cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Üretim seviyelendirme
Ürüne göre seviyelendirme
Çoğu değer akışı, bir ürün karışımı üretmektedir. Bu nedenle bir üretim karışımı ve sırası seçeneğiyle karşı karşıya kalmaktadır. Ekonomik sipariş miktarlarıyla ilgili tartışmaların gerçekleştiği ve geçiş süreleri ve bunun gerektirdiği envanterin hakim olduğu yer burasıdır. Toyota'nın yaklaşımı, daha küçük partilerin engelleyici olmaması ve üretim süresi ve kalite maliyetlerinin önemli olmaması için değişim zamanını ve maliyetini azalttığı farklı bir tartışmayla sonuçlanmıştır. Bu, bileşenlere olan talebin yukarı yönlü alt süreçler için dengelenebileceği ve dolayısıyla tüm değer akışı boyunca tedarik süresi ve toplam stokların azaltılabileceği anlamına gelmektedir. Farklı talep seviyelerine sahip ürünlerin seviyelendirilmesini basitleştirmek için, bu heijunka tarzı verimlilikleri elde etmede genellikle heijunka kutusu olarak bilinen ilgili bir görsel planlama panosu kullanılmaktadır. Bu düşünceye dayalı diğer üretim tesviye teknikleri de geliştirilmiştir. Ürüne göre seviyelendirme elde edildikten sonra, tesviyenin en düşük ürün üretim seviyesinde gerçekleştiği "Tam Sırada" olan bir seviyelendirme aşaması daha vardır.
Üretim seviyelendirmenin yanı sıra daha geniş yalın üretim tekniklerinin kullanılması, Toyota'nın 1980'lerde araç üretim sürelerini ve envanter seviyelerini büyük ölçüde azaltmasına yardımcı olmuştur.
Uygulama
Toyota bile bu yolculuğun son aşamasına ulaşamamıştır. Tüm süreçlerinde tek parça akışlar; gerçekten de bir ara aşamaya atlamaya çalışmak yerine yolculuklarını takip etmeyi tavsiye etmişlerdir. Toyota'nın bunu savunmasının nedeni, her üretim aşamasına, üretime destek hizmetleri için ayarlamalar ve uyarlamalar eşlik etmesidir. Bu hizmetlere bu adaptasyon adımları verilmezse büyük sorunlar ortaya çıkabilme ihtimali vardır.
Talep seviyelendirme
Talep seviyelendirme, daha öngörülebilir bir müşteri talebi modeli sunmak için talebin kendisinin veya talep süreçlerinin kasıtlı olarak etkilenmesidir. Bu etkinin bir kısmı, ürün sunumunu manipüle ederek, bazıları sipariş sürecini etkileyerek ve bazıları da sipariş modellerinin talep büyütme kaynaklı değişkenliğini ortaya çıkararaktır. Talep seviyelendirme, mevcut stoğu temizlemek için tasarlanmış etkileme faaliyetlerini içermemektedir.
Tarihsel olarak talep seviyelendirme, üretim seviyelendirmenin bir alt kümesi olarak gelişmiştir ve çeşitli şekillerde ele alınmıştır:
Heijunka kutusu
Bir heijunka kutusu, daha düzgün bir üretim akışı elde etmek için orijinal olarak Toyota tarafından yaratılan bir konsept olan heijunka'da kullanılan görsel bir zamanlama aracıdır. Heijunka, üretimin yumuşatılması iken, heijunka kutusu, heijunka'nın amaçlarına ulaşmak için kullanılan özel bir aracın adıdır.
Heijunka kutusu genellikle bir kutu ızgarasına veya bir dizi güvercin deliği dikdörtgen kaplara bölünmüş bir duvar çizelgesidir. Belirli bir zaman periyodunu temsil eden her bir kutu sütunu, çizelgeyi/ızgarayı çizerek çizelgeyi görsel olarak bireysel vardiyaların veya günlerin veya haftaların sütunlarına ayırmak için çizilmektedir. Bireysel işleri temsil eden renkli kartlar (kanban kartları olarak anılır), gelecek üretim çalışmalarının görsel bir temsilini sağlamak için heijunka kutusuna yerleştirilmektedir.
Heijunka kutusu, üretim için ne tür işlerin sıraya alındığını ve ne zaman planlandıklarını görmeyi kolaylaştırmaktadır. Süreçte çalışanlar, ne yapacaklarını bilmek için mevcut döneme ait kanban kartlarını kutudan çıkarmaktadır. Bu kartlar ilgili işi işlerken başka bir bölüme geçecektir.
Uygulama
Heijunka kutusu, pürüzsüzleştirilmiş bir üretim programının kolay ve görsel kontrolünü sağlamaktadır.
Tipik bir heijunka kutusu, her ürün için yatay sıralara sahiptir. Aynı üretim zaman aralıkları için dikey kolonlara sahiptir. Sağdaki resimde zaman aralığı otuz dakikadır. Üretim kontrol kanbanı, belirli bir ürün türünden bir zaman aralığında üretilecek parça sayısı ile orantılı olarak kutunun sağladığı güvercin deliklerine yerleştirilmektedir.
Bu çizimde, her zaman periyodu bir A ve iki B ile birlikte Cs, Ds ve Es'in bir karışımını oluşturur. Kutudan, her satırdaki basit tekrar eden kanban modellerinden net olarak anlaşılan şey, bu ürünlerin her birinin üretiminin sorunsuz olduğudur.
Bu, üretim kapasitesinin sabit bir baskı altında tutulmasını sağlayarak birçok sorunu ortadan kaldırır.
Yamalo-Nenets Özerk Okrugu Bayrağı
Yamalo-Nenets Özerk Okrugu Bayrağı, Rusya'daki Yamalo-Nenets Özerk Okrugu'nun sembollerinden biridir. Bayrak, kırmızı şeritli mavi bir alandan ve alt kısmında beyaz bir Tümen tacından oluşur.
Tarih
Resmi olarak 28 Kasım 1996'da kabul edildi.
Benzerlik
Ortadaki Tümen tacı simgesinden dolayı, Nenets Özerk Okrugu Bayrağına benzer.
Michalovce (ilçe)
İdari bölümler
Michalovce ilçesi, üç şehir ve 75 sıradan belediye olmak üzere 78 belediyeye ayrılmaktadır.
Harun'un Asası
Harun'un Asası, Tevrat'ta Musa'nın kardeşi olan Harun'un taşıdığı bir bastondur. Mukaddes Kitap, Musa'nın asasıyla birlikte Harun'un asasına, Çıkış'tan önce gelen Mısır Belaları sırasında nasıl mucizevi bir güç verildiğini anlatır. İncil'in asanın gücünden bahsettiği iki durum vardır.
İncil referansları
İsraillilerin kültüründe asa (  maṭṭeh) çobanın sürüsünü düzeltmek ve yönlendirmek için kullandığı araç olarak doğal bir otorite simgesiydi (Mezmurlar 23 :4). Aslında, Musa değneğini koyunlarına bakarken yanında taşıdığı Çıkış 4:2'de belirtilir. Bu durum daha sonra (Çıkış 4:20) İsrailliler üzerindeki otoritesinin simgesi haline gelmiştir (Mezmurlar 2:9, Mezmurlar 89:32, İşaya 10:24 ve 11:4, Hezekiel 20:37). Mısır Belaları sırasında hem Musa'nın hem de Harun'un asalarına mucizevi bir güç bahşedildi (Çıkış 7:17, 8:5, 8:16–17, 9:23 ve 10:13). Tanrı, Musa'ya Kızıldeniz yarılacağı zaman (Çıkış 14:16) ve savaşta İsrail üzerinde dua ederken (Çıkış 17:9) asasını Kızıldeniz'in üzerine kaldırmasını emretti. Musa asasını kullanarak taştan su çıkarttı. (Çıkış 17:2–6).
