cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bilim
Bilimsel yöntem
Bilimsel yöntem çeşitli yeni bilgi edinmek veya bilinen bazı bilgileri doğrulamak veya düzeltmek amacıyla, çeşitli fenomenleri araştırmak için ve geçmişte kazanılmış, öğrenilmiş bilgileri tamamlamak için kullanılan yöntemlerin bütününe verilen isimdir. Bilimsel yöntem(ler) gözlemlenebilir, deneysel (ampirik) ve ölçülebilir kanıtların belirli bazı mantıksal prensiplerle incelenmesine dayanır. Bilimsel yöntem, Oxford İngilizce Sözlük'te şöyle tanımlanmıştır: "17. yüzyıldan beri doğal bilimleri karakterize etmiş, sistemik gözlem, ölçüm, ve deney, ve formülasyon, test etme, ve hipotezlerin değiştirilmesini içeren yargılama metodudur."
Bilimsel yöntem diğer bazı bilgi edinme yöntemlerinden, bilim, deney ve mantık temelli olmasıyla ayrılır. Aynı şekilde bilimsel yöntem ile elde edilen bilginin, tekrar edilebilir deneylerden sonra tekrar ulaşılabilir olması gerekir. Bu açıdan bilimsel yöntem sıklıkla vahiy bazlı olan dinî yöntemden farklıdır; dinî bilgide esas sıklıkla vahiydir oysa vahiy tekrar edilebilir bir deney olmadığı için bilimsel bir yöntem değildir. Her ne kadar farklı bilim dallarında ve farklı bilgi konularında farklılaşmış, konuya özelleşmiş bilimsel yöntemler kullanılsa da genel bazı noktalar bilimsel yöntemlerin temelini oluşturur. Genellikle bilim insanları, araştırmacılar belirli bir fenomeni açıklamak adına büyük ölçüde ellerindeki bilgileri kullanarak hipotezler öne sürerler ; daha sonra bu hipotezleri test etmek için çeşitli deneyler hazırlarlar ve deneylerin sonucuna göre bir hipotezin doğruluğu veya yanlışlığı ortaya çıkar. Bazen bir hipotezin doğruluğu belirli deneyler sonucu kabul edilse de; daha sonra yanlış olduğu farklı deneyler yoluyla da kanıtlanabilir. Bu sebeple her türlü hipotez, sürekli olarak deneylere tabii tutulabilir. Bilimsel yöntem açısından, bilimsel yöntemler sonucu elde edilen bilgilerin paylaşılması ve arşivlenmesi çok önemlidir zira bu bilgiler ışığında aynı veya farklı yöntemlerle ilgili deney ve testlerin tekrar edilmesi, yeniden üretilebilmesi ve yapılabilmesi bilimsel yöntem sonucu oluşacak bilgi açısından kaçınılmaz bir gerekliliktir - deneylerle aynı sonuç tekrar tekrar üretilebildiğinde hipotez kuram olmaya yaklaşır.
Bilim çevreleri ve camiası
Bilim camiası birçok farklı bilim dalında uzmanlaşmış, farklı dallarda araştırma yapan birçok bilim insanı ve ilgili kurumlardan oluşmaktadır.
Bilim dalları
Zaman içinde farklı bilim dalları, veya alanları, özelleşmiş ve gelişmiştir. Sıklıkla akademik düzeyde bilimlerin dallaşması iki ana kategoride ele alınır. Doğal fenomenleri araştıran ve inceleyen doğa bilimleri (veya doğal bilimler) ile toplumu, bireyi ve insanî faaliyetleri ve davranışları araştıran ve inceleyen sosyal ve beşerî bilimler. Biyoloji, fizik ve kimya gibi bilimler doğa bilimlerine örnekken, sosyoloji ve antropoloji gibi bilimler sosyal bilimlere örnektir. Bu temel alanlar arasında çok çeşitli ilişkiler olmuş, mühendislik ve tıp bilimleri gibi bu alanlarla ilişkili uygulamalı bilimler türemiş ve özellikle son yüzyılda sibernetik, ekonofizik ve tıbbi antropoloji gibi birçok disiplinler arası dal da ortaya çıkmıştır.
Matematik bilimi sıklıkla bu iki ana kategoriden farklı üçüncü bir kategori olan formal bilimler kategorisinde yer alır; zira hem doğa bilimlerine hem de sosyal bilimlere yakın ve uzak olduğu birçok nokta mevcuttur. Matematik, belirli bir bilgi alanının nesnel, dikkatli ve sistematik incelenmesi hususunda doğa bilimlerine yakınken, inceleme yöntemi olarak ampirik yani deneysel yöntemler barındırmaması açısından ayrılır; matematikte edinilen bilgi ampirik yöntemlerle değil de a priori ile doğrulanır. Formal bilimler kategorisi matematiğin yanında istatistik ve mantık bilimlerini de içermektedir. Bu iki bilim, matematik ile birlikte, tüm bilimler, özellikle ampirik bilimler açısından önemli bir yere sahiptir; örneğin formal bilimlerdeki çeşitli gelişmeler fiziksel ve biyolojik bilimlerde de büyük gelişmelere sebep olmuştur. Nitekim formal bilimler hipotez, kuram ve kanunların oluşmasında, hem şeylerin nasıl çalıştığı ve olduğuna yönelik (doğa bilimleri) hem de insanların nasıl düşündüğü ve davrandığına yönelik (sosyal ve beşerî bilimler) keşif ve tanımlamalarda hayati bir önemi sahiptir.
Sosyal bilimlerin bir ampirik bilim olup olmaması durumu 20. yüzyıldan beri tartışma konusu olmuştur. Bu tartışmalar etrafında sosyal ve davranışsal dalların bir kısmı bilimsel olmadıkları eleştirileriyle karşılaşmıştır. Hatta bazı akademisyenler (örneğin Nobel Ödülü sahibi fizikçi Percy W. Bridgman, ) ve bazı siyasetçiler (örneğin ABD Senatörü Kay Bailey Hutchinson ), diğer dallara oranla spesifik-olmayan, muğlak veya bilimsel açıdan yersiz buldukları bazı dallar için "bilim" sözcüğünü kullanmaktan kaçınmıştırlar.
Kurumlar
Bilimsel fikir, deney ve bulguların paylaşımı, iletişimi ve tanıtımı gibi amaçları güden bilim topluluklarına Rönesans döneminden beri rastlanmaktadır. Bugüne ulaşmış en eski kurum is İtalya'daki ' dir. 1660 yılında İngiliz Royal Society (Kraliyet Cemiyeti) ve 1666 yılında Fransız ile başlayarak, ulusal bilim akademileri, toplulukları birçok ülkede bulunan seçkin bilimsel araştırma ve bilgi kurumlarıdır.
Birçok uluslararası bilimsel örgüt, örneğin Uluslararası Bilim Konseyi (International Council for Science), farklı milletlerin bilim toplulukları, camiaları arasındaki işbirliğini geliştirmek ve önayak olmak amacıyla kurulmuştur.
Yazın
Bugüne kadar muazzam çeşitlilikte bilimsel yazınlar yayımlanmıştır ve yayımlanmaya devam edilmektedir. Bilimsel jurnaller üniversitelerde ve diğer çeşitli araştırma kurumlarında yapılan araştırmaların sonuçlarını belgelemek ve iletmekte; bilimsel araştırmaların ve çalışmaların bu sebeple de bilimin arşivsel bir kaydı olma işlevini görmektedirler. İlk bilimsel jurnaller, Journal des Sçavans ve ardından gelen Philosophical Transactions, 1665 yılında yayımlanmaya başlanmıştır. O zamandan bu yana düzenli yayınların toplam sayısı durmadan artış göstermiştir ki 1981 yılında yapılan bir tahmine göre yayındaki toplam bilimsel ve teknik jurnallerin sayısı 11.500'dü.
