cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kardeş
Halk arasında kullanımı
Birçok Anadolu şiirinde Gardaş kelimesi etki bırakmış Âşık Veysel Şatıroğlu, Ozan Arif, Abdürrahim Karakoç gibi Anadolu şairlerince kullanılmıştır. Popüler şarkılar, Türk halk ve sanat müziği ve türkülerde de sıkça kullanılır. Cem Karaca'nın "Namus Belasına Gardaş" şarkısı buna örnektir.
Kardeş tipleri
Aynı anababadan olanlara öz kardeş denir. Kısmen aynı kısmen farklı anababadan olanlar, ana bir kardeş (anaları aynı, babaları farklı) ya da baba bir kardeş (babaları aynı, anaları farklı) olarak adlandırılır. Farklı anababadan olanlara ise üvey kardeş denir. Biyolojik olarak kardeş olmasalar da aynı anadan süt emişen kişilere süt kardeş (emikdaş) denir.
Tabanıyassı Mehmed Paşa
Hayatı
İran Şahı çok geçmeden Revan'a hücum edip son seferde Osmanlılar eline geçmiş toprakları geri almaya başladı. Diyarbakır'da bırakılan ve Osmanlı güçlerinin serdarı olan Tabanıyassı Mehmet Paşa doğuda kışın çok şiddetli geçmesinden dolayı bu hücumları önlemeye imkân bulamadı ve İran kaybettiği arazileri geri almayı başardı. Bu nedenle Tabanıyassı Mehmet Paşa Diyarbakır'da iken Şubat 1636'da sadrazamlıktan azledildi. Mayıs 1636'da İstanbul'a geri geldiği zaman Çinili Köşk'de tutuklandı ve idam edilmesi beklenmekteydi. Fakat hava ve iklimin bu başarısızlığına neden olduğu açıkça anlaşıldığı için affolundu.
IV. Murat 1639 yaz başlangıcında Bağdat Seferi sonunda İstanbul'a döndüğü sırada acele olarak İstanbul'a çağrıldı ve kaptan-ı derya olarak atanan padişahın ünlü silahtarı Mustafa Paşa yerine İstanbul'da sadaret kaymakamı olarak görevlendirildi. Bu görevde iken daha önceki görevi sırasında kendisiyle araları açılan Eflak ve Boğdan voyvodalarını görevlerinden azlettirdi. Fakat bunlar yeni kaptan-ı derya olan ve kaymakamlıkta ve başvezirlikte gözü olan Silahtar Mustafa Paşa'ya değerli hediyeler vererek onun bu değişiklikleri IV. Murat'a söyleyip şikayet etmesini sağladılar. Bunun üzerine Tabanıyassı Mehmet Paşa sadaret kaymakamlığından azledildi ve yerine Deli Hüseyin Paşa kaymakamlığa getirildi. IV. Murat da Silahtar Mustafa Paşa'nın kışkırtması ile voyvodoların bu azilleri ile Tabanıyassı Mehmet Paşa'nın bir hainlik yapıp bu bölgelerde isyana sebep olmak ve devlete yeni gaileler çıkarmak istediğini düşünerek onu önce Yedikule'de tutuklattı. 1639 günü ise burada boğularak idam edildi.
Víctor Sada
Víctor Sada Remisa (d. 8 Mart 1984; Badalona, Katalonya), oyun kurucu pozisyonunda oynayan İspanyol profesyonel basketbolcudur. Şu anda İspanyol takımı Barcelona B'de forma giymektedir.
Profesyonel kariyeri
Victor Sada, 2003-04 sezonunda Barcelona A Takımına yükseldi. Daha sonra, 2006 yılında Girona takımının yolunu tuttu. 2008 yılında ise Barcelona'ya geri döndü.
Bayram Paşa
Bayram Paşaya da Ladikli Bayram Paşa olarak da bilinir (ö. 21 Mart 1638), IV. Murad saltanatında 2 Şubat 1637 - 26 Ağustos 1638 tarihleri arasında bir yıl altı ay yirmi iki gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamıdır. Aynı zamanda I. Ahmed ve Mahfiruz Hatice Sultan'ın kızı Hanzade Sultan'ın eşidir. İstanbul'un Bayrampaşa ilçesi onun adını taşımaktadır.
Hayatı
İstanbul doğumlu ve Türk asıllıdır. Aslen Samsun'un Ladik ilçesinden olup babasının adı tarihi kaynaklarda ‘Kurt Ağa’ olarak geçmektedir.
Enderun'da eğitim gördü. Çıkışta çuhadar-ı şehriyari oldu. 1621'de ilk defa yeniçeri ağası olarak tayin edilmekle beraber bir gün sonra tenzil edilip "turnacıbaşı" olarak görev verildi. 1623 yılında da Yeniçeri Ağası olmuştur. Aynı yıl içinde Yeniçeri Kethüdası olarak atanan Bayram Paşa, I. Ahmed'in kızı Hanzade Sultan'la evlenmiştir. Bayram Ağa böylece “damad-ı şehriyari” (padişah damadı) olarak Osmanlı Tarihi’nde bir ilke imza atmıştır. Tarihçi Reşat Ekrem Koçu’ya göre; Turnacıbaşı rütbesinde bir subayın, vezirlik makamına çıkmadan bir sultanla evlenmesi oldukça istisnai bir durumdur. Bir rivayete göre bunun tek nedeni, Bayram Ağa’nın emsalsiz bir erkek güzeli olması. Son derece yakışıklı bir erkek olan Bayram Paşa, Hanzade Sultanı kendisine aşık etmeyi başarmış ve Hanzade Sultan’ın teklifi ile tutkulu aşk evlilikle noktalanmıştır.
Haziran 1626'da Mısır valiliğine atandı. Bayram Paşa valiliği boyunca Mısır halkı tarafından, sevilen, saygı duyulan bir isim olmuştur. 1628 yılında İstanbul’a çağrılan Bayram Paşa, kubbe veziri yapılmıştır. Ancak bu dönemde veziriazam Hüsrev Paşa’nın, Bayram Paşa’ya yönelik entrikaları sonucu Bayram Paşa azledilerek, hapse atılacaktır. Hapiste yaklaşık bir hafta kalan Bayram Paşa, padişah IV. Murad tarafından önce hapisten çıkarılmış, daha sonra eski görevine yeniden getirilmiştir. 1635 yılında altıncı vezirlikten ikinci vezirliğe yükselen Bayram Paşa, sarayda büyük bir nüfuza sahip olmuştur. Sultan dördüncü Murad’ın Revan Seferi sırasında sadaret kaymakamlığı (başbakan vekilliği) yaparak, sefer boyunca padişah ve sadrazamın yerine İstanbul’u yönetmiştir.
IV. Murad saltanatında 2 Şubat 1637'de Tabanıyassı Mehmed Paşa'nın azli ile sadrazamlığa yükseldi. Bayram Paşa, Osmanlı’nın İran ve Bağdat seferleri sırasında aktif rol almıştır. Bayram Paşa sadrazamlığı sırasında şair Nef'i'yi idamı ettirmesi ile de tanınmaktadır. IV. Murad 'ın, Nef'i'den bir daha hicviye yazmaması istemesinden sonra Nef'i, sözünü tutmamış ve IV. Murad 'ın eniştesi Bayram Paşa'yı hicvetmiştir. Bayram Paşa'nın isteği üzerine padişah, Nef'i'yi idam ettirmiştir. Şair Nef'i, sarayın odunluğunda öldürüldükten sonra cesedi Sarayburnu'ndan denize atılmıştır. Öte yandan bir kısım tarihçi padişaha çok yakın olan bir şairin, sadrazam tarafından idam ettirilemeyeceğini ileri sürmektedir.
