cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bernal Díaz del Castillo
Bernal Díaz del Castillo (1496 – 1584), İspanyol konkistador ve sonraki dönem Guatemala sömürge valisi. Dönemi özellikle sıradan askerin gözünden çok iyi anlatan Historia Verdadera de la Conquista de la Nueva España adlı eserin yazarıdır.
Gençliği
1496 yılında İspanya'daki Medina del Campo'da doğmuştur. Yoksul bir ailenin çocuğuydu ve çok az eğitim görme şansı buldu. Buna rağmen okuması yazması olduğu bilinir. Şansını denemek adına Yeni Dünya'ya giden seferlere katılmaya karar verir. 1514 yılında Pedrarias Dávila komutasındaki seferle Tierra Firme bölgesine ulaşır. Burada iki yıl geçirmesine rağmen umduğunu bulamaz. Kolonicilerin çoğu salgın hastalıklara yakalanarak ölürken, sömürge topraklarında siyasi belirsizlik ve huzursuzluk havası da hakimdir.
Yucatan seferi
Bernal daha sonra Küba'ya geçer. Burada kurulan encomienda sistemi uyarınca kendisine belirli bir sayıda yerli köle işçi ve toprak sözü verilir. Ancak verilen sözler yerine getirilmeyince kendisi gibi 110 yerleşimciyle beraber yeni topraklar fethetmek için sefere çıkmaya karar verir. 1517 yılında durumundan memnun olmayan çok sayıda İspanyolla beraber zengin Kübalı toprak sahibi Francisco Hernández de Córdoba öncülüğünde gemilerle 21 günde Yucatán'a geçerler. Bernal'ın anlatımına göre 4 Mart 1517 günü İspanyollar yerlilerle temas ederler. Geniş ahşap kanolarıyla gelen küçük bir grup İspanyolları köylerine davet eder. Gemide inen İspanyollar pusuya düşürülse de geri çekilmeyi başarırlar. Pusu sırasında 15 yerli öldürülürken, 15 İspanyol yaralanır. Bu yaralılardan 2 tanesi çok geçmeden hayatını kaybeder. Bölgeden ayrılan İspanyollar esir ettikleri 2 yerliyi sonraki seferlerde tercüman olarak kullanmak üzere alıkoyarlar. Susuzluktan neredeyse ölecek konuma gelen İspanyollar Florida bölgesine giderler. Su arayışı sırasında yine yerli halkın saldırısına maruz kalırlar. 22 yerli öldürülürken 1 İspanyol Florida yerlilerine esir düşer. Su ihtiyaçlarını karşılayıp geri çekilen İspanyollar Küba'ya çoğu ağır yaralı olarak döner. Başta kaptan Francisco Hernández de Córdoba olmak üzere çoğu kısa süre sonra hayatını kaybeder. Bernal buna rağmen yeni fethedilen topraklara olan ilgisini kaybetmez. 1518 yılı Nisan ayında Yucatán sahillerine kaptan Juan de Grijalva tarafından idare edilen seferle döner. Küba'ya döndüğünde bu kez Hernán Cortés komutasındaki sefere gönüllü yazılır.
Meksika'nın fethi
Bernal bu üçüncü seferinde Meksika'da Azteklere karşı yapılan askerî harekâta dahil oldu. Bu dönemde artık deneyimli bir konkistador sayılmaktaydı. Harekât sırasında asker arkadaşlarıyla sürekli olarak deneyimlerini paylaşan Bernal daha sonra kaleme aldığı Historia verdadera de la conquista de la Nueva España eserinin temelini oluşturmuştur. Eserde katıldığı 119 muharebeyi anlatan Bernal 1521 yılında Azteklerin kesin mağlubiyetine giden süreci detaylı şekilde anlatır. Eserde ayrıca bölgede yaşayan yerli halklar da betimlenmiştir. Kültürleri, dinî törenleri, sanat eserleri ve entelektüel birikimleri ayrıntılı şekilde anlatılır. Bunun yanı sıra Aztek uygarlığının kent ve toplumsal yapısına dair bu ilk elden iletilen aktarımlar Kolomb öncesi Amerika halklarının tanınması için paha biçilmez veriler sunar. Bernal İspanyollar arasındaki siyasi ayrımlara da değinir.
Valilik dönemi ve sonrası
Başarılı seferin ardından hizmetlerinin karşılığı olarak Bernal, Hernan Cortés tarafından 1522 yılında bir encomieda ile ödüllendirilir. Bundan sonra da çeşitli ödüller almıştır. 1541 yılında, önceden İspanya'ya giderek onaylattırdığı valilik görevine başlar. Günümüzde Antigua sınırları içindeki Santiago de los Caballeros de Guatemala bölgesinin sömürge valisi olur.
1568 yılında tamamlanan eseri Historia verdadera de la conquista de la Nueva España içinde anlatılan olaylar neredeyse elli yıl sonra yeniden gündeme gelir. Bu dönemde İspanya Kralı ve aynı zamanda Kutsal Roma Cermen İmparatoru V. Karl'a hizmetlerini anlatarak devlet yardımı talebinde bulunur. Bernal'ın yazdığı eser Hernán Cortés mirasçılarınca tutulan yazar Francisco López de Gómara tarafından yazılan 1552 tarihli resmî tarih yazımına karşı çıkar. Eserin adındaki Historia verdadera yaşanan olayların çarpıtıldığını ima etmektedir. Buna göre Cortés'in eserinde adı geçen kişilerin bazıları sefere bile katılmamıştır. Bernal ayrıca Juan Ginés de Sepúlveda'nın yanınlanmış olan eserine atıfta bulunarak Meksika topraklarının fethini haklı çıkartmaya çalışır. Bernal'in klasik eğitim almamış ve eserde öznel değerlendirmeler olmasına rağmen yaşanan trajik olayları ilk elden anlatması adına özgün bir başyapıttır.
1584 yılında hayatını kaybeden Bernal eserinin yayınlandığını göremez. Eserin geliştirilmiş ve düzeltilmiş Guatemala'daki kopyası İspanya'ya yollanmış ve 1632 yılında basılmıştır. Eserin yayından önce editörlüğünü rahipler Alonso de Remón ve Gabriel Adarzo y Santander yapmıştır.
Optik karakter tanıma
Optik Karakter Tanıma ya da kısaca OKT (İngilizce: ', kısaca '), bilgisayar ortamında bulunmayan yazılı dokümanların özel tarayıcılar veya normal olarak taranmış resimlerinin FineReader ve OmniPage gibi bazı özel programlar arayıcılığıyla bilgisayar ortamına düzenlenebilecek sayısal halde aktarılmasıdır. Okunmuş resim veya doküman metin dosyası olarak saklanabilir.
Uygulamalarından biri otomatik plaka tanımadır. Yoldan geçen araçların plaka fotoğrafları çekilir ve anında OKT uygulamasından geçirilerek sisteme girilir.
Anna Komnini Angelina
Anna Komnini Angelina ya da Comnena Angelina (c. 1176 - 1212) İznik İmparatoriçesidir. Bizans İmparatoru III. Aleksios ile Efrosin Dukena Kamatera'nın kızıdır.
Hayatı
İlk evliliği İmparator I. Manuil'un büyük yeğeni sebastokratōr İsaakios Komnenos ile yapmıştır. Çiftin tek kızları, Theodora Angelina olmuştur. Kısa bir süre sonra 1195 yılında babası imparator olmuştur. İsaakios Komnenos, Ulah-Bulgar Ayaklanması'nda savaşmak için ayrılmıştır. Esir düşmüş, rakip Bulgar ve Ulah hizipleri arasında piyon olmuş, esirken ölmüştür.
İkinci evliliği, sonradan İznik imparatoru olacak Theodoros Laskaris ile evlenmiştir. Evliliği, 1200 başlarında Aleksios Palaiologos ile evlenen kızkardeşi İrini ile çifte düğün ile kutlanmıştır.
