cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1964 Türkiye Kupası Finali
1964 Türkiye Kupası Finali, Türkiye Kupası'nın ikinci sezonu olan Türkiye Kupası 1963-64 sezonunun şampiyonunun belirlendiği final serisi.
İkinci maç
(*) Rövanş maçının 28 Haziran 1964 tarihinde oynanması kararlaştırılmıştı. Ancak aynı tarihte Dünya Ordulararası Futbol Şampiyonası maçı nedeniyle Galatasaray'dan Ayhan Elmastaşoğlu, Uğur Köken ve Talat Özkarslı kadroya çağrıldı. Bu nedenle Galatasaray TFF'den maçın ertelenmesini talep etti, Altay da maçın 28 Haziran 1964 tarihinde oynamasında ısrar etti. Federasyon rövanş maçının 29 Haziran 1964'e ertelenmesine karar verince Altay federasyonun kararını protesto amacıyla maça çıkmadı ve hükmen 3-0 yenik sayıldı. İzmir'deki ilk maç 0-0 tamamlandığından Galatasaray kupanın sahibi oldu.
Utangaç Muhafazakâr Etmeni
Utangaç Muhafazakâr Etmeni, 1990'larda Britanya'da yaşanan ve 'Tory'ler olarak tanınan Muhafazakâr Parti'nin oylarının seçim öncesi anketlere göre çok yüksek çıkmasını açıklamaya yarayan bir görüngedir.
1992 genel seçimlerinden önce yapılan son anketler Muhafazakâr Partiyi İşçi Partisinin 1 puan gerisinde gösteriyordu. Ne var ki seçim, Muhafazakâr Partinin İşçi Partisini %7,6'lık bir oy farkıyla yenilgiye uğratmasıyla sonuçlanmıştır. Market Research Society, anket tahminlerindeki bu başarısızlığın nedenlerini araştırmak amacıyla bir çalıştay kurdu. Çalışma, %8,5'lik hata payının %2'lik bir bölümünün muhafazakâr seçmenlerin eğilimlerini açıklamaya yanaşmamalarından kaynaklandığını saptamıştır. Seçim günü yapılan çıkış anketlerinin sonuçları da bu araştırmayı destekler niteliktedir.
Çoğu anketör 1992 yılında yaşanan başarısızlıktan sonra kullanageldikleri yöntemler dizgesini değiştirmişlerdir. Kullanılan yöntemler şirkete göre değişiklik göstermekteydi. Kimi şirketler seçmenlere önceki seçimde hangi partiye oy verdiklerini soruyor ve seçmen eğilimlerini bu sorulara aldıkları yanıtlara göre tahmin ediyorlardı. Eski ve yeni yöntemlerle yapılan seçim anketleri belirli bir süre boyunca kamuoyuna açıklanmıştır.
İşçi Partisinin 1997'den 2010'a dek hükûmet olması, kimilerinin 'Utangaç İşçi Seçmeni'nin ortaya çıktığını öne sürmesine yol açmıştır. Bu varsayının önemli bir etken olmadığı 2008 yılında anlaşılmıştır (bu etmenin yarattığı etki %10'la sınırlıydı). Muhafazakârların oyu Londra Belediye Başkanlığı seçiminden önce yapılan anketlerde de beklenenden düşük çıkmıştır.
Pin-up kızı
Pin-up kızı ya da pin-up modeli, yaygın şekilde basılmış resimleri pop kültürü olarak kabul edilmiş olan mankenlere verilen isimdir. Pin-up kızları genellikle, moda modellerinden ya da kadın oyunculardan seçilirler.
"Pin-up" aynı zamanda bu türden fotoğrafların benzerlerinin boya ile resmedilmiş çizimlerine de verilen bir isimdir (Pinup sanatçıları listesine bakabilirsiniz). Pin-up terimi ilk olarak İngilizce diline 1941 yılında girmiş olmasına rağmen terimin kökeni 1890'lara kadar uzanmaktadır. "Pin up" resimleri, magazinlerden ya da gazetelerden kesilmiş resimler ya da kartpostal ve benzeri biçimlerde olabilirler. Ayrıca bu tür resimler çoğunlukla duvar takvimlerinde bulunmaktadırlar ve bundan dolayı da duvara raptiye ile tutturulmaktadırlar. Pin up teriminin Türkçedeki birebir karşılığı iğnelemek ya da raptiyelemektir. Ancak daha sonraları pin-up kızlarının posterleri de yaygın olarak basılmaya başlanmıştır.
Birçok pin-up resmi, kendi dönemlerinin birer seks sembolü olarak görünen Şöhretler (Celebrity)dir. İlk pin-up kızlarının en ünlülerinden biri Betty Grable'dır ve posterleri II. Dünya Savaşında, neredeyse tüm Amerikan askerlerinin soyunma dolaplarını süslemekteydi. Sanatsal olarak pin-up ise, çekici ve güzel bir kadının nasıl olması gerektiğine dair görüntü veren idealize edilmiş kadın resimleridir. Bu tip ideal kadınların ilk örneklerinden biri, Charles Dana Gibson tarafından yaratılmış olan ve daha sonra Gibson kızı olarak da anılacak olanıdır. Bu akım daha sonra bu alanda çok meşhur olacak olan Alberto Vargas ve George Petty gibi birçok sanatçının yetişmesine yol açmıştır.
Pin-upların diğer kullanımları
Poster olarak basmaktansa, çizgi romanlarda, herhangi bir konuşma balonuna yer vermeksizin, karakterleri ya da belli bir olayı betimlemek için tek bir sayıda ya da yıllık içinde ayrılmış olan tam sayfa çizime de pin-up denmektedir.
Genellikle özel uçakların gövde boyalarının süslenmesinde uçakların burun kısımlarında kullanılan resimlerdir.
Luger P08
Parabellum-Pistole, Pistol Parabellum, Luger P08 ya da popüler adıyla Luger; 1898 yılında Georg Luger tarafından patenti alınmış, Alman silah üreticisi Deutsche Waffen- und Munitionsfabriken (DWM) tarafından 1900 yılından itibaren üretilmiş; yarı otomatik, kendini dolduran tabanca. 20. yüzyılın ilk yarısında siviller ve ordu mensupları için popüler bir silah olmuştur.
Luger, Alman ordusunun tabanca ihtiyacını karşılamak için üretilmiştir. Farklı tasarımı, dayanıklılığı, menzili ve daha güçlü olmasıyla birlikte Colt M1911'ten çok üstün bir tabancadır. Yalnızca Alman subayları tarafından değil Sovyet subayları, İngiliz, Amerikan, Türk ve Fransız subaylarınca da kullanılmıştır. Şarjörüne 8 mermi alır. 9x19mm Parabellum kullananının etkili menzili 50 m, 7.65x21mm Parabellum kullananının etkili menzili 40 metredir.
