cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kürmez Han
Körmözler
Türk ve Altay halk inancında ve mitolojisinde melek ve hayalet türü varlıklardır. Kürmez Han bunların başında bulunur. Körmös, Kürmös veya Körümes de denir. Kimi zaman Tanrının görevlendirdiği düşünülür. Körmösler en çok günbatımında ve gündoğumunda ortaya çıkar ve etkin olurlar. Bu yüzden bu vakitler tehlikeli sayılır. İnsanların ruhlarını ele geçirebilirler. Körmöslü kavramı deli veya ruhsal hastalıklı anlamında kullanılır.
Etimoloji
(Gör/Kör) kökünden türemiştir. Görmeyen demektir. Türk mitolojik anlayışında görmezlik aynı zamanda görünmezlik demektir.
Musa Büyük
Musa Büyük (d. 22 Mayıs 1980, Çatalca, İstanbul), eski Türk futbolcudur.
Kulüp kariyeri
Kariyerine Tepecik Belediyespor'da başlayan futbolcu, Samsunspor'a gelmeden önce Tepecik Belediyespor, Zeytinburnuspor, İstanbulspor, Ankaraspor, Trabzonspor, Kocaelispor, Konyaspor ve Diyarbakırspor formalarını giymiştir.
Trabzonspor'a geldiğinde güzel bir sezon geçirmiştir. Ancak talihsizlikten dolayı Ali Sami Yen Stadyumu'nda GS-TS maçında Arda Turan ile girdiği bir pozisyon sonrası ayağı kırılmıştır ve 1 yıldan fazla Trabzonspor ve futbol yaşamından uzak kalmıştır. Ancak 2007-08 sezonunda kendini toparlayıp Trabzonspor'un Ankaragücü'nü 2-0 yendiği maçta 1 dakika oynamıştır. Gönderilecekler listesine girse de ligin son 3 maçındaki performansıyla Trabzonspor'da kalmıştır.
Millî kariyeri
Musa Büyük, Ankaraspor'da gösterdiği performans ile Türkiye A2 millî futbol takımının Ünal Karaman ve Mesut Bakkal dönemlerinde takımda yer bulmuştur. 26 Mayıs 2004 tarihindeki özel maçta Japonya karşısında ilk kez millî olan Musa son karşılaşmasını ise 2005 Future Cup çerçevesinde Almanya'ya karşı 6 Eylül 2005'te oynamıştır. Millî formayı toplamda dört kez giymesine karşın golle tanışamamıştır.
Flaperon
Flaperon, uçak kanatlarında hem flap hem de kanatçık (aileron) vazifesi gören kontrol yüzeyidir.
Her iki kanadın da firar kenarında yer alır. Bu iki flaperon birlikte çalıştırılarak flap görevi, birbirlerine ters çalıştırılarak aileron görevi görürler.
Aelurillus
Aelurillus, Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Taksonomi
Aelurillus cinsine bağlı türler (2022):
The End: Hitler's Germany, 1944–45
The End: Hitler's Germany 1944–45 (Türkçe: Çöküş: Almanya 1944-45), Ian Kershaw'ın 2011 yılında yazdığı kitaptır. Kitap II. Dünya Savaşı'nın, başarısız 20 Temmuz darbesi ve 1945 yılının Mayıs ayının sonlarına, Nazi rejiminin son liderlerinin tutuklanıp hükûmetin feshedildiği zamana kadarki olayları konu alır.
Bart Goor
Bart Goor (d. 9 Nisan 1973), orta saha pozisyonunda görev yapmış Belçikalı eski millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1991 yılında Verbroedering Geel kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Genk, Anderlecht, Hertha Berlin, Feyenoord, Anderlecht, Germinal Beerschot, Westerlo ve Dessel Sport kulüplerinde oynadı.
Trizomi
Trizomi, diploit sağlıklı canlılarda normalde iki olması gereken kromozom sayısının üç tane olmasıyla bilinen anöploidi şekillerinden biridir. En çok bilinen şekli 21. kromozomun trizomisi olan Down sendromudur.
Tam trizomi
Tam trizomi dişi üreme hücreleri yumurtaların ya da erkek üreme hücreleri spermlerinin gametogenezindeki hücre bölünmesi sırasında (mayoz I veya II) ayrılmama durumundan kaynaklanan trizomi şeklidir. Bu, sperm ya da yumurtada normalde 23 olması gereken kromozom sayısının 22 veya 24 olması şeklinde sonuçlanır. fertilizasyon sonrası gelişen fetüs, normalde sahip olması gereken 46 kromozom yerine 47 kromozoma sahip olarak dünyaya gelir.
Yarı/Mozaik trizomi
Yarı trizomilerde fazla kromozom diğer kromozomlardan birine tutunmuş durumdadır ya da aynı kromozomdan iki kopya bulunur.
Mozaik trizomi, fazla kromozom canlının sadece bazı hücrelerinde görülür, diğer hücreler 46 tane kromozoma sahiplerdir.
İnsan trizomileri
Trizomiler insanlarda bütün kromozomlarda meydana gelebilir ancak bu yaşamla bağdaşmadığı için genellikle düşükle sonuçlanır. Örneğin 16. kromozomun trizomisi insanda en çok oluşan trizomi olduğu halde, bu trizomiye sahip bebekler sadece %1'in altında doğum oranına sahiplerdir. Bu durumdaki spontan düşükler genellikle ilk üç aylık dönemde meydana gelirler.
İnsanlarda en çok karşılaşılan trizomi şekilleri şunlardır:
Otozomal trizomiler
Otozomal trizomilerin en çok bilineni 21. kromozomun fazla olması durumu olan Down sendromu ve 18. kromozomun fazla olması durumu olan Edwards sendromudur. Nadir olarak 13. kromozomun trizomisine sahip Patau sendromlu bebeklerde yaşayabilir ancak zeka problemlerinin yanı sıra çok ağır fiziksel bozuklukları bulunur. Otozomal trizomiler her zaman doğum defektleri, zeka geriliği ve kısa ömürü yanında getiren bozukluklardır. Sadece Down sendromuna sahip bireyler 1 yaşından daha uzun süre yaşayabilir. Diğerlerinde bebekler en fazla 3-4 ay yaşayabilir.
Koyungeçidi Muharebesi
Koyungeçidi Muharebesi, 9 Eylül 1578'de Osmanlı Devleti ile Safevî Devleti arasında yapılan ve Osmanlıların zaferiyle biten meydan savaşı.
Trizomi
Gonozomal trizomiler
Eşey kromozomlarındaki (gonozomlar) trizomiler şunlardır:
Koyungeçidi Muharebesi
Muharebe öncesi
Osmanlı İmparatorluğu ile Safevî Devleti arasında 1555 yılında imzalanan Amasya Antlaşması 1578 yılında bozuldu ve Osmanlılar İran üzerine taarruza geçti. Lala Mustafa Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu Tokmak Han komutasındaki Safevî ordusunu 9 Ağustos'ta Çıldır Muharebesi'nde büyük bir yenilgiye uğrattı. Bunun sonucunda, bölgedeki Safevî direncinin büyük oranda kırılması üzerine, Osmanlı ordusu herhangi bir direnişle karşılaşmadan Gürcistan içlerinde ileri harekâtını sürdürdü ve 24 Ağustos'ta Safevîlere bağlı Gürcü Kartli Krallığı'nın başkenti Tiflis'e girdi.
Bir haftalık dinlenme ve yeni fethedilen bu bölgenin idarî düzenlemelerinin yapılmasının ardından Osmanlı ordusu Eylül başında bir sonraki hedefi olan Şirvan'a doğru harekete geçti. Bu süreçte (Kartli Krallığı gibi Amasya Antlaşması uyarınca Safevî hakimiyetine bırakılmış olan) daha doğudaki Gürcü krallığı olan Kaheti de Osmanlılara tâbiyetini bildirmiş ve Kaheti Kralı II. Aleksandre birlikleriyle Osmanlı ordusuna katılmıştı. Bu sayede herhangi bir direnişle karşılaşmadan Kaheti topraklarına giren Osmanlı ordusu Alazani nehrine (Kanık nehri) yaklaştı. Lala Mustafa Paşa bir Türk birliğini II. Aleksandre birlikleriyle birlikte Şeki’nin fethine gönderdi. Osmanlı ordusunun ana kısmı ise Alazani nehrinin sularının kabarık olması nedeniyle öte yakaya geçemedi ve yönünü güneye çevirerek İori nehrine (Kabur nehri) doğru ilerledi.
