cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ceva teoremi
Teoremin açıklaması
Teorem genellikle onu 1678 tarihli De lineis rectis adlı eserinde yayınlayan Giovanni Ceva'ya atfedilir. Ancak, on birinci yüzyılda Zaragoza kralı Yusuf Al-Mu'taman ibn Hűd tarafından çok daha önce kanıtlanmıştı.
Teorem, Menelaus teoremine çok benzer, çünkü denklemleri sadece işaret bakımından farklılık gösterir.
İspatlar
Teoremin birkaç kanıtı verilmiştir. Aşağıda iki kanıt verilmiştir.
İlki, üçgen alanların yalnızca temel özelliklerini kullanan çok temel bir ispattır. Bununla birlikte, O noktasının konumuna bağlı olarak birkaç durum dikkate alınmalıdır.
İkinci ispat, barisentrik koordinatları ve vektörleri kullanır, ancak bir şekilde daha doğaldır ve duruma bağlı değildir. Dahası, herhangi bir cisim üzerinde herhangi bir afin düzlemde işe yarar.
Üçgenlerin alanlarını kullanarak
Birincisi, sol tarafın işareti pozitiftir çünkü oranların üçü de pozitiftir, O'nun üçgenin içinde olduğu durum (üstteki şekil) veya biri pozitif ve diğer ikisi negatif, O'nun üçgenin dışında olduğu durum (alttaki şekil bu duruma bir örneği göstermektedir).
Büyüklüğü kontrol etmek için, belirli bir yüksekliğe sahip bir üçgenin alanının tabanıyla orantılı olduğuna dikkat edin. Yani
Bu nedenle,
ve
Bu üç denklemin çarpılması gerektiği gibi aşağıdaki ifadeyi verir:
Teorem, Menelaus teoremi kullanılarak da kolayca kanıtlanabilir. ACF üçgeninin BOE transversalinden,
ve BCF üçgeninin AOD transversalinden,
Teoremi elde etmek için bu iki denklem birbirine bölünür.
Teoremin tersi, bir sonuç olarak ortaya çıkar. D, E ve F noktaları sırasıyla BC, AC ve AB doğruları üzerinde verilsin. AD ve BE O noktasında kesişsin ve F′ CO’nun AB ile kesiştiği nokta olsun. Daha sonra teoreme göre denklem D, E ve F′ için de geçerlidir. İkisi karşılaştırılırsa,
Ancak en fazla bir nokta bir doğru parçasını belirli bir oranda kesebilir, böylece F = F′ elde edilir.
Barisentrik koordinatları kullanarak
Eşdoğrusal olmayan üç nokta A, B, C ve aynı düzleme ait bir O noktası verildiğinde, O'nun 'ye göre barisentrik koordinatları şeklinde benzersiz üç sayıdır, öyle ki
ve her X noktası için,
olur. (bu ok gösteriminin tanımı ve daha fazla ayrıntı için Afin uzayına bakınız.)
Cava teoremi için, O noktasının üçgenin iki köşesinden geçen herhangi bir doğruya ait olmadığı varsayılır. Bu şu anlama gelir;
X için ve  doğrularının F kesişimi alınırsa (şekillere bakın), son denklem şu şekilde yeniden düzenlenebilir:
Bu denklemin sol tarafı, doğrusuyla aynı yöne sahip bir vektördür ve sağ taraf,  doğrusuyla aynı yöne sahiptir. A, B ve C eşdoğrusal olmadığından bu doğrular farklı yönlere sahiptir. Denklemin iki üyesinin sıfır vektörüne eşit olduğu ve
Buradan,
burada sol taraf oranı, eşdoğrusal doğru parçaları ve  uzunluklarının işaretli oranıdır.
Aynı mantık ile;
Ceva teoremi, son üç denklemin çarpımını alarak hemen elde edilebilir.
Genellemeler
Routh'un teoremi, tek noktada kesişmedikleri takdirde üç cevianın oluşturduğu üçgenin alanını verir. Ceva teoremi, alanı sıfıra eşitleyip çözerek de buradan elde edilebilir.
Düzlemdeki genel çokgenler için teoremin analojisi, on dokuzuncu yüzyılın başlarından beri bilinmektedir. Teorem ayrıca sabit eğriliğin diğer yüzeylerindeki üçgenlere de genelleştirilmiştir.
Teorem ayrıca küresel ve hiperbolik geometri için iyi bilinen bir genellemeye sahiptir, oranlardaki uzunlukları sırasıyla sinüsleri ve hiperbolik sinüsleri ile değiştirir.
Konulu pul koleksiyonculuğu
Konulu veya tematik pul koleksiyonculuğu belirli bir konu veya fikir ile ilgili olan Posta pullarını toplayarak koleksiyon yapılmasına verilen addır. Konular pullarda kuşlardan, meşhur doktorlara veya belirli bir coğrafi bölgenin tarihi gibi hemen hemen her şeyi kapsayabilir.
İlk pullarda hükümdarların resimlerini veya armalarını görüyoruz, ancak yeni pul çeşitleri ve değişiklik istekleri nedeni ile posta idareleri ülkelerinin tarihi, kültürel ve doğası ile bağlantılı konularda pul tasarımları geliştirilmiştir. 1845 yılında çıkan St.Louis geçici pullarında ayılar görülmüştür, erken dönem Kanada pullarından başlayarak kunduzlar da pullarda yer almıştır. Aradan 150 yıldan fazla geçti, bugün pullarda konulu pul koleksiyonu yapanların seçim yapabileceği 100 000 farklı tasarım söz konusudur.
Geleneksel olarak konulu pul koleksiyoncularının tercihlerinden olan "gemiler" ve "kuşlar" gibi konularda o kadar fazla çeşit bulunuyor ki artık bunları tamamlamak neredeyse imkânsız duruma gelmiştir. Bu nedenle konulu pul koleksiyoncuları daha da uzmanlaşarak sadece yelkenli gemiler veya uçmayan kuşlar gibi konulara yönelmektedir.
Pek çok pul cinsinin kolay bulunur ve ucuz olması nedeni ile koleksiyoncunun yapması gereken, konu ile ilgili ince ayrıntıları ve bağlantıları öğrenip katalogları taraması ve konusundaki pulları toplamaya başlamasıdır. Amerikan Tematik Derneği ve diğerleri geniş konu listeleri yayınlamaktadır.
Konulu koleksiyonlar yarışma ve sergilerde kabul edilen bir kategoridir.
Özdil, Yomra
Özdil, Trabzon ili Yomra ilçesine bağlı bir mahalle.
Tarihçe
17 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Dmitri Medvedev
Dmitri Anatolyeviç Medvedev (Rusça: ; ) (d. 14 Eylül 1965, Leningrad) Rus siyasetçi. Eski Rusya Devlet Başkanı (2008-2012) ve Eski Rusya Başbakanı (2012-2020).
Yaşamı
1965 yılında fizik profesörü bir baba ile Rus edebiyatı profesörü bir annenin çocuğu olarak Leningrad'da dünyaya geldi. Sankt-Peterburg Devlet Üniversitesi'nde hukuk eğitimi aldı. 1991-1996 arasında Saint Petersburg Belediyesi'nin yabancı şirketlerle ticari ve gayrimenkul ilişkilerinin yönetimiyle ilgilendi. Bu dönemde Vladimir Putin'in en yakın çalışma arkadaşlarından biri oldu. Gazprom'daki başarısından sonra 2005 yılında Vladimir Putin tarafından 1. başbakan yardımcılığına atandı. 10 Aralık 2007'de Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'in iki dönem devlet başkanlığı yapmasından sonra yine Vladimir Putin liderliğindeki Birleşik Rusya tarafından Rusya Devlet Başkanı adayı olarak gösterildi. 2 Mart 2008 tarihinde %70 oy ile Rusya Devlet Başkanı seçildi. 7 Mayıs 2012'de yeniden Rusya Devlet Başkanı seçilen Vladimir Putin tarafından 8 Mayıs 2012'de Rusya Başbakanı olarak atandı.
