cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Max: The Curse of Brotherhood
Hikâye
Max & the Magic Marker oyunundaki ana karakter Max bir gün okulundan eve geldiğinde kendisinden küçük olan kardeşi Felix'i oyuncaklarını parçalarken görür. Kardeşi tarafından kızgına dönen Max bir tarayıcı olan Giggle'da Felix'ten nasıl kurtulacağını araştır. Bir hışımla kardeşine ondan kurtulacağını söyler. Bir büyü tetiklenir ve büyük bir pençe Felix'i aniden tutar ve aştığı portaldan kaçırır. Yaptığı eylemlerin sonucunu düşünen Max, bir an bile tereddüt etmeden aynı portaldan atlar ve şeytan kral Mustacho tarafından yönetilen bir dünyaya ışınlanır. Max, burada Mustacho'nun tüm tuzaklarına karşı ilerleyerek kardeşi Felix'i kurtarmak zorundadır.
Oynanış
Max: The Curse of Brotherhood 2.5 boyutlu puzzle/platform oyunudur. 7 ana bölüm ve 20 seviyeden oluşmaktadır. Tüm bölümler uzun bir maceranın halkalarıdır. Platformların dışında, büyülü bir kaleme sahip olan Max, bu kalemle kendi yolunu çizmekte ve bulmacaları çözmektedir. Oyun boyunca bu büyülü kalem değişik güçlere sahip olacaktır.
Eleştiriler
Max: The Curse of Brotherhood olumlu tepkiler aldı. Metacritic'ten 100 üzerinden 72, GameRanking sitesinden de %72.32 puan aldı.
Para Konuşur
Para Konuşur (özgün adı: Money Talks) yönetmenliğini Brett Ratner'in yaptığı filmin başrolünde Chris Tucker ve Charlie Sheen oynamaktadır.
Konusu
Araba yıkayan, karaborsa biletler satan ve küçük dolandırıcılıklar yapan Franklin Hatchett (Chris Tucker), bir gün 12 News kanalında çalışan gazeteci James Russell (Charlie Sheen) tarafından yakalanır ve tutuklanır. Ancak hapishaneye gönderilen otobüste Fransız elmas kaçakçısı Raymond Villard'ın yanında oturur (Gérard Ismaël). Bir anda otobüs partlar ve Villard kelepçeli olduğu Franklinle helikoptere biner. Bu sırada Franklin'i öldürecekken, fırsatı bulup Franklin oradan kurtulur fakat şimdi polislerle başı derttetir. Tüm polisler bu kaçış planının arkasında Franklin'in olduğunu düşünmektedirler. Frank James ile basit bir anlaşma yapar. Russel, Franklin'i bu durumdan kurtarmak için hafta sonu boyunca saklayacak, Frank ise karşılığında sadece kendisinin bildiği çok gizli bir bilgiyi James Russel ile paylaşacaktır. Ancak bela daha başlamamıştır, Villard da Franklin ve James'in peşindedir, James işinden kovulmuştur ve zengin nişanlısı ile evlenmeye hazırlanmaktadır.
Yaş sınırı
Film biraz şiddet içeren görüntüler ve aşırı derecede küfür içerdiğinden 17 yaş ve üzeri yani ABD'de R ile işaretlenmiştir. Fakat filmin televizyon versiyonundaki sansürlemelerle film 13 yaşından alt izleyici grubunun yetişkin gözetimi altında (PG) izlemesi uygun görülmüştür. Birleşik Krallık'ta 18 yaş ve üzeri için uygunken film, Filipinler, Azerbaycan, Rusya, Hollanda gibi ülkelerde 13 yaş ve üzerine uygun görülmektedir. İspanya'da 18 yaş ve üzeri iken, Almanya'da da film 16 yaş ve üzeri için uygundur. Film Fransa'da U ile işaretlenmiştir.
Gişe ve devamı
25 milyon dolarlık bir bütçe ile (tahmini olarak) çekilen film ilk haftasında ABD'de 2005 sinemada $10,654,369 kadar hasılat elde ederken, $41,067,398 kadar en sonda hasılat elde etti. Almanya'da ilk haftasında 48,668, Hollanda'da 18,453 kadar hasılat elde eden filmin devam filmi çekileceği birkaç yıldır söyleniliyor. Yapımcı şirket oyuncuları bir araya getirmekte ve s. konularda zorlanıyordu. 2006 yılında yapmaya çalışsalar da Charlie Sheen'in Scary Movie 4, Chris Tucker'in Rush Hour 3 filmine başlamasıyla planlar bozuldu. Halen devam filmi hakkında düşünülmektedir.
Bilgi
1997 yılının Ağustos ayında soundtrack piyasaya sürüldü.
Akdeniz martısı
Akdeniz martısı (Larus melanocephalus), martıgiller (Laridae) familyasından bir martı türü.
7. Bölge (Zürih)
7. bölge İsviçre'nin Zürih şehrinin bir idari bölgesidir. Bölge Fluntern, Hottingen, Hirslanden ve Witikon alt bölgelerinden oluşur. Witikon dışındaki üç bölge 1893'te Zürih'e katılmıştır. Witikon ise 1934'te dahil olmuştur.
Akdeniz martısı
Özellikleri
Büyüklükleri 36–38 cm kanat açıklıkları 98–105 cm kadardır. Karabaş martıdan, onun ufakça daha büyük boyutu, çok soluk gri kuş tüyü ve daha kalın kırmızı gagası ile ayrılabilirler. Yaz erişkininin, (Karabaş martıda başlık çikolata rengi-kahverengidir) siyah bir başı vardır ve erişkinlerin kanatlarında hiç siyah yoktur. Başlık kışın kaybolur yerini çizgili gri bir maskeye bırakır. Bacaklar kırmızıdır. Martılarda alışıldığı üzere olgunluğa ulaşması iki yıl sürer. İlk yıl kuşlarının kuyruk ucunda siyah band ve kanat üstlerinde koyu alanlar görülür ama kanat altları soluktur.
Ekoloji
Koloniler haline büyük kamış yatakları veya bataklıklarda ve adalarla göllerde bulunurlar; küçük popülasyonları karabaş martı kolonilerinde yuva yapar. Martıların çoğu gibi kışın beslenecekleri zaman, akşamları tüneklerinde ya da her iki durumdada toplu halde yaşarlar. Açık deniz türü değildirler.
Yayılış
Neredeyse tamamen Avrupa'da görülen küçük bir martı olup çoğunlukla güney doğuda, özellikle Karadeniz'in etrafında ve merkezi Türkiye'de yaşarlar. Kışın, Akdeniz ve Atlantik kıyılarına göç ederler.
Mehmet Ali İrtemçelik
Mehmet Ali İrtemçelik, (d. 17 Mart 1950, İstanbul), Türk diplomat ve siyasetçi. Büyükelçi, milletvekili ve bakan olarak görev yaptı.
Meslek Hayatı
17 Mart 1950’de İstanbul’da doğdu. 1968 yılında Galatasaray Lisesi'nden mezun oldu. Boğaziçi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nden mezun oldu. 1975'te başladığı Dışişleri Bakanlığı kariyerinde, sonraki yıllardaki görevleri arasında Chicago Başkonsolosluğu'nda muavin konsolosluk (1977-1980), Kabil Büyükelçiliği'nde başkatip ve ikinci katip (1980-1982), Dışişleri Bakanlığı'nın çok taraflı ilişkiler dairesinde şube müdürlüğü (1982-1984), BM Nezdinde Türkiye Daimi Temsilciliği’nde başkatip ve müsteşar (1984-1988), 1988-1991 döneminde bakan danışmanlığı (1989'dan itibaren elçi sıfatıyla), 1991 yılında yine elçi sıfatıyla Başbakan Mesut Yılmaz'ın danışmanlığı bulunmaktadır.
