cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Patricia Russo
Hayatı
Russo, New Jersey, Trenton'da doğdu ve altı kardeşi vardı. 1969'da Lawrence Lisesi'nden mezun olmadan önce, lisedeyken sporda aktifti ve hatta amigo takımının kaptanı oldu. Georgetown Üniversitesi, Washington, DC'den siyaset bilimi ve tarih alanında lisans derecesi aldı ve ardından satış ve satış alanında sekiz yıllık bir kariyere başladı. Harvard Business School'da İleri Yönetim Programını tamamladı.
Kariyeri
Lucent Technologies'in 1996 yılında ilk halka arz, kurumsal operasyonlardan sorumlu başkan yardımcısı (1997-99), Lucent'in ana işi olan hizmet sağlayıcı ağları grubunun (1999-2000) başkan yardımcısı ve CEO'su olarak görev yaptı. Russo, 2000 yılında Lucent Technologies'den ayrıldı ve Nisan 2001'de Eastman Kodak'ın başkanı ve işletme müdürü oldu. Ancak 2002'de Lucent'in başkanı ve CEO'su olarak geri döndü. İşten çıkarmalar ve mali kayıplar devam ederken, Lucent'in toparlanma şansı zayıf görünüyordu, ancak Russo 2003 yılı sonundan önce şirketi kârlılığa döndürme sözü verdi. Sözünü tuttu. Ancak, o yılki kâr "büyük ölçüde harcamalardaki kesintiler, emekli maaşlarındaki kesintiler ve protestoları teşvik eden araştırma ve geliştirme bütçelerindeki indirimler" yoluyla geldi. 2006 yılında Lucent ve Fransız telekom devi Alcatel SA arasında milyarlarca dolarlık bir birleşmeye yardım etti. Russo, 2008'de CEO olarak istifa etti. 23 Temmuz 2009'da General Motors, Russo'nun şirketin yeni Yönetim Kurulu üyesi olacağını duyurdu. Çeşitli şirketlerin yönetim kurullarında görev yaptı ve 2015 yılında Hewlett Packard Enterprise'ın yönetim kurulu başkanı oldu.
1893 FA Cup Finali
1893 FA Cup Finali, 25 Mart 1893 tarihinde 1892-93 FA Cup şampiyonunu belirlemek için Fallowfield Stadyumu'nda, Wolverhampton Wanderers ile Everton takımları arasında oynanan FA Cup finalidir. Wolverhampton Wanderers, maçtan 1-0 galip ayrılarak FA Cup şampiyonluğuna ulaştı.
Final yolu
{|width=100%
Wolverhampton Wanderers
1. tur: Wolverhampton Wanderers 1-1 Bolton Wanderers
2. tur: Wolverhampton Wanderers 2-1 Middlesbrough
Çeyrek final: Wolverhampton Wanderers 5-0 Darwen
Yarı final: Wolverhampton Wanderers 2-1 Blackburn Rovers
Everton
1. tur: Everton 4-1 West Bromwich Albion
Çeyrek final: Everton 3-0 Sheffield Wednesday
Yarı final: Everton 2-2 Preston North End
Donuktaş
Donultaş Mersin ili Tarsus ilçesinde yer alan büyük bir tapınak örenidir.
Yerleşim
Donuktaş Tarsus kent dokusu içinde Cumhuriyet mahallesi ve koordinatlarında yer alan bir ören yeridir. Ören yeri Gözlükule'nin 700 metre kadar kuzey doğusundadır. Mersin'e 29 kilometre uzaklıktadır.
Araştırma tarihi
Donuktaş hakkında ilk kaynak 1545 yılında İstanbul'da Venedik balyozu (elçi) olarak bulunan Barbaro'dur. Barbaro bu yapının bir saray kalıntısı olabileceği görüşündedir. Bunun dışında Dunuktaş'la ilgili 19. yüzyıla kadar herhangi bir kayıt yoktur. Donuktaş 19. yüzyıldan itibaren Batılı tarihçi ve gezginlerin dikkatini çekmiştir. Fransız tarihçi Victor Langlois 1861 yılında yayınladığı Voyage Dans la Cilicie et Dans la Montagnes du Taurus adlı kitabında  bu yapının Asur kralı Sardanapalus ‘un mezarı olduğunu ileri sürmüş, bu görüş 1890 yılında Alman arkeolog Robert Johann Koldawey tarafından da desteklenmiştir. Ne var ki İngiliz tarihçi William Burckhardt Barker 1853 tarihli Cilicia and its Governors adlı kitabında bu yapının bir kral mezarı olduğunu, ancak bu kralın öldükten sonra Ninova’da yakılan Sardanapalus olamayacağı görüşündedir. Türk arkeologlar ise 1982 yılından itibaren yüzey araştırmaları yapmağa başlamışlardır. Profesör Nezahat Baydur tarafından verilen bilgiye göre, araştırmalar 1982, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992 yıllarında yürütülmüştür. Bu çalışmalar sonrasında yapının Asur döneminde değil, daha sonra Roma İmparatorluğu döneminde ve 2. yüyılda inşa edildiği ve bir tapınak olduğu anlaşılmıştır. Tapınak Tarsus'un kurucu tanrısı sayılan Sandon'a ya da Hristiyanlıktan önceki Roma dönemindeki baş tanrı Jupiter'e adanmış olabilir. 2007 yılında araştırmalara Alman arkeolojist Winfred Held yönetiminde yeniden başlanmıştır.
Yapı
Dikdörtgen biçiminde geniş bir alana sahip yapı Kuzey doğu-Güney batı yönünde konuşlandırılmıştır. Dıştan dışa ölçüldüğünde uzun kenar 98 metre, kısa kenar 43 metredir. Yapının üstü açıktır. Dış duvarların yüksekliği 8 metre kalınlıkları ise yaklaşık olarak 6.5 metredir. Duvarlar çakıl taşı ve Roma çimentosuyla yapılmıştır. Araştırmalar sırasında ele geçen örnekler yapıldığı dönemde duvarların dış yüzeyinin mermerle kaplı olduğunu düşündürmektedir. .
Efsane
Halk arasındaki bir efsaneye göre, kral ile tartışan bir din adamı kralın sarayına tekme atmış, saray da ters olarak ören yerine düşmüştür.
Barry Jenkins
Barry Jenkins (d. 19 Kasım 1979, Miami, Florida), Los Angeles'ta yaşayan Amerikalı yönetmen ve yazar. Medicine for Melancholy (2008) ve Ay Işığı (2016) adlı filmleriyle tanınmıştır. Ay Işığı filmi, 74. Altın Küre Ödülleri'nde Drama Dalında En İyi Film ödülünü kazandı. Ayrıca 70. BAFTA Ödülleri'nde 4 adaylık elde etti. Jenkins, Ay Işığı filmi ile 89. Akademi Ödülleri'nde En İyi Uyarlama Senaryo ödülünü kazandı.
Hayatı
Jenkins, 1979'da Liberty City, Miami'de dört kardeşten en küçüğü olarak dünyaya geldi. Babası, o daha 12 yaşındayken öldü ve Jenkins'in biyolojik oğlu olmadığına inanan annesinin yanından da ayrıldı. Jenkins, başka bir kadın tarafından büyütüldü. Orta eğitimini Miami Northwestern Senior Lisesi'nde tamamlayan Jenkins, daha sonra Tallahassee'deki Florida Eyalet Üniversitesi'nde film eğitimini tamamlamıştır.
Burning Up (Madonna şarkısı)
Ünlü Amerikalı pop müzik sanatçısı Madonna'nın çıkış albümü Madonna'dan çıkan ikinci teklidir. Şarkı, debut albümde görünmüştür. Şarkı single olarak kimi ülkelerde "Physical Attraction" adıyla satışa sunulmuştur. Şarkı, Madonna'nın ilk düzgün klibinin çekildiği şarkıdır.
