cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meksika ekmekleri
Geleneksel Meksika fırınları
Como pan caliente (sıcak ekmek gibi), bir şeyin popüler olduğu veya çok talep edildiği anlamına gelen bir Meksika deyimidir. Buğday ekmeği, mısır ekmeğinin ardından tüketim miktarı açısından ikinci sıradadır ve tüketimi sosyal sınıf ve etnik kökene işaret edebilir. Meksikalılar genellikle kendi hamur işleri ve unlu mamullerini yapmazlar. Bu durum eskiden evlerde genellikle kendi tortillalarını ürettik zamanlar için de geçerlidir. Beyaz ekmek çoğunlukla torta gibi sokak yemekleri ile birlikte veya büyük yemeklerde tortillaya alternatif olarak tüketilir. Pan dulce (tatlı ekmek) en çok sabahları kahvaltının bir parçası olarak veya akşamları saat 18 ile 20 arasında "merienda" adı verilen bir ara öğünün parçası olarak kahve veya sıcak çikolata gibi sıcak bir içecekle birlikte olarak tüketilir. Meksika folklorunda panadero (ekmek satıcısı) bisiklete binerken başının üzerinde büyük bir ekmek sepeti dengeleyen bir adamdır. Eskiden olduğuna göre daha nadiren görülse de böyle ekmek satıcılarını sokaklarda görmek mümkündür. Ekmek satın almanın en yaygın yolu, küçük kasabaların merkezinde veya mahallelerdeki stratejik yerlerde, genellikle yürüme mesafesinde bulunan küçük aile fırınlarıdır. Genellikle aileler rutin olarak mümkün olan en taze ekmeği almak için birini belirli bir saatte fırına gönderir. Ekmek yapımı sektörü, ekmek temel tüketim maddesi olduğu için Meksika'daki en istikrarlı sektörlerden biridir ancak genellikle fiyatları kontrol etme çabaları ve artan üretim maliyeti ile mücadele etmektedir. Süpermarketlerde geleneksel ekmek satışı, mahalle fırınların etkilemiştir.
Meksika fırınları genellikle pasta (pastelería) veya beyaz tatlı ekmek (panadería) yapmakta uzmanlaşmıştır ancak ikisini birlikte yapan fırınlar da vardır. Pastelería'da kek yapmak daha rafine olarak kabul edilir ve "reposteria"yı yapanlar daha da uzmanlaşmıştır ancak daha üst sosyal sınıfların olduğu alanlarda genellikle birbirinden ayrılırlar. Ortalama bir fırın, yıl boyunca yaklaşık yüz çeşit ekmek yapar. Kullanılan un, sömürge döneminden bu yana kullanılan aynı buğday kategorisinden üretilir ancak diğer çeşitlerle çapraz deneyler sayesinde kırılmaya karşı daha dayanıklı unlar geliştirildi. Fırınların çoğunda ticari olarak hazırlanmış maya kullanılır ancak bu tip maya koruyucu içerdiği için bazı fırıncılar ürünlerin tadının bozulduğu düşüncesiyle böyle mayaları kullanmaz.
Geleneksel Meksika fırınları, sömürge döneminden gelen bir kurulum ve çalışma sistemi miras almıştır. Ekmek pişirmek, çıraklık yoluyla öğrenilen bir meslek olarak kabul edilir ancak çocuk işçiliği kanunları bu sistemin uygulanma şeklini sınırlamıştır. Fırıncılık işi hiyerarşik olduğu için fırıncılar meslekte deneyim kazandıkça yükselir. Bununla birlikte, birkaç istisna dışında unlu mamullerin yapımı erkek egemen bir alandır. Kadınlar genellikle ön taraftaki tezgahlarda çalışır.
Unlu mamuller hazır olduğunda, işçiler büyük tepsiler üzerinde bu ürünleri amasijodan dükkânın ön tarafındaki tezgahlara taşır. Kendi kendine erişim sisteminde müşteriler yuvarlak tepsiler ve maşalar alıp ekmeklerini seçerler. Seçtikleri ürünlerle dolu tepsiyi, birinin ekmekleri saydığı ve toplam fiyatı hesapladığı bir tezgaha götürürler. bu tezgahtan aldıkları fişle kasaya gidip ödeme yaparlar. Panaderialarda genellikle soğutuculu raflarda sergilenen krema veya meyve dolgulu kekler, pastalar ve/veya hamur işlerine ayrılmış bir bölüm olabilir. Bir azize adanmış bir niş, özellikle Meksiko'daki fırınlarda Guadalupe Bakiresi ve San Judas Tadeo için tezgâhın veya yazarkasanın yanında, işletmenin ilk satışından elde edilen bir miktar paranın konduğu, mumlar ve çiçeklerle birlikte süslenmiş bir kutu olması yaygındır.
Meksika unlu mamulleri, Amerika Birleşik Devletleri'nin belirli bölgelerinde, özellikle de büyük etnik Meksikalı nüfusa sahip bölgelerde önemli hale geldi. Los Angeles'ta 1920'lerde Meksika usulü ekmek yapan sadece birkaç fırın vardı, ancak Meksika nüfusunun artması ve bu ekmeklerin bir kısmının diğer etnik gruplarda kabul edilmesiyle bu büyük ölçüde arttı. Buna ek olarak, dünyanın en büyük fırıncılık şirketi olan Grupo Bimbo, bir dizi yabancı fırın şirketini satın almış ve bunları orijinal isimleri altında işletmiş ve bazı ürünlerini Meksika'dan dış pazarlara tanıtmıştır.
Çeşitlilik
Yüzyıllar süren deneyler ve çeşitli Avrupa fırıncılık geleneklerinin etkisi ile çoğu Meksika fırınında bulunan mevcut modern unlu mamuller geliştirilmiştir. Çoğu Meksika ekmeği benzersizdir ve Meksika'nın tarihi ve kültürü ile bağlantılıdır. Meksika zaman içinde yaptığı ekmek çeşitliliği bakımından İspanya'yı geride bıraktı ve çeşitli tahminlere göre 300'den 1000'e kadar değişen sayıda ekmek ve türevleri çeşitliliğine sahip. Küçük fırınlarda bile geniş bir ürün yelpazesi vardır.
Fırın ekmekleri
20. yüzyılda ekmek yapımında bir miktar sanayileşme olmuştur, bu alandaki lider Bimbo'dur. Bu çok uluslu şirket, dünya çapından on altı şehirdeki üretimi ile Meksika ekmeği stillerini ihraç etmede bir miktar başarı elde etmiştir. Bununla birlikte, en geleneksel Meksika ekmekleri hala Meksika'da satılmaktadır.
Ekmek çeşitlerinin sayısının tanımlanmasındaki sorunların bir nedeni de adlandırmadır. Ekmek isimleri bölgeden bölgeye ve hatta fırından fırına değişebilir. Bazılarının geçmişte fırıncıların müstehcen şöhretinden dolayı veya iş hayatının monotonluğunu kırmak için denenmiş tuhaf, hatta zıpır isimleri vardır. Adlar, Meksika kültürü ve toplumundan geldiği gibi ürünün şeklinden de gelebilir; corbata (papyon) violín (keman) veya ojo de buey (öküz gözü), sonuncusu içine ekmek hamuru doldurulmuş şişkin bir hamur işidir. Bunun yanı sıra Chilindrina gibi ürünlerin adının net bir anlamı yoktur. Bazı ekmeklerin isimleri Meksika tarihinden gelir - Carlota, 19. yüzyılda Meksika'nın imparatoriçesinin adına atıfta bulunur. Duque (dük) ve polka adlı ekmekler vardır. Bazıları Carmela ve Margarita gibi yaygın kadın isimleriyle ilgilidir ve taco gibi diğer ürünlerde ise elote (mısır) ve zapote (bir meyve türü) gibi diğer yiyeceklere atıfta bulunulur. Bazen isimler yere göre değişim gösterir. Meksika'nın çoğunda bir tür burma şekilli tatlı ekmeğe alamar denir, ancak Los Angeles'taki Meksikalı topluluklarda, bölgedeki çeşitli kavşaklara atıfta bulunularak "otoyol" denir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Meksikalı topluluklarda, Meksika ekmekleri yeni isimler alabilir ve bunlardan bazıları ya ismin çevirisi yoluyla (lazo yerine “rope” [ip]) veya o ülkedeki benzer bir şeye kıyasla İngilizce bir isim verilir. Çeviri yoluyla adlandırma Meksika için de geçerlidir. Dona, "donut"un İspanyolca uyarlamasıdır. Bazen queque olarak adlandırılan panque (pound keklerden), genellikle bir porsiyonluk pound kekleri veya cup kekleri ifade eder.
