cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
BBC
Tarih
II. Dünya Savaşı sırasında kesintiye uğrayan televizyon yayınları, 1946'da yeniden başladı. BBC Avrupa'daki ilk düzenli renkli televizyon yayınlarını 1967'de başlattı. 1954'e kadar televizyon alanında tekelini korudu. BBC'nin radyo alanındaki tekeli de 1970'lerin başlarında hükûmetin ticari yayınlara izin vermesi ile son buldu.
Harcamalar
BBC 2005-2006 mali yılında harcamaları iki formda gruplandırır.
Toplam haberleşme harcaması 2005-2006 gibi verilir:
Hemichromis
Hemichromis Cichlidae familyasına bağlı bir cinstir.
Kilis'in il yolları
İl yolları, devlet yolları ve uluslararası yollar dışında kalan yollardır. Karayolları Genel Müdürlüğü desteğiyle, İl yerel yönetimleri tarafından yapılır.
Kilis'in KGM kayıtlarındaki 5 il yolunun toplam uzunluğu 75 km.dir. Bu yollardan, günlük geçen toplam araç sayısı 3.146'dır. En fazla aracın geçtiği  yol, 1.156 araçla, 19 km uzunluğundaki  numaralı Kilis k.- Elbeyli yoludur.
Kilis  İl Yolları Kilis'in Karayolları
Gündoğdu, Gönen
Gündoğdu, Balıkesir ilinin Gönen ilçesine bağlı bir mahalledir.
I. Károly
Charles Robert olarak da bilinen I. Charles (Macarca : Károly Róbert ; Hırvatça : Karlo Robert ; Slovakça : Karol Róbert ; 1288 - 16 Temmuz 1342), 1308'den ölümüne kadar Macaristan ve Hırvatistan Kralıydı.
Capetian Anjou Hanedanı mensubuydu ve Salerno Prensi Charles Martel'in tek oğluydu. Babası, Napoli Kralı II. Charles ve Macaristanlı Maria'nın en büyük oğluydu. Dayısı IV. Ladislaus 1290'da öldükten sonra Macaristan'dan hak iddia etti. Taht konusunda soylular Árpád Hanedanı mensubu III. András'dan yana oldular. András çocuksuz ölünce Macar Krallığı'nın başına kim geçecek konusu birçok problem yarattı. Tahta kısa süreliğine sırayla Bohemyalı Wenceslaus ve Macaristanlı Otto çıktı. Charles hükümdar olduğunda Macaristan oligarklar tarafından yönetiliyordu, Charles hükümdarlığı sırasında oligarkların gücünü düşürdü ve birçok reformda bulundu. 16 Temmuz 1342'de vefat eden Charles istikrarlı ve güçlü krallığını oğlu I. Lajos'a miras bıraktı. Çekler ve Habsburglar'a karşı Polonya'yla ittifak kuran I. Charles, 1335'te Kutsal Roma-Germen imparatoru IV. Ludwig ve müttefiki Avusturyalı Albrecht'e karşı zafer kazandı.
Zelotes meronensis
Zelotes meronensis, Zelotes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Ali (anlam ayrımı)
Ali ( o da dan gelmekte), uzantıyla Aliye, şu anlama gelebilir:
Silikon
Silikon veya polisiloksan, siloksan'dan (−R2Si−O−SiR2−, burada R = organik grup) oluşan bir polimer'dir. Bunlar genellikle renksiz yağlar veya kauçuk benzeri maddelerdir. Silikonlar, dolgu macunlarında, yapıştırıcılarda, yağlayıcılarda, tıpta, pişirme kaplarında, ısı ve elektrik yalıtımında kullanılır. Bazı yaygın biçimler arasında silikon yağı, silikon gresi, silikon kauçuk, silikon reçine ve silikon kalafat bulunur.
Kimya
Daha kesin olarak polimerize edilmiş siloksan'lar veya polisiloksanlar olarak adlandırılan silikonlar, her silikon merkezine bağlı iki organik gruplu inorganik silikon-oksijen omurga zinciri'nden (⋯−Si−O−Si−O−Si−O−⋯) oluşur. Genellikle organik gruplar metildir. Malzemeler döngüsel veya polimerik olabilir. −Si−O− zincir uzunluklarını, yan grupları ve çapraz bağlama değiştirilerek, silikonlar çok çeşitli özellikler ve bileşimlerle sentezlenebilir. Sıvıdan jele, kauçuğa ve sert plastiğe kadar kıvamda değişebilirler. En yaygın siloksan lineer polidimetilsiloksan (PDMS), bir silikon yağı'dır. İkinci en büyük silikon malzeme grubu, dallı ve kafes benzeri oligosiloksanlardan oluşan silikon reçine'ye dayanır..
Terminoloji ve tarih
F. S. Kipping, 1901'de polidifenilsiloksan, Ph2SiO (Ph, fenil anlamına gelir, C6H5) formülünü anlatmak için, keton benzofenon, Ph2CO formülüne benzer şekilde (terimi orijinal olarak “silikoketon” idi) "silikon" kelimesini türetti. Kipping, polidifenilsiloksanın polimerik olduğunu, benzofenonun ise monomerik olduğunu çok iyi biliyordu ve Ph2SiO ve Ph2CO'nun zıt özelliklerine dikkat çekti. Kipping'in molekülleri ile ketonlar arasındaki yapısal farklılıkların keşfedilmesi, "silikon"un artık doğru terim olmadığı (genel kullanımda kalsa da) ve modern kimya terminolojinin terminolojisine göre "siloksan" teriminin tercih edildiği anlamına gelir.
İngilizce'de "silicon" olarak tabir edilen ve dilimizde "silisyum" olarak kullanılan element ise silikon polimerinden farklıdır. Silisyum bir kimyasal element, sert koyu gri bir yarı iletken metaloid'dir ve kristalçizgi (ingilizce: crystalline) biçiminde entegre devre'ler (elektronik çipler") ve güneş pil'leri yapmak için kullanılır. Siloksan olarak tabir edilen ve dilimizde kullanılan silikon, karbon, hidrojen, oksijen ve belki başka tür atomları da içeren ve çok farklı fiziksel ve kimyasal özelliklere sahip bileşiklerdir.
Artık silanonlar olarak adlandırılan ancak "silikon" adını hak edebilecek olan silikon-oksijen çift bağları içeren bileşikler, mikroelektronik üretiminde kimyasal buhar biriktirme ve yanma yoluyla seramik oluşumu gibi gaz fazlı işlemlerde uzun süredir ara ürünleri olarak tanımlanmıştır. Bununla birlikte, siloksanlara polimerleşmek için güçlü bir eğilime sahiptirler. İlk kararlı silanon 2014 yılında A. Filippou ve diğerleri tarafından elde edildi.
Temel fonksiyon
Matematikte temel fonksiyon, tek bir değişken, üs, logaritma, sabit ve n.kökten oluşan ve dört temel işlemin (+ – × ÷) bileşkesi ve kombinasyonu kullanılan fonksiyondur. Bu fonksiyonlar (ve sabitler), reel sayılardan oluşan trigonometrik fonksiyonlar ve terslerinden de olabilir (trigonometrik fonksiyonlar ve karmaşık sayılarla ilişkisine bakın).
Örnekler
Temel fonksiyonlar birkaç örnek:
ve
İkinci örnekteki fonksiyon, \arccos(x) ters kosinüs trigonometrik fonksiyonunun, tüm karmaşık düzlemin pozitif kısmındaki biçimidir. Bu yüzden \arccos(x), bir temel fonksiyondur. Temel fonksiyon olmayana örnek olarak aşağıdaki hata fonksiyonu verilebilir:
Temel fonksiyonun tanımına bakıldığında bu fonksiyonun temel fonksiyon olmadığı doğrudan görülemeyebilir. Fakat Risch algoritması kullanılarak bu kanıtlanmıştır.
