cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Birinci Haçlı Seferi
Antakya Kuşatması
Şehrinde Haçlıların bulunduğunu anlayan Yağı-Sayan ailesini geride bırakarak 30 kadar kişilik bir muhafiz birliği ile şehirden kaçmayı başardı. Ama hızla kaçmakta iken atı tökezledi ve atı ile birlikte Yağı-Sayan yere kapanıp ölümcül olarak yaralandılar. Ona hiç sağlık yardımı sağlayamacaklarını anlayan muhafızlar onu ağır yaralı yatar bir halde geride bırakarak yanından ayrıldılar. Ertesi gün bir Hristiyan Ermeni köylü tarafından Yağı-Sayan ölmekte olarak bulundu. Ermeni köylü onun kafasını kesdi ve bahşis almak hedefiyle Antakya şehrini ele geçirmiş olan Haçlılar komutanına götürdü. Komutansız kalan şehirdeki Müslüman güçler çok geçmeden Haçlılar tarafından alt edildiler ve ancak küçük bir kuvvet Emir Yağı-Sayan'ın oğlu Şems-ül Devle komutasında iç kaleye kapanmayı başardı. 3 Haziran günü iç kale hariç şehri ele geçiren Haçlı ordusu bir katliam ve talan hareketine girişti; bütün orduya dâhil askerleri ve sivil Müslümanları, kadınlar ve çocuklar dahil, kılıçtan geçirip öldürdüler. Bütün Müslümanlara ait yapıları ve özellikle camileri yıkıp yerle bir ettiler. Şehrin her yanını talan ettiler.
Tam bu sırada, Antakya kalesinin düşüşünden üç gün sonra, çeşitli diğer ordularla takviye edilmiş Musul Atabeyi Kerboğa'nın ordusu Antakya önünde göründü. Bu ordu kale içinde bulunan Haçlı ordusunu kuşatmaya aldı.
Haçlılar kaleyi ele geçirdikleri zaman Yağı-Sayan'ın iaşe stoklarının çok düşük seviyelerde olduğunu görmüşlerdi. Haçlılar daha önce de açlık çekmişlerdi ama o zamanlar etrafa bazen çok uzak taraflara iaşe toplama birlikleri gönderip az da olsa yiyecek bulabiliyorlardı. Ama Gürboğa'nın kuşatması dolayısıyla Antakya kalesi içinde kalınca bunu yapmalarına imkân kalmamıştı. Arap tarihçisi Ali ibn el-Esir'e göre Antakya'ya zapt ettikten sonra 12 gün Frenkler yiyeceksiz kale içinde kapalı kaldılar. Soylu şövalyeler kendi atlarını kesip yediler. Daha fakir olanlar ise ölü hayvanları, ağaç kabukları ve otları yediler. Bazı kaynaklar Haçlılar arasında yamyamlık, yani insan ölüsü yeme alışkanlığı başladığını bildirirler.
Bu sırada Musul Atabey Gürboğa'nın kampında da askerler arasında büyük hoşnutsuzluk çıkmıştı. Gürboğa'nın hemen hücüma geçmemesi birçok asker, subay ve komutanı tedirgin etmekteydi. Birçok emir Gürboğa'nın muharebeyi kazanırsa kendini büyük emir ilan edip diğer emirleri hükmü altına almasından korkmaktaydı. Bunların başında sonradan Gürboğa'ya katılmış olan Şam Meliği Dukak geliyordu. Askerinin bu hoşnutsuzluğunu hisseden Gürboğa Haçlı ordusundan ateşkes için müzakereler istemeye kadar gitmişti. Bunu Gürboğa'nın korkak davranış ve komutasının son bir emaresi olarak gören emirler başta Dukak olmak üzere askerleriyle orduyu terke hazırlanmakta idiler.
Diğer taraftan Antakya kalesi içinde beklenmedik bir mucize ortaya çıkmıştı. Haçlılar arasında bulunan, Marsilya'li Pierre Barthelemy adlı bir keşiş bir sıra dinsel hayaller görmeye başladı; St Andreas ona İsa'nın çarmıha gerildikten sonra öldürülmesi için kullanılan Kutsal Mızrak'ın Antakya'da Katedralinin zemininde gömülü olduğunu ve bu mızrağı kullanarak Müslümanlara karşı galip geleceğini söylemişti. Antakya Katedrali'nde Berthalamy'nin hayalinde görmüş olduğu yerde zeminde kazı yapıldı ve burada bir mızrak bulunup çıkartıldı. Birçok kişi bunun bir mucize olduğundan şüpheliydi, ama Haçlı ordusu morali birden yükseldi. Arap tarihçisi Ali ibn el-Esir Haçlı ordularında Papa'nın temsilcisi olan Le Puy Başpiskoposu Adhemar'in bir mızrağı Kusyatta saklayıp sonradan bulduğunu söyler. Fakat diğer kaynaklar Le Puy'lu Adhemar'ın bu mucizeden şüphesi olan kişiler arasında bulunduğunu belirtirler.
Böylece gayet üstün moral kazanan, başlarında Kutsal Mızrakla Le Puy Başpiskoposu bulunan Haçlı ordusu 18 Haziran 1098'de Antakya'dan bir büyük huruç hareketi yaparak Gürboğa'nın ordusu üzerine büyük bir hücuma geçti. Tam bu sırada Şam Meliği Dükak ve eğer muharebeyi kazanırsa Gürboğa'nın kendilerine hüküm edeceğinden korkan diğer emirler Kerboğa ordusundan ayrıldılar. Kalan ordu büyük bir mağlubiyete uğradı. Gürboğa kendini zor kurtarıp ordusuz Musul'a dönebildi. Antakya'da iç kalede sarılmış bulunan Şems-i Devle de bundan sonra Haçlılarla müzakerelerden sonra kendisini ve askerlerine serbest geçiş hakkı kazandı ve iç kale de Haçlıların eline geçti. Bu galibiyet bir Hristiyan efsanesine dönüştürülmüş ve Hristiyan evliyalarının Haçlı ordusunun başına geçerek Gürboğa'nın ordusunu kırarak galibiyeti sağladığı söylene gelmiştir.
Bu beklenmedik galibiyetten sonra Haçlı ordusu bir müddet daha Antakya'da kaldı. Ordunun soylu idarecileri arasında büyük bir anlaşmazlığın çözümlenmesi gerekti. Haçlı ordu komutanları Konstantinopolis'te iken Bizans İmparatoru'na sadakat yemin etmişler ve ellerine geçirecekleri eski Bizans arazilerini tekrar Bizans'a terk etmeyi kabul etmişlerdi. Antakya önemli eski bir Bizans şehri idi ve hala büyük bir Rumca konuşan Hristiyan nüfus orada bulunmaktaydı. Kuzey Fransa'dan gelen Frank Haçlılar, Güney Fransa'dan gelen Haçlılar ve Güney İtalya'dan gelen Norman Haçlılar birbirlerine düştüler. Güney İtalyalı Norman Boemondo Bizans İmparatoru'nun kendilerine katılmaması dolayısıyla verdikleri yeminin geçersiz olduğu iddiasındaydı ve Antakya kalesinin ele geçirilmesinde gösterdiği şahsi üstün başarı dolayısıyla Antakya ve civarının şahsi hükümdarlığı olarak kendine verilmesini savunmaktaydı. Toulouse Kontu Raymond de Saint-Gilles ise buna tamamen karşıydı.
Bu sırada Temmuz, Ağustos aylarında Haçlı ordusu ve şehir nüfusu arasında bir veba salgını (bazılarına göre tifüs salgını) çıktı ve birçok kişi, bunlar arasında 1 Ağustos'ta Papalık temsilcisi Le Puy Başpiskoposu Adhemar, öldü.
