cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samsung Galaxy J7+
Özellikler
Cihazın arka panelinde, "Samsung" logosu ve anten çizgileriyle birlikte çift kamera kurulumu bulunur. Cihazın yan çerçevesinde; alt tarafta kulaklık girişi, microUSB girişi ve mikrofon, sol tarafta ses açma/kısma düğmesi ve microSIM/microSD kart yuvası ve sağ tarafta güç düğmesi ve hoparlör bulunur.
Cihaz 152.4 x 74.7 x 7.9 mm ölçülerinde ve 180 gram ağırlığındadır. Cihaz için siyah ve altın renk seçenekleri bulunur.
Donanım
Samsung Galaxy J7+'da f/1.7 diyafram açıklığı bulunan 13 MP ana kamera ve f/1.9 diyafram açıklığı bulunan 5 MP derinlik sensörü bulunan çift arka kamera kurulumu bulunur. Cihazda, f/1.9 diyafram açıklığı bulunan 16 MP ön kamera bulunur. Cihazın hem çift arka kamera kurulumu hem de ön kamerası, LED flaşla desteklenmektedir. Cihazdaki derinlik sensörü, Live Focus özelliğinin kullanılmasını sağlar.
Galaxy J7+'da 1080x1920 (Full HD) çözünürlükte 5.5 inç Super AMOLED ekran bulunur. Cihazda 4 GB RAM ve microSD kart kullanılarak 256 GB'a kadar arttırılabilen 32 GB dahili depolama bulunur. Cihazda 3000 mAh çıkarılamayan batarya bulunur.
Yazılım
Samsung Galaxy J7+'da Samsung Experience kullanıcı arayüzü bulunan Android 7.1 Nougat işletim sistemi bulunur. Cihazdaki biyometrik seçenekler, parmak izi okuyucu ve yazılımsal yüz tanımadır. Ayrıca cihazın yazılımında Always-on-Display (her zaman açık ekran) ve Bixby Home bulunur.
Kim Bunlar (dizi)
Kim Bunlar, 1989 ile 1991 yılları arasında TRT'de yayınlanan gençlik türündeki Türk televizyon dizisidir.
Başrollerini Peker Açıkalın, Levent Tülek, Pelinsu Pir, Levent Kazak ve Nilüfer Açıkalın oynamaktaydı. Levent Kazak ve Levent Tülek tarafından yazılmıştı.
Kaşoba, Çukurova
Kaşoba, Adana ilinin Çukurova ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Adana il merkezine 35 km, Karaisalı ilçesine 40 km uzaklıktadır.
John Wesley (oyuncu)
John Wesley (3 Ağustos 1947 –8 Eylül 2019), Amerikalı siyahi oyuncu ve eski asker.
Yaşamı ve kariyeri
Wesley 3 Ağustos 1947'de Lake Charles, Louisiana'da doğdu. Princuman Pratchert rolünü canlandırdığı televizyon dizisi; "Süperhuman Samuray Syber-Squad" olmak üzere birçok televizyon yapımı dizide rol almıştır. Oyuncu ayrıca sinema filmleri ve tiyatro oyunlarında yer aldı.
Televizyon dizileri; Mr. Jim karakterini canlandırdığı Martin ile 3 sezon ve "Sweets Walker" adlı öne çıkan bir bölümü dahil sinema filminden aktarılan Dirty Dancing 'in on bir bölümünde dizi versiyonunda ekranlara gelmiştir. Televizyonda yayınlanan "Rafaki" markası dahil olmak üzere çok sayıda reklam ve sesli bilgilendirme filmlerinde yer aldı. Wesley sinemada ise başrolünü Amerikalı tanınmış karma dövüş sanatçısı ve oyuncu Chuck Norris'in olduğu aksiyon türünde Frankie karakterini canlandırdığı Missing in Action 2: The Beginning ve ilk oyunculuk deneyimi olan 1968 yapımı başrolünde oyuncu Clint Eastwood'un olduğu western türünde Hang 'Em High vb. yapımlarda boy göstermiştir. Wesley ayrıca rol aldığı tiyatro yapımlarıyla ödül kazanmış olup Vietnam Savaşı sırasında Amerikan Ordusu'nda aktif görev almıştır.
Wesley Kaliforniya Üniversitesi ve San Diego'da bulunan San Diego Üniversitesi'nden yüksek lisans derecesi almıştır.
Ölümü
Amerikalı siyahi oyuncu ve eski asker John Wesley 8 Eylül 2019'da bir tür kan kanseri türü olan mültipl miyeloma yenik düşerek 72 yaşında ölmüştür.
Galatasaray Lisesi Kültür ve Sanat Festivali
Galatasaray Lisesi Kültür ve Sanat Festivali, her yıl Haziran ayında düzenlenen, tüm organizasyonunu Galatasaray Lisesi 11. sınıf öğrencilerinin yürüttüğü lise festivalidir. Türkiye'nin ilk ücretsiz lise festivali olma özelliğini taşıyan festival, bünyesinde konserler, söyleşiler, forumlar, dans gösterileri, tiyatro oyunları, dia ve film gösterimleri, fotoğraf ve resim sergileri, spor turnuvaları gibi etkinlikleri barındırmaktadır. Dört gün süren festivalde, akşam saatlerinde farklı tarzların temsilcisi olan müzisyenler ve müzik grupları sahne alır.
Dış bağlantılar
Galatasaray Lisesi
1995 Başbakanlık Kupası
1995 Başbakanlık Kupası, Türkiye 1. Futbol Ligi (günümüzdeki adı Süper Lig) ile Türkiye Kupası ikincileri arasında oynanan Başbakanlık Kupası maçlarının otuz ikincisidir. 1994-95 sezonunu lig ikincisi ve Türkiye Kupası'nın aynı sezonunu şampiyon olarak tamamlayan Trabzonspor'un Cumhurbaşkanlığı Kupası'na katılması, lig üçüncüsü Galatasaray'ın ise bu kupada Türkiye Kupası ikincisi olarak yer alması üzerine; lig dördüncüsü olan Fenerbahçe, Başbakanlık Kupası'nda mücadele etmeye hak kazandı. İki takım arasında 25 Mayıs 1995'te, Ankara 19 Mayıs Stadyumu'nda oynanan maçın normal süresi 0-0 berabere sonuçlandı. Uzatma dakikalarına geçildiğinde; 93 dakikada Kubilay Türkyılmaz'ın attığı golle Galatasaray 0-1 öne geçse de, Kemalettin Şentürk'ün kaydettiği golle 1-1'lik eşitlik sağlandı ve maçın uzatma devreleri de berabere sona erdi. Kazanan tarafı belirlemek için yapılan seri penaltı vuruşlarında Fenerbahçe adına Aykut Kocaman ve Ali Nail Durmuş'un gollerine karşılık, Galatasaray'da Tugay Kerimoğlu, Mert Korkmaz ve Saffet Sancaklı'nın vuruşları golle sonuçlandı. Vuruşlar sonrasında rakibine 2-3'lük üstünlük kuran Galatasaray, kupayı beşinci kez kazanmış oldu.
