cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Birleşik Devletler Barış Enstitüsü
Misyon
1984'te kabul edilen Amerika Birleşik Devletleri Barış Enstitüsü Yasası, Enstitü'nün "insanlara ve Hükümete mümkün olan en geniş eğitim ve öğretim, temel ve uygulamalı araştırma fırsatları ve uluslararası destekleme araçlarına ilişkin barış bilgilendirme hizmetleri yoluyla hizmet etmesi çağrısında bulundu. barış ve dünya milletleri ve halkları arasındaki çatışmaların şiddete başvurmadan çözülmesi ".
Enstitü, bu misyonu çatışma bölgelerinde programlar işleterek, araştırma ve analiz yaparak, bir eğitim akademisi ve halk eğitim merkezi işleterek, araştırma ve saha çalışması için hibeler sağlayarak, konferanslar, çalıştaylar ve uluslararası çatışma yönetimi ve barış inşasının akademik ve politika alanları düzenleyerek yerine getirir. Enstitü, projelerinin çoğunda sivil toplum kuruluşları, yüksek ve ortaöğretim kurumları, uluslararası kuruluşlar, yerel kuruluşlar ve Dışişleri Bakanlığı ve Savunma Bakanlığı da dahil olmak üzere ABD devlet kurumları ile ortak çalışmaktadır.
Tarih
Başkan Ronald Reagan, 1984 yılında Birleşik Devletler Barış Enstitüsü Yasasını imzaladı.
1970'lerde ve 1980'lerde bir taban hareketinin teşvik ettiği Senatör Jennings Randolph, ulusal askeri akademilere benzer bir ulusal barış akademisi oluşturmak amacıyla senatörler Mark Hatfield ve Spark Matsunaga ve Temsilci Dan Glickman'a katıldı. USIP'yi oluşturan 1984 yasası, Başkan Jimmy Carter tarafından atanan ve Matsunaga'nın başkanlık ettiği barış akademisi meselesini incelemek için oluşturulan bir komisyonun 1981'deki tavsiyesinin ardından geldi.
Solomon'un liderliğinde Enstitü, başta Balkanlar olmak üzere çatışma bölgelerindeki operasyonlarını ve eğitim programlarını 11 Eylül 2001'den sonra Afganistan ve Irak'ta genişletti. Ayrıca Irak Çalışma Grubu, Amerika Birleşik Devletleri Stratejik Duruş Kongre Komisyonu ve Dört Yıllık Savunma İncelemesi Bağımsız Paneli de dahil olmak üzere, kongre tarafından yetkilendirilmiş birkaç mavi kurdele komisyonunun evi oldu. Enstitü bugün Afganistan, Irak, Libya, Pakistan, Sudan, Güney Sudan ve başka yerlerde aktif programlar yürütmektedir.
Bütçe
USIP, yıllık olarak ABD Kongresi tarafından finanse edilmektedir. 2012 mali yılı için Kongre 39 milyon dolar sağladı. USIP, zaman zaman Dışişleri Bakanlığı, USAID ve Savunma Bakanlığı gibi devlet kurumlarından aktarılan fonları almaktadır. Yasalar gereği, USIP'nin program etkinlikleri için özel hediyeler ve katkılar alması yasaklanmıştır. Kamu-özel ortaklığının USIP genel merkezini inşa etmesi için özel kaynak yaratma üzerindeki kısıtlama kaldırıldı.
Bütçe tartışması
Eski ABD Merkez Komutanı Anthony Zinni, USIP'yi desteklemek için 7 Mart 2011'de New York Times'da yayınlanan bir köşe yazısı yazdı. "Kongre, daha azıyla daha fazlasını yapan bir ajans bulmakta zorlanacaktır. Enstitünün tüm bütçesi, Afgan savaşı için üç saat boyunca ödeme yapmayacak, bir savaş uçağının maliyetinden daha az ve Afganistan'da 40 Amerikan askerini bir yıl boyunca idare edemeyecek. Bütçe dahilinde, barışın tesisi ulusal güvenlik programlarının bir parçası olarak finanse edilir ve geleneksel savunma harcamaları ve diplomasisine önemli bir ek olarak kabul edilir. Enstitünün önerilen uluslararası ilişkiler bütçesindeki payı olan 43 milyon dolar çok küçük: Dışişleri Bakanlığı bütçesinin yüzde onda birinden az ve Pentagon bütçesinin yüzde birinden azdır. "
17 Şubat 2011'de, 112. ABD Kongresi Temsilciler Meclisi, 2011 mali yılında ABD Barış Enstitüsü'ne yönelik tüm finansmanı ortadan kaldırmak için oy kullandı. Enstitü için fon sonunda Savunma Bakanlığı ve 2011 Tam Yıl Sürekli Ödenekler Yasası aracılığıyla, 14 Nisan 2011 tarihinde Meclis ve Senato her ikisi tarafından restore edildi
Organizasyon ve liderlik
Enstitü'nün 300'den fazla personeli Washington'daki genel merkezi, saha ofisleri ve çatışma bölgelerine yönelik geçici misyonları arasında bölünmüştür. Enstitü, yaklaşık 17 ülkede faaliyet göstermektedir ve 2012 itibarıyla Kabil ve Bağdat'ta saha ofisleri ve ayrıca İslamabad'da da varlığı bulunmaktadır.
Organizasyon
USIP, çalışmalarını 5 ana merkez aracılığıyla koordine eder:
Liderlik
Enstitü, Amerika Birleşik Devletleri başkanı tarafından atanan ve Senato tarafından onaylanan eşit sayıda Cumhuriyetçi ve Demokrat direktörden oluşan bir yönetim kurulu tarafından yönetilmektedir. Nancy Lindborg, 2015'ten beri bu görevi üstlenen Enstitünün şu anki başkanıdır. Öncesinde Kristin Lord (2013-2014 Başkan Vekili), eski kongre üyesi Jim Marshall (Başkan 2012-2013), eski üst düzey Dışişleri Bakanlığı yetkilisi ve ABD'nin Filipinler Büyükelçisi Richard H.Solomon (Başkan 1992-2012), eski ABD İsrail büyükelçisi Samuel W. Lewis (Başkan 1987-1988) ve Robert F Turner (Başkan 1986-1987).
PeaceTech Lab
PeaceTech Lab, 2014 yılında Birleşik Devletler Barış Enstitüsü'nden çıkarılan bir 501 (c) 3'tür. Laboratuvarı, dünyadaki şiddetli çatışmaları önlemek, hafifletmek ve azaltmak için temel misyonunu daha da ilerletmek için ayrı bir varlık olarak yarattı. Laboratuvar, USIP'nin barış inşası için teknoloji ve medya araçları geliştirme çalışmalarına devam ediyor. Gerçek anlamda laboratuvar, USIP, diğer devlet kurumları, STK'lar ve çatışma bölgelerinden barış inşası uzmanları ile birlikte endüstri ve akademiden mühendisleri, teknoloji uzmanlarını ve veri bilimcilerini bir araya getiriyor. Bu uzmanlar, çatışma yönetimi ve barış inşası için yeni ve mevcut teknoloji araçlarını tasarlamak, geliştirmek ve uygulamak için işbirliği yapıyor.
