cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sony Xperia
Sony Xperia, Sony'nin 2008 yılından beri üretmekte olduğu dokunmatik ekranlı, Android işletim sistemli cihazların genel adıdır. Bununla beraber, sırasıyla 2008 ve 2010 yıllarında satışa çıkan Windows Mobile işletim sistemli Sony Ericsson Xperia X1 ve Sony Ericsson Xperia X2 modellerinin adlarında da Xperia kelimesi geçmektedir. Xperia adı, ilk olarak Sony Ericsson Xperia X1 ve Sony Ericsson Xperia X2 modellerinde kullanılmıştır. Xperia kelimesi, İngilizcede "deneyim, tecrübe" anlamına gelen "experience" kelimesinden türetilmiştir. Sony, 2012 yılı itibarıyla Ericsson'un Sony Ericsson'daki hisselerini tamamen satın almıştır. Sony Ericsson ismini Sony Mobile veya Sony Xperia olarak kullanan Sony, bu seriyle büyük başarılar yakalamıştır. Daha sonra, dört ekran stratejisi bağlamında "Xperia" ismi Sony'nin akıllı telefon ve tabletlerinde kullanmaya başlanmıştır. Sony'nin ilk satışa çıkan Windows Mobile işletim sistemli modeli, Ekim 2008 tarihinde satışa çıkan Xperia X1'dir. En son satışa çıkan Windows Mobile işletim sistemli modeli ise, Ocak 2010 tarihinde satışa çıkan Sony Ericsson Xperia X2'dir. Sony, 2010 yılında Android işletim sistemli cihazlar üretmeye başlamıştır ve günümüzde üretmeye devam etmektedir. Sony'nin ilk satışa çıkan Android işletim sistemli modeli, 15 Ağustos 2010 tarihinde satışa çıkan Xperia X10'dur. En son satışa çıkan Android işletim sistemli modeli ise, 21 Haziran 2023 tarihinde satışa çıkan Xperia 10 V'tir. Sony, 2012'nin son çeyreğinde -Çinli akıllı telefon üreticileri dışında- dünyanın en büyük 3. akıllı telefon üreticisi unvanını almıştır. Sony, MWC 2014 fuarında Xperia E1, Xperia Z2 ve Xperia Z2 Tablet'i tanıtmıştır.
Notlar
<references group="lower-alpha"/>
Demokratik Bölgeler Partisi
Demokratik Bölgeler Partisi, 11 Temmuz 2014 tarihinde kurulan ve Türkiye'de faaliyet gösteren siyasi partidir. Parti tüzüğüne göre resmî kısaltması "DBP" şeklindedir. Simgesi başağı elinde tutan insan silüeti ve sekiz yıldızdır. Eş genel başkanları Salihe Aydeniz ve Keskin Bayındır'dır. TBMM'de iki vekil ile temsil edilmektedir.
Barış ve Demokrasi Partisi'nin 2014 tarihinde gerçekleşen 3. Olağan Kongresinde alınan kararla adı değiştirilerek kurulan siyasi partidir. Kongre sonucunda partinin eş genel başkanlığına Emine Ayna ve Kamuran Yüksek seçilmiştir. Emine Ayna 31 Ocak 2016 tarihinde partisinin eş genel başkanlığından istifa ederek siyaseti bıraktığını açıklamıştır. Ardından Sebahat Tuncel yeni eş genel başkan olmuştur. 2014 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi'nde Selahattin Demirtaş'ı desteklemiştir. Halkların Demokratik Partisi'ne yakınlığı ve logosunun PKK'nın kurucusu Abdullah Öcalan tarafından tasarlanması ile bilinir.
PKK ile bağlantı iddiaları
Hendek operasyonları sürecinde DBP'li Cizre belediye başkanı Leyla İmret "Cizre'de Türkiye'ye karşı iç savaş yürütüyoruz" demiştir. Sözcü gazetesinin bu haberi daha sonra Vice News muhabiri John Beck tarafından Twitter üzerinden yalanlandı ve İmret'in "Türkiye bir iç savaşın içinde diyebiliriz" ifadesini kullandığı belirtildi. Ayrıca DBP'li yetkililer HDP ile birlikte Hakkâri ve Şırnak illerinde devleti tanımadıklarını söyleyip özerklik ilan etmiştir.
DBP'nin çok sayıda belediye başkanı ve belediye meclis üyesi "terör örgütü üyesi olmak", "terör örgütü adına suç işleme" ve "terör örgütüne finans sağlama" gibi suçlamalarla tutuklanmış veya hapis cezasına çarptırılmıştır. KHK (Kanun Hükmünde Kararnameler) ile 1 büyükşehir, 2 il belediyesi ve 25 ilçe veya belde belediyesine kayyım atanmıştır.
27 Şubat 2017 tarihi itibarı ile DBP'nin 72 Belediyesinin tamamına kayyım atanmıştır. Partinin 1432 Belediye Meclisi üyesinden 1408'i atanan Kayyumlar tarafından görevden alındılar. Ayrıca 128 İl Genel Meclisi üyesinin 76'sı tutukludur.
Panzer IV
Panzerkampfwagen IV, yaygın olarak bilinen adıyla Panzer IV, Nazi Almanyası tarafından 1930'ların sonlarında geliştirilen ve II. Dünya Savaşı sırasında yaygın olarak kullanılan orta sınıf tank. Tankın ordu envanter numarası '''Sd.Kfz. 161dir.
Alman doktrinine göre başlangıçta Panzer IV piyade destek görevleri için tasarlanmıştı, Panzer III ise tanklara karşı görev yapacaktı. Panzer IV'nin ilk modelleri piyade desteği amaçlı büyük çaplı ve görece yavaş mermiler ateşlemek üzere tasarlanmış kısa namlulu toplar taşıyorken Panzer III'ler düşman tanklarının zırhını delme amaçlı küçük çaplı, yüksek hızlı mermiler kullanan uzun namlulu toplar taşıyordu. Savaşın ilerleyen dönemlerinde tankların görevleri yer değiştirdi; Panzer III daha büyük çaplı ama kısa namlulu toplar taşımaya başlarken Panzer IV daha büyük taret halkası sayesinde 7.5 cm çapında, uzun namlulu L/43 ve L/48 topları ile düşman tanklarına karşı daha etkili hale geldi. Bu sayede Panzer IV, savaş boyunca karşı karşıya geldiği Sovyet T-34 ve Amerikan M4 Sherman tanklarına karşı etkili olmaya devam etti.
1936 ile 1945 yılları arasında çeşitli modelleri ile toplamda 8.553 adet üretilen Panzer IV, II. Dünya Savaşı esnasında Nazi Almanyası tarafından en fazla sayıda üretilen tank ve 10.086 adet üretilen StuG III taarruz topunun ardından ikinci en fazla sayıda üretilen zırhlı muharebe aracıdır. Almanya tarafından savaş boyunca üretimi kesintisiz devam eden tek tank modelidir. Tank üzerinde yapılan değişiklikler, güncellemeler ve modifikasyonlar ile savaş boyunca güncel düşman tanklarına karşı eşitliğini sürdürmüştür. Savaş boyunca zırh, top ve hareketlilik alanlarında geliştirmeler yapılmış, savaşın sonuna doğru üretimi arttırma amacıyla çeşitli basitleştirmeler uygulanmıştır. Panzer IV şasisi Sturmgeschütz IV taarruz topu, Jagdpanzer IV tank imha edici, Wirbelwind kendinden tahrikli uçaksavar aracı ve Brummbär taarruz topu dahil olmak üzere birçok diğer muharebe aracı için temel olarak kullanılmıştır.
