cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emre Kayır
Birçok defa profesyonel futbolculara karşı maçlar kazanmıştır, Andros Townsend'e karşı kazandığı maç çok konuşulmuştur. Aynı zamanda İstanbul Bilgi Üniversitesinde okumaktadır.
Kariyeri
FIFA ile ilk olarak 2001 yılında tanışmıştır. 2009 yılında ilk defa Espor turnuvası görüp, çok etkilenmiştir ve 2011 yılında FIFA oynamaya başlamıştır. 2012 ve 2013 yılında çoğu turnuvayı kazanmıştır. 2017 yılına kadar yarı profesyonel şekilde Türkiye içi birçok şampiyonluğa ulaşmıştır. 2017 yılında Space Soldiers ile anlaşıp profesyonelliğe adım atmıştır. 2018'de EA'nın düzenlediği resmi turnuvaya katılan ilk Türk olmuştur. BeIN Sport'un yaptığı bir röportaj da genellikle 4-2-3-1 taktiğiyle oynadığını, favori oyuncusunun Cristiano Ronaldo olduğunu ve favori serisinin 2012-2013-2018 olduğunu söylemiştir.
Space Soldiers
2016 yılında Space Soldiers ile anlaşan Kayır, ilk profesyonel sözleşmesini imzalamıştır. Burada kazandığı başarılar ile tanınmıştır ve dünya kupasına katılmaya hak kazanmıştır. 2018'de takımdan ayrıldığı Twitter hesabından duyurmuştur.
SuperMassive
2019 yılında Türkiye E-Spor'un önemli ekiplerinden Papara SuperMassive ile anlaşmıştır. 2021 yılı Eylül ayı itibarıyla, karşılıklı anlaşarak Papara SuperMassive Blaze ile yollarını ayırmıştır.
Başakşehir E-Sports
SuperMassive'e katıldıktan sonra Kayır, geçici olarak Başakşehir adına mücadele etmiştir. Başakşehir'i FIFAe Club World Cup'ta temsil etmiştir.
Kenan Hulusi
Kenan Hulusi Koray (d. 1906, İstanbul - ö. 23 Mayıs 1943, Adapazarı) Cumhuriyet döneminde kurulan Yedi Meşaleciler adlı topluluk üyesi ve hikâyeci yazar
Biyografi
1906'da İstanbul'da doğdu. İstanbul Erkek Lisesi'ni bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde okumaya başladı.Servet-i Fünûn dergisinde yayımladığı öykülerle edebiyat dünyasına adım attı. 1928'de Yedi Meşaleciler arasında tek hikâye yazarıydı. 1934 yılında Vakit'te gazeteciliğe başladı ve kısa zamanda gazetenin yazı işleri müdürü oldu. 1943 yılında Adapazarı'nda yedek subay olarak askerliğini yaparken tifüsten öldü. Yazar, hikâyede Ömer Seyfettin'den başlayarak gelişen çizgisinde önceleri üslubu ve muhtevası ile Sait Faik Abasıyanık ve Ahmet Hamdi Tanpınar'ı hazırlayan fantastik bir yol tuttu. Sonraları daha gerçekçi konulara yöneldi. Kenan Hulusi'nin edebiyat dünyasına adım atması öğrencilik yıllarına denk düşer. "Serveti Fünun" dergisinde yayınlanan ilk hikâyelerinin ardından, aynı dergiye yazan diğer altı arkadaşı ile birlikte, edebiyatımızda "Yedi Meşaleciler" diye anılan topluluğu oluşturdular. İçlerindeki tek hikâye yazarıydı Kenan Hulusi. 1928'de, önce bir antoloji, ardından da bir dergi hazırlayarak manifest bir çıkış yapan ve Sabri Esat Siyavuşgil, Ziya Osman Saba, Yaşar Nabi Nayır, Muammer Lütfi, Vasfi Mahir Kocatürk, Cevdet Kudret ve Kenan Hulusi'den oluşan topluluk, milli edebiyatçıların sığlıklarına, gerçekçilikten kopmuş ve içi boşalmış "milli"liklerine bir tepkiyi dillendiriyordu. Ancak uzun soluklu olmayan çıkışları, "Meşale" dergisine iltica etmeleriyle son buldu. Kenan Hulusi'nin "Vakit" gazetesine geçişi ve Sadri Ertem'in etkisiyle gerçekçiliğe yönelişi bundan sonradır. Yaşadığı sürede beş hikâye kitabı yayınlamış, "Osmanoflar" romanı ve kısa hikâyelerinin birçoğu gazete sayfalarında kaybolup gitmiştir. Gazeteciliğinin de etkisiyle küçük hikâye tarzını benimseyen Kenan Hulusi, Cumhuriyet döneminde korku türünde örnekler veren ilk hikâyecidir.
Salim Çivitcioğlu
Salim Çivitcioğlu (d. 20 Ekim 1970, Çankırı), Türk siyasetçi, ziraat mühendisi. TBMM 27. dönem AK Parti Çankırı milletvekilidir.
Yaşamı ve kariyeri
22 Ekim 1970 tarihinde Çankırı'da dünyaya gelmiştir. Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Makinaları Bölümünden mezun olan Çivitcioğlu, 1992'den beri Çankırı'da traktör bayiliği yapmaktadır. Siyasi hayatına AK Partide 2003 yılında başlamıştır. 2011-2015 yılları arasında AK Parti Çankırı İl Başkanlığı görevinde bulunmuştur. İngilizce bilmektedir, evli ve iki çocuk babasıdır.
Joe Royle
Joseph "Joe" Royle (d. 8 Nisan 1949; Liverpool), İngiliz eski futbolcu, teknik direktör. Futbolculuk kariyeri boyunca sırasıyla Everton, Manchester City, Bristol City ve Norwich City'da forma giymiş; teknik direktörlük kariyerinde ise Oldham Athletic, Everton, Manchester City ve Ipswich Town'ı çalıştırmıştır.
Kulüp kariyeri
Profesyonel futbol kariyerine 1966 yılında, doğduğu bölgenin takımlarından Everton'da başladı. Kulübüyle ilk resmî maçına henüz 16 yaşındayken çıktı. Bu sayede kulüp tarihinde, resmî bir maçta forma giyen en genç oyuncu olarak tarihe geçti. Fakat bu rekor 10 Nisan 2005'te, kendisinden 11 gün genç olan James Vaughan tarafından kırıldı. Beş sezon boyunca kaldığı Everton'da 231 lig maçına çıkarken 102 gol atmayı başardı. 1974 yılında, Manchester City teknik direktörü Tony Book'un isteğiyle 170.000 sterline Manchester ekibine transfer oldu. 1976'da EFL Cup şampiyonluğu yaşadı.
2002'de, yine Norwich City taraftarları tarafından belirlenen kulüp tarihinin en iyi oyuncularının yer aldığı listeye seçildi.
Tamaulipas
Tamaulipas, Meksika'nın 31 eyaletinden birisidir, ülkenin kuzeydoğusunda yer alır.
Joe Royle
Millî takım kariyeri
Toplamda altı kez İngiltere formasını giyen ve iki gol kaydeden Royle; ilk maçına 1971 yılında, Malta karşısında çıktı.
Tamaulipas
Konumu
Tamaulipas eyaleti, güneyde Veracruz, güneybatıda San Luis Potosí, batıda Nuevo León eyaletlerine komşudur. Tamaulipas'ın doğusu Meksika Körfezi'dir. Eyaletin kuzeyi, Meksika-ABD sınırıdır. Sınırın karşı tarafında ABD'nin Teksas eyaleti yer alır. 2006'da açıklanan nüfus sayımına göre Tamaulipas'ın nüfusu 3,024,238 kişidir.
