cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Philip Johnson
Sonraki dönemlerdeki tasarımları
Her ne kadar ilk inşa edildiklerinde şaşırtıcı ve kışkırtıcı gelen cam ve çelikten oluşan modern mimarlık eserleri 1960’lı yıllara gelindiğinde dünyanın dört bir tarafında yaygınlaşmıştı. Bu sebepten dolayı Philip Johnson kariyerinin ilerleyen dönemlerinde Uluslararası Stil’in önemli unsurlarından olan metalik görüntü fikrini reddetmeye başladı ve de daha etkileyici ve camın geri plana çekildiği tasarımlar gerçekleştirmeye başladı. Bu tasarım değişikliğine en güzel örnekleri Pittsburgh’daki PPG Yapısı ve Kaliforniya’daki Kristal Katedral’dır.
Philip Johnson’un mimari kariyeri II. Dünya Savaşı’ndan sonra Amerikan sanatı’nda etkili olan iki hareket arasında dengeli bir pozisyonda yer almıştır: Daha ciddi bir hareket olan Minimalizm ile daha popüler olan Pop Art (Pop Sanat). Philip Johnson Mark Rothko ve Andy Warhol gibi sanatçıların MoMa’da sergiler açabilmesi için önayak olmuştur.
1967 ile 1991 yılları arasında John Burgee ile çalışan Philip Johnson’ın bu dönemi en üretken olduğu zamandır. Minneapolis’deki ünlü IDS Kulesi ile 1980 yılında Kaliforniya’da inşa edilen Kristal Katedral oldukça ilgi toplamışlardır.
New York’ta yer alan ve şimdilerde Sony Binası denilen AT&T Binası 1984 yılında tamamlandığında hem olumlu hem olumsuz tepkiler almıştır. Bazıları bu gökdeleni Postmodernizm’in mimarlıktaki ilk uygulamalarından birisi olduğunu belirttiler.
Philip Johnson’a ait mimari çizimler, proje kayıtları ve diğer yayınlar Columbia Üniversitesi, Gety Müzesi ve MoMa’da arşivlenmiştir.
NGC 805
NGC 805, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Üçgen takımyıldızı yönünde bulunur. SB0 tipi bir merceksi galaksidir. Alman astronom Heinrich d'Arrest tarafından 1864 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Demans
Demans (Latince de- "uzak" + mens (masdar mentis) "mantık"), düşünce bozukluğudur. Bunama da denir.
Demans, beyinde hasardan kaynaklanan ve ilerleyen bir bozukluk olup kişide yaşından beklenen beyin performansını gösterememesidir. Özellikle etkilenen bölgeler hafıza, dikkat, dil ve problem çözme alanlarıdır. Durumun ileri aşamalarında kişi zaman, yer ve kişi oryantasyonunu kaybeder.
Demansın yaygın olan bir şekli Alzheimer hastalığıdır.
İncedere, Akyaka
İncedere, Kars ilinin Akyaka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 13 Mart 1990 tarih ve 20460 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan İçişleri Bakanlığı'nın 8.3.1990 tarih ve 90/36599 sayılı sınır tespit kararı ile Arpaçay ilçesinden ayrılarak Kars'ın Akyaka ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya
Köy, Kars il merkezine 50 km, Akyaka ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Gaffarlar, Koçarlı
Gaffarlar, Aydın'ın Koçarlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 336 kişiden oluşmaktadır.
Atatürk Öğretmen Akademisi
Atatürk Öğretmen Akademisi (eski adı: Omorfo Öğretmen Koleji, Türk Öğretmen Koleji, Atatürk Öğretmen Koleji), Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde bulunan ve öğretmen yetiştiren devlet kurumudur.
Günümüzdeki durumu
1937 yılında Öğretmen Koleji olarak tohumları atılmış ve şimdilerde Atatürk Öğretmen Akademisi olarak misyonunu büyük bir başarıyla sürdüren Akademi, sadece ilkokul ve okul öncesi düzeyleri için öğretmen yetiştirmekle kalmayıp öğretmenlik sertifikasına sahip olmak isteyen üniversite mezunlarını da öğretmenlik mesleğiyle tanıştırmaktadır. Bağımsız bir kampüs anlayışıyla özellikle öğretmen yetiştirmeye odaklanan ve bu konuda uzmanlaşmış olan Akademi, az ve seçilmiş bir öğrenci popülasyonuna en üst düzeyde kaliteli eğitim-öğretim hizmeti sunmayı amaçlamaktadır.
Manş Adaları
[[Dosya:Normandy map.png|sağ|küçükresim|300px|
]]
Manş Adaları (İngilizce: Channel Islands, Normanca: Îles d'la Manche), Manş Denizi'nde, Normandiya sahiline yakın, Birleşik Krallık'a bağlı, içişlerinde bağımsız takımadalar. Jersey, Alderney, Guernsey, Sark adaları ile muhtelif adacıklardan oluşur. Toplam nüfus 149.800 (2001), adaların toplam yüz ölçümleri 194 km2'dir.
Manş Adaları'nda tarih öncesi dönemlerde yerleşkeler olduğu fosil kanıtlarıyla sabittir. Adalar 10. yüzyılda Normandiya dükalığına bağlıydı. Norman dükü William'ın (sonradan Fatih William) 1066'da İngiltere'yi fethetmesi ve Britanya kralı olması ile birlikte adalar Britanya hâkimiyetine geçti.
Sinbad: Yedi Denizler Efsanesi
Sinbad: Yedi Denizler Efsanesi (İngilizce orijinal adı:Sinbad:Legend of The Seven Seas) Dreamworks yapımı,Tim Johnson yönetmenliğinde çekilen,2003 tarihli animasyon filmi. Binbir Gece Masalları'ndan Denizci Sinbad hikâyesinden esinlenilmiştir. Fakat filmde alışıldık Ortadoğu ve Arap kültürü yerine Yunan kültürü ve mitolojisi'nin etkii vardır.Güneydoğu Asya etkisi de vardır.Ayrıca orijinal hikâyedeki Bağdat yerine Sicilya'daki Sirakuza hikâyenin merkezindedir. Filmde kötü karakter huzursuzluk tanrıçası Eris'tir. Orijinal seslendirme kadrosunda Brad Pitt,Michelle Pfeiffer,Catherine-Zeta Jones ve Joseph Fiennes yer alırken Türkçe seslendirmesinde Cem Davran,Meltem Cumbul,Oya Presçiler ve Murat Şen yer almıştır.
Manş Adaları
Manş Adaları II. Dünya Savaşı esnasında Almanlar tarafından işgal edilen tek Büyük Britanya toprağıydı. Ecrehous ve Les Minquiers adacıklarının aidiyeti uzun yıllar Fransa ve Birleşik Krallık arasında sorun oldu. 1953 yılında Uluslararası Adalet Divanı adacıkların Birleşik Krallık'a bağlı olduğu hükmünü verdi. 20. yüzyılın sonlarında bölgedeki zengin petrol yatakları nedeniyle kıta sahanlığının durumu konusu dünya gündemine geldi.
Notlar
Jersey Adası'nın ineği ve bu ineğin sarımsı sütü meşhurdur.
Aureliano Torres
Aureliano Torres Román (d. 16 Haziran 1982), 12 de Octubre takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Paraguaylı millî futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerine Irapuato kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Kyoto Purple Sanga, Deportivo Recoleta, Sol de América, Guaraní, Real Murcia, San Lorenzo, Toluca, Peñarol, Sol de América ve 12 de Octubre kulüplerinde oynadı.