Panzer IV'ün yerini savaş esnasında kısmen Panther almış ancak modelin üretimi savaşın sonuna dek devam etmiştir. Panzer IV, Almanya'nın en yaygın ihraç edilen tanklarından biri olmuştur. Finlandiya, İspanya, Romanya ve Bulgaristan gibi müttefiklere 300 civarında tank satılmıştır. Savaş sonrasında Fransa, İspanya ve Çekoslovakya tarafından Suriye'ye satılan düzinelerce Panzer IV tankı 1967'de Altı Gün Savaşı esnasında muharebelerde yer aldı.
Kökenleri
Panzer IV, Alman general ve yenilikçi zırhlı savaş teorisyeni General Heinz Guderian'ın öne sürdüğü konseptlere göre hazırlandı. Bu konsepte göre Panzer IV düşman tanksavar silahları ve tahkimatına karşı kullanılmak üzere destek tankı olacak, Panzer III ise diğer düşman tanklarıyla muharebe edecekti. İdeal şartlarda muharebe alanındaki tank taburları, Panzer III'lerden oluşan üç orta tank bölüğü ve Panzer IV'lerden oluşan bir ağır tank bölüğünden müteşekkil olacaktı. 11 Ocak 1934'tre Alman ordusu, "orta ağırlıkta traktör" için hazırladığı spesifikasyonu savunma şirketlerine gönderdi. 37 mm çapında bir anti tank topuyla donatılacak Panzer III'ü desteklemek için planlanan bu tank, kısa namlulu 75 mm'lik obüs benzeri bir top taşıyacak ve en fazla 24 ton ağırlıkta olacaktı. Almanya bu esnada teoride de olsa hâlen Versay Barış Antlaşması şartlarına bağlı olduğu için tank üretmesi yasaktı, bu sebeple asıl amacın gizlenmesi için geliştirmeler Begleitwagen ("eşlik aracı") veya BW adı altında yürütülecekti. Proje kapsamında MAN, Krupp ve Rheinmetall-Borsig spesifikasyonlara göre kendi prototiplerini geliştirdiler, bu adaylar arasından seçilen Krupp'un prototipi projenin kazananı oldu.
Orijinal şasi, birbiri arasına geçen altı yol tekeri olan ve Alman yarı paletli araçlarında kullanılan Schachtellaufwerk süspansiyon sistemini kullanıyordu; Alman ordusu bunun yerine burulma çubuklu bir sistem istedi. Bu sistem yol tekerlerinin dikey olarak daha fazla hareket mesafesine sahip olmasını sağlıyor, böylece hem yolda, hem de arazide aracın hareket kabiliyeti ve mürettebat konforunu arttırıyordu. Ancak, tank ihtiyacının acil olması sebebiyle teklif edilen iki sistem de kullanılmadı; bunlar yerine Krupp basit yaprak yaylar kullanan, çift bojili bir sistem kullandı. Aracın ağırlığı lastik kaplı sekizer adet küçük yol tekeri ile paletlere aktarılıyordu.
Prototip araç beş kişilik bir mürettebata sahipti. Sürücü aracın sol önünde yer alan sürücü bölmesindeydi. Telsiz operatörü aracın sağ önünde yer alıyor, aynı zamanda gövde makineli tüfeğini kullanıyordu. Aracın ortasında bulunan taret, muharebe kompartmanını oluşturuyordu. Nişancı taretin sol önünde, yükleyici ise sağ önünde yer alırken tank komutanı ortada ve arkadaydı. Aracın motor bölmesi gövdenin arka kısmındaydı. Motor şaftı aracın aracın arkasındaki motoru, öndeki şanzıman ve direksiyon ünitesine bağlıyordu. Şaftın taret sepetini, taret motorunu ve elektrik bağlantılarını engellememesi için aracın motoru orta hattın 1,524 mm sağında, taret ise 665 mm solunda yer alıyordu. Aracın asimetrik yapısı sebebiyle başta atışa hazır mühimmat olmak üzere savaş yükünün çoğu sağ yanda yer alıyordu.
Versuchskraftfahrzeug 622 (Vs.Kfz. 622) ("deneysel motorlu araç 622") adıyla hizmete kabul edilen aracın üretimine 1936'da Magdeburg'daki ''Fried. Krupp Grusonwerk AG'' fabrikasında başladı.
Ausf. A'dan Ausf. F1'e modeller
Panzer IV'ün ilk seri üretim versiyonu 1936'da üretime giren Ausführung A'ydı. Aracın 250 beygir gücündeki Maybach HL108 motoru, beş ileri ve bir geri vitesli SGR 75 şanzımana bağlıydı ve yolda 31 km/sa hıza ulaşabiliyordu. Aracın ana silahı olan kısa namlulu obüs benzeri Kampfwagenkanone 37 L/24 (7,5 cm KwK 37 L/24) tank topu, esas olarak yüksek patlayıcı mermileri ateşlemek için tasarlanmış düşük namlu çıkış hızına sahip bir silahtı.
Zırhlı hedeflere karşı zırh delici mermi mermileri (Panzergranate) 430 m/s namlu çıkış hızında ateşleyebilen KwK 37, 700 metre mesafeden 30 derece açıda yer alan 43 milimetrelik çelik zırhı delebiliyordu. Araç ayrıca ana topa eş eksenli bir 7,92 mm çapındaki MG 34 makineli tüfeği ve gövdenin sağ önünde aynı tipte bir diğer makineli tüfek taşıyordu. Ana top ve eş eksenli makineli tüfek Turmzielfernrohr 5b optik nişangahı kullanırken gövde makineli tüfeği Kugelzielfernrohr 2 optik nişangahına sahipti. Ausf. A gövdenin ön plakasında 14,5 mm, tarette ise 20 mm çelik zırhla korunuyordu. Bu zırh sadece top mermisi parçaları, hafif piyade silahları ve hafif anti-tank mermileri durduracak kalınlıktaydı. A versiyonlarından toplam 35 adet üretildi.
1937'de Ausf. B üretimine geçildi. Orijinal motor, 300 HP gücündeki Maybach HL 120TR modeliyle, şanzıman ise yeni, altı ileri ve bir geri vitesli SSG 75 modeliyle değiştirildi. Aracın ağırlığı 16 tona artmasına rağmen son hızı da artarak 42 km/sa oldu. Gövde ön üst zırhının kalınlığı 30 milimetreye arttırıldı, düzleştirilen ön plakaya yeni bir sürücü gözetleme vizörü monte edildi, gövdedeki makineli tüfek kapaklı bir tabanca lombozu ve görüş kapağıyla değiştirildi. Aracı hafifletmek için üst gövde genişliği ve mühimmat alanı azaltıldı. Panzer III Ausf. C'den uyarlanan yeni bir komutan kupolası monte edildi. Temmuz 1938'den itibaren aracın arka gövdesine bir çoklu sis bombası ateşleme düzeneği (Nebelkerzenabwurfvorrichtung) monte edildi; aynı düzenek Ağustos ayından itibaren daha önce üretilen Ausf. A ve Ausf. B'lere de eklendi. Panzer IV Ausf. B modelinden 42 adet üretildi.
Ausf. C, 1938'de B modelinin yerini aldı. Bu modelde taret zırhı 30 mm'ye yükseltildi ve aracın ağırlığı 18,14 tona ulaştı. 40 adet Ausf. C'nin montajının ardından, 80341 numaralı şasi ve sonraki üretimde motorlar geliştirilmiş HL 120TRM modeliyle değiştirildi. 140 Ausf. C'den sonuncusu Ağustos 1939'da üretildi.
Ausf. C'nin ardından üretime giren ve toplam 248 adet üretiken Ausf. D'de gövde makineli tüfeği geri eklendi, taretin iç top kalkanı yerine 35 mm kalınlığında dışarıya monte bir kalkan kullanıldı. Aracın yan zırh kalınlığı 20 mm'ye çıkartıldı. 27 Eylül 1939'da Panzer IV'ün Sonderkraftfahrzeug 161 (Sd.Kfz. 161) koduyla genel kullanıma alındı, aynı ay içerisinde Almanya'nın Polonya'yı işgalinin sonuna doğru üretiminin arttırılması kararlaştırıldı.
