cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marmaris
Physkos, Physcus, Fyskos, Fiskos, Fiskus
Tarih boyunca Güneybatı Anadolu da var olan egemenliklerin, Akdeniz'e özellikle Doğu Akdeniz'e açılan tek ve önemli limanı olmuştur. Mylasa, Alabanda, Truva, Bergama, Efes ve Miletus gibi önemli antik başkentlerini Fiskos´a bağlayan karayolu ağının eskiden beri var olması, limanın denizler aşırı ilişkilerde, özellikle "ülkelerin anası" Mısır´la, önemini yineleyerek vurgular. Önceleri her türlü ticaretle (Köle, mermer, kereste ve şarap) başlayan Mısır ilişkileri sonraları askeri ve uygarlık olarak genişler. Ünlü Kadeş savaşına Hititlerin saftında katılan Karyalı paralı askerlerin nakli gemilerle Fiskos limanından olmuştur. Daha sonraki savaşlara Mısır´lıların saftında katılmışlardır. Bu paralı askerlerin bir kısmı Nil Deltasına kendi şehirlerini (4 adet) kurarak yerleşmişlerdir. Nitekim ilk karyaca yazıtlar burada bulunmuştur. Mısır´dan Güneybatı Anadolu´ya ve Adalara ilk defa normal insan boyunda heykel yapabilme sanatı Fiskos´tan girmiştir.
Tuş takımı
Kullanımlar ve işlevler
Birçok dizüstü bilgisayarın, dizüstü bilgisayarın şasisine ayrı bir tuş takımının yerleştirilmesine izin vermek için yetersiz alan olduğu için alfabetik klavyenin bir bölümünü sayısal bir tuş takımına dönüştüren özel işlev tuşları bulunur. Ayrı harici eklenti tuş takımları satın alınabilir.
Marmaris
Physkos, Physcus, Fyskos, Fiskos, Fiskus
Fiskos´un kendi adına parası olması da önemli bir merkez olduğunun başka bir kanıtıdır. Fiskosun çok değerli madeni bir parası, İngiltere´de koleksiyoncu Mr. Borell´in elinde bulunduğu 1828 yılında tespit edilmiştir.. Bu para oldukça geniş, kalın ve olağanüstü uzunluktadır ki yüzeyinde dallanmış boynuzları canlandıran bir kabartma ile 18 karya harfleriyle tek satırda "Phi Upsilon sigma $ Y 2" yazısı vardır.
Tuş takımı
Kullanımlar ve işlevler
PIN'lerin girilmesi ve ürün seçimi için tuş takımı, ATM'ler, satış makineleri, Satış Noktası ödeme cihazları, zaman saatleri, kombinasyon kilitleri ve dijital kapı kilidi gibi birçok cihazda görünür.
Marmaris
Physkos, Physcus, Fyskos, Fiskos, Fiskus
Büyük İskender´in ölümü sonrasında oluşan Mısır-Rodos İmparatorluğuna bağlanan Fiskos, bu dönemde önemini bir ticari liman olarak daha da arttırmıştır. Ve bu konumunu daha sonraki Roma ve Bizans dönemlerine de taşıyabilmiştir.
Tuş takımı
Anahtar düzeni
İlk anahtarla etkinleştirilen mekanik hesap makineleri ve birçok yazarkasa, makinenin kullanabileceği her konum için 0'dan 9'a kadar bir sütun içeren "paralel" tuşlar kullandı. Daha küçük, 10 tuşlu giriş ilk 1901'de Standard Adding Machine Company'de başladı. Hesap makinesi, bir sıra halinde düzenlenmiş rakam tuşlarına, solda sıfır ve sağda 9'a sahipti. Modern dört sıralı düzenleme, 1911'de Sundstrand Adding Machine ile başladı.
Marmaris
Physkos, Physcus, Fyskos, Fiskos, Fiskus
Ayrıca Boston Museum müzesinde Marmaris´te (Eski Physkos) bulunduğu belirtilerek sergilenen, sonra Roma İmparatoru olan, genç Tiberius´un (Bust of Tiberius) mermerden bir büstü vardır. Aşağıda büstün müzedeki İngilizce tanıtımı ve müzeye kadar olan yol haritası.
Tuş takımı
Anahtar düzeni
Bir hesap makinesinin tuş takımındaki dört aritmetik işlemlerin, ondalık işaretli eşitlik işaretinin veya diğer daha gelişmiş matematiksel fonksiyonların yerleşimi için standart yoktur.
Marmaris
Physkos, Physcus, Fyskos, Fiskos, Fiskus
"Provenance/Ownership HisBoston 1971.393, history: Said to have been found at Marmaris (ancient Physkos) on the southern coast of Caria; by date unknown: with K. J. Hewett, Esq., London (purchased from an English estate); by 1971: purchased by Robert E. Hecht, Jr. from K. J. Hewett; purchased by MFA from Robert E. Hecht, Jr., November 10, 1971"
Tuş takımı
Anahtar düzeni
Bas-düğmeli telefonun icadı, NJ, Murray Hill'deki Bell Labs çalışanı John E. Karlin'e atfedildi. Bir telefon tuştakımında, 1'den 9'a kadar olan rakamlar soldan sağa, yukarıdan aşağıya, 0'dan 789'un altındaki sıra ve ortada düzenlenmiştir. Telefon tuştakımlarının ayrıca, sıfır tuşunun her iki yanında * (yıldız işareti) ve # (otsot, kare işareti, "pound", "onaltılık" veya "karma") etiketli özel düğmeler vardır. Telefondaki tuşlar, alan kodlarını veya tüm telefon numaralarını hatırlamak gibi birkaç yardımcı kullanıma sahip harfleri de taşıyabilir.
Marmaris
Physkos, Physcus, Fyskos, Fiskos, Fiskus
Milattan önce 4. yüzyıldan kalma sayısız heykelcikler, heykelblokları ve tabletler özellikle Eyiliktaşı civarında bulunmuştur.
Arkeolog George Bean´e göre ezelinden beri çeşitli uygarlıklar boyunca hep önemli bir liman kenti olan Fiskos´tan günümüze kalan şehir kalıntıların azlığının izahı, bunların toprak altında gömülü oldukları değildir. Aksine kentin parça parça gemilere yüklenip başka kent projelerinde kullanılmak üzere nakledildiği olasılığıdır. Çünkü kentin kurulduğu tepe ve yamaçlar günümüzde hâlâ ortadadır ve toprak altında olan Fiskos´un ünlü limanı ve denizidir.
Loryma (Bozukkale)
Bozburun Yarımadasının güneybatı ucundaki Bozuk Koyu'nda kurulmuştu. Koya hakim oldukça geniş alana dağılmış kalıntılardan günümüze ulaşan en etkileyici yapı Burunbaşı üzerinde bulunan iyi korunmuş kaledir. Dokuz dikdörtgen kulesi vardı. Bugün kuzeydeki çıkma kule görülebilmektedir. Bozukkale limanı Mavi Yolculuk tekneleri ve yatların önemli bir durak noktası.
Kedrai
Gökova Körfezi'ndeki Sedir Adası antik Kedrai kenti ve ünlü Kleopatra Plajı ile tanınıyor. Kedrai bir Karia kentiydi, sonra Rodos'a bağlandı. Kedrai “sedirler” (sedir ağacı) anlamına geliyor. Rodos Karşıyakası'nın en önemli yerleşimlerinden biri olan Kedrai, surlarla kuşatılmıştı. Kule ve duvarları kıyıda izlenebilen kentin orta kesiminde Dor düzenindeki Apollon tapınağından bugüne ancak temelleri ulaşabilmiş. Agora, çeşitli yapı kalıntıları ve kent nekropolünün yanı sıra adanın doğu kesiminde ise yüzü kuzeye bakan ve oldukça iyi durumda tiyatrosu var.
