İsrail_ekonomisi
Ülkenin Kurulmasından Sonra
Devletin kurulmasından sonra, İsrail büyük bir krizle yüzleşti. 1948 Arap İsrail savaşının yaralarını sarmakla kalmayıp, Avrupa’dan ve Arap dünyasından binlerce yahudi sığınmacıya da sahip çıkmak zorunda kaldı. İsrail ekonomik olarak 1949’dan 1959’a kadar dar bir boğazdan geçti ve bu da kemer sıkma politikası izlemesine sebep oldu. İşsizlik çok yüksekti ve yabancı para rezervi ise çok azdı .1952’de İsrail ve Batı Almanya Holokost boyunca zulme uğraya yahudiler için İsrail’e ödeme yapması ve Naziler tarafından çalınan yahudi mallarının telafisi için bir anlaşma imzaladı. 14 yıl boyunca Batı Almanya İsrail’e 3 milyon Mark ödeme yaptı. Tazminatlar 1956 ‘da İsrail gelirinin yüzde 87’sini kapsamasıyla gelirlerde belirleyici bir rol oynadı. 1950’de İsrail hükûmeti Kanadalı ve Amerikalı yahudilerin satın almaları için bono satışına başladı ve sonuçlar 52 milyon doları aştı. Buna ek olarak birçok Amerikalı yahudi İsrail’e 1956’da 100 milyon doları aşan özel bağışlarda bulundular.1957’de bono satışları İsrail’in özel kalkınma bütçesinin yüzde 35’i kadarını oluşturdu. Bu kaynaklar, daha sonra İsrail’i ekonomik olarak kendi kendine yeten bir ülkeye dönüştüren endüstriyel ve tarımsal alanlardaki projelere yatırıldı. İsrail Ülkesi kurulduktan sonra aralarında Lachish, Aşkelon, Negev ve Galilee’nin  bulunduğu  kalkınma için planlanan endüstri alanlarına öncelik verildi. İsrail’in tekstil alanında büyümesi kar edilebilir tarımsal koldaki pamuk üretimin geliştirilmesinin sonucu olarak ortaya çıktı. 60’ların sonuna kadar tekstil İsrail’in en büyük endüstri kollarından biriydi. Tekstil endüstriyel ihracın yüzde 12’sini oluştururken, elmas parlatma endüstrisi ihracından sonra ikinciydi. 1990’larda ucuz Doğu Asya işçiliği sektörün kar payını düşürdü. Birçok iş, 400 İsrail Arap dikiş mağazasına taşeronluk verilerek yaptırıldı. Bunlar kapatıldığı için, aralarında Delta, Polgat, Agreman ve Kitan’ın da bulunduğu İsrail firmaları kendi dikiş işlerini Ürdün ve Mısır’da yaptılar. 2000’lerin başında, Sears, Raulp Lauren,Calvin Klein ve Dona Karan, Marks and Spencer, The Gap, Victoria’s Secret, Walmart gibi firmalara üretimini gerçekleştiren İsrail’in ihracatı yılda 370 milyon dolara yükseldi. Kuruluşundan 20 yıl sonra, İsrail’in gelişime önem vermesi, ekonominin büyüme oranlarını etkiledi ve yıllık 10% un üzerine çıkmasını sağladı. 1973 Yom Kippur Savaşı sonrasındaki yıllar, ekonomik olarak oldukça kötüydü. Büyüme durdu ve enflasyon arttı. 1984 yılına doğru, ekonomik durum, enflasyon oranının 450% ye vardığı bir duruma geldi. Buna rağmen, 1985 yılında yürürlüğe giren ekonomik düzenleme planı ve sonrasında market ekonomisine dayalı yapısal reformlar and the subsequent introduction of market-oriented structural reforms ekonomide düzelmeyi sağladı ve 1990’lı yıllardaki hızlı büyümeyi sağladı. Bu değişim, aynı ekonomik krizleri yaşayan diğer ülkeler için büyük bir örnek teşkil etti. İsrail ekonomisindeki, 1990’lü yılların başında başlayan değişime katkı sağlayan iki önemli gelişme oldu. İlki, Çoğunun SSCB ülkelerinden gelen Yahudi göçmenlerdi. Göçler, bir milyon üzerinde, oldukça eğitimli bir nüfus getirdi. İkinci gelişme ise, 1991 Ekiminde Madrid Konferansıyla başlayan barış süreci oldu. Bu sürecin sonunda İsrail ve Ürdün 1994 yılında bir barış anlaşması imzaladı. Geçen on yılda, İsrail’e olan yabancı yatırım arttı. 2006 yılında, İsrail Sanayi Birliğine göre İsrail’e yapılan yabancı yatırım 13 milyar dolardı Financial Times’a, “Bombalar düşüyor, fakat İsrail’in ekonomisi büyüyor” dedi. İsrail ekonomisi 2000 sonlarına doğru başlayan ekonomik buhranda sarsılmadı. Bunun birçok nedeni vardı. Bunlardan biri İsrail’in bir borç alan değil, borç veren ülke olmasıdır. Ayrıca İsrail Bankası genel olarak muhafazakâr makro-ekonomik politikalar yürütmekte.