Silahın en can alıcı özelliği şarjörü ve namlusu değiştirilmek kaydı ile aynı mekanizmanın hem 7.65 mm hem 9 mm fişek atabilmesidir. Bu özelliğinin sebebi alman ordusunun imza koyduğu anlaşma gereği 7.65 mm çapında tabanca taşımak zorunda olması ve daha çapı büyük (dolayısıyla daha kuvvetli yani daha yıkıcı) silah taşıyamamasıdır. Bu şekilde imal edilerek görünüşte 7.65 mm silah kullanılmış olmuştur. Ayrıca bu silah için tasarlanarak üretilmiş 9 mm fişek kinetik enerji verimliliği açısından grubunda çok başarılı olmuştur. Bu başarıdan dolayı bu silahtan sonra üretilen tabancalar bu silahın mermisi olan 9mm HP (high power) fişeğini kullanmışlardır. Bu mermiye bu yüzden "9mm Parabellum" da denir. Tabanca 40 cm lik namlu kullanabilir. Bu namluya sahip tabancanın kılıfı tahtadan imal edilmiştir. Bu tahta kılıf dipçik olarak da kullanılmaktadır. Kabzayı tutan vida dışında vidası yoktur. Tüm parçalar birbirlerine geçme şekilde tasarlanmıştır. Tüm bu parçalar (silaha aşina biri tarafından) elle ve bir pim vasıtası ile sökülüp takılabilir.
Kullanıldığı savaşlar
Tarihi sıraya göre:
NGC 4391
NGC 4391, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Ejderha takımyıldızı yönünde bulunur. E-S0 tipi bir merceksi, eliptik galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1790 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Kayın baştankarası
Bataklık baştankarası (Parus palustris), baştankaragiller (Paridae) familyasından bir kuş türü.
Özellikleri
Baş ve boyun parıltılı mavi-siyah, çene ve yukarsı beyaz kenarlı siyah tüylerle kaplıdır. Yanaklar boyunun arkasına kadar beyaz, sırt hafif yeşilimsi küllü kahverengi, kıç kahvemsidir. Ensedeki bu farklılıkla Çam baştankarasından ayırt edilir.
Kanatlar ve kuyruk grimsi-kahverengidir ve kanatlar üzerinde bandlar bulunur. Alt kısımlar grimsi-beyaz, ve yan taraflar ışıltılıdır. Gaga siyah ve keskin kenarlı, bacaklar kurşunidir.
Parlayan mavimsi-siyah başıyla ve köşeli kuyruğuyla çam baştankarasından ayırt edilebilir. Cinsler birbirine benzerdir ve mevsimsel olarak değişmezler, genç olanlar daha mat renklidir.
Boy yaklaşık 11,5 cm'dir. Kanat açıklığı 60–70 mm'dir.
Dağılımı
Avrupa'nın ılıman kesimlerinde kuzey Asya'da yerleşik olarak yaşar. Kuzey İspanya'da da görülür. İrlanda ya da diğer soğuk kuzey ülkelerinde yoktur. Çoğunlukla yerleşik kuşlardır, göç etmezler.
Bataklık baştankarası, adına uygun olarak nemli ve bataklık olan yerlerde bulunduğu gibi, kuru ağaçlıklar, ekili bahçeler de bulunabilir.
Beslenme ve yuva
Besin olarak sebzeler ya da hayvanları tüketirler; tırtıllar, diğer böcekler, örümcekler ve çeşitli tohumlar. Bu baştankara türü yiyeceğini kış için depolar.
Yuva, bazen yerdeki bir deliğe, çoğunlukla çürümüş ağaç oyuklarına yapılır. Yuvasnı önce küçük bir delik olarak yapar, daha sonra ise genişletir. Bu delik birkaç santimetreden 10 metreye kadar çıkabilir. Yün, kıl, tüy ve yosunun hepsini birlikte kullanarak yuvasını yapar.
Taksim Cumhuriyet Anıtı
Taksim Cumhuriyet Anıtı, İstanbul, Taksim Meydanı'nda bulunan anıt. İtalyan heykeltıraş Pietro Canonica'ya yaptırılan, iki genç Türk; Hadi (Bara) Bey ve Sabiha (Bengütaş) Hanım'in yardımlarıyla, anıt 1928'de tamamlanmıştır. 8 Ağustos 1928'de açılan anıtın, kaide ve çevre düzeni mimar Giulio Mongeri tarafından yapılmıştır.
Planlanması
Cumhuriyet dönemi anıtları, ilk defa figüratif bir anlatımla Atatürk'ü ve kurulan yeni düzeni topluma tanıtan heykellerdir. Bu döneme ait anıtların yerleşim planlamasında önlerinde tören yapılacağı göz önünde tutularak çevre düzenlemesi yapılmıştır. Sunay Akın tarafından aktarılan bilgiye göre; bu sebeple cumhuriyetin yeni gösteri alanı olarak seçilen Taksim Meydanına anıt yapılması için dünya çapında bir yarışma düzenlenir. Yarışmayı İtalyan Pietro Canonica kazanır. Bunun üzerine 1925 yılında dönemin İstanbul milletvekili Hakkı Şinasi Paşa'nın başkanlığında oluşturulan komisyon, Pietro Canonica ile bağlantı kurmuş ve anıt sipariş etmiştir. Ağırlığı 84 tonu bulan anıt, 2,5 yıl sonra tamamlanınca Roma'dan İstanbul'a gemi ile getirilmiştir.
Özellikleri
Anıtın yapımında taş ve bronz kullanılmıştır. Mali kaynak için ise halktan bağış toplanmıştır. En yüksek bağışı ise Osmanlı bankacı Berç Keresteciyan yapmıştır.
Dairesel bir meydanın ortasında yükselen ve bir meydan çeşmesi gibi tasarlanan anıtın iki yüzündeki bronz figürler, geleneksel mimariden esinlenerek oluşturulmuş kemerli taş bir kaide içerisinde yer alırlar. 11 metre yüksekliğindeki anıtın kaidesinde pembe Trentino-Alto Adige/Südtirol ve yeşil Suza bölgesi mermerleri kullanılmıştır.
Anıtın dar yüzleri altında birer ayna taşı ve önlerinde mermer yalaklar bulunmaktadır. Heykeltıraş bu yalaklara akacak su ile meydan çeşmelerini anımsatan bir proje oluşturmuş, ancak daha sonra ise su ögesi kullanılmıştır.
Anıt 8 Ağustos 1928 tarihinde açılmıştır.
1988'de Taksim, Tarlabaşı ve Şişhane'de gerçekleşen çeşitli yıkımlar sonrasında, anıtın oturduğu dairesel taban İstiklal Caddesi'nin bir parçası haline gelmiştir. Günümüzde araç trafiğine kapalı olan alanda, ulusal günlerde yapılan törenler anıt önünde gerçekleşmektedir.
Anlamı
Anıtın bir yüzü Türk Kurtuluş Savaşı'nı, diğer yüzü ise Cumhuriyet Türkiye'sini temsil etmektedir. 1928'de Talimhane Caddesi ve İstiklal Caddesi - Sıraselviler aksı üzerine yerleştirilen anıtın kuzey yüzünde Mustafa Kemal, askerlerinin önünde görülmektedir. Diğer yüzünde ise sivil giysileri ile Mustafa Kemal Atatürk yanında İsmet İnönü ve Fevzi Çakmak, askerler ve halkla birlikte betimlenerek genç Türkiye'nin kuruluşu canlandırılmaktadır. Ayrıca bu yüzde Atatürk'ün ardında bulunan Sovyet general Mihail Frunze ve Kliment Voroşilov'un heykelleri de Kurtuluş Savaşı sırasında Türkiye'ye yapılan Sovyet yardımına duyulan minnettarlığı simgeler.
Anıtın yan yüzlerinde birer asker heykeli, üstlerindeki madalyonlarda ise iki kadın portresi yer almaktadır.