Gençlik yıllarında yaşadığı sıkıntıları, büyük maddi sıkıntılar çeken bir ailede büyüdüğünü ve ailesiyle birlikte 40 metrekarelik küçük bir evde 30 yıl yaşadığını bir dergiye açıkladı. Maddi sıkıntılar çektiği dönemde bir kot pantolon veya plak almanın kendisi için zor bir amaç olduğunu belirten Medvedev, öğrencilik yıllarında yazları inşaatlarda; okul döneminde ise çöpçü olarak çalıştığını söyledi. Medvedev, eşiyle 14 yaşlarında okuduğu okulda tanışmıştır. 12 yaşından beri Deep Purple'ın sıkı bir hayranı olan Medvedev, 2011 yılında Deep Purple üyelerini evinde ağırladı. Deep Purple'ın yanı sıra Led Zeppelin ve Black Sabbath diğer favori grupları arasındadır.
15 Ocak 2020'de Başbakanlık görevinden istifa etti. Medvedev istifa açıklamasında Rusya Anayasasında köklü değişiklikler yapılacağını, yasama, yürütme ve yargıdan oluşan güç dengesinde değişim yaşanacağını belirtirken, "Rusya hükûmeti olarak devlet başkanına gerekli tüm kararları alma fırsatı vermeliyiz. Bu koşullarda Anayasa'nın 117. maddesine göre Rusya Federasyonu hükûmetinin istifasını verdim." ifadelerini kullandı. Putin, hükûmetin istifasını aynı gün kabul etti. Kremlin'den istifanın kabul edildiğinin duyurulduğu açıklamada, "Rusya Federasyonu Anayasası’nın 83. Maddesinin ‘b’ şıkkı ve 117. Maddesi’nin ikinci bölümü uyarınca, Rusya Federasyonu Hükûmeti’nin istifasının ilan edilmesine karar veriyorum." denildi.
Başbakanlıktan istifasının ardından; Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Medvedev'i aylık 618 bin 713 ruble ₽ (8723 dolar) maaş alacak biçimde Rusya Federasyonu Güvenlik Konseyi Başkan Yardımcılığına atadı.
Medvedev, Rusya Federasyonu Güvenlik Konseyi Başkan Yardımcılığına atandıktan sonra Komsomolskaya Pravda gazetesi ile yaptığı bir röportajda; Devlet Başkanı Putin ile "iyi dostane ilişkileri" sürdürdüğünü söyledi.
Mustafa Güven Karahan
Mustafa Güven Karahan (d. 10 Aralık 1943, Çatalzeytin, Kastamonu - 2 Eylül 2013 Bandırma), Türk siyasetçidir.
İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'ni bitirdi. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde ihtisasını tamamladı. Bandırma Devlet Hastanesi Üroloji Uzmanlığı ve Başhekim Yardımcılığı, XX. ve XXI. Dönem Balıkesir milletvekiliği, TBMM Sağlık, Aile, Çalışma ve Sosyal İşler Komisyonu Başkanlığı, Sağlık Bakanlığı yaptı. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Walter Model
Otto Moritz Walter Model (24 Ocak 1891, Genthin, Saksonya - 21 Nisan 1945, Duisburg, Ruhr), Alman mareşal. II. Dünya Savaşı sırasında çoğunlukla Doğu Cephesi'nde ve batıda savaşın ikinci yarısında yaptığı savunma savaşları ile bilinir. Wehrmacht'ın en iyi savunma taktiklerinin ismi olmuştur. Agresif bir panzer komutanı olmasına rağmen, iyi savunma savaş uygulayıcısı olarak tanındı. 9. Ordu'nun başında iken 1941-1942'deki yaptığı savunma savaşları sayesinde onun başarısı gelecekteki kariyerini belirledi.
II. Dünya Savaşı öncesinde Hitler'in dikkatini çekti ancak Hitler ile özellikle 1942 yılına kadar yakın olmadı.
Özellikle Doğu Cephesinde kaydettiği başarılarla ve Adolf Hitler'e olan yakınlığıyla bilinir. Savaşın son günlerinde Almanya'nın yenilgisi sonucu kendini vurarak intihar etmiştir.
I. Dünya Savaşı'nda
I. Dünya Savaşı'nda, 5. Tümen'in parçasını oluşturan 52. Piyade birliğinde, Batı Cephesi'nde mücadele etti. 1. Tabur'un emir subayı olarak görev yaptı. Mayıs 1915'te Arras yakınlarında ciddi şekilde yaralandı ve Ekim ayında Birinci Sınıf Demir Haç madalyası aldı. 10. Piyade Tugayı'nın emir subayı olarak 5. Tümene döndü. Kasım 1917'de Yüzbaşı (Hauptmann) rütbesine terfi etti. 1918 yılında yıl Alman Bahar Saldırısı'nda savaştı. 36. Yedek Tümeni'nde iken savaş sona erdi.
Savaş sonrasında
Savaşın sonunda büyük potansiyeli olan yetenekli bir subay olarak ün kazanmıştı. Reichswehr'de tutulan 4.000 subaydan biri olması, bu nedenle sürpriz değildi. Bir subay olarak Ruhr Bölgesi'nde 1920'deki komünist ayaklanmayı kanlı şekilde bastırılmasına dahil olmasına rağmen, genel olarak Weimar Cumhuriyeti'nin kaotik döneminde siyasetten uzak durdu. Ertesi yıl Herta Huyssen ile evlendi; zaman içinde Christa, Hella ve Hansgeorg adında üç çocuğu oldu. Model, savaş hikâyelerinden nefret ediyordu.
1925 yılında 3. Piyade Tümeni'ne atandı. 1928 yılından itibaren temel Genelkurmay eğitim kursunda taktikler ve savaş çalışmalarında ders aldı ve 1930 yılında Truppenamt Eğitim Şubesine nakledildi. 1938 yılında, bir yıl sonra, bir Tuğgeneral oldu. Nasyonal Sosyalist hükûmetinin bir destekçisi idi; Berlin'de bulunduğu zaman da Nazi rejiminin üst düzey üyeleri ile temas halinde oldu. Savaş sırasında da Joseph Goebbels ve Albert Speer ile daha yakın ilişkiler içinde oldu.
II. Dünya Savaşı'nda
Polonya işgali sırasında 4. Kolordu'nun başında II. Dünya Savaşı'nın ilk yılını geçirdi ve sonra Fransa Seferi sırasında 16. Ordu'nun başındaydı. Nisan 1940'dada Tümgeneral rütbesine terfi etti ve 3. Panzer Tümeni komutanı olarak atandı.
Barbarossa Harekâtı için, 3. Panzer Tümeni'nden Heinz Guderian komutasındaki İkinci Panzer Grubu'nun bir parçası olan 24. Panzer Kolordusu'na atandı. Korgeneral rütbesine terfi etti ve 41. Panzer Kolordusu komutanlığına atandı.
28 Şubat 1942'de Generaloberst, 1 Mart 1944'te Generalfeldmarschall rütbesine terfi etti.
Savaşın son günlerinde 21 Nisan 1945 tarihinde ormanlık bir alanda kendini başından vurarak intihar etti. Soldatenfriedhof Vossenack'da, Vossenack ilçesi yakınlarında Hürtgen Ormanında bir Alman askeri mezarlığa defnedildi.
