cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muammer Kaddafi yönetimindeki Libya tarihi
Kaddafi'nin kontrolünün iddiası
Hür Subaylar Hareketi, 1971'de Mısır'ın Arap Sosyalist Birliği'ni örnek alarak "Arap Sosyalist Birliği" (ASB) olarak yeniden adlandırıldı ve Kaddafi'nin Libya'sındaki tek yasal parti oldu. Parti, "Libyalıların siyasi bilincini yükseltmek" ve "açık forumlarda tartışmalar yoluyla DKK'nin kamu politikasını formüle etmesine yardımcı olmak" iddiasında olan bir "ulusal ifade aracı" olarak hareket etti. Sendikalar ASB'ye dahil edildi ve grev yasaklandı. Zaten sansüre tabi olan basın, 1972'de resmen devrimin bir temsilcisi olarak görevlendirildi. İtalyanlar ve Yahudi cemaatinden geriye kalanlar, ülkeden sınır dışı edildi ve mallarına Ekim 1970'te el konuldu.
1972'de Libya, Mısır ve Suriye ile Arap Cumhuriyetleri Federasyonu'na katıldı, ancak pan-Arap devletlerinin amaçlanan birliği hiçbir zaman istenen başarıya ulaşamadı ve 1973'ten sonra federasyon fiilen uykuda kaldı.
Aylar geçtikçe devrimci Pan-Arabizm ve İslam'a dair kıyametvari vizyonlarına kapılan Kaddafi; kuşatıcı, şeytani gerici güçler, emperyalizm ve Siyonizm olarak adlandırdığı şeyle ölümcül bir mücadeleye kilitlendi ve dikkatini iç meselelerden ziyade uluslararası meselelere adadı. Sonuç olarak rutin idari görevler, 1972'de Kaddafi'nin yerine başbakan olan Binbaşı Callud'a düştü. İki yıl sonra Callud, Kaddafi'nin zamanını devrimci teorileştirmeye ayırmasına izin vermek için Kaddafi'nin kalan idari ve protokol görevlerini de üstlendi. Kaddafi, silahlı kuvvetlerin başkomutanı ve fiili devlet başkanı olarak kaldı. Yabancı basın, DKK içindeki otoritesinin ve kişiliğinin çöküşü hakkında spekülasyonlar yaptı, ancak Kaddafi kısa süre sonra Libya toplumunu yeniden yapılandırmak için aldığı önlemlerle bu tür teorileri dağıttı.
Sovyet bloğu ile uyum
Eylül darbesinden sonra ABD güçleri, önceki hükûmetle yapılan anlaşma çerçevesinde Wheelus Hava Üssü'nden planlanan geri çekilmeye bilinçli olarak devam etti. Dışişleri Bakanı Salih Busir, İngiliz ve Amerikan askerinin yeni cumhuriyetten çekilmesi müzakerelerinde önemli bir rol oynadı. Amerikan birliğinin sonuncusu, daha sonra Libya'da ulusal bayram olarak kutlanacak olan 11 Haziran 1970'te tesisi Libyalılara devretti. 27 Mart 1970'te el-Adem'deki İngiliz hava üssü ve Tobruk'taki deniz üssü terk edildi.
ABD ile ilişkiler giderek kötüleşirken ve Kaddafi Sovyetler Birliği ve diğer Doğu Bloku ülkeleriyle yakın ilişkiler kurarken, Libya'nın bağlantısız bir ülke olarak duruşunu korudu ve komünizmin Arap dünyasında yayılmasına karşı çıktı. Libya'nın ordusu - İngilizler tarafından eğitilmiş ve teçhiz edilmiş 6.000 kişilik devrim öncesi kuvvetten keskin bir şekilde arttı - Sovyet yapımı zırh ve füzelerle silahlandırıldı.
Petrol siyaseti
Libya devriminin ekonomik temeli petrol gelirleri oldu. Ancak, Libya'nın petrol rezervleri, diğer büyük Arap petrol üreticisi devletlerininkiyle karşılaştırıldığında küçüktü. Sonuç olarak, Libya doğal zenginliğini korumak için çıktıyı paylaştırmaya daha hazırdı ve fiyat artış taleplerini yumuşatmaya diğer ülkelere göre daha az duyarlıydı. Petrol hem çok az gelişmiş bir ülkenin ekonomik ve sosyal kalkınmasını finanse etmenin bir aracı hem de Arapların İsrail'e karşı mücadelesinde kullanılmak için siyasi bir silah olarak görülüyordu.
1969 devrimini izleyen üretim artışına Libya'nın daha yüksek petrol fiyatları, daha fazla gelir payı ve ülkenin petrol endüstrisinin gelişimi üzerinde daha fazla kontrol talepleri eşlik etti. Yabancı petrol şirketleri, 1971 başlarında mevcut oranın üç katından fazla bir fiyat artışı (0,9 ABD dolarından 3,45 ABD dolarına) konusunda anlaştılar. Aralık ayında Libya hükûmeti, British Petroleum'un Libya'daki varlıklarını aniden kamulaştırdı ve bir dış politika anlaşmazlığı sonucunda İngiliz bankalarına yatırılan yaklaşık 550 milyon ABD doları tutarındaki fonu geri çekti. British Petroleum, Libya'nın tazminat teklifini yetersiz bularak reddetti ve İngiliz hazinesi, Libya'nın Sterling bölgesi'ne katılımını yasakladı.
1973'te Libya hükûmeti, ülkede faaliyet gösteren diğer tüm petrol şirketlerindeki kontrol hissesinin millileştirilmesini duyurdu. Bu adım, Libya'ya 1974'ün başlarında yerli petrol üretiminin yaklaşık yüzde 60'ının kontrolünü verdi. Bu rakam daha sonra yüzde 70'e yükseldi. Petrol arama, üretim ve dağıtımında yabancı uzmanlığa ve fonlara duyulan ihtiyaç göz önüne alındığında, tamamının millileştirmesi söz konusu değildi.
1973 petrol krizi
Petrolün İsrail'e ve İsrail'in Batı'daki destekçilerine karşı koz olarak kullanılmasında ısrar eden Libya, 1973'te Petrol İhraç Eden Ülkeler Örgütünü (OPEC) harekete geçmeye şiddetle çağırdı. Libya militanlığı, OPEC'in petrol fiyatlarını artırma, ambargo uygulama ve üretimin kontrolünü ele geçirme tedbirlerinden kısmen sorumluydu. 19 Ekim 1973'te Libya, ABD Başkanı Richard Nixon'ın ABD'nin Yom Kippur Savaşı sırasında İsrail'e 2,2 milyar dolarlık askeri yardım programı sağlayacağını açıklamasının ardından ABD'ye petrol ambargosu uygulayan ilk Arap ülkesi oldu. Suudi Arabistan ve OPEC'teki diğer Arap petrol üreticisi ülkeler ertesi gün aynı şeyi yaptılar.
