cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Theridion circuitum
Theridion circuitum, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Olimpiyat Oyunları'nda Estonya
Eston sporcular Yaz Olimpiyat Oyunları'nda 36, Kış Olimpiyat Oyunları'nda ise 8 madalya kazandı. Sovyet döneminde Estonların kazandığı madalyalar ise Sovyetler Birliği hanesine yazılmıştı.
2011 İsrail sosyal adalet protestoları
2011 İsrail sosyal adalet protestoları olarak bilinen İsrail'de sosyal adalet talebi ile İsrail halkı tarafından 34. İsrail hükûmeti ve mevcut başbakan Benjamin Netanyahu karşıtı gerçekleştirilen protesto gösterilerinde göstericiler "direniş hareketi" adını verdiği gösterilere gerekçe olarak eğitim, sağlık ve ekonomi de azalma ve dağılımında artan adaletsizliği, konut fiyatı artışlarını gerekçe göstermiş yine "sosyal adalet" talep etmiştir.
Mete Yarar
Mete Yarar (d. 10 Nisan 1967, Samsun), Türk emekli subay, güvenlik danışmanı ve yazardır.
Hayatı
Mete Yarar, 10 Nisan 1967 tarihinde Samsun’da doğdu. 1988 yılında Kara Harp Okulundan piyade teğmen olarak mezun olduktan sonra Türk Silahlı Kuvvetlerinde 16 yıl görev yaptı. 10 yılı aşkın bir süre Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde hizmet verdi, sınır ötesi operasyonlarda yer aldı. Son görev yeri olan Özel Kuvvetler Komutanlığı'ndan binbaşı rütbesi ile 2004 yılında emekliliğine 1.5 yıl kala ayrıldı.
2004 yılından beri özellikle Irak'ta şirket kuran ve o bölgede yatırım yapan hem uluslararası hem de ulusal birçok şirkete danışmanlık hizmeti verdi. Basın yayın organlarında güvenlik uzmanı kimliğiyle köşe yazarlığı ve program konukluğu yapmakta, ayrıca özel sektörde lojistik, işletme ve basın-iletişim alanlarında da danışmanlık yapmaktadır.
2015 yılında "60 Yıllık İttifakta Son Gün" adlı kitabı, 2016 yılında Ceyhun Bozkurt ile birlikte yazdığı "Bu Delileri Bir Araya Getirmeyecektiniz" adlı kitabı, 2016 yılında Ceyhun Bozkurt ile birlikte yazdığı "Darbenin Kayıp Saatleri" adlı kitabı, 2017 yılında "Büyük İhanet" adlı kitabı, 2018 yılında "Oyunun Sonu" adlı kitabı ve 2020 yılında Ceyhun Bozkurt ile birlikte yazdığı "Mesih-Tanrı'yı Kıyamete Zorlamak" adlı kitabı yayımlandı.
TRT ve Habertürk TV için haberler çekti ve "Şahit Olun" adlı belgeselin yapımına katılıp sunuculuğunu üstlendi.
Bir oğlu olduğu ilk eşinden boşanan Yarar, 10 Temmuz 2018 tarihinde televizyoncu Gülnaz Kudunoğlu ile evlendi.
Theridion cinereum
Theridion cinereum, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Yoseph Imry
Yoseph Imry (İbranice: יוסף אמרי; d. 23 Şubat 1939 – ö. 29 Mayıs 2018), İsrailli fizikçidir. Mezoskobik fiziğin keşfinde yer almış bu konuda çalışmalar yapmıştır. Yaptığı fizik alanındaki çalışmalarıyla Imry; 1996'da Rothschild Ödülü'nü, 2001'de İsrail Onur Ödülü'nü ve 2016 yılında, Wolf Ödülü'nü kazanmıştır.
Kendisi Avrupa Bilim ve Sanat Akademisi (Salzburg), Avrupa Bilimler Akademisi ve Beşeri Bilimler Akademisi (Paris) ile İsrail Bilimler Akademisi üyesiydi.
Önceden Filistin Mandası idaresinde olan Tel Aviv'de 23 Şubat 1939'da doğan İsrailli fizikçi ve bilim insanı Yoseph Imry 29 Mayıs 2018'de Tel Aviv'de 79 yaşında ölmüştür.
Çekirdek kabuğu modeli
Çekirdek kabuğu modeli ya da nükleer kabuk modeli, atom çekirdeği için oluşturulan ve Pauli dışarlama ilkesini kullanarak çekirdek yapısını enerji seviyeleri açısından açıklayan modeldir. İlk kabuk modeli 1932'de, Dmitriy İvanenko tarafından ortaya atıldı. Bu model 1949'da, Maria Goeppert-Mayer ve Hans Jensen tarafından bağımsız olarak geliştirildi ve bu ikisi isim, 1963 yılında verilen Nobel Fizik Ödülü'nü paylaştı.
Yerli (soyadı)
Yerli bir soyadıdır ve şu anlamlara gelebilir:
1995 Åland genel seçimleri
Lagtinget üyelerini seçmek için 15 Ekim 1995'te Åland'da yasama seçimleri yapıldı. 30 üye, orantılı temsil yoluyla dört yıllık bir süre için seçilmektedir.
Ayhan Işık
Ayhan Işık, kimlik adıyla Ayhan Işıyan (5 Mayıs 1929, İzmir - 16 Haziran 1979, İstanbul), "Taçsız Kral" lakaplı Türk sinema oyuncusu, yapımcı, yönetmen, senarist, ses sanatçısı ve ressam.
İlk yılları
Ayhan Işık, 1929 yılının 5 Mayıs sabahı altı çocuklu Selanik göçmeni bir ailenin son çocuğu olarak İzmir'in Konak ilçesi Karataş semtinde Mithatpaşa Caddesi üzerinde iki katlı tarihi bir Rum evinde, kendi anlatımıyla "Işıyan ailesinin tekne kazıntısı" olarak dünyaya geldi. 1970'lerin ikinci yarısında yazmaya başladığı ve vefatından sonra tefrika halinde yayımlanan "Hayatım" adlı hatıratlarında "Çocukluk günlerim bilinen yaramazlıklar ve onların sonuçları ile geçti. Annemi, hep telaşlandırmışımdır." diye ekler Işık.
Altı yaşındayken; "...Onunla ilgili olarak şimdi çok az şey hatırlıyorum. Ama en çok da kokusunu... Bazı geceler yanıma gelip bana sarılmasını, birlikte uyumamızı. Bir defasında balık tutmaya götürmüş, dönüşte de sırtına alıp merdivenleri çıkartmıştı. Hepsi bu... Hafızamı ona dair hep zorladım. Daha fazla şey hatırlayabilmek, hatırladıklarımı hiç unutmamak için." diyerek andığı babasını kaybeden Işık, öğreniminin ilk birkaç yılını İzmir'de, büyük bir kısmını ise yıllar önce üniversite tahsili için İstanbul'a yerleşmiş olan en büyük ağabeyi Mithat Özer'in yanında tamamlamaya başlar. Kısa birkaç yıldan sonra; çok genç yaşta kaybedilen ağabey, Işık için hayat boyu hep örnek kişilik olur. Özellikle resim alanındaki ilerleyişini hep örnek aldığını, onun vefatı sonrası evin geçimine yardımcı olmak için 12 yaşında okurken çalışmaya da başladığını belirten Işık, ilerleyen yıllarda akademideyken onun gibi üst tahsil için Paris'e gitmeyi düşlediğini de yine vefatından kısa süre önce anlatacaktır.