Aynı zamanda şimdiki adıyla Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nde de bir yarışma düzenlenir ve birinci olan kişi, tüm masrafları devlet tarafından karışlanmak üzere İtalya'ya Canonica'nın atölyesine anıtın yapımında çalışmak üzere gönderilir. Bu yarışmayı kazanan Sabiha Ziya, 21 yaşında bekar bir kadın olmasından dolayı bazı çevreler tarafından yurt dışına gitmesi istenmese de, dönemin Millî Eğitim bakanı Mustafa Necati'nin de desteğiyle İtalya'ya gönderilir. Sunay Akın, anıtın yan yüzlerinde olan kadın portrelerinin, yarışmayı kazanan maket üzerinde olmadığını, Sabiha hanımın Roma'ya gitmesinden sonra Canonica tarafından bu figürlerin eklendiğini söylemektedir.
Pietro Canonica, Taksim Meydanı'nın adının İstanbul'a suların bu meydandan taksim yapılması nedeniyle verildiğini öğrenerek anıtı bir havuz şeklinde tasarlamıştır. Anıtın maketine göre; anıtın iki yanındaki yalaklara akan sular, anıt çevresindeki havuzda toplanacaktır. Ancak anıt havuz özelliğine sahip olamaz, çünkü Canonica ile yapılan anlaşmaya göre heykeltıraşa 6 taksit şeklinde yapılacak ödemenin son taksiti parasızlık yüzünden verilemez. Bu nedenle Cumhuriyet anıtı tamamlanmamış şekilde havuzsuz olarak kalır.
De Laval nozülü
de Laval nozülü (ya da yakınsak-ıraksak nozül, CD nozül) orta kısmı sıkıştırılmak suretiyle özenli ve dengeli bir şekilde yapılmış, asimetrik kum saati şekilli bir borudur. Sıcak ve basınçlı gaz nozülün içinden geçerek süpersonik bir hıza ulaşır ve genleşip egzoz akış biçimini alır. Dolayısıyla ile ısı enerjisinin itici akışı maksimum düzeyde yönlendirilmiş kinetik enerji haline dönüşür. Bundan dolayı, nozül yaygın olarak buhar türbinlerinin bazı türlerinde ve roket motor nozülü olarak kullanılır. Ayrıca, süpersonik jet motorlarında kullanıldığı görülür.
The Time Meddler
The Time Meddler, Büyük Britanya bilimkurgu dizisi Doctor Who'nun klasik serisinin ikinci sezonunun dokuzuncu öyküsü. Dört bölümden oluşan öykünün ilk bölümü 3 Temmuz'da, son bölümü 24 Temmuz 1965 tarihinde yayınlanmıştır. Öykü 1066 yılında yazın sonlarında İngiltere'nin kuzeydoğu kıyılarında geçmektedir. Dennis Spooner tarafından yazılan bölümün yönetmenliğini Douglas Camfield üstlenmiştir. Bu öyküde yinelenen düşmanlardan olan Monk (Peter Butterworth) ilk kez görünmüştür.
De Laval nozülü
Benzer akış özellikleri astrofizik bünyesinde yer alan jet akımlarına uygulanmıştır.
The Time Meddler
Konu
Doktor ve Vicki kendilerini kovalayan Daleklerden kurtulur. TARDIS'te Steven Taylor ile karşılaşırlar. 1066 yılına Northumbria'ya giderler.
De Laval nozülü
Tarihçe
Nozül, İsveçli mucit Gustaf de Laval tarafından buhar türbininde kullanılmak üzere 1888 yılında geliştirilmiştir.
Olimpik yelken sınıfları
Star
Olimpiyatlarda 1932 senesinden beri kullanılmaktadır.
Tornado
Bu tekne katamaran sınıfında olup, olimpiyat sınıfları arasındaki en hızlı yelkenli teknedir. Olimpiyatlarda 1976 senesinden beri kullanılmaktadır.
49er
İlk kez 2000 senesinde olimpiyatlarda kullanılması dolayısıyla, olimpiyatlara en son kabul edilen yelkenli tekne olarak bilinmektedir.
Finn
Olimpiyatlarda 1952 senesinden beri kullanılmaktadır.
Laser
Dünyada en çok kullanılan olimpik yelkenli tekne olup, 1996 senesinden beri olimpiyatlarda kullanılmaktadır.
O Incio
O Incio, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzeybatı köşesinde bulunan Galiçya otonom bölgesine bağlı dört eyaletten biri olan Lugo'ya bağlı 67 belediyeden biridir. O Incio belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 2.297 kişidir.
Olimpik yelken sınıfları
Mistral
Olimpiyatlarda 1984 senesinden beri kullanılmaktadır.
Europe
Diğer kategorilere göre daha geniş gövdesi olan bu yelkenli tekne kadınlar için özel tasarlanmıştır. Olimpiyatlarda 1992 senesinden beri kullanılmaktadır.
470
Bu yelkenli teknenin adı uzunluğundan (4.7 m) gelmektedir. İlk kez 1988 senesinde olimpiyatlarda kadınlar dalında kullanılmıştır.
Karl Silberbauer
Karl Josef Silberbauer (d. 21 Haziran 1911 - ö. 1972), II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nın Hollanda işgalinde hizmet veren SS-Oberscharführer rütbeli Avusturyalı bir SD subayıydı. 1944 yılında Anne Frank ve ailesini gizlendikleri yerde tutuklamıştır.
Viyana doğumlu Silberbauer, 1935 yılında babasının Avusturya askeri olarak görev yaptıktan dört yıl sonra Hollanda'ya taşındı. 1943 yılında Gestapo'ya katıldı ve Lahey'de SD'ye transfer oldu.
Silberbauer II. Dünya Savaşı sırasında Yahudilerin sınır dışına sürülmesi yardımı faaliyetleri nedeniyle hapiste 14 ay geçirmek için Nisan 1945'te Viyana'ya döndü. Savaşın ardından Batı Almanya gizli servisinde kullanılmıştır.
Lourenzá
Lourenzá, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzeybatı köşesinde bulunan Galiçya otonom bölgesine bağlı dört eyaletten biri olan Lugo'ya bağlı 67 belediyeden biridir. Lourenzá belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 2.677 kişidir.
Çaybaşı, Kâhta
Çaybaşı, Adıyaman ilinin Kâhta ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Adıyaman il merkezine 53 km, Kâhta ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Láncara
Láncara, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzeybatı köşesinde bulunan Galiçya otonom bölgesine bağlı dört eyaletten biri olan Lugo'ya bağlı 67 belediyeden biridir. Láncara belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 3.091 kişidir.
Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi
THKP-C lideri Mahir Çayan ve arkadaşları Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın idamlarını engellemek için 27 Mart 1972'de Ünye'deki NATO üssündeki yabancı görevlileri kaçırdı. Kaçırdıkları esirler ile birlikte Tokat'ın Niksar ilçesine bağlı o dönemki adıyla Kızıldere köyüne geldiler. 30 Mart 1972'de emniyet güçleri tarafından Kızıldere köyünde sıkıştırılan örgüt üyeleri ile silahlı çatışmaya girildi. Çatışmanın ardından Ertuğrul Kürkçü dışındaki örgüt üyelerinin hepsi öldürüldü.