Birçok bilimsel jurnal belirli bir bilim dalını kapsamakta ve o daldaki araştırmaları yayımlamakta, sunmaktadır; araştırmalar normalde bilimsel bir tez formatındadır. Bilim çağdaş toplumlarda o kadar yaygın ve nüfuzludur ki genellikle başarıların, haberlerin ve bilim insanlarının heveslerinin daha geniş kitlelere aktarılması gerekli görülür.
Bilimsel dergiler, örneğin New Scientist veya Scientific American, daha geniş bir okuyucu kitlesinin ihtiyaçlarına karşılık vermekte ve bazı araştırma alanlarındaki kayda değer keşif ve gelişmeler dahil birçok popüler araştırma alanın teknik olmayan özetlerini sunmaktadır. Ayrıca, yüzeysel olarak, bilimkurgu türü, temelde fantastik bir doğaya sahip olsa da, genel olarak toplumun hayal gücünü cezbetmekte ve belki bilimsel yöntemleri değil ama bilimsel fikirleri iletmektedir.
Bilim, sözde bilim ve bilim dışı
Kendi başına meşruiyet kazanamayacak olan ve bu sebeple bilim gibi tavır takınarak kendisine meşruiyet kazandırmaya çalışan herhangi bir yerleşmiş bilgi bütünü bilim olarak kabul edilmez; bunlara genellikle sınır-bilim (fringe science) veya alternatif bilim denmektedir. Bunların en büyük eksikliği, doğal bilimlerde olduğu gibi bilimlerin gelişimine katkıda bulunan, dikkatlice kontrol edilen ve etraflıca incelenip, yorumlanan deneylerden yoksun olmalarıdır. Bir başka terim de çöp bilimdir. Çöp bilim (junk science), aslında meşru, doğru sayılabilecek çeşitli bilimsel teori ve verilerin, yanlış bir şekilde veya hataen karşıt bir tarafı, tutumu savunma amaçlı kullanımıdır. Terimin kullanımında genellikle ideolojik veya siyasi önyargı ve etkenler de söz konusudur. Ticari reklamların çok çeşitli bir kısmı da bu kategoriye düşmektedir. Son olarak, bu terimlerden ayrı ve farklı olarak, bilimsel fikirlerin iyi niyetli olsa da yanlış, eskimiş, eksik veya fazlasıyla basitleştirilmiş teşhirleri ve tezahürlerine de rastlanılabilir.
Felsefi bakış ve odak
Tarihçi Jacques Barzun bilimi "tarihteki her inanç kadar fanatik bir inanç" olarak tanımlamış ve insan varoluşu açısından tamamlayıcı olan mânâ düşüncelerini bastırmak amacıyla bilimsel düşüncenin kullanımına karşı uyarmıştır. Carolyn Merchant, Theodor W. Adorno ve E. F. Schumacher gibi birçok çağdaş düşünür 17. yüzyıldaki bilimsel devrimin bilimi doğayı veya hikmeti anlamaya çalışan bir odaktan, doğayı kendi çıkarları için kullanmak (manipüle etmek) odağına kaydırdığını ve bilimin doğayı manipüle edişinin sonunda kaçınılmaz bir şekilde insanları da manipüle etmesine yol açacağını düşünmüşlerdir. Ayrıca, nicel ölçümlerin bilimin odağında olması, bilimin dünyanın önemli nitel açılarını göremediği eleştirilerine yol açmıştır.
Medya ve bilim tartışması
Kitlesel medya, birbiriyle yarışan farklı bilimsel iddiaları, bu iddiaların bilimsel camiadaki kabul edilebilirliği ve güvenirliğini tam olarak, kesin bir şekilde yansıtmalarını engelleyen çeşitli baskılara maruz kalmaktadır. Bilimsel bir tartışmada farklı taraflara ne kadar ağırlık verileceğini belirlemek, tartışmanın konusu hakkında uzmanlık ve bilgiyi gerektirir. Çok az gazeteci gerçek anlamda bilimsel bilgiye sahip olduğu gibi, belirli bilimsel meseleler üzerine bilgiye sahip olan bir gazeteci bile aniden haberini yapması gereken diğer bilimsel meseleler üzerine az şey biliyor olabilir.
Epistemolojik yetersizlikler
İsviçreli psikiyatr Carl Jung'a göre her ne kadar bilim doğanın her yönünü, tam olarak anlamaya çalışsa da kullanılan deneysel yöntemler ancak suni ve sınırlı sorular ortaya atacak ve dolayısıyla sadece kısmi cevaplara ulaşılabilir. Robert Anton Wilson, bilimin soru sormakta kullandığı araçların ürettiği cevapların sadece kullanılan araçlar açısından anlamlı cevaplar olduğunu ve bilimsel bulguların incelenebileceği tamamen nesnel bir bakış açısının olmadığını öne sürerek bilimi eleştirmiştir.
Bilim ve din
Bilim ile din arasındaki ilişki, yaşamın gerçeklerine ilişkin yaptıkları açıklamalar doğrultusunda incelenebilir. Dinsel doktrinler ve nedenler zaman zaman bilimin gelişimini etkilerken, bilimsel bilgiler de dinsel inanışları etkilemiştir.
Din ve bilim, tarih boyunca birbirleriyle sürekli çatışma halinde olan iki düşünme biçimidir. Genel bir anlamda her ikisi de evreni açıklama amacı güder; fakat kullandıkları yöntemler ve bağlı oldukları dünya görüşleri çok farklıdır. Bilim, olguları saptama ve açıklamada gözlem ve gözleme dayalı mantıksal düşünmeyi kullanır. Oysa din, metafizikten pek farklı olmayarak, sevgi, inanç ve duygu ile karışık, olgulardan kopuk bir akıl yürütmeye dayanır. Dünya görüşü yönünden birine gerçekçi-rasyonalist, ötekisine mistik-rasyonalist diyebiliriz. Bu karşılaştırmayı daha somut yapmak için, dini oluşturan başlıca özellikleri belirtmeye ve bilimle çatışmaya düştüğü kesin noktayı bulmaya ihtiyaç vardır. Bütün büyük dinler incelendiğinde şu üç ögenin ya da işlevin yapılarında var olduğu görülür:
Bilimle dinin çatışması sadece son nokta bakımındandır. Çünkü din bilimin evreni açıklama ve insan için anlaşılır kılma çabasına bu noktada ortak olmuştur. Din evrenin kökeni, kuruluşu ve işleyişi üzerine birtakım inançlara (metafizik hipotezlere) sahiptir. Bu inançların her biri dogma niteliğindedir; doğruluğundan şüphe edilmez. Kaldı ki, dinin söz götürmez bir kesinlikle doğru kabul ettiği metafizik hipotezleri bilimsel yoldan doğrulama olanağı da yoktur. Örneğin, bu inanç ya da hipotezlerden biri, Tanrının varlığı ile ilgilidir. Hemen bütün gelişmiş dinler belli özellikleri olan bir Tanrının var olduğu savına dayanır. Ne var ki, bu savın ne doğruluğu ne de yanlışlığı gözlem ve deneye başvurularak saptanamaz. Dinler bu konudaki savlarının doğruluğunu başka yollara (vahiy, sezgi, kutsal kitap, geleneksel otorite ve benzer kaynaklara) başvurarak savunurlar. Sonuçta böyle bir savın kabulü veya reddi kişisel bir inanç sorunu olarak kalır. Ne inanan kimse inancının doğruluğunu, ne de inkâr eden kimse inkârını bilimsel yoldan ispat edebilir. Şu kadar ki, ikisinin birden doğru olması mantıksal açıdan olanaksızdır.
