cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
Güzel Sanatlar Fakültesi Yetenek Sınavları
Resim, Heykel, Seramik ve Cam, Tekstil ve Moda Tasarımı, Geleneksel Türk Sanatları, Sahne Dekoru ve Kostümü Bölümleri ortak çizime dayalı genel baraj sınavına girerler. Baraj sınavını başarıyla geçen öğrenci adayları belirtilen bölümlerin yerleştirme sınavlarına girerler. Bu bölümlerin yerleştirme sınavları ise yine çizime dayalıdır. Fotoğraf, Grafik Tasarımı ve Sanat Eserleri Konservasyonu ve Restorasyonu bölümleri aday öğrencilere bölüm özelinde farklı bir yetenek sınavı uygular. Her bölümün kendine özel öğrenci kontenjanı vardır. Bölümlerin ana kontenjanına yerleşen öğrenciler üniversiteye kaydolmaya hak kazanır. Sinema ve Televizyon Bölümü ÖSYM tarafından yapılan "Yükseköğretim Kurumları Sınavı" ile öğrenci alır.
İstanbul Devlet Konservatuarı Yetenek Sınavları
Öğrenci adayları Müzik, Müzikoloji ve Sahne Sanatları bölümlerinin yetenek sınavlarına girerler. Yetenek sınavlarında ana sanat dallarına göre değişiklik gösteren yaş sınırıda mevcuttur. Her Anasanat Dalının kendi yetenek sınavı mevcuttur. Ana kontenjana yerleşen öğrenciler üniversiteye kaydolmaya kazanır.
MSGSÜ İstanbul Devlet Konservatuvarı Müzik Bölümüne bağlı Anasanat Dalları ortaokul ve lise seviyesinde de eğitim vermektedir. Bu seviyedeki öğrencilerin yetenek sınavları ayrı olur.
Müzik Bölümü; Yaylı Çalgılar Ana Sanat Dalı, Üfleme ve Vurma Çalgılar Anasanat Dalı, Piyano-Arp-Gitar Anasanat Dalı, Bestecilik ve Orkestra Şefliği Anasanat Dalı olmak üzere 4 farklı alanda yetenek sınavı yapılır.
Müzikoloji Bölümü; Genel Müzikoloji Anabilim Dalı ve Etnomüzikoloji Anabilim Dalı olmak üzere 2 farklı alanda yetenek sınavı yapılır. (Yaş sınırı aranmaz)
Sahne Sanatları Bölümü; Tiyatro Anasanat Dalı, Opera Anasanat Dalı, Bale Anasanat Dalı ve Modern Dans (Çağdaş Dans) Anasanat Dalı olmak üzere 4 farklı alanda yetenek sınavı yapılır.
Akademi Kütüphanesi
Sanayi-i Nefise Mekteb-i Âlisi’nin kurulması ile birlikte koleksiyonu oluşturulmaya başlanan Akademi Kütüphanesi 1948 yılında Fındıklı’daki binasının yanması ile  birlikte koleksiyonunun büyük bir kısmını kaybetmiştir. Binanın 1953 yılında restore edilmesi ile birlikte Akademi Kütüphanesi kitap koleksiyonuna tekrardan ağırlık vermiştir. Sanat ve mimarlık alanlarında zengin bir koleksiyonuna sahip Akademi Kütüphanesi, Sedad Hakkı Eldem’in ilk tasarımı esas alınarak hazırlanan yeni bir proje kapsamında iyileştirme, yenileme ve genişletme çalışmaları ile modern bir görünüme kavuşturularak 2 Mart 2022 tarihinde yeniden hizmete açılmıştır.
Ağırlıklı olarak Güzel Sanatlar ve Mimarlık konularında olmak üzere toplam 137.000+ kitap mevcuttur. Ayrıca 8.500+ kitap dışı yayın, 3.500+ nadir kitap, aboneliği devam eden 18 adet Türkçe süreli yayın, 4.350+ lisansüstü tez, 950+ adet üniversite yayını ve eğitim-öğretim alanlarımızı destekleyici çeşitli konuları içeren (Abone, EKUAL ve Açık Erişim) 93 veritabanı bulunmaktadır.
Ana Yerleşke Binası (Çifte Saraylar)
Günümüzde Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi ve Mimarlık Fakültesi Cemile Sultan Sarayı ile Münire Sultan Sarayı olarak da bilinen Çifte Saraylar'da (Fındıklı Yerleşkesi) faaliyet göstermektedir. Ayrıca Rektörlük Binası da bu yerleşkededir. İlk olarak 1926 yılında Sanay-i Nefise Mektebi, Cemile Sultan Sarayı'na taşındı ve eğitime burada devam etti. Kadın ve Erkek öğrencilerinin aynı mekanda ders görmesi buraya taşındıktan sonra mümkün oldu. 1969 yılında Çifte Saraylar'ın Münire Sultan Sarayı 'da üniversiteye tahsis edildi ve Mimarlık Fakültesi Münire Sultan Sarayı'nda eğitime devam etti.
Cemile Sultan Sarayı
Çifte Saraylar'dan Fındıklı tarafına yakın olan Cemile Sultan Sarayı'dır. Sultan Abdülmecid kızı Cemile Sultan için bu binayı yaptırmıştır. 1910-1920 arasında Meclis-i Mebusan olarak kullanılmış ve 28 Ocak 1920 yılında imzalanan Misak-ı Millî Kararları bu binanın üst katındaki salonda kabul edilmiştir. Salon günümüzde "Misak-i Milli Salonu" ismiyle konferans salonu olarak kullanılmaktadır. Cemile Sultan Sarayı günümüzde Güzel Sanatlar Fakültesi bölümleri tarafından kullanılmaya devam edilmektedir. Saray binasının orta kısmındaki büyük salona "Osman Hamdi Bey Salonu" adı verilmiştir. Öğrencilerin diploma ve dönem sonu projeleri bu salonda sergilenmektedir ve ayrıca okulun çeşitli sanat ve tasarım sergilerine ev sahipliği yapmaktadır.
Cemile Sultan Saray Binası Yangını
Cemile Sultan Sarayı 1948 yılında çıkan yangınla çok büyük hasar görmüştür. Kütüphanedeki kitaplar, resmi kayıtlara ait dosyalar, çok sayıda değerli tablo, eşya ve ders malzemesi yangında yok oldu. Cemile Sultan Sarayının yangından zarar görmeyen Selamlık binası ile bahçedeki diğer yapılar ve Taut Atölyesi (Çizim Atölyesi) kullanılmaya devam edildi. Yangının ardından binanın onarımı için bir komisyon kuruldu. Sedat Hakkı Eldem ve Mehmet Ali Handan'ın birlikte hazırladığı proje oy birliği ile kabul edildi. Cemile Sultan Sarayı hazırlanan proje üzerinden dış cephesine sadık kalınarak yeniden inşa edildi. Saray binasının onarımı 23 Nisan 1953'de sona erdi ve öğretime tekrar açıldı.
Münire Sultan Sarayı
Çifte Saraylar'dan Tophane tarafına yakın olan Münire Sultan Sarayı'dır. Sultan Abdülmecid kızı Münire Sultan için bu binayı yaptırmıştır. Saray binası 1969 yılında Güzel Sanatlar Akademisi'ne devredildi. Sedat Hakkı Eldem'in hazırladığı projeye göre saray binası yenilendi. Cemile Sultan Sarayın'da yangın önemli sebebi olarak görülen ahşap konstrüksiyon tümüyle ayıklanıp yerine günümüz teknoloji betonarme konstrüksiyon tasarımı yapılmıştır. Münire Sultan Sarayı günümüzde Mimarlık Fakültesi bölümleri ve Güzel Sanatlar Fakültesine bağlı Tekstil ve Moda Tasarımı bölümü tarafından kullanılmaktadır. Öğrencilerin proje sergileri binanın girişindeki "Mimar Sinan Salonu'nda" yapılmaktadır.
