cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Christopher Cassidy
Eğitim Hayatı
Cassidy, 4 Ocak 1970'te Salem, Massachusetts'te doğdu. York, Maine'deki York Lisesi'ne girdi. Daha sonra 1989 yılında Newport, Rhode Island'daki Naval Academy Hazırlık Okulu'ndan mezun oldu. 1993'te Amerika Birleşik Devletleri Deniz Akademisi'nde matematik alanında lisans derecesi ve 2000 yılında Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde okyanus mühendisliği alanında yüksek lisans derecesi aldı.
178 Belisana
Belisana (küçük gezegen tanımı: 178 Belisana), asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen, yaklaşık çapında taştan bir arka plan asteroididir. 6 Kasım 1877'de Avusturyalı gök bilimci Johann Palisa tarafından bugünkü Hırvatistan'da bulunan Austrian Naval Gözlemevi'nde keşfedildi. 12,32 saatlik bir dönme periyoduna ve oldukça küresel bir şekle sahip bir S-tipi asteroittir. Adını Kelt tanrıçası Belisama'dan (Belisana) almıştır.
Fiziksel özellikler
Belisana, hem Tholen hem de SMASS sınıflandırmasında yaygın, taşlı bir S-tipi asteroit olarak karakterize edilmiştir.
Rotasyon süresi
Bu asteroitin 2007 yılında birçok gözlemevinden fotometrik gözlemleri, 12,321 ± 0,002 saatlik periyotlu bir ışık eğrisi ve 0,10 ± 0,03 büyüklüğünde bir parlaklık değişimi verdi. Bu değerler, 1992 yılında yapılan bir çalışma ile uyumludur. Ancak, ışık eğrisinin 24,6510 ± 0,0003 saatlik bir periyoda sahip olması da mümkündür ve bu çözümü göz ardı etmek için daha fazla çalışma gerektirecektir.
Çap ve albedo
Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Belisana 'nın çapı 35,81 ile 42,09 kilometre arasında ve yüzeyi 0,214 ile 0,2438 arasında bir albedoya sahip.
İşbirlikçi Asteroid Işık Eğrisi Bağlantısı, 9,6'lık mutlak büyüklüğe dayalı olarak 0,2026'lık bir albedo ve 35,50 kilometrelik bir çap göstermektedir.
Adlandırma
Bu küçük gezegen, adını Kelt mitolojisinden "cennetin kraliçesi" anlamına gelen tanrıça Belisama'dan (veya Belisana'dan) almıştır, İngiliz Keltleri arasında en savaşçı tanrıça ve tanrıça Athene veya Minerva'ya eşdeğerdir. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir.
Nakuru
Nakuru, Kenya'nın Nakuru ilinin başkenti olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2019 yılı itibarıyla 570.674'tür.
Pathé Ciss
Pathé Ismaël Ciss (d. 16 Mart 1994), orta saha pozisyonunda görev yapan Senegalli millî futbolcudur.
Kulüp kariyeri
Profesyonel kariyerine 2017 yılında União Madeira takımında başladı. Daha sonra sırasıyla Famalicão, Fuenlabrada ve Rayo Vallecano takımlarında forma giydi.
Güney Kore televizyon programları listesi
Bu listede Güney Kore'de televizyonlarda yayınlanan programlardan bahsedilmiştir.
Genel Haberler
Not: MBC Newsdesk ve SBS 8 News, MBC Music MBC ve SBS MTV SBS'nin müzik kanallarında da yayınlanmaktadır.
Uçanbalık'taki yıldızlar dizini
Bu liste Uçanbalık Takımyıldızı'ndaki dikkate değer yıldızlar listesi olup, azalan parlaklığa göre sıralanmıştır.
Melik Gazi Türk İslam Eserleri Müzesi
Melik Gazi Türk İslam Eserleri Müzesi,Tokat ilinin Niksar ilçesinde bulunmaktadır.
Niksar Kalesi'nde bulunan Melikgazi Türk İslam Medeniyeti Taş Eserler Müzesinde lahit, eski mezar taşları, sütunlar, sütun başları ve köşe taşları sergileniyor.4 yıl önce oluşturulan bu yapının içinde Roma ,Bizans, Selçuklu,Ponytus ve Osmanlı dönemlerinden kalma 150 taş bulunuyor. Lahit ve eski mezar taşları ile eskiden kale yapımında kullanılan sütunlar,sütun başları ve köşe başları,ziyaretçilerin ilgisini çekmektedir.
Lee Yoon-mi
Kariyeri
Lee Yoon-mi, 1998'de Super Elite Model En İyi Yetenek Ödülleri'nde birincilik ödülünü kazandı. Eğlence hayatına 2003 yılında K-pop / dans kız grubu THE S (더 에스) üyesi olarak başladı.
Leffe
Leffe, küresel Anheuser–Busch InBev bira fabrikası devinin Avrupa operasyon kolu olan InBev Belçika'nın sahip olduğu birinci sınıf bir bira markasıdır.
Lee Yoon-mi
Kariyeri
Daha sonra Lee, Little Women (2004) ve My Love (2006) gibi televizyon dizilerinde yer alarak oyunculuğa geçti. 2011 yılında The Golden Days adlı müzikalde başrolü oynadı.
Lee, 2007'de Coconut Island isimli çevrimiçi mağazasını kurdu.
Kişisel hayatı
Lee, 28 Ekim 2006'da şarkıcı ve besteci Joo Young-hoon ile evlendi. İki kızları var - 24 Mart 2010'da doğan Joo Ara ve 4 Ağustos 2015'te doğan Joo Ra-el.
Lee ayrıca 1952'de Güney Kore'de savaşta öksüz kalan çocuklara yardım etmek için kurulan Compassion International adlı organizasyon aracılığıyla çocuklara sponsorluk yapıyor.
7°CN
Bir dizi fotoğraf ve video tanıtımının ardından, 7ºCN ve başlık şarkısı "Between Us" eşzamanlı olarak yayınlandı. CNBLUE, başlık şarkısını ve albümün diğer şarkılarını çeşitli programlarda seslendirerek albümü tanıttı. Mini albüm, yayınlanmasından bu yana 47.000'den fazla kopya satarak Güney Kore'nin ulusal Gaon Albüm Listesi'nde iki numaraya yükseldi.
Uttara Baokar
Uttara Baokar (d. 1944 –ö. 12 Nisan 2023), Hint tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
Yaşamı ve kariyeri
Baokar, 1944 yılında Hindistan'da doğdu. Yeni Delhi, Hindistan'daki Ulusal Sahne Sanatları Okulu'nda (NSD) Ebrahim Alkazi'nin yanında eğitim görerek 1968'de mezun oldu. 1968'de başladığı oyunculuk kariyerini 2023 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. En çok; Padmavati rolünde olduğu; Mukyhamantri, Mena rolünde olduğu; Mena Gurjari,  Desdemona rolünde olduğu Şekspir'in meşhur tiyatro oyunu Othello, oyun yazarı Girish Karnad'ın annesini canlandırdığı; Tughlaq,  nahoş kız rolünde olduğu; Chhote Saiyad Bade Saiyad ve Umrao rolünde olduğu; Umrao Jaan adlı yapımlarla tanındı. Aynı zamanda 1978'de Jaywant Dalvi'nin eserinden Kusum Kumar'ın Hintçe çevirdiği Sandhya Chhaya adlı tiyatro oyununu yönetti.