Din, inançlar sisteminde, bilimin tam tersine, düzeltme, gelişme veya herhangi bir değişiklik kabul etmez. Yanılma olasılığına yer vermediği için kendi kendini eleştiri yoluyla hatalardan arındırma olanağı yoktur. Dinsel her inanç kesin ve evrensel doğruluk iddiasına dayanır. Oysa bilimde hiçbir teori kesinlik iddiası gütmez; er geç bir gün değişikliğe uğrama, hatta tümden reddedilme olasılığını gözden uzak tutmaz. Dinle bilimin çatışması, dinin olgulara dayanmaksızın evreni açıklama yolunda ortaya attığı metafizik öğretilerden vazgeçmediği sürece sürüp gideceğe benzer. Çünkü bu tür inançları, giderek kapsamını geliştiren bilimsel bulgu ve doğrularla bağdaştırmanın yolu yoktur.
Kişiler bazında ele alındığında, tarih boyunca bazı düşünürlerin bilim ile dinin uzlaşamaz ve birbirine karşıt uğraşılar olduğunu öne sürdüğü -bu genel olarak bilimin sorgulamaya dayanması, dinin ise sorgulamadan inanmayı gerektirmesinden kaynaklanmaktadır-, bazı düşünürlerin ise aksini iddia ettiği görülmektedir. Özellikle 19. yüzyılın belirli dönemlerinde din ile bilimin birbirine muhalif olduğu görüşü kazanmıştır. Bu dönemlerde geliştirilen muhalefet, karşıtlık tezine göre bilim ile din arasındaki herhangi bir etkileşim her daim çatışmaya yol açacaktır ve din de, yeni bilimsel fikirlere karşı, saldırgan olan taraf olacaktır. Her ne kadar bu anlayış 19. yüzyılda John William Draper ve Andrew Dickson White gibi isimlerce yaygınlaştırılmaya çalışılmışsa da bilim ile din arasındaki tarihsel ve bugünkü etkileşimi, çatışma anlarından iş birliği anlarına kadar, açıklamaya yeterli olmamıştır. Nitekim gerek Kopernik, Galileo, Kepler ve Boyle gibi Batı bilim tarihinde yer almış önemli isimler, gerekse İbn-i Sina , Biruni ve İbn-i Heysem gibi Doğu bilim tarihinde yer almış önemli isimler inançlı insanlardı. Bununla birlikte, bilim ile dinin tarih içinde çatıştığı meseleler de olmuştur ve bilim ile dinin uzlaşmasının mümkün olmadığını savunanlar bugün de mevcutturlar. Örneğin İngiliz evrimsel biyoloji uzmanı Richard Dawkins bilim ile dinin uzlaşmasının mümkün olmadığını şiddetle savunmaktadır.
Tarih boyunca din ile bilimi birleştirmeye çalışan, birbiriyle çelişmeyen yöntemler olduğunu ileri süren ve hatta birbirlerini tamamladıklarını düşünenler olmuştur. Amerikalı biyolog Kenneth R. Miller bu kesimdedir. Zaman zaman dinsel kanıları bilimsel yöntemlerle veya bilimsel kanıları dinsel yöntemlerle açıklamaya çalışanlar olmuştur. Örneğin, İbn-i Sina Tanrı'nın varlığını akıl ve mantık yoluyla açıklamaya çalışmıştır. Buna ek olarak, özellikle modern çağda, bazıları bilim ve dinin birbirinden bağımsız olduğunu, insani deneyimin birbiriyle ilgisiz yönleriyle uğraştıkları ve bu sebeple birbirlerinin alanına bulaşmadıkça, kendi alanları içerisinde, sorunsuz bir şekilde birlikte var olabileceklerini öne sürmüşlerdir. Ama bu pek de mümkün olmamıştır.
Shelvin Mack
Shelvin Mack (d. 22 Nisan 1990, Lexington, Kentucky), İsrail Basketbol Süper Ligi takımlarından Hapoel Jerusalem forması giyen Amerikalı profesyonel basketbolcu. 1.91 boyunda 94 kg ağırlığında olan Mack Oyun kurucu pozisyonunda görev almaktadır.
Dean Potter
Dean Potter (14 Nisan 1972 - 16 Mayıs 2015), Amerikalı serbest tırmanış sporcusudur.
16 Mayıs 2015'te Yosemite Ulusal Parkı'nda wingsuit uçuşu sırasında kayalıklara çarparak öldü.
2014 Türkiye Süper Kupası
2012 ve 2013 yıllarındaki organizasyonda da birbirleriyle karşı karşıya gelen iki ekip, böylelikle üst üste üçüncü kez Süper Kupa'da mücadele etmiş oldu. 12 Ağustos 2012 tarihinde Erzurum'da, 11 Ağustos 2013 tarihinde ise Kayseri'de oynanan Süper Kupa maçlarında, Sarı kırmızılılar rakibini mağlup ederek üst üste iki kez kupayı müzesine götürmüştü. Galatasaray, bu karşılaşma ile birlikte yirmi bir, Fenerbahçe ise on sekizinci defa Süper Kupa'da mücadele etti. Fenerbahçe-Galatasaray derbisindeki 379. karşılaşma olan maçın 90 dakikalık normal süresi ve uzatma bölümleri 0-0'lık beraberlikle sona erdi. Fenerbahçe, seri penaltı atışları sonucunda rakibini 3-2 mağlup ederek kupanın sahibi oldu.
Maç, Türkiye'de atv tarafından canlı yayınlandı. Bu kupa ile birlikte Fenerbahçe teknik direktörü İsmail Kartal ile Galatasaray teknik direktörü Cesare Prandelli, takımlarının başındaki ilk resmî maçlarını çıkarmış; Kartal ise ilk kez bir organizasyonda şampiyonluk kazanmıştı. Maçtan sonra elde edilen 1.700.000 hasılat, Soma Faciası'nda yaşamını yitiren madencilerin ailelerine bağışlandı.
Arka plan
Cumhurbaşkanlığı Kupası adıyla ilk defa 1966 yılında düzenlenmeye başlanan organizasyon, 2006 yılında Türkiye Süper Kupası ismini aldı. İki takım son iki yılda üst üste iki kez bu organizasyonda karşılaştılar. 2012 yılında oynanan karşılaşmada Galatasaray, Fenerbahçe'yi 3-2 mağlup ederek kupayı kazandı. 2013 yılında tekrar karşılaşan iki ekipten gülen taraf yine Galatasaray oldu ve rakibini tek golle geçerek kupaya uzandı. Fenerbahçe ise 2009 yılında Beşiktaş'ı 2-0 yenerek kupayı kazandı. Bundan önce oynanan son iki Süper Kupa maçında Galatasaray lig şampiyonu unvanıyla, Fenerbahçe ise Türkiye Kupası şampiyonu unvanıyla katılma hakkı kazandı. Bu organizasyonda ise Galatasaray Türkiye Kupası, Fenerbahçe de lig şampiyonu olarak katılım hakkını elde etti. Organizasyonda iki takım bu maç öncesinde toplam 5 defa karşılaştı. Galatasaray, 1996, 2012 ve 2013 yıllarında şampiyonluğa ulaşırken Fenerbahçe, 1973 ve 1985 yıllarında rakibini mağlup ederek mutlu sona ulaştı.
Galatasaray, bu maçtan önce kupayı 13 kez ile en çok kazanan takımdı. Takım, 20 defa mücadele ettiği Süper Kupa'da 7 kez rakiplerine yenilmekten kurtulamadı. Fenerbahçe ise 17 kez oynadığı Süper Kupa'da 8 defa mutlu sona ulaşırken 9 kez de mağlup oldu. 105 yıllık rekabette iki ekip daha önce 378 kez karşılaştı. Bu maçtan önce oynanan son maçta ise Galatasaray rakibini ligde 1-0 mağlup etmişti.
