cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Surinam (Hollanda Krallığı)
1973 yılında Hollanda'da göreve gelen Joop den Uyl, yaptığı açıklamada kendi hükûmet süresi içerisinde Karibik bölgesinde yer alan krallık bölgelerinin bağımsızlığını elde etmesi yönünde çalışmalar gerçekleştireceğini açıklamış, bu açıklamayı Hollanda Antilleri kabul etmeyerek yok saymış ancak Surinam, bu doğrultuda adımlar atılması için yardımcı olacaklarını ifade etmiştir.
1973 yılında kreol-cava koalisyonu olan Henck Arron önderliğindeki koalisyon hükûmeti, krallık ile bağımsızlık görüşmelerinin yapılması yönünde adımlar atmıştır. Gerçekleştirilen bu görüşmeler sonucunda bölge 25 Kasım 1975 tarihinde Surinam ismi ile bağımsızlığını elde etmiştir.
Misafir Oyunu
Misafir Oyunu, 4 Ekim 1982 tarihinde Uğur Bayar'nın Elenor Plak firmasından çıkardığı, 1. stüdyo albümdür. Albümde toplam 10 şarkı bulunmaktadır.
Dünya Ticaret Merkezi kontrollü yıkım komplo teorileri
Bazı komplo teorileri, Dünya Ticaret Merkezi'nin çöküşünün yalnızca 11 Eylül saldırılarının bir parçası olarak meydana gelen uçak kazası hasarından ve bunun sonucunda ortaya çıkan yangın hasarından değil, binalara önceden yerleştirilen patlayıcılardan kaynaklandığını iddia etmektedir. Kontrollü yıkım teorileri, 11 Eylül komplo teorilerinin önemli bir bileşenini oluşturmaktadır.
Fizikçi Steven E. Jones, mimar Richard Gage, yazılım mühendisi Jim Hoffman ve ilahiyatçı David Ray Griffin gibi ilk savunucular, sadece uçak çarpmalarının ve bunun sonucunda çıkan yangınların, binaları yıkıcı bir çöküşü başlatmak için yeterince zayıflatamayacağını ve binaların, yapılarını zayıflatmak için ek enerji dahil edilmeden ne tamamen ne de yaptıkları hızlarda çökmeyeceğini öne sürdü.
Tarih
Kontrollü yıkım komplo teorileri ilk olarak Eylül 2001'de öne sürüldü. Eric Hufschmid'in kontrollü yıkım teorisinin açıkça savunulduğu Painful Questions An Analysis of the 11th Attack adlı kitabı Eylül 2002'de yayımlandı. David Ray Griffin ve Steven E. Jones, teorinin en bilinen savunucularıdır. Griffin'in 2004'te yayınlanan The New Pearl Harbor adlı kitabı, "9/11 Truth" hareketi için bir referans eser haline geldi. Aynı yıl Griffin, komisyonun raporundaki kusurların hükümet yetkilileri tarafından örtbas edilmesi anlamına geldiğini iddia ettiği ve Bush yönetiminin 11 Eylül'de suç ortağı olduğunu söylediği The 9/11 Commission Report: Omissions and Distortions kitabını yayınladı.
Steven E. Jones, yıkım teorilerinin savunucularının bir başka sesi olmuştur. 2006'da "Why Indeed Did the WTC Buildings Completely Collapse?" Adlı makalesini yayımladı. 7 Eylül 2006'da Brigham Young Üniversitesi, Jones'u, eylemlerinin resmi olarak gözden geçirilmesini bekleyen açıklamalarının "giderek artan spekülatif ve suçlayıcı niteliğini" gerekçe göstererek ücretli izne çıkardı. Altı hafta sonra Jones üniversiteden emekli oldu. Üniversitedeki yapısal mühendislik fakültesi, "Profesör Jones'un hipotezlerini desteklemediklerini" belirten bir bildiri yayınladı.
NIST nihai raporunda, "WTC kulelerinin 11 Eylül 2001'den önce yerleştirilen patlayıcılar kullanılarak kontrollü yıkımla yıkıldığını öne süren alternatif hipotezler için doğrulayıcı hiçbir kanıt bulamadığını belirtti. NIST, ayrıca füzelerin kulelere ateşlendiğine veya kulelere çarptığına dair herhangi bir kanıt bulamadı. Bunun yerine, çeşitli açılardan fotoğraf ve videolar, çökmenin yangın ve çarpma katlarında başladığını ve çökmenin başlangıç ​​katlarından aşağı doğru, toz bulutları görüşü kapatana kadar ilerlediğini açıkça göstermektedir. Ve Ağustos 2006'da web sitesinde ilgili konular hakkında bir SSS yayımladı. Kontrollü yıkım iddiaları, ana akım mühendislik bilimi tarafından bilimsel değerden yoksun bulunmuştur. Popular Mechanics dergisi ayrıca "Debunking the 9/11 Myths" adlı özel raporunda teorilerin bilimsel destekten yoksun olduğunu tespit etti.
Kontrollü yıkım savunucularının makaleleri, mektupları ve yorumları bilimsel ve mühendislik dergilerinde yayımlandı. Nisan 2008'de The Open Civil Engineering Journal'da Steven E. Jones, Frank Legge, Kevin Ryan, Anthony Szamboti ve James Gourley tarafından "Fourteen Points of Agreement with Official Government Reports on the World Trade Center Destruction" başlıklı bir mektup yayımlandı. Birkaç ay sonra, Temmuz 2008'de Ryan, Gourley ve Jones tarafından Environmentalist 'de "Environmental anomalies at the World Trade Center: evidence for energetic materials" başlıklı bir makale yayımlandı. Aynı yılın ilerleyen aylarında, Ekim 2008'de Journal of Engineering Mechanics, kimya mühendisi ve avukat James R. Gourley'nin 2007 tarihli bir makalesinde Bažant ve Verdure tarafından yazılan aşamalı çöküşün mekaniği üzerine 2007 tarihli bir makalesinde temel hatalar olarak gördüğü şeyleri açıkladığı bir makale yayımladı. Aynı sayıda Bažant ve Le, Gourley'in eleştirilerini bilimsel olarak yanlış bularak argümanlarını çürüttüler. Gelecekteki eleştirmenlerin "yapısal mekanik üzerine uygun bir ders kitabından ilgili materyalle tanışmaları" veya "yanlış bilgilerle halkı yanıltıcı ve yanlış bir şekilde etkileme" riskini almaları gerektiğini önerdiler.
İnternet siteleri ve videolar, Dünya Ticaret Merkezi'ni patlayıcıların yerleştirdiği teorisini destekleyen bireylerin hareketinin büyümesine katkıda bulundu. Architects and Engineers for 9/11 Truth web sitesi, 2.400'den fazla mimar ve mühendisin üyeliğinden bahsediyor. Kontrollü yıkım teorisi genellikle ABD hükümetinin içinden kişilerin Irak ve Afganistan'ın işgalini haklı çıkarmak için Dünya Ticaret Merkezi'nin yok edilmesini planladığı ve/veya bu yıkıma katıldığı iddialarını içerir. Teori, Loose Change gibi popüler eğlence türü filmlerde ve ayrıca San Francisco bölgesi mimarı Richard Gage'in 9/11: Blueprint for Truth gibi belgesellerinde öne çıkmaktadır.
