cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Matta İncili
Tarihin tanıklığı ve dinbilimcilerin görüşü
Din bilginlerinin ekseriyeti ilk önce Markos’un İncilinin yazılmış olması gerektiğini söylerler. Bunun nedeni, Markos İncili'nin içeriğinin Matta ve Luka'nın anlattıklarına benzer olmasıdır. Matta ve Luka, incillerini oluşturmak için Markos kitabının yanı sıra başka bir kaynak kullandığını varsayıyorlar. "Q" adlı başka bir kaynak belgeye atıfta bulunmaktadırlar (bu isim, Almanca “kaynak” anlamına gelen "Quelle" sözcüğünden gelir). Bu görüşü eleştiren din bilgini A. F. J. Klijn’e göre bu yaygın varsayım “İncil yazarlarını masal derleyicileri konumuna düşürdü.”
İki Kaynak Teorisi 2. ve 3. yüzyılda yaşamış olan tarihçilerin ifadelerini gözden kaçırmaktadır. Eski kilise Matta İncili'nin ilk incil olduğunu belirtir. Lyonlu İrenaeus (M.S. 180) Matta'nın "Petrus ve Pavlus'un Roma'da iyi haberi duyurdukları zaman" raporunu yazdığına işaret ediyor. Buna göre Matta eserini M.S. 65'ten önce yazdı.
Çoğunluğun görüşünü takip etmeyen bilginler eski yazarların tanık ifadelerinin hesaba katılması gerektiğini ileri sürerler. Lyonlu İrenaeus'un tarihlendirilmesi doğru ise Markos İncili Matta için bir kaynak değildi. Aralarındaki benzerlik Markos İncilini muhtemelen Matta İncili'ne dayandırdığından dolayıdır. Augustinus'un (M.S. 354-430) tahmin ettiği gibi Markos Matta İncili'nin kısaltılmış bir şeklini yazmak istedi. Ayrıca görgü tanığı Matta'nın kendi İncili olayları yaşamayan Markos'un raporuna dayandırdığını düşünmek mantıklı değildir.
İki Kaynak Teorisi çok tartışılır. Çünkü bu 'Q' belgesi bugün ortada yoktur ve aslında bunun bir zamanlar var olduğunu da hiç kimse kanıtlayamaz. Ayrıca Kilise Babaları da bu belgeden hiç söz etmediler. Bir Kutsal Kitap sözlüğünün söylediğine göre Markos İncili'nin ilk önce yazıldığı ve Matta ve Luka için kaynak görevi gördüğü kuramını destekleyen “kesin olarak savunulabilecek bir kanıt” yok.
Markos'un bildirdiği her şeyin Matta ve Luka İncillerinde de yer aldığı doğru değildir. Markos’un İsa’nın hizmetiyle ilgili kaydında, Matta ve Luka’da bulunmayan 180’den fazla pasaj ve ilginç ayrıntılar bulunur.
İncillerin yazılışının sırası
Kanon Dizileri ve El Yazmaları
Kartaca Konsili’nden önce hazırlanmış dördüncü yüzyıla ait listelerden birçoğu Yunanca Kutsal Metinlerin günümüzde kabul edilen dizisiyle tamamen uyuşur.
El yazmalarına gelince yazarlar ilk önce papirüs kullandılar. Papirüs, aynı adı taşıyan bir su bitkisinden yapılır. Yazıcılar yaklaşık M.S. 4. yüzyıldan itibaren el yazmalarında papirüs yerine genellikle dana, kuzu ya da keçi derisinden yapılan ve daha dayanıklı bir malzeme olan vellum (bir parşömen türü) kullanılmaya başladılar. Bu vellumlardan günümüze dek ulaşan bazıları çok önemli Kutsal Kitap el yazmalarını içerir.
Kanon Dizileri
Matta İncili Kutsal Kitap'ın erken kanon dizilerinde geçer:
Papirüs El Yazmaları
Matta İncil'inin bazı ayetleri eski Yunanca papirüs el yazmalarında bulunur.
Vellum ve Deri El Yazmaları
Matta İncili'nin tümü de bazı meşhur Vellum ve deri el yazmalarında bulunur.
Bölümleme
Kutsal Kitap'ın bölümlere ve ayetlere bölünmesi orijinal yazarlara geri dönmez, fakat yüzyıllar sonra yararlılık nedenleriyle tanıtıldı. Masoretler, İbranice Kutsal Yazıları ayetlere ayırdı. Daha sonra 13. yüzyılda bölümler eklendi. 1553'te, Robert Estienne'in Fransızca Kutsal Kitap'ı nihayet mevcut bölüm ve ayet bölümüyle birlikte ilk tam Kutsal Kitap olarak basıldı. Ayrıca bu bölümler, Matta'nın bölümleri'dir.
İçerik
Matta, mantıklı bir şekilde İsa'nın soyağacıyla başlar, çünkü İbrahim ve Davut'un mirasçısı olarak yasal hakkını kanıtlamak ister (1:1-17). Bu, Yahudi okuyucunun dikkatini çekiyor. Ardından, Meryem’in mucizevi şekilde hamile kaldığını, Beytlehem'deki doğumu, astrologların ziyareti, Beytlehem'de iki yaş ve altındaki tüm erkek çocukların öldürülmesi, Yusuf ve Meryem'in küçük İsa ile Mısır'a kaçması hakkındaki raporu takip eder. Sonra dönüp Nasıra'da yerleşiyorlar (1:18-2:23). Matta, İsa'nın önceden bildirilen Mesih olduğunu kanıtlamak için peygamberliklerin gerçekleşmesine dikkat çekmeye dikkat ediyor (Matta 1:23—İşaya 7:14; Matta 2:1-6—Mika 5:2; Matta 2:13-18—Hoşea 11:1 ve Yeremya 31:15).
Matta şimdi raporunda neredeyse 30 yıl atlıyor. Vaftizci Yahya Yahudiye çölünde şöyle vaaz verir: "Tövbe edin, çünkü göklerin krallığı yaklaşıyor." (3:2). Ürdün'de pişmanlık duyan Yahudileri vaftiz eder ve Ferisiler ile Sadukileri Tanrı'nın yaklaşmakta olan cezası konusunda uyarır. İsa Celile'den gelir ve vaftiz edilir. Hemen Tanrı'nın Ruhu onun üzerine iner ve gökten gelen bir ses şöyle der: "Bu, sevgili oğlum, ondan memnunum" (3:17). Kırk günlük bir oruçtan sonra İblis Şeytan onu üç kez ayartmaya çalışır. Üç kez Tanrı'nın Sözünden alıntı yaparak Şeytan'ı reddeder ve sonunda şöyle der: “Çekil git, Şeytan! Çünkü, ‘Tanrın Yehova’ya tapınacak ve yalnız O’na ibadet edeceksin’ diye yazılmıştır.” (4:10 - Kanunun Tekrarı 10:20).
"Tövbe edin, çünkü göklerin krallığı yaklaşıyor." Bu sözler İsa tarafından Celile’de duyurulmaktadır. Dört balıkçıdan “insan avcıları” olmak için ağlarını bırakıp onu takip etmelerini ister. Onlarla birlikte “İsa bütün Celile’yi dolaşıp, onların havralarında Tanrı’nın sözünü öğretiyor, krallığın iyi haberini duyuruyor ve halk arasında her türlü hastalık ve illeti iyileştiriyordu.” (4:19, 23).