Eyaletin başkenti Ciudad Victoria'dır. Eyaletin diğer şehirleri şunlardır; Altamira, Camargo, Ciudad Madero, Ciudad Mante, Matamoros, Nuevo Laredo, Nuevo Progreso, Ocampo, Reynosa, Tula, Tampico, Valle Hermoso, San Fernando, Soto La Marina, Rio Bravo ve Miramar.
Joe Royle
Teknik direktörlük kariyeri
1982'de Oldham Athletic'in teknik direktörlüğüne getirildi. 1990'da, EFL Cup'ta finale kadar yükselen takım; burada Nottingham Forest'a yenilerek ikincilik elde etti. Royle, 1990-91 sezonu sonunda takımı Secon Division şampiyonu yaparak takımın First Division'a yükselmesini sağladı. 1989-90 ve 1993-94 sezonlarındaki FA Cup'ta yarı finale kadar yükselmeyi başaran Oldham Athletic, her iki sezonda da Manchester United'a elendi.
İngiltere millî futbol takımı teknik direktörü Bobby Robson'ın mayıs 1990'da yaptığı "1990 FIFA Dünya Kupası sonrası görevinden ayrılabileceği" açıklaması üzerine İngiltere Futbol Federasyonu tarafından Graham Taylor ve Howard Kendall ile birlikte takımın yeni teknik direktörünün adaylarından birisi olarak gösterildi. Fakat göreve Graham Taylor getirildi. Royle ise Oldham Athletic'teki görevini 1994'e kadar sürdürdü.
Kasım 1994'te, Mike Walker'ın yerine Everton'ın başına getirildi. Buradaki ilk sezonu olan 1994-95 sezonunda FA Cup şampiyonluğu yaşadı. 1996-97 sezonunun transfer döneminin sonlarına doğru, Norveçli oyuncular Tore André Flo ve Claus Eftevaag'ın transferlerinin kulüp başkanı Peter Johnson tarafından engellenmesinin ardından Royle, istifa ettiğini açıkladı.
Futbola verdiği 11 aylık aranın ardından, şubat 1998'de, Manchester City ile teknik direktörlük görevinde anlaştı. Göreve geldiği dönemde zaten düşme hattında bulunan takımı EFL League Two'ya düşmekten kurtaramadı. Ertesi sezon katıldığı play-off'ların ardından EFL League One'a yükselen takım, bir sonraki yıl Premier League'de oynamaya hak kazandı. Fakat bu ligde yalnızca bir sezon geçiren ve küme düşmekten kurtulamayan Manchester City, mayıs 2001'de Royle'un görevine son verdi.
2002'nin kasım ayında, bir önceki sezon Premier League'den düşen Ipswich Town'un başına geçti. Takımla birlikte 2003-04 ve 2004-05 sezonlarında küme yükselmek için play-off'lara kaldı. Fakat her iki sezonda da West Ham United'a elenildi. 2005-06 sezonunun 15. sırada tamamlanması ve takımın 1966'dan bu yana en kötü lig sıralamasını elde etmesi üzerine Royle'un görevine son verildi.
15 Mart 2009'da, John Sheridan'ın istifasıyla boşalan Oldham Athletic'in teknik direktörlük koltuğuna oturdu. Başlarda geçici olarak göreve gelse de nisan ayında sürekli olarak takımı çalıştırması yönünde teklif aldı. Fakat 28 Nisan'da yaptığı açıklamada sezonun bitimiyle birlikte takımdan ayrılacağını belirtti. 2 Mayıs'ta, Walsall ile oynanan ve 2-1 kazanılan karşılaşmada ise son kez takımın başında yer aldı.
Be Quick 1887
Hollanda'nın Groningen şehrinin takımı olan Be Quick kulübü 1887 yılında kuruluştur ve günümüzde Sunday Hoofdklasse C'de mücadele etmektedir. Ayrıca kulüp 1919-20 sezonunda Hollanda'nın en üst ligi olan Eredevisie'yi kazanma başarısı göstermiştir.
Tarihi
Be Quick kulübü 1887 yılında yerel bir spor salonundaki öğrenciler tarafından 4 Ekim tarihinde kurulmuştur. 1895 yılında liglerde mücadeleye katılmıştır. 1915 ve 1926 yılları arasında 1925 yılı hariç her yıl kuzey futbol ligini kazanmışlardır. Be Quick 1920 yılında VOC'u 4-0 mağlup ederek ulusal lig şampiyonluğunu kazanmıştır. Bu takımın kalecisi Deck Ruijter Zylker hariç tüm futbolcular Hollanda millî futbol takımına yükselmişlerdir. Hollanda da profesyonel futbolla tanışılan 1954 senesinde kulüpte liglere katılmıştır. 1959-60 şampiyonluğuna kadar Tweede Divisie'de yer almışlardır. Bir sezon Eerste Divisie mücadelesinden sonra 1963-64  sezonunun ardından profesyonel liglerden çekilmişlerdir.
Stad
Kulüp 1915 ve 1926 yılları arasında gelen başarılarının ardından Groningen şehrinin kuzeyindeki bir alanı satın aldı. Bununla birlikte tasarımını kulübün 1920 senesinde şampiyonluk yaşayan kadroda yer alan oyuncusu Evert van Linge'in yapmış olduğu Stadion Esserberg inşası gerçekleşmiş oldu. İnşasından sonra 18.000 kapasiteye sahip olan stad günümüzde Groningen'in kuzeyindeki Haren belediyesine ait alanda yer almaktadır.
Jacques Maziol
Jacques Maziol (d. 13 Ocak 1918, Aurillac - ö. 28 Haziran 1990, Paris) Fransız siyasetçi.
Hukuk eğitimi görmüştür. İkinci Dünya Savaşı sırasında tutuklanıp hapse atılmıştır. Daha sonra Toulouse İstinaf Mahkemesi nezdinde avukatlık yapmıştır. Gaullist çizgideki Fransız Halkının Birliği (RPF) adlı partiye kurulduğu 1947 yılında üye olmuş ve bu parti kendini 1955'te feshedince RPF'in ardılı olan Sosyal Cumhuriyetçiler'e dahil olmuş ve bu partinin Haute-Garonne teşkilatını 1956'da yönetmiştir. 1958-1963 yıllarında Gaullist çizgideki Yeni Cumhuriyet için Birlik (UNR) adlı partiden milletvekilliği yapmış, 1962-1966 yıllarında Georges Pompidou'nun ilk hükümetinde Yapı Bakanı olarak görev yapmıştır. 1966-1973 yıllarında Monte-Carlo Radyosu'nun (RMC) genel müdürlüğünü yapmıştır. 1974 yılından itibaren ise Corbier Planlama Şirketi'nin başkanlığını üstlenmiştir. Jacques Chirac başkanlığındaki Cumhuriyet için Birlik'in (RPR) merkez komitesi üyeliği yapmıştır. Ayrıca Toulouse belediye meclisi ve 1959-1964 yıllarında Haute-Garonne genel konseyi üyesi olarak görev yapmıştır.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Meclis
Hükümet
Ateş Ülkesi
Ateş Ülkesi (Azerice: Odlar Yurdu), Azerbaycan'ın benimsediği slogan.
