cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Türkler
Klasik Türk müziği
Osmanlı İmparatorluğu yalnız musiki sanatına değil musiki ilmine de büyük önem vermiştir. Türk müziğinin Arap, Acem, eski Yunan ve Bizans asıllı olduğunu ileri sürenler vardır. Ancak Klasik Türk müziği genel nitelikleri bakımından Türk asıllıdır. Osmanlı uygarlığı her alanda büyük bir sentez geliştirdiği gibi, Türk müziği potasında yerel pek çok renk bu müziğin parçası haline gelmiş ve bunun karşılığında da Osmanlı musikisi devletin kapsadığı topraklar ve ötesine büyük etkilerde bulunmuştur.
Türk halk müziği
Halk türkülerinin ölçülü olanına kırık hava, ölçüsüz olanına uzun hava denir. Uzun havalar Anadolu'nun değişik bölgelerinde “bozlak, türkmani, maya, hoyrat, divan, ağıt” gibi adlarla anılır. Bunlar genellikle Karacaoğlan, Emrah, Ruhsati, Sümmani ve daha birçok tanınmış halk ozanının deyişleri üzerine yakılmıştır.
Klasik Batı müziği
Türkiye'de Cumhuriyet döneminde girişilen devrim hareketleri sanat konularına da yöneldi. Daha çok klasik Batı müziğine önem verildi.
1924'te Ankara'da Musiki Muallim Mektebi kuruldu. Osmanlı sarayındaki müzik topluluğu başkente getirilerek Riyaseti Cumhur Filarmoni Orkestrası adıyla konserler vermesi sağlandı.
Popüler müzik
1970'lerden sonra geniş halk kitlelerine hitap eden müziktir. Şu kategorilere ayrılır:
Sanat
Mimaride dinî yapılar anıtsaldır. Yakın Çağ'a kadar temel üslup Koca Sinan'da belirginleşmiştir. Resimde ve heykelde dinin etkisiyle gelişme olmamıştır, ancak minyatür ve süsleme sanatlarında olmuştur. Türk sanatı çini, hat, ebru, seramik, tezhip ve halıcılıkta gelişmiştir. Müzik gerek sivil gerek askerî müzikte sanat müziğinden hafif müziğe çevrilir. Dinî müzik Türk müziğinin önemli unsurudur. Halk müziği, klasik ve arabesk niteliktedir. Türk sanat müziği çağdaş bir sesle, hafif müzik klasik ve pop müzikle gelişmektedir.
Türk edebiyatı şiir, hikâye, deneme, mizah, eleştiri dallarında eski ve yeni formatlarda dünya dillerine çevrilen eserler üretmektedir. Sözlü edebiyat geleneği, dini edebiyat formunda yaygındır ve en meşhuru kandillerde okunan mevliddir. Halk edebiyatında dünyaya Nasreddin Hoca tanıtılmış, halk danslarıyla ve seyirlik sanatlarla tarihi kültür yapıları yaşatılmıştır.
Nakış sanatı, büyük olasılıkla Orta Asya'dan batıya hareket eden Türk göçerleri ile birlikte Anadolu'ya gelmiştir. Bu sanatı taşıyan Selçuklu ve Osmanlı askerlerinin askeri teçhizatı, çadırlar, köşkler, sancaklar, eyerler ve bol motiflerle işlenmiş kılıflar ve savaş sahneleri İstanbul Harbiye'deki Askeri Müze'de korunmaktadır. Nakış süslemeleri camilerde dini perdeler, seccadeler ve Kuran mahfazalarının gümüş ve altınla dengelenmiş narin renklerde zarif çiçek desenleriyle kaplanmasında kullanıldı. Havlular, yatak örtüleri, peçeler gibi günlük hayatın pek çok eşyası da benzer şekilde süslenmiştir. Osmanlı sarayı için ipek brokarlar ve kadifeler, törensel amaçlar için özenle hazırlanmıştı ve genellikle mor kadife üzerine altın veya gümüş iplikler kullanılıyordu. Nakış tasarımları, seramiklerde ve dokuma ipeklerde kullanılan geometrik desenler ya da çiçek desenlerine dayanıyordu ancak motifler ve stiller kasabadan kasabaya değişmekteydi. Ancak lale tasarımının insanların kalbinde her zaman özel bir yeri olmuştur. Nakış sanatı 16. yüzyılda altın dönemini yaşadı aradan geçen uzun süre sonra yaklaşık 100 yıl önce Kız Teknik Okullarının kurulmasıyla yeniden canlandırılmıştır ve günümüzde de hala yaygın olarak öğretilmektedir. İstanbul'daki Topkapı Sarayı Müzesi'nde ve Sadberk Hanım Müzesi'nde pek çok mükemmel örnekleri görülebilir.
Türk çömlekçilik sanatı açısından en iyi örnekler İznik ve Kütahya'dandır. İznik çinileri 15. ve 17. yüzyıllar arasında bu kasabada üretilen cami ve saray süslemelerinde yaygın olarak kullanılan bezemeli seramiklerin en güzel örneklerini sunmaktadır. Bu istisnai parçalar, Osmanlı İmparatorluğu'nun kültürel ve sanatsal zirvesini temsil etmekteydi. Kütahya, İznik'ten sonra özellikle 17. ve 18. yüzyıllar arasında seramik üretiminin en önemli merkeziydi ancak en eski örnekleri 14. yüzyıla kadar uzanıyor. Günümüzde hem İznik hem de Kütahya seramiği üretimi devam edilmekte olup bu geleneksel çini sanatı günümüze kadar ulaşmıştır.
Batılı anlamda Türk resim sanatı ancak 19. yüzyılda kendisi de başarılı bir ressam olan Osman Hamdi Bey'in Güzel Sanatlar Akademisi'ni kurmasıyla başlamıştır. Türk ressamlar Osmanlı Padişahları tarafından Fransa ve İtalya'ya gönderilmiş, Avrupa'dan çoğu İtalyan veya Fransız olmak üzere yabancı ressamlar saray ressamı olarak yaşamaları ve hünerlerini aktarmaları için getirilmiştir. Bu akademi günümüzde Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi olarak bilinmektedir. Erken dönem Osmanlı ressamlarının en bilinenleri arasında Osman Hamdi Bey'in yanı sıra Şeker Ahmet Paşa, Hoca Ali Rıza, Şevket Dağ, Ahmet Ziya ve Halil Paşa sayılabilir. Bu ressamlar öncelikle manzara portreleriyle ilgilenmiştirler. 1919'da Osmanlı Ressamlar Cemiyeti ilk sergisini Galatasaray - İstanbul'da açtı. Savaştan sonra empresyonizm, Türk ressamları üzerinde büyük bir etkiye sahip oldu. En başarılı empresyonist ressam Halil Paşa'dır. Resim, tasarıma ve konuya artan vurgu ile otuzlu ve kırklı yıllar boyunca gelişmeye devam etti. Türkiye'de soyut ve kübist akımlar popülerdi, bu türde en çok tanınan ressamlar Sabri Berkel, Halil Dikmen, Cemal Bingöl ve Şemsettin Arel'dir. Günümüz Türk sanatçıları artık konu ve tasarım olarak geçmişlerine bağlı kalmayı sürdürmemektedir ve bugün iş başında olan birçok sanatçı tarafından çok çeşitli teknikler ve yaklaşımlar kullanılıyor. Düzenli olarak yeni resim sergileri ile bu genç yetenekleri tanıtan, sayısı giderek artan sanat galerileri düzenlenmektedir.
