cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Devrimci Yol
Türkiye Tahlili
Devrimci Yol, 1970'lerdeki Türkiye siyasal yaşamının çalkantılı durumunun, Türkiye'nin 1950'lerde içine girdiği ekonomik ve siyasi sistemin 1970'lere gelindiğinde tümüyle tıkanmış durumda olmasından kaynaklanan bir sonuç olduğunu söylemektedir. Türkiye'nin içinde bulunduğu durumu iç ve dış çeşitli etkenlerin baskısıyla çok yönlü ve derin bir bunalıma sürüklenmesi olarak yorumlamaktadır. Bu bunalımda mevcut iktidar odaklarının kendi iktidarlarının devamı için aşırı baskı politikalarına yöneldiği ve devlet desteğiyle örgütlendirilen bir faşist terör dalgasının bütün ülkeyi kapladığı görüşündedir.
Devrimci Yol Türkiye'yi ekonomik, politik kültürel ve askeri açılardan emperyalizmle bağımlı olarak tarif eder. Türkiye kapitalist ekonomisinin kendi dinamikleri ile değil yukarıdan aşağıya ve dışa bağımlı bir biçimde kurulduğunu ve başından itibaren tekelci bir karaktere sahip olduğunu söyler. Türkiye'nin 1900'lü yıllardan itibaren burjuvazinin önderliğinde bir demokratik devrim sürecinde olduğunu ancak gerçek bir demokratik devrimin (emperyalist dönemde) burjuvazi önderliğinde tamamlanmasının olanaklı olmadığı, bunu proletaryanın önderliğindeki bütün halkın demokratik iktidarının gerçekleştireceği fikrindedir. Toprak reformunun özellikle doğuda çözülmediğini, feodalizmin ülkede tasfiyesinin gerçekleştirilemediğini belirtir. Çözülememiş bir başka burjuva demokratik devrim sorunu olarak gördüğü mesele ise ulusal sorundur. Devrimci Yol bu sorunun feodalizmin tasfiyesi ile bağlantılı olduğu tespitini yapar. Ülkenin durumunu uluslararası tekellerle bütünleşmiş yerli burjuvazi ve toprak ağalarının ortaklığında oligarşik bir diktatörlük olarak tanımlarken, bu ittifakın içindeki çelişkiler ve ekonomik platformda bir takım anti-feodal tedbirler nedeniyle bu iki öge arasındaki dengenin tekelci burjuvazi lehine bozulduğunu tespit eder. Kapitalizmin temellerinin sağlam olmaması ve halen kapitalizm öncesi sorunlarla uğraşılması, ülkede klasik bir burjuva demokrasisini dahi kurulamadığını bunun yanında işçi hareketinin de güçlü olmamasından kaynaklı olarak çalışan kesimin ağır bir sömürü altında bulunduğunu iddia eder. Hakim kesimin kendi içindeki bu çelişkilerinin, ülkeyi yönetmelerine olanak tanımadığını ve dışa bağımlı ekonominin sürekli sallantıda olmasının da kendiliğinden ve gittikçe keskinleşen bir sosyal muhalefete neden olduğunu, bunun da halka karşı daha fazla baskı ve faşizmle yanıt bulduğunu iddia eder.
İç Savaş Tezi
Devrimci Yol Türkiye'de II. Dünya Savaşı öncesi Avrupa'da aşağıdan yukarı gelişen faşizmin aksine yukarıdan aşağı yapılanan bir faşizmin bulunduğunu ve bunun emperyalizme bağımlı yeni sömürge devlet yapısından kaynaklandığını söyler. Faşizme karşı mücadelenin, devletin yapısının değiştirilmesini hedefleyen bir program çerçevesi içinde bir devrim sorunu olarak görülmesi gerektiğini ve bir açık faşizm tehlikesinin somut olarak gündeme geldiği durumlarda temel alınması gerekenin faşizmle mücadele olduğunu ileri sürmüştür. 1977-1980 yılları arasında yaşanan siyasal çatışma ortamı, Devrimci Yol çevresi tarafından iç savaş olarak tanımlanmakta idi. O günlerde içsavaş tanımı yapan başka bir siyasi hareket yoktur. Devrimci Yol Türkiye'de ilan edilmemiş, üstü örtülü, cephelere ayrılmamış bir savaş yaşanmakta olduğunu ve buna göre örgütlenmek gerektiğini savunuyordu. Devrimci Yol'un bu tespiti sağ militan gruplarla mücadelede onu öne çıkaran, bu mücadelenin odağı haline getiren faktör oldu.
Direniş Komiteleri
Devrimci Yol toplumda var olan militan sağ hareketlere karşı her türlü direnme eğiliminin, Direniş Komiteleri adı altında bir araya getirilmesi gerektiğini düşünmekte idi. Hareketin önderleri Direniş Komiteleri tartışmasını solun gündemine getirdi. Bu öneri özellikle THKP-C kökenli gruplar arasında yoğun tartışmalara neden oluyor ve Devrimci Yol, THKP-C ve Mahir Çayan'ı reddetmekle suçlanıyordu.
Devrimci Yol çevresinin ortaya attığı Direniş Komiteleri, bir bakıma kendileri adına bu kaosun önüne geçebilmenin çabasıydı. Kimin ne yapacağı, ne zaman yapacağı bilinmediği bir siyasal çatışma yerine, anti-faşist mücadele olarak adlandırdıkları mücadelede derli toplu bir hat oluşturmayı zorunluluk olarak görüyorlardı.
"Faşist güçlerin, halk yığınlarını yıldırmaya yönelik saldırıları, geniş halk yığınları arasında bir savunma ihtiyacının doğmasına neden olmakta; çatışmanın genişleyip yaygınlaşması, anti-faşist bir dayanışma eğiliminin doğmasına ve gelişmesine neden olmaktadır. Direniş komiteleri bu eğilimin devrimci bir doğrultuya kanalize edilmesi, bağımsız bir devrimci hareketin, halk iktidarını hedefleyecek şekilde ve tüm anti-faşist halk güçlerinin birleşik devrimci savaşının örgütlendirilmesi doğrultusunda kavranılmasının bir gereği olarak ortaya çıkmıştır."
Faşizme karşı mücadeleyi devrim sorunu olarak gören Devrimci Yol önderleri, Devrimci Yol dergilerinde sık sık çıkan yazılarla sayıları hızla artan Direniş Komiteleri'ni kontrol etmeye ve politik bir zemine çekmeye çalışıyorlar ve sivil faşist gruplarla çatışmanın yaşanmadığı ya da yaşanarak başarı elde edildiği alanlarda da, komitelerin kurulması, kurulmuş komitelerin devam ettirilmesini öneriyorlardı. Devrimci Yol'a göre bu mücadelede yakalanan güç, devrimci bir yola kanalize edilmezse elden kaçabilirdi. Bu yüzden Direniş Komiteleri'ni yalnızca sivil faşist güçlere karşı kavga zemini olarak düşünmek yanlıştı. Devrimci Yol bu komiteleri, ayrıca halka sosyalizmi yaşatabilecekleri ve onları alıştırabilecekleri bir alan olarak görüyordu. Direniş Komiteleri, kurulması amaçlanan sosyalizmin iktidar organlarının nüveleri olarak görülüyordu.
"Direniş Komiteleri en geniş anlamda, devrimci halk iktidarının birer nüveleri olarak kavranmalı ve bu doğrultuda derinleştirilip geliştirilmelidir."(Aynı kaynak)
Tarihi
Devrimci Yol çevresinin ideolojik-politik görüşlerini açıklayan, dünya, Türkiye ve devrimin yolu konusunda Devrimci Yol'un yaklaşımlarını ortaya koyan Devrimci Yol Bildirgesi 1977'nin Nisan ayı içerisinde yayınlanır. Devrimci Yol Dergisi, 1 Mayıs 1977'de kamuoyunun karşısına çıkmıştır.
