cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Louvre Abu Dabi Müzesi
Proje sözleşmesi
1,3 milyar dolar karşılığında otuz yıl geçerli olacak ve de Abu Dabi'nin ortasındaki Saadiyat Adası'nda yer alacak müze projesinin sözleşmesi, Fransa Kültür Bakanı Renaud Donnedieu de Vabres ile Sultan bin Tahnun El Nahyan arasında 2007 yılında imzalandı. Sözleşme Louvre isminin kullanılarak benzer projelerin BAE'nin diğer emirlikleri, Suudi Arabistan, Kuveyt, Amman, Bahreyn, Katar, Mısır, Ürdün, Suriye, Lübnan, İran veya Irak'ta gerçekleştirilmesini de yasakladı. Dönemin Fransa Cumhurbaşkanı Jacques Chirac, Abu Dabi ile yapılan bu müze anlaşmasını "dünyanın bir birlik olduğu fikrini yansıttığı" için övdü ve "anlaşmayı yapan iki tarafın da kökenleri ve kimliklerinden gurur duyduklarını, ayrıca tüm kültürlerin eşit değerde olduğunun farkında olduklarını" söyledi. Chirac ayrıca dünyanın en çok ziyaret edilen ve en tanınmış müzesi ile bir ortaklığa adım attıkları gerekçesiyle Abu Dabi emirini takdir ettiğini belirtti.
Vikiversite
Proje ayrıntıları
Öğrenme kaynakları bir kişi ya da öbek tarafından kendi özgür iradeleriyle hazırlanmaktadır. Ders planları, izlenceler, farklı sitelere bağlantılar, çözümlü soru örnekleri, bilgisayar benzetimleri ve okuma parçaları belli başlı kaynaklar arasındadır. Bu kaynaklar arasında yer almayan ders kitapları ise gerektiğinde başvurulmak üzere Vikikitap bünyesinde saklanmaktadırlar. İlgi duyulan hemen her konuya eğilen öğrenme öbekleri Vikiversite'nin temel kaynaklarını oluşturmaktadır. Bu kaynaklar Vikiversite kullanıcısı olmayan eğitmenler tarafından da GÖBL (Wikipedia'ya benzer biçimde) kapsamında kullanılabilmektedir. Ayrıca Türkçe Vikiversite'de 36 madde bulunuyor.
Louvre Abu Dabi Müzesi
Süreç
Louvre Abu Dabi Müzesi'nin kurulma kararı Fransa Parlamentosu tarafından 9 Ekim 2007 tarihinde resmen onaylandı. Projenin mimari hizmetlerinin, Paris'te yer alan Arap Dünya Enstitüsü'nü de tasarlayan mimar olan Jean Nouvel tarafından ve mühendislik hizmetlerinin de Buro Happold tarafından yapılmasına karar verildi.
Vikiversite
Tarihçe
Vikiversite'nin beta sürümü 15 Ağustos 2006'da İngilizce olarak resmen başlamıştır.
Louvre Abu Dabi Müzesi
Süreç
Louvre Abu Dabi Müzesi Saadiyat Adası'nda 27 milyar dolara yakın bir bedel harcanarak kurulması planlanan turizm ve kültür kompleksinin sadece bir ayağını oluşturmaktadır. Proje kapsamında üç tane müze daha inşa edilmektedir: Guggenheim Abu Dabi (Frank Gehry tarafından tasarlandı), Zayed Ulusal Müzesi (Foster + Partners tarafında tasarlandı) ve de Abu Dabi Gösteri Sanatları Merkezi (Zaha Hadid tarafından tasarlandı). Birleşik Arap Emirlikleri'nde konuyla ilgili yetkililerin bildirdiklerine göre Fransa Müzeler Ajansı ve BAE Turizm, Kalkınma ve Yatırım Ajansı bu projeyi ve Saadiyat Adası'nın yeniden şekillenmesi planlamasını birlikte yürütmektedir. Bu proje takımının başına ise Fransız finans uzmanı, Académie des Beaux-Arts üyesi ve Revue des Deux Mondes dergisi yazarlarından Marc Ladreit de Lacharrière getirildi. Pompidou Merkezi'nin eski müdürü Bruno Maquart da, Louvre Abu Dabi Müzesi'nin müdürü olarak atandı.
Vikiversite
Diller
Vikiversite halihazırda on farklı dilde etkin durumdadır. Bunlar; İngilizce, Fransızca, Fince, Almanca, İtalyanca, İspanyolca, Yunanca, Çekçe, Portekizce ve Japonca sürümleridir. Diğer dillerdeki Vikiversite projeleri "beta" sayfasında geliştirilmektedir.
Louvre Abu Dabi Müzesi
Konumu
Saadiyet Adası'nın Kültür Bölgesi tamamlandığı zaman dünyanın tek bir çatı altında toplanmış en büyük kültür yapılarını barındıracak. Louvre Abu Dabi Müzesi'ne ek olarak Zayed Ulusal Müzesi, Birleşik Krallık kökenli bir mimar olan Norman Foster liderliğindeki Foster + Partners tarafından tasarlandı. Dünyanın en büyük ve Ortadoğu'daki ilk Guggenheim Müzesi olacak Guggenheim Abu Dabi ise Frank Gehry tarafından tasarlandı. Zaha Hadid tarafından tasarlanan Abu Dabi Gösteri Sanatları Merkezi ve Tadao Ando tarafından tasarlanan bir denizcilik müzesine ek olarak birçok sanat pavyonu da bu kültür bölgesinde yer alacak.
Vikiversite
Diller
Yeni açılan Vikiversite sürümlerinin "beta" evresini tamamlamaları için Vikiversite topluluğunun araştırma etkinliklerini düzenleyen yönergeler hazırlaması gerekmektedir. Vikiversite, Wikimedia Araştırma Ağı ya da benzer viki tabanlı oluşumlar tarafından yürütülen araştırmaların toplandığı bir havuz görevi de görebilmektedir. Bir dildeki Vikiversite sürümü tersi kabul edilmedikçe özgün araştırmalara destek verir. Araştırmacıların uygun araştırma rehberlerini göz önüne almaları ve bu belgeleri gerek duyuldukça güncellemeleri beklenmektedir.
Louvre Abu Dabi Müzesi
Maliyet
Abu Dabi şehri, Louvre ismini kullanabilmek için 195 milyon doları peşin olmak üzere 525 milyon dolar harcadı. Ek olarak 747 milyon dolar da sanat eserlerinin değiş tokuşu, özel sergilerin düzenlenmesi ve organizasyonu için harcandı. Bu paranın 247 milyon dolarlık kısmı Louvre'dan on yıllık bir dönemde toplam 253 sanat eserinin sergilenmesi için harcanacak. Ayrıca 214,5 milyon dolar da Paris'te yer alan Louvre'nin yönetim danışmanlığı hizmetleri için ayrıldı. 253,5 milyon dolar da farklı kapsamda özel sanat sergilerine harcanacak. On beş yıllık bir dönem boyunca her sene dört adet sergi düzenlenecek. Ek olarak Abu Dabi şehri Paris'te yer alan Louvre'nin Pavillon de Flore bölümünün uluslararası sanat sergilerine açılması için 32,5 milyon dolar bedelinde bir bağışta da bulunacak. Her ne kadar kesinleşmediyse de projenin toplam maliyetinin 83 milyon euro ile 108 milyon euro arasında olacağı tahmin ediliyor.
Tasarım
Müzenin görünüşü itibarıyla adeta dalgalanan bir kubbe yapısına sahip gibi görünmesi hedeflendi. Üzerinde boşlukların yer aldığı kubbeden güneşin mekan içine gelmesi hedeflendi. Bu kubbe tasarımıyla "bir vahadaki hurma ağaçlarının yaprakları arasından süzülen güneş ışığı" etkisinin temsil edilmesi amaçlandı. Yaklaşık 24.000 m² inşaat alanına sahip olacak Louvre Abu Dabi Müzesi'ndeki bu alanın 6.000 m²'lik kısmı sürekli koleksiyonlar için, 2.000 m²'lik kısmı ise geçici sergiler için ayrıldı.