Halı; Türklerin üstünde oturdukları, çadırlarının içini sıcak tutmak için tabana serdikleri, duvarını süsledikleri eşyadır. Günlük olarak kullanılan halılar zaman içinde Türk kültüründe sanat halini almaya başlamıştır. Hala günümüzde halı denildiğinde herkesin aklına ilk olarak Türkler ve Türk halıları gelmektedir. Türk sanat tarihin önemli bir kısmında geleneksel Türk halı sanatı yer almaktadır. Halı kültürü ilk olarak Orta Asya’da karşımıza çıkmıştır. Bun nedeni ise göçebe bir hayat tarzını benimseyen Türkler geçim kaynağı olarak hayvancılık yapıyorlardı. Halının yapımı ve dokumasında kullanılan temel malzeme ise koyun tüyüydü. Türk halı sanatının geleneksel tekniğinin çok eski bir geçmişe dayandığını göstermektedir. Zamanla Türkler tarafından geliştirilmiş bir sanat türü olmuştur.
Selçuklular, düğümlü halı tekniğini tüm Yakın Doğu’ya tanıtan bir devletti. Ancak Selçukluların İran’da egemen oldukları dönemden günümüze halı örnekleri kalmamıştır. Anadolu Türk halıcılığının merkezi ve Selçukluların başkenti olan Konya idi. Konya’nın yanı sıra Kayseri, Sivas, Aksaray gibi şehirlerde de dönemin en güzel halıları dokunmuştur. Osmanlı Devleti halıcılıkta da Selçuklu geleneğini devam ettirmiştir. 16 ve 17. yüzyıl Türk halı sanatının klasik dönemi olarak kabul edilmişti. 16. yüzyılda halılarda çeşitli bitki kompozisyonlarına yer verilerek zengin gösterilmiştir. Böyle olması da Türk halı sanatı zenginleştirmiştir. Osmanlı Dönemine ait halı örnekleri en çok Uşak bölgesinde yer almaktadır. Osmanlı Döneminde halılar oldukça önemli bir yere sahipti. Halılar zenginlik göstergesiydi. Buna paralel olarak desen çeşidi ve motifler sürekli yenilemekte ve artış göstermekteydi.
Osmanlı döneminde Avrupa’dan Uşak halılarının siparişleri alınmaktaydı. 1844’de Sultan Abdülmecit tarafından Hereke’de kumaş tezgahı kuruldu. 1881’de II. Abdülhamit 100 halı tezgahı koydurup, dünyaca ünlü olan Hereke halılarının yapılmasını başlatmıştı.
Türk halı sanatı denildiğinde akla ilk olarak düğüm sanatıyla yapılmış en eski ilk Türk halısı geliyor. Bu halı Rus Bilgin Rudenko’nun 1949’da Altay Dağları’ndaki İskit mezarlarında bulduğu Pazırık halısıdır. Halının tamamı Türk düğümüyle santimetre karesinde otuz altı düğüm bulunan yünden dokunmuştur. Bu halı günümüzde halen St. Petersburg Ermitaj Müzesi’nde sergilenmektedir. Bilinenlere göre Türkler halıyı ilk Orta Asya tarafında bulup kullanmışlardır. Daha sonra Türkler halı motiflerini ve dokumalarını geliştirerek Anadolu’ya Selçuklu Türkleri getirmiştir. Böylelikle halı kültürü batıya doğru ilerleyip gelişmeye başlamıştır. Türklerin geçmişten beri vazgeçemediği halen kızların çeyizine alınan ilk eşya halıdır. Halı kültürümüzü geçmişten bu yana devam ettirmekteyiz.
Mimari
11. yüzyılın ikinci yarısından sonra Anadolu'da yoğun biçimde yerleşmeye başlayan Türkler, kısa zamanda İslam dininin ve kendi toplum yapılarının gereklerine uygun bir mimari ortamın yaratılmasına çalışmışlardır. Bizans İmparatorluğu'nun topraklarını daraltarak batıya doğru ilerleyen Türkler, Hristiyan dünyasının mimari geleneklerine ve isteklerine karşılık, İslam dininin getirdiklerini yerleştirmeye çalışmışlardır. Kısa sürede çeşitli yerleşme merkezleri; başta cami olmak üzere türbe, medrese ve zaviye gibi dinsel amaçları ağır basan yapılarla donanmıştır. Bunun yanı sıra Türklerin daha önce Anadolu dışındayken özellikle üzerinde durdukları askeri ve sivil yapılar da dinsel yapılarla birlikte oluşmuş, Anadolu yeni bir görünüm kazanmıştır. Burada önemle üzerinde durulacak noktalardan birisi, Anadolu'nun değişik bölgelerinde egemen olan mimari geleneklerin ve geçmişte üretilmiş mimarinin, Türkler tarafından gerçekleştirilen yeni oluşumlara etkisidir. Özellikle ilk yıllarda, alınan bölgelere getirilen yeni değerleri, eldeki olanaklarla şekillendirmek gerekiyordu. Sultan ve beylerle, mimari eylemlerde söz sahibi kişilerin, yeni olanakları kullanırken bağnaz bir tutumla olaya yaklaşmadıkları anlaşılmaktadır. Bunun kanıtı, mimari eylemleri oluştururken yerli ustaların sürekli kullanılmasıdır. Yerli ustalar bir oranda eski geleneksel alışkanlıklarını, yeni isteklere uydurmaya çalışmışlar, İran, Azerbaycan, Suriye'den gelen ustalarla birlikte Anadolu Türk mimarisinin oluşumuna katkıda bulunmuşlardır. Bu oluşum sırasında bazen Anadolu'nun geleneksel, bölgelerde geçerli malzeme olanaklarından yararlanılmış, bazen de İran, Mezopotamya ve Suriye'nin eski denenmiş malzeme ve teknikleri Anadolu'ya aktarılmaya çalışılmıştır. İlk yıllarda bu yüzden Anadolu'daki değişik yerleşme bölgelerinde oluşan ürünlerde belirgin bir bütünlük yoktur. Nedeni, özümleme süresinin koşullarında aranmalıdır. Ancak 13. yüzyılın başlarında -bazı bölgeler dışında- mimaride bir bütünlüğün varlığı sezilmekte, bir süre bu bütünlük mimaride egemen olmaktadır. Biraz da bu durumu sağlayan, siyasal, ekonomik ve diğer etkenlerin mimari oluşuma olanak tanımasıdır. Azımsanamayacak bir diğer etken de doğudan Anadolu'ya sürekli göçlerin olmasıyla ilgilidir. Zaman zaman yavaşlasa da bu göçler, mimari ve bezeme alanında sürekli bir alışverişi beraberinde getirmiş, Osmanlı İmparatorluğu'nun mimariyi merkezi bir düzene bağladığı yıllara kadar sürmüştür. Doğudan getirilenlerle yeni alınan topraklardaki gelişmeleri göz önünde tutan Osmanlı mimarlarının ürünleri, bir oranda imparatorluğun bütün topraklarında geçerli olmaya yönelmiştir. Bu durum bir anlamda Osmanlı toplumunun o yıllardaki siyasal, ekonomik ve sosyal yapısının mimariye yansımasıdır.
Yakın zamana kadar, Anadolu Türk sanatı ve mimarisi konusunda araştırma yapanların büyük bir bölümü, bazı önyargılarla bu sanatı ve mimariyi İslam sanatı çerçevesi içinde sınırlı bir yere oturtuyor, oluşumunda katkısı olan öğeleri bu genel çerçeve içinde açıklamaya çalışıyorlardı. Bu tür yaklaşımların başlıca nedeni, Türk sanatı üstüne özgül araştırmaların sınırlı oluşu kadar, araştırmacıların önyargılarından da gelmekteydi. Oysa bugün aynı konuda oldukça yoğun çalışmalar yapılmakta, Türklerin sistemli bir gelişme sonucunda ortaya koydukları Anadolu Türk mimarisinin özgün karakteri açık bir biçimde belirlenerek, daha sağlam genel yargılara varılabilmektedir. Özellikle Türk araştırmacılar bir yandan ayrıntılarına kadar mimari ürünleri geniş yığınlara tanıtmaya çalışmakta, basamak niteliğindeki eserleri gün ışığına çıkarmaktadırlar. Bu tür malzemenin yanı sıra, eserlerin o ortamın siyasal, ekonomik ve sosyal yapısını da belirleyen çalışmaların sürdürülmesi sevindiricidir. Bu girişimler, mimariyi toplumdan soyutlayarak, yalnız biçimsel gelişmelerine yaslanarak yargılarda bulunmayı önlemekte daha sağlam noktalara ulaşma olanaklarını çoğaltmaktadır. Öte yandan daha düne kadar genellikle tek tek eserler üzerinde dururken, bugün konuya daha büyük ölçekte yaklaşılmakta örneğin, eski bir kentten bu kentin en yalın evine kadar uzanan bir bütünlük duygusu içinde yapılan değerlendirmeler dikkati çekmektedir. Ayrıca Türk Kenti- Türk Evi de yalnız fiziksel görüntüsü içinde düşünülmemekte, oluşumundaki siyasal, ekonomik, sosyal yapıyla birlikte verilmeye çalışılmaktadır. Bu da önemli bir gelişme, tarihi çevreyi bir bütün olarak görme aşamasıdır.
