cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kırım Tatar Sürgünü
Kırım Tatar Sürgünü (Kırım Tatarcası: Qırımtatar Halqınıñ Sürgünligi veya Sürgünlik) veya Kırım Tatar Soykırımı, Sovyet hükûmeti tarafından yürütülen ve Josef Stalin adına hareket eden NKVD Başkanı Lavrenti Beriya tarafından organize edilen 18-20 Mayıs 1944'te en az 191.044 (diğer kaynaklara göre 423,100 ) Kırım Tatarının etnik temizliği ve kültürel soykırımıdır. Üç gün içinde NKVD, çoğunlukla kadınları, çocukları, yaşlıları, hatta komünistleri ve Kızıl Ordu üyelerini, bin kilometre uzaklıktaki Özbek SSC'ye sınır dışı etmek için sığır trenleri kullandı. Kırım Tatarları, Stalin'in Sovyetler Birliği'ndeki nüfus transferi politikası tarafından kapsanan birkaç etnik gruptan biriydi.
Tarihçe
1783 yılında Kırım'ın Rus İmparatorluğunca ilhakıyla birçok kez Rus devlet adamları tarafından sürgün kararı konusunda görüşülmüştü. II. Dünya Savaşı'nın 1941 - 1944 yılları arasında Alman işgali altında olan Kırım'da, Kırım Tatarlarının bu zaman içerisinde Almanlar ile "iş birliği" içinde olduğu gerekçe gösterilerek 1944 yılında Sovyet hükûmeti tarafından toplu sürgün kararı çıkarıldı. Nazi Almanyası'nın Sovyetler Birliği'ne karşı yürüttüğü, kısmen başarılı olmuş Barbarossa Harekâtından sonra, Alfred Rosenberg'in yönettiği Şark Bakanlığı (Das Reichsministerium für die besetzten Ostgebiete: RMfdbO) aracılığıyla, işgal altındaki Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde Reichskommissariat Ukraine adlı bir yönetim birimi kuruldu. Eylül 1941 ile Mart 1944 arasında süren bu yönetim ile bölgede yaşayan halkların azınlığının iş birliği yapması nedeniyle alınan sürgün kararı, Kırım Tatarlarını toplu cezalandırmaya tabi tuttu. Halbuki Kırım Tatarları arasındaki işbirlikçilerin oranının diğer etnik gruplardan bir farkı yoktu.
Sürgün
1941, 1942 ve özellikle 1944 yıllarında SSCB yönetiminin kararıyla "Nazilere yardım etmeleri dolayısıyla" Almanlar, Ermeniler, Bulgarlar, Yunanlar, İtalyanlar, Macarlar ve Rumenler gibi Kırım Tatarları da Kırım’dan sürgün edildiler.
Sürgünün büyük kısmı, 18 Mayıs 1944 tarihinde tüm Kırımlı yerleşim yerlerinde başladı. Eyleme 32.000'den fazla NKVD birliği katıldı. Toplamda 193.865 Kırım Tatarı sürgün edildi. 151.136 kişi Özbekistan SSC'ye, 8.597 Mari ÖSSC'ye, 4.286 Kazakistan SSC'ye, geriye kalan 29,846 kişi ise Rusya SFSC'nin çeşitli oblastlarına sürgün edildi.
Mayıstan 10 Kasım'a kadarki süreç içerisinde Özbekistan'a sürülen Kırım Tatarlarından 10.105 kişi açlıktan ölmüştür. NKVD verilere göre yaklaşık 30.000 (% 20) kişi, bir buçuk yıl içinde sürgünde öldü. Kırım Tatar aktivistlerin verilerine göre ise nüfusun yaklaşık %46'sı bu zaman içerisinde hayatını kaybetti. Sürgün boyunca toplam nüfusun yaklaşık %45'i açlık, susuzluk ve hastalık nedeniyle ölmüştür. Sovyet muhaliflerinin bilgilerine göre, pek çok Kırım Tatarı, Sovyetler Gulag sistemi tarafından yapılan büyük ölçekli projeler için işçi olarak çalıştırılmıştır.
Sonrası
Kırım Tatar aktivistler sürgünün soykırım olarak tanınması için çağrıda bulunmakta olup Glasnost ve Perestroyka politikalarının sonuçlarından biri olarak 15 Kasım 1989’da SSCB Yüksek Sovyeti, Kırım Tatarları ile diğer halkların sürgününü kınadı, "yasa dışı ve cinai" olarak kabul etti. 1990 yılından itibaren Kırım Tatarlarının Kırım Yarımadasına dönüşleri kısmen de olsa başladı.
Soykırım olarak tanıyan ülkeler
Ukrayna Yüksek Şurası tarafında etnik kırım olarak kabul edilmektedir. 16 Mart 2014’te yapılan ve dünya ülkeleri tarafından tanınmayan referandumun neticesinde gerçekleştirilen Kırım’ın Rusya’ya katılımından sonra sürgün edilen halkların itibarlarını iade etme süreci başladı. 21 Nisan 2014’te Rusya Federasyonu Devlet Başkanı Vladimir Putin, “Ermeni, Bulgar, Yunan, İtalyan, Kırım Tatar ve Alman Halklarının İtibarlarının İadesi Edilmesini ve Bu Süreçte Devlet Desteğinin Gösterilmesini” öngören 268 No’lu kararnameyi imzaladı. 11 Ağustos 2014’te Rusya Federasyonu Hükûmeti’nin kararıyla “Kırım Cumhuriyeti ile Sivastopol Şehrinin Sosyo-Ekonomik Geliştirilmesi” adlı federal program kabul edildi. 2022’ye kadar uygulanması planlanan program, Kırım Tatarlarının ve Kırım’ın sürgün edilen diğer halklarının sosyo-ekonomik, millî-kültürel ve manevî gelişimini, cumhuriyette milliyetler arasında ilişkilerin uyumlu hale getirilmesini öngören bir takım önlemleri içermektedir. 18 Mayıs, Kırım Cumhuriyeti’nde "sürgün kurbanlarını anma" günüdür. Bu tarih, 1993’te Kırım Yüksek Sovyeti’nin kararıyla belirlenmişti. 3 Mart 2015’te ise Kırım Cumhuriyeti kararıyla Kırım’ın çok uluslu halkının kaderinin ayrılmazlığı ve anı günü olarak kabul edildi.
Heykel
Kırım'daki sürgün kurbanlarının anısına yapılan en büyük anıt olan “Son Aile” heykel kompozisyonun inşa çalışmaları 2016’da başladı ve 2021'de tamamlanması planlanmaktadır. Bu anıtta bağ çubuğu ile sarılan köy evinin kapısından çıkan ve terk ettikleri eve üzüntüyle bakan insanlar betimlenmiştir. Kompozisyon iki çocuklu anneler, torba taşıyan yaşlı adam, yaşlı insanlarla yürüyen çocuklar dahil, sürgün edilen insanların vagonlar fonunda kabartma usulüyle göstermektedir. Bronz anıt, Rusya Federasyonu Halk Sanatçısı Salavat Şerbakov tarafından gerçekleştirilmekte olup, tamamlandığında yüksekliği 2.5 metre, uzunluğu ise 10 metre olacaktır.
Sinema
Kırım Tatarlarının sürgününü anlatan, yönetmenliğini ve başrol oyunculuğunu Ahtem Seytablayev'in üstlendiği ilk film 2013 tarihli Ukrayna yapımı Haytarma filmidir. Filmde Ahmet Han Sultan'ın hayatı ve Kırım Tatar halkının 18 Mayıs 1944'te Stalin tarafından sürgün edilmesi konu alınmaktadır.