Dumanalan, Gönen
Dumanalan, Balıkesir ilinin Gönen ilçesine bağlı bir mahalledir.
Ribozom
Ribozom, ribozomal RNA (rRNA) ve proteinlerden oluşan ve hücrenin protein sentezinden görevli olan makromoleküldür. Tüm canlı hücrelerinde bulunmaktadır. (Virüsler halen daha günümüzde canlı varlıklar olup olmadıkları tartışılmaktadır, virüslerde ribozom bulunmamaktadır. Virüsler yerleştikleri hücrenin ribozomunu kullanmaktadır.) Prokaryot hücrelerde sitoplazmada serbest halde, ökaryot hücrelerde ise sitoplazmada serbest halde, kloroplast, mitokondri ve  granüllü endoplazmik retikulumda bulunan 120-200 Å (angstrom) çapındaki yapılardır. Ribozomun yaklaşık %65 kadarı rRNA, geri kalan %35'lik bir kısmı ise ribozomal yapıdaki proteinlerden oluşur. Kompermentalizasyon teşkil etmediği için organel değildir.
Dumanalan, Gönen
Tarihçe
Dumanalan; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ribozom
Yapısı
Ribozom iki alt birimden oluşur. Ökaryotlarda büyük alt birim 60S, küçük alt birim ise 40S'tir.Bu alt birimlerin birleşimi 80 S'lik ökaryot ribozomunu oluşturur. Prokaryotlarda büyük alt birim 50S, küçük alt birim 30 S'tir. Bu alt birimlerin birleşimi ise 70S'lik prokaryot ribozomunu oluşturur.
Dumanalan, Gönen
Coğrafya
Mahallenin il merkezi Balıkesir' e uzaklığı 161 km, ilçe merkezi Gönen' e uzaklığı 16 km. olup 300 m. rakımda bulunan orman mahallesidir.
Ribozom
Yapısı
Kloroplast=70S : 50S ( 23S, 4.5S, 5S rRNA’lar ve ~8 protein; 30S (16S rRNA ve ~11 protein). Mitokondri= 55S türlere göre değişebilir.
(S = Svedberg birimi = Sedimantasyon (çökelme) katsayısı. 1X10-13 sn’de sedimantasyon katsayısı 1S olarak kabul edilir.) Ribozomlar protein sentezlerinin yapıldığı merkezlerdir. Protein sentezleneceği zaman DNA'nın yarım dizisi karşısında sentezlenen mRNA zinciri ribozomun 40S'lik küçük alt birimine bağlanır. Ribozomlar tek yahut gruplar halinde bulunurlar. Tek bulunanlara monomer ribozom, gruplar halinde bulunanlara ise polizom veya poliribozom denir. Bunlar ayrıca hücrenin tipi, gelişmesi ve fonksiyonuna göre ya endoplazmik retikulum'a bağlı veya sitoplazmada serbest olarak bulunurlar. Endoplazmik retikulum'a bağlı olanlar hücre dışına verilecek proteinleri (pankreas, sindirim enzimleri vb.) serbest ribozomlar ise hücrenin ihtiyaç duyduğu yapısal proteinleri sentezler.
Atom teorisi
Kimya ve fizik biliminde atom teorisi; maddenin atom adı verilen süreksiz ve ayrık yapılardan oluştuğunu belirten, maddenin doğası üzerine bir bilimsel teoridir. Antik yunanda felsefi bir kavram olarak başlayan bu düşünce, 19. yy başlarında kimya alanındaki keşiflerin de maddenin gerçekten atomlardan oluştuğunu destekleyen bulgularıyla kendisine ana akım bilimde yer edinmiştir.
Dumanalan, Gönen
Dumanalan florası ve iklim
Maki (Garig) bitki örtüsü hâkimdir. Akdeniz İklimi hâkim olsa da Akdeniz bölgesine göre daha serin bir iklimi vardır (Karasal Akdeniz İklimi). Kışları hava sıcaklığı nadiren -5 dereceleri görebilmektedir. Bölgede görülen genel bitkiler ise Tespih Çalısı (Styrax Officinalis), Çeşitli Meşe Türleri, Akdeniz Dağ Çileği (Arbutus Andrachne), Dağ Çileği (Arbutus Unedo), Akçakesme (Phillyrea Latifolia), Ahlat (Pyrus Elaeagnifolia), Çakal Eriği (Prunus Spinosa) Yılan yastığı (Arum maculatum), Dalakotu Eğreltisi (Asplenium Ceterach), Karaçam (Pinus Nigra) Gibi bitki türleri bulunmaktadır. Köyün Florası 200'ün üzerinde bitki çeşitliliği içermektedir.
Atom teorisi
Atom kelimesi, Eski Yunanca'da "bölünmez" anlamına gelen atomos sıfatından türemiştir. 19. yüzyılda kimyagerler bu terimi daha fazla küçültülemeyen kimyasal elementler için kullanmaya başladılar. İlk başlarda gayet uygun görünen bu kullanım, 20. yüzyıla geçerken elektromanyetizma ve radyoaktivite gibi çeşitli deneyler ışığında, fizikçiler sözde "bölünemez atom"un aslında birbirinden ayrı olarak da bulunabilen türlü atomaltı parçacıklardan (özellikle, elektron, proton ve nötron) meydana gelen kümelenmiş bir yığın olduğunu keşfettiler.
Atomların bölünebilir olduğu anlaşıldıktan sonra fizikçiler "bölünemez" olanı ifade etmek için "temel parçacık" terimini kullanmaya başladılar, Atomun bölünemez olan kısımları, yok edilemez değil. Atom altı parçacıkları çalışan bilim alanı olan parçacık fiziğinde, fizikçiler maddenin gerçek temelini keşfetmeye çalışmaktadırlar.
Felsefi olarak atomculuk
Maddenin ayrık birimlerden oluştuğu fikri, Yunan ve Hint gibi eski kültürlerde göze çarpmakta ve dolayısıyla çok eskiye dayandığı bilinmektedir. "Atom" kelimesi antik Yunan filozofları Leukippos ve onun öğrencisi Demokritos tarafından literatüre kazandırılmıştır. Democritos'un düşünce sisteminde atomlar ezeliydi, sonsuz sayıdaydı, yaratılmamıştı ve maddelerin özellikleri onu oluşturan atomlara bağlıydı. Democritos'un atomculuğu daha sonra Yunan filozof Epikür (M.Ö. 341– M.Ö. 270)ve Epikürcü Romalı şair Lucretius (M.Ö. 99 - M.Ö. 55) tarafından geliştirildi ve detaylandırıldı. Erken Orta Çağ'da atomculuk çoğunlukla unutulmuştu, ancak 12. Yüzyilda Aristoteles'in yeniden keşfedilen yazılarındaki atomculuğa dair alıntılar sayesinde tekrar bilinir hale geldi.
14.Yüzyılda, Lucretius'un De rerum natura ve Laertios Diogenes'in Seçkin Filozofların Yaşamları ve Fikirleri kitapları gibi Atomcu öğretileri anlatan eserlerin tekrar keşfedilmesi konuya akademik ilgiyi arttırdı. Ama Atomculuk, ortodoks Hristiyan öğretileriyle çelişen Epikürcü Felsefeyle bağdaştığından çoğu Avrupalı filozoflar tarafından kabul edilmedi. Fransız rahip Pierre Gassendi (1592–1655) atomların Tanrı tarafından yaratıldığını ve çok fazla sayıda olsalar da sonsuz olmadıklarını savunarak Atom fikrini canlandırdı. Ayrıca birden fazla atomun birleşkesine "molekül" adını veren ilk kişiydi. Gassendi'nin geliştirdiği atom teorisi Fransada hekim François Bernier ve İngilterede doğa filozofu Walter Charleton tarafından popülerleştirildi. Kimyacı Robert Boyle (1627–1691) ve Fizikçi Isaac Newton (1642–1727) da atomculuğu savundu ve 17.Yüzyılın sonlarına doğru bilimsel cemiyetlerin önemli bir kısmı tarafından kabul edildi.