29 Kasım 1991 – 31 Temmuz 1995 tarihleri arasında Amman büyükelçiliği, 31 Temmuz 1995 – 3 Kasım 1997 Sofya büyükelçiliği yapmıştır. Sofya büyükelçiliğinden sonra 11 Ocak 1999 tarihine kadar Dışişleri Bakanlığı’nda ikili siyasî ilişkilerden sorumlu müsteşar yardımcılığı görevinde bulunmuştur. 21'inci dönemde ANAP İstanbul milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde görev yaptı. 57. Hükümet'te 28 Mayıs 1999 – 6 Mayıs 2000 tarihleri arasında Avrupa Birliği ve insan haklarından sorumlu devlet bakanı ve hükümet sözcüsü olarak yer aldı. Milletvekilliği esnasında TBMM Dışişleri Komisyonu üyesi, Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi TBMM Delegasyonu üyesi olmuştur. 16 Ekim 2003 tarihinde Berlin büyükelçiliğine atanmış olup, görevi 2008 yılının Mart ayında Ahmet Acet'e devretmiştir. 10 Haziran 2008'de Dışişleri Bakanlığı Dış Politika Danışma Kurulu üyeliğine getirilmiş ve 28 Aralık 2012'de de Dışişleri Bakanlığı müşavirliğine atanmıştır. Mart 2015'te emekli olmuştur. Fransızca ve İngilizce bilmektedir. Evli, üç çocuk sahibidir.
İsmi, 26 Mayıs 2006 tarihinde Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın Almanya ziyaretinde vatandaşları dinlediği bir toplantıda, bir vatandaşın resmi işlemlerde başörtülü resim konusunda dile getirdiği görüşlere, Mehmet Ali İrtemçelik'in "merkezden gelen talimatlara göre hareket ettikleri" cevabını vermesi üzerine, başbakanın "Ne talimatı?!" şeklinde çıkış yapması ile tekrar gündeme gelmiştir.
NGC 2569
NGC 2569, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Pergel takımyıldızı yönünde bulunur. E-S0 tipi bir merceksi, eliptik galaksidir. Alman astronom Heinrich d'Arrest tarafından 1862 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Keskin
Keskin, Kırıkkale ilinin bir ilçesidir. Daha önce Ankara iline bağlı olan Keskin, Makina Kimya Endüstrisi Fabrikaları ve Tüpraş Rafinerisi ile gelişerek Türkiye'nin önemli sanayi şehirlerinden olan Kırıkkale iline bağlanmıştır. Keskin şu anda merkez de dâhil olmak üzere tüm ilçelerden yüzölçümü bakımından büyüktür.
Tarihçe
1850 yılına ait Osmanlı arşiv belgelerinden edinilen bilgiye göre Keskin halkının çoğunlunun kökeni Türkistan'dan gelmektedir. Ayrıca ilçenin merkezi ve bazı köylerine sürgün veya göçle gelen Kırım Tatarları bulunmaktadır.
1690-91 yıllarında kurulmuştur. Osmanlı Devrinde Kırşehir Sancağı'na bağlı bir kaza olmuş, 1927 yılından sonra Ankara'ya yakın olduğu için Ankara'ya bağlanmıştır. 1990 yılında Kırıkkale il olunca ilçe Kırıkkale'ye yakın mesafede kaldığı için Kırıkkale'ye bağlanmıştır. İlçe ve köylerinin halkı çoğunlukla en yakın komşusu Balâ ilçesi gibi Bozulus Türkmenleri'dir. Başta Balâ olmak üzere Keskin'de de birçok köyler kurmuşlardır.
Bozulus Türkmenleri Diyarbakır ve Tebriz'i başkent kabul ederek, Anadolu'nun doğusu-İran-Azerbaycan-Gürcistan-Nahçivan-Irak-Suriye-Kuveyt bölgelerini hakimiyet altına alan ve bir Türkmen devleti olan Akkoyunlu Devleti'ni kuran bir büyük bir yapıdır. Bozuluslar kendi içlerinde Alpavut, Avşar, Bayındır, Beğ-Dili, Çavundur, Danişmendli, Bayat, Argın, Döğer, Dodurğa, Hamza - Hacılu, İzeddin -Hacılu, Karkın, Koca - Hacılu, Musulcalu, Haydarlı, İvaz, İshak, Yurtçu, Oğul - Beğlü, Hodik, Pürnek, Salarlu, Süleyman - Hacılu, Tabanlu, Şeyhlü adlarında oymaklarından meydana gelmekteydi. Bu Türkmen aşiretleri Osmanlı'nın perakende sisteminden dolayı parçalanarak Anadolu'nun çeşitli kentlerine sevk ile iskan edilmişlerdir. Bu grubun bir kısmı da Keskin ilçesi topraklarına yerleştirilmiştir. Anadolu'nun doğusu ve birçok bölgede Türkmenler'den arta kalan topraklara ise başka kavimler yerleştirilmiştir.
Böylece Bozulus Türkmenlerinin Keskin'e yerleşip kurmaları 1690 yılında gerçekleşmiştir. İlçeye Keskin ismi verilirken Bozulus aşireti isminden esinlenerek verilmiştir.
Kültür
Yörede Türkmen/Abdal kültürü vardır. Birbirine komşu olan Keskin ve Balâ'daki folklorik oluşum ve Türkmen/Abdal türkülerinin anonimleşme sürecindeki farklı ve ağırlıklı yerini vurgulayan bu söz, bir bakıma birbiriyle komşu Keskin ve Balâ bu iki yörenin karakteristik özelliklerine de işaret eder. Yöre türkülerinin ağırbaşlı ve durulmuş lirizmi hemen fark edilir. Keskin Orta Anadolu'nun en zengin halay bölgelerinden biri olduğu kadar, halayların eşlik sazı olan davul zurnanın da en iyi icra edildiği yörelerden biridir. Keskin ve Balâ yöresi halayları ayak ve bel hareketlerine dayanır. Ağır fakat gösterişlidir. 20-30 kadın kendi aralarında halay çekerler. Sin sin oynanır. Aynı zamanda ilçede Tatar ve Yörük kültürü de vardır.
Muhit Tümerkan
Ebül Kemal Abdulmuhit Tümerkan (1906; Ayancık, Türkiye - 16 Kasım 1977), Türk siyasetçidir.
1932'de Darülfünun Tıp Fakültesi'nden mezun oldu. İç hastalıkları mütehassısıdır. Sağlık Bakanlığı Zat İşleri ve Muamelat Umum Müdürlüğü ile IX. ve X. Dönem Sinop Milletvekilliği yaptı. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Kaynakça
Milletvekillerimiz
Şehzade Süleyman
Şehzade Süleyman (1615, İstanbul - 27 Temmuz 1635, İstanbul), Osmanlı padişahı I. Ahmed ile Mahfiruz Hatice Sultan'ın oğlu.
Hayatı
1615 senesinde I. Ahmed ve Mahfiruz Hatice Sultan'ın oğlu olarak dünyaya geldi. 1617'de babasının vefatı üzerine tahta amcası I. Mustafa geçti. Daha sonra amcası tahttan indirildi ve 1618 yılında öz ağabeyi Osman padişah oldu. 28 Ekim 1620 tarihinde ise annesi Mahfiruz Hatice Sultan hayatını kaybetti. Annesinin vefatı üzerine teyzesi Şahincan Hatun tarafından yetiştirildi. 1622 senesinde ağabeyi II. Osman tahttan indirilerek öldürüldü. 1623 yılında üvey ağabeyi IV. Murad padişah oldu. Şehzade Süleyman'ın öz ağabeyi Şehzade Bayezid'e göre Kösem Sultan'ın çocuklarıyla arası kötüydü. 27 Temmuz 1635'te IV. Murad, Revan Seferine çıkarken üvey kardeşleri Şehzade Bayezid ile Şehzade Süleyman’ı boğdurttu. Dönem kaynaklarının verdiği bilgiye göre başta ulema sınıfı olmak üzere harem halkı bile şehzadelerin idamına isyan etmiştir. Öyle ki cariyeler adalet kulesine çıkıp nöbet tutan askerlere ve şehzadelerin cesetlerini taşıyan cellatlara taş fırlatmışlardır. Şehzade Süleyman ölümünün ardından babası I. Ahmed'in Sultanahmet Camii yanındaki türbesine defnedilmiştir.
