cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La traviata
III. Perde
Annina koşarak odaya girer ve Violetta'ya Alfredo'nun geldiğini haber verir. Sevgililer tekrar birlikte olmuşlardır. Alfredo birlikte Paris'ten ayrılmalarını teklif eder (Alfredo, Violetta: Parigi, o cara, noi lasceremo – "Sevgilim, Paris'ten ayrılacağız.").
Fakat bu çok geçtir. Violetta ömrünün dolduğunu ve ölmek üzere olduğunu bilmektedir (Alfredo, Violetta: Gran Dio! morir si giovane – "Büyük Allahım. Bu kadar genç yaşta ölmek"), Yaşlı Girgio Germont Doktorla birlikte gelir (Ah Violetta); yaptıklarından pişmandır. Hemen sonra Violetta Alfredo'nun kolları arasında son nefesini verir.
Medya
I.Perde finalinde Lucrezia Bori "Ah, fors'è lui" ... "Sempre libera" aryası (1910)Edison Records:
Daniel Dennett
Özgür İrade
Son olarak, önerdiğim model, ahlaki kararlarımızı çevreleyen diğer kararların çeşitliliğine işaret eder ve birçok durumda hangi yolun seçileceği konusundaki nihai kararın, özgür irade hissimizi etkileyen fenomenolojik deneyimden daha az önemli olduğunu öne sürer. Örneğin, daha fazla düşünmeden hareket etme veya müzakereyi sonlandırma kararı gibi veya belirli soruşturma yollarını görmezden gelme kararı gibi.
Bu öncül ve tali kararların, kendimizi sorumlu özgür eyleyiciler olarak hissetmemize katkıda bulunduğunu düşünüyorum. Bir önemli karar verme anıyla yüz yüze geldiğimde, belli bir süre düşündükten sonra içimden şunları geçiririm: "Yeterince düşündüm. Bu konuyu yeterince analiz ettim ve şimdi harekete geçme zamanı." Bu düşüncenin arkasında, daha fazla düşünme ihtimalinin olduğunu, hatta olasılıkların kararı yanıltabileceğini bile bilerek, yine de her durumda sorumluluğu kabul etmek yatar."
Önde gelen liberteryen filozoflar arasında yer alan Robert Kane gibi isimler, özellikle rastgele şans faktörünün doğrudan bir karara dahil olduğu modelleri, böyle bir yaklaşımın failin güdülerini, nedenlerini, karakterini, değerlerini, duygularını ve arzularını göz ardı ettiği gerekçesiyle reddetmiştir. Onlara göre, eğer şans faktörü kararların temel nedeni haline gelirse, sonuç olarak ortaya çıkan eylemlerden faillerin sorumlu tutulamayacağı bir durum oluşur. Kane, bu konuda şu ifadeleri kullanmıştır: "[Dennett'in de kabul ettiği gibi, bu tür nedensel indeterminist görüş, özgürlükçülerin özgür iradeden bekledikleri her şeyi sunmaz. Çünkü [fail], zihnine giren veya düşüncesini etkileyen tesadüfi imgeler ve diğer düşünceler üzerinde tam bir kontrol sahibi değildir; bunlar sadece istedikleri gibi ortaya çıkarlar. Şans eseri düşünceler meydana geldikten sonra [fail], belli bir miktar kontrole sahip olur.
Ancak, bu noktadan sonra şans faktörü devreden çıkar. O andan itibaren ne olacağı, nasıl tepki vereceği, zaten sahip olduğu arzu ve inançlar tarafından belirlenir. Bu nedenle, şans faktörü gerçekleştikten sonra özgürlükçü anlamda bir kontrolün artık olmadığı görülebilir. Liberteryen görüşe sahip olanlar, tam sorumluluk ve özgür irade anlayışı için bundan daha fazlasını gerektirirler."
Akıl
Dennett, felsefi projesinin genel olarak Oxford yıllarından bu yana büyük ölçüde değişmediğini birkaç farklı yerde belirtmiştir. Kendisi öncelikle ampirik araştırmalara dayalı bir zihin felsefesi sunmaya odaklanmıştır. Orijinal tezi olan "İçerik ve Bilinç" adlı çalışmasında, zihni açıklamanın iki ana gerekliliğine, yani bir içerik teorisine ve bir bilinç teorisine, ayırdı. Bu yaklaşımı, daha sonraki çalışmalarında da tutarlı bir şekilde sürdürmüştür. İçerik ve Bilinç kitabındaki yaklaşımı gibi, "Beyin Fırtınaları" kitabını da benzer şekilde iki bölüme ayırmıştır. Daha sonra içerik konusundaki denemelerini "The Intentional Stance" adlı eserde toplamış ve bilinç üzerine görüşlerini "Consciousness Explained" kitabında birleşik bir teori halinde sentezlemiştir. Bu kitaplar, onun görüşlerinin en geniş kapsamlı gelişimini temsil eder.
"Bilinç açıklanıyor" kitabının 5. bölümünde, Dennett çoklu bilinç taslakları modelini açıklar. Ona göre, "tüm algılama çeşitleri, hatta tüm düşünce veya zihinsel faaliyet çeşitleri, beyinde duyusal girdilerin paralel, çok kanallı yorumlama ve detaylandırma süreçleriyle gerçekleştirilir. Sinir sistemi tarafından işlenen bilgi sürekli olarak bir 'editoryal revizyon' sürecine tabi tutulur." Sonrasında şöyle devam eder: "Bu süreçler zamanla, bir anlatı akışı veya dizisi gibi düşünülebilecek bir şeyi ortaya çıkarır; bu akış, beynin çeşitli bölgelerinde sürekli olarak düzenlendiği bir yapıya sahiptir."
Bu çalışma, Dennett'in bilincin içerik üreten bazı özelliklerini açıklamaya olan ilgisinin belirgin bir şekilde öne çıktığı ve bu ilginin zaman içinde onun programının ayrılmaz bir parçası haline geldiği bir gerçeği gözler önüne sermektedir. Dennett, görüşünün materyalist ve bilimsel temelli olduğunu vurgular ve nitelik konusundaki argümanlarını sunar. Nitelik kavramının karmaşıklığı nedeniyle herhangi bir anlamda kullanılamayacak veya çelişkisiz bir şekilde anlaşılamayacak kadar zorlu olduğunu savunarak, bu nedenle fizikalizmin geçerli bir itiraz oluşturmadığını ifade eder.
Ancak bu görüş, nörobilimciler Gerald Edelman, Antonio Damasio, Vilayanur Ramachandran, Giulio Tononi ve Rodolfo Llinás tarafından reddedilmekte ve bu bilim insanları, niteliklerin var olduğunu ve bunları ortadan kaldırma çabasının bazı filozofların bilimsel gerçekleri yanlış bir şekilde yorumladığına işaret etmektedirler.
Dennett'in yaklaşımı, hocası Ryle'ın birinci şahıs perspektifini üçüncü şahıs terimleriyle yeniden tanımlama stratejisiyle uyumlu bir şekilde ilerler. Bu yaklaşım, mücadele ettiği kavramların tutarlılığını reddetmeyi amaçlar ve bu da onun görüşlerini yansıtan bir stratejidir.
Evrimsel Tartışma
Dennett, evrimi algoritmik bir süreç olarak görmekte ve bu sürecin doğal seçilimle şekillendiğini belirtmektedir. Ancak, basit algoritmaların genellikle önemli derecede rRandomlik içerdiğine dikkat çekmektedir. Bu görüş, paleontolog Stephen Jay Gould'un evrim felsefesiyle çatışır, çünkü Gould evrimin doğal seçilim dışında da birçok faktöre bağlı olduğunu vurgular, yani evrimin "çoğulculuğunu" öne sürer.
