cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Messier 3
Messier 3 (diğer adları M3 veya NGC 5272) Av Köpekleri takımyıldızı yönünde bulunan bir küresel yıldız kümesidir. Charles Messier tarafından 1764 yılında keşfedildi ve 1784 yılında William Herschel tarafından yıldızlar tanımlandı. Bu yıldız kümesi yaklaşık 500.000 yıldızdan oluşan ve gökyüzünün en parlak nesnelerinden birisidir. Dünya'ya olan uzaklığı yaklaşık olarak 33.900 ışık yılıdır. 6,2 değerindeki görünür parlaklığı bu yıldız kümesini karanlık koşullarda çıplak gözle görünebilir kılar. Orta büyüklükteki bir teleskopla küme tam olarak gözlenebilir.
Tandırlık, Gümüşhane
Tandırlık, Gümüşhane ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Osmanlı kaynaklarında günümüzdeki günümüzdeki Tandırlık adıyla Koğans nahiyesine bağlı görülen köyde; 1518 yılı Osmanlı tahririnde 7 Hristiyan nefer, 1530 yılı tahririnde 2 Hristiyan nefer, 1591 yılı tahririnde ise 24 Hristiyan neferin yaşadığı görülmektedir. 1642 yılı avarız defterinde köyde 2 Hristiyan ve 1 Müslüman olmak üzere toplam 3 nefer gibi az bir nüfus görülmektedir. 1876 yılı sayımında sadece erkek nüfusa yer verilmiş olup buna göre yerleşimde 37 hanede 98 erkek yaşamaktadır. 1910 tarihinde Hristiyanlar arasındaki arazi anlaşmazlığında Ohannes, Bogos ve Hidalamu gibi isimlerden bahsedilmesi köydeki Hristiyan nüfusun Ermenilerden oluştuğunu göstermektedir. Rusların bölgeye hakim olması ve akabinde de 1917 yılından itibaren de geri çekilmesiyle yaşanan otorite boşluğunda Ermeni çeteler bölgede etkinlik göstermeye başlamıştır. 1918 yılı Şubat ayında Ermeni çete üyelerinin köye düzenlediği baskında 25 Müslüman öldürülmüştür.
Coğrafya
Gümüşhane merkezine 44 km uzaklıktadır.
Bönnsch (ağız)
Bönnsch (okunuşu: Bönş), Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin Bonn kentinde geleneksel olarak yaygın olan ağız. Bu ağız Köln’de konuşulan “Kölsch” ile benzerlikler göstermesine karşın ifade hızı ve müzikalite bakımından farklılık gösterir. Bonn ve Köln’deki toplumsal yapının farklı gelişimi de yerel ağızın kullanım yaygınlığını etkilemiştir. Köln’ün esnaf-zanaatkar ağırlıklı olması yerel Kölsch ağzının yaygın şekilde kullanımını beraberinde getirirken, üniversitenin faaliyet gösterdiği, soyluların malikanelerinin yer aldığı Bonn’da aksanla konuşmaya “iyi gözle bakılmamıştır”. Bonn’un yoğun göçmen alması da yerel ağzın geri planda kalmasında etkili olmuştur. Sahne gösterilerinde zaman zaman “Bönnsch” ağzıyla konuşan Konrad Beikircher bu ağzı “yaşatan” sanatçılar arasında kabul edilmektedir.
Metastatik kalsifikasyon
Metastatik kalsifikasyon, normal dokulara kalsiyum tuzlarının çökmesi olgusudur: nedeni, kandaki kalsiyum düzeyi yükselmesidir (hiperkalsemi). Distrofik kalsifikasyonda, kandaki kalsiyum düzeyi normaldir, kalsiyum tuzları nekrotik ve dejenere dokulara çöker. Metastatik kalsifikasyon vücutta yaygın olarak gelişebilmekle birlikte başlıca damarları, böbrekleri, akciğerleri ve mide mukozasını etkiler.
Bulgular
Akciğerler, böbrekler, mide gibi organlarda amorf-bazofil (koyu mavi) kümeler biçiminde görülürler.
Yeşilova Höyüğü
Yeşilova Höyüğü İzmir'in en eski yerleşim birimidir. Bornova ilçesinin Karacaoğlan mahallesinde, Manda çayı kıyısında bulunan bir höyüktür. Yer olarak Işıkkent Eğitim Kampüsü'nün doğusuna, Bornova Anadolu Lisesi'nin güneybatısına düşmektedir. Yerleşim olduğu dönemlerde İzmir Körfezi iki kilometre daha içerideydi, bölge bugünkünden daha sulaktı ve daha zengin bir flora ile faunaya sahipti. Bornova Ovası'nın orta kesimindeki Yeşilova Höyüğü, Yassıtepe Höyüğü ve İpeklikuyu Höyüğü, günümüz İzmir'inde ilk düzenli yerleşimlerin olduğu noktalardır. Diğer yandan alan olarak bakıldığında Batı Anadolu'daki en büyük yerleşimdir. Günümüzde, Bornova Ovası yüzeyinin 4-5 metre altında kalmış durumdadır.
Pyrrhula
Pyrrhula, Fringillidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Yeşilova Höyüğü
Höyüğe yerleşen ilk topluluk, en az bin yıl boyunca seller ve yangınlara karşın yerleşimi terk etmemiş, köylerini sekiz kez yeniden inşa etmişlerdir. Nüfus artışı, 400 metre kuzeyde Yassıtepe Höyüğü'ne bir köy kurmayı gerektirmiştir. Bu bölgede avcılığın yanı sıra yabanıl buğday yetiştirip sığır otlatmışlardır.
Soyuz (uzay aracı)
Soyuz (, Union Türkçe: Birlik) bugün hala hizmette olan 1960'larda Korolyov Tasarım Bürosu (şimdi RKK Energia) tarafından Sovyet uzay programı için tasarlanmış bir uzay aracı serisidir. Soyuz, Voskhod uzay aracının başarılı bir ardılı olarak aslında Sovyet İnsanlı Ay programının bir parçası olarak inşa edilmiştir. Soyuz uzay aracı bugüne kadar dünyada bir Soyuz roketi üzerinde en çok kullanılan ve en güvenilir fırlatma aracı olmuştur. Soyuz roketi tasarımı sırayla 8K74 ya da R-7A Semyorka gibi bir Sovyet kıtalararası balistik füzesi olan Vostok fırlatıcısına dayanmaktadır. Tüm Soyuz uzay araçları Kazakistan'daki Baykonur Uzay Üssünden fırlatılmıştır.
Yeşilova Höyüğü
Nisan 2009 tarihinden itibaren Bornova Belediyesi'nin düzenlemeleri ile grup halinde öğrencilere, günümüzden 8.500 yıl önce günlük yaşamı, evleri, kullanılan eşyaları yerinde göstermek için etkinlikler yapıla gelmektedir.
Soyuz (uzay aracı)
Geçmişi
İlk Soyuz insansız uçuşu 28 Kasım 1966 tarihinde yapıldı. Bir ekip, 23 Nisan 1967 tarihinde başlatılan Soyuz 1 ile ilk Soyuz görevinde, kozmonot Vladimir Komarov'un bir paraşüt hatası nedeniyle ölümüyle sonuçlanan bir kaza ile sona erdi. 26 Ekim 1968 tarihinde yapılan Soyuz 3 görevi, programın ilk başarılı insanlı görevi haline gelmiştir. Bu bugüne kadar sadece kármán çizgisinin üzerinde insanların hayatını kaybettiği bir uçuş idi. Bu erken dönem olaylarına rağmen, Soyuz yaygın olarak operasyonel tarihinde, eşsiz görev uzunlukları ile dünyanın en güvenli, en uygun maliyetli insanlı uzay uçuşu aracı olarak kabul edilir. Soyuz uzay araçları, Sovyet uzay istasyonları Salyut ve daha sonra Mir'e kozmonot taşımak için kullanılmış ve şimdi ise Uluslararası Uzay İstasyonu'na (ISS - International Space Station) ulaşım için kullanılmaktadır. En az bir Soyuz uzay aracı, acil bir durumda bir kaçış aracı olarak kullanılmak üzere her zaman UUİ'ye ekli olarak tutulmaktadır. Uzay aracının altı kişilik Federasyon (uzay aracı) ile değiştirilir olması amaçlanmıştır.