Padişahın Bağdat Seferi sırasında, Eylül 1638'de Urfa yakınlarında Celab mevkiinde aniden ölmüştür. Bir kalp krizi ya da beyin kanaması sonucu öldüğü tahmin edilmektedir. Bayram Paşa’nın kabri, İstanbul’un Haseki semtinde bulunan Keçi Hatun Mahallesi’nde kendi yaptırdığı külliyenin içinde bulunmaktadır.
Değerlendirilmesi
Mehmet Süreyya Sicil-i Osmani'de şöyle değerlendirmektedir: Tedbirli, gayretli, padişaha sadık ve doğru idi.
Uzunçarsılı'nın değerlendirmesine göre : Tedbirli ve iyi idareli bir devlet adamı idi.
Eserleri
İstanbul'da günümüzde ilçe olan Bayrampaşa onun bu mevkide bulunan çiftliği adına ithaf edilerek kurulmuştur.
Association pour la recherche et l'archivage de la mémoire arménienne
Association pour la recherche et l'archivage de la mémoire arménienne veya ARAM (Türkçe açılımıyla; Ermeni Belleğini Araştırma ve Arşivleme Derneği), 1997 yılında Marsilya'da Jean-Garbis Artin tarafından kurulmuştur. 1920 sonrası ve özellikle soykırım sonrasında Fransa'ya yapılan göç ile beraber başta Fransa'daki ve Avrupa'daki Ermeni varlığını kayıt altına alma amacıyla kurulmuş bir dernektir.
NGC 7701
NGC 7701, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balıklar takımyıldızı yönünde bulunur. Sb tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Ashok Gasti
Ashok Gasti (1965 - 17 Eylül 2020), Hint politikacı ve bir avukat. Hindistan Parlamentosu'nun üst meclisi Rajya Sabha'da Karnataka'yı 2020'deki ölümüne kadar 3 aydan kısa bir süre temsil eden bir Parlamento Üyesi idi. Daha önce BJP'nin OBC Hücresinin eski genel sekreteri olarak görev yaptı ve State Backward Class Development Corporation'ın başkanı olarak görev yaptı.
Bharatiya Janata Partisi ve Rashtriya Swayamsevak Sangh üyesiydi. Ayrıca Bellary bölgesi, Koppal bölgesi ve Raichur ilçesinden sorumlu parti olarak görev yaptı.
Eranna Kadadi ile birlikte 2020'de Rajya Sabha'ya aday gösterilmesi, Bharatiya Janata Partisi'nin ulusal liderliği tarafından hiçbir zaman ilgi odağı olmadığı için sürpriz oldu. BJP daha sonra, partinin tabandaki çalışanları takdir etmeye inandığını ve bu nedenle onları bu fırsatla ödüllendirdiğini söyledi. Gasti, öğrenci günlerinden Akhil Bharatiya Vidyarthi Parishad (ABVP) aracılığıyla BJP ile ilişkilendirildi ve daha sonra BJP'nin organizasyonel çalışmalarına dahil oldu. 1989'da Raichur İlçesi Yuva Morcha'nın başkanı oldu.
1958 NBA All-Star Maçı
1958 NBA All-Star Maçı, 21 Ocak 1958 tarihinde St. Louis'de bulunan Kiel Auditorium'da oynanan sekizinci All-Star maçıdır. St. Louis Hawks oyuncusu Bob Pettit maçın MVP ödülünün sahibi oldu. Doğu takımının koçluğunu Red Auerbach yaparken, Batı'nın koçluğunu ise Alex Hannum yaptı. Maçı 12,854 biletli seyirci izledi.
Ashok Gasti
Eylül 2020'de COVID-19 testi pozitif çıktı. Manipal Hastanesine kaldırıldı ve 17 Eylül'de ciddi zatürre ve çoklu organ yetmezliği nedeniyle durumu kritikti. Aynı gün, üst düzey hükûmet yetkilileri Gasti'nin ölümü için sosyal medyada başsağlığı diledi, ancak hastane bunu yalanladı ve milletvekilinin durumunun kritik olduğunu söyledi. Saatler sonra, hastane Gasti'nin öldüğünü doğruladı. 55 yaşındaydı.
Lampsakoslu Trifon
Lampsakos’lu Trifon (? - 250) Hristiyan şehidi. Şubatın 1’inde hem Katolik hem de Ortodoks Kiliselerince anılır.
Hayatı
Trifon’un Frigya’da Lampsakos (bügünkü Lapseki) yakınlarında doğduğu ve kaz çobanlığı yaptığı söylenir. İsminin Yunanca τρυφή, anlamı ‘yumuşaklık, narinlik’tir. Bir şifacı olarak nam salmıştır, özellikle de hayvanlar için, sıklıkla çiftliklerde kendisine yakarılır. Decius zulmü döneminde İznik’e 250 yıllarında götürülmüş ve ölümüne dek korkuç biçimlerde işkence görmüştür.
Kendisine gösterilen hürmet
Konstantinopolis’te Ayasofya yakınlarında bugün kaybolmuş olan bir kiliseye adı verilmiştir.
Kalıntıları doğduğu şehir Lampsakos’a gömülmüştür, ancak daha sonra Konstantinopolis’e ardından da Roma’ya Aziz Augustinus Bazilikası'na götürülmüştür. Kafası, oradaki rahiplere göre Karadağ’daki Kotor katedralindedir.
25. Ankara Uluslararası Film Festivali
25. Ankara Uluslararası Film Festivali, Dünya Kitle İletişimi Araştırma Vakfı tarafından, Halkbank sponsorluğunda düzenlenen Ankara Uluslararası Film Festivalinin 25.'si 5 Haziran 2014'te CSO konser salonunda düzenlenen açılış töreniyle başlamıştır.
Jüriler
Ulusal Film Yarışması: Tayfun Pirselimoğlu, Belçim Bilgin, Mert Fırat, Dr. Ali Karadoğan, Andreas Sinanos
Ulusal Kısa Film Yarışması: Bülent Özkam, Rezan Yeşilbaş, Berrin Balay, Natali Yeres, Tufan Taştan
Belgesel Film Yarışması: Mehmet Eryılmaz, Dilek Gökçin, Kurtuluş Özgen, Tülin Erarslan, Özgür Doğan
Onur Ödülleri
Aziz Nesin Emek Ödülü: Hülya Koçyiğit
Kitle İletişimi Ödülü: Sevda – Cenap And Müzik Vakfı
Sanat Çınarı Ödülü: ise Meriç Sümen
Ulusal Yarışma
En İyi Film: Daire (Yön. Atıl İnaç)
SİYAD En İyi Film Ödülü: Kusursuzlar (Yön. Ramin Matin)
Gustavo Assunção
Gustavo Henrique Giordano Amaro Assunção da Silva (d. 30 Mart 2000, São Paulo) ön libero mevkiinde oynayan Brezilyalı futbolcudur. Famalicão'da forma giymektedir.
