cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
URAP
URAP Dünya Sıralaması
URAP dünya sıralamalarında, değerlendirme yılında dünyada en fazla makale yayınlayan 2500 yüksek öğretim kurumunu temel almaktadır. Her yüksek öğretim kurumunun toplam puanı, belirlenen göstergelerdeki performanslarına dayalı olarak hesaplanmaktadır. Değerlendirme için seçilen 2500 yükseköğretim kurumu arasında en yüksek puana sahip 2000 kurum URAP tarafından açıklanmaktadır. URAP alan sıralamaları için, Avustralya ERA (Excellent in Research for Australia) tarafından belirlenen 23 bilim alanı temel alınmaktadır.
Team Sleep
Team Sleep ilk olarak Chino Moreno ve Todd Wilkinson tarafından kurulmuştur ve daha sonra sırasıyla DJ Crook, Zach Hill ve Rick Verrett katılmıştır.
URAP
Dünya Sıralaması Göstergeleri
URAP dünya sıralamasında, 6 gösterge kullanılmaktadır. Bu göstergeler; makale sayısı, atıf sayısı, toplam bilimsel doküman sayısı, toplam yayın etkisi, toplam atıf etkisi ve uluslararası işbirliğidir. Bu göstergelere temel oluşturan ham bibliyometrik veriler istatistiksel olarak çarpık bir dağılıma sahiptir. Bu nedenle puanlamalarda ortanca(medyan) değerleri esas alınmıştır. Her göstergenin ağırlığı uzmanlardan oluşan bir grubun katıldığı Delphi yöntemi ile belirlenmiştir. Aşağıdaki tabloda 2014 itibarıyla URAP dünya sıralamaları için kullanılan göstergeler ve ağırlıklar verilmiştir.
Makale Sayısı
Yükseköğretim kurumlarının Web of Science tarafından taranan dergilerde son yılda yayınladığı toplam makale sayısıdır. Bu gösterge, güncel bilimsel üretkenliğin ölçümü için kullanılmaktadır. Bu göstergenin toplamdaki ağırlığı %21’dir ve makaleleri, derlemeleri ve bilimsel notları kapsamaktadır.
Team Sleep
Albümleri
Team Sleep [ENHANCED]
URAP
Toplam Bilimsel Doküman Sayısı
Toplam bilimsel doküman sayısı, bir kurumun bilimsel üretkenliğinin devamlılığını ölçmektedir. Bilimsel dokümanlar; Web of Science veritabanı tarafından sağlanan ve son üç yılda yayınlanan konferans bildirileri, derlemeler, akademik mektuplar (letters), irdelemeler (discussions), yazılı metinler (scripts) ve bilimsel dergilerde yayınlanan makaleler olmak üzere tüm akademik literatürü kapsar. Bu göstergenin toplamdaki ağırlığı %10’dur.
Toplam Yayın Etkisi (TYE)
Toplam yayın etkisi (TYE), bilimsel üretkenliğini ölçmektedir. Her yükseköğretim kurumunun 23 bilim alanındaki makale başına düşen atıf sayısının, o alandaki dünya ortalamasına oranı hesaplanmaktadır. Bu oran ilgili alandaki yayın sayısı ile çarpılıp 23 bilim alanı için bu çarpımlar toplanır. TYE aşağıdaki formül kullanılarak hesaplanmıştır:
Bu göstergenin toplam puandaki ağırlığı %18’dir.
Uluslararası İşbirliği
Uluslararası işbirliği göstergesi, bir kurumun uluslararası tanınırlığını ölçmeyi hedeflemektedir. Üniversitelerin yabancı ülkelerdeki kurumlar ile işbirliği yaparak yayınladığı çalışmaların toplam sayısı ile hesaplanan bu gösterge için InCites verileri kullanılmaktadır. Bu göstergenin toplam sıralamadaki ağırlığı %15’tir.
URAP Türkiye Sıralaması
2011'de ilan edilen son URAP Türkiye Sıralaması'nda YÖK'ün 2010 toplam yayın sıralamasında yer verdiği 125 üniversite değerlendirmeye alınmıştır. Genel sıralamanın yanı sıra üniversiteler mühendislik, temel bilimler , sosyal bilimler , yaşam bilimleri , tıp ve ziraat/çevre alanlarında da sıralanmaktadır. Bunlara ek olarak 2000 yılından önce kurulan üniversiteler, tıp fakültesi bulunan kurumlar ile devlet ve vakıf üniversiteleri de kendi grupları içerisinde ayrıca sıralanmaktadır.
Sıralamada, YÖK, ÖSYM , ISI Web of Science gibi açık, güvenilir kaynaklardan alınan ve yayın sayısı, kişi başına düşen yayın sayısı, atıf sayısı, kişi başına düşen atıf sayısı, toplam bilimsel doküman sayısı, kişi başına düşen toplam doküman sayısı, doktora öğrenci sayısı, doktora öğrenci oranı, kişi başına düşen öğrenci sayısı gibi bilimsel üretkenliğe dayanan veriler kullanılmaktadır. Genel Türkiye sıralaması, 2000 yılından önce kurulmuş olan üniversiteler, 2000'den sonra kurulmuş yeni üniversiteler, tıp fakültesi olan ve olmayan üniversiteler, devlet ve vakıf üniversiteleri aşağıdaki tabloda açıklanan 9 kriter üzerinden hesaplanan puanlara göre sıralanmıştır :
2014-2015 Yılı URAP Sıralamaları
Dünya Sıralaması
Alan Sıralaması
Ülkelere göre Sıralamalar
Kıtalara göre Sıralamalar
Kabul ve Tanınırlık
URAP, diğer büyük sıralama sistemlerinden daha fazla kurumu kapsamaktadır. European Education Dergisi’nde yayınlanan “Where Are the Global Rankings Leading Us? An Analysis of Recent Methodological Changes and New Development” başlıklı çalışmanın URAP ile ilgili bölümünde URAP’tan, “SRG, ARWU, THE ve QS’ten daha az tanınmış olmasına rağmen ilgi çekici bir sıralamadır, çünkü adı geçen sıralamalar en fazla 700 üniversiteyi kapsarken URAP 2000 üniversiteden oluşan bir liste yayınlamaktadır.” şeklinde söz edilmektedir. Aynı şekilde Avrupa Üniversite Birliği (European University Association) “EUA 2013 Sıralaması Raporu”nda benzer bir ifade kullanılmaktadır: “URAP ve SCImago sıralama sistemlerinin göstergeleri önemli miktarda üniversitenin performansını ölçerek sıralama piyasasında önemli bir boşluğu doldurmaktadır. Bu miktar URAP için 2000, SCImago için ise 3000’in üzerindedir. Diğer sıralamalarla kıyaslandığında THE’nın sadece 400, ARWU, NTU Sıralama Sistemi ve CWTS Leiden ‘in 500, QS’in ise 700 civarında üniversite sıraladığı görülmektedir.” URAP’ın sadece akademik performansı ölçen dört sıralama sisteminden biri olduğu bahsi geçmektedir. Diğer üçü ise; Dünya Üniversiteleri Akademik Yayınları Performans Sıralaması (Performance Ranking of Scientific Papers for World Universities), CWTS Leiden Ranking ve SCImago Kurum Sıralamaları’dır. URAP küresel sıralamalarda yer alan öğrenci kalitesi ve eğitim performansı gibi öğretim ile ilgili göstergeleri dahil etmemekte, yalnızca araştırma odaklı göstergeleri kapsamaktadır. URAP, İngiltere’deki Yükseköğretim İstatistikleri Kurumu’nun “International Benchmarking in UK Higher Education” raporunda, akademik performansı ölçen ve kıyaslamada kullanılacak kaynaklar arasında listelenmiştir. Aynı raporda URAP “tüm üniversite sıralamaları” içerisinde kategorize edilmiştir.