Irak'ta toplanan kabileler
2007'de Irak'ta USIP, oradaki savaşta dönüm noktası olarak görülen ilk barış anlaşmasına aracılık etti. USIP uzmanlarından, Irak'ın batı El Anbar Valiliği'nde "Ölüm Üçgeni" olarak bilinen Mahmudiye'deki uzlaşma çabalarında ABD Ordusu'nun 10. Dağ Tümenine yardım etmeleri istendi. USIP görüldü Sünni aşiret liderlerini, Irak'ın Şii hükûmet liderlerini ve ABD ordusunun üst düzey üyelerini bir araya getirebilen tarafsız bir oyuncu olarak. Toplantıdan kısa bir süre sonra, saldırılar ve kayıplar önemli ölçüde azaldı. Anlaşma, ABD askeri varlığının, yaklaşık 3.500 askerden oluşan tugay düzeyindeki bir birimden, tabur düzeyinde yaklaşık 650 kişilik bir birime indirgenmesine yol açtı. Irak'taki kıdemli komutan General David Petraeus, geçişin "çarpıcı" olduğunu kaydetti. Petraeus ayrıca USIP'nin "hükümetin sivil ve askeri unsurları arasında daha güçlü bir çaba birliği geliştirmede büyük bir değer olduğunu" söyledi.
ABD hükûmeti, 2006 yılında Irak'taki çatışmayı inceleyen ve ileriye dönük yollar öneren iki partili Irak Çalışma Grubu'nun toplanmasına yardımcı olmak için USIP'yi kullandı. USIP, grubun Irak ziyaretini kolaylaştırdı ve grubun çeşitli toplantılarına ev sahipliği yaptı. USIP'ye göre, grubun siyasi tarafsızlığı, grubun hassas müzakerelerine ev sahipliği yapmayı uygun bir varlık haline getirdi. Bu çaba, Beyaz Saray'ın mutabakatıyla birçok Kongre üyesinin çağrısı üzerine yapıldı. Kongreye, Beyaz Saray'a ve halka 6 Aralık 2006'da nihai bir rapor yayınlandı.
Soykırımı Önleme Görev Gücü
2008 Sonbaharında, ABD Barış Enstitüsü, ABD Holokost Anma Müzesi ve Amerikan Diplomasi Akademisi, soykırımı önleme görevini ulusal bir öncelik olarak vurgulamak ve ABD'nin kapasitesini artırmak için pratik politika önerileri geliştirmek üzere ortaklaşa Soykırımı Önleme Görev Gücü'nü topladı. Hükûmetin ortaya çıkan soykırım ve kitlesel zulüm tehditlerine yanıt vermesi.
Eski dışişleri bakanı Madeleine Albright ve eski savunma bakanı William Cohen'in eş başkanlığını yaptığı 14 üyeli görev gücü, "soykırımı ve kitlesel zulmü önlemek için ulusal bir planın" ana hatlarını çizdi. Aralık 2008'de görev gücü, tavsiyelerini ve yönergelerini ayrıntılarıyla anlatan "Soykırımı Önlemek: ABD Politika Yapıcılar için Bir Plan" The Economist bunu "iyi anlamlandırılmış bir rapor" olarak övdü.
4 Ağustos 2011'de ABD başkanı Barack Obama, "ciddi insan hakları ve insani hukuk ihlallerinde" aktif olan kişilerin ABD girişini askıya alan bir bildiri duyurdu ve bir zulmü gözden geçirmek, koordine etmek için bir Vahşeti Önleme Kurulu oluşturulması çağrısında bulundu.
Sudan'da seçim şiddetinin önlenmesi
Sudan'ın Nisan 2010 ulusal seçimleri (1986'dan beri ilk) ve Ocak 2011 Güney Sudan bağımsızlık referandumu öncesinde, USIP personeli, insanları seçimlere hazırlamaya yardımcı olmak için daha istikrarsız bölgelerin bazılarına gitti. Artan gerilimin ortasında, USIP uzmanları kültürel farkındalığı, vatandaşlık becerilerini geliştirmeye ve Sudanlıları seçim şiddeti tetikleyicileri konusunda eğitmeye odaklandı - anketlerin şiddete dönüşmemesini sağlamak için tüm kritik adımlar. Seçimler ve referandum görece kan dökülmeden yapıldı ve geniş çapta bir başarı olarak kabul edildi. USIP'nin başarılı seçim şiddetini önleme eğitimini temel alan USIP, ülke genelinde seçim sonrası ve referandum sonrası bir dizi şiddeti önleme atölyesi uygulamaktadır.
The Iran Primer Yayını
İran Primer: Güç, Siyaset ve ABD Politikası "İran'ın siyaseti, ekonomisi, askeri, dış politikası ve nükleer programı hakkında kapsamlı ama özlü bir genel bakış sunuyor". İran'ın Batı ile gelişen ilişkilerini tartışmak için 50 uzmanı bir araya getiriyor ve "6 Amerikan başkanı altında ABD-İran ilişkilerini anlatıyor ve İran'la başa çıkmak için beş seçeneği araştırıyor". Iran Primer, USIP personeli Robin Wright tarafından düzenlenmiştir.
Ek çalışmalar
Enstitü ayrıca ABD hükûmet yetkililerine ve politika yapıcılara da hizmet etti.
Merkez
Mart 2011'de USIP, Washington DC'deki National Mall'un kuzeybatı köşesindeki daimi genel merkez tesisine taşındı. Moshe Safdie Architects ve Buro Happold tarafından tasarlanan LEED sertifikalı bina, Amerika'nın barış inşasına olan bağlılığının bir sembolü olarak hizmet etmeyi amaçlıyor. Binada ofisler ve personel destek tesisleri, bir kütüphane, bir konferans merkezi, oditoryum, sınıflar ve bir halk eğitim merkezi bulunmaktadır. Yetkililer, Haziran 2008'de Başkan George W. Bush, Senato çoğunluk lideri Harry Reid ve Meclis Başkanı Nancy Pelosi'nin de yer aldığı bir törenle yeni genel merkezin temelini attı.
Yayınlar
USIP barış inşası ve çatışma yönetimi konuları ile ilgili çeşitli güncel haber bültenleri, özetler, raporlar, kılavuzlar, çalışmalar, tanıklıklar ve kitaplar yayınlamaktadır. Aynı zamanda dijital barış anlaşmaları koleksiyonları, sözlü tarihler ve hakikat komisyonları hakkındaki bilgileri de tutar. USIP merkezi, barış inşası, çatışma yönetimi ve diplomasi ile ilgili bir dizi öğenin bulunduğu bir halk kütüphanesine ev sahipliği yapmaktadır. Materyalleri yerinde kullanılabilir veya kütüphaneler arası ödünç verme yoluyla talep edilebilir.
Hudeydi
Ahmed İsmail Hüseyin Hudeidi (15 Nisan 1928 - 7 Nisan 2020), Hudeidi veya Xudeydi olarak bilinen, ud çalan ve besteler yapan Somalili müzisyen.
Hudeidi 7 Nisan 2020'de Londra'da COVID-19 nedeniyle, 90. doğum gününden sekiz gün önce öldü.
Vrontous
Vrontous (Yunanca: Βροντούς, Bulgarca: Шарлия - Şarliya) Yunanistan'ın Serez ilinin kuzeydoğusu ve Drama ilinin en batısında bulunan bir dağ sırasıdır. En yüksek tepesi 1.849 m. ile Ali Babas (Αλή Μπαμπάς) tepesidir. Diğer önemli dağlarsa Kour Lof (1.667 m, Ali Babas'ın güneybatısında), Mavro Vouno (1.653 m, kuzeydoğu), Siderovouni (1.475 m, doğu) ve Sarligia (1.404 m, güneybatı) dağlarıdır. Ormanlık ve az nüfuslu olan dağ sırası, güneybatıda Vamvakofyto köyü ve kuzeydoğuda Perithori arasında yaklaşık 35 km uzanır. En yakın dağlar, kuzeyde Slavyanka/Orvilos ve güneydoğuda Menoikio dağlarıdır.