John Dalton
18. yüzyıl sonlarına doğru, atom teorisinin yardımı olmadan kimyasal reaksiyonlarla ilgili iki kanun ön plana çıkmıştır. Bunlardan ilki kütlenin korunumu yasası, Antoine Lavoisier tarafından 1789 yılında formüle edilmiştir. Bir kimyasal reaksiyonda toplam kütlenin sabit kalacağını ifade eder (tepkimeye giren toplam kütle miktarı ile oluşan ürünlerin toplam kütlesi aynıdır). İkinci kanun Joseph Louis Proust tarafından öne sürülen sabit oranlar yasasıdır. Yine ilk defa Joseph Louis Proust tarafından 1799 yılında doğrulanmıştır. Bu kanuna göre bir bileşik kendisini oluşturan elementlere ayrıştırıldığında, ayrıştırılan elementlerin kütlesi, reaksiyona giren ilk madde miktarından bağımsız, her zaman aynı oranda olacaktır
John Dalton kendinden önceki bu çalışmaların üzerinde durmuş, çalışmayı daha da geliştirerek katlı oranlar yasasını geliştirmiştir: belirli bir sayıda bileşik oluşturabilen iki element bir araya getirilirse, sabit kütlede tutulan birinci element ile reaksiyona girecek olan ikinci element, küçük tam sayıların oranları ile birleşirler. Örneğin: Proust kalay oksit üzerinde çalışmaktaydı. Kütlelerinin oranlarının her zaman ya %88.1 kalay - %11,9 oksijen ya da %78.7 kalay - %21.3 oksijen olduğunu fark etti (bunlar sırasıyla kalay (II) oksit ve kalay dioksit idi). Dalton  bu yüzdelerden yola çıkarak 100 gram kalayın ya 13.5 gram ya da 27 gram oksijenle birleşeceğini öngördü: 13.5 ve 27 arasındaki oran 1:2. Dalton, maddenin atom teorisinin bu düzeni mükemmel bir şekilde açıklayabileceğini fark etti. Proust'un kalay oksit örneğinde olduğu gibi; bir kalay atomu ya bir ya da iki oksijen ile reaksiyona girmektedir.
1803 yılında Dalton sözlü olarak ilk defa bazı atomların birbirine göre ağırlıklarınının bulunduğu listesini sundu. Bu çalışma 1805 yılında yayımlandı, fakat çalışmasında bu figürlere tam olarak nasıl ulaştığıyla ilgili bilgi yer almamaktaydı. Bu metot ilk olarak 1807 yılında, tanıdığı olan isim Thomas Thomson tarafından Thomson'ın ders kitabının (A System of Chemistry) üçüncü baskısında verildi. Sonrasında, Dalton bunu tümüyle kendi ders kitabında (A New System of Chemical Philosophy, 1808 -1810) yayımladı.
Dalton, hidrojen atomunu birim alarak birbirleriyle birleştiği oranlara göre atom ağırlıklarını hesaplamıştır. Ancak Dalton, bazı element atomlarının molekül olarak bulunduğunu tahayyül edememiştir — örneğin saf oksijen  O2 olarak bulunabilmektedir. Dahası hatalı olarak iki elementin yapabileceği en basit bileşiğin her zaman iki elementten birer atom şeklinde olduğunu düşünmüştür (yani suyu H2O olarak değil HO olduğunu düşünmüştür.)  Kullandığı aparatların da kaba olmasıyla birlikte bunlar sonuçlarını kusurlu kılmıştır. Örneğin, 1803 yılında, oksijen atomlarının hidrojen atomlarından 5.5 kat ağır olduğuna inanıyordu. Bunun sebebi; suyun içerisinde her 1 gram hidrojene karşılık 5.5 gram oksijen olduğunu ölçmüş olması ve suyun formülünün HO olduğuna inanmasıdır. 1806 yılında, daha iyi verilere ulaştıkça oksijenin aslında 5.5 değil 7 olduğu sonucuna varmış ve hayatının sonuna kadar da böyle kalmıştır. Bu tarihlerde diğerleri ise çoktan oksijenin ağırlığının hidrojene göre 8 olması gerektiği sonucuna ulaşmıştır; eğer Dalton'un su formülüne bakarsak (HO) 8, modern formüle (H2O) göre ise 16.
Roma (mitoloji)
Roma mitolojisinde Roma, Roma şehrinin kişileştirilmiş halidir. Roma, Roma şehrinin karmaşık bir şekilde kişiselleştirilmesinden oluşmaktadır. Ayrıca toplumdaki ideal kadını simgelemektedir. Roma'nın siyasi fikirleri ve dini düşünceleri Romalılar tarafından farklı şekillerde ifade edildi: Madeni paralar, heykeller ve mimari tasarımlarda figürleri kullanıldı Tasvirleri o dönemde diğer tanrıçalardan etkilenmiş olsa da Roma, Roma'nın bir sembolü olarak göze çarpıyordu. Bu tanrıçalardan bazıları şunlardır:
Atom teorisi
Avogadro
Dalton'un teorisindeki kusur 1811 yılında Amedeo Avogadro tarafından düzeltilmiştir. Avogadro, eşit hacimdeki herhangi iki gazın eşit sıcaklık ve basınç altında aynı sayıda molekül içereceğini öne sürmüştür (diğer bir deyişle gaz parçacıklarının kütlesi kapladığı hacimi etkilememektedir). Avogadro yasası; birçok gazın hangi hacimde tepkimeye girdiğine bakarak, gazların iki atomlu yapısıyla alakalı sonuçlara ulaşabilmesine olanak sağlamıştır. Örneğin: iki litre hidrojen sabit sıcaklık ve basınç altında sadece bir litre oksijen ile tepkimeye girip 2 litre su buharı oluşturur. Bunun anlamı; iki partikül suyu oluşturmak için tek bir oksijen molekülü iki parçaya ayrılmaktadır. Dolayısıyla, Avogadro, oksijen ve daha birçok element için daha hatasız ölçümler sunabilmiş ve atom ile molekül arasındaki ayrımı kesin bir biçimde yapmıştır.
Roma (mitoloji)
Roma sanatında ve madeni paralarda, genellikle bir askeri miğferle ve çoğu zaman başka askeri teçhizatla tasvir edildi, ancak Yunanca konuşulan Doğu Roma'da Helen şehir devletlerinin sadık koruyucusu statüsünü ifade eden bir duvar tacı takıyordu. Sık sık madeni paraların üzerinde görünürdü. Sonradan bir kalkan ve mızrakla oturan tasviri Britannia'yı etkiledi. Roma'da birçok farklı eşya üzerinde tasvir edildi. Bunlar şunları içerir:
Atom teorisi
Brown Hareketi
1827 yılında, İngiliz botanist Robert Brown suda yüzen polen tanelerinin içindeki toz parçacıklarının görünen bir sebep olmaksızın sürekli titreştiğini gözlemledi. 1905 yılında ise, Albert Einstein bu Brown hareketinin su moleküllerinin polen taneleriyle sürekli olarak çarpışmasından dolayı olduğunu teori haline getirdi ve bunu açıklamak için tahmini bir matematiksel model geliştirdi. Bu model Fransız fizikçi Jean Perrin tarafından 1908 yılında deneysel olarak doğrulandı ve dolayısıyla parçacık teorisi için ekstra doğrulanma sağladı.