Tasarım
Soyuz uzayaracı üç bölümden oluşur:
Yeşilova Höyüğü
Tabakalanma
Kazılarda höyükte üç kültür katları saptanmıştır. Bu tabakalar yüzeyden itibaren I. kat Roma, Demir Çağı ve Tunç Çağı yerleşimleri, II. kat (1. ve 2. tabakalar) Kalkolitik Çağ ve III. kat (1. - 8. tabakalar) Neolitik Çağ olarak görülmektedir. III. kat, günümüzden 8 bin yıl öncesine tarihlenen Neolitik Çağ yerleşmesidir. En yoğun yerleşmeyi temsil eden bu tabakanın üstündeki günümüzden 6 bin yıl öncesine tarihlenen Kalkolitik Çağ yerleşmesi görülür. Manda Çayı'nın bu dönemde neden olduğu sık sel baskınları nedeniyle yerleşmenin terk edildiği, daha yüksekteki Bornova Höyüğü ve Yassıtepe Höyüğü gibi diğer yerleşimlere çekilindiği ileri sürülmektedir. Üst katlarda pithos mezarın bulunması, bölgenin Erken Tunç Çağı'nda mezarlık olarak kullanıldığını göstermektedir.
Soyuz (uzay aracı)
Tasarım
Yörünge ve hizmet modülleri tek kullanımlık olup atmosfere yeniden girişte imha edilir. Yörünge ve tekrar giriş modüllerinin yaşanabilir bir alanı vardır. Soyuz, üç mürettebata kadar taşıma ve yaklaşık 30 güne kadar yaşam desteği sağlayabilir. Yaşam destek sistemi, deniz seviyesinin kısmi basınçlarında bir azot/oksijen atmosferi sağlar. Atmosfer mürettebat tarafından üretilen CO2 ve suyu emer ve oksijeni yeniler ve artık CO2 emilmesi, LiOH silindirler ve KO2 silindir aracılığıyla yeniden oluşturulur. Araç atmosferi geçerken ağırlık boşaltır ve bir yükle kaplama başlatma sırasında korunur. Otomatik bir yerleştirme sistemi vardır. Gemi otomatik olarak çalışabilir ya da bağımsız zemin kontrolü bir pilot tarafından yapılabilir.
Yeşilova Höyüğü
Tabakalanma
Höyüğün yayılma alanı, 2010 yılı kazılarında Neolitik Çağ'dan Roma Dönemi'ne kadar 100 dönüm olarak görülmektedir.
Soyuz (uzay aracı)
Tasarım
Mümkün olduğunca fazla parçayı atmosfere giriş için kalkanlanmış olması gerekmeyen yörünge modülünde taşıması sayesinde Soyuz, Apollo uzayaracının komuta modülünden hem daha geniş hacme sahiptir, hem de daha hafiftir. Apollo Komuta Modülü altı metre küp yaşama alanına sahip ve 5.000 kg ağırlıkta iken, üç parçalı Soyuz, aynı sayıda mürettebata dokuz metre küp yaşama alanı, bir hava kilidi ile bir hizmet modülü içeriyordu ve sadece Apollo kapsülü kadar ağırdı.
Yeşilova Höyüğü
Buluntular
Neolitik Çağ'ı temsil eden III. kat bugünkü ova yüzeyinin 3-4 metre altında bulunmaktadır. En alt tabakalar olan 7. ve 8. tabakalarda dörtgen ve oval planlı, saz ve ağaç dallarından yapılma kulübelerde oturulduğu anlaşılmaktadır. Kulübelerin civarında ovak ve kül kalıntıları bulunmaktadır. Daha üstteki 5. ve 6. tabakalarda mimari olarak sadece taban kalıntılarına ulaşılabilmiştir. Yine çadır ve kulübe türünde barınaklar kullanıldığı anlaşılmaktadır. Neolitik katın en üst üç tabakası (1.-3.) "zengin bir süreç" olarak tanımlanmaktadır. Bu tabakalarda ortaya çıkan değişim nüfus artışına bağlı olarak daha büyük aile gruplarının yaşadığı konutlar, diğer deyişle büyük boyutlu mimarinin ortaya çıkışıdır. Konut olarak tanımlanan bu kalıcı barınakların topluluğun geliştirdiği geçim ekonomisiyle doğrudan ilişkili olduğu belirtilmektedir. Özellikle 1. tabaka, höyüğün en uzun soluklu yerleşimi olarak görülmektedir. Neolitiğin son dönemi olarak kabul edilen ve MÖ 6000 - 5700 yıllarına tarihlenen bu dönemde 0,70 - 0,80 cm. derinlikte taş temeller üzerinde 5 x 6 ve 6 x 8 metre boyutlarında konutların yapıldığı saptanmıştır. Yan yana ama birbirinden ayrı yapılan bu konutlar bir avluya bakmaktadır. Taş temellerin üzerine duvarların, geleneksel malzeme olan kerpiçle değil, 10–15 cm. kalınlığındaki kalıplara dökülen killi toprak ve bitki kalıntılarından oluşan bir çamurla (mühre) yapıldığı anlaşılmaktadır.
Soyuz (uzay aracı)
Tasarım
Soyuz'un tasarım kıstaslarından biri, birim yüzeye düşen hacmi azami kılmaktı. Bu kıstası en iyi yerine getiren biçim küreydi. Ancak Ay'a gidiş için tasarlanan Soyuz'un dönüşte erişeceği hızı kesmek için yapılması gereken atmosfer frenlemesi için küre yeterli olmuyordu. Bu nedenle, dönüş modülü "gece lambası" şeklinde tasarlandı.
Yeşilova Höyüğü
Buluntular
Kazı başkanı Prof. Dr. Zafer Derin, kazılarda, bir müzeyi dolduracak kadar buluntu çıkarıldığını belirtmektedir.
Soyuz (uzay aracı)
Yörünge modülü
Uzay aracının ön tarafı yörünge modülü (Rusça: бытовой отсек (БО); Bytovoi otsek (BO)), aynı zamanda yerleşim bölümü olarak da bilinir. Deneyler için kargo, kameralar veya atmosfere giriş için gerekli olmayan tüm donanıma ev sahipliği yapmaktadır. Modül aynı zamanda bir tuvalet, kenetlenme aviyonikleri ve iletişim dişlisini içerir. İç birim alanı 6 m³ yaşam alanı 5 m³'tür. En son Soyuz sürümlerinde (Soyuz TM'den beri), ileri görüş sağlayan küçük bir pencere mürettebata sunuldu.
Vahran
Vahran (nüfusu: 897.700) (Arapça: وهران) kuzeybatı Cezayir'de Akdeniz kıyısında bir şehirdir. Aynı zamanda Vahran ilinin merkezidir.
Yeşilova Höyüğü
Buluntular
Çakmak taşından yapılmış kesici, delici, kazıyıcı aletler, ok uçları ve bıçaklar bulunmuştur. Çakmak taşından başkaca obsidiyen kullandıkları belirlenmiş, bu taşın da Melos Adası’ndan ve Kapadokya’dan getirttikleri tahmin edilmektedir. Kazılarda bulunan birçok mühürden birinin günümüzden 8.200 yıl öncesine ait olduğu belirlenmiş ve güneşi simgeleyen bir mühür de çıkarılmıştır.
Soyuz (uzay aracı)
Yörünge modülü
Bu ayrım yörünge modülünün kritik yaşamı ile iniş modülüne daha az riskte görevi için özelleştirme sağlar. Bir mikro-g ortamında yönlendirme kuralı iniş modülünden farklıdır, mürettebat üyeleri ayakta durur ya da otur şekilde kenetlenme noktasındadır. Ayrıca fırlatma rampasında veya SAS sistemi ile iken kurtarma amacıyla yörünge modülü karmaşıktır.