Eğitimi
İstanbul'da ilk önceleri zorlanan Işık daha sonraları kendisini çok güzel bir çevrede bulduğunu, verdiği röportajların birinde şu sözlerle anlatır: "Mahir İz okul müdürü, Salah Birsel müdür muaviniydi, edebiyata Rıfat Ilgaz, beden eğitimine Vefalı Kör Galip, coğrafyaya Akbaba Celal geliyordu. Daha ne isteyebilirdim ki..." Buradaki okul arkadaşlarından bazıları senarist Safa Önal, karikatürist Ferruh Doğan ve ressam - karikatürist Semih Balcıoğlu'dur. Daha sonra girdiği Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümünde Bedri Rahmi Eyüboğlu'ndan dersler alan Işık, buradaki dönem arkadaşlarıyla ise On'lar Grubu'nda yer alır. Amacı Doğu-Batı sentezini Türk resminde yaratmak; “Halk Sanatı Kaynaklarına Eğilmek”, tekniği ise “Renkçi ve Lekeci” olan grupta dönem arkadaşlarından Fikret Otyam, Altan Erbulak, Remzi Raşa, Adnan Varınca, Nedim Günsür, Orhan Peker, Turan Erol ve liseden beri dostları olan Semih Balcıoğlu ile Ferruh Doğan'la yer alır. Verdiği röportajların birinde daha çok empresyonizm akımının etkisinde kaldığı söyleyen ve bu anlamda da en çok Claude Monet'ten etkilendiğini belirten Işık, bir süre Bab-ı Ali'de ressam olarak çalışır fakat 1952 senesinde Yıldız Dergisi'nin açtığı yarışmaya girmesiyle resim hayatındaki geri planına itilerek sinemaya doğru yönelişi başlar. Yarışmayı birincilikle kazanarak sinemaya geçer. Bir sene sonra, 1953 senesinde ise Güzel Sanatlar Akademisi Resim bölümü Yüksek kısmından mezun olur.
Kariyeri
İlk filminde şair, senarist ve yönetmen Orhon Murat Arıburnu ile gerçekleştirdiği çalışmanın ardından, ikinci filminde Türk Sineması'nda Geçiş Dönemi'ni bitiren ve Sinemacılar Dönemi'ne giriş yapıtı olarak kabul edilen Lütfi Ömer Akad'ın Kanun Namına filmiyle büyük ün kazanır. Akad "Işıkla Karanlık Arasında" adlı otobiyografi kitabında şöyle bahseder: "Osman Seden’in burada da gözü kara. Hiç tereddüt etmiyor, en iyi oyuncuları arıyor... Baş oyuncu olarak Ayhan Işık adında birinden söz ediyor. Tanımıyorum, “Sen gördün mü?” diyorum. Geçen yıl Yavuz Sultan Selim ve Yeniçeri Hasan adında bir filmde görmüş, boylu poslu, yakışıklı. Oyun yeteneği hakkında hiçbir fikri yok. Bir görelim diyoruz. Yazıhanede buluşuyoruz. Gerçekten dediği gibi, boylu poslu ve yakışıklı, kibar ve terbiyeli. Güzel Sanatlar Akademisi’nde resim eğitimi görmüş. Babıali’de resimli roman çiziyor. Yıldız adlı sinema dergisinin “Geleceğin Oyuncuları” yarışmasında birinci seçilmiş. Ama bu yarışma akademik bir yarışma değil. Oyuncu adayları önceden hazırladıkları bir oyun bölümünü jüri önünde sergilemiyorlar. Jürinin baktığı sadece görünüş... İkimize de uygun geliyor."
"İşin kolayca akıp gitmesi gerek. Ama gitmiyor. Baş oyuncumuz Ayhan’a takılıyorum. Karşısındaki oyuncular deneyimli, Gülistan Güzey’le Neşe Yulaç. İkisi de Şehir Tiyatrosu’nda. Onların oyunlarını rahat çözümlemelerinin Ayhan’a yardımcı olması gerek, ama olmuyor. Oyun gereği büyük hareketler, sağa sola gidişler yok. Oyuncuların çelişkili iç dünyalarını belirtmeleri gerek. Ama bu, Ayhan’da yalnız sözde kalıyor. Osman (Seden) çoktan yanımızda değil, uzakta, elinde ince bir dal, otlara vurarak dolaşıyor. Öğle paydosunda ondan uzakta durmaya bakıyorum. Sorunumu nasıl çözeceğimi düşünüyorum, aklıma gelenlerin hiçbiri tutarlı değil, hele oyuncuya nasıl oynayacağını göstermeye kalkmak olacak şey değil. Öğleden sonraki çalışmada yeni denemelere girişiyorum, doyurucu bir sonuç alamadan işi bitiriyoruz."
Yaşamının ilerleyen dönemlerinde resim çalışmalarına ara ara devam etse de sinema artık birinci önceliği haline gelmiştir. Lütfi Akad ile 1950'lerde İngiliz Kemal karakterini oynayarak İngiliz Kemal Lawrense Karşı, Katil, Öldüren Şehir, Vahşi Bir Kız Sevdim, Kardeş Kurşunu filmlerini, Atıf Yılmaz ile Şimal Yıldızı, Osman Seden ile de 1957'de Bir Avuç Toprak filmini yapan Işık, 1959 yılında Hollywood’a giderek şansını bir de orada denemek ister. Fakat buradaki filmlerde çalışamaz. Bunun nedeni sorulduğunda "Benim gibi orada 5bin kişi sıra bekliyor. Ayrıca çok da marifetleri var. Zıplayıp havada iki takla atıyorlar. Hem de ana dilleri gibi İngilizce konuşuyorlar. Bize orada ekmek yok." diyerek açıklar. Işık, 60'ların başında Vedat Türkali'nin senaryosunu yazdığı Otobüs Yolcuları filmiyle Yeşilçam'a dönüş yapar. Arkasından Akad ile son çalışması olacak olan ve Orhan Kemal'in bir romanından yine Vedat Türkali'nin senaryolaştırdığı Üç Tekerlekli Bisiklet filmini çevirir. Işık yine bu dönemlerde çevirdiği Küçük Hanım seri filmleriyle de halk tarafından oldukça beğenilir ve devam eden dönem içerisinde Taçsız Kral unvanını kazanır. 1970'li yıllarda yeni bir moda rüzgârıyla film yıldızları peş peşe sahneye çıkmaya, plaklar doldurmaya başlar. Kendisi de bu modaya uyar ve Münir Nurettin Selçuk'tan dersler alarak Klasik Türk müziği dalında sahneye çıkar ve bir tane 45'lik plak doldurur. Yeteneğiyle göz doldurmayı başaran Işık, sinemada dram, politik, romantik, komedi, macera ve diğer tarzlarda örnekler sunar. 140 kadar film çevirir. 1975'ten itibaren yapımcı, yönetmen ve senarist olarak Türk sinemasına katkıda bulunan Işık bu senelerde İtalyan yapımcılarla yaptığı ve başrolünü de Klaus Kinski ile paylaştığı La Mano Che Nutre La Morte ve Le Amanti Del Mostro filmlerini yapar. Filmler İtalya'da ve Avrupa'nın bazı ülkelerinde vizyona girer, fakat Türkiye'de sansüre uğrar ve Türk seyircisiyle hiçbir zaman buluşamazlar.
Oyuncu hakları üzerine
Ayhan Işık bahsedilmeyi bir hayli hak eden bu konuya dair verdiği demeçlerinden birinde şunları söyler:
''Kanunla birlikte bir de 'sendika' ve 'sigorta' konusu ortaya çıkacaktır. Bunlar da mutlaka devlet eliyle çözüme kavuşturulmalıdır. Sendika üyeliği ve sigortalandırma sayesinde bütün sinema emekçilerimizin hayatları garanti altına alınacaktır. Gözlerimizi Batı ülkelerine, özellikle de ABD'ye çevirdiğimiz zaman bu konudaki birikimlerin bu yönde olduğunu görüyoruz.''