11. yüzyıldan başlayarak 16. yüzyılın ortalarına kadar süren uzun zaman dilimi içinde üretilen eserlerin tümü gözden geçirildiğinde ilk dikkati çeken, bu süre içinde Büyük Selçuklu, Erken Türk Beylikleri, Anadolu Selçuklu, Beylikler ve Osmanlılar'ın egemen olduğu topraklarda sınırlı yapı tekniklerinin kullanılmış olmasıdır. Gerçekten Türklerin yeni yapı teknikleri ortaya koymaktan çok, eldekileri büyük bir ustalıkla geliştirerek kullandıkları görülmektedir. Özellikle konut mimarisinde bölgesel malzeme ve tekniklerle yetindikleri, bu yüzden de her bölgede çok değişik görünümlere ulaştıkları dikkati çekmektedir. Konut mimarisi alanında Anadolu'nun kuzey bölgelerinde ahşap, güney bölgelerinde taş yapının ağırlık kazanmasına karşılık, diğer bölgelerde genellikle kerpiç ve hımış kullanımı ağırlık kazanmaktadır. Geleneksel konut yapımındaki bu görüntünün yanı sıra, anıtsal mimaride de çoğunlukla taş duvar yapımının geniş bir kullanıma ulaştığı görülür. Bu durum bir bakıma Iran ve Orta Asya'daki yapı tekniklerinden kopmanın en somut örneğidir. Yapıların örtü sistemlerinde ise ikili bir durum dikkati çekmektedir. Bir yandan düz ahşap çatı ve taş tonoz kullanılırken, öte yandan -Orta Asya ve İran etkilerinin izleri olarak- tuğladan kubbe ve tonozlara da büyük oranda yer verildiği görülür. Tuğladan kubbe ve tonoz kullanılmasının bir önemli yanı da sürekli gelişmeye olanak tanımasıdır. Bu nedenle 13. yüzyıldan sonra Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı İmparatorluğu'nun geniş topraklarındaki anıtsal yapıların örtü sisteminde tuğla tonoz ve kubbe egemen olacaktır. Kuşkusuz bu egemenliğin yanı sıra ahşap kirişlemeli düz tavan örtünün tümüyle ortadan kalktığı söylenemez. Özellikle ahşap camiler başlığı altında toplanan bir grup yapıda ve diğer bazı yapılarda bu sistem sınırlı oranlarda da olsa yaşamıştır. Mimariye bağlı bezemede de ilginç gelişmeler söz konusudur. Anadolu'da özellikle Selçuklu ve Beylikler dönemi taş işçiliği, İslam ve Anadolu öncesi Türk mimari bezeme motiflerini geliştirerek sürdürmüştür. Ayrıca Büyük Selçuklular yoluyla Anadolu'ya gelen bir diğer mimari bezeme, çini ve sırlı tuğladır. Ancak sırlı tuğlanın kullanılması çini kadar uzun ömürlü olmamış, özellikle 15. yüzyıldan sonra çok azalmıştır. Oysa çini yapımı ve kullanımı gelişip yaygınlaşarak Osmanlı döneminin sonuna kadar sürmüş, bugün birer başyapıt sayılan çeşitli örnekler birçok yapıyı bezemiştir. Taş işçiliği, çini ve sırlı tuğla oranında olmasa da, bazı mimari ürünlerde İran'dan getirilen alçı işi bezemeye yer verilmiş, kalem işi dediğimiz boyalı bezeme de birçok yapıda kullanılmıştır. Kuşkusuz, mimariyi tamamlayan bezeme bunlarla bitmemektedir. Yapıların değişik yerlerinde karşımıza çıkan tahta oymacılığı, sedef kakma işçiliği, maden, dokuma ve cam işçiliği, yüzyıllara göre ağırlıkları değişerek mimaride kullanılma olanaklarını bulmuşlardır. Özellikle Osmanlı döneminde büyük sorun, işlevsel değerlere yer veren anıtsal mekanı yakalamak olmakla birlikte, ona bağlı olarak bezemeye de gerektiği oranda yer verilmesine çalışılmıştır.
Geleneksel Türk mutfağı
Türk mutfağı Türklerin millî mutfağıdır. Osmanlı kültürünün mirasçısı olan Türk mutfağı hem Balkan ve Ortadoğu mutfaklarını etkilemiş hem de bu mutfaklardan etkilenmiştir. Ayrıca Türk mutfağı yörelere göre de farklılıklar gösterir. Karadeniz mutfağı, Güneydoğu mutfağı, Orta Anadolu mutfağı gibi birçok yöreler kendilerine ait zengin bir yemek haznesine sahiptirler.
Kısa bir ifadeyle Orta Asya ve Anadolu topraklarının sunduğu ürünlerdeki çeşitlilik, uzun bir tarihsel süreç boyunca birbirinden farklı birçok kültürle yaşanan etkileşim, Selçuklu ve Osmanlı gibi imparatorlukların saraylarında gelişen yeni tatlar, mutfak kültürümüzün yeni yapısını kazanmasında rol oynamıştır.
Genel olarak tahıl, çeşitli sebze ve bir miktar etle sulu olarak hazırlanan yemek türleri, çorbalar, zeytinyağlılar ve hamur işleri ve kendiliğinden yetişen otlarla hazırlanan yemeklerden oluşan Türk Mutfağı; pekmez, yoğurt, bulgur vb. gibi kendine özgü sağlıklı yiyecek türlerini de ortaya çıkarmıştır.
Yöreden yöreye farklılaşan lezzetleri barındıran yeme-içme biçimleri, özel gün, kutlama ve törenlerde ayrı bir anlam hatta kutsallık taşır. Türk Mutfağı, çeşit zenginliği ve damak tadına uygunluk yönünden olduğu kadar birçok yemek ve yiyecek türü ile sağlıklı ve dengeli beslenmeye ve vejetaryen mutfağına kaynaklık edebilecek örnekleri barındırmaktadır.
Yörelere göre Türk mutfağı
Osmanlı kültürünün mirasçısı olan Türk mutfağı kendi içerisinde yörelere göre birtakım farklılıklar barındıran çok zengin bir yemek yelpazesini içerir:
Spor
Türk spor tarihi Yaşar Doğu, Tanju Çolak, Cemal Kamacı, Naim Süleymanoğlu, Hidayet Türkoğlu, Hamza Yerlikaya, Halil Mutlu, Nevin Yanıt, Nurcan Taylan, Sinan Şamil Sam, Süreyya Ayhan gibi millî sporcuların başarılarına rağmen toplumda (özellikle Türkiye’de) spor yapma yaygınlığı ve spora ayrılan bütçe kısıtlıdır. En kabul gören spor futboldur. Geleneksel yağlı güreşi, cirit ve at yarışları ata sporu olarak sürerken avcılık, binicilik, kılıç, okçuluk, boks, atletizm, halterde dünya ve olimpiyat dallarında uluslararası başarılar gösterilmektedir.
Türk diasporası
Bu hesaplamalara Türkiye'de ya da daha önceden Osmanlı bölgesi olan Irak, Suriye, Bulgaristan, Kıbrıs, Yunanistan, Makedonya ve Kosova'da yaşayan insanlar dahil edilmemiştir.