Mimarı
Çifte Saraylar, Sultan Abdülmecid tarafından Ermeni kökenli Osmanlı vatandaşı Mimar Garabet Amira Balyan'a yaptırılmıştır. Garabet Amira Balyan, Osmanlı İmparatorluğu'nun önde gelen mimarlarındandır. Oğlu Nigoğos Balyan ile Dolmabahçe Sarayı'nı inşa etmiştir. Büyük Mecidiye Camii, Yıldız Sarayı ve Çırağan Sarayı inşaatlarında da önemli rol üstlenmiştir.
Temel Eğitim Bölümü
1997 yılında Güzel Sanatlar Fakültesinin bölümlerinden biri olarak kurulan Temel Eğitim Bölümünün geçmişi eskiye dayanır. Akademi yıllarında yapılan eğitim reformu çalışmaları sonucunda 1969 yılında Heykel Bölümünde, Temel Sanat Eğitimi Kürsüsü kurulmuştur. Başlangıçta sadece Heykel Bölümü öğrencilerine verilen Temel Sanat Eğitimi verilirken, ertesi yıl Akademinin bütün bölümlerine ortak bir disiplin olarak uygulanmaya başlanmıştır. 1977 yılında Akademide ortak olan Temel Disiplinler ve Kürsüler, Temel Sanat ve Bilimler Bölümü adı altında kurulan yeni bir bölümde toplanmıştır. Güzel Sanatlar Akademisi’nin 1982’de üniversiteye dönüşme sürecinde Temel Sanat ve Bilimler Bölümü kapatılmıştır ancak bu yeni yapılanma içinde Temel Sanat Eğitimi, her bölümün kendi içinde düzenlenen temel bir ders olarak varlığını sürdürmüştür. 1997’de yeniden açılan Bölümde Güzel Sanatlar Fakültesi’nin Geleneksel Türk Sanatları Bölümü ile Mimarlık Fakültesi’nin Endüstriyel Tasarım Bölümü’ne servis dersleri verilmektedir.
Mimarlık Fakültesi
1882’de kurulan “Mekteb-i Sanayi-i Nefise-i Şahane’de açılan üç bölümden biri Mimarlık’tır. Güzel sanatlara ve estetiğe ağırlık veren Fransız Ecole de Beaux Arts sistemini örnek alan ve Fransız mimar Alexandre Vallaury’nin tasarladığı binada 2 Mart 1883 tarihinde derslere başlayan Mimarlık Bölümü hocaları arasında, her biri döneminin önde gelen mimarlarından olan Alexander Vallaury, Guilio Mongeri, Kemalettin Bey ve Vedat Bey gibi isimler yer alır. 1928 yılında adı “Güzel Sanatlar Akademisi” olarak değişen kurumun yöneticisi Namık İsmail Bey, Mimarlık Bölümünün yeniden yapılandırılması için o dönemde Türkiye’de bulunan İsviçreli mimar Ernst Egli’yi bölümde yeni bir program oluşturmak üzere davet eder. Egli, 1930-36 yılları arasında Akademi’nin eğitim sisteminde köklü bir değişiklik yapar. Bölümün eğitim süresi yeni program doğrultusunda 5 yıla çıkartılır. Bu eğitimin sonucunda yüksek mimar unvanıyla mezun veren Mimarlık Bölümü bir yandan da ülkedeki imar faaliyetleri içinde etkin olarak yer almaya devam eder. Egli’nin ayrılmasından sonra yerine geçen Taut gibi yabancı hocaların yanı sıra Sedad Hakkı Eldem, Arif Hikmet Holtay, Feridun Akozan, Halit Femir, Seyfettin Arkan, Mehmet Ali Handan, Nazimi Yaver Yenal, Rebii Gorbon, Asım Mutlu, Utarit İzgi gibi mimarlar, Bölümde hocalık yapmış değerli isimlerden bazılarıdır. 1982 tarihinde Akademi’nin “Mimar Sinan Üniversitesi”ne dönüşmesiyle birlikte Mimarlık Bölümü, Şehir ve Bölge Planlama, İç Mimarlık ve Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümleriyle birlikte Mimarlık Fakültesi çatısı altında toplanır. Aynı dönemde, Mimarlık Bölümüne giriş Öğrenci Seçme Yerleştirme Merkezi tarafından yapılan merkezî sınava bağlanır ve mimarlık eğitimi 4 yılla iner.
İstanbul Devlet Konservatuarı
İstanbul Devlet Konservatuvarı, 1970 yılında TC Kültür Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü bünyesinde kurulmuştur. 1982 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’ne bağlanmıştır. Böylece İstanbul Devlet Konservatuvarı 1982-1983 öğretim yılına Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi İstanbul Devlet Konservatuvarı adıyla eğitim vermeye başlamıştır. 1985 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Rektörlüğü'ne bağlanmıştır. 1986 yılında Dolmabahçe Sarayı Baltacılar Dairesi’ne taşınmış, burada eğitim vermeye başlamıştır. Konservatuarda Müzik, Müzikoloji ve Sahne Sanatları bölümü bulunmaktadır. Müzikoloji bölümü Türkiye'de Müzikoloji adıyla kurulan ilk bölümdür. Aynı şekilde Sahne Sanatları bölümüne bağlı Modern Dans Anasanat Dalı Türkiye’nin ilk resmi Modern Dans (Çağdaş Dans) sanatı eğitim programı olma özelliğine sahip.
2001 yılında Avrupa Konservatuvarlar Birliği'ne (Association of Européenne de Conservatoires, Akadémies de Musique et Musikhochschulen) aktif üye olarak kabul edilmiştir.
Enstitüler
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, yüksek lisans, doktora ve sanatta yeterlik programlarını Güzel Sanatlar, Fen Bilimleri ve Sosyal Bilimler olmak üzere 3 enstitü içerisinde yürütmektedir.
Güzel Sanatlar Enstitüsü
Güzel Sanatlar Enstitüsü'nde Resim, Heykel, Grafik Tasarımı, Seramik ve Cam, Tekstil ve Moda, Geleneksel Türk Sanatları, Sahne Dekoru ve Kostümü, Sinema ve Televizyon, Fotoğraf, Müzik ve Sahne Sanatları Anasanat Dallarında yüksek lisans ve sanatta yeterlik programları bulunmaktadır. Ayrıca Türkiye'de tek Temel Sanat alanında yüksek lisans ve sanatta yeterlilik programı bu enstitüde yürütülmektedir. Güzel Sanatlar Enstitüsü, okulun Fındıklı yerleşkesinde (Çifte Saraylar) yer alır.
Sosyal Bilimler Enstitüsü
Sosyal Bilimler Enstitüsü 1982 yılında Güzel Sanatlar Akademisi'nin Üniversiteye dönüşmesinden sonra kurulmuştur. Bünyesinde Tarih, Türk Dili ve Edebiyatı, Sanat Tarihi, Sosyoloji, Arkeoloji, Felsefe, Müzikoloji ve Eğitim Bilimleri Anabilim Dallarında yüksek lisans ve doktora programları bulunmaktadır. Sosyal Bilimler Enstitüsü, okulun Bomonti yerleşkesinde yer alır.