Başrollerini Murat Yıldırım'ın ve Selma Ergeç'in üstlendiği Kırımlı filmi 2014 yılında gösterime sunulmuştur. Cengiz Dağcı'nın 1956 tarihli Korkunç Yıllar adlı romanından esinlenerek çekilen yüksek bütçeli film, Türkiye dışında birçok ülkede de ses getirmiştir. Film, Kırımlı insanların zoraki girdikleri savaşta verdikleri zorlu mücadeleyi ve ardından Nazi ordusunda esir olanların acılı zamanları yansıtır.
Müzik
Ukraynalı Kırım Tatarı asıllı şarkıcı Jamala (Susana Camaladinova) tarafından seslendirilen, aynı zamanda 2016 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Ukrayna'yı temsil eden ve yarışmayı birinci tamamlayan 1944 adlı şarkının konusu Kırım Tatar sürgünüdür.
Ryogo Yamasaki
Ryogo Yamasaki (d. 20 Eylül 1992), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2014 yılında Sagan Tosu kulübünde başladı. Daha sonra Tokushima Vortis kulübüne transfer oldu.
Segestria davidi
Segestria davidi, Segestria cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Bernal, Arjantin
Bernal, Arjantin'in Buenos Aires eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 130.790'dır.
2018 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Portekiz
Portekiz, 2018 Eurovision Şarkı Yarışması 'na Isaura'nın yazdığı "O jardim" adlı şarkıyla katılmıştır. Şarkıyı Cláudia Pascoal seslendirmiştir. Yarışmaya katılımın dışında 2017 yılında "Amar pelos dois" adlı şarkısıyla Salvador Sobral kazanmasından dolayı 8, 10 ve 12 Mayıs 2018 tarihlerinde Lizbon'da bulunan Altice Arena'da yapılmıştır. Yarışmaya Portekizli yayıncı Rádio e Televisão de Portugal (RTP) ev sahipliği yapmıştır.
2018 Eurovision'un Portekizli katılımcısı Festival da Canção adlı Ulusal Final ile seçilmiştir. Yarışma'nın yarı finalleri 18 ve 25 Şubat'ta Lizbon'da bulunan RTP Stüdyolarında yapılmıştır. Final ise 4 Mart 2018 tarihinde Guimarães'te bulunan Pavilhão Multiusos'ta yapılmıştır.
Geçmişi
2018 yarışması'ndan önce, Portekiz Eurovision Şarkı Yarışması'na kırk dokuz kez katılmış, ilk katılımını 1964 yılında gerçekleştirmiştir. Portekiz günümüze dek bir kez kazanmıştır. Tek birinciliğini 2017 yılında "Amar pelos dois" adlı şarkısıyla Salvador Sobral ile almıştır. Ülke yarışmada üç kez sonuncu olmuştur. Bunlarː 1964 yılında "Oração" adlı şarkısıyla António Calvário, 1974 yılında "E depois do adeus" adlı şarkısıyla Paulo de Carvalho ve 1997 yılında "Antes do adeus" adlı şarkısıyla Célia Lawson bu sonucu almışlardır. Portekiz yarı final sistemi getirilen 2004 yılından günümüze dek sekiz kez finale çıkamamıştır. Ülke ayrıca beş kez yarışmadan uzak kalmıştır. 2017 yılında Portekiz "Amar pelos dois" adlı şarkısıyla Salvador Sobral ile yarışmaya geri dönmüş, Yarışmanın yarı finalinde 1. olarak finale çıkmış, Finalde de 1. olarak Eurovision tarihlerinde ilk kez birinci olmuştur.
Portekizli Ulusal Yayıncısı Rádio e Televisão de Portugal (RTP) Portekiz'in temsilcisini seçmek için görevlendirilen kanaldır. RTP kanalı 2017 yılında yarışmaya kazandığı için 2018 yarışması'nın ev sahipliğini üstlenerek yarışmaya katılacağı kesinleşmiştir. Portekiz tüm Eurovision temsilcilerini Ulusal final ile seçmiş, 1964 yılından bu yana müzik yarışması olarak Festival da Canção yarışması ile seçmeye başlamıştır. Kanal yetkilileri 2018 yılında da bu yarışma ile temsilci ve şarkısını seçeceğini açıkladı.
Festival da Canção 2018
Festival da Canção 2018 Bu yıl 52.'si gerçekleşen Portekiz'in 2018 Eurovision Şarkı Yarışması'na temsilci göndermek için RTP kanalı tarafından oluşturulmuş bir Ulusal Finaldir. Yarışmanın tarihleri olarak Yarı finalleri 18 ile 25 Şubat 2017 ve Finali ise 4 Mart 2017 tarihleri olarak belirlenmiştir.
Format
27 Eylül 2017 tarihinde RTP kanalı 26 katılımcıyı yayınladı. Bu katılımcılardan 22'si RTP tarafından, 1'i önceki kazanan Salvador Sobral tarafından, 1'i Antena 1's radio şovu MasterClass tarafından ve 2'si online ortam tarafından seçilmiştir.
Katılımcılar
26 katılımcı 52. Festival da Canção'ya katılacak. 18 Ocak 2018 tarihinde RTP kanalı şarkıcı ve şarkı isimlerini açıklamıştır. Katılımcılar arasında Eurovision Şarkı Yarışması katılımcıları José Cid, 1980 yarışması'da Portekiz'i temsil etmiş, aynı zamanda 1998 yarışması'nda Alma Lusa'nın parçası olarak katılmış ve Anabela, 1993 yarışması'da Portekiz'i temsil etmiştir.
Gösteriler
52. Festival da Canção iki yarı final ve finalden oluşacak, her aşamada on üç katılımcı yer alacak.
1. Yarı final
Birinci yarı final 18 Şubat 2018 tarihinde Lizbon'da bulunan RTP'nin stüdyosunda yapılacak, sunuculuğunu Jorge Gabriel ve José Carlos Malato üstlenmiştir. Birinci yarı finalde on üç katılımcı yer alacak ve en yüksek puanı alan yedi katılımcı finale yükselecek. Yükselenler bölgesel jüri ve halk oylamasının birleşimi 50/50 kombinasyonu etkili olacak.
2. Yarı final
İkinci yarı final 25 Şubat 2018 tarihinde Lizbon'da bulunan RTP'nin stüdyosunda yapılacak, sunuculuğunu Sónia Araújo ve üstlenmiştir. Birinci yarı finalde on üç katılımcı yer almış ve en yüksek puanı alan yedi katılımcı finale yükselmiştir. Yükselenler bölgesel jüri ve halk oylamasının birleşimi 50/50 kombinasyonu etkili olmuştur.
Final
Final, 4 Mart 2018 tarihinde Guimarães'te bulunan Pavilhão Multiusos'ta yapılacak ve yarışmanın sunuculuğunu Filomena Cautela ve Pedro Fernandes (pt) üstlenmiştir. Finalde on dört katılımcı yer almış, Kazananı halk ve bölgesel jüri puanı belirlemiştir.
Eurovision'da
2018 Eurovision Şarkı Yarışması, Yarı finalleri 8 ile 10 Mayıs 2018 tarihlerinde, Final ise 12 Mayıs 2018 tarihinde Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan Altice Arena'da yapılacak. Bütün ülkelerin dışında Big 5 ülkeleri (Almanya, Birleşik Krallık, Fransa, İspanya ve İtalya) ve Ev sahibi ülke, iki yarı finalden birinde yarışmayıp direkt olarak finalde yarışacaktır. Her yarı finalde ilk on'a giren ülkeler Finale çıkmaya hak kazanacaktır. 29 Ocak 2018 tarihinde, özel kura çekimi töreninde, hangi yarı finalin hangi yarısında yer alacağı ve oy kullanacağı belirlenmiştir. Portekiz, 8 Mayıs 2018 tarihindeki birinci yarı finalde oy kullanmasına karar verilmiş ve bu Yarı final'de şarkısının tanıtımının yapılmasına kararlaştırılmıştır.
