cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geçmiş şeriatler
Kavramın İslam Hukukundaki Kullanımı
Hanefi, Şafii ve Maliki mezheplerinin fakihlerinden (İslam hukukçusu) bir kısmı bu hükümlerin Müslümanlar tarafından da uyulması gereken hükümler olduğunu düşünmüş ve kabul etmişlerdir.
Bu mezheplerin hukukçularından bir kısmı bazı olaylarda Kur'an'da geçen eski peygamberlerin çeşitli uygulama ve lafızları kısacası şeriatlerine dair bilgileri delil getirerek (eğer bu bilgiler neshedilmemiş yani geçersiz sayılmamışsa) çeşitli uygulamalarda bulunmuş, neticeler çıkarmışlardır yani bunlarla istidlâlde bulunmuşlardır.
Dişli sazancık
Dişli sazancık, Aphanius transgrediens (Acı Göl dişlisazanı veya Acıpınar birikinti balığı), Cyprinodontidae familyasındaki bir tatlı su balığı türüdür. Türkiye'de Acıgöl'ün kaynaklarına endemiktir. İklim değişikliğinden kaynaklanan yağış miktarındaki azalma ve kaynaklardaki suyun çok fazla kullanılması nedeniyle türün tehlike statüsü kritik durumdadır. Yerli olmayan doğu sivrisinek balıklarının (Gambusia holbrooki) göle kaynaştırılmasıyla oluşan rekabet de bu türü tehdit etmektedir.
Aphanius transgrediens, sülfürik kaynaklardan suyunu alan ve sodyum sülfat ile diğer tuzların elde edilmesiyle önemli bir ekonomik faaliyet alanı olan Acigöl'e endemiktir. Su seviyelerindeki ve kimyasal bileşimdeki şiddetli dalgalanmalar nedeniyle, bu tür çoğunlukla değişen tuzluluğa sahip göl kaynaklarının kenar kısımlarında bulunur. Bu birikintiler tipik olarak çok sığdır ve Chara cinsinin filamentli alglerinin patlamasıyla dolarlar. Kış yağışları, göl çevresi etrafındaki perçinler aracılığıyla bölgeler arasında geçişe izin vererek, bir kilometrekare boyunca uzanan popülasyonlarda daha fazla genetik çeşitliliğe neden olur. Bu küçük göç yaz sonunda ve ters yönde yaz başında gerçekleşir. Genellikle omnivordur (hepçil), suda yaşayan omurgasızlar ve bitkilerle beslenir. Dişiler, erkeklerin savunduğu bir alanda vejetasyonda parti başına 5-11 yumurta üreten aralıklı yumurtlama davranışı gösterirler. Yumurtalar 1.3-1.5 mm çapındadır ve erken ilkbahardan sonbahara kadar serilir.
Tehditler
Aphanius transgrediens, 30 kaynaktan beslenen son derece kısıtlı bir alanda bulunmakla beraber bu alan yeni bir yol inşası nedeniyle neredeyse tamamen tehdit altındadır. Daha önce, türler gölün kendisinde ve havzalarında ve kaynak sularında yaşıyordu. Buna ek olarak, A. transgrediens istilacı türler yüzünden, habitatın bozulmasından (ayrıca hayvanların çiğnemesi ile) ve iklim değişikliği nedeniyle tehdit altındadır. Bu nedenle, IUCN tarafından B1ab (i, ii, iii, iv, v) + 2ab (i, ii, iii, iv, v) kriterleri üzerinde kritik derecede tehlike altında olduğu değerlendirilir. Kalan koruma önlemleri çoğunlukla ex-situ çalışmalarla sınırlıdır.
Somatik sinir sistemi
Somatik sinir sistemi (SSS), çevresel sinir sisteminin bir bölümüdür. Vücut hareketinin çizgili kas vasıtasıyla istemli kontrolünü sağlar. SSS, kas kasılmasını uyarmak için motor sinir lifinden oluşur. Bunlara iskelet kaslarına ve deriye bağlanan, duyusal olmayan sinir hücreleri de dahildir.
Somatik sinir sistemi motor ve duyu sinirlerinden oluşur. Bu sinirlerin hücre gövdeleri beyin ve omurilikte bulunur. Aksonlar ise doğrudan iskelet kaslarına gider. Koşmak, yazı yazmak, resim yapmak ve şarkı söylemek gibi beynin kontrölünde olan hareket ve davranışlar bu sistemle sağlanır. Somatik sinir sistemine ait olaylar, bilinç dahilinde meydana gelir. SSS, duyusal ve motor bölümlerinden oluşur. Duyusal (afferent), kas, eklem, tendon gibi bölgelerden uyarıları alırken, motor (efferent) bölüm ise bu uyarıları değerlendirir.
Somatik sinir sisteminin bölümleri
İnsan vücudunda 43 sinir segmenti vardır. Her bir segmentte bir çift duyu ve motor sinirleri bulunur. 31 sinir segmenti omurilikte ve 12 sinir segmenti beyinsapındadır.
Bunlardan başka, vücutta binlerce ortak sinir vardır.
Somatik sinir sistemi üç bölümden oluşur:
ii) Kraniyal sinirler: Beyinsapı dışındaki bilgiyi taşıyan sinir fiberleridir. Bunlara koklama, görme, duyma, tatma da dahildir.
iii) Ortak sinirler: Bu sinirler duyusal girişi ve motor çıkışlarının binlercesinin birleşimidir.
Sinir sinyali iletimi
Somatik sinir sistemi, refleks hareketi hariç, vücuttaki tüm çizgili kasları kontrol eder.
Somatik sinir sisteminin motor sinir lifindeki sinir sinyallerinin temel rotası, Brodmann alanı 4 içindeki motor nöronlarının üst hücre gövdesinden (üst motor nöronları) (yaklaşık olarak primer motor korteksinden) başlar.
Omurgalılar ile omurgasızlar arasındaki farklar
Omurgalılarda, bırakılan nörotransmittere ve tutulan reseptörün türüne bağlı olarak, kas fiberindeki tepki, hem uyarıcı hem de engelleyici olabilir. Omurgasızlarda, bir kas fiberinden nörotransmittere (Örn, asetilkoline (ACh)) yapılan tepki yalnızca uyarıcı olabilir.
Arap Sosyalist Baas Partisi - Suriye Bölgesi
Arap Sosyalist Baas Partisi - Suriye Bölgesi, resmi olarak Suriye Bölgesel Şubesi (Suriye, Baas ideolojisinde Arap ulusunun bir "bölgesi"dir), 7 Nisan 1947'de Mişel Eflak, Selahaddin el-Bitar ve Zeki el-Arsuzi'nin takipçileri tarafından kurulmuş neo-Baasçı bir örgüttür. Parti, 1966'daki orijinal Baas Partisi'ndeki bölünmenin ardından Suriye'nin hâkim olduğu Baas hareketine (1966'dan günümüze) bağlılığını bildirmeden önce orijinal Baas Partisinin (1947-1966) bölgesel şubesiydi. Parti, Baasçıları iktidara getiren 1963 Suriye darbesinden bu yana Suriye'yi kesintisiz olarak yönetmektedir.