18 Mart 1974'te diğer Arap ülkeleri petrol ambargolarını kaldırırken, Kaddafi rejimi bunu reddetti. Bu tür politikaların bir sonucu olarak, Libya'nın petrol üretimi 1970 ile 1974 arasında yarı yarıya azalırken, petrol ihracatından elde edilen gelirler dört kattan fazla arttı. Üretim, hükûmetin ekonominin diğer sektörlerine büyük miktarda petrol geliri yatırmaya hazırlandığı bir zamanda - 1975'te - on bir yılın en düşük seviyesinde dibe vurarak düşmeye devam etti. Daha sonra üretim, günde yaklaşık iki milyon varilde sabitlendi. Libya ham petrolünün yüksek fiyatı ve sanayileşmiş dünyadaki durgunluğun tüm kaynaklardan gelen petrol talebini azaltması nedeniyle 1980'lerin başında üretim ve dolayısıyla gelir yine düştü.
1975'te açıklanan Libya'nın Beş Yıllık Ekonomik ve Sosyal Dönüşüm Planı (1976-80), Libya'nın petrol rezervleri tükendikten sonra gelir sağlamaya devam edecek geniş bir ekonomik faaliyetler yelpazesinin geliştirilmesine 20 milyar ABD doları pompalamak üzere programlandı. Libya'yı gıdada kendi kendine yeterli hale getirmek ve kırsal nüfusun kırsal toprakta kalmasına yardımcı olmak amacıyla en büyük yardım payını tarım sektörünün alması planlandı. Devrimden önce çok az olan sanayi, 1981'de başlatılan ikinci planın yanı sıra birinci kalkınma planında da önemli miktarda fon aldı.
Cemahiriyeye geçiş (1973-1977)
Halk komiteleri; üniversiteler, özel ticari firmalar, devlet bürokrasileri ve yayın medyası gibi birbirinden çok farklı kuruluşlarda kuruldu. Valilik, belediye ve bölgesel (en alt) düzeylerde coğrafi temelli komiteler oluşturuldu. Bölge düzeyinde halk komitelerindeki koltuklar doğrudan halk seçimiyle dolduruldu, bu şekilde seçilen üyeler daha sonra daha yüksek seviyelerde hizmet için seçilebilirlerdi. 1973 ortalarında halk komitelerinin sayısı 2000'in üzerindeydi. İdari ve düzenleyici görevleri ve üyelerinin seçim yöntemleri kapsamında halk komiteleri, Kaddafi'nin 1976'da çıkan Yeşil Kitap'ın ilk cildinde öne sürdüğü doğrudan demokrasi kavramını sözde somutlaştırdı. Aynı kavram, "halk kongreleri"nden oluşan yeni bir siyasi yapı oluşturma önerilerinin arkasında da yatmaktadır. Yeni sistemin en önemli parçası, DKK'nin yerini almayı amaçlayan ulusal bir temsil organı olan Genel Halk Kongresi (GHK) idi.
7 Nisan 1976 protestoları
Bu geçiş sırasında, 7 Nisan 1976'da Trablus ve Bingazi'deki üniversitelerdeki öğrenciler, insan hakları ihlallerini ve "Libya'daki yaşamın her alanında" askeri kontrolü protesto ettiler ve özgür ve adil seçimler ile iktidarın sivil bir hükûmete devredilmesi çağrısında bulundular. ;Mevcut gösterilere karşı şiddetli karşı gösteriler yapıldı ve birçok öğrenci hapse atıldı. Ömer Dabob ve Muhammed bin Suud'un da aralarında bulunduğu öğrenciler 7 Nisan 1977'de Bingazi'de alenen infaz edildiler ve haftanın ilerleyen günlerinde Kaddafi karşıtı subaylar da idam edildiler. İnfazların edilenlerinarkadaşları, infazlara katılmaya veya izlemeye zorlandılar. Düzenli infazlar her yıl 7 Nisan'da 1980'lerin sonlarına kadar devam etti.
Mısır-Libya Savaşı
21 Temmuz 1977'de Mısır-Libya sınırında askerler arasında ilk silahlı çatışmalar, ardından kara ve hava saldırıları gerçekleşti. Libya ve Mısır hükûmetleri arasındaki ilişkiler, Ekim 1973'te Yom Kippur Savaşı'nın sona ermesinden bu yana Libya'nın, Mısır Cumhurbaşkanı Enver Sedat'ın barış politikasına karşı muhalefeti ve iki hükûmet arasındaki birleşme görüşmelerinin çökmesi nedeniyle kötüleşiyordu. Mısır hükûmetinin daha 1974'te Libya'ya karşı savaş açmayı düşündüğüne dair bazı kanıtlar var. 28 Şubat 1974'te Henry Kissinger'in Mısır ziyareti sırasında Cumhurbaşkanı Sedat ona bu tür niyetlerini anlattı ve İsrail hükûmetine, Libya ile savaş haline girmesi durumunda Mısır'a bir saldırı başlatmaması için baskı yapılmasını istedi. Ayrıca Mısır hükûmeti Moskova ile askeri bağlarını koparırken, Libya hükûmeti bu işbirliğini devam ettirdi. Mısır hükûmeti ayrıca, 1975'te Muammer Kaddafi'yi devirmeyi başaramayan eski DKK üyeleri Binbaşı Abdülmünim el-Huni ve Ömer Muhayşi'ye yardım etti ve onların Mısır'da ikamet etmelerine izin verdi. 1976'da Mısır hükûmeti, Libya'nın Kahire'deki hükûmeti devirmek için bir plan yaptığını iddia ettiğinden ilişkiler zayıflıyordu. 26 Ocak 1976'da Mısır Cumhurbaşkanı Yardımcısı Hüsnü Mübarek, ABD Büyükelçisi Hermann Eilts ile yaptığı görüşmede Mısır hükûmetinin Libya'daki iç sorunları kullanarak Libya'ya karşı eylemleri teşvik etmeyi amaçladığını belirtti, ancak ayrıntı vermedi. 22 Temmuz 1976'da Libya hükûmeti, Mısır'ın yıkıcı eylemlerinin devam etmesi halinde Kahire ile diplomatik ilişkileri kesme tehdidinde bulundu. 8 Ağustos 1976'da Kahire'deki Tahrir Meydanı'ndaki bir devlet dairesinin banyosunda 14 kişinin yaralandığı patlama meydana geldi ve Mısır hükûmeti ile medyası bunun Libya ajanları tarafından yapıldığını iddia etti. Mısır hükûmeti ayrıca, Libya istihbaratı tarafından Mısır'da sabotaj yapmak üzere eğitilmiş iki Mısır vatandaşını tutukladığını iddia etti. 23 Ağustos'ta Mısır'a ait bir yolcu uçağı, Libya istihbaratıyla çalıştığı bildirilen kişiler tarafından kaçırıldı. Herhangi bir zayiat vermeden sonuçlanan operasyonda suçlular, Mısırlı yetkililer tarafından yakalandılar. Mısır hükûmetinin uçak kaçırma olayındaki Libya suç ortaklığı suçlamalarına misilleme olarak, Libya hükûmeti Bingazi'deki Mısır Konsolosluğunun kapatılmasını emretti. 24 Temmuz'da, savaşçılar Cezayir Cumhurbaşkanı Huari Bumedyen ve Filistin Kurtuluş Örgütü lideri Yaser Arafat'ın arabuluculuğunda ateşkes konusunda anlaştılar.
Afrika
Kaddafi, Uganda Cumhurbaşkanı İdi Amin'in yakın bir destekçisiydi.
Kaddafi, İdi Amin adına Tanzanya'ya karşı savaşmak için binlerce asker gönderdi. Yaklaşık 600 Libya askeri, çökmekte olan Amin rejimini savunmaya çalışırken hayatını kaybetti. Kampala'nın düşmesinden sonra Amin sonunda Suudi Arabistan'a yerleşmeden önce Uganda'dan Libya'ya sürüldü.
