cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
FAI Cup
İrlanda Futbol Federasyonu Kupası (İngilizce: Football Association of Ireland Challenge Cup, FAI Cup), İrlanda takımlarının karşılaştığı eleme usulü ile oynanan şampiyonadır. Kupaya ülke dışından katılan tek takım Kuzey İrlanda takımı Derry City'dir. İrlanda Futbol Federasyonu (FAI) tarafından düzenlenen kupanın adı Ford'un sponsorluğundan sonra FAI Ford Cup olarak değişmiştir.
1923'ten 1936 yılına kadar Free State Cup ismiyle düzenlenen kupanın en başarılı takımı 25 şampiyonluk ile Shamrock Rovers'dır.
Kupayı kazanan takım UEFA Avrupa Konferans Ligi'ne katılıyor.
Finaller
1920'lerin başından beri FAI Cup finalleri Dublin'deki Dalymount Park'ta yapılıyordu. Ancak Dalymount'un yetersiz kalması nedeniyle finaller 1990 yılında farklı stadlarda oynanmaya başlamıştır. Finaller, 1990 ve 1997 yılları arasında Landsdowne Road'da oynanmış, 1997-1999 yıllarında Dalymount'a geri dönülmüş, 1999'dan 2002'ye kadar Tolka Park'ta yapılmış, 2003 2007 yılları arasında Landsdowne Road'a geri dönülmüştür. 2007 ve 2008 finalleri RDS Arena'da oynanmıştır. Son final yani 2009 finali ise Tallaght Stadı'nda yapılmıştır. 2010 ve 2011 finali Aviva Stadı'nda yapıldı.
Tonia Tisdell
Tonia Tisdell (d. 20 Mart 1992, Monrovia, Liberya), Liberya'lı futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
2008 yılında Ankaraspor'a transfer olmuştur. İlk sezon Karşıyaka'ya kiralık olarak verilmiştir. Karşıyaka forması ile 1 gol atan oyuncu Ankaraspor'un liglerden ihraç edilmesiyle MKE Ankaragücü'ne transfer olmuştur.
MKE Ankaragücü teknik direktörü Ümit Özat tarafından 1. Lig takımı Mersin İdman Yurdu'na gönderilerek lige alışması amaçlanmıştır. Kiralık oynadığı Mersin İdman Yurdu takımının 1. Lig şampiyonluğu yaşayarak Süper Lig'e çıkmasında büyük katkısı olmuştur. Teknik direktör Mesut Bakkal'ın olumlu raporu doğrultusunda 2011-2012 sezonunda Ankaragücü forması giymiştir ve 12 maça çıkıp 2 gol atmıştır fakat maaşını alamadığı gerekçesiyle sözleşmesini feshetmiş ve Samsunspor ve Mersin İdman Yurdu'nun yoğun isteklerine rağmen Ankaraspor ile sözleşme imzalamıştır fakat 2011-2012 ara transfer döneminde eski takımı Mersin İdman Yurdu'na kiralık olarak transfer olmuştur.
2011-12 sezonunun yaz transfer döneminin son haftalarında bonservisiyle beraber Mersin İdman Yurdu'na transfer olduğu bazı yayın kuruluşları tarafından duyurulmuştur. Bu transfer son an da çıkan pürüzler nedeniyle gerçekleşmemiştir ve Tisdell Ankaragücü'nde kalmıştır. 2012-2013 sezonunda Şanlıurfaspor'a transfer olmuştur. Bu takım ile 27 maça çıkıp 4 gol atmış ve 2013-14 sezonunda Osmanlıspor'a dönmüştür.
Tutsak (dizi, 2017)
Tutsak, 1441 Prodüksiyon imzalı, yönetmenliğini Serhan Şahin'in yaptığı, başrollerini Pamir Pekin, Gülper Özdemir ve Caner Şahin'in paylaştıkları dram türündeki Türk televizyon dizisidir. Dizi, 9. bölümü ile final yaparak sona erdi.
Balin
Balin karakteri, J.R.R. Tolkien'in orta dünya serisi kitaplarındaki kurgusal bir cüce karakteridir. Üçüncü çağın 2763. yılında doğmuştur.
Balin, Yalnız Dağ (Erebor) Smaug tarafından alınmadan önce orada doğmuştu. Oradaki kral Thror'un egemenliği altında çocukluğunu geçirmiştir. Daha çok genç yaşındayken Smaug yüzünden halkı katledilirken oradan kaçmayı başaran sayılı kişilerdendir.
Gençliğinde, Kral Thror'un, Ork hükümdarı Azog tarafından öldürülmesi yüzünden meydana gelen cüce-ork savaşlarına katılmıştır ve Azunulbizar Muharebesi'nde savaşmıştır. Balin, Bu savaşta babasını kaybetmiştir.
Azunulbizar Savaşı'ndan sonra, cüce soyunun yeni kralı Thror oğlu Thrain'e kısa yolculuğunda eşlik eden birkaç kişiden biri olan Balin, Sauron tarafından kaçırılan Thrain'i bırakmak zorunda kalmıştır. Balin kısa bir süre sonra ise, eski yurtları olan Yalnız Dağ (Erebor) 'u geri almak için kurulan Thrain oğlu Thorin'in kafilesine katılmıştır. J.R.R. Tolkien'in Hobbit adlı eseri, Thorin ve kafilesinin yolculuğunu anlatır.
Balin kafilede genellikle gözcülük görevini sahiplenmiştir. Kafilede Thorin'den sonra en yaşlı kişi olan Balin, Thorin'in olmadığı zamanlarda kafilenin liderliğini yapmıştır. Bu yüzden yaşlı Balin diye de anılır. Özellikle, kafilenin hırsızı ve maceranın baş karakteri Bilbo Baggins ile kurduğu büyük dostluk ve yakınlıkla tanınır.
Kafile binbir zorlukla amaçlarını gerçekleştirirler ve Ejder Smaug'un ölümünü ve Yalnız Dağ'daki krallığın yeniden kurulmasını sağlarlar. Puslu Dağlar'ın ork ve warg güçlerine karşı Beş Ordular Savaşı'nı gerçekleştirerek, Ork güçlerini ağır bir şekilde mağlup ederler. Bu savaş belki de; insan, cüce ve elf ırkının bir arada mücadele ettikleri son savaş olacaktır.
Balin, kafilenin amacına ulaşması sonucunda Dağ'daki hazineden payını alarak elli yıl kadar Erebor`da huzur içinde yaşar. Bundan kısa bir süre sonra Balin, sürekli aklına takılan ve bir türlü etkisinden kurtulamadığı tarihin en eski ve efsanevi cüce Krallığı olan Moria'ya yüzlerce yıl sonra bir cüce kolonisi kurmaya karar verir. Eski kafilede birlikte yol aldığı Oin ve Ori de dahil olmak üzere birçok cüceyi de yanına alarak Yalnız Dağ'dan ayrılır. Balin ve kolonisi burada çoğalırlar ve Balin buranın kralı olur.