Yeniden giriş modülü
Ayrıca iniş modülü (Rusça: спускаемый аппарат (СА); Spuskaemyi apparat (SA)) olarak bilinen yeniden giriş modülü, fırlatma esnasında ve Dünya'ya dönüş yolculuğunda kullanılır. Yeniden giriş modülü yarısı atmosfere giriş sırasında koruma için ısıya dayanıklı kaplama ile kaplanmıştır; bir tarafı giriş sırasında Dünya'nın atmosferi ile karşı karşıyadır. Bu iniş için gemiyi yavaşlatır ana paraşüt, ardından bir frenleme paraşütü ile sonrasında atmosfer tarafından başlangıçta yavaşlar. Yerden üç metre yükseklikte iken ısı kalkanının arkasına eklemlenmiş katı yakıtlı frenleme motorları yumuşak inişi sağlamak için ateşlenir. Bu mümkün olan en yüksek hacimsel verim (iç hacmin gövde alanına bölünmesiyle) olması için yeniden giriş modülünün tasarım gereksinimlerinden biriydi. Bunun için en iyi şekil bir küredir — Öncü Vostok uzay aracı iniş modülü olarak kullanılan — ancak böyle bir şekil tamamen balistik olarak atmosfere girişte yük kaldırma etkisi sağlayabilir. Yani Soyuz'un klasik küresel bölümü ısı kalkanı olarak kullanılır ve bir açılı konik bölüm (yedi derece) yarım küre alanının "far" şeklinde tasarlanmaya karar veriliş nedeni budur. Bu şekil, bir miktar kaldıraç etkisine bağlı eşit ağırlık dağılımı oluşturulmasına olanak sağlar. Neredeyse her far yuvarlak iken takma adı bir anda düşünüldü. Yeniden giriş modülünün küçük boyutları Soyuz 11 mürettebatının ölümünden sonra sadece üç kişilik mürettebata imkân verecek şekilde tasarlandı. Daha sonra Soyuz T uzay aracında bu sorun çözüldü. Soyuz SA iç hacmi 4 m³; 2.5 m³ mürettebat için (yaşam alanı) kullanılabilir oldu.
Hizmet modülü
Aracın arka tarafı hizmet modülüdür (Rusça: приборно-агрегатный отсек (ПАО); Priborno-Agregatnyi Otsek (PAO)). Bir şişkin şekildeki basınçlı bölme (Alet donanımı bölmesi, PO (Priborniy Otsek)) odaklılık için sıcaklık kontrolörü, elektrikli güç kaynağı, uzun menzilli radyo iletişimcisi, radyo telemetri sistemleri ve araçları içerir. Hizmet modülü olmayan bir basınçlı kısım (İtki bölmesi, AO (Agregatniy Otsek)) ana motoru ve yörüngede manevra için bir sıvı yakıtlı tahrik sistemini ve Dünya'ya geri inişin başlatıcısını içerir. Gemi aynı zamanda ara bölmede (PkhO or Perekhodnoi Otsek) bağlanmış yönlendirme için düşük basınç motorlarından oluşan bir sisteme sahiptir. Hizmet modülünün dışında geminin güneşe döndürülmesiyle yön belirleme sistemi ve güneş dizisi için sensörleri bulunmaktadır. Hizmet ve yeniden giriş modülleri arasındaki bir eksik ayrım Soyuz 5 görevi sırasında acil durumlara yol açtı, Soyuz TMA-10 ve Soyuz TMA-11'in (ilk mürettebat giriş kapağı) atmosfere girişte yanlış olarak yönlendirilmesine yol açtı. Birkaç patlamaya hazır cıvata başarısızlığı ile son iki uçuşta Hizmet/Yeniden giriş modülleri arasındaki bağlantı kesilmiş değildi.
Yeniden giriş yöntemi
Erken dönem Soyuz uzay araçlarında daha sonra hizmet ve yörünge modülleri iniş modülünden aynı anda ayrılırdı. Onlar yeniden giriş modülüne borulanarak ve elektrik kabloları ile bağlıdır; bu onların ayrılmasına yardımcı olmak ve iniş modülü yönünü değiştirmek zorunda kalmamak içindir. Daha sonra Soyuz uzay aracı itici gaz ile ana motoru besler, ateşlemeden önce yörünge modülü ayrılır. Soyuz TM-5 iniş sorunundan bu yana, yörünge modülü bir kez daha sadece yeniden giriş ateşlemesi sonrasında ayrılır, bu yöntem (ama neden olmadığı) Soyuz TMA-10 ve TMA-11 acil durumlarında da geçerliydi. Yörünge ve yeniden giriş modülleri arasındaki hava kilidi bölmesi iniş modülünün bir parçası, bir uzay istasyonuna ek olarak yörüngede kalamaz ve yörünge modülü bu nedenle ayrıldıktan sonra basınçsız duruma getirilir. Soyuz aracı Orta Asya'daki genellikle Kazakistan çöllerinde bir yere, karaya inmek için tasarlanmıştır.
Sürümler
Soyuz uzay aracı 1960'lı yılların başından itibaren sürekli evrim geçirmiştir. Böylece birkaç farklı sürümün öneri ve projeleri vardır.
Görevler
Sovyet insanlı uzay görevleri listesi ve Rus insanlı uzay görevleri listesi yanı sıra Zond programı listesine bakınız.
Yeşilova Höyüğü
Buluntular
Kazılarda çıkan kil parçalarının üzerinde çocuk ve kadın parmak izleri bulunmuş ve bu kil parçaları günümüzden 8.500 yıl öncesine tarihlenmiştir. Bu kil topaklarının, çanak çömlek yapmak üzere yoğurulduğu düşünülmektedir. Öte yandan yerleşim sakinlerinin hayvan yağlarını, kilden kaplarda fitil kullanarak yaktıklarını, bundan aydınlatmada yararlandıkları ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca her şey pembe veya kırmızı renkli olduğu da saptanmıştır. Çevrede bol bulunan serpantini ham madde olarak kullanılan bir balta atölyesi buluntular arasındadır. El işi örnekleri sergileyen çok sayıda, irili ufaklı balta ele geçmiştir. Ayrıca başka bölgelerden getirilen taşların da balta üretiminde kullanıldığı görülmüştür.
Höyük'ün antik yerleşimcilerinin, kırma çatılı evlerde yaşadığı anlaşılmıştır. Bu evlerin hemen hepsinde öğütme taşı ve çanak çömlek bulunmuştur.
Tarım ürünlerinin takas edildiği, karşılığında taş ve deniz ürünleri alındığı tespit edilmiştir. Dokuma tezgahı ağırlıklarını ürettikleri bir evin içinde taş üzerinde bir çetele bulunmuştur.
Kazılarda ele geçen sığır ve küçük baş hayvan kemikleri, bölgede avlanan ya da yetiştirilen çok sayıda hayvan olduğunu göstermektedir. Ayrıca deri işlemekte kullanıldığı anlaşılan taş ve kemikten yapılma aletlerin varlığı, bir deri işleme geleneğinin yaygın bir biçimde sürdürüldüğüne işaret eder. Pişmiş toprak dokuma tezgâhı ağırlıklarıyla birlikte ele alındığında yerleşmede, hayvancılığa dayalı dericilik ve dokuma endüstrisinin geliştiği ileri sürülmektedir. Ayrıca alanın birçok yerinde kum midyesi başlıcası olmak üzere çeşitli türde midyeler ile çipura kemikleri ile balık ağı ağırlıkları bulunmuştur. Bu ağırlıkların çeşitli taşların iki tarafını kırarak yaptıkları tespit edilmiştir.
Höyük'te Neolitik yerleşimin MÖ 5.700 yılı dolaylarında yaşanan bir yangından ve ardından gelen şiddetli bir sel baskınından sonra höyüğü terk ettiği anlaşılmaktadır. Sadece Yeşilova Höyüğü değil çevredeki tüm yerleşimler terk edilmiş görünmektedir. Bölge izleyen 300 yıl süresince iskan edilmemiştir.
