cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hicaz Garı
Hicaz Garı, Suriye'nin başkenti Şam'da bulunan eski bir tren istasyonudur. Gar, Merce Meydanı yakınlarında yer almakta olup eski Hicaz Demiryolu'nun bir parçasıydı.
Gar, İspanyol mimar Fernando de Aranda tarafından tasarlanmıştır.
Goiana
Goiana, Brezilya'nın Pernambuco eyaletinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Yüzölçümü 501.17 km² olan belediyenin nüfusu 2014 yılı itibarı ile 78,618'dir.
Taşokçular, Demirci
Taşokçular, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Manisa iline 150 km, Demirci ilçesine 45 km uzaklıktadır.
Alvank
Alvank Ermenistan'ın Syunik Eyaletnin Meğri İlçesinde bulunan bir köydür.
Daha önce Alidara (Aldara ) adı altında Yelizavetopol Eyaletinin Yelizavetpol Sancağına bağlıdı.
Oxyopes flavipalpis
Oxyopes flavipalpis, Oxyopes cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
2017 Dünya Atletizm Şampiyonası - Kadınlar 400 metre engelli
Rekorlar
Yarışmadan önce rekorlar aşağıdaki gibiydi:
Yarışmada rekor kırılmadı.
Katılım kriteri
Şampiyonaya katılmak için gerekli olan baraj derecesi 56.10 idi.
Program
Yarışma programı, yerel saatle (UTC + 1) aşağıdaki gibiydi:
Eleme serileri
İlk tur 7 Ağustos'ta aşağıdaki gibi beş seride gerçekleştirildi:
Her bir serideki ilk dört ( Q ) ve sonraki en hızlı dört atlet ( q ) yarı finale yükseldi. Genel sonuçlar aşağıdaki gibiydi:
Yarı finaller
Yarı finaller 8 Ağustos'ta aşağıdaki gibi üç seride gerçekleştirildi:
Her bir serideki ilk iki ( Q ) ve sonraki en hızlı iki atlet ( q ) finale yükseldi. Genel sonuçlar aşağıdaki gibiydi:
Final
Final 10 Ağustos'ta saat 21:38'de gerçekleştirildi. Sonuçlar aşağıdaki gibiydi (photo finish):
Roma'nın kuruluşu
Roma'nın kuruluşu arkeolojiden ve filolojiden faydalanılarak araştırılabilirse de, bizzat Antik Romalılardan miras kalan geleneksel anlatılar şehrin en erken tarihini efsaneler ve mitlerle örülü bir şekilde açıklar. Bu mitlerin en tanınmışı, Roma mitlerinin belki de en ünlüsü, dişi bir kurt tarafından emzirilen Romulus ve Remus kardeşlerin hikâyesidir. Bu hikâye daha sonraları, zamanda daha geri giden bir hikâye ile uzlaştırılıp, ikisi birlikte ikili bir söylence oluşturmuştur. Zamanda daha geriye giden bu hikâyeye göre Troyalı mültecî Aeneas İtalya'ya kaçmış ve burada oğlu Iulus aracılığıyla Roma soyunu başlatmıştır. (bkz.: Julio-Claudian Hanedanı)
Aeneas
Roma'nın ulusal destanı olan Aeneis (yaz. Vergilius) Troya prensi Aeneas'ın İtalya'ya nasıl geldiğini anlatır. Aeneis, soyunu Iulius Caesar aracılığıyla bu kahramana ve onun annesi olan Venus'a (Hel. Aphrodite) dayandıran Augustus zamanında yazılmıştır. Aeneis'e göre devrik şehir Troya'dan kaçanlar Aeneas'ın önderliğinde bir araya gelip Akdeniz civarında birtakım maceralar yaşamışlardır. Bu maceraların arasında o sıralarda yeni kurulan ve Dido adlı bir kraliçenin hükmündeki Kartaca'daki geçici ikametin ardından en sonunda İtalya kıyılarına varış da bulunur. Troyalıların, Roma'nın güneybatısında, muhtemelen Laurentum, veya başka versiyonlarda Lavinium adı verilen, modern Anzio ile Fiumincio arasındaki bir bölgeye çıktıkları rivayet edilir. Lavinium ismi Kral Latinus'un Aeneas ile evlenen Lavinia adlı kızından gelir. Bu evlilik hadisesi Turnus ile Aeneas arasında çatışmalara yol açar. Aeneas gelmeden önce Lavinia ile nişanlı olan Turnus savaşı başlatan taraftır. Aeneas kazanır ve Turnus'u öldürür. Troyalılar ikamet hakkı kazanırlar ve yerel halkla kaynaşırlar. Aeneas'ın oğlu Ascanius (yahut Iulus) daha sonra Alba Longa şehrini kurar ve Alba kralları neslini başlatır. Bu söylenceyle Troya söylencesi ile Roma'nın efsanevî kuruluşu (MÖ 8. yüzyıl) arasındaki kronolojik boşluk doldurulmuş olur.
Bu neslin sonunda Kral Procas ve oğulları Numitor ile Amulius gelir. Procas'ın ölümüyle Numitor, Alba Longa kralı olur fakat Amulius onu tahttan indirir, hapseder. Amulius ayrıca Numitor'un kızı Rhea Silvia'yı da Vesta Rahibelerinin arasında bakire hayatı yaşamaya zorlar. Amulius uzun yıllar kral kalır. Geleneksel söylencede Vesta Rahibeleri tarikatı Romulus'un halefi Numa Pompilius tarafından kurulmuştur. Rhea Silvia'nın bu tarikata katılmış olduğu söylencesi de kronolojinin sağlam temellere oturmadığının bir göstergesidir.
Romulus ve Remus
Aeneas miti Yunan asıllıdır ve bir İtalyan miti olan Romulus ve Remus ile daha sonraları uzlaştırılmıştır. Eğer kardeşleri tarihî figürler olarak ele alırsak, yk. MÖ 771 tarihinde doğdukları söylenebilir. Rhea Silvia ile savaş tanrısı Mars'ın (Hel. Ares) veya yarı tanrı Hercules'in (Hel. Heracles) oğulları oldukları ifade edilir. Birçok mitolojik kahraman gibi doğumlarında terk edilmişlerdir. Sebebiyse ikizlerin, Numitor'u tahttan indiren büyük amcaları Amulius'u devireceklerine dair bir kehanettir. Aldıkları emre rağmen, onları Tiber Nehrine bırakan hizmetlilerin merhametine mazhar olmuşlardır. Faustulus adlı çoban onları bulana ve evlat edinene dek, ikizleri dişi bir kurt emzirmiştir. Çocukları Faustulus ve zevcesi Acca Larentia yetiştirmiştir. Romulus ve Remus büyüyünce Amulius'u öldürürler ve dedeleri Numitor'u tekrar başa geçirirler. İki kardeş bir şehir kurmaya karar verirler. Gelgelelim aralarında çıkan bir kavgadan ötürü Romulus, Remus'u öldürür. Böylece Roma kardeş katli üzerine kurulur. Bu da şehrin tarihindeki sonu gelmez çatışma ve kan dökmenin bir yansıması olarak düşünülür.
Tarihleme
En muteber kuruluş tarihi olan MÖ 753, Roma antikçisi Titus Pomponius Atticus'tan alınmadır. Varro tarafından adapte edilmiştir ve Varro kronolojisi olarak bilinen kronolojinin bir parçası olmuştur. Plutarkhos'ta geçen bir anekdot, en muteber tarihin MÖ 753 olduğunu öne sürer.) Gerçi bu anekdotta Firmum'lu astrolog Lucius Tarrutius, olmamış bir güneş tutulmasına ve çeşitli hatalı astronomik detaylara dayandırdığı bir argüman öne sürmüştür.) Bu tarih güncel ününü ise MS 3. yüzyıl yazarlarından Censorinus'un kullanımı aracılığıyla edinir. (Censorinus'un De Die Natali adlı eseri, Joseph Justus Scaliger'nin antik kronolojisine bilimsel bir kaynak olmuştur.)