Ana akım basın, yıkım teorisi savunucularının aşağılayıcı etiketleri, açıklamaları ve yorumlarıyla ilgili önemli bir geçmişe sahipken (örneğin, 2006'da New York dergisi, "New York'un en korkunç gününün gizli bir tarihi üzerinde yeni nesil komplo teorisyenlerinin iş başında olduğunu" bildirdi." ), teori, Charlie Sheen, Willie Nelson, eski Minnesota Valisi Jesse Ventura,  talkshow dahil sunucu Rosie O'Donnell, ve aktörler Ed Asner ve Daniel Sunjata olmak üzere bir dizi popüler aktör, müzisyen ve politikacı tarafından desteklendi.
Ana kuleler
11 Eylül'de Kuzey Kulesi (1 WTC) American Airlines Flight 11 ve Güney Kulesi (2 WTC), her ikisi de Boeing 767 uçağı olan United Airlines Flight 175 tarafından vuruldu. Güney Kulesi çarpışmadan 56 ve Kuzey Kulesi 102 dakika sonra çöktü. NIST (Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü) tarafından yapılan bir soruşturma, çökmenin, destek kolonlarına ve yangın yalıtımına uçak darbelerinden kaynaklanan hasarın ve kolonların ve zeminlerin jet yakıtıyla tutuşan yangınlar nedeniyle zayıflamasının bir kombinasyonundan kaynaklandığı sonucuna vardı. NIST ayrıca "WTC kulelerinin 11 Eylül 2001'den önce yerleştirilmiş patlayıcılar kullanılarak kontrollü yıkımla yıkıldığını öne süren alternatif hipotezler için doğrulayıcı hiçbir kanıt" bulamadı.
Jones, diğerlerinin yanı sıra, WTC moloz yığını üzerinde çalışan kişilerin, yığında erimiş çelik ve çökmeden önce Güney Kulesi'nden yangının ürettiği sıcaklıkların ötesindeki sıcaklıkların kanıtı olarak dökülen bir erimiş metal akışı olduğunu öne süren birçok tanımına işaret ediyor  Jones, erimiş metalin termit reaksiyonunun bir ürünü olan temel demir olabileceğini savundu. Jones ve diğer araştırmacılar, Dünya Ticaret Merkezi binalarından alınan toz örneklerini analiz ettiler ve bulgularını tozda nano-termit kanıtı olarak rapor ettiler. Jones, NIST'e bulguları hakkında bilgi verdi ve NIST, tozun gerçekten de WTC sitesinden geldiğini kanıtlayan "açık bir gözetim zinciri" olmadığını söyledi. Jones, NIST'i kendi gözetimi altında tozla ilgili kendi çalışmalarını yürütmeye davet etti ancak NIST bunu yapmadı.
NIST raporu, binanın yapısal tepkisinin yalnızca çökmenin başladığı noktaya kadar bir analizini sunar ve binanın düşen kısmı tarafından aktarılan muazzam kinetik enerjinin, bir ilk çökme meydana geldiğinde kademeli çökmeyi kaçınılmaz hale getirdiğini iddia eder. Zdeněk Bažant tarafından yazılan bir makale, çökme başladığında, düşen üst bölümün aşağıdaki zemine verdiği kinetik enerjinin, alt bölümün destekleyebileceğinden çok daha büyük olduğunu gösteriyor.
Çökme olaylarını araştıran mühendisler genellikle, binaların yapısal davranışını anlamak için kontrollü yıkımın gerekli olmadığı konusunda hemfikirdirler. Kulelerden birinin tepesi önemli ölçüde eğilmiş olsa da, nihayetinde sokağa düşmüş olamayacağını, çünkü bu tür herhangi bir eğimin alt kat üzerinde (bir eksen görevi görerek) yeterince baskı oluşturacağını ve kulenin çok önce çökeceğini öne sürüyorlar. top, ağırlık merkezini yeterince kaydırmıştı. Gerçekten de, yapıların çökme başladıktan sonra sağlayabileceği direnç açısından, patlayıcılarla veya patlayıcılar olmadan ilerleyen çöküş arasında çok az fark olduğunu savunuyorlar. Bir binanın kontrollü yıkımı, binayı son derece tehlikeli hale getirecek ve inşaatta çalışan binlerce kişinin dikkatini çekmeden yapılması gereken büyük miktarlarda patlayıcının döşenmesi ve kirişlerin kesilmesi de dahil olmak üzere haftalarca süren bir hazırlık gerektirir. bina. Yapısal tasarıma bağlı istisnalar olmasına rağmen, kontrollü yıkım geleneksel olarak binaların tepesinden ziyade altından yapılır. Çökmenin, uçağın çarptığı noktada başladığı konusunda çok az tartışma var. Ayrıca, herhangi bir patlayıcının uçakların etkisine dayanması gerekecektir.
Scholars for 9/11 Truth grubunun üyeleri, düşmeden hemen önce meydana gelen parlamalar ve yüksek sesli patlamalara ilişkin görgü tanıklarının ifadelerini topladı. Görgü tanıkları, WTC kulelerinin çökmesinden önce meydana gelen patlamaları defalarca bildirdiler ve "Uluslararası 9/11 Çalışmaları Merkezi" kuruluşu, NIST'ten elde edilen videoları ve bu tür patlamaların ne zaman duyulabileceğine dair göstergeler yayınladı. Patlayıcılardan kaynaklanmayan birçok yüksek ve keskin ses türü vardır ve çökmenin sismografik kayıtları patlama kanıtı göstermez. Jones ve diğerleri, kulelerin çöküşü sırasında görülen yatay duman üflemelerinin, kulelerin kontrollü patlamalarla yıkıldığını gösterdiğini iddia ettiler. NIST, bu üflemeleri, yukarıda düşen binanın hacminin azalması, asansör boşluklarından aşağı inmesi ve daha alt katlardaki açık asansör boşluğu kapılarından çıkmasıyla oluşan hava basıncına bağlar.
7 Dünya Ticaret Merkezi
Dünya Ticaret Merkezi kontrollü yıkım teorilerinin savunucuları, Dünya Ticaret Merkezi sahasının ana bölümünün kuzeyindeki Vesey Caddesi'nin karşısında duran 47 katlı bir gökdelen olan 7 Dünya Ticaret Merkezi'nin kasıtlı olarak patlayıcılarla yok edildiğini iddia ediyor. İkiz Kuleler'den farklı olarak, 7 Dünya Ticaret Merkezi, İkiz Kuleler'den gelen enkaz tarafından vurulmasına ve yedi saat boyunca yanan yangınlardan hasar görmesine rağmen, 5:20 civarında tamamen çökene kadar bir uçak tarafından vurulmadı. 11 Eylül akşamı (eskisinin yerine yeni bir bina inşa edildi ve Mayıs 2006'da açıldı). Çökme olayının birkaç videosu kamuya açık olduğundan, farklı açılardan karşılaştırmalı analiz yapılmasına olanak sağlar. Taraftarlar tipik olarak 7 Dünya Ticaret Merkezi'nin çöküşünden 11 Eylül Komisyon Raporu'nda bahsedilmediğini ve olayı soruşturmakla görevli federal organ olan NIST'in soruşturmasını yürütmek ve bir rapor yayınlamak için yedi yıl sürdüğünü söylerler.
Kasım 2010'de Fox News muhabiri Geraldo Rivera, 11 Eylül aile üyelerinin 7 Dünya Ticaret Merkezi hakkında sorular sorduğu ve çöküşüyle ilgili soruşturma çağrısında bulunduğu bir dizi reklam olan "BuildingWhat?" adlı bir televizyon reklam kampanyasının üyelerini ağırladı. Rivera, televizyon reklamlarını "bu göstericiler kadar göz ardı etmek o kadar kolay değil" olarak nitelendirdi ve "Patlayıcılar işin içinde olsaydı, bu, son yılların en iğrenç protestocularının ... haklı olduğu anlamına gelirdi" dedi. Günler sonra Rivera, BuildingWhat ? TV reklam kampanyası. Napolitano, "[7 Dünya Ticaret Merkezi]'nin kendi kendine yıkıldığına inanmak benim için zor. Geraldo Rivera'nın bunu araştırdığını görmek beni memnun etti."