Süper Kupa organizasyonu 1998 yılına kadar Cumhurbaşkanlığı Kupası ve Devlet Başkanlığı Kupası isimleriyle Ankara'da oynandı. 2006, 2007 ve 2008 yıllarında ise Almanya'da düzenlendi. 2009 ve 2010 yıllarında İstanbul, 2012 yılında Erzurum ve 2013 yılında Kayseri'de oynandı. Manisa ilk defa bir Süper Kupa organizasyonuna ev sahipliği yaparken Türkiye'de Ankara, İstanbul, Erzurum ve Kayseri şehirlerinden sonra organizasyona ev sahipliği yapan 5. şehir oldu. Öte yandan iki takım arasında ilk defa Manisa'da bir maç gerçekleştirildi.
Katılım
Fenerbahçe, 2013-14 Süper Lig sezonunu en yakın rakibi Galatasaray'ın 9 puan önünde şampiyon olarak tamamlayarak Süper Kupa'da oynama hakkı kazandı. Fenerbahçe, ligde oynadığı 34 karşılaşmada 23 galibiyet, 5 beraberlik ve 6 mağlubiyet ile toplam 74 puan topladı. Fenerbahçe'yi 18 galibiyet, 11 beraberlik ve 5 mağlubiyet elde eden ve 65 puanla sezonu ikinci sırada tamamlayan Galatasaray takip etti.
Hakemler
Türkiye Futbol Federasyonu 18 Ağustos 2014 tarihinde, maçta görev yapacak hakemleri resmî İnternet sitesi aracılığıyla duyurdu. Süper Kupa maçında düdük çalacak hakem Mustafa Kâmil Abitoğlu olurken Abitoğlu'nun yardımcıları Aleks Taşçıoğlu ve Serkan Ok, dördüncü hakem Ali Palabıyık ve ilave yardımcı hakemler ise Tolga Özkalfa ile Çağatay Şahan olarak açıklandı. Antalya bölgesi hakemi olan ve işletmecilik işiyle uğraşan Abitoğlu, 2006 yılından itibaren Süper Lig'de görev yapmaya başladı. Abitoğlu daha önce Süper Kupa organizasyonunda hiç görev almazken kariyerinde ilk defa bir Fenerbahçe-Galatasaray derbisinde görev yaptı. Abitoğlu, bu maça kadar lig ve kupa maçlarında Fenerbahçe'nin 25, Galatasaray'ın ise 17 maçında düdük çaldı.
Maç öncesi
Final maçının ilk olarak yurt dışında, Bakü'de oynanacağı iddia edildi. Ancak Mayıs ayında yaşanan Soma Faciası'nın ardından Türkiye Futbol Federasyonu yapılan yönetim kurulunda, maçın facianın yaşandığı Soma'nın bağlı olduğu Manisa'daki 19 Mayıs Stadyumu'nda, 15-16 Ağustos tarihleri arasında oynanmasını kararlaştırdı. Maçtan elde edilecek gelirlerin ise Soma Faciası'nda yaşamını yitiren işçilerin ailelerine bağışlanacağı duyuruldu. Haziran 2014'te ise Türkiye Kupası ile Türkiye Süper Kupası için yayın ihalesi yapıldı. İhaleyi mevcut yayıncı Turkuvaz Medya Grubu tekrar kazanarak 3 yıl boyunca organizasyonu yayınlama hakkını elde etti. Türkiye Futbol Federasyonu, Temmuz ayında resmî İnternet sitesi üzerinden yaptığı açıklama ile maç tarihinin beklenen yüksek hava sıcaklıkları ve 2014-15 Süper Lig'in açılışına daha yakın olması sebebiyle 25 Ağustos'a alındığını duyurdu.
Türkiye Futbol Federasyonu, 18 Temmuz tarihinde maç için bir organizasyon toplantısı yaptı. Toplantı sonucunda, maç biletlerinin 8 Ağustos tarihinde İnternet üzerinden kısıtlı sayıda satışa çıkacağı açıklandı. Bunun yanında Manisa ile civar il ve ilçelerde kurulacak gişelerden de bilet satışının yapılacağı açıklandı. Kupa maçının biletleri ise 150, 75 olarak açıklanırken ilk defa TFF'nin düzenlediği bir organizasyonda protokol tribünü koltukları için bilet satışı yapılacağı duyuruldu. Maç gelirlerinin Soma Faciası'nda hayatını kaybedenlerin ailelerine bağışlanacak olması sebebiyle, protokol tribünündeki koltuk fiyatları 250 olarak belirlendi. Türkiye Futbol Federasyonu, 8 Ağustos 2014 tarihinde maç için İnternet üzerinden satışa çıkan biletlerin tükendiğini açıkladı. Ayrıca maçı takip eden basın mensuplarının da maç için ücret ödeyeceği açıklandı. Maçta görevli olan güvenlik görevlilerinin ise bu maçtan alacakları maaşlarını Soma Faciası'nda hayatını kaybeden işçilerin ailelerine bağışlayacakları belirtildi. Türkiye Futbol Federasyonu, 18 Ağustos 2014 tarihinde resmî web sitesi aracılığıyla maçın biletlerinin gişe satışının başladığını açıkladı. Bunun yanında her taraftarın gişelerden satışa sunulan biletlerden kişi başı en fazla 2 adet satın alabileceği bildirildi.
Maçta 2.500 tanesi Çevik Kuvvet olmak üzere, 7.000 civarında polisin görev yapacağı açıklandı. Bunun yanında stadyum çevresinde 1 helikopter, 7 ambulans ve 2 itfaiye aracı hazır bulundurulacağı ve maç günü stadyum çevresinde alkollü içki satışının yasaklandığı açıklandı.
Süper Kupa karşılaşmasında Fenerbahçeli taraftarlar Tarzan ve Gediz tribünlerinde, Galatasaray taraftarları ise Kapalı Tribün ve Spil Tribünü'nde oturdu. Başlarında madenci baretleri bulunan görevliler, her iki takımın bayraklarını saha içerisinde dolaştırdılar. Bayrakları taşıyan görevliler, bu maçtan kısa bir süre önce hayatını kaybeden Beşiktaş Onursal Başkanı Süleyman Seba'nın fotoğrafının basılı olduğu tişörtleri giydiler. Her iki takım futbolcuları da, seremoniye maden faciasında hayatını kaybeden işçilerin çocuklarıyla birlikte çıktılar. İstiklal Marşı'nın okunmasının ardından Süleyman Seba, Fenerbahçe eski Başkanı Faruk Ilgaz ve eski Galatasaray yöneticisi Turgan Ece için 1 dakikalık saygı duruşu yapıldı.
Takım seçimi
Fenerbahçe, 24 Ağustos 2014 tarihinde 21 kişilik maç kadrosunu açıkladı. Kadroda lisansı çıkmayan Diego Ribas, Cristian Baroni ve sakatlığı bulunan Egemen Korkmaz yer almadı. Joseph Yobo, Miloš Krasić, Serdar Kesimal, Erten Ersu ve Hakan Çinemre ise teknik direktör Kartal'ın tercihiyle kadroda yer bulamadılar. Bunun yanında maç kadrosuna A2 takımında oynayan Muhammed Akarslan dahil edildi. Ancak 18 kişilik maç kadrosunda yer almadı. Mert Günok, Hasan Ali Kaldırım, Michal Kadlec, Selçuk Şahin, Alper Potuk, Mehmet Topuz ve Pierre Webó karşılaşmaya yedek kulübesinde başladılar.