Kuruluş ve ilk yıllar: 1947-1963
Baas Partisi ve dolaylı olarak Suriye Bölgesel Şubesi, 7 Nisan 1947'de Mişel Eflak (Hristiyan), Selahaddin el-Bitar (Sünni Müslüman) ve Zeki el-Arsuzi (Nusayri) tarafından kuruldu. Kongreye göre parti "milliyetçi, halkçı, sosyalist ve devrimciydi" ve "Arap ulusunun anavatanı içinde birliğine ve özgürlüğüne" inanıyordu. Parti, sınıf çatışması teorisine karşı çıktı, ancak büyük endüstrilerin millileştirilmesini, işçilerin sendikalaşmasını, toprak reformunu ve bir dereceye kadar da özel miras ve özel mülkiyet haklarını destekledi. Parti, Edib Çiçekli'nin iktidara gelmesinin ardından Lübnan'da Arap Sosyalist Baas Partisi'ni kurmak için Ekrem el-Havrani liderliğindeki Arap Sosyalist Partisi (ASP) ile birleşti. Çoğu ASP üyesi birleşmeye bağlı kalmadı ve George Alan'a göre "Havrani'nin kişiliğine tutkuyla sadık" kaldılar. Birleşme zayıftı ve ASP'nin orijinal altyapısının çoğu bozulmadan kaldı. 1955'te parti, Nasır'ı ve onun pan-Arap politikaları olarak algıladıkları şeyi desteklemeye karar verdi.
Baasçı bir albay olan Adnan el-Maliki'nin Nisan 1955'te Suriye Sosyal Milliyetçi Partisinin (SSMP) bir üyesi tarafından öldürülmesi, Baas Partisi ve müttefiklerinin bir baskı başlatmasına ve böylece bir rakibi ortadan kaldırmasına izin verdi. 1957'de Baas Partisi, Suriye'deki muhafazakar partilerin gücünü zayıflatmak için Suriye Komünist Partisi (SKP) ile ortaklık kurdu. O yılın sonunda SKP, Baas Partisini o kadar zayıflattı ki Aralık ayında Baas Partisi Mısır'la birlik için çağrıda bulunan bir yasa tasarısı hazırladı, bu çok popüler bir hareketti. Mısır ve Suriye arasındaki birlik devam etti ve Birleşik Arap Cumhuriyeti (BAC) kuruldu ve Nasır'ın kendi dışındaki partilere düşmanlığı nedeniyle Baas Partisi, Birleşik Arap Cumhuriyeti'nde yasaklandı. Baas liderliği, 1958'de partiyi feshetti ve belirli partilere karşı yasallaştırmanın SKP'ye Baastan daha fazla zarar vereceğine yönelik bir kumar oynadı. 1961'de Şam'da bir askeri darbe BAC'yi sona erdirdi. El-Havrani ve Selahaddin el-Bitar dahil olmak üzere on altı önde gelen politikacı - Bitar daha sonra imzasını geri çekti - darbeyi destekleyen bir bildiriye imza attı. Baasçılar, 1961 parlamento seçimlerinde birkaç sandalye kazandılar.
1963 darbesi
Şubat 1963'te ayrılıkçı rejimi devirmeye hazırlanan askerî grup, bağımsız Nasırcılardan ve Baas subayları da dahil olmak üzere diğer birlikçilerden oluşuyordu. Baasın çoğunluğu oluşturan siyasi gücünün yeniden ortaya çıkması darbeye yardımcı oldu; çünkü siyasi çoğunluk olmadan darbe askeri bir devralma olarak kalacaktı. Ziyad el-Hariri, Şam'dan çok uzakta olmayan İsrail Cephesi'nde konuşlanmış büyük kuvvetleri kontrol ediyordu. Muhammed es-Sufi, Humus'taki önemli tugay karakollarına ve Hariri'nin bağımsız ortaklarından biri olan Hasan Haddad, Çöl Kuvvetlerine komuta ediyordu. Mart ayının başlarında, darbenin 9 Mart'ta hayata geçirilmesine karar verildi. Ancak, 5 Mart'ta, birkaç subay, kansız bir darbe yapma umuduyla darbeyi ertelemek istedi. Nasırcıların, gecikmeyi etkili bir şekilde ortadan kaldıran kendi darbelerini hazırladığı tahmin ediliyordu. Darbe gece başladı ve 8 Mart sabahı Suriye'de yeni bir siyasi dönemin başladığı açıktı.
İktidar partisi: 1963-günümüz
BAC'den ayrılma, parti için bir krize sebep oldu. Havrani de dahil olmak üzere birçok grup Baas Partisinden ayrıldı. 1962'de Eflak, Suriye Bölgesel Şubesini yeniden kuran bir kongre topladı. Orijinal Baas Partisinde Mişel Eflak liderliğindeki Ulusal Komutanlık ile Suriye Bölgesel Şubesindeki "bölgeciler" arasındaki bölünme, BAC'nin dağılmasından kaynaklandı. Eflak bölgeci unsurları kontrol etmeye çalışmıştı. Bölgeciler; Fayiz el-Casim, Yusuf Zuayyin, Münir el-Abdullah ve İbrahim Makhus liderliğindeki tutarsız bir gruptu. Eflak, Suriyeli olmayan Ulusal Komutanlık üyelerinin çoğunluğunun (o sırada 13) desteğini korudu.
Şubat 1963'te Irak'ta Baas Partisinin Irak Bölge Şubesi liderliğindeki darbenin başarısının ardından Askeri Komite, Nazım el-Kudsi'nin başkanlığına karşı bir darbe planlamak için aceleyle toplandı. Darbe – 8 Mart Devrimi olarak adlandırılan – başarılı oldu ve Suriye'de bir Baas hükûmeti kuruldu. Komplocuların ilk emri, tamamen Baasçılardan ve Nasırcılardan oluşan ve sivillerden ziyade askeri personel tarafından kontrol edilen Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyini (UDKK) kurmaktı. Ancak, iktidardaki ilk yıllarında, Suriye Bölgesel Şubesi geleneksel Baasçılar, radikal sosyalistler ve Askeri Komite üyeleri arasında bir iç güç mücadelesi yaşadı. Baas yönetiminin ilk dönemi, Eflak ve Bitar liderliğindeki geleneksel Baasçıları deviren ve Askeri Komite başkanı Salah Cedid'i iktidara (resmen olmasa da) getiren 1966 Suriye Darbesi ile sona erdi.
Beşşar Esad'ın yönetiminin Arap Baharı gerçekleşene kadar istikrarlı olduğuna inanılıyordu. Arap dünyasının diğer bölgelerinde meydana gelen devrimler, Suriye muhalefetine ilham kaynağı oldu ve 2011'den itibaren Suriye İç Savaşı'na yol açtı. Genel olarak Suriye Bölge Şubesinin bir kitle örgütüne indirgenmiş olması nedeniyle çatışmalarda küçük bir rol oynadığına inanılıyor ve gerçek karar alma ya orduda ya Esad ailesinde ya da Beşar Esad'ın yakın çevresinde gerçekleşiyor. Buna rağmen, muhtemelen Esad ailesinin devrilmesinin kendi ölümüne de yol açacağı endişesiyle parti iç savaş boyunca neredeyse bütünüyle hükûmete sadık kaldı. Baas Partisi gönüllüleri tarafından isyancılara karşı savaşmak için birkaç milis kuvvet oluşturuldu ve bunların en dikkate değer olanı Baas Tugaylarıydı. İç savaş sırasında 26 Şubat 2012'de yeni bir anayasa halk tarafından onaylandı ve Baas Partisi'nin "toplumun ve devletin önde gelen partisi" olduğunu belirten madde kaldırıldı. Anayasa 27 Şubat 2012'de yürürlüğe girdi.
Genel Kongre
Genel Kurul'un Merkez Komutanlığı üyelerini seçmek için her dört yılda bir toplanması gerekiyordu. 1980'den bu yana, Merkez Komutanlığı seçme yetkisine sahip olan Merkez Komitesinin işlevleri gölgede kalmıştır. 1985'in 8. Bölgesel Kongresi'nde komuta sekreteri, Merkez Komitesini seçme yetkisine sahipti. 8. Bölge Kongresi, Hafız Esad döneminde yapılacak son kongre olacaktı. Bir sonraki Bölgesel Kongre Haziran 2000'de yapıldı ve Beşşar Esad, komuta sekreteri ve bir sonraki devlet başkanlığı seçimleri için de aday olarak seçildi.