Köye en yakın şehirler, güneyde Serez ve batıda Sidirokastro'dur. 63/E79 numaralı otoyol (Serres - Sidirokastro - Promahonas - Bulgaristan) dağların batısından geçer. Ayrca dağlarda Lailias adında küçük bir kayak merkezi de bulunur.
Dağlar, gümüş ve demir minerallerince zengin olduğu için madencilik yapılan bir bölgedir. Oreini köyü yakınlarında keşfedilen Roma dönemi madenleri ve izabe ocağı sayesinde bu bölgedeki madenciliğin Antik çağlara dayandığı bilinebilmektedir. Ayrıca Ano Vrontou köyündeki günümüzde de çalışan demir atölyelerinden Bizans kaynaklarında bahsedilmiştir.
Miniso
Miniso, Çin merkezli bir düşük bütçeli perakendecilik ve tuhafiye dükkânı zinciridir. Şirket, 2013 yılında Ye Guo Fu tarafından kurulmuş olup kozmetik, kırtasiye, oyuncak ve mutfak eşyaları dahil olmak üzere ev ve tüketim mallarında uzmanlaşmıştır. Şirketin merkezi Guangzhou'nun Liwan semtinde yer almaktadır.
Miniso, Çin pazarının yanı sıra Asya, Avrupa, Okyanusya, Afrika, Kuzey Amerika ve Güney Amerika'da 4.200 mağaza işletmektedir.
Nene Hieda
Nene Hieda (15 Ocak 1997 Kanagawa, Japonya), Japon seslendirme sanatçısı ve şarkıcı.
Diogo Afonso
Diogo Afonso (y. 15. yüzyıl) Portekizli bir kaşifti.
Biyografi
Prens Henry tarafından Afrika'nın kuzeybatı ve batı kıyılarında yapılan çeşitli keşiflerde yer aldı.
1444'te Antão Gonçalves ve Gomes Pires gibi başka kaşiflerin de bulunduğu bir gemiye komuta etti ve Rio de Oro'yu (şu anda Moritanya'ya ait olan çoğu bölge) keşfetti. İkinci yılında, Antão Gonçalves ve Garcia Homem ile Arguin adasında (şimdi Moritanya'da) bir keşif gezisine çıktı. Gemisi adanın bir sınır kıyısından geçti, burnunu keşfetti, o bölgede çok sayıda tutsak vardı ve bunlar satıldıkları Lizbon'a geri gönderildi. Prens Henry, Duarte Pacheco Pereira'nın da dahil olduğu beşinci seferi başlattı. Daha sonra, çoğunlukla kuzeybatı kesiminde bulunan Yeşil Burun adalarının geri kalanını keşfetti.
Alphonso V'in 29 Eylül 1462 tarihli bir kraliyet haritasında, kral onu "Kanarya Adaları ve Madeira'nın kuzeybatısındaki" bir adadan kardeşi Infante Don Fernando için getirmişti: "(...) asi e pela guisa que lhe temos dada a outras sete ilhas que Diego Affomsso seu escudeiro achou através do Cabo Verde" İkinci olarak, aynı haritada Diogo Afonso, Cape Verde'nin batısında Brava, São Nicolau, São Vicente ve Santo Antão ile Branco ve Razo adacıkları dahil olmak üzere beş ada keşfetti.
Kalıt
Keşfettiği bir ada olan São Vicente adasındaki tarihi şehir merkezindeki Mindelo'daki plajının kıyısına bir heykel dikildi, Avenida Marginal'in batısında yer alıyor, ayrıca daha doğuda bir caddeye onun adı verildi. Rua João Cleofas Martins'in doğusundaki bir cadde bulunur, adını Barlavento'da adı geçen tek kişi olan en büyük Portekizli şairin adını taşıyan Rua Camões adlı bir caddeyle kesişir.
George Romanes
George John Romanes FRS (20 Mayıs 1848 - 23 Mayıs 1894), Kanadalı-İskoç evrimsel biyolog ve fizyologdur. İnsanlar ve diğer hayvanlar arasında bilişsel süreçlerin ve mekanizmaların benzerliğini öne sürerek karşılaştırmalı psikoloji adını verdiği şeyin temelini atmıştır.
Yetişkinliği
Eğitimli bir aileden gelmesine rağmen okul eğitimi düzensizdi. Üniversiteye yarı eğitimli ve dünyanın yolları hakkında çok az bilgisi olarak girdi. Tıp ve fizyoloji okuyan Romanes, Cambridge'deki Gonville ve Caius Koleji'nden 1871 yılında BA derecesi ile mezun oldu.
Romanes gençken bir Hristiyandı ve dindar eşi de dâhil olmak üzere bazıları daha sonra, son hastalığı sırasında bu inancın bir kısmını geri kazandığını söylediler. Hatta Darwin'in etkisiyle agnostik olmuştu. Ömrünün sonunda yarım kalan bir elyazmasında, evrim teorisinin kendisini dinden uzaklaştırdığını söylüyordu.
Romanes, bugüne kadar devam eden ücretsiz halka açık konferansların olduğu Romanes Derslerini kurdu. Romanes'in ikinci dersini veren Thomas Henry Huxley'nin bir arkadaşıydı.
Romanes, ömrünün sonlarına doğru Hristiyanlığa döndü.
23 Mayıs 1894 tarihinde Oxford'da öldü. Edinburgh'daki Greyfriars Kirkyard'ın kuzey batı köşesinde, ailesinin mezarının üzerinde Romanes'e ait bir anıt bulunmaktadır.
Ailesi
Romanes, George Romanes ve Isabella Cair Smith'in üç çocuğundan sonuncusuydu. Yakın ve geniş ailesinin çoğunluğu, İskoç Highland kabilelerinin soyundan geliyordu. Babası Rahip George Romanes, Kanada, Kingston'daki Queens College'da profesördü ve ailesi İngiltere'ye dönene kadar yerel üniversitede Yunanca öğretti. Romanes ve eşi Ethel Mary Duncan, 11 Şubat 1879 tarihinde evlendiler. Mutlu bir şekilde evlenen çift birlikte okudu. Romanes'in altı çocuğu için "ideal bir baba" olduğu söylendi. Romanes'in hem annesi hem de babası, çocukluğu boyunca Protestan ve Anglikan Kilisesi'ne dahil oldu. Romanes, Anglikan olarak vaftiz edildi ve ebeveynleri herhangi bir dinle yoğun bir şekilde ilgilenmemesine rağmen, gençliği boyunca Anglikan öğretilerine yoğun bir şekilde dahil oldu.
Darwin'in Romanes için bir baba figürü olarak görülebileceği tahmin edilmektedir. Darwin, Katolik Kilisesi'nin öğretileriyle aynı fikirde değildi çünkü temel öğretiler, o dönemdeki bilimsel bulgularıyla desteklenmiyordu. Bu, Romanes'in bilinemezciliğe geçişini açıklayabilmektedir.
Evrim üzerine Romanes
Romanes sık sık evrim konusunu ele aldı. Çoğunlukla Darwinizm'i ve doğal seçilimin rolünü destekledi. Ancak, Darwinci evrimle ilgili üç sorun algıladı:
Romanes'in buna kendi çözümüne "fizyolojik seçilim" adı verildi. Onun fikri, esas olarak ebeveyn biçimleriyle çaprazlamanın önlenmesinin neden olduğu üreme yeteneğindeki çeşitliliğin, yeni türlerin üretiminde birincil itici güç olduğuydu. O zamanlar (ve şimdi) çoğunluk görüşü, türlerin bölünmesinde (veya allopatride) coğrafi ayrımın birincil güç olduğu ve ikincil olarak, yeni başlayan türler arasındaki melezlemelerin artan kısırlığı olduğu yönündeydi.