Arka plan
Galatasaray ve Fenerbahçe 1994-95 sezonunda ilk olarak, hazırlık turnuvası niteliği taşıyan Türkiye Spor Yazarları Derneği Kupası'nda karşılaşmış ve 3 Ağustos 1994 tarihinde, Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadyumu'nda oynanan mücadele Fenerbahçe'nin 4-3'lük üstünlüğüyle sona ermişti. Türkiye 1. Futbol Ligi'nin 1994-95 sezonunda Galatasaray, topladığı 69 puanla sezonu üçüncü olarak tamamlamış; Fenerbahçe ise topladığı 67 puanla Galatasaray'ın hemen arkasında, dördüncü sırada kalmıştı. Ligde iki takım arasındaki ilk maç 15 Ekim 1994'te, Ali Sami Yen Stadyumu'nda oynanmış ve 1-1'lik beraberlikle sonuçlanmıştı. İki takım ligin ikinci yarısında ise 19 Mart 1995 günü, Şükrü Saracoğlu Stadyumu'nda karşılaşmış ve bu maçtan Fenerbahçe 3-0 galip ayrılmıştı. Diğer taraftan iki takım, o sezonki Türkiye Kupası'nın yarı finalinde bir kez daha karşı karşıya geldi. İki ayaklı olarak oynanan maçların ikisi de 1-1'lik beraberlikle sonuçlandı. Eşitliğin ikinci maçta da bozulmaması sebebiyle, ikinci maç sonunda yapılan seri penaltı atışlarında rakibine 7-6'lık üstünlük kuran Galatasaray, finale yükselen taraf oldu.
Fenerbahçe, ilki 1944'te düzenlenen Başbakanlık Kupası'nda daha önce on dört kez yer almış ve kazandığı yedi kupayla birlikte kupa tarihindeki en başarılı takım konumundaydı. Ek olarak takım, son üç sene boyunca mücadele ettiği bu kupayı bir kez kazanma başarısını (1993) göstermişti. Galatasaray ise daha önce altı kez Başbakanlık Kupası'nda yer almış ve kazandığı dört şampiyonlukla Trabzonspor ile birlikte, Fenerbahçe ve Beşiktaş'ın ardından kupa tarihindeki en başarılı takımdı. Kupa tarihinde bu iki takım daha önce 1980 ve 1989 yıllarında karşılaşmış ve bu maçların ikisinde de kupaya uzanan taraf Fenerbahçe olmuştu.
Öncesi
Galatasaray'da burnu kırık olan Hakan Şükür kadroya alınmadı. Maçtan önce, her iki takım oyuncularının sahaya "AIDS'in yayılmasını önlemek için hep birlikte el ele... Önlem almanın şimdi tam zamanı" yazılı pankartlarla çıkması belirlendi. Diğer taraftan karşılaşma, Show TV ve İnterstar tarafından canlı yayınlanacaktı.
Maçın hemen öncesinde Başbakan Tansu Çiller'in şeref tribününde, yanına siyasi ağırlıklı isimleri oturtmak istemesi ve Galatasaray futbol şubesi sorumlusu Adnan Polat'ın, Çiller'in yanında iki kulüp yöneticilerinin yer alması gerektiğini bildirmesi üzerine bir anlaşmazlık yaşandı. Polat'ın isteğinin müdürlük tarafından kabul edilmemesi üzerine takımını sahaya çıkarmadı ve durumu Galatasaray başkanı Alp Yalman ile Fenerbahçe başkanı Ali Şen'e bildirdi. İki başkanın da protestoya katılmasının ardından takımlar sahaya çıkmadı. Ancak daha sonra Yalman ile Şen'in, Çiller'in yanına oturmasıyla sorun çözüldü. Yaşanan bu gelişmeler sebebiyle maç 22 dakika geç başladı.
Galatasaray'ı bir sonraki sezon çalıştıracak olan Graeme Souness, Galatasaray taraftarıyla ilk kez bu maçta buluştu. Maç öncesi sahaya inen Souness, taraftarları selamladı. Öte yandan bu maç, aynı zamanda Fenerbahçe forması giyen Müjdat Yetkiner'in son maçı idi. Bu sebeple Yetkiner, sahaya takım kaptanı olarak çıktı.
Özet
Maçtaki ilk önemli pozisyon 24. dakikada yaşandı. Aykut Kocaman'ın sağdan yaptığı ortaya Oğuz Çetin'in yetişememesiyle pozisyon sonuçlandı. 44. dakikada, Çetin'in soldan vurduğu top kaleci Gintaras Staučė'yi geçse de direkten geri döndü. 68. dakikada soldan ceza alanına giren Aygün Taşkıran, topu Çetin'e çıkardı. Çetin'in şutunda top yandan auta çıktı. 69. dakikada savunmanın arkasına sarkan Kubilay Türkyılmaz'ın, kalesini terk eden Rüştü Reçber'in üzerinden yaptığı aşırtma vuruş dışarı çıktı. Maçın normal süresi, 0-0'lık beraberlikle sona erdi ve uzatma devrelerine geçildi.
94. dakikada Arif Erdem'in kullandığı serbest vuruşta, arka direkte topa yükselen Türkyılmaz'ın yaptığı kafa vuruşunda maçtaki ilk gol geldi ve Galatasaray 1-0'lık üstünlüğü yakaladı. 116. dakikada Taşkıran'ın kullandığı köşe vuruşunda topa yükselen Kemalettin Şentürk'ün gerçekleştirdiği kafa vuruşunda top ağlarla buluştu ve maçın skorunda 1-1'lik eşitlik sağlandı. Kalan dakikalarda gol olmayınca, galip gelen tarafın belirlenmesi için seri penaltı vuruşlarına geçildi.
Penaltı vuruşlarında Galatasaray adına Tugay Kerimoğlu, Mert Korkmaz ve Saffet Sancaklı'nın; Fenerbahçe adına ise Aykut Kocaman ve Ali Nail Durmuş'un vuruşları golle sonuçlandı. Galatasaray'da Kubilay Türkyılmaz ile Feti Okuroğlu, Fenerbahçe'de ise Feyyaz Uçar, Kemalettin Şentürk ve Oğuz Çetin penaltı vuruşlarından yararlanamadı. Vuruşlar sonrasında rakibine 3-2'lik üstünlük kuran Galatasaray, kupanın sahibi oldu.
Maç sonrası
Fenerbahçe teknik direktörü Tomislav Ivić, maçın ardından "İyi mücadele ettik. Ama ne tesadüftür ki Galatasaray'a bu kez de penaltılarla yenildik." açıklamasını yaptı. Galatasaray'ın bir sonraki sezon teknik direktörlüğünü yapacak olan Souness, maçtan sonra kaleci Staučė'yi tebrik etti ve maç hakkında "Heyecanlı bir maçtı. Ancak futbol adına aynı şeyi söyleyemem. Sonuca sevindim." ifadelerini kullandı. Fenerbahçe başkanı Ali Şen "Çok iyi mücadele ettik. Adeta tek kale oynadık. Şanssızdık. Farklı kazanabileceğimiz maçı penaltılarla kaybettik." şeklinde demeç verdi. Öte yandan Galatasaray oyuncusu Bülent Korkmaz'ın Staučė'ye "İlk kez bir işe yaradın" demesi ve maç içinde hata yapan Türkyılmaz'ın üzerine yürümesi de maçın ardından soyunma odasında gerçekleşen olaylardandı.
Calchas gruberi
Calchas gruberi, Iuridae familyasından tehlikeli olmayan endemik bir akrep türüdür.
Daha önce Calchas nordmanni türü altında ele alınırken 2009 yılında František Kovařík ve arkadaşlarınca yayımlanan çalışmayla revize edildi ve ayrı tür olarak kayda geçildi. Holotipi Mersin'dir.
Morfoloji
Küçük boy akrepler olup 26 – 36 mm uzunluğundadır. tarak dişleri, erkelerde 8 - 9 (8), dişilerde 7 - 8 (7). Küçük kahverengi desenlerle kaplı sarı turuncu rengi vardır.
