve X9xxx işlemcileri 6 MB'lik L2 önbelleğin tümünün kullanılabildiği işlemcilerken P7xxx, P8xxx ve T8xxx işlemcileri Penryn-3M veya sadece 3 MB önbelleği etkinleştirilmiş Penryn işlemcileridir. Bu farklılık, yazılım tarafından tespit edilemez ancak Penryn 80576 ürün kodunu kullanır.
Intel, 28 Nisan 2008'de ön yüz veriyolunu (FSB) 1066 MT/s'ye ve işlemci saat hızını 3.06 GHz'ye arttırıp önbelleği paylaşımlı 6 MB L2 önbellek olarak değiştirdiği Apple'a özel Exxx çipi çıkarmıştır. Bu çip masaüstü bilgisayarlarda kullanılmasına ve E8xxx adına sahip olmasına rağmen mobil işlemcilerle aynı soketi (paket) kullandığı için Wolfdale olarak değil Penryn olarak kabul edilmektedir.
Penryn, masaüstü bilgisayarlarda bazı modellerinde 1333 MT/s'ye arttırılmış veriyolu performansı (kuzey köprüsü bağlantısı gibi) ve DDR3 SDRAM desteği bulunan 2007 masaüstü Bearlake yonga setiyle birlikte kullanılabilir. Penryn, dizüstü bilgisayarlarda ve diğer mobil cihazlarda ilk olarak (Intel'in gelecekteki DDR3 desteğinin mobil cihazlardaki güç ve ısnma sınırının yararına olacağını düşünmesine rağmen) DDR2'yi destekleyen ancak DDR3'ü desteklemeyen mobil Crestline yonga setiyle birlikte kullanılmıştır. Mobil Penryn işlemcileri daha sonra (diğer geliştirmelerle beraber) DDR3 desteği ekleyen Cantiga yonga setiyle birlikte kullanılmıştır.
Penryn-3M
Daha küçük olan (107 mm² yerine 82 mm²) Penryn-3M, Merom-2M'nin halefi olarak 3 MB veya daha az L2 önbelleği bulunan mobil işlemcilerde kullanılmaktadır. Bu işlemcinin ürün kodu 80577'dir. Giriş seviyesi Penryn-3M Core işlemcisi, 2 MB önbelleği bulunan ve 2 GHz işlemci saat hızında olan T6xxx serisidr. Diğer Penryn-3M tabanlı işlemciler ise çoğu Core 2 Duo SU9xxx, P7xxx, P8xxx, T8xxx işlemci serilerime ek olarak Celeron T3xxx ve Pentium T4xxx işlemci serileridir.
Intel, Eylül 2009'da 1,2 ve 3 MB aktif önbelleği bulunan Celeron SU2xxx serisi, Pentium SU4xxx serisi ve Core 2 Duo SU7xxx serisi adları altında Penryn-3M'den temel alan yeni CULV (tüketici çok az voltaj) işlemcilerini tanıtmıştır; bu işlemciler, önceki Core 2 Duo SU9xxx serisinde olduğu gibi her zaman BGA956 soketine lehimlidir ve sadece 10 W güç tüketimine (TDP) sahiptir.
Penryn-QC
Intel, Ağustos 2008'de dizüstü bilgisayarlar için dört çekirdekli ilk iki işlemcisi Core 2 Quad Q9100 ve Core 2 Extreme QX9300 işlemcilerini satışa çıkarmıştır. Bu işlemciler diğer Penryn işlemcilerden daha fazla güç (45 W) ve daha iyi soğutma gerektirdiği için Centrino 2 platformunu kullanan tüm dizüstü bilgisayarlar için uyumlu olmayabilir. Ayrıca, Extreme model için GS45/GM45/PM45 yonga seti gerekir.
Düzeltmeler
Microsoft, Windows 7 için bazı Penryn ve Merom işlemcilerdeki birkaç kararlılık sorununu düzelten bir mikrokod güncellemesi (KB2493989) yayınlamıştır.
Stellaland Birleşik Devletleri
Stellaland Birleşik Devletleri, Afrika kıtasının güneyinde, iki Boer cumhuriyetinin birleşmesi ile oluşan, 1883 ile 1885 yılları arasında bağımsız olan kısa süreli devlet.
Boer Cumhuriyetleri olan Stellaland ile Goshen Cumhuriyeti'nin 7 Ağustos 1883 tarihinde birleşmesi ile oluşturulan Stellaland Birleşik Devletler, Güney Afrikalı askerler tarafından devlete son verme istegi ile yapılan saldırılara karşı durabilmiş ancak Birleşik Krallık askerlerinin Sir Charles Warren komutasında Stellaland'ı ilhak etmesine ve sonucunda da devletin varlığına son vermesine engel olunamamıştır. 30 Eylül 1885 tarihinde ilhak edilen devlet toprakları İngiliz sömürge sistemine dahil edilmiştir.
Ülke topraklarının bulunduğu bölge günümüzde Güney Afrika Cumhuriyeti sınırları içerisinde yer almakta olup, ülkenin Kuzeybatı vilayetinin bir bölümünü oluşturmaktadır.
