cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yarı iletken
Enerji Boşlukları ve İletkenlik
Yarı iletkenler metal ve yalıtkan arasında yer alan benzersiz iletkenlik özellikleri ile tanımlanırlar. Bu maddeler arasındaki farklar elektronların yörüngedeki kuantum halleriyle anlaşılabilir. Bu kuantum halleri maddenin elektron kuşağı yapısıyla bağlantılıdır. Elektrik iletkenliği ortaklaşa kullanılmış elektronların (madde boyunca var olan) sayısı ile artar. Fakat elektronların hareket edebilmesi için ilgili yörüngeler, sadece belli bir zaman boyunca bir elektron bulunduracak şekilde yarı dolu olmalıdır. Eğer yörünge sürekli olarak bir elektron ile doluysa, başka bir ifadeyle inertse, diğer elektronların bu alanı kullanarak ilerlemeleri engellenmiş olur. Bir kuantum bölgesi ancak ve ancak enerjisi Fermi seviyesinde ise kısmi dolu olabileceği için bu kuantum bölgelerinin enerji seviyeleri kritiktir. (Bkz: Fermi-Dirac İstatistiği) Bir maddenin iyi bir iletken olması fazla sayıda kısmi dolu ve ortaklaşa kullanılmış orbitaller içermesinden ileri gelir. Metaller fazla sayıda enerjisi Fermi seviyesine yakın olan kısmi dolu yörüngelere sahip oldukları için elektriği iyi iletirler. Tersine, yalıtkanlar az sayıda kısmi dolu yörüngeye sahiptirler ve yalıtkanların Fermi seviyeleri elektron kuşaklarının enerji seviyeleri arasında yer almaktadır. Önemli olarak, bir yalıtkan ısıtılarak bir iletken haline getirilebilir. Çünkü ısıtma bazı elektronların enerji boşluğunu aşmaları için gereken enerjiyi sağlayabilir. Bunu değerlik kuşağının altındaki kısmi dolu yörüngeleri değerlik kuşağına, üstündekileri de iletken kuşağa taşıyarak yapar. Yapısal bir yarı iletken, oda sıcaklığında, bir yalıtkana göre daha küçük bir enerji boşluğu taşır ve bu de önemli sayıda elektronun boşluğu aşabilecek şekilde uyarılmasına olanak tanır. Fakat arı bir yarı iletken ne iyi bir iletken ne de iyi bir yalıtkan olduğu için kullanışsızdır. Ancak yarı iletkenlerin (ve bazı yarı yalıtkan olarak da bilinen bazı yalıtkanların) önemli özelliklerinden biri iletkenliklerinin “doping” (saf olmayan katkılar ilave edilmesi) veya “gating”(elektrik alan uygulanması) ile kontrol edilebilmesidir. Doping ve gating ya değerlik kuşağını ya da iletim kuşağını Fermi seviyesine yaklaştırarak kısmi dolu state lerin önemli bir oranda artmasını sağlar. Enerji boşlukları nispeten daha geniş olan yarı iletkenler, yarı yalıtkanlar olarak da anılırlar. Katkısız olduklarında yalıtkanlara yakın bir iletkenliğe sahipken doping ile yarı iletken haline getirilebilirler. Yarı yalıtkanların mikro elektronikte HEMT substratı gibi uygun kullanım alanları vardır. Galyum arsenit yaygın bir yarı yalıtkan örneğidir. Titanyum dioksit gibi bazı maddeler geniş enerji boşluklu yarı iletken olarak sınıflandırılmalarına karşın bazı alanlarda yalıtkan olarak da kullanılabilirler.
