cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vladimir Lenin
III. Enternasyonal
Lenin I. Dünya Savaşı sırasında Avrupa'nın pek çok ülkesinde sosyal-demokratların ve sosyalistlerin kendi ülkelerinde emperyalist savaşa bulaşan hükûmetlerini desteklemelerini eleştirerek sosyal-demokrat adını değersizleştirdi ve 1917 yılında açıkladığı Nisan Tezleri'nde Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin adının Komünist Parti olarak değiştirilmesini önerdi. Bu öneri kabul edildi, ancak parti resmi olarak 1918 yılının Mart ayında Komünist Parti adını aldı. 1919'da devrimin özellikle Avrupa başta olmak üzere tüm dünyada yayılması amacıyla Komintern'i örgütlerken Marksist sosyal-demokratlara da parti adı ve izlenecek yol ve taktikler konusunda tercih yapmaları çağrısında bulundu. İtalya, Yunanistan, Fransa vs. pek çok Avrupa ülkesinde kurulan Komünist Partileri Komintern'e davet etti ve örgütlü mücadelenin önemine değindi. İdeolojik olarak Marksizm-Leninizm'i benimseyen partiler ülkelerinde devrimci mücadeleyi başlattı. Ancak 1919'da Almanya'daki devrim girişiminin başarısız olması ve Avrupa ülkelerindeki kapitalist hükûmetlerin sosyalizme karşı sert tedbirler alarak kalkan oluşturması Lenin'in devrimci mücadeleyi sömürge altındaki üçüncü dünya ülkelerine yöneltmesine sebep oldu. Lenin bu amaçla emperyalist devletlerin egemenliğindeki halklara bağımsızlık mücadelesi başlatmaları çağrısında bulundu. Yaşadığı dönemde Çin ve Moğolistan'da başlayan devrimci hareketler ölümünden sonra Kuzey Kore, Küba, Vietnam, Laos ve daha pek çok Latin Amerika, Afrika ve Asya ülkesinde Leninist taktik ve yollarla sosyalistlerin iktidara gelmesini sağladı.
Rusya İç Savaşı dönemi
Bu arada, Rusya’da iç savaş sürmekteydi. Çok geniş bir yelpaze içinde farklı görüşlere sahip siyasi hareketler ve destekçileri Sovyet hükûmetini devirmek için silaha sarılmıştı. Birçok taraf iç savaşa karışmış olsa da çarpışan iki önemli taraf komünistlerin Kızıl Ordusu ile monarşi taraftarlarının Beyaz Ordusuydu. Fransa, Büyük Britanya, ABD ve Japonya gibi yabancı güçler Beyaz Ordu'ya destek vermiş ve fiilen işgale katılmışlardı. Rusya'nın mevcut durumundan istifade eden Polonya, Romanya ve Japonya da toprak kazanma amacıyla Rus topraklarını işgal etti. Bolşevikler bir yandan monarşi taraftarlarıyla diğer yandan yabancı işgalcilerle mücadele etmek zorunda kaldılar. Lenin'in yoksul Rusya halkları üzerinde etkili olan politikası Kızıl Ordu'ya katılımı arttırdı ve 1920 yılında bilfiil 3 milyon kişi Kızıl Ordu saflarında savaşmakta idi. Leon Troçki tarafından komuta edilen Kızıl Ordu, 1921 yılında Beyaz Ordu'yu ve müttefiklerini yenerek iç savaşı kazandı. Emperyalist dostları ve komutanları tarafından yalnız bırakılan son Beyaz Ordu birlikleri de kaçarak ülkeyi terk etti.
Ancak bağımsızlığı 1918 yılında Lenin tarafından onaylanmasına rağmen Sovyet iktidarına düşmanlığını gizlemeyen Polonya ise Józef Piłsudski önderliğinde Rus topraklarına saldırınca 1920 yılında Sovyet-Polonya Savaşı patlak verdi. İç savaşta yorgun düşmüş Kızıl Ordu emperyalist batının desteğini alan Polonya'da yeterince başarı sağlayamayınca Sovyet hükûmeti 1921 yılı Mart ayında imzalanan antlaşma ile Belarus'un batı topraklarını Polonya'ya bırakmak zorunda kaldı ve bu şekilde Sovyet-Polonya sınırı çizildi. Sovyetler Birliği ancak 1939'da bu toprakları geri alabildi.
Leninizm ve uluslar meselesi
Lenin, emperyalizmin şiddet eğilimi olduğunu savunuyor ve 1917 yılında kapitalist ve emperyalist güçlerin kontrolü altındaki ulusların koşulsuz olarak kendi kaderini tayin hakkına sahip olduğunu deklare ediyordu. Ancak iç savaşın yarattığı buhran, erken ölümü dolayısıyla iktidarının kısa sürmesi, emperyalist saldırılar gibi sebeplerden dolayı bu ilkeyi istediği şekilde uygulama imkânı bulamadı.
1920-1921 yıllarında, altı ulusal cumhuriyet Ukrayna, Belarus, Gürcistan, Azerbaycan, Ermenistan ve Rusya arasındaki ilişkiler açık biçimde belirlenmiş değildi. Lenin bu birliğin sosyalist, enternasyonalist ilkelere uygun şekilde gönüllülük yolu ile uygulanmasını istiyordu. Lakin Sovyetler Birliği’nin kurulması sırasında, Komünist Parti saflarında yeşermeye başlayan Rus milliyetçiliği ile de mücadele etmek durumunda kaldı. Lenin bu tehlikeyi dikkate alarak büyük Rus şovenizmine karşı uyanık olma çağrısında bulundu. Lenin'e göre Sovyetler Birliği'ni iki önemli etken tehdit etmekteydi; bürokratik komünizm ve Rus şovenizmi. Rus milliyetçiliğine karşı diğer uluslarda hortlayacak milliyetçi saldırganlıklar sosyalist idealizmi mahvedebilirdi.
Sovyet projesinin Rusya Federasyonu’na katılma biçiminde değil, eşit cumhuriyetlerin birleşmesi biçiminde olması gerektiğini vurguladı. Bu şekilde bir birliğin amacının diğer ulusların kapitalist emperyalizmden korunmasına da hizmet edeceğini öngördü.
Ancak Lenin, hastalığı nedeni ile bu dönemde güçten düştü ve zamanla sağlığını tümden yitirdi. Daha önce yok etmeye söz verdiği ezen ulus şovenizmi, sürece yeniden hâkim oldu ve uluslar politikası, gönüllü olarak birliğe katılsa da Rusya'nın otoritesinin güçlenmesine karşı çıkanların asimilasyonu politikası biçiminde işledi.
NEP
Uzun yıllar süren savaş ve bu buhran dönemindeki sert tedbirleri içeren ekonomi politikası, 1921 yılındaki kıtlık ve düşman hükûmetlerin kuşatması sonucunda Rusya harap düşmüştü. En büyüğü Tambov Ayaklanması olan birçok köylü ayaklanması oldu. 1921 Mart’ında Kronstadt’ta denizcilerin isyanı üzerine Lenin, savaş komünizmi politikasını sanayii ve özellikle tarımı yeniden yapılandırmak için Yeni Ekonomi Politikası (Rusça: Новая экономическая политика [НЭП]) (NEP) ile değiştirdi. Bu yeni politika üretim ve gelişmeyi sabote edip piyasaya ürün sürülmesini engelleyerek kıtlık yaratanlara ve karaborsacılara karşı bir önlem olarak ortaya çıktı. Kırsal kesimde tarımsal üretimi kontrol edenlerin piyasaya serbestçe ürün vermelerini sağlamak amacıyla serbest ticarete izin verdi. Kısmi liberalleşme hareketi planlı sosyalist ekonomiye geçmeden önce toprak aristokratlarının ve fabrikatörlerin ekonomiyi daha da tahrip edip halkta infial yaratmalarına karşı bir tedbirdi. 1927 yılında NEP siyaseti yerini sanayileşme ve kolektivizasyona bıraktı.