Türklerin genetiği
Turkish DNA Project'in yaptığı Dodecad K12b projesine göre, Anadolu Türklerindeki Orta Asya genetik mirası %25 ile %45 arasında, Anadolu yerlisi genetik mirası ise %55 ile %75 arasında değişmektedir. Aynı projeye göre Anadolu Türklerine en yakın halklar ise sırasıyla Azerbaycan Türkleri, Kumuklar, Karaçaylar, Balkarlar, Çerkesler ve İranlılardır. Sadece bilinen tüm ataları Türk olan kişilerinin genetiğinin araştırmaya dahil edildiği projede, 500'den fazla örnek kullanılmıştır. Bu sonuçlara göre Orta Asya genetik mirasına en fazla Muğla'da rastlanmıştır. Mersin, Antalya, Bolu ve Giresun da Orta Asya genetik mirasının görece fazla olduğu illerden bazılarıdır. 2020 itibarıyla Orta Asya genetik mirasının ihmal edilebilir seviyede olduğu iller ise sadece Rize, Trabzon'un bazı ilçeleri, Erzurum'un kuzeyi ve Gümüşhane'nin güneyidir. Gümüşhane'nin Kürtün ilçesi ve Trabzon'un batısındaki ilçeler şehir ortalamasından farklılık göstermektedir.
Antropolojik fikirler
İsveçli Linnaeus (1735), “İri yapılı, beyaz tenli, güzel Osmanlı”yı, beyaz Kafkas ırkından -yani Avrupalı- saymıştı. Fizyonomist Lavrater (1854)’e göre Türkler, Küçük Asya kanı ile Tatar (Mongoloid, sarı) ırkın maddi özelliklerinin melezi idi. Blumenberg (1865), antropolojik sınıflamasına göre, Türkler beyaz ırktandı. Garn (1964), Orta Asya steplerinin yerleşik ya da göçebe hayvancılarının fizik özelliklerini, doğal seçilim sonucu ortaya çıkan değişmelerle açıklamaya çalışır. Hazar Denizi ile Pamir Yaylası arasını yurt edinmiş insanlar, ne tam beyaz ne de sarı idi, öteki ırklarla karışmış, zamanla değişikliğe uğramışlardı.
Wallois’e göre, Türk, Türk-Tatar veya Turan ırkının bazı fiziksel (görünür) beden özellikleri Moğol ırkına benzediği için, çoğu araştırmacılar, Turanlıları sarı ırktan saymışlardı. Oysa Turanlıları beyaz (Kafkas) ırkın Orta Asya’ya doğru uzanan dalı veya kolu saymak daha doğru olurdu. Turan (Orta Asya) düzlüklerinde göçebelik yapan Türklerin, Moğollarla karışmış bulunmaları olasıydı. Weiner (1971), Anadolu ırkının Küçük Asya'dan Pamir'e kadar uzanan vadilerde yaşadığını, Ermeni veya Kafkas ırkının alt grubu olan Dinarik ırkla benzerlikleri nedeniyle Avrupa kökenli sayıldıklarını söylemektedir.
Afet İnan, yaptığı çalışmalarda; Anadolu (Türk) ırkının %75 oranında Brakisefal, düz ince burunlu, kahverengi saçlı, sonuç olarak "Dinarik" ile karışmış Alpli yani "Beyaz-Ari" olduğu sonucuna varmıştı. Moğolların oranı % 5'ten azdı. Gerçi fenotipik (görünür) özellikler böyleydi; ama kan grupları gibi genotipik (laboratuvarda saptanan görünmez) bazı özellikler Türklerin, Sarı Asyalılarla, Beyaz Avrupalılar arasında bulunduğu görüşünü desteklemektedir.
Gaius Julius Caesar (prokonsül)
Gaius Julius Caesar (MÖ 140– MÖ 85), Gaius Marius'ın destekçilerinden ve Roma Cumhuriyeti diktatörü Jül Sezar'ın babası olan Romalı senatör.
Sezar, Aurelii ve Rutilii ailelerinden gelen bir kadın olan Aurelia Cotta ile evlenmiş ve bu evlilikten her ikisinin de adı aynı olan Julia adlı kızlar ve MÖ 100 yılında doğan Jül Sezar dünyaya gelmiştir. MÖ 91 yılında konsüllük yapmış olan Sextus Julius Caesar'ın kardeşidir ve bu yüzden de Gaius Julius Caesar'ın oğludur.
Sezar, cursus honorum uyarınca askeri tribün, quaestor, praetor, ve en önemli görevi olarak Asya prokonsüllüğü yapmıştır.
Sezar MÖ 85 yılında bir sabah ayakkabılarını giyerken görünürde bir sebep olmaksızın aniden ölmüştür. Bir başka Sezar, belki de Babası benzer bir şekilde Pisa'da ölmüştür. Oğlu Jül Sezar hayatta kalmıştır.
Gallieniellidae
Gallieniellidae, Araneae takımına bağlı bir örümcek familyasıdır.
Taksonomi
Gallieniellidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Karaören, Şabanözü
Karaören, Çankırı ilinin Şabanözü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Çankırı iline 45 km, Şabanözü ilçesine 5 km uzaklıktadır.
Hindiba
Hindiba (Cichorium endivia), papatyagiller (Asteraceae) familyasından, sebze olarak yararlanılan bir yıllık bitki türü.
Mısır ve Endonezya kökenli olduğu sanılan bitkinin, 16. yüzyıldan bu yana Avrupa'da tarımı yapılmaktadır. Yüksekliği 50–100 cm arasında değişir; parçalı yaprakları ve açık mavi renkli çiçekleri vardir. Yapraklarından salata olarak yararlanıldığı gibi sıcak yemek de yapılır.
Hindiba cinsinden bir diğer bitki türü olan beyaz hindiba (Cichorium intybus) ile yakın akrabadır.
Türkiye'de yaygın olarak yabani hindibanın yaprakları ilkbaharda toplanarak şifalı ot ve sebze olarak tüketilir. Bu yapraklar “Hindiba” ve “Radika” olarak bilinir.
Pachygnatha jansseni
Pachygnatha jansseni, Pachygnatha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Elinor Ostrom
Elinor Ostrom (doğum ismi Awan) (7 Ağustos 1933 - 12 Haziran 2012), Amerikalı politika bilimci ve ekonomist. "Özellikle toplumsal malların, iktisadî bakımdan kontrol ve işletilemesi analizi" konusunda yaptığı orijinal katkılarıyla 2009 yılında Oliver E. Williamson ile birlikte Nobel Ekonomi Ödülü'nü kazanmıştır. Nobel Ekonomi Ödülü kazanan ilk kadın bilimcidir.
Yaşamı
B.A. ile mezun olduktan sonra ve Ph.D. UCLA'dan Ostrom, Bloomington, Indiana'da yaşadı ve Arizona Eyalet Üniversitesi ile geç kariyer ilişkisi ile Indiana Üniversitesi fakültesinde görev yaptı. Indiana Üniversitesi'nde Seçkin Profesör ve Arthur F. Bentley Siyaset Bilimi Profesörü ve Indiana Üniversitesi'nde Siyaset Teorisi ve Politika Analizi Atölyesi'nin eş direktörü, araştırma profesörü ve. Tempe'deki Arizona Eyalet Üniversitesi'nde Kurumsal Çeşitlilik Araştırma Merkezi'nin kurucu direktörüydü. Virginia Tech tarafından yönetilen ve USAID tarafından finanse edilen Sürdürülebilir Tarım ve Doğal Kaynak Yönetimi İşbirliğine Dayalı Araştırma Destek Programı (SANREM CRSP) için baş araştırmacıydı. 2008'den itibaren, o ve eşi Vincent Ostrom Transnational Corporations Review dergisine danışmanlık yaptı.
