cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grup başkanı
Birleşik Krallık
Daha küçük partilerde, parti liderinden ayrı olan ulusal parlamentodaki (Westminster'da) parlamento liderleri bulunabilir. Parti lideri, yerel yönetim (alt milli) parlamentosunda veya meclisinde görev yapabilir. İskoç milliyetçisi SNP'nin parti lideri olan Humza Yousaf, İskoçya'nın başbakanı olarak görev yapmakta ve Westminster'da bulunmamaktadır. SNP'nin Westminster parlamentosundaki parlamenter grubu SNP milletvekili Stephen Flynn tarafından yönetilmektedir.
2015 Avrupa Oyunları'nda güreş - Erkekler grekoromen 98 kg
Erkekler grekoromen 98 kg, 2015 Avrupa Oyunları'nda düzenlenen bir yarışmadır ve 13 Haziran 2015 tarihinde Azerbaycan'ın Bakü kentinde Heydar Aliyev Arenada düzenlenmiştir.
Heliophanus innominatus
Heliophanus innominatus, Heliophanus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Joseph A. Walker
Joseph Albert "Joe" Walker (20 Şubat 1921 - 8 Haziran 1966) Amerikalı test pilotudur. NASA ve Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri'nin Man In Space Soonest prejesinde çalışmıştır. 1963 yılında deneysel X-15 roket uçağı ile gerçekleştirdiği iki test uçuşunda yerden 100 kilometre yüksekte uzay'ın sınırında uçmuştur. Bu uçuşlar ilk uzay uçağı uçuşlarında biridir. Aynı zamanda Walker bu uçuşlarla Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri ve Uluslararası Havacılık Federasyonu standartlarına göre astronot ilan edilmiştir.
Gençliği
Washington, Pensilvanya'da doğan Walker yine bu şehirdeki Trinity Lisesi'nden mezun olmuştur. Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri'ne katılmadan önce Washington ve Jefferson Koleji fizik bölümünden mezun olmuştur.
Askeri Kariyeri
II. Dünya Savaşı sırasında P-38 Lightning savaş uçağı ve aynı uçağın gözlem amaçlı değiştirilmiş bir modeli ola F-5A fotoğraflama uçağının pilotluğu yapmıştır. 1944 yılında Distinguished Flying Cross madalyasını kazanmıştır. Ayrıca yedi meşe yapraklı Air Medal da kazanmıştır.
Test Pilotluğu
II. Dünya Savaşı'ndan sonra Hava Kuvvetleri'nden ayrılan Walker National Advisory Committee for Aeronautics'e (NACA) [Ulusal Havacılık Danışma Komitesi] katıldı. Komitenin Cleveland, Ohio'daki Uçak Motorları Araştırma Merkiz'ne deneysel fizikçi olarak girdi. Walker burada test pilotu olarak çalışmaya başladı. Özellikle buzlanma testlerinde çalıştı. 1951 yılında Edwards, Kaliforniya'daki Yüksek Hızlı Uçuş Araştırması İstasyonu'na tayin edildi.
15 yıl boyunca Edwards Uçuş Araştırmaları Tesisi'nde (günümüzde Neil A. Armstrong Uçuş Araştırmaları Merkezi) çalıştı. 1950'lerin ortasına gelindiğinde şef araştırma pilotu oldu. Çeşitli öncü araştırma projelerinde çalıştı. 8 Ağustos 1955'te bir roket uçak havada ana gemiden kaldırılacaktı. Kalkıştan önce gerçekleşen patlamadan yara almadan kurtulan Walker ana gemiye dönmeyi başardı.
X-15 Programı
Walker uzay uçuşu yapmış ilk sivil Amerikan ve uzay uçuşu yapmış ikinci sivildir. Aynı zamanda yaptığı iki test uçuşuyla birden fazla uzay uçuşu yapmış ilk kişidir.
Manuel Pucciarelli
Manuel Pucciarelli (d. 17 Haziran 1991), Melbourne City takımında forvet pozisyonunda görev yapan İtalyan futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2011 yılında Empoli kulübünde başladı.
1911-12 Nemzeti Bajnokság I
1911/1912 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.
Genel bakış
Yarış 10 takım arasında geçti ve sezon sonunda Ferencvárosi şampiyonluğa ulaştı.
Devrimci
Devrimci, devrime etkin biçimde katılan ya da onu destekleyen kişidir. Ön ad olarak kullanıldığında ise, toplum ya da insan davranışı üzerinde derin etkiler bırakan olguları belirtir.
Direnişçi-devrimci
Direnişçi-devrimci "baskı altındaki topluluk, toplum veya halkların bu baskıya karşı koyarak mevcut sistemi yıkma ve bunun yerine yeni bir sistem yaratma çabası" olarak tanımlanmaktadır. Sistemin ne ve nasıl olacağı direnişçi-devrimci duruş tarafından değil, söz konusu kişi ya da kişilerin yapacağı direniş ve yaratacağı devrimin karakteri tarafından belirlenmektedir. Devrimci sözcüğü çoğu kez Marksist-Leninistler, komünistler ve sosyalistler ile özdeşleşmiştir lakin mevcut sistemin yerine farklısını tesis etmek isteyen anarşistler, demokratlar, faşistler, İslamcılar, liberaller, liberteryenler, milliyetçiler ve cumhuriyetçiler için de kullanılır.
Heliophanus infaustus
Heliophanus infaustus, Heliophanus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Eşiktelik
Eşiktelik, İskoç etnolog Victor Turner'in, daha önceleri Arnold van Gennep tarafından ortaya atılan geçiş törenleri teorisini geliştirerek, toplum içerisinde bir kesimin, o topluma hakim olan diğer kesimden yavaşça ayrılması ve farklılaşması ile ortaya çıkan arada kalmışlığı anlatan bir kavramdır. Buna göre temel unsur olan topluluktan ayrılan bu diğer kesim, kabul edilebilme ve reddedilme arasında bir yerde gidip gelmektedir.
Eşiktelik kavramı aynı zamanda bir toplumsal statüden bir diğerine geçerken, iki toplumsal statü arasındaki eşikte, statüsüz ve belirsiz olarak kalmak anlamına da gelmektedir. Topluluğun yeni üyeleri toplumsal statülerini elde edinceğe deyin, bir kabul edilmemişlik içerisinde yaşamaktadırlar.
Eşiktelik örnekleri
Eşiktelik, iki farklı statü arasındaki bir geçişi anlattığı için, bu konu hakkında verilebilecek en güzel örneklerden birisi ergenliktir. Zira, ergenliğe ulaşan bir birey henüz elde edeceği kimliğe ya da duruma ulaşamamıştır ama eski kimliğini de terk etmiş durumdadır. Önceki kimliğine ait ayrıcalık ve sorumlulukları arkada bırakmıştır ama yeni kimliğinin getirilerini de elde edememiştir. Ergen artık çocuk değildir ama henüz yetişkin de değildir. Çocuk olmanın getirdiği bazı imtiyazları arkasında bırakmıştır ama yetişkin olmanın getireceği avantaj ve sorumluluklara henüz zaman vardır.
Zeki Efeoğlu
Osman Zeki Efeoğlu, (1933, Buldan, Denizli - 15 Ağustos 1993), Türk siyasetçi.