SSCB'nin kurulması
1921'de Bolşevikler Beyaz Terör'ü yenmeyi başararak iç savaşı sona erdirdiler. Belarus, Ukrayna, Orta Asya ve Kafkasya'daki cumhuriyetlerde de Bolşevikler yeni rejimi yıkmaya çalışan muhalifleri bertaraf etmeyi başardılar.
1922 yılında devletin federal yapısı konusunda tartışmalar yaşandı. Milliyetler Halk Komiseri olan Stalin tüm cumhuriyetlerin Rusya Federatif Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içinde özerk nitelikte teşkilatlanmaları gerektiğini savunuyordu. Lenin buna şiddetle karşı çıkarak tüm cumhuriyetlerin eşit statüde, egemenlik haklarının korunduğu birleşik bir federasyon planı hazırladı. Plana göre her cumhuriyetin birlikten ayrılma hakkı vardı. Sonunda federasyonun oluşturulmasında Leninist ilkeler kabul edildi.
30 Aralık 1922'de Rusya Federatif Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin, Belarus SSC, Ukrayna SSC, Orta Asya ve Kafkas cumhuriyetleriyle birleşmesiyle Sovyetler Birliği resmen kuruldu.
Leninci politika anlayışının özgünlüğü
Lenin dogmatik kuralları olmayan yeniliğe ve değişime açık bir siyasi anlayışa sahipti. Ülkenin mevcut koşullarına ve zamana göre değişim söz konusu olabileceği için komünizmin hem siyasal hem de ekonomik olarak statik, değişmez kurallarla değil, mevcut şartlara göre yeniden uyarlanarak tatbik edilmesi gerektiğini savunuyordu.
Helvan
Ekonomi
Helvan'da demir, çelik, tekstil, otomotiv ve çimento sanayi bulunmaktadır.
Vladimir Lenin
Leninci politika anlayışının özgünlüğü
Leninizmin en dikkat çekici özelliği dönemin hemen hemen diğer bütün sosyalistlerinin savunduklarının aksine kendine has özelliklerinin olmasıydı. Örneğin Lenin Marksizm'i elekten geçirerek devrimci mücadeleyi reddeden ve iktidarın parlamenter yoldan alınması gerektiğini savunan Avrupalı hemen bütün sosyalistlerin aksine ısrarla devrimi savunan ender politikacılardan biriydi. 1905 Devrim hareketi başarısızlığa uğrasa da bu olay Lenin'i haklı çıkarır nitelikteydi. Ancak Lenin hareketin başarısızlığından kendisini ve diğer sosyalist liderleri suçlayacak ve sorunun isyanı örgütleyip yönlendirememek olduğu gerçeğini kabul edecektir.
Lenin pek çok kez kendisini yalnız bırakan, ama ısrarla savunduğu ve kabul ettirdiği ve en nihayetine doğruluğunu tasdik ettirdiği görüşlerle ön plana çıktı. Örneğin I. Dünya Savaşı sırasında Avrupa'da kendi ülkesindeki mevcut hükûmetin savaş politikasına destek vermeyen tek sosyalist önderdi. Hükûmetlerinin saldırgan politikalarına destek veren II.Enternasyonal'deki sosyalist yoldaşlarını Marksizm'e ihanetle suçladı ve şiddetle eleştirdi. İsviçre'deki sürgünden döndükten hemen sonra partisine sunduğu Nisan Tezleri'nde de batılı yoldaşlarının ihanetini ileri sürerek sosyal-demokrasi kavramının önemini yitirdiği belirtti ve Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin adının Komünist Parti olarak değiştirilmesi gerektiğini savundu. Şubat Devrimi'nin ardından iktidarı alanların bu devrimi burjuva hareketine çevirdiklerini ileri sürdü ve mevcut hükûmetin yoksul halk kitlelerinin taleplerini karşılamasının imkânsızlığını vurguladı. Bu tezlerde yine arkadaşlarının çekingenlikle kabul ettiği sosyalist devrim çağrısı yaptı.
Ekim 1917'de Merkez Komite toplantısında Bolşevik yoldaşları Grigori Zinovyev ve Lev Kamenev'in maceracılık suçlamalarına ve hatta Lev Trotski'nin ilk başlardaki muhalefetine karşın ayaklanma kararının alınmasını ısrarla savundu. 1918 Mart ayında Almanya'nın saldırısının tüm devrimci kazanımları bertaraf edeceğini fark ederek Brest-Litovsk Barış Antlaşması'nın derhal imzalanması gerektiğini savunan tek kişi de kendisiydi. Ancak Lenin'i ve Leninizm'i daha değerli kılan kendisinin ısrarla savunduğu, yoldaşlarının ise reddettiği bu kararların sosyalist devletin kurulması ve geliştirilmesinde hayati bir öneme sahip olduğu gerçeğiydi. Önceleri Lenin'e muhalefet eden ancak bir süre sonra alınan kararların doğruluğunu fark ederek Lenin'e hak veren Bolşevikler bu sayede Leninizm'in özgünlüğünü de kanıtlamış oluyorlardı. Zira Leninizm terimini ilk kullanan da birçok kez Lenin'in görüşlerini eleştiren ancak daha sonra doğruluğunu kabul etmek zorunda kalan Grigori Zinovyev oldu.
Helvan
Eğitim
Helvan Üniversitesi, 1975 yılında kurulmuştur. Astronomik gözlemevi ise 1903 yılında açılmıştır.
Vladimir Lenin
Leninci politika anlayışının özgünlüğü
Lenin'e göre politika dost ile düşman arasında ayırım gözetme sanatıdıydı. Ona göre parlamenter sistem halkın ihtiyaçlarına cevap veremediğinde ve önemini yitirdiğinde devrim kaçınılmaz olurdu. Halkı sefalet ve açlığa mahkûm eden kapitalizme karşı her türlü mücadelenin evla olacağını savunan Lenin, ülkenin asalaklardan, kapitalistlerden, soytarı sözde aydınlardan, fabrikatörlerden, yoksul köylüleri kene gibi kemiren toprak aristokratlarından temizlenmesi gerektiğini savunuyordu. Demokrasi kavramını da farklı bir şekilde yorumlayan Lenin, burjuva için mi yoksa halk için mi demokrasi sorusunu yönelterek, burjuvazi için demokrasinin kendi çıkarlarını güvence altına aldığı ve halkı özgürlük palavralarıyla kandırdığı bir terimden öteye gidemeyeceğini söyledi. Kapitalizmin egemen olduğu ülkelerde elit bir kesimin zenginliğini muhafaza edebilmek için özgürlük kavramını, propagandasına dini de alet ederek yoksul halk kitlelerini cennet vaadiyle kandırıp, bu dünyanın nimetlerini bencilce sömürmek ve paylaşımı reddetmek için sık sık kullandığını iddia etti. 20. yüzyılın başlarında Rusya'nın ve dünyanın yaşadığı trajediler karşısında savunduklarının haklılığını kanıtlayan Lenin, politikanın bir savaş alanı olduğunu ve halkın adil bir düzene kavuşabilmesi için bu savaş alanında mücadelenin kaçınılmaz olduğunu vurguluyordu.