2012-13 Kadınlar Türkiye Kupası (basketbol)
Spor Toto Kadınlar Türkiye Kupası 2012-2013 sezonu, TBF Kadınlar Türkiye Kupası'nın 21. organizasyonudur.
Eleme Grupları
Tüm Eleme grup maçları 12 Ekim-14 Ekim 2012 3 ayrı gruba ayrılan 12 takım arasında 3 şehirde oynandı. Grupları ilk iki sırada bitiren takım 8'li finallere yükseldi. Ve ayrıca Fenerbahçe ve Galatasaray doğrudan 8 li finallere yükselmeye hak kazandılar.
B Grubu
B Grubu maçları Konya Selçuk Üniversitesi 19 Mayıs Spor Salonun'da oynandı.
C Grubu
C Grubu maçları Ordu Vali Kemal Yazıcıoğlu Spor Salonun'da oynandı.
8'li Finaller
8'li final müsabakaları 2-6 Ocak 2013 tarihlerinde Antalya Kepez Belediye Spor Salonu'nda oynandı.
Kaynakça
Resmî site
İzlanda cumhurbaşkanı
İzlanda cumhurbaşkanı, Avrupa ülkesi İzlanda'da 1944 yılından bu yana ülkenin en üst makamında yer alan kişiye verilen unvandır.
Cercopagididae
Cercopagididae, Onychopoda infratakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Cercopagididae familyasına bağlı cinsler (2022):
Dev1ce
2013
Reedtz ilk resmi CS:GO maçına, Mart 2013'te İsveç takımı Fnatic'in yer aldığı ESL Major Series One - Spring 2013: Cup #4'te geçici oyuncu olarak çıktı. Daha sonra Nico, Cajunb, Dupreeh ve Fetish ile Copenhagen Wolves takımında oynamaya başladı. Copenhagen Wolves ile birkaç küçük etkinlik kazandı ve 2013'ün en büyük etkinliği olan Dreamhack Winter 2013'ü 5-8. sırada bitirdi.
2014
Şubat 2014'te Birleşik Krallık organizasyonu Team Dignitas tarafından cajunb, dupreeh, Xyp9x ve FeTiSh ile birlikte transfer edildi. (Aralık 2014'te Karrigan, Fetish yerine takıma dahil oldu ). Dev1ce bu dönemde hiçbir birincilik elde edemedi ve genellikle turnuvaları üçüncülük ile tamamladı. 2014 dünyasının en iyi 20 CS:GO oyuncusu arasında 20. sırada yer aldı.
2015
2015 yılında aynı kadro ile Amerikan organizasyonu Team SoloMid'e (TSM) geçtiler. Dev1ce yeni organizasyonu ile birçok turnuvada yarıştı ve çoğunda üst sıraları elde etti. Yılı HLTV.org'un düzenlediği dünyanın en iyi 20 CS:GO oyuncusu sıralamasında 3. olarak tamamladı.
2019
Dev1ce, StarLadder Major: Berlin 2019'da Astralis ile 4 majör ve bir MVP unvanı kazandı. 23 Nisan 2021'de Ninjas in Pijamas'a (NIP) katıldı.
Reedtz, 2020'de Forbes 30 Under 30 Europe: Sports & Games listesinde yer aldı.
2021
NIP takımında oynamakta olan Nicolai "dev1ce1" Reedtz, 10 Aralık tarihinde IEM Winter 2021 turnuvası öncesi sağlık sorunları nedeni ile yedeğe çekildi.
Kelly Dulfer
Kelly Dulfer (d. 21 Mart 1994), Hollandalı hentbolcudur. Borussia Dortmund ve Hollanda millî takımında oynamaktadır.
Millî takım için ilk kez 2013'te Norveç'teki Møbelringen Cup'ta mücadele etti. Hollanda takımında orta oyun kurucu pozisyonunu oynamak üzere seçilen Dulfer, Hollanda'yı Sırbistan'daki 2013 Dünya Kadınlar Hentbol Şampiyonası'nda temsil etti. Dominik Cumhuriyeti'ne karşı oynanan açılış maçında ilk defa bir dünya şampiyonası maçına çıktı ve "Oranje" takımı tarafından 44-21'lik skorla kazanılan maçta bir gol attı.
2012'de Hollanda takımının onuncu olduğu, Karadağ'daki Dünya Yıldız Kadınlar Hentbol Şampiyonası'nda oynadı.
Kulüp
Hentbol oynamaya HV Ventura'da başlayan Kelly Dulfer, 2012 yılında HV Quintus'a katıldı. Bir sezonun ardından HV DOS'a transfer oldu. Dulfer, 2014-15 sezonunu hem Hollanda ligi hem de Hollanda Kupası şampiyonluğunu kazandığı SV Dalfsen'de oynadı. Daha sonra, Almanya Handball-Bundesliga takımlarından VfL Oldenburg ile sözleşme imzaladı. Dulfer VfL Oldenburg'da iki sezon geçirip 51 Bundesliga maçında 182 gol attıktan sonra, 2017 yazında Danimarka birinci ligi kulübü København Håndbold'a katıldı. København Håndbold ile 2018'de Danimarka ligi şampiyonluğunu kazandı. 2019 yazında Almanya'ya geri döndü ve bu kez diğer bir Bundesliga takımı olan Borussia Dortmund'a imza attı.