Ortaokul mezunudur. Hususi eğitim almıştır. Spor Kulübü Başkanlığı ve Antrenörlüğü, Buldan İşlemeciler Kooperatifi Müdürlüğü, Kültür Derneği Başkanlığı, Kıbrıs Türktür Cemiyeti Başkanlığı, Milliyet Gazetesi Muhabirliği, Ergenekon, Yeni Ses, Gürses ve Buldan Sesi Gazeteleri sahiplikleri, Haftalık Adalet Gazetesi sahipliği ve Yayın Müdürlüğü, Yazarlık, TBMM 2.(XIII) ve 5.(XVI) Dönem İzmir Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Binerli, Boyabat
Binerli, Sinop ilinin Boyabat ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Bigerli olarak geçmektedir. Daha önceleri Marufalınca köyüne bağlı bir mahalle iken, 17 Mayıs 1955'te yine aynı köye bağlı Yörük ve Pelitcik mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı.
Bakırköy, Artvin
Bakırköy, Artvin ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eski adı Kuvarshan'dır. Nitekim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Kuvarshan (قوارسخان) biçiminde yazılmıştır. Bu yer adı Kvartskana'dan (კვარცყანა: "kuvars tarlası") değişime uğramış olabilir. Bu ad Gürcüce kaynaklarda Kvartshana (ქვარცხანა / კვარცხანა) olarak geçer. Köyde Saparauli (საფარაული), Sasadilo (სასადილო), Gargata (გარგათა), Satave (სათავე), Lekta (ლეკთა) gibi Gürcüce yer adları, köyün eski bir Gürcü yerleşmesi olduğuna işaret etmektedir. Nitekim içinde kilisesi olan Kuvarshan Kalesi, buranın Osmanlı döneminden önce de bir yerleşme olduğunu göstermektedir.
Kvartshana, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Osmanlı Devleti köyü 16. yüzyılın ortalarında, birleşik Gürcistan Krallığı'ndan sonra buraya hakim olan ve Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe Atabeyliği'nden ele geçirdi. Bu tarihten sonra köy Çıldır Eyaleti sınırları içinde yer aldı.
Kvartshana, 19. yüzyılın ilk yarısında, Sinkoti ve Berta nahiyelerinden oluşan Livane sancağında yer alıyordu. Osmanlı idaresinin vergi belirleme ve askere alma amacıyla 1835 yılında gerçekleştirdiği nüfus tespitinde köyde 25 hanede 74 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün bu tarihteki nüfusunun yaklaşık 148 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Nüfusun tamamı "Müslim" olarak kaydedilmiştir. Söz konusu "Müslim" nüfusun Müslüman Gürcülerden oluştuğu 1886 yılındaki Rus nüfus kaydından anlaşılmaktadır.
1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Kuvarshan, Trabzon vilayetinin Lazistan sancağında, Livana kazasına bağlıydı. Köyün nüfusu 28 hane ve 79 kişi olarak tespit edilmiştir. Bu tarihte de Osmanlı idaresi sadece erkek nüfus tespit ediyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Kuvarshan'ın toplam nüfusunu 158 kişiden oluştuğu, hane başına ortalama 5,6 kişi düştüğü ortaya çıkar.
Kvartshana, üç yüz yılı aşkın bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın sonucunda Çarlık Rusya'sının eline geçti. Rus idaresinin Kvarshana (Квацхана) olarak kaydettiği köy, Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kaza içinde Beşauli nahiyesinin ört köyden biriydi. 1886 yılında yapılan tespite göre köyün nüfusu 318 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı "Gürcü" olarak kaydedilmiştir. 1890'ların başında Klarceti bölgesini gezen Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze, Kvartshana (კვარცხანა) olarak yazdığı köyde 25 hanenin yaşadığını, 10 hanenin Osmanlı ülkesine göç ettiğini belirtmiştir.
Kuvartshana, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusya'nın bölgeden çekilmesinden bir süre sonra, Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin Tiflis hükûmetine verdiği ültimatom üzerine Gürcü idaresinin çekilmesinin ardından köy fiilen Türkiye'ye katıldı. Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin topraklarının işgal edilmesinin ardından Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti'nin 16 Mart 1921'de imzaladığı Moskova Antlaşması'yla Kuvartshana köyünü de kapsayan Artvin ile Ardahan bölgeleri Türkiye'ye bırakıldı.
Kuvartshana / Kuvarshan adı, Türkçe olmadığı için 1925 yılında Bakır (Bakırköy) olarak değiştirilmiştir. 1926 yılındaki tespite göre köyde 129 hanede 627 kişi yaşıyordu. 155 kişi köyün dışından, çoğunluğu Alman, bir kısmı Rus ve İranlı olmak üzere 188 kişi de yabancıydı ve Kuvarshan Bakır Fabrikası’nda çalışıyordu. Adının değiştirilmesine karşın, köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Bakırköy (Kuvarshan)" biçiminde resmi kayıtlarda uzun süre kullanılmıştır.
Tekerlek ve dingil
Tarih
MÖ 6500-5100 tarihli Halaf kültürü tekerlekli bir aracın en eski tasviriyle bilinir ancak Halaflıların tekerlekli araçlar veya çömlek çarkları kullandıklarına dair hiçbir kanıt olmadığı için bu durum şüphelidir.
Bakırköy, Artvin
Tarihçe
Bakırköy'de varlığı bilinen tarihsel yapılar, Kuvartshana Kalesi ile içindeki yapılardır. Kale, köyün 600 metre güneydoğusunda, Sümbüllü köyü sınırı yakınında, bir kayanın üzerinde inşa edilmiştir. Kalenin surları, surların arasına inşa edilmiş olan kule, kale içindeki kilise ve sarnıç günümüze ulaşmıştır.
Tekerlek ve dingil
Tarih
Çarkın ortaya çıkan ilk uygulamalarından birisi, tarih öncesi kültürler tarafından kil çömlek yapmak için kullanılan çömlekçi çarkıydı. "Turnetler" veya "yavaş tekerlekler" olarak bilinen en eski tip, Orta Doğu'da M.Ö. 5. bin yılda biliniyordu. En eski örneklerden biri İran, Tepe Pardis'te keşfedildi ve M.Ö. 5200-4700'e tarihlendi. Bunlar taş veya kilden yapılmış ve merkezde bir dübel ile yere sabitlenmiş aletlerdir ancak döndürmek için önemli bir çaba gerektirir. Serbest dönen ve tekerlek ve aks mekanizmasına sahip gerçek çömlekçi çarkları, Mezopotamya'da M.Ö. 4200-4000 yıllarında geliştirildi. Ur'da (günümüz Irak'ı) bulunan en eski örnek yaklaşık M.Ö 3100 yılına kadar uzanır.
Bakırköy, Artvin
Coğrafya
Bakırköy, Artvin il merkezine 16 km uzaklıktadır.
2005 Wimbledon Tenis Turnuvası - Tek Erkekler
Seribaşları
<li> David Nalbandian (Çeyrek final) <li> Tommy Haas (2. tur) <li> Ivan Ljubičić (2. tur) <li> Fernando González (Çeyrek final) <li> Dominik Hrbatý (2. tur) <li> Juan Carlos Ferrero (4. tur) <li> Taylor Dent (4. tur) <li> Nicolas Kiefer (3. tur) <li> Feliciano López (Çeyrek final) <li> Richard Gasquet (4. tur) <li> Jiří Novák (3. tur) <li> Nicolás Massú (2. tur) <li> Robin Söderling (2. tur) <li> Mikhail Youzhny (4. tur) <li> Filippo Volandri (2. tur) <li> Olivier Rochus (2. tur)
Kınık, Büyükorhan
Kınık, Bursa ilinin Büyükorhan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
31 Aralık 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Coğrafya
Bursa merkezine yaklaşık 85 km uzaklıktadır.
Nüfus
Mahallenin nüfusu 2.100 kişidir.
Tozkoparan, Güngören
Tozkoparan, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Güngören ilçesine bağlı 11 mahalleden biridir.