Dennett'in evrimle ilgili görüşleri, biyolog Richard Dawkins'in görüşleriyle paralellik gösterir. Adaptasyoncu bir bakış açısını benimser ve evrimin ana itici gücünün adaptasyon olduğunu savunur. "Darwin's Dangerous Idea" adlı kitabında, Dawkins'ten daha fazla adaptasyoncu bir pozisyonu benimseyerek, Gould'un fikirlerini eleştirmiş ve onun evrim yaklaşımını sorgulamıştır.
Dennett'in görüşleri, evrimsel psikolog Geoffrey Miller'ın çalışmaları üzerinde de etkili olmuştur. Dennett'in teorileri, Miller'ın araştırmalarını daha anlaşılır ve akıcı bir şekilde ifade etmesine yardımcı olmuştur.
Sonuç olarak, Dennett, evrim konusundaki algoritmik perspektifi ve adaptasyoncu görüşleriyle tanınan bir filozof ve yazar olarak öne çıkmaktadır. Görüşleri, evrim ve insan davranışının anlaşılması konusunda geniş bir etki yaratmış ve özellikle evrimsel psikoloji gibi alanlarda çalışan diğer araştırmacılar üzerinde derinlemesine bir etki bırakmıştır.
Din ve Ahlak
Dennett, Amerika için Seküler Koalisyon'un danışma kurulu üyesi olarak faaliyet göstermiş ve Şüpheci Sorgulama Komitesi üyesi olarak görev almıştır. Ayrıca, Brights hareketini destekleyen ve ateist-seküler görüşleri açıkça savunan bir kişilik olarak bilinir. Dennett, Richard Dawkins, Sam Harris ve Christopher Hitchens ile birlikte "Yeni Ateizmin Dört Atlısı" olarak adlandırılmıştır.
"Darwin'in Tehlikeli Fikri" adlı kitabında, Dennett evrim teorisinin ahlakın kökenini açıklayabileceğini öne sürer. Ahlakın insanlar için doğal bir özellik olduğunu belirterek, etik konusunda şüpheci bir duruş almanın gerekliliğini reddeder. Natüralist bir yaklaşımın, değerleri sadece olgulardan türetmek yerine desteklemek anlamına geldiğini vurgular.
2006'da yayınlanan "Büyüyü Bozmak" adlı kitabında, Dennett dinin doğal bir fenomen olarak nasıl açıklanabileceğini inceler ve dini inançların olası evrimsel nedenlerini araştırır. Kendisini "aydın" olarak tanımlar ve bu terimi kullanmanın gerekçelerini açıklar. Dennett, gizlice ateist olan din adamlarının durumunu inceleyen bir araştırma yürütmüştür. Bu araştırmada, inançlarını kaybetmiş olmalarına rağmen işlerini nasıl rasyonalize ettiklerini incelemiş ve bunu "Sorma, Söyleme" komplosu olarak adlandırmıştır. Bu komplo kavramı, inanan insanların inanç kaybını duymak istemediği gerçeği etrafında dönüyor. Araştırma, gizlice inançsız olan din adamlarının sıklıkla dışlanma korkusu yaşadığını ve işlerini, kiliseler tarafından sağlanan konutları kaybetmek istemedikleri için sürdürdüğünü gösterdi. Bu durum, bu din adamlarının kendilerini bir tür çıkmazda hissetmelerine neden oluyordu.
Bununla birlikte, bu gizlice inançsız din adamları, pastoral rollerinde hala faydalı işler yaptıklarını ve gereken ritüelleri sağlayarak topluluklarına hizmet ettiklerini düşünerek kendilerini teselli ediyorlardı.
Araştırma daha sonra Linda LaScola ile birlikte genişletildi ve diğer mezhepleri ve Hristiyan olmayan din adamlarını da içerecek şekilde genişletildi. Bu projenin sonucunda, Dennett ve LaScola, 2013 yılında "Caught in the Pulpit: Leaving Belief Behind" adlı bir kitap yazdılar. Bu kitap, araştırmalarının sonuçlarını ve topladıkları hikayeleri içeriyordu.
Sonuç olarak, Dennett ve LaScola'nın yürüttüğü bu proje, gizlice ateist olan din adamlarının yaşadığı iç çatışmaları ve işlerini nasıl sürdürdüklerini anlamaya yönelik önemli bir perspektif sunmaktadır. Kitapları, bu konuda derinlemesine bir anlayış sağlamaktadır.
Memetik, postmodernizm ve derinlik
Dennett, en son Harvard'ın MBB 2009 Seçkin Konferans Serisi kapsamında üç bölümden oluşan "Beyinler, Bilgisayarlar ve Zihinler" başlıklı sunumunda, felsefi açıdan yararlı bir araç olarak memetik kavramı hakkında yazmış ve bu kavramı savunmuştur.
Dennett postmodernizmi eleştirmiş ve şöyle demiştir:
Dennett, ilk olarak Miriam Weizenbaum tarafından ortaya atılan "derinlik" terimini benimsemiş ve bir şekilde yeniden tanımlamıştır. Dennett "derinlik" terimini görünüşte derin, ancak aslında bir düzeyde önemsiz ve başka bir düzeyde anlamsız olan bir ifade için kullanmıştır. Genel olarak, bir derinliğin iki (veya daha fazla) anlamı vardır: biri doğru ama önemsiz olan, diğeri ise kulağa derin gelen ve doğru olsaydı önemli olabilecek ama aslında yanlış veya anlamsız olan. Örnek olarak "Que será será!", "Beauty is only skin deep!", "The power of intention can transform your life." Bu terime pek çok kez atıfta bulunulmuştur.
Yapay Zeka
Dennett, insanların tıpta uzman sistemler veya navigasyonda GPS gibi kaynakları kullanarak elde ettikleri verimlilik artışını onaylarken, makinelerin algı, hafıza ve algoritmik hesaplamadaki temel görevlerin giderek artan bir oranını yerine getirmesinde bir tehlike görmektedir çünkü insanlar bu tür sistemleri antropomorfize etme ve onlara sahip olmadıkları entelektüel güçler atfetme eğiliminde olabilirler.Yapay zekadan (YZ) kaynaklanan ilgili tehlikenin, insanların temelde "parazit" olan YZ sistemlerinin doğasını yanlış anlamaları ve bunları insan kullanıcının kavrama güçlerini zorlamak ve geliştirmek için yapıcı bir şekilde kullanmaları olduğuna inanmaktadır.
En son kitabı From Bacteria to Bach and Back'te belirtildiği üzere, Dennett'in görüşleri Nick Bostrom'un görüşlerine zıttır.İnsan benzeri kavrayışa ve eylemliliğe sahip bir YZ yaratmanın "prensipte mümkün" olduğunu kabul etmekle birlikte, Dennett bu tür bir "güçlü YZ" projesinin zorluklarının, endişeleri dile getirenlerin fark ettiğinden çok daha büyük olacağını savunmaktadır.Dennett'e göre, süper zeka (tüm alanlarda insanların bilişsel performansını büyük ölçüde aşan YZ) olasılığı en az 50 yıl uzakta ve dünyanın karşı karşıya olduğu diğer sorunlara kıyasla çok daha az aciliyet arz etmektedir.
Kızıl Dosya
Sherlock Holmes ve Dr. John Watson tanıştıktan sonra 221B'deki evlerine taşınırlar. John Watson, tanıştıkları ilk andan itibaren dedektifimizin gözlem yeteneklerini muhteşem olarak tanımlar. İlk zamanlar bu yeteneğine oldukça şaşırmış ve hayran kalmıştır. Bu macerada Enoch J. Drebber ölümü üzerine araştırma yapan dedektifimiz olayı çözdükten sonra bu davanın o ana kadar karşılaştığı en ilgi çekici ve öğretici dava olduğunu bu davayı kaçırmış olsaydı kendini asla affetmeyeceğini söylemiştir.