Atom altı parçacıkların keşfi
J. J Thomson'un katot ışınları üzerine çalışmalarıyla elektronu 1897 yılındaki keşfine kadar atomların mümkün olan en küçük parçacık olduğu düşünülüyordu.
Crookes tüpü, iki elektrotun boşlukla ayrıldığı camdan yapılan bir koruyucudur. Bu elektrotlar arasına bir potansiyel fark uygulandığında, katot ışınları elde edilir ve bu ışınlar tüpün son kısmında cama vurduklarında parlayan bir iz bırakır. Deneyler sonucunda Thomson, bu ışınların bir elektrik alan altında saptırılabildiğini fark etti (zaten bilinmekte olan manyetik alana ek olarak). Thomson, bu ışınların ışığın yeni bir formu olmadığını, daha çok "küçük tanecik" (daha sonrasında bilim adamları tarafından elektron olarak yeniden adlandırılacaktı) adını verdiği negatif yüklü ve oldukça hafif parçacıklardan oluştuğu sonucuna vardı. Kütle-yük oranlarını hesapladı ve bilinen en küçük atom olan hidrojeninkinden 1800 kat daha küçük olduğunu gördü. Bu küçük tanecikler, daha önce bilinen hiçbir parçacığa benzemiyordu.
Hoplarchus
Hoplarchus Cichlidae familyasına bağlı bir cinstir.
Atom teorisi
Çekirdeğin keşfi
Thomson'un erik puding modeli, eski öğrencilerinden biri olan ve kütlenin büyük kısmının ve pozitif yükün atom içerisinde çok küçük bir hacimde yoğun olarak bulunduğunu keşfeden ve bunun da atomun merkezi olduğunu düşünen  Ernest Rutherford tarafından çürütülmüştür.
Geiger–Marsden deneyinde, Hans Geiger ve Ernest Marsden (Rutherford'ın emrinde çalışan meslektaşları) ince metal levhalara alfa parçacıkları fırlattılar ve sapmalarını floresan ekran kullanarak ölçtüler. Erikli Puding modelin öngördüğü üzere; çok küçük kütleye sahip elektronlar ve yüksek momentuma sahip alfa parçacıkları her yere dağıldığı için az yoğunlukta olan pozitif yük dağılımı bilgileriyle, deneyciler bütün alfa parçacıklarının metal levhayı kayda değer bir sapma olmadan geçmesini beklediler. Şaşkınlığa uğratacak şekilde, alfa parçacıklarının küçük bir kısmı yüksek sapmaya uğramıştı. Rutherford, bu deney sonucunda pozitif yükün atomun içerisinde tek bir yerde konsantre olarak bulunması gerektiği sonucuna vardı, böylelikle görece yeterli ve yoğun elektrik alan oluşabilecek ve alfa parçacıklarını güçlü bir şekilde saptırabilecekti.
Bunun sonucunda Rutherford, elektron bulutlarının küçük pozitif bir çekirdek etrafında bulunduğu gezegen modelini öne sürdü. Ancak böyle küçük bir alandaki yük yoğunluğu yüksek sapmaya sebep olabilecek bir elektrik alanı oluşturabilirdi.
Atomun kuantum fiziksel modeline yönelik ilk adımlar
Atomun gezegen modelinde iki önemli eksiklik vardı. İlki; güneşin etrafındaki gezegenlerin aksine, elektronlar yüklü parçacıklardı. İvmeli bir hareket yapan elektrik yükünün  klasik elektromanyetizma içerisinde Larmor formülüne göre elektromanyetik dalga yaydığı biliniyordu. Yörüngesel bir hareket yapan yük, sürekli olarak enerji kaybetmeli ve spiral hareketi yaparak çekirdek üzerine saliseler içerisinde çökmeliydi. İkinci önemli eksiklik ise gezegen modeli; gözlemlenen atomun emisyon ve soğurma tayfında (spektrum) bulunan grafiksel anlık yüksek çizgileri (pik) açıklayamamaktaydı. 20. yüzyılın başlarında Kuantum teorisi; Max Planck ve Albert Einstein ışığın enerjisinin quanta(tekil, kuantum) adı verilen, sadece belirli miktarlarda yayılıp, soğurulabildiğini bilimsel olarak ortaya koymasıyla, fizik dünyasında devrime yol açmıştır. 1913 yılında ise, Niels Bohr bu fikir ile klasik fiziği kullanarak atom için Bohr modelini oluşturmuştur. Bohr modelinde, bir elektron çekirdeği sadece açısal momentum ve enerjisi sabit belirli yörüngeler etrafında bulunabilir, çekirdeğe olan uzaklığı (yani yarıçapı) ile enerjisi arasında oran vardır. Bu modele göre, elektron çekirdeğe doğru spiral yapamaz çünkü enerjisini sürekli bir şekilde kaybedemez. Onun yerine sadece enerji seviyeleri" yapabilir. Bu olduğunda ise, enerji değişimiyle orantılı olarak belirli bir frekansta foton soğurur ya da yayımlar (dolayısıyla soğurma ve emisyon spektrumunda keskin çizgiler gözlemlenir).
Bohr modeli mükemmel değildi. Sadece hidrojenin  spektral çizgilerini tahmin edebilmiştir. Birden fazla elektronu olan atomları tahmin edememiştir. Dahası, spektrografik teknolojinin gelişmesi ile birlikte, Bohr modelinin açıklayamayacağı hidrojenin ekstra tayf çizgileri bulunmuştur. 1916'da, Arnold Sommerfeld bu ekstra tayf çizgilerini açıklayabilmek için Bohr modeline eliptik yörüngeler eklemiş, fakat bu da modeli kullanılması çok zor bir hale sokmuştur ve yine de daha karmaşık atomları açıklayamamıştır.
İzotopların keşfi
Radyoaktivite ile oluşan ürünler üzerine deneyler gerçekleştirirken, 1913 yılında radyokimyacı Frederick Soddy, periyodik tablodaki yerlerde birden fazla elementin olabildiğini fark etmiştir. İzotop kelimesi literatüre Margaret Todd tarafından uygun bir isim olarak kazandırılmıştır.
Aynı yıl, J.J. Thomson'ın neon iyonlarını elektrik ve manyetik alanlardan geçirerek diğer uçta fotografik levhalara düşürdüğü bir deney yapmaktaydı. Thomson, levha üzerinde iki parlayan nokta gördü, bunun anlamı iki ayrı sapmaya uğranmasıydı. Thomson daha sonra bunun bazı neon atomlarının farklı kütleye sahip olmasından dolayı olduğu sonucuna vardı. Bu farklı kütlelerin kaynağı daha sonra 1932 yılında nötronların keşfiyle açıklanabilecekti.
Nükleer parçacıkların keşfi
1917 yılında Rutherford, azot gazını alfa parçacıklarıyla bombaladı ve gazın içerisinden hidrojenin yayıldığını gözlemledi (Rutherford hemen fark etti, çünkü daha önce hidrojeni alfa parçacıklarıyla bombalamış ve hidrojen çekirdeğinin son oluşan ürünler arasında olduğunu gözlemlemişti) Rutherford bu hidrojen çekirdeklerinin bizzat azot çekirdeklerinden ayrıldığı sonucuna vardı. (aslında, Rutherford azotu bölmüştü).