Şarkı hakkında
Şarkı, 1983 yılında, Everybody'nin dans listelerinde yüksek başarı elde etmesiyle satışa sunulmuştur. Şarkı, ABD, Hollanda, Şili, Meksika, Japonya ve Avustralya'da satışa sunulmuştur ancak İngiltere'de resmi olarak yayınlanmamıştır. Single kapağı, David Cunningham tarafından çekilmiş ve Madonna'nın arkadaşı Martin Burgoyne tarafından tasarlanmıştır. Martin Burgoyne daha sonra AIDS yüzünden ölmüştür. Şarkı üçüncü toplama albüm olan Celebration'da bulunmaktadır. Bunun dışında başka toplama ya da remix albümde bulunmamaktadır. Şarkının klibi Celebration:Video Collection'da bulunmaktadır. Şarkı Britney Spears tarafından Femme Fatale Tour için coverlanmıştır.
Video klip
Şarkının müzik videosu, Michael Jackson'ın Billie Jean gibi kliplerinin yönetmenliğiyle tanınan Steve Barron tarafından çekilmiştir. Klip, Madonna'nın ilk düzgün klibidir. Videoda, Madonna ve farklı efektler bulunmaktadır. Klipte Madonna kapalı bir odada dans etmektedir.-Klipteki en ilginç ayrıntı Madonna'nın mavi bir ışığı kolundaki bileklikle bir balığa yansıtmasıdır. Klibin ilerleyen bölümünde Madonna kapalı bir kapıyı açmaya çalışmaktadır. Klibin son bölümünde bir yolda uzanmakta ve sevdiği adamı beklemektedir. Aynı zamanda bir gölde tekne içinde uzamaktadır, bu arada sevgilisi yanından arabayla geçmektedir. Klibin sonunda sevgilisi Madonna'ya arabayla çarpmak üzereyken arabayı Madonna devralır. Klipteki bazı kısımlar "Angel" single'lının montaj şeklindeki klibinde kullanılmıştır. Şarkı tüm uğraşlara rağmen ABD'de dans listeleri dışında hiçbir listede görünmemiştir.
Canlı performans
Şarkı Virgin Tour ve Re-Invention Tour'da seslendirilmiştir. Virgin Tour performansı Like A Virgin'in başlangıç müziğiyle bitmektedir. The New York Times gazetesinden Jon Pareles bu performans sırasında Madonna'nın Marilyn Monroe havası takınmaya çalıştığını yazmıştır. Mikel Longoria ise performansın çarpıcı ve enerjik olduğunu yazmıştır. Re-Invention Tour'da ise parçayı askeri bir tema seslendirmiştir. Klipte Madonna askeri bir üniforma giymiştir ve elektronik gitarla dans etmektedir. Performans sırasında arka fonda savaş ve sex temalı resimler gösterilmiştir. Şarkı 2008 yılında Madonna Hall Of The Fame'e kabul edildiği törende The Stooges grubu tarafından Ray Of Light şarkısıyla beraber seslendirilmiştir.
Ali Baba ve 7 Cüceler
Ali Baba ve 7 Cüceler, Cem Yılmaz'ın yazıp yönettiği dördüncü filmidir. Aynı zamanda filmin yapımcılığını ve başrolünü de Cem Yılmaz üstlenmektedir. Filmin başrol oyuncuları ise Cem Yılmaz, Zafer Algöz ve Çetin Altay'dır. Filmin vizyon tarihi olarak önce 16 Ekim 2015 belirlenmiştir. Filmin gösterim tarihi seçim süreci ve terör olayları nedeniyle 29 Ekim'den 13 Kasım'a ertelenmiştir. Film, Cem Yılmaz'ın birden çok karakteri oynadığı filmlerinden biridir. Ayrıca, sanatçı Barış Manço'nun eserlerini kullanmış, karakterlerden birine de isminin benzerini vermiştir. "Boris Mancov" isimli karakteri Cem Yılmaz oynamıştır. Film 352 farklı sinema salonunda gösterilmiştir. Filmin bir kısmı Bulgaristan'da çekilmiştir. Ali Baba ve 7 Cüceler, ilk üç günde 540 bin izleyiciye ulaşarak, Cem Yılmaz'ın bir önceki filmi Pek Yakında'nın 399 bin olan ilk üç gün izleyici sayısını geçmiştir.
Konu
Film, bahçe cüceleri satan Şenay Cüccaciye’nin ortakları Şenay ve İlber’in, Avrupa’da bir fuara katılmalarını ve burada başlarına gelen akılalmaz olayları konu alıyor.
Zengin olma hayalleriyle Sofya Bahçecilik Fuarı için Bulgaristan'a gelen Şenay (Cem Yılmaz) ve İlber'in (Çetin Altay) hiçbir şey istediği gibi gitmemektedir. Fuar alanında ürünlerinin tanıtımını yapan ikilinin amacı, markalarının ve ürettikleri cücelerin farklı ülkelere ihracatıdır. Gelişen olaylar neticesinde kendilerini yaşam savaşının tam ortasında bulan ikili, kendi yöntemleri ile tüm bu zorlukları aşmaya çalışmaktadır. Kötü adam Mancov’u yenebilmek için zengin olma hayallerini bir kenara bırakan Şenay ve İlber’in, bu yolda en büyük yardımcıları Rus Veronica (Irina Ivkina) ve eski Sovyet askeri Azeri Kenan Memedov (Zafer Algöz) olacaktır. Türkiye'ye dönmek isteyen Şenay ve İlber, Boris Mancov ile savaşacaktır.
Eleştirel görüşler
Film genellikle pozitif yönde yorumlar aldı. T24 yazarı Atilla Dorsay filme 100 üzerinden 80 puana karşılık gelen 4 çarpı verdi. Habertürk için yazan Mehmet Açar filme 10 üzerinden 6,5 verdi. Beyazperde eleştirmeni Su Bahadır, "Özlenen Cem Yılmaz Tadı!" başlığı altında topladığı incelemesinde filme 5 yıldız üzerinden 3,5 verdi. Ayrıca Filmloverss eleştirmeni Gözde Hatunoğlu filme 100 üzerinden 75 vererek şunları ekledi: "Ali Baba ve 7 Cüceler eli yüzü düzgün, iyi çekilmiş ve yönetilmiş bir film. Aradığınız her şeyi bulacaksınız filmi izleyince."
Tüm incelemeler pozitif değildi. Kerem Akça Habertürk'te yayımlanan incelemesinde filme 10 üzerinden 3,2 puan vermiş ve filmi "Cem Yılmaz'ın en kötü kurmaca filmi" diye nitelendirmiştir.
Nokia 6233
Nokia 6233 Nokia tarafından 2005 yılının dördüncü çeyreğinde piyasaya sunulan ve Nokia 6000 serisi'ne ait cep telefonu idi. Seri 40 sisteminde çalıştı. Nokia 6230 modelinin devamı, Nokia 6120 classic ve Nokia 6500 classic modelinin öncülüdür.
Kasanın ön kenarı paslanmaz çelik ile çerçevelidir ve ayrıca anahtarların arasına metalin altına yerleştirilir. Bu, Nokia modellerinin en yüksek sesli telefonudur.
Modelin fiyatını düşürmek için Nokia kamera modülünün kalitesini feda etti, bu yüzden düşük ışık koşullarında resimler az kaliteli idi, belgeleri fotoğraflamak mümkün değildir. Maksimum ses seviyesinde müzik dinleyen hoparlörler başarısız olabilir.
Özellikler
Telefonun surround ses ile iki stereo hoparlörü vardır. AAC, MP3 ve WMA dosyaları dahil olmak üzere çeşitli müzik formatlarını destekler. En son ürün yazılımı 5.60 sürümüdür. 2 megapiksel çözünürlükte (1200 x 1600) ve VGA (640 x 480) çözünürlükte videoların yanı sıra MP3 çalma, Bluetooth, kızılötesi, Stereo FM radyo, oyunlar ve İnternet erişimi olan bir fotoğraf makinesine sahiptir.