Vahran
Kökleri milattan önce 2. yüzyıla dek giden, Endülüslülerden Kartacalılara, İspanyollardan Osmanlılara, ve daha sonra da Fransızlara dek uzanan bir yelpazede pek çok imparatorluğun izlerini, renklerini taşıyan bir Akdeniz şehridir. Başkent Cezayir'e 450 km uzaklıktadır. Kentin adının, Arapçada “iki aslan” anlamına gelen “Wahran” kelimesinden geldiği tahmin edilmektedir. Zira, mitolojide kentin bu iki aslan tarafından korunduğu öğesine yer verilmektedir.
Kayabaşı, Pınarbaşı
Kayabaşı, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Vahran
Tarih
903 yılında şimdiki yerine kurulan kent, 1492'de İber Yarımadasının fethini tamamlayan ve Berberi sahilindeki Arap/Müslüman yerleşimlerini tek tek ele geçirmeye başlayan İspanya tarafından 1509 yılında işgal edildi. İspanyolların elindeki şehirler Oruç Reis, Barbaros Hayreddin ve Turgut Reis gibi Türk denizcileri tarafından geri alınmasına karşın, müstahkem bir mevkiye sahip olan Oran şehri direnmeye devam etti ve 16. yüzyılın ortalarında İspanya'nın Kuzey Afrika'daki en önemli üssü oldu. Bu dönemde "Vahran" diye anılırdı. Piyale Paşa'nin 1556 ve 1563 yılındaki kuşatmaları da sonuç vermedi. İspanyolların direnişi 1708 yılına kadar sürdü ve kent bu tarihte Yusuf oğlu Mustafa Bey komutasındaki Osmanlılar tarafından fethedilerek ve Cezayir Paşalığı'na katıldı.
Kayabaşı, Pınarbaşı
Tarihçe
Oğuzların (Türkmenlerin) Avşar boyundandır.
Vahran
Tarih
1732'de İspanyollar tarafından geri alındıysa da ticari ve askeri önemini tamamıyla kaybetmişti. 1792 yılında İspanya Kralı IV. Charles çareyi şehri Osmanlılara satmakta buldu ve cüzî bir bedel karşılığı 12 Eylül 1792'de Vahran tekrar Osmanlı topraklarına katıldı. 1830 yılında Cezayir'i ele geçiren Fransızlar 1831'de de Vahran'ı alarak buradaki Osmanlı yönetimine son verdiler.
Kayabaşı, Pınarbaşı
Tarihçe
Köy, 100 -120 yıl önce Cingözlü'den göç etmişlerdir .Dadaloğlu'ndan gelme Avşar beylerindendir dedelerimiz.
Vahran
2021 Akdeniz Oyunları
XIX. Akdeniz Oyunları 2021 yılında Oran şehrinde gerçekleştirilecektir.
Kayabaşı, Pınarbaşı
Coğrafya
Kayseri il merkezine 80 km, Pınarbaşı ilçesine 40 km uzaklıktadır.
Kazancık, Pınarbaşı
Kazancık, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir. Kafkasyalı kavimlerden birisi olan Abazaların bölgeye yerleştirilmesiyle teşekkül etmiştir. Abazaların bir kolu olan Aşharuwaa koluna mensup olanlarının yaşadığı bir köydür. Ahalisinin genel olarak bilinenin aksine 21 Mayıs 1864 sonrasında değil daha önceleri bölgeye yerleşimleri tamamlanmış bir köydür -diğer Uzunyayla köyleri gibi-. Köyde Agaçe, Liy, Nakhşır, Yismeyl, Degune, Yağan, Gıdza, Loğuf, Cetger, Karabe, Af gibi sülaleler yaşamış veya halen yaşamaktadır.
Coğrafya
Kayseri il merkezine 140 km, Pınarbaşı ilçesine 50 km uzaklıktadır.
İklim
"Soğuk olur Uzunyayla geceleri" tümcesinin vücut bulduğu bir köydür. Kışları olabildiğine soğuk ve karlı yazları ise gündüzleri kavurur geceleri dondurur bir iklime sahiptir. Tipik karasal iklim hüküm sürer.
Dünya'nın yapısı
Dünya'nın iç yapısı: bir dış silikat katı kabuk, oldukça viskoz bir astenosfer ve manto, mantodan çok daha az viskoz olan sıvı bir dış çekirdek ve katı bir iç çekirdek olmak üzere küresel kabuklarda katmanlıdır. Dünya'nın iç yapısının bilimsel olarak anlaşılması, topografya ve batimetri gözlemlerine, dışa doğru kaya gözlemlerine, volkanlar veya volkanik aktiviteyle yüzeye getirilen örneklere, Dünya'dan geçen sismik dalgaların analizine, Dünya'nın yerçekimi ve manyetik alanlarına, Dünya'nın derin iç kısmının karakteristiği basınç ve sıcaklıklardaki kristal katılarla deneyler.
Kütlesi
Dünya'nın yerçekimi tarafından uygulanan kuvvet kütlesini hesaplamak için kullanılabilir. Gökbilimciler, yörüngedeki uyduların hareketini gözlemleyerek Dünya'nın kütlesini de hesaplayabilirler. Dünya'nın ortalama yoğunluğu, tarihsel olarak sarkaçları içeren gravimetrik deneylerle belirlenebilir.
Yapısı
Dünya'nın yapısı iki şekilde tanımlanabilir: reoloji gibi mekanik özelliklerle veya kimyasal olarak. Mekanik olarak litosfer, astenosfer, mezosferik manto, dış çekirdek ve iç çekirdeğe ayrılabilir. Kimyasal olarak, Dünya kabuk, üst manto, alt manto, dış çekirdek ve iç çekirdeğe ayrılabilir. Dünya'nın jeolojik bileşen katmanları yüzeyin aşağıdaki derinliklerinde bulunur:
Dünya'nın katmanlanması dolaylı olarak depremlerin yarattığı kırılmış ve yansıtılmış sismik dalgaların yolculuk süresi kullanılarak çıkarılmıştır. Çekirdek, kesme
dalgalarının içinden geçmesine izin vermezken, seyahat hızı (sismik hız) diğer katmanlarda farklıdır. Farklı katmanlar arasındaki sismik hızdaki değişiklikler Snell yasası nedeniyle bir prizmadan geçerken hafif bükülme gibi kırılmaya neden olur. Benzer şekilde, yansımalara sismik hızda büyük bir artış neden olur ve bir aynadan yansıyan ışığa benzer.
Kabuk
Yerkabuğunun derinliği 5-70 kilometre (3.1-43.5 mi) arasındadır ve en dıştaki tabakadır. İnce kısımlar, okyanus havzalarının (5–10 km) altında yatan ve bazalt gibi yoğun (mafik) demir magnezyum silikat magmatik kayalardan oluşan okyanus kabuğudur. Daha kalın kabuk, daha az yoğun olan ve granit gibi (felsik) sodyum potasyum alüminyum silikat kayalarından oluşan kıtasal kabuktur. Kabuğun kayaları iki ana kategoriye ayrılır - sial ve sima (Suess, 1831-1914). Sima'nın Conrad süreksizliğinin (ikinci dereceden süreksizlik) yaklaşık 11 km altında başladığı tahmin edilmektedir. Kabuk ile birlikte en üstteki manto litosferi oluşturur. Kabuk-manto sınırı, fiziksel olarak farklı iki olay olarak ortaya çıkar. Birincisi, en yaygın olarak Mohorovičić süreksizliği veya Moho olarak bilinen sismik hızda bir süreksizlik vardır. Moho'nun nedeninin, plajiyoklaz feldspat (yukarıda) içeren kayalardan feldspat içermeyen kayalara (aşağıda) kaya bileşiminde bir değişiklik olduğu düşünülmektedir. İkincisi, okyanus kabuğunda, kıtasal kabuğa konulmuş ve ofiyolit dizileri olarak korunmuş, ultrasifik kümülatlar ile tektonize harzburgitler arasında kimyasal bir süreksizlik vardır.