Hem kendi çalışmaları hem de öğrencileri Bohr ve Henry Moseley'in çalışmaları sonucunda, Rutherford herhangi bir atomun çekirdeğinin her zaman belirli tam sayıda hidrojen çekirdeğine eşit olabileceğini biliyordu. Bu ve herhangi bir atomun kütlesinin belirli sayıda hidrojen atomun kütlesine kabaca eşit  olmasıyla - o zamanlar parçacıkların en hafifi olarak biliniyordu - şu sonuca vardı; hidrojen atomunun çekirdekleri tekil parçacıklardı ve tüm atom çekirdeklerinin temel bir bileşeniydi. Bu parçacıklara proton adını verdi. Daha sonra yapılan deneylerde Rutherford, çoğu atomun çekirdek ağırlığının sahip olduğu proton ağırlığından çok fazla olduğunu görmüştür. Bu ağırlığın daha önce bilinmeyen yüksüz bir parçacıklardan dolayı olduğunu iddia etmiş ve geçici olarak "Nötron" kelimesini kullanmıştır.
1928 yılında, Walter Bothe alfa parçacıklarıyla bombalanan berilyumun yüksek derecede penetrasyonu olan ve elektriksel olarak yüksüz bir ışıma yaydığını gözlemlemiştir. Daha sonraları bu ışımanın parafinden hidrojenleri sökebileceği keşfedilmiştir. Gama ışımasının metallerdeki elektronlara benzer etkiyi yaptığı göz önüne alındığında, ilk başlarda yüksek enerjili gama ışıması olduğu düşünülmüştür. Fakat daha sonra James Chadwick enerji ve momentum korunumuna bağlı kalarak elektromanyetik radyasyon sebebiyle oluşabilmesi için iyonlaşma etkisinin çok güçlü olduğunu görmüştür. 1932 yılında Chadwick bu gizemli berilyum ışımasına hidrojen ve azot gibi çeşitli elementleri maruz bırakmış ve geri seken yüklü parçacıkların enerjilerini ölçmüştür. Bu radyasyonun aslında elektriksel olarak yüksüz parçacıklardan oluştuğu ve gama ışını gibi kütlesiz olamayacağı sonucuna varmıştır. Onun yerine protona yakın bir kütlesinin olması gerektiğini belirtmiştir. Chadwick bu parçacıkların Rutherford'un bahsettiği nötronlar olduğunu öne sürmüştür. Nötronun keşfinden dolayı Chadwick, 1935 yılında Nobel ödülü almıştır.
Atomun kuantum fiziksel modeli
1924'te Louis de Broglie, her hareket eden parçacığın -özelde elektron gibi atomaltı parçacıkların- bir parça dalga-benzeri davranış gösterdiğini öne sürdü. Erwin Schrödinger bu fikirden etkilenerek bir elektronun atomda parçacık mı yoksa dalga olarak mı daha iyi açıklanabileceğini araştırdı. 1926'da yayınlanan Schrödinger denklemi; elektronu, noktasal parçacıktan ziyade bir dalga fonksiyonu olarak tanımlar. Bu yaklaşım, Bohr'un modelinin açıklayamadığı birçok tayf fenomenini öngörebildi. Yaklaşım matematiksel olarak uygun olsa da görselleştirilmesi zor olduğundan karşıtlığa maruz kaldı. Eleştirenlerden biri,Max Born, Schrödinger'in dalga fonksiyonunun bir elektronu değil bütün olası durumlarını tanımladığını, bu yüzden bir elektronun çekirdeğin etrafındaki herhangi bir konumda bulunma olasılığını hesaplamak için kullanılabileceğini söyledi. Bu, parçacık ve dalga elektron teorilerinin karşıtlığını uzlaştırdı ve dalga-parçacık çiftliği fikrini getirdi. Bu teoriye göre elektronlar hem dalga hem de parçacık özelliklerini gösterebilirdi. Örneğin bir dalga gibi yansıtılabilirdi ve bir parçacık gibi kütleye sahipti.
Elektronları dalga fonksiyonları ile açıklayabilmenin bir sonucu olarak, bir elektronun konumunu ve momentumunu eş zamanlı elde edebilmek matematiksel olarak imkansızdır. Bu durum, bunu ilk kez 1927 yılında tanımlayıp yayımlayan ünlü teorik fizikçi Werner Heisenberg'e ithafen Heisenberg belirsizlik ilkesi olarak adlandırılır. Bu, düzgün ve keskin dairesel yörüngelerle tanımlanmış Bohr'un modelini geçersiz kılmıştır. Atomun modern modelinde ise elektronların konumları olasılıklar olarak tarif edilmiştir. Teorik olarak bir elektron çekirdekten herhangi bir uzaklıkta bulunabilir. Fakat elektronun enerji seviyesine bağlı olarak, çekirdeğin etrafında bazı bölgelerde diğer bölgelere göre özellikle daha sık bulunur. Bu düzene atomik orbital adı verilir. Orbitaller; çekirdek merkezde olmak üzere küre, dambıl, simit gibi birçok şekilde bulunabilir.
Zelotes meinsohni
Zelotes meinsohni, Zelotes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
MakSim
MakSim (Marina Sergeevna Abrosimova; Rusça: Марина Сергеевна Абросимова; d. 10 Haziran 1983 Kazan), Rus şarkıcı ve şarkı sözü yazarı.
Kariyeri
MakSim'in 28 Mart 2006 yılında çıkardığı Трудный возраст (zor yıllar) albümünün 1 500 000' dan fazla lisanslı kopyası satılmış ve Rusya'nın en başarılı şarkıcıları arasına girmiştir. İkinci albümü Мой рай (cennetim) ile sanatçı albümünün yarım milyondan fazla kopyasının satışı ile başarıya ulaşmıştır.
2008 yılında «Бегущая по волнам» (dalgalar üzerinde koşmak) filminin soundtrack'ını, 2009 yılında "Ligalayz" ile birlikte, "Nebo, Zasıpay" (gökyüzü uyuyor) adlı müziği seslendirmiştir. Müzik Тарас Бульба adlı filmin tanıtımında kullanılmıştır. Yine aynı yıl Maksim, Дорога (yol) adlı müziği seslendirmiştir. Müzik, Книга Мастеров (ustanın kitabı) Amerikan Walt Disney film şirketinin çektiği, filmde kullanılmıştır.
Trudniy Vozrast (Трудный возраст)
28 Mart 2006 tarihinde satışa sunulmuştur.
Moy Ray (Мой рай)
15 Kasım 2007 tarihinde yayınlanmıştır.
Adinoçka (Одиночка) (yalnız)
1 Eylül 2009 tarihinde «На радиоволнах» (radyodalgaları üzerinde) adlı parçası Rus radyolarında çalmaya başlamıştır. Sanatçı bu zaman aralığında yayınlanmamaış albümündeki parçalarını derlemiştir.
Sanatçının Popülaritesi
İlk albümünün çıkışı ile birlikte Maksim kısa bir süre sonra Rusya ve diğer BDT (bağımsız devletler topluluğu)ülkelerinde en popüler şarkıcı olmuştur. Kendine özgü tarzı ve azimli çalışmaları ile şarkıcı Rusya'da son 5 yıla damgasını vurmuştur. MakSim, ayrıca başarısı nedeni ile medyada farklı isimler ile gündeme gelmektedir. MakSime verilen bazı unvanlar "priest-prenses" ve "Rusya da en çok satan şarkıcı"' dır. Şimdiye kadar olan albümlerinin her biri sadece Rusya da 1,3 milyon kopyayı aşkın satışa ulaşmıştır.
Ayrıca MakSim' in 7 şarkısı toplam 34 hafta pop listelerinde 1 numara olarak kalmıştır.