Muharebe
Osmanlı ordusu Alazani ve İori nehirleri arasındaki bölgedeyken Safevilerin Tebriz hâkimi Türkmen Emir Han, yaklaşık 20.000 kişilik bir orduyu Gence'de topladı ve Osmanlı ordusunun üzerine yürüdü. Kür Nehri kıyılarına gelen İran ordusu Alazani ve İori nehirlerinin birleştiği noktaya yakın bir yerden karşıya geçti ve öncü birlikler hayvanları otlatmak üzere ana birliklerden uzakta bulunan Osmanlı askerlerine saldırdı. Ana İran ordusu ise Kür nehri üzerinde birliklerin geçişi için sığlık teşkil edebilecek mahiyetteki Koyungeçidi mevkiini tuttu ve Osmanlı ordusunun üzerine taarruz amaçlı harekete geçti.
Safevî öncü birliklerinin saldırısının duyulması üzerine Lala Mustafa Paşa Osmanlı ordusuna savaş düzeni aldırdı. Diyarbakır Beylerbeyi Derviş Paşa, Özdemiroğlu Osman Paşa, Erzurum Beylerbeyi Behram Paşa, Halep Beylerbeyi Mehmed Paşa ve Karaman Beylerbeyi Mehmed Paşa komutasındaki eyalet askerleri İran ordusunu İori nehrinin ötesine püskürttü ve sonra karşıya geçti. Lala Mustafa Paşa ve Kapıkulu askerleri ise çatışmaya girmeden geride konuşlandı.
İori ve Kür nehirleri arasında kalan bölgede iki ordu çarpışmaya başladı. Osmanlı ordusunun hücumu karşısında tutunamayan Safevî kuvvetleri Kür nehrine doğru geri çekildi. Bu sırada Kür üzerindeki geçidi tutan ve ordusunun ihtiyatındaki kuvvetlerin başında bulunan Türkmen Emir Han ise birkaç alayla birlikte direnmeye çalıştı. Bir-iki saat direnen Emir Han kuvvetleri de yenildi ve Kür Nehri'nin güneyine doğru çekilmeye başladı. Ancak, başta Emir Han'ın oğlu ve Mugan hâkimi Murad Han komutasındaki çarpışmakta olan İran birlikleri düzensiz bir şekilde çekilirken nehrin sığ geçidini bulamadı ve kabarık nehrin üzerinden bozgun halinde geçmeye çalıştıysa da boğularak can verdi.
Öğle saatlerinde başlayıp akşam saatlerinde sonuçlanan muharebede Osmanlıların oldukça hafif kayıplarına karşı ağır kayıplar veren Safevî ordusu düzensiz bir şekilde bölgeyi tahliye etti.
Muharebe sonrası
İranlıların kesin yenilgisiyle Osmanlıların önünde Şirvan'a kadar direnebilecek bir birlik kalmadı. Zaferden sonra Osmanlı ordusu ileri harekâtını sürdürürken, önden gönderilen birliklerin Şeki'yi fethettikleri haberi geldi. İori nehrini aşan Osmanlı ordusu 15 Eylül'de Ereş'e girdi. Burada bir kale inşa edilirken muhafızlığına da Saruhan Sancakbeyi Kaytas Bey tayin edildi.
Osmanlı ordusunun ana kısmı Ereş'te konaklarken, doğuya doğru ilerleyen bir Osmanlı kolordusu da önce Şamahı'yı, ardından ise Derbent'i ele geçirdi ve Dağıstan'a girerek Hazar Denizi'ne ulaştı. 16 Ekim'de ise Dağıstan'daki Kumuk Şamhalı Osmanlılara tâbi olduğunu bildirdi.
Lala Mustafa Paşa ise Özdemiroğlu Osman Paşa'nın emrine birlikler vererek 12 Ekim'den itibaren kışlamak üzere Osmanlı ordusuyla birlikte Erzurum'a doğru çekilmeye başladı.
Çok kısa bir süre içinde Çıldır ve Koyungeçidi'nde ağır mağlubiyetler alarak Gürcistan, Şirvan ve Dağıstan'ı kaybeden Safevîler ise süratle karşı taarruz hazırlıklarına başladılar. Nitekim, Osmanlı ordusunun kışlamak üzere çekilmesinden bir ay sonra Şamahı'yı hedef alan Safevî karşı saldırısı başladı.
İsis
İsis (İzis, Aset), Osiris'in (aynı zamanda karısıdır), Seth ve Nephthys'in kardeşidir, Nut ve Geb'in kızları ve çocuk Horus'un annesidir. Bazı kaynaklara göre Anubis de İsis ile Osiris'in oğludur.
İsis (Eski Mısır: ꜣst; Kıpti: Ⲏⲥⲉ Ēse; Klasik Yunanca: Ἶσις Isis; Meroitik: 𐦥𐦣𐦯 Wos [a] veya Wusa), ibadeti Greko-Romen dünyasına yayılan eski Mısır dininde büyük bir tanrıçaydı. İsis ilk kez Eski Krallık'ta (MÖ 2686-2181), öldürülen kocası olan ilahi kral Osiris'i dirilttiği ve varisi Horus'u üretip koruduğu Osiris mitinin ana karakterlerinden biri olarak bahsedilmiştir. Osiris'e yardım ettiği için ölülerin ölümden sonraki hayata girmesine yardım ettiğine inanılıyordu ve Horus'a benzetilen firavunun ilahi annesi olarak kabul edildi. Anne yardımı, sıradan insanlara fayda sağlamak için şifa büyülerinde kullanıldı. Başlangıçta, cenaze törenlerinde ve büyülü metinlerde daha belirgin olmasına rağmen, kraliyet ritüellerinde ve tapınak törenlerinde sınırlı bir rol oynamıştır. Genellikle sanatta başında taht benzeri bir hiyeroglif giyen bir insan kadın olarak tasvir edildi. Yeni Krallık sırasında (MÖ 1550–1070), eski zamanların önde gelen tanrıçası Hathor'a ait olan özellikleri üstlenirken İsis, Hathor'un başlığını takarak tasvir edildi: bir ineğin boynuzları arasında bir güneş diski.
MÖ ilk bin yılda, Osiris ve İsis en çok tapılan Mısır tanrıları haline geldi ve İsis, diğer birçok tanrıçanın özelliklerini özümsedi. Mısır'daki hükümdarlar ve güneydeki komşusu Nubia, öncelikle İsis'e adanmış tapınaklar inşa ettiler ve Philae'deki tapınağı, Mısırlılar ve Nubyalılar için dini bir merkezdi. Ünlü büyülü gücü diğer tüm tanrılardan daha büyüktü ve krallığı düşmanlarından koruduğu, gökyüzünü ve doğal dünyayı yönettiği ve kaderin kendisi üzerinde gücü olduğu söyleniyordu.
Mısır'ın Yunanlar tarafından yönetildiği ve yerleştiği Helenistik dönemde (MÖ 323-30) İsis, yeni tanrı Serapis ile birlikte Yunanlar ve Mısırlılar tarafından ibadet edildi. İbadetleri daha geniş Akdeniz dünyasına yayıldı. İsis'in Yunan adanmışları, evliliğin icadı ve denizde gemilerin korunması gibi Yunan tanrılarından aldıkları özelliklere atfediyorlardı ve Mısır ve Osiris ve Harpocrates gibi Helenistik dünyada popüler olan diğer Mısır tanrılarıyla güçlü bağları sürdürüyordu. MÖ 1. yüzyılda Roma tarafından absorbe edildiğinden, İsis kültü Roma dininin bir parçası haline geldi. Onun adanmışları, Roma İmparatorluğu nüfusunun küçük bir bölümünü oluşturuyordu, ancak tüm topraklarında bulunuyorlardı. Ardından, Navigium Isidis gibi kendine özgü festivaller ve diğer Greko-Romen gizem kültlerine benzeyen başlangıç törenleri geliştirdi. Bazı adanmışları, dünyadaki tüm kadınsı ilahi güçleri kapsadığını söyledi.