Fall to Pieces (Avril Lavigne şarkısı)
"Fall to Pieces" Avril Lavigne'in ikinci albümü olan Under My Skinden beşinci ve son singleı. Söz-müziğinde Avril Lavigne ve Raine Maida imzasını taşıyan "Fall to Pieces" yayınlandığı diğer ülkelerden farklı olarak Amerika'da, Lavigne'nin "Under My Skin" albümünden dördüncü single olarak yayınlandı. "Fall to Pieces" Amerika'daki müzik listelerinde diğer single'ın getirdiği başarıyı getirmese de, Kanada müzik listelerinde beklenen başarıyı gösterdi. Single'a yapılan video klip çalışmaları tamamlanamadan durduruldu.
Listeler
"Fall to Pieces" Kanada'nın BDS Airplay Müzik Listesi'ne yedi numaradan giriş yaptı. Bu başarı Lavigne'nin "Nobody's Home" ve "Don't Tell Me" singlelarından sonraki üçüncü başarılı singleı oldu. Güney Afrika müzik listelerinde ise onaltıncı sıraya yerleşti. Lavigne tarafından yeteri kadar tanıtılmayan bu single doğal olarak Amerika'da Billboard Hot 100 listesinde beklenen başarıyı göstermedi; Bubbling Under Hot 100 Singles listesinde altıncı sıraya, Billboard Pop 100 sıralamasında ise ellibeşinci sıraya yerleşti.
Calchas gruberi
Tehlikesi
Ender olduğu için tıbbi önemi bilinmemekle birlikte, aynı familyadan Iurus türleri gibi zararsız oldukları sanılmaktadır. Zehirleme vakalarına dair bir rapor yoktur.
Adlandırma
Viyana Doğa Tarihi Müzesi'nden araknoloji uzmanı Dr. Jürgen Gruber'in adına ithaf edilmiştir.
Fall to Pieces
Fall to Pieces şu anlamlara gelebilir:
Müzik:
Televizyon:
Evanescence
Evanescence ( telaffuz: ˌɛvəˈnɛsəns), Amerikalı rock müzik grubu. 1995 yılında grubun vokalisti Amy Lee ve gitaristi Ben Moody tarafından Little Rock, Arkansas'ta kurulmuştur.
Daha önce "Childish Intentions" ve "Stricken" gibi isimlerle de anılan grup en son "Evanescence" adını aldı. İki özel EP ve Bigwig Enterprises'ın yardımlarıyla Origin adını taşıyan demo CD'nin kaydedilmesinin ardından, grup 4 Mart 2003'te ilk uzunçalar albümü olan Fallenı Wind-up Records üzerinden satışa sundu. Dünya çapında 15 milyondan fazla kopyası satan bu albüm ve Daredevil filminin müziği olarak da kullanılan "Bring Me To Life" şarkısı sayesinde, grup iki Grammy Ödülü kazandı. Daha sonra 25 Mayıs 2004 tarihli Paris konserini 23 Kasım'da Anywhere But Home adı altında yayınlayan grup, bu albümü ile 1 milyonluk satışa ulaştı. 3 Ekim 2006'da grup 4 milyondan fazla satan ikinci stüdyo albümü The Open Door'u satışa çıkardı. Bu albümün 5 Ocak 2006'da başlayıp 9 Aralık 2007'de sona eren turnesinin ardından grup müziğe ara vermeye karar verdi.
Evanescence'ta birkaç eleman değişikliği yaşandı. Bunların ilki, solo olarak Hristiyan müziği üzerine çalışmaya karar veren klavyeci David Hodges oldu. 2003'te grubu bırakmaya karar veren kurucu ve gitarist Moody'nin yerine Cold grubundan Terry Balsamo geldi. 2006'da basçı Will Boyd'un grup ile yollarını ayırmasıyla Tim McCord grupta görev almaya başladı. 2007'de ise gruptan ayrıldıkları beyan edilen davulcu Rocky Gray ve gitarist John LeCompt'ın yerini "The Open Door" turnesi boyunca Will Hunt ve Troy McLawhorn doldurdu. Troy McLawhorn turneden sonra gruptan ayrılsa da, Will Hunt grubun bateristi olarak grupta kaldı. Grubun lideri Lee şu anda tek değişmemiş Evanescence üyesidir.
Haziran 2009'da Amy Lee Evanescence'ın resmi sitesinde yaptığı açıklamada, grubun yeni bir albüm için hazırlık içerisinde olduğunu bildirdi.
Kuruluş
Evanescence grubu; vokalist, piyanist ve şarkı yazarı Amy Lee ile eski gitarist ve şarkı yazarı Ben Moody tarafından 1995 yılında kuruldu. Birbirlerini daha önce de tanımakta olan ikili, 1994'te Little Rock'taki bir gençlik kampında; Moody'nin, Lee'yi 1993 yılı hiti "I'd Do Anything for Love (But I Won't Do That)" (Meat Loaf) adlı parçayı piyanoda çalarken duymasıyla tanışmıştı. Lee tarafından yazılan "Solitude" ve "Give Unto Me" ile Moody tarafından yazılan "Understanding" ve "My Immortal" ikili tarafından aranje edildi.
Lee ve Moody'nin şarkılarından ikisinin yerel radyolarda çalınması, grubun ülkede tanınmasını ve konser isteklerinin artmasını sağladı. Nitekim grup canlı bir gösteri sergiledi ve böylece yerel çevrenin en popüler gruplarından biri haline geldi. Grubun adı için "Childish Intentions" ve "Stricken" gibi adlar denendikten sonra, "yok olmak" "buhar olup uçmak" anlamına gelen "Evanescence"ta karar kılındı. Lee, sonrasında "gizemli, karanlık ve dinleyicinin aklında kalıcı" olduğundan bu adı sevdiğini söylemiştir.
İlk demo CD'leri olan "Origin"in (2000) yanı sıra grup iki adet EP yayınladı. İlki kendi adlarını taşıyan "Evanescence EP", ikincisi ise "Whisper EP" adıyla da bilinen ve 50 kopyası basılan "Sound Asleep EP" idi. "Origin" ve bu iki EP, grubun ilk stüdyo albümü "Fallen" daki parçaların bazılarının demo sürümlerini içermektedir. Sonradan bu eski parçaların internetten indirilmesine izin verilmiştir. Evanescence şu an Hard Rock müzik türüyle ilgileniyor.
Fallen
2003'ün başlarında grubun kadrosu, Amy Lee ve Ben Moody'nin arkadaşları olan John LeCompt, Rocky Gray ve Will Boyd'un katılmasıyla tamamlandı ve grup Evanescence'ın ilk şarkılarını tekrar kaydetti. Bu sırada Wind-up Records ile anlaşma imzalandı ve sıradaki albüm olan "Fallen" üzerine çalışılmaya başlandı. Beşli, "Fallen" albümünü düzenlemek için uğraşırken video oyun şirketi Nintendo ile "Nintendo Fusion Tour"da çalmak için anlaşma imzaladı.
Fallen albümü "Billboard İlk 10" listesinde 43 hafta geçirerek, ABD'de 6 platin plak kazandı. 6,6 milyonu ABD'de olmak üzere tüm dünyada 15 milyondan fazla kopyası satıldı. Albüm, 104 hafta boyunca "Billboard İlk 200" listesinde kalarak tarihte "Billboard İlk 50" listesinde en az bir yıl geçiren sekiz albümden biri haline geldi.
Evanescence'ın ilk teklisi olan, Paul McCoy (12 Stones)'un konuk vokal olarak yer aldığı "Bring Me To Life"; "Billboard Hot 100" listesinde 5. sıraya, İngiltere listelerinde de 1. sıraya ulaştı ve bir ay (Haziran-Temmuz 2003) boyunca yerini korudu. WWE No Way Out 2003 için de resmi müzik olarak kullanıldı. "My Immortal" teklisi, ABD ve İngiltere listelerinde 7. sıraya ulaştı. Her iki şarkı da "Daredevil" filminin müziği olarak kullanıldı. "Bring Me to Life" sayesinde dört dalda aday gösterildikleri 2004 Grammy Ödülleri'nde Evanescence "En İyi Yeni Sanatçı" ve "En İyi Hard Rock Performansı" dallarında ödülü evine götüren grup oldu. Albümden çıkan diğer tekliler olan "Going Under" (5. ABD Modern Rock Parçaları, 8. İngiltere Listeleri ) ve "Everybody's Fool" (36. ABD Modern Rock Parçaları, 23. İngiltere Listeleri ) için de klipler çekildi.