''1958'de Hollywood'a gittim, orada yaklaşık bir yıl boyunca bizim mesleğin ne tür kurallara bağlı olarak yürütüldüğünü gözlemledim. Dışarıda film oyuncularına emekleri karşılığında vadeli senetler vermek gibi tuhaf uygulamalar yoktur, çalışma ve dinlenme saatleri titizlikle kontrol altına alınmıştır. Sendika bütün çalışmaları denetler, piyasada hak ihlali yaratacak işlerin yapılmasına engel olur.''
''Eğer ki Yeşilçam'ın gelecekte genç insanları acımasızca yiyip yutan dev bir sömürü mekanizmasına dönüşmesini istemiyorsak, ne yapıp edip bir 'Sinema Kanunu' çıkartmalı, ciddi bir sendika kurmalı ve bütün personelin daha mesleğe ilk adımını atar atmaz sigortalandırılması için gereken kanunî baskıyı işverenler üzerinde kurmalıyız. Ben kendi adıma film setlerinin bu ülkede hem oyuncular, hem yönetmenler, hem de diğer teknik elemanlar için birer zulüm çekme yeri değil de profesyonel bir iş sahasına dönüşmesi için elimden her ne gelirse yapacağım. Sinemacılık asla modern bir kölelik sistemine dönüşmemelidir. Sinema bir sanat, sinemacı da bir sanatçıdır; buna yakışır muamele görmelidir.
Işık'ın kariyeri boyunca oluşturup ilke edindiği çalışma prensipleriyle bilinir. 1963'te aktör dostu Suphi Kaner'in Prodüktör Cemiyeti'nin bildirisiyle bilinçli ve organize bir şekilde işsiz bırakılmasıyla intihara sürüklenişi sonrasında prensiplerini daha da katılaştırır. Sette çalışılacak başlangıç ve bitiş saatlerinin belli olması, pazar günü hiçbir surette çalışılmaması, sete belli saatlerde doyurucu ve kaliteli yemek getirtilmesi, sözleşmede belirtilen çalışma gün sayısında artış olduğunda oyuncuya ve teknik personele mutlaka ekstra ödeme yapılması, kalabalık ve tehlikeli setlerde doktor-ambulans bulundurulması, bir oyuncunun filminin galasına katılıp katılmamaya kendisinin karar vermesi gibi temel konularda prensipler oluşturmuştu. Bu prensipleriyle kariyerinin en başından beri prodüktörlerce tepki toplayan ve A-kalite filmlerin dışında bırakılmaya çalışılıp bu anlamda da çoğunlukla başarılı olunan Işık'a karşı yeni ve koşulsuz çalışılabilecek rakiplerin yaratılması adına özellikle 1960'ların ilk yarısında dönemin ünlü dergilerinin düzenlemiş olduğu yarışmalarla sinemaya yeni isimler kazandırılır. Ne var ki halkın ilgisi nedeniyle prodüktörlerce ekarte edilemeyen Işık'ın, starlık sisteminde edindiği konumun da kendisine verdiği güçle oyunculuk haklarına kazandırdığı bu edinimler kendisinden sonra gelecek birçok oyuncu için de mihenk taşı olur. Örnek alınarak Türk Sinemasında bu kazanımların yaygınlaşmasına öncülük eder.
Lütfi Akad "Işıkla Karanlık Arasında" kitabında 1962 yapımı Üç Tekerlekli Bisiklet filminin çekimlerinden şöyle bahseder: "''Bir sabah iş yerine gittiğimde, çekim alanı çalışanlarının öyle avare oturduklarını görüyorum "Ne oluyor böyle?" diyorum. "İş paydos dediler abi," diyorlar. Yukarıya, Nusret İkbal’in yanına çıkıyorum, "Hayrola Nusret bey?" diyorum, ellerini ovuşturarak omuzlarını kaldırıyor, "Ayhan Işık," diyor, "bize on beş gün vermişti, günü bitince gitti. Sana söylemedim galiba, unutmuş olacağım." Donup kalıyorum. "Hayır söylemediniz, bilseydim ona göre davranırdım." Kısa bir süre sessiz kalıyoruz, sonra "şimdi ne olacak?" diyorum. "Bekleyeceğiz ister istemez. Şimdi işler eskisi gibi değil, baş oyuncular artık gün veriyorlar." ... Aslında Ayhan Işık, bu işe girdiği ilk günden beri kusursuz, titiz bir çalışma tutturmuştu. Birlikte çalıştığımız dokuz filmde bir tek gün aksaklık çıkardığını anımsamıyorum. Olaya onun açısından bakınca, akıp giden zamanı çıkarına en uygun biçimde parsellemesini anlayabiliyorum, ama bir filmi bitmesine ramak kala bırakacak bir kesinliği kabullenemiyorum.''"
Ressamlığı
Ayhan Işık "Güzel Sanatlar Akademisi"nin grafik bölümünde resim eğitimi almıştı. Akademide Semih Balcıoğlu ile sınıf arkadaşı olduğunu da bir röportajında belirten belirten Işık ., henüz sinemaya geçmeden önce dönemin bazı çocuk dergileri ve Türkiye Yayınevi'nin çıkarttığı çeşitli yayınlar için çizdiği karikatürler ve çizgi romanlarla profesyonel olmuştu. ABD'ye yerleşip orada otomobil tasarımları çizmeyi de düşleyen Ayhan Işık'ın 1950'lerden itibaren resimlediği ve yazdığı bir takım aşk romanları Yeni İstanbul Gazetesi'nde çizgi roman tefrikaları halinde günlerce yayımlandı. Bu resimli romanlardan biri de 1966 yılında aynı gazete tarafından derlenip albüm haline getirilerek yayımlandı. "Aşka İnanmıyorum" adlı bu çizgi roman albümünün kapağında Ayhan Işık'ın bir fotoğrafı yer almaktadır. Bu fotoğrafın aşk romanının konusuyla bir ilgisi yoktu, ama yayınevinin artık ünlü bir sinema oyuncusu olan Ayhan Işık'ın ününden yararlanmak amacıyla bu fotoğrafı kullandığı açıktır.
Ölümü
13 Haziran 1979 sabaha karşı Selimpaşa, Kıyıkent'teki yazlık evinde şiddetli baş ağrısı ve kusma ile uyanır. Yatırıldığı klinikte anevrizma rüptürü sonucu beyin kanaması tanısı koyulan Işık kurtarılamaz ve üç günlük koma sürecinin sonunda 16 Haziran 1979'da yaşama veda eder. Mezarı Zincirlikuyu Mezarlığı'ndadır.
Potosí
Potosi, Bolivya'nın Potosi departmanında yer alan ve Tomas Frias ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 240.266'dir.
Tarihi kent 1987 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Mehmed Arif Paşa
Mehmed Arif Paşa (???? - 1879, İstanbul), Mayıs 1879'dan Eylül 1879'daki ölümüne kadar İstanbul şehremini olarak görev yapan Türk yöneticidir.
Meryem ve Ataları (Kariye Camii)
Meryem ve Ataları mozaiği, günümüzde Kariye Camii olarak kullanılan Azize Kurtarıcı Hora Manastır kilisesinde iç narteks (esonarteks) bölümünün kuzey kubbesinde yer alan mozaik sahnedir.
Yapının bu bölümündeki iki kubbeden güneydeki İsa'nın, kuzeydeki Meryem'in soy kütüğündeki figürlerini kubbe dilimleri arasındaki gösterecek şekilde barındıracağı figür sayısına göre tasarlanmıştır. Her iki kubbede de figürler, Matta İncili (Matta 1) ve Luka İncili’nde (Luka 3) verilen listedeki Ortodoks Kilisesi'nin ayin düzenini takip ederek sıralanmışlardır.
Meryem'in soy kütüğünü gösteren sahnenin merkezinde madalyon içinde Meryem ve Çocuk İsa tasviri yer alır. Meryem’in başının iki yanındaki monogramlar "Tanrı Anası" anlamına gelir. Bu tasvirin etrafı 16 dilime ayrılmıştır ve her dilimde ilk sırada Davut sülalesinin kralları; ikinci sırada Eski Ahit'in önemli kişileri (örneğin Meryem'i temsil eden iki kulplu vazoyu tutan Musa, çiçekli dal tutan Harun) bulunur.