İsis'e ibadet, MS 4.-6. yüzyıllarda Hristiyanlığın yükselişiyle sona erdi. İbadet, Meryem'in hürmeti gibi Hristiyan inançlarını ve uygulamalarını etkilemiş olabilir, ancak bu etkinin kanıtı belirsiz ve çoğu zaman tartışmalıdır. İsis, Batı kültüründe, özellikle ezoterizm ve modern Paganizmde, genellikle doğanın bir kişileştirilmesi veya ilahiliğin kadınsı yönü olarak görünmeye devam ediyor.
Adı ve kökenleri
Hanedanlık Öncesi Dönem'in sonlarında (MÖ 3100'den önce) bazı Mısır tanrıları ortaya çıkarken, ne İsis ne de kocası Osiris, Beşinci Hanedandan (MÖ 2494-2345) önce isimleriyle anılıyordu. Nyuserre Ini'nin o dönemde hüküm sürdüğü ve hanedanlığın sonunda yazılmaya başlanan ve içeriği çok daha erken gelişmiş olabilecek Piramit Metinlerinde belirgin bir şekilde yer alıyor. Piramit Metinlerindeki birkaç pasaj, İsis'i Behbeit el-Hagar ve Sebennytos yakınlarındaki Nil Deltası bölgesi ile ilişkilendirir ve kültü oradan kaynaklanmış olabilir.
Pek çok bilim insanı, kökenini belirlemeye çalışırken İsis'in geçmişine odaklandı. Mısırlı adı ꜣst, Kıpti Mısır dilinde ⲎⲤⲈ (Ēse), Nubia'nın Meroitik dilinde Wusa ve Yunanca modern adının dayandığı Ἶσις idi. Onun hiyeroglif yazısı adı, İsis'in de kimliğinin bir işareti olarak kafasına taktığı bir taht işaretini içerir. Sembol, onun adındaki ilk sesleri heceleyen bir fonogram görevi görür, ancak aynı zamanda gerçek tahtlarla bir bağlantıyı da temsil etmiş olabilir. Mısır'da bir taht için kullanılan terim de steydi ve İsis'in adıyla ortak bir etimoloji paylaşmış olabilir. Bu nedenle Mısırbilimci Kurt Sethe, onun aslında tahtların kişileştirilmesi olduğunu öne sürdü. Henri Frankfort, tahtın bir adamı kral yapma gücünden dolayı kralın annesi ve dolayısıyla bir tanrıça olarak kabul edildiğine inanarak kabul etti. Jürgen Osing ve Klaus P. Kuhlmann gibi diğer bilim adamları, İsis'in adı ile taht kelimesi arasındaki farklılıklar veya tahtın tanrılaştırıldığına dair kanıt bulunmaması nedeniyle bu yoruma itiraz ettiler.
Rolleri
Osiris'in ölümünü ve dirilişini çevreleyen mit döngüsü ilk olarak Piramit Metinlerinde kaydedildi ve tüm Mısır mitlerinin en ayrıntılı ve etkili olanı haline geldi. İsis, bu efsanede diğer kahramanlardan daha aktif bir rol oynamaktadır, bu nedenle Yeni Krallık'tan (MÖ 1550-1070) Ptolemaios Dönemi'ne (MÖ 305-30) kadar literatürde geliştikçe, en karmaşık edebi karakter haline geldi. tüm Mısır tanrılarının. Aynı zamanda, diğer birçok tanrıçanın özelliklerini özümseyerek, önemini Osiris mitinin çok ötesine genişletti.
Bir eş ve matemli
İsis, yaratıcı tanrı Atum veya Ra'nın soyundan gelen dokuz tanrıdan oluşan bir aile olan Heliopolis Ennead'in bir parçasıdır. O ve kardeşleri - Osiris, Set ve Nephthys - yerin tanrısı Geb ve gökyüzü tanrıçası Nut'da doğan Ennead'ın son neslidir. Dünyanın ilk hükümdarı olan yaratıcı tanrı, otoritesini Ennead'in erkek nesillerine aktarır, böylece Osiris kral olur. Osiris'in karısı ve kız kardeşi olan İsis, kraliçesidir.
Set, Osiris'i öldürür ve hikâyenin birkaç versiyonunda cesedini parçalara ayırır. İsis ve Nephthys, Anubis gibi diğer tanrılar ile birlikte, kardeşlerinin vücudunun parçalarını arar ve yeniden birleştirirler. Onların çabaları, mumyalama ve diğer eski Mısır cenaze töreni uygulamaları için efsanevi prototiptir. Bazı metinlere göre, Osiris'in vücudunu Set veya hizmetkarlarının daha fazla saygısızlık edilmesinden de korumaları gerekiyor. İsis, yas tutan bir dulun özüdür. O ve Nephthys'in kardeşlerine olan sevgisi ve kederi, İsis'in büyülü büyüleri anlatması gibi onu hayata döndürmeye yardımcı olur. Cenaze metinleri, İsis'in Osiris'in ölümünden duyduğu üzüntüyü, ona olan cinsel arzusunu ve hatta onu terk ettiği öfkesini ifade ettiği konuşmaları içerir. Tüm bu duygular, canlanmasında rol oynar, çünkü onu harekete geçirmesi amaçlanır. Son olarak İsis, Osiris'in vücuduna nefes ve yaşamı geri kazandırır ve onunla çiftleşerek oğulları Horus'u gebe bırakır. Bu noktadan sonra Osiris sadece Duat'ta veya yeraltı dünyasında yaşıyor. Ancak İsis, intikamını almak için bir oğul ve varis üreterek ve onun için cenaze törenleri gerçekleştirerek, kocasının öbür dünyaya dayanmasını sağlamıştır.
İsis'in öbür dünya inançlarındaki rolü, efsaneye dayanıyordu. Osiris için yaptığı gibi, ölen insanların ruhlarının bütünlüğe kavuşmasına yardım etti. Hathor gibi diğer tanrıçalar gibi o da ölen kişiye annelik yaparak koruma ve beslenme sağladı. Bu nedenle, Hathor gibi, bazen ölen ruhu çocuğu olarak öbür dünyaya kabul eden batı tanrıçası Imentet şeklini aldı. Ancak Mısır tarihinin büyük bir bölümünde, Osiris gibi erkek tanrıların, yeniden doğuş için çok önemli olan cinsel güç de dahil olmak üzere canlandırıcı güçleri sağladığına inanılıyordu. İsis'in sadece bu gücü harekete geçirerek yardımcı olduğu düşünülüyordu. Yeni Krallık'ın sonlarında kadınsı ilahi güçler öbür dünya inançlarında daha önemli hale geldi. Çeşitli Ptolemaios cenaze metinleri, İsis'in, hareketsiz kocasını cinsel olarak uyararak Horus'un anlayışında aktif rol aldığını vurgulamaktadır; Mısır'daki Roma döneminden bazı mezar süsleri, İsis'i ölümden sonraki yaşamda merkezi bir rolde tasvir etmektedir ve o döneme ait bir cenaze töreni metni, kadınların öbür dünyada İsis ve Nephthys'in maiyetine katılabileceği düşünülüyordu.
Anne Tanrıça
İsis, Piramit Metinlerinin en eski kopyalarında bile Horus'un annesi olarak ele alınır. Yine de, Hathor'un başlangıçta annesi olarak kabul edildiğine dair işaretler var ve diğer gelenekler, Nut'un oğlu ve İsis ile Osiris'in kardeşi olan Horus'un yaşlı bir biçimini oluşturuyor. Osiris efsanesi Eski Krallık döneminde şekillendiğinde, İsis sadece Horus'un annesi olmuş olabilir, ancak onunla olan ilişkisi sayesinde anneye bağlılığın timsali olarak görülmeye başlandı.