Anywhere But Home
23 Kasım 2004'te, Evanescence yeni kadrosu ile Anywhere But Home adını taşıyan bir konser CD'si/DVD'si yayınladı. DVD; 25 Mayıs 2004 tarihinde Paris'te verilen konser, sahne arkası görüntüler ve imzalama aşamasında çekilen fotoğraflardan oluşuyordu. CD'de ise konserde çalınan şarkıların yanı sıra tekli olarak yayınlanan "Missing" (1. İspanya) parçası ve CD'de "Breathe No More" ("Elektra" filminin müziği), "Farther Away" ve Korn cover ' ı "Thoughtless" parçaları yer aldı.
The Open Door
Kanada ve ABD'de 3 Ekim 2006'da piyasaya sürülen 13 şarkılık albüm; İngiltere'de 2 Ekim 2006'da, Avustralya'da ise 30 Eylül 2006'da satışa sunuldu. ABD'de ilk haftasında 447,000 kopyası satılan albüm ABD'de Billboard 200 albüm listesinde 1 numaraya kadar tırmandı.
Albümün kayıt aşaması; Amy Lee'nin yaratım aşamasını doruğa ulaştırmak istemesi, diğer grup elemanları yan projeleriyle meşgul olması, gitarist Terry Balsamo'nun kalp krizi geçirmesi ve menajerlerini kaybetmiş olmaları nedeniyle yavaş ilerledi. Her ne kadar Lee Evboard adlı internet hayran forumunda yeni Evanescence albümünün Mart 2006'da tamamlanacağını belirtmiş olsa da, yayın tarihi 3 Ekim'e çekildi; bir iddiaya göre bunun nedeni ise "Wind-up Records'un yakında yayınlanacak olan modern rock ve alternatif rock listelerinde çıkış yapan "Call Me When You're Sober" teklisinde birtakım değişikler yapma isteği" idi. "Call Me When You're Sober"ın Los Angeles'ta çekilen müzik videosu "Kırmızı Başlıklı Kız" adlı masala dayanıyordu. "The Open Door" albümü ve "Call Me When You're Sober"ın videosu iTunes'ta 15 Ağustos 2006 tarihinde ön sipariş için halka açıldı.
Lee, "Narnia Günlükleri: Aslan, Cadı ve Dolap" filmi için bir parçayı kaleme aldığını ancak şarkı "çok karanlık ve epik" olduğu için geri çevrildiğini bildirdi. Ona göre bu sadece "The Open Door için daha fazla materyal" demekti. "Narnia" filmi için yazıldığı söylenen bir diğer parça ise bir Mozart şarkısından etkilenmiş olan "Lacrymosa"ydı. Ancak, "Narnia"nın prodüktörleri, bu bilginin "kendileri için yeni" olduğunu belirterek herhangi bir Evanescence parçasının filmin müziğinde yer almasının düşülmediğini açıkladı.
Evanescence
Haziran 2009'da Amy Lee, Evanescence'ın resmi sitesinde yaptığı açıklamada, grubun 2010 yılında çıkarmayı planladığı yeni albümleri için hazırlık içerisinde olduğunu bildirdi. Lee ayrıca yeni albümdeki müziğin önceki çalışmaların gelişmişi ve "daha iyi, daha güçlü ve daha ilginç" olacağını da sözlerine ekledi.
Birçok duyarlı sanatçı gibi Evanescence da Haiti'de yaşananlara göz yummadı ve Together Again şarkısını internette satışa çıkararak gelirini Haiti'ye bağışladı. Şarkının indirilmesi 22 Şubat'tan itibaren serbest hale geldi. Haiti'ye yardım etmek isteyenler en az 5 dolara grubun şarkısını indirebildi, böylece oradaki insanlara yardım elini uzattı.
Grup yazma sürecine Haziran 2009’da başladı. Albümün yayınlanma tarihi birkaç kez değiştirildi. En başta grup 22 Şubat 2010’da prodüktör Steve Lillywhite ile stüdyoya girdi ama sonra onunla kayıt yapmayı bıraktılar; çünkü “meydana çıkan şey hoş değildi”. O zamanlar albümün yayınlanma tarihi 2010’un Ağustos veya Eylül ayı olarak düşünülüyordu, ama ardından Lee Evanescence’in stüdyoyu bıraktığını açıkladı. 11 Nisan 2011’de grup yeni prodüktör Nick Raskulinecz ile tekrar stüdyoya döndü ve kayıtlar 8 Temmuz 2011’de tamamlandı. Albümden ilk tekli olan “What You Want” 9 Ağustos 2011 tarihinde yayınlandı. En sonunda albüm 11 Ekim 2011 tarihinde "Evanescence" adıyla piyasaya çıktı.
Amy Lee, albümün adının Evanescence olmasının nedenini şöyle açıklıyor:
"Albümün adının Evanescence olmasını istedik çünkü grup gerçekten bir değişim geçirdi. Artık gerçek Evanescence oldu."
Kadrodaki değişimler
22 Ekim 2003'te, "Fallen" albümünün Avrupa turu sırasında, Moody söylendiğine göre müzikal ayrılıklar nedeniyle grubu bıraktı. Amy Lee, birkaç ay sonra gerçekleşen bir söyleşide, "[...] eğer bir şeyler değişmezse ikinci kaydın yapılamayacağı noktaya gelmiştik." sözleriyle yorumunu bildirdi. Lee ve Moody iyi arkadaşlar olduğu için bu birtakım karışıklıklara yol açtı. Lee ise bu olayın grup içerisinde yaşanan gerginliklerin bir sonucu olduğunu belirtti. Moody'nin yerine gelen kişi Cold grubundan Terry Balsamo oldu.
14 Temmuz 2006'da grubun kayıt firmasının konuşmacısı, bas gitarist Will Boyd'un "başka bir büyük tura çıkmak istememesi" ve "ailesiyle daha fazla vakit geçirmeyi tercih etmesi" nedeniyle Evanescence'tan ayrıldığını bildirdi. 10 Ağustos 2006'da resmi internet sitelerinde gösterilen, MTV ile yapılmış bir söyleşide, Amy Lee; eski The Revolution Smile gitaristi Tim McCord'un grupta bas çalacağını bildirdi.
4 Mayıs 2007 tarihinde gitarist John LeCompt, Evanescence'tan atıldığını ve davulcu Rocky Gray'in de ayrılmaya karar verdiğini açıkladı. LeCompt MySpace sayfasında; Lee'nin hiçbir uyarı veya görüşme yapmaksızın cep telefonunu arayarak kendisini gruptan kovduğunu iddia eden bir yazı yayımladı. Daha sonra MySpace'inde bir açıklama yayımlayan Rocky Gray, Wind-up Records'un kendisine basına bu olay hakkında konuşmasını yasakladığını bildirdi. Lee grubun resmi sitesinde, kadrodaki bu değişikliklere rağmen hiçbir konser ya da turnenin iptal edilmeyeceğini açıkladı.