Harun'un asasının fiziksel olarak sahibinin elinde olmadığında kendi başına mucizevi bir güç sergilediği iki kez belirtilir. Çıkış 7'de Tanrı Musa ve Harun'u bir kez daha Firavun'a gönderir ve Harun'a Firavun bir mucize görmek istediğinde "asasını atması" talimatını verir. Bunu yaptığında asası bir yılana dönüşür. Firavun'un büyücüleri de benzer şekilde yılana dönüşen kendi asalarını atarak karşılık verirler, ancak Harun'un asası hepsini yutar. "Firavunun kalbi inatçıdır" ve bu sembolik uyarıyı görmezden gelmeyi seçer ve böylece Mısır belaları başlar. Özellikle bu bölüm, Tanrı'nın Musa'ya, "İşte, seni Firavun'un Tanrısı yaptım ve kardeşin Harun senin peygamberin olacak" demesiyle başlar. Tanrı sözünü peygamberleri aracılığıyla halkına ilettiği gibi, Musa da Tanrı'nın mesajını Harun aracılığıyla Firavun'a iletecektir. Peygamberin görevi, Tanrı'nın sözünü Tanrı adına söylemektir. O, Tanrı'nın "ağzı" idi. (Çıkış 4:15–16) Sayılar 16'da, Musa'nın Levi kabilesinie rahiplik ünvanı vermesine karşı Korah'ın isyanı bastırıldı Tüm cemaatin karıştığı isyan ancak Musa ve Harun'un şefaatiyle sona eren bir vebayla sonuçlandı. Tanrı, İsrailoğullarının "şikayetlerini durdurmak" için, On İki Kabileden her birinin birer değnek getirmesini emreder. Sadece rahip olmak için seçilen kabilenin değneği mucizevi bir şekilde bir gecede filizlenecektir. Harun, asasını Levi kabilesini temsil etmesi için getirir. Levi kabilesinin rahiplik konusundaki münhasır hakkının bir kanıtı olarak bu değnek "tomurcuklar verdi, çiçekler açtı ve olgun bademler verdi" (Sayılar 17:8). Bu kararın anısına, asanın yeniden "tanıklığın önüne" konması emredildi (Sayılar 17:10).
İncil'den bir kitap, asanın Ahit Sandığı'nda tutulduğunu iddia ediyor gibi görünmektedir (İbraniler 9:4).
Hıristiyan kullanımı
Clement'in Korintliler'e yazdığı ilk mektubunda (bölüm 43) yer alan Harun'un asasının çiçek açması anlatımı oldukça hagadik-midraşik tarzdadır ve muhtemelen Yahudi ya da daha doğrusu Yahudi-Helenistik kaynaklara atfedilmelidir. Buna göre, Musa on iki asanın her birine bir kabile reisinin ilgili mührünü yerleştirdi. Kutsal alanın kapıları geceleri kimsenin asalara ulaşamaması için benzer şekilde mühürlendi.
Çubuğun mucizevi çiçek açması aynı zamanda Mesih'in Enkarnasyonu ve Bakire Doğumunun bir türü olarak kabul edilir ve Meryem'e Müjde sahnelerinde görülür.
Kebra Nagast'ın Etiyopya'daki on dördüncü yüzyıl metninde, Harun'un değneği üçe bölünmüştür ve bu durum muhtemelen Teslis'in bir simgesidir: "Harun'un değneği, kimse suyla sulamadığı ve biri iki yerden kırdığı halde [başlangıçta yalnızca] bir değnek olan üç değnek oldu ve solduktan sonra filizlendi."
Modern edebiyatta
DH Lawrence, 1922'de bir romana Aaron's Rod adını verdi. Bu kitap, bir flütçü olan Aaron Sissons'u ve Birinci Dünya Savaşı'nın tükettiği bir Avrupa'da yaptığı yolculuk sırasındaki deneyimlerini anlatıyor. Bu kitapla sihirli bir çubuğu temsil eden flüt ile İncil'deki isimsiz referansın ironik olması amaçlanmıştır.
Comporta
Comporta, Portekiz'in Alentejo bölgesinin kuzeybatı kıyılarında kalan bir bölgedir. Avrupa kıtasının üst tabaka tatil yörelerinden biridir. Adını yörede bulunan Comporta bucağından alan yöre, Alcácer do Sal ve Grândola kasabalarını da kapsamaktadır.
Comporta, aynı zamanda birçok sanatçı ve moda tasarımcısına ev sahipliği yaparak Avrupa'nın moda merkezlerinden biri hâline gelmiştir.
Tel çekme
Tel çekme, teli tek veya bir dizi çekme kalıbından çekerek telin enine kesitini azaltmak için kullanılan bir metal işleme sürecidir. Elektrik kabloları, kablolar, gerilim yüklü yapısal bileşenler, yaylar, ataçlar, tekerlek parmakları ve telli müzik aletleri dahil olmak üzere tel çekme işlemi gören bir çok ürün vardır. Süreçler benzer olmasına rağmen, çekme işlemi ekstrüzyondan farklıdır, çünkü çekmede tel, kalıptan itilmek yerine çekilmektedir. Çekme genellikle oda sıcaklığında gerçekleştirilir, bu nedenle soğuk işleme süreci olarak sınıflandırılır, ancak malzemeye uygulanan kuvvetleri azaltmak için büyük teller için yüksek sıcaklıklarda gerçekleştirilebilir.
Süreç
Tel, kalıbın içine sığacak şekilde çekiçleme, törpüleme, yuvarlama veya tokaçlama yoluyla büzülerek hazırlanır ve ardından tel kalıbın içinden çekilir. Tel kalıptan çekilirken hacmi aynı kalır, bu nedenle çap küçüldükçe uzunluk artar. Genellikle telin istenen boyuta ulaşması için birbirini izleyen daha küçük kalıplardan birden fazla çekilmesi gerekmektedir. Amerikan tel ölçeği (mastarı) buna dayanmaktadır. Bu, bir tel çekme levhası ile küçük ölçekte veya otomatik makineler kullanılarak büyük bir ticari ölçekte yapılabilir. Tel çekme işlemi, soğuk işleme nedeniyle malzeme özelliklerini değiştirir.
Küçük tellerde alan daralması genellikle %15–25 ve daha büyük tellerde ise %20–45 civarındadır. Belirli bir iş için kesin kalıp sırası, alan daraltma, giriş teli boyutu ve çıkış teli boyutunun bir fonksiyonudur. Alan daralması değiştikçe kalıp sırası da değişir.
Çok ince teller genellikle demetler halinde çekilir. Bir demet halinde teller, benzer özelliklere sahip ancak daha düşük kimyasal dirence sahip bir metal ile ayrılır, böylece çekildikten sonra kaldırılabilir. Alandaki daralma %50'den fazlaysa, yeniden çekilmeden önce bir ara tavlama adımı gerekebilir.
Ticari tel çekme genellikle 9 mm çapında sıcak haddelenmiş kangal ile başlar. Yüzey önce tufallerden arındırılır. Daha sonra seri halde bir veya daha fazla bloğa sahip olabilen bir tel çekme makinesine beslenir.