12 Eylül öncesi
Devrimci Yol 1980'in ilk aylarında bir askerî darbenin gündemde olduğunu ve diğer gruplarla ortak bir siyaset geliştirmeyi, ortak eylemlerinin genişletilmesini ve buna benzer bazı önlemleri içeren bir politika benimsedi. Bu politika diğer gruplara da götürülerek tartışıldı ancak diğer gruplarla sürdürülen bu girişimler ilke tartışmaları ve polemikleri içinde yaşanan diğer olumsuzluklarla birlikte sonuçsuz kaldı. 12 Eylül'den önceki olaylara bakıldığında Fatsa, Çorum, Tariş olaylarının yanında Türkiye solunun çok yoğun bir şekilde iç mücadelelerle, çatışmalarla meşgul olduğu görülecektir.
Devrimci Yol bu dönem içinde bir askerî darbenin gündeme geldiğini ekonomik temellere dayandırarak açıklamıştı. Demokratik ülkelerde uygulanamayacak kadar sert IMF politikalarını uygulamak isteyen egemenlerin böyle bir darbeye ihtiyaç duymaya başladığını yazıyordu.
"Bu alınan tedbirler ise (...) ordunun devreye sokulması yoluyla, daha ileriki bir aşamada ordunun aracılık edeceği açık faşist bir rejime geçiş sağlamaktan başka bir anlama gelmez."
"...Bu gelişmelerin en son geldiği yer sivil sıkıyönetim uygulamalarıdır. Bugün (bir yanda) polis tarafından her türlü işkence uygulamaları faşist katliamları takviye edecek şekilde sürdürülürken, sözde anarşiyi önleme uğruna giderek artan biçimde ordu devreye sokulmaktadır. Bu gelişmelerin Latin Amerika ülkelerinde sıkça rastlanan türden sol görünümlü bir hükûmet aracılığıyla yürütülen baskıcı bir yönetim doğrultusundaki bir gelişme sayılması gerektiği söylenebilir ki, bu tür yönetimleri çoğunlukla açık faşist bir yönetimin izlemesi kaçınılmaz bir şeydir."
Fatsa yerel yönetimi
Devrimci Yol'un Ordu'nun Fatsa ilçesinde giriştiği Yerel Yönetim deneyi örgütün yönetim anlayışına örnek gösterilir. Fatsa'da terzi Fikri Sönmez bağımsız aday olarak belediye başkanı seçilir. Bu ilçedeki faaliyetler tüm Türkiye'de ilgi ile izlenir. İlçe Nokta Operasyonu adı verilen askeri bir harekâta maruz kalır. Fikri Sönmez ve birçok insan tutuklanır; belediye yönetimi dağıtılır.
12 Eylül Darbesi sonrası
12 Eylül Darbesi sonrası Sıkıyönetim Askeri Mahkemeleri'nce açılan siyasi davalarda onbinlerce insan yargılandı. Hukukdışı olduğu iddia edilen bu mahkemelerde birçok idam ve müebbed hapis cezası verildi.
36 davada 251'i kadın olmak üzere toplam 4.403 sanık yargılandı.
Bu rakamlar, Devrimci Yol davalarında yargılanan insanların genellikle genç yaşta -25 yaş ve altı- olduğunu gösterse de, 30 yaş ve üstü yaşlar da kayda değer bir rakamdadır.
Memurlar grubu mühendis, teknisyen, subay, polis, hemşire, muhtarlardan; üst meslek grubu müteahhit, tüccar, serbest muhasebeci vb. mesleklerden; alt meslek grubu pazarcı, seyyar satıcı, garson, komi, boyacı, şoför, muavin vb mesleklerden; belirlenemeyenlerin bir bölümünü 15 yaşın altındaki çocuklardan oluşmaktadır.
Bu sayılar, Devrimci Yol hareketinin gençlik hareketi olmaktan öteye gitmeye çalıştığının bir göstergesi sayılabilir.
1985 sonrası
1985'ten itibaren, Devrimci Yol'u canlandırmak ve büyütmek için yürütülen çalışmalar 1988 sonrasında üniversite gençliği, işçiler ve kamu çalışanları içinde gelişen muhalefet hareketleri içinde gelişme alanı buldu. Bu dönemde, söz konusu toplumsal muhalefet hareketleri içerisinde etkili olan Devrimci Yol kökenli kadrolar, devrimciler ismiyle merkezi bir yapısı olmaksızın çalışmalar yürüttü.
Gerçek balinagiller
Gerçek balinagiller (Balaenidae), dişsiz balinaların yaşayan iki cinsini içeren bir familyasıdır.
Özellikleri
Gerçek balinagiller büyük balinalardır. Erişkinlerinin boyu 15 – 17 m, ağırlığı 50 - 80 ton arasındadır. Ayırtedici özellikleri, bu balinalara geniş kavisli bir çene hattı veren dar ve eğimli üst çeneleridir. Bu çene hattı oldukça uzun balina çubuğuna izin verir. Deniz yüzeyinde ya da yakınında yüzen balinalar, balina çubuklarını kullanarak sudan besinlerini ayırır ve dilleri ile balina çubuklarından besinlerini yalayarak çıkarırlar. Bu beslenme yöntemi oluklu balinagillerden ve gri balinadan farklıdır. Özellikle kopepod gibi kabuklular ile beslenirler ama bazı türleri önemli ölçüde kril de yer.
Oluklu balinagillere göre daha sağlam yapılıdırlar ve boğazları boyunca yarık yoktur. Gövdelerine göre kafaları oldukça büyüktür ve Grönland balinasının kafası vücudunun %40'ını oluşturur. Kısa ve geniş yan yüzgeçleri vardır ve sırt yüzgeçleri bulunmaz.
Tüm türleri göçmendir ve kış mevsiminde daha sıcak sulara göçerler. Bu sırada çiftleşir ve doğururlar. Gebelik yaklaşık 10-11 ay sürer ve genel olarak her üç yılda bir tek yavru doğururlar.
Ortanca, Hasköy
Ortanca, Muş ilinin Hasköy ilçesine bağlı bir köydür.
Kadir Mısıroğlu
Kadir Mısıroğlu (24 Ocak 1933, Trabzon - 5 Mayıs 2019, İstanbul), Türk yazar, avukat ve gazeteci.
Ortanca, Hasköy
Tarihçe
Köyün eski adı 1900 yılı kayıtlarında Hıvner, 1917 yılı kayıtlarında Heybiyan-i Ermeni, 1928 yılı kayıtlarında ise Reaya Heybiyan olarak geçmektedir.
Pat Finn
Patrick "Pat" Finn, Amerikalı komedyen, oyuncu ve seslendirme sanatçısı.
Ortanca, Hasköy
Tarihçe
Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 28498 sayılı Resmi gazete'de yayımlanan 3392 Sayılı 103 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun gereğince, Muş ili Merkez ilçesinden ayrılarak, yeni kurulan Muş ili Hasköy ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya
Köy, Muş il merkezine 45 km, Hasköy ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Kadir Mısıroğlu
1964'te Sebil adlı yayınevini kuran ve Sebil dergisini çıkaran Mısıroğlu, altmıştan fazla kitap yayımladı. Atatürk düşmanlığı ile tanınmıştır. Hakaret içerdiği iddia edilen yayınları ve konuşmaları nedeniyle hakkında pek çok dava açıldı. Laikliğe aykırı propaganda yapmak, laikliğe aykırı cemiyete girmek ve Atatürk'ün hatırasına alenen hakaret etmek suçlarından hapis cezası aldı. 1974 yılında Bülent Ecevit başbakanlığındaki Hükûmet tarafından çıkarılan 1974 Genel Affı ile serbest kaldı. Siyasete atılarak Millî Selamet Partisine girdi. Necmettin Erbakan'ın yanında siyaset yaptı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra yurt dışına, Batı Almanya'ya gitti. 7 Eylül 1983 tarihinde dönemin Cumhurbaşkanı Kenan Evren tarafından Türk vatandaşlığından çıkarıldı, İngiltere'ye sığınma talebinde bulundu, İngiltere'ye yerleşti. Daha sonra yine Almanya'ya döndü. 1991'de ise Türkiye'ye döndü. 5 Mayıs 2019'da tedavi gördüğü hastanede öldü.