17 Mayıs 2007 tarihinde Wind-up şirketi, Dark New Day grubunun elemanları olan davulcu Will Hunt ile gitarist Troy McLawhorn'un, Gray ve LeCompt'un yerini dolduracağını duyurdu. Ancak, EvThreads.com adlı forumda "Will ve Troy'u bir süre için ödünç alıyoruz" diyen Lee iki sanatçının Dark New Day'i bırakmayacağını bildirdi. İlk başta Hunt ve McLawhorn'un Eylül 2007'deki Family Values Tour'a kadar gruba eşlik edeceği açıklanmıştı, ancak ikisi de "The Open Door" turnesinin sonuna kadar Evanescence konserlerinde yer aldılar. Bu günlerde, kendisi ve grubunun bir molada olduğunu belirten Lee yakın zamanda çıkması planlanan herhangi bir albüm olmadığını bildirdi.
Müzik tarzı, eleştiriler ve tartışmalar
Kritikler Evanescence'ı farklı türden gruplarla karşılaştırmaktadır. Buna Linkin Park ve P.O.D. gibi nu metal toplulukları, Nightwish ve Within Temptation gibi senfonik metal grupları, Lacuna Coil ve Type O Negative gibi gotik metal hareketleri örnek olarak gösterilebilir. Evanescence'ı nu metal, senfonik rock ve gotik rock gibi türlerle de ilişkilendiren Johnny Loftus; grubun Hristiyan tarafının "Tourniquet" adını taşıyan şarkıdaki "Kurtarılamayacak kadar kayıp mıyım? / Çok mu kayıbım? / Tanrım, sargı bezim / Kurtuluşu bana geri ver." gibi sözlerle açığa çıktığını belirtmektedir. Eleştirmen Cammila Albertson (Allmusic) Evanescence'ın gotik metalden bir adım uzakta olduğunu, yaptıkları müziğin "zaten kollara ayrılmış bir tür olan metalin pop versiyonu" olduğunu söylemiştir. Bunun yanı sıra Metal Hammer, Rolling Stone ve Blender gibi yayınlar da Evanescence'ı bir gotik metal grubu olarak göstermiştir. Evanescence'ın "The Open Door" albümü (özellikle de "Lithium" adını taşıyan parça) Allmusic eleştirmeni Stephen Thomas Erlewine tarafından "epik gotik rock" şeklinde tanımlanmıştır. About.com'un eleştirmenlerinden Bill Lamb kısaca "pop-gotik" olarak tanımlarken; Blender ' dan David Browne ayrıntılara inerek "melankolik Enya'nın dokunuşlarıyla gotik Hristiyan nü-metal" der. Allmusic'ten Johnny Loftus ise Evanescence'ı alternatif metal türünün altında sayar. Onun dışında grubun adı alternatif rock, hard rock, post-grunge, pop ve elektronika tarzlarının altında da sayılmaktadır.
Evanescence'ın heavy metal ile olan ilişkisi de tartışmalıdır. Popüler bir müzik sitesi olan Metalstorm, grubu bir metal müzik grubu olarak kabul etmez. Metal-archives ve Rateyourmusic gibi yoğun katılımlı müzik sitelerindeki dinleyiciler tarafından da grup herhangi bir heavy metal türü altında değerlendirilmez. Bunların yanı sıra, Moonspell'den Fernando Ribeiro, Evanescence'ın bir metal grubu olmadığını ileri sürmektedir. Gotik doom metal grubu My Dying Bride'dan Aaron Stainthorpe ise Evanescence'ın My Dying Bride'a benzeyen bir müzik yaptığını ama bunu daha ticari bir yöne çevirdiğini söyler.
Hristiyan tartışması
Başlangıçta Hristiyan müzik marketlerinde tanıtımı yapılan Evanescence bir Hristiyan rock grubu olarak anılmak istemediğini açıkça belirtmiştir. Nisan 2003'te, Wind-up Records'un başkanı Alan Meltzer grubun albümlerinin Hristiyan satış mağazalarından kaldırılmasını isteyen bir basın açıklaması yaptı.
Ben Moody, 2003 yılında Entertainment Weekly ile yapılan bir söyleşide "Aslında Hristiyan listelerinde yüksek bir yerdeyiz ama ne işimiz var orada?" şeklinde bir açıklama yapmıştır. Bu, Moody'nin daha önce söylediklerine ters düşüyordu: "Yaptığımız müzikle, Hristiyanlığın bir katı kurallar topluluğu olmadığını kanıtlayacağımızı umuyoruz. Dinleyicilere iletmeyi her şeyden çok istediğimiz mesaj basit - Tanrı Sevgidir." Bunların sonucunda; Hristiyan cemiyetinde birtakım eleştirilere maruz kalan grubun, "Fallen" albümünün Hristiyan müzik marketlerine dağıtılmasını onayladığı iddia edildi. Tartışmanın ilk dönemlerinde çoğu Hristiyan radyosu "Bring Me To Life" parçasını çalma listelerinden çıkardı. "Radio&Records"un "Hristiyan Rock İlk 10" listesinde bir hafta 5. sırada olan şarkı sonraki haftada listedeki yerini tamamen kaybetti.
2006'da Billboard dergisi Amy Lee'ye grubun Hristiyan olup olmadığını sorduğunda Lee'den gelen cevap şöyle oldu:
Dış bağlantılar
Sosyal Ağlar
Siglit İnuitçesi
Siglit İnuitçesi ya da Siglitçe (kendilerince Siglitun; İngilizce Siglit, Siglitun, Inuvialuktun proper), Kanada'da Kuzeybatı Toprakları eyaletinde Inuvialuit Settlement Region özerk bölgesindeki Paulatuk, Sachs Harbour and Tuktoyaktuk yörelerinde Batı Kanada İnuitlerinden Siglit İnuitleri tarafından konuşulan Batı Kanada İnuitçesinin ana lehçesidir.
Karşılaştırma
Siglit İnuitçesi ile bölgede konuşulan Uummarmiut İnyupikçesi arasındaki karşılaştırma:
Hear in the Now Frontier
Hear in the Now Frontier Seattle'lı progressive rock grubu Queensryche'ın 25 Mart 1997 tarihinde yayınladığı altıncı stüdyo albümüdür. Bu albümle birlikte Queensryche, progressive rock müziğe uzun soluklu bir ara verip alternative rock denemesi yapmıştır. Bu albümde gitarist Chris DeGarmo ilk kez bir parçada (All I Want) ön vokalistlik yapmışır.
Turne sırasında Queensryche 'ın uzun süreli plak şirketi EMI America Records iflas etmiştir. Bu nedenle grup, turnenin geri kalanını kendi finansal imkânlarıyla karşılamak zorunda kalmıştır. Bu arada gitarist Chris DeGarmo, 1998 yılında turne sırasında Queensryche 'dan ayrılma kararı almıştır. DeGarmo, dört yıl aradan sonra Tribe albümünün kayıtları sırasında gruba geçici olarak katılsa da, sadece misafir müzisyen olarak albüm için beş adet şarkı besteleyip bu şarkıları stüdyoda çalmış ve tekrar gruptan ayrılmıştır.
2003'te tekrar yayınlanan CD'de yer alan bonus şarkılar
Albümün bu versiyonu 10 Haziran 2003'te aşağıdaki bonus şarkılarla birlikte yayınlanmıştır:
Şaban Ağa Camii
Şaban Ağa Camii Muğla ili Yatağan ilçesinde Stratonikeia antik yerleşim yerinde ve koordinatlarında bulunan ibadete açık tarihi bir camidir.
Stratonikeia Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde de yerleşim görmüş olup, köyün camisinde 1522 yılındaki Rodos seferi sırasında Kanuni Sultan Süleyman'ın namaz kıldığı tahmin edilmektedir. Buna göre cami en az beş yüz yıllık olmalıdır. Evliya Çelebi köyün camisini Tabakhane Camisi olarak adlandırmıştır. Ne var ki 1876 yılında cami esaslı bir onarımdan geçmiş veya yeniden yaptırılmıştır. Camiyi yeniden yaptıran kişi Şaban Ağa'dır ve cami bugün de onun adıyla adlandırılmaktadır.