Hint tiyatrosuna verdiği emeklerden dolayı 1984'te Hindistan Ulusal Oyunculuk Akademisi tarafından kendisine Sangeet Natak Akademi Ödülü takdim edildi. Ayrıca Sadashiv Amrapurkar ve Renuka Daftardar ile Doghi (1995), Sonali Kulkarni ile Uttarayan (2005), Shevri (2006) ve Restaurant (2006) gibi Marathi aksanında çekilen bazı filmlerde rol aldı. Aynı zamanda 1988'de Ek Din Achanak adlı yapımdaki performansıyla "En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu" Hindistan Ulusal Film Ödülü'nü kazandı.
Özel yaşamı ve ölümü
Evli iki çocuk annesi olan Baokar, 12 Nisan 2023'te doğum yeri Yeni Delhi, Hindistan'da doğal nedenlerden 79 yaşında ölmüştür.
Fujiwara no Fuhito
Fujiwara no Fuhito (MS 659-13 Eylül MS 720), Asuka ve Nara dönemlerinde yaşamış Japon devlet adamı ve aristokrat. Fujiwara no Kamatari'nin ikinci oğlu olup iki kadından oğulları vardı ve bu oğullar Fujiwara boyunun Güney, Kuzey, Tören ve Başkent olmak üzere dört ana soyunun kurucularıydı. Ayrıca iki kadından, üçü Kamohime'den, biri Tachibana no Michiyo'dan dört kızı oldu. Kamohime'nin bir kızı, İmparator Mommu'nun karısı Miyako olup İmparator Shōmu'nun annesiydi.
İmparator Mommu'nun hükümdarlığı sırasında hükûmet, yalnızca Fuhito'nun soyundan gelenlerin Fujiwara soyadını taşıyabilmesini ve idari işler merkezi olan Daijō-kan'a atanabilmesini emretti.
Çimenler: Bir Halkın Yaşam Mücadelesi (1925)
Çimenler: Bir Halkın Yaşam Mücadelesi, İran'daki Lurlar'dan Bahtiyari aşiretinin bir kolunun daha iyi otlaklar bulmak için kendileri ve sürüleriyle beraber yaptıkları mevsimsel göçü anlatan 1925 yapımı bir belgesel filmdir. İlk etnografik belgesel filmlerden biri kabul edilir. Çimenler filmi 1997 yılında ABD Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik olarak kayda değer" görülerek Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivinde korunmak üzere seçilen filmler arasında yer almaktadır.
Fujiwara no Kamatari
Fujiwara no Kamatari (MS 614-14 Kasım MS 669), Asuka döneminde yaşamış Japon devlet adamı ve aristokrat. Nara ve Heian dönemlerinde Japonya'nın en güçlü aristokrat ailesi olan Fujiwara boyunun kurucusudur. Fujiwara no Kamatari, Mononobe boyuyla birlikte Şintoizm'in bir destekçisiydi ve Budizm'in yayılmasına karşı savaştı. Asuka döneminde Budizm'in savunucusu olan Soga boyu, Kamatari'yi ve Mononobe boyunu mağlup etti ve Budizm, imparatorluk sarayının baskın dini hale geldi. Kamatari, daha sonra İmparator Tenji olan Prens Naka no Ōe ile birlikte, merkezi hükûmeti merkezileştiren ve güçlendiren MS 645 Taika Reformları'nı başlattı. Ölümünden hemen önce İmparator Tenji'den Fujiwara soyadını ve Taishōkan rütbesini aldı ve böylece Fujiwara boyunu kurdu.
Hiyeratik yazı
Hiyeratik yazı, Hiyeroglif yazıdan aşamalı olarak oluşan Mısır yazısı. Hiyeroglif yazıdaki resim formel resim yazısını, aynı temellere dayanarak oluşan bir yuvarlak hatlı yazıya dönüşmesi ile oluşmuştur.
Malzemeler
papirüs,tahta,taş ve çömlek ostraca üzerine kamış fırçası ile mürekkeple yazılmıştır.
Doli buğdayı
Doli buğdayı (Gürcüce: დოლის პური; okunuşu: "dolis p'uri"), buğdaygiller (Poaceae) familyasına bağlı Triticum vulgarenin bir alt türüdür. Hasadı sonbaharda yapılan Gürcü buğdayı olarak bilinir.
Doli buğdayının (Triticum vulgare erythrospermum / ferrugineum) tohumları kabuklu ve orta sertlikte olup başakları iğe benzer. Taneleri boynuzun biçimini andırır. Dona ve kuraklığa dayanaklı bir tür olarak bilinir. Kolay yere serilip kolay hastalık kapar. Doli buğdayı deniz seviyesinden 600-2000 metre yüksekliklerde yetişir. Beyaz başaklı ve kızıl başaklı türleri daha yaygındır. Yetiştiği iklim bölgesi itibarıyla doli buğdayı Gürcistan'da "Kartli doli buğdayı", "Kaheti doli buğdayı", "Ahaltsihe kızıl doli buğdayı" gibi adlarla anılır.
Türkiye sınırları içinde Artvin bölgesi de bu buğdayın yetiştiği bölgelerden biridir. Artvin'in merkez ilçesine bağlı Hamamlı köyünün eski adı Doliskana (დოლისყანა) "doli" (დოლი) kelimesinden türemiş olup "Doli buğdayı tarlası" anlamına gelir.
Türkiye'de Artvin bölgesinde doli buğdayı, "Döl Buğdayı", "Çiçek Nenenin Döl Buğdayı" adları altında tanıtılmaktadır.
1264 Büyük Kuyruklu Yıldızı
1264 Büyük Kuyruklu Yıldızı (C/1264 N1), kaydedilen en parlak kuyruklu yıldızlardan biridir. Temmuz 1264'te ortaya çıktı ve Eylül ayının sonuna kadar görünür kaldı. İlk olarak gün batımından sonraki akşamlarda görüldü, ancak en büyük ihtişamını haftalar sonra, sabahları kuzeydoğu gökyüzünde görünür hale geldiğinde, kuyruklu yıldız ufkun üzerinde yükselmeden çok önce kuyruğu algılandığında ortaya çıktı. Kuyruklu yıldızın başı belirsiz ve belirsiz bir yıldıza benziyordu ve kuyruğu, çekirdeğinden yüz derecelik bir mesafeye kadar göğün ortalarına doğru uzanan genişlemiş alevler gibi onun bu kısmından geçiyordu. 1264 kuyruklu yıldızının çok büyük ve parlak bir nesne olduğu anlatılmıştır. Kuyruklu yıldızın ihtişamı en çok Ağustos sonu ve Eylül başında görüldü. O sırada, sabah gökyüzünde baş doğu ufkunun hemen üzerinde göründüğünde, kuyruk göğün ortasını geçerek batıya doğru uzanıyordu veya uzunluğu yaklaşık 100° idi.
Dönemin tarihçileri, bu dönemde Avrupa'da meydana gelen çeşitli dikkat çekici olaylardan bahsetmekte ve özellikle kuyruklu yıldızın ortaya çıkışını, tam da kuyruklu yıldızın ilk görüldüğü gün hastalandığı iddia edilen Papa IV. Urbanus'un ölümü ile ilişkilendirmektedir ve 3 Ekim 1264'te tam olarak ortadan kaybolduğu sırada öldü. "Kıllı bir yıldızın mucizesinin" hastalığına neden olduğu ve iş bittiğinde kayıp gittiği söylendi.