Dünya Ticaret Merkezi kontrollü yıkım teorilerinin bazı savunucuları, 7 WTC'nin İkiz Kulelerin yıkımı için bir operasyon merkezi olarak hizmet etmiş olabileceği için yıkıldığını öne sürerken, diğerleri hükümet içindekilerin ilgili binada tutulan önemli dosyaları imha etmek istemiş olabileceğini öne sürüyor. kurumsal dolandırıcılığa. WTC binaları düzinelerce federal, eyalet ve yerel hükümet kurumunu barındırıyordu. BBC tarafından bildirilen bir açıklamaya göre, Gevşek Değişim film yapımcısı Dylan Avery, 25. kattaki gizli bir CIA ofisi, ABD Gizli Servisi'nin bir ileri karakolu, Menkul Kıymetler de dahil olmak üzere bazı olağandışı kiracıları barındırdığı için binanın yıkımının şüpheli olduğunu düşünüyor. ve Değişim Komisyonu ve New York şehrinin acil durum komuta merkezi. Başkanın eski terörle mücadele baş danışmanı Richard Clarke, 7 WTC'nin gizemli olduğunu düşünmüyor ve herhangi birinin binada yer kiralamış olabileceğini söyledi.
O zamanlar, daha önce yangın nedeniyle daha küçük çelik binaların çökmesi veya kısmen çökmesi vakaları olmasına rağmen, daha önce hiçbir çelik çerçeve yangın nedeniyle çökmemişti. Bununla birlikte, böyle bir binanın yangınla tamamen yok olma yeteneği, 2017'de Tahran'daki Plasco Binasının ve ertesi yıl Brezilya, São Paulo'daki Wilton Paes de Almeida Binasının çökmesiyle gösterilecektir. .   Ayrıca NIST, 1 WTC'nin çökmesi sırasında çıkan enkazın yangından önce 7 WTC'de önemli yapısal hasara neden olduğunu iddia ediyor.
BBC News, 7'nin çöküşünü bildirdi WTC, gerçekten düşmeden yirmi dakika önce. BBC, birçok haber kaynağının 7'nin yakında çökeceğini bildirdiğini belirtti. Saldırıların olduğu gün WTC. Çöküşü vaktinden önce duyuran muhabir Jane Standley, kontrol etmesi mümkün olmayan bir raporla karşı karşıya kaldıktan sonra ayakları üzerinde düşünmesinden kaynaklanan "çok küçük ve çok dürüst bir hata" olarak nitelendirdi.
Eylül 2002'de yayınlanan PBS belgeseli America Rebuilds'te 7'nin sahibi Larry Silverstein WTC ve WTC kompleksinin geri kalanı için kiracı ve sigorta poliçesi sahibi, itfaiye ile yangınların kontrol altına alınmasına ilişkin şüphelerin dile getirildiği bir tartışmayı hatırladı. Silverstein, "Öyle korkunç bir can kaybı yaşadık ki, belki de yapılacak en akıllıca şey onu çekmek" dediğini hatırladı. "Çekme kararını verdiler" diye hatırladı ve "binanın yıkılışını izledik." Silverstein, teorisyenlerin yıkımla ilgili bir anlamda "çekmenin" kullanıldığı iddiasıyla çelişerek, çekilecek olanın bina değil itfaiye ekibi olduğuna dair bir açıklama yaptı.
NIST raporu
2002'de Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü (NIST), Dünya Ticaret Merkezi'nin çöküşüyle ilgili genel bir soruşturma başlattı, ancak kısa süre sonra önce İkiz Kuleler'in çöküşüne odaklanma kararı aldı. 7'nin çöküşüyle ilgili nihai raporunun taslak versiyonu WTC, Ağustos 2008'de piyasaya sürüldü. Ajans, bu soruşturmanın yavaşlığını, çökmeyi başladığı andan yere kadar simüle eden kullandığı bilgisayar modelinin karmaşıklığına bağladı; ve NIST, soruşturmada geçen süreyi 7 olarak söylüyor WTC, bir uçak kazasını araştırmak için geçen süre ile karşılaştırılabilir. Ajans ayrıca 7 ile ilgili 80 kutu belge daha olduğunu söylüyor. WTC bulundu ve analiz edilmesi gerekiyordu. Bu gecikmeler, 11 Eylül saldırılarının geçerliliğini zaten sorgulayanlar arasında, teşkilatın makul bir sonuca varmaya çalıştığına dair şüpheleri artırdı.
NIST, 20 Kasım 2008'de 7 Dünya Ticaret Merkezi'nin çöküşüyle ilgili nihai raporunu yayınladı. Müfettişler, sonuçlara varmak için videolar, fotoğraflar ve bina tasarım belgeleri kullandılar. Binadaki malzemeler, kesin olarak tanımlanmalarına izin veren özelliklere sahip olmadığından ve bu nedenle soruşturma başlatılmadan önce imha edildiğinden, soruşturma fiziksel kanıtları içeremez. Rapor, binanın çökmesinin yaklaşık yedi saat süren yangınların etkisiyle olduğu sonucuna vardı. Binaya ölümcül darbe, 13. kat çöktüğünde geldi, kritik bir çelik destek kolonunu zayıflatarak feci bir arızaya yol açtı ve aşırı ısı, bazı çelik kirişlerin gücünü kaybetmesine neden olarak, tüm yapı çökene kadar binalarda daha fazla arızaya neden oldu. Ayrıca, şehrin su ana hattını kıran ve binanın alt yarısındaki fıskiye sistemini susuz bırakan yakındaki kulelerin çökmesi de bir faktör olarak gösterildi.
NIST, 7 olasılığını değerlendirdi WTC, patlayıcılarla yere indirildi ve bir patlama olayının meydana gelmediği, 7'de sütunları kesmek için "termit [...] kullanımının" olduğu sonucuna vardı. 9/11/01 tarihinde WTC olası değildi". Soruşturma, patlama kayıtlarında patlama sesinin duyulmadığı ve görgü tanıklarının patlama sesi duymadığı iddiasını delil olarak göstererek, patlamanın yarım mil mesafeden 130-140 desibel seviyesinde duyulacağını belirtti. Yıkımı savunanlar, görgü tanıklarının kulelerin yıkılmasından önce meydana gelen patlamaları defalarca bildirdiklerini ve NIST'ten elde edilen videoları, yıkılmadan önceki patlama seslerini desteklemek için bu tür patlamaların ne zaman duyulabileceğine dair göstergelerle birlikte yayınladıklarını söylüyorlar.
NIST ayrıca, ihtiyaç duyulan termit miktarının tespit edilmeden binaya taşınmış olmasının pek olası olmadığı sonucuna vardı. Yıkım savunucuları, termitin kullanıldığını iddia etmediklerini, bunun yerine termitten çok daha güçlü olan nano-termitin kullanıldığını iddia ettikleri yanıtını verdiler. Son olarak NIST, binada depolanan büyük miktarda dizel yakıttan çıkan yangınların çökmeye neden olduğu teorisini araştırdı ve reddetti.