Kulüp kariyeri
8 Eylül 2021'de satın alma opsiyonuyla 1 sene kiralık olarak Galatasaray'a transfer oldu.
25. Ankara Uluslararası Film Festivali
Ulusal Yarışma
Mahmut Tali Öngören Özel Ödülü: Cennetten Kovulmak (Yön. Ferit Karahan)
En İyi Yönetmen: Reha Erdem (Şarkı Söyleyen Kadınlar)
En İyi Kadın Oyuncu: Nazan Kesal (Daire)
En İyi Erkek Oyuncu: Fatih Al (Daire)
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Deniz Hasgüler (Şarkı Söyleyen Kadınlar)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Erol Babaoğlu (Daire)
Onat Kutlar En İyi Senaryo: Emine Yıldırım (Kusursuzlar)
En İyi Görüntü Yönetmeni: Florent Herry (Şarkı Söyleyen Kadınlar)
En İyi Sanat Yönetmeni: Ömer Atay (Şarkı Söyleyen Kadınlar)
En İyi Kurgu Ödülü: Ali Aga (Gözümün Nûru)
En İyi Ses Tasarımı: Reha Erdem (Şarkı Söyleyen Kadınlar)
Umut Veren Yeni Yönetmen: Faysal Soysal (Üç Yol)
Umut Veren Yeni Erkek Oyuncu: Mirza Metin (Cennetten Kovulmak)
Ulusal Belgesel Ödülleri
En İyi Belgesel: Tepecik Hayal Okulu (Yön. Güliz Sağlam)
Belgesel Dalında İkincilik Ödülü: Zarok (Yön. Muhammet Beyazdağ)
Belgesel Dalında Üçüncülük Ödülü: 33 Yıllık Direniş – Berfo Ana (Yön. Veysi Altay)
Kısa Film Ödülleri
Kurmaca Dalında En İyi Film: Patika (Yön. Onur Yağız)
Kurmaca Dalında İkincilik Ödülü: Nar Zamanı (Yön. Cevahir Çokbilir)
Kurmaca Dalında Üçüncülük Ödülü: Suret (Yön. Cüneyt Karakuş)
Canlandırma Dalında En İyi Film: Kafa (Yön. Koray Sevindi)
Canlandırma Dalında İkincilik Ödülü: Tornistan (Yön. Ayçe Kartal)
Canlandırma Dalında Üçüncülük Ödülü: Oxygen (Yön. Murat Kılıç)
Deneysel Dalda En İyi Film: Mükemmel Bir Gün (Yön. Oğuzhan Kaya)
Ara chloropterus
Yeşil kanatlı makav olarak da bilinen kırmızı-yeşil makav ya da kırmızı-yeşil ara (Ara chloropterus), Ara cinsinden büyük, çoğunlukla kırmızı bir makavdır.
Kuzey ve orta Güney Amerika'nın ormanlarında ve ormanlık alanlarında yaygın olan tür Ara cinsinin en büyüğüdür. Bununla birlikte, diğer Amerika papağanları ile ortak olarak, son yıllarda habitat kaybı ve papağan ticareti için yasadışı avlanma nedeniyle sayılarında belirgin bir düşüş meydana gelmiştir.
Komünizm
Komünizm (Latince kökenli communis - ortak, evrensel); üretim araçlarının ortak mülkiyeti üzerine kurulu sınıfsız, parasız ve devletsiz bir toplumsal düzen ve bu düzenin kurulmasını amaçlayan toplumsal, siyasi ve ekonomik bir ideoloji ve harekettir. Sadece üretim araçlarının ortak kullanımına dayanan sosyalizm ile tam olarak aynı anlama gelmemesine rağmen hatalı bir biçimde eş anlamlı olarak da kullanılabilmektedir. 20. yüzyılın başından beri dünya siyasetindeki büyük güçlerden biri olarak modern komünizm, genellikle Karl Marx'ın ve Friedrich Engels’in kaleme aldığı Komünist Parti Manifestosu ile birlikte anılır. Buna göre özel mülkiyete dayalı kapitalist toplumun yerine meta üretiminin son bulduğu komünist toplum gerçektir. Komünizmin temelinde yatan sebep, sınıfsız, ortak mülkiyete dayalı bir toplumun kurulması isteğidir. Sınıfsız toplumlarda en genel anlamıyla tüm bireylerin eşit olması fikri karşıt görüşlüler tarafından "ütopya" olarak görülür ve zorla yaşanmaya çalışılırsa kaosa yol açacağı iddia edilir. Paris Komünü, komünist sistem yaşayabilmiş ilk topluluktur. Bunun dışında Mahnovist hareket öncülüğünde Ukrayna ve İspanya iç savaşı sırasında yaklaşık dört yıl süren anarko-komünist hareketle şekillenen toprakların kolektifleştirilmesi esasına dayalı olarak komünist topluluklar da kurulmuştur.
Komünizm, siyasi düşünürler ve yazarlar tarafından siyasi yelpazede aşırı sol olarak konumlandırılmıştır. Komünizmi savunan akımlar arasında en yaygını Marksizm-Leninizm'dir. Marksizm-Leninizm'e göre komünizme giden süreç burjuvazinin ortadan kalkmasını sağlayacak olan proletarya rejimi başlatılacak ve ardından komünizmin hazırlayıcısı sosyalizm aşamasına geçilecektir. Marksist kuramda son aşama olan komünizmin gerçekleşmesiyle devlet ortadan kalkacaktır.
Resmi olarak komünist tanımını kullanmakla birlikte sosyalizm bir devlet rejimi olarak ilk kez 1917 Ekim Devrimi'nden sonra kurulan Sovyetler Birliği'nde uygulanmıştır. Sovyetler Birliği modelinin yarattığı etki ve aşırı sol hareketlerin güçlenmesiyle 20. yüzyılda birçok sosyalist devlet kurulmuştur. Kurulan sosyalist devletler içerisinde özellikle Pol Pot, Josef Stalin ve Mao Zedong gibi sosyalist liderlerin katı bir diktatörlüğe dayanan totaliter bir rejim uygulaması sebebiyle bu devlet yapısı hem anti-komünistler hem de Nikita Kruşçev gibi Stalin'in ölümünün ardından yönetime gelen Sovyet liderleri tarafından eleştiri konusu olmuştur. Nikita Kruşçev özellikle Stalin ve Mao Zedong'un yarattığı sistemi eleştirmiş ve komünizme aykırı olarak tanımlamıştır.
Leninizm dışında iki komünist akım daha bulunmaktadır. Bunlardan ilki Marksizm'in temel görüşlerini benimseyen fakat Leninist modelle komünizm hedefine ulaşılamayacağını iddia eden sol komünizm veya konsey komünizmi olarak adlandırılan akımdır. Lenin'in "Sol" Komünizm, Bir Çocukluk Hastalığı adlı eserine cevaben yazılan Herman Gorter'in "Yoldaş Lenin'e Açık Mektup", Gilles Dauvé ve François Martin'in "Komünist Hareketin Güneş Tutulması ve Yeniden Ortaya Çıkışı" isimli kitaplar bu akımın takipçilerinin yarattıkları eserlerdir.