Tarihi ve siyasi gelişmesi
Sloganın etimolojisin, Atropatene bölgesini (bugünkü İran Azerbaycan'ı) yöneten Atropates ile ilgili olduğu düşünülmektedir. "Atropates" adının kendisi, Eski İranlı, muhtemelen Medyan, "(Kutsal) Ateşle Korunan" veya "(Kutsal) Ateşin Ülkesi" anlamına gelen adla birleştirilen Yunanca çevirisidir. Yunan adı Diodorus Siculus ve Strabo tarafından belirtilmiştir. Binlerce yıl boyunca bu isim, Ādharbādhagān, Ādharbāyagān, Āzarbāydjān, Āturpātākān ve günümüz modern Azerbaycan'dan daha hızlı gelişti. Kelime, "Hazine" ve "Ateşin Hazinesi" veya Modern Farsça "Ateş Ülkesi" olarak tercüme edilebilir. In dictionaries: F. Steingass: āẕar-bād-gān ,āẕar-abād-gūn ,āẕar, āẕur ,ādar ,bāygān ,pāy. Dehkhoda: آذربایجان/Âzarbâyjân ,آذربایگان/Âzarbâygân ,آذربادگان/Âzarbâdegân ,آذر/Âzar ,آدر/Âdar ,بایگان/Bâygân ,بادگان/Bâdegân ,-پای/pây- ,گان-/-gân (جان-/-jân )
Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (Ukraynaca: Українська Радянська Соціалістична Республіка, УРСР - Ukrayinska Radyanska Sotsialistiçna Respublika URSR), 1917 Ekim Devrimi ile kurulan SSCB'yi oluşturan 15 birlik cumhuriyetinden biri. Kuzeyde ve doğuda Rusya SFSC, güneyde Azak Denizi ve Karadeniz, güneybatıda Moldova SSC ve Romanya, batıda Macaristan, Çekoslovakya ve Polonya, kuzeybatıda da Belarus SSC ile çevrilidir.
Ateş Ülkesi
Tarihi ve siyasi gelişmesi
Bazı eleştirmenler, ifadenin ya yüzeydeki petrol yataklarının doğal yanmasına ya da bir zamanlar egemen olan Zerdüştlüğün tapınaklarındaki petrol yakıtlı yangınlara bir gönderme olduğunu iddia etmektedir.
Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Tarih
1917'de Rusya’da Çarlık rejiminin yıkılmasından sonra Kiev’de başlıca yöneticileri Vinnişenko ve Petliura olan bir Özerk Ukrayna Cumhuriyeti kurulurken aynı yılın Aralık ayında Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ilan edildi. Brest-Litovsk Barış Antlaşması görüşmeleri sırasında Alman ordularınca işgal edilen Ukrayna’da, Aralık 1918’de işgalin son bulmasından sonra Petliura yönetimi başa geçti. 1919-1921 arası Ukrayna, Denikin ve Wrangel komutasındaki Beyaz Ordu ile Mart 1919’da Rakovski önderliğinde kurulan Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti’ni destekleyen Kızıl Ordu arasında yoğun çarpışmalara sahne oldu. Bu süreçte Petliura yönetiminin Polonya’yla anlaşarak Kızıl Ordu’ya karşı yürüttüğü savaş 1921’de Sovyet Rusya ile Polonya arasında yapılan Riga Antlaşması'yla son buldu. Doğu Galiçya ve Volhinya Polonya topraklarına katılırken Ukrayna’nın Sovyet hükûmeti 1922’de SSCB’ye katıldı. 1941-1942’de Nazi Almanyası ordularınca işgal edilen Ukrayna, Sovyet ordusunun karşı saldırısıyla kurtarıldı. Ukrayna SSC 1945’te Doğu Galiçya, Volhinya, Rutenya, Besarabya ve Buhovin ile genişledi. 19 Şubat 1954 tarihinde, Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti Prezidyumu, Kırım Oblastını Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nden çıkararak Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne bağladı.
Ateş Ülkesi
Tarihi ve siyasi gelişmesi
Hanedanlık armaları gibi birçok alanda yaygın olarak kullanılan terimin sembolizmi, Azerbaycan'ın ulusal amblemindeki kalkan, Azerbaycan bayrağının renklerinin arka planına karşı sekiz köşeli bir yıldızın ortasında bir ateş imgesi içerir.
Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Tarih
Ukrayna halkı Sovyetler Birliği'nin dağılma sürecinde 17 Mart 1991'de yapılan referandumda % 71 oran ile birlik lehine oy kullandı (bkz. 1991 Sovyetler Birliği referandumu). Ancak bu oran referandumun meşru kabul edildiği 9 ülke arasındaki en düşük sonuçtu. Ukrayna hükûmeti Moskova'da 20 Ağustos 1991'deki darbe girişiminden sonra da 24 Ağustos'ta SSCB'den ayrıldığını ilan etti.
Ateş Ülkesi
Tanıtımsal kullanım
Azerbaycan'ın Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığını kazanmasından sonra bu ifade, ülkeyi bir turizm merkezi ve bir sanayi mekanı olarak tanıtmak için turistik bir kampanya olarak kullanıldı. Bu cümle, 2012-13 ve 2013-14 sezonları arasında Atlético Madrid'in gömleklerinde en önemlisi birçok turistik tanıtımda yer aldı. 2014 yılında bu ifade, Sheffield Wednesday FC ve Lens gömleklerinde kulüplerin söz vermesinin ardından Azerbaycanlı iş adamı Hafız Mammadov tarafından devralınması iptal edildiğinde yayımlandı.
Bakü'de düzenlenen 2012 Eurovision Şarkı Yarışması'nın tanıtımında kullanılan "Ateşini Yak!" sloganı, "Ateş Ülkesi" konseptine dayanıyordu.
Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Yönetim
SSCB’ni oluşturan 15 birlik cumhuriyetinden biri olan Ukrayna’nın yönetim organı Yüksek Sovyet ve Bakanlar Kurulu’dur. Birleşmiş Milletler’de ayrı bir devlet olarak temsilci bulunduran Ukrayna’da yönetim, ekonomi, toplumsal ve kültürel etkinlikler Komünist Partisi’nin yönlendiriciliğinde olurdu.
Ateş Ülkesi
Avrupa'da kullanımı
"Alevler Ülkesi" ifadesi, Azerbaycan'ı bir dizi Avrupa dilinde, örneğin Rus dili Strana Ogney'de ("Ateşlerin ülkesi") ifade eden edebi ifadelerin kökeni hâline geldi.
Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Ekonomi
Önemli bir tarım ve sanayi bölgesi olan Ukrayna, SSCB ekonomisinde Rusya SFSC’den sonra ikinci sırada yer alır. Bu çerçevede yoğun bir demir yolu ağı (22.000 km’den çok) iӀe son derece gelişkin bir deniz ve nehir filosuna sahiptir. Toprakların ve iklim koşullarının çeşitliliği, son derece farklı tarım ürünlerinin yetiştirilmesini olanaklı kılar. İleri derecede makineleşmiş Ukrayna tarımı, SSCB şeker pancarı üretiminin yaklaşık 2/3'sini, ayçiçeği üretiminin yarısını, meyve üretiminin 1/3'ini, üzüm üretiminin 1/4'ünü, tahıl üretimin 1/5'ini sağlar. Bunların yanı sıra patates, yün, tütün, kenevir üretimi de önemli ölçüdedir. Büyükbaş ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği, kümes hayvancılığı; SSCB'nin et, süt ve yumurta üretiminin 1/4'ünü karşılar ve tarıma dayalı güçlü bir sanayiyi besler. Enerji kaynakları bakımından çok zengin kaynaklara sahip Ukrayna'da kömür üretimi Donbas havzasında (SSCB üretimin 1/3'inden çok; yılda yaklaşık 200 milyon ton) ve Dniepr havzasında yürütülür. Ayrıca, Kriyov-Rog'da (yılda yaklaşık 50 milyon ton; SSCB üretimini 1/3'inden çok) ve Kerç’de demir cevheri, Nikopol’da manganez, Nikotovka’da cıva işletmeleri kuruludur. Bunlara bağlı olarak demir-çelik, metalürji, makine yapım ve kimya sanayileri alanlarında büyük fabrikalar etkinlik göstermektedir. Donbas havzasındaki termik santrallerde bütünlenen Dniepr üzerinde kurulu hidroelektrik santralları, elektrokimya ve elektrometalürji işletmelerini besler. Son dönemlerde Karpatlar’ın eteklerinde ve Harkiv’un güneyinde bulunan petrol ve doğal gaz yatakları, Kremen çuk, Lviv, Odesa ve Kerson’da yeni petrol merkezlerinin kurulmasına yol açtı. Tekstil, kürk, deri gibi geleneksel sanayi dalları ve inşaat malzemeleri işletmeleri de Ukrayna ekonomisinde önemli bir yer tutar.