Yük Taşıyıcıları (elektronlar ve oyuklar)
State in iletken kuşağın alt enerji bölgelerinde kısmi dolu oluşu bu kuşağa yeni bir elektron eklenerek anlaşılabilir. Elektronlar; termal rekombinasyondan dolayı hareketsiz durmazlar ve bir süre boyunca da belirsiz olarak gezinebilirler. Elektronların gerçekteki yoğunluğu da genellikle oldukça seyrektir. Bu sebeple iletim bandında yer alan elektronları tıpkı Pauli Dışarlama İlkesinden etkilenmeyen bir soy gaz elektronu gibi düşünmek mümkündür. Birçok yarı iletkenlerin iletim bandında parabolik saçılma etkileşimleri yer aldığından bu bölgedeki elektronlar baskın olarak elektrik ve manyetik kuvvetin etkisindedirler. Bundan ötürü farklı etkin kütleleri olmasına rağmen sanki vakumdaymış gibi davranırlar. Elektronların ideal bir gaz gibi davranması, iletimi Drude modelinde olduğu gibi çok basit terimlerle veya elektron hareketi konsepti ile açıklanmasının mümkün olduğunu düşündürebilir. Değerlik kuşağının üst enerji düzeyindeki kısmi dolu bölgeler oyuk kavramının açıklanmasına yardımcı olur. Değerlik bandındaki elektronlar sürekli hareketli olmalarına rağmen tam dolu bir değerlik bandı akımı iletmeyeceğinden dolayı inert olacaktır. Değerlik bandından bir elektron çıkarılırsa elektronun koparıldığı yörünge yükünü kaybedecektir. Elektrik akımının amacına göre; bir elektronu eksilmiş değerlik bandı, sanki artı yüklü tamamen boş bir yörüngeymiş gibi algılanacaktır. Değerlik bandın tepesinde yer alan elektronların negatif etkin kütlelerini de düşündüğümüzde; artı yüklü parçacığın elektrik ve manyetik alanlara normalde vakum altındaki tepkilerinin aynını vereceği bir modele ulaşacağız. Bu parçacık bir oyuk olarak adlandırılır ve değerlik bandındaki oyuklar bilinen temel terimlerle de anlaşılabilir.
Taşıyıcı Oluşumu ve Rekombinasyonu
İyonlaştırıcı bir radyasyon yarı iletkene etki ettiğinde, bir elektronun uyarılıp kendi enerji seviyesini aşmasına ve bir oyuk oluşturmasına sebep olabilir. Bu işlem elektron-oyuk çifti oluşumu olarak bilinir. Elektron-oyuk çiftleri sabit olarak ısı enerjisinden üretildiği gibi herhangi bir dış enerji kaynağının yokluğunda da oluşabilir. Elektron-oyuk çiftleri aynı zamanda rekombine olmaya da yatkındırlar. Enerjinin korunumu gereği, bir elektron enerji aralığından daha büyük bir enerji kaybederse rekombinasyonu ısı (fonon halinde) veya radyasyon (foton halinde) yayılması takip eder. Bazı durumlarda, elektron-oyuk çiftlerinin oluşum ve rekombinasyonu dengelidir. Kararlı durumdaki elektron-oyuk çiftlerinin sayısı kuantum istatistik mekaniği tarafından belirlenir. Oluşum ve rekombinasyonun kesin kuantum mekaniği mekanizması enerjinin ve momentumun korunumuyla belirlenir. Elektronların ve oyukların karşılaşma olasılığı çarpımlarıyla orantılı olduğundan, bu olasılık verilen bir sıcaklıktaki kararlı durumda sabittir. (herhangi bir elektrik alan olmadığını varsayarsak. Çünkü elektrik alan artı ve eksi yüklere etki edeceğinden dolayı karşılaşma olasılığına da etki edebilir.) Sıcaklık arttıkça çift oluşturmak için yeterli enerjiye ulaşma olasılığı da arttığından çarpım sıcaklığın (–EG/kT) gibi bir üstel fonksiyonu olacaktır. Burada k Boltzmann sabitini, T mutlak sıcaklığı ve EG bant genişliğini sembolize etmektedir. Karşılaşma olasılığı; taşıyıcı tuzakları (safsızlık) veya çift oluşana kadar elektronu hapseden çizgisel kristal kusurlar tarafından artırılır. Bunlar gibi tuzaklar bazen kararlı hale geçmek için geçen süreyi azaltmak adına kasti olarak da eklenir.