Meryem’in, atalarının veya simgelerinin suretleri, alt bölmelerdeki Yoahim (İmran), Anna (Hanne) ve Meryem’in doğuşunun tasvir edildiği mozaik sahnelere bir giriş niteliğindedir. Kubbenin kuzeybatı pandantifinde yer alan Yohakim'in Tapınaktan Kovulması konulu mozaik, Meryem'in hayatını anlatan yirmi kadar mozaik sahnenin ilkidir.
Sound on Sound
Sound on Sound, merkezi Cambridge'de bulunan SOS Publications Group tarafından yayımlanan aylık müzik teknolojisi dergisi.
Ziguy Badibanga
Ziguy Badibanga (d. 26 Kasım 1991), Belçikalı futbolcudur. Super League (Yunanistan) ekiplerinden Asteras Tripolis'de oynuyor.
Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı İdaresi
Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı İdaresi, Azerbaycan cumhurbaşkanının yürütme organıdır. İdare, cumhurbaşkanının anayasal sorumluluklarını yerine getirmekle görevlidir. Yönetim, başkent Bakü'de İstiklaliyet Caddesi üzerinde yer almaktadır.
Tarihçe
Azerbaycan Cumhurbaşkanlığı İdaresi 18 Ekim 1991 tarihinde Azerbaycan'ın bağımsızlık ilanı ile kurulmuştur. Yönetim, yüzeyi mermer ve granitten yapılmış on iki katlı bir binada yer almaktadır. Azerbaycan SSC Komünist Partisi Birinci Sekreteri Haydar Aliyev tarafından başlatılan ve proje yöneticisi Fuad Orucov ile mimarlar Tahir Allahverdiyev ve Madat Halafov'un denetiminde gerçekleştirilen binanın inşaatına 1978 yılında başlanmış ve 1986 yılında tamamlanmıştır. Başlangıçta bina Azerbaycan Komünist Partisi Komitesi'nin yönetim binası olup 1991 yılında Azerbaycan'ın bağımsızlığını yeniden kazanmasının ardından cumhurbaşkanlığına devredildi ve 2003 yılında Cumhurbaşkanlığı Sarayı adını almıştır.
Teşkilat yapısı
Cumhurbaşkanlığı İdaresi, daha önceden Ramiz Mehdiyev tarafından yönetildi ve günümüzde Samir Nuriyev başkanlık ediyor. Yönetimin yapısı şu şekildedir:
Theridion cinctipes
Theridion cinctipes, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Ludwig Stumpfegger
Ludwig Stumpfegger (11 Temmuz 1910, Münih - 2 Mayıs 1945, Berlin), II. Dünya Savaşı'nda bir Alman SS doktoru ve 1944'ten itibaren Adolf Hitler'in kişisel cerrahıydı.
Hohenlychen'de profesör Karl Gebhardt'ın altında bir asistan doktoru olarak çalıştı. Gebhardt, Dr. Fritz Fischer ve Dr. Herta Oberheuser'in idaresinin altında tıbbi deneylerde katılarak Ravensbrück toplama kampında çalıştı. Deneyler, kemik ve kasın transplantasyonunu kapsadı.
1945'te, Stumpfegger, Dr. Theodor Morell'in altında Berlin'de Führerbunker'de Hitler için doğrudan çalışmaya başladı. Martin Bormann'dan bir hediye olan Alman çoban köpeği Blondi için Hitler'in isteğiyle bir siyanür kapsülünü sağladı. Bazı kaynaklar Kızıl Ordu Führerbunker'e doğru ilerlediği zaman çocuklarını öldürmesi için Magda Goebbels'e yardım ettiğini belirtir.
30 Nisan 1945 Hitler intihar etmeden hemen önce sığınaktan kaçış için izin verdi. Sığınaktan Martin Bormann'ın grubuyla kaçan Stumpfegger'in savaştan sonra nasıl öldüğü bilinemedi. Hitlerjugend (Hitler Gençliği) lideri Artur Axmann'a göre Ludwig Stumpfegger ve Martin Bormann intihar etmişti. Artur Axmann haklı çıktı. Çünkü 1972 yılında Lehrter İstasyonu'nun yapımı sırasında gömülmemiş yani ölmüş iki adet ceset bulundu. Geçen senelerde Tıp biliminin ilerlemesiyle 1999'da yapılan araştırmalarda iki cesedin de siyanür içerek öldüğü saptandı. Yapılan DNA testlerinden sonra cesetlerden birinin Hitler'in doktoru Ludwig Stumpfegger'e diğerinin de Martin Bormann'a ait olduğu tespit edildi. İki adamın çene kemiğinde bulunan cam parçaları onların, siyanür kapsülleri yoluyla intihar ettiğini doğruladı.
II. Mesud
Popüler kültürdeki yeri
2022 yılında atv de yayınlanan Kuruluş Osman dizisinde Şener Savaş ve Kubilay Penbeklioğlu tarafından canlandırılmıştır.
Dorin Goian
Dorin Goian (d. 12 Aralık 1980), Rumen eski futbolcudur.
Steaua Bucuresti
4 Mart 2005'te 5 yıllık sözleşme imzalamıştır.2009'a kadar 107 maça çıkıp 16 gol kaydetmiştir.
Palermo
6 Ağustos 2009'da 2 Milyon €'ya transfer edildi.İlk kez Palermo formasını Mallorca ile oynanan Hazırlık maçı'yla giydi.İlk resmi maçına ise AS Roma'ya karşı çıkmıştır.2011'e kadar kaldığı Palermo'da 30 maça çıkıp 1 gol kaydetmiştir.
Rangers
25 Temmuz 2011'de İskoç ekibi olan Rangers'a transfer oldu.29 Temmuz 2011'de kampa katıldı.İlk maçına St Johnstone'ye karşı çıktı ve bu maç 2-0 Rangers'ın galibiyeti ile bitti.2013'e kadar Rangers'ta kalan oyuncu 35 maçta 1 gol kaydetmiştir.
Spezia
Ağustos 2012'de Serie B takımlarından Spezia'ya kiralandı.26 maça çıkıp 2 gol kaydetmiştir.
Asteras
21 Temmuz 2013'te Super League (Yunanistan) ekiplerinden Asteras Tripolis'e transfer oldu.18 Ağustos 2013'te ilk maçına PAS Giannina'ya karşı çıkmıştır.
Millî takım kariyeri
İlk millî maçına 16 Kasım 2005'te Nijerya'yla oynanan maçta çıkmıştır.
Tityos
Tityos ya da Tityus (Yunanca: Τιτυός), Yunan mitolojisinde bir dev.
Zeus'un oğlu bir melezdir. Annesi Elara'nın yaşadığı mağaradaki gazlar çocuğu etkilemiş; büyüyüp annesini onu karnında taşıyamayacak hale getirmiş ve onu öldürmüştür.
Gaia, Tityos'a gönüllü annelik etmiştir ve çocuk, mağara kuvöz haline gelene kadar büyümüştür. Tityos yeryüzüne çıktığında melezden çok deve benziyordu. Hera onu Apollon'un annesi Leto'yu öldürmek için kullanmaya çalışmıştır fakat Apollon onu vurunca ölmüştür.
Fatma Gevheri Sultan
Fatma Gevheri Sultan veya Fatma Gevheri Osmanoğlu (, 30 Kasım 1904 - 10 Aralık 1980), Osmanlı prensesi, Türk müziği sanatçısı ve bestekâr. Osmanlı İmparatorluğu'nun otuz ikinci padişahı Sultan Abdülaziz'in torunu ve Şehzade Mehmed Seyfeddin Efendi'nin kızıdır.
