cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ağdam Ekmek Müzesi
Tarihi
İlk sergi salonunun alanı 80 metrekareyken, ikinci sergi salonunun alanı 30 metrekareydi. Birinci salonda, günlük 8–10 ton buğday öğütebilen mekanik bir değirmen bulunuyordu. Ayrıca, 1930'larda kullanılan Trier tahıl temizleme cihazı da burada sergileniyordu. İkinci sergi salonunda Azerbaycan'ın yerel iş aletleri, yani hiş, vel, çin, orak gibi eşyaların yanı sıra 2. yüzyıla ait bir el değirmeni (kirkire) ve çarçar adı verilen harman döven makinesi sergileniyordu. Değirmenin sağ tarafında ahşap bir merdiven ikinci kata çıkıyordu. Bu alanda, Gence, Nahçıvan, Karabağ, Gürcistan, Ermenistan, Dağıstan ve Semerkant'ta yapılan çeşitli ekmek çeşitleri ve undan yapılan ürünler sergileniyordu. Ayrıca, alt salonda antik maşrapalar ve mutfak gereçleri sergilenmiştir. Bir sonraki salonda ise sadece tahıl ve tarımla ilgili konular yer alıyordu. Bu bölümde çeşitli tahıl türleri, buğdaydan yapılan sergiler, savaş sırasında çocuklara verilen ekmek kartları ve aynı zamanda buğday tanelerinden yapılmış Azerbaycan haritası sergileniyordu.
Birinci Dağlık Karabağ Savaşı sırasında Ermeni güçlerinin saldırıları sonucunda müzeye iki kez top mermisi isabet etmiştir. İlk mermi üçüncü sergi salonuna düşmesine rağmen patlamamıştı. İkinci mermi 12 Ağustos 1992'de saat 16:40 civarında müzeye isabet etmiştir. Askeran Rayonu'na bağlı Hanabad ve Nahçıvanik köyleri yönünden ateş edilmiş ve müze tamamen tahrip edilmiştir. Çıkan yangın söndürülmeye çalışılsa da bina kurtarılamamıştır. Bunun sonucunda müzedeki yaklaşık 1,500 sergi, tavanın ahşap malzemeden yapılmış olması nedeniyle hızla alev almış ve bir saat içinde müze tamamen yok olmuştur. Sadece değirmenin duvarları ayakta kalmıştır.
Müzenin duvarlarına yazılan Ekmek pahalı, ölüm ucuzdur ve Kılıç kesmeyen ekmeği keser atasözleri, ziyaretçilere ekmekin kutsallığını ve gücünü hatırlatmak amacını taşıyordu. Ayrıca, 1980'li yıllarda Ağdam'da düzenlenen Natevan Kız Bayramı ve uluslararası Harı Bülbül Festivali, müzeden ilham alınarak başlatılmıştı.
2014'te İfade Özgürlüğünü Koruma Vakfı topluluğu, Ağdam Ekmek Müzesi'nin restorasyonu konusunda Azerbaycan Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanı Ebulfes Karayev'e bir çağrıda bulunmuştur.
İkinci Dağlık Karabağ Savaşı'nı sona erdiren ateşkes antlaşması uyarınca, Ağdam kenti ve çevresi 20 Kasım 2020 tarihinde Azerbaycan kontrolüne geri verilmiştir. Azerbaycan kontrolüne geçtikten kısa bir süre sonra, şehirde temizlik çalışmaları başlatılmıştır. Azerbaycan Millî Meclisi üyesi Ganire Paşayeva, 2020'de yaptığı bir açıklamada Ağdam'da ilk olarak restore edilecek yerlerden birinin Ekmek Müzesi olabileceğini belirtmiştir. Ermeniler tarafından tahrip edilen müzenin durumunun restorasyon çalışmaları sırasında gösterilmesi gerektiğini ifade etmiştir. Paşayeva, Kültür Bakanlığı yöneticileriyle müze planları hakkında fikir alışverişinde bulunduğunu ve yapıcı önerilerin dikkate alınacağını dile getirmiştir.
Sergiler
Müzede yaklaşık 2,800 öge sergileniyordu ve bunlar arasında Ağdam Rayonundaki Çalağantepe'de yapılan arkeolojik kazılarda keşfedilen 3 bin yıldan daha eski fosilleşmiş buğday da yer almaktadır. Müzede ayrıca eski Sovyet Cumhuriyetlerinin başkentlerinde pişirilen 300'den fazla ekmek örneği sergilenmektedir. İmam Mustafayev ve Ebülfez Kasımov gibi akademisyenler ve birçok entelektüel, müzenin sergi koleksiyonunun oluşturulmasında önemli bir rol oynamışlardır. Bu yıllarda, Azerbaycan Cumhuriyeti'nin tüm bölgelerinden farklı ekmek çeşitleri müzede toplanmıştır. Ayrıca, Gedebey Rayonu'ndan 16 adet antik tarım aletleri müzenin sergi fonuna bağışlanmıştır. Moskova Oblastı'nın Yıldız Şehir kasabasından gönderilen ve uzayda seyahat eden ekmek örnekleri de vardır.
Müzede sergilenen bazı eserler, müzeyi ziyaret eden yabancı misafirler tarafından bağışlanmıştır. Bu tür sergiler arasında en ünlüsü, II. Dünya Savaşı sırasında Leningrad'da (bugünkü Sankt-Peterburg) kuşatma altında kalan Galina Konayeva'nın getirdiği "abluka ekmeği" idi. Nazi kuşatması döneminde şehir halkına kişi başı günlük olarak 125 gram siyah ekmek dağıtılıyordu ve Konayeva, o zorlu günlerin anısına bir parça ekmeği saklamıştı. Konayeva, müzeyle ilgili haberin televizyonda yayınlanmasından kısa bir süre sonra Ağdam'a gelerek ekmeği müzeye hediye etmiştir.
Müze heyeti
Müzenin ilk müdürü, televizyon muhabiri Allahverdi Asadov olmuştur. 1 Eylül 1984 tarihinde; AzTV'de bölüm editörü olarak çalışan Niyazi Guliyev bu göreve getirilmiştir, fakat sağlık sorunları nedeniyle kısa bir süre sonra görevinden ayrılmak zorunda kalmıştır. Daha sonrasında müze müdürlüğünü, Bilik Cemiyeti'nin rayon şube başkanı olan Ofelya Zeynalova üstlenmiştir. Zeynalova'nın görevinden ayrılmasının ardından, Hafız Aliyev müzenin müdürlüğünü yapmıştır.
Müzenin yedi kişilik personel ekibinde, müze müdürüne ek olarak; iki bilimsel çalışan, üç rehber ve bir değirmenci bulunuyordu. Değirmenci personelinin görevi, ziyarete gelen konuklara hazır ürünler sunabilmek için değirmeni çalışır durumda tutmaktı.
Popüler kültürde
Azerbaycanlı video oyunu firması AzDimension tarafından 2013 yılında piyasaya sürülen birinci şahıs nişancı türündeki İşğal Altında: Ağdam adlı oyunda, müzeye yer verilmiştir.
Ayaştürkmenli, Silifke
Ayaştürkmenli , Mersin'in Silifke ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Mersin iline 138, Silifke ilçesine 56 km uzaklıktadır.
Nüfus
Mahallenin nüfusu dir.
Selimiye, Şehitkamil
Selimiye, Gaziantep ilinin Şehitkamil ilçesine bağlı bir mahalledir.
Litya suyu
Lithia suyu, lityum tuzlarını (karbonat, klorür veya lityum sitrat gibi) içeren bir maden suyu türüdür. Doğal litya mineral kaynak suları nadirdir ve ticari olarak şişelenmiş az sayıda litya suyu ürünü vardır.
Elbphilharmonie
Elbphilharmonie, kısaca Elphi, Almanya'nın Hamburg şehrinde Elbe Nehri üzerindeki bir yarımadada yer alan bir konser salonu.