Hindistan ekonomisi
Hindistan ekonomisi, nominal olarak dünyanın yedinci büyük ve satınalma gücü paritesi bakımından üçüncü büyük ekonomisidir. Ülkenin ekonomisi 20 yıldır ortalama %7 oranında büyümekte olup yeni sanayileşen ülke olarak sınıflandırılmaktadır. Hindistan ekonomisi 2014 yılının son çeyreğinde Çin'i geçerek dünyanın en hızlı büyüyen büyük ekonomisi haline geldi.
Hindistan ekonomisinin ileriye dönük uzun vadeli büyüme, genç nüfus, düşük bağımlılık oranı, sağlıklı tasarruflar ve yatırım oranları ve küresel ekonomiye bütünleşmesinin artması nedeniyle olumludur. Hint ekonomisi, önümüzdeki on yılda dünyanın üçüncü büyük ekonomisi ve yüzyılın ortasındaki en büyük iki ekonomiden biri olma olasılığına sahiptir. IMF'ye göre kısa vadeli büyüme görünümünde de iyi olan Hindistan ekonomisi, küresel planda da "parlak nokta" olarak nitelendirilmektedir. Hindistan, 2015-2016 döneminde Dünya Bankası büyüme görünümünde %7.6 büyümüştür. Büyümenin 2016-2017 mali yılında hafifçe %7,1'e gerilemesi bekleniyor.
Hindistan hizmet işkolu, 2012-2013 yılları arasında GSYİH'nın %57'sine katkıda bulunmuş, 2001'den bu yana yıllık %9'un üzerinde büyüme oranı ile dünyanın en hızlı büyüyen hizmet işkollarından birine sahiptir. Hindistan, 2013-2014 yılları arasında 167,0 milyar dolarlık hizmet ihracatı ile BT hizmetleri, İSD hizmetleri ve yazılım ana dış satımcısı haline gelmiştir. Aynı zamanda bu ekonominin en hızlı büyüyen kısmıdır. BT endüstrisi Hindistan'daki en büyük özel kesim işvereni olmaya devam etmektedir. Hindistan, 2014-2015 yılları arasında 3.100'den fazla yeni başlangıç alanıyla (start-up hub) dünyadaki üçüncü büyük girişim merkezi haline gelmiştir. Hindistan ekonomisinde en büyük işveren olan tarım işkolunun, ancak GSYİH içindeki payı azalmaktadır (2013-2014 yılları arasında %17). Dünya çapında tarımsal üretimde Hindistan ikincidir. Sanayi işkolu, ekonomiye katkıda (2013-2014 yılları arasında GSYİH'nın %26'sı) sabit bir pay almıştır. Hindistan otomotiv sanayisi 2013-14 yılları arasında yıllık 21.48 milyon araç üreterek (çoğunlukla iki ve üç tekerli) dünyanın en büyük otomotiv sanayilerinden birisi olmuştur. Hindistan, 2015 yılında dünyanın en hızlı büyüyen E-Ticaret pazarlarından biriydi ve perakende pazarda 600 milyar dolar değer üretiyordu.
Hindistan'ın en büyük iki borsa olan Bombay Menkul Kıymetler Borsası ve Hindistan Ulusal Menkul Kıymetler Borsası, Şubat 2015'ten bu yana sırasıyla 1,71 trilyon ABD doları ve 1,68 trilyon ABD doları piyasa değeri elde etmiş ve bunlar Dünya Borsalar Federasyonu'na göre sırasıyla 11. ve 12. büyük borsalardı. Hindistan, 2016'da 111 milyarder ile dünyanın üçüncü büyük milyarder havuzuna ev sahipliği yapmakta ve 100 milyon doları aşan, ultra yüksek net değerli hane halkı sayısına sahip dördüncü en büyük gruba ev sahipliği yapmaktadır.
Hindistan, İngiliz Milletler Topluluğu, Güney Asya Bölgesel İşbirliği Teşkilatı, BIMS TEC, Bağlantısızlar Hareketi, G20, G8+5, Uluslararası Para Fonu, Dünya Bankası, Dünya Ticaret Örgütü, Birleşmiş Milletler, BRICS, Şanghay İşbirliği Örgütü, Asya Altyapı Yatırım Bankası ve Füze Teknolojisi Kontrol Rejimi tarafı ve üyesidir.
Genel bakış
İngiliz işgali bittikten sonra korumacılık, ithal ikameciliği, Fabian sosyalizmi ve sosyal demokratik ilham politikaları Hindistan'ı bir süre için yönetmişti. Ekonomi daha sonra geniş düzenleme, korumacılık, büyük tekellerin kamu mülkiyeti, yaygın yolsuzluk ve yavaş büyüme ile tanımlanmıştı. 1991'den bu yana, ekonomik serbestleştirme, ülkeyi pazar odaklı bir ekonomiye doğru yöneltti. 2008 yılına gelindiğinde, Hindistan dünyanın en hızlı büyüyen ekonomileri arasında yerini almıştı. 2008-2009 döneminde büyüme %7.0'a gerileyerek yavaşlamış ancak 2009-2010 döneminde daha sonra %7.4'e yükselirken, mali açığın aynı dönemde %5.9'dan %6.5'e yükseldiği görülmüştür. Hindistan'ın cari açığı bir önceki çeyrekte %3.2 iken 2. çeyrekte GSYİH'ya oranı %4.1 seviyesine yükselmişti. 2012-13 yılları için işsizlik oranı, Hindistan Hükûmeti Çalışma Bürosuna göre, UPS yöntemi ile ülke genelinde %4.7 idi; ve hesaplamanın %3'ü NSSO yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Hindistan'ın tüketici fiyat enflasyonu 2009-2013 döneminde %8.9 ile %12 arasında değişiyordu.
1793'e kadar olan dönem
MÖ 2800 ile MÖ 1800 yılları arasında gelişen kalıcı bir yerleşim yeri olan İndus Vadisi Uygarlığının vatandaşları, tarım, evcil hayvanlar, kullanılan değişmeyen ağırlıklar ve önlemler, aletler ve silahlar üretti ve diğer şehirlerle ticaret yaptı. İyi planlanmış sokaklar, bir kanalizasyon sistemi ve su temininin kanıtı ile dünyanın ilk kentsel sağlık önlemleri sistemi ve bir çeşit belediye yönetiminin varlığını içeren kentsel planlama hakkındaki bilgileri ortaya çıkarmaktadır.
Daha kuzeyde, Saurashtra ve Bengal kıyıları deniz ticaretinde önemli rol oynamıştır ve Gangetik ovalar ve İndus vadisinde birçok nehir yatılı ticaretin çeşitli merkezlerine ev sahipliği yapmıştır. Karayolu ticaretinin çoğu, Pencap bölgesini Afganistan'a bağlayan Hayber Geçidi bağlantılı olarak daha sonra Ortadoğu ve Orta Asya'ya gerçekleştirildi. Birçok krallık ve yönetici para öderken takas yaygındı. Köyler tarım ürünlerinin bir kısmını hükümdarlara gelir olarak verirken, zanaatkârlar hasat zamanında ürünlerinin bir kısmını hizmetlerinden almışlardır.