Beş yıl sonra goblinle r, Moria şehrinin önünde Balin'e pusu kurup öldürürler. Oin ise Moria Kapısı'nın önünde Puslu Dağlar'ın orklarına karşı direnirken, bir çeşit dev ahtapot biçiminde olan Göl Bekçisi tarafından yutulur. Krallığın komutasını üstüne alan Ori ise batı kapısından gelen saldırılara karşı fazla dayanamaz ve halkı ile birlikte Mazarbul Odasına sıkışır kalır. Ori sadece kısa bir süre için kuzeyli orklara direnebilir. Mazarbul Odası hepsine mezar olmadan önce, Balin'e burada harika bir mezar yaparlar. Mezarın üstüne daima ay ışığı vuruyordur. Balin öldürüldüğünde üçüncü çağın 2994. yılıdır...
Yıllar sonra yüzük kardeşliği buraya Balin'e sığınmaya geldiğinde Balin'in mezarını ve Ori'nin güzel el yazısıyla olanları yazdığı günlüğünü görürler. Her yerde Ori'nin de içinde bulunduğu birçok cüce iskeleti vardır ve Moria goblinler tarafından ele geçirilmiştir. Üzerine ayışığı vuran Balin'in mezarında, cüce dilinde şunlar yazmaktadır;
Nedret Denizhan
Nedret Denizhan (d. 1946, İstanbul), tiyatro oyuncusu ve yönetmeni, dramaturg. 1954 yılında Şehir Tiyatroları Çocuk Bölümü'nde oyunculuğa başladı. Burada çeşitli oyunlarda oynadı, reji asistanlığı yaptı. 1964'te Şehir Operası'na geçti. Operetlerde rol aldı, kondüvitlik ve yönetmen yardımcılığı yaptı. Şehir Operası'nın kapanmasıyla Şehir Tiyatrosu'na geri döndü, oyunculuk, yardımcı yönetmenlik ve sahne amirliği yaptı. 1974'te Muhsin Ertuğrul tarafından eğitim için Almanya'ya gönderildi. 1977'de yönetmenliğe başladı. Yönetmenliğin yanı sıra dramaturgluk ile radyo tiyatrosu ve seslendirme yönetmenlikleri de yaptı.
Avar Hanlığı
Avar Hanlığı ,(Avarca:Awarazul Nutsallhi, Rusça:Аварское ханство) 13. yüzyıl ile 19. yüzyıl arası Batı Dağıstan'da uzun süre hüküm sürmüş bir Müslüman devletidir.
Tarihi
12. yüzyılın başlarında Hristiyan Sarir Krallığı'nın yıkılmasının ardından Kafkasya Avarları Müslümanlaşmaya başlamıştır. Bölge Sübedey Bahadır önderliğindeki Moğollar tarafından işgal edilince, 1222 yılında bölgede askeri gerilimler artmıştır. Ardından Avarlar, Harezmşahlar hükümdarı II. Muhammed'e Moğollar ile yapılacak savaşta destek sözü vermişse de, Avarların Moğollarla savaşlarına dair bir belge yoktur.
Altın Orda'nın dağılmasının ardından Gazi-Kumuk'ta şamhallığın yükselişi, Avar hanının hedeflerinin 15. ve 16. yüzyıllarda azalacağının bir belirtisidir. Bu yıllarda hanlık yapısal açıdan iradesiz bir devlet haline gelmiştir. Ülkedeki cemaatlerin handan oldukça büyü bir özerklik elde etmesiyle hanlık, bazen güçlü düşmanlarına karşı Çar'ın koruyuculuğunu istemek zorunda kalmıştır.
1740 yılının yazında Afşar Hanedanı hükümdarı Nadir Şah, Gazi-Kumuk'a gelmiştir. Kumuk Şamahalı Haspulat Han, Haytak Usmisi Ahmet Han ve Akuşa Kadısı'na sadâkatlerinden dolayı iltifat ederek hediyeler vermiştir. Ağustos 1740'ta da Avar topraklarına girmiş, 80 bin kişilik ordusu Andi'de Avarlar ve Dağıstanlı müttefiklerce bozguna uğratılmıştır.
1801 tarihinde Umma Han'ın ölümünden sonra Avar hanlığı Rus İmparatorluğu'na bağlanmıştır. Avar Hanlığı yıkılmasına rağmen 1828'de Kafkasya İmamlığı'nın himayesini girmiş ve 1859 yılında Rusların İmamlığı ilhakıyla Avar Hanlığı'nın varlığı sona ermiş oldu.
Euna Kim
Euna Kim (Korece: 유나킴;27 Ekim 1994), Koreli-Amerikan şarkıcı. Daha çok katıldığı Superstar K 3 (2011), Unpretty Rapstar 3 (2016), ve The Unit (2017) yarışmaları ile bilinir. Ayrıca eski THE ARK üyesidir.
Livorno Ferraris
Livorno Ferraris, İtalya'nın Piyemonte bölgesine bağlı Vercelli ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2010 tarihi itibarıyla 4.529'dur.
Christoph Ludwig Agricola
Christoph Ludwig Agricola, (d. 5 Kasım 1667, Regensburg ö. 1719), Alman ressam.
Nicolas Poussin'in etkisi altında kaldı. Sıcak renklerle meydana getirdiği peyzajları vardır.
Geç Antik Çağ
Geç Antik Çağ'ın ne zaman başladığı ve ne zaman bittiği yönünde tartışmalar sürmektedir. Çoğunlukla çağın başlangıcı MS 284 Kayser Diocletianus'un tahta geçişi olarak kabul edilmektedir. Batıda bu çağın Batı Roma'nın yıkıldığı tarihe ya da MS 568 yılında Lombardların İtalya'yı işgaline kadar devam ettiği ileri sürülür. Ancak doğuda bu tarih MS 565'te İmparator I. Justinianus'un ölümüne ve hatta 7. yüzyıl İslam'ın yayılışına değin uzanır.
Faneromeni
Faneromeni, aşağıdaki anlamlara gelebilir:
III. Münzir
'''III. el-Münzir ibn el-Nûman''', el-Münzir ibn İmrî el-Kays olarak da bilinir (ö. 554) 503/505-554'te Lahmîlerin Kralıdır.
Hayatı
Annesinin adı Mawia binti Avf bin Geshem'di. El-Nu'man II ibn el-Esved'in oğlu, babasının ya 503'teki ölümünün hemen ardından ya da Ebu Ya'fur ibn Alkama'nın kısa bir fetret döneminden sonra yerine geçti. En ünlü Lahmî krallarından biridir ve askeri başarıları ile tanınır. Bu başarıları taç giymeden önce başlamıştır, Anastasya Savaşı sırasında, 503 yılında Palaestina Salutaris ve Arabia Petraea'da çok sayıda Romalıyı ele geçirerek bir baskın düzenlemiştir. Münzir'in baskınları, doğuda Fırat ile batıda Mısır arasındaki bölgeyi kapsıyordu ve 516'da güneye doğru Necid'de Himyar kralı Maadi Karb ile bir muharebeye girdi.