Çocukları
Anna and Theodoros çiftinin üç kızları ve gençken ölen iki oğulları olmuştur:
Peugeot Type 105
Peugeot Type 105, Fransız otomobil üreticisi Peugeot tarafından, 1908 ile 1909 yıllarında Lille fabrikasında üretilen bir otomobil modelidir. Otomobil iki yıldan az bir sürede toplam 23 adet üretildi.
Aracın ön kısmında konumlandırılan, altı silindirli dört zamanlı motor 11.1 litrelik bir deplasmana sahipti ve bir tahrik zinciri vasıtasıyla arka tekerleklere maksimum arasında güç iletiliyordu.
105 A ve 105 B olmak üzere iki modeli mevcuttu. 105 A modeli ve 105 B modeli ise  dingil mesafesine sahipti. Uzunluğu ise idi.
Sechium edule
Sechium edule Sechium cinsine bir türdür.
Sultan II. Bayezid Külliyesi Sağlık Müzesi
"Sultan II. Bayezıd Külliyesi Sağlık Müzesi", "Edirne Sağlık Müzesi", Edirne'de, İkinci Beyazıt Külliyesi'nin Darüşşifa ve Tıp medresesi yapıları içinde hizmet veren, Trakya Üniversitesi bünyesindeki müze.
Müzede, hekimliğin gelişmesi ve değişik sağlık hizmetleri hakkında geniş bilgiler içeren pavyonlar bulunur. Şehrin turizm hayatına önemli bir katkısı vardır, Selimiye Camii’nin ardından Edirne’de en çok ziyaret edilen ikinci mekândır. 2018 yılında 270 bin 669 kişi tarafından ziyaret edildi.
2004 yılında Avrupa Konseyi Avrupa Müze Ödülünü, 2007 yılında ise Avrupa Kültür Mirası - Mükemmellik Kulübü En yi Sunum Ödülünü kazanmıştır.
Darüşşifa ve Tıp Medresesi hakkında
Darüşşifa ve bitişiğindeki Tıp Medresesi, II. Beyazıt'in 1484 yılında Akkirman seferlerinden elde ettiği ganimet gelirleri ile 1484-1488 yılları arasında yaptırılan külliyenin birer parçasıydı. Darüşşifa'da tedavi hizmeti ücretsiz verilmekteydi. Medresede okuyan öğrenciler, darüşşifadaki uzman hekimler yanında yetiştirilmekteydi.
1850’li yıllardan sonra darüşşifa, sadece ruh hastalarının tecrit edildiği bakımsız bir kurum haline geldi. 1877-1878 Osmanlı - Rus Savaşı’nde Edirne işgale uğradığında içindeki hastalar İstanbul’a gönderildi. 1896 yılında şifahane onarım gördü ve bir süre daha ruh hastalarının tecrit edilmesinde kullanıldı. 1916’ya kadar hizmet vermeyi sürdürdü.
Darüşşifanın, Trakya Üniversitesi bünyesinde Sağlık Müzesi’ne dönüştürülmesi çalışmaları 1993 yılında başladı. Ruh Hastalarını Readaptasyon Derneği'nin katkılarıyla 2000 yılında Şifahane kısmı, Psikiyatri Tarihi Bölümü olarak düzenlenmiştir Tıp Medresesi, Uluslararası Rotary 2420. Bölge Guvarnörlüğü işbirliği ile müzenin bir parçası olarak düzenlenerek 2008 yılında hizmete girdi. Bu bölümde, 15. Yüzyıl tıp eğitimi mankenlerle canlandırılmaktadır.
Müzeyi oluşturan yapılardan darüşşifa, iki avlu ve şifahane olmak üzere üç bölümden oluşur:
Tıp Medresesi, 18 öğrenci odası, bir dershane ve bunların açıldığı bir orta avludan oluşur. Bu bölüm bekçi odası, öğrenci odaları, uygulamalı eğitim odası, müderris odası, dershane ve kütüphane olarak mankenlerle canlandırılmıştır.
Victoria Wood
Victoria Wood CBE, (19 Mayıs 1953; Prestwich, Lancashire - 20 Nisan 2016; Londra), İngiliz oyuncu, komedyen, şarkıcı, senarist, şarkı sözü yazarı ve yönetmendir.
Aleksandr Belyayev
Aleksandr Romanoviç Belyayev (16 Mart 1884 - 6 Ocak 1942), Sovyet-Rus bilimkurgu yazarıdır.
1920'ler ve 1930'lardaki çalışmaları, onu Rus bilimkurgusunda genellikle "Rusya'nın Jules Verne'i" olarak anılan oldukça saygın bir figür yaptı. Belyayev'in en iyi bilinen kitapları arasında Profesör Dowell'in Başı (Profesör Dowell's Head), Su Adamı (Amphibian Man), Hava Adamı Ariel (Ariel) ve The Air Seller sayılabilir.
Aleksandr Belyayev, Smolensk'te bir Ortodoks rahip ailesinde doğdu. Babası, diğer iki çocuğunu kaybettikten sonra (Aleksandr'ın kız kardeşi Nina, çocukken sarkomdan öldü ve veterinerlik öğrencisi olan kardeşi Vasili, bir tekne gezisi sırasında boğuldu), ondan aile geleneğini sürdürmesini istedi ve Aleksandr'ı Smolensk ilahiyat okuluna kaydettirdi. Belyayev ise kendini pek dindar hissetmiyordu ve hatta ilahiyat okulunda gittikçe ateist oldu. Mezun olduktan sonra yeminini etmedi ve bir hukuk fakültesine kaydoldu. Hukuk okurken babası öldü ve Belyayev de bu süreçte tiyatro dersleri vererek ve yazılar yazarak annesine ve diğer aile üyelerine destek olmak zorunda kaldı.
1906'da okuldan mezun olduktan sonra Belyayev avukat oldu ve iyi de bir üne kavuştu. Bu dönemde mali durumu da önemli ölçüde düzeldi ve her başarılı davadan sonra tatil için dünyayı kapsamlı bir şekilde dolaştı. Bu süre zarfında küçük çapta da olsa yazmaya devam etti. Sonunda edebiyat, ona giderek daha çekici geldi ve 1914'te edebi arayışlarına konsantre olmak için avukatlık yapmayı bıraktı.
30 yaşında tüberküloza yakalandı. Tedavi başarısız oldu; enfeksiyon omurgasına yayıldı ve bacaklarının felç olmasına neden oldu. Karısı, felçli bir eşle ilgilenmek yerine onu terk etti. Doğru tedaviyi bulmak için annesi ve yaşlı dadısıyla birlikte Yalta'ya taşındı. Nekahet döneminde, Jules Verne, H. G. Wells ve Konstantin Tsiolkovski'nin eserlerini okudu ve hastane yatağında şiir yazmaya başladı.
1922'de hastalığı yendi ve Yalta'da iş bulmaya çalıştı. Kısa bir süre polis müfettişi olarak görev yaptı, kütüphanecilik gibi farklı işleri de denedi, ancak hayat şartları zorlayıcı olmaya başlayınca 1923'te Moskova'ya taşındı ve çeşitli Sovyet örgütlerinde hukuksal danışman olarak çalışmaya başladı.
Aynı dönemde edebi faaliyetlerine de ciddi olarak eğilen Belyayev, bilimkurgu romanları yazarı olarak eser üretmeye başladı. 1925'te ilk romanı Professor Dowell's Head'i (Голова Профессора Доуэля) yayınlandı. 1931'den itibaren karısı ve en büyük kızıyla birlikte Leningrad'da yaşamaya başladı. En küçük kızı 1930'da henüz altı yaşında iken menenjitten öldü. 1934'te SSCB'yi ziyaret eden H. G. Wells ile Leningrad'da tanıştı.