Sağ yakalanan Ertuğrul Kürkçü dışındaki üyelerinin tamamının öldürülmesinin ardından örgüt o dönemde resmi olarak dağıldı. Sonrasında kurulan Devrimci Yol, Kurtuluş Hareketi, Acilciler ve Devrimci Sol gibi oluşumlar bu geleneği sürdürdüğünü iddia etseler de THKP-C'nin savunduğu görüşleri ve eylemleri tartışmaya açarak yeniden yorumlanmasına ve farklı örgütler kurulmasına neden oldular.
Teorik olarak THKP ve THKC
THKP-C, teorisini Mahir Çayan'ın Kesintisiz Devrim, Sömürge Tipi Faşizm, Suni Denge, Politikleşmiş Askeri Savaş Stratejisi (PASS) tezlerinin oluşturduğu, Türkiye İşçi Partisi içerisinde doğan ve Türkiye devrim tarihinde pasifizme ve revizyonizme sahip olarak nitelendirdiği kesimlere savaş açmış, yaptığı eylemlerle ses getirmiş bir örgüttür. Örgüt, kendisini "Oligarşinin korkulu rüyası" olarak tanımladı. Mahir Çayan görüşlerini 1972 yılında devlet tarafından aranırken yazdığı Kesintisiz Devrim II-III adlı kitabında açıklamıştır. Kitaba göre Türkiye 1950'lerin başlarından itibaren sömürgeleşmeye başlamış ve uluslararası emperyalizm yeni sömürgecilik anlayışıyla Türkiye'yi gizli bir biçimde işgal etmiştir. Kitapta anlatıldığına göre, 12 Mart 1971 yarı-askeri muhtırasının ardından, işbirlikçi tekelci burjuvazi, Amerikan tekelleri ile ittifak halinde yönetimde oligarşik diktatörlük oluşturmuştur. THKP-C'nin logosu eski THKC militanı Kadriye Deniz Özen tarafından tasarlanmıştır.
THKO ile birlik teklifi
THKO esasen silahlı mücadeleyi 1969'da başlatmayı planlamıştı ama çekirdek kadrosunun Filistin'den dönüşü sonrası tutuklanması üzerine mücadele 1970'te başlatıldı. Bu dönemlerde Mahir Çayan, Yusuf Küpeli, Münir Ramazan Aktolga THKO üyeleriyle bir görüşme yapar. Çayan THKO üyelerine "mücadeleye erken başlandığını", "bir siyasal parti olarak örgütlenmeksizin silahlı propagandaya girişilemeyeceğini" söyler ve "birlikte" örgütlenme teklifi yapar. Fakat THKO'nun kır gerillası, ileride THKP-C'yi oluşturacak olan kadronun ise şehir gerillasını savunduğu için Hüseyin İnan, "Siz kent proletaryasına inanıyorsunuz, biz ise kır proletaryasına" diyerek reddeder. Deniz Gezmiş ise Mahir Çayan'a "sen oportünistsin" der.
Erken dönem eylemleri
THKC militanları erken dönemde şu eylemleri yapar:
THKC militanları, Mete Has ve Talip Aksoy'u kaçırarak karşılık olarak Kadir Has'tan fidye aldı. Kadir Has bu olayı şöyle anlatıyor:
"Eşim Rezzan'ı Akdeniz seferine çıkan bir gemi ile yurtdışına yolcu ettikten sonra, Metelerin Suadiye'deki evine ulaştık. Zile bastık kapı açıldı. Karşımızda gelinim Fezal'ı beklerken yabancı bir erkekle karşılaştık. Eve girdikten sonra kapı kapandı. Teröristler benden 400 bin lira para istiyordu. Teröristlerin benden istediği 400 bin lira fidye çok büyük para idi. Bu para ile, tanesi 133 liradan 3007 adet Cumhuriyet Altını almak mümkündü. 1971'in 400 bin lirası, günümüzün yaklaşık 200 bin dolarına eşdeğerdi. Daha sonra teröristler Talip Aksoy ile Mete Has'ı alıp götürdüler. Sabah adının Mahir Çayan olduğunu öğrendiğim teröristle birlikte, evden çıktık. Üsküdar iskelesinden arabalı vapura binip Kabataş iskelesine, oradan da taksi ile Şişli Pilavcı Pasajı'ndaki işyerime ulaştık Pilavcı Pasajı'ndaki işyerimi, kayınbiraderim Ali Germirli yönetiyordu. Ali'ye durumu anlattım. Bana 'ağabey, bu çok büyük para' dedi. Ali, işin dehşetini anlamamış olacak ki, 'Burası dağ başımı, Ne parası' dedi. Anında teröristin cevabını aldı: 'O lafı bir daha edersen, kurşunu yersin'. Ali bu defa Kayserililik içgüdüsüyle teröriste '250 bin versek olmaz mı?' diye teklifte bulundu. Bu pazarlık ortamından rahatsız olan Mahir Çayan ise 'Olmaz' cevabını verdi. 200 bin lirayı çok kısa zamanda tedarik edip Mahir Çayan'a verdim. Paranın ikinci yarısını ise akşamüstü muhasebe müdürümüz Nihat Ünsal ile Karaköy İskelesi'ne gönderdik. Gece yarısı Talip ile Mete'yi kurtardıktan sonra, polisi haberdar ettik."
Eylem sonucunda Kadir Has Hüseyin Cevahir'e "Bir daha karşılaşmayacağız, değil mi?" diye sorar. Bunun üzerine Hüseyin Cevahir "Bir kere daha hepinizle birlikte topyekûn karşılaşacağız." der.
Efraim Elrom'un öldürülüşü
12 Mart Darbesi ardından THKP-C darbeden kaçmama ve askerî eylemleri sürdürme kararı almıştır. Aralık 1970'te kurulan THKP ve THKC normalde örgütlenme açısından küçük eylemler düzenledi. Ama yakalanan THKO üst düzey militanları Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın serbest bırakılması için THKC gerillaları Ulaş Bardakçı, Hüseyin Cevahir, Mahir Çayan, Necmi Demir, Oktay Etiman ve Ziya Yılmaz, 17 Mayıs 1971'de kuruluş eylemi sayılan Efraim Elrom'u kaçırdı. Eyleme ise "1 Mayıs Harekâtı" ismini verdi. İsmin kaynağı, eylemin 1 Mayısta yapılması şeklinde planlanmasından dolayıdır. Ama eylem teknik aksaklıklardan dolayı 2 hafta ertelenir. Kaçırılma eyleminden sonra THKC, İsrail Başkonsolosluğu önündeki bir varile Amerikancı Bakanlar Kurulu'na isimli bildiriyi bıraktı. Bildiri şöyledir:
Olayı öğrenen dönemin başbakanı Nihat Erim hemen yardımcısı Sadi Koçaş'a bir bildiri yazdırdı. Bildiri bizzat Sadi Koçaş tarafından saat 22:45'te radyoda okundu. Bildiri özet olarak şöyledir:
Sıkıyönetim komutanlığı ise kaçırılma olayının ardından 16 No'lu şu bildiriyi yayımlar:
Sıkıyönetim, hemen ardından ise 17 no'lu şu bildiriyi yayımlar:
20 Mayıs'a gelindiğinde THKP-C'nin verdiği süre dolmuş lakin devlet hiçbir adım atmamıştı. Devlet aynı Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu'nun dört Amerikan askerini rehin alıp sonradan bıraktığı gibi bir olay yaşanmasını bekliyordu. Ama THKP-C'de hiçbir adım atmamıştı. Bunun üzerine 22 Mayıs 1971'de sokağa çıkma yasağı ilan edildi ve Elrom aranmaya başlandı. Balyoz Harekâtı olarak isimlendirilen bu harekâtın ismi Nihat Erim'in Alınacak tedbirler balyoz gibi kafalarına hemen inecektir sözünden gelmektedir. İsteklerinin yerine getirilmemesi ve aramanın da çıkmasıyla THKP-C Elrom'u öldürdü. 23 Mayıs 1971'de Elrom Nişantaşı'ndaki Hamarat Apartmanı'nda ölü olarak bulundu. Elleri arkadan bağlanmış ve ağzı bantlanmış olan Elrom şakağına üç kurşun sıkılarak öldürülmüştü. Olaydan sonra kaçan THKC militanlarını Yılmaz Güney sakladı.