Brule
Brule ilçesi veya Brule County Amerika Birleşik Devletleri'nin Güney Dakota eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 5.255'tir. İlçenin merkezi Chamberlain şehridir.
Demoleon
Yunan mitolojisinde Demoleon, (Antik Yunanca: Δημολέων), Antenor ve Theano'nun oğlu olan bir Truva savaşçısıydı. Babası Kral Priam'ın danışmanıydı ve annesi Athena'nın rahibesiydi.
Solanum villosum
Solanum villosum, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Oplegnathidae
Oplegnathidae Percoidei alttakımına bağlı bir familyadır.
Taksonomi
Oplegnathidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Saip, Karaburun
Saip, İzmir'in Karaburun ilçesine bağlı bir mahalle.
Pachygnatha hexatracheata
Pachygnatha hexatracheata, Pachygnatha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Kuzörendağlı, Bolu
Kuzörendağlı, Bolu ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy 1928 yılından itibaren aynı adı taşımaktadır.
Gaziler, Kaynarca
Gaziler, Sakarya ilinin Kaynarca ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kuzörendağlı, Bolu
Coğrafya
Köy, Bolu il merkezine 26 km uzaklıktadır.
Gaziler, Kaynarca
Coğrafya
Sakarya il merkezine 38 km, Kaynarca ilçesine 5 km uzaklıktadır.
Uyuz Gölü
Uyuz Gölü (Kömüşini Gölü), Konya ili, Kulu ilçesi sınırlarında bulunan tatlı su gölüdür. En derin yeri 1,5 m, alanı 15 km2'dir. Çöl Gölü'nün 2,2 km kadar güneydoğusundadır.
Yakınındaki Kömüşini köyünden dolayı bu isimle de anılır. Göl yeraltı suları ile beslenir. Göç zamanı alan farklı kuşlar tarafından kullanılır. Gölde üreyen dikkuyruk alana koruma statüsü kazandırmıştır. Yeşilbaş, karaboyunlu batağan, sakarmeke, pasbaş pakta göl çevresinde üreyen diğer kuşlardır. Bataklık sutavuğunun da gölde ürediği tahmin edilmektedir. Küçük kerkenez yakındaki kömüşini köyünde üremektedir.
Göl kıyıları sazlıklar ile kaplıdır. Köylüler tarafından sazlıkların bir kısmı hasat edilir. Çevrede buğday tarımı yapılmakta, tarlalar göl kenarlarına kadar uzanmaktadır.
Yeraltı sularının azalmasına bağlı olarak göl kuruma tehlikesi ile karşı karşıyadır. Sazlıklarda çıkan yangınlar konaklayan ve üreyen kuşları tehdit eder.
Göl, 1992 yılında sit alanı ilan edilmiştir. Konya kapalı havzası ve alt havzası olan Tuz Gölü havzası içinde yer alır.
Philip Hammond
Philip Hammond (d. 4 Aralık 1955, Epping (Essex)) İngiliz siyasetçi. Eski Birleşik Krallık Ulaştırma Bakanı (2010-11), Eski Birleşik Krallık Savunma Bakanı (2011-14), Eski Birleşik Krallık Dışişleri Bakanı (2014-2016) ve Eski Birleşik Krallık Maliye Bakanı (2016-2019).
Oxford Üniversitesi'nden mezun olmuştur. 1977 yılında bir tıbbi ekipman şirketinde çalışmaya başlamış, ardından inşaat şirketleri dahil çeşitli sektörlerde iş hayatını sürdürmüştür.
Siyasi Kariyeri
İlk kez 1997 seçimlerinde Muhafazakâr Parti'den milletvekili seçilmiştir. 2010 yılındaki seçimlerin ardından kurulan Muhafazakâr-Liberal koalisyon hükûmetinde Ulaştırma Bakanı olmuş, 2011 yılında Savunma Bakanı Liam Fox'un istifa etmesi üzerine yerine atanmıştır. 2014 Avrupa Parlamentosu seçimleri'nde Front National ve Birleşik Krallık'ın Bağımsızlığı Partisi (UKIP) gibi Avrupa kuşkucusu ve egemenlikçi partilerin galip çıkması üzerine, Avrupa kuşkucusu bir isim olan Philip Hammond Dışişleri Bakanı olarak atanmıştır. Theresa May'in başbakan olmasıyla beraber Maliye Bakanı ve hükûmetin iki numaralı ismi olmuştur. 2017 yılında kurulan 2. Theresa May hükûmetinde Maliye Bakanı olarak yer almasına karşın hükûmetin iki numaralı ismi olmamıştır.
Özel Yaşamı
Susan Carolyn Williams-Walker ile 1991 yılından itibaren evli olup 2 kızı, 1 oğlu vardır.
Louis Terrenoire
Louis Terrenoire (d. 10 Kasım 1908, 2. arrondissement (Lyon) - ö. 9 Ocak 1992, Paris ) Fransız siyasetçi ve gazeteci.
Katolik Gençlik adlı örgütte yer almıştır. Fransız Hristiyan İşçiler Konfederasyonu (CFTC) Güneydoğu Birliği idari sekreterliği görevinde bulunmuştur. Çeşitli gazetelerde yöneticilik yapmıştır. Nazizm tehditlerine tepki göstermiştir, İspanyol Cumhuriyetçiler lehinde bir tutumda bulunmuştur. Georges Bidault'nun yakınında yer almıştır. Direniş Hareketi'nde yer almış, Ulusal Direniş Konseyi (CNR) sekreterliği görevinde bulunmuş, Gestapo tarafından iki kez tutuklanmış, Dachau Toplama Kampı'na gönderilmiş, burada Hristiyan Demokrat Edmond Michelet ile karşılaşmış, 1945 yılında Müttefik Devletler tarafından kurtarılmıştır. Cumhuriyetçi Halk Hareketi'nde (MRP) siyasete başlamış, kurucu mecliste görev yapmış ve Gaullist çizgideki siyasi oluşumlarda yer aldığı için ve MRP'nin çift üyeliği reddettiği için partiden ihrac edilmiştir, daha sonra Fransız Halkının Birliği (RPF) üyesi olmuştur. 1949-1951 yıllarında RPF genel sekreter yardımcısı, 1951-1954 yılları arasında ise genel sekreteri olmuştur. 1958 yılında kısa bir süre Fransız Televizyon ve Radyo Kurumu (ORTF) enformasyon müdürü olarak görev yürütmüştür. 1958 yılında Gaullist çizgideki Yeni Cumhuriyet için Birlik (UNR) adlı siyasi partiden milletvekili seçilmiş, 1959-1960 yıllarında UNR meclis grup başkanı, 1959-1977 yıllarında Ceaucé belediye başkanı, 1960-1961 yıllarında Enformasyon Bakanı, 1961-1962 yıllarında Başbakan nezdinde bakan, 1962 yılında kısa bir süre UNR genel sekreteri olmuş, 1967-1973 yıllarında sonradan Avrupa Parlamentosu'nda dönüşen Avrupa Ekonomik Topluluğu'nun danışma meclisinin başkan yardımcılığını üstlenmiştir. Sol gaullist çizgide yer almıştır. 1977-1982 yıllarında Fransa-Kore Dostluk Derneği'nin başkanlığını yapmıştır. Gazeteden patronu da olan siyasetçi Francisque Gay'in kızı Élisabeth Gay evli olup biri kendisi ile beraber milletvekilliği yapan Alain Terrenoire olmak üzere 3 çocuğu vardır.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Meclis
Hükümet
Parti Yönetimi
Fidyekızık, Yıldırım
Fidyekızık, Bursa ilinin Yıldırım ilçesine bağlı bir mahalledir.
Skeletons
"Skeletons" (Türkçe: İskeletler), 2017 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Azerbaycan'ı temsil edecek Dihaj tarafından seslendirilen şarkı.