Müzede yer alacak sanat eserleri
Müzede yer alacak sanat eserlerinin nasıl sergileneceği hususunda tartışmalar yaşandı. Paris'teki Louvre'nun başkanı ve direktörü olan Henri Loyrette yaptığı açıklamada "inşa edilecek bu yeni Louvre Abu Dabi Müzesi'nin Müslüman bir ülkede olmasının planlanan sergi türleri ve içeriklerini hiçbir şekilde etkilemeyeceğini" belirtti.
Louvre Abu Dabi Müzesi'nde sergilenecek eserlerin, başta Pompidou Merkezi, Orsay Müzesi ve Versay Sarayı olmak üzere, birçok müzeden alınacağı da yapılan açıklamada belirtildi. Ayrıca dönemin Fransa Kültür Bakanı Renaud Donnedieu de Vabres Paris Louvre'nin 35.000 parçadan oluşan ve halen sergilenen eserlerin hiçbirinin satılmayacağını da ekledi.
İnşaat süreci
Louvre Abu Dabi Müzesi'nin inşaatı resmen 26 Mayıs 2009 tarihinde başladı. İnşaatın başlaması anısına Abu Dabi Emirliği'nin velihat prensi Muhammed bin Zayed El Nahyan ve Fransa cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy'nin açılışını yaptığı, Emirates Palace Hotel'deki Gallery One'daki "Sanatı Konuşmak: Louvre Abu Dabi" sergisinde, Louvre Abu Dabi Müzesi'nde yer alacak sanat eserlerinin yanı sıra birçok Fransız müzesinden ödünç alınan eserler de yer aldı. İnşaatın ilk aşaması olan temel kazıklarının çakılması işi bu konuda uzman bir Alman firması olan Bauer International FZE'ye verildi. RC ve H tipi toplam 4.536 kazığın çakılması işi resmen 3 Ağustos 2010 tarihinde tamamlandı.
Louvre Abu Dabi Müzesi'nin inşaatından sorumlu olan ve de Abu Dabi hükûmetine ait bir proje yönetim firması olan "BAE Turizm, Kalkınma ve Yatırım Ajansı" 29 Ekim 2011 tarihinde yaptığı resmi açıklamada, başlıngıçta 2013/2014 olan inşaatın tamamlanma hedefinin daha ileri bir tarihe ertelendiğini açıkladı. İnşaatın tamamlanma hedefinin ötelenmesinin en önemli nedenlerinden birisinin Birleşik Arap Emirlikleri'nin ekonomik stratejisini yeniden gözden geçirmesi, petrol fiyatlarındaki düşüş ve küresel kriz gibi nedenlerle ertelendiği açıklandı.
Şantiyede insan hakları ihlalleri
Nisan 2011'de 120'den fazla uluslararası sanatçı, inşaatları sırasında işçilerin kötü şartlar altında çalıştıkları ve istismar edildikleri gerekçesiyle, Louvre ve Guggenheim müzelerinin boykot edilmesi için çağrıda bulundu. Sanatçılar ve insan hakları kuruluşları Abu Dabi'nin ve Birleşik Arap Emirlikleri'nin HIV'li kişilerin hapsedilmesi, sınırdışı edilmesi ve ömür boyu ülkeye girmekten men edilmesi politikalarını da protesto ettiler.
Açılış töreni
Louvre Abu Dabi Müzesi, 8 Kasım 2017 tarihinde Birleşik Arap Emirlikleri Başbakanı ve Dubai Emiri Muhammed bin Raşid el-Mektum, Abu Dabi veliaht prensi Muhammed bin Zaid el-Nehyan, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ve eşi Brigitte Macron'un da katıldığı törenle ziyarete açıldı.
Tepkiler
Louvre Abu Dabi Müzesi hakkında yapılan anlaşma hem sanat çevrelerinde hem de akademik alanda olumsuz tepkilere neden oldu. Sanat tarihçisi Didier Rykner, Fransa ile Birleşik Arap Emirlikleri arasında bu projenin hayata geçmesi için yapılan anlaşmaya karşı çıkanların en başında geldi ve bu konudaki imza kampanyasına öncülük etti. 4.650 müze uzmanı, arkeolog ve sanat tarihçisi tarafından imzalanan bildiride "müzelerin satılık olmadığı" vurgulandı. Gündeme getirilenlerin en başında Louvre'nin "tıpkı ticari bir şirket gibi maksimum kar etmek stratejisini gütmeye çalışması" suçlaması geldi.
Paris'teki Louvre'nin başkanı ve direktörü olan Henri Loyrette müzelerin bulundukları ülkelerin dışında birimlerinin kurulması hususuna getirilen eleştirilere "müzelerin uluslararası bir biçimde yeniden yapılanmalarının kaçınılmaz olduğunu" belirterek cevap verdi; Louvre'nin da bu sürecin dışında kalamayacağını ekledi.
Dönemin Fransa Kültür Bakanı Renaud Donnedieu de Vabres ile Birleşik Arap Emirlikleri'nin devlet başkanı ve Abu Dabi emiri Halife bin Zayid El Nahyan da aynı yönde açıklamalar yaptılar:
Leopoldsburg
Leopoldsburg, Belçika'nın Limburg iline bağlı bir belediyedir. 1 Ocak 2006 itibarıyla toplam nüfusu 14.403'tür. Toplam 22.49 km² alanıyla nüfus yoğunluğu 640 kişi/km²'dir. Belediye başkanı Erwin Van Pée'dir.
GNU Compiler Collection
GNU Compiler Collection (GNU Derleyici Koleksiyonu, genelde GCC olarak kısaltılır), GNU Projesi tarafından üretilen ve çeşitli programlama dillerini destekleyen bir derleyici sistemidir. GCC, GNU araç zincirinin önemli bir parçasıdır. Henüz tamamlanmamış GNU işletim sisteminin resmî derleyicisi olmanın yanı sıra, diğer birçok modern Unix benzeri işletim sistemleri tarafından standart derleyici olarak benimsenmiştir (örneğin GNU/Linux, BSD ailesi ve Mac OS X). GCC, çok çeşitli işlemci mimarilerine taşınmış; ticari, perakende ve kapalı kaynak yazılım geliştirme ortamlarında yaygın bir araç olarak konuşlanmıştır. Windows'ta GCC kodlarını derlemek ve çalıştırmak için Cygwin, MinGW ve Tiny C Derleyici (TCC) gibi derleyiciler kullanılabilir.
GCC, birçok gömülü platformlarda kullanılabilir (örneğin Symbian, AMCC ve Freescale Power Architecture tabanlı çipler). Derleyici, PlayStation 2 ve Dreamcast gibi video oyun konsolları dahil çok çeşitli platformları hedef alabilir.
Orijinal adı, sadece C programlama dilini desteklediği için GNU C Compiler (GNU C Derleyicisi) olan derleyicinin ilk sürümü 1987 yılında piyasaya sürüldü. Aynı yılın Aralık ayında C++ programlama dilinin de derleyicisi oldu. Daha sonra FORTRAN, Pascal, Objective-C, Java, Ada ve diğer diller için geliştirildi.
GCC, Özgür Yazılım Vakfı tarafından GNU Genel Kamu Lisansı altında dağıtılmaktadır. Hem bir araç, hem de bir örnek olarak özgür yazılımın gelişmesinde önemli rol oynamıştır.
Yolboyu, Çine
Yolboyu, Aydın'ın Çine ilçesine bağlı bir mahalle.