URAP ile İlgili Araştırma, Kitap ve Raporlar
URAP, çeşitli çalışmalarda küresel sıralamalara atıfta bulunularak bahsedilmekte ve kullanılmaktadır. Higher Education Policy and Management Dergisi’nde yayınlanan “World University Ranking Systems: An Alternative Approach Using Partial Least Squares Path Modelling” makalesinde önerilen modelde URAP, dünya çapındaki 9 büyük sıralama sistemleri arasına dahil edilmiştir (Diğerleri ARWU, QS, Times, Webometrics, Taiwan, Leiden, SIR ve CWUR’dur.). Aynı çalışmada URAP yalnızca yayın performansına dayalı sıralama sistemleri arasında kategorize edilmiştir. Aynı kategorideki diğer sıralama sistemleri Performance Ranking of Scientific Papers for World Universities, CWTS Leiden Ranking ve SCImago Institutions Rankings’tir.
Değerlendirme
URAP sıralamalarında kullanılan göstergelerin mutlak değerli, büyüklük bağımlı olması, sıralamanın büyük kurumlara yanlı olmasına neden olmaktadır. Avrupa Üniversite Birliği tarafından yayınlanan “EUA 2013 Sıralama Raporu”na göre URAP kitapları göz ardı etmekte, sanat ve beşeri bilimler alanındaki çalışmaları kapsam dışı bırakmakta ve sosyal bilimler alanını yeteri kadar temsil etmemektedir. Ayrıca, bibliyometrik göstergelere alan normalizasyonu uygulanmaması nedeniyle URAP alanlar arası yayın yapma kültürlerindeki farklılıkları dengeleyememektedir. Ek olarak rapor “Yayın sayısı göstergesinde olduğu gibi bilhassa atıf sayısı göstergesinde sonuçlar, doğa bilimleri ve özellikle tıp alanında asimetrik dağılmıştır.” şeklinde bir ifadeye yer vermiştir. Ayrıca, URAP’ın eğitimle ilgili göstergeleri hariç tutmasının (dahil etmemesinin), yalnızca araştırma odaklı kurumlara odaklanmasına neden olduğu ifade edilmektedir. Göteborg Üniversitesi Analiz ve Değerlendirme Birimi tarafından yayınlanan “University Ranking Lists: A directory” başlıklı raporda, bir sıralama sistemine 500’den fazla kurumun dahil edilmesinin neden olabileceği bir soruna işaret edilmiştir. Sorun, “URAP 2000 üniversite sıralamaktadır, amaç yalnızca Batıdaki elit grubu kapsayan bir sıralama yayınlamak değildir. Bu amaç, diğer sıralama sistemlerinin listelerindeki ilk 400-500 kurumdan fazlasını yayınlamama kararı ile tamamıyla çelişmektedir. Çünkü bu seviyenin altında, sıralama yöntemlerinin güvenilir olacağını düşünmemektedirler, URAP bu problem hakkında bir açıklamada bulunmamaktadır.” şeklinde ifade edilmiştir.
Ven Conmigo
Ven Conmigo İspanyol şarkıcı Selena tarafından ikinci albümü.
Fizik motoru
Fizik motoru, video oyunlarında ve simülasyon yazılımlarında kullanılan, üç boyutlu nesnelerin geometrilerinin kesişim testleri ve bu gibi fiziksel etkileşimlerini test eden bir yazılımdır. İçinde birçok fizik formülü tanımlıdır. Video oyun motorlarının bir parçasıdır.
Fizik motoru, video oyunlarında ve simülasyon yazılımlarında gerçekçiliği belirleyen en büyük unsurlardan biridir. Ücretli olanların değeri onlarca dolardan yüzbinlerce dolara kadar varabilir. Fizik motoru olarak isimlendirilen yazılımların ücretli olanları olduğu gibi ücretsiz ve açık kaynak kategorisinde olanları da vardır. Örneğin "Half Life 2" adlı video oyunu "Havok" adlı ücretli bir fizik motoru yazılımını kullanmıştır.
Adrastea (uydu)
Adrastea veya Jüpiter XV, Jüpiter'in uzaklık bakımından ikinci, büyüklük bakımından dördüncü büyük uydusudur. Voyager 2 tarafından 1979 yılında fotoğraflanmıştır. Adını Yunan mitolojisi karakteri Adrastea'dan almıştır.
Aydınlı Visali
Aydınlı Visali Osmanlı İmparatorluğu Türk Divan Edebiyatı şairi. Osmanlı İmparatorluğu'nda Basitname (Yalın Türkçe ile yazılmış şiir) akımının öncülerindendir. Asıl adı İsadır. Doğum tarihi bilinmemektedir. Aydında doğmuştur. Osmanlı İmparatorluğu padişahı II. Bayezid (1481 - 1512) ve Osmanlı İmparatorluğu padişahı Yavuz Sultan Selim (1512 - 1520 zamanında Edirne şehrinde saray hocalığı yaptığı kayıtlıdır. Aydınlı Visalinin 61 Gazeli ve 1 Murabbasının olduğu bilinmektedir.
Divan Edebiyatında Arapça ve Farsça sözcüklerin daha çok kullanılmaya başlaması ile şiir dili anlaşılması zor bir hale gelmişti. Halk bu şekilde yazılan şiirleri anlamıyordu. Divan Edebiyatı yalnızca Osmanlı Sarayının anladığı bir edebiyat olmuştu. Halkında bu edebiyatı anlaması için dilde yalınlaşma gerekliydi. Bunu başlatan Tatavlalı Mahremidir. Tatavlalı Mahremi Aruz veznini ve divan edebiyatının nazım şekillerini kullanmakla beraber özTürkçe şiirler yazarak Basitname (Yalın Türkçe ile yazılmış şiir) akımının öncüsü olmuştur. Türkçe sözcüklerle halk dilindeki atasözleri'ni deyimler'i mecaz'ları kullanmaya çalışmıştır. Diğer Basitname şairleri Edirneli Nazmi, Adem Dede ve Tatavlalı Mahremi dir. Ancak diğer divan şairleri bu akıma katılmadığı için sonradan bu akımı izleyenler olmamıştır.Aydınlı Visali Edirnede saray hocalığı yaparken ölmüştür. Bir Divanı olduğu biliniyorsa da henüz bulunamamıştır.
NBA Sportmenlik Ödülü
NBA Sportmenlik Ödülü NBA Ödülleri kapsamında verilen ödüllerdir. Ödül derecelendirmesinde saha içerisindeki davranışlar ve tutumlar ele alınmaktadır.
Lahit
Lahit; özellikle Antik Çağ'da insanların ölülerini muhafaza ettikleri, genellikle yeryüzünde sergilenen ve çoğunlukla taştan oyulan, sandık şeklinde mezar. Günümüzde de hâlen özellikle bazı devlet büyüklerinin mezarlarında görülür.
Lahitler, mermer ya da bölgede bulunabilecek diğer taş türlerinden yontularak yapılırlardı. Antik Mısır'da mumyaların konulduğu lahitler üzerinde genellikle ölünün kabartma heykeli bulunurdu. Antik Yunan'da lahitler genellikle dönemin tapınaklarına benzer biçimlerde yapılırdı. Üzerlerinde tapınaklarda görülebilecek türlerden çeşitli süslemeler, alçak veya yüksek kabartma şeklinde oyularak yapılırdı.