Harkov Katliamı
Harkov Katliamı, 1941'de geri çekilen Kızıl Ordu tarafından Çernişevski Sokağı, Harkiv'de bir NKVD hapishanesinin yakılması olayı. Ukraynalı aktör ve yönetmen İvan Yakovleviç Yuhimenko dahil 1.200 mahkum yanarak öldü. 17 Mart 2012'de Harkov vatandaşları katliamın kurbanlarını ilk kez andı. Aynı tarihte şehre katliamın kurbanları anısına bir anıt inşa edildi.
Kadir Mısıroğlu
Biyografi
1933 yılında Trabzon'un Akçaabat ilçesinde doğdu. İlk ve orta öğrenimini Akçaabat'ta, lise öğrenimini Trabzon Lisesi'nde tamamladı. 1954 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girdi. Fakülte yıllarından itibaren hukuktan çok tarihe ilgi duydu ve Türkiye'nin yakın tarihi ile alakalı araştırmalar yapmaya yöneldi. Gençlik yıllarında çeşitli gazete ve dergilerde takma adlarla makaleler ve şiirler yayımladı. 1961'de Aynur Aydınaslan ile evlendi. Bu evlilikten Abdullah Sünusi (1963), Fatıma Mehlika (1965), Mehmet Selman (1973) isimli üç çocuğu oldu.
Ullstein Yayınevi
Ullstein Yayınevi, yayıncı Leopold Ullstein tarafından 1877'de Berlin'de kuruldu. Gerçekte gazete yayıncısıdır ancak 1903'ten beri kitap da yayınlamaktadır. Bugün iki şirket Ullstein adı altında etkinlik gösteriyor: Birincisi gazete yayıncısı olan B.Z. Ullstein Yayınevi (Alman Axel Springer SE'nin yan kuruluşu) ikincisi Ullstein Kitap Yayınevi (İsveçli Bonnier Grup'un yan kuruluşu)
Kadir Mısıroğlu
Biyografi
1964 yılında Sebil Yayınevi'ni kurdu ve "Lozan Zafer mi, Hezimet mi?" kitabının birinci cildini bu yayınevinin ilk kitabı olarak yayımladı. Rıza Nur tarafından yazılan "Hayat ve Hatıratım" adlı kitabını 1968 yılında yayımladı.
1970 yılında genişletilmiş ikinci baskısını yayımladığı "Lozan Zafer mi, Hezimet mi?" kitabı 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun'a istinaden toplatıldı ve Mısıroğlu hakkında dava açıldı. 1970 yılının Ocak ayında Millî Türk Talebe Birliği'nde Harf Devrimi ile alakalı verdiği bir konferanstaki sözleri nedeniyle de hakkında dava açıldı, yedi yıl hapis cezası aldı. Eskişehir Sivil Cezaevi ve İstanbul Sağmalcılar Cezaevi'nin ardından Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde yattı. Bu sırada Cerrahpaşa Tip Fakültesi Psikiyatri Kliniği'nden bir rapor aldı. Bu raporla bir süre hapisten çıkmayı talep etti ancak bu talep reddedildi. 1974 yılında serbest kaldı, "Lozan Zafer mi, Hezimet mi?" kitabı ile ilgili dava da bu af ile karara varılmadan düştü.
Siyasi kariyeri, yurt dışına gidişi, Türkiye vatandaşlığından çıkarılışı
1976 yılının başından itibaren Sebil dergisini çıkarmaya başladı. Bu dergideki birtakım yazılarından dolayı hakkında çok sayıda dava açıldı. Mısıroğlu, kendi ifadesine göre dokunulmazlık elde edip hakkında açılan davalardan kurtulmak amacıyla siyasete girdi. 1977 Türkiye genel seçimlerinde genel başkanlığını Necmettin Erbakan'ın üstlendiği Millî Selamet Partisi'nden (MSP) Trabzon Türkiye Büyük Millet Meclisi milletvekili adayı oldu ancak seçimleri kaybetti. Ertesi yıl aynı partinin İstanbul'dan Senato adayı oldu fakat giremedi. 1978 yılında MSP Genel İdare Kurulu'na seçildi. 12 Eylül Darbesi ile MSP kapatıldı ve parti yöneticileri tutuklandı. Mısıroğlu ise Almanya'ya gitti. Bir süre sonra ailesini de Frankfurt'a getirtti.
1983 yılı başlarında gazete, radyo ve televizyon anonslarıyla Türkiye'ye dönmeye davet edilen Kadir Mısıroğlu, bu çağrılara yanıt vermedi. 25 Temmuz 1983 günü Cumhurbaşkanı Kenan Evren başkanlığında toplanan 12 Eylül Kabinesi, Mısıroğlu'nun Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığından çıkarılmasına karar verdi. Karar 7 Eylül 1983'te Resmî Gazete'de yayımlandı ve Mısıroğlu, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığından çıkarıldı. Ailesi ile birlikte İngiltere'ye iltica etti. Daha sonra yine Almanya'ya döndü.
Türkiye'ye dönüşü
1991 yılında çıkarılan "Terör Kanunu" ile Türk Ceza Kanunu'ndan 163. madde çıkarılınca Türkiye'ye döndü. 2004 yılı Eylül ayında silahlı saldırıya uğradı ve sol dizinden yaralandı. Osmanlılar İlim ve İrfan Vakfı'nda cumartesi günleri "Cumartesi Sohbetleri" başlığıyla sohbetler veren Mısıroğlu, sohbetlerinde dinleyicilerden gelen tarih, siyaset, din, edebiyat ve gündemle ilgili soruları cevaplandırdı. Bunun yanında 2016 yılının Ramazan ayı boyunca Beyaz TV'de yayınlanan Ramazan Sohbetleri programına da katıldı.
Ölümü
Kadir Mısıroğlu uzun süredir rahatsızlığı nedeniyle tedavi gördüğü Acıbadem Altunizade Hastanesi'nde çoklu organ yetmezliğine bağlı olarak 5 Mayıs 2019'da 86 yaşında öldü. Mısıroğlu'nun cenazesi 6 Mayıs 2019'da Çamlıca Camii'nde birçok siyasetçi ve devlet adamının katıldığı cenaze namazının ardından Üsküdar'daki Nasuhi Mehmet Efendi Camii haziresine defnedildi.
Yeni Afon Mağarası
Yeni Athos Mağarası ayrıca Novoafonskaya, Novy Afon Mağarası veya Yeni Afon Mağarası, Abhazya'da (Gürcistan ), Yeni Athos yakınlarındaki İverya Dağı'nda bulunan bir karstik mağaradır. Yaklaşık 1.000.000 m³ boşluk hacmi ile dünyanın en büyük mağaralarından biridir.