1914-15 İtalya Futbol Şampiyonası
Şampiyon
Genoa
Yeknik direktör:
Dario Marianelli
Dario Marianelli (d. 25 Mayıs 1963, Pisa, İtalya) Altın Küre ve Akademi Ödülü kazanmış besteci. The Brothers Grimm (2005) ve Pride & Prejudice (2005) filmlerinin müziklerini yapmıştır. Pride & Prejudice ve Atonement filmleri ile En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiştir. 80. Akademi Ödülleri'nde Atonement filmi ile Oscarı kazanmıştır. En İyi Müzik dalında Altın Küre'ninde sahibi olmuştur. Yönetmen Joe Wright ile üç kez Pride & Prejudice, Atonement, ve The Soloist filmlerinde çalışmıştır.
Abay, Taşköprü
Abay, Kastamonu ilinin Taşköprü ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 34 km, Taşköprü ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.
Canım Kardeşim
Canım Kardeşim, yönetmenliğini Ertem Eğilmez'in üstlendiği, 1973 yapımı bir Türk dram filmidir. Türk Filmlerinin başyapıtları arasında gösterilmektedir. Filmin müzikleri ve senaryosu yayınlandığı döneme damga vurmuştur. Dram türündeki sinema filminin başrollerini Tarık Akan, Halit Akçatepe ve Kahraman Kıral paylaşmıştır. Vizyona girdiğinde büyük başarı elde edememesine rağmen Türk sinemasının en iyi dram filmlerinden birisi olarak kabul edilir
Konusu
Küçük Kahraman, ağabeyi ve ağabeyinin sadık arkadaşı Halit'le birlikte yoksul ama neşeli bir hayat sürdürmektedir. İlerleyen zamanlarda evde gece çıkan bir yangın sonrası babaları dumandan zehirlenir ve hayatını kaybeder. Kahraman, abisi Murat'a kalır. Murat'ın arkadaşı Halit evden kovulur ve Murat'ın yanına yerleşir. Kahraman'ın tek hayali eve bir televizyon alınmasıdır. Abisine kalan Kahraman'ın okuldan sürekli öğretmeni abisini çağırır ve kardeşinin temizliğine dikkat etmesini söyler. Daha sonra Kahraman halsizleşir. Abisi ve arkadaşı doktora götürürler ve doktor kardeşinin kanser olduğunu söyler. Murat ve arkadaşı kanser hastası olan Kahraman'ın haberini alınca çok şaşırırlar ve üzülürler. Doktor, kardeşinin her isteğinin yerine getirmelerini söyler. Daha sonra, Kahraman'ın öğretmeni ile görüşürler ve o da hastalığı geçene kadar izin verir. Murat ve Halit, Kahraman'ın her isteğini yerine getirmeye çalışırlar.
Kötü durumlarına rağmen restoranlarda yemekler yedirirler, lunaparka götürürler ve her isteğini yerine getirirler. Sadece, Kahraman'ın çok istediği televizyonu alamazlar. Televizyonu almak için ellerinden gelen her şeyi yaparlar ama bir türlü alamazlar. Bir gece eve dönerlerken bir mağaza vitrininde gördükleri televizyonu çalarlar ve eve getirirler. Nihayetinde istediklerini elde etmişlerdir fakat Kahraman ölmüştür.
Prodüksiyon
Yılmaz Güney, çektiği ve yapımcılığını üstlenip oynadığı ve hatta yönettiği filmlerde her sene ödülleri toplar. O senelere damgasını vuran filmleriyle Tarık Akan’ı etkiler Güney. Hem düşünsel hem de eylemsel olarak etkilenen Tarık Akan, babası gibi sevdiği Ertem Eğilmez’den bir dramada başrol oynamayı rica eder. Eğilmez, 1970'li yıllara aile temalı filmlerle damga vurmuş, Yeşilçam’ın en unutulmaz filmlerine imza atmış bir yapımcı ve yönetmendir. Kadrosunda, Adile Naşit, Münir Özkul, Kemal Sunal, Şener Şen, İhsan Yüce ve Halit Akçatepe gibi neredeyse her biri efsane olmuş tüm oyuncular Eğilmez’in kamerasının önündedir. Fakat artık o da toplumun temeline inip "umutsuzluk" ve "kaybetmişlik" temalı filmler çekmek ister. En azından niyetli ve isteklidir. Hatta Canım Kardeşim’le alakalı kendisine sunulan eleştirilere ve çekincelere kulak asmaz. Ertem Eğilmez, filmle alakalı kendisine çekincelerini ileten Halit Akçatepe'ye şu yanıtı verir: "Film gösterime girdiğinde yalnız ben, sen ve Tarık olacağını bilsem bile salonda, yine de çekeceğim filmi."
Ertem Eğilmez, Sadık Şendil'den toplumcu ve gerçekçi bir senaryo ister. Ertem Eğilmez gelen senaryoyu okur, çok beğenir. Virgülüne dahi dokunmadan kamera önüne koyar filmi. İstediği gibi olan senaryoda Tarık Akan ve Halit Akçatepe, filmde kusursuz oynar.
Müzik
Filmin müziklerini Cahit Oben yapmıştır. Canım Kardeşim müziğiyle o sene Altın Koza Film Festivali'nde En İyi Film Müziği Ödülü dalında ödül alır.
Gişe
Arzu Film tarafından vizyona giren film beyaz perdede başarı sağlayamadı. Ancak Türk sinema tarihinin en iyi film listelerinde yer aldı.
Filmin Toplumsal Etkisi
Filmin çekildiği dönemde sanayileşmeye başlayan Türkiye'de bu doğrultuda bir yandan da kentleşme hız kazanmıştır. Ne yazık ki sanayileşmeden daha hızlı artan kentleşme ve refah oranının artmamasıyla beraber köylerden ve kırsal kesimlerden göç eden halk şehirlerde boş kalan iskansız arazilerde gecekondular inşa etmeye başlamıştır. Yetmişlerde halkın önemli bir kısmı gecekondularda ikamet etmektedir. Devletin 1950’lerden itibaren tırmanışa geçen kentleşme karşısında halkın barınma sorunlarına minör müdahaleler dışında kayıtsız kalması sonucu yönetim tarafından bir nevi dışlanan gecekondu sakinleri bu dönemlerde artmıştır.
PKK
PKK ( veya )  veya tam adı ile Partiya Karkerên Kurdistanê, Türkiye'nin doğu ve güneydoğusu, Irak'ın kuzeyi, Suriye'nin kuzeydoğusu ve İran'ın kuzeybatısını kapsayan bölgede öz yönetim kurmayı amaçlayan ve bu amaçla söz konusu topraklara sahip olabilmek için askerî hedeflere, köy korucularına ve sivillere karşı saldırılar düzenleyen yasa dışı ayrılıkçı silahlı örgüt. Abdullah Öcalan yakalandıktan sonra; KADEK (Kürtçe: Kongreya Azadî û Demokrasiya Kurdistanê, Türkçe: Kürdistan Özgürlük ve Demokrasi Kongresi) ve Kongra-Gel (Halk Kongresi) isimlerini de kullanmıştır. 1978 yılında, Lice'nin Fis köyünde Abdullah Öcalan ve kendisini destekleyen 21 kişi tarafından kurulan PKK'nın ideolojisi, 2005 yılına kadar Marksizm-Leninizm, ardından demokratik konfederalizm üzerine kurulu olmuştur.
PKK örgütünün gerçekleştirdiği ilk silahlı eylemler 1978 yılında radikal sol örgütlere karşı gerçekleşmiştir. Özellikle Maocu çizgide olan Türkiye İşçi Köylü Partisi'ne (TİKP) karşı Güneydoğu illerinde 1978-1980 yılları arasında çeşitli saldırılar düzenlemiş, önde gelen TİKP mensupları öldürülmüştür. 1979-1980 yılları arasında ise, PKK tarafından Siverek'te bulunan Bucak aşiretine ve yöredeki sivillere karşı silahlı eylemler gerçekleştirmiştir. 7 Eylül 1980'de asteğmen İlyas Bayraktutar çeşitli işkencelerle öldürüldü. Maddi olarak yeterli desteği aldığını ve yeterli kapasitede militanı olduğunu düşünen örgüt; 1984'te gerçekleştirdiği Eruh ve Şemdinli baskınları ile, o tarihten bu yana Türk güvenlik güçlerine ve sivillere karşı saldırılarını sürdürmektedir.
