cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tamam Shud vakası
Bavulun Bulunması
Ayrıca bavulda Avustralya'da bulunmayan "sıra dışı tipte" bir Barbour marka turuncu mumlu iplikten oluşan bir iplik kartı vardı - ölü adamın giydiği pantolon cebinde astarı onarmak için kullanılanla aynıydı. Giysilerdeki tüm işaretlere bakıldı, ancak polis üç kuru temizleme ile birlikte bir kravatta "T. Keane", yazan, çamaşır torbasında ise "Keane" ve tekli üzerinde "Kean" (son e olmadan) yazan adını buldu. Polis, giysi etiketlerini bulmasını sağlayanın gözden kaçmak için yaptığını veya kasten "Keane" etiketlerini giysi üzerinde bıraktığına, Keane'in ölü adamın adı olmadığını biliyorlardı. Savaş zamanı tanımlaması zorlanırken, o zaman kıyafetleri elde etmek de zordu. İsim etiketlerini kullanmak çok yaygın bir uygulama olmasına rağmen, önceki sahiplerin etiketlerini kaldırmak ikinci el kıyafet satın alırken de yaygındı. Olağandışı olan şey, polisin kurşun kalem ve kullanılmayan mektup kırtasiye bulmasına rağmen, davada yedek çorap bulunmaması ve yazışma bulamamış olmamasıydı.
Yapılan bir araştırmada, İngilizce konuşulan herhangi bir ülkede hiçbir T. Keane isimli birinin kayıp olmadığı sonucuna varıldı ve kuru temizleme şirketlerinin ülke çapında dolaşımı da sonuçsuz kaldı. Aslında, bavuldan alınabilecek tek bilgi, ceketin ön köşebentinin ve tüy dikişinin ABD'de üretildiğiydi. Ceket ithal edilmemişti, bu da adamın Amerika Birleşik Devletleri'ne gittiğini ya da ceketini benzer büyüklükteki birinden aldığını gösteriyor.
Polis gelen tren kayıtlarını kontrol etti ve adamın Melbourne, Sydney veya Port Augusta'dan bir gece treniyle Adelaide tren istasyonuna geldiğine inanıyordu. 10:50 için bilet satın almak için tren istasyonuna dönmeden önce bitişik Şehir Banyolarında (cesette banyo bileti yoktu) duş aldığını ve traş olduğunu tahmin ettiler. İstasyondan ayrılmadan ve Glenelg'e bir şehir otobüsü yakalayamadan önce bavulunu istasyon pelerin odasında kontrol etti. "Şehir Banyoları" olarak adlandırılsa da, merkez bir hamam tesisi değil, bir halka açık yüzme havuzuydu. Tren istasyonu banyo tesisleri, istasyonun kuzey terasına güney çıkışına bitişik olan istasyon pelerin odasına bitişikti. Kral William St. üzerindeki Şehir Banyolarına istasyonun kuzey çıkışından şeritli bir yolla ulaşılırdı. İstasyonun banyo tesislerinin, geldiği gün kullanılamadığına dair bir kayıt bulunmamaktadır.
Tahkikat
Adli tıp uzmanı Thomas Erskine Cleland tarafından yürütülen ölüm soruşturması, cesedin bulunmasından birkaç gün sonra başlamış ancak 17 Haziran 1949'a kadar ertelenmiştir. Araştırmacı patolog John Burton Cleland vücudu yeniden inceledi ve bir dizi keşif yaptı. Cleland, erkek ayakkabılarının, görünüşte bütün gün Glenelg çevresinde dolaşan bir adamın ayakkabılarından beklenen durumda olmak yerine, son derece temiz ve son zamanlarda cilalanmış gibi göründüğünü belirtti. Bu delilin, insanın ölümünden sonra bedenin Somerton plajına getirilmiş olabileceği teorisine uyduğunu ve zehirin iki ana fizyolojik reaksiyonu olan kusma ve konvülsiyon kanıtlarının eksikliğini açıkladığını ekledi.
Thomas Cleland, tanıkların hiçbiri bir önceki gece gördükleri adamı ertesi sabah keşfedilen kişi olarak olumlu bir şekilde tanımlayamadığı için, adamın başka bir yerde ölme ve terk edilmiş olma olasılığı olduğunu ileri sürüldü. Tüm tanıkların, bedenin aynı yerde olduğu ve aynı ayırt edici pozisyonda yattığı için "kesinlikle aynı kişi" olduğuna inandığı için bunun tamamen spekülasyon olduğunu vurguladı. Ayrıca ölen kişinin kim olduğuna dair hiçbir kanıt bulunmadığını tespit etti.
Adelaide Üniversitesi fizyoloji ve farmakoloji profesörü Cedric Stanton Hicks, bir grup ilaçtan, "1 numara" olarak adlandırdığı ilacın varyantlarının ve özellikle "2 numara" lı ilaçtan nispeten küçük bir hastalıkta son derece etkili bir toksik olduğunu doğruladı. İlk etapta şüphelenilse bile tanımlanması imkânsız olmasa bile son derece zor oldu. Hicks, C.18 Sergisi olarak girilen iki ilacın adını içeren bir kağıt parçası verdi. İsimler 1980'e kadar satın alma için bir neden belirtmeksizin bir kimyagerden "sıradan bir kişi tarafından oldukça kolay temin edilebilir" oldukları hiçbir zaman halka açıklanmadı. (İlaçlar daha sonra, her ikisi de kardenolid tipi kardiyak glikozitler olan digitalis ve ouabain olarak tanımlandı.) Vücuda ilişkin olarak bulunmayan tek "gerçeğin" kusmanın kanıtı olduğunu belirtti. Daha sonra yokluğunun bilinmediğini ancak onsuz "açık bir sonuç" veremeyeceğini belirtti. Hicks, ölüm en son insanın hareket ettiği görüldükten yedi saat sonra gerçekleşmiş olsaydı, bunun hala saptanamayan büyük bir doz anlamından gerçekleşeceğini belirtti. Görgü tanıkları tarafından akşam saat 7'de görülen hareketin, ölümden önceki son konvülsiyon olabileceği kaydedildi.
Soruşturmanın başlarında Cleland, "Zehirden öldüğünü, zehirin muhtemelen bir glukozit olduğunu ve yanlışlıkla uygulanmadığını bulmaya hazır olduğunu; ancak ölen kişinin kendisi tarafından mı, yoksa bazıları tarafından mı uygulandığını söyleyemeyeceğini belirtti. Bu bulgulara rağmen, Somerton Adamının ölüm nedenini belirleyemedi. Cleland, vücudun taşınmadan önceki yerinde inceleseydi "tüm zorlukların ortadan kalkacağını" belirtti.
Soruşturmadan sonra, adamın başı ve omuzlarından alçı dökümü yapıldı. Somerton Adamının kimliğini ve ölüm nedenini belirleme konusunda başarı eksikliği, yetkililerin bunu "benzersiz bir gizem" olarak adlandırmaya ve ölüm nedeninin asla bilinemeyeceğine inandırdı.
Ömer Hayyam'ın Rubaiyat'ına ilişkin bağlantı
Soruşturmayla aynı zamanda, üzerine "Tamám Shud" kelimelerinin yazılı olduğu küçük bir kağıt parçası üzerinde duruluyordu, ölü adamın pantolon cebinde dikilmiş bir fob cebinde bulundu. Halk kütüphanesi yetkilileri metni Rubaiyat'ın son sayfasında bulunan "sona erdi" veya "bitmiş" anlamına gelen bir cümle olarak ifade edilmesi gerektiğini belirtti. Kağıdın arka tarafı boştu. Polis, benzer şekilde boş bir verso olan kitabın bir kopyasını bulmak için Avustralya çapında bir arama yaptı. Kâğıt parçasının bir fotoğrafı basına verildi.