Sibel Erkan Olayı
THKC militanları 24 Mayıs 1971'de Yılmaz Güney'in evini terk etti. Aramaların artması üzerine 27 Mayıs'ta saklandıkları boş bir hücre evi 30 Mayıs 1971'de keşfedildi. Yaşanan küçük çatışmalarda bir kadın ve bir bekçiyi yaralayarak bazı militanlar kaçabildi. Lakin THKP Merkez Komitesi Üyesi Mahir Çayan ve THKP Genel Komitesi üyesi Hüseyin Cevahir kaçamadı. Çatışa çatışa İstanbul Maltepe'de bir eve sığındılar. İlk önce zemin katı seçtiler ama sonra güvenlikten dolayı en üst kata çıktılar. Evin sahibi Binbaşı Dinçer Erkan'dı. İçeri girince militanlar evi terk etmelerini istedi. Sibel Erkan'ı tutup "sen kal bize su getir" diyerek Sibel Erkan'ı rehin aldı. Böylece 51 saat süren Sibel Erkan Olayı başladı. Çayan ve Cevahir Sibel Erkan'a evin en güvenli yerinde bir sığınak yaptılar. Rehin aldıkları kıza karşı yurtdışına çıkmak için pasaport istediler. Dışarıya her ne kadar kızı öldürecekleri yönünde tehditler atsa da içeride "Sen dışarı da söylediklerimize bakma. Korkma sakın bizden. Sana bir şey yapacak, öldürecek değiliz. Kendimizi kurtarmak için onlara böyle davranıyoruz" diyerek kızı yatıştırıyorlardı. Geçen 51 saatin sonunda 1 Haziran'da askerler 15 dakika sonra tekrar anons yapacağız demesine rağmen operasyon başladı. Önce keskin nişancı Cihangir Erdeniz Hüseyin Cevahir'e 1 el ateş açtı. Vurulması üzerine Hüseyin Cevahir Aslan diye bağırdı. Bu Çayan ve Cevahir arasında bir parolaydı. Vurulan aslan diye bağıracak böylece diğeri de intihar edecekti. Özellikle 31 Mayıs 1971'de Nurhak Olayı'nın gerçekleştiğini radyodan haber almalarıyla teslim olma düşüncesi iyice kayboldu. İntihar girişimine geçmeden önce Çayan büyük harflerle yazdığı şu notu bıraktı:
"İHTİLALE GİDEN YOL BURADA DÜŞEN GERİLLANIN KANIYLA KIZILLAŞARAK AYDINLANACAKTIR."
Lakin solak olan Çayan aceleyle silahı sağ eline aldı ve kalbinin üzerine doğrultup ateş açtı. Solak oluşu yüzünden eli titredi ve kurşun milimetrik sapmayla akciğerine saplandı. Polis-asker kuvvetleri içeri girince yerde yatan Cevahir'e ateş açtı. Cevahir'in üzerinden 23 kurşun çıktı. Çayan ise ağır yaralı olarak ele geçirildi. Operasyona katılan polislerden biri Başkomiser Mehmet Bayrak ise kalçasından yaralandı. Sığınakta saklanan Erkan ise hiçbir yara almadan kurtuldu. Ölü ele geçirilen Hüseyin Cevahir'in bedeni, evin balkonundan dışarıya sergilendi.
Olaydan sonra ele geçirilen Çayan şu açıklamayı yaptı:
Tutuklanma ve mahkemeler
Çayan'ın yakalanmasından kısa bir süre sonra sığınacak yerleri olmayışından dolayı Ulaş Bardakçı Hamarat Apartmanı'na belki güvenlidir umuduyla gider ama orada üs kuran polislerce yakalanır. Tutuklamaların artması üzerine TÜRKİYE HALK KURTULUŞ PARTİ VE CEPHESİ-1 Davası başlar. 1 No'lu sanık Mahir Çayan, 2 No'lu sanık ölü Hüseyin Cevahir, 3 No'lu Sanık ise Ulaş Bardakçı'dır. Ulaş Bardakçı ve Mahir Çayan'ın özellikle 146/1 maddesi uyarınca tecziyesi olmakla birlikte birçok maddeyi ihlalden tecziyeleri istenmekteydi. Ama mahkeme sonuçlanmadan 29 Kasım 1971'de mahkemeden 2 THKO 3 THKP-C militanı firar eder. Sanıkların firar ettiği ortaya çıkınca Kartal Maltepe 2. Zırhlı Tugay Askeri Cezaevi, saat 16:55'te şu açıklamayı yapar:
Firardan sonra Sıkıyönetim Komutanlığı ise 38 No'lu şu bildiriyi yayımlar:
TÜRKİYE HALK KURTULUŞ PARTİ VE CEPHESİ-1 Davası'nın son duruşması 28 Aralık 1971'de görülür ve Necmi Demir ile Kamil Dede idama, Rüçhan Manas, Kadriye Deniz Özen ve İlkay Demir müebbet hapse çarptırılır.
Kaçış sonrası MK toplantısı ve Küpeli ile Aktolga'nın THKP ve THKC'den sürgünü
Çayan ve Bardakçı'nın tutuklanmasından sonra THKP-C eylemleri durmuştur. Bu ve benzeri olayların sonucunda Çayan, Yusuf Küpeli ve Münir Ramazan Aktolga'yı çağırır. Çayan ikisini de Narodniklikle ve Doktorculukla suçlar ve Genel Komite Üyeleri şu kararı alır:
Böylece Genel Komite üyelerinin aldığı kararla Küpeli ve Aktolga THKP ve THKC'den ihraç edilir.
Şehir gerillasının yenilişi
Kaçıştan sonra Çayan THKC kır gerillalarının, Bardakçı ise şehir gerillalarının başına geçer. 19 Şubat 1972'de Mehmet Eymür ve Hiram Abas'ında katıldığı bir baskın sonucu Ziya Yılmaz yaralı olarak ele geçirilir, Ulaş Bardakçı ise saat 07:00'da Arnavutköy'de öldürülür. Bardakçı'nın ölümü THKP-C Davası İddianamesi'nde şöyle geçer:
Koray Doğan'ın öldürülüşü
Koray Doğan, THKP-C'nin ODTÜ'deki bağlantısı olan militandır. Maltepe'den firarın ardından Çayan ve arkadaşlarına sığınacak yer de temin eden de kendisidir. Bir süre sonra Komer'in arabasını yaktığı iddiasıyla aranmaya başlar. Koray Doğan'ın babası Ahmet Doğan'a liseden arkadaşı olan Tevfik Türüng'ün 9 Mart 1972'de dediklerini kız kardeşi Tülay Doğan şöyle anlatıyor:
Türüng'ün bu sözleri söylediği gece Doğan, kız arkadaşının evine gider ama orada üs kuran polislerce yakalanır. Listede adını bulamadıkları için polisler tarafından salınır. Bölgeden uzaklaşırken daha önce salınan Doğan'a arkadan ateş açılır. Koray Doğan'ın ölümünün ardından THKP-C güçlü bir bağlantısını kaybetmiş ve ağır hasar almıştır.