Kuşatma sırasında kesilip yendiği için, Haçlı şövalyelerin hiç atları kalmamıştı ve devamlı olarak Haçlılara ve şehir halkına iaşe bulmak gerekmekteydi. Ama önceleri bölgedeki Müslümanlar bunları tedarik etmekten kaçınmaktaydılar. Bunun için Haçlılar Antakya yakınlarındaki köy, kasaba ve şehirlere hücumlar düzenleyip zorla at ve iaşe toplamaya başladılar ve bu zorbalığa karşı duran şehirleri kuşatıp talan ettiler. Bunlar arasında en ünlüsü "Ma'arrat al-Numan" adlı kaleye Aralık'ta yaptıkları hücumdur. Müslüman ve çok inanılır Hristiyan tarihçiler bir Haçlı ordusu tarafından kuşatılmış bu şehir kalesinin ele geçirilmesinden sonra Haçlıların Müslümanları öldürüp kazanlarda ölülerin etlerini kaynatıp yediklerini bildirirler. Abd'l-Ala şehri ise 13 Ocak 1099'da yapılan hücumdan sonra tamamıyla yakılıp yıkıldı; kalesinin taşları bile teker teker sökülüp şehir ortadan kaldırıldı. Birçok Arap şehri ise elçiler ve hediyeler göndererek Haçlıların her isteklerini yerine getireceklerini belirttiler.
Fakat özellikle soylu olmayan Haçlılar kendilerini Kudüs'e asker hacı olarak gitme hedefleri olduğu için bu gecikmeden gittikçe tedirgin olmaktaydılar. En sonunda 1099'da Haçlı ordusu tekrar Kudüs üzerine yürümek için Antakya'dan ayrıldı. Ama şehir Bizans'a geri verilmedi ve burada Antakya Prensliği devletini kurup başına Beomondo'yu geçirdiler.
Antakya'dan Kudüs'e geçiş
Haçlı ordusunun Antakya'dan Kudüs'e geçişinin ve yaptığı çarpışmaların kronolojik bir özeti şöyle verilebilir:
- 13 Ocak: Toulouse'lu Raymond'un Haçlı ordusu başında Antakya'dan güneye doğru yürüyüşe başlaması.
- 28 Ocak: Toulouse'lu Raymond'un Hisn-el-Akrad kalesini eline geçirmesi.
- 14 Şubat-13 Mayıs: Toulouse'lu Raymond'un Haçlı ordusunun Akka kalesini başarısız şekilde kuşatması.
- 17 Şubat: Haçlı ordusunun Tartus şehrini eline geçirip talan etmesi.
- 2 Mart: Godefroi de Bouillon'un Jabala kalesine başarısız hücumu.
- 16 Mayıs: Haçlı ordusu hücum etmeden Trablusşam şehri etrafından geçmesi.
- 26-29 Mayıs: Haçlı ordusunun Kasariya önünde yürüyüşüne 3 gün mola verip dinlenmesi.
- 1 Haziran: Kudüs'e liman olan Yafa şehrinin Fatimi askerî güçleri tarafından yıkılıp terk edilmesi.
- 2 Haziran: Haçlı ordusunun Ramallah şehrini ele geçirmesi ve bu şehir önünde Kudüs'e varmak için yeniden teşkilatlanması.
- 6-7 Haziran: Tancred ve Bourg'lu Baudouin komutasında bir Haçlı ordusunun Beytüllahim şehrini ele geçirmesi.
- 7 Temmuz: Haçlı ordusunun Kudüs kalesi önüne gelmesi ve Kudüs Kuşatmasının başlaması.
Fatimilerin tutumu
Kahire'de iktidar gücünü elinde bulunduran Fatimiler başveziri El-Afdal Şahinşah bir Şii olarak ve Ermeni asıllı bir dönme olarak Sünniler ve Selçuklu Türklerden hiç hoşlanmamakta idi. Selçukluların eski Fatimi arazileri olan Suriye, Filistin ve Kudüs'ün ellerine geçirip buraları idareleri altına almaları Fatimilerin hoşuna gitmemekteydi. Zamanının Arap tarihçileri, örneğin Ali ibn el-Esir, Birinci Haçlı seferinin başarısını ve sonunda Doğu Akdeniz'in Müslümanlar elinden çıkmasını Müslümanlar arasındaki ayrımın baş nedeni olmasına bağlarlar.
Daha Nisan 1097'de Fatimi Başveziri El-Afdal, Kahire'ye gelen Bizans elçileri tarafından, Kudüs'ü ele geçirmek hedefli büyük zırhlı süvarilerle Hristiyan ordularının Konstantinopolis'e vardığından haberdar edilmişti. Bundan sonra Haçlı'ların Anadolu'da ilerlemeleri hakkında haberler de Mısır'a Bizanslılar yoluyla gelmekteydi. Haçlılar Antakya'yı kuşatmaları sırasında El-Afdal Haçlılara büyük hediyelerle bir Fatimi elçisi gönderip onlara zafer dilemişti. Suriye'nin iki taraf arasında bölünmesini Beyrut'un hemen kuzeyindeki bulunan "Nehr-ül-Kelp (Köpek Nehri)"'ni Fatimi Devleti'nin yeni kuzey sınırı olarak tayin edilmesini önermişti. Buna Antakya Kuşatması ile meşgul olan Haçlılar pozitif bir yanıt vermemişlerdi. Ama El-Afdal bu sınırın kabul edileceğini beklemekteydi.
Kahire Haziran 1098'de Antakya'nın düşüşü ve üç hafta sonra Kerboğa'nın yenilgi haberini aldı. El-Afdal'ın bu haberlere karşı reaksiyonu zamanın Arap tarihçisi El-Kalasini tarafından bir sürpriz olarak anlatılmıştır. Temmuz 1098'de El Efdal komutasında bir büyük Fatimi ordusu ile Filistin üzerine bir sefere çıktı. Bu Fatimi ordusu Mısır'dan hareketle Kudüs'e geldi ve Kudüs'e ele geçirmek hedefiyle bu kaleyi kuşattı. Kudüs'te hükûmet süren Selçuk Emirleri Artukoğlu Sökmen Bey ve İlgazi Bey Antakya'ya yardım için gitmişler; yenilen Kerboğa'nın harekâtına katılmışlar ve yenilgiden sonra Kudüs'e yeni geri dönmüşlerdi. Kırk gün kadar süren bir direnmeden sonra Kudüs kalesi Fatimiler eline geçti. El-Afdal şehrin idarecisi olan Artukoğullarına iyi davranıp onları ve maiyetlerini kuzey Suriye'ye gitmek üzere serbest bıraktı. Sonra bu ordu ile Fatimiler Filistin ve Lübnan Akdeniz kıyı boylarındaki şehir ve kalelerin idarelerini ele aldılar. Bu yeni durumdan özellikle Bizans İmparatorluğu ve Mısır'la ticaret eden Avrupalı tüccarın yakından haberleri oldu. Fatimi Baş Veziri, Haçlı ordularından haberdardı ama daha önce yakın ilişkileri olan Bizanslılar gibi bu yeni Hristiyan ordularının da diplomatik ve dış siyaset kurallarına uyacağını sanmaktaydı. Bu yanlış teşhis dolayısıyla Fatimi Baş Veziri Kudüs'te nispeten küçük bir ordu ile İftikar el-Devla'yı e komutanı olarak bırakıp Mısır'a geri çekildi.
El-Afdal Haçlı ordusunun Ocak 1099'da yeniden güney yürüyüşü haberini alınca Fatimiler durumunun iyi olmadığını anladı. Haçlılara karşı yeni bir ordu toplayamayacaktı. Bizans İmparatoru'na Haçlıları durdurmak için elinden geleni yapması için bir mektup gönderdi, ama Aleksius'un Haçlılara Arka kalesini kuşatırken Kudüs'e gitmelerini geciktirme önerisine Haçlı liderleri kulak asmadılar. El-Afdal'ın Haçlılara gönderdiği elçinin Nehr-el-Kalb kuzeyinde durmalarını ve güneydeki Fatimi arazilerine girmemeleri talebi de "Harp teşkilinde mızraklarımız dik, Kudüs'e hepimiz gideceğiz" yanıtıyla çok sert olarak cevaplandırıldı. 19 Mayıs 1099'da Haçlı orduları Nehr-el-Kalb'i geçerek Fatimi arazilerine girdiler.