Polisin halka açık bildiriminin ardından, sayfanın yırtıldığı Rubaiyat'ın kopyası bulundu. Bir adam polise, Edward FitzGerald'ın (1859) Rubaiyat'ın çevirisini, Whitcombe ve Tombs tarafından Christchurch,'de çevrilen Yeni Zelanda'da yayınlanan 1941 baskısını gösterdi. İlk soruşturmayı yürüten Dedektif Çavuş Lionel Leane, takma adlar kullanarak tanıkların gizliliğini sık sık korudu; Leane, kitabı "Ronald Francis" takma adıyla bulan adama gönderme yaptı ve hiçbir zaman resmi olarak tanıtmadı. "Francis", bir önceki günün gazetesinde bir makale görene kadar kitabın davayla alakası olabileceğini düşünmemişti. Kitabın arka kapağında, dedektifler el yazısından gelen girintileri tespit etti. Bunlar arasında bir telefon numarası, tanımlanamayan bir numara ve şifrelenmiş bir mesaja benzeyen bir metin vardı.
Kitabın bulunduğu koşullar hakkında bazı belirsizlikler vardı. Bir gazete makalesi, cesedin bulunmasından yaklaşık bir ya da iki hafta önce bulunan kitap olduğunu iddia etti. Eski Güney Avustralya Polisi dedektifi Gerry Feltus (konuyu soğuk bir dava olarak ele alan) kitabın "o adamın Somerton'daki plajda bulunmasından hemen sonra" bulunduğunu bildirdi. Zamanlamanın önemi, adamın valizden yola çıkarak sahilde bulunmadan bir gün önce Adelaide'ye geldiği tahmin ediliyor. Kitap bir veya iki hafta önce bulunsaydı, adamın daha önce ziyaret ettiğini veya daha uzun süre Adelaide'de bulunduğunu gösterirdi. Ömer Hayyam'ın Rubaiyatının teması, kişinin hayatı sonuna kadar yaşaması ve sona erdiğinde pişman olmamasıdır. Kitabın konusu polisi, teoriyi destekleyen başka bir kanıt olmamasına rağmen, adamın zehirle intihar ettiğini teorileştirdi. Kitabın son sayfasında boş olan arkasında "Tamám Shud" sözcükleri yoktu ve mikroskobik testler kağıt parçasının bu kitaptan yırtılmış sayfadan geldiğini gösterdi. Ayrıca, kitabın arkasında, büyük harflerle beş metin satırını temsil eden hafif girintiler vardı. İkinci satır çıkarıldı - dördüncü satırla olan benzerlikleri ve şifrelemede bir hatayı temsil etme olasılığı nedeniyle önemli kabul edilen bir gerçek olduğu sonucuna ulaşıldı. WRGOABABD MLIAOI WTBIMPANETP MLIABOAIAQC ITTMTSAMSTGAB Kitapta, ilk satırın "M" veya "W" ile başlayıp başlamadığı belli değil, ancak M harfine kıyasla belirgin farktan dolayı W harfi olduğuna inanılıyor. "MLIAOI" yazan metnin silinmiş veya altı çizili olduğu düşünülüyor. Bu metin satırındaki son karakter "L" gibi görünse de, görüntünün daha yakından incelendiğinde, bunun bir 'I' den oluştuğu ve metin satırını silmek veya altını çizmek için kullanılan satırın uzantısı oldukça açıkca belli oluyor. Ayrıca, diğer "L" karakterinin alt kısmı bir eğriye sahiptir. Koddaki son 'O' nun üstünde bir "X" vardır ve kod için önemli olup olmadığı bilinmemektedir. Başlangıçta, harflerin yabancı bir dilde kod olduğu anlaşılmadan önce bazı kelimeler olduğu düşünülüyordu. Kod uzmanları, bu harfleri deşifre etmek için çağrıldı, ancak başarısız oldular. 1978'de ABC-TV gazetecisi Stuart Littlemore'un bir talebinin ardından Savunma Bakanlığı kriptografları el yazısı metnini analiz etti. Kriptograflar "tatmin edici bir cevap" vermenin imkânsız olacağını bildirdiler: eğer metin şifreli bir mesajsa, kısalığı onun açık bir anlam çıkartılabileceği "yetersiz sembollere" sahip olması ve metnin " anlamsız "rahatsız zihin" ürünü olabileceğini açıkladılar.
Kitabın arkasında bir telefon numarası da bulundu; Moseley St, Glenelg'de yaşayan Marrickville'in Sydney banliyösünde doğan Jessica Ellen "Jo" Thomson (1921-2007) adlı bir hemşireye ait olduğu ortaya çıktı. Yaklaşık mesafede ve vücudun bulunduğu yerin kuzeyinde kalıyordu. Polislere ifade veren Thomson, ölü adamı veya neden telefon numarasını yazdığını bilmediğini ve ölüm gecesinde orada bulunmadığını söyledi. Bununla birlikte, 1948'in sonlarında, kimliği belirsiz bir adamın onu ziyaret etmeye çalıştığını ve bir sonraki kapı komşusuna onun hakkında sorular sorduğunu da bildirdi. Gerry Feltus, davayla ilgili kitabında (2002) Thomson ile görüştüğünde ya "kaçamak" cevaplar verdiğini ya da "sadece bu konuda konuşmak istemediğini" hissettiğini yazdı. Feltus, Thomson'un Somerton adamın kimliğini bildiğine inanıyordu. Thomson'un kızı Kate, 60 dakikalık bir televizyon röportajında (2014), annesinin ölü adamı bildiğine inandığını söyledi.
1949'da Jessica Thomson, polisin adının kalıcı bir kaydını tutmamasını veya ayrıntılarını üçüncü taraflara vermemesini istedi, çünkü bu tür bir davaya bağlı olması itibarı utanç verici ve zararlı olacağını düşünüyordu. Polis kabul etti - daha sonra soruşturmayı engelleyen bir karar çıktı. Haber medyasında, kitaplarda ve davanın diğer tartışmalarında Thomson'a sık sık "Jestyn" takma adı ve "Teresa Johnson née Powell" gibi isimler dahil çeşitli takma adlar atıfta bulunuldu. Gerry Feltus (2010) Thomson'un ailesi tarafından ve kocası Prosper Thomson'ın adlarını açıklamasına izin verildiğini iddia etti. Yine de, Feltus'un kitabında kullandığı isimler takma idi. Feltus ayrıca ailesinin dava ile olan bağlantısını bilmediğini ve kimliğini veya ifşa edebilecek herhangi bir şeyi açıklamamayı kabul ettiğini belirtti. Gerçek adının önemli olduğu düşünülüyordu çünkü iddia edilen kodun şifre çözme anahtarı bu olabilirdi.
Dedektif Çavuş Leane tarafından ölü adamın alçı büstü gösterildiğinde, Thomson tasvir edilen kişiyi tanımlayamadığını söyledi. Leane'e göre, oyuncu edasıyla"tamamen şaşkına dönmüş gibi görünmek üzere tamamen şaşırmış" gibi davrandığını söyleyerek tepkisini anlattı. Yıllar sonra yapılan bir röportajda, Thomson'a büst gösterildiğinde yine oyuncu edasıyla baktıktan sonra hemen uzağa baktığını ve tekrar bakmayacağını belirttiğini söyledi.
Thomson ayrıca, II. Dünya Savaşı sırasında Sydney'deki Royal North Shore Hastanesinde çalışırken, Rubaiyat'ın bir kopyasına sahip olduğunu söyledi. 1945'te Sydney'deki Clifton Gardens Oteli'nde, o sırada Kraliyet Avusturalya Mühendislerinin Su Ulaşım Bölümünde görev yapan Alf Boxall adlı bir ordu teğmenine diğer kopyasını vermişti. Thomson polise savaş bittikten sonra Melbourne'a taşındığını ve evlendiğini söyledi. Boxall'dan bir mektup aldığını ve cevap verdiğini ve şimdi onun da evli olduğunu söyledi. (Sonraki araştırmalar, gelecekteki kocası Prosper Thomson'ın 1949'da ilk eşinden boşanma sürecinde olduğunu ve 1950 ortasına kadar Jessica Harkness ile evlenmediğini gösteriyor. Boxall'un 1945'ten sonra Harkness ile herhangi bir teması olduğuna dair kanıt sayılıyor bu durum.)