Bad Boys
Bad Boys şu anlamlara gelebilir:
1912-13 Nemzeti Bajnokság I
Genel bakış
Yarış 10 takım arasında geçti ve sezon sonunda Ferencvárosi şampiyonluğa ulaştı.
Cemal Hakkı Selek
Cemal Hakkı Selek (d. 1902, Kuşadası, Aydın - ö. 28 Eylül 1996), Türk siyasetçi.
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve İsviçre Genève Hukuk Fakültesi mezunudur. Adalet Bakanlığı Özel Kalem Müdürlüğü, Emlak ve Eytam Bankası Muhaberat Müdürlüğü, İstanbul Üniversitesi Tedris İşleri Direktörlüğü, Serbest Avukatlık, TBMM 2. (XIII) Dönem İzmir Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.
Heliophanus improcerus
Heliophanus improcerus, Heliophanus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Bebek Davası
Bebek Davası, 27 Mayıs Darbesinin ardından, cunta yönetimi tarafından görevinden alınan Türkiye Cumhuriyeti 23. Hükümeti başbakanı Adnan Menderes ve Zeynep Kamil Hastanesi Başhekimi Dr. Fahri Atabey'e, "yeni doğmuş gayri meşru çocuğu öldürmek ve bu suça azmettirmek" gerekçesiyle açılmış ve Yassıada'da görülmüş dava. Adnan Menderes'in sevgilisi olan opera sanatçısı Ayhan Aydan'dan olan çocuğunu, doğuma giren Dr. Fahri Atabey'e öldürttüğü iddia edildi. Ayhan Aydan'ın sanık olarak dinlendiği davadan, Menderes ve Atabey beraat ettiler.
Olayların gelişimi
Sanatçı Ayhan Aydan'ın ifadesine göre ikili 1951 yılında tanışmışlardı. Aydan, Menderes'i büyük bir aşkla sevdiğini, evli olduğunu bilmesine rağmen ondan çocuk sahibi olmayı arzuladığını ancak muvaffak olamadığını söyledi. Dr. Fahri Atabey ifadesinde, Aydan'ın daha önce Menderes'ten olan başka bir çocuğunu aldırdığını ileri sürdü. Menderes, Aydan'ın sık sık rahim kanamaları geçirdiğini, çocuğun düşmüş olabileceğini söyledi ve bu konuda bilgisi olmadığını iddia etti.
Mahkeme esnasında Adnan Menderes'in devletin kilitli kasasında muhafaza ettiği erotik resimler ve kadın külodu da iddia makamı tarafından gündeme getirildi.
Mahkemenin sonuçlanması
22 Kasım 1960'taki karar duruşmasında sanıklar suçsuz bulunarak haklarındaki tutuklama kararı kaldırıldı. Dava "Anayasayı ihlal davası"yla birleştirildi. Menderes bu davadan beraat etmesine rağmen "devletin yüksek menfaatlerine ve istihbarat işlerine sarfedilmek üzere emrine tahsis edilen paraların bir kısmıyla opera sanatçısı Aydan Ayhan'a ev aldığı" iddiasıyla açılan davada (Örtülü Ödenek Davası) suçlu bulundu.
Yassıada tutanakları arasında Aydan-Menderes ilişkisi açısından önemli diğer bir ayrıntı yine "Örtülü Ödenek Davası" dosyasından çıktı. Menderes'in örtülü ödenekten yaptığı ödemeler arasında Ayhan Aydan'ın boşandığı eşi Ferit Alnar'a uzunca bir süre boyunca belirli aralıklarla ciddi yekün tutan ödemeler yapıldığı anlaşıldı.:
ISO 3166-2:BA
ISO 3166-2:BA, Uluslararası Standartlar Örgütü (ISO) tarafından yayınlanan ISO 3166 standardının bir parçası olan Bosna-Hersek'teki ana bölümlerin isimlerini kodlamaya yarayan bir koddur. Güncel olarak 2 entide ve 1 özel durumdaki ilçe için ISO 3166-2 kodları bulunmaktadır.
Mevcut kodlar
Alt bölüm adları, ISO 3166 Bakım Ajansı (ISO 3166 / MA) tarafından yayınlanan ISO 3166-2 standardında listelenmiştir.
Kumyalı
Kumyalı (, Koma tu Yalu), Kıbrıs'ta, Karpaz Yarımadası'nda bulunan bir köydür. De jure olarak Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Mağusa kazasına, de facto olarak Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin İskele ilçesine bağlıdır.
Tarih
Osmanlı döneminden Kıbrıs Harekâtı'na kadar olan sayımlarda nüfusunun tamamen Kıbrıslı Rumlardan oluştuğu kaydedilen Kumyalı'da yalnızca 1831 nüfus sayımında, vergi mükellefi olan 7 Kıbrıslı Türk'ün varlığı kayıtlıdır. 20. yüzyılın ilk yarısında yükselen nüfusu 1946 yılında 1.090 kişiye kadar çıkan Kumyalı, bundan sonra nüfus kaybetmiş ve 1973'teki nüfusunun 818 Kıbrıslı Rum'dan oluştuğu kayıtlara geçmiştir.
1974'te Kıbrıs Harekâtı sırasında köydeki Rum nüfusun çoğunluğu Türk ordusundan kaçarak adanın güneyine geçti. Bununla birlikte bir kısım Kıbrıslı Rum köyde kalmaya çalıştı, 1975 yılında köyde hâlen 147 Rum'un varlığı raporlarda yer aldı. 1977 yılının eylül ayında bu son kalan Kıbrıslı Rumlar da adanın güneyine gönderildi. Köyün Kıbrıslı Rum nüfusu adanın güneyindeki çeşitli yerleşimlerde dağınık olsa da Margi'de yoğun bir Kumyalılı Rum nüfusu bulunmaktadır.
Çalpara (yengeç)
Çalpara (Necora puber), Atlas Okyanusu ve Akdeniz'in bazı bölgelerinde, kumluk alanlarda yaşayan ve ağları keserek balıkçılara zarar veren bir yengeç türü.
Korcan Karar
Korcan Karar (d. 1 Ocak 1962, İzmir), Türk haber spikeridir.
2006 yılında İtalya Cumhurbaşkanı Carlo Azeglio Ciampi tarafından "Grande Cavaliere" onur nişanıyla ödüllendirildi. Ocak 2008'de Show TV'ye transfer oldu. Ali Kırca ile beraber çalıştı. 9 Eylül 2009'da Berna Özkan'la evlendi. 2012'de Berna Özkan'dan boşandı. 6 Mayıs 2011'de İstanbul'un Ortaköy semtinde Esma Sultan Yalısı'nda 30. Yıl Fotoğraf Sergisi olan "Bugünlerin Habercisi Dün" isimli sergide 100 kareden oluşan fotoğraflarla katılmıştır. 2012 yılında Skytürk 360'ta 50 Dakika ve 50+50 Dakika programını ve 360'ta Ana Haber Bülteni'ni sundu. 2014 yılında Yılmaz Özdil ile ilgili haberlerde tek taraflı davranılarak Yılmaz Özdil’in açıklamalarına yer verilmemesi nedeniyle 360'tan istifa etti. 2019 yılında BuTV'de “Korcan Karar’la 60 Dakika” programını yaptı. CTT Haber'de “Korcan Karar’la 60 Dakika” programını sundu. Yaşantısını Alaçatı'da sürdürmektedir. 1 Mart 2023 tarihinde yayın hayatına başlayan Sözcü TV'de ana haber bültenini sunup kısa bir süre sonra kanaldan ayrılmıştır.