Millî takım kariyeri
2004'te Atina'da yapılan Olimpiyat Oyunları'nda Paraguay adına gümüş madalya kazanan oyuncular arasında yer almıştır. Paraguay millî futbol takımı forması altında 2 gol kaydetmiştir. Son golünü 30 Mayıs 2010 tarihinde Fildişi Sahili millî futbol takımına karşı atmıştır.
Oz (dizi)
Kadro
Oyuncu kadrosunda Christopher Meloni, Ernie Hudson, Adewale Akinnuoye-Agbaje, Harold Perrineau Jr., Eamonn Walker, Rita Moreno, John Lurie, Terry Kinney, Betty Buckley, Kathryn Erbe, Lee Tergesen, B. D. Wong, J. K. Simmons, Dean Winters, Scott William Winters, Kirk Acevedo, Erik King, David Zayas, Lauren Vélez ve Edie Falco bulunmaktadır.
Dizinin ana karakterleri aşağıdaki tabloda (tablodaki bazı ana karakterler bazı sezonlarda yardımcı karakter olarak yer aldı) verilmiştir:
Konu
Tobias Beecher (Lee Tergesen) alkol sorunları olan bir avukattır. Alkollü biçimde araba kullandığı bir gün küçük bir kız çocuğuna çarparak ölümüne sebep olur ve 15 yıl hapis cezası alır (şartlı tahliye görüşmeleri 4. yılda başlamak üzere). İşte bu olay sonrası Beecher OZ'a gönderilecek ve orada pek çok azılı suçlunun arasında hayatını sürdürmeye çalışacaktır. Bu sırada, Kareem Said (Eamonn Walker) beyazlara ait bir mekanı kundaklama suçundan hüküm giyer ve cezasını çekmek üzere Oz'a gönderilir ve Müslüman siyahların liderliğini üstlenir. Kareem Said suçunu kabul etmemekte ve mahkûmiyetinin siyasi olduğunu savunmaktadır. Dizide olan gelişmeler seyirciye mahkûm Augustus Hill (Harold Perrineau Jr.) tarafından felsefi bir dille anlatılır. Hapishane müdürü Leo Glynn (Ernie Hudson) ve Oz'un yöneticisi Tim McManus (Terry Kinney) da cezaevini yönetmektedirler.
Define Adası (film, 1990)
Konusu
Genç Jim Hawkins'in(Christian Bale) Korsan Kaptan Flint'in hazine haritasını keşfeder ve bu hazineyi bulmak için yolculuğa çıkar. Fakat Long John Silver (Charlton Heston) liderliğindeki korsanlarda bu hazinenin peşindedir.
World Soccer
World Soccer, IPC Media tarafından İngilizce olarak basılan futbol dergisi. Uluslararası futbol sahnesindeki sayımsal çalışmalarıyla bilinir. Yıllık ve aylık başarı listeleri oluşturur. Dergiye sürekli katkıda bulunan yazarlardan biri de Brian Glanville'dir. World Soccer, bir ESM üyesidir. ESM benzer dergilerin farklı dillerdeki basımlarının bir organizasyonudur. ESM'nin diğer üyeleri A Bola, Don Balón, Kicker, La Gazzetta dello Sport ve Sport Express'tir. Bu üyeler Avrupa'da yılın ve ayın en iyi futbol takımlarını seçmektedir.
Dergi, 1982'den beri "Yılın En İyi Oyuncusu", "Yılın En İyi Oyuncusu" ve "Yılın En İyi Takımı" ödüllerini vermektedir. 2005'te bu ödüllere "Yılın Hakemi" ve "Yılın Genç Oyuncusu" ödülleri de eklenmiştir. World Soccer,20. yüzyılın en iyi 100 oyuncusu listesini yayınlamıştır.
Yılın Futbolcuları
<TD Style="Padding-Left:10px">
Ülkelere Göre
</TABLE>
BCG
Bacillus Calmette-Guérin (ya da Bacille Calmette-Guérin, BCG) veya verem aşısı. Albert Calmette ve  Camille Guérin isimli iki Fransız araştırmacı 1920’li yıllarda BCG aşısını, bovin (sığır) tipi tüberküloz basillerini,  (Mycobacterium bovis) 13 senelik bir süre içerisinde safralı ve gliserinli patates üzerinde 230 defa kültürden kültüre aktararak ürettiler. Yapılan çalışmalarda, bu şekilde üretilen basillerin insanlarda tüberküloz hastalığı yapmadığı fakat tüberküloz basiline karşı insanlarda bir bağışıklık oluşturduğu bulundu. Bu şekilde virulansı azaltılmış, canlı fakat hastalık yapmadan bağışıklık kazandıran basile, basilin ve bulan araştırmacıların soy isimlerinin baş harfleri alınarak kısaca BCG ismi verilmiştir.
Özellikleri
BCG aşısı, ısı ve ışığa çok dayanıksızdır. Deri içine (intradermal) uygulanır. Doğumdan itibaren uygulanabilir. Aşı, kanla ve lenfatik sistemle patojen basilin yayılmasını engeller. Bu sayede hayatı tehdit eden miliyer tüberküloz, tüberküloz menenjit gibi durumların ortaya çıkışını azaltır. Akciğer tüberkülozunu önlemede meta analizlerde %50 etkili bulunmuştur. BCG’nin koruyuculuğu, Türkiye'de erişkinlerde %72,7 iken 0-6 yaş grubunda %85 bulunmuştur.
Erken aşı reaksiyonu
Aşıdan sonraki bir hafta içinde aşı yerinde akıntı,yara ve şişlik oluşur. Bu, çocuğun daha önce TB basili ile enfekte olduğunu gösterir. Bu nedenle üç aylıktan büyük çocuklara BCG aşısı yapmadan önce TCT (tüberküloz cilt testi) yapmak gereklidir.
Hasan Rıza Paşa (1871-1913)
Hasan Rıza Paşa (1871, Tosya - 30 Ocak 1913, İşkodra), Türk asker.
Gençlik ve Eğitim Yılları
Babası Bağdat ve Kastamonu valilikleri yapmış olan Namık Paşa'dır. İlkokulu muhtemelen İstanbul'da bitirdi. Daha sonra sırasıyla Beşiktaş Askeri Rüştiyesi'ni ve Bursa Askeri İdadisi'ni bitirdi (37. sınıf 1886 - 5 Haziran 1889). 1889 yılında girdiği Mekteb-i Harbiye'den 1892 yılında mezun oldu. 1895 yılında kurmay yüzbaşı olarak orduya katıldı.
Tophane ve Okullar Nazırı Müşir Mustafa Zeki Paşa'nın kızı Ayşe Saibe Hanımefendi ile evlendi ve bu evlilikten dört çocuğu oldu.
Mekteb-i Erkân-ı Harbiye'den mezun olunca, Kurmay Görevleri Muallimi Mahmud Muhtar Paşa tarafından Muallim Muavini olarak görevlendirildi. 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nda isteği üzerine, Alasonya Ordusu'nda kurmaylık görevine atandı ve 7 Ekim 1897 tarihinde kolağası (kıdemli yüzbaşı) rütbesine terfi etti. 21 Ağustos 1898 tarihinde binbaşı ve 18 Nisan 1899 tarihinde Kaymakam rütbesine terfi etti.