Hydas (Selimiye)
Bozburun Yarımadası'nın kuzeyindeki Selimiye koyunda (Kamışlı Koy) kurulmuştur. Kentte sur kalıntıları, kare planlı bir mezar anıtı yer alıyor. Hydas'a 3 km uzaklıkta, sahilde bir gözetleme burcu ve bu burç üzerinde birkaç mezar var.
Erine (Hisarönü)
Marmaris-Datça yolunun 20. km'sinde güneye Bozburun yönüne dönüldüğünde Hisarönü mahallesine 2 km. Antik ören yerine buradan 3 km yol ile gidilir.
Erine'de, Roma dönemine ait kalıntılar bulunmaktadır.
Castabus (Pazarlık)
Bu antik ören yerine ve Hisarlık Köyü yakınlarındaki kutsal yere Hisarönü ovasından bir saatlik tırmanışla ulaşılabilir. Tapınak bir platformun üzerinde yer alır. MÖ 4. yüzyıldan kalma Ion düzenindeki yapı ayrıca Dor öğeleri de taşımaktadır. Platform üzerinde tapınak temeli görülebilir. Platformu destekleyen göz alıcı duvarlar günümüze kadar varlığını sürdürebilmişlerdir. Güneydeki alanda yer alan yıkık tiyatro, tapınakla birlikte bölgede tanımlanabilen tek yapıdır.
Thyssanos (Söğüt)
Söğüt mahallesinin 1 km güneybatısında, okulun biraz arkasındaki tepecik üzerinde Thyssanos yerleşimi kalıntıları vardır. Kazı yapılmamış antik yerleşimde kalıntılar birkaç duvar parçasından, temel izlerinden ve duvar kalıntılarından ibaret.
Phoenix, Fenix, Feniks, Fenike "Fineket = Taşlıca"
Bir Karya kenti olan Phoenix'in kalıntıları Taşlıca'nın 4 km dışında, Köy ile antik yerleşim arasında, muhtemelen antik döneme ait patika yolda önce mezarlarla karşılaşılır.Taşlıca ile Asar tepenin aşağı yukarı ortalarında, çukurda kentin agorası, tepeye çıkarken oldukça iyi durumdaki bir yapı kalıntısı ve ardından kentin ana nekropolisi (mezarlar) görülür. Kentin akropolisi Asartepe'dedir.
Phoinix ve Çevresi (Akropolis, Aşağı Yerleşim ve Kırsalı) Yazıtlar ışığında M.Ö.5-M.S.2.yy
Bozburun Yarımadası'ndaki demosların en belirgin ve en az bozulmuş örneklerinden biri olan antik Phoinix (modern Taşlıca Köyü sınırları içerisinde yer alan Sindili Ovası'ndaki eski Fenaket Köyü ve çevresi), ilk çağlarda köy ölçeğinde bir yerleşim idi. Esasen Karya kodlarına sahip olan ancak Hellenistik Dönem’de Rodos’un üç ana şehrinden biri olan Kamiros’a bağlı olan Phoinix antik köyü ve çevre yerleşimi, kent tasarımı bağlamında da Kamiros’u andırır. Akropol, yakın çevresindeki sıkışık düzen yerleşim ve kırsaldaki çiftlik üniteleriyle birlikte toplam 251 konut ve 9 adet çiftlik yapısı belgelenerek (3 büyük ölçekli çiftlik evi) Phoinix’in yerleşim planı çıkarılmıştır. Fenaket Köyü'nde (Sindili Ovası) Asar Tepe üzerinde yer alan Akropolis (2,6 ha), tüm ölçüleriyle birlikte modellenmiştir. Ayrıca, Taşlıca Köyü'nün hemen doğusundaki Kaledağ (451 m) üzerindeki phrourion (garnizon) nitelikli ve yamuk planlı Karya Kalesi, yerinde tespit edilerek literatüre kazandırılmıştır. Kalenin, yörede belgelenen diğer Karya kaleleri gibi Arkaik dönemden itibaren kullanıldığı düşünülmektedir. Phoinix'in, kent çevresi ile birlikte yerleşim deseninde geçirdiği değişiklikler, Klasik/ Geç Klasik Dönem'den başlayıp erken Hellenistik ve Roma Dönemi'ne kadar devam etmiştir. Yerleşim, kendini zamanla ağaç dalı desenine dönüştürmüştür.
Kaledağ'ın görüş açısı içerisinde bulunan ve Taşlıca Köyü'nün hemen güneyindeki tepenin yamacında konuşlu (Gökçalça Tepe ve Somakkaya arasında), mimari ve topoğrafik açıdan Arkaik dönem konteksine uygun erken dönem yerleşimi (olasılıkla M.Ö.7. yy) ilk kez tanımlanmıştır.
Antik Bozburun Yarımadası’nın teraslama faaliyetlerindeki uzmanlığının en yoğun izlendiği yerlerden biri Phoinix'tir. Bölgenin karstik özelliği nedeniyle yeraltı sularına bağlı yaşam ve tarım faaliyetleri günümüzde de devam etmektedir. Taşlıca'ya özgü eşekler yardımıyla Kırkkuyular mevkiindeki kuyulardan taşınan suyla ova ve teras tarımı yapılmaktadır. Yöre halkı, incir ve badem üretiminin yanında hayvancılıkla uğraşmaktadır. Bölgede bulunan mühürlü ticari amphora kulpları ışığında antik dönemde, zeytin ve üzüme bağlı tarım faaliyetlerinin yapıldığını göstermektedir.
Yarımada’nın kuzeyindeki Bybassos kenti sınırlarında bulunan (Kastabos) Hemithea kültünün, güneydeki Phoinix'te yer alan Apollon Tapınağı'nın/ kutsal alandaki yapının (M.Ö.2.yy) girişinde izlenen İlithiya adı ile işlevsel açıdan bağlantılı olduğu öne sürülmüştür. Tapınak geç dönemde şapele çevrilmiştir.
Bybassos
Bugünkü Orhaniye mahallesi kalıntıların bulunduğu tepenin yamacına kurulmuştur. Kentin sur kalıntıları orman içinde dağınık bir arazide görülebiliyor. Euthenna (Altınsivrisi/Karacasöğüt) Rodos kentciği. Bugüne ulaşan kalıntılar Karacasöğüt mahallesinin yaklaşık 2 km güneydoğusunda Altınsivrisi tepesinde kent nekropolisi, biraz yukarılarda çeşitli sur kalıntıları, kaya mezarları ve sarnıçlarla karşılaşılacaktır.
Amnistos (Karacasöğüt)
Karacasöğüt yakınlarında bir başka antik kent daha var. Amnistos antik kenti kalıntıları mahallenin yakınındaki bir burun üzerinde. Kentten bugüne sur kalıntıları, deniz kıyısında eski liman duvarı ulaşmış.
Marmaris'in isim kökeni
Şehir şimdi bulunduğu tepede ilk yerleşenleri olan Türkmenler tarafından, Bizans döneminde, Mermer-şehri ismiyle kurulmuştur. Menteşeoğulları egemenliği döneminde altın çağını, uluslararası mermer ticareti sayesinde yaşayan bu liman kenti Mermeris adını almıştır. Doğal felaketlerden, yağma ve talandan nasibi alarak yok olan, Fiskos´un eski çağlardaki rolünü Rodos´un fethine yani 1522 yılına kadar üstlenmiştir.
"Mermeris ismi, Yunancaya Marmaras, İtalyancaya (Latinceye) Marmarice/Marmaris, İngilizceye Marmorice olarak, ilgi güncelliklerine göre çevrilmiştir. Marmaris ismi, I. Dünya Savaşından sonraki İtalyan işgalinde yoğun olarak kullanılmış ve sonrasında Cumhuriyet dönemiyle birlikte resmîyet kazanmıştır. Bodrum´lu Herodot ve ünlü coğrafyacı Amasyalı Strabo, Fiskos'tan antik dönemde, Efes ve Mylasa'nın Doğu Akdeniz'e açılan limanı olarak bahsederler. Her ikisinin yaşadıkları dönemlerde Marmaris'in yerleştiği tepe, ya denizin altında ya da bir adacık olsa gerek. Herodot'un Marmarisos ismi ile Marmaris´i kastetmesi olanaksız.