Galatasaray ise 30 kişiden oluşan oyuncu kadrosunu 24 Ağustos 2014 tarihinde açıkladı. 18 kişilik maç kadrosunda sakatlığı bulunan Hamit Altıntop, kadro dışı kalan Gökhan Zan, Sabri Sarıoğlu, Emmanuel Eboué, Dany Nounkeu, Lucas Ontivero, Engin Baytar ve Yiğit Gökoğlan ile Kaan Baysal, Aydın Yılmaz, Sinan Gümüş, Koray Günter, Emre Can Coşkun, Berk İsmail Ünsal, Birhan Vatansever, Emre Çolak, Eray İşcan, Alperen Uysal, Endoğan Adili ve Umut Gündoğan yer almadı. Sinan Bolat, Hakan Balta, Bruma, Furkan Özçal, Yekta Kurtuluş, Nordin Amrabat ve Umut Bulut ise maça yedek olarak başladılar.
Özet
Fenerbahçe, 25 Ağustos 2014 tarihinde Galatasaray ile oynadığı karşılaşmayı seri penaltılar sonucunda 4-3 kazandı ve Süper Kupa'da şampiyonluğa ulaştı. Maçın ilk yarısı Galatasaray takımının santra vuruşu ile başladı. Maçın 7. dakikasında Galatasaraylı Yasin Öztekin'in rakip ceza sahası dışından yaptığı vuruşu Fenerbahçe kalecisi Volkan Demirel iki hamlede kontrol etti. 35. dakikada Galatasaraylı Olcan Adın'ın vuruşu az farkla auta gitti. 41. dakikada Fenerbahçeli Raul Meireles'in rakip ceza sahasına yaptığı ortada, Mehmet Topal'ın yaptığı kafa vuruşu Galatasaray kalecisi Fernando Muslera'da kaldı. 42. dakikada Fenerbahçeli Emmanuel Emenike'nin ortasında Moussa Sow'un yaptığı vuruş bir kez daha kaleci Muslera'da kaldı. Maçın ilk yarısı golsüz eşitlikle tamamlandı.
Maçın ikinci yarısı Fenerbahçeli oyuncuların santra vuruşu ile başladı. 54. dakikada Meireles'in ortasında Sow'un yaptığı kafa vuruşu kaleci Muslera'da kaldı. 66. dakikada Fenerbahçeli Mehmet Topuz'un rakip ceza sahası dışından yaptığı vuruş kaleci Muslera'da kaldı. 78. dakikada Fenerbahçeli Caner Erkin'in ceza sahasına yaptığı orta Galatasaray savunmasından sekip Bekir İrtegün'ün önünde kaldı ve bu oyuncunun vuruşunda kaleci Muslera topu kornere çeldi. Pozisyonun devamında kornerden gelen topu Fenerbahçeli Dirk Kuyt arka direğe aşırdı. Kuyt'un aşırdığı topu Sow, Emenike'ye indirdi; ancak Emenike bu topa vuramadı. 85. dakikada Galatasaraylı Bruma'nın rakip ceza sahası dışından yaptığı vuruş auta gitti. Maçın 86. dakikasında Emenike'nin rakip ceza sahası içindeki şutunu kaleci Muslera ayaklarıyla çıkardı. Maçın 90 dakikalık normal süresi 0-0 eşitlikle tamamlanınca on beşer dakikalık iki uzatma devresi oynandı.
İlk uzatma devresi Fenerbahçeli oyuncuların santra vuruşuyla başladı. 100. dakikada Fenerbahçeli Alper Potuk'un rakip ceza sahası içinde yaptığı vuruş yandan auta çıktı. 101. dakikada Galatasaraylı Burak Yılmaz'ın sol çaprazdan yaptığı vuruş yandan auta çıktı. İkinci uzatma devresinin ilk dakikasında sol kanattan Yılmaz'ın ortasında Adın, yükselmesine rağmen topa dokunamadı. Uzatma devrelerinde de golsüz eşitlik bozulmadı ve maç seri penaltı atışlarına kaldı. Galatasaray, Adın ve Yılmaz ile penaltı atışlarını gole çevirirken, Selçuk İnan, Felipe Melo ve Yekta Kurtuluş'un kullandıkları penaltıları değerlendiremedi. Fenerbahçe ise Erkin ve Mehmet Topuz ile 2 penaltıyı gole çeviremezken Kuyt, Meireles ve Michal Kadlec ile 3 penaltıyı gole çevirerek maçı 3-2 kazandı ve kupanın sahibi oldu.
Maç sonrası
Fenerbahçe'de Emre Belözoğlu, Mehmet Topal ve Caner Erkin daha önce Galatasaray takımında, Galatasaray'da ise Burak Yılmaz ve Olcan Adın Fenerbahçe takımında forma giymişti. Bu maç ile birlikte 13 yıl sonra ilk kez iki takım arasında oynanan bir maçın sonucu seri penaltı atışları ile belirlendi. En son 2000-01 Türkiye Kupası yarı final maçında sonuç penaltılarla belirlenmişti.
Topçular, Eyüpsultan
Topçular, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Eyüpsultan ilçesine bağlı 21 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında Rami Cuma, Rami Yeni, Düğmeciler, Nişanca ve Defterdar mahalleleriyle; Bayrampaşa, Zeytinburnu ve Fatih ilçeleriyle sınırdaştır.
2014 Türkiye Süper Kupası
Maç sonrası
İsmail Kartal, Fenerbahçe teknik direktörü olarak 1990 yılında bu kupayı kazanan Ömer Kaner'den sonra Fenerbahçe ile TFF Süper Kupa'yı kazanan 2. Türk teknik direktör oldu. Ayrıca organizasyonu 2010 yılından bu yana üst üste 4. kez Türk teknik direktörlerin yönettiği takımlar kazanmış oldu. Kaybolan sprey, Türkiye'de ilk kez bu müsabakada kullanıldı.
Türkiye Futbol Federasyonu, taraftarların neden olduğu saha olayları ve çirkin tezahürat nedeniyle Fenerbahçe'ye toplam 120.000, Galatasaray'a ise toplam 250.000 para cezası verdi. Ancak daha sonra TFF Hukuk Müşavirliği'nin itirazını değerlendiren Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu, Galatasaray'a verdiği toplam 250.000 para cezasını 100.000 para ve 1 maç seyircisiz oynama cezasına çevirdi. Ayrıca Fenerbahçe kalecisi Volkan Demirel'e rakip takım oyuncusuna yaptığı hareket nedeniyle 3 resmî maçtan men ve 17.500 para cezası verdi. Fenerbahçe yöneticisi İlhan Ekşioğlu'na ise rakip takım sporcusuna yönelik hakareti nedeniyle 30 gün hak mahrumiyeti ile 26.000 para cezası verdi. Maçta özel güvenlik görevlileri hariç 1.000 tanesi Ankara, İstanbul ve çevre illerden olmak üzere toplam 2.500 polis görev yaptı.
Tepkiler
Maçın ardından her iki teknik direktör de düzenlenen basın toplantısında açıklamalarda bulundular. Fenerbahçe teknik direktörü Kartal, oyuncuların istediklerini yerine getirdiğini ve sezona kupa ile başlamanın kendileri için bir moral olduğunu ifade etti. Galatasaray teknik direktörü Prandelli ise penaltılarda gerekli olan şansın yanlarında olmadığını belirtti. Fenerbahçeli Caner Erkin ise Galatasaray'ı yenmenin güzel bir duygu olduğunu ve maçta kaçırdığı penaltıyı ömür boyu unutmayacağını söyledi. Maçtan sonra Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan şampiyonluğa ulaşan Fenerbahçe'ye bir tebrik mesajı yolladı. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Cemil Çiçek ve Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu da Fenerbahçe'nin şampiyonluğunu kutladılar.
