cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IV. Pedro (Aragon kralı)
Paralı askerlerin Trastamaralı Enrique'yi kısa bir süre için Kastilya tahtına çıkarmayı başarmasına karşın, Enrique verdiği sözlerin hiçbirini yerine getirmedi. Fransa kralı V. Charles da 1369'da, Aragon yerine Kastilya ile ittifak kurmayı yeğlediğini açıkladı. Bu yüzden Pedro Yüz Yıl Savaşları'nda bir ölçüde İngilizlere destek vermekle birlikte, tarafsız bir politika izlemeye çalıştı.
Selimiye, Döşemealtı
Selimiye, Antalya ilinin Döşemealtı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Köy 1896 yılında Selanik'te meydana gelen karışıklıklar üzerine adada yaşayan Türklerin Antalya bölgesine göç etmeleri ile kurulmuş olup eski adı Karadon'dur.
Coğrafya
Antalya merkezine 30 km uzaklıktadır.
Idarcturus
Idarcturus Arcturidae familyasına bağlı bir cinstir.
Marc Raibert
Marc Raibert, (22 Aralık 1949) Boston Dynamics'in kurucusu ve CEO'su.
Marc Raibert 1981 ve 86 yılları arsında Carnegie-Mellon Üniversitesi Bilgisayar Bilimleri Bölümü ve Robotik Enstitüsünde çalıştı. 1986 ve 1995 yılları arasında MIT’ de çalıştı. Carnegie-Mellon Üniversitesi ve MIT’ de iken Raibert Leg adını verdiği kendi laboratuvarını kurdu. Burada yaptığı çalışmalar kuracağı Boston Dynamics’in bilimsel temelini oluşturdu. Kendisinin Legged Robots That Balance adında bir kitabı vardır ve Uluslararası Robotik Araştırmaları Dergisi yayın kurulunda yer almaktadır. 2008’den beri de Ulusal Mühendislik Akademisi üyesidir.
Aleksandr Prudnikov
Aleksandr Prudnikov (d. 24 Şubat 1989), Rus futbolcudur. forvet pozisyonunda oynamaktadır. Şu anda kiralık olarak Anzhi Mahaçkale'de forma giymektedir. Bonservisi Spartak Moskova'nın elindedir.
Kulüp kariyeri
2005-2007 yılları arasında Spartak Moskova'nın 2. takımında oynayan Prudnikov, 2007 yılında A takıma yükseldi. A takım için ilk maçına 8 Nisan 2007'de Luch Vladivostok karşısında çıkan Rus futbolcu, aynı maçta Spartak Moskova için ilk golünü de kaydetti. 22 Nisan 2007'de Chelsea sportif direktörü Frank Arnesen Spartak Moskova'nın Krılya Sovetov ile oynadığı maçta Prudnikov'u izledi ve Prudnikov'un maçtaki performansını beğendi. 2009 yılında Rus forvet, Terek Grozni'ye kiralandı. Bir süre Grozni ekibinde oynadıktan sonra 15 Temmuz 2009'da Çekya'nın Sparta Prag takımıyla bir yıllık kiralık sözleşme imzaladı. Ancak yarım sezon sonra kiralık sözleşmesi feshedildi ve Spartak'a geri döndü. Daha sonra Prudnikov, Tom Tomsk ve Anzhi Mahaçkale'ye kiralandı.
Millî takım kariyeri
Prudnikov, Rusya U-17 millî takımının 2006 Avrupa U-17 Futbol Şampiyonası kadrosunda yer aldı. Rus futbolcu, o turnuvayı kazanan millî takımının yıldızlarından biriydi. O turnuvadan sonra Rusya U-21 millî takımının 2011 Avrupa U-17 Futbol Şampiyonası elemelerindeki kadrosunda da kendine yer buldu.
Uzunkale, Manavgat
Tarihçe
Mahallenin adını merkezdeki tarihi yapıdan almaktadır. Bu yapının İtalyanlar tarafından yapılmış olduğu sanılmaktadır. Ayrıca köy sınırları içerisinde birçok eski yerleşim yerleri kalıntıları vardır. Mahallenin adını aldığı tarihi yapı (kalıntı) yüksekçe dörtgen şeklinde olup pençereleri olan taş yapıdır. Yüksekliği dolayısıyla uzun (yüksek) yapı olarak Uzunkale denilmektedir. Korunmaya muhtaçtır. Eskiden daha yüksek görünümü olan bu tarihi yapının bir kısmı ev yapılmıştır. Köy tarihi yapısı ile ilgi çekmektedir. Kaleli Tepesi keşfedilmeyi bekleyen çok güzel bir tarih turizmi merkezi olmaya adaydır. Ayrıca köye bağlı küçük bir gölet ve hemen aşağısından geçen bir çay bulunmaktadır. Damlarca, Yay suyu, Güzelli Çeşmesi (Karagedik), Kuruçeşme ve Gök Böğet önemli piknik alanlarıdır. Manavgatın dağılım bakımından en dağınık yerleşimine sahip mahallesidir.
Kamerun-Türkiye ilişkileri
Diplomatik ilişkiler
Türkiye ile Kamerun arasındaki ilişkiler başlangıçta düşmanı olarak algıladığı kişileri ortadan kaldırmak için polis ve güvenlik aracına başvuran Cumhurbaşkanı Ahidjo yönetiminde gergin durumdaydı. Türkiye ile ilişkiler, daha özgür ve daha demokratik bir Kamerun'u vurgulayan ve basın özgürlüğü ile geliştirmeye çalışan Biya liderliğindeki Kamerun ile önemli ölçüde gelişmiştir. Bu süre zarfında Türkiye, Kamerun'a okul inşaatında yardımcı olmuştur, bu da Kamerun'un birçok Afrika ülkesine göre okula giden çocuk oranının çok daha yüksek olmasına katkıda bulunmuştur. Bununla birlikte, Kamerun'daki 1984 darbe girişiminin sonrasında muhalefet üzerindeki baskıların ardından ilişkiler daha da kötüleşmiştir.
Petrol fiyatlarının ve talebin düşmesinin ardından, petrol ihracatına büyük ölçüde bağımlı olan Kamerun ekonomisi hızla kötüleşmiştir. 1987 yılına gelindiğinde Kamerun, ek fonlara erişim sağlayan bir HIPC (ağır borçlu yoksul ülke) hâline gelmiştir. Türkiye de Kamerun'a ekonomik yardım sağlamada IMF, Dünya Bankası ve yardım eli uzatan diğer ülkelerin arasında kendini göstermektedir.
Alman İmparatorluğu
Alman İmparatorluğu ya da İkinci Reich (Almanca: resmen Deutsches Reich, Alman tarih yazımında Deutsches Kaiserreich), 18 Ocak 1871'de Prusya ve diğer küçük Alman devletlerinin özellikle Otto von Bismarck'ın katkılarıyla, birleşmesiyle oluşan birleşik Alman devletidir. İlk imparatoru I. Wilhelm'in taç giymesiyle imparatorluk resmen kuruldu. Yeni İmparatorluğu Habsburg Hanedanı yerine Hohenzollern Hanedanı yönetti, başkent Berlin yapıldı. Yeni İmparatorluk, Avusturya'yı toprakları dışında bıraktı. 1884'ten itibaren Almanya, Avrupa dışında sömürgeler kurmaya başladı (Alman Sömürge İmparatorluğu). Hızlı büyüyen ekonomisiyle, dünyanın en büyük ekonomilerinden biri oldu, ordusu ve donanmasıyla Büyük Britanya'ya kafa tutar hale geldi.