Tek blok tel çekme makineleri, kalıpları doğru bir şekilde pozisyonda tutmak ve teli deliklerden düzgün bir şekilde çekmek için araçlar içerir. Olağan tasarım, kalıbı tutmak için ayakta duran bir dirseğe sahip bir dökme demir tezgah veya masadan ve dönen ve teli yüzeyinin etrafına sararak kalıbın içinden çeken dikey bir tamburdan oluşur, tel bobini bir başkası üzerinde depolanır. kalıbın arkasında bulunan ve teli gerektiği kadar hızlı saran tambur veya "hızlı". Tel tambur veya "blok", telin hareketinin anında durdurulabilmesi veya başlayabilmesi için onu dikey miline hızlı bir şekilde bağlamak veya ayırmak için araçlarla donatılmıştır. Blok ayrıca koniktir, böylece bittiğinde tel bobin kolayca yukarı doğru kaydırılabilir. Tel bloğa bağlanmadan önce, kalıbın içinden yeterli uzunlukta çekilmelidir; bu, dönen bir tamburun etrafına sarılan bir zincirin ucundaki bir çift kıskaçla gerçekleştirilir, böylece tel, ucun küçük bir vidayla sabitlendiği blok üzerinde iki veya üç kez sarılmaya yetecek kadar çekilir. veya mengene. Tel, blok üzerindeyken harekete geçirilir ve tel, kalıbın içinden sabit bir şekilde çekilir; bloğun eşit şekilde dönmesi ve doğru çalışması ve teli sabit bir hızla çekmesi çok önemlidir, aksi takdirde teli zayıflatacak ve hatta kıracak "kapma" meydana gelir. Telin çekilme hızları, malzemeye ve indirgeme miktarına göre büyük ölçüde değişir.
Sürekli çekim makineleri, telin sürekli olarak çekildiği bir dizi kalıba sahip olması nedeniyle tek çekim makinelerinden farklıdır. Uzama ve kaymalar nedeniyle, telin hızı birbirini izleyen her yeniden çekimden sonra değişir. Bu artırılmış hız, her çekim için farklı bir dönüş hızına sahip olarak sağlanır. Bu makineler 3 ila 12 kalıp içerebilir.
Soğuk işlemenin etkilerine karşı koymak ve daha fazla çekme işlemine izin vermek için genellikle ara tavlamalar gereklidir. Sünekliği ve elektriksel iletkenliği en üst düzeye çıkarmak için bitmiş ürün üzerinde son bir tavlama da yapılabilir.
Yuvarlak kesitler çoğu çekme işlemine hakim olsa da, dairesel olmayan kesitler de çekilir. Genellikle kesit küçük olduğunda ve miktarlar haddelemeyi haklı çıkaramayacak kadar düşük olduğunda çekilirler. Bu işlemlerde tek çekim veya kare dizimli makine (Turk's-head machine) kullanılır.
Yağlama
Çekme işleminde yağlama, iyi yüzey kalitesi ve uzun kalıp ömrü sağlamak için gereklidir. Aşağıdakiler farklı yağlama yöntemleridir:
Mekanik özellikler
Tel çekmenin mukavemet artırıcı etkisi önemli olabilir. Çeliklerde mevcut olan en yüksek mukavemetler, küçük çaplı soğuk çekilmiş östenitik paslanmaz teller üzerinde kaydedilmiştir.
Tel çekme kalıpları
Tel çekme kalıpları (haddeleri) genellikle takım çeliği, tungsten karbür veya elmastan yapılır; tungsten karbür ve sentetik elmas en yaygın olanıdır. Çok ince tel çekmek için tek taneli elmas kalıp kullanılır. Sıcak çekme için dökme çelik kalıplar kullanılır. Çelik tel çekme için bir tungsten karbür kalıplar kullanılır. Kalıplar, kalıbı destekleyen ve kolay kalıp değişimine olanak tanıyan çelik bir muhafaza içine yerleştirilir. Her kalıp en az 2 farklı açıya sahiptir, bunlar; giriş açısı ve yaklaşma açısıdır. Kalıp açıları genellikle 6-15° arasında değişir.
Taxco
Taxco de Alarcón (İspanyolca: [ˈtasko]; genellikle kısaca Taxco olarak anılır), Meksika'nın Guerrero eyaletinde bulunan Taxco de Alarcón Bölgesi'nin küçük bir şehri ve idari merkezidir. Taxco, eyaletin kuzey-orta kısmında bulunmaktadır. Iguala şehrinden, eyalet başkenti Chilpancingo'dan ve Mexico City'nin ise  kadar güneybatısında yer almaktadır.
Şehir, hem gümüşün hem de diğer metallerin madenciliği ve mücevher, gümüş eşya ve diğer maden işlemeleriyle ünlüdür fakat günümüzde madencilik artık şehir ekonomisinin temelini oluşturmaz. Pitoresk evleri ve çevredeki manzaraları ile birlikte kentin gümüş işçiliği konusundaki itibarı turizmin şehrin ana gelir kalemi olmasını sağlamıştır.
Tarihçe
Taxco adı, genel kanıya göre, Nahuatl dilinde "top oyununun yeri" anlamına gelen Tlachco'dan türetilmiştir. Farklı bir yoruma göre de, Atatzin Dağı'ndaki ilçe merkezinin yakınındaki yüksek şelaleleden dolayı "suyun babası nerede" anlamına gelen tatzco kelimesinden türetilmiştir. "De Alarcón", kasabanın yerlisi olan yazar Juan Ruiz de Alarcón'un onuruna Orta Meksika'daki birçok belediye gibi, bu belediyenin arması da bir Aztek glifidir. Bu glif, Taxco'nun adının en olası kaynağından türetilen halkalar, oyuncular ve kafatasları olan bir Mezoamerikan balo sahası şeklindedir. İspanyollar Meksika'ya gelmeden önce, "Taxco" olarak bilinen yerli topluluk, modern şehrin şimdi bulunduğu yerde değil, yaklaşık olarak on kilometre güneyde, şimdi Taxco El Viejo (Eski Taxco) olarak anılan bir köyde yaşamaktaydı. İspanyollar gelmeden önce bu köy, çevredeki yedi bölgede vergi toplamaya başkanlık eden Aztek valisinin koltuğu olduğu için bölgedeki en önemli köydü. Modern İspanyol kasabası Taxco, Hernán Cortés tarafından burada gümüşün bolluğu nedeniyle daha önce Tetelcingo olarak bilinen bir bölgede kurulmuştur. Buradaki madencilik, İspanyol öncesi dönemde yerlilerin dekoratif ve ritüel amaçlar için bir dizi taş çıkarmasıyla başlamıştır. İspanyollar, yaklaşık 1532'de burada gümüş cevherleri keşfetmiş ve bu bölgede ticari gümüş madenciliğine başlamışlardır. Erken sömürge döneminde bölgedeki madencilik faaliyetleri çoğunlukla Cortés veya şövalyeleri tarafından kurulan Hacienda del Chorrillo ve Hacienda San Juan Bautista gibi madencilik çiftlikleri tarafından gerçekleştirilmiştir. 18. yüzyılın ortalarında José de la Borda Taxco'ya gelmiş ve Pedregal, El Coyote, San Ignacio ve Cerro Perdido adlı madenlerde daha modern operasyonlara başlamıştır.
Sömürge döneminin büyük bir kısmında, Taxco kasabası da dahil olmak üzere seyrek nüfusluydu. Bu nedenle Meksiko'ya bağlı olarak yönetildi. Modern Guerrero devleti 1850'de kurulduğunda, aynı adı taşıyan belediyenin merkezi olarak Taxco seçildi. Bölgedeki herhangi bir büyüklükteki tek kasaba olduğu için birkaç farklı çatışmada el değiştirmiştir. Meksika Bağımsızlık Savaşı sırasında, 1815'te Hermenegildo Galeana tarafından alınmıştır. Reform Savaşları sırasında 1865 yılında Porfirio Diaz tarafından alınmıştır. Meksika Devrimi sırasında, 1911'de Jesus Moran ve Margarito Giles tarafından alınmış ve 1916'da Carranza'nın güçleri tarafından işgal edilmiştir.