Belyayev hayatının son yıllarında, eski adıyla Tsarskoye Selo olan Puşkino'nun Leningrad banliyösünde yaşadı. II. Dünya Savaşı sırasında Almanya'nın Sovyetler Birliği'ni işgalinin başlangıcında, daha yeni geçirdiği bir ameliyattan sonra iyileşme sürecinde olduğu için kentten tahliyeyi reddetti.
Belyayev, 1942'de Naziler tarafından işgal edilen Sovyet kasabası Puşkino'da açlıktan öldü. Mezarının tam yeri bilinmiyor. Cenazesinin defnedildiği varsayılan Puşkin kasabasının Kazanskoe mezarlığındaki toplu mezarın üzerine bir anıt taşı yerleştirildi.
Karısı ve kızı ise hayatta kaldı ve Volksdeutsche olarak kaydedildi (Belyayev'in karısının annesi İsveç kökenliydi). Savaşın sonuna doğru Naziler tarafından Polonya'ya götürüldüler. Bu nedenle, savaştan sonra Sovyetler onlara işbirlikçi olarak davrandı: Barnaul'a (Batı Sibirya) sürgün edildiler ve orada 11 yıl yaşadılar.
1964 yılına kadar yürürlükte olan Sovyet telif hakkı yasasına göre, Belyayev'in eserleri ölümünden 15 yıl sonra kamu malı oldu. Sovyet sonrası dönemde, yeniden düzenlenen Rusya'nın 1993 telif hakkı yasası, yazarın ölümünden sonra 50 yıl boyunca eserlerine telif hakkı koruması sağladı. 2004 yılında Rusya Medeni Kanunu'nun IV. Kısmının kabul edilmesiyle, telif hakkı koruması yazarın ölümünden sonra 70 yıla ve II.Dünya Savaşında doğu cephede gerçekleşen Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında çalışan veya savaşan yazarlar için ilaveten 4 yıl daha uzatıldı. Tüm bunlar, Belyayev'in eserlerinin telif hakkıyla korunup korunmadığı ve ne kadar süreyle korunduğu konusunda kafa karışıklığına neden oldu.
2008 yılında Terra yayıncılık şirketi, Belyayev'in eserlerini varislerinden basmak için münhasır haklar aldı ve bu münhasır hakları ihlal ettikleri için Astrel ve AST-Moskva yayın şirketlerine (AST'nin her ikisi de) dava açtı. Moskova Tahkim Mahkemesi, Terra yayıncılık lehine karar vererek 7,5 milyar ruble tazminata hükmetti ve Astrel'in "yasadışı yayınlanmış" olduğu eserleri dağıtmasını yasakladı. Ancak temyiz mahkemesi, hükmedilen tazminatların haksız hesaplandığını tespit ederek kararı reddetti. Daha sonraki temyizde, bir federal tahkim mahkemesi, Belyayev'in eserlerinin 1 Ocak 1993'te kamu malı olduğuna ve telif hakkı korumasından hiçbir şekilde yararlanamayacağına karar verdi. 2010 yılında, bir Krasnodar temyiz kurulu, Belyayev'in çalışmalarının kamu malı olduğuna hükmetti. Son olarak, 2011'de Rusya Yüksek Tahkim Mahkemesi, Belyayev'in eserlerinin Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasındaki faaliyetleri nedeniyle 1 Ocak 2017'ye kadar telif hakkıyla korunduğuna karar verdi ve davayı yeniden yargılanmak üzere alt mahkemelere geri gönderdi.
Batı Azerbaycan (eyalet)
Batı Azerbaycan, (Farsça: استان آذربایجان غربی, okunuşu: Ostan-e Āzarbāijān-e Gharbī), İran'ın 31 eyaletinden birisidir. Ülkenin kuzeybatısında bulunan eyaletin batısında Türkiye ve Irak, kuzeyinde Nahçıvan, doğusunda Doğu Azerbaycan ile Zencan, güneyinde ise Kürdistan eyaleti bulunur.
Tarihi
Azerbaycan hanlıklarından Urmiye Hanlığı'na 1797 yılına kadar başkentlik yapmıştır.
Etnik yapı
Eyaletin nüfusu ağırlıklı olarak Azeriler'den , kısmen Kürtler'den oluşur.
Eyalet genelinde Azerice ve Kürtçe, en büyük şehri olan Urmiye'de ise ilave olarak Farsça, Ermenice ve Yeni Arami dili konuşulmaktadır. Eyalette az sayıda ülkenin diğer bölgelerinden gelen göçmenler de yaşamaktadır. Halkın çoğunluğu ağırlıklı olarak İslam dinine mensuptur. Diğer azınlık dinleri Hristiyanlık ve Yahudiliktir. Bölgede tarihi kilise kalıntıları bulunur.
Coğrafya ve iklim
Batı Azerbaycan, ülkenin geneliyle karşılaştırılırsa dağlık bir yapıya sahiptir. Bunun yanında tarıma elverişli büyük ovalarıda vardır (örneğin, kuzeydeki Çaldıran Ovası). Ayrıca Urmiye Gölü kıyısında bulunması nedeniyle oldukça ilgi çekici yaban hayatı ve doğa manzaralarına sahiptir.
Batı Azerbaycan, Urmiye Gölü kıyısında olması nedeniyle ılıman bir iklime sahip olsa da, yükseltisinin fazla olması -özellikle güney bölgesinde- ve kuzeyden gelen soğuk hava akımları nedeniyle oldukça soğuk kışlar geçirir. Yazları ise ılık geçer. Eyalet içindeki ortalama sıcaklıklar şu şekildedir: 9.4 °C (Piranşehr), 11.6 °C (Mahabad), 9.8 °C (Urmiye), 10.8 °C (Hoy). Eyalet içinde, Temmuz ayı en yüksek sıcaklık 34 °C iken, Ocak ayı en düşük sıcaklık –16 °C derece olarak ölçülmüştür. Yazları 4 °C,kışları 15 °C 'ye varan sıcaklık farkları oluşur.
İdari yapı
Batı Azerbaycan Eyaleti (ostan), kendi içinde 17 şehristan ve 38 bahşa ayrılmıştır. Eyaletin bu alt idari yapısı aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.
Konservasyon
"Muhafaza etme" anlamında Fransızcadan Türkçeye girmiş terim.
Ankara'da 1931 Türkiye genel seçimleri
1931 Türkiye genel seçimleri Ankara İli sonuçları;
Michael Pedersen Friis
M.P. Friis bir gazeteci ve resmi bir kişiydi ve 1911-1923 yılları arasında Danimarka'nın kamu mütevelli heyeti idi. 29 Mart'ta Kral 10. Christian, Başbakan Carl Theodor Zahle'i görevden aldı ve yerine Otto Liebe'yi getirdi. Fakat Kralın bu gücü kullanması 1920'deki Paskalya Krizini tetikledi ve Otto Liebe 5 gün sonra istifa etti. Michael Pedersen Friis daha sonra seçimler yapılıncaya ve yeni bir hükûmet atanana dek Danimarka'yı yönetmek üzere bir ihtatoryal başkanlığına atandı (geçici kabine).
Michael Pedersen Friis'e göre, Schleswig Plebiscite'taki toprakları seçim kurallarına dahil etmek için gerekli değişiklikler yapıldı ve yeni seçimler yapıldı. 5 Mayıs 1920'de Niels Neergaard, sadece Liberal Venstre partisinden oluşan bir hükûmette yeni Başbakan oldu.
Kocaahmetler, Hendek
Kocaahmetler veya eski adıyla Pınarbaşı, Sakarya ilinin Hendek ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarih
Yeşilyurt beldesine bağlı Pınarbaşı mahallesiyken Belediye'nin lağvedilmesi ile Hendek mücavir alanına Kocaahmetler Mahallesi adıyla dahil edilmiştir.
Tuborg
Tuborg, 1873 yılında kurulmuş olan Danimarkalı bira üreticisi şirket ve ona ait olan ticari markadır. Tuborg, pilsner türü bira üretmek amacıyla kurulmuştur.