Genel olarak, ekmek kategorileri hamurun türüne bağlıdır. Rosca (halka) veya cuerno (hilal) gibi bazı şekiller farklı hamurlarla yapılabilir ancak farklı isimlerle ayırt edilirler. Aynı kategorideki ekmekler aynı temel tada sahiptir ancak şekil ve katkı maddeleri bakımından farklılık vardır. Concha, monja, lima, chilidrina ve negrito aynı temel tada sahip ekmektir, ancak birbirlerinden oldukça farklı görünmelerini sağlayan soslar kullanılır. Birçok ekmek çeşidi, genellikle şekkine göre adlandırılır. Örneğin yuvarlak şekilli olup piştiğinde yükselen ekmeklere volcane (volkan) ve almeja (istiridye) denir. Şerit şeklinde hamurdan yapılanlara çoğunlukla insan yapımı nesnelerin adları verilir; reja (ızgara veya korkuluk), estribo (üzengi), puro (puro), libro (kitap), ladrillo (tuğla) ve lazo (ip).
On yedi temel ekmek kategorisi vardır: pan fino (ince ekmek), yumurtalı ekmek ile ince ekmek, yumurtalı ekmek, pan engranillado, hojaldrado (hacimli ürünler), cemitas, picón, masa panque, pasta/pastel, mantecado, kurabiyeler (galleta), paloteado, pambazo, de agua pan enrollado (su ekmeği, başka bir sıvı kullanılmadan yapılır), masa feite, pucha, danesa (Danimarka), pan de vapor (buharda ekmek) pan agrio (ekşi maya) ve pan de maiz (mısır ekmeği).
Satılan en yaygın ekmekler sandviçler ve diğer öğünler için hala temel ekmek olan beyaz ekmeklerdir. Bunlar, tat vermesi için çok az tuz ve/veya şeker atılan basit bir unlu hamurla yapılır. Bu tip ekmekler arasında española, bolo, pan de agua, keman, estribo, cuerno, pan de mesa, virote, juile, pambazo ve telera bulunur.
En çok çeşitlilik, çok çeşitli tatlandırıcılar ve dolgular nedeniyle tatlı ekmeklerde gözlenir. Vanilya ve tarçın, tatlı ekmeklerin çoğundaki önemli malzemelerdir. Diğer önemli aromalar arasında badem, hindistan cevizi, susam, yer fıstığı, ceviz, çikolata, tekila, rom, portakal kabuğu, çilek reçeli, ayva jölesi, kayısı reçeli, elma ve ananas bulunur. Çok fazla şişme ihtiyacı duyan bazı ekmeklerde ince öğütülmüş tequesquite (güherçile veya sodyum nitrat) kullanılır. Bu bileşenin 1700'lerden beri kullanıldığı belgelenmiştir. Tatlı ekmeklerin çoğu pişirilir, ancak bazıları genellikle sığır eti veya domuz yağı, bazen de tereyağı kullanılarak kızartılır. Bunların en popüler olanları churro ve buñuelo'dur.
Özel ekmekler
Koruyucu azizlerin anıldığı günleri de içeren geleneksel etkinlik ve festival kutlamalarında belirli ekmek ve hamur işleri tüketilir. Tatlı veya beyaz ekmek yenir ve genellikle hamur işinin yanında atole veya sıcak çikolata gibi içeceklerle servis edilir. Yumurta, süt, krema veya konserve süt gibi zengin malzemelerle hazırlanan picón hamurundan yapılan ekmekler, Hristiyanların için Lenten diyet kurallarından bittiğiPaskalya Pazarları gibi bayram günleri için yaygındır. Diğer kutlama günlerinde, Noel, Sevgililer Günü, Bağımsızlık Günü ve Puebla Savaşı'nı anma günleri gibi kutlamalar için daha sıradan ekmekler ve kekler süslenir.
Geleneksel bir festival ekmeği pan de pulque'dir. Adından da anlaşılacağı gibi, maguey bitkisinin fermente özsuyu ile yapılan ve en çok Meksika'nın merkezinde ve güneyinde popüler olan bir ekmektir. Çeşitli şekillerde ve çeşitli süslemeler ile hazırlanır ve genellikle Meksika çevresindeki birçok kasaba ve dini pazar arasında kendi fırın kamyonları ile seyahat eden gezgin satıcılar tarafından satılır. Bu ekmeklere bazen pan de burro (eşek ekmeği) da denir çünkü orijinal olarak bu ekmek eşek sırtında gelen satıcılar tarafından taşınırdı. Rosca de reyes (kral yüzüğü), 6 Ocak'ta Epiphany için yapılan geleneksel tatlı ekmektir. Bu, geleneksel olarak krema ile doldurulan ancak Meksika'da genellikle ate (ayva peyniri), kuru üzüm ve fındık ile süslenmiş, Roma kökenli halka şeklinde bir ekmektir. Geleneksel olarak yenirken yanında sıcak çikolata içilir. Yüzüğün içinde, bebek İsa'nın küçük resimleri vardır ve birini bulanlar 2 Şubat'taki Candlemas için tamal yapmaktan sorumlu olur. Bu ekmek ve gelenek, İspanyollar tarafından Meksika'ya getirilmiştir. Pan de muerto (Ölüler Ekmeği), özellikle Michoacán, Meksika Eyaleti, Guerrero, Puebla, Tlaxcala, Veracruz, Hidalgo, Chiapas, Oaxaca ve Mekisko gibi büyük yerli nüfusa sahip eyaletlerde Ölüler Günü kutlaması için önemli bir ekmektir. Bu kutlama gününde, fırıncılar bu hafif tatlı ekmekten yüzlerce somun üretir. Bu ekmekler genellikle sunaklarda adak olarak verilir ve yaşayanlar tarafından da yenir. Bu ekmeklerin çoğu, kemikleri belirtmek için üstte çapraz bir hamur haçı olan bir tür yuvarlak şekildedir. Bununla birlikte, milföy hamuru ile yapılanlar ve koyun, kalp, el, ölüler ve çok süslü çark formasyonları şeklinde olanlar gibi bazı farklı varyasyonları vardır. Oaxaca'da Ölüler Günü için çiçek ve sudan yapılmış küçük boyalı başlarla süslenmiş ekmekler vardır. Hidalgo'da, üstündeki nesnelerin kırmızı renkte olduğu ve bu rengin ölümle ilişkili olduğu için Hispanik öncesi etkiyi gösteren varyasyonları vardır.
Bölgesel ekmekler
Bazı şehirler, özellikle kaliteli fırın ürünleriyle ünlüdür. Bunlara arasındaTingüindín, Michoacan, Acámbaro, Guanajuato, Chilapa de Álvarez, Guerrero, San Juan Huactzinco, Tlaxcala ve Totolac, Tlaxcala yer alır.