526'da Bizans ile Sasani imparatorlukları arasında İberya Savaşı başladı ve Münzir Suriye'ye saldırarak orayı talan etti. İki Bizanslı yüksek rütbeli komutan, Timostratus ve İoannis esir alındı. Bu, I. Justinianus'un Münzir'e, Euphrasius'un oğlu Abraham (tarihçi Nonnosus'un babası) ve Beth Arsham'lı Simeon'dan oluşan bir barış elçi heyeti göndermesine neden oldu. Daha sonra Justinian tarafından Münzir'e hediyeler ile gönderilen Rasafalı Sergius onlara katıldı. 528'de el-Münzir Suriye'ye saldırdı ve bol ganimet ile geri döndü. Ertesi yıl (529), önce tüm hudut alanlarını alarak saldırılarını yeniledi. Daha sonra, Epemiye ve Chalcedon'a devam etmeden önce şehirleri yağmalayıp harap ederek Arzona ve Nisibis'e yürüdü. Münzir, Antakya'yı ele geçiremedi çünkü Justinianus onu korumak için büyük bir ordu gönderdi. Münzir, aralarında tanrıça El-Uzzâ'ya yaktığı 400 rahibenin de bulunduğu çok sayıda ganimetle geri döndü.
Açı
Açı, başlangıç noktaları ortak olan iki ışının birleşimidir. Bu tanımda açıyla ilgili olarak başlangıç noktası olması ve iki ışından oluşması özellikleri ön plana çıkmaktadır. Işınların kesiştiği noktaya "açının köşesi", ışınlara ise "açının kenarı" denir. Açı radyan ve derece gibi birimlendirmelerle ölçülür. Radyan ölçüsü açı köşesinden bir birim uzaklıkta elde edilen yayın uzunluğunu ölçen birimdir. Derece ise daire şeklinde olan ve birim çemberde 2\pi uzunluğa sahip yayın 360 derece olan tanımlanmasıyla elde edilir. Radyan ve derece arasında bağıntısı kullanılarak orantıyla gerekli dönüşüm yapılabilir.
Açı kelimesi, pek çok geometri terimi gibi, okul kitabı olarak okutulmak üzere yazılan bir geometri kitabında, Atatürk tarafından Türkçeye kazandırılmıştır.
Yani yukarıda listelenen birim dönüşüm eşitliklerini kullanarak 1 derecenin 60x60 = 3600 saniye (3600") olduğu sonucuna kolaylıkla ulaşılabilir.
Yatay ve düşey doğrultular arasındaki açı 90°'dir ve "dik açı" diye tanımlanır. Genel olarak yüksek matematikte kullanılan birim radyan dır. (1 devir = 2π radyan).
Başlangıç noktaları ortak olan ve ortak bir kapalı eğriden geçen iki ışın arasında kalan açıya "merkez açı" denir.
Açılar
Bir açı ölçüsü θ amacıyla, örneğin pergel ile çizilmiş bir açının tepe noktasında bir dairesel yay ortalanır. Yayın uzunluğu s'ten dairenin yarıçapı r bölünmüş ve muhtemelen sabit k ile çoğaltılmıştır.
Havdan
Havdan, Çanakkale ilinin Biga ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1902 yılı kayıtlarında Avdan olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Çanakkale il merkezine 98 km, Biga ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Danişment, Milas
Danişment, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin adı Danişment Beyliği'nden gelmiştir. 12.yy.da Danişment Beyliği'nin dağılması sonunda onlarca Danişment mahallesi oluşmuştur. Bu köy de onlardan biri olup, diğer Danişment köyleri gibi 1400'lü yıllarda kurulmuş olmalıdır.
Coğrafya
Muğla il merkezine 89 km, Milas ilçesine 23 km uzaklıktadır.
Zhubei
Zhubei, Tayvan'ın Hsinchu ilçesinin merkezi olan şehirdir. Şehir, Hsinchu kentinin kuzeydoğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 46.83 km² olan şehrin nüfusu 2011 yılı itibarıyla 193.980'dir.
İngilizce edebiyat
İngilizce edebiyat, İngilizce olarak icra edilen edebiyat türüdür. Bu alanda eser veren sanatçıların ille de İngiliz olması gerekmez. Polonyalı Joseph Conrad, İskoç Robert Burns, İrlandalı James Joyce, Galli Dylan Thomas, Amerikalı Edgar Allan Poe, Hint Salman Rushdie, Karayipli V.S Naipaul İngilizce olarak birçok edebi eser vermişlerdir. Diğer bir deyişle, İngilizce Edebiyat dünyada konuşulan İngilizce’nin çeşitli varyasyonları ve lehçeleri gibidir. Akademik alanda, İngilizce Edebiyat, İngilizce üzerinde çalışan bazı bölümlere, ikincil ve üçüncül eğitim sistemlerine ad olabilmektedir. İngiliz Edebiyatı'ndaki çok sayıda yazar çeşitliliğine rağmen, William Shakespeare'in eserleri, İngilizce konuşan dünya genelinde en önemli noktada yer almaktadır.
Zhubei
Zhubei, hem Hsinchu hem de Hsinchu Bilim ve Teknoloji Parkı'na yakınlığı ve Hsinchu ilçe yönetimi altyapısının çoğunu buraya odakladığı için büyük bir göç çekmiştir.