Lenin'in politik manevraları da ekonomik alanda ve dış politikada dikkat çekiyordu. Örneğin iç savaşın yarattığı yıkımın onarılması için sosyalist politikadan kısmen ödün vererek 1921'de NEP'i uygulamaktan hiç çekinmedi. Bu politikanın henüz tamamen bertaraf edilmemiş fabrikatörlerin ve toprak aristokratlarının gelişimi sabote etmelerine karşı bir önlem olarak alındığını belirtti. Nitekim bu taktik kulakların yarattığı kıtlığın önüne geçmekte son derece başarılı oldu. Dış politikada ise Avrupa'da yaşanan gelişmeleri dikkate alarak komünizmin yayılması için verilen mücadelenin yönünü ve niteliğini değiştirmekten de hiç çekinmedi. 1919 yılında Almanya'daki Spartaküs hareketinin yenilgiye uğratılması ve sosyalist yoldaşları Rosa Luxemburg ve Karl Liebknecht'in hunharca katledilmesi üzerine Marks'ın öngördüğü devrim için batı Avrupa'da henüz koşulların elvermediğini fark ederek mücadelenin yönünü emperyalist devletlerin egemenliğindeki sömürge ülkelerine çevirdi. Bu amaçla özellikle Güneydoğu Asya, Ortadoğu ve Latin Amerika ülkelerindeki halklara bağımsızlık çağrısı yaptı. Hindistan, Türkiye, Çin, Meksika gibi ülkelerde başlayan ve zamanla tüm üçüncü dünya ülkelerine sıçrayan bağımsızlık mücadeleleri bazı ülkelerde sosyalizmden farklı da olsa Moskova'nın desteğiyle batının emperyalist hegemonyasından kurtulmuş yeni hükûmetlerin kurulmasını sağladı.
Lipaz
Lipaz, lipitlerin ester bağlarının hidrolizini katalizleyen bir enzimdir. Lipazlar esterazların bir alt sınıfıdır.
Vladimir Lenin
Yaşamının son yılları
İlk kez felç geçirdikten sonra, hükûmet ile ilgili bazı yazıları eşine dikte ettirdi. Bunların arasında en ünlüsü Lenin'in vasiyetidir. Bu vasiyette, başta Josef Stalin olmak üzere önde gelen komünistleri eleştiriyordu. 1922 yılı Nisan ayından itibaren Komünist Parti Genel Sekreteri olan Stalin'in eline sınırsız bir otoritenin geçtiğini söyledi ve yoldaşların Stalin’i bu görevden uzaklaştırmak için bir yol aramalarını önerdi. Bunun dışında 1922 yılından ölümüne kadar Militan Materyalizmin Önemi Üzerine, "Kamenev'e mektup", "Özerkleştirme" Üzerine, "İşbirliği", "Daha Az, Daha İyi" gibi çeşitli yazılar kaleme aldı.
Lenin, vasiyetinde Sovyetler Birliği'ne yönelik yıkıcı nitelikte özellikle iki tehlikeye karşı dikkat edilmesi çağrısında bulundu. Bunlar; Büyük Rus şovenizmi ve bürokratik sosyalizmdi. Büyük Rus şovenizmi, çokuluslu devletin halklarının sosyalist ideolojiye ve birlik politikasına yönelik isyankar tavırlar sergilemelerine sebep olabilirdi. Bu nedenle milliyetçi ve şovenist politikaların enternasyonalist amaçları gölgelememesi gerektiğini belirtti. Bürokratik yozlaşmanın da sosyalist sistem için ciddi bir tehlike olabileceğini, ekonomik kalkınmaya zarar vermemesi için devletçi politikalarda bürokrasinin engelleyici bir unsur olmamasına dikkat edilmesi gerektiğini ifade etti. Ülke yönetiminde de partinin önde gelen isimleri arasındaki çatışmanın yıkıcı olabileceğini belirterek kolektif liderliğin önemini vurguladı.
Lenin’in ölümünden sonra eşi Nadejda Krupskaya, 1924 Mayıs’ındaki 13. Parti Kongresi’nde okunmak üzere vasiyeti Merkez Komite Sekretaryasına teslim etti. Vasiyet o dönemde partide etkili olan Grigori Zinovyev, Lev Kamenev ve Josef Stalin'i zor durumda bıraktı. Partide Lenin'in büyük otoritesi ve saygınlığı metnin örtbas edilmesi ihtimalini imkânsız kılıyordu. Ancak Lev Trotski'ye karşı iktidar mücadelesi veren Zinovyev, Kamenev ve Stalin; ellerini zayıflatmak da istemiyordu. Bu durumda Merkez Komite toplanacak ve metnin 13. Kongre delegelerine not tutmamaları ve metinden kongrede bahsetmemeleri şartıyla okutulmasına karar verildi. Lenin'in eşi Krupskaya karara karşı çıksa da sonuç değişmedi. Metin, delegeler tarafından ayrı ayrı okundu. Bu durum Lenin'in beklediği iddia edilen etkiyi yaratmadı. Stalin Genel Sekreterliğe devam etti. Lenin'in eşi Krupskaya da bir süre sonra Stalin'e yönelik muhalefetinden vazgeçerek onu destekledi. Ancak vasiyet Sovyetler Birliği'ne düşman olan kapitalist devletler için bir fırsat oldu. Nitekim vasiyetin bir kısmı ilk olarak 1926 yılında Max Eastman tarafından Amerika Birleşik Devletleri’nde yayımlandı; Troçki ise partiden tasfiye edilip sürgüne gittiği dönem içerisinde 1934 yılında metni yayımlattı.
Lenin 21 Ocak 1924 günü akşam saat 18.50'de, 53 yaşında öldü. Lenin’in ölüm sebebi için yapılan resmî açıklama serebral arteriyoskleroz ya da dördüncü bir inme idi. Ancak Lenin’i tedavi etmeye çalışan 27 doktorun yalnız sekizi otopsi raporunda bu sonuca vardığı için, ölümü ile ilgili başka teoriler de ortaya atıldı. Tarihçilerin büyük çoğunluğu ölüm sebebinin, suikast neticesi boynunda kalan kurşunun neden olduğu bir felç olduğu konusunda hemfikirdir.
Devrimin lideri ve Sovyetler Birliği'nin kurucusu Lenin'in ölümüyle ülkede bir hafta sürecek yas ilan edildi. Birkaç günde yaklaşık bir milyon kişi liderin naaşı önünde saygıyla eğildi. Leonid Krasin'in önerisiyle tahnit edilen naaşı 27 Ocak 1924 tarihinde düzenlenen büyük bir cenaze töreniyle Moskova Kızıl Meydan'a inşa edilen Lenin Mozolesi’ne konuldu. Lenin’in ölümünden üç gün sonra devrimin simgesi Sankt-Peterburg şehrinin adı Leningrad olarak değiştirildi. SSCB, 1991 yılında dağılana kadar şehir bu isimde kaldı. 1991 yılında ismi tekrar Sankt-Peterburg olan şehrin bulunduğu bölge (Rusça: Oblast) ise hâlen resmî olarak Leningrad Oblastı adını taşımaktadır. Lenin'in doğduğu şehir olan Simbirsk şehrinin adı da ölümünden hemen sonra Ulyanovsk olarak değiştirildi. Bu şehir Lenin'in anısına hâlen Ulyanovsk olarak adlandırılmaktadır.
Ölümünden sonra
Lenin'in korunan naaşı Moskova'nın merkezinde Kızıl Meydan'daki Lenin Mozolesi'nde sürekli olarak ziyarete açık tutulmaktadır.
Ölümünden hemen önce belirttiği, kendisi için anıt yapılmaması isteğine rağmen Lenin adı, ilk proleter devletin kurulmasındaki dehası ve Stalin'in yarattığı kült nedeniyle zaman içinde dinsel tapınmaya yakın sayılacak mertebeye ulaşmıştı. 1980'lere gelindiğinde Sovyetler Birliği’nde her önemli şehrin merkezinde bir Lenin heykeli, merkeze yakın bir Lenin caddesi ve Lenin meydanı, tüm şehre dağılmış yirmiye yakın irili ufaklı büst ve heykel bulunuyordu. Kolektif çiftliklere, nişanlara, buğday hibridlerine ve hatta bir asteroide Lenin’in adı verilmişti. Çocuklara ana okulu çağından itibaren "Lenin Dede" hakkında öyküler anlatılıyordu. Adına ödüller verildi. 1930 yılında adına verilmeye başlanan Lenin Nişanı 431.418 kez verildi.
Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Leningrad şehri orijinal adı olan St. Petersburg’a dönse de, çevresindeki Leningrad Oblast'ın adı değişmedi. Lenin’in doğum yeri olan Ulyanovsk’ta oturanlar şehrin adının yeniden Simbirsk olarak değişmesine karşı çıkarak başarılı oldu. Lenin’in naaşının toprağa verilmesi, son yıllarda Rusya’da sürekli gündemde bir konu hâline gelse de Komünist Parti'nin muhalefeti ve iktidardaki Birleşik Rusya Partisi'nin bu konuda çekingen davranması liderin naaşının korunmasında etkili olmaktadır.
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Lenin ile ilgili Rusya'da pek çok anket yapıldı. Kamuoyu Vakfı olan FOM araştırma şirketinin 1999 yılında yaptığı bir ankete göre Rusların %65'i Lenin'in tarihi rolü hakkında pozitif bir değerlendirmede bulunurken, %22'si negatif bir değerlendirme yapmış, %13 ise kararsız olduğunu belirtmiştir. Levada Araştırma Merkezi'nin 22 Nisan 2001'de Lenin'in 131. doğum yıldönümü kutlamalarında açıkladığı bir anket sonucuna göre ise Rus halkının %70'i Lenin'in iktidarı süresince uyguladığı politikaların o dönemin koşullarına göre uygun olduğunu belirtmiştir.
VTSIOM araştırma şirketinin 2016 yılında yaptığı bir ankette ise Rus halkına "Lenin'e sempati duyuyor musunuz" sorusu yöneltilmiş ve halkın %63'ü Lenin'i seviyorum cevabı verirken %23'ü sevmediğini ifade etmiştir. %14 ise bu konuda görüş bildirmemiştir. Yine VTSIOM araştırma şirketinin yaptığı başka bir ankette halka "Lenin, Rus halkının çıkarları doğrultusunda mı hareket etmiştir" sorusu yöneltilmiş ve %65 halkın çıkarları doğrultusunda hareket ettiğini söylerken, %8 sadece Rusya'daki azınlıkların lehine, %15 ise belirli bir imtiyazlı zümre için çalıştığını belirtmiştir. Halkın %12'si ise bu konuda yorum yapmanın zor olduğunu ifade etmiştir.
Marksizm ve Leninizm
Lenin dindar bir Marksistti ve ilk kez 1904'te Martov tarafından "Leninizm" olarak adlandırılan kendi Marksizm yorumunun yegâne özgün ve ortodoks olduğuna inanıyordu. Onun Marksist bakış açısına göre, insanlık sonunda saf komünizme ulaşacak, sömürü ve yabancılaşmadan kurtulmuş, kendi kaderini kontrol eden ve " herkesten kendi isteğine göre " kuralına uyan, devletsiz, sınıfsız, eşitlikçi bir işçi toplumu haline gelecekti. yeteneği, herkese ihtiyacına göre." Volkogonov'a göre Lenin "derinden ve içtenlikle" Rusya'yı koyduğu yolun nihayetinde bu komünist toplumun kurulmasına yol açacağına inanıyordu.
Lenin'in Marksist inançları, onu, toplumun mevcut durumundan doğrudan komünizme geçemeyeceği, öncelikle bir sosyalizm dönemine girmesi gerektiği ve bu nedenle asıl kaygısının Rusya'yı sosyalist bir topluma nasıl dönüştüreceği görüşüne götürdü. Bunu yapmak için, burjuvaziyi bastırmak ve sosyalist bir ekonomi geliştirmek için bir "proletarya diktatörlüğünün" gerekli olduğuna inanıyordu. Sosyalizmi " üretim araçlarının toplumsal olarak sahiplenildiği medeni bir kooperatifler düzeni" olarak tanımladı ve bu ekonomik sistemin bolluk toplumu yaratana kadar genişletilmesi gerektiğine inandı. Bunu başarmak için, kendi deyimiyle "tüm vatandaşların" "devletin kiralık çalışanları" haline gelmesiyle, Rus ekonomisini devlet kontrolü altına almayı temel kaygısı olarak gördü. Lenin'in sosyalizm yorumu merkezi, planlı ve devletçiydi, hem üretim hem de dağıtım sıkı bir şekilde kontrol ediliyordu. Devletin ekonomik ve politik merkezileşmesini sağlamak için ülke çapındaki tüm işçilerin gönüllü olarak katılacağına inanıyordu. Bu şekilde, üretim araçları üzerinde "işçilerin denetimi" çağrısı, işletmelerin doğrudan işçileri tarafından denetlenmesine değil, tüm işletmelerin bir "işçi devleti" denetimi altında işletilmesine atıfta bulunuyordu. Bu, bazılarının Lenin'in düşüncesinde birbiriyle çelişen iki tema olarak algıladığı şeyle sonuçlandı: popüler işçi kontrolü ve merkezi, hiyerarşik, zorlayıcı bir devlet aygıtı.
1914'ten önce, Lenin'in görüşleri büyük ölçüde ana akım Avrupa Marksist ortodoksluğuyla uyumluydu. Marksist olmayan çağdaş filozof ve sosyologların fikirlerini benimseyen Marksistlerle alay etmesine rağmen, kendi fikirleri yalnızca Rus Marksist teorisinden değil, aynı zamanda Rus devrimci hareketinden, daha geniş fikirlerden de etkilenmiştir. Fikirlerini, savaş, kıtlık ve ekonomik çöküşün ortasında Rusya'yı yönetmenin pragmatik gerçekleri de dahil olmak üzere değişen koşullara göre uyarladı. Leninizm geliştikçe, Lenin yerleşik Marksist ortodoksiyi gözden geçirdi ve Marksist düşüncede yenilikler getirdi.
Lenin, özellikle Emperyalizm, Kapitalizmin En Yüksek Aşaması olmak üzere teorik yazılarında, Marx'ın ölümünden bu yana kapitalizmdeki gelişmeler olarak gördüğü şeyleri tartıştı; ona göre, tekelci devlet kapitalizminin yeni aşamasına ulaşmıştı. Rusya ekonomisine köylülüğün hakim olmasına rağmen, Rusya'da tekelci kapitalizmin varlığının, ülkenin sosyalizme geçmek için yeterince maddi olarak gelişmiş olduğu anlamına geldiğine inanıyordu. Leninizm, Marksizmin diğer varyantlarından daha mutlakıyetçi ve doktriner bir bakış açısı benimsedi ve kendisini özgürlükçü vizyonunun duygusal yoğunluğuyla ayırdı. Ayrıca, proletaryayı devrime götürebilecek bir öncünün rolünü vurgulayarak öne çıktı ve devrimci bir araç olarak şiddetin rolünü yükseltti. Bertrand Russell, 1920'de Lenin'le yaptığı görüşmede şunları söyledi: "O (Lenin) mutlak ortodoksluğa sahipti. Bir önermenin Marx'tan bir metin alıntılanarak kanıtlanabileceğini düşünüyordu. Marx'ta doğru olmayan her şey olabilirdi."