Şu anda Dünya'nın kabuğunu oluşturan birçok kaya 100 yıl (1 × 108) yıl önce oluştu; bununla birlikte, bilinen en eski mineral taneleri yaklaşık 4.4 milyar (4.4 × 109) yaşında olup, Dünya'nın en az 4.4 milyar yıldır sağlam bir kabuğa sahip olduğunu göstermektedir.
Manto
Dünya'nın mantosu 2.890 km derinliğe kadar uzanır ve onu dünyanın en kalın tabakası yapar. Manto, geçiş bölgesi ile ayrılan üst ve alt mantoya bölünmüştür. Mantonun çekirdek-manto sınırının yanındaki en alt kısmı, D (belirgin dee-double-prime) katmanı olarak bilinir. Mantonun altındaki basınç ≈140 GPa'dır (1,4 Matm). Manto, üstteki kabuğa göre demir ve magnezyum açısından zengin silikat kayalarından oluşur. Katı olmasına rağmen, manto içindeki yüksek sıcaklıklar silikat malzemenin çok uzun zaman aralıklarında akabileceği kadar yumuşak olmasına neden olur. Mantonun konveksiyonu, yüzeyde tektonik plakaların hareketleri ile ifade edilir. Mantoya daha derine inerken yoğun ve artan basınç olduğundan, mantonun alt kısmı üst mantodan daha az akar (mantodaki kimyasal değişiklikler de önemli olabilir). Mantonun viskozitesi, derinliğe bağlı olarak 1021 ila 1024 Pa · s arasında değişmektedir. Buna karşılık, suyun viskozitesi yaklaşık 10−3 Pa · s ve ziftin viskozitesi 107 Pa · s'dir. Plaka tektoniğini yönlendiren ısı kaynağı, gezegenin oluşumundan kalan ilkel ısı ve ayrıca Dünya'nın kabuğundaki ve mantosundaki uranyum, toryum ve potasyumun radyoaktif bozunmasıdır.
Çekirdek
İç çekirdek 1936'da Inge Lehmann tarafından keşfedildi ve genellikle esas olarak demir ve bir miktar nikelden oluştuğuna inanılıyor. Bu katman, kesme dalgalarını (enine sismik dalgalar) iletebildiğinden, katı olmalıdır. Deneysel kanıtlar bazen çekirdeğin kristal modellerini eleştirdi. Diğer deneysel çalışmalar yüksek basınç altında tutarsızlık göstermektedir: çekirdek basınçlardaki elmas örs (statik) çalışmaları şok lazer (dinamik) çalışmalarından yaklaşık 2000 K daha düşük erime sıcaklıkları vermektedir. Lazer çalışmaları plazma yaratır ve sonuçlar, iç çekirdek koşullarının sınırlandırılmasının, iç çekirdeğin katı mı yoksa katı yoğunluğuna sahip bir plazma mı olduğuna bağlı olacağını düşündürmektedir. Bu aktif bir araştırma alanıdır.
Yaklaşık 4.6 milyar yıl önce Dünya'nın oluşumunun ilk aşamalarında erime, yoğun maddelerin gezegensel farklılaşma (bkz. Demir felaketi) adı verilen bir süreçte merkeze doğru batmasına neden olurken, daha az yoğun malzemeler kabuğa göç ederdi. Bu nedenle çekirdeğin büyük ölçüde demirden (% 80), nikel ve bir veya daha fazla ışık elementinden oluştuğuna inanılırken, kurşun ve uranyum gibi diğer yoğun elementler önemli olmak için çok nadirdir veya daha hafif olana bağlanma eğilimindedir böylece kabukta kalır (felsik maddelere bakınız). Bazıları iç çekirdeğin tek bir demir kristali şeklinde olabileceğini öne sürdü.
Dune: Çöl Gezegeni (film, 1984)
Dune 1965 Frank Herbert'ün romanından, 1984 yılında sinemaya uyarlanan, yönetmenliğini David Lynch ve başrollerini Kyle MacLachlan, Sting, Jose Ferrer, Virginia Madsen, Linda Hunt, Patrick Stewart, Max von Sydow, Sean Young ve Jürgen Prochnow'nun paylaştığı bir bilimkurgu filmidir.
Dünya'nın yapısı
Çekirdek
Sıvı dış çekirdek, iç çekirdeği çevreler ve nikel ile karıştırılmış demir ve eser miktarda daha hafif elementlerden oluştuğuna inanılır.
Son spekülasyonlar çekirdeğin en iç kısmının altın, platin ve diğer siderofil elementlerle zenginleştirildiğini göstermektedir.
Dune: Çöl Gezegeni (film, 1984)
Konu
Evrenin ileriki zamanlarında baharat ("spice") ya da "melanj" denilen bir madde insan ömrünü uzatmakta ve zamanın uzay yolculuğu tekeli olan Uzay Loncası'nın ("The Spacing Guild" ya da kısaca "The Guild")uzayda yolunu bulmasını sağlamaktadır. Bu madde evrende yerli halkın "Dune" adını verdiği Arrakis adındaki tek bir gezegenden çıkmaktadır. Evrende büyük hanedanlardan olan Atreides ve Harkonnen'lerin arasındaki kan davasına bu sistem de katılmak üzeredir. Atreides dükü I. Leto buraya çağrılır ve bu gezegeni yönetmesi istenir. Oğlu Paul ise küçüklüğünden beri gizli bir rahibeler örgütü olan Bene Gesserit'in planları dahilinde eğitilmiştir. Arrakis'te Atreides Evi'ne karşı düzenlenen komplodan sağ çıkan Paul ve annesi Jessica yaşam koşullarının çok zor olduğu Arrakis çöllerine kaçarlar ve gezegenin yerli halkı olan Fremenlerle yaşamaya başlarlar. Fremen efsanelerinin başrahibesi ve dış dünyalı kurtarıcı olarak görülen Paul bir Fremen olur ve Muad'Dib adını alır. Fremenleri örgütleyerek Arrakis gezegenini ele geçirir babasının intikamını alır. Evrendeki en geçer akçe olan baharı elinde tutmasıyla büyük bir imparatorluk kurar ve büyük bir devrim başlatır. Ayrıca Bene Gesserit'lerin Kuisatz Haderah'ı (Kwisatz Haderach) olur. Yani geleceği görebilen bir insan haline dönüşür ama maceraları aslında daha yeni başlamaktadır.
Dünya'nın yapısı
Çekirdek
Dinamo teorisi, dış çekirdekteki konveksiyonun Coriolis etkisi ile birleştiğinde Dünya'nın manyetik alanına yol açtığını öne sürüyor. Katı iç çekirdek, kalıcı bir manyetik alanı tutamayacak kadar sıcaktır (bkz. Curie sıcaklığı), ancak muhtemelen sıvı dış çekirdek tarafından üretilen manyetik alanı stabilize etmek için hareket eder. Dünya'nın dış çekirdeğindeki ortalama manyetik alan gücünün, yüzeydeki manyetik alandan 50 kat daha güçlü olan 25 Gauss (2.5 mT) olduğu tahmin edilmektedir.
Son kanıtlar, Dünya'nın iç çekirdeğinin gezegenin geri kalanından biraz daha hızlı dönebileceğini düşündürmektedir; Bununla birlikte, 2011 yılında yapılan daha yeni çalışmalar bu hipotezin sonuçsuz olduğunu bulmuştur. Doğada salınımlı veya kaotik bir sistem olabilen çekirdek için seçenekler kalır. [Alıntı gerekli] Ağustos 2005'te Science dergisinde bir jeofizik ekibi ekibi, tahminlerine göre Dünya'nın iç çekirdeğinin yılda yaklaşık 0.3 ila 0.5 derece döndüğünü açıkladı yüzeyin dönüşüne göre daha hızlıdır.
Dünya'nın sıcaklık gradyanı için mevcut bilimsel açıklama, gezegenin ilk oluşumundan kalan ısının, radyoaktif elementlerin bozulmasının ve iç çekirdeğin donmasının bir kombinasyonudur.
Kılıçkışla, Pınarbaşı
Kılıçkışla, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kayseri il merkezine 80 km., Pınarbaşı ilçesine 25 km. uzaklıktadır.