Disney XD tarafından yayınlanan programların listesi
Bu sayfa Disney XD'nin yayınladığı programları içermektedir.
Groton, Massachusetts
Groton, Amerika Birleşik Devletleri'nin Massachusetts eyaletinde yer alan ve Middlesex ilçesinde yer alan bir şehirdir. 26 Kasım 2009 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 10,873 olduğu tespit edilmiştir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 4,873 kişi, 1,848 ev ve 1,367 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise 79.0% Beyaz, 11.3% Afrikan Amerikan, 0.3% Yerli Amerikan, 5.2% Asyalı, 0.1% Pasifik Adalı, 1.1%'i ise diğer gruplardandır.
Ebubekir Bal
Ebubekir Bal (d. 1 Mayıs 1964, Diyarbakır), Kürt asıllı Türk iş insanı, siyasetçi. TBMM 26 ve 27. dönem Adalet ve Kalkınma Partisi Diyarbakır milletvekilidir.
Yaşamı
Ebubekir Bal, ilk ve ortaokul eğitimini Diyarbakır'da tamamladı. Özel şirketlerde yönetim kurulu başkan ve başkan yardımcılığı, Diyarbakır Ticaret Borsası başkan yardımcılığı, Meclis başkanlığı, Yönetim Kurulu başkanlığı, TOBB Yönetim Kurulu üyeliği ve TOBB Üniversitesi Mütevelli Heyeti üyeliği görevlerinde bulundu.
İyi düzeyde Kürtçe bilen Bal, evli ve 3 çocuk babasıdır.
Otoyol 2
Otoyol 2 (O-2, 2. Çevre yolu), İstanbul'u çevreleyen ikinci otoyol. Avrupa ucu Mahmutbey'de, Asya ucu Kozyatağı'ndadır. Birinci çevre yolu olan 'den daha geniş bir yay çizer. Çift yönlü ve sekiz şeritlidir. gibi İstanbul Boğazı´nın üzerinden geçer. Boğaz geçişi Fatih Sultan Mehmet Köprüsü üzerinden sağlanır.
Barut İmparatorlukları
Barut İmparatorlukları, ya da Ateşli Silah İmparatorlukları, üçü de farklı çizgilerde de olsa müslüman Osmanlı, Safevi ve Babür imparatorluklarını anlatmak için kullanılan bir terimdir. Bu imparatorluklar, daha tarih sahnesinde yeni geliştirilmeye başlanmış olan ateşli silahları kısa sürede askeriyelerinin ana silah unsurları haline getirmiş, ateşli silahların sistemli ve yaygın kullanımıyla güçlü birer imparatorluk haline gelmişlerdir. Bu üç imparatorluğun ateşli silahları son derece etkin bir şekilde kullanan ilk devletler oldukları ileri sürülür. Üç imparatorluk, ateşli silah teknolojisi sayesinde geniş ve verimli toprakları ele geçirerek, erken modern dönemin en güçlü ve en istikrarlı ekonomileri arasında yer aldılar. Bunlar ticari büyümeye ve kültürel faaliyetlerin himayesine yol açarken, siyasi ve yasal kurumları artan bir merkezileşme derecesiyle konsolide edildi. Kişi başına gelir ve nüfusta önemli bir artış ve sürekli bir teknolojik inovasyon hızı elde ettiler.
Yeni icat edilen ya da geliştirilen ateşli silahların, özellikle de top ve aynı mantıkla çalışan ve kolay taşınabilen tüfek gibi hafif ateşli silahların, imparatorluk inşası sırasında kullanılması ve geliştirilmesiyle İslami Barut İmparatorlukları tarafından oldukça geniş bölgelerin fethedilmesi mümkün oldu. Avrupa'nın aksine, ateşli silahlarının kullanılması, bu imparatorluklarda, askeri örgütlenmenin çok ötesinde değişikliklere yol açtı. Hindistan alt kıtasında bulunan Babürler, gösterişli mimarileri ve bir proto-sanayileşme çağını müjdelemeleri ile tanınırlar. Safeviler, İran için verimli ve modern bir devlet idaresi yarattılar ve güzel sanatlarda büyük gelişmelere sponsor oldular. İstanbul merkezli Osmanlı İmparatorluğunun halife sultanı İslam dünyasının da başıydı. Güçleri, zenginlikleri, mimarisi ve çeşitli katkıları Asya tarihinin gidişatını önemli ölçüde etkiledi.
Terimin ortaya çıkışı
Barut İmparatorlukları ifadesi, Chicago Üniversitesi'nden Marshall G.S. Hodgson ve meslektaşı William Hardy McNeill tarafından icat edilmiştir. Hodgson, son derece etkili üç ciltlik çalışması The Venture of Islam (1974)'ın Kitap 5 ("The Second Flowering: The Empires of Gunpowder Times") başlığında ifadeyi kullanmıştır. Hodgson, ateşli silahların, Moğol sonrası dönemlerde hüküm süren istikrarsız ve coğrafi olarak sınırlı Türk aşiretleri konfederasyonlarının yerini alan "Orta Dönem askeri himaye devletlerinin" anahtarı olarak gördü. Hodgson bir "askeri himaye devleti"ni üç özelliğini sıralamaktadır:"birincisi, bağımsız hanedan hukukunun meşrulaştırılması; ikincisi, tüm devletin tek bir askeri güç olarak algılanması; üçüncüsü, tüm ekonomik ve yüksek kültürel kaynakları askeri lider ailelerin birer parçası olarak açıklama girişimi."McNeill, bu tür devletlerin "yeni topçuları tekelleştirebildikleri zaman, merkezi makamların daha büyük bölgeleri yeni veya yeni konsolide imparatorluklara birleştirebildiklerini" savundu." McNeill'e göre "tekelleşme" anahtardı. Avrupa, onbeşinci yüzyılda top teknolojisinde yeni gelişmelere öncülük etse de, hiçbir devlet ateşli silahları tekelleştirmedi. Silah döküm bilgisi Scheldt ve Ren nehirlerinin ağızlarına yakın alçak ülkelerde yoğunlaşmıştı. Fransa ve Habsburglar bu bölgeleri kendi aralarında böldüler ve bu da bir güç çatışmasına neden oldu. Buna karşılık, bu tür tekeller devletlerin Batı Asya, Rusya ve Hindistan'da askeri imparatorluklar yaratmalarına ve "önemli ölçüde değiştirilmiş bir şekilde" bile olsa Çin, Kore ve Japonya'da benzer güçlerin oluşmasına izin verdi.
Ateşli silahların kullanımı
Barutun silahlarda kullanımı konusunda eski bilgiler MS. 900’lü yıllara kadar gitmektedir. Bu tarihlerde, insan gücünün fırlatabileceğinden çok daha uzağa mızrak fırlatmak için, dip kısmına barut konulan borular kullanıldığı biliniyor. MS. 14. Yüzyılda Çin’de, içi boş demir güllelere barut doldurularak ilkel bir çeşit el bombası kullanıldığı ile ilgili kayıtlar vardır. Avrupa’da ise top kullanımının sınırlı bir biçimde 14. yüzyılda başladığı anlaşılmaktadır. Surlara karşı ateşli silahların (top) kullanımına 1370'lerden önce rastlanmaz, 1420'lerden öncesinde ise ender görülür. Machiavelli, 1490'da İtalya'daki Fransız işgallinden sonra bu olayları göz önünde bulundurarak yazdığı Savaş Sanatı adlı çalışmasında, top ateşine birkaç günden fazla dayanacak sur olmadığını yazmıştır.