Bazı politikacı ve yazarlara göre, PKK gerek geçmiş dönemde gerekse günümüzde eylemleri için çeşitli Marksist-Leninist örgütler veya partiler ile iş birliği yapmıştır. Örgüt, 12 Mart 2016 tarihinde Halkların Birleşik Devrim Hareketi bileşenleri ile birleşerek Türkiye'de faaliyet yürüten bazı komünist ve Marksist-Leninist silahlı örgütlerle ortak bir cephe oluşturmuştur. Bununla birlikte PKK'nın Batılı ülkelerden maddi, manevi ve politik destek gördüğü; hatta örgüte silah ve teçhizat tedarik edildiği öne sürülmektedir. Türkiye'deki eylemlerinin finansmanının büyük bir kısmı Türkiye dışından sağlanmaktadır. Örgütün, kendine yeterli maddi desteği sağlayabilmek için uyuşturucu ticareti, eroin üretimi, insan ticareti, kara para aklama ve kaçakçılık gibi yasadışı suç faaliyetleri yürüttüğü iddia edilmektedir. 2010 yılında, Birleşmiş Milletler tarafından yayınlanan "Organize Suç Tehdidi Değerlendirmesi" raporunda, örgütün sadece eroin kaçakçılığından yılda 50 milyon dolar ile 100 milyon dolar arasında para kazandığı belirtilmektedir.
PKK; Avrupa Birliği ülkeleri, NATO, Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya, Japonya, Kanada, Kazakistan ve bölgedeki Türkiye, Suriye, Irak ve İran'ın da aralarında bulunduğu çeşitli ülke ve uluslararası kuruluşlar tarafından terör örgütü olarak tanınmaktadır. Rusya, Çin, Hindistan, İsviçre, Mısır, İsrail, Tunus, Suudi Arabistan, Ukrayna, Birleşik Arap Emirlikleri ise PKK'yı terör örgütü olarak kabul etmeyen ülkelerden bazılarıdır. Örgüt, Avustralya merkezli Ekonomi ve Barış Enstitüsü'nün (IEP) "2018 Küresel Terörizm Endeksi" raporunda "Avrupa'nın en kanlı terör örgütü" olarak listelendi. 2016 yılında 268 kişinin, 2017 yılında ise 71 kişinin ölümünden sorumlu oldu. 2020 itibarıyla Türkiye sınırları içerisinde 500 civarı, toplamda 60.000 civarı silahlı PKK mensubu olduğu düşünülmektedir.
İdeolojisi ve amacı
PKK'nın ideolojik yapısı Marksizm-Leninizm, Maoculuk, Apoculuk, Kürt milliyetçiliği ve demokratik konfederalizm'dir. Abdullah Öcalan, PKK'yı "Kürt proleter devrimci hareketi" ve "ulusal kurtuluş mücadelesi" olarak tanımlamıştır.
PKK ilk yıllarında Kürtlerin yoğun olarak yaşadığı jeokültürel bölge olan Kürdistan'da sosyalist bir Kürt devleti kurma amacı olduğu halde 90'lı yıllarda gerek SSCB'nin dağılması gerek ise Abdullah Öcalan'ın ideolojik değişimleri PKK'yı devlet kurmak fikrinden vazgeçirmiştir. PKK, Türkiye'nin doğu ve güneydoğusu, Irak'ın kuzeyi, Suriye'nin kuzeydoğusu ve İran'ın kuzeybatısını kapsayan bölgede öz yönetim kurmayı amaçlamaktadır. Mehmet Ali Birand ile yaptığı ve 16 Haziran 1988 tarihli Milliyet gazetesinde yayınlanan röportajında Öcalan "Amacımız Türkiye'den toprak koparmak değil, aşamalı şekilde bir gerçeğin kabul edilmesini sağlamaktır. Her şey size bağlıdır." ifadelerini kullanmıştı.
Faaliyet alanı büyük ölçüde Türkiye toprakları olmakla birlikte, Batı Avrupa'da, Suriye, Irak ve İran topraklarında da etkinlik göstermektedir.
Kürt isyanları
Osmanlı döneminden itibaren Anadolu'daki Kürtler, merkezi yönetime karşı çeşitli sebeplerle birçok isyanda bulunmuşlardır. 1830'da Mir Muhammed İsyanı, 1918-1921'de Koçgiri İsyanı, 1920'de Milli Aşireti Ayaklanması, 1925'te Şeyh Said İsyanı gibi birçok isyan gerçekleşmiştir. Şeyh Said İsyanı sonrası çıkarılan Şark Islahat Planı çerçevesinde Kürt illerinde olağanüstü hâl ilan edilmiş, halka açık yerlerde Türkçe dışında bir dil konuşulması yasaklanmış, Türkçe olmayan köy, ilçe ve il isimleri Türkçeleştirilmiştir. 1926-1930 yıllarında Ağrı ayaklanmaları ve 1937-38'de Dersim İsyanı gerçekleşmiştir. Özellikle Dersim İsyanı sertlikle bastırılmış, 13 bin 160 kişi ölmüş, 11 bin 818 kişi sürgün edilmiştir. Osmanlı ve Cumhuriyet dönemindeki bu isyan ve ayaklanmalar çoğunlukla aşiret bazlı olup ayrılıkçı veya bağımsızlıkçı bir kimlik içermemekteydi.
Doğu mitingleri
Türkiye İşçi Partisi 16 Eylül 1967'de Diyarbakır, 24 Eylül'de Silvan, 1 Ekim'de Siverek, 8 Ekim'de Batman, 15 Ekim'de Tunceli, 22 Ekim'de "Doğu Mitingleri" düzenlemiştir. 23 Mayıs 1971'de Devrimci Doğu Kültür Ocakları (DDKO) kurulmuştur.
Apocular dönemi (1974-1978)
Abdullah Öcalan'ın örgütsel geçmişi 1974'te Marksist bir yapı olan Ankara Demokratik Yüksek Öğrenim Derneği (ADYÖD) ile başlamaktadır. Solcu Türk ve Kürt öğrencilerden oluşan dernek, 1975 yılında kapatıldı.
27 Kasım 1978 tarihli kuruluş bildirgesine kadar olan dönem Apocular olarak adlandırılmaktadır. Apocular ismi özellikle Dikmen toplantısından sonra yaygın şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Öcalan'ın politik fikirlerinin geliştiği ve ülke içinde 1970'lerin ortasına kadar gelişen yapılarla bağlantılarını kurmuş ve tanıtmıştır. Bu dönemin sonlarında fikirlerini harekete koymak için Güneydoğu Anadolu'da var olan feodal yapıda yer bulması ve bu yapıyı kendi amaçları için şekillendirmesi ve kendi amaçlarının da bölgenin yapısı altında şekillenmesi fikrini benimsediler.
Apocuların çekirdek grubu 16 kişiden oluşmaktaydı. 1975'te grubun Dikmen'de yaptığı bir toplantıda üniversiteyi bırakarak Marksist-Leninist bir grup oluşturma ve bağımsız bir Kürt devleti için savaşma kararı alındı. Alınan kararlar arasında Türk milliyetçilerine saldırılar düzenleme, militan solcularla münazaralar ile Kürt milliyetçiliğini tanıtma ve gösteriler ile dikkat çekme yer alıyordu. Yıllar içinde bu on altı kişiden sadece Öcalan grupta kalmış, bazıları kendi kuruluşunda rol oynadıkları yapı tarafından öldürülmüştür.
