cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ebû Bekir
Ridde Savaşları
Ebû Bekir "İkrima bin Ebu Cehil" adlı komutanı "Müseylime" ile temas kurmak üzere Yamama bölgesine gönderdi ve Velid gelmeden ona çatışmaya girmeme talimatı verdi. Fakat Velid'i beklemeyen İkrima Eylül 632'de Musaylıma'ya başarısız bir hücum yaptı ve geri püskürtüldü. Ebû Bekir onu bu komutanlıktan geri aldı. Gönderilen Sürhabil kuvvetleri de Velid'i beklemeden hücum edip Müsaylıma'ye yenildiler. Sonunda Aralık 632'de 13 bin kişilik ordu ile "Musaylıma" ile Yamama Muharebesi'nde karşılaştı ve onu mağlup etti. Musaylama Vahşi bin Harb tarafından öldürüldü. Etrafı surlu Yamama şehri de hemen teslim oldu. Yamama şehrini merkezi olarak kullanan Velid buradan komşu bölgelere yaptığı seferlerle Orta Arabistan'ı Ebû Bekir idaresi altına geçirdi.
632'de Umman'da ve liderleri "Lakit bin Malik" altında Azd kabilesi ayaklandı. Eylül 632'de Ebû Bekir, "Huzeyfe bin Mihsan" komutasındaki birlikleri Umman'daki ayaklanmaları bastırması için gönderdi ve  Kasım ayında yapılan "Daba Muharebesi" ile isyan bastırıldı ve Lakit bu muharebede öldürüldü.
Sasani İmparatorluğu'ndan Irak'ın alınması
Ridde Savaşları sonunda Arabistan'ın tümü Ebû Bekir halifeliği altındaki ilk Müslüman devleti eline geçmişti. Bundan sonra Müslüman orduları İslam dinini yayabilmek için Arabistan dışına hücum etmeleri gerekmekteydi, İki alternatif bulunmaktaydı:
Bu Arabistan dışında bulunan komşu ülkelere yapılabilecek hücumlar nedenleri şöyle açıklanmaktadır: Kuzeybatı Arabistan'da bulunan bir kabile reisi olan Mütenna bin Haritha Ebû Bekir'in halifelik döneminde ilk defa Sasaniler üzerine akınlar yapmaya başladı ve bu akınlardan büyük ganimetler topladığı haberleri tüm Arabistan'a yayıldı. Mütenna bin Haritha Medine'ye giderek akınları ve sonuçları hakkında Halife Ebû Bekir'e bilgiler verdi. Bunları bir gelişme fırsatı olarak gören Halife Ebû Bekir Mütenna bin Harita'ya bir askeri komutan olarak unvan verdi ve onun Irak içinde daha derinlere akınlar yapmasını tavsiye etti. Bu tavsiyeye uyan Mütenna bin Haritha Irak üzerine gayet derin ve gayet başarılı olarak ganimet toplama akınları yapmaya başladı. Bu komutan hafif süvari akını taktikleri kullanarak bir atlı akıncı birliği ile çölün yakınlarında bulunan bir şehir, kasaba veya yerleşkeye gayet çabuk ve atik bir şekilde akın yapıp; ganimet toplayıp; daha Sasaniler ordusu harekete geçemeden yeniden çöl içinde hızla kaybolma taktiğini geliştirdi. Bu taktiğin yeni Müslüman devletinin ordusu tarafından da kullanılabileceği açıkça belli olduğu için Halife Ebû Bekir yeni bir istila hareketinde başarılı olacağını düşünmeye başlamıştı.
Ebû Bekir bu taktiği önce Irak üzerine Sasani İmparatorluğu üzerine uygulamaya başladı. Fakat Araplar asırlar boyunca İranlılar'ın ileri medeniyeti yakınlarında yaşayıp İranlılar'a ve onların ileri medeniyetine karşı büyük bir gıpta duymakta idiler. Buna karşılık İranlılar ise Arapları medeniyetsiz çölde yaşayan göçebe gibi görüp onları devamlı küçümseme ile karşılamakta idiler. Onun için yeni Arap devletinin mutlaka bir çatışmada galip gelmesi gerekmekte idi; yoksa Arapların kendilerini küçük görme hisleri daha da güçlenecekti. Ebû Bekir galibiyet sağlamak için iki genel prensip kullandı. Akın yapacak Arap ordularının tümüyle gönüllülerden oluşması gerekmekteydi. Bu ordunun en deneyimli Arap komutanı tarafından komuta edilmesi gerekmekteydi. Bu komutan da hiç şüphesiz Halid bin Velid idi. Halid bin Velid sahte peygamber Müsaylime'ye karşı Yamama Muharebesi'nde galibiyet kazanıp onu öldürttükten sonra yine Yamama'da yaşamaktaydı. Ebû Bekir Halid bin Velid'e emir göndererek toplanan gönüllü Arap ordusunun başına geçerek Sasani İmparatorluğu'na ait olan Irak'a hücum edip fethetmesini istedi. Halife Ebû Bekir tüm Arabistan'dan toplanan gönüllü askerleri Halid bin Velid'e gönderip bir Arap ordusu kurdurdu. Kuzeydoğu Arabistan'da bulunan kabile liderleri olan Mutanna bin Haritha, Mazhur bin Adi, Harmala ve Sulma'nın da kendi kabile mensuplarından kurulan kabile birlikleri basında bu orduya destekçi olarak katılmalarına emir verdi. Mart 633'un üçüncü haftası içinde Halid bin Velid 10,000 kişilik bir ordunun başında Yamama şehrinden Irak'a doğru harekete geçti ve Kuzeybatı Arabistan'daki kabilelerinin 2.000'er kişilik ek birlikleri de Irak sınırlarında ona katıldılar. Böylece Halid bin Velid 18,000 kişilik bir hafif süvari ordusu ile Sasanilere Irak'ı fethetmek hedefiyle akıncı hücumuna geçti.
Bu ordu Irak'a girdikten sonra Sasani eyalet ordularına karşı arka arkaya dört muharebeye girişerek 4 kesin sonuçlu zafer kazandı: Nisan 633'te (günümüzdeki Kazıma, Kuveyt yakınlarında bir mevkide) Salassıl Savaşı, Nisan 633'un üçüncü haftasında Fırat Nehri yanında El-Madhār Nehir Savaşı; Mayıs 633'te tipik bir kıskaca alma stratejisini kullandığı Valaca Savaşı ve Mayıs 633 ortasında Ullays Savaşı veya "Kan Nehri Savaşı". Bu savaşlardan sonra zaten iç kargaşalıklardan zayıf düşmüş olan Sasaniler devlet idaresi büyük bir darbe yemiş oldu. Sasaniler'in Irak eyalet merkezi olan Hira şehri Halid bin Velid'in Arap ordusu tarafından Hira Kuşatma Savaşı'ndan sonra Mayıs 633 sonunda Araplar eline geçti. Halid bin Velid ordusu ile bir müddet burada kalıp orduyu dinlendirdikten sonra Haziran 633'te Anbar şehir üzerine gelip bu şehri kuşattı ve birkaç hafta süren Ambar Kuşatma Savaşı sonucunda Temmuz 633'te (günümüzde Irak El-Ambar vilayetinde Felluce yakınlarında bir harabe şehir olan) Ambar şehri de Arap ordusunun eline geçti.