Palatinus tepesindeki yeni bulgular şehrin kuruluşuna dair bir fikir vermektedir. Bunların arasındaki en önemli bulgu, tepenin kuzey yamacında bulunan, MÖ 8. yüzyıl ortalarına, yani Romulus'un sabanla şehrin sınırlarını çizdiği iddia edilen zamana tarihlenebilen bir seri kale duvarıdır. Bu ve buna benzer bulgular Andrea Carandini kazısında gün yüzüne çıkarılmıştır.
"Roma" ismi
Şehrin adı genel olarak Romulus'a atfedilse de başka tezler de vardır. Jean-Jacques Rousseau (1712–1778) Yunanca "güç, kuvvet" anlamlarına gelen "ῥώμη" (rhōmē) kelimesini önermiştir. Modern bir etimoloji ise şehrin adının Etrüskçe 'nehir' anlamına gelen "rumon" kelimesinden türediğini iddia eder.
"Romulus" ismi muhtemelen bir geri türetmedir. Yani Romulus ismi "Roma"dan türemiştir. Roma kelimesine gelen küçültme eki "-ulus" ile eril bir isim oluşturulmuştur, ki Romulus "Romalı küçük çocuk" anlamına gelmektedir. (Motamot çevirisi ise "Küçük Roma"dır.)
Arkeoloji
Tarihte Latinler, Alba tepelerinde ikamet eden İtalik bir kabiledir.
Daha sonraları daha iyi tarım arazilerine sahip olan vadilere inmişlerdir. Özellikle Tiber Nehri etrafı oldukça stratejik avantajlar sunmaktaydı; nehir tarafı doğal bir sınır oluşturuyor, öte tarafta da tepeler yine doğal bir savunma hattı teşkil ediyordu. Bu konum Latinlere nehri kontrol etme ve Isola Tiberina'dan nehir üzerindeki ticarî ve askerî trafiği kontrol etme imkânı sağlıyordu. Bundan başka, yol trafiği de kontrol edilebiliyordu. Zira Roma kuzeydoğudaki Sabinum'dan ve kuzeybatıdaki Etruria'dan gelen yolların kesişim noktasıydı. (cf. all roads lead to Rome)
Yakın zamandaki araştırmalar özellikle Quirinus tepesinin antik zamanlarda oldukça önemli addedildiğini göstermektedir. Bununla beraber iskan edilen ilk tepe Palatinus tepesidir. Palatinus konum olarak da Antik Roma şehrinin tam göbeğinde bulunur. Quirinus'un üç tepe noktası (Germalus, Palatium ve Velia), Esquilinus'un üç tepe noktası ile (Cispius, Fagutal, Oppidus) ve Caelius ve Suburra tepelerinin üstündeki kasabalarla birleşir.
Önceleri 11 Aralık'taki Septimonium (Yedi tepeye dair) Festivallerinin şehrin kuruluşu ile ilgili olduğu sanılırdı. Bununla beraber tüm efsanelerde 21 Nisan tarihi şehrin kurulduğu tarih olarak öne çıkar. Günümüzde, 11 Aralık tarihindeki Septimonium'da Roma'da kurulan ilk federasyonun kutlanmış olabileceği tartışılmaktadır. Esasen benzer bir federasyon İtalya'nın Cave kentinde Latinler tarafından kutlanmaktaydı.
Sonraki anmalar
İtalyan Rönesansı sırasında Roma Akademisi'ne mensup bir grup, antikçağa yönelik meraklarının peşinde koşmak için bir cemiyet kurdu. Her sene 20 Nisan'ı "Roma'nın doğum günü" olarak kutladılar. 1468'de, Papa II. Paulus akademiyi yasakladı. Onları "cumhuriyetçilik, paganizm ve kumpas" ile suçluyordu. Gelgelelim bundan on yıl sonra, Papa IV. Sixtus'un yönetiminde cemiyet tekrar kuruldu ve "Societas Literatorum S. Victoris in Esquiliis"  (Esquilinus'taki Aziz Victor'un Edebî Cemiyeti) adını aldı. Bu reforma uğramış yeni grup, azizlerden Victor, Fortunatus ve Genesius 'un himayesine sığındı. "Genesius'un yortusu Palilia ile aynı güne denk geliyordu." Bunların "Palilia"sını Pomponius Laetus organize ediyordu ve içeriğinde şiir yarışmaları, nutuklar ve toplu yemek bulunuyordu.
Sardaba İlçesi
Sardaba ; Özbekistan'ın Sirderya ili'indeki ilçe. Merkezi Pahtaabad şehridir.
Kitty Winn
Katherine Tupper "Kitty" Winn (d. 21 Şubat 1943), Amerikalı tiyatro ve sinema oyuncusudur. The Panic in Needle Park’taki uyuşturucu bağımlısı Helen ve The Exorcist filmlerindeki Sharon Spencer rolleriyle tanınmıştır.
Hayatı
Kitty Winn 1943 yılında asker olan babası James J. Winn ile Molly Brown Winn'in çocukları olarak Washington, DC'de doğdu. Çocukluğunu Almanya, Çin, Hindistan, Japonya, İngiltere gibi ülkelerde geçirdi. Kitty Winn'in annesi II. Dünya Savaşı sırasında ABD Genelkurmay Başkanı olarak görev yapan General George C. Marshall'ın üvey kızıydı.
Kariyeri boyunca tiyatro, sinema ve televizyon dizilerinde oyunculuk yapan Witt, Centenary Junior College ve Boston Üniversitesi'nde oyunculuk eğitimi aldı. Oyunculuk eğtiiminin ardından San Francisco'daki American Conservatory Theater'a katılarak William Ball'ın yönetimi altında dört yıl boyunca sahnelere çıktı. Broadway'deki ilk deneyimini 1969 yılında The Three Sisters ile yaşadı.
1983 yılında oyunculuğu bırakan Witt, 2011 yılında The Last Romance isimli tiyatro oyununda bir kez daha sahneye çıktı.
Aster carnosus
Aster carnosus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Heriaeus
Heriaeus, Thomisidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
İlban Ertem
İlban Ertem (d. 7 Nisan 1950, İstanbul), çizer ve karikatürist. Gırgır, Fırt dergilerinde 1973 yılında resimli roman, kısa hikâyeler çizmeye başladı. Bir süre Milliyet gazetesi'nde çalıştı. Daha sonra sırasıyla Avni, HBR Maymun, Joker resimli roman dergilerinde çalıştı. 2010 yılında "Çiçeği Burnunda Karikatürcüler Onur Ödülü"nün sahibi oldu. Evli ve bir çocuk babasıdır.
Sedat Çetintaş
Sedat Çetintaş (1889 - 7 Ocak 1965), Sanayi-i Nefise Mektebi mezunu ilk mimarlardandır.
Cumhuriyet döneminin ilk restoratör mimarları olan Ali Saim Ülgen, Sedat Hakkı Eldem ve Albert-Louis Gabriel arasında adı geçmekte olan Sedat Çetintaş, Türk mimarlığının yetiştirdiği önemli bir meslek kimliğine sahiptir. Meslek yaşamı içerisinde çeşitli projelere imza atmasına karşın, esas çalışma alanı Osmanlı dönemi yapılarının araştırılması ve Türkiye'deki mimari mirasın korunması üzerinedir. Çetintaş'a haklı bir ün sağlayan bu alanda gerçekleştirmiş olduğu rölöve çalışmalarıdır. Atatürk'ün emriyle kurulmuş olan Eski Eserleri ve Anıtları Koruma Heyeti'nin kurulmasında etkin bir rol oynamıştır.