Almanya'daki eğitimi ve görevi
Mayıs 1899 tarihinde eğitim için Almanya'ya gitti. O tarihte merkezi Metz Şehri olan ve meşhur General Hezler'in komutası altında bulunan 16. Kolordu'nun piyade alaylarından birine teğmen rütbesiyle katıldı. Bir buçuk sene piyade alayında hizmet ettikten sonra, Alman ordusunda, üsteğmen rütbesine terfi ederek istediği süvari ve topçu alaylarından birine nakil için kendi seçeneği sorulduğunda, yine Metz'teki dragoon süvari alaylarında birine atanmasını istedi ve tekrar Metz'te kaldı. General Hezler'in hayranı idi. Herkes Hezler'in şiddetli disiplininden ve Metz Garnizonu'nun bitmek tükenmek bilmeyen hizmet ve yorgunluğundan adeta kaçarken, o sırf Hezler'den faydalanmak için, Metz'te hizmete talip oldu ve kendisini Almanya'nın her türlü eğlenceli yaşantısından mahrum bırakabildi. Bir yıl burada süvari dragon alayında hizmet ettikten sonra, altı ay yine Metz'de bir tümen kurmaylık görevinde bulundu. Sonra diğer Türk arkadaşlarıyla beraber Berlin'deki Genelkurmay Dairesi'ne nakledildi. Bir sene, Alman Genelkurmayı'nın çeşitli şubelerindeki hizmetleri öğrenmek için çalıştıkları sırada, aynı zamanda Kriegsakademie'de devam etti ve son sınıf kurslarını takip etti. Sene sonunda usulen Harp Akademisi son sınıfının bir buçuk aylık kurmay gezisine ve sınavlarına da katıldı.
Almanya'nın Türing Bölgesi'nde devam eden bu kurmay gezisi ve onu izleyen sınavlar esnasında, Türk ve Alman sınıf arkadaşları arasında üstünlük ve hatta kişilik göstererek özellikle nazarı dikkatini önemli surette çekti. Alman Genelkurmayı'nın, bu Türk subayları hakkında ayrı ayrı verdiği raporda, Hasan Rıza için: Türk Ordusu Büyük Genelkurmayı Başkanlığı'nı hakkıyla idare edebilir denildi.
Türkiye'ye dönmesi ve çeşitli görevleri
Alman Ordusu'ndaki dört yıl hizmetten sonra Türkiye'ye döndü. Almanya'da iken, 11 Aralık 1901 tarihinde Miralay rütbesine terfi etti.
Almanya'dan döndükten sonra, 8 Nisan 1903 tarihinde Genelkurmay Başkanlığı'nda görevlendirildi. 6 Ağustos 1903 tarihinde Mirliva rütbesine terfi etti ve Paşa oldu. 31 Ocak 1904 tarihinde Genelkurmay görevi ile ilişkisi kesilmeden Harp Akademileri Tabiye Uygulaması vazifeleri öğretmenliğine atandı. 12 Eylül 1904 tarihinde Yüksek Askeri Teftiş Kurulu üyeliğine atandı. 10 Aralık 1906 tarihinde Ferik rütbesine terfi etti.
İttihat ve Terakki Hükûmeti tarafından çıkarılan Tasfiye-i Rüteb Kanunu gereğince 19 Ağustos 1909 tarihinde Kaymakam rütbesine tenzil edildi. 4 Ekim 1909 tarihinde Genelkurmay 3. Şube'de görevlendirildi.
21 Mart 1910 tarihinde tekrar Miralay rütbesine terfi etti ve 6. Ordu Kurmay Başkanlığı'na atandı. 6. Ordu Komutanı Nazım Paşa ile beraber Bağdat'a gitti. 6. Ordu Kurmay Başkanlığı'na devam etmekle beraber, 22 Haziran 1910 tarihinde Bağdat'taki 11. Nizamiye Tümen Komutanlığı'na da atanarak her iki görevi birlikte yürüttü. Kolordu teşkilatının kabulü üzerine 6. Ordu, "4. Ordu Müfettişliği" ismini aldıysa da Kurmay Başkanlığı görevine devam etti.
Daha sonra 4. Ordu Kurmay Başkanlığı'ndan istifa ederek 21 Nisan 1911 tarihinde İstanbul'a döndü. 23 Mayıs 1911 tarihinde, İstanbul ve Çanakkale Boğazları ile Selanik ve İzmir limanlarının tahkimi için kurulan komisyona memur edildi.
İşkodra Komutanlığı ve Valiliği
1911 yılında, Malisor Ayaklanması'nda Batı Ordusu Komutanlığı ile İşkodra'ya giden Birinci Ferik Abdullah Paşa'nın Kurmay Başkanı olarak atandıysa da bu görevden istifa etti. 19 Temmuz 1911 tarihinde, Müstakil 24. İşkodra Nizamiye Tümeni Komutanlığı'na atandı. İşkodra'da görevliyken Karadağ Hükûmeti tarafından birinci dereceden Danilo Nişanı'na layık görüldü. Nişanın kabulü için o zamanın geleneklerine göre, nişanı takmasına dair 16 Mart 1912 tarihinde irade çıktı. İşkodra Valisi Hayri Bey'in görevden alınmasıyla, 27 Mart 1912 tarihinde İşkodra Valiliği'ne tayin edildi.
I. Balkan Savaşı'nın başlamasıyla İşkodra şehrini Karadağ Ordusu'na karşı savundu. İşkodra Kuşatması'ndaki üstün başarısından dolayı tekrar Mirliva rütbesine terfi ettiğine dair Padişah emri çıktıysa da bu haberi öğrenemeden aynı günün akşamı kuşatmadaki yardımcısı Esad Paşa Toptani'nin azmettirdiği bir suikast sonucu hayatını kaybetti. Şehir savunmasının komutanı olan Esad Toptani, Karadağlılarla anlaşarak şehri teslim etti.
Orta boylu, buğday tenli, geniş omuzlu, sağlam yapılı bir zattı. Çenesi düz, dudakları ince, ağzı geniş, gözleri çekik, sağlığı yerindeydi.
Vefatından sonra
Arnavutlar Hasan Rıza Paşa'yı İşkodra'yı Karadağlılara karşı kahramanca savunmasından ötürü bir kahraman olarak görürler. Arnavutluk'taki bir Türk-Arnavut Okulu'na onun ismi verildi. Ayrıca Ağustos 1996 tarihinde Arnavutluk Cumhurbaşkanı Sali Berisha tarafından İşkodra Kuşatması'ndaki kahramanlığı nedeniyle "Birinci Sınıf Kahramanlık Madalyası" ile taltif edildi.
Binyamin Netanyahu
Binyamin "Bibi" Netanyahu ( d. 21 Ekim 1949) İsrailli siyasetçi ve 29 Aralık 2022'den beri İsrail başbakanı. Daha önce 1996-1999 ile 2009-2021 yılları arasında aynı görevde bulunmuştur. İsrail tarihinin en uzun süre görev yapan başbakanı olmakla birlikte, devletin kuruluşundan sonra doğan ilk başbakandır.
1967 Altı-gün Savaşında, İsrail Güvenlik Kuvvetleri’ne katıldı ve Sayeret Matkal özel biriminde takım lideri oldu. Birçok operasyonda görev aldı. Bu operasyonların içinde; Hediye operasyonu ve omzundan vurulduğu İzotop Operasyonu vardır. 1973 yılında Yom Kippur Savaşı’nda ön cephede savaştı, Süveyş kanalı boyunca yapılan baskınlarda görev aldı ve Suriye sınırlarının içinde gerçekleşen Komando saldırısında liderlik yaptı. Terhisinden önce yüzbaşı rütbesine ulaştı. Netanyahu, 1984 yılından 1988 yılına kadar Birleşmiş Milletler İsrail Elçiliği yaptı, Likud Partisi’nin başkanlığı yaptı ve 1996-1999 yılları arasında başbakanlık yaptı.