Sömürge dönemi
Aztek İmparatorluğu'nun İspanyollar tarafından fethinden önce Meksika'da, Avrupa'da kullanılan anlamda, hiçbir unlu mamul yoktu. O zamanlar (ve hala günümüzde) ana hububat olan mısırdan tortilla adındaki yavaş benzeri yassı ekmek ve haşlanmış mısır ununun mısır koçanı veya muz yaprağına sarılmasıyla yapılan tamal vardı. Diğer tahıl ürünleri arasında, comalda kızartılan ve maguey özsuyu ile şekillendirilen amarant bulunur. Chichimecalar, bir tür yassı ekmek yapmak için mesquite fasulyesinden un yaptı.
Tüm sömürge dönemi boyunca, fırınların uyması gereken pek çok kural vardı. İlk buğday öğütme ruhsatlarını Hernán Cortés'in kendisi verdi ve fiyatları kontrol etmek için kasabaların ana meydanlarında ekmek satılmasını emretti. Sömürge yetkilileri kullanılan buğday miktarını, ekmek ağırlıklarını ve fiyatları belirledi. Her fırın, ürünlerin ayırt edilebilmesi için ürünlerini bir mühürle işaretlemek zorundaydı. Buğday yetiştiricileri hasadı değirmene, değirmende ürettiği unu fırınlara satmak zorundaydı. Tüm işletmeler alımları ve satışları devlete bildirmek zorundaydı. Tüm bu düzenlemenin amacı, ucuz ekmek arzını sağlamak ve piyasa manipülasyonunu önlemekti. Ancak yolsuzluk ve buğdayın tağşişinden dolayı bu önlemler pek etkili olmadı.
Fırıncılık bir ticaret haline geldiğinden, yönetmelikler aynı zamanda loncaların oluşumunu ve usta fırıncı unvanlarını da içeriyordu. Lonca üyeleri, üst sınıflar için pazarlarda satış yapmak ve ekmek pazarının geri kalanının çoğunu kontrol etmek gibi tekelci ayrıcalıklara sahipti. Bu üyelerin İspanyol kökenli olması gerekiyordu ve manastırlarda yardımcı olarak fırıncılık öğrenen yerli kadınlar tarafından yapılanlar gibi, lonca fırınlarının dışında bazı ekmekler satılsa da, bunu yaptıkları için cezalandırılma riskiyle karşı karşıya kaldılar. Bir lonca üyesi olmak yüksek statü taşıyordu ancak esas iş ilerleme şansı olmayan çalışanlar tarafından yapılırdı.
20. yüzyılın başlarına kadar fırın işçilerinin hayatı son derece zordu. Fırıncılık işi, özellikle hamur yoğurma fiziksel olarak zorlayıcıydı ve işçiler günde 14 ile 18 saat arasında değişen vardiyalarla çalışıyordu. Havalandırma eksikliği ve hijyenik olmayan koşullar fırıncılarda solunum yolu enfeksiyonlarına, tüberküloza, boğaz ve burun ülserlerine ve benzer hastalıkların görülme sıklığını arttırdı. İspanyol mal sahipleri, sömürge toplumunun en alt sınıflarını sömürdüler. Sık sık işçileri borçlu köleliğe mahkum ettiler ve yıllarca hamur yoğurmakla cezalandırılabilecek hükümlüler zorla çalıştırıldı. 18. yüzyılda fırıncıların yaklaşık %90'ı yerliydi. Geri kalanı melez veya mestizoydu. Çoğu hastalıktan ve/veya alkolizmden dolayı genç yaşta öldü.
Çeşitli öğünlerde ekmek yemek zamanla yaygınlaştı. Özellikle kahvaltı ekmeğe bağımlı hale geldi. Sömürge döneminde sıcak çikolatalı tatlı ekmek kahvaltısı moda oldu ve 17. yüzyılın sonunda çikolata yerini kahveye bıraktı. Bu gelenek çoğunlukla kaybolmuştur, ancak yine de Meksika'nın birçok yerinde görülebilir. 17. yüzyılın sonunda, Meksika'nın tüm ana kolonyal şehirlerinde yüzlerce fırın vardı. Bu fırınlarda, mahalle bakkallarında, geleneksel pazarlarda ve gezgin tezgahlarda ekmek ve unlu mamul satışı yapılıyordu.
Meksika'nın zengin ekmek çeşitliliği de sömürge dönemine dayanır. Ekmek tarzları kısa sürede sosyal sınıflara göre farklılaştı. Pan floreado adı verilen en iyi ve en beyaz ekmekler soylular ve zenginler için yapılırdı. Alt sınıflar, daha koyu unla yapılan "pambazo" yerdi. "Pambazo", pan (ekmek) ve basso (düşük) sözcüklerinin bir karışımıdır ve bugün bir tür sokak yemeği anlamına gelir. Meksika fırıncılığı üzerindeki Fransız etkisi de sömürge döneminde başladı ve bugün hala bulunan bir temel ekmek olan bolillo (bir Fransız ekmeğine benzer) bu dönemde ortaya çıktı. Sömürge dönemi manastırları da hem kendi tüketimleri için hem de fakirlere yardım etmek için kendi ekmeklerini pişirdikleri için erken dönemde bir yenilik kaynağıydı. 17. yüzyılda Juana Inés de la Cruz, bulunduğu manastırın yemek kitabının bir kopyasını yaptı. Kitaptaki tariflerin yarısı ekmeklere üstüneydi. Bu kurumlar günümüzde hala üretilen buñueles, empanada ve daha birçok ekmeğin tarifini geliştirdi.
En eski ekmekler en temel ekmekler olmasına rağmen, Meksika'da bizcochería adı verilen tatlı ekmeklerde uzmanlaşmış fırınlar 1554 gibi erken bir tarihte ortaya çıktı ve 17. yüzyılın sonunda köklü bir yapıya sahipti. 18. yüzyılın sonunda, çoğu fırında tatlı ekmekler üstüne uzmanlaşmış fırıncılar vardı ve özellikle Meksiko'daki İtalyan göçmenler tarafından popüler hale getirilen kafelerde daha fazla geliştirildi.
19. yüzyıl
Meksika Bağımsızlık Savaşı'ndan sonra fırın işçilerinin çalışma koşullarının iyileştirilmesi amacıyla fırınların sömürge dönemi düzenlemeleri gevşetildi. Buna rağmen hedeflenen iyileşme gerçekleşmedi. Bunun en önemli nedenlerinden biri genel halk için ekmek fiyatlarını düşük tutma ihtiyacıdır. Ekmek fiyatlarını düşük tutabilmek için eski uygulamaların çoğu özellikle de zorla çalıştırma ve borçlu kölelik uygulamasının devam etmesi gerekiyordu.
Değişken siyasi durum ve yerleşik creole ailelerinin çoğunun fırıncılık işine duyduğu hoşnutsuzluk, fırınların sık sık el değiştirmesi anlamına geliyordu. 19. yüzyılın ortalarında ve sonlarında bu durum Fransızlar, İtalyanlar, Avusturyalılar ve Basklar gibi Avrupalı girişimcilerin pazara katılmasını sağladı. Bu girişimcilerin pazara katılması fırınların sayısını artırdı ve ekmek çeşitliliğine yenilik kattı. Bu girişimcilerden biri Oaxaca'ya yerleşen ve kendi işini kuran İtalyan Manuel Mazza'ydı. Mazza, Meksika Devlet Başkanı Benito Juárez'in kayınpederi oldu. Meksiko'daki El Globo fırın zinciri, 1884 yılında İtalyan Tronconi ailesi tarafından kuruldu. Porfirio Díaz rejimi sırasında, özellikle Meksiko'daki kafelerde Fransız ekmekleri ve hamur işleri özellikle tercih ediliyordu. Ayrıca, Meksika-Amerika Savaşı sırasında ABD usulü somun veya sandviç ekmeği tüketime girdi. Yeni ekmek çeşitleri Meksika'ya gelirken bu yeni fırın sahipleri geleneksel Meksika istihdamı ve evlilik yoluyla tekelci uygulamaları benimsedi.