Taşınabilir Kültür Varlıklarını Koruma ve Onarım Yüksekokulu
Bakanlar Kurulu kararıyla 2013 yılında kurulmuştur. İlk öğrencilerini 2021-2022 eğitim ve öğretim yılında almıştır. Türkiye'nin kültür varlıklarının korunması ve onarılması için kurulmuş ilk ve tek okuldur. Koruma Anasanat Dalı ve Onarım Anasanat Dalı olmak üzere öğrencilere 2 farklı alanda eğitim vermektedir. Eğitim süresi 4 yıldır. Bomonti yerleşkesinde yer alır.
Meslek Yüksekokulu
Bünyesinde Giyim Üretim Teknolojisi ve Mimari Restorasyon programları bulundurur. Eğitim süresi 2 yıldır. Bomonti yerleşkesinde yer alır.
MSGSÜ İstanbul Resim ve Heykel Müzesi
Türkiye'nin ilk güzel sanatlar müzesi olan İstanbul Resim ve Heykel Müzesi, 20 Eylül 1937 tarihinde Dolmabahçe Sarayı’nın Veliaht Dairesi’nde hizmete giren, günümüzde ise Tophane'deki yeni modern binasında hizmet veren, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi 'ne bağlı sanat müzesidir. Müzenin ilk 3 katında 19.yüzyıl Osmanlı ve Cumhuriyet döneminden başlıca resim ve heykel sanatı koleksiyonu sergilenmektedir. Müzenin 4. katı ise karma sergi ve etkinlik alanı olarak planlanmıştır. Ayrıca Müze, MSGSÜ İstanbul Devlet Konservatuarı ve Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nin çeşitli müzik, dans, atölye ve sanat etkinliklerinide ev sahipliği yapmaktadır. Osman Hamdi Bey'e ait, içinde "Mimozalı Kadın" eserininde bulunduğu özel bir koleksiyon bu müzede sergilenmektedir. Müze İKSV tarafından düzenlenen 16. İstanbul Bienali mekanları arasında da yer almıştır.
Tarihçe
18 Temmuz 1937 tarihinde Dolmabahçe Sarayı’nın Veliaht Dairesi, İstanbul Resim ve Heykel Müzesi mekânı olması için Atatürk tarafından Güzel Sanatlar Akademisi’ne tahsis edildi. Müze müdürlüğüne ressam Halil Dikmen atandı. Müzenin açılışı 20 Eylül 1937 tarihinde o dönemin Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk ve Güzel Sanatlar Akademisi hocaları tarafından yapıldı. İlk açıldığından beri büyük ilgi gören müze koleksiyonu II. Dünya Savaşı'na kadar geniş ziyaretçi kitlesini korudu. İstanbul Resim ve Heykel Müzesi ard arda önemli sergilere ev sahipliği yaptı; 1952 Unesco Sergisi, 1953 Bugünün İtalyan Sanatı Sergisi, 1954 Japon Estampları Sergisi, 1956 Türk Mimari Eserlere Ait Rölöve Sergisi, 1957 Osman Hamdi Bey Sergisi, 1958 Türk Halk Sanatına Ait Taş Baskı Resimler Sergisi, 1959 Tarihi İtalyan Gravürleri Sergisi.
2009 tarihinde Müze’nin 1937’deki açılış sergisinden seçilen eserler “Serginin Sergisi” adıyla ziyaretçilere sunuldu ve Müze’nin Dolmabahçe Sarayı Veliaht Dairesi’ndeki son sergisi oldu. Müze koleksiyonları Tophane semtinde yer alan 5 numaralı antrepoya taşındı. Sedad Hakkı Eldem yapısı olan Antrepo 5, öğrencisi Mimar Emre Arolat tarafından, çağdaş bir müze binasına dönüştürülmesi projesine başlandı. 15 Aralık 2021 tarihinde küratörlüğünü Zeynep İnankur, Burcu Pelvanoğlu ve Ali Kayaalp tarafından üstlenilen "Sergilerin Sergisi II" sergisi ile İstanbul Resim ve Heykel Müzesi tekrardan kapılarını ziyaretçilere açıldı.
Müzenin İlk Sergisi
Müzenin ilk sergisi, Sanayi-i Nefise Mektebi’nin Elvâh-ı Nakşiye Koleksiyonu’ndan, Dolmabahçe Sarayı’ndan, Topkapı Sarayı Müzesi’nden ve Güzel Sanatlar Akademisi'ne ait olan “Yarım Asırlık Türk Resmi” sergisinden seçilen tablolar ile çeşitli devlet dairelerinden alınan eserlerden düzenlenmiştir. 1937’deki ilk sergide koleksiyonunda 320 eser bulunan İstanbul Resim ve Heykel Müzesi, bağış ve satın alma yoluyla bu sayı günümüzde yaklaşık 12 bin civarına eriştirmiştir.
Müze Koleksiyonu
İstanbul Resim ve Heykel Müzesi'nin envanter kayıtları Cumhuriyet'in erken dönemine dayanmaktadır. Müzenin koleksiyonunda resim, heykel, seramik, hat, ikon ve enstalasyon olmak üzere yaklaşık 12.000 eser bulunmaktadır. İstanbul Resim ve Heykel Müzesi, kuruluşundan bu yana bir yandan koleksiyonunu genişletirken bir yandan da Cumhuriyet’in kültür politikaları doğrultusunda Anadolu’da ilk resim galerilerinin açılabilmesi için eser vermiştir. Ankara Resim ve Heykel Müzesi ve İzmir Resim ve Heykel Müzesi de İRHM’nin gönderdiği eserlerle oluşturulmuştur.
İstanbul Resim ve Heykel Müzesi resim koleksiyonu yüzyıllık tarihimizin en kapsamlı resim arşivi niteliğindedir. Müze’nin resim koleksiyonunda, saray dışında oluşturulan ilk koleksiyon özelliği taşıyan 141 parçalık Elvâh-ı Nakşiye Koleksiyonu, Sanâyi-i Nefise Mektebi’nin kurucusu Osman Hamdi Bey’e ait tablolar, 19. yüzyıl manzara ve figür resminin önemli sanatçılarına ait çalışmalar, 1914 kuşağı sanatçılarına ve 20’lerden 40’lara kadar faaliyet gösteren Geç Kübizm ve Art Déco tarzında çalışan ressamlara ait resimlerle, soyut tavrın kendini göstermeye başladığı 50’li yıllardan 80’lere kadar Cumhuriyet dönemi Türk resminin önemli sanatçılarına ve sanatçı gruplarına ait eserler yer almaktadır. Koleksiyonda Hikmet Onat, İzzet Ziya, İbrahim Çallı, Fahrünnisa Zeyd, Cihat Burak, Şefik Bursalı, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Ömer Adil, Melek Celal Sofu, Nazmi Ziya Güran, Zeki Faik İzer, Ressam Halil Paşa, Hale Asaf, Nedim Günsür gibi birçok usta sanatçıların eserleride yer almaktadır.
Renato Ribeiro Calixto
Renato Ribeiro Calixto Aguiar (d. 4 Ekim 1988, Cardoso, Brezilya) ya da Renatinho, Brezilyalı futbolcudur. Guangzhou R&F takımınında forvet pozisyonunda oynamaktadır.