Demokrasi ve ulusal sorun
Lenin, kapitalist ülkelerin temsili demokrasisinin "burjuvazinin diktatörlüğünü" sürdürürken demokrasi yanılsaması verdiğine inanıyordu ; Amerika Birleşik Devletleri'nin temsili demokratik sistemini anlatırken, her ikisi de Amerikan proletaryasını sömüren "kurnaz multimilyonerler" tarafından yönetilen "iki burjuva partisi arasındaki muhteşem ve anlamsız düellolara" atıfta bulundu. Bir değer olarak özgürlüğe karşı genel bir antipati sergileyerek ve işçileri kapitalist sömürüden kurtarmadığı için liberalizmin özgürlüklerinin hileli olduğuna inanarak liberalizme karşı çıktı.
Lenin, "Sovyet hükümetinin en demokratik-burjuva cumhuriyetten milyonlarca kat daha demokratik olduğunu" ilan etti, ikincisi basitçe "zenginler için bir demokrasi" idi. "Proletarya diktatörlüğünü" demokratik olarak görüyordu, çünkü sovyetlerin temsilcilerinin seçilmesini, işçilerin kendi memurlarını seçmesini ve tüm işçilerin düzenli rotasyonunu ve devlet idaresine katılımını içerdiğini iddia ediyordu. Lenin'in bir proletarya devletinin neye benzemesi gerektiğine dair inancı yine de Marksist ana akım tarafından benimsenen inançtan sapmıştır; Kautsky gibi Avrupalı ​​Marksistler, proletaryanın çoğunluğa sahip olduğu, demokratik olarak seçilmiş bir parlamenter hükûmet tasavvur ederken, Lenin, burjuvazinin herhangi bir girdisini dışlayan güçlü, merkezi bir devlet aygıtı çağrısında bulundu.
Lenin enternasyonalistti ve dünya devriminin keskin bir destekçisiydi, ulusal sınırları modası geçmiş bir kavram ve milliyetçiliği sınıf mücadelesinden uzaklaştıran bir kavram olarak görüyordu. Sosyalist bir toplumda dünya uluslarının kaçınılmaz olarak birleşeceğine ve tek bir dünya hükûmetiyle sonuçlanacağına inanıyordu. Bu sosyalist devletin merkezi, üniter bir devlet olması gerektiğine inanıyor ve federalizmi bir burjuva kavramı olarak görüyordu. Lenin, yazılarında anti-emperyalist fikirleri benimsedi ve tüm ulusların "kendi kaderini tayin hakkını" hak ettiğini belirtti. Ulusal kurtuluş savaşlarını destekledi, bu tür çatışmaların bir azınlık grubunun sosyalist bir devletten kopması için gerekli olabileceğini kabul etti, çünkü sosyalist devletler "kutsal veya hatalara veya zayıflıklara karşı sigortalı" değiller.
1917'de iktidara gelmeden önce, etnik ve ulusal azınlıkların bağımsızlık çağrılarıyla Sovyet devletini yönetilemez hale getireceğinden endişeliydi; tarihçi Simon Sebag Montefiore'ye göre Lenin, Stalin'i "her ikisini de vermek zorunda kalmadan özerklik ideali ve ayrılma hakkı sunan bir teori" geliştirmeye teşvik etti. İktidarı ele geçiren Lenin, azınlık etnik gruplarını Rus İmparatorluğu'nda kalmaya zorlayan bağların kaldırılması çağrısında bulundu ve onların ayrılma haklarını savundu, ancak aynı zamanda proletarya enternasyonalizmi ruhuyla derhal yeniden birleşmelerini bekledi. Bu birliği sağlamak için askerî güç kullanmaya istekliydi ve Ukrayna, Gürcistan, Polonya, Finlandiya ve Baltık ülkelerinde oluşan bağımsız devletlere silahlı saldırılarla sonuçlandı. Lenin'in hükûmeti ancak Finlandiya, Baltık ülkeleri ve Polonya ile olan çatışmaları başarısızlıkla sonuçlandığında, onların bağımsızlıklarını resmen tanıdı.
Görünüm
Troçki, Lenin'in görünüşünü basit ve güçlü olarak nitelendirdi. Ortalama boyunu 165 cm civarındaydı, Slav tipi bir yüze ve etkileyici koyu kahverengi gözlere sahipti.
Onunla bizzat tanışan Rus mucit Lev Theremin, Lenin'in parlak kızıl saçlarına çok şaşırdığını ifade etmiştir.
Lenin'de kendisine babasından genetik olarak kalan gözle görülür bir konuşma bozukluğu vardı.
Molotov'un anılarına göre, Lenin okuma yazma sırasında gözlük takıyordu fakat bu gözlüğü halk arasında kullanmak istememiştir.
Ses kayıtları
Lenin'in topluluk önünde yaptığı bazı konuşmalar gramofon ile kaydedilmiştir. 1919-1921 yılları arasında Rusça olarak kaydedilen bu ses kayıtlarından bazıları günümüze ulaşmıştır.
Lipaz
Lipazlar, çoğu canlıda gıdasal lipitlerin (yani trigliseritlerin) sindirimi, taşınması ve işlenmesinde önemli rol oynarlar. Bazı virüslerde dahi lipaz genleri bulunur.
İşlev
Çoğu lipaz bir lipit substratın gliserol omurgasının belli konumlarında etkir. İnsanlarda sindirim sisteminde yağları sindirmekten sorumlu esas enzim olan pankreatik lipaz örneğinde, enzim, yağlarda bulunan trigliseritleri monogliseritlere ve yağ asitlerine dönüştürür.
Fosfolipaz ve sfingomiyelinazlar da sayılırsa doğada çok büyük sayıda lipaz vardır.
Yapı
Amino asit dizisi bakımından birbirinden farklı çok çeşitli lipazlar vardır, bunlar protein yapıları ve katalitik yapıları bakımından incelendiğinde dahi birkaç tipten oluşurlar. Bunların çoğu alfa/beta hidrolaz katlanmasına sahiptirler (bkz resim). Kullandıkları hidroliz mekanizması kimotripsininkine benzer, bir serin nükleofil, bir asit kalıntı (genelde aspartik asit) ve bir histidinden oluşur. Gram negatif bakteriler tarafından üretilen çoğu lipaz, biyolojik olarak aktif biçimlerine kavuşabilmek için, doğru katlanmalarını sağlayan, kendilerine has bir yardımcı proteine gerek duyarlar.
Fizyolojik dağılım
Lipazlar gıdasal trigliseritlerin rutin metabolizmasından, sinyal transdüksiyonu ve enflamasyona kadar çok çeşitli biyolojik süreçlerde yer alırlar. Bazı lipazlar hücre içinde belli bölmeler ile sınırlıdır, diğerleri ise hücre dışında mekanlarda işlev görürler.
İnsanlarda lipazlar
İnsan sindirim sisteminin başlıca lipazları mide tarafından salgılanan gastrik lipaz ve pankreas tarafından salgılanan pankreatik lipaz ve pankreatik lipazla ilişkili protein 2 (PLRP2)'dır. İnsanlarda ayrıca bunlarla ilişkili birkaç enzim daha vardır, hepatik lipaz, endotel lipaz ve lipoprotein lipaz olmak üzere. Bu lipazların hepsi sindirim sistemi ile ilgili değildir. (bkz. tablo)
Diğer lipazlar arasında, , , , , , , , , ve sayılabilir.
Ayrıca çok sayıda fosfolipaz da vardır ama bunlar her zaman diğer lipazlarla sınıflandırılmazlar.
Endüstriyel kullanımlar
Mantar ve bakterilerden elde edilen lipazlar eski çağlardan beri yoğurt ve peynir yapımında önemli rol oynamışlardır. Ancak, bunların yanı sıra, modern uygulamalarda lipazlar lipitlerin yıkımı için kullanılan ucuz ve çok yönlü katalizörler olarak değerlendirilir. Örneğin, bir biyoteknoloji şirketi, ekmek ürünleri ve çamaşır tozu üretmek ve bitkisel yağları yakıta dönüştürmek gibi amaçlar için rekombinant lipaz enzimlerini pazarlamaktadır.