Lahitlere ölü ile birlikte, ölümden sonraki hayatta kullanacağı çeşitli eşyalar ve değerli metallerden yapılmış objeler de konurdu. Lahitler, Antik Çağ ve günümüzde bu nedenle sık sık mezar soyguncularının saldırılarına uğramış, tahrip edilmişlerdir. Günümüze kadar özgün halinde korunmuş antik lahit örnekleri çok az sayıdadır.
Ne Yaptım
Ne Yaptım, Müzeyyen Senar'ın 1979 yılında Türk sanat müziği albümüdür.
Selena (albüm)
Selena İspanyol şarkıcı Selena'nın ilk albümü.
Çevreli, Yusufeli
Çevreli, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Peterek köyü, 1574 Osmanlı tahrir defterinde Oltu sancağının Pertekrek nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 98 Hristiyan hanede yaşayan 527 kişiden oluşuyordu. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında köy 93 haneden oluşuyordu. Bu sırada köyde 245 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Peterek köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 490 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Peterek köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Petkerek" (پتكرك) adıyla Artvin vilayetine bağlı Yusufeli ilçesinin merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Peterek" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 901 kişiden oluşuyordu. Petereki veya Pertekrek Türkçe olmaduğu için köyünün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Çevreli olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çevreli köyünün nüfusu 1.451 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 492 kişi okuma yazma biliyordu.
Peterek köyün en önemli tarihsel yapı Peterek Kalesi'dir. Bu kale gem Gürcü hem de Osmanlı döneminde idari merkez işlevini görmüştür. Bu kaleden geriye duvarların büyük bölümü ile kapısı kalmıştır. Kale içinde ayrıca Gürcülerden kalan ve temel seviyesine kadar yıkılmış bir kilise bulunmaktadır. Peterek köyünün kilisesi ise 1960'larda yıkılmış, yerinde cami inşa edilmiştir.
Kasım 2022'de su tutmaya başlayan Yusufeli Barajı'nın baraj gölünün altında kalan köy, yeni yerleşim yerine taşındı.
Coğrafya
Köy; Artvin il merkezine 124 km, Yusufeli ilçe merkezine ise 19 km uzaklıktadır.
Ufa-Kristallpalast
Ufa-Kristallpalast (Türkçesi: UFA Kristal Sarayı) Almanya’nın Dresden kentinin şehir merkezinde yer alan bir sinema salonudur. Prager Straße Caddesi üzerinde yer almakta olup St. Petersburger Straße Caddesi’ne de oldukça yakındır.
Sinema salonu 26 Mart 1998 tarihinde kullanıma açılmıştır. 2668 koltuk kapasiteli sekiz sinema salonu beş kata yayılmıştır. Ufa-Kristallpalast binası yanındaki mevcut sinema salonuna destek amacıyla inşa edilmiştir, bu sebepten sinema salonlarının numaraları 8 ile başlayıp 15 ile bitmektedir.
Mimarisi
Viyana kökenli bir mimarlık firması olan Coop Himmelb(l)au tarafından tasarlanan bina 1997 ile 1998 arasında inşa edildi. Dekonstrüktivizm stilinin önemli örneklerinden olan yapının dış çephesi beton ile cam malzemelerinin birbiri ile zıt bir şekilde konumlandırılarak tasarlandı.
Hacıilyas, Aydıncık
Hacıilyas, Yozgat ilinin Aydıncık ilçesine bağlı bir köydür.
Pablo Cavallero
Pablo Cavallero (d. 13 Nisan 1974), kaleci pozisyonunda görev yapmış Arjantinli millî futbolcudur.
Hacıilyas, Aydıncık
Tarihçe
Köyün eski adı 1838 yılı kayıtlarında Hacıilyas Kışlağı olarak geçmektedir. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat ili Çekerek ilçesinden ayrılarak yeni kurulan Yozgat ili Aydıncık ilçesine bağlanmıştır.
Pablo Cavallero
Profesyonel kariyerine 1995 yılında Vélez Sarsfield kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Unión Santa Fe, Espanyol, Celta, Levante ve Peñarol kulüplerinde oynadı.
Hacıilyas, Aydıncık
Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 122 km, Aydıncık ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır.
Opel Speedster
Speedster, Birleşik Krallık'ta Vauxhall VX220 ve Güney Kore'de Daewoo Speedster adlarıyla satıldı. Opel, aracın birkaç parçasının değiştirilebileceğini iddia etmesine rağmen, araç neredeyse tamamen Lotus Elise ile aynı yapıyı paylaşmaktadır.
Atadamı, Diyadin
Atadamı, Ağrı ilinin Diyadin ilçesine bağlı bir köydür.
Thebe (uydu)
Thebo, Thebe (/ˈθiːbiː/ THEE-bee) ya da Jüpiter XIV, Jüpiter'e en uzak 4. uydudur. 1979 yılında Voyager 1 tarafından, Jüpiter'in yanından geçtiği zaman keşfedildi. Bugünkü adını 1983 yılında aldı. Jüpiter'in en büyük altıncı uydusudur.184 km'lik çapı vardır ve sadece 1 krateri vardır.Jupiter etrafındaki dönüşünü 0.68 günde tamamlar.bir sürü küçük uydudan bir tanesidir.En yakın uydulardan Metis,Adrastea,Amalthea ve sonra Thebe gelir.
Atadamı, Diyadin
Tarihçe
Köyün eski adı, 1901 yılı kayıtlarında Giridim olup, Kurmanci'de "girêdêm" sözcüğü "kurutepe" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Taşkesen köyüne bağlı bir mahalle iken, 23 Şubat 1957'de köy statüsü kazandı.
Coğrafya
Köy, Ağrı il merkezine 108 km, Diyadin ilçe merkezine 48 km uzaklıktadır.
Parajubaea sunkha
Parajubaea sunkha, Arecales takımının Arecaceae (Palmiyegiller) familyasından Parajubaea cinsine bağlı bir ağaç türüdür. Şili şarap palmiyesi (Jubaea chilensis) ve kısmen hindistan cevizi ile akrabadır. Görünüş olarak Parajubaea torallyi ' ye benzese de boyut olarak ondan daha küçüktür; diğer Parajubaealar gibi hindistan cevizini andırır meyvelere sahiptir. Ancak bu meyveleri küçük olduğundan ticari değeri bulunmamaktadır. Buna karşın yapraklarından ve ağacın çeşitli yerlerinden çıkarılan lifler yerel halkça ip, iplik ve urgan yapımında kullandığı ve yerel marketlerde satıldığı için bu açıdan kısmen değerlidir. Görünüş olarak hindistan cevizi ağacını andırdığından peyzajda da kullanılabilmektedir; Avrupa'da bu yönden tohum ve fideleri pazarlanmaktadır.
Parajubaea torallyi gibi Bolivya'ya özgü endemik bir ağaçtır. Bu ülkede yarı kurak ormanlık alanlar, kuru savanlar, subtropik alanlarda yetişir ancak Bolivya'da köylülerin, halkın sanayi ve tarım için ormanları tahrip etmesi, yaptıkları kesimler, hayvan otlatmaları, orman yangınları gibi sebeplerle yayılış alanı giderek kısıtlanmış tehdit altına girmiştir. Öyle ki bugün Bolivya'da doğal ortamında yayıldığı alanlar 56 km2 seviyesine kadar düşmüştür. Bu sebeple bu ağaç koruma altına alınmaya çalışılmaktadır.