Kadir Mısıroğlu
Tartışmalar
Mısıroğlu Mustafa Kemal Atatürk ve Millî Mücadele aleyhindeki ifadeleri ve sosyal medya paylaşımları nedeniyle tartışma konusu olmaktaydı. "Mustafa Kemal'in hilafeti yıkmak üzere İngiltere ile anlaşması sonucu Anadolu Yunan işgaline uğramıştı!" ve "Keşke Yunan galip gelseydi, ne hilafet yıkılırdı ne şeriat kaldırılırdı!" ve "10 Kasım'da saat 9'u 5 geçe kenefe gidin!" gibi sözlerinin yanı sıra "Şeriat gelsin de isterse Türkiye batsın, ben razıyım!" demesi ve "Amerika'nın ihtiyacı petrole, benim de ihtiyacım tarihi müesseselerime dönmeye. Bu menfaati mükavelinde bana yardımcı oluyorsa 'Allah razı olsun' derim. Ya Amerika'nın desteğiyle gelen, Amerikan kuklası bir halife gelse?.. Gelsin de kim gelirse gelsin! Hilafeti geri getirelim. Bunun ispatı nedir, bu iş için Clinton zamanında çalışan heyetten bana da teklif geldi; 'Bu iş nasıl gerçekleşir.' Ben durup dururken bu raporu yazmadım ya!" demesi, Selahaddin Eyyubi için Eyyubi'yi yetiştiren Nureddin Zengi'nin dul eşini kendisine almasına kızdığı bir söyleşide Eyyubi'ye hayvan oğlu hayvan ve şerefsiz demesi ve Mehmet Âkif Ersoy için "Yunan ile öç için mi dövüştün? Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl diyorsun İstiklâl Marşı'nda. Bunları hiç düşünmemişler. Seksen sene sonra Yunan'ı hâlâ Sakarya'da mı vehmediyorsun da 'Korkma!' diye başlatıyorsun. Niye korkacağım lan, dünya benden korksun pezevenk! Mehmet Âkif ... serserinin teki!" demesiyle tepki çekmiştir. Necip Fazıl'ın ise ahlaken bir Müslüman olmadığını ifade eden Mısıroğlu, Necip Fazıl'ın bir dolandırıcı olduğunu belirtmiş, "Yaptıklarını anlatsam lağım patladı zannedersiniz!" beyanatında bulunmuştur.
Yeni Afon Mağarası
Genel bakış
İverya Dağı'nın bir yamacındaki uçurum, çağlar boyunca "Dipsiz Çukur" olarak biliniyordu. 1961'de dört kişilik bir keşif gezisi ile araştırıldı. Araştırma ekibinde Zurab Tintilozov, Arsen Okrojanashvili, Boris Gergedava ve Givi Smyr yer almaktaydı.
Kadir Mısıroğlu
Tartışmalar
Mısıroğlu, bu açıklamaları dışında örneğin Karl Marx'ın bir cinnî olduğunu ve Das Kapital'i cinlere yazdırdığını; Stalin'in II. Dünya Savaşı sırasında kumlara Ayet el-Kürsi okutup Alman ordusunun üzerine serptirdiğini; bir arkadaşına Atatürk'ün ruhunu çağırtıp onunla konuştuğunu; Temmuz 2016'daki bir televizyon röportajında, Shakespeare'in gerçekte İngiliz olmadığını, "Şeyh Pir" adında gizli bir Müslüman olduğunu iddia ettiği açıklamalarıyla da gündeme gelmiştir.
Süleymanköy, Ayvacık
Süleymanköy, Çanakkale ilinin Ayvacık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çanakkale il merkezine 75 km, Ayvacık ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Sligo Rovers FC
Sligo Rovers Football Club (İrlandaca: Cumann Peile Ruagairí Shligigh,Türkçe: Sligo Rovers Futbol Kulübü), League of Ireland'ın Premier kümesinde mücadele eden futbol kulübüdür. Kulüp Sligo halkına aittir ve kooperatif sistemi ile yönetilir. Sligo Rovers, iç saha maçlarını Showgrounds'da oynamaktadır.
Mehmed Siyah Kalem
Mehmed Siyah Kalem, çağı ve coğrafyası tarih içinde silinmiş bir ustadır. Zamanın yırtıcı pençesinden kurtulabilmiş bir dizi kaotik figürün yaratıcısı olan bu çizgi dışı nakkaşın yaşamı ile ilgili bilgiler yok denecek kadar azdır. Ayrıca sanatını belirgin bir kültürel geleneğe uygun görmek de hemen hemen imkânsızdır.
Yaşamı ve yapıtları
Üstad Mehmet Siyah Kalem'in yaşamı ve kimliği bilinmemektedir. Tarih kaynaklarından hiçbiri ondan söz etmemektedir. Gerçek adı dahi belli değildir. Kimi resimlerin üstüne "Kâr-ı Üstad Muhammed Siyah Kalem" (Üstad Mehmet Siyah Kalem'in işi) yazılmıştır. Doğuda, sanatçının kendisini "üstad" diye tanımlaması olağan değildir. Ayrıca bu adın, sanatçının kendi eliyle, resimlerin belli bir köşesine attığı bir imzadan çok, gelişigüzel, şuraya buraya, hatta kimi zaman resimlerine ters düşecek biçimde çiziktirilmiş olması, bu yazının, resimlerin kaydı yapılırken sonradan eklenmiş olduğunu düşündürmektedir. Nitekim, ismin başındaki "kâr" sözcüğü de bunu kanıtlamaktadır. Bilindiği gibi, siyah kalem ya da kara kalem deyimi, renk kullanılmayan belli bir resim tekniğini tanımlar. Renkli oldukları halde bu resimlere bu adın verilmiş olması, çizginin alışılmadık bir anlatım gücü göstermesinden ileri gelmiş olabilir. Demek ki, genellikle Ortaçağda görüldüğü gibi, burada da, adı sanı belli olmayan bir sanatçının yapıtları ile karşılaşmaktayız. Bununla beraber sanatçıya sonradan verilen bu takma ad benimsenmiş ve sanat tarihine böylece yerleşmiş bulunmaktadır.
Bu sanatçının yaşamış olduğunu kanıtlayan tek belge yapıtlarıdır. Onlar da elimize bölük pörçük geçmiştir. Bu resimlerin rulo olarak yapıldıklarını ve sonradan parçalanarak albümlere yapıştırıldığı bilinmektedir. Bunlar bir araya getirildiklerinde büyük boşluklar ortaya çıkmaktadır. Parçaların çoğu kaybolmuş, pek azı elimizde kalmıştır. Bu yüzden rulolar eldeki parçalarla yeniden düzenlenerek eski haline getirilememektedir. Siyah Kalem'in sanatıyla uğraşan sanat tarihçisi, bağlamından koparılmış bir resim yığını üzerinde çalışmak zorunda kalmaktadır.
Siyah Kalem araştırması
İlk defa 1910 yılında Münih'te Max van Berchem'in girişimiyle sergilendi. II. Dünya Savaşı'ndan sonra tekrar gündeme gelen Siyah Kalem, dönemin Topkapı Sarayı Müzesi Müdürü Tahsin Öz’ün bir albümde yer alan iki adet Fatih Sultan Mehmet minyatürüne atfen Fatih Albümü olarak adlandırması uzun yıllar süren bir yanlışlığa da yol açmıştır. Fakat Zeki Velidi Togan’ın araştırmaları sonucu bu eserlerin Yavuz Sultan Selim zamanında Topkapı Sarayı’na getirildiği ihtimali daha ağır basmaya başlamıştır.
