René_Guénon
İslam'da harf bilimi
]] Guénon, Vedik kutsal kitaplarda nirukta bilgisi içsel anlamları açığa çıkarırken, İslam'da harfler ilminin İslam ezoterizminin merkezinde yer aldığını, burada egzoterizm ve ezoterizmin genellikle 'kabuk' (qishr) ve 'çekirdek' (lubb) veya daire ve merkezi ile karşılaştırıldığını yazmaktadır. Ezoterizm ve onun İslami doktrinle ilişkisi konusunda, Arapça tarikat ve haqiqah (araç ve son) kelimelerine atıfta bulunur ve "ezoterizm "in genel anlamının tasavvuf terimiyle belirlendiğini not eder. Guénon'a göre, bu son terim ancak tam olarak 'inisiyasyon' olarak tercüme edilebilir. Ve 'tasavvuf' herhangi bir ezoterik ve inisiyatik doktrine atıfta bulunurken, İslami ezoterizmi tanımlamak için kullanılan [türev] 'sufizm' terimini sorgular. Guénon'a göre bu terim"''izm' ekiyle kaçınılmaz olarak belirli bir ekole özgü bir doktrin fikrini akla getirme gibi talihsiz bir dezavantaja sahiptir, oysa gerçekte durum böyle değildir, söz konusu olan tek ekol, temelde farklı yöntemleri temsil eden turuktur, doktrinde temel bir farklılık olması mümkün değildir, çünkü 'Birlik doktrini tektir' (et-tevhidu vahid)'. -"Guénon'a göre, sûfi kelimesinin türetilmesi kuşkusuz çözülemez, "kelimenin, yalnızca birinin doğru olabilmesi için eşit akla yatkınlıkta çok fazla etimoloji önerisi vardır". Ona göre bu kelime tamamen sembolik bir isimdir ve bu haliyle kesinlikle dilbilimsel bir türetme gerektirmez: "Sözde etimolojiler temelde sadece fonetik benzerliklerdir; dahası, belirli bir sembolizmin yasalarına göre, söz konusu kelimenin etrafında az ya da çok aksesuar olarak gruplandırılmış çeşitli fikirler arasındaki ilişkilere etkili bir şekilde karşılık gelir.""Ancak, Arap dilinin karakteri (İbranice ile paylaştığı bir karakter) göz önüne alındığında, bir kelimenin birincil ve temel anlamı harflerin sayısal değerlerinde bulunur; ve aslında, özellikle dikkat çekici olan, sûfi kelimesini oluşturan harflerin sayısal değerlerinin toplamının el-Hikmetu'l-ilahiye, 'İlahi Bilgelik' ile aynı sayıya sahip olmasıdır. Dolayısıyla gerçek sûfi bu Hikmet'e sahip olan kişidir ya da başka bir deyişle, o el-'arif bi'llah'tır, yani 'Tanrı aracılığıyla bilen' kişidir, çünkü Tanrı Kendisi dışında bilinemez ve bu da bilginin ya da hakikatin en yüce ya da 'tam' derecesidir."Guénon daha sonra Arap harflerinin sayısal anlamları hakkında tasavvufta kullanılan sembolizmi tanıtmaktadır:"Tüm âlemleri kuşatan ilahi 'Arş' (el-Arşu'l-Muhit) bir daire figürü ile temsil edilir. Merkezde er-Rûh [Ruh] yer alır ve 'Arş', ilk dördü dört ana noktada ve diğer dördü dört ara noktada olmak üzere dairenin çevresine yerleştirilmiş sekiz melek tarafından desteklenir. Bu meleklerin isimleri sayısal değerlerine göre düzenlenmiş çeşitli harf gruplarından oluşur, öyle ki isimler bir araya getirildiğinde alfabenin tüm harflerini kapsar. Söz konusu alfabede 28 harf vardır, ancak Arap alfabesinin en başında İbrani alfabesindekilere tam olarak karşılık gelen yalnızca 22 harfe sahip olduğu söylenir; bunu yaparken, yalnızca 22 harf kullanan küçük cefr ile 28 harf kullanan ve hepsini farklı sayısal değerlerle tasarlayan büyük cefr arasında ayrım yapılır. Dahası, 28'in (2 + 8 = 10) 22'de (2 + 2 = 4) içerildiği söylenebilir, tıpkı Pisagor Tetraktys'ine göre 10'un 4'te içerildiği gibi: 1 + 2 + 3 + 4 = 10 ve aslında, altı ek harf, basit bir nokta ilavesiyle oluşturuldukları ve aynı noktanın kaldırılmasıyla hemen geri getirildikleri orijinal altı harfin yalnızca modifikasyonlarıdır." Dört isimden oluşan iki grubun her birinin alfabenin tam yarısını ya da 14 harfi içerdiği ve bunların sırasıyla aşağıdaki şekilde dağıldığı fark edilecektir (ilk dört melek ana noktalarda ve ikinci grup melekler ara noktalarda düşünüldüğünde):