Netanyahu, 1999 yılı başbakanlık seçimlerinde, Ehud Barak’a yenildikten sonra politikadan çekildi. 2002 yılında dış ilişkiler bakanı (2002-2003) ve Finans Bakanı (2003 – Ağustos 2005) olarak Ariel Şaron hükûmetleri altında görev aldı, fakat, Gazze’den geri çekilme Planı’ndan kaynaklanan anlaşmazlıkla birlikte ayrıldı. Şaron’un yeni bir parti kurmak için Likud Partisi’nden çekilmesiyle, 20 Aralık 2005 yılında tekrar Likud Partisi’nin başkanlığına geçti. Netanyahu, 2006 seçimlerinde Likud çok başarılı olamadı ve sadece 12 koltuk kazandı. 2006 Aralık’ta Netanyahu resmi olarak Knesset’te muhalefet lideri ve Likud Partisi’nin başkanı oldu. Ağustos 2007’de Moşe Feiglin’i yenerek parti başkanlığı seçimlerini kazandı. 10 Şubat 2009 parlamento seçimleriyle birlikte, Likud ikinci parti oldu ve sağ partiler çoğunluğu kazandı. Netanyahu bir koalisyon hükûmeti kurdu. Netanyahu’nun kardeşi, İsrail Özel Güçleri kumandanı Yonathan Netanyahu, 1976 yılında, terörle mücadele rehine kurtarma operasyonunu yönetirken öldü. Diğer kardeşi İddo Netanyahu, oyun yazarlığı yapmaktadır.
Hayatı, Askeri Hizmeti ve Eğitimi
Netanyahu 1949 yılında Tel Aviv’de Zila ve Profesör Benzion Netanyahu çiftinin ikinci çocuğu olarak dünyaya geldi. Kudüs’te büyüdü ve eğitimini aldı. 1956 ve 1958 yılları arasında ve 1963-1967 yılları arasında ABD’de Philadelphia şehrinde yaşadı. Netanyahu liseyi burada tamamladı ve bu nedenle, bu gün bile Philedelphia aksanıyla Amerikan İngilizce’si konuşur. 1967 yılında liseden mezun olunca, Netanyahu İsrail’e döndü ve İsrail Güvenlik Kuvvetlerine yazıldı. Savaş eğitimi aldı ve elit bir özel grup olan Sayeret Matkal kuvvetlerinde takım lideri oldu. Birçok operasyonda görev aldı. Askeri hizmetten sonra, Netanyahu ABD’ye döndü ve 1975 yılında mimarlık üzerine lisans programını bitirdi Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nde. 1977 yılında ise MIT Sloan İşletme Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Bu dönemde adını Benjamin Ben Nitai olarak değiştirdi. Yıllar sonra bu ad değişikliğinin nedeninin, Amerikalıların adını doğru telaffuz etmeleri olduğunu açıkladı. Rakipleri bunu Netanyahu’nun milli kimlik bilincinin ve sadakatin eksik olduğu üzerine birçok kez kullandılar. 1976 yılında, Netanyahu, Entebbe rehine kurtarma operasyonunsa erkek kardeşi Yonathan Netanyahu’yu kaybetti. Eğitimi esnasında, Boston Danışmanlık Grubu’nda çalıştı. Mezuniyet sonrası Netanyahu İsrail’e döndü ve bir mobilya şirketinde kısa bir süre pazarlamacı olarak çalıştı. 1978 ve 1980 yılları arasında Jonathan Netanyahu anti-terörizm Enstitüsü’nü kurdu. 1984-1988 yılları arasında Netanyahu BM’e Elçilik görevinde bulundu. 2010 yılında, İngiliz New Statesman dergisi, Netanyahu’yu “50 en etkili politikacı listesinde” 11. sırada gösterdi.
Erken siyasi kariyeri, 1988-1996
1988 İsrail Yasama seçimlerinden önce Netenyahu İsrail’e geri döndü ve Likud Partisi’ne katıldı. Likud merkezinin iç seçimlerinde Netenyahu beşinci sırayı aldı. Sonra 12th Knesset’e Knesset üyesi olarak seçildi ve önce Dış İşleri Bakanı Moşe Arens ve sonra David Levy‘nin yardımcısı olarak seçildi. Netenyahu ve Levy işbirliği yapamadı ve ikisinin arasındaki rekabet sonraları daha da şiddetlendi. 1991 Madrid Konferansı süresince Netenyahu İsrail başbakanı İzak Şamir‘in başkanlığını yaptığı delegasyonun üyeleri arasındaydı. Madrid Konferansının ardından Netenyahu İsrail Başbakanlık Ofisine Yardımcı bakan olarak atandı. 1992 İsrail yasama seçimlerimde Likud Partisi’nin yenilgisinin ardından, Likud Partisi liderini seçmek için bir seçim düzenledi ve zafer Benny Begin’i mağlup eden Netenyahu’nundu. Shamir 1992’de Likud’un yenilgisinin hemen ardından istifa etti. İzak Rabin suikastının ertesinde, geçici olarak yerine geçen Şimon Peres düzeni bir an önce sağlamak adına erken seçim çağrısında bulundu. Netenyahu 26 Mayıs 1996’da yapılan seçimlerde Likud’un adayıydı ve bu seçimler İsraillilerin ilk kez başbakanlarını direkt olarak seçtikleri seçimlerdi. Netenyahu kampanyasını yürütmesi için Amerikalı Arthur Finkelstein ile anlaştı. İsrail içinde Amerikan seçimlerini andıran bu kampanya çok fazla saldırıya ve eleştiriye uğrasa da etkili oldu. Netenyahu seçimleri kazandı ve İsrail’de doğmuş en genç başbakan oldu. İzak Rabin Kudüs’te İsrail Devleti kurulmadan önce Filistin’in İngiliz mandası yönetiminde doğmuştu. Netenyahu’nun ön seçimlerin favorisi Shimon Peres’e karşı kazanması birçok kişiyi şaşırttı. Peres’in düşüşündeki hızlandırıcı etki ise seçimlerden kısa bir süre önce Mart 1996‘da Filistinlilerin iki intihar bombacısıyla 32 kişiyi öldürmesi oldu. Peres bu saldırıya engel olamadı, Peres’den farklı olarak Netenyahu Arafat’a güvenmedi ve barışın sağlanması için terörle mücadele sürecinin sürdürülmesini savundu. Zaten kampanyasını da “Netenyahu-Güvenli bir barış yapmak için” olarak yürüttü. Netenyahu’nun başbakanlık seçimlerini kazanmasına rağmen, İşçi partisi Knesset seçimlerini kazandı.
İlk Başbakanlığı 1996-1999
Arka arkaya intihar bomba saldırıları güvenlik için Likud’un pozisyonunu güçlendirdi. Hamas bu saldırıların büyük bir kısmını üstlendi. Başbakan olarak Netenyahu Oslo barış süreciyle alakalı birçok soru ortaya attı. Ana noktalardan birisi Oslo görüşmelerindeki müzakerelerin aşama aşama olarak sürdürülmesi konusundaki anlaşmazlıktı ve bu Kudüs’ün durumu gibi ana konularda Filistinlilere herhangi bir karar alınmadan önce imtiyazlar verilmesi gerektiğini öngörüyordu. Oslo destekçileri çoklu aşama yaklaşımının Filistinliler arasında iyi niyet oluşturacağını ve daha sonra ana sorunlar ortaya çıktığında Filistinlileri uzlaşmaya sürükleyeceğini iddia ediyordu. Netenyahu verilen bu ödünlerin hiçbir olumlu geri dönüt alınmadan sadece aşırı uç görüşteki elementlere cesaret vereceğini söyledi. İsrail’in verdiği ödünlere karşın Filistin’in iyi niyetini anlamak adına dişe dokunur bir hamle çağrısında bulundu. Netanyahu’nun başbakanlık süreci barışın yavaşladığı bir dönem oldu.