Thomson ile yaptığı konuşmaların sonucunda polis Boxall'un ölü adam olduğundan şüpheleniyordu. Ancak, Temmuz 1949'da Sydney'de bulundu ve Rubaiyat'ın (Sydney'de yayınlanan 1924 baskısı) kopyasının son sayfası sağlamdı ve "Tamam Shud" kelimeleri hala mevcuttu. Boxall şimdi (savaştan önce çalıştığı) Randwick Otobüs Deposu'nun bakım bölümünde çalışıyordu ve ölü adam ile kendisi arasındaki herhangi bir bağlantısı bulunamadı. Jessica Harkness, Boxall'a verdiği Rubaiyat kopyasını kendi elleriyle "JEstyn" yazarak imzalamıştı. [sic] Kitabın ön yüzünde 70. sayfasındaki kesir yazılıydı: Aslında, Aslında, Önce tövbe etmiştim Yemin ederim—ama yemin ettiğimde fark ettim? Aslında bahar gelmişti, ve ellerimde gül-ler Benim inancım -Penitence çıplak bedenimi yırttı
Casus Teorileri
Ölümünün koşulları ve tarihsel bağlamı nedeniyle ölü adamın bir casus olduğuna dair sürekli spekülasyonlar oldu.
Adamın ölümü, ertesi yıl Avustralya Güvenlik İstihbarat Teşkilatı'nın (ASIO) kurulmasıyla sonuçlanacak olan Avustralya güvenlik ajanslarının yeniden düzenlenmesi yasası ile çakışmasına sebep oldu. Bunu, Venona projesi kapsamında Sovyet iletişiminin kesilmemesi ile ortaya çıkan Avustralya'daki Sovyet casusluğu üzerine bir baskı izlemesine sebep olacaktı.
Başka bir teori, II. Dünya Savaşı sırasında ve hemen sonrasında istihbarat çalışmalarına katılan Alf Boxall ile ilgilidir. 1978 tarihli bir televizyon röportajında Stuart Littlemore: "Bay Boxall, siz bu genç kadınla tanışmadan önce bir istihbarat biriminde çalışmıyordunuz [Jessica Harkness]. Onunla hiç bunun hakkında konuştunuz mu? " Yanıt olarak Boxall "hayır" diyordu ve Harkness'in bilip bilmediğini sorduğunda Boxall "başkası söylemediği sürece değil" diye cevap veriyordu. Littlemore röportajda Adelaide'deki ölü adama casusluk bağlantısı olabileceğini öne sürdüğünde, Boxall şöyle diyordu: "Bu oldukça melodramatik bir tez, değil mi?" Boxall'un ordu kaydı, özel bir operasyon birimi olan Kuzey Avustralya Gözlem Birimi'ne (NAOU) göreve başlamadan önce 4.Su Taşıma Şirketinde hizmet ettiğini ve NAOU ile çalıştığı dönemde Boxall'un hızla yükseldiğini ve terfi ettiğin ve üç ay içinde Teğmen'liğe yükseldiği biliniyordu.
Soruşturma Sonrası
1949'da, bilinmeyen adamın cesedi Adelaide'nin Batı Teras Mezarlığı'na gömüldü ve Kurtuluş Ordusu bu hizmeti yürüttü. Güney Avustralya Grandstand Bahisçiler Birliği, adamı fakir olarak gömülmesini istemediği için bu hizmet için ödeme yaptı.
22 Kasım 1959'da Yeni Zelanda'nın Whanganui Hapishanesi'nin mahkumlarından biri olan EB Collins'in ölü adamın kimliğini bildiğini iddia ettiği bildirildi.
Askeri ve deniz istihbaratının, matematikçilerin ve amatör kod krakerlerinin çabaları da dahil olmak üzere kitabın arkasında bulunan harfleri kırma keşfinden bu yana 70 yıl içinde çok sayıda başarısız girişimde bulunuldu. 2004 yılında emekli dedektif Gerry Feltus bir Pazar Postası makalesinde "ITTMTSAMSTGAB" son satırının "Güney Avustralya Moseley Sokağına Taşınma Zamanı " nın baş harflerini temsil edebileceğini önerdi (eski hemşire Moseley Caddesi'nde yaşıyordu.). Deneyimli dilbilimci John Rehling'in 2014 analizi, harflerin bazı İngilizce metnin baş harflerinden oluştuğu teorisini güçlü bir şekilde desteklemektedir, ancak geniş bir literatür araştırmasında bunlar için bir eşleşme bulamamaktadır ve harflerin muhtemelen bir kestirme şekil olarak yazıldığı sonucuna varmaktadır. Kod olarak değil de ve orijinal metnin büyük olasılıkla asla belirlenemeyeceği anlamına geldini söyledi. The Australian Broadcasting Corporation, 1978 yılında belgesel dizisi Inside Story'de Tamam Shud davası üzerine The Somerton Beach Mystery adlı bir program hazırladı.
1994'te John Harber Phillips, Adalet Başkanı Victoria ve Adli Tıp Viktorya Enstitüsü Başkanı, ölüm nedenini belirlemek için davayı yeniden gözden geçirmiş ve sonucuna "kuşku yok gibi görünüyor" sonucununa ulaştı. Phillips, sonuçlarının, organların dijitalleşmeye, doğal hastalığa dair kanıt eksikliğine ve "makroskopik olarak görülen ve ölümü açıklayabilecek hiçbir şeyin bulunmadığına" işaret ettiğini vurgulayarak destekledi.
1940'lı yıllarda dava üzerinde çalışan eski Güney Avustralya Başkomutanı Len Brown, adamın Varşova Paktı'ndaki bir ülkeden olduğuna inandığını ve bu da polisin adamın kimliğini doğrulayamamasına neden olduğunu belirtti.
Konuyla ilgili yayınlar
Tamam Shud davası
Royal North Shore Hastanesi
Güney Avustralya polis teşkilatı
Seçkin Bektaş
Seçkin Bektaş (d. 1 Mayıs 1982, Fatih, İstanbul), Türk futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Futbola İstanbulspor altyapısında başlayan Bektaş, daha sonra Güngören Belediyespor altyapısına transfer oldu. 2002 yılında profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak as takıma alındı. Güngören Belediyespor için ilk resmî karşılaşmasına 2 Kasım 2002 tarihinde Sidespor'a karşı oynanan 2. Lig karşılaşmasında çıktı. İlk sezonunda fazla forma şansı bulamasa da as takımdaki ikinci sezonunda kısa süre içerisinde ilk onbirde düzenli olarak forma giymeye başladı. 2007-08 sezonunda takımıyla 2. Lig play-off karşılaşmalarında şampiyon olup 1. Lig'e yükselmeyi başardı. 2009-10 sezonunda takımıyla 2. Lig'i ikinci sırada tamamlayıp tekrar 1. Lig'e yükselmeyi başardı.
2011-2012 sezonunda Güngören Belediyespor'daki zamanindan teknik direktörü Metin Altınay'ın yeni takımı Konya Şekerspor'a transfer oldu.
Hüseyniaşiran
Hüseyniaşiran (Hüseynî Aşîrân), Klasik Türk müziğinde birleşik bir makam.