NGC 5481
NGC 5481, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Çoban takımyıldızı yönünde bulunur. E2 tipi bir eliptik galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1787 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Oğuz Aygün
Oğuz Aygün (d. 1933, Ankara Türkiye - ö. 17 Ocak 2013, Ankara Türkiye ), Türk siyasetçidir.
Gazi Lisesi'nin ardından Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi'ni bitirdi. Gülhane Askeri Tıp Akademisi'ndeki jinekoloji ihtisasından sonra serbest hekimlik yaptı. 1969 seçimleri'nde Adalet Partisi'nden (AP) Ankara milletvekili seçildi. İki dönem (XV., XVI.) daha AP'den Ankara milletvekili seçilen Aygün, AP grup başkanvekilliğinde bulundu. 1994 yılında Demokratik Sol Parti'ye (DSP) katıldı, 1999 genel seçimlerinde DSP'den Ankara milletvekili seçildi. 2000 yılındaki cumhurbaşkanlığı seçimlerinde adaylığını koydu, ancak 1. tur'dan sonra adaylığını çekti. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Temel Kotil
Temel Kotil (d. 3 Aralık 1959, Rize), 2005-2016 yılları arasında Türk Hava Yollarında Genel Müdürlük ve İcra Kurulu Başkan vekilliği görevini yürütmüştür. 21 Ekim 2016 tarihinde TUSAŞ'a Genel Müdür olarak atanmıştır.
Hayatı
Kotil, 1959 yılında Rize'de Gündoğdu beldesinin Araklı mahallesinde dünyaya geldi. İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) Uçak Mühendisliği bölümünden 1983 yılında mezun olmuş, 1986'da ABD'nin Ann Arbor kentindeki Michigan Üniversitesi'nin "Uçak Mühendisliği" bölümünde yüksek lisansını, 1987'de de aynı üniversitede Makine Mühendisliği dalında ikinci yüksek lisansını, 1991’de de yine Michigan Üniversitesinde “Makine Mühendisliği" bölümünde doktorasını tamamlamıştır.
Kotil, 1991-93 yılları arasında İTÜ Uçak ve Uzay Bilimleri Fakültesinde Havacılık ve İleri Kompozit Laboratuvarlarının kuruculuğu ve yöneticiliğini yapmıştır. İTÜ Uçak ve Uzay Bilimleri Fakültesinde Yardımcı Doçent ve Doçent olarak hizmet veren Kotil, aynı fakültede Bölüm Başkan Yardımcılığı ve 1993–94 yıllarında da Fakülte Dekan yardımcılığı görevlerini yürütmüştür.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Araştırma, Planlama ve Koordinasyon Daire Başkanı olarak görev yaptıktan sonra, 2001 yılında ABD'de Illinois Üniversitesinde misafir profesör olarak hizmet vermiş ve daha sonra New York'ta Advanced Innovative Technologies Inc.’de Araştırma ve Mühendislik Bölümü Başkanlığını yürütmüştür.
İstanbul Üniversitesi Makina Mühendisliği Bölümü'nde dersler vermektedir. Evli ve dört çocuk babası olan Kotil’in birçok araştırması ve bilimsel yayını vardır.
Independência total
Independência total (Türkçe:Tam Bağımsızlık), Afrika ada ülkesi São Tomé ve Príncipe'nln ulusal marşıdır. Ülkenin 1975 yılında bağımsızlığını elde etmesi sonucu kabul edilmiştir. Ulusal marş Portekizce olarak bestelenmiştir.
NGC 5482
NGC 5482, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Çoban takımyıldızı yönünde bulunur. S0 tipi bir merceksi galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Liverpool FC
Liverpool Football Club ; Merseyside, Liverpool'da kurulmuş İngiltere'nin en köklü futbol kulüplerinden birisidir. Kurulduğu yıl olan 1892'den beri, 6 Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu, 3 UEFA kupası şampiyonluğu, 19 Premier League şampiyonluğu ve 8 FA Cup şampiyonluğu elde etmiştir. İngiliz kulüpleri arasında en fazla lig şampiyonu olan ikinci takımdır. Ayrıca toplamda en fazla sayıda kupası bulunan kulüptür. Kulübün stadyumu 53.394 kapasiteli Anfield stadyumudur. Lakabı ambleminde de olduğu gibi Kırmızı Anka Kuşları'dır ancak Kırmızılar olarak bilinir. Kulübün sloganı "You'll Never Walk Alone" (asla yalnız yürümeyeceksin), en ateşli olarak bilinen taraftar grubu ise The Kop ' tur.
25 Mayıs 2005 tarihi UEFA Şampiyonlar Ligi Finalinde Atatürk Olimpiyat Stadyumu'nda İtalyan ekibi Milan ile karşılaşan İngiliz ekibi ilk yarısı 3-0 Milan'ın üstünlüğüyle sona eren maçta ikinci yarı bulduğu gollerle maçı 3-3'lük eşitliğe getirmiştir. Uzatmalardan sonra penaltılarda Milan'ı 3-2 mağlup eden Liverpool, UEFA Şampiyonlar Ligi kupasını müzesine götürmüştür. O maçta muhteşem bir geri dönüş yapan İngiliz temsilcisinin bu başarısının en büyük payı kaptan Steven Gerrard'ın olmuştur ve maçın adamı ilan edilmiştir. Bu maç kulüp ve UEFA Şampiyonlar Ligi tarihinin efsane maçlarından birisi olmuştur.
Tarihi
Liverpool kulübü, John Houlding ile Everton arasında yaşanan ihtilafın bir sonucu olarak kurulmuştur. 8 yılın ardırdan Everton kulübü, 1892 yılında Goodison Park'a taşınmış ve buna takriben Houlding, Liverpool kulübünün temellerini atmıştır. İlk başta "Everton FC Athletic Grounds Ltd. (Kısaca Everton Athletic) adıyla yola çıkan kulüp, federasyonun Everton FC isminin kullanımına izin vermemesi nedeniyle Mart 1892 yılında Liverpool FC adını almış ve bu tarihten 3 ay sonra da federasyon tarafından resmen tanınmıştır. Takım ilk sezonunda Lancashire Ligini kazanarak iyi bir başlangıca imza atmıştır. 1893-94 sezonunda Football League Second Division'a katılmıştır. Bu ligde ilk sezonunda birinci olduktan sonra Football League First Division'a yükselmiştir. Bu ligi de 1901 ve 1906 yılında şampiyon olarak tamamlamıştır.
Kulüp ilk FA Cup finalini 1914 yılında Burnley'e karşı oynamış ve 1-0 kaybetmiştir. 1922 ve 1923 yılında üst üste lig şampiyonu olmuş, ancak kulübün 5. şampiyonluğunu aldığı 1946-47 sezonuna kadar suskun kalmıştır. Liverpool, 1950 yılında yine kupada final oynamış fakat rakibi Arsenal'a karşı sahadan mağlup ayrılarak ikinci kupa finalini de kaybetmiştir. 1953-54 sezonunda takım tarihinde ilk kez küme düşmüştür. 1958-59 FA Cup sezonunda Worcester City'ye karşı alınan 2-1'lik yenilgi sonrası Bill Shankly kulübün yeni menajeri olmuştur. Takımın başına geçen Bill Shankly, 24 oyuncu ile yollarını ayırmış ve kulübün bir ayakkabı deposunu teknik ekibin taktik stratejileri tartıştığı bir odaya dönüştürmüştür. Bu odada Bill Shankly önderliğinde Joe Fagan, Reuben Bennett ve Bob Paisley kulübü yeniden yapılandırmaya başlamışlardır.