Bu yüzyılın çoğunda istihdam uygulamaları değişmezken, 1895'teki önemli bir grev fırınlar için sonun başlangıcını işaret ederek fırın işçilerinin mesai saatleri dışında yurtlara kapatılması uygulamasına son verdi.
20. yüzyıldan günümüze
20. yüzyılın başlarında mesai saatlerinin dışında fırınları terk edebilseler de fırın işçilerinin hala 14 ile 18 saat arasında değişen vardiyaları vardı. Bu durum uyku ve dinlenme dışında bir şey yapmak için çok az zaman bırakyordu. Ölüler Günü fırıncıların tatil yaptığı nadir günlerden biriydi. Fırıncılık endüstrisinin çoğu yabancıların, özellikle de açık arayla en büyük ekmek tüketicisi olan Meksiko'daki Baskların elindeydi.
Meksika Devrimi, ilk olarak, özellikle iç savaşla izole hale gelen Meksiko'daki eski gıda tedarik sistemlerini yıkarak fırıncılık endüstrisinde büyük bir değişim sağladı. Devrim aynı zamanda emek aktivizmini de ateşledi. Fırıncılar, ilk olarak 1915'te Casa de Obrero Mundial örgütü ile daha büyük işçi hareketine katıldılar ancak bu endüstri Venustiano Carranza hükûmetinin sendika sempatisine rağmen halkı ucuz ekmekle besleme ihtiyacı nedeniyle tavizler kazanmakta zorlandı. Bu durum fırın sahiplerinin işçilerin taleplerinin çoğuna 1928'e kadar direnmelerini sağladı.
20. yüzyılın ortalarında üretim ve satışta yenilikler yapıldı. Bu yüzyılın başında mekanik yoğurucular ve karıştırıcılar kullanılmaya başlandı. 1940'lara kadar fırınların çoğu ürünlerini cam tezgahlarda sergiliyor ve satıyordu. 1950'lerde fırıncı Antonio Ordóñez Ríos tezgahlardan camı kaldırmaya karar verdi ve müşterilerin kendi ekmeklerini seçmelerine ve ürünlerin personel tarafından sayılıp ücretlendirilmek üzere bir tepsiye konmasına izin verdi. Bu bugün Meksika'daki çoğu fırında uygulanan sistemdir.
1950'lerin ortalarından bu yana ekmek çeşitliliği gittikçe azaldı ancak çoğu kendi ürünlerini üreten mahalle fırınları hala gelişiyor. Fırınlar hala birçok Meksikalı için istihdam sağlıyor. Bolillo ve telera gibi temel beyaz ekmekler temel gıda olarak tüketiliyor ve bu tip ekmekler tüm satışların yaklaşık %85'ini oluşturuyor.
Meksika pişirme gelenekleri tarih boyunca değişti ve değişmeye de devam ediyor. Meksikalı işçilerin Amerika Birleşik Devletleri'ne göçü, ABD'de Meksika tarzı fırınların açılmasını sağladı. Meksiko merkezli Grupo Bimbo, uluslararası satın almalar sonucunda dünyadaki en büyük unlu mamuller üreticisi haline geldi.
Fuel (anlam ayrımı)
Fuel İngilizce'de özellikle yanarak herhangi bir enerjiye dönüşebilen materyal için kullanılır.
Fuel aşağıdaki anlamlara gelebilir:
İtalya Borsası
İtalya Borsası, İtalya'nın menkul kıymetler borsasıdır. 1808 yılında kurulmuş olup iç pazarı yönetmek ve düzenlemek, şirketlerin ve aracıların kabul ve listeleme prosedürlerini düzenlemek ve listelenen şirketler için açıklamaları denetlemekten sorumludur. Merkezi Milano'da yer almaktadır.
Lehman Brothers
Lehman Brothers Inc., merkezi ABD'nin New York kentinde bulunan bir Amerikalı yatırım bankasıdır. Ağırlıklı olarak sabit faizli hisse senetleri ile çalışır. 2004 yılı itibarıyla dünya çapında yaklaşık 20.000 çalışanı vardır.
20. yüzyıl felsefesi
20. yüzyıl felsefesi, 19. yüzyıl sonlarından başlayıp günümüze kadar gelen ve devam eden düşünce geleneklerini ve felsefi akımları kapsar. Her çağın felsefesinin kendi toplumsal, kültürel ve siyasal koşullarıyla etkileşimli olduğu gibi, 20. yüzyıl felsefesi de kendi siyasal ve toplumsal gelişmelerinden etkilenmiştir. Çağın siyasal olayları, kültürel ve teknolojik gelişmeler, bilimsel alandaki yeni sonuçlar, ortaya çıkan yeni düşünce eğilimlerinin hepsi 20. yüzyıl felsefesinde görülen bilime yönelik sorgulayıcı yaklaşımların, aklın sorgulanması girişimlerinin, dile yönelik ilginin, özne kavramı üzerinde yürütülen tartışmaların, zihin problemlerinin, yeni bir boyut kazanan bilgi sorununun, cinsellik soruşturmasının, yabancılaşma ve iktidar sorunsalının arka planını oluşturmaktadır. Bu çağın düşünürlerinin çoğunluğu bir şekilde çalışmalarında çağın kuramsal sorunlarını dillendirmiş ve yanıt arayışında olmuştur.
Lehman Brothers
15 Eylül 2008 tarihinde iflasını açıklamasıyla 613 Milyar USD borcu ile ABD tarihinin en büyük iflası meydana geldi. İngiliz Barclays bankası, Lehman Brothers'a ait ticari işlemler ve yatırım bankalarının bir kısmını 1.75 milyar dolara satın aldı.
20. yüzyıl felsefesi
Analitik felsefe
Analitik felsefe 20. yüzyılın ana akımlarından birisidir. Kökenleri Hume'ye kadar uzanan bir felsefe geleneği olarak analitik felsefe, bir yandan dünyanın çok büyük sayıda karmaşık olmayan öğeden meydana geldiğini, öte yandan felsefenin görevinin de bir senteze ulaşma çabası değil dilsel ya da mantıksal analiz olduğu iddiasından hareket eder. Bilimden yana tutum alıp metafiziğe karşı duran bu analitik düşünürler, belli bir şekilde realizmi savunurlar diyebiliriz. Bu akımın önemli farklılıklarıyla birlikte önde gelen temsilcileri George Edward Moore, Bertrand Russell, Gattlob Frege, Ludwig Wittgenstein ve Viyana Çevresi ya da Viyana Okulu olarak bilinmektedir.
Lehman Brothers
Lehman ailesi yönetimindeki dönem (1859-1969)
1844'te bir sığır tüccarının 23 yaşındaki oğlu Henry Lehman, Rimpar, Bavyera, Almanya'dan ABD'ye göç etti. Montgomery, Alabama'ya yerleşti ve orada H.Lehman adında kuru gıda sattığı dükkanını açtı. 1847'de kardeşi Emanuel Lehman'ın gelişiyle firmanın ismi H.Lehman and Bro. olarak değişti. 1850'de en genç kardeşleri Mayer Lehman'ın gelişiyle firma adını tekrar değiştirdi ve Lehman Brothers kuruldu.