Buradan Halit bin Velid güneye döndü ve Temmuz 633 de yapılan Ayn El-Tamr Muharebesinde sonunda gelerek Ayn El-Tamr şehrini eline geçirdi. Böylece Halid bin Velid tüm Irak'ın Fırat bölgesini Müslümanlar eline geçirmiş olmaktaydı. Ebû Bekir Ayaz bin Ganam komutasında diğer bir Arap ordusunu kuzey Arabistan'da büyük bir ticaret merkezi olan Davmat El-Candal üzerine göndermişti. Burada ve Suriye'de bulunan büyük Hristiyan "Kalp" aşireti ordusu Ayaz bin Ganam'ın ordusunu bir kalede sıkıştırdılar. Fakat Ağustos 633'un son haftasında Halid bin Velid kendi ordusuyla bu mevkiye gelerek Arap aşiret ordularıyla yaptığı Davmat El-Candal Savaşı'ni kazandı ve asi aşireti geri püskürttü.
Halid bin Velid bundan sonra Arabistan'a döndü. Fakat burada iken Sasani ordularının yeniden kendilerini toplayıp Irak'ı geri almaya hazırlandıkları haberini aldı. Sasani ordusu ve onları destekleyen Hristiyan Arap destek orduları dört grup halinde Hanafiz, Zumiel, Sanni ve Manzieh mevkilerinde toplanmışlardı. Halid bin Velid çok kurnaz ve çok parlak bir askeri düşünce gösteren bir savaş planı hazırladı. Emrindeki Arap ordusunu üç gruba böldü. Kasım 633'te yapılan üç değişik muharebenin her birinde her bir Arap ordu grubu değişik yönden, yani üç değişik yönden, koordineli olarak Sasaniler ve müttefikleri ordusuna gece saldırısına geçtiler. Bu strateji arka arkaya Muzieh Savaşı; Samni Savaşı ve Zumeil Savaşı için Arap ordusu tarafından uygulandı ve bu muharebelerin hepsinde Halid bin Velid galip geldi. Bu üç önemli muharebeyi büyük hezimetle kaybeden Sasani ordusu Irak'ı Araplar'a karşı savunamaz hale gelmişti ve Sasani imparatorluk başkenti olan Tizfon bile korunamaz hale geçip Arap hücumlarına açık kalmıştı.
Fakat Halid bin Velid Sasaniler'in başkentine hücuma geçmeden Sasani İmparatorluğu'nun güneyinde ve batısında bulunan tüm İran Sasani ordularını yenip elemine etmeye karar verdi. Bunun için Sasani İmparatorluğu ile Bizans İmparatorluğu arasındaki sınır şehri olan Firaz üzerine geçti ve Aralık 633'te bu mevkiye yetişti. Bu mevkide büyük bir Bizans ordusu ordugahı ve yine büyük bir Sasani ordusu ordugahı bulunmaktaydı. Bu iki ordu birleştiler ve Hristiyan Arap aşiretlerinin yerel ordularını da takviye olarak aldılar. Aralık 633'te bu birleşik Bizans-Sasani-Hristiyan ordusu karşısında Arap Halid bin Velid'in ordusu Firaz Savaşı'na giriştiler. Halid bin Velid ordusu galip geldi. Bu Arapların Irak'ı fethetmelerinin son savaşı olan Kadisiye Savaşı'ndan bir önceki savaş oldu. Halid bin Velid Sasani İmparatorluğu başkenti Tizfon yolu üzerinde Fırat Nehri üzerinde bulunan bir geçiş noktasında bulunan önemli bir kale olan Kadısiye'ye ordusu ile gitmekte iken Halife Ebû Bekir'den bir yeni emir aldı. Bizans İmparatorluğu elinde bulunan Filistin ve Suriye'ye karşı bir istila hücumu için hazırlanan Arap ordusunun komutanlığı kendine verilmişti ve bu ordunun başına biran evvel geçmesi gerekiyordu.
Bizans İmparatorluğu ile Suriye için savaşlar
Suriye'nin önemli şehirleri ele geçirildi. Halid bin Velid komutasındaki İslam ordusuyla Doğu Romalılar'ın Yarmuk'ta yaptığı Yermük Savaşı devam ederken halife Ebû Bekir ölmüştür.
Kuran'ın derlenmesi
Ebû Bekir, Yemame Savaşında hafızların bir bir öldürülmesi üzerine Kur'an'ı derlettirerek mushaf haline getirtmiştir.
Ölümü
Yaklaşık iki yıllık süren halifeliği hastalanıp ölmesiyle son bulmuştur. Son günlerinde yerine Halife olarak Ömer'i atamış, ahitnameyi Osman'a yazdırmıştır.
Lakapları
Sıddık-ı Azam, Câmiu'l Kur'an, es-Sıddîk, el-Atik lakaplarıyla bilinirdi. Ayrıca çok fazla teheccüde kalktığından dolayı "Vaktı Seherde Teheccüd Kılanların Babası" olarak da bilinir.
NGC 3667B
NGC 3667B, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Kuzeytacı takımyıldızı yönünde bulunur. Sb tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1786 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Küçük Cadı Şeroks
Küçük Cadı Şeroks, Türk yazar Aslı Der'in ilk kitabıdır.
Alibeyli, Erdemli
Alibeyli, Mersin ili Erdemli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
1800'lü yıllarda iskâna tabi tutulan Yörüklerden oluşturulmuştur. Bu bölgeye, Oğuzların 24 boyundan biri olan Beğdilli Türkmenleri Elbeyli kolunun Çukurova'dan Karaman yöresine yaylaya çıkan konar-göçer Türkmenler yerleştirilmiştir. Akrabalık bağları güçlüdür.
Elbeyli mahallesinden ayrılarak kurulan köy, ladin ağaçlarının çok olduğu ormanlarla kaplıdır. Mahallede yayla sebzeciliği hızla gelişmektedir. Mahallenin ürünlerini değerlendirmek için Tarımsal Kalkınma Kooperatifi kurulmuştur.
109876543210
Albümden ilk olarak "Değmez" daha sonra ise "Cinayet" olmak üzere iki video klip yayınlamıştır. "Değmez" video klibi müzik kanalları tarafından çok fazla yayınlanmamış olduğu gibi her iki video klip de Kral TV'de yayınlanmamıştır. Ayrıca ilk video klip de albüm çıktıktan 2 ay sonra gösterime girmiştir. Genel anlamda albümdeki promosyon, tanıtım yetersizliği albümün yüksek bir satış yakalamasını engellemiştir.
Kaynak (coğrafya)
Kaynak veya pınar, Mağaralarda veya yeraltı dehlizlerinde toplanan suların hidrostatik basınç altında ve bazen sanki büyük bir akarsu oluşturmak istercesine yüzeye çıktıkları bu kaynaklara da su çıkan adı verilir. Yeraltı sularının yüzeye çıktığı alanlara kaynak denir. Göze, bulak, pınar, eşme, menba kelimeleri kaynak yerine farklı bölgelerde kullanılmaktadır. Kaynak topoğrafya yüzeyinin yeraltı su yatağını kestiği nokta veya çizgi boyunca oluşur.
Kaynaklar yeryüzüne farklı güçlerde çıkarlar. Bazıları bir çeşme suyu kadar, bazıları tek kaynaktan bir dere oluşturacak kadar güçlü, bazıları da yamaçta bir nemlilik, ıslaklık yapacak derecede süzülerek çıkarlar.
Sıcaklıklarına göre kaynaklar
Deniz değirmeni, bazı karstik bölge kıyılarında ender de olsa deniz suyunun, karanın derinliklerine doğru aktığı görülür. Bir değirmeni döndürecek kadar suyun aktığı bu alanlara deniz suyunu yutan yer, deniz değirmeni denilir. Karadaki yeraltı suyunun deniz seviyesinden aşağıda olduğu durumlarda oluşmaktadır.
Tekstil İşçileri Sendikası
Kuruluş ve günümüz
1951 yılında Tekstil Sanayii İşçileri Sendikası kuruldu. Daha sonra adı İstanbul Mensucat ve Örme Sanayii Sendikası olarak değiştirildi. 2 Aralık 1951'de diğer şehirlerdeki sendikalarla birleşerek Türkiye Tekstil ve Örme Sanayii İşçileri Sendikaları Federasyonu adını aldı. Bu dönemde üye sayısı yaklaşık 28 bindi.