1619 yılına ait olan bir raporda Avrupalı elçi Şehzade Bayezid'i gördüğünden bahsetmiş ve şehzadenin kahverengi saçlı, mavi gözlü ve beyaz tenli olduğunu raporunda belirtmiştir. Aynı raporda Şehzade Süleyman'ın sima bakımından abisi Şehzade Bayezid'e benzediği söylenmektedir.
1626 yılında yazdığı raporunda Avrupalı elçi Sebastiano Venier: 'Öldürülen sultanın öz kardeşleri Bayezid ve Süleyman sarayın kendilerine tahsis edilen ayrı bir bölümünde oturuyorlar. Bunların aynı anneden olan bir kız kardeşleri de var. O da Bayram Paşa'nın karısıdır.' ifadelerine yer vermiştir.
Romilly James Heald Jenkins
Romilly James Heald Jenkins (d. Hitchin, Hertfordshire, 1907) – (ö. 30 Eylül 1969) Bizans ve Modern Yunan çalışmaları yapan Britanyalı bilim insanı. 1946–1960 yılları arasında King's College London'da Modern Yunan ve Bizans Tarihi, Dili ve Edebiyatı profesörlüğü yapmıştır.
2014 Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti anayasa değişikliği referandumu
2014 Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti anayasa değişikliği referandumu, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde anayasada yapılan birtakım değişikliklerin 29 Haziran 2014 tarihinde halk oylamasına sunulmasıdır. 4'ü yeni eklenen, 19'u var olan maddelerde değişiklikle hazırlanan "Anayasa Değişikliğine İlişkin Yasa, Cumhuriyet Meclisi tarafından kabul edildikten sonra Cumhurbaşkanı Derviş Eroğlu tarafından referanduma sunuldu.
Sevgili Oğlum
Sevgili Oğlum, başrollerinde Cüneyt Arkın, Tuğrul Meteer, Perihan Savaş ve Berhan Şimşek gibi oyuncuların oynadığı 1977 yılı yapımı Türk filmidir.
Filmde; Anadolu'da kızı, damadı ve oğullarıyla yaşayan çiftlik sahibinin küçük oğlunun büyük kente gidip orada yaşadığı sorunları ve İstanbul'da bulaştığı pis işler sonucunda mafya ile olan düşmanlığını ve bu durumdan oğlunu kurtarmak isteyen bir babanın hikâyesi anlatılmaktadır.
Filmin yönetmenliğini Cüneyt Arkın, yapımcılığını Berker İnanoğlu yapmış, senaryosunu ise Safa Önal yazmıştır.
Bahr-ı Tavîl
Bahr-ı Tavîl, vezinli, kafiyeli uzun nesir cümlelerden kurulan Divan edebiyatı nazım türü. Fe’ilatün, mefa’ilün, müstef’ilün gibi cüzler arka arkaya tekrarlanır. Türk edebiyatında çok az kullanılmıştır. Bu türün ilk örnekleri Ahmet Paşa tarafından verilmiştir.
N-bromo süksinimid
N-Bromo süksinimid veya NBS, radikalik yer değiştirme ve elektrofilik katılma reaksiyonlarında kullanılan kimyasal bir reaktiftir. NBS, katyonik brom için uygun bir kaynak olabilir. Kimyasal formülü 	C4H4BrNO2'dir.
Süt (film)
Süt, Semih Kaplanoğlu'nun 2008 yılında çektiği film. Bal ve Yumurta ile birleşeceği söylenilen üçlemenin ikinci filmi.
Konusu
Melih Selçuk (Yusuf), Başak Köklükaya’nın (Yusuf’un annesi) başrollerini paylaştığı Süt filmi Yusuf’un ergenlik dönemini anlatmaktadır. Bal filminde olduğu gibi Süt filmi de bir kadının ayaklarından bağlanıp ters çevrilerek ağzından yılan çıkarıldığı çarpıcı bir sahneyle başlamaktadır. Yusuf üniversiteyi kazanamadığı için annesiyle Tire’de süt ürünleri satarak yaşamaktadır. Yusuf, Zehra'nın kasabadaki istasyon şefi ile yaşadığı gizli ilişkiyi keşfedince ne yapacağını şaşırır. Arkadaşlarının arasına çok katılamayan Yusuf şiirler yazmaktadır ve şiirlerini adı bilinmeyen dergilere göndermektedir. Yusuf’un hayatı bu döngüde dönerken askerlik muayenesinde askere gidemeyeceğini öğrendikten sonra değişime uğramaya başlar. Daha sonra annesinin hayatına istasyon şefinin girmesiyle birlikte Yusuf için hayat daha zor olmaya başlar. Film Yusuf’un şiire veda ettiği ve çevresinde kendi yaşıtlarının yaptığı gibi maden de çalıştığını gösterdiği sahneyle sona ermektedir.
1974 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsrail
İsrail, Birleşik Krallık'ın Brighton şehrinde gerçekleştirilen 1974 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılan on yedi ülkeden birisi idi. İsrail'i temsil eden müzik grubu Kaveret, İbrani Şarkı ve Koro Festivali isimli ulusal finalin galibi olmuş ve "Natati La Hayay" isimli şarkıyı yarışmada İsrail adına söylemeye hak kazanmıştır. Oylamanın sonunda ülke 11 puan toplayarak yedinci olmuştur.
NGC 2570
NGC 2570, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Pergel takımyıldızı yönünde bulunur. Sab tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom Ralph Copeland tarafından 1873 yılında 182,88 cm (72 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
2014 Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti yerel seçimleri
2014 Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti yerel seçimleri, diğer adıyla 29 Haziran 2014 Yerel Kuruluş Organları Genel Seçimleri, 29 Haziran 2014 tarihinde Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti sınırları içindeki yerel yönetimlerin belirlendiği bir seçimdir. Kuzey Kıbrıs'ta mahalli idareler ile mahalle/köy muhtarlıkları ve ihtiyar heyetlerinin seçilmesi amacıyla her beş yılda bir yapılan seçim son olarak 2009 yılında yapılmıştı.
Sortavala
Sortavala (Fince ve Karelce: Sortavala; ), Rusya'nın Karelya Cumhuriyeti'na bağlı Sortavala rayonunun merkezi olan şehirdir. Şehir Ladoga Gölü'nün kuzey ucunda yer almaktadır. Şehrin nüfusu 2010 itibarı ile 19,235'tir.
Tarihçe
Sortavala bölgesi ilk kez 1468 yılında İsveç belgelerinde kayıt edilmiştir. 1721 Nystad Antlaşması ile Eski Finlandiya'nın geri kalanı ile birlikte Rusya'ya katıldı. 1812 yılında Viipuri ili ile birlikte yeni kurulan Finlandiya Grandüklüğü'ne bağlandı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra şehir Finlandiya'dan Sovyetler Birliği'nin hakimiyetine geçmiştir.
Klasik müzik
Klasik Batı Müziği, kökeni Antik Yunan müzik kültürüne dayandırılan, daha sonra Batı Roma İmparatorluğu'nun çöküşüyle başlayan Orta Çağ ve Gotik dönemde çok sesliliğin gelişimiyle beraber daha da biçimlenmiş, kilise ve saray baskısı altında Rönesans'ın erken yüzyılında vokal polifoni çerçevesi içinde gelişmiş, Yüksek Rönesans ile beraber çalgı müziğinin de yükselişiyle içeriği bugünün klasik müzik olarak adlandırılan biçimleri ve teknikleriyle gelişimini sürdürmüş bir kurumsal müziğin, kilise baskısına direnen halk müziğinin dans ve şarkı biçimleriyle karşılıklı etkileşimi sonucu gelişimini sürdürmüş olan, uluslararası olarak kabul görmüş müzik türüdür. En önemli özelliği, çok sesli ya da çok ezgili (polifonik) ve çok ritmli (poliritmik) olmasıdır.