15. yüzyılın ilk yarısında Milano, Venedik, Cenova ve Brescia top döküyorlardı. Kısa süre sonra 1450’den itibaren vasıflı işçiler İsveç, Rusya, Fransa, İspanya ve Osmanlı İmparatorluğu’na yerleşip bu teknolojiyi söz konusu bölgelere taşıdılar. Ancak top döküm teknolojisinin İngiltere ve Hollanda'da geliştirildiği görülmektedir.
Osmanlı İmparatorluğu
Osmanlı’da ateşli silahların ne zaman kullanılmaya başladığı konusuna, bu konuda farklı yaklaşımlar olmasına karşın, eldeki kaynaklara dayanarak kesin bir yanıt verme olanağı yoktur. En olası açıklama Yeniçeri Ocağı’na dayandığı yönündedir. Ancak Yeniçeri Ocağı’nın kuruluş tarihi de net değildir. Yaklaşık olarak 1362 – 1365 olarak alınabilir. Dahası, kuruluşundan sonraki bir tarih aralığında ateşli silahların ordu kullanımına alındığı kabul edilmelidir. Buna göre 14. yüzyılın ikinci yarısı içinde bir tarih aralığında top kullanıldığına hükmetmek gerekecektir. Tüfeğin ise daha geç bir tarihte, 15. yüzyılın ilk yarısında kullanıldığı ileri sürülmektedir. Topun, hükümdarlık yılları 1481 – 1512 olan II. Beyazıt dönemine kadar sadece kuşatmalarda kullanıldığı ileri sürülmektedir.
I. Kosova Muharebesi'nde (1389) Sırplar'ın Osmanlı karşısında top kullandığı bilinmektedir. Balkanlar'daki istilalarda Boşnak ve Sırplar'la yapılan savaşlarda çok sayıda tüfek ele geçirildiği, buralardaki tüfek imalathanelerinin üretimlerine Osmanlı gözetiminde devam edildiği bilinir. Osmanlıca'da benimsenen tüfenk sözcüğünün de Boşnakça'dan geldiği anlaşılmaktadır.
Osmanlı kuvvetleri 1421 yılında II. Murat saltanatı sırasında Selanik'i ele geçirilmesinde, 1442'de Sivrihisar kuşatmasında tüfek kullanılmıştır. Varna Muharebesi'nde (1444) top ve tüfek önemli ölçüde kullanıldı. Muhtemelen Yeni Çeri'lerin ateşli silahlarla donatılması II. Murat dönemine denk gelmektedir.
Kuşatma amaçlı büyük çaplı topların nakliye olanaksızlığı, top dökümü için gerekli tüm hammadde ve malzemenin develerle savaş bölgesine taşınması ve kuşatılacak kentin yakınlarında bir yerde dökülmesiyle çözülmüştü.
Teknoloji nereden gelirse gelsin Osmanlı’da ateşli silahların artık etkin bir şekilde kullanıldığı dönem olarak II. Mehmed dönemi gösterilmektedir.
Osmanlı ordusunun ateşli silahlarla donatılmış olması hem batıda hem de doğuda yayılmasında önemli rol oynamış, ateşli silahlarla donatılmamış geleneksel ordular karşısında kesin bir üstünlük sağlamıştır. Özellikle topçu, ana kütlesi süvari olan ordular karşısında, ilk anda yarattığı patlamalarla üstünlük sağlamıştı. Süvari atları hiç alışkın olmadıkları bu ses karşısında paniğe kapılmış ve sevk edilemez hale gelmiştir. Bu durum en belirgin olarak Osmanlı ile Memlûk Sultanlığı ve Safevi İmparatorluğu arasındaki savaşlarda görülmektedir. Safevi hükümdarı Şah İsmail ordusu karşısında 1514 tarihindeki Çaldıran Muharebesi'nde Osmanlı ordusunun ancak topların desteği sayesinde yenilgiden kurtulduğu ve hatta bu sayede savaşı kazandığı görgü tanığı Venedik elçisi tarafından belirtilmektedir.
Venedik Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlar üzerinden Avrupa içlerine doğru yayılması karşısında, Osmanlı'nın ilgisini Asya'ya kaydırma stratejisiyle Akkoyunlular'ı Osmanlı ile savaşa ikna etmek üzere bir elçi göndermişti. Elçinin yanında götürdüğü hediyeler arasında "… birkaç top, bomba malzemeleri, tüfek, barut, gülle, kurşun ve 3.000 Venedik Dukası değerinde çeşitili silahlar vardır. Elçi, daha fazla ateşli silah gönderme vaadinde bulunmuştu. Akkoyunu hükümdarı Uzun Hasan, Venedik'ten beklediği top ve tüfekler ile bunlara ait mühimmat geciktiği için saldırıya geçmiş ve Osmanlı ateşli silahları karşısında yenilgiye uğramıştır.
Osmanlı İmparatorluğu’nun ateşli silahların ana silah olarak kullanılmasında değil teknolojide de, örneğin top dökümü ve barut imalatı, en azından erken yüzyıllarda ve Asya uygarlıklarına göre belirgin bir ilerleme gösterdiği anlaşılmaktadır. Bu teknoloji sayesinde, savaş halinde olmadığı İslam devletlerine ateşli silahlarla ilgili yardımlarda bulunmuştur. Örneğin 16. yüzyılın hemen başlarında bir Portekiz filosunun Hint Okyanusu’nda Uzakdoğu limanları ile Kızıldeniz arasındaki deniz ticaret yolunu kesmesi üzerine Memlûk Sultanlığı’na gemi yapımıyla ilgili yardımların yanında önemli ölçüde top ve barut gönderildiği bilinmektedir. Çeşitli tarih kaynaklarından anlaşılmaktadır ki Osmanlı yönetimi, düşmanlarına karşı mücadelelerinde ateşli silahları sadece savaşlarda değil, onların düşmanlarını desteklemek için de kullanmıştır. Osmanlı'ya karşı Safevi İmparatorluğu'nu destekleyen Portekiz'e karşılık olarak Etiyopya'ya, Hindistan'a ve Sumatra'ya, Safeviler'e karşı Özbekler'e ateşli silahlar ve bunlarda donatılmış askerler göndermiştir.
Tüm bunlara karşın Osmanlı'nın askeri alandaki başarısı ve bu sayede çok geniş topraklara yayılması, sadece ateşli silahlara dayanmamaktadır. Esas başarı, Avrupa'lı rakiplerinin çok daha sonra geliştirecekleri, doğrudan sultana bağlı daimi, profesyonel bir askeri güç oluşturmaları temelinde yükselmiştir. "Sultanın kulları" olan bu muazzaf askerler, sultana "şiddeti –zoru- kullanma tekeli" sağlamıştır. Taşra eliti kontrolündeki askerî güçlerden, esas olarak tımarlı sipahiden, çok daha organize olan bu askerî güç, sultanın otoritesini onun şahsında merkezileştirmiştir.
Safevi İmparatorluğu
Safevi İmparatorluğu, kurucusu ve yaklaşık 250 yıllık tarihi boyunca hükümranı olan Safevi Hanedanı'na dayanmaktadır. Hanedanın tarihi ise bir tarikat şeyhliğinden hükümdarlığa uzanan bir tarihtir. Tarikat, Erdebil'de Şeyh Safiyüddin İshak tarafından kurulmuştur. Bu nedenle bazı kaynaklarda Safevi Tarikatı yerine Erdebil Tarikatı olarak da geçer. Şeyh Cüneyd tarikat şeyhi olduğunda ise doğuşundan beri sunni bir tarikat olan Erdebil Tarikatı şii bir tarikat haline gelmiştir.