Darwin'den etkilenen Romanes, hem doğal seçilimin hem de kazanılmış özelliklerin kalıtımının savunucusuydu. İkincisi, katı bir seçimci olan Alfred Russel Wallace tarafından reddedildi. Romanes, Darwinizm'in tanımı konusunda Wallace ile anlaşmazlığa düştü.
Yayımlanmış eserleri
Charles Darwin öldüğünde Romanes, diğer psikologlar tarafından Darwinist düşünce okuluna yöneltilen eleştirileri ve saldırıları çürütmeye çalışarak Darwin'in teorilerini savundu. Romanes, karşılaştırmalı psikolojiye dayalı bir davranış teorisi geliştirerek Darwin'in evrim ve doğal seçilim teorilerini genişletti. Animal Intelligence 'ta Romanes, çeşitli hayvanların bilişsel ve fiziksel işlevleri arasındaki benzerlikleri ve farklılıkları gösterdi. Mental Evolution in Animals 'ta Romanes, hayvan yaşamıyla ilişkili bilişsel ve fiziksel işlevlerin evrimini resmetti. Romanes, hayvan zekasının davranışsal şartlandırma veya olumlu pekiştirme yoluyla geliştiğine inanıyordu. Romanes daha sonra insanın bilişsel ve fiziksel işlevlerinin evrimine odaklanan Mental Evolution in Man 'i yayımladı.
1890 yılında Romanes, bilim ve din arasındaki ilişkiyi açıklamaya çalıştığı Darwin, and After Darwin 'i yayımladı. Bu konudaki tüm notları Charles Gore'a bırakıldı. Gore, bu notları Thoughts on Religion 'ı hazırlarken kullanmış ve eseri Romanes'in adı altında yayımlamıştı. The Life and Letters of George Romanes, Romanes'in hayatının yarı otobiyografik bir anlatımını sunmaktaydı.
Salzburglu Virgil
Virgil ( - 27 Kasım 784), Vergil, Vergilius, Virgilius, Feirgil veya Fearghal olarak da yazılır, İrlandalı bir kilise adamı ve erken dönem astronomdur. Kutsal Toprakları ziyaret etmek amacıyla 745 civarında İrlanda'dan ayrıldı fakat Frank Krallığı'na yerleşti. Virgil, Ossory piskoposu ve daha sonra Salzburg piskoposu olan Aghaboe'nin başrahibi olarak görev yaptı. "Karintiya Havarisi" ve "geometrici" olarak anılmıştır.
Biyografi
Adının Feirgil veya Fearghal olduğu İrlanda'nın soylu bir ailesinden geliyordu ve "Niall of the Nine Hostages" soyundan geldiği söylenmektedir. Feirgil'in Iona manastırında eğitim gördüğü tahmin edilmektedir.
Annals of the Four Masters ve Annals of Ulster'da, coğrafya bilgisi nedeniyle "Geometer" (Geometrici) olarak bilindiği County Laois'de Aghaboe Başrahibi olarak bahsedilir.
745 yılı civarında, Kutsal Toprakları ziyaret etmek amacıyla İrlanda'dan ayrıldı; ancak, bu uygulamayı bir dindarlık işi olarak benimsemiş görünen birçok yurttaşı gibi, Fransa'ya yerleşti ve burada, o sırada Franconia Kralı Childeric III'ün Saray Başkanı olan Genç Pippin tarafından büyük bir iyilikle karşılandı. Pippin'in danışmanıydı. Muhtemelen Collectio canonum Hibernensis'in (İrlanda kanon hukuku koleksiyonu) bir kopyasını, Childeric'in tahttan indirilmesinden sonra Kral Pippin III olarak tanınmasına yardımcı olmak için 751 yılında kraliyet takdisi almasını tavsiye etmek için kullandı. Compiègne yakınlarındaki Cressy'de iki yıl geçirdikten sonra, Dük Odilo'nun daveti üzerine Bavyera'ya gitti ve burada Chiemsee manastırını kurdu ve bir veya iki yıl içinde Salzburg'daki St Peter Manastırı'nın Başrahibi oldu. Dikkate değer başarıları arasında Alp Slavlarının Hristiyanlığa geçmesi vardı; ayrıca Macaristan'a misyonerler gönderdi.
Aziz Petrus Başrahibi olarak Aziz Boniface ile çatıştı. Bir rahip, bilgisizlik nedeniyle, doğru formül "Baptizo te in nomine patria et filia et spiritu sancta" ("Baptizo te in nomine patris et filii et spiritus sancti" yerine) sözlerini kullanarak Vaftiz Sakramentini vermiş, Vergilius sakramentin geçerli bir şekilde verildiğine karar vermiş, ancak Boniface Papa Zachary'ye şikayette bulunmuştur. Ancak ikincisi, Virgil'in lehine karar verdi. Daha sonra Boniface, Virgil'i kendisi ile Bavyera Dükü Odilo arasında anlaşmazlık çıkarmakla ve Adam'ın soyundan olmayan erkeklerle ilgili "Kutsal Yazılara aykırı" bir doktrin öğretmekle suçladı. Papa Zachary'nin bu davadaki kararı şöyleydi: "Eğer bu kişinin başka bir dünyaya ve yeryüzünün altında yaşayan başka insanlara ya da orada [başka] bir güneş ve aya inandığı açıkça ortaya çıkarsa, bir konsey toplayacak, onu din adamı rütbesinden mahrum bırakacak ve kiliseden ihraç edeceksiniz."
Virgil'in doktrinini açıkladığı inceleme artık mevcut değildir. Bununla birlikte iki şey kesindir: Birincisi, aslî günah sorunu ve kurtuluşun evrenselliği söz konusuydu; ikincisi, Virgil'in kendisini Kutsal Yazılara aykırı bir doktrin öğretme suçlamasından kurtarmayı başarması. Önceki olay nedeniyle Virgil'e karşı zaten önyargılı olan Boniface'ın onu yanlış anlamış olması muhtemeldir, belki de antipodlar varsa, "diğer insan ırkının" Adem'in soyundan gelmediğini ve Mesih tarafından kurtarılmadığını kabul etmiştir.
Boniface'in şehit edilmesinden sonra Virgil, 766 veya 767'de Salzburg Piskoposu oldu ve piskoposluğunun inşası ve komşu putperest ülkelerde, özellikle Karintiya'da Hıristiyanlığın yayılması için başarılı bir şekilde çalıştı.
Saygınlık
Katolik Kilisesi ve Doğu Ortodoks Kilisesi'nde bir aziz olarak saygı görmektedir. 1233'te, Papa IX. Gregorius tarafından resmen aziz ilan edildi.
Dünyanın bir küre olduğu doktrini, eski coğrafyacıların öğretilerinden türetilmiştir ve antipodların varlığına olan inancı, muhtemelen eski İrlandalı gezginlerin yolculukları hakkında verdikleri anlatımlardan etkilenmiştir. Bu, en azından, Rettberg'in görüşüdür (Kirchengesch. Deutschlands, II, 236).
İthaf
Aghaboe Manastırı ve Salzburg Katedrali ile kişisel olarak ilişkili olmanın yanı sıra, çoğu kendisi gibi çok uzaklara yayılmış İrlandalı Katoliklerden oluşan küçük topluluklar tarafından kurulan, dünyanın dört bir yanındaki bir dizi cemaat ona adanmıştır.
2008'de başka cemaatle birleşmiş olan bir kilise Broad Channel, Queens, New York bulunmakta olup kendisine adanmıştır. New Jersey, Morris Plains'deki bir cemaat de ona adanmıştır. Antipodları tahmin eden bu İrlandalı geometriye uygun olarak, Güney yarımküredeki birkaç kilise ona adanmıştır. Tazmanya, Hobart'taki St Virgil Koleji onun adını almıştır. Yeni Zelanda, Balclutha'da Francis Petre tarafından tasarlanan ve taşınan ve Mary MacKillop'a yeniden adanan bir St Virgilius Kilisesi vardı, ancak yeni şapel Virgilius'a adanmış olmaya devam etmektedir.