Birleşik Almanya, Şansölye Otto von Bismarck zamanında dış politikasını Almanya'nın güvenli bir pozisyonda durması, güçlü ülkelerle dostluk kurulması, Fransa ile dış politikada uzak durulmaması ve Fransa ile savaştan kaçınılması üzerine kurmuştu. İmparator II. Wilhelm zamanında ise sömürge konusunda diğer Avrupa ülkeleriyle çekişmeye girildi. Bu, Almanya'nın ittifaklarını yenileyememesine neden oldu. Bu esnada Fransa ise Büyük Britanya ve Rus İmparatorluğu ile ittifak kurdu (Rus-Fransız İttifakı ve İngiltere-Fransa Dostluk Antlaşması). Almanya ise sadece Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ile ittifak kurabildi.
Almanya, sömürgecilik politikası gereği, Afrika'nın diğer Avrupa ülkeleri tarafından paylaşımına katılmak istedi. Berlin Konferansı ile Avrupa'nın önemli güçleri Afrika'yı paylaştılar. Almanya'nın payına Alman Doğu Afrikası, Alman Güneybatı Afrikası, Togoland ve Kamerun düştü. Afrika'yı paylaşma mücadelesi I. Dünya Savaşı'nı tetikledi.
Avusturya Arşidükü Ferdinand'ın 28 Haziran 1914'te suikasta uğraması ile I. Dünya Savaşı patlak verdi. Savaşta Almanya'nın içinde olduğu İttifak Devletleri savaşı kaybetti. Kasım 1918'de, Alman Devrimi patlak verdi; II. Wilhelm ve tüm prensler tahttaki haklarının tamamından vazgeçti. Almanya'nın savaş hali Haziran 1919'da imzalanan Versailles Antlaşması ile sona erdi. Bu, İttifak Devletleri'nin de mağlubiyeti anlamına geliyordu. İmzalanan antlaşmanın Almanya'yı aşağıladığı düşünülüyordu. Bu durum daha sonra Almanya'da nasyonal sosyalizmin güç kazanmasına sebep oldu.
Arka plan
Napoléon Savaşları'nın ardından düzenlenen Viyana Kongresi'nin (1814-15) sonuçlarından biri de, Alman Konfederasyonu'nun kurulmasıydı. 1815 Viyana Kongresi'nde ortaya çıkan Almanya büyüklü küçüklü 39 siyasal birimden oluşuyordu. İçlerindeki iki büyük devlet Avusturya ve Prusya'ydı. Bavyera, Württemberg, Saksonya ve Hannover'in küçük krallıkları, Baden, Nassau, Oldenburg ve Hessen-Darmstadt gibi daha küçük düklükler, Schaumburg-Lippe, Schwarzburg-Sondershausen ve Reuss-Schleiz-Gera gibi çok küçük prenslikler ve Hamburg, Bremen, Lübeck, Frankfurt gibi özgür kentler bunların ardından geliyordu.
Prusya, Alman ulusal birliğini kurmak için bir değil, üç devletle, Danimarka, Avusturya ve Fransa ile savaşmak zorundaydı. Asıl Avusturya'nın siyasal üstünlüğüne meydan okuması gerekiyordu. Bu meydan okumanın temelinde, Danimarka'ya bağlı iki Alman dükalığı olan Schleswig ile Holstein yatmaktaydı. 1864 yılında Avusturya ile Prusya, Alman Konfederasyonu adına Danimarka'ya savaş açtılar ve Avusturya özellikle Holstein'da ayrı bir politika izlemeye ve Prusya'yı haklarından yoksun bırakmaya kalkınca, Prusya Başbakanı Otto von Bismarck, akıllı bir diplomasi sonucu Fransa ve Rusya'nın yansızlığını sağlayıp Avusturya'ya savaş açtı. 1866'da Königgrätz Muharebesi'nde bu devleti büyük bir bozguna uğratarak, Almanya'dan attı ve 1867'de Prusya'nın denetiminde Kuzey Germen Konfederasyonu'nu kurdu.
Bismarck, Fransa'nın Katolik Alman devletleri üzerindeki denetimini kırmak için 1870 yılında Fransa'ya savaş açtı. Yine akıllı diplomasisiyle bu kez Avusturya ve Rusya'nın yansızlığını sağlamıştı. Ünlü Sedan Muharebesi'nda İmparator III. Napoléon'u ağır bir yenilgiye uğrattı. 1871 tarihli Frankfurt Barışı ile Alsace-Lorraine endüstri bölgesini ilhak etti. Bundan sonra Main akarsuyunun güneyindeki Katolik Alman devletleri Prusya'ya katıldılar ve böylece Alman ulusal birliği kurulmuş oldu. Prusya Kralı I. Wilhelm, veraset yoluyla Alman İmparatoru oldu. Bismarck ise Alman Şansölyesi unvanını aldı. Fransa'da ise, III. Napoléon'un imparatorluğu yıkılarak yerine cumhuriyet kuruldu.
Alman ulusal birliğinin kurulmasında, Alman milliyetçiliğinin temel özellikleri, ekonomik ve toplumsal nedenlerinin yanında, Bismarck'ın usta diplomasisinin de payı olduğunu söylemek gerekir. Avrupa'daki güç dengelerini çok iyi anlayan Bismarck, bazı küçük ödünler verip güçlü devletlerin yansızlığını sağlayarak, en uygun zamanda kiminle savaşacağını çok iyi kestirmiştir. İktidardan düştüğü 1890 yılına kadar, kendini tüm Avrupa diplomasisinin kilit adamı, Almanya'yı da en önemli ve güçlü devleti hâline getirmiştir.
Kuruluşu ve İç Sorunlar
18 Ocak 1871'de kurulan Alman İmparatorluğu kitlelerden gelen milliyetçi duyguların değil, askeri zaferleri izleyen geleneksel diplomatik girişimlerin ürünüydü. Kuzey Alman Konfederasyonu'na üye devletlerin liderleriyle Bavyera, Baden, Hessen ve Württemberg'in hükümdarları arasında bir anlaşmaya varılmıştı. O tarihte Alman topraklarının ve nüfusunun yaklaşık beşte üçünü kapsayan Prusya, imparatorluğun I. Dünya Savaşı'nın ardından çöküşüne değin birliğin egemen gücü olarak kaldı. Reichsland statüsünü alan Alsace-Lorraine (Elsass-Lothringen) 25 Alman devletinin ortak mülküydü.
İmparatorluk oluştuğunda 540.857 km²'lik bir alanı kaplayan Almanya'nın nüfusu 1871-1914 arasında 41 milyondan 67 milyona çıktı. Nüfusun %63'ü Protestan, %36'sı Katolik, %1'i Yahudiydi. Polonyalı, Danimarkalı ve Fransızlardan oluşan küçük azınlık gruplarının dışında nüfus tümüyle Cermen kökenliydi. Kırsal nüfus %67 kadardı; gerisi kasaba ve kentlerde yaşıyordu. 1820'lerde ve 1830'larda çıkarılan zorunlu eğitim yasaları nedeniyle nüfusun neredeyse tümü okuryazardı.
Alman İmparatorluğu anayasası, Kuzey Alman Konfederasyonu'ndan devralınmıştı. Bismarck'ın 1867'de hazırladığı bu anayasa Almanya'nın kırsal ağırlıklı yapısını ve Junker kökenli Bismarck'ın otoriter eğilimlerini yansıtıyordu. Alman İmparatorluğu federal bir imparatorluktu, yani 25 devlet, kendi hanedanlarını ve meclislerini koruyorlardı. Ama askeri örgütlenme, posta örgütü ve para tüm devletlerde ortaktı.
Biri halkı, öbür 25 eyaleti temsil eden iki meclis vardı. Erkek yurttaşların tek dereceli gizli oyuyla seçilen İmparatorluk Meclisi (Reichstag) 397 üyeliydi. Parlamentonun eyalet temsilcilerinden oluşan üst kanadı ise Bundesrat (Federal Konsey) adını taşıyor ve bu mecliste de Prusya ağır basıyordu. 1871 martında seçilen ilk Reichstag, daha 16 Nisanda, imparatorluğun ilk anayasasını kabul etti.