1556'daki Büyük Kuyruklu Yıldız ile iddia edilen bağlantı
Bazı gök bilimciler, 1556 Büyük Kuyruklu Yıldızı ile 1264'teki Büyük Kuyruklu Yıldız'ın aynı kuyruklu yıldız olduğunu tahmin ederler. Cométographie'sinde (1783) 1264'ün Büyük kuyruklu yıldızını "büyük ve ünlü bir kuyruklu yıldız" olarak adlandıran Alexandre Guy Pingré, kuyruklu yıldızın 1556 kuyruklu yıldızınınkine büyük benzerlik gösterdiğini bulduğu parabolik yörüngesini hesapladı. Pingré 1264 kuyruklu yıldızı, "muhtemelen 1556'nınkiyle aynıdır; periyodik dönüşü yaklaşık 292 yıldır ve sonuç olarak dönüşü 1848 civarında beklenebilir." demektedir.
John Russell Hind , 1264 ve 1556'daki büyük kuyruklu yıldızın beklenen dönüşü üzerine kitabında şöyle diyor:
Bununla birlikte, 1877'de Amédée Guillemin, kısmen Babinet'ten alıntı yaparak şöyle yazdı:
Kuyruklu yıldızlar bazen bir elipsten bir parabole veya bir hiperbole yörünge düzensizliği nedeniyle kaybolabilir. Sir Isaac Newton, Güneş tarafından kontrol edilen bir cismin konik bir kesitte, yani bir elips, bir parabol veya bir hiperbolde hareket ettiğini gösterdi. Son ikisi açık eğriler olduğundan, böyle bir yolu izleyen bir kuyruklu yıldız bir daha asla görünmemek üzere uzaya gider. Kapalı eğriden açık eğriye bir yörünge bozukluğu şüphesiz sık sık olmuştur.
Şeyh Yunus Emre Türbesi
Şeyh Yunus Emre Türbesi, Ünye kentine hakim bir tepede yer alır. İçinde sandukanın bulunduğu modern yapının etrafından eski olmayan bir mezarlık bulunmaktadır. Türbeye giden yol "Tasavvuf Yolu" olarak adlandırılmış, yolun iki tarafında Yunus Emre'nin şiirlerinin yer aldığı levhalar dizilmiştir. Türbenin hemen yakınında yenilenmiş olmakla birlikte mezar taşından eski olduğu anlaşılan iki mezar vardır. Türbenin batı tarafından yaşlı bir ağaç dikkat çekicidir. Gri rengin hakim olduğu, kubbesi ve büyük pencereleri bulunan yapının ortasında, üzerinde yeşil örtünün bulunduğu bir sanduka bulunmaktadır. Sanduka demir parmaklıklarla çevrilidir. Türbenin içine halkın oturup dua etmesi için tabureler konmuştur.
Türbenin önünde Ünye Yunus Emre Eğitim ve Kültür Derneği tarafından yerleştirilmiş olan bilgi panelinde, Yunus Emre'nin Tokat'ta Gaj Gaj Dede zaviyesini ziyaret ettiği, Niksar-Ünye yolu üzerinden Ünye'ye gittiği belirtilmiştir. Bu bilgilerin Fuad Köprülü, Nihad Sami Banarlı gibi edebiyat tarihçisi ve araştırmacılara dayandığı ifade edilmiştir. Ancak Yunus Emre'nin Ünye'de öldüğüne dair başka efsaneler de vardır. Pek çok yerde bulunan Yunus Emre türbelerinden hangilerinin makam ve hangisinin gerçek mezarı olduğu tartışma konusudur. "İndik Urum’a kışladık / Çok hayr u şer işledik / Oney oldu son durak / Göçtük Elhamdülillah" dizelerinin Yunus Emre'nin mezarının Ünye'de bulunduğunun bir çeşit kanıtı olarak gösterilmektedir. Oysa şiirin aslı "İndik Rum'u kışladık / Çok hayr u şer işledik / Uş bahar geldi geri / Göçtük elhamdulillah"dır. Ünye'deki bir mezarın Yunus Emre'ye ait olduğunu göstermek için söz konusu dörtlüğün değiştirildiği anlaşılmaktadır.
Yunus Emre'nin Ünye'ye ait bir figür olduğunu pekiştirmek amacıyla türbesi olarak kabul edilen mezarın yanındaki camiye Şeyh Yunus Emre Camii ve mezarlığa da Şeyh Yunus Emre Mezarlığı adı verilmiştir. Ünye kentinde ayrıca Yunus Emre Parkı, Yunus Emre Caddesi, Yunus Emre Bulvarı, Yunus Emre İlkokulu, Yunus Emre Eğitim ve Kültür Derneği bulunmaktadır. Saca mahallesinin adı da 2016 yılında Yunusemre mahallesi olarak değiştirilmiştir. Şehirde her yıl Yunus Emre'yi anma etkinlikleri düzenlenmektedir.
Uluslararası Frankofoni Örgütü
Uluslararası Frankofoni Örgütü (Fransızca: Organisation internationale de la Francophonie, kısaltma: OIF), Fransızcanın geçer dil olduğu, nüfusunun önemli bir bölümünün frankofon olduğu ya da Fransız kültürüne belli bir bağı olan ülkelerin ve bölgelerin temsil edildiği uluslararası bir örgüttür.
Örgüte 88 devlet ve hükûmet üyedir. Bu üyelerden 54'ü tam üye, 7'si kısmi üye, 27'si gözlemci üyedir. 1970'te kurulan örgüt, égalité, complémentarité, solidarité (eşitlik, bütünleyicilik ve dayanışma) sloganını kullanır. İlk önce yalnızca Fransızca konuşan ülkelerden oluşan küçük bir örgüt olarak kurulmuş ancak zamanla üye devletlerin kültür, bilim, ekonomi, adalet ve barış alanlarında iş birliği yaptığı uluslararası bir örgüte dönüşmüştür.
Peter Hook
Peter Hook (doğum adıyla Peter Woodhead; d. 13 Şubat 1956), İngiliz müzisyen, şarkıcı, şarkı yazarı ve yapımcı. Joy Division ve New Order'ın bas gitaristi olarak tanınan Hook, melodik bas gitar tarzı ile ün kazanmıştır. AllMusic eleştirmeni Michael Sutton tarafından post punk tarzının eşsiz bas gitaristlerinden biri olarak tanımlanmaktadır.
Joy Division'ın kurucu üyelerinden olan Hook, grubun Unknown Pleasures (1979) ve Closer (1980) albümlerinde çalmıştır. 1980'de grubun vokalisti Ian Curtis'in intiharından sonra diğer Joy Division üyeleri ile New Order'ı kurmuştur. Rock ile dans ve elektronik müziği harmanlayan New Order, "Blue Monday" (1983) ve "The Perfect Kiss" (1985) gibi teklilerle büyük başarı yakalamıştır. Hook, New Order dışında Monaco, Revenge ve Freebass gibi gruplarda da çalmıştır.
2007'de New Order'dan ayrılan Hook, 2010 yılında Peter Hook and the Light isimli grubu kurmuştur; vokalistliğini ve bas gitaristliğini yaptığı bu grupla Joy Division ve New Order parçalarını canlı olarak yorumlamaktadır.
1994'te komedyen Caroline Aherne ile evlenen Hook, Aherne'den 1997 yılında ayrılmıştır ve daha sonra Rebecca Jones ile evlenmiştir. Iris Bates ile ilk evliliğinden olan oğlu Jack Bates Peter Hook and the Light ve The Smashing Pumpkins için bas gitar çalmaktadır.