Erzurum Oteli
Erzurum Oteli Ankara'nın Altındağ ilçesine bağlı Ulus semtinde bulunan bir yapı. Bitişiğindeki Avrupa Oteli ile birlikte 1916-1917 yılları arasında inşa edildiği tahmin edilen yapı Macar mimarlar tarafından inşa edilmiştir. Önceleri konaklama amacıyla kullanılan yapı 1930'larda Abdullah Oteli adıyla otele dönüştürülmüş, 1963'te mülkiyetin el değiştirmesiyle Erzurum Oteli adını almıştır.
Mihail Pokrovski
Mihail Nikolayeviç Pokrovski (29 Ağustos 1868 Moskova, Rus İmparatorluğu – 10 Nisan 1932 Moskova, SSCB), SSCB'li tarihçi ve devlet adamıdır. Rus Marksist tarihçilerinin önde gelen temsilcilerindendir.
Hayatı
Mihail Pokrovski 29 Ağustos 1868 tarihinde, Çar ailesinden gelen asalete sahip bir devlet memurunun oğlu olarak Moskova'da doğdu.
İyi eğitim gördü. Önce (lise üstü sayılabilecek) Gymnasium okulunu tamamladı, ardından 19 yaşında Moskova Üniversitesi'nin Tarih Fakültesi'ne kaydoldu. Burada Vasili Klyuçevski ve Paul Vinogradoff gibi çağının önemli iki yenilikçi tarih akademisyenlerinden eğitim aldı.
Genç yaşta devrimci harekete katıldı. 1904'te Aleksandr Bogdanov tarafından yönetilmekte olan Pravda gazetesine yazılar yazdı. 1905'te Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'ne (RSDRP) üye oldu. Mesleği tarihçi olan devrimcilerin ilk katılanlarından biriydi.
Yu Yu Hakusho
Yu Yu Hakusho mangası 1993 yılında Shogakukan Manga Ödülünü shounen manga dalında almıştır ve bu manganın 50 milyon kopyası satılmıştır. Animesi de Animage Anime Grand Prix en iyi anime ödülünü 1994 ve 1995 yıllarında almıştır; 1993 yılında da ikinci sırada yer almıştır. Eleştirmenler yazımı, karakterleri ve aksiyon seviyesini övmüşlerdir.
Mihail Pokrovski
Hayatı
1905 Rus Devrimi'ni izleyen dönemde Rusya'yı terk etmek zorunda kaldı ve 1908-17 arasında yurtdışında, özellikle Fransa'da yaşadı.
Bogdanov ve Lunacharsky parti siyasetinden mahrum kaldıkları dönemde, 1911 yılında, eğitim ve proletarya kültürüne odaklanmaya çalışırlarken, Aleksinski Vpered'i geleneksel yoldan çıkarmayı amaçlayan "yasadışı" geleneğini sürdürebileceklerini düşünüyordu. Pokrovski ve Vyaçeslav Menzhinski'nin bir araya geldiği bu yeniden yapılanan grup, Proletari gazetesinin yayın kurulunun denetimini ele geçirdi ve "proleter kültür ve bilim" anlayışından ayrıldı. Ancak Vpered etkisini kaybetti ve sonunda 1912'de sonlandırıldı.
Bu dönemde Pokrovski Lev Troçki'ye yaklaştı. Marksçı açıdan bir inceleme olan yapıtlarını (Russkaya istoriya s drevneyşih vremyon (1911-12; Eski Çağlardan Bugüne Rus Tarihi) ve Oçerk istorii russkoy kultur (1915-18; Rus Kültür Tarihinin Ana Hatları)) burada yazdı. Bolşeviklerin yönetimi ele geçirmek için yürüttükleri mücadeleye katılmak üzere 1917 Ekim Devrimi sırasında ülkesine döndü.
1920'lerin başında Lev Troçki'ye karşı yürütülen kampanyada etkin rol oynadı. Ardından hükûmette, Rus Komünist Partisi'nde ve çeşitli akademik kuruluşlarda görev aldı.
1929'da SSCB Bilimler Akademisi'ne kabul edildi.
1920'lerdeki Sovyet tarihçiliğinin en etkili ismi olarak kabul edilmektedir.
Marksist tarihçilik ile "burjuva tarihçiliği" arasında hiçbir ortak yan olamayacağını öne süren, tarihçiyi proletaryanın ve partinin tarih cephesindeki bir neferi sayan katı anlayışlarına karşın, hep kitlelerin rolünü vurgularken önder-bireylerin rolünü gözden kaçırdığı gerekçesiyle, düşünceleri Stalin tarafından Marksizm ve bilim dışı olarak değerlendirildi ve ancak ölümünden yıllar sonra Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin (SBKP) 1961'deki XXII. Kongresi'nde saygınlığı iade edildi. Bu örnek, Lenin ve Stalin dönemleri arasındaki belirli bir farkı ve bazı eski Bolşeviklerin Stalinizm'e geçemeyişlerini yansıtmıştır.
Rus tarihini Marksist-Leninist ilkelere sıkı sıkıya bağlı bir bakış açısıyla yorumlayan Pokrovski, yapıtlarında sosyalist devrimin ve proletarya diktatörlüğünün Marksizmin kaçınılmaz siyasal sonuçları olduğunu ve diyalektik yöntemin önemini vurgulamıştır. Kitapları arasında Russkaya istoriya s drevneyşih vremyon (1911-12; Eski Çağlardan Bugüne Rus Tarihi) ve Oçerk istorii russkoy kultur (1915-18; Rus Kültür Tarihinin Ana Hatları) sayılabilir.
Ölümü
10 Nisan 1932 tarihinde Moskova'da kanser nedeniyle öldü.
Ölümünün ardından
Mart 1934'te Rus Komünist Partisi Politbürosu, ulusal tarih ders kitapları sorununu ele aldı. Genel Sekreter Jozef Stalin, Pokrovski'nin etkili olduğu ulusal tarih yazımında, aşırı derecede soyut ve şematik bir sunumun propaganda için yeterli olmadığına karar verdi. 1934 ve 1935'te onlarca bilim adamına, yeni bir standart tarih ders kitabı yazma görevi verildi. Yoğun çabaya rağmen, bu yıllarda rejim için tatmin edici tek bir kitap üretilemedi.
Zhdanov Komisyonu Stalin ile birlikte, Pokrovski okulunun tarihçilerini "anti-Marksist, anti-Leninist, esasen tasfiyeci ve anti-bilimsel", dolayısıyla kök salmış olan zararlı fikirlerin kanalları olarak kategorize eden etkili bir bildiri yayınladı. Stalin'in ölümüne kadar bu yaklaşım devam etti.
Ancak Sovyet lideri Stalin'in ölümünden ve ardından politikalarının Komünist Parti tarafından reddedilmesinden sonra Pokrovsky'nin eseri, SSCB'deki akademik tarihçiler arasında bazı etkilere yeniden kavuştu. Pokrovsky, eleştirmenleri tarafından sert bir Marksist polemikçi olarak görülseler de, başkaları tarafından "propagandanın taleplerine entelektüel dürüstlüğünü feda etmeyecek, vicdansız bir bilim adamı" olarak kabul edilir ve onun belirsiz bir mirası bırakır.
Planya
El planyası, kesme bıçağını ahşap yüzey üzerinde hareket ettirmek amacıyla kas gücünü kullanarak ahşabı şekillendirmek için kullanılan bir araçtır. Bazı döner motorlu planya makineleri aynı türden daha büyük görevler için kullanılan motorlu elektrikli aletlerdir ancak minyatür bir el planyasının kullanıldığı ince ölçekli planyalama için uygun değildirler.
Genel olarak tüm planyalar kaba bir kereste veya kereste parçasını düzleştirmek, kalınlığını azaltmak ve pürüzsüz bir yüzey elde etmek için kullanılır. Planyalama ayrıca, bütünün aynı pürüzsüz yüzeyi gerektirdiği, genellikle şekillendirme için çok büyük olan iş parçalarında yatay, dikey veya eğimli düz yüzeyler üretmek için de kullanılır. Derzleri veya dekoratif pervazları kesmek için özel planya türleri tasarlanmıştır.