Alanyurt, Gölköy
Alanyurt, Ordu ilinin Gölköy ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
30 Kasım 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Coğrafya
Alanyurt, Gölköy-Aybastı Karayolu üzeri 9 km'sinde bulunmaktadır. Gölköy İstikametinden İlk Kale Köyü ve hemen Alanyurt Beldesi gelmlektedir. Beldemizden İç anadolu ve Batı istikametine doğru Gölköy -Aybastı istikametinde Beldemizden sonra Aydoğan-Güzelyurt-Alacalar Beldeleri ve Aybastı ilçesi gelmektedir. Bu istikametten Perşembe yaylasında Başçiftlik-Niksar-Erbaa ve Amasya iline kavuşularak batı ve iç Anadolu'ya açılmaktadır. İkinci bir güzergâh ise yine Beldemizden Karahasan-Düzyayla ve Reşadiye İlçesine geçilerek iç Anadolu ve güney sahillerine de gidilebilmektedir. Ordu ilinin büyükşehir belediyesi olması sonrasında ilin diğer belediyeleri gibi mahalle olmuştur.
Nuran Harirî
Nuran Harirî (d. 25 Aralık 1931, İzmir), Türk şair.
Hayatı
İlkokulu Dumlupınar İlkokulu (1942) ve liseyi İzmir Kız Lisesi’nde okudu. İstanbul Tıp Fakültesi’ni bitirdi.
İlk şiiri Türk Dili Dergisi’nde 1977’de yayımlandı. Bilim kariyerine devam etmeyi seçti. 1956’da Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Fizyoloji Kürsüsü’nde asistan oldu. Aynı yıl Almanya’ya gitti. Heidelberg Üniversitesi’nde uzmanlık eğitimi aldı. Türkiye'ye dönüşte Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde uzman asistan oldu. 1964’te doçentliğe, 1971’de profesörlüğe yükseldi. Akademik kariyeri boyunca şiir yazmayı sürdürdü. ABD, Yugoslavya, İtalya, İspanya, Macaristan, Almanya, Hollanda, Yunanistan, Fransa, Japonya, Kanada, İsrail gibi birçok ülkede bilimsel araştırma ve inceleme yaptı.
Türkiye Beyin Araştırmaları ve Sinir Bilimleri Derneği kurucu üyesi olup, başkanlığını da yapmıştır. 1978'de, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi fizyoloji ana bilim dalı başkanlığından emekliye ayrıldı. İzmir’de yaşamakta ve şiir yazmaya devam etmektedir.
Ayrıca Prof. Dr. Nuran Hariri'nin fizyoloji alanında dört basılı kitabı da vardır.
Keler, Of
Keler, Trabzon ilinin Of ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
1530 yılı Osmanlı tahririnde yerleşimden bahsedilmemektedir. 1681 yılı Avarız Defterinde o dönemki Of kazasına bağlı köyler arasında Korkut köyüyle birlikte yerleşimden bahsedilmemiştir. Bu tarihte köyde tamamı Müslüman 16 avarız neferi kaydedilmiştir.
Türkiye Cumhuriyetin kuruluşuyla Keler adıyla Of kazasının Hayrat nahiyesine bağlı görülmektedir. Hayrat'ın ilçe olmasıyla Of merkez yerleşimine bağlanmıştır.
Coğrafya
Trabzon il merkezine 79 km, Of ilçesine 27 km uzaklıktadır.
Kişilik hakkı
Kişilik hakkı, kişinin toplum içindeki saygınlığını ve kişiliğini serbestçe geliştirmesini temin eden öğelerin tümü üzerindeki haklarıdır. Bu haklar kişiliğe bağlı, dokunulmaz, devredilemez ve vazgeçilemez haklardır. Dolayısıyla hakaret, iftira, küfür, tehdit veya kişinin adı, soyadı, nitelikleriyle (dış görünüşü, konuşma bozuklukları vs.) dalga geçilmesi gibi toplum içerisinde bir kişinin saygınlığını zedeleyen tüm olay ve olgular, kişilik haklarına birer saldırıdır. Bir kişinin hak, değer ve varlıkları gibi tüm unsurlar; o kişinin kişilik haklarını oluşturmaktadır.
Kişilik hakkının korunması, T.C. Anayasasının beşinci maddesinde devletin temel amaç ve görevleri arasında sayılmıştır. Yine T.C. Anayasasının ikinci kısmı, tamamen kişilerin haklarıyla ilgilidir. "Yaşama" hakkının temelini oluşturduğu bu hakların sınırlandırılması, T.C. Anayasası'nda daha önceden gösterilmiş sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla "nispeten" sınırlandırılabilir. Savaş, seferberlik, sıkıyönetim halleri veya olağanüstü hallerde bu hakların kullanılması durdurulabilir.
Mühendislik dalları listesi
Elektrik mühendisliği
Elektrik mühendisliği elektrik devreleri ve motorlarından, bilgisayar sistemlerine elektronikten; haberleşmeye kadar pek çok alanı kapsar. Türkiye'de "Elektrik-Elektronik Mühendisliği" olarak geçer, genel altdalları aşağıdadır.
Kimya mühendisliği
Kimya mühendisliği kimyasal maddeler ve süreçlerle ilgilenir.
İnşaat mühendisliği
İnşaat mühendisliği pek çok yapının (köprü, yol, altyapı vb.) tasarımı ve inşasıyla ilgilenir.
Makine mühendisliği
Makine mühendisliği fiziksel ve mekanik ürünlerin yapımıyla ilgilenir.
QNB Grup
Katar Ulusal Bankası  Katar merkezli bir ticaret bankasıdır.
Tarihçe
Katar Ulusal Bankası 6 Haziran 1964 tarihinde ülkenin ilk yerli sermayeli bankası olarak kurulmuştur. Başlangıçta 35 çalışanı vardı. Ülke nüfusu artması ile diğer bölgelerde de faaliyete başlamıştır.
1974 yılından sonra Al Khor ve Mesaieed şehirlerinde de şubeler açmaya başlamıştır. 1988 yılında ilk olarak ATM kullanılmaya başlanmıştır.
Uluslararası faaliyetleri
2015 yılında banka 27 ülkede faaliyet yürütmekte ve 615 iştiraki bulunmaktadır. 2016 yılında Finansbank'ı satın almıştır.
Pençgah
Pençgâh (Farsçadan), Klasik Türk müziğinde rast ve bayati dizilerinden oluşan birleşik bir makamdır.
Yeni Dünya Partisi
Yeni Dünya Partisi (kısaca YENİ DÜNYA), 8 Temmuz 2013 tarihinde Birlik ve Huzur Partisi'nin ismi değiştirilerek kurulan Genel Başkanlığı'nı Emanullah Gündüz'nın yaptığı Türkiye'de faaliyet gösteren siyasi partidir.
Tarihi
Parti, 31 Ekim 2009 tarihinde Demokrat Parti'ye katılan Anavatan Partisi'nin ardından Büyük Anavatan Partisi adıyla kuruldu. Parti, Anavatan Partisi'nin kurucusu Turgut Özal'ın görüşlerini savunmakta idi.
Parti, 19 Eylül 2011'de adını Birlik ve Huzur Partisi olarak değiştirdi. Partinin kurulduğu gün Mardin Gazeteciler ve Yazarlar Derneğini ziyaret eden Birlik ve Huzur Partisi Genel Başkanı Emanullah Gündüz, partinin yeni kurulduğunu bildimiştir. Gündüz; "Büyük Anavatan Partisi ismi Birlik ve Huzur Partisi olarak değiştirilmiştir. Parti siyasi hayatına Birlik ve Huzur Partisi çatısı adı altında devam edecektir" demiştir.
Kan Dökme, Kan Ver Kampanyası
5 Ekim tarihinde Diyarbakır'da, Genel Başkan Emanullah Gündüz'ün başlattığı "Kan Dökme Kan Ver" kampanyası çalışmalarıyla Türkiye'de terör olaylarının son bulması hedeflenmiştir. Huzur Partisi'nin başlattığı "Kan Dökme Kan Ver" kampanyası daha sonra Gebze, Konya ve Ankara gibi bölgelerde devam etmiştir.
Suzidil
Suzidil (Sûz-i Dil, Farsçadan), Klasik Türk müziğinde birleşik bir makam.