Nokia 6233'ün özel bir beyaz renkli versiyonu "Music Edition" olarak adlandırılan, Asya Pasifik bölgelerinde satılıyor. Daha iyi ses kalitesi sağlayan stereo Bluetooth kulaklıklarla uyumlu olduğu anlamına gelen A2DP Bluetooth profilini destekler. Bu sürüm daha büyük bir MicroSD kartla (64MB yerine 512MB) ve bir PC'ye USB bağlantısı olan bir hoparlör yuvası ile satılmaktadır.
Diğer özellikler
Kullanıcı arayüzü
Entegre dijital kamera
Multimedya
Bağlantı
Uygulamalar
Aitutaki
Ana adaya bitişik bir lagünde on beş adacık ile "neredeyse bir atol" dir. Toplam arazi alanı 1.805 km2, lagünler ise 50 km2 ve 74 km2   arasında bir alana sahiptir. Önemli bir turizm merkezi olan Aitutaki, Cook Adaları'nın en çok ziyaret edilen ikinci adasıdır.
Aitutaki'nin 2016 yılında 1.712 nüfusu vardı. Ana köy, batı tarafında Arutanga'dır (Arutunga).
Coğrafya
Aitutaki bazen "neredeyse atol " olarak tanımlanır, çünkü bir tarafında önemli bir yüksek arazi alanı olan, çevreleyen bir atol içinde bir lagünden oluşur. Yaklaşık ) maksimum yüksekliğe sahiptir. en kuzey noktasına yakın Maunga Pu olarak bilinen tepe ile. Atolün arazi alanı  . , ana adanın kapladığı    . Ana adadan doğuya, resifin doğu kenarı boyunca güney yönünde çıkıntı yapan Ootu Yarımadası,  alan kaplar.   ana adanın dışında. Lagün için  arası alan rakamları   bulunur.  Uydu görüntüsü ölçümü, daha büyük rakamın, genellikle bir lagünün parçası olarak kabul edilmeyen resif düzlüğünü de içerdiğini gösteriyor.
Aitutaki'nin temelini oluşturan bariyer resifi, kabaca kenarları ) olan bir eşkenar üçgen şeklindedir. uzunluğundadır. Üçgenin güney kenarı neredeyse tamamen okyanus yüzeyinin altındadır ve doğu tarafı Mangere, Akaiami ve Tekopua dahil olmak üzere bir dizi küçük adadan oluşur.
Atolün batı tarafı, Arutanga'da kıyıya yakın demirlemeye izin veren bariyer resifinden bir tekne geçişi de dahil olmak üzere Aitutaki'nin önemli özelliklerinin çoğunu içerir. Kenarın güneyine doğru, bariyer resifinde küçük bir mola, küçük teknelerin üçgenin güney kısmının çoğunu kaplayan lagüne erişmesine izin veriyor. Daha kuzeyde ana adanın büyük bir kısmı var. Bereketli volkanik toprağı tropikal meyve ve sebzeler sağlar. Aitutaki'nin 15 adacığından ( motus ) ikisi de volkaniktir. Geri kalanı mercandan yapılmıştır.
Aitutaki Havaalanı, üçgenin kuzey noktasına yakın bir yerde bulunuyor. Akaiami yakınlarındaki lagünün güneydoğu kısmı, "mercan yolu" üzerindeki TEAL uçan tekneler için bir iniş alanı olarak kullanılıyordu.
Tarihçe
Bilinen ilk Avrupa teması, Kaptan Bligh ve HMS Bounty mürettebatı ile oldu.HMS BountyKötü şöhretli HMS Bounty önce 11 Nisan 1789'da Aitutaki'ye vardıklarında ödül.
Aitutaki, Londra Misyoner Cemiyeti (LMS) misyoneri John Williams'ın 1821'de ziyaret etmesinden sonra, Cook Adaları'ndan Hristiyanlığı kabul eden ilk kişi oldu. Ülkenin en eski kilisesi olan Arutanga'daki Cook Adaları Hristiyan Kilisesi, Williams'ın geride bıraktığı iki LMS öğretmeni Papeiha ( Bora Bora ) ve Vahapata ( Raiatea ) tarafından inşa edildi. 8-9 Ekim 1900'de, şefleri ve halkı tarafından Rarotonga ve diğer adaların yedi devir belgesi imzalandı; ve aynı zamanda yayınlanan bir İngiliz Bildirisi ile devirler kabul edildi, adalar Britanya Majestelerinin egemenliğinin bir parçası olarak ilan edildi. Benzersiz bir şekilde, bu enstrümanlar Aitutaki'yi içermiyordu. Görünüşe göre Aitutaki sakinleri kendilerini İngiliz tebaası olarak görse de, Kraliyet unvanı belirsizdi ve ada 9 Ekim 1900 tarihli Bildiri ile resmen ilhak edildi. Cook Adaları'nda devredilmek yerine ilhak edilen tek adaydı.
1942'de Yeni Zelanda ve Amerikan kuvvetleri adaya yerleştirildi. Amerikan mühendislik firması Sverdrup &amp; Parcel, Yeni Zelanda Çalışma Bakanlığı, ABD askeri personeli ve birçok yerli, 14 Kasım 1942'de tamamlanan iki hava pistini inşa etmek için bir araya geldi. Bu havaalanı ve en kuzeydeki Penrhyn Adası'ndaki biri, II. Dünya Savaşı sırasında Müttefikler tarafından üs olarak kullanılacaktı. İlk uçak, bir Amerikan hafif bombardıman uçağı, 22 Kasım 1942'de indi. Savaş sona erdiğinde askerlerin bir kısmı orada kaldı ve yerlilerle evlendi.
1950'lerde Aitutaki'nin lagünü, ünlü Coral Route üzerindeki TEAL (Tasman Empire Airways Limited) uçan tekneleri için bir mola yeri olarak kullanıldı. Akaiami adacığı, genellikle iki saatliğine uçağa yakıt ikmali yapılana kadar uzanan yolcular için bir dinlenme durağı olarak kullanıldı. Bu operasyonlar 1960 yılında sona erdi ve tek hatırlatıcı, Akaiami'de özel olarak inşa edilmiş iskelenin kalıntıları. Bu hizmetin bir parçası olan uçan tekne Aranui, şimdi Yeni Zelanda'nın Auckland kentindeki Ulaştırma ve Teknoloji Müzesi'nde sergileniyor.
10-11 Şubat 2010'da Aitutaki, Cyclone Pat tarafından vuruldu. Fırtınanın şiddetli rüzgarları çoğu evin çatısını uçurdu ve okul ve hastane de dahil olmak üzere diğer binalara zarar verdi. Evlerin en az yüzde 60'ı hasar gördü. Bildirilen herhangi bir ölüm olmadı, ancak birkaç küçük yaralanma bildirildi. Bir Hava Kuvvetleri Hercules kargo uçağı ve bir ordu mühendislik ekibi Yeni Zelanda tarafından başlangıçta 200.000 $ ile sağlandı. Cook Adası Milletvekili Teina Bishop, "Yeni Zelanda yardımı harap bölgeye çok daha erken gönderilmeliydi" dedi.
Haziran 2010'da ada, Lonely Planet seyahat rehberinin kurucusu Tony Wheeler tarafından "dünyanın en güzel adası" seçilmiştir.
Ana mekanı Rarotonga'da olan 2012 Pasifik Adaları Forumu'nun delegeleri, 2 günlük bir geri çekilme için One Foot Island'a gitti.
Nüfus
Aitutaki'nin nüfusu 2016 yılında 1.941 idi. Aitutaki 8 ilçeye bölünmüştür. Bölgeler ayrıca 19 koniye bölünmüştür (kabile soylarına göre arazi holdingleri).
Sekiz köy şunlardır:
Kuvayı Milliye Ruhu
Eser, Türkiye'de 1920 yılı başlarında Misak-ı Milli’nin ilanı ile başlayan ve 1923 yılı başlarında ilk meclisin çalışmalarını tamamlaması ile sona eren gelişmeleri ele alır Büyük ölçüde Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin 30 cildi bulan tutanaklarından seçilmiş konuşmalara dayanarak yazılmıştır.