Diğer bir komünist akım ise anarşist komünizmdir. Anarşizmin bireyci ve kolektivist akımlarından ayrılan anarşist komünizm fikri, komünizme devlet aygıtını ele geçirerek geçilebileceğini reddeder ve bunu savunan Marksizm'i eleştirir. Peter Kropotkin, Nestor Makhno, Errico Malatesta, Carlo Cafiero anarşist komünizm düşüncesinin temellerini atan düşünürlerden ve eylemcilerden bazılarıdır. Anarşist komünizm, anarşizmden "sınıf" gerçeğine göre hareket etme ve örgütlenme temelinde ayrılır. Savunucuları komünizmin, bilimsel sosyalizm olmadan gerçekleştirilebileceği üzerinde birleşir. Anarşist komünizm, devletin kapitalizm için bir kılıf olduğunu ve bu yüzden de sınıfsız bir topluma gidilecek süreçte kullanılmasının sonucunda "diktatörlük", "devlet kapitalizm"i ya da "bir sözde zümre"nin, toplum üzerinde iktidarına yol açacağını düşünür.
İlk komünizm
Komünizm fikri Batı düşüncesinde Marx'tan ve Engels’ten çok önce oluşmuştur. Antik Yunan’da zaten komünizm mülkiyet gelmeden önce toplumun tam uyum içinde yaşadığı, insanlığın “altın çağına” dair bir mitolojiyle ilişkilendirilirdi. Kimileri Platon’un Devlet adlı eserinin ve diğer antik kuramcıların bir çeşit komünal yaşam içinde komünizmi savunduğunu belirtir. Pek çok erken Hristiyan mezhebi (ve Elçilerin İşleri bölümünde de belirtildiği üzere özellikle erken dönem Kilise), Kolomb öncesi Amerika’daki yerli kabileler komünizmi komünal yaşam ve ortak mülkiyet biçiminde uygulamışlardır.
Özel mülkiyet fikrinin eleştirisi 18. yüzyıl boyunca süren Aydınlanma döneminde de, Jean Jacques Rousseau gibi düşünülerle devam etti. Robert Owen gibi “ütopyacı sosyalist” yazarlar da bazen komünist sayılırlar.
Karl Marx insanlığın klasik toplum, feodalizm ve şimdi içinde bulunduğu kapitalizm dönemine yükselmesinde ilkel komünizmi ilk ve asıl çıkış noktası olarak görür. Ardından sosyal evrimdeki sonraki adımın komünizme geri dönüş olacağını gösterir ancak bu insanlığın zaten deneyimlediği ilkel komünizmden çok daha yüksek bir seviyede olacaktır.
Komünizm çağdaş formunda 19. yüzyılın işçi hareketiyle birlikte Avrupa’da yükseldi. Bu sırada Sanayi Devrimi ilerliyordu. Sosyalist eleştirmenler kapitalist iktisadın uygunsuz koşullarda şehirdeki fabrikalarda çalışan işçiler olan proletaryayı ve zengin ile yoksul arasında giderek açılan bir uçurumu ortaya çıkardığını gördüler. Aslında gerçek anlamda komünizm, 19. yüzyılın ortalarından itibaren filizlenmiştir. Komünizmin tabiri, Karl Marx ve Friedrich Engels'in ortak yapıtları olan Komünist Manifesto adlı kitapta açıklanmıştır. Buradan yola çıkılırsa, aslında komünizmin yaklaşık 1,5 asırlık bir geçmişi vardır.
Anarşist komünizm
Anarşist Komünizm 19. yüzyılda bir ret ve bir istekten doğan anarşizmin komünist koludur. Reddedilen otoritedir. Nitekim anarşist kuramcı Proudhon 1851'de "Artık ne kilisede ne de devlet içinde, ne toprakta ne de parada otorite olmalıdır." diyordu. İstenilen de özgürlüktür.
Anarşist düşünce Marx'ın bilimsel sosyalizmiyle çelişir. Anarşizmin İspanya'da kurucusu Guiseppe Fanelli ile 1. Enternasyonale katılan Bakunin, "dünyada eşitlik, komünler içinde serbestçe örgütlenmiş ve federasyon haline gelmiş üretim birliklerindeki kolektif mülkiyetin ve emeğin kendiliğinden örgütlenmesiyle gerçekleşmek zorundadır" der. Nitekim, daha Enternasyonal'ın başlangıcında işçiler ikiye bölünmüştü. Biri Marksist diğeri Proudhoncu olan bu iki akım özellikle Cenevre (1866) ve Lozan (1867) kongrelerinde çatıştı. 1. Enternasyonal'den sonraki kongrelerde anarşistler yenik düştü. Anarşistlerin öncülerine göre yapacakları propaganda yeniden gözden geçirilmeliydi. Bu düşünceden hareketle İtalyan anarşistler, 1877'de şiddet kullanmayı önerdiler: "Sosyalist ilkelerin eylemlerle ortaya konmasına yönelen ayaklanma, en etkin propaganda aracıdır. Bu araç kitleleri yanıltmadan ve bozmadan en derin toplumsal katmanlara nüfuz edebilir ve Enternasyonal'in desteklediği mücadelede insanlığın diri güçlerini yanına çekebilir"(1876 da Cafiero'nun Malatesta'ya yazdığı mektup). Bu düşünceden hareket eden İtalyan anarşistleri, Benevento'da taşra arşivlerini ateşe vermeye ve yoksullara para dağıtmaya giriştiler. Yapılan baskılar Anarşist düşüncenin yayılmasına, özellikle İspanya ve Rusya'da engel olamadı. Bu arada Bakunin ve Kropotkin, eksiksiz ve evrensel nitelikte olduğunu düşündükleri bir eğitim sistemi ortaya koyarak Proudhon'un düşüncelerini geliştirdiler.
Anarşist Komünizmin örgütlü pratikleri, kendisini tarihte Ukrayna ve İspanya iç savaşında gösterir.
Marksizme karşıt düşünceler
Diğer sosyalistler gibi Marx ve Engels de kapitalizme ve işçinin sömürülmesine son verme yolları aradılar. Fakat erken dönem sosyalistler genellikle uzun süreli bir sosyal reformu önermekte iken, Marx ve Engels devrimin sosyalizme giden tek yol olduğunu söylediler.
Marksizm’de, sınıflı toplumdaki insanın temel özelliği yabancılaşmadır ve komünizm insanlığın özgürlüğünün tam olarak gerçekleştirilmesi demektir. Marx burada Hegel ’i izleyerek özgürlüğü yalnızca kısıtlamaların yokluğu olarak değil, ahlakî bir özü olan hareket olarak alır. Komünizm yalnızca insanlar ne yapmak istiyorlarsa onu yapmalarını sağlamaz, ama aynı zamanda onları öyle koşullar ve diğer insanlarla öyle ilişkiler içine koyar ki, artık sömürme ihtiyacı hissetmezler. Ancak Hegel’e göre bu dünya asla ulaşılamayacak olan idealar dünyası tarafından yönetilirken, Marx’a göre komünizm maddeler dünyasından, özellikle de üretim araçlarının gelişiminden ortaya çıkar.
Marksizm sınıf çatışma ve devrimci mücadele sürecinin proletarya için zaferle sonuçlanacağını ve özel mülkiyetin zamanla ortadan kalkarak üretim araçlarının topluma ait kılınacak bir komünist toplumun kurulacağını ileri sürer. Marx komünist yaşam hakkında az şey yazmış ve yalnızca komünist toplumu oluşturan en temel belirtileri vermiştir. Açıktır ki, bu insanın altından kalkabileceği tasarıların çok az sınırlandığı bir bolluğu gerektirir. Komünist hareket tarafından benimsenmiş bir sloganda komünizm “Herkesten yeteneğine göre alınan, herkese gereksinimine göre verilen” bir dünya olarak açıklanır. Alman İdeolojisi (1845) Marx’ın komünist geleceği detaylıca açıkladığı az sayıdaki yazılarından biridir: Oysa herkesin bir başka işe meydan vermeyen bir faaliyet alanının içine hapsolmadığı, herkesin hoşuna giden faaliyet dalında kendini geliştirebildiği komünist toplumda, toplum genel üretimi düzenler, bu da, benim için, bugün bu işi, yarın başka bir işi yapmak, canımın istediğince, hiçbir zaman avcı, balıkçı ya da eleştirici olmak durumunda kalmadan sabahleyin avlanmak, öğleden sonra balık tutmak, akşam hayvan yetiştiriciliği yapmak, yemekten sonra eleştiri yapmak olanağını yaratır.