Gittikçe daha fazla insan İsa'nın peşinden gitti ve böylece o bir dağa çıktı, oturdu ve öğrencilerine öğretmeye başladı. Bu etkileyici konuşmasının başında mutluluklarla ilgili dokuz nokta sıralar: Ruhi ihtiyacının farkında olanları, yaslıları, yumuşak başlıları, doğruluğa aç ve susamış olanları, merhametlileri, temiz yüreklileri, barışçı kişileri, doğruluk yolunda zulüm görenleri, kınama ve yalanlara maruz kalanları mutlu sayar. Öğrencilerini "yerin tuzu" ve "dünyanın ışığı" olarak tanımlıyor ve doğruluğun ne olduğunu açıklıyor. Kuralcı Yazıcılar ve Ferisilerden çok farklı olmaları gerektiğini söyler. "Göklerdeki Babanız kusursuz olduğu gibi siz de kusursuz olun” der (5:12-14, 48).
İsa ikiyüzlü hediyelere ve dualara karşı uyarır ve öğrencilerine dua etmeyi öğretir. Babasının adının kutsallaştırılması, krallığının gelişi ve günlük geçim kaynakları için dua etsinler (6:1-13). Vaaz boyunca İsa krallığı ön plana çıkarır. Takipçilerini maddi zenginlik konusunda endişelenmemeleri veya sadece bunun için çalışmaları konusunda uyarır, çünkü gökteki Baba gerçek ihtiyaçlarını bilir (6:24-34).
İsa, insanlar arası ilişkiler konusunda şu tavsiyede bulunuyor: "O halde, insanların size nasıl davranmasını istiyorsanız, siz de onlara öyle davranın." (7:12). Çok azı, Tanrı'nın iradesini yapanlar yaşam yolunu bulacaklardır. Kanunsuzluk yapanlar meyveleri ile tanınacak ve reddedilecektir. İsa'nın sözlerini dinleyen kalabalık "onun öğretme tarzına hayret ediyor" çünkü "onlara Tanrı’nın sözünü kendi yazıcıları gibi değil, yetki sahibi biri gibi öğretiyordu.” (7:24-29).
İsa, cüzamlıları, felçli olanları ve başka hastaları iyileştirerek birçok mucize yaratır. Fırtınayı yatıştırmasından da görülebileceği gibi, rüzgâr ve dalgalar üzerinde bile gücü vardır (8:23-27); ayrıca ölümden bir kız diriltiyor (9:23-25). İsa kalabalığa büyük bir şefkat duyuyor, çünkü onların dövüldüğünü ve "çobanı olmayan koyunlar gibi" itildiklerini görüyor (9:36).
İsa on iki elçiyi seçer ve onlara bir görev verir. Onlara işin nasıl yapılacağına dair özel talimatlar verir ve insanlarla konuşmaları gereken ana konusunu vurgular: Tanrı'nın krallığı (10:7). "Bedavaya aldınız, bedavaya verin" diyor (10:8). Görevlendirildikleri şehirlerde öğretmek ve vaaz vermek için yola çıktılar. İsa, Vaftizci Yahya'yı kendisinden önce gönderilen haberci, vadedilen "İlya" olarak tanıtıyor (Malaki 4:5, 6), ancak "bu nesil" ne Yahya'yı ne de İnsanoğlu olan onu kabul eder (11:14, 16). Ferisiler, Sebt sorusuyla bağlantılı olarak İsa'da bir hata bulmaya çalışıyorlar, ancak İsa onların suçlamalarını çürütüyor ve ikiyüzlülüğünü şiddetle kınar (12:34).
İsa'nın insanlara verdiği öğretim onları ferahlatır. Ekinci benzetmesini açıkladıktan sonra (13:1-9), onlara daha fazla benzetme anlatır: tarladaki buğday ve delice (13:24-30), hardal tohumu (13:31, 32), maya (13:33), saklı hazine (13:44), çok değerli inci (13:45) ve balıkları toplayan bir ağ (13:47-50); hepsinde "Göklerin Krallığı" ile ilgili bir şey anlatılıyor.
İsa, Vaftizci Yahya'nın başının kesilmesinden derinden etkilenmiştir (14:3-11). Mucizevi bir şekilde 5.000'den fazla insanı besliyor (14:15-21); denizde yürüyor (14:25); gelenek uğruna Tanrı'nın buyruğunu çiğneyen Ferisilerin eleştirisini reddeder (15:3-9); "topal, sakat, kör, dilsiz ve daha pek çok kişiyi" iyileştiriyor (15:30).
Sonra İsa ölümünden ve dirilişinden bahsetmeye başladı (16:21). İsa ve öğrencileri Kefernahum'dayken Petrus, "Kardeşimi kaç kez affetmeliyim?" diye soruyor. İsa, "Size yedi kereye kadar değil, yetmiş yedi kereye kadar söylüyorum" diye cevap veriyor (18:21). Bağışlamanın önemini vurgulamak için köle benzetmesini anlatır. Bir efendi bir kölenin 60 milyon dinarlık borcunu bağışladı. Fakat bu köle daha sonra bir köle arkadaşını sadece 100 dinarlık bir borç nedeniyle hapse attırdı. Bunun üzerine acımasız köle de hapishane gardiyanlarına teslim edildi. İsa şu sonuca varıyor: "Her biriniz kardeşinizi gönülden affetmezseniz, gökteki Babam da size aynı şekilde davranacaktır" (18:23-35).
Yazıcılar ve Ferisiler, İsa'nın hizmetine kızdıkları için boşanma davasıyla ilgili olarak onu tuzağa düşürmek istiyorlar ama başarısız oluyorlar. İsa, boşanmanın Kutsal Kitap'taki tek nedeninin fuhuş olduğunu gösteriyor (19:3-9). İşçilerin ve dinarının örneğini verdikten sonra İsa, tekrar ölümü ve dirilişi hakkında konuşuyor (20:17-19). Diyor ki: "İnsanoğlu da başkalarından hizmet kabul etmeye değil, kendisi hizmet etmeye ve birçokları için canını fidye olarak vermeye geldi." (20:28).
İsa'nın yeryüzündeki hayatının son haftasında bir eşeğe binerek bir kral gibi Yeruşalim'e giriyor (21:4, 5). Sonra mabedi satıcılardan temizliyor. Düşmanlarının nefreti, onlara şöyle dediğinde artar: "Vergi tahsildarları ve fahişeler, sizden önce Tanrı'nın krallığına girecekler" (21:31). Ferisilerin vergilerle ilgili sorularını akıllıca yanıtlar: "Sezar’a ait olanı Sezar’a, fakat Tanrı’ya ait olanı Tanrı’ya ödeyin." (22:21). Yine Ferisiler ona kanunla ilgili bir soruyla geliyorlar ve İsa onlara en büyük emrin her şeyden önce Tanrı'yı sevmek ve ikincisinin komşunu kendin gibi sevmek olduğunu açıkladı (22:37-39). İsa tapınaktaki kalabalığa konuştuğunda, yazıcıları ve Ferisileri yine en katı şekilde kınadı. Beyaz badanalı mezarlara benziyorlar, dıştan güzel ama içi tamamen çürümüş ve kötü. Sonuç olarak, İsa Yeruşalim hakkında şu hükmü bildiriyor: "Eviniz size ıssız bırakılmıştır" (23:38). Tapınaktan ayrıldığında, onun yıkılacağını söylüyor. Zeytin Dağı'nda öğrencileri, tekrar gelişinin ve dünyanın sonunun işareti konusunda onu sorgular. Yanıt olarak, İsa bir savaş zamanına işaret ediyor - 'ulusa karşı ulus ve krallığa karşı krallık' - gıda kıtlığı, depremler, artan kanunsuzluk, dünya çapında 'krallığın bu iyi haberinin' vaaz edilmesini önceden bildiriyor (24:3, 7, 14).