Fransa'nın işgali esnasında Alman tankları, Birleşik Krallık'ın Matilda I ve Matilda II piyade tanklarının kalın zırhlarını delmekte zorluk yaşadılar. Bu sebeple işgal esnasında Almanlar 5 cm Pak 38 tanksavar topunu temel alan yeni bir 5 cm'lik topu Panzer IV Ausf. D şasisi üzerinde test ettiler. Almanya'nın Fransa'ya karşı kazandığı hızlı zafer, 80 adet üretilmesi planlanan bu modelin üretime girmeden iptal edilmesine sebep oldu.
Ekim 1940'ta Ausf. E modeli hizmete girdi. Bu modelde 30 mm ön alt gövde 30 mm kalınlığındaydı, ön üst gövde zırhının üzerine ara çözüm olarak 30 mm'lik çelik plakadan oluşan bir ek zırh eklenmişti. Sturmgeschütz III'ten uyarlanan yeni bir sürücü vizörü ön gövde plakasının üzerinde yer alıyordu. Panzer III Ausf. G'den uyarlanan yeni komutan kupolası taretin daha önüne monte edilmişti. Bu geliştirmeler daha sonra bakım için fabrikaya geri gönderilen eski Panzer IV modellerine de uyarlandı. Ekim 1940 - Nisan 1941 arasında 206 adet Ausf. E üretildi.
Nisan 1941'de Panzer IV Ausf. F üretimi başladı. Bu yeni modelde taret ve gövde, daha önceki Ausf. E'nin zırhı ise birbirine bağlanmış iki plakadan oluşan zırhından farklı olarak 50 mm kalınlığında tek plakadan oluşan zırhla kaplıydı, yan zırh kalınlığı ise 30 mm'ye arttırılmıştı. Ana motorun egzoz susturucusu kısaltılmış, sol yanına yardımcı jeneratörün susturucusu eklenmişti. Aracın ağırlığı 22,3 tona ulaşmış, bu sebeple paletin yere yaptığı basıncı azaltmak için palet genişliği 380 mm'den 400 mm'ye arttırılmıştı. Daha geniş palet buzda çekişi arttıran buz kramponlarının monte edilmesine uygundu. Aracın arkasındaki avara kasnağı ve önündeki zincir dişlisi modifiye edilmişti. Yeni Ausf. F2 modelinin üretime girmesinin ardından mevcut Ausf. F'ler Ausf. F1 olarak yeniden adlandırıldı. Nisan 1941 - Mart 1942 arasında toplam 471 adet Ausf. F1 üretildi.
Ausf. F2'den Ausf. J'ye modeller
26 Mayıs 1941'de Hitler'in de yer aldığı ve Barbarossa Harekatı'ndan sadece haftalar önce gerçekleşen bir konferansta Panzer IV'ün ana silahının daha güçlü bir top ile değiştirilmesine karar verildi. Krupp, 50 mm Pak 38 L/60 topunu Panzer IV taretine adapte etmekle görevlendirildi. İl prototip 15 Kasım 1941'de teslim edildi. Alman tank toplarının Sovyet T-34 orta tankları ve KV-1 ağır tankları karşısında yetersiz kalması üzerine yeni, çok daha güçlü bir tank topu tasarlanması kararlaştırıldı. Kasım 1941'de Panzer IV'e 50 mm top takılması projesinden vazgeçildi. Bunun yerine Krupp, Rheinmetall ile ortak çalışmaya başlayarak Rheinmetall'ın 75 mm tank topunun geliştirilmesine odaklandı. Bu top 7,5 cm Pak 40 L/46 olarak adlandırılacaktı. Bu topun geri tepme mesafesinin Panzer IV tareti için çok uzun olması sebebiyle geri tepme mekanizması ve mermi yatağı kısaltıldı. Ortaya çıkan yeni model 7,5 cm KwK 40 L/43 olarak anılacaktı. Yeni KwK 40, Pzgr. 39 zırh delici mermilerini 750 m/s namlu çıkış hızıyla ateşleyebiliyordu. Bu hız, önceki modellerdeki KwK 37 L/24 toplarının 430 m/s çıkış hızından %75 daha yüksekti. İlk başta KwK 40 tek hazneli, top şeklinde bir namlu frenine sahipti; bu namlu freni tek başına geri tepme frenlemesinin %50'sini sağlıyordu. KwK 40 L/43, Panzergranate 39 mermisi ile 1.830 metre mesafede 77 mm kalınlığında çelik zırhı delebiliyordu.
Daha uzun namlulu 7,5 cm topların artı ve eksi yönleri vardı. Tasarımcıların ağırlığı azaltma yönündeki tüm çabalarına rağmen aracın ağırlık merkezi ön kısma daha yakındı, bu yüzden ön süspansiyon yayları sürekli kompresyon altındaydı. Bu durum tankın direksiyon çevrilmese bile salınmasına sebep oluyordu. Bu sorun Mart 1943'te üretime giren Ausführung H modelinde daha da artacaktı.
Yeni ve daha uzun namlulu KwK 40 L/43 topunun monte edildiği Ausf. F'ler, geçici olarak Ausf. F2 adını aldı ve model numarası Sd.Kfz. 161/1 olarak değiştirildi. Tankın ağırlığı artarak 23,6 tona ulaşmıştı. Ausf. F1 ve Ausf. F2 arasındaki temel farklar top, top kalkanı, iç seyahat kilidi, yeni top kundağı, yeni Turmzielfernrohr 5f optik nişangah, değiştirilmiş mühimmat cephaneliği ve aracın arkasındaki Nebelkerzenabwurfvorrichtung sis atar yerine taret tavanına monte edilen Nebelwurfgerät sis atar sistemiydi. Üretime girişinden üç ay sonra Ausf. F2 modeli Ausf. G olarak yeniden adlandırıldı.
Panzer IV Ausf. G Mart 1942 - Haziran 1943 arasındaki üretim sürecinde çeşitli değişikliklere uğradı. Aracın ön göğüs zırhına 30 milimetrelik ek zırh plakası (önce kaynaklarla, daha sonra cıvatalarla) eklendi, böylece ön zırh kalınlığı 80 mm'ye ulaştı. Ön zırhın arttırılması, 8 Kasım 1942'deki raporlara göre artan ağırlık sebebiyle mekanik bileşenlere binen ek yüke rağmen cephedeki askerlerden olumlu tepki aldı. Bu raporların ardından Panzer IV üretiminin yarısına 30 mm ek zırh takılması planlandı ancak 5 Ocak 1943'te Hitle tüm Panzer IV'lerin 80 mm ön zırha sahip olmasına karar verdi.
Ausf. G üretiminin sonuna doğru komutan kupolası zırhı 50 mm'den 95 mm'ye arttırıldı ve kupolanın çift kapağı, tek kapaklı bir tasarımla değiştirildi. Nisan 1943'te KwK L/43 topu yerine daha uzun 7,5 cm KwK 40 L/48 topu kullanılmaya başlandı. Yeni topun çok hazneli namlu freni, geri tepmenin kontrol edilmesinde daha başarılıydı. Daha uzun namlulu L/48 topu ile birlikte Turmzielfernrohr 5f/1 optik nişangahına geçildi.