Üçüncü basımı 1964’te, dördüncüsü ise 1973 yılında yapılan eser, 2011’de Yapı Kredi Yayınları tarafından yeniden basılmıştır.
Kitabın bölümleri
Kitap, Misak-ı Milli'nin kabul edilişini konu edinen "Son Osmanlı Mebusan Meclisi’nin Son Celsesi” başlıklı bölümle başlar. Bu bölümde İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi ile Misak-ı Milli'nin benzer yönleri ortaya konur.
Üçüncü bölüm, "Bir Devlet Nasıl Kurulur?" başlığını taşır. Meclis'te ilk günden doğmuş olan ve yeni bir devletin kuruluşunun adımları olan "yeni bir hükümet oluşturmak" ve  "memleketi bizzat Meclis’in komisyonları eliyle idare etmek" fikirlerini açıklar.
Dördüncü bölümün "Hakimiyet Milletindir" başlığını taşır. Bu bölümde, 20 Ocak 1921’de kabul edilen Teşkilatı Esasiye Kanunu’nun meclise sunuluşundan, kabulüne kadar mecliste yaşanan tartışmalara yer verilir.
"Mağlubiyetlerden Zaferlere" başlıklı beşinci bölümde milli mücadelenin gelişim süreci aktarılır. Halkın milli mücadeleye  arzu etmeden, zorla katıldığı iddialarına karşılık verilerek bu iddianın hem olaylara hem mantığa aykırı olduğu belirtilir.
"Meclisin Denetleme Ve Kontrolü" başlıklı altıncı bölümde Birinci Büyük Millet Meclisi’nin idareyi denetleme ve kontrol sistemi açıklanır.
Kitabın "Mücadele" başlığını taşıyan yedinci bölümünde Meclisin, dışarıdan gelen istilacılar ile olduğu gibi İstanbul'daki idare ile verilen bir mücadele olduğu vurgulanır.
"Bazı Yüzler" başlıklı sekizinci bölüm, Mustafa Kemal Paşa'nın Büyük Meclisi idaredeki başarısını ortaya koyar.
Ağaoğlu, kitabın "Büyük Meclis Dağılıyor” başlıklı son bölümünde Milli Mücadele'nin öncüsü şu yedi kişi tanıtmıştır: Mustafa Kemal, Fevzi Çakmak, Kazım Karabekir, Hüseyin Rauf Bey, Ali Fuat Paşa, Mahmut Celal Bayar ve Refik Koraltan.
Kara Ahmed Paşa
Hayatı
Arnavut asıllıdır. "Ahmed Paşa Külliyesi" vakfiyesinde babasının adı "Abdülmuîn" olarak verilmiştir. Devşirme sistemi kapsamında İstanbul'a geldi ve Enderun'da yetişti. "Kapıcıbaşı" rütbesiyle Enderun'dan mezun oldu. Mezuniyetinin ardından önce "kapıcıbaşı", ardından 1534'te "yeniçeri ağası" olarak tayin edildi. Yeniceri agaligina atanma tarihi tartismalidir. Bu tarih "Sicill-i Osmani'de bu 1530, "Osmanlılar Ansiklopedisi".nde 1521 olarak verilmiştir. Emecen TDV Islam Ansiklopedisi'nde  Irakeyn Seferi’nde Bağdat önlerine gelindiğinde Kasım 1534'te yeniceri agasi olduğunu iddia etmektedir. 1537'de "Korfu Seferi"ne yeniceri agasi olarak katılmıştır. 1538'de "Bugdan Seferi"'nde de yeniceri agasi olarak Kirim Hani'nin ordusu yanında harekat yapmıştır..
1541'de Sadrazam Lütfi Pasa'nin azledilmesinden sonra Rumeli Beylerbeyliğine gönderildi  .. Ayni yıl Rumeli Beylerbeyi olarak bir Avusturya ordusu tarafından kusatilmis olan Peşte'yi  kusatmadan kurtarmak için yapılan "Macaristan Seferi";ne katildi. Peste kusatmadan kurtarildiktan sonra Valpo ve Siklós kalelerini elegecirmede büyük rol oynadi. Takiben Estergon Kalesi ve İstolni-Belgrad Kalesi'nin 22 Haziran - 4 Eylül 1543'te. kusatilip fethedilmelerinde hazır bulundu. Bu harekatta gösterdiği üstün basari nedeniyle  ucuncu vezirlik unvani verildi.
1548 yılında I. Selim'in kızı Fatma Sultan ile evlenmesinin ardından ikinci vezirlik unvani verildi. O yıl padisah Kanuni Sultan Suleyman Safavi Sah Tahmap'in kardeşi olan Elkas Mirza’nın Osmanlılara siginmasini fırsat bilip Safavi İran ile harbe karar verdi. Ikinci vezir Kara Ahmed Pasa Iran serdarligi gorevine getirildi. Padisah ve ordu 29 Mart 1548 günü İstanbul’dan hareket etti. Serdar olan Kara Ahmed Pasa önden yeniçeri ve sipahilerle hareket ederek Erzincan’a Safavi Şah Tahmasb’ın üzerine yürüdü. Burada Şah Tahmasb’ın geri çekildiği haberi geldi. Kara Ahmed Pasa emrindeki gucler ile Safavilerin geride kalan ordusu arasinda Kemah, Erzincan'da yapilan muharebede Kara Ahmed Pasa ordusu büyük bir galibiyet kazandı. Ana Osmanlı ordusu Hoy'a varinca Sah Tahmasp Kazvin'e cekildi ve Osmanlı ordusu 27 Temmuz'da Tebriz'i fethetti. Tebriz'de beş gün kalan Sultan daha once kustaiip alinamaya Van kalesi uzerine gecti. Bu kale kusatilip 10 gun suren muhasaradan sonra 25 Ağustos’ 1548'de ele geçirildi, Sultan Suleyman Van'dan Diyarbakır’a, sonra da Halep’e geçti ve 1548/49 kışıni ordusu ile orada geçirdi. 1549 ilkbaharinda askeri kampanya yine basladi. İkinci vezir olan Kara Ahmed Paşa Gürcistan'a sefere gönderildi. Kara Ahmed Pasa bu "Gurcistan Seferi"'nde önce 25 Ağustos 1549'da Erzerum'a gecti. Oradan gectigi Tortum kalesini 2 gun suren kusatmadan sonra 11 Eylul'da eline geçirdi. Takiben Nikhak’ kalesini ve Akçakale’yi aldi. Coruh Nehri vadisinde buluna Kamhis, Peneskerd, Anzov, Pertekre kaleleri fethedildi ve burada yeni bir Osmanlı Sancak beyligi kuruldu. Berakan, Gömge, Perak, Gemele, Samagar, Ahadır kaleleri ve mevkileri fethetti.
1547'de Avuustrya ile imzalanan barış antlaşması bozuldu. 1551'de Rumeli Beylerbeyi Sokullu Mehmed Pasa serdarlığı altında Edel'e bir sefer düzenlendi. Bu seferde başarılı olmakla beraber Temesvar kustamasiz basarisiz oldu ve ordu geri çekildi. Bunun üzerine Kara Ahmed Pasa'ya 1552'de Macaristan serdarlığı verildi. 10 Temmuz 1551'de başlayan ve 19 Ekim 1552 tarihinde sona eren bu Erdel Seferi'nde  Erdel'n kontrol edilmesi hedeflenmisti. Kra Ahmed Pasa önce Temeşvar Kuşatması'ni başlattı. Bu kale Avusturyali Losanczy tarafından savunulmakta idi ve kale gayet mustahkem idi. Kusatma 28 gun surdu ve 26 Temmuz 1552'de kale teslim oldu.