20. yüzyıl felsefesi
Yorumsamacılık
Yorumsama ya da hermenuitik yöntemine dayanan felsefe akımı. Felsefe tarihi boyunca yorumsamacılık denilen yaklaşım çeşitli biçimlerde ortaya çıkmış ve çok eski bir düşünme geleneği olmakla birlikte, asıl olarak Schleiermacher, Dilthey, Gadamer'ın katkılarıyla belirginlik kazanmış bir 20. yüzyıl düşüncesidir. Yorumsamacılık, anlam ve anlamlandırma meseleleri noktasında önceliği yorumlayıcıya veren bir yaklaşım gösterir. Genel olarak metin bilimi ya da metin okuması şeklinde anlaşılmış olsa da (kutsal metinlerin anlaşılması ve açıklanması), yorumsamacılık, 19. yüzyılın sonlarından itibaren bir felsefe eğilimi olarak sahneye çıkmıştır.
Lehman Brothers
Lehman ailesi yönetimindeki dönem (1859-1969)
1850'lerde ABD'de pamuk en değerli ürünlerden birisiydi. Pamuğun yüksek piyasa değeri nedeniyle, üç kardeş müşterilerinden ticari malları için ödeme olarak ham pamuk kabul etmeye başladılar, bu onların ticaretteki ikinci işleri haline geldi. Birkaç yıl içinde işleri oldukça büyüdü ve organizasyonlarının büyük bir kısmını oluşturmaya başladı. 1855'te Henry Lehman'ın sarıhummadan vefat etmesinin ardından diğer kardeşler kendi ürünlerinin ticaretine ve komisyonculuk işlerine yoğunlaştılar. 1858'de pamuk ticaretinin merkezi ABD'nin güneyinden fabrikaların ve komisyoncuların bulunduğu New York'a kaydı. Lehman Brothers New York'taki ilk şubesini Manhattan, Liberty Street'te açtı ve 32 yaşındaki Emanuel Lehman, işleri idare etmek için ofisini buraya taşıdı. 1862'de iç savaş yüzünden çeşitli zorluklarla karşılaştılar. Firma John Durr adındaki bir pamuk taciri ile güçlerini birleştirerek Lehman, Durr & Co. şeklini aldı. Savaşın ardından şirket Alabama'nın yeniden inşasına finansal destek sağladı. Firmanın yönetim merkezi en sonunda New York'a taşındı, ve bu durum 1870'te New York Pamuk Borsası'nın kurulmasına yardım etti. Emanuel Lehman 1884'e kadar borsanın yönetim kurulu başkanlığını yaptı. Firma aynı zamanda demir yolu yapımı işine ve finansal danışmanlık işlerine de girdi. Lehman Brothers, 1883'ün başlarında Kahve Borsası'nın ve en sonunda 1887'de New York Borsası'nın üyesi oldu. 1899'da International Steam Pump Company'nin imtiyazlı ve adi hisselerinin halka arzını gerçekleştirdi. International Steam Pump Company'nin halka arzına rağmen firma çok kötü bir durumdaydı ve 1906'ya kadar üretime başlayamadı. 1906'da Philip Lehman'ın yönetiminde firma, Sears, Roebuck and Company tarafından yakından takip edilen General Cigar Co.'yu pazara getirmek için Goldman Sachs ile ortaklık gerçekleştirdi. Takip eden 20 yıl süresince, Goldman Sachs ile yapılan birleşmeden kaynaklanan 100'e yakın sorun halledildi. Bunların içinde bazıları; F.W. Woolworth Company, May Department Stores Company, Gimbel Brothers, Inc., R.H. Macy & Company, The Studebaker Corporation, the B.F. Goodrich Co. ve Endicott Johnson Corporation.
20. yüzyıl felsefesi
Fenomenoloji
Kurucusu Edmund Husserl olan felsefe geleneğidir. 20. yüzyılın tüm felsefi gelişmesini etkilemiş, özne ve bilgi konularında geleneksel felsefe eğilimlerinin dışında bir yaklaşım biçimi geliştirmeye yönelmiştir. "Askıya alma" ve "fenomenolojik indirgeme" olarak adlandırılan ikili bir işlemle fenomenoloji, Kant'ın bilgi alanının dışında bıraktığı gerçekliğin bilinebilir olduğunu öne sürmüş, kendi epistemolojik konumunu bu anlamda öteki felsefelerden üstün tutmaya çalışmıştır. Fenomenoloji felsefesinde Hegel etkisi görülür ve bir akım olarak kendisi de öncelikle varoluşçu felsefeyi, daha sonra da tüm postmodern felsefe tartışmalarını etkilemiştir. Martin Heidegger, Maurice-Merlaue Ponty, Jean-Paul Sartre gibi aynı zamanda varoluşçu felsefenin öncüleri olarak kabul edilen filozoflar, fenomenolojiden etkilenmiş olmalarının yanı sıra, fenomenolojik felsefenin temsilcileri de sayılırlar.
Lehman Brothers
Lehman ailesi yönetimindeki dönem (1859-1969)
Philip Lehman'ın 1925'te emekli olmasının ardından şirketin başına oğlu Robert Lehman "Bobbie" geçti. Şirket Bobbie'nin görev süresi sırasında meydana gelen Büyük Buhran'ı hisse senetleri piyası düzelmişken girişim sermayesi ile atlattı.
Geleneksel bir aile şirketi olan Lehman Brothers'a ilk olarak 1924'te aileden olmayan birisi John M. Hancock katıldı, 1927'de, Monroe C.Gutman, Paul Mazur onu izledi. 1928'de şirket merkezi ünlü One William Street'e taşındı.
20. yüzyıl felsefesi
Yapısalcılık
Yapısalcılık, bir felsefe akımı olarak yapısalcı dilbilim ve onun öncüsü Ferdinand de Sausseure'den kaynaklanır. 20. yüzyılın en önemli akımlarından birisidir. Felsefe tarihi içindeki önemli dönüşümlerin kaynaklarından birisi olmuştur. Bilgi, özne, tarih, dil, benlik, bilinç, toplum vb. bütün teorik kavramlara ilişkin farklı bir perspektif ortaya koymuş ve kendisinden sonra postyapısalcılık olarak bilinen gelişmenin öncüsü olmuştur. Claude Levi-Strauss, Althusser gibi isimlerle anılır.
Lehman Brothers
Lehman ailesi yönetimindeki dönem (1859-1969)
1930'larda Lehman Brothers, ilk televizyon üreticisi DuMont'un halka arzını gerçekleştirdi ve Radio Corporation of America (RCA)'ya kaynak yardımı yaptı.
20. yüzyıl felsefesi
Postyapısalcı felsefe
Özellikle Fransa'da yapısalcılıktan sonra gelişmiş olan ve kaynağında yapısalcılık, fenomenoloji, varoluşçuluk, Nietzscheci felsefe gibi felsefe geleneklerinin bulunduğu, köklü düşünce ve felsefe eleştirisiyle birlikte kendini gösteren felsefe geleneği postyapısalcı felsefe olarak adlandırılmaktadır. Aydınlanma Çağı felsefesi başta olmak üzere, tüm Batı felsefesi tarihine eleştirel bir yönelim gösteren, her tür özcü, ikici (düalist), akıl-merkezci yaklaşımı sorgulayan bir felsefi tutum söz konusudur burada. Başlıca temsilcileri Michel Foucault, Jacques Derrida, Ernesto Laclau, Jean Baudrillard, Julia Kristeva, Gilles Deleuze gibi isimlerdir.
Lehman Brothers
Lehman ailesi yönetimindeki dönem (1859-1969)
1950'lerde Lehman Brothers, Digital Equipment Company'nin ilk halka arzını gerçekleştirdi.