İsa, Yahudilerin Fısıh bayramını kutlamasından sonra sadık elçileriyle Rabbin Akşam Yemeği adlandırılan kutlamayı yürürlüğe koydu (26:20-30). Sonra, İsa'nın içinde dua ettiği Getsemani bahçesine gidiyorlar. Yahuda oraya silahlı bir kalabalıkla gelir ve ikiyüzlü bir öpücükle İsa'ya ihanet eder (26:48-50). İsa başkâhine getirilir ve yüksek kâhinler ve tüm Sanhedrin, İsa aleyhine tanıklık edecek sahte tanıklar arar (26:57-61). İsa'nın önceden bildirdiği gibi, Petrus İsa'nın bir takipçisi olarak tanındığında onu inkâr eder (26:69-75). Yahuda ihanetinden dolayı pişmanlık duyar ve aldığı parayı tapınağa atar; oradan kendini asmak için uzaklaşır (27:3-5).
Sabahleyin İsa, Roma valisi Pilatus'un huzuruna çıkarılır. Kâhinlerin kışkırttığı kalabalık “Direğe gerilsin!” bağırdılar (27:22). Pilatus İsa'yı askerlere teslim ediyor, sonra kendisini Golgota’ya götürürler ve onu iki soyguncu arasında direğe geriyorlar. Başına "Yahudilerin Kralı İsa Budur" yazılı bir yafta asarlar (27:37, 38). Saatler süren ızdıraptan sonra İsa nihayet öğleden sonra saat üç civarında ölür ve ardından Arimatea'lı Yusuf'a ait olan yeni mezara yerleştirilir (27:57-60).
T. J. Miller
Todd Joseph Miller, Amerikalı komedyen, oyuncu ve seslendirme sanatçısı.
NGC 2384
NGC 2384, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir açık yıldız kümesidir. Gökyüzünde Büyük Köpek takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 6.900 ışık yılı uzaklıkta bulunur. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1836 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Undertakers
Undertakers, 2005 senesinde İstanbul'da kurulmuş Türk Metalcore ve Melodik death metal grubudur. 2005 yılından bu yana aktif olarak Türk metal festivallerinde ve yerel konserlerde boy göstermektedirler.
2008 yılında kendi isimlerini taşıyan Undertakers EP'sini yayınlayan grup, ardından geniş çaplı kadro değişikliğine gitmiştir. Bi sene kadar süren bir duraksamanın ardından sahnelere geri dönen Undertakers, 2012'nin Ekim ayında kayıtlarında Antisilence ve Nitro'dan Erdem Çapar; UÇK Grind ve Asafated'dan Tanju Can gibi Türk metal piyasasının köklü isimleriyle birlikte çalışma fırsatı bulup Reborn' isimli 2. EP'sini de piyasaya sürmüştür.
2012 Emergenza oylamasında, Reborn'dan çıkan ilk single Freedom ile 4.lük alan grup, 2013'te Reborn EP'leri ile katıldıkları 18. Roxy Müzik Günleri finaline kalıp, 5.likle ayrılmışlardır.
Basında
Yazılı basın'da Metal Hammer (İngiltere), Heavy (Almanya) , Black Wind Zine (Çek Cumhuriyeti), Blue Jean, Headbang gibi dergilerin yanı sıra
Pena Zine ,Chaos, Siyah Beyaz , Rock-Vault , Extreminal , Kapak Magazin , PopcularDisari , Pasif Agresif gibi online dergiler de grup hakkında kritik ve röportajlar yayınladı.
2010 Yılında Drum&Bass dergisi Undertakers'ın Türkiye'de bir ilk olan Agean Undertakers Signature zillerine yer ayırdı. Öte yandan yerli ve yabancı radyo istasyonları (Özellikle Rock Station) grubun 2008 EP'sine sıklıkla yer verdi.
Önemli konserler
- 24 Aralık 2006’da UÇK Grind ve Neoplast grubunun sahne aldığı konser (Mekan: Caravan Rock Bar)
- 8 Nisan 2008’de Arcadia (İtalya) grubunun sahne aldığı konser (Mekan: Domus Rock Bar)
- 26 Temmuz 2008 'de Black Tooth grubunun sahne aldığı konser (Mekan: DoRock Bar)
- 4-5 Ekim 2008 ' de Caliban (Almanya), Dew Scented (Almanya), Rage (Almanya), Satarial (İsveç), One Bullet Left (Hollanda), Helldorado (Norveç) gruplarının sahne aldığı “Rockstation Open Air” festivali (Mekan: Odtü Visnelik ANKARA )
- 15 Kasım 2008 ' de Soul Sacrifice grubunun sahne aldığı konser (Mekan: Pena Bar )
- 27 Aralık 2008 ' de Uçk Grind ve Soul Sacrifice gruplarının sahne aldığı konser (Mekan : Kemanci Bar )
- 7 Şubat 2009 ' da False In Truth ve Soul Sacrifice grubunun sahne aldigi konser (Mekan : DoRock Bar )
-13 Mayıs 2009'da Soul Sacrifice ve Manga gibi grupların sahne aldığı İstanbul Üniversitesi Bahar Şenlikleri (Mekan: İstanbul Üniversitesi Avcılar Kampüsü)
- 17-18-19 Temmuz 2009' da Arch Enemy (İsveç), Kreator (Almanya), Amon Amarth (İsveç), Rotting Christ (Yunanistan), Firewind (Yunanistan), Paradise Lost (İngiltere) gibi grupların yer aldığı [[Unirock Open Air Fest II Festivali (Mekan: Küçükçiftlik Park)
- 9 Ekim 2009'da Razor, Amentia gibi grupların yer aldığı 6.İTÜ Rock Günleri (Mekan: İTÜ Maslak Kampüsü)
- 18 Ekim 2009 Prime Object, Witness, Kene ve A'khuilon ile Eskişehir Metal Invasion II. (Mekan: Eskişehir Hayal)
- 24 Ekim 2009 Murder King (Mekan: Dorock Bar)
- 27 Mart 2010 Caravan Rock Bar açılış konseri.
- 29 Nisan 2010 II.Marmara Üniversitesi Rock Günleri (Mekan: Marmara Üniversitesi Göztepe Kampüsü)
- 14 Mayıs 2010'da Demir Demirkan, Soul Sacrifice'ın sahne aldığı İstanbul Üniversitesi Bahar şenlikleri (Mekan: İstanbul Üniversitesi Avcılar Kampüsü)
- 23 Temmuz 2010'da Confronto (Brezilya) grubunun Avrupa turnesinin İstanbul ayağında Insistence ile beraber (Mekan: Kemancı Rock Bar)
- 15 Nisan 2012 Asafated ile Extreme Sundays (Mekan: Pulp Live)
- 3 Haziran 2012 Undertakers @ Dorock
- 28 Ekim 2012 Killchain (Slovakya), The Invisible Minority ve Ignore the Pain ile (Mekan: Pulp Live İstanbul)
- 7 Mayıs 2013 18. Roxy Müzik Günleri Finali
- 8 Mayıs 2013 V. Marmara Üniversitesi Rock Günleri
- 24 Mayıs 2013 Uludağ Üniversitsi 18. Bahar Şenliği
Kilis (il)
Kilis; Türkiye'nin güneydoğusunda yer alan, Suriye ile komşu bir sınır ilidir. Nüfusu 142.792 kişidir.
İl sınırları 38 derece 27' ve 38 derece 01' boylamları ile 36 derece 38' ve 37 derece 32' arasında bulunan Kilis ilinin yüzölçümü 1.412 km² dir.
İldeki başlıca çaylar; Afrin Çayı, Sunnep Çayı, Sabun Suyu Çayı ve Balık Suyu Çayları olup bu çayların geçtiği arazilerde sulu tarım yapılabilmektedir. Kilis ilinin %12,2 si orman ve fundalık arazi %69,3 ü tarım alanı %7,7 si çayır ve mera arazisi %10,6 sı tarım dışı araziden oluşmaktadır.