Sanat ve Kültür
Salzburg Katedrali'nin kapılarının dışında büyük bir mermer heykeli mevcuttur. Antipodları düşünen St Virgil'in vitray penceresi, Sidney Üniversitesi'ndeki St John's College'da vardır. Sebastian Stief; Alec Szolomiak, Jan Toorop ve Dhiraja McBryde'nin yaptığı gibi onu Salzburg'un inşaatının ortasında resmetmiştir. Avustralya'nın en eski şarap imalathanesi olan Yalumba, Virgilius adında bir Viognier üretmektedir.
Lapiș Ormanı
Lapiș Ormanı, IUCN kategori IV doğa koruma alanı, Romanya'nın kuzeybatısında, Sălaj ili'nin batısında, Nușfalău köyü yakınında,Șimleu Silvaniei'den 9 km uzaklıkta yer alır.
Orman bitki örtüsü
Pedunculate meşe (Quercus pedunculiflora), sapsız meşe (Quercus petraea), küçük yapraklı ıhlamur (Tilia cordata), İngilizce meşesi (Quercus robur), Macar meşesi (Quercus frainetto), Avrupa dişbudağı (Fraxinus excelsior), Türk meşesi (Quercus cerris), Avrupa karaçamı, (Pinus nigra), İskoç çamı (Pinus sylvestris), kara akasya (Robinia pseudoacacia), yabani kiraz (Prunus avium);
Çim türleri
Ciğer otu (Pulmonaria officinalis), yabani arum (Arum maculatum), rüzgar çiçeği (Anemon nemorosa), sarı ahşap anemonu (Anemon ranunculoides), pürüzsüz çayır çimeni (Poa pratensis), kırmızı çayır (Festuca rubra).
Memeliler
Alageyik (Dama dama), kızıl geyik (Cervus elaphus), karaca (Capreolus capreolus), kızıl tilki (Vulpes vulpes), yaban domuzu (Sus scrofa), Avrupa çam sansarı (Marten marten), Avrupa hamsteri (Cricetus cricetus), yaban kedisi (Felis silvestris);
Kuşlar
Avifauna, küçük ağaçkakan (Dendrocopos minor), ağaç imcir kuşu (Anthus trivalis), Avrasya baykuşu (Otus scops), Avrupa floryası (Carduelis chloris), güney mali (Lanius collaris), Avrasya doğanı (Falca subbuteo), mavi baştankara (Parus caeruleus), bayağı kuzgun (Corvus corax), sarı kiraz kuşu (Emberiza citrinella) ve ortanca ağaçkakan (Dendrocopos medius).
Cenbiye
Cenbiye Yemen'in Hadramut bölgesinden çıkmış; iki tarafı keskin, ucu eğrik hançer türü. Kıvrık yapısından dolayı kılıfı için özel ağaç türleri kullanılır. Fiyatları değişiklik gösteren birkaç çeşit cenbiye vardır. Orta Doğu'nun yanı sıra Güney Asya ve Güneydoğu Asya'da da yaygındır. Cenbiye, Yemen, Güney Suudi Arabistan ve Umman'da 14 yaşından büyük erkekler tarafından süs ve gösteriş amacıyla taşınır. Cenbiye daha çok süs amaçlı kullanılsa da hala bir silahtır. İnsanlar cenbiyeyi anlaşmazlıklarda kullanmış olsalar da kullanmak için belli şartlar vardır. Cenbiye ancak büyük kavgalarda kınından çıkarılmalıdır. Ayrıca danslar gibi geleneksel etkinliklerde de yaygın olarak kullanılır. Hançerin kabzası genellikle onu kimin taşıdığını gösterir. Cenbiyelerin sapları fildişinden de yapılmaktadır fakat ulusları arası yasak nedeniyle fildişi kaçak yollarla temin edilmektedir.
Etimoloji
Cenbiye, ismini belin yan tarafına sabitlendiği için Arapçada yanında anlamına gelen cenib kelimesinden türetilmiştir.
Türleri
Cenbiye, gezginler tarafından yapısı küçük farklarla değişerek, Osmanlı İmparatorluğu, İran ve Hindistan dahil olmak üzere birçok farklı kültüre taşınmasıyla farklı türde cenbiye türleri ortaya çıktı.
Arkadaşım (Müslüm Gürses albümü)
Arkadaşım Müslüm Gürses'in 16 Eylül 1999'da Elenor Müzik firmasından çıkan albümüdür. Bu albümde Arkadaşım, O Sevgi Sensin, Sevmek İstiyorum, Canıma Cansın şarkıları öne çıkan şarkılardandır.
John Percy Leon Lewis
John Percy Leon Lewis (13 Şubat 1943 - 7 Nisan 2020) COVID-19 salgını sırasında ölen Guyanlı askeri subay. Lewis ayrıca Guyana Rugby Futbol Birliği'nin başkanıydı. Guyana'nın altıncı koronavirüs kurbanı olduğuna ve 27 Mart'ta zatürreden ölen karısı Juliet Lewis'ten birkaç gün sonra öldüğüne inanılıyor. Guyana'da teyit edilen ilk COVID-19 vakası 11 Mart 2020'de kaydedildi.
Philip Wicksteed
Philip Henry Wicksteed (25 Ekim 1844 - 18 Mart 1927), öncelikle bir ekonomist olarak bilinir. Aynı zamanda bir Georgist, Üniteryen teolog, klasikçi, Orta Çağcı ve edebiyat eleştirmenidir.
Eğitimi
Wicksteed, University College London ve Harris Manchester Kolej, Oxford'da eğitim gördü. 1867'de klasikler dalında altın madalya ile yüksek lisans derecesi aldı. Wicksteed'in zamanının önde gelen Orta Çağ yazarlarından biri olarak ününü de oluşturan Dante'ye olan ilgisiydi.
Henry George'un 1879 tarihli Progress and Poverty adlı kitabını okumasından esinlenen Wicksteed'in teolojik olarak modern toplumun etiğine yönelik ilgisi, onu ekonomik çalışmalarına yöneltmiş gibi görünmektedir.
Belki de ekonominin, Wicksteed'in bilimsel görüş alanına, onun ilgi alanlarından yalnızca biri olarak (çoğuna ekonomiye başlamadan önce yıllarca adadığı) ve dördüncü on yılın ortasında girmesi, belki de sadece hayatın şartlarıydı. Bu, Joseph Alois Schumpeter'in Wicksteed'in "ekonomi mesleğinin bir şekilde dışında durduğunu" belirtmesine yol açtı. Yine de, birkaç yıl içinde Wicksteed, William Stanley Jevons'tan öğrendiği teoriyi dikkatle açıklayarak kendi önemli ekonomik çalışmasını yayımlayacaktı.
1894'te Wicksteed, fabrika sahiplerini marjinal üretkenliğe göre ödüllendiren bir dağıtım sisteminin üretilen toplam ürünü tüketeceğini matematiksel olarak kanıtlamaya çalıştığı, ünlü An Essay on the Coordination of the Laws of Distribution adlı eserini yayımladı. Ancak Wicksteed'in ekonomik sistemini en kapsamlı şekilde sunan, onun 1910 tarihli The Common Sense of Political Economy adlı çalışmasıydı. Lionel Robbins'in An Essay on the Nature and Significance of Economic Science adlı 1932 tarihli çalışması, onun fikirlerini aldı ve geliştirdi.