Politik olarak darboğaza giriş ve bundan kurtuluş 2000-03
2000’lerin sonuna doğru Barak hükûmetinin düşüşüyle, Netenyahu politikaya dönmek istediğini ifade etti. Yasa gereği, Barak’ın istifası sadece başbakanlık seçimlerinin önünü açıyordu. Netenyahu ise bunun yerine genel seçimlerin yapılması gerektiğini aksi takdirde sağlam bir hükûmet kurulamayacağını söylüyordu. Sonuçta Netenyahu başbakanlık seçimlerine girmemeye karar verdi, bu durum ise Netenyahu’dan daha az popüler olan Ariel Şaron’un sürpriz bir şekilde yükselişini sağladı.
2002’de İsrail İşçi Partisinin koalisyondan ayrılmasının ardından dış işleri bakanlığı koltuğu boşaldı ve başbakan Şaron, Netanyahu’yu dış işleri bakanı olarak atadı.
Ekonomi Bakanlığı
2003 İsrail meclis seçimlerinden sonra birçok kimseye sürpriz gelse de Sharon Dış İşleri Bakanlığını Silvan Shalom’a, Ekonomi Bakanlığını ise Netanyahu’ya teklif etti. Bazı uzmanlar Sharon’un bu hareketini Netanyahu’yu dış işleri bakanı koltuğunda politik bir tehdit olarak gördüğü için yaptığını ve onu bilerek belirsiz olan ekonominin başına getirdiğini böylece popülaritesini düşüreceğini iddia ettiler. Netanyahu bakanlıkta bağımsız kararlar alabileceği şartıyla bu görevi kabul etti. Ekonomi bakanlığı süresince İsrail’in el-Aksa İntifadası dönemindeki kötü durumunun üstesinden gelmek için bir ekonomik plan ortaya koydu. Plan daha çok daha liberal bir pazarı içeriyordu. Netanyahu uzun zamandır çözülemeyen birkaç konuda özellikle bankalar sistemi konusunda başarı gösterdi. Buna karşın İşçi partisindeki rakipleri Netanyahu’nun yaptıklarını İsrail Sosyal güvenlik ağına Thatcher vari bir saldırı olarak algıladı. Netanyahu 2004'te Gazze planı referanduma götürülmezse istifa etmekle tehdit etti, ama daha sonra ultimatonunu kaldırdı ve Knesset’teki programı oyladı. 2005 Ağustos’unda ise İsrail kabinesi Gazze’den çekilme planını onayladıktan kısa bir süre önce istifasını verdi. Bundan kısa bir süre sonra İtalya’nın ekonomi bakanlığı teklifini geri çevirdiğini söyledi.
Likud ve Muhalefetin Lideri 2005-09
Sharon’un Likud’den geri çekilişini takiben, Netanyahu Likud için en güçlü lider adaylarından biriydi. Likud liderliği için bundan önceki denemesi 2005 Eylül’ündeydi. 20 Ararlık 2005'te oyların yüzde 47’sini alarak liderliği aldı. Mart 2006 Knesset seçimlerinde Likud Kadima ve İşçi partisinin arkasından üçüncü sırada yer aldı muhalefet lideri olarak görev yaptı.
Ağustos 2007’de Netanyahu yeniden Likud’un başkanı olarak seçildi ve bundan sonraki başbakanlık seçimlerinde yüzde 73’lük oyla aday gösterildi, bu seçimlerde Moshe Feiglin ve Dünya Likud Başkanı Danny Danon’u açık ara geride bıraktı. Netanyahu Knesset’teki diğer muhalifler gibi 2008 İsrail-Hamas ateşkesine karşı çıktı. Özellikle Netanyahu. Bunun bir rahatlama değil olsa olsa Hamas’ın yeniden silahlanması için bir fırsat olduğunu söyledi.
Netanyahu, 2009 Şubat’ında yapılan meclis seçimlerinde Likud’un başbakan adayıydı. Tzipi Livni’nin koalisyonu oluşturamaması Likud’u anketlerde önde gösteriyordu ama İsrail seçmeninin 3'te biri kararsızdı.
Gerçek seçimlerde Likud en fazla sandalyeyi alan ikinci parti oldu, Livni’nin partisi bir sandalyeyle Likud’u geçti. Buna rağmen sağ kanat partilerin çoğunluğu alması sebebiyle, Netanyahu zafer ilan etti. Sağ partilerin çoğunluğun yüzde 65’ini kazanmasına rağmen, Netanyahu geniş merkezli bir koalisyon tercih etti ve Livni’nin Kadima’sına döndü, ama barış sürecindeki izleyecekleri görüş farkı sebebiyle birliktelik gerçekleşmedi. Bu defa daha küçük bir rakibi olan işçi partisine yöneldi ve anlaştı.
Oslo Görüşmeleri
Oslo görüşmelerinin başından beri, Netanyahu, uzlaşmaya karşı çıktı. 90’ların sonuna doğru olan başbakanlık döneminde, Netanyahu, kendinden önce Oslo barış sürecine olumlu bakan hükûmetlerin barış sürecine olan katkılarından geri adımlar attı. Amerikalı barış elçisi Dennis Ross bu durum üzerine, “Ne Başkan Clinton ne de dışişleri bakanı Madeleine Albright Bibi’nin barışa karşı gerçek bir ilgisi olduğuna inandı” dedi. 2001 yılında, Netanyahu, kaydedildiğinin farkında olmayan bir videoda, “Seçimlerden önce bana, Oslo görüşmelerini tanıyıp tanımayacağımı sordular, yaparım dedim, ama, ben uzlaşmaları 67’deki sınırlara doğru gitmeyi durdurmak olarak görürüm. Kimse bize belirlenmiş askeri bölgelerin ne olduğunu söylemedi. Belirlenmiş askeri bölgeler, güvenlik bölgeleridir ve benim bildiğim kadarıyla, bütün Ürdün Vadisi askeri bölge olarak adlandırılıyor, hadi çıkın bu işin içinden.”