Babür ekonomisi, para birimi, toprak geliri ve ticaretin ayrıntılı bir sistemi üzerinde işledi. Altın, gümüş ve bakır paralar, serbest sikke temelinde işlev görerek kraliyet darphanesi tarafından kullanıma sürüldü. Babür yönetimi altında merkezi bir yönetimden kaynaklanan siyasi istikrar ve tekdüze gelir politikası, iyi gelişmiş bir iç ticaret ağı ile birleşince, Hindistan, İngilizlerin gelişinden önce, ilkel teknolojiye bağımlı geçimlik tarıma hakim bir geleneksel tarım ekonomisine sahip olmakla birlikte, büyük ölçüde ekonomik olarak birleşmişti. Babür'ün düşüşünden sonra, güney ve kuzey Hindistan'ın batı ve merkezi bölümleri Maratha İmparatorluğu tarafından bütünleştirildi ve yönetildi. Panipat'ın Üçüncü Muharebesinde kaybedildikten sonra, Maratha İmparatorluğu birçok konfedere devlete ayrılmış ve ortaya çıkan siyasi istikrarsızlık ve silahlı çatışma, ülkenin çeşitli yerlerinde ekonomik yaşama ciddi bir şekilde zarar vemişti, ancak bu, bir dereceye kadar yeni il krallıklarındaki yerel refah tarafından telafi edilmiştir. 18. yüzyılın sonuna doğru, İngiliz Doğu Hindistan Şirketi Hint siyaset sahnesine girdi ve diğer Avrupa güçleri üzerindeki üstünlüğünü pekiştirdi. Bu, Hindistan'ın ticaretinde belirleyici bir değişime işaret etti ve ekonominin geri kalanı üzerinde daha az güçlü bir etki yaratmıştı.
İngiliz Dönemi (1793-1947)
19. yüzyılın başlarından itibaren İngiliz Doğu Hindistan Şirketinin kademeli genişlemesi ve güç birliği, vergilendirme ve tarım politikalarında büyük bir değişiklik getirmiş; ticarete odaklanarak tarımın ticarileştirilmesini teşvik etme eğilimi göstererek, gıda ürünlerinin üretiminde azalma, çiftçilerin yoksullaşması ile sonuçlanmış ve kısa vadede birçok kıtlığa yol açmıştır. İngiliz Raj'ının ekonomi politikaları, talebin ve istihdamın azalması nedeniyle el sanatları ve elleçleme işkollarında ciddi bir düşüşe neden olmuştur. Uluslararası kısıtlamaların 1813 tarihli tüzük ile kaldırılmasının ardından Hint ticareti önemli ölçüde genişlemiş ve uzun vadede yükseliş eğilimi göstermiştir. Sonuç, Hindistan'ın sömürge politikalarından ötürü Hindistan'dan İngiltere'ye yapılan sermaye aktarımının, yerli ekonominin yenileşmesi için herhangi bir yöntemli çabadan ziyade büyük bir gelir kaybına yol açmasıydı.
19. yüzyılda Hindistan'da İngiliz topraklarının genişlemesi, kâğıt üzerinde sömürgeciler arasında mülkiyet haklarını garanti altına alan, serbest ticareti teşvik eden ve şirket içindeki düzenlenen sabit döviz kurları, normal ağırlıkları, tedbirleri ve sermaye piyasaları ile tek bir para birimi yaratan kurumsal bir ortam yaratmıştı. Aynı zamanda demiryolları ve telgraf sistemleri, siyasi girişimlerden kurtulmayı amaçlayan bir kamu hizmeti, ortak bir hukuk ve düşman bir hukuk sistemi kurmuştu. Bu, dünya ekonomisindeki büyük değişikliklerle – sanayileşme sürecinde ve üretim ve ticarette önemli bir artışla çelişmiştir. Bununla birlikte, sömürge egemenliğinin sonunda, gelişmekte olan dünyadaki en fakir ülkelerden biri olarak sanayi gelişimi durdurulmuş, tarımda hızla büyüyen nüfusu ve okur-yazar olmayan ve vasıfsız bir iş gücünü besleyemeyen ve son derece yetersiz altyapıya sahip bir ekonomiye kavuşmuştur.
İngiliz işgalinin Hindistan ekonomisi üzerindeki etkisi tartışmalı bir konudur. Hindistan bağımsızlık hareketi ve ekonomik tarihçilerin önde gelenleri, Hindistan ekonomisinin o kasvetli halini sömürge yönetimine bağlamış ve İngiltere'de endüstriyel gelişme için gereken maddi gücün Hindistan'dan getirilen servetten kaynaklandığını savunmuştur. Aynı zamanda sağcı tarihçiler, Hindistan'ın düşük ekonomik veriminin sömürgeciliğin getirdiği değişiklikler ve sanayileşme ve ekonomik bütünleşmeye doğru ilerleyen bir dünya nedeniyle çeşitli işkollarının büyüme ve azalma eğiliminde olmasından kaynaklandığını belirtmiştir.
Ön serbestleşme dönemi (1947-1991)
Bağımsızlıktan sonra Hindistan'ın ekonomik politikası sömürge deneyiminin etkisinde kalmış, Hint liderlerin sömürücü olarak gördüğü ve bu liderlerin İngiliz sosyal demokrasisine maruz kaldıkları sömürge devletleri deneyiminden ve Sovyetler Birliği'nin planlanlı ekonomisinden etkilenmiştir. İç politika, korumacığa, ithal ikamesiyle sanayileşmeye, ekonomik müdahaleciliğe, devletin elinde bulunan büyük bir kamu işkolu, iş yönetmeliği ve merkezi planlamaya ağırlık vermiş, ticaret ve yabancı yatırım politikaları nispeten serbest olmuştur. Hindistan'ın Beş Yıllık Planları, Sovyetler Birliği'ndeki merkezi planlamaya benziyordu. Diğer sanayi kolları arasında çelik, madencilik, makine aletleri, telekomünikasyon, sigorta ve enerji santralleri, 1950'lerin ortalarında etkin biçimde kamulaştırıldı.
Hindistan'ın ilk başbakanı olan Jawaharlal Nehru, istatistikçi Prasanta Chandra Mahalanobis ile birlikte, ülkenin bağımsızlığının ilk yıllarında ekonomi politikasını hazırlamış ve denetlemiştir. Ağır sanayinin hem kamu hem de özel sektör tarafından hızla gelişmesi ve doğrudan Sovyet tarzı merkezi komuta sistemi yerine doğrudan ve dolaylı devlet müdahalelerine dayanan stratejilerinden olumlu sonuçlar bekliyorlardı. Eşzamanlı olarak sermaye ve teknoloji yoğun ağır sanayi üzerinde yoğunlaşmanın ve el ile, düşük yetenekli yerel sanayilere mali destek sağlama politikası, sermayeyi ve emeğin boşa çıkacağını düşünen ekonomist Milton Friedman tarafından küçültüldü ve küçük üreticilerin gelişimini geciktirdi. Bağımsızlıktan sonraki ilk otuz yıl içinde Hindistan ekonomisinin büyüme oranı, diğer Asya ülkelerindeki büyüme oranları ile olumsuz karşılaştırma nedeniyle ekonomistler tarafından Hindu büyüme oranı olarak anılmaktadır.
1965 yılından bu yana yüksek verimli tohum çeşitleri, artan gübreler ve gelişmiş sulama tesisleri Hindistan'daki Yeşil Devre'ye katkıda bulunmuş ve tarımsal verimliliği artırarak, ürün desenlerini geliştirmiş, tarım ve sanayi arasındaki ileri ve geriye bağlantıları güçlendirerek tarımın durumunu iyileştirmiştir. Bununla birlikte, aynı zamanda sürdürülemez bir çaba olarak nitelendirilmiş ve bu da kurumsal yenilikleri görmezden gelinen gelir farklılıklarını göz ardı ederek kapitalist tarımın büyümesine neden olmuştur.
Ardından, bir noktada gelir vergisi düzeylerinin en çok %97.5'e yükseldiği Acil Durum ve Garibi Hatao kavramı ile dünyadaki komünist olmayan ekonomilerdeki kaydî ve daha önceki çabaları seyreltmeye başladı.