Daniel Dennett
Kaynaklar
https://en.wikipedia.org/wiki/Daniel_Dennett
Kızıl Dosya
Müfettiş Lestrade, Dedektif Gregson, Bayan Hudson gibi karakterler de ilk kez bu kitapta okuyucu karşısına çıkmıştır.
Sherlock Holmes'ün modern dizi uyarlaması olan Sherlock'un ilk bölümü A Study in Pink bu romandan uyarlanmıştır.
Afrikalı Amerikan Yerel İngilizcesi
Kısaca AAVE olarak adlandırılan konuşma tarzına; siyah İngilizce, siyah ağzı, siyah İngilizce ağzı vs. isimler de verilmektedir. Amerikan İngilizcesinin Afro-Amerikan versiyonu denilebilir. Bazı Beyaz Amerikalıların da konuşmayı tercih ettiği, belli kuralları olan bir formdur. Bu diyalekti beyaz Amerikalılar da iyi konuşabilmektedir.
Afro-Amerikan İngilizcesinin konuşma tarzı ve vurgulamaları standart İngilizceden çok farklıdır. Gramer kuralları ve kelime dizilimi farklılıklar göstermektedir. 1980'li yıllarda hip hop müzik AAVE ile yapılmaya başlanmıştır ve bazı Amerikalılar, AAVE konuşmayı öğrenmeye çalışsalar da birçoğu tam manasıyla konuşamamaktadır. Ancak kulak alışkanlığına sahip, kuralları ve vurgulamaları öğrenebilenler iyi konuşabilmektedir.
AAVE'ye verilen bazı isimler şunlardır: African American Vernacular English (AAVE), African American English, Black English, Black Vernacular, Black English Vernacular (BEV), Black Vernacular English (BVE).
Yasak Bölge
Yasak Bölge, 2014 yapımı İngilizce dilindeki Kanada filmidir. Filmin oyuncu kadrosunda Paul Walker, David Belle ve RZA yer almaktadır. Film, Camille Delamarre tarafından yönetilmiş, filmin senaryosu ise Luc Besson, Robert Mark Kamen ve Bibi Naceri tarafından yazılmıştır. Film, 2004 yapımı Banlieue 13 filminin yeniden çekimidir. Daha önce Banlieue 13 filminde rol alan David Belle, bu filmde de rol oynamıştır.
Yasak Bölge, Paul Walker'ın (ö. 30 Kasım 2013) ölmeden önce tamamladığı son filmdir. Film, Paul Walker'ın ölümünden 5 ay sonra gösterime girmiştir.
Olay örgüsü
2018'de Detroit'teki tuğla konutlar artık kontrol edilemeyen suçlularla dolu bir yer haline gelmiştir. Bu nedenle polis, şehrin geri kalanını korumak amacıyla şehrin etrafına devasa duvarlar inşa eder. Gizli polis Damien Collier her gün yolsuzlukla savaşmakta, eski bir mahkûm olan Lino ise dürüst bir yaşam için mücadele etmektedir. Günün birinde Lino ve eski sevgilisi Lola, tuğla konutları kontrolü altında tutan çete lideri Tremaine Alexander'ı mekanında yakalarlar ve silah zoruyla onu polise teslim ederler. Ancak rüşvetçi polisler, Tremaine'i tutuklamak yerine Lino'yu tutuklar ve Tremaine'in Lola'yı da alıp gitmesine izin verir.
Bir gün Tremaine'in eline 24 saat içinde patlamaya ayarlanmış bir bomba geçer. Bombayı bulup imha etmesi için ise Damien Collier görevlendirilir. Çünkü Damien'e göre babasının katili Tremaine'dir ve ondan babasının intikamını almak için bu görevi kabul etmesi gerekmektedir. Ancak Damien'in bombayı bulabilmesi için bölgeyi iyi bilen birine ihtiyacı vardır. Bunun için Lino'yu hapisten çıkarması gerekmektedir. Bunun iş için Damien, mahkûm kılığına girer ve polis aracında sevk edilmekte olan Lino'yu kurtarır. Artık hapisten kaçmış olan Lino'nun amacı Lola'yı Tremaine'in elinden kurtarmak, Damien'in amacı ise bombayı bulup etkisiz hale getirmek ve Tremaine'den babasının intikamını almaktır.
Yapım
Çekimler 30 Nisan 2013 tarihinde başladı ve film EuropaCorp tarafından 2014 yılında piyasaya sürüldü.
Çıkış
İlk resmî fragman 13 Şubat 2014 tarihinde yayınlandı. Fragmanın müziği DJ Snake ve Lil Jon tarafından söylenen "Turn Down for What" adlı parçadır. İkinci fragman ise 20 Mart 2014 tarihinde yayınlandı.
Acıbadem Üniversitesi SK
Acıbadem Üniversitesi Spor Kulübü, basketbol takımı 2016-2017 sezonunda Türkiye Basketbol Ligi'nde oynayan Acıbadem Üniversitesi'nin spor kulübü.
Tarihçe
Altyapılarda ulusal ve uluslararası düzeyde başarılı ve yetkin sporcular yetiştirip, Türk sporunu destekleme hedefiyle 2014 yılında kurulmuştur.
İdari Kadro
Erişim Tarihi: 7 Ocak 2015
Ekümeniklik
Ekümeniklik, günümüzde genellikle, daha büyük bir dinî birliği ya da dinlerarası iş birliğini sağlama amacını güden girişimleri ifade eder.
En geniş anlamıyla, dinî birlik veya dinî iş birliğinden maksat, üç İbrahimî din olarak İslam, Hristiyanlık ve Yahudilik dinlerinin ortak manevî değerlerine vurguda bulunan dünya kapsamında bir dini birliktir. Daha çok bilinen dar anlamıyla ekümeniklik, bu üç dinin herhangi birinin mezhepleri arasında iş birliği anlamına gelir.
Kavram, Grekçe οἰκουμένη (oikoumene) kelimesinden gelir, anlamı "yerleşilmiş dünya" yahut "meskun dünya"dır ve bununla Roma İmparatorluğu kastedilirdi. Günümüzde bu kavramla, birbirinden tarihsel, doktrinel ve uygulama açısından ayrılan Hristiyan mezhepleri ve Hristiyan kiliseleri kastedilir. Bu anlamıyla ele alındığında ekümeniklik Hristiyan birliğini sağlama gayesini ifade eder ve bu anlam şu idealle ifade edilir: Sadece tek çeşit Hristiyan Kilisesi kurumu olmalıdır.
Hristiyan ekümenizmi ve dinlerarası çoğulculuk
Hristiyan ekümenikliği, en dar anlamıyla, Hristiyanlığın farklı mezhepleri ve/veya grupları arasında birleşmeyi sağlama veya iş birliği kurma çabasıdır. Hristiyan ekümenikliği, dinlerarası çoğulculuktan farklıdır. Ekümeniklik, dinî çoğulculuk olarak da bilinen bu geniş anlamıyla, herhangi bir dinin içinde gerçekleşen ekümeniklikten farklıdır. Dinlerarası hareket olan ekümeniklik, dünya dinleri arasında karşılıklı saygı, hoşgörü ve iş birliğini sağlamak için uğraşır. Çeşitli dinî akımların temsilcileri arasındaki karşılıklı ilişki olarak ekümeniklik, herhangi bir örgütsel birlik oluşturmaktan ziyade, farklı inançların temsilcileri arasında daha iyi ilişkilerin oluşturulması gayesidir. Bu ekümenizm, Hristiyanlığın mezhepleri arasında ve/veya Hristiyan gruplarla diğer dinlerin mensupları arasında daha iyi ilişkilerin kurulması, hoşgörü ve dayanışmanın sağlanması için çaba gösterme amacını taşır.