İngilizce edebiyat
Eski İngilizce
Eski İngilizce ile yazılmış olan ilk İngilizce eserler, Orta Çağ'ın başlarında ortaya çıkmıştır (bulunan en eski metin  Cædmon's Hymn metnidir). Sözlü gelenek, eski İngiliz kültüründe çok güçlüydü ve çoğu edebi eser icra edilmek amacıyla yazılırdı. Böylelikle, epik şiirler çok popülerdi ve Beowulf dahil birçoğu, bugünün Norveççe'sine ya da İzlandaca'sına çok yakın benzerlik gösteren Anglosakson edebiyatı'nın zengin külliyatında günümüze kadar geldi. Günümüze kadar ulaşan el yazılarındaki Anglosakson dizelerinin çoğu, kıtadaki eski Viking ve Alman savaş şiirlerinin muhtemelen "daha yumuşak" bir uyarlamasıydı. Bu şiir İngiltere'ye getirildiğinde, hala bir nesilden diğerine sözlü olarak aktarılıyordu ve aliterasyonlu dizeler'in ya da ünsüz kafiyesinin (günümüz gazete başlıkları ve pazarlama sektöründe bu teknik sıklıkla kullanılmaktadır) daimi varlığı, Anglosakson halkının onu hatırlamasına yardımcı olmuştur. Bu tür bir kafiye Cermen dilleri'nin bir özelliğidir ve Romen dillerinin sesli uyaklarından ya da kafiyelerinden farklıdır. Fakat ilk yazılı edebiyat, Aziz Augustinus ve onun müritleri tarafından kurulan ilk Hristiyan manastırlarınaa dayanmaktadır ve Hristiyan okuyucuların ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla bir şekilde uyarlandığını düşünmek mantıklıdır. Viking savaş şiirleri, en kaba mısraları olmaksızın dahi, hala kan davalarının kokusunu taşımaktadır ve bunlara ait sesli uyaklar, kulağa kasvetli kuzey havası altında çarpışan kılıçlar gibi gelmektedir: anlatılarda, her zaman için yaklaşan bir tehlike hissi duyulur. Beowulf'un hikâyesi boyunca savaştığı canavarlar tarafından nihayetinde ölmesi gibi, her şey, er ya da geç sonlanacaktır. Beowulf'taki hiçbir şeyin baki kalmaması, gençlik ve neşenin ölüm ve üzüntüye dönüşecek olması duyguları Hristiyanlığa girmiştir ve İngiliz romanının gelecekteki görünümüne hakim olacaktır
Orta Çağ İngiliz Edebiyatı
Orta Çağ İngiliz Edebiyatı terimi, Orta Çağ İngilizcesi olarak bilinen İngilizce ile yazılmış olan ve yaklaşık olarak 1066 yılında Norman İstilası'ndan Londra-temelli bir İngilizce yapısı olan Chancery Standard'ın yaygınlaştığı ve matbaaların dili düzenli hale getirdiği 1470'lere kadar olan dönemdeki edebiyatı belirtmektedir. İngiliz edebiyatının bu döneminde, Geoffrey Chaucer Canterbury Hikayeleri'ni, the Pearl Poet Sir Gawain and the Green Knight'ı, William Langland Piers Plowman'i yazmıştır ve çok sayıda moralite oyunu ve dini piyes üretilmiştir.
Rönesans Dönemi
Matbaanın 1476 yılında William Caxton tarafından İngiltere'ye getirilmesini takiben, yerli edebiyat gelişmiştir. Reformasyon, edebi İngiliz dili üzerinde kalıcı bir etki yaratacak olan Book of Common Prayer'nın oluşturulmasını sağlayan yerli liturjinin üretimine ilham vermiştir. Hem Kraliçe I. Elizabeth hem de Kral I. James zamanında üretilen şiir, tiyatro ve düzyazı eserleri, günümüzde Erken modern (ya da Rönesans) olarak etiketlenmiş olan edebiyatı oluşturmaktadır. Bu edebiyat, insanı önemli bir konu olarak ele almasından dolayı (büyük oranda İtalya'dan alınan hümanizm sayesinde oluşmuştur) önemli sayılmaktadır. Neredeyse tamamen dini olan Orta Çağ İngilteresi'ndeki edebiyatın aksine, Erken modern edebiyat, okuyuculara daha dünyevi bir edebiyat sunmuştur, fakat şu unutulmamalıdır ki; Erken modern edebiyat, modern sekülerizm ile karşılaştırıldığında, çoğu bakımdan açık bir şekilde dini temelli görünmektedir.
Elizabeth Dönemi
Rönesans şiirinin genel kuralları
I. James Dönemi Edebiyatı
Shakespeare'in ölümünden sonra şair ve oyun yazarı Ben Jonson, I. James döneminin önde gelen edebi şahsiyeti oldu. Fakat, Jonson'un estetik anlayışı Tudor Hanedanı dönemi yerine Orta Çağ'daki anlayışı yansıtmaktadır: karakterleri, Dört Sıvı Kuramını barındırmaktadır. Bu çağdaş tıp kuramına göre, davranış farklılıkları, "vücut sıvı"larından birisinin (kan, mukus, sarı safra, siyah safra) diğer üçüne baskınlığı sonucunda oluşur; bu sıvılar, evrendeki dört elemente karşılık gelmektedir: hava, su, ateş ve toprak. Bu, Jonson'un bu tip farklılıkları örneklendirerek, tip ya da klişeler oluşturma noktasına gelmesini sağlamıştır.
Jonson, üslupta uzman görkemli bir hicivcidir. Volpone adlı eseri, bir grup düzenbazın usta bir düzenbaz tarafından nasıl kandırıldığını gösterir ve kötülük kötülük tarafından cezalandırılırken, erdem ödülünü alır.
Jonson'un üslubunu takip edenler arasında; harika bir komedi olan ve yükselen orta sınıfı, özellikle neredeyse hiçbir edebiyat bilgileri olmamasına rağmen edebi zevki dikte eder gibi görünen sonradan görmeleri alay konusu yapan The Knight of the Burning Pestle 'ı yazan Beaumont ve Fletcher yer almaktadır. Hikayede, birkaç bakkal, okuma yazma bilmeyen çocuklarının bir oyunda başrol oynaması için profesyonel aktörlerle ağız kavgası yapmaktadır. Kalkanı üzerine tutuşan bir havaneli yerleştirerek, uygun bir şekilde bir seyyar silahşor olur. Bir prensesin kalbini kazanmaya çalışan genç adamla, büyük oranda Don Kişot'un yaşadığı şekilde alay edilir. Beaumont ve Fletcher'ın en önemli meziyetlerinden biri, feodalizmin ve şövalyeliğin nasıl züppeliğe ve sahtekarlığa dönüştüğünü ve yeni sosyal sınıfların yükselişte olduklarını fark etmeleridir.
I. James döneminde popüler olan başka bir tiyatro türü ise John Webster ve Thomas Kyd tarafından yaygınlaştırılan intikam oyunudur.George Chapman, birkaç incelikli intikam trajedisi yazmıştır; fakat en çok, gelecekteki tüm İngiliz edebiyatı üzerinde derin etkisi olan ve hatta John Keats'in en iyi sonelerinden birisini yazmasına ilham veren, ünlü Homeros çevirisi ile hatırlanmalıdır.
İngilizce tarihinde bu zamana kadarki en geniş kapsamlı çeviri projelerinden biri olan Kral James İncili, 1604 yılında başladı ve 1611'de bitti. William Tyndale'in çalışmasıyla başlayan İncil'in İngilizce çevirileri geleneğinin doruk noktasını temsil etmektedir. İngiliz Kilisesi'nin standart İncil'i haline geldi ve bazıları, onu tüm zamanların en iyi edebi eserlerinden biri sayar. Bu projenin önderliğini yapan kişi, kırk yedi bilginin çalışmasını denetleyen I. James olmuştur. Bazıları çok daha doğru kabul edilen, İngilizceye yapılan birçok başka tercüme olsa da, çoğu kişi, ölçüsü orijinal İbranice dizelere benzemesi için ayarlanmış olan Kral James İncili'ni, estetik açıdan tercih etmektedir.