1867 ve 1871'de belirlenen seçim bölgeleri hiçbir zaman nüfustaki değişiklikleri yansıtacak biçimde değiştirilmedi. Dolayısıyla da kentleşme ilerledikçe kırsal kesimin meclisteki ağırlığı ülkedeki oranının çok üstüne çıktı. Kuramsal olarak alt meclis her yasayı geri çevirilebilirdi; ama gerçekte yetkileri sınırlanmıştı. Ayrıca bakanlar da meclis değil, imparator tarafından seçiliyor ve ona karşı sorumlu tutuluyorlardı. İmparatorluk bütün varlık süresince imparatorluğun siyasal sistemi ile Prusya'nın siyasal sistemi arasındaki uyuşmazlığın etkisinde kaldı. Prusya'da alt meclis üç sınıflı bir seçim sistemiyle belirleniyor, erkek nüfusun yüzde 15'ini oluşturan mülk sahipleri temsilcilerin yaklaşık yüzde 85'ini seçiyordu. Dolayısıyla tutucular Prusya'da her zaman çoğunluğu sağlayabiliyor, oysa imparatorluk sistemi merkez ve sol partilere büyüyen çoğunluk olanağı veriyordu. İmparator aynı zamanda Prusya kralıydı. İki kısa dönem dışında Prusya başbakanı da hep imparatorluk şansölyesi oldu. Bu durumda yürütme, iki ayrı mecliste çoğunluk sağlama gibi bir sorunla karşı karşıyaydı. Genellikle bürokrasi ya da asker kökenli olan bakanların da çoğu kez parlamento ve dış politika deneyimleri yoktur. Bismarck kırsal nüfusun liberal eğilimli ilerici partiye değil, muhafazakâr partilere oy vereceğini düşünerek erkekler için genel oy hakkını kabul etmiş, kurulacak yeni partileri hesaba katmamıştı. Ama 1870'lerin başında Prusya'da seçimlere katılmaya başlayan, Katolik inanç temelinde örgütlenmiş Merkez Partisi ve Alman Sosyal Demokrat Partisi (SPD) önemli oranda oy aldı. 1871'de Bismarck Liberaller'le birleşerek Merkez Partisi'ni yok etmeye yönelik Kulturkampf'ı (kültür savaşı) başlattı. Katolik Kilisesi'ni hedef alan bir dizi yasa çıkarıldı; medeni nikâh kabul edildi; papazların yer değiştirmesi yasaklandı; tarikatlar dağıtıldı. Ama Kulturkampf amacına ulaşamadı. Tersine Katolik azınlığın bir siyasal partiye gereksinimleri olduğunu anlamalarına yaradı.
1870'lerin sonunda Kulturkampf'tan vazgeçen Bismarck bu kez muhafazakâr partiler ve Ulusal Liberaller'in birçok üyesiyle birleşerek SPD'ye karşı bir kampanya başlattı. Hızla sanayileşen Almanya'da tehlikeli olabilecek bu partinin anayasa gereği seçimlere katılmasını önleyemediyse de, 1878-90 arasında yasadışı ilan edilmesine yol açan meclis çoğunluğunu sağladı; liberallerin de desteğini alarak, sol partilerin siyasi faaliyetlerini yasaklayan antisosyalist yasalar çıkarılmasını sağlamış ve sol siyaseti baskılayarak toplumdan tecrit etmeye çalıştı. Pek çok sosyalist İsviçre'ye kaçtı. 1880'lerde Bismarck işçileri sosyalizmden caydırmak ve giderek kitleselleşen sosyal demokrat hareketin argümanlarını ortadan kaldırmak için bazı sosyal güvenlik uygulamaları başlattı; ülke çapında sağlık hizmetleri sistemi kurdu. Böylece 19. yüzyılda Alman İmparatorluğu'nun endüstrileşmesine paralel olarak büyüyen ve toplumda önemli bir yer tutan Alman roletaryasının beklentilerinin bir kısmı Avrupa'da bugünkü sosyal devlet kavramının temelini atan kamusal bir sosyal güvenlik sistemiyle karşılanmıştı.
Ama Katolikler karşısında olduğu gibi, sosyalistler karşısında da başarısızlığa uğradı. 1890 seçimlerinde Bismarck'ın deyimiyle "imparatorluk düşmanı" bu iki parti çok büyük kazançlar sağladı.
Samu (fosil)
Samu, Vértesszőlős, Orta Transdanubia, Macaristan'da bulunan parçalı bir insan oksipital kemiğine ("Vertesszolos adamı" veya "Vertesszolos oksipitali" olarak da bilinir) verilen takma addır. Keşif, 21 Ağustos 1965'te liderliğindeki bir kazı sırasında yapıldı ve 21 Ağustos Macar geleneğinde Tanah'ta peygamber olarak geçen Samuel'in isim günü olduğu için fosile Sámuel adı verildi. O zamandan beri, adın Macarca kısa bir şekli olan Samu olarak bilinir hale geldi.
Alman İmparatorluğu
Kuruluşu ve İç Sorunlar
Bunlara rağmen, devlet işlerini, özellikle de diplomasiyi elinde tutan Şansölye Bismarck'ın, markı bir imparatorluk bankasına bastırması (1875), bir hukuk ve ceza muhakemeleri usulü yasasını yürürlüğe koyması (1872-1876), yedi yıllık askerlik sistemini getirmesi (1874), ulusal azınlıkların germenleştirilmesine çalışması ülkesinin birliğini güçlendirdi.
Samu (fosil)
Macar antropolog Andor Thoma (1928 – 2003) başlangıçta onu Homo erectus seu sapiens paleohungaricus olarak tanımladı. O zamanlar fosilin yaklaşık 500.000 yaşında olduğuna inanılıyordu. 1970'lerdeki bazı araştırmalarda Homo erectus olarak sınıflandırıldı. 1990'larda yapılan analizlere göre iskelet kalıntıları günümüzden 250.000 ila 300.000 yıl arasınaa (Mindel buzullaşması) tarihlenmektedir ve ilk tarihlendirilmesine göre önemli ölçüde daha genç bir fosildir. Fosil günümüzde Homo heidelbergensis olarak sınıflandırılmaktadır.
Alman İmparatorluğu
1870-90 Arasında Ekonomi
İmparatorluk 20 yıllık hızlı ekonomik büyüme döneminin sonuna doğru kurulmuş, Alman devletleri çelik üretiminde ve demiryolu yapımında Fransa'yı geride bırakmıştı. 1867'de Kuzey Alman Konfederasyonu'nun kurulması ekonomik büyümenin önündeki engelleri yok etti. Tefecilik yasaları ve iç göç sınırlamaları kaldırıldı. Bismarck ve müttefiki Ulusal Liberaller'in girişimiyle altına dayalı tek bir para kabul edildi. İmparatorluk bankası kuruldu. Çok ortaklıklı şirketlerin oluşmasını önleyen katı kuralları bir yana bırakıldı. Sonuçta 1870-73 arasında toplam 1,4 milyar taler sermayeyle 857 yeni şirket kuruldu, bu sayılar önceki 20 yılın toplamının üzerindeydi. 1865-75 arasında demiryolu ağı iki katına çıktı. On binlerce Alman ilk kez hisse senedi almaya başladı.
Samu (fosil)
"Samu", Macar öğrenci jargonunda biyoloji derslerinde gösterilen plastik iskeletlerin ortak adı halinde kullanılmaktadır.
2009 yılında, 14 yaşındaki bir kız, müzedeki eserleri tahrip etti. Yerel bir okula giden öğrenci, Macar Ulusal Müzesi'nin sergi alanını kendi dairelerinin anahtarını kullanarak açtı ve orada sergilenen eserlerle "eğlendi". Pencerelere ve vitrinlere isimlerini karaladı ve Samu'nun kalıntılarını çiğnedi. Ek olarak, birkaç orijinal eseri tahrip etti.