Kişisel hayatı
Dulfer, her ikisi de birer uluslararası kriket oyuncusu olan Eric Dulfer ve Ingrid Keijzer'in kızıdır.
Leptodoridae
Leptodoridae, Haplopoda infratakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Leptodoridae familyasına bağlı cinsler (2022):
Porteus Labirent Testi
Porteus Labirent Testi, zekâ ölçümünde kullanılan bir testtir. Temkinli davranmak, ileriyi görmek, çeşitli engellerden kendini korumak gibi özel zeka alanları ölçülür. Bu test özellikle insanın günlük yaşamındaki davranışlarda gösterdiği beceriyi ölçer.
Şin, Şeki
Şin-(Azerice Şin, Rusça Шин) Azerbaycan Cumhuriyyeti'nde Şeki rayonu'na bağlı bir köy. Baş Layısqı köyü ve Baş Göynük köyü arasında bulunuyor.Şin nehrinin kıyısında yer alır.
Nüfus
Şin köyünde yaşayan nüfusun büyük bir kısmı Rutullar oluşturmaktadır.
Yowie (çikolata)
Yowie, 1995'te Cadbury ve Kidcorp tarafından Avustralya'da çıkan bir şekerleme ve yayıncılık markasıdır. 1990'ların sonunda ve 2000'lerin başında Avustralya'da en çok satan çikolatalardan biriydi ve haftada bir milyonun üzerinde satış yaptı. Yaklaşık on yıl ara verdikten sonra, Yowie 2014 yılında ABD pazarları için yeniden başladı.
Cadbury Yowie'nin yayımlanmasıyla aynı zamana denk gelmek için, bir dizi Yowie kitabı yayımlandı ve Yowie karakterlerinin hikâyelerini anlattı. Geoff Pike ve Bryce Courtenay tarafından yazılan ve ödüllü sanatçılar Christopher Minos ve Helen Steele tarafından görüntülenen seri, 2 milyondan fazla kopya sattı ve Avustralya'nın çocuk kitapları için en çok satan listelerinde aldı. Yumuşak oyuncaklar, kıyafetler, oyunlar, etkinlik kitapları ve Yowie müzik CD'leri dahil olmak üzere çok sayıda Yowie ürünü üretildi.
Devrim Anıtı (Kozara)
Devrim Anıtı (Sırp-Hırvatça: Spomenik Revoluciji), Bosna Hersek'te bulunan Kozara dağının en yüksek zirvelerinden biri olan Mrakovica'da bulunan Dušan Džamonja adlı sanatçının 2. Dünya Savaşı anma heykelidir. Anıt, 1942 yılı Haziran ve Temmuz aylarında Alman - Ustaše - Macaristan'ın Kozara Taarruzu sırasında öldürülen veya Ustaše toplama kamplarına sürülen ağır savaşa ve 2.500 Yugoslav partizan savaşçıya ve 68.500 ağırlıklı Sırp sivile adanmıştır.
Anıtın inşası için girişim 1969'da başladı ve Dušan Džamonja projesi birincilik ödülünü kazandı. Anıtın yapımı 1972'de tamamlandı.
Dušan Džamonja anıtı aydınlık ve karanlığın etkileşimi olarak tanımladı. Bu silindirik şekilli anıt, her biri derin oturmuş beton sütunlar (pozitifler) ve oyuklar (negatifler) ile karakterize edilen yirmi dikey bölümden oluşur. Negatifler ölümü sembolize ederken, pozitifler zaferi ve yaşamı temsil eder. Yatay olarak konumlandırılmış beton bloklar, yaşamı ve zaferi yok etmeye çalışan ancak başarısız olan düşman güçlerini simgelemektedir.
Girne batığı
Girne batığı, Levant Denizi'nde günümüze en iyi durumda ulaşmayı başarmış antik bir batıktır. 1965 yılında Kuzey Kıbrıs kıyılarında keşfedilen batık, 1967 yılında kaldırılmış ve restore edilmiştir. Günümüzde Girne Kalesi içerisindeki müzede kargosu ile birlikte sergilenmektedir.
Gemi
Uzunluğu 14,75 m uve genişliği 4,2 m olan geminin 64 metrekarelik bir alana sahipti. Geminin salması için Kıbrıs ya da Sisam adasında yetişen Halep çamı kullanılmıştır. Bunun dışında geminin belli bölümleri kayın ve meşe ağacından materyal olarak faydalanılmıştır. Demir atmak için kullanılan taş çapa, İstanköy'den gelmedir. Bu buluntular ışığında geminin Suriye ile On İki Ada arasında kullanılmış olabileceği ve anadolu kıyıları boyunca yelken açtığı düşünülmektedir.. Batık içerisinde bulunan MÖ 316 - 294 tarihli sikkeler geminin MÖ 300 yılı civarında battığını düşündürmektedir. Sikkeler dışında toplam 400 adet Rodos tipi şarap amforası bulunmuştur. Ayrıca gemi kargosunda bulunan badem gibi bazı organik materyaller radyokarbon tarihleme yöntemi ile MÖ 212±130'a tarihlenmiştir. Öte yandan gemi gövdesinde yapılan dendromorfolojik analizler MÖ 345±90 tarihini vermektedir.