1600'lerin başında büyük yükselişte olan Shakespeare'in yanında, 17. yüzyılın başındaki diğer önemli şairler arasında John Donne ve diğer Metafizik şairler yer almaktadır. Kıtasal Barok'tan etkilenen ve konu olarak Hristiyan mistisizmini ve erotizmini ele alan metafizik şiir, sürpriz etkilere ulaşmak için, pergel ya da sivrisinek gibi geleneksel olmayan ya da "şiirsel olmayan" figürler kullanır. Örneğin, Donne'nin Şarkılar ve Soneler'inden birinde, bir pergelin uçları iki sevgiliyi temsil eder, evinde bekleyen kadın merkezi oluştururken; uzaktaki uç, uzaklara yelken açan sevgilisini gösterir. Fakat, mesafe ne kadar artarsa, pergelin ayakları birbirlerine o kadar yanaşır: ayrılık kalbi sevgiyle doldurur. Paradoks ya da oksimoron, artık evrenin merkezi olmayan ve modern coğrafya ve bilim buluşlarıyla sarsılan manevi kesinliklerin olduğu bir dünyadaki korku ve endişelerinden bahseden bu şiirde, değişmez öğelerdir.Donne'nin metafizik şiirinin yanında, 17. yüzyıl Barok şiiri ile de ünlüdür. Barok şiiri, dönemin sanatıyla aynı noktalara temas etmiştir; Barok tarzı yüksek, geniş kapsamlı, epik ve dinidir. Bu şairlerin çoğunda açık bir şekilde Katolik duyarlılığı vardır (isim vermek gerekirse Richard Crashaw) ve yeni ortaya çıkan ve ideal olarak Protestan grupları tekrar Katolikliğe döndürmeyi sağlayacak bir üstünlük ve mistisizm duygusu oluşturmak için Katolik karşı reformu için şiirler yazmışlardır.
I. Charles ve Cromwell Dönemi Edebiyatı (Restorasyon Dönemi Edebiyatı)
17. yüzyılın ortalarında, I. Charles'ın hükümdarlığı sırasındaki çalkantılı yıllar ve sonraki İngiliz Milletler Topluluğu ve Koruyuculuk sırasındaki dönem, İngiltere'de politik bir edebiyatın gelişimine tanık olmuştur.İngiliz iç savaşındaki tüm grup sempatizanları tarafından yazılmış olan kitapçıklar, birçok propaganda yoluyla ahlaksız kişisel saldırı ve polemiklerden ulusta reform yapmak amacıyla gerçekleştirilen asil ruhlu planlara kadar her şeyi içermekteydi. İkinci türden olan Thomas Hobbes'in Leviathan 'ı, İngiliz politik felsefesinin en önemli eserlerinden biri olacaktır. Hobbes'in yazıları, dönemin az bulunan politik çalışmalarından bir kısmıdır ve hala düzenli olarak yayınlanmaktadır, fakat Hobbes'in en önemli eleştirmeni olan Johm Bramhall büyük bir ölçüde unutulmuştur. Ayrıca, bu dönemde; British newspaper gazetesinin öncüsü olan news books, Henry Muddiman, Marchamont Needham ve John Birkenhead gibi karşıt partilerin görüşlerini ve eylemlerini bildiren gazetecilerle gelişme göstermiştir. Yazarların olağan tutuklanmaları ve çalışmalarındaki baskı, yabancı veya el altından basımların sonucu olarak ruhsat sistemine sebep oldu. John Milton ‘nın politik kitapçığı The Areopagitica ruhsat sistemine karşı yazılmıştır ve basın özgürlüğünün en anlamlı savunmalarından biri olarak bilinir. Buna ek olarak John Milton'ın on iki kitaplık bir şiir formunda yazmış olduğu, Türkçeye genellikle "Yitirilen Cennet" veyâ "Kayıp Cennet" isimleri ile çevirilmiş olan, bünyesinde İbrâhimî bir mit olarak Şeytan'ın Âdem ve Havva'yı Cennet'te ayartmasını ve Tanrı'nın bu sebep ile Âdem ile Havva'yı Cennet'ten kovmasını içeren şiiri "Paradise Lost" dönemin edebî eserleri içinde yer tutar ve dönemin ayırt edilebilir eserlerinden biridir. Kayıp Cennet'in (Paradise Lost) yine John Milton tarafından yazılan ve Kazanılan Cennet (Paradise Regained) isimli bir devam kitabı vardır; ve bu kitap ise önceki kitapta yaşanılanlar sonucu insanlığın Cennet'i kaybedişinden sonra Nasıralı İsâ'nın doğumu ile insanlığın tekrardan Cennet'i nasıl kazandığını anlatmaktadır.
Özellikle I. Charles ‘ın (1625-42) hükümdarlığı sırasında, İngiliz rönesans draması son olgunlaşmasını yaşadı. Ben Jonson’ın son çalışması, çağın dramasının en güçlü son nesliyle birlikte (John Ford, Philip Massinger, James Shirley, ve Richard Brome) sahneye koyuldu ve basıldı. 1642’deki İngiliz iç savaşının başında tiyatroların kapanmasıyla, 1660’daki restorasyon döneminin başkalaşmış toplumuna yeniden açılana kadar drama; bir nesil için kapandı.
Bu dönem içerisinde yazılan diğer edebi yazılar politik alt metinlere atfedilir veya bu çalışmaların yazarları belli siyasi çizgiler etrafında toplanmışlardır. Sivil savaş öncesinde etkili olan The cavalier poets birçok şeyi, metafizik şairlerinin (metaphysical poets) öğretilerine borçludurlar. The Compleat Angler adlı kitabı üzerinde çalışabilmesi için zaman kazandırdığından, Izaak Walton ‘ın durumunda I. Charles’ın idamından sonra kraliyet memurlarının zorunlu emekliliği iyi bir şeydi. 1653’te yayınlanan kitap görünüşte bir balık tutma rehberiydi, fakat gerçekte daha çok meditasyon ve hayattan zevk alma ile ilgiydi. Oliver Cromwell İngiltere’sinin iki önemli şairi Andrew Marvell ve John Milton, Marvell's An Horatian Ode upon Cromwell's Return from Ireland gibi eserlerde yeni hükûmeti övüyorlardı. Cumhuriyetçi inançlarına rağmen II. Charles‘ın restorasyon dönemi sırasında cezalandırmadan kaçmışlardır ve Milton bundan sonra en iyi şiirsel çalışmalarını yazmıştır (Alegori ile birçok gizli politik mesaj vermiştir -ki bu dönemin edebiyatında sıklık ile tercih edilmiş ve dönemin edebî karakteristiği ile eşleşmiş bir edebî yazım tekniğidir.). Bilge bir adam olan Thomas Browne da bu dönemin bir başka yazarıdır. Bilim, din, tıp ve mistik konular hakkında birçok eser vermiştir.
