cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Faust (Goethe)
Rönesans ve Barok
Johann Faust’un hayatını ele alan ilk kapsamlı eser 1587 yılında yayımlanmıştır. Matbaacı Johann Spies, hikâye olarak da bilinen Historia von D. Johann Fausten adlı eseri yayımlamıştır. Eser, çoğu efsanevi öğelerden oluşan, çok sayıda hikâye ve fıkrayı içermektedir. Spies, Faust’un Teoloji ve Tıp öğrenimi, büyücülük ile uğraşısı ve Faust’u sonunda cehenneme götüren şeytanla olan antlaşması hakkında bilgi vermektedir. Açıkçası yazarın Hristiyan tavrı tanımlanmaktadır. Kitap, dindar bir yaşam için olumsuz bir Faust tablosunu ve bir nasihati sergilemektedir. Aynı zamanda büyük bir popülerlik elde etmiştir. 1588 ve 1611 yılları arasında İngilizceye, Holandacaya, Fransızcaya ve Çekçe’ye çevrilmiştir. Faust serileri böylece yurt dışına yayılmayı da başarmıştır.
Marlowe’un dramı, 1600 yılında İngiliz oyuncular tarafından Almanya’ya getirilmiş ve gezici tiyatrolar tarafından ele alınmıştır. Faust, irtical komedinin baş figürüne benzetilmesiyle birlikte tuhaf bir figür olmuştur.
Serilerin sahneye koyulan sayısız metinlerini temsil eden Faust figürleri, mizahi figür ve şeytan figürü arasında değişmektedir. Çoğunlukla kukla oyunu, dresaj, bale ve fişek eğlenceleri arasında bir sirk eğlencesine araç olmaktadır.
Ausburglu gösteri uzmanı Rudolf Lang, Faust konusuna ilişkin bir köpek numarasıyla (1717–21) Avusturya ve Almanya çevrelerinde etki yaratmıştır ve kendisini büyücülük ithamlarına karşı ciddi bir şekilde savunmak zorunda kalmıştır.
1750 yılından bu yana
Faust serilerinin kullanımında, yüksek ve popüler kültür arasında sürekli derinleşen bir uçurum görülmektedir. Aydınlanma Çağında, Faust figürlerinin yerinde olduğuna ve esas itibarıyla değer kazanmasına ilişkin çabalar baş göstermiştir. Gotthold Ephraim Lessing 1757’de, 17. edebi mektubunda, kendisinin tasarlamış olduğu Faust dramasından bir bölüm yayımlamıştır. Faust bu dramada, bilginin peşinde koşan bir Rönesans insanını temsil etmektedir. Bilgi uğruna gösterilen bu çaba nedeniyle şeytan tarafından korunmaktadır. Faust’u sembolleştiren aydın sanatçı ve bilim adamlarının temelde olumsuz figürler olmamaları gerekmektedir. Lessing bu eserini asla tamamlayamamıştır. Değerli kılma çabaları, 1775 yılından bu yana “Fırtına ve Coşku” döneminde farklı bir boyut daha kazanmıştır. Birçok genç yazar bu sorunu ele almıştır. Faust, onların arzularını, monoton, uygarlaşmış ve doğaya yabancı olan bir dünyadan zihinsel-duygusal bir maceraya dönüştürmüştür. Paul Wiedmann, Faust’un ailesi tarafından ziyaret edildiğini ve dönüşünü konu alan timsali bir drama ele almıştır. Jakob Michael Lenz’in Höllenrichter isimli eserinde Faust’un hayatı, aşktan uzak bir cehennem azabı olarak anlatılmaktadır. Friedrich Maximilian Klinger’in romanı Fausts Leben, Thaten und Höllenfahrt ise, Aydınlanma Çağı taşlamaları ve Fırtına ve Coşku dönemi öykülerinin bir karışımından oluşmuştur.
Hiç kesintiye uğramayan bu gelenek, 19. yy’ın sahne melodramı şeklinde genişlemiştir. Bu bağlamda Ferdinand Kringsteiner’ın Johann Faust (1811) ve Ernst August Klingermann’ın Faust (1815) adlı eserleri, popülerlik kazanan etkileyici dramlardır. Louis Spohr ise, operası Faust için, önemli bir içeriğe sahip olacak müziğini oluşturmak üzere, bu serilerde etkileyici bir detay araştırmasına girmiştir. Faust figürü popüler kültürde değiştirilmeden dursa da bu figürün yüceltilmesi, son benimseniş dönemlerinde önemini yitirmiştir. 1808 yılında Goethe, Faust. Der Tragödie erster Teil isimli eserini yayımlamıştır. Eserine, kendisini dine mensup etmeden ikircimli, ümit dolu bir son yüklemiştir. Bu eser, tüm Faust serilerinin en önemlisi olmuştur. 1832 yılında yayımlanan ikinci bölüm ise daha çok bir sahne oyunu formatında kültür eleştirel bir denemedir. Goethe yaklaşık 60 yıl boyunca Faust serileriyle ilgilenmiştir. Faust’u, kendisini kilise vesayetinden kurtaran modern bir entelektüel, insancıl ve Rönesans insanı olarak tasvir etmiştir. Goethe’nin Faust çalışmaları, bilgiye ulaşma ve farklı deneyim yaşama arzusu üzerinde yoğunlaşmıştır. Arzu ettiği evrensel bilgiyi kendi gücü ile elde edemeyen Faust’un kendisini kabul ettirmek zorunda olması, bu bilimsel trajediyi doruk noktasına çıkarmıştır. Goethe, esas olmayan çirkin bir anlayışla yolu ile şeytanla olan antlaşmayı yerinde göstermiştir. Daha önceleri Lessing, bu öğrenme hırsını, insanların en soylu eğilimleri olarak nitelendirmiştir. Ayrıca Goethe, Faust’un bilgi arayışını Gretchen trajedisi ile ilişkilendirmiştir. Faust tarafından baştan çıkarılan Gretchen, kendisine zıt olan masumiyetin kişileştirilmesidir.
Friedrich Theodor Vischer’in Faust. Der Tragödie dritter Teil (1902) isimli Goethe parodisi kendini gösterememiştir. Buna rağmen Faust serileri, Bale ve Opera sahnelerinde sayısız versiyonları ile gündemde kalmıştır. Bunların en ünlüsü, 1859 yılında sahnelenen, coşku ve duygu yüklü olan Faust olmuştur. İlk Amerikan müzikali The Black Crook (1866) ise Faust serilerini, konuşulan bir sahne spekülasyonuna ilişkin ipucu olarak yansıtmaktadır.
20. yüzyıl
Eski rejimin kati yıkılışı ve dünya savaşlarının getirdiği sonuçlar, 20. yüzyılda Faust serilerine ilgi gösterilmesiyle şekillenmeye başlamıştır. Heinrich Mann yeniden, “Professor Unrat” (1905) isimli eserinde olumsuz, kibirli ve gülünç bir Faust figürü yaratmıştır. Kardeşi Thomas Mann ise, 1947 yılında yayımlanan romanı Doktor Faustus ile 1587'de ele aldığı Historia adlı esere intikal etmektedir. Olayı, 1900 yılının başladığı döneme taşımakta ve Almanya’nın orta sınıf halkını eleştirmektedir. Michail Bulgakow’un hiciv eseri Der Meister und Margarita ise Sovyet rejiminin halkını yansıtmaktadır. Hans Eisler’in 1952 yılındaki seslendirilmeyen opera libretosu “Johann Faustus” adlı eserinde Faust, 1525 yılı civarında gerçekleşen mücadelede, çiftlerin çiğnenen haklarını temsil etmektedir.