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
Müze Koleksiyonu
İRHM heykel koleksiyonu, 19. yüzyılın son çeyreğinden 20. yüzyıla kadar Türk heykel sanatının en önemli arşivi niteliğindedir. Müzenin bağlı bulunduğu Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, heykel eğitimi veren ilk kurum olma özelliğini taşımaktadır veİRHM heykel koleksiyonu, üniversitesinin en erken tarihli selefi Sanayi-i Nefise Mektebi’nin ilk heykel öğretmeni Yervant Osgan ile onun yetiştirdiği öğrenciler olan İhsan Özsoy, İsa Behzat, Mahir Tomruk gibi öncü sanatçıların eserlerine sahiptir. Ayrıca Cumhuriyet sonrası Türk heykel sanatının önemli isimlerinden Ali Hadi Bara, Zühtü Müritoğlu, Hüseyin Gezer, Nusret Suman, İlhan Koman, Şadi Çalık ve Kuzgun Acar’ın eserlerine de ev sahipliği yapmaktadır. İRHM heykel koleksiyonu geç Osmanlı döneminden 1980’lere kadar çağdaş Türk heykel sanatına yön veren önemli sanatçılarıyla, Türkiye’deki en kapsamlı modern Türk heykel koleksiyonudur.
İRHM Seramik Koleksiyonu, Türk seramik sanatının önemli eserlerinden oluşan özel bir koleksiyondur. Türkiye’nin ilk seramik kürsüsü 1929’da Müze’nin bağlı bulunduğu Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nde (Güzel Sanatlar Akademisi)  açılmıştır. Seramik koleksiyonunda bu kürsüden yetişmiş önemli sanatçılardan İsmail Hakkı Oygar, Vedat Ar, Hakkı İzzet, Nasip İyem, Atilla Galatalı’nın eserleri yer almaktadır.
İRHM hat koleksiyonunda, Türk hat sanatının son ustalarına ait nadide örnekler yer almaktadır. Bu koleksiyon, Güzel Sanatlar Akademisi Türk Sanatları Kürsüsü hocalarından Necmeddin Okyay, Beşiktaşlı Hacı Nuri Korman, Macit Ayral, İsmail Hakkı Altunbezer’e ait eserlerden oluşmaktadır.
Müze Mimarisi
İstanbul Resim ve Heykel Müzesi 2009 yılında Dolmabahçe Sarayı Veliaht Dairesi'nde "Serginin Sergisi" adıyla son sergisini yaptıktan sonra, Sedad Hakkı Eldem tarafından tasarlanmış olan Antrepo 5 binasına taşındı. Öğrencisi Emre Arolat tarafından bina tekrardan tasarlanmaya başlandı. Resmi olarak 2013 yılında inşaatı başlanan yapının 2019 yılına kadar süren uzun bir inşaat süreci oldu. İnşaat sürecinin uzun olması Antrepo 5 binasının Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'ne tahsis edilme sürecinde yerel yönetim tarafından birçok engel çıkması ve bütçe yetersizliğinden kaynaklandı. Mimar Emre Oralat, Antrepo 5 binasının kent hafızasına önemli bir katkısının olduğunu düşündüğü için binayı tamamen yıkmak yerine, binanın ikonik ön cephe tasarımını ve taşıyıcı kolonları yıkmayarak binanın betonarme yapısını korumuş ve binanın içini ve cephe kısımlarını bu şekilde tekrardan tasarlamıştır. Ziyaretçiler müzenin eserlerini "konteyner" şeklinde tasarlanan odalarda görmektedir. İzleyicinin eser ile beraber tek kalma hissini yaşayabilmesi için konteyner odaların içi bembeyaz duvarlar şeklinde, eserden başka dikkat çekilecek bir unsur olmamasına dikkat edilerek tasarlanmıştır. Konteyner odaların kendi içindeki bağlantısı rampalar ve köprüler tarafından sağlanmıştır. Müzenin salonlarında ise çeşitli yerleştirme sanatı (enstalasyon) çalışmaları sergilenmektedir. Odalar arasında geçiş yapan ziyaretçilerin aynı zamanda yapının dışında şeffaf cephenin sağladığı İstanbul manzarasını seyredebilmeleri amaçlanmıştır. Havalandırma boruları saklanmayarak, bina tasarımı içersinde bir bütün olarak değerlendirilmiştir. Yapının 4. katı karma sergilere ve çeşitli kültür-sanat etkinliklerine ev sahipliği yapacak şekilde tasarlanmıştır. Eserlerin restorasyon çalışmalarının yapıldığı atölye odaları ise ziyaretçilerin görebileceği şekilde zemin katta konumlandırılmıştır. Müzenin çatı kaplaması bütçe yetersizliğinden dolayı yapılamamıştır.
MSGSÜ Tophane-i Amire Kültür Sanat Merkezi
Tophane-i Amire Kültür Sanat Merkezi, Beyoğlu ilçesinin Tophane semtinde bulunuyor. Geçmişi 15.yüzyıla uzanan Tophane-i Amire binası, günümüzde Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi tarafından kültür-sanat merkezi ve müze olarak kullanılmaktadır. Tarihi askeri binada Tophane-i Amire Beş Kubbe, Tophane-i Amire Tek Kubbe ve Tophane-i Amire Sarnıçlar olmak üzere üç ayrı sergi holü bulunmaktadır. Bu mekanlarda yurtiçi ve yurtdışı sergiler, sanat alanında yarışma sergileri, performans sanatları, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'ne bağlı öğrenci ve akademisyen sergileri gibi çeşitli etkinlikler düzenlenmektedir. Tophane-i Amire Kültür Sanat Merkezi, Prof. Dr. Handan İnci'nin önderliğinde, Türk edebiyatı'nın önemli isimleri olan Behçet Necatigil, Cevdet Kudret, Turgut Uyar, Tomris Uyar, Edip Cansever ve Sevim Burak'a ait özel eşyaların sergilendiği "Edebiyat Müzesine Önsöz" sergisine ev sahipliği yapmıştır.
Tarihçe
Tophane-i Amire binası 1453-1470 yılları arasında Fatih Sultan Mehmet tarafından inşa edilen ve Osmanlı İmparatorluğu döneminde savunma sanayi olarak kurulmuş olan top döküm tesisidir. Tophane-i Amire binasının Osmanlı dönemi silah sanayisine önemli katkısı olmuştur. Fatih Sultan Mehmet İstanbul Fethi sırasında topların büyük rol oynamasından dolayı, Tophane-i Amire binasını Galata surları dışında kalan ve Boğazın girişi sayılan yerde inşaat ettirmeyi tercih etmiştir. 1843 yılında kurulumuna başlanan Zeytinburnu Demir Çelik Fabrikası'nın (Çelik Fabrika-i Hümâyûnu) faaliyete geçmesiyle toplar ve silahlar bu fabrikada üretilmesi başlandı. Top ve silah üretiminde Çelik Fabrika-i Hümâyûnu'un aktif rol oynaması ile birlikte Tophane-i Amire binasında top dökümü yavaş yavaş kalkmaya başlamıştır. Bina 1900’lü yıllarda bir süre eğitim merkezi olarak kullanılmış, 1958 yılında ise Askeri Müze olarak kullanılması gündeme gelmiştir. 1992 yılına kadar çeşitli düzenlemeler geçiren Tophane-i Amire binası, bu tarihte Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’ne tahsis edilmiştir.
MSGSÜ Prof. Sami Şekeroğlu Sinema Araştırma ve Uygulama Merkezi
Prof. Sami Şekeroğlu Sinema Araştırma ve Uygulama Merkezi, Türkiye'nin ilk film arşivi merkezi ve sinema müzesidir. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi 'ne bağlı olan Sinema Araştırma ve Uygulama Merkezi, Beşiktaş ilçesinin Balmumcu semtinde bulunuyor. Sinema Araştırma ve Uygulama Merkezi içerisinde film arşivi, sinema müzesi, dijital film restorasyon üniteleri ve sinema alanında geniş çaplı bir kütüphane bulunduruyor. İçerisinde sinema salonları da bulunduran Sinema Araştırma ve Uygulama Merkezi, film gösterimleri gibi çeşitli etkinlikler yapılmasına imkan sunuyor. Türk sinemasına ait orijinal negatiflerden ve belgelerden oluşan geniş koleksiyonuyla film arşivciliği ve film restorasyonu konusunda çalışmalar yapan Sinema Araştırma ve Uygulama Merkezi, ulusal sinema mirasını korumak ve gelecek nesillere ulaştırmak için hizmet vermeye devam etmektedir.