15 Temmuz Demokrasi Şehitleri Meydanı
15 Temmuz Demokrasi Şehitleri Meydanı, Türkiye'nin İzmir ilinin Konak ilçesinde yer alan bir meydandır. Mithatpaşa mahallesindeki meydanda Karantina Vapur İskelesi ve Karantina Tramvay İstasyonu bulunmaktadır. Meydanın yüzölçümü 71.500 m2'dir.
Mustafa Kemal Sahil Bulvarı'nın bir bölümünün 2015 yılında başlayan çalışmalarla İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından yer altına alınmasıyla oluşturulan meydan için 2017 yılında yapım ihalesi düzenlendi. Meydan, 17 Şubat 2019'da açıldı.
İzmir Büyükşehir Belediyesi Meclisi'nin Ağustos 2016'daki toplantısında 15 Temmuz Darbe Girişimi'nde hayatını kaybedenler anısına meydana "15 Temmuz Demokrasi Şehitleri" adının verilmesine oy birliğiyle karar verildi. Eski adı Karantina olan bir semtte yer alan meydanın adının "Karantina Meydanı" olarak seçilmemesi eleştirilere neden oldu.
Makarov (şehir)
Makarov, Rusya'nın Sahalin Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Sahalin Adası'nın doğu kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 2.148,43 km² olan şehrin nüfusu 2010 itibarı ile 6.705'tir.
Ziegler-Natta katalizi
Adını Karl Ziegler ve Giulio Natta'dan alan bir Ziegler-Natta katalizi, 1-alkenlerin (alfa-olefinler) polimerlerinin sentezinde kullanılan bir katalizdür. Çözünürlükleriyle ayırt edilen iki geniş Ziegler-Natta katalizi sınıfı kullanılır:
Ziegler-Natta katalizleri, terminal alkenleri (vinil çift bağa sahip etilen ve alkenler) polimerize etmek için kullanılır:
Tarih
1963 Nobel Kimya Ödülü, ilk titanyum bazlı katalizleri keşfettiği için Alman Karl Ziegler'e ve bunları propilenden stereoregüler polimerler hazırlamak için kullandığı için İtalyan Giulio Natta'ya verildi. Ziegler-Natta katalizleri, 1956'dan beri çeşitli poliolefinlerin ticari üretiminde kullanılmaktadır. 2010 yılı itibarıyla, dünya çapında plastik elastomerlerin ve bunlarla ve bunlarla ilgili (özellikle Phillips) katalizlerin alkenlerden üretilen kauçukların toplam hacmi 100 milyon tonu aşmaktadır. Bu polimerler, birlikte dünyanın en büyük hacimli ticari plastiklerini ve aynı zamanda en büyük hacimli ticari kimyasalları temsil etmektedir.
1950'lerin başında Phillips Petroleum'daki işçiler, krom katalizlerinin, Phillips kataliziyle sonuçlanan büyük endüstriyel teknolojileri başlatan etilenin düşük sıcaklıkta polimerizasyonu için oldukça etkili olduğunu keşfettiler. Birkaç yıl sonra Ziegler, TiCl4 ve Al(C2H5)2Cl kombinasyonunun polietilen üretimi için benzer aktiviteler verdiğini keşfetti. Natta, ilk izotaktik polipropileni üretmek için kristalin α-TiCl3'ü Al(C2H5)3 ile kombinasyon halinde kullandı. Genellikle Ziegler katalizleri, etilen dönüşümleri için titanyum bazlı sistemlere atıfta bulunur ve Ziegler - Natta katalizleri, propilen dönüşümleri için sistemleri belirtir. 1970'lerde magnezyum klorürün titanyum bazlı katalizlerin aktivitesini büyük ölçüde artırdığı keşfedildi. Bu katalizler o kadar aktifti ki artık titanyum artık üründen çıkarılmıyordu. Doğrusal düşük yoğunluklu polietilen (LLDPE) reçinelerin ticarileştirilmesini sağladılar ve kristalin olmayan kopolimerlerin geliştirilmesine izin verdiler.
Ayrıca 1960'larda BASF, polipropilen yapmak için gaz fazında mekanik olarak karıştırılan bir polimerizasyon işlemi geliştirdi. Bu işlemde, reaktördeki partikül yatağı ya akışkanlaştırılmadı ya da tamamen akışkanlaştırılmadı. 1968'de ilk gaz fazı akışkan yataklı polimerizasyon süreci olan Unipol işlemi, polietilen üretmek için Union Carbide tarafından ticarileştirildi. 1980'lerin ortalarında Unipol işlemi polipropilen üretmek için daha da genişletildi.
Akışkan yatak işleminin basitliği ve ürün kalitesi dahil özellikleri, tüm dünyada yaygın olarak kabul görmesini sağladı. Günümüzde akışkan yatak prosesi, polipropilen üretiminde en yaygın kullanılan iki teknolojiden biridir.
1970'lerde magnezyum klorür destekli Z-N katalizleri piyasaya sürüldü. Bu katalizler, masraflı adımlar çalışmadan çıkarılabilecek kadar geliştirilmiş faaliyetler sergiler. Bu ihmal edilen işlemler arasında deashing (artık katalizin çıkarılması) ve istenmeyen amorf polimerin çıkarılması yer alıyordu.
Poli-1-alkenlerin stereokimyası
Natta, propilen ve diğer 1-alkenleri polimerize etmek için ilk önce titanyum klorür bazlı polimerizasyon katalizlerini kullandı. Bu polimerlerin kristal malzemeler olduğunu keşfetti ve kristalliklerini, polimer yapının stereoregüdüm denilen özel bir özelliğine atfetti. Polimer zincirlerinde stereore düzenlilik kavramı polipropilen ile soldaki resimde gösterilmektedir. Stereo-düzenli poli (1-alken), şekildeki CH3 grupları gibi - [CH2 − CHR] - birimlerinden oluşan polimer zincirlerindeki alkil gruplarının göreceli yönelimine bağlı olarak izotaktik veya sindiyotaktik olabilir. İzotaktik polimerlerde tüm stereojenik merkezler CHR aynı konfigürasyonu paylaşır. Sindiyotaktik polimerlerdeki stereojenik merkezler, göreceli konfigürasyonlarını değiştirir. Alkil ikame edicilerinin (R) konumunda herhangi bir düzenli düzenlemeden yoksun bir polimere ataktik denir. Hem izotaktik hem de sindiyotaktik polipropilen kristaldir, oysa özel Ziegler – Natta katalizleri ile de hazırlanabilen ataktik polipropilen amorftur. Polimerin stereo-düzenliliği, onu hazırlamak için kullanılan kataliz tarafından belirlenir.
Heterojen katalizler
Alken polimerizasyonu için titanyum bazlı katalizlerin birinci ve baskın sınıfı, kabaca, etilenin homopolimerizasyonu ve etilen/1-alken kopolimerizasyon reaksiyonları için uygun iki alt sınıfa ayrılabilir ve bu, düşük 1-alken içeriği % 2-4 mol (LLDPE reçineleri) olan kopolimerlere ve izotaktik 1-alkenlerin sentezi için uygun katalizlere yol açar. Bu iki alt sınıf arasındaki örtüşme nispeten küçüktür çünkü ilgili katalizlere yönelik gereksinimler büyük ölçüde farklılık gösterir.
Ticari katalizler desteklenir, yani yüksek yüzey alanına sahip bir katıya bağlanır. Hem TiCl4 hem de TiCl3 aktif katalizler verir. katalizlerin çoğundaki destek, MgCl2'dir. Çoğu katalizin üçüncü bir bileşeni, kataliz parçacıklarının boyutunu ve şeklini belirleyen bir taşıyıcı ve malzemedir. Tercih edilen taşıyıcı, çapı 30–40 mm olan mikro gözenekli amorf silis küreleridir. kataliz sentezi sırasında hem titanyum bileşikleri hem de MgCl2 silika gözeneklerine doldurulur. Tüm bu katalizler, Al(C2H5)3 gibi organoalüminyum bileşikleri ile aktive edilir.