Efsanenin gelişmiş biçiminde İsis, Nil Deltası'nın papirüs çalılıklarında uzun bir hamilelik ve zorlu bir doğumdan sonra Horus'u doğurur. Çocuğu büyüdükçe onu Set'ten ve diğer birçok tehlikeden —yılanlardan, akreplerden ve basit hastalıklardan— korumak zorundadır. Bazı metinlerde, İsis insanlar arasında seyahat eder ve onlardan yardım istemektedir. Böyle bir hikâyeye göre, yedi küçük akrep tanrısı onunla seyahat eder ve onu korur. Kadının oğlunu sokarak Isis'e yardım etmeyi reddeden zengin bir kadından intikam alırlar ve tanrıçanın suçsuz çocuğu iyileştirmesini gerekli kılarlar. Isis'in merhametli bir tanrı olarak itibarı, insanların acılarını dindirmeye istekli olması, onun cazibesine büyük katkıda bulundu.
Isis, oğlu Horus'a Set'in gasp ettiği krallığı talep etmesi için Set'e meydan okuduğunda bile yardım etmeye devam eder, ancak anne ve oğul bazen çatışma içinde tasvir edilir, örneğin Horus'un İsis'in kafasını kesip onun orijinal kafasını bir ineğinkiyle değiştirmesi gibi. Bu ayrıca İsis'in giydiği inek boynuzlu başlığı da açıklamaktadır.
İsis'in annelik yönü diğer tanrılara da uzanıyordu. Orta Krallık'tan Tabut Metinleri (c. 2055-1650 BCE), ölenlerin iç organlarını korudukları düşünülen cenaze tanrıları olan Horus'un Dört oğlunun, İsis'in çocukları ve Horus'un eski formu olduğunu söyler. Aynı çağda Horus, bereket tanrısı Min ile birleştirildi, bu nedenle İsis, Min'in annesi olarak kabul edildi. Tanrıların ve krallığın döngüsel yenilenmesini temsil eden Kamutef, "annesinin boğası" olarak bilinen Min'in bir biçiminin, kendisini doğurmak için annesini hamile bıraktığı söylenir. Böylece, Isis aynı zamanda Min'in eşi olarak kabul edildi. Horus'un İsis'e tecavüz ettiğine dair birkaç metinde bulunan bir geleneğin arkasında aynı krallık ideolojisi yatıyor olabilir. Orta ve Yeni Krallıklar sırasında en önde gelen Mısır tanrısı olan Amun, Kamutef rolünü de üstlendi ve bu formdayken, İsis genellikle onun eşi olarak hareket etti. Memphis'te yaşayan bir tanrı olarak tapılan bir boğa olan Apis'in, Osiris-Apis olarak bilinen bir Osiris formunun babası olan İsis'in oğlu olduğu söylenirdi. Her Apis boğasının biyolojik annesi bu nedenle "İsis ineği" olarak biliniyordu.
Orta Krallık'tan Westcar Papirüsündeki bir hikâye, İsis'i gelecekteki üç kralın doğumu sırasında ebe olarak hizmet eden bir grup tanrıça arasında içerir. Hüküm süren firavunların ilahi olarak atanmış doğumlarını anlatan Yeni Krallık metinlerinde benzer bir role sahiptir. Westcar Papirüsünde, Isis doğdukları sırada üç çocuğun isimlerini söylüyor. Barbara S. Lesko, bu hikâyeyi, Shai ve Renenutet gibi doğuma başkanlık eden diğer tanrılar gibi, İsis'in gelecekteki olayları tahmin etme veya etkileme gücüne sahip olduğunun bir işareti olarak görüyor. Çok daha sonraki zamanlara ait metinler, İsis'i "hayatın efendisi, kaderin ve kaderin hükümdarı" olarak adlandırır ve Mısır tarihinin erken dönemlerinde Amun gibi diğer büyük tanrıların yaptığı söylendiği gibi Shai ve Renenutet üzerinde kontrol sahibi olduğunu gösterir. Bu tanrıları yöneten İsis, insan yaşamının uzunluğunu ve kalitesini belirledi.
Krallık tanrıçası ve krallığın korunması
Horus, yaşayan her firavunla, Osiris ise firavunun ölen öncülleriyle eşit tutuluyordu. Bu nedenle İsis, kralların mitolojik annesi ve karısıydı. Piramit Metinlerinde kral için birincil önemi, öbür dünyada onu koruyan ve ona yardım eden tanrılardan biri olmasıydı. Kraliyet ideolojisindeki önemi Yeni Krallık'ta arttı. O zamandan kalma tapınak kabartmaları, kralın İsis'in göğsünde emzirdiğini gösteriyor; sütü sadece çocuğunu iyileştirmekle kalmadı, aynı zamanda onun ilahi yönetme hakkını da sembolize etti. Kraliyet ideolojisi, kraliçelerin krala eş ve mirasçılarına anne olarak hizmet eden tanrıçaların dünyevi muadilleri olarak önemini giderek daha fazla vurguladı. Başlangıçta bu tanrıçaların en önemlisi, sanattaki nitelikleri kraliçelerin taçlarına dahil edilen Hathor'du. Ancak kraliçelikle olan mitolojik bağları nedeniyle, İsis'e de insan kraliçelerle aynı unvanlar ve regalia(krallık sembolleri) verildi.
Isis'in Osiris'i Set'e karşı koruma eylemleri, karakterinin daha büyük, daha savaşçı bir yönünün parçası oldu. Yeni Krallık cenaze metinleri, İsis'i, Ra'nın baş düşmanı Apep'i boyun eğdiren birkaç tanrıdan biri olarak hareket ederek, yeraltı dünyasında yelken açarken Ra'nın gemisinde tasvir eder. Kings ayrıca insan düşmanlarına karşı koruyucu büyülü gücünü de çağırdı. Philae'deki Mısır'a akın eden Nubian halklarıyla sınırın yakınında bulunan Ptolemaios tapınağında Mısır'ın düşmanlarını bastırmak için, tüm ulusun koruyucusu olarak tanımlandı, savaşta "milyonlarca askerden" daha etkili, çabalarında Ptolemaik kralları ve Roma imparatorlarını destekledi.
Büyü ve bilgeliğin tanrıçası
İsis ayrıca Osiris'i canlandırmasını ve Horus'u koruyup iyileştirmesini sağlayan sihirli gücü ve kurnazlığıyla da biliniyordu. Büyü bilgisi sayesinde "bir milyon tanrıdan daha zeki" olduğu söylenirdi. Yeni Krallık hikâyesi "The Contendings of Horus and Set(Horus ve Set'in Tartışmaları)"in birkaç bölümünde, Isis bu yeteneklerini Set'i oğluyla olan çatışması sırasında alt etmek için kullanır. Bir keresinde, Set'e Osiris'in tacını gasp etmesine benzer bir miras anlaşmazlığına karıştığını söyleyen genç bir kadına dönüşür. Set bu durumu haksız bulduğunda, İsis kendisini haksız bulduğunu söyleyerek onunla alay eder. Daha sonraki metinlerde, Set ve takipçileriyle savaşmak ve onları yok etmek için dönüşüm güçlerini kullanır.
İsis hakkındaki pek çok hikaye, büyünün gerçekleştirmeyi amaçladığı hedefle ilgili efsanevi olayları tanımlayan büyülü metinlerin önsözü olan historiolae olarak görünür. Bir büyüde İsis, kendisinden yaşça büyük ve iri olan Ra'yı ısıran ve zehriyle onu hasta eden bir yılan yaratır. Ra'ya gerçek, gizli adını söylerse, Ra'yı iyileştirmeyi teklif eder - benzersiz bir güç taşıyan bir bilgi parçası. Çok fazla zorlamadan sonra Ra, adını Horus'a vererek kraliyet otoritesini güçlendirdiğini söyler. Hikaye, İsis'in sihir yeteneğinin diğer tanrılarınkinden neden üstün olduğunu açıklamak için bir başlangıç hikayesi olarak anlatılabilir, ancak Ra'yı bastırmak için sihir kullandığı için hikaye, adını öğrenmeden önce bile ona bu tür yeteneklere sahipmiş gibi davranıyor gibi görünüyor.