Bahsi geçen dönemin "Restorasyon Dönemi" olarak da adlandırılmasının altında yatan neden, dönemi işâretleyen Büyük Britanya'daki en önemli olayların "İngiliz İç Savaşı (The Interregnum)" sebebi ile Oliver Cromwell'in ve Rump Parlamentosu'nun -Oliver Cromwell ile birlikte ayaklanma ve iç savaş başlatıp Kral I. Charles'ı infaz eden ve 11 yıl boyunca İngiltere'de cumhuriyet ilan eden Avam Kamarası (The House of Commons) üyelerine verilen lakap- Kral I. Charles'ı tutuklamaları, yargılamaları, ardından idam etmeleri ve bu sürecin ardından ilan edilen kısa ömürlü -11 sene- cumhuriyetin parlamento tarafından lağvedilmesi ve monarşinin yeniden geri getirilmesi ile devrik kral I. Charles'ın oğlu II. Charles'ın parlamento tarafından tahta çıkartılmasıdır -"restore" edilmesidir.
Augustan edebiyatı
<!-- The term Augustan literature derives from authors of the 1720's and 1730's themselves, who responded to a term that George I of England preferred for himself. While George I meant the title to reflect his might, they instead saw in it a reflection of Ancient Rome's transition from rough and ready literature to highly political and highly polished literature. Because of the aptness of the metaphor, the period from 1689 - 1750 was called "the Augustan Age" by critics throughout the 18th century (including Voltaire and Goldsmith]]). The literature of the period is overtly political and thoroughly aware of critical dictates for literature. It is an age of exuberance and scandal, of enormous energy and inventiveness and outrage, that reflected an era when English, Scottish, and Irish people found themselves in the midst of an expanding economy, lowering barriers to education, and the stirrings of the Industrial Revolution.
The most outstanding poet of the age is Alexander Pope, but Pope's excellence is partially in his constant battle with other poets, and his serene, seemingly neo-Classical approach to poetry is in competition with highly idiosyncratic verse and strong competition from such poets as Ambrose Philips. It was during this time that James Thomson produced his melancholy The Seasons and Edward Young wrote Night Thoughts. It is also the era that saw a serious competition over the proper model for the pastoral. In criticism, poets struggled with a doctrine of decorum, of matching proper words with proper sense and of achieving a diction that matched the gravity of a subject. At the same time, the mock-heroic was at its zenith. Pope's Rape of the Lock and The Dunciad are still the greatest mock-heroic poems ever written.
In prose, the earlier part of the period was overshadowed by the development of the English essay. Joseph Addison and Richard Steele's The Spectator established the form of the British periodical essay, inventing the pose of the detached observer of human life who can meditate upon the world without advocating any specific changes in it. However, this was also the time when the English novel, first emerging in the Restoration, developed into a major artform. Daniel Defoe turned from journalism and writing criminal lives for the press to writing fictional criminal lives with Roxana and Moll Flanders. He also wrote a fictional treatment of the travels of Alexander Selkirk called Robinson Crusoe (1719). The novel would benefit indirectly from a tragedy of the stage, and in mid-century many more authors would begin to write novels.
If Addison and Steele overawed one type of prose, then Jonathan Swift did another. Swift's prose style is unmannered and direct, with a clarity that few contemporaries matched. He was a profound skeptic about the modern world, but he was similarly profoundly distrustful of nostalgia. He saw in history a record of lies and vanity, and he saw in the present a madness of vanity and lies. Core Christian values were essential, but these values had to be muscular and assertive and developed by constant rejection of the games of confidence men and their gullies. Swift's A Tale of a Tub announced his skeptical analysis of the claims of the modern world, and his later prose works, such as his war with Patridge the astrologer, and most of all his derision of pride in Gulliver's Travels left only the individual in constant fear and humility safe. After his "exile" to Ireland, Swift reluctantly began defending the Irish people from the predations of colonialism. His A Modest Proposal and the Drapier Letters provoked riots and arrests, but Swift, who had no love of Irish Roman Catholics, was outraged by the abuses and barbarity he saw around him.
Drama in the early part of the period featured the last plays of John Vanbrugh and William Congreve, both of whom carried on the Restoration comedy with some alterations. However, the majority of stagings were of lower farces and much more serious and domestic tragedies. George Lillo and Richard Steele both produced highly moral forms of tragedy, where the characters and the concerns of the characters were wholly middle class or working class. This reflected a marked change in the audience for plays, as royal patronage was no longer the important part of theatrical success. Additionally, Colley Cibber and John Rich began to battle each other for greater and greater spectacles to present on stage. The figure of Harlequin was introduced, and pantomime theater began to be staged. This "low" comedy was quite popular, and the plays became tertiary to the staging. Opera also began to be popular in London, and there was significant literary resistance to this Italian incursion. This trend was broken only by a few attempts at a new type of comedy. Pope and John Arbuthnot and John Gay attempted a play entitled Three Hours After Marriage that failed. In 1728, however, John Gay returned to the playhouse with The Beggar's Opera. Gay's opera was in English and retold the story of Jack Sheppard and Jonathan Wild. However, it seemed to be an allegory for Robert Walpole and the directors of the South Sea Company, and so Gay's follow up opera was banned without performance. In 1737, 18th century drama almost ends, for that was the year of the Licensing Act. At that point, there was official state censorship of all plays.
An effect of the Licensing Act was to cause more than one aspiring playwright to switch over to writing novels. Henry Fielding began to write prose satire and novels after his plays could not pass the censors. Henry Brooke also turned to novels. In the interim, Samuel Richardson had produced a novel intended to counter the deleterious effects of novels in Pamela, or Virtue Rewarded (1749). Henry Fielding attacked the absurdity of this novel with two of his own works, Joseph Andrews and Shamela, and then countered Richardson's Clarissa with Tom Jones. Brooke wrote The Man of Feeling and indirectly began the sentimental novel. Laurence Sterne attempted a Swiftian novel with a unique perspective on the impossibility of biography (the model for most novels up to that point) and understanding with Tristram Shandy, even as his detractor Tobias Smollett elevated the picaresque novel with his works. Each of these novels represents a formal and thematic divergence from the others. Each novelist was in dialogue and competition with the others, and, in a sense, the novel established itself as a diverse and open-formed genre in this explosion of creativity. The most lasting effects of the experimentation would be the psychological realism of Richardson, the bemused narrative voice of Fielding, and the sentimentality of Brooke.
18. Asır
During the Age of Sensibility, literature reflected the worldview of the Age of Enlightenment (or Age of Reason) – a rational and scientific approach to religious, social, political, and economic issues that promoted a secular view of the world and a general sense of progress and perfectibility. Led by the philosophers who were inspired by the discoveries of the previous century (Newton) and the writings of Descartes, Locke and Bacon. They sought to discover and to act upon universally valid principles governing humanity, nature, and society. They variously attacked spiritual and scientific authority, dogmatism, intolerance, censorship, and economic and social restraints. They considered the state the proper and rational instrument of progress. The extreme rationalism and skepticism of the age led naturally to deism; the same qualities played a part in bringing the later reaction of romanticism.