Vedeğil kapısı
Girilen iki ya da daha çok değerin çarpılmasını sağlayan ve sonucun tersini alan kapıdır.Buna ve değil kapısı veya TVE (Ters Ve) kapısı denir. İngilizce kısaltması ise NAND 'dır.
VE Değil Kapısı, sadece tüm girişleri 1 ise 0 verir, diğer tüm hallerde 1 verir.
Burada A ve B değerlerinin çarpımının değilini verdiği Y çıkışını görüyoruz.
Fikri Sönmez
Fikri Sönmez (d. 1938, Fatsa - ö. 4 Mayıs 1985, Amasya), Türk Marksist-Leninist siyasetçi ve Ordu'nun Fatsa ilçesinin belediye başkanlarından. Fatsa'da komünist bir yönetim kurduğu gerekçesiyle 12 Eylül Askerî Darbesi'ne giden süreçte 11 Temmuz 1980'de yapılan bir askerî operasyonla görevinden alındı ve tutuklandı. Yargılandı ve ağır hapis cezasına çarptırıldı. 4 Mayıs 1985'te cezaevinde öldü.
Yaşamı
60'lı yılların ortalarında TİP'e üye oldu ve partide aktif olarak görev aldı. Dev-Genç saflarında 6. Filo'ya karşı düzenlenen gösterilere katıldı. 1970 ortalarında sol içinde ortaya çıkan yeni saflaşmalarda Mahir Çayan'ın görüşlerine katılarak THKP-C tarafında yer aldı. 1971-1972 yıllarında Mahir Çayan ve arkadaşlarının Maltepe Askeri Cezaevi'nden kaçışlarından sonra Karadeniz Bölgesi'ne geçmelerinde ve bu bölgedeki ilişkilerinde ve eylemlerinde onlara yardımcı olduğu gerekçesiyle THKP-C Davası'nın diğer sanıklarıyla birlikte 2 yıl kadar tutuklu olarak yargılandı ve 1974 affıyla tahliye oldu. Giresun, Ordu, Samsun bölgelerinde aktif faaliyet yürüttüğü sırada Devrimci Yol militanıydı.
Belediye Başkanlığı
8 Temmuz 1980 günü Genelkurmay Başkanı Orgeneral Kenan Evren, kuvvet komutanları ve Jandarma Genel Komutanı, Çorum ve Fatsa'da olanlar hakkında bilgi almak için Karadeniz'de incelemeye çıktı. Önce Çorum'a giden komutanlar, daha sonra Amasya, Samsun ve Ordu'ya gitti. Samsun'dan Ordu'ya helikopterle gidecekken Samsun Valisi, "Fatsa üzerinden geçerken teröristlerin kendilerine ateş açabileceklerini, bu sebeple yüksekten uçmalarını" söyleyerek komutanları uyardı. 11 Temmuz 1980'de sabaha karşı 04.15'te ilçeye "Nokta Operasyonu" diye tabir edilen bir askerî operasyon düzenlendi. Operasyonu Ordu Jandarma Alay Komutanı yönetti. İlçede sokağa çıkma yasağı kondu, silah araması yapıldı. Bu harekât sırasında maskeli kişilerin ihbar ettiği 300 kişi tutuklandı. 2000 sanıklı Dev-Yol davası açıldı. Ancak çoğu beraat etti.
4 Mayıs 1985 günü cezaevinde geçirdiği kalp krizi sonucu öldü.
Sönmez'in çalışmaları, bir sosyalist yerel yönetim deneyimi olarak görüldü ve yerli ve yabancı birçok araştırmaya da konu oldu.
Pierre Marcilhacy
Pierre Marcilhacy (14 Şubat 1910, Paris - 6 Temmuz 1987, Paris), Fransız siyasetçi.
Paris'te hukuk eğitimini tamamladıktan sonra, Paris İstinaf Mahkemesi'nde avukatlık stajı yapmış daha sonra gazetecilik yapmıştır. Ardından Paris Barosu'na kayıtlı olarak avukatlık yapmaya başlamış ve Paris İstinaf Mahkemesi'nde pek çok direnişçiyi savunmuş, Yargıtay ve Danıştay'da avukatlık yapmıştır. Hollandalı eski bir manken ile evli olup 2 çocuk babasıdır. Yerel yönetimlerde görev almış ayrıca uzun süre senatörlük yapmıştır. 1965 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Liberal Ulusal Konvansiyon'un adayı olmuştur. 1980 yılında senatodaki sandalyesini kaybetmiş, 1981 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ikinci turunda François Mitterrand'ı (ailesinin dostu) desteklediğini açıklamıştır. 1983'te Meclis Başkanı Louis Mermaz tarafından Fransa Anayasa Konseyi üyeliğine atanmış ve ölünceye dek bu görevi sürdürmüştür.
Örgütlenme özgürlüğü
28 Haziran 1971 tarihli ünlü senato oturumunda, örgütlenme hakkı reformuna (örgütlenmeyi sınırlandıran) dair öncelikli sorun önergesini onaylatmış böylelikle kanun değişmiş ancak daha sonra meclis direnince, senato başkanı Alain Poher inisiyatif kullanarak Anayasa Konseyi'ne başvurmuş ve Anayasa Konseyi, örgütlenme özgürlüğüne dair tarihi bir karar almıştır.
Görevleri
Senato
Yerel Yönetimler
Anayasa Konseyi
Algı
Algı, psikoloji ve bilişsel bilimlerde duyusal bilginin alınması, yorumlanması, seçilmesi ve düzenlenmesi anlamına gelir. Algı, duyu organlarının fiziksel uyarılmasıyla oluşan sinir sistemindeki sinyallerden oluşur. Örneğin, görme gözün retinasına düşen ışıkla, işitme kulağa gelen ses ile oluşur. Algı bu sinyallerin sadece pasif bir şekilde alınması değildir. Öğrenme, dikkat, hafıza ve beklenti ile şekillenebilir. Algı, bu "yukarıdan aşağıya etkileri" kapsadığı gibi duyusal girdinin "aşağıdan yukarıya" işlenmesini de içerir. "Aşağıdan yukarıya işlemler", basitçe, düşük seviye bilgi kullanılarak daha yüksek seviyede bilginin (örneğin şekiller ile nesne tanımada) oluşturulmasıdır. Yukarıdan aşağıya işlemler ile kastedilen, kişinin kavram ve beklentilerinin algıyı etkilemesidir. Algılama, sinir sisteminin kompleks işlemlerine dayanır, ancak bilinçsel farkındalığın dışında gerçekleştiği için çoğu zaman kişilere zahmetsizce gerçekleşir gibi gelir.
Deneysel psikolojinin, 19. yüzyılın sonlarına doğru yükselişinden beri psikolojinin algı anlayışı çeşitli teknikleri birleştirerek ilerledi. Psikofizik, fiziksel nitelikleri değişen girdinin algı üzerine etkisini ölçerken, Duyusal nörobilim algının arka planındaki beyin mekanizmalarını inceler. Algı sistemleri (işledikleri bilgi açısından) hesaplamalı olarak da incelenebilir. Felsefe, algı ile ilgili olarak; ses, koku gibi duyusal niteliklerin ne dereceye kadar algılayanın zihni yerine nesnel gerçeklikte var olduklarını inceler. Duyular geleneksel olarak pasif alıcılar olarak düşünülmesine rağmen, yanılsama ve illüzyon üzerine çalışmalar beynin algısal sistemlerinin aktif ve bilinç düzeyine çıkmadan girdilerinden duyu oluşturmaya çalıştıklarını gösterdi. Algının ne derece aktif bir hipotez test sürecinde kullanılabilir olduğu veya gerçekçi duyusal bilginin elde edilebilmesinin bu süreci gereksiz kılıp kılmayacağı tartışma konusudur.