Verilen bu bilgiler ışığında geminin battığı sırada 70 ila 300 yaşında olduğu söylenebilir. Batık ile birlikte bulunan mızrak parçaları geminin bir çeşit korsan saldırısı neticesinde battığını düşündürtmektedir.
Volkswagen Transporter
Volkswagen Transporter veya gövde tipine göre değişen diğer adlarıyla Kombi veya Microbus, gayrıresmî adlarıyla Bus (Amerika Birleşik Devletleri) veya Camper (Birleşik Krallık), Volkswagen AG'ye bağlı Volkswagen Ticari Araç tarafından üretilen T platformuna mensup hafif ticari araç modeli serisidir. 1950 yılında, Tip 2 adıyla üretimine başlanmıştır. Nesilleri; sırasıyla T1, T2, T3, T4, T5, T6 ve T7 olarak adlandırılmıştır.
Girne batığı
Araştırma tarihi
Batık, 20 Kasım 1965'te sünger dalıcısı Andreas Karolou tarafından liman şehri Girne'nin 1 deniz mili uzağında keşfedilmiştir.
Volkswagen Transporter
1950-1964 yılları arasında üretilen birinci nesil, Tip 1'in sonrasında üretilmeye başlanan ikinci model olduğundan Tip 2 adını taşımaktaydı. Aracın arka kısmında bulunan motor hava soğutmalıydı. 1967'de ikinci neslin üretimine geçildi ve 1979'a kadar üretimi sürdü. Üçüncü nesille birlikte gelen su soğutmalı motor seçeneği, 1990'da üretimine başlanan dördüncü nesille birlikte standart hâle geldi. 2003'te beşinci neslin satışına başlandı. 6. neslin üretimine ise 2015 yılından beri devam edilmektedir. 2022 yılında Avrupa' da satışa çıkacak T7 ailesinin 2021 Haziran ayında Multivan modelinin tanıtımı yapılmıştır. Diğer nesillerden en büyük farkı, Golf ile ortak olan MQB platformunda üretilecek olarak tasarlanmasıdır.
Girne batığı
Araştırma tarihi
1967 yılında çalışmaya başlayan dalgıç ve arkeologlardan oluşan 54 kişilik bir grup, Pennsylvania Üniversitesi'nde görevli arkeolog Michael Katzev yönetmenliğinde batığı kaldırmış ve restore etmiştir.
Volkswagen Transporter
Birinci nesil (T1, 1950-1967)
Volkswagen'in Hollandalı ithalatçısı Ben Pon, 1946 yılında Wolfsburg'daki Volkswagen fabrikasını gezerken karşılaştığı, birkaç Volkswagen çalışanının ağır parçaları bir üretim binasından diğerine taşımakta kullanmak amacıyla Beetle'dan esinlenerek geliştirdiği Plattenwagen adlı araçtan ilham alarak; motoru arkada yer alan, önden çekişli ve kutu şeklinde gövdesi olan bir araç taslağı çizdi. İlk taslağın çizim tarihi 23 Nisan 1947 olarak belirtilirken, Volkswagen Genel Müdürü Heinrich Nordhoff tarafından 19 Mayıs 1949 tarihinde bu taslağın üretime geçmesini onaylandı. Güçlü görünümüne atfen Almancada "güçlü" anlamı taşıyan "Bulli" takma adı verilen bu aracın prototipi Kasım ayında Wolfsburg'da tanıtıldı. 8 Mart 1950'de Tip 2 adıyla aracın seri üretimine başlandı. Tip 1'de olduğu gibi Tip 2'de de 1,1 L (1.131 cc, 69,0 cu in) kapasiteli, 18 kW (24 PS; 24 bhp) DIN gücündeki hava soğutmalı dört silindirli düz motor modeli olan 1100 Volkswagen hava soğutmalı motor aracın ön kısmına monte edilmişti. 1953'te motor modeli, 1.192 cc (72,7 cu in) kapasiteli 22 kW (30 PS; 30 bhp) gücündeki 1200 modeliyle değiştirildi. 1955'te, bu daha yüksek sıkıştırma oranı standart hâline getirildi. Modelin 1955 yılına kadar üretilen ilk sürümleri için 1990'lardan itibaren bu sürüm için T1a adı kullanılmaktadır. 1990'lardan itibaren T1b olarak adlandırılan sonraki sürümlerde ise gövde biraz değiştirilerek aracın tavan kısmı genişletilmiş, motor bölümü küçültülmüş, 15 in (381 mm) tekerlekler yerine 16 in (406 mm) tekerlekler kullanılmaya başlanmıştı. Araçların üretimi 1955'e kadar Wolfsburg'daki fabrikada gerçekleştirilirken, 1955 yılında Hannover'de yeni bir fabrika kurulmasının ardından buradaki ilk Tip 2 8 Mart'ta üretildi ve 20 Nisan'da burada seri üretime geçildi. 1960'ta, 30 kW (41 PS; 40 bhp) gücündeki motorlar kullanılmaya başlandı.