Emin Türk Eliçin
Emin Türk Eliçin, (d. 21 Mart 1906, Genezin (Özkonak), Avanos, Nevşehir - ö. 16 Mart 1966), Türk öğretmen ve solcu yazar.
1927'de muallim mektebini bitirdi. Bir süre öğretmenlik yaptı fakat 1930'da yazıları yüzünden görevine son verildi. Almanya'da Siyasal Bilimler dalında eğitim gördü. 1937'de yurda dönünce Devlet Konservatuvarı'na öğretmen olarak girdi. Bazı çeviriler yaptı. Gazete ile dergilerde öyküler yayınladı.
Öğretmenliğine yeniden son verilince, Samsun’da çevirmen olarak çalıştı. Daha sonra yaşamını İstanbul’da çevirileriyle sürdürdü. Resimli Ay, Yeni Edebiyat, Fikirler, Yağmur ve Toprak, Yeni Ufuklar, Ataç, Eylem, Yeni Tanin ve Gerçek dergilerindeki yazılarıyla tanındı. Resimli Ay dergisindeki ilk yazısı “Köyümde Neler Gördüm” ve Yeni Edebiyat’ta yayınlanan “Irgat Hasan ile Bacısı Şefika” adlı öyküsü yüzünden açılan davalarda aklandı. Dünya Mizahından Seçmeler (1971) adlı bir çeviri yapıtı da vardır. 16 Mart 1966'da öldü.
Siyasi Görüşleri
Ölümünün ardından yayınlanan Kemalist Devrim İdeolojisi (1970) 'nde yazar o döneme kadarki Kemalizm yorumlarına eleştiriler getirmiş, Klasik Kemalizmi eski düzenin devlet-kapıkulu sistemini yeniden yaratan bir burjuva sınıfını geliştirmekle suçlamış, Kemalizmin en zayıf okunun halkçılık olduğunu söylemiştir. "Şevketçilik" adıyla anarak Şevket Süreyya Aydemir'in şahsiyetine vurgu yaptığı Kadro ve Yön dergilerinin tutumunu da eleştirmiş, onları bir aydın sınıfının her şeyi başaracağına inanarak materyalist değil, idealist bir tutum içerisinde olmakla suçlamıştır. Ona göre yine Kemalist devrimin en büyük başarısızlıklarından biri bir demokratik devrimin en mutlak şartı olan toprak reformunun yapılamamış olmasıdır.
Dış bağlantılar
Emin Türk Eliçin Kültür ve Sanat Vakfı ETEV
PHPStorm
JetBrains PhpStorm, ücretli, çapraz platform, PHP tabanlı bir tümleşik geliştirme ortamıdır (IDE). Altyapı olarak yine JetBrains firması tarafından geliştirilen IntelliJ IDEA platformunu kullanır.
PHPStorm bir PHP geliştirme aracı olmasına rağmen Javascript, HTML, CSS, LESS, SASS, CoffeeScript vb. web teknolojileri için de geliştirme ortamı sunmaktadır. PhpStorm'un kod tamamlama rutinleri PHP 5.3, 5.4, 5.5, 5.6, 7 ve 7.1 versiyonlarını destekler. Generators, coroutines, finally komutu, foreach içerisinde list komutu, isim alanları, anonim işlevler, traits ve kısa dizi yazım şekli gibi yeni özellikleri desteklemektedir.
Çalışma anında kod analizi, hata önleme, otomatik refactoring'ler gibi özelliklerin yanında debugger desteği, TDD / BDD ve benzeri test altyapıları ile uyumluluk, Grunt / gulp / phing vb. yapılandırma araçları için destekleri bulunmaktadır.
Sınırlı üçüncü şahıs anlatıcı
Sınırlı üçüncü şahıs anlatıcı, bir öykünün bir üçüncü şahıs tarafından; fakat sadece bir karakterin bakış açısından anlatıldığını belirten bir edebiyat terimidir. Anlatıcı diğer karakterlerin duygu ve düşüncelerini de bir karakterin bakış açısından anlatır. Bu yüzden bir sınırlı üçüncü şahıs anlatıcı şöyle diyebilir: "Jeff, Molly'nin ağlayıp hiçkırdığını gördü ve onun çok üzgün olduğunu anladı."
Sınırlı üçüncü şahıs anlatıcıdaki ana karakter, birinci şahıs anlatıcıdaki kadar güçlüdür. Bu ikisi arasındaki fark ise "ben" yerine "o" zamirinin kullanılmasıdır. Bu şekilde yazar okuyucuyla karakter arasına birinci şahıstakinden daha fazla bir uzaklık koymuş olur. Sınırlı üçüncü şahıs ayrıca tasvir ve duyguları anlatmak için birinci şahıstan daha fazla fırsat tanır.
Suzidilara
Suzidilara (Sûz-i Dilârâ), Klasik Türk müziğinde birleşik bir makam. Sözcüğün kökeni Farsçadır.
Osmanlı padişahlarından III.Selim'in ilahi aşkla oluşturduğu musiki makamına verilen addır.
Çevgan
Çevgan, Çevgen ya da Çöğen, tarihi milattan öncesine dayanan, Orta Asya ve AzerbaycanTürkleri tarafından at üzerinde oynanan bir oyundur. 2013-cü yılda UNESCO tarafından Azerbaycanın medeni irsi listesine salındı.
Oyun geniş bir alanda, iki takım halinde ayrılmış atlıların, ellerindeki ağaçtan sopalarla keçi derisinden yapılmış topu, karşı tarafın kalesine atmaları esasına dayanmaktadır. Kâşgarlı Mahmud'un Divânu Lügati't-Türk'te de bahsettiği oyunun amacı aynen ciritte olduğu gibi kişinin at üzerinde hareket kabiliyetlerini geliştirmesini sağlamak, savaşa hazırlamaktır.
Orta Asya'daki Türklerin yanı sıra batıya göçen Türklerde bu oyunu oynamaya devam etmişlerdir. Örneğin Osmanlı Devleti zamanında da Çevgan oynandığı Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesinde bahsedilmektedir. Günümüzde Türki Cumhuriyetlerde kural ve oynanış itibarıyla Çevgana benzeyen Gökbörü (Kökpar) halen oynanmaktadır. Azerbaycanda özellikle Nevruz kutlamalarında çok sevilen oyunlardan biri olmakla yanaşı, düzenli olarak Bakü ve bölgesel Çevgan şampiyonalarında oynanılmakta.
Çevgan, tarihi süreç içinde Polo adıyla İngilizler vasıtasıyla dünyaya yayılmıştır.
Another Part of Me
Another Part of Me, Michael Jackson'ın 1987 çıkışlı Bad adlı albümünden çıkan altıncı şarkıdır. Şarkı, Epic Records tarafından yayınlanmıştır. Şarkı, ABD'de yine 11 numaraya kadar yükselmiştir. Şarkının yapımcılığını Quincy Jones ve Michael Jackson üstlenmiştir.
Canlı performanslar
Jackson, Şarkıyı ilk ve son olarak kendisinin ilk solo dünya turnesi olan Bad World Tour'un ikinci ayağında, üçüncü parça olarak seslendirmiştir.
İğdecik, Şarkışla
İğdecik, Sivas ilinin Şarkışla ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 133 km, Şarkışla ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır.
Eviva España
"Eviva España" 1971 yılında Belçikalı şarkıcı Samantha tarafından Felemenkçe seslendirilen, sözleri Leo Rozenstraten'e ait, bestesi Leo Caerts tarafından yapılan şarkıdır. Şarkı, birçok dilde farklı versiyonlarla seslendirilmiştir.
Eviva España şarkısının Türkçe uyarlaması olan ve ilk olarak Nesrin Sipahi tarafından seslendirilen Yaşa Fenerbahçe şarkısı, Fenerbahçe'nin resmi marşıdır.