Nippon Animation
Nippon Animation Co., Ltd. ( Kabushiki Kaisha Nippon Animēshon), bir Japon animasyon stüdyosudur. 1962 yılında Zuiyo Eizo adıyla kurulmuş olup Haziran 1975 tarihinde Nippon Animation adını almıştır. Merkezi Tokyo'nun Tama kentinde yer almaktadır.
Nippon Animation, Anne of Green Gables ve Tom Sawyer'ın Maceraları gibi edebiyat eserlerine dayanan sayısız anime dizisi ile bilinmektedir. Studio Ghibli'nin kurucularından Hayao Miyazaki ve Isao Takahata, World Masterpiece Theater serisinde birkaç bölüm yönetti.
Girls Aloud
Girls Aloud, kurulması sonrasında en kısa sürede İngiltere listelerinde bir numaraya yükselen grup olarak rekor kırmıştır. Ayrıca, televizyon programlarında oluşturulduktan sonra, başarısını devam ettiren gruplardan biri hâline gelmiştir. 2007 yılında Guinness Rekorlar Kitabı'na "En Başarılı Reality TV Grubu" olarak giren Girls Aloud, 2008 yılında "İngiltere'de İlk Ona Arka Arkaya En Çok Kez Giren Kadın Grubu" olarak girmiştir.
Nişantaşı
Nişantaşı, İstanbul'un Şişli ilçesinde, merkezi, Valikonağı Caddesi ile Teşvikiye Caddesi-Rumeli Caddesi'nin kesiştiği kavşakta yer alan anıt taş olan, Meşrutiyet ve Teşvikiye mahallelerinin Vali Konağı çevresindeki bölümlerini kapsayan, ev sahipliği yaptığı dünyaca ünlü markaların mağazaları, kafeler ve eğlence mekanlarıyla tanınan semt. Gerek kuruluşu ve tarihi, gerekse coğrafi ve idari sınırları Teşvikiye ile büyük ölçüde iç içe geçmiş olan Nişantaşı, güneydoğusundan Maçka, güneybatısından Harbiye, batısından ve kuzeybatısından Osmanbey ve doğusundan Teşvikiye semtleriyle sınırlıdır.
İsmi
"Nişantaşı" adı, İstanbul'un semt adları tipolojisinde kökeni bir alamete dayalı olanlar arasında yer alır. Teşvikiye Camii'nin avlusunda bulunan iki nişan taşından III. Selim'e ait olan en eskisi 1790-91, II. YyMahmud'a ait olan ikincisi 1811 tarihini taşır. 1811 tarihli bir diğer taş da, bugün Topağacı'nda Nişantaşı-Ihlamur Yolu'nda, bir apartmanın ön bahçesinde kalmıştır.
Daha önce meskûn olmayan yöreye III. Selim'in ilk nişan taşını diktirmesinden sonra, 1794-95'te, bugünkü Teşvikiye Camii'nin bulunduğu yerde bir mescit yaptırdığına dair bilgiler vardır. Bu mescit, padişahın kalabalık topluluklar halinde nişan talimine çıktığı günlerde gündüz namazları için yapılmış olmalıdır.
Tarihçe
III. Selim'den sonra gelen padişahlardan II. Mahmud ile Abdülmecid'in de yöreye aynı amaçlı ilgiyi sürdürdükleri biliniyor. Ancak Abdülmecid yörenin iskana açılması, başka bir deyişle şenlendirilmesinde ilk adımları atmış olmasıyla öncekilerden ayrılır.
Abdülmecid 1853-54'te Teşvikiye Camii'ni yenilettiği gibi burada bir mahalle kurulması isteğini de iki anıt taşa kazıttığı yazıyla belgelemiştir. Bugün biri Teşvikiye Caddesi'nde Harbiye Karakolu'nun yanındaki küçük boşlukta, diğeri Teşvikiye Caddesi-Rumeli Caddesi ile Vali Konağı Caddesi'nin kesiştiği kavşakta yer alan taşların üstünde "Eser-i avâtıf-ı Mecidiyye/Mahalle-i Cedide-i Teşvikiyye": günümüzün Türkçesiyle söylenirse "Abdülmecid'in karşılıksız iyilikseverliğinin eseri olan yeni Teşvikiye Mahallesi" yazısı vardır.
Abdülmecid'in yöreyle ilgisi Dolmabahçe Sarayı'na taşınmasıyla daha da artmış, 1857'de şehzadeleri Reşad Efendi (V. Mehmed Reşad), Kemaleddin Efendi, Burhaneddin Efendi ve Nureddin Efendi'nin sünnet düğünlerinin "Nişantaşı Sahrası"nda yapılmasını emretmiş, on iki gün süren "sûr-ı hümayun" gayet görkemli olmuştu. Ertesi yıl da kızları Cemile ile Münire sultanların düğünleri yine Nişantaşı'nda yapılmış, çadırlarla donatılan alanda on beş gün süreyle tam bir şenlik yaşanmıştı.
Aradan bir on yıl geçtikten sonraki kayıtlarda ise artık Nişantaşı'nın imara açıldığı, ilk konakların yapılmaya başlandığı görülür. 1860-70'li yıllardan itibaren Nişantaşı bir konaklar ve saraylar semti olarak gelişecek, 1910'lardan başlayarak buna apartmanlar eklenecektir.
Nişantaşı'nın gelişmesi, İstanbul'un 19. yüzyılın ikinci yarısındaki gelişmesiyle tam bir uyum içerisindedir. İki temel gelişme, iki ana aks üzerinde Nişantaşı'nı etkilemiştir. İlki sarayın önce Dolmabahçe'ye sonra da Yıldız'a taşınmasıdır. Bu olgu hanedan mensuplarını ve yüksek devlet görevlilerini yöreye çekmiştir. İkincisi, Nişantaşı'nın kentin en modern kesimi olan Pera'ya (Beyoğlu) yakınlığıdır. Batılılaşma yolundaki İstanbul'da Pera'ya yakın olmak, oradaki hayat tarzına karışmak bakımından da bir fırsattı. Bunu ifade eden iki ana aks, Maçka-Osmanbey ve Taksim-Nişantaşı aksıdır. Nişantaşı, meskûn hale gelmeye başlamasından bugüne kadar bu iki aks çevresinde gelişmiş, ama bu gelişme 1950'lere kadar kır-kent iç içeliği biçiminde sürmüştür. Topağacı ile bugünkü Vali Konağı Caddesi'nin sonu, yani Fulya Deresi vadisi 1970'lere kadar kırsal görünümü korumuştur.
1930'lardan sonraki gelişme bütün İstanbul'da olduğu gibi apartmanlaşma yönünde olmuş, Nişantaşı çevresindeki Taksim, Harbiye, Osmanbey ve Şişli gibi semtlerle birlikte İstanbul'un en hızlı apartmanlaşan semtlerinden biri durumuna gelmiştir. Ama bu apartmanlaşma seçkin bir yapılaşma olarak sürmüş, semt özellikle üst gelir grubunun tercih ettiği bir yerleşme yeri kimliğini korumuş, ana caddeler boyunca sıralanan mağazalar da bu kimliği desteklemiştir. 1970'lerde İstiklal Caddesi'nin eski niteliğini yitirmeye başlaması ünlü mağazaları da Nişantaşı'na çekmiştir. Aynı dönemlerde yaşanan önemli ve çarpıcı bir diğer gelişme ise konfeksiyon ve tekstil imalathanelerinin bu semte (özellikle Meşrutiyet Mahallesi) yerleşmeye başlamasıdır. 1970'lerde başlayan bu gelişme bugünde devam etmektedir. Semtin seçkinliğini zedeleyen bu gelişme, insan dokusunu da etkilemiştir.