Eleştiri
Amerikan İnşaat Mühendisleri Derneği Yapısal Mühendislik Enstitüsü, NIST'in tavsiyelerinin daha fazla tartışılması çağrısında bulunan bir bildiri yayınladı ve Britanya'nın Yapısal Mühendisler Kurumu, Mayıs 2002'de FEMA raporunu memnuniyetle karşılayan bir bildiri yayınladı ve raporun kendi profesyonel grubu tarafından benzer görüşler ifade ettiğini belirtti.
Jones'un "Why Indeed Did the WTC Buildings Completely Collapse?" adlı makalesinin yayınlanmasının ardından Brigham Young Üniversitesi, Jones'un "giderek artan spekülatif ve suçlayıcı" ifadelerine Eylül 2006'da, ifadeleri ve araştırmaları incelenene kadar onu ücretli izne ayırarak ve böylece onu iki dersten çıkararak yanıt verdi. Jones, altı hafta sonra üniversiteden emekli oldu. Üniversitedeki yapısal mühendislik fakültesi, "Profesör Jones'un hipotezlerini desteklemediklerini" belirten bir bildiri yayınladı. 22 Eylül 2005'te Jones, BYU Fizik ve Astronomi Bölümü'nden bir grup meslektaşına hipotezleri üzerine bir seminer verdi. Jones'a göre, meslektaşlarından biri hariç hepsi seminerden sonra bir soruşturma yapılması gerektiği konusunda hemfikirdi ve tek muhalif, ertesi gün Jones'un önerileriyle aynı fikirdeydi.
Northwestern Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Profesörü Zdeněk Bažant, yayımlanmış hakemli bir çökme teorisi sunan ilk kişiydi, bir istisna olarak "yerleştirilmiş patlayıcılarla bir komplo olduğunu iddia eden birkaç yabancı" yazdı. Bažant ve Verdure, tasarımdaki güvenlik marjlarının çökmeleri imkansız kılacağı "yanlış bir izlenime" kadar "garip fikirlerin" izini sürüyor. Aşamalı çöküşün daha ayrıntılı bir modellemesinin etkilerinden birinin, "yerleştirilmiş patlayıcılar efsanesini ortadan kaldırmak" olabileceğini söylüyorlar. Gerçekten de Bažant ve Verdure, kulelerin aşamalı çöküşünü daha iyi modellemek için kontrollü yıkımlardan elde edilen verilerin incelenmesini önererek, aşamalı çökme ve kontrollü yıkımın iki ayrı başarısızlık modu olmadığını öne sürdüler (kontrollü yıkım komplo teorisinin varsaydığı gibi).
Jones'un kuleleri yıkmak için nanotermitin kullanıldığı teorisi ve üç binanın yıkılmasının ardından bulunan toz ve molozlarda termit ve nanotermit kompozitlerinin bulunduğu iddiasının, patlayıcıların kuleleri yıktığının kanıtı olduğu sonucuna varıldı. binalar, "A History of Explosive Demolition in America" kitabının yazarı Brent Blanchard, Jones'un teorilerinin uygulanabilirliği hakkındaki soruların cevapsız kaldığını belirtiyor; hiçbir yıkım personeli, kulelerin çökmesini izleyen sekiz aylık enkaz kaldırma işlemi sırasında herhangi bir termit belirtisi fark etmedi. Blanchard ayrıca, Jones'un test ettiği kirişlerde meydana gelmeyen, test edilen kirişler için doğrulanabilir bir sahiplik zincirinin kurulması gerektiğini belirterek, test edilen metal parçaların enkaz yığınından asetilen meşaleler, makaslar ile kesilip kesilmeyeceği sorularını gündeme getirdi. veya diğer potansiyel olarak kontamine olmuş ekipman sahadayken veya işlenirken, depolanırken veya Ground Zero'dan anma alanlarına aktarılırken eser miktarda termite veya diğer bileşiklere maruz kalır. Skeptical Inquirer dergisinden Dave Thomas, söz konusu kalıntının demir oksit ve alüminyum bileşiminden dolayı termitik olduğunun iddia edildiğini belirterek, bu maddelerin kulelerde ortak olan pek çok öğede bulunduğuna dikkat çekti. Thomas, dikey bir çelik kirişi kesmek için erimiş demirin aşağı düşmesini önlemek için özel yüksek sıcaklık muhafazasının eklenmesi gerektiğini ve termit reaksiyonunun bina yıkımında pratik olarak kullanılamayacak kadar yavaş olduğunu belirtti. Thomas, Jesse Ventura'nın New Mexico Tech'i büyük bir çelik kiriş boyunca nanotermit dilimlemesini gösteren bir gösteri yürütmesi için tuttuğunda, nanotermitin bol miktarda alev ve duman ürettiğini ancak yatay ve dolayısıyla en uygun konumda olmasına rağmen kirişe zarar vermediğini belirtti. .
Bir binayı kontrollü bir yıkıma hazırlamak önemli ölçüde zaman ve çaba gerektirir. Kule duvarlarının düzinelerce katta açılması gerekirdi. Dünya Ticaret Merkezi'nde çalışan onbinlerce insan fark etmeden, binlerce kiloluk patlayıcı, fünye ve ateşleme mekanizmasının güvenlikten geçip kulelere yerleştirilmesi gerekecekti. Psikoloji profesörü Stuart Vyse ile yapılan bir sohbete atıfta bulunan Hartford Advocate'deki bir makale şöyle soruyor: "Patlayıcıları elde etmek, binalara yerleştirmek, uçakların düşmesini ayarlamak için kaç yüz kişiye ihtiyacınız var? [...] ve belki de en mantıksızı, bu komplonun tek kelimesini bile ağzınıza almamak mı?"
Dünya Ticaret Merkezi geliştiricisi Larry Silverstein, "Umarım bu kapsamlı rapor, o korkunç günde hayatını kaybeden erkek ve kadınların onurunu lekeleyen çeşitli 11 Eylül komplo teorilerini sona erdirir." NIST'in Bldg'nin başarısızlığına ilişkin ayrıntılı raporunun sunulması üzerine. 7 Eylül'de, Architects & Engineers for 9/11 Truth grubunun lideri Richard Gage, "Bina 7'nin nasıl yıkıldığının örtbas edilmesine daha ne kadar katlanmak zorundayız?" NIST'in baş müfettişi Dr. S. Shyam Sunder, şüpheciliğin neden ölmediğini açıklayamadığını söyledi. "Ben gerçekten bir psikolog değilim," dedi. "İşimiz en iyi bilimi bulmaktı." Kuleleri patlayıcıların yıktığına inanmayan Maryland Üniversitesi'nde yangından korunma mühendisliği profesörü James Quintiere, teşkilatın bu sonuçlara nasıl vardığını sorgulayarak "Patlayıcılar konusunda uzmanlıkları yok" dedi ancak NIST'in bunu değerlendirmek için dışarıdan uzmanlar istihdam ederek zaman kaybettiğini de ekliyor.
Peng Zhen
Peng Zhen (12 Ekim 1902-26 Nisan 1997), Çin Komünist Partisi mensubu bir Çinli siyasetçi. 1949'da Çin İç Savaşı'nda komünistlerin zaferini takiben Pekin'deki parti örgütüne liderlik etti, ancak Kültür Devrimi sırasında Mao Zedong'nun edebiyatın devletle ilgili rolüne ilişkin görüşlerine karşı çıktığı için tasfiye edildi. 1982'de diğer "yanlışlıkla suçlanan" yetkililerle birlikte Deng Xiaoping yönetiminde itibarı iade edildi ve Merkezi Siyasi ve Hukuki İşler Komisyonu'nun ilk başkanı ve Ulusal Halk Kongresi Daimi Komitesi'nin dördüncü başkanı olarak görev yaptı.