Şevkefza (makam)
Şevkefza (Şevk'Efzâ, Arapça ve Farsçadan), Klasik Türk müziğinde III. Selim tarafından düzenlenmiş bir makamdır.
Anadolu Selçuklu Devleti
Anadolu Selçuklu Devleti, Türkiye Selçuklu Devleti veya Rum Sultanlığı (Farsça: سلجوقیان روم, Selcūkiyân-i Rūm, Anadolu Selçukluları), Selçuklu Türklerinden olan Kutalmış oğlu Süleyman Şah tarafından Anadolu’da İznik başkent olmak üzere 1077 yılında kurulmuş olan, Türk Sünni İslam devletidir.
Türkler, çeşitli sebeplerden ötürü ana vatanları olan Orta Asya’dan göç etmek zorunda kalmışlar ve kendilerine yeni bir vatan aramaya başlamışlardır. Bu yüzden Selçuklu Türkleri, çevre bölgelere akınlar düzenlemeye başlamışlardır. Örneğin Anadolu’ya yapılan ilk akınlar, 1015-1018 yılları arasında gerçekleşmiştir. Büyük Selçuklular, 1040 yılındaki Dandanakan Muharebesi ile Gaznelileri mağlup etmiş ve bağımsız olmuşlardır. Selçukluların bağımsız olmasıyla beraber çevre bölgelere yapılan akınlar daha sistemli hale gelmiştir. Nitekim bu akınlar sonucunda Anadolu’nun uygun bir bölge olduğu anlaşılmıştır. Anadolu hakimiyeti için, Büyük Selçuklu Devleti ile Anadolu’yu elinde bulunduran Bizans İmparatorluğu arasındaki ilk savaş, 1048 yılında gerçekleşmiş ve Pasinler Muharebesi olarak bilinen bu savaşla beraber Anadolu hakimiyeti için yapılan ilk savaş, Selçuklu zaferiyle noktalanmıştır.
Büyük Selçuklu Sultanı Tuğrul Bey'in ölümünün ardından Büyük Selçuklu tahtına Alp Arslan oturmuş ve Anadolu üzerine yapılan akınları hızlandırmıştır. Bu dönemde Bizans İmparatoru olan Romen Diyojen ise, Anadolu toprakları için oluşan bu büyük tehlikeyi bertaraf etmek için yaklaşık 200.000 kişilik ordusuyla başkenti Konstantinopolis’ten ayrılmış ve bugünkü Türkiye’nin Doğu Anadolu Bölgesi’ne doğru ilerlemeye başlamıştır. Sultan Alp Arslan, Bizans’ın büyük bir orduyla Doğu Anadolu’ya geldiğini öğrenince bu orduyu karşılamak için aynı bölgeye bir orduyla ilerlemiştir. Daha sonra iki ordu, 26 Ağustos 1071 tarihinde Muş'un Malazgirt Ovası'nda karşılaşmış ve Malazgirt Meydan Muharebesi, kesin Selçuklu zaferiyle sonuçlanmıştır. Bu zaferle beraber İran, Azerbaycan, Horasan gibi bölgelerde bulunan Türkler, kitleler halinde Anadolu’ya göç etmeye başlamıştır.
Selçuklu Hanedanı'ndan olan Kutalmış oğlu Süleyman Şah, Marmara Bölgesi’ndeki askeri faaliyetleri sonunda İznik’i alarak 1075 yılında Anadolu Selçuklu Devleti’ni kurmuştur. I. Haçlı Seferi başlarında İznik’in düşmesi üzerine Selçuklular Anadolu içlerine çekilmiş ve sonunda Konya başkent olmak üzere ayakta kalmayı başarmıştır. 13. yüzyıl başlarında Sultan I. Alaeddin Keykubad ile Anadolu’nun en güçlü devleti haline gelen Anadolu Selçuklu, 1243 yılındaki Kösedağ Muharebesi’nde Moğollara yenilmesiyle beraber İlhanlılara yıllık haraç ödeyen tabi bir devlet haline gelmiş ve Moğolların devlet yönetimine zaman içinde artan müdahalesiyle, son Anadolu Selçuklu Sultanı II. Mesud’un da ölümüyle birlikte dağılmıştır.
Avrupa’dan birkaç tarihçi, I. Haçlı Seferi sırasında Anadolu’da karşılarına çıkan Türk savaş gücü ve karşılaştıkları Türkmen gruplarına bakarak Anadolu’nun artık Türk diyarı olduğunu görmüşler ve bu topraklara  Türkiye   demeye başlamışlardır. Diğer yandan, bu dönemde tüm İslam dünyasının Anadolu için kullandığı ifade  Diyar-ı Rum  dur. Dolayısıyla ülkeye Rum Sultanlığı da denilmiştir.
Selçuklular öncesi Anadolu
Anadolu Selçuklu Devleti’nin kuruluşu yıllarından önceki yüzyıllarda Anadolu, Bizans – Arap ve Bizans – Sasani mücadelelerinin yaşandığı topraklardır. yüzyıllara yayılan bu savaşlar, ekonomik ilişkileri büyük ölçüde yıpratmış, ticaret daralmış, üretim ve gelir düşmüştür. Hem savaşlar, hem ekonomik çöküntü, nüfusun azalmasına yol açmıştır. Bölgede Bizans merkezi otoritesinin zayıflaması ise yerel otoritelerin bölgeler üzerindeki erkini arttırmış, belirgin bir biçimde kendi başına, keyfi davranmalarına, bunun sonucu halkı daha da ezmelerine neden olmuştur. Uluslararası transit ticaretin Anadolu’dan geçen kuzey – güney ve doğu – batı hatları daha önceden, Orta Doğu’nun ve Levant’ın İslam İmparatorluğu’nun kontrolünde olması dolayısıyla kesilmişti. Bu durum Anadolu’yu transit ticaretin dışında bırakmıştır, ayrıca bir ekonomik daralmaya mahkûm etmiştir. Sasani İmparatorluğu’nun 651 yılında Raşidin Orduları tarafından yıkıldıktan sonra Anadolu yine de politik ve sosyoekonomik olarak rahatlamış değildir. Bu kez de Emeviler ve Abbasiler devrinde Anadolu, İslam dünyasını “gaza sahası haline gelecektir.” Her bahar Müslüman ülkelerden kalkıp gelen mücahitler, toplanma yerleri Tarsus ve Malatya’da bir araya gelerek Bizans yerleşimlerine, zaman zaman derinlemesine akınlara çıkıyordu. Bu derinlik birkaç kez Konstantinepolis’e kadar ulaşmış, kenti kuşatmıştır. Bu akınlar sırasında surlarla çevrili kentler kısmen korunabildiyse de kırsal alan ağır şekilde yağmalanmıştır. Sonuç olarak kırsal alan nüfusu bir kez daha boşalmıştır.
Tarihi
Anadolu Selçuklu Devleti tarihi, üç dönem olarak değerlendirilir. Anadolu’da siyasi birliğin sağlanması ise şu aşamalarla olmuştur. Danişmendli Beyliklerinin ilhakı II. Kılıç Arslan tarafından, Sivas şubesi (1169), Kayseri şubesi (1175) ve Malatya şubesi (1178), II. Süleyman Şah’ın Erzurum Saltuklular’ı ilhakı (1202), I. Alaeddin Keykubat’ın Erzincan Mengüçlü Beyliği’ni ilhakı (1228), Harput Sökmenoğulları Beyliği’ni (1234) ile sağlanmıştır.