Sonraki versiyon olan Ausf. H Haziran 194'te üretime girdi ve Sd. Kfz. 161/2 kodunu aldı. Göğüs zırhı 80 mm kalınlığında tek bir plakayla değiştirilerek dayanımı arttırıldı. Daha yüksek dişli oranına sahip yeni bir cer dişlisi sistemi, eski sistemin yerini aldı. Müttefiklerin kullanacağı düşünülen manyetik anti-tank mayınlarına karşı koruma amacıyla aracın zırhının tüm dikey kısımlarına Zimmerit macun kaplama uygulandı. Taret tavanı kalınlığı 10 mm'den 16–25 mm kalınlığa çıkartıldı. Aracın yanlarına 5 mm, tarete ise 8 mm kalınlığında zırh etekleri (Schürzen) eklendi. Bu etekler aracın yanlarında bulunan görüş yarıklarını kapattığı için bu yarıklar iptal edildi. Ausf. H üretimi esnasında çeşitli değişikliklere uğradı; lastik tekerlekli yol tekerleri döküm çelik olanlarla değiştirildi, daha hafif döküm ön zincir dişlisi ve arka avara kasnağına geçildi, gövde yanlarına üçgen destekler eklenerek kolayca kasar gören yan etek zırhı bağlantıları sağlamlaştırıldı, Nebelwurfgeraet sis atar iptal edildi ve yerini alacak Nahverteidigungswaffe üretimi yeterli olmadığı için taretteki bağlantı delikleri yuvarlak bir zırh plakasıyla kapatıldı. Bu değişiklikler aracın ağırlığını 25 tona çıkarttı. Panzer III'ten uyarlanan yeni, altı ileri oranlı SSG 77 şanzımana rağmen aracın son hızı arazide 16 km/saate kadar düştü. Ausf. H'nin deneysel bir versiyonu hidrostatik süspansiyonla donatıldı ancak üretime girmedi.
Önceki modelin hareket kabiliyeti sorunlarını gidermesine rağmen Panzer IV'ün son üretim versiyonu olan Ausf. J, tarihçiler tarafından önceki model Ausf. H'ye göre bir gerileme olarak kabul edilir. Savaşta kaybedilen araçların yerini almak üzere tasarlanan yeni model, üretim hızını arttırmak için büyük ölçüde basitleştirilmişti. Ausf. J'de önceki modellerdeki tareti döndüren elektrik motoru iptal edilmişti, taret mürettebat tarafından iki el çarkıyla döndürülmekteydi. Taret döndürme mekanizması modifiye edilmiş, eklenen ikinci çark sayesinde eğimli zeminde taret dönüşü kolaylaştırılmıştı. Yeterli seviyede düz zemindeyken el çarkları ile taret 4 saniyede 12.5°, 29.5 saniyede ise 120° döndürülebilmekteydi. Taret motorunun çıkartılması sayesinde elde edilen alana 200 litrelik bir yakıt tankı eklendi, bu sayede tankın yoldaki menzili 320 km'ye çıkartıldı. Taretin yanlarındaki tabanca ve görüş delikleri kaldırıldı, motorun radyatör yuvası basitleştirildi. Taret tavanına 2 ton kaldırma kapasiteli bir vinç monte edilebilmesi için gereken yuvalar eklendi, taret zırhı kalınlığı 11–16 mm'ye çıkartıldı. Silindirik egzoz susturucusu iki alev örten susturucuyla değiştirildi. Essen'deki Krupp fabrikasının Müttefik bombardımanında hasar görmesi ve tank üretiminin kesintiye uğraması sebebiyle Haziran 1944'te Wa Prüf 6, kullanılan zırhın yapısını değiştirdi ve basitleştirdi. 1944 sonlarında üretimi hızlandırmak için Zimmerit kaplama uygulamasına son verildi, yan etek zırhları tel örgülerle değiştirildi, nişancının ileri görüş lombozu iptal edildi ve paletlerin üstünde yer alan rehber geri dönüş tekerlerinin sayısı dörtten üçe düşürüldü.
1944 başlarında Rheinmeltall, Panzer IV'ün ateş gücünü arttırma amacıyla tanka Panther Ausf. F için geliştirilen ve Panther'in 7,5 cm L/70 topunu taşıyan Schmalturm'u (dar taret) uyarlamaya çalıştı. Şasinin taşıma kapasitesi ve kullanılabilir hacim limitlerine ulaşması sebebiyle bu çalışma başarısız oldu.
Üretim
Panzer IV başlangıçta sınırlı ölçüde kullanılmak üzere tasarlandığı için tek tankın tek üreticisi Krupp'tı. Polonya Seferi öncesinde 35 Ausf. A; 42 Ausf. B; ve 140 Ausf. C olmak üzere 217 adet Panzer IV üretilmişti. 1941'de üretim yerleri arttırılarak Plauen'deki Vogtländische Maschinenfabrik ("VOMAG") ve Avusturya'nın St. Valentine kentindeki Nibelungenwerke fabrikalarında da üretime başlandı.
1941'de ayda ortalama 39 tank üretildi. Bu rakam 1942'de 83'e, 1943'te 252'ye ve 1944'te 300'e yükseldi. Aralık 1943'te Krupp fabrikasındaki üretim Sturmgeschütz IV'e kaydırıldı, 1944 ilkbaharında da Vomag fabrikası Jagdpanzer IV üretimine geçti; böylece Nibelungenwerk Panzer IV üreten tek fabrika olarak kaldı. Alman endüstrisinin Müttefik bombardımanı ve kara saldırıları altında yavaş çöküşü ve Ekim 1944'te Nibelungenwerk fabrikasının bir hava saldırısında ciddi hasar almasının ardından Mart ve Nisan 1945'te üretim 1942 öncesi seviyeye düştü ve ayda yaklaşık 55 tank üretilebildi.
İhracat
Panzer IV II. Dünya Savaşı'nın en fazla ihraç edilen Alman tanklarından biridir. 1942'de Romanya'ya 11, Macaristan'a ise 32 tank teslim edildi; bu tankların çoğu 1942'nin sonu ve 1943'ün başında Sovyetlere karşı Stalingrad çevresindeki muharebelerde kaybedildi. Romanya savaş boyunca çeşitli modellerde yaklaşık 120 adet Panzer IV teslim aldı. Almanya, Bulgaristan'ı silahlandırmak için 46 veya 91 Panzer IV sağladı; ayrıca yeni bir İtalyan tümeninin çekirdeğini oluşturmak üzere İtalya'ya 12 tank teklif etti. Bu tanklar İtalyan tank mürettebatlarının eğitiminde kullanıldı, ancak Müttefiklerin Sicilya'yı işgali ve Benito Mussolini'nin devrilmesinin ardından 1943 ortalarında Almanlar tarafından geri alındı.
Türkiye savaş esnasında krom cevheri karşılığı 35 Panzer IV satın almıştır. Teslimatlar Ausf. G modelleri ile başlamış, olaslıkla Ausf. H modelleri ile devam etmiştir. Son teslimat 4 Mayıs 1944'te gerçekleşmiştir. Diğer kaynaklar 1943'te 15 ile 22 arası tank teslim edildiğini ve tümünün Ausf. G modeli olduğunu belirtmektedir.
Falanjist İspanya hükûmeti Mart 1943'te 100 Panzer IV için istekte bulundu, aynı yılın Aralık ayına dek 20 tank teslim aldı. Finlandiya toplam 30 tank satın aldı ancak 1944'te sadece 15 tank teslim edildi. Aynı yıl Macaristan'a gönderilen ikinci parti 62 veya 72 tanktan oluşuyordu ancak bu tanklardan 20'si kayıpları telafi etmek için Alman ordusuna teslim edildi. Hırvatistan 1944 sonbaharında 10 Ausf. F1 ve 5 Ausf. G teslim aldı. Tüm modellerden toplam 297 Panzer IV Almanya'nın müttefiklerine verildi.
Operasyonel geçmiş
Panzer IV, savaş boyunca üretimi ve cephede kullanımı devam eden tek Alman tankıdır. Savaş boyunca Wehrmacht'ın toplam tank gücünün %30'unu oluşturmuştur. Panzer IV 1939'un başında hizmete girmiş olmasına rağmen Çekoslovakya'nın işgali esnasında Alman tank gücünün büyük kısmı modası geçmiş Panzer I ve Panzer II'lerden oluşuyordu.