Kızıldere Olayı ve kır gerillasının yenilişi
THKO liderlerinin idamlarını engellemek için eylem yapılması hala gündemdeydi. Hatta Nihat Erim'i kaçırmayı planlayanlar bile vardı. Ama zaman kısıtlıydı. THKC Karadeniz kır militanlarından Fatsa'dan İngilizleri kaçırabileceği yönünde bir teklif gelince Çayan bu eylemi koşullarının hazır oluşundan dolayı seçer. THKP-C 25 Mart 1972'de "Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı, Parlamentosu ve Hükûmetine" başlıklı bir bildiri bırakır. Bildiri özetle şöyledir:
Bunun üzerine 26 Mart 1972'de Ordu, Ünye'den Charles Turner ve Gordon Banner isimli 2 İngiliz ile Joe Law isimli 1 Kanadalı radar teknisyeni kaçırılır. Kızıldere'ye vardıklarında Çayan; Nihat Yılmaz ve Ertan Saruhan'a köyden gidip eylemi gelecek kuşaklara anlatmasını ister. Ama 28 Mart 1972'de Yılmaz ve Saruhan, kullandıkları arabayı uzak bir yerde terk edip tekrar Kızıldere'ye dönerler. Militanlar 30 Mart 1972'de Tokat, Niksar, Kızıldere köyünde kuşatılır. Askerler militanlarla konuşmak isterler. Militanlar kabul eder ve dama çıkarlar. Militanların görünüşünün ardından askerler ateş açar. Türkiye Halk Kurtuluş Partisi Merkez Komitesi ve "Türkiye Halk Kurtuluş Cephesi Kır Gerillaları Ünitesi" lideri Mahir Çayan alnından vurularak ölür. Çayan'ın ölümü üzerine militanlar şartların yerine getirilmemesinden dolayı 3 teknisyeni öldürüp çatışmaya başlarlar. Çatışma sonucu 9 militan yaşamını yitirir. Saffet Alp yaralı olarak geçirilir ama evin dışına çıkarılıp kafasından vurularak öldürülür. Samanlıkta saklanan dönemin diğer THKP-C üyesi Ertuğrul Kürkçü'nün babası ise, oğlunun naaşını ölenler arasında bulamaması üzerine tekrar yapılan arama sonucu 31 Mart 1972'de yakalanır.
Olayda ölen militanların isimleri şöyledir:
Olaydan sonra İngiliz basınının önde gelen gazeteleri "Türk hükümetinin doğru olanı yaptığını" söyledi.
Eleştiriler
Basının öne çıkan isimlerinden Cumhuriyet yazarı Uğur Mumcu, 12 Eylül Darbesi'nden sonra 17 Eylül 1980 günü yayımladığı yazısında, 12 Mart dönemini değerlendirerek Deniz Gezmiş, Mahir Çayan gibi isimlerin gerçekleştirdikleri banka soyma, adam kaçırma, fidye isteme gibi eylemleri "bireysel terör" olarak tanımladı. İsrail Başkonsolosu Efraim Elrom'un kaçırılıp öldürülmesinin, "Türk soluna, işçi sınıfına, halka hizmet etmediğini; aksine 12 Mart zulmünün başlamasına katkı sağladığını, meşru savunma dışında hiçbir cinayetin haklı olarak görülemeyeceğini" savundu. Silahlı eylemlere karşı çıkılması gerektiğini ifade etti:"'Solun başvuracağı tek yöntem yasal çizgiler, anayasal çerçevelerdir. Barışçı yollarla oluşmalıdır. Adam öldüren, cinayet işleyen solculuk; hainlik, katillik ve halk düşmanlığıdır!'"Mumcu, THKP-C'yi "terör örgütü" olarak tanımlamıştır.
Suriye İç Savaşı'nda faaliyet gösterdiği iddiası
Birleşik Krallık hükûmeti, 1972'de fiili olarak dağıldığı iddia edilen örgütün Suriye İç Savaşı boyunca Beşşar Esad yanlısı Suriye Direnişi adlı milis grubu olarak Suriye'de faaliyetlerini sürdürdüğünü iddia etmiştir. Örgüt, THKP-C Acilciler ile birlikte Birleşik Krallık'ın yasaklı terör örgütleri listesinde yer almaktadır.
NGC 4392
NGC 4392, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir yoğun galaksidir. Gökyüzünde Av Köpekleri takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunur. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1788 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Havana Üniversitesi
Havana Üniversitesi (İspanyolca: Universidad de La Habana, İngilizce: University of Havana), Küba'nın başkenti Havana'nın Vedado bölgesinde bulunan yükseköğretim kurumudur. Üniversite 1728 yılında kurulmuş olup, ülkenin ilk kurulan üniversitesi ve ayrıca Amerika kıtasında kurulan ilk üniversitelerden biridir. Dini enstitü olarak kurulan üniversite günümüzde 15 fakültesiyle Havana'daki kampüsünde ve uzaktan eğitim ile tüm Küba'da hizmet vermektedir. Üniversitenin 6.000 öğrencisi bulunmaktadır.
Lugo
Lugo, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzeybatı köşesinde bulunan Galiçya özerk bölgesine bağlı dört eyaletten biri olan Lugo'ya bağlı 67 belediyeden biridir. Lugo belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 92.271 kişidir.
Makineli silah
Makineli silah, tam otomatik ve/veya portatif silahtır, genellikle şarjör, mermi kayışı veya büyük kapasiteli magazinlerden mermi alarak ve yine genellikle dakikada birkaç yüz mermi atma oranıyla tasarlanmışlardır. İlk makineli tüfekler bir el kolunun çevrilmesi gibi, manuel olarak kullanılıyordu. Birleşik Devletler kanunlarında terim olarak, özellik kullanılmamak suretiyle tam otomatik silahları tanımlar, örneğin medya haberlerinde veya yasal kodlarda.
Kalibreler
Bir makineli tüfeğin kalibresinin üst limitini belirtmek için iki farklı tanımlama kullanılır:
Diğer bir etken silah konvansiyonel patlayıcı toplarıdır. Yüksek kalibreli patlayıcı mermi kullanan otomatik silahlar, otomatik toplar veya otomatik bombaatarlardır. Makineli tüfekler yüksek bir kalibreye namlu uzunluğu oranına eğilimlidirler (uzun namluya küçük kalibre).
İki makineli tüfek devri vardır: Manuel makineli tüfekler devri ve otomatik makineli tüfekler devri. Teknolojik gelişme bir dizi otomatik özelliklerin gelişimini sağladı (zincirleme cephane gibi). Manuel çok atımlı araçların zamanı yüzlerce yıl öncesine dayanır; fakat manuel ve otomatik makineli tüfekler 1800'lerin son yarısına denk gelir. Manuel makineli tüfekler kolla kullanılan krank mekanizması ile çalıştırılırlardı ve kol döndürüldükçe ateşleme ve yeniden yükleme gerçekleşirdi, karşılık olarak otomatik makineli tüfeklerde basit bir tetik mekanizması mevcuttur. Daha birçok önemli fark bulunmasına rağmen en önemli gelişim daha yüksek ateş oranına izin vermesidir.