2021 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle birlikte 4 İlçe, 4 belediye, bu belediyelerde 89 mahalle, ayrıca 138 köy bulunmaktadır.
Kilis ilinin, Gaziantep ve Halep ile benzerliği çok fazladır. Ev yapıları, yemek kültürleri vb. özellikleri birbirlerine çok benzemektedir.
Yönetim
İllerde protokolde ilk sırada yer alan Vali, merkezi yönetimi temsil eder ve Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Büyükşehir dışındaki illerde yerel yönetim, şehirler düzeyindedir. Belediye Başkanı, belediye sınırları içinde kalan seçmenin oy çokluğu ile seçilir. Ayni seçmen İlçe Belediye Meclisi için de oy kullanarak ilçelerin belediye meclislerini oluşturur. İldeki bütün seçmenler ayrıca il genel meclisi için de oy kullanarak, İl Genel Meclisinin oluşumunu sağlarlar.
İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)
İl Genel Meclisi, İl Özel İdaresinin karar organıdır, başkanını üyeleri arasından gizli oyla seçer. Ayrıca, İl Genel Meclisi kendi içinden gizli oyla bir yıl görev yapacak 5 kişilik İl Encümenini seçer.
Merkezi yönetim, Vali ve İl Müdürlerinden oluşur. İl Özel İdaresi (İl Genel Meclisi ve İl Encümeni) seçilmişlerden oluşur, ancak Vali başkanlığında görev yapar. Yerel yönetim ise belediye başkanları ve belediye meclislerinden oluşur.
Kilis Valisi, 1967-Karasu doğumlu Recep Soytürk’dür. 4 Kasım 2018 tarihinde İskenderun Kaymakamı iken atanmıştır.
Kilis Belediye Başkanı, 1967-Kilis doğumlu Mehmet Abdi Bulut (AK PARTİ), 31 Mart 2019 seçimlerinde %47,26 oy oranıyla seçilmiştir.
2019 Türkiye yerel seçimleri sonuçlarına göre Kilis İl Genel Meclisi üye sayısı, 8 AK PARTİ ve 3 MHP olmak üzere 11’dir. Kilis Belediye meclisi ise 18 AK PARTİ, 10 MHP ve 3 İYİ P. olmak üzere 31 üyeden oluşur.
2018 Genel seçimleri sonucu, Kilis'i temsilen TBMM'e AKP'den 2 milletvekili (Mustafa Hilmi Dülger, Ahmet Salih Dal) seçilmiştir.
Nüfus
Güncel Nüfus Değerleri (TÜİK 6 Şubat 2023 verileri )
Kilis ili nüfusu: 147.919 'dir. Bu nüfusun % 78,67'si şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 1.412 km²'dir. İlde km²'ye 105 kişi düşmektedir. (Bu sayı merkezde  205’dir.) İlde yıllık nüfus artış oranı % 1,44 olmuştur. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Merkez (% 2,26)- Musabeyli (% -2,77)
06 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 3 İlçe, 4 belediye, bu belediyelerde 90 mahalle ve ayrıca 138 köy vardır.
Eğitim
Kilis ilindeki tek yükseköğretim kurumu, 2007 yılında kurulan Kilis 7 Aralık Üniversitesi'dir. Günümüzde üniversiteye kayıtlı yaklaşık 8000 öğrenci vardır.
Deon Meyer
Deon Godfrey Meyer, Güney Afrikalı gerilim romanı yazarı ve senarist.
Kilis (il)
Spor
Ziraat Türkiye Kupası 'nda Kilis Belediyespor, 3.turda 1. Lig takımı Osmanlıspor 'a elenmiştir.
Deon Meyer
Hayatı
Meyer 4 Temmuz 1958'de Paarl'da doğdu ve Klerksdorp şehrinde büyüdü. Eğitimine Potchefstroom Üniversitesi'nde İngiliz Dili ve Tarih okuyarak devam etti. Bir süre Die Volksblad gazetesinde muhabir olarak çalıştıktan sonra yazarlık kariyerine odaklanarak kitaplarını yayınlamaya başladı. Kitaplarında ülkesinin sorunlarına değinmekle birlikte Afrikaans dilini kullanır. Eserleri 25'den fazla dile çevilmiştir.
Kilis (il)
Spor
Önemli spor tesisleri: Kilis merkezindeki 7 Aralık Stadı ve (3.000) Kapalı Spor Salonu (2.500) dur.
Kaynakça
Kilis 7 Aralık Üniversitesi
Sistina Şapeli
Sistina Şapeli (Latince: Sacellum Sixtinum; İtalyanca: Cappella Sistina) Vatikan'da, Papa'nın resmi ikametgâhı Apostol Sarayı'nda bulunan bir şapeldir. Esasen Cappella Magna olarak bilinen şapel, adını onu 1477 – 1480 yılları arasında restore eden Papa IV. Sixtus'tan aldı. O zamandan bu yana şapel hem dînî, hem sivil papalık etkinliklerine ev sahipliği yapan bir yer oldu. Günümüzde papalık seçimlerine de ev sahipliği yapmaktadır. Sistina Şapeli'nin şöhreti büyük oranda iç mekânını süsleyen fresklerden gelmektedir. Bunlar arasında en önemlileri Michelangelo tarafından yapılan Sistina Şapeli tavanı ve Son Hüküm'dür.
Papa IV. Sixtus döneminde Sandro Botticelli, Pietro Perugino, Pinturicchio, Domenico Ghirlandaio ve Cosimo Roselli'den oluşan bir grup Rönesans ressamı, Musa'nın Hayatı ve İsa'nın Hayatı'nı tasvir eden bir dizi fresk yaptı; bu fresklerin üst bölümünde papa portreleri ve alt bölümünde trompe l'oeil (gözü aldatma) tekniğiyle yapılmış duvar halıları bulunur. Freskler 1482 yılında tamamlandı ve IV. Sixtus, şapelde 15 Ağustos 1483 tarihinde Meryem'in Göğe Yükselişi için ilk missa âyinini düzenledi. Bu törende şapel takdis edilerek Bakire Meryem'e adandı.
1508 – 1512 yılları arasında Papa II. Julius'un himayesinde Michelangelo, Batı sanatının yönünü değiştirecek, eşi bulunmaz bir başyapıt olan Sistina Şapeli tavanını yaptı. Roma'nın yağmalanmasının ardından 1535 – 1541 yılları arasında farklı bir ortamda şehre geri dönerek Papa VII. Clemens ve Papa III. Paulus için Son Hüküm'ü resmetti. Michelangelo'nun eserleri beş yüz yıl önce teşhir edildiklerinden beri şapele akın akın ziyaretçi çekmektedir.
Tarih
Cappella Maggiore İtalyancada "daha büyük, daha üstün şapel" anlamına gelmektedir. Şapele bu ismin verilme nedeni, o zamanlar Papa ve beraberindekilerin günlük ibadetlerini başka bir şapelde gerçekleştiriyor olmasıydı. Papa IV. Sixtus döneminde bu, Fra Angelico tarafından dekore edilen V. Nicolaus Şapeli'dir. Cappella Maggiore'nin 1368 yılında var olduğu kayıtlara geçmiştir. Trabzonlu Andreas'ın Papa IV. Sixtus'a ilettiğine göre, yeni şapele yer açmak için yıkılmadan önce Cappella Maggiore'nin duvarları yıkık dökük, virane bir haldedir.