Polonya, Batı Cephesi ve Afrika (1939-1942)
1 Eylül 1939'da, Almanya'nın Polonya'yı işgalinin başında alman zırhlı birlikleri 1.445 Panzer I, 1.223 Panzer II, 98 Panzer III ve 211 Panzer IV'ten oluşuyordu. Daha modern olan Panzer III ve IV, Alman zırhlı gücünün yalnızca %10'uydu. 1. Panzer Tümeni tüm tank tipleri arasında neredeyse eşit dağılıma sahipti; tabur başına 17 Panzer I, 18 Panzer II, 28 Panzer III ve 14 Panzer IV'e sahipti. Diğer tümenler ağırlıklı olarak eski modellerden oluşuyordu; tabur başına dağılım 34 Panzer I, 33 Panzer II, 5 Panzer III ve 6 Panzer IV'e sahipti. Polonya ordusu Alman hafif tanklarına karşı etkili olabilecek 200'den az tanka sahipti, Polonyalıların tanksavar topları ise Alman ordusuna karşı daha ciddi bir tehdit oluşturuyordu ve Almanlar Panzer IV'ün yakın destek gücüne olan vurgusunu arttırmalarına sebep oldular.
10 Mayıs 1940'taki Fransa işgali öncesinde Panzer III ve IV üretimi artmış olmasına rağmen Alman ordusundaki tankların çoğunluğu hala bir önceki nesle aitti. Heinz Guderian'a göre Wehrmacht Fransa'nın işgaline 523 Panzer I, 955 Panzer II, 349 Panzer III, 278 Panzer IV, 106 Panzer 35(t)s ve 228 Panzer 38(t) ile başlamıştı. Telsizlerin taktik kullanımı ve daha gelişmiş zırhlı muharebe taktikleri sayesinde Almanlar, Fransız ve Britanya zırhlı birliklerini yenmeyi başardılar. Buna rağmen Panzer IV'lerin 7,5 cm KwK 37 L/24 topları Fransızların Somua S35 ve Char B1 gibi kalın zırhlı tanklarına karşı etkili değildi. Somua S35'in maksimum zırh kalınlığı 55 mm'ydi; KwK 37 L/24'ün 700 metre mesafede zırh delme kabiliyeti ise 43 mm ile sınırlıydı. Britanyalıların Matilda II tankları da önde ve tarette 70 mm, yanlarda ise minimum 65 mm kalınlıktaydı.
Panzer IV Afrika Korps (Alman Afrika kolordusu) tarafından Kuzey Afrika'daki muharebelerde de kullanıldı. Panzer III ve IV, bu cephede de Birleşik Krallık'ın Matilda II tanklarının kalın zırhını delmekte sorun yaşadı; Matilda'nın 40-mm QF 2 pounder topu ise iki Alman tank modelinin zırhını da delebiliyordu. Matilda II'nin ana dezavantajı yavaş olmasıydı. Ağustos 1942'de Rommel'ın kuvvetlerine uzun namlulu 7,5 cm L/43 topu taşıyan Panzer IV Ausf. F2'lerden sadece 27 adet teslim edilmişti. Rommel bu tankları zırhlı saldırılarında mızrak başı olarak kullandı. Uzun namlulu L/43 topu, M3 Grant de dahil olmak üzere cephedeki Amerikan ve Birleşik Krallık tanklarının zırhlarını 1,500 metreye dek mesafeden delebiliyordu. Ausf. F2'lerin çoğu cepheye Ağustos ile Ekim 1942 arasında ulaştı, ancak sayıları Birleşik Krallık'ın cepheye yığdığı güce kıyasla çok azdı.
Panzer IV ayrıca 1941 başlarında Yugoslavya'nın işgali ve Yunanistan'ın işgalinde de yer aldı.
Doğu Cephesi (1941-1945)
22 Haziran 1941'de başlayan Barbarossa Harekatı'nın ilk safhalarında Alman güçleri, Rusların kalın zırha sahip ağır tank KV-1 ve eğimli zırha sahip orta tank T-34 modelleriyle karşı karşıya geldi. Panzer IV'ün ilk modellerindeki 7,5 cm L/24 bu tanklara karşı etkili değildi. Almanlar bu tehditlere karşı 7,5 cm'lik uzun namlulu, yüksek mermi çıkış hızına sahip L/43 ve L/48 toplarına geçişi hızlandırdılar. 7,5 cm L/43, T-34'ün zırhını 1.600 metreye kadar mesafelerde, birçok atış açısından delebiliyordu. Yeni L/43 topa sahip Ausf. F2 modellerinin ceheye sevkiyatı 1942 ilkbaharında başladı. Yaz aylarında yapılan saldırılarda L/43 topa sahip 135 Panzer IV kullanıma hazırdı. Bu esnada Panzer IV Ausf. F2, T-34 ve KV-1'e karşı ateş gücü üstünlüğü olan tek Alman tankıydı. Haziran 1942 ile Mart 1943 arasındaki muhrarebelerde kritik rol oynayan bu model ile Panzer IV, Alman zırhlı tümenlerinin ana silahı oldu. Eylül 1942'de hizmete giren Tiger I henüz yeterli sayıda değildi, yeni bir model olduğu için geliştirme süreci sonlanmamıştı ve hala çözülmesi gereken problemleri vardı. Panther ise Mayıs 1943'e kadar cephede yer almayacaktı. Bu dönemde Alman kuvvetlerinin Panzer IV kullanım sıklığı kaybedilen tank sayısında da kendini gösteriyordu; 1942'de Doğu Cephesi'nde 502 Panzer IV kaybedilmişti.
Panzer IV 1943 yılı boyunca da cephede önemli rol oynadı. Tankın yer aldığı önemli çatışmalardan biri de Kursk Muharebesi'ydi. Kursk'ta Panther gibi yeni tanklar muharebe yeteneklerini kısıtlayan dayanıklılık sorunlarıyla uğraştığı için Panzer IV'ler cephede yoğun şekilde kullanıldı. Kursk'ta 841 Panzer IV görev yaptı. 1943 yılı boyunca Almanlar Doğu Cephesi'nde 2.352 Panzer IV kaybetti; bazı tümenler yılın sonda 12-18 tank mevcuduna kadar düşmüştü. 1944'te 2.643 Panzer IV daha kaybedildi. Almanlar zaman geçtikçe kaybedilen tankların yerine yenisini koymakta git gide daha çok zorlanıyordu. Yine de Panzer IV'lerin yerini alacak yeterli sayıda Panther üretimi olmadığı için Panzer IV'ler 1944 boyunca Almanya'nın ana tankı olmaya devam etti.
Ocak 1945'te Doğu Cephesi'nde 287 Panzer IV kaybedildi. Savaş boyunca Doğu Cephesi'nde Sovyetlere karşı kaybedilen Panzer IV sayısının 6.153 olduğu tahmin edilmektedir. Bu sayı, savaş boyunca kaybedilen Panzer IV'lerin %75'idir.
Batı Cephesi (1944-45)
Batı Cephesi'nde yer alan Müttefik tankları savaş boyunca gelişim gösterdi; az mekanik arıza veren ve kolayca tamir edilebilen Amerikan M4 Sherman orta tankından cephede çok sayıda bulunuyordu. M4 Sherman'ın ilk modellerinde yer alan 75 mm M3 topunun zırh delme yeteneği görece azdı. M4'ler eski Panzer IV modellerine karşı etkili olsa da, daha kalın zırha sahip daha yeni Panzer IV'lerle başa çıkmakta sorun yaşıyorlardı. Daha yeni model Panzer IV'lerin 80 mm kalınlığında ön gövde zırhı, M4'lerin 75 mm topuna karşı muharebe mesafelerinde yeterli koruma sağlıyordu, ancak taret zırhı yeterli değildi.