Propilen ve daha yüksek 1-alkenlerin polimerizasyonu için tasarlanmış tüm modern destekli Ziegler-Natta katalizleri, aktif bileşen olarak TiCl4 ve destek olarak MgCl2 ile hazırlanır. Tüm bu tür katalizlerin diğer bir bileşeni, organik bir modifiye edici, genellikle bir aromatik diasitin veya bir dieterin bir esteridir. Değiştiriciler, hem katı katalizlerin inorganik bileşenleri ile hem de organoalüminyum eş katalizleri ile reaksiyona girer. Bu katalizler, propileni ve diğer 1-alkenleri, oldukça kristalli izotaktik polimerlere polimerize eder.
Homojen katalizler
İkinci bir sınıf Ziegler-Natta katalizleri reaksiyon ortamında çözünür. Geleneksel olarak, bu tür homojen katalizler metalosenlerden türetilmiştir, ancak aktif katalizlerin yapıları, nitrojen bazlı ligandları içerecek şekilde önemli ölçüde genişletilmiştir.
Metalosen katalizleri
Bu katalizler, tipik olarak MAO, - [O − Al (CH3)] n− olan bir ortak kataliz ile birlikte metalosenlerdir. İdealleştirilmiş metalosen katalizleri titanosen diklorür gibi Cp2MCl2 (M = Ti, Zr, Hf) bileşimine sahiptir. Tipik olarak organik ligandlar, siklopentadienil türevleridir. Bazı komplekslerde, iki siklopentadien (Cp) halkası, −CH2 − CH2− veya> SiPh2 gibi köprülerle bağlanır. Siklopentadienil ligandlarının türüne bağlı olarak, örneğin bir ansa köprüsü kullanarak, metalosen katalizleri propilen ve diğer 1-alkenlerin izotaktik veya sindiotaktik polimerlerini üretebilir.
Metalosen olmayan katalizler
Üçüncü sınıf metalosen olmayan katalizlerin Ziegler-Natta katalizleri, skandiyumdan lantanoid ve aktinoid metallere kadar değişen çeşitli metal kompleksleri ve oksijen nitrojen fosfor ve kükürt içeren çok çeşitli ligandlar kullanır. Metalosen katalizleri için yapıldığı gibi kompleksler MAO kullanılarak aktive edilir.
Ziegler-Natta katalizlerinin çoğu ve tüm alkilaluminyum kokatalizleri havada kararsızdır ve alkilaluminyum bileşikleri piroforiktir. katalizler bu nedenle daima inert bir atmosfer altında hazırlanır ve işlenir.
Sonlandırma süreçleri
Zaman zaman polimer zinciri, zincir sonlandırma reaksiyonunda aktif merkezlerden ayrılır. Sonlandırma için birkaç yol vardır:
β-hidrojen eliminasyon reaksiyonu adı verilen başka bir zincir sonlandırma reaksiyonu türü de periyodik olarak gerçekleşir:
İki zincir sonlandırma reaksiyonu, Ziegler-Natta katalizinde oldukça nadiren meydana gelir ve oluşan polimerler ticari kullanım için çok yüksek moleküler ağırlığa sahiptir. Moleküler ağırlığı azaltmak için, polimerizasyon reaksiyonuna hidrojen eklenir:
Başka bir sonlandırma işlemi, kasıtlı olarak eklenebilen veya gelişigüzel eklenebilen protik reaktiflerin eylemini içerir.
2009 FIFA Konfederasyonlar Kupası Finali
2009 FIFA Konfederasyonlar Kupası Finali, 2009 FIFA Konfederasyonlar Kupası'nın kazananlarını belirlemek için 28 Haziran 2009'da oynanan bir futbol maçıdır. Güney Afrika'nın Johannesburg şehrindeki Ellis Park Stadyumu'nda Amerika Birleşik Devletleri ve Brezilya takımları arasında oynanmıştır. Amerika Birleşik Devletleri, ilk yarıda 2-0 öne geçmiştir fakat Brezilya, ikinci yarıda üç gol atarak 3-2'lik sonuçla galip gelmiştir.
Amerika Birleşik Devletleri ve Brezilya, 2007 yılında kendi kıtalarının galibi olarak Konfederasyonlar Kupası'na katılmaya hak kazanmışlardır ve turnuvada Mısır ve İtalya ile birlikte B grubunda yer almışlardır. Brezilya, Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı 3-0'lık bir galibiyet de dahil olmak üzere grup maçlarındaki üç maçını da kazanarak rahat bir biçimde eleme turlarına kalmıştır. Amerika Birleşik Devletleri ise İtalya'dan sadece bir gol fazla atarak aynı averaja sahip olmasına rağmen grubu ikinci sırada tamamlamış ve eleme turlarına kalmıştır. Amerika Birleşik Devletleri, yarı finalde İspanya'yı 2-0 mağlup etmiştir. Brezilya ise yarı finalde ev sahibi Güney Afrika'yı 1-0 yenmiştir.
Final maçı, Amerika Birleşik Devletleri'nde 3,9 milyon izleyici tarafından televizyonda izlenerek Dünya Kupası olmayan bir maç için o dönemin rekoru olmuştur. Her iki finalist de 2010 FIFA Dünya Kupası'nın eleme aşamasına geçmiş ancak Brezilya çeyrek finalde, Amerika Birleşik Devletleri ise son 16 turunda elenmiştir. Brezilya, ev sahipliği yaptığı 2013 FIFA Konfederasyon Kupası'nı da kazanarak şampiyonluk unvanını korumuştur.
Finale giden yol
FIFA Konfederasyonlar Kupası, altı kıta konfederasyonunun ilgili şampiyonalarını kazanan sekiz erkek millî takımı, ev sahibi ülkenin millî takımı ve son Dünya Kupası şampiyonu arasında oynanan, dört yılda bir düzenlenen uluslararası bir turnuvaydı. 2009 Konfederasyonlar Kupası finalistleri Amerika Birleşik Devletleri ve Brezilya, turnuvadan önce 1999 ve 2003'teki Konfederasyonlar Kupası grup aşaması ve 1994 Dünya Kupası'nın eleme aşaması da dahil olmak üzere on üç kez karşılaşmıştı. Brezilya, bu maçların on iki tanesini kazanırken ABD'nin tek galibiyeti, 1998 CONCACAF Altın Kupa'nın yarı finalinde geldi.
Amerika Birleşik Devletleri, 2007 CONCACAF Altın Kupa'yı kazanarak Konfederasyonlar Kupası'na dördüncü kez katılma hakkı kazandı. Brezilya ise 2007 Copa América'yı kazanarak Konfederasyonlar Kupası'na altıncı kez katılım hakkı kazandı. Ayrıca; Brezilya, daha önce Konfederasyonlar Kupası'nı 1997 ve 2005 yıllarında kazanmıştı. ABD ve Brezilya, son Afrika Uluslar Kupası şampiyonu Mısır ve son Dünya Kupası şampiyonu İtalya ile birlikte Konfederasyonlar Kupası B Grubu'nda yer aldı.
İhor Radivilov
Igor Radivilov (Ukraynaca: Ігор Радівілов; d. 19 Ekim 1992, Mariupol), Ukraynalı artistik jimnastikçi. Boyu 1.68 m, kilosu 67 kg'dır. 2012 Yaz Olimpiyatları'nda Erkekler Artistik Jimnastik dalında Bireysel yarışmalarda 16.316 puanla bronz madalya kazanmıştır. Ayrıca Londra Olimpiyatlarında takım yarışlarında Mykola Kuksenkov, Oleg Stepko, Vitalii Nakonechnyi ve Oleg Verniaiev ile birlikte oluşturdukları Ukrayna takımı 4. olmuştur.