Kukla tiyatrosu, Max Jakob’un sorumluluğundaki Hahnstein kukla sahnesi tarafından bir festival eğlencesinden bir tiyatro formuna taşındıktan sonra, yine 20. yüzyılda Faust figürü, kukla oyunu çerçevesinde yeniden canlılık göstermiştir. Faust kukla oyunlarının ileri gelen yazarları arasında Max Jakob Friedrich Arndt’ın (Hahnstein baş figürü) yanı sıra Walter Büttner ve Otto Schulz-Heising bulunmaktadır. Günümüzde hala Gerd J. Pohl (Piccolo kukla oyunu), Andreas Blaschke (Köln figür tiyatrosu), Harald Sperlich (Hohenloch figür tiyatrosu), Dr. Johannes Minuth (Freiburg kukla sahnesi) ve Stefan Kügel gibi geleneğe sahip çıkan kukla oyuncuları, bir Faust oyununu temsil etmektedir.
Nahimov Madalyası
Nahimov Madalyası, SSCB ve Rusya vatandaşlarına verilen askeri bir madalyadır.
Tarihi
Nahimov Madalyası, 3 Mart 1944'te SSCB Yüksek Sovyeti kararıyla yaratılan bir Sovyet askeri ödülü idi. Sosyalist vatanın savunmasındaki ayrıcalığı ödüllendirmek ve gemilerde, Deniz Kuvvetleri birliklerinde veya Sınır Muhafız birliklerinde başarılı muharip misyonlarını aktif olarak tanımak için verildi. Rus deniz tarihinin en ünlü amirallerinden biri olan Rus amirali Pavel Nahimov'un onuruna verildi. Sovyetler Birliği'nin 1991'de dağılmasından sonra, ödül 2 Mart 1992'de Rusya Federasyonu Yüksek Sovyet Konseyi'nin 2424-1 no'lu Kararı ile potansiyel olarak ve yalnızca geçici olarak muhafaza edildi. Hiçbir zaman Rusya Federasyonu tarafından verilmedi ve nihayet 2 Mart 1994 tarihli Rusya Federasyonu Başkanı'nın kararı ile Devlet ödülleri listesinden çıkarılır.
Ödül Tüzüğü
Nahimov Madalyası, denizciler, askerler, küçük subaylar ve astsubaylar, Sovyet Deniz Kuvvetleri, Deniz Piyadeleri, Bahriye kolordusu ve KGB Sınır muhafızı Askeri birliklerince cesaret ve kahramanlığa göre memurlar ve emniyet görevlilerine verildi. Askeri görevlerde SSCB'nin deniz sınırlarını koruyarak, deniz tiyatrolarında Sovyetler Birliği savunması sırasında gösterildi.
Nahimov madalyaları, 1944'te kurulmasından, 1994'te kaldırılmasına kadar 14.020 kez verildi. Nahimov Madalyası göğsün sol tarafında giyildi ve Sovyetler Birliği'nin diğer Emirleri ve madalyalarının eşliğinde Askeri Başarı Madalyası'nın hemen ardından yer aldı. Rusya Federasyonu Emirleri veya madalyaları eşliğinde giyilirse, bu madalya önceliklidir
Ödül Tanıtımı
Nahimov Madalyası, 36mm çapında dairesel bronz madalyayla yükseltilmiş bir jantt idi. Ön yüzde orta kısımdan amiral Nahimov'un tüm madalya çevresi boyunca küçük boncuklarla çevrili profil büstleri vardı. Gövdenin her iki yanındaki üst yarısında da, "ADMIRAL NAKHIMOV" (Rusça: «АДМИРАЛ НАХИМО») kabartması yazısı, alt yarısında, defne ağalarıyla ilgili beş yıldızlı bir yıldızdır. Tersi, tüm çevresi boyunca aynı küçük boncuğu taşıyordu. Merkezde yuvarlak bir zincir ile birbirine bağlanmış çapraz deniz ankrajları üzerinden ip halatı ile çevrili yelkenli bir gemi taşıyan bir madalyon var idi. Madalya, standart bir Sovyet beşgen çerçevesinden süspansiyon halkası boyunca bir halka ile askıya alındı. Çerçeve, 24mm genişliğinde ipek moiré mavi bir şerit ve 2 mm aralıklarla yerleştirilmiş üç orta 3 mm genişliğinde beyaz şerit ile örtülmüşdür.
Aleksandros Svolos
Alexandros Svolos (1892, Kruşova, Manastır Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu – 22 Şubat 1956, Atina, Yunanistan), Yunanistan'ın Mihver işgali sırasında Direniş temelli bir hükûmet olan Ulusal Kurtuluş Siyasi Komitesi'nin başkanlığını yürüten tanınmış bir Yunan hukukçuydu.
Gençliği
1892 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçası olan, şimdi ise Makedonya Cumhuriyeti'nde Kruševo'da doğdu. 1911-1912 yıllarında İstanbul'da hukuk okudu ve orada Nikolaos Saripolos bünyesindeki Atina Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1915'te Üniversitede öğretmen olmak üzere atandı.
1917-1920 yılları arasında Ulusal Ekonomi Bakanlığı'nda Çalışma ve Sosyal Politika Yönü başkanlığı yaptı ve yeni kurulan Uluslararası Çalışma Örgütü sözleşmelerini onaylayan mevzuatın uygulanmasına yardımcı oldu. Daha sonra 1922'ye kadar Yunan Ordusu tarafından işgal altındaki Küçük Asya'da Bursa'da baş yönetici olarak çalışıyordu. 1923'te feminist Maria Svolou ile evlendi.
1929'da Atina Anayasa Yasası'nın başında olan akıl hocası N. Saripolos'u 1946'ya kadar elinde tuttu. Sol eğilimli siyasi görüşleri yüzünden, 1935'te Metaksas Rejimi sırasında, çeşitli Ege adalarında sürgünde yolculuk yapmaya gönderildiğinde 1936'da görevinden alınmıştı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında ve sonrasında siyasi faaliyeti
Nisan 1941'de Alman istilasından sonra Yunanistan Mihver güçleri tarafından işgal edildi ve Alman, İtalyan ve Bulgar bölgelerine ayrıldı. Makedonlar ve Trakyalılar Komitesinin başında bulundu. Alman yetkililere, Bulgarların Yunan topraklarını açık bir şekilde ilhak etmesini ve yerel Yunan halkına yönelik kötü muamelelerini protesto etmek için protesto gösterileri düzenlediler.
Bu arada, Direniş hareketi büyüyordu ve 1944 başında Yunan ana bölgesinin büyük bir kısmı Direniş kontrolü altında özgürdü. Mart ayında sol EAM / ELAS hareketi kendine ait bir hükûmet kurdu: Ulusal Kurtuluş Siyasi Komitesi (PEEA). Hem Atina'daki işbirlikçi hem de Kahire'de sürgündeki Kral hükûmeti ile rekabet edebilecekti. Nisan 1944'te Svolos başkanlığına karar verdik, öncülü Evripidis Bakırcis başkan yardımcılığına geçti.
Bu görevde Mayıs 1944'te, Yorgo Papandreu yönetimindeki ulusal birlik hükûmetinin kurulmasına karar verilen Lübnan konferansına katıldı. Bununla birlikte, PEEA Ekim 1944'te başkan olarak Svolos'la kurtuluşa kadar Yunanistan'daki yetkisini kullanmaya devam etti. Papandreu hükûmetinde Maliye Bakanlığı görevini düzenlemiş ve burada Yunanistan ekonomisini restore etme önlemleri kendisini popüler yapmamıştır. Nihayet 2 Aralık'ta Dekemvriana'nın başında Papandreu hükûmetinden diğer EAMist bakanlardan istifa etti. Eem'in Dekemvriana'daki yenilgisinden sonra yine Üniversitesi'ndeki öğretim görevinden uzaklaştırıldı.
Daha sonra 1953 yılına kadar küçük Sosyalist ELD partisinin başkanı oldu. Demokrat Parti ile birleşince 1956'da Georgios Kartalis ile birlikte başkanlığını yaptığı Çalışma Halklarının Demokratik Partisi'ni kurdu. 1950 ve 1956'da Selanik'ten Meclis'e seçildi, ancak üç gün sonra öldü.