Tunceli Raporu
1978 yılının 15-26 Haziran tarihlerinde Doğu'da denetlemeye çıkan bir mühendis albay, Tunceli'de denetim yaparken oradaki Harita Birliği personeli ve Ziraat Okulu öğretmenlerinden edindiği bilgilerden çok etkilendiğini ve bunları bildirmenin bir vatan borcu olduğunu ifade ederek gördüklerini ve duyduklarını bir rapor hâlinde Genelkurmay Başkanlığına sundu: — Türkçe bilindiği hâlde askerlere ve emniyet mensuplarına Türkçe cevap verilmiyor.
— Subay, astsubay ve emniyet mensuplarına "faşist köpekler" diyorlar.
— Tunceli Valisi'nin arkasından "Eco'nun (Ecevit) faşist köpeği" diye bağırılmış.
— On beş kadar okulda bayrak merasimi yapılmamakta, İstiklal Marşı söylenmemekte.
— Emniyet müdürü dövülmüş.
''— Resmî kişilere bakkallar, "Size satılacak bir şeyimiz yok." diyerek mal satmaktan imtina etmekte, bu yüzden harita personeli jandarma tavassutu ile alışveriş yapabilmekte.''
— 19 Mayıs gösterilerine 15 okuldan ancak 17 öğrenci çıkarılabilmiş, o da Ziraat Okulundan öğrenciler.
— Tunceli'deki gizli bir komitenin emri ile sosyal ve ekonomik faaliyetler derhâl durdurulabilmekte.
— Duvarlara sarı yıldızlı Kürt millî bayrağı yapıştırılmakta.
— Kürt millî marşı diye bir marş toplu olarak okunabilmekte.
— Toplu olarak komünist enternasyonal marşı okunmakta.
— Kürt istiklal mücadelesinin patlaması ile birlikte bütün Doğu ve Güneydoğu Anadolu'nun tümden mücadeleye katılacağı anlatılmakta.
Kuruluşu, şehir çatışmaları (1978-1980)
27 Kasım 1978'de Diyarbakır'ın Lice ilçesi Fis mahallesinde yapılan bir toplantıyla (1. Kongre) "Kuruluş Bildirgesi"ni düzenledi ve adını Kürdistan İşçi Partisi olarak değiştirdi. PKK, bu bildirgeyle hareket alanını genişlettiğini de ilan eder ve yeni bir safha olan şehir eylemleri metotlarını uygulamaya başlar. Marksist, Leninist temelli ayrılıkçı bir organizasyon olması sebebiyle sağ organizasyonlarla da çatışmaya girmiştir. Bu dönemde Başkan olarak Abdullah Öcalan, Başkan yardımcısı olarak Cemil Bayık, Yürütme kurulu başkanı olarak Şahin Dönmez, Asker sorumlusu olarak Mehmet Karasungur, İstihbarat sorumlusu olarak Mazlum Doğan, Yürütme kurulu üyesi olarak Mehmet Hayri Durmuş, Yürütme kurulu üyesi olarak Öcalan'ın eşi olan Kesire Yıldırım yer aldı.
Mayıs 1979'de birçok örgüt mensubunun devlet güçleri tarafından yakalanması üzerine Öcalan, Haziran 1979 tarihinde Türkiye'den Suriye'ye geçmiştir. Ardından Türkiye’de bulunan üst düzey örgüt mensuplarına “etkili bir eylemle PKK’nın kamuoyuna ilan edilmesi” talimatını vermiştir. Bunun üzerine bir grup PKK mensubu, 30 Temmuz 1979 tarihinde Hilvan-Kurt başı Köyünde bombalı ve silahlı saldırı gerçekleştirmiş ve PKK’nın kuruluş bildirisinin sonuç bölümü olay yerine bırakılmıştır.
Kuruluş bildirgesiyle bölgede varlığını geliştirme ve sosyal yapıya bürünme devresine girmiştir. 43.000 olayın yaşandığı dönemde, PKK Şehir Çatışmaları döneminde aktif bir yapıdadır. 12 Eylül 1980 büyük oranda şehir çatışmaları dönemini sona erdirse de organizasyonun eylem kabiliyetini ortadan kaldırmamıştır.
PKK'nın çatışmaları sadece karşıt görüşlerin çatışması olmakla kalmayıp 30 Temmuz 1979'da Cuma Tak önderliğindeki grup tarafından Urfa Milletvekili Mehmet Celal Bucak'a düzenlenen suikastla, devletle iş birliği içinde olmakla ve Kürtleri sömürmekle suçladığı aşiretlere de yönlendirmiştir.
1980 darbesi öncesi diğer komünist ve Marksist-Leninist gruplar gibi yapılanmış ve propagandasını silahlı eylemlerle duyurmuştur. 12 Eylül Darbesi ülke içinde yaşamın sekteye vurulmasını amaçlayan faaliyetlere karşı bu faaliyetleri yürüten bireylerin etkisiz kılınması amacı ile yürütülmüştür. Öcalan, ülkeyi terk etmiş ama onunla ülke dışına çıkmayan PKK militanları darbe grubunca yakalanıp hapsedilmişlerdir. Bu grup daha sonra cezaevi direniş hareketinin çekirdeğini oluşturacaktır. Diyarbakır Cezaevi'ndeki işkence ve kötü muamelelere tabii tutulan tutukluların büyük çoğunluğu PKK'ya katılmış ve onun ana omurgasını oluşturmuştur. 1984 yılında bu cezaevinden tahliyelerin başlamasıyla beraber PKK hızla güç kazanmaya başlamıştır.
Diyarbakır Raporu
Bu dönemde Diyarbakır'da dört lisede millî güvenlik bilgisi dersi öğretmenliği yapan subaylar, 1979'da Genelkurmay Başkanlığına bir rapor sundu: ''1. Öğrencilerin büyük bir çoğunluğu, öğretmenlerine olan saygınlıklarını yitirmişlerdir.''
2. Öğrenciler dersleri ile uğraşacaklarına siyasetle uğraşmakta ve kendilerinin ayrı bir millet olduklarını söylemekteler.
3. Bir kısım öğrenciler; millî güvenlik bilgisi derslerinin, egemen güçlerin devrimci güçleri uyutmak için konulduğu görüşündeler.
5. Öğrenciler, millî güvenlik bilgisi öğretmenlerinin şahsında bütün subaylara antipati duymakta ve onları Kürtçülüğe engelleyen bir güç olarak görmekteler.
''6. Öğretmen dershaneye girdiğinde hiçbir öğrenci ayağa kalkmıyor. İkaz edilmesine rağmen kalkmamakta direniliyor. Nasıl hareket edilmesi gerektiği kendilerine izah edildiğinde bir öğrenci, "Biz Pavlov'un köpekleri değiliz." diye cevap verebiliyor.''
7. Bazı okullarda öğretmene devamlı olarak aşağıdaki sorular sorulmakta:
''— Pasaportunuz var mı? Diyarbakır'a nasıl girdiniz?''
— Kürdistan Devleti hakkında bilgi verir misiniz?
— Kürtler, Osmanlı Devleti'nin kuruluşundan önce de vardı, ne dersiniz?
— Atatürk'ün kaç babası vardı, Atatürk bir önder midir?
Bölücülük Raporu
Jandarma Genel Komutanlığı Denetleme Başkanı'nın başkanlığında oluşturulan ve görevlendirilen teftiş kurulunun 22 gün süren Doğu teftişi sonucunda hazırlanan rapor, 6 Nisan 1979 günü Başbakan Bülent Ecevit başkanlığında yapılan Sıkıyönetim Koordinasyon Toplantısı'nda okundu. Rapordan bazı ifadeler şöyleydi: Bugün Suruç'tan Uludere'ye, daha ötelere kadar, Güney hudut bölgelerimiz adım adım yoğun bir bölücülük humması içindedir.
''Oralarda artık Devriye Talimatı'ndaki klasik 2 kişilik devriyelerle göreve çıkmak hayal olmuştur. Bir köye 20 kişiden az müfreze ile girmek, arama yapmak, oradan bir kanun kaçağını çıkarmak artık cesaret isteyen bir iş hâline gelmiştir.''