Helvan
Ulaşım
Helvan'da şehiriçi tramvay sistemi bulunmakta olup şehir ayrıca Kahire metrosunun 1. hattı ile Kahire'ye bağlanmaktadır.
Dünya Zekâ Sporları Oyunları
Dünya Zeka Sporları Oyunları, Uluslararası Zeka Sporları Derrneği (IMSA) tarafından "Yaz ve Kış Olimpiyatları'ndan sonra üçüncü bir Olimpiyat Oyunları getirme yolunda atılan bir taş" olarak nitelendirilen çok sporlu etkinlik.
İlk kez 3-18 Ekim arasında Pekin'de; Yaz Olimpiyatları'ndan iki ay sonra, Paralimpik Oyunları'ndan bir ay sonra 2008 Dünya Zeka Sporları Oyunları gerçekleştirilmiştir. Oyunlarda briç, satranç, dama, go ve Xiang qi (Cin satrancı) olmak üzere beş zeka sporu yer almıştır. 143 ülkeden katılan 2763 sporcunun katıldığı oyunlardan otuz beş altın madalya çıkmıştır.
Oyunların ikincisi 9-23 Ağustos 2012 tarihleri arasında Lille, Fransa'da gerçekleştirilmiştir. Oyunlar, 2012 Yaz Olimpiyatları esnasında başlamış ve 2012 Yaz Paralimpik Oyunları'ndan önce sona ermiştir.
Eylül 2016'da oyunlarla ilgili olarak Wrocław, Polonya'da Dünya Briç Oyunları düzenlenmiştir.
İlgili etkinlikler
Dört yılda bir gerçekleştirilen Dünya Zeka Sporları Oyunları'na ek olarak IMSA, ayrıca ilki Aralık 2011'de Pekin'de gerçekleştirilen SportAccord Dünya Zeka Oyunları'nı organize etmiştir. SportAccord Oyunları'nda daha az etkinlik vardır ve nakit para ödülü daha düşüktür.
Tüm OR2 sınavlarına katılanlar otomatik olarak altın madalya kazanmaktadır.
Sporlar
İlk iki etkinlikte madalyalar beş farklı zeka sporunda verilmiştir: briç, satranç, dama, go ve xiang qi (Çin satrancı).
IMSA'nın gözlemci üyesi olan Uluslararası Poker Federasyonu (IFP), gelecekte oyunlarda pokerin de yer alabileceğini söylemiştir.
2017 yılında Mahjong International League, IMSA'nın altıncı üyesi olarak kabul edilmiştir.
Ev sahibi şehirler
Oyunlar, ilk olarak Yaz Olimpiyatları ve Paralimpik Oyunları'nın yapıldığı şehirde veya en azından aynı ülkede Olimpiyatlardan sonra yapılacaktı. İlk yapılan etkinlikte bu plana uyuldu ve oyunlar Pekin'deki Olympic Village'de Olimpiyatlardan iki ay, Paralimpik Oyunlarından bir ay sonra gerçekleştirildi. Ancak 2012 yılında yapılan etkinlik, Londra, Büyük Britanya'daki Yaz Olimpiyatları'ndan farklı olarak Fransa'nın Lille şehrinde gerçekleştirildi.
2016 yılındaki oyunlar için, Brezilya üçüncü DZSO ev sahipliği için ilgili olduğunu belirtmişti. 2012 oyunlarının kapanış töreninde, 2016 etkinliğinin Rio de Janeiro'da yapılacağı söylenmişti.
Bıçağın İki Yüzü
Bıçağın İki Yüzü (İngilizce özgün adıyla Blade, Türkçe karşılığı Bıçak), 1998 yapımı Stephen Norrington yönetmenliğinde Marvel çizgi romanı karakteri Blade'in sinemaya uyarlanmış korku içerikli aksiyon filmidir. Filmin başrolünde Wesley Snipes vardır. Senaryosunu ise daha sonra da Snipes ile çalışan David Goyer yazmıştır. Filmin 1998 yılında gişedeki başarısını gören yapımcılar filmin 2002 yılında bir devam filmini, 2004 yılında ise üçüncü filmini çektiler. Üçüncü filmiyle beyazperdelere veda ettiği söylense de devamı olacağına dair söylentiler vardır. Film, 2006 yılında dizi haline getirildi fakat bu sefer Blade karakterini Wesley Snipes oynamadı.
Konusu
Venessa Brooks (Sanaa Lathan) apar topar hastahaneye kaldırılır. Doktorlar Venessanın boğazındakı yaranın ne olduğu anlamamışlardır. Zorlu ameliyat sonrası insanlar tarafından ne olduğu pek bilinmeyen bir olayla Brooks'un karnındakı çocuğu çıkarıp, onu kurtarsalar da Venessa ölmüştür ya da en azından öyle bilinmektedir. Kimse Venessanın yarasının ne olduğunu anlamamıştır. Çünkü bu yara bir vampir ısırığıdır. Venessanın oğlu Eric (Wesley Snipes) ya da Blade, yarı insan yarı vampir olarak dünyaya gelir. Sokaklarda büyüyerek ilginç bir yaşam savaşı vermektedir. Kendisi yarı vampir olduğundan dolayı kana ihtiyacı olur. Susuzluğunu gidermeye çalışmasını oldukça zordur. Kendisinin hayattaki tek amacı vampirleri yok etmektir. Çünkü doğduğundan beri çoğu insanın inanmadığı, genellikle geceleri ortaya çıkan vampirlerden nefret etmektedir. Ama ne yazik ki, kendisi de bir vampirdir. Hayattakı diğer bir amacı ise annesini bulmaktır. Çünkü kendisinin düşüncesine göre annesi hâlâ hayattadır ve Blade sürekli onu arar. Daha sonra Abraham Whistler (Kris Kristofferson) diye biriyle tanışır. Onun da vampirleri neden sevmediğine dair bazı sebepleri vardır. Blade'i kendi yanına alır. Blade mükemmel bir savaşçıdır fakat susuzluğa olan ihtiyacı için Abraham sürekli bir şeyler yapmaya çalışır. Zorluklarla Blade için bir panzehir bulur. Her gün Blade'e bir iğne ile panzehir enjekte etmektedir. Blade ise bu sayede hayatta kalmakta ve kana yani susuzluğa olan ihtiyacını gidermektedir. Abraham yaşlı da olsa yeteneklidir. Blade, artık hayatını vampirleri öldürmeye adamıştır ve işine çoktan başlamıştır. Masum insanları kurtararak vampirleri öldürür. Artık tüm vampirler ondan nefret etmektedirler ve Blade diğer vampirlerden farklı olarak -tabii ki yarı insan olduğundan dolayı- gündüzleri de ortalıkta dolaşabilmektedir. Bu yüzden ona Gündüzyürüyen (veya Gündüzgezen) derler.