Kaddafi, Orta Afrika İmparatorluğu İmparatoru Jean-Bédel Bokassa'ya da yardım etti. Ayrıca 2001 darbe girişimi sırasında, müttefiki Ange-Félix Patassé'yi korumak için restore edilmiş Orta Afrika Cumhuriyeti'ne askeri müdahalede bulundu. Patassé, Libya'ya uranyum, bakır, elmas ve petrol dahil olmak üzere ülkenin tüm doğal kaynaklarından yararlanmak için 99 yıllık bir kiralama veren bir anlaşma imzaladı.
Kaddafi, Güney Afrika'da apartheid'in güçlü bir rakibiydi ve Nelson Mandela ile dostluk kurdu. Mandela'nın torunlarından birinin adının Kaddafi olması, Kaddafi'nin Güney Afrika'daki desteğinin bir göstergesidir. Kaddafi, Mandela'nın 1994 seçim kampanyasını finanse etti ve 1994'te ülkenin demokratik olarak seçilen ilk cumhurbaşkanı olarak göreve başladıktan sonra Mandela, ABD Başkanı Bill Clinton ve diğerlerinin Kaddafi ile bağları kesme yönündeki ricalarını reddetti. Mandela daha sonra, Kaddafi'nin 1990'ların sonlarında Batı dünyasında ana akım kabul görmesine yardımcı olmada kilit bir rol oynadı. Yıllar geçtikçe Kaddafi, devrimci imajı nedeniyle Afrika'nın çoğunda bir kahraman olarak görülmeye başlandı.
Kaddafi, Zimbabve Cumhurbaşkanı Robert Mugabe'nin güçlü bir destekçisiydi.
Kaddafi'nin Bingazi yakınlarındaki Dünya Devrim Merkezi (DDM), Kaddafi'nin desteklediği gruplar için bir eğitim merkezi haline geldi. 2011 itibarıyla iktidarda olan mezunlar arasında Burkina Faso'dan Blaise Compaoré ve Çad'dan Idriss Déby yer alıyor.
Kaddafi, Sierra Leone'deki çatışma sırasında işlenen savaş suçları ve insanlığa karşı suçlardan dolayı Sierra Leone Özel Mahkemesi tarafından suçlanan Liberya savaş ağası başkanı Charles Taylor'ı eğitti ve destekledi. Birleşik Devrimci Cephe'nin kurucusu Foday Sankoh da Kaddafi'nin mezunuydu. Douglas Farah'a göre, "Yakıp yıkma taktiğinin bir parçası olarak erkeklerin, kadınların ve çocukların kollarının ve bacaklarının kesilmesi, bölgenin zengin elmas tarlalarını ele geçirmek için tasarlandı ve ilerlemelerini rutin olarak gözden geçiren ve silah tedarik eden Kaddafi tarafından desteklendi".
Kaddafi'nin güçlü askeri desteği ve mali durumu ona kıta genelinde müttefikler kazandırdı. 2008'de 200'den fazla Afrikalı geleneksel yönetici ve kralın huzurunda kendisini "Afrika'nın Krallarının Kralı" unvanıyla taçlandırmıştı, ancak Afrika'nın siyasi ve askeri birleşmesi konusundaki görüşleri hükûmetlerinden isteksiz bir yanıt aldı. Afrika kralları için yaptığı 2009 forumu, geleneksel yöneticilerin siyaseti tartışırken istikrarsızlığa yol açacağına inanan Ugandalı ev sahipleri tarafından iptal edildi. 1 Şubat 2009'da Etiyopya'nın Addis Ababa kentinde bir 'taç giyme töreni' düzenlendi. Kaddafi, toplanan Afrikalı liderlere şunları söyledi: "Egemen ülkelerimizin Afrika Birleşik Devletleri'ni elde etmek için çalışması konusunda ısrar etmeye devam edeceğim."
Kaddafi ve uluslararası militan direniş hareketleri
1971'de Kaddafi, Fransa Libya'nın Çad'ı işgal etmesine karşı çıkarsa Fransa'ya karşı savaşta "devrimci silah" da dahil olmak üzere tüm silahları kullanacağı konusunda uyardı. 11 Haziran 1972'de Kaddafi, Filistinli militan gruplar için gönüllü olmak isteyen herhangi bir Arap'ın "adını herhangi bir Libya büyükelçiliğine kaydettirebileceğini" duyurdu. Ayrıca saldırılar için mali destek sözü verdi. 7 Ekim 1972'de Kaddafi, komünist Japon Kızıl Ordusu tarafından gerçekleştirilen Lod Havalimanı katliamını övdü ve Filistinli terörist grupların benzer saldırılar düzenlemesini talep etti.
Bildirildiğine göre Kaddafi, 1972 Yaz Olimpiyatları'nda Münih Katliamı'nı gerçekleştiren "Kara Eylül Hareketi"nin önemli bir finansörüydü. 1973'te İrlanda Deniz Kuvvetleri, Sovyet silahlarını Libya'dan Geçici IRA'ya taşıyan Claudia gemisini İrlanda karasularında ele geçirdi. 1976'da Geçici IRA'nın bir dizi terör eyleminin ardından Kaddafi, "Britanya'yı sarsan ve onun ruhunu parçalayan bombaların Libya halkının bombaları olduğunu açıkladı. İngilizler geçmişte yaptıklarının bedelini ödesinler diye onları İrlandalı devrimcilere gönderdik" dedi.
Filipinler'de Libya, Güney Filipinler'de ayrılıkçı bir İslam devleti kurmak amacıyla şiddet eylemleri gerçekleştirmeye devam eden Moro İslami Kurtuluş Cephesi'ni destekledi. Libya ayrıca Yeni Halk Ordusu'nu destekledi ve Libya ajanlarının Filipinler Komünist Partisi ile görüştükleri görüldü. İslamcı terör örgütü Ebu Seyyaf'ın da Libya'dan fon aldığından şüpheleniliyor.
Kaddafi ayrıca 1979'da Mısır, İsrail ile bir barış anlaşması yürüttüğünde Libya'nın Mısır ile ilişkilerine nihai olarak zarar veren Filistin Kurtuluş Örgütü'nün güçlü bir destekçisi oldu. Libya'nın Mısır ile ilişkileri kötüleşirken Kaddafi, Sovyetler Birliği ile daha yakın ilişkiler kurmaya çalıştı. Libya, süpersonik MiG-25 savaş uçaklarını alan Sovyet bloğu dışında ilk ülke oldu, ancak Sovyet-Libya ilişkileri nispeten uzak kaldı. Kaddafi ayrıca bir Sahra İslam devleti kurulması çağrısında bulunarak ve Sahra Altı Afrika'da hükûmet karşıtı güçleri destekleyerek, özellikle İslami nüfusa sahip ülkelerde Libya'nın etkisini artırmaya çalıştı.
1970'lerde ve 1980'lerde bu destek bazen o kadar özgürce veriliyordu ki en anlayışsız gruplar bile Libya'dan destek alabiliyordu; gruplar genellikle Kaddafi'ninkinden çok uzak ideolojileri temsil ediyordu. Kaddafi'nin yaklaşımı genellikle uluslararası kamuoyunu şaşırtma eğilimindeydi.