Sürgün yılları
Mart 1924'te Osmanlı Hanedan üyelerinin yurtdışına sürgününden sonra, Gevheri ve ailesi Fransa'nın Nice şehrine taşındı ve burada Cimiez'de bir villaya yerleştiler. 1927'de babasının ölümünden sonra ailesi farklı yerlere dağıldı. Gevheri Sultan, Nice'de kalmaya devam etti ve maddi sıkıntılar çekti. Aynı şehirde yaşayan amcası Abdülmecid Efendi, Gevheri Sultan'ın maddi zorluklar yaşadığını duyunca kendi yanına aldırdı. Birkaç yıl amcasının ailesiyle birlikte yaşayan Gevheri, daha sonra Hindistan'dan küçük bir rajanın oğluyla nişanlandı, ancak düğününden kısa bir süre önce başka biriyle ilişkisi olduğu ortaya çıkınca nişan iptal edildi. Amcası Abdülmecid Efendi duruma çok sinirlendi ve onu yaşaması için hiçbir şeyi olmayan annesinin yanına geri gönderdi. Sürgün yıllarının bir bölümünü Mısır'ın başkenti Kahire'de geçirdi.
Son yılları ve ölümü
Gevheri Osmanoğlu, babasından ut, tambur, piyano ve lavta gibi birçok enstrüman çalmayı öğrendi. Sürgünde büyük sıkıntılar çekmiş olmasına rağmen musikîden vazgeçmedi ve babasından kalan bazı çalgıları itina ile muhafaza etti. 1952 yılında hanedanın hanım mensuplarının Türkiye'ye geri dönüşüne izin veren kanunun kabulünden sonra İstanbul'a döndü ve çalgılarını da yanında getirdi. Ülkesine dönünceye kadar Klasik Türk müziği eğitimine devam etmese de sonraki yaşamında tamburda çok yetenekli olduğunu kanıtladı. Çoğu türkü olmak üzere birçok beste yazan Osmanoğlu'nun eserleri, Türk radyo ve televizyonlarının yaptığı kayıtlarda korundu. Büyük çoğunluğunu Teoman Önaldı'nın notaya aldığı 16 eser besteledi. Sûz-i Dil Makamı Saz Semaisi en bilinen eseri oldu. Gevheri Osmanoğlu, Tuna Baykara'ya verdiği bir röportajda; “Padişah dedelerimin hemen hepsi müzikle uğraşır, besteler yaparlardı. İçlerinde III. Selim, II. Mahmud ve Sultan Abdülaziz gibi eserleri devamlı çalınan besteciler var. Fakat bugün hayatta olan padişah çocukları ve torunları içinde benden başka müzikle uğraşan yok” ifadelerini kullandı.
Güftesinin dedesi Sultan Abdülaziz'e, bestesinin Gevheri Sultan'a ait olan semai usulü şarkının bir dörtlüğü :
Fatma Gevheri Sultan, hayatının son yıllarını amcası Veliaht Prens Yusuf İzzeddin Efendi'nin kızı olan kuzeni Mihrişah Sultan ile beraber, Taksim Meydanı yakınlarında geniş bir apartman dairesinde geçirdi. 10 Aralık 1980 tarihinde 76 yaşında hayatını kaybetti ve naaşı büyük dedesi II. Mahmud'un Çemberlitaş Divanyolu Caddesi üzerindeki türbesine defnedildi. Miras olarak sadece tambur ve kemençe gibi birkaç çalgı ile notalarını bıraktı.
Santi Millán
Santiago Millán Montes (d. 13 Eylül, 1968; Barselona, Cataluña, İspanya), İspanyol oyuncu ve televizyon sunucusu.
Enformal Anarşist Federasyon
Enformal Anarşist Federasyon (FAI) (İtalyanca: Federazione Anarchica Informale) bir isyancı anarşist örgüttür. İtalyan istihbarat kaynakları tarafından, çeşitli anarşist grupların devrimci silahlı eylem amacıyla birleşerek oluşturduğu "yatay" bir örgüt olarak tanımlanmıştır. FAI'yi oluşturan gruplar ve bireyler, hem ayrı örgütlenmeler olarak hem de bileşeni oldukları FAI kapsamında hareket ederler ve grup kampanyalarını biçimlendirdikleri bilinmektedir. FAI ve Ateş Hücreleri Komplosu (Synomosía ton Pyrínon tis Fotiás, kısaltma. SPF), genellikle birbirleriyle dayanışma içinde çalışırlar, SPF'nin açıklamalarında FAI ile dayanışma ilan ettiği biliniyor. Grubun kökeni İtalya'da, ancak 2012'den beri dünyanın çeşitli ülkelerinde eylemler düzenlemeye başladı.
İsyancı anarşizmle tutarlı olarak FAI, kapitalizme, milliyetçiliğe ve Marksizme karşıdır.
Yapısı
Örgüt, aşağıdakiler de dahil olmak üzere dünya çapında birçok gruptan oluşmaktadır:
Bu gruplar FAI'nin bileşenlerini temsil eder. Örgütün ötesinde, her grup aynı zamanda kendi ittifaklarını da oluşturmuştur. Örgütün doğası gereği, birçok grubun birbirleriyle maddi bağlantısı yoktur.
2012 yılında bir carabinieri ROS yetkilisi, İtalyan istihbaratının saklanmakta olan en az elli FAI üyesi kişinin kimliklerini bulduğunu iddia etti.
Tarih
2010 yılında, İtalya'nın posta servisi, Başbakan Silvio Berlusconi'ye gönderilen ve içerisinde bir mermi olan bir tehdit mektubu ele geçirdi. Milano'nun kuzeyindeki Libate banliyösünde Cuma günü bir postanede, Berlusconi'ye yollanmak üzere "sonunuz fare gibi olacak" tehdidi içeren büyük bir zarf bulundu. 9 Nisan 2013'te grup tarafından La Stampa'nın ofislerine patlayıcı bir cihaz gönderildi. Cihaz patlamadı.. 23 Aralık 2010'da, Roma'daki İsviçre ve Şili büyükelçiliklerine teslim edilen patlayıcı kolilerin sorumluluğu Enformal Anarşist Federasyon tarafından üstlenildi, birçok haber kaynağı yanlışlıkla başka bir grubun, İtalyan Anarşist Federasyonu'nun posta bombalarının sorumluluğunu üstlendiğini bildirdi. .
31 Mart 2011'de İsviçre nükleer sanayi derneği Swissnuclear'ın Olten şehrinde bulunan genel merkezine postalanan bir bomba patladı ve iki kişi yaralandı. Savcılara göre, bombayla birlikte teslim edilen bir mektup, sorumluluğu IAF adına üstlendi.
Frankfurt am Main'de Deutsche Bank'ın CEO'su Josef Ackermann'a postalanan bir bomba 7 Aralık 2011'de ele geçirildi. 13 Haziran 2012'de İtalyan ROS, Bazıları Ateş Hücreleri Komplosu bağlantılı olan çoklu sorgulamalar yürütürken, 'Ardire Operasyonu' adı altında kırk kişiye baskın düzenleyerek İtalya'da sekiz kişiyi tutukladı ve Almanya ve İsviçre'de halihazırda tutuklu bulunan Gabriel Pombo Da Silva ve Marco Camenisch için de iki tutuklama emri gönderdi.