I. Süleyman Şah Dönemi (1075-1086)
Kutalmışoğlu Süleyman Şah’ın babası Kutalmış, Selçuklu Sultanı Tuğrul Bey ile Çağrı Bey'in amcaoğluydu. Kutalmış Büyük Selçuklu Sultanlığı tahtına geçen Alparslan'ın sultanlığını kabul etmemiş ve onun ile başarısız bir çatışmaya girişmiş ve bu sırada, 1064 yılında öldürülmüştür. Daha sonra Anadolu’ya gelen Kutalmışoğulları burada yanlarındaki Türkmen gruplarıyla birlikte kendilerine yurt edinme mücadelesi başlamıştır. Dört kardeşten en son Süleyman Şah hayatta kalmıştır. Bizans sınırlarında idaresini kuran Kutalmışoğlu Süleyman Şah, Bizanslılarla bazen savaşarak bazen Bizans isyancılarına yardım ederek hükmü altındaki toprakların sınırlarını büyütmeyi başarmıştır. Bizans İmparatorluğu'nun Anadolu'da bulunan önemli şehirlerinden İznik (Nicaea) ile İzmit (Nicomedia)'i 1075'te ele geçirmiştir. Ardından Güney Marmara bölgesine tamamen hakim olmuş, 1077'de özerkliğini ilan edip İznik merkezli bağımsız bir devlet olarak Anadolu Selçuklu Devleti'ni kurmuştur.
Bizans'ın Rumeli orduları komutanı Bryennios 1075 yılında İstanbul üzerine yürümesinden yararlanmak isteyen Bizans Anadolu orduları komutanı, Nikiforos Botaneiates'e karşı Bizans İmparatoru VII. Mihail ile asker yardımı üzerine 1078’de bir anlaşma yapan Süleyman Şah, İznik ile Kütahya arasında asi generalle karşılaşınca, daha uygun şartlar teklif edilmesi üzerine taraf değiştirip Botaeiates’in yanında yer almış ve onun III. Nikiforos ismi ile Bizans İmparatoru olmasına önayak olmuştur. Bu yardım dolayısıyla Bizanslılar göçmen Türkmenlerin Anadolu'da da Boğaz kıyılarına kadar gelip yerleşmelerini kabul etmişlerdir.
Batı sınırlarını emniyete alan Süleyman Şah, veziri Ebu'l-Kasım'ı İznik'te idareci olarak bırakan Süleyman Şah, doğu sınırlarını genişletme planları ile 1084'te Çukurova (Kilikya)'ya (ve belki de Suriye üzerine) bir sefere çıkmıştır. Bu sefer sonucu Tarsus, Adana ve Antakya'yı ele geçirmiştir. Ardından Suriye’ye yönelmiş ve Halep’i kuşatmıştır. Halep emirinin Tutuş’dan yardım istemesi üzerine Tutuş Halep’e doğru yola çıkmış, 4 Haziran 1086 tarihinde Süleyman Şah’la savaşa girmiştir. Ayn Seylem Muharebesi’nde Anadolu Selçuklu kuvvetleri yenilgiye uğramış, Süleyman Şah ölmüştür.
Ebu'l Kasım Dönemi (1086-1092)
Süleyman Şah'ın bu sefere çıkarken, başkent İznik'te yerine vekil olarak bıraktığı Ebu'l-Kasım Süleyman Şah’ın 1086 yılında ölümü ve oğulları I. Kılıç Arslan ve Kulan Arslan’ın Melikşah tarafından hapsedilmesi üzerine İznik tahtına çıkmış ve kardeşi Ebu'l Gazi'yi Kapadokya (Kayseri) valiliğine tayin etmiştir. Ardından kardeşi Ebu'l-Gazi Hasan Bey'le birlikte Marmara kıyılarında Bizanslılarla savaşarak devletin sınırlarını genişletmeye başladı. Sultan gibi hareket etmeye başlamasından rahatsız olan Melikşah, Anadolu’yu itaat altına almak için Emir Porsuk’u Anadolu’ya göndermiştir. kardeşi Ebu'l-Gazi Hasan Bey'le birlikte Marmara civarında Bizanslılarla savaşarak devletin sınırlarını genişletmeye başladı. Bizans imparatoru I. Aleksios’un buna tepkisi İznik üzerine bir ordu göndermek olmuştur. Bu durum Ebu-l Kasım’ı barış istemek zorunda bırakmıştır. Bu arada Anadolu'yu itaat altına almayı isteyen Büyük Selçuklu Devleti hükümdarı Melikşah, Emir Porsuk'u Ebu'l-Kasım'ın üzerine yollamıştır. İznik’i üç aylık bir kuşatmaya rağmen düşüremeyen Porsuk kuşatmayı kaldırarak geri çekilmiştir. Emir Porsuk’un başarısız olması üzerine Melikşah Emir Bozan’ı göndermiştir. Bozan da kenti alamadı ve geri çekildi. Bu geri çekilmeden yararlanan Ebu-l Kasım, Melikşah’a itaatlerini bildirip icazetini almak için İsfahan’a gitmiştir. Ancak Melikşah onunda görüşmeyi kabul etmedi. Ebu-l Kasım İznik’e dönüş yolunda Emir Bozan’ın adamları tarafından yakalanıp öldürülmüştür.
I. Kılıç Arslan Dönemi (1092-1107)
Süleyman Şah'ın 1086 yılında Ayn Seylem Savaşı'nda ölümünden sonra oğulları Kılıç Arslan ve Kulan Arslan, Büyük Selçuklu Devleti Sultanı Melikşah tarafından tutsak alınmıştı. Melikşah’ın ölümü ardından iki kardeş serbest kalarak Anadolu’ya geldiler. İznik’e ulaştıklarında kent Bizans kuvvetleri tarafından kuşatılmıştır. Yine de Ebu’l Gazi tahtı Kılıç Arslan’a vermiştir. Kılıç Arslan önce Bizans ordusu üzerine kendi ordusunu sürüp durumu dengelemiştir. Bunun üzerine ordusuyla 1095 yılında Doğu Anadolu üzerine sefere çıkmış, Malatya’yı kuşatmıştır. Ancak kuşatma uzarken Haçlı kuvvetlerinin İznik’i kuşattığı haberi gelince geri dönmüştür. Kente ulaştığında kent kuşatma altındadır. Dışarıdan taarruz denese de başarılı olamamış, kent savunmasını karar konusunda serbest bırakıp çekilmiştir. Bunun üzerine kent savunması, Bizans Kumandanı ile anlaşarak 19 Haziran 1097 tarihinde şehri ona teslim ettiler. Anadolu’dan yeni kuvvetlerin katılmasıyla güçlerini pekiştiren Kılıç Arslan, ilerleyen Haçlı ordusunu Dorileon'da (Şarhöyük / Eskişehir) karşılamış, burada yapılan Dorileon Muharebesi’nde yenilgiye uğrayıp çekilmiştir. Bu mağlubiyetten sonra I. Kılıç Arslan Haçlıların en çabuk bir şekilde Anadolu'dan geçmesine izin vermeyi ve onlarla doğrudan doğruya çatışmaya girişmemeyi tercih etti. Anadolu'da ilerleyen Haçlı ordusu önündeki insan ve hayvan iaşelerini önceden tahrip ederek, onları uzaktan takip etme stratejisini uyguladı. Anadolu’yu geçen Haçlılar sonunda Kudüs’ü ele geçirdiler. 1101 Haçlı Seferi’nde ise strateji değiştiren Kılıç Arslan, bu kez yakıp yıkma taktiği benimsemiş, bu yolla yıprattığı üç Haçlı ordusunu imha etmiştir. Haçlı fırtınası geçtikten sonra Haçlılar tarafından ele geçirilen Antakya'yı geri almak için 1103 yılında sefer düzenledi. Fakat sonra yön değiştirerek Maraş’ı Malatya’yı ve Musul’u aldı. Bu gelişmeler Büyük Selçuklu Devleti’nin tepkisini çekince üzerine ordu gönderildi. Yapılan savaşta Kılıç Arslan yenilmiş, çekilirken Habur Çayı geçişinde atından düşüp boğularak 14 Haziran 1107 tarihinde ölmüştür.