Rönesans (1450–1600)
Yeniden doğuş (Fr. Re-naissance) anlamına gelen Rönesans, Orta Çağ döneminin çözülüp Aydınlanma Çağı’nı oluşturacak düşüncelerin belirmeye başladığı yaklaşık 200 yıla yakın bir süreci kapsar. Kilisenin bağnaz baskısından kurtulmaya çalışan insan, bu dünyanın yalnız ölümden sonrası için hazırlık aşaması olmadığını, bugünün yaşanması gerektiği düşüncesini yaymaya başlarlar. Dolayısıyla sanatçılar da eserlerini bu düşüncenin etkisiyle üretmeye ve geliştirmeye başlarlar. Rönesans ile başlayan yaşam sevinci ile oluşan danslar ve bu danslarda da çalgılar artar. Çalgılar yalnız eşlik etmekle kalmaz, vokal müzikten bağımsız bir çalgı müziği de gelişir. Bu dönemde İtalyan besteciler müzikte egemenliği ele almışlardır.
Rönesans döneminde Kilise'nin sanat üzerindeki etkisi zayıflamıştır, besteciler ve müzisyenler yeni sanatsal fikirlere hazırdır. Özellikle Flaman besteciler ve müzisyenler, İtalyan saraylarında eğitim vermek ve icra etmek için görevler almışlardır. Matbaanın icadı ile metotlar ve şarkı kitaplarının basımı yaygınlaşmış ayrıca burjuva sınıfının yükselişiyle birlikte, hem eğitsel hem de amatörler için eğlence olarak müziğe olan talep artmıştır.
Rönesans Dönemi Müziğinin Genel Özellikleri;
• Vokal polifonik stil doruğa erişir, besteciler öylesine ustalaşmıştır ki kilise müzik ile ilgili kurallardan ödün vermek zorunda kalır.
Ayşen Tekin
Ayşen Tekin (2 Mart 1953, Amasya - 28 Temmuz 2006, İstanbul), Çocuklar Duymasın dizisindeki rolüyle tanınan Türk tiyatro, sinema, dizi oyuncusu ve seslendirme sanatçısı.
Klasik müzik
Rönesans (1450–1600)
• Din dışı müzik önem kazanır. 1550’lerden itibaren bağımsız bir çalgı stili kendini göstermektedir.
Ayşen Tekin
Hayatı
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünden mezun olan Ayşen Tekin, 1970 yılında tiyatro dünyasına adım attı. İlk deneyimlerini Tevfik Gelenbe Tiyatrosu'nda edinen sanatçı, sonraki yıllarda Lale Oraloğlu Tiyatrosu, Ankara Birlik Tiyatrosu, Tuncay Özinel Tiyatrosu gibi topluluklarda çalıştı. Aynı zamanda bir seslendirme sanatçısı olan Tekin, bir yandan kamera karşısına geçerek, televizyon dizileri ve filmlerinde ve sinema filmlerinde rol aldı. Çocuklar Duymasın dizisindeki rolüyle tanınan sanatçı, geçirdiği guatr ameliyatı sonrasında yüksek ateş ve nefes darlığı nedeniyle yaşamını yitirdi.
Klasik müzik
Rönesans (1450–1600)
• Önceleri aynı aileden çalgı gruplarıyla yapılan müzik daha karma gruplarla yapılmaya başlamıştır.
Müzik bu dönemde giderek Orta Çağdaki kısıtlamalardan kurtulmuş, ritimde, armonide, biçimde daha fazla çeşitliliğe izin verilmiştir. Rönesans'ta müzik kişisel bir ifade için bir araç haline gelmiştir. Besteciler, vokal müziği oluşturdukları metinleri daha iyi ifade etmenin yollarını bulmuşlardır. Din dışı müzikte, dinsel müziğin yazım tekniklerinden faydalanılmış, dinsel müzikte ise çalgılara ve halk müziğinin ritmik unsurlarına yer verilmeye başlanmıştır. Şarkı (Chanson) ve madrigal gibi popüler formlar tüm Avrupa'ya yayılmış, saraylar, hem şarkıcıları hem de çalgılarında virtüöz sanatçıları bünyesinde görevlendirmiş, işveren kurumlar olmuştur. Rönesans döneminde birçok tanıdık modern çalgının (lute, viyol ailesi, keman ailesi, mandolin, gitar, nefesli çalgılar ve klavyeli çalgılar dahil) öncül versiyonları yeni biçimlere dönüşmüş ve yeni müzikal fikirlerin gelişimine cevap verecek şekilde geliştirilmiştir. Bestecilere ve müzisyenlere yeni müzikler yaratabilmeleri için daha iyi olanaklar sunulmuştur. Dönemin ünlü bestecileri Guillaume Dufay, Johannes Ockeghem, Giovanni Pierluigi da Palestrina ve Carlo Gesualdo 'dur.
Barok Dönem (1600–1750)
Portekizcede kıvrımlı, düz olmayan inci anlamına gelen Barok sözcüğü, 1700’lü yılların ortalarında Fransız yazar Noël-Antoine Pluche tarafından müzik yapıtlarını sınıflandırması için kullanılmıştı. Pluche 1746 yılında yayımlanan Spectacle de la Naturale (Doğanın Gösterisi) adlı yapıtında, müzikleri artık ülkelerine göre sınıflamak yerine musique chantante (şarkılı müzik) ve musique baroque (barok müziği) olarak ikiye ayırmak gerektiğini belirtiyordu. Burada barok sözcüğünü kaba, biçimsiz anlamında kullanmıştı. Ayrıca iki müzisyenin çalışını karşılaştırırken, fazla ağdalı ve geçmiş dönemin zevklerine uygun bulduğu yorum için ‘Yeryüzündeki pırlantalar yerine, denizin dibindeki eğri incileri (barok) zorla sökmeye uğraşıyor’ ifadesine yer vermişti. Değerlendirmenin özünde bir küçümseme ve fazla ağdalı bulma vardı.
Müzikte çok önemli bir çağın tanımında kullanılan bu küçümseyici sıfatlar, Barok'un genel anlamından bizi uzaklaştırır. Barok, en kısa tanımıyla saray sanatıdır. Beğeni düzeyi de doğal olarak soylular sınıfının (aristokrasinin) süslemeye yakınlık duyan incelikli anlayışını yansıtır. Barok sözcüğü bugün anlaşıldığı anlamda, müzik tarihinde bir dönemi adlandırmak için ancak 19. yüzyılın sonlarına doğru kullanılmaya başlanmıştır.
Barok müziğin en önemli kurallarından biri vokal ve çalgısal güçlerin birleştiği ve karşı karşıya geldiği concertato stilidir. Bu stilin kaynağı, Andrea Gabreli ve Giovanni Gabreli’nin polikoral motetleri ve Lodovico Grossi da Viadana (c. 1560-1627) gibi 17. yüzyıl başlarında yaşamış bestecilerin sürekli bas tekniğini geliştirmelerine dayanır.
Sürekli bas (Basso Continuo) barok dönemde ortaya çıkmış olan, genellikle bir klavyeli ve telli çalgı ile müziğin bas çizgisinde -ince ses aralığındaki ezgiye karşı- çalınan bir eşlik etme tarzıdır. Genellikle bir viyolonsel ya da fagot bas partisini çalarken bir klavsen, lut ve bazen bir orgun bu bas partisi üzerine kısmen doğaçtan armonizasyon yaptığı, müzikteki armoni boşluklarını doldurarak zenginleştirdiği bir müzik yapma yöntemdir.