Kudüs komutanı İftikar el-Devla deneyimli bir askerdi. Kale duvarlarının El-Eftal kuşatmasından gördüğü zarar hemen giderildi. Fatimiler eline geçmeden Kudüs kalesi Selçuklu komutanlar tarafından çok iyi bir şekilde stoklanmıştı ve El-Efdal kuşatmasında kullanılan erzak ve edevat yenilendi ve kale uzun bir kuşatmaya hazır hale getirildi. Şehir etrafındaki bölgedeki şu kaynakları ve kuyular zehirlendi. Antakya kuşatmasında deneyime uyularak İftikar el-Devla Hristiyanları şehir dışına çıkarttı.
Kudüs kuşatması
Kudüs'e yönelen Haçlı ordusu Toulouse Kontu Raymond de Saint-Gilles tarafından sevk ve idare edildi. Uzun ve yıpratıcı bir seferden ve Müslümanlara karşı gerçekleştirdikleri pek çok yağma ve katliamdan sonra gerçekten de 7 Temmuz 1099'da Kudüs'e vardılar.
Hristiyan Haçlı ordularının ilk hareketlerinin Kudüs'teki Müslümanları şaşırttığı bildirilir. Haçlı orduları ve takipçileri büyük gruplar halinde başları açık dua eder şekilde önlerinde papazları olarak şehrin etrafında ağlayarak ilahiler söyleyerek gezdikleri ve dini veche gelip kendilerini şehrin duvarlarına attıkları yazılmıştır. Fakat çok geçmeden Haçlı askerler duruma hakim olup kuşatma ciddi olarak başladı. Kudüs'ün kuşatılması sırasında Haçlı orduları şehrin surlarına birçok başarısız saldırılarda bulundular ve geri püskürtüldüler.
Şehrin etrafında tahta bulup kuşatma için mancınık ve kuleler yapmak imkânı olmadığı anlaşılmıştı. Ama Filistin'e gelmiş olan Cenevizliler Yafa yakınlarında karaya oturttukları gemilerini parçalayarak tahtalarını Kudüs önlerine getirdiler ve iki tane büyük kuşatma kulesi yaptılar. Bunlar 14 Temmuz gecesi şehrin duvarları önüne getirildi. Gasta adlı birincil kaynağa göre, 15 Temmuz günü bu kulelerden şehrin kuzeydoğu kapısı önünde bulunana Godefroi komuta etmekteydi; askerlerinden iki Flandralı şövalye ilk defa kuleden şehre girmeyi başardı. Bundan sonra Godefroi, kardeşi Boulogne'lu Eustace, Tancerd ve askerleri de şehre girdiler. Raymond komutasındaki ikinci kule bir hendek dolayısıyla ilerleyemedi.
Fakat şehre Haçlıların girdiği haberini öğrenen kapı savunma komutanı İftikar el-Devle fazla direniş yapamayacağını anlamıştı. Raymond bir haberci göndererek İftikar El-Devla teslim olursa kendisi ve ordusunun hiç ziyan görmeden serbest Kudüs'ten ayrılmasına izin verileceğini bildirdi. İftikar el-Devle pek fazla düşünmeden Raymond'un tekliflerini kabul edip teslim olup şehir kapılarını Haçlılara açtı. Raymond bu sözünü tuttu ve İftikar El-Devle ve ordusu akşam Kudüs'ten ayrılarak Eskalon kalesine gittiler. Kudüs Haçlılar eline geçti.
Kudüs'ün işgali ve şehirdeki Müslüman ve Yahudilerin katliamı
15 Temmuz 1099 günü öğleden sonra, akşam üstü ve ertesi sabah Haçlı ordusu mensupları Kudüs'te bulunan bütün Müslümanları ve Yahudileri öldürmeye başlayıp dünya tarihinde eşine az rastlanır bir vahşet gerçekleştirdiler. Haçlı ordusu Kudüs'te iki gün içinde şehirdeki 70 binden fazla olmak üzere tüm Müslümanları ve Yahudileri kılıçtan geçirdiler.
Birçok Müslüman Kudüslü Mescid-i Aksa camisine, Harem-i Şerif, Süleyman Tapınağı Tepesi'ne, Yahudiler ise Batı Duvarı (Ağlama Duvarı) kenarında bulunan kendi havralarına sığınmışlardı. Harem-i Şerif, Süleyman Tapınağı Tepesi üstünde kendi tapınaklarına sığınanların hepsi (Müslüman ve Yahudiler) öldürüldü. Bu tarihi gerçek hem Batı Avrupalı Haçlılardan tarih yazanlar tarafından hem de zamanın tarihini yazan Arap kaynaklarında belgelenmektedir.
İbnü'l Kalanisi (1073-1160) Şam tarihini işleyen Zeyl Tarih Dimaşk adlı zamanının tarihinde" Ahaliden çoğu öldürüldü. Sinagoglarına sığınan Yahudileri Franklar kafalarının üstünden yaktılar demekte ve bu yangından sonra hiçbir yaşayan Yahudi kalmadığını yazmaktadır. Bazı yazarlar, Haçlı askerlerin havra içerisinde "İsam, Sana Tapıyoruz" ilahisini yanmakta olan Yahudilerin ilintilerini bastırmak için bağıra bağıra okuyup havra etrafında eğlendiklerini yazarlar.
Arap tarihçi Ali İbnü'l Esir (1160-1233) ''Al-Kamil fi'l Tarih (Mukkemmel Tarih)" adlı büyük abide eserinde Kutsal şehrin nüfusu kılıçtan geçirildi ve Frenkler bir hafta süren bir Müslüman katilamına giriştiler. Mescid-i Aksa Camiinde yetmiş binden fazla kişiyi öldürdüler. demektedir.
Bazı yazarlar birkaç Müslümanın bu katliamdan kurtulduklarını söyleyerek bu katliamın önemini azaltmaya yeltenirler. Örneğin, Haçlı komutanı Tancred Tapınak Dağı etrafının kendine verildiği için oraya sığınmış Müslümanlardan bazılarını öldürmekten kurtarmak istediğini; fakat diğer Haçlıların onu dinlemeyip katliama devam ettiklerini bildirirler. Yine ismi bilinmeyen "Gesta Francorum" tarih yazarı Şehir inançsızlardan ele geçirilince, bizim askerlerimiz şehirde bulunan çok sayıda inançsızı, hem erkek hem kadın, ellerine geçirdiler, bunları ya öldürdüler ya da kul olarak aldılar. diye yazması, şehirlilerinin bazılarının Haçlılar tarafından kul olarak alınmasını Haçlıların ne kadar insaflı davrandıklarına yormaktadırlar. Yine aynı yazarın [Liderlerimiz] bütün şehir ölü Arap cesetleri ile dolu olup bunların şehri fena kokuttukları için bütün ölü [Arap] cesetlerinin şehirden dışarı atılmasını emrettiler ve böylece hayatta kalan Araplar bütün cesetleri şehrin çıkış kapılarına sürüklediler ve oralarda sanki yüksek evler gibi yığınlar yaptılar. İnançsız kişilerin bu kadar büyük katliamını hiç kimse görmüş duymuş değildi. Yakılan ölü cesetleri sanki piramitler gibi yığılmıştı. Kaç kişinin öldürülmüş olduğunu Allahtan başka kimse bilemez. diye yazmasından, piramidler gibi ölü yığınları hiç önemsizmiş gibi, ölüleri sürükleyenlerin Arap olmasından (ki bunların Müslüman olup olmadığı işaret edilmemekte) her Müslümanın öldürülmediğine dair bir sonuç çıkarmaktadırlar.