Bir gün bir hastahanede Doktor Karen Johnson (N'Bushe Wright) öldürülmüş bir vampirin hücrelerine bakmaktadır fakat onun vampir olduğunu bilmemekteydi. Karen Johnson eski sevgilisiyle konuşurken bir anda ölmüş sanılan vampir uyanır ve Karen o an şanssız gününde olduğunu anlar. Blade'in oraya gelmesi ve onu kurtarması sonucu hayatta kalmayı başarır. Gözlerini Blade ve Abraham'ın yaşadığı yerde açan Karen, burada Blade'in düşman olduğunu sanarak kaçmaya çalışır. Fakat Blade'den kaçmak o kadar da kolay değildir. Bir süre sonra Abraham ve Blade ona hikâyelerini anlatır. İlk önce bunu saçmalık diye algılasa da, bir süre sonra Karen gerçeğin farkına varır. Blade'in ise şimdi başı daha büyük derttedir. Çünkü vampirlerin liderlerinden olan Deacon Frost (Stephen Dorff) gittikçe güçlenmeye ve diğer vampirleri dinlemeyerek resmen kendi imparatorluğunu kurmaya başlamıştır. Şimdi işler daha karışıktır. Vampirlerden nefret eden Blade'in amacı Frost'u yakalamaktır. Yoksa Frost insanlık için çok tehlikeli birisidir ve zaman dolmadan Frost'a gününü göstermezse işler bitecektir. Bu yüzden Abraham ve Blade hemen işe koyulurlar. Amaçları Deacon Frost'u yenmektir. Deacon'u yakalamaları için Karen Johnson da onlara yardım etmeye çalışır. Blade her gün ona enjekte edilen iğneyle ayaktadır ve şimdi Deacon için sokaklara düşmüştür. Onun peşinden giden ve daha da araştıran Blade'in başına gelmeyen kalmaz. En sonunda kader anıdır. Şimdi ya Deacon'u yakalayacaktır ya da yakalayamayacaktır. Deacon, Frost ile tam karşı karşıya gelmişken bir anda beklenmeyen birisi Blade'in karşısına çıkar: Venessa Brooks. Ne olduğunu anlamayan Blade, annesini görünce çok şaşırır. Sanki, bir anlık tüm duygularını unutur. Fakat acı gerçek: Annesi Venessa zor durumda olduğundan Deacon onu yanına almıştır ve artık Venessa da bir vampirdir. Ve görüldüğü gibi doğumda ölmemiştir. Şimdi Blade tuzağa düşmüştür. Deacon kendi acımasız planını uygularken, Blade ise susuzluktan ölmek üzeredir.
Yaş Sınırı
+13yaş sınırı vardır.
Gişe
Blade ABD içinde 70 milyon dolar kazandı,ve dünya içinde 130 milyon dolar kadar gişe toplaya bildi.
Honos
Honos, Roma mitolojisinde onur, askeri adalet ve şövalyelik tanrısıydı. Sanatta bir mızrak ve kornukopiya ile tasvir edilmiştir.
Hüseyin Aktaş
Hüseyin Aktaş, (d. 25 Mart 1941, Erzincan - ö. 27 Temmuz 2012, İzmir), Türk atlet.
20 yaşında maratona başlayan Aktaş, 1963'te Atina Maratonu'ndan sonra Balkan Karması'na seçildi. Çeşitli Türkiye birinciliklerinin yanında, 1963'te Akdeniz Oyunları üçüncülüğünü ve 1971'de Akdeniz Oyunları ikinciliğini kazandı.
Hüseyin Aktaş; 1966, 1968, 1969 ve 1971 yıllarında Balkan Oyunları ikincisi; 1970, 1972 ve 1973'te ise Balkan Oyunları birincisi oldu. 1973 ve 1974 yıllarında Uluslararası Ankara 19 Mayıs Maratonu'nu kazandı.
Aktaş, 1968 Meksiko ve 1976 Montreal Oyunları'nda ülkesini temsil etti. 1968'de katıldığı ilk olimpiyatında, 2:35:09.5'lik performansıyla 25. oldu. 1976'da ise 2:24:30.0 koşan Türk sporcu, 37. sırada yer aldı.
Meristem doku
Meristem doku (bölünür, sürekli, sürgen, değişken doku) bitkilerin büyüme bölgelerinde bulunan ve sürekli bölünebilme yeteneğine sahip hücrelerden oluşan bir bitkisel dokudur.
Meristem dokuda hücreler arası boşluklar yoktur. Çekirdekleri büyük, sitoplazmaları fazla, kofulları küçük, çeperleri ince ve metabolizmaları hızlı olan hücrelerdir. Meristem doku hücrelerinin temel özelliği sık sık bölünerek (mitoz) yeni hücreler meydana getirmesidir. Meydana gelen hücreler farklılaşarak sürekli doku hücrelerine dönüşür.
Türleri
Meristem doku bulunduğu yere ve kökenine göre sınıflandırılır.
Kırklareli'de 1931 Türkiye genel seçimleri
1931 Türkiye genel seçimleri Kırklareli İli sonuçları;
Gottfried von Einem
Gottfried von Einem (d. 24 Ocak 1916, Bern, İsviçre – ö. 1 Şubat 2007, Oberdürnbach, Avusturya Avusturyali bir opera bestecisi, müzisyen ve mūzik eğitimcisi, . Bestecinin tanınması, modern klasik muzik bestecileri olan Stravinski ile Prokofiev ve jaz müziği etkileri altında hazırlamış olduğu opera eserleri ile olmuştur. Ayrıca piyano, keman ve org için hazırladığı müziksel kompozisyonları da bulunmaktadır.
Adi ilmek
Adi ilmek ipin kendi etrafında bir dönüp, döngüsü içinden forasının geçmesiyle oluşan düğümdür.
Gottfried von Einem
Yaşamı
Gottfried von Einem İsviçre'nin başkenti olan Bern'de askeri ateşelik görevinde bulunan bir Avustrurya-Macaristan İmparatorluğu diplomatı oğlu olarak doğdu. Hem annesi hem de babası Avusturya'lı asiller sınıfındandılar. Gottfreid 4 yasında iken ailesi Almanya'da Schleswig-Holstein eyaletine yerleşti. Gottfried von Einem Plon ve Ratzeburg'da ilk ve lise öğrenimini yaptıktan sonra 1937'de müzik eğitimi için Berlin'e gitti. Bu eğitimi sırasında tenor Max Lorenz aracılığı ile Berlin Devlet Operası'nda repetitör oldu. 1938'den sonra da ek görev olarak Bayreuth Festivali direktörü olan Heinz Tietjen'e asistan olarak çalıştı. 1939'da Boris Blacher'de kontrpuvan dersleri almaya başladı. Bu sırada ilk müziksel eseri olan " "Prinzeşsin Turandot" bale müziğini hazırladı ve bu bale eseri 1944 başlarında "Dresden Samperoper" operaevinde sahnelendi ve başarılı oldu. Mart 1943'te Leo Brochard şefliğinde Berlin Filarmoni Orkestrası Mart 1943'te verdiği bir konserde Einem'in "Capriccio (op. 2)" adlı eserini çaldı.
Adi ilmek
Çeşitleri
Döngüsünün ana ip etrafında hangi yandan dolaştığı ve foranın döngü içinden hangi yönde geçtiğine bağlı olarak iki çeşit Adi ilmek olduğu söylenebilir. Bunların isimleri ana ip sağ elle ve ip ucu sol elle tutulduğunda döngüyü oluşturmak için yapılan hareket tarafından belirlenir. Sağ el ana ip forasını sol elin ötesi ve de üstünden dolaştırıp getiriyor, fora döngü içinden önden arkaya doğru geçiyorsa, döngü elin üstü yakınında oluştuğundan El üstü ilmeği, Sağ el ana ip forasını sol elin berisi ve de üstünden dolaştırıp getiriyor, fora döngü içinden arkadan öne doğru geçiyorsa, döngü elin altı yakınında oluştuğundan El altı ilmeği denir.