Federasyon, 1951 yılında TÜRK-İŞ'in kuruluş çalışmalarına katıldı. 10 Ağustos 1965'te Federasyon Genel Kurulu'nda yaşanan tartışmaların ardından daha sonra Çalışma Bakanlığı da yapan Federasyon Başkanı Bahir Ersoy'un da aralarında yer aldığı 42 delege Divan Başkanı Seyfi Demirsoy'u (daha sonra TÜRK-İŞ genel başkanı olacaktır) protesto ederek genel kurulu terk etti. Bu isimlerin bir kısmı 21 Ekim 1965 tarihinde Alaaddin Büyükdere başkanlığında İstanbul Tekstil İşçileri Sendikası'nı kurdu. 21 Kasım 1965 tarihindeki ilk genel kurulda Rıza Güven genel başkan, Yunus Kara ise genel sekreter seçildi. Kısa adı TEKSTİL olarak belirlenen sendika 1975'te DİSK'e katıldı. Çerkezköy Şube Başkanı Rıdvan Budak (daha sonra DİSK Genel Başkanı olacaktır), 1979 yılında TEKSTİL Genel Başkanı seçildi. Rıdvan Budak'ın genel başkanlığında 12 Eylül Darbesi ne kadar bir yıl gibi kısa sürede hızla örgütlenen ve büyüyen sendika, 77 işyerinde 80 bini aşkın üye sayısıyla örgütlendi.
Rıdvan Budak, 8-9 Eylül 2007 tarihinde yapılan 11. Genel Kurul’da yeniden TEKSTİL genel başkanı seçildi ve 18-19 Nisan 2015 tarihli 13. Genel Kurul'a kadar bu görevine devam etti.
Uluslararası üyelik
IndustriAll (European Industrial Workers’ Union / Avrupa Sanayi İşçileri Sendikası) üyesidir.
Üye sayısı
2005-2014 yılları arasındaki üye sayısındaki değişim şöyledir: 2015 yılı itibarıyla üye sayısı 11.974'tür.
Yönetim
Merkez Yönetim Kurulu şu üyelerden oluşmaktadır: Denetim Kurulu şu üyelerden oluşmaktadır: Disiplin Kurulu şu üyelerden oluşmaktadır:
Organları
Sendikanın yönetim organları tüzüğüne göre şöyledir:
Merkezi düzeyde: Şube düzeyinde: Danışma organları: Sendikanın 5 şubesi (İstanbul, Bursa, Edirne, Gaziantep, Söke) ve 3 bölge temsilciliği (Çerkezköy, Akdeniz ve Lüleburgaz) bulunmaktadır.
General Mobile Discovery
Discovery, General Mobile firmasının 2013'ün haziran ayında duyurduğu Android işletim sistemli cep telefonu.
Telefon Android Jelly Bean (Android 4.2.1) sürümünden Android KitKat (Android 4.4.2) sürümüne yükseltilmiştir. 1 GB Ram'e sahip olan cihaza Mediatek'in 1.2 Ghz frekansından çalışan 4 çeirdekli giriş seviyesi işlemcisi MT6589 eşlik etmektedir.1800 maH pil kapasitesi ve 720p 4.7 inç ekranı bulunan telefonun 4 ve 16 GB olmak üzere iki sürümü mevcuttur.
Hamamdere, Eşme
Hamamdere, Uşak ilinin Eşme ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
1830/31 yılı Osmanlı kayıtlarında Sirge kazasına bağlı 21 hane ve 51 erkek nüfusun bulunduğu yerleşimden, 1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde, Hamamdere adıyla Saruhan Sancağı Eşme kazasının İnay nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir.
Coğrafya
Köy; Uşak il merkezine 92 km, Eşme ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.
Nazilli-Sümerbank şube demiryolu
Nazilli - Sümerbank şube demiryolu, Sümerbank şube demiryolu ya da Nazilli - Sümerbank Banliyösü, Nazilli ile Nazilli Sümerbank Basma Fabrikası arasında inşa edilen ve 1937 yılında Sümerbank Fabrikası ile birlikte hizmete giren şube demiryolu hattıdır.
Fabrikanın (ve demiryolu hattının) açılışı için Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk, Başbakan İsmet İnönü ve Ekonomi Bakanı Celâl Bayar ile birlikte, özel treniyle (MAN 21-25 otomotrisi) İzmir'den Nazilli'ye gelmiştir.
Demiryolu hattında, halk arasında Gıdıgıdı olarak bilinen, Ruston marka lokomotif tarafından çekilen tren setleri ile fabrika işçileri taşınmaktaydı. Hat, 1980 yılına kadar hizmet vermeye devam etti.
Sümerbank, demiryolu hattının sahibi ve işletmecisiydi. Dolayısıyla bu hat Türkiye Cumhuriyeti'ndeki ilk özel banliyö hattıydı. Hat çalışanları TCDD’den diplomalıydı ancak Sümerbank personeliydi. Çalışanların özel toplu sözleşme maddeleri bulunmaktaydı.
Marie Taglioni
Marie Taglioni (23 Nisan 1804, İsveç - 22 Nisan 1884, Fransa) ünlü İtalyan balerin, 19. yüzyıl romantik balesinde çağ açmış, Avrupa dans tarihinin önemli figürlerinden biridir.
İsveç Stockholm'da doğdu. İtalyan koreograf Filippo Taglioni'nin kızıydı ve eğitiminde babasının büyük etkisi oldu. 1822 yılında Viyana'da ilk kez sahneye çıkmasının ardından, 1832'de babasının koreografisini yaptığı ve Paris Operası'nda oynanan La Sylphide balesinde yer aldı. Taglioni, La Sylphide balesinde (İngilizce "en pointe" olarak tabir edilen) parmaklarının ucunda dans ederek, bu tekniği kullanan ilk balerin oldu. Marie Taglioni aynı zamanda La Sylphide'de giydiği üstü oturan altı çan gibi kabarık eteğiyle bugün balerinlerin giydiği klasik bale kıyafetini ilk kullanan oldu.
Marie Taglioni, romantik balenin Paris'te en ünlü temsilcisi oldu. Ancak ünü yalnızca Paris'le sınırlı kalmadı o aynı zamanda Londra, Milano, Viyana, Berlin ve Sankt-Peterburg'da da sahne aldı ve buralarda da hayranlık ve saygıyla karşılandı.
Timuçin Caymaz
Timuçin Caymaz (1928, İstanbul - 26 Şubat 1999, İstanbul) tiyatro ve sinema oyuncusu, seslendirme sanatçısı.
Hayatı
Sanat hayatına 1946'da Ses Tiyatrosu'nda Halime operetinde sahneye çıkarak başlayan Timuçin Caymaz, Muammer Karaca Tiyatrosu, Şen Ses Opereti gibi topluluklarda çalıştı. Genellikle yardımcı oyuncu tiplemelerinde rol alan sanatçı, aynı zamanda seslendirme çalışmaları da yaptı, birkaç filmde rol aldı. Mezarları eşi Mürüvvet Sim ile birlikte Zincirlikuyu Mezarlığı'dan 2015 yılında oğulları tarafından Pendik Şeyhli Mezarlığı'na nakledilmiştir.