1954 yılında Mazhar Şevket İpşiroğlu ile Sabahattin Eyüboğlu Fatih Albümüne Bir Bakış adlı eserlerini yayınlayarak İpşiroğlu’nun Siyah Kalem macerasını resmen başlatmış olurlar. Başta İpşiroğlu, Siyah Kalem’in eserlerini Fatih dönemi dünya görüşüne bağdaştırsa da, daha sonraları bu tezinden uzaklaşarak sanatçıyı 14. ve 15. yüzyıl Türkistan ve Mâverâünnehir kültür sahası içinde yorumlar. Siyah Kalem ile ilgilenen araştırmacılar elbette ki sadece Türkler değildi, bunlardan Richard Ettinghausen daha başlangıçta bu minyatürlerin 15. yüzyıl ikinci yarısında Türkistan'da yapıldıklarını savunmuştur. Ettinghausen, daha sonra özellikle Emel Esin’in kapsamlı Orta Asya kültür birikimiyle ortaya koyduğu çalışmalarda belirleyici bir rol oynamıştır. Türk sanat tarihçilerinden Beyhan Karamağaralı, Filiz Çağman ve Zeren Tanındı, son dönemde Siyah Kalem üzerine yoğunlaşan çalışmalarıyla 1980 yılında Londra Üniversitesi'nde gerçekleşen Between China and Iran: Paintings from Four Istanbul Albums adlı uluslararası kolokyumun sonuçlarını daha da ileriye götürmüşlerdir.
Mehmed Siyah Kalem üzerine çalışma yapan diğer araştırmacılardan bazıları ise Ernst Diez, Oktay Aslanapa, Ernst Kühnel, Basil Gray, Ernst Grube ve Max Loehr'dir.
Sanatı
Mehmed Siyah Kalem minyatürleri, zamanın belirsiz derinliğinde Asya kültür ortamında yaşamış insanların gündelik hayatını yansıtmaktadır. Göçerler, sıradan insanlar, dervişler, Budistler, Şamanlar, Hristiyan keşişler ve doğaüstü varlıkların oluşturduğu sürekli hareket halindeki toplumsal sahneler söz konusudur. Hareketin iç dinamiği, figürlerin belli bir anlatı örgüsü bağlamında anlam kazanabileceklerini açıkça göstermektedir. Başka bir deyişle, Siyah Kalem’in figürleri, kuşaktan kuşağa miras kalan güçlü bir toplumsal hafızanın kaydettiği anonim anlatının aktörlerini canlandırmaktadır. Böyle bir anlatının kendi içinde tutarlı bir resim dizisi oluşturacağı çok açıktır. Nitekim minyatürlerin bir rulodan kesilerek albümlere yerleştirilmiş olması, bu gerçeği kanıtlamaktadır.
Rulo resimlerin Asya kültüründe özellikle de Maniheizm ve Budizm kültürü içerisinde önemli bir yeri vardır. Siyah Kalem’in ruloları, tarihin belli bir yerinde bilinmeyen bir sebeple parçalanmıştır.
Siyah Kalem’in sanatının eşsizliği sadece insan ve gündelik hayatı dışında doğaüstü yaratıkları betimlemesinde de yatar. Siyah Kalem’in demonları yer ile gök arasında saltanat süren, insan varlığının karşı kıyısını temsil ederler ve iyi ile kötüyü birbirinden ayıran gerçeklik dengesinin Siyah Kalem minyatürlerindeki ağırlık noktasını oluştururlar. Nakkaş, hayal kurmamış sadece insanın karanlıktaki yüzünde çürüyen değerler için bir beden tasarlamıştır. Şamanizmin ve Budist ikonografinin açık izlerini taşıyan bu demonik varlıklar, sıradan insanlarla birlikte aynı gündelik hayatı paylaşırlar. İnsan kaçıran, zulmeden ve sahip oldukları büyü gücüyle insan kaderi üzerinde taht kuran demonlar, İpek Yolu’nda anlatılan efsanelerin baş aktörleri olarak Mehmed Siyah Kalem’in gerçekçi dünyasında yerlerini alırlar.
Mehmed Siyah Kalem ve sanatı üzerine gizem daha uzun yıllar boyunca çözülmeyecek gibi görünmekle beraber, popülaritesi arttıkça bulmacanın kayıp parçalarını tamamlamaya çalışacaktır. Bu konunun daha fazla araştırmacının ilgisini çekeceğine şüphe yoktur.
Resim ruloları ve saray albümleri
Siyah Kalem resimleri, kukla ve gölge oyununda olduğu gibi, bizi çok çeşitli tiplerle karşılaştırır. Bunlar arasında değişik ırklardan ve halklardan tipler görürüz: Türk, Moğol, Hint, Siyahiler; değişik inançlardan olanlar: Şaman, gezici derviş, Budist ve Nesturi rahipleri; zengin, fakir, üst sınıftan görkemli efendiler, ağır yaşamın izleri yüzlerinde okunan göçebeler... Fakat Siyah Kalem bunlarla da yetinmez, resim dağarcığına, hayal gücü yaratıkları da girer: Korku saçan cinler ve devler; güreşen, çalgı çalan, dans eden, bilinmeyen bir Tanrı'ya at kurban eden demonlar... Siyah Kalem resimlerinin canlandırdıkları öykü metinleri yazılı olmadıkları için, günümüze kadar gelmemiştir. Biz sadece bu öykülerin baş kişilerini görürüz. Bunlar, yüz ifadesi, el - kol hareketleri ve giysileriyle birbirlerinden ayrılırlar. Yavuz Sultan Selim'in İran seferinden (1514) savaş ganimeti olarak İstanbul'a gelen resimler Saray'da barınak bulmuşlardır. İslam dini tasvire açık bir din değildir. Resim, sanat dünyasına ancak kitap resmi (minyatür) olarak girebilmiştir. Bu yüzden yadırganan resim ruloları parçalanmış ve bunlardan albümler yapılmıştır (Hazine 2152, 2153, 2154, 2160). Siyah Kalemlerin yer aldıkları albümlerde başka resimler de bulunmaktadır: Yazmalardan koparılmış tek tek minyatürler, meşk, yazı örneği, renkli renksiz çeşitli taslak ve süslemeler... "Murakkaa" denilen bu albümler yapılırken belli bir düzen göz önüne alınmamıştır. İçindekilerin seyredilmesinden çok korunması için yapılmıştır.
Siyah Kalem sanatının ana yurdu
Siyah Kalem'in üslubunda büyük ölçüde Çin etkisi görülür. Fakat yine de bu üslup Uzak Doğu sanatının estetiğine yabancı kalır. Siyah Kalem resimlerinde Çin ustalarının ince zevkiyle bağdaşmayan sert, haşin bir gerçekçilikle karşılaşmaktadır. Uzak Doğu sanatında bunlara örnek olabilecek resimlere ya da bunların hiçbirine rastlanmamaktadır. Buna dayanarak Ettinghausen, Siyah Kalem'in eserlerinin ince saray sanatının önemli merkezlerinden uzak, fakat Çin etkisine açık bir yörede yapılmış olmaları gerektiği sonucunu çıkarmaktadır. Ettinghausen'e göre bu yer İran değil, Mâverâünnehir olabilir. Bu resimlerin nerede yapılmış oldukları, bugün de kesin olarak saptanamamaktadır. Fakat araştırmalar ilerledikçe, Ettinghausen'in savını, yani bu yerin Türkistan'da aranması gerektiğini doğrulayan ipuçları ortaya çıkmaktadır. Bu ipuçlarının başlıcaları kılık kıyafet, kadınların çarşafları, erkeklerin sarıkları, buranın halkının geleneksel giysileridir. Türkistan, çeşitli kültürlerin karşılaştığı bir yerdir. Burada Müslümanların dışında Brahmanlar, Budistler, Şamanistler ve Hristiyanlar yaşıyorlardı. Halkın etnik yapısı da karışıktı. Bütün bu özellikler Siyah Kalem resimlerde açıkça görülür. Türkistan tarihinde göçebe bozkır boyları, özellikle 12. yüzyılda buraya gelenler (Karahıtaylar) büyük rol oynamışlardır. Bunların getirdikleri pagan töre ve gelenekler, mitler ve söylenceler burada kök salmış ve uzun süre varlığını koruyabilmiştir. Siyah Kalem resimlerinde işlenen konular bu bakımdan da ilginç belgeler vermektedir.