Alman İmparatorluğu
1870-90 Arasında Ekonomi
Bunalım koşulları Alman liderleri 20 yıllık serbest ticaret uygulamasından denetimli ekonomiye dönmeye yöneltti. Yeni döneme damgasını vuran yoğunlaşma oldu. Almanya büyük sanayi, büyük tarım, büyük bankacılık ve büyük yönetim ülkesi hâline geldi. Devlet korumasındaki kartel anlaşmalarıyla pazar bölüşüldü; mamul mallarda standartlaşmaya gidildi; sabit fiyat uygulamasına geçildi. Kartelleşme çelik, kömür, cam, çimento, potas ve kimya sanayilerinde hızla yayıldı. 1882-95 arasında toplam işyeri sayısı yüzde 4,6 ama 50'den fazla işçi çalıştıran işyeri sayısı yüzde 90 arttı. 1878-79'da muhafazakâr partilerle birleşip Ulusal Liberaller'e sırt çeviren Bismarck ayrıca sanayi ve tarımın gümrük duvarlarıyla korunmasını öngören bir ekonomi politikasını benimsedi. Tarım ürünlerinde gümrük iki kez yükseltildi ve toprak sahibi Junker'lere sübvansiyon sağlandı. Böylece toprak sahipleri, büyük sanayi, ordu ve sivil bürokrasinin üst kademeleri arasında sosyal demokrasiyi ve siyasal özgürleşmeyi önlemeye, ayrıca piyasadaki dalgalanmalardan korunmaya yönelik bir ittifak oluştu.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Angel, 1753 yılında Galway, İrlanda'da Darla tarafından vampir yapıldı. Aslında vampir olmadan önce de tam bir haşarı gençti. Hırsızlık yapar kavgalar ederdi. Ama Darla tarafından ısırılınca işler değişti ve tam bir katil oldu! Birlikte tüm Avrupa'ya terör saçmaya başladılar. Ancak Darla ile birlikte 1898 yılında bir çingeneyi ısırınca çingene büyücüler tarafından lanetlendi. Artık Angeleus, Angel olmuştu ve büyücüler ona ruh verdiler. Böylece yaptığı cinayetlerden ders alıp acı çekecekti. Angel'ı Whistler adında bir iblis buldu ve bu harap halden kurtardı. Böylece Angel iyilerin safına geçmiş ve cinayet işlemez olmuştu.
Alman İmparatorluğu
1870-90 Arasında Dış Politika
1890'daki istifasına değin Bismarck dış politikaya neredeyse istediği gibi yön verdi. Üç askeri zaferden sonra görevi barışı yerleştirerek zaman kazanmak, böylece Orta Avrupa'da güçlü bir Alman İmparatorluğu'nun doğal kabul edilmesini sağlamaktı. En büyük sorunları ise Balkanlar'da ve Fransa'da görüyordu. Osmanlı Devleti'nin çöküşü Balkanlar'da Avusturya ile Rusya arasında çatışmaya yol açabilir, gerek bu olay; gerekse Fransa'nın Almanya'dan öç almak istemesi Avrupa'yı yeniden savaşa sürükleyebilirdi.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Artık oradan gitmeliydi. Manhattan'dan yola çıktı ve Los Angelesa gitti Buffy'i de ilk defa burada gördü. Ona âşık oldu fakat Buffy bundan habersizdi ve Buffy'i takip edip Sunnydale şehrine gitti ve burada yaşamaya başladı. Tüm olayları ona anlattı. Artık birbirlerine aşıktılar. Aylarca böyle aşkları devam etti. Angel avcılıkta ona yardım ediyordu. Ancak Buffy'nin 17. doğum gününde mükemmel mutluluğa kavuşan Angel tekrar kötü Angelus oldu. Buffy'e eziyet edip dünyayı yok etmeye çalışmaya başladı. Ancak Buffy onu cehenneme yolladı. Böylece birkaç ay orada kaldı. Aslında bu birkaç ay Angel'e göre yüzyıllardı. Bir gün Buffy tarafından geri getirildi. Buffy onu tedavi etti ama artık birlikte olamayacaklarını anladıklarında ise ayrıldılar Buffy üniversiteye, Angel ise Los Angeles'e gitti.
Alman İmparatorluğu
1870-90 Arasında Dış Politika
Bismarck her ne kadar Realpolitik uygulamasının büyük ustası kabul edilirse de temelde monarşilerle ilişki kurmayı seçen, buna karşılık parlamenter hükûmetleri küçük gören bir politikacıydı. 1873'te Rusya ve Avusturya-Macaristan imparatorluklarıyla anlaşarak Üç İmparator Birliği'ni kurdu; Ama 1870'lerin ortalarında Osmanlıların Slav eyaletleri ayaklanınca birlik dağıldı. 1877'de Rusya Osmanlı Devleti'ne savaş açınca Britanya ve Avusturya-Macaristan Rus yayılmacılığından kaygılanmaya başladı. Bismarck ise Rusya'nın Ayastefanos Antlaşması'yla Osmanlılara kabul ettirdiği ağır koşulların 1878 Berlin Kongresi'nde yeniden görüşülmesini sağladı. 1879'da da Habsburglarla İkili İttifak'ı oluşturdu. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun dağılması durumunda Rusya'nın Polonya, Çekoslovakya ve öbür Slav topraklarına egemen olmasından korkuyordu; ayrıca bu durumda Almanya'ya göç edebilecek ve Merkez Partisi'ni güçlendirecek 7 milyon Germen kökenli Avusturyalı Katoliği de istemiyordu.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Dizideki bu ayrılığın ardından Buffy The Vampire Slayer ve Angel iki ayrı dizi olarak devam etmiş, bazı bölümlerde ise birbirlerine konuk oyuncu olarak eşlik etmiştir.
Weberton Correia dos Santos
Weberton Correia dos Santos (d. 26 Temmuz 1990), Brezilyalı eski futbolcudur.
Alman İmparatorluğu
1870-90 Arasında Dış Politika
Bismarck sağlam bir müttefik bulduktan sonra 1881'de Üç İmparator Birliği'ni canlandırarak usta politikacılığını ortaya koydu. Artık Balkanlar'da bir çatışmayı önlemek için Viyana kadar Petersburg'da da etkili durumdaydı. 1882'de Fransa'dan korkan İtalya'nın da katılmasıyla İkili İttifak Üçlü İttifak'a dönüştü. Görünüşte Bismarck kazanmıştı. Fransa'nın müttefiki yoktu. Balkanlar'daki iki büyük karşıt güç de etkisi altındaydı. Ama çok geçmeden Bulgaristan nedeniyle Avusturya ve Rusya'nın arası açıldı ve birlik yeniden dağıldı. Bismarck'ın müdahalesiyle savaş önlenmekle birlikte Habsburglarla Romanovların ilişkileri artık düzelemeyecek kadar bozulmuştu. Bismarck 1887'de Rusya'yla ayrı bir antlaşma imzaladı, ama o daha başbakanlıktan ayrılmadan Fransa'yla Rusya yakınlaşmaya başladı.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Vampir yaşamı
Angelus olarak dünyada bilinen en kanlı vampirlerden birisidir. Yüzyıllar boyunca Darla ile birlikte Avrupa'nın altını üstüne getirmişlerdir. Sürekli birlikte gittikleri her yere felaket getirmişlerdir. Ama ilk vampire dönüştüğü gece bütün ailesini kendisi öldürüp kanlarını içmiştir. Daha sonra Darla ile birlikte koca bir köyü katliama uğratmışlardır. 1764 yılında, Angelus ve Darla bir vampir avcısı olan Daniel Holtz'un bütün ailesini öldürür ve küçük kızını vampire dönüştürürler. Bu olayın üzerine Holtz onların peşine düşer. 1765 yılında Angelus ve Darla, Holtz ve adamları tarafından bulunmuşlardır. Yanan bir ahırın içinde mahsur kalmışlardır. Darla sahip oldukları tek atı da alarak Viyana'ya kaçar. Angelus ise Holtz'un elinden kaçmayı başarır. 1771 yılında ise Holtx sonunda Angelus'ı yakalamayı başarır. Ama Darla ve küçük bir vampir ordusu gelip onu kurtarırlar.