Gary Hustwit
Gary Hustwit New York'lu bağımsız film yapımcısı. 2007 yılında yapım ve yönetmenliğini üstlendiği Helvetica belgeselinin yanı sıra başka belgesel ve bağımsız filmlere de imzasını atmıştır.
İşleri
Hustwit Tasarım Üçlemesi (Design Trilogy) adını verdiği Helvetica, Objectified ve Urbanized filmleri ile tanınır. Üçlemenin konuları grafik tasarım, tipografi, endüstriyel tasarım, mimari ve çevre planlamasını kapsar.
Dwell Magazine'e verdiği bir röportajında "Yazı tipi, obje ya da her ne olursa olsun, kanıksadığımız şeylere daha yakından bakarak, insanların bakış açısını değiştireme fikrini seviyorum." demiştir.
Ödülleri ve Adaylıkları
2008 yılında Helvetica Independent Spirit "Truer Than Fiction" ödülüne aday gösterilmiştir.
Alexander McQueen
İlk yılları ve eğitim
17 Mart 1969'da, Lewisham, Londra'da, İskoç taksi sürücüsü Ronald ve sosyal bilimler öğretmeni Joyce McQueen'in çocukları olarak doğdu, McQueen altı çocuğun en küçüğüydü. Stratford'da bir apartmanda sosyal konutta büyüdü. Carpenters Road Özel Okuluna katıldı, genç yaşta üç kız kardeşi için elbiseler yapmaya başladı ve bir moda tasarımcısı olmak istediğine karar verdi.
McQueen daha sonra Rokeby Okuluna gitti ve 1984'te, 16 yaşında ayrıldı.
Kariyer
Savile Row'dayken, McQueen'in müşterileri arasına Mikhail Gorbachev ve Prens Charles da girdi. 20 yaşında bir dönemini Koji Tatsuno için çalışarak harcadı. Daha sonra Milano, İtalya'ya gitti ve Romeo Gigli için çalışmaya başladı.
McQueen 1994'te Londra'ya geri döndü ve desen kesici olarak çalışmak için Central Saint Martins Sanat ve Tasarım Koleji'ne başvurdu. Belgelerinin sağlamlığından dolayı Head of the Masters kursu tarafından bir öğrenci olması için ikna edildi. Moda tasarımında yüksek lisansını yaptı ve McQueen moda kariyerini başlatmadan önce orta adı Alexander'ı kullanması için ikna eden Isabella Blow tarafından mezuniyet koleksiyonu bütün olarak satın alındı.
Bu dönemde McQueen Hüseyin Çağlayan ve Pauric Sweeney gibi diğer yeni tasarımcılara da ev sahipliği yapan Hoxton'a taşındı. İkinci koleksiyonu "McQueen's Theatre of Cruelty"yi yaratmasından kısa bir süre sonra, McQueen yakında "sağ eli" olacak olan Katy England ile tanıştı. Kings Cross'taki üçüncü koleksiyonu "The Birds" için "yaratıcı yönetmen" olarak acilen kendisine katılmasını istedi. Buna karşılık Katy England McQueen ile çalışmaya devam etti ve çalışmalarını, "ikinci görüş"ünü oldukça etkiledi.
McQueen'in ilk pist koleksiyonları tartışma ve şok taktikler için ("l'enfant terrible" ve "İngiliz modasının serserisi" unvanlarının verilmesi), uygun bir şekilde "bumster" olarak adlandırılan pantolonlarla ve "Highland Rape" başlıklı bir koleksiyonla saygınlığını geliştirdi.
Kişisel yaşamı
McQueen açıkça geydi ve cinsel yönelimini altı yaşındayken fark ettiğini söylemişti. 18 yaşındaylen ailesine söyledi, ve sallantılı bir dönemin ardından ailesi onun yönelimini kabul etti. Coming out'u genç yaşta "Kendimden, cinselliğimden ve saklayacak bir şeyim olmadığından emindim" şeklinde tanımlamıştır.
Ölümü ve anıtı
McQueen'in ölümü 11 Şubat 2010 öğleninde duyuruldu. Sabah, hizmetçisi onu Londra, Green Street'teki evinde asılmış olarak buldu. Acil sağlık görevlileri çağrıldı ve olay yerinde öldüğünü bildirdi.
McQueen Londra Moda Haftasından günler önce, ve 75 yaşındaki annesinin kanserden ölmesinden dokuz gün sonra öldü. Tasarımcının arkadaşı David LaChapelle, öldüğü zaman McQueen'in "çok sayıda uyuşturucu aldığını ve çok mutsuz olduğunu" söyledi.
İplik Pazarı, Elmalı
İplik Pazarı, Antalya ilinin Elmalı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Gaziköy, Kozan
Gaziköy, Kozan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Muşkiler
Muşkiler (Akadca: 𒈲𒆠 Mu-uš-ki) Muški) Tunç ve Demir Çağı dönemlerinde Anadolu'da yaşamış, Asur kaynaklarında ve geç dönem Luvi hiyerogliflerinde görülen ama Hitit kaynaklarında görülmeyen bir halktır. Birkaç yazar, Muşkilerin Yunan kaynaklarında adı geçen Moshiler (Μόσχοι) ile aynı halk olduğunu ve Meshetili bir Gürcü halkı olduğunu iddia etmiştir. Josephus ise Kapadokyalı Moshileri İncil'de adı geçen Meşekler ile özdeşleştirir.
Asur kaynaklarında iki farklı grup Muški olarak adlandırılmıştır. (Dyakonov 1984:115): Biri MÖ 12 ve 9. yüzyıllar arasında Murat Nehri ile Fırat arasında yaşamış olan Doğulu Muşkiler, diğeri ise MÖ 8 ve 7. yüzyıllar arasında Kapadokya ile Kilikya arasında yaşamış olan Batılı Muşkiler. Önceki Asur kaynakları Batılı Muşkilerin Frigler ile aynı halk olduğunu apaçık göstermektedir, ancak daha sonra yazılmış olan Antik Yunan kaynaklarındaki (Μόσχοι) Moshiler ise Frigler'den net bir şekilde ayırt edilmektedir. Doğulu Muşkiler ve Batılı Muşkiler arasındaki fark kesin değildir, fakat Doğulu Muşkilerin bir kısmının MÖ 10 ve 8. yüzyıllar arasında Kilikya'ya göç ettiği düşünülmektedir. Doğulu ve Batılı Muşki'nin hangi dili konuştukları hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmese de bir şekilde Frig, Ermeni, Anadolu veya Gürcü dillerinin konuşanları olarak tanımlanmışlardır.
Bilinen Hitit kaynaklarında Muşki'den bahsedilmez, ancak Kral Hartapu'nun Muška (Frigya) topraklarına karşı bir zafer kazandığını bildirdiği MÖ 8. yüzyıla tarihlendirilmiş olan Türkmenkarahüyük'teki Luvi dilindeki stel yazıtta dahil olmak üzere geç dönem Luvi hiyerogliflerinde bahsedilmektedir. Yazıtta, Kral Hartapu tarafından daha çok Frigya olarak bilinen ve Kral Midas'ın evi olan yakındaki (Muška) Muşki Krallığı'nın fethedilişinin hikâyesi anlatılmaktadır.
Hunnic invansion of Colchis
Murat Nehri ile Fırat arasında yaşamış olan Doğulu Muşkiler MÖ 12. yüzyılda Hatti ülkesine taşınmış ve çökmek üzere olup ayrıca büyük ölçüde Asurlular tarafından ilhak edilmiş olan Hitit İmparatorluğu'nun son demlerini çeşitli Deniz Halkları ile beraber tamamlamışlardır.