Ernst Friedrich Schumacher
Ernst Friedrich Schumacher (16 Ağustos 1911 - 4 Eylül 1977), en çok insan ölçeğinde, merkezi olmayan ve uygun teknolojiler konusundaki önerileriyle tanınan bir Alman-İngiliz istatistikçi ve ekonomisttir. 1950'den 1970'e kadar İngiliz Ulusal Kömür Kurulu'nda Baş Ekonomi Danışmanı olarak görev yaptı ve 1966'da Orta Düzey Teknoloji Geliştirme Grubu'nu kurdu (şimdi Pratik Eylem olarak biliniyor).
Erken dönem hayatı
Schumacher, 1911'de Almanya'nın Bonn kentinde doğdu. Babası siyasi ekonomi profesörüydü. Genç Schumacher Bonn ve Berlin'de, ardından 1930'dan itibaren İngiltere'de New College, Oxford'da Rhodes Bursu olarak ve daha sonra New York'daki Columbia Üniversitesi'nde ekonomi diploması alarak okudu. Daha sonra ticaret, çiftçilik ve gazetecilik alanlarında çalıştı. Kız kardeşi Elizabeth, fizikçi Werner Heisenberg'in karısıydı.
Keynes'in koruyuculuğu
Schumacher, II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden önce İngiltere'ye geri döndü. Savaş sırasında bir süre izole bir İngiliz çiftliğinde "düşman uzaylı" olarak tutuldu. Bu yıllarda Schumacher, toplama kampı alanlarında çalışma seansları arasında yazdığı "Multilateral Clearing" başlıklı makalesiyle John Maynard Keynes'in dikkatini çekti. Keynes, genç Alman'ın anlayışını ve yeteneklerini fark etti ve Schumacher'in tutukluluktan serbest bırakılmasını sağladı. Schumacher, II. Dünya Savaşı sırasında Birleşik Krallık hükûmetinin ekonomik ve mali olarak harekete geçmesine yardımcı oldu ve Keynes, Oxford Üniversitesi'nde onun için bir pozisyon buldu.
Leopold Kohr'un Schumacher için ölüm yazısına göre, "Multilateral Clearing" "1943 baharında Economica'da yayınlandığında, Keynes'i biraz utandırdı ve Keynes, ayrı bir yayın için düzenleme yapmak yerine metni neredeyse kelimesi kelimesine kendi İngiliz hükümetinin birkaç hafta sonra Beyaz kitap olarak yayımladığı ünlü " Uluslararası Takas Birliği Planı" kitabına dahil etti.
Kömür Kurulu Danışmanı
Savaştan sonra Schumacher, Alman ekonomisini yeniden inşa etmekle görevli İngiliz Kontrol Komisyonu'nda ekonomi danışmanı ve daha sonra Baş İstatistikçi olarak çalıştı. 1950'den 1970'e kadar, 800.000 çalışanı ile dünyanın en büyük kuruluşlarından biri olan Ulusal Kömür Kurulu'nun Baş Ekonomi Danışmanıydı. Bu pozisyonda, dünya nüfusunun enerji ihtiyacını karşılamak için petrolün değil kömürün kullanılması gerektiğini savundu. Petrolün tükenmesinden ve sonunda fahiş fiyatından korkarak sınırlı bir kaynak olarak gördü ve "en zengin ve en ucuz rezervlerin dünyanın en istikrarsız ülkelerinden bazılarında bulunduğu" gerçeğini endişeyle inceledi.
Kömür Kurulu'ndaki konumu, daha sonra Schumacher'ı veya fikirlerini tanıtan kişiler tarafından sık sık dile getirildi. Genel olarak ileri görüşlü planlamasının Britanya'nın savaş sonrası ekonomik toparlanmasına katkıda bulunduğu düşünülmektedir. Schumacher, OPEC'in yükselişini ve nükleer enerji sorunlarının çoğunu öngördü.
Kutunun dışında düşünmek
1955'te Schumacher, ekonomi danışmanı olarak Burma'ya gitti. Oradayken, bireylerin uygun insani gelişme için iyi çalışmaya ihtiyaç duyduğu inancına dayalı olarak "Budist ekonomi " adını verdiği bir dizi ilke geliştirdi. Ayrıca, "yerel ihtiyaçlar için yerel kaynaklardan üretimin ekonomik yaşamın en rasyonel yolu olduğunu" ilan etti. Birçok Üçüncü dünya ülkesini dolaşarak yerel yönetimleri kendi kendine yeten ekonomiler yaratmaya teşvik etti. Schumacher'in deneyimi, onu artık uygun teknoloji olarak adlandırılan şeyin öncüsü haline getirdi: topluluk ölçeğine uygulanabilir, kullanıcı dostu ve ekolojik olarak uygun teknoloji; Ivan Illich'in şenlik anlayışına çok yakın bir kavramdır. 1966'da Orta Düzey Teknoloji Geliştirme Grubu'nu (şimdi Pratik Eylem) kurdu. Onun gelişim teorileri, birçokları için "orta büyüklük" ve "orta teknoloji" gibi sloganlarla özetlenmiştir. Scott Bader Commonwealth'in mütevellisi ve 1970'te Soil Association'ın başkanıydı.
EF Schumacher, Mahatma Gandi ve JC Kumarappa ve Gandhi'nin "kalıcı ekonomi" ve uygun teknoloji kavramlarından büyük ölçüde etkilenmiştir. 1973'te Varanasi'deki (Hindistan) Gandhian Institute of Studies'de Gandhi'yi Anma Dersini verirken, Schumacher, Gandhi'yi, ekonomik düşüncesi materyalizme karşı maneviyatla uyumlu olan en büyük "halkın ekonomisti" olarak tanımladı.
Etki
Schumacher hayatı boyunca Richard Henry Tawney, Mahatma Gandi, Leopold Kohr, Gotama Buda, Karl Marx, John Ruskin ve Katolik Kilisesi'nden etkilendi. Kendisi ve büyük ekonomik sorunlara getirdiği çözümler, EF Schumacher Topluluğu, The Arche, George McRobie, William Schweke ve diğerlerini etkilemiştir.
Yazar olarak Schumacher
Schumacher, Londra'daki The Times için ekonomi üzerine yazdı ve gazetenin baş başyazarlarından biri oldu. Bu görevde, John Maynard Keynes'in ölüm ilanı için bilgi derleme görevi verildi. The Economist ve Resurgence için de yazdı. Hindistan Planlama Komisyonu'nun yanı sıra Zambiya hükûmetine ve çok okunan "Buddhist Economics" makalesine yol açan bir deneyim olan Burma hükûmetine danışmanlık yaptı.
Small Is Beautiful: A Study of Economics As If People Mattered'in 1973 tarihli yayını, arkadaşı Leopold Kohr'un evinde tamamlanan bir deneme koleksiyonu, onun fikirlerini daha geniş bir kitleye ulaştırdı. Small Is Beautiful'daki ana argümanlarından biri, sınırlı doğal sermayemizi pervasızca aşındırmamızı ve gelecek nesilleri onun faydalarından mahrum bırakmamızı gerektiriyorsa, teknolojik üretim sorununu çözmüş sayamayacağımızdır. Schumacher'in çalışmaları, ekolojik kaygıların büyümesi ve çevreciliğin doğuşu ile aynı zamana denk geldi ve o, çevre hareketi ve topluluk hareketinde birçok kişi için bir kahraman oldu.
1976'da Small Is Beautiful için Prix Européen de l'Essai Charles Veillon ödülüne layık görüldü.
1977 tarihli A Guide for the Perplexed adlı eseri, hem materyalist bilimciliğin bir eleştirisi hem de bilginin doğası ve organizasyonunun bir keşfidir.