1962'de üretime geçilen ve daha ağır yük taşınmasına olanak sağlayan farklı bir sürümde ise taşıma kapasitesi 750 kg (1.653 lb)'dan 1.000 kg (2.205 lb)'a çıkarıldı, 14 in (356 mm) çapında daha küçük fakat daha geniş tekerlekler monte edildi ve 1,5 L kapasiteli, 31 kW (42 PS; 42 bhp) DIN gücünde daha gelişmiş bir motor kullanıldı. Bu sürümün piyasaya sürülmesinden yaklaşık bir yıl sonra eski sürümün üretimine son verildi. 1963 yılında, 1,5 L (1.493 cc, 91,1 cu in) kapasiteli, 38 kW (52 PS; 51 bhp) gücündeki 1500 Volkswagen hava soğutmalı motor standart hâle getirildi. Sonradan T1c olarak adlandırılan ve 1963'ten itibaren üretimine başlanan sürümde arka kapı genişletilmişti. Aynı yıl, yolcu veya kargo bölümüne açılan menteşeli kapı yerine kayan kapıya sahip sürümlerin de üretimine geçildi. 1965'te ise motor gücü 32,3 kW (44 PS; 43 bhp)'a yükseltildi.
Girne batığı
Keşfin yankıları
1985 yılında bilimsel bir danışman grubu ile geminin bir kopyası yapılmıştır. Kyrenia II olarak adlandırılan bu gemi deneysel arkeoloji çalışmaları için kullanılmıştır. Bu çalışmalar ile antik gemi mühendisliği anlaşılmaya çalışılmıştır.
Volkswagen Transporter
Birinci nesil (T1, 1950-1967)
1967 yılında Almanya'da T1'lerin üretimine son verilirken, Brezilya'da bu neslin üretimi 1975'e kadar devam etti. Brezilya'da sonradan üretilen sürümler, T2'dekine benzer ön uç yapısı ile büyük arka lambalara sahip olacak şekilde değiştirilmişti. T1.5 olarak adlandırılan bu modellerin üretimi ise 1996'ya kadar sürdü.
İkinci nesil (T2, 1967-1979)
1967'de, Tip 2'nin ikinci neslinin üretimine başlandı. Ön camdaki ikiye bölünmüşlük kaldırılarak ön cam tek parça hâline getirilmiş, araç birinci nesle kıyasla daha büyük ve daha ağır olmuştu. 1,6 L (1.584 cc) kapasiteli ve 35 kW (48 PS; 47 bhp) DIN gücündeki motorun ebadı da ilk nesle göre büyümüştü. Esnek yarım akslı arka süspansiyon ile transfer kutusu kaldırıldı, bunlar yerine mafsal istavrozu ile donatılan yarım akslar eklenerek sürüş yüksekliği arttırıldı. 1971'e kadar üretilen bu sürümler T2a olarak adlandırılmaktaydı. Bu tarihten sonra T2a adı verilen sürümlerin üretimine geçildi. İlk sürümlerde yuvarlatılmış tampon ön kapılara kadar uzatılmış ve kapı açıldığında sürücü ile yolcuların binmesini kolaylaştırma amacı güden bir basamak görevi görmekteydi. 1971'den sonra üretilen sürümlerde 1,6 L (1.584 cc) hacimli, her silindir başında ikişer emme deliği bulunan ve 37 kW (50 PS; 50 bhp) DIN gücünde motor yer almaktaydı. Ön tekerleklere disk fren, yenilenen tekerleklere ise fren havalandırma delikleri eklenmiş ve jant kapakları daha düz hâle getirilmişti. Önceki sürümde ön farlar altında yer alan sinyal lambaları yükseğe, havalandırma ızgarasına monte edildi. 1972'den sonraki sürümlerde motor bölümünün ebadı arttırıldı, arka kısmın tasarımı değiştirilerek çıkartılabilir motor koruyucu kapağı kaldırıldı ve arka lambaların ebatları büyütüldü. Hava giriş kısmı da genişletilerek daha büyük motorun ihtiyaç duyduğu daha çok havanın alınması sağlandı.
Girne batığı
Keşfin yankıları
1987 yılından itibaren 17 yıl boyunca Kyrenia II aralarında Connecticut Mystic Seaport Müzesi, New York, Nara, ve Sevilla Expo 92'si ve Hamburg limanının 800üncü yıl kutlamaları dahil olmak üzere dünyanın çeşitli ülkelerinde sergilenmiştir. Gemi, bugün Kıbrıs'daki Thalassa Müzesi'nde sergilenmektedir. Kıbrıs'ın sembolü haline gelen batık, Güney Kıbrıs'ın madeni paraları üzerine de basılmıştır.