Dünyadaki en büyük ve akustik olarak en ileri konser salonlarından biridir ve 108 metre yüksekliği ile Hamburg'un içinde yaşanılan en yüksek binasıdır.
1963'te tamamlanan Kaispeicher A adlı tuğla deponun üzerine inşa edilen yapı, Herzog & de Meuron tarafından tasarladı. Resmî açılışı 11 Ocak 2017'deki NDR Elbphilharmonie Orchestra konseriyle gerçekleştirildi. İçinde konser salonunun yanı sıra bir otel, lüks daireler, ve kamuya açık alanlar da barındırmaktadır.
Amarginops
Amarginops, Bagridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Ophrys
Ophrys orkide ailesinden bir çiçekli bitki cinsidir. Çoğunlukla küçük çok yıllık bitkiler olup, bölünmemiş yuvarlak iki yumruya sahiptirler. Yapraklar genellikle tabandadır. Çiçek başağı görece gevşektir ve çiçekler gösterişlidir. Çanak yapraklar çıplak, yeşil gül ya da beyazımsı renktedir. Taç yapraklar daha ufaktır.
Lityum (ilaç)
Lityum tuzları olarak da bilinen lityum öncelikle psikiyatrik ilaç olarak kullanılır. Öncelikle bipolar bozukluğu tedavi etmek ve antidepresan kullanımından sonra düzelmeyen majör depresif bozukluğu tedavi etmek için kullanılır. Bu rahatsızlıklarda intihar riskini azaltır. Lityum ağızdan alınır.
Yaygın yan etkiler arasında artan idrara çıkma, ellerin titremesi ve artan susuzluk sayılabilir. Ciddi yan etkiler hipotiroidizm, şekersiz diyabet ve lityum toksisitesini içerir. Potansiyel toksisite riskini azaltmak için kan seviyesinin izlenmesi önerilir. Seviyeler çok yükselirse, ishal, kusma, zayıf koordinasyon, uyku hali ve kulaklarda çınlama meydana gelebilir. Hamilelik sırasında kullanılırsa lityum bebekte sorunlara neden olabilir. Emzirirken kullanmak güvenli görünmektedir. Lityum tuzları duygudurum düzenleyiciler olarak sınıflandırılır. Lityumun nasıl işe yaradığı bilinmemektedir.
Yukarıumutlu, Kemaliye
Yukarıumutlu, Erzincan ilinin Kemaliye ilçesine bağlı bir köydür.
Nakşa Seferi
Nakşa Seferi, Piyale Paşa komutasındaki Osmanlı donanmasının 1566 yılında Ege Denizi'ndeki Nakşa Dükalığı üzerine düzenlediği ve Kiklad Adaları'nı doğrudan Osmanlı yönetimine kattığı askerî harekat.
Yukarıumutlu, Kemaliye
Tarihçe
Köyün eski adı, Ermenice kökenli olarak, 1912 kayıtlarında Baratsor, 1928 kayıtlarında Barasor yk. olarak geçmektedir.
Nakşa Seferi
Sefer öncesi
Barbaros Hayreddin Paşa komutasındaki Osmanlı donanması 1537 ve 1538 yıllarındaki Ege seferleriyle Venedik'e bağlı Nakşa Dükalığı'nın bazı adalarını ilhak etmiş, Dükalığı ise (Cezire-i Efrenç adıyla) vergi veren tâbi bir devletçiğe dönüştürmüşlerdi. 1540 yılında Venedik'le üç yıllık savaşı sonlandıran Antlaşma uyarınca, Dükalığın Osmanlılara bağlandığı Venediklilerce de kabul edilmiş; öte yandan Osmanlılar da sancak olarak teşkilatlandırmadıkları bu adalardaki idareyi yine aynı Venedikli yönetici aileye vermişlerdi.
Yukarıumutlu, Kemaliye
Coğrafya
Köy, Erzincan il merkezine 216 km, Kemaliye ilçe merkezine 62 km uzaklıktadır.
Nakşa Seferi
Sefer öncesi
Bununla birlikte, yeni Dükün idaresi altındaki ada halkını aşırı vergilendirmesi ve Katolik ruhban sınıfının cariyelerle yaşantıları adaların Rum Ortodoks halkında huzursuzluğa yol açtı. Rum halkın Osmanlı başkentinden idarecilerinin değiştirilmesini talep eden iki elçinin gönderilmesini müteakip Dük IV. Giacomo da verginin bir bölümüyle İstanbul'a gittiyse de, adaların idaresinden azledildi ve hapse atıldı.
Sefer
Bu olaylar yaşanırken Piyale Paşa komutasındaki 88 kadırgalık Osmanlı donanması 26 Mart 1566'da İstanbul'dan Ege Denizi'ne hareket ettikten sonra 15 Nisan'da Cenevizlerden Sakız'ı fethetti ve İyon Denizi'ne açılarak (Osmanlıların savaş halinde bulundukları İspanya Krallığı'na bağlı) Napoli Krallığı'nın Pulya sahillerini istila etti.
Ardından, Ege Denizi'ne dönen Osmanlı donanması Nakşa önlerine geldi ve adayı ele geçirdi. Halkı başlarındaki Latin idareci Sommaripa'yı kovan Andıra ile Mürted de Osmanlı donanması tarafından alındı. Harekât neticesinde Berre, Santorini, Değirmenlik ve Şira adaları da ilhak edildi.
Harekât sonucunda sadece İstendil adası Venediklilerin elinde kaldı (sözkonusu ada ise 1714-1718 Osmanlı-Venedik Savaşı sırasında 1715 yılında Canım Hoca Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı donanması tarafından ele geçirildi).
Sefer sonrası
Piyale Paşa başarılı seferinin ardından adaların yönetimini Sancakbeyi unvanıyla İstanbul Yahudilerinden Yasef Nasi'ye devretti. Nasi'nin 1579 yılında ölümünün ardından eski Dük Giacomo Crispo ile eski Andıra idarecisi Cruzino Sommaripa İstanbul'a sancakbeyliği için başvurdu. Sadrazam Sokollu Mehmed Paşa ikinci adayın onaylanmasına eğilim gösterirken aynı yıl suikast sonucu öldürülmesi üzerine şahin görüşlü Kaptan-ı derya Kılıç Ali Paşa'nın siyaseti ağır bastı ve eski Nakşa Dükalığı toprakları Kaptanpaşa eyaletine bağlandı ve Sancakbeyi olarak Süleyman Çavuş atandı.
Destcan
Destcan, İran'ın Merkezi ostanına bağlı Ferahan şehristanına bağlı bir köydür. Nüfusu 2006 yılı itibarı ile 1,263'tür.
Schoolcraft ilçesi, Michigan
Schoolcraft ilçesi veya Schoolcraft County, ABD'nin Michigan eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2020 sayımına göre 8.047'dir. İlçenin merkezi Manistique şehridir.
Chien Te-men
Chien Te-men (, d. 28 Ağustos 1943 –ö. 5 Şubat 2018) ,Tayvanlı oyuncu.
Uluslararası Rotterdam Film Festivali
Uluslararası Rotterdam Film Festivali(IFFR), her yıl ocak ayı sonunda Rotterdam, Hollanda'da çeşitli sinemalarda düzenlenen film festivalidir. 1972'de kuruluşundan bu yana, film dünyasında ortaya çıkan en önemli olaylardan biri haline geldi ve ortaya çıkan yetenekler ile otoriteler tarafından bağımsız ve deneysel film yapımı üzerine odaklanmaktadır. Festival, ayrıca en yeni çalışma ile sanatçının filmini sunma konusunda benzersiz bir ilgi odağı sağlamaktadır. Kısa film programındaki katılımcıların çoğu sanatçı veya deneysel film yapımcısı olarak belirlenmektedir. IFFR, film yapımcılarının fon arayışı için CineMart'ı da ağırlamaktadır. İlk festival - daha sonra 'Uluslararası' olarak anılacaktır - Haziran 1972'de Huub Bals önderliğinde düzenlenmiştir. Logosu ise açıkça M.G.M.'nin aslanına dayandırılarak oluşturulan bir kaplandır.