Genel Kongre delegeleri, Merkez Komutanlığı liderliği tarafından önceden seçilir. Tüm delegeler partinin yerel örgütünden gelmekle birlikte, liderliğin sunduğu üyeleri seçmek zorunda kalıyorlar. Ancak, bazı eleştirilere izin verilir. 8. Bölge Kongresi'nde, birkaç delege Suriye'de artan siyasi yolsuzluğu ve ekonomik durgunluğu açıkça eleştirdi. Ayrıca, önemli sorunları Merkez Komutanlığı ile tartışabilirler ve bu da onlarla ilgilenebilirlerdi. 1958'de Bölge Şubesi'nin dağılmasından önceki Bölge Kongreleri Bölge Şubesi'nin yeniden kurulmasından sonra düzenlenen Bölge Kongreleri
Merkez Komutanlığı
Merkez Komutanlığı Suriye Anayasası'na göre devlet başkanı adayı belirleme yetkisine sahiptir. Anayasa, Merkez Komutanlık sekreterinin Suriye devlet başkanı olduğunu belirtmese de Baas Partisinin üyesi olduğu Ulusal İlerici Cephenin (UİC) tüzüğü, devlet başkanı ve Merkez Komuta sekreterinin UİC başkanı olduğunu belirtir, ancak bu başka herhangi bir yasal belgede belirtilmemiştir. 1964'te yapılan 1. Olağanüstü Bölge Kongresi, Merkez Komutanlık sekreterinin aynı zamanda devlet başkanı olmasına karar verdi. Merkez Komutanlığı resmi olarak Genel Kurula karşı sorumludur.
Merkezi Komite
Ocak 1980'de kurulan Merkez Komitesi, Merkez Komutanlığa bağlıdır. Baas Partisi liderliği ile yerel parti organları arasındaki iletişim için bir kanal olarak kuruldu. 1985 yılında yapılan 8. Bölge Kongresi'nde üye sayısı 75'ten 95'e çıkarılmıştır. Diğer değişiklikler yetkilerinin artmasıydı. Teoride, Merkez Komutanlığı Merkez Komitesine karşı sorumlu hale geldi, fakat sorun şu ki Merkez Komutanlığı sekreteri, Merkez Komite üyelerini seçiyordu. Bir başka değişiklik de kongre oturumda değilken Merkez Komiteye Bölge Kongresinin sorumluluklarının verilmesiydi. Merkez Komutanlığında olduğu gibi Merkez Komitesinin teorik olarak Bölgesel Kongre tarafından dört yılda bir seçilmesi gerekiyor, ancak 1985'ten Hafız Esad'ın 2000 yılındaki ölümüne kadar hiçbir Bölgesel Kongre yapılmadı.
Askerî Büro
Askeri Komitenin yerini alan Askeri Büro Suriye Silahlı Kuvvetlerini denetler. 8 Mart Devrimi'nden kısa bir süre sonra Askeri Komite, askeri işlerde en yüksek otorite haline geldi. Parti, Suriye Silahlı Kuvvetleri içinde paralel bir yapıya sahiptir. Askeri sektör Merkez Komutanlıkta temsil edildiğinden ve genel kongrelere delege gönderdiğinden, askeri ve sivil sektörler yalnızca bölgesel düzeyde buluşmaktadır. Askeri sektör, tabur düzeyinde faaliyet gösteren şubelere ayrılmıştır. Bir askeri parti şubesinin başkanına tavjihi veya rehber denir.
1963 yılında Askeri Komite, sivil muadillerine benzeyen 12 şubeden oluşan Askeri Teşkilatı kurdu. Askeri Örgüt, Askeri Komiteyi temsil eden bir Merkez Komite tarafından yönetiliyordu. Bu yeni kurumlar, sivil fraksiyonun Askeri Komitenin işlerine karışmasını durdurmak için kuruldu. Askeri Teşkilât, Bölgesel ve Ulusal Kongre ve Komutanlıklarda temsil edilen Askeri Komite vasıtasıyla diğer şubelerle bir araya geldi. Askeri Teşkilat çok gizli bir organdı. Üyeler, Askeri Komitenin ordu üzerindeki etkisini güçlendirmek için örgütle ilgili hiçbir bilgiyi üye olmayan subaylara açıklamamaya yemin ettiler. Haziran 1964'te örgüte yeni üye alınmayacağına karar verildi. Askeri Komite demokratik bir çerçeve üzerine kurulmuş ve Askeri Komite üyelerini seçmek için bir Askeri Teşkilat Kongresi düzenlenmiştir. Şimdiye kadar sadece bir kongre yapıldı.
Demokratik bir çerçevenin olmaması, Askeri Örgüt içinde tabanlar arasında iç bölünmelere yol açtı. Örgüt içindeki gerginlik, Muhammed Ümran'ın Askeri Komiteden ihraç edilmesiyle daha da arttı. Bazı sıradan üyeler, Bölgesel Kongreye Askeri Teşkilatın demokratikleştirilmesi çağrısında bulunan bir dilekçe sundular. Münif er-Razzaz tarafından temsil edilen Ulusal Komutanlık, Salah Cedid'in bastırmasından önce bu dilekçenin önemini fark etmemişti. Askeri Komite reform kararı aldı ve Bölge Kongresi, Askeri Teşkilatı sadece askeri işlerden sorumlu olan Merkez Komutanlığın Askeri Bürosuna karşı sorumlu kılan bir karar aldı.
Merkez Parti Okulu
Ali Diyab, Baas Partisi Merkez Parti Okulunun şu anki başkanıdır.
Alt düzey kuruluşlar
Partinin Suriye'de 19 şubesi var: on üç ilin her birinde bir, Şam'da bir, Halep'te bir ve ülkenin dört üniversitesinin her birinde bir adet. Çoğu durumda bir ilin valisi, emniyet müdürü, belediye başkanı ve diğer yerel ileri gelenleri Şube Komutanlığını oluşturur. Şube Komutanlığı sekreteri ve diğer yönetici pozisyonları tam zamanlı parti çalışanları tarafından doldurulur.
Üyeler
Baasçı düşüncenin iki babası olan Mişel Eflak ve Selahaddin el-Bitar, Baas Partisini Sovyetler Birliği Komünist Partisi ile karşılaştırılabilir bir öncü parti olarak görürken, Esad onu bir kitle örgütü olarak gördü. 1970 yılında, "Baas bugünden sonra bazılarının öngördüğü gibi seçilmişlerin partisi olmayacak... Suriye sadece Baasçılara ait değildir." dedi.
1970'ten bu yana, Suriye'deki Baas Partisinin üyeliği önemli ölçüde arttı. 1971'de partinin 65.938 üyesi vardı; on yıl sonra bu sayı 374.332'ye ve 1992'nin ortalarında 1.008.243'e ulaştı. 1992 yılının ortalarında, 14 yaş üstü Suriyelilerin yüzde 14'ünden fazlası parti üyesiydi. 2003 yılında parti üyeliği, nüfusun yüzde 18'i olan 1,8 milyon kişiydi. Üyelikteki artış düzgün değildi. 1985'te bir parti teşkilat raporu, 1980'de yapılan 7. Bölge Kongresi'nden önce disiplinsizlik nedeniyle binlerce üyenin ihraç edildiğini bildirdi. Raporda ayrıca parti üyeleri arasında artan oportünizm eğilimine de değinildi. 1980 ve 1984 yılları arasında 133.850 destekçi ve 3242 asil üye partiden ihraç edildi.