Kalın zırha sahip Alman tanklarına karşı Birleşik Krallık, M4 Sherman'ları 76 mm QF 17-pounder anti-tank topu ile modifiye ederek Sherman Firefly modelini geliştirdi. Sherman Firefly tüm Alman tank modelleriyle muharebe mesafelerinde başa çıkabilen tek Müttefik tankı olsa da Normandiya çıkartması esnasında sadece 342 adet mevcuttu. Birleşik Krallık tarafından kullanılan her dört Sherman'dan biri Firefly modeliydi. Normandiya seferinin sonuna dek 550 Firefly daha üretilmiş ve kaybedilen tankların yerini almıştı. Temmuz 1944'te 76 mm M1 topunu taşıyan Amerikan M4 Sherman'ları Panzer IV ile benzer bir ateş gücüne ulaşmıştı.
29 Ağustos 1944'te Alman Beşinci Panzer Ordusu ve Yedinci Ordu Almanya'ya doğru geri çekilmeye başladı. Normandiya cephesinde yer alan ve 750'si Panzer IV olan toplam 2.300 tank ve taarruz topunun 2.200'den fazlası kaybedilmişti. Mareşal Walter Model'in Hitler'e gönderdiği rapora göre kendisinin panzer tümenlerinde ortalama beş veya altışar tank mevcudu kalmıştı.
1944-45 kışında gerçekleşen Ardenler Taarruzu esnasında Panzer IV, en fazla sayıda yer alan tank modeliydi. Bu taarruz esnasında Alman ordusu yakıt sıkıntısı ve Müttefik direnişi karşısında ağır kayıplar verdi. Ardenler Taarruzu, Alman zırhlı güçlerinin batı cephesindeki son büyük operasyonu oldu.
Diğer kullanıcılar
Suriye 1950-1952 yılları arasında Fransa'dan yeniden donatılan 60 civarı, ardından 1954'te bir silah alım anlaşması kapsamında Çekoslovakya'dan 50 kadar Panzer IV satın aldı. Alınan tankların komutan kupolasındaki uçaksavar makineli tüfeği Sovyet yapımı 12,7 mm DŞK ile değiştirildi. Bu tanklar, Sovyetlerden alınan T-34'lerle birlikte Golan Tepeleri'ndeki İsrail yerleşimlerine karşı kullanıldı. 1965'teki çatışmalarda İsrail'in Super Sherman ve Centurion taklarıyla karşı karşıya geldiler Suriye ayrıca İspanya'dan 17 Panzer IV aldı; bu tanklar 1967'deki Altı Gün Savaşı esnasında çatışmalarda yer aldılar. Suriye'nin Panzer IV'lerinden birçoğu İsrail ordusu tarafından ele geçirildi. Ele geçirilen tankların bazıları Yad La-Shiryon'daki müzede sergilenmektedir. Ele geçirilen Çekoslovak menşeili bir tank ise bir M5 Stuart karşılığı Danville, Virginia, ABD'de yer alan AAF Tank Müzesi ile takas edilmiştir, günümüzde burada sergilenmektedir.
Ele geçirilen Panzer IV'ler
Doğu cephesinde ele geçirilen bazı Panzer IV'ler Sovyet Kızıl Ordu birlikleri tarafından Almanlara karşı kullanılmıştır. Ele geçirilen araçlar "T-4" olarak yeniden adlandırılmış ve ağırlıklı olarak 1942-43 yıllarında kullanılmıştır. Ağustos 1942'de Doğu Cephesi'nde 7'si Panzer IV olmak üzere 50 Alman tankından müteşekkil iki Sovyet bağımsız tank taburu bulunmaktaydı. Bir yıl sonra bu taburlardaki Panzer IV sayısı 11'e ulaşmıştı. Sovyetler tarafından ele geçirilen Alman tankları Kuzey Kafkasya'da hücumlar da dahil olmak üzere çeşitli operasyonlarda yer aldı. Savaşın son iki yılında ele geçirilen tanklar ise Alman hatlarının gerisine sızma amacıyla özel operasyonalrda kullanıldı.
Survival
Survival şu anlamlara gelebilir:
Müzik
Festivaller
Albümler
Şarkılar
Ütopya (roman)
Ütopya, Thomas More tarafından yazılan, Yunanca “olmayan yer” sözcüğünden "yaratılmış" kelime ile aynı ismi taşıyan kitap.
More, Yunanca yer anlamına gelen sözcüğün önüne iyi anlamına gelen "eu" ve yok anlamına gelen "ou" takılarını birlikte çağrıştıran bir hece getirmiş, böylece aynı anda "iyi yer" ve "yok yer", yani "olmayan yer" anlamını taşıyan bir tür cinas yapmıştır.
More'un 1516'da yazdığı aynı isimdeki kitap, var olmayan bir kurgusal adada geçmektedir. More kitabında Ütopyalıları ve onların yaşam biçimlerini anlatarak, döneminin İngiltere'sine bir eleştiri getirir.
Thomas More'un Latince kaleme aldığı eser ilk olarak Almancaya çevrildi. İlk İngilizce çevirisi ise 1551 yılında Ralph Robinson tarafından yapıldı. Bazı eksiklikleri olsa da bu çeviri eserin en başarılı çevirisi olarak kabul edilir. Ütopya'nın Türkçeye birçok farklı çevirisi mevcut olsa da, bu çevirilerin tamamı İngilizcesindendir. Ancak, Nisan 2009'da Prof. Dr. Çiğdem Dürüşken tarafından Latince aslından çevrilen Ütopya Kabalcı Yayınları tarafından yayımlanmıştır.
Güneyağıl, Kiğı
Güneyağıl, Bingöl ilinin Kiğı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1901 yılı kayıtlarında Cıbır olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Bingöl il merkezine 77 km, Kiğı ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.
Ortaköy Camii (Silivri)
Ortaköy Tarihi Camii, eskiden Aziz Dimitri Kilisesi, İstanbul ili Silivri ilçesi Ortaköy Merkez Mahallesinde bulunmaktadır. Ne zaman inşa edildiği net olarak bilinmemekle birlikte camide bulunan kitabelerden 1796-1831 yılları aralığında bölgede yaşayan Rumlar tarafından Aziz Dimitrios Kilisesi olarak inşa edildiği anlaşılmaktadır. Yaklaşık 90 yıl kilise olarak faaliyet gösteren yapı, 1924 yılındaki mübadele ile Rumeliden gelen Türklerin Ortaköy’e yerleşmesiyle ortaya çıkan cami ihtiyacı nedeniyle camiye çevrilmiştir. Üzerine eklenen ahşap bir minare ile yeni cami yapılıncaya kadar yaklaşık 40 küsur yıl cami olarak kullanılan yapı, daha sonra karakol ve okul gibi çeşitli amaçlarla kullanılmıştır. Sonraları kendi kaderine bırakılan cami, bakımsızlıktan kısmen yıkılmıştır. 2008 yılında Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu kararıyla caminin restore edilerek tekrar faaliyete geçirilmesine karar verilmiştir. İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından başlatılan restorasyon çalışmaları 2012 yılında tamamlanmış ve cami Ramazan ayında yeniden ibadete açılmıştır.
Taş kullanılarak inşa edilen cami dikdörtgen bir plana sahiptir. Ana giriş kapısı da dâhil olmak üzere dört kapısı bulunmaktadır. Günümüzde sadece son cemaat yerine açılan ana kapı aktif olarak kullanılmaktadır. Çatı kısmı ve üst mahfel ise ahşaptandır. Dışarıdan kurşunla kaplanmış olan çatı içerideki on sütunla taşınmaktadır. Restorasyonla birlikte camiye taştan bir minare de eklenmiştir.
TCDD 1. Bölge
'''TCDD 1. Bölge Müdürlüğü''', merkezi İstanbul'daki Haydarpaşa Garı olan TCDD müdürlüğüdür.
Michael Bay
Michael Benjamin Bay (d. 17 Şubat 1965), Amerikalı film yönetmeni ve yapımcısıdır.