Beynin algısal sistemleri, insanların çevrelerindeki dünyayı, duyusal bilgileri eksik ya da değişken olsa bile, kararlı görmesini sağlıyor. İnsan ve hayvan beyinleri farklı bölgeleri farklı duyu bilgilerini işleyecek şekilde kısımlı bir yapıya sahiptir. Bu kısımlardan bazıları duyusal harita şeklini alır. Bu farklı kısımlar birbirleriyle bağlantılıdır ve birbirlerinden etkilenir. Örneğin, tatma duyusu kokudan güçlü bir şekilde etkilenir.
İşlem ve Terimler
Algı çalışmasının yöntemleri, David Hume, John Locke, George Berkeley'de veya tüm bilim ve bilginin temeli olarak Maurice Merleau-Ponty'nin algıyı kabullenmesi gibi deneysel epistemoloji ve mantık felsefesi çerçevesindeki psikolojik yaklaşımlar içerisinde gerekli biyolojik yaklaşımlardan psikolojik yaklaşımlara kadar farklılık gösterir.
Kolaylıkla duyum ile karıştırılabilmektedir. Ayrımı belirleyen temel etken duyumda bir yorumlama, anlama söz konusu 'olmamasıdır'.
Örnek: Yolun karşısından gelen arkadaşımız bize doğru yürümektedir ve açıkça bize doğru yürürken bize doğru bakmaktadır. Ancak yanımızdan hiç oralı olmayıp geçer giderse problem duyum algı farkına işaret ediyor olabilir. Yani bizim görüntümüz onun gözüne, retinasına yansımıştır. Biyolojik yapısı içerisinde göz bu görüntüyü beyne ulaştırmıştır. Fakat beyin burada yapması gereken duyusal bilginin alınmasından sonra, seçilme, düzenleme ve yorumlama aşamalarını gerçekleştirmemiştir. Bu halk arasındaki tabirle bakmak ve görmek arasındaki fark gibi de düşünülebilir.
Psikolog Jerome Bruner bir algı modeli geliştirmiştir. Bruner'e göre insanlar kanaat oluşturmak için aşağıdaki süreçlerden geçerler: Alan Saks ve Gary Johns'a göre, algının 3 bileşeni vardır.
Duyular
Psikolojinin konusu olan insan ve hayvanda algı, duyulara bağlıdır. Klasik beş duyu; görme, duyma, koku alma, tat alma ve dokunmadır. Bunların dışında; beden bilinci, denge, sıcaklık ve acı gibi duyular da vardır.
İlhan Kantarcı
İlhan Kantarcı (1955, Tokat - 27 Ocak 2012, Ankara), Türk yönetmen, tiyatro ve dizi oyuncusudur.
Hayatı ve kariyeri
1955 yılında Tokat'ta doğdu. 1983 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi tiyatro bölümünden mezun oldu, aynı yıl Bursa Devlet Tiyatrosu 'nda oyuncu olarak göreve başladı. Sanatçının ilk rol aldığı oyunlar, Bursa Devlet Tyatrosu'nda "Rita" ve "Leonce ile Lena"dır. Burada 10 yıl görev yaptıktan sonra Ankara'ya tayin olan oyuncu son olarak Genç Osman isimli oyunla izleyicilerin karşısına çıktı. Çeşitli televizyon dizilerinde rol alan sanatçı son olarak FOX TV ekranlarında yayınlanan Unutma Beni adlı yapımla ekranlara geldi. İlhan Kantarcı geçirdiği kalp krizi sonucu 27 Ocak 2012 tarihinde Ankara'da öldü. Cenazesi Karşıyaka Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Kantarcı, Kavaklıdere Rotary kulübü, Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği, Atatürkçü Düşünce Derneği gibi kâr amacı gütmeyen dernekler ve sivil toplum kuruluşlarında aktif rol almaktaydı.
Mós (Torre de Moncorvo)
Mós Portekiz'de Torre de Moncorvo belediyesine bağlı olan, 58,69 km² yüzölçümüne sahip, 309 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
D flip-flop
D flip-flop, 1 bitlik hafıza. Tetikleme darbesi ile tutuğu değeri bırakır ve yeni gelen değeri tutmaya başlar.
Durum Tablosu
D tipi Flip Flop’lar, giriş verisinin saat darbesiyle kabul edilmesi açısından farklılık gösterirler. Bu farklılık Flip Flop’un tetiklenme yapısından kaynaklanır. Kenar (edge) tetiklemeli Flip Flop’lar, D girişindeki lojik değeri saat darbesinin bir lojik değerden diğerine geçişinde çıkışa yani Q'ya iletirler. D Flip Flop’un bu özelliği blok gösteriminde (pozitif kenar tetiklemeli) clock girişindeki “ > “işareti ile belli edilir. Eğer Flip Flop 0’dan 1’e geçişte clock alıyorsa, D girişindeki bilgiyi çıkışa iletiyorsa pozitif kenar tetiklemeli, 1’den 0’a geçişte tetik alıyorsa negatif kenar tetiklemelidir.
2015 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Finlandiya
Finlandiya, Avusturya'nın başkenti Viyana'da yapılan 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılımını onaylamıştır. Finlandiya'nın şarkısı ve şarkıcısı Finlandiya kanalı Yleisradio (Yle) tarafından düzenlenen Uuden Musiikin Kilpailu (UMK) adlı yarışmanın sonucunda Pertti Kurikan Nimipäivät adlı şarkısıyla "Aina mun pitää" 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Finlandiya'yı temsil etmiştir.
Geçmişi
2015 Yarışması öncesinde, Finlandiya 1961 yılında bu yana Eurovision Şarkı Yarışması'na kırk sekiz kez katılmıştı. Finlandiya ilk kez Lordi tarafından seslendirilen Hard Rock Hallelujah ile 2006 yılında yarışmayı kazandı. 2014 yılında Finlandiya 2006'daki zaferlerinden sonra en iyi dereceyi almış, ülkelerini temsil eden Softengine grubunun seslendirmiş olduğu "Something Better" adlı şarkıyla finale yükselmiş, finalde de 11. olmuştur.
26 Mayıs 2014 tarihinde Finlandiya kanalı 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılacaklarını duyurmuş, aynı zamanda seçim sistemi hakkında bilgi vermiş, temsilcilerini önceki üç yıl olduğu gibi Uuden Musiikin Kilpailu 2015 adlı Ulusal Final ile seçeceklerini belirtmiştir.
Uuden Musiikin Kilpailu 2015
Uuden Musiikin Kilpailu 2015, Finlandiya'nın 2014 Eurovision Şarkı Yarışması'nda yarışacağı şarkıyı seçmesi için düzenlenen ulusal finalin dördüncüsüdür. Yarışma 7 Şubat 2015 tarihinde, üç yarı finalin ilki yapılmış ve 28 Şubat 2015 tarihinde bir final sona ermiştir. Tüm gösteriler yle.fi/umk online ve Yle TV2'den izlenebilmiştir.
Format
26 Mayıs 2014 tarihinde, UMK 2015 gösterisi yapımcı Anssi Autio yarışmanın biçiminin ve kurallarının önceki yıllarda olduğu gibi olacağını açıkladı. Jüri paneli UMK 2015 gösterilerinde yer almayacak, önceki yıllarda uygulanan gösteriler öncesi canlı performans günü uygulanmayacak ve katılımcılar bütün gösterilerde performanslarını canlı sergileyeceklerdir.
Bileklik
Bileklik, bilek etrafına takılan süs eşyası. Bileklikler deri, kumaş veya metalden yapılırken taş, tahta ve deniz kabukları da içerebilmektedir. Bilezik tek, esnek olmayan bir halkaysa, genellikle bilezik olarak adlandırılır. Ayak bileği etrafına takıldığında bilek bilekliği veya halhal denir.