1894 yılında United Breweries ile birleşmiştir. 1903'te en güçlü rakibi ve yine bir Danimarka firması olan Carlsberg ile kâr paylaşımı anlaşması yapmış, 1970'te tamamen Carlsberg tarafından alınmıştır.
Bugün Tuborg, Carlsberg'e ait bir marka olarak dünya pazarı için malt üretmektedir.
Antalya'da 1931 Türkiye genel seçimleri
1931 Türkiye genel seçimleri Antalya İli sonuçları;
Kültür Devrimi
Büyük Proleter Kültür Devrimi ya da kısaca Kültür Devrimi, Çin Komünist Partisi Genel Sekreteri Mao Zedong'un iktidardaki son 10 yılı içinde (1966-1976) Çin Devrimi'nin ruhunu yeniden canlandırmak için başlattığı hareket.
Hakkında
Sovyetler Birliği'nde Nikita Kruşçev'in Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri olmasının ardından, daha önceki genel sekreter olan Stalin'i açıktan kınaması ve Marksist-Leninist ilkeleri "yumuşatır" görünmesi Çin Komünist Partisi ileri gelenlerinden bazılarına ilham ve cesaret vermişti. Bununla paralel olarak çıkan Çin-Sovyet ayrılığı sonucu ÇKP'nin bölünmesi ve bilhassa devlet başkanı Liu Şao Çi ve Pekin belediye başkanı Peng Çen'in muhalefete geçmesi Mao önderliğindeki kanadı endişelendirmişti. Çin'deki durumların Ekim Devrimi'nin amacından uzaklaştığı kanısına varan Mao ve ekibi, ülkesinin aynı yolu izlemesinin son derece tehlikeli olduğunu belirtmiş ve bu durumla mücadele etmeye başlamıştır. Bu kanatta önder isimlerden biri olan Savunma Bakanı Lin Piao, çeşitli broşürler ve makaleler yayınlayarak "Çinli revizyonistler" olarak tanımladığı bu kişileri kıyasıya eleştirmiş ve orduda bu görüşte olanları tasfiye etmiştir.
Mao Zedong ve ekibi, SSCB'de var olduğunu iddia ettiği "bürokratik komünizm" anlayışının Çin'deki varlığını bitirmek amacıyla, 1966'dan 1976 yılına kadar sürecek olan Çin Kültür Devrimi'ni başlattığını duyurdu. Bu dönemde bütün okullar ve üniversiteler, radikal bir şekilde komünizm savunucusu Kızıl Muhafızlar aracılığıyla Mao'nun bildirilerini takip edecek şekilde organize edilmiştir. Bu örgütlenmede Lin Piao büyük rol üstlenmiştir. Bu örgütlenmeyle birlikte opera, tiyatro vb. kültür etkinliklerinde eski ve klasik eserler yasaklanmış, sadece "devrimci" eserlerin yer alması sağlanmıştır. Başlangıçta kültür ve sanat alanında bir reform olarak ortaya atılan Kültür Devrimi fikri, partideki tasfiyeler ve ordudaki hareketlerle genel bir siyasi hamleye dönüşmüştür. Bu kapsamda Çinli gençler üniversiteleri, kütüphaneleri, müzeleri basıp "eski toplumu" ve "eski alışkanlıkları" temsil eden eserleri tahrip etmişler, birçok ibadet yerini ateşe vermişler, mağazaları işgal edip buraları artık halk adına yöneteceklerini ilan etmişlerdir. Alman yazar Jürgen Dennert gördüklerinin bir bölümü şu şekilde aktarmıştır;
Mao, şehirli gençleri Kızıl Muhafızlar adıyla kurulan organizasyona katılmaya teşvik etmiş ve güvenlik güçlerine Kızıl Muhafızlar'a müdahale etmemelerini emretmiştir. "Devrimci şiddet" adı verilen yöntemin kullanıldığı bu dönemde, Kızıl Muhafızlar arasında bir hiyerarşi veya herhangi bir liderlik durumu bulunmadığından dolayı, zaman zaman çeşitli fraksiyonlar ortaya çıkmış ve Çin'in bazı bölgelerinde iç savaşa varan durumlar baş göstermiştir. Bunu gören Mao, Kızıl Muhafızlar arasında ortaya çıkan hizipleri bastırmak; Kızıl Muhafızları yeniden Çin Komünist Partisi çerçevesinde bir araya getirme kararı almıştır.
Geniş halk kitlelerinin radikal değişimini hedef alan Çin Kültür Devrimi, Çin Halk Cumhuriyeti'nin hem SSCB hem de Batı Bloku ile ilişkilerini olumsuz yönde etkilemiştir. Mao'nun ölümüyle birlikte sona eren Kültür Devrimi, batılı yazarlara göre bir neslin eğitimsiz kalması, halkın gruplaşması, milyonlarca insanın işinden ve konumundan olması ve ekonomik yavaşlama gibi çok ciddi sonuçları olmuştur.
Diğer görüşler
Bazı yazarlara göre; Kültür Devrimi'nin başlama amacının kitleler ilişkisi yoktu, söz konusu mücadele iktidara egemen olmak isteyen bürokrasinin iki kanadı arasında geçti. Buna göre; 1945'li yılların sonunda Mao Zedong, devlet başkanı unvanını korumasına rağmen gerçek iktidarın dışına itilmişti. Mao, iktidarı yeniden elinde toplayabilmek için çeşitli adımlar atmış fakat başarılı olamamıştır. Sonraki süreçte, 1966 yılının başında Mao, egemen bürokrasi içindeki mücadelesini Çin Komünist Partisi'nin dışına taşırmış, Mayıs ayında öğrencileri "ülkeyi diktatörce yöneten yerel ve ulusal liderliğe karşı ayaklanmaya" çağırmıştır. Bu çağrı sonrasında lise ve üniversite öğrencileri, Mao'nun bu çağrısına uymuşlar ve sokaklara çıkmışlardır. İlk hedef okulların yöneticileri olmuştur. Öğrenciler, okul yöneticilerini ve bir kısım yerel parti yöneticisini sokaklarda aşağılayarak dolaştırıp, geçmiş suçlarını ve hatalarını itiraf etmeye zorlamışlardır. Yine bu görüşlere göre; Mao'nun merkezden başlattığı bu harekete karşı, yerel yöneticiler de yerel "Kızıl Muhafız" grupları kurarak yanıt vermiştir. Bu kızıl muhafızlar çoğu zaman fabrika işçileri veya yerel yönetim memurlarıydı ve öğrenci hareketine kuşku ile bakıyorlardı.
McMurdo Buz Sahanlığı
McMurdo Buz Sahanlığı, Ross Buz Sahanlığı'nın kuzeyini oluşturan bir buz sahanlığıdır. Sahanlık, kuzeyde McMurdo Boğazı ve Ross Adası ile güneyde Minna Kayalıkları ile çevrilidir. Çalışmalar, bu özelliğin Ross Buz Sahanlığı'ndan oldukça farklı özelliklere sahip olduğunu ve bireysel isimlendirmeyi hak ettiğini göstermektedir. 1962-63 yıllarında bölgede araştırma yapan A.J. Heine, Ross Adası, Brown Yarımadası, Kara Ada ve Beyaz Ada'nın sınırladığı buz sahanlığının adını önerdi. Antarktika Adları Danışma Komitesi, bu ismin uygulanmasını güneydeki bitişik buz sahanlığını Minna Kayalıkları'nı dahil edecek şekilde genişletti.
Mart 2010'da, bilim adamları buz rafının alt kısmının fotoğraflarını çekerken, yaşayan bir Lysianassidae amfipodu keşfettiler.
Otto Liebe
Carl Julius Otto Liebe (24 Mayıs 1860 – 21 Mart 1929), 30 Mart 1920'den 5 Nisan 1920'ye kadar Danimarka Başbakanı idi.