30 Eylül 2020'de FAI hücresi Mikhail Zhlobitsky Hücresi, İtalya'daki birden fazla yere bomba gönderdiğini iddia etti.
Adinolfi Saldırısı
Mayıs 2012'de nükleer enerji şirketi Ansaldo Nucleare'nin CEO'su 53 yaşındaki Roberto Adinolfi silahlı saldırıya uğradı ve ölümcül olmayan bir şekilde yaralandı. 7 Mayıs Pazartesi günü, Adinolfi Cenova'daki evinden çıkarken bir Yamaha motosiklet kullanan iki kasklı adam tarafından dizlerinden vuruldu. Saldırganlar üç el ateş ederek Andinolfi'nin sağ dizini kırdı. Olay, İtalyan günlük gazetesi Corriere della Sera'ya gönderilen dört sayfalık bir bildiriyle kendisine ' FAI/FRI'nin Olga Hücresi' olarak adlandıran bir grup tarafından üstlenildi. Hücre, adını hapsedilen SPF üyesi Olga Ikonomidou'dan alıyordu ve birkaç eylem daha üstlenmişti. Saldırı (ve İtalyan devlet vergi tahsilat dairesine yönelik devam eden tehditler), İtalya İçişleri Bakanı Anna Maria Cancellieri'yi saldırının ardından güvenlik ekibine 18.000 polis memuru atamaya sevk etti.
Uluslararası Aktivite
İtalya'daki Enformal Anarşist Federasyon bir süre var olmasına rağmen, son yıllarda dünya çapındaki birçok grup, Rusya, Arjantin,   Endonezya ve Birleşik Krallık'taki kundaklama eylemleri de dahil olmak üzere devlet ve kurumsal hedeflere yönelik kendi saldırılarının sorumluluğunu IAF adıyla üstlendi. Mayıs 2012'de, Birleşik Krallık'taki FAI hücreleri, Londra'daki 2012 Olimpiyatları sırasında "ulusal ekonomiyi felç etme" amaçlarını açıkladılar. Bu uyarı, İngiliz merkezli FAI hücresi 22 Mayıs Grubu tarafından Bristol dışındaki tren hatlarına yapılan ve raylı sistemi sabote etmeyi başaran bir eylemin ve Bristol Belediye Başkanı Geoff Gollop'a yönelik bir kundaklama saldırısının ardından geldi. 3 Ocak 2013'te bir FAI grubu, İngiltere'nin Bath kentinde bir vericiyi ateşe verdi ve bu da 80.000 evde televizyon ve radyo kesintilerine neden oldu. 25 Kasım 2014'te kendilerine FAI Gecenin Meşaleleri – Dünya Özgürleştirme Cephesi adlı bir grup, Bristol'un Long Ashton banliyösünde 5 lüks arabayı tahrip eden yangınların sorumluluğunu üstlendi.
29 Mayıs 2012'de dört Bolivyalı genç, Bolivya askeri kışlasına dinamit saldırısı yapılması ve bir araba bayisinin Mayıs ayı boyunca bombalanmasıyla ilgili olarak tutuklandı. FAI her iki eylemin de sorumluluğunu üstlendi.
FAI ile ilgili bir güvenlik brifingi sırasında, bir İtalyan istihbarat yetkilisi, FAI'nin ağlarının yayıldığı diğer ülkeler olarak Yunanistan, İspanya, Meksika ve Şili'yi gösterdi. İtalyan FAI'si ile iki nanoteknoloji araştırmacısını ciddi şekilde yaralayan bombalama eylemine karışan bir Meksikalı grup arasındaki ideolojik benzerlikler başka yerlerde de not edildi. Eylül 2012'de, Meksika'daki bir FAI grubu, Mexico City'de üç belediye polis memurunun vurularak öldürülmesinin sorumluluğunu üstlendi.
Ayrıca, Enformal Anarşist Federasyonun Yunan anarşist gruplarıyla ideolojik bağları vardır. FAI hücreleri kendilerine, şu anda tutuklu Ateş Hücreleri Komplosu üyesi Olga Economidou ve 2010 yılında Yunan polisiyle girdiği çatışmada ölen Devrimci Mücadele üyesi Lambros Foundas'ın adını verdiler. Tutuklu Ateş Hücreleri Komplosu üyelerinden bir belge, İtalyan FAI'sini kendi eylemleri için bir ilham kaynağı olarak gösteriyor. Sonrasında FAI, "Komplonun projesi, bizimki gibi, devrimci şiddetin eylem ve yöntemlerine dayanıyor." diyerek Ateş Hücreleri Komplosu'nu övdü.
Tüm Birlik Komünist Partisi (Bolşevik) 18. Kongresi
'''Tüm Birlik Komünist Partisi (Bolşevik) 18. Kongresi''' 10 Mart ile 21 Mart 1939 tarihleri arasında Moskova'da toplanmıştır. 18. Merkez Komite de bu kongrede seçilmiştir.
Büyük Temizlik sonrası Sovyetler Birliği'nin "temizlenmiş" liderliği tarafından yönetilen ilk kongredir. Bir sonraki kongrenin yapılması on yıldan fazla zaman almıştır.
Tüm Birlik Komünist Partisi (Bolşevik) 17. Merkez Komite Raporu'nda, Stalin SSCB'nin dış politikaları üzerine özellikle batı demokrasileri ve batı demokrasilerinin ve Sovyet Dışişleri Bakanı Maksim Litvinov tarafından savunulan Kolektif güvenlik kavramını hayata geçirmekteki başarısızlığı ile yaşadığı hayal kırıklığı gibi bakışını özetlemiştir. Bundan kısa süre sonra, Litvinov'u görevden alıp, Vyaçeslav Molotov'u atamıştır, bu değişiklik Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı ve Nazi Almanyası ile geçici uyuşmaya öncülük etmiştir.
Kongre'de alınan kararlar
Kongre, yeni Parti'nin statüsünün, Sovyet toplumunun sınıf yapısındaki değişimleri yansıttığını tasdik etti. Bir yıllık deneme süresi ile beraber birleştirilmiş Tüm Birlik Komünist Partisi (Bolşevik) giriş şartları yürürlüğe konuldu. Diğer partilerin yabancı üyeleri için bu şartların uygulanmayacağına dair tek istisna konuldu. Her bireyin sosyal sınıf kökenine bağlı kategorilere ayrılmış bölümler kaldırıldı. Parti üyelerinin yeni haklarını açıklayan maddeler eklendi.
Ulusal Ekonomisi'nin Kalkınması için Üçüncü Beş Yıllık Plan da, Kongre tarafından kabul edilmiştir.
Ayrıca Bolşevik Parti Marşı partinin yeni marşı olarak belirlenmiştir.
Battlefield 1942: The Road to Rome
Battlefield 1942: The Road to Rome (kısaca BF 1942: RtR), Battlefield 1942'nin ilk genişleme paketidir. Bu genişleme paketinde 6 yeni harita ve 8 yeni araç vardır. The Road to Rome genişleme paketinde İtalyan ordusu ve Özgür Fransa birlikleri yer almaktadır. Oyun isminden de anlaşılacağı üzere İtalya ve Fransa'da geçmekte ama daha çok Husky Harekâtı ile İtalya üzerine yapılmaya başlanmış çıkarma ve muharebeler konu alınmaktadır. Genişleme paketindeki 6 yeni harita Monte Santa Croce, Monte Cassino, Battle of Anzio, Battle of Salerno, Operation Baytown ve Operation Husky'dir.
Yannis Butaris
Yannis Butaris (, 13 Haziran 1942, Selanik), Yunan iş insanı, Politikacı ve eski Selanik Belediye Başkanı.
İlk yılları ve eğitimi
Yannis Butaris 13 Haziran 1942 tarihinde Fanny Vlachos ve Stelios Butaris çiftinin oğulları olarak Selanik'te doğdu. Annesi ve babası Ulah etnik kökenli olup, Yunanistan'ın en eski şarap üreticilerindendir. Annesi Fanny Vlachos'un kökeni bugün Kuzey Makedonya sınırları içinde bulunan Kruşevo, babası Stelios Boutaris'in ise Arnavutluk'taki Voskopoya kasabasına dayanmaktadır. İlkokulu Selanik Aristoteles Üniversitesi'ne bağlı Deneysel İlköğretim Okulu'nda, lise öğrenimini ise Anatolia College'da tamamladı. 1965'te Aristoteles Üniversitesi kimya bölümünü bitirdi. 1967 yılında Atina Şarap Enstitüsü'nün şarap araştırma bilimi olan enoloji bölümünden mezun oldu. Gençliğinde Yunanistan Komünist Partisi üyesi olarak yer aldı.