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Film Arşivi’nde yer alan filmler dijital ortamda toplandı. Sinema Araştırma ve Uygulama Merkezi Film Arşivinde yer alan filmleri MSGSÜ Film Arşivi Yönetim Sistemi  'nden öğrenebilirsiniz.
Ajuga
Ajuga, Lamiaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir. Ajuga cinsi, çoğunlukla eski dünyanın kuzey ılıman bölgelerine dağılmış 64 türden oluşur. Cins Güney Afrika ve Avustralya'da da görülür. Türkiye florasında 14 tür ve 27 alt taksonla temsil edilir. (Davis 1982,1988, Baytop 1999).
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
Tarihçe
Türkiye’de film arşivciliği çalışmaları ilk kez 1962 yılında, İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi çatısı altında, bir sinema-kültür kulübü olan “Kulüp Sinema 7” ile başladı. Kulüp Sinema 7’nin ilk yönetim kurulunda Sami Şekeroğlu (Genel Başkan), Tülin Samanlı (Genel Sekreter), Necati Ayden (Başkan Yardımcısı), Yavuz Hekimoğlu (Muhasip / Veznedar) ve Belkıs Mutlu (Üye) yer aldı. Arşivin kurulup gelişmesinde Şekeroğlu ile birlikte Bülent Erkmen (Yüksek Dekor Bölümü), Emre Çağatay (Yüksek Dekor Bölümü), Duygu Altınok (Yüksek Resim Bölümü), Turgay Sapanlı (Yüksek Mimarlık Bölümü), Nur Erkmen (Yüksek Dekor Bölümü), Akın Oktay (Yüksek Mimarlık Bölüm) ve Erdal Küpeli (Yüksek Mimarlık Bölümü) büyük bir emekle çalıştı.
Ajuga
‎Bitkiler yıllık, iki yıllık veya çok yıllık, otsu, nadiren çalı formundadır. Çiçekleri gösterişli, çanak yaprağın üst dudağı düz genellikle 2 lopludur. Çiçeklenme yoğun, uçta, çiçek kümesi ana eksen üzerinde dallar salkım (rasemoz) ikinci derecedeki yanal dalların talkımsı (kimoz) olarak dizilir fakat bazen de çiçek kümesi bir ana eksen ve üzerine dizilmiş saplı çiçeklerden oluşur ya da çiçek durumu sapsız çiçeklerin etlenmiş bir ana eksen üzerinde sık ve çok sayıda yerleşerek oluşturdukları salkımsı yapıdadır. Taç yapraklar kalıcıdır, geniş tabanı meyveyi kaplar.
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
Tarihçe
Sami Şekeroğlu öncülüğünde ve öğrencilerin gönüllü katılımlarıyla, yapım şirketlerinin terk edilmiş depolarından toplanan yerli-yabancı filmler; onarıldı, kataloglandı ve arşivlendi. Arşiv faaliyetlerinin yoğunlaşmasıyla birlikte, uluslararası bir kimlik kazanma yönünde adımlar atıldı ve “Kulüp Sinema 7”, 1967 yılında “Türk Film Arşivi”adını aldı. Akademi’ye bağlı olarak arşivleme, araştırma, eğitim ve yayın alanlarında faaliyet gösterecek bir Kurum haline dönüştürülmesi için, arşiv devlete devredildi. Bu doğrultuda hazırlanan “İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Film Arşivi” yönetmeliği, Akademi’nin bağlı bulunduğu Milli Eğitim Bakanlığı’nın onayı ile 03 Ocak 1969 tarihinde T.C Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdi. Bu devirle birlikte Türk Film Arşivi artık bir devlet kurumu oldu. Sinematografik mirasın korunması konusunda yapılan çalışmalar sayesine Türk Film Arşivi, Uluslararası Film Arşivleri Federasyonu’nun 1973 yılında Moskova’da yapılan kongresinde, asil ve yetkili üye unvanını aldı. Büyüyen arşivin mekan ihtiyacı ve kurumun faaliyet alanının genişlemesiyle birlikte Türk Film Arşivi, 1974 yılında Balmumcu’da inşa edilen binaya taşındı.
Latinolar
Latinolar, Amerika Birleşik Devletleri'nde anadili İspanyolca ve Portekizce olan Latin Amerika kökenli kişiler için kullanılan bir terimdir. Tüm anadili İspanyolca olan kişileri tanımlamak için kullanılan Hispanik tanımından farklıdır.
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
Tarihçe
Sinema-TV Enstitüsü yeni düzenlemeler sonucunda sinema alanında bilimsel araştırma ve inceleme yapan, film - belge arşivciliği konusunda çalışmalarına devam eden bir kurum olarak, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Rektörlüğü’ne bağlandı ve “Sinema-TV Uygulama ve Araştırma Merkezi” adını aldı. Türkiye’de arşivcilik çalışmalarının başlamasına öncülük eden ve uzun yıllar kurumda yönetici olarak görev yapan Prof. Sami Şekeroğlu 2004 yılında emekli oldu; 2012 yılında üniversite senatosu kararıyla, “Sinema-TV Uygulama ve Araştırma Merkezi”nin adı “Prof. Sami Şekeroğlu Sinema-TV Merkezi”ne dönüştü.
Baykuşfest Sanat Şenliği
Üniversitede her akademik yılı sonunda Baykuşfest Sanat Şenliği yapılır. Öğrencilerin, akademisyenlerin ve idari personellerin katıldığı festival okulun Fındıklı rıhtımında ve Kilyos’taki Baykuş Plajında yapılmaktadır. 4 gün süren şenlikte film izleme geceleri, konserler, dans gösterileri, boyama atölyeleri yapılmaktadır.
Tophane-i Amire Kültür Sanat Merkezi Sergileri
Üniversite bünyesinde birçok sanat ve kültür alanındaki etkinlikler Tophane-i Amire Kültür Sanat Merkezi'nde yapılmaktadır. Ayrıca Tophane-i Amire üniversitenin ikili anlaşma yaptığı kurumlar, topluluklar ve vakıfların sanat ve kültür etkinliklerine de ev sahipliği yapmaktadır. Öğrenciler bu etkinliklerden ücretsiz bir şekilde yararlanmaktadır. Öğrenciler kendi sanat sergileri içinde Tophane-i Amire Kültür Sanat Merkezi'ni kullanabilmektedir.
Monokromatik ve polikromatik ışık
Monokromatik ışık bir dalga boyuna sahip ışıktır. Eğer renk birden fazla dalga boyuna sahip ışıktan meydana geliyor ise bu polikromatik ışıktır.
Gabriele Perico
Gabriele Perico (d. 11 Mart 1984), Salernitana takımında defans pozisyonunda görev yapan İtalyan futbolcudur.
İslami Dayanışma Oyunları'nda tekvando
Tekvando, mevcut İslami Dayanışma Oyunları programına dahil olan bir spordur. İlk olarak 2005 İslami Dayanışma Oyunları'nda yer almış ve sonraki turnuvalarda da yer almaya devam etmiştir.
Madalya tablosu
2021 İslami Dayanışma Oyunları sonrası güncellendi
Bernard Stasi
Bernard Stasi (4 Temmuz 1930, Reims - 4 Mayıs 2011, Paris 18. arrondissement) Fransız siyasetçi, eski bakan.