Otto Liebe, avukat ve muhafazakâr bir politikacının oğluydu. Kral 10. Christian'a yakındı ve radikal Zahle kabinesinin iş hayatındaki kısıtlamaları ve Schleswig meselesine olan tutumunun politik çizgisini onaylamadı (bkz. 1920 Paskalya Krizi). Liebe, kralın Schleswig Plebiscite'da Danimarka'ya bırakılan topraklardan memnun olmadığı için Başbakan Carl Theodor Zahle'yi ve kabinesini görevden almasından sonra Başbakan seçildi. Danimarka anayasasına dayanan kralın bu gücü kullanması 1920 Paskalya Krizine ve Otto Liebe yerine 5 gün sonra Michael Pedersen Friis'in getirilmesine yol açtı. Olay, ayrıca Danimarka anayasasının 1920'de revize edilmesine yol açtı.
Çukçiler
Yupiklerin ataları muhtemelen Sibirya'nın Bering Boğazı ve Arktik Okyanusu kıyılarında büyük bir alanda yaşıyorlardı ve Çukçi ve Koryak kabilelerinin kuzeye ilerlemesiyle birbirinden kopuk adacıklar halinde kıyılara hapsolunmuştu. Günümüzdeki Kıyı Çukçilerinin (Anqallyt) büyük bir kısmı muhtemelen Çukçileşmiş Sibirya Yupikleridir.
1989 sayımına göre 15.000 Çukçi bulunur.
Doğu Çukotka'da Kıyı Çukçileri ile Yupikler, Batı Çukotka'da ise Tundra (ya da Ren geyiği) Çukçileri yaşarlar.
2019 Avrupa Güreş Şampiyonası - Erkekler serbest 74 kg
Erkekler serbest 74 kg, 2019 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda yer alan bir yarışmadır ve 9 Nisan ve 10 Nisan'da Romanya'nın Bükreş şehrinde düzenlenmiştir.
Köprübaşı, Hendek
Köprübaşı, Sakarya ilinin Hendek ilçesine bağlı bir mahalledir.
Gorgonzola, İtalya
Gorgonzola, İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Milano ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2020 tarihi itibarıyla 20.862'dir.
MTV Video Müzik Ödülleri
MTV Video Müzik Ödülleri, 1984 yılında MTV tarafından yılın en iyi müzik videolarını kutlamak için verilmeye başlanmış olan ödüllerdir. Ödül töreni her yıl düzenlenir ve MTV'den canlı olarak yayımlanır. Ödüllerin seçilebilirlik süresi 1 Temmuz'da başlar.
Kutbüddin Şirazî
Kutbüddin Şirazî (1236, Şiraz - 7 Şubat 1311, Tebriz), İranlı din ve astronomi bilgini. Tam adı 'Kutbeddin Mahmud İbn Mes'ud İbn Muslih eş-Şirazî' olan alim, hicri 634 (1236) yılında güzümüzde İran sınırları içinde bulunan Şiraz şehrinde dünyaya gelmiştir. İlk eğitiminin ardından Anadolu'ya geçerek Sivas ve Malatya kadılıkların­da bulunmuştur. Ardından Şam'a gitmiş sonra ise Tebriz'e yerleşmiş ve hicri 710 (1310) yılında Tebriz'de, ölmüştür. Şafiî mezhebinden olan Kutbeddin Şirazî, Sadreddin Konevî'nin derslerinde bulunmuş ve Feth'ül Mennân isimli büyük bir tefsir yazmıştır. Tefsir, havass, felsefe ve astronomiye dair eserleri bulunmaktadır.
Hayatı
Babası Ziyaeddin Mesut bin Muslih Kazeruni Şiraz'da çalışmıştır. Alim ilk eğitimini babasından almış, 1250 yılında onun vefatından sonra eğitimini Şiraz'da amcası Kemaleddin Abdüllah Kazeruninin, Şemseddin Kütübinin, Şerefeddin Zeki er Rukşevinin ve döneminin başka tanınmış âlimlerinin yanında sürdürmüştür.
Kutbeddin Şirazi 1260 yılında (hicri 658) yılında, veya 1263 yılında (Hicri 661) yılında lisansını yükseltmek için Maragada, Nasîrüddin Tûsî'nin yanına gitmiştir. O, Maraga rasathanesinde çalışmakla birlikte, Nasiruddin Tûsî'den felsefe, astronomi ve matematiği mükemmel öğrenmiştir. Maragada alim gibi büyük ün kazanmıştır.
Kutbeddin Şirazi alim gibi yaygın olmakla beraber, siyasi adam olarak da tanınmıştır. O, XIII yüzyılın 60'lı yıllarından itibaren sosyal-siyasi faaliyete başlamıştır. Filozof Maragada bilgisini geliştirdikten sonra hükümdarın emriyle Horasan'a ve başkenti İsfahan kenti olan Irak'ı ziyaret etmiştir. Burada bilim adamlarının hamisi, İsfahan hakimi Bahaddin Muhammed Cüveyni ile tanışmıştır. Kutbeddin Şirazi 1268 yılında Bağdat'a gitmiş, sonra Küçük Asya'ya yola düşmüştür. Orada ilgi karşılanarak devlet işlerinde çalışmış, bir süre Sivas ve Malatya'da gazi olmuş akademisyenlerle özellikle Celaleddin Rumi (1207-1273) ve Sadrettin Konevi (1210-1274) ile dost olmuştur. Ansiklopedik akademisyenin siyasi faaliyetleri Ahmet Han Takudar (1282-1284) zamanında genişletildi. O, hüküdarın emriyle Mısır'a Memlük Sultanı Mansur Seyfettin Kalaunun (1279-1290) yanına Büyükelçi olarak gönderilmiştir. Amcası Kemaleddin Abdüllah Kazaruni de onunla birlikte olmuştur.
Kutbeddin Şirazi Mısır'da Büyükelçi olarak çalışırken Moğolların diplomatik görevleri yerine getirerek, Moğollar ve Mısırlılar arasındaki ilişkileri geliştirir. O, sekiz yıl başarılı siyasi faaliyet gösterdikten sonra İlhanlılar devletinin o zaman başkenti olan Tebriz'e döner.
Kutbeddin Şirazi 7 Şubat 1311 yılında Tebriz'de öldü. Zeyneddin ibn el-verdi (... -1349) filozofun ölümünden etkilenerek bir mersiye yazmıştır. Bu mersiyede şaşkınlıkla denir ki, bilim değirmenlerinin oku (Kutup) kırıldığı halde nasıl dönebilir.
Bilimsel Yaratıcılık
Kutbeddin Şirazi'nin yaratıcılığı ve bilimsel faaliyetleri kaynaklarda geniş aydınlatılmıştır. Zengin yaratıcılık yolu geçmiş ansiklopedik alim felsefe, mantık, tıp, matematik, astronomi, kosmosrafya vb. konularda değerli eserler yaratmıştır.
Kutbeddin Şirazi çok genç iken İbn Sina'nın "Tıp kanunu" ("el-Kanun fi-t-tıp") eserinin genel teorik bölümüne - "külliyat" a açıklama yazmayı planlıyor, Sivas ve Malatya'da gazi işleyişinde de, Mısır'da büyükelçi iken bu açıklama üzerinde çalışıyor. Mısır'dan döndükten sonra eseri tamamlayan alim onu Ahmet Han'ın veziri Muhammed Sahaddedin'e ithaf ediyor.