Alman İmparatorluğu
1870-90 Arasında Dış Politika
Bismarck barışçı politikalarıyla Avrupalı liderlerin saygısını kazandı. Sorun Junker'lerin ve sanayi burjuvazisinin yönlendirdiği bu gelişen sanayileşmiş gücün öbür Batılı güçlerin kurduğu sömürge imparatorlukları karşısında aynı politikayı sürdürüp sürdüremeyeceğiydi.
Bismarck'ın Düşüşü ve II. Wilhelm
Alman dış politikasının yönetimini tümüyle Bismarck'a bırakmış bulunan İmparator I. Frederic Wilhelm'in 1888 yılında ölümü üzerine, yerine geçen ve Bismarck'tan nefret eden oğlu III. Friedrich, 1887'de yakalandığı gırtlak kanseri nedeniyle ancak birkaç ay tahtta kalabildi (Mart-Haziran 1888). Yerine geçen oğlu, 30 yaşındaki genç İmparator II. Wilhelm ile 74 yaşındaki yaşlı Şansölye Bismarck özellikle dış politika konusunda anlaşmazlığa düştüler. II. Wilhelm, yüksek ülküleri, dirik ve ilerici nitelikte düşünceleri olan genç bir hükümdardı. Tutucu bir politikacı olan Bismarck ile anlaşmazlığa düşmesi, tarihsel açıdan rastlantı değildi. Almanya, tıpkı 1800'lerin Britanyası gibi, büyük endüstri devleti olma yolundaydı. Şimdi II. Wilhelm'in aramakta olduğu yeni ve sömürgeci bir dış politikaya sahip olmak durumundaydı. Yeni "dünya politikası" (weltpolitik) ile Bismarck'ın Avrupa içine sıkışık politikası çatışmaktaydı. İki adam arasında iç politika alanında da anlaşmazlık vardı. Bismarck, giderek endüstrileşen Almanya'nın güçlü işçi partisi Sosyal Demokrat Parti'yi (SPD) gerekirse orduyu kullanarak ezmek istiyordu. II. Wilhelm ise, yönetimine bir iç savaşta kan dökerek başlamak niyetinde değildi.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Vampir yaşamı
Angelus koca bir köyü daha öldürdükten sonra, 1789 yılında Canavar (The Beast) diye bilinen bir iblis gelip ondan kendisine katılmasını ister. Ama Angelus ona her zaman tek başına çalıştığını söyler ve Canavar'ın teklifini reddeder. 1860 yılında Darla, Angelus'a bir hediye getirir. Drusilla adında lanetlenmiş bir kızı karşısında gören Angelus onu öldürmek istemez. Onun yerine Drusilla'nın önünde bütün ailesini katleder ve daha sonra onu da vampire çevirir. Görüş gücüyle lanetlenmiş Drusilla olacakları önceden tahmin edebilmektedir, ama deliliği dolayısıyla normal davranamamaktadır.
Alman İmparatorluğu
Bismarck'ın Düşüşü ve II. Wilhelm
Düşünceler arasındaki bu temel farklılık dolayısıyla Bismarck yirmi yıldır sürdürdüğü dış politikada güçlüklerle karşılaşmaya başladı. Almanya'nın doğu ve batısından Rusya ve Fransa gibi iki güçlü devletle sarılmış olması ve bunun sonucu olarak "iki cepheli savaş" tehlikesi Bismarck'ın karabasanıydı. Wilhelm'in yeni Genelkurmay Başkanı Alfred von Waldersee, iki cepheli savaştan Bismarck kadar korkmuyordu. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun Galiçya'da Rusya'ya karşı açacağı cephe, bu devletin Almanya'ya karşı doğudan açacağı cephedeki yükü çok hafifletebilir ve böylece savaşın ilk aylarında Fransa ile tüm gücüyle savaşan Almanya, Fransa'yı yendikten sonra yine tüm gücüyle Rusya'ya yüklenebilirdi. Mantıki olarak bu stratejik düşüncenin siyaset alanındaki yansıması, Rus dostluğuna Bismarck kadar önem vermemekti. Üstelik, yeni imparator, 1889'da Bismarck'la çatışma pahasına Osmanlı Sultanı II. Abdülhamit'i ziyaret ederek destek vadetmişti. Doğal olarak bu davranış, Bismarck'ın Rusya'ya Yakındoğu'da destek sözüyle çatışıyordu.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Vampir yaşamı
1898 yılında ise Romanyada; Darla, Angelus'a doğum günü hediyesi olarak bir çingene kızı kaçırır. Angelus bu kıza tecavüz edip daha sonra da kanını içerek onu öldürmüştür. Bunu öğrenen kızın çingene kabilesi, Angelus'ı yakalayıp lanetlemişlerdir. Angelus bu lanetten kaçamamıştır. Çingeneler, Angelus'a bir ruh vermişlerdir. Artık Angelus insanları incitmek istememektedir, çünkü vicdan azabı çekmektedir. İlk başlarda Darla, Spike ve Drusilla'ya hiçbir şey anlatmayan Angelus, daha sonra gerçeklerin farkına vararak insan kanı içmeyi bırakmıştır. Hatta arada sırada insanların hayatlarını kurtarmaya başlamıştır. Kendisine ise Angel ismini vermiştir.
Alman İmparatorluğu
Bismarck'ın Düşüşü ve II. Wilhelm
Bu koşullar altında, monarkla çatışan her yöneticinin başına geldiği gibi, Bismarck da görevinden istifa etmek zorunda kaldı. Alman ulusal birliğinin kurucusu, Avrupa diplomasisinin en güçlü diplomatı ve belki de "İkinci Metternich", Alman siyasetinden çekilince, II. Wilhelm dizginleri sıkıca eline aldı.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Vampir yaşamı
1996 yılında, Whistler adında bir iblis, Angel'ı acınası bir vaziyette L.A. sokaklarında bulur. Bu iblis, Angel'ı karanlığın güçlerine karşı savaşmaya davet eder. Ona bir sonraki nesil avcı olan Buffy Summers'ı gösterir. Angel, Buffy'yi ilk okulda gördüğü an ona aşık olur. Daha sonra bu savaşta iyilerin tarafında yer almaya karar verir.