Siyasi Kariyeri
Çeşitli bakanlıklarda danışmanlık görevlerinde bulunmuştur. 1968 yılında ilk kez milletvekili seçilmiş, 2. Pierre Messmer Hükümeti'nde Denizaşırı İller Bakanı olarak görev yapmıştır. 1978-1983 yıllarında meclis başkanvekilliği yapmış, 1993 milletvekili seçimlerinde yenilgiye uğramış, 1994-1998 yıllarında Avrupa Parlamentosu'nda görev almış, 1998-2004 yıllarında Cumhuriyet Aracısı olarak atanmış ve Temmuz 2003'te cumhurbaşkanı Jacques Chirac tarafından, Laiklik İlkesi'nin uygulanmasına dair düşünce komisyonu (Stasi Komisyonu) kurulmuş, başkanlığına da Bernard Stasi getirilmiştir. Aralık 2003'te komisyon çalışmalarını tamamlamış ve komisyonun süresi böylelikle dolmuştur. Stasi 2011 yılında ölmüştür.
Görüşleri
1973 yılında Pinochet tarafından Şili'de yapılan darbeyi kınamış yine 1992-1995 yıllarındaki Bosna katliamını kınayan nadir Fransız siyasiler arasında yer almıştır. Fransa'da göçmen yanlısı politikaları desteklemiş, aşırı sağcı Jean-Marie Le Pen tarafından hem göçmen olması hem de siyasi yaklaşımları nedeniyle eleştirilmiştir.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Meclis
Avrupa Parlamentosu
Hükûmet
Diğer
Demre
Demre (Eski adı, Kale), Antalya ilinin turistik ilçelerinden birisidir.
Tarihçe
Myra (Demre) her zaman Likya'nın en önemli şehirlerinden birisi olarak bilinir. En erken sikkeler MÖ 3. yüzyıl tarihlenir. Fakat şehrin en azından MÖ 5. yüzyılda kurulduğu tahmin edilmektedir. Roma egemenliği döneminde Myra gelişmiş ve zenginleşmiş şehirliler sivil projelere cömertçe para yardımında bulunmuşlardır. Sen Pol Roma'ya gitmek için Andriake Limanından hareket etmeden evvel M.S. 6. yüzyılda şehri ziyaret etmiştir. Bizans döneminde Myra önemli bir idari ve dini bir merkez olmuştur. Piskoposluk merkezi de olan Myra'da St. Nicholaus IV. yüzyıl başında Piskopos olarak görev yapmış; halka kendini sevdirmiş, inancı uğruna çok acılar çekmiştir. Myra o zamandan sonra hep haç yollu yapılan bir yer olmuştur. Bu bakımdan Demre Hristiyan Dünyasının her bakımdan ilgisini çekmiştir. Her yıl 6 Aralık'ta Noel Baba etkinliklerini yapmak geleneksel hale gelmiştir. Myra gibi önemli bir şehirden kalabileceği beklenen kalıntıların birçoğunu bugün Demre'de göremiyoruz. Likya'nın en büyük tiyatrosundan kalanlar bugün ayaktadır ve bu aynı zamanda Likya'nın en iyi korunmuş tiyatrosudur. 29 oturma sırası ve 9-10 bin seyirci kapasiteli tiyatro tepeye yaslanmıştır. Bugün bile bazen festival ve oyunlar için kullanılmaktadır.
İlk defa 1904 yılında Eynihal adıyla köy statüsüne kavuşan Demre; 6 Haziran 1968 yılında 4 mahallenin birleşmesiyle Belediyelik; 4 Temmuz 1987 günü o dönem bağlı olduğu Kaş'tan ayrılarak Kale adıyla ilçe olmuştur. İlçe 2005 yılında Demre adını almıştır.
Coğrafya
Demre, Antalya körfezinin batısında Teke Yarımadası'nın güneyinde yer alan bir ilçe olup, doğusunda Finike İlçesi, batısında Kaş İlçesi, güneyinde ise Akdeniz ile sınırdır.
Üç tarafı dağlarla çevrili bulunan ilçenin kurulduğu Demre Ovası, Demre Çayı'nın getirmiş olduğu verimli alüvyonlu topraklardan meydana gelmiştir. Akdeniz ikliminin tipik karakteristik özelliklerinin görüldüğü ilçede yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağmurlu geçer.
İlçenin toplam olarak yüzölçümü 47.322 hektar olup, tarım arazisi 5.350 hektar, çayır mera 50 hektar, orman arazisi 31.922 hektar, su yüzeyi 300 hektar, tarım dışı arazi ise 9.600 hektardır.
Ekonomi
İlçenin ekonomisi %90 tarıma dayalıdır.İlçe aslında turizm cenneti olmasına rağmen turizm tesislerinin yetersizliği nedeniyle halk geçimini tarım ile sağlamaktadır. Türkiye'nin en çok Sivri Biber üreten yerlerinden biridir. Demre Sivrisi adını buradan almaktadır. İlçedeki seralarda turfanda sebze üretimi yapılmaktadır. İlçe tarımının önemli bölümünü narenciye oluştururken 1970 yılından itibaren seracılığa geçilmesi nedeniyle narenciye alanlarının yerini seralar almıştır.
Turizm
İlçe tarihi geçmişi ve coğrafi konumu itibarı ile turizm beldesidir. İlçede tarihten kalan Noel Baba Kilisesi, Myra Antik Kenti ve Tiyatrosu, Andreake Antik Kenti, Kaya Mezarları, Simena Antik Kenti turizm için cazibe oluşturmaktadır. Kekova adaları, Batık Kent'in tertemiz denizi ve iklimi ile de belde coğrafi yönden de turizm açısından şanslı bir yerleşim yeridir. İlçenin bütün bu özelliklerine rağmen turizmden yeterli derecede faydalandığı söylenemez. Bunun sebebi ulaşımın zorluğu ve konaklama tesislerinin azlığı nedeniyle hizmet sektörünün gelişmemesidir.
Spor
İlçede 3 adet spor kulübü bulunmaktadır. Bunlar ;
İdmanocağı (kadın futbol takımı)
2007-2008 sezonunda kurulan İdmanocağı Kadın Futbol Takımı 2009-2010 sezonunda Türkiye 1. Ligine yükselmiştir. Trabzonspor'un kadın futbol takımını 2010-2011 sezonu sonunda kapatması nedeniyle Trabzon şehrini Kadınlar 1. Ligi'nde tek başına temsil etmektedir.
Takım kadrosu
Teknik direktör: Gürkan Çavdar
Şerefhane
Şerefhane (Farsça: شرفخانه, Sharafkhaneh ), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde şehir.
İdari olarak Şebister şehristanı'na bağlıdır. 2006 nüfusu 15.000 kişidir. Eyaletin kuzeybatısında, Urmiye Gölü kıyısında yer alır. Bu nedenle ılıman bir iklimi vardır. Halkı İran Azerisi'dir ve şehirde İran Azericesi konuşulmaktadır.
Şehir ve çevresinin geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır.
Hayat Devam Ediyor
Hayat Devam Ediyor şu anlamlara gelebilir:
Robin Zentner
Robin Zentner (d. 28 Ekim 1994), kaleci pozisyonunda görev yapan Alman futbolcudur. 1. FSV Mainz 05'de forma giymektedir.
Crephalia
Crephalia Athetini oymağına bağlı bir cinstir.
Roccavione
Roccavione İtalya'nın Piyemonte bölgesine bağlı Cuneo ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2018 tarihi itibarıyla 2,648'tir.