Silversmithing, 1920'lerde şehre taşınan gümüş tasarım atölyeleri yapan ve çoğunlukla Amerika Birleşik Devletleri'ne ihraç edilen ürünler üreten bir Amerikalı olan William Spratling tarafından Taxco'da yeniden canlandırılmıştır. Gümüşçülükle ünlenen turizm, Taxco'da önemli bir ekonomik güç haline gelmiştir.
İklim
Taxco'da ılıman iklim hakimdir ve ortalama yükseklikler civarındadır. Yıl ortalaması en düşük civarındadır. Kuru mevsim Kasım'dan Nisan'a kadar sürmekte ve yağışlar genellikle Haziran'dan Eylül'e kadar sürmektedir.
Demografi ve gelişme
Taxco'nun gelişme göstergeleri ise Meksika'daki diğer kasaba ve şehirlere göre oldukça iyi bir konumdadır. 2010 itibarıyla 15 yaş ve üzeri sakinlerin yaklaşık %38'i temel eğitimden yoksundu (ilkokulu bitirmemiş %17'si dahil) ve 15 yaş ve üzeri nüfusun yaklaşık %6'sı okuma yazma bilmiyordu. Evlerin yaklaşık %87'sinde buzdolabı ve %51'inde çamaşır makinesi mevcuttur. Evlerin yaklaşık %8'inde borulu su hattı yoktur ve %5'inde toprak zemin vardır.
Ekonomi ve ulaşım
Taxco'nun gümüş bir kasaba olarak statüsüyle ilgili gümüş işleme ve turizm ekonominin temellerini oluşturmaktadır. Madencilik artık şehirde büyük bir istihdam sağlamamaktadır. Kasabanın kenar mahallelerindeki son büyük madencilik operasyonu olan Industrial Minera México SA, rezervlerin tükenmesi ve işgücü sorunları nedeniyle 2007'den sonra operasyonlarını aşamalı olarak durdurmuştur. Gümüşle ilgili çoğu ticari faaliyet ise gümüş takı, gümüş eşya ve diğer eşyaların üretimi ve satışıdır. Burada gümüş ticareti hem bölgesel hem de uluslararası düzeydedir. Kasabadaki sokaklar mücevher, gümüş eşya ve diğer eşyaların satışının yapıldığı gümüşçülerle doludur. Şehir, gümüş işçiliğindeki kalitesi, kolonyal yapılar ve çevredeki manzara nedeniyle Meksika'nın " Pueblos Mágicos " (Büyülü Şehirleri) biri olarak adlandırılmıştır.
Taxco, Meksika Federal Otoyolu 95 ve ücretli Meksika Federal Otoyolu 95D boyunca uzanmaktadır. Taxco'nun iki şehirlerarası otobüs durağı vardır. Bunlar güneyde Terminal Estrella de Oro ve kuzeydoğuda Autobuses Estrella Blanca istasyonudur. Taxco'da havaalanı bulunmamaktadır. Taxco'da şehiriçi ulaşım genellikle taksi veya "Kombis" - minibüs olarak hizmet veren dönüştürülmüş Volkswagen minibüsleri ile yapılır.
Şehir manzarası ve tarihi binalar
Taxco şehri çok engebeli bir arazide yer almaktadır. Bu sebeple dik, düzensiz sokaklara sahiptir. Sokaklar da dar ve genellikle kaldırımsızdır. Bu da onları pitoresk ama tehlikeli yapıyor. Caddelerin çoğunun koyu renkli taşlarla döşeli olması, çizgilerle, resimlerle ve hatta beyaz taş duvar resimleriyle süslenmiş olması çekiciliğini artırmaktadır. Sokaktaki bazı resimler Zodyak'tan alınmıştır ve geçmişteki bazı ticari faaliyetleri göstermektedir. Bunun bir örneği ise eskiden kasapların bulunduğu bölgeyi belirtmek için kullanılan Santa Prisca Kilisesi'nin yanındaki Toros burcudur. Şehirdeki binalar tipik olarak İspanyol tarzı kırmızı kiremit çatılara sahiptir.
Resmi olarak José de la Borda'dan sonra Plaza Borda olarak adlandırılan kasabanın ana plazası genellikle Zócalo olarak anılmaktadır. Bu plazanın kuzey tarafında şehrin en önemli dini olmayan yapısı olan Casa Borda (Borda Evi) bulunmaktadır. Zocalo'ya bakan ön cephe ise iki katlıdır fakat Plaza de Bernal'e bakan arka cephe beş katlıdır. Bu durum evin inşa edildiği engebeli zeminden kaynaklanmaktadır. Evin çoğu şimdi dil, güzel sanatlar ve judo gibi spor derslerinin verildiği Casa de Cultura'ya (Kültür Merkezi) ithaf edilmiştir.. Ana plazanın geri kalanı gümüş dükkanları, restoranlar ve barlarla çevrilidir.
Genellikle Santa Prisca Kilisesi olarak anılan Santa Prisca y San Sebastián Parish, Taxco'nun ana meydanının doğu tarafında yer almakta ve Guerrero eyaletindeki birkaç Barok binadan biridir. 1751-1758 yılları arasında şehri çevreleyen gümüş madenlerinde büyük bir servet kazanmış olan José de la Borda (yaklaşık 1700-1778) tarafından yaptırılmıştır. Zenginliğine rağmen, kilisenin maliyeti onu neredeyse iflas edecek seviyeye getirmiştir. Pembe taştan inşa edilen kilise, alt yarısında sade, üst çan kısımlarında oldukça süslü iki kule ile çevrilidir. Kubbe renkli çinilerle kaplanmıştır.
Ana meydanın yakınında iki müze vardır: Spratling'in kişisel koleksiyonundan gümüş ve arkeolojik parçalar içeren William Spratling Müzesi, ve Viceregal Sanat Müzesi. Viceregal Sanat Müzesi, Alman yazar Alexander Von Humboldt'un 1803'te burada bir gece geçirmesinden dolayı "Humboldt Evi" olarak adlandırılmıştır. Bu ev, 1991 yılında Viceregal Sanat Müzesi olmak için restore edilmiş ve bazıları José de la Borda'ya ait olan sömürge dönemi sanat eserlerini içermektedir.
Diğer iki kilise, eski San Bernardino de Siena manastırının Kilisesi ve Veracruz Kilisesi'dir. San Bernardino de Siena eski manastırının kilisesi bölgedeki en eski kilisedir. 16. yüzyılın sonunda inşa edilmiş ve 19. yüzyılda bir yangından sonra restore edilmiştir. Bu manastırın meyve bahçesi şimdi Posada San Javier Hotel'in bahçesi olarak kullanılmaktadır. Veracruz Kilisesi, Juan Ruiz de Alarcón'daki Plazuela de la Veracruz'da yer almaktadır. "General" lakaplı İsa'nın bir görüntüsü bu kilisenin başlıca çekici özelliğidir. Bu meydan, buraya yakın bir evde doğan oyun yazarı Juan Ruiz de Alarcón'un anıtlarına ev sahipliği yapan üç yerden biridir.
Kasabanın kuzey tarafında, büyük sömürge dönemi gümüş çiftliklerinden biri olan Ex Hacienda del Chorrillo vardır. Çiftlik, Hernán Cortés şövalyeleri tarafından inşa edilmiştir ve bölgedeki en eski yapılardan biridir. 1534 yılında yapılan su kemeri kısmen korunmuş durumdadır.
Kültür
Taxco'daki Kutsal Hafta, uluslararası ün kazanmış ayrıntılı alayları ve törenleri içermektedir. Palm Pazar ve Paskalya Pazarı arasında altısı akşamları ve dördü gündüzleri olmak üzere on büyük alayı vardır. Çoğu alayı yaklaşık olarak iki buçuk kilometre uzunluğundadır ve tamamlanması yaklaşık iki saat kadar sürmektedir. Bu anma törenleri, 1622 yılına, eski San Bernardino de Siena manastırının Kilisesi'nin atriyumunda başladıkları zamana kadar uzanır. Şuanda bu alaylar ve törenler Santa Prisca Kilisesi'nden yapılmaktadır.