Diğer taraftan bazı yazarlar Ortodoks Hristiyanların da öldürüldüğünü yazmaktadırlar. Buna karşılık Ortodoks Hristiyanların Kudüs fethinden sonra şehirde bulunduğuna dair belgeler bulunmaktadır. Haçlılar şehri ellerine geçirince baş hedefleri olan Kutsal Mezar Kilisesi (Kıyamet Kilisesi) içinde yüzyıllardır Kudüs'ün kimin elinde olduğundan hiç etkilenmeden, dinsel görev sağlayan doğulu Hristiyan (Rum, Gürcü, Ermeni, Kopt, Suriyeli vb.) papaz ve keşişleri oradan attılar. Bu aşırı fanatik Katolik Haçlı tutumuna direnmek isteyen Doğulu papazlar bu kilisede bulunan "Gerçek İstavroz"'un sakladığı yeri önce ifşa etmediler. Ama bu bütün Hristiyanlar için kutsal olan eşyayı korumakla görevli papazlar Haçlılar tarafından işkenceye tabi tutuldu. Bu işkenceden sonra bu kutsal kalıntı da zorla Haçlı Hristiyanlar eline geçti.
Sonuç olarak tarafsızlık prensibine güya uyularak, Hristiyan katliamından kurtulan Müslümanlar bulunduğunu göstererek Haçlı katiliamın aksini iddia edilmesine her ne kadar çalışırlarsa çalışılsın, Birinci Haçlı Seferinde Kudüs'ün Haçlılar tarafından fethinin sonucunun şehir Müslüman ve Yahudi halkının büyük bir vahşetle öldürüldüğü gerçeğini saklamak olanağı bulunmamaktadır. Kaç kişinin nasıl öldürüldüğü hakkında (ve daha basitçe sadece kaç kişinin öldürüldüğünü tahmin etmek için) çok fazla belgesel birincil kaynak bulunmadığı doğrudur; ama zaten 11. yüzyılın hiçbir olayı için de tümüyle inandırıcı belgesel birincil kaynak bulunmadığı da gerçektir.
Haçlılar tarafından kurulan devletler
Haçlılar Kudüs'ü zaptettikten sonra, Haçlı ordusunun soylu komutanları Kutsal Kabir Kilisesi'nde 22 Temmuz'da bir toplantı yapıp ellerine geçirdikleri kutsal Kudüs şehrinin nasıl idare edileceği hakkında tartışmalar yaptılar. Yeni bir Kudüs Krallığı kurulmasına karar verdiler. Bu krallık Hristiyanların kutsal saydıkları topraklarda dinsel olmayan devlet işleri ile uğraşmaya yetkili olacaktı. Kudüs Krallığı Kudüs şehri yanında Suriye'in güneyi ve Filistin'i de ihtiva edecekti.
Bu devletin başına Toulouse Kontu Raymond'in geçirilmesi bu toplantıya katılanların çoğunluğu tarafından beklenmekteydi. Raymond, ya kendi tutumunu mütevazı bir dindar göstermek için yahut ta katılan soyluların ne de olsa kendini seçeceklerini beklediği için önce bu hükümdarlığı kabul etmekte çekingen davrandı. Fakat ona rakip olan Godefroi de Bouillon böyle bir çekingenlik göstermedi ve Antakya Kuşatması ve fethine olan katkısı dolayısıyla Haçlı soylu komutanları arasında kazandığı popülerliği kullanarak kendinin kutsal Kudüs Kralı olarak seçilmesini sağladı. Godefroi'un bu başarısı Raymond tarafından hiç iyi karşılanmadı ve hatta Raymond bu gelişmeye çok kızarak kendi komutası altında olan birliklerle Kudüs şehrinden çekilip kırsal bir ordugâha yerleşti.
Kudüs Kralı olarak seçilen Godefroi du Bouillion yine bir mütevazılık örneği göstermek için "Kudüs Kralı" unvanını almayı reddettiğini ama unvanının Advocatus Sancti Sepulchri (Kutsal Kabir'in Koruyucusu) olmasını kabul ettiği bildirilir. Bu unvanın gerçek olarak kullanılıp kullanılmadığı ve manasının ne olduğu açık değildir ve değişik yorumlar bulunmaktadır. Bu seçimden sonra Godefroi'in şahsen bu unvanı da kullanmadığı ve sadece "princeps" veya daha basit olarak eski unvanı olan Aşağı Loren "Dux"'u unvanını kullandığı bilinmektedir. 12. yy. çok otoriter Haçlı tarihçilerinden Surlu Vilyam Godefroi'in, İsa'nın tacının dikenden olması nedeniyle, Kudus Krallık "altın tacı"'nı giymemekte ısrar ettiğini yazmaktadır. Olaylarla hemen güncel olarak yazmış tek kronikçi olan "Keşiş Robert"'nin eserinde ise Godefroi'in "kral" unvanını aldığı bildirmektedir.
Bu krallığın bu Haçlı Seferi'ne iştirak eden Papalık Temsilcisi olan "Pisa'lı Daimbert" tarafından teokratik bir devlet olarak Papa idaresinde olmasi istenmekteydi. Fakat bu tez kabul edilmedi ve yeni krallık Batılı Avrupa Franklarının yönetim ve kullanım şekillerine uygun olarak kurulup ve geliştirildi. Ancak bu krallığı bazi idare organları ve idare tarzları bu kralliga özel orijinal şekilde geliştirilmiştir.
Birinci Haçlı Seferi'nde ayrıca Kudüs fethinden önce Urfa Kontluğu (1097-1144) ve Antakya Prensliği (1098-1268) Devletlerin'de Kudüs Krallığı'ndan bağımsız olarak ama bu krallıkla çok yakın olarak bağlantılı bir şekilde kurulmuşlardır. Küdüs'ün işgalinden sonra, 1109'da Haçlıların Trablusşam'ı işgal etmelerinden sonra, bu şehir ve civarında yine bağımsız statülü olarak Trablus Kontluğu (1109-1289) devleti kurulmuştur.
Fatımiler Devleti'ne karşı Aşkelon Muharebesi
Kudüs'ün Haçlılara teslim edilmesinden sonra Kudüs'ün Fatımiler valisi "İftikar ül Devle" Aşkelon'a çekilmişti. Filistin'in bu güneydoğu kesimdeki sahil şehrinde Fatımiler Devleti'nin gerçek idarecisi olan Vezir Afdal Şahenşah komutasında bir ordu toplamaya başladı. Fatımiler Haçlılarla anlaşıp Suriye'yi onlara vermeyi kabul etmişlerdi; ama Filistin ve Kudüs'ü Haçlılara teslim etmemeye kararlıydılar.
5 Ağustos'ta Fatımiler vezirinin gönderdiği bir elçi Kudüs'e gelerek Haçlıların bu şehri ve Filistin'i terk etmelerini istedi; ama bu istek Haçlılar tarafından kayda alınmadı. Yeni Kudüs Kralı Godferey de Bouillion bir Haçlı ordusu ile Kudüs'e bir günlük yolda bulunan Aşkelon'daki Fatımiler ordusu üzerine yürüyerek onlar karşı çıkmaya karar verdi. Bu orduya Toulouse Kontu Raymond de Saint-Gilles ve Robert Curthose katılmadı. Ama yeni Kudüs Katolik Kardinali seçilen ve Haçlıların yeni ellerine geçen "Gerçek İstavroz"u muharebeye taşımayı görev edinen "Arnouf"; Antakya'da bulunan "Kutsal Mızrak" taşıyıcı görevini yüklenen "Raymond Aguilersli", Halkın Haçlı Seferi fiyaskosundan sonra yeniden Kudüs'te ortaya çıkan keşiş Pierre l'Ermite gibi Katolik dinsel liderler ve Kudüs Ortodoks dinsel liderleri başta katıldılar. 10 Ağustos'ta dinsel ayin ve törenlerden sonra Kudüs'ten ayrılan bu Haçlı ordusu, "Raymond Aguilers'li"'den kalan bir belgeye göre, 9.000 piyade ve 1.050 ağır süvari şövalyeden oluşmaktaydı.