Üye sayısındaki artış, resmi propagandaya, parti ve devletin önde gelen üyelerinin halkla partinin ayrılmaz bir bütün olduğunu söylemelerine yol açmıştır. Suriyeli muhalif Mişel Kilo, "Baas toplumu tanımıyor. Kendisini toplum olarak görüyor." şeklinde bir yorum yapmıştır. Bu fikir, Baasçı sloganların ve ilkelerin Suriye Anayasası'na dahil edilmesine yol açtı. 1979'da, ikili parti üyeliği suç haline geldiğinde Baas Partisinin konumu daha da güçlendi.
Durum
Suriyeli muhalif Subhi Hadidi'ye göre, "Baas tamamen kargaşa içinde. . . . Bir ceset gibi. Artık kelimenin normal anlamıyla bir parti değil." Hanna Batatu şöyle yazdı: "Esad döneminde Baas'ın karakteri değişti. . . . Üyelerinin geçmişte sahip oldukları fikir bağımsızlığı ne olursa olsun şimdi kısıtlandı, uygunluk ve iç disipline bir prim verildi. Parti, fiiliyatta rejimin toplumu genel olarak kontrol etmeye ya da onu politikalarının arkasında toplamaya çalıştığı başka bir araç haline geldi. Partinin kadroları giderek daha fazla bürokrat ve kariyerci oldular ve artık ideolojik olarak 1950'lerde ve 1960'larda olduğu gibi canlı değiller, Esad'a koşulsuz sadakat, nihayetinde eski inançlara sadakati geçersiz kıldı."
Söylentilere göre Esad, 1970'te iktidara geldiğinde Baas Partisini ortadan kaldırma olasılıklarını tartıştı. Volker Perthes'e göre, Baas Partisi Esad'ın yönetimi altında dönüşüm geçirdi; Perthes şöyle yazdı: "Parti, devrilen sol liderliği destekleyenleri etkisiz hale getirmek için daha da şişirildi, ideolojiden arındırıldı ve Esad sisteminin otoriter formatına uyacak şekilde yeniden yapılandırıldı, çağa uygun olan karakterini yitirdi, kitle desteği ve siyasi kontrol yaratmak için bir araç haline geldi. Aynı zamanda rejimin ana patronaj ağı oldu."
Baas Partisi, bürokrasi ile iç içe geçmiş bir patronaj ağına dönüştü ve üyelik kuralları liberalleştirilirken, kısa sürede devletten neredeyse ayırt edilemez hale geldi. 1987'de partinin Suriye'de 50.000 üyesi vardı ve 200.000 aday üye daha deneme sürecindeydi. Parti, devletten bağımsızlığını kaybetti ve esas olarak güvenlik güçlerine dayalı olarak kalan Esad hükûmetinin bir aracı haline getirildi. Hükûmetin temel yönelimini kabul eden diğer partilerin yeniden faaliyet göstermesine izin verildi. Ulusal İlerici Cephe 1972'de, bağımsız örgütlenmeye çok az yer bırakan ve yalnızca Baas'a bağlı küçük ortaklar olarak hareket etmelerine izin verilen bu yasal partilerin koalisyonu olarak kuruldu.
Notlar
<references group="lower-alpha" />
Westworld
Westworld, Jonathan Nolan ve eşi Lisa Joy'un HBO için oluşturdukları 2 Ekim 2016 tarihinde yayına giren bilimkurgu gerilim türünde televizyon dizisi. Dizi, yazar Michael Crichton'un 1973'te yazıp yönettiği aynı adlı filmden uyarlamadır. Nolan eşi Joy'un yanı sıra yönetici yapımcı olarak görev alırken J. J. Abrams ve Bryan Burk, Nolan ile birlikte konuyu yönetmektedir. Dizinin galasının 2016'da yapılması zamanlandı.
Gelişim
Warner Bros. 1990'ların başından beri Westworld 'ün yeniden yapımını düşünüyordu. Sonra 2011 yılında stüdyo yöneticisi Jessica Goodman'ın ayrılmasından sonra, proje tekrar gözden geçirildi. Uzun metrajlı film hayata geçirilemedi ve 31 Ağustos 2013'te HBO, Jonathan Nolan'ın yönetmenliğinde ve Lisa Joy'un ortak senaristliğinde hikâyenin olası televizyon dizisi sürümü için bir konu düzenledi. Nolan, Joy, J. J. Abrams ve Bryan Burk yönetici yapımcı oldular.
HBO, 17 Kasım 2014 günü yaptığı açıklamada Westworld 'ün dizi olarak ele alındığını ve galasının 2015'te yapılacağını söyledi. Ağustos 2015'te HBO ilk kısa tanıtım videosunu yayınladı. Bu videoda galanın 2016'da olacağı ortaya çıktı. Bu dizi Crichton'un özgün hikâyesinden uyarlanan 1980 yapımı Beyond Westworld adlı diziden sonra ikinci dizi oldu. CBS'de yayınlanan bu dizi beş bölüm çekmesine rağmen üçüncü bölümden sonra yayınlanmadı ve yayından kalktı.
Oyuncular
Anthony Hopkins ve Evan Rachel Wood resmen kadroya dahil oldukları açıklanan ilk isimler oldular. Ağustos 2014'te Jeffrey Wright, Rodrigo Santoro, Shannon Woodward, Ingrid Bolsø Berdal, Angela Sarafyan ve Simon Quarterman'ın oyuncular arasında yerini aldığı açıklandı. James Marsden ve Eddie Rouse  ayrıca kadroya eklendi. Ed Harris Siyah Giyinen Adam olarak bilinen anahtar kötü adam rolünü aldı. Diğer roller Demetrius Grosse, Kyle Bornheimer, Currie Graham, Lena Georgas, Steven Ogg, Timothy Lee DePriest, Ptolemy Slocum, Thandie Newton, ve Miranda Otto tarafından dolduruldu. Fakat Miranda Otto'nun Homeland dizisinde beşinci sezon için sözleşmesi bulunduğundan Sidse Babett Knudsen ile yer değiştirdi.
Çekimler
Deneme çekimleri Los Angeles çevresinde Ağustos 2014 yılında gerçekleşti.
Virtù e Fortuna bölümü
Bölümde The Raj, İngiliz Hindistanı'nı örnek alan başka bir Delos parkıdır. Burada "ev sahipleri" olarak adlandırılan robotlar, haydutlaşıp konukları öldürmeye başlar. Konuk olan Grace, Westworld'e kaçar, bir Bengal kaplanı ise göle atlar ve sonunda Hayalet Ulus savaşçılarıyla çevrili karaya çıkar.
Dolores'in isyanından iki hafta sonra, Karl ve Delos güvenlik güçleri Bernard'ı, Charlotte ile karşılaştıkları Westworld kontrol tesisine götürür. Hâlâ arızalı olan Bernard, Charlotte'la Peter'ın ev sahibini bulmak için yola çıktıktan sonrasını hatırlar. Geçmişte ikisi, Peter'ın Rebus ve çetesi tarafından diğer konuklarla birlikte tutulduğunu bulur. Rebus'u uzaklaştırırlar, onu çete arkadaşlarını öldürmesi için yeniden programlarlar ve Peter'ı kurtarırlar. Ancak gürültücü Konfederasyon üyeleri, Bernard ve Peter'ı yakalamaya çalışır. Charlotte kaçar ve bir Delos güvenlik ekibiyle bir araya gelerek sektördeki haydutlaşmış ev sahiplerini temizlemeye hazırlanır.
Raj parkındaki sahnelerde Ramin Djawadi tarafından düzenlenen The White Stripes'ın "Seven Nation Army" isimli parçası yer alıyor.
Yayın
Uluslararası alanda dizinin hakları Avustralya kanalı showcase tarafından edinildi.
Müzik
Dizinin müzikleri Ramin Djawadi tarafından yapıldı. Dizinin ilk sezon müzikleri 6 Aralık 2016 tarihinde yayınlandı.