TCDD 1. Bölge
Müdürlüğün sorumluluk alanında Marmara Bölgesi'nin Ergene Bölümü, Yıldız Dağları Bölümü, Çatalca-Kocaeli Bölümü ve Güney Marmara Bölümü'nün doğusu ile İç Anadolu Bölgesi'nin Yukarı Sakarya Bölümü'nün batısında (Edirne, Kırklareli, Tekirdağ, İstanbul, Kocaeli, Sakarya, Bilecik ve Eskişehir) yer alan TCDD'ye ait demiryolu hatları bulunmaktadır.
Michael Bay
Armageddon, The Rock, Pearl Harbor, Bad Boys, Bad Boys II, Transformers, Transformers: Yenilenlerin İntikamı gibi yüksek bütçeli aksiyon filmleri ile tanınır. 13. Cuma ve Elm Sokağında Kâbus filmlerinde yapımcı olarak görev yapmıştır.
TCDD 1. Bölge
Müdürlüğün sorumluluk alanı içindeki hatlar (Mandıra - Kırklareli şube demiryolu hattı hariç) tamamen elektrikli ve sinyallidir.
Michael Bay
2014 yılında Starz kanalında yayınlanacak ve Türkiye'de de gösterime girecek olan Black Sails adlı dizinin yapımcılığını yapmaktadır.
Altunhisar Barajı
Altunhisar Barajı, Niğde'de Karamanlı Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1985-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 340.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 32,00 m, normal su kotunda göl hacmi 1,68 hm3, normal su kotunda göl alanı 0,23 km²'dir. Baraj yılda 274 hektar alana sulama hizmeti vermektedir.
Tercan Barajı ve Hidroelektrik Santrali
Tercan Barajı, Erzincan'da Tuzla Çayı üzerinde, sulama ve elektrik enerjisi üretimi amacıyla 1969-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Brandon Roy
Brandon Dawayne Roy (23 Temmuz 1984), Amerikalı profesyonel basketbolcudur. Washington Huskies'de dört yıl geçirdikten sonra 2006 NBA Seçmelerinde altıncı sıradan seçildi. 2008 yılında, LaMarcus Aldridge ile birlikte takımını kaptanlığını beraber yaptı. Brandon Roy'un lakabı "B Roy"'dur.
Seattle, Washington'da doğan Brandon Roy, Trail Blazers'in çok kısa sürede etkili oyuncu olması ile ünlendi. İlk sezonunda takımın önemli oyuncusu Zach Randolph'un New York Knicks'e takas edilmesi ile takımın lider konumuna geldi. Bileğindeki sakatlığın etkilemesine rağmen, Roy 2006-07 sezonunda NBA Yılın Çaylak Oyuncusu Ödülü'nü neredeyse oybirliği ile kazandı. Çaylak sezonu olan 2006-07 sezonunda 57 maç oynadı ve ortalama 16,8 sayı attı. 2008 ve 2009 NBA All-Star Maçı kadrolarına seçildi. Brandon Roy,dizindeki problem nedeniyle 10 Aralık 2011 tarihinde basketbolu bıraktığını açıklamıştır. Ancak 6 Temmuz 2012 tarihinde Minnesota Timberwolves ile sözleşme imzalayarak, basketbola yeniden dönmüştür.Kontratın 2 yıl 10.4 MD olduğu açıklanmıştır.
Jason Todd
Jason Peter Todd, DC Comics tarafından yayımlanan çizgi romanlarda görünen kurgusal antikahraman ve bazen kötü karakter. Dick Grayson'ın Teen Titans'a katılmasından sonra Batman # 357 (1983 Mart) sayısında yeni robin olarak ortaya çıktı. 1988 yılında DC Comics'in düzenlediği bir telefon anketinde okuyuculara karakterin ölüp ölmemesi soruldu. 72 oy farkla (5343'e karşı 5271) ölsün sonucu çıkınca Batman: A Death in the Family" sayısında karakter öldürüldü. Sonradan geri gelse de hikâye de Red Hood olarak yerini sürdürdü.
Rüstem Paşa Kervansarayı
Rüstem Paşa Kervansarayı şu anlamlara gelebilir:
Tango Gameworks
Tango Gameworks, Japonya merkezli bir video oyunu geliştiricisidir. Şirket, 1 Mart 2010 tarihinde Shinji Mikami tarafından kurulmuş olup 28 Ekim 2010 tarihinde ZeniMax Media tarafından satın alındı. Şirketin merkezi Tokyo'nun Minato semtinde yer almaktadır.
II. Süleyman Şah
'''II. Süleyman Şah ya da Rükneddin Süleyman Şah (Eski Anadolu Türkçesi: ' (Rukn ed-Din Süleyman Şah'')) (ö. 1204) Türkiye Selçuklu Sultanı'dır (1196-1204).
Babası II. Kılıçarslan’ın ölümünden sonra parçalanan Anadolu Selçuklu Türk birliğini yeniden kurmuş, ülkede istikrarı sağlamıştır.
Yaşamı
Anadolu Selçuklu Sultanı II. Kılıç Arslan'ın büyük oğludur.
II. Kılıç Arslan 1186'da ülkesini 11 oğlu arasında paylaştırdığında Süleyman Şah, Tokat meliki olarak tayin edildi. Kardeşler arasında veliahtlık mücadelesi henüz Kılıçarslan hayattayken başladı. Saltanatın kendisine ait olduğunu savunan Kutbeddin Melikşah, etrafına topladığı Türkmenler ile kardeşler içindeki en güçlü orduya sahipti ancak vezirler ve devlet erkanı Melikşah’ı sultanlık için uygun görmüyorlardı. Melikşah Konya’ya saldırıp kendini zorla sultan ilan ettirdiyse de II. Kılıçarslan onun yanından kurtulup önce Kayseri’deki Sultan Şah’ın, sonra diğer oğullarının yanına gitmiş ve sonunda en küçük oğlu Keyhüsrev’i veliaht ilan etmiştir.
1192'de II. Kılıç Arslan'ın ölümünden sonra I. Gıyaseddin Keyhüsrev Türkiye Selçuklu Sultanı oldu; ancak melik kardeşler kendi hakimiyet alanlarında tam bağımsız olarak hareket edip sikke kestirmekteydiler. Büyük kardeş Melikşah bir hile ile kardeşi Kayseri meliki Nureddin Sultanşah’ı öldürterek Kayseri’ye hakim olduysa da ertesi sene Melikşah’ın hastalanarak ölünce Süleyman Şah bu bölgeleri hakimiyet alanına katıp güçlendi. Ardından diğer melik kardeşleri Nasıreddin, Berkyarukşah, Nizameddin ve Argunşah’ın üzerine gitti. Önce Berkyarukşah’ın elinden Niksar’ıi sonra’da Argunşah’ın elinden Amasya’yı aldı. Ankara meliki Muhiyüddin Mesud başta olmak üzere diğer kardeşlerine metbuluğunu kabul ettirdi.
I. Keyhüsrev’e muhalif olan diğer kardeşleri, kuvvetleri ile etrafında toplandılar. Meydana gelen büyük ordu Aksaray’dan Konya üzerine yürüyerek şehri kuşattılar. Kuşatmanın uzaması üzerine Keyhüsrev’e bağlı beyler, kuşatmayı kaldırırsa sefer masraflarını karşılamayı taahhüt ettilerse de Süleyman Şah kabul etmedi. Şehri terk ederse Keyhusrev’e, çocuklarına, hazinesine ve maiyetine zarar verilmeyeceğine, Konya’dan istedikleri yere gitmelerine müsaade edileceğine dair bir ahitname verme teklifini ise kabul etti. Süleyman Şah’ın yolladığı ahidnâme kendisine gösterilince saltanatı bırakmayı kabul eden Keyhüsrev’in isteği üzerine daha kesin ifadelerle anlaşma yazılıp imzalandı ve anlaşmanın yapıldığı günün gecesi Keyhüsrev şehri terk etti. Halife Nâsır-Lidînillâh saltanat menşuru, çetr ve sancak göndererek Süleyman Şah’ın hâkimiyetini tasdik etti.