Kutbeddin Şirazi'nin yaratıcılığında "Göğü bilmekte idrakin son haddi" ("Nihayet el-idrak fi dirayet el-eflâk") kitabı önemli yer tutmaktadır. Kosmosrafyaya dair bu eser İsfahan hakimi Bahaddin Muhammed Cüveyni'ye ithaf edilmiş ve tamamen 1281 (hicri 680) yılında tamamlanmıştır. Bu kitabın çok sayıda yazma nüshaları Bağdat, Kahire, Musul, İstanbul, Tahran, Berlin, Leyden, Londra, Manchester, Paris, Oxford, Floransa, Taşkent ve başka kentlerin kütüphanelerinde saklanır. Kutbeddin Şirazi'nin "Şah katkısı" ("et-Tuhfa eş-şahiyye") eseri vezir Şah Muhammed'in şerefine kaleme alınmış, 1285 yılında tamamlanmıştır. Bu eser "Göğü bilmekte idrakin son haddi" kitabının geniş açıklamasıdır. "Şah katkısı" eseri Bağdat, Meşhed, Berlin, Petersburg, Londra, Oxford, Priston, Floransa, Rampur, Roma, İstanbul ve başka kentlerin kütüphanelerinde mevcuttur.
Kutbeddin Şirazi'nin astronomiye dair "Muzafferüddin için seçmeler" ("İhtiyarat-i Müzaffari") eseri "Maviyi bilmekte idrakin son haddi" eserinin özet açıklamasıdır. Kitap Muzafferüddin Bulaku Arslan'a ithaf edilmiştir.
Kutbeddin Şirazi'nin yaratıcılığında özel yer tutan felsefeye dair "dîbâc en iyi taç incisi" ("dürre et-tac li ğürret ed-dîbâc") tez teorik ve pratik felsefenin tüm kısımlarını kapsar. Kitap Batı Gilanın hakimi Filşah bin Rüstemşah oğlu emir dîbâc ithaf edilmiştir. Filozofun Farsça kaleme aldığı bu eser yaklaşık 1293-1305 yılları arasında yazılmıştır.
"Dîbâc en iyi taç incisi" tez beş bölümden oluşmaktadır: birinci mantık, ikinci "ilk felsefe", üçüncü doğa bilimleri, dördüncü matematiksel bilimler, beşinci metafizik ve sonuç (din ve siyaset konularında). Kutbeddin Şirazi'nin ansiklopedik özellik taşıyan bu tez yazarken seleflerinin ve müsasirlerinin yaratıcılığından geniş kullanmıştır.
Kaynaklarda Kutbeddin Şirazi'nin başka traktatlarının da isimleri çekiliyor. "İlimlerin taç" ("Tac el-Ulum"), "Sultani astronomik tablo" ("ez-ziç es-Sultani"), "Mahiyet felsefesinin açıklaması" ("yorum Hikmet el-ayn"), "Keşşafın açıklaması" ("Şerh el-Keşşaf ")," önemli varlığın ispatın dair tez "(" Risale fi İspat el-önemli ")," İşaretler ve notlar kitabının açıklaması "(" Şerh el-İşarat ") ve başkalarını belirtmek mümkündür.
Kutbeddin Şirazi'nin felsefi görüşlerinde hem din, hem peripatetizm, hem de işrakilik motifleri vardır. Tüm bunlardan daha fazla ise onun İslam dini bakış açısına önemli yer vermesi belirtilmelidir. Kutbeddin Şirazi dini meselelerle de ilgilenmiştir. Onun "Kuran'ın tefsirine dair Merhametlinin açması" ("Fetih el-Mennân fi tefsir el-Kur'an") tez yaklaşık kırk cilt. Eserde Kur'an'ın geniş tefsiri verilmiştir.
Mantık, felsefe ve doğa bilimleri Marağada Nasiruddin Tusi okulunda öğrenen düşünür sonraları Konya'da Sadrettin Koneviden (1210-1274) ve başkalarından dini bilimleri - hadis, fıkıh ve Kur'an'ın yorumunu eğitim almıştır. Bu hal onun bakış açısının şekillenmesinde önemli bir rol oynamıştır. Kutbeddin Şirazi'nin yaklaşık kırk ciltlik "Kuran'ın tefsirine dair Merhametlinin açması" ("Fetih el-Mennân fi tefsir el-Kur'an") tez ve "Kur'an'ın zor konularına ilişkin" ("Fi müskilat el-Kur'an") eseri onun dini konular ile derinden meşgul olmasından haber verir.
Ludvig Holstein-Ledreborg
16 Ağustos - 28 Ekim 1909 tarihleri arasında Holstein-Ledreborg Kabinesinin lideri olarak iki ay boyunca Danimarka Konseyi Başkanıydı (başbakan). Ayrıca 18 Ekim - 28 Ekim 1909 tarihleri arasında Danimarka Savunma Bakanı olarak görev yaptı. Ledreborg konağını 1895'te babasının ölümünden sonra devraldı.
Rotor
Rotor kelimesi, makinelerin dönen bölümlerini tanımlamakta kullanılır.
Genellikle bir aks veya mil etrafında yapılanmış başka mekanik düzenekleri anlatır.
Örnek Helikopterlerin pervanelerini sağa, sola, arkaya ve ileriye doğru hareket ettiren karmaşık sistem bir rotordur.
Ulu Jüz
Ulu Jüz (Kz. Ұлы жүз ), Güney Kazakistan, Yedisu topraklarında, batı Çin'in günümüz bölgelerinde ve Özbekistan'ın Taşkent bölgesinin bir bölümünde bulunan Kazak taifeleri.
19. yüzyılda Ulu Jüz Kazak nüfusu 550 kişi.
Klaus Berntsen
Klaus Berntsen (12 Haziran 1844 – 27 Mart 1927) Liberal partiyi Venstre'yi temsil eden Danimarkalı siyasetçi. 5 Temmuz 1910'dan 21 Haziran 1913'e kadar Danimarka Konseyi Başkanı (başbakan) olarak Klaus Berntsen Kabinesinin lideri olarak görev yapıyordu. 5 Mayıs 1920'den 9 Ekim 1922'ye kadar Savunma Bakanı olarak görev yaptı.
Kral Frederick VIII'in kişisel bir arkadaşıydı ve kralın desteğini aldı ancak hükûmeti toplumsal anlayıştan yoksun olmakla suçlanıyordu. 1913, ikinci Zahle Bakanlar Kurulu tarafından yürürlüğe konan Anayasa'nın revizyonunu önerdi. 1926'da siyasetten emekliye ayrıldığında, şimdiye kadarki en yaşlı Danimarka parlamenter siyasilerinden biriydi. Folketing 1873-1884 ve tekrar 1886-1926 yıllarının bir üyesi olarak, Danimarka Parlamentosu'nun en uzun süreli üyesi ve 50 yılı aşkın tek üyesi olarak kaldı.
Oha Diyorum
Oha Diyorum, Ersan Özer'in yönetmenliğini ve senaristliğini yaptığı 2017 yapımı Türk komedi filmidir. Filmin oyuncuları aynı zamanda YouTube'da bulunan Oha Diyorum ekibidir. Filmde Fırat'ın arabasının ve kızının fotoğraflarının bulunduğu Sabit diskin çalınması sonucu Alper, Fırat ve Melih'in bu diski kurtarmaya çalışması konu alınmıştır. Film vizyonda olduğu süre boyunca (8 hafta) toplam 230.618 kişi tarafından izlenmiş, ₺2 milyon 957 bin hasılat elde edilmiştir.
Termogenez
Termogenez canlıda ısı üretimi işlemi. Bütün sıcak kanlı hayvanlar ve birkaç termojenik bitkide  bulunur. Arceuthobium americanum adlı organizma tohumlarını patlama şeklinde termogenez yolu ile dağıtır.
Titreme
Vücut ısısını yükseltmenin bir yoluda titremedir. ATP kimyasal enerjisinin kinetik enerjiye dönüşmesiyle ısı üretimi sağlanmış olur.
Titremesiz
Titretmesiz termogenez Kahverengi adipoz dokuda (kahverengi yağ) gerçekleşir. Kahverengi adipoz doku nadir bir eşlenme bozucu proteine (termojenine-eşelenme bozucu protein 1 olarak da bilinir) sahiptir. Termojenin mitokondrinin hidrojen iyonu dengesini hidrojen transferi ile bozması ile proton itici güç yok olur ve ATP üretilmez, geçişten gelen enerji ısı olarak dağılır.