Dizi müziklerinin Radiohead, "No Surprises", "Fake Plastic Trees" ve "Exit Music (For a Film)", Soundgarden, "Black Hole Sun", The Rolling Stones, "Paint It Black", Scott Joplin, "Pine Apple Rag" ve "Peacherine Rag", Claude Debussy, "Reverie L.68", The Cure, "A Forest", The Animals, "The House of the Rising Sun" sürümü ve Amy Winehouse, "Back to Black" şarkıları piyano ile tekrar aranjman yapıldı. Telif hakları nedeniyle şarkılar için $55,000 harcandı.
Payas
Tarihçe
Payas ilçesinde, yerleşim neredeyse insanlık tarihi kadar eskidir. Anadolu'yu Suriye ve Ortadoğu'ya bağlayan güzergâh üzerinde olması sebebiyle tarihin her döneminde Payas bölgesi stratejik bakımdan önemli bir yerleşim bölgesi oldu. Payas'ın eski çağlardaki adı Baias'tır. Sonraları Bayyas, Bayas ve son olarak da bugünkü hali olan Payas adını almıştır.
Zamanın en büyük iki devleti Bizans İmparatoru Herakleios ile İran Kralı II. Hüsrev zamanında 622'de yapılan büyük savaş Payas'ta olmuştur.
Daha sonraları Payas, bu sefer de Haçlı Seferleri yolu üzerinde olması sebebiyle önemini korumuştur. Haçlıların İlk seferlerinde Anadolu’dan Payas üzerinden çıktıkları bilinmektedir. Payas'taki Cin Kulesi’nin gözetleme amacıyla 13. yüzyılda yapıldığı tahmin edilmektedir. Bölge kısa bir süre Haçlı egemenliğinde kalmıştır.
Payas, Yavuz Sultan Selim'in Mısır seferi ile Osmanlıların eline geçmiştir. Hac yolu üzerinde olması nedeniyle Osmanlılar Payas’a önem vermişler ve Cenevizlilerden temel yıkıntıları ile kalan kaleyi tamamen sökerek aslına uygun olarak 1567-1571 tarihleri arasında bugünkü kale ve hendeği yapmışlardır. Külliye, cami, hamam ve imaret ise 1568-1574 yılları arasında tamamlanmıştır. Payas kalesi, kervansarayı ve limanı ile uzun bir dönem önemini korumuştur.
Osmanlı Devleti tüm doğu seferlerinde Payas Limanı'nı lojistik ikmal üssü olarak kullanmıştır. Son olarak IV. Murat ünlü Bağdat seferinde tüm lojistik ikmalini Payas üzerinden yapmıştır.
Evliya Çelebi seyahatnamesinde Payas'tan teferruatlı bir şekilde bahsetmektedir. Buna göre 17. yüzyılda Payas'ın nüfusu 8.000 civarındadır. Yine Evliya Çelebi'nin anlattıklarından o dönemde de turunç, üzüm ve incir bölgenin en dikkate değer ürünleri arasındadır. Evliya Çelebi yol üstündeki kervansaraylardan en önemlisi olarak Payas kervansarayını göstermiştir. Bu da Payas’ın 17. yüzyıldaki önemini göstermesi açısından dikkate değerdir.
I. Dünya Savaşı sonrasında kısa bir süre Fransız işgaline uğrayan Payas, işgalden fazla etkilenmemiştir. Her ne kadar 200 kişilik bir Fransız birliği ve atanmış bir Fransız kaymakamı bulunsa da bölgedeki çete faaliyetlerinin Payas'ın dağlarında ve özellikle Fındık Yaylası'nda üstlenmesi sonucu işgal hiçbir zaman etkili olmamıştır.
1939 yılında Hatay'ın anavatana katılımıyla sınır kenti olan Payas Hatay’a bağlanmıştır. 1970'li yıllara kadar bir tarım ve bahçecilik beldesi olan Payas, İskenderun Demir ve Çelik Fabrikası'nın kurulmasıyla bir anda büyümüş, 7.000'lerde olan nüfusu 25.000'lere kadar yükselmiştir. O günden bu yana istikrarlı bir şekilde büyüyen Payas, bugün sanayi ve ticarete dayalı ekonomisi, tarihi ve doğal güzellikleriyle Türkiye’nin önemli ilçelerinden birisidir. Payas, 12 Kasım 2012'de 6360 sayılı kanun ile Dörtyol'a bağlı bucak iken ilçe oldu.
Sokullu Mehmet Paşa Külliyesi
Sokullu Mehmet Paşa Kervansarayı İskenderun - Adana otoyolu üzerindeki Payas ilçesindedir. Kervansaray, hamam, medrese, cami ve bedesten gibi yapıları ihtiva eden bir külliye, 16.yüzyılda Sokullu Mehmet Paşa'nın emirleri üzerine Mimar Sinan tarafından yapılmıştır. En önemli yapı gruplarından birini teşkil eden Kervansaray' ın genişçe bir avlusu vardır. Avlunun etrafında ise yolcuların ve kervanların barınması için kubbeli odalar mevcuttur.
Cin Kulesi
Sokullu Mehmet Paşa Külliyesi ile deniz kıyısı arasında hakim bir tepe üzerinde inşa edilmiştir. Kulenin Cenevizliler ya da Haçlılar tarafından yaptırıldığı sanılmaktadır. Kale planlı, tamamen kesme taştan yapılan bu eser gözetleme kulesi olarak yapılmıştır.
Payas Kalesi
Aslen Haçlılar tarafından yaptırılan ve daha sonra da Osmanlılar tarafından restore edilen bu kale Payas'ın en dikkate değer sanat yapıtlarından birisidir. Sokullu Mehmet Paşa Külliyesinin güneyine düşmektedir. Sekiz kulesi mevcut olan bu kalenin etrafı düşman saldırılarından korunmak için savunma amaçlı büyük su hendeği ile çevrilmiştir.
Nüfus
2020 yılı nüfus sayımı sonuçlarına göre Payas'ın nüfusu 43.647'dir.
Coğrafya
Payas ilçesinin yüzölçümü 157 km²'dir. Payas, Hatay il merkezine 83 kilometre uzaklıktadır. İlçe topraklarının kuzeyinde Dörtyol, doğusunda Amanos dağları, güneyinde İskenderun ve batısında Akdeniz bulunur. İlçenin rakımı 19 metredir. Payas ilçe merkezi Akdeniz kıyısında düz bir alanda kurulmuştur. İlçenin en önemli akarsuları Kozludere ve Payas çaylarıdır.
Jeolojik yapı
Payas ilçe topraklarının ana çatısını Amanos Dağları ve Payas düzlüğü oluşturur. Bu dağ sırası ile ovanın jeolojik yapısını peridotit ve serpantin gabro gibi yeşil kütleler oluşturmaktadır.
Dağ ve tepeler
Payas ilçe topraklarının %90,5'ini ovalar %5,5'ini dağlar %0,4'ünü ise platolar oluşturur. İlçenin kuzey-güney hattında Amanos Dağları yer almaktadır. İskenderun - Payas ilçe sınırı arasındaki dağlık kesimde 1,643 metre yükseklikte Çağsak Tepe bulunmaktadır.
İklim
Payas ilçesinde Akdeniz iklimi görülmektedir. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı geçmektedir.
Bitki örtüsü
Payas ilçesinin doğal bitki örtüsünü makiler ve ormanlar oluşturur. Amanos Dağları'nda 800 metrenin altında Akdeniz Makisi üstünde çam ormanları bulunmaktadır.