Günümüzdeki semt
Günümüzde hem İstanbul'un yoğun trafikli, canlı, kalabalık bir bölgesi olmayı, hem de lüks mağazaları, galerileri, lokantaları ve zarif vitrinleriyle seçkin bir semti olmayı sürdürmektedir. Nişantaşı birçok kesim tarafından, birden fazla aktivitenin aynı gün içerisinde yapılabildiği, kaliteli zaman geçirmenin neredeyse garanti olarak görüldüğü bir semt olarak bilinmektedir. Abdi İpekçi, Teşvikiye ve Vali Konağı caddeleri İstanbul'un en yüksek gayrimenkul kira bedellerine sahip caddeleri arasındadır. Üst gelir grubuna hitap eden dünyaca ünlü markaların Türkiye’deki faaliyetlerine başlayacakları zaman ilk olarak yer aradıkları en ünlü cadde olan Abdi İpekçi Caddesi, 2009 yılı itibarıyla m² kira fiyatı olarak dünyanın en pahalı 25. caddesidir. 2000'li yıllara kadar büyük ölçüde alışveriş bölgesi olarak bilinen Nişantaşı son zamanlarda açılan eğlence mekanlarıyla da anılmaya başlanmış, 2002'den beri İstanbul'daki yılbaşı kutlamalarının merkezlerinden biri haline gelmiştir. Yılbaşı zamanları, sokaklara yapılan ışıklandırmalarla ayrı bir boyut kazanan Nişantaşı'nda, sadece yılbaşı zamanı değil, elbette, dört mevsim boyunca bir hareketlilik söz konusudur. Özellikle yaz ve bahar aylarında pek çok sokak aktivitesinin, defilelerin, moda ve alışveriş festivallerinin de gerçekleştiği Nişantaşı'nın İstanbul için çok önemli ve değerli bir semt olduğu yadsınamaz bir gerçektir.
Yağlıdere, Gümüşhane
Yağlıdere, Gümüşhane ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerleşim alanında kale ve ören yerlerinin yapım tarihi ile yapılan yüzey araştırmaları sonucu antik döneme ulaşan bir tarihe ulaşılamamıştır. Köye bağlı Bulutyayla mahallesinin kuzeybatısındaki kaya üzerine Orta Çağ'da ve karakol görevi görmesi amacıyla inşa edildiği düşünülen Krom Kalesi olarak bilinen kalenin kalıntıları bulunmaktadır. Bununla birlikte ulaşım yolu güzergahında olması ve madencilik faaliyetleri nedeniyle Osmanlı dönemi ve öncesi boyunca önemli bir yerleşim olmuştur. Günümüz Yağlıdere yerleşimi Osmanlı döneminde, Yağlıdere ve Kurom köylerinden oluşmaktadır. Osmanlı döneminde Kurom Vadisi boyunca birçok maden ocağı bulunmaktaydı ve bu sayede çalışmak için Hristiyan ve Müslümanlar buraya gelerek yerleşmişlerdir.
Osmanlı kaynakları ve yabancı kaynaklarda Kurum, Krom, Kurom, Korom, Kurumi ve Kromni olarak bahsedilen yerleşim günümüzde Yağlıdere'ye bağlı Bulutyayla Mahallesi civarlarındadır. Kromni adının Yunanca "kaya, kayalık" anlamına gelen Kremos'tan türediği yönünde görüşler bulunmaktadır.
1530 yılı tahririnde Yağlıdere nahiye merkezi, Korum'da köy olarak Torul kazasında bağlı görülmektedir. 16. yüzyıldan itibaren başlamakla birlikte 17. ve 18. yüzyılda madenciliğin en üst düzeye ulaşması ve ulaşım güzergahı üzerinde olması Yağlıdere ve Kurom yerleşmelerinin önemli bir yaşam merkezi konumuna gelmesine sebep olmuştur. Yunan yazar Yorgo Andreadis, kaynak göstermemekle birlikte 1623-1640 yılları arasında 6000 ile 10000 arasında kişinin çalışmak üzere Kurom Vadisine gelerek yerleştiğini ifade etmektedir.
1643 yılı kaydına göre Yağlıdere yerleşimde 2 yeniçeri, Kurum köyünde de 5 yeniçeri ile 1 tımarlı sipahi bulunmaktadır. Bu tarihlerde Kurom maden merkezi bulunmaktadır. Aynı kayda göre Yağlıdere'nin Ursiyan Mahallesinden 18 kişinin (11 Müslüman ve 7 Hristiyan), Ayliye Mahallesinden 12 kişinin (6 Hristiyan ve 6 Müslüman), Areyne mezrasından 10 kişinin (5 Hristiyan ve 5 Müslüman) ve Muhlas mezrasından 22 kişinin (16 Müslüman ve 6 Hristiyan) Kurom madenlerinde çalıştığı belirtilmiştir. Kurom köyü İle-senos (İlistos) mezrasından 30 kişinin (19 Hristiyan ve 11 Müslüman), Hızır İlyas mezrasından 26 kişinin (20 Hristiyan ve 6 Müslüman) ve Kolovine mezrasından da 17 kişinin (14 Hristiyan ve 3 Müslüman) Kurom madenlerinde çalıştığı belirtilmiştir.
19. yüzyılın başından itibaren madenlerin ekonomik ömürlerini tamamlaması, Trabzon-Erzurum-İran ticaret yolunun değişmesi ve arazi yetersizliğine bağlı kıtlık nedeniyle Yağlıdere-Kurom yerleşimlerinden Osmanlı sınırları içi ve dışarısına göçler başlamıştır. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Ruslar bölgeye hakim olmuşlar ve geri çekilirken birçok Osmanlı vatandaşı Rum'da onlarla birlikte yeni iş imkanları için Rus topraklarına yerleşmeye gitmiştir. Bu tarihlerdeki göçler Rus hakimiyetindeki Kars, Gürcistan, Ermenistan ve Kırım taraflarına olmuştur. Daha sonra Kurom-Yağlıdere yerleşimlerinden Anadolu içlerindeki madenlerde çalışmak içinde Rum ve Müslüman halkın göçü görülmektedir. İlerleyen yıllarda özellikle Rum nüfusun Rus topraklarına göçü artarak devam etmiştir. 1839-1861 yılları arasında Kurom mahallelerinden 104 kişinin göç ettiği kaydedilmiştir. Bu kayda göre Kurom köyünün; Samanlı, Karnas, Yarankandos, Cakmak, Elinbos, Huzura, Kolova, Metan ve Zinrek mahallerinin olduğu görülmektedir. Osmanlı hükûmetince 1870 yılında, Kurom ve Yağlıdere'deki göçleri engellemek üzere araştırmalar yapılarak çözüm bulunmaya çalışılmıştır. 1876 yılı sayımında sadece erkek nüfusa yer verilmiş olup buna göre Yağlıdere köyünde 154 hanede 784 erkek, Kurom köyünde ise 644 hane de 1104 erkek yaşamaktadır. 1861 yılı kaydında sonradan müstakil köy olacak Hud(u)ra (günümüz Alemdar) yerleşimi Kurom köyünün bir mahallesi olarak görülmektedir. Bu tarihlerde köyün mahalleleri olarak; Samanlu (Şamanlı), Karnas, Yarankandas, Çakmak, Aratibos, Manastır, Koloya, Metah ve Zinrek yerleşimleri görülmektedir. 1877 yılı salnamesine göre ise Kurom köyünde Müslümanlar 195 hanede 538 erkek, Hristiyanlar 444 hanede de 556 erkek olmak üzere köyde toplam 639 hanede 1.094 erkek yaşamaktadır. 93 Harbi olarak bilinen 1877-78 Osmanlı-Rus savaşları sırasında Ruslar tekrar bölgede hakimiyet kurmuş ve Rum nüfusun Rus topraklarına yerleşmesi devam etmiştir. I. Dünya Savaşı sonlarına doğru Rum ayrılıkçıların başlattığı çetecilik faaliyetleri, Rusların çekilmesi akabinde otorite boşluğunda bölgede yoğun olarak görülmekte olup Kurom köyünden Rumlar'dan bazıları da isyan hareketinde bulunmuştur. 1923 yılında gerçekleştirilen Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi uyarınca, Yağlıdere ve Kurum köylerindeki Rum nüfus Yunanistan'a göç etmiş ve böylelikle Rum nüfusun yaşadığı yerleşimler boşalmıştır. Boşalan yerlere mübadele uyarınca Selanik'ten gelen Müslümanlar yerleştirilmek istense de mübadillerin çoğu başka yerlere gitmek için kendilerine tahsis edilen ev ve arazilerini Gümüşhane ve Trabzon'dan zengin kişilere satmışlardır.