Bileklikler ayrıca tıbbi muayene ve kimlik tespiti için de kullanılır. Bilezikler takı olarak takıldığında, tılsım gibi diğer dekorasyon öğelerini tutmak için destekleyici bir işleve sahip olabilir. Alerji bilezikleri, yeni doğan bebekler için bazı bileziklerde tıbbi kimlik etiketi ve kimlik bilgileri işaretlenmiştir.
2015 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Finlandiya
Format
Önceki yılların aksine on iki olan katılımcı sayısı bu yıl on sekize yükseltilmiştir. 13 Ocak 2015 tarihindeki basın toplantısında, yarışmanın formatı açıklanmış, dört gösteriden oluştuğunu açıklanmış: 7, 14 ve 21 Şubat 2015 tarihlerindeki yarı finallerde altışar katılımcı yarışacak, final ise 28 Şubat 2015 tarihinde gerçekleştirilecektir. Yarı finallerden yükselecek üçer şarkıcı finalde dokuz katılımcıyı oluşturacak. Yarışmanın kazananını halk oylaması belirleyecektir. Bütün gösterilerin sunuculuğunu Rakel Liekki ve Roope Salminen üstlenmiştir.
Katılım
Yle şarkıcılar ve bestecilere 1 Eylül 2014 tarihinden 8 Eylül 2013 tarihine kadar süre vermiştir. Şarkılar 3 dakikadan fazla olabilir ve kazanan şarkı üç dakikadan daha uzun olmalıdır, Şarkının dahan sonra Eurovision Şarkı Yarışması için kısaltılması gerekir. Yazar ve solisti(lerin) yarışmaya katılabilmeleri için en az Finlandiya vatandaşı olmaları ya da uzun bir süre Finlandiya'da yaşamamış olmaları gerekir. Katılmcılar 13 Ocak 2015 tarihinde yapılacak olan basın toplantısında açıklanacaktır.
1. Yarı final
İlk yarı final 7 Şubat tarihinde gerçekleştirilmiştir. Üç yarı finalist: "Crossroads" adlı şarkısıyla Satin Circus, "Aina mun pitää" adlı şarkısıyla Pertti Kurikan Nimipäivät ve "No voy a llorar por ti" adlı şarkısıyla Norlan "El Misionario".
Eurovision'da
Bütün ülkelerin dışında Big 5 ülkeleri (Almanya, Birleşik Krallık, Fransa, İspanya ve İtalya) ve Ev sahibi ülkenin hangi yarı finalde oy kullanacağı belirlenmiş ve Yarı finalde yarışacak ülkeleri beş fanusa koyarak hangi yarı finalde yarışacağı belirlenmiştir. 26 Ocak 2015 tarihinde Viyana Belediye Binası'nda gerçekleştirilen yarı final kuraları sırasında, Finlandiya'nın birinci yarı finalin birinci kısmında yarışacağı belirlenmiştir. Yarışmanın yapımcıları, Finlandiya'nın birinci yarı finalde Yunanistan'dan önce ve Hollanda'dan sonra beşinci sırada sahne almasına karar verdiler.
1. Yarı final
1. Yarı final'de ödüllendirilen puanlar:
Final
Finalde ödüllendirilen puanlar:
Jüri oylaması
Beş kişiden oluşan Fin jüriler şunlardır:
1. Yarı final
50% jüri oylaması ve 50% halk oylaması ile kombine edilmiş Finlandiya oyları sonuçları.
Final
50% jüri oylaması ve 50% halk oylaması ile kombine edilmiş Finlandiya oyları sonuçları.
Mós
Mós adını taşıyan Portekiz'de yerleşim birimleri:
Ayrıca:
Atlas Cheetah
Atlas Cheetah, Güney Afrika Hava Kuvvetleri (SAAF) envanterinde bulunan bir muharebe uçağıdır. Yine bir Güney Afrika firması olan ve 1965'te kurulan Atlas Aircraft Corporation tarafından Dassault Mirage III uçağının geliştirilmiş bir sürümü olarak üretilmiştir. Tek koltuklu Cheetah E ve Cheetah C ve çift koltuklu Cheetah D olmak üzere üç türevi imal edilmiştir. Cheetah E'lerin kal'e ayrıldığı SAAF'ta, şu an görev yapan 28 Cheetah C ve Cheetah D, Atlas Aircraft Corporation'ın yerini alan Denel firmasınca yine 28 adet Saab JAS-39 Gripen ile değiştirilecektir.
Gelişim Süreci
Atlas Cheetah programı, Angola ve Küba'da konuşlanan Sovyet Uçaklarına karşı Güney Afrika Cumhuriyeti'nin 1980'lerde modern muharebe ve taarruz uçağı ihtiyacının baş göstermesi ve Güney Afrika'nın sınır savaşlarında kullandığı çok yıllık uçakların bakım ve onarım maliyetlerinin yükselmesi ile başlatılmıştır. O esnada Amerika'nın uyguladığı silah ambargosundan bunalan ve silah alımı yapamayan Güney Afrika Cumhuriyeti, tek seçenek olan kendi savunma sanayisini geliştirmeyi tercih etmiştir ve ülke havacılık endüstrisi, eldeki mevcut uçakları teknik anlamda geliştirme kapasitesine ulaşmıştır.
O sırada SAAF envanterinde Dassault Mirage III (EZ/CZ/BZ/DZ/D2Z/RZ/R2Z) uçakları ile 1977'de envantere dahil edilen modern Mirage F1 uçakları bulunmakta idi. Bu uçaklar, Güney Afrika'nın hava savunmasının bel kemiğini oluşturuyordu. Zira, Mirage III'ler için mevcut birkaç geliştirme programı yürütülüyordu. Bu yüzden Mirage III'ler geliştirme çalışmaları için temel uçak grubu olarak seçildi.
Buna ek olarak, ileti teknolojili aviyonik sistemler olan radar, EW ve özsavunma sistemleri yüklenmiştir. Füze ve radar uyarı sensörlerini içeren ve otonom olarak uçağın elektronik frekans bozucu ve alevli yanıltıcı ünitelerini içeren özsavunma sistemlerini devreye sokan EW sistemi ve Güney Afrika'da geliştirilen kaska monteli görüş sistemi ile baş üstü gösterge sistemleri, ilave edilmiş geliştirilmiş Doppler radarı ve kokpit teçhizatı ile bambaşka bir uçağı ortaya çıkarmıştır. Havacılık konusunda yayın yapan önemli organlar, bazı gelişmiş bileşenlerin geliştirme programının sonlarına dahil olan Israel Aircraft Industries firması aracılığıyla İsrail kaynaklı olduğuna inanmaktadır.
16 Adet Cheetah D, o sırada SAAF envanterinde bulunan 27 adet Mirage IIIDZ/D2Z'lerden, 16 Adet Cheetah E ise Mirage IIIEZ'den elde edilmiştir. 38 adet üretilen Cheetah C için uçak iskeletleri ise İsrail'den getirtilmiştir.
Operasyonel Tarih
Atlas; 845 nolu Mirage IIID2Z üzerindeki çalışmalara 1983 Nisan'ında başlamıştır. Ne zaman bitirdiği tam olarak bilinmemektedir ama ilk resmi Cheetah D uçuşu 16 Temmuz 1986'da gerçekleştirilmiştir. 1993 yılında tüm bu uçaklar hizmete başlamış bulunmuştur. 1989'da sona eren Güney Afrika sınır savaşlarında bu uçaklardan hiçbiri kullanılmamış, yalnız Cheetah E'ler alarm durumları için iki adet olmak üzere devriye görevinde kullanılmıştır.
Bugün bütün Cheetah'lar SAAF 2. Filosunda görev yapmaktadır.