Seher (kitap)
Seher, Selahattin Demirtaş'ın yazdığı öykü kitabıdır. Dipnot Yayınları tarafından 16 Eylül 2017 tarihinde basılan ve 144 sayfadan oluşan kitapta 12 öykü bulunmaktadır. Eserde temizlikçi bir kadın, bir delikanlı, bir otobüs şoförü, beyaz yakalı bir kadın gibi kahramanların hikâyeleri yer almaktadır. Üç günde baskısı tükenen ve ikinci baskısı yapılan kitabın iç kapağının her baskıda farklı bir renk olması planlandı. İlk baskıda bordo renkle yayınlanan iç kapak için ikinci baskıda mor renk tercih edildi. Kitap kapağı ve iç resimleri Demirtaş'ın kızkardeşi Bahar Demirtaş ve Siya Gürbüz tarafından hazırlandı.
Tutuklandığı 4 Kasım 2016’dan itibaren Edirne F Tipi Cezaevi'nde bulunan ve hakkında açıldığı bilinen toplam 21 dava olan Demirtaş'ın ilk kitabı olan Seher, cezaevinde yazdığı öykülerden oluşmaktadır. Yazar kitabını 'Katledilen ve şiddet mağduru bütün kadınlara…' ithaf etmektedir. Kitap 20 günde 8 baskı yaparak 100.000 adede ulaşmıştır. Kitap 4 ay gibi kısa bir sürede yaklaşık 200.000 baskı adedine ulaşmıştı. 4 dile çevrilmiştir, aynı zamanda 6 dile çevrilmektedir. Eser, ABD’de ülkenin en büyük yayınevlerinden biri olan Hogart Press; Almanya ve İngiltere için ise dünyanın en büyük yayıncılarından biri olan Penguin Books; İtalya’da Feltrinelli; Yunanistan’da Patakis ve Hollanda’da AW Bruna gibi prestijli yayınevleri tarafından yayımlanmıştır.
Hakkında
Oya Baydar: "Seher’deki hikâyeler heveskâr işi değil, insana ve yaşama duyulan derin sevginin ince bir mizahla harmanladığı has yazar işi metinler. Karşımızda, tutsaklık günlerinde vakit doldurmak için yazan biri değil, bugüne kadar ortaya çıkmamış, okura ulaşmamış bir edebiyatçı var. Demirtaş’ın hikâyelerini okuyunca, keşke halkına, ülkesine, dünyaya karşı duyduğu sorumluluk ağır basmasaydı da yazar olsaydı diye hayıflandım. Sonra, edebiyat-sanat damarımın bencilliğinden utandım: o zaman, edebiyat bir yazar kazanacak ama Türkiye Demirtaş kalibresinde bir siyasetçiden, geleceğin önemli bir liderinden, barış ve özgürlük umudundan yoksun kalacaktı."
Zülfü Livaneli: "Siyaset ve sanat disiplinleri birbirine benzemez. Siyaset; doğru zamanda siyasi açıdan doğru olanı söylemek ve gerçek düşünceleri saklamak ilkesine sahipken, sanatçı deyim yerindeyse yüreğini kazıyarak en gizli duygularını, en büyük kitleyle paylaşmaya koşullanmıştır. Bu açıdan Selahattin Demirtaş’ın değerli öykülerini özel bir yere koymamız gerekir diye düşünüyorum. Acılar karşısında duyarlı bir yüreğin çığlığını yansıtan bu öyküler, siyasetten çok daha derin bir insani damara dokunuyor. Kitabın özenli ve akıcı bir Türkçeyle yazılmış olması, hem estetik hem de toplumsal açıdan ayrıca övgüye değer. Bu ülkedeki herkesi birleştirecek olan ortak payda sanatın büyülü yaratıcılığında gizli. Çünkü sanat, vicdanın dilidir. Selahattin Demirtaş da bu dili konuşuyor."
Kitaptan
"Kemendi boynuma geçirip hiç tereddüt etmeden tabureye vurdum tekmeyi. Tabure yerde taklalar atarken, gözlerimi tavana dikip tekrar tekrar düşündüm. Bütün hayatım bir film şeridi gibi gözlerimin önünden aksın diye bekledim ama öyle olmadı. Bu şekilde neredeyse on dakika geçti. Şeritlerin her bir karesinde onun gülen yüzü vardı. Sadece ondan ve aynı karelerden ibaret hayatım burada son bulacaktı, eğer yerde sırtüstü vaziyette uzanıyor olmasaydım... İnsan kendini yatay şekilde asamıyormuş. Bunu keşfetmiş olmak içimde yeniden bir yaşama isteği uyandırdı. Kalktım, kemendi çıkardım boynumdan. Günlük intihar girişimimi tamamlamış olmanın verdiği iç huzurla mutfağa gittim. Üç yumurta kırıp kahvaltı yaptım. Tıraş oldum, giyinip dışarı çıktım." (sayfa 49)
"Her günümüz yeni bir tabuyu yıkmakla geçsin.Yıktıkça varalım çıkarsız aşkın tadına.Ne hesabını tutalım geçen günlerin, ne de hayalini kuralım geleceğin." (sayfa 55)
"Aklım gider gelir bazen, bazen de gider hiç gelmez. Her güzel gülüş Semra'ya götürür beni. Bir gülüş uğruna harcanmış hayatların muhasebesini tutmaya mecalim kalmadı artık. Bakmayın öyle, bildiğiniz gibi değil hiçbir şey..." (sayfa 58)
Shantel
Stefan Hantel ya da sahne adıyla Shantel (d. 2 Mart 1968, Mannheim), Alman şarkıcı, yapımcı ve DJ'dir. Geleneksel Balkan ve Çingene müzikleri ile çeşitli miksler yapmaktadır. Şarkıları çoğunlukla Sırpça ve Makedoncadır.
Yaşam öyküsü
Kent yaşamı içinde değişen ve gelişen çingene müziği, Stefan Hantel’in yönetiminde kaynakları keyfi bir şekilde yağmalamaktan ve açık tuzaklardan uzak kalan bir yapıda. Her yaştan grubu ve ulusu bir araya getiren fantastik yapılı Bucovina Club albümü, tamamen yeni bir pop akımı başlatarak, Balkan kültürünü kulüp dünyasına taşıyarak, en saygın Fransız müzik eleştirmenleri ödülünü kazandı.
İki yıl sonra seyircilerin ve eleştirmenlerin olumlu tepkilerinden güç alarak yaptığı Bucovina Club Vol. 2’yi İngiliz müzik dergisi Songlines, 2005 yılının en iyi albümü seçti. 2006 yılında BBC Radyo 3’ün Dünya Müzik Ödülleri’nde “club” dalında aldığı ödül, Shantel’e şimdiye kadar bu dalda ödül almış ilk Alman sanatçı unvanını verdi.
Alman DJ, prodüktör, müzisyen Shantel, ödüllü albümü Bucovina Club’ın ardından yeni albümü Disko Partizani ile yüzyıllık melodileri ve ritimleri, modern prodüksiyon teknikleri ile harmanlayarak yeni bir füzyon yaratıyor. Shantel, "Disko Partizani" ile yeni bir çeşit pop müzik yaratıyor ve bu stilde çığır açıyor. Bu albüm yeni Avrupa’nın sesi, eski kıtanın merkezine endekslenmiş olmasına rağmen doğan yeni sınırların, güney doğunun, Yunanistan’ın, Türkiye’nin ve ötesinin etkilerini barındıran bir çalışma. Disko Partizani, akılda kalıcı, enerjik, şenlik havasında olan sürpriz dolu bir pop müzik niteliğini taşıyan bir albüm. “Disko Partizani” albümünün ilk klibi, albümle aynı adı taşıyan parçaya İstanbul’da çekildi.