Osmanlı Muhimme Defteri belgeleri arasında Kara Ahmed Pasa'nin İstanbul merkeze gönderdiği iki rapor (ariza) bulunmaktadır. Ilk rapora göre kaleyi ele gecirdikten sonra kaleyi savunmak için diğer kalelerden 750 asker getirip kaleye yerlestirdiğini bildirmektedir. .Bu kalenin bir beylerbeylik merkezi olmasini tavsiye etmektedir. Ikinci raporda ise bu kalenin kusatilmasından önceki ve kustolmasi sirsındaki harekat sırasında 20 kadar kalenin ele gecirildığını ve bunlardan 5 tamesi haric diğer kalelerlerinin yiktirildığını ve sadece Lipova Kalesi'nin tamir edildığı bildirilmektedir. Ayni raporda Temasvar fethindne sonra Solnok kalesi uzerine yurunup bu kalenon ele gecirildığı ve ordunun Eğri Kalesi üzerine harekete geçtiğini bildirmektedir.
Kara Ahmed Paşa, Osmanlı ordusu ile Boğdan Seferi'ne katıldı. 1551'de Sokullu Mehmed Paşa’nın Temeşvar kuşatmasındaki başarısızlığı, Lipova ve Erdel’in kaybedilmesi üzerine Ahmed Paşa, 22 Nisan 1552'de "ikinci vezir" sıfatıyla Boğdan Seferi komutanlığına tayin edildi. Erdel’in yeniden ele geçirilmesinin hedeflendiği bu seferde Temeşvar Kalesi’ni kuşattı. 28 gün süren zorlu bir mücadelenin sonunda 26 Temmuz 1552'de kale teslim alındı.
1553'te Nahcivan Seferi'ne katılmak üzere İstanbul'a döndü.
Kapıkulu bölüğü, Şehzade Mustafa'nın idamından çok etkilendiler ve bunu bir cinayet sanıp eyleme geçtiler. Bunda kabahatlinin Sadrazam Rüstem Paşa olduğunu düşündüler. Bunun haberini hemen alan padişah aynı gün Sadrazam Rüstem Paşa'yı azletti ve damadı olan Rüstem Paşa'yı İstanbul'a geri gönderdi. Böylece 6 Ekim 1553 günü ikinci vezir olan Kara Ahmed Paşa'ya sedaret mühürü verilerek o yeni Sadrazam olarak atandı. 28 Eylül 1555’te Kanuni Sultan Süleyman’ın emri ile boğdurularak idam edildi.
Değerlendirme
Sicil-î Osmanî'de şöyle değerlendirilmiştir: Gazi, gayretli, herkese haddince riayet eder, insaflı bir zat idi.
Eserleri
Topkapı'da kıymetli çinilerle süslü olan cami kendisinin olup vefatından az evvel yaptırmaya başlamış ise de tamamlanmasını görememiştir. Vefatında eksik kalan kısımlara kethudası Hüsrev Bey tarafından tamamlatılmış ve camii 1559/60 yılında ibadete açılmıştır. Kendisi camii yanında gömülüdür.
Popüler kültürdeki yeri
2003 yapımı Hürrem Sultan dizisinde Yıldırım Öcek, 2011 yapımı Muhteşem Yüzyıl dizisinde ise Yetkin Dikinciler tarafından canlandırılmıştır.
Nevşehir'de 2011 Türkiye genel seçimleri
12 Haziran 2011 Genel Seçimleri Nevşehir İli sonuçları;
Piyale Paşa
Piyale Paşa (1515 - 21 Ocak 1578, Kıbrıs), Sultan I. Süleyman ve II. Selim döneminde 14 yıl kaptan-ı derya görevinde bulunmuş ve önemli zaferler kazanmış bir Osmanlı devlet adamı ve komutandır.
Hayatı
Aslen Hırvat'tı. Babası sonradan Müslüman olarak Abdurrahman ismini almıştır. Mohaç Muharebesi'ndan sonra Macaristan'dan devşirilen bir çocuk olarak küçük yaşlarda Enderun'a getirilip burada eğitim görmüştür. 1547'de Kapıcıbaşı olarak saraydan çıkmıştır. Sonra Gelibolu sancak beyi olmuştur.
İsmail Çamaş
İsmail Çamaş (1871, Çamaş, - 12 Mayıs 1954, Çamaş), Türk bürokrat ve siyasetçi. Çamaş Ağaları adıyla bilinen Osmanlı dönemi ayanlarından Hacı Mustafa Ağa'nın oğludur. Mekteb-i Mülkiye'yi bitirdikten sonra, 1898'de Fatsa, 1904’te Zonguldak ilçelerinde kaymakamlık yaptı, daha sonra Canik Mutasarrıf Muavinliği (Canik Valiliği) yapmıştır. Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı’nda Ordu mebusu yoktu ancak Trabzon Mebuslarından olan İsmail Çamaş Bey Fatsa'dan seçilmişti.
Piyale Paşa
Hayatı
1553'te aldığı beylerbeylik ile kaptan-ı derya unvanı verilmiş ve kaptan-ı derya unvanını 1567 yılına kadar korumuştur. 1555 ilkbaharında emrinde olan 60 parça gemiden oluşan bir filo ile ve Turgut Reis'le birlikte Fransa'ya yardımla görevlendirildi. 1556 ilkbaharında Oran'a hücum etti ama şehrin İspanyol valisi Kont Alcaudete, Fas Sultanı Mohammed es-Şeyh ile ittifak yaptı ve Piyale Paşa kaleyi ele geçiremedi. 1557'de yine Turgut Reis'le birlikte Tunus'ta Bizerte'ye bir akın tertip etti ve bu şehir Osmanlılar eline geçti (Bizerte Kuşatması). 1558'de ise Turgut Reis'le birlikte önce Napoli Krallığı kıyılarını, ardından ise Minorka adasını istila etti. Bu başarılarından dolayı Cezayir Beylerbeyi payesi verildi. Sakız ve Cerbe Adası'nı almış, Cezayir'in ele geçirilmesini tamamlamıştır. İspanya, İtalya ve Fransa sahillerinde 67 kadar küçük adayı ele geçirmiştir. İspanya Kralı II. Felipe'nin donanmalarını zayıflatmış ve ünlü kumandanlarını esir almıştır.
İsmail Çamaş
Mebus İsmail Çamaş, Ordu ilinde Osmanlı Meclis-i Mebusanı’ndan başlayarak en uzun süre milletvekilliği yapan isimdir. İsmail Çamaş Ordu iline ve Cumhuriyetin gelişme sürecine doğrudan desteği olan Türkiye Cumhuriyeti'nin temellerini atan siyaset adamlarının başında gelir. Hem Osmanlı İmparatorluğu'nda hem de Türkiye Cumhuriyeti'nde özellikle Fatsa ve Ordu bölgesinin gelişmesi adına büyük çalışmalara imza atmıştır. Fatsa'da bulunan Atatürk İlkokulu, Fatih Camii, Fatsa şehrinin su depolama alanının yerleri yine Mebus İsmail Bey tarafından hibe edilmiştir. Evli ve 4 çocuk babasıdır. Mezarı Çamaş ilçesindeki 18. yy.'da inşa edilen Külekçi camisinin yanındaki tarihi mezarlıkta (Çamaş Ailesine ait) babası Hacı Mustafa Ağanın yanındadır. Mezar taşının üstünde şu dörtlük yer alır;
Piyale Paşa
Hayatı
Osmanlı donanmasının bu başarılarına karşı olarak İspanya, Papalık Devleti, Malta, Napoli Krallığı, Cenova Cumhuriyeti ve Floransa Cumhuriyeti büyük bir ittifak kurarak Cerbe adasına hücum ettiler ve bu adayı ellerine geçirdiler. Piyale Paşa ve Turgut Reis bu müttefikler donanması ile 9-14 Mayıs 1560 tarihinde Tunus'un Cerbe adası açıklarında Cerbe Deniz Muharebesi'ne giriştiler. Piyale Paşa kumandasındaki Osmanlı Donanması, İspanyol kuvvetlerinin başını çektiği Haçlı Donanmasını yenilgiye uğrattı. Osmanlıların önemli bir zafer kazandığı bu muharebede Hristiyanlar ittifakı 60 parça gemi kaybettiler ve 18.000 denizci zayiat verdiler. Bu zayiata giden İspanyol denizcilerinin 600'nun "oficiales" adı verilen gayet iyi eğitim ve tecrübeli gedikli denizci ve 2.400 tüfekçi ("arquebusier") olması bu galibiyetin önemini daha da açığa çıkartmaktadır. Cerbe adası da tekrar Osmanlılar eline geri geçti.