Ekonomi
Payas ilçesinin ekonomisi, sanayi, tarım ve hayvancılığa dayalıdır. İlçe sanayi ve şehirleşme yönünden gelişmiştir. İskenderun Demir ve Çelik A.Ş. ve Payas Organize Sanayi Bölgesi ilçenin 2 büyük sanayi kuruluşudur. İlçede narenciye ağırlıklı olmak üzere zeytin, kayısı, hububat ve sebze yetiştiriciliği yapılmaktadır. Köylerde ve yaylarda besicilik yoluyla küçük baş ve büyük baş hayvancılık ile arıcılık yapılmaktadır. Ayrıca kıyı kesimlerinde küçük çapta balıkçılık'ta yapılmaktadır. İlçede; Payas İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü, Payas Ziraat Odası ve T.C. Ziraat Bankası Payas Şubesi tarafından çiftçilere tarım ve hayvancılık alanında destek verilmektedir. İlçede; esnaflara, kobilere ve kooperatiflere Halkbank Payas Şubesi ve Türkiye İş Bankası Payas Şubesi tarafından ön ödemeli faizsiz kredi desteği sağlanmaktadır.
Altyapı bilgileri
Payas ilçe merkezi ile tüm mahalle ve köylerinde; elektrik, su, telefon ve kanalizasyon şebekesi mevcuttur. İlçede; Payas Ptt Merkez Müdürlüğü, Tedaş Payas İlçe İşletme Şefliği, Hatsu Payas İlçe İşletme Şefliği ve Payas Türk Telekom İşletme Şefliği bulunmaktadır.
Eğitim
2015 yılı verilerine göre İlçede; Payas Halk Eğitim Merkezi, 2 Anaokulu, 19 İlk ve Ortaokulu, 5 Lise Mesleki, Teknik Lisesi ve 2 Sürücü Kursu bulunmaktadır.
Sağlık
Payas ilçesinde; 2015 yılında hizmete açılan 50 yataklı; Payas Devlet Hastanesi, Payas Toplum Sağlığı Merkezi, Payas 8.Nolu 112 Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonu, 1 Özel Poliklinik, 4 Aile Sağlığı Merkezi ve 2 Sağlık Evi ve 15 eczane bulunmaktadır.
Ulaşım
Payas ilçe merkezinden bağlı mahalle ve köylere ulaşım otobüs, minibüs ve dolmuşlar vasıtasıyla sağlanmaktadır. İlçe merkezinden günün her saatinde bağlı mahalle ve köyler ile çevre ilçelerin belde ve köylerine otobüs, dolmuş ve minibüs bulmak mümkündür. Dörtyol - Payas ilçe yolu 10 km'dir. Hatay - Payas otoyolu ise 83 km'dir. Ayrıca İskenderun - Adana otobanı ve İskenderun - Toprakkale otoyolu Payas ilçesinin doğusunda geçmektedir. Adana'dan ayrılan tali demir yolu hattı da ilçenin içinden geçerek İskenderun'a ulaşmaktadır.
Asayiş ve güvenlik
Payas ilçesinin asayiş ve güvenliği, Payas İlçe Emniyet Müdürlüğü ve Payas İlçe Jandarma Komutanlığı birimleri tarafından sağlanmaktadır. İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne bağlı Payas Polis Merkezi Amirliği ile Mobese Komuta Merkezi bulunmaktadır.
İdari yapı
2012 yılında TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanunla Payas ilçesi kurulmuştur. Belde belediyeleri kapatılarak mahalleye dönüştürülmüştür. Payas 12 mahalleden oluşmaktadır.
Belediye
Payas'ta belediye teşkilatı ilk kez 1942 yılında kurulmuştur. Yakacık (Payas) 1968 yılında bucak merkezi olurken, Payas belde belediyesi, 2014 yılında ise Payas ilçe belediyesi olmuştur.
Sommariva del Bosco
Sommariva del Bosco, İtalya'nın Piyemonte bölgesine bağlı Cuneo ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2017 tarihi itibarıyla 6.305'tir.
Dünyanın Bütün Parası
Dünyanın Bütün Parası, yönetmenliğini Ridley Scott'un gerçekleştirdiği polisiye filmidir.
Sovyet Hava Kuvvetleri
Sovyet Hava Kuvvetleri (, anlam: Askerî Hava Kuvvetleri) veya VVS, Sovyetler Birliği'nin hava kuvvetlerinden biriydi. Diğeri Sovyet Hava Savunma Kuvvetleri'dir.
İlk yıllar
VVS, İşçilerin ve Köylülerin Hava Filosu olarak, Ana Direktörlük statüsünde, Rus İmparatorluğu hava kuvvetleri'nin devamı olarak 24 Mayıs 1918'de kuruldu. Daha sonra 28 Mart 1924'te SSCB Hava Kuvvetleri Direktörlüğü ve 1 Ocak 1925'te İşçilerin ve Köylülerin Kızıl Ordusu Hava Kuvvetleri ismini aldı. Daha sonra uçak tasarımları yavaş yavaş gelişmeye başladı. İlk zamanlarda organizasyonu, kara kuvvetlerininki gibi, hava ordularından, hava tümenlerinden ve hava alaylarından oluşuyordu.
Sovyet devletinin kuruluşundan sonra etkileyici ve enerjik bir komutan olan General Yakov Alksnis, uçak üretimi ve hava kuvvetlerinin modenizasyonu için büyük çabalar harcadı. Kendisi Stalin'in tecrit politikaları sırasında idam edilmiştir. 1930'lu yılların başında yerli uçak sanayisi önemli bir ilerleme kaydetti ve bu on yılın sonralarına doğru Sovyet Hava Kuvvetleri, I-15 ve I-16 avcı uçakları ile SB-2, SB-2 BIS ve DB-3 bombardıman uçaklarını ortaya çıkardı.
VVS için ilk büyük test, 1936 yılındaki İspanyol İç Savaşı'ydı. Bu savaşta Sovyetlerin ve Almanların son model uçak tasarımları havadan havaya çatışmalarda kullanılıyordu. İlk başta Sovyet Polikarpov I-16'lar diğer bütün Alman Hava Kuvvetleri(Luftwaffe) uçaklarına karşı üstünlük kurarak, kullanıldıkları bölgelerde hava üstünlüğünü elde edilmesinde büyük avantaj sağladırlar. Fakat Sovyetler Birliği'nin yeterli sayıda uçak temin etmek istememesi üzeri bu hava başarıları kısıtlı kullanım nedeniyle çarçur edildi. Daha sonra Milliyetçi İspanya hava kuvvetlerine verilen Alman Messerschmitt Bf 109 uçakları Milliyetçilere bir daha kaybetmedikleri hava üstünlüğünü kurdurttu. İspanya'daki bu yenilgi Stalin'in tecritleriyle aynı zamana dek geliyordu. Bu tecritlerde birçok ordu komutanı idam edilmesinden, hızla gelişen Sovyet Hava Kuvvetleri'nin çatışma kapasitesi de etkilendi. Yeni subaylar uçuş ve komuta deneyimlerinden eksik iken, eski subaylar ise General Alksnis ve diğer subayların başına gelenlerden dolayı inisiyatif sahibi değillerdi. En küçük kararları bile Moskova'ya soran ve pilotları basit ve önceden bilinebilen hava savunma ve saldırı teknikleriyle eğiten bir hale gelmişlerdi.
19 Kasım 1939 günü VVS komutanlığının adı Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri Ana Direktörlüğü olarak değiştirildi.