Kulüp birinci lige 1962 yılında tekrar dönmüş ve 17 yıl sonra 1964'te şampiyon olmuştur. 1965 yılında kulüp tarihinin ilk FA kupası kazanılmıştır. 1966 yılında tekrar şampiyon olunmuş ancak UEFA Kupa Galipleri Kupası finalinde Borussia Dortmund'a kaybedilmiştir. 1972-73 sezonunda Liverpool, tarihinin ilk Avrupa kupası olan UEFA Kupası'nı ve aynı zamanda ligi kazanmıştır. Daha sonra Bill Shankly emekliye ayrılmış ve yerine yardımcısı Bob Paisley geçmiştir. 1976 yılında, Paisley'in ikinci sezonunda Liverpool tekrar UEFA kupası ile lig şampiyonluğunu kazanarak ikinci kez duble yapmıştır. Bir sonraki sezonda şampiyonluk unvanı korunmuş ve kulüp tarihinin ilk UEFA Şampiyonlar Ligi (o dönemki adıyla European Cup) şampiyonluğu elde edilerek bu büyük bir başarı sağlanmıştır. Fakat bu 1977 sezonunda FA Cup finali kaybedilerek sezon üç kupayla noktalanmamıştır. Liverpool 1978 yılında tekrar Şampiyonlar Ligi şampiyonu olmuş, bir sonraki sezonda bir yıl aradan sonra tekrar şampiyon olunmuştur. 9 yıllık Paisley döneminde Liverpool 21 kupa kazanmıştır, bunlara 3 Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu, 1 UEFA Kupası, 6 Lig Şampiyonluğu Kupası, üst üste 3 Lig Kupası gibi kupalar dahildir. Paisley'in yerel liglerde kaybettiği tek kupa finali 1977 sezonu FA Cup finalidir.
Paisley, 1983 yılında emekli olma kararı almış ve yerine yardımcısı Joe Fagan geçmiştir. Fagan ilk sezonunda Lig, FA Cup ve Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu elde ederek, Liverpool'u İngiliz takımları içerisinde bu başarıyı gösteren ilk takım yapmıştır. Liverpool 1985 yılında tekrar Şampiyonlar Ligi finaline çıkmış ve rakibi Juventus olmuştur. Heysel Stadyumu'nda oynanacak bu karşılaşma öncesi Liverpool'lu futbol holiganları Juventus taraftarlarının olduğu bölüme saldırmış ve bu saldırıdan kaçan taraftarlar bir duvarın çökmesi sonucu tel örgülere sıkışarak hayatlarını yitirmiştir. O gün 38'i İtalyan, 39 kişi hayatını kaybetmiş ve bu olay Heysel faciası olarak adlandırılmıştır. Oyuncuların ve menajerlerin hüznüne rağmen maç oynanmış ve Liverpool bu karşılaşmadan 1-0 yenik ayrılmıştır, golü penaltıdan Michel Platini atmıştır. Bu trajedi sonrası İngiliz futbol takımları Avrupa kupalarından 5 yıl men edilmiştir. Liverpool'a da 10 yıllık men cezası verilmiş ancak bu karar daha sonra 6 yıla indirilmiştir. 14 Liverpool taraftarı gayriihtiyari adam öldürme suçundan hüküm giymiştir.
Liverpool, facianın yaşandığı 1988-89 sezonunun sonunda Arsenal ile puan ve averaj olarak eşit olmasına rağmen, Arsenal'ın sezonun son maçında (26 Mayıs 1989, Liverpool 0 - 2 Arsenal) attığı son dakika golüyle birlikte toplamda daha çok gol atmış olmasından dolayı şampiyonluğu kaybetmiştir. 1989-90 sezonunda kulüp 18. lig şampiyonluğunu kazanmıştır.
1991'de Kenny Dalglish, Hillsborough faciasının da etkisiyle görevinden ayrılmıştır. Yerine kulübün eski futbolcusu Graeme Souness geçmiştir. Onun döneminde 1991-92 sezonunda FA Cup kazanıldı. Daha sonra yerini Roy Evans'a bıraktı.
Aradan geçen 30 yıldan sonra 2019/20 sezonunda Jürgen Klopp ile 19. şampiyonluğunu kazanmıştır.
Rakipleri
Liverpool'un ezeli rakipleri, Merseyside'ın diğer takımı olan Everton ve 1960'lı yıllardan beri rakip oldukları Manchester şehrinin takımı olan Manchester United'dır.
Liverpool, en büyük rakibi olan Everton ile Merseyside Derbisi'ni oynamaktadır. Bu derbi "Dostluk Derbisi" olarak da adlandırılmaktadır. Merseyside Derbisi'nde oynanan 215 maçın 85'ini Liverpool, 66'sını Everton kazanmıştır. 64 maç da berabere bitmiştir.
Renkleri ve formaları
Liverpool'un deplasman formaları genellikle beyaz forma ve siyah şort ya da sarı forma ve şort şeklinde olmaktadır. Ancak 1987 yılında gri, 1991-92 sezonunda ise yeşil forma ve beyaz şort deplasman forması olarak kullanılmıştır. Liverpool 1990'lı yıllarda formasında altın sarısı, ekru, siyah, gri gibi renkleri kullanmıştır. 2008-09 sezonunda gri formayı yeniden kullanmıştır. Kulüp 3. formalarını genellikle Avrupa kupalarındaki deplasman maçlarında kullanmaktadır.
Superman II
Superman II, 1978 yılında çıkan ilk Superman filminin başarısı üzerine sadece Christopher Reeve'in değil, Gene Hackman, Susannah York gibi isimlerin de geri döndüğü 1979 İngiltere yapımı ikinci Superman filmidir. 1980 yılının Aralık ayında Avustralya'da ve çeşitli Avrupa ülkelerinde piyasaya sürülmüştür. Süper-kötüleri canlandıran Terence Stamp, Sarah Douglas ve Jack O'Halloran'ın oyunculukları beğenilmiştir.
Film, 4 Aralık 1980'de Avustralya ve anakara Avrupa'da ve 1981 boyunca diğer ülkelerde yayınlandı. Superman II'nin seçkin prömiyeri çekimleri, Sensurround'a benzer yüksek etkili bir surround ses sistemi olan Megasound'da sunuldu.
1977'de, Mart 1977'de başlayıp Ekim 1978'de sona eren, hem Superman'ın (1978) hem de devam filminin eşzamanlı olarak çekilmesine karar verildi. Richard Donner ve devam filmini çekmeyi durdurma kararı verilen yapımcılar arasında gerginlikler ortaya çıktı. yüzde 75'i tamamlanmış ve ilk filmi bitirmişti. Superman'ın Aralık 1978'de piyasaya sürülmesinin ardından, Donner tartışmalı olarak yönetmen olarak kovuldu ve yerine Richard Lester geçti. Oyuncular ve çekim ekibinin birkaç üyesi Donner'in çağrısı sonrasında geri dönmeyi reddetti. Yeni yönetmen olarak Lester, filmin çoğunu Eylül 1979'da başlayıp 1980 yılının Mart ayında sona eren yeni bir alternatif açılış ve bitişle yeniden çekti.
Film, Reeve, Stamp ve Hackman'ın performanslarını, görsel efektleri ve mizahı öven film eleştirmenlerinden olumlu eleştiriler aldı. 54 milyon dolarlık üretim bütçesine karşı 190 milyon dolar hasılat elde etti. Lester'ın yönetmen olarak geri döndüğü bir neticede, Süpermen III gösterime girdi.