2014 Dubai d'Or
2014 Dubai d'Or, Globe Soccer tarafından verilen 2014'te futbolun en iyilerini seçmek için Birleşik Arap Emirlikleri'nin Dubai kentinde düzenlenen bir futbol ödül törenidir. Törende 13 ödül sahiplerine teslim edildi.
Volkswagen Transporter
İkinci nesil (T2, 1967-1979)
1972'den itibaren Tip 4 için üretilen motorlar Tip 2'de de kullanılmaya ve farklı bir seçenek olarak satışa sunulmaya başladı. Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da satılan sürümler için ise bu motor standarttı. 1973'te üretilen ve Tip 4 motoru taşıyan sürümlerde ilk kez otomatik şanzımana yer verildi. Her iki motor da 1,7 L hacimli olup; manuel şanzıman için 49 kW (67 PS; 66 bhp) DIN, otomatik şanzıman için ise 46 kW (63 PS; 62 bhp) DIN gücündeydi. Tip 4 motoru taşıyan sürümde kullanılan motor 1974 yılında 1,8 L ve 50 kW (68 PS; 67 bhp) DIN'e, 1976 yılında ise 2,0 L ile 52 kW (71 PS; 70 bhp) DIN'e yükseltildi. 1978'de üretime başlanan 2,0 L kapasiteli modellerde hidrolik sübap iticisi kullanılmaya başlanarak, eski sürümlerde olduğu gibi periyodik olarak sübap boşluğunun temizlenmesi gerekliliğinin önüne geçildi. 1975 ve sonrasında Amerika Birleşik Devletleri'nde üretilen modellerde standart olarak Bosch L-Jetronic elektronik yakıt enjeksiyonu sistemi kullanılmaya başlanırken; 1978'de ilk kez elektronik ateşleme sistemi Tip 2'lerde kullanıldı.
Üçüncü nesil (T3, 1979-1990)
1979 Mayıs'ında, Hannover'deki fabrikada, Tip 2'nin üçüncü nesil modellerinin üretimine geçildi. Bu nesille birlikte önceki iki neslin aksine aracın dış kısmındaki yuvarlatılmış hatlardan daha keskin hatlara geçiş yapıldı. Camlar ile bagaj kapısının boyutları büyütüldü. Ön farlar önceki nesillerde olduğu gibi yuvarlaktı. Krom kaplama çelik tamponların üstünde plastik bir parça vardı. 1,6 L (1.584 cc) hacimli, 37 kW (50 bhp) DIN gücünde ve 2,0 L (1.970 cc) hacimli, 51 kW (70 bhp) DIN gücünde, hava soğutmalı iki farklı motor seçeneğiyle üretimine başlandı. 1981 Şubat'ında, Golf'te kullanılan 1,6 L (1.588 cc) hacimli 37 kW (52 bhp) DIN gücündeki su soğutmalı dizel motor içeren sürümlerin üretimine geçildi. Aynı yılın Eylül ayında, daha farklı bir iç tasarıma sahip, yedi kişilik oturma kapasitesi olan Caravelle ile Caravelle'in daha lüks bir sürümü olan Carat tanıtıldı. Ekim ayında ise 1,9 L (1.913 cc) hacimli 44 kW (60 bhp) DIN gücünde ve aynı hacme sahip 57 kW (78 bhp) DIN gücünde benzinli motor taşıyan iki farklı sürüm üretilmeye başlandı. 1982'de Almanya'da hava soğutmalı motora sahip sürümlerin üretimine son verildi.
Ağustos 1983'te, ızgarasının üstünde dört adet dikdörtgensel ön far bulunan Caravelle tanıtıldı. 1984'te, 2,1 L (2.109 cc) hacimli 82 kW (112 PS) gücündeki benzinli ve 1,6 L (1.588 cc) hacimli 51 kW (70 PS) gücündeki dizel motor taşıyan araçlar alternatif olarak satışa çıkarken, ertesi yıl bu ikisi standart hâle geldi. 1985 yılında modelde büyük çaplı bir revizyona gidildi. Egzoz sistemi, ön süspansiyon, kayan kapı kilitleri, yakın enjeksiyon sistemleri gibi alanlarda değişiklikler yapıldı. Bu yıl aynı zamanda Syncro adı verilen dört tekerlekten çekiş sistemi tanıtılırken, Tip 2'lerde kullanılmaya ve alternatif olarak satışa sunulmaya başladı. Aynı yıl 2,1 L (2.109 cc) hacimli 70 kW (95 PS) güce sahip motor taşıyan araçların da yine alternatif olarak üretimine geçildi. Eylül 1990'da Hannover'deki fabrikada neslin üretimine son verilirken, Güney Afrika Cumhuriyeti'nde üretim 2002 Haziran'ına kadar devam etti.