Hem Arap hem de Haçlı kaynaklarına göre Fatımiler veziri Haçlıların böyle bir orduyla hemen hücuma geçeceğini hiç beklememekteydi. Fatımiler ordusu ve veziri muharebeye hazır değildi. 11 Ağustos'ta Askalon önüne gelen Haçlılar ordusu hemen şehir kalesi önündeki "Macdal" vadisinde ordugâhda hazırlıksız bulunan Fatımiler ordusu üzerine hücuma geçti. Fatımiler hazırlıksız oldukları için fazla direniş gösteremediler. Fatımiler ordusu sayısının çok yüksek olmasına rağmen bazı birlikler savaşa katılamadı. Özellikle Fatımiler ağır süvarileri savaşa katılamadılar ve buna karşılık Haçlılar şövalyeler ağır süvarileri Fatımiler piyade güçlerine karşı gayet yıkıcı hücumlar yaptılar. Nispeten kısa süren bir çarpışmadan sonra Fatımiler veziri moralini yitirdi ve ordusunu yüksek duvarları ile korunaklı olan Aşkelon kalesi içine çekti. Haçlı ordusu Fatımilerin ağırlıklarını ve Vezirin hazinesini ellerine geçirip talan etti. Haçlı kaynakları Fatimiler ordusunundan 10.000-12.000 kişi zayiat verdiğini bildirilmektedir; ama Haçlılar kayıpları hakkında hiçbir belge yoktur.
Ertesi gün Fatımiler Vezir'inin Mısırlı olan ordusunun kısmı ile denizden Mısır'a döndüğü haberi ortaya çıktı. Böylece Fatımiler Kudüs ve Filistin'i Haçlıların yeni Kudüs Krallığı'na teslim etmiş oldular. Ama Aşkelon kalesi 1153'e kadar Fatımiler elinde kaldı.
1101 Haçlı seferleri
Bu Birinci Haçlı Seferi'nin üçüncü safhasında ise Filistin'de yerleşen Frank Haçlılarına destek sağlamak için 1101'de Avrupa'dan ek Haçlı seferleri yapıldı. Bu sefer İstanbul'dan birbiri arkasından yürüyüşe geçen üç değişik sefer ordusu halindeydi.
Baronlar Haçlı Seferi'nde nispeten uzaktan takip stratejisi uygulayan I. Kılıç Arslan bu seferler için stratejisini değiştirdi. Haçlı ordusunun yolu üzerinde ve yakınlarında bulunan bütün yerleşkeleri ve yetiştirilen hububat ve yiyecekleri yakıp yıkmaya; Haçlı ordusuna iaşe ve hayvan yemi sağlanmasını önlemeye çalıştı. Önemli su, kuyu ve kaynaklarını battal etmeye veya zehirlemeye karar vererek Haçlıların susuzluktan zayıf düşmelerini sağladı. Bu yeni strateji daha başarılı sonuçlar verdi ve 1101 Haçlı seferlerine iştirak eden üç Haçlı değişik ordusu da, Anadolu içinde (Merzifon'da ve Ereğli'de) imha edildi.
Mayıs 1101'de İtalya'dan Lombardlardan oluşan İstanbul'a Milano Piskoposu Anselm idaresinde gelen ve Kudüs'ten İstanbul (Konstantinopolis)'e dönmüş olan sefere deneyimli Raymond komutası altına geçen 20.000 kişilik Haçlı ordusu beklenmedik bir şekilde Ankara'ya yöneldi; o şehri eline geçirip oradan Niksar'a doğru harekete geçti. Ağustos'ta Merzifon'da Anadolu Selçuklu Sultanı I. Kılıç Arslan ve Danişmendoğlu ordusu ile yapılan bir muharebe sonucunda bu Haçlı ordusunun 4/5'ü imha edildi ve kadınlar ve çocuklar esir olarak Türklerin eline geçti.
Haziran sonunda Nevers Kontu Giyom'un komutasında bulunan bir Fransız Haçlı sefer ordusu Ankara, Konya üzerinden Ereğli'ye ilerlemeye başladı. Bu Haçlı ordusu çok geçmeden bu yolu takip etmenin bir hata olduğunu anladı; çünkü önceki Baronlar Haçlı seferi yol etrafına sanki kıran getirmişti. Bu ordu iaşe ve hayvan yemi bulamamaktan bitik bir hale düştü. Anadolu Selçuklu Sultanı I. Kılıç Arslan ve Danişmend Gazi süvari ordularıyla Merzifon'dan Ağustos sonunda gelip Ereğli'de hemen hücuma geçerek bu orduyu da hemen imha etmek imkânını buldular. Bu ordunun komutanı Nevers'li Giyom bir Türk asıllı bir Bizans askerinden (Türkopol) kılavuz bularak Antakya'ya erişmeyi başardı.
Bu orduyu bir hafta zaman gecikmesiyle Akitanya'li Giyom idaresinde Fransızlar ve Bavyera Dükü Wolf komutasında Almanlardan oluşan üçüncü bir Haçlı sefer ordusu takip etmekte idi. Bu Haçlı sefer ordusu askerleri ve asker olmayan kamp takipçileri de açlık ve özellikle susuzluktan tam harabe olarak yine Ereğli (Heraclea)'ya erişebildiler. Orada bulunduğunu gördükleri bir çaya kendilerini atıp susuzluklarını giderdiler. Ne yazık ki bu su Selçuklular tarafından zehirlenmişti ve I. Kılıç Arslan ordusuyla pusuda beklemekteydi. Böylece bu üçüncü Haçlı sefer ordusu da, askerlerinin çoğu ölüp, yaşayanlar da esir alınıp, elimine edildi. Bu ordu komutanları Akitenya'li Giyom ile Bavyera Dükü Wolf şahsen Antakya'ya kaçabilmeyi başardılar. Bu 1101 ek Haçlı seferi öyle korkunç ve büyük bir fiyasko sonuçlu olmuştur ki, bu sonuç bu seferin Avrupa dünyası tarafından tümüyle hemen hemen unutulmasına yol açmıştır.
Cathedral City, Kaliforniya
Carpinteria, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletinde yer alan ve Riverside ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 51.200'dir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 54.727 kişi, 19.950 ev ve 14.264 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
2000 Sayımı
1 Nisan 2000 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 23.562 kişi, 8.923 ev ve 6.237 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Kazan İstasyonu
Kazan İstasyonu ( Stantsiya Kazan-Passajirskaya; Kazan-Passajirlı stansiyase), Rusya'nın Tataristan Cumhuriyeti'nin başkenti Kazan'ın ana tren istasyonudur. İstasyon, 1894 yılında açılmıştır. Vahitov rayonunda Privokzal Meydanı'nda yer almaktadır.
İstasyon, Moskova-Kazan demiryolunun inşasından kısa bir süre sonra açıldı. Sovyet zamanında istasyon Gorki Demiryolu'nun Kazan Şubesi tarafından işletildi. 1992'de istasyonun ana binası şiddetli bir yangın sonucu zarar gördü ve 1997'de yeniden inşa edildi. 2005 yılında Kazan Milenyumu ile banliyö terminali ve ana bina önündeki meydan yeniden inşa edildi.