Final
12 Mart 2018 tarihinde EBU tarafından yapılan Delegasyonlar toplantısında Portekiz'in 8. sırada çıkacağı kararlaştırılmıştır. 12 Mayıs 2018 tarihinde yapımcılar tarafından sahneye çıkış sıraları belirlenmiştir. Portekiz finalde Norveç'dan sonra ve Birleşik Krallık'tan önce 8. sırada sahne almıştır.
Cláudia Pascoal finalden önce yani 11 ve 12 Mayıs tarihlerinde yeniden kostümlü provalarda sahne almış, 11 Mayıs'ta yapılan jüri finalinde Jüriler Canlı gösteri öncesi oylarını iletmiştir. Cláudia Pascoal finaldeki performansını sergilemiş, Portekiz finalde 39 puanla yirmi altıncı olmuştur. Bu sonuçla Portekiz Eurovision tarihinde 4. sonunculuğu almış oldu.
Oylama
Üç şov sırasında oylamada her ülke 1-8, 10 ve 12'den iki set puan veriyor: biri profesyonel jürisinden, diğeri televizyondan. Her ulusal jürisi, temsil ettikleri ülkenin vatandaşı olan beş müzik endüstrisi uzmanından oluşmaktadır. Bu jüri her bir katılımcıyı şu şekilde değerlendirdi: vokal kapasitesi; sahne performansı; şarkının kompozisyonu ve özgünlüğü; ve eylem tarafından genel izlenim. Buna ek olarak, ulusal jüri üyelerinden hiçbirinin, herhangi bir şekilde, taraflı ve bağımlı bir şekilde oy kullanamayacakları şeklinde ve bu durumu yapan jürilerin yarışmaya katılmasına izin verilmemiştir. Her jüri üyesinin bireysel sıralamaları ve ülkenin televizyon sonuçları büyük finalden kısa bir süre sonra açıklandı.
Bölünmüş oylama sonuçları
Beş kişiden oluşan Portekizli jüri üyeleri:
Eyfel Kulesi'ndeki 72 ismin listesi
Eyfel Kulesi'ne, katkılarından ötürü 72 Fransız bilim insanı, mühendis ve matematikçinin ismi kazınmıştır. Gustave Eiffel, kuleye karşı protestolardan duyduğu endişeden dolayı bu "bilim çağrısı"nı seçti. Kulenin yanlarında ilk balkonun altında, yaklaşık 60 cm (24 inç) yüksekliğinde harflerle ve orijinal olarak altınla boyanmış olan gravürler bulunur. Gravür 20. yüzyılın başında boyanmış ve 1986–87 yıllarında Paris şehrinin Kule'yi işletmek üzere sözleşme imzaladığı Société Nouvelle d'exploitation de la Tour Eiffel tarafından restore edilmiştir. 2010-11'in yeniden boyanması, harfleri orijinal altın rengine döndürdü. Kule'nin inşasına yardımcı olan ve mimarisini bir laboratuvarın inşa edildiği Kule'nin tepesindeki bir plak üzerinde tasarlayan mühendislerin isimleri de vardır.
İsimlerin nasıl seçildiği hakkında çok az şey bilinmektedir. Öte yandan, Charles ve Henri Sainte-Claire Deville, Jean-Baptiste Boussingault, Henri Milne-Edwards ve Jean Louis Armand de Quatrefages de Bréau gibi bazı bilim insanlarının çok uzun bir isme sahip olması yüzünden reddedildiği bilinmektedir.
Lokasyon
Liste dört bölüme ayrılmıştır (kulenin her bir tarafı için). Taraflar, Paris'in her iki tarafın da karşı karşıya olduğu bölümlerinden sonra adlandırılmıştır:
Hidrolik mühendisleri ve akademisyenler
Eyfel Kulesi'nde on dört hidrolik mühendisi ve akademisyen listelenir. Eiffel, bu alandaki önde gelen bilim adamlarının çoğunu kabul etti. Henri Philibert Gaspard Darcy eksiktir; çalışmalarının bir kısmı 20. yüzyıla kadar yaygın olarak kullanılmadı. Ayrıca daha az ünlü olan Antoine Chézy; o sırada kariyerinin başlarında olan Joseph Valentin Boussinesq ve matematikçi Évariste Galois de eksiktir.
Kaynakça
<references group="lower-alpha"/>
Rose Francine Rogombé
Rose Francine Rogombé (d. 20 Eylül 1942 - ö. 10 Nisan 2015), Gabonlu siyasetçi. Rogombé, Afrika kıtasında bulunan Gabon'da 2009 yılında çok kısa bir süre geçici olarak devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.
Gabon'un uzun süreli devlet başkanı Omar Bongo'nun hayatını kaybetmesi sonrasında devlet başkanlığı görevini geçici olarak üstlenen dönemin devlet başkan yardımcısı Didjob Divungi Di Ndinge'nin bir aylık görevinin ardından görevi senato başkanı olarak devralan Rogombé, 10 Haziran 2009 ile 16 Ekim 2009 tarihleri arasında geçici olarak devlet başkanlığı görevini yürütmüştür.
Gabon'un ilk kadın devlet başkanı olarak görevi dört ay yürüten Rogombé, Bongo'nun oğlu Ali Bongo Ondimba'nın Bongo'nun halefi olarak seçilmesi ile görevi Bongo Ondimba'ya devrederek makamdan ayrılmıştır.
En yaşlı insanlar listesi
Bu liste dünyanın en yaşlı insanlarının belli kategorilere göre sıralandığı listesidir. Yanlış ya da doğrulanmamış iddialarını dahil etmekten kaçınmak için bu listede, yaşları özellikle Gerontoloji Araştırma Grubu (GRG) ve Guinness Dünya Rekorları (GWR) gibi uzun ömürlü araştırmalarla ilgilenen uluslararası kuruluşlar tarafından doğrulanan kişilerle sınırlıdır. Onlar dışındakiler güvenilir bir şekilde kaynaklanmıştır.
Şimdiye kadar doğrulanmış en yaşlı on bir kişi
Ömrün sistematik olarak doğrulanması ancak son yıllarda ve sadece dünyanın belirli bölgelerinde uygulanmıştır. Doğrulanmış en yaşlı on bir kişinin hepsi de kadındır. a  Calment'in durumu, Kasım 2018'de çevrimiçi olarak yayınlanan ve resmi olarak çözülmemiş bir çalışmada tartışıldı.
Erkekler
a. Mortensen Danimarka'da doğdu. b. Alman İmparatorluğu'nun bir parçası olan Stettin'de doğdu. Şu anda o bölge Polonya'da bulunmaktadır ve ismi Szczecin'dır. c. Rus İmparatorluğu'nun bir parçası olan ve günümüzde Polonya sınırları içinde olan Maleniec'te doğdu.
1955'ten beri bilinen en yaşlı yaşayan kişinin kronolojik listesi
Bu tablo, GRG araştırmasına göre, 1955'ten günümüze dünyanın bilinen en yaşlı yaşayan insanının sıralamasını yapmaktadır. Cinsiyetler arasındaki yaşam beklentisi farkından dolayı, yaşayan en yaşlı insanların neredeyse tamamı kadındır.
1973'ten bu yana yaşayan en yaşlı erkeklerin kronolojik listesi
Bu tablo, 1973'ten günümüze kadar dünyanın bilinen en yaşlı yaşayan erkeklerinin sıralamasını yapmaktadır.
İdealar teorisi
İdealar Kuramı, felsefede önemli bir prensip olarak Platon tarafından ortaya atılmış ve episteme anlayışından doğmuştur. Gerçek bilginin temelinin ancak idealar dünyâsında bulunabileceği temeline dayanır.