Cappella Maggiore'nin bulunduğu alana yapılan ve günümüzde de varlığını sürdüren Sistina Şapeli, 1473 – 1481 yılları arasında Baccio Pontelli tarafından Papa IV. Sixtus için tasarlanmıştı ve adını da Papa'dan alıyordu. Şapelin inşası ise Giovannino de Dolci tarafından tamamlandı. Bu yeni şapelin proporsiyonları eskisine çok benzemektedir. Tamamlanmasının ardından şapel, aralarında Sandro Botticelli, Domenico Ghirlandaio, Pietro Perugino ve Michelangelo'nun bulunduğu bazı önemli Yüksek Rönesans ressamları tarafından fresklerle süslendi. Sistina Şapeli'nde ilk missa ayini 15 Ağustos 1483 tarihinde düzenlendi. Bu ayinde Meryem'in Göğe Yükselişi kutlandı ve şapel takdis edilerek Bakire Meryem'e adandı.
Sistina Şapeli işlevini günümüze kadar sürdüregeldi ve hala, Papa'nın seyahat ettiği zamanlar haricinde, önemli Papalık Takvimi etkinlerine ev sahipliği yapmaktadır. Şapelin daimi bir korosu bulunmaktadır. Sistina Şapeli Korosu için pek çok orijinal eser yazılıp bestelenmiştir. Bunların en önemlisi Gregorio Allegri'nin Miserere adlı eseridir.
Papalık meclisi
Sistina Şapeli'nin bir diğer özelliği de her papalık seçiminde Kardinaller Heyeti'nin toplandığı yer olmasıdır. Bu toplantı yapılacağı zaman, şapelin çatısına bir baca kurulmaktadır ve bu bacadan yükselen duman, kardinallerin kararını göstermektedir. Eğer bacadan, oy pusulalarının yakılmasıyla ortaya çıkan beyaz bir duman yükseliyorsa, yeni bir papa seçilmiş demektir. Ancak aday üçte ikiden daha az oy almışsa, oy pusulalarının yanında ıslak saman ve bazı kimyasal maddeler de yakılmakta ve siyah bir duman yükselmektedir. Bu da, seçimin henüz sonuçlanmadığı anlamına gelmektedir.
Seçim toplantısı için kardinallere missa ayinlerini duyabilecekleri, yemek yiyebilecekleri, uyuyabilecekleri ve zaman geçirebilecekleri bir alan sağlanmakta ve onların ihtiyaçlarını karşılayacak hizmetçiler görevlendirilmektedir. Büyük Bölünme öncesinde bu toplantılar, bir Dominiken manastırı olan Santa Maria sopra Minerva'da yapılmaktaydı. 1455'ten beri ise Vatikan'da yapılmaktadır ve 1996'dan beri, II. Ioannes Paulus'un Apostol anayasası Universi Dominici gregis'e göre kardinallerin, seçim sürecinde Domus Sanctae Marthae'de konaklamaları fakat Sistina Şapeli'nde oylama yapmaya devam etmeleri gerekmektedir.
Mimari yapı
Sistina Şapeli dikdörtgen şeklinde, yüksek tavanlı bir yapıdır. Kesin ölçülerini belirlemek güç olsa da, iç ölçülerine göre boyu 40,9 ve eni 13,4 metredir. Bu ölçüler Süleyman'ın Tapınağı için Eski Ahit'te verilenlerle aynıdır.
Şapelin dışı, pek çok Ortaçağ ve Rönesans dönemi İtalyan kiliselerinde görüldüğü gibi, sade bir görünüme sahiptir. Şapelin dış cephesi veya taç kapısı yoktur, şapele girişler daima Apostol Sarayı'nın (Papalık Sarayı) içindeki odalardan yapılmıştır. Dış yüzeyini görebilmek yalnızca şapelin çevresindeki pencereler ve ışıklıklar ile mümkündür. Cappela Maggiore’de de olmuş olabileceği gibi, taş yapıların çökmesi ve çatlaması, dış duvarları destekleyen payandaların yapılmasını zorunlu kıldı. Diğer yapıların da şapele katılmasıyla şapelin dış görüntüsü iyiden iyiye değişti.
Yapı üç katlıdır. Bunlardan ilki, oldukça yüksek bir bodrum katıdır. Bu katta birkaç pencere ve dış bahçeye çıkan bir kapı bulunur. Tavan, şapeli desteklemek amacıyla tonoz şeklinde yapılmıştır ve eğimi oldukça fazladır. Üst kat ise esas Sistina Şapeli'dir. Tonoz şeklindeki tavanın yüksekliği 20.7 metreyi bulur. Yapının uzun kenarlarında altışar, kısa kenarlarında ikişer uzun ve kemerli pencere vardır, ancak bunların bazılarının önü kapalıdır. Tonozun üstünde, en üst katta ise muhafızlar için yemek salonları bulunur. Yapının bu katında, yapıyı dıştan saran bir koridor da bulunur. Bu koridor, duvarlardaki arkatların üzerine inşa edilmiştir. Tonoz döşemeye sürekli su sızmasına sebep olduğu için koridorun üstü kapatılmıştır.
İç mekan
Şapelin genel proporsiyonlarını belirlemek için uzun kenar birim alınmıştır. Uzunluk üçe bölünerek en, ikiye bölünerek yükseklik hesaplanmıştır. Orana sadık kalarak uzun kenarlara altışar, kısa kenarlara ise ikişer pencere yapılmıştır. Tanımlanmış oranlar Rönesans mimarisinin bir özelliğidir ve Roma'nın Klasik mirasına artan ilgiyi gösterir.
Şapelin tavanı, pencere kemerlerinin en üstünden itibaren başlayan, ortası düzleştirilmiş bir beşik tonoz şeklindedir. Her pencerenin üstünde, beşik tonozu enine kesen daha küçük tonozlar vardır. Bu küçük tonozlar beşik tonozu küçük pilasterlerle bölmektedir. En alt kısımda ise pencerelerin arasından pilasterlerin arasına uzanan geniş pandantifler bulunmaktadır. Tavan ilk olarak Piermatteo Lauro de' Manfredi da Amelia'nın tasarımına uygun olarak parlak maviye boyanıp altın yıldızlarla süslenmiştir. Şapelin zemini opus alexandrinum (mermer ve renkli taşlar kullanılarak uygulanan geometrik bir dekorasyon stili) şeklinde yapılmıştır. Zeminin deseni, iç mekânın ilk proporsiyonlarını yansıtmaktadır ve Papa'nın Palmiye Pazarı gibi önemli günlerde kullandığı, ana girişten gelen tören yolunu göstermektedir.
Mino da Fiesole, Andrea Bregno ve Giovanni Dalmata tarafından yapılan mermer bir bölme ya da transenna, şapeli ikiye ayırmaktadır. Sunağa yakın taraf Papalık Şapeli üyelerinin, diğer taraf ise dua etmeye gelen insanlar ve kasaba halkının kullanması için ayrılmıştır. Ancak zamanla papanın beraberindeki insan sayısının artması sonucu bu bölmenin yeri değiştirilmiş, halka ayrılan alan azaltılmıştır. Transennanın üstü, bir zamanlar yaldızlı olan bir sıra dekoratif mumla süslenmiştir. Ayrıca bir zamanlar yaldızlı ferforje bir kapının bulunduğu yerde şimdi ahşap bir kapı vardır. Transennayı yapan sanatçılar ayrıca koro için bir balkon yani cantoria da yapmışlardır.
Tarih
Sistina Şapeli'nin dekorasyonunda ilk aşama, tavanın maviye boyanıp parlak yıldızlarla süslenmesi ve pandantiflerin mimari detaylarının etrafına dekoratif bordürler yapılması oldu. Ancak Michelangelo 1508 yılında tavan üzerinde çalışmaya başladıktan sonra bu görüntü tamamen değişti.