Çalışma hayatı ve kültürel faaliyetleri
1969-1996 yılları arasında ailesine ait şarap firması olan J. Bpitari & Son S.A.'da müdür yardımcısı, teknik müdür ve genel müdür pozisyonlarında görev aldı. 1996'da aile şirketinde çalışmayı bıraktı ve 1998 yılında Yiannakohori ve Soroviç'teki özel mülkiyetlere ait üzüm bağlarında bulunan Kir-Yianni şaraphanesini kurdu. Yannis Butaris 2002-2006 ve 2006-2010 yılları arasında iki kez Selanik Belediye Meclisi üyesi olarak görev yaptı.
Butaris 1980'den beri aralarında Selanik Uluslararası Film Festivali, Dünya Doğayı Koruma Vakfı (WWF) Yunanistan, Avrupa Şarap Üretimi Bölgeleri Meclisi ve Yunanistan Şarap ve İspirto Endüstrisi Federasyonu gibi birçok profesyonel, kültürel ve çevresel organizasyonun yönetim kurulu üyesi ve başkanı olarak görev yaptı. Aynı zamanda Makedonya Modern Sanat Müzesi ve çevre ve vahşi yaşamın korunmasını ve yönetimini amaçlayan kâr amacı gütmeyen bir organizasyon olan Arcturos'un kurucu üyesi olarak yer aldı.
Belediye başkanlığı
Yannis Butaris, 2006 yılında belediye seçimlerinde belediye başkanı adayı oldu fakat seçilemedi. Ülkede 7 ve 14 Kasım 2010'da iki tur halinde yapılan yerel seçimlerde iktidardaki Panhelenik Sosyalist Hareket (PASOK) ve Demokratik Sol (DIMAR) tarafından desteklenen Butaris, seçimlerin ikinci turunda 329 oy farkla, yaklaşık 110 bin seçmenin oy kullandığı Selanik'te belediye başkanı seçildi. 1 Ocak 2011'de göreve başlayan Butaris, Ağustos 2014'te ilk dönemini tamamladı. Mayıs 2014'teki yerel seçimleri tekrar kazanarak, Eylül 2014'te ikinci dönem görevine başladı. Butaris herhangi bir siyasi parti üyesi olmadan bağımsız siyasetçi olarak 2011-2019 yılları arasında Selanik belediye başkanlığı görevini yürüttü.
Politikaları
Yannis Butaris belediye başkanı seçilmeden önce Selanik'te Atatürk'ün doğduğu evin bulunduğu sokağa "Atatürk Sokağı" adı verilmesini ve şehir merkezinde bir "Türk Anıtı" dikilmesini önerdi, fakat yoğun tepkiler üzerine geri adım attı. Atina'da yayımlanan Elefterotipiya gazetesine verdiği demeçte, Müslümanlara camii inşası için alan tahsis edeceğini açıklayan Butaris, "kentte zaten, Yahudiler için sinagog'un yanı sıra, Ermeni ve Katolik kiliseleri bulunuyor, neden Müslüman vatandaşlar için de bir camii olmasın, ikinci sınıf vatandaş değiller" ifadesini kullandı.
2011 yılında başkan seçildikten sonra "Türkler kardeşim" şeklindeki sözleri ve Türkiye-Yunanistan ilişkileri'nin iyileştirilmesine olan desteği nedeniyle eleştiriler aldı. Kuzey Makedonya ile Yunanistan arasındaki isim anlaşmazlığı'na resmî Yunan politikasından farklı yaklaşan Butaris, isim konusunun önemli olmadığını belirtti.
1994 yılında Yunan Parlamentosu tarafından soykırım olarak kabul edilen Rum Kırımını anma etkinliği için Selanik'teki Beyaz Kule önünde 20 Mayıs 2018'de aşırı sağcı Altın Şafak sempatizanları tarafından tören düzenlendi. Butaris'in de katıldığı tören sırasında bir grup, daha önce Mustafa Kemal Atatürk ve Türkler ile ilgili olumlu konuştuğunu söyleyerek Yannis Butaris'in tören yerini terk etmesini istediler. Kendisine yöneltilen hakaret ve küfürlere rağmen alandan ayrılmayan Butaris kalabalığın tekme ve yumruklarla saldırısına uğradı. Başbakan Aleksis Çipras, olayla ilgili açıklamasında "aşırı sağcı kabadayılar" olarak nitelediği saldırganların eylemlerin sonucuna katlanacağını söyledi. İktidardaki Radikal Sol Koalisyon (Syriza) da saldırıyı "belediye başkanını yıldırmaya yönelik faşist bir girişim" olarak nitelendirdi.
Özel hayatı
Athena Michael ile evlenen Butaris'in, bu evliliğinden üç çocuğu oldu. 1980'li yıllarda alkol bağımlısı olarak bir süre tedavi gören Butaris, daha sonraki açıklamalarında "1991'den sonra tek damla alkol içmediğini" söyledi.
Pier Luigi Bersani
Bologna Üniversitesi'nde felsefe lisansı yapmış, kısa bir süre öğretmenlik yapmıştır. İtalyan Komünist Partisi'nde (PCI) siyasete başlamış, 1990'lardan itibaren PCI'nin devamı olan Demokratik Sol Parti'de siyaset yapmış, 1993-1996 yılları arasında Emilia-Romagna başkanı olmuştur. Sol Demokratların iktidara gelmesiyle beraber 1996-1999 yıllarında Sanayi, Ticaret ve Zanaat Bakanı, 1999-2001 yılları arasında Ulaştırma Bakanı olmuştur. 2001 yılında milletvekili, 2004 yılında Avrupa Parlamentosu milletvekili seçilmiştir. 2006-2008 yıllarında tekrar Ekonomik Kalkınma Bakanı olmuştur. 2009 yılında Demokratik Parti'nin sekreteri seçilmiş, 2013 genel seçimlerinin ardından parlamento Demokratik Parti'nin desteklediği cumhurbaşkanı adaylarına yeterli oyu vermeyince görevinden istifa etmiştir. Evli olup iki kızı vardır.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Meclis
Avrupa Parlamentosu
Hükûmet
Parti Yönetimi
I'm Not a Robot
I'm Not a Robot, 2017 yılında MBC kanalında yayınlanan Güney Kore'nin televizyon dizisi.
İrfan Değirmenci
İrfan Değirmenci (d. 3 Kasım 1977, Ankara ), Türk haber sunucusu ve gazeteci.
Değirmenci, 3 Kasım 1977'de Ankara'da doğdu. Babasının adı Kemal Değirmenci, annesinin adı Ülkü Değirmenci, ablasının adı Şule Ertürk'tür. Babası Antalya, Kumlucalı; Annesi Afyonkarahisarlıdır. TED Ankara Koleji'nde ortaokul ve liseyi okudu. Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesini bitirdi. Mesleğe 1996 yılında Ostim TV'de başladı. Siyaset Meydanı programında yaptığı konuşmadan sonra Ali Kırca tarafından stajyer olarak çağırıldı. atv'de staj yaptı. 22 Ekim 1999 tarihinde Ali Kırca ekibiyle birlikte atv'ye geçti. Bundan sonra genellikle siyaset haberleri yapılan Ankara'da yaşam haberleri yapmaya başladı. 2001 yılında Star TV'ye, 2003'te CNN Türk'e ve 2005'te Kanal D'ye geçti. 2007'de FOX'ta İrfan Değirmenci ile Çalar Saat'i sunmaya başladı ve üç yıl bu kanalda kaldı. 2010-2017 yılları arasında ise Kanal D'de İrfan Değirmenci ile Günaydın'ı sundu. Şubat 2017'de Kanal D işine son verdi. Bunun gerekçesini kimi çevreler ve Değirmenci, Twitter üzerinden anayasa değişikliği referandumunda 'hayır' oyu vereceğini açıklaması olarak gösterdi. Eylül - Aralık 2018 tarihleri arasında YouTube kanalı Babala TV'de İrfanı Hür adıyla program yaptı. Halk TV'de İrfan Değirmenci ile Halk Ana Haber Bültenini sundu. 3 Nisan 2023'te Halk TV'den ayrıldı ve TİP İzmir milletvekili adayı oldu. 14 Mayıs 2023 Cumhurbaşkanlığı ve 28. Dönem Milletvekili Genel seçiminde TİP İzmir 2. Bölgeden aday oldu, ancak kazanamadı. 3 Temmuz 2023 tarihinde tekrar Halk TV'ye geri dönmüş ve akşam ana haberleri sunmaya devam etmişti.