Bazı Katoliklere göre, ekümenizmin amacı, kendisini Hristiyan olarak tanımlayan bütün toplulukları Katolik Kilisesi çatısı altında, tek somut bir birlik hâline getirmektir.
Bazı Protestanlara göre, manevî birlik, yani kilisenin temel konulara dair öğretileri üzerine bir birliğin sağlanması yeterlidir. Luteryan din adamı Edmund Şlink’e göre, Hristiyan ekümenizminde en önemli husus, insanların farklı kilise örgütlerine değil, öncelikle İsa üzerine yoğunlaşması. Şlik’in kitabı Ökumenische Dogmatik’te (1983) kendisi bu konudaki görüşünü şöyle ifade eder,
Modern ekümenik harekete kesin bir şekilde karşı çıkan ise, sadece tek bir gerçek Kilise olduğunu ve bunun da kendileri olduğunu belirten geleneksel Ortodoks kilisesidir. Buna ilaveten, "kardeş kilise" veya "iki akciğer" gibi teorileri ise Ortodoksluk reddetmektedir, zira bu dinî akıma göre Kilise bölünmezdir ve o kilise Ortodoksluktur. Amerikan Ortodoks Kilisesi’nden Peder John Boylan, 1980’lerde, bir anti-ekümenik harekete önderlik etmiştir.
Hristiyan birliğine dair yaklaşımlar
Hristiyan aleminin önemli bir kısmı için en önemli gayelerden birisi, Hristiyanlığın çeşitli mezheplerinin tarihsel ayrılıklarının üstesinden gelinerek yeni bir birliğin sağlanmasıdır. Bununla birlikte, ekümeniklik kavramı için farklı yorumlamalar yapılmıştır, Protestanlar ekümenikliği, temel itikadî konulardaki öğretilere dair bir uzlaşma, çeşitli gruplar arasında karşılıklı güvene dayalı bir örgütsel birlik olarak görürken, Katolikler ve Ortodokslar, Hristiyan aleminin birliği hususunda, İsa’nın Bedeni mecazında olduğu gibi çok daha somut bir yaklaşım içerisindedirler. Bu kilise meselesi, bazı ilahiyat konularıyla alâkalıdır (Örn; Evharistya) tek cemaatten önce tam dogmatik uyuşma aranmaktadır. Ekümenikliğin nihaî hedefi tek Kilise kurumunda birleşmektir ancak Kilise nedir? sorusuna dahi Hristiyanlar farklı cevaplar vermektedir. Sorunlara rağmen, Hristiyan toplumunu oluşturan mezheplerce birlik arzusu dile getirilmektedir.
Katolik ve Hristiyan kiliseleri için yakınlaşma girişimi iki resmi dönemi kapsar; sevgi diyaloğu ve hakikat diyaloğu. Birinci dönem, 1054 yılındaki karşılıklı aforoz’un 1965 yılındaki karşılıklı ilgasını, aynı yıl -ortak bir aziz olan- Kutsanmış Sabbas’ın kutsal emanetlerinin Mar Saba’ya geri getirilişini ve ikinci binyılda ilk kez bir papanın bir Ortodoks ülkesini ziyaret edişini kapsar (Papa II. Jean Paul’ün 1999’da Romanya Ortodoks Kilisesi patriği Teoctist’i ziyareti). İkinci dönem ise dogma konusunda fiilî ilahiyat toplantılarını kapsıyor ve hâlen devam etmektedir.
Katoliklerin yaklaşımı
Katolik Kilisesi, iki husus saklı kalmak kaydıyla birbirinden uzaklaşmış çeşitli Hristiyanların birliği için çabalamayı daima üstün bir amaç olarak görmüştür: Kutsal metinleri ve kutsal geleneklerin öğretimini yanlış yorumlamamak ve onlara olan imanı zedeleyecek yanlış bir birleşmeye yol açmamak.
İkinci Vatikan Konseyi’nden önce, ana gerginlik yukarıda belirtilen ikinci görüş üzerineydi, Katolik Kilisesi’nin bu konudaki görüşü 1917 Kilise Hukuku Kanunu’nun 1258 no.lu kuralında geçmektedir. 1983 Kilise Hukuku Kanunu, hiçbir uyum kuralı içermez. Bu kanun, Katolik rahiplerinin Katolik Kilisesi’ne tam bağlı olmayan herhangi bir Hristiyanla Ekmek ve Şarap Ayini’ni kutlamasını yasaklamıştır (kural 908), mecburi şartlarda ve zorunlu durumlarda, diğer ayinlere iştiraki ise caiz görmüştür. Ekümeniklikle İlgili Normların ve Kuralların Uygulanmasına Dair Dini Hükümler’in 102 no.lu kuralına göre: "Hristiyanlar, şu anki ayrılıklarından kaynaklanan farklılıkları belli bir noktaya kadar hoşgörülmek üzere, ortak manevî mirasın bir sonucu olarak sahip oldukları ortak değerleri paylaşmak ve ortak etkinlikler düzenlemek ve ortak kaynak paylaşımında bulunmak hususunda teşvik edilebilir." 1983’teki bu değişikliğin sebebi olarak gördüğü Konsey’i toplantıya çağıran Papa XXIII. Jean, Konsey’in gayesinin, Papalıktan ayrılan gruplara, "İsa’nın yüce Baba’sına yaptığı coşkulu duasında dilediği birliği" arayıp gerçekleştirme amacına matuf nezaketli bir davet olarak Kilise kurumunun bizatihi kendisini yenilemesi için uğraşmak olduğunu belirtmiştir. Ekümenikliğe dair Katolikliğin bakış açısı, Konsey’in 21 Kasım 1964 tarihli kararnamesi, Unitatis Redintegratio’dan ve Papa II. Jean Paul’ün 25 Mayıs 1995 tarihli genelgesi Ut Unum Sint’ten alıntılanmış aşağıdaki metinlerde belirtilmektedir. <blockquote style="background-color: #eee">
<blockquote style="background-color: #eee">
Bazı Ortodoks kiliseleri Katolik Kilisesi’nden kendilerine dönenleri genellikle vaftiz ederken, zaten daha önce vaftiz edilmiş olanların tekrar vaftiz edilmesini gerekli görmemektedir, Katolik Kilisesi daima Ortodoks Kiliseleri ve Oriental Ortodoks Kiliseleri tarafından yönetilen ayinlerin meşruiyetini kabul etmiştir.
Aynı şekilde, Katolik Kilisesi hiçbir zaman Ortodoks Kilisesi veya bu kiliseye mensup olanlar için "heterodoks" veya "kafir" terimlerini kullanmamıştır. Hatta, "hizip" terimi bile Katolik Kilisesi’nin görüşüne göre–Kilise Hukuku Kanunu’nun 751 no.lu kuralında tanımlandığı ("Yüce Papalık kurumuna itaatten veya Papa’ya bağlı Kilise’nin mensuplarından oluşan cemaatten çıkma") anlamıyla, bugünkü Ortodoks Kilisesi’ne bağlı bireylerin durumunu tanımlamak için kullanılmaz.