Bir rivayete göre de Kanuni Sultan Süleyman'ın yaptırdığı hâlen de Marmaris'de bulunan kaleyi Kanuni Sultan Süleyman'ın beğenmediği ve kalenin mimarını astırdığı için Marmaris isminin "Mimarı as"'dan geldiği söylense de bu inandırıcılıktan uzaktır.
Hafza Sultan Kervansarayı
Aslında yapımı 1545 yılında tamamlanan kervansaray, bugünkü halinden çok daha büyük ve daha kapsamlı işlevi düşünülerek yapılmıştır. Daha yakın zamana kadar var olan hamamın dışında, "Han" işlevi gören ve var olan ikinci katı da değişik zamanlarda yıkılarak yok olmuştur. Şimdi adeti 7 olan küçük oda sayısı aslında konum olarak 8 dir. 8.si orantısız tarafta saklıdır. Bir de boğaza ve denize bakan odaların 2 tanesi hâlâ vardır, hem de çok iyi durumda ama saklıdır. Diğerleri çeşitli nedenlerden dolayı yok olmuştur.
Kısayalı Köprüsü
Pilavtepesi arkasından gelen, Karaağaca kadar giden eskiyolu Mermeris yarımadasına birleştirmek için beyaz kesme taştan yapılmış, şimdiki Kısayalı'yı tamamiyle kaplayan büyüklükte görkemli bir köprüymüş. Öyle ki bir ucu Ilıca sırtlarında diğer ucu Eski cami civarında. Böyle bir köprünün varlığı 1801 yılında bir İngiliz ressam Neele tarafından yapılan resimle belgelenmiştir.
İbrahim Ağa Camii
1789 yılında yapımı bitirilen bu eser, 1800-1849 yılları arasında kenti ziyaret eden İngilizlerin de dikkatini çekmiş ki seyir defterlerine kalenin bakımsızlığına rağmen caminin mimarisini beğendiklerini not almışlar. Gerçekten çok görkemli bir mimari eser olduğu ve o caminin şimdiki eski camiyle aynı caminin olmadığının belirginliği bir İngiliz ressam Neele 1801 tarihli eserinde belgeleniyor.
Yatçılık
Doğal bir liman olan Marmaris Körfezi 1100 kapasiteli üç marina ve 1200 yat kapasiteli 9 yat çekek yerine sahiptir. Mavi Yolculuk güzergâhı üzerinde bulunan yörede yat turizmini geliştirmek amacıyla 5 yılda bir Uluslararası Yat Festivali ve Uluslararası Marmaris Yat Yarışları düzenlenir.
Marmaris International Yacht Club (MIYC) 1992 yılında kurulmuş. Her yıl düzenlenen Marmaris Yarış Haftası (Marmaris Race Week)’in de düzenleyicisi olan Marmaris International Yacht Club (MIYC)’ın hâlen 100 den fazla üyesi bulunmakta olup Netsel Marina’da yer almakta.
Şehir merkezine karayolu ile 8 Km uzaklıkta, deniz yolu ile 2 deniz mili mesafededir. Yemyeşil orman içerisinde ideal konumuyla, tatil köyü havasında bir konaklama sunuyor. Dünyanın her yerinden gelen yatlar için doğal bir uğrak yeri ve kış günlerinin geçirilebileceği en uygun marinadır. Marinaya her boyda yat bağlanabilmektedir. 750 tekne denizde ve 1000 tekne karada servis kapasitesine sahiptir.
Marmaris Yerel Medyası
Marmaris ilçesinde 1 yerel TV kanalı, 7 yerel radyo kanalı ve çeşitli günlük yerel gazeteler bulunmaktadır.
Marmaris Yerel TV Kanalları
Marmaris Yerel Radyo Kanalları
Marmaris Yerel Gazeteleri
Kaynakça
Oğuz-Kırca, E.D. 2014. Restructuring the Settlement Pattern of A Peraean Deme Through Photogrammetry and GIS: The Case of Phoinix (Bozburun Peninsula, Turkey). Mediterranean Archaeology and Archaeometry 14 (2): 281-313.
Oğuz-Kırca, E.D. 2015. Karya Khersonesosu’nda (Pera) İki Tip Kale/ Kale Yerleşimi (Two Models of Fortresses/ Fortress Settlements in the Carian Chersonesos). TÜBA-AR 18: 125-143.
Aaron Russo
Aaron Russo (14 Şubat 1943-24 Ağustos 2007), Amerikalı iş insanı, film yapımcısı, yönetmen ve aktivist. Brooklyn'de doğup büyüdü. Çeşitli gece kulüpleri açarak eğlence sektöründe faaliyet gösteren Russo daha sonra film ve belgesel yapımcılığı işine girdi. En önemli belgeselleri arasında Amerika:Faşizme Özgürlük, Federal Rezerv Sistemi ve Yeni Dünya Düzeni sayılabilir. 24 Ağustos 2007'de 64 yaşında mesane kanseri sebebiyle öldü.
Allie Quigley
Alexandria "Allie" Quigley, (d. 20 Haziran 1986; Joliet, Illinois) Macar vatandaşlığı da bulunan Amerikalı profesyonel basketbolcu. 1.78 boyundadır ve skorer gard pozisyonunda oynamaktadır. WNBA ekiplerinden Chicago Sky forması giymektedir. Türkiye'de Mersin BŞB, Fenerbahçe ve Galatasaray'da oynamıştır. Kendisi gibi basketbolcu olan Chicago Sky'dan takım arkadaşı Courtney Vandersloot ile evlidir.
Profesyonel kariyeri
2008 yılı Women NBA Draft’ında Seattle Storm'un 2.tur 22.sıradan seçtiği Quigley, ligdeki ilk sezonunu Phoenix Mercury'de geçirdi. Women NBA'de sırasıyla Indiana Fever, San Antonio Silver Stars ve Seattle Storm formaları giyen Quigley, 2013'ten bu yana Chicago Sky Takımı’nda oynuyor. Takımı Chicago Sky 2014 yılında WNBA Final’ine çıkarken, Quigley 2013-14 sezonunda yılın altıncı kadını ödülünü kazandı. Aynı başarıyı 2015 yılında tekrarladı. Avrupa'daki kariyerine 2008-2009 sezonunda TKBL takımlarından Mersin'de başlayan Quigley, sonraki sezon Macaristan'ın Pecs Takımı’na transfer oldu. Burada lig ve kupa şampiyonlukları yaşayan tecrübeli oyuncu, kadınlar Euroleague'de de ilk kez forma giydi. Bir sonraki yıl Pecs formasıyla lig normal sezonda 16.7, Playoff'ta 17.5 sayı ortalamaları yakalayan Birleşik Amerikalı oyuncu, Macar pasaportu da alarak Macaristan millî takımında oynamaya başladı. Quigley, 2012-2013 sezonunu Good Angels Kösice'de geçirdi. 2013 Eylül'ünde transfer olduğu Wisla Can-pack'te 3 sezon geçiren Alexandria Quigley, Romanya ve Macaristan'ın ortaklaşa düzenlediği Eurobasket 2015'te maç başına 17 sayı ve 2.5 asist ortalamalarıyla oynayarak millî takımının en etkili ismi oldu.
13 Temmuz, 2015 tarihinde Fenerbahçe ile anlaştı.
Cıvıklı, Saimbeyli
Cıvıklı, Adana ilinin Saimbeyli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Cıvıklı mahallesinin eski isimleri ise Kocadere ve Narlıdere' dir.
Coğrafya
Adana il merkezine 135 km, Saimbeyli ilçesine 25 km uzaklıktadır.