Konusu
Krypton gezegeni yok olmadan önce, suçlular General Zod, Ursa ve Non, Phantom Bölgesi denilen başka bir boyuta hapsedilmişlerdir. Bu arada bir haber için Paris'e giden sevgilisi gazeteci Lois Lane'nin zor durumda kaldığı bir terör saldırısına müdahale eden Süpermen, teröristlerin ele geçirdiği nükleer bir roketi, patlamadan saniyeler önce uzaya gönderir. Ancak uzaydaki patlamadan kaynaklanan şok dalgaları başka boyutta hapsedilen Üç suçlunun serbest kalmasına yol açar ve kendilerini Güneş'in sarı ışığı tarafından verilen süper güçlerle bulurlar. Ay'a inip orada keşif yapan bir astronot ekibini öldürdükten sonra, gezegeni fethetme planları ile Dünya'ya giderler.
Bu arada, Zod ve kohortları Dünya'ya alıştıktan sonra Beyaz Saray'a gider ve Amerika Birleşik Devletleri Başkanını uluslararası bir televizyon yayını sırasında tüm gezegen adına teslim olmaya zorlar. Başkan Süpermen'in Dünya'yı kurtarmasını istediğinde, General Zod Süpermen'in gelmesini ve "Zod'un önünde diz çökmesini" ister. Clark ve Lois, Zod'un fetih planını öğrenir ve insanlığın Zod ile savaşamayacağını fark eden Clark, güçlerini geri kazanmaya çalışır.
Mehmet Butakın
Mehmet Butakın (d. 1979, Bingöl), Zaza asıllı Türk yazar, eleştirmen.
L'Atalante
L'Atalante (ya da Le chaland qui passe, Türkçede Geçip Giden Çatana) 1934 yapımı, Jean Vigo tarafından yönetilen ve başrollerinde Jean Dasté, Dita Parlo ve Michel Simon'un rol aldığı Fransız yapımı film. Çoğu eleştirmen tarafından tüm zamanların en iyi filmleri arasında gösterilir.
Mehmet Butakın
Yazıları Varlık, Radikal, Milliyet Sanat, Sanat ve Hayat, Virgül, Yasakmeyve ve Sonra Edebiyat'ta yayımlanan Butakın, 2001'de Yaşar Nabi Nayır Gençlik Şiir Ödülü'ne ve aynı yıl "Seküler Cumhuriyet: Türkiye'nin Siyasal ve Toplumsal Değişimi" adlı çalışmasıyla Milliyet Ödülleri Sosyal Bilimler Ödülü'ne değer görüldü. İlk kitabı olan Israr Falcıları'nı 2003 yılında yayımladı. İkinci kitabı Üniter Düşüncenin Sonu, Özgürlük Önermeleri yine 2003, son kitabı Yaylılar İçin Dörtlü ise 2006'da piyasaya çıktı.
L'Atalante
Konusu
Jean Daste, L'Atalante'nin kaptanı, Juliette (Dita Parlo) ile evlenir. Düğün Juliette'in taşra kasabasında olur. Filmin açılış sahnesinin -yeni evliler kiliseden Jean'in mavnasına yürürler- kesintili stili Fransız Yeni Dalga akımını akla getirir. Çift balayına geçici bir çözüm ve kargo taşıma işi için Le Havre ve Paris arasında tekne yolculuğuna başlarlar. Gemide kadın varlığına alışık olmayan mürettebatta huzursuzluk baş gösterir. İkinci kamarada, kedi sevgisini saplantı haline getirmiş Jules ile Juliete'yi konuşurken gören Jean kedileri etrafa fırlatır, tabakları kırar ve asıl çatışma konusu olan ve başına birçok iş açacak olan kıskançlığını gösterir. Paris'e vardıklarında Jean ve Juliette müzik kulübüne giderler. Burada Juliette'e kur yapan bir sokak satıcısı ile Jean arasında itiş kakış yaşanır. Gemideki hayattan sıkılan ve Paris'in parıltılı ışıklarının etkisine giren Juliette gemiden kaçar. Jean çok öfkelenir ve onun dönmesini beklemeden limandan ayrılır. Fakat sonra Jean'in depresyona girdiğini gören Jules, Juliette'i aramak ve gemiye geri getirmek üzere gider.
Prodüksiyon ve gösterim
Filmin övgü toplayan görüntüleri ünlü Sovyet yönetmen Dziga Vertov'un kardeşi Boris Kaufman tarafından çekilmiştir. Kaufman daha sonraları On the Waterfront (1954) gibi Hollywood filmleri çekmeye devam etse de Vigo ile çalıştığı yılları sinemasal cennet olarak tanımlar.
Etkileri
Film ileri görüşlü şiirsel ve gerçekçi tarzıyla övgüyü hak eder. Piyasaya sunulmasından sonra, Fransız sanat tarihçisi Elie Faure filmi "klasik, hararetli, fikir ve hayal ile taşan; şiddet içerse de bu kötü ruhlu romantizmi ile bile hümanizmi hatırlatan bir yapıt." olarak yorumladı. Film, Vigo'nun çalışmalarına birçok gönderme yapan Fransız Yeni Dalga yönetmenlerinin de favorisi oldu. Fransız yönetmen Francois Truffaut 1946 yılında henüz 14 yaşındayken filmi gördüğünde duyduğu hayranlığı şu sözlerle belirtir: "Sinemaya girdiğimde Jean Vigo'nun kim olduğunu bile bilmiyordum. Film için duyduğum vahşi coşkuyla adeta bozguna uğradım." Yugoslav yönetmen Emir Kusturica da Jean Vigo'ya hayranlığını vurgular ve Vigo'nun şair yönüne dikkat çeker. Bu hayranlık kendini en iyi yönetmenin L'Atalante'nin su altı sahnelerini anımsatan Underground filminde kendini gösterir. L'Atalante 1962 yılında İngiliz aylık film dergisi Sight & Sound tarafından yapılan ankette gelmiş geçmiş en iyi 10. film olarak yer bulurken, 1992 yılında ise 6.'lığa yükseldi. Ayrıca yine 2002 yılındaki Sight & Sound dergisinin anketine göre yönetmen Jim Jarmusch'in favori filmi.
Your Love Is My Drug
"Your Love Is My Drug" Kesha'nın ilk stüdyo albümü olan Animal'da bulunan şarkıdır. Şarkının sözlerini Kesha Sebert, Pebe Sebert, Joshua Coleman yazmıştır. Şarkı albümde ilk sırada yer almaktadır.
D 210
, Türkiye'nin batısında bulunan bir devlet yoludur.
Çanakkale ili içinde yer alan yolun toplam uzunluğu 63 km.'dir.
2023 verilerine göre yolun neredeyse tamamı (60 km.) tek yoldur.
Yolun sonu olan Çan'dan en yakın il merkezi Balıkesir 128 km.dir.
Yol, Çanakkale Çayı ve üzerindeki Atikhisar Baraj gölü kenarından geçer.
.
== Yol Tablosu (2022 değerleri) ==
Mızraklı, Samandağ
Hatay ilinin Samandağ ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
27 Şubat 1997 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Coğrafya
Antakya merkez ilçeye 22 km, Samandağ ilçesine 5 km uzaklıktadır.
Trablusgarp Savaşı
Trablusgarp Savaşı veya diğer adıyla 1911-1912 Türk-İtalyan Savaşı, 1911-1912 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu ve İtalya Krallığı arasında geçen bir savaştır. Adı, "Trablusgarp Savaşı" olmasına rağmen çarpışmalar Trablusgarp dışında Adriyatik Denizi, Ege Adaları, Çanakkale Boğazı ve Kızıldeniz gibi farklı bölgelerde de sürmüştür. Diğer büyük devletlerin desteği ve Birinci Balkan Savaşı'nın patlak vermesi nedeniyle savaşı kazanan İtalya, Osmanlı Devleti'nin Trablusgarp Vilayeti'ne bağlı Trablusgarp, Fizan ve Sirenayka bölgelerini ele geçirmiştir. Bu bölgeler birleşip gelecekteki Libya devletini oluşturacaklardır.