Peng Zhen, Çin Komünist Partisi'nin Sekiz Ölümsüzü'nden biri olarak kabul edilmektedir.
Maria do Carmo Silveira
Maria do Carmo Trovoada Pires de Carvalho Silveira (d. 14 Şubat 1961), São Toméli siyasetçi. Silveira, Afrika ada ülkesi São Tomé ve Príncipe'de 8 Haziran 2005'ten 21 Nisan 2006'ya kadar başbakanlık makamında bulunmuştur.
Donetsk Ulusal Üniversitesi'nde (Ukrayna ) ekonomist olarak eğitim gördü, Strasbourg'daki Ulusal Yönetim Okulu'ndan Kamu Yönetimi Yüksek Lisansı yaptı ve 1999'dan 2005'e kadar São Tomé ve Príncipe Merkez Bankası'nın üçüncü başkanı olarak görev yaptı. Silveira bu görevi 2011'den 2016'ya ikinci kez üstlenmiştir.
Başbakan
8 Haziran 2005'ten 21 Nisan 2006'ya kadar São Tomé ve Príncipe'de başbakan ve Planlama ve Maliye Bakanı olarak görev yaptı.
Ülkenin ikinci kadın başbakanı olan Silveira, São Tomé'nin Kurtuluş Hareketi ve Príncipe-Sosyal Demokrat Parti'nin (MLSTP-PSD) bir üyesi ve parti yönetim kurulu üyesiydi.
Makroekonomik istikrarın önceliği olduğunu açıklayan Silveira, kamuda sendikalarla yaşanan ücret anlaşmazlığını çözerek, IMF'den yardım alarak ve Angola ile petrol sektöründe işbirliği anlaşması imzalayarak diğerlerinin yanı sıra adından söz ettirdi.
CPLP İcra Sekreteri
Ocak 2017'de Maria do Carmo, Mozambik Murade Murargy'nin yerini alarak ve Ocak 2019'da Portekizli Francisco Ribeiro Telles'in yerini alarak Lusophone Commonwealth İcra Sekreteri görevini üstlendi.
Lorenzo Tio
Lorenzo Tio Jr. (1893–1933), babası Lorenzo Tio Sr. (1867-1908) ve amcası Louis "Papa" Tio (1862-1922) gibi New Orleans'lı usta bir klarnetçidir. Babası ve amcasıyla birlikte bu üç Tio'nun enstrümanı çalma yöntemleri, caz sololarının geliştirilmesinde ufuk açıcı bir öneme sahiptir.
Üç Tio, klasik müzik teorisinin New Orleans'daki ragtime, blues ve caz müzisyenlerine aşılanmasına yardımcı olmuştur. Aralarında Sidney Bechet, Barney Bigard, Johnny Dodds, Omer Simeon, Louis Cottrell, Jr., Jimmie Noone ve Albert Nicholas'ın da bulunduğu erken cazın önemli birçok müzisyeni Lorenzo Tio Jr,'dan eğitim almıştır.
Lorenzo Tio Jr. obua da çalmıştır. 1916'da Manuel Perez'in ve 1918'den 1928'e kadar Armand J. Piron'un müzik grubuna katıldı ve Piron, Bechet, Jelly Roll Morton ve Clarence Williams ile kayıtlar yapmıştır.
Irak El-Kaidesi
__STATİKYÖNLENDİRME__
Atticus Ross
Atticus Matthew Cowper Ross (16 Ocak 1968, Londra, Birleşik Krallık), İngiliz müzisyen, film müziği bestecisi, prodüktör ve ses mühendisi. Kariyerine Bomb the Bass grubunda başlayan ve daha sonra 12 Rounds isimli grubu kuran Ross, Trent Reznor ile yaptığı film müziği çalışmaları ile tanınmaktadır. İkilinin bestelediğini Sosyal Ağ soundtrack'i 2010 yılında En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü'nü kazanmıştır. David Fincher'ın birçok filmi için müzik besteleyen Reznor ve Ross, 2013 yılında Ejderha Dövmeli Kız filminin müzikleri ile Grammy Ödülü'ne layık görülmüştür.
2005 yılından beri Reznor'un rock grubu Nine Inch Nails ile çalışan ve How to Destroy Angels'ın üyesi olan Ross, 2016 yılında grubun Reznor dışındaki tek resmi üyesi olmuştur. Aynı zamanda Korn ve Coheed and Cambria gibi grupların albümlerinde prodüktörlük yapan Ross, 12 Rounds grubunun vokalisti Claudia Sarne ile evlidir.
JJ Cale
Den J. J. Cale, (5 Aralık 1938, Oklahoma City - 26 Temmuz 2013,San Diego), Amerikalı müzisyen, şarkıcı ve besteci.
1938 doğumlu olan JJ Cale'nin gerçek adı John Weldon Cale'dir ve bir dönemin tanınmış müzik gruplarından olan Velvet Underground 'ın elemanlarından John Cale ile karıştırılmamak için JJ Cale adını kullanmıştır.
Davul makinelerinin kullanımına öncülük eden sanatçı besteci olarak daha büyük başarılara imza atmakla beraber şarkıcı olmasının yanında besteci kimliği ile ön plana çıkmıştır. 14 stüdyo albümü olan sanatçı ilk Grammy ödülü 'nü 1977 yılında Cocaine isimli şarkısıyla kazandı. Şarkıları rahat okuyuş tarzı ile de bilinen JJ Cale; birincisi 1977 diğeri ise 2008 yılında kazanılmış 2 Grammy ödülü 'ne sahipti. Sanatçının rahat okuyuş tarzı da Bob Dylan tarafından geliştirildi. Kansas grubu tarafından yorumlanan Call me The Braze, Eric Clapton'ın yorumuyla tanınan "After Midnight", "Cocaine" ve Lynyrd Skynyrd grubunun tanıttığı "I Got the Same Old Blues başta olmak üzere pek çok Blues rock şarkısını besteleyen ünlü besteci ve şarkı sözü yazarı JJ Cale; 26 Temmuz 2013 tarihinde kalp krizi nedeniyle öldü.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararları listesi (2101-2200)
Bu liste, 25 Nisan 2013 tarihinden günümüze kabul edilen, sayıları 2101 ve 2200 arasında olan Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararlarının bir listesidir.
Brière Bölgesel Tabiat Parkı
Brière Bölgesel Tabiat Parkı (Fransızca: Parc naturel régional de brière) Fransa'nın Pays de la Loire bölgesindeki bir koruma alanıdır. 7.000 hektarlık Grande Brière ile birlikte toplam 40.000 hektarlık bir alanı çevreler. Bölge, 1970 yılında resmen bölgesel tabiat parkı olarak tanımlandı.
Park şu komünleri içine alır:
Eosimiyen
Eosimiyen (Eosimiidae), en eski simiyenler olduğu düşünülen bir soyu tükenmiş primat familyasıdır.
Taksonomi
Keşfedildiklerinde, Eosimiyenların, Simiyenlerin ataları olma olasılığı göz önünde bulunduruldu (Culotta 1992), ancak sonraki çalışmalar onların Simiyen olduklarını gösterdi (Kay ve diğerleri 1997, Ross ve diğerleri 1998). Bazı bilim adamları, Tarsiyerler'e daha yakın göründükleri için eosimiyen'lerin simiyen olup olmadığını sorgulamaya devam ediyor - örneğin Gunnell ve Miller (2001), eosimiyen morfolojisinin antropoid (maymun) morfolojisiyle eşleşmediğini buldu. Bununla birlikte, çoğu uzman şimdi Eosimiyenleri ilk simiyenler olarak görüyor - Williams, Kay ve Kirk (2010) bunun nedeni, giderek daha fazla kanıtın bu yöne işaret etmesinden kaynaklanıyor.