1970'lerin sonunda Morarji Desai liderliğindeki hükûmet, mevcut şirketlerin kapasite artırımına ilişkin kısıtlamaları hafifletmiş, fiyat kontrollerini kaldırmış, kurumlar vergilerini düşürmüş ve çok sayıda küçük ölçekli sanayinin yaratılmasını teşvik etmiştir.
Serbestleşme sonrası dönem (1991'den beri)
Hindistan'ın önemli ticaret ortağı olan Sovyetler Birliği'nin çöküşü ve petrol fiyatlarında bir artışa neden olan Körfez Savaşı, kendisi için kredilerini temerrüde düşme ihtimaliyle karşı karşıya olan Hindistan için büyük bir ödemeler dengesi krizi ile sonuçlandı. Hindistan Uluslararası Para Fonu'ndan (IMF) 1,8 milyar dolarlık kurtarma kredisi talep etmiş; bunun karşılığında da kendisinden düzenlemeler talep edilmiştir.
Buna karşılık, Maliye Bakanı Manmohan Singh de dahil olmak üzere Narasimha Rao hükûmeti 1991'de ekonomik reformları başlattı. Reformlar, Raj İzni'ni kaldırdı, tarifeleri ve faiz oranlarını düşürdü ve pek çok işkolundaki doğrudan yabancı yatırımın otomatik olarak onaylanmasına izin veren birçok kamu tekelini sona erdirdi. O günden bu yana serbestleşmenin genel itkisi aynı kalmış, ancak hiçbir hükûmet işçi yasaları yenileşmesi ve tarımsal destekleri azaltma gibi tartışmalı konularda sendikalar ve çiftçiler gibi güçlü lobileri kullanmaya çalışmamıştır. 21. yüzyılın başlangıcı ile Hindistan, ekonominin devlet kontrolünde önemli bir azalma ve finansal serbestleşmeyi artırmak suretiyle serbest piyasa ekonomisine doğru ilerlemişti. Kentsel sakinlerin kırsal yerleşim yerlerinden daha fazla yararlanmalarına rağmen, buna ömür boyu artışlar, okuma yazma oranları ve gıda güvenliği artışları eşlik etmiştir.
1998'deki nükleer silah testleri Hindistan'ın kredi notuna etki ederken, 2003 yılı itibarıyla Standard & Poor's ve Moody's tarafından yatırım seviyesine yükseltilmiştir. Hindistan, bu dönemde ortalama %9'luk büyüme ile 2003'ten 2007'ye kadar bir süre yüksek büyüme oranlarına sahipti. Böylelikle, 2008'de başlayacak olan küresel malil kriz nedeniyle büyüme ılımlı hale geldi. 2003'te, Goldman Sachs Hindistan'ın cari fiyatlarla ölçülen GSYİH'sının Fransa ve İtalya'nın 2020 yılına kadar, Almanya, İngiltere ve Rusya'ya 2025 yılına kadar ve Japonya'yı 2035 yılına kadar geride bırakacağını ve bu sayede ABD ve Çin'in ardından dünyanın üçüncü büyük ekonomisi olacağını öngördü. Hindistan birçok ekonomist tarafından yükselen bir ekonomik süper güç olarak görülmekte ve 21. yüzyılda küresel ekonomide önemli bir rol oynamaktadır.
2012'den başlayarak Hindistan, kan kaybeden bir büyüme dönemine girdi ve büyüme yüzde 5.6'ya geriledi. Diğer ekonomik sorunlar da belirginleşti: Düşmekte olan dolaşımdaki Hint rupisi, sürekli yüksek cari işlemler açığı ve yavaş sanayi büyümesi. ABD Merkez Bankası'nın niceliksel kolaylaşmayı azaltma kararına istinaden yabancı yatırımcılar Hindistan'daki paraları hızla dışarı çıkartıyorlardı; ancak borsa bugüne kadar en yüksek seviyesine yaklaşırken cari işlemler açığı büyük ölçüde daraldı.
Hindistan, 2014-15 yıllarında toparlanma sürecine girdi ve büyüme hızı %7,2'ye yükseldi. 2015 yılında bir Hint başlangıç patlaması geçirdi ve imalat artışı, 2015-16'daki büyümenin %7.6'ya yükselmesiyle sonuçlandı. Bu, 1990 yılından bu yana ilk kez Hindistan'ın, 2015 yılında %6.9 büyüme kaydeden Çin'den daha hızlı büyüdüğü anlamına geliyordu. 2016-17 yılları arasında ekonomik büyümenin %8.0 ve üzeri olması beklenmektedir. 2015 yılının ortalarında küresel borsa rotasında Hindistan, borsalarında hızlı bir düşüş yaşadı ve rupi zayıfladı. Ocak 2016'da bu yine tekrarlandı.
Hindistan, Dünya Bankası'nın 2017 iş yapma kolaylığı endeksinde, 190 ülke arasında 130. sırada yer aldı. İnşaat izniyle uğraşma ve sözleşmeleri uygulama açısından, Dünyadaki en kötü 10 ülkesi arasında yer almakta ama azınlık yatırımcılarını korumak veya kredi almak konusunda nispeten uygun bir sıraya sahiptir. Sanayi Politikası ve Geliştirme Dairesinin (DIPP - Department of Industrial Policy and Promotion) devlet düzeyinde iş sıralamalarını kolaylaştırmak için aldığı güçlü çabaların Hindistan genel sıralamalarını etkilediği dile getirilmektedir.
İşkolları
Tarihsel olarak Hindistan, ekonomisini ve GSYİH'sını üç işkolu ile sınıflandırmış ve izlemiştir: tarım, sanayi ve hizmetler. Tarım, bitkiler, bahçecilik, süt ürünleri üreticiliği ve hayvancılık, su ürünleri yetiştiriciliği, balık avlama, ipekçilik, avcılık, ormancılık ve ilgili etkinlikleri içermektedir. Sanayi ise çeşitli imalat alt işkollarını içermektedir. Hindistan'ın hizmet işkolu tanımında inşaat, perakende, yazılım, BT, iletişim, konukseverlik, altyapı işlemleri, eğitim, sağlık hizmetleri, bankacılık ve sigorta ve diğer birçok ekonomik faaliyet yer almaktadır.
Tarım
Hindistan, çiftlik ürünleri üretiminde dünya çapında ikinci sırada yer almaktadır. Ormancılık, ağaçlandırma ve balıkçılık gibi tarım ve yan işkolları GSYİH'nın %17'sini oluşturmakta ve 2014'teki toplam işgücünün %49'unu istihdam etmektedir. Hindistan ekonomisi çeşitlendi ve büyüdükçe tarımın GSYİH'ya katkısı istikrarlı bir şekilde 1951 ve 2011 arasında düşüş gösterdi; ancak yine de en büyük istihdam kaynağı ve Hindistan'ın genel sosyo-ekonomik kalkınmasının önemli bir parçası olmaya devam etmektedir. Beş yıllık planlarda tarıma yapılan özel vurgu ve sulama ile, teknoloji, modern tarım uygulamalarının uygulanması ve Hindistan'da Yeşil Devrim'ten bu yana tarımsal kredi ve sübvansiyon sağlanması konularındaki istikrarlı gelişmeler nedeniyle tüm mahsüllerin birim alan başına ekin verimi 1950'den beri artmıştır. Bununla birlikte, uluslararası karşılaştırmalar Hindistan'daki ortalama verimin dünya genelinde en yüksek ortalama verimin %30 ila %50'sini içerdiğini ortaya koymaktadır. Uttar Pradesh, Punjab, Haryana, Madhya Pradesh, Andhra Pradesh, Telangana, Bihar, Batı Bengal, Gucerat ve Maharashtra eyaletleri, Hint tarımına önemli katkı sağlayan bölgelerdir.