Yücel Erten
Yücel Erten (d. 19 Ekim 1945, Muş), Türk oyuncu, yönetmen, sanat yönetmeni, yazar, çevirmen.
Yaşamı
19 Ekim 1945'te Muş'ta doğdu. İlk ve orta öğrenimini Antalya ve Ankara'da tamamladı. Çocukluktan itibaren tiyatro ile ilgilendi. Ankara Radyosu'nun Çocuk Saati programına eleman yetiştirmek için açtığı kurslara, Halkevi'nin tiyatro kurslarına katıldı. Arkadaşlarıyla Milli Türk Talebe Birliği (MTTB) altında Ankara Gençlik Tiyatrosunu'nu kurarak oyunlar sahneledi.
1964 yılında Ankara Devlet Konservatuvarı'nın Tiyatro bölümüne girdi. Konservatuvarda öğrenci olduğu sırada amatör tiyatroya devam etti. Arkadaşları ile Sahne 9 topluluğunu kurdu. 1969 yılında Soytarılar adlı oyunu sahneleyerek Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü Yüksek Devresini bitirdi ve Ankara Devlet Tiyatrosu'nda stajyer sanatçı olarak göreve başladı.
1970 yılında, Konservatuvar'a öğretmen yetiştirmek üzere yurtdışına öğrenci göndermek için açılan sınavı kazandı ve ihtisas öğrenimi yapmak üzere devlet bursuyla Federal Almanya'ya gitti. Essen'de bulunan Folkwang Yüksek Okulu'nun Reji bölümünü ve aynı okuldaki dekor kostüm programını tamamladı. Almanya'daki öğrenimi sırasında; İsviçre'de Züricher Schauspielhaus (1972), Almanya'da Staatstheater Hannover (1973), Stædtische Bühnen Essen (1974) ve Bühne 64'te (1975) reji asistanlığı ve yardımcı rejisörlük yaptı. Diploma çalışması olarak Aristofanes'in Kadınlar Devleti oyununu sahneledi. Bu oyunla, okulan mezun olan başarılı birkaç öğrenciye verilen "Folkwang Ödülü"ne layık görüldü. Eğitimini tamamladıktan sonra Türkiye'ye döndü. Türkiye'ye döndükten sonra Ekim 1974- Aralık 1975 arasında Ankara Devlet Konservatuvarı'nda ders verdi. Öğrencileriyle Franz Kafka'nın Duruşma adlı oyununu sahneledi. 1975 Temmuz'unda İskenderun'da zorunlu askerlik hizmetini yaptıktan sonra Ankara Devlet Tiyatrosu'na tayin oldu.
Erten'in Ankara Devlet Tiyatrosu'nda sahnelediği ilk oyun, Recep Bilginer'in Parkta Bir Sonbahar Günüydü adlı eseri idi. 2000 yılında emekli olana kadar Ankara Devlet Tiyatrosu'nda on üç oyun sahneledi. 1979'da sahnelediği Bertol Brecht'in Arturo Ui'nin Önlenebilir Tırmanışı adlı oyunu, Ankara Devlet Tiyatrosu'nda sahnelenen  ilk Brecht oyunu oldu.
Erten, Ankara Devlet Tiyatroları'nda rejisör olarak görev yaparken birçok başka tiyatroda oyunlar yönetti. İstanbul, İzmir, Adana, Antalya ve Trabzon Devlet Tiyatroları;'nda İstanbul, İzmit ve Eskişehir Şehir Tiyatroları'nda; Kent Oyuncuları, Ankara Sanat Tiyatrosu, Tiyatro Stüdyosu, Tiyatro Kumpanyası, Öteki Tiyatro, Aysa Prodüksiyon Tiyatrosu, Bilkent Oyuncuları ile İstanbul, Ankara, İzmir ve Mersin Devlet Operalarında konuk yönetmenlik yaptı. 1988 yılından itibaren yurtdışında da çalışmalar yaptı; Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Özbekistan, Almanya, Makedonya ve Polonya'da oyunlar yönetti. 1988 yılında KKTC Belediye Tiyatrosu'nda sahnelediği Güngör Dilmen'in Midas'ın Kulakları oyunu KKTC'de Yılın Sanat Olayı seçildi. 1989 yılında Makedonya Halklar Tiyatrosu ile Kafkas Tebeşir Dairesi'ni sahneleyen Erten bu sahneleyişi ile Yugoslavya'da En İyi Rejisör Ödülü aldı.
Erten, rejisörlüğün yanı sıra dönem dönem Ankara Devlet Konservatuvarı, DTCF Tiyatro Bölümü ve Makedonya Üsküp Tiyatro Akademisi'nde eğitim alanında hizmet verdi. 1992 Ekim'inden başlayarak 16 ay süreyle Devlet Tiyatroları'nda Genel Müdürlük ve Başrejisörlük görevini yürüttü. Bu görevde bulunduğu sürede Devlet Tiyatroları'nın yeniden yapılanması için gerekli yasal düzenlemelerin hazırlanmasına çalıştı. Genel Müdürlük için seçim yöntemini yaşama geçirmek amacı ile istifa etti. 2000 yılında yönetimi protesto amacıyla Devlet Tiyatrolarından kendi isteği ile emekliye ayrıldı.
Erten, emekliliğinden sonra serbest rejisör olarak çalıştı. Makedonya Dramski Teatar'da Ferhat ile Şirin (2000), İstanbul Şehir Tiyatroları'nda ''Schweyk II. Dünya Savaşı'nda ve İzmit Şehir Tiyatrosu'nda Bir Şehnaz Oyun (2001), Aysa Prodüksiyon için Kadınlar Devleti'' (2002) oyunları yönettiği oyunlardan bazılarıdır. Polonyalı yazar Slawomir Mrozek'nin bir öyküsünden oyunlaştırıp Üsküp Halk Tiyatrosu'nda sahnelediği Sınırdaki Ev adlı oyun ile 2003 yılında Makedonya Ulusal Tiyatro Festivali'nde En Başarılı Oyun Ödülü'ne değer görülmüştür.
Erten, Haziran 2002'de İzmit Şehir Tiyatrosu'nun Genel Sanat Yönetmeni oldu; 2004 yılında bu görevden alınana kadar bu görevi sürdürdü. 2004'ten itibaren serbest rejisör olarak çalıştı ve İstanbul'da yaşadı. Film ve dizi oyunculuğu da yaptı. 2021'de kurulan İzmir Şehir Tiyatroları'nın kurucu genel müdürü oldu. Tiyatronun açılışı Yücel Erten’in 1995'te Aziz Nesin öykülerinden uyarladığı Azizname adlı oyunla yapıldı. Yabancı dillerden Türkçe'ye oyun çevirileri, sahne uyarlamaları, Türkçeden Almancaya 5 oyun çevirisi vardır. Kadınlar Devleti, Cumhuriyet Yolu ve Suikast isimli üç oyunu bulunur. Ödenekli tiyatroların sorunları hakkında "Devletin Tiyatrosu Olmaz mı?" (2012), tiyatro anılarını içeren "Akıntıya Kürek" (2018) ve "Yelkenler Fora" (2023) adlı kitapları vardır.
2003 Genç Kızlar Dünya Voleybol Şampiyonası
2003 Genç Kızlar Dünya Voleybol Şampiyonası, 6-14 Eylül tarihlerinde Tayland’ın Suphan Buri kentinde yapıldı. 12.şampiyonaya on altı ulusal takım katıldı. Şampiyonluğu Brezilya kazandı.
Statü
Şampiyonaya katılan on altı ülke, dörder takımlı A, B, C ve D gruplarına ayrıldı ve tek devreli lig usulü karşılaştı. Maçlar sonucunda gruplarında ilk üç sırayı alanlar play-off maçları yapmaya hak kazandılar. Play-off maçlarında grup ikincileri ve üçüncüleri eşleşti ve galip gelenler çeyrek final maçlarında grup birincileriyle eşleşti. Çeyrek finalde galip gelenler yarı finalde karşılaştı ve yarı finalde rakiplerine üstünlük sağlayan takımlar finale yükseldi.