Doping
Yarı iletkenlerin iletkenlikleri kristal kafes yapılarına arı olmayan maddeler eklenerek kolaylıkla değiştirilebilir. Yarı iletkene kontrollü olarak arı olmayan madde ilave edilmesi işlemi doping olarak adlandırılır. Saf yarı iletkene eklenecek safsızlık miktarı (dopant) maddenin iletkenliği ile değişir. Katkılı yarı iletkenler “extrinsic” olarak da adlandırılır. Saf bir yarı iletkene saf olmayan maddeler eklenerek malzemenin iletkenliği binlerce veya milyonlarca kat değiştirilebilir. 1 cm³’lük bir metal veya yarı iletken örneği 1022’nin katları seviyesinde atom içerir. Metallerde her atom iletkenlik için en az bir elektron verdiğinden dolayı 1 cm³ metal 1022’nin katlarında serbest elektron içerir. 20 C sıcaklıktaki germanyum ise 4.2 x 1022 atom içerirken 2.5 x 1013 serbest elektrona ve 2.5 x 1013 oyuğa sahiptir. %0.001 arsenik ilavesi germanyuma 1017 serbest elektron kazandırır ve bu da aynı hacimdeki germanyumun elektrik iletkenliğini 10000 katına çıkarır. Katkı maddesi olarak seçilecek maddeler hem kendi özelliklerine hem de eklenecekleri yarı iletkenin özelliklerine bakılarak belirlenir. Genelde katkılar yaptıkları etkiye göre elektron verici veya alıcı olarak sınıflandırılır. Elektron vericiler ile katkılanmış yarı iletkenler n-tipi olarak adlandırılırken alıcılar ile katkılandırılmış yarı iletkenler p-tipi olarak bilinir. n ve p tipleri maddenin ana yük taşıyıcısının ne olduğunu belirtir. Zıt yüklü taşıyıcı da azınlık olarak isimlendirilir. Isı uyarımı dolayısıyla ortamda bulunmasına rağmen ana yük taşıyıcıya göre oldukça az sayıdadır. Örneğin, arı silikon komşularıyla kolaylıkla bağ kurabilen 4 değerlik elektronuna sahiptir. Silikonda en yaygın katkı maddeleri grup III ve grup V elementleridir. Bütün grup III elementleri 3 değerlik elektronu taşıdığından silikona elektron alıcı olarak eklenirler. Bir elektron alıcı; kristalde bir silikon atomunun yerini aldığında, kristal boyunca hareket edebilen ve yük taşıyıcı gibi davranabilen bir oyuk oluşturur. Grup V elementleri 5 değerlik elektronu taşırlar ve elektron verici olarak kullanılırlar. Kristalde bir silikon atomunun yerine bir grup V atomu yerleştirildiğinde bu atom silikona bir serbest elektron vermiş olur. Sonuç olarak, bor ilave edilmiş silikon p-tipi yarı iletken olurken fosfor ilave edilmiş silikon n-tipi yarı iletken olur. Üretim sırasında, istenilen katkı maddesi gaz halde iken yarı iletkenle temas ettirilerek difüze edilebilir. Katkıyı yüksek isabetli bir biçimde yapmak için de iyon yerleştirme tekniği uygulanabilir.
Tarihi
Yarı iletkenler ile ilgili ilk çalışmalar maddelerin elektriksel özellikleri ile ilgili deneyler ile başlar. Yarı iletkenlerin akımı doğrultabilme, negatif sıcaklık-direnç değişim katsayısı ve ışığa duyarlılık gibi özellikleri 19. Yüzyılın başlarında keşfedilmiştir. 1883’te Michael Faraday Gümüş Sülfitin direncinin ısıtıldığında direncinin düştüğünü rapor etmiştir. Bu diğer metalik maddelerin davranışının tam tersi bir durumdur. 1839’da A.E. Becquerel ışığa tutulduğunda bir katı ve sıvı elektrolit arasında voltaj oluştuğunu gözlemlemiştir (foto-elektrik olay). 1873’te Willioughby Smith selenyumdan üretilen dirençlerin üzerlerine ışık düşürüldüğünde dirençlerinin azaldığını keşfetmiştir. 1874’te Karl Ferdinand Braun metal sülfitlerin akım doğrultma ve iletkenlik özelliklerini gözlemlemiştir. Bunlar, M.A. Rosenschold tarafından daha önceden keşfedilmiş ve “Annalen der Physik un Chemie in 1835” kitabında da yazılmıştır. Arthur Schuster, kabloların yüzeyinde yer alan bakır oksit tabakasının doğrultma etkisi gösterdiğini ve bu etkinin kablolar temizlenince kaybolduğunu görmüştür. Adams ve Day 1876’da selenyumda foto elektrik etkiyi gözlemlemiştir.