Ekim 1981'de Mısır Cumhurbaşkanı Enver Sedat öldürüldü. Kaddafi cinayeti alkışladı ve bunun bir "ceza" olduğunu belirtti.
Aralık 1981'de ABD Dışişleri Bakanlığı, Libya'ya seyahat için ABD pasaportlarını geçersiz kıldı ve Mart 1982'de ABD, Libya petrolünün ithalatını yasakladı.
Golden Kamuy
Golden Kamuy, Satoru Noda tarafından yazılan bir manga serisidir. Seri, Ağustos 2014 tarihinden bu yana Shueisha'nın Weekly Young Jump dergisinde yayınlanmaktadır. Seri, 20. yüzyılın başlarında Hokkaidō'da Rus-Japon Savaşı gazisi olan Saichi Sugimoto'yu ve Asirpa adında genç bir Aynu kızının yardımıyla Aynu halkının büyük bir altın servetini bulma arayışını takip etmektedir.
Muammer Kaddafi yönetimindeki Libya tarihi
Kaddafi ve uluslararası militan direniş hareketleri
Kaddafi'nin hükûmetin yüz milyonlarca parasını Nikaragua'daki Sandinistleri eğitmek ve silahlandırmak için harcadığı bildiriliyor. Nikaragua Devlet Başkanı Daniel Ortega onun müttefikiydi.
Golden Kamuy
Geno Studio tarafından hazırlanan bir anime televizyon serisi uyarlaması Nisan-Haziran ve Ekim-Aralık 2018 tarihleri arasında iki sezon halinde yayınlandı. Üçüncü sezonu ise Ekim-Aralık 2020 tarihleri arasında yayınlandı. Brain's Base tarafından hazırlanan dördüncü sezonu ise yapım aşamasındadır.
Muammer Kaddafi yönetimindeki Libya tarihi
Kaddafi ve uluslararası militan direniş hareketleri
Nisan 1984'te Londra'daki Libyalı mülteciler iki muhalifin idamını protesto etti. MI5 tarafından ele geçirilen iletişimler, Trablus'un diplomatlarına göstericilere karşı şiddeti yönlendirmelerini emrettiğini gösteriyor. Libyalı diplomatlar 11 kişiye ateş açarak İngiliz polis Yvonne Fletcher'ı öldürdü. Olay, on yıldan fazla bir süredir Birleşik Krallık ile Libya arasındaki diplomatik ilişkilerin kesilmesine yol açtı.
Golden Kamuy
Konusu
Seri, 20. yüzyılın başlarında Meiji döneminde Hokkaidō'da geçmektedir. Rus-Japon Savaşı gazisi bir er olan Saichi Sugimoto, savaş boyunca "Ölümsüz Sugimoto" olarak anılmaktayken şimdilerde savaşta ölen arkadaşının karısını kurtarma ümidi ile altınla vaat edilmiş zenginliğin peşine düşer. Bu altın avcılığı süresince, yozlaşmış suçluların sakladığı altın gömüsüyle alakalı ipuçları elde eder. Kötü iklim şartlarında hayatını kurtaran Asirpa adında bir Aynu kızla ortak olarak, altını arayan amansız suçlulara karşı ölüm-kalım mücadelesine girer.
Muammer Kaddafi yönetimindeki Libya tarihi
Kaddafi ve uluslararası militan direniş hareketleri
Aralık 1985'te 19 kişinin öldüğü ve 140 civarında kişinin yaralandığı Roma ve Viyana havaalanı saldırılarından sonra Kaddafi, Avrupa ülkeleri Kaddafi karşıtı Libyalıları desteklediği sürece Kızıl Ordu Fraksiyonu, Kızıl Tugaylar ve İrlanda Cumhuriyet Ordusu'nu desteklemeye devam edeceğini belirtti. Libya Dışişleri Bakanı da katliamları "kahramanca eylemler" olarak nitelendirdi.
1986'da Libya devlet televizyonu, Libya'nın Amerikan ve Avrupa çıkarlarına saldırmak için intihar ekipleri eğittiğini duyurdu.
5 Nisan 1986'da, Libya ajanlarının Batı Berlin'deki "La Belle" gece kulübünü bombalayarak üç kişinin ölümüne ve orada akşam geçirmekte olan 229 kişinin yaralanmasına neden olduğu iddia edildi. Kaddafi'nin planı Batı istihbaratı tarafından ele geçirildi. Daha ayrıntılı bilgi, yıllar sonra yeniden birleşen Almanya tarafından Stasi arşivleri araştırıldığında elde edildi. Doğu Almanya'daki Libya büyükelçiliğinden operasyonu gerçekleştiren Libyalı ajanlar, 1990'larda yeniden birleşen Almanya tarafından yargılandı.
Mayıs 1987'de Avustralya, Okyanusya'daki şiddeti körüklemedeki rolü nedeniyle Libya ile ilişkilerini kesti.
Kaddafi döneminde Libya'nın İrlanda Cumhuriyet Ordusu'nu destekleme konusunda uzun bir geçmişi vardı. 1987'nin sonlarında Fransız makamları, IRA'ya 150 tonluk Libya silah sevkiyatı yapan MV Eksund adlı bir ticaret gemisini durdurdu. Britanya'da Kaddafi'nin en tanınmış siyasi yan kuruluşu İşçilerin Devrimci Partisi'dir.
Kaddafi, Filipinler Komünist Partisi Yeni Halk Ordusu ve Moro İslami Kurtuluş Cephesi de dahil olmak üzere Filipinler'deki bir dizi İslamcı ve komünist grubu destekledi.
Endonezya'da Özgür Aceh Hareketi, Libya destekli bir militan gruptu. Vanuatu'nun iktidar partisi Libya'nın desteğini aldı.
Yeni Zelanda'da Libya, Maorileri radikalleştirmeye çalıştı.
Avustralya'da, Libya'da paramiliter eğitim alan bireylerle Avustralya Aborjinlerini radikalleştirme girişiminde bulunulan birkaç vaka vardı. Libya, Gıda Koruyucuları Birliği (FPU) ve Avustralya Federe Şekerlemeciler Birliği (FCA) gibi Libya'nın maaş bordrosuna birkaç sol sendika koydu. Libya-Avustralya dostluk derneği sekreteri olan İşçi Partisi politikacısı Bill Hartley, Kaddafi ve Saddam Hüseyin'in uzun süreli destekçisiydi.
1980'lerde, Libya hükûmeti Avustralya'daki Arapça gazetelerde Avustralyalı Arapların emperyalizme karşı dünya çapındaki mücadelesinin askeri birliklerine katılmalarını isteyen reklamlar satın aldı. Kısmen bu nedenle Avustralya, Avustralya'da yabancı paralı askerlerin işe alınmasını yasakladı.
Kaddafi, Kolombiya Devrimci Silahlı Kuvvetleri ile bir ilişki geliştirdi ve liderleriyle düzenli olarak Libya'da düzenlenen devrimci grupların toplantılarında buluştu.
Bazı yayınlar Kaddafi tarafından finanse edildi. Sosyalist İşçi Birliği'nin İşçi Haberleri böyle bir yayındı: "uranyum madenciliğinin rutin suçlamaları ve daha fazla sendika militanlığı çağrıları arasında, Kaddafi'nin aptal ve tutarsız yeşil kitabını ve Libya devrimini öven birkaç sayfa olurdu."