El planyaları ile benzer bir işlevi yerine getiren ağaç işleme makineleri arasında kalınlık oluşturucu olarak da adlandırılan birleştirici ve kalınlık planyalayıcısı yer alır. Bu özel elektrikli aletlerin işi yüzyıllardır olduğu gibi hala el planyaları ve yetenekli el işçiliği ile yapılabilir. Kaba kereste boyutsal keresteye indirgendiğinde büyük bir elektrik motoru veya içten yanmalı motor, tahtanın dört tarafında ve özel ahşaplarda düzgün, pürüzsüz bir yüzey oluşturmak için fazla ahşabı belirli bir yüzdeyle kaldıran bir kalınlık planyalayıcı makinesini çalıştırır.
Heliophanus imperator
Heliophanus imperator, Heliophanus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Horaşad
Horaşad (Farsça: خراشاد), İran'ın doğusunda, Güney Horasan Eyaleti'nde kasaba.
Kasabanın adı Horaşad-Hurşid, Pehlevi dilinde güneş anlamına gelir. Kasaba güzel doğası ve yetiştirdiği önemli kişilerle bilinir. Nüfusu 1.000 civarındadır. İdari olarak Birjand Şehristanı'na bağlıdır.
Horaşad, eyaletin merkezi Birjand'ın 24 km güneydoğusunda bulunur. Köy, deniz seviyesinden 2.064 m yukarıda, Bagheran Dağları içinde, kendi adıyla anılan bir vadide kuruludur. Soğuk kışları ve serin yazları vardır.
Köyde İran'da ve dünya çapında tanınmış bazı şahsiyetler yetişmiştir. Bunlar arasında Dr. Mohammad Ismail Rezvani (Tarih profesörü), Dr. Mohammad Reza Hafeznia (Profesör), Morteza Hassanpour (İran'ın ilk erkek hemşiresi), Dr. Ghazanfar Forouzanfar (siyasetçi), Dr. Homayun Hadavinia (Profesör, Kingston Üniversitesi), Dr. M. Khorashadizadeh (Birjand Üniversitesi) sayılabilir. Ayrıca İran, ABD, ve Birleşik Krallık üniversitelerinde görev yapan 60'tan fazla profesör de burada doğmuştur.
Carly Pope
Carly Pope (28 Ağustos 1980; Vancouver ), Kanadalı oyuncu.
Yer aldığı başarılı yapımlar arasında Sam McPherson karakterini canlandırdığı Popular; "Garbo" karakteriyle Dirt, Samantha Roth karakteriyle 24 (dizi) ve 2010 yapımı  Lucinda Pearl  karakteriyle Outlaw sayılabilir.
Oyuncu 2004-2005 yıllarında iki defa The Collector ve uzun metrajlı film Sandra Gets Dumped ile Leo Ödülü kazanmıştır. Vancouver film festivalinde En İyi Kadın Oyuncu kategorisine aday olan Candy karakterini canlandırdığı 2005 yapımı The Hamster Cage ile bu ödülü kazanmıştır.
David Tijanić
David Tijanić (d. 16 Temmuz 1997), orta saha pozisyonunda görev yapan Sloven futbolcudur. Al-Adalah FC kulübünde kiralık oynamaktadır.
1. Lig takımlarından Göztepe'de forma giydi.
Fransa-Prusya Savaşı
Fransa Prusya Savaşı (Almanca：Deutsch-Französischer Krieg, Fransızca: Guerre franco-allemande de 1870), 19 Temmuz 1870 - 10 Mayıs 1871 tarihleri arasında Fransız İkinci İmparatorluğu ile Prusya Krallığı arasında yapılan savaş. Fransa'da genellikle 1870 Savaşı olarak adlandırılır.
İkinci Fransa İmparatorluğu ve Prusya Krallığı arasında gerçekleşti. Prusya, üyesi olduğu Kuzey Alman Konfederasyonu ve Güney Alman devletleri olan Baden, Württemberg ve Bavyera tarafından desteklendi. Prusya ve Alman ittifakının kesin zaferi; Prusya Kralı I. Wilhelm altında Almanya'nın birleşmesini sağladı. Ayrıca III. Napolyon'nun düşüşüne ve Fransız Üçüncü Cumhuriyeti'nin kurulmasına yol açarak İkinci Fransız İmparatorluğu'nun sonunu belirledi. Çözümün bir parçası olarak, Alsace bölgesi ve Lorraine topraklarının bir kısmı Prusya tarafından alındı. I. Dünya Savaşı neticesinde Versay Antlaşması ile Fransa'ya tekrar dönene kadar, Almanya'nın bir parçası olarak kaldı.
İki ulus arasındaki çatışma doruk noktasına II. İsabel'in 1868'deki düşüşünü izleyen süreçte Hohenzollern bir prensin İspanya tahtına aday olması ile ulaştı. Prusya Kralı ve Fransız Büyükelçisi arasındaki EMS telgrafı görüşmesi, olası savaşa halk desteğini kazanmak amacıyla her iki tarafta da sözde hakaretlere varana dek çarpıtılarak yayımlanır. Fransa seferberlik ilan ederek; 19 Temmuz 1870'te Prusya'ya savaş ilan etti ancak diğer Alman devletleri hızla Prusya tarafına katıldı.
Kısa süre içinde Prusya ve Alman kuvvetlerinin, kısmen demiryollarının daha verimli kullanımı ve Krupp Çeliğinden mamül daha iyi topçuları nedeniyle üstün olduğu ortaya çıktı. Dünyanın en yoğun demiryolu ağı sıralamasında Prusya dördüncüydü, Fransa ise hemen ardından beşinci. Prusya ve Almanların Doğu Fransa'da süratle kazandığı bir dizi zafer; III. Napolyon'nun bütün ordusuyla ele geçirildiği Sedan Muharebesi ile 2 Eylülde sonuçlandı. Savaş sona ermeden Üçüncü Cumhuriyet 4 Eylül 1870 tarihinde Paris'te ilan edildi ve Fransız direnişi önce Millî Savunma Hükûmeti ve daha sonra Adolphe Thiers liderliği yönetiminde devam etti.
Nedenleri
Fransa-Prusya Savaşı’nın sebepleri Napolyon Savaşları sonrasında oluşan Avrupa'daki yeni güç dengelerinde yatmaktadır. Fransa ve Almanya muharipler olmuş; Fransa kaybeden tarafta yer almış ve Napolyon Bonapart St. Helena adasına sürülmüştü. Almanya'da Prusya'nın artan etkisi Fransa'nın statü ve jeopolitik avantaj kaybına yol açmıştı. Şansölyelikten istifa etmeye zorlandıktan sonra Otto von Bismarck kitabında şöyle yazar; "Ben birleşik bir Almanya için öncelikle bir Fransa-Prusya Savaşı olması gerektiğini biliyordum". İmparator III. Napolyon ve Başbakan Émile Ollivier'nin iç siyasetteki sıkıntılarından kurtulmak istemeleri de Prusya'ya yönelik savaş ilanına katkıda bulundu.
Buna ek olarak, Otto von Bismarck, I. Wilhelm tarafından gönderilen telgrafı değiştirerek savaş ilanına Fransızları kışkırttı; Ems Telgrafı kamuoyuna açıklarken; Kralın, Alman elçisine küçük düşürücü şekilde davranmış gibi yansıttı. Altı gün sonra, Fransa Prusya'ya savaş ilan etti.