Bugün şapeli süsleyen fresklerden ilk olarak uzun duvarlarda olanlar yapıldı. Bunlar üç ana bölüme ayrılmaktadır. Orta bölümde birbirini takip eden iki resim yer alır: Musa'nın Hayatı ve İsa'nın Hayatı. Bunlar 1480'de Papa IV. Sixtus'un isteği üzerine; Domenico Ghirlandaio, Sandro Botticelli, Pietro Perugino ve Cosimo Roselli tarafından yapıldı. Projenin, şapele diğer üç sanatçıdan evvel gelen Perugino tarafından yürütülmüş olabileceği düşünülmektedir. Ayrıca Floransalı üç ressamın (Ghirlandaio, Botticelli ve Roselli) görevlendirilmesinin muhtemel amacı, Floransa'nın fiili hükümdarı Lorenzo de' Medici ile Papa IV. Sixtus arasında bir uzlaşma sağlamaktır. Floransalılar 1481 baharında Sistina Şapeli üzerinde çalışmaya başlamıştır.
Musa'nın Hayatı ve İsa'nın Hayatı fresklerinin altındaki bölümde, duvarların alt kısmında altın ve gümüş fresklerle süslenmiş halılar bulunmaktadır. Fresklerin üst kısmı ise iki bölgeye ayrılmıştır. Pencerelerin yan taraflarında Hayatlar ile aynı dönemde yapılan Papalık Galerisi bulunmaktadır. Pencerelerin kıvrımlı üst kısımları ise lunette olarak bilinen kısımlardır. Buraya Michelangelo tarafından tavanın planına uygun olarak İsa'nın Ataları freskleri yapıldı.
1508 – 1512 yılları arasında, Papa II. Julius, tavanı yapması için Michelangelo'yu görevlendirdi. Aslında II. Julis'un isteği, tonozu destekleyen üçgen pandantiflerde on iki havarinin resimleri olmasıydı ancak Michelangelo resmin içeriği konusunda serbest bırakılmak istiyordu. Ardından Michelangelo; Tanrı'nın Dünya'yı Yaratması, Tanrı'nın İnsanlıkla İlişkisi ve İnsanlığın Tanrı'nın Lütfundan Yoksun Bırakılması'nı gösteren dokuz dizi resim yaptı. Geniş pandantiflerin üzerine, Tanrı'nın, insanlığın kurtuluşu için İsa'yı dirilteceği kehanetinde bulunan on iki kadın ve erkeğin resmini yaptı. Pencerelerin üst kısımlarına ise İsa'nın Ataları'nı resmetti.
Raffello, Papa X. Leo tarafından 1515 yılında duvarların alt bölümüne asmak için on dizi duvar halısı tasarlamak üzere görevlendirildi. Duvar halıları, Roma'daki Hristiyan Kilisesi'nin kurucuları olan Aziz Petrus'un Hayatı ve Aziz Pavlus'un Hayatını İncillerde ve Elçilerin İşlerinde anlatıldığı şekliyle yansıtmaktadır. Çalışma, 1515 yılının ortalarında başladı. Duvar halılarının çok büyük olması nedeniyle üretim Brüksel'de, III. Pieter van Aelst'in atölyesindeki dokumacılarıyla dört yılda tamamlandı. Raffaello'nun duvar halıları 1527 yılında Roma'nın yağmalanması sırasında ya yağmalandı ya değerli metal muhtevası için yakıltı ya da Avrupa'nın farklı yerlerine dağıldı. 20. yüzyılın sonlarında, dağılan serilerdeki parçaların birkaç tanesi bir araya getirildi ve 1983 yılında Sistina Şapeli'nde sergilendi. Duvar halıları bazı önemli törenlerde hala sergilenmektedir. Ayrıca, Raffaello'nun on duvar halısı için yapmış olduğu Raffaello Kartonları olarak bilinen tam boy çalışma kartonları Londra'da bulunmaktadır.
En nihayetinde bu dekoratif düzen, tutarlı ikonografik bir örnek sergilemektedir. Papa Julius tarafından tasarlanan Papalar bölümünün hemen On İki Havari'nin altında olması, havariliğin devamlılığına vurgu yapmaktadır. Şimdiki düzenin ise, Eski bilgeliği ortaya çıkarmak ve bu bilgeliği Yeni olan ile birleştirmek amacıyla Hristiyan İncili'nin mantığını sentezleyen iki Kutsal Ahit'e işaret ettiği yönünde görüşler ortaya atılmıştır.
1537 – 1541 yılları arasında bu düzen, Michelangelo'ya mihrabın üzerindeki duvara Son Hüküm'ü resmetme görevinin verilmesiyle bozuldu. Bu sahnenin resmedilmesi Hayatlardan İsa'nın Doğumu ve Musa'yı Bulmak bölümlerinin, birkaç Papanın ve Ata'lardan iki grubun çıkarılmasını gerektirmiştir.
Güney duvar
Şapelin güney duvarı, 1481 – 1482 yılları arasında yapılan Musa'nın Hikâyeleri ile dekore edilmiştir. Mihraptan başlamak üzere bu duvarda bulunan eserler:
Kuzey duvar
Şapelin kuzey duvarı 1481 – 1482 yılları arasında resmedilmiş İsa'nın Hikâyeleri'nin bulunduğu duvardır. Bu duvarda bulunan eserler:
Michelangelo'nun freskleri
Michelangelo, hem Joachite hem de Augustinian din adamlarının Julius etkisinde olmasından dolayı ne yapacağına kolayca karar veremedi.
Tavan
Bu sorun Papa'ya taşındı ve Papa Michelangelo'ya kendi iskelesini yapmasını emretti. Michelangelo, duvardaki deliklere monte edilmiş askıların üzerine, pencerelerin tepelerine yakın yüksekliğe düz bir tahta platform yerleştirdi. Yaygın kanının aksine, resimlerini iskelede uzanarak değil, ayakta yaptı.
Michelangelo, aşağıdan rahatlıkla görülebilecek parlak renkler kullandı. Tavanın en alçak kısmına İsa'nın atalarını resmetti. Bunların üzerine birbiri ardına kadın ve erkek peygamberleri, mihrabın üzerine Yunus'u resmetti. En yüksek bölmeye, Tekvin'den dokuz hikâye resmetti. Başlangıçta kendisine sadece on iki figürden oluşan Havariler'i resmetmesi görevi verilmişti. Ama o bunu kendisini ressamdan ziyade bir heykeltıraş olarak gördüğünden reddetti. Papa, uzlaşı olarak Michelangelo'ya İncil'den sahneler resmetme iznini vermeyi teklif etti. Görev tamamlandığı sırada ortaya üç yüzden fazla iş çıktı. Michelangelo'nun figürleri, Cennet Bahçesi, Âdem ile Havva ve Büyük Tûfanı göstermektedir.
Resmedilmiş olan alan 40 metre uzunlukta ve 13 metre genişliktedir. Bu da, Michelangelo'nun 500 metre kareyi aşkın bir alana resimler yaptığı anlamına gelmektedir.
Son Hüküm
Son Hüküm, Michelangelo tarafından 1535 – 1541 yılları arasında iki önemli tarihi olay arasında resmedildi. Bu olaylar, ücretli Kutsal Roma Germen İmparatorluğu askerlerinin 1527'de gerçekleştirdiği Roma'nın Yağmalanması ve 1545'te toplanan Trento Konsili'dir. Çalışma büyük ölçekli olup mihrabın arkasındaki duvarın tamamını kaplayacak şekilde tasarlandı. Resim, Apokalipsin yirminci bölümünde tarif edildiği şekliyle İsa'nın Son Hükümde dünyaya tekrar gelişini anlatmaktadır. Duvarın üst tarafında, etrafında azizlerin toplandığı kahraman bir İsa figürü vardır. Resmin sol alt tarafında ölüler mezarlarından kaldırılmış ve hesap vermek için yükseltilmektedir. Sağ tarafta ise Cehennem'e gidecekler yer almakta ve şeytanlar tarafından eziyet görmektedir.