Pencere (film)
Pencere (Azerice: Pəncərə), 1991 Azerbaycan yapımı dram filmidir. Filmde annesiz babasız çocukların geçirdikleri zor hayat koşulları anlatılıyor.
Trablusgarp Savaşı
Savaş sürerken Rodos ve On İki Ada İtalyan kuvvetlerinin işgaline uğramış, İtalya savaş sonrasında imzalanan Uşi Antlaşması'yla birlikte On İki Ada'yı Osmanlı İmparatorluğu'na geri verme sözünü vermiştir. Bununla birlikte, antlaşmanın belirsizliği adaları geçici İtalyan yönetimine bırakmış ve Türkiye, 1923'te imzalanan Lozan Antlaşması'nın 15'inci maddesinde bu adalar üzerindeki bütün taleplerinden vazgeçmiştir. On İki Ada II. Dünya Savaşı'ndan sonra Yunanistan kontrolüne geçmiştir.
Pencere (film)
Konusu
Film kanunsuzluk, zorakilik, ikiyüzlülük, gaddarlık hüküm süren, ilk hâlinde yetim evi olup yatılı okul olan yerde terbiye eden öğretmenlerle "terbiye edilen" öğrenciler arasındaki çekişmeleri anlatır. Böyle çekişmeli bir ortamda yaşamak zorunda kalan, lâkin bu ortama uyum sağlayamayan, doğum evlerinin özlemini duyan Əhsən yegane çıkış yolunu pencereden atlayarak bulur ve işte o zaman olanlar olur.
Trablusgarp Savaşı
23 Ekim 1911'de Osmanlı toprakları üzerinde uçan İtalyan Yüzbaşı Carlo Piazza, tarihteki ilk askeri keşif uçuşunu gerçekleştirmiştir. Giulio Gavotti ise 1 Kasım günü Etrich Taube model bir uçakla Libya'daki Osmanlı kuvvetlerine karşı bir hava saldırısı düzenlemiş ve bu saldırı, ilk hava saldırısı olarak tarihe geçmiştir. Herhangi bir hava savunma silahı olmayan Osmanlı askerleri ise tüfek atışıyla bir uçak düşürmeyi başarmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin gelecekteki cumhurbaşkanı ve Kurtuluş Savaşı'ndaki lideri Mustafa Kemal Atatürk, savaş sırasında binbaşı rütbesiyle aktif rol oynamış, Tobruk Muharebesi'ni yönetmiştir.
Pencere (film)
Konusu
Pencere filmi gerçekleri gösterme niyetindedir. Çocukların iç dünyasını bozan terbiye sistemini kökünden değiştirilmesine çağrı yapar.
Trablusgarp Savaşı
Arka plan ve nedenleri
Kuzey Afrika'daki eyaletler içerisinde devlete en çok bağlı olan eyalet, Osmanlı'nın 1551'de ele geçirdiği Trablusgarp'tı. 1864 tarihinden itibaren vilayete dönüştürülen Trablusgarp eyaleti, 1877 tarihli kanunla da doğrudan doğruya başkente bağlı bağımsız bir sancak haline getirildi.
Sanayi Devrimi'yle birlikte endüstrinin gelişmesi, oluşan üretim fazlası ve hammadde ihtiyacı, Avrupa ülkelerini yeni pazarlar aramaya itmiş ve sömürgeciliğin önemini daha da arttırmıştı. 16. yüzyılda başlayan sömürgeleştirme hareketlerinin dışında kalan İtalya Krallığı, 1870 yılında siyasi birliğini sağladığında Afrika topraklarının hemen hemen tamamı Avrupalı devletlerin tarafından paylaşılmıştı. 1881'de Fransa'nın Tunus'u işgali, ardından da Birleşik Krallık'ın 1882'de Mısır'ı ele geçirmesinden sonra Akdeniz'deki iki muhtemel üssü elinden kaçıran İtalya, coğrafi olarak kendine çok yakın konumda bulunan ve Kuzey Afrika'da kalan son Osmanlı toprağı olan Trablusgarp'la ilgilenmeye başlamıştı.
İtalya, amacına ulaşmak için ilk etapta büyük Avrupa devletleri ile kendisine burada hareket serbestliği tanıyan gizli antlaşmalar yaptı. Britanya ve Fransa arasında, Kuzey Afrika'daki sömürgelerin paylaşımı yüzünden çıkan Faşoda Buhranı sonunda Kuzey Afrika'nın paylaşımı yapılmış ve böylece Trablusgarp da kâğıt üzerinde İtalya'ya bırakılmıştı. İtalya 1887'de Birleşik Krallık ve Avusturya-Macaristan, 1891'de Almanya, 1900 ve 1902'de Fransa, 1902'de Avusturya, 1909'da Rusya ile gizli antlaşmalar yaptı ve Trablusgarp üzerindeki emellerini bu devletlere kabul ettirdi. İtalya Trablusgarp'taki hareketlerinin bu antlaşmalarla engellenmeyeceği garantisini sağladıktan sonra buradaki faaliyetlerine hız verdi ve en uygun anı beklemeye başladı.
1902 yılından itibaren İtalya, Trablusgarp üzerinde bir "Barışçıl İşgal" politikası uygulamaya başladı. Buna göre Roma Bankası'nın maddi desteğiyle ekonomik ve ticari alanlarda bir takım girişimler başladı. Böylelikle kurulan fabrikaların ve diğer iş yerlerinin, gerekirse, silahlı, İtalya'nın Trablusgarp'taki bütün ekonomik imtiyazlarını sonlandırarak sonunda tehlikenin önünü kesmeyi başardı. Ortaya çıkan büyük mali çöküntü sonunda, hissedara alacaklarının ödenebilmesi için, Roma Bankası, İngiliz ve Alman finansörlerle görüşmeye başladı. Bunun yanında, Almanya, İttifak Devletleri ile beraber olduğu İtalya'nın Trablusgarp'a sahip olmasını istemiyordu. Çünkü Kuzey Afrika'daki bu bölgeyi ileride kullanabileceği bir istasyon olarak görüyordu.
Osmanlı Devleti
Trablusgarp Savaşı öncesinde Osmanlı Devleti çok büyük iç ve dış karışıklıklar içerisindeydi. 23 Temmuz 1908'de İkinci Meşrutiyet ilan edilmiş ve II. Abdülhamid 24 Temmuz 1908'de Kânûn-ı Esâsî'yi yeniden yürürlüğe koymuştu. 5 Ekim 1908'de Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Osmanlıların Bosna Vilayeti'ni işgal etmiş, aynı gün Bulgaristan prensi I. Ferdinand da İstanbul'a telgraf çekerek bağımsızlığını ve krallığını ilan etmişti. Avusturya-Macaristan, Sırplara karşı Bulgarları destekliyordu ve Bulgaristan ile Avusturya eş zamanlı darbeler için anlaşmaya varmışlardı. Bu iki önemli toprak parçasının resmen elden çıkması İttihat ve Terakki'nin prestijini büyük ölçüde sarsmıştı. Bosna-Hersek ve Bulgaristan'dan sonra Osmanlı Devleti'nin üçüncü sorunu da Girit oldu. Girit'in zaten bu tarihte Osmanlı Devleti ile pek bir bağlantısı kalmamıştı fakat ada, hukuken Osmanlı toprağı olarak görünüyordu. Bosna-Hersek krizi sırasında Girit Rumları da harekete geçerek adayı Yunanistan Krallığı'na ilhak ettiklerini ilan ettiler fakat bu Avrupa Devletleri tarafından kabul edilmedi. Gelişen iç ve dış olaylar, İttihat ve Terakki'ye karşı bir muhalefetin olgunlaşmasına ve 13 Nisan 1909'da başlayan bir irtica hareketine neden oldu. İstanbul'daki gerici ayaklanma Rumeli'deki İttihat ve Terakki şubelerinde ve ordu içinde Meşrutiyetin tehlikede olduğu düşüncesini uyandırdı. Bunun üzerine, 3. Ordu Komutanı Mahmud Şevket Paşa'nın Hareket Ordusu adındaki bir orduyu İstanbul'a göndermesiyle ayaklanma bastırıldı. Tehlike böylece önlenmiş oldu. Meclis, 27 Nisan 1909'da II. Abdülhamit'in tahttan indirilmesine karar verdi. Yerine kardeşi Mehmet Reşat padişah oldu. Bundan sonra İttihat ve Terakki Cemiyeti, ülke yönetimini kesin olarak eline aldı.