Düzenlenmesi
Titretmesiz termogenez tiroid hormonu ve sempatik sinir sistemi tarafından düzenlenir. Bazı hormonlar, epinefrin ve leptin gibi, sempatik sinir sistemini uyararak termogenezi sağlayabilir. Yemek yedikten sonra yükselen insülin seviyesi, diyet- tetetikli termogegenezden sorumludur. Progesteron da vücut sıcaklığını yükseltme yeteneğine sahiptir.
Carl Theodor Zahle
Carl Theodor Zahle (d. 19 Ocak 1866, Roskilde – ö. 3 Şubat 1946, Kopenhag), Danimarkalı avukatı ve politikacı; Danimarka başbakanlığı yaptı (1909-1910, 1913-1920).
1895 yılında Danimarka parlamentosu alt oda olan Folketinget'e Venstrereform partisinden seçildi. Barış için bir kampanya yürüttü, 1905'te Det Radikale Venstre'yi Venstrereformpartiet'in diğer (çoğunlukla pasifist) hoşnutsuz üyeleriyle birlikte kurdu. Det Radikale Venstre için Folketinget üyesi olarak 1928 yılına kadar devam etti ve o sırada Landsting Parlamentosu'nun üst meclis üyesi oldu. 1929'da Adalet Bakanı olarak görev yaptı ve 1935 yılına kadar bu görevde kaldı. 1936'dan 1945 yılına kadar, ülke genelinde Politiken'in yönetim kurulu üyesiydi.
Revan Hanlığı
Revan Hanlığı (Farsça: خانات ایروان / Khānāt-e Īrvān ya da Čoḵūr Saʿd; Azerice: İrəvan xanlığı), merkezi günümüzdeki Erivan şehrini başkent olarak seçen ve 1747 ile 1828 yıllarında faaliyet gösteren hanlıktır.
Revan Hanlığı, 18. yüzyılın ikinci yarısı ile 19. yüzyılın başlarında diğerlerine oranla kuvvetli bir stratejik bir duruma sahip olan Güney Kafkasya Türk hanlıklarından birisiydi. Bölge halkının idarecilere olan sosyo-kültürel açıdan bağlılık gösterip merkezi devlet otoritesini reddeden geleneği ve o yıllarda Rus Çarlığı'nda ve İran'da yaşanan siyasi çekişmelerden ötürü ortaya çıkan otorite boşluğu Revan Hanlığı'nın kurulmasındaki başlıca etmenlerden olmuştur.
Revan Hanlığı, Safeviler Devleti'nin dâhilinde Çukursa'd (İrevan Beylerbeyliği) adlı arazide kurulmuştu. Çukurs'ad Beylerbeyliği Revan şehri ve çevresini, Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nin Şerur ve Sederek rayonlarını, Türkiye'nin Iğdır ilini ve aynı zamanda Beyazıt Kalesi'ni içine almaktaydı. Beylerbeyliği, Kaçar boylarının temsilcileri yönetiyordu.
Hanlık öncesi siyasi durum
Azerbaycan hanlıklarının bulunduğu topraklardaki halk, inancı ve kültürü gereği aşiret reisinin, boy beyinin ya da han olarak kabul ettiği önderin dışında hâkim devletin merkez yönetimine bağlanmayı reddetmekteydi. Bu nedenle toprakların önceki hâkimi Safeviler Devleti de Azerbaycan vilayetlerininin idaresini yerli-güçlü sülalelerin içinden çıkan boy beylerine veya hanlara bırakmak zorunda kalmıştı. Vilayetlerdeki yönetime atanan kimselere de mevkilerine uygun olarak toprak verilirdi. Bu tür toprak sahibi aileler, devlete verginin yanında istendiğinde yardımcı kuvvet olarak gönderilmek üzere bir miktar asker de beslerdi. İlerleyen zamanda, toprak sahipleri devlet otoritesinin boşluğundan faydalanarak, işlettikleri toprakları özel mülk hâline getirmeye başladılar. Böylece, geniş arazileri içine alan toprakların yönetimi irsi olarak belirli bir sülalenin eline geçmesi ailelerin devlet hâlinde teşkilatlanmaları için zemin oluşturmaktaydı. Safevî şahı III. Abbas'a isyan eden Afgan kabilelerinin Safevî Devleti'nin başkenti İsfahan şehrini ele geçirmeleri dolayısıyla 1722 yılında bu devlet çökmüş ve Afganların lideri Mir Mahmut, İsfahan'da tahta çıkıp Hotakî hanedanı yönetimini başlatmıştı. Ancak Afganlar, eski Safeviler Devleti'nin topraklarının tamamında yönetimi ele geçirmemişlerdi. Rus Çarlığı ve Osmanlı Devleti de mevcut durumdan yararlanarak Safevi mirasından kendi paylarını almaya çalışıyorlardı. Ağustos 1724 tarihinde Revan şehri Osmanlılar tarafından ele geçirildi. Osmanlılar Revan şehri ve çevresini 1735 yılına kadar yönettiler. Afşar boylarından olan Nadir Şah'ın yönetimindeki Afşar Hanedanı'nın 1736'da yeniden kurulması ve kuvvetlenmesi dolayısıyla adı geçen arazi yeniden İran'ın yönetimine geçti. 1736 yılında Nadir Şah, Muğan Kurultayı'nda kendisini şah ilan ederek resmen Safevî sülalesinin hâkimiyetine son verdi. Nadir Şah bu dönemde güvenilir adamı Pir Mahmut Han'ı, Revan Beylerbeyi olarak atadı. Nadir Şah'ın büyük bir ordusu vardı. Bu da halkın vergi yükünün ağırlaşmasına neden oluyordu. Daha 1740'lı yılların başlarında diğer şehirlerin yanı sıra Revan şehrinde de fakirden zengine kadar birçok kişi gereken vergileri ödeme durumunda olmadıklarından dolayı isyan ederek dağlara çıkmıştı. Sayısız isyanlar, Nadir Şah Afşar'ın devletinin temelini sarstı ve 1747'nin Haziran ayında Şah, sarayda bir suikast sonunda öldürülünce Afşar Hanedanı iç karışıklıklar içerisinde kaldı. Yeniden özgürlüğünü kazanan Azerbaycan topraklarında egemenlik süren toprak sahipleri tarafından tek bir devlet yerine on dört bağımsız hanlık ve bunlara bağlı olmak üzere küçük sultanlıklarla meliklikler kuruldu.
Serdar Büyük Hüseyin-Ali Han, şehirde büyük çaplı onarım yapmış, su kanalları tesis etmiş ve en önemlisi 1760'ta Gökmescid’i Revan’a kazandırmıştır.
Kuruluşu ve Gürcistan ile egemenlik mücadelesi
Merkezi yönetimin çökmesini müteakip kurulan hanlıklardan birisi de Revan Hanlığı'ydı. Revan Hanlığı'nın temelini, Erivan'da İran yönetimine karşı isyana liderlik yapan yerli zenginlerden Mir Mehdi Han’ın attığı kaynaklarda geçer. Mir Mehdi Han, kendisini 1747'de han ilan etti ve Revan Hanlığı tarih sahnesine çıkmış oldu.