Mehmet Şevket Eygi
Hayatı
Mehmet Şevket Eygi 7 Şubat 1933'te Zonguldak'ın Ereğli ilçesinde ailesinin tek çocuğu olarak dünyaya geldi. İlkokul, orta okul ve lise eğitimini Galatasaray Lisesinde tamamladı. Galatasaray Lisesinde Abdi İpekçi, Mümtaz Soysal, Turgay Şeren, Memduh Gökçen onun okul arkadaşları oldu. Şevket Eygi Galatasaray Lisesinde mükemmel bir Fransızca öğrendi ve Orhan Şaik Gökyay, Nihat Sami Banarlı, Ahmet Kutsi Tecer gibi önemli hocalardan ders aldı. 1952 yılında burslu olarak Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesini kazandı. Burada Cemal Süreya ve Sezai Karakoç'la birlikte okudu. Fakültede okurken Ankara'daki Fransız Kültür Merkezinde tercüman olarak çalıştı. 1956 yılında üniversiteden mezun olduktan sonra 2 yıl Diyanet İşleri Başkanlığı'nda mütercimlik olarak görev yaptı. Bir süre Ömer Nasuhi Bilmen'in özel kalem müdürü olarak çalıştı.
Galatasaray Lisesi ve Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi mezunudur.
Gazeteciliği
Çocukluğundan beri gazeteciliğe meraklı olan 6 yaşındayken abone olduğu Afacan ve Çocuk isimli dergileri annesine okutturan Şevket Eygi 1957 yılında 10 arkadaşı ile birlikte İslam adında bir dergi çıkarmaya başladı. 1966'da Bugün gazetesini çıkarmaya başladı. 1969 tarihinde hacca gitmek amacıyla Türkiye'den ayrıldı. Hakkındaki davalar sebebiyle 6 yıl boyunca Suudi Arabistan'da, Ürdün, Lübnan ve Almanya'da yaşadı. 1974 yılında yurda döndükten sonra yayınladığı günlük Bugün gazetesi ve haftalık Yeni İstiklal ve Büyük Gazete'nin kapanmasının ardından Son Havadis ve Son Çağrı dahil çeşitli yayın organlarında makaleleri yayımlandı. 1991 yılından itibaren ölümüne kadar Millî Gazete'de takvimden yapraklar başlıklı köşesinde yazılarını yazdı. Şevket Eygi, 12 Temmuz 2019 tarihinde İstanbul'da kalp rahatsızlığı sebebiyle tedavi gördüğü hastanede saat 22.30'da öldü. Cenazesi 13 Temmuz 2019 tarihinde Fatih Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Merkez Efendi mezarlığında toprağa verildi. Cenaze namazına Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan Adalet Bakanı Abdulhamit Gül, Sanayi ve Teknoloji Bakanı Mustafa Varank, Kültür ve Turizm Bakan Yardımcısı Ahmet Halûk Dursun, Saadet Partisi Genel Başkanı Temel Karamollaoğlu, Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanvekili Numan Kurtulmuş, Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü İbrahim Kalın, Binali Yıldırım, bakanlar, bazı milletvekilleri, gazeteciler ve çok sayıda vatandaş katıldı.
Siyasi görüşleri
Genel olarak değindiği temalar arasında: Sabetaycılık, Osmanlı dönemi, Tasavvufi yaşam, Müslümanların geri kalmışlığı, mezhepsizlik ve bidat hareketleri, dinlerarası diyalog ve bunlara yönelik eleştirilerdir.
Michael Olowokandi
Michael Olowokandi (d. 3 Nisan 1975), Nijeryalı eski NBA basketbolcusu. Lagos da doğan Londra da çocukluğu geçen "The Kandi Man" lakaplı oyuncu ilk olarak Brunel Üniversitesi'nde lisans eğitimine başladı.
Mehmet Şevket Eygi
Siyasi görüşleri
1960'lı yıllardaki Altıncı Filo'yu Protesto Olaylarını eleştirmiştir. Bu tutumunu 16 Şubat 1969 günü daha sonra Kanlı Pazar olarak adlandırılacak günde Bugün gazetesinde belirtmiştir:
Michael Olowokandi
Kolej
1995 yılında "Pasifik Üniversitesi'nde kolej kariyerine devam etti. 3 yıl bu üniversitede oynayan Olowokandi, son senesinde 22.2 sayı, 11.2 ribaund ortalamları ile oynayarak NBA draftı için önemli sinyaller verdi. Ekonomi alanında dereceyle mezun olmuştur. Pasifik Üniversitesi basketbol takımı (Pasifik Tigers) 55 numaralı formasını emekli etmiştir.
Mehmet Şevket Eygi
Siyasi görüşleri
Millî Gazete'deki köşe yazılarından "Bellibaşlı Pakraduniler Kimlermiş!" adında örnek:
Michael Olowokandi
NBA
1998 NBA Seçmeleri'nde 1.tur 1.sıradan Los Angeles Clippers tarafından seçildi. 1998 yılında lokavt nedeniyle İtalya Basketbol Ligi takımı Kinder Bologna'da oynayan "Kandi Man", daha sonra Clippers'ta 5 sene forma giydi. Toplam kariyerinde 500 maçta yer almış, 8.3 sayı, 6.8 ribaund ve 1.39 blok ortalamaları ile oynamıştır. 2003-2006 yılları arasında Minnesota Timberwolves, 2006-07 sezonunda da Boston Celtics'te oynayarak kariyerini sonlandırmıştır.
Mehmet Şevket Eygi
Tenkit
Soner Yalçın tarafından yazılan Bay Pipo adlı eserde Eygi'nin olayların azmettiricisi olduğu iddiası üzerine, Eygi yazar ve yayıncı hakkında suç duyurusunda bulunarak dava açmış ve kazanmıştır.
Eserleri
Eserlerinden bazıları şöyle sıralanabilir:
Sergey Aksakov
Sergey Timofeyeviç Aksakov (1 Ekim 1791 - 12 Mayıs 1859), Rus yazar.
Nesnel ve gerçekçi anlatıları ve Rus edebiyatına kazandırdığı anıyla roman karışımı yeni bir türle tanınan romancı.
Hayatı
Ataerkil bir aile ortamında büyüdü; evde, okulda ve o sırada Kazan'da yeni kurulan üniversitede, sözde klasik gelenek doğrultusunda eğitildi. Devlet hizmetine girip yasama komisyonunda çevirmen oldu. 1812 Savaşı'nda milis kuvvetlerine katıldı; 1815'te evlenerek ertesi yıl aile malikânesine çekildi. On yıl taşrada yaşadıktan sonra Moskova'da devlet memurluğuna döndü; edebiyat sansür kurulunda görev yaptı; ardından müfettiş ve kadastro müdürü olarak çalıştı. Bir mirasa konunca 1839'da emekliye ayrıldı.
Kariyeri
Aksakov'un başarıya ulaşan ilk yapıtı 1834'te yayımlanan Buran'dır (Kar Fırtınası). Nicolas Boileau ve Molière çevirileri, sıradan şiirler vetiyatro kon usunda makalelerden oluşan önceki yazıları, modası geçmiş bir edebiyat beğenisini yansıtır. Sertfik günlerindeki kırsal Rusya'ya duyduğu hayranlıktan romancı Gogol'a duyduğu hayranlıktan esinlenen Aksakov, dedesinin, ana babasının ve kendi çocukluğunun öykülerini romanlaştırarak gerçekçi bir edebiyata yönelmiştir. Bu çabasının ürünü olan Semeynaya Hronika (Bir Ailenin Tarihi; 1856), Vospominaniya (Anımsamalar; 1856) ve Detskiye Godiy Bagrova-vnuka (Bagrav'ın Torununun Çocukluk Yılları; 1858) adlı yapıtları Rus edebiyatının klasikleri arasına girmiştir.
Aksakov epik aile tarihinde kendi geçmişine dönük olsa da, olayları nesnel bir bakışla aktarmış, yapmacıksız bir üslup ve yalın bir dil kullanmıştır. Yapıtın ilginç yönü, Aksakov'un, kesintisiz bir geçmişi çok canlı bir biçimde hatırlatırken gerçeklik ve dolaysızlık yanılsaması yaratabilmesidir. Aksakov'a ününü, kişisel anılar ile roman tekniklerini birleştiren bu yapıtlar kazandırmıştır.