Ortaya çıkışı, Rönesans çok sesliliğinin dokusal homojenliğine karşı ince sesin üstünlüğünü ilan eden devrimin (c. 1600) akla yatkın bir gelişmesi olarak açıklanabilir. Çok sesli müziğin armonik temeli şimdi tam anlamıyla bir çalgıcının iki eli arasındadır. Hem dinsel hem de dünyasal müziğin yan etkileri Agostino Agazzari'yi (1578-1640), 1607 gibi erken bir tarihte bir kılavuz kitap yayınlamaya yönlendirdi; Del Sonare sopra'l basso con tutti l’stromenti (Tüm Çalgılarla Birlikte Bas Partisi Çalma Üzerine).
Barok müzik dönem Johann Sebastian Bach, Antonio Vivaldi, Jean-Baptiste Lully, Arcangelo Corelli, Claudio Monteverdi, Jean-Philippe Rameau, Henry Purcell, George Frideric Handel ve Georg Philipp Telemann gibi bestecilerin eserlerini kapsamaktadır. Barok stilin Rönesans stilinden farkı, daha süslü bir anlatıma sahip olmasıdır. Dönemin en ünlü çalgısı klavsendir. Klavsen neredeyse her müzik çeşidinde kullanılıyordu (çoğu zaman eşlik etmek amacıyla da olsa bkz. sürekli bas). Dönemde vokal müziğin yanı sıra çalgısal müzik de gelişmiştir; sonat, konçerto grosso, solo konçerto ve süit, bu dönemin yaygın çalgısal müzik türleridir.
Barok müzik dönemi müzikteki başlıca büyük yeniliği  'fonksiyonel tonalite'nin (Majör ve minör kavramı) geliştirilmesindedir. Bu dönemdeki besteciler ve çalgıcılar çok daha ayrıntılı ve incelikli ezgisel ve ritimsel süsler uygulamaya başlamışlar; müzikal notasyon şeklini değişmiş ve çalgıları yeni teknikler kullanarak çalmaya başlamışlardır. Barok müziği döneminde çalgılarla müzik icra edilmesinin ebadı, kapsam genişliği ve karmaşıklığı artmıştır. Barok müzik dönemi opera görsel sanatının kurulup, geliştirilip ve yaygınlaştırılması dönemidir. Bugün kullanılan müzik terimleri ve kavramlarının çoğunluğu İtalya'da, barok müzik dönemde ortaya çıkmış ve hala yaygın olarak kullanılmaktadır.
Romantik Dönem (1827–1900)
Müziğin kilise ve saray egemenliği altından çıkıp halka yayıldığı, kalıpların ve düzenin yıkılıp yerine daha özgür olan romantizmin geldiği dönemdir. Kendi içinde 3 döneme ayrılır:
Modern Dönem (20. yüzyıl ve günümüz)
Modern dönem içerisinde Romantizmi sürdürenler (Richard Strauss, Gustav Mahler, Sergey Rahmaninov, Edward Elgar) olduğu gibi müziğin genel kimliğini değiştiren asıl Modern besteciler (Claude Debussy, Maurice Ravel, Bela Bartok, İgor Stravinski, Dimitri Şostakoviç, Sergey Sergeviç Prokofyev) kendilerine has bir stil geliştirmiş Alban Berg ile Aşlerdir. George Gershwin klasik müzikle cazı birleştiren besteciler arasında en ünlüsüdür. Edgard Varèse, elektronik müzik akımını başlatmıştır. Arnold Schönberg ve öğrencilerinden Anton Webern atonal müzik akımının yaratıcısı ve ilerleticisi olmuşlardır. Carl Orff, ilkel çağların müzikleri ve metinlerini yeniden canlandırıp modernize etmiştir. Ayrıca Türkiye'de çok sesli müziğin başlaması da bu döneme rastlar (Cemal Reşit Rey, Ahmet Adnan Saygun, Necil Kazım Akses). Günümüzde Krzysztof Penderecki, Arvo Pärt, Peter Machajdík gibi besteciler de modern dönemi sürdürmektedirler.
Yaylı çalgılar
Yaylı çalgılar bir orkestranın en önemli öğesidir. Yayla sürtündüğünde titreşen tellerden oluşan tahta çalgılardır. Diğer bir adı da "keman ailesi"dir.
Avrupa'da yaylı çalgılar "telli çalgılar" olarak adlandırılır ve böylece bu aileye arp (harp) da eklenir. Arp, çok sayıda tele ve pedala sahip olan bir çalgıdır ve telleri parmakla çekilerek titreştirilir. Keman ailesinin üyeleri de buna benzeyen bir biçimde çalınmaya müsaittir (pizzicato). Piyano: Tuşlu bir telli çalgıdır.
Üflemeli çalgılar
İçlerine üflenen nefes sayesinde titreşen çalgılardır. İki gruba ayrılırlar: Tahta üflemeliler ve Bakır üflemeliler. Bu gruplar çalgıların imal edildikleri maddeye göre ayrılmaz, çalışma stillerine göre ayrılır.
Vurmalı çalgılar (Perküsyon)
Tokmak, baget veya fırça gibi cisimlerle vurularak titreştirilen çalgılardır. Orkestranın en arkasında bulunurlar.
Japonya Öz Savunma Kuvvetleri
Japonya Öz Savunma Kuvvetleri (, Jieitai), II. Dünya Savaşı sonrasında 1952'de kurulan Japonya'nın de facto silahlı kuvvetleridir. Japonya anayasasının 9. maddesi gereğince Japonya de jure olarak silahlı kuvvetlere sahip değildir.
Tekken Advance
Tekken Advance, Nintendo şirketinin Gameboy Advance adlı el konsolu için üretilmiş video oyunudur. Oyun 2001 yılında piyasaya çıkmıştır. Oyun, Tekken 3 baz alınarak yapılmıştır.
Karakterler
Açık Karakterler
Kilitli Karakterler
Hakkâri'de 1995 Türkiye genel seçimleri
24 Aralık 1995 Genel Seçimleri Hakkâri İli sonuçları;
Akpınar, Çaycuma
Akpınar, Zonguldak ilinin Çaycuma ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1903 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 60 km, Çaycuma ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
Türkiye'de otobüsün gelişimi
Türkiye'de ilk otobüsle şehiriçi yolcu taşımacılığı 1927 yılında İstanbul'da başlamıştır. 1928 yılında Boğaziçi Otobüsleri Şirketi kurulmuş ve Taksim-Sarıyer-Yenimahalle arasında çalışmaya başlamıştır. İstanbul Belediyesi 1931 yılında dört adet Renault-Scémia marka otobüs getirtmiştir. 1939 yılında İETT kurulmuştur. 1943 yılında İsveç Vabis, Alman Mercedes-Benz, Büssingler, İngiliz Leyland marka otobüsler getirilmiştir. 1961 yılında troleybüsler hizmete girmiş. 1970'lerin sonuna doğru Macaristan yapımı Ikarus marka otobüsler yollara çıkmıştır. Yerli yapımı otobüsler ise Ankara'da 1978 yılında İstanbul’da 1979 yılında kullanılmaya başlanmıştır.
Riesbach
Riesbach veya '''8. bölge''' İsviçre'nin Zürih şehrinin bir idari bölgesidir. Bölge Seefeld, Mühlebach ve Weinegg alt bölgelerinden oluşur. 1893'te Zürih kentine katılmıştır.
Yahşihan
Yahşihan, Kırıkkale il merkezine en yakın ilçedir.
Tarihçe
20 Şubat 1956'da belde olan Yahşihan, 9 Mayıs 1990 tarihinde, 3644 sayılı kanunla ilçe olmuş ve 17 Ağustos 1991 tarihinde ilçe kaymakamının atanması ile fiilen ilçe olarak faaliyete geçmiştir.
İklim
İlçe, karasal iklimi etki alanı içerisindedir.
Ekonomi
İlçenin ekonomisi tarıma dayalıdır. Kırıkkale Sanayi Bölgesi, bu ilçenin sınırları içerisindedir.
Suoyarvi
Suoyarvi (Fince ve Karelce: Suojärvi, "bataklık gölü"), Rusya'nın Karelya Cumhuriyeti'na bağlı Suoyarvi rayonunun merkezi olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 itibarı ile 9.766'dır.