Kış Savaş
İspanya İç Savaşı'nda ve Uzak Doğu'da Japon İmparatorluğu'na karşı yürütülen sınır savaşında bazı pratik savaş deneyimleri elde edildi. Almanya'nın saldırmasından az önce, bir Sovyet Gönüllü Grubu Çin Cumhuriyeti'ne gönderilerek devam eden Çin-Japon Savaşı'nda Japonlara karşı savaşan Çin Hava Kuvvetleri'nin pilotları eğittiler. Fakat bu deneyimler Finlandiya'ya karşı gerçekleştirilen Kış Savaşı'nda pek işe yaramadı. Bu savaşta Sovyet avcı ve bombardıman uçaklarının deneyimsiz pilotları, az sayıdaki Finlandiya Hava Kuvvetleri pilotu tarafından yenilgiye uğratıldı. Daha sonra VVS, İspanya İç Savaşı'ndaki gelişemelerden dolayı Sovyet Hava Savunma birliklerinin kurulduğunu haber aldı. Fakat bu şekildeki saldırı engelleme amaçlı savunma taktikleri Finlerin karşısında pek başarılı olamadı. Finler dal-hemen kalk taktikleri uygulayarak üstün sayıdaki Sovyet rakiplerini düşürmeyi başarıyorlardı. Bu başarısızlıkta 1937-38 yıllarındaki ordu tecritleri şüphesiz önemli bir sebepti. Bunlar, VVS ve komuta kademesinin ihtiyatlı davranmasına ve yeni savaş taktiklerine karşı gerekli önlem alamamasına sebep oldu. Sovyet Hava Kuvvetleri ve Sovyet uçak sanayisi, 1941'deki Alman saldırısından önce fazla deneyim edinemedi.
Barbarossa Harekâtı'ndan altı ay önce 1 Ocak 1941'de Sovyet Kızıl Ordusu Hava Kuvvetleri'nin 363.900 personeli vardı. Bu sayı Sovyetler Birliği'ndeki tüm askeri personel sayısının %8.65'idir.
İkinci Dünya Savaşı
İkinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde Sovyet ordusu, savaşı kazanabilmek için yeterince hazır değildi. Josef Stalin, 1931 yılında Sovyet endüstrisinin Batılı güçlere oranla "50 ya da 100 yıl gerisinde" olduğunu belirtmiştir. Savaşın sonuna doğru Sovyet yıllık uçak üretimi, 3. Alman Reichi'ninkini geçmişti. Sovyet uçak üretimi 1944'te 40.241'e çıktı. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında 157.261 uçak üretildi ve bunların 125.655'i savaş uçağıydı.
Almanya ile savaştaki uçak kayıplarının ana sebebi yetersiz askeri taktikler değildi. Bunun ana sebepleri yeterli deneyimleri olmayan pilotlar ve yer destek ekipleriydi. Çoğu uçak, pilotları yanlış yönlendiren emirler yüzünden ve Barbarossa Harekâtı sırasında Alman Ordusu'nun(Wehrmacht) hızlı ilerlemeleri sonucu savunma yapmak zorunda kalan pilotların, kendilerininkinden daha üstün uçak modelleriyle karşılaşmaları sonucu meydana gelmiştir. Barbarossa Harekâtı'nın ilk günlerinden Alman Hava Kuvvetleri (Luftwaffe), 2000'ne yakın Sovyet uçağını imha etmiş ve sadece 35 uçak kaybetmiştir. Bunların 15'ide çatışma dışı kayıplardır.
II. Dünya Savaşı sırasında VVS'nin en önemli uçak modelleri kara saldırı uçağı İlyuşin İl-2 ve Yakovlev Yak-1 avcı uçağı olmuştur. Her iki uçakta sınıflarının en çok üretilen uçaklarıdır ve ayrıca Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın çoğu zamanında VVS'nin uçak kapasitesinin yarısını oluşturmuşlardır. Eski tasarımlı Messerschmitt Bf 109'ın aksine Yak-1, 1940 yılında tasarlanmıştı ve gelişmiş bir modeldi. Yak-9,1944'te kadar VVS'ye Luftwaffe ile eşitlik şansı sağladı. Ve en son ve en iyi modeli olan Yak-3'ün savaşa sürülmesiyle Luftwaffe pilotları bu uçakla çatışmadan kasten kaçındılar. Sıra numarasına aykırı olarak Yak-9'dan sonra üretilmiştir. VVS'nin diğer önemli uçak modelleri Lavoçkin avcıları, genellikle Lavoçkin La-5, Petlyakov Pe-2 model çift motorlu saldırı bombardıman uçakları ile basit ama kullanışlı ve çok yönlü orta büyüklükte bombardıman uçakları olan İlyuşin İl-4'lerdir.
II. Dünya Savaşı'ndaki diğer birçok ordu gibi Sovyet Hava Kuvvetleri'de kadınlara hava eğitimi vererek savaşan hava gruplarına almak için bir programlar başlatmıştır. Savaştan önceki dönemde VVS'deki az sayıdaki kadından biri olan Marina Raskova, Josef Stalin'i bu konuda ikna edetek 3 tane tamamı kadınlardan oluşan hava alayı kurulmasını sağlamıştır. Bunlar; 586. Avcı Hava Alayı, 587. Bombardıman Hava Alayı ve 588. Gece Bombardıman Hava Alayı'dır. 588. Gece Bombardıman Hava Alayı'na Almanlar tarafından Gece Cadıları(Almanca:Nachthexen) adı takılmıştır. Daha sonra savştaki başarılarından dolayı bu iki birlik Muhafız Birlik sınıfına yükseltilerek onurlandırılmışlardır. Bu üç alay dışında, bazı Sovyet kadınları erkek hava gruplarında da görev yapmıştır. Kadın pilotlar, nişancılar, teknik uzmanlar, silah uzmanları ve diğer kadın yer personelinin VVS'deki sayısı 3,000'den fazladır. Kadın pilotlar 24,000'den fazla uçuş yapmıştır. Bütün bu çabalar dünyadaki en başarılı iki kadın avcı uçağı pilotunun ortaya çıkmasını sağlamıştır. Bunlar Yekaterina Budanova ve Lidya Litvyak'tır.
1942'den savaşın sonuna kadar VVS'nin komutanı olan Üst Hava Mareşali Alexander Novikov, yeni uçaklar ve silah sistemleri geliştirilmesinde öncülük etmiştir. Savaşında sonuna doğru bilindiği gibi Alman askeri birlikleri ve siviller Berlin'e doğru geri çekilmekteydi. Bu geri çekilme sırasında Sovyetlerin alçaktan uçan uçaklarının saldırısına ve bombalamasına mağruz kalmışlardır. Bu taktikte 1920 model eski Polikarpov Po-2 uçakları da yer almıştır. Fakat Wehrmacht cephe kuvvetleri Kızıl Hava Kuvvetleri'nin kazandığı üstünlüğü geri almayı başarmışlardır. Sadece bir stratejik operasyonda, Jassi–Kişinev Stratejik Saldırısı, 5. ve 17. Hava Ordusu ile Karadeniz Donanma Filosu Havacılığı uçakları, Luftflotte 4 ile Romanya Kraliyet Hava Kuvvetleri karşı 3.3:1 oranında üstünlük sağlamıştır. Bu zafer sayesinde 2. Ukrayna Cephesi ve 3. Ukrayna Cephesindeki kara birlikleri hava saldırısı tehlikesinden korunmuş oldular. Diğer birçok ülke gibi Sovyetler Birliği'de II. Dünya Savaşı sırasında Lend-Lease yardımları sayesinde batılı uçak modellerine sahip olmuştur. Bunlar çoğunlukla P-39 Airacobra, P-63 Kingcobra, Hawker Hurricane, Curtiss P-40 Kittyhawks ve A-20 Havoc adlı modellerden oluşmaktadır. P-39 Sovyetlerin elinde, bütün Birleşik Devletler pilotlarının avladığı sayının toplamından fazla avlama yapmıştır. 1943 yılının başlarında iki hava alayı Supermarine Spitfire model uçaklarla donatılmıştı fakat bunun yanlış bir karar olduğu sonra anlaşıldı. Bu Birleşik Krallık uçakları, Almanların Bf 109 uçaklarına benzemeleri sonucu dost ateşiyle düşürüldüler. Amerika Birleşik Devletleri'nden ve Birleşik Krallık'tan alınan Lend-Lease uçaklarının sayısı toplam Sovyet hava gücünün %12'sini oluşturmaktadır.