II. Selim'in kızı Gevherhan Sultan'la evlendi. 1564'te İspanya'a ait olan "Peron de Velz" adasını ele geçirdi. 1565'te Malta'nın Kuşatması'nda Turgut Reis ile birlikte görev yaptı. Fakat Turgut Reis'in çatışmalarda vurulması üzerine geri dönmek zorunda kaldı. 1566'da Sakız adasını fethetti. 1568'de kaptan-i deryalık görevi yanında üçüncü vezir oldu. Sonra Lala Mustafa Paşa serdarlığı altında Kıbrıs'ı almak üzere gönderildi. Buradaki başarısından dolayı ikinci vezir payesi verildi.
İsmail Çamaş
Çamaş Ailesi
Çamaş Ailesinin kökleri bölgede 15. yüzyıla kadar dayanmaktadır. 1455 tarihli Tahrir Defterlerinde ailenin bilinen en büyük atası olan uçbeyi Mehmed Çamaş'ın bölgede tımar beyliği yaptığı görülmektedir. Bölgenin isminin de Mehmed Çamaş Beye izafeten Çamaş adıyla anıldığı düşünülmektedir. Osmanlı döneminde toplumda kişiler örneğin Ahmetoğlu Mehmet gibi isimler alırken bölgenin saygın aileleri ise aile büyüklerinin isimlerinin önüne oğlu/evladı anlamına gelen "zade" kelimesi eklenen soyadı yerine geçen unvanlar aldılar. Karahisar-ı Şarki sancağı zeamet beylerinden olan ve Mehmed Çamaş Bey'in yedinci kuşaktan torunu olduğu düşünülen Hacı Ali Ağa 18.yüzyılda bölgede söz sahibiydi. Hacı Ali Ağa'nın yaptırdığı ve Çamaş'ta bulunan Tarihi Külekçi Camii de Osmanlı Arşiv kayıtlarında Karahisar-ı Şarki sancağına tabi Çamaş kazasında kaim Hacı Ali Ağa Camii olarak geçmektedir. Aile ise Hacı Ali Ağa'dan sonra Hacı Aliağazadeler olarak anılmaya başlandı. Hacı Ali Ağa'nın oğlu Hacı Aliağazade Mehmed Ağa kardeşi Hasan Ağa ile birlikte 19. yüzyıl ortalarında bölgenin ayanı olarak geçmekteydi.
Osmanlı idarî yapısının bir gereği olarak taşra yönetiminde “eşraf-ı belde, vücûh-u memleket, âyan, ağavât” gibi kavramlarla ifade edilen bölgenin ileri gelen, sözü dinlenen muteber ailelerinin oynadıkları rol, son yüzyıllarda daha da güçlenmiş ise de, bu kurumun varlığını öteden beri devam ettirdiği bilinmektedir. Ülke genelinde olduğu gibi bölgede de âyan ve ağaların belirli bir gücü olduğu, merkezden yollanan fermanlarda isimlerinin zikredildiği, resmî bürokrasi içerisinde sayıldıkları ve hükûmet işlerinin yürütülmesinde muhatap kabul edildikleri görülmektedir. Yeni anlayış gereğince kaza yöneticilikleri ağalık veya âyanlık yerine müdürlük haline dönüştürüldü. Buralara yine eski hanedan mensupları tayin edildi. İsmail Rahmi Paşa, Tanzimat’ı uygulayabileceğine inandığı kaimmakam ve müdürler ile ilgili atama teklifini 16 Ocak 1848 tarihli bir yazı ile merkeze takdim etti. Hükûmet tarafından bu görevlendirmeler uygun bulunarak onaylandı. Buna göre Hacı Aliağazade Mehmed Ağa, Çamaş ve Aybastı kazalarına müdür olarak atandı. (Hacı Aliağazade Mehmed Ağa, Mebus İsmail Çamaş'ın dedesidir.) Mehmed Ağa, Osmanlı Arşiv belgelerinden anlaşıldığı kadarıyla zaten yakın yetkilerle elli yılı aşkın süredir "bölge hanedanı" ve "ayan" unvanları ile bu görevini sürdürüyordu, bundan sonra da aynı görevi kaza müdürü unvanı ile devam ettirdi. Bunun yanında Mehmed Ağa'nın kardeşi Hacı Aliağazade Hasan Ağa'nın unvanı ise Osmanlı Arşiv belgelerinde Çamaş ve Bolaman kazaları ahali vekili olarak geçmekteydi. Daha sonra ailenin fertlerinden Hacı Aliağazade Abdullah Bey ve Hacı Aliağazade Osman Ağa'nın unvanları Çamaş kazası aşar mültezimi olarak geçmektedir. (Osmanlı Arşiv belgesinde "Hacı Aliağazade Abdullah Bey ve Hacı Aliağazade Osman Ağa, Çamaş kazası ve bağlı on iki karyenin aşairidir." şeklinde bir ibare yer almaktadır.) Bu kişilerden Abdullah Bey, Hacı Aliağazade Hacı Mustafa Ağa'nın oğlu Hacı Aliağazade Mebus İsmail Bey'in kardeşidir. Hacı Aliağazade Osman Ağa ise Hacı Mustafa Ağa'nın kardeşi Hacı Aliağazade Ali Ağa'nın oğludur.
Piyale Paşa
Hayatı
Bu görevde iken Piyale Paşa Kıbrıs' ta 1578 yılında öldü. Kasımpaşa'da kendi yaptırdığı Piyale Paşa Camii'nin yanındaki türbesine gömüldü.
Ali Rıza Soydan
Ali Rıza Soydan (9 Şubat 1956, Niğde - 24 Ekim 2019 ), Türk oyuncu ve yönetmen.
Kariyeri
Kariyerine 1977 yılında Seyahatname adlı dizi ile başlayan Soydan'ın kariyerinde yer aldığı en büyük proje ise 2012 yılında gösterime giren Fetih 1453'tür. Başarılı sanatçı, Sanatçı olunmaz sanatçı doğulur sözünü doğrularcasına daha ilk okul sıralarındayken oyuncu olmayı kafasına koymuş ve ilk okuldan başlayarak bütün okul müsamerelerinin yıldızı olmuştu. Orta okula geldiğinde kendisi gibi tiyatroya meraklı arkadaşlarıyla beraber oluşturduğu amatör tiyatro grubuyla Memleketi Niğde’nin bütün kasabalarında ve köylerinde oyunlar sergiledi.
Halk eğitim merkezleri ve halkevlerinde sürdürdüğü amatör tiyatro faaliyetlerinin ardından 1974 yılında Niğde’ye turneye gelen İstanbul Halk Oyuncuları topluluğuyla turneye çıkarak profesyonel tiyatro yaşamına başladı.
Konservatuvar eğitimini de aldıktan sonra yirmiden fazla oyunda rol aldı ve başarıyla oynadı. Aynı yıl Ankara’da Orhan Erçin Tiyatrosunda çalıştı.
Başarılı oyuncu Tiyatronun Türkiye’de henüz yaygınlaşmaya başladığı ve tiyatro izleme alışkanlığının gelişmediği yıllarda yasaklarla ve bürokrasiyle boğuşarak sefaleti ve yoksulluğu göğüslemek pahasına zor olanı seçerek turne tiyatroculuğu yaptı.
Tiyatro organizasyonu yapan kişilere öncü adı verilir o da o yıllarda bilinen beş tiyatro öncüsünden biri olarak uzun zaman öncülük yaptı.