Yaşamı
1918 yılında Sanayi-i Nefise Mektebi'nin Mimarlık bölümünden mezun olduktan sonra bir süre serbest olarak çalışmıştır. Ardından Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı Kültür Müdürlüğü'nde mimar olarak görev yapmıştır. 1993' te Eski Eserler ve Rölöve Bürosu'ndan emekli olmuştur. XI. Dönem İstanbul Milletvekilliği yapmıştır.
Yunus Nadi, 1932 yılında Çetintaş'ın Atatürk'le tanışmasını sağlamıştır. Yaptığı çizimlerine hayranlık duyan Atatürk, Çetintaş'ın 1993'teki Chicago sergisi için Şehzade Camii'sinin rölövelerini yapmasını istemiştir. Bunun üzerine camiinn yannda bir ev kiralayan Çetintaş 6 ay çalışarak 12 paftadan oluşan rölöveleri tamamlamıştır.
Eserleri: İstanbul ve Mimari Yazıları (haz. İsmail Dervişoğlu, 2011); Saray ve Kervansaraylarımız Arasında İbrahimpaşa Sarayı (1939); Türk Mimari Anıtları: Osmanlı Devri I-II (1952); Sivas Darüşşifası (1953); Yeşil Cami ve Benzerleri Cami Değildir (1958).
NGC 5993
NGC 5993, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Çoban takımyıldızı yönünde bulunur. SBb tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1787 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
RNA
Ribonükleik asid (RNA), bir nükleik asittir, nükleotitlerden oluşan bir polimerdir. Her nükleotit bir azotlu baz, bir riboz şeker ve bir fosfattan oluşur. RNA pek çok önemli biyolojik rol oynar, DNA'da taşınan genetik bilginin proteine çevirisi (translasyon) ile ilişkili çeşitli süreçlerde de yer alır. RNA tiplerinden olan mesajcı RNA, DNA'daki bilgiyi protein sentez yeri olan ribozomlara taşır, ribozomal RNA ribozomun en önemli kısımlarını oluşturur, taşıyıcı RNA ise protein sentezinde kullanılmak üzere kullanılacak aminoasitlerin taşınmasında gereklidir. Ayrıca çeşitli RNA tipleri genlerin ne derece aktif olduğunu düzenlemeye yarar.
RNA, DNA'ya çok benzer olmakla beraber bazı yapısal ayrıntılarında farklılık gösterir. Hücre içinde RNA genelde tek zincirli, DNA ise genelde çift zincirlidir. RNA nükleotitleri riboz içerirler, DNA ise deoksiriboz (bir oksijen atomu eksik olan bir riboz türü) vardır. DNA'da bulunan timin bazı yerine RNA'da urasil vardır ve genelde RNA'daki bazlar ayrıca kimyasal modifikasyona uğrar. RNA, RNA polimeraz enziminin DNA'yı okuması (transkripsiyonu) ile sentezlenir ve ardından başka enzimler tarafından işlenerek değişime uğrar. Bu RNA işleyici enzimlerin bazıları kendi RNA'larını içerirler.
Çakmak, Karaköprü
Çakmak, Şanlıurfa ilinin Karaköprü ilçesine bağlı bir mahalledir.
RNA
Yapısı
RNA'yı DNA'dan farklı kılan önemli bir fark, riboz şekerin 2' konumundaki hidroksil grubudur. Bu fonksiyonel grubun varlığı c3'-endo şeker konformasyonunu zorunlu kılar, buna karşın DNA'nın deoksiriboz şekerinin C2'-endo konformasyonu vardır. Bunun sonucu olarak RNA'nın çifte sarmallı kısımları, DNA'da yaygın olarak görülen B şekilli sarmaldan farklı olarak A-şekilli olur. A-şekilli sarmalın büyük oyuğu B şekilli sarmala kıyasla daha derin ve dardır, küçük oyuğu ise sığ ve geniştir. 2' hidroksil grubunun ikinci bir etkisi ise, RNA'nın esnek olan bölgelerinde (yani çift sarmal oluşturmamış kısımlarında) bu hidroksil grubunun yanındaki fosfodiester bağa saldırıp şeker-fosfat zincirin kesilmesine neden olabilmesidir.
RNA transkripsiyonu sırasında sadece dört baz kullanılır (adenin, sitozin, guanin ve urasil) ama ergin RNA'larda pek çok değişime uğramış şeker ve baz vardır. Psödouridin (Ψ) adlı nükleozitte urasil ile riboz arasındaki bağ, bir C-N bağından C-C bağına değişmiştir. Psödouridin ve ribotimidin (T) beraberce çeşitli RNA'larda görülür, özellikle tRNA'ların TΨC ilmiğinde. Değişime uğramış bazlardan bir diğeri olan hipoksantin, deamine olmuş bir guanin bazıdır, nükleozit hali inosin olarak adlandırılır. Genetik kodun değişkenliğinin açıklanmasında inosin anahtar bir rol oynar. Değişime uğramış 100'e yakın nükleozit bilinmektedir, bunların arasında psödouridin ve 2'-O-metilribozlu nükleozitler en yaygın olanlarıdır. Bu modifikasyonların çoğunun işlevi bilinmemektedir. Ancak ribozomal RNA'da çoğu transkripsiyon sonrası modifikasyon, ribozomun en işlevsel bölgelerinde, örneğin peptidil transferaz merkezinde ve altbirim arayüzlerinde yer alması kayda değerdir, bu nedenle bu modifikasyonların normal fonksiyon için gerekli olduğu anlaşılmaktadır.
Tek iplikli bir RNA'nın işlevsel şekli, tıpkı proteinlerde olduğu gibi, çoğu zaman belli bir üçüncül yapı gerektirir. Bu yapının iskeleti, molekülün içindeki bazlar arasındaki hidrojen bağlarıyla ortaya çıkar. Bu şekilde firkete yapısı, tümsek ve ilmik gibi belli ikincil yapı elemanlarından oluşan bölgeler ortaya çıkar. Bir RNA dizisinin nasıl bir üç boyutlu şekil alacağının tahmini hâlen aktif bir araştırma konusudur.
DNA ile kıyaslama
RNA ve DNA, üç ana özellikleriyle birbirlerinden farklılık gösterirler. Birincisi, DNA çift iplikli olmasına karşın, çoğu biyolojik fonksiyonunda RNA tek ipliklidir, ve DNA'dan çok daha kısadır. İkincisi, DNA'yı oluşturan şeker molekülleri deoksiriboz, RNA'yı oluşturanlar ise ribozdur, yani DNA'da pentoz halkasının 2' konumunda bir hidroksil grubu yoktur, RNA'da ise pentoz halkasının iki hidroksil grubu vardır. RNA'da fazladan bulunan hidroksil grupları, hidroliz nedeniyle DNA'dan daha az dayanıklı olmasına neden olur. Üçüncüsü, adenin bazını tümleyen baz DNA'daki gibi timin değil, urasildir.
RNA genelde tek iplikli olmasına rağmen, çoğu RNA molekülü katlanarak baz eşleşmesi ile çift sarmallı bölgeler oluşturur. DNA'dan farklı olarak RNA'lar uzun çift iplikli sarmallar değil, birbirine sıkıca sokulmuş kısa sarmallardan oluşur. Bu baz eşleşmeleri RNA molekülüne belli bir şekil verir ve bazların fonksiyonel gruplarının bir araya gelmesi sonucu reaktif özelliğe sahip olan yapılar ortaya çıkar. Bu sayede RNA, bir enzim gibi, kimyasal katalizör olarak işlev görebilir. Örneğin, peptit bağını oluşturan bir enzim olan ribozimin aktif merkezi tamamen RNA'dan oluşmaktadır.