Hindistan'ın yıllık ortalama yağış miktarı 1,208 milimetre (47,6 inç) ve yılda toplam 4000 milyar metreküp yağış alırken, yüzey ve yer altı suyu da dahil olmak üzere toplam yararlanılabilir su kaynakları 1123 milyar metreküpe ulaşmıştır. Arazinin 546.820 km2'si (211.130 sq mi) veya toplam ekili alanın yaklaşık %39'u sulanmaktadır. Hint Okyanusu'nun doğu ve batı kıyılarından oluşan nehirler, kanallar, göletler ve göller ile diğer körfezler ve koylardan oluşan iç su kaynakları, balıkçılık işkolunda yaklaşık altı milyon kişiye istihdam sağlamaktadır. 2010'da Hindistan, dünyanın en büyük altıncı balıkçılık endüstrisine sahipti.
Hindistan, süt, jüt ve bakliyat dünyasındaki en büyük üreticidir ve 2011 yılında 170 milyon hayvan bulunan dünyanın ikinci büyük sığır nüfusuna sahiptir. Sırasıyla pirinç, buğday, şeker kamışı, pamuk ve yerfıstığı üretiminde dünyanın ikinci en büyük üreticisidir; aynı zamanda dünyanın en büyük ikinci meyve ve sebze üreticisidir ve dünya meyve ve sebze üretiminin sırasıyla %10.9 ve %8.6'sını karşılamaktadır. Hindistan aynı zamanda dünyanın ikinci en büyük ipek üreticisi ve en büyük tüketicisi olup, 2005 yılında 77.000 ton üretmiştir. Hindistan, kaju çekirdeği ve kaju fıstığı kabuğu sıvısı (CNSL - cashew nut shell liquid)'nın en büyük ihracatçısıdır. 2011-12 döneminde kaju çekirdeklerinin ihracatı yoluyla ülke tarafından kazanılan döviz, Hindistan Kaju İhracatı Geliştirme Konseyi (CEPCI) istatistiklerine dayanarak Rs.4,390 crore'ya ulaştı. 2011-12 döneminde 131.000 ton çekirdek ihraç edildi. Kollam, Kerala'da yaklaşık 600 kaju işleme birimi bulunmaktadır. Hindistan'ın gıda üreticileri üretimi, hem 2015-16 hem de 2014-15 ürün yılları (Temmuz-Haziran) boyunca yaklaşık 252 milyon ton (MT) durağan kalmıştır. Hindistan, Orta Doğu, Güneydoğu ve Doğu Asya ülkelerine Basmati pirinci, buğday, tahıl, baharat, taze meyve, kuru meyve, manda sığır eti, pamuk, çay, kahve ve diğer taze ürünler gibi çeşitli tarım ürünlerini ihraç etmektedir. Bu ticaretteki ihracat kazancının yaklaşık yüzde 10'unu elde etmektedir.
Sanayi
Sanayi GSYİH'nın %26'sını oluşturmakta ve toplam işgücünün %22'si istihdam edilmektedir. Dünya Bankası'na göre, 2015'te Hindistan'ın sanayi kolunda GSYİH üretimi, ABD doları temelinde (559 milyar dolar) dünyanın 6. büyüğü idi ve enflasyona göre düzeltilmiş olarak 2005'te ABD dolarına göre (197.1 milyar dolar) en büyük 9. sırada yer almaktaydı. Hindistan sanayi işkolu, 1991'deki Hindistan ekonomik reformlarında ekonomik serbestleşmenin bir sonucu olarak önemli değişiklikler geçirmiş; ithalat kısıtlamaları kaldırılarak yabancı rekabeti getirilmiş, bu kamuya ait belli kamu işkolu endüstrilerinin özelleştirilmesine yol açmış, doğrudan yabancı yatırım (FDI) rejimi serbestleştirilmiş, altyapı geliştirilmiş ve hızlı tüketim mallarının üretiminde genişleme sağlanmıştır. Serbestleştirmeden sonra, Hint özel hizmetler işkolu, ucuz Çin ithalatının tehlikesi de dahil, yerli ve yabancı rekabetin artmasıyla karşı karşıya kalmıştı. O zamandan beri, maliyet sıkıştırılarak, yönetimler yenilenerek ve ucuz emek ve yeni teknolojiye güvenerek bu değişim gerçekleştirmiştir. Bununla birlikte, daha önce daha emek yoğun olan süreçlere dayanan küçük üreticiler tarafından bile istihdam yaratımı azalmıştır.
Petrol ürünleri ve kimyasal maddeler
Petrol ürünleri ve kimyasalları Hindistan'ın sanayi kolunda GSYİH'sına önemli katkıda bulunmakta ve birlikte ihracat gelirlerinin %34'üne katkı sağlamaktadır. Hindistan, Jamnagar'daki dünyanın en büyük rafineri tesisinin bulunduğu yerde günde 1.24 milyon varil ham petrol rafineri ve petrokimya operasyonuna ev sahipliği yapmaktadır. Hacim itibarıyla, Hindistan'da kimya sanayisi, Asya'daki en büyük üçüncü üretici ve tek başına GSYİH'nın %5'ine katkıda bulunmuştur. Hindistan, zirai kimyasallar, polimerler ve plastikler, boyalar ve çeşitli organik ve inorganik kimyasalların dünyadaki en büyük 5 üreticisinden biridir. Büyük bir üretici ve kimyasal ihracatçısı olmasına rağmen, Hindistan ürünlere olan iç talep göz önüne alındığında kimyasalların net bir ithalatçısıdır.
İlaç
Hint ilaç endüstrisi son yıllarda dünyadaki sağlık ürünlerinin önemli bir üreticisi haline gelmiştir. 2011 yılında Dünya çapında satılan 60.000'den fazla jenerik ilaç satışı da dahil olmak üzere küresel ilaç tedarikinin yaklaşık %8'i Hindistan tarafından gerçekleştirilmiştir. İlaç sanayisi 2005'te 6 milyar dolardan 2016'da 36.7 milyar dolara, %17.46'lık bir CAGR'ye yükseldi. 2020'de 55 milyar dolara erişmek için %15.92'lik bir CAGR'de büyümesi beklenmektedir. Hindistan'ın 2020'ye kadar dünyadaki 6. en büyük ilaç pazarı olması bekleniyor. Endüstrisinin en hızlı büyüyen alt işkollarından biridir ve Hindistan'ın ihracat kazançlarında önemli bir katkısı bulunmaktadır. Gucerat eyaleti, ilaç ve Eİİ'lerin (API - Active Pharmaceutical Ingredient) üretimi ve ihracatı için bir merkez haline gelmiştir.
Mühendislik
Hindistan mühendislik endüstrisi, sanayi işkolu GSYİH'sının en büyük alt işkolu ve ülkenin en büyük üç döviz girdi işkolundan biridir. Türbinler, otomobiller ve demiryolları için basitten hassas parçalara kadar döküm ve dövme yapan nakliye ekipmanları, takım tezgâhları, sermaye malları, transformatörler, şalt tesisleri, fırınlar gibi ürünler üretilir. Sanayi işkolunda yaklaşık dört milyon çalışan istihdam edilmektedir. Katma değeri temel alınarak, Hindistan'ın mühendislik sanayii işkolu, 2013-14 mali yılında 67 milyar dolar değerinde mühendislik ürünü ihraç etmiştir ve mühendislik ürünlerine olan iç talebin bir bölümünü de karşılamıştır.
Hindistan mühendislik endüstrisi, pazarı her geçen gün büyüyen otomobilleri, motosikletleri ve scooter endüstrisini ve traktör gibi verimlilik makinelerini içermektedir. Hindistan 2011 yılında yaklaşık 2,3 milyonu ihraç edilen yaklaşık 18 milyon yolcu ve yardımcı araç imal etmiş ve birleştirmiştir. Hindistan, 2013 yılında dünyanın traktör üretiminin %29'unu gerçekleştirerek, dünyanın en büyük traktör üreticisi ve en büyük pazarı konumuna gelmiştir. Hindistan, dünyanın 12. en büyük üreticisi ve 7. en büyük makine tezgâhı satın alıcısıdır.