Trablusgarp Savaşı öncesinde Balkanların durumu son derece karışıktı. Mart 1911'de Katolik Arnavutlar İşkodra'da ayaklanmışlardı. Karadağ Krallığı bu isyancılara her türlü yardımda bulundu. Bundan dolayı Osmanlı-Karadağ ilişkileri çok gergindi. İtalya, Karadağ'ı desteklemekte ve Osmanlı Devleti'ne karşı kışkırtmaktaydı. Bu ayaklanmada İtalyan parmağının olduğu açıktı. Ayaklanma Haziran 1911'de bastırıldı ve ayaklananlar Karadağ'a sığındılar. Bu olaylardan sonra İttihat ve Terakki'nin Osmanlıcılık ideolojisini gerçekleştirmek için yürüttüğü "Balkanlar'ın tek bir bayrak altında birleşmesi" politikası Osmanlı Devleti'nin aleyhine sonuçlanarak Bulgar, Sırp ve Yunan çetecilerin faaliyetlerini daha da arttırmalarına ve Osmanlı'ya karşı işbirliğine girmelerine sebep oldu.
İtalya Krallığı
İtalyan sosyalistleri ise aralarında bir birlik olmamasına rağmen genelde bu savaşa karşı olmuşlardı. 27 Eylül 1911 tarihli Tanin'de "İtalyan sınıf-ı aliyyesinde işgal için pek ziyade heyecan var ise de amele sınıfı işgale muhaliftir" deniliyor ve işçi sınıfının İtalya'nın Libya'ya asker sevk etmesini menetmek için umumi grev teşebbüslerine giriştiğini yazıyordu. Fakat sosyalistlerin grev teşebbüslerini hükûmetin şiddetle engellemesi ve halkın nümayişçilere kötü gözle hatta vatan haini gibi bakması yüzünden bir sonuç verememişti. Ayrıca İtalyan sosyalistler Fransız, İngiliz ve Alman sosyalistleri kadar güçlü değillerdi. Mart 1911'de ikinci kez iş başına gelen Giolitti Hükûmeti, Trablusgarp işini bir sonuca bağlamayı parti programının 3. maddesine almıştı.
İtalya'yı 1911'de Trablusgarp'a karşı harekete geçiren en önemli olay, Fas meselesinin alevlenmiş olmasıydı. İtalya'nın daha 1900'de Fransa ile yaptığı gizli antlaşmaya göre, Fransa Fas'ta yeni menfaatler elde ederse, İtalya da Trablusgarp için harekete geçecekti. Bu antlaşma ile Trablusgarp İtalya'ya vadedilmiş oluyordu. 24 Nisan 1911'de Fransız ordusu Fas'a girdi. İtalya kamuoyunda, Fas'ın da Fransa tarafından kapılmış olduğunun duyulması bir anda hükûmeti devirecek kadar şiddetli bir etki yaratınca Giolitti hükûmeti uzun zamandır hazırlanan ihtiraslarını açığa vurmaya mecbur kaldı. Bu durum Trablusgarp'a karşı harekete geçmek için sabırsızlanan İtalyan kamuoyunu daha da şiddetlendirerek İtalyanların savaş kararı almasında etkili oldu.
Trablusgarp Savaşı sırasındaki İtalyan Başbakanı Giolitti, hatıralarında işin iç yüzünü bilmeyenlerin Trablusgarp'a gitme kararının birdenbire verildiğini söylediklerini fakat işin aslının böyle olmadığını, kendilerinin Britanya ile Mısır, Fransa ile de Fas meselesini müzakere ederken kendileri için birtakım haklar aldıklarını ve bunu büyük devletlere tasdik ettirdiklerini, Fransa'nın Fas'a girmesinden sonra kendileri açısından vaktin gelmiş olduğunu, zira kendileri Trablusgarp'a gitmemiş olsalardı, diğer bir Avrupa devletinin burayı mutlaka işgal edeceğini, Tunus'un Fransızlar tarafından işgalinin kendilerinde yarattığı hayal kırıklığını bir daha yaşamak istemediklerini ve bu durumda bir Avrupa devleti ile savaşmak zorunda kalacaklarını, bunun da Osmanlı Devleti ile savaşmaktan daha zor olacağını belirtmişti.
İtalya'nın Trablusgarp'taki faaliyetleri
İtalyanlar büyük devletler nezdinde başarılı diplomasi faaliyetlerini sürdürürken, öte yandan da Trablusgarp'ta kendi hesaplarına elverişli bir ortam hazırlamaya uğraşıyorlardı. Her emperyalist devletin uyguladığı metotları İtalyanlar da burada uygulamaktaydı. Ülkede egemen olma amaçları için çalışan okulları, bankaları, iktisadi kuruluşları vardı. Liman ve benzeri kurumlar için imtiyaz peşinde koşuyorlardı. Okulları, resmi ve mahalli mekteplerle rekabet ediyordu. İtalyanların 1907‟de Trablusgarp ve Bingazi'de birer şubesini açtığı Banco di Roma onların Trablusgarp'a ekonomik bakımdan sokulma politikalarının başlıca aracı olmuştu. Banco di Roma, Trablusgarp'ta geniş maddi manevi kredisiyle, nüfus teminine ve İtalyanların ekonomik bakımdan piyasaya hakim olmalarına çalışıyordu. Banka aynı zamanda yerlilerin elindeki toprakların İtalyanlara geçmesine vasıta ve aracı oluyordu. Banco di Roma'nın kilise ile ilişkisi, kilisenin de savaşı desteklemesine sebep olmuştu. Bu nedenle Libya'da büyük çıkarları olan Banco di Roma'nın Vatikan çevresi ile ilişkisi, hükûmeti Libya seferine zorlayan bir etkendi.
İtalya'nın işgal hazırlıkları
Eylül 1911'in ortalarından itibaren, İtalya'daki askeri hazırlıklar iyice açığa çıkmaya başlamıştı. İtalyan basınının dili çok sertti. Açıktan açığa işgal hazırlıkları ile ilgili haberler çıkması Osmanlı Devleti'ni tedirgin etmekteydi. Osmanlı Devleti'nin bu konudaki başvurusuna İtalya'nın askeri hazırlıklarının işgal amacıyla yapılmadığı, İtalyan menfaatlerini herhangi bir olaya karşı koruyabilmek için yapıldığını bildirdi. İtalya, bu savaşa uzun zamandır hazırlanmaktaydı. Her çapta kara ve deniz topları, çok sayıda mitralyöz, cephane ve kalabalık bir ordusu vardı. İtalya o sıralarda dünyanın en güçlü donanmalarından birine sahipti. Osmanlı Devleti'nin ise, savaş başladığı zaman, Trablusgarp'taki askeri sayısı 2.000'i geçmiyordu. Bingazi'dekiler daha azdı ve kendi hallerine terk edilmişlerdi.