Boyut Sorusu
Schumacher, tıpkı akıl hocası Leopold Kohr gibi "boyut sorunu" adını verdiği Small Is Beautiful isimli çalışmasında ayrılıkçılık ve bölgeselcilik sorunlarını tartışır. Tıpkı Kohr gibi, Schumacher de ayrılıkçılık ve insanlığın daha küçük uluslara ve topluluklara ayrılması çağrısında bulunuyor. Ancak ayrılıkçılığın kültürel ve sosyal yönlerine odaklanmak yerine ekonomik perspektifini tartışıyor. Tarihin birleşmeye dayandığı inancını - kabilelerin bir ulus oluşturduğu, bunun daha sonra bir uluslar birliği oluşturduğu ve artık bir dünya hükûmetinin ileriye bakabileceği inancını eleştiriyor. Dünya çapındaki ülke sayısı arttıkça, büyük ulusların daha küçük uluslara bölündüğü için tam tersi bir sürecin gerçekleştiğini belirtiyor ve Balkanlaşmamanın olumsuz çağrışımları olmaması gerektiğini belirtiyor. Aslında daha küçük ulusların ekonomik olarak daha büyük uluslardan daha iyi performans gösterdiğini savunarak "ne kadar büyükse o kadar iyi" fikrini sorguluyor ve İsviçre ve Avusturya'nın Almanca konuşulan bölgelerinin Almanya'ya katılmaya gerek kalmadan müreffeh olabildiklerine işaret ediyor. Schumacher'e göre, Almanya'nın ekonomik başarısından Almanya'nın birleşmesi sorumlu değildi ve kişi başına düşen bazda dünyanın en zengin uluslarının çoğu küçüktür, en büyük ülkeler ise kıyaslandığında fakirdir. Küçük bir ülkenin iç pazar alanının daha küçük olmasının bir engel değil, büyük ekonomik potansiyel ve gelişmenin temeli olduğunu iddia eder.
Schumacher daha sonra, "genel olarak devasa organizasyonların kaçınılmaz olarak gerekli olduğu söylendiği için" "büyüklük" mitinin şirketler söz konusu olduğunda da ortaya çıktığını belirtir. Bununla birlikte, Schumacher'e göre, büyük bir organizasyon yaratılır yaratılmaz, verimli kalabilmek için kaçınılmaz olarak "büyüklük içinde küçüklüğe ulaşmak için yorucu bir girişim" gerektirir; General Motors'un orta ölçekli firmalardan oluşan bir federasyon olarak örgütlendiğini savunur ve Lord Robens yönetimindeki "çok sayıda yarı firmadan oluşan bir federasyon" şeklinde merkezi olmayan İngiliz Ulusal Kömür Kurulu'ndaki deneyimini hatırlatır. Schumacher, birçoğunun hala "büyük boy putperestliği" ile uğraşırken, pratikte kimsenin "küçüklüğün rahatlığını, insanlığını ve yönetilebilirliğini" inkâr edemeyeceğini iddia eder. Leopold Kohr'un argümanlarını tekrarlar - herhangi bir vücut çok büyüdüğünde, aynı zamanda yönetilemez ve son derece işlevsiz hale gelir, aşırı büyümüş şehirlere Londra, New York ve Tokyo örneklerini verir, burada "milyonlar şehrin gerçek değerine katkıda bulunmaz, sadece yalnızca muazzam sorunlar yaratır ve insani bozulmaya neden olur".
Ayrıca, "devasa tapınmayı" teknolojik ilerlemeden kaynaklanan zararlı bir inanç olarak tanımlayarak küreselleşmeyi tartışır - son derece gelişmiş iletişim sistemi, işgücü hareketliliğini büyük ölçüde artırarak insanları "başıboş" hale getmektedir. Her şeyin bir yapıya ihtiyacı olduğunu ve toplu taşımacılığın ortaya çıkmasından önce insanlar nispeten hareketsizken, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki İrlandalı göçmenler gibi birinin hala hareket edebildiğini belirtir. Her şey son derece hareketli hale geldiğinde, tüm yapılar her zamankinden daha savunmasız ve tehdit altındadır. Ona göre hızlı ulaşım, her yapıyı nasıl savunmasız hale getirdiği ve bu teknolojik gelişmenin yıkıcı etkilerini hafifletecek eylemleri nasıl gerekli kıldığı düşünüldüğünde, özgürlüğü sağlamak yerine yok etmektedir. Bu sorunun hem büyük hem de küçük ülkeleri etkilediğini ve şu anda son derece yüksek olan işgücü hareketliliğinin yalnızca sosyal uyumu yok etmekle kalmayıp (yabancılaşma ve anomiye yol açarak) istikrarsızlığa da neden olabileceğini savunmaktadır: "Bu nedenle, beceriliksiz faktörü ne kadar ciddiyse, ülke o kadar büyüktür. Yıkıcı etkileri hem zengin hem de fakir ülkelerde izlenebilir. Amerika Birleşik Devletleri gibi zengin ülkelerde, daha önce de belirtildiği gibi 'megalopolis' üretir. Aynı zamanda, hızla artan ve her zamankinden daha çetin bir “terk etme” sorunu, yani başıboş bırakılan ve toplumda hiçbir yerde yer bulamayan insanlar üretir. Bununla doğrudan bağlantılı olarak, aile düzeyine kadar korkunç bir suç, yabancılaşma, stres, sosyal çöküntü sorunu üretir. Yoksul ülkelerde, yine en şiddetli şekilde en büyük ülkelerde, şehirlere kitlesel göç, kitlesel işsizlik ve kırsal alanlardaki canlılık tükendiği için kıtlık tehdidi yaratmaktadır. Sonuç, azami siyasi istikrarsızlığa maruz kalan, herhangi bir iç uyumdan yoksun bir 'ikili toplum'dur."
Schumacher daha sonra dikkatini, daha büyük devletlere ilhak veya birleşme olarak tanımlanan "büyüklük" tarafından tehlikede olduğunu düşündüğü ulus devletlere kaydırır. Danimarka veya Belçika'nın sırasıyla Almanya ve Fransa'ya ilhak edilmesinin büyümelerini engelleyeceğini, ekonomik potansiyellerinin tamamen yok sayılmasına, dillerini ve kültürlerini tehdit edeceğine ve son olarak ayrılıkçı davalarının modern medya ve siyasetçiler tarafından reddedilmesine yol açacağını belirtir: "Bismarck'ın 1864'te Danimarka'nın küçük bir kısmını değil tamamını ilhak ettiğini ve o zamandan beri hiçbir şey olmadığını hayal edin. Danimarkalılar Almanya'da etnik bir azınlık olacak, belki de resmi dilleri Almanca olan iki dilli hale gelerek dillerini sürdürmek için mücadele edeceklerdi. Ancak kendilerini tamamen Almanlaştırarak ikinci sınıf vatandaş olmaktan kaçınabilirlerdi. Tamamen Almanlaşmış, en hırslı ve girişimci Danimarkalılar karşı konulamaz bir şekilde güneydeki anakaraya doğru sürükleneceklerdi ve o zaman Kopenhag'ın durumu ne olurdu? Uzak bir taşra kenti. Veya Belçika'yı Fransa'nın bir parçası olarak hayal edin. Brüksel'in statüsü ne olurdu? Yine önemsiz bir taşra kenti. Onu büyütmeme gerek yok. Şimdi, Danimarka'nın Almanya'nın bir parçası ve Belçika'nın Fransa'nın bir parçası olarak, birdenbire şimdi sevimli bir şekilde 'nats' olarak adlandırılan şeyin bağımsızlık isteğine dönüştüğünü hayal edin. Bu 'ülke olmayanların' ekonomik olarak geçerli olamayacağına, bağımsızlık arzularının, ünlü bir siyasi yorumcunun sözleriyle, 'ergenlik duygusallığı, siyasi saflık, sahte ekonomi ve katıksız oportünizm' olduğuna dair bitmek bilmeyen hararetli tartışmalar olacaktır.'"