Alman İmparatorluğu
1890-1914 Arasında Siyaset
Bismarck'ın kurduğu siyasal yapı pek az değişiklikle 1918'e değin korundu. Ama ardılı Leo von Caprivi iç politikada farklı bir yol tuttu. İlk kez siyaset sahnesine çıkan Caprivi askerdi. Şaşırtıcı bir kararla merkez ve sol partilerle çalışmayı seçti; onların desteğiyle tahıldan alınan gümrük vergilerini indirdi; Rusya, Avusturya-Macaristan ve Romanya'yla uzun vadeli ticaret anlaşmaları yaptı. Bunların sonucunda gıda maddeleri fiyatları düştü ve sanayi gelişti. Ulusal zenginlikle birlikte sanayi işçilerinin yaşam düzeyi de yükseldi. Caprivi, çıkarları zedelenen Junker aristokrasisi tarafından istifaya zorlandı ve onun düşüşü, izleyen başbakanlara toprak sahiplerine muhalefetin tehlikelerini öğretti. 1900-09 arasında başbakan olan Bernhard von Bülow, Caprivi'nin ticaret politikasını terk etti ve büyük sanayiyle büyük tarım arasındaki ittifakı yeniden kurdu.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Buffy the Vampire Slayer
Dizinin ilk bölümünde beliren bu karakter, Buffy'ye yol gösterici figürünü oynamıştır. Karanlık bir karakteri olan bu vampir, kendi kimliğini Buffy'ye açıklamamıştır. Çünkü onun kendisini yanlış anlamasını istememiştir. Buffy'nin, ruhu olan vampir hakkında hiçbir bilgisi yoktur. Angel, ilk sezon boyunca konuk oyuncu olarak devam etmiştir. Fakat ilerleyen bölümlerde Buffy, kendisinin bir vampir olduğunu öğrenmiş ve onu evinden kovacak bir büyü yapmıştır (vampir olduğunu öğrenmeden önce onu evine davet etmiştir). Daha sonra Giles ve Willow yaptıkları araştırmalarda, Angel'ın çingeneler tarafından lanetlendiğini ve artık bir ruhunun olduğunu öğrenmişlerdir. Ruhunu alalı yüz yıl kadar bir zaman olmuştur ve Angel artık kimseyi öldürmemektedir. Daha önceki kanlı ismini ise Angelus'dan Angel'a çevirmiştir. Buffy'ye bir süre devriyelerde yardım etmiştir.
Alman İmparatorluğu
1890-1914 Arasında Siyaset
20. yüzyıla girerken imparatorluk büyük bir bunalımın eşiğinde görünüyordu. Avrupa'nın en canlı ekonomisine sahip ülkenin otoriter siyasal sistemi felce uğramıştı. Kentsel seçmen kitlesinin büyümesiyle her seçimde oylarını artıran SPD 1890'da çoğunluk sağlayamamakla birlikte birinci parti durumuna geldi; 1891 Erfurt Kongresi'nde devrimci Marksist bir program benimsedi; 1912'ye gelindiğinde seçmen desteği izleyen iki büyük partinin toplam seçmen desteğini aşmıştı. SPD gibi Merkez Partisi'nin de kitle tabanı vardı. Muhafazakârlar, Ulusal Liberaller ve İlericiler ise geleneksel seçkinlerin önderlik ettiği, sürekli gerileyen partilerdi. Liberaller ve Muhafazakârlar Reichstag'daki ağırlığını yitirirken toplumda ilk kez parlamento dışı çıkar grupları belirdi. Pan-Germen Birliği, Donanma Birliği, Çiftçiler Birliği ve Sömürgeler Birliği gibi bu gruplar otoriter bir siyaseti ve yayılmacı bir dış politikayı savunuyordu. Çiftçiler Birliği dışında hepsi eğitimli orta sınıfa dayanıyor, önderleri arasında profesörler bulunuyordu. Bu gruplar karar alma sürecini etkilemekte olağanüstü başarı gösterdi.
İmparatorluk döneminin son seçimlerinde (1912) SPD oyların yüzde 34,8'ini ve meclis üyeliklerinin 110'u alarak büyük bir zafer kazandı. Güneyde Württemberg tam bir parlamenter yönetime yöneliyordu; Alsace-Lorraine'e de şaşılacak kadar geniş bir özerklik tanınmıştı. Dolayısıyla imparatorlukta temsili demokrasiye doğru bir evrimin belirtileri vardı. Buna karşılık Saksonya ve Hamburg Prusya'dan da kısıtlayıcı bir seçim yasası benimsemişti. Hepsinden önemlisi Junker'lere, askeri ve sivil bürokrasiye dayanan, çoğu profesör tarafından da desteklenen Prusya daha fazla demokrasiye kesinlikle karşı çıkıyordu.
Ulukapı, Manavgat
Ulukapı, Antalya ilinin Manavgat ilçesine bağlı bir mahalledir.
Alman İmparatorluğu
1890-1914 Arasında Ekonomi
Alman sanayisi 1890 sonrasında soluk kesici bir hızla olgunluğa erişti. 1895-1907 arasında makine sanayisinde işçi sayısı iki katına çıktı. Amerika'ya göç 1880'lerde yılda 130 binden 1890'ların ortalarında yılda 20 bine düştü. Prusya'nın doğusundaki nüfus fazlası Ruhr Havzasındaki fabrikalara yöneldi. Alman malları Fransa dışında kıtadaki bütün büyük pazarları ele geçirdi.
Ulukapı, Manavgat
Coğrafya
Antalya iline 84 km, Manavgat ilçesine 3 km uzaklıktadır.
Alman İmparatorluğu
1890-1914 Arasında Ekonomi
Yüzyılın sonuna gelindiğinde hem ulusal gelirin, hem de nüfusun ağırlığı kentsel sanayi sektörüne kaydı. 1910'da nüfusun yüzde 60'ı kentlerde yaşıyordu. 1914'te 50'ye yakın kentin nüfusu 100.000'i aşmaktaydı.
Kentleşmenin gelişmesi, sanayileşmenin gelişmesine bağlıydı; 1913'te gayri safi millî hasılanın yüzde 60'ı sanayiden kaynaklanıyordu. Taşkömürü üretimi 26 Mt'dan 190 Mt'a, çelik üretimi 1 Mt'dan 18 Mt'a yükseldi; Alman kimya sanayisi, tartışılmaz bir üstünlüğe ulaştı. Ustaca düzenlenmiş su yolları yoğun ve pek merkezileşmemiş demiryollarının (1914'te 65.000 km) yanı sıra, limanlar da hızla gelişmekteydi (Hamburg limanının tonajı, 6 milyondan 15 milyona yükseldi). 1914'te, Alman ticaret filosu dünya kapasitesinin % 12'sini oluşturuyordu. Bunların tümü, karteller ve konzemler hâlinde sağlam biçimde gruplaşmış bir iktisadın başlıca kozlarını oluşturuyordu. Almanya'da üretilen ürünler, bu dönemde dünyanın her yanına satıldı.
1912'de toplam sendikalı işçi sayısı 3,7 milyon, sosyalist sendika üyeleri 2,5 milyondu. 1911'de 13,2 milyon işçi sosyal güvenlik kapsamındaydı. İşverenlerin bütün otoriterliğine karşın işçiler önemli kazanımlar elde etti; 1867-1913 arasında günlük çalışma saatleri yüzde 14 kısaldı. Kişi başına ulusal gelir 1871'de 352 marktan 1914'te 728 marka çıktı. Ama siyasal hakların birçoğundan yoksun olduklarından sanayi işçileri, çoğu kez Katolik bile olsalar, devrimci sosyalist partiye oy verdiler.
1890-1914 Arasında Dış Politika
Bismarck'ın ardılları onun dış politika ilkelerinden hemen vazgeçtiler. 1897-1912 arasında II. Wilhelm, kurnaz bir politikacı olan donanma danışmanı Alfred von Tirpitz'le birlikte Weltpolitik (dünya politikası) adıyla bilinen yayılmacı politikayı uygulamaya koydu. Almanya'nın önemsiz deniz gücü 10 yıldan biraz fazla zaman içinde Britanya'dan sonra ikinci sıraya yükselmiş, okyanuslarda öteki ülkelere meydan okuyabilecek yeni savaş gemileri yapılmıştı. Tirpitz usta bir propagandacıydı; güçlü imparatorluk düşünü tüccar ve sanayici orta sınıfa aşıladı. Donanma onların ticaret gemilerini de koruyacak, ayrıca tahta bağlılığı artırarak sol partilerin büyümesini önleyecekti.