Sentez
RNA sentezi genelde DNA'yı bir şablon olarak kullanarak, RNA polimeraz enzimi tarafından katalizlenir. Sentezin başlaması DNA üzerinde, RNA'ya yazılacak bölgenin hemen "yukarı" tarafındaki bir diziye enzimin bağlanması ile olur. DNA çifte sarmalı, RNA polimerazın helikaz aktivitesi ile açılır. Sonra, enzim DNA'nın şablon ipliği üzerinde 3'- 5' doğrultusunda ilerler ve bunun dizisini tümleyici bir diziye sahip bir RNA zincirini 5'-3' doğrultusunda sentezler. DNA üzerinde bulunan belli bir dizi, RNA sentezinin nerede sona ereceğini belirler.
Yukarıda anlatılan DNA'ya bağımlı RNA polimerazdan farklı olarak bir de RNA'ya bağımlı RNA polimerazlar vardır, bunlar yeni bir RNA zincirini sentezlemek için şablon olarak bir RNA zinciri kullanırlar. Örneğin, bir grup RNA virüsleri (çiçek virüsü gibi) bu enzimi kullanarak genetik malzemelerini çoğaltırlar. Ayrıca, RNA'ya bağımlı RNA polimeraz çoğu canlıda RNA enterferans yolunda görev alır.
Genel bakış
Mesajcı RNA (mRNA) DNA'daki bilgiyi protein sentezi (translasyon) için ribozomlara taşıyan RNA'dır. mRNA'daki kodlayıcı nükleotit dizisi ondan üretilen proteinin amino asit dizisini belirler.
RNA genleri proteine çevrilmeyen, RNA kodlayan genlerdir, bunlar kodlamayan RNA veya küçük RNA olarak adlandırılır. Kodlamayan RNA'lar intronlardan da ortaya çıkabilir. Kodlamayan RNA'ların en belirgin örnekleri taşıyıcı RNA (tRNA) ve ribozomal RNA (rRNA)'dır, bunların ikisi de translasyon sürecinde rol oynarlar. Gen düzenlemesi, RNA işlenmesi ve başka işleveleri olan RNA'lar da vardır. Bazı RNA'lar, başka RNA'ların kesilmesi ve birleştirilmesi (ligasyon) ve ribozomda peptit bağı oluşumu gibi kimyasal tepkimeleri katalizleme yeteneğine sahiptir; bu tip RNA'lar ribozim olarak adlandırılırlar.
Çift iplikli RNA (İng. double stranded RNA'nın kısaltması olan dsRNA olarak değinilir), birbirini tümleyici iki iplikten oluşmuş RNA'dır, bu bakımdan şekli DNA'ya benzer. Çift iplikli RNA, bazı virüslerin (çift iplikli virüslerin) genetik malzemesini oluşturur. Ökaryotlarda, virüs RNA'sına benzeyen uzun çift iplikli RNA'lar RNA enterferansını harekete geçirir. RNA enterferansında, siRNA (İng. small interfering RNA, kısa enterferansçı RNA) olarak adlandırılan kısa çift iplikli RNA'lar gen ifadesini susturur.
Translasyonda
Mesajcı RNA (mRNA) bir proteinin amino asit dizisi hakkında bilgiyi protein sentez yeri olan ribozomlara taşır. Bu bilgi, her üç nükleotit (bir kodon) bir amino asite karşılık gelecek şekilde şifrelenmiştir. Ökaryotlarda bir öncül (prekürsör) mRNA (pre-mRNA) DNA'dan yazıldıktan sonra ergin mRNA'ya dönüştürülür. Bu işlem sırasında pre-mRNA'nın protein kodlamayan kısımları (intronlar) çıkartılır, ayrıca mRNA'nın iki ucuna, onu nükleazlardan koruyucu eklemeler yapılır. Bunun ardından mRNA çekirdekten sitoplazmaya taşınır, orada ribozomlara bağlanır ve tRNA'nın yardımıyla çevirisi (translasyonu) yapılır. Prokaryotlarda, çekirdek olmadığından, RNA'nın transkripsiyonu sürerken ribozomlar tarafından çevirisi başlar. Bir süre sonra mesajcı RNA ribonükleazlar tarafından parçalanır.
Taşıyıcı RNA (tRNA) yaklaşık 80 nükleotit uzunluğunda bir RNA zinciri olup, ribozomun protein sentez konumunda büyümekte olan polipeptide spesifik aminoasitler taşır. Yapısında, mRNA'daki kodonları tanımak için onlarla hidrojen bağı kuran bir antikodon bölgesi ve amino asidin ona bağlanması için gerekli bölgeler vardır.
Ribozomal RNA (rRNA) ribozomların katalitik kısmıdır. Ökaryotik ribozomlar dört RNA içerirler: 18S, 5.8S, 28S ve 5S rRNA. Bu rRNA'lardan üçü çekirdekçikte sentezlenir. Sitoplazmada ribozomal RNA ve proteinler bir araya gelip ribozomu oluştururlar. Ribozom mRNA'ya bağlanır ve protein sentezini gerçekleştirir. Bir mRNA'ya aynı andan birkaç yüz ribozom bağlanabilir. Tipik bir ökaryotik hücre sitoplazmasındaki RNA konsantrasyonu 10 mg/ml'dir, bunun %80 rRNA'dan oluşur.
Gen düzenlemesinde
Bazı RNA tipleri genin belli bir kısmının dizisine tümleyici olarak gen ifadesinin aşağı ayarlayabilirler. Ökaryotlarda bulunan mikro RNA'lar (miRNA; 21-22 nt) RNA enterferans yoluyla etki eder. RNA enterferansında miRNA ve enzimlerden oluşan bir kompleks, miRNA'nın tümleyici olduğu bir mRNA'yı parçalayabilir, veya mRNA'nın translasyonunu bloke edebilirler, veya promotörün metilasyonuna neden olarak genelde geni aşağı ayarlarlar. Bazı miRNA'lar ise genleri yukarı ayarlarlar (RNA aktivasyonu). Küçük enterferansçı RNA (İng. small ınterfering RNA, siRNA)'lar 20-25 nt uzunlukta olurlar, genelde viral RNA'nın parçalanmasından meydana gelmelerine karşın, bu RNA tiplerinin endojen kaynakları da mevcuttur. siRNA'lar, miRNA'ya benzer şekilde)RNA aktivasyonu da dahil olmak üzere) RNA enterferansı aracılığyla etki ederler. Hayvanlarda bulunan Piwi etkileşimli RNA'lar (İngilizce Piwi-interacting RNAs, piRNA; 29-30 nt) eşey hücrelerinde etkindirler, transpozonlara karşı savunmaya yaradıkları ve gametogenezde rol oynadıkları düşünülmektedir. Dişi hayvanlarda görülen X kromozom inaktivasyonu, X kromozomlarından birini kaplayarak onu inaktive eden Xist adlı bir RNA tarafından meydana gelir. Ters anlamlı RNA bakterilerde yaygındır; çoğu genleri aşağı ayarlar ama bazıları da transkripsiyon aktivatörüdür. Bir mRNA'nın kendisi de 5 üssü çevrilmeyen bölgesinde veya 3 üssü çevrilmeyen bölgesinde riboanahtar gibi düzenleyici elemanlar içerebilir. Bu beri-düzenleyici unsurlar (İng. cis-regulatory element) mRNA'nın etkinliğini düzenlerler.
RNA işlenmesinde
Çoğu RNA başka RNA'ların modifikasyonunda rol oynar. Örneğin uçbirleştirmede, pre-mRNA'daki intronların çıkartılmasını sağlayan splisozom, küçük nükleer RNA (snRNA)'lar içerir.