NGC 2571
NGC 2571, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir açık yıldız kümesidir. Gökyüzünde Pupa takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 4.377 ışık yılı uzaklıkta bulunur. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1793 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Mısır
Mısır veya resmî adıyla Mısır Arap Cumhuriyeti (, Cumhûriyyetü Mısr el-Arabiyye), Afrika ile Asya kıtalarının kesişiminde yer alan bir ülkedir. Kuzey Afrika'nın nüfusu en büyük olan ülkesidir. Nüfusunun büyük bölümü Nil Nehri boyunca yerleşmiştir. Akdeniz ve Kızıldeniz'e kıyısı bulunan Mısır'ın, batısında Libya, güneyinde ise Sudan yer almaktadır. Ülkenin Asya kıtasında yer alan kısmı, Sina Yarımadası üzerinden Filistin ve İsrail ile komşudur. Mısır'dan geçen Nil Nehri, sularını Akdeniz'e boşaltmaktadır. Medeniyetin beşiği olarak bilinen, Orta Doğu'da bulunan bir ülkedir.
Mısır, cumhuriyet rejimi ile yönetilen bir Arap ülkesidir. Halkının çoğunluğu Müslüman Araplardan oluşur. Ülkenin başkenti ve en büyük şehri Kahire'dir. Ülkenin cumhurbaşkanı Abdülfettah el Sisi, başbakanı ise Mustafa Madbuli'dır. Mısır'ın yasama organı ise Mısır Halk Meclisi'dir.
Mısır, yaklaşık 7.000 yıllık tarihî bir geçmişe sahiptir. Tarihteki ilk medeniyetlere ve uluslara ev sahipliği yapmış ve Antik Çağ'dan bu yana birçok yönetim, devlet ve kavim buraya gelmiş ve geçmiştir. Milattan önce firavunlar tarafından yönetilen bölge, sırasıyla Roma ve Bizans İmparatorluklarının hakimiyetine geçti. Bölge, 7. yüzyılın başlarında bir ara Sasani İmparatorluğu tarafından ele geçirildiyse de, tekrar Bizanslıların yönetimine geçti. 642 yılında, Halife Ömer dönemindeki Müslüman Arap ordusunun bölgeyi Bizanslıların elinden almalarıyla birlikte Mısır, İslâm ile tanışmış oldu. Ardından bu bölgeye Tolunoğulları, Abbâsîler, İhşîdîler, Fâtımîler, Eyyûbîler, Memlûklular ve Osmanlılar gibi birçok Müslüman devlet hakim oldu. Bölge, Osmanlı İmparatorluğu'nun bir vilayeti olmuştur. 1922'de Birleşik Krallık'tan bağımsızlığını kazanmış ve 1953'te ülkede cumhuriyet ilan edilmiştir. En son 2011 Mısır Devrimi ile 32 sene boyunca Mısır'ı yöneten Hüsnü Mübarek gitmiş ve ülke, demokrasiye geçiş sürecine başlamıştır. Bu süreç, 3 Temmuz 2013 tarihinde, seçilmiş ilk cumhurbaşkanı Muhammed Mursi'nin bir darbe ile görevden alınmasıyla kesintiye uğramıştır.
Mısır'ın uluslararası alanda çoklu ilişkileri vardır. İslâm İşbirliği Teşkilatı, Arap Birliği ve Afrika Birliği kuruluşlarına üye olmakla beraber, hem Doğu hem de Batı ülkeleri ile dengeli bir ilişki içindedir.
Tarihçe
Mısır'ın yaklaşık 7.000 yıllık köklü bir geçmişi vardır. Bu dönem içinde birçok ülke, kavim, kişi ve yönetim Mısır'ı bir dönem yönetmiştir. Mısır'ın tarihi aşağıdaki dönemlere ayrılır:
Antik Mısır
Antik Mısır Uygarlığı, Antik Çağ'daki en büyük medeniyetlerdendir. Kuzeydoğu Afrika'da Nil Nehri'nin denize ulaştığı yer çevresinde kurulmuş ve yayılmış antik bir uygarlıktır. Uygarlığın yayıldığı bölge, bugünkü Mısır toprakları içinde yer almaktadır. M.Ö. 3.050 yılları civarında kuruluşundan önce, "Aşağı Mısır" (Nil Deltası ve güneyi, şimdiki Kuzey Mısır) ve "Yukarı Mısır" (Teb kenti merkez olmak üzere günümüz Güney Mısır'ı) olarak iki bölgeye ayrılmaktaydı. M.Ö. 3.150 yılında, ilk firavunun yönetimi altında Aşağı Mısır ve Yukarı Mısır politik olarak birleşti. Bu politik birlik, 3.000 yıl boyunca sürdü.
Yukarı Mısır'ın tarihine değin bulunan en eski bilgiler, M.Ö. 6000'li yılları göstermektedir; ancak kurucusu Tiu'nun doğum tarihi ya da yaşadığı dönem hâlâ sırdır. Aşağı Mısır bölgesine gelince; bilinen kurucusu Ro, en ünlü kralı da Zekhen'dir. Yukarı Mısır'ı kendi yönetimi altında birleştiren Zekhen'den sonra hükümdar olan Narmer, delta bataklıklarına doğru yayılmayı sürdürmüştür.
Narmer'in Kuzey Mısır'daki ve Wazner'in Güney Mısır'daki egemenliği sonrasında, Hor-Aha (Menes olarak bilinir), birleşik Mısır İmparatorluğu'nun ilk firavunuydu; ancak Antik Mısır tarihinde, arada Orta Krallık olarak adlandırılan, görece istikrarsız dönemlerin yaşandığı bir dizi istikrarlı krallık dönemleri de yer almaktadır. Antik Mısır, Yeni Krallık döneminde en gelişkin düzeyine ulaştı. Ardından, ağır seyreden bir gerileme dönemine girdi.
Eski Mısır uygarlığının başarısı, kısmen Nil Vadisi'nin koşullarına uyum sağlamakta gösterdiği beceriden gelmektedir. Taşkınların öngörülmesi ve verimli vadinin kontrollü sulanması, toplumsal ve kültürel gelişmeyi besleyen ürün fazlasının üretilmesini sağlamıştır. Ürün fazlasının kullanılmasıyla siyasî otorite, Nil Vadisi ve onun civarındaki çöl arazisindeki madenleri işletmek, özgün bir yazı sistemini erken evrelerde geliştirmek, karmaşık inşa ve tarım projelerini hayata geçirmek, dış dünya ile ticareti geliştirmek ve yabancı istilacıları uzak tutmaya ve Mısır üstünlüğünü kabul ettirmeye yönelik bir askerî yapılanışı sağlamak için gerekli kaynakları sağlamıştır. Bu yöndeki faaliyetleri harekete geçiren ve planlayıp örgütleyen, seçkin yazmanlardan oluşan bir bürokrasi, dini liderler, bir firavunun denetimi altındaki yöneticiler topluluğuydu. Bu unsurlar, aynı hedeflere yönelik olarak yönlendirildi ve bölgede yerleşik insanları, ayrıntılı düzenlenmiş bir dini inançlar sistemi çerçevesinde bir araya getirdi.
Roma Dönemi
Antik Mısır, son dönemlerine doğru birbiri ardına gelen dış güçler karşısında yenilgilere uğradı ve M.Ö. 31 yılında, erken Roma İmparatorluğu tarafından istila edilerek firavunların egemenliğine son verildi, Roma'nın bir eyaleti hâline getirildi ve uzun yıllar öyle kaldı.
Başkent ve ülke merkezi İskenderiye oldu. Bu süre içinde Mısır'da ekonomik ve mimari gelişmeler yaşandı. Bunun yanında Roma-Mısır kültürü kaynaşması da oldu. Yunan mimarisi ve kültürü, Mısır'a ulaştı.