Çaldıran Muharebesi'nde Osmanlılar, Safevilerle ilk kez meydan savaşı ile karşı karşıya geldi. Osmanlı Sultanı Yavuz Sultan Selim, bir Şii tehdidi olarak nitelediği Şah İsmail'i yok etmek için 1514'te sahra toplarıyla doğuya hareket etti. İsmail, meydan savaşlarında topçulara dayalı durağan bir askeri taktiği olan Osmanlı ordusunun karşısında, açık bir süvari hücumunu tercih eden ve başarıya ulaşan bir taktiği savunuyordu. Osmanlılar savaşta silahlı Yeniçerilerini, toplarını taşıyan arabaların arasına yerleştirdi ve bu da Yeniçerilere koruma sağladı. Açık süvari hücumun sonucu Safevi ordusu için yıkıcı oldu. Yenilgileri o kadar genişti ki, Osmanlı kuvvetleri kısa süre içerisinde ilerlemeye devam edip Safevi başkenti Tebriz'in bir kısmını işgal etti.
Çaldıran yenilgisi Şah İsmail'in bölgesel genişlemesine son vermesine rağmen, Şah yine de birliklerini barut silahlarıyla silahlandırarak bölgesindeki Osmanlı tehdidine karşı korumak için acil adımlar attı. Çaldıran'dan sonraki iki yıl içinde İsmail'in 8.000 ve 1521'de muhtemelen 20.000 kişilik bir tüfekçi birliği vardı. Büyük Abbas'ın gerçekleştirdiği ordu reformu sonrasında (1598 civarı), Safevi kuvvetleri 500 topun yanı sıra 12.000 tüfekçiden oluşan bir topçu birliğine sahipti.
Safeviler, ilk olarak Şah İsmail'in ölümünün ardından başlayan iç savaş sırasında Doğu İran'ı işgal eden Özbeklere karşı ateşli silahları etkin bir şekilde kullandılar.Genç Şah Tahmasb, Herat'ı kurtarmak için bir ordunun başına geçti ve 24 Eylül 1528'de Özbeklerle karşılaştı. Safevilerin, Özbekleri kararlı bir şekilde yendikleri Cem'de, Şah ordusu, her iki tarafında süvarilerin bulunduğu vagonlarla korunan merkeze toplar (vagonlarda döner toplar) konuşlandırdı. Binlerce silahlı piyade de Osmanlı ordusunun Yeniçerileri gibi merkezde toplandı.Özbek süvarileri, Safevi ordusunu her iki kanatta da çevirmesine rağmen, Safeviler merkezi korudu ve Tahmasp'ın liderliğinde toplanan merkezin piyadeleri, Özbek güçlerini dağıtmayı başardı. Safevilerin, Cem'deki bu taktiği, Babür imparatorluğu tarafından "Anadolu tarzında" olarak tanımlanacaktı.
Babür İmparatorluğu
Pencap Valisi Devlet Han tarafından Delhi Sultanı İbrahim Han'a karşı başlatılan isyanı desteklemek için Babür İmparatorluğu'nun kurucusu ve ilk hükümdarı Babür'ü Hindistan'a davet etti. Babür davete icabet ederek Hindistan'a yöneldi ve ile İbrahim Han'ın ordusu ile Panipat'ta karşılaştı. Delhi Sultanı'nın ordusunda 1000 kadar fil vardı ve asker sayısı da çok kalabalıktı. Ancak ateşli silahlara ve saha topçularına aşina olan Babür 1513'te Osmanlı padişahı Yavuz Sultan Selim ile anlaşmaya varmış ve Selim, Babür'a Üstad Ali Kuli ve Mustafa Rumi gibi birçok askeri danışmanı fetihlerinde yardımcı olmak için göndermişti. Bu özel yardım ile Babür, Hindistan'da önemli bir avantaj sağlayacak olan formasyonu uygulamaya başlamıştı: merkezde vagonlarla korunan topçular ve ateşli silahlarla donatılmış piyadeler ile her iki kanatta da okçular.
Doğu Asya Barut İmparatorlukları
Farklı çizgilerde de olsa müslüman Osmanlı, Safevi ve Babür imparatorluklar, yeni edindikleri ateşli silahları ve teknikleri kullanarak savaş alanlarına hükmetme konusunda hızla kazandıkları başarılarla biliniyor ve Barut İmparatorlukları olarak anılıyor. Doğu Asya'da ise Çin, Japon ve Kore güçleri ve askeri başarıları, yalnızca İslam İmparatorluklarının değil, Avrupa İmparatorluklarının da başarısı nedeniyle genellikle göz ardı edilmektedir. Bununla birlikte, Doğu Asya'daki barut savaşının başarısı ve yeniliği, askeri ilerlemeleri için İslami Barut İmparatorlukları ile aynı bağlamda bahsetmeye değer.
Çin
Barut Çin'de icat edilmekle beraber, başlangıçta askeri amaçla kullanılmıyordu. Bu teknoloji, dünya üzerinde batıya doğru geniş bir alanda ilerleyip, ardından Çin'e hafif ateşli silahlarla geri döndü. 1540'lar ve 1560'lar arasındaki Doğu Asya Korsanlığının altın çağı sırasında, büyük olasılıkla savaşları ve bu korsanlarla diğer karşılaşmaları sayesinde Ming güçleri kaçınılmaz olarak ateşli hafif silahları ele geçirip kopyalamışlardı. Binlerce silahlı adamı kontrol eden güçlü bir denizci Wang Zhi'nin 1558'de Ming'e teslim olması ve silahlarının benzerlerinin üretilmiş olması da bir diğer olasılık. Arkebüz teknolojisi bu özel durum, bu silahların kullanımını genişletmek için Çinliler için Ming yetkililerin ilgisini çekecek kıvılcım ilk olabilir.
Çinliler, askeri başarı ile sonuçlanan ateşli silah kullanımına dayalı taktik stratejileri yoğun bir şekilde uyguladılar. Saygın bir Ming askeri lideri olan Qi Jiguang, savaştaki performanslarının başarılı olması için askerlerini tatbikatlarla eğitti. Ek olarak, Qi Jiguang ayrıca voleybol, karşı yürüyüş, takımlara bölünme gibi yenilikçi savaş tekniklerini kullandı ve hatta savaş alanına uyum sağlamak için esnek bir formasyona sahip olmayı teşvik etti. 1661'de başlayan Çin-Hollanda Savaşı sırasında, Ming Komutanı Zheng Chenggong, savaşta Qi Jiguang'a benzer taktikler kullandı. Hollandalılar üstün silahlara sahip olsa da, Çinliler disipline sıkı sıkıya bağlı kalmaları ve formasyonda kalma yetenekleri sayesinde Hollanda kuvvetlerini yenebildiler. Sonuçta, Hollanda silahlarını yenen teknik ve eğitimleriydi.
1631'de, Avrupa tarzı top yapıp çalıştırabilen "Ağır Birlikler", Qing Hanedanlığındaki ithal toplar, "Kırmızı Büyük General" gibi yüksek bir üne sahipti. Mançu seçkinleri doğrudan silahlar ve bunların üretimi ile ilgilenmediler, bunun yerine görevi Qing için "Shenwei büyük generali" olarak bilinen benzer bir kompozit metal top üreten Han-Çinli zanaatkârlara devretmeyi tercih ettiler. Toplar ve tüfekler, 'On Büyük Sefer' olarak bilinen savaşlarda da yaygın olarak kullanılmaktadır. Bununla birlikte, Qing, 18.yüzyılın ortalarında Doğu Asya üzerinde hegemonya kazandıktan sonra, hanedan 1840 Afyon Savaşı'nda bir kez daha dış tehditlerle karşı karşıya kalana kadar kompozit metal topların döküm uygulaması, yivli varillerin bir sonucu olarak eskimeye başlamıştı.