Son Hüküm tablosu Kardinal Carafa ile Michelangelo arasında tatsız bir tartışmaya neden oldu. Çıplak figürler resmetmiş olduğundan dolayı, sanatçı ahlaksızlık ve edepsizlik ile suçlanıyordu. Carafa ve Monsinyor Sernini (Mantova büyükelçisi) tarafından freskleri kaldırmak amacıyla bir sansür kampanyası (Fig-Leaf Kampanyası) başlatıldı.
Papa'nın teşrifatçısı Biagio da Cesena, "Daha önce bu çıplak figürlerin böyle kutsal bir mekânda kendilerini alçak bir şekilde sergilemesi kadar utanç verici bir şey olmamıştır ve böyle bir çalışma papalık şapeline değil ancak hamamlara ve tavernalara yakışır," dedi. Buna cevaben Michelangelo da resme Minos, yani cehennem yargıcı olarak Cesena'nın suretini eklemiştir. Söylenilenlere göre de Cesena durumu Papa'ya şikâyet edince, Papa'dan 'yetki sınırlarının cehennemi kapsamadığı ve bu nedenle portrenin kaldırılmayacağı' cevabını almıştır. Michelangelo, resme kendisini Aziz Bartalmay'ın tuttuğu yüzülmüş deri olarak ekledi.
Freskteki cinsel organlar daha sonra tarihte "Il Braghettone" (pantoloncu ressam) kötü lakabıyla hatırlanan sanatçı Daniele da Volterra tarafından kapatıldı.
Restorasyon ve tartışmalar
Sorun, restorasyonu yapanların Michelangelo'nun kullandığı teknikleri yanlış analiz etmesi ve dolayısıyla uygun teknikleri kullanamamasından kaynaklanıyordu. Lunettelerdeki fresklerin yakından incelenmesiyle restorasyonu yapanlar Michelangelo'nun özellikle "buon fresco" çalıştığını, yani sadece yeni yapılmış sıvanın üzerine resim yaptığını ve resmin her bölümünü sıva yeniyken tamamladığı fark etmişlerdir. Diğer bir deyişle Michelangelo "a secco" (kuru) çalışmamış, yani daha sonra resme dönüp kuru sıvanın üzerine detaylar eklememişti.
Restorasyonu yapanlar sanatçının resme evrensel bir yaklaşım sergilediğini düşünerek restorasyona evrensel bir yaklaşım sergiledi. Yeniden boyanan yerlerde oluşan bozulmaların, tutkalla isin oluşturduğu katmanın ve var olan cilanın; duman, ilk restorasyon girişimleri ve daha sonraki restorasyon esnasında freskin görünümünü canlandırmak için yapılmış dokunuşlar sonucunda olduğu düşünüldü. Bunun üzerine, Arguimbau'nun restorasyonu inceledikten sonra elde ettiği veriler alınmış ve restorasyon grubu kimyagerleri tavanın boyayı emmiş sıvasının üstündeki katmanı temizleyecek bir tür 'solvent' kullanmaya karar verdi. Sadece bu işlemden sonra sadece "buon fresco" şeklinde resmedilmiş yer kalacaktı.
Michelangelo'nun freskleri üzerine alıntılar
""Sistina Şapeli'ni görmeden, bir insan bir adamın neler başarabileceği hakkında elle tutulur bir şey tahayyül edemez.""
- Johann Wolfgang Goethe, 23 Ağustos 1787
- Giorgio Vasari, Sistina Şapel'deki freskler üzerine
Antonio Allegri da Correggio
Biyografi
1503-1505 yıllarında Modena’da Francesco Bianchi Ferrara’ya çıraklık yapmıştır. İlk eserlerinde de kanıtlarına rastlanabileceği üzere, Corregio’nun, Lorenzo Costa ve Francesco Francia gibi sanatçıların klasisizm biçimiyle bu dönemde tanışmıştır. 1506’da Mantua’ya seyahat eden Antonio Allegri da Correggio, daha sonra Correggio’ya geri dönerek 1510 yılına kadar burada kalmıştır. Bu döneme ait eserlerinden Adoration of the Child with St. Elizabeth and John adlı çalışmasında Costa ve Andrea Mantegna’dan etkilendiği açıkça görülmektedir. 1514'te, Mantova’daki Sant’Andrea Bazilikası'nın girişi için üç tondo tamamladıktan sonra Correggio’ya, kendi ayakları üzerinde duran ve ünü giderek artan bir sanatçı olarak geri dönmüş ve burada, St. Francis manastırındaki (şu anda Dresden Gemäldegalerie’de bulunan) ‘’Madonna altarpiece’’ (mihrabın arkasındaki resim)’in yapımı için bir sözleşme imzalamıştır.
Al Roker
Albert Lincoln "Al" Roker, Jr. (d. 1954), Amerikalı oyuncu, komedyen ve seslendirme sanatçısı.
Türler sorunu
Türler sorunu veya tür kavramı sorunsalı, tür kavramının nasıl tanımlanması gerektiği veya bir "türün" ne olduğu dair sorunsallar olup bunun yanında herhangi bir türü belirlerken ortaya çıkabilecek birçok tanım ve belirleme zorluklarına dair soru ve sıkıntıları içerir.
Bununla ilgili olan ve bazı zaman zorluk çıkarabilen bir soru, en iyi ve en doğru bir şekilde bir organizmanın hangi türe ait olduğunun belirlenmesidir. Buna dair başka bir sorun ise zamanla ilgili olup bir türün ne zaman bir tür olarak tanındığı ile ilgilidir. Bu, özellikle daha önce tanımlanmış olan ama tanımlandığı türden farklı görünen bir organizmayı keşfeden biyolog için bir sorun teşkil edebilir. Bununla ilgili sorular, yeni verilerin, daha önce açıklanan bir türün, aslında belki ayrı bir tür olarak kabul edilebileceğini ve her birinin ayrı ayrı evrilen iki veya daha fazla gruplar içerebileceğini gösterdiği zaman ortaya çıkar.
Yalnız "türler sorunu" tabirinin şu an yürürlükte olan anlamı, 19. ve 20. yüzyıllarda Darwin ve diğerleri tarafından kullanılan ve "tür problemi" ile kastedilen anlamdan oldukça farklıdır. Darwin için türler sorunu, yeni türlerin nasıl ortaya çıktığı sorusuydu.
François Guillaume
François Guillaume (d. 19 Ekim 1932, Ville-en-Vermois (Meurthe-et-Moselle)) Fransız siyasetçi, eski bakan.
Lise eğitiminden sonra çiftçilik yapmış ve daha sonra Cezayir Savaşı'nda görev almıştır. 1981-1990 yıllarında Saint-Hubert Süt Endüstrisi'nin Başkanı olmuştur.
Tarım sendikacılığında yer almış ve 1964-1968 yılları arasında Ulusal Genç Tarımcılar Merkezi (CNJA) başkanlığını üstlenmiş, daha sonra 1979-1986 yıllarında da Ulusal Tarım İşletmecileri Sendikaları Federasyonu başkanı olmuştur. 1964-1968 ve 1979-1986 yıllarında Ekonomik ve Sosyal Konsey üyesi ve 1975-1979 yıllarında da Avrupa Ekonomik ve Sosyal Komite üyesi olarak görev almıştır.