25 Eylül'de Roma'daki Osmanlı maslahatgüzarı Seyfettin Bey'in İtalya Dışişleri Bakanı San Giuliano ile görüşmesinde Dışişleri Bakanı; İtalyan hükûmetinin halkın arzusu haricinde hareket edemeyeceğini bildirdikten sonra iki hükûmet arasındaki dostluk münasebetlerinin devamından yana olduğunu ilave etse de, görüşme hiçbir sonuç vermeyecekti.
26 Eylül'de İtalyan hükûmeti, Viyana büyükelçisi vasıtasıyla Üçlü İttifak'ı yenilemeye hazır olduğunu, eğer Trablusgarp işi de İtalyan istekleri doğrultusunda çözümlenirse, Üçlü İttifak'ın daha sağlam bir üyesi olacağını Avusturya'ya bildirdi. Bu bildirim gizli olarak yapıldı; Almanya ve Avusturya, Türklerin Britanya ve Fransa'ya yaklaşmasından çekiniyorlardı. Osmanischer Lloyd gazetesinde yayınlanan bir görüşe göre, İtalya hükûmetinin Trablusgarp'taki İtalyan nüfusunu gerek Osmanlı Devleti'nin her türlü tecavüzünden gerekse diğer devletlerin rekabetinden korumak için, bazı isteklerde bulunmak üzere Bâb-ı Âli'ye bir nota vermek üzere hazırlandığını, eğer Bâb-ı Âli, bu nota muhteviyatını kabul etmeyecek olursa İtalya'nın askeri tedbirlere başvuracağını yazıyor ve ayrıca bu hareketlerini mazur göstermek için, İtalyan kamuoyunun hükûmet üzerindeki etkisinden bahsedeceklerini ilave ediyordu.
En sonunda İtalya uzun zamandır hazırlanmakta olduğu savaşı başlatmak zamanının geldiğine hükmederek Osmanlı Devleti'ne 28 Eylül 1911'de bir nota verdi. Bu notada özetle: Osmanlı Devleti'nin Trablusgarp ve Bingazi'nin ilerlemesi için hiçbir şey yapmadığı, bu bölgenin İtalya kıyılarına yakınlığı dolayısıyla kendileri için hayati önem taşıdığı bölgeye medeniyet götürülmesinin zorunlu olduğu, fakat bu konudaki İtalyan görüş ve fikirlerinin Osmanlı Devleti tarafından tasvip edilmediği ve İtalya'nın buradaki teşebbüslerinin inatla engellendiği, şimdi Osmanlı Devleti'nin İtalya ile kendi menfaatlerine ters düşmeyecek bütün iktisadi imkânları vermeye hazır olduğu ancak İtalya hükûmetinin geçmişte yapılanları göz önüne alarak buna güvenmediği belirtiliyor ve İtalya'nın Trablusgarp ve Bingazi'yi askeri işgale karar verdiği, bundan başka çarelerinin kalmadığı ve buradaki Osmanlı memurlarının işgale muhalefet etmemeleri isteniyordu. Osmanlı hükûmeti, İtalyan notasına 29 Eylül 1911'de cevap verdi. Bu cevapta; Trablusgarp ve Bingazi'nin geri kalmasının kendilerinden önceki idarenin eseri olduğu, bundan dolayı meşrutiyet hükûmetinin suçlanamayacağı, son üç sene zarfında bölgede İtalyan teşebbüslerine büyük kolaylıklar sağlandığı ve iyi niyet gösterildiği, burada asayişin temini konusunda hiçbir endişeye mahal olmadığı, İtalyan ve diğer tebaanın bölgeden ayrılmasını gerektirecek bir olay olmadığı belirtiliyordu. Ancak Bâb-ı Âli'nin notaya cevap verdiği gün, İtalya da harp ilanı notasını verdi. Bu ilan-ı harp notasında, özetle; İtalyan isteklerinin gerçekleştirilmesi konusunda, İtalya'nın, Osmanlı Devleti'ne verdiği sürenin İtalya'nın hoşuna gidecek bir cevap gelemeden sona erdiği, Osmanlı Devleti ve memurunun Trablusgarp ve Bingazi'deki İtalyan hak ve menfaatlerini korumakta kötü niyetli ve aciz olduğu iddia ediliyor, İtalyan hak ve menfaatlerini sağlamak zorunda oldukları bildiriliyordu.
Osmanlı Devleti'ne nota verilmeden hemen önce, 25 Eylül 1911'de, İtalya'da seferberlik emri yayımlandı. Bu emirde seferberliğin birinci günü olarak 28 Eylül tarihi belirlenmişti. Silah altında bulunan 1890 doğumlular ile birlikte, seferi kolordunun birliklerini teşkil edecek olan 1888 doğumlular ise 23 Eylül'de silah altına çağrıldılar. Bunların birliklerine katılımları da 26 Eylül'de tamamlandı.
Diğer devletlerin işgale tavrı
İtalya henüz Osmanlı Devleti'ne savaş ilan etmeden hemen önce Adriyatik sularında ve Preveze'de Türk-İtalyan savaşı başlamıştı. İtalya bu sefere başlarken, Avrupa büyük devletlerinin icazetini almıştı. The Daily Telegraph gazetesinde, Birleşik Krallık'ın İtalya savaşa girdiği takdirde tarafsız kalacağı ve İtalya'ya karşı Osmanlı'yı müdafaa etmeyeceği belirtiliyordu. Daily Graphic'te ise Britanya'nın savaşın sadece Trablusgarp'a ait olmasını ve Avrupa'ya sıçramamasını İtalya'ya tembih ettiği bildiriliyordu.
Balkanlarda ise Trablusgarp Savaşı başlayınca, Osmanlı Devleti Balkan devletlerinin saldırabileceği veya Rumeli'de ayaklanmalar olacağını düşünerek, oraya çok sayıda asker yığmıştı. Bundan en çok Bulgaristan ürkmüş ve büyük devletlere başvurarak kendilerini korumalarını istemişti. Savaşın başladığı günlerde Bulgar ve Sırp hükûmetleri arasında, iki tarafın menfaatlerini görüşmek üzere bir yakınlaşma başladı. Bulgarlara göre, o sıradaki fırsat kaçırılmamalıydı. Bütün Balkan devletleri, Osmanlı Devleti'ne karşı ittifak etmek üzereydi. Bulgaristan, Osmanlı-İtalyan savaşının hemen bitmesini istemedi. Çünkü bu savaşın, Balkanlar'da Slavlara karşı olan bu iki devleti zayıflatacağını düşünmekteydi.
Savaşın başlaması Yunan kamuoyunda da heyecan yaratmış ve Başbakan Venizelos'un savaştan faydalanmak için vaktinde hazırlık yapmamasından ötürü eleştirilmesine sebep olmuştu. Ancak Balkanlar'da yeni olayların çıkmasını istemeyen İtalya ve diğer Avrupa devletleri tarafından Yunanistan'ın savaştan faydalanma isteği rafa kaldırılmıştı.
İşgalden hemen önce Trablusgarp ve Osmanlı Devleti
Trablusgarp Savaşı'ndan hemen önce, buradaki tümenden önemli bir kısmı silahlarıyla birlikte Yemen'e İmam Yahya ayaklanmasını bastırmak üzere gönderildi ve tekrar yerlerine iade edilmedi. Trablusgarp Vali ve Kumandanı Müşir İbrahim Paşa, bu işin Trablusgarp'ın İtalyanlara tesliminden başka bir şey olmadığını ısrarla ifade etmişse de asker nakliyatını engelleyememişti. Burada ancak jandarma vazifesi görecek, çok az bir kuvvet bırakılmıştı. 1910 yılı bütçesinde kabul edilen, Trablusgarp'taki iki süvari alayı da bir alaya indirildi.