Diğer önemli etkinlikler arasında ise Ocak ayında düzenlenen San Antonio Abad Festivali, Mayıs ayında düzenlenen Jornadas Alarconianas (Alarconian Günleri), Ekim ayında düzenlenen Jumil Festivali ve Kasım sonu veya Aralık başında düzenlenen Ulusal Gümüş Fuarı yer almaktadır.
Mısır, Taxco'daki temel gıda maddesidir. Yaygın yemekler arasında ise pozole ve taco bulunmaktadır. Taxco'ya özgü yemekler arasında tacos veya köstebek sosunda hazırlanan jumiles (bir tür kokuşmuş böcek), cecina (kürlenmiş et), erik ve fasulye tamales, berta (ballı margarita) adı verilen bir de içecek bulunmaktadır. Criollo peyniri'nin ise yerel bir spesiyalite olduğu söylenebilir.
Basketbol, Taxco Bölgesi'ndeki en popüler spor olma özelliğini taşır. Taxco şehrinde futbol sahalarının yanı sıra basketbol, voleybol ve tenis kortları bulunmaktadır.
The Neon Judgement
The Neon Judgement, Leuven'de 1981'de Dirk Da Davo (doğum adı Dirk Timmermans, klavye/vokalist) ve TB Frank (doğum adı Frank Vloeberghs, gitarist/vokalist) tarafından kurulan Belçikalı bir new wave grubu. Belçikalı başka bir grup olan Front 242 ile birlikte, endüstriyel ve elektro müziği birleştiren 1980'lerin başlarından kalma bir elektronik dans türü olan EBM'in öncüleri olarak sık sık anılırlar.
1887 Nanaimo madeni patlaması
Nanaimo maden patlaması, 3 Mayıs 1887'de Britanya Kolombiyası'nın Nanaimo kentinde meydana geldi ve 150 madenci öldü. Sadece yedi madenci hayatta kaldı ve maden tam bir gün yandı. Patlama, Bir Numaralı Kömür Madeni'nde yerin derinliklerine, patlayıcıların uygun olmayan şekilde yerleştirilmesinden sonra başladı. Birçok madenci anında ölmesine rağmen, diğerleri patlama ve ardından çıkan yangınlar nedeniyle mahsur kaldı. Madencilerin çoğu birincil patlamalardan veya yangınlardan ölmedi, ancak birçoğu ilk patlamalardan saatler sonra zehirli gazdan boğularak öldü. Madenciler küreklerinin tozuna veda mesajları yazdılar. 150'ye yakın çocuk babasını kaybetti ve 46 kadın dul kaldı.
Geçmiş belgeler ölü sayısını 148 olarak belirtse de, araştırmacılar o zamandan beri 53 Çinli işçi de dahil olmak üzere sayıyı 150'ye revize ettiler. Çinli işçiler, Hükûmet soruşturmasında ve Maden Bakanı'nın yıllık raporunda "Çinliler, isimleri bilinmiyor" olarak listelendi. M.Ö. işverenler 1897'ye kadar Çinli çalışanların ölümlerini bildirmek zorunda değildi. Bazı kaynaklara göre 53 madenciden 48'i Mah soyadına sahipti — kayıtlar 1960 yılında Nanaimo'nun Çin Mahallesi yandığında yok olmuş olabilir. Milton Caddesi'ndeki anıt, beyaz madencilerin isimlerini listeliyor, ancak felaketten dolayı birçok beyaz Nanaimoit tarafından suçlanan Çinli madenciler için sadece sayım numarası olduğunu, işaretleri veya talimatları okuyamadıklarını iddia ediyor.
Vancouver Kömür Şirketi tarafından işletilen Bir Numaralı maden, 1884'te Nanaimo'daki Milton Caddesi'nin eteğinde açıldı. Kuyuları ve tünelleri, limanın altından Koruma Adası, Newcastle Adası ve Nanaimo Nehri'ne kadar uzanıyordu. Patlamadan sonra maden yeniden açıldı ve 1938'de kalıcı olarak kapanmadan önce 18 milyon ton kömür üretti.
Uygur resim sanatı
Uygur resim tarihi
İlk örnekleri 8. yüzyılda görülmeye başlayan Uygur resimlerinin bu erken örneklerinde, başta Tang hanedanı olmak üzere Çin etkisi görülmektedir.
19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında, Sincan'ın İpek Yolu bölgesine yapılan bilimsel ve arkeolojik keşif gezileri, çok sayıda mağara tapınağı, manastır kalıntısı ve duvar resimlerinin yanı sıra minyatürler, kitaplar ve belgeler keşfedilmesini sağladı. Bölgede 77 adet kayaya oyulmuş mağara tespit edilmiştir. Çoğu, genellikle her biri Buda duvar resmi olan dört bölüme ayrılmış yuvarlak kemerli tavanlara sahip dikdörtgen alanlardan oluşmaktadır. Etkisi, yüzlerce Buda duvar resmiyle kaplı bir tavanın tamamında görülmektedir. Bazı tavanlar, büyük bir Buda'nın yanında Hint, Pers ve Avrupalı figürler de dahil olmak üzere resmedilip boyanmıştır. Duvar resimlerinin kalitesi, bazıları sanatsal açıdan saf olmakla birlikte, diğerleri dini sanatın şaheserleri olmakla değişmektedir.
1930'larda Sincan'da gerçekleşen Kumul İsyanı sırasında, Budist duvar resimleri Müslümanlar tarafından tahrip edildi.
Brescia patlaması
Brescia patlaması 1769'da Brescia'da (şimdi İtalya'nın bir parçası) büyük bir barut deposunun bir yıldırım çarpmasından sonra patlamasıyla meydana geldi ve geniş çaplı yıkıma ve birçok ölüme neden oldu. Patlamada 3.000 kadar insanın öldüğü iddiaları, olayı ölü sayısı açısından kaza ve afet listelerinde üst sıralara yerleştiriyor.
Patlama
18 Ağustos 1769'da kuzey İtalya'daki Brescia şehri, San Nazaro Kalesi'ne yıldırım çarptığında harap oldu. Ortaya çıkan yangın, Venedik Cumhuriyeti tarafından orada depolanan yaklaşık 90.000 kg (veya yaklaşık 200.000 lb) barutu ateşleyerek büyük bir patlamaya neden oldu. Patlamanın çevresine bir kilometrelik bir yarıçap içinde devasa taşlar fırlatıldı ve insanların, evlerin ve kilise binalarının üzerine düştü.
Bu patlama şehrin yaklaşık altıda birini yok etti. Olaydan iki yıl sonrasına ait resmi bir hesapta 400 ölü ve 800 yaralı olduğu belirtilse de, daha sonraki İngiliz kaynaklarında genellikle 3.000 ölüm rapor edilmiştir. Fransız yazar Louis-Sébastien Mercier, 1770 yılında yayımlanan ve İngilizceye Yılın Anıları olarak çevrilen L'An 2440, rêve s'il en fut jamais adlı popüler romanında, 1772'de 2.500 kişinin patlamada öldüğünü iddia etti.
Scipione Garbelli'nin Le Rovine di Brescia'sı 1771'de yayınlandı ve trajediyi belgeledi.
Reaksiyonlar
İngiltere, barutun özel üretimi ve depolanmasını düzenleyen yasalar çıkararak trajediye tepki gösterdi. İngiliz hükûmet mağazalarının nasıl korunacağını belirlerken, Benjamin Franklin sivri uçlu paratonerlerin kullanılmasını tavsiye etti ve sivri çubukların mı yoksa kör çubukların mı kullanılması gerektiği konusundaki bir tartışmada galip geldi.