RNA'yı oluşturan nükleotitlerler A, C, G ve U'dan farklı bazlara değişime uğrayabilir. Ökaryotlarda RNA nükleotitlerinin modifikasyonu genelde çekirdekçik ve Cajal cisimlerinde bulunan küçük nükleolar RNA (small nucleolar RNA, snoRNA; 60-300 nt) tarafından yönlendirilir. SnoRNA'lar enzimlerle birleşip onları RNA üzerindeki belli bir noktaya yönlendiriler, bunu sağlamak için RNA ile baz eşleşmesi yaparlar. Bu enzimler sonra o noktadaki nükleotit modifikasyonunu gerçekleştirler. rRNA ve tRNA bu şekilde büyük oranda değişime uğrarlar, ama snRNA ve mRNA'ların da bu yolla modifiye oldukları görülmüştür,
RNA tipleri
Yukarıda belirtilenlere ilaveten, pek çok virüs genomu RNA'dan oluşur. Bunlar çift iplikli RNA virüsleri, pozitif anlamlı tek zincirli RNA virüsler, negatif anlamlı tek zincirli RNA virüsleri ve çoğu satelit virüslerdir.
Keşif
Nükleik asitler 1868'de Friedrich Miescher tarafından keşfedilmiş, hücre çekirdeğinde (nucleusta) yer aldığı için Miescher bu maddeye 'nüklein' adını vermişti. Daha sonradan nükleik asitlerin çekirdeksiz olan prokaryotlarda da olduğu bulunmuştu. RNA'nın protein sentezinde rol oynadığı 1939'ten itibaren, Torbjörn Caspersson, Jean Brachet ve Jack Schultz'un deney sonuçlarından dolayı, tahmin edilmekteydi. Gerard Marbaix ilk mesajcı RNA'yı (tavşan hemoglobinine ait olan) saflaştırmış, ve onu yumurta hücrelerine enjekte edince bunun hemoglobin sentezini sağladığını göstermişti. Severo Ochoa RNA'nın nasıl sentezlendiğini keşfettikten sonra 1950 Nobel Tıp Ödülünü kazandı. Robert W. Holley bir maya RNA'sının ilk 77 nükleotidinin dizisini 1965'te çözmüş, bundan dolayı 1968 Nobel Tıp ödülünü kazanmıştır. Carl Woese ve diğerleri 1967'de RNA'nın katalitik olduğunu buldular en eski canlı tiplerinin bir "RNA Dünyası" içinde yaşadıklarını, RNA'yı hem genetik bilgi taşımak hem de biyokimyasal tepkimeleri katalizlemek için kullanmış olabileceğini öne sürdüler. 1976'da Walter Fiers ve arkadaşları ilk defa bir RNA virüs genomunun (bakteriyofaj MS2'nin) tüm nükleotit dizisini belirlediler.
1990 başlarında bitki hücrelerinin içine sokulan genlerin bunlara benzer endojen genleri susturduğu bulundu. Yaklaşık aynı dönemde, 22 nt uzunlukta (günümüzde mikroRNA olarak adlandırılan) RNA'ların C. elegans solucanının gelişimine etki ettiği keşfedildi.
Gen düzenleyici RNA'ların keşfi üzerine, onkogenleri ve viral genleri susturabilecek RNA'dan oluşmuş ilaçlar geliştirmeye yönelik çabalar başladı. . 2006 itibarıyla piyasada bu özellikli tek bir ilaç bulunmaktadır, bir sitomegalovirüs genini inhibe etmeye yarayan Vitravene (bir ters anlamlı RNA), ama RNA enterferans yoluyla genleri aşağı ayarlamak için siRNA kullanmaya yönelik ümit verici araştırmalar sürmektedir.
Sevtap Çapan
Emine Sevtap Çapan (d. 28 Nisan 1970, İstanbul), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
1995 yılında Müjdat Gezen Sanat Merkezi Tiyatro Bölümü'nden mezun olan Sevtap Çapan, sahneye ilk adımını Şehir Tiyatroları'nda 1994 - 1995 sezonunda "Savaş ve Barış" oyununda rol aldığı "Natasha" karakteriyle atmıştır. Kurum bünyesinde birçok oyunda oynayan sanatçı, ayrıca sinema ve dizi filmlerde de rol almış, MSM'de eğitmenlik yapmıştır.
"Çapan", sanatın mutfak kısmıyla da ilgilenmektedir. Yazarlığını yaptığı beş oyunun ikisi, İBBŞT’ de repertuvara alınmıştır. NTV Stüdyolarında Seslendirme sanatçısı kadrosunda yer almaktadır. 2016’dan 2020’ye kadar Türk Kadınlar Birliği Beykoz Şubesi Kurucusu ve Başkanı olarak görev yapmıştır. 2016 yılında Hamdi Gültekin tarafından kaleme alınan 'AKTRİS SEVTAP ÇAPAN' adını taşıyan, oyunculuğu ve sanat yaşamı üzerine bir kitap yazılmıştır. 2017 yılı itibarıyla Profesyonel Artı Sonsuz Firması’nın kuruluşu olan Tiyatro P.A.S’ın Genel Sanat Yönetmenidir. Yine aynı yıl Bursa Mora Dergisi’nde ”Bir Aktris Yazıyor” başlığı altında köşe yazarlığı kariyerine başlayan Çapan, Beykoz yerel gazetesi Özgün Haber’de köşe yazıları yazmaya devam etmektedir. 2019 yılında zorunlu emeklilik yasası ile erken emekli edilmiştir. Yazdığı “Peri Kız Müzikali” oyunu 2019 - 2020 sezonunda kendi rejisiyle İBBŞT’de dünya prömiyeri yapmıştır, 2020‘de Pozitif Yayınları etiketiyle kitap olarak basılmıştır. "Sevtap Çapan" aktif sanat hayatına devam etmektedir.
Ödüller
Bedia Muvahhit Ödülü En İyi Kadın Oyuncu
Kitaibaraki
Kitaibaraki ( Kitaibaraki-shi; "Kuzey Ibaraki"), Japonya'nın Ibaraki prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 31 Mart 1956 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 186.80 km² olan şehrin nüfusu Eylül 2015 tarihi itibarıyla 43.809'dur.
Sevtap Çapan
Ödüller
3. Üstün Akmen Ödülleri Teşvik Ödülü – Tiyatro P.A.S
10. Flaş Gazetesi  Onur Ödülü
2009 Dünya Su Sporları Şampiyonası'nda atlama
2009 Dünya Su Sporları Şampiyonası'nda dalma müsabakaları, 17-25 Temmuz 2009 tarihleri arasında Roma'da düzenlendi. Şampiyonada 1 metre tramplen, 3 metre tramplen, 10 metre platform, senkronize 3 metre tramplen, senkronize 10 metre platform olmak üzere beş dalda yarışıldı. Her beş dalda da bayanlar ve erkekler müsabakaları yapıldı. Yarışlar sonunda en fazla madalya kazanan ülke yedisi altın olmak üzere toplamda 14 madalya kazanan Çin oldu.
Sevtap Çapan
Ödüller
Gazete Sanat Tiyatroya Katkı Ödülü
Adaylıklar
15. Afife Jale Tiyatro Ödülleri En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu
Hakkında yazılan kitaplar
Aktris Sevtap Çapan - Hamdi Gültekin - Biyografi 2016
Yazdığı kitaplar
Peri Kız Müzikali -  Sevtap Çapan - Pozitif Yayınları - Çocuk Müzikali 2020
İmrenler, Demirci
İmrenler, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi çok eskilere dayanmaktadır.
Hindistan'ın Moğollar tarafından istilası
Hindistan’ın Moğollar tarafından istilası, 1221 – 1327 yılları arasında Hindistan yarımadasına düzenlenen çok sayıdaki Moğol İmparatorluğu istilalarını anlatır. Moğollar Kaşmir bölgesine boyun eğdirseler de Delhi Sultanlığına karşı yapılan saldırılar başarısız olur. Moğol İmparatorluğunun dağılmasından sonra son istila Timur’un Delhi Sultanlığının başkenti Delhi’yi ele geçirip yağmalamasıyla yaşanır. Timur, Hindistan’dan kısa sürede ayrılacaktır.