20. yüzyıl felsefesi
Postmodern felsefe
Postmodern felsefe, modern düşüncenin ya da başka bir deyişle aydınlanmacılıktan gelen zihniyet yapısının temelleri bakımından sorgulanması ve genel olarak yadsınması biçiminde ortaya çıkan felsefe eğilimi olarak adlandırılabilir. Postmodern felsefenin soruşturması yalnızca modern düşünceyle sınırlı kalmaz, bir bütün felsefe tarihini hedefler. Postmodern felsefe olarak addedilen felsefeler, genel bir eğilim olarak, özcülük, temelcilik, gerçekçilik, nesnellik, öznelik, düalizm gibi modern felsefede doruğuna ulaşmış olan temel felsefi nosyonları kuşkuyla karşılar ve yadsır. Bu yaklaşım, Jacques Derrida gibi düşünürlerde görüldüğü üzere, Platon'dan beri süregelen ve Modernizmde doruğuna ulaşan metafiziksel felsefeyi sonlandırmaya yönelir.
Kocaeli, İvrindi
Kocaeli, Balıkesir ilinin İvrindi ilçesine bağlı bir mahalledir.
Lehman Brothers
Gelişen ortaklık (1969-1984)
Robert Lehman 1969'da öldü. O öldükten sonra ortaklık içerisinde Lehman ailesine mensup başka kimse kalmadı. Lehman ailesindeki halef eksikliği şirkette bir boşluk yarattı. Aynı zamanda Lehman Brothers, 1970'lerin başında zorlu ekonomik çevrede esen sert rüzgarların tam ortasında kalmıştı. 1972'de şirket zor zamanlar geçiriyordu ve 1973'te Bell & Howell Corporation'ın Yönetim Kurulu Başkanı ve CEO'su Peter Peterson, şirketi kurtarması için getirildi.
20. yüzyıl felsefesi
Eleştirel realizm
Eleştirel realizm, özellikle realizmin kuramsal sınırlılıklarını ve sorunları aşarak yeniden değerlendirme yönelimidir. 20. yüzyıl felsefesinde yapısalcı, pozitivist, yorumsamacı yaklaşımların dışında yeni bir yönelim olarak belirir. Özellikle bilim felsefesi alanında söz sahibi olarak ortaya çıkar. Klasik realizmde bilimin, ampirik olguların gözlemlenmesine indirgenmesinden kaynaklanan sınırlılıkları eleştirel realizm yaklaşımıyla aşılmaya çalışılır. Nicolai Hartmann yüzyılın ilk yarısında bu akımın temsilcilerinden sayılır. Ayrıca en eski felsefi anlamında realizm, fikirlerin gerçekliğine inanmak anlamına geldiğinden, eleştirel realizm bu anlamda da bir ayrım koyar. Eleştirel realizm, buna göre, hem dünyanın gerçekliğini hem de yapısal mekanizmaları kabul eder. Ontolojik anlamda dünyadaki şeyler ya da varlıklar onu tasavvur eden bilinçten bağımsız olarak vardır. Realizm ve eleştirel realizm felsefe, bilim, edebiyat eleştirisi gibi alanlarda farklı boyut ve katmanlarda karşımıza çıkar. Fikirlerin gerçekliğine inanmak şeklindeki realizmin felsefi anlamından edebiyattaki realizmin gerçekçilik olarak anlaşılması bu anlam farklarını gösterir. Georg Lukács'ın tanımlamasına göre edebiyatta realizm, edebiyatın realitenin/gerçekliğin bir yansıması olduğu fikrinden hareket eder. Bilim felsefesi alanında da realizmin gerçekçilik şeklinde anlaşılması söz konusudur. Bu noktada eleştirel realizmin ya da gerçekçiliğin en önemli ismi Roy Bhaskar'dır. Felsefi anlamda eleştirel realistler Bhaskar'ın öncü açılımlarını değerlendirmişlerdir. Andrew Sayer bu felsefi akımın başka bir önemli ismidir.
Kocaeli, İvrindi
Tarihçe
Mahallenin adının nereden geldiği ve tarihi gelişiminin nasıl olduğu konusunda kesin olmamakla birlikte çeşitli rivayetler vardır. Bunlardan en yaygın olanı; Mahallenin Orhan Gazi zamanında, Koca Ali İsminde bir sipahi tarafından tımar olarak kurulduğu yolundadır. Bu özelliği nedeniyle köy, yüzyıllar boyu Osmanlı Devleti'ne asker ve vergi vermiştir. Mahallenin ilk kurulduğu yerin şimdiki yerinden 2-2,5 km. güneyde Balıkesir Edremit karayoluna yakın bir yer olduğu söylenmektedir. Yine rivayetlere göre köy, savaşlar ve işgaller nedeniyle iki defa yer değiştirerek daha kuzeydeki şimdiki yerine taşınmıştır. Hatta günümüzde "köy yeri" diye adlandırılan ve mahallenin 1 km. kadar güneyinde bulunan kalıntıların önceki yerleşim yerlerinden biri olduğu rivayet edilmektedir. Koca Ali'nin kurduğu köy civarın en büyük yerleşim yeri olmuş ve bölgede en çok asker çıkarmasıyla ünlü olmuştur. Yakınlardaki Akbaş mahallesinin de Koca Ali'nin (kır saçlı) kahyasına ait olduğu ve bugünkü köy arazisinin Koca Ali tarafından bağışlandığı söylenmektedir.
Coğrafya
Balıkesir il merkezine 44 km, İvrindi ilçesine 6 km uzaklıktadır.
20. yüzyıl felsefesi
Eleştirel rasyonalizm
20. yüzyıl, özellikle ikinci yarısından itibaren akla yönelik kuşkular, itirazlar ve yadsıyışlar yüzyılı olmakla birlikte, birçok önemli filozof akıl savunuları yapmaya çalışır. Bunların önemli bir bölümü, bilinen anlamda akıl ve akılcılık savunusunu değil, kendileri de sorguladıkları eleştirel bir akılcılık anlayışı geliştirirler. Habermas örneğin, Adorno ve Horkheimer'de görülen araçsal akıl eleştirisinin çok fazla genelleştirilmesine ve bir bütün aklın araçsal akla indirgenmesine karşıdır.Kendisi de akılcılığı eleştirmekte, fakat yine de akıla bir pay bırakmaktadır. Öte yandan eleştirel rasyonalizm denilince ilk akla gelen isim bilim felsefecisi Karl Popper'dir. Öğrencisi Karl Feyerabend tarafından görüşleri yoğun eleştirilere maruz kalıp "Akla Veda" denilmeden önce Popper, eleştirel bir rasyonalizm yöntemi geliştirmeye çalışmıştır. Popper'in eleştirel rasyonalizme dayanan bilim felsefesi, temelde kesin doğrular anlamında bilimsel bilgilere ulaşmayı mümkün görür.
Lehman Brothers
Gelişen ortaklık (1969-1984)
Başkan ve CEO Peter Peterson'ın liderliğinde 1975'te Abraham & Co. edinildi ve 2 yıl sonra saygıdeğer fakat zorlu bir sürecin ardından Kuhn, Loeb & Co. ile birleştirildi, Salomon Brothers, Goldman Sachs ve First Boston'ın ardından ülkenin 4. büyük yatırım bankası Lehman Brothers, Kuhn, Loeb Inc. şeklini almış oldu. Peterson, yatırım bankacılığı sektöründe şirketi ciddi faaliyet zararlarından, 5 yıl art arda rekor karlanmada ve özkaynak karlılığına geçmesinde liderlik yaptı.