İkinci Başbakanlık döneminden önce
Netanyahu, Amerika’nın desteklediği barış görüşmelerini zaman kaybı olarak adlandırdı. Bunun yanı sıra, 2009 yılındaki bir konuşmasında kadar, diğer İsrailli liderlerin aksine iki-devlet çözümüne karşı çıktı. Verdiği beyanlarda, politik ve diplomatik konularda tartışmadan ziyade, ekonomik barış olarak adlandırdığı, ekonomik işbirliğini savundu. Bu yaklaşım, Barış Vadisi Girişimi’ndeki önemli fikirlerle oldukça alakalıydı. Bu yaklaşımını, bir tartışmada önceki ABD Dışişleri bakanı Condoleezza Rice’a açıkladı ve İsrail’deki seçimler yaklaşırken, bu yaklaşımı savunmaya devam etti. Netanyahu; "Şu anda, barış görüşmeleri sadece barış görüşmelerinin yapılması üzerine. Çok uzayacak bu konu üzerine konuşmanın bir anlamı yok. Olay, Kudüs ya da fiyasko, ya da Filistinli mültecilerin geri dönme hakkı ya da fiyasko. Bu başarısızlığa götürdü ve büyük bir ihtimal tekrar başarısızlığa götürecek… Politik bir sürecin yanı sıra, ekonomik alanda da barışı savunmalıyız. Bunun anlamı, Filistin ekonomisinin zayıf alanlarını güçlendirmeliyiz ve bunu da hızlı büyümeyle gerçekleştirmeliyiz. Bu hızlı ekonomik gelişme, bir Filistinlide barışa isteği doğuracaktır ve barışı elde etmede herkese yardım edecektir." Şubat 2009 seçimlerinden önce, Ocak ayında, Netanyahu, Orta Doğu elçisi Tony Blair’a, Ariel Şaron ve Ehud Olmert hükûmetlerinin politikasını sürdürüp, Batı Şeria’daki yerleşim alanlarını genişletmeye devam edeceğini ama yenilerini oluşturmayacağını iletti.
Haziran 2009 Barış konuşması; “Bar-IIan Demeci”
14 Haziran 2009’da Netanyahu bir konuşma yaptı. Konuşma, Bar-IIan Üniversitesi, Begin-Sadat Stratejik Çalışmalar Merkezinde canlı olarak hem İsrail’de hem de Arap dünyasının birçok kısmında yayınlandı ve konuşmanın konusu Orta Doğu Barış süreciydi. İlk defa, İsrail’in yanında, bir Filistin devleti fikrini ortaya koydu. Bu konuşma aynı zamanda kısmen, Obama’nın 4 Haziran Kahire konuşmasına cevap olarak algılandı. Yedioth Ahronotha göre, Obama’nın sözleri Kudüs’ün koridorlarında çınladı. Teklifinin bir kısmında, Netanyahu, tekli edilen devletin tamamen silahsızlandırılmasını; askeri güçlerden, roketlerden, füzelerden arındırılmasını ve hava sahası kontrolünün olmamasını arzetti ve Kudüs’ün bölünmeden İsrail sınırlarında olmasını istedi. Filistinlilerin İsraili bir Yahudi milli devleti olarak, bölünmez bir Kudüs’le birlikte tanımaları gerektiğini belirtti. Filistinli mültecilerin geri dönüş hakkına, “Filistinli mültecilerin İsrail topraklarına geri dönmelerine taraf her türlü girişim, İsrail’in bir Yahudi devleti olarak varoluşunu hiçe saymaktır” diyerek karşı çıktı. Ayrıca, 2003 yol haritasındaki Batı Şeria’da yeni yerleşim alanları oluşturmayı durdurmanın imkânsız olduğunu ve genişlemenin, göçlerle ve doğal yollarla gerçekleşen nüfus artışına eşdeğer olmak kaydıyla gerçekleşeceğini, yeni yerlerin alınmayacağını belirtti. Buna rağmen, Netanyahu yol haritası teklifini kabul ettiğini teyit etti. Barack Obama’nın Kahire konuşmasında belirttiği bazı noktalara cevap olarak, Netanyahu, “Bazıları Holokost olmasaydı, İsrail Devleti kurulmazdı demekte, fakat ben, eğer İsrail Devleti daha önce kurulsaydı, Holokost hiçbir zaman gerçekleşmezdi diyorum” dedi. Ayrıca, “Burası Yahudilerin kimliklerinin oluştuğu anavatanımızdır.”dedi ve ön koşul olmadan herhangi bir Arap lideriyle müzakere masasına oturabileceğini söyledi. Bu mesajında Suriye, Suudi Arabistan ve Lübnan’ı özellikle belirtti. Genel anlamda bu konuşma, Netanyahu hükûmetinin barış sürecindeki yeni duruşunu gösterdi. Bütün toprakların İsrail egemenliğinde kalması gerektiğine inanan bazı sağ-kanat koalisyon üyeleri, Netanyahu’nun Filistin Devleti’ni kurmak fikrini eleştirdi. Likud Partisi’nden Danny Danon, Netanyahu’nun Likud pozisyona karşı hareket ettiğini belirtti. Habayit Hayehudi’li Knesset vekili Uri Orbakh söylediklerinin tehlikeli sonuçları olacağını belirtti. Muhalefet Kadima lideri Tzipi Livni, konuşmasından, sonra Netanyahu’nun iki-devlet çözümüne inanmadığını belirtti ve söylediklerinin uluslararası baskıya karşı yapmacık bir cevap olduğunu belirtti. Şimdi Barış grubu konuşmayı lanetledi ve konuşmanın Filistin’i barış sürecinde eşit çözüm partneri olarak görmediğini belirtti. Şimdi Barış genel sekreteri Yariv Oppenheimer, “bu Netanyahu’nun ilk döneminin tekrarıdır.” dedi. 9 Ağustos 2009 tarihindeki bir hükûmet toplantısı açılışında, Netanyahu, Filistinlilerden isteklerini tekrarladı, “Biz iki şartla birlikte bir anlaşma istiyoruz, birincisi İsrail’in Yahudilerin milli devleti olarak kabulü ve güvenlik anlaşması.”
Uluslararası Tepkiler
Netanyahu’nun “Bar-IIan Demeci” uluslararası toplumdan karışık tepkilere neden oldu.
Ali Kırca
Ali Kırca (d. 26 Aralık 1948; Akşehir), Türk haber sunucusu, yazar.
İlk yılları
Aslen soyadını aldığı Sultandağı'na bağlı Kırca köyü kökenli olan Ali Kırca 1948 yılının Aralık ayında Akşehir’de doğdu. 1963 yılında İstanbul’a geldi ve Deniz Harp Okulu’ndan mezun oldu. Bir süre İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde okudu. Henüz 17 yaşında medyaya ilgi duymaya başlayan Kırca, 1974 yılında TRT’de muhabir olarak mesleğe başladı.
Silahlı Kuvvetler dönemi
Ali Kırca'nın 1969 yılında bir deniz teğmeni iken yayınladığı bir bildiri nedeniyle ordu ile ilişkisi kesilmiştir. Aralarında Kırca ve Sarp Kuray'ın da bulunduğu 83 ordu mensubu, 12 Mart'ta sıkıyönetim mahkemesinde yargılanmışlardır. Solmazer Davası'ndan ötürü idamı istenmiştir.
Medya dönemi
TRT'de çeşitli görevlerde çalıştıktan sonra TRT Haber Dairesi Başkanlığı’na yükseldi. "Yurttan-Dünyadan" ve "32. Gün" programlarını hazırlayıp, "Açık Oturum" programını yöneten Kırca, önde gelen liderlerle yaptığı röportajlar sayesinde kariyerinde ilerlemeler sağladı.
1991 yılında Washington'a gitti. 1992 yılında TRT'den emekli oldu. 1992-1993 yılları arasında İnterstar TV'de "40. Paralel" programını Washington ve New York'ta hazırlayıp sundu. 1993 yılında Türkiye’ye döndü ve atv Haber Dairesi Başkanı oldu. 31 Ocak 1994'te atv Ana Haber Bülteni'ni sunmaya başladı. Hemen arkasından 6 Şubat 1994'te yayına giren ve koordinatörlüğünü Feyzi Öktem'in yaptığı "Siyaset Meydanı" programını sunmaya başladı.