1975 yılında Ankara’da kurulan Oyuncular Birliği tiyatrosunda 45 kişilik dev bir kadroyla sergilenen Pir Sultan oyununda rol aldı 1976 yılında kurduğu turne tiyatrosuyla iki yıl kadar Anadolu’nun en ücra köşelerini gezdi ve oyunlar sergiledi. 1977 yılında Vasıf Öngören Tiyatrosunda Sezanın iyi insanı oyununda rol aldı.
1980 ihtilalinden sonra koşulları olmadığı için tiyatroyu amatörce sürdürmek kaydıyla uzun zaman reklam sektöründe çalıştı. Kreatif direktörlük, sanat yönetmenliği ve tasarımcılık yaptı. Radyo reklamcılığı ve tv reklamcılığı yaptı. Daha sonra oyunculuk dersleri vermeye başladı. Üniversite ve bazı kurumlarda oyunculuk dersleri verdi.Birçok kurumda genel koordinatörlük ve yöneticilik yaptı. 1994 yılında sahneye koyduğu Duyduk Duymadık Demeyin adlı oyunla yeniden tiyatro yapmayı denedi.
Oyunu iki yıl boyunca İstanbul’da Muammer Karaca Tiyatrosunda,Necip Fazıl Sahnesinde,Odeon sinemasında ve Ankara da Ankara Sanat Tiyatrosu,Yılmaz Güney Sahnesi,Yunus Emre Tiyatrosunda iki yıl boyunca sergiledi.
Daha Sonra menajerlik ve organizatörlükte Yapan Ali Rıza Soydan daha önce piyasadaki istikrarsızlık nedeniyle çok sıcak bakmadığı tv filmlerinde ve dizilerde sektörün genişlemesi ve iş olanağının artması üzerine oyunculuk yapmaya başladı.
Yirmiden fazla dizide ve tv filminde oynadı. Şahin Özer Sanat Eğitim Merkezinde ve Esra film şirketinde Genel koordinatörlük yaptı.
Bekle Sevdiğim ve Yarim elin oldu adlı iki Tv Filminin yapımcılığını üstlendi.
Fetih 1453 filminde Papa rolünü başarıyla oynamıştır. 2009 yılında ülkesinden ayrılarak Belcika'ya iltica etmiș ve Belçika'nın Antwerpen kentinde yaşamını sürdürmüştür.
Ölümü
Ali Rıza Soydan 24 Ekim 2019'da hayatını kaybetti.
Kleine Zeitung
Kleine Zeitung, Avusturya'nın en büyük yerel gazetesidir. Steiermark, Karintiya ve Doğu Tirol'de yayınlanır. 1904 yılında kurulan gazetenin redaksiyon merkezi Graz'dır. 306.763 tirajı bulunan gazete her gün yaklaşık 800.000 okura ulaşır. Gazetenin yayının ağırlık noktası, yayın yapılan bölgelerdeki günlük haberler ve yerel politikadır. Graz ve Klagenfurt'ta bulunan ana redaksiyonlarının yanı sıra gazetenin Karintiya ve Steiermark'ın bütün illerinde bölgesel redaksiyon büroları bulunur. Ortaklık sözleşmesi nedeniyle gazetede yayınlanan birçok makale aynı zamanda Neue Voralberger Tageszeitung ve Neue Zeitung für Tirol gazetelerinde de yayınlanır.
Kleine Zeitung, Avusturya Basın Ajansı'nın (APA) bir ortağıdır.
Dış bağlantılar
Kleine Zeitung İnternet Sitesi
Cloonee ve Inchiquin Loughs, Uragh Wood
; İrlanda'nın Munster İli, Kerry Kontluğu idari sınırları içerisindeki Tuosist kentinde, gölleri ve okyanusal meşe orman alanını da içeren Natura 2000 bölgesidir.
Uragh Wood, 1982 yılından beri doğa koruma alanı olarak korunmaktadır. Ormanlık alanı, gölleri ve çevresini koruyan özel bir koruma alanı belirlenmiştir. Bölgedeki dört ana göl; Tuz Gölü, Aşağı Cloonee Gölü, Yukarı Cloonee Gölü ve Gleninchaquin Gölü'dür. Bu bölge, ender görülen türler olan Kerry Sümüklüböceği ve Küçük nalburunlu yarasa'nın bulunduğu alanlardan biridir.
Deco
Anderson Luís de Souza (d. 27 Ağustos 1977), ya da bilinen adıyla Deco, orta saha oyuncusu olarak oynamış Brezilya doğumlu Portekizli profesyonel eski futbolcudur.
Kariyeri
Brezilya'nın, São Bernardo do Campo kentinde doğdu. Futbol kariyerine Sau Paulo şehrinin Nacional Atlético Clube takımında başladı. Burada Corinthians takımı tarafından beğenilen oyuncu kariyerine bu takımda devam etti. 1997 senesinde Portekiz'e gelen futbolcu SL Benfica tarafından transfer edildi ve FC Alverca'ya 1 seneliğine kiraya verildi. Burada futbolu ile beğeni toplayan yıldız 1998 - 1999 sezonunda SC Salgueiros'a takas edildi. Sezon sonunda artan performansı ile FC Porto'ya transfer oldu.
Teknik Direktörü Jose Mourinho'nun da desteğiyle yeteneklerini geliştirdi ve 2004'e kadar kaldığı bu kulüpte kendini Avrupa'ya tanıtma imkânı buldu. Euro 2004 Finallerinden sonra 6 Temmuz 2004'te FC Barcelona ile 12 milyon Euro'ya anlaştı. Ardından Chelsea 'ye transfer olan Deco 2 sezon oynadıktan sonra 2010-2011 yaz transfer döneminde Fluminense'ye transfer oldu.
Deco; 2 Şampiyonlar ligi kupası, 1 UEFA kupası kaldırdı. 2010 FIFA Dünya Kupası'ndan sonra millî takımı bırakmıştır.
Deco; 26 Ağustos 2013'te Fluminense kulübünde futbolu bırakmıştır.
Başarıları
FA Cup 2008-2009,
UEFA Şampiyonlar Ligi 2005-06,
La Liga 2005-06,
Supercopa de España 2005-06,
La Liga 2004-05
UEFA Şampiyonlar Ligi 2003-04,
UEFA Kupası 2002-03,
Portekiz Ligi 2002-03,
Portekiz Kupası 2002-03,
Portekiz Süper Kupası 2002-03,
Portekiz Kupası 2000-01,
Portekiz Süper Kupası 2000-01,
Portekiz Kupası 1999-00,
Portekiz Ligi 1998-99,
Portekiz Süper Kupası 1998-99
Euro 2004 Finalist
Euro 2008 Çeyrek Final
2003-04 Gümüş Top
UEFA Şampiyonlar Ligi MVP 2003-04,
UEFA Şampiyonlar Ligi En İyi Orta Saha 2003-04
UEFA Şampiyonlar Ligi asist krallığı: 2003-04 (Jérôme Rothen ile birlikte)
Wuwei
Wuwei, Çin'in Gansu eyaletinde bulunan bir il düzeyi şehirdir. Şehir, güneydoğuda eyalet merkezi Lanzhou ve Baiyin, batıda Jinchang ve Zhangye il düzeyi şehirleri ile kuzeyde İç Moğolistan Özerk Bölgesi ve güneyde Qinghai eyaleti ile komşudur. Yüzölçümü 33,249 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 1,815,059'dur.
İdari bölümler
Wuwei şehri, bir semt, iki ilçe ve bir özerk ilçeye ayrılmaktadır.
JMSN
Christian Berishaj, daha çok JMSN (Jameson) sahne adıyla tanınan Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve prodüktör. İlk albümü Priscilla'yı 2012 yılında çıkardı. Albümdeki her şarkının sözleri ve prodüktörlüğü ve daha sonraları kliplerinin yönetmenliğini de yapmıştır.