Manuel makineli tüfekler, manuel yaylım ateşi yapan silahlar gibi ilk kez Amerikan İç Savaşı'nda kullanıldı. Mitralyöz ve "coffee gun" manuel ateşlemeli ve doldurma hunisinden mermiler ile beslenen otomatik doldurmalı olarak kullanıldı. Mitralyöz -manuel çalışan dönen makineli tüfek- 19. yüz yıl sonlarında bir numaralı silah olacaktı, bununla birlikte birçok farklı model değişik kullanım açılarıyla üreetildi (Nordenfelt makinalı tüfeği). İlk otomatik makineli tüfek kayış cephaneli tek namlulu ve otomatik dolumlu geri tepme kullanımlı Maxim tüfeğidir. Bu mermi enerjisi kullanımı ayrıca neredeyse diğer tüm 20. yüzyılın yarı ve tam otomatik silahlarında gelişim yarattı.
Modern otomatik makineli tüfeklerin başlıca iki işleme sistemi gaz işleyişli (yanan barutun gazını hareket çevrimine dönüştürür) ve geri tepme işleyişlidir (mermiyi boşaltımını geri tepme olarak çevrim hareketine dönüştürür). İlk gaz işleyişli makineli tüfek M1985 Colt-Browning makineli tüfeğidir. Diğer (daha küçük) tip dıştan çalıştırılan makineli tüfektir. İnsan gücü veya mermi enerjisinden ziyade, üçüncü bir kaynak (elektrik motoru gibi) kullanılır; bu tipler artık daha özel isimlerle anılmaktadır (Minigun, Chaingun). Modern makineli tüfeklerin en yaygın tipi otomatik, geri tepme işleyişli ve kayış beslemeli tiptir. Elektrikli ve mitralyöz tipi makineli tüfekler savaş uçaklarında ve diğer araçlarda yaygındır.
Modern Makineli Tüfekler
Her mermi için bir kez tetiğe basılan yarı otomatik silahların aksine, makineli tüfek, tetiğe basılı tutulduğu sürece ve mermi ile beslendiği sürece ateş etmek üzere tasarlanmıştır. Siviller tarafından genellikle tüm tam otomatik silahları tanımlamak üzere kullanılan "makineli tüfek" terimi, askeri dilde, elle ateşlenen göreceli olarak ağır silahlarla sınırlandırılmış, sürekli veya sık atışlı olarak cephanenin izin verdiği kadar otomatik ateşlenen silahlar için kullanılır. Makineli tüfekler savunmasız veya az savunmalı kişilere veya önleme ateşini desteklemek için kullanılması normaldir.
Bazı makineli tüfekler saatlerce sürecek önleme ateşi için denenmiştir, diğer otomatik silahlar bir süre kullanıldıktan (bazen bir dakika bile olmadan) sonra aşırı ısınabilir. Bütün makineli tüfekler atışlar arasında namludan hava soğutmasına izin veren açık mandaldan atış yaparlar. Ayrıca namlu soğutma sistemlerine de veya ısınan namlunun değiştirilmesine izin veren çıkartılabilir namlulara sahiptir.
Hafif makineli tüfek, Orta makineli tüfek ağır makineli tüfek veya genel amaçlı makineli tüfek olarak alt dallara ayrılmasına rağmen, en hafif makineli tüfek bile daha büyük ve daha ağır olma eğilimindedir. Manga otomatik silahları (SAW), hafif makineli tüfeklerin bir versiyonudur ve sadece bir kullanıcı (bazen bir de cephane taşıyıcı gerektirir. Orta ve ağır makineli tüfekler üç ayak ya da bir aracın üzerine monte edilebilir; insan taşıdığı zaman, makineli tüfek ve yardımcı ilaveler (üç yaka, cephane, yedek namlular vs.) ek olarak insan gerektirebilir.
Diğer otomatik silahlar mermi boyuna ve merminin olumlu kilit kapalı mandal veya olumlu olmayan açık mandaldan ateşlenmesi gibi birkaç kategoriye bölünmüştür. Tabanca kalibreli cephane kullanan tam otomatik silahlar, makineli tabanca (genellikle boyut kapsamında) olarak adlandırılabilirler; tam güçlü tüfek mermisini kapalı mandaldan ateşleyen seçici ateş tüfekleri, otomatik tüfekler olarak adlandırılır, bunlardan geri dönüşü güç ile tüfek mermisi kullananlar saldırı tüfeği olarak adlandırılırlar.
Hafif makineli tüfekler basit demir nişangâhlara sahiptir. Yaygın bir nişan alma sistemi katı (yuvarlak) turlar ve izli mermi turlarıyla takip edilir (genellikle dört yuvarlak mermi ardından bir izli mermi şeklindedir), böylece nişancı mermi yolunu görebilir ve hedefe doğru hareket ettirebilir, ayrıca diğer askerlerinde ateşine yön verebilir.
Piyade tüfekleri tabanca kalibreli hafif makineli tüfek ile geleneksel tam güçlü kartuş ateşli tüfek karışımıdır, tek atış, tek basış ile birkaç atış ve tam otomatik atışa izin vermektedir (seçilebilir atış).
50 kalibrelik Browning M2 gibi birçok ağır makineli tüfek hedefleri uzak mesafelerden vurabilecek hassasiyettedir. Vietnam Savaşı sırasında, Carloss Hathchock 50 kalibrelik, dürbünlü görüş ile donatılmış ağır makineli tüfeği ile 2250 metreden hedefini vurarak rekor oluşturdu. Bu olay Barrett M82 gibi 50 kalibrelik anti-materyal sniper tüfeklerinin tanıtımına öncülük etti.
Bileşenleri
Bütün makineli tüfekler şu bileşenlere sahiptir:
Bu bileşenler tahrik edilmesi gereken bir mekanizmayı oluşturur. Eğer kartuşun geri tepmesiyle tahrik ediliyorsa geritepme işleyişli olarak, ateşlenen kartuşun oluşturduğu gaz ile tahrik ediliyorsa gaz işleyişli olarak adlandırılır. Motor gibi bir dış etkenle tahrik ediliyorsa genellikle chain gun olarak adlandırılır.
İşleyişi
Bir mekanizma ateşleme pininin kartuşu ateşlemesini sağlar boşaltma ve doldurma adımlarını etkinleştirir. Çevrim tekrarlanır. Bütün bu çevrim saniyenin küçük bir parçası kadar sürer böylece bir saniye içinde birçok atış sağlanır. İşleyiş bu mekanizmalarının etkinleşmesi ne olursa olsun, basitçe aynıdır. Örneğin:
Ağır makineli tüfekler genellikle su / hava soğutmalı veya değiştirilebilir namluludurlar. Değiştirilebilir namlular, namlunun aşırı ısınmasını engellemek için periyodik olarak değiştirilmelidir. Uzun süreli sürekli atışlarda namlu sıklıkla değiştirilerek soğuması sağlanmalıdır. Bu değişimi azaltmak için çoğu hava soğutmalı silahlarda sadece darbeli atışlar ya da kısa süreli sürekli atışlar yapılır.
Makineli tüfeklerin tamamı ilk atak saldırısı için kullanılmaz. Geri tepmeli makineli tüfekler çoğu zaman yerde kullanılır. Atış hâlindeki bir silahın mil dirseği tarafından ateşleme pini döndürülür. Bazı otomatik tüfeklerin ilk ateşlenmesi elektrik ile olmaktadır.