Keşlitürkmenli, Silifke
Keşlitürkmenli, Mersin'in Silifke ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Köy Mersin iline , Silifke ilçesine    km uzaklıktadır.
Nüfus
Mahallenin nüfusu     dir.
My Immortal
"My Immortal" Evanescence'in Fallen albümünden çıkan üçüncü teklidir. "Going Under"ın ardından 3 Aralık 2003 tarihinde Wind-up üzerinden yayınlanan bu parça, Amy Lee ve Ben Moody tarafından yazılmıştır. Bunu izleyen tekli "Everybody's Fool"olmuştur.
Şarkı 2004 yılının en çok satan teklileri listesinde yedinci sırada yer almaktadır.Teklinin 2009 itibarıyla toplam satışı 500.000'dir. My Immortal ayrıca 2005 Grammy ödüllerine en iyi pop grup vokal performansı dalında aday gösterilmiş ancak ödülü alamamıştır.
Şarkının konusu ve geçmişi
"My Immortal"'ı Ben Moody yazdı ve köprüyü Amy Lee ekledi.Amy Lee'nin belirttiği şekilde "..."My Immortal" Ben'in şarkısıydı."Şarkının sözleri Moody'nin yazdığı bir hikâyeden temel alınarak yazıldı.Şarkı ruhun ölümden sonra hayattaki kişiyle kalmasını, onu sık sık ziyaret etmesini ve o ruh gidene kadar onu yalnız bırakmadığını anlatıyor.Ben Moody ayrıca Fallen kitapçığında şarkıyı büyükbabası Bill Holcomb'a adadığını söyledi.
Müzik videosu
My Immortal'ın klibi Barselona'da Barri Gotic denilen Plaça St. Felip Neri adındaki meydanda David Mould tarafından siyah-beyaz olarak çekildi.Plaça St. Felip Neri ise adını 16. yüzyılda yaşayan bir azizden alıyor.
Rock Sound'un yaptığı röportajda Lee videoyla ilgili şunları söyledi:
Doraemon: Nobita ve Hayvan Gezegeni
Doraemon: Nobita ve Hayvan Gezegeni (Japonca: ドラえもん のび太とアニマルDoraemon Nobita to Animaru Puranetto), Doraemon Uzun Öyküler serisinin aynı adlı onuncu cildine dayanan, 10 Mart 1990'da Japonya'da prömiyeri yapılan uzun 11. Doraemon filmidir.
Konusu
Nobita'nın evinde gizemli bir pembe gaz görmesiyle başlar. Oraya girer ve tüm hayvanların konuşabildiği bir gezegene gelir. Uyandığında gördüğü rüyayı arkadaşlarına anlatır. Ama ona inanmıyorlar. Eve döndüğünde o gezegenden aldığı bir çiçek görür.
Gece, Nobita banyoya gider ve gizemli pembe gazı ikinci kez keşfeder. Nobita oraya girdiğinde bir ormana varır. Doraemon, o sırada kuvvetli bir rüzgar olduğunda hiç düşünmeden Nobita'yı alır. Amacının hayvanlarla buluşmak olduğunu söylüyor. Uçmak için bambu helikopteri kullanıyorlar. Sonunda nehirde salı rüzgarla savrulan küçük bir köpek keşfettiler. Nobita söylediği şehre yardım eder. O küçük köpeği bekleyen birçok insan var. Sonunda, küçük köpek babasıyla tanışırken, sonunda o köpeğin adının Chippo olduğu ortaya çıktı. Nobita, Chippo'nun aile evinde bir çay partisine davet edildi. Chippo, Nobita'nın evini sordu. Tokyo'dan söyledi ama Chippo anlamadı. Ancak Nobita ve Doraemon'un eve gitmesi gerekiyor. Bambu helikopterle pembe gaza geri uçarlar.
Ancak garip bir şey buldular. Çok büyük bir aydı; genellikle dünyadan görülenden daha büyüktü. Sonunda bunun farklı bir gezegen olduğunu keşfettiler. Ve sadece pembe gazdan erişilebilir. Doraemon makineyi tamir ettikten sonra pembe gaza geçerler. Ondan sonra, dünyaya geri döndüklerini anlarlar. Öğleden sonra Nobita, Gian'dan gizemli sesler dinlediğini duyar. Evine döndüğünde seslerin Stringless telefonundan geldiğini fark eder.
Nobita, Doraemon'a gadget'ını kullanabileceğini söyler, ancak Doraemon reddeder. Nobita ona Yıldız Çiçeği'ni verdikten sonra Nobita, Doraemon, Shizuka ve Suneo Animal Planet'e gitmeye hazırlanır. Ama Suneo, Gian ile gitmek istiyor. Gian gelir ve ona hazırlanmanın çok uzun sürdüğünü söyler. Gittikten sonra Chippo'nun büyük tehlikede olduğunu gördüler. Nimugeler gezegenlerine saldırdılar ve Chippo'nun kuzeni Romi-Chan'ı ele geçirdiler. Doraemon, Nobita'ya şanssız insanlar üzerinde en iyi sonucu veren "Ay Şansı" adlı bir alet verir ve şanssız olduğu düşünüldüğünden inanılmaz derecede şanslıdır.
Nobita Yıldız Gemisine Bindi ve Nimuges gezegenine gitti. Nobita bir nimuge vurur ve kıyafetlerini giyer. Ancak kafa, bir casusun yanlarında olduğunu fark eder ve casus olarak kontrol edilmek üzere sıraya dizilmelerini emreder. Nobita'yı Casus olarak ortaya çıkarmadan önce, başka bir Nimuge'nin uzay polis gücü için çalışan bir casus olduğu ortaya çıktı. Romi'nin tutulduğu hücreye kadar ona eşlik etmesi istendiğinde, polis, Romi ve Nobita tam zamanında kaçarken Nobita'nın yardımıyla durumu değiştirir. Nimuge daha sonra niyetlerini, gezegenlerinin kaynaklarını çarçur eden ve hayatta kalmak için çöpçülüğe başvuran insanların bir dalı olduklarını belirtir. Doğadan geriye kalanları kurtarmak için kullanılan yöntemlerden biri, hayvanları ışınlama gazıyla transfer etmek ve onları duyarlı hale getirmekti. doğaya saygılı yeni bir toplum yaratmalarına izin vermek. Ancak kalan Nimuge, gezegeni kendilerine almak istedi ve yeni toprakları alıp kolonileştirmek için bir istila filosu hazırladı.
Nobita ve Doraemon, ertesi günün şafağında işgalcilere karşı bir savunma hazırlar. Hava toplarını kullanarak gemilerin çoğunu etkisiz hale getirebildiler ve silahları çevre kıyafetlerini delemediğinde Doraemon'un doğaçlama yaptığı gibi onları inmeye zorladılar. Geri çekilmek zorunda kalan Nimuge komutanı, ormana kavrulmuş bir toprak saldırısı emri verir, ancak başka bir gemi filosu arkadan yaklaşır. Hayvanları ve Doraemon'u rahatlatmak için onlar, bu Nimuge gerçek kimliğini tutuklamaya çalışan Galaktik polis gücüdür, ailesi binlerce yıl boyunca cennette yaşamak için hayvanlara karşı kızgınlık besleyen genç bir adam tarafından yönetilen gizli bir organizasyon Team Hamamböceğidir. . Galaktik polis gücü, eylemlerinden dolayı pişmanlıklarını ve hayvan gezegeniyle ilgili düzeltme yapma isteklerini ifade eder. Animal gezegenin yardımıyla,
Psikiyatrik ilaç
Psikiyatrik veya psikotrop ilaç, beynin ve sinir sisteminin kimyasal yapısı üzerinde bir etki yapmak için alınan psikoaktif bir ilaçtır. Bu nedenle, bu ilaçlar akıl hastalıklarını tedavi etmek için kullanılır. Bu ilaçlar tipik olarak sentetik kimyasal bileşiklerden yapılır. 20. yüzyılın ortalarından bu yana, bu tür ilaçlar çok çeşitli zihinsel bozukluklar için tedavilere öncülük ediyor ve uzun süreli hastaneye yatış ihtiyacını azaltıyor, bu nedenle zihinsel sağlık bakımının maliyetini düşürüyor. Akıl hastalarının tekrar suç işlemesi veya yeniden hastaneye yatırılması pek çok ülkede yüksek orandadır ve nükslerin nedenleri araştırılmaktadır.