Karşıt Güçler
Fransız Ordusu bir kısmı daha önce Kırım Savaşı'nda, Cezayir'de, İtalya'daki Fransız-Avusturya Savaşları'nda yer almış ve Meksika'da İkinci Meksika İmparatorluğu'na destek için gönderilenler dahil yaklaşık 400.000 düzenli askerden oluşuyordu. Piyadeleri o zamanlar dünyanın en modern seri üretim ateşli silahlarından biri olan arkadan dolumlu Chassepot tüfekle donatılmıştı. Bir lastik conta halkası ve küçük mermi ile donanmış Chassepot yaklaşık 1.500 metre (4,900 ft) maksimum etkili menziline ulaşıyordu, kısa tekrar dolum süresi de cabası. Topçular yivli, ağızdan dolmalı Lahitte "4-libre" ile donatılmıştı. Buna ek olarak, ordu makineli tüfeklerin öncülerinden olan bir silaha sahipti: Mitralyöz; etkili ateş gücü olan ama kısa menzilli zayıf, taşıma imkânı sınırlı ve düşman eline kolaylıkla geçebilen. Mitralyözler, topçu arabalarına monte edilerek taşınır ve toplara benzer bir biçimde bataryalar halinde gruplandırılırdı. Ordunun başında III. Napolyon ile Mareşaller Francois Achille Bazaine, Patrice de Mac-Mahon ve Jules Trochu vardı. Prusya ordusu düzenli olmayan ama eğitimli askerlerden oluşmaktaydı. Askerlik çağına gelmiş her erkek için askerlik zorunluydu; bu sayede savaş sırasında Prusya ile Kuzey ve Güney Almanya'daki müttefikleri 1,2 milyon asker cepheye sürebilecek güçteydiler. Mevcut asker çokluğu düşmanı tamamen kuşatma ve imha etme avantajı sağladı. Ordu hala tasarımı 25 yıllık olan Königgrätz Muharebesi'yle şöhret kazanmış, iğne tetikli Dreyse Tüfeklerini kullanıyordu. İğne ateşleme sistemi eksikliklerini fazlasıyla telafi eden, çelik, arkadan yüklemeli 6 librelik Krupp'lar Prusya topçuları emrine verilmişti.
Kabuğa temasla patlatılan çinko toplar ve patlayıcılarla ateşlenen Krupp Topu 4,500 metre (14,800 feet) menzile ve Fransızların namludan yüklemeli toplarına göre yüksek ateş gücüne sahipti. Prusya ordusuna Feld-Mareşal Helmuth von Moltke ve Prusya Genelkurmayı tarafından komuta edildi. Prusya Ordusu, görevi yalnızca operasyonel hareketi yönetmek, lojistik ile iletişimi düzenlemek ve genel savaş stratejisini belirlemek olan Genelkurmayı ile Avrupa'da eşsizdi. Pratikte, diğer ordulardan farklı olarak kıta komutanı Prusya ordusunda çok daha önemli bir figürdü çünkü üstüne itiraz hakkı vardı. Bu nedenle, örneğin Veliaht Prens, babası Kralın itirazlarından çekinerek; General Leonhard Graf von Blumenthal'in önerilerine karşı çıkamamıştır.
Fransızlar halihazırda güçlü bir orduya sahip olduğundan ve Prusya ve diğer Alman devletleri ordu yedeklerini seferber edebilmeleri haftalar alacağından; sayı ve deneyim üstünlüğü olan Fransız askerleri bu avantajlarını korudu. Chassepot tüfeklerini kullanan Fransız ordusu siper savaşını yeğleyerek savunmaya dayalı bir strateji uygularken, Almanlar taktiklerini hücuma dayalı kuşatma savaşını mümkün kılan topçularına dayandırdı.
Askeri Hareketlerin Özeti
Alman seferberliği Fransızların karışıklık ve gecikmeler içindeki durumuna tezattı. Birçok Fransız birimleri geç veya yetersiz malzeme ile cepheye ulaşırken; Almanya 14 Temmuz'da başlayan seferberlik çalışmalarıyla, 18 gün içinde ileri bölgeye 380.000 asker taşımayı başardı. Karşı karşıya gelen Alman ve Fransız orduları, sağ ve sol kanatlar olarak gruplandırıldı. 6 Ağustos 1870 tarihinde Wörth Muhabere'sinde konumunu yitirince; Fransız sağ (güney) kanat komutanı Mareşal Patrice MacMahon, batıya doğru geri çekilir. Aynı gün 64 km. Kuzeybatıda bulunan Fransız sol kanat komutanı Mareşal Achille Bazaine; Saarbrücken yakınlarından Metz Kalesinin batısına atıldı. Daha fazla gerilere çekilmesi 16 ve 18 Ağustosta gerçekleşen iki çarpışmayla (sırasıyla Mars-la-Tour ve Gravelotte Muhabereleri) Alman sağ kanadı tarafından engellenmesi; 29 Ekimde aç kalan ordusunu teslim etmek zorunda kalana kadar Metz savunma hattının arkasına sığınmasını mecbur bıraktı.
MacMahon tarafından komuta edilen ve Napolyon eşlik ettiği Fransız sağ kanadı, Bazaine'i kurtarmak için harekete geçti ama 31 Ağustos'ta Sedan Savaşı'nda Almanlar tarafından tuzağa düşürülerek kuşatıldı. Bir çember içine alınan, III. Napolyon ve MacMahon emrindeki 83.000 Fransız askeri ile 2 Eylül'de teslim oldular. Bu teslimiyet, hala Metz'de bulunan Bazaine'in savaşın sonunu belirleyen hayati kararı vermesine sebep oldu. Fransız direnişini naçar sürdüren; ulusal savunmanın yeni yönetimi imparatorun tahtını yitirdiğini ve Üçüncü Cumhuriyet'in kurulduğunu, 4 Eylül 1870'te ilan etti. 19 Eylül'de Almanlar Paris'i kuşatmaya başladı. Yeni hükûmetin Dışişleri Bakanı Jules Favre, Bismarck ile görüşmesi; Almanların Alsace ve Lorraine bölgelerini istemesiyle kesildi. Geçici Hükûmetin önde gelen isimlerinden Léon Gambetta, bir balon içinde kuşatılmış Paris'ten kaçarak kırsalda yeni Fransız orduları düzenledi. Bu çaba Alman kuvvetlerini yenmeye yetmedi. Bazaine 27 Ekim'de bozulmamış 140.000 askeri ile Metz'de ve Paris ise 28 Ocak 1871 tarihinde teslim oldu.
Saldırıya Hazırlık
28 Temmuz 1870'te III. Napolyon, güçlü ve devam eden seferberlikle büyümesi beklenen yeni ismiyle Ren Ordusu'nu komutasına aldı. Mareşal MacMahon Wissembourg yakınında 4 Piyade Tümeninden oluşan 1. Kolordu komutasını devraldı. Mareşal François Cancorbert, yedek kuvvet olarak Belçika üzerinden yürüyen Prusyalılara karşı koyma amacıyla 6. Kolorduyu Kuzey Fransa'daki Châlons-sur-Marne'a getirdi.