Keyhüsrev, Bizans sarayına sığınmaya karar vermişti. Süleyman Şah, yeğenleri İzzeddin Keykavus ile Alâeddin Keykubad’ı yanına getirtip onları Konya’da kalmaları veya babalarının yanına gitmeleri için serbest bıraktı. Babalarının yanına gitmeyi tercih edince onları da İstanbul’a gönderdi.
Anadolu’da Selçuklu Türk birliğini yeniden kurmak üzere kardeşlerinin idaresinde bulunan toprakları elde etmeye girişti. Melik Berkyaruk’un elinden Niksar’ı, Melik Arslanşah’ın elinden Amasya’yı aldı. Bu arada Elbistan Meliki Tuğrul Şah ona tâbi olduğunu bildirdi.
Daha sonra Anadolu’da Türk birliğini kurmaya girişen Süleyman Şah, kendisine tabi olmamakta direnen kardeşi Malatya meliki Kayser Şah üzerine yürüdü; Haziran 1200 tarihinde Malatya’yı idaresi altına aldı. Süleyman Şah ayrıca Harput’ta hüküm süren Artuklu koluna hâkimiyetini kabul ettirdi.
Süleyman Şah iç sorunlarla meşgulken Bizans imparatoru Samsun’a gelen ticari gemilere baskın yaptırarak birçok ticaret malını yağmalatmıştı. Elçi gönderip anlaşma teklif etti. İmzalanan barış anlaşması ile iki devlet arasında siyasi ilişkiler yeniden başladı.
II. Süleyman Şah'ın en büyük başarısı Erzurum'u alarak Saltukluların varlığına son vermek oldu. Asıl hedefi Gürcistan idi. Kars’ı ele geçiren ve Erzurum’a kadar akınlar yapan Gürcüler üzerine çıktığı seferde kardeşleri ve tabi hükümdarlardan askeri yardım istemişti. Erzurum’a vardığında huzuruna çıkmakta geç kalan Saltuklu Beyi Melikşah’ı hapsetti ve böylece Saltuklu hanedanının hakimiyeti sona erdi.
Gürcistan Kraliçesi Tamara’nın gönderdiği ordu Erzurum’un doğusunda Micingerd Kalesi civarında istirahat halindeki Selçuklu ordusunu pusuya düşürdü. Sultan’ın çetrdârının atının tökezlemesi ve çetrin yere düşmesi büyük bir paniğe ve Selçuklu ordusunun ağır mağlûbiyetine sebep oldu. Erzincan Mengücüklü Hükümdarı Behrâmşâh esir düştü; daha sonra fidyesi ödenerek esaretten kurtarılabildi. Süleyman Şah ise Erzurum’a çekildi, ardından Konya’ya döndü.
Gürcüler’e karşı yeni bir sefere çıkmadan önce kardeşi Mesud’un elinden Ankara’yı almak isteyen Süleyman Şah’ın üç yıl kadar şehri kuşattığı rivayet edilir. Nihayet Mes’ûd Ankara’yı bırakarak uç bölgelerindeki bir kaleye git meye razı oldu. Ankara’dan ayrıldığı sırada onu öldürten Süleyman Şah bu olaydan sonra çok yaşamadı; yeni bir Gürcistan seferine giderken yolda hastalanarak öldü (1204).
Mezarı, Konya'daki Alâeddin Camii'ndedir. Süleyman Şah'ın ölümünden sonra henüz ergenlik çağına erişmemiş olan oğlu İzzeddin Kılıç Arslan tahta geçirilmiştir.
Anlamlılık seviyesi
Anlamlılık seviyesi, istatistik biliminde, İngiliz istatistikçi Ronald Fisher tarafından çıkartımsal hipotez sınama yönteminin kurulması sırasında kavramlaştırılmış özel bir manası olan bir bilimsel ve istatistiksel terimdir. İstatistiksel anlamlılık eğer bir sonucun gerçekleşme olasılık değerlendirilmesine göre olabilirliği düşük değil ise ortaya çıkar.
İstatistik teorisine göre açıklamalar
Bir olayın ortaya çıkma şansının olasılığının çok küçük olduğunu kabul etmek için gereken kanıtların miktarı 'anlamlılık düzeyi veya kritik p-değeri olarak isimlendirilir. Geleneksel Fisher-tipi istatistiksel hipotez sınaması teorisi içinde p-değeri gözümlenen veriler veya daha çok dışsal veriler için sıfır hipotezin şartlı olasılığıdır. Eğer hesaplanan p-değeri küçükse, o zaman ya sıfır hipotez yanlıştır veya çok ender ve olağan olmayan bir olay ortaya çıkmıştır. Burada p-değerlerinin herhangi bir örneklem tekrarlanması yorumu olmadığını ve örneklem tekrarı gereğini ifade etmediğini vurgulamak gerekmektedir.
İstatistiksel hipotez sınaması çerçevesini Fisher-tipinden değişik açıklayan diğer bir felsefi temel de bulunmaktadır. Bu "Neyman-Pearson leması" adı altında olasılığın çokluluk temeline dayandıran felsefi açıklamanın bir gelişmesidir. Bu "çokluluk ekolü" açıklamasında, hem sıfır hem alternatif hipotez açıkça tanımlanmasını gerekmektedir ve bunun için gerekli örneklem tekrarlanması prosedürünün özellikleri incelenmektedir. Bu yaklaşım, "Hatalı pozitif" veya Tıp İ hata yani sıfır hipotezin gerçekte kabul edilmesi gerekirken bu hipotezin ret edilmesi olasılığı ile Tıp II hata yani sıfır hipotezin yanlış olup gerçekte ret edilmesi gerekirken o hipotezi kabul etme kararı olasılı karşılaştırılmasını önermektedir.
Fisher tipi p-değerleri, Neyman-Pearson Tıp İ hatalardan felsefi olarak değişiktir. Bu değişikliğin anlaşılmaması bir hata olup ne yazık ki birçok istatistik ders kitabında bu eksiklik devam edip gitmektedir.
Pratikte kullanış
Anlamlılık seviyesi notasyon olarak genellikle Yunan harfi alfa, α, ile belirtilir. Pratikte çok popüler olarak kullanılan anlamlılık seviyesi %5 (0,05), %1 (0,01) ve %0,1 (0.001)'dir.
Eğer bir istatistiksel hipotez sınaması için hesaplamalar α-seviyesinden küçük olan bir p-değeri ortaya çıkarırsa, o zaman "sıfır hipotez" reddedilir. Bu türlü analiz sonuçları, pek teorik olmayan bir yaklaşımla, "istatistiksel olarak anlamsız" olarak nitelendirilir. Örneğin, eğer bir istatistik kullanıcı "bu olayın rastlantı olarak ortaya çıkma şansı binde birdir" diye bir sonuç verirse, bu daha formel olarak 0,001 istatistiksel anlamlılık olarak açıklanabilir. Anlamlılık seviyesi ne kadar düşük olursa, gereken kanıtın o kadar daha güçlü olması gerekmektedir.
İstatistiksel çalışmalarda anlamlılık seviyesinin seçilmesi araştırmacının keyfine bağlıdır ama geleneksel olarak birçok uygulamada seçilen anlamlılık seviyesi %5 olmaktadır ve buna tek neden sırf geleneksel kullanıştır.
Bazı hallerde ise daha istatistiksel anlamlılık seviyesini (1 − α) kabul etmek daha uygun olur. Genellikle bir çalışmada kullanılan anlamlılık seviyesini tefsir etmek için istatistiksel sınamanın yapılma nedeninin iyice anlaşılmasını gerektirir.