Eserlerinde konu
Atıcılık, balıkçılık, avcılık ve kelebek koleksiyonculuğu üzerine de kitaplar yazmış olan Aksakov'un arkadaşı Gogol'a ilişkin anıları, onun karmaşık kişiliği konusunda birinci elden kaynak niteliği taşır.
Edward Condon
Edward Uhler Condon (2 Mart 1902 - 26 Mart 1974) Manhattan Projesi'nin bir parçası olan seçkin bir Amerikan nükleer fizikçi, kuantum mekaniğinin öncülerinden ve II. Dünya Savaşı sırasında radar ve nükleer silahların geliştirilmesinde katılımcıydı. Franck-Condon prensibi ve Slater-Condon kuralları onun ismini taşır.
Condon 1945-1951 Ulusal Standartlar Bürosu (şimdi NIST) müdürü idi. 1946 yılında, Condon Amerikan Fizik Derneği başkanı oldu ve 1953 yılında Amerikan Bilimsel İlerlem Derneği başkanı oldu.
McCarthy'nin ABD'de komünist sempatizanlarını kökünü kazıma çalışmaları yaptığı döneminde, Edward Condon 'yeni bir devrimci hareketin' bir 'takipçisi' olduğu gerekçesiyle Amerikan Karşıtı Faaliyetler Komitesi'nin hedefi idi. Condon; kuantum mekaniği, fizik ve bilime olan meşhur bağlılığı ile kendisini savundu.
Condon yaygın olarak, tanımlanamayan uçan nesnelerin (UFO) sıradan açıklamaları olduğu sonucunu gösteren Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri tarafından finanse edilen resmi bir yorum olan Condon Raporu'nun başlıca yazarı olarak 1968 yılında tanındı. Ay'daki bir kratere onun ad verilmiştir.
Gençliği ve eğitimi
Edward William Edward ve Carolyn Uhler New Mexico, Alamogordo, 2 Mart 1902 tarihinde doğdu. Babası  bölgede inşa edilmiş, bir  demiryolunda denetmen olarak çalışıyordu. 1918 yılında Oakland, Kaliforniya'da yüksek okulundan mezun olduktan sonra, Condon Oakland Inquirer'de ve diğer gazetelerde üç yıl boyunca bir gazeteci olarak çalıştı.
Berkeley'deki California Üniversitesi'nde başlangıçta Kimya bölümüne kaydoldu; lise Fizik öğretmeninin oradaki eğitmen kadrosuna dahil oldu öğrendiğinde, teorik fizik dersleri almak için lisans eğitimini Fizik olarak değiştirdi. Lisans derecesini üç yılda, doktorasını ise iki yılda aldı. Doktora tezi James Franck'ın bir önerisiyle Raymond Thayer Birge'nin spektral yoğunlukları ve ölçme ve bant analizini kombine etti.
Ulusal Araştırma Konseyi bursu sayesinde, Münih'te Max Born'un yanında ve Göttingen'de Arnold Sommerfeld'in yanında okudu. Sommerfeld'in yanında, kuantum mekaniğini kullanarak doktora tezini yeniden yazdı, Franck-Condon prensibini oluşturdu. Physical Review'da bir reklam gördükten sonra, elektron kırınımının da keşfini tanıtımı için özellikle sonbaharda 1927 yılında Bell Telephone Laboratuvarları'nın, kamu ilişkileri bölümünde çalıştı.
İlk kariyeri
Minnesota Üniversitesi'ndeki bir yıl hariç, Condon Columbia Üniversitesi'nde kısa bir süre eğitim verdi ve 1928-1937 Princeton Üniversitesi'nde fizik doçenti oldu. Philip M. Morse ile, 1929 yılında Kuantum Mekaniği adındaki konu ile ilgili ilk İngilizce metni yazdı. G.H. Shortley tarafından 1935 yayınlandığı andan itibaren "konuyla ilgili bir İncil" olarak nitelendirilen, Atom Spectra Teorisi yazdı.
Nükleer fizik, katı hal fiziği, ve kütle spektroskopisi araştırma programları kurulmasına 1937 yılında başlayan, Pittsburgh Westinghouse Electric Company araştırma müdür yardımcısı oldu. Daha sonra şirketin mikrodalga radar geliştirme araştırmasına yöneldi. Atom bombalarında kullanılmak üzere uranyum izole etmekte kullanılan ekipman üzerinde çalıştı. Condon İkinci Dünya Savaşı sırasında Millî Savunma Araştırma Komitesi için bir danışman olarak görev yaptı ve MIT Radyasyon Laboratuvarı'nı düzenlemekte yardımcı oldu.
1943 yılında, Condon Manhattan Projesi katıldı. Altı hafta içinde, projenin askeri lideri General Leslie R. Groves, ile güvenlik konusunda çatışmaların bir sonucu olarak istifa etti. Condon üstün J. Robert Oppenheimer Chicago Üniversitesi'nde projenin Metalurji Lab müdürü ile bir tartışmaya tutulduğunda Genel Groves itiraz etmişti.
Ağustos 1943-Şubat 1945 tarihlerinde, Condon U-235 ve U-238 ayrımı üzerine Berkeley'de bir part-time danışman olarak çalıştı. Condon 1944 yılında Ulusal Bilimler Akademisi'ne seçildi. Savaşın ardından, Condon atom enerjisinin sıkı güvenlik önlemleri altında askeri denetimden ziyade sivil bilim adamları denetiminde kalması için kulis yapmak amacıyla bilim adamlarının organize edilmesinde öncü bir rol oynamıştır. Condon Senator Brien McMahon, atom Enerjisi Senato Özel Komitesi başkanının bilim danışmanı olarak çalıştı atom Enerjisi Komisyonu oluşturuldu Ağustos 1946 yılında yürürlüğe giren, atom enerjisini sivil kontrol altına alan McMahon-Douglas Kanununu yazdı. Enternasyonalist bir bakış açısı benimseyerek, Condon uluslararası bilimsel işbirliğini tercih ve Amerikan-Sovyet Bilim Derneği'ne katıldı.
NIST Direktörlüğü
Başkan Harry S. Truman, 1945 yılında (şimdi NIST olarak da bilinir) Ulusal Standartlar Bürosu direktörü olmak üzere Condon'ı aday gösterdi. Condon muhalefet olmadan ABD Senatosu tarafından onaylanmıştır ve 1951 yılına kadar görev yapmıştır. Condon, 1946 yılında da Amerikan Fizik Derneği başkanı oldu. 29 Mayıs 1946 tarihinde, FBI Direktörü J. Edgar Hoover çeşitli üst düzey hükûmet yetkililerini Sovyet ağının parçası olarak itham ettiği Başkan Truman yönelik bir mektup yazdı. Burada Condon "kılık değiştirmiş bir ajandan başka bir şey değil..." şeklinde tarif edildi. Yıllar sonra Senatör Daniel Patrick Moynihan bunları "temelsiz dedikodular" olarak nitelendirdi. Truman yönetimi Hoover'ın suçlamalarını görmezden geldi.