TV on the Radio
TV on the Radio (Genelde TVOTR olarak kısaltılır), 2001'de kurulmuş New York'lu deneysel rock grubu. Müzikleri post-punk'tan soul'a, shoegaze'den elektronik müziğe farklı türleri içinde barındırır. Grup, çıkış EP'leri Young Liars ' ın (2003) da içinde bulunduğu pek çok EP ve üç albüm yayınladı. İlk albümleri 2004 yılında çıkan Desperate Youth, Blood Thirsty Babes idi. İkinci albümleri tanınmaları ve popüler olmalarını sağlayan 2006 yılında çıkardıkları Return to Cookie Mountain oldu. Bu albüm Rolling Stone Dergisi tarafından senenin en iyi dördüncü albümü seçildi. Aynı yıl, Spin Dergisi ise grubu 2006'nın en iyisi seçti. TVOTR'nun üçüncü albümleri Dear Science ' ın satışı ise 23 Eylül 2008'de başladı.
TV on the Radio'da şu isimler yer alır: Vokalde Tunde Adebimpe, gitar ve klavyede David Andrew Sitek, gitar ve vokalde Kyp Malone, davulda Jaleel Bunton ve bas gitarda Gerard Smith. Gruba katkıda bulunan isimler arasında Celebration grubundan Katrina Ford (vokal), Blonde Redhead'den Kazu Makino (vokal), Antibalas'tan Martin Perna (flüt ve saksafon), David Bowie (vokal) ve Yeah Yeah Yeahs'ten Nick Zinner (gitar) yer alır.
Tarihi
Grubun ilk albümü OK Calculator ' ın ismini grubun kurucuları olan Adebimpe ve Sitek, Radiohead'in OK Computer albümlerinden etkilenerek koydular. Bu albüm, daha sonraki çalışmalarından, içinde barındırdığı elektronik, hip hop ve turntablism öğeleriyle ayrıldı. 2003 yılında, gruba Kyp Malone'un katılmasının ardından Young Liars EP'sini yayınladılar. Büyük beğeni kazanan çalışma iyi eleştiriler aldı. 2004 yılında ise ilk albümleri Desperate Youth, Blood Thirsty Babes ' i çıkarttılar ve bu albümle 2004 yılının Shortlist Müzik Ödülü'nü kazandılar. 2004'ün sonlarına doğru ise New Health Rock EP'sini yayınladılar.
İkinci albümleri Return to Cookie Mountain'a pek çok misafir sanatçı destek verdi. Bu sanatçıların arasında Celebration, Dragons of Zynth, Antibalas'tan Martin Perna ve Stuart Bogie, Blonde Redhead, Nick Zinner ve David Bowie de vardı. Albüm pek çok olumlu eleştiri aldı. Spin Dergisi, albümü 2006 yılının albümü seçti.
Grubun kurucu üyelerinden David Andrew Sitek, Yeah Yeah Yeahs, Celebration, Liars gibi grupların ve Scarlett Johansson'ın albümlerinin yapımcılığını üstlendi. StayGold isimli kendi stüdyosunu kurduktan sonra, Sitek Dragons of Zynth'in ilk uzun çalarlarının yapımına katkıda bulundu. Ayrıca Massive Attack ve The Longcut'a destek oldu.
Tunde Adebimppe de Yeah Yeah Yeahs ile çalıştı ve Pin isimli videolarının animasyonunu hazırladı ve yapımcılığını üstlendi.
Üçüncü albümleri Dear Science Interscope'dan Eylül 2008'de yayınlandı.
Gina Lollobrigida
Gina Lollobrigida (Luigia adıyla d. 4 Temmuz 1927 Subiaco, Lazio - ö. 16 Ocak 2023, Roma) İtalyan sinema oyuncusu ve fotoğraf sanatçısı.
Özgeçmişi
Lollobrigida bir mobilya imalatçısının kızı olup çocukluğunu bir dağ köyünde geçirmiştir. Gençliğinde Gina biraz mankenlik ve oradan güzellik yarışmalarına başarılı bir şekilde katılırdı. O zamanlarda İtalyan dilindeki filmlerde görünmeye başladı. 1947'de Gina, Bayan İtalya güzellik yarışmasına girdi ve 3. oldu.
1949 yılında Yugoslavyalı bir fizikçi, Milko Skofic ile evlendi. (Bir oğulları vardı ve 1971 yılında boşandılar). Güzelliği Hollywood'un ilgisini çekti ve 1953'te ilk Amerikan filmi olan "Şeytanı Yen"'de oynadı.
Özel yaşamı ve ölümü
1971'de ayrıldığı eşi Milko Škofič ile beraberliğinden bir çocuğu bulunmaktaydı. Ayrıca 1984'ten 2006 yılına kadar Javier Rigau y Rafols ile beraberlikler olmuştur.
Lollobrigida, 16 Ocak 2023'te Roma, İtalya'da 95 yaşında vefat etti.
Zal Mahmud Paşa Camii
Zal Mahmud Paşa Camii İstanbul'un Eyüpsultan ilçesinde Kanuni Sultan Süleyman'ın veziri Zal Mahmut'un Mimar Sinan'a yaptırdığı cami, medrese, türbe, çeşmeden meydana gelen bir külliyedir.
Tarihçe
Eyüpsultan ilçesinde, Defterdar Caddesi ile Zal Paşa Caddesi arasında yer alır. Külliye bir cami, medrese, türbe ve çeşmeden oluşmaktadır. 1577 yılında Zal Mahmud Paşa ile eşi Şah Sultan tarafından yaptırılmıştır. İsmail Orman’ın bildirdiğine göre, “Medresenin bânisi olan Şah Sultan’ın 977 (1569) yılında düzenlediği vakfiye, külliyenin başlangıçta medrese, türbe ve çeşme şeklinde planlandığına işaret etmektedir. Külliye programına caminin eklenmesi, onun Zal Mahmud Paşa ile 982’de (1574) evlenmesinden sonra gerçekleşmiş olmalıdır.” Mimar Sinan’ın eseridir. Külliyenin merkezini cami oluşturmaktadır.
Özellikleri
İç avlu, son cemaat yeriyle birlikte 17 sütun ve 15 kubbe ile çevrilidir. Ortada 8 sütunlu şadırvanı vardır. Caminin yapıya bitişik tek minaresi kalın gövdeli ve tek şerefelidir. Aptullah Kuran’ın bildirdiğine göre “Cami minaresi XVI. yüzyıla ait olmayıp 1894 depreminde yıkılan orijinal minarenin yerine bu tarihten sonra yapılmıştır.” Caminin duvarları taş ve tuğla karışımıdır. Cami büyük bir kubbe ile örtülüdür. Mihrabın çevresi devrine ait İznik çinileriyle kuşatılmıştır. Çinilerin desen ve teknik kalitesi üst seviyededir. Minberinin itinalı taş işçiliği Evliya Çelebi’nin övgüsünün yerinde olduğunu göstermektedir. Yan duvarlarda sık aralıklarla verilen iki sıra pencere açıklıklar, Mimar Sinan’ın diğer eserlerinde görülmemiş bir üslup olarak değerlendirilir.
Günümüzdeki durumu
Daha önceleri de birçok tamirat geçiren cami son olarak 1955-63 yılları arasında restore edilmiştir. 2012 yılı Ağustos ayında başlayan son restorasyon çalışmaları 2015 yılında bitmiş ve ibadete açılmıştır.