1980'lerin başlarında Peterson, şirketin yatırım bankacıları ve tüccarlar arasındaki sorunları gidermesi için şirketin Başkan, COO ve eski tacir Lewis Glucksman'ı Mayıs 1983'te kendi co-CEO'su yaptı. Glucksman, şirkete olan eğilimi yükselten çok sayıda değişiklikler yaptı, bunlara Glucksman'ın yönetim tarzı ve piyasalardaki kriz de eklenince, bu bir güç mücadelesine dönüştü, Peterson'ın ayrılışına ve Glucksman'ın tek CEO olarak kalmasına sebep oldu.
20. yüzyıl felsefesi
Eleştirel teori
Frankfurt Okulu'nun teorik ve felsefi konumunu gösteren adlandırma. Theodor W. Adorno, Max Horkheimer, Jürgen Habermas, Walter Benjamin okulun en tanıdık simalarıdır. Bu düşünürler Marksizm içinde yer almaktadırlar, ancak Marksizmle ilişkileri özel bir nitelik arz eder; Ortodoks Marksizm'in tamamen dışında kalırlar. Aydınlanmacılıkla eleştirel bir ilişki kurarlar, akıl kavramına yönelik çeşitli boyutlarda eleştiriler getirirler. Postmodern soruşturmada görülen akıl eleştirilerinin ilk ipuçlarını Frankfurt Okulu düşünürlerinde görmek mümkündür. Elbette Frankfurt Okulu'nun her üyesinde farklı boyutta bir eleştirellik söz konusudur, ama bu düşünürleri bir okul içinde birleştiren ögelerin temelinde eleştirel teoriyi benimsemeleri yatar. Eleştirel teori, hem teorinin/felsefenin eleştirel bir şekilde değerlendirilmesini ve yeniden yapılandırılmasını, hem de uygulamada eleştirel bir yönelim gözetilmesini ifade eder. Okulun en genel anlamda eleştirel bir düşünce ve eleştirel bir toplum teorisi kurmayı amaçladığı, felsefi çalışmalarında bu eleştirelliğin ortaya konulduğu söylenebilir.
Lehman Brothers
Gelişen ortaklık (1969-1984)
İktidar kavgası üzerine soğuyan ve bu durumdan kötü etkilenen bankacılar şirketi terk etti. Birleşme ve Satın Almalar Komitesi Başkanı Steve Schwarzman, 2003'te Private Equity International'a verdiği röportajda:"Lehman Brothers'ta sonuçta işlevsiz hale gelen son derece çekişmeli kurum içi ortam vardı." şeklinde açıklamada bulundu.
American Ekspress ile birleşme (1984-1994)
American Express'in sahibi olduğu ve yatırım bankacılığından daha çok, komisyonculuk faaliyetleriyle uğraşan menkul kıymetler şirketi, Shearson/American Express, 1984'te 360 Milyon Dolar'a Lehman Brothers'ı satın aldı. 11 Mayıs'ta birleştirilen şirketler, Shearson Lehman/American Express adını aldı. 1988'de Shearson Lehman/American Express ve E. F. Hutton & Co. Shearson Lehman Hutton Inc adı altında birleşti.
1983'ten 1990'a kadar Peter A. Cohen, Shearson Lehman Hutton Inc'in başkanlığını ve CEO'luğunu yaptı ve Shearson Lehman Hutton'ı şekillendirebilmek için E. F. Hutton'ın 1 Milyar Dolar'ını kullandı.
Yatırımların geri çekilmesi ve Bağımsızlık
1993 yılında American Express, yeni CEO'su Harvey Golub idaresinde, bankacılık ve komisyonculuk faaliyetlerinde yatırımlarını geri çekmeye başladı. American Express bankacılık ve portföy yönetimi oluşumlarını sattı. 1994'te Lehman Brothers Kuhn Loeb halka arzı gerçekleştirilerek Lehman Brothers Holdings, Inc.'ten ayrıldı.
Tekrar birleşeceği yönündeki söylentilere rağmen, CEO Richard S. Fuld, Jr. yönetiminde gayet iyi bir performans gösterdi. 2008 yılına gelindiğinde Fuld şirket için 30 yıldır çalışmaktaydı ve bu Wall Street'teki en uzun CEO çalışma süresiydi. Fuld, Lehman Brothers'ı 1997'deki Asya Finansal Krizi'nden 1998 yılında hisse senetlerindeki sadece 22 dolarlık bir düşüşle çıkarmayı başardı fakat ABD'deki kısa dönem pazarlamayı ve krizin Lehman'ın mortgage tahvili teminatlarındaki etkisini küçümsediğini söyledi. Fuld, diğer rakipleri; Bear Stearns, Merrill Lynch, ve Citigroup CEO'larının istifaya zorlanmasına rağmen, Lehman yönetiminde bulunan Vodafone emekli CEO'su Christopher Gent ve IBM'in emekli CEO'su John Akers'ın Fuld'u zorlama konusunda isteksiz olmasından dolayı, Amerika merkezli mortgage krizi yaşandığında işini korudu.
2001'de şirket Cowen & Co.'nun Özel Müşteri Servisi (PCS) bölümünü satın aldı. Daha sonra, 2003'te hızlı bir şekilde, 1989'da yaptıkları varlık yönetimi işine tekrar girdi. Yönetimi altıdaki varlıklarda 2 Milyar Dolarlık bir başlangıçla, Crossroads Group, Lincoln Sermaye Yönetimi sabit getirili bölümü ve Neuberger Berman satın alındı. (PCS) bölümüyle birlikte bu şirketler ve Lehman'ın özel sermaye şirketi, 2007'de vergi öncesi geliri 800 Milyon Dolar civarında olan ve yaklaşık 3.1 Milyar Dolar gelir getiren, Yatırım Yönetimi Bölümü'nü oluşturdu. İflasa gitmeden önceki dönemde şirketin yönetimi altındaki varlıkların değeri 275 Milyar Dolar'ın üstündeydi. Hepsi birlikte 1994'teki halka açılmadan beri, şirket %600'ün üzerinde bir artışla gelirlerini 2.73 Milyar Dolar'dan 19.2 Milyar Dolar'a, çalışan sayısını da %230'un üzerinde bir artışla 8.500'den yaklaşık olarak 28.600'e yükseltti.
2008 ALB ÇİN HUKUK ÖDÜLLERİ'NDE, Lehman Brothers ödüllendirildi.
Kraliçe (anlam ayrımı)
Kraliçe şu anlamlara gelebilir:
Aşağıballık, İnegöl
Aşağıballık, Bursa ilinin İnegöl ilçesine bağlı bir mahalle dir.
Tarihçe
Bu köy 93 Harbi sırasında zulüm gören bir muhacir mahallesidir. Bulgaristanın Varna il merkezine bağlı Pravadı kasabasının Bekçi mahallesinden göçmüştür.
Coğrafya
Bursa il merkezine 61 km, İnegöl ilçesine 16 km uzaklıktadır.
Hugo Ventura
Hugo Ventura (d. 14 Ocak 1988), Portekizli futbolcudur. Primeira Liga ekiplerinden Belenenses'de oynuyor.
Bill Eyrelti
J.R.R. Tolkien'in Yüzüklerin Efendisi adlı eserinde yaratmış olduğu hayali bir kahramandır.
Bill Eyrelti Bree'de yaşayan ve kara süvarilere (Nazgullere) yardım eden bir karakterdir.
Bill Eyrelti, Bree'de yaşayan tuhaf kişilerle görüşen bir hobbittir. Sıçrayan Midilli Hanı'nın ahırındaki atlar çalınınca Frodo ve yoldaşları için at satın almaya giden Bob adlı Hobbit'e atını satabileceğini söyler. Satmak istediği at bir deri bir kemik, yaşlı bir attır. Başka at satan olmadığından Bay Kaymakprüzü'nün verdiği parayla bu atı alırlar. Sonra Frodo ve yoldaşları Bree'den çıkarken Bill Eyrelti gelip Yolgezer'i kötülemeye başlar. Bunu duyan Sam Bill'in burnuna elmasını fırlatır.