Mücevherler ve kuyumculuk
Hindistan dünyanın en büyük elmas ve mücevher parlatma ve kuyumculuk üretim merkezlerinden biridir; aynı zamanda altının en büyük tüketicilerinden biridir. Ham petrol ve petrol ürünlerinden sonra, altın, kıymetli madenler, değerli taşlar, mücevherat ve kuyumculuk ihracatı ve ithalatı, Hindistan'ın küresel ticaretinin en büyük kısmını oluşturur. Endüstri, Hindistan GSYİH'sının yaklaşık %7'sine katkıda bulunmakta, endüstride milyonlarca kişi çalışmakta ve döviz kazançlarının önemli bir kaynağı konumundadır. Mücevherat ve kuyumculuk sanayisi, 2013 yılında, katma değer temelinde ekonomik çıktıda 251.000 krore (37 milyar ABD doları) değer üretmiştir. Hindistan ekonomisinin büyüyen işkolu ve A. T. Kearney projesiyle, 2018 yılına kadar 500.000 kroreye (74 milyar ABD doları) büyümeyi hedeflemektedir.
Mücevher ve mücevherat endüstrisi, Hindistan'da birkaç bin yıldan uzun süredir devam eden, eski bir sanat ve sürekli ekonomik bir etkinliktir. 18. yüzyıla kadar Hindistan, elmas madenciliği ve işlenmesinde dünyaca bilinen en büyük güvenilir kaynak olmuştur. Şimdilerde, elmas ve kıymetli madenlerin başlıca kaynakları Güney Afrika ve Avustralya'dır, ancak Anvers, New York ve Ramat Gan ile birlikte Surat ve Mumbai gibi Hint şehirleri, dünyanın mücevherat parlatma, kesim, hassas kesim, tedarik ve ticaret merkezleri arasındadır. Diğer merkezlerin aksine, Hindistan'daki mücevherat ve kuyumculuk işkolu ekonomik etkinlikleri öncelikli olarak elle iş yapan esnaflardan oluşmakta; işkolu ise oldukça parçalanmış ve endüstrinin %96'sı ailelere ait işletmeler tarafından temsil edilmektedir. Hint mücevherat ve kuyumculuk işkolu ekonomisinin belirli gücü, hassas kesme, cilalama ve küçük elmasların işlenmesinden (bir karatın altında) oluşmaktadır. Bununla birlikte, Hindistan ayrıca daha büyük elmas, inci ve diğer değerli taşların işlenmesi için bir merkezdir. Dünyadaki herhangi bir 12 elmastan oluşan mücevher setinin yaklaşık 11'i Hindistan'da kesilmiş ve cilalanmıştır. Hindistan aynı zamanda altının ve diğer kıymetli maden esaslı hassas mücevherat işkolunun önemli bir merkezidir. İç piyasa altındaki altın ve mücevherat ürünleri talebi Hindistan'ın GSYİH'sının bir başka itici gücünü oluşturmaktadır.
Tekstil
Tekstil sanayisi, ülkenin GSYİH'sına %4 oranında katkıda bulunmakta, sanayi üretiminin yüzde 14'ü, dış satım kazanımına da yüzde 17'lik bir oranda katkı sağlamaktadır. Hindistan'ın tekstil sanayisi etkisi azalan bir işkolundan son yıllarda hızla gelişen bir işkolu haline gelmiştir. 2004-2005 yılları arasında işkolunu başta mali olmak üzere hükûmet bir dizi kısıtlamalardan serbest bıraktıktan sonra, büyük yatırım girişlerine –hem yerli hem de yabancı– yeşil ışık yakmıştır. 2004 ile 2008 arasındaki dönemde tekstil sektörüne yapılan toplam yatırım 27 milyar dolar artmıştır. Ludhiana, Hindistan'da %90 oranında yünlü üretmekte ve Hindistan'ın Manchester'ı olarak anılmaktadır. Tirupur, çorap, örme giysiler, gündelik ayakkabılar ve spor giyim sektörlerinin önder kaynağı olarak evrensel bir tanınma elde etmiştir. Ichalkaranji gibi genişleyen tekstil merkezleri, ülkedeki kişi başına düşen en yüksek gelirlerini de almaktadır. Hindistan'ın pamuk çiftlikleri, lifleri ve tekstil endüstrisi, bazı çocuk işçiliği (% 1) dahil olmak üzere Hindistan'daki 45 milyon insana istihdam sağlamaktadır. Tekstil işkolunun, 18 yaşın altında yaklaşık 400.000 çocuğu istihdam ettiği düşünülmektedir.
Madencilik
Hindistan'ın madencilik endüstrisi, hacim olarak dünyadaki 4. en büyük mineral üreticisi konumunda ve 2009'da 8. en büyük üretici konumundaydı. 2013 yılında, 4'ü yakıt, 3'ü atom enerjili mineraller ve 80'i de yakıt içermeyen 89 mineral çıkarılmış ve işlenmiştir. 2011-12 döneminde, hükûmet kamuya ait hacmin ürettiği minerallerin %68'ini elinde bulunduruyordu.
Hindistan'ın mineral kaynakları çok geniştir. Bununla birlikte, maden endüstrisi düşüş yaşamış —2000'de %3'e kıyasla 2010'da GSYİH'sının %2,3'üne katkıda bulunmuş ve 2,9 milyon kişiyi istihdam etmiş— toplam emeğinin azalan bir yüzdesini kaydetmiştir. Hindistan kömür dahil olmak üzere birçok mineralden oluşan net bir ithalatçıdır. Hindistan'ın madencilik işkolundaki düşüş, Avustralya ve Güney Afrika gibi diğer madencilik ülkelerinden 6 ila 20 kat daha fazla zamana yayılan; altyapı yetersizliği, sermaye kaynaklarının yetersizliği ve ekolojik ve çevresel açıdan sürdürülebilir teknolojilerin yavaş kabul görmesi gibi karmaşık durumlarda, düzenleyici ve idari yöntemlerden kaynaklanmaktadır.
Demir ve çelik
2014-2015 yılları arasında Hindistan, dünyanın en büyük üçüncü ham çelik üreticisi ve dünyanın en büyük sünger demir üreticisi olmuştur. Sanayi 91.46 milyon ton toplam nihai çelik ve 9.7 milyon ton pik demiri üretti. Hindistan'daki çoğu demir-çelik, yerel demir cevherinden üretilmektedir.
Savunma
1.3 milyondan fazla etkin personelin gücü ile Hindistan dünyanın 3. büyük askeri gücüne ve dünyanın en büyük gönüllü ordusuna sahiptir. Hint ordusu için 2015 mali yılı için onaylanan toplam bütçe ₹2.47 trilyon crore (37 milyar ABD doları) idi. Savunma harcamalarının 2022 yılına kadar 620 milyar dolara çıkması bekleniyor.
Hizmetler
Hindistan'ın hizmetler işkolu, GSYİH içindeki en büyük paya sahiptir ve 1950'de %15, 2012'de de %57 bir pay teşkil etmiştir. Nominal GSYİH ile dünyadaki 7. büyük, satın alma gücü dikkate alındığında ise üçüncü büyük işkoludur. Hizmet işkolu, iş gücünün %27'sine istihdam sağlamaktadır. Bilgi teknolojisi ve iş süreçleri dışkaynakları, 1997-1998 ve 2002-2003 yılları arasında %33,6'lık birikimli büyüme oranına sahip olarak 2007-2008'de ülkenin toplam ihracatının %25'ine katkıda bulunan en hızlı büyüyen işkolları arasında yer almaktadır.