Revanlı Mir Mehdi Han, kendi arazisini genişletmek amacıyla 1748 yılının başlarında Urmiye Hanlığı'na saldırdı ve bazı bölgeleri ele geçirdi. 1749 yılında Karabağ hanı Penah Ali Han, Revan Hanlığı'na saldırarak Eçmiadzin çevresindeki toprakları yağmalayıp, geri döndü. Hanlıktaki Ermeniler bu olaydan yararlanarak yardım için Gürcü çarları olan II. Teymuraz'a (en:Teimuraz II) ve oğlu II. İrakli'ye (en:Erekle II) baş vurdular. Revan topraklarını ele geçirmek isteyen Gürcü çarları Eylül 1751'de hanlığa saldırarak Mir Mehdi Han'ın ordusunu yendiler ve buradan da Tebriz'e kadar ilerlediler. Bu olaydan sonra Revan hanı, Gürcü çarlarıyla birlikte olmaya söz verdi. Bu nedenle de, Revan hanı, Gence hanıyla birlikte II. Teymuraz ve II. İrakli'nin 1751 yılında Şeki hanı Hacı Çelebi Han'a karşı savaşa katıldılar. Ancak saldırıda Hacı Çelebi Han, Gürcü çarlarını ve müttefiklerini yendi. 1748 yılında Mir Mehdi Han tarafından yenilen Urmiye hanı Feth Ali Han Afşar, eskiden Nadir Şah'ın yanında hizmet eden, şimdi özgür olan Afşar-Afgan çeteleri kendi tarafına çekti ve onları bir kısım Urmiye savaşçısıyla beraber Revan'a gönderdi. Bu ordunun ön birlikleri Revan Kalesi'ni kuşattı. Revan Ermenileri yeniden Gürcü çarlarından yardım istediler. Gürcü ordusu II. İrakli'nin komutasında Revan'a yürüdü ve sayıca az olan Revan'daki öncü birlkleri yendi. Ama vazgeçmemiş olan Urmiye Afşar-Afgan ordusunun yaklaşığını gören Gürcü çarları Revan çevresini terk etti. Ordu kolaylıkla Revan Kalesi'ne girdi ve II. İrakli'yi takip etti. İki taraf arasında yapılan kısa savaş sonrası sonrası II. İrakli kendisi için ağır koşullar içeren bir barış antlaşması imzaladı. Çetelerin kumandanı, Güney Azerbaycan'a döndüğünde Mir Mehdi Han'ın yerine Halil Han Özbey'i Revan'da hanlık tahtına oturttu.
Afşar ve Afgan orduları Azerbaycan'ı bırakıp gittikten sonra Gürcü çarları yeniden Azerbaycan hanlıklarını ele geçirme politikalarına devam ederek 1752 yılında Kuzey Azerbaycan'ın en kuvvetli hanı olan Hacı Çelebi Han'a karşı yeniden harekât başlattılar. Çarlar birçok Azerbaycan hanını, Revan hanı da dâhil olmak üzere, Hacı Çelebi Han'a karşı savaşı görüşmek ve konuşmak amacıyla Gence yakınlarında bir yere çağırarak hapsetti. Hacı Çelebi Han'ın büyük orduyla geldiğini gören Çarlar hapsettikleri Azerbaycan hanlarını alarak Tiflis'e doğru hareket ettiler. Hanlar, Hacı Çelebi Han'a onları bıraktırmaları için gizli yolla haber saldılar. Hacı Çelebi Han, Tiflis yakınlarında Gürcü çarlarına yetişti. Gürcüler, hanları bırakıp şehre kaçtılar ve kendi hanlıklarına dönen diğer hanlar gibi Revan hanı da Revan'a döndü.
Halil Han Özbey'i Revan'da destekleyenler çok az olduğundan, yerli feodal, Hasan Ali Han Kaçar ihtilal yaparak hanlık tahtını ele geçirdi. Hasan Ali Han toplam 4 yıl hanlık yaptıktan sonra 1759 yılında bu görevi kardeşi Hüseyin Ali Han'a devretti. 1756 ve 1769 yıllarında II. İrakli yeniden Revan Hanlığı'na saldırdı ve Hüseyin Ali Han'ı Gürcü hazinesine belli miktarda vergi vermek zorunda bırakarak kendisine bağlı hale getirdi. İran'da yönetimi ele geçiren ve şah vekili unvanını kullanan Kerim Han Zend, Hüseyin Ali Han'a II. İrakli'ye artık vergi vermemesini teklif ederek onu savunacağına söz verdi. Bunun üzerine Hüseyin Ali Han, II. İrakli'ye vergi ödemeyi kesti. 1779 yılında Kerim Han Zend öldükten sonra İran ve Azerbaycan'daki iç çekişmelerden yararlanan Gürcü Çarı II. İrakli, yeniden Revanlı Hüseyin Ali Han'dan vergi istedi. Hüseyin Ali Han'ın bunu kabul etmemesi üzerine II. İrakli, 20 bin kişilik bir orduyla hanlığa saldırdı. Savunmayı aşamayan çar, geri dönmek zorunda kaldı. Gürcü Çarı döndüğünde Revan Hanlığı'ndan kendisiyle birlikte 1600 Hristiyan ile 700 Müslüman ailesini de götürdü. Hüseyin Ali Han, Osmanlı Devleti'nin desteğine güvenerek Gürcistan'a götürülmüş ailelerin geri verilmesi talebinde bulundu. II. İrakli, bunu kabul etmese de, Hüseyin Ali Han'la barış antlaşma imzaladı. Buna göre, Hüseyin Ali Han, II. İrakli'ye yılda 30 bin manat vergi vermeyi kabul etti. Hatta, bazı kaynaklardaki bilgilere göre İrakli bu miktarı 50 bin manata kadar yükseltmişti.
Hüseyin Ali Han bir müddet sonra yine II. İrakli'ye bağımlı olmaya itiraz etti. Bunun üzerine, Gürcü orduları sık sık Revan'a saldırmaya başladı. Osmanlı Devleti'ni rahatsız eden bu durum karşısında, II. İrakli bir nota ile uyarıldı. Sultanın emriyle Revan'daki durumu öğrenmek için Kars'tan üç tüccar buğday almak maksadıyla Revan'a gönderildi. Tüccarlar Revanlıları mücadele etmeleri konusunda teşvik edip ihtiyaçları durumunda Müslüman ve Türk devleti olduklarından hanlığı koruyacağına dair devlet adına söz verdiler. Bir süre sonra da, Kars valisi tarafından hanlığa para ve hediyeler gönderildi. Bu olaylardan sonra, Osmanlı-Revan yakınlaşmasının başlaması hanlık içerisinde yaşayan Ermenileri hoşnut etmedi ve bundan dolayı Ermeniler Rus İmparatorluğu'na elçi göndererek Rus hükûmetinden onları himaye etmelerini istediler.
1783'te Erivan'da isyan sonucu Hüseyin Ali Han'ın öldürülmesi, hanlıkta bir iç karışıklığa neden oldu. II. İrakli, durumdan yararlanarak Revan Hanlığı üzerinde baskı kurmak istedi. Bu amaçla kayın biraderini bir kısım silahlı güçle Revan'a göndererek Gürcülere yakın olan Ahmed Han'nı tahta çıkarması görevini verdi. Ancak kayın biraderi Revan'a yaklaştığında Hüseyin Ali Han'ın büyük oğlu Gulam Ali Han'ın tahta oturduğu haberi duyuldu ve kayın birader geri dönmek zorunda kaldı.
Rusya ve müttefiği II. İrakli, Revan'ın Osmanlı kontrolüne girmesine tarafsız kalamazdı ve bu sebeple de Revan'daki taraftarlarını desteklemek amacıyla oraya 2,000 kişilik ordu gönderdi. II. İrakli'nin baskısıyla Muhammed Han, komşusu olan Osmanlı valisine mektup göndererek II. İrakli'nın tarafında olduğunu bildirdi. Bunun üzerine, Osmanlı Devleti Revan'ı alma niyetini belli etti. Bu niyeti öğrenen Kafkasya sınırındaki Rus ordusunun kumandanı, General R. S. Potyomkin'e merkezden Osmanlılar Revan'a doğru geldiklerinde ne yapması gerektiğini de söylenmişti. Temmuz 1787'de Gürcistan'daki Rus temsilcisinin raporunda, Revan'a saldırıldığında diğer Azerbaycan hanlıklarının da Osmanlı Devleti'ne destek çıkacağı belirtilmekteydi ve bu nedenle saldırıdan vazgeçildi.