Rumların köyleri terk etmesinin yanı sıra Selanik mübadillerinin buralara yoğun olarak yerleşmemesi nedeniyle köylerdeki nüfus oldukça azalmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla birlikte Yağlıdere varlığını sürdürmekle birlikte tarihi Kurom yerleşimi köy statüsünü kaybetmiştir. 1935 yılı nüfus sayımında Torul kazasına bağlı görülen Yağlıdere köyünde 185 kişi yaşamaktadır. Yerleşim 1955 yılı sayımından itibaren Gümüşhane merkez kazasına bağlı köy statüsünü sürdürmektedir.
Köyde tarihi yerleşimlerde yaşayan Rumlardan kalma birçok ibadethane bulunmaktadır. Bunlar; Karaağaç Mahallesinde Kayaüstü kilisesi (1894) ile isimsiz kilise, Kayaüstü mevkisindeki kilise, Krom Vadisi Düzce (Alikinos) Mahallesindeki kilise, Gavalak mevkisindeki kilise (1845), Krom Vadisi Mohara Mahallesindeki kilise, Krom Vadisi Kopmuş Mahallesindeki kilise, Krom Vadisi Livana mevkisindeki kilise, Krom Vadisindeki Lorya Kilisesi, Krom Vadisindeki Mancandanos Kilisesi, Krom Vadisi Mohara Mahallesindeki kilise, Krom vadisi Evlice (Nanak) Mahallesindeki kilise, Şamanlı Yaylasındaki kilise, Krom Vadisindeki Zemberek Kilisesi, Krom Vadisi Ziganetli Mahallesindeki kilise, Soğukpınar mevkisindeki kilise, Viranköy mevkisindeki harap haldeki iki adet kilisedir.
Coğrafya
Gümüşhane merkezine 31 km uzaklıktadır.
Teymur bin Faysal
Teymur bin Faysal bin Turki (Arapça: تيمور بن فيصل بن تركي; d. 1886, Maskat - 28 Ocak 1965, Bombay), Umman'ın 1913-1932 yılları arasındaki sultanı.
Kılıçmehmet, Pınarbaşı
Kılıçmehmet, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Hidayet Aydıner
Hidayet Aydıner (1900, Hadim, Konya - 11 Kasım 1973), Türk siyasetçi.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Ankara 2. Asliye Hukuk Hakimliği, Serbest Avukatlık, IX., X. Dönem Konya Milletvekilliği, 2 kere Cumhuriyet Senatosu Cumhurbaşkanınca Seçilen Üyeliği (31 Ekim 1961 - 9 Haziran 1964), (7 Haziran 1966 - 5 Haziran 1972) ile Adalet Bakanlığı yaptı. Evli ve üç çocuk babasıydı.
Xidi
Xidi (Çince: 西递), Çin'in Anhui eyaletinin tarihi Huizhou bölgesindeki Yi İlçesindeki bir köydür. UNESCO tarafından 2000 yılında Hongcun ile birlikte "Güney Anhui'deki Eski Köyler" adı altında bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Michael Verhoeven
Michael Verhoeven (d. 13 Temmuz 1938, Berlin), Alman film yönetmeni.
Yaşamı
Verhoeven, Alman film yönetmeni Paul Verhoeven'in (Hollandalı film yönetmeni Paul Verhoeven ile karıştırılmamalıdır) oğludur. Bir aktris olan Senta Berger ile 1966'da evlemiştir. Çiftin Simon Verhoeven ve Luca Verhoeven adında iki çocuğu olmuştur. Ayrıca çift bazı yüksek bütçe gerektirecek filmleri yapabilmek için birlikte "Sentana" adında bir yapım şirketi kurmuştur. Vietnam Savaşı karşıtı bir film olan "O.K." Berlin Film Festivali'ne katılmıştır; ama gerçekleşen bir skandal şansızlık eseri festivali dağıtmış, hiçbir filme ödül verilememiştir.
Verhoeven Alman sinemasına önemli politik katkılarda bulunan bir yönetmen olarak anılmaktadır. Ona bu ünü asıl kazandıran 1982'de yayınladığı "Die Weiße Rose" ile 1990'da en iyi yabancı film adaylığı olan "Das Schreckliche Mädchen" filmleridir. "Mutters Courage" ve "Der Unbekannte Soldat" filmleri ile Almanya'nın Nazi döneminin cömert bir sınavı olarak çağrılmaktadır.
Yağmurdere, Gümüşhane
Yağmurdere, Gümüşhane'nin Merkez ilçesine bağlı, eskiden bucak merkezi olan bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı Keşişköy'dür. 1591 ve öncesi tahrirlerinde köyden bahsedilmemektedir. 1642 yılı avarız defterinde "Keşiş Kendi" adıyla yer alan köyde 9 Müslüman nefer yaşamaktadır.
Yağmurdere Osmanlı döneminde nahiyenin adı olup nahiye merkezi olarak çeşitli köyler görülmektedir. Keşişköyü, 1955 yılı nüfus sayımından itibaren Yağmurdere nahiyesinin merkez köyü olmuştur. Köyün Keşişköy olan adı kısa süre sonra değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren nahiyenin de adı olan Yağmurdere olmuştur.
Coğrafya
Gümüşhane merkezine 58 km uzaklıktadır.
Kırkgeçit, Pınarbaşı
Kırkgeçit, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Oğuzların Avşar boyundandır. Kırkgeçit mahallesi eski bir yerleşim yeridir mahallede Osmanlı zamanında kullanılan han vardır. Mahalleye daha sonradan Kafkasyadan getirilen Çerkezler yerleştirilmiştir. Daha sonra Karapınar mahallesinden gelen Avşarlar tarafından köye göç başlamış ve mahalleden çerkezler gitmişlerdir. Pınarbaşı ilçesine yaklaşık 18 km olan mahallede, hayvancılık ve çiftçilik eski popülerliğini yitirmiştir. Köy halkı kışın Adana'ya göç ederek yazın dönmektedir. Mahallenin içinde iki akarsu birleşmektedir. Bunlar Zamantı çayının kolunu oluştururlar.
Coğrafya
Kayseri il merkezine 118 km, Pınarbaşı ilçesine 18 km uzaklıktadır.
Yılan balığı
Yılan balığı, Elopomorpha üsttakımına bağlı bir balık takımıdır. Çoğu türleri bütün dünyada yaygın tropik ve subtropik denizlerin hem Mercanlı sığ, hem derin bölgelerinde yaşarlar. Sadece Anguillidae ailesine ait türler tatlı suda yaşayıp üremek için denize göç eder. Bunlardan sadece iki türü, Anguilla anguilla ve Anguilla rostata diğerlerinden daha kuzeyde, orta iklimli coğrafyalarda bulunur.
Taksonomi
Anguilliformes takımına bağlı alttakımlar (2022):
Kızıldere, Pınarbaşı
Kızıldere, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kayseri il merkezine 85 km, Pınarbaşı ilçesine 15 km uzaklıktadır.
Kırkpınar, Pınarbaşı
Kırkpınar, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
1864 Kafkasya sürgününden gelen Adige (Çerkes) Kabartay mahallesidür. Köy Kafkas kökenli olup dilleri Kabartaycadır. Uzunyayla'ya en son yerleşen Çerkez köylerinden biridir.
Goşogoe(Jiygıh) - Sasık - Abaza - Dışoge - Kardan - Losten - Hemaşe - Gaze sülalelerince oluşturulan Kırkpınar mahallesi daha sonraları bu sülalelerin dışında diğer köylerden katılımlarıyla Kuşha(Karahalka'dan)-Gefo(Dikilitaş'tan)-Gedigey(Kurbalık'tan) sülaleleriyle birlikte zengin bir mozağiye sahiptir.