Ortodoksların yaklaşımı
Oriental Ortodoksluk ve Ortodoksluk aynı tek cemaatin yerel kiliselerden oluşan iki ayrı grubudur. Her ikisi de kendisini –sırasıyla 5. yüzyılda ve 11. yüzyılda (3. ve 7. ekümenik konseylerden sonra) Batı’dan ayrılan- özgün Ortodoksluk olarak kabul eder. Bu yerel kiliselerden bazıları son zamanlarda birbirleriyle ve bazı Batı kiliseleriyle –tek cemaat olmamakla birlikte- ilahiyat görüşmeleri yapmaktadır. Ortodoks Kilisesi, 19. yüzyılın sonlarında Dünya Hristiyan Öğrenciler Federasyonu’nda Ortodoks öğrencilerin yer almasından bugüne dinlerarası diyalogda yer almaktadır ve bazı Ortodoks patrikler, cemaatlerini Dünya Kiliseler Konseyi’nin kurucu üyesi olarak tescil ettirmiştir. Yine de Ortodokslar, Hristiyanlık inancını dogmatiklik karşıtı, geleneksellik karşıtı, kırpılmış, indirgenmiş bir Hristiyanlığa dönüştürecek herhangi bir Hristiyanlık reformu içinde yer almaya istekli değillerdir. Ortodoks Kilisesi’ne göre Hristiyanlık demek Kilise kurumu demektir ve Kilise kurumu da Ortodoksluktur, ne eksik ne fazla. Bu yüzden, Ortodoks ekümenikliği kendisini "Şeytan’la bile diyaloğa açık" kabul etmişse de, Ortodokslar ekümenik faaliyetlerdeki konumlarını "hakikate şahitlik etmek" olarak, ideallerini ise heterodoksları (Ortodoks olmayanları) tekrar Ortodoksluğa döndürmek olarak belirlemişlerdir.
Ortodoks Kilisesi’nin Ortodoks olmayanlara karşı tutumunu gözlemlemenin bir yolu, diğer inançlara mensup kişileri kendi dinlerine kabul ederken hangi usulle aldıklarını izlemektir. -Budistler veya ateistler gibi- Hristiyan olmayanlardan Ortodoks Hristiyan olmak isteyenleri kabul ederken vaftiz ve krismasyon törenlerinden geçirirler. Protestanlar ve Katolikler kimi zaman sadece krismasyon töreni ile kabul edilirler, bu durumda daha önceden teslisli vaftiz olmuş olmaları aranır. Protestanlar ve Katolikler -"diğer inanan" anlamında- "heterodoks" olarak adlandırılırlar, bu kavram "kafir"den farklıdır, Kilise kurumunu kasten reddetmedikleri anlamını ima eder. Bununla birlikte, bu tür politikalar her bir kilise tarafından ayrı ayrı belirlenebiliyor ve daha gelenekçi Ortodoks cemaatler Ortodoksluğa dönen her kişiyi vaftiz ve krismasyon töreninden geçiriyor.
Ekümenikliğe ve dinlerarası diyalog konusuna nasıl yaklaşılması gerektiğine dair var olan onca anlaşmazlığa karşın, Ortodoks Hristiyanların içinde her türlü dinlerarası diyaloğa –ister Hristiyan mezhepleri arasında olsun ister Hristiyanlık dışındaki dinlerle olsun- öfkeli bir şekilde karşı çıkan çok geniş bir kitle vardır. Onlara göre ekümeniklik ve dinlerarası diyalog Ortodoks Kilisesi geleneği için zararlıdır, Ortodoksluğun bir çeşit zayıflaması demektir.
Anglikanların yaklaşımı
Anglikan Cemaati’nin mensupları çoğunlukla ekümenik faaliyetleri benimsemiştir ve Dünya Kiliseler Konseyi ve NCCC gibi kuruluşlarda etkin görev almaktadır. Anglikanlardan oluşan birçok yerleşim yerinde ekümeniklik ilişkileri için tahsis edilmiş resmi daireler vardır, bununla birlikte Liberal Hristiyanlığın son zamanlardaki yayılışı cemaat içinde gerilimin artmasına yol açmıştır ve cemaatin kimi üyelerinde ekümenikliğin onları nereye götürmekte olduğu kuşkusuna yol açmıştır.
Anglikan Cemaati’nin provinsleri ile aşağıda belirtilen kiliseler arasında tek cemaat ilişkisi kurulmuştur:
ABD Piskoposlar Kilisesi, son zamanlarda şu dini topluluklarla diyalog kurmaktadır:
Protestanların tutumu
18. yüzyılda Unitas Fratrum’u ("Moravya Kilisesi"’ni) yeniden düzenleyen Zinzendorf kontu Nikolaus Ludvig (1700-1760), "ekümenik" kelimesini bugünkü anlamıyla kullanan ilk kişidir. –Mezhepsel yaftaları bir kenara iterek- tüm Hristiyanları -Pensilvanya’da yaşayan Alman asıllı göçmenler arasında yaygın olarak bilinen- "Kutsal Ruhtaki Tanrı Kilisesi" çatısı altında birleştirme çabaları –zamanımızdan 200 sene önce yaşamış olan- çağdaşları tarafından yanlış anlaşılmıştır. Protestanların yakın zamanlardaki ekümeniklik faaliyetlerine girişlerinin miladı olarak 1910 Edinburg Misyonerlik Konferansı kabul edilir. Bununla birlikte, öncül Hristiyan gençlik hareketleri olmadan bu konferansın gerçekleşmesinin zor olduğu kabul ediliyor. Bu öncü hareketler şunlardır: 1844’te kurulan Genç Hristiyan Erkekler Derneği, 1855'te kurulan Genç Hristiyan Kadınlar Derneği, 1895'te kurulan Dünya Hristiyan Öğrenciler Federasyonu ve 1908’de kurulan –ileride kurulacak olan ABD Ulusal Kiliseler Konseyi’ne de öncülük edecek olan- Federal Kiliseler Konseyi. Eski GHED üyesi ve DHÖF’nin 1910’da genel sekreterliğini yapmış olan Metodist John R. Mott öncülüğünde toplanan İnsanlık Misyonu konferansı, İnsanlık misyonu uğruna mezhepsel sınırların bir kenara bırakılması için çaba sarfedilen, o güne kadarki en geniş katılımlı Protestan toplantısıdır. Charles Henry Brent’in öncülük ettiği "İnanç ve Görev" hareketi ve Nathan Soderblom’un öncülüğündeki "Hayat ve Görev" hareketi I. Dünya Savaşı’ndan sonra yaşanan gelişmelerdir. Neticede, 1948’de Dünya Kiliseler Konseyi, 1950’de ABD’de Ulusal Kiliseler Konseyi ve 2002’de İsa’da Birleşen Kiliseler kuruldu. Bu topluluklar –ilahiyat açısından Anglikanlara, Ortodokslara ve Katoliklere göre Protestanlar genellikle daha liberal ve daha az gelenekçi olduğu için- ilahiyat açısından liberale yakın olarak kabul edilir. Protestanlar bugün çeşitli ekümenik topluluklarda yer alıyorlar, kimi zaman organik anlamda mezhepsel birlik için faaliyet yürütülürken kimi zaman sadece iş birliği ile sınırlı faaliyet yürütüyorlar. Protestan mezheplerin ve bakış açılarının çeşitliliğinden ötürü Protestanların kendi içlerinde tam bir iş birliği yapmaları zorlaşıyor. Edmund Şlink’in Ökumenische Dogmatiki bu sorunların çözülmesi, karşılıklı tanıma ve yenilenmiş bir kilise birliğini sağlamak için bir yol haritası öneriyor. 1999’da Luteryan Dünya Federasyonu ve Katolik Kilisesi tarafından Protestan Reformu’nun temelini teşkil eden Günahtan Arınma’nın özüne dair ortaya çıkmış olan çatışmayı bitiren Günahtan Arınma Öğretisinde Birleşme Bildirisi –her ne kadar bazı muhafazakâr Luteryanlar ikna olmasa da- imzalandı. 18 Temmuz 2006’da Dünya Metodist Konferansı’nın delegeleri Birleşme Bildirisi’ni oybirliğiyle kabul etti.