Kaddafi, Kürt bağımsızlığının ömür boyu destekçisiydi. 2011 yılında Kürdistan Ulusal Kongresi başkanı Jawad Mella, Kaddafi'den "Kürtleri gerçekten destekleyen tek dünya lideri" olarak söz etmişti.
Lockerbie bombalamasından sonra uluslararası yaptırımlar (1992-2003)
Libya, 1988'de Pan Am Flight 103'ün İskoçya'nın Lockerbie kentinin üzerinde bombalanmasıyla suçlandı. 1992'de BM yaptırımları uygulandı. 1992 ve 1993'te kabul edilen BM Güvenlik Konseyi kararları (BMGKK'ler), Libya'nın yaptırımlar kaldırılmadan önce Pan Am 103 bombalaması ile ilgili gereklilikleri yerine getirmesini zorunlu kıldı ve bu da 1990'ların çoğunda Libya'nın siyasi ve ekonomik izolasyonuna yol açtı. BM yaptırımları, Libya'nın dış dünya ile olan havayolu bağlantılarını kesti, diplomatik temsili azalttı ve askeri teçhizat satışını yasakladı. Petrolle ilgili yaptırımlar, bazıları tarafından istisnaları için eşit derecede önemli olarak değerlendirildi: bu nedenle yaptırımlar Libya'nın dış varlıklarını dondurdu (ancak petrol ve doğal gaz ve tarım ürünlerinden elde edilen gelirleri hariç tuttu) ve Libya'ya rafineri veya boru hattı ekipmanı satışını yasakladı (ancak petrol üretim teçhizatı hariç tutuldu).
Yaptırımlar altında Libya'nın rafinaj kapasitesi aşındı. Libya'nın uluslararası sahnedeki rolü, BM yaptırımlarının uygulanmasından sonra daha az kışkırtıcı hale geldi. 1999'da Libya, bombalamayla bağlantılı olduğundan şüphelenilen iki Libyalıyı Hollanda'daki bir İskoç mahkemesinde yargılanmak üzere teslim ederek BMGKK gerekliliklerinden birini yerine getirdi. Bu şüphelilerden biri olan Abdülbaset el-Megrahi suçlu bulundu, diğeri beraat etti. BM'nin Libya'ya yönelik yaptırımları daha sonra askıya alındı. Libya'nın, yetkililerinin eylemlerinin sorumluluğunu kabul etmesi ve uygun tazminatın ödenmesi de dahil olmak üzere kalan BMGKK'lere uymasına bağlı olan yaptırımların tamamen kaldırılması, 12 Eylül 2003'te kabul edildi ve bu, 1988 saldırısının 270 kurbanının ailelerine 2,7 milyar dolara kadar olan tazminatın ödenmesiyle açıkça bağlantılıydı.
2002 yılında Kaddafi, kaçırılan birkaç turisti serbest bırakması için Filipinli İslamcı militan Ebu Seyyaf'a on milyonlarca dolar değerinde bir fidye ödedi. Bunu Batılı ülkelere bir iyi niyet göstergesi olarak sundu; yine de para, grubun operasyonunu genişletmesine yardımcı oldu.
Uluslararası ilişkilerin normalleşmesi (2003-2010)
Aralık 2003'te Libya, kitle imha silahları geliştirme ve terörü destekleme programlarını sona erdirmeyi kabul ettiğini açıkladı ve Kaddafi batılı ülkelerle ilişkileri normalleştirmede önemli adımlar attı. Çeşitli Batı Avrupalı ​​liderlerin yanı sıra çok sayıda çalışma ve ticaret heyetini kabul etti ve 15 yıl aradan sonra ilk Batı Avrupa ziyaretini Nisan 2004'te Brüksel'e yaptı. Libya, şiddetten vazgeçmesinden önce gelen terör eylemleri nedeniyle ABD mahkemelerinde kendisine karşı açılan davalara iyi niyetle yanıt verdi. Lockerbie bombalaması, LaBelle disko bombalaması ve UTA 772 bombalama davalarında tazminat talepleri devam ediyor. ABD, Haziran 2006'da Libya'nın teröre destek veren devlet statüsünü iptal etti. 2007'nin sonlarında Libya, Genel Kurul tarafından 2008-2009 dönemi için Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nde daimi olmayan bir sandalyeye seçildi. Şu anda, Kalıcı Özgürlük Operasyonu - Trans Sahra, Libya'nın Sahra Çölü'ndeki bölümünde savaşıyor.
Arındırma yasaları
1994 yılında Genel Halk Kongresi, hırsızlığı uzuvların kesilmesiyle ve zinayı kırbaçlama yoluyla cezalandıran “arındırma yasaları”nın yürürlüğe girmesini onayladı. Libya anayasasına göre eşcinsel ilişkiler beş yıla kadar hapisle cezalandırılıyor.
Muhalefet, darbeler ve isyanlar
Kaddafi, uzun yönetimi boyunca hem ordudan hem de halktan kaynaklanan muhalefet ve darbe girişimlerine karşı konumunu savunmak zorunda kaldı. Bu tehditlere bir yandan ülkedeki güçler arasında dikkatli bir güç dengesi kurarak, diğer yandan acımasız baskıyla tepki verdi. Kaddafi, lütuflarını dağıtarak Libya'nın çeşitli kabilelerini birbirine karşı başarıyla dengeledi. Bir askeri darbeyi önlemek için, düzenli olarak subayları değiştirerek Libya Silahlı Kuvvetlerini kasten zayıflattı. Bunun yerine Devrim Muhafız Birlikleri, özel kuvvetler Hamis Tugayı ve kişisel Amazon Muhafızları gibi sadık seçkin birliklere güvendi. Fakat siyasi sadakate yapılan vurgu, uzun vadede kişisel güçlerinin profesyonelliğini zayıflatma eğiliminde oldu. Bu eğilim, 2011'in başlarında olduğu gibi bir kriz anında ülkeyi ihtilafa karşı savunmasız hale getirdi.
Siyasi baskı ve "Yeşil Terör"
"Yeşil Terör" terimi, özellikle Libya'nın kültür devrimi sırasındaki baskı dalgasına veya Es-Sadık Hamid eş-Şuvehdi'nin infazı ile başlayan rejim muhaliflerinin yüksek oranda kamuoyuna duyurulan idam dalgasına atıfta bulunarak, Kaddafi muhaliflerine yönelik şiddet ve yıldırma kampanyalarını tanımlamak için kullanılıyor. Muhalefet, 1973 tarihli 75 sayılı kanun uyarınca yasadışıydı. Bildirildiğine göre Libyalıların yüzde 10 ile 20'si Kaddafi'nin Devrimci Komiteleri için gözetimde çalıştı. Bu, Saddam Hüseyin'in Irak'ı veya Kim Jong İl'in Kuzey Kore'si ile eşit düzeyde bir muhbir oranıydı. Gözetim hükûmette, fabrikalarda ve eğitim sektöründe gerçekleşti.
İngilizce yabancı dil eğitimini Rusça ile değiştirmeye yönelik başarısız bir girişimin ardından, son yıllarda Libya okullarında İngilizce ilköğretim seviyesinden öğretilmeye başlandı ve öğrenciler İngilizce medyaya erişebiliyordu. Ancak 2011'de bir protestocu durumu şöyle tanımladı: "Hiçbirimiz İngilizce veya Fransızca konuşamıyoruz. Bizi cahil ve gözlerimizi bağlı tuttu".