Durdurma düğümleri
İp ucunda
Durdurma düğümleri ip ucunda ucun saçaklanmasını önlemek için kullanılabilir, ip ucunun bir başka düğüm içinden geri çekilip o düğümün çözülmesini önlemek için kullanılabilir, ip ucunun bir delikten ip bedeni peşinden çıkıp kaybedilmesini önlemek  için kullanılabilir, ya da tutunma iplerinin tutan el içinde kaymasını önlemek için kullanılabilir.
İp bedeni etrafında
Durdurma düğümleri ip bedeni etrafında bir emniyet tedbiri olarak bağlanabilir. iki ip birbirine eklendiğinde ekleme düğümünün kayması olasılığına karşı tedbir olarak öbür ipin ucu bu ipin bedeni etrafına bir durdurma düğümü ile sabitlenebilir.
Pachygnatha goedeli
Pachygnatha goedeli, Pachygnatha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Misak Toros
Misak Toros (14 Ekim 1940, İstanbul - 5 Kasım 2010, İstanbul), Türkiye Ermenisi sinema, dizi ve tiyatro oyuncusudur.
Bir karakter oyuncusu olan sanatçı, oyuncu Anta Toros'un eşi olup komedi içeren yapımlarda rol almıştır. Hadi Çaman Tiyatrosu ve Müjdat Gezen Tiyatrosu'nda da sahneye çıkan oyuncu, son olarak Müjdat Gezen Sanat Merkezinde eğitmen olarak görev yapıyordu. 5 Kasım 2010 tarihinde İstanbul Beyoğlu'nda kalp krizi sonucu ölen oyuncunun mezarı Şişli Ermeni Mezarlığı'ndadır.
Ostracoberycidae
Ostracoberycidae Percoidei alttakımına bağlı bir familyadır.
Taksonomi
Ostracoberycidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Pachygnatha gaoi
Pachygnatha gaoi, Pachygnatha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Yedikule Zindanları
Yedikule Zindanları (veya gözlem kalesi görünümünde olduğundan Yedikule Hisarı), İstanbul'un ve Türkiye'nin en eski açık hava müzelerinden birisidir.
Fatih Sultan Mehmet dönemi
Fatih Sultan Mehmet, İstanbul’un Fethinden sonra yapıya 1458 yılında; Top Kulesi, Kitabeler Kulesi ve daha sonra III. Ahmet Kulesi olarak adlandırılacak üç kuleyi daha ekleterek yedi kuleye tamamlar.
Ayrıca kuleler arasına surlar örülerek kale bağlanır ve burada bir garnizon oluşturulur. Böylece Bizans ve Osmanlı çağı yapıları bütünleştirilmiş olur.
Fatih döneminden başlayarak I. Abdulhamid dönemine kadar (1458-1789) Hazine-i Humayun burada muhafaza edilmiştir.
Zindanların adını aldığı yedi kule
Dört tane Bizans İmparatorları'nın, 3 tane de Fatih Sultan Mehmet'in yaptırdığı yedi adet kuleden adını alan bu tarihi yapıtın her kulesine isim verilmiştir. Bu kulelerin isimleri ve kısa tarihçeleri şöyledir:
Genç Osman Kulesi
Bu kulenin Osmanlı tarihinin en genç padişahlarından Genç Osman'ın adını alma nedeni aslında padişahın katledildiği yerin bu bölgenin ikinci katında olmasıdır.
III. Ahmed Kulesi
Bu kule günümüze kadar dayanamamış ve depremlerle yıkılmıştır. III. Ahmed'in adını almasının sebebi yapım ve onarımına bu padişah tarafından büyük katkı yapmış ve katlarının kirişlerle tutturulmasını sağlamış olmasıdır.
Hazine Kulesi
Hemen üstteki başlık Yedikule Zindanları'nın Kronolojisi'nde de göreceğiniz gibi bu hisar bir dönem hazinelerin muhafaza edildiği yerdi. Devletin sahip olduğu bu hazine, Hazine Kulesi'nde tutulurdu. Fakat daha sonra III. Murad döneminde hazine saraya aktarıldı. Kulenin tarihindeki bir diğer olay ise, hemen yanında bulunan Yanan Kasır köşkünde çıkan yangından etkilenmesi fakat daha sonra onarılmasıdır. Köşkün "yanan" sıfatını almasının sebebi de bu yangındır.
Zindan Kulesi
Kitabeler Kulesi adıyla da anılır. Zindan olarak kullanılan iki kuleden birisidir. İçinde bulunan ahşap katlar çıkan yangınlarda yanarak hasar görmüştür.
Top Kulesi
Yangında yanan bir diğer kuledir. Hapishane olarak da kullanılmıştır.
Bayrak Kulesi
Altın Kapı'nın üstündeki kuledir. Yedi kule arasında en sağlam olanıdır. Sancağın dalgalandığı yer olması nedeniyle yeniçeriler burada nöbet tutardı. Sağlamlığını günümüzde de korumaktadır.
Ek bilgiler
Kültür ve Turizm Bakanlığı, halkın 'Yedikule Zindanları' dediği hisarı özgün dokuya zarar gelmemesi koşuluyla 30 yıllığına özel bir şirkete kiraladı. Ancak şirket tarihi Bizans dönemine kadar giden yapıya buldozerlerle girmekte gecikmedi.
Şirket, pist yeri yapmak için hisar zeminindeki orijinal taşları sökerek yerine mıcır döktü, çıkan taşlar da rastgele etrafa atıldı. Alanın genişlemesi için ağaçlar da kesildi. Arkeolog ve sanat tarihçilerinin eleştirdiği uygulamalar hakkında ne şirket, ne bakanlık ne de kurul yetkilileri açıklama yaptı.
Hisar, daha önceleri kısa süreler için konser ve tiyatro gösterilerine ev sahipliği yapmıştı. Ancak, ilk kez bu denli uzun süreliğine kiralandı. Radikal gazetesi bu olayın nasıl gerçekleştiğini şöyle yazdı.
Holarchaeidae
Taksonomi
Holarchaeidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Karamusa, Şabanözü
Karamusa, Çankırı ilinin Şabanözü ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1896 yılına ait 'salname'de de bugünkü adını taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 58 km, Şabanözü ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Şabanözü'nün güneybatısında olup, numaralı Şabanözü-Çubuk il yolu kenarındadır. Ankara il sınırına 1 km. uzaklıkta, Koyunbaba Baraj Gölü kenarındadır.
Bicolano halkı
Alanı ve Demografik Yapı
Bicolanolar Luzon'un güneydoğu yarımadasında yaşarlar. Şimdi Camarines Sur, Albay, Sorsogon ve Catanduanes ilçeleri mevcuttur. Birçok Bicolano da Masbate, Camarines Norte ve Quezon ilçelerinde yaşar.
Claire Chazal
Ünlü Fransız şahsiyetler Patrick Poivre d'Arvor, Xavier Couture, Philippe Torreton ve Arnaud Lemaire ile yakın dostluğu olmuştur. Fransız gazeteci Patrick Poivre d'Arvor ile beraberliğinden 1995 doğumlu François Chazal Poivre d'Arvor adlı gazeteci bir oğlu vardır. Fransız yapımcı Xavier Couture ile 2000-2003 yılları arasında evli kalmıştır.
Müzik çalışmaları
Seçme çalışmaları :
Hayvanat bahçesi
Hayvanat bahçeleri, farklı coğrafyalara ait hayvanların, doğal veya yapay engellerle sınırlandırılmış alanlarda kent insanlarıyla buluşturulduğu mekanlardır.
Çeşitli hayvan türlerini koruyup nesillerinin devamını sağlamak, eğitim ve öğretimde yararlanmak, hayvanlar üzerinde bilimsel çalışmalar için olanak yaratmak ve kent insanlarının yaban hayvanları ve davranışlarını izleyip gözleyebilecekleri rekreasyon etkinliklerinde bulunmalarını sağlamak gibi amaçlarla tesis edilirler.