Karavelyan Höyüğü
Karavelyan Höyüğü, Diyarbakır'ın doğusunda, Bismil İlçesi'nin 13 km. doğusunda, Bismil'in Tepe Beldesi, Merdan Köyü'nün yaklaşık 2 km. batısında, Karavelyan Düzünün kuzeydoğu ucunda yer alan bir höyüktür. Arkeoloji yazınında Karavelyan Tarlası 2 olarak da geçmektedir. Höyüğün çok yakınında Çeltikdüzü olarak bilinen bataklık bir alan vardır. Birbirine yakın iki hafif yüksek iki düzlük, yöre halkı tarafından Karavelyan ve Hınçıka olarak adlandırılır. Bu iki düzlükten batıdaki Karavenyan, devlet haritalarında Karaveyan Düzü olarak geçer. Tepe, 75 metre çapında olup 1-2 metre yüksekliktedir. Dicle'nin güney, Savur Çayı'nın batı kıyısındadır. Çevre, birikinti sekileri, yaz kış akan akarsularla verimli topraklara sahip olduğu gibi hayvancılık için uygun otlak alanları vermektedir. Yerleşme yeri olarak seçilmesinde bu çevresel özelliklerin belirleyici olduğu düşünülmektedir. Çok küçük bir höyük olup bir Halaf yerleşmesidir. Hınçıka Höyük yüzey araştırmalarında ulaşılan buluntulardan, Höyük'ün Orta Asur ve Geç Asur Dönemleri'nde iskan edildiği anlaşılmaktadır. Karavelyan Höyük'te iskanın MÖ 5700 yıllarında başladığı ileri sürülmektedir. Yerleşimin Halaf Dönemi'nden sonra terk edildiği, Orta Asur Dönemi'nde ise Karavelyan'ın değil 100 metre doğudaki Hınçıka Höyük'e yerleşildiği belirtilmektedir.
Kazılar
Höyük ilk olarak Guillermo Algaze başkanlığında Diyarbakır – Batman arasında yapılan yüzey araştırmaları sırasında saptanmıştır. Ilısu Barajı Gölü altında kalacak olan höyükte 2009 yılında Hacettepe Üniversitesi Arkeoloji Bölümü'nden Halil Tekin başkanlığında kurtarma kazıları başlatılmıştır.
Tabakalanma
Höyük, tek tabakalı bir Halaf yerleşimidir. Kazıların ilk iki sezonu sonunda elde edilen verilerle yerleşme, Erken Halaf Dönemi'ne, MÖ 5800 – 5500 tarihlerine tarihlendirilmiştir.
Buluntular
Doğudaki yükselti olan Hınçıka Düzü, 20. yüzyılın ilk yarısına kadar bir Ermeni köyü olarak iskan edile gelmiştir. Karavelyan Düzü'nün bir kesimi de bu yüzden mezarlık alanı olarak kullanılmıştır. Kazılarda ortaya çıkan bu yüzyıla ait mezarlar İslam ve Ermeni mezarlarıdır.
Karavelyan Höyük'te ele geçen tüm çanak çömlek buluntusu Halaf çanak çömleğidir. Ele geçen bin kadar çanak çömlek parçasının üçte biri tek renkli, üçte ikisi ise boyalı seramiklerden oluşmaktadır. Üretim yönünden kaba seramik, yalın, sıvazlanmış seramik ve boyalı seramik olarak üç ana grup oluşturduğu ileri sürülmektedir. Kaba seramikte özensiz hamurlar iri taş ve kum taneleri katılarak oluşturulmuştur. Kalın cidarları az pişirilmekten dolayı koyu özlüdür. Yüzeyde astar görülmez. Çoğu geniş çanak ve kısa boyunlu çömlek formundadır. Yalın, elle sıvanarak biçimlendirilmiş çanak çömlek hamurları görece daha özenlidir. Katkı maddesi yoğun kum ve kireç tanecikleridir. Nispeten daha iyi fırınlanmış olan bu çanak çömleğin büyük bir kısmı derin çanak ve kaselerdir. Boyunlu çömleklere de rastlanmaktadır. Boyalı çanak çömlek parçaları büyük çoğunluğu oluşturmaktadır. Oldukça kaliteli bir hamur kullanılmıştır. Çeperleri bir santimetreye ulaşmamaktadır. Zengin boya bezekli ve iyi pişirilmiş çanak çömlek örnekleridir. Biçim olarak karakteristik Halaf formlarıdır. Bir Erken Halaf motifi olan kuş ve çiçek motifleri yaygın kullanılmıştır.
Yontmataş endüstrisinde ana hammadde çakmak taşıdır. Yerleşmenin 5 km. doğusunda bir çakmak taşı yatağı tespit edilmiştir. En yakın obsidiyen kaynağının 250 km. mesafedeki Van Gölü civarı olduğu bilinmektedir. Bu yüzden obsidiyen alet üretimi çok daha azdır.
Yontmataş endüstrisinin hammaddesi ise çoğunlukla yerel olarak temin edilebilen bazalttandır. Bunlar öğütme taşları, havanelleridir.
1991 Şampiyon Kulüpler Kupası Finali
1991 Şampiyon Kulüpler Kupası Finali, UEFA'nın en büyük kulüp turnuvası olan Şampiyon Kulüpler Kupası'nın 1990-91 sezonunun şampiyonunu belirleyen maç. Yugoslavya'nın Crvena zvezda ile Fransa'nın Marsilya takımları arasında oynanmıştır. 1955'ten beri düzenlenen turnuvanın otuz altıncı finali olan maçı İtalyan hakem Tullio Lanese yönetmiştir. İtalya'nın Bari şehrindeki San Nicola Stadyumu'nda oynanan maçı 56,000 kişi izlemiştir.
Normal süresi 0-0 biten maçın uzatma dakikalarında da gol olmayıca penaltı atışlarına geçildi. Penaltılar sonucu Marsilya'yı 5-3 yenen Kızılyıldız kupayı kazandı. Kızılyıldız çıktığı ilk finalde şampiyon oldu. Ayrıca bunu başaran ilk Yugoslavya takımı oldu. Marsilya ise katıldığı ilk finalde sahadan mağlup ayrıldı.
Kafiristan
Kafiristan (Darice: کافرستان), Afganistan ve çevresindeki günümüz Nuristan Eyaletini kapsayan tarihi bir bölgedir. Bu tarihi bölge Alingar, Pech, Landai Sin ve Kūnaṛ nehirlerinin ve aradaki sıradağların üzerinde yer alır ve esas olarak bu bölgeleri kapsar. Kuzeyde Hindu Kush, doğuda Pakistan'ın Chitral Bölgesi, güneyde Kunar Vadisi ve batıda Alishang Nehri'yle sınırlanmıştır.
Kafiristan adını, bir zamanlar yerel olarak gelişmiş birikimlerle karışık antik Hinduizmin farklı bir biçimini takip eden kalıcı kafir (gayrimüslim) Nuristanlılardan almıştır; böylece çevredeki Sünni Müslüman nüfusun çoğunluğu tarafından "dinsizler" anlamına gelen kafirler olarak biliniyorlardı.
Farklı bir kültüre, dile ve dine sahip, son derece bağımsız bir halk olan Kalash halkıyla yakından ilişkilidirler.
Modern Nuristan'dan Keşmir'e kadar uzanan bölge, uzun bir süre boyunca İslamlaşan ve sonunda Müslüman olmalarına yol açan bir dizi "Kafir" kültürü ve Hint-Avrupa dillerini içeren geniş bir alan olan "Peristan" olarak biliniyordu. Bu da sonunda bölgeyi fetheden Abdul Rahman Han'ın emriyle Müslüman olmalarına yol açtı. Bölge daha önce geçici olarak okuryazarlığı ve devlet yönetimini dağlar a getiren Budist devletlerle çevriliydi. Budizm'in düşüşü bölgeyi büyük ölçüde izole etti. 16. yüzyılda tamamen Müslüman devletlerle çevriliydi.