Platon bunu mağara örneğiyle açıklar: Bir mağaranın girişinde durup arkası güneşe dönük olan kişi, güneşi hiç görmemiştir. Yalnızca önündeki mağara duvarına yansıyan kendi gölgesini görmektedir. Bu kişi duvardaki gölge ve ışığı gerçekliğin kendisi zanneder. Oysa gerçek, Güneş ve kendi bedenidir.
İdea nedir?
İdealar kuramı her ne kadar da en genel anlamda zihinde oluşan ve belirli anlayış formlarına dönüşen, bugün 'duyumsanamaz' görüşünü koruyan algılamalar dizisi olsa da idealar daha çok basitçe, yaşantımızın, bellekteki akışının kendimiz tarafından ve tarafımızdan olmayan bir dizi denetim mekanizmalarının oluşturduğu bir çeşit sayısal kolajlar dizisidir. Bir başka deyişle zihin, belleğe kaydolan verileri saklar ve biz bellek bölümünün gücüne ve seçiciliğine bağlı kalarak istencimiz veya beklentilerimiz ekseninde kimi veriler -yeni benzer veya olmayan bilgiler- oluştururuz. Zihinde doğan bu yeni bilgi bütünü, sonrasında dış dünya (nesneler dünyası) ile tutarlılıklarını ilişkilendirir. Ortaya çıkan bu düşünsel bütün, fiziksel ortam ile -zaman, onun içindeki gerçeklik, görelilik ve en önemlisi belleği ikna ediciliği ki bu, aynı zamanda fiziksel olana aykırı gelmemesi anlamı taşır- kendisini söz konusu gerçeklikte benimseten yeni bakış açısına verilen kuramın 'soyut' sistemlenen bilgiler dizisidir.
Kuramın temelleri
Eflâtun'un Herakleitosçu öğretiden alarak İdealar Kuramı'na taşıdığı "evrende değişmeyen ve aynı kalan hiçbir şey yoktur, her şey akar" mantığından çıkarımla, "mademki evrende değişmeyen hiçbir şey yoktur, o hâlde, gelip geçici bilgilerin (göreceli/relatif gerçeklerin) değişmez ilksiz ve sonsuz, hep aynı kalan asılları olması gereken gerçek bilgiler, (idealar) bu evrenin dışında bir yerlerde olmalıdır" sonucuna varmıştır. Eflâtun, bu düşünceleri ile felsefeye çok önemli boyutlar getirmiştir.
Eflâtun'un idealar kuramı, hem mantık, hem de metafizik içeriklidir.
Passiflora ampullacea
Passiflora ampullacea, çarkıfelekgiller familyasından çarkıfelek cinsinin Ekvador'a özgü endemik bir türüdür. And Dağlarında 2.600–3.330 m rakımda nemli ormanlık bölgede bulunur. Kırmızı bir tomurcuk başı bulunmakta, bu tomurcuk başı kendiliğinden açıldığında ise türün yeşil beyaz çiçeği ortaya çıkmakta ve bu şekilde güzel bir görüntü oluşturmaktadır. Bu türünde yine aynı bölgelerde yetişen Passiflora andina ve Passiflora anfracta'dan daha iyi durumda olsa da, nesli tehdit altındadır.
Patlıcan kebabı
Patlıcan kebabı çeşitli geleneklere göre hazırlanabilen bir Türk kebabıdır. Patlıcan kebabı, sığır ve kuzu gibi ince doğranmış (kıyılmamış) etle sıra halinde katmanlanan patlıcan parçalarından oluşur. Şişe geçirilip ateşte pişirilebilir. fırında patlıcan kebabı bir tabakta şişle veya yuvarlak bir tavaya dizilmiş malzemelerle, karabiber gibi baharatlarla yapılabilir ve çiğ soğan ve yufka veya lavaş adı verilen yumuşak bir Türk ekmeği ile yenebilir. Şanlıurfa ve Güney Türkiye'nin diğer bölgelerinde, insanlar geleneksel olarak evde arta kalan patlıcan ve tavuk etinden bir tepsi patlıcan kebabı hazırlar, sonra odun ateşinde pişmek üzere yerel bir fırına götürürdü.
JE
JE, Belgesel hipotez'e göre, Tora'nın oluşmasında rol oynayan ara kaynaktır. Redaktörlerin elinden geçen Yahvist (J) ve Elohist (E) kaynakların birleşmesinden oluşmuştur. Hipoteze göre, J MÖ 950'lerde ve E MÖ 850'lerde derlenmiş olup JE olarak MÖ 750'lerde birleştirilmiştir. JE'nin Tora halini alması MÖ 400'leri bulur.
Megalonyx
Megalonyx (Yunanca:"dev pençe"), Megalonychidae familyasından dev bir tembel hayvandı. Cins, Pliyosen ila Pleistosen devirleri arasında Kuzey Amerika'da yaşadı ve yaklaşık 11.000 yıl önce soyu tükendi.
JE
JE kaynağının doğası
JE kaynağının Tekvin, Çıkış ve Sayılar kitaplarının bölümlerini oluşturduğuna inanılır. Esas olarak Ruhbani kaynaktan (P) farklı olup eski tarz İbranice kullanılmıştır.
Megalonyx
Dağılım ve yaşam şekli
Megalonyx ilk olarak Kuzey Amerika'da yaklaşık 4.9 milyon yıl önce Pliyosen'de ortaya çıktı. Cinse ait birkaç tür tanımlanmıştır, ancak şimdi bunlardan sadece üçünün meşru olduğuna inanılmaktadır. Erken tür M. leptostomus hala oldukça küçüktü ve M. wheatleyi 'ye dönüştü. Bundan en büyük tür, geç Pleistosen'e kadar hayatta kalan Jefferson yer tembel hayvanı M. jeffersonii'dir. Megalonyx jeffersonii, adını Amerika Birleşik Devletleri'nin 3. Başkanından almıştır ve doğu ABD'nin üçte ikisinde ve Kuzey Amerika'nın Pasifik batı kesiminde yaşamıştır. İç kısımda, Pasifik ve kuzey Alaska'dan Idaho'ya ulaştı. Bu, onu tüm tembel hayvan türlerinin en kuzeyde yaşayanı yaptı. Muhtemelen yaklaşık 150.000 yıl önce ortaya çıktı ve 11.000 yıl önce Kuzey Amerika'daki diğer dev tembel hayvanlar ve diğer birkaç büyük memeli ile aynı zamanda öldü.
JE
JE kaynağının doğası
JE, Tanrı'yı, pişman olabilen, insan olarak görünebilen insansı bir figür olarak sunmaktadır. JE, aracı olarak melekleri kullanmanın yanı sıra konuşan mistik yaratıklar, iyi ve şeytani mistik nesneler kullanmaktadır. JE'de, Tanrı, bağışlayan ve fikrinin değiştirilmesi için ikna edilebilen bir olgu olarak tasvir edilir.
Megalonyx
Dağılım ve yaşam şekli
Megalonyx bir yaprak yiyiciydi ve dağılımına göre, çoğunlukla ormanlarda ve park alanlarında yaşıyordu.
JE
JE'nin düzenlenmesi
JE, J ve E kaynaklarının birleştirilmesiyle ve RJE olarak adlandırılan, bilinmeyen bir redaktör tarafından düzenlenmiştir. BH, bunun MÖ 750'de, Kuzey İsrail Krallığı'nın yıkılmasından sonra gerçekleştiğini belirtir. Bu teoriye göre, E'yi ellerinde bulunduran Kuzey Krallık'tan gelen mülteciler, J'yi ellerinde bulunduran güneydeki Yehuda'ya yerleştiler. İki toplumun geleneğini koruyabilmek için bu kaynaklar birleştirildi. RJE E'den bazı bölümleri konu dışı bırakmıştır ve muhtemelen bu süreç içinde J'den bazı parçaları da konu dışı bırakmış olabilir; E kaynağından gelen bilgiler de redaktörün eline eksik ulaşmış olabilir.