Son zamanlardaki gelişmeler
1054’te gerçekleşen –ve Hristiyanlığın Batı (Katolik) ile Doğu (Ortodoks) kolları arasında Büyük Bölünme’ye yol açan– karşılıklı aforozlar, 1965’te Papa ve İstanbul Ekümenik Patriği tarafından iptal edildi. Katolik Kilisesi’nin Kilise Hukuku’nda şöyle bir hüküm yer almaktadır: "Mürted, kafir veya bölücü kişi, latae sententiae (kendiliğinden) aforoza uğrar. Kural 194 ß1 no.2’deki "Bir rahip, bundan ayrıca, Kural 1336 ß1 no. 1-3’te belirtilen cezalara uğratılabilir". Bu ceza, Ortodoksları ve diğer Katolikdışı mezhepleri de kapsar. Ayrıca, Ortodoksların Kilise Hukuku’nda da benzer hükümler mevcuttur. Roma Katolikleri ve Ortodokslar arasındaki -Doğu Katolik Kiliseleri sorunu üzerinde bir anlaşmaya varılamaması üzerine askıya alınan- ilahiyat görüşmeleri 2006’da yapılan bir dizi ilahiyat toplantısıyla tekrar canlandı. Komünist iktidarlar tarafından zamanında Ortodoks Kilisesi’ne verilmiş olan ve günümüz iktidarları tarafından tekrar Doğu Katolik Kiliselerine verilmiş olan kiliseler ve diğer mülklerle ilgili sorun, tartışmalarla gitgide alevlenmiş ve görüşmeler askıya alınmıştı. Kuzey Amerikalı Katolik ve Ortodoks piskoposlar süresiz bir diyalog faaliyetin başlattılar. Piskoposlar, "Kuzey Amerika Ortodoks-Katolik İlahiyat İstişaresi" adıyla periyodik olarak toplanıyor. Birleşik Devletler Katolik Piskoposlar Konferansı Dinlerarası İlişkiler ve Ekümeniklik Piskopos Komitesi ile Amerika Meşru Ortodoks Piskoposları Daimi Konferansı arasında 1965’te istişarenin kuruluşundan beri her yıl iki kez toplanılıyor. Kanada Katolik Piskoposlar Konferansı ise istişareye 1997’de destek amacıyla katılmıştı. İstişare kurumu, 1981’den beri her yıl toplanan Ortodoks ve Katolik Piskoposlar Ortak Komitesi ile eş zamanlı çalışmaktadır. İstişare’de 1999’dan beri, Filioque cümlesi üzerinde nihaî bir mutabakata varmak ümidiyle yapılan müzakereler sürüyor. Benzer görüşmeler ulusal ve uluslararası çapta, Katolikler ve Anglikanlar arasında da yapılıyor. Dünya Kiliseler Konseyi, ABD Ulusal Kiliseler Konseyi, İsa’da Birleşen Kiliseler ve Hristiyan Kiliseler Birliği gibi topluluklar Protestanlar, Ortodokslar ve Katolikler arasında ekümenik iş birliğini teşvik etmeyi sürdürüyor. Almanya’daki Bonn Üniversitesi gibi kimi üniversiteler de "ekümenik çalışmalar" konusunda diplomalı kurslar düzenliyor. Bu kurslarda çeşitli mezheplerden çeşitli ilahiyatçılar kendi dini geleneklerini anlatıyor ve aynı zamanda mezhepler arasında ortak bir zemin oluşturmaya çalışıyor.
Birleşik ve birleşen kiliseler
Ekümenik faaliyetlerin, "ayrılık skandalı"nın ve yerel gelişmelerin etkisiyle bazı "birleşik" ve birleşen kiliseler ortaya çıktı, resmi birliğin mümkün olmadığı durumlarda çeşitli karşılıklı tanıma stratejileri uygulamaya konuluyor. Aynı kiliseyi iki ya da daha fazla mezhebe mensup grupların kullanması şeklinde bir gelenek başlatıldı. Bu gruplar aynı kiliseyi, ayrı ayrı ayinler yaparak veya tek çeşit ayinde her bir mezhepten öğeler kullanarak iş birliği gerçekleştiriyorlar.
Ekümeniklik karşıtlığı
Azınlıkta kalan bir kısım Hristiyan ise ekümenikliğe karşıdır. Ortodoks dünyasında, tartışmalı olarak, Ortodoks ruhaniyatının en önemli merkezi sayılan Aynaroz manastır topluluğu ekümenik gelişmelere ilişkin endişelerini ve Ortodoksların bu faaliyetlerde yer almasına muhalefetlerini açıkça dile getiriyorlar. Onlar modern ekümenikliği, diğer Hristiyanları uzlaştırabilmek için temel öğretilerde taviz vermek olarak kabul ediyorlar ve -ekümenik girişimlerde yer alan katılımcıların din değiştirmesinden ziyade- karşılıklı dinlerarası ilişkiye götüren diyalog üzerine vurguda bulunulmasına karşı çıkıyorlar. Eski Takvimci Grekler, Yedi Ekümenik Konsilin’in öğretilerinin Jülyen Takvimi’ni kaldırmayı ve kilise takvimini değiştirmeyi yasakladığını savunmaktadırlar. Ortodokslararası İlahiyat Konferansı, Eylül 2004’te Selanik Aristo Üniversitesi’nde "Ekümeniklik: Kökenleri, Beklentiler, Hayal Kırıklığı" adıyla düzenlediği organizasyonda ekümeniklik hakkında olumsuz görüş bildirdi. Muhalif Protestanlar ise aşırı muhafazakâr veya karizmatik zemindeki kiliselere ve ana Protestan akımların en muhafazakâr kesimlerine yöneliyorlar. Gelenekçi Roma Katolikleri Katolik olmayanların Katolik inancına dönmesini zorunlu kılmayan ekümenikliğin yanlış bir Hristiyan birliğine yol açacağını düşünüyorlar. Gelenekçi Roma Katolikleri bu durumu, İncil’in Katolik yorumuna, Papa 11. Pius’un Mortalium Animos ’una, Papa 12. Pius’un Humani Generis ’ine ve diğer belgelere tezat olarak görüyorlar. Bazı Evanjelist ve birçok karizmatik Hristiyan, ekümenizmi –gerçekleşeceği İncil’de bahsedilen- İsa’nın geri dönüşünden önce ortaya çıkacak olan ahir zaman dönekliği olarak görüyorlar ve ekümenik hareketlerin belli başlı temsilcilerinin dinî beyanları ile -Kutsal Kitap [http://kutsalkitap.info/tr-2pet2.html 2. Petrus 2:1-2] ’de tasvir edilen- ahir zamanın sahte dinî liderlerinin öğretisel duruşları arasında sağlam benzerlikler görüyorlar.