Ștefan Luchian
İlk yılları
Major Dumitru Luchian ve Elena Chiriacescu'nun oğlu olarak Botoșani ilinin bir köyü olan Ștefănești'de doğdu. Luchian ailesi 1873'te Bükreş'e taşındı. Annesi babasının yolunu takip edip Askeri Okul'a katılmasını istedi. Bunun yerine, 1885'te Luchian, Güzel Sanatlar Okulu'nda resim sınıfına katıldı. Burada, sanat hayatında büyük etkisi olan Nicolae Grigorescu onu sanat kariyerine devam etmesi konusunda teşvik etti.
1889 sonbaharından itibaren Luchian, Münih Güzel Sanatlar Akademisi'nde iki dönem okumuş ve burada Correggio ve Rembrandt'ın Kunstareal'da bulunan eserlerinin kopyalarını yaratmıştır. Romanya'ya döndükten sonra, Cercul Artistic sanat grubunun ilk sergisinde yer aldı.
Bavyera ve Rumen okullarının dayattığı akademik yönergeleri kabul edemedi. Ertesi yıl, Académie Julian'da okuduğu Paris'e gitti ve her ne kadar akademik sanatçı William-Adolphe Bouguereau tarafından öğrenim görse de, izlenimci sanat eserleriyle tanıştı. Luchian'ın Ultima cursă de toamnă adlı resmi, Édouard Manet ve Edgar Degas'ın etkisini, aynı zamanda Société des Artistes Indépendants, modernizm ve art izlenimciliğin yankılarını da göstermektedir. Bu etki Bükreş'e dönüşünden sonra yaratılan eserlerinde de açıkça görülmüştür.
Kronik hastalığı ve ölümü
1896'da Nicolae Vermont, Constantin Artachino ve sanat koleksiyoncusu Alexandru Bogdan-Pitești ile birlikte, Stefan Luchian, resmi Salon'un önünde açılan Bükreş'teki Salonul Independenţilor'un ana kurucularından biriydi. İki yıl sonra grup, orijinal illüstratör olarak Luchian ile Societatea Ileana ve onun basın organı olan Ileana'nın oluşumuna öncülük etti. O zamandan itibaren Luchian, çalışmalarında sembolist unsurları bütünleştirmeye başladı ve Art Nouveau, Jugendstil ve Mir iskusstva gibi çeşitli ilgili eğilimlerden ilham aldı.
1900'de Luchian, Dünya Fuarı'nda Romanya Pavyonu'na iki pastel resim katkısında bulundu ve aynı sene hayatının geri kalanında onu rahatsız edecek hastalık olan multipl sklerozun ilk belirtilerini yaşadı. Yine de, resim yapmaya devam etti ve 1915'e kadar çalışmalarını büyük ölçüde ilgisiz bir kamuoyuyla da olsa çok sayıda sergide sergiledi. 1905'teki sergisinde, bir resminin tek alıcısı eski öğretmeni Grigorescu'ydu. Seçkin birkaç kişi (yazar Ion Luca Caragiale dahil) tarafından takdir edilmesine rağmen, Luchian yoksulluk içinde yaşamaktaydı.
1909'da felç olmuş, hayatının geri kalanını bir koltukta yaşamak zorunda kalmıştı. Bu durum onun bir dizi manzara ve çiçekler üzerinde çalışmasını engellemedi. Daha önce çiçek resimleri yapmaya başlamıştı, ancak 1908'den sonra tüm enerjisini bu konuya yoğunlaştırdı. Hayatının sonuna doğru, Luchian artık resim fırçasını parmaklarıyla tutamadı ve bunun yerine çalışmaya devam etmek için resim fırçasını bileğine bağlanması ona bu konuda yardımcı oldu.
Yazar Tudor Arghezi'nin bir siyasetçi olarak Take Ionescu'nun anlık yükselişine bağladığı bir fenomen gibi hatırı sayılır olan başarılardan yararlanmaya başladı. Ionescu bir moda ve taklit konusu haline gelmişti ve Luchian'ın resimlerinden birden fazlasını satın alan ilk kişiler arasındaydı. Hastalığı daha kötü hale geldikçe, Luchian'ın başkasının kendi adına resim yapmasına izin verdiğine dair bir söylenti yayıldı. Skandal, Luchian'ın tutuklanmasını dolandırıcılık suçlamasıyla beraberinde getirdi ancak kısa bir süre sonra serbest bırakıldı. Arghezi, birkaç savunucusundan biri olmaktan gurur duydu.
Luchian'ın yaşamındaki son olaylardan biri, besteci ve kemancı George Enescu'nun evine yaptığı ziyaretti. Her ne kadar ikisi daha önce hiç tanışmamış olsa da, Enescu, enstrümanını ölmekte olan sanatçıya kişisel bir hediye olarak çaldı.
Bükreş'te öldü ve Bellu Mezarlığı'na gömüldü.
Mirası
1930'lara gelindiğinde, Luchian'ın Rumen sanatı üzerindeki etkisi, kültür dünyasındaki anlaşmazlıkların konusu haline geldi ve birkaç eleştirmen, çalışmalarının öneminin az ve hayatının ayrıntılarının abartılı olduğunu iddia etti. Arghezi tekrar polemiğe dahil oldu, Luchian'ın sanatını destekleyen tutkulu eserler yazdı ve bu durumu kıskançlığa ve Luchian'ın vasatlık için dile getirdiği rahatsızlığa bağladı.
Ölümünden sonra Luchian, 1948 yılında Romanya Akademisi'ne üye olarak seçildi. Botoșani'de bir sanat okulu onun adını taşımaktadır.
Hayatı Nicolae Mărgineanu'nun 1981 yapımı Luchian adlı filminin konusu oldu ve karakterini Ion Caramitru canlandırdı. Luchian'ın kızkardeşi rolünde Maria Ploae, George Constantin, Ştefan Velniciuc, Arghezi rolünde Florin Călinescu, Nicolae Tonitza rolünde ise Adrian Pintea filmde yer alan diğer oyunculardı.
Galeri
Resmi büyütmek için üzerine tıklayın.
İkili durum
İkili durum, ½ spinli, -½ ve +½ değerlerinde olmak üzere iki spin bileşenine sahip sistemlerin karışık kuantum durumudur.
Woluwe-Saint-Pierre
Woluwe-Saint-Pierre, Belçika'nın başkenti Brüksel'in 19 belediyesinden biridir. Belediye, kentin doğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 8,85 km² olan belediyenin nüfusu 1 Ocak 2018 tarihi itibarı ile 41.580'dir.
Belediye, geniş parklarla çevrili Tervueren Bulvarı ve Marshal Montgomery Meydanı yakınında bulunan çok sayıda büyükelçiliği içeren, çoğunlukla varlıklı bir yerleşim bölgesidir. Bir zamanlar belediyeyi geçen üç dereden sadece Woluwe günümüzde hala büyük ölçüde görülebilmektedir.