19. yüzyılın son yarısında sosyalizm ve komünizm terimleri genellikle birbirlerinin yerine kullanılmaya başladılar. Marx ve Engels sosyalizmi toplumun üretim araçlarını ortak olarak kullandığı ama bazı sınıf farklılıklarının hâlâ bakî olduğu bir geçiş aşamasını tanımlamak için kullandılar. Komünizm terimini de tüm sınıf farklarının ortadan kalktığı, insanların uyum içinde yaşadığı ve devlete artık ihtiyaç duyulmadığı nihai bir aşama için kullandılar. Komünizm ve sosyalizm birbirlerine muhtaçtılar, çünkü sosyalizm basamağı gerçekleşmeden komünizme ulaşılması mümkün görülmüyordu.
Özellikle daha sonra Lenin tarafından geliştirilen bakış açıları, 20. yüzyılın komünist partilerinin harekete geçirici niteliklerinin temelinin oluşturulmasını sağladı. Sonraki yazarlar Marx’ın bakış açısını biraz değiştirerek, komünizm tam olarak yerleşmeden önce uzun bir sosyalizm sürecinin gerektiğine inanmış ve böyle toplumların geliştirilmesinde devlete merkezî bir rol tanımışlardır.
Marx’ın Mihail Bakunin gibi çağdaşları benzer fikirleri desteklediler ama sınıfsız topluma nasıl ulaşılacağı konusunda fikir ayrılığına düştüler. Günümüzde işçi hareketinde Marksistler ve anarşistler arasında bir ayrım vardır. Anarşistler tüm devlet biçimlerine karşıdır ve onu ortadan kaldırmak isterler. Anarşist komünistler sınıfsız topluma derhal geçilmesini ister.
Komintern
Modern dünyada geniş ölçekli bir sosyalizm kurma fikri üzerine ilk çaba Rusya’da 1917 Ekim Devrimi ’nde gerçekleşti. Bolşevikler ve Lenin ’in önderliğinde yapılan devrim, Marksistlerin kendi arasında da komünizm üzerine önemli pratik ve kuramsal tartışmalar başlattı. Marx’ın kuramı devrimlerin yerleşik ve büyük bir işçi sınıfının oluştuğu ileri kapitalist ülkelerde olacağını farz ediyordu. Bununla birlikte büyük bir toprak parçasına sahip Rusya köylüleriyle ve küçük sanayisiyle Avrupa’nın en fakir ülkesiydi. Bu şartlar altında onların ideolojik vazifelerine göre öncelikle bir işçi sınıfının yaratılması düşüncesine sahip olanlar vardı.
Bu nedenle sosyalist Menşevikler, kapitalizm oluşmadan evvel sosyalist devrim isteyen Lenin’in komünist Bolşeviklerine karşı çıkıyorlardı. Bolşevikler iktidara geldiklerinde Rusya’nın Birinci Dünya Savaşı’yla olan ilgisinin kesilmesini isteyen halkın ve toprak reformunu isteyen köylülerin desteğini elde eden pragmatik ve siyasî olarak başarılı “barış, ekmek ve toprak” sloganlarının ötesinde bir programdan yoksun kaldılar.
Lenin’in demokratik merkeziyetçilik ilkesini izleyerek, komünist partiler hiyerarşik bir yapıyla örgütlendiler. Tabanda yalnızca partinin yüksek üyeleri tarafından onaylanmış ve parti disiplinine tamamen uyan seçkin kadrolardan oluşan etkin hücre üyeleriyle örgütleniyorlardı.
1918 ile 1920 arasında, Rusya İç Savaşı’nın ortasında yeni rejim tüm üretim araçlarını devletleştirdi. Ayaklanmalar ve köylülerin rahatsızlığı başlayınca, Lenin Yeni Ekonomi Politikası'nı (YEP/NEP) açıkladı.
Sovyetler Birliği ve Komünist Partiler tarafından yönetilen diğer ülkeler sosyalist iktisadi esaslar üzerine kurulu Sosyalist devletler olarak tanımlanırlar. Bu kullanım, onların sosyalist programı üretim araçlarının özel mülkiyetini ortadan kaldırmak ve iktisat üzerinde devlet kontrolünü kurmak için benimsediklerini belirtir; bununla birlikte, kendilerini tam anlamıyla komünist olarak tanımlamazlar, çünkü ortak mülkiyet henüz yoktur.
Stalinizm
Sosyalizmin Stalinist versiyonu, bazı önemli değişikliklerle birlikte Sovyetler Birliğini ve dünya çapındaki Sosyalist Partileri şekillendirdi. Bu görüş büyük bir sanayileşme ve kamulaştırma programıyla komünizmi kurma ihtimali üzerinde duruyordu. Sanayinin hızlı gelişimi ve hepsinin ötesinde Sovyetler Birliği ’nin İkinci Dünya Savaşı’nı kazanması, bu bakış açısına dünya çapında bir destek sağladı ve hatta Stalin’in ölümünü izleyen on yılda, parti otuz yıl içinde komünizmin kurulmasını vadeden bir program benimsedi.
Bununla birlikte Stalin’in önderliğindeki Sovyet modelin iskeletiyle komünizme ulaşma düşüncesindeki bazı gedikleri kanıtlar gösterdi. Stalin Sovyetler Birliği’nde hayatın yönünü kontrol eden baskıcı bir devlet kurdu. Stalin’in ölümünden sonra Sovyetler Birliği’nin yeni lideri Nikita Kruşçev bu baskının büyüklüğünü kabul etti. Daha sonra bu büyüme azaldı, devlet memurları arasında Sovyet sisteminde gediklere yol açan rantçılık ve bozulma arttı.
Komintern’in faaliyetine rağmen, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Stalinist bir kuram olan “tek ülkede sosyalizm”i benimsedi. Sınıf mücadelesinin sosyalizmde daha zorlaşacağını söyleyen Stalinist görüşe göre eğer gerekliyse tek ülkede sosyalizmi kurmak mümkündü. Marksist enternasyonalizmden bu kopuş, “sürekli devrim” kuramını ortaya atarak dünya devriminin gerekliliğini vurgulayan Leon Troçki tarafından eleştirildi.
Troçkizm
Troçki ve destekçileri “Sol Muhalefet”i oluşturdular ve platformları Troçkizm olarak anıldı. Fakat Stalin Sovyet rejiminin tam kontrolünü ele geçirmeyi başardı ve onların Stalin’i iktidardan indirme girişimleri 1929 yılında Troçki’nin sürgün edilmesiyle sonuçlandı. Troçki’nin sürgün edilmesinin ardından, dünya komünizmi iki farklı fraksiyona ayrıldı: Stalinizm ve Troçkizm. Troçki daha sonra 1938’de Komintern’e bir meydan okuma olan Dördüncü Enternasyonal ’i kurdu.