Geçmişi
Hükümdarların ve soyluların prestij koleksiyonları tarzında hayvanat bahçeleri Türkçede "arslanhane" olarak anılmıştır. 16. yüzyılda Osmanlı saraylarında yabani ve yırtıcı hayvanların korunduğu ve terbiye edildiği birer "arslanhane" bulunmakta ve yabani hayvanlar, Sultan'ın gücünün bir göstergesi olarak saraydaki törenlerde sergilenmekteydi. Hayvan koleksiyonları 16. 17. ve 18. yüzyılda Avrupa kraliyet ve asiller çevresinde yaygınlaşmış, Fransa Kralı XI. Louis, 1650'de Versay Sarayı'nda Avrupa'nın ilk hayvanat bahçesini kurmuştu. Versay Sarayı'ndan esinlenerek Viyana'da Prens 1. Franz tarafından 1752'de kurulan Schönbrunn Sarayı'nda oluşturulan hayvan koleksiyonu, günümüz hayvanat bahçelerinin öncüsü kabul edilir ve günümüze kadar etkinliğini sürdürür. Halka açık modern hayvanat bahçeleri ise Aydınlanma Çağı'nda yaygınlaştı. Hayvan davranışlarını ve anatomisini araştırmak isteyen araştırmacılar için hayvanları onların doğal yaşam alanlarına yakın veya benzeyen yerlerde tutma gereği ortaya çıktı. İlk modern hayvanat bahçesi (Ménagerie du Jardin des plantes) 1793 yılında Paris'te kuruldu.
19. yüzyılda, izleyenlerin merak duygusunu tatminden çok bilimsel araştırma yapılmasına olanak sağlamak üzere hayvan koleksiyonları oluşturulmaya başlandı. 1828 yılında Londra'da kurulan hayvanat bahçesi bunun örneklerindendir.
1907'de Hamburg'da kurulan hayvanat bahçesi, hayvanları kuşatmada parmaklıklı kafesler yerine, görünüşte yapay olduğu belli olmayan, aşılması imkânsız hendekleri kullanan ilk hayvanat bahçesi idi. Bu hayvanat bahçesi, bir vahşi hayvan satıcısı olan Carl Hagenbeck tarafından kuruldu. Türlerin yaşam ortamlarının birebir benzerlerinin yaratılması ve ziyaretçilerin de bu ortamlarda bulunmasını ortaya koyma düşüncesi ilk defa 1976'da Seattle'daki Woodland Park Hayvanat Bahçesi master planı kapsamında ortaya çıktı.
Kurt Vonnegut
Kurt Vonnegut Jr. (d.11 Kasım 1922; Indianapolis, Indiana - ö. 11 Nisan 2007; New York), Amerikalı hümanist yazardır.
Hayvanat bahçesi
Geçmişi
Türkiye'de halka açık hayvanat bahçesi ilk kez 1937 yılından sonra sırasıyla İzmir, Ankara ve İstanbul'da kuruldu. Günümüzde hayvanat bahçeleri Türkiye'de A ve B grubu olmak üzere sınıflandırılır. 2014 yılı itibarıyla 11 adet A grubu (en az yetmiş çeşit hayvan türü bulunduran) ve 15 B grubu (en fazla 69 çeşit hayvan türü bulunduran) olmak üzere 26 adet ruhsatlı hayvanat bahçesi ve akvaryum vardır.
Kurt Vonnegut
Kurt Vonnegut, 1922 yılında ABD'nin Indianapolis şehrinde dünyaya geldi. Cornell Üniversitesi'nde biyokimya okuduktan sonra II. Dünya Savaşı'nda Avrupa'da asker olarak hizmet verdi. Almanya'da savaş esiri olarak ele geçirildi ve Dresden şehrinin Müttefik kuvvetler tarafından bombalanmasına şahit oldu. Bu olay Vonnegut'u derinden etkiledi ve sonucunda en başarılı romanı, Slaughterhouse-Five'ı (Mezbaha No 5) yazdı. Bu kitap sayesinde çağdaş Amerikan yazarlarının başta gelenlerinden biri oldu.
1945 Güney Amerika Şampiyonası
1945 Güney Amerika Şampiyonası Güney Amerika ulusal takımlarının katıldığı turnuvaların on sekizinci kez düzenlenenidir. Kupa, Şili’nin Santiago şehrinde 14 Ocak– 28 Şubat tarihleri arasında oynanmıştır. Turnuvayı Arjantin millî futbol takımı kazanmıştır.
Kurt Vonnegut
Savaş sonrası, yazarlığa zamanının çoğunu ayırmadan önce, Chicago Üniversitesi'nde antropoloji dalında uzmanlaştı. Başlangıçta bilimkurgu üzerinde yoğunlaştı ve ilk yayınlanan romanı, Player Piano (Otomatik Piyano), bu dalda Vonnegut'a büyük övgü kazandırdı. Sonraki zamanlarda her ne kadar bilimkurgu dalıdan uzaklaştığını belirtse de, yazdığı kitaplarda etkileri hâlen görülebilir.
Gürpınar, Kaynarca
Gürpınar, Sakarya ilinin Kaynarca ilçesine bağlı bir mahalledir.
Hayvanat bahçesi
Hayvanların sergilenmesi
ABD'deki hayvanat bahçelerinin çoğunda doğal ortam mümkün olduğunca taklit edilir. Bazı hayvanat bahçelerinin gececil hayvanlar için özel bölümleri vardır. Bu bölümlerde insanların hayvanları görebilmesi için gündüzleri ışık yakılır, gece olduğunda ışıklar daha çok yakılır ki hayvanlar uyuyabilsin.
Labirent (film, 2011)
Labirent, yönetmenliğini ve senaristliğini Tolga Örnek'ın yaptığı, başrollerinde Timuçin Esen, Meltem Cumbul, Sarp Akkaya ve Rıza Kocaoğlu'nun yer aldığı Türk-Alman ortak yapımı aksiyon / dram / gerilim / polisiye filmidir. Çekimleri İstanbul, Frankfurt ve Mardin'de gerçekleştirilmiştir. Sinema salonlarında 289.713 seyirciye ulaşmıştır.
1945 Güney Amerika Şampiyonası
Maçlar
Ocak 14, 1945
Gürpınar, Kaynarca
Coğrafya
Sakarya il merkezine 40 km, Kaynarca ilçesine 18 km uzaklıktadır.
Pachygnatha furcillata
Pachygnatha furcillata, Pachygnatha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
1945 Güney Amerika Şampiyonası
Maçlar
Ocak 18, 1945
Hayvanat bahçesi
Hayvanların sergilenmesi
Hayvanat bahçelerinin birçoğunda mutlaka balıkların, omurgasızların ve deniz memelilerinin yaşaması için suyla doldurulan sergiler vardır. Bu sergilere akvaryum denilir. Akvaryumlar kendi aralarında tatlı su ve tuzlu su akvaryumu olarak ikiye ayrılır. Bazı akvaryumlar ise hayvanat bahçelerinden tamamen bağımsız olur.
1945 Güney Amerika Şampiyonası
Maçlar
Ocak 21, 1945
Hayvanat bahçesi
Hayvanların sergilenmesi
Hayvanat bahçelerindeki kuşlara ayrılan bölüme kuş evi, sürüngenler ve böceklere ayrılan bölümlere ise teraryum denir. Ayrıca bazı hayvanat bahçelerinin kelebeklere ayrılan kelebek evleri de bulunur.
Dikkaldırım, Osmangazi
Dikkaldırım, Bursa ilinin Osmangazi ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahalle, halk arasında Laz Mahallesi olarak da bilinmektedir.
Hayvanat bahçesi
Hayvanların bakımı
Otçul hayvanlar ise her gün bol bol yemek yemek zorundadır. Çünkü otlaklarda her zaman ot bulunur. Ancak bu durum çok yiyen hayvanlar için sorun olabilir. Örneğin bir fil günde yaklaşık 15 kg saman, 6 balya taze ot (kışın aynı miktarda kök), bol miktarda yulaf ezmesi, patates, havuç, elma ve biraz ekmek yemeleri gerekir.