PLGA
PLGA, PLG veya poli(laktik-ko-glikolik asit), biyolojik olarak bozunabilirliği ve biyouyumluluğu nedeniyle bir dizi Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) onaylı terapötik cihazda kullanılan bir kopolimerdir. PLGA, glikolik asit ve laktik asidin siklik dimerleri (1,4-dioksan-2,5-dionlar) olmak üzere iki farklı monomerin halka açma kopolimerizasyonu yoluyla sentezlenir. Polimerler, rastgele veya blok kopolimerler olarak sentezlenebilir ve böylece ek polimer özellikleri kazandırır. Bu polimerin hazırlanmasında kullanılan yaygın katalizörler arasında kalay(II) 2-etilheksanoat, kalay(II) alkoksitler veya alüminyum izopropoksit bulunur. Polimerizasyon sırasında, ardışık monomerik birimler (glikolik veya laktik asit) PLGA'da ester bağlarıyla birbirine bağlanır, böylece ürün olarak doğrusal, alifatik bir polyester verir.
Kopolimer
Polimerizasyon için kullanılan laktidin glikolide oranına bağlı olarak, farklı PLGA formları elde edilebilir: Bunlar genellikle kullanılan monomerlerin molar oranı ile tanımlanır (örn. PLGA 75:25, bileşimi %75 laktik asit ve %25 glikolik asit olan bir kopolimeri tanımlar). PLGA'ların kristalliği, blok yapısına ve molar orana bağlı olarak tamamen amorftan tamamen kristale değişecektir. PLGA'lar tipik olarak 40-60 °C aralığında bir geçiş sıcaklığı gösterir. PLGA, bileşime bağlı olarak çok çeşitli çözücülerle çözülebilir.
Daha yüksek laktit polimerleri klorlu çözücüler kullanılarak çözülebilirken, daha yüksek glikolidli malzemeler HFIP gibi florlu çözücülerin kullanılmasını gerektirecektir. PLGA, su varlığında ester bağlarının hidrolizi ile bozunur. PLGA'nın bozunması için gereken sürenin, üretimde kullanılan monomer oranı ile ilişkili olduğu gösterilmiştir: glikolid birimlerinin içeriği ne kadar yüksekse, ağırlıklı olarak laktit malzemelere kıyasla bozunma için gereken süre o kadar kısadır. Bu kuralın bir istisnası, daha hızlı bozunma (yaklaşık iki ay) sergileyen 50:50 monomer oranına sahip kopolimerdir. Ek olarak, uçları esterlerle kapatılan polimerler (serbest karboksilik asidin aksine) daha uzun bozunma ömürleri gösterirler. Bozunmadaki bu esneklik, onu greftler, sütürler, implantlar, protez cihazlar, cerrahi dolgu filmleri, mikro ve nanopartiküller gibi birçok tıbbi cihazın üretimi için uygun hale getirmiştir.
Örnekler
PLGA'nın kullanımına ilişkin spesifik örnekler şunlardır:
Brandenburg Altın Sahili
Brandenburg Altın Sahili, 1683-1717 yılları arasında Batı Afrika'da bir Brandenburg-Prusya kolonisiydi. Günümüzde Gana'daki Prensler Kasabası'nda bulunan Üç Nokta Burnu'ndaki 30 kilometrelik bir sahil şeridi boyunca tahkimatlarla korunan birkaç koldan oluşuyordu.
Batı Afrika'nın jeostratejik durumu
Portekiz kuvvetleri, 15. yüzyılın sonlarında Batı Afrika'da üsler kurmaya başladı. 1680 civarında Batı Afrika'da Portekiz üslerine ek olarak Hollanda, İngiliz, İsveç ve Danimarka üsleri de vardı. Avrupalı ​​komşular arasında defalarca askeri çatışmalar patlak verdi ve bunun sonucunda üsler el değiştirdi.
Avrupalıların Batı Afrika'daki asıl amaçları altın, fildişi, biber ve köle elde etmekti. Afrika-Orta Amerika-Avrupa arasındaki üçgen ticaretle ilgileniyorlardı. Avrupalılar, bu ticarete dayanarak, Batı Afrika'daki çeşitli kıyı bölgelerine, Fildişi Sahili devleti gibi isimlere karşılık gelen isimler verdiler.
Brandenburg-Prusya'daki ilk denizcilik durumu
küçükresim|Brandenburg'un Altın Sahildeki kolonileriyle birlikte varlığı 1675'te İsveç-Brandenburg Savaşı patlak verdiğinde Brandenburg'un neredeyse hiç açık deniz filosu yoktu. Bu durum ancak Hollandalı Benjamin Raule 1675'te Brandenburglulara işbirliği teklif ettiğinde değişti. Brandenburglular daha sonra, 21 İsveçliyi ele geçirmeyi başardıkları Raule'nin birkaç gemisini kiraladılar. Bu kiralamalar Brandenburg'un İsveçliler üzerindeki zaferine katkıda bulundu. 1676'da Raule'ye Brandenburg Donanmasını kurmaya devam etme görevi verildi. Halihazırda 502 topa sahip bu yeni donanma, İsveç'e karşı Stettin (1677), Stralsund (1678) kuşatmaları ve Rügen'in fethinde (1678) başarıyla yer aldı. Brandenburg'un fırkateynleri, 1680'den itibaren Königsberg'in müstahkem dış limanı Pillau'da üretildi.
Brandenburg filosunun elde ettiği şaşırtıcı başarılar, Elektör'ü daha cesur girişimlere teşvik etti. Leiden'deki (Hollanda) çalışmaları sırasında denizaşırı ticaretin küçük bir ülkeye neler getirebileceğini görmüş olan elektör, denizaşırı bir sömürge imparatorluğu inşa etme planları için tüm kaynakları zorlamaya başladı.
Brandenburg'un 1680'deki ilk denizaşırı girişimlerinin başlangıcında, Brandenburg Donanması 28 gemiye sahipti. Zamanın en büyük filosu olan Hollanda donanması 16.000 gemiye sahipti. Bu nedenle, Brandenburg donanması, yerleşik denizci uluslar için herhangi bir rekabeti temsil etmiyordu. Bu farklılıklara rağmen, diğer denizci uluslar, Brandenburg elektörün hırsları konusunda kıskançlık ve endişe içerisindeydi. Hollanda, Habsburg İmparatoru I. Leopold ve Baltık Denizi'nde yeni bir deniz gücünün ortaya çıkmasını istemediğini ilan eden Fransa gibi, genç deniz gücünden şüphe duyuyordu.
Batı Afrika'ya ilk ticaret seferi ve anlaşmanın imzalanması (1680-1681)
2 Ağustos 1679'da, eski özel kaptan ve daha sonra Brandenburg donanma direktörü Benjamin Raule, Brandenburg'a Hollanda, Fransa ve İngiltere de dahil olmak üzere diğer Avrupa ülkelerinin yaptığı gibi Batı Afrika kıyılarında üsler kurma planını sundu. Bu amaçla iki gemiden oluşan bir ticaret seferi oluşturuldu. Sefer, aynı zamanda sefer lideri olan kaptan Philipp Pietersen Blonck'un olduğu 16 toplu fırkateyn Morian ve Kaptan Joeris Bartelsen komutasında bir yıl önce ele geçirilen 22 toplu eski İspanyol Carolus Secundus'un yeni adı olan Wappen von Brandenburg fırkateyninden oluşuyordu. Gemiler Raule'ye aitti, her iki kaptan da Hollandalıydı, Elektör sadece askerleri sağladı ve bayrağının kullanılmasına izin verdi. Emir ayrıca seçim mahkemesi için altı “Mohren” getirmeyi de içeriyordu.