Mareşal Adolphe Niel'ın savaş öncesi düzenlediği bir planda Thionville'den Trier'e doğru ve Ren Nehri'nin doğusuna güçlü bir Fransız saldırısını seslendirdi. Bu plan, General Charles Frossard ve Bartélemy Lebrun tarafından; Almanya sınırına yakın defansif pozisyonunu koruyarak, herhangi bir Prusya saldırısını püskürtmek üzerine dayalı bir savunma planı lehine geri çevrildi. Avusturya ile Bavyera, Württemberg ve Baden'in Prusya'ya karşı bir intikam savaşına katılması beklenir, 1. Kolordu Bavyera Pfalz'ı işgal eder ve Avusturya-Macaristan kuvvetleri ile uyum içinde "özgür" Güney Alman devletlerinde ilerler. Bu yürüyüş ihtiyaç halinde VI. Kolordu ile takviye edilebilecektir. Maalesef Prusya seferberliği General Frossard'ın planladığından, çok daha hızlı oldu. Avusturya-Macaristan, Yedi Hafta Savaşı nedeniyle Prusyalılara hala kızgındı ama Fransız emellerine destek vermesi, Güneyli Almanların da Fransızların amaçlarına olumlu bakmasıyla mümkün olabilirdi. Güney Alman devletlerinin ordularını Prusya'nın yardımına seferber etmesiyle bu gerçekleşemedi.
Saarbrücken İşgali
Hazırlıklarını tamamlamadan Moltke kuvvetlerine tüm gücüyle bir saldırı başlatması istenen Napolyon, büyük iç baskı altındaydı. Tüm Ren Ordusu’nun yürüyüşünden evvel General Frossard, Saarbrücken sınır kasabasını yalnızca Prusyalıların 16. Piyade Tümeni'nin koruduğunu tespit etmişti. Bu çerçevede, 31 Temmuz'da Ordu Saarbrücken'i ele geçirmek için Saar Nehri'nden ileriye doğru yürüdü.
2 Ağustos'ta Alman sınırını geçerek, bir dizi saldırı yapan General Frossard'ın II.Kolordusu ve Mareşal Bazaine emrindeki III. Kolordu, Saarbrücken kentinde Prusya 40. Alay'a bağlı 16. Piyade Tümeni'ni zorlamaya başlamıştı. Chassepotlar, Dreyse tüfek karşısında kendini kanıtlamış; Fransız piyadeleri Saabrüken dolaylarında gerçekleşen bir dizi çatışmada meslektaşları Prusyalıları sistematik şekilde geriletmeyi başardı. Bununla birlikte Prusyalıların direnişi çok güçlüydü; Fransızlar 83, Prusyalılar 86 kayıp verdiler. Ayrıca Saarbrücken lojistik açısından önemli bir engel olduğunu kanıtladı. Alman hinterlandını sağlayan sadece bir tren hattı vardı ama tek bir kuvvet tarafından kolaylıkla savunulabiliyordu. Bölgedeki tek nehir ise iç bölge yerine sınır boyunca uzanıyordu. Fransızlar, Rhineland'dan Berlin'e giden yolda ilk adım olarak gördükleri işgali selamlarken; General Le Boeuf ve III. Napolyon, Prusya ve Bavyera ordularının kuzey ve kuzeydoğuda bulunan kuvvetlerinin yanı sıra güneydoğuda yığınak yaptığına dair yabancı haber kaynaklarından endişe verici raporlar alıyordu. Moltke aslında bölgede üç orduya sahipti: General Karl Von Steinmetz komutasındaki 50.000 mevcutlu Prusya Birinci Ordusu Saarlouis karşısındaydı, Prens Friedrich Karl komutasındaki 134.000 mevcutlu Prusya İkinci Ordusu Forbach-Spicheren hattı karşısındaydı ve Veliaht Prens Friedrich Wilhelm tarafından komuta edilen 120.000 mevcutlu Prusya Üçüncü Ordusu ise Wissembourg'da sınırı geçmeye hazırlanıyordu.
Wissembourg Muharebesi
Yakalanan Prusya askerleri ve yerel polis şefinden; İkinci Ordunun, Saarbrücken yakınlarındaki Wissembourg Kasabası'na sadece 48 km mesafede olduğunun öğrenilmesi üzerine, General Le Bœuf ve III. Napolyon savunma mevzilerine geri çekilmeyi kararlaştırdı. General Frossard, emir almadan, Saarbrücken'deki Rhine Ordusunu aceleyle Spicheren ve Forbach'a çekti. Artık Wissembourg yakınlarındaki Mareşal MacMahon, dört tümenini, olası Prusya işgaline karşı koymak için 32 km'lik bir alana yaydı. Kuvvetlerin bu organizasyonunda tedarik eksikliği vardı, her tümen temel ihtiyaç malzemelerini, kendisi de yardıma gereksinen ordu destek kolu ile birlikte gidermeye zorlanıyordu.. MacMahon'un 1. Tümen komutanı Auguste-Alexandre Ducrot idaresi durumu daha da kötüleştirdi. MacMahon'un 2. Tümen komutanı General Abey Douay'a 1 Ağustosta şöyle söyledi "Bana ulaşan bilgiler düşmanın yakınımızda önemli bir gücünün bulunmadığı ve saldırgan bir amacı olmadığı yönünde" İki gün sonra MacMahon'a aslında bulmadığı "bir düşman yazısında.. Bavyeralıların tehdidi sadece bir blöfmüş gibi görünüyor". Ducrot, Almanların saldırı olasılığını umursamadı; McMahon ordusunun diğer bölümlerini uyarma çabası başarısız oldu.
4 Ağustos 1870'te Fransa-Prusya Savaşı'nın ilk mermisi sıkıldı. Destek alamayan General Douay'ın I. Kolordusu bağlı, sınırı izlemekle görevlendirilmiş içinde süvariler de bulunan bir birliğe, Alman Üçüncü Ordusu pek de koordine olamadan, zorlanarak da olsa saldırıldı.
Gün ilerledikçe, kavgaya katılan bir Bavyera ve iki Prusya Kolordusuna bağlı birlikler ile çatışma daha da kızıştı ve Prusya topçusunun desteğiyle şehrin savunmasında gedikler açıldı. Chassepot'ların etkili uzun menzilli ateş gücü sayesinde; Douay, başlangıçta çok güçlü bir konumdaydı ama bu güç çok konumunu korumasında yetersiz kaldı. Douay, bir mitralyöz bataryasının cephane arabasının yakınında patlamasıyla kuşluk vakti öldü. Yerini kim alırsa alsın, kasabayı kuşatan düşman, tümeni tehlike çemberine almıştı.
Şehir içinde mücadele oldukça yoğun bir hale gelmiş, her kapıda bir ölüm-kalım kavgası sürmekteydi. Prusyalı piyadelerin hiç bitmeyen saldırısına rağmen 2. Tümen'in askerleri konumlarını korumayı başardı. Sonunda Wissembourg halkı Almanlar'a teslim oldu. Teslim olmayanlar arkalarında yakalanan 1000 erkek ve cephaneler bırakarak, batıya doğru geri çekildiler. Prusyalılar bu gelişmelerden yararlanmak için hazır görünüyordu ama Fransızlar büyüyen Prusya canavarına hala kördüler.
Spicheren Muharebesi
5 Ağustostaki Spicheren Muharebesi, Fransızların üç kritik yenilgisinden ikincisidir. Moltke başlangıçta planladığına göre; Bazaine'nin ordusunu Saar Nehri'nde tutarak 2. Orduyla önden ve 1. Ordu'yla sol kanadından vuracak, 3. Ordu ise arkadan saracaktı. Yaşlanan General Karl Von Steinmetz, çok istekli davranarak; Moselle'deki pozisyonundan 1. Ordu güneyi önüne plansız hareket etti... Dosdoğru bir kasabaya doğru taşındı Spicheren'e, Prince Frederick Charles ileri süvari birimlerini kesene dek.
Fransız tarafında Wissembourg felaketinden sonra planlama önemli bir şey oldu. General Le Bœuf, çok öfkeliydi, Saar üzerine saldırılmalı ve kayıplar telafi edilmeliydi. Ancak, bir sonraki karşılaşma için planlarını, somut gerçekler yerine duygular ve gurur belirledi; Intendant General Wolff, Le Bœuf'e ve onun kurmay heyetine söylediği gibi Saar ötesinde tedarik imkânsızdı. Bu nedenle, Fransa orduları her olası saldırıya karşı duracak bir savunma pozisyonu aldılar ama bu durum birbirlerine destek verememeleri demekti.