''Dağlar, taşlar anlamları korkunç Kürtçe sloganlarla doludur. Şehirler, köy ve kasabalar için için kaynamaktadır. Arkadaşlarımız kendilerini bir müstemlekeci asker gibi hissettiklerini, bölge halkının, kendilerine bir işgal ordusunun subayı nazarı ile baktığını söylemektedirler.''
Hudut bölgelerimiz, sessiz ve derinden bir kaosa sürüklenmektedir.
''Ne yazık, o yörelerde Silahlı Kuvvetler dışında ayakta duran sağlıklı bir devlet organı daha kalmamıştır. Devlet müesseseleri, yaygın bir güvensizlik ve ürkeklik havası içinde otorite ve saygınlığını yitirmeye başlamıştır.''
''Biz Mardin'de iken Derik'te bir polis güpegündüz sokak ortasında kurşuna dizilerek öldürülmüştür. Davaya bakacak olan Derik Hâkimi istirahat almış, bir diğeri kendi kendini reddetmiş, Mazıdağı Hâkimi yetkisizlik kararı vermiş. Yüksek Hâkimler Kurulunca görevli kılınan Mardin Hâkimi ise sanık bir öğretmenle üç eğitim enstitüsü öğrencisini tutuklayacak yürekliliği gösterememiştir. İşin dramatik yanı, savcı, bu sanıkların sorguları yapılırken pencerelere kum torbaları yığılmak suretiyle can güvenliklerinin sağlanması talebinde bulunmuştur.''
Biz Mardin'de iken Öğretmen Okulu öğrencileri, derslerin Kürtçe verilmesini sağlamak için dersleri boykot etmişlerdir.
"Yaşasın Kürdistan'ın Kurtuluş Savaşı!"
"Yaşasın Kürdistan Devleti!"
"Silahlı Mücadelemiz Sürecektir!"
"Yaşasın Bağımsız Kürdistan!"
"Kürtlere Özgürlük, Sonuna Kadar Savaş!"
''Bölücülük tehlikesi, amansız bir ahtapot gibi gezdiğimiz hudut kesimlerini sarmış durumdadır. KAWA'lar, SİVANCI'lar, KOMAL, RIZGARI grupları, DDKD'ciler, KUK'çular, DAĞCI'lar, APOCU'lar, yeraltında ve yer üstünde faaliyette bulunan legal, illegal teşekküller kasabalardan köylere doğru korkunç bir doğurganlıkla yayılmakta ve çoğalmaktadırlar.''
23 Nisan 1979 tarihli Sıkıyönetim Koordinasyon Toplantısı
Doğu bölgesinde yaptığı geziden sonra 23 Nisan 1979 günü yapılan Sıkıyönetim Koordinasyon Toplantısı'nda konuşan Adalet Bakanı Mehmet Can, "Bingöl'de okullarda İstiklal Marşı'nın söylenmediğini, Atatürk'ün resminin sınıflardan alınıp çamura atıldığını, buna engel olmaya çalışan öğretmenin öldürüldüğünü" söyledi. Can; hâkim, savcı ve valilerin durumuna dair de şöyle dedi:"'Pertek Savcısı, evinin iki defa bombalandığını söyledi. Hâkimin evini de bombalamışlar. 'Yatak odasının ışığını yakıyor, kendim karanlıkta çatı katında yatıyorum. Ne olur beni buradan alın.' diye yalvardı. Tunceli Valisi de kendisinin alınması için yalvarıyor. Diyarbakır Valisi, Kars Valisi de, 'Ne olur beni buradan alın.' diyorlar.'"
1980-1984
Temmuz 1979'da Abdullah Öcalan Suriye'ye geçti. 12 Eylül 1980 askeri darbesinin öncesinde sayıca az PKK militanı Suriye'ye eğitim almak için geçerken, darbenin ardından büyük sayılarda geçiş başladı. 1980-1982 arasında 300 kadar PKK'lı Suriye kontrolü altında olan Lübnan'ın Bekaa Vadisi'ne yerleşmiş ve burada Filistinlilerden eğitim, Suriye'den çoğunlukla örtülü şekilde destek almıştır. 15-26 Temmuz 1981'de PKK ilk konferansını Helvi kampında yaptı. Bu toplantıya 80 kişi katıldı. Kongrede Avrupa'da yapılanmanın güçlendirilmesi ve Türkiye içinde saldırılar için planlar yapılması kararlaştırıldı. Ertesi yıl Dev-Yol ve diğer aşırı sol gruplarla işbirliğine girildi.
1982'de İsrail'in Lübnan'ı işgalinin ardından PKK bölgede kalmaya devam etmiş, Bekaa'daki kamp PKK'nın ideolojik eğitim merkezi olmuştur. 1982'de Öcalan, Mesud Barzani ile Kuzey Irak'ta kamp inşa etme ve Barzani kontrolündeki sınır bölgesinden Türkiye geçme üzerine bir anlaşmaya vardı. 1983 sonunda Suriye ile anlaşamayan Dev-Yol, militanlarını kamplardan çekmeye başladı. Cem Ersever; PKK'nın bu süreçte Bulgar ve Suriye istihbarat birimlerinden yoğun olarak yardım aldığını ileri sürmektedir.
1984-1993
Bununla birlikte Öcalan 'Uzun süreli halk savaşı' ilan etti. 'Uzun süreli halk savaşı' 1:'stratejik savunma', 2:'stratejik dengeleme' ve 3:'stratejik saldırı' başta olmak üzere üç aşamadan ibaretti. Bunun ilk aşamasının yöntemini 'Silahlı Propaganda' olarak nitelendirerek Kürdistan Kurtuluş Güçleri (Kürtçe: Hêzên Rizgarîya Kurdistanê, HRK) kuruldu ve üç birlik oluşturdu: 'Agit' kod adılı Mahsun Korkmaz komutasındaki '14 Temmuz Silahlı Propaganda Birliği' Eruh-Şırnak-Pervari bölgesine, Abdullah Ekinci komutasındaki '21 Mart Silahlı Propaganda Birliği' Hakkâri-Çukurca-Şemdinli ve Ali Ömürcan komutasındaki '18 Mayıs Silahlı Propaganda Birliği' ise Van-Çatak bölgelerine saldıracaktı. Ancak Ali Ömürcan'ın birliği hücuma geçemedi. 15 Ağustos 1984 akşam 21.30'da Eruh ve Şemdinli'de PKK ilk büyük ölçekli silahlı eylemini gerçekleştirdi.
25 Ekim 1986'da Lübnan'da yapılan 3.kongresinde HRK lağvedilerek yerine Kürdistan Halk Kurtuluş Ordusu (Kürtçe: Artêşa Rizgarîya Gelê Kurdistan, ARGK) kuruldu. 1991-1992 yılında örgütün artan eylemleri 1993'te doruk noktasına ulaştı. 24 Mayıs 1993'te Bingöl-Elazığ karayolunu kesen PKK militanları, eğitimlerini tamamlayarak görev yerlerine sevk edilen silahsız 33 eri otobüslerden indirerek kurşuna dizdi. PKK'lılar, 13 er, bir polis ve 8 vatandaşı da kaçırdılar. Olayın ardından düzenlenen operasyonda, 10 PKK'lı öldürüldü ve kaçırılanlar kurtarıldı.
1993-1998
Bu dönem örgütün hayatta ve ülkeler arası yapıda kalabilmek için ideolojisini büyük ölçüde yeniden gözden geçirdiği dönemdir. Komünizm (Marksist-Leninist) yerine sosyalizm benimsenmekte ve kadın erkek eşitliğini savunduğunu göstermek üzere de kadınlar da erkek davranışlarını öne çıkarmaya ve cinsel öğeleri göz ardı etme politikası uygulanmaktadır. Parti içinde dine karşı tolerans gösterilmesi bu yapının uzantısıdır.