Türleri
Beş ana psikiyatrik ilaç grubu vardır.
Seymenli, Şehitkamil
Seymenli, Gaziantep ilinin Şehitkamil ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Seymenli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Alicia Vikander
Alicia Amanda Vikander (d. 3 Ekim 1988) İsveçli oyuncu, yapımcı ve dansçı. Göteborg'da doğup büyüdü. Profesyonel kariyerine İsveç kısa filmlerinde ve dizilerinde gözükerek başladı. İlk tanındığı rolüyse drama dizisi Andra Avenyn (2008–10)'daki Josefin Björn-Tegebrandt kişiliğiydi.
2014 ve 2015'te Vikander Testament of Youth filmindeki eylemci rolü olan Vera Brittain, Altın Küre ve BAFTA Ödülleri'nde En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu kategorisine aday olduğu Ex Machina'daki Al rolü ve SAG ve Akademi Ödülleri'nde En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu ödüllerini kazandığı The Danish Girl filmindeki ressam Gerda Wegener rolüyle dünya çapında ün ve beğeni kazandı.
Kişisel hayatı
2014 yılının sonlarında, The Light Between Oceans setinde tanıştığı başrol arkadaşı Michael Fassbender ile ilişki kurdu. Vikander'in Ex Machina ve The Danish Girl'deki performanslarıyla aday gösterildiği ve Fassbender'ın Steve Jobs filminde aday gösterildiği 2016 Altın Küre Ödülleri'nde bir çift olarak ilk kez halka açıldılar. 14 Ekim 2017'de İspanya'nın İbiza kentinde özel bir törenle evlendiler. 2017 itibariyle çift, Lizbon, Portekiz'de yaşıyor. 2021 doğumlu bir oğulları var.
Cartoon Network ve LGBT temsili
1992'de açılan bir Amerikan TV kanalı olan Cartoon Network ve 2001'de başlayan yetişkinlere yönelik gece programlama bloğu Adult Swim, programlarında düzenli olarak lezbiyen, gey, biseksüel ve transgender ( LGBT ) karakterlere yer veriyor.
Avusturasya
Avusturasya veya Austrasia, Merovenj Hanedanlığı'nın kuzeydoğu topraklarını oluşturan ve günümüzdeki Fransa, Almanya, Belçika, Lüksemburg ve Hollanda ülkelerinin topraklarına verilen isimdir. Bazı Avusturasya krallarının Reims, Trier ve Köln arasında hüküm sürmesine rağmen, Metz bu hanedanlığa başkentlik yapmıştır.
Tarihi
Franklae kralı I. Clovis 511 yılında vefat etmiş ve ölümünden sonra yerine alacak dört oğlu krallığı kendi aralarında bölmüşlerdir. I. Theuderic, o zamanki Avusturasya topraklarını almış olan Frenk kralının oğludur. Theuderic soyundan gelen II. Chlothar, 555 yılında diğer Franklar Krallığı kralları ile birleşme yolunu izledi.
Lens (arrondissement)
Lens arrondissementi, Fransa'nın Hauts-de-France bölgesine bağlı Pas-de-Calais departmanında bulunan bir arrondissementtir. Yüzölçümü 351,5 km² olan arrondissementin nüfusu Ocak 2018 tarihi itibarı ile 368.233'tür. Arrondissementin alt prefektörlüğü Lens'tır.
İdari bölümler
Lens arrondissementi, 50 belediyeye ayrılmaktadır.
Yapraklı Koy
Yapraklı Koy Mersin ili Silifke ilçesinde bulunan etrafı kayalık olan dar bir koydur. Yakınında bulunan kaynak suyunun etkisiyle Akdeniz Bölgesinin en soğuk deniz suyu olarak bilinmektedir.
Ekonomi
Bölgede yaşayan halk tarım ve turizm ile geçimini sağlamaktadır.
Coğrafya
Mersin ili Silifke ilçesine bağlı olan Yapraklı Koyu'nun Silifke ilçesine 17 kilometre uzaklıktadır.
Ziyaretler
Yapraklı Koy, yaz aylarında yoğun talep gören Mersin'in turistik yerleri arasında yer almaktadır. Koya girişler ücretsiz olmakla birlikte koy içerisinde ücretli şezlonglar ve yiyecek içecek hizmeti veren bar bulunmaktadır. Ailece ziyaret edip masada oturmak isteyen misafirler için piknik masaları ücretli olarak bulunmaktadır.
Yapraklı Koy Plajı’nda büfe hizmeti, günlük temizlenen duş, tuvalet hizmeti ve son olarak giyinme kabini bulunmaktadır.
Silifke ilçesi sınırları içerisinde yer alan Yapraklı Koy'da Mersin Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı olarak hizmet verilmektedir.
Yuva, Kemaliye
Yuva, Erzincan ilinin Kemaliye ilçesine bağlı bir köydür.
Efrenk Çayı
Efrenk Çayı (Müftü Çayı), Bolkar Dağları'ndan doğan, Mersin şehir merkezinden geçerek, limanın batısından Akdeniz'e dökülen akarsu.
Akarsu eski adı Efrenk olan Aslanköy sınırlarında doğar. Buradaki adı Aslanköy Deresi'dir. Mersin şehir merkezinin kuzeyinde Müftü Deresi adını alır.
Yuva, Kemaliye
Tarihçe
Köyün eski adı, Ermenice kökenli olarak, 1643 kayıtlarında Gerüşla, 1902 kayıtlarında  Garuşla olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Erzincan il merkezine 160 km, Kemaliye ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır.
Efrenk Çayı
Akdeniz ikliminin görüldüğü akarsu havzasında en fazla yağış kış aylarında görülür. Bu nedenle akarsunun rejimi düzensizdir. Yılda ortalama 100 hm³/yıl su taşımaktadır.
Mersin'de çay üzerinde birisi Çukurova otoyolu üzerinde olmak üzere beş köprü bulunur. Mersin'deki ilk yerleşim yeri olan Yumuktepe höyüğü akarsunun kenarında bulunur. Müftü Çayı Mersin limanının batı kenarından, noktasından Akdenize ulaşır.
Çayın yukarı çığırında sulama amaçlı Aslanköy Göleti inşa edilmiştir. 1.33 hm³ depolama hacme sahip göletin alanı 0,19 km²'dir.
Türkmenuşağı, Silifke
Türkmenuşağı, Mersin'in Silifke ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Köy Mersin iline , Silifke ilçesine    km uzaklıktadır.