Patlamanın anısı uzun süre şehir halkıyla kaldı. 1883'te Alfianello yakınlarında düşen bir göktaşının neden olduğu yangın ve gürültünün, uzun zaman önceki patlamayı hemen hatırlattığı söyleniyor.
1906'da Osmanlı İmparatorluğu
Bu sayfada 1906 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşanan olaylar yer alır.
Olaylar
Tarihi bilinmeyenler
Ölümler
Öldüğü gün ve ay bilinmeyenler
Lütfiye Sultan
Lütfiye Sultan (20 Mart 1910 – 11 Haziran 1997), Osmanlı prensesi, V. Mehmed oğlu Şehzade Mehmed Ziyaeddin'in kızıdır.
İlk yılları
Lütfiye Sultan, 20 Mart 1910'da Dolmabahçe Sarayı'nda doğdu. Babası Şehzade Mehmed Ziyaeddin, annesi Perizad Hanım'dır. Babasının beşinci kızı ve annesinin ikinci çocuğu; altıncı çocuğuydu. Hayriye Sultan adında kendisinden iki yaş büyük bir ablası vardı. Sultan V. Mehmed ve Kamures Kadın'ın torunudur.
Saray hocası Safiye Ünüvar'a göre annesi ve kardeşi gibi sarı saçlı güzel bir kızdı. Lütfiye ve ablası 1915 yılında dedelerinin rızasıyla eğitimlerine başladılar. İlk dersleri Kuran öğrenmek ve ardından diğer çalışmalara devam etmekti. Sarayda dedelerinin düzenlediği Okuma Töreninde Kur'an okudular, ayrıca törende Nesrin isimli bir kız da Kuran okudu.
Daha sonraları, dedesinin saltanatının son yıllarında anne babası, kız kardeşi ve öğretmeni Haydarpaşa'da bulunan bir köşke yerleşmişlerdir. İmparatorluk ailesinin Mart 1924'te sürgün edilmesinin ardından Lütfiye ve ailesi, Mısır'ın İskenderiye şehrine yerleşti.
Evliliği
Lütfiye Sultan, 3 Haziran 1932'de Mısır'ın İskenderiye kentinde Hasan Kemal Bey ile evlendi. Evlendikten bir yıl sonra 7 Mayıs 1933'te çiftin ilk çocuğu olan ve 1958'de yirmi beş yaşında ölen Sultanzade Ahmed Reşid Bey'i dünyaya getirdi. Bir yıl sonra 7 Mayıs 1934'te çiftin ikinci çocuğu Sultanzade Reşad Bey'i dünyaya getirdi, Ocak 2014'te yetmiş dokuz yaşında öldü. Çiftin üçüncü çocuğu ve tek kızları Perizad Hanımsultan 11 Ocak 1936'da dünyaya geldi. Çift daha sonra Kahire, Maadi'ye yerleşti.
1958'de Kemal'in ölümü üzerine dul kaldı.
Ölümü
Lütfiye Sultan 11 Haziran 1997'de seksen yedi yaşında Suudi Arabistan'ın Riyad kentinde öldü. Dedesi Sultan V. Mehmed'in İstanbul, Eyüpsultan'daki türbesine defnedildi.
Goussainville, Val-d'Oise
Goussainville, Fransa'nın kuzeyindeki Val-d'Oise iline bağlı komün. Başkent Paris'in merkezine yaklaşık 20 km uzaklıktadır. Charles de Gaulle Havaalanına çok yakındır.
Tarihçe
Kasaba kazadan bir yıl sonra 1974 yılında çevreci protestolara rağmen açılan Charles de Gaulle Havaalanından kaynaklanan ses kirliliği nedeniyle büyük ölçüde boşalmıştır.
Ulaşım
Kasabaya ulaşım RER üzerinden Hattındaki Goussainville ve Les Noues üzerinden sağlanmaktadır.
Shippingport Atom Enerjisi Santrali
Shippingport Atom Enerjisi Santrali (ABD Nükleer Düzenleme Komisyonu'na göre) dünyanın yalnızca barış zamanı kullanımlarına ayrılmış ilk tam ölçekli atom elektrik santraliydi. Amerika Birleşik Devletleri, Pensilvanya, Beaver County'deki Ohio Nehri üzerindeki günümüz Beaver Valley Nükleer Üretim İstasyonunun yakınında, yaklaşık 40 km (40 km) uzaklıkta bulunmaktaydı.
Reaktör 2 Aralık 1957'de kritik seviyeye ulaştı ve üç çekirdek değişikliği için yapılan kesintilerin yanı sıra, Ekim 1982'ye kadar operasyonda kalmıştır. İlk elektrik gücü 18 Aralık 1957'de mühendislerin tesisi Duquesne Light dağıtım şebekesiyle senkronize etmesiyle üretilmiştir.
Shippingport'ta kullanılan ilk çekirdek, iptal edilmiş bir nükleer güçle çalışan uçak gemisinden kaynaklanmıştır. Yüksek oranda zenginleştirilmiş uranyumu (%93 U-235 ) doğal U-238'den bir "örtü" ile çevrili "tohum" yakıt olarak kullanıldı. İlk reaktörde gücün yaklaşık yarısı tohumdan gelmiştir. İlk Shippingport çekirdek reaktörünün piyasaya sürülmesinden bir ay sonra 60 MWe üretim kapasitesine sahip olduğu ortaya çıkmıştır. İkinci çekirdek de benzer şekilde tasarlanmıştı ancak daha güçlüydü ve daha büyük bir tohuma sahipti. Yüksek enerjili tohum, bu ilk iki çekirdekteki battaniyeden daha fazla yakıt ikmali döngüsü gerektirmektedir.
Shippingport'ta kullanılan üçüncü ve son çekirdek, deneysel, hafif su kontrollü, termal üreme reaktörüydü. Aynı tohum ve örtü tasarımı korunmuştur, ancak tohum artık uranyum-233 idi ve örtüsü toryumdan yapılmıştır. Yetiştirici bir reaktör olarak, yakıt döngüsünün bir parçası olarak nispeten ucuz toryumu uranyum-233'e dönüştürme yeteneğine sahipti. Shippingport'un üçüncü çekirdeğinin elde ettiği üreme oranı 1.01 idi. 25 yıllık ömrü boyunca, Shippingport elektrik santrali yaklaşık 80.324 saat çalıştı ve yaklaşık 7,4 milyar kilovat saat elektrik üretmiştir.
Bu özellikler nedeniyle, bazı hükümet dışı kaynaklar Shippingport'u bir "gösteri PWR reaktörü" olarak nitelendirmektedir ve ABD'deki "ilk tamamen ticari PWR"nin Yankee Rowe olduğu düşünülmektedir. Eleştiriler, Shippingport tesisinin ticari şartnamelere göre inşa edilmemiş olmasına odaklanmaktadır. Sonuç olarak, Shippingport'ta kilovat başına inşaat maliyeti, geleneksel bir elektrik santralinin yaklaşık on katıdır.
İnşaat
1953'te ABD Başkanı Dwight D. Eisenhower Barış için Atom konuşmasını Birleşmiş Milletler'e yapmıştır. Ticari nükleer enerji üretimi planının temel taşıydı. Duquesne Light Company'nin önerisi Amiral Rickover tarafından kabul edilmiştir ve Shippingport Atom Santrali için planlar başlamıştır.