Orta Doğu
Osmanlı-Alman ilişkileri 1888'de tahta çıkan II. Wilhelm döneminde önemli bir gelişme göstermiştir. İmparator Wilhelm, sanayileşmiş devletler gibi, Osmanlı topraklarını iyi bir hammadde deposu ve mallarını satacağı geniş bir pazar olarak görmüştür. Ayrıca Almanya'nın günün birinde Britanya ile savaşa girmek zorunda kalırsa onu kendi adalarında vuramayacağına göre, sömürgelerine giden yollarda vurmalıydı. Osmanlı toprakları da bunun için en ideal konumdaydı. Ayrıca, Almanya'nın bir sömürge imparatorluğu kurmasında ve Doğu'ya yayılmasında Müslümanların da yardım ve sempatisini kazanması gerekiyordu. Bu yüzden 1898'deki ziyareti sırasında "300 milyon Müslümanın Halifesi olan Sultan Abdülhamit, kendisinin dostu olduğumdan hiçbir zaman kuşku duymamalıdır" diyecekti.
İstanbul'daki diplomatik boşluğu anlayan Wilhelm, Osmanlı Devleti'yle Britanya ve Fransa arasındaki ilişkilerin bozulmasından faydalanarak 1889 ve 1898'de iki kez İstanbul'u ziyaret etti. İkinci ziyaretin en önemli amacı, gerçekte, bir "demiryolu politikası" olan Almanya'nın Yakındoğu politikası doğrultusunda, Haydarpaşa-Bağdat demiryolunun yapımın için Alman Anadolu Demiryolları Şirketi'ne verilecek ayrıcalıklardı. Almanların bu planlarının yanı sıra Padişah II. Abdülhamid de, giderek zayıflayan halifelik sıfatını tekrar güçlendirmek için İstanbul'dan Mekke ve Medine'ye uzanacak bir demiryolunun, birçok İslam memleketini birbirine bağlamasıyla İslam dünyasının sevgisini kazanmayı düşünüyordu.
İktidarının ilk yirmi yılında II. Wilhelm'ın Yakındoğu politikası başarılı olmuş sayılabilir. Ancak, bu başarı, Wilhelm'ın Abdülhamit ile dostluğuna, dolayısıyla ikincisinin tahtının sağlamlığına dayanıyordu. 1909 yılında Abdülhamit düşürülünce, Alman politikası da sınırlandırılmış oldu. Ancak, bu sınırlama çok kısa sürdü. Balkan bunalımları, Osmanlı yöneticilerini yeniden Almanya'ya yaklaştırdı.
Avrupa
Üstelik Tirpitz'in yayılmacılık planı, Britanya'nın Almanya tehlikesine karşı önlem almasına yol açtı. Britanya 1902'de Japonya'yla ve 1904'te Fransa'yla birer anlaşma imzaladı. 1907'de ise Rusya'yla anlaşmazlıkları gidererek Fransa'nın da katılımıyla Üçlü İtilaf'ı oluşturdu. Böylece Almanya kendini üç büyük güçle çevrilmiş buldu.
Bismarck yönetiminde 20 yıl çatışmadan kaçınan Almanya izleyen dönemde hemen her yere karışmaya başladı. 1890'larda Çin'e müdahalesi Japonya'nın tepkisini çekti. Rusya'yı ilgilendiren Osmanlı Devleti üzerindeki etkisi, Fransa'nın unutamadığı ise 1870 yenilgisiydi. Almanya Britanya'nın da düşmanlığını kazanınca Bismarck'ın kabusu olan koalisyon gerçekleşti. Alman yönetimi 1905 Fas ve 1911 Agadir'de sorunlarından yararlanarak koalisyonu dağıtmayı denedi, ama bazı ödünler almakla birlikte Üçlü İtilaf'ı bozamadı. 1912'de Başbakan Theobald von Bethmann Hollweg ve bakanları Weltpolitik'in başarısızlığını kabul ettiler. 1894'ten beri genişletilmeyen orduya yeniden ağırlık verildi. İtalya güvenilir olmaktan çıktığı için artık tek sağlam müttefik Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'ydu ve onun istikrarının bozulması Almanya'yı tam bir yalnızlığa itecekti.
Avusturya veliahtı Arşidük Franz Ferdinand Haziran 1914'te bir Sırp teröristi tarafından öldürüldü. Böyle bir olayın üstüne kararlılıkla gitmeyen bir Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun geleceği parlak olamazdı. II. Wilhelm ve başbakanı Sırbistan'a karşı sert önlemler alınmasında direttiler ve savaş çıkacak olursa Avusturya'ya koşulsuz bağlılıklarını bildirdiler.
I. Dünya Savaşı
Almanya, tıpkı Fransa gibi, I. Dünya Savaşı'na bir "kutsal birlik" anlayışı içinde girdi; savaşın ilk günlerinde Almanya'da bütün sınıf, din ve siyasal görüş ayrılıkları unutuldu. Bütün partiler ve hatta SPD bile savaş harcamalarını onayladı. Oysa Almanya tehlike içindeydi. İtilaf Devletleri denizlerde güçlüydü; nüfusları Almanya'nınkinin üç katıydı; sömürge imparatorlukları ve Amerika Birleşik Devletleri (ABD) aracılığıyla ulaşabildikleri zengin doğal kaynakları vardı. Hemen abluka altına alınan Almanya ise yalnızca kendi kaynaklarından ve savaşa katılmayan Hollanda, Danimarka ve İsviçre gibi komşularından yararlanabilirdi. Buna karşılık iki cepheli bir savaşta büyük önem taşıyacak iç geçitlere ve birleşik komuta yapısına sahipti. İtilaf Devletleri birleşik komutadan yoksundu.
Alman genelkurmay başkanı Alfred von Schlieffen'in planı Belçika üzerinden Fransa'ya büyük bir orduyla saldırmak ve altı-sekiz hafta içinde Paris'e ulaşmaktı. Doğuda Rusya'ya karşı küçük bir ordu bırakılacak, Fransa yenildikten sonra asıl ordu doğuya dönüp Rusları Doğu Prusya'dan çıkaracaktı. Schlieffen savaş başlamadan öldü; yerini Helmut von Moltke aldı. Batıda Alman orduları Belçika'yı geçti, ama Marne Çarpışması'nda (Eylül 1914) durduruldu. Bu arada Osmanlı Devleti Almanya'nın yanında savaşa girdi. Yeniden görev verilen 67 yaşındaki Paul von Hindenburg, Tümgeneral Erich Ludendorff'la birlikte doğuya gönderildi ve Tannenberg'de Rus ordularını yendi (Ağustos 1914). Batı cephesi uzun ve yıpratıcı bir savaşa sahne oldu. Verdun, Somme ve Ypres'teki büyük çarpışmalara karşın iki taraf da İsviçre sınırından Manş Denizine kadar uzanan siperlerinden 50 km'den fazla uzaklaşamadı. Doğuda ise Müttefikler Rusya'ya karşı bir dizi zafer kazandılarsa da 1917 Ekim Devrimi'nde değin Rusya'yı savaş dışı bırakamadılar.
Moltke'den sonra genelkurmay başkanlığına getirilmiş olan Erich von Falkenhayn 1916'da görevden alındı. Ludendorff'la birlikte onun yerine getirilen Hindenburg da tıpkı Falkenhayn gibi savaşın sonucunu batı cephesinin belirleyeceğine inanıyordu. Ama 1915'te İtalya'nın, 1916'da da Romanya'nın İtilaf Devletleri'ne katılmasıyla Müttefiklerin yıpratma savaşında hiçbir şansı kalmamıştı. Hindenburg ve Ludendorff fiilen Almanya'nın hükümdarları durumuna geldiler ve bütün toplumu seferber ettiler. Nüfusun yüzde 18'i askere alındı; bu 11 milyon askerin yaklaşık 2 milyonu öldü. Ülkede açlık baş gösterdi. 1916'da bağımsız bir Polonya devletinin oluşturulması o sıralarda beliren Rusya'yla ayrı bir antlaşma yapma olanağını yok etti.