Muşkiler, Urumiler ve Kaşkalar (Apislu) ile birlikte MÖ 1160 civarında Orta Asur İmparatorluğu'nun Anadolu eyaletleri olan Alzi ve Puruhuzzi'yi işgal etmeye çalıştılar, ancak Kral I. Aşhur-Dan tarafından boyun eğdirildiler ve geri püskürtüldüler. Muşkiler MÖ 1115'te daha da ilerleyerek Yukarı Dicle boyunca yer alan Kadmuhi'ye 20 bin kişilik nüfusları ile nüfuz ettiler ve I. Tiglat-Pileser tarafından geri çevrilişlerinin ardından, Muşkiler görünüşe göre Amidi ve Harput arasındaki Alzi'ye yerleştiler.
Muşkilerin Hititya'nın ana bölgelerine başlangıçta doğudan mı yoksa batıdan mı taşındığı, tarihçiler tarafından apayrı bir tartışma konusu olmuştur. Muşki'nin MÖ 2. binyılın sonlarında batı'da çağdaş Elazığ'a kadar olan bölgede ortaya çıkmış, Güney Kafkasya seramik eşya kültürünün yayılımı ile de bağlantılı olduğu tahmin edilmektedir ve muhtemelen özgün olarak bu kültürün Trialeti-Vanadzor kültürü tarafından geliştirildiğine inanılır. Bu da Muşkiler için olası erken bir doğu (Güney Kafkasya) anavatanı olduğunu göstermektedir.
Batı Muşki
MÖ 709'da Muşkiler Asur'un müttefikleri olarak yeniden tarih sahnesinde ortaya çıktılar ve II. Sargon Kral Mita'yı dostu ve arkadaşı olarak tanımladı. Görünüşe göre Mita, Muşki topraklarından geçerler iken Urartu ile Asur karşıtı bir sözleşme müzakere etmek üzere gönderilmiş olan Que kralı Urikki'nin gizli heyet elçilerini yakalayıp Asurlulara teslim etmişti. Arkeolog ve çivi yazısı uzmanı Sir-Henry Layard tarafından keşfedilen Ninova'daki Asur Kraliyet Arşivleri'nde bulunan ve kil tabletler üzerine kaydedilmiş olan II. Sargon'a ait Asur'un askerî istihbarat tutanaklarına göre; Kimmerler MÖ 714'te Manna Krallığı üzerinden Urartu'yu işgal ettiler ve yağmaladılar. Oradan Sinope'ye kadar Karadeniz kıyıları boyunca batıya doğru ilerlediler ve sonrasında güneye Tabal'a doğru yöneldiler, MÖ 705'te Orta Anadolu'da bir Asur ordusuna karşı bir sefer yürüttüler ve bu savaşın sonucunda Asur yönetimindeki topraklardan temizlenmelerine rağmen; bir şekilde bu savaş II. Sargon'un bir saldırı ya da suikast sonucu ölümü ile sonuçlandı.
(James G. Macqueen (1986:157 ve diğerleri) Asur İmparatorluğu'nun bir parçası olmasalar da Mita komutasındaki Muşkilerin de Kimmerlere karşı bu sefere katıldıklarını ve II. Sargon'un ölümünün ardından, Batı Anadolu'ya doğru kaçmaya zorlandıklarını ve Kral Mita ile halkının bu durumdan ötürü Asur'un yazılı kaynaklarından kaybolduklarını, ancak bununla birlikte Frigya kralı Midas olarak Yunan tarihyazımı'nın içerisine girdiklerini öne sürdüler.
Yunan Mitograflara göre; Kral Midas başlangıçta (Βρύγοι-Brygi veya Βρίγες-Briges) olarak adlandırılan arkaik Trakya veya tarihî bir bölge olan Makedonya'nın batı kesiminden gelmiş olan Frigyalıların bir kralıydı ve Kimmerler'in saldırıları sırasında boğa kanı içerek intihar etmişti. Aynı coğrafi ve tarihsel döneme emsal olunan, Yunan kaynaklarındaki Frigya'lı Midas ile Asur kaynaklarındaki Muşkili Mita birbirleri ile özdeşleşir ve bağlantılıdır. Muşkilerin kökenleri hakkında hala çok az şey bilinmekle beraber, Frigler ile olan bağlantıları da oldukça girift bir yapıda olup çapraşıktır. Bazı bilim insanları, Batılı Muşkilerin Frigyalılar olmadıklarını, ancak Frigleri özümseyip fethettiklerini veyahut Frigler tarafından özümsenip fethedildiklerini ve her ikisinin de birbiri ile karıştıklarını iddia ettiler.
Bazı tarihçiler ise 'Mita' adının Luvi kökenli bir isim olduğunu öne sürdüler. Doğu'da Yukarı Fırat bölgesinde bulunan İsuva'nın doğusunda ve Hayasa'nın batısı ve güneyine konumlandırılmış yerel bir Hitit vasallığı olan Pahhuwa ülkesi'nin kralı 'Mita' (bazen 'Mida') MÖ 14 ve 15. yüzyıl Hitit kaynaklarında belgelenmiştir. Eusebios vekayinamesin'de Frigya'da hüküm süren Midas adında bir Frig kralını MÖ 1310 yılına tarihlendirir. Bu da Anadolu’da Mita/Mida kral adının bilinenden daha eski bir geleneğin temsilcisi olduğunu gösterir.
Muşki ülkesinden, Haldia ile birlikte MÖ 670 tarihli Urartu kralı II. Rusa'nın bir yazıtında (𒈲𒆠𒉌 KURMu-uš-ki-ni) Muškini olarak bahsedilmektedir. MÖ 7. yüzyılda II. Rusa, Asur'a karşı onlarla ittifaka girmeden önce batısındaki Muškini ile savaşmıştır.
Muşki ve Ermeniler
Hint-Avrupa Kültürü Ansiklopedisi: İgor Dyakonov'a göre; Muşkiler, Proto Ermeni dilini Balkanlar'dan Anadolu'ya doğru taşıyan ve Ermeni milletini oluşturmak için yol boyunca Luviler ile birleşip karışan ve süreç dahilinde Hurri-Urartu dilleri'nin konuşmacıları da dahil) bir Trak-Frig topluluğudur. Dyakonov, Ermenice çoğul son eki -k 'nın eklenmesi ile Muski adının dil kökünün Mush (veya belki Mus, Mos veya Mosh) olduğunu teorileştirdi. Dilbilimci Armen Petrosyan; -ki 'nin Klasik Ermenice -k 'nın (Antik Yunanca -κοί ile karşılaştırıldığında) bir Proto-Ermeni biçimi olduğunu öne sürerek bunu açıklığa kavuşturur ve Mush sözcüğünü işçi veya tarımcı anlamında olacak şekilde etimolojikleştirir.
Bazı araştırmacılar (en azından Doğu Muşki anavatanını Ermeni Yaylası'na yahut Güney Kafkasya bölgesine yerleştirdikleri gibi Muşkilerin ya da en azından bir kesiminin Ermenice veya çok daha yakından ilgili bir dilin konuşanları olmaları olasılığını da mümkün görmektedir.
MS 1. yüzyıl'da Yaşlı Plinius, güney Ermenistan'da (Ermenistan Krallığı ile Adiabene arasındaki (Moscheni/Mosheni) kabilesinden bahseder. Büyük Ermenistan o zamanlar güneye ve batıya ayrıca Akdeniz'e kadar uzanıyordu ve Kapadokya ile sınır komşusuydu) Bizans tarih yazımındaki Moshi, başkentleri (Μάζακα Mázaka'da çağdaş Kayseri de bulunan ve Kapadokyalılar'ın atalarına atıf yapan eşdeğeri veya doğrudan ataları olarak kabul edilen bir isimdi. /Eusebios MS:263-339) Ermeni geleneğine göre; (Մաժաք Mažak/Majak şehri, efsanevi patrik Aram'ın kuzeni ve generali olan Mishak (Misak, Mosok) tarafından kurulmuş ve onun adını almıştır. Dilbilimciler, Mishak ismi ile Muşki ismi arasında bir bağlantı ileri sürmüşlerdir. Van Gölü'nün güneybatısında yer alan Antik Ermeni bölgesi (Մոկք Mokk (Latince Moxoene) ve diğer Muş vilayeti isimlerini Muşki'den almış olabilir.