Antik Yunan'da eşcinsellik
Klasik antik dönemde, Herodot, Platon, Ksenophon, Athenaeus ve birçokları Yunan toplumundaki eşcinselliğin yönlerini araştırmışlardır. Antik Yunanistan'da seçkin çevreler arasında eşcinsel cinsel ilişkilerin en yaygın ve sosyal açıdan en önemli biçimi, yetişkin erkekler ile ergenlik çağındaki veya ergenlik çağına yaklaşmış erkekler arasındaki cinsel ilişkilerdi. (Antik Yunan'da erkeklerle kadınlar arasındaki evlilikler de yaşa göre yapılandırılmıştı: Otuzlarında olan erkekler genelde kendi eşlerini ergenliğe yeni girmiş kadınlardan seçerdi). Yine de bazı şehir devletlerinde toplum bazında eşcinsellik ve pratikleri yasaktı veya muğlak bir yapıya sahipti; buna karşın belirli şehir devletlerinde ise çok yaygın olarak kabul ediliyordu. Yetişkin erkekler arasında cinsel ilişkiler var olmasına rağmen, Kenneth Dover'a göre, bu ilişkilerin her birinin en az bir üyesinin sosyal geleneklere karşı pasif bir cinsel rol üstlenmesi mümkündür, ancak bu yakın zamandaki bilim insanları tarafından şüpheyle karşılanmış ve sorgulanmıştır. Eşcinsel partnerler arasındaki bu tür ilişkilerin genel toplumda, özellikle kadınlar için nasıl değerlendirildiği belirsizdir, ancak örnekleri Sappho'nun zamanına kadar uzanmaktadır.
Antik Yunanlar, cinsel yönelimi modern Batı toplumlarının yaptığı gibi sosyal bir kimlik tanımlayıcısı olarak düşünmediler. Yunan toplumu, cinsel istek veya davranışı katılımcıların cinsiyetine göre değil, her bir katılımcının seks eyleminde oynadığı rolle, aktif veya pasif rolüyle ayırt etti. Oğlancılık gelenekleri içinde aktif ve pasif roller sırasıyla baskın ve boyun eğen sosyal rollere karşılık gelirdi: aktif (giren) rol erkeklik ile, yani daha yüksek bir sosyal statü ve yetişkinlik ile ilişkilendirilirken, pasif rol ise kadınsılık, yani daha düşük bir sosyal statü ve gençlik ile ilişkilendiriliyordu.
Oğlancılık
Antik Yunan'da elit erkek bireyler arasındaki en yaygın eşcinsellik ilişki "paiderastia", yani oğlancılıktı. Bu tür bir ilişkide yetişkin bir erkek ve ergen bir genç bulunurdu. Bir erkek sakalı tamamen çıkmayana kadar bir oğlan olarak görülürdü. Atina'da yaşlı adama erastes denilirdi. Erastes, yani yetişkin birey sevgilisi (eromones) olan genci eğitmeli, sevmeli ve onun için bir rol model olmalıydı, bunun karşılığında ise aldığı ödül gencin güzelliği, gençliği ve sadakati olurdu. Bu tür konseptler uzmanların yıllar boyunca buldukları arkeolojik kanıtlarla destekleniyor; örneğin, bronz bir levha üzerinde bir ok ve bir yay taşıyan yaşlı bir adamın bir keçiyi taşıyan bir çocuğu yakaladığı tasvir edilir. Ayrıca, çocuğun cinsel organları bron levhada bariz bir şekilde görülüyor, bu nedenle uzmanlar bunu ve buna kıyasla daha fazla kanıtı oğlancılık uygulaması olarak yorumluyor.
Yunan soyluluğunun kökleri, bir siyasi örgütlenme birimi olarak şehir devletinin yükselişinden önce, Yunanistan'ın kabile geçmişinde yatmaktadır. Bu kabile toplulukları yaş gruplarına göre teşkilatlandırılmıştır. Bir oğlanın yetişkin yaş grubuna girme ve bir "erkek olma" zamanı geldiğinde, kabileden yetişkin bir erkekle bir süre zaman geçirerek erginleme töreninini uygulamış olurdu. Bu yaşlı adam, gençleri Yunan yaşam stilinin yolları ve yetişkinliğin sorumlulukları konusunda eğitirdi.
Yunanistan'ın tarih öncesi kabilelerinde Yunan gençlerinin uğradığı geçiş ayini, şehir devletinin ya da polisin yükselişinden sonra yaygın olarak bilinen Yunan oğlancılık biçimine dönüştü. Yunan erkek çocukları artık topluluğun sınırlarını terk etmiyorlardı, daha ziyade şehrin sınırları içinde yaşlı erkeklerle ilişki kurar hale geldiler. Bu adamlar, daha önceki meslektaşları gibi, genç arkadaşlarının hayatlarında eğitici ve öğretici bir rol oynarlar; aynı şekilde, daha önceki zamanlarda olduğu gibi, erkek çocuklarıyla cinsel bir ilişkileri de olurdu. Bununla birlikte, aktif sekse maruz kalan partnerler toplum bazında düşük bir konumda ve sosyal olarak kabul edilen normların dışında görülürdü. Antik Yunan'da ilişkiye giren bireylerin cinsiyetlerinin aksine seks genelde aktif rol, baskınlık ve haz gibi kavramlarla anlaşılırdı. Dover'a göre, oğlancılık aktif ve baskın bir erkek rolü açısından eşcinsel bir ilişki olarak görülmüyordu. Aynı cinsiyetten iki kişi arasında bir cinsel ilişki vuku bulduğunda, bu ilişki gene de tamamen eşcinsel bir ilişki olarak değerlendirilmiyordu; çünkü, bu ilişkide bir kişi pasif rol üstleneceği için o kişi cinsel birleşme yönünden bir "erkek" olarak görülmezdi. Hubbard ve James Davidson, bir erkeğin yalnızca sekste pasif olduğu için kadınsı kabul edildiğine dair yeterli kanıt olmadığını savunuyorlar. Örneğin, Aristophanes'in Atlılar oyununun soylu sınıftan olmayan kahramanı pasif bir ortak olduğunu açıkça kabul eder.
Ayrıntılı bir sosyal kanun Yunan oğlancılığın mekanizmasını yönetiyordu. Zevklerine hitap eden genç erkeğe kur yapmak yetişkin erkeğin göreviydi ve genç erkek akıl hocasının arzularına teslim olmadan önce bir süre kendini geri çekmesi sosyal açıdan uygun görülüyordu. İk zamanlar hem erastes (yetişkin erkek) hem de eromones (genç erkek, oğlan) kendi arzularını baskılamalı ve kısıtlamalıydı. Bir müddet sonra genç erkek yeni akıl hocasının arzularına boyun eğerdi ve onun rehberliği altına girerdi. Yine de itaat halinde olan genç erkeğin akıl hocasından cinsel ilişkilerin de içinde bulunduğu "dersleri" alacağı kesin değildi. Bununla beraber tüm oğlancılık ilişkilerinin cinsel ilişkiler bulundurmadığını akılda tutmak önemlidir: Birçoğu basitçe bir arkadaşlık ve rehberlik ilişkisiydi.
Antik Yunanistan'da oğlancılık için yaş sınırı en az 12 yaşındaki çocukları kapsıyor gibi görünüyor. On iki yaşından küçük bir çocuğu sevmek uygunsuz kabul edilirdi, ancak bu tür bir uygulamaya bağlı herhangi bir yasal ceza olduğuna dair hiçbir kanıt yok. Geleneksel olarak bir erkek olarak kabul edilmesine kadar, yani çocuğun vücut kıllarının yaygın olarak büyümesine kadar oğlancılık ilişkisi devam edebilirdi. Bu nedenle bu gibi ilişkiler geçici bir süreyi kapsasa da, ilişkideki taraflar üzerinde daha uzun ve kalıcı etkileri olurdu. Antik Sparta düğünlerinde gelinin saçı kısa kesilir ve bir erkek gibi giydirilirdi. George Devereux bunun kocanın eşcinsel ilişkilerden heteroseksüel ilişkilere geçişini kolaylaştırmak için olduğunu belirtir. Bu, oğlancılık ilişkilerinin bir kadınla olduğu gibi cinsel ve yakın bir ilişki değil; geçici, gelişime katkı sunması beklenen ilişkiler olduğunu gösterir. Bu zamanlarda daha yaşlı, baskın bir erkek ile daha genç, itaatkar bir erkek arasındaki güç dinamiği ilişkileri nedeniyle eşcinsellik normal ve gerekli görülüyordu. Yine de, yakın yaşlardaki iki erkek benzer bir ilişkiyi paylaşması bir tabuydu ve sapkınlık olarak değerlendiriliyordu.