Soğuk Savaş
Soğuk Savaş sırasında Sovyet Hava Kuvvetleri'nde modernizasyona gidilerek birlikleri modernize edildi, güçlendirildi ve yeni hava taktikleriyle eğitildi. Gücünün zirveye ulaştığı 1980'lerde 10,000 uçağı savaşa sürebilecek güçteydi. 1990'ların başında Sovyetler Birliği sayı ve kalite bakımında Süper güç standartların bir hava kuvvetlerine sahipti.
VVS, Soğuk Savaş sırasında 3 ana kola ayrılmıştı(Batı'daki hava kuvvetlerine bağlı komutanlıkların benzerleri): Hava Savunma Kuvvetleri(Voyska protivovozdushnoy oborony veya Voyska PVO), hava savunması, düşman uçaklarının engellenmesi üzerine odaklanmıştı ve Sovyet askeri organizasyonunda hava kuvvetlerinden ayrıydı. 1 Eylül 1983'te Kore Hava Yolları 007 sayılı uçağını Hava Savunma Kuvvetleri düşürmüştü.
Sovyet Donanması'nın kendine ait ayrı Donanma Havacılığı(Aviatsiya Voenno Morskogo Flota veya "AV-MF") bölümü vardı.
Birlikleri
Sovyetler Birliği'nin son yıllarında, Sovyet Hava Kuvvetleri orduları aşağıdaki gibiydi.
Bütün hava birimleri VVS Komuta Karargahına bağlı durumdaydı.
Uzun Menzil Havacılığı
Grup Kuvvetlerindeki Cephe Havacılığı
Askeri Nakliye Havacılığı
Cephe Havacılığı
PVO Havacılığı (Hava Savunma)
Sibirya'daki VVS ve PVO Havacılığı
1980'lerdeki avcı uçağı programları
1980'lerde Sovyetler Birliği, Birleşik Devletler'in İleri Düzey Taktik Avcı Uçağı geliştirme çabalarından haberdar oldu ve kendisi bir diğer dünya süpergücü olarak buna benzer avcı uçakları tasarlamaya başladı.
Bununla ilgili iki adet program başlatıldı. Bunlardan birinin direkt olarak Amerika Birleşik Devletleri'ndeki İleri Düzey Taktik Avcı Uçağı(bu proje ile Amerika Birleşik Devletleri, F-22 Raptor ve Northrop YF-23 uçakklar üretmiştir.) planının karşılığı olması düşünülüyordu. Sovyetler Birliği'nin ileriki avcı uçağı Mnogofounksionalni Frontovoi Istrebitel (MFI) (Çokamaçlı Cephe Avcı Uçağı) olarak adlandırıldı ve uzun menzilde kullanılabilecek çokamaçlı ağır bir uçak olarak dizayn edildi.
Amerikan Boeing X-32/F-35 Lightning II'e cevap olarak Sovyetler LFI programını başlattı. Bu proje ile X-32/F-35'e benzer tek motorlu gerçek bir çokamaçlı uçak yapılması planlanıyordu.
Rusya daha sonra LFI projesini LFS dönüştürecekti. LFS projesi kara saldırı kapasitesi ürezinde duruyordu. 1990'larda Rusya Silahlı Kuvvetleri hafif avcı uçağı üretiminin daha önemli olduğuna inanarak LFS projesini iptal etti ve daha düşük bir bütçeye sahip olan MFI projesine devam edildi. En son PAK FA projesi planlandı fakat Su-27 ve MiG-29 ailesine yeni bir avcı uçağı eklenmedi. PAK FA projesi için olan yarışmayı Suhoy 2002 yılında kazanmıştı.
Sovyetler Birliği'nin Dağılışı
1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Sovyet Hava Kuvvetleri personeli ve uçakları yeni bağımsız olmuş devletler arasında paylaşıldı. Bu paylaşımda en büyük pay personelin %60'ı ve uçakların %40'ına sahip olan Rusya'ya aitti. Rusya, bunları yeni Rus Hava Kuvvetleri'ni kurmakta kullandı.
Sovyet Hava Kuvvetleri envanteri(1991 yılına ait)
1,500 eğitim helikopteri
Phil Masinga
Phil Masinga (d. 28 Haziran 1969- ö. 13 Ocak 2019), forvet pozisyonunda görev yapmış Güney Afrikalı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1990 yılında Jomo Cosmos kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Mamelodi Sundowns, Leeds United, St. Gallen, Salernitana, Bari, Al-Wahda kulüplerinde oynadı. 13 Ocak 2019'da 49 yaşında öldü.
Doğancı, Mustafakemalpaşa
Doğancı, Bursa ilinin Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Rivayetlere göre şu anki yeri özel bir çiftlik konumundadır. Çiftliğin adı ise Doğan bey çiftliğidir. Köy bu çiftliğin yerleşim yerine dönüşmesiyle oluşmuştur. Adını da Doğan bey çiftliğinden alındığı söylenmektedir.
Coğrafya
Bursa il merkezine 92 km, Mustafakemalpaşa ilçesine 7 km uzaklıktadır.
What's It Gonna Be?!
"What's It Gonna Be?!", 1999 çıkışlı bir Busta Rhymes şarkısıdır. Şarkı büyük ses getirmiştir. Şarkının videosu iki milyon dolara çekilmiş ve büyük ilgi görmüştür. Şarkıda Janet Jackson da bulunmaktadır. Şarkı ABD'de R&B ve rap listelerinde bir numaraya kadar çıkmıştır.
IEEE-488
GPIB, genel amaçlı arayüzü veri yolu, HP-IB ile eşanlamda. Elektrikli enstrümanlı bir bilgisayarın kontrolde kullanılır. IEEE 488 veri yolu da denir çünkü ANSI/IEEE 488-1978, 488,1-1987, and 488.2-1987 standartları tarafından tanıtılır.
Paulo Ferreira
Paulo Renato Rebocho Ferreira (d. 18 Ocak 1979, Cascais), defans mevkiinde forma giymiş Portekizli eski futbolcudur.
Portekiz Millî Takımı'na uzun yıllar hizmet etmiştir. 2010 yılında ise yaptığı açıklama ile millî takımı bıraktığı belirtmiştir.
Chelsea
FC Porto'dan Chelsea'ye 20 milyon € karşılığında satılmıştır. 140 maça çıktı ve gol başarısı gösteremedi. 2013 yılında Jose Mourinho'nun takımın başına gelmesiyle, yeni sezonda kadroda düşünülmeyen Ferreira, Chelsea'den ayrıldı.
Servet Sürenkök
Servet Sürenkök, Türk asker ve bürokrat.
Çok partili sistemin ilk başbakanı Adnan Menderes, Milli İstihbarat Teşkilatı'nda çalışan Albay Servet Sürenkök’ü 21 Eylül 1950 tarihinde Emniyet Genel Müdürü olarak atamıştır. Görevi, 25 Ocak 1952 tarihine kadar sürmüştür. Daha sonra 1952-1953 yılları arasında Diyarbakır, 1953-1954 yılları arasında Zonguldak valilikleri yapmıştır.
Tomara Şelalesi
Şelale eğim dikliğinden düşen normal şelaleler gibi değildir, eğimli bir yüzeyden akışa geçer. Sular yamaçtan gür bir karstik kaynak olarak çıkar. Şelale sularından 35 m genişliğinde, 15 yüksekten akarak Tomara Çayı'na karışır. Şelalenin suları doğu kısmında 18 m, orta kısmında 14 m, batı kesiminde 22 m'den düşmektedir. Şelalenin dev kazanı veya gölü gelişmemiştir.