17 Eylül 1680'de Pillau limanından yola çıktılar. Ocak 1681'de Gine ve Angola kıyılarına ulaştılar. Ancak, iki gemiden biri orada kayboldu. Ocak 1681'de, Wappen von Brandenburg tatlı su alırken Afrikalılara bir fıçı brendi de satmıştı. Hollanda Batı Hindistan Şirketi, bunu iddia ettikleri topraklar içinde "ticaret" olarak gördü ve tüm gemiye ve kargoya el koydu. Geriye yalnızca, iki gemi subayı Jakob van der Bleke ve Isaak van de Geer'in 16 Mayıs 1681'de, Üç Nokta Burnu'nun hemen batısındaki Altın Sahilde, üç gemiyle dostluk ve ticaret anlaşmasında başarılı oldukları Morian kaldı. Ahanta şefleri Pregate, Sophonie ve Apany, Brandenburg elektörünün egemenliğini tanıdılar.
Anlaşma, Brandenburgluların ticaretlerini korumak ve kendilerini düşmanlarına karşı korumak için Ahanta topraklarında bir yerleşim ve kale kurmalarına izin verdi. Koşul, Brandenburg halkının sekiz ila on ay içinde kalelerini inşa etmeye başlamasıydı. Hollandalıların davranışlarından rahatsız olmalarına ve ikinci Brandenburg gemisine el koymalarına rağmen, seferin Ağustos 1681'de Glückstadt'ta (Elbe) anlaşmanın sunulduğu sefer dönüşünden sonra Potsdam mahkemesindeki sevinç büyüktü.
Brandenburg Afrika Şirketinin Kuruluşu (1682)
Bu amaçla yapılacak bir keşif gezisi için ekipman satın alındı ​​ve aynı zamanda bir Brandenburg-Afrika ticaret şirketinin kurulması önerildi. Brandenburg Afrika Şirketi, 17 Mart 1682'de Elektör, Raule ve tüccarların huzurunda kuruldu. Şirketin merkezi önce Königsberg'de, sonra Pillau'da ve son olarak 22 Nisan 1683'ten itibaren Emden'de bulunuyordu.
Yenilenen sefer ve Fort Groß Friedrichsburg'un kuruluşu (1682-1683)
Gemide, diğerlerinin yanı sıra, iki tahkimat mühendisi Walter ve Leugreben, askeri lider olarak asteğmen von Selbig, bir çavuş, iki onbaşı, 40 asker, iki ozan ve çok sayıda işçi vardı. 27 Aralık 1682'de Otto Friedrich von der Groeben, Accada köyü yakınlarındaki Üç Nokta Burnu'nda ilk kez Afrika topraklarına ayak bastı (geçiş sırasında sert sörf nedeniyle üç asker ve iki denizci öldükten sonra). Ancak, burada aniden ortaya çıkan Hollandalılarla çatıştıkları için, yelken açtılar ve Tacrama ve Axim kasabaları arasında birkaç deniz mili daha kuzeybatıya karaya çıktılar. Orada, Poquesoe köyü yakınlarında, gelecekteki kale için neredeyse ideal bir yer bulundu. Brandenburg bayrağı 1 Ocak 1683'te askeri bir törenle çekildi.
Bölgeye Otto von der Groeben tarafından Gross Friedrichsburg ismi verildi. Bayrak çekildikten hemen sonra kalenin inşaatına başlandı. Ahanta, daha sonra askerler tarafından çitlere işlenen kütükler getirdi. 5 Ocak 1683'te Ahanta ile antlaşma yenilendi. Pregate ve Sophonie, Brandenburgerların ilk ve ikinci gelişi arasındaki bir tartışmada öldürülmüştü. Sözleşme, halefleri ve Apany ile buna göre yapıldı.
küçükresim|Gross Friedrichsburg'dan çok uzak olmayan Afrika kıyılarında takas
Sözleşme, diğer şeylerin yanı sıra, Ahanta'nın üstlenmesi gereken yükümlülükleri düzenlemiştir. Bunlar arasında, örneğin, Gross Friedrichsburg kalesinin korunması, kale komutanı ve garnizon için angarya hizmetleri, yalnızca Brandenburg gemileri ve tüccarlarıyla ticaret ve Brandenburgluların için yerleşim tekelinin uygulanması yer aldı. Brandenburglular da kendilerini komşu kabilelerin saldırılarına karşı yerel halkın askeri korumasına adadılar.
Hızlı bir takas ticareti başladı, burada üçgen ticaret. Yanında mühimmat, basit demir ürünler ve yakut camlı tabancalar fildişi, altın ve kölelerle takas edildi.
İnşaat çalışmaları sırasında Brandenburglular arasında hastalık yaygındı ve zaman zaman 40 kişiden sadece beşi çalışır durumdaydı. Von der Groeben, sekreter, çavuş, dört asker ve iki denizci ile birlikte hastalandı. İki tahkimat mühendisi öldü ve diğer herkes çok zayıf ya da bakımla meşguldü, bu yüzden inşaat işi kısa sürede durma noktasına geldi. Groeben'in iyileşmesinden sonra, Temmuz veya Ağustos 1683'te Morian'la Hamburg'a döndü, Chur Prinz ise ilk köle yüküyle St. Thomas (Batı Hint Adaları) adasına gitti. Chur Prinz, Kasım 1683'te Emden limanına ulaştı. Kale inşaatının yeni komutanı ve yöneticisi "Morian"ın kaptanı Philipp Pietersen Blonck oldu.
Başka üslerin kurulması (1683-1695)
Askerlere, askerlik hizmetine hazırlanan ve yalnızca acil durumlarda silah verilen ve geceleri gözetim altında tutulan yerel halk tarafından yardım edildi.
Komşular bir yanda Axim, Butry ve Sekondi üsleriyle Hollandalılar, diğer yanda İngiliz ve İngilizlerin elindeki Dixcove idi. Brandenburgluların güç alanı, yakın kıyı bölgesi ile sınırlı kaldı. İç bölgelere ilerleme girişimleri başarısız oldu. Ayrıca, üsler sürekli olarak Hollandalı ve düşman kabileler tarafından saldırıya uğradı. Gemi bağlantıları sürekli tehdit altındaydı. Çok sayıda Brandenburg gemisi ele geçirildi. Brandenburg halkı, yerel "komisyoncular" ve yerel kabadayılar ile işbirliğine bağımlıydı. Yerel yöneticiler de Avrupalılarla ittifakları kendi çıkarları için, örneğin kendilerini düşmanlardan korumak için kullandılar. Ancak yerel yöneticiler Avrupalılar tarafından zor durumda bırakılmayı hesaba katmak zorunda kaldılar. Bu, örneğin 1684'te, Hollandalıların desteğini alan Akwida'daki bir yerel grubun, daha sonra bu desteği görmediği için Brandenburglular ile bir koruma anlaşması imzaladığında, Brandenburglulara fayda sağladı.