Eski Yunanlar, oğlancılığı şehir devletleri bağlamında sosyal ve eğitimsel bir kurum olarak tanımlayan, inceleyen, sistemleştiren ve kuran ilk topluluktu. Oğlancılık sivil hayatta, orduda, felsefede ve sanatta önemli bir unsurdu. Bilim insanları arasında oğlancılığın tüm sosyal sınıflarda yaygın olup olmadığı veya büyük ölçüde aristokrasi ile sınırlı olup olmadığı konusunda bazı tartışmalar hala sürmektedir.
Orduda eşcinsellik
Erkek aşıklardan oluşan ayrı bir askeri birlik olan Thebailerin Kutsal Grubu (bir askeri birlik) Eski Yunanların askerler arasındaki aşkı kullanarak askerlerin savaşçı ruhlarını geliştirdiğini gösteren en önemli örnektir. Thebaililer Makedon II. Philip'in kontrolü altına girmeden önce bu grubu Thebai'nin Gücü olarak adlandırırdı. II. Philip Chaeronea Muharebesi bittikten sonra savaş meydanındaki ölüleri gözlemlediğinde Thebaililerin Kutsal Grubu'na mensup askerlerin cesetlerinin savaş alanına saçıldığını görür ve Spartalıların Thebailerin bu askeri birliğine olan bakış açılarını ağır bir şekilde eleştiren şu sözü zikreder: "'Bu adamların utanç verici şeyler yaptığını veya bu tür şeylere maruz kaldığını düşünenler sefil bir şekilde mahvolurlar.'"Plutarch'a göre Pammenes'in (dönemin thebaili bir generali) görüşü şuydu:"Homeros'un Nestor'u Yunanlara kabile kabile derecelendirmelerini tavsiye ettiğinde bir orduya emir verecek kadar yetenekli değildi... Dolayısıyla o aşıklara ve onların sevdiklerine katılmalıydı. Aynı kabileden insanlar için tehlikeler vuku bulduğunda birbirlerine çok az değer verirler; ama sevgiye dayalı dostlukla sağlamlaştırılan bir grup asla kırılmaz."İlyada'daki Akhilleus ve Patroklos arasındaki kahramanca ilişki gibi Yunan mitolojisindekibölümlere yansıyan bu bağların, sevgililerini etkileme ve koruma arzusu nedeniyle cesaretin yanı sıra morali de artırdığı düşünülüyordu. Bu tür ilişkiler birçok Yunan tarihçi tarafından kaydedilmiştir. Plutarkhos'un kaydettiği Makedon II. Philip'in pek düşünmeden ettiği şu sözler buna bir örnektir:"'Bu tür aşka en duyarlı olanlar yalnızca en savaşçı halklar, Boiotialılar, Spartalılar ve Giritliler değil, aynı zamanda eskilerin en büyük kahramanlarıdır: Meleager, Akhilleus, Aristomenes, Kimon ve Epaminondas .'"Eretrialılar ve Halkidalılar arasındaki Lelantine Savaşı sırasında, belirleyici muharrebeden önce halkidalılar, Cleomachus (şanlı savaşçı) adlı bir savaşçının yardımını istedi. İsteklerine cevap veren savaşçı beraberinde sevgilisini de getirdi. Eretrialılara karşı hücumda önderlik ederek, kendi hayatı pahasına Halkidalıları zafere taşıdı. Halkidalılar şükran içinde pazar yerinde onun için bir mezar dikti.
Yetişkin erkekler arasındaki aşk
Yunan Eşcinselliği (Greek Homosexuality) isimli kitabını 1978'de yayınlayan klasikçi Kenneth Dover'ın görüşüne göre, Yunan toplumunda yetişkin erkeğin erkekliğini geliştirmenin önemi ve pasif partner olmanın algılanan kadınsılaştırıcı etkisi göz önüne alındığında, benzer sosyal statüye sahip yetişkin erkekler arasındaki ilişkiler son derece sorunlu kabul edilirdi ve genellikle sosyal damgalanma ile ilişkilendirilirdi Ancak bu utanç damgası yalnızca ilişkideki pasif partnere atfedilirdi. Dover ve destekçilerine göre, erkeklik çağına geldikten sonra pasif anal seks yapan Yunan erkekleri - bu tür bir noktada oğlancılık ilişkilerinde aktif ve baskın taraf olmaları bekleniyordu - kendilerini kadınsılaştırıyorlardı veya kendilerini bir kadın yapıyorlardı. Dover, Aristophanes'in oyunlarında kullanılan hakaretleri, 'pasif' erkeklerle alay edildiğinin kanıtı olarak ifade eder.
James Davidson ve Hubbard tarafından yayınlanan daha yakın tarihli çalışmalar, indirgemeci bir görüş olduğunu öne sürerek bu modele meydan okudu ve aksini kanıtladı.
Akhilleus ve Patroklos
Antik Yunan kültüründe yetişkin erkekler arasındaki derin duygusal bağın ilk kaydedilmiş görünümü İlyada'da (MÖ 800) görülür. Homeros, Akhilleus ve Patroklos arasındaki ilişkiyi cinsel bir ilişki olarak tasvir etmez. Antik Atinalılar yunan toplumunda neredeyse bir yarı tanrı olarak görülmesine rağmen Akhilleus'u traşsız, Patroklos'u ise sakallı olarak çömlek ve resimlerde tasvir eder ve ikisi arasındaki yaş farklılığına dikkat çekerler. Homeros geleneği Patroklos'u daha yaşlı ama Akhilleusl'u daha güçlü kıldığı için, Aeschylus ve Pausanias gibi seçkinler arasında hangilerinin erastes (yetişkin) ve hangi eromenos (genç) olarak algılanacağı konusunda bir anlaşmazlığa yol açtı. Bununla birlikte, çanak çömlek üzerindeki karakterlerin tasvirlerinin gerçeği yansıtmadığı ve antik Atina'nın güzellik standartlarına hitap edebilecek şekilde tasvir edildiği de söylenir. Ksenophon gibi diğerleri, Akhilleus ve Patroklos'un sadece yakın arkadaşlar olduğuna inanıyorlardı.
Myrmidonlar isimli tragedyasında Aiskhylos, tanrılar ona kendi hayatına mal olacağını söylemesine rağmen sevgilisinin intikamını almayı seçtiği için Akhilleus'u erastes yapar. Ancak Platon'un Symposion'undaki Phaedrus karakteri, Homeros'un Akhilleus'un güzelliğini vurguladığını ve bunun Patroklos'u değil, onu eromenos olarak nitelendirdiğini iddia eder.
Yetişkin kadınlar arasındaki aşk
Midilli adasından (lesbos) bir şair olan Sappho, kadınlara ve kızlara hitaben birçok aşk şiiri yazmıştır. Bu şiirlerdeki aşklar bazen karşılık bulur, bazen bulmaz. Sappho'nun diğer kadınlara olan aşkını anlatan 12.000 dizeye yakın şiir yazdığı sanılıyor. Bu şiirler arasından yalnızca 600 mısra günümüze ulaşmıştır. Antik çağdaki şöhretinin bir sonucu olarak, o ve ülkesi, kadınlar arasındaki aşkın simgesi haline geldi. Lezbiyen kelimesi Sappho'nun memleketi olan Lesbos'tan köken alır.