Etimoloji
Kafiristan, Farsçada "kafirlerin ülkesi" olarak anılır. Kafir kelimesi, "herhangi bir nitelikteki bir ilkeyi kabul etmeyi reddeden ve mecazi olarak İslam'ı kendi inancı olarak kabul etmeyi reddeden bir kişi" anlamına gelir; İngilizceye genellikle "inançsız" olarak çevrilir. Kafiristan'da, 1895-1896'da İslam'a dönüşmeden önce bir tür antik Hinduizm'i takip eden insanlar yaşıyordu.
Antik Tarih
Hindukuş'un güney doğusunda yer alan antik Kapiśa, Janapadalar, Kafiristan topraklarına dahil ve onunla ilgilidir. MS 644'te Kapisa'yı ziyaret eden Çinli hacı Xuanzang, buraya Kai-pi-shi (h) diyor. Ayrıca, Çin imparatoru Taizong'a MS 637'de Kapisa'dan bir elçi tarafından mükemmel bir at cinsi sunulduğuna dair bir referans vardır. Kapiśa keçiler ve derileriyle tanınırdı. Xuanzang, Kapisa'dan (Kai-pi-shi) Shen cinsi atlardan bahsediyor.
Gazneliler dönemi
Tahmini olarak 1700'lü yıllarda hüküm süren Hint Ali Muhammed Han'ın 1835'te yayınlanan kitabına göre Putperestliğe karşı bir başka haçlı seferi sonunda çözüldü ve Mahmud Hindistan'ın o zamanki sınırı olan Nardain'e veya Hindukuş'un doğu kısmına götürdü; Ferešte'nin dediği gibi, Hindustan ve Türkistan ülkelerini ayırıyor ve mükemmel meyvesi ile dikkat çekiyor.
Gazneli ordusunun yürüdüğü ülke şimdi Kafiristan olarak adlandırılan, burada yaşayanların putperest olduklar, hala putperest oldukları ve sonraki zamanların Müslümanları tarafından Siah-Posh olarak adlandırılan ülke ile aynı görünüyor.
Nardain'de Gazneli ordusunun yok ettiği bir tapınak vardı ve oradan Hindulara göre çok eski dönemlere ait bazı yazıtlarla kaplı bir taş getirdiler
Modern tarih
1991'in başlarında Afganistan Cumhuriyeti hükümeti Nuristan'ın fiili özerkliğini tanıdı ve Kunar Eyaleti ve Lamghan Eyaletinin ilçelerinden bu adı taşıyan yeni bir eyalet kurdu.
Rheingau-Taunus-Kreis
Rheingau-Taunus-Kreis Hessen eyaletinin Darmstadt başkazasına bağlıdır. Bu kaza 1977 de Rheingau ve Untertaunus kazalarının birleşmesinden oluşmuştur. Kaza yönetim merkezi Bad Schwalbach kasabasıdır.
Chistyakovella
Chistyakovella Carabodidae familyasına bağlı bir cinstir.
Pazar Meydanı (Wrocław)
Pazar Meydanı (Lehçe: Rynek, Almanca: Großer Ring), Polonya'nın Wrocław şehrinin merkezinde bulunan pazar meydanı. büyüklüğünde trafiğe kapalı yaya alanıdır.
1214–1232 yılları arasında açılan Pazar Meydanı'nda Belediye Binası, Yeni Belediye Binası, Azize Elizabet Kilisesi bulunmaktadır. Świdnica (Schweidnitzer Straße), Oława (Ohlauer Straße), Eugeniusz Geppert Caddesi (Schlossstraße), Ruska (Reussche Straße), Aziz Mikolay (Nikolaistraße), Odra (Oderstraße), Kuźnicza (Schmiedebrücke), Aziz Vitus (Albrechtstraße) olmak üzere 11 caddeyi kapsamaktadır. Bunlar dışında 14. ya da 15. yüzyılda Kurzy Targ'a doğru Cezaevi Caddesi (Więzienna, Stockgasse) ve Azize Dorotea Meydanı (Dorotheengasse) olmak üzere iki arka sokak oluşturuldu.
Magdeburger Recht'e dayanarak I. Henryk (Brodat) döneminde kuruldu.
Pirinç sütü
Pirinç sütü, pirinçten elde edilen bir bitkisel süt türüdür. Çoğunlukla kahverengi pirinçten yapılır ve genellikle şekersizdir. Çoğu pirinç sütü çeşidindeki tatlılık, karbohidratları şekerlere, özellikle de Japon amazakesine benzer şekilde glikoza bölen doğal bir enzimatik işlem tarafından üretilir. Bazı pirinç sütleri yine de şeker kamışı şurubu veya diğer şekerler ile tatlandırılabilir.
Stiri
Stiri, Yunanistan'ın Orta Yunanistan bölgesine bağlı Distomo-Arahova-Antikira belediyesinde bulunan bir köydür. Köy, Böotya'nın batısında Helikon Dağı'nın batı eteklerinde yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 686'dır.
Lügat-i Halîmî
Lügat-i Halîmî, Osmanlı İmparatorluğu'nda kadılık görevinde bulunmuş Lutfullah Halîmî tarafından 15. yüzyılda yazılmış Farsça-Türkçe sözlük. Yapıt, daha önce yazılmış Bahrü’l-Garayib adlı manzum sözlüğün derlenmesi sonucunda üretilmiştir. Alfabetik sıralanmış kitabın ilk cildinde yaklaşık 5500 adet kelime ve kelime açıklaması olup, bu kelimeler bir beyit ile cümle içerisinde kullanılarak örneklendirilmiştir. Bu beyitler Rûdeki-yi Semerkandî, Esedî-i Tûsî, Şems-i Fahrî ve Latifî'nin yanı sıra Sultan Veled ve Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî'nin eserlerinden alınmıştır.
Sözlüğün girizgâhında lügatın adına dair bir bilgi bulunmaması nedeniyle eser çeşitli adlarla anılmıştır. Bu adlardan en bilineni Lügat-i Halîmî olmaktadır. Buna karşın Halîmî tarafından sözlük iki cilt hâlinde düzenlenmiştir. Bu nedenden ötürü bazı kaynaklar birinci cilde “Kâ’ime”, ikinci cilde ise “Kâsımiyye” adlarını vermiştir. İlk kısım bir Farsça-Türkçe sözlük ihtiva etmekle birlikte ikinci kısım aruz, kafiye ve şiir sanatları gibi çeşitli konular üzerinde yoğunlaşmıştır.
Barbara Owens
Barbara Owens (1934, Carrollton, Illinois - 2008, San Jose, Kaliforniya), Amerikalı psikolojik gerilim yazarı.
Yaşamı
1934'te Carrollton, Illinois'de doğan Owens, Ellery Queen'in Gizem Dergisi'nin Ocak 1978 sayısında yayınlanan "The Cloud Beneath The Eaves" adlı öyküsü ile 1979 yılında Amerikan Gizem Yazarları Derneği tarafından "En İyi Kısa Hikaye" dalında Edgar Ödülü ile mükafatlandırılmıştır.
"The New Man" adlı kısa öyküsü, Tales from the Darkside adlı TV dizisinin ilk bölümünün senaryo konusu olmuştur.
Ölümü
Owens 2008'de San Jose, Kaliforniya'da 74 yaşında vefat etti.
Guccio Gucci
Guccio Giovanbattista Giacinto Dario Maria Gucci (26 Mart 1881 - 2 Ocak 1953), İtalyan iş insanı ve moda tasarımcısı. Gucci moda evinin kurucusu olmakla tanınıyor.
Erken yaşam
Guccio, 26 Mart 1881'de Floransa, Toskana'da doğdu. Toskanalı bir ailenin, San Miniato'dan bir deri ustası olan Gabriello Gucci ve Lastra a Signa'dan Elena Santini'nin oğluydu.
Bir genç olarak, 1899'da Guccio Gucci, Londra'daki Savoy Hotel'de çalıştı. Erken yaşam koşulları ve Londra'ya taşınmasının nedeni hakkında çok az şey biliniyor. Gucci, elegant üst sınıf otel misafirlerinden ve H. J. Cave & Sons gibi bagaj şirketlerinden ilham aldı. Floransa'ya döndükten sonra seyahat çantaları ve aksesuarlar yapmaya başladı.