Arka planı
Hindistan ile Moğollar arasında coğrafi olarak Harezmşahlar Devleti bulunmaktadır. Bu devletin ortadan kalkmasıyla Hindistan Moğol akınlarına maruz kalacaktır. 1221 yılında Harezmşahlar Devleti kralı Celaleddin Harezmşah’ı İndus Nehrinde yenen Cengiz Han kaçan Celaleddin Harezmşah’ı takip etmek için ardından Bala komutasında bir birlik gönderir. Bala Celaleddin Harezmşah’ı Pencab bölgesine kovalar. Lahor bölgesine kadar ilerler. Celaleddin Harezmşah bütün takiplerden kurtularak etrafında küçük bir ordu oluşturmayı başarır. Ancak Hindistan’daki müslüman krallarla Moğollara karşı ittifak teklifleri de reddedilir. Celaleddin Harezmşah Pencab bölgesindeki devletleri yense de topraklarını işgal edemez. Dağılmakta olan devletinde ve özellikle Kirman’da çıkan isyanı bastırmaya çalışır. Yeni müttefiklerle Gazne’ye ilerler ve kendisini takiple görevlendirilen Moğol Ordusunu yener. Moğollardan kazanılan ganimetin paylaşılması üzerine çıkan anlaşmazlıklar üzerine ittifak çöker. Bu dönemde Moğol tahtına Ögeday Han geçer. Celaleddin Harzemşah bölgeden uzaklaştırılacaktır.
Keşmir’in alınması ve Delhi Sultanlığı ile ilişkiler
1235 yılında Moğol Orduları Keşmir’i işgal eder ve bölge doğrudan Moğol egemenliğine girer. Moğol Orduları Peşaver’e saldırır ve önceden Celalettin Harezmşah ile işbirliği yapmış olan kabileleri yenilgiye uğratır. Moğol saldırılarından kaçan ve çoğunlukla Türk kökenli Halacilerden oluşan savaşçılar Delhi Sultanlığı Ordusuna katılırlar. 1241 yılı kış aylarında Moğollar İndüs Vadisini ele geçirerek Lahor şehrini kuşatırlar. Moğol komutanının şehrin alınması sırasında öldürülmesi üzerine Moğollar şehri ele geçirdiğinde büyük bir katliam yaparlar. Bu dönemde Ögeday Han da öldüğü için Moğollar Hindistan seferlerine ara verir.
Keşmir halkı 1254-1255 yıllarında Moğol boyunduruğuna karşı ayaklanınca Möngke Han tarafından gönderilen birlikler isyanı bastırır. Bölge yıllar boyu Moğol egemenliğinde kalacaktır. Möngke Han'ın kuvveti ve etkisi Hindistan’da hissedilmeye başlanınca Delhi Sultanlığı tahtını ele geçirmek isteyen Prens Celalettin Mesud, 1248 yılında Moğol başkenti Karakurum’a giderek ondan yardım ister. Moğol Ordusunun ve Moğollara bağlı Herat valisinin ordusunun yardımıyla Celalettin Mesud Lahor, Kojah ve Sodra’da hakimiyetini ilan eder.
İlhanlılar
1257 yılında Sind valisi Delhi Sultanlığı'na karşı saldırması durumunda İlhanlı egemenliğine geçeceğini bildirmesi üzerine Hülagû Han güçlü bir orduyu bölgeye gönderir. Ancak Hülagû Han Delhi Sultanlığı'nı işgal etmez, diplomatik olarak uzlaşmayı tercih eder. Bundan sonra Hindistan’a büyük ölçekli Moğol saldırıları kesilecektir. Bu durumu fırsat bulan Delhi Sultanları da Moğollar ve Harezmşahlar gibi yabancı istilacılarla işbirliği yapan yerel prensleri cezalandıracaktır.
Moğol istilalarından kaçan yerel kabilelerin Delhi Sultanlığı'na sığınmaları Hindistan’ın kuzey bölgelerinin nüfus yapısını değiştirecektir. Savaşçı Türk kökenli Halaciler, Delhi Sultanlarından iktidarı alarak kendi hanedanlarını kuracaklardır. Delhi Sultanlığı'nın yeni önderleri Hint Yarımadasına yayılmaya başlarken Moğollar yeniden belirecektir.
Çağatay Hanlığı dönemi
Moğol İmparatorluğu genelinde Möngke Han’ın ölümünden sonra iç savaşa varan taht kavgası yaşanır. 1227 yılında Çağatay Han tarafından kurulan ve Moğol tahtına bağlı kalan Çağatay Hanlığı iç savaş ortamında bağımsızlığını ilan eder ve bölgesel bir güç haline gelir. 1291- 1306 yılları arasında Çağatay Hanı olan Yesü Duva Afganistan’da etkili olur ve Moğol hakimiyetini Hindistan’a doğru genişletmek ister. 1292 yılında Pencap’ı işgal etmeye gönderdiği öncü birlik Halaci sultanına yenilecektir. Halaci Delhi Sultanı yaklaşan Moğol Ordusunun ilerlemesini geciktirmeye çalışır. Bu sırada öncü birlikteki esir edilen Moğol askerlerinden 4 bin tanesi müslüman olarak Delhi Ordusuna dahil edilir. 1297 yılında Moğolların Hindistan seferi başarısız olur. 1294 yılında tahta çıkan Delhi Sultanı Alaeddin Halaci’nin en başarılı komutanlarından Zafer Han Moğol Ordularını durdurmayı başarır. Çağatay Hanı Yesü Duva, 1304 yılında Cengiz Han torunları arasındaki iç savaşların sona ermesi ve Temür Olcaytu Han’ın toplanan kurultay sonunda barış ilan etmesi üzerine Hindistan’a ortak bir sefer çağrısı yapsa da planlanan bu sefer gerçekleşmez.
Halaci Hanedanı dönemi
Moğol saldırıları durdurulmuş olsa da kesilmeyecektir. Alaeddin Halaci, Moğollarla barış yapması ve boyun eğmesi çağrılarına kulak asmayacak ve Delhi önlerine kadar ilerleyen Moğollarla savaşacaktır. Delhi Sultanlığı Ordularının komutanı Zafer Han beklemektense saldırarak Moğol Ordularını püskürtecek ancak savaş sırasında kendisi de öldürülecektir. Moğollar geri dönmek için acele etmezler. Alaeddin Halaci’nin Chittor’u muhasara etmesini beklerler ve görece az bir kuvvet olan 12 bin askerle ağır silahlar olmaksızın hızla ilerlerler. Siri’ye sığınmak zorunda kalan Alaeddin Halaci aylarca Moğol Ordusunun bölgeyi ve Delhi’yi yağmalamasını çaresiz seyretmek durumunda kalır. Ağır silahlardan mahrum olan Moğollar bölgeyi talan etse de Siri’yi alamazlar. Yaklaşık iki aylık pat durumundan sonra uzun süre düşman bir bölgede yurtlarından uzak kalamayan Moğollar bölgeden çekilmeye karar verirler. Moğolların ayrılmasından sonra benzer bir istilaya önlem almaya çalışan Alaeddin Halaci bölgedeki kaleleri güçlendirir ve garnizonları yoğun bir şekilde silahlandırır. Sınır birlikleri için özel bir ordu bile kurulur.
Alınan önlemlere rağmen Moğol Ordusu yeniden belirip Pencapa bölgesini yağmalar. Bu sefer Delhi Sultanlığı saldırıya hazırdır. Ünlü komutanlar Gazi Malik ve Malik Kafur komutasındaki ordu Moğolları püskürtecek ve önemli komutanları esir alacaktır.