Bu değişimlerle PKK, Kürt devleti söyleminden vazgeçmiş ve Türkiye Cumhuriyeti devleti altında otonom bir yapı amaçladığını söylemeye başlamıştır.
Örgüt bu dönemde sivillere yönelik saldırılarını yoğunlaştırmıştır. Hem İnsan Hakları İzleme Örgütü hem de Uluslararası Af Örgütü; PKK'nın “devlet yanlısı” olduğunu iddia ettiği sivillere ve köylere karşı çok sayıda planlı sivil katliam gerçekleştirdiğini ve bunun örgütün resmi politikası olduğunu; 1992-1995 yılları arasında yapılan bu tür katliamlarda 39'u kadın, 76'sı çocuk olmak üzere 360 ​​kişinin hayatını kaybettiğini açıklamıştır.
1996'da Türkiye Cumhuriyeti'nin savunma harcamalarına ayırdığı miktar bütün harcamalarının %4,2'sine kadar yükselmiştir.
Başbağlar Katliamı (1993)
5 Temmuz 1993 tarihinde 100'e yakın PKK mensubu, Kemaliye'nin Başbağlar Köyü'nde sivilleri kurşuna dizip evleri ateşe verdi. 31 kişi öldü, 3 kişi yaralandı. Katliamı PKK üstlendi ve Öcalan Davası'nda PKK'nın eylemlerine örnek olarak gösterildi. PKK lideri Abdullah Öcalan olaydan habersiz olduğunu ve olayın sorumlusunun Dr. Baran kod adlı bir PKK sorumlusu olduğunu ifade ederek, katliamı PKK'nın düzenlediğini kabul etmiştir.
İntihar saldırıları (1996-1999)
PKK 1990'ların ikinci yarısından itibaren birçok intihar saldırısı düzenlemiştir. 30 Haziran 1996'da "Zilan" kod adlı PKK'lı kadın militan Zeynep Kınacı, Tunceli'de vücuduna sardığı bombaları İstiklal Marşı'nın okunduğu sırada tören alanında patlattığı olay, Türkiye'de düzenlenen ilk intihar saldırısı oldu. Olayda ikisi astsubay, toplam 6 asker öldü. 25 Ekim 1996'da ikinci bir canlı bomba olayı daha gerçekleşti. Adana'da Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü bahçesindeki polislerin arasına dalan PKK'lı Leyla Kaplan üzerindeki bombayı patlattı. Olayda 3 polis öldü. 29 Ekim 1996'da, Sivas'ta Cumhuriyet Bayramı'nın kutlandığı sırada Güler Otaş üzerindeki bombayı patlattı. Saldırıda üçü polis, biri sivil 4 kişi öldü. Sivas polisi hamile kadın giysili bir intihar bombacısı ihbarı almıştı. Alanda şüphelendikleri siyah çarşaflı genç kadını, bir kadın polis tarafından aranması için polis aracına götürürlerken bomba patladı.
Öcalan'ın yakalanmasının ardından intihar saldırıları artış gösterdi. Abdullah Öcalan'ın kardeşi Osman Öcalan, Alman Der Stern dergisine verdiği bir röportajda "(eğer ağabeyine zarar gelirse) Kürtler kendilerini patlayıcı kemerlerle saracak ve Türk askeriyle beraber havaya uçacaklar" sözlerini kullandı. Örgüt, intihar eylemleriyle Öcalan'ın idam edilmesini engellemeyi ve Türk hükûmetinin sert bir tepki göstererek sivilleri etkileyecek terör karşıtı operasyonlar yapmasını, bu sayede azalan popülaritesini yeniden kazanmayı hedefliyordu. 17 Kasım 1998'de Yüksekova, 1 Aralık'ta Lice, 24 Aralık'ta Van,  4 Mart 1999'da İstanbul, 20 Mart'ta Başkale, 27 Mart'ta Taksim Meydanı, 5 Nisan'da Bingöl,  8 Nisan'da Yüksekova,  5 Temmuz'da Seyhan saldırıları gerçekleşti. Ayrıca birçok saldırı da emniyet birimleri tarafından engellendi. PKK'nın bu stratejisi örgüte marjinal bir fayda sağladı.
PKK 2006 ve sonrasında birçok intihar saldırısı daha düzenleyecekti.
Şemdin Sakık'ın yakalanması
13 Nisan 1998'de PKK'nın eski ikinci adamı olup örgütten iltica ederek Mesut Barzani'nin yanına sığınmış Şemdin Sakık (Kod adı: Parmaksız Zeki) ve kardeşi Arif Sakık, Özel Harekât birimleri tarafından ele geçirilerek Türkiye'ye getirilmişlerdir.
Öcalan'ın Suriye'den çıkışı
16 Eylül'de Türk Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Atilla Ateş Hatay'ın Reyhanlı ilçesinde Suriye'ye hitaben şöyle konuşmuştur:
"'Bazı komşularımız bizim iyi niyetimizi, gösterdiğimiz yakınlığı yanlış değerlendirmişlerdir. Uzun zamandan beri Apo denilen eşkıyayı kendi ülkelerinde barındırıp, onu destekleyerek Türkiye'yi terör belasına bulaştırmışlardır. Şunu açıkça söylemek istiyorum: Türk milleti artık bu konuda göstereceği iyi niyetin sonuna gelmiştir. Sabrımız tükenmek üzeredir. Sabrımızı taşırmasınlar.'"
1 Ekim'de TBMM'nin açış konuşmasında Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel:
"'Tüm uyarılarımıza ve barışçı açılımlarımıza rağmen hasmane tutumdan vazgeçmeyen Suriye'ye karşı mukabelede bulunma hakkımızı saklı tuttuğumuzu, sabrımızın taşmak üzere olduğunu bir kere daha tüm dünyaya ilan ediyorum.'"
Mısır Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek, 6 Ekim'de Türkiye'yi ziyaret ederek arabuluculuk girişiminde bulunmuş ve Türkiye bunu kabul etmiştir.
Mısır Dışişleri Bakan Amr Musa 12 Ekim'de Ankara'ya gelerek Süleyman Demirel'e Suriye Devlet Başkanı Hafız Esad'ın mesajını iletmiştir. 19 Ekim'de Adana'da yapılan Türkiye-Suriye görüşmesinin sonucu "Öcalan şu andan itibaren Suriye'de değildir ve kesinlikle Suriye'ye girmesine izin verilmeyecektir" hükmünü de içeren mutabakat metni imzalanmış ve 20 Ekim'de açıklanmıştır.
Şizoaffektif bozukluk
Şizoaffektif bozukluk hem şizofreni hem de affektif bozukluk belirtileri gösterir.
PKK
Nairobi operasyonu
Lazarus Mavros adına düzenlenmiş Kıbrıs Cumhuriyeti sahte pasaportunu taşıyan Abdullah Öcalan, 2 Şubat 1999'da saat 11.33'te Yunan Ulusal İstihbarat Teşkilatı (EYP) mensubu Savvas Kalenteridis ile birlikte Kenya'nın başkenti Nairobi'ye gelmiş ve Yunanistan Büyükelçiliğine ait binaya yerleşmiştir. Dönemim EYP başkanı ve üst düzey Yunan devlet yetkilileri Kalenteridis'ten Öcalan'ı derhal büyükelçilikten çıkarması istemesine rağmen, Kalenteridis kendine verilen talimatlara uymamış ve Öcalan'ı büyükelçilikte tutmaya devam etmiştir.
Şizoaffektif bozukluk
Şizofreni, duygudurum bozukluklarındaki tüm belirtiler izlenir. Bu belirtiler aynı anda izlenebileceği gibi değişik zamanlarda da çıkabilir. İzlenen psikotik belirtiler duyguduruma uygun olabileceği gibi uygun olmayabilir. Epizodik bir seyri vardır. Bu hastalarda intihar insidansı çok yüksektir.