Aynı zamanda Sparta'da pedagojik erotik ilişkilerle beraber atletlerin çıplaklığı da kadınlar arasında kayda geçmiştir. MÖ 610'da bir dağ silsilesinde saban sürme ayinleri sırasında bir grup genç kızın tanrı ve tanrıçaları ve onlara olan bağlılıkları hakkında klasik ilahiler söylediği belgelendirilmiştir. Bununla beraber bu tür ilahiler kızların birbirleriyle flörtleşmeleri ve birbirilerine karşı yaptıkları cinsel imalı şakalarla daha ileri bir hoşnutluğu oluşturuyordu. Platon Symposion'da erkeklerle ilgilenmeyip kadınlara takıntı olan kadınlardan bahseder. Fakat genelde tarihsel kaynaklarda kadınlar arasındaki aşk ve cinsellik vakaları nadir görülür.
Fukubukuro
Fukubukuro ("şanslı çanta"), tüccarların bilinmeyen rastgele içeriklerle dolu el çantaları yaptıkları ve bunları önemli bir indirimle, genellikle içindeki öğelerin liste fiyatından %50 veya daha fazla indirimle sattıkları bir Japon Yeni Yılı geleneğidir. Düşük fiyatlar genellikle müşterileri yeni yılda o mağazadan alışveriş yapmaya çekmek için yapılır. Terim, Japoncada "iyi şans" veya "şans" anlamına gelen fuku (福) ile "çanta" anlamına gelen fukuro (袋) sözcüklerinden oluşur. Fukuronun bukuroya dönüşmesi rendaku olarak bilinen olgudur. Fuku, "Artıklarda servet vardır" (残り物には福がある福) olarak bilinen bir Japonca deyişten gelmektedir. Popüler mağazaların fukubukuroları, hevesli müşteriler tarafından genellikle çabucak kapılır; bazı mağazalar, Yeni Yıl Günü'nde mağaza açılmadan saatler önce şehir bloklarında uzun kuyruklar oluşturur.
Fukubukuro kavramı, Meiji döneminin sonlarında Ginza Matsuya Alışveriş Merkezi tarafından icat edildi ve o zamandan beri çoğu perakendeciye yayıldı.
Fukubukuro, Yeni Yıla bir önceki yıldan istenmeyen ürünlerle başlayıp temiz başlamamak gerektiğine dair bir Japon batıl inancı nedeniyle, mağazaların bir önceki yıla ait fazla ve istenmeyen ürünleri boşaltmasının kolay bir yoludur. Bugünlerde bazı fukubukurolar, içeriğin önceden açıklandığı lüks bir Yeni Yıl etkinliği olarak itilse de günümüzde bu uygulama sadece bir şeyleri set olarak satmanın yeniden adlandırılması olarak eleştirilmektedir.
Edward Victor Luckhoo
Sir Edward Victor Luckhoo (d. 24 Mayıs 1912 - ö. 3 Mart 1998), Guyanalı siyasetçi. Luckhoo, Amerika kıtasının güneyinde, coğrafi açıdan Güney Amerika olarak adlandırılan kısımda yer alan Guyana'nın bağımsızlık öncesi son genel valisi ve bağımsızlığın ilanının ardından da Guyana'nın ilk başkanı olarak makamda bulunmuştur.
Hayatı
Luckhoo Guyana Queen's Koleji'nden mezun olduktan sonra Oxford Üniversitesi St Catherine's Koleji'nde okudu. 1931'de baroya kabul edildi ve 1965'te kraliyet avukatı oldu. 1944'ten 1947'ye sulh hakimi olarak çalıştı, 1966'da Temyiz hakimi oldu. 1969'dan 1976'ya kadar Guyana'nın yargısına başkanlık etti. 10 Kasım 1969'dan, 1970'te bir cumhuriyete dönüşüme kadar Luckhoo, genel vali olarak görev yaptı. Ülkesinin bağımsızlığını kazanmasının ardından da 23 Şubat 1970 ile 17 Mart 1970 tarihleri arasında ilk devlet başkanı olarak makama geldi.
Luckhoo, görevi 22 gün sürdürdükten sonra ardılı Arthur Chung görevi devralmıştır.
Tubne
Tubne (Arapça: تبنة, Tubnāh), Tubnah ya da Tibnah, Dera İli'nin, es-Senemeyn İlçesi'ne bağlı bir kasabadır. 602 metrelik (1,978 ft.) bir rakıma sahiptir. 2010 hesaplamalarına göre, Tubna ve 7 kilometrelik çevresinde barındırdığı bölge (metropol bölge), 10,579 kişilik bir nüfusa sahiptir. Sanayi ve ticari bakımdan faaliyetler göstermesine rağmen, kırsal özelliklerini yitirmeyip, tamamen şehirleşmediği için kasaba olarak sınıflandırılmıştır. Bu yönden Saham el-Jawlan'a benzer.
Brunswick Katedrali
Brunswick Katedrali, Almanya'nın Braunschweig (Brunswick) şehrinde bulunan büyük bir Lutheran kilisesidir.
Tubne
Konum ve Coğrafya
Tubne, Dera İli'nin diğer kasabalarıyla benzer özellikler gösterir. Dera'nın 42 km. kuzeyinde, Dera ve Şam arasındaki karayolunun ortalarında bulunan kasaba halkının büyük bir kısmının ana geçim kaynağı tarımdır. Bu yüzden bölgede birçok çeşit sebze üretilmektedir.
Brunswick Katedrali
Kilisenin adı Dom, Almanca'da bir synecdoche - pars pro toto - katedraller ve kolej kiliseleri için kullanılır ve İtalyan duomo'ya çok benzer. Şu anda Brunswick Evanjelik Lutheran Devlet Kilisesi'nin bir cemaatine aittir ve kullanılmaktadır.
Tubne
Tarih
Tubne'nın adından, tarihi Kırmızı Hamwi Sözlüğü 'nde de bahsedilmiştir. Kasaba, çevresindeki arkeolojik ve yerleşik kalıntılardan anlaşılacağı üzere, büyük bir tarihi mirasa sahiptir. Bunlara ek olarak, Tubne çevresindeki tepelerde bulunan küçük köyler ve geçmişteki inşaatlarda kullanılan taş kalıntıları da kasabanın tarihsel mirasına katkı sağlamıştır. Ancak geçmişten, Tubne'ya kalan en önemli eser, kasaba ve çevresindeki Melkite Mezhebi mensuplarının kullanmış olduğu eski Marjaorgios Kilisesi'dir.
Bourbon-Parma Prensi Michel
Bourbon-Parma Prensi Michel (doğum adıyla: Michel Marie Xavier Waldemar Georg Robert Karl Eymar; d. 4 Mart 1926 –ö. 7 Temmuz 2018), Fransız soylu, iş insanı, asker ve otomobil yarışçısıdır. İtalya ve Lüksemburg'da hüküm sürmüş monarşik yapıdaki dükalık Bourbon-Parma Hanedanı üyelerinden prenstir.
Seyrantepe, Şehitkamil
Seyrantepe, Gaziantep ilinin Şehitkamil ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kütüphaneci
Kütüphaneci, üniversitelerin bilgi ve belge yönetimi bölümünden mezun olup kütüphanelerde çalışan personellerdir. "Bilgi uzmanı", "bilgi profesyoneli", "kütüphane personeli", "kütüphane uzmanı", "kütüphane öğretmeni" ve "bilgi yöneticisi" gibi unvanlarla da adlandırılır.