Bugün Troçkizm’i izleyen bazılarına göre, bu ideoloji Sovyet Bloku’ndaki komünist çevrelerde Stalin’in ölümünden sonra bile kabul görmemiş ve Troçki’nin komünizm konusundaki açıklamaları devleti yıkacak koşulları hazırlayacak siyasi bir devrime önderlik etmede başarılı olmamıştır. Bununla birlikte Troçkist fikirler sosyal değişim deneyimleri yaşayan ülkelerde (örneğin Venezuela’nın başbakanı Hugo Chavez’le ilişkisi olan Alan Woods'un Marksist Enternasyonal Komitesi gibi) zaman zaman yankı bulmaktadır. Büyük Britanya, Fransa, İspanya ve Almanya gibi gelişmiş ülkelerde birçok parti politik arenadadır. Kapitalizmin destekçisi olan partilere katkıda bulunan Troçkist grupların, böyle davranılmasını uygun bulmayan diğer Troçkistler tarafından oportünizmle (fırsatçılık) suçlanmıştır.
Soğuk Savaş yılları
Sovyetler Birliği'nin İkinci Dünya Savaşı’ndan galibiyetle çıkmasının ardından Doğu Avrupa’da önemli müttefikler kazanmasıyla birlikte, komünizm hareketi birkaç yeni ülkede daha başladı ve Maoizm gibi birkaç değişik komünizm düşüncesinin yükselmesine de yardımcı oldu.
Sosyalizm birçok yeni ülkenin Sovyetlere eklenmesiyle ve Doğu Avrupa’ya yayılarak güçlendi. Arnavutluk, Bulgaristan, Çekoslovakya, Doğu Almanya, Polonya, Macaristan ve Romanya’da Sovyet Komünizmi örnek alınarak yönetimler kuruldu. Yugoslavya’da da Josip Tito’nun önderliğinde komünist bir yönetim yaratıldı ama Tito’nun bağımsız politikaları, Yugoslavya’nın Komintern’in yerine kurulan Kominform’dan çıkarılmasına yol açtı. Titoizm hareketi de deviasyonist (sapma) olarak adlandırıldı.
1950 itibarıyla Çin Marksistleri Tayvan hariç tüm Çin'i ellerinde tutarak, dünyanın en kalabalık ülkesini yönetiyorlardı. Diğer bölgelerdeki komünist güçler, emperyalist dünya üzerinde huzursuzluk yaratıyor ve emperyalistler Orta Asya’daki ve Afrika’daki huzursuzlukları bastırmak için savaşa başvuruyorlardı. Bunların sonuçlarından birisi Vietnam Savaşı ’dır. Değişik oranlarda başarılar sağlayan Komünistler, bu fakir ülkelerdeki ulusal ve sosyalist güçlerle birlikte Batı emperyalizmine karşı savaş verdiler.
Maoculuk
1953’te Stalin’in ölümünün ardından, Sovyetler Birliği’nin yeni önderi Nikita Kruşçev, Stalin’in suçlarını ve yaptığı kişisel propagandayı ifşa etti. Lenin’in prensiplerine geri dönüş çağrısı yaptı ve böylece Komünist yöntemlerdeki bazı değişiklikleri haber vermiş oldu. Bununla birlikte, Kruşçev’in ıslahatları özellikle 1960'lar ve 1970'lerde daha görünür hale gelen Çin ve Sovyetler Birliği arasındaki ideolojik farkları arttırdı. Uluslararası Marksist hareketteki Çin-Sovyet bölünmesi açık bir düşmanlığa dönüşürken, Maoist Çin kendisini gelişmemiş dünyanın iki süper güç olan ABD ve Sovyetler Birliği karşısındaki önderi olarak gösterdi ve Maoculuk dünyada Marksizm'in yeni bir dalı olarak kabul edildi.
Sovyetler Birliği'nin dağılması ve günümüzde Marksizm
1985 yılında Mihail Gorbaçov Sovyetler Birliği’nin önderi oldu ve glasnost (açıklık) ve perestroika (yeniden yapılandırma) projeleriyle merkezi kontrolü azalttı. Polonya, Doğu Almanya, Çekoslovakya, Bulgaristan, Romanya ve Macaristan Komünist yönetimi 1990 yılında terk ettiklerinde Sovyetler Birliği onlara müdahale etmedi ve 1991 yılında Sovyetler Birliği’nin kendisi de dağıldı.
21. yüzyılın başıyla birlikte, Komünist partiler Çin, Küba, Laos, Kuzey Kore ve Vietnam’da iktidardalar. Moldova’nın başkanı Vladimir Voronin Moldova Komünist Partisi’nin üyesi olmakla birlikte ülke tek parti önderliğinde yönetilmiyor. Bununla birlikte Çin, Maocu mirasın birçok bakış açısını yeniden değerlendirdi ve Çin, iktisatta büyümeyi arttırmak için devlet kontrolünü azalttı. Komünist partiler ya da onların izleyicileri, birçok Avrupa ülkesinde ve özellikle de Hindistan’da siyasi olarak hala önemlerini koruyorlar.
Doğu Avrupa ülkelerinde sosyalist devrimlerin ardından komünizmin neden başarılı olamadığına dair Marksist teoriler, kapitalist dış ülkelerin baskısı, devrimlerin gerçekleştiği ülkelerin görece az gelişmiş olması ve devleti kendi çıkarları doğrultusunda yöneten yeni bir bürokratik tabaka ya da sınıfın oluşması gibi etkenler üzerinde durmaktadır. Sovyetler Birliği’ne ve Sovyet sistemine yönelik Marksist eleştiriler, Sosyalist devletlerin “devlet kapitalizmi” ya da bürokratik diktatörlük haline geldiğini ve Sovyet sisteminin Marx’ın komünist idealinden çok uzağa düştüğünü söylemektedir. Devletin ve partinin bürokratik seçkinlerinin ağır bir şekilde merkezileşmiş ve baskıcı bir siyasal araç haline gelmiş aygıtta bürokrasinin sınıflı sisteme özgü bir sınıfmış gibi hareket etmeye başladığı vurgulanır.
Marksist olmayanlar ise devlet kapitalizmi terimini Komünist Parti tarafından yönetilen tüm topluluklar ve böyle ulus-devletler yaratma niyetinde olan herhangi bir parti için kullanırlar. Sosyal bilimlerde, Komünist Partiler tarafından yönetilen topluluklar tek partili yönetimlerinden ve sosyalist iktisadi tabanlarından dolayı ayrı tutulurlar. Antikomünistler böyle toplumlar için totaliterlik terimini kullansalar da, birçok sosyal bilimci böyle devletlerde bağımsız politik faaliyetler yürütmenin imkânlarını tanımlamışlar ve bunun gelişimini 1980'ler ve 90'ların başında Sovyetler Birliği ve Doğu Avrupa’daki müttefiklerinin dağılmasından sonrasına kadar vurgulamışlardır. Kaldı ki, zaten Marx'a göre proletarya diktatörlüğü, komünizm aşamasına ulaşmak için geçilmesi gereken bir aşamadır. Dolayısı ile burjuva düzenlerinde olduğu gibi çok partili bir sistem kurulması zaten mümkün değildir. Bazı komünistler, sosyalist bir yönetimin totaliter bir yönetime dönüşmesinin, ancak halkın yönetime katılmasının engellenmesi ile olabileceğini savunmaktadırlar.