Geleneği
Caminin hamisi konumundaki Zal Mahmud Paşa'nın 1553 yılında boğdurulan Şehzade Mustafa'nın katlindeki dahlinden ötürü kamuoyunda duyulan derin üzüntü, bir dönem halkın özellikle bu camiye gitmemesine sebep olmuştur.
2005-06 FA Premier League
2005-06 FA Premier League, FA Premier League'in 14. sezonu. 13 Ağustos 2005 tarihinde başlayan lig 7 Mayıs 2006'da sona erdi. Bir önceki sezonun şampiyonu Chelsea Nisan ayı sonuna doğru Stamford Bridge'de Manchester United'i 3-0 mağlup ederek şampiyonluğu garantiledi ve son şampiyon unvanını korudu. West Bromwich Albion, Birmingham City ve Sunderland takımları ise bir alt lige düştü.
Yılın Takımı
Kaleci: Shay Given (Newcastle United)
Savunma: Pascal Chimbonda (Wigan Athletic), Jamie Carragher (Liverpool), John Terry, William Gallas (both Chelsea)
Orta saha: Steven Gerrard (Liverpool), Cristiano Ronaldo (Manchester United), Frank Lampard (Chelsea), Joe Cole (Chelsea)
Hücum: Thierry Henry (Arsenal), Wayne Rooney (Manchester United)
Taraftarların oyuncusu
Wayne Rooney, 2006 yılında İngiltere'de Taraftarların Oyuncusu seçildi.
FYD Yılın Oyuncusu
Futbol Yazarları Derneği Yılın Futbolcusu ödülünü 2006 yılında Thierry Henry kazandı.
Barclays Sezonun Oyuncusu
Chelsea takımından Frank Lampard ikinci kez bu ödülü kazandı.
Barclays Yılın Teknik Direktörü
Chelsea teknik direktörüJosé Mourinho ödülün sahibi oldu.
Barclays Altın Ayakkabı Ödülü
Thierry Henry, Altın Ayakkabı Ödülü'nün sahibi oldu. Arsenal formasıyla sezon boyunca ligde toplam 27 gol attı.
Barclays Fair Play League
Barclays Fair Play League ödülünü Charlton takımı kazandı.
Randy Jackson (The Jacksons)
Steven Randall Jackson (d. 29 Ekim 1961, Gary, Indiana), Michael Jackson'ın kardeşi, şarkıcı ve müzisyen.
Robby Stewart
Robert "Robby" Ray Stewart, Disney Channel dizisi Hannah Montana'da Billy Ray Cyrus tarafından canlandırılan kurgusal karakter. Miley ve Jackson'ın babalarıdır.
Türkiye Kalp ve Sağlık Vakfı
Türkiye Kalp ve Sağlık Vakfı (TKSV), İzmir'de yerleşik bir sivil toplum kuruluşudur.
Haziran 2000 tarihinde resmileştirilen vakıf, mesleki ve toplumsal eğitim ve araştırmaları destekleyerek Türk halkının kalp ve damar sağlığını korumak ve halkı bu amaç doğrultusunda yönlendirmek amacıyla etkinlik göstermektedir.
Amacı
TKSV, kardiyovasküler başta kalp olmak üzere insan sağlığına yönelik her türlü tıbbi hizmet ve yardımlarda bulunmak, bu alanda dünyada meydana gelen her türlü tıbbi gelişmeyi, bilimsel yayınları ve teknolojiyi izleyerek Türkiye'de de güncel olarak halkın bilgisine sunmaktır.
Kalp ve sağlık alanında her türlü gelişmeyi gerçekleştirerek ileriye götürmek için çalışmak, bilimsel ve tıbbi araştırmalar yapmak ve yayınlamak vakfın temel amacıdır.
İlişkiler
Vakıf Başkanı, Prof. Dr. Öztekin OTO, halen Avrupa Kalp Damar Cerrahisi Derneği yönetim kurulu üyesidir.,
Atayolu, Diyadin
Atayolu, Ağrı ilinin Diyadin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1914 yılı kayıtlarında Usturkân olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Ağrı il merkezine 80 km, Diyadin ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Carl Bosch
Carl Bosch (27 Ağustos 1874 - 26 Nisan 1940) Nobel Ödülü bulunan Alman kimyager ve mühendis. Endüstriyel kimya alanının öncülerindendir. Dünyanın en büyük kimya şirketi olan İG Farben'nin kurucusudur.
Gençlik yılları
Bosch Köln, Almanya'da doğdu. Babası tesisatçıdır. Amcası Robert Bosch bujinin gelişmesine öncülük etmiştir. Carl, kariyerini metalurji mi yoksa kimya üzerine mi yapacağına emin değildi. Carl, Charlottenburg Teknik Koleji'nde (bugünkü adıyla Berlin Teknik Üniversitesi) okumuştur.
Mirası
Haber-Bosch süreci bugün dünya nüfusunun yaklaşık üçte birinin beslenmesine vesile olmasına rağmen dünya üzerinde üretilen toplam enerjinin yüzde birden bir miktar daha fazlasını tüketir. Ortalama olarak, bir insan vücudu içinde nitrojen'nin yarısı sentetiktir. Bosch bir böcek, mineral ve mücevher koleksiyoncusuydu. Onun topladığı göktaşı örnekleri ve diğer mineral örnekleri Yale Üniversitesi'ne ödünç verildi. Ve daha sonrasında Smithsonian tarafından satın alındı. Carl, amatör bir gök bilimci oldu. Göktaşı olan 7414 Bosch'a onun adı verildi.
Fritz Haber ile birlikte Carl Bosch  En Popüler Kimya Mühendisleri konu başlıklı oylamaya katıldı.
Havadaki azotu yakalar ve amonyağa dönüştürür.
Çıralı, Yusufeli
Çıralı, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Çıralı köyünün eski adı Şatut veya Şatuti'dir. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1877 tarihli Trabzon vilayet salnamesinde Şatut (شاطوط) olarak geçer. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda Şatuti (შატუთი / შათუთი) olarak geçer. Şatut adı daha sonra Türkçe kaynaklarda Şadut'a dönüşmüştür. Günümüzde Yusufeli ilçesinin bir köyü olan Mutlugün, 2003 yılına kadar Çıralı köyünün bir mahallesiydi.
Şatut köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde Keda, Lantiet(i), Sumbatet(i), Karet(i), Sabanet(i), Sirkilet(i) ve Vaket(i) gibi mahalle ve mezra adları Şatut'un eski bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.
Şatut köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Livane-i Ulya sancağının Kavkaset nahiyesine bağlıydı. 92 haneden oluşan köyde 255 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Şatut köyünün nüfusunun yaklaşık 510 kişiden oluştuğu söylenebilir. Bu sayımda Şatut'un merkez kısmında 32 hane, Gürcüce Tzablovani'den (წაბლოვანი: kestanelik) değişime uğramış olan Zablovan mahallesinde 60 hane bulunuyordu.
Şatuti veya Şatut köyü, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin dört sancağından biri olan Lazistan sancağına bağlı Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre köyün 70 hanede yaşayan 216 kişiden oluşuyordu. Salnamede belirtilmemiş olmakla birlikte Osmanlı idaresinin bu tarihte de sadece erkek nüfusunu tespit ettiği bilinmektedir. Buna bağlı olarak Şadut'un nüfusunun yaklaşık 432 kişiden oluştuğu söylenebilir. Bu salnamede köyde hayvan varlığı olarak 30 öküz, 40 inek, 5 at, 800 keçi ve 213 koyun kaydedilmiştir. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti livana kazasını Rusya'ya bırakınca, Şadut köyü Kiskim kazasına bağlandı.