Ekümeniklik ve Türkiye
Ekümenik kavramının Türkiye'de ilk kez gündeme gelişi 1517 yılında Yavuz Selim'in, Mısır'ı fethettiğinde, İskenderiye ve Antakya Patrikhanelerini, İstanbul'daki Rum Patrikhanesi'ne bağlaması ve patriği de 'Ekümenik' (yani 'Cihan patriği') ilan etmesiyle ortaya çıktı. Bugün itibarıyla, Fener Rum Patriği Bartholomeos'un dış ilişkilerinde "Yeni Roma'nın ve İstanbul'un Başpiskoposu ve Evrensel Patriği" unvanını kullanması Türkiye Cumhuriyeti'yle sürtüşmelere yol açmaktadır. Türkiye’de ekümenik kavramı Rum Ortodoks Patrikhanesi'nin (Fener Rum Patrikhanesi) muhtar ve eşit Ortodoks kiliseleri arasında onursal önceliğini anlatmak için kullanılır. Ortodoks Rum Patrikhanesi ekümenik unvanı ile Ortodoks kiliselerinin birliğini gerçekleştirmeye çalışmaktadır. Geçmişte Ortodoks kiliseleri birbirlerinin üzerinde değil, yan yana ve ayrı ayrı örgütlenmişlerdi. Bu yüzden aralarında bir hiyerarşi yoktur. Fener Rum Patriğinin Atina Başpiskoposu veya Moskova Ortodoks Patriği üzerinde bir yetkisi yoktur. Ancak onların kabul ettikleri kapsamda bir birleşmeyi gerçekleştirebilir. Uygulamada güçlükler çıkmaktadır. Örneğin ABD'deki Rum ve Rus Ortodoksların örgütlenmesinde İstanbul ve Moskova Patrikhaneleri aynı görüşte değildirler. Rum Ortodoks Patrikhanesi'nin ekümenikliği hususuna Atina Başpiskoposu, Türkiye Cumhuriyeti'nden daha fazla karşı çıkmaktadır. Geçmişte ekümeniklik, Bizans ve Osmanlı İmparatorluklarının coğrafî ve siyasi bütünlüğüne dayanmıştır. Bugün böyle bir temel yoktur.
2010-11 1. Lig
Sezon 22 Ağustos 2010 cumartesi günü başlamış, 15 Mayıs 2011'de ise normal sezon sona ermiştir. Normal lig sezonunda puan sıralamasını ilk iki sırada bitiren Mersin İdman Yurdu ve Samsunspor küme yükselerek 2011-12 Süper Lig sezonunda yer almaya hak kazanmışlardır. Play-off maçları ise Gaziantep BB, Orduspor, Çaykur Rizespor ve TKİ Tavşanlı Linyitspor arasında oynanmış, 29 Mayıs 2011 tarihindeki play-off finalinde Orduspor, Gaziantep BB'yi mağlup ederek Süper Lig'e yükselme hakkı kazanan olan son takım olmuştur.
4 Ağustos 2010 tarihinde TFF, Yönetim Kurulu'nun İstanbul'da yaptığı toplantıda Ankaraspor'un tescilinin iptal edilmesine karar vermiştir. Böylece TFF üyeliği de askıya alınan Ankaraspor 1. Lig de dahil olmak üzere hiçbir kategoride müsabakalara iştirak edemeyecek ve fikstür uyarınca Ankaraspor ile maçı olan takımlar, o haftayı maç yapmadan geçirecektir. 2010-11 sezonu sonunda tüm profesyonel ve amatör liglerden ihraç edilen ve tescili iptal edilen Ankaraspor'un dışında 1. Lig'den 2. Lig'e sadece 2 takım düşmüştür. Bunlar da Diyarbakırspor ve Altay'dır.
Play off
2009-10 sezonu öncesinde değiştirilip o sezon uygulanan play-off sistemi olan Yükselme Grubu uygulamasına bu sezon öncesi son verilerek yeni bir yükselme sistemi getirilmiştir. Yeni uygulamaya göre ligi 3., 4., 5. ve 6. bitiren takımlar play-off oynamaya hak kazanacaktır. Bu takımlar 3. - 6. ve 4. - 5. şeklinde eşleşecek ve deplasmanlı iki maç yapacaklardır. İlk maçlar 6. ve 5. bitiren takımların sahasında, rövanşlar ise 3. ve 4. bitiren takımların sahalarında oynanacaktır. Bu eşleşmelerde rakiplerine üstünlük sağlayan takımlar TFF'nin belirleyeceği tarafsız sahada tek maç üzerinden final oynayacak, bu finali kazanan takım ise Süper Lig'e yükselecektir.
Bu bağlamda 2010-11 sezonunu 3. sırada bitiren Gaziantep BB ile 6. sırada bitiren TKİ Tavşanlı Linyitspor, 4. sırada bitiren Orduspor ile 5. sırada bitiren Çaykur Rizespor eşleşmiştir. Yarı final maçları sonucunda finale yükselen Gaziantep BB ve Orduspor arasındaki maçın kazananı olan Orduspor ise Süper Lig'e yükselme hakkını elde eden son takım olmuştur.
Ödüller
Ligin isim sponsoru olan Bank Asya 31 Mayıs 2011 günü yaptığı ödül gecesinde bu sezonun ''Bank Asya 1. Lig Ödülleri'' ' ni dağıtmıştır. Lütfi Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı'nda gerçekleşen törende on bir farklı kategoride ödüller sahibini bulmuştur.
Para ödülü verilen tek kategori olan Yılın Fair Play Ödülü kategorisinde ödüle layık görülen Samsunspor'un kasasına 100.000 TL girmiştir. Ayrıca Yılın On Biri şu şekilde seçilmiştir :
Arjantin'deki futbol kulüpleri listesi
Arjantin'deki futbol kulüplerinin oynadıkları liglere göre listesi:
Kargılı, Tekkeköy
Tarihçe
Kargılı mahallesi ismini daha önceleri buradaki kayalıklarda karga sürülerinin çok olşundan dolayı karga kelimesinden almış olup çok eski bir rum yerleşim mahallesiymİş daha sonraları çeşitli yörelerden gelen muhacir Laz ve Gürcü kökenli vatandaşların yerleşmeleriyle bugünkü halini almıştır.
Coğrafya
Samsun iline 26 km, Tekkeköy ilçesine 12 km uzaklıktadır.
Joe Purdy
Joe Purdy, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve müzisyen. Sekiz yıl içinde on albüm yayımlayan şarkı yazarıdır.
Grup üyeleri
Joe Purdy grubuna dahil olan üyeler: Chris Seefried, Brian Wright, Willy C. Golden, Al Sgro, ve Deacon.
Diskografi
Joe Purdy tarafından çıkan albümler -
Hamdi Ardalı
Hamdi Ardalı, (d. 1928 - ö. 30 Temmuz 2006, Kırklareli, Türkiye), Türk bürokrat.
İstanbul Emniyet Müdürlüğü, Emniyet Genel Müdür yardımcılığı ve Diyarbakır valiliği yapmıştır. Merkez Valisi olarak görev yaparken yaş haddinden 1 Temmuz 1993 tarihinde emekli olmuştur. 1995 Türkiye genel seçimlerinde MHP'den Tekirdağ 1. sıra milletvekili adayı olmuştur. Evli ve 3 çocuk babasıdır.
İstanbul Emniyet Müdürlüğü Dönemi
İstanbul'da asayişin zayıf olduğu bir dönemde görev yaptı. Bu yıllarda şehirde mali, adli ve siyasi suçlarda patlama yaşandığı hissi hakimdi ve İstanbul güvensiz bir şehir olarak biliniyordu. Ardalı döneminde tartışma yaratan bazı güvenlik olayları şunlardır:
1988 1989 1990
Nedim Türkmen
Nedim Türkmen (d. 1 Mayıs 1966, Ordu), Orduspor Kulübü'nün eski başkanlarındandır.
Hayatı
Ankara Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi mezunudur. Yüksek lisans ve doktorasını da aynı üniversitede yapmıştır. Ankara Üniversitesi'nde mali ve vergi hukuku derslerine girdi. 2004 yılından bu yana Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Yüksek Okulu’nda Kamu Maliyesi derslerine girmektedir. Türkmen Bağımsız Denetim ve Yeminli Mali Müşavirlik Anonim Şirketi'nin kurucusu ve sahibidir. Evli ve üç çocuk babasıdır.