2009 Basın Özgürlüğü Endeksi'ne göre Libya, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da en çok sansür uygulanan ülke. Hapishaneler, mahkûm nüfusuna veya mahkûmun suçu ve cezası gibi temel verilere ilişkin çok az belgeyle veya hiç belge olmadan çalıştırılır.
Cemahiriye reformlarına muhalefet
1970'lerin sonlarında sürgündeki bazı Libyalılar aktif muhalefet grupları oluşturdu. 1979'un başlarında Kaddafi, muhalefet liderlerini derhal eve dönmeleri veya "tasfiye" ile karşı karşıya kalmaları konusunda uyardı. Yakalandıklarında, mahkûm edilmek ve toplum içinde asılmakla karşı karşıya kalabilirlerdi.
- Kaddafi 1982'de sürgünlerden bahsediyor. Kaddafi, dünyanın dört bir yanındaki düzinelerce muhalifine suikast düzenlemek için diplomat ve asker ağını kullandı. Uluslararası Af Örgütü, 1980 ve 1987 yılları arasında en az yirmi beş suikast sıraladı.
Kaddafi'nin ajanları, birçok Libyalının sığınma talebinde bulunduğu Birleşik Krallık'ta aktifti. Libyalı diplomatların Libya büyükelçiliğinin birinci katından 15 Kaddafi karşıtı protestocuya ateş açması ve bir İngiliz polisi öldürmesinin ardından Birleşik Krallık, Kaddafi hükûmetiyle ilişkilerini kesti.
Kaddafi, Haziran 1984'te muhalifler kutsal Mekke şehrinde hac ziyaretindeyken bile cinayetlerin işlenebileceğini iddia etti. Ağustos 1984'te Mekke'de bir Libya komplosu engellendi.
Leptagoniates
Leptagoniates, Characidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Muammer Kaddafi yönetimindeki Libya tarihi
Cemahiriye reformlarına muhalefet
2004 itibarıyla Libya, Libyalı-İngiliz bir gazeteci olan Aşur Şamis için 1 milyon dolar da dahil olmak üzere eleştirmenlerin başkanlarına hala ödül sağlıyordu.
2002 ve 2007 yılları arasında Libya'nın Kaddafi dönemi istihbarat servisinin Libya'yı olağanüstü yorumlamalar için bir üs olarak kullanma karşılığında ABD ve Kanada'daki Libyalı muhalifler hakkında gönüllü olarak bilgi sağlayan MI6 ve CIA dahil olmak üzere batılı casus örgütleriyle bir ortaklığı olduğuna dair işaretler var. Bu, Libya'nın yurtdışındaki muhalifleri öldürme geçmişine rağmen ve Libya'nın tutuklulara yönelik acımasız kötü muamelesinin tam bilgisi ile yapıldı.
1990'larda siyasi huzursuzluk
1990'larda Kaddafi'nin yönetimi militan İslamcılık tarafından tehdit edildi. Ekim 1993'te Libya ordusunun unsurları tarafından Kaddafi'ye karşı başarısız bir suikast girişiminde bulunuldu. Buna karşılık Kaddafi, 1990'larda isyanları ve İslamcı aktivizmi bastırmak için kişisel Devrim Muhafız Birliğini kullanarak baskıcı önlemler aldı. Bununla birlikte 1995 ve 1998 yılları arasında Sirenayka, yerel birliklerin kabile bağlılıkları nedeniyle siyasi olarak istikrarsızdı.
2011 iç savaşı ve Kaddafi hükûmetinin çöküşü
küçükresim| 2011 iç savaşı sırasında [[Libya|Libya Cumhuriyeti'ni tanıyan veya onunla gayriresmi ilişkileri olan ülkeleri gösteren küresel bir dünya haritası.
]] Libya Arap Cemahiriyesi için yenilenen ciddi bir tehdit, Libya İç Savaşı ile Şubat 2011'de geldi. Romancı İdris el-Mesmari, 15 Şubat'ta Bingazi'deki protestolara polisin tepkisi hakkında Al Jazeera'ya verdiği röportajdan saatler sonra tutuklandı.
Bazı Libyalı yetkililer protestocuların yanında yer almış ve sivillere yönelik katliamların sona erdirilmesi için uluslararası toplumdan yardım istemiştir. Trablus hükûmeti, şubat ayı sonunda Libya'nın yarısının kontrolünü kaybetmişti; ancak eylül ayının ortalarından itibaren Kaddafi, Fizan'ın birçok bölümünü kontrol ediyordu. 21 Eylül'de GUK güçleri Fizan'ın en büyük şehri olan Sabha'yı ele geçirerek Kaddafi'nin kontrolünü sınırlı ve izole alanlara indirdi.
Birçok ülke, Kaddafi hükûmetini sivillere karşı güç kullanması nedeniyle kınadı. Kaddafi ile müttefik olan diğer bazı ülkeler, ayaklanma ve müdahaleyi Batılı güçlerin Libya'nın kaynaklarını yağmalamak için bir "plan" olarak nitelendirdi. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, 17 Mart 2011'de Libya hava sahası üzerinde uçuşa yasak bölge uygulanmasına ilişkin bir kararı kabul etti.
BM kararı, Libya kara birliklerine ve sivilleri tehdit ediyor gibi görünen savaş gemilerine karşı hava saldırılarına izin verdi. 19 Mart'ta, Fransız uçaklarının Libya genelindeki sortileri ve İngiliz Kraliyet Donanması tarafından bir deniz ablukası ile uçuşa yasak bölge uygulaması başladı. Sonunda, uçak gemileri USS Enterprise ve Charles de Gaulle kıyıdan geldi ve uygulayıcılara hızlı müdahale yeteneği sağladı. ABD kuvvetleri, Amerikalı Koramiral William E. Gortney'e göre, "Libya rejiminin kendi halkına karşı güç kullanmasını engellemek" anlamına gelen Şafak Yolculuğu Operasyonu'nun kendilerine düşen kısmını seçtiler. ABD savaş gemileri ve bir İngiliz denizaltısı tarafından Libya hava savunmasına yönelik ilk saldırıda 110'dan fazla "Tomahawk" seyir füzesi ateşlendi.
Sirte'deki son hükûmet kısımları nihayet 20 Ekim 2011'de Kaddafi karşıtı savaşçıların eline geçti ve Muammer Kaddafi'nin tartışmalı ölümünün ardından Libya, 23 Ekim 2011'de Kaddafi'nin Libya'daki 42 yıllık liderliğine son vererek resmen “kurtarıldı” ilan edildi.
San Pellegrino Terme
San Pellegrino Terme İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Bergamo ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Kasım 2016 tarihi itibarıyla 4.840'tır.