Brandenburglular için yerel aracıların en önemlisi, Gross Friedrichsburg'un hinterlandının kontrolünü giderek daha fazla ele geçiren ve örneğin 1710'da yeni genel vali de Lange'nin görevden alınmasını sağlayacak kadar güçlü olan Jan Conny idi.
Yerel hükümdarlarla olan sözleşmelerinde meşruiyet sorunlarından kaçınmak için Brandenburglular, diğer Avrupa grupları gibi, yerel Güç yapıları hakkında bilgi toplamaya başladılar.
Kıymetli metallerin ve sonraki yıllarda geliştirilen diğer ürünlerin ticaretiyle birlikte köle ticareti de genişledi: Brandenburgluların 10.000 ila 30.000 Afrikalıyı Amerika'ya köle olarak sattığı tahmin ediliyor. 1686'daki ekonomik başarı nedeniyle, Elektör Friedrich Wilhelm ortaklarını uzlaştırmayı ve Afrika Şirketi'nin kontrolünü tek başına ele geçirmeyi başardı. Afrika kolonilerinden köle ticaretini sağlamak için Brandenburg'un Karayipler'de bir üsse ihtiyacı vardı. Bu amaçla, 24 Kasım 1685'te Brandenburg Donanması Genel Müdürü Benjamin Raule, Danimarka Batı Hindistan Şirketi temsilcileriyle şirketin elindeki St. Thomas adasının Brandenburg'a kiralanması için bir sözleşme imzaladı.
Kademeli düşüş ve koloninin bozulması (1695-1717)
Başarılı iş akışı yaklaşık 1695 yılına kadar devam etti. Bundan sonra kademeli bir düşüş başladı. Koloninin gerilemesinin nedenleri, Brandenburg-Prusya'nın elindeki sınırlı mali ve askeri kaynaklarda yatıyordu. Tüm çabalarına rağmen, Elektör sömürge planları için yeterli destekçi bulamadı. 1688'deki ölümünden sonra, oğlu I. Friedrich şirketi daha fazla dikkate almadan sürdürdü, ancak hiç kimse filoyu ve kolonileri daha fazla geliştirmeye istekli ve yetenekli değildi. Brandenburg donanmasının gemileri limanda bakımsız halde bekletilirken, Batı Afrika'daki kale de bakıma muhtaç hale geldi. 1711'de Kral I. Friedrich, koloninin mali açıdan iflas ettiğini ilan etti.
Brandenburg kolonisinin satışı ve sonu (1717-1724)
I. Friedrich'in (1688-1713) halefi, oğlu I. Friedrich Wilhelm'in (1713-1740), donanma ve kolonilerle hiçbir kişisel bağlantısı veya eğilimi yoktu ve bunun yerine Prusya ordusunu genişletmeye odaklandı. 1717 ve 1720 devlet anlaşmalarıyla kral, Afrika kolonilerini 7.200 dukaya Hollanda Batı Hindistan Şirketi'ne sattı. Bu, Brandenburg-Prusya'nın 35 yıl sonra Afrika'da bir sömürge gücü olarak bölümünü sona erdirdi.
Bir yıl önce, 1716'da, Gross Friedrichsburg'daki son Alman temsilcisi, Genel Müdür Dubois, kalenin korumasını güçlü yerel tüccar ve kıyı bölgesinin fiili hükümdarı Jan Conny'ye devretmeye ve Prusya'ya geri dönmeye karar verdi. Conny, kalenin Hollandalılara satışını tanımadı. Hollandalılar bir filo ile kalenin önüne çıktığında, Prusya'yı kral adına yönettiğini söyleyerek teslim olmayı reddetti. Hollandalılar daha sonra kaleye saldırdı, ancak kanlı bir şekilde geri püskürtüldüler. Jan Conny'yi kovmak ancak 1724'te mümkün oldu. Jan Conny, kaleyi kontrol ettiği dönem içerisinde farklı uluslardan gemilerle karlı ticaretler yaptı. Bu onun "Prusya'ya olan bağlılığının" nedeni olabilir. Öte yandan, 19. yüzyıl ve sonrasında Nasyonal Sosyalistlerin emperyal Alman sömürge propagandası, Hollandalılar tarafından sürüldükten sonra Brandenburg bayrağını alarak ormanda saklanan Prusya'ya sadık bir kral efsanesini yaydı. Hollandalılar kaleyi Hollandia olarak yeniden adlandırdı, ancak kısa süre sonra onu görmezden geldi ve kaderine terk etti.
1724 sonrası koloninin izleri
1979'dan bu yana, Gross Friedrichsburg, bölgedeki diğer Avrupa kaleleri ile birlikte, "Gana'nın Tarihi Kaleleri" adı altında UNESCO Dünya Mirası Alanı kapsamına alınmıştır.
Charfield
Charfield, İngiltere'nin Gloucestershire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Charli Persip
Charli Persip (d. 26 Temmuz 1929 – ö. 23 Ağustos 2020), Siyahi Amerikalı caz bateristi.
Yaşamı ve kariyeri
Persip 26 Temmuz 1929'da Morristown, New Jersey'de doğdu.
1953'te bir süre Tadd Dameron ile çaldıktan sonra, 1953-1958 yılları arasında ünlü trompetçi Dizzy Gillespie'nin gruplarında caz bateristi olarak gösterdiği performansla tanındı.
Kalan ömründe 1974'ten itibaren New York'ta Jazzmobile, Inc. için müzik eğitimcisi ve Manhattan'daki Çağdaş Yeni Caz Müzik Okulu'nda doçent olarak görev yaptı.
Ölümü
Persip 23 Ağustos 2020'de New York'ta tedavi gördüğü bir tıp merkezinde 91 yaşında ölmüştür.
Müdahaleye tepki modeli
Müdahaleye tepki modeli, Amerika Birleşik Devletleri'nde 1975 yılında çıkan IDEA'nın 2004 yılı revizyonunda tanımlanan akademik ve davranışsal problemi olan bireyleri erkenden teşhis edip yoğun ve katmanlı eğitim sunarak erken eğitimlerine katkı sağlayan bir eğitim sürecidir. 3 katmanlı bir süreci içermektedir. Birinci aşamada öğrenciler genel eğitim sınıfında ortak ders alırlar, genel eğitim taraması ve başarı testlerinden alınan notlarla "risk altında" olarak görülen bireyler 2. kademeye alınır. 2.Kademedeki bireylere gereksinimlerine özel bireysel olacak şekilde haftalık ilave dersler verilir, Bu kademeyi de atlatamayan bireyler 3.Kademeye alınır. Bu kademede bireyin eksikliğine dayalı daha da yoğun eğitim müdahaleleri gerçekleştirilir. Burada da istenen sonuç alınmazsa bireye kapsamlı bir değerlendirme yapılarak özel eğitim hizmetlerine yönlendirilir.
James Dyson
Sir James Dyson (2 Mayıs 1947 doğumlu) Dyson Ltd.'yi kuran İngiliz mucit, endüstriyel tasarımcı, çiftçi ve milyarder girişimcidir. En çok siklonik ayırma prensibi ile çalışan çift siklonlu torbasız elektrikli süpürgenin mucidi olarak bilinir.
Ağustos 2011'den Temmuz 2017'ye kadar Kraliyet Sanat Koleji'nin Provost'u olarak görev yaptı ve Eylül 2017'de Dyson'ın Wiltshire kampüsünde yeni bir üniversite olan Dyson Mühendislik ve Teknoloji Enstitüsü'nü açtı.