Şatut köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Şatut" (شاطوط) adıyla Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Şadut" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 653 kişiden oluşuyordu. Şatut veya Şadut Türkçe olmadığı için köyünün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Çıralı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çıralı köyünün nüfusu 699 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 169 kişi okuma yazma biliyordu.
Çıralı köyünün güneydoğusunda bir kale bulunmaktadır. Şatut Kalesi'nin günümüze kalan duvarlarının yüksekliği 5 metreyi bulur. Köyün Lantieti mahallesindeki köy kilisesi ise temellerine kadar yıkılmıştır.
Coğrafya
Köy; Artvin il merkezine 121 km, Yusufeli ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Oldukça dağınık bir yerleşim gösteren köy; Taşgedik, Cami, Cevizli, Düzler, Gökçesu, Kaledibi, Dikili, uysallar, Mataracı, Mutlugün ve Zabluğan mahallelerinden oluşmaktadır. Ayrıca köy sınırlarında Başkaret, Taşlık, Karet, Sirkiler, Akseki mezraları ile Sabanet adıyla yaylası bulunmaktadır.
Anadolu dilleri
Arka plan evresi
Anadolu dilleri grubu, genellikle "Hint-Hitit" veya "Arkaik PHA" olarak da adlandırılan bir aşama evresinden geçerek Proto Hint-Avrupa dilinden (PHA) ayrılan ilk dal olarak kabul edilir. Genel olarak M.Ö. 4. binyılın ortalarında bir tarih olarak kabul edilir ve Kurgan hipotezine göre; erken Anadolu konuşmacılarının Anadolu'ya nasıl ulaştıklarına dair iki olasılık üzerinde durulur: kuzeyden, Kafkasya üzerinden ve batıdan, Balkanlar üzerinden. Balkan olasılığı, dil bilimciler ve arkeologlar - Mallory (1989), Steiner (1990) ve Anthony (2007) tarafından bir şekilde daha makul görülüp kabul edilmektedir.
Andrew Collin Renfrew (1987) tarafından ortaya atılan, Hint-Avrupa vatanının Anadolu toprakları olduğu yönündeki Anadolu hipotezi de mevcuttur. Tarihî dil bilimciler Quentin Atkinson ve Russell Gray tarafından Bayesçi çıkarımı ve Glottokronoloji belirteçleri kullanılarak yapılan istatistiksel araştırmalar (yöntemin geçerliliği ve doğruluğu tartışmaya tâbî olsa da) Anadolu'da bir Hint-Avrupa kökeninin olmasını tercih etmektedir.
Hititçe
Hitit dili (; nesili), M.Ö. 1600 ve M.Ö. 1100 arasında Hitit kontrolü altındaki bölgelerde konuşulmuş, ancak Akadcada yer alan alıntı kelimelere dayanarak M.Ö. 20. yüzyıla kadar giden bir tarihi olabileceği düşünülmektedir. Çek bilim insanı Bedřich Hrozný'nin 1917 tarihli çalışmaları sonucunda çözümlenmiş dil, diğer Anadolu dilleri olan Luvice ve Palaca ile ilişkilidir. Tarihte belgelenmiş en eski Hint-Avrupa dilidir. Akadca kökenli bir çivi yazısı kullanılarak yazılmıştır.
Palaca
Palaca, Kuzeybatı Anadolu'da konuşulmuştur. Hititler tarafından "palaumnili" olarak adlandırılan Palaların dillerinin kökleri M.Ö. 18. yüzyıla dayanır. Kaşka istilaları sonucunda dilin soyunun 15. yüzyıl dolaylarında tükendiği düşünülmektedir. Palaca yazılmış kaynaklar azdır ama, Hititçe yazılmış kaynaklarda Pala halkı Ziparva tanrısı ile karakterize edilir. Palaca yazılmış tüm eserler dinî metinlerdir.
Luvi dilleri grubu
Anadolu dilleri içinde yer alan bâzı diller, çeşitli özellikleri açısından birbirlerine daha yakın olduklarından ötürü ortak bir Luvi grubu içerisinde sınıflandırılırlar. Bu grupta Luvice ve yakından ilişkili olduğu Likçe ve Karca gibi diller yer alır.
Diğer Luvi diller
Köken olarak Ege ve Batı Akdeniz bölgelerinde konuşulan bu sınıftan diller ise
Bu dil grubunda muhtemelen hiç yazılı iz bırakmamış diller de vardır. Bunlar Kapadokya, Misya ve Paflagonya dilleridir.
Lidya dili
Lidyaca, Batı Anadolu'da yer alan Lidya bölgesinin yerli halkı Lidyalılar tarafından kullanılmış ve M.Ö. 7. yüzyıldan kalma elektrum sikkeleri üzerindeki yazılar ile kayda geçmiştir. M.Ö. 5. ve 4. yüzyıllardan kalma ve çoğu Sard kazılarında keşfedilmiş Lidya dili mezar kitâbesi de bulunmaktadır. Luvi dili ile bâzı benzerlikleri bulunmakla birlikte, kendine has çeşitli özellikleri nedeniyle Anadolu dil ailesi içinde ayrı bir yeri bulunduğu ileri sürülmektedir. M.Ö. 1. yüzyılda günlük kullanımı sona ermiş, bir ölü dil hâline gelmiştir.
Diğer diller
Terim günümüzde genellikle Hint-Avrupa dil ailesinin Anadolu kolunu tanımlamak için kullanılmaktadır, ancak bu gruba düşmeyen tarihî Anadolu dilleri de vardır. Paleo-Balkan dilleri, Anadolu dilleri gibi Hint-Avrupa dil ailesine ait olup günümüzde yaşayan hiçbir dil bu gruba ait değildir. Dillerin bölgeye Anadolu dillerinden sonra bir dönemde Balkanlar yolu ile geldiği önerilmektedir. Frigce ve Misyaca, bu dillere örnekler oluşturmaktadır.
Eklemeli diller grubundan, soyu tükenmiş ve Hint-Avrupa dil ailesine ait olmayan antik Anadolu dillerine ise Hattice örnek verilebilir. Anadolu'da konuşulmuş bilinen en eski dil olan Hattice bir yalıtık dil olarak sınıflandırılır. Hattiler yazılı kaynaklar bırakmamış, tüm Hattice söz varlığı Hititler tarafından üretilmiş dinî veya çift dilli metinler sayesinde günümüze ulaşmıştır. Urartuca da Anadolu'da konuşulmuş ölü bir dildir.
8½
8 1⁄2 (İtalyanca:, yönetmenliğini Federico Fellini'nin, senaristliğini Fellini'yle beraber Tullio Pinelli, Ennio Flaiano ve Brunello Rondi'nin yaptığı 1963 yapımı İtalyan gerçeküstücü komedi-drama film. Marcello Mastroianni, bir bilimkurgu filmi çekmekle görevlendirildiği sırada bir ilham kriziyle mücadele eden ünlü İtalyan yönetmen Guido Anselmi karakterini canlandırır. Görüntü yönetmeni Gianni Di Venanzo tarafından siyah-beyaz çekilen filmin müzikleri Nino Rota, kostüm ve sahne tasarımları Piero Gherardi tarafından üstlenildi.