Harvard Üniversitesi'nden James Russell'a göre; Gürcüler'in Ermeniler için kullandıkları Somehi adlandırması Muşki'yi ifade eder. Bazı 20. yüzyıl bilim adamları (სომხითი Somhiti ve სომხეთი Somheti) terimlerinin Asur ve Urartu kayıtlarında bulunan ve Yukarı Fırat (Karasu Nehri) boyunca uzanan eski bir toprağın adı olan Sohmi-Suhmi veya Sukhmi den türetildiğini varsaymaktadır. Muşki dili hakkında hiçbir şey bilinmediğinden, Muşkiler ve Ermeniler arasındaki bağlantıda belirsizdir. Bazı çağdaş bilim insanları, Muşkilerin Traklar veya Frigler olmaları durumuna istinaden, Proto-Ermeniler ile olan doğrudan bir dilsel ilişkilerini reddetmişlerdir. Bunlara ilave olarak, MÖ 1200 ve öncesinde Ermeni milletinin oluşumu büyük ölçüde tamamlanmıştır ve bu tarihten sonra Ermeni etnogenezine önemli bir karışım desteklenmez ve Muşki'yi Bronz Çağı Çöküşü sırasında veya sonrasında bir Balkan ya da Batı Anadolu vatanından göç etmişler ise eğer; Proto-Ermeniler için en olası aday haline getirmez. Bu doğrultuda yapılan genetik çalışmalar, çağdaş Ermenilerin Balkan coğrafyasının hem eski hem de günümüz nüfuslarından genetik olarak çok farklı olduğunu ortaya koymakta ve Ermenilerin Balkan kökenli olduklarını reddetmektedir.
Muşki ve Gürcüler
Bazı Gürcü tarihçiler Muşkilerin erken bir Kartveli boyu olduğunu iddia ettiler ve Cyril Toumanoff'a göre; Muşkiler Asur kaynaklarında adı geçen (Tabal /İncil-Tubal, Tibal, Tibar) gibi Küçük Asya'nın bir diğer kabilesi ile birlikte, Kimmer istilası sonrası kuzeye Pontus bölgesine doğru göç eden ve Doğu Gürcülerinin oluşumuna katkıda bulunmuş olan Proto-Gürcü (Kartveli) kabileleriydi ve sonrasındaki Antik Yunan kaynakları onlara Moshiler (Μόσχοι) ve Tibarenler olarak atıfta bulunmuştu. Giorgi Melikişvili'ye göre ise; Asurlular arasında Muşki (hatta Tabal) adı kolektif bir anlamda kullanılabilir ve farklı kökenlerden kabileleri belirtir; ve Muşki'nin eski Doğu çağındaki geniş siyasi birliği arasında (en az bir bileşen olarak) Kartveli (özellikle Batı Gürcü) kabilelerinin varlığı da açıkça varsayılmalıdır.
Bunun ile birlikte, Geç Hitit devleti Tabal ile özdeşleştirilen Pontus'daki Tibarenlerin bir İskit kabilesi olduğu başta (Miletli Hekataios, Herodot, Ksenofon, Strabo ve Rodoslu Apollonios gibi Antik Yunan dönemi tarihçilerinin eserlerinde belirtilir.
Tüm bunlara karşın Yaşlı Plinius MS 1. yüzyılda güney Ermenistan'daki Mosheni kabilesinden bahseder ve Eusebios ile başlayan Bizans döneminin tarihyazımı'nda Moshi adı Kapadokyalılar'ın ataları ile de ilişkilendirilir. Asur, Urartu ve hatta eski İbraniler ile birlikte birincil kaynak niteliği taşıyan erken eski Doğu metinlerindeki Muşki terimi, Frigya ve Hint-Avrupa dilsel bağlantısı tartışmasız bir şekilde kabul görmüş olan Frigleri tanımlamak için kullanılmıştır. Dyakonov; bir dönem Frigya'ya tabi olmuş bazı Gürcü kabilelerinin doğrudan bir Frig tipi kültüre sahip olmalarının yanı sıra, döneminin Frigyası'nın kültürel miras aktarımlarının çokluğu miktarı hasebiyle de Frig (Muşki) lakabını alabileceklerini ve bu bağlamda belki de Muşki adının bazı ortak kültürel ve tarihsel özellikler veya oluşumların aracılığı ile de çeşitli halklar veya kabileler için oldukça yaygın bir biçimde kullanılabileceğini öngörür.
Donald Rayfield'e göre; Muski, Moshi ve Meskhi adları değişken ve kaygan isimlerdir. Rayfield; Muşkiler'in Hitit ay tanrısı Arma ve Luvi tanrısı (Sandon/Sandan/Santas'a tapınıp ibadet etmiş olabileceklerini savunur ve bu tanrı isimlerini, benzeri İdolleri olarak gördüğü ve MS 4. yüzyılda Hristiyan misyonerler tarafından devrilmiş olup sesbilgisi olarak benzerlikler gösteren İber pagan tanrıları Armazi ve Zaden ile karşılaştırır. Buna karşın Rayfield'in teorileri spekülatiftir ve Muşkilerin dini inançları hakkında hiçbir şey bilinmemektedir.
Moshiler
Tarihçi ve coğrafyacı Miletli Hekataios (MÖ 550 – 476 civarı), Moshi'den kuzeybatı İran'daki (nüfusu Hurriler'den oluştuğu düşünülen) Matiene ülkesinin yakınında bulunan Kolhisliler olarak bahseder.
Herodot; Moshileri Ahameniş ordusundaki halkların bir parçası olarak listeler ve ona göre Moshiler'in askerî techizâtları Tibarenler, Makronlar, Mosinikler ve Mardlar ile benzerlikler gösteriyordu ve başlarında tahta miğferleri ve kalkanları ile beraber uçları uzunca yerleştirilmiş olan küçük mızrakları vardı. Bütün bu kabileler, Pontus Euxinu veya Karadeniz'in güneydoğusu boyunca uzanan ve güneyde Ermeni Yaylası'nın yüksek dağ zincirleri ile sınırlanmış olan Ahameniş İmparatorluğunun 19. satraplığını oluşturdular.
Yunan tarihçi Strabon, Moshi'yi iki yerde konumlandırır. İlk konum, Midilli'li Hellanikos'tan alıntı yapan Bizanslı Stephanos'unda teyit ettiği Karadeniz'in doğu kıyısındaki çağdaş Abhazya'da bir yerdir. İkinci konum ise bir zamanlar zenginliğiyle ünlü olan, ancak Pontus kralları II. Farnakis ve VI. Mithridatis tarafından yağmalanan ve Lefkothéa (deniz tanrıçası) tapınağının da bulunduğu (Μοσχική) Moshikê'dir ve burası Kolhisliler, Ermeniler ve İberyalılar arasında bölünmüştür. (bkz. Mela, III. 5.4; Plinius VI.4.) Bu sonuncu Moshiler açıkça Güney Gürcistan'da bulunan (მესხეთი) Mesheti idi (burada Yunanca χ, chi, Gürcüce ხ, kh dır) ve Bizanslı tarihçi Prokopius onlara Meshi-Meskhoi) der ve onların İberyalılara (yani Gürcülere) tabi olduklarını ve efendilerinin dini olan Hristiyanlığı benimsediklerini söyler.