Dördüncü nesil (T4, 1990-2003)
Ağustos 1990'da dördüncü neslin üretimine başlanırken, modele Transporter adı verilmişti. Bu nesilde, standart olarak kullanılan su soğutmalı motor ilk kez aracın ön kısmına alınmıştı. Önceki nesle göre aracın burun kısmı uzatılmış, ön farlar dikdörtgensel şekilde tasarlanmıştı. Van, kamyonet ve campervan olmak üzere üç farklı gövde tipinde sürümleri üretilen dördüncü nesilde farklı kapasite ve güçlerde benzinli ve dizel motorlar kullanılmıştı.
İlk olarak 1,9 L (1.781 cc) hacimli 49 kW (67 PS; 66 bhp) DIN gücünde, 2,0 L (1.968 cc) hacimli 62 kW (84 PS; 83 bhp) DIN gücünde ve 2,5 L (2.461 cc) hacimli 82 kW (112 PS; 110 bhp) DIN gücünde olmak üzere üç farklı benzinli ile 1,9 L (1,896 cc) hacimli 45 kW (61 PS; 60 bhp) DIN gücündeki bir dizel motor seçeneğiyle üretimine başlandı. 1992'de, 1,9 L (1.781 cc) hacimli 50 kW (68 PS; 67 bhp) DIN gücüne sahip turbo dizel motorlu sürüm ile 2,4 L (2.370 cc) hacimli 57 kW (78 PS) DIN güce sahip Syncro sistemi taşıyan sürümün üretimine geçildi. 1995'te, 1,9 L (1.781 cc) hacimli dizel motor taşıyan sürümlerin üretimine son verilerek 2,5 L (2.461 cc) hacimli 75 kW (102 PS) DIN gücündeki turbo şarj direkt enjeksiyonlu motor taşıyan sürümlerin üretimine başlandı. 1996'da, 2,5 L (2.461 cc) hacimli benzinli motor taşıyan sürüm için alternatif olarak 85 kW (115 PS) DIN güce sahip motor taşıyan normal sürümler ile Syncro monteli sürümlerin yanı sıra 2,8 L (2.792 cc) hacimli 103 kW (140 PS) güce sahip benzinli motor taşıyan sürümler piyasaya sürüldü. 1997'de 2,4 L (2.370 cc) hacimli motorun gücü 55 kW (75 PS) olarak güncellendi ve ertesi yıl bu güç, bu hacme sahip motor taşıyan araçlarda standart hâle getirildi.
1998'de, 2,4 L (2.370 cc) hacimli dizel motorlara sahip araçlarda güncellemeye gidilerek hacimleri 2,5 L (2.461 cc)'ye, güçleri ise normal sürümler için 65 kW (88 PS) DIN'e, Syncro taşıyan modeller için ise 75 kW (102 PS) DIN'e çıkartıldı ve her iki motor turbo şarj direkt enjeksiyona sahip olacak şekilde güncellendi. 2000'de, 2,8 L (2.792 cc) hacimli benzinli motorda güncelleme yapıldı ve gücü 150 kW (204 PS) olarak değiştirildi.
Beşinci nesil (T5, 2003-2016)
Modelin beşinci neslinin üretimine Mart 2003'te başlandı. İlk olarak 2,0 L (1.984 cc) hacimli 85 kW (116 PS, 114 hp) DIN gücündeki ve 3,2 L (3.189 cc) hacimli 	173 kW (235 PS, 232 hp) DIN gücündeki benzinli motorlar ile 1,9 L (1.896 cc) hacme sahip 62 kW (84 PS, 83 hp) DIN ve 75 kW (102 PS, 101 hp) DIN güçlerindeki ve 2,5 (2.461 cc) hacme sahip 96 kW (131 PS, 129 hp) ve 128 kW (174 PS, 172 hp) DIN güçlerindeki TDI PD dizel motorlar taşıyan dört farklı sürüm imal edilmekteydi.
2009'da bu nesil taşıtların makyajlanmış sürümleri Transporter, Caravelle, Multivan ve California olmak üzere dört ana isim altında piyasaya sürüldü. 3,2 L (3.189 cc) hacimli benzinli motoru üretimine son verilirken, yerine 2,0 L (1.984 cc) hacimli 150 kW (204 PS, 201 hp) DIN gücündeki turbo şarj benzinli motor taşıyan araçların üretimine geçildi. Dizel motorlu araçlarda da 2,0 L (1.984 cc) hacimli motorlar standart hâle getirildi ve beş farklı sürümde üretimine başlandı. TDI CR türündeki üç motorun güçleri 62 kW (84 PS, 83 hp) DIN, 75 kW (102 PS, 101 hp) DIN ve 103 kW (140 PS, 138 hp) DIN olarak belirlenmişti. 84 kW (114 PS, 112 hp) DIN gücündeki motorda BlueMotion teknolojisi kullanılırken, 132 kW (179 PS, 177 hp) DIN gücündeki motora BiTDI sistemi entegre edilmişti.