Gökyüzü tanrıçası
Isis'in edindiği rollerin çoğu ona gökyüzünde önemli bir konum kazandırdı. Piramit Metinlerindeki pasajlar, İsis'i, Sirius yıldızını temsil eden ve kocası Sah (Orion takımyıldızı) ve oğulları Sopdu ile ilişkisi, İsis'in Osiris ve Horus ile olan ilişkilerine paralel olan Sopdet ile yakından bağlantılıdır. Nil selinin başlamasından hemen önce Sirius'un sarmal yükselişi, Sopdet'e sel ve bunun sonucunda ortaya çıkan bitkilerin büyümesi ile yakın bir bağlantı verdi. Kısmen Sopdet ile olan ilişkisi nedeniyle Isis, bazen Osiris için döktüğü gözyaşlarıyla eşitlenen sel ile de bağlantılıydı.
Ptolemaios zamanlarında, Mısır metinlerinin "gökyüzündeki Nil" dediği yağmurla bağlantılıydı; Ra'nın gemisinin koruyucusu olarak güneşle; ve ay ile, muhtemelen Mısırlı bir bereket tanrıçası Bastet ile ortak bir bağlantı yoluyla Yunan ay tanrıçası Artemis ile bağlantılı olduğu için. Philae'ye yazılan ilahilerde, gökyüzü üzerindeki hakimiyeti Osiris'in Duat üzerindeki yönetimi ve Horus'un yeryüzündeki krallığı ile paralellik gösteren "Cennetin Hanımı" olarak adlandırılır.
Evrensel tanrıça
Geç, Ptolemaik ve Roma Dönemlerinde, birçok tapınak, yerel tanrılara birincil roller vermek için yaratılış hakkında uzun süredir devam eden fikirleri uyarlayan bir yaratılış efsanesi içeriyordu. Philae'de İsis, yaratıcı olarak, eski metinlerin dünyayı kendi zekasıyla tasarladığı ve şekillendirdiği söylenen tanrı Ptah'ın eserinden bahsetmesiyle aynı şekilde tanımlanır. Onun gibi İsis de kozmosu "kalbinin tasarladığı ve ellerinin yarattığı şeyle" oluşturdu.
Mısır tarihi boyunca diğer tanrılar gibi, İsis'in de bireysel kült merkezlerinde birçok biçimi vardı ve her kült merkezi onun karakterinin farklı yönlerini vurguladı. Yerel İsis kültleri, evrenselliğinden çok tanrılarının ayırt edici özelliklerine odaklanırken, İsis'e yönelik bazı Mısır ilahileri, Mısır ve Akdeniz'deki kült merkezlerindeki diğer tanrıçaları onun tezahürleri olarak ele alır. Dendera'daki tapınağındaki bir metinde "her nome'da, her kasabada, her nome'da oğlu Horus ile birlikte olan odur" diyor.
Paşalar, Mustafakemalpaşa
Paşalar, Bursa ilinin Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Bursa il merkezine 100 km, Mustafakemalpaşa ilçesine 15 km uzaklıktadır.
Aelurillus v-insignitus
Aelurillus v-insignitus, Aelurillus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Hesperus (böcek)
Hesperus cepkenli böcekgiller familyasından bir böcek cinsidir. Hesperus tanımlanmış en az 200 tür vardır.
Mike Wilkinson
Mike Wilkinson (d. 1 Ekim 1981), Amerikalı basketbolcu.
Gjoa Haven
Gjoa Haven ya da Uqsuqtuuq (Doğu Kanada İnuitçesi ᐅᖅᓱᖅᑑᖅ Uqsuqtuuq, Utkuhiksalik İnuitçesi Uqšuqtuuq «lots of fat» ; İngilizce Gjoa Haven), Kanada'nın Nunavut topraklarının Kitikmeot Bölgesi'nde King William Adası üzerinde kurulu tek mezra. Yöre Natsilik İnuitlerinin toprağıdır. 2011 sayımına göre nüfusu 1.279 kişidir.
Mike Wilkinson
2.04 m. boyundaki Mike Wilkinson, Power Forward ve Center mevkiilerinde oynamaktadır. Geçen sezon Eurocup'ta 14 maçta forma giyerek, 6,8 sayı, 4,1 ribaund ve 0,4 asist ortalamalarıyla mücadele eden Wilkinson, Rusya Basketbol Ligi'nde ise 27 maçta, 7,1 sayı, 4,2 ribaund ve 0,6 asist ortalamaları tutturdu. Mike Wilkinson aynı zamanda Makedonya vatandaşıdır ve Makedon millî takımındada zaman zaman forma giymektedir. 2009-2010 sezonu için Galatasaray Cafe Crown ile sözleşme imzalamıştır.
Gjoa Haven
Buradaki kalıcı yerleim 1927 yılında Hudson's Bay Company şirketinin bir ticaret karakolu kurmasıyla başlar.
Adlandırma
Adı Norveççe Gjøahavn («Gjøa's Harbour») kelimesinde gelir ve o da kâşif Roald Amundsen'ın gemisi Gjøa 'nın adına ithafendir
Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Kurulu
Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Kurulu, 28390 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan yönetmelik ile görevleri yeniden düzenlenen, görevleri arasında bakanlıklar ile ilgili kamu kurum ve kuruluşları arasında Türkiye Cumhuriyeti’nde akaryakıt kaçakçılığı konusunda koordinasyon sağlanması bulunan kuruldur. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı’nın koordinasyonunda toplantılar, çalışmaların çerçevesi ve raporlamaların gerçekleştirildiği kurulun üyeleri ise Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Ekonomi Bakanlığı, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Ulaştırma Bakanlığı, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı’ndan müsteşarlar ile Gelir İdaresi Başkanlığı ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Başkanlığı’ndan başkanlardır.
2012 yılında ilk ana amaç olarak, Türkiye’de serbest dolaşımda bulunan akaryakıtın ülkeye girmesinden, son kullanıcı olan tüketicilere ulaşmasına kadar olan sürecin tamamının çevrimiçi izlenmesi amacıyla sistem kurulmasıdır. Ayrıca kurul 2011 yılında akaryakıt kaçakçılığı ile ilgili olarak bir eylem planı oluşturmuştur. Bu kapsamda ilk olarak “10 numara yağ” olarak bilinen üründeki KDV istisnası kaldırılmıştır. Ayrıca akaryakıt kaçakçılığının önlenmesi amacıyla Gümrükler Muhafaza Genel Müdürlüğü, Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığı ile Sahil Güvenlik Komutanlığı’na mobil araçlar temin edilmiştir. Türkiye’deki genel kolluk kuvvetleri olan bu kurumlara tahsis edilen araçlar, özellikle Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı bünyesinde bulunan Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Birimleri’nde görevli personelin kontrolüne verilmiştir. Bu ekipler sorumluluk bölgelerinde bulunan dağıtım alanları olan petrol istasyonlarında ihbarlar doğrultusunda ayrıca zamanlı, zamansız kontrol faaliyetlerinde bulunmaktadırlar. Özellikle ulusal marker kontrolü yapan bu ekipler, aldıkları numuneleri kontrol edilmesi amacıyla Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu’na göndermektedirler.
İsmail Han Nahçıvanski
İsmail Han Nahçıvanski (18 Ağustos 1908) süvari generali. Kalbalı Han Nahçıvanski'nin kardeşi, son Nahçıvan Hanı İhsan Han Kangarlı'nın oğludur.
Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Kurulu
Yönetmelik ile oluşturulan kurullar, ilgili bakanlık ve başkanlıkların iller düzeyinde görevli sorumluları Vali’lerin başkanlığında toplantılar icra ederler. Bu toplantılarda alınan kararlar Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Kurulu’na gönderilir. Kurula bağlı ekipler, Türkiye genelinde kaçak akaryakıt kullanımını her alanda denetlediği gibi bunun dışında limanlarda, petrol istasyonlarında, hava limanlarında, yurda giriş-çıkış noktalarında da yoğun olarak denetim ve kontrol görevlerini yerine getirmektedirler.
İsmail Han Nahçıvanski
Askerliğe başlaması
İsmail Han Nahçıvanski, 5 Ocak 1819'da Nahçıvan Han'ın ailesinde doğdu. Babası İhsan Han (1789-1846) Nahçıvan hükümdarıydı. İlk öğrenimini Tiflis Noble Gymnasium'da aldı. Küçük yaşlardan itibaren babasının komutasındaki Kangarlı Süvari Alayı'nda görev yaptı. Süvariler 1837'de Kafkasya'ya vardıklarında, I. Nikolay'ın şeref konvoyunda Kangarlı süvarileri de vardı. 18 yaşındaki İsmail Han, bu süvari birliğinin komutanlarından biriydi. İsmail Han, konvoydaki diğer kişilerle birlikte gümüş madalya olan Aziz Vladimir Nişanı ile ödüllendirildi.
Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Kurulu
Ulusal Marker
Ulusal Marker, sürekli olarak güncellenen sıvı bir formüldür. İçeriği hem kimyasal hem de biyolojik olan bu formül, her 1.000 litre akaryakıta 8 mililitre olacak şekilde eklenmektedir. Formül sürekli olarak güncellendiğinden dolayı, takip edilmesi zorlaşmaktadır. Ayrıca takip edilmesine daha da kolaylaştırmak amacıyla her firma için ayrı DNA içeren markerler kullanılmaya başlanmıştır. Bunun yanı sıra ulusal marker kontrolünde, akaryakıt ürününde bu formülün normal düzeyde bulunup, bulunmadığı da kontrol edilir. Böylece, akaryakıt veya lgp ürününe kaçak akaryatık eklemesi yapılıp, yapılmadığı da anlaşılmış olur. Türkiye’de ulusal marker kontrolleri Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ile İçişleri Bakanlığı ekipleri tarafından kontrol edilir. EPDK ile TÜBİTAK’ın birlikte çalıştığı kontrol faaliyetlerinde, EPDK elde ettiği verileri mümkün olan en kısa süre içerisinde TÜBİTAK’ta bulunan ilgili birime gönderir. Ulusal Marker Türkiye’de 2007 yılından bu yana kullanılmaktadır. Ulusal Marker, Türkiye’de akaryakıt ürünlerine 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun birinci bölümünün 44’üncü maddesinde tanımı yapılmakta, altıncı bölüm 18’inci maddesinde ise diğer yasal düzenlemeleri bulunmaktadır. Ayrıca Kaçak Petrolün Tespit ve Tasfiyesine Dair Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’te de numune alınması, analiz sonrası muhafazası ve teknik düzenlemeler ile ilgili usul ve esaslar bulunur.
İsmail Han Nahçıvanski
Askerliğe başlaması
İsmail Han, 1 Mayıs 1839'da askerlik görevine başladı. Askerlik görevine Transkafkasya Müslüman süvari alayında yani Varşova'da başladı. Daha sonra bölük komutan yardımcısı oldu. 1840 yılında, Varşova yakınlarındaki eğitim ve teftişler sırasında İsmail Han, "hizmette mükemmellik nedeniyle" asteğmen (praporşik) rütbesine terfi etti (28 Ekim 1840). 27 Aralık 1841'de teğmenliğe terfi eden İsmail Han, 3 Mart 1845'te kurmay yüzbaşı rütbesine terfi etti. Son rütbeyi aldı ve Kafkas süvarilerine gönderildi. 19 Eylül 1847'de İsmail Han, Kangarlı süvari komutanlığına atandı. 5 Şubat 1853'te yüzbaşılığa terfi etti.
Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Kurulu
Ulusal Marker
2013 yılında Ulusal Marker’ın daha hızlı ve süratli şekilde tespit kontrol edilebilmesi amacıyla TÜBİTAK tarafından Gezici Ulusal Marker Referans Cihazı (GUMREF) isimli bir araç geliştirildiği açıklanmıştır. Bu araç aynı yıl Temmuz ayında kullanılmaya başlanmıştır. Ulusal Marker’ın bulunmadığı tespit edilen kaçak akaryakıt, İl Özel İdareleri tarafından muhafaza edilmektedir ve kapsamda muhafazanın sağlanması için hazineden ilgili kaynak İl Özel İdaresi’ne aktarılır. Kontroller Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığı ile Gümrükler Muhafaza Genel Müdürlüğü ekipleri tarafından yapılabildiği gibi EPDK ekipleri ile birlikte ortak olarak da gerçekleştirilebilmektedir.
İsmail Han Nahçıvanski
Kırım Savaşı
16 Ekim 1853'te Kırım Savaşı başladı. 10 Kasım'da İsmail Han, Erivan Bey Drujina'nın komutanlığına atandı ve bu grup Rus birliklerinin Kafkas kolordusuna tabi oldu. 1 Mayıs - 5 Aralık 1854 tarihleri arasında IV. Müslüman Süvari Alayı Komutan Yardımcısı olarak görev yaptı. 22 Nisan - 5 Temmuz tarihleri arasında Iğdır, Kervansaray ve Orgov'daki muharebelere katıldı. 17 Temmuz'da, Yerevan Alayı'nın bir üyesi olarak Korgeneral Baron Karl Karlovich, Wrangel komutasındaki Çingil Muharebesi'ne katıldı ve 12.000 kişilik Salim Paşa komutasındaki Osmanlı ordusunun yenilgisinde yer aldı. Bu muharebeden sonra 19 Temmuz'da Beyazid ele geçirildi. Savaşın ilerleyen bölümlerinde İsmail Han Abasgol, Misun, Dutakh, Diadin, Karakilsa, Alashkert ve diğebölgelerdeki savaşlara katıldı. 4 Ağustos 1855'te Kazak birliğine transfer edildi. 13 Ekim 1856'da St. Stanislav Nişanı ve bir kılıçla ödüllendirildi.
Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Kurulu
Akaryakıt istasyonlarında ödeme kaydedici cihaz
Maliye Bakanlığı’nın da üyeleri arasında yer aldığı Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Kurulu, akaryakıt kaçakçılığını mali yönden de takip etmektedir. Bu doğrultuda Türkiye Cumhuriyeti’nde akaryakıtta hem vergi kaçakçılığının hem de kaçak akaryakıt kullanımının kontrol edilebilmesi amacıyla 2013 yılından itibaren akaryakıt istasyonlarının tümünde, araçların plakalarının ve alınan akaryakıt miktarının kaydedilmesine yarayan ödeme kaydedici cihazlar faaliyete geçirilmiştir. Bu sistemin ana amaçlarından birisi ise; Türkiye’de 2014 yılına kadar akaryakıt fiyatlarına yapılan zamlar doğrultusunda oluşan, yıllık 2,5 milyar dolarlık vergi kaybının önlenmesi amaçlanmıştır. Akaryakıt istasyonu işletmeciliği faaliyetinde bulunan tüm işletmeler tarafından kullanılması zorunludur. Taşıtlara yapılmayan bidon ve varil gibi depolama alanlarına akaryakıt aktarılması durumunda araç plakası yerine akaryakıtı alan kişinin bilgileri cihaza girilmektedir. Ayrıca petrol istasyonlarının satım işini kolaylaştırmak amacıyla kurdukları taşıt veya müşteri tanıma sistemleri de bu cihaza entegre olarak çalıştırılmaktadır. Ayrıca bu sistem için “Arka Ofis” adı da kullanılmaktadır.