Tanımı
"Kütüphane" adı, Arapça "kütüb" (kitap) ve Farsça "hane" (ev) kelimelerinden oluşur. "Hafız-ı kütüb" (Arapça adı) veya "kütüphaneci" adı, bir isimden sıfat türetilmesiyle oluşturulan bir tanımdır. Aslında kütüphaneci tanımı yapılan işin tam anlamını yansıtmayan bir isimdir. Çok genel bir terim olarak karşımıza çıkan kütüphaneci başlığı, “dokümantalist” ve “arşivci” gibi tanımları da içermektedir. Ancak bilgi ve belge teknolojilerinin gelişiminde yaşanan değişimler kütüphaneci tanımını da zayıflatmaktadır. Kütüphaneci yerine "bilgi uzmanı", "bilgi iletişim uzmanı", "enformasyon uzmanı", gibi tanımlar kullanılmıştır. Bunun somut bir örneği, Milli Eğitim Bakanlığı'nın Tebliğler Dergisi'ndeki kütüphaneci tanımından ziyade bilgi uzmanı tanımıdır. Tebliğler Dergisi'nde yer alan bu tanımlama aslında “kütüphanecilerin” gerçekten tam olarak anlamına kavuştukları bir tanımlama ve unvandır.
Kütüphaneci kavramı Türkiye'de oldukça yanlış anlaşılan bir kavramdır. Kütüphanede yer alan personeller birbiri ile karıştırılmakta, bu durum da “kütüphaneci” kavramının anlamına uymamaktadır. Yanlış anlaşılan iki personel unvanından biri, üniversitelerin Bilgi ve Belge Yönetimi bölümlerinden mezun olup lisans eğitiminin sonunda “kütüphaneci" adını alır ve kataloglama, arşivleme, belgeleme, düzenleme, sınıflama gibi kütüphanenin tüm bilgi gerektiren işlerini yapar. Kuramcı, uygulatıcı ve uygulayıcıdır. İkincisi ise, “kütüphane memuru” dur. Bu unvana ise kısa süreli bir eğitimin sonunda kavuşulur.
Meral Alpay, Kütüphanecilik Terimleri Sözlüğü'nde kütüphaneci terimini şu şekilde tanımlamaktadır:"'Kütüphane kurmak, yönetmek, işletmek ve geliştirmek üzere yetiştirilmiş uzman. Toplumların tarih içinde gösterdikleri gelişmeye bağlı olarak, sözcüğün anlamı devir ve ülkelere göre ayrılıklar gösterir.'"Günümüzde bilgi ve belge yöneticileri uzmanlaşıp kütüphanecilerin dünyasında varlıklarını sürdürmektedirler.
Tarihçesi
Kütüphaneci kavramının geçmişinde yazı olmakla beraber işlevinde yazılı belge olarak kil tablet, ağaç kabuğu, kaya, papirüs, parşömen, kağıt ve dijital bilgi vardır.
Eski Mısır ve Mezopotamya kütüphanelerinin tarihindeki ilk kütüphanecilerin toplumda saygın kişiler olarak önem arz ettikleri bilinmektedir. Kütüphane biliminin dünya çapında bir meslek olarak ilk kez 1876'da tanınmasından bu yana bir yüzyıldan fazla zaman geçmiştir. Türk kütüphanelerinin tarihi çok eskidir, ancak Cumhuriyet'ten önce kurslarla başlayan üniversite düzeyinde kütüphanecilik eğitiminin üzerinden yaklaşık 70-75 yıl geçmiştir. Bazı meslekler için kısa sayılabilecek bu süreç, kütüphanecilerin yaşadıkları toplumda kendilerini kabul ettirmeleri için yeterli olmamıştır. Ünlü eğitimci John Dewey, 1924 yılında her okulun bir kütüphaneye ihtiyacı olduğu fikrini savunmuş, kütüphanecilerin eğitimin ayrılmaz bir parçası olduğunu vurgulamıştır. Bu yönüyle insan unsuru hem kütüphanecilik biliminde hem de eğitimde önemli bir kaynaktır. İnsanlara yatırım yapmanın sonuçları ne yazık ki ekonomik olarak hemen geri dönüş sağlayamamaktadır. Uzun vadeli sonuçlarına rağmen, fiziksel getirisi ne olursa olsun en önemli yatırım insana yapılan yatırımdır. Eğitimli insan, okuyan, eğiten, okuyan ve bilime katkıda bulunan ve dolayısıyla ait olduğu toplumun ilerlemesine ve refah düzeyine katkıda bulunan insandır.
Kütüphaneci, bilgi toplumunda aktif bir aktördür ve mesleki kimlik, teknolojik değişimlerin yanı sıra toplumsal ve kültürel olgulardan da etkilenebilir. Tarihte daha sonra 19. yüzyıla kadar yazarlar, edebiyatçılar veya bilim insanları tarafından ek bir işlev olarak üstlenilen kütüphanecilik, yüzyılın sonlarına doğru  bir meslek olarak kurulmuş, yavaş yavaş kütüphane sayısı ve hizmet verdiği kullanıcıları artmıştır. "Kütüphaneci" kavramının çağrıştırdığı varlıklar aslında meslekler, kütüphaneler, bilgi/belge merkezleri, arşivler ve benzerleridir. Buna teoride çalışan tüm bilgi çalışanları dahildir. "Kütüphaneci", "bilgi hizmeti sağlayıcısı", "bilgi uzmanı" ve "bilgi yöneticisi" gibi çeşitli terimler kullanılmakta ve kütüphane bilimi ve kütüphane profesyonelleri alanlarında kavram kargaşası yaşanmaktadır. Yukarıdaki kavramların her biri klasik ve dar kütüphane hizmetlerine istinaden, modern bilgi hizmetleri sağlar ve diğer bilgi ve belgeleri elektronik veya başka şekillerde işleyen kişiler tarafından kullanılır. Kütüphaneciler, metinsel bilgilere erişim sağlamak için yeterli deneyime sahiptir.
Bugün kütüphaneci veya bilgi yöneticisi; niteliklerini, bilgilerini ve becerilerini yenileriyle tamamlamaları gerekir. Kütüphaneci aynı zamanda bir bilgisayar bilimcisi, kültürel sosyolog, işletme ekonomisti, iletişim uzmanı, avukat ve pazarlama uzmanının niteliklerinden gereği kadarına sahip olmalıdır. Kütüphaneciler geleneksel kaynak koleksiyonlarının devamlılığını sağladıkça elektronik kaynaklar için yeni sorumluluklar üstlenmektedirler. Bu yeni rollerle kütüphane bilimi, mesleki otoriteyi genişletmekte ve daha proaktif, anlamlı ve saygın yeni bir kimlik kazanmaktadır.
Türkiye'de kütüphaneci
Ünlü fütürist Alvin Toffler, Kasım 1995'te ülkemize gelip bilgi çağının yeni paradigmaları hakkında yaptığı konuşma sırasında insanlığın üç aşamasını şöyle özetlemiştir:"“Birinci dalga tarımdır. İkinci dalga sanayi toplumudur. Üçüncü dalga bilgi toplumudur ve temel özelliği küreselleşmedir.”"Türkiye, sanayileşme süreci başta olmak üzere bu aşamalardan geçmeden bilgi toplumunun ürünleriyle karşı karşıya kalmıştır.
Toplum, belli aşamaları atlamak için evrenin şimdiye kadar yaşadığı en gelişmiş noktalarına (küresel teknolojik zirvelere) ulaştıktan sonra dünyanın yapısını değiştirir. Dünyada bu gelişmeyi farklı yaşayan toplumların (ülkelerin) sayısı çok az olmakla beraber maalesef ülkemizin de bu azınlıktaki ülkeler arasında yer alması pek olası değildir. Tarım ve sanayi toplumlarının toprak ve türevlerinin aksine, çağımızın en önemli üretim faktörü olan bilginin sınırı yoktur. Bu, bilimcilerimizin ve araştırmacılarımızın bilgi devriminin sunduğu fırsatlardan tam olarak yararlanmalarını sağlayacaktır. Bilginin iyi tüketicisi olabilecek akademisyenler ve araştırmacılar için, kütüphanecilerin kütüphaneler arası ödünç verme ve elektronik belge dağıtımında uzmanlaşması ve bu hizmetlerin düzgün bir şekilde yerine getirilmesi için koşullar yaratması zorunludur.