Arap ve Osmanlı Egemenlikleri Dönemi
Bu dönemde İslâm'ın yayılmasıyla birlikte Arapların giriştiği fetihler Mısır'ı da tehdit etmeye başladı. Mısır üzerine 639'da yürüyen Amr bin As komutasındaki Arap kuvvetleri delta bölgesinin doğusundaki direnişi kırarak 641'de Doğu Roma İmparatorluğu'nu (Bizans) barış yapmaya zorladı. Bizans kuvvetlerinin geri çekilmesinden sonra 642'de İskenderiye de Arapların eline geçti.
Mısır'ı kısa sürede fetheden Araplar başlangıçta kurulu düzeni bozmaktan kaçınarak vergi ödemek karşılığında Hristiyanlara dinsel özgürlük tanıdılar. İlk Arap yerleşimi olarak Nil'in doğu kıyısında kurulan el-Fustat uzun süre tek Müslüman merkezi olarak kaldı. Araplaştırmanın ağır bir süreç izlemesi nedeniyle Arapça resmî dil olarak Yunancanın yerini ancak 706'da alabildi. Mısır; Emevi ve Abbâsî halifeleri döneminde 200 yılı aşkın bir süre valiler aracılığıyla yönetildi. Ülke, aynı dönemde Arapların Doğu Akdeniz ve Kuzey Afrika'daki kara ve deniz yoluyla giriştiği yayılma savaşlarında önemli bir üs görevi gördü.
Bağdat'taki halifelik merkezinden Mısır'ı yönetme güçlüğü sonraki yıllarda sık sık vali değişikliğine başvurmaya yol açtı. IX. Yüzyılın ortalarından itibaren Bağdat tarafından gönderilen valilerin yerini valiliklerini Bağdat'a tasdik ettiren Türk komutanlar aldı. Itah (Aytah) Türkî (847-848), Hakan oğlu el-Fethi't-Türkî (856-861), Dinar oğlu Yezidi't-Türkî (856-867), Müzahimü't-Türkî (867-868), Ahmedü' Türkî (868) ve Uluğ Tarhan oğlu Uzcur Türkî (868) Sudan ile birlikte Mısır'a valilik yapan ilk altı Türk komutandır. 15 Eylül 868'de bir başka Türk vali Ahmed bin Tolun Mısır'a gelerek Mısır'da ilk Türk hanedanını kurmuştur.
Tolunoğulları
Kurucusu Dokuz Oğuzlardan Tolun Bey'in oğlu Ahmet Bey'dir. Hanedan 15 Eylül 868'den 905'e dek sürmüş ve Mısır'a istikrar ve bayındırlık getirmiştir. 878'den itibaren Filistin ve Suriye de Mısır'dan yönetilmiş, son dönemlerinde ise iç kargaşalarla boğuşan devlet Abbâsîlerin sevk ettiği ordu tarafından sonlandırılmıştır.
İhşidiler
Abbâsîlerin 905'te Mısır üzerindeki hakimiyetlerini yeniden tesis etmelerine rağmen Türk kökenli valilerin idaresi devam etmiştir. Bağdat'tan gönderilen Ebu Mansur Tekin bin Abdullahi'l-Hazar (910-915, 919-921, 924-933), Kaygalık oğlu Ebu'l-Abbas Ahmed (923-924, 933-935) ve Abdullahi'l-Hazar oğlu Muhammed (933) yine Türk kökenli valilerdi.
Bu dönemde Mısır Fâtımîlerin saldırılarına hedef olmaya başladı ve iç güvenliğin sağlanmasında da sıkıntılar devam etti. 935'te valiliğe getirilen Ferganalı Türk Muhammed bin Tuğc, iki yıl sonra aldığı İhşid (Eski Farsça hükümdar) unvanı altında düzeni sağlamayı başardı, kendi hanedan devletini kurdu ve Tolunoğulları gibi Suriye'yi kendisine bağladı. Kafur'un ölümü (968) üzerine tahta hanedanın çocuk yaştaki bir üyesi geçti. Bu durumdan yararlanan Fâtımîler 969'da bir Berberî ordusuyla Mısır'ı işgal ettiler ve Mısır'daki bu ikinci Türk hanedanına da son verdiler.
Osmanlı dönemi
Bizans İmparatorluğu ülkeyi bir süre kontrol etti. Ancak İslâm İmparatorluğu'nun askerleri sefere girdi ve Bizanslıları yenerek Mısır'ı aldı. Böylece Mısır, Müslüman-Arap bir ülkeye dönüştü. Sünnî İslâm kısa sürede Mısır'da yayıldı ve İslâm Halifeliği tarafından kontrol edilen Mısır Fâtımîler, Memlükler (devletin asıl adı Türkiye Devleti ) ve Eyyubiler tarafından uzun yıllar yönetildi.
Daha sonra 1517 yılında Yavuz Sultan Selim'in Ridaniye Muharebesi'yle Memlûk Sultanlığı'nı yıkarak Mısır'ı Osmanlı topraklarına katması sonucunda Mısır Eyaleti kurulmuş, halifelik de Türklere geçmiştir. 1798 yılında Fransa eyalete çıkarma yapmıştır. 1805 yılında vali olan Kavalalı Mehmet Ali Paşa bağımsız olarak hareket etmeye başlamış, 1833'te Konya'da, 1839'da Nizip'te Osmanlı ordusunu mağlup ettikten sonra 1841'de Kavalalılar Hanedanı tarafından yönetilecek olan, iç işlerinde serbest, dış işlerinde Osmanlı Devleti'ne bağlı Mısır Hidivliği'ni kurmuştur. Böylece Mısır Eyaleti ortadan kalkmıştır.
İngiltere 1882'de Mısır'ı işgal etmiş, fakat, Osmanlı Devleti, Mısır'daki egemenliğinden vazgeçmeyerek Mısır hükûmetini ve Hıdiv'i İngiltere'ye karşı savunmasız bırakmamış, en azından kolay lokma yapmamış, 1914 yılında I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla da Mısır'ı ilhak ettiğini açıklamıştır. Lozan Antlaşması'nın 17. maddesinde "Türkiye'nin, Mısır ve Sudan üzerindeki bütün hak ve dayanaklarından feragatinin hükmü 5 Kasım 1914 tarihinden geçerlidir." hükmü yer almıştır.
Britanya Dönemi
1882 ile 1922 yılları arasında Britanya işgali altındaki Mısır'ın fiilen Osmanlılardan kopması ve öteden beri süren Britanya-Fransa rekabetinin Britanyalılar lehine noktalanması gibi iki önemli sonuç doğurdu. Maltız olayı gerekçesi ile Mısır'ı işgal eden Britanyalılar, Mısır'da, Osmanlıların ve Avrupa devletlerinin gösterdiği tepkiyi göz önüne alarak resmî bir siyasî denetim kurmaktan kaçınmakla birlikte, stratejik çıkarlarını güvence altına almadan Mısır'dan çekilmeye niyetleri olmadıklarını da ortaya koydular.
Britanya işgal kuvvetleri iyice zayıflamış olan hidiv yönetimini güçlendirmek yerine hidivi istekleri doğrultusunda hareket edecek sembolik bir güç olarak ayakta tutma yolunu seçtiler. Aynı dönemde İstanbul'daki Britanya büyükelçisinin Mısır'la ilgili olarak hazırladığı raporda yönetimde köklü değişikliklerin gereğine işaret edilerek bunun ancak askerî işgal altında yürütülebileceği görüşüne yer veriliyordu. 1883'te tam yetkili temsilci ve başkonsolos olarak Mısır'a gönderilen Sir Evelyn Baring benzer görüşleri savunarak Britanya hükûmetini Örtülü Protektora politikasını benimsemeye ikna etti.
Britanyalılar, müdahaleye uluslararası bir meşruluk kazandırmak amacıyla, Mısır'ın mali durumunu düzelterek bütçe fazlasıyla özellikle Fransa'ya olan borçlarını düzenli olarak ödemeye başlamasını ve Süveyş Kanalını hem barış, hem de savaş döneminde açık tutma sözü vererek uluslararası muhalefetin önemini yitirmesini sağladılar. Bu arada Britanyalılar, danışman sıfatı taşıyan yöneticilerini kilit noktalara yerleştirerek Mısır Hükûmeti üzerinde dolaylı ama son derece etkili bir denetim sistemi kurdular.