Fransız ordusu General MacMahon emrinde Alman 3. Ordusu ile Wörth Muhharebe'sinde meşgulken, Steinmetz'in Alman 1. Ordusu batıdan Saarbrücken'e ilerleyişini tamamladı. Prens emrinde olan 2. Ordu'dan bir keşif birliği yakın kamp ateşleri tespitini ve Frossard ordusunun Spicheren kasabasının güneyindeki uzak bir platoya doğru hareketini; Almanlar Frossard'ın geri çekildiğine dair işaret kabul eder. Moltke'nin planı yine görmezden gelinir; her iki Alman ordusu Spicheren ve Forbach arasında tahkim edilmiş Frossard'ın Fransız 2. Kolordusu'na saldırır.
Muharebenin başında Fransızlar sayısal üstünlüklerinin farkında değildi zaten Alman 2. Ordusu genel bir taarruz da yapmadı. Yürüyen çatışmalarla baş edebilen Frossard destek kuvvete ihtiyaç duymadı. Fikrini değiştirdiğindeyse çok geçti. Frossard ile yedek kuvvetlerin başındaki Bazaine arasında ciddi iletişim sorunları vardı ki emirlerin Spreichen dışına çıkması hayli yavaş oldu, 1. ve 2. Orduların Alman askerleri ise mevziileri zorluyordu.
Çünkü yedeklere ulaşılamamıştı: Frossard etrafının sarıldığı ve büyük tehdit altında olduğu yanılgısına düşmüş ayrıca General von Glume komutasındaki Alman askerleri Forbach'da tespit edilmişti. Mevziilerini savunmak yerine şafakla birlikte cephenin güneyine çekildi. Oysa Alman kayıpları nispeten yüksekti ve Chassepot tüfekleri oldukça etkili. Tamamen şaşkındılar, sabah onları yerlerinde bulamadıklarında; nafile çabalamışlardı oysa Frossard mevziilerini terketmişti
Wörth Muharebesi
İki ordu iki gün sonra 6 Ağustost 1870'te Wissembourg'a on mil(16 km)den daha az bir mesafede bulunan Wörth yakınında Fröschwiller köyünde yeniden çarpıştı. Alman 3. Ordusu azalan askerî gücünü takviye ederek 140,000'den yukarı çıkardı. Fransızlar da takviye aldılar ama onların edinimi hayli yavaştı, rakam sadece 35,000'de kaldı. Sayı azlığına rağmen, Fransızlar Fröschwiller'in hemen dışında kurdukları savunma hatlarını koruyabildi. Öğleden sonra, her iki tarafta da kayıp sayısı 10.000'i bulmuştu ve Fransız Ordusu direnişi devam ettirme açısından çok daha kötü durumdaydı. Fransızlar adına gidişat oldukça vahimdi: Almanlar, Fransız savunma hattı merkezinde yer alan bir tepe üzerindeki Fröschwiller Köy'ünü aldılar. Zafer umudunu yitiren ve bir katliamla karşılaşmaktan korkan Fransız Ordusu Vosges Dağları ötesinde diğer Fransız güçlerine katılma umuduyla, batı yönünde başıboş geri çekildi. Alman 3. Ordusu dağılan Fransızları takip etmedi. Alsace'da kaldılar ve yavaş şekilde güneye yürüyerek, çevredeki Fransız savunma garnizonlarına saldırıp, yok ettiler.
Wörth Muharebesi savaş alanında yer almış 100.000'den fazla askeriyle Fransa-Prusya Savaşının ilk büyük muharebesidir. Ayrıca çeşitli Alman devleti askerlerinin ortak mücadele ettiği ilk savaştır: (Prusyalılar, Badenliler, Bavyeralılar, Saxonlar vs.). Bu nedenlerle bazı tarihçiler Wörth savaş alanını "Almanya'nın beşiği" olarak adlandırır. Ancak kayıplar da söz konusu: Prusya 10.500 varan ölü ve yaralı verdi ama MacMahon için durum çok daha korkunç oldu; Fransız kayıpları 19,200'den fazla ölü, yaralı ve esir. Fröschwiller Muharebesi veya Reichshoffen Muharebesi olarak da bilinir.
Mars-La-Tour Muharebesi
Artık ezici bir silindir haline gelmiş Prusya Ordusu karşısında yenilgiler alan 130.000 Fransız Metz istihkâmlarında sıkışmıştı. Metz'i terk Châlons'taki Fransız kuvvetleri ile bağlantı kurma girişimleri Binbaşı Oskar von Blumenthal komutasındaki bir süvari devriyesi tarafından fark edildi. Geri çekilmelerinden dört gün sonra 16 Ağustos'ta; General Konstantin von Alvensleben komutasındaki 2. Ordu III. Kolordunun 30.000 kişilik sayıca hayli az askeri Fransız Ordusunu Mars-la-Tour batısındaki Vionville'de bulur.
Dörde birlik üstünlüğe rağmen Almanlar riskli bir saldırı başlattı. Fransızları bozguna uğratan III. Kolordu, Vionville'i ele geçirerek olası batıya kaçış yollarını kapattı. Bir geri çekilme çabaları engellenen Fransızların savaşmaktan başka seçenekleri kalmayınca; Batı Avrupa'nın göreceği son büyük süvari çarpışmasına girişmeleri kaçınılmaz oldu. Çarpışma erkenden başladı; aralıksız süvari atakları III. Kolordunun askerlerinin yarısından fazlasını kaybetmesine neden oldu. Bu arada, 16.000 kişilik eşdeğer kayıba rağmen, Fransızlar hala sayısal üstünlüğe sahiptiler. 16 Ağustos günü Fransızlar, Prusya savunmasını ileri sürüp kaçış şansını yakaladılar. İki Prusya birliği geri çekilen Meuse Ordusunun geri korumasını yaptığını sandığı Fransızlar’ın gelişmiş savunmasına saldırdı. Bu yanlış hükme rağmen bütün bir gün Fransız Ordusunu ellerinde tuttular. 5'e 1'lik sayısal üstünlük; Prusyalıların sıra dışı ruhuna zafer kazandırdı, Fransızlarınsa bütün kararsızlığını bitirdi. Fransızlar bir zafer kazanma fırsatını kaybettiler.
Gravelotte Muharebesi
Gravelotte Muharebesi veya Gravelotte-St. Privat; Metz'in batısında kalan Lorraine'de gerçekleşen ve 10 Km'lik bir alana yayılan Fransa-Prusya Savaşının en büyük çarpışmasıdır. Fransızlar önceki gün buradaydılar. Mars-La-Tour Muharebesi’nde geri çekilirken yakalanan Fransız Ordusuydu bu ve şimdi Prusyalılar Fransız güçlerini tamamen yok etmeye yakındılar.
Feld-Mareşal Kont Helmuth von Moltke komutasında Prusya 1. ve 2. Orduları 210 piyade birliği, 133 süvari alayı ve 732 ağır top olmak üzere toplam 188,332 subay ve eratdan müteşekkil birleşik Alman güçlerinin; güneyinde Rozerieulles Kasabası'nın yüksek zemini üzerine sol kanadını yaymış sağ kanadı ise kuzeyinde ise St. Privat'da olan Fransız Rhine Ordusuna Mareşal François-Achille Bazaine komuta ediyordu: Mevcudu 183 piyade birliği, 104 süvari alayı ve 520 ağır top; hepsi 112.800 subay ve eratdı.