İncil Meşekleri
İbranice: מֶשֶׁך‎ Mešeḵ)  Meşek, Kitâb-ı Mukaddes'te Yaratılış 10 daki Milletler Tablosu'nda ve 1. Tarihler Kitabı 1:5'te Nuh'un üç oğlundan biri olan Yafes'in oğlu olarak adlandırılır. Josephus Flavius Kapadokyalı Moshileri, Yaratılış 10'daki Ulusların Şeceresi üzerine yazdığı yazılarında Meşek'in geldiği Yafetik kabilesiyle tanımlarken, Romalı Hipolit Meşek'i İliryalılarla ilişkilendirir. Hezekiel 38:2 ve 39:1'de Meşek, Tubal ile birlikte Ye'cüc ve Me'cüc'ün prensi olarak tanımlanır.
Physiculus
Physiculus Moridae familyasına bağlı bir cinstir.
Euryrhynchidae
Euryrhynchidae, Palaemonoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Zırtçı
Zırtçı abartılı hikâyeler anlatarak dinleyicilerini eğlendiren meddah benzeri sokak komedyeni. Tanınmış zırtçılar arasında Kuzguncuklu Köşk Emin, Erzurumlu Teyyo Pehlivan (gerçek adı Tayyip İde), Havlucu Memet, Kıyıcı Ünal, Sökeli Ali Dayı ve Vanlı Suphi bulunur.
Köken
Zırtçı kelimesinin Kürtçe'de "sürekli şekilde abartılı yalanlar söyleyen kişi" anlamına gelen "Zırtektır" kelimesinden türediği söylenmektedir. Zırtçıların anlattığı hikâyelere de "zırt" denmektedir. Kelimenin Van civarında, abartılmış yalan söyleyen yani "zırt" atanlara yakıştırıldığı da belirtilmektedir.
Üzerine derli toplu bir çalışma bulunmayan zırtçıları ilk olarak gündeme oyuncu Uğur Yücel getirmiştir. 90'lı yılların başında yaptığı stand-up gösterilerinde zırtçılardan söz eden ve zırt örnekleri sunan Yücel'i, oyuncu Zafer Algöz takip etmiştir. Algöz'ün 2017 yılında yayımladığı Haşırt Dı Bilekbord adlı kitabında ve YouTube'daki Zafer Algöz Anlatıyor adlı programda pek çok zırt örneği bulunmaktadır.
Tarihçi Şenol Kantarcı Erzurumlu tanınmış zırtçı Tayyip İde (Teyyo Pehlivan)'nin 100'e yakın zırtını derlemiş, 2019 yılında Pasinler Belediyesi bu çalışmayı kitaplaştırmak üzere bir çalışma başlatmıştır.
Sakarya'nın Taraklı ilçesine özgü bir anlatım sanatı olan "yalaza" da zırtçılıkla benzerlik gösterir.
Anlatının yapısı
Zırtçılığın diğer türlerden en önemli farkı, dinleyicinin anlatılan hikâyenin uydurma olduğunu baştan bilmesi, buna rağmen hikâyenin kurgusundaki beklenmedik sürprizleri ve abartının boyutlarını merak ederek dinlemeye devam etmesidir. Zırt ne kadar abartılı ve gerçeklikten uzak olursa ve ne kadar uzun sürerse dinleyici açısından o kadar "inandırıcı" olur. Bu nedenle "balinanın nefes deliğini baş parmağıyla tıkamak", "sadece don lastiğini kullanarak balinayı kıyıya çekmek" ya da "düşman ordusunu tek başına kılıçtan geçirmek" gibi olağanüstü örnekler zırtçılıkta bolca geçer. Anlatılan zırt o kadar görkemli ve gösterişli resimler oluşturur ki, karşısında duran zırtın kahramanını resmin içinde hayal eden dinleyici bir animasyon film izler gibi olur.
Zırtçılar çoğunlukla kahvehane, berber, meyhane ve lokanta gibi mekanlarda bir bardak çay ya da içki karşılığında zırtlarını spontan bir şekilde, stand-up formunda sunarlar. Dinleyiciler de zırtın ortasında "E, peki sen ne yaptın?" gibi sorular sorarak zırtçıyı motive eder, böylece performansın parçası olurlar.
Zırtçılar ne kadar büyük "yalanlar" icat etmiş olursa olsunlar, yer, tarih ve miktar gibi detayları değiştirmez, aynı zırtı her zaman aynı ölçülerle anlatırlar.
Zırt örnekleri
Uğur Yücel'in, Kuzguncuklu Köşk Emin'den alıntıladığı bir zırta göre Köşk Emin Pendik'te arkadaşlarıyla otururken karşıdaki adaların bir tane fazla olduğunu fark eder. Caminin minaresinden bakınca ada zannettiği karaltının devasa bir balina olduğunu anlar ve balinayı yakalamak için hemen suya atlar. Balinayı açık denize dönmesi konusunda uyarır ancak sonuç alamaz. Bunun üzerine önce baş parmağını balinanın nefes deliğine sokarak onu etkisiz hale getirir sonra da donunun lastiğini kullanarak hayvanı karaya çeker. Yakaladığı balinayla fakir fukaraya ziyafet çeken Köşk Emin kendisini bilerek bu ziyafetten mahrum bırakır.
Zafer Algöz'ün bizzat tanıdığı Kıyıcı Ünal'dan bir zırt örneği: Kıyıcı Ünal bir dönem Libya'da çalışmaya gider fakat oradan dönüşte bir omzu düşük şekilde gezmeye başlar. Neden öyle göründüğünü soranlara şu zırtı anlatır: Libya'ya vardığında havalimanında kendisini fark eden görevliler onu 10 bin dolar maaşla, Libya lideri Muammer El Kaddafi için oluşturulan özel koruma timine alırlar. Kıyıcı Ünal, Kaddafi'nin yedi katlı uçan sarayında göreve başlar. Bir gün restoranda Kaddafi'nin evcil maymunuyla karşılaşır. Maymun masaya kurulur, çatal bıçak kullanarak tek başına yemeğini yer, daha sonra da kimsenin giremediği kata çıkmak üzere asansörün gizli şifresini tuşlayarak yukarı çıkar. Bu görev için omzuna astığı iki adet kalaşnikof nedeniyle Kıyıcı Ünal'ın omzu zamanla aşağıya düşmüştür.
Desmocarididae
Desmocarididae, Palaemonoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Say You, Say Me
Geliştirme ve üretim
Başrollerini Mikhail Baryshnikov ve Gregory Hines'ın paylaştığı 1985 tarihli Beyaz Geceler filmi için yönetmen Taylor Hackford, Richie'den bir başlık teması yazmasını istedi. Başlığında "Beyaz Geceler" olan bir şarkı besteleyemeyen Richie, "Say You, Say Me" baladının bir demosunu gönderdi. Sonunda, Hackford şarkıyı onayladı ve tamamlanmış versiyonu White Nights filmine dahil etti. Richie ve James Anthony Carmichael tarafından üretilen şarkı, ilk olarak Richie'nin oturma odasında kaydedildi. Beyaz Geceler'de kapanış jeneriğinde "Say You, Say Me" tanıtıldı.
Müzik video
Şarkı için yine Hackford tarafından yönetilen bir müzik videosu yapıldı. Video, Beyaz Geceler filminden eklenen klipleri içeriyordu.
Ödüller
Şarkı, Beyaz Geceler filminden En İyi Orijinal Şarkı dalında Akademi Ödülü ve En İyi Orijinal Şarkı dalında Altın Küre Ödülü kazandı.
Lionel Richie ve Rasmus Seebach versiyonu
2012 yılında, Lionel Richie şarkıyı Danimarkalı pop şarkıcısı-söz yazarı Rasmus Seebach ile yeniden kaydetti. Düet, Richie'nin dünyanın dört bir yanından en çok satan şarkıcıları işbirlikleriyle seçtiği Tuskegee albümünde yer aldı. Albüm versiyonunda Amerikalı country şarkıcısı Jason Aldean yer alıyor.