2009 FIFA Konfederasyonlar Kupası Finali
Grup aşaması
Brezilya, grup maçlarına Bloemfontein'de Mısır'a karşı oynayarak başladı. Kaká, beşinci dakikada üç defans oyuncusunu aşırtmalarla geçerek maçın ilk golünü attı. Mısırlı Muhammed Zidan, dört dakika sonra eşitliği getiren golü attı. Brezilya, 11. ve 37. dakikalarda Luís Fabiano ve Juan'ın kafa golleriyle tekrar öne geçti. Mısırlı orta saha oyuncusu Muhammed Şevki, 54. dakikada ceza sahasının dışından attığı golle durumu 3-2'ye getirdi. Bir dakika sonra Muhammed Zidan; kendisinin ikinci, takımın üçüncü golünü attı. 90. dakikada, Ahmed el-Muhammedi'nin ceza sahası içinde topa elle dokunmasıyla Brezilya penaltı kazandı ve Kaká, penaltı golüyle takımına galibiyeti getirdi.
Amerika Birleşik Devletleri, ilk grup maçını İtalya'ya karşı oynadı. 33. dakikada Gennaro Gattuso ile mücadele eden ABD'li orta saha oyuncusu Ricardo Clark kırmızı kart gördü. Giorgio Chiellini'nin Jozy Altidore'a yaptığı müdaheleyle penaltı kazanan ABD, Landon Donovan'ın golüyle ilk yarıyı önde tamamladı. İtalya; 58. dakikada, Amerika doğumlu İtalyan forvet Giuseppe Rossi'nin golüyle eşitliği buldu. 72. dakikada Daniele De Rossi'yle ve 94. dakikada tekrar Giuseppe Rossi'yle goller bulan İtalya, maçı 3-1 kazandı.
ABD ve Brezilya; ikinci grup maçları gününde, Pretoria'daki Loftus Versfeld Stadyumu'nda karşı karşıya geldi ve maç, Brezilya'nın 3-0'lık galibiyetiyle sonuçlandı. 7. dakikada Maicon'un açtığı ortaya kafayla dokunan Felipe Melo, ilk golü attı. 20. dakikada, Robinho'nun golüyle Brezilya, farkı arttırdı. 57. dakikada, Amerikalı orta saha oyuncusu Sacha Kljestan, oyundan atıldı. 62. dakikada, Maicon'un attığı golle Brezilya, maçı 3-0 kazandı. İlk iki maçını kaybeden ABD, Mısır'ın İtalya'ya karşı sürpriz galibiyetiyle gruptan çıkabilme olasılığını sürdürdü.
Brezilya, grup aşamalarındaki son maçında İtalya'yı 3-0 mağlup etti. İlk gol, 37. dakikada Luís Fabiano'dan geldi. Altı dakika sonra, Luís Fabiano, Kaká'nın asistiyle ikinci golü attı. İki dakika sonra, İtalyan futbolcu Andrea Dossena'nın kendi kalesini attığı golle ilk yarı Brezilya'nın 3-0 üstünlüğüyle tamamlandı. İkinci yarı ise gol olmadı.
Mısır'a karşı oynadıkları son grup aşaması maçında ABD, Charlie Davies'in golüyle 21. dakikada öne geçti. Orta saha oyuncusu Michael Bradley, Landon Donovan ile yaptığı verkaçlarla 63. dakikada ikinci golü attı. 71. dakikadaki Clint Dempsey'in golüyle ABD, maçı 3-0 kazandı. Grup maçları bittiğinde ABD, İtalya ve Mısır; üç puandaydı ve Mısır'ın averajı -3, İtalya ve ABD'nin ise -2'ydi. ABD, atılan goller toplamının İtalya'dan bir fazla olmasıyla eleme turlarına katılmaya hak kazandı.
Yarı finaller
Yarı finallerde; Amerika Birleşik Devletleri, A grubu galibi ve son Avrupa şampiyonu İspanya'yla karşı karşıya geldi. ABD, 2-0'lık sürpriz bir galibiyetle İspanya'nın Kasım 2006'da başlayan 35 maçlık yenilmezlik serisine son verdi ve ABD erkek millî takımı kendi Amerika kıtası dışındaki bir turnuvada ilk kez final aşamasına yükseldi. Amerikalılar maça hücum baskısıyla başladılar ve İspanya'nın orta sahaya hakim olma taktiğini bozdular. Maçın ilk golünü, 27. dakikada Jozy Altidore, ceza sahası dışından bir şutla kaydetti. İspanya'nın 9'u isabetli toplam 18 şutuna rağmen ABD yaptığı savunma ile direndi ve 74. dakikada Landon Donovan'ın pasında Sergio Ramos ve Gerard Piqué'nin savunmadaki hatası sonucu topla buluşan Clint Dempsey, takımının ikinci golünü atarak takımını rahatlattı. 86. dakikada ABD'li oyuncu Michael Bradley, kırmızı kart görerek oyun dışı kaldı.
Brezilya ise, bu maçtan bir gün sonra A Grubu ikincisi olan ev sahibi Güney Afrika ile karşılaştı ve sahadan 1-0 galip ayrıldı. Maç, 88. dakikaya kadar golsüz devam etti. Brezilya kalecisi Júlio César, Steven Pienaar'ın uzun mesafeden etkili şutunda ve Siphiwe Tshabalala'nın serbest vuruşunda gole izin vermedi. Oyuna sonradan giren Dani Alves'in serbest vuruştan bulduğu gol ile eşitlik bozuldu.
Yer
Final maçı, Güney Afrika Cumhuriyeti'nin Johannesburg şehrinin merkezindeki Ellis Park Stadyumu'nda oynandı. Stadyum, Konfederasyonlar Kupası ve Dünya Kupası için ufak tadilatlardan geçti ve kapasitesi 61.000 seyirciye yükseltildi. Stadyumun sahası, turnuvanın başlamasından iki hafta önceki uluslararası bir ragbi maçı nedeniyle hasar gördü ve saha görevlileri tarafından saha üzerinde acil bir çalışma yapılması gerekti.
Kapanış seremonisi
Turnuvanın kapanış töreni, final maçından önce Ellis Park Stadyumu'nda gerçekleşti. Seremoni, 2010 FIFA Dünya Kupası açılış töreni için de seçilen VWV Group ve Till Dawn Entertainment tarafından yapıldı. Törende; 150 davulcu, yerel kiliselerden 150 koro şarkıcısı ve 20 profesyonel dansçı görev aldı ve icra edilen performans, turnuva görüntülerinin yansıtıldığı büyük bir topun altında sergilendi. Nelson Mandela'nın on üç yaşındaki torunu Zenani Mandela, maç öncesi Konfederasyonlar Kupası ödülünü podyuma taşıdı.
Hakemler
FIFA, Konfederasyonlar Kupası finalini yönetmesi için daha önce herhangi bir turnuva finalinde görev almamış İsveçli hakem Martin Hansson'ı seçti. Hansson; daha öncesinde, turnuvanın açılış maçında ve çeşitli FIFA gençlik turnuvalarında görev almıştı. İsveçli hakem Henrik Andrén ve İsveçli hakem Fredrik Nilsson yardımcı hakem olarak, Meksikalı hakem Benito Archundia dördüncü hakem olarak ve Kanadalı hakem Héctor Vergara ise yedek yardımcı hakem (beşinci hakem) olarak görev yaptı.