İlk Çin İmparatorunun Mozolesi
İlk Çin İmparatoru'nun Mozolesi (Çin Şi Huang) (Çince: 秦始皇陵; pinyin: Qínshǐhuáng Líng) Çin'in Şensi eyaletindeki Xi'an'daki Lintong Bölgesinde bulunmaktadır. Mozolenin M.Ö. 246 - 208 yılları arasında inşa edildiği ve kesik bir piramit şeklinde 76 metre yüksekliğinde bir mezarın höyüğün altında yer aldığı belirtilmiştir. Mozolenin düzeni, iç ve dış şehirlere bölünmüş Çin başkenti Xianyang'dan modellenmiştir. İç şehrin çevresi 2.5 km (1.55 mil), dış şehrin çevresi ise 6.3 km'dir (3 mil). Mozole, kentin güneybatısındadır ve doğuya bakmaktadır. Lahdi ve mezar eserlerini barındıran ana mezar odası mozolenin yerleşkesinin çekirdeğinde yer almaktadır.
Mezarın kendisi henüz kazılmamıştır. Arkeolojik araştırmalar şu anda mozoleyi çevreleyen yoğun nekropolün çeşitli yerlerinde yoğunlaşmıştır; bunlara mezar höyüğünün doğusundaki Terracotta Ordusu da dahildir. Terracotta Ordusu, türbeye garnizon olarak hizmet etmiştir ve bölgedeki kazılar henüz tamamlanmamıştır.
Anadolu Notları
Anadolu Notları, Reşat Nuri Güntekin'in gezi yazısı eseridir. Birinci cildi 1936'da, ikinci cildi 1966'da ilk defa basılan 2 ciltten oluşmaktadır. Reşat Nuri, İkinci Dünya Savaşı öncesinde, millî eğitim müfettişi olarak Anadolu’nun pek çok yerini dolaşmış ve bu seyahatlerinde karşılaştıkğı, yaşadığı ve gözlediği olay ve kişileri anılar hâlinde yazmıştır.
Kitabın konusunda Anadolu seyahatlerinde bu dönemde yaşananları anlatmaktadır. Kitabın ilk kısmında da yazarın belirttiği gibi, yer, tarih ve zaman belli değildir. Bu nedenle bu eser anı yazılarının özelliklerini de barındırır. Yazar Anadolu halkının tutumunu, kültürünü, ve hatta düşüncelerini bu kitapta inceler. Gezi yazılarının ve anılarının alt yapısında yeri geldiğinde halkı takdir eder yeri geldiğinde eleştirir. Örneğin Anadolu'da sık sık rastlanan tuluat tiyatrolarına değinir; oynanan oyunların seçilmesini ve halkın bu tiyatrolara ve tiyatro oyunlarına karşı tutumu ve davranışları ele alınır.
Kutluhallar, Hisarcık
Kutluhallar, Kütahya ilinin Hisarcık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kurtlu Hallar olarak geçmektedir. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Hisarcık ilçesine bağlandı.
Coğrafya
Köy, Kütahya il merkezine 115 km, Hisarcık ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
CBS News
CBS News, CBS Corporation'a bağlı olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde faaliyet gösteren televizyon ve radyo ağı CBS'in haber bölümüdür. CBS News kapsamında CBS Evening News, CBS This Morning, CBS Sunday Morning, 60 Minutes, 48 Hours ve Face the Nation programları yayınlanaktadır. Yüzlerce radyo istasyonuna saat başı haber sağlayan CBS News Radio ile 24 saat haber yayını yapan CBSN adğı da CBS News çatısı altında faaliyetlerini sürdürmektedir. 18 Temmuz 1927'de başlayan radyo yayınlarıyla birlikte kurulmuştur.
Stephanophyes
Stephanophyes, Prayidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Landonia
Landonia, Characidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Altı ezmeli kebap
Altı ezmeli kebap, bir çeşit kebaptır.
Gaziantep / Antep Altı Ezmeli Kebap, Gaziantep / Antep Altı Ezmeli Kuşbaşı Kebabı, Gaziantep / Antep Altı Ezmeli Kıyma Kebabı
Gaziantep / Antep Altı Ezmeli Kebap, Gaziantep / Antep Altı Ezmeli Kuşbaşı Kebabı, Gaziantep / Antep Altı Ezmeli Kıyma Kebabı 20.08.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Ahmet Yalçınkaya
Ahmet Yalçınkaya, (d. Aralık 1963 ) Türk şair ve akademisyen.
Biyografi
Giresun'da doğan Yalçınkaya, ilk ve orta öğrenimini Almanya'da yaptı. Lise öğrenimine ise İstanbul, Türkiye'de devam eden Yalçınkaya, Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Anadolu Üniversitesi, Namangan Mühendislik Ekonomi Enstitüsü ve Rutgers Üniversitesi'nde mühendislik, robotik, yönetim, tekstil ve işletme bölümlerinde okudu.
Özbekistan'da bulunan Namangan Mühendislik Pedagoji Enstitüsü'nde öğretim üyesi olarak görev yaptı.
Silviya Petrunova
Silviya Petrunova (Bulgarca: Силвия Петрунова, d. 13 Şubat 1956), 1980 Yaz Olimpiyatları'nda yarışmış eski bir Bulgar voleybolcudur. 1980 yılında Olimpiyat turnuvasında bronz madalya kazanan Bulgar takımının bir parçasıydı. Beş maçın hepsini oynadı.
Kolpotocheirodon
Kolpotocheirodon, Characidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Miriam Stein
Miriam Stein (d. 10 Mayıs 1988) Avusturyalı-İsviçreli televizyon ve sinema oyuncusu. Uluslararası alanda en çok Alman televizyon dizisi Generation War 'da (2013) Charlotte rolüyle tanınmaktadır.
Erken dönem
Stein, Avusturyalı bir anne ve İsviçreli babası televizyon sunucusu Dieter Moor'un çocuğu olarak Avusturya'nın başkenti Viyana'da dünyaya geldi. Alman-Yahudi kökenlidir; baba tarafından büyükbabası Almanya'dan bir Holokost kurtulanıdır. Küçük yaşlardan itibaren dans etmeye ve oyunculuk yapmaya başladığı Viyana'da büyüdü. Zürih Sanat Üniversitesi'ne gitmeden önce gençlik yılları boyunca profesyonel olarak oyunculuk yaptı; 2009'da mezun oldu ve ardından Paris Konservatuvarında bir yıl geçirdi.
Özel hayatı
Stein, erkek arkadaşı aktör Volker Bruch ile Berlin'de yaşıyor. Birlikte 2017 yılında bir çocukları oldu. Stein, Bruch ile 2009 yılında Young Goethe in Love filminin setinde tanıştı. İkili daha sonra 2013 yapımı Generation War, 2014 yapımı Tour de Force ve 2015 yapımı Das goldene Ufer filmlerinde birlikte rol aldı.
Filmografi
Seçilmiş filmografisi:
Rosacea
Rosacea, Prayidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Spinete
Spinete İtalya'nın Molise bölgesine bağlı Campobasso ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Kasım 2017 tarihi itibarıyla 1,256'dır.
Patrick Pascal
Patrick Pascal (d. 24 Aralık 1974), forvet pozisyonunda görev yapmış Nijeryalı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1992 yılında Wikki Tourists FC kulübünde başladı.
UTC+00.30
UTC+00:30 saat dilimi UTC+00:00 saat diliminden 30 dakika ileridir.
Tarih
1894'te İsviçre Orta Avrupa saati dilimini kabul edinceye kadar bu saat dilimini kullanmıştır.