Williams, Kay ve Kirk, (2009'un sonlarında olduğu gibi), önerilen tüm türleri hesaba katarak, 6 cins içinde toplam 11 tür olacağını belirtiyorlar (Amphipithecidae,Anthrasimias, Bahinia, Eosimias, Phenacopithecus, Phileosimias). Bunun yanı sıra Çin'de zengin bir eosimiyen çeşitliliği var gibi görünüyor.
Phileosimias ve Anthrasimias gibi birkaç cins, eosimiyen olarak sınıflandırılmaları belirsiz görünmektedir. Marivaux vd. (2005) üç kesin Eosimiyen grubu önermektedir: Bahinia, Phenacopithecus ve Eosimias. Phileosimias kamali ve Phileosimias brahuiorum adlı iki yeni türün fosillerini keşfettikleri duyuruldu. Phileosimias'ın da erken simiyen olduğu ve daha modern simiyenlerin kız kardeşleri olarak ortaya çıkmış olabileceği sonucuna vardılar. Williams, Kay ve Kirk (2010), Gunnell ve ark. (2008) ve Kay vd. (2009) Anthrasimias'ın Adapiforms olarak sınıflandırılması gerektiğini ve Rosenberger ve Hogg'un Bahinia pondaungensis hakkında şüphelerini dile getirdiğini ileri sürmektedir. Ayrıca, çoğu analiz Amphipithecidae'yi Anthropoids'lere (yani simiyenlere) bağlarken, adapiformlara ve omomyiformlara ve ayrıca Eski Dünya maymunu simiyen'e benzerlikler gösterdiklerinin kanıt eksikliği olduğunu belirtiyorlar.
Filogenetik
Aşağıda, nesli tükenmiş maymun türlerinden bazılarının ve Eosimiyen'de ortaya çıkan daha modern türlerin bulunduğu filogenetik bir ağaç var. Anthrasimias gösterilmiyor. Simiyenler Asya'da, ilk simiyenler ise Ön-Arabistan'da ortaya çıkmıştır. Yaklaşık olarak kaç milyon yıl önce (myö) grupların daha yeni gruplara ayrıldığı belirtilir. Bu ağaçta, geleneksel olarak tanımlanan ve italik olarak gösterilen Eosimiyen, bu değerlendirmede parafiletik grubudur. Kladistik olarak 'daha üst' maymunlar gruba dahil edilmiştir. Ekgmowechashaladea genellikle Tarsiyerler'e yerleştirilir, bu durumda Eosimiyen Simiyen'e eşdeğer hale gelebilir.
Cannalonga
Cannalonga İtalya'nın Campania bölgesine bağlı Salerno ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2010 tarihi itibarıyla 1,098'dir.
Dağlıoğlu, Seyhan
Dağlıoğlu, Adana'nın Seyhan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kaşyayla
Kaşyayla aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Sen Anlat Karadeniz
Sen Anlat Karadeniz, Sinegraf imzalı, ilk bölümü 24 Ocak 2018 tarihinde yayımlanan, yapımcılığını Osman Sınav'ın üstlendiği, senaryosunu sırasıyla Nehir Erdem, Ayşe Ferda Eryılmaz ve Erkan Birgören'in kaleme aldığı, başrollerinde Ulaş Tuna Astepe, İrem Helvacıoğlu ve Mehmet Ali Nuroğlu'nun yer aldığı Türk yapımı dram türündeki televizyon dizisidir. 3 sezondan oluşan dizi, 13 Kasım 2019 tarihinde yayımlanan 64. bölümüyle final yaparak sona erdi.
Assérac
Assérac, Fransa'nın batısındaki Loire-Atlantique'de bir komün. 2017 itibarıyla nüfusu 1.790 kişidir.
Çihori Muharebesi
Çihori Muharebesi, 1463 yılında Birleşik Gürcistan kralı VIII. Giorgi ve kraliyet ailesinden VI. Bagrat önderliğindeki isyancı asilzadeler arasındaki muharebedir. Muharebe Batı Gürcistan'da Argveti bölgesinde Çihori kalesi yakınlarında gerçekleşti ve kralın yenilgisiyle sonuçlandı.
Muharebe IV. Vahtang'ın (1442-1446) kısa süreli hükümdarlığı döneminden sonra başlayan ve krallığın nihai olarak bölünmesi ile sonuçlanacak Gürcistan üzerinde hegemonya kurmayı amaçlayan uzun ve çekişmeli iç mücadelenin doruk noktasıydı. Vahtang'ın kardeşi ve varisi meşruluğu iddialı olan VIII.Giorgi'ye karşı ayaklanma Gürcistan Krallığı'nın batı ve güney bölgelerini kışkırttı. Batı Gürcistan dükleri Giorgi'nin akrabası Bagrat'a katılarak güçlü bir koalisyon altında toplandı ve savaş alanı olan Çihori'de kraliyet ordusuyla karşılaşdılar. Giorgi yenildi, Bagrat Kutaisi'de İmereti kralı olarak taç giydi. Ancak yeni monarşi yardımları karşılığında dört müttefiğine yeni bir prenslik kurmakta minnettardı. Bundan sonra Gelovani ailesi Svaneti'de, Şervaşidze Abhazeti'de, Dadiani Samegrelo'da, Vardanizde-Gurieli ise Guria'da yarı bağımsız prensler olarak yönetime geçtiler.
Foxhole (video oyunu)
Foxhole, merkezi Toronto, Ontario'da bulunan Kanadalı video oyun şirketi Siege Camp tarafından geliştirilen ve yayınlanan, oyuncuların işbirliğine dayalı bir sanal alan, çok oyunculu, aksiyon-strateji video oyunudur. Oyun, yukarıdan aşağıya bir görünüme sahip geleneksel bir gerçek zamanlı strateji video oyununa çok benzeyen bir aksonometrik projeksiyon perspektifi kullanan oyun motoru Unreal Engine 4'ü kullanmaktadır. Foxhole'un ortamı "20. yüzyılın başlarındaki savaştan esinlenmiştir". Oyun, kullanıcının iki gruptan birine asker olarak katılmasına, kaynakları ve malzemeleri toplayarak, üreterek ve naklederek, savaşta insan gücü ve araçlar sağlayarak ve tahkimatlar inşa edip yöneterek kalıcı bir savaşa katkıda bulunma seçeneğine sahip olmasına izin verir. Karşı tarafı yok etme nihai hedeftir. Oyun, 28 Eylül 2022'de Steam'da yayınlanmıştır.
Gameplay
Oyuncular Foxhole'da iki milletten birini seçebilir ve her millet kendine özgü silah, araç ve tahkimat bulundurmaktadır. Oyun ekonomisi oyuncular tarafından yürütülmektedir.
Geliştirme
Oyun, 2016'nın başlarından 28 Eylül, 2022 tarihine kadar erken erişimdeydi.
Jaan Puhvel
Jaan Puhvel (24 Ocak 1932) Hint-Avrupa dilleri alanında uzmanlaşmış Estonyalı karşılaştırmalı dilbilimci ve karşılaştırmalı mitologdur.