Kariyer
1921'de Floransa'da küçük bir aile işletmesi ve deri dükkânı olan Gucci Evi'ni kurdu. 1920'lerde jokeylere eyerler, deri çantalar ve diğer aksesuarlardan satmaya başladı. 1938'de Gucci, oğlu Aldo'nun ısrarı üzerine işini Roma'da ikinci bir yere genişletti. Tek kişilik işi, oğulları şirkete katıldığında bir aile işine dönüştü.
1951'de Gucci, mağazasını Milano'da açtı. İşletmeyi küçük tutmak istedi ve o hayattayken şirket sadece İtalya'da kaldı. Guccio Gucci'nin ölümünden iki hafta önce, New York Gucci butiği oğulları Aldo, Rodolfo ve Vasco tarafından açıldı.
Ölüm ve miras
Floransa'daki Gucci Müzesi (Gucci Bahçesi olarak da bilinir), şirketin ve Guccio Gucci'nin geçmişine odaklanan bir moda müzesidir.
Kişisel hayat
Gucci ve eşi Aida Calvelli, 1901'de evlendi. Beş oğlu ve bir kızları oldu. Annesi olan Aida Calvelli'nin önceki ilişkisinden doğan oğlu Ugo Calvelli Gucci'yi (1899–1973) evlat edindi. Oğlu Enzo (1904-1913) çocukluk çağında öldü. Oğulları Vasco, Aldo, Ugo ve Rodolfo Gucci, şirkette önemli roller üstlendi ve kızına bir rol verilmedi. Şirket içinde gücü elinde tutmak için çok sayıda kardeş rekabeti vardı ve 1980'lerde bu, aileyi bölen ciddi bir sorun haline geldi.
Son yıllarında, İngiltere'nin Batı Sussex kentinde bulunan Rusper yakınlarında yaşadı.
Armalar
Guccio Gucci'nin en büyük biyolojik oğlu Aldo Gucci ve Aldo Gucci'nin oğulları - Giorgio Gucci, Paolo Gucci ve Roberto Gucci - ve torunları Uberto Gucci, Savoy Hanedanı tarafından yönetilen İtalya Krallığı'nın 1946'da İtalya Cumhuriyeti'ne geçmesinden sonra miras kalan atalarının armasını kullanma hakkını talep etti.
Guccio Gucci, Floransa Arşivlerinde kaydedilen Gucci armasını, 4 Şubat 1955'te Gucci şirketinin ticari markası olan Gucci Şirketi'nin şövalye logosuna uyarladı veya dahil etti.
Floransa Arşivlerinde kaydedilen arma şu şekildedir: "Gök mavisi, üç kırmızı çizgi ve gümüşi (beyaz) bir renk ile sınırlanmıştır; bir arma veya gök mavisi bir tekerlek sağdayken, kırmızı bir gül solda bulunur." ("D'azzurro, bir tre pali di rosso bordati d'argento; e al capo d'oro caricato a destra di una ruota d'azzurro, e bir sinistra di una rosa di rosso.")
Tercüme: "San Miniato Ailesi; Giacinto Gucci ve kardeşleri, 1763'te San Miniato'nun soylularına kabul edildi (bu vesileyle ailenin 1224'te Cremona'dan geldiği ilan edildi); Giuseppe di Gaetano Gucci ise 1839'da Fiesole'nin soylularına kabul edildi. Francesco di Benedetto Gucci, Altın Aslan bayrağı için 1601'de Floransa vatandaşlığı aldı; Giovan Piero Gucci sayesinde Giovanni Battista, 1634'te Scala bayrağında Altın Aslan bayrağını aldı. "
Mahkeme belgeleri, kayıtları ve müteakip kararlar, Gucci aile armasını 1955'te ticari marka haline getirdiğinden, ticari markanın Gucci şirketinin Maurizio Gucci tarafından Investcorp'a ve sonraki şirket sahiplerine 1993'te satışıyla birlikte devredildiğini göstermektedir. Ancak Roberto Gucci'nin oğlu ve Aldo Gucci'nin torunu Uberto Gucci (d. 1960), Gucci ailesinin hala atalardan kalma Gucci armasını kullanma hakkına sahip olduğunu tartışıyor.
Leidseplein
Leidseplein (tr. Leidse Meydanı), Hollanda'nın başkenti Amsterdam'da yer alan bir meydandır. Grachtengordel mahallesinin güneybatısında, Singelgracht kanalının doğusunda ve Weteringschans, Marnixstraat, Leidsestraat caddelerinin kesişme noktasında yer alır. Meydan, yürüme mesafesi olarak Vondelpark'a 10 dakika, Dam Meydanı'na ise 20 dakika civarı bir uzaklıktadır.
Meydanın olduğu alanda 1664 yılında Leidsepoort (Leidse Kapısı) adında Amsterdam'ın simgelerinden olan bir şehir kapısı inşa edilmişti. Bu kapı 1870'li yıllarda trafik düzenlemeleri nedeniyle yıkıldı. Daha sonra yaklaşık 40 km uzaklıktaki Leiden şehrinden gelen yolun sonu olan meydan, at arabaları trafiğine kapatılınca halkın at arabalarını bıraktıkları bir otopark halini aldı. Meydan Haziran 1876'da Amsterdam'ın ilk atlı tramvay hattının başlangıç noktası oldu. Ağustos 1900'de ise ilk elektrikli tramvay hattının durağı yine Leidseplein'e açıldı.
Şehirdeki gece hayatının en yoğun olduğu yerlerden biri olan Leidseplein, gece hayatına ek olarak alışveriş mağazaları ve kültürel noktaları ile turistlerin de gözde uğrak yerlerinden biridir. Meydanda Hollanda'nın en tanınmış coffee shop'larından biri olan The Bulldog ile meydanın yakınlarında Paradiso, Melkweg gibi önemli müzik tesisleri de bulunur. Ayrıca tiyatro binası Stadsschouwburg ile Benelüks ülkelerinde açılan ilk Apple Store da meydanda bulunmaktadır.
Günümüzde tramvaylar, bisikletler, arabalar ve yayaların oluşturduğu trafik meydana büyük hareketlilik katmaktadır. Meydan boyunca 1, 2, 5, ve 10 numaralı tramvay hatları ile birçok otobüs hattı meydandan geçmektedir.
Castabus
Bu antik ören yeri Hisarönü köyü yakınlarındaki Pazarlık mevkiindedir. Eren Dağı'nda yer almaktadır. Antik Yunancada "yarı-tanrıça" anlamına gelen Hemithea'nın tapınağı (Diodoros Siculus, Bibliotheka Historika, V, 62-63) kendisi için yapılan platformun üzerinde yer alır. MÖ 4. yüzyıldan kalma İon düzenindeki yapı, ayrıca Dor izleri de taşır. Bu platform üzerinde, tapınağın temeli görülebilmektedir. Platformu destekleyen duvarlar günümüze kadar ulaşmıştır. Güneyde bulunan yıkık tiyatro, tapınakla birlikte tanımlanabilen tek yapıdır.
Sol popülizm
Sol popülizm, solculuğun ve popülizmin birleştiği bir siyasi ideolojidir. Söylemleri sıklıkla anti-elitist duyguların açığa çıkarılması, sisteme muhalefet ve "geniş halk kitleleri" adına konuşmaktır. Sol popülistlerin genellikle sahip oldukları fikirler antikapitalizm, sosyal adalet, pasifizm ve küreselleşme karşıtlığı iken sınıf bilinci ve sosyalist teoriler geleneksel sol partilerde olduğu kadar önemli değildir. Sol popülizmin eşitlikçi fikirlere dayandığı ve ötekileştirmeye karşı olduğu kabul edilir. Bazı sol popülist hareketler, sosyal demokrasinin içinde kabul edilir.
Bolivya
Evo Morales ve Hernán Siles Zuazo gibi liderler ve iktidarları sol popülist deneyimlerdendir.