Bugün Marksistler ve anarşistler dünyanın pek çok bölgesinde faaliyettedirler. Latin Amerika'da Marksizm gelişmiştir. Bugün; Küba, Venezuela, Bolivya, Çin, Kuzey Kore, Laos, Vietnam, Moldova ve Nikaragua sosyalist ve komünist partilerin iktidarlarıyla yönetilmektedir.
Eleştiriler
Çok çeşitli görüşlerdeki yazarlar ve siyasi eylemciler antikomünist eserler yayımlamışlardır. Sovyet Bloku'na muhalif olan Aleksandr Solzenitsin ve Vaclav Havel; Friedrich Hayek, Ludwig von Mises ve Milton Friedman gibi ekonomistler; Hannah Arendt, Robert Conquest, Daniel Pipes ve R. J. Rummel gibi tarihçiler ve sosyal bilimciler bunlardan bazılarıdır. Bazı yazarlar komünist rejimle yönetilen ülkelerde, özellikle Pol Pot döneminde yaşanan Kamboçya soykırımı ve Stalin dönemindeki insan hakları ihlallerini komünizmin eleştirisi olarak sunmaktadır.
Birçok ülkede komünizmle mücadele, fikri eleştirilerle sınırlı kalmamış, fiziksel karşı koyuşlarla da çerçevesini genişletmiştir.
Karadoruk, Vezirköprü
Karadoruk, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Köy 1877 – 78 yıllarında Artvin’den gelen insanlar tarafından yerleşim yeri olarak seçilmiş Sultan II. Abdülhamit’in adı verilerek Hamidiye ismiyle anılmış. Kesin olarak bilinmeyen bir tarih ten sonra mahallenin, yüksek bir tepenin yamacında olması ve ormanlık bir bölgede olması nedeniyle çevrenin özelliğine uygun bir isim olan Karadoruk denmiş. 1981 yılında Atatürk’ün doğumunun 100. yılı nedeniyle, Türkiye’nin bütün illerinde yapılan bir araştırmada Vezirköprü ilçesinde Cumhuriyet tarihi boyunca mahallede hiçbir adli olay olmadığı için örnek köy olarak seçilmiş ve 100. yıl örnek köy adı verilmiş, fakat hâlen Karadoruk mahallesi ismi kullanılmaktadır. Mahalleye ödül olarak, besicilik, halıcılık, arıcılık ile ilgili krediler verilmiş, köy konağı yaptırılmış. Telefon hattı verilmiştir
Coğrafya
İLÇE MERKEZİNE UZAKLIĞI (Km) 23 İL MERKEZİNE UZAKLIĞI (Km) 135 NÜFUS 450
MHP Riesen Ludwigsburg
MHP Riesen Ludwigsburg, Ludwigsburg, Almanya'da yer alan ve Basketball-Bundesliga'da mücadele eden profesyonel basketbol kulübü.
Got to Be Certain
"Got to Be Certain", Avustralyalı şarkıcı Kylie Minogue'un çıkış albümü Kylie'de (1988) yer alan bir şarkı. Yazımını ve yapımcılığını Stock, Aitken & Waterman üstlendi. Avustralya dışında pek çok yerde albümün ikinci single'ı olarak yayımlandı ve Avustralya ile Birleşik Krallık'ta 2 Mayıs 1988'de yayımlandı.
Hermitage, Pensilvanya
Hermitage, Amerika Birleşik Devletleri'nin Pensilvanya eyaletinde yer alan ve Mercer ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 16.220'dir.
Thierry Mariani
Thierry Mariani (8 Ağustos 1958, Orange, Vaucluse), Fransız sağcı siyasetçi, eski bakan.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Meclis
Hükûmet
Avrupa Parlamentosu
Parti Yönetimi
Diğer
Ilıcak, Bitlis
Ilıcak, Bitlis ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Germab olup, "germav" sözcüğü Kürtçe'de "ılısu" anlamına gelmektedir. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2008 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.
Elves (dizi)
Elves (Danca: Nisser), Stefan Jaworski tarafından yaratılan, korku-fantezi-dram türünde bir televizyon dizisidir. İlk olarak 6 Ekim 2020'de duyurulan dizi altı bölümden oluşan ilk sezonuyla, 28 Kasım 2021'de Netflix'te yayınlandı.
Özet
Noel’de yeniden bağ kurmayı ümit eden 4 kişilik bir aile, Danimarka takımadalarındaki ücra bir adaya seyahate ederler, ancak ormandaki son derece dindar bir topluluğun üyeleri tarafından kontrol edilen ve bir denge içerisinde yaşadıkları vahşi yaratıklarla, Elfler ile karşılaşırlar. Ailedeki kızın bir bebek elf bulup eve getirmesi, kazara dengeyi bozmasına neden olur ve adadaki herkesi bir ölüm kalım savaşına atar.
Tepkiler
Aralık 2021'de Elves, Netflix'te en çok izlenen on dizi arasındaydı.
Finansal Gizlilik Endeksi
Finansal Gizlilik Endeksi (, kısaca FSI), vergi kaçıranlar için nispeten daha güvenli limanlar sağlayan dünya çapındaki ülke ve bölgeleri belirlemek amacıyla Tax Justice Network (Vergi Adalet Ağı) tarafından hazırlanan endekstir.
2015 Finansal Gizlilik Endeksi'nde yer alan 92 ülke ve bölgeler şunlardır:
† Dominika, Mart 2015'te JCPC'den ayrıldı.
Abla (anlam ayrımı)
Abla şu anlamlara gelebilir:
Eddie Money
Edward Joseph Mahoney (bilinen adıyla: Eddie Money; 21 Mart 1949 -13 Eylül 2019), Amerikalı rock, pop müziği sanatçısı ve söz yazarı.
Yaşamı ve kariyeri
1970'li, 1980'li ve 1990'lı yılların popüler seslerinden olan müzisyen ve şarkıcı Money, 21 Mart 1949'da New York'ta doğmuş ve yaşamını Berkeley, Kaliforniya'da sürdürmüştür.
Money'nin seslendirdiği bilinen parçaları arasında; "Baby Hold On", "Two Tickets to Paradise", "Maybe I'm a Fool", "Think I'm in Love", "Shakin'", "Take Me Home Tonight", "I Wanna Go Back", "Walk on Water", "The Love in Your Eyes" ve "Peace in Our Time" vb. sayılabilir.
Sağlık durumu ve ölümü
Ağustos 2019'da, Money'a 4'cü derecede yemek borusu kanseri teşhisi kondu. Sanatçı tedavisi sürerken kanserin neden olduğu kalp yetmezliği ve diğer sağlık sorunları nedeniyle 13 Eylül 2019'da Los Angeles'daki evinde 70 yaşlarında ölmüştür.
Eddie Money diskografisi
Money'nin stüdyo albümleri
Karacaören, Vezirköprü
Karacaören, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Benjamin Boateng
Benjamin Boateng (3 Haziran 1991, Akra, Gana), Ganalı futbolcudur. 1. Lig ekiplerinden İstanbul Güngörenspor'da oynamaktadır.
Kulüp takımları kariyeri
Futbola Gana'daki amatör ekiplerinin altyapısında başlayan Benjamin Boateng, daha sonra Gana 1. Lig ekiplerinden Real Tamale United'de oynamaya başladı.