Altıncı nesil (T6, 2016-)
Transporter'ın altıncı neslinin tanıtımı Nisan 2015'te yapıldı ve 2016 yılında piyasaya sürüleceği açıklandı. Yeni nesil TDI motorların kullanıldığı araçların üretimine; 2.0 L (1.968 cc) hacimli 62 kW (84 PS, 83 hp) DIN, 75 kW (102 PS, 101 hp) DIN, 110 kW (150 PS, 148 hp) DIN ve 150 kW (204 PS, 201 hp) DIN güçlerinde olmak üzere dört farklı dizel motor seçeneği ile aynı hacme sahip 110 kW (150 PS, 148 hp) DIN ve 150 kW (204 PS, 201 hp) DIN güçlerinde olmak üzere iki farklı benzinli motor seçeneğiyle başlandı. Modellerin dış hatları, önceki nesillere göre daha keskin hâle getirildi ve gövdenin tümü tek bir parçaymış gibi görünecek biçimde tasarlandı. Nesildeki araçlar; Generation Six, Transporter, Multivan, Caravelle ve California olmak üzere beş ana model adı altında üretilirken; ilk defa bu nesilde üretimine başlanan Generation Six adlı model Multivan Comfortline temel alınarak üretilen özel bir sürümdü.
Yedinci nesil (T7, 2021-)
Haziran 2021'de Volkswagen, 2022'de Avrupa'da satışa çıkması planlanan "Multivan" olarak yeni T7 versiyonunu tanıttı. MQB platformu üzerine inşa edilen araç, hem benzinli hem de dizelin yanı sıra bir plug-in hibrit versiyonu da bulunacak. T6' nın üretimine ise ticari satışlar için devam edilecek. T6 ile karşılaştırıldığında, sürtünme katsayısı 0,35'ten 0,30'a yükseltildi. Yaklaşık beş santimetre daha az yükseklik ön alanı azaltıyor, böylece hava direnci daha da düşürülmüş oluyor. Bu da CO2 emisyonlarını kilometre başına 28 g'a kadar azaltıyor. Aracın ağırlık merkezi, diğer nesillere göre daha aşağıdadır. Tüm modellerde çift kavramalı şanzıman (benzinli motorlar için 7 vites, eHybrid için 6 vites) ve önden çekiş seçeneği bulunur. Bunu 2022'de 110 kW (150 PS) dizel motor (TDI), 2024'te ise elektrikli dört tekerlekten çekiş sistemi takip edecek. Plug-in hybrid (160 kW (218 PS) sistemi, 350 Nm tork, WLTP'ye göre tam elektrikli modda yaklaşık 50 km) için MQB platformundan parçalar kullanılır. Multivan' ın ön aksında ise durum böyle değildir. Araç, elektromekanik hidrolik direksiyon ile yönlendirilir.
Deniz Karaoğlu
Deniz Karaoğlu (d. 25 Mayıs 1982), Türk tiyatro oyuncusu. Kader Can  isimli oyun ile 24. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri’nde Tiyatro alanında En İyi Erkek Oyuncu Ödülü’nü kazanmıştır.
Yeditepe Üniversitesi Tiyatro bölümünü bitirmiştir ve ardından Kadir Has Üniversitesi Film ve Drama Bölümü'nde yüksek lisans yapmıştır.
Nail Nabiullin
Türkiye'ye Gelmesi
Nail Nabiula, Rus hükûmetinin kendisine baskı yapması yüzünden Tataristan'dan ayrılıp, Türkiye'ye gelmek zorunda kalmıştır. Gelen yardımlar sayesinde Tataristan'da çıkardığı Türk Bakışı gazetesini Türkiye Türkçesine aktarıp, Türkiye'de yayımlamaktadır.
Sididae
Sididae, Ctenopoda infratakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Sididae familyasına bağlı cinsler (2022):
Easthampton, Massachusetts
Easthampton ABD'nin Massachusetts eyaletine bağlı Hampshire ilçesinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 16.053'tür.
Diplura petrunkevitchi
Diplura petrunkevitchi, Diplura cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Holopediidae
Holopediidae, Ctenopoda infratakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Holopediidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Nicola Mora
Nicola Mora (d. 31 Temmuz 1979), eski İtalyan futbolcudur.
Kariyer
Mora kariyerine doğduğu şehir Parma'da başladı. 3 maç oynadıktan sonra Serie B ekiplerinden Napoli'ye kiralandı Daha sonra bir diğer ikinci lig takımı Torino'ya 1.188 milyon avro karşılığında transfer oldu. Haziran 2001'de Parma, Mora'yı açıklanmayan ücret karşılığında geri satın aldı ve onu, Serie A'ya yeni yükselen Piacenza'ya 1.033 milyon avro karşılığında yeniden sattı. Haziran 2002'de Serie B takımlarından Bari'ye transfer olsa da 2004-2005 sezonunda tekrar kiralanarak Serie C1 takımlarından yine Napoli'nin yolunu tuttu. Bari'ye döndükten sonra, düzenli bir başlangıç yapamadı ve 6 aylık sözleşme ile Serie B'deki Pescara'ya katıldı.
Pescara'nın küme düşmesinden sonra, Ağustos 2007'de Serie C1'deki Foggia ile 1 yıllık anlaşma imzaladı.