Çağatay Hanı Yesü Duva’nın 1306 yılında ölmesiyle başa gelen oğlu Könçek bölgeye yeniden sefer düzenler. İndüs Nehrini Multan yakınlarında geçerken saldırıya uğrayan Moğollar tüm orduyu kaybedecektir. Bu dönemdeki son Moğol istilası 1307-1308’de yaşanır ancak kısa sürede püskürtülür.
1308 yılından sonra Hindistan’a Moğol saldırıları kesilir. Bunda Alaeddin Halaci’nin uyguladığı saldırgan dış siyasetin de etkisi vardır. Sürekli olarak Moğol egemenliğindeki topraklara yağmalama amaçlı ordular gönderecek ve Moğol ileri hatlarını yıpratacaktır.
Moğol Ordusunda savaşırken esir düşen ve müslüman olunca Delhi Sultanlığı ordusuna katılan müslüman Moğol askerler arasında huzursuzluk baş gösterir. Bunun sebepleri arasında bu askerlerin subay yapılmaması, diğer askerlerin haklarından yararlanamamaları ve ayrımcılığa maruz kalmaları sayılabilir. Bu askerler sorunlarının kaynağı olarak gördükleri Delhi Sultanı Alaeddin Halaci’ye suikast düzenlerler ancak başarılı olamazlar. Bunun ardından müslüman olmuş Moğollara karşı kitlesel katliam yapılacak ve askerlerin yanı sıra aileleri de katledilecektir.
1320 yılında Moğollar Keşmir bölgesine saldıracak ve kış aylarına kadar bölgede kalıp yağmalayacaklardır.
Tuğluk Hanedanı dönemi
Hindistan’a Moğol saldırıları Halaci Hanedanının yerine geçen Tuğluk Hanedanı döneminde de devam edecektir. 1327 yılında Çağatay Hanlığı orduları sınır kasabalarına saldıracak ve Delhi’yi kuşatacaktır. Tuğluk hükümdarı I. Giyaseddin Tuğluk Şah Sultanlığını saldırılardan korumak için büyük miktarda rüşvet verecek, İlhanlı hükümdarı Ebu Said Bahadır ile ittifak yapmaya çalışacaksa da başarısız olacaktır. Çağatay Hanı Alaaddin Tarmaşirin’in Budizmden Müslümanlığa geçmesi ülkesinde çalkalanmaya yolaçacak ve iç sorunlarla boğuşan Çağatay Hanlığı Hindistan’a büyük çaplı sefer düzenleyemeyecektir.
Bu dönemde Moğol paralı askerleri kuzeydoğu Hindistan bölgesinde yerel prenslerin ordularında yer alarak bölgesel çatışmalara dahil olacaklardır. Büyük çaplı Moğol istila dönemi kapanmıştır.
Karagündüz Höyük
Karagündüz Höyük, Van il merkezinin 34 km. kuzeydoğusunda yer alan bir höyüktür. Höyük, Van Gölü'nün doğusuna düşen Erçek Gölü'nün doğu-kuzeydoğu kıyısında, göle dökülen Memedik Deresi'nin oluşturduğu düzlüğün batı kenarındadır. Van'ın Özalp ilçesinden geçerek Van'a ulaşan ticaret yolu üzerinde olduğu, buna bağlı olarak Van yöresinin en büyük höyüğü olduğu belirtilmektedir. Tepe olarak 75 x 50 metre ölçülerinde olup 8-9 metre yüksekliktedir. Günümüzde Erçek Gölü'nün bir adası durumundadır.
Kazılar
Arkeoloji literatüründe 20. Yüzyılın başlarından beri bilinmektedir. Ancak bu ünü kuzeybatı tarafındaki bir Ermeni kilisesine dayanmaktadır. Bu kilise, yüzyıl ortalarında Karagündüz Köyü Camii yapımında kullanılmıştır. Günümüzde temelleri dahi görülmemektedir.
Hindistan'ın Moğollar tarafından istilası
Timur istilası
Çağatay Hanlığı zayıflayınca hakim olduğu Orta Asya bölgesinde Çağatay komutanlarından Timur öne çıkar. Belli bir süre kâğıt üzerinde Çağatay Hanlarının vesayeti altında kaldıktan sonra kendi adını alacak olan Büyük Timur İmparatorluğu'nu kurar. Timur, egemenliğini genişletirken çok sayıda Türk ve Moğol kabilesini birleştirecektir. İslamiyeti yayma adına yayılmacı bir siyaset izleyemiştir. 1398 yılında Delhi Sultanlığında iktidarda bulunan Tuğluk Hanedanı'nın Müslümanlıktan uzaklaşarak bölgede Hinduizm'e taviz verdiği gerekçesiyle savaş ilan eder. İlan edilen gerekçe bu olsa da esas amaç Hindistan'ın zenginliklerini ele geçirmek ve ülkeyi yağmalamaktır.
Karagündüz Höyük
Kazılar
Höyük 1956 yılında C. A. Burney tarafından saptanmıştır. Kazı çalışmaları 1959 yılında Prof. Dr. Afif Erzen başkanlığında başlatılmıştır. Uzun bir süre ara verilen kazılara 1994 yılında, Van Valiliği İl Özel İdaresi, İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü, Türk Tarih Kurumu ve Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu mali desteği ile İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Van Bölgesi Tarih ve Arkeoloji Araştırma Merkezi'nce Prof. Dr. Veli Sevin başkanlığında yeniden başlanmıştır. Kazılara başlanmasında ana neden, Erçek Gölü'nde gözlenen sürekli yükselme nedeniyle höyüğün bir süre sonra sular altında kalma tehlikesidir.
Hindistan'ın Moğollar tarafından istilası
Delhi'nin yağmalanması
Timur, İndus Nehrini 24 Eylül 1398 günü geçer. Timur’un ilerleyişi sorunsuz olmaz. Delhi’ye doğru ilerleyen ordu özellikle Meerut bölgesinde direnişle karşılanır. Ancak çok büyük bir orduyla bölgeye gelen Timur’un ilerleyişi durdurulamaz. Delhi Sultanı olan Mahmud Nasreddin ise iç karışıklıklarla uğraşmakta ve güçsüz durumdadır.
Karagündüz Höyük
Tabakalanma
Kazı çalışmalarındaki değerlendirmeye göre höyükteki tabakalanma yeniden eskiye göre aşağıdaki gibidir, Karagündüz Höyük'teki en kalın tabaka Erken Transkafkasya Dönemi yapı katıdır. Diğer tüm yapı katlarının toplam kalınlığı 2 metreyi bulmakta iken bu yapı katı tek başına 8-9 metre kalınlığa ulaşmaktadır. Dolayısıyla en uzun süreli yerleşimi temsil etmektedir.
Hindistan'ın Moğollar tarafından istilası
Delhi'nin yağmalanması
İki ordu 17 Aralık 1398 günü karşı karşıya gelir. Savaştan önce Timur daha sonra da örneklerini göstereceği acımasız korku salma taktiği gereğince 100 bin esir Hinduyu öldürecektir. Savaşta Timur, Delhi Sultanlığı Ordusundaki savaş fillerine karşı develerle savaşacak ve başarı kazanacaktır. Savaşı görece kolaylıkla kazanan Timur, Delhi’yi ele geçirecek, yağmalayacak ve yakacaktır. Delhi’den Ocak 1399’da ayrılır ve Ceyhun Nehri ötesindeki yurduna çekilir.