Megalonyx
Dış görünüş
Megalonyx, Paramylodon'dan biraz daha büyüktü ve her ikisi de aynı anda Kuzey Amerika'da yaşayan Nothroteriops'tan önemli ölçüde daha büyüktü. 2.5 ila 3 metre yüksekliğinde olan Megalonyx jeffersonii, bir öküz büyüklüğündeydi. Daha önceki M. leptostomus ve M. buğdayleyi türlerinin ikisi de daha küçüktü. Bu tembel hayvan, diğer yer dev tembel hayvanları gibi ön pençelerini yana bükerek, parmak eklemleri üzerinde koşarken, arka ayaklarıyla tüm tabanlarına bastı. Bugün dev karıncayiyen hala çok benzer bir şekilde hareket ediyor.
JE
JE'nin düzenlenmesi
Metinlerde yazan olayların ve kişilerden çoğu kendilerine (İsrail ve Yehuda) özgü gelenekler oluşturdukları için bunları birleştirmek çelişki yaratmıyordu. Fakat, farklılıklar olduğu zaman (örneğin, biri Sina Dağı'nı kutsal dağ olarak gösterirken diğeri Horeb'i göstermektedir) her iki grup tarafından kabul edilebilir olması için her ikisi de kaynakta tutuldu.
Megalonyx
Keşif
İlk kalıntılar, bugün Kentucky olarak bilinen bölgede 1796 gibi erken bir tarihte bulundu ve daha sonraki ABD Başkanı Thomas Jefferson, Amerikan Felsefe Derneği'ne yazdığı bir mektupta bu bulguyu anlattı. Daha sonra, 1804'ten 1806'ya kadar Batı Amerika'yı keşfeden Lewis ve Clark Expedition'ın katılımcılarına, hala hayatta olabileceklerinden şüphelenilen bu hayvanlara dikkat etmelerini söyledi. 1822'de tür, bilimsel adını ABD Başkanı'nın onuruna aldı.
JE
JE'nin düzenlenmesi
JE üretilirken orijinal kaynaklardan ne kadar kesinti yapıldığı bilinmemektedir. Yaratılış, tufan ve soy ağaçlarının tek kaynağı J iken E Tekvin 20'de İbrahim ve Sara'dan başlamaktadır ve görünüşe göre bazı hikâyeler konu dışı bırakılmıştır.
İnanışa göre, redaktör JE'ye çok az eklenti yapmıştır. Tekvin ile Çıkış arasında devamlılığın sağlanması açısından büyük ölçüde çelişki yaratan ifadeler JE'den çıkarılmıştır. Buna en büyük istisna, E kaynağından gelen ve Tekvin 22'de anlatılan İbrahim'in İshak'ı kurban etme hikâyesidir. İnanışa göre redaktör, İshak'ın kurban edilmesini engellemek için bir meleğin gelip oğlanı koç ile değiştirdiği hikâyesini eklemiştir. Eğer bu tez doğruysa E kaynağına göre İbrahim, İshak'ı kurban etmiştir.
Babil Sürgünü sırasında, Yahudiler içinde bir birlik yaratma arzusu olan Büyük Kiros'un desteğiyle bir redaktör tarafından (muhtemelen Ezra) JE'ye P ve D kaynakları eklenmiştir.
Virim Yaylası
Virim Yaylası, Rize ilinin İkizdere ilçesine 46 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 10 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın yerleşim birimi olan Eskice köyüne 8 kilometre uzaklıktadır. Her yıl hayvancılık için kullanılmaktadır.
Kum mandalası
Malzemeler ve inşaat
Tarihsel olarak, mandala doğal olarak boyanmış kumdan değil, ezilmiş renkli taş granülleriyle oluşturulur. Günümüzde ise, aynı etkiyi elde etmek için düz beyaz taşlar öğütülür ve opak mürekkeplerle boyanır. Keşişler, rüzgar veya hapşırma gibi şeylerin etkisini sınırlamak için özel, son derece yoğun bir kum kullanırlar. Kumu sermeden önce, projeye atanan keşişler mandalanın sahip olacağı geometrik ölçüleri çizer. Kum granülleri daha sonra chak-pur adı verilen küçük tüpler, huniler ve kazıyıcılar kullanılarak istenilen desen elde edilene kadar uygulanır. Geleneksel olarak, kum mandalalarının yapımı, kumun bu kadar karmaşık ayrıntılarla döşenmesinin büyük miktarda çalışma gerektirmesi nedeniyle birkaç hafta sürer. Keşişlerden oluşan bir ekibin proje üzerinde birlikte çalışması ve her defasında ortadan başlayarak dışarıya doğru diyagramı bölüm bölüm oluşturması yaygındır.
Temalar
Örneğin Kalaçakra Mandalası, mandalanın karmaşık yapısı ve geometrisi içinde tasvir edilen 722 tanrı içerir. Vajrabhairava'ya atfedilen mandala gibi diğer daha küçük mandalalar, çok daha az tanrı içerir ve daha az desen gerektirir, ancak yine de tamamlanması birkaç gün sürer. Tüm mandalalar gibi, bunlar da normalde üç boyutlu olan ortamınların iki boyutlu temsilleridir. Endonezya'daki Borobodur Tapınağı ve Kamboçya, Siem Reap'taki Bayon gibi çeşitli binaların üç boyutlu mandalalar olduğu da öne sürüldü, ancak bu konuda henüz akademik bir fikir birliğine varılmadı.
Mandala resminin renkleri genellikle doğal renkli kum, ezilmiş beyaz alçıtaşı, sarı aşıboyası, kırmızı kumtaşı, odun kömürü ve odun kömürü ve mavi alçıtaşı karışımı ile yapılır. Kırmızı ve siyahı karıştırarak kahverengi, kırmızı ve beyazı karıştırarak pembe rengi oluşturulur. Diğer renklendirici maddeler arasında mısır unu, çiçek poleni veya toz haline getirilmiş kökler ve ağaç kabuğu bulunur.
Törensel yıkım
Bir kum mandalasının yok edilmesi oldukça törenseldir. Tanrıların isimlerinin heceleri bile desenlerin geri kalanıyla birlikte belirli bir sırayla kaldırılır, ta ki en sonunda geçiciliği göstermek için mandala tamamen sökülene kadar. Mandaladan çıkan kum bir kavanozda toplanır ve daha sonra ipeğe sarılır. Bu kum bir nehre (veya akan su olan herhangi bir yere) taşınır ve burada mandalanın iyileştirici enerjilerini sudaki canlılara ve tüm dünyaya dağıtmak için doğaya geri salınır.
Henry Hyndman
Henry Mayers Hyndman (7 Mart 1842 - 20 Kasım 1921), ilk önemli İngiliz Marksisti.Özellikle 1880'lerde önde gelen birçok İngiliz sosyalistini etkilemiş, ama geçimsizliği yüzünden çoğuyla arası açılmıştır.
Cambridge'de Trinity College'da öğrenim gördü. Sussex ilinin kriket takımıda oynadı (1863-1868), pek çok yolculuk yaptı. 1871-1880 arasında Londra'da gazeteci olarak çalıştı. 1880'de Marksizmi benimsedi, radikal görüşleri savunan başkalarıyla birlikte Demokratik Federasyon'u kurdu. İlk konferansı (Haziran 1881) için hazırladığı England for All (Herkesin İngilteresi) Robert Owen'ın 1830'lardaki reform hareketinin başarısızlığından sonra İngiltere'de yayımlanan ilk sosyalist kitapti.Hyndman bu yapıtında Marx'ın kuramlarından yararlanmış, ama bunu belirtmediği için Marx'ı gücendirmişti. Hyndman'dan hoşlanmayan Friedrich Engels, Marx'la Hyndman arasındaki kırgınlığın derinleşmesini bilerek katkıda bulundu. Böylece dönemin en seçkin İngiliz Marksisti ile Marx arasındaki her türlü işbirliği son buldu. (Marx'la Hyndman'ın aralarını Engels'in bozduğu, sansasyona meraklı liberallerin çok sevdiği bir uydurmadır. Meselenin aslı için, Marx'ın 20 Haziran ve 15 Aralık 1881'de Sorge'a yazdığı mektuplara bakınız.)