1917'de ABD'yi savaşa katacağı bilinmesine rağmen "sınırsız" denizaltı savaşı başlatıldı. Alman denizaltıları uluslararası sularda karşılaştıkları gemileri savaş, ticaret ve yolcu gemisi olmalarına bakmaksızın batırmış ve batan gemilerde birçok Amerikalı yaşamını yitirmişti. Üstelik, çeşitli casusluk ve karşı-casusluk faaliyetleri sonunda, Almanya'nın Meksika'yı ABD aleyhine savaşa girmeye teşvik ettiği de ortaya çıkarıldı. Bütün bu gelişmeler üzerine, Amerikan Kongresi 6 Nisan 1917'de Almanya'ya savaş ilan etti. ABD, büyük maddi gücüyle Almanya'nın karşısına dikilmiş ve böylece Üçlü İtilaf Devletleri açısından büyük avantaj olmuştu.
Ancak, bu giriş siyasal açıdan önemli sorunlar da çıkarmamış değildir. Çünkü, ABD Hükûmeti ve özellikle Başkan Woodrow Wilson'ın savaş sonrası düzeni konusunda bağlaşıklarından çok farklı görüş ve düşünceleri vardı. Daha savaş sona ermeden, 1918 yılının ocak ayında Başkan Wilson savaş sonrası dünya ile ilgili görüşlerini ünlü On Dört Madde ile açıkladı. Nisan 1918'de Ludendorff Amerika Birleşik Devletleri başkanı Woodrow Wilson'ın önerdiği On Dört Madde'yi reddederek büyük bir saldırıya geçti. Askeri ve sivil liderler Reichstag'ın 1917'de kabul ettiği toprak ilhakına yer vermeyen barış kararını hiçe sayarak 1917-18'de Rusya ve Romanya'yla ağır barış koşullarını kabul ettirdiler.
Nisan 1918'deki Ludendorff saldırısı batıda büyük engeller aştı. Ama ilk başarıların sürdürülmesini sağlayacak yedek güçler yoktu. Ayrıca, ABD'nin savaşa girişi bu cephede ağırlığını göstermeye başlamıştı. Yaklaşık bir milyon ABD askeriyle birlikte karşı saldırıya geçen İtilaf Devletleri kısa sürede inisiyatifi ele aldılar. Alman kuvvetleri yavaş yavaş çekilmeye başladı ve 8 Ağustos'ta Kuzey Fransa'da ağır bir yenilgiye uğradı.
Artık Almanya ve müttefikleri için yapacak çok bir şey kalmamıştı. 1918 yılının eylül ayında Bulgaristan ve ekim ayında Osmanlı Devleti teslim oldular. 3 Ekim 1918'de genelkurmayca sıkıştırılan II. Wilhelm, Prens Maximilian von Baden'in başkanlığında daha liberal bir hükûmeti işbaşına getirdi. Yeni hükûmet ateşkes istedi. Ama görüşmeler sonuçlanmadan donanmada devrimci ayaklanma başladı; devrim orduda ve kentsel işçi sınıfı arasında da yayılınca II. Wilhelm krallık ve imparatorluk tacını bırakarak Hollanda'ya kaçmak zorunda kaldı.
Yenilmiş Almanya'da iktidarı Sosyal Demokratlar üstlenirken, savaşın askeri ve sivil liderleri sorumluluktan kaçtı. 9 Kasım'da Alman Cumhuriyeti'nin kuruluşu açıklandı. 10 Kasım'da Baden Prensi başbakanlıktan ayrıldı ve sosyal demokrat Friedrich Ebert yönetiminde bir geçici hükûmet kuruldu. Almanya adına Merkez Partisi'nden bir sivilin, Matthias Erzberger'in imzaladığı ateşkes 11 Kasım 1918'de yürürlüğe girdi.
İmparatorluğun Yapısı
İmparatorluk 25 eyaletten (Bundesstaaten) ile 25 Alman devletinin ortak mülkü sayılan, Reichsland statüsündeki Alsace-Lorraine'den (Elsass-Lothringen) oluşuyordu.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Buffy the Vampire Slayer
İkinci sezonda artık ilişkileri ilerlemiş ve sevgili olmuşlardır. Sürekli geceleri birlikte devriyelere çıkmaya başlamışlardır. Devriyelerden sonra ise baş başa kalıp vakit geçirmişlerdir. Angel artık Scooby Gang'in bir üyesi olmuştur ve Sunnydale'de olan iblis olaylarında Buffy ve arkadaşlarının safını tutmuştur. Fakat bir gece Buffy, Angel'ın dairesine gitmiştir ve birlikte olmuşlardır. Aynı gece, Angel ruhunu kaybetmiştir, çünkü kendisine verilen lanet şu şekildedir; "Mükemmel mutluluğu tattığı anda ruhu tekrar gidecektir." Bu nedenle Angelus geri dönmüştür. Buffy ve arkadaşları bu durumdan bihaber olduklarından Angelus ile her zamanki gibi konuşurlar. Ama Angelus, Spike ve Dru ile tekrar bir aile olmuştur. Buffy bunu öğrenince Scooby Gang ile bu konuyu tartışır. Willow, Angel'ın ruhunu geri getirecek büyüyü aramaya koyulur. Ama çingenelerin antik büyüleri çok uzun zaman önce kaybolmuştur.
Felix Wiedwald
Felix Wiedwald (d. 15 Mart 1990), kaleci pozisyonunda görev yapan Alman futbolcudur.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Buffy the Vampire Slayer
Sunnydale Lisesinin bilgisayar öğretmeni Jenny Calendar bir çingenedir ve Angel'ın ruhunu geri getirmenin yollarını aramaktadır. Sonunda antik bir büyü bulur, ama bu çok eski ve unutulmuş dillerden birinde yazılmıştır. Onu çevirebilecek bir bilgisayar programı yazar. Büyüyü çevirir ve bir diskete kaydeder. Ama Angelus bunu öğrenince gelip onu öldürür. Giles, bu nedenden ötürü Angelus'ı öldürmek istemektedir. Buffy artık gerekirse Angel'ın öldürecektir, her ne kadar ona aşık olsa da. Willow, Jenny Calendar'ın disketini keşfeder ve Angel'ın ruhunu geri getirmek için büyüyü hazırlar. Ama Angelus ve vampirleri okula saldırır. Willow hastaneye kaldırılır. Buffy, Angelus'ın peşine düşer. Willow, hastanede Angel'ın ruhunu geri getirecek büyüyü yaparken Angelus, Spike'ın kendisine ihanet ettiğini öğrenir ve Buffy ile karşı karşıya gelir. En sonunda Willow başarılı olur ve Angel'ın ruhu geri gelir. Ama Buffy Sunnydale'i kurtarmak için Angel'ı öldürür ve Angel cehenneme gider.
Felix Wiedwald
Profesyonel kariyerine 2009 yılında Werder Bremen II kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla SV Werder Bremen, MSV Duisburg, Eintracht Frankfurt, SV Werder Bremen kulüplerinde oynadı.
Angel (Buffy evreni karakteri)
Buffy the Vampire Slayer
Üçüncü sezonda ise Yüce Güçler tarafından Angel, cehennem boyutundan geri getirilir. Buffy, Angel'ı görünce onu kilit altına vurur ve tehlikeli olmadığından emin olmaya çalışır. Günler geçtikçe onun saklandığı yere sürekli gitmeye başlar ve bunu arkadaşlarından gizler. Buffy, Angel'ın dönüşünü diğerlerinin anlamayacağını düşünmektedir. Üçüncü sezonun konusu olan belediye başkanı, Faith'i sonunda eline geçirmiştir. Kendi tarafında bir avcının olmasının kendisine bir avantaj sağlayacağını düşünmüştür. Angel ile Buffy, Faith'in hain olduğunu öğrenmiş ve ona tuzak kurmuşlardır. Sezon sonunda ise Angel son bir kez Scooby Gang'e yardım ederek belediye başkanını yenmişlerdir. Daha sonra Angel, Sunnydale'den ayrılmıştır.