Schumacher devam ediyor - uluslar ve devletler insanlardan oluşur ve insanlar ancak "kendi ayakları üzerinde durabildikleri ve geçimlerini sağlayabildikleri" zaman "yaşayabilir". İnsanların tek bir büyük topluluğa girmeye zorlandıklarında yaşayabilir hale gelmeyeceğini ve aynı şekilde daha küçük, daha tutarlı ve yönetilebilir topluluklara bölündüklerinde de "yaşamaz" olmayacaklarını belirtir. Özgür ve kendine güvenen bir bölge olma arzusunu gerektirdiği için ayrılıkçılıkla alay edilmek yerine alkışlanması gerektiğini savunur. Ayrıca, "bir ülke dünyanın her yerine ihracat yapmak ve dünyanın her yerinden ithalat yapmak istiyorsa, bunu yapmak için tüm dünyayı ilhak etmesi gerektiğine asla karar verilmediğini" savunarak birlikçilik ile alay eder. Bölgeselcilik sorununu "en önemli sorun" olarak tanımlıyor, ancak bölgeselciliğin devletleri serbest ticaret sistemlerinde birleştirmek anlamına gelmediğini, bunun yerine her ülke içindeki tüm bölgeleri geliştirmek anlamına geldiğini vurguladı.
Schumacher, ayrılıkçılığı "bölgesel kalkınma ihtiyacına mantıklı ve rasyonel bir yanıt" olarak nitelendirir ve yoksul topluluklar için başarılı bölgesel kalkınmanın ötesinde bir umut olmadığını savunur. Modern gelişmelerin çoğunun, yalnızca zenginler ve fakirler arasındaki uçurumu genişletmeye yol açtığını, çünkü neredeyse yalnızca sermayeye veya bunun yerine zaten zengin alanlara odaklandıklarını, çünkü bunlar en fazla karı sağladıklarını belirtir. Böylece, modern sanayiciler zaten çok karlı olan bölgeleri daha da zenginleştirmeye çalışırken, fakir bölgeler sefalet içinde kalmaya devam etmektedir. Bu, yoksul bölgeleri "mümkün olan en zayıf pazarlık konumunda" tutar, çünkü yoksul bölgeler en çok ihtiyaç duymalarına rağmen gelişme görmezler. Schumacher, "devlik ekonomisini" artık modern sorunlara uygulanmayan "on dokuzuncu yüzyıl koşullarının ve on dokuzuncu yüzyıl düşüncesinin bir kalıntısı" olarak görür. Modern teknolojik ve bilimsel potansiyelin, büyük devletler yerine bireyler ve küçük gruplarla "yakın temas" içinde, insanın aşağılanmasına karşı mücadeleye odaklanması gerektiğini savunur. Schumacher'e göre demokrasi, ancak küçük ve anlaşılır gruplarda "kendileri olabilen" insanlar meselesidir. İktisadi düşüncenin, "insanı" ele almak yerine yalnızca "milli gelir, büyüme hızı, sermaye/çıktı oranı, girdi-çıktı analizi, işgücü hareketliliği, sermaye birikimi" gibi "geniş soyutlamalar"la meşgul olması halinde yararsız olduğunu savunur. yoksulluk, hayal kırıklığı, yabancılaşma, umutsuzluk, çöküntü, suç, gerçeklerden kaçış, stres, tıkanıklık, çirkinlik ve ruhsal ölüm gerçekleri."
Daha sonra hayatı
Schumacher genç bir adamken kendini adamış bir ateistti, ancak daha sonra materyalist, kapitalist, agnostik moderniteyi reddetmesi, dine karşı büyüyen büyülenmesiyle paralellik gösterdi. Budizm'e ilgi duymaya başladı, ancak 1950'lerin sonlarından itibaren Katoliklik onun düşüncesini büyük ölçüde etkiledi. Papa XIII. Leo'nun " Rerum novarum "'undan Papa XXIII. Ioannes'in Mater et magistra'sına kadar sosyo-ekonomik konularda papalık ansiklopedilerinin öğretisi ile kendi ekonomik görüşleri arasındaki benzerliklere ve ayrıca Katolik düşünürler Gilbert Keith Chesterton, Hilaire Belloc ve Vincent McNabb tarafından desteklenen dağıtımcılığa dikkat çekti. Felsefi olarak, modern felsefe ve toplumun benmerkezci öznelciliği ve göreciliği olarak gördüğü şeyin aksine nesnel bir sistem sağlayan Thomizm'in çoğunu özümsedi. Ayrıca Hristiyan mistisizmi geleneğiyle de büyük ilgi duydu ve Aziz Ávilalı Teresa ve Thomas Merton gibi yazarları derinden okudu. Bunların hepsi, arkadaşı Katolik yazar Christopher Derrick ile paylaştığı ilgi alanlarıydı. 1971'de Katolikliğe geçti.
Schumacher, sonraki yıllarında geniş bir okuyucu kitlesi için röportajlar verdi ve makaleler yayımladı. Ayrıca hayatının aşklarından birinin peşine düştü: bahçıvanlık. Zürih'te bir konferans turu sırasında trende hastalandıktan sonra 4 Eylül 1977'de İsviçre'nin Romont kentindeki Billens hastanesine vardığında kalp krizinden öldü.
Mirası
Schumacher'in kişisel kitap ve arşiv koleksiyonu, Great Barrington, Massachusetts'teki Schumacher Center for a New Economics kütüphanesi tarafından tutulmaktadır. Merkez, güçlü, çeşitli yerel ekonomiler inşa etmek için insanları, toprağı ve toplumu birbirine bağlamak amacıyla bir araştırma kütüphanesi sağlayarak, konferanslar ve seminerler düzenleyerek, makaleler yayınlayarak, model ekonomik programlar geliştirerek ve gruplara teknik yardım sağlayarak Schumacher'in çalışmalarını sürdürüyor.
Nearby Share
Nearby Share, Bluetooth ve Wifi aracılığıyla dosya göndermeye yarayan uygulamadır. Resim, video, metin, iletişim bilgisi, yol, Youtube videosu gibi verilerin hızlı ve kısa mesafeli aktarımını sağlar. 4 Ağustos 2020 tarihinde toplu kullanıma açılmıştır.
Vasco de Ataíde
Vasco de Ataíde (veya Taide), gemisi, Pedro Álvares Cabral'in 1500'deki Hindistan seferinin bir parçası olan Portekizli bir denizciydi. Gemisi yolculuğun başlarında kayboldu ve bu nedenle, filo kazara Brezilya'da kaydedilen ilk Avrupalı varlığı haline geldiğinde orada değildi. Onun hakkında çok az şey biliniyor, hatta kardeşi Pêro de Ataíde hakkında bilinenden bile daha az şey biliniyor. 24 Mart 1500 Salı günü, kaptanlığını yaptığı gemi ve yüz elli mürettebatı batıya, Brezilya'ya doğru yelken açtıktan sonra ortadan kayboldu. Gemi, bir gün önce Batı Afrika kıyılarındaki Yeşil Burun Adaları'ndaki Portekiz yerleşiminden ayrılmıştı.
Gordon Pinsent
Gordon Edward Pinsent, "CC", "FRSC" (d. 12 Temmuz 1930 – ö. 25 Şubat 2023), Kanadalı aktör, senarist, yönetmen, şarkıcı ve oyun yazarı.