9 Eylül 1954 İşçi Bayramı'nda temeli atılmıştır. Başkan Eisenhower törende ilk kepçeyi uzaktan çalıştırmaya başlatmıştır. Reaktör, 2 Aralık 1957'de sabah saat 4:30'da ilk kritikliğe ulaşmıştır. On altı gün sonra, 18 Aralık'ta, ilk elektrik gücü üretilmiştir ve istasyon test modunda kalmasına rağmen 23 Aralık 1957'de tam güç sağlanmıştır. Eisenhower, Shippingport Atom Santrali'ni 26 Mayıs 1958'de açmıştır. Tesis, 32 ayda 72,5 milyon dolara inşa edilmiştir.
Shippingport'ta kullanılan reaktör tipi bir uygunluk meselesiydi. Atom Enerjisi Komisyonu, elektrik şebekesine entegre bir reaktörün inşasını istemiştir. O sırada mevcut olan tek uygun reaktör, donanma tarafından arzu edilen, ancak Eisenhower'ın veto ettiği nükleer güçle çalışan uçak gemisi için tasarlanandı.
AEC'den Kenneth Nichols, bir uçak gemisi için tasarlanan Rickover-Westinghouse basınçlı su reaktörünün "elektrik üretimini göstermek için bir reaktör için en iyi seçim" olduğunun açık hale geldiğini söylemiştir. Bu, Lewis Strauss ve Komisyon tarafından Ocak 1954'te kabul edilmiştir. Duquesne Light'ın kamu hizmeti ortağı olarak kabulü 11 Mart'ta açıklanmıştır. Ağustos ayındaki temel atma töreni, İşçi Bayramı'nda atom enerjisi üzerine bir konuşma yaptığı Denver'dan Eisenhower tarafından başlatılmıştır; Rickover, dozer bıçağının altı inçlik kirin altına gömülü iki demiryolu rayı boyunca sürmesini sağlayarak toprağı iten insansız buldozerin kazmamasını ve durmamasını sağlamıştır. Projenin kökeni, daha sonraki ticari güç reaktörlerinin %5 zenginleştirmeyi aşmayarak aksine, Shippingport reaktörünün neden %93 zenginleştirilmiş uranyum kullandığını açıklamaktadır. Ticari reaktörlerden diğer önemli farklılıklar, gerekli olmalarına ve yalnızca reaktörün tohumunda kullanılmasına rağmen, kontrol çubukları için hafniyum kullanımını içermektedir. Shippingport, yetkisi Birleşik Devletler Atom Enerjisi Komisyonu içinde önemli bir rolü olan Amiral Hyman G. Rickover'ın himayesinde oluşturulup ve işletilmiştir.
Çekirdekler
Shippingport reaktörü, kullanım ömrü boyunca farklı çekirdekleri barındıracak şekilde tasarlanmıştır.
1957'de kurulan ilkinde 14,2 ton doğal uranyum (örtü) ve 165 pound yüksek oranda zenginleştirilmiş (%93 U-235) uranyum (tohum) vardı; kütledeki bu eşitsizliğe rağmen, gücün yaklaşık yarısı tohumda üretilmiştir. Tohum, örtüden daha hızlı tükenmiştir ve ilk çekirdeğin ömrü boyunca üç kez yenilenmiştir. Yedi yıl sonra (dördüncü tohumunu çalıştırırken) ilk çekirdek, 1.8 milyar kilovat saat elektrik ürettikten sonra emekli olmuştur.
İkinci çekirdek, artan üretim kapasitesine (beş kattan fazla) ve performansı ölçmek için enstrümantasyona sahipti, ancak bunun dışında aynı tohum ve örtü tasarımını kullanmıştır. İkinci çekirdek için, tohum hacmi toplam çekirdek hacminin %21'iydi. İkinci çekirdek bu nedenle yalnızca bir tohum yakıt ikmali gerektirmektedir. 1965'te faaliyete geçmiştir. Sonraki dokuz yıl boyunca yaklaşık 3,5 milyar kilovat saat elektrik üretmiştir. 1974'te türbin-jeneratör mekanik arızaya uğramıştır ve tesisin kapanmasına neden olmuştur.
Üçüncü ve son çekirdek, Ağustos 1977'de faaliyete başlayan ve testten sonra o yılın sonuna kadar tam güce getirilen hafif bir su yetiştiricisidir. Toryum dioksit ve uranyum-233 oksitten yapılmış peletler kullanmıştır; başlangıçta peletlerin U233 içeriği tohum bölgesinde %5-6, örtü bölgesinde %1.5-3 ve yansıtıcı bölgede hiç olmamıştır. 236 MWt'ta çalışmıştır, 60 MWe üretmiştir ve sonuçta 2,1 milyar kilovat saatin üzerinde elektrik üretmiştir. Beş yıl sonra (29.000 etkin tam güç saati) çekirdek çıkarılmıştır ve kurulduğu zamana göre yaklaşık %1.4 daha fazla bölünebilir malzeme içerdiği bulunmuştur, bu da üremenin gerçekleştiğini göstermektedir.
Hizmetten çıkarılması
1 Ekim 1982'de reaktör, 25 yıl sonra faaliyetlerini durdurmuştur. Dismantlement of the facility began in September 1985. Tesisin sökülmesi 1985 yılının Eylül ayında başlamıştır. Aralık 1988'de, 956 tonluk (870-T) reaktör basınçlı kap/nötron kalkanı tankı tertibatı, muhafaza binasından kaldırılmıştır ve sahadan çıkarılmaya hazırlanmak üzere kara nakliye ekipmanına yüklenmiştir. Site temizlenmiştir ve sınırsız kullanım için serbest bırakılmıştır. Shippingport Reaktörü hizmet dışı bırakılmış olsa da, Beaver Valley Nükleer Üretim İstasyonu Üniteleri 1 ve 2 halen lisanslıdır ve sahada çalışır durumdadır.
Shippingport'un 98 milyon dolarlık (1985 tahmini) temizliği, nükleer enerji savunucuları tarafından başarılı bir reaktörün devreden çıkarılmasının bir örneği olarak kullanılmıştır; ancak eleştirmenler Shippingport'un çoğu ticari nükleer santralden daha küçük olduğuna, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki çoğu reaktörün yaklaşık 1.000 MWe, Shippingport'un ise yalnızca 60 MWe olduğuna dikkat çekmektedir. Diğerleri, bir reaktör sahasının güvenli bir şekilde hizmet dışı bırakılabileceğini ve bir sahanın sınırsız kullanım için serbest bırakılabileceğini kanıtlamak için mükemmel bir test vakası olduğunu iddia etmektedir. Shippingport, bugün büyük bir ticari reaktörden biraz daha küçük olsa da, dört buhar jeneratörü, basınçlandırıcı ve reaktör ile bunun bir temsiliydi. Tek başına reaktör, sevkiyat için paketlendiğinde 1000 tondan (geminin ağırlığı 921 ton artı yapısal çelik nakliye kızağının ağırlığı) fazlaydı ve Hanford Rezervasyonunda gömülmek üzere su yoluyla başarıyla nakledilmiştir. Trojan Nükleer Santrali'nden (Oregon'da bulunan) reaktör gemisi de su yoluyla Hanford sahasına başarıyla sevk edilmiştir; Shippingport reaktöründen çok daha kısa bir yolculuk yapmıştır.
Shippingport'un hizmetten çıkarılmasının ardından, diğer üç büyük ticari reaktör tamamen yerle bir edilmiştir: Yankee Rowe Nükleer Santrali 2007'de tamamen hizmet dışı bırakılmıştır ve ABD Nükleer Düzenleme Komisyonu (NRC), Yankee'ye Ağustos ayında eski fabrika sahasının uygun şekilde tamamen hizmet dışı bırakıldığını bildirmiştir. NRC prosedürleri ve düzenlemeleri ile; Maine Yankee Nükleer Santrali 2005 yılında tamamen hizmet dışı bırakılmıştır. Önceki üç ticari reaktör sahasının tamamı sıfırdan saha koşullarına döndürülmüştür ve ziyaretçilere açıktır.