Çiçek Nene
Çiçek Nene Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı Yavuzköy (Mamanelis) nüfusuna kayıtlı olup, 1864 doğumludur. Ağagil mahallesinden Davut Kaya’nın kızıdır. Yine aynı köyden Şaban Erişti ile evlenmiş 5 çocuğu olmuştur. Bunlar; Rüştü, Şevki, Şükrü, Metlube ve Gülüfe'dir. 10 Aralık 1947 tarihinde ölmüştür. Nüfus kayıtlarında soyismi Erişti olarak geçmektedir. 1926'da ilk köy adları değiştirilmesinde bu köye kahramanlık ve savaş hizmetlerindeki üstün başarılarından ötürü Yavuz adı verilmiştir. Birinci Dünya Savaşı sırasında düşman kuvvetlerine karşı Sahara dağında Yusufeli’li Sabit Ağa kumandasındaki bir milis kuvveti ile yapılan çarpışmalarda bu köy halkının büyük hizmetleri dokunmuştur.
Farminhão
Farminhão Portekiz'de Viseu belediyesine bağlı olan, 10,72 km2 yüzölçümüne sahip, 787 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Mısır'daki Dünya Mirasları listesi
Mısır'daki Dünya Mirası Alanları, UNESCO'nun Dünya Mirası Listesi'nde veya ülkenin geçici listesinde yer alan kültürel ve doğal miras varlıklarını belirtir. 2020 itibarıyla, Mısır'daki yedi alan bu kategoriye dahil edilmiştir. Doğal Miras olarak listelenen Balina Vadisi dışındaki tüm alanlar Kültürel Miras olarak geçmektedir.
X-Seed 4000
X-Seed 4000 veya Ocean City, Japonya'nın başkenti Tokyo'da düşüncede olan bir gökdelen projesidir. Taisei Corporation tarafından 1995 yılında ultra modern ve teknolojik yaşamı ve vahşi yaşam ve doğa ile etkileşimi birleştiren fütüristik bir ortam olarak tasarlandı.
Önerilen 4 kilometrelik yüksekliği, 6 kilometrelik deniz tabanı ve 800 kata sahip olması 500.000 ila 1.000.000 nüfusu barındırabilmesi düşünülmektedir. Yapının 3.000.000 tonun üzerinde çelikten oluşması planlanmaktadır. Milyonlarca insanın oturabileceği ev, iş merkezleri ve eğlence merkezleri içeren bir yapı olarak planlanmaktadır. Yapı içindeki ulaşım yöntemleri büyük olasılıkla Maglev trenlerini içerecektir.
Bu elektromanyetik tren sistemi hem insanları hem de yükleri bina boyunca taşımaktadır. Maglevler sayesinde binanın tepesine ulaşmak yaklaşık 30 dakika sürmektedir ve binanın tepesinde tüm yıl boyunca kayak yapmak mümkündür. Devasa manyetik asansörler aynı anda 200 kadar sakini çelik kollar arasında taşıyabilmektedir.
Kandahar (anlam ayrımı)
Kandahar aşağıdaki başlıkları ifade ediyor olabilir:
Henderson, Kentucky
Henderson, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kentucky eyaletinde yer alan ve Henderson ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 28.757'dir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 27.373 kişi, 11.693 ev ve 7.389 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
Gonçalo Brandão
Gonçalo Brandão (d. 9 Ekim 1986), Portekizli futbolcudur. Primeira Liga ekiplerinden Belenenses'de kiralık oynuyor.
Mısır üniversiteleri listesi
Bu liste Mısır'daki üniversitelerin listesidir.
Bangladeş ırmakları listesi
Aşağıdaki liste Bangladeş'teki büyük ırmakların listesidir.
Fragosela
Fragosela, Portekiz'de Viseu belediyesine bağlı olan, 10,82 km2 yüzölçümüne sahip, 2.228 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Pili
Pili ile aşağıdakiler kastedilmiş olabilir:
Caledonia, Michigan
Caledonia, Amerika Birleşik Devletleri'nin Michigan eyaletinde yer alan ve Kent ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 12.332'dir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 9.222 kişi, 3.452 ev ve 2.442 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Bourbon viski
Bourbon viski  fermentasyona uğratılmış mısır, çavdar, buğday ya da malt arpasından veya malt çavdardan yapılan viski çeşitidir. Tennessee viskisi ile beraber tüm dünyada ünlü olan Amerikan viskisi'dir. Bourbon ezilmiş mısır, çavdar, buğday ve arpa karışımının (en az %51'i mısır olmak zorunda) damıtılması sonucu elde edilir. Tarihi ABD ve özelde Kentucky ile özdeşleşmiştir. Bourbon üretimi ABD'de kalite standartları gözeten çeşitli kanunlar çerçevesinde yapılabilmektedir.
Tarih
Bourbon viskisi adını Virginia, Bourbon'dan almaktadır. Bourbon kasabası da 1785 yılında kurulmuş ve adını Amerikan Devriminde İngilizlere karşı saf alan Fransız Bourbon Hanedanı'ndan almıştır. 18. yüzyıl sonlarında Pensilvanya eyaletinde viskinin yüksek vergiye tabii olması ve 1794 yılında gerçekleşen viski isyanı  neticesinde birçok İskoç ve İrlandalı yerleşimci Bourbon Virginia'ya yerleşmiştir. Daha sonra Bourbon Kentucky'ye bağlanmıştır. 19. yüzyıla gelindiğinde viski ihracatı bölgenin en önemli iki gelir kaynağından biri olmuştur. Bu bölgede üretilen viski önce Old Bourbon, 1840 yılından sonra kısaltılarak sadece Bourbon adı altında satılmaya başlanmıştır. 1964 yılında Amerikan kongresi Bourbon'u Amerikanın resmi yerel ürünü olarak kabul etmiştir. Kentucky'deki Bourbon ilçesi ve New Orleans'taki Bourbon caddesi, her ikisi de hanedanlığın adını almıştır. Burbon Amerika Birleşik Devletleri'nin herhangi bir yerinde yapılabilse de, Güney eyaletleri ve özellikle Kentucky ile güçlü bir şekilde ilişkilidir. Bourbon viski şu an da Kentucky tarihi, Kentucky mutfağı ve Kentucky kültürü'nde önemli role sahiptir.
Yapılışı
Bourbon viskisinin yapılışı ısıtma, fermentasyon, damıtma ve betletme (olgunlaştırma) süreçlerini içermektedir. Yapılışında çeşitli tahıllar kullanılabilmektedir mısır oranını %51'in altına düşürmemek kaydıyla.
Tohumlar
Bourbon viskisi %51-79 oranında (üreticiye bağlı olarak) mısır, %10-15 çavdar, yine %10-15 oranında malt arpa ve bunların yanında üreticiye bağlı olarak %10 oranında buğday tohumlarının karışımından üretilmektedir. Depolarda toplanan bu tohumlar değirmenlerde un haline getirilir.
Isıtılma Süreci
Tohum karışımı büyük oranda nişasta, bunun yanında az miktarda protein ve yağ da içermektedir. Tohumlardaki nişasta şekere dönüştürülmek üzere pişirilmektedir. Her tohum bu sürecin tamamlanabilmesi için farklı sicaklık ve süre istemektedir.
Pişirilme işlemi damıtılmış suyla (demir içermeyen) yapılmaktadır. Toplam pişirilmesi süresi yaklaşık yarım saattir. Karışım daha sonra fermantasyona bırakılır.