1945 Güney Amerika Şampiyonası
Maçlar
Ocak 31, 1945
Hayvanat bahçesi
Hayvanların bakımı
Suaygırları ise günde 50 kg saman, yeşillik ve kök karışımı yemek zorundadırlar. Ancak bazı hayvanlar için yedikleri bitkinin türü önemlidir. Örneğin okapi için yediği bitkinin türü hiç sorun değildir. Ancak, örneğin koalalar okaliptüs yaprağından başka bir şey yemez. Bu yüzden Avustralya dışında nadiren yetiştirilirler. Panda ise bambudan başka bitki yemez. Bu bitkiyi de çok yedikleri için bakımları ayrıca zordur.
1945 Güney Amerika Şampiyonası
Maçlar
Şubat 7, 1945
Şubat 11, 1945
Şubat 15, 1945
Claire Borotra
Claire Borotra (d. 25 Eylül 1973; Boulogne-Billancourt), Fransız oyuncu.
1945 Güney Amerika Şampiyonası
Maçlar
Şubat 18, 1945
Şubat 21, 1945
Şubat 25, 1945
February 28, 1945
Gölce, Kaynarca
Coğrafya
Sakarya il merkezine 40 km, Kaynarca ilçesine 4 km uzaklıktadır.
Hayvanat bahçesi
Hayvanların bakımı
Et, saman, meyve ve sebzeler en kolay bulunan yiyeceklerdir. Ancak böcek yiyen hayvanlar için özellikle böcek üretmek gerekir. Genelde bu iş için çekirge, un kurdu ve sinek kurdu yetiştirilir. Böcek yiyen kuşlar ise katı yumurta sarısı, böcek, karınca larvası, soya fasulyesi ve çiğ kıymadan oluşan bir karışımlar beslenir .Hayvanat bahçelerinin çoğunda hayvanların sağlıklı beslenebilmesi için yemlerine vitamin eklenir. Bu şekilde eskiden hayvanat bahçelerinde sağlıklı yaşayamayan hayvanlar artık sağlıklı bir şekilde yaşayabilirler.
Foklar günde 3 ila 6 kg balık yemek zorundadır. Penguenler de balık yer ancak daha küçük oldukları için daha az balık yerler.
Hayvanat bahçelerindeki kafeslerin üzerinde yazan "Hayvanlara yiyecek vermeyiniz" uyarıları verilen yiyeceklerin sağlıklarını bozabileceği ve insanların ısırılma riski olduğu için yerleştirilmektedir.
Pempheridae
Pempheridae Percoidei alttakımına bağlı bir familyadır.
Taksonomi
Pempheridae familyasına bağlı cinsler (2022):
Labirent (film, 2011)
Konusu
Türkiye'nin en büyük ve kalabalık şehri İstanbul'da, büyük bir bomba patlar ve bunun sonucunda 30'u Amerikalı, 5'i İngiliz olmak üzere 95 kişi hayatlarını kaybeder. Aralarında İngiliz ve Amerikan vatandaşları da olunca bu büyük eylem Türkiye'den Londra'ya ve Washington'a şok etkisi yapar. Yeni ortaya çıkan bir terör örgütü bu saldırıyı açıkça üstlenir.
Türk İstihbaratı tarafından, Orta Doğu'yu kaosa sürükleyecek ikinci ve daha büyük bir saldırıyı önlemek amacıyla Labirent kod adlı bir operasyon başlatılır. Türkiye artık teröristlerin ve Türk, Amerikan ve İngiliz istihbarat teşkilatlarının savaş alanına dönüşür. Bu olay, İstanbul'dan Mardin'e, Frankfurt'tan Kuzey Irak'a uzanan coğrafyada, herkes açısından farklı anlamlar taşımaktadır. Türk İstihbarat'ının iki önemli ismi Fikret ve Reyhan bir yandan bu ciddi görevde beraber yer alırken, diğer yandan da yaşadıkları ortak zorluklara göğüs gereceklerdir.
Pierre Deny
Pierre Deny (d. 12 Temmuz 1956), Tanınmış Fransız oyuncu.
Pachygnatha fengzhen
Pachygnatha fengzhen, Pachygnatha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Kuzörenemirler, Bolu
Kuzörenemirler, Bolu ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy 1928 yılından itibaren aynı adı taşımaktadır.
Muhammed Micarul Kayes
Muhammed Micarul Kayes (2 Nisan 1960 - 11 Mart 2017), Bangladeşli diplomat ve bürokrattır. Ülkesi Bangladeş'in Brezilya büyükelçisi olarak 2014 yılından ölümüne kadar görev yapmıştır. Diplomat olmadan önce 2009-2014 yılları arasında Birleşik Krallık'taki St. James Yüksek Mahkemesi yüksek komiserliği görevini yapmıştır.
Brezilya'da çoklu organ yetmezliğinden Şubat 2017'den bu yana tedavi gördüğü bir hastanede 11 Mart 2017'de 56 yaşında yaşamını yitirmiştir.
Millî Olimpiyat Spor Kompleksi
Millî Olimpiyat Spor Kompleksi (Kiev Olimpiyat Stadyumu, Cumhuriyet Stadyumu ya da Kiev Merkez Stadyumu; Ukraynaca: Національний спортивний комплекс "Олімпійський", Natsional’nyĭ sportyvnyĭ kompleks "Olimpiys'kyĭ"), Kiev, Ukrayna'da bulunan çok amaçlı bir spor merkezidir. Ukrayna'nın en büyük stadyumudur. Birçok spor tesisi bulunmakla birlikte olimpiyat oyunlarına ev sahipliği yapabilecek donanımda yeniden düzenlenmiştir. 2012 Avrupa Futbol Şampiyonasında final maçına ev sahipliği yapmıştır.
De Meer Stadyumu
De Meer Stadyumu, Ajax'ın 62 yıl boyunca kullandığı eski stadıdır. Stad 1934 yılında açılmıştır. Açıldığı dönemde 22 bin koltuklu olmak üzere 29.500 kişilik kapasitesi vardı. Sonraki yıllar güvenlik gerekçeleri nedeniyle bu sayı 19 bin kişiye düşürülmüştür.
Ancak zamanla Ajax'ın popülerliği artınca stad takıma küçük gelmeye başladı. Bu dönemlerde vekaleten Amsterdam Olimpiyat Stadyumu'na taşınan takım 1996 yılında şimdiki stadı olan Amsterdam ArenA'ya kavuştu.
De Meer'de Hollanda millî futbol takımı beş kez sahaya çıkmış, bu beş maçta da Hollanda galibiyet almıştır. Bu maçların ilki 22 Ağustos 1973'te yapılan 1974 FIFA Dünya Kupası Eleme Maçı olan İzlanda maçıdır. Bu maçı Hollanda 5-0 kazanmıştır. Son maç ise 25 Mart 1992 tarihinde yapılan Hollanda-Yugoslavya dostluk maçıdır. Bu maçı da Hollanda 2-0 kazanmıştır.
Aurelia Cotta
Aurelia Cotta ya da Aurelia (d. MÖ 120- ö. MÖ 54 ) Diktatör Gaius Julius Caesar'ın annesi. Rutilia ve Lucius Aurelius Cotta'nın kızlarıdır. Babası MÖ 119 yılında, aynı adı taşıyan dedesi ise MÖ 144 yılında konsüllük yapmıştır. Aurelia Cottae ailesi Roma'nın Cumhuriyet döneminde oldukça etkili olmuş bir ailedir. Annesi Rutilia, konsüler sınıftan gelen Rutilius ailesine mensuptur.
De Meer Stadyumu
1976-1996 yılları arasında Amsterdam Turnuvası maçları bu stadda oynandı.
Aurelia Cotta
Annesi Rutilia'nın amcası Gaius Aurelius Cotta ile yapmış olduğu ikinci evliliğinden olan üvey erkek kardeşleri de konsüllük yapmıştır: Gaius Aurelius Cotta MÖ 75'te, Lucius Cotta MÖ 74'te ve Marcus Cotta MÖ 65'te.