Megakaryosit
Megakaryosit, trombosit üretiminden sorumlu kemik iliği hücresidir. Tipik bir eritrositten (alyuvar) 10-15 kat daha büyük olabilir. Fakat kemik iliği hücrelerinin %1'inden daha azını oluşturur. Megakaryositin hücre çekirdeği büyük ve lobludur (bölümlü). Bu nedenle ışık mikroskobu altında birden çok çekirdek varmış gibi gözükebilir.
Megakaryositin gelişim evreleri şöyledir: CFU-Me (Pluripotent hemopoetik hücre veya hemositoblast) -> megakaryoblast -> promegakaryosit -> megakaryosit.
İran Halkın Fedaileri Örgütü (Çoğunluk)
Halkın Fedaileri (Persçe: سازمان چريکهای فدايي خلق ايران Sezman Fedaiyan Halg İran (Ekseriyet)) Pehlevi rejimine karşı 1971 yılında İran'da kurulmuş Marksist-Leninist örgüt. Grup Şah Muhammed Rıza Pehlevi hükûmetini devirmek amacıyla kuruldu ve 1979 devriminden sonra İran İslam Cumhuriyeti'ni devirmek için mücadelesine devam etti.
Örgüt, daha küçük olan iki grubun, Cezani-Zarifi grubuyla, Ahmadzadeh-Puyan-Meftahi grubunun birleşmesi sonucu ortaya çıktı. Jazani-Zarifi grubunun üyeleri eski Tudeh Partisi gençlik örgütü üyelerinden oluşuyordu. Ahmadzadeh-Puyan-Meftahi grubunun üyeleri ise ağırlıklı olarak Ulusal Cephe ve bağlı örgütlerden geliyorlardı. Kısa süre sonra Jazani grubu Gilan bölgesi ormanlarında gerilla savaşımı başlattı. Gerilla grubunun yakalanması ve üyelerinin öldürülmesinin ardından iki grup resmen birleşti ve İran Halkın Fedaileri Gerillaları Örgütü ortaya çıktı.
Örgütün ilk toplantısı Bijan Cezani ve izleyicileri tarafından 1963 yılında gerçekleştirildi. İran'daki güçlü amerikan etkisinin ve ilerici muhaliflere karşı yürütülen baskının barışçıl eylem yöntemlerini tamamen işlevsiz kıldığı sonucuna ulaştılar.
Silahlı mücadele bu nedenle kurtuluş için tek yol olarak görülüyordu. 1971-1979 arasındaki dönemde, Fedaian hareketi Şah rejiminin muazzam bir baskısıyla karşılaştı. Yaklaşık 300 Fedaian üyesi rejim tarafından öldürüldü. Bu dönemde örgütün liderlerinin büyük bölümü yakalandı ve öldürüldü.
İHFGÖ (İran Halkın Fedaileri Gerillaları Örgütü) birçok iç bölünme yaşadı. 1979'da Eşref Dehgani İHFGÖ'yi gerilla savaşı çizgisinden sapmakla şuçlayarak terk etti ve İran Halkın Fedaileri Gerillaları'nı kurdu. Aynı yıl eski İHFGÖ kadroları İran Devrimci İşçiler Örgütü'nü kurdular.
İHFÖG, 1980 yılında İHFGÖ (Çoğunluk) ve İHFGÖ (Azınlık) olarak ikiye bölündü. Asıl örgütten ayrılan İHFGÖ (Azınlık) daha radikal bir çizgi izledi. 1981 1 Mayıs'ında binlerce İHFGÖ (Çoğunluk) destekçisi Tahran'da toplandı. Örgüt gerilla savaşı yürütmeyi durdurduğunu açıkladı ve İran Halkın Fedaileri Örgütü (Çoğunluk) ismini aldı.
1980'lerin başlarında Çoğunluk grubu yarı-açık politik etkinlik sürdürdü. Kar adlı yayın organı 100 000 dolayında tiraja sahipti. Grup yeni hükûmetin bazı konumlarını destekledi, anti-emperyalist söylem ve Irak'a karşı savaş çabaları gibi. Bununla birlikte, aynı dönemde Çoğunluk kadrolarının önemli bir bölümü İran hapishanelerinde tutuluyordu.
1983 yılında Çoğunluk grubu İslami hükûmet tarafından tasfiye edildi. Binlerce kadrosu hapse atıldı, birçoğu yargılanmadan infaz edildiler.
1988-1990 arasında İHFÖ (Çoğunluk) bir iç değerlendirme ve önceki konumlarının özeleştirisi dönemi geçirdi.
Günümüzde bu örgüt cumhuriyetçi ve laik partiler arasında bir birlik kurmaya çalışmaktadır.
Avrupa Parlamento'sunda 23 Ekim 2007'de Avrupalı temsilcilerin de katıldığı bir toplantı gerçekleştirmiştir.
Bizans Yunanistanı
Bizans Yunanistanı tarihi başlıca Doğu Roma ya da Bizans İmparatorluğu ile örtüşür.
Roma Yunanistanı
Yunan yarımadası, MÖ 146 tarihinde bir Roma protectorate oldu ve Ege Adaları, MÖ 133 tarihinde bu bölgeye eklendi. Atina ve diğer Yunan şehirleri MÖ 88 tarihinde isyan ettiler ve yarımada Roma generali Sulla tarafından sert bir şekilde bastırıldı. Roma iç savaşı, Augustus yarımadayı MÖ 27 tarihinde Achaea vilayeti olarak düzenlediği zamana kadar, ülkeyi harap etti.
Yunanistan, Roma İmparatorluğu'nun tipik bir doğu vilayetiydi. Romalılar, oraya sömürgeciler gönderdiler ve özellikle Atina'nın Agorası olmak üzere Diğerlerinin yanında Marcus Vipsanius Agrippa'nın Agrippeia'sı, Titus Flavius Pantaenus'un kütüphanesi, ve Rüzgarların Kulesi gibi yeni binalar yaptılar. Romalılar Yunan kültürüne saygılı, Yunanlar da genellikle Roma'ya sadıktılar.
Roma İmparatorluğu yönetiminde Yunanistan'da hayat öncesiyle aynıydı ve Yunanca Doğu'da lingua franca olmaya devam edip, imparatorluğun en önemli parçası oldu. Roma kültürü, klasik Yunan kültüründe çok yoğun etkilendi (bakınız Greko-Romen), Horatius Graecia capta ferum victorem cepit (Tercümesi: "Esir Yunanistan, kaba fatihini esir aldı") söylemiştir. Homeros'un destanları Vergilius'ın Aeneis'ine esin kaynağı olurken, Lucius Annaeus Seneca gibi yazarlar Yunan tarzında yazarlarken Afrikalı Scipio, Jül Sezar ve Marcus Aurelius çalışmalarını Yunanca derlemişlerdir.
Bu dönem boyunca, Galen ve Şamlı Apollodorus gibi Yunan aydınlar, sürekli Roma'ya getirildiler. Roma şehrinin içinde, özellikle filozoflar olmak üzere Romalı seçkinler ile alt sınıflarda ise denizci ve tüccarlar gibi çalışan sınıf Yunanca konuşuyorlardı. Roma İmparatoru Neron 66 yılında Yunanistan'ı ziyaret etti ve Yunan olmayan katılımcılara aleyhindeki kurallara rağmen Olimpiyat Oyunları düzenledi. Doğal olarak her yarışmada zafer ile onurlandırıldı ve Flamininus'un 200 yıldan fazla zaman önce yaptığı gibi 67 yılında Korint'te gerçekleşen İstmiya Oyunları'nda Yunanların özgürlüğünü ilan etti.
Hadrianus da özellikle Yunanları severdi; imparator olmadan önce Atina Arkhon'u olarak görev yapmıştı. Ayrıca kendi adı ile anılan kemer ile inşa ettirmişti orada ve Yunan sevgilisi Antinous vardı.
Aynı zamanda, Yunanistan ve Doğu Roma'nın çoğu Hristiyanlık etkisine girdi. Havari Pavlus, Korint ve Atina'da vaaz verdi ve Yunanistan kısa sürede imparatorluğun en yüksek Hristiyanlaşmış bölgelerinden biri oldu.