Ekvador
Rafael Correa popülist söylemlerin önemini vurguladı ve bu bağlamda çalışmak için Ekvador halkı adına teknokratlar entegre etti. Yerli halklar ile hükûmet arasındaki çatışma sırasında Correa yabancı sivil toplum kuruluşlarını yerli halkları sömürmekle suçladı.
Almanya
Demokratik Sosyalizm Partisi özellikle Alman akademisyenler tarafından sol popülizm altında incelendi. Parti, Alman yeniden birleşmesi sonrasında kuruldu ve anti-elitizm ve medyanın ilgisi karizmatik liderlik ile elde edilir düşüncesinde olan sağ popülistler ile benzerlik gösteriyordu. Parti Doğu Almanya'da daha güçlü bir platforma sahip olmasına rağmen sağ popülistler ile hemen hemen aynı seçmen kitlesi için yarıştı. Demokratik Sosyalizm Partisi 2007'de Sol Parti ile birleşti ve yeni popülist fikirler Almanya'da sağa göre solda gelişmek için çok daha uygun bir ortam buldu.
Hollanda
Sosyalist Parti 1991'de komünist rotasını kaybedince sol popülist rotada ilerlemeye başladı. Bazıları partinin yıllar içinde popülist özelliğini kaybettiğini söylemesine rağmen parti güncel seçim söylemlerinde hala anti-elitizmi barındırmaktadır.
Venezuela
Hugo Chavez iktidarı halk egemenliği ve etkileyici liderliğin sosyalist doktrinler ile kombine edilmesinin temsiliydi.
Congocepheus
Congocepheus, Carabodidae familyasına bağlı bir cinstir.
Mehdî el-Muntazar
''Bu madde Şiilik ile ilgili bir kişi üzerinedir. İslami konularda sık karşılaşılan Mehdî ile karıştırılmamalıdır.''
Mehdî el-Muntazar (Arapça: المهدي المنتظر) veya Muhammed el-Mehdi (d. 15 Şaban 255/30 Temmuz 869, Irak, Samarra), Şiiliğin tüm kollarını ifade eden İmamiye'nin resmî itikadına göre on ikinci imam. Hâlen gaybet halinde olduğuna, ileride gelerek dünyada adaleti sağlayacağına inanılır. Hasan el-Askerî’nın oğludur, İslam peygamberi gibi adı Muhammed, künyesi ise Ebu'l-Kasım'dır. Mehdî el-Muntazar 15 Şaban 255 hk. Samarra'da doğdu. Hasan Askeri oğlunun dünyaya gelişini gizlemiş ve kendi yaşamı boyunca onu güvendiği az sayıda yakınlarına göstermiş. Mehdi beş yaşında iken, babasının ölümünden sonra, h. 260 yılında imamet makamına erdi. Bu tarihten beri Küçük Gaybet'i bitene kadar dört kişi aracılığıyla, naip diye bilinen elçiler, insanlarla iletişim kurmaktaydı. Bu gizleniş 328/940 yılına kadar sürmüştür. Bu tarihte son naibin vefat etmiş ve büyük Gaybet başlamıştır. Bu süreye Gaybet-i Suğra (Küçük Gizlilik) dönemi denilir. Gaybet-i Suğra'nın tamamladıktan sonra büyük Gaybet başlamıştır. Büyük Gaybet şimdiye kadar devam eder ve tıpkı hadislerin bildirdiğine göre Mehdî el-Muntazar'ın zuhur tarihi ve Büyük Gaybetinin süreci hiçbir şekilde belli değildir. Şiilik'te özel bir yeri olan Mehdî el-Muntazar; Kāim, Hüccet, Sâhib, Kāimüzzamân, Sâhibüzzamân, Mehdi’l-enâm, Halef gibi lakaplarla anılır.Şiilikte kesin olarak inanılan Mehdiye bazı İslam alimleri şüpheyle yaklaşırlar. Kimi alim onun hayali bir figür olduğunu söylerken, bazı çağdaş Şii alimleri bunun Şii kelamcılarının uydurduğu bir kavram olduğunu belirtir.
Ehl-i Beyt soyundan gelen İslam Devleti'ni 656-661 yılları arasında dördüncü İslam halifesi ve İslam peygamberi Muhammed'in amcasının oğlu Ali el-Mûrtezâ'nın torunlarından On Birinci imâm Hasan el-Askerî'nin oğludur. Son İmâm olup, İmâmet (İsnâ'aşerîyye i'tikadı)'na göre hâlen sağ olup "gayba" hâlindedir, yani saklanmaktadır.
Laureus Yaşam Boyu Başarı Ödülü
Laureus Yaşam Boyu Başarı Ödülü, spor dünyasına önemli katkılarda bulunan kişilerin başarılarını onurlandıran bir ödüldür. İlk olarak 2000 yılındaki Laureus Dünya Spor Ödülleri sırasında yedi kurucu ödülden biri olarak verildi. Ödül, 150'den fazla yardım projesi aracılığıyla yarım milyon gence yardım eden küresel bir kuruluş olan Laureus Sports for Good Vakfı tarafından verilmektedir. 25 Mayıs 2000'de Monte Carlo'da gerçekleşen ilk etkinlikte açılış konuşmasını Nelson Mandela yaptı. Kazanana, Cartier tarafından yaratılan Laureus heykelciği dünyanın çeşitli yerlerinde düzenlenen yıllık ödül töreninde takdim edilir. Laureus Ödülleri töreni her yıl düzenlense de, Yaşam Boyu Başarı Ödülü her seferinde verilmeyebilir; Laureus Dünya Spor Akademisi tarafından verilebilecek bir dizi isteğe bağlı ödülden biridir. Genellikle sporun " Oscarları" olarak anılan bu ödüller son derece prestijli kabul edilir.
Etil asetat
Etil asetat (sistematik adıyla etil etanoat, kısa yazımla EtOAc veya EA), CH3COOCH2CH3 formüllü bir organik bileşiktir. Bu renksiz sıvı bileşiğin bazı yapıştırıcılar ve oje gibi tatlı bir kokusu vardır. Zehirli değildir. Etil asetat, etanol ve asetik asitin esteri olup, sanayide güçlü bir çözücü olması nedeniyle sık üretilen bir maddedir. Yapıştırıcılar, ojeler, oje çıkarıcılar ve kahvenin kafeinsizleştirilmesinde sıklıkla kullanılmaktadır.
Üretim
Etil asetat, sanayide genellikle klasik Fischer esterleşmesi yoluyla, etanol ve asetik asit tepkimeye sokularak üretilir. Bu karışım oda sıcaklığında %65 oranında esterleşir: Tepkime asit katalizlemesi yoluyla hızlandırılabilir ve denge suyun ortadan alınmasıyla sağa doğru kaydırılabilir. Etil asetatın bir diğer üretim yolu Tishchenko tepkimesi olup, asetaldehit türevlerinin alkoksit ile karıştırılması esasına dayanır:
Etanolün dehidrojenasyonu yolu
Özelleştirilmiş bir sanayide üretim yolu, etanolün katalitik dehidrojenasyonunu zorunlu kılmaktadır. Bu yöntem her ne kadar esterleştirme yönteminden ucuz olsa da, gereğinden fazla etanole gereksinim duymaktadır. Tipik olarak dehidrojenasyon, 250 °C'ye kadar ısıtılmış bakır aracılığıyla yönetilir. Bakırın yüzey alanı, çinkoya yatırıldığında yükselme gösterebilir ve parçalanmış görünümlü dendritlerin oluşumuna yol açabilir. Yüzey alanı daha sonra bir zeolit türü olan ZSM-5'e yatırılarak tekrar arttırılır. Eser miktarda nadir elementler ve alkali metaller bu işlemde katkı sağlar. Dehidrojenasyondaki yan ürünler arasında dietil eter de yer alır. Bu yan ürünlerin ayrışması oldukça karmaşıktır.