1 Haziran 2009'da yapılan Orduspor kongresinde 116 oy ile Orduspor Kulübü Başkanı seçilmiştir. Göreve geldikten 2 yıl sonra Orduspor'un 26 yıllık Süper Lig özlemine son vermiştir. Dünyaca ünlü teknik direktör Hector Cuper'i Orduspor'un başına getirerek dikkatleri üzerine çekmiştir.
26 Ocak 2012 tarihinde yapılan TFF olağanüstü genel kurulunda 58. madde'nin değiştirilmesine hayır oyu vermiştir.
Nena (kıta)
Nena, bazı kratonlardan oluşan büyük bir süperkıta. 1,8 milyar yıl önce var olduğu tahmin edilmektedir. Şu kratonlardan oluşmuştur; Arktika, Doğu Antarktika ve Baltıka (günümüz Afro-Avrasya). Sonra da ortak kıta Kolombiya olmuştur. Nena adı İngilizce Northern Europe ve Northern America adlarının baş harflerinden oluşturulmuştur.
Berdsir
Berdsir (Farsça: بردسیر, Bardsīr ), İran'ın Kirman Eyaleti'nde şehir.
Kendi adını taşıyan Berdsir şehristanı'nın yönetim merkezi olan kentin 2006 yılı nüfusu 31.801 kişidir ve bu nüfusuyla eyaletin 26. büyük kentidir. Bugün için (2010) bu nüfusun 34.415'i bulduğu varsayılmaktadır. Kentin bilinen diğer isimleri Mashiz, Meshiz ve Bardesīr'dir.
NGC 4531
NGC 4531, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Yelken takımyıldızı yönünde bulunur. SB0-a tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
1920-21 Cuma Ligi
1920-21 Cuma Ligi, Cuma Ligi'nin altıncı sezonudur. Beş takımın mücadele ettiği ligde o sezonun şampiyonu Fenerbahçe oldu.
Karışlar, Tekkeköy
Karışlar, Samsun ilinin Tekkeköy ilçesine bağlı bir mahalledir. Ay Dağı 985 metre ile hem Karışlar Mahallesi'nin hem de Tekkeköy ilçesinin en yüksek konumudur.
Tarihçe
Daha önceleri Yukarıçinik köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Ağustos 1952'de yine aynı köye bağlı Çalfındıcak, Karatuzla, Sülüklügöl, Gölceğiz, Gödekler ve Meryemler mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Coğrafya
Samsun il merkezine 29 km, Tekkeköy ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
Çah Dadhuda
Çah Dadhuda (Farsça:  چاه دادخدا), İran'ın Kirman Eyaleti'nde şehir.
İdari olarak Kale-e Ganj Şehristanı'na bağlı olan kentin 2006 yılı nüfusu 1.172 kişidir ve bu nüfusuyla eyaletin 34. büyük kentidir. 2010 yılında nüfusun 1.273'e vardığı varsayılmıştır. 27.24°N 58.36°E konumunda bulunan şehir bir tarım bölgesidir. Jaz-e-Moryan özel bölgesi bu kent yakınlarında bulunur. Tahıl ve susam ise en çok yetiştirilen ürünlerdir.
NGC 4532
NGC 4532, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir çubuklu düzensiz galaksidir. Gökyüzünde Başak takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunur. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Bağlarbaşı, Gölbaşı
Bağlarbaşı, Adıyaman ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1919 yılı kayıtlarında Tecirli olarak geçmektedir. Ayrıca, daha önceleri Kahramanmaraş ili Pazarcık ilçesine bağlı olan köy, 21 Nisan 1969'da Adıyaman ilinin Gölbaşı ilçesine bağlandı.
Coğrafya
Köy; Adıyaman il merkezine 74 km, Gölbaşı ilçe merkezine ise 11 km uzaklıktadır.
Türkmenoğlu, Erzincan
Türkmenoğlu, Erzincan ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Dacirek olup, 1902 yılı kayıtlarındaki "Dacrag / Dacarag" Ermenice'de "kilisecik" anlamına gelmektedir.
Coğrafya
Köy, Erzincan il merkezine 12 km uzaklıktadır.
Hayfa el-Mansur
Hayfa el-Mansur (Arapça: هيفاء المنصور; d. 10 Ağustos 1974), Suudi Arabistanlı bir film yönetmenidir. Ülkenin en iyi bilinen ve en tartışmalı yönetmenlerinden biri ve ilk kadın Suudi sinemacıdır.
Yaşamı ve kariyeri
Hayfa el-Mansur'un en sevdiği aktörlerden biri Jackie Chan'dir. Babasının teşvikiyle, Kahire'deki Amerikan Üniversitesi'nde karşılaştırmalı edebiyat okudu. Daha sonra, Avustralya'nın Sidney kentinde film okuluna gitti.
Way Out filmiyle Birleşik Arap Emirlikleri ve Hollanda'da ödül kazandı. Bunu Gölgeler olmadan Kadınlar isimli belgeseli izledi. Belgesel, Basra Körfezi'nde yer alan Arap ülkelerindeki kadınların gizli yaşamlarını incelemektedir. Belgesel 17 uluslararası festivalinde gösterildi. Film, Maskat Film Festivali'nde En İyi Belgesel ve Rotterdam dördüncü Arap Film Festivali'nde jüri özel ödülü olan Altın Hançer ödülünü aldı. Hayfa el-Mansur, Fransa'nın Nantes kentinde 28. Üç Kıta Festivali'ne konuk oldu.
Yönetmen olarak senaristliğini de yaptığı Vecide adlı filmi, 2012 Venedik Film Festivali'nde dünya prömiyerini yaptı. Bu film, 2013 yılına kadar çekilmiş olan ve bir kadın yönetmen tarafından Suudi Arabistan'da yapılan tek uzun metrajlı filmdir. Vecide, bisiklet sürme hayalleri olan, Riyad'ın banliyölerinde büyüyen 11 yaşındaki bir kızın hikâyesini anlatıyor. Film, Prens El Velid bin Talal'ın film yapım şirketi Rotana tarafından desteklenmiştir. Vecide, Suudi Arabistan Yabancı Dilde En İyi Oscar'a aday olarak ilk kez 86. Akademi Ödülleri'nde En İyi Yabancı Film olarak seçildi.
Hayfa el-Mansur'un kocası bir Amerikalı diplomattır ve iki çocuğuyla birlikte Bahreyn'de yaşamaktadırlar.
Kimse Yok Mu Derneği
Kimse Yok Mu Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği, 2004 yılında İstanbul merkezli olarak kurulan yardım derneğidir.
Kimse Yok Mu Dayanışma ve Kaynaşma Derneği’nin 2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu’nun 6. Maddesi kapsamında, izin almadan yardım toplayabilen kuruluşlardan sayılmasına ilişkin 06.02.2007 tarihli ve 2007/11683 sayılı Bakanlar Kurulu kararı, 22.09.2014 tarihli ve 2014/6812 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlükten kaldırılmıştır. 15 Temmuz darbe girişiminden sonra Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'yle, milli güvenliğe tehdit oluşturduğu tespit edilen ve kararnamede Fethullahçı Terör Örgütü olarak isimlendirilen Gülen Cemaatiyle ilişkili olduğu için kapatılmıştır.
Japonya'nın şehirleri
Japonya'nın şehirleri (市 shi), Japonya'nın yerel idari bölümlerinden biridir. Şehirler, kasaba ve köyler ile birlikte belediye düzeyinde idari bölümlerdir ancak ilçelere bağlı değildirler. Şehirler diğer idari bölümler gibi 1947 Yerel Özerklik Kanunu ile tanımlanırlar.
1 Nisan 2015 tarihi itibarıyla Japonya'da 790 şehir bulunmaktadır.