Sarıdeniz
Sarı Deniz, Büyük Okyanus'a açılan Doğu Çin Denizi'nin Çin ve Kore yarımadasının içlerine sokulmuş bir uzantısıdır. Denizin adı, içine dökülen Sarı Nehir'in getirdiği alüvyonlarda bulunan sarı kum partiküllerinden gelmektedir.
Denizin en batıdaki uzantısı, çoğu zaman ayrı bir deniz olarak adlandırılır. Eskiden Pechihli Körfezi adı verilen bu yer bugün, Bohai Denizi olarak adlandırılır ve Sarı Nehir aslında buraya dökülür. Sarı Deniz ile Bohai Denizi'ni Liaotung Yarımadası birbirinden ayırır. Kore Körfezi'de Sarı Deniz'in bir uzantısı olarak kabul edilir. Tüm bu alanların toplamı 416 000 km² dir. Denizin en derin noktası 115 metre olarak ölçülmüştür.
Kapsam
Uluslararası Hidrografik Organizasyon Sarı Deniz'in ("Hwang Hai" olarak da adlandırdığı) sınırlarını şu şekilde tanımlar: Sarı Deniz, Jeollanamdo'daki Haenam Yarımadasının güney ucundan Jeju Adası'na kadar olan sınırla Japonya Denizi'nden ayrılır ve Jeju Adası'nın batı ucundan Yangtze Nehri ağzına kadar olan sınırda Doğu Çin Denizi'ne bölünür.
Fizyografi
Bohai hariç, Sarı Deniz kuzeyden güneye yaklaşık ve doğudan batıya yaklaşık  kadar uzanır; yaklaşık  alana ve yaklaşık  hacme sahiptir. Derinliği ortalama olarak yalnızca, maksimum 'dir. Deniz, son buzul çağından sonra (yaklaşık 10,000 yıl önce) deniz seviyeleri mevcut seviyelerine yükseldiğinde oluşan kıta sahanlığının sular altında kalmış bir bölümüdür. Derinlik kademeli olarak kuzeyden güneye doğru artar. Deniz tabanı ve kıyılara, nehirlerin Bohai Denizi (Liao Nehri, Sarı Nehir, Hai He) ve Kore Körfezi (Yalu Nehri) yoluyla getirdiği kum ve silt hakimdir. Bu birikintiler, kum fırtınaları ile birlikte, deniz adına atıfta bulunulan suyun sarımsı renginden sorumludur.
Kuzeydoğu Asya'nın bir köşesini kaplayan Kore'yi çevreleyen denizler, “ada ulusunu” doğudan, güneyden ve batıdan sınırlar. Kore bunları sırasıyla Doğu Denizi, Güney Denizi ve Batı Denizi (resmen Sarı Deniz olarak bilinir) olarak adlandırmıştır.
Denizdeki başlıca adalar arasında Anmado, Baengnyeongdo, Daebudo, Deokjeokdo, Gageodo, Ganghwado, Hauido, Heuksando, Hongdo, Jejudo, Jindo, Muuido, Sido, Silmido, Sindo, Wando, Yeongjongdo ve Yeonpyeongdo'yu kapsar (tümü Güney Kore'dedir).
Evarcha heteropogon
Evarcha heteropogon, Evarcha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Okçu, Giresun
Okçu, Giresun ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Giresun il merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Giresun'un güneybatısında olup, Melikli Köyü üzerinden numaralı İnişdibi-Giresun il yoluna 5,2 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
En dag
"En dag", 1989 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsveç'in temsilcisi Tommy Nilsson tarafından seslendirilen şarkıdır. İsveç, yarışmayı dördüncü sırada tamamlamıştır.
Gümüşpala, Bayraklı
Gümüşpala, İzmir'in Bayraklı ilçesine bağlı bir mahalledir. 2019 itibarıyla 15.394 kişilik nüfusa sahiptir.
Namık Tan
Namık Tan, (1956, Mardin) Türk diplomat ve siyasetçi. 2010-2014 yılları arasında Türkiye'nin Amerika Birleşik Devletleri büyükelçiliği görevini yürütü.