Erken dönemi ve eğitimi
James Dyson, 2 Mayıs 1947'de Cromer, Norfolk'ta bir ailenin üç çocuğundan biri olarak doğdu ve adını büyükbabası James Dyson'dan aldı.
Babasının prostat kanserinden öldüğü 1956 yılından 1965'e kadar Holt, Norfolk'ta özel yatılı okul olan Gresham's School'da eğitim gördü.
Uzun mesafe koşularında mükemmeldi. "Bunda oldukça iyiydim, fiziksel olarak iyi olduğum için değil daha kararlı olduğum için. Kararlılığı ondan öğrendim." demiştir.
Byam Shaw Sanat Okulu'nda bir yıl (1965–1966) geçirdi ve ardından mühendisliğe geçmeden önce Kraliyet Sanat Koleji'nde (1966–1970) mobilya ve iç tasarım okudu.
Güzel sanatlar okumak için Royal College of Art'a devam ederken Dyson, kısmen yapı mühendisi Anthony Hunt'ın eğitimi sayesinde endüstriyel tasarıma geçiş yaptı.
Elektrikli süpürgeler
Kısmen karısının resim öğretmeni olarak aldığı maaşla, beş yıl ve yaklaşık 5127 prototipten sonra Dyson, 1983'te "G-Force" temizleyicisini piyasaya sürdü. Bununla birlikte, yedek toz torbaları için değerli pazarı rahatsız edeceğinden, hiçbir üretici veya distribütör ürününü İngiltere'de işlemezdi. Bu nedenle Dyson, ürününü Japonya'da katalog satışları yoluyla piyasaya sürdü. Parlak pembe renkte üretilen G-Force, 2.000 sterline eşdeğer bir fiyata satıldı. Japonya'da 1991 Uluslararası Tasarım Fuarı Ödülü'nü kazandı. 1980 yılında çift siklonlu elektrikli süpürgesi EP0037674  için bir dizi patent başvurusunda bulundu.
Dyson'ın Birleşik Krallık pazarındaki atılımı, ilk fikirden on yıldan fazla bir süre sonra geldi. Rakiplerinin çoğundan farklı olarak Dyson elektrikli süpürgenin sürekli olarak yedek torba satın alınmasını gerektirmediğinin vurgulandığı bir televizyon reklam kampanyasına sahipti. Dyson Dual Cyclone, Birleşik Krallık'ta şimdiye kadar yapılmış en hızlı satan elektrikli süpürge oldu ve onun fikrini reddeden bazı şirketlerden daha fazla satarak Birleşik Krallık'taki en popüler markalardan biri haline geldi. 2005'in başlarında, Dyson temizleyicilerinin ABD'de değer bakımından (satılan birim sayısı bakımından olmasa da) pazar lideri haline geldiği bildirildi.
Dyson, 1986'dan 2001'e kadar Kuzey Amerika'daki teknolojiyi Fantom Technologies'e lisansladı ve ardından Dyson doğrudan pazara girdi.
Başarısının ardından, diğer büyük üreticiler kendi siklonik elektrikli süpürgelerini pazarlamaya başladılar. 1999'da Dyson, patent ihlali nedeniyle Hoover'a dava açtı. Yüksek Mahkeme, Hoover'ın Triple Vortex torbasız elektrikli süpürge serisini yaparken patentli tasarımlarının temel bir bölümünü kasıtlı olarak kopyaladığına karar verdi. Hoover 4 milyon £ tazminat ödemeyi kabul etti.
2005 yılında Dyson, Ballbarrow konseptindeki tekerlek bilyesini bir elektrikli süpürgeye dahil ederek Dyson Ball'u yarattı. Bu top, mevcut vakumlardaki statik tekerlekler yerine daha yönlendirilebilir olmasını sağladı, bu da engeller ve köşeler arasında gezinmek için daha kullanışlıydı.
2014 yılı ortasında, Dyson kendi "360 Eye" robot süpürge'sini tanıtmak için Tokyo'daydı. Dyson'ın bu pazar segmentine ilk girişi olan robot süpürgede navigasyon için 360° tarama ve haritalama, siklonik toz ayırma, güçlü emiş veren özel tasarımlı dijital motor, tank paletleri biçiminde hareket paletleri, fırçamerdane çubuğu ve ücretsiz iOS veya Android uygulama aracılığıyla kullanıcı arayüzü vardır.
Mayıs 2007'de Fast Company dergisi ile röportaj yapan Dyson, kişinin hayatında başarısızlığın önemini vurguladı, "Doğrusunu yapmadan önce elektrikli süpürgemin 5127 prototipini yaptım ve 5126 tanesi başarısız oldu. Ama her birinden bir şeyler öğrendim. Bu şekilde çözümü buldum. Bu yüzden başarısızlığı umursamıyorum. Her zaman okul çocuklarının yaptıkları başarısızlık sayısına göre değerlendirilmesi gerektiğini düşündüm. Sonuca ulaşmak için garip şeyler deneyip başarısız olan çocuk muhtemelen daha yaratıcıdır."
Diğer buluşları
2000 yılında Dyson, cihaz yelpazesini zıt yönlerde hareket eden iki döner tambura sahip ContraRotator adlı bir çamaşır makinesini içerecek şekilde genişletti. Seri, diğer çoğu makinenin geleneksel beyazı, grisi veya siyahı yerine olağan parlak Dyson renkleriyle dekore edilmiştir. Bu ticari bir başarı değildi ve 2005 yılında durduruldu. Ekim 2006'da Dyson, suyu ısıyla buharlaştırmaya çalışmak yerine suyu çıkarmak için ince bir hareketli hava tabakası kullanan hızlı bir el kurutma makinesi olan Dyson Airblade'i piyasaya sürdü. Bu, geleneksel elektrikli el kurutma makinelerinden çok daha az enerji kullanırken daha hızlı kurutma sağlıyordu.
Nisan 2016'da Dyson, daha iyi denge, daha küçük boyut ve daha sessiz çalışma sağlamak için sapta daha küçük bir motora sahip bir saç kurutma makinesi olan Dyson Supersonic'i piyasaya sürdü. Lansman hakkında yorum yapan Vogue dergisi, "Dyson'ın İngiltere'deki son teknoloji ürünü saç laboratuvarından piyasaya sürülen ilk ürün olarak, fönlerimizin geleceği için büyük umutlarımız var" dedi.
Kişisel hayatı
Dyson, 1968'de Deirdre Hindmarsh ile evlendi. İki oğlu ve bir kızı vardır.
1999'da Villecroze ve Tourtour, Var, Fransa yakınlarındaki bir mülk ve şaraphane olan Domaine des Rabelles'i satın aldı.
TAM Airlines'ın 3054 sefer sayılı uçuşu
TAM Airlines Flight 3054 (JJ3054/TAM3054), TAM Airlines'ın Porto Alegre'den São Paulo'ya tarifeli bir iç hat yolcu uçuşuydu. 17 Temmuz 2007 akşamı, uçuşa hizmet veren Airbus A320-233, orta şiddette yağmur sırasında São Paulo'daki 35L pistini aştı ve bir Shell akaryakıt istasyonunun yanındaki bir TAM Express deposuna çarptı. Uçak çarpma anında patladı ve uçaktaki 187 yolcu ve mürettebatın tamamı ile yerde bulunan 12 kişi hayatını kaybetti. Kaza, Brezilya topraklarında ve Güney Amerika tarihindeki en ölümcül havacılık kazası olarak Gol Transportes Aéreos'un 1907 sefer sayılı uçuşu'nu geride bıraktı ve dünya çapında A320'nin dahil olduğu en ölümcül havacılık kazası oldu ve A320 ailesini içeren en ölümcül kazalarda Ekim 2015'te Mısır'da düşen ve içerisinde bomba patlaması sonucu 224 ölümle sonuçlanan Metrojet Airlines'ın 9268 sefer sayılı uçuşu'nun ardından 2. en ölümcül kaza olarak yer aldı.