The Encyclopédie of Denis Diderot epitomized the spirit of the age.
Increased emphasis on instinct and feeling, rather than judgment and restraint. A growing sympathy for the Middle Ages during the Age of Sensibility sparked an interest in medieval ballads and folk literature.
-->
Romantizm
<!-- The changing landscape of Britain brought about by the steam engine has two major outcomes: the boom of industrialism with the expansion of the city, and the consequent depopulation of the countryside as a result of the enclosures, or privatisation of pastures. Most peasants poured into the city to work in the new factories.
This abrupt change is revealed by the change of meaning in five key words: industry (once meaning "creativity"), democracy (once disparagingly used as "mob-rule"), class (from now also used with a social connotation), art (once just meaning "craft"), culture (once only belonging to farming).
But the poor condition of workers, the new class-conflicts and the pollution of the environment causes a reaction to urbanism and industrialisation prompting poets to rediscover the beauty and value of nature. Mother earth is seen as the only source of wisdom, the only solution to the ugliness caused by machines.
The superiority of nature and instinct over civilisation had been preached by Jean Jacques Rousseau and his message was picked by almost all European poets. The first in İngiltere were the Lake Poets, a small group of friends including William Wordsworth and Samuel Taylor Coleridge. These early Romantic Poets brought a new emotionalism and introspection, and their emergence is marked by the first romantic Manifesto in English literature, the "Preface to the Lyrical Ballads". This collection was mostly contributed by Wordsworth, although Coleridge must be credited for his long and impressive Rime of the Ancient Mariner, a tragic ballad about the survival of one sailor through a series of supernatural events on his voyage through the south seas which involves the slaying of an albatross, the death of the rest of the crew, a visit from Death and his mate, Life-in-Death, and the eventual redemption of the Mariner.
Coleridge and Wordsworth, however, understood romanticism in two entirely different ways: while Coleridge sought to make the supernatural "real" (much like sci-fi movies use special effects to make unlikely plots believable), Wordsworth sought to stir the imagination of readers through his down-to-earth characters taken from real life (for eg. in "The Idiot Boy"), or the beauty of the Lake District that largely inspired his production (as in "Lines Composed a Few Miles Above Tintern Abbey").
The "Second generation" of Romantic Poets includes Lord Byron, Percy Bysshe Shelley, Mary Shelley and John Keats. Byron, however, was still influenced by 18th-century satirists and was, perhaps the least 'romantic' of the three. His amours with a number of prominent but married ladies was also a way to voice his dissent on the hypocrisy of a high society that was only apparently religious but in fact largely libertine, the same that had derided him for being physically impaired. His first trip to Europe resulted in the first two cantos of Childe Harold's Pilgrimage, a mock-heroic epic of a young man's adventures in Europe but also a sharp satire against London society. Despite Childe Harold's success on his return to England, accompanied by the publication of The Giaour and The Corsair his alleged incestuous affair with his half-sister Augusta Leigh in 1816 actually forced him to leave England for good and seek asylum on the continent. Here he joined Percy Bysshe Shelley, his wife Mary, with his secretary Dr. John Polidori on the shores of Lake Geneva during the 'year without a summer' of 1816.
Shelley had been expelled from college for openly declaring his atheism. He had married a 16-year-old girl, Harriet Westbrook whom he had abandoned soon after for Mary (Harriet took her own life after that). Harriet did not embrace his ideals of free love and anarchism, and was not as educated as to contribute to literary debate. Mary was different: the daughter of philosopher and revolutionary William Godwin, she was intellectually more of an equal, shared some of his ideals and was a feminist like her late mother, Mary Wollstonecraft, author of Vindication of the Rights of Women.
One of Shelley's best works is the Ode to the West Wind. Despite his apparent refusal to believe in God, this poem is considered a homage to pantheism, the recognition of a spiritual presence in nature.
Mary Shelley did not go down in history for her poetry, but for giving birth to science fiction: the plot for the novel is said to have come from a nightmare during stormy nights on Lake Geneva in the company of Percy Shelley, Lord Byron, and John Polidori. Her idea of making a body with human parts stolen from different corpses and then animating it with electricity was perhaps influenced by Alessandro Volta's invention and Luigi Galvani's experiments with dead frogs. Frankenstein's chilling tale also suggests modern organ transplants, tissue regeneration, reminding us of the moral issues raised by today's medicine. But the creature of Frankenstein is incredibly romantic as well. Although "the monster" is intelligent, good and loving, he is shunned by everyone because of his ugliness and deformity, and the desperation and envy that result from social exclusion turn him against the very man who created him.
John Keats did not share Byron's and Shelley's extremely revolutionary ideals, but his cult of pantheism is as important as Shelley's. Keats was in love with the ancient stones of the Parthenon that Lord Elgin had brought to İngiltere from Yunanistan, also known as the Elgin Marbles). He celebrates ancient Greece: the beauty of free, youthful love couples here with that of classical art. Keats's great attention to art, especially in his Ode on a Grecian Urn is quite new in romanticism, and it will inspire Walter Pater's and then Oscar Wilde's belief in the absolute value of art as independent from aesthetics.
The most popular novelist of the era was Sir Walter Scott, whose grand historical romances inspired a generation of painters, composers, and writers throughout Europe. By contrast, Jane Austen wrote novels about the life of the landed gentry, seen from a woman's point of view, and wryly focused on practical social issues, especially marriage and money.
-->
Zaza Dil Enstitüsü
Zaza Dil Enstitüsü’nün amaçları arasında ortak sözlük projesini ilerletme; diyalektler üstü bir standart dil oluşturma (özellikle kolektif dil için); çocuk ve okul eğitim kitapları ile kültürel yayınlar yayınlama sayılabilir.
İngilizce edebiyat
Viktorya çağı edebiyatı
1837'de başlayıp 1901'de sona ermiş Viktorya edebiyatı, İngiliz edebiyatında roman tarzının başköşesini kazandığı çağ olmuştur. Bu çağ romanlarında ve şiirlerinde yazarlar, daha eski çağlardaki gibi aristokrat olan patronlarını hoşnut etmek yerine, okumayı seven çok büyük orta sınıfın zevklerine hitap etmeyi baş hedefleri yapmışlardır. Bu çağın en iyi bilinen eserleri hislere çok önemle hitap eden Bronte kızkardeşlerin romanları, William Makepeace Thackeray'in Vanity Fair adlı yergileme romanı, George Eliot'un realist romanları, Anthony Trollope'un büyük toprak sahipleri ve profesyonel sınıflıların hayatlarını anlayışlı şekilde betimleyen romanları sayılabilir.