Shantel, Borat: Şanlı Kazakistan Milletinin Çıkarlarını Arttırmak İçin Amerikan Kültürünün İncelenmesi ve Fatih Akın‘ın 2007 yapımı filmi Yaşamın Kıyısında'nın müziklerini yapmıştır.
The Evil Within
The Evil Within ya da Japonca'da bilinen ismiyle Psycho Break Psycho Break (サイコブレイク), Tango Gameworks tarafından geliştirilen ve Bethesda Softworks tarafından yayınlanan üçüncü şahıs nişancı hayatta kalma korku oyunu.
POP3
POP3 (Post Office Protocol 3 - Postane Protokolü 3), OSI referans modelinin uygulama katmanında çalışan bir E-posta iletişim protokolüdür. Bu protokol yerel E-posta alıcıları tarafından uzak sunucudan E-postaları indirmek için kullanılır ve bu işlem TCP 110 numaralı port üzerinden gerçekleştirilir. POP ve IMAP (Internet Message Access Protocol - İnternet İleti Erişim Protokolü) günümüzde en çok kullanılan iki e-posta protokolüdür. Tüm güncel e-posta alıcıları ve sunucuları iki protokolü de destekler. POP birkaç versiyon olarak geliştirilmiştir ve şu anda standart olarak kullanılanı 3. versiyonudur. Bu yüzden POP3 adı kullanılır.
E-posta gönderilirken SMTP protokolü kullanılır. Söz konusu e-posta, e-posta sunucuları arasında aktarılırken de SMTP kullanılır. Ta ki alıcı e-postayı okumak istediğinde bilgisayarına indirmek için arka planda POP3 kullanılır. Yani, POP3 yalnızca e-postayı almak için ve son kullanıcılar tarafından kullanılır.
Genel bakış
POP, posta kutularına erişimde basit indirme ve silme gereksinimlerini karşılar. Birçok POP alıcısının, postaları indirdikten sonra bu postaları sunucuda bırakma seçeneği olmasına rağmen genelde POP kullanan e-posta alıcıları şu işlemleri gerçekleştirir: sunucuya bağlanır, tüm mesajları alır, bu mesajları kullanıcının bilgisayarında yeni mesaj olarak saklar ve sunucudan siler ardından da bağlantıyı keser. Diğer protokoller, özellikle IMAP, daha fazla ve karmaşık işlemleri gerçekleştirebilir. Birçok e-posta alıcısı POP'u desteklediği gibi mesajları almak için IMAP'i de destekler.
Bir POP3 sunucusu TCP 110 numaralı portu dinler ve kullanır. POP3 için şifreli iletişimlerde protokol bağlantısı kabul edildikten sonra, eğer destekleniyorsa STLS komutu veya POP3S kullanılır. Bu durumda sunucuya TLS (Transport Layer Security - Taşıma Katmanı Güvenliği) veya SSL (Secure Sockets Layer - Güvenli Soket Katmanı) kullanılarak TCP'nin 995. portu üzerinden bağlanılır (ör: Google Gmail).
Geçmiş
POP (POP1) RFC 918, POP2 ise RFC 937 olarak tanımlanmıştır. POP3'ün ilk tanımlaması ise RFC 1081'de yapılmıştır. Şu anki geçerli tanımlama ise RFC 1939'dur. Eklenti mekanizmaları ile güncelleştirmeleri RFC 2449 tarafından ve giriş işlemleri (kullanıcı adı - parola) doğrulama mekanizması da RFC 1734 tarafından tanımlanmıştır.
Orijinal POP3 tanımlaması sadece şifrelenmemiş Kullanıcı/Parola oturum açma mekanizmasını veya Berkeley .rhosts erişim kontrolünü kullanır. POP3 şimdiki haliyle birkaç doğrulama metodunu destekler. Bu metotlar ile çeşitli seviyelerde koruma sağlanarak bir kullanıcının postalarına yasadışı erişim engellenir. POP3 alıcıları AUTH eklentisiyle SASL doğrulama metodunu destekler.
POP4 için bazı adımlar atılmış olsa da 2003'ten beri herhangi bir gelişme gözlemlenmemiştir.
IMAP ile karşılaştırma
Postaları sunucuda bırakan alıcılar genellikle mesajın, eşsiz tanımlayıcı tarafından tespit edilen, geçerli mesaj numarası eşleştirmesini almak için UIDL komutunu kullanır. Eşsiz tanımlayıcı, isteğe bağlıdır ve eğer posta kutusu özdeş mesajlar içeriyorsa tekrarlanabilir. Bunun aksine IMAP 32-bit eşsiz tanımlayıcı (UID) kullanır ve bunlar mesajın alınış sırasına göre artan bir şekilde (ardışık olmasına gerek yoktur) mesajlara atanır. Yeni mesaj alındığında bir IMAP alıcısı, bir önceki seferde alınan mesajların en yüksek UID'sinden daha büyük olan yeni UID'ler için istekte bulunur. Halbuki bir POP alıcısı tüm UIDL haritasını almalıdır, bu da büyük posta kutuları için gerçekten önemli bir işlem yoğunluğu oluşturur.
Posta eklentileri ve ASCII olmayan metin postaları için standart olarak MIME kullanılır. Buna rağmen ne POP3 ne de SMTP, MIME formatlı e-postaya gerek duymaz. Aslında tüm e-postalar MIME formatlı gelirler, bu yüzden POP alıcıları MIME tipini anlamalı ve kullanmalıdırlar.
POP3 İstemcileri
POP3 istemcileri, e-posta mesajlarınızı almanız ve yönetmeniz için tasarlanmış programlardır.
Örnek: Gmail ve Outlook için POP3 ayarları
1- İlk olarak Gmail hesabınızdaki Ayarlar kısmında POP'u etkinleştirmeniz ve 'Ayarları Kaydet' e tıklamanız gerekli.
2- POP3 istemcisi olarak Mozilla Thunderbird, Opera, Eudora, KMail kullanabilirsiniz.
3- Girilmesi gereken değerler (bazı değerler otomatik tanımlanmış olabilir):
Outlook programı üzerinden POP3 kurulumu :
Örnek: POP3 Oturum Örneği
S: Sunucu
C: İstemci
C: telnet mail.example.com 110
S: +OK POP3 server ready
C: USER kullanici_adi (Kullanıcı kimliği doğrulama)
C: PASS sifre
S: +OK
C: STAT (Posta kutusu bilgilerini alma)
S: +OK 3 1024(posta kutusunda 3 adet e-posta ve toplamda 1024 byte veri olduğunu göstermektedir.)
C: RETR 1 (E-posta numarasını seçme)
S: +OK 1024 octets
S: <e-posta verileri>
C: DELE 1 (E-postayı silme)
S: +OK message deleted (1 numaralı e-posta silineceğini belirtmektedir.)
C: QUIT( Oturumun kapatılması)
S: +OK POP3 server signing off (POP3 oturumunun sonlandırıldığı belirtilmektedir.)
POP3 kurulum bilgileri
Bilgiler, gelen posta ve giden posta bilgileri olarak iki farklı şekilde yer alır.
Gelen e-posta (incoming mail) Giden e-posta (outgoing mail)
POP3 ve IMAP Karşılaştırması
POP3 ve IMAP, gelen e-postalarınızı bilgisayarınıza ya da diğer cihazlarınıza indirmenizi sağlayan iletişim protokolleridir. Fakat bu iki yapının da fonksiyonel olarak birbirinden farkları var.