8 1⁄2, En İyi Uluslararası Film ve En İyi Kostüm Tasarımı (siyah-beyaz) dallarında Akademi Ödülü kazandı. Avangart ve önemli etkiler bırakmış bir klasik olarak kabul edilen film, 2002'de yönetmenlerce seçilen BFI Tüm Zamanların En İyi 50 Filmi listesinde üç numarada kendine yer buldu. Bunun yanında Vatikan'ın, sinemanın 100. yılı olarak kabul edilen 1995'te derlediği Şimdiye Kadarki En İyi 45 Film listesine dahil edildi. Sıklıkla gelmiş geçmiş en iyi filmler arasında gösterilmektedir.
Konu
Ünlü bir İtalyan film yönetmeni olan Guido Anselmi (Marcello Mastroianni), "yazar tıkanıklığı" yaşamaktadır. Sanat ve özel hayatında yaşadığı güçlükler yüzünden, açık otobiyografik göndermeler de barındıran yeni bilimkurgu filminin çekimine karşı isteğini kaybetmiştir. Lüks bir hamamda endişelerinden arınmaya çalışan Guido, tanınan bir eleştirmeni (Jean Rougeul) filmi için hazırladığı fikirleri değerlendirmeye davet eder ancak eleştirmen bu fikirleri güçsüz, entelektüel omurgadan yoksun ve kafa karıştırıcı olarak yaftalar. Bu sırada Guido, kendi hikâyesine anahtar olduğunu düşündüğü İdeal Kadın (Claudia Cardinale) fantezileri kurmaktadır. Hayat dolu metresi Carla (Sandra Milo) Roma'dan kendisini ziyarete gelince Guido onu ayrı bir otele yerleştirerek görmezden gelir. Filmin yapım ekibi, Guido'nun oteline yerleşerek onu çalışmaya teşvik etmeye çalışsa da Guido çalışanlara ve gazetecilere aldırmadığı gibi karar almaktan kaçınır ve oyunculara rollerini anlatmayı reddeder. Çekimlere başlama baskısı gelip çattığında, Guido çocukluk anılarına dalar: anneannesinin villasında geçirdiği geceyi, öğrenciliğinde hayat kadını (Eddra Gale) ile sahilde ettiği dansları ve sonrasında sıkı Katolik okulunda bu sebepten ötürü cezalandırılışını anımsar. Eleştirmen, bu anıları fazla duygusal ve belirsiz bularak, bunların filmde kullanılmasına karşı çıkar.
Kendisiyle bir hamamda başpapazla bizzat görüşme fırsatı verilen Guido (bu sahneleri de bizzat filminde kullanmak istediğini belirtir), burada mutlu olmadığını itiraf eder. Başpapaz kutsal kitaptan alıntılarla cevap vererek yönetmenin ihtiyaç duyduğu öngörüyü sağlayamaz. Guido ayrıldığı karısı Luisa'yı (Anouk Aimée) ve arkadaşlarını yanına davet eder. Tekrar bir araya gelme ihtimalini ima eden dans sahnelerinden sonra Guido, Luisa'yı filmin yapım ekibiyle buluşmak için terk eder. Ekip, filmde kullanılmak üzere bir sahile inşa edilen devasa uzay mekiği inşaatını ziyaret eder ve Guido burada karısının en yakın arkadaşı Rosella'ya (Rossella Falk) saf ve dürüst bir film yapmak istediğini ancak böyle bir şey diyecek durumda olmadığını ifade eder. Guido, Luisa ve Rosella otelin bahçesinde otururken ortaya çıkan Carla ortalığa şüphe tohumları ekse de Guido Carla ile olan ilişkisinin yıllar önce bittiğini iddia eder. Luisa ve Rosella onu yalancılıkla suçlayınca Guido, hayatındaki bütün kadınlardan oluşan bir haremi düşlediği bir hülyaya dalar. Kadınlar onu yıllar önce anneannesinin evindeki gibi yıkayıp pudralarlar ancak terk edilen bir dansçı kız isyan çıkarır. Fantezideki kadınlar Guido'yu kendisi ve seks hayatıyla ilgili acı gerçeklerle suçlamaya başlayınca Guido onları kırbaçla terbiye etmeye koyulur.
Gecikmelerden usanan yapımcı, (Guido Alberti) Guido'yu birçok ekran deneyini yorumlaması için zorlar, ancak Guido halen karar veremez. Ekran deneyleri, 8 1⁄2'da daha önceden gösterilen bazı sahnelerdeki rolleri (Carla, hayat kadını ve başpapaz gibi) kapsamaktadır. Luisa, Guido'nun onu filmde sevimsiz bir rolde gösterdiğini görünce tiyatroyu terk eder ve Guido'yu evliliklerinin bittiği gerçeğini görememekle suçlar. Guido'nun İdeal Kadın'ı Claudia adındaki bir aktris olarak belirir. Guido onu filmde sahne olarak kullanılacak bir yere götürür ve filmin, İdeal Kadın'da kurtuluşu bulan bitap düşmüş bir adam hakkında olduğunu anlatır. Claudia onu içtenlikle dinler ancak ana karakteri, kimseyi sevemeyen antipatik biri olmakla itham eder. İncinen Guido filmi rafa kaldırmaya karar verse de film ekibi tarafından uzay mekiğinin inşa edildiği sahilde bir basın demeci vermeye çağrılır. Guido çılgına dönmüş gazetecilerden kaçmaya yeltenir ve kendisinden bir şeyler denmesi istendiğinde masanın altına girerek kendini başından vurur. Ekip filmin iptalinden sonra inşaatı sökmeye başlar. Eleştirmen Guido'yu akıllıca bir tercih yapmakla över. Guido ise bir sonuca varır: kendi kişisel karmaşasını filmleriyle başkalarına yardım ederek çözmeye çalıştığını fark etmiştir ve artık hayatı olduğu gibi kabul etmesi gerekmektedir. Luisa'ya bu konuda kendisine yardım etmesi ricasında bulunur. Genç bir Guido'nun başını çektiği bir grup müzikal soytarı, uzay mekiğinin olduğu seti sirke çevirirler. Guido'nun hayatındaki erkekler ve kadınlar hep beraber inşaatın merdivenlerinden inerken görülür. Guido megafonla bağırarak kalabalığı sirk ringine yönlendirirken, Carla onun ne demek istediğini sonunda anladığını belirtir: Guido hayatındaki insanlar olmadan yapamıyordur. Erkekler ve kadınlar bir yuvarlak etrafında el ele dönerler. Guido ve Luisa en sonunda onlara katılır.
Yapım
Ekim 1960'ta meslektaşı Brunello Rondi'ye yazdığı mektupta Fellini, yazar tıkanıklığı yaşayan bir adam hakkındaki film önerisinin ilk taslağını paylaştı: "O zaman bir adam (bir yazar? herhangi bir profesyonel adam? bir tiyatro yapımcısı?) hayatının rutinine, çok ciddi olmayan bir hastalık sebebiyle iki hafta kadar ara vermek durumunda kalıyor. Bu onun için bir uyarı çanı: kendi sistemindeki bir bozukluğa işaret ediyor." Senaryo, başlık ve ana karakterin mesleği hakkında kesin bir karar vermeden önce, "filmi aramak" ve kafasındaki karışıklığı gidermek adına İtalya çapında yer arayışına girdi. Flaiano, La bella confusione (Türkçe: Güzel Şaşkınlık) önerisiyle geldi. Yapımcılarının baskısı altında, Fellini sonunda 8 1⁄2'da karar kıldı. Bu başlık kendine atfen, o ana kadar yönettiği film sayısına işaret ediyordu.