Mart 2001'de atv'den ayrılıp Star TV'ye geçti. Ekim 2001'de Star TV'den ayrıldı. Barış Manço’ya olan hayranlığı ile de bilinen ünlü anchorman, Sony Müzik'in çıkarttığı "Yüreğimdeki Barış Şarkıları" adlı albümde "Güle güle oğlum" isimli parçayı seslendirdi. 2002 yılında NTV'ye geçti. Aynı yıl "Habersiz Türküler" adlı bir albüm çıkardı.
Ekim 2002'de atv'ye dönen Ali Kırca,            aynı zamanda Sabah Gazetesi'nde köşe yazarlığına getirildi. "Altanlar Meydanda", "Futbol Hayattır", "Hazan Mevsiminde Aşk", "Sedir Ağacının Kokusu", "Şimdi İyi Haberleri Veriyoruz", "Susurluk Çarkı", "Barış Manço’ya Özlem", "700. Yılında Osmanlı" adlarıyla 8 adet kitabı yayınlandı.
2 yıl boyunca Anadolu Üniversitesi'nde TV Haberciliği dersi verdi. Bahçeşehir Üniversitesi'nde öğretim görevliliği yapmaya başlayan Kırca, yaptığı programlarla "Golden Rose" ödülü başta olmak üzere birçok uluslararası ödül de kazanmıştır.
Aralık 2007'de atv'den ayrılarak ekibiyle birlikte Show TV'ye geçti. Show TV'ye TMSF'nin el konulması ve Ciner Grubu'na satılmasının ardından Galatasaray TV'de medya iletişim direktörlüğü görevine getirildi. Daha sonra buradan da ayrılarak emekli olup medya hayatını sonlandırdı.
Candaş ve Ozan adlarında iki oğlu bulunmaktadır.
Birinci Çatalca Muharebesi
Birinci Çatalca Muharebesi tarihinde gerçekleşmiş ve Osmanlı zaferi ile sonuçlanmıştır. Birinci Balkan Savaşı'nın Lüleburgaz Muharebesi'yle birlikte en büyük muharebelerinden biri olmuştur.
Genel durum
Bulgar birinci ve üçüncü orduları, Edirne'de Osmanlı ordusunun Doğu Ordusu’nun bir kısmını sıkıştırıp, Kırklareli muharebesi (Kırkkilise Muharebesi) ve son olarak Lüleburgaz Muharebesi’ni kazandı. Dimetoka, Lüleburgaz ve Kırklareli'yi eline geçirdi. Edirne kuşatma altına alındı. Lüleburgaz Muharebesi sonrası imha olmaktan zorlukla kurtulan Osmanlı 1. ve 2. Doğu ordularına Çatalca'ya 2 Kasım'da çekilme emri verildi. Lüleburgaz Muharebesi esnasında yorulan birliklerini Bulgarlar dinlendirmek zorunda kaldılar. Ayrıca Bulgarlar, Bulgaristan'dan uzaklaştıkça ikmal ve iaşe güçleşiyor, Bulgar askerleri de I. Balkan Savaşı boyunca Osmanlı askerlerinin yaşadığı en büyük sorunla, açlıkla tanışıyordu. Ayrıca askerlerin sağlığı da bozulmuştu. Ölüler ve hayvan leşleri gömülmediğinden salgın hastalıklar artmıştı; hastalıklar nedeniyle bozulan su kaynakları da dizanteri, kolera gibi hastalıkların yaygınlaşmasına neden olmuştu. Bulgar askerler bu hastalığı kaçan Osmanlı ordusunun askerlerinden kaçmışlardı.
Yine de ardı ardına kazanılan zaferler sonrası Bulgar ordusu ve askerinin morali son derece düzgündü. Bulgar basınında çıkan gazeteler İstanbul'un alınması sonrasının planını yapıyordu. Buna karşın, Rusya, Birleşik Krallık, Fransa, Almanya gibi devletler uluslararası stratejik dengelerin bozulacağı hesabıyla Bulgar işgaline karşı, İstanbul'a bir donanma gönderme hesabına girmişlerdi.
Bu arada Bulgar ordusunun İstanbul kapılarına dayanması, boğazlar ve İstanbul üzerinde emelleri olan Rusların, tepkisini çekti. 5 Kasım 1912'de Rus Çarı ve hükûmeti; Bulgar hükûmeti ve Kralına, bu bölgede daha fazla ileri gidilmemesi ve İstanbul'a saldırılmaması aksi halde Rus donanması ve askeri birliklerinin Bulgaristan Krallığına saldıracağı yönünde açık tehdit içeren bir mesaj gönderdi. Bu açık mesaja ve baskılara karşın, Bulgar ordusu ilerlemesine devam etti. 6 Kasım 1912'de tekrar ilerlemeye başlayan Bulgarlar, 6 gün boyunca günde 15 km yol kaydetti. Tekirdağ ve ardından 7 Kasım'da Çorlu Bulgar ordularının eline geçti. Ertesi gün Çerkezköy düştü, 9 Kasım'da Malkara, 11 Kasım'da Silivri Bulgar ordusunun eline geçti. Bulgar ordusu, ilerlemesini sürdürerek, 13 Kasım'da Çatalca önlerine ulaştı, sonrasında İstanbul'u ele geçirmek için saldırıya hazırlanmaya başladı. Bulgar Ordusunun İstanbul ile önlerindeki tek engel Çatalca'daki son savunma hattı idi ve şehri ele geçirmek için hazırlanmaya başladılar. 93 Harbi'nde Yeşilköy'e kadar ilerleyen Rus ordusunun İstanbul'u işgal tehlikesi sonrası Osmanlı İmparatorluğu'nun varlığı da açıkça tekrar tehdit altındaydı.
Osmanlı Ordusunun durumu
Ardı ardına kaybedilen Lüleburgaz ve Kırkkilise Muharebesi'nin yanında Kumanova Muharebesi ve Manastır'a kadar ilerleyen Sırp ordusu, 16 Kasım'da başlayan Manastır Muharebesiyle; Nazım Paşa'nın saldırı planlarının Osmanlılar açısından, durumu kötüleştirmek dışında, işe yaramadığını ortaya koydu. Savaşın başlamasının üstünden bir ay bile geçmeden Bulgar Ordusu İstanbul'a kadar ilerlemiş, Edirne Bulgarlarca, İşkodra Karadağ ve Sırp ortak kuvvetlerince kuşatma altına alınmış, Yanya ise Yunanların kuşatma tehdidi altındaydı, Yenice Muharebesi sonrası, yunan ordularınca çevresi sarılan Selanik ise şehirde koca bir kolordu olmasına karşın tek kurşun bile atılmadan, Tahsin Paşa tarafından 9 Kasım'da Yunanlara teslim edildi. Osmanlı'nın kaleleri bir bir düşüyordu. Lüleburgaz Muharebesi sonrası, 6 Kasım'da Mahmut Muhtar Paşa dahil; bütün Osmanlı Komutanları Nazım Paşa tarafından toplantıya çağrıldı. Nazım Paşa, Çatalca'ya kadar ilerleyen Bulgar ordusuna karşı başkomutan vekili olarak bizzat bu cephedeki Osmanlı ordusunun komutasını eline almaya karar verdi. Kurmayları ile yapılacak muharebenin planı üzerinde çalışmaya başladı. Osmanlı doğu ordusunun durumu ortada olup bir saldırı yapamayacak durumda olduğu anlaşılmaktaydı, çevirmeye dayalı hızlı planlanmış, olgunlaşmamış saldırı planlarının bir işe yaramadığı da anlaşılmıştı. Buna ilaveten Osmanlı doğu ordusu içinde bir diğer tehdit de kolera salgınıydı, Lüleburgaz Muharebesi sırasında ortaya çıkan ordu içindeki kolera salgını, lojistik hizmetlerin ve sağlık altyapısının eksikliği ile hızla yayılıyordu. Bu konuda Çatalca'ya çekilen ordu içinde önlem alınmaya çalışılsa da ne yazık ki I. Balkan Savaşı'nın sonuna kadar salgının önü, hiç kesilememiştir.