WWW2
WWW2 ve WWW3, genellikle www.example.com, www2.example.com ve www3.example.com gibi bir alan içindeki yakından ilişkili bir dizi web sitesini tanımlamak için kullanılan ana bilgisayar adları veya alt alan adlarıdır; seri takip eden numaralarla devam ettirilebilir: WWW4, WWW5, WWW6 gibi. Geleneksel olarak, bu tür web siteleri sunucu yük dengelemesi için kullanılan aynalardır.
Amaç
WWW2 etki alanlarının veya sayı içeren etki alanı öneklerinin amacı, aynı etki alanını kullanarak çalışabilmesi, ancak yükü genellikle 'aynalar' olarak kullanılan farklı sunuculara dengelemesidir. Ayrıca, ana sunucu geliştirme aşamasındaysa WWW2 veya benzeri alan önekleri de kullanılabilir. Bu şekilde, sunucunun ziyaretçileri herhangi bir kesintiye uğramaz.
Rosalind von Schirach
Rosalind von Schirach veya takma adıyla Rosa Lind, (d. 21 Nisan 1898; Berlin - ö. 1981; Münih), Sorb opera sanatçısı ve sopranodur. Hitler Gençliği lideri Baldur von Schirach'ın kızkardeşidir.
Ailesi
Rosalind von Schirach Tiyatro yönetmeni Carl von Schirach ve Amerikalı Emma Middleton Lynah Tillou'nun kızı olarak 21 Nisan 1898'de Berlin'de doğdu. Ailesi asil Sorb ailelerinden olan Schirach ailesinin bir üyesiydi. Baldur von Schirach ve Karl Benedict von Schirach erkek kardeşleri, Viktoria von Schirach ise kız kardeşiydi. Karl Benedict 1919 yılında 19 yaşındayken intihar etti. 31 Mart 1932'de Baldur von Schirach, Adolf Hitler'in kişisel fotoğrafçısı Heinette Hoffmann ile evlendi. Schirach'ın ailesi bu evliliğe şiddetle karşı çıktı, ancak Hitler'in ısrarı üzerine evlilik gerçekleşti.
Kariyeri
Rosalind von Schirach 1920'den 1925'e kadar Leipzig Operası'nda Rosa Lind takma adı altında sahne aldı. 1925'ten 1928'e kadar Mannheim Ulusal Tiyatrosu'nda Rosa Lind olarak sahne aldı. 1930'dan 1935'e kadar gerçek adıyla Deutsche Oper'de lirik soprano olarak sahne aldı. 1935'te Londra'da Kraliyet Opera Evi'nde sahne aldı.
Hitler Gençliği lideri Baldur von Schirach'ın kızkardeşi olmasına karşın Rosalind von Schirach erkek kardeşinin Nazi görüşlerini paylaşmadı ve Nazi Almanyası döneminde kariyeri düştü. II. Dünya Savaşı'ndan sonra opera ile ilgilenmedi.
Harmandalı
Harmandalı Zeybeği, Ege yöresine ait Türkiye genelinde bilinen bir türkü ve zeybek oyunudur. Türkünün çıkış yeri bilinmemekle birlikte Çanakkale-Balıkesir tarafları olduğu görüşü yaygındır.
Harmandalı zeybeği Isparta,Uşak,Kütahya, İzmir, Denizli, Balıkesir, Çanakkale, Manisa, Aydın ve Afyonkarahisar'ın köylerinde sıklıkla oynanmaktadır. İsmini Oğuzların Harbendelu(Harmandalı Yörükleri) obası tarafından almıştır.
Sözleri
Harmandalı Efem Geliyor Geliyor, Bileğinden Kanlar Akıyor Gümüş Bilezikli Mavzerin Namlusu Şimşekler Çakıyor
Efeme De Mor Cepkenler Yaraşır Yaraşır, Efem Ne Giyerse Yakışır Bütün Kızanların Önünde Elinde Yatağan Savaşır
Erich Mühe
Erich Mühe (23 Mayıs 1938 - 20 Kasım 2005) 1985 yılında bilinen ilk laparoskopik kolesistektomiyi gerçekleştirmiş Alman cerrahtır.
Biyografi
Erich Mühe, 1966 yılında tıp fakültesini bitirdi ve 1973 yılında Erlangen Üniversitesi'nde cerrahi eğitimini tamamladı. 1982'de yerel bir hastanede başcerrah olarak görev yapmak üzere Böblingen'e taşındı.
Laparoskopik kolesistektomi
Kurt Semm'in kullanımını geliştirdiği minimal invaziv bir cerrahi teknik olan laparoskopiden esinlenen Mühe, 1984'te "Galoskop" olarak adlandırdığı kendi cerrahi laparoskopi aletini tasarladı ve 12 Eylül 1985'te dünyanın ilk laparoskopik kolesistektomisi ameliyatını gerçekleştirdi. Çalışmalarını ilk kez Nisan 1986'da Alman Cerrahi Derneği Kongresi'nde, tekniğini kullanarak 94 başarılı ameliyat gerçekleştirdikten sonra açıkladı. 1986 ve 1987'de tekniği hakkında iki sunum daha yapan Mühe'nin cerrah iş arkadaşları "Mickey Mouse ameliyatı" olarak da adlandırdıkları bu tekniği tehlikeli bulduklarından reddettiler.
1992'de, Mühe'nin çalışmalarını ilk başta reddeden Alman Cerrahi Derneği, ona en büyük ödül olan Yıldönümü Ödülü'nü verdi. Ertesi yıl, derneğin 1986 kongresi Mühe'den özür diledi ve çalışmalarını "şüphesiz Alman tarihinin en büyük orijinal başarılarından biri" olarak nitelendirdi. Amerikan Gastrointestinal ve Endoskopik Cerrahlar Derneği, resmen Mühe'yi 1999 yılında laparoskopik kolesistektomi yapan ilk cerrah olarak kabul etti.
Pseudophycis
Pseudophycis Moridae familyasına bağlı bir cinstir.
Fossil Wrist PDA
Fossil Wrist PDA Fossil Group tarafından 2003 yılında hazırlanan ve Palm OS çalıştıran bir akıllı saattir. Palm OS'yi içermeyen yeni enkarnasyon, Fossil Wrist Net saat olarak biliniyor.
Tarihi
Fossil Wrist PDA'nın geliştirilmesi, 1999'da mühendis Donald Brewer tarafından başladı. Brewer, gelişimin ilk yılı için saati giyilebilecek kadar küçük yapmak için mücadele etti. Bilek üstü platform arayan Microsoft mühendisleri ile konuşmaya başladı ve "Akıllı Kişisel Nesneler Teknolojisi" (SPOT saatleri) geliştirmeye yoğunlaştı. Boyut düşürüldükten sonra ekran hazırlanmasına başlatıldı. O sırada mevcut en küçük ekranlar, 90 x 126 piksele sahip olan cep telefonu ekranlarıydı. Bununla birlikte Palm OS, dokunmaya duyarlı 160 x 160 piksel ekran için yazılmıştı.
Kodu tekrar çalışmak büyük bir girişim olacaktı, bu nedenle mühendisler yeni teknolojiyi sağlayabilecek tedarikçiler aramaya başladılar. Arizona'daki bir mühendislik firması Three-Five Systems'i Temmuz 2002'de sunmayı başardı. Elde edilen cihaz, "en iyi mobil cihaz" için "COMDEX'in en iyisi" ödülünü kazandığı COMDEX kongresine taşındı. Orijinal prototip 2MB bellek, ticari sürüm için 8MB'ye kadar genişletildi. İlk fiyat 250 $ idi.
Özellikler
AU / FX serisi çoğu PDA işlevini ve uygulamasını gerçekleştirebilir. Diğer Palm OS cihazları gibi, bilgisayarla senkronizasyon veya bilgi alışverişi yapar, kızılötesi portuna, sanal klavyeye ve dokunmatik ekrana sahip olurlar. Palm OS Graffiti el yazısı tanıma sisteminin özelliklerinin çoğunu destekler. Saat tokasında küçük bir kalem saklanabilir. Yan taraftaki iki düğme ve bir rocker anahtarı, gezinme listeleri ve menülerde yardımcı olur.