Campamento Internacional Julio Antonio Mella
Campamento Internacional Julio Antonio Mella, Küba'da bulunan ve 1972 yılında açılmış olan gençlik kampıdır. Küba Halklarla Dostluk Enstitüsü ICAP tarafından 25 Şubat 1972 tarihinde Artemisa eyaletindeki Caimito köyü yakınlarında açılmıştır. Özellikle Küba Devrimi ile dayanışma amacıyla her yıl çok sayıda yabancı gönüllü kampta çalışmak için Küba'ya gelir. Kampa katılanlara brigadista denmektedir. Kamp adını Küba Komünist Partisi kurucularından devrimci Julio Antonio Mella'dan alır.
Tarihçe
Dünya Demokratik Gençlik Federasyonuna bağlı bazı temsilcilerin Küba'da köy okulu inşa ederek Küba Devrimi'ne katkıda bulunmak istemesi üzerine başlayan kamp girişimi, gönüllülerin artmasıyla kurumsallığa bürünür. İlerleyen dönemlerde kamp sadece gençlerin gönüllü çalıştıkları bir yer değil, Küba toplumuyla etkileşime geçecekleri bir yer olarak tasarlanır. İlk başlarda bir inşaat projesine lojistik destek olarak düşünülen kamp, giderek devrime katkıda bulunmak isteyenlerin toplandığı bir merkez haline gelir. Kampa Küba Komünist Partisi kurucularından olan ve gönüllü çalışmanın önemine vurgu yapmış olan Kübalı gençlik önderi Julio Antonio Mella'nın adı verilir.
Kampta yaşam
Beş kıtadan yaklaşık 55 bin gönüllüye kapılarını açmış olan kampta günümüzde sembolik bir çalışma programı hakimdir. Çeşitli ülkelerden gelen ve o dönemli tugay programına göre hareket eden gönüllüler kamp yakınlarındaki tarımsal üretim faaliyetine destek verir. Özellikle Küba'daki hava sıcaklığının yüksek olmasından dolayı sabahın erken saatlerindeki çalışmaların ardından öğleden sonra çeşitli kültür gezileri ve siyasi içerikli toplantılar yapılır. Kampta çeşitli spor müsabakaları ile yerel halkla kaynaşma toplantıları da yapılmaktadır.
Nectopyramis
Nectopyramis, Prayidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Prayola
Prayola, Prayidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Jupiaba
Jupiaba, Characidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Villanova del Sillaro
Villanova del Sillaro, İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Lodi ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Eylül 2015 tarihi itibarıyla 1.831'dir.
Klausewitzia
Klausewitzia, Characidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
İşitme Engelli Çocuklar Eğitim Araştırma ve Uygulama Merkezi
İşitme Engelli Çocuklar Eğitim, Araştırma ve  Uygulama Merkezi (İÇEM) Eskişehir'de Anadolu Üniversitesi'ndedir. İÇEM'de işitme engelli çocuklar vardır. İÇEM'de çocuklar cihaz takarak duyabilirler, konuşabilirler. 2012-2013 öğretim yılında İÇEM'in müdürü Prof. Dr. Ümit GİRGİN'dir. Prof. Dr. Ümit Girgin, 33 yıldır işitme engelli çocuklarla çalışmaktadır.
Tarihçe
Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen'in kızı işitme engellidir. Yılmaz Büyükerşen kızı doğunca okul açmayı istemiş ve Avrupa'da araştırma yapmıştır. İngiltere'den Morag Clark İÇEM'e gelmiş, yardım etmiştir. İÇEM 1979 yılında kuruldu. Müdür, Prof. Dr. Umran Tüfekçioğlu'ydu. 1979 yılında İÇEM'de 5-6 öğrenci vardı. Sonra öğrenci sayısı her yıl arttı. 2012-2013 öğretim yılında İÇEM'de 148 işitme engelli öğrenci, 40 normal işiten ana sınıfı öğrencisi bulunmaktadır.
Odyoloji Birimi
Odyoloji işitmeyi inceleyen bilimdir. İÇEM'de odyoloji birimi 1982 yılında kurulmuştur. Buraya bebekler, çocuklar, yaşlılar işitme testi için gelebilirler. Odyoloji biriminde işitme testi yapılır, cihazlar kontrol edilir, koklear implant ameliyatına karar verilir, kulak kalıbı yapılır. Ameliyattan sonra cihazlar ayarlanır. 2012-2013 öğretim yılında odyoloji biriminde 3 odyolog, 1 odyometrist, 1 mühendis, 1 psikolog ve 1 teknisyen çalışmaktadır.
Aile Eğitimi ve Okul öncesi Eğitim
İÇEM'de ailelere aile eğitimi yapılır. Bebeklere önce test yapılır, cihaz takılır, sonra aile eğitimi başlar. Aile eğitiminde anne ve babalara çocuklarla nasıl oynayacakları ve konuşacakları anlatılır. Çocuklar okul öncesinde üç yaşında yuva birinci sınıfa, dört yaşında yuva ikinci sınıfa ve beş yaşında yuva üçüncü sınıfa başlar. Okul öncesinde öğretmenler çocuklarla oyunlar oynayıp çeşitli dersler yaparlar. Bir öğretmen grupta ders yaparken diğer öğretmen her çocukla birebir çalışır. 2012-2013 öğretim yılında okul öncesinde 40 işitme engelli öğrenci vardır.
İlkokul, Ortaokul, Lise
İlkokul ve ortaokulda Hayat Bilgisi, Sosyal Bilgiler, Fen ve Teknoloji, Türkçe, Matematik, Trafik, Beden Eğitimi, Görsel Sanatlar, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi ile Müzik dersleri yapılır. Lisede Kimya, Fizik, Biyoloji, Coğrafya, İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük, Edebiyat, Matematik ve Geometri dersleri vardır. Ayrıca öğretmenler her çocukla birebir dersler yaparlar. Birebir derslerde söyleşi ve okuma yazma çalışması yapılır. 2012-2013 öğretim yılında İÇEM'de ilkokul, ortaokul ve lisede 71 işitme engelli öğrenci bulunmaktadır.
İÇEM'de Kaynaştırma
İÇEM'de okulöncesi, ilkokul ve ortaokulda kaynaştırma eğitimi yapılır. Okul öncesinde kaynaştırma İÇEM ana sınıfında, ilkokul ve ortaokulda Mustafa Kemal İlköğretim Okulu'nda yapılır. Mustafa Kemal İlkokulu'nda normal işiten öğrenciler vardır. 2012-2013 öğretim yılında okul öncesi, ilkokul ve ortaokulda işitme engelli 37 öğrenci kaynaştırma eğitimi almaktadır. İlkokul ve ortaokulda kaynaştırmaya giden işitme engelli çocuklar her gün İÇEM'e gelir ve destek eğitim alırlar. Destek eğitimde öğrencilere Matematik, Türkçe, Sosyal Bilgiler, Fen ve Teknoloji dersleri yapılır. Öğrenciler anlamadıkları yerleri öğrenirler.
The More the Merrier
The More the Merrier, Columbia Pictures tarafından yapılan 1943 tarihli Amerikan komedi filmi. 2. Dünya Savaşı sırasında, özellikle Washington DC'de yaşanan konut sıkıntısını konu edinir. Filmde Jean Arthur, Joel McCrea ve Charles Coburn rol alıyor. Film George Stevens tarafından yönetildi. Filmin senaryosu Richard Flournoy, Lewis R. Foster, Frank Ross ve Robert Russell tarafından yazıldı.