İvan Yakovleviç Yuhimenko
İvan Yakovleviç Yuhimenko (2 Ekim 1982-1941/6 Şubat 1943) Ukraynalı oyuncu, yönetmen ve öğretmen. Ölümü hakkında farklı iddialar vardır, yaygın ve resmi görüş Harkov Katliamı sırasında yanarak öldüğü olmasına rağmen kızı 6 Şubat 1943'te Kazan'da öldüğünü söylemektedir.
Daniel Castellani
Daniel Jorge Castellani (d. 21 Mart 1961, Buenos Aires), eski Arjantinlı millî voleybolcu ve antrenör. İlk kez 1976 yılında Arjantin millî takımında yer aldı. 2009-2010 yılları arasında Polonya millî takımı antrenörlüğü görevini üstlendi.
Kömürhan Köprüsü
Kömürhan Köprüsü veya diğer bilinen adıyla İsmet Paşa Köprüsü, Elazığ-Malatya karayolunun 51. kilometresinde, Fırat Nehri üzerinde bulunmaktadır. Tarihi öneme sahip eski köprü Karakaya Barajı'nın yapımından sonra sular altında kalmış ve kullanım imkânı kalmamıştır. Yeni köprü 2021 yılında hizmete sunulmuştur.
Köprü yenilenmiş fakat ismi aynı kalmıştır. Eski köprü, bir İsveç firması olan Nidgvist-Helm tarafından yapılmıştır. Yeni Köprü STFA tarafından yapılmıştır. İnşaat 23 Şubat 1983'te başlamış ve 8 Nisan 1986'da tamamlanmıştır.
Toplam uzunluğu 5 bin 155 metre olan proje, Kömürhan Köprüsü ile birlikte 4 bin 800 metre uzunluğunda çift tüp tünel, 2 bin 95 metre bağlantı yolu, 1 adet eş düzey kavşak, 1 adet farklı seviyeli köprülü kavşaktan oluşmaktadır.
Karakolköy, Adilcevaz
Karakolköy, Bitlis ilinin Adilcevaz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Bitlis il merkezine 113 km, Adilcevaz ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Adilcevaz'ın kuzeybatısında, Muş sınırı yakınında ve numaralı Malazgirt-Adilcevaz il yoluna 3 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Yanar Dağ
Yanar Dağ (Azerice: Yanar Dağ, "yanan dağ" anlamına gelir), Azerbaycan'ın başkenti Bakü yakınlarındaki Hazar Denizi'ndeki Abşeron Yarımadası'ndaki ("Ateş Toprakları" olarak da bilinir) bir yamaçta sürekli olarak yanan bir doğal gaz ateşidir. Alevler, ince gözenekli bir kumtaşı tabakasından 3 metre (9.8 ft) havaya fırlar. Yanar Dağ idari olarak Azerbaycan'ın Abşeron Rayonu'na bağlıdır.
Çamur volkanlarının aksine, Yanar Dağ'ın alevi, yeraltından sabit bir gaz sızıntısı içerdiğinden dolayı oldukça istikrarlı bir şekilde yanar. Yanar Dağ'ın alevlerinin ancak 1950'lerde bir çoban tarafından yanlışlıkla yakıldığında fark edildiği iddia edilmektedir. Onu yakınlardaki Lökbatan veya Kobustan çamur volkanlarından ayıran çamur veya sıvı sızıntısının yokluğudur.
Yanar Dağ topraklarında Azerbaycan Devlet Turizm Ajansı'nın kontrolünde faaliyet gösteren 2 Mayıs 2007 tarihli Cumhurbaşkanlığı kararnamesi kurulan Devlet Tarih-Kültür ve Tabiat Koruma Alanı yer almaktadır. 2017-2019 yılları arasında büyük bir düzenlemeden sonra, koruma alanında Yanardağ Müzesi ve Yanardağ Dolmen Taş Sergisi açıldı.
M.Ö. ilk milenyumda ateş, Zerdüştlüğe inanan insanlar ve doğaüstü varlıklar arasındaki bağlantı olarak rol üstlenmiştir.
Coğrafya
Yanar Dağ yangını asla sönmez. Bu açık ocağın etrafındaki hava gaz kokusuyla doludur. Alevler, kumtaşı oluşumlarındaki havalandırma deliklerinden çıkar ve bir yamaç altında 10 metre genişliğinde (33 ft) bir uçurumun tabanında 10 metre (33 ft) yüksekliğe yükselir (farklı kaynaklarda farklı rakamlar belirtilmiştir). Yanar Dağ, Azerbaycan Jeolojik Araştırması tarafından "1 metre (3 ft 3 inç) yüksekliğe kadar yoğun alevler, 2-4 metre yüksekliğinde (6.6-13.1 ft) ve 200 metre uzunluğunda (660 ft) tektonik uçurum tabanı boyunca 15 metre (49 ft) kadar ulaşır." Yüzey alevleri, alttaki topraklardan gelen sabit gaz çıkışından kaynaklanır.
Yanar Dağ alevi yakınlarındaki derelerin yüzeyi bile kibritle tutuşturulabilir. Genellikle sakin görünen bu dereler Yanar Bulak olarak bilinir: "yanan dereler." Vilasçay Nehri civarında, yerel halkın şifalı banyolar olarak tanımladığı birkaç pınar bulunmaktadır.
Çamur volkanlarının çoğu Bakü-Şamahı yolunun dışında, şehre yaklaşık mesafede yer almaktadır.
Nedenleri
Yanar Dağ alevleri için tahmini sebep, yeryüzünün altından çıkan hidrokarbon gazlarının bunan neden olmasıdır. Yanar Dağ dışında, böyle bir alevin görüldüğü en ünlü yer Büyük Kafkasya'da, Bakü yakınlarındaki Ateş Tapınağı'dır. Ayrıca bu tür alevlerin "termal metamorfizma" nedeni ile oluşabileceği sonucuna da varıldı.
Yanar Dağ'ın alevleri gibi, Bakü Ateşgahı'nın alevleri dedoğal gazın gözenekli tabakalardan sızmasının bir tezahürü idi, ancak Ateşgah'taki doğal akış bir süre önce durdu ve şu anda orada görülen alevler turistik etki için ana gaz şebekesinden beslendi - Yanar Dağ'daki alevler hala tamamen doğaldır.
Azerbaycan Jeoloji Araştırması bilim insanları ve jeologları tarafından yapılan bir araştırmaya göre, Yanar Dağ'dan alınan dört numunenin analizi, maksimum akı alanının, alevlerin yayıldığı alan olan fay uçurumunun üst tarafında yer aldığını ortaya koydu. Kaydedilen mikro sayfa değeri, çalışma alanının üst kısmında alevden yaklaşık 30 metre (~ 100 ft) uzaklıkta 103 mg m−2 d−1 aralığındadır. Gazdan arındırma alanının ölçülen alandan daha büyük olması ve mikro sayfanın fay bölgesi boyunca yaygın olması çok muhtemeldir. Bu fay eğrisi, Abşeron Yarımadası'ndaki devasa Balahanı-Fatmai yapısının bir parçası olarak anlaşılmaktadır.
Yanardağ Devlet Tarihi, Kültürel ve Tabiatı Koruma Alanı
Abşeron Rayonu'na bağlı Memmedli köyünde, bu anıtın korunması ve bu alanda turizmin geliştirilmesi amacıyla 2 Mayıs 2007 tarihli Cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile Yanardağ Devlet Tarih-Kültür ve Tabiat Koruma Alanı kurulmuştur. Koruma alanı, Azerbaycan Devlet Turizm Ajansı'nın kontrolü altında faaliyet göstermektedir. 2017-2019 yılları arasında büyük bir çalışmadan sonra, koruma alanı topraklarında Yanardağ Müzesi ve Yanardağ Dolmen Taş Sergisi açıldı. 64,55 hektarlık bir alanı kaplayan koruma alanı, 3 bölümlü bir müze, 500 kişilik açık hava konserleri için bir amfitiyatro, yerel halk tarafından kullanılan antik taş ve işçilik parçalarının sergilendiği farklı sergilerin yanı sıra mezar taşları, antik kurganlar, 2 mezarlık tarihi mezar içermektedir.