Ekran çözünürlüğü Palm III'e eşdeğerdir ve bir elektrolüminesan arka plan ışığı geceleri kullanılmasını sağlar. Ön taraftaki bir IRDA vericisi, diğer Palm cihazlarıyla iletişim kurmasını sağlar. Buna ek olarak, IrDA vericisinin TV uzaktan kumandası olarak kullanılmasına izin veren Palm uygulamaları var, ancak bu durumda iletim menzili çok düşük oldu. Saat, şarj edilebilir lityum iyon pil kullanıyor. Bekleme modunda, kullanımlar arasında kapandığında, pil bir hafta veya daha fazla sürebilir. Cihazın saati sürekli olarak görüntülemek için birkaç "saat yüzü" içeren bir saat programı vardır. Saat-yüz modunda iken, pil ömrü, pilin bütünlüğüne bağlı olarak 1-2 gün civarındadır.
Save Ralph
Save Ralph (lit. Ralph'i Kurtar), senaristliğini ve yönetmenliğini Spencer Susser'ın üstlendiği stop motion türündeki kısa filmdir. Filmin oyuncu kadrosunda Taika Waititi, Ricky Gervais, Zac Efron, Olivia Munn, Pom Klementieff, Tricia Helfer ve Rodrigo Santoro yer almaktadır. Filmin konusunda, hayvan deneyleri için kullanılan bir tavşan olan Ralph (Waititi) ile röportaj yapıldığı esnada, deneyler süresince vücuduna verilen zararların ayrıntılı olarak açıklanması yer alıyor. Jeff Vespa'nın yapımcılığını üstlendiği 4 dakikalık kısa film, 6 Nisan 2021'de Humane Society International tarafından yayımlandı.
Konu
Kozmetik ürünler için üzerinde testler yapılan bir hayvanın hayatı konulu belgeselde, Humane Society International'dan gelen bir muhabir ile konuşan Ralph, yapım ekibine bir gözünün nasıl kör olduğunu ve bir kulağının sürekli duyduğu çınlama dışında nasıl sağır olduğunu anlatıyor. Dişlerini fırçalarken ise sırtındaki tüylerin tıraş edilip üzerine kimyasal döküldüğü için acı duyduğunu dile getiriyor. İşe gitmeye hazırlanırken, -üzücü bir ses tonuyla- hayatını neden umursamadığından bahsediyor ve insanlara yardım etmek için vücudunu feda etmenin buna değecek olduğunu düşünüyor. Daha sonra bir laboratuvarda, Ralph'ın tavşan arkadaşları, yapım ekibine orada ölmek istemediklerini söyleyerek kendilerini kurtarmaları için yalvarıyor. Son yapılan test sonucunda tamamen kör olan Ralph, "Hayvan testleri olmasaydı, 'normal bir tavşan gibi' tarlada olurdum" diyerek son sözlerini söylüyor. Ralph, video sona ererken, endişeli bir şekilde kameraya başparmağını kaldırıyor.
Yapım
Dünya çapında hayvanlar üzerinde test yapmanın yasaklanması amacıyla Humane Society International tarafından "#SaveRalph kampanyasının" bir parçası olarak hazırlanan animasyon projesi, 24 Mart 2021'de duyuruldu. Aynı gün, kısa film için bir tanıtım videosu yayımlandı; sonra, Taika Waititi filmin resmî tanıtım afişini paylaştı ve Twitter'da proje hakkında "Yakında gelecek harika bir şey. Onu seyretmez ve sevmezsen, hayvanlardan nefret edersin ve artık arkadaş olamayız. #SaveRalph" dedi.
Her karakterin modeli, el yapımı tekniğiyle kukla yapımcısı Andy Gent tarafından yapıldı ve sadece Ralph'ı kürkle kaplamanın beş hafta sürdüğünü söyledi. Kısa filmin yapımcılığını üstlenen Jeff Vespa, insanların hayvan testlerinin tehlikeleri hakkında bilgilendirici bir video izleyeceği ve öğrenmek isteyecekleri bir proje oluşturmak istediğini söyledi ve bir animasyon filminin en iyi tercih olacağını düşündüğünü belirtti; yazar ve yönetmen olan Spencer Susser ise kabul etti. Ralph'ı canlandırmak için bir oyuncu seçen Spencer, iletişime geçtiği ilk kişinin, filmde rol almayı hızlı bir şekilde kabul eden Taika Waititi olduğunu söyledi. Spencer, filmin hazırlanmasının yaklaşık bir yıl sürdüğünü ve oyuncuların "verimli günlerde" çalışması durumunda ise sadece 416 saat süreceğini hesapladığını söyledi.
Karşılama
Save Ralph, yayımlandıktan sonra büyük bir beğeni topladı. /Film sitesinden Ben Pearson, filmdeki ayrıntıları "önemli" bulduğunu söyledi; filmi "rahatsız edici, yürek kırıcı, manipülatif ve etkili" olarak nitelendirdi ve karakter tasarımlarını Yaman Tilki filmi ile karşılaştırdı. Syfy yazarlarından Josh Weiss, filmin seslendirmesine ve mizah seviyesine övgüde bulundu; ayrıca "Waititi, bir kez daha en üretken şovmenler arasında olduğunu kanıtladı" dedi. Animation Magazine'den Mercedes Milligan, filmin vermek istediği mesajı hoş karşıladığını belirtti ve filmi "etkili" olarak nitelendirdi.
Franz Ferdinand (müzik grubu)
Franz Ferdinand, Glasgow'da kurulan İskoç bir indie rock grubu. Grubun adı, Avusturya-Macaristan Arşidükü'nün adından gelmektedir. Grup 2002 yılında kurulmuştur. Grubun ilk deneyimli chart başarısı ikinci single "Take me out" İngiltere listelerinde 3 numaraya ulaştı, ardından ilk albümleri "Franz Ferdinand", İngiltere albüm listelerinde # 3 numaradan giriş yaptı. Grubun 2005 yılında "En İyi İngiliz Grup" ve "En İyi Rock Act" için 2004 Mercury Müzik Ödülü ve iki Brit Ödülleri kazanmak için gitti. NME onların "Yılın Albümü" olarak Franz Ferdinand seçti. Albümden 3 top 10 single çıktı, "Take Me Out", "The dark of the matinée" ve "This Fire". Grup ayrıca çeşitli Grammy Ödülü adaylığı aldı.
Grup İskoç olarak bilinse de, gruptan bir tek Paul Thomson İskoçya doğumludur. Diğer üç üye İngiltere'de doğmuş, daha sonradan İskoçya'ya taşınmışlardır.
Kuruluşu ve ilk yılları: 2002-2003
Franz Ferdinand üyeleri çeşitli gruplarda (Karelya, Yummy Fur, 10p Invaders ve Embriyo) 1990'larda çalmıştır. Alex Kapranos ve Paul Thomson birlikte Yummy Fur'da çalmıştır ve daha sonra şarkı yazmak için takım olmuştur. Aynı zaman zarfında Kapranos arkadaşı Bob Hardy'ye hediye gelen bas gitarı nasıl çalacağını öğretmiştir. Kapranos daha sonra grubun 2. gitaristi olan Nick McCarthy ile tanıştı. McCarthy o yıllarda Almanya'dan İskoçya'ya 2001'de geri dönmüştü. Mayıs 2003'te grup, Laurence Bell bağımsız plak şirketi Domino Records ile anlaştı. Domino Records tarafından "Darts of Pleasure" 2003'ün ikinci yarısında yayınlandı. Kapak resmi Paul Thomson tarafından dizayn edilmiştir. Albüm İngiltere Chartları'nda 43.'lüğe ulaştı. Grup, NME Awards 2004'te, Kasım 2003 yılında ilan edilen "Phillip Hall Radar Award" ödülünü kazandı.