2011-12 sezonunun yaz transfer döneminde vatandaşları Obed Ampong ile Paul Aidoo'le beraber 1. Lig ekiplerinden İstanbul Güngörenspor'a transfer oldu. İstanbul Güngörenspor için ilk resmî karşılaşmasına 10 Eylül 2011 tarihinde Akhisar Belediyespor'a karşı oynanan 1. Lig karşılaşmasında çıktı.
Siping
Siping, Çin'in Jilin eyaletinde bulunan bir il düzeyi şehirdir. Şehir, kuzeydoğuda eyalet başkenti Changchun, kuzeyde Songyuan, doğuda Jilin ve güneydoğuda Liaoyuan il düzeyi şehirleri ile güneyde Liaoning eyaleti ve batıda İç Moğolistan Özerk Bölgesi ile komşudur. Yüzölçümü 14,356 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 3,385,156'dır.
İdari bölümler
Siping şehri iki semt, iki ilçe düzeyi şehir, bir ilçe ile bir özerk ilçeye ayrılmaktadır.
Peter Glenville
Glenville, dört kez Tony ödülüne iki Altın Küre Ödülüne (Becket ve Albay ve Ben), bir Akademi Ödülüne (Becket) ve bir Altın Aslan'a aday gösterildi.
Ulusal Birlik Partisi
Ulusal Birlik Partisi veya Ulusal Birleşmiş Parti ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:
Kemancı (düşünce deneyi)
Kemancı 1971 yılında Judith Jarvis Thomson tarafından ortaya atılan bir düşünce deneyidir.
"Ünlü Kemancı Problemi"ne girişinde Thomson kürtaj konusundaki tartışmanın büyük bir kısmının fetusun bir kişi mi yoksa bir doku kitlesi mi olduğu hususunda gereksiz bir şekilde odaklandığını belirtir. Thomson sorun olarak gördüğü bu durumun çözümü için fetusun döllenmeyle birlikte kişi olduğunu farz edip, asıl sorun olarak gördüğü duruma döner: fetusun mu yoksa gebe kadının mı "daha güçlü ve daha bağlayıcı... yaşama hakkı" vardır. Kemancı düşünce deneyi de bu yaşama hakkı meselesine odaklanır.
Stanford Felsefe Ansiklopedisi (The Stanford Encyclopedia of Philosophy) bu düşünce deneyini şu şekilde tanımlar: ''Judith Jarvis Thomson provided one of the most striking and effective thought experiments in the moral realm. Her example is aimed at a popular anti-abortion argument that goes something like this: The fetus is an innocent person with a right to life. Abortion results in the death of a fetus. Therefore, abortion is morally wrong. In her thought experiment we are asked to imagine a famous violinist falling into a coma. The society of music lovers determines from medical records that you and you alone can save the violinist's life by being hooked up to him for nine months. The music lovers break into your home while you are asleep and hook the unconscious (and unknowing, hence innocent) violinist to you. You may want to unhook him, but you are then faced with this argument put forward by the music lovers: The violinist is an innocent person with a right to life. Unhooking him will result in his death. Therefore, unhooking him is morally wrong.'' ''However, the argument does not seem convincing in this case. You would be very generous to remain attached and in bed for nine months, but you are not morally obliged to do so. The parallel with the abortion case is evident. The thought experiment is effective in distinguishing two concepts that had previously been run together: “right to life” and “right to what is needed to sustain life.” The fetus and the violinist may each have the former, but it is not evident that either has the latter. The upshot is that even if the fetus has a right to life (which Thompson does not believe but allows for the sake of the argument), it may still be morally permissible to abort.''
Bu düşünce deneyi çok çeşitli tepkilere yol açmış ve çeşitli filozoflarca eleştirilmiştir. Düşünce deneyini eleştiren filozoflardan biri de Philippa Foot'tur. Philippa Foot "Öldürmek ve Ölüme İzin Vermek" (Killing and Letting Die) isimli eserinde Thomson'un düşünce deneyini doğrudan eleştirir. Foot kemancının durumu ile kürtaj arasındaki öne sürülen paralelliği ve denkliği, negatif ve pozitif haklar kavramlarını kullanarak reddeder. Foot argümanlarına öldürmek ile ölüme izin vermek arasındaki ahlâki farkı türeterek başlar:
Yani müdahil olmama hakları "negatif haklar"ken, çeşitli faydalara ve hizmetlere erişim hakları "pozitif haklar"dır. Foot'a göre negatif hakların ahlâki yükümlülüğü pozitif haklara oranla daha fazladır, yani "Genellikle bir müdahaleyi ahlâken haklı çıkarmak fayda veya hizmetlerin alıkonmasını haklı çıkarmaktan daha zordur..." Buna göre Foot ölümcül bir hareket başlatmanın ahlâken reddedilebilecek bir davranışken, aynı durumda yardımı esirgemenin ahlâken meşru görülebileceğini öne sürer.
Foot Thomson'un düşünce deneyinin bu tip bir haklar tanımı bazında öne sürüldüğü gibi kürtaj ile denk bir durum olmadığını ortaya koyar; “Benim tezime göre, iki durum birbirinden oldukça farklı bir şekilde ele alınmalıdır zira biri ölümcül bir hareketin başlatılmasını içerirken diğeri bir hayatı kurtarmanın reddedilmesini içerir.”. Buradan hareketle kemancının durumun bir pozitif hak durumu olduğu ve kişinin kendisini kemancıdan ayırmasının pozitif hakları ilgilendirdiği, oysa kürtajın bir tür negatif hak sorunu olduğu zira aktif bir şekilde ölümcül bir hareketi başlattığı öne sürülmüştür.
Foot'un tezi de birçok tepki toplamış ve bazı filozoflarca eleştirilmiştir. Foot'un kullandığı pozitif ve negatif haklar farklı biçimlerde de kürtaj tartışmalarında kullanılmış ve örneğin Foot'un Thomson'un düşünce deneyini reddinde kullandığı negatif hak kavramı, kürtaj taraftarlarınca devletin bireyin kürtaj hakkına karışması ve kürtajı yasaklaması karşıtı bir şekilde kullanılmıştır.
Sakkız
Sakkız, İran'ın Kürdistan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin aynı isimli Sakkız şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 131.349 kişi ve 31.336 hanedir.
7. yüzyıl ortalarında İskitler'in Batı Asya'daki en güçlü zamanında Sakkız bu bölgenin merkezi konumuna gelmiştir. İslam öncesi dönemde şehrin isminin de İskit (saka) isminden türediğine inanılır.
Kent, 1493 metre yükseklikte kurulmuştur ve İran'daki en düşük sıcaklık bu kentte kaydedilmiştir (1969'da -36 °C). Soğuk ve karlı kışları, sıcak ve kuru yazları ile mevsimsel olarak değişen bir iklime sahiptir.
Topal Recep Paşa
Topal Recep Paşa IV. Murad saltanatında 10 Şubat 1632 - 18 Mayıs 1632 tarihleri arasında dört ay on beş gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamıdır. Nikris (gut) hastalığından muzdarip olan Topal Recep Paşa aksak yürüyüşü dolayısıyla Topal ismini almıştı.
Hayatı
Boşnak asıllıdır. Bostancı ocağında yetişmiştir. Bostancıbaşı olmuştur Fakat nikris (gut hastalığı) olduğu için bir müddet sonra emekli yapılmıştır. Sonradan tekrar göreve alınarak Ruslar tarafından ele geçirilen Azak kalesini geri almak üzere Kırım'a yapılan sefere serdar tayin edilmiştir. 1625-1626 döneminde kaptan-ı derya görevi yapmıştır.