Charles Dickens edebiyat sahnesine 1830'larda serisel baskı eserler için olan büyük talebi karşılayarak çıkmıştır. Dickens Londra'daki hayat ve özellikle fakir zümreden halkın hayat kavgaları hakkında çok güçlü olan eserler vermiş; ama bu eserlerinin her sınıftan olan okuyucular tarafından kabul edilmesi için devamlı olarak hoş mizaclı olmaya gayret etmiştir. Kariyerinin başında yazdığı Pickwick Papers (Pickwick evrakları) bir komedi şaheseridir. Yazı hayatı ilerledikçe Dickens'in eserleri daha karamsar düşünceler ve hayatlar üzerine yönelmiş, fakat Dickens karakterlerini karikatür etme üstün yeteneğini kaybetmemiştir.
Araplar Camii
Araplar Camii veya kilise iken Stavru Misiriku Şapeli, Lefkoşa'da bir cami. Tek bir minaresi bulunur. 1570'lerden önce yapılmış Stavru Misiriku Şapeli'nin camiye çevrilmiş halidir. Kıbrıs'ın fethinden kısa süre sonra camiye çevrilmiştir. Surlariçi bölgesinde, Faneromeni Kilisesi'nin doğusunda bulunur.
İngilizce edebiyat
Viktorya çağı edebiyatı
Kırsal hayat ve sorunlar ve kırsal alanlarda çok değişikliğe uğrayan sosyal ve ekenomik koşullar üzerine eğilme Thomas Hardy, Elizabeth Cleghorn Gaskell ve diğer romancıların eserlerinde ön planda görülmektedir.
Viktorya çağının en başta gelen şairleri içinde Alfred Tennyson, Robert Browning ve karısı Elizabeth Barrett Browning, Matthew Arnold ve Dante Gabriel Rossetti ve kızkardeşi Christina Rossetti adları verilebilir.
Çocuklar için yayınlanan edebiyat Viktorya çağı edebiyatında önemli yer tutmakta ve bunlardan bazıları dünyanın her yerinde hala beğenilip okunmaktadır. Bunlar arasında Lewis Carroll başta gelmektedir. Onun saçma şiirleri de önemlidir ve bu janrda kendini takip eden Edward Lear'in de adı verilmesi gerekir.
Modernizm
İngilizce edebiyat için modernizm olarak adlandırılan çağ Viktorya çağı edebiyatının eksikliklerine karşı bir göz açılma hareketinden ortaya çıkmıştır. Özellikle Modernizm, Viktorya edebiyatının hiç kuşkusuz kabul ettiği kesin bilirlilik, muhafazakarlık ve gerçeğin objektif olması prensiplerine aksi reaksiyon göstermektedir. Bu akım Romantizm, Karl Marx'ın politika hakkında yazıları ve Sigmund Freud'un psikoanalitik kuramlarından çok büyük etkiler duymuştur. Modernist yazarlara diğer önemli ilham kaynakları kıta Avrupası sanat akımlarından olan Empresyonizm ve Kübizmdir. Edebiyatta modernizm doruğa I. Dünya Savaşı ile II. Dünya Savaşı arası yıllarda erişmesine rağmen, bu akımın kabul ettiği tavırlar, fikirler ve yaklaşımlar ondokuzuncu yüzyılın ortasından sonlarına doğru ortaya çıkmıştır. İngiltere genellikle Viktorya çağı edebiyatı dönemlerinde iken, bu sıralarda çalışma gösteren Gerard Manley Hopkins, A.E.Housman ve ozan ve romancı Thomas Hardy tarafından sunulan eserler modernizmin başlangıcı için çok önemli rol oynamıştır.
Yirminci yüzyılın ilk on yılı birkaç çok önemli modernizm eserlerinin yayınlandığı yıllar olmuştur. Bunlar arasında James Joyce'un Dubliners (Dublinliler) hikâyeler koleksiyonu, Joseph Conrad'ın Heart of Darkness (Karanlığın Kalbi) romanı ve William Butler Yeats'in şiirleri ve tiyatro eserleri modernizm akımı içinde çok önemli yer almaktadırlar. İki Dunya Savaşı arası yıllarında önemli modernist edebiyatcılar arasında roman yazarları Virginia Woolf, E. M. Forster, Evelyn Waugh, P.G. Wodehouse ve D. H. Lawrence ve dönemin en başta giden İngiliz şairi T. S. Eliot sayılabilir. Atlantik ötesinde Birleşik Amerika'da ise William Faulkner, Ernest Hemingway gibi romancılar ve Wallace Stevens, Robert Frost gibi şairler eserlerinde modernizm estetiğinin Amerikan yaklaşımını sağlamışlardır.
Modernizm akımın gelişmesinde, yaklaşımları (özellikle İtalyan faşizmi ile yakın ilişkisi dolayısıyla) çok tartışma doğuran ama büyük etkisi hiç inkâr edilemeyecek Amerikalı şair Ezra Pound çok öneli bir rol oynamıştır. Ezra Pound yirmi-birinci yüzyılda İngilizce şiire hakim olan imajist ve serbest nazım akımlarının ilkelerinin gelişmesine büyük katkıları ile ve hem şair T.S.Eliot'u ve hem de yüzyılın en büyük edebiyat başarısı olduğu kabul edilebilen bilinç akışına dayanan Ulyses (Ulis) romanının yazarı James Joyce'u bulmakla büyük itibar kazanmıştır.
Devrin diğer dikkat çekecek yazarları W. H. Auden, Vladimir Nabokov, William Carlos Williams, Ralph Ellison, Dylan Thomas, R.S. Thomas ve Graham Greene olarak sıralanabilir. Ancak bu yazarlardan bazılarının eserleri daha sonra postmodernizm adını alacak akımla daha yakın ilişkileri bulunmaktadır.
Thopia ailesi
Karl Thopia
Karl Thopia'nın liderliği altında aile zirve noktasına ulaştı. 1355'te Stefan Duşan ölüp Sırp İmparatorluğu dağılınca kargaşadan yararlanan Karl, Orta Arnavutluk'un çoğunu ele geçirdi. Birlikleri 1362'de Dıraç'ı sefer düzenledi. Ancak şehir alınamadı ve yıllık haraç alınması üzerine bir antlaşmaya varılıp savaşa son verildi. 1368'de 2. defa deneyişinde Karl, Dıraç'ı almayı başardı. Aldığı bu büyük zaferin ardından Karl, 1370'de Muzaka ailesinin İşkumbi Nehri ve Seman Nehri arasındaki topraklarına saldırdı. Muzakaların topraklarını zapt eden Karl'ın toprakları Mat Nehri ve Seman Nehri arasını kaplıyordu. Ancak bu agresif tavırları ona karşı düşmanlarının birleşmesine sebebiyet verdi. 1376'de ikinci karısının hakları üzerinden Arnavutluk Krallığı'nda hak iddia eden Louis Karl'a saldırıp Dıraç'ı aldı. 1383'e gelindiğinde ise Karl Thopia şehri tekrar ele geçirdi.