Emirler, Tavşanlı
Emirler, Kütahya ilinin Tavşanlı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Emrullah olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Kütahya il merkezine 60 km, Tavşanlı ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
Fiat Elba
Fiat Elba, İtalyan üretici Fiat'ın, 1991 yılında üretmeye başladığı otomobil modeli. Aslında, Fiat Duna'nın wagon modelidir. Araç sadece İtalyada üretilip satılmıştır. Te olarak 70 hp dizel motor seçeneği bulunmaktadır. 1995 yılında üretimine son verilmiştir.
Britanya Mauritiusu
Britanya Mauritiusu, 1810 ile 1968 yılları arasında Büyük Britanya Kraliyet kolonisi olarak Büyük Britanya tarafından yönetilen koloni bölgesi.
1715 yılından bu yana Île-de-France adı ile Fransa hakimiyeti altında bulunan ada 3 Aralık 1810 tarihinde Mauritius Seferi olarak adlandırılan sefer ile Britanyalıların eline geçmiş, Britanya 1814 yılından itibaren de adayı kraliyete bağlı bir bölge haline getirilerek Britanya İmparatorluğu'nun bir parçası yapmıştır.
1814 yılında imzalanan Paris Antlaşması kapsamında Mauritius adasını tamamen hakimiyeti altına alan Britanya, adayı kraliyet kolonisi olarak sınıflandırmıştır. 1903 yılında koloninin bir parçası olan Seyşeller'i ayrı bir koloni bölgesi olarak sınıflandırılması ile adalar bölgeden ayrılmıştır.
Koloni bölgesinin bir parçası olan Tromelin Adası'da 1954 yılında her iki ülke arasında varılan anlaşma kapsamında Fransa'ya bırakılmıştır.
Dragon Ball GT
Dragon Ball GT, Toei Animation tarafından hazırlanan 1997 yapımı bir anime televizyon serisidir. Seri, Dragon Ball Z serisinin devamı olup olup önceki iki anime serisinin aksine mangadan uyarlanmamış devamıdır. Seri, Şubat 1996-Kasım 1997 tarihleri arasında yayınlandı. ''Gokū Gaiden! Yūki no Akashi wa Sūshinchū'' adlı bir anime filmi ise 26 Mart 1997 tarihinde gösterime girdi.
Konusu
Dragon Ball Z serisindeki olaylardan 10 yıl sonra, Goku, eski bir düşman olan, Dragon Ball imparatoru Pilaf'ın herhangi bir dileği gerçekleştirebilen yedi büyülü siyah yıldız ejderha toplarını ele geçirdiğini öğrenir. Pilaf, Goku'nun bir çocuk olmasını diler ve Goku çocuğa dönüşür. Gezegeni kurtarmak ve kendini tekrar yetişkin haline döndürmek için, Goku'nun Trunks ve torunu Pan ile takım olarak yedi topu bulması gerekmektedir. Zaman içerisinde çıktıkları yıldızlararası yolculukta Baby, Super 17 ve yenilmez gölge ejderler gibi düşmanlarla karşılaşırlar.
Beyazköy, Saray
Beyazköy; Tekirdağ ilinin Saray ilçesine bağlı bir mahalledir. Büyükşehir yasası ile birlikte mahalle statüsü kazanmıştır. Saraya olan uzaklığı 23 km, Tekirdağ'a olan uzaklığı 64 km'dir.
Tarihçe
2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Çerkes simidi
Çerkes simidi veya halığuane (Çerkesçe: хьэлыгъуанэ), çayla beraber yenen bir tür simittir. Bagele de benziletilebilir.
Tipik bileşenler, sert bir hamurda birleştirilen un, yumurta, su ve tuzdur.
İçindekiler
5 çay bardağı ılık süt 1 çay bardağı sıvı yağ 1 yumurta (beyazı girecek sarısı çıkacak) 2 yemek kaşığı şeker 2 yemek kaşığı tuz Yarım paket mayalı un
Yapılışı
İlk olarak elenmiş unun ortasına yumurta akı, süt, tuz, sıvı yağ, şeker ve maya eklenir. Bir hamur yumuşayıncaya kadar yoğrulur ve üzeri temiz bir bezle örtülerek 1 saat kadar mayalanmaya bırakılır. Mayalanan hamur 18 eşit parçaya bölünür ve her bir parça önce uzun şeritler halinde açılıp ikiye katlanır, sonra tekrar açılır ve iki ucu simit şeklinde birbirine bağlanarak tepsiye dizilir. 1 saat kadar tepside mayalandıktan sonra üzerine yumurta sarısı sürülür ve 200 derecede 25-30 dakika üzeri kızarana kadar pişirilir ve ocaktan alınır. Biraz soğumasını bekledikten sonra yiyebilirsiniz.
Eşkenar dörtgen
Geometride bir eşkenar dörtgen (baklava dilimi, rhombus veya rombus da denir), dört kenarı eşit uzunlukta bir dörtgendir. Oyun kâğıtlarında görülen eşkenar dörtgene karo, bu şekle sahip olan haplara lozanj, bu şekle sahip olan beyzbol oyun sahasına diamond (elmas) denir.
Her eşkenar dörtgen bir paralel kenardır ve dik açılı olanı bir karedir. Öklid'in özgün rhombus tanımı kareyi dışlar ama modern matematikçiler kareyi de kapsayan tanımı tercih ederler. Rhombus, Eski Yunanca topaç anlamına gelen ῥόμβος (rhombos) sözcüğünden gelir.
Özellikleri
Her eşkenar dörtgende köşeleri birleştiren iki çift paralel kenar ve iki köşegen vardır. Eşleşik (benzer) üçgenler kullanılarak, eşkenar dörtgenin bu köşegenlerin her birine göre simetrik olduğu ispatlanabilir. Dolayısıyla her eşkenar dörtgen aşağıdaki özellikleri taşır: İlk özellik, her eşkenar dörtgenin bir paralelkenar olduğu anlamına gelir. Eşkenar dörtgen dolayısıyla bir paralel kenarın tüm özelliklerine sahiptir: örneğin, karşı kenarlar paraleldir; bitişik açılar bütünlerdir; iki köşegen birbirini ikiye böler; orta noktadan geçen herhangi bir doğru, alanı ikiye böler; ve kenar uzunluklarının karelerinin toplamı köşegenlerin karelerinin toplamına eşittir (yani, ortak kenar uzunluğuna a ve köşegen uzunluklarına d1 ve d2 denirse, 4a2 = d12 + d22).
Her paralelkenar bir eşkenar dörtgen değildir ama paralel köşegenleri olan her paralelkenar (ikinci özellik) bir eşkenar paralelkenardır. Genelde, (biri bir simetri ekseni olan) birbirine dik köşegenli her dörtgen bir uçurtmadır. Her eşkenar dörtgen bir uçurtmadır ve hem uçurtma hem paralelkenar olan bir dörtgen bir eşkenar dörtgendir.
Eşkenar dörtgen bir teğetsel dörtgendir. Yani, dört kenarına da teğet olan bir dış teğet çember vardır.
Köken
Öklid'in eşkenar dörtgen için kullandığı rhombus sözcüğü Yunanca fırıldamak anlamına gelen ρέμβω (rhembo) fiilinden türetmiştir. Arşimet, tabanları ortak iki dik huni için "katı rhombus" terimini kullanmıştır.