Buhran Devri (1107-1110)
Kılıç Arslan'ın ölümüyle beraber onun Anadolu'da kurmuş olduğu siyasi birlik süratle bozulmuştur. Danişmendliler Beyliği; Anadolu Selçuklularını gölgede bırakarak Anadolu'nun en güçlü Türk devleti olmuştur. Musul şehrinin Emir Çavlı tarafından zaptından sonra Bozmış Bey, Kılıç Arslan'ın hatunu ve küçük oğlu Tuğrul-Arslan'ı Malatya'ya getirmiştir. Emir Çavlı, Musul'u aldıktan sonra Kılıç Arslan'ın diğer oğullarından Şahin Şah'ı (İbn ül-Esir ve Ebu'l Ferec onun adını Melikşah olarak yazar) yakalayarak Büyük Selçuklu sultanı Muhammed Tapar'a göndermiştir.
Şahin Şah'ın Saltanatı (1110-1116)
Anadolu Selçuklu tahtı bir süre boş kaldıktan sonra, I. Kılıç Arslan'ın oğlu Şahin Şah 1110'da başa geçti. Ama kardeşi Rükneddin Mesud onun sultanlığını tanımadı ve Danişmendlilerin desteğiyle iktidarı ele geçirdi. I. Rükneddin Mesud, bir süre Danişmendlilerin denetimi altında kaldı. 1142'de Danişmendli Mehmed Bey’in ölümünün ardından Anadolu Selçuklularının Anadolu'daki üstünlüğünü yeniden kurdu. Bizans ordusunu 1146'da Konya önlerinde yendi. Ertesi yıl II. Haçlı ordusunu Eskişehir yakınlarında bozguna uğrattı.
I. Rükneddin Mesud, geleneğe uyarak ülkesini üç oğlu arasında paylaştırdı ve II. Kılıç Arslan'ı veliaht ilan etti. I. Rükneddin Mesud’un 1155’te ölmesinin ardından oğulları arasında taht kavgaları başladı. Bu sırada Danişmendliler, Bizanslılar, Musul Atabeyi Nureddin Mahmud Zengi ve Ermeni Derebeyi Toros birleşerek Anadolu Selçuklu Devleti'ne karşı harekete geçtiler. II. Kılıç Arslan devleti ayakta tutabilmek için önce Bizans’la barış yapmanın yollarını aradı ve İstanbul'a giderek bir antlaşma yaptı. Daha sonra, amcası Şahin Şah ile Danişmendlilerin birleşik ordusunu yendi. 1175'te Danişmendlilerin egemenliğine son verdi.
Bir süre sonra II. Kılıç Arslan ile Bizans arasındaki barış bozuldu. Bunun üzerine Bizanslılar büyük bir orduyla Anadolu içlerine girdi. II. Kılıç Arslan 1176'da Denizli / Çivril yakınındaki Düzbel geçidi Miryokefalon Savaşı'nda Bizans ordusunu pusuya düşürdü ve ağır bir yenilgiye uğrattı. Bu, Türklerin Anadolu’da Bizans karşısında Malazgirt'ten sonraki en büyük zaferdi. Bu yenilginin ardından Bizans, Türkleri Anadolu'dan çıkarma umudunu tümüyle yitirdi.
II. Kılıç Arslan 1186'da ülkesini 11 oğlu arasında paylaştırdı. Ne var ki, daha kendisi hayattayken oğulları arasında veliahtlık mücadelesi başladı. 1192'de II. Kılıç Arslan'ın ölümünden sonra oğullarından I. Gıyaseddin Keyhüsrev tahta çıktı. Ama 1196'da tahtını ağabeyi II. Süleyman Şah'a bırakmak zorunda kaldı. II. Süleyman Şah, Erzurum'u alarak Saltuklular'ın varlığına son verdi. 1204'te öldüğünde Anadolu Selçuklu Devleti’ni yeniden eski gücüne ulaştırmıştı.
Son parlak yılları
1205’te I. Gıyaseddin Keyhüsrev ikinci kez tahta çıktı. Karadeniz'deki ticaret yollarını kesen Trabzon İmparatorluğu üzerine bir sefer düzenleyerek bu yolu yeniden Türklere açtı. Daha sonra önemli dış ticaret limanı olan Antalya'yı topraklarına kattı. I. Gıyaseddin Keyhüsrev, sultanın ülke topraklarını, her biri mülkiyeti ve egemenlik hakları kendilerinde olmak üzere oğulları arasında on bir, kendi hakimiyetinde kalanla birlikte on iki ülke halinde paylaştırma geleneğine son vererek merkezi yönetimi güçlendirdi. Vilayetleri yönetmekle görevlendirilen şehzadeleri merkezi yönetime bağlı birer vali durumuna getirdi.
I. Gıyaseddin Keyhüsrev 1211'de öldü. Sultan Keyhüsrev'in üç oğlu (Alaeddin Keykubad, İzzeddin Keykavus, Celaleddin Keyferidun) arasından içlerinden yerine büyük oğlu I. İzzeddin Keykavus tahta çıkmıştır. Önce kendisine karşı ayaklanan kardeşi Alaeddin Keykubad’ı etkisiz hale getiren I. İzzeddin Keykavus, böylece iktidarını sağlamlaştırdıktan sonra bütün dikkatini Anadolu'da ticaretin canlandırılmasına verdi. Kıbrıs Krallığı’yla bir anlaşma yaparak iki ülke arasındaki ticareti serbest hale getirdi. Kuzey ticaret yolunu açmak için Sinop'u Trabzon İmparatorluğu’ndan aldı. Daha sonra, güney ticaret yolunu engelleyen Ermeni derebeyinin üzerine yürüdü ve Ermenileri yenerek Suriye ticaret yolunu açtı. Böylece Anadolu, ticaret kervanlarının merkezi durumuna geldi.
1220'de Keykavus'un ölünce kardeşi I. Alaeddin Keykubad tahta çıktı. En ünlü Anadolu Selçuklu hükümdarlarından biri olan I. Alaeddin Keykubad, Akdeniz kıyısında önemli bir liman olan Kalonoros'u (bugünkü Alanya) aldı. Kendi adından dolayı daha sonra Alanya olarak anılan bu kentte bir tersane kurdurdu ve kentin kalesini yeniden yaptırdı. Tüccarların karada Ermenilerin, denizde Avrupalı korsanların saldırılarına uğraması üzerine İçel'den Antalya'ya kadar bütün kıyı şeridini topraklarına kattı. Moğolların Anadolu’ya girmesi tehlikesi karşısında 1226'da Eyyubilerle ilişkilerini geliştirdi. Bu arada Trabzon İmparatorluğu’yla ittifak kuran Harzemşahları 1230’da Yassıçemen Muharebesi’nde ağır bir yenilgiye uğrattı. Moğollara karşı komşu devletlerle bir birlik kuramayan I. Alaeddin Keykubad, 1233’te Moğol kağanının egemenliğini tanımak zorunda kaldı.
Baba İshak ayaklanmasının Anadolu Selçuklu Devleti’ni iyice zayıflattığını gören Moğollar, “fırsat bu fırsat” deyip Anadolu’yu işgal etmeye karar verdiler. Moğol orduları Doğu Anadolu’ya girerek önce Erzurum’u işgal ettiler. Daha sonra, Selçuklu ordusu ve Moğol ordusu Sivas’ın doğusundaki Kösedağ’da karşı karşıya geldiler. II. Gıyaseddin Keyhüsrev’in komutasındaki Selçuklu ordusu, Kösedağ Muharebesiʼnde sayıca fazla olmasına rağmen, yanlış savaş taktikleri yüzünden ağır bir yenilgi aldı.
Moğollar bu savaştan sonra Erzincan, Sivas ve Kayseri gibi kentleri ele geçirdiler ve yağmaladılar. Sultan II. Gıyaseddin Keyhüsrev Moğollarla anlaşma yaptı ve her yıl onlara vergi vermeyi kabul etti. Böylece, Anadolu Selçuklu Devleti Moğollara bağlı bir devlet haline geldi.