Demokratik Federasyon 1884'te, Sosyal Demokrat Federasyon (SDF) adını aldı. William Morris, John Elliot Burns ve George Lansbury gibi birçok federasyon üyesi Hyndman'ın etkisiyle Marksizm'e yönelmişti. Ama kısa bir süre sonra Morris ve arkadaşları SDF'den ayrılarak Engels'in desteğiyle Sosyalist Birlik'i kurdular. Bundan sonra Hyndman'ın İngiltere'deki sosyalist hareket üzerinde etkisi zayıfladı. Ama 1889'da, Londra'daki dok işçileri grevini onun yönettiğinin sanılması üzerine büyük ün kazandı.
İngiltere'ye yönelik bir Alman tehdidi nin varlığına inanan Hyndman, I. Dünya Savaşı başlayınca yurtsever ve Fransız yanlısı bir tutum benimsedi. Bu nedenle 1915'te, İngiliz Sosyalist Partisi adını almış bulunan SDF üyeliğinden çıkarıldı. Bunun üzerine, daha sonra yeniden Sosyal Demokrat Federasyon adını alacak olan Ulusal Sosyalist Parti'yi kurdu. Savaş sırasında Gıda Bakanlığı'nda danışmanlık yaptı. Başlıca yapıtı The Evolution of Revolution 'dır. (1920; Devrimin Evrimi)
Şikâyetnâme
Şikâyetnãme (Osmanlıca: شکايت نامه) Fuzûlî'nin en önemli eserlerinden biridir. Fuzûlî Osmanlı sarayının hizmetine girmiş ve padişaha kasideler sunmuştur. Padişah tarafından beğenilen kasideler karşılığında da 9 akçelik maaşla ödüllendirilmiştir. Ancak maaşını alamayınca, bürokrasiyi, rüşvetçiliği ve yozlaşmayı yeren kâfiyeli nesir tarzında Şikâyetnâme 'yi yazmıştır.
Eserin en bilindik cümlesi şöyledir:
Metin
''Selâm verdim rüşvet değildir deyü almadılar. Hüküm gösterdim, faydasızdır diye iltifat etmediler. Gerçi görünürde itaat eder gibi davrandılar ama bütün sorduklarıma hal diliyle karşılık verdiler.''
Dedim: - Ey arkadaşlar, bu ne yanlış iştir, bu ne yüz asıklığıdır?
Dediler: - Bizim adetimiz böyledir.
Dedim: - Benim riayetimi gerekli görmüşler ve bana tekaüt beratı vermişler ki ondan her zaman pay alam ve padişaha gönül rahatlığı ile dua kılam.
''Dediler: - Ey zavallı! Sana zulüm etmişler ve gidip gelme sermayesi vermişler ki, daima faydasız mücadele edesin ve uğursuz yüzler görüp sert sözler işitesin.''
Dedim: - Beratımın gereği niçin yerine gelmez?
Dediler: - Zevaittir, husulü mümkün olmaz.
Dedim: - Böyle evkaf zevaidsiz olur mu?
Dediler: - Asitanenin masraflarından artarsa bizden kalır mı?
Dedim: - Vakıf malın dilediği gibi kullanmak vebaldir.
Dediler: - Akçamız ile satın almışız, bize helaldir.
Dedim: - Hesaba alsalar bu tuttuğunuz yolun fesadı bulunur.
Dedim: - Dünyada dahi hesap olur, haberin işitmişiz.
Dediler: - Ondan dahi korkumuz yoktur, katipleri razı etmişiz.
Gördüm ki sualime cevaptan başka nesne vermezler ve bu berat ile hacetim kılmağın reva görmezler, çaresiz mücadeleyi terk ettim ve mey'us ü mahrum guşe-i uzletime çekildim.
Burçin Mutlu Pakdil
Burçin Mutlu-Pakdil, Türk gök bilimci, PGC 1000714 katalog numarasıyla kayıtlara geçilen galaksinin kaşifidir. Galaksi, popüler bilim medyasında "Burçin'in Galaksisi" adıyla anılmaktadır.
Kariyeri
Mutlu-Pakdil, orta öğrenimini Beşiktaş Atatürk Anadolu Lisesinde tamamladıktan sonra Bilkent Üniversitesi Fizik Bölümünden 2009 yılında mezun oldu. Texas Tech Üniversitesinde yüksek lisansını tamamladıktan sonra Minnesota Üniversitesinden Astrofizik üzerine doktorasını aldı.
Ağustos 2017'den sonra Arizona Üniversitesinde üç yıl doktora sonrası araştırmacı olarak, iki yıl da Chicago Üniversitesinde NSF ve KICP Fellow olarak çalışmalarına devam etmiştir. Temmuz 2022'den itibaren ise Dartmouth College Fizik ve Astronomi Bölümünde Yardımcı Doçent olarak görev yapmaktadır.
Galaksilerin yapılarını inceleyerek kara delikler ve içlerinde bulundukları galaksilerin evrimi üzerine çalışmalar yapmaktadır. İlk defa çift halka yapılı bir eliptik galaksinin tanımını yapmış, bu çalışması dünya basınında geniş yer almıştır.
Yaptığı araştırmaları geniş kitlelere ulaştırabilmek için Kuzey Karolina Doğal Bilimler Müzesinden bilim insanlarıyla yürüttüğü çalışmaların yanında, bilim dünyasında kadınların yolunun açılması için çeşitli platformlarda aktif görev almıştır.
Burçin'in Galaksisi
Mutlu-Pakdil sonuçları 2017 yılında Monthly Notices of the Royal Astronomical Society’de yayınlanan çalışmasında, literatürde ilk defa eliptik bir galaksinin iki halka yapısına sahip olduğunu kanıtladı. PGC 1000714 olarak daha önce kataloglanan galaksinin fotometrik bir çalışmasını yaparak bu galaksinin literatürde daha önce tanımlanmamış bir özelliği olan Hoag tipi bir galaksi olduğunu keşfetti. Hoag Cismi’ne olan yakın benzerliğinin yanında, merkezinde oldukça simetrik ikinci bir halka yapısı olduğunu keşfetti. Şu an için bu ikinci yapının nasıl oluşabileceğini açıklayabilecek hiçbir teori bulunmamaktadır. Bu çalışmayı önemli ve farklı kılan, yıllar sonra ilk defa Hoag tipi galaksi keşfinin yanı sıra, galaksi oluşumu ve evrimi hakkında bilinen teorilere ve tahminlere meydan okuyor olmasıdır. Bu heyecan verici keşif dünya ve Türkiye basınında geniş yer almıştır. Space.com bu galaksi için türüne en az rastlanan galaksilerden biri derken, Science Alert yepyeni bir galaksi türü diye okuyucularına duyurmuştur. Popüler basında bu olağan dışı galaksiye “Burçin’in Galaksisi (Burcin’s Galaxy)” adı verildi.
Diğer çalışmaları
Sonuçları 2017 yılında Astronomy & Astrophysics’te yayınlanan ve Avrupa, Avustralya ve ABD'den bilim insanlarıyla birlikte yürüttüğü çalışmasında, literatürde ilk defa, dev kara deliklerin kütlesini ölçmek için kullanılan ilişkilerden dördünün birbirini destekleyen sonuçlar verdiğini, ve bu ilişkilerin sadece büyük (parlak) galaksiler için değil, az kütleli (sönük) galaksiler için de hassas ölçümler sunduğunu kanıtladılar. Bu çalışmanın en büyük başarısı, bu dört ilişkinin birlikte kullanılarak uzaktaki (sönük ya da parlak) galaksilerin merkezindeki kara delikler için hassas bir ölçüm olanağı sunabileceğini göstermesidir. Bu yöntem kullanılarak, özellikle de sönük galaksiler incelenerek, orta ölçekli kara deliklerin keşfi için önemli bir zemin hazırlanmış oldu.