Alan formülleri
Tüm paralelkenarlar gibi, eşkenar dörtgenin alanı, tabanı ile yüksekliğinin çarpımıdır. Taban kenar uzunluğu a, yükseklik h de komşu olmayan iki kenar arasındaki dikey uzaklık olarak tanımlanırsa, alan A:
Alan, ayrıca, tabanın karesi çarpı açılardan birinin sinüsü:
veya köşegen uzunlukların çarpımının yarısı:
veya yarıçevre uzunluğu çarpı dışteğet çemberin yarıçapı
olarak da ifade edilebilir.
Umurca, Hasköy
Umurca, Muş ilinin Hasköy ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1902 ve 1928 yılı kayıtlarında Ermenice'de "kral/bey manastırı" anlamına gelen Arkavank olarak geçmektedir.
Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 28498 sayılı Resmi gazete'de yayımlanan 3392 Sayılı 103 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun gereğince, Muş ili Merkez ilçesinden ayrılarak, yeni kurulan Muş ili Hasköy ilçesine bağlanmıştır.
Çamköy, Ayvacık
Çamköy, Çanakkale ilinin Ayvacık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çanakkale il merkezine 100 km, Ayvacık ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.
Koramaz Dağı
Koramaz Dağı, Kayseri' in Bünyan ilçesinde bulunup ve İç Anadolu Bölgesi'nin Güneybatısından Kuzeydoğuya doğru uzanan bir dağ' dır.
Orta Torosların bir uzantısı gibi görünür. Yüksekliği 1920 m.dir. Bu dağ silsilesi içinde Mercimek, Altınpınarı, Ayvasıl ve Beşpunar tepeleri önemlidir.
Dağın adı Roma döneminden önce Korama, Roma döneminde Koramas, Türk döneminde de Koramaz biçimine dönüşmüştür. Bu dağın çevresinde eski bir Roma dönemi yerleşim yeri olduğu bilinmektedir. Ayvasıl isimli yer adı da dağda eski dönemde Aya Vasil isimli bir kilisenin bulunduğunu göstermektedir.
Solanum nigrescens
Solanum nigrescens, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Kiraz Mevsimi (Orijinal Soundtrack 2)
Kiraz Mevsimi (Orijinal Soundtrack 2), Kiraz Mevsimi isimli Türk televizyon dizisinde yayınlanan ve Volkan Akmehmet ile İnanç Şanver tarafından bestelenen müziklerin yer aldığı bir soundtrack albümü. Albüm dizinin birinci ile ikinci sezonları arasında iTunes üzerinden 26 Haziran 2015 tarihinde yayınlanmıştır. Albümde toplam 63 parça bulunmaktadır. Bazı parçaları Aras Aydın ve Volkan Akmehmet seslendirmiştir ama genel olarak albümde enstrümantal müzikler yer almaktadır. Birinci soundtrack albümünün aksine bu albümde video klibi çekilen bir parça olmamıştır.
Gelişim süreci
Kiraz Mevsimi dizisinin ikinci dizi müzikleri albümü ikinci sezon başlamadan önceki yaz iTunes üzerinden 26 Haziran 2015 tarihinde yayınlanmıştır. Albümde, ilk sezon boyunca üretilmiş bütün dizi müzikleri bir arada toplanmıştır. Bu albüm, Volkan Akmehmet ve İnanç Şanver tarafından diziye özel olarak bestelenmiş enstrümantal ve birkaç tane de vokal içeren müziklerden oluşmaktadır.
Touch My Fire
"Touch My Fire" (Türkçe: Ateşime dokun), 2005 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Birleşik Krallık'ın temsilcisi Javine Hylton tarafından seslendirilen şarkıdır.
Avusturya faşizmi
Avusturya faşizmi, 1920'li ve 1930'lu yıllarda faşizmin Avusturya yorumu.
Avusturya'da faşizm her şeyden önce Heimwehr adı verilen paramiliter gruplar tarafından temsil ediliyordu. Bu gruplar 1918'de kurulan 1. Cumhuriyet'in demokratik ilkelerine karşı mücadele veriyorlardı. Othmar Spann'ın ve İtalyan faşizminin etkisinde bu paramiliter gruplar anti-parlamenter, görünüşte anti-kapitalist bir devlet iktidarını savunuyorlardı (18 Mayıs 1930'da ilan edilen Korneuburg Yemini). Bu programın kimi parçaları şansölye Engelbert Dollfuß tarafından 1 Mayıs 1934'te ilan edilen Mayıs Anayasası'na alındı. Bu anayasa aracılığıyla Avusturya ruhani-otoriter-faşist bir devlet biçimine dönüştü. Dollfuß baskıcı bir rejim uyguladı ve önce komünist sonra da sosyalist örgütlenmeleri ve sendikaları yasakladı.
Avusturya faşizmini Alman nazizminden ve İtalyan faşizminden ayıran başlıca nokta bir kitle partisi yerine, kimi burjuva ve Katolik gruplara dayanmasıdır. Ayrıca İtalya'daki Mussolini ya da Almanya'daki Hitler gibi karizmatik bir lider Avusturya faşizminde yoktur. Bu farka rağmen 1938'deki Anschluß (Katılma) sonrasında Avusturya faşizmi kolayca Alman nazizmiyle yer değiştirmiştir. Üstelik Heimwehr gruplarının 25 Temmuz 1934'te yapılan nazi darbesi girişimine karşı mücadele etmiş olmalarına karşın nazi iktidarı bu grupları kendi çevresinde tutmayı başarmıştır.
Valentin Çikin
Valentin Vasiliyeviç Çikin (25 Ocak 1932, Moskova, SSCB) - Rus gazeteci ve siyasetçi. Sovyet Rusya gazetesi'nin baş editörü. 1993'ten beri Rusya Federasyonu Komünist Partisi milletvekili.
Biyografi
1932'de Moskova'da doğan Valentin Çikin, Moskova Devlet Üniversitesi Gazetecilik bölümünden mezun oldu. 1951'de "Moskovsky Komsomolets" gazetesinde yazarlığa başladı. 1958 yılında çalışmaya başladığı Komsomolskaya Pravda gazetesinde yazarlık, editör yardımcısı, bölüm editörü gibi görevlerde bulundu. 1984 yılında Sovyet Rusya gazetesinde baş editör yardımcısı oldu. Yine aynı yıl, SSCB Devlet Kitap Basın ve Yayıncılık Birinci Başkan Vekilliği görevine getirildi. 1986 yılında Sovyet Rusya gazetesinin baş editörü oldu. SSCB'nin dağılma sürecinde perestroykaya ve Boris Yeltsin'in yıkıcı faaliyetlerine karşı birliği korumak için gazete editörlüğünde solcu ve yurtsever güçlerin örgütlenmesi için mücadele etti. Ancak bu faaliyetleri neticesinde 1991 Ağustos'unda gazetenin basımı Yeltsin hükûmetince yasaklandı.
1993 yılında Sovyet Rusya gazetesinin yeniden yayınlanmasına öncülük etti. Aynı yıl Rusya Federasyonu Komünist Partisi'nin kuruluşunda yer aldı ve parti üyesi olarak Duma milletvekili seçildi. Valentin Çikin halen Sovyet Rusya gazetesinin baş editörü olarak görev yapmaktadır.
Fikret Esen
Fikret Esen (1908, İstanbul - 9 Şubat 1996, İstanbul) Türk asker. Eski Türk Kara Kuvvetleri Komutanı.
Hayatı
1928 yılında topçu asteğmen rütbesiyle Harp Okulundan mezun oldu. 1930 yılında Topçu Sınıf Okulunu bitirdi. Muhtelif birliklerde batarya takım komutanlığı yaptıktan sonra, 1933 yılında girdiği Harp Akademisini 1936 yılında bitirerek kurmay subay oldu. 1957 yılına kadar çeşitli karargâh ve birliklerde ve Napoli'de görev yaptı.