2. Jacques Chirac Hükümeti'nde Tarım Bakanı olmuştur. 1989'da Avrupa Parlamentosu'na seçilmiş, 1993-2007 yıllarında ise Fransa Ulusal Meclisi'nde Meurthe-et-Moselle milletvekili olarak yer almış ve 2007 miletvekili seçimlerinde tekrar aday olmamıştır.
2004 yılında idamın terörist hareketlerde kullanılması için geri getirilmesine dair kanun teklifinde bulunmuş ancak 2007 yılında ölüm cezasının hiçbir şekilde uygulanmayacağının anayasaya eklenmesine oy vermiştir.
Aynı zamanda Debout la République (DLR, Ayakta Cumhuriyet) adlı partinin de üyesidir.
Görevleri
Yerel yönetimler
Avrupa Parlamentosu
Meclis
Diğer
Tatar, Kovancılar
Tatar, Elazığ ilinin Kovancılar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Elazığ il merkezine 91 km, Kovancılar ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Yağmur Uraz
Yağmur Uraz (d. 19 Şubat 1990), Fenerbahçe'de forvet olarak görev yapan Türk kadın futbolcudur. Türkiye kadın millî futbol takımında oynamaktadır. Ayrıca Mediha Tansel Ortaokulu'nda Beden Eğitimi öğretmenliği yapmıştır.
Kulüp kariyeri
Yağmur Uraz futbol kariyerine 4 Mart 2003 tarihinde Ankara kulübü Gazi Üniversitesi'nda başladı. Kulübün tüm yaş kategorilerinde oynayan Uraz, 2008-09 sezonunda as takımda oynamaya başladı. 2009-10 sezonunda şampiyon oldular. Sonraki sezon Ataşehir Belediyesi'ne transfer oldu. Ataşehir'de iki şampiyonluk yaşadı.
10 Ocak 2014 tarihinde 2012-13 sezonunda şampiyon olan İzmir kulüplerinden Konak Belediyespor'a transfer oldu. 2013-14 sezonunun ikinci yarısında Konak Belediyespor'da oynamaya başladı.
2015-16 sezonunda Kadınlar Birinci Ligi'ne yeni yükselen Kireçburnu Spor ile sözleşme imzaladı.
Uraz, 2016-17 sezonunda eski kulübü Ataşehir Belediyespor'a döndü. 2017-18 sezonunda takımıyla şampiyonluk yaşadı. 2018-19 UEFA Kadınlar Şampiyonlar Ligi'nde çıktığı üç maçta üç gol attı.
2018-19 sezonunun devre arasında lige yeni yükselen Gaziantep takımı ALG Spor'a transfer oldu.
2019-20 sezonunda 2018-19 Kadınlar 1. Ligi'ni şampiyon bitiren Beşiktaş'a transfer oldu ve takımı adına 2019-20 UEFA Kadınlar Şampiyonlar Ligi - 9. grup maçlarında oynadı. İki maçta Hollanda ekimi FC Twente Vrouwen'e bir gol attı.
Millî takım kariyeri
2009 Avrupa Kadınlar Futbol Şampiyonası elemeleri'nde Gürcistan ile yaptıkları maçta 2 gol attı. 2011 FIFA Kadınlar Dünya Kupası elemeleri 5. grupta karşılaştıkları Malta'ya iki maçta da ikişer gol attı.
Uraz 2013 Avrupa Kadınlar Futbol Şampiyonası elemeleri 2. grupta İsviçre ile yaptıkları maçta bir gol attı. 28 Kasım 2013 tarihinde 2015 FIFA Kadınlar Dünya Kupası elemeleri 6. grupta Karadağ'a bir gol attı ve 3-1 kazandılar. Belarus ve Karadağ'a birer gol atan Uraz, Beyaz Rusya'yla yaptıkları rövanş maçında da iki gol attı.
Kaş, Anamur
Kaş yaylası, Mersin'nin Anamur ilçesinin 42 km kuzeyinde 1500 m rakımda az da olsa Ardıc ve ladin ormanlarıyla kaplı bir yayladır.
Anamur-Ermenek yolunun 40 km sinde Anamur un ilk yaylasıdır. Daha sonra suolmaz Geçidi, Abanoz yaylası, Halkalıyaylası,akpınar yaylası vardır. Taşlık bir araziAnamur Kaş Yaylası Anamur-Ermenek Karayolunun 42. kilometresinde yer almaktadır. Alaköprü, Vinç ve Pınarlar geçildikten sonra yaylaya ulaşılır. Bu yaylada yerleşim yeri iki kesimden oluşmaktadır. Şehir ve köy kesimi. Şehir kesimi yaylanın güneye bakan yamacı üzerinde modern binalarda oturmaktadır. Köy kesimi de yaylanın giriş kesiminde yer yer modern binalarla birlikte pür evlerin(evcikler) ve sayvantların yer aldığı bölümdür. Köy kesiminde Ormancık köylüleri ikamet etmektedirler. Araç ile bir saatte ulaşılabilinen yayla 1500 metre yükseklikte yer almaktadır.
Karşılıklı çanak (U şeklinde) şeklinde yer alan tepelerin arasında önünde genişçe bir düzlüğü de olan yayla Anamur’ da yaz boyu çalışacak olanların gidiş-dönüş yapabildiği bir yerdir. Yayla köknar, sedir, ardıç, andız, şimşir ağaçları ile kaplıdır. Her evin önünde de meyve süs ağaçları yetiştirilmektedir. Yaylanın en yüksek yeri 1557 metre yükseklikteki Geyik Kayasıdır. Ayrıca hayvancılık yapanların yaşadığı Dikencik yaylası Kaşın Kuzey doğusundaki tepeler üzerinde yer alır. Yayla Bozyazı ilçesine de bir yol ile bağlıdır. Yaylada su kaynakları azdır. Ancak yetecek seviyededir.
Tarihi kale kalıntısı mevcuttur. Kaşdişlen köylüleri eskiden bu yaylaya çıkarlarken şimdi Abanoz yaylasına göçmektedirler. Yaylada Tahtacı Mezarlığı da yer almaktadır.
Saren yaylası da Kaş yaylasına yakın yaylalar içerisindedir. Toprak yolla ulaşılabilir. Yaylanın en güzel piknik yerleri Deliktaş ve Sıtmalıdır.
Temel ihtiyaçların hepsi yayladan sağlanabilir.
Hazleton, Pensilvanya
Hazleton, Amerika Birleşik Devletleri'nin Pensilvanya eyaletinde yer alan ve Luzerne ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 18.340'dır.
Anoten
Anoten veya Ha-noten, Türkiye Yahudileri tarafından Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı'nı kutsama duasıdır.
Anoten duası, 15. yüzyıldan sonra (1492) İspanya'dan kaçan Sefarad Yahudilerine kapılarını açan Osmanlı Devleti'ne bir şükran ve medyunluk (borç) duygusu içinde yazılmış bir duadır. Dua, Osmanlı devlet erkanının Tanrı tarafından güçlü olması, ülkeyi sıhhatli idare etmesi, Tanrı'nın onların yollarını açması ve güç vermesi, onları koruması için okunan bir duadır. 500 yıl boyunca padişahların ismi zikredilerek okunmuştur.
Edirne Büyük Sinagogu'nun açılışı ve bu açılıştan sonra sinagogda yapılan ilk düğün töreninde de anoten okunmuşur.
Duanın güncel metni
Not: Bu metin Türkiye Hahambaşılığından temin olunmuştur.
Kjell Westö
Kjell Westö (d. 6 Ağustos 1961, Helsinki), Fin gazeteci ve yazardır.
2006 yılında romanı Där vi en gång gått (Bir kere gittiğimiz yer) ile prestijli bir ödül olan Finlandia Prize'ı kazanmıştır. 2007'de Uluslararası IMPAC Dublin Edebiyat Ödülü için de aday gösterilmiştir.