İsmail Han Nahçıvanski
Savaşlar arasındaki dönem
3 Nisan 1860'ta İsmail Han albaylığa terfi etti. 22 Eylül 1867'de Albay İsmail Han, St. Vladimir IV derecesi ile ödüllendirildi. Buna ek olarak, Qajar Shah tarafından II. Shiri Khurshid derecesini aldı. 28 Eylül 1872'de kendisine "hizmette mükemmellik" nedeniyle İkinci Derece İmparatorluk Tacı olan St. Stanislav Nişanı verildi.
Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Kurulu
Akaryakıt istasyonlarında ödeme kaydedici cihaz
Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Kurulu tarafından gerçekleştirilen analizlerde, Türkiye’de 2012 yılında 113 milyon TL, 2013 yılının ilk on ayında ise 130 milyon TL tutarında akaryakıt kaçakçılığının ortaya çıkarıldığı belirlenmiştir. Asıl olarak kurul, 2005 yılından bu yana faaliyet göstermektedir. Fakat 2013 yılı itibarıyla kaçak akaryakıt konusunda faaliyetlerini daha da genişletmiş ve çıkarılan yönetmelik ile diğer kanunlarda düzenlemeler yapılmasını sağlamıştır. Ayrıca, tek bir bakanlık yerine konu ile ilgili tüm bakanlık ve kuruluşların ortak çalışma yapması olanağı bu kurul ile getirilmiştir. 2013 yılındaki yeni düzenleme ile hazırlanan “Akaryakıt Kaçakçılığı ile Mücadele Eylem Planı” toplam 22 maddeden oluşmaktadır. Kurul, yalnızca kontrol amacıyla değil; aynı zamanda akaryakıt konusunda kazanç sağlayan ve bu pazarda çalışan tüm çalışanların da eğitilmesi amacıyla gerekli çalışmaları yapmaktadır. Bunun haricinde akaryakıt pazarında insan kaynakları ve akaryakıt konusunda halkın bilinçlendirilmesi için medyayı da kullanmaktadır.
İsmail Han Nahçıvanski
Doğubeyazıt kuşatması
İsmail Han, 1877-1878 Rus-Türk savaşında ünlü oldu. 17 Nisan 1877'de Arşak Ter-Gukasov'un genel komutasındaki Erivan Alayı'nın birlikleri Osmanlı sınırını geçti. Emrindeki birlikler Doğubeyazıt'a ulaştı. Osmanlı ordusu, büyük Rus ordusunun geldiğini duyunca Beyazıt kalesinden çekildi. 18 Nisan'da Beyazıt, Yarbay Kovalevsky komutasındaki 19. Piyade Tümeni 74. Stavropol Piyade Alayı'nın 2. Taburu tarafından ele geçirildi. Kovalevski, Beyazıt bölgesinin komutanlığına atandı. Erivan Alayı'nın ana kuvvetleri harekete devam etti ve düşman topraklarına girdi. 25 Mayıs'ta bölge ordusunun komutanı Yarbay Kovalevsky görevinden alındı ve yerine Yarbay Patsevich getirildi. Aynı tümen 73. Kırım Piyade Alayı'nın iki güzergahı ile Beyazı'ya geldi. Kaptan Stokvic, kalenin komutanlığına atandı.
Tarsus Ulu Camii
Tarsus Ulu Camii, Mersin ilinin Tarsus ilçesinde yer alan tarihi bir camidir.
İsmail Han Nahçıvanski
Doğubeyazıt kuşatması
5 Mayıs 1877'de Kafkas Ordusu Komutanı Grandük Mihail Nikolayeviç'in emriyle Albay İsmail Han, yeni kurulan Erivan Nizami Olmayan Süvari Birimi'nin komutanlığına atandı. Bu birlik, düzensiz süvari alayının komutanı ve İsmail Han'ın ağabeyi Tümgeneral Kalbalı Han'a bağlıydı. Bu alayın görevi, Erivan eyaletinin sınırlarını olası bir düşman saldırısından korumaktı.
Tarsus Ulu Camii
Yerleşim
Cami Tarsus merkezde genellikle eski eserlerin yer aldığı Camiinur mahallesindedir ve koordinatlarındadır.
İsmail Han Nahçıvanski
Bir sonraki kariyeri
Hizmeti sırasında İsmail Han, St. George IV Nişanı, St. Stanislav II, III ve IV Nişanı, St. Anna I Nişanı, İmparatorluk Tacı I ve II ve St. Stanislav Nişanı ile ödüllendirildi.
Tarsus Ulu Camii
Bina
Cami 47x13 m2 boyutlarındadır Cami alanına kuzeyden gösterişli bir kapı ile girilir. Son cemaat yerinin üstündeki 16 adet küçük kubbe 14 mermer sütunla desteklenir. Ana yapı malzemesi kesme taştır. Caminin iç mekan sütunları "İran Kemeri" adı verilen yarı sivri kemerlerle birbirine bağlanmıştır. Caminin minber, mihrap ve müezzin mahfili mermerden yapılmıştır.
Türbeler
Camiye bitişik doğu bölümünde üç adet türbe yer alır. Bu türbeler Lokman Hekim, Şit ve Tarsus’ta ölen Abbasi halifesi Memûn'a aittir.
İsmail Han Nahçıvanski
Bir sonraki kariyeri
Beyazid'in savunmasının kahramanı, süvari generali İsmail Han Nahçıvanski, 10 Şubat 1909'da memleketi Nahçıvan'da öldü.
Mykolas Biržiška
Mykolas Biržiška ( ) ; d.24 Ağustos 1882'de Viekšniai - ö.24 Ağustos 1962'de Los Angeles'ta), Litvanya editörü, tarihçi, edebiyat profesörü, diplomat ve politikacı, Litvanya Bağımsızlık Yasası'nın yirmi imzacısından biriydi.
Biyografi
Soylu Litvanyalı bir ailede dünyaya gelen Biržiška, Ortodoks hizmetlerine katılmayı reddettikten sonra ve Litvanya gecesi düzenledikten sonra, çalışmaları bitirmesine izin verilmesine rağmen, Šiauliai'deki Gymnasium'dan iki kez ihraç edildi. 1907 yılında Moskova Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. 1902'de Litvanyalı davaları savunan bir öğrenci toplantısında tutuklandı ve iki yıl hapis cezasına çarptırıldı, ancak üniversiteye tekrar kabul edilmeyi başardı. Vilnius'a döndükten sonra, bağımsızlık hareketine dahil oldu, sık sık süreli yayınlara yazı yazdı ve daha sonra Savaş Yardım Komitesi ile çalıştı. o sırada Tadeusz Wróblewski'nin asistanı olarak da çalışıyordu. 1915'te Vilnius'taki ilk Litvanya lisesinin müdürü oldu. Arkadaşlarıyla birlikte ABD Başkanı Woodrow Wilson'a Litvanya'nın Bağımsızlığını desteklemek için bir mektup yazdı. 1918'de Litvanya Konseyi üyesi seçildi ve 1918'de Litvanya Bağımsızlık Yasası'nı imzaladı. Kısa bir süre, İkinci Bakanlar Kabinesinde Eğitim Bakanı olarak görev yaptı ve Vilnius Üniversitesi'ni yeniden açmaya hazırlandı. 1920 yılında Vilnius'un Polonya'ya imtiyazından önce gelen olaylar sırasında Biržiška müzakere görevini üstlendi. 1921 yazında "Straż Litwy" gazetesinde bir makale için mahkemeye çıktı ve avukat Tadeusz Wróblewski tarafından savundu. Ocak 1922'de tutuklanan 32 Litvanyalı'dan biriydi ve bir ay sonra Merkezi Litvanya geçici hükûmeti başkanı Aleksander Meysztowicz'in Vilnius'tan aldığı ve Litvanya ordusuna verdiği kararla resmi olarak sınır dışı edildi. Litvanya Üniversitesi'nde edebiyat profesörü olduğu geçici başkent Kaunas'a taşındı. Bir profesörken, Litvanya Ansiklopedisinin editörü ve bir dizi sosyal ve kültürel organizasyona katıldı.Vilnius'un Kurtuluşu Birliği'nin kurucusu ve başkanı oldu. Biržiška daha sonra 1940'tan Mart 1943'e ve 1944 sonbaharında Vilnius Üniversitesi rektörü olarak görev yaptı. 1944'teki ikinci Sovyet işgalinden sonra Biržiška Batı Almanya'ya gitti ve Hamburg ve Pinneberg'deki Baltık Üniversitesi'nde profesördü. 1949'da Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı.İlk ilgi alanlarını, folklor ve halk danslarını 1962'de ölümüne kadar sürdürdü.