Kaza, Brezilya Hava Kuvvetleri'nin Hava Kazaları Araştırma ve Önleme Merkezi (CENIPA)'nin, Eylül 2009'da yayınladığı bir nihai raporla kazanın São Paulo'ya iniş sırasında pilotlar tarafından yapılan hatalardan kaynaklandığı sonucuna vardı.
Congonhas pist yenilenmesi
Congonhas'ın her iki pistindeki (35L/17R ve 35R/17L) eğim, asfaltta biriken suyun tahliye edilmesini engelledi. Uçakların iniş sırasında lastik basıncının neden olduğu teker aşınmasının pistte zamanla biriktirdiği kauçuk nedeniyle zaten daha kaygandı. 35L ve 35R pistlerinin sonunda Avenida Washington Luís (işlek bir cadde), birkaç bina ve ev olduğundan, pist sonu güvenlik alanları yoktu. 24 Temmuz 2006'da, kazadan bir yıldan daha kısa bir süre önce, BRA Transportes Aéreos'a ait bir Boeing 737, 35L pistinde durmakta zorluk yaşadı, ancak pilotlar, uçağı yerde manevra yaptırıp hızını keserek uçağı güvenli bir şekilde durdurmayı başardılar. 2007'nin başlarında yağmurların neden olduğu gecikmeler ve uçuş iptalleri nedeniyle Infraero (Congonhas havaalanını yöneten şirket), havaalanının ana pistindeki asfaltı yeniden kaplamaya karar verdi. Suda kızaklama riskini azaltmak için kanal olukları yapılması öngörülmüştür. Çalışmalar 29 Haziran'da oluklar yapılmadan tamamlandı. Infraero, bunları uygulamanın 30 gün daha süreceğini belirtti. Congonhas pisti tadilattayken, 2006-07 Brezilya havacılık krizi devam etti, bu da pistin eksik onarıma rağmen kullanıma açık olduğu anlamına geliyor.
İniş zorlukları
16 Temmuz'da, kazadan bir gün önce, havaalanına inen 4 pilot, uçağı pistin bitiminden sadece birkaç metre önce durdurmayı başaran bir TAM pilotu da dahil olmak üzere, yetersiz frenleme bildirdi. 12:25 ile 12:28 arasında Infraero, pist koşullarını incelemek için havaalanındaki operasyonları askıya aldı ve "su birikintisi ve su kaydırağı olmadığını" bildirdikten sonra pisti temizledi. Aynı gün yerel saatle 12:42'de, bir ATR 42-300 uçağıyla gerçekleştirilen Pantanal Linhas Aéreas'ın 4763 sefer sayılı uçuşu, 17R pistine indikten sonra suda kızaklama yaşadı. Uçak sola saptı, beton bir kutuya ve küçük bir ışık direğine çarptı ve pist ile taksi yolu arasındaki çimlere girdi. Uçaktaki 25 kişinin tamamı yara almadan kurtuldu, ancak uçak tamir edilemeyecek şekilde hasar gördü ve hurdaya ayrıldı. Olaya rağmen havalimanında inişler normal şekilde yapılmaya devam edildi.
Uçak ve mürettebat
Kazaya karışan uçak, seri numarası 789, kuyruk numarası PR-MBK olan çift turbofanlı bir Airbus A320-233 idi. İki adet IAE V2500 motora sahipti. 1998 yılında üretimi tamamlanmış ve kazadan altı ay önce Ocak 2007'de TAM ile hizmete girmeden önce diğer havayolları tarafından işletilmiştir. Uçağın sahibi Pegasus Aviation'dı ve kazadan önce yaklaşık 10.000 iniş kalkış döngüsüne ve 21.000 saatten fazla uçuş süresine sahipti.
Uçak, son uçuşlarının birinde sağ motorundaki itme ters çevirici sıkışma yaptığı için devre dışı bırakılarak uçuşa verildi. TAM yaptığı açıklamada, itme ters çeviricide meydana gelen bir arızanın "inişi tehlikeye atmadığını" ve kazadan önceki gün olan 16 Temmuz'da herhangi bir mekanik sorunun kaydedilmediğini söyledi. Uçak, ölümcül kazadan bir gün önce aynı pistte yaptığı benzer bir uçuşta fren yapmakta zorluk çekmemişti.
Uçakta 6 mürettebat ve 181 yolcu vardı. 6 mürettebat üyesinin tamamı ve yolcuların 171'i Brezilyalıydı; kalan 12 yolcu çeşitli diğer milletlerdendi. Uçuş ekibi iki kaptandan oluşuyordu (her zamanki kaptan ve yardımcı pilot yerine): Kaptan Henrique Stefanini Di Sacco, 53 yaşındaydı ve Kaptan Kleyber Aguiar Lima, 54 yaşında. Ayrıca 4 uçuş görevlisi ve 13 deadhead (şirket çalışanlarının uçuşu görev yerlerine gitmek ya da görev yerlerinden dönmek amacıyla uçağı kullanması) vardı. Her iki pilot da 30 yılı aşkın süredir uçuyordu. Stefanini, kariyerinde 13.654 uçuş saatine (2.236 saati Airbus A320'de olmak üzere) ve 237'si Airbus A320'de olmak üzere; Lima ise, 14.760 uçuş saatine sahiplerdi.
Uçuş kronolojisi
Grêmio futbol kulübünden birkaç oyuncu ve antrenör, Congonhas'ta bağlantılı bir uçuşu yakalamak ve Goiás EC'ye karşı planlanan bir maç için Goiânia'ya uçmak amacıyla 3054 sefer sayılı uçuşta yer ayırttı. Ancak kulüp yönetimi seyahati ertesi güne erteledi. Uçak Brezilya Standart Saati (BRT) 17:18'de (20:18 UTC ) Porto Alegre'deki Salgado Filho Uluslararası Havalimanı'ndan kalktı. Uçuş seviyesi 340'a. 18:54 BRT'de (21:54 UTC), Congonhas-São Paulo Bölge Havaalanına iniş yaptı.
Kaza
Uçak, Congonhas'ın 35L Pisti'ne iniş izni aldı. Hükümet yetkililerinin gözetim videolarına ilişkin incelemeleri, uçağın olaysız iniş yapmasına rağmen normal şekilde yavaşlamadığını ve uzak uçtan yaklaşık ayrılırken sola saptığını gösterdi. Pist, çevredeki alanın üzerinde yüksekte yer alması ve uçağın hızını kaybetmemesi sonucu, onu büyük bir cadde olan bitişikteki Avenida Washington Luís trafiğinin üzerine taşıdı ve dört katlı bir TAM Express tesisini ezerek büyük bir yangına neden oldu. TAM Express tesisi, ofisler ve bir depo içeriyordu ve bir Shell benzin istasyonunun bitişiğinde bulunuyordu. Uçaktaki 187 yolcu ve mürettebatın tamamı öldü ve uçak bir metal yığını haline geldi.