PKK
Nairobi operasyonu
Öcalan'ın büyükelçilikte kaldığını öğrenen Kenya hükûmeti 15 Şubat'ta Öcalan'ın derhal sınır dışı edilmesini talep etmiş ve Öcalan da Hollanda'ya gitmek koşuluyla binayı terk etmeyi kabul etmiştir. Kenyalı yetkililerin gözetiminde büyükelçilikten ayrılan Öcalan, Nairobi Havalimanı'na götürülmüştür; Kalenteridis de gelmek istemiş fakat buna Kenyalılar izin vermemiştir. Öcalan'ın Kenya'da olduğu bilgisine sahip olan Türk güvenlik güçleri bir operasyon hazırlamıştır. Cavit Çağlar'a ait TC-CAG kuyruk numaralı Falcon 900 B tipi uçağı ile, Özel Kuvvetler Komutanı Tümgeneral Engin Alan'ın komuta ettiği operasyon timi Kenya'ya gönderilmiştir. Havalimanına varan Öcalan; bu özel kuvvetler timi tarafından derdest edilerek yakalanmış ve Türkiye'ye getirilmiştir. Öcalan 16 Şubat 1999'da saat sabah 3.00'da Türkiye'ye getirilmiş ve dönemin Başbakanı Bülent Ecevit yaptığı açıklamada "Dünyanın neresinde olursa olsun devletimizin onu ele geçireceğini söylemiştik. Bu devlet sözünü yerine getirdi, şehit analarına verilen sözü yerine getirdi." ifadelerini kullanmıştır.
Öcalan'ın yakalanmasında Mossad'la iş birliği yapıldığına dair söylentiler ortaya atılmış fakat bunlar Mossad tarafından yalanlanmıştır. Benzer şekilde Kenyalı yetkililerin de Türk yetkilerlerle irtibat halinde olduğu iddia edilmiş fakat bunlar da Kenyalı makamlar tarafından reddedilmiş, Kenya'nın hiçbir şekilde bu operasyonda yer almadığı Kenya hükûmeti tarafından belirtilmiştir.
Öcalan'ın Yargılanması (1999)
Abdullah Öcalan 29 Haziran 1999 tarihinde Türk Ceza Kanunu'nun muhtelif maddelerinde geçen ve 125. maddesinde müeyyidesi tespit edilen "devletin birliğini bozmaya veya devletin hakimiyeti altında bulunan topraklarda bir kısmının devlet iradesinden ayırmaya kalkışmak" suçundan yargılandı. Yargılanmasına 31 Mayıs 1999'da İmralı Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde başlanan davada Öcalan, PKK örgütünü kendisinin kurduğunu, örgütü sevk ve idare ettiğini, yakalandığı ana kadar örgütün kendisinin liderliği ve komutası altında faaliyetlerini sürdürdüğünü itiraf etti.
İlk ifadesinde, yakalandıktan sonra kötü muameleye maruz kalmadığını söyledi ve PKK'nın ölümüne neden olduğu insanlardan özür diledi. Daha sonra ifadesinde PKK'nın 140 ayrı ülkeden destek gördüğünü ve eğer idam edilirse pek çok kan döküleceğini, canı bağışlanırsa çatışmaları bitirmeye çalışacağını söyledi.
Bu davada Öcalan, Türk vatandaşı olduğunu, Türkiye Cumhuriyeti Devletini ve onun ceza kanununu tanıdığını ve savunmasının hukuki değil siyasi olacağını belirtmiştir.
PKK'nın feshi (1999-2002)
Öcalan, 1 Ağustos 1999'da ateşkesin sürdürülmesini ve silahlı güçlerin Türkiye sınırlarının dışına çekilerek, sembolik barış gruplarının iyi niyetin bir göstergesi olarak Türkiye'ye gelmelerini ister. Ardından, örgüt tarafından PKK'nın silahlı güçleri sınırların dışına çekilerek, biri dağdan biri de Avrupa'dan olmak üzere iki barış grubu gönderilir.
PKK, 2002'de kendisini feshetti ve yerine Kürdistan Demokratik ve Özgürlük Kongresi (KADEK) kuruldu. KADEK, Avrupa Birliğinin terör örgütleri listesinde yer almaktadır.
Çözüm süreci (2009-2015)
Çözüm süreci, 2009 yılında Oslo görüşmeleri ile başlamış ve Öcalan tarafından yazılan, 2013 yılında Diyarbakır'da yapılan Sırrı Süreyya Önder tarafından okunan deklarasyonla halka açıklanmıştır.
Örgüt yetkilileri Mart 2015'te silahlı mücadeleden vazgeçip, siyasi mücadeleye devam edeceklerini belirtmiştir. Fakat 20 Temmuz 2015'te Irak ve Şam İslam Devleti tarafından gerçekleştirilen Suruç saldırısı akabinde 22 Temmuz 2015'te iki polisin PKK tarafından öldürülmesi ile 2009 yılından beri sürmekte olan çatışmasızlık hali ve çözüm süreci askıya alınmıştır.
Hendek çatışmaları (2015-2016)
Ağustos 2015'ten bu yana Şırnak'ın Silopi ve Cizre ilçelerinde özyönetim talebi ve birçok noktada hendek kazılması ve belediye başkanlarının tutuklanmasının ardından ildeki birçok mahallede sokağa çıkma yasakları ilan edilmiş ve pek çok mahallede sokak çatışmaları çıkmıştır. Meydana gelen bu olaylarda birçok güvenlik görevlisi ve sivil ölmüştür. Çok sayıda okul, hastane, cami, kütüphane gibi devlet kuruluşları PKK tarafından saldırıya uğramıştır.
2020 Türkiye yangınları
Hatay'da çıkan yangını PKK'nın bir kolu olan "Ateşin Çocukları İnisiyatifi" üstlendi. Aynı gün Kahramanmaraş ve Osmaniye'de de yangınlar çıktı.
Gara Katliamı (2021)
13 Şubat 2021 günü Kuzey Irak'taki Gara bölgesinde Türk Silahlı Kuvvetlerinin, Pençe-Kartal 2 Operasyonu'na başlaması üzerine PKK Gara bölgesinde mağarada tutulan on üç silahsız sivili öldürdü.
2021 Türkiye yangınları
Adana, Antalya, Aydın, Balıkesir, Bilecik, Bingöl, Bitlis, Bursa, Çanakkale, Çorum, Diyarbakır, Edirne, Hatay, Isparta, İstanbul, İzmir, Karaman, Kastamonu, Kayseri, Kahramanmaraş, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, Kütahya, Manisa, Mersin, Muğla, Osmaniye, Sakarya ve Şanlıurfa'da çıkan yangınların PKK tarafından yakıldığı iddia edilmektedir.
PKK kongreleri
PKK, Abdullah Öcalan ve 21 kurucu üyenin katılımı ile 27 Kasım 1978 'de Diyarbakır'ın Lice İlçesi Fis (Ziyaret) Köyü'nde "kuruluş kongresini" gerçekleştirerek kurulmuştur. Toplantıya katılanlar, çeşitli bölgelerin ve illerin delegeleri olarak katılım gerçekleştirmiştir. Bu ilk toplantı PKK tarafından "1. Kongre" olarak da kabul edilir. Kongrede Öcalan tarafından hazırlanan "Tüzük ve Parti Programı" aynen kabul edilmiştir. Kabul edilen programda PKK'nın amaçlarından birinin de Türkiye'deki toprakların bir kısmını ele geçirme hedefi ortaya konulmuştur. Kongrede ayrıca "devletin güvenlik güçleri ve istihbarat kaynakları, Türk milliyetçi örgütleri ve bunların önde gelen liderleri, Doğu ve Güneydoğu Bölgeleri’ndeki nüfuzlu ve popüler kişiler, güneydoğulu milletvekilleri, belediye başkanları, aşiretlerin ileri gelenleri ile sosyal şoven tüm sol örgütlerin" PKK'nın hedefleri arasında olduğu belirtilmiştir. Kongre sonrası Öcalan, partinin genel sekreteri seçilmiştir.