Ailesi
Biržiška seçkin bir soylu aileye aitti. Büyükbabası Leonardas Biržiška 1839-1831 Ayaklanması'nda aktif bir katılımcıydı; kardeşleri Vaclovas Biržiška ve Viktoras Biržiška da Litvanya toplumunun liderleriydi. Babası, doktor Antanas Biržiška, Litvanya'nın kırsal bölgelerinde tıp uygulamak için Moskova Üniversitesi'nde bir profesörü reddetti. İki kızı Marija Biržiškaite ve Ona Biržiškaitė Barauskienė ve üç torunu vardı.
Sarımustafalar, Mustafakemalpaşa
Sarımustafalar, Bursa ilinin Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Bursa il merkezine 145 km, Mustafakemalpaşa ilçesine 60 km uzaklıktadır.
Caferilik
Câferîlik ya da Câʿferîyye, İslam dininin Şii fıkıh mezheplerinden biridir. İsmini kurucusu olan Ca'fer es-Sâdık'tan (699-765) alır. Başta İran olmak üzere Azerbaycan ve Irak'ta yaygındır. Yer yer Türkiye'nin Kars, Iğdır gibi illerinde ve bazı İslam toplumlarında görülmektedir. İsnâ‘aşer’îyye'nin temelini teşkil eden fıkıh ekolüdür. Şiîlerin çoğunluğunun mensup olduğu fıkhî mezheptir. Günümüzde Şiîler başlıca üç ana fırkaya ayrılmışlardır. Bunlar nüfus oranlarına göre sırasıyla İsnâ‘aşer’îyye, İsmâ‘îl’îyye ve Zeyd’îyye fırkalarıdır. İran'nda hakim olan İsnâ‘aşer’îyye fırkasının %90'ının takip ettiği resmî fıkhî mezhep Câferîlik'tir. Ayrıca, İsmâ‘ilîğin Mustâ‘lî-Tâyyîb’îyye kolu tarafından da fıkhî meselelerde takip edilmekte olan mezheptir.
İnanç
İmâmet (İsnâ'aşerîyye i'tikadı)'na göre son İsnâ‘aşer’îyye İmâmı olan, çocukken kaybolup bugün gayba halinde bulunan Muhammed Mehdi bir gün Arabistan'da Mascid-al-haram adı verilen meydanda Dünya'ya geri dönecektir.
Câferîlik'teki fıkıh ilkeleri, Kur'an ve sünnetten çıkarılır. Sünnîlik ve Şiîlik arasındaki farklılık, Şiîliğin Muhammed'den sonra ilk yöneticinin hem peygamberin vasiyetiyle, hem de ilâhî seçimle Hazret-i Ali olması gerektiğine inanılmasıdır.
Tarihçe
Câferîlik adını fıkhı iyi bilen altıncı İmam Cafer-i Sadık'ın adından almıştır. Cafer-i Sadık'ın yaşadığı Hicri 2. asırda Câferîlik o imamın takipçilerine verilen bir isim olarak kullanılmıştır.
Safevî Hanedanı
16. yüzyılda Safevî Hanedanı'nın İmamiye-i İsnaaşeriye’yi devletin resmî mezhebi olarak seçmesiyle Câferîlik adı kullanılmaya başlanmıştır.
Afşar Hanedanı
Afşar Hanedanı'nı kuran Nadir Şah, 1736'da Safevî döneminde tavsiye edilen Ebu Bekir, Ömer ve Osman bin Affan'ın lanetlenmelerini yasaklamış ve bunun karşılığı olarak Osmanlı Devleti'ne bir teklif sunarak Afşar imâmiliğinin Câferîlik olarak adlandırmasını ve diğer dört Sünnî fıkıh mezhebiyle birlikte beşinci bir fıkıh mezhebi olarak kabul edilmesini önermiştir. Bunun dışında Kâbe'de Câferîlik adına beşinci ek bir sütun yapılmasını ve Câferîlerin Mekke ziyaretlerinin serbest bırakılmasını talep etmiştir. Nadir Şah, İran dışında Irak, Afganistan ve Orta Asya'dan da ulemayı davet ederek Necef'te toplantı düzenlemiş, Osmanlı Devleti'ne yaptığı teklif burada şiî ûlema tarafından kabul edilmiştir. Osmanlı Devleti ise bu teklifleri İran'ı Sünnîleştirme çabası olarak değerlendirerek Nadir Şah'ı övmüş ve 1746'de imzalanan Kerden Antlaşması ile ilk üç halifenin lanetlenmeleri yasaklandıysa da Câferîliğin beşinci bir fıkhî mezhep olarak kabul edilmesi reddedilmiştir. Neticede Câferîlik hiçbir zaman resmî sünnî mezhebi olamamıştır.
Günümüzde Şia'nın yüzde 80'i On İki İmâmcılığın Câferî fıkhını takip etmektedir. Bu büyük tâkipçi kitlesi nedeniyle Şiiliğin İsnaaşeriyye mezhebinin sıklıkla Câferîlik olarak adlandırıldığı da görülmektedir. Daha çok Azerbaycan, İran, Irak ve Bahreyn'de hâkim olan Şiî mezhebidir.
Alevî inancının, İran'daki on iki imamcı Câferîlik inancının Anadolu'daki yorumu olduğu iddia edilir.
Câferî fıkıh ekolünün İsnâ'aşerîyye / On İki İmamcılık mezhebi içerisindeki konumu
Şiî inancında Ali bin Ebu Talib'in çok özel bir yeri vardır. Şiî amentüsünde bulunan imâmet anlayışına göre Muhammed öldüğünde yerine imâm olması gereken kişi Hazret-i Ali'ydi. Dolayısı ile imâmetin Ali'nin soyundan devam etmesi şarttır. İsnâaşerîyye mezhebi mensupları arasında en büyük gruplar Câferî fıkhı, Alevî inancı, ve Nusayrî inancı tâkipçilerinden oluşmaktadır. Pek çok konuda İsnâaşeriyye'nin itikadını paylaşan Nusayriler, gayba halindeki Muhammed Mehdi hususunda İsnâaşeriyye'den ayrılmalarından ötürü Galiyye'nin Gulat İmamiyye şubesi altında sınıflandırılmaktalardır.
İsnâaşerîyye mezhebinin fıkıh ekolü olan Câferîlik'teki dini hukuk veya şeriat ilkeleri, Kur'an ve sünnetten çıkarılır. Sünni ve Şiilik arasındaki farklılık Şiiliğin Muhammed'den sonra ilk yöneticinin hem peygamberin vasiyetiyle hem de İlahi seçimle Ali olması gerektiğine inanılmasıdır. Ayrıca;
İbadetteki farklılıklar
Günlük ibadetlerden namaz Sünnilerle aynı şekilde 5 vakit kabul edilir. Ancak öğle ile ikindi, akşam ile yatsı namazları birleştirilerek, cem edilerek edâ edilir.
Namaz ibadetinde kıyamda elleri bağlamazlar, sağ ve sol omuza selam vererek namaz bitirmezler, namaz bitiriş şekilleri farklıdır.
Evlilik
Câferîlik ve Sünnilikte evliliğin pek çok kuralı ortak kabul edilmekle birlikte (karşılıklı anlaşma, hukuken tescil edilmesi vs.) Câferîlerde tarafların önceden evliliklerine süre tayin ederek evlenmeleri (Muta nikâhı) geçerli bir uygulamadır. Muta Nikâhı tüm Sünni mezheplerce geçersiz kabul edilmektedir.