Öyle ki bu salgın 1.Çatalca Muharebesi sonrası da sürmüş ve hatta şehri kuşatan Bulgar askerlerine bile bulaşmış; cephede ölenler dışında iki taraftan pek çok asker ve sivil, bu hastalık nedeniyle can vermiştir.
Diğer taraftan kurulan yeni orduda doğu ordusundan belli komutanlara yer verilmedi yine Balkan Muharebesinde Osmanlı ordusunda Alman askeri heyeti danışmanlık görevini daha çok yapıyordu ve hiçbir şekilde Osmanlı Ordusunda birliklerin başına getirilen bir Alman subay bulunmamaktaydı. ancak ilk kez Çatalca Ordusunda,Osmanlı askeri akademisinde aynı zamanda askeri eğitmen olan ve buradaki öğrencileri eğitmekle görevli binbaşı Otto von Lossow, hattın Kuzey Kanadındaki Kıta birliğine (taburdan biraz küçük askeri birim) komutan Olarak Nazım Paşa tarafından atandı. Bulgar ordusunun temkinli hareket etmesi neticesi yaklaşık 2 hafta kadar zaman kazanan Osmanlı ordusu, bu sefer zamanı iyi değerlendirmişti. 12 Kasım tarihinde birliklerin konumlanma ve yapılanmasını tamamlamıştı, 16 Kasım'da Bulgar ordusunun saldırıya geçtiği vakitte bütün ordu şu şekilde düzenlenmişti.
Bu kolordulara takviye destek sağlamak üzere kurulan mürettep redif kolorduları. (merkezleri bu ana kolorduların gerisindedir.)
Bunun yanında "Çatalca Müstahkem Mevkii ve Topçu Komutanlığı"'na bağlı topçu birlikleri şu şekilde konuşlanmıştı.
Ayrıca bütün bu unsurlarla birlikte Bağımsız Süvari Tugayı
Çatalca ordusu toplamda savunma için görevlendirilen donanma gemileri ve personel haricinde 2.395 subay, 138.176 er, 103.514 tüfek, 316 top, 62 makineli tüfek ve 5-8 arası uçaktan oluşmaktaydı. Yine lojistik destek, süvari görevi vs. de kullanılmak üzere 22.058 hayvana, 1335 yük arabasına sahipti. Karadaki birlikler gerek asker, gerek teçhizat ve gerekse topçu kuvveti bakımından Bulgar ordusundan azdılar. Ancak Lüleburgaz Muharebesinin aksine bu sefer, Bulgar ordusunun yavaş hareketinden yararlanan Osmanlı Çatalca Ordusu 16 Kasım'da Bulgar Ordusunu karşılamaya hazır durumda beklemekteydi.
Ordunun tek taktiği vardı. Bu, Lüleburgaz ve Kırkkilise Muharebesinin tam tersine düşmana saldırı ve kuşatma amaçlı değil; Büyükçekmece Gölü'nden İstanbul'un kuzeyindeki Terkos Gölü'ne kadar olan hat boyunca savunma yapmak ve Bulgar saldırılarını geri püskürtmek için siper ve mevzi savaşı kurulu bir taktikti. Basit eğitimli bir ordunun yapabileceği şekilde düzenlenmişti. 1. kolordu Büyükçekmece gölünün olduğu hattın güneyini 2. kolordu merkezi, 3. kolordu taburlarıyla birlikte Terkos gölünün olduğu hattın kuzeyini korurken; Hadımköy yakınındaki 2. Mürettep Redif kolordusu onun kuzeyindeki Arnavutköy yakınındaki 1. Mürettep Redif Kolordusu ve güneydoğuda cephenin biraz uzağına konumlanmış 3. Mürettep Redif Kolordusu bu ana kolorduları destekleyecekti. Nizami tümenlerle ilk Bulgar ordusu saldırıları karşılanacağı, başlangıçta deneyimsiz redif tümenleri saldırıya karşı koymayacağı için Lüleburgaz ve Kırkkilise Muharebelerinin aksine askerin öyle ilk saldırıda paniğe düşüp dağılmaması hedeflenmiştir.
Bulgar Ordusunun durumu
Bu arada Korgeneral Radko Dimitriev, İstanbul için bir saldırı planı hazırlamaya çalıştırdı. Kırkkilise ve Lüleburgaz Muharebesi sonrası cepheden doğrudan doğruya saldırıya geçen Bulgar ordusunun özellikle deneyimsiz Osmanlı redif askerleri üzerinde panik yarattığı ve Osmanlı ordusunun yetersiz bir şekilde topçularını kullandığını korgeneral tespit etmişti. Bu muharebelerdekine benzer bir şekilde saldırmaya karar vermişti. Bununla birlikte yedek elde tutulan Bulgar birliklerinin iki muharebe de de önemli işler çıkardığını ancak takip konusunda yetersiz kaldıklarından; ordunun önemli bir kısmının yedekte tutulup muharebenin ilerleyen kısmında kullanılmasının bu muharebede de yararlı olacağı düşünülmekteydi.
Hazırlanan taktiğe göre Bulgar Orduları doğrudan cephe saldırısı yapacaktı.Ancak planda diğer muharebelere nazaran bir farklılık vardı. Bulgar 1. ve 3.Orduları iki kademeye ayrıldı. Kuzeyde Bulgar 3. ordusunda ilk saldırıyı taze kuvvetleri ile 3. piyade tümeni ve 9. piyade tümenleri yapacaktı. 4. ve 5. piyade tümenleri takviye güç olarak bekletilecekti. Güneyde birinci ordu 1. ve 4. piyade tümenleri ile saldırıya geçecek buna karşılık 10. piyade tümeni takviye güç olarak bekletilecekti. Buna ilaveten güçlü Bulgar süvari tümeni de 1. ordunun gerisinde destek güç olarak bekletilecekti. Dimitrev bu hamlesi ile kaçacak Türk askerlerine önemli yedek güçleri ile saldırıp Lüleburgaz ve Kırkkilise muharebelerinin aksine bu sefer Osmanlıları takip edip yok etmeyi, yeni bir savunma hattı daha kurmalarını engellemeyi planlıyordu. Ancak planında bir önemli eksiklik bulunmaktaydı. İlk saldırı esnasında Bulgarlar 38 taburdan yalnızca 14'ünü kullanacaklardı. Bu da Osmanlıların ilk saldırıda küçük de olsa piyade yönünden bir avantajının olacağını ortaya koyuyordu. Yine de Dimitriev düzenli taze piyade kuvvetleri ve topçu fazlalığı ile Osmanlı ordusunun ileri hatlarındaki askerlerin tıpkı 2 muharebedeki gibi panik olup kaçacağı düşüncesindeydi. Buna karşın Osmanlılardan Nazım Paşa'nın bu durumu engellemek için Nizami piyadeleri öne koymuş olabileceğini düşünmemişti. Dimitriev'in planının hatası muharebenin sonucunu önemli şekilde etkilemiştir.