Gelecek on yılda, Condon'ın güvenlik izni defalarca sorgulandı yorumlandı ve yeniden kuruldu. Kongre üyesi J. Parnell Thomas, Amerikan Karşıtı Faaliyetler Komitesi (HUAC) başkanı Mart 1947'de yayınlanan iki makale onun sadakatini karalayan Washington Times-Herald'a kurgulanmış bilgiler gönderdi. Thomas'ın Condon'ı önde gelen bir dosya haline getirmek için çeşitli nedenleri vardı. İlk etapta bilimsel topluluğun uluslararası ruhu için hiçbir sempatisi yoktu; Condon destekli McMahon Kanunu'na muhalefeti artırmak için, kendi komitesinin ödenek artışı için tartışmaya dahil edip seçim sezonunda devam eden tartışmalarda kullanabilirdi. Ticaret Bakanlığı 24 Şubat 1948 tarihinde Condon'ı sadakatsizlik suçlamalarından akladı. 2 Mart 1948 tarihli bir rapor HUAC "Dr Condon'ın atomik güvenliği zayıf halkalarından biri olduğu ortaya çıkmıştır" dedi Condon şöyle yanıt verdi: "Benim atomik güvenliğin çok zayıf halkalarından biri olduğum doğruysa bu sevindiricidir; çünkü tamamen güvenilir, sadık, dürüst ve ülke çıkarlarına bağlı olduğum için; açıkça bütün hayatım kariyer olarak ortaya koymaktadır ki, kendinizi kesinlikle güvende hissedebilirsiniz.
Onu savunanlara Albert Einstein ve Harold Urey de dahildi. Harvard'ın fizik bölümü ve çok sayıda meslek örgütü Condon'un adına Truman'a yazı gönderdi. Sponsorları arasında bulunan dokuz Nobel Ödülü sahibi, desteklerini göstermek için, Atom Bilimcileri Acil Durum Komitesi 12 Nisan 1948 tarihinde bir akşam yemeği düzenledi. Ulusal Bilimler Akademisi, aksine, Condon'ı savunmak yerine HUAC prosedürlerini eleştiren tek bir bildiri yayınlamayı göze alabildi. Üyeleri arasında yaygın desteğe rağmen (275'e karış 35), Ulusal Bilimler Akademi bir bildiri yayınlamadı, ve onun yerine Cumhuriyeti Thomas ile özel olarak görüşme yapmayı tercih etti. 15 Temmuz 1948 tarihinde, Atom Enerjisi Komisyonu tarafından NIST gizli bilgilere erişebilmesi için  Condon'a güvenlik izin belgesi verildi. 1948 Eylül ayında Başkan Truman, yanında Condon otururken, "Hiçkimsenin asılsız söylentilerle dolu yayınlara karşı kendini güvende hissedemediği; dedikodu ve iftira dolu, önemli konularda çalışma yapmayı engelleyen bir atmosfer yaratıldığı" gerekçesiyle, Amerikan Bilimsel İlerleme Derneği (AAAS) yıllık toplantısında kürsüden cumhuriyetçi temsilcisi Thomas ve HUAC'ı kınadı. HUAC'ın faaliyetlerini, "Bugün en Amerikan karşıtı bir durumla uğraşmak zorundayız. Totaliter bir ülkenin iklimi var" sözleriyle eleştirdi.
Condon bilimsel topluluk içinde güvenlik risklerinin tespit edilmesine yönelik Kongre girişimleri ile herhangi bir işbirliğine karşı çıktı. Haziran 1949 yılında bir meslektaşı hakkında HUAC bilgi veren Oppenheimer'a sert bir eleştirel mektupta şunları yazdı: "Ben bu kadar uzun süredir tanıdığımız ve iyi bir fizikçi ve iyi vatandaş onun ne olduğunu çok iyi bildiğimiz bir adam hakkında nasıl bu şekilde konuşulduğunu anlamaya çalışırken uykularım kaçtı" Temmuz 1949, Senato komitelerinin çalışmasını düzenleyen kurallar dikkate alınarak bir Senato alt komitesi önünde ifade verdi. O kapalı oturumlar yapan ve daha sonra diğer bilim adamlarıyla beraber sadakatini karalama amaçlı bilgi sızdırdığı için Thomas ve HUAC'ı eleştirdi. Komitenin, meslektaşlarının cevap verebileceği kamuya açık oturum isteklerini reddettiğini belirtti.
Devam eden saldırılar
Sicili nihayet 1951 yılında temizlendi ve Condon Corning Glass Works için araştırma ve geliştirme başkanı olmak için kamuda çalışmayı bıraktı. Condon $ 14,000 yıllık devlet maaş bırakmasının nedeni olduğunu söyledi. Başkan Truman övgü bir bildiri yayınladı: "Siz yönetmen olarak ve bilim adamları ve büronun faaliyetlerine verdiğiniz gözetimi arasında sizin duran nedeniyle görevlerine devam ve sadık bir dikkat ile en kritik görevde bulunmuş, yapılan bunun hiç "öncekine göre çok daha önemli kurum olmuştur. İki Cumhuriyetçi Kongre Condon'ı bir güvenlik riski olarak araştırırken ve, "iddialar devam ederken" ayrıldığı suçlamasını Ticaret Bakanı Charles Sawyer reddetti. Beş ay sonra Condon'ın izni, herhangi bir kişi devlet hizmeti ayrılırken yapıldığı gibi standart olarak iptal edildi. 12 Temmuz 1954 tarihinde bir kez daha geçiş izni verildi. Bu 19 Ekim'de ilan edildi ve sonra Donanma Bakanı Charles S. Thomas tarafından 21 Ekim askıya alındı. Başkan Yardımcısı Nixon güvenlik izninin askıya alınmasından pay çıkardı aldı ve Sekreteri Thomas, Nixon bu konuda bir rol oynadığı iddiasını reddetti ama Chicago atom bilim adamları "ulusal güvenlik sisteminin siyasi istismarı", suçlamasında bulundu. Condon kendi güvenlik izni başvurusunu çekti ve şirket hükûmet araştırmalarından pay almaya çalıştığından ve kendisinde askeri araştırmada katılmak için gerekli izin olmadığından Corning  Aralık ayında istifa etti. Yıllar sonra geçmişteki güvenlik değerlendirmelerden söz ederken şöyle dedi: "Ben ne zamana kadar süreceği belirsiz olan bir dizi değerlendirme ve yeniden değerlendirmeleri devam etmek istemedim". Orada çalışırken Corning Condon'ın izni ile ilgili yasal giderleri ödemişti.
1958 yılında, Condon, kararının "Eisenhower yönetiminin bilim adamlarına zulüm politikası işlediği ya da, en azından, başkalarının onlara saldırmak ve karalamak için ne yaptıklarına kayıtsız kaldığı" inancını yansıttığını belirtti. Condon, "Karar verdim ki, durum umutsuzdu, ve ben yedi uzun yıl boyunca bu kuvvetlere direnmek için makul derecede benden beklenebilecek ne varsa yapmıştım" dedi.
Son dönem kariyeri
Condon 1970 yılında emekli olana dek, Astrofizik Enstitüsü Laboratuvarı üyeliği yaptı. 1963 Boulder Colorado Üniversitesi'nde ve daha sonra da 1956-1963 St Louis Washington Üniversitesi'nde fizik profesörü oldu.
1966 yılından 1968'e kadar, Condon, Condon Komitesi olarak bilinen Boulder'ın UFO Projesi'ni, yönetti. Condon itibarı ve UFO'lar ile ilgili herhangi belirtilen pozisyonda olmaması nedeniyle seçildi. Daha sonra o, Bilimsel Araştırma ABD Hava Kuvvetleri Office'in parçası olarak "gerekli bir kamu hizmetinin yapılması ricaları nedeniyle" projeyi yönetmeyi kabul ettiğini yazdı. Yazdığı nihai rapor tanımlanamayan uçan nesnelerin sıradan açıklamaları olduğu sonucuna vardı. Bu ana akım bilim adamları ve akademisyenler arasında UFO'lara genellikle düşük düzeyde bir ilginin anahtar unsuru olarak gösterilmiştir
Condon ayrıca Amerikan Fizik Enstitüsü  ve 1964 yılında Fizik Öğretmenleri Amerikan Derneği başkanı oldu. O, Fen Bilimleri Sosyal Sorumluluk (1968-1969) için Derneği başkanı ve Akil Nükleer Politika Komitesi Ulusal eşbaşkanlığını yaptı. Condon, Arizona Üniversitesi'nden Hugh Odishaw ile Fizik El Kitabını düzenlendi. 1968 yılında Optik Derneği tarafından layık görülen Frederic Ives Madalyası aldı. emekli olduktan sonra, meslektaşları Festschrift yayımı ile kendisini şereflendirdiler.