Estonya'da doğan Puhvel, 1944'te Sovyetlerin Baltık devletlerini işgal etmesinin ardından ailesiyle birlikte ülkesinden kaçtı ve Kanada'ya yerleşti. Doktorasını Harvard Üniversitesinde karşılaştırmalı dilbilim alanında yaptı. Los Angeles California Üniversitesi'nde (UCLA) klasik diller, Hint-Avrupa dilleri ve Hititçe alanında profesör oldu ve burada Karşılaştırmalı Folklor ve Mitoloji Çalışmaları Merkezi'ni kurdu ve Klasikler bölümü başkanlığı yaptı.
Puhvel, Hitit Etimolojik Sözlüğü'nün kurucusu ve Proto-Hint-Avrupa mitolojisi ve Proto-Hint-Avrupa toplumu üzerine birçok çalışmanın yazarı ve editörüdür.
Kişisel hayatı
Puhvel, Estonyalı mikrobiyolog ile 4 Haziran 1960'ta evlendi ve çiftin üç çocuğu oldu. Puhvel ayrıca Filolog Martin Puhvel'in kardeşidir.
Auburn Tigers
Auburn Tigers, 1906 yılında kurulan, Auburn, Alabama merkezli ve Amerikan kolej ligi olan NCAA'de mücadele eden kolej basketbolu takımıdır. Renkleri turuncu ve laciverttir. Auburn Üniversitesi'ni temsil etmektedir ve maçlarını Neville Arena'da oynamaktadır. Takımın başantrenörü Bruce Pearl'dır.
Auburn Tigers, beş kez Konferans normal sezon şampiyonluğu, iki kez Konferans şampiyonluğu kazandı. NCAA Turnuvası'nda 11 kez yer aldı ve bir kez dörtlü final oynadı.
Auburn Tigers'ın, NBA Seçmeleri'ndeki en yüksek seçimi 2022'de, 3. sıradan seçilen Jabari Smith Jr.'dir. Toplamda 35 kez NBA'ye oyuncu seçildi.
Neville Arena
29 Haziran 2007'de Auburn, 2010-11 sezonu için sonunda tamamlanacak olan 92,5 milyon dolarlık yeni bir basketbol sahası ve antrenman tesisleri inşa etme planlarını açıkladı. Arena başlangıçta Auburn Arena olarak adlandırıldı, ancak daha sonra 2022'de Neville Arena olarak yeniden adlandırıldı. 9.121 kişilik oturma kapasitesiyle Neville Arena, konferanstaki en küçük erkek basketbol sahasıdır. Auburn ilk maçını, 12 Kasım 2010'da Auburn Arena'da oynadı ve uzatmalarda UNC Asheville'ye 70-69 yenildi. Takımın, Auburn Arena'daki ilk galibiyeti, 21 Kasım 2010'da, Middle Tennessee'yi 68-66 yendiğinde geldi.
Auburn Tigers'ın, Neville Arena'daki maçlarının toplam kaydı 139-59'dur.
Barbaros, Seyhan
Barbaros, Adana'nın Seyhan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Naka, Yokohama
Naka, Japonya'nın Yokohama kentinin 18 semtinden biridir. Semt, kentin doğu kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 20,86 km² olan semtin nüfusu Şubat 2010 tarihi itibarı ile 146.563'tür.
Naka, Yokohama'nın eski merkezî iş alanı olup günümüzde bölgesel bir ticaret merkezi hizmet vermektedir.
Clara Luciani
Clara Luciani (10 Temmuz 1992 Martigues, Fransa), Fransız şarkıcı ve söz yazarıdır.
Biyografi
Luiciani Korsikalı bir aileden geliyor. Clara Luciani, Marsilya banliyösü olan Septèmes-les-Vallons'ta büyüdü. Müzik kariyerine başlamadan önce Sanat Tarihi bölümünü okudu ve pizza şefi, dadı, Zara'da pazarlamacı ve İngilizce öğretmenliği gibi çeşitli işler yaptı.
2011 yılında, kısa sürede en iyi seslerden biri haline gelen La Femme grubuyla tanıştı. 2013 yılında çıkan Psycho Tropical Berlin albümünde iki şarkı söyledi. Bu gruptan ayrıldıktan sonra Maxime Sokolinski ile Hologram ikilisini kurdu.
2015-2016 yılında şarkıcı Raphaël, "Somnambules" turunda ona eşlik etti.
2017'de Benjamin Biolay ile sahne aldı ve ilk EP'si olan Monstre d'amour'u yayınladı. Benjamin Lebeau (The Shoes) ve Ambroise Willaume (Revolver) ile kayıt ettikleri bu EP, büyük beğeni topladı.
6 Nisan 2018'de Luciani, ilk albümü olan Sainte-Victoire'ı yayınladı.
Ocak 2019'da Avustralya'da tura çıktı, Adelaide, Melbourne, Sydney ve Brisbane'deki So Frenchy So Chic festivalinde sahne aldı
Luciani, Françoise Hardy, Serge Gainsbourg, Nico, Michel Legrand ve Paul McCartney gibi isimlerden etkilendiğini iddia ediyor
Esperanto tarihi
LL Zamenhof 1870'lerde ve 80'lerde Esperanto'yu geliştirdi ve 1887'de bu dil hakkındaki ilk yayını Unua Libro'da yayınladı. Esperanto konuşmacılarının sayısı o zamandan beri kademeli olarak arttı, ancak hükûmetlerden ve uluslararası kuruluşlardan çok fazla destek görmedi ve bazen yasa dışı ilan edildi veya bastırıldı.
Standart Yidiş
1880 civarında, Moskova'da ve tahminen Esperanto üzerinde çalışırken, Zamenhof, Rus İmparatorluğu'ndaki Yahudiler için birleştirici bir dil olan yerli Bialystok (Kuzeydoğu) lehçesine dayanan Yidiş'i standartlaştırmak için iptal edilmiş bir girişimde bulundu. Zamenhof ć, h́, ś, ź (Esperanto'nun erken taslaklarında olduğu gibi, daha sonra ĉ, ĥ, ŝ, ĵ) ve ě harfleriyle birlikte Latin alfabesi kullandı. Ancak, böyle bir projenin geleceği olmadığı sonucuna vardı ve çalışmasını durdurdu, kendini Esperanto'ya, tüm insanlık için birleştirici bir dil, olarak adadı. Paul Wexler, Esperanto'nun büyük Avrupa dillerinin keyfi bir pastişi olmadığını, ancak kurucusunun ana dili olan Yidiş'in Latin alfabesi şeklinde bir yeniden biçimlendirmesi olduğunu öne sürdü. Bu model genellikle ana akım dilbilimciler tarafından desteklenmez.
Yayınlanmadan önce dilin gelişimi
Zamenhof daha sonra çocukluğundan beri bir dünya dili hayal ettiğini söyledi. İlk başta Latincenin yeniden canlanmasını düşündü, ancak okulda öğrendikten sonra ortak bir uluslararası iletişim aracı olmanın çok karmaşık olduğuna karar verdi. İngilizce öğrendiğinde, fiil çekimlerinin gereksiz olduğunu ve dilbilgisel sistemlerin beklediğinden çok daha basit olabileceğini fark etti. Hala büyük bir kelime ezberleme problemine sahipti, iki Rusça işarete dikkat çekti: Швейцарская, İsviçre (švejtsarskaja, kapıcı kulübesi - швейцар švejtsar, kapıcı kelimesinden gelen) ve Кондитерская (konditerskaja, bir şekerci dükkânı – кондитер konditer, bir şekerci kelimesinden gelen). Daha sonra, eklerin mantıklı bir şekilde kullanılmasının iletişim için gerekli kök sözcük sayısını büyük ölçüde azaltabileceğini fark etti. Kelime dağarcığını, dünyanın dört bir yanındaki okullarda en yaygın olarak öğretilen ve bu nedenle en fazla sayıda insan tarafından tanınabilecek diller olan Romen ve Cermen dillerinden almayı seçti.