Kullanımı
Etil asetat genel olarak çözücü ve seyreltici olarak kullanılır. Ucuz oluşu, düşük toksisitesi ve hoş kokusu nedeniyle de tercih edilir. Örneğin reklam afişlerini temizlemek ve oje çıkarmak üzere kullanılır. Bu çözücü, kahvedeki ve çaydaki kafeini uzaklaştırır. Boyalarda aktivatör ve sertleştirici olarak da kullanılan etil asetat, şekerlemelerde, parfümlerde ve bazı meyvelerde vardır. Parfümlerde kullanımı sırasında çabucak buharlaştığından dolayı, parfüm kokusunu deride bırakarak yüzeyden ayrılır. Ojelerde, izopropil alkol ve bütil asetat ile birlikte çözücü olarak kullanılır.
Laboratuvar kullanımı
Laboratuvarlarda etil asetat içeren karışımlar kolon kromatografisinde ve ayrıştırmalarda kullanılır. Etil asetat nadiren tepkime çözücüsü olarak kullanılır,çünkü hidroliz ve bir organik asit esterini başka bir estere dönüştürme işlemi sırasında bu madde dayanıksızdır. Etil asetat, organik kimyada ve özellikle deneylerde uçucu ve düşük kaynama noktasına sahip oluşu nedeniyle sıcak su banyosunda basınçlı hava püskürtülerek ayrılabilmektedir.
Şaraptaki durumu
Etil asetat, şaraptaki en bilinen ester, gıdalarda kullanılan en bilinen uçucu organik bileşiktir. Etil asetat fermantasyon aşamasında üretilir.
Diğer kullanımlar
Böcekbilim alanında etil asetat böceklerin toplanıp incelenmesi için etkili boğuculuğundan dolayı tercih edilir. İçine etil asetat konulmuş öldürme kavanozuna konulan böcek, hızla buharlaşan bu bileşiği soluyarak, vücut yapısı zarar görmeden boğularak ölür. Higroskopik olmadığından dolayı etil asetat böceği yumuşak bırakarak böcek koleksiyonu için uygun ortam hazırlar.
Tepkimeler
Etil asetat sadece zayıf bir Lewis bazıdır. I2, fenol ve bis(hekzafloroasetilasetonato)bakır (II) ile 1:1 eklentiler oluşturur.
Etil asetat, asidik veya bazik koşullarda hidroliz edilerek asetik asit ve etanolün eldesinde kullanılır. Bir asit katalizörün kullanılması bu tepkimeyi hızlandırır. Bazlar, yukarıda bahsedilen Fischer dengesine tabi olan hidrolizi hızlandırır.
Laboratuvar ortamında etil esterler genelde sodyum hidroksit gibi güçlü bir bazın stokiyometrik miktarıyla başlayan iki aşamalı bir işlemde hidrolize edilir. İlk aşamada stokiyometrik oranda sodyum hidroksit gibi güçlü bir baz bulunur ve sonuç olarak Etanol, ve etanole karşı tepkime göstermeyen sodyum asetat oluşumu gözlenir:
Susuz koşullar altında, güçlü bazlar Claisen yoğunlaşmasını etil asetoasetat verecek şekilde indükler:
Güvenlik
Sıçanlar için LD50'si, 5620 mg/kg'dır, bu da düşük akut toksisitesidir olduğunu gösterir. Kimyasalın birçok organizmada doğal olarak bulunduğu göz önüne alındığında, çok düşük bir toksisite riski vardır.
Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Millî Ordusu
Ermenistan, 1918'den itibaren gergin durumdan yararlanarak ve Bolşeviklerin desteğiyle Azerbaycan'ın Zengazur, Dağlık Karabağ ve Nahçıvan bölgelerini zorla işgal ederek sınırlarını ihlal edip sınır bölgelerinde askeri çatışmalar yarattı. Böyle durumlarda ülkenin toprak bütünlüğünü ve bağımsızlığını savunmak için güçlü bir ordunun oluşturulması devletin birincil göreviydi.
Ordu kurma programı
28 Mayıs 1918'de kabul edilen Azerbaycan Halk Cumhuriyeti Bağımsızlık Bildirgesi, Azerbaycan'ın kendisini dış müdahalelerden korumak, iç düşman kuvvetlerini etkisiz hale getirmek için düzenli bir orduya sahip olması ve kendi silahlı kuvvetlerini yaratması gerektiğini belirtiyordu. Çünkü bağımsız bir ordusu olmayan bir devletin milli devleti her zaman yabancıların tehdidi altında yaşamaya mahkumdur. Bu zorunluluk nedeniyle 28 Mayıs 1918'de kurulan ilk kabinede General Hüsrev Bey Sultanov, Savunma Bakanı olarak atandı. Azerbaycan Halk Cumhuriyeti'nin ordu inşası eylem planına göre, ordunun en önemli yapısal birimleri 1 Kasım 1919'a kadar kurulacak ve tamamlanacaktı. Bu dönemde, üç alay, bir topçu tümeni, özel birlikler, süvari ve makineli tüfek müfrezelerini içeren bir telgraf, üç alaydan oluşan bir süvari tümeni, bir hava müfrezesi ve bir demiryolu taburundan oluşan iki piyade tümeni oluşturulacaktı.
Azerbaycan Halk Cumhuriyeti hükûmeti, ordu kurma programını uygulamada bir dizi güçlükle karşılaştı. Çarlık Rusyası'nın askeri politikası, diğer birçok ülkeninki gibi, Azerbaycanlılara karşı önyargılıydı. Azerbaycanlılar askerî okullara kabul edilmedi, askere alınmadı ve bazı istisnalar dışında sadece askeri vergiler ödendi. Bu nedenle Azerbaycan'ın büyük askeri birlikleri ve yeterli askeri silahları yoktu. O zamanlar, Kafkas süvari bölüğünün bir parçası olan sadece bir Azerbaycan süvari alayı vardı.
Azerbaycan Kolordusu'nun kurulması
Nisan 1917'de Bakü'deki Kafkas Müslümanları Kongresi'nde özel askeri birliklerin kurulmasıyla ilgili bir büro kurulmasına karar verildi. 26 Ekim 1917'de yapılan Müsavat Partisinin ilk kongresi, ulusal bir ordunun kurulmasını talep etti. Aynı yılın 5 Kasım'ında Gence'de düzenlenen Kafkas Müslüman Askeri Kongresi, şehre gelen bir Tatar süvari taburu temelinde bir Azerbaycan ordusunun kurulmasını tavsiye etti. Ülkedeki gergin durum nedeniyle planlanan tedbirler büyük zorluk ve yavaşlıkla uygulandı.
Nuri Paşa
Gergin durum Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti hükûmetini ciddi önlemler almaya zorladı. Hükûmet, yarısı Ermenilerden oluşan Kafkasya Kızıl Ordusu'nun Gence'ye yönelik tehdidini önlemek için Batı Azerbaycan'da sıkıyönetim ilan etti.
Azerbaycan Halk Cumhuriyeti hükûmetinin daveti üzerine Nuri Paşa, Mayıs 1918 sonunda 300 eğitmen grubu ile Azerbaycan'ın Gence şehrine geldi. Bu sırada çok sayıda Bolşevik ve Taşnak askeri Gence yönünde saldırmaya başladı. Amaç, Azerbaycan Halk Cumhuriyeti'nin milli ordusunu yok etmek ve tüm Azerbaycan topraklarını işgal etmekti. Durumun aciliyetini gören deneyimli asker Nuri Paşa, üçüncü ordunun komutanı Vahib Paşa'ya acil askeri yardım isteyen bir mektup yazdı. Azerbaycan ile Türkiye arasında 4 Haziran 1918'de Batum'da imzalanan anlaşma gereğince, askeri yardımı resmileştirmek üzere Türk Birlikleri Gence'ye gönderildi. Birincisi, beşinci Kafkas tümeninin dokuzuncu ve ikinci süvari alayları Azerbaycan'a gitti ve alaylar 15 Haziran'da Gence'ye ulaştı.