Babasının ölümünden sonra genç yaşta hidiv olan Abbas Hilmi Paşa Örtülü Protektora yönetimine tepki göstererek 1893'te kukla başbakan Mustafa Fehmi'yi başbakanlıktan uzaklaştırdı. Britanyalılar tepki olarak Hidiv Abbas Hilmi Paşa'nın yetkilerini kısıtladılar. 1890'ların sonlarında ortaya çıkan milliyetçi akımlar, özellikle yayın ve propaganda çalışmaları temelinde örgütlenmeye çalıştı. Abbas Hilmi Paşa'dan da destek alan hareket, Sudan'ın yeniden Mısır'a bağlanması için yürütülen kampanyalar sırasında (1896-98) geniş bir kitle desteği buldu. Daha sonra kâğıt üzerindeki Britanya-Mısır ortak yönetimine karşın Sudan'ın bir Britanya sömürgesine dönüştürülmesi, milliyetçi tepkilerin derinleşmesinde önemli rol oynadı.
Zamanla kalıcı bir nitelik kazanan Britanya işgaline karşı duyulan tepki son derece yoğunlaştı. Haziran 1906'da bir Britanyalı subayı öldüren Denşavay köylülerinin acımasızca cezalandırılmasıyla başlayan karışıklıklar, büyük bir boyut kazanarak Sir Evelyn Baring'in görevinden ayrılmasına yol açtı. Yeni yüksek temsilci Sir Eldon Gorst Britanya denetimini gevşetmeye ve Mısır kurumlarının daha etkili bir konum kazanmasını sağlamaya çalıştı.
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlılara savaş açtıktan hemen sonra resmen protektora yönetimini ilan eden Britanyalılar Abbas Hilmi Paşa'yı hidivlikten uzaklaştırarak amcası Hüseyin Kamil'i sultan unvanıyla başa geçirdiler. Böylece Britanya güdümündeki Mısır Sultanlığı kurulmuş oldu. Savaş'tan hemen sonra Saad Zaglul Paşa başkanlığındaki üç Mısırlı siyasetçi, İngiliz hükûmetine bağımsızlık konusunun görüşülmesini önerdiler. Britanya hükûmetinin öneriyi reddetmesi ve Saad Zaglul'un tutuklanması ülke çapında kitle gösterilerine yol açtı. Mısır'a gönderilen Lord Edmund Allenby, milliyetçilere ödün vererek bir uzlaşma politikası izledi. Saad Zaglul serbest bırakıldı ve ülke düzeyinde bir örgüte dönüşmüş olan Vafd, Mısır'ın en etkili siyasî gücü hâline geldi. Lord Allenby, Britanya çıkarlarını koruyacak bir antlaşmayı sonraya bırakarak tek yanlı bağımsızlık ilan edilmesini (Şubat 1922) sağladı. Böylece Mısır sorunlarla dolu olarak bağımsızlığını kazanırken, Ahmed Fuad da I. Fuad adıyla kral unvanı aldı.
Krallık
Mısır Sultanlığı'nın 28 Şubat 1922'de Birleşik Krallık'tan tek taraflı olarak bağımsızlığını ilan etmesinden sonra Ahmed Fuad Paşa, I. Fuad adıyla kral unvanını aldı. Kralın yürütme yetkilerini belirleyerek iki meclisli bir yasama organı oluşturan ve Mısır'ı bir meşruti monarşi durumuna getiren yeni anayasa Nisan 1923'te yürürlüğe girdi. Ardından hazırlanan seçim yasasıyla erkeklerle sınırlı olmak üzere genel oy hakkı tanındı. Yasaya göre Temsilciler Meclisi'nin bütün üyeleri, Senato üyelerinin de yarısı doğrudan seçimle belirlenecekti. Aslında Mısır'da ne bağımsızlık, ne de anayasal yönetim süreci tam anlamıyla oturmuş sayılabilirdi. Çünkü kutuplarını kral, Vafd Partisi ve Birleşik Krallık'ın oluşturduğu karmaşık siyasî mücadele bütün belirsizliğiyle sürdürüyordu.
Ocak 1924'teki ilk genel seçimi Vafd Partisi'nin kazanması üzerine Saad Zaglul'un kurduğu hükûmet, İngilizlerle yapılan görüşmelerin sonuçsuz kalması ve kralla ortaya çıkan gerginlikler yüzünden ancak birkaç ay başta kalabildi. Vafd Mart 1925'teki seçimden de en güçlü parti olarak çıktı; ama parlamento toplandıktan hemen sonra dağıtıldı. Ülke bir yılı aşkın bir süre kararnamelerle yönetildi. Mayıs 1926'daki üçüncü seçimi gene Vafd Partisi'nin kazanmasına karşın, İngilizlerin baskısıyla hükûmeti Liberal Anayasacı Adli Yeken kurdu. Kral ve parlamento arasındaki çekişmeler karşısında istifa eden Adli Yeken'in yerine gene aynı partiden Abdülhalik Servet başbakan oldu. İngilizlerle antlaşma taslağını meclisten geçiremeyen yeni hükûmet çekilmek zorunda kaldı (Mart 1928). Vafd'ın yeni önderi Mustafa Nahhas'ın başbakan olması üzerine, kral parlamentoyu dağıttı. Aralık 1929'daki dördüncü seçimin ardından yeniden bu görevi üstlenen Nahhas'ın başlattığı antlaşma görüşmeleri Sudan sorunu nedeniyle kesintiye uğradı. Kralla da çatışmaya giren hükûmet Haziran 1930'da istifa etti. İsmail Sıdki'yi başbakanlığa atayan kral anayasayı yürürlükten kaldırarak kendi başına yeni bir anayasa ve seçim yasası çıkardı. Vafd'ın boykot ettiği Haziran 1931'deki seçimden güçlü çoğunlukla çıkan İsmail Sıdki'nin kurduğu hükûmet Eylül 1933'e değin görevde kaldı.
Saraya bağlı hükûmetler aracılığıyla yönetimi sürdüren Kral Fuad, iç ve dış baskılar karşısında Nisan 1935'te eski anayasayı yeniden yürürlüğe koydu. Ama bir yıl sonra yerini genç oğlu Faruk'a bırakarak öldü. Mayıs 1936'daki seçimler sonunda üçüncü kez başbakan olan Nahhas, Ağustos 1936'da İngilizlerle bir karşılıklı savunma ve ittifak antlaşması imzaladı. Temmuz 1937'de fiilen krallık görevini üstlenen Faruk, Vafd'dan çıkarılan Mahmud Fehmi Nukraşi ile Ahmed Mahir'in Saadçi Grup'u oluşturmasından da yararlanarak Nahhas'ı başbakanlıktan uzaklaştırdı. Nisan 1938'deki seçimlerde Vafd yalnızca 12 sandalye kazanabildi.
Kral Faruk, II. Dünya Savaşı'nın başlarında İngilizlerin Mısır'daki üsleri kullanmasına ses çıkarmamakla beraber tarafsız kalmaya çalıştı. İngiliz karşıtı eğilimlerin giderek güçlenmesinden kaygılanan İngilizler, Almanya'nın Mısır'a saldırmaya hazırlandığı 1942 başlarında krala baskı yaparak İngilizlerle iş birliğinden yana olan Nahhas'ı başbakanlığa getirmesini sağladılar. Vafd izleyen genel seçimlerde büyük bir başarı elde ettiyse de milliyetçi çizgisinin bulanması ve iç çekişmeler nedeniyle büyük yara aldı. Ekim 1944'te görevden alınan Nahhas'ın yerine Ahmed Mahir, ardından Mahmud Fehmi Nukraşi geçti. Bu arada Mısır Şubat 1945'te Almanya ve Japonya'ya resmen savaş açtı.