1962 ilkbaharında filmin yapımına bir başlangıç verildiğinde Fellini, yapımcı Rizzoli'yle anlaşma imzaladı, tarihleri belirledi, çekim yerleri inşa edildi, Mastroianni, Anouk Aimée ve Sandra Milo'nun başrollerde yer alacağına karar verildi ve Roma'daki Scalera Stüdyolarında erkan deneyleri hazırlandı. Görüntü yönetmeni Gianni Di Venanzo'yu da anahtar görevli olarak işe aldı. Buna karşın adına kadar karar verdiği ana karakterin ne iş yaptığı konusunda halen bir fikir sahibi değildi. Nisan ayında Cinecittà ofisinde Rizzoli'ye yazmaya başladığı mektupta "filmi kaybettiğini" ve projeyi bırakacağını söylediğinde, kriz su yüzüne çıktı. Şef makinist, 8 1⁄2 için kolları sıvaması adına yönetmeni yeniden cesaretlendirince mektup yarıda kaldı ve Fellini çekimlere devam etti. Ekiple kadeh tokuşturduğu sırada şu sözleri söyledi: "Utançtan şaşkına döndüm… Çıkış olmayan bir durumdaydım. Hatırlamadığı bir filmi çekmek zorunda kalan bir yönetmendim. Ama bakın siz şu işe ki, işte tam o an her şey yerli yerine oturdu. Hemen filmin kalbine girdim. Benim başımdan geçen her şeyi anlatacaktım. Çekeceği filmin ne hakkında olduğunu bile bilmeyen bir yönetmen hakkında bir film yapacaktım."
Eugene Walter, 9 Mayıs 1962'de çekimler başladığında Fellini'nin bir parça kahverengi kağıt bandı alıp kamera kadrajı yakınlarına yapıştırdığını hatırlar. Ona göre bu bandın üzerinde Ricordati che è un film comico (Türkçe: "Bunun komik bir film olduğunu kendinize hatırlatın") yazmaktaydı. Setteki görünürde kaotik ve durmak bilmeyen doğaçlamalar karşısında şaşkına dönen Deena Boyer (yönetmenin o zamanki Amerikan basın sözcüsü) mantıklı bir açıklama istedi. Fellini ona "zihnimizin üç çalışma katmanını: geçmiş, şimdi ve koşullar - yani fantezi diyarları"nı açığa vurmayı umduğunu ifade etti.
8 1⁄2, 35 milimetrelik film kullanılarak küresel sinematografik işlemle filme alındı ve 1.85:1'lik çerçeve oranıyla sahnelendi. Bu dönemdeki birçok İtalyan filminde olduğu gibi sesler tamamen dublajdır. Oyuncuların çekim sırasında ağzını anlamsızca oynattığı ve çoğu diyaloğun çekim sonrasında yazıldığı bu çalışma biçimi Fellini'ye özgüdür. Otto e mezzo aynı zamanda aktris Claudia Cardinale'nin kendi diyaloglarını dublajlamasına izin verildiği ilk filmdir; daha öncesinde sesinin çok gırtlaklı olduğu ve Tunus aksanının hoş olmadığı düşünülmekteydi. Bu, Fellini'nin son siyah-beyaz filmidir.
14 Ekim'de çekimler paketlendiğinde Nino Rota, film için, daha sonraları Fellini sinemasının belirgin ögelerinden olacak olan çeşitli sirk marşları ve fanfarlar besteledi.
Tepki
İtalya'da 14 Şubat 1963'te gösterime giren Otto e mezzo, hemen hemen her çevreden büyük övgü topladı. Eleştirmenler Fellini'yi "fevkalade bir tarzı olan, sihirli dokunuşlara sahip bir dahi," şeklinde değerlendirdi. İtalyan roman yazarı ve eleştirmen Alberto Moravia: "[Guido Anselmi], erotizm tarafından ele geçirilmiş, bir sadist, bir mazoşist, bir öz-mitleştirici, bir aldatan, bir soytarı, bir yalancı ve düzenbaz. Yaşamaktan korkuyor ve annesinin rahmine geri dönmek istiyor ... Bazı yönleriyle James Joyce'un Ulysses romanındaki Leopold Bloom'a benziyor ve Fellini'nin bu romanı okuyup üzerinde düşündüğünü anlıyoruz. Film içe dönük, gerçeğin dokunuşlarının serpildiği bir kişisel monolog .... Fellini'nin rüyaları her zaman şaşırtıcı ve figüratif açıdan orijinal, ancak anıları daha derin ve daha hassas bir duyguyla istila edilmiş. İşte bu yüzden kahramanın çocukluğunun anlatıldığı, Romagna'daki eski köy evinde ve hayat kadınıyla karşılaştığı Rimini'deki sahilde geçen iki bölüm, filmin en iyi kısımları olduğu gibi Fellini'nin bütün işleri arasında en harika detaylardır" şeklinde bir analiz yaptı.
Corriere della Sera için yazan Giovanni Grazzini, "filmin güzelliği barındırdığı 'şaşkınlık'tan... yanlış ve doğrudan, yalan ve gerçekten, biçimsel ve insan değerlerinden, Fellini'nin tam sinematografik diliyle Guido'nun başıboş hayal gücünün tam uyumundan kaynaklanıyor. Fellini'yi kurgusal yönetmenden ayırmak mümkün değil ve Fellini'nin hataları Guido'nun ruhani şüpheleriyle örtüşüyor. Sanat ve hayat arasındaki osmoz harikulade. Bu başarıyı takip etmek zor olacak. Fellini'nin dehası burada, bir filmde nadir görülen bir şekilde, her şeyde parlıyor. Filmde bir set, bir karakter veya bir durum yok ki 8 1⁄2 sahnesinde net bir anlam ifade etmesin," yorumunu yaptı. Bianco e Nero'dan Mario Verdone, "Muhteşem bir doğaçlama ... Film, yönetmenin altından kalktığı en zor hüneri. İp cambazının kalabalığın çok üzerinde yürüdüğü ve sürekli düşüp yere yapışmanın eşiğinde olduğu bir akrobatlar serisi. Ama tam da doğru anda akrobat doğru hamleyi nasıl yapacağını biliyor: bir itişle dikiliyor, kendini kurtarıyor ve kazanıyor" yorumunu yaptı.
8 1⁄2, 1963 Cannes Film Festivali'nde gösterildi ve neredeyse herkesten övgü alarak İtalya'nın 3. Moskova Uluslararası Film Festivali'ndeki adayı oldu ve Büyük Ödül'ü kazandı. Fransız film yönetmeni François Truffaut şunları yazdı: "Fellini'nin filmi tam, sade, güzel, dürüst, tıpkı Guido'nun 8 1⁄2'da yapmak istediği gibi". Premier Plan eleştirmenleri André Bouissy ve Raymond Borde, filmin "önemlilik, büyüklük ve teknik ustalık bakımından Yurttaş Kane çizgisinde" olduğunu belirterek şunları yazdı: "Film bir çırpıda avangartta yirmi yıllık bir devinim yarattı çünkü deneysel sinemanın bütün buluşlarını hem dahil ediyor hem de onların ötesine geçiyor". Les Cahiers du cinémadan Pierre Kast şunları yazdı: "Fellini'ye olan takdirim sınırsız değil. Örneğin Sonsuz Sokaklardan hoşlanmadım ama Aylaklar güzeldi. Ancak hepimiz bütün önyargı ve ihtiyatı bir kenara bırakarak kabul etmeliyiz ki 8 1⁄2 olağanüstü. Harika bir eli açıklık, tedbirin ve iki yüzlülüğün olmayışı, serinkanlı dürüstlük, sanatsal ve ekonomik cesaret, işte bütün bunlar bu mükemmel girişimin özellikleri.".