Condon, Emilie Honzík ile evlendi. Bir oğlu ve bir kızı vardı. Condon Boulder Colorado Topluluk Hastanesi'nde 26 Mart 1974 tarihinde vefat etti. Condon'un Halis Odabaşı ile yazdığı Atomik Yapı kitabı, 1980 yılında birkaç yıl sonra ortaya çıktı. Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü (NIST) Condon için adında bir yıllık ödül veriyor.Condon Ödülü NIST bilim ve teknoloji yazılı anlatım seçkin başarıları tanır. Ödül 1974 yılında başlatılmıştır. Ay üzerinde bir krater Condon onuruna adlandırılmıştır.
Notlar
<references group="Note"/>
Nevinnomıssk
Nevinnomıssk (, Nogayca: Arüw-Qız, Арюв-кыз ), Rusya'nın Stavropol Krayı'nda bulunan bir şehirdir. Kuban ve Büyük Zelençuk nehirlerinin kesiştiği noktada yer almaktadır. Yüzölçümü 100.397 km² olan şehrin nüfusu 2010 itibarı ile 118.360'tır.
Stavropol Bölgesi'ndeki tek endüstri kasabası. 22 Aralık 2017'den bu yana, Nevinnomyssk öncelikli sosyal ve ekonomik kalkınma bölgesi haline gelmiştir.
14 Aralık 2019'da kent sakinleri, “Dünyada aynı anda duran en fazla insan” köprüsünde bir dünya rekoru kırdıla bar 'da 1 dakika boyunca 4573 kişi.
Nevinnomıssk'ta önemli bir kimya endüstrisi bulunmakta olup Nevinnomıssk Kanalı bu şehirde başlamaktadır.
Tarih
Eski Çerkes yerleşkelerinden biri olan Nevinnomyssk, 1825 yılında küçük bir kalenin yakınında bir stanitsa olarak kuruldu. 1939'da şehir statüsü verildi. Nevinnomyssk, Ağustos 1942-Ocak / Şubat 1943 arasında Almanlar tarafından işgal edildi.
Akpazar, Mazgirt
Akpazar, Tunceli ili Mazgirt ilçesine bağlı bir beldedir.
Tarihçe
Osmanlı kaynaklarında yerleşim Çarsancak adıyla anılmaktadır. Osmanlı egemenliği döneminde Dersim yöresinin en önemli kasabalarından biri olarak önem taşımıştır. Çarsancak; 1832 yılı Osmanlı kayıtlarında Pertek, Sağman, Mazgirt, Çemişgezek'i içine alan bir sancaktır. 1840 tarihli kayıtlarda ise Harput sancağına bağlı bir kaza merkezi olarak geçmektedir. Bu kayıtlarda kaza merkezinde Ermeni nüfusa ait 1127 hane bulunurken, toplam 4537 erkek yaşamaktaydı. 1865 yılında meydana gelen Ermeni isyanlarına sahne oldu. 1905 yılında "Peri" adıyla Çarsancak ilçesinin merkezi görülen yerleşim, 1916 yılındaki Dersim ayaklanmaları sırasında isyancılar tarafından yağmalandı. 20. yüzyıl başlarına gelindiğinde yerleşimde Müslüman nüfus, Ermeni nüfustan fazla görülmektedir. 1926 yılında bucak merkezi olan yerleşim, 28 Şubat 1967 tarihinde belde belediyesi teşkilatının kurulmasıyla "Akpazar" adını almıştır. Akpazar'ın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erecekti. Ancak idari birleşme neticesinde yıl sonunda nüfusu 2039'a yükselince belde kapanmaktan kurtuldu.
2006 yılına kadar müstakil köy olup o tarihte beldeye bağlanarak mahalle statüsüne düşürülen Örs, Kuşçu ve Karabulut (Sorek) yerleşimlerinin kuruluşu eskilere dayanmaktadır. 1691 yılı Cizye Defterine göre bu yerleşimler Mazgirt kazasında Gayrimüslimlerin yaşadığı köyler arasında görülmektedir. Kuşçu mahallesi sınırları içerisinde bulunan höyükte (Til Höyük) yüzeysel araştırmalara göre Demir Çağı'na ait bulgulara rastlanılmıştır.
Coğrafya
Keban Baraj Gölü kıyısında Elâzığ -Tunceli Devlet yolu üzerinde, Tunceli il merkezine 45 km. Mazgirt ilçesine 38 km uzaklıktadır.
Nesne a'
Nesne a, J. Lacan'a göre, bilinçdışı isteğin nedenini, fantazma nesnesini, kısmi dürtü nesnesini ve gerçeğin hayal gücüyle maskelenmesini belirleyen işlevlerin tümü olarak tanımlar. Bütün bu öğelerin birliğini oluşturan şey Lacan'a göre, istek nesnelerinin başından beri kaybolmuş bulunan ve ancak yetersiz ikameleri içinde yeniden elde edilebilen nesneler halinde var olmasıdır.
1995 Türkiye Kupası Finali
1995 Türkiye Kupası Finali, Türkiye Kupası'nın 33. sezonu olan 1994-95 Türkiye Kupası şampiyonunun belirlendiği final serisi.
Kitre
Kitre (Taragakant, E413 ), Anadolu'da yetişen muhtelif geven (Astragalus) çeşitlerinin gövdelerinden sızıp havada katılaşan, beyaz yahut krem renkli plaka veya şeritler halinde bulunan yapışma kabiliyeti az bir zamk cinsidir.
Kullanım alanları
Tıp
Osmanlı' da kitre 10 grama 200 gram bal ile karıştırılıp böbrek rahatsızlıkları tedavisinde kullanılmıştır.
Bunla birlikte kitrenin sıcak suda eritilip nişasta, bal, badem ile beraber tüketildiğinde akciğer rahatsızlıklarına iyi geldiği düşünülmektedir.
Yapım ve kullanımı
Ebru yapımında üstüne boya serpilecek suya yapışkan bir koyuluk vermek için kullanılır. Köylüler kırlarda geven dikeninin gövdesine bıçakla çizik atar, birkaç gün beklerler. Bitkinin özsuyu çizik bölgeden akar ve kurur. Bir ağaç kabuğuna benzer görünüm alır. Bu kabuklar tek tek toplanır. Kabuk şeklinde olan kitre aktarlarda satılmaktadır. Ebrunun suyu hazırlanırken musluk suyunun içine belli ölçülerde kitre konulur. Su ağzı kapalı bir kapta bu şekilde bir süre bekletilir. Belli zaman aralıklarıyla çalkalanarak eriyen kitre özünün dağıtılması gerekir. Suyun yeterli yoğunluğa ulaşmasından sonra, içinde kalan erimemiş kitre kalıntılarını ayırmak için, ebru suyu iyice süzülmelidir.
Kitre, aynı zamanda geleneksel folklorik bebek yapımında da kullanılmaktadır.
Kitre, E413 gıda katkı maddesi olarak kıvam arttırıcı, stabilizör ve emülgatör özelliklere sahiptir. Kitre, tütsü yapımında da kullanılır.
Klinik nöropsikoloji
Nöropsikoloji, insan beyni ile davranışlarını araştırarak bilgi üreten bir alandır. Psikiyatrik ve nörolojik olarak normal olan, bilişsel fonksiyonları etkileyen herhangi bir etki altında olmayan kişilerle çalışıldığında ve bu şekilde bilgi üretildiğinde deneysel nöropsikoloji, bilişsel psikoloji bilgisi üretmiş olunur.