Geleneği
Timur’un kurduğu imparatorluk kısa sürede dağılacak ve ardılları fethedilen bölgelerde tasfiye edilecektir. Timur soyundan gelenler, yerel hükümdarlarla ve Çağatay kolundan Moğollarla çeşitli evliliklerle karışacaktır. Bu geleneğin bir parçası olan Babür hem Timur hem de Cengiz Han soyundan gelir. Önce Kabil’de bulunan Babür, komutasındaki birliklerle Delhi Sultanlığına saldıracak ve tahtta olan Lodi Hanedanına 1526 yılındaki I. Panipat Muharebesiyle son vererek kendi hükümdarlığını ilan edecektir. Moğol kökenli olmasına rağmen Timur İmparatorluğu'nda görev almayarak Hindistan’a yerleşecek ve kendi imparatorluğu olan Babür İmparatorluğu'nu kuracaktır. Türk- Moğol askeri sistemi, gelişkin Türk-Hint kültürüyle Babür İmparatorluğu döneminde kaynaşacak ve yoğrulacaktır.
Karagündüz Höyük
Buluntular
Höyüğün 1,5 km. batısında yer alan, MÖ bin yıllarına tarihlenen nekropolde yapılan kazılarda 9 mezar açılmıştır. Bu mezarların 6 tanesinin oda mezar olduğu, her birinin yanından bir ocak bulunduğu belirtilmektedir. Her odada, odanın büyüklüğüne göre 20 – 80 gömüt vardır. Her yeni gömüde, Urartu mezarlarında biline geldiği gibi, öncekiler ileriye doğru toplanarak yer açıldığı anlaşılmaktadır. Ölülerin bir kumaşa sarılı olarak ya da giysili gömüldüğü düşünülmektedir. Ölülerin yanına standart hale gelmiş gömü hediyeleri konulmaktadır. Bu standart gömü hediyeleri pişmiş topraktan açık ağızlı bir çanak ile dar ağızlı, yüksek ya da alçak boyunlu çömleklerdir. Çanaklara oğlak ve kuzu gibi hayvanların omurga kemiklerinden parçalar bırakılmıştır. Diğer çömleklerde ise sıvı olduğu anlaşılmaktadır. Kazılarda çeşitli takı elemanları da ele geçmiştir. Bunlar, tunçtan süs iğneleri, tunç halkalar ve yüzükler, mavi boncuk, dövme demirden bilezikler, halhallar, yüzükler, gözlü süs iğneleri, hançerler, mızrak uçları, değişik ebadta bıçaklar, bir topuz ile zincirdir. Ayrıca Urartu işi, bir tunç, diğeri siyah taştan iki mühür, buluntular arasındadır.
Karagündüz Höyüğü'nde ele geçen insan iskeletleri toplamda 890 bireye aittir. Bebek ve çocuk iskeletleri bu toplamın yaklaşık % 54'ünü oluşturmaktadır. Bebek ve çocuk iskeletlerinden yaklaşık % 35'inin 0-2 yaş arasında ölmüş olduğu anlaşılmaktadır. Bu oran, tüm yaş gruplarındaki ölüm oranından fazladır. İskeletlerin incelenmesi, toplumun ' 35,4'ünü yetişkin bireylerin oluşturduğunu göstermektedir. En yoğun ölüm oranı kadınlarda 30-35 yaş, erkeklerde ise 35-50 yaş aralığındadır. Diğer yandan kadınların yaklaşık % 26'sı, erkeklerin ise % 47'si Akdeniz ırkı özellikleri göstermektedir.
Yerleşimin kuzey kesiminde Urartu Dönemi'ne tarihlenen bir yapı kompleksi dikkat çekicidir. En azından 400 metrekarelik bir alanı kapsayan bu yapı kompleksi 1 – 1,40 metre kalınlıkta taş temeller üzerine inşa edilmiş yapıları ve kısmen taş döşeli avluyu kapsamaktadır.
Erken Transkafkasya Dönemi düzenli bir mimari doku ortaya koymaktadır. Doğu – batı yönünde uzanan 5 metre genişlikteki bir bir sokağın iki yanına dizilmiş, dikdörtgen ve kare planlı yapılar ortaya çıkarılmıştır. Duvarlar 40 – 45 cm. kalınlıkta olup bütünüyle kerpiçtir, taş temel görülmemektedir. Birbirine bitişik inşa edilmiş yapılar duvarlardan bir geçit vermemektedir. Giriş çıkışın tavanda açılan gediklerden sağlandığı düşünülmektedir.
Değerlendirme
Karagündüz Höyüğü kazıları, MÖ 7. yüzyılın ikinci yarısında Urartu'nun çöküşüyle birlikte Van Gölü Havzası'ndan önemli değişiklikler yaşandığını, her alanda ciddi bir gerilemenin yaşandığını göstermektedir.
Mikrop (anlam ayrımı)
Mikrop şu anlamlara gelebilir:
Dog
Dog sözcüğü ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:
Chawston
Chawston, İngiltere'nin Bedfordshire kontluğunda bulunan bir mezra.
Ebrechtella tricuspidata
Ebrechtella tricuspidata, Thomisidae familyasından Palearktik bölgede yaşayan bir örümcek türü.
Tarihçe
İlk kez 1775 yılında Danimarkalı zoolog Johan Christian Fabricius (1745-1808) tarafından Aranea tricuspidata adıyla tanımlanan tür 1932 yılında Simon tarafından Misumenops tricuspidatus olarak revize edildikten sonra uzun yıllar böyle kullanılmış ve daha sonra da 2005 yılında Lehtinen tarafından Ebrechtella tricuspidata adıyla revize edilmiştir.
Habitat
Çiçek ve yapraklarda kamufle olarak pusuya yatıp avlanır.
Yaşam döngüsü
Her iki cinsiyetten erginlerine mayıs ve haziran aylarında rastlanır.
Yayılımı
Palearktik bölgede yayılım gösterir. Avrupa'da yaygındır. Büyük Britanya'da bulunmaz.
Türkiye'deki durumu
Türkiye'de cinsinin 2 türünden biridir.
Oxyopes felinus
Oxyopes felinus, Oxyopes cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Stibin
Stibin SbH3formüllü bileşik. Son derece zehirli bir gaz olup çip üretiminde silisyuma antimon karıştırmak (dope) için kullanılır.
Yaralı Kalp
Yaralı Kalp, yönetmeliğini Remzi Jöntürk'ün yaptığı 1969 yapımı Türk sinema filmi.
Stibin
Hazırlanış
SbH3, genel olarak, Sb3+ kaynağı bir bileşik ile eşdeğer miktarda H− içeren bir bileşiğin tepkimesinden elde edilir: Alternatif olarak, Sb3− kaynağı bileşiğin protonik belirteçlerle, hatta su ile, tepkimesinden bu kararsız gaz elde edilebilir:
Erivan Hayvanat Bahçesi
Erivan Hayvanat Bahçesi (, Kendanabnakan ayki), Ermenistan'ın başkenti Erivan'da bulunan bir hayvanat bahçesi. 1940 yılında, Ermenistan Sovyetler Birliği'nin 15 cumhuriyetinden birisi iken yapıldı. Erivan'ın kuzeydoğusundaki Nor Nork ilçesinde bulunmaktadır.
Hayvanat bahçesinde yaklaşık 2.300 hayvan ve 180 tür bulunmaktadır.
Pinta
Pinta şu anlamlara gelebilir:
Amerikyum
Amerikyum. Periyodik tablonun aktinitler dizisinde yer alan ve yapay olarak elde edilen kimyasal bir element.
Doğada varlığı saptanamayan Amerikyum 1944’te Glenn T. Seaborg, Ralph A. James, Leon O. Morgan ve Albert Ghiorso tarafından bir nükleer reaktörde plütonyum-239'dan (atom numarası 94) amerikyum-241 izotopu halinde elde edilir. Bulunan dördüncü uranyum ötesi element (atom numarası 96 olan küriyum bundan birkaç ay önce bulunmuştur) olan amerikyum gümüş beyazlığında bir metaldir.