Türkiye
Antrenör: Adnan Kıstak
Narissara France
Narissara Nena France (d. 9 Eylül 1990, Londra, Birleşik Krallık), İngiliz model ve güzellik kraliçesi. 2015 yılında "Miss Universe Great Britain" seçilmiştir. 80 yarışmacının yarıştığı Amerika Birleşik Devletleri'nin Las Vegas kentinde yapılan Miss Universe Güzellik Yarışması'na ev sahipliği yapmıştır.
Argentina Menis
Argentina Menis (d. 19 Temmuz 1948; ö. 3 Mart 2023), Rumen eski disk atıcı.
Menis 1972 Münih ve 1976 Montreal Olimpiyatları'nda ülkesini temsil etti. Münih'teki 65,06'lık atışıyla gümüş madalyanın sahibi oldu. 3 Mart 2023 tarihinde 74 yaşında öldü.
Benny Blanco
Benjamin Levin (8 Mart 1988) veya bilinen adıyla Benny Blanco, Amerikalı DJ, müzisyen, şarkı sözü yazarı, kayıt prodüktörü. Bugüne kadar Katy Perry ("California Gurls", "Teenage Dream"), Maroon 5 ("Moves Like Jagger, "Payphone"), Britney Spears ("Circus"), Taio Cruz ("Dynamite"), Kesha ("Tik Tok"), Gym Class Heroes ("Stereo Hearts"), Wiz Khalifa, Trey Songz, Dr. Luke, Shellback, Ryan Tedder, Bruno Mars, Nicki Minaj, Dan Wilson, Mike Posner, Max Martin, Sean Paul ve Paul Epworth gibi birçok isimle çalıştı.
Cecilie Wellemberg
Cecilie Feo Feline Wellemberg (d. 21 Temmuz 1994, Hørsholm), Danimarkalı manken. Wellemberg 2015 yılında 'Miss Universe Denmark' unvanını kazanmıştır. Las Vegas'ta Miss Universe yarışmasında Danimarka'yı temsil ederek ev sahipliği yapmıştır.
Fezare
Fezare (Arapça: بنو فزارة), Orta Arabistan'daki Necid bölgesinde yerleşik bir Arap kabilesi.
Muhammed zamanında kabile başkanı Uyeyne bin Hısn'dır. Kabile, Medine Müslümanlarıyla ilk başta saldırmazlık antlaşması yapmış olsalar da Hendek Muharebesinde birleşik Arap kabileleriyle Müslümanlara karşı 1000 kişilik bir ordu çıkardılar. Fakat daha sonra savaşmadan kuşatmadan çekildiler. Daha sonra Muhammed'in başında olduğu bir birlikle Gabe'de savaştılar. Mekke'nin Fethi sırasında bu sefer Müslüman tarafına geçen kabile, Muhammed'in vefatından sonra İslam dininden ayrıldılar. Ridde Savaşlarında tekrar müslüman oldular.
Tuğrul Tülek
Kariyeri
1999 yılında Uludağ Üniversitesi İngilizce Öğretmenliği Bölümünden mezun oldu. Aynı yıl Bursa Kültür Sanat ve Turizm Vakfı Tiyatrosu'nda oyuncu olarak çalışmaya başladı. 2002 yılında konservatuvar sınavını kazanarak Anadolu Üniversitesi Tiyatro Bölümünde ikinci lisans eğitimine başladı, 2006 yılında mezun oldu. Bu süre içinde değişim öğrencisi olarak Varşova, Polonya'da Akademia Teatralna im Aleksandra Zalwerowicza oyunculuk okulunda da eğitim aldı.
2007-2008 yılında Tiyatro DOT'un Kürklü Merkür oyununda "Naz" karakterini canlandırdı. Bu rol ona 12. Afife Tiyatro Ödülleri'nde "Yardımcı Rolde En İyi Erkek Oyuncu" adaylığı getirdi. Aynı yıl tüm Kürklü Merkür oyuncularıyla Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncuları Ödülleri'nde "Efes Pilsen Gençlik Özel Ödülü"nü paylaştı. 2015 yılında İki Kişilik Yaz oyunundaki rolüyle 19. Afife Tiyatro Ödülleri'nde En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü alırken, aynı yıl Tiyatro Eleştirmenliği Birliği (TEB) tarafından da Yılın Erkek Oyuncusu seçildi.
NGC 39
NGC 39, Andromeda takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 200 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir sarmal galaksi. William Herschel tarafından 2 Kasım 1790 tarihinde keşfedilmiştir.
Cerritos, Kaliforniya
Cerritos ABD'nin Kaliforniya eyaletine bağlı Los Angeles ilçesinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 49.051'dir.
RPCS3
RPCS3, Windows, Linux, FreeBSD ve MacOS sistemlerinde çalışan PlayStation 3 için ücretsiz ve açık kaynaklı bir konsol emulatoru ve hata ayıklayıcısıdır. PlayStation 3 oyunlarının ve yazılımlarının kişisel bir bilgisayarda oynatılmasına ve hatalarının ayıklanmasına olanak tanır. Program C++ dilinde yazılmıştır ve X86-64 CPU'larında çalışabilmektedir. Arka uç oluşturucuları olarak OpenGL ve Vulkan'ı içeriyior.
24 Mayıs 2022 itibarıyla uyumluluk listesinde 2207 oyun bulunmakta ve 924 oyun ise "oynanabilir" olarak işaretlenmiştir.
Gelişim
PlayStation 3'ün mimarisinin karmaşıklığı nedeniyle öykünmesinin zor olacağı fikrine rağmen RPCS3 programcıları DH ve Hykem tarafından 23 Mayıs 2011 tarihinde çalışan bir öyküncü yayınladı. Geliştiriciler başlangıçta projeyi Google Code'da yayınladı ve 27 Ağustos 2013'de GitHub'a taşıdılar. Öyküncü ilk olarak 2011'de basit homebrew projelerini başarıyla çalıştırabildi. 0.0.0.2 adıyla ilk genel sürümünü 2012'de aldı.
9 Şubat 2017'de RPCS3, çok çekirdekli hücre mikroişlemcisinin emülasyonunu geliştiren bir PPU iş parçacığı zamanlayıcısının ilk uygulamasını aldı. Mayıs 2017'de, Vulkan grafik uygulamasının %400'e yaklaşan bazı performans iyileştirmeleri gösterdiği birkaç oyunu "oynanabilir" duruma getirdiği bildirildi.
Gereksinimler
18 Ağustos 2022 itibarıyla, öyküncü için Windows 7 veya sonraki sürümlerin 64 bit sürümü, modern bir Linux dağıtımı, MacOS 11.6 veya üstü ya da modern bir BSD dağıtımı gerekir. Bilgisayarda en az 4 GB RAM (8 GB önerilir), x86-64 CPU ve desteklenen grafik API'lerinden bir GPU olmalıdır. OpenGL 4.3 veya üstü ya da Vulkan ikincisi önerilir. Oyunun kendisinin çalıştırılması dışında, emülatör, Sony'nin resmi web sitesinden indirilebilen PlayStation 3'ün bellenimini gerektirir.
Atlus DMCA yayından kaldırma bildirimi
RPCS3, Persona 5'i çalıştırabilme özelliği ve oyunun batı çıkış tarihinden önce oynanabilirlik kazanması nedeniyle Nisan 2017'de medyanın büyük bir ilgisini çekti. Eylül 2017'de Persona geliştiricisi Atlus, RPCS3'ün Patreon sayfasına karşı bir DMCA yayından kaldırma bildirmi yayınladı. Eylem, öykünücünün Persona 5 öykünme konusundaki ilerlemesinden sık sık bahseden Patreon sayfası tarafından duyuruldu. Ancak talep, yalnızca tüm Persona 5 referanslarının sayfadan kaldırılmasıyla karşılandı.