Nörolojik hastalığı olan kişilerle çalışıldığında, gerek hastalığın tespiti için, gerek yapılan tedavinin faydalılığını izlemek için ve gerekse geri dönüşümsüz bir tıbbi müdahale öncesi bilgi vermek için yapılan psikometrik değerlendirme ise klinik nöropsikolojidir.
Justitia
Justitia, Roma mitolojisinde adalet tanrıçasıdır. Yunan mitolojisinde Themis ve Mısır mitolojisinde Ma'at'a denk gelmektedir. Daha çok ahlaki değerlerle güçlendirilmiş bir adalet anlayışını betimlemektedir.
Rönesans'tan beri Justitia, bir elinde kılıç diğer elinde terazi bulunan bir kadın olarak tasvir edilmektedir. Kadının gözleri bir göz bağı ile bağlanmış vaziyettedir.
Türkiye Sosyal Sigortalar, Eğitim, Büro, Ticaret, Kooperatif ve Güzel Sanatlar İşçileri Sendikası
Türkiye Sosyal Sigortalar, Eğitim, Büro, Ticaret, Kooperatif ve Güzel Sanatlar İşçileri Sendikası (ya da kısaca SOSYAL-İŞ), 1966'da kurulmuş, şu anda Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu'na (DİSK) bağlı olarak ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar iş kollarında faaliyet göstermek üzere örgütlenen sendika dır. Merkezi Ankara'dadır.
Kuruluş
10 Aralık 1966 tarihinde SSK çalışanları tarafından Yunus Işık genel başkanlığında kuruldu. İlk genel kurulunu 16-17 Nisan 1967 tarihinde gerçekleştirdi. Genel başkanlığa Yılmaz Tabuk seçildi. 2 Ağustos 1967'de SSK çalışanları olarak gerçekleştirdiği grev, Türk sendikacılık tarihinde ilk memur grevi olarak geçmiştir. Faaliyetlerini kuruluşundan itibaren bağımsız olarak sürdüren SOSYAL-İŞ, 29-31 Mayıs 1974 tarihinde DİSK'e katılma kararı aldı.
22 Aralık 1974'teki tüzük değişikliğiyle SSK dışında, Ankara ve İstanbul 19 Mayıs Mağazaları, İzmir Belediye Mağazası, Ankara Vakko, Moda Düğme, İstanbul Erdoğanlar, Ankara Süpermarketler, İzmir Enriko Alberti işyerlerinde de örgütlenmeye başladı. Aynı yıl, ANT-SEN (Antalya Tarım Satış Kooperatifleri Birliği İşçileri Sendikası), TÜBİTAK Çalışanları Sendikası (BİLİM-İŞ) ve Dev Tiftik-İş (Tiftik Yapağı Satış Kooperatifleri İşçileri Sendikası) sendikalarının katılımıyla üye sayısı 11.720’ye ulaştı.
12 Eylül ve sonrası
12 Eylül Darbesi ile birlikte DİSK'e bağlı diğer sendikalar gibi SOSYAL-İŞ'in de faaliyetlerine ara verildi. 1992 yılında DİSK'e bağlı diğer sendikalarla birlikte tekrar açıldı. 11-12 Nisan 1992 tarihindeki 12 Eylül sonrası ilk genel kurulunda Genel Başkanlığa Özcan Kesgeç, Genel Sekreterliğe H. Bedri Doğanay yeniden seçildi. Fındık-İş Sendikası da 19-20 Haziran 1993 tarihinde SOSYAL-İŞ'e katılma kararı aldı.
Son genel kurulunu 7-8 Ocak 2012 tarihinde gerçekleştirdi.
Uluslararası üyelik
UNI Global Union (Union Network International) üyesidir.
Üye sayısı
2005-2014 yılları arasındaki üye sayısındaki değişim şöyledir: 2015 yılı itibarıyla üye sayısı 8.100'dür.
Yönetim
Merkez Yönetim Kurulu şu üyelerden oluşmaktadır: Denetim Kurulu şu üyelerden oluşmaktadır: Disiplin Kurulu şu üyelerden oluşmaktadır:
Organları
Sendikanın yönetim organları tüzüğüne göre şöyledir:
Merkezi düzeyde: Şube düzeyinde: Danışma organları: Sendikanın 4 şubesi (İstanbul, İzmir, Antalya, Ankara) bulunmaktadır.
Çerkez Ethem
Çerkez Ethem ya da Çerkesçe ismiye Dipşov Ethem (Çerkesçe: Дыпщэу Iэтэм, Dipşewu Etem) (c. 1886, Bandırma – 21 Eylül 1948, Amman), Çerkes asıllı Osmanlı askeri. Kurtuluş Savaşı'nda Kuvâ-yi Milliye birliklerinde komutanlık yapmıştır. Kuvâ-yi Seyyâre'nin kurucusu ve lideridir.
Bandırma'nın bir köyü olan Emreköy'e yerleşmiş Çerkeslerin Şapsığ boyundan, Ali Bey'in beş oğlunun en küçüğüydü. Ağabeyleri, İlyas ve Nuri beyler, Rum eşkıyalarıyla çarpışırken ölmüşler, Reşit ve Tevfik de 1901 ve 1902 yıllarında Harbiye'yi bitirerek subay çıkmışlardı. Reşit Bey çeşitli cephelerde çarpıştı, Son Osmanlı Meclis-i Mebusan'ına Saruhan (şimdiki Manisa) Mebuslu olarak katıldı, oradan Birinci TBMM'ye geçti.
Çerkes Ethem, evden kaçarak Bakırköy Süvari Küçük Zabit Mektebi'ne girdi. Balkan Savaşı'nda Bulgar cephesinde yaralandı. Kıdem zammı ve madalya aldı. I. Dünya Savaşı'nda Kuşçubaşı Eşref'in yönettiği Teşkilat-ı Mahsusa ile birlikte İran, Afganistan ve Irak'a yapılan akınlara katıldı. Yaralanarak savaş sonunda köyüne çekildi. 15 Mayıs 1919 tarihinde İzmir'in işgali üzerine, vatan savunmasına başlamak için vurucu güç olarak Kuva-yi Seyyare'yi kurdu ve "Umum Kuvâ-yi Milliye Komutanı" ve Ankara'daki 20. Kolordu Komutanı olan Ali Fuat Paşa ile istişare ederek İngiliz ve Yunan birliklerinin ilerlemesine karşı gerilla operasyonları düzenledi.
Düzenli ordu kurulana dek TBMM'ye karşı girişilen ayaklanmaları bastırdı. Anzavur Ayaklanması, Çopur Musa Ayaklanması ile Gerede ve Yozgat isyanlarını bastıran Çerkes Ethem'in isyancıları yargılamadan derhal infaz etmesi TBMM üyeleri tarafından onaylanmıyordu.
1920 yılının sonunda 20. Kolordu ve Komutanı Ali Fuat Paşa ile birlikte Gediz Muharebeleri'ne katıldı.
Birinci TBMM'nin düzenli ordusuna katılmamak için isyan etti. Kuvvetleri dağıtılıp isyan bastırıldıktan sonra kaçarak Yunanistan kuvvetlerine sığındı. Savaştan sonra Ürdün'e geçti ve 21 Eylül 1948 tarihinde Ürdün'ün başkenti Amman'da öldü. Ölümünün ardından bir Çerkes mezarlığına gömüldü.
Załuski Kütüphanesi
Załuski Kütüphanesi (Lehçe: Biblioteka Załuskich [ˌbʲiblʲjɔˈtɛka zaˈwuscix], Latince: Bibliotheca Zalusciana) - Varşova'daki bir kütüphanedir. 1780'den beri Polonya'nın Millî kütüphanesidir. 18. yüzyılın ikinci yarısında dünyanın en büyük kütüphanelerinden biridir. Avrupa'nın ilk millî kütüphanelerinden biridir.