Unua Libro - Boulogne Bildirgesi (1887-1905)
Unua Libro 1887'de yayınlandı. Başlangıçta hareket en çok Rus İmparatorluğu'nda ve Doğu Avrupa'da büyüdü, ancak yakında Batı Avrupa'ya ve ötesine yayıldı: 1889'da Arjantin'e; 1901'de Kanada'ya; 1903'te Cezayir, Şili, Japonya, Meksika ve Peru'ya; 1904'te Tunus'a ve 1905'te Avustralya, ABD, Gine, Hindiçin, Yeni Zelanda, Tonkin ve Uruguay'a.
Esperanto ilk yıllarında ağırlıklı olarak Zamenhof ve Antoni Grabowski gibi erken benimseyenlerin yayınlarında, büyük yazışmalarda (çoğunlukla kayıp), 1889'dan 1895'e kadar yayınlanan La Esperantisto dergisinde ve sadece zaman zaman kişisel karşılaşmalarda kullanıldı.
1904'te küçük bir uluslararası konferans düzenlendi ve Ağustos 1905'te Fransa'nın Boulogne-sur-Mer kentindeki ilk dünya kongresine öncülük etti. 20 milletten 688 Esperanto konuşmacısı vardı. Bu kongrede Zamenhof, Esperanto hareketindeki liderliğinden resmen feragat etti, çünkü kendisine yapılan kişisel önyargının (Yahudi düşmanlığı) dilin ilerlemesini engellemesini istemiyordu. Kongre katılımcılarının onayladığı Esperanto hareketinin kuruluş ilkeleri hakkında bir bildiri önerdi.
Boulogne Bildirisi (1905 – günümüz)
Dünya Kongreleri, 1905'ten beri iki Dünya Savaşı haricinde her yıl düzenlendi ve düzenlenmektedir.
Belçika ile Almanya arasındaki Neutral Moresnet özerk bölgesi, küçük ve çok ırklı nüfusu arasında büyük oranda Esperanto konuşmacılara sahipti. Esperanto'yu resmi dili yapmak için bir teklif vardı.
1920'lerin başında, Prag'da yapılan 13. Dünya Esperanto Kongresi sırasında Milletler Cemiyeti'nin resmi delegesi Nitobe Inazō tarafından hazırlanan bir raporun ardından Milletler Cemiyeti İran heyeti uluslararası ilişkilerde kullanılmak üzere kabul edilmesini önerdiğinde, Esperanto için büyük bir fırsat ortaya çıktı. On delege, 18 Aralık 1920'deki ilk oylamadan başlayarak ve önündeki üç yıl boyunca devam eden teklifi Fransız delegesine, Esperanto'nun tanınması yolundaki Milletler Cemiyeti'nin tüm girişimlerini ezmek için Fransa'nın konseydeki veto ayrıcalığını kullanan, karşı tek bir sesle kabul etti. Hanotaux, Fransız dilinin uluslararası dil olarak konumunu kaybetmesini beğenmedi ve Esperanto'yu bir tehdit olarak gördü. Ancak, iki yıl sonra Milletler Cemiyeti, üye devletlerin eğitim müfredatlarına Esperanto'yu dahil etmelerini önerdi. Fransızlar Esperanto'yu tüm Fransız okullarında ve üniversitelerinde yasaklayarak misilleme yaptılar. Fransız Eğitim Bakanlığı, Esperanto'nun kabul edilmesinin "Fransızca ve İngilizce'nin yok olacağı ve dünyadaki edebi standardın bozulacağı" anlamına geleceğini söyledi. Bununla birlikte, birçok insan 1920'leri Esperanto hareketinin en parlak zamanı olarak görüyor.
1941'de Sovyetler Birliği, anti-milliyetçi hareket korkusuyla birçok Esperantistlerin ve akrabalarının toplu olarak tutuklanmasına, sınır dışı edilmesine ve öldürülmesine başladı, ancak Nazi istilası sırasında kesintiye uğratıldı.
Hitler, Mein Kampf' ta Esperanto'nun Yahudi diasporasını birleştirmek için evrensel bir dil olarak yaratıldığını yazdı. Yahudisiz Ulusal Alman Esperanto Ligi'nin oluşturulması Nazileri yatıştırmak için yeterli değildi. II. Dünya Savaşı sırasında Esperanto'nun Alman savaş esiri kamplarında öğretilmesine izin verilmedi. Esperantlar bazen muhafızları Almanya'nın en yakın müttefiki olan İtalya'nın dili olan İtalyanca'yı öğrettiklerine ikna ederek yasağın üstesinden gelmeyi başardılar. Sovyetler Birliği'nin ilk yıllarında, Esperanto'ya hükûmet desteğinin bir ölçüsü verildi ve resmi olarak tanınan bir Sovyet Esperanto Derneği kuruldu. Ancak 1937'de Stalin bu politikayı tersine çevirdi ve Esperanto'nun kullanımı 1956'ya kadar etkin bir şekilde yasaklandı. Esperanto'nun kendisi infaz için yeterli bir neden olmasa da, kullanımı Yahudiler veya sendikacılar arasında genişletildi ve yabancılarla temasları teşvik etti.
Faşist İtalya ise, Esperanto broşürleri aracılığıyla İtalya'da turizmi teşvik etmek için bazı çabalar gösterdi, İtalyanca ve Esperanto'nun benzerliklerini takdir etti.
Portekiz'in sağcı hükümetleri 1936'dan 1974 Karanfil Devrimi'ne kadar dili çökertti. İspanyol İç Savaşı'ndan sonra, Franko İspanyası Esperanto konuşmasının oldukça yaygın olduğu anarşistler ve Katalan milliyetçilerini çökertti ancak 1950'lerde Esperanto hareketi, Francisco Franco'nun Madrid Dünya Esperanto Kongresi'nin onursal himayesini kabul etmesiyle tekrar tolere edildi. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2015)">alıntı gerekli  ] Soğuk Savaş, özellikle 1950'lerde ve 1960'larda, Esperanto'nun düşman propagandası için kullanılabileceğine dair korkular olduğu için Esperanto hareketine de bir engel oldu. Bununla birlikte, dil 1970'lerde bir rönesans yaşadı ve 1975'te İran'daki popülaritesindeki gerçek patlama gibi dünyanın yeni bölgelerine yayıldı. 1991'e kadar pan-Afrika kongresine garanti verecek Afrikalı Esperantistler vardı. Herhangi bir ülke tarafından resmi olarak tanınmamasına rağmen dil yayılmaya devam ediyor ve sadece birkaç devletin eğitim müfredatının bir parçası olarak yer alıyor.
Dilin gelişimi
Boulogne Bildirgesi (1905) Esperanto'da sınırlı değişiklikler yaptı. Bu bildiri, diğer şeylerin yanı sıra, dilin temelinin sonsuza dek bağlayıcısının Fundamento de Esperanto (Zamenhof'un bir grup erken eseri olan "Esperanto Vakfı") olarak kalması gerektiğini belirtti: kimse buna değişiklik yapma hakkına sahip değildir. Bildiri, konuşmacının uygun gördüğü şekilde yeni kavramlar ifade etmesine de izin verir, ancak orijinal stile uygun olarak yapılmasını önerir.