Dallas NorthPark Center’da bulunan heykeli
Araştırmalarına Chicago Üniversitesinde devam eden astrofizikçinin heykeli, son olarak Eylül 2010'da Teksas’taki Dallas NorthPark Center’da 10 önemli bilim kadınının heykeli arasında sergilenmeye başlamıştır.
Keiichi Zaizen
Keiichi Zaizen (d. 17 Haziran 1968), Japon eski futbolcudur.
İstatistikleri
19||0||0||0||3||0||22||0 19||0||0||0||3||0||22||0
Tuzluçayır, Mamak
Tuzluçayır, Ankara ilinin Mamak ilçesine bağlı bir mahalledir.
Boulogne Sur Mer
Boulogne Sur Mer, Arjantin'in Buenos Aires eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 73.496'dır.
Ah Avrupa!
Ah Avrupa!, (Almanca: Ach, Europa!) Hans Magnus Enzensberger'in orijinal baskısı 1987 yılında yapılan kitabı.
Hans Magnus Enzensberger, tek bir Avrupa'nın var olup olmadığını sorgularken, İngiltere, Fransa ve Almanya dışında öteki Avrupa ile bu ülkelerinin temsil ettiği diğer Avrupa'yı irdelemektedir. Yazar, Avrupa'nın bir bütün olmadığını ortaya koyarken, okuyucuyu İtalya, Macaristan, Portekiz, Polonya, Norveç, İsveç, İspanya ve Almanya ülkelerinde bir yolculuğa çıkartıyor.
Daniel Ingram
My Little Pony: Arkadaşlık Sihirlidir ve Littlest Pet Shop için yaptığı çalışmalardan dolayı birçok ödüle aday gösterilip, Rolling Stone dergisinde yer almıştır.
Yau Tsim Mong
Yau Tsim Mong, Hong Kong'un 18 semtinden biridir. Semt, Kowloon'da yer almaktadır. Yüzölçümü 6,55 km² olan semtin nüfusu 2011 yılı ile 307.878'dir.
1919 Güney Amerika Şampiyonası
1919 Güney Amerika Şampiyonası, Güney Amerika ulusal takımlarının katıldığı turnuvaların Üçüncü kez düzenlenenidir. Kupa, Brezilya’nın Rio de Janeiro kentinde 11 Mayıs- 19 Mayıs tarihleri arasında düzenlenmiştir. Turnuvayı final maçında Uruguay millî takımını yenen Brezilya millî takımı kazanmıştır.
Gol Kralları
4 gol
2 gol 1 gol
Kendi Kalesine
Yagi anten
Yagi anten, bir hattaki çoklu paralel elemanlardan oluşan, genellikle metal çubuklardan yapılmış yarı dalga dipollerden oluşan yönlü bir antendir. Yagi antenler, bir reflektör ve bir veya daha fazla direktör olmak üzere verici veya alıcıya bir iletim hattı ile bağlı tek bir tahrikli elemandan ve verici veya alıcıya bağlı olmayan ek parazit unsurlardan oluşur. 1926'da Japonya'da Tohoku İmparatorluk Üniversitesi'nden Shintaro Uda ve Hidetsugu Yagi tarafından icat edilmiştir.
Otdamları Yaylası
Otdamları Yaylası, Rize ilinin İkizdere ilçesine 40 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 8 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın yerleşim birimi olan Gürdere köyüne 15 kilometre uzaklıktadır. Her yıl hayvancılık için kullanılmaktadır. Yaylanın rakımı 1.022 metredir. Harami Dağı'nın kuzeybatısında, Kares Deresi'nin kuzeydoğusunda konumlanmıştır.
Basketbol forması
Basketbol forması basketbolcuların karşılaşmalarda giydiği formaların genel adıdır. Oyuncunun numarası ve soyadının yazılı olduğu bir jarse ile şort ve spor ayakkabılarından oluşur.
Shinya Nishikawa
İstatistikleri
1||0||0||0||0||0||1||0 1||0||0||0||0||0||1||0
Chotrul Duchen
Chonga Choepa veya Tereyağı Lambası Festivali olarak da bilinen Chötrul Düchen, Tibet geleneklerine göre Buda'nın hayatındaki dört önemli olayı anan dört Budist festivalinden biridir. Chötrul Düchen, Tibet Yeni Yılı Losar'ın hemen ardından gelir. Tibet takviminde birinci ayın on beşinci gününde dolunay (Bumgyur Dawa) sırasında gerçekleşir. Yılın ilk on beş günü, Buda'nın öğrencilerine, onların inançlarını artırmak için mucizeler gösterdiği on beş günü kutlar. Chötrul Düchen (Mucizevi Tezahürlerin Büyük Günü) sırasında, hem olumlu hem de olumsuz eylemlerin etkilerinin on milyon kat arttığına inanılır.
Bu olayı anmak için Tibetliler geleneksel olarak yak yağından çiçek, ağaç, kuş ve diğer uğurlu semboller şeklinde tereyağı lambaları adı verilen kandiller yaparlar. Ayrıca hem evlerdeki hem de kamusal alanlardaki lambalar için ayrıntılı sunumlar hazırlanır. Hatta bazen bir bina kadar büyük yapılar dikilir. Ayın on beşinci gününde tüm fenerler kutlama için yakılır.
Belgesel hipotez
küçükresim|240px|Belgesel hipotez diyagramı [[Dosya:Belgesel hipotez dağılımı.PNG|thumb Belgesel hipotez (İngilizce: Documentary Hypothesis [DH]) veya Wellhausen hipotezi; Tevrat'ın, yani Musa'nın beş kitabının, birbirlerinden bağımsız, paralel ve tam hikâyelerden oluştuğunu ve redaktörler (düzenleyiciler) tarafından bir dizi düzenlemelerden geçtikten sonra son hâlini aldığını iddia eden hipotez. 1870'lerde geliştirilen hipotez Yahvist, Elohist, Tesniyeci ve Ruhbani kaynak olarak sınıflandırılan Kutsal Kitap Yazarlarının, çok tanrılı dinlerden gelen hikayeleri düzenlemekten sorumlu olduğunu ifade eder ve metinlerdeki monoteist-politeist tutarsızlıkları bu durumun yansıması olarak değerlendirir. (bakınız: Yahudiliğin kökenleri)
Kesin olmamakla birlikte, uzmanlar arasında hikâyelerin genel olarak dört kaynaktan birinden geldiği görüşü hâkimdir.
Tutarsız metinleri uzlaştırmaya ve geleneksel açıklamaları reddedip uyum sağlamaya çalışırken bazı 18. ve 19. yüzyıl din bilimcileri; Tevrat'ın, kendi içinde tam ve bağımsız olan ve zaman zaman tutarsız kaynaklardan gelen hikâyelerden oluştuğuna kanaat getirdiler. Bu hipotez 19. yüzyılda gelişti ve temel olarak 4 ana kaynağın varlığı görüşünde birleşildi. Bu kaynaklar, MÖ 10. yüzyılda yazıldığı düşünülen Yahvist ((J) - Jahwist) ve MÖ 8 ila 6. yüzyıllar arası yazıldığı düşünülen Elohist (E), Tesniyeci ((D) - Deuteronomist) ve Ruhbani ((P) - Priestly source) kaynaklardır. Kaynaklar, redaktörler (R) tarafından derlenip son halini aldı. Son derleme MÖ 6 ile 5. yüzyıllar arasında gerçekleşmiştir.