Merminin namluya sürülmesi ve ateşlenmesi aynı zamanda gerçekleşen silahlarda,merminin namluya sürülmeden ateşlenmesini önlemek için, atıcının güvenliğini sağlamak amacıyla,mekanik zamanlama gereklidir.Bu,özellikle 40 mm bombatar gibi yüksek patlayıcılı mühimmatların ateşlendiği silahlarda çok daha önemlidir.
Makineli tüfekler bir ya da daha fazla mekanik emniyet tetiği tarafından kontrol edilir. Bir emniyet tetiği sürgüyü durdurarak merminin aynı noktaya düşmesini engeller. Bazı emniyet tetikleri ise geriye kilitlendiklerinde dururlar. Diğer emniyet tetikleri mermi fişek yatağına girdiği zaman kilitlenir ve ateşleme pinini durdurur.
Hemen hemen tüm silahların tetiği basitçe ateş etmekten alıkoyan bir emniyet tetiği vardır.
CD Lugo
Club Deportivo Lugo, S.A.D., La Liga 2'de mücadele eden futbol takımı. Deportivo da Coruña ve Celta Vigo takımları gibi bir Galiçya takımıdır.
Takım kadrosu
9 Ağustos 2022 itibarıyla
One Sweet Day
"One Sweet Day ", Amerikalı şarkıcı Mariah Carey ve R&B grubu Boyz II Men'in bir şarkısı. Şarkı 'te Carey'nin beşinci stüdyo albümü Daydream 'den ikinci single olarak yayımlandı. Sanatçılar şarkıyı Walter Afanasieff ile birlikte yazdılar. Hem Carey hem de Boyz II Men, o zamanlar küresel olarak yaygın olan AIDS salgınından muzdarip olanlardan esinlenerek, hayatlarındaki belirli insanlar hakkında şarkıyı yazdı.
Parça listesi ve formatlar
Dünya geneli kaset CD single
Japonya CD maxi-single
Birleşik Krallık CD maxi-single #1
Birleşik Krallık CD maxi-single #2
ABD CD maxi-single
NGC 4397
NGC 4397, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir yıldızdır. Gökyüzünde Berenis'in Saçı takımyıldızı yönünde bulunur. *3 tipi bir üçlü yıldız sistemidir. Alman astronom Wilhelm Tempel tarafından 1877 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Thalestris
Büyük İskender zamanındaki Amazon kraliçesidir. Büyük İskender tarihçilerinden bazıları, Thalestris'in kendisini ziyaret edip ondan bir çocuk sahibi olduğunu yazmıştır. Ancak Büyük İskender tarihçilerinden birkaçı bu iddiayı yalanlar.
BMW X5
BMW X5, BMW tarafından 1999 yılından bu yana üretilen bir orta sınıf lüks crossover SUV modelidir. Araç, şirketin ürettiği ilk SUV modeli olup 5 Serisi ile aynı temeli paylaşmaktadır ve standart olarak dört tekerlekten çekiş sistemine sahiptir.
1982 FIFA Dünya Kupası elemeleri
1982 FIFA Dünya Kupası elemelerine toplamda 109 ülkenin millî takımı katılırken, bunlardan 22'si turnuvaya katılmaya hak kazandı. 24 takımın mücadele ettiği etkinliğe, ev sahibi İspanya ile son şampiyon Arjantin herhangi bir eleme maçı oynamadan doğrudan katılmaya hak kazandı.
Toplamda 306 karşılaşmanın oynandığı elemelerde 797 gol kaydedilirken, maç başına gol ortalaması 2,6 olarak hesaplandı.
Kıtasal elemeler
Kıtasal eleme sonuçları için aşağıdaki maddelere bakınız:
Kazanan Takımlar
Aşağıdaki 24 takım 1982 FIFA Dünya Kupası'na katılmaya hak kazandı:
(e) - ev sahibi olduğundan otomatik olarak katıldı.
(s) - son şampiyon olduğundan otomatik olarak katıldı.
Çıralık, Kâhta
Çıralık, Adıyaman ilinin Kâhta ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Adıyaman il merkezine 23 km, Kâhta ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Gianfranco Zola
Gianfranco Zola (5 Temmuz 1966, Sardunya), İtalyan eski millî futbolcudur.
Kariyer verileri
400||134||||||Colspan="2"|||3||2||403||136 229||59||24||11||13||1||31||9||312||80 629||193||24||11||13||1||34||11||715||216
!Total||35||10
Meira
Meira, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzeybatı köşesinde bulunan Galiçya otonom bölgesine bağlı dört eyaletten biri olan Lugo'ya bağlı 67 belediyeden biridir. Meira belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 1.780 kişidir.
Mark van Bommel
Mark Peter Gertruda Andreas van Bommel (d. 22 Nisan 1977, Maasbracht), Hollandalı eski futbolcu ve teknik direktör. Bert van Marwijk'in damadıdır.
25 Ocak 2011 tarihinde, İtalya'nın büyük kulüplerinden Milan'a transfer olmuştur. Ertesi sezon ise ülkesine dönerek PSV takımıyla anlaşmıştır. 20 Temmuz 2013'te PSV takımında futbolu jübilesini yaparak bırakmıştır.
Mozaraplar
Mozaraplar (İspanyolca: mozárabes; Portekizce: mossàrabs; Arapça:"مستعرب", “Araplaşmış”) İspanya tarihi'nin Endülüs döneminde Müslüman bölgelerde yaşamış, Arapça veya Arapça'dan etkilenmiş bir Romen dili olan Mozarapça konuşmuş Hristiyanlara verilen isimdir.
Mozarapların çoğu İspanyol veya Germen kökenli olup Müslümanlığı kabul etmedikleri halde Müslüman bölgelerde yaşayan kimselerdi. Ancak bazıları Hristiyanlığa geçmiş Arap veya Berberiler de olabiliyordu. Hatta Mozarapların arasında Sefardi Yahudiler dahi vardı.
İrina İlçenko
İrina Anatolevna İlçenko-Smirnova (Rusça: Ирина Анатольевна Ильченко-Смирнова) (d. 3 Ağustos 1968-İvanovo,Moskova) Rus voleybolcu. Irina Smirnova ulusal takım formasını ilk kez 1987 yılında giydi. Sovyetler Birliği, Bağımsız Devletler Topluluğu ve Rusya ulusal takımlarında toplam 446 kez yer aldı. 1996 Atlanta Olimpiyat Oyunları’ndan sonra ulusal takımı bıraktı. Uraloçka Sverdlovsk takımıyla 1987, 1989 ve 1990 yıllarında Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası şampiyonluğu; 1986 yılında Avrupa Kupa Galipleri Kupası şampiyonluğu yaşadı. 1988 Seul Olimpiyat Oyunları’nda, 1989 Avrupa Şampiyonası’nda, 1990 Dünya Şampiyonası’nda, 1991 Avrupa Şampiyonası’nda Sovyetler Birliği formasıyla; 1993 Avrupa Şampiyonası’nda Rusya formasıyla şampiyonluğa ulaştı. Eşi Aleksandr ile evlendikten sonra Irina Ilçenko olarak tanınmaya başlandı. Kseniya adında bir kızı olan Irina, İtalya, Hırvatistan ve Türkiye liglerinde oynadı.