Włodzimierz Sokorski
Włodzimierz Sokorski (2 Temmuz 1908, Oleksandrivsk - 2 Mayıs 1999, Varşova ) Polonyalı bir komünist memur, yazar, askeri gazeteci ve Polonya Halk Cumhuriyeti'nde bir Tuğgeneraldi. Polonya'da sosyalist gerçekçi doktrinin uygulanmasından sorumlu Kültür ve Sanat Bakanıydı. Dünya Savaşı sırasında Sovyetler Birliği'ne kaçtı.
1949'da Łagów'daki Polonyalı Besteciler Kongresi'nde, insanların zihinlerini zehirleyen "emperyalist çürüme" üzerine dört buçuk saatlik bir eleştiriden sonra cazı yasakladı. Polonya Ekim devriminin sosyalist erimesinin ardından, Sokorski 1960'larda Polonya Birleşik İşçi Partisi'nin Polonya radyo ve televizyon komitesine ve daha sonra Miesięcznik Literacki ideolojik aylık dergisine (1990'da dağıtıldı) başkanlık etti. Sosyalist gerçekçiliği ve PZPR çizgisini teşvik etmesine rağmen, kültür ve sanat bakanı olarak bazı yazarları ve kültür insanlarını baskıdan kurtardığı da belirtilmektedir.
Anılar, güçlü cinsel imalar içeren romanlar yazdı ve devlet madalyaları ve ödülleri kazandı.
Cevdet Hüseyin Çağdaş
Cevdet Hüseyin Çağdaş (4 Ağustos 1926, Gazimağusa - 23 Aralık 2019), Kıbrıs Türkü ressam ve müzeci. Kıbrıs Türk resminde önde gelen isimlerden biri olan Çağdaş, müzecilikle de ilgilendi. Muhtelif gazete ve dergilerde sanat yazıları yayımlarken Kıbrıs’ta Türk Devri Eserleri ve Sanat Yazıları adını taşıyan iki kitabı da bulunmaktadır. Ocak 2018'de milletvekili seçilen Jale Refik Rogers'ın dedesidir. Kendi anlatımına göre yoksul bir aileden geliyordu, dört yaşındayken annesini kaybetmişti. Babası Türkçe ve Rumca bilen okuryazar bir şahsiyetti ve bakkalcılıkla uğraşıyordu. Yine kendi anlatısına göre Çağdaş çocukluk döneminini kalabalık bir ailede trajik bir şekilde geçirmişti. Nergisli İlkokulu'nda eğitimine başlayan Çağdaş'ın resim sanatına yönelmesinde hocası Hasan Zafer Örek etkili olmuştu. Sonrasında eğitimine Omorfo Öğretmen Koleji’nde devam etti. Bu okulda farklı kültür ve lisanlarla temas ederek kendini geliştirdi, 1948'de buradan mezun oldu. Resim sanatına olan ilgi ve yeteneğinde okuldan hocası Adamantios Diamantis'in büyük bir etkisi olmuştu. Hocasının referansı ile iki yıl İngiltere'de Brighton College of Art Crafts'ta devlet bursuyla okudu, burada çocuk resimleri üzerine uzmanlaştı. 1959'da Ayer Kaşif’in mimarlık ofisinde ilk kişisel sergisini açtı. Bir süre Türk Maarif Dairesi’nde çalıştı. 1961-62 sonrasında müzecilikle ilgilenmeye başladı. Lefkoşa’da Etnografya Müzesi’nin açılmasında görev aldı ve yurt dışında müzecilik eğitimleri aldı, burslu olarak gitiği Ankara, Konya ve İstanbul’da bu alanda staj yaptı. Fransa'da da aldığı bursla müzelerde çalışma imkanı elde etti. 1979'da emekliye ayrıldı. Türk Bankası tarafından 1985'te kurulan Kültür Sanat Ödülü Kurumu Plastik Sanatlar, Seçici Kurul Üyesi olarak atandı. Milli Eğitim ve Kültür Bakanlığı tarafından 1988 Asya – Avrupa Sanat Bienali’ne KKTC temsilcisi olarak gönderildi.
Birçok mesleki kimliğe haiz olan Çağdaş KKTC'de ağırlıkla resim sanatına olan katkılarıyla tanınmaktadır ve sanat yaşamında suluboya resimleri öne çıkmaktadır. İlk dönem eserlerinde izlenimcilik etkisi hakimdir. İlk eserleri arasında olan ve Büyük Han'ı tasvir ettiği resmi 1945 tarihlidir, yapının terk edildiği dönem tasvir edilir. Büyük Han dışında Derviş Paşa Konağı da Çağdaş'ın konu edindiği tarihi mekânlar arasındadır. 1957 tarihli Ömeriye Mahallesi adlı suluboya çalışması janr resmidir. Natürmort çalışmaları haricinde etnografya müzesindeki kabartmalardan hareketle Tuğra adını taşıyan 1984 tarihli pastel boya çalışması mevcuttur.
Çağdaş'ın şiire ilgisi olduğu ve Avare adını taşıyan 1954 tarihli bir öyküsünün de bulunduğu belirtilmektedir.
NGC 45
NGC 45, Balıklar takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 22 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir çubuklu sarmal galaksi. John Herschel tarafından 11 Kasım 1835 tarihinde keşfedilmiştir. 14,8 yüzey parlaklığı ile bilinen en küçük galaksiler arasındadır.
Movies 24
Movies 24, 26 Haziran 2006'da kurulmuş olan Birleşik Krallık merkezli bir televizyon kanalıdır. Farklı türlerden birçok film, Movies 24 kanalında yayınlanmaktadır.
Ayrıca, aşk filmleri, gerilim, cinayet, komedi ve daha önce televizyon kanallarında hiç yayınlanmamış filmleri yayınlamaktadır. Sony, MGM, Paramount, Fireworks ve Fox'un da aralarında olduğu dünyanın en büyük ve ünlü film stüdyolarına ait filmleri yayınlamaktadır.
Movies 24, 12 Aralık 2007'de Polonya, Romanya ve Türkiye'de yayına başladı.
Movies 24 +
2006 yılında kurulan 24+ (Önceden More 24)'in, önceden 90 dakika aralıklı zaman-kaydırılan bir kanal olduğu için Movies 24'ten ayrı bir yayın akışı yoktu. Eylül 2007'den itibaren, 24+, Movies 24'ten farklı bir yayın akışı ile yayın yapmaya başlamıştır.
Movies 24 Erotica
Aynı zamanda yetişkinlere özel filmler yayınlayan Movies 24 Erotica kanalı da bulunmaktadır. 17 Aralık 2009 Ayında D-Smart Dijital Platformunda bulunan Movies 24 ve Movies 24 Erotica'nın yayınları sonlanmıştır.
Maya (albüm)
Maya, Türk şarkıcı Mabel Matiz'in dördüncü stüdyo albümü. 20 Haziran 2018'de Doğan Music Company ve Zoom Music tarafından yayımlandı. Albümün hazırlık aşaması iki yıl sürerken stüdyo kayıtları ise bir buçuk yıllık bir zamana yayıldı. Şarkıcı, hazırlıkları yayımlanma tarihinden bir yıl önce açıklayarak annesinin adı olan "Maya"yı albüme verdiğini duyurdu.
Albümdeki sekiz şarkıya klip çekildi: "Ya Bu İşler Ne", "Öyle Kolaysa", "Sarmaşık", "A Canım", "Mendilimde Kırmızım Var", "Çukur", "Boyalı Da Saçların" ve "Comme un animal". Bu şarkılardan ilk ikisi albümün çıkışından aylar önce single olarak yayımlandı.