Julius Wellhausen'in bu hipoteze katkısı JEDP kronolojik sırasını sunmak oldu. İsrail'in dinî tarihine ve bu zamandan beri yükselen ruhban sınıfının gücüne uyumlu olarak şu formülü sundu:
Belgesel hipotez, 20. yüzyılda din bilimcilerinin odaklandığı konu olurken Tevrat'ın kaynağı konusundaki çeşitli modellerin ana çerçevesini oluşturdu. Çeşitli düşünürler bu hipoteze eklemeler yapıp zamanla geliştirdi. Fakat, 20. yüzyılın sonlarına doğru, Whybray'in bu hipotezi çürütmeye çalışan tezleriyle belgesel hipotez taraftarları sayısında düşüş gerçekleşti. Bunun üzerine, Rolf Rendtdorff ve Thomas L. Thompson gibi din bilimciler, Wellhausen hipotezinin özünden uzaklaşarak Tevrat'ın temellerini bulmak için farklı görüşler ortaya attılar. Sayıları azalmasına rağmen bugün başta Amerika Birleşik Devletleri'nde olmak üzere belgesel hipotezin doğruluğuna inananlar hâlen mevcuttur.
Wellhausen öncesi
17. yüzyılda Musa'nın Tevrat'ın yazarı olduğu görüşü başta Orta ve Batı Avrupa olmak üzere Batı dünyasında detaylıca tahkik edilmeye başlandı. 1651'de Thomas Hobbes, Leviathan kitabının 33. bölümünde Tesniye 34:6 ("Bugün de mezarının nerede olduğunu kimse bilmiyor", yazarın, Musa'nın ölümünden çok sonra yaşadığını ima eder), Tekvin 12:6 ("O günlerde orada Kenanlılar yaşıyordu", yazarın yaşadığı zaman Kenanlıların artık bu topraklarda yaşamadığını ima eder) ve Sayılar 21:14'teki (Musa'nın önceki kitaptaki amellerine işaret eder) pasajlar nedeniyle kitabın Musa tarafından yazılmış olamayacağını belirtir. Isaac de la Peyrère, Baruch Spinoza, Richard Simon ve John Hampden de aynı sonuca varmıştır fakat onların çalışmaları kınanıp bazıları hapse atılmıştır, Spinoza öldürülmeye çalışılmıştır.
1753'te Jean Astruc, Conjectures sur les mémoires originaux, dont il paraît que Moïse s'est servi pour composer le livre de la Genèse isimli kitabı isimsiz olarak yayınladı. Kitabın amacı Hobbes ve Spinoza'nın fikirlerini çürütmekti; onların çalışmaları için "son yüzyılın hastalığı" dedi. Astruc, tekrarlanan hikâyelerin hepsinin Musa tarafından yazıldığını, editör tarafından birleştirilirken akıl karıştırdığını belirtmiştir.
Astruc'un kaynak eleştirisi ilerleyen zamanlarda çoğu Alman olmak üzere din bilimciler tarafından ele alınıp geliştirildi. 1780'den sonra Johann Gottfried Eichhorn, Astruc'un sadece Tekvin üzerinde yaptığı analizi Beş Kitap üzerine yaydı ve 1823'te Musa'nın bu kitapların yazarı olamayacağı sonucuna vardı. 1805'te Wilhelm de Wette, Tesniye'nin üçüncü bağımsız bir kaynak olduğunu savundu. 1822'lerde Friedrich Bleek, Yeşu kitabının Tesniye aracılığıyla beş kitabın devamı olduğu sonucuna vardı, diğerleri ise Tesniyeci kaynağın Hakimler, Krallar ve Samuel kitaplarına yayıldığını belirledi. 1853'te Hermann Hupfeld, Elohist kaynağın aslen iki kaynaktan oluştuğunu belirtip Ruhbani kaynağı bu kaynaktan ayıkladı; Hupfeld ayrıca, Tevrat'ı dört kaynaktan derleyen redaktörün önemi üzerinde durdu. Tevrat'taki her şey sadece bu dört kaynaktan gelmemektedir; örneğin Levililer'in 17 ila 26. bölümleri Kutsal Kod'u içermektedir.
Uzmanlar ayrıca bu dört kaynağın ne zaman, kim tarafından ve neden yazıldığını bulmaya çalışmıştır. De Wette 1805'te, Tevrat'ın Davud'dan önce yazılmış olamayacağını belirtir çünkü D kaynağı Yoşiyahu zamanında Kudüs Tapınağı'ndaki rahiplerden bahseder. Tevrat'ın hazırlanış sırasında PEJD, EJDP, JEDP gibi görüşler mevcut olup tam olarak bir sonuca varılamamıştır.
Wellhausen (veya Graf–Wellhausen) hipotezi
1876/77'de Wellhausen Die Composition des Hexateuch'ı (Hexateuch, Tevrat ve Yeşu kitabıdır) yayınlayıp Tevrat'taki dört kaynak hipotezini sundu; bunu 1878'deki Prolegomena zur Geschichte Israels ("İsrail Tarihine Önsöz") takip etti, bu eserde antik İsrailoğullarının dini gelişimi doğaüstü olaylara yer vermeyen laik gözle ele alındı. Wellhausen'in, hipotezin yaratılışında çok az katkısı oldu fakat eski düşünürlerin çalışmalarını detaylıca birleştirip bir sonraki asır için yol açtı.
Kaynakları ayırt etmek
Wellhausen'in kaynakları ayırt etme kriterleri kendisinden bir asır önce geliştirilmişti: tarz (örneğin kelime seçimleri); ulu isimler; çifte ve bazen üçlü hikâyeler. J'nin anlatım tarzı şıktı, E'nin anlatım tarzı da şık olmasına rağmen J kadar değildi, P'nin anlatım tarzı ise kuru ve yasal bir stildeydi. Kelime seçimleri, örneğin Tanrı'nın kullanılan isimleri, Horeb Dağı'nın kullanılışı (E ve D) veya Tanrı'nın dağı olarak Sina Dağı (J ve P); Ahit sandığı gibi ayinsel nesnelerin kullanımı (J'de kullanılmasına rağmen E'de bahsedilmemiştir); Hakimlerin (P'de bahsedilmemiştir) ve peygamberlerin (sadece E ve D'de bahsedilmiştir) statüleri; Tanrı'nın insanlarla iletişim yolu (J'de Tanrı direkt konuşur, E'de rüyalar yoluyla, P'de rahipler yoluyla) gibi kriterler kaynakların belirlenmesinde rol oynamıştır.
Kaynakların tarihi
Wellhausen, tarihleri bulabilmek için yola 2 Krallar 22:8-20'den yola çıkmıştır. Bu pasajda "Yasa Kitabı" veya "Tanıtım" olarak da tercüme edilen "Tora tomarı"nın Kudüs Tapınağı'nda, sekiz yaşında kral olan Yoşiya'nın hükümdarlığının on sekizinci yılında baş rahip Hilkiya tarafından bulunduğu anlatılır. Yoşiya bu kitapta okuduklarından sonra dini reform gerçekleştirip Tapınak dışındaki altarları yıktırır, Tapınak dışında kurban kesilmesini yasaklar, sadece Yehova'ya ibadet edilmesinde ısrar eder. 4. yüzyılda Jerome bu kitabın Tesniye olduğunu belirtir; 1805'te ise De Wette bu yasaların Tesniye'deki 12-26 arası ayetleri olduğunu ve Yoşiya'nın desteğiyle Hilkiya tarafından yazıldığını ileri sürer. Tesniye Yoşiya'yı el üstünde tutar. 1 Krallar 13'te, 300 yıl önce öngörüldüğü gibi Bet-El'deki kafir rahipleri yok etmek için Yehova'nın seçtiği kişini kendisi olduğu anlatılır.