Gottfried von Einem
Yaşamı
Eienem II. Dünya Savaşı sonunda 1946'da Lianne von Bismarck adlı hanımla ilk evliliğini yaptı. Bu evlilikten 1946'da doğan oğulları Caspar Einem sonradan Avusturya'da Sosyal Demokrat Parti üyesi olarak siyasi hayata atılmış ve bir müddet Avusturya hükümeti üyesi de olmuştur. 1947'de Salzburg Festivali için sipariş üzerine hazırladığı Danto'nun Ölümü adlı eseri ile bir opera bestecisi olarak uluslararası ün yaptı ve bu Einem'in müzik ve opera besteci kariyerinin önemli bir başlangıç noktası oldu. 1953'te Einem ve ailesi Viyana'ya Avusturya'ya yerleştiler. Karısı Lianne von Bismarck 1962'de öldü. İkinci evliliğini 1966'da Avustrurya'da edebi eserler ile tiyatro eseri yazarı olarak ün yapmış olan ve Eienem'in opera eserlerinin bazılarına libretto yazmış olan Lotte İngrisch ile yaptı. 1963-1972 döneminde Viyana Müzik Akaedemisi'de kompozisyon profesörlüğü yaptı. Sonra aile Viyana yanında Aşağı Avustrurya'da kırsal "Waldviertel"'de Oberdürnbach ve Rindlberg/Grosspertholz civarında da yaşamaya başladı.
Besteci 1996'da Avusturya'da Oberdürnbach'da öldü.
Adi ilmek
Kullanımı
Fora ana ip değil de uç tarafında ise genellikle çok basit bir durdurma düğümü olarak işe yarar. Bunun daha iyisi / güveniliri ucu ana ip forası içinden geçirip forayı sıkıştırarak yapılan İlmekli düğümdür.
Gottfried von Einem
Seçilmiş yapıtları
1973'te Birleşmiş Milletler kuruluşunun 30. yılını kutlamak için, verilen sipariş üzerine, çeşitli metinler kullanarak, mezzo-soprano, bas, koro ve orkestra için "An die Nachgeborenen" adlı bir kantata hazırlamıştır.
Rasim Başara
Darül Fünun Edebiyat şubesi mezunudur. Sivas Mekteb-i Sultanisi iktisat, hukuk ve edebiyat öğretmenliği, Vilayeti Şarkiye Müdafaa-i hukuk cemiyeti kurucu üyeliği, Osmanlı Meclis-i Mebûsanı'nın 3. dönem Sivas mebusluğu ile TBMM I., II., III., IV. ve V. Dönem Sivas milletvekili olarak görev yapmıştır. I. Dönem Divanı Riyaset idare memurluğu ve katipliği yapmıştır. Kırmızı-yeşil şeritli İstiklal Madalyası sahibidir. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Georges Ohnet
Georges Ohnet (okunuşu: jorj one) (d. Paris, 3 Nisan 1848 - ö. aynı yer, 5 Mayıs 1918) Fransız yazar.
Hayatı ve eserleri
Çalışma hayatına gazeteci olarak başladı, Pays ve Constitutionnel gazetelerinde çalıştı. İlk edebi eserleri tiyatro yapıtlarıydı: Regina Carpi (Louis Denayrouze ile, 1875), Marthe (1877). Yazar, pek başarılı olmayan bu iki piyesin ardından romanlarını yayımlamaya başladı. Özellikle Hayat Savaşları (Les Batailles de la vie) serisini yazdı. Bu serinin önemli romanları arasında Serge Panine (1881), Dökümhane Patronu (Le Maître de forges, 1882)), Büyük Marne'lı (La Grande Marnière, 1885), ve Kontes Sarah (La Comtesse Sarah) bulunur. Halk tarafından çok beğenilen romanları büyük adetlerde basıldı. Bunların pek çoğu tiyatroya uyarlandı. Aynı seriden Meram (Volonté, 1888) adlı eser, yayımlanmasından bir yıl sonra, 1889'da Fatma Aliye Hanım tarafından Türkçeye çevrildi ve yayımlandı.
Romanlarının üslubunda ve konu seçiminde natüralizm hareketine karşıtlık sezilir. Yazar, 19.yy Fransız burjuvazisi tarihiyle ilgilenmiştir. En popüler eseri, melodrama ve tefrika tarzında yaılmış olan Dökümhane Patronu, burjuvalardan oluşan bir çevrede gelişen bir aşk hikâyesini konu alır.
Dalga etkisi
Dalga etkisi, başlangıç halinde oluşan bir etkiyle dışa doğru adım adım genişleme durumudur; tıpkı suya bir cisim düştüğünde dalgaların dairesel yayılması gibi.
Ekonomi alanında, bir kişinin harcamalarını azaltmasıyla diğer kişilerin gelirini düşürmesi ve onların da harcamalarını azaltması durumu örnek verilebilir.
Sosyoloji'de benzer duruma örnek olarak, topluluklar arası hızla büyüyebilecek hayır aktiviteleri gösterilebilir. Başlangıç durumunu yaratan etkileşimin, direkt olarak bağlı olmayan diğer etkileşimleri ve sonuçları peş peşe doğurması durumudur.
Bilgisayar bilimi bu konuyu yazılım ölçümleri alanında blum aksiyomu olarak kullanmıştır.
Saprotrof
Çürükçül ya da saprotrof organizmalar gıdalarını cansız maddelerden elde eder, genelde ölmüş veya çürümekte olan bitki ve hayvanların içerdiği organik bileşikleri kullanır. Saprotroflar kendi gıdalarını yapamadıkları için bir tip heterotrof sayılırlar. Aralarında mantarların çoğu (kalanlar parazit, kommensal veya mutualistik simbiont gruplarındadır), bakteriler ve protozoalar bulunur. Bazı hayvanlar (örneğin gübre böcekleri ve leş akbabaları) ve fotosentez yapmayan bazı ender bitkilere de saprotrof olarak değinilebilir ama bunlara daha sık olarak saprofaj terimi kullanılır.
Eski bir terim olan saprofit artık geçersiz sayılmaktadır, çünkü -fit eki "bitki" demektir. Oysa embriyolu bitkiler arasında gerçek anlamda saprotrof canlılar yoktur, mantar ve bakteriler ise artık Bitkiler Alemi'nde yer almamaktadır. Fotosentez yapmayan orkideler ve monotroplar gibi, bir zamanlar saprofit sayılan bitkilerin artık başka bitkilerin parazitleri olduğu gösterilmiştir. Bu bitkiler için "miko-heterotrof" terimi kullanılır, çünkü parazit bitkiyi konak bitkiye köklerinden mikoriza (mycorrhiza) mantarlar ile bağlıdırlar.
Ekmek, peynir ve bunun gibi besin maddeleri üzerinde küf yaparak gelişen Penicillium ve Aspergillus saprofit mantarlardandır. Bunlar hayatlarını sürdürmek için hayvan ve bitki ölüleri ya da canlıların boşaltım maddelerinden yararlanırlar. Vücutlarında enzimler meydana getirerek üzerinde yaşadıkları bileşikleri hücrelerine alabilecekleri ufak moleküllere çevirirler veya bu çevirmelerden meydana gelen enerjiyi kullanırlar. Bu canlılar devamlı olarak ölü organizmaları kokuşturular ve ayrıştırırlar.
Bazı saprotrof organizmalar atık su tesislerinde ve çöplüklerde yaşayarak organik maddeleri çürüterek bunların yeşil bitkilerce kullanılabilir hale gelmesine yararlar.
Agrippina (opera)
Operanın konusu imparator Nero'nun annesi genç Agripinna'nın bir komplo hazırlamasıdır. Bu komplonun hedefi Roma İmparatoru olan Claudius'a imparatorluktan uzaklaştırmak ve böylece oğlu olan Nero'yu Roma İmparatoru ilan etmektir. Handel'in kullandığı librettolardan en iyisi olduğu iddia edien bu eserin Kardinal Grimani tarafından hazırlanmış librettosu birçok o günkü politik olayları ima ile ele alarak bir "kahraman-aleyhtarı hicivsel komedi" olduğu iddia edilmektedir. Bazı inceleyiciler eserin konusunun Kardinal Grimani ile Papa XI. Clemens arasındaki çekişmeleri yansıttığını da iddia etmişlerdir.