Transports Metropolitans de Barcelona
Transports Metropolitans de Barcelona (TMB) ("Barselona Metropolitan Ulaşımı"), İspanya'nın Barselona kentinin ana toplu ulaşım işletmecisidir. Şirket, 1979 yılında kurulmuş olup Barselona metropolitan alanı sınırları içerisindeki metro ve yerel otobüs hatlarını işletmektedir. Şirketin merkezi Barselona'da yer almaktadır.
100 Amerikan doları banknotu
100 Amerikan doları banknotu veya kısaca yüz dolar ($100), Birleşik Devletler para birimi olan Amerikan dolarının en çok kullanılan banknotudur. Bu değere sahip ilk Birleşik Devletler Senedi 1862'de yayımlandı ve Federal Rezerv Senedi versiyonu diğer kupürlerle birlikte ancak 1914'te piyasaya sürülebildi. Banknotun ön yüzünde 1914'ten beri, Amerikalı devlet adamı, mucit ve diplomat olan Benjamin Franklin; arka yüzünde ise 1929'den beri, Philadelphia şehrindeki Independence Hall yer alıyor. 500 dolarlık, 1.000 dolarlık, 5.000 dolarlık ve 10.000 dolarlık banknotların emekliye ayrıldığı 13 Temmuz 1969'dan bu yana basılan ve dolaşıma giren en büyük banknot 100 dolarlık banknottur. Gravür ve Baskı Bürosu, dolaşımdaki 100 dolarlık bir banknotun ortalama ömrünün, aşınma ve yıpranma nedeniyle 90 ay (7,5 yıl) olduğunu söylüyor.
100 dolar bazen, ön yüzündeki Benjamin Franklin portresi nedeniyle "Bens", "Benjamins" veya "Franklins" olarak, veya '100' sayısın Roma rakamlarındaki karşılığına itafen "C-Senedi" olarak anılır. Ayrıca 100 dolar, bugüne kadar basılan dolarlar üzerindeki Amerika Birleşik Devletleri Başkanı içermeyen iki banknottan biridir (diğeri Alexander Hamilton'ın yer aldığı 10 dolar). Banknotun bir diğer ayrıcalığı, tasarımında Washington, DC dışındaki bir yerden bir binayı içermesidir; Philadelphia'da bulunan Independence Hall.
2009 basımlı $100 banknotunun yeniden tasarlanacağı haberi 21 Nisan 2010'da açıklandı ve 8 Ekim 2013'te ise yeni tasarımlı banknot piyasaya sürüldü. Yeni banknotun üretim maliyetinin ¢12,6 olduğu söylendi ve mavi ışıkta görünen "100" yazısının "Liberty Bells" yazılı bir şerit ile değiştiğide dikkatlerden kaçmadı. 30 Haziran 2012 itibarıyla $100 banknotu, tedavüldeki diğer ABD para birimlerinin %77'sini oluşturuyordu. 2017 yılında Federal Rezerv, 100 dolarlık banknotların, 1 dolarlık banknotların sayısını aştığını bildirdi. Bununla birlikte 2018'de Chicago Federal Rezerv Bankası, 100 dolarlık banknotların yaklaşık 80/100'ünün başka ülkelerde olduğunu tahmin etti.
Sosigenes (tarihçi)
İskenderiyeli Sosigenes, Romalı tarihçi Yaşlı Pliny'ye göre Jül Sezar'ın Jülyen takviminin tasarımı için danıştığı Ptolemaik Mısırlı bir Yunan astronomu ve matematikçi.
Hayatı ve çalışmaları
Pliny'nin Doğal Tarih dışında onun hakkında çok az şey biliniyor. Sosigenes Kitap 18, 210-212'de yer almaktadır:
Kitap 2, Bölüm 6'da, Sosigenes, Merkür'ün yörüngesiyle ilgili çalışmalarıyla anılır:
Bazı kaynaklar, Jülyen takviminin Sisamlı Aristarchus tarafından tasarlandığını belirtir, ancak bu sonucun nereden kaynaklandığı net değildir. Aristarchus'un çağdaşı olan Ptolemy III Euergetes, gerçekten MÖ 238'de Mısır takvimi için bir reform kararı verdi, ancak bu hiçbir zaman uygulanmadı. Bununla birlikte, reform, Jülyen takviminin paylaştığı bir özellik olan 365 günlük Mısır takvimine her dört yılda bir fazladan bir gün (artık gün) ekleyecekti.
Sosigenes, 1963 yapımı Kleopatra filminde Hume Cronyn tarafından canlandırılmıştır. Bu tasvir yoğun bir şekilde kurgulanmıştır: Kleopatra'nın hocası/danışmanı ve daha sonra Roma elçisi olarak hizmet eder. Sonunda Mısır'a karşı savaşının başlangıcında Forum'da Octavian tarafından öldürüldü. Bu olayların hiçbiri tarihsel kayıtlarda mevcut değildir ve film için kurgulanmıştır.
Rožňava (ilçe)
Rožňava ilçesi, Slovakya'nın Košice bölgesinde bulunan bir ilçedir. Yüzölçümü 1.173,34 km² olan ilçenin nüfusu 31 Aralık 2022 tarihi itibari ile 58.695'tir. İlçenin merkezi Rožňava'dır.
İdari bölümler
Rožňava ilçesi, iki şehir ve 60 sıradan belediye olmak üzere 62 belediyeye ayrılmaktadır.
Josylvio
Josylvio, Naarden’da Hollandalı bir anne ve Mısırlı bir babanın çocuğu olarak dünyaya geldi. Kariyerine 2015 yılında JayBay adı altında başladı. 2015 yılında Sevn Alias ile single’ı "Le7nesh"i çıkardı. Şarkının başarısıyla, Hollandalı hip hop yapımcısı Esko ile Ma3seb albümünü çıkardı. Albüm, Dutch Albüm Top 100 listesinde 5 numaraya ulaştı ve ona Edison adaylığı kazandırdı. Ali B, Hef, Adje, Jairzinho, Kevin ve diğer rapçilerle işbirlikleri de dahil olmak üzere Single Top 100’e ulaşan bir dizi single yayınladı.
2017 yılında Josylvio, Latifah, Kempi, Sevn Alias, Vic9 ve Rocks ile All Eyez on Us adlı albüm projesinin bir parçası oldu. Ortak albüm, All Eyez on Me belgesel filminden ve Tupac Shakur’a övgüsünden ilham aldı. 2018'de Josylvio, RTL gerçeklik programı Expeditie Robinson'da yer aldı.
Kelly AuCoin
Kelly AuCoin (d. 14 Şubat 1967), Amerikalı tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
Yaşamı ve kariyeri
AuCoin, 14 Şubat 1967'de Hillsboro, Oregon'da doğdu. Georgetown Gündüz Okulu ve Oberlin Koleji'nde eğitim gördü. 1990'da oyunculuğa başladı. En çok; "Dolarcı" Bill Stern rolünde olduğu Showtime kanalı yapımı Billions ve Rahip Tim rolünde olduğu FX kanalı yapımı The Americans adlı TV dizileriyle tanındı. Yer aldığı diğer bazı yapımlar arasında; The Girl from Plainville, WeCrashed, Jailbait, The Endgame, House of Cards, Turn: Washington's Spies, The Post, The Good House, False Positive, The Kingdom, Julie & Julia ve All That I Am sayılabilir.
Özel yaşamı
AuCoin, dans performanslarındaki yaratıcı çalışmaları nedeniyle 2002'de Bessie Ödülü kazanan dansçı Carolyn Hall 1999'da evlenmiş yaşamlarını Brooklyn, New York'ta sürdürmektedirler.