İlk yılları
Aslen Hataylı olan Namık Tan, 1956 yılında Mardin'de doğdu. Bürokrat olan babası Mehmet Rami Tan, Namık Kemal'e olan hayranlığı nedeniyle oğluna Namık ismini verdi. Tan, ilköğrenimine Hatay'da başlayıp, 4. sınıftan itibaren Ankara'da devam etti. Galatasaray Lisesi'ni kazanmasına rağmen, ailesinden ayrılmamak için Ankara'da kaldı ve TED Ankara Koleji'nden mezun oldu. Daha sonra Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girerek, 1978 yılında lisans eğitimini tamamladı. Üniversiteden sonra bir sene Ticaret Bakanlığı Anlaşmalar Genel Müdürlüğü’nde çalıştı. Ardından askere gitti ve uzun dönem askerlik görevini asteğmen olarak tamamladı.
Askerlik hizmeti devam ederken, Dışişleri Bakanlığı'nın açtığı sınavları kazanarak, 1982 Temmuz'unda bakanlığın Denizcilik Sorunları Dairesi’nde ilk görevine başladı. Sırasıyla Moskova ve Abu Dabi elçiliklerinde kâtip olarak çalıştı. 1989'da Personel Dairesi’'nde başkâtip olarak görev yapan Tan, 1990'da Cumhurbaşkanlığı’nda görevli bakanlık memuru olarak başkâtip ve özel kalem müdür yardımcılığı görevinde bulundu. 1991-1995 yılları arasında Washington Büyükelçiliği'nde önce başkâtiplik 1997-2001 yılları arasında ise müsteşar olarak görev yaptı. 1996-1997 yılları arasında Dışişleri Bakanları Emre Gönensay, Tansu Çiller ve İsmail Cem'in özel kalem müdürü oldu.
2001'de Dışişleri Bakanlığı'nın Amerika Genel Müdür Yardımcılığı’nda daire başkanı olan Namık Tan, 2002'de Enformasyon Dairesi Başkanlığı’nda daire başkanı olarak görev aldı. Abdullah Gül'ün Dışişleri bakanlığı döneminde ise bakanlık sözcülüğü ve elçi sıfatıyla Enformasyon Dairesi Başkanlığı görevlerinde bulundu.
Büyükelçilik görevleri
Namık Tan, Aralık 2006'da Feridun Sinirlioğlu'nun yerine Türkiye'nin Tel Aviv büyükelçiliği'ne atandı. 22 Ocak 2007'de güven mektubunu İsrail Cumhurbaşkanı Moşe Katsav'a sunarak, yeni görevine başladı. Büyükelçilik görevi sırasında İsrail ve Türkiye arasındaki diplomatik ilişkiler normal düzeyde seyrederken, Recep Tayyip Erdoğan'la Şimon Peres arasında 2009 yılının başında yaşanılan Davos Krizi ile darbe aldı. Tan, Temmuz 2009'da Dışişleri Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığı’na getirildi.
Namık Tan, Washington büyükelçisi Nabi Şensoy'un Aralık 2009'da istifa etmesinden sonra, bu göreve atandı. 25 Şubat 2010'da güven mektubunu Başkan Barack Obama'ya sunarak, yeni görevine başladı. Dört yıllık görevinin ardından 17 Mart 2014 tarihli kararname ile merkeze alındı. Merkeze alındıktan sonra emekli olan Tan, inşaat şirketi STFA Grubu'nun yönetim kurulu üyeliğine seçildi.
Özel hayatı
Askere gitmeden önce 25 yaşındayken Fügen Tan ile evlendi. Çiftin bir erkek, bir kız olmak üzere iki çocukları vardır.
1557 grip salgını
1557'de öncelikle Asya'da pandemik olarak gözlenen grip türüdür. Sonrasında Afrika, Avrupa ve sonunda Amerika'ya yayıldı. Bu grip son derece bulaşıcıydı ve yoğun, bazen ölümcül semptomlarla kendini gösteriyordu. Thomas Short, Lazare Rivière ve Charles Creighton gibi tıp tarihçileri, modern tıp tarafından grip olarak kabul edilmiş nezle benzeri ateşli durumları derlediler. 1557 ve 1559 arasında bu ateşli hastalık o döneme dek en büyük yoğunlukta popülasyonları etkiledi. 1557 gribi, hükûmetlerin muhtemelen ilk defa doktorları salgına müdahale için bürokratik örgütlenme dışında hareket etmeye davet ettiği bir salgın oldu. Aynı zamanda, influenzanın patolojik olarak düşüklerle ilişkilendirildiği ve ilk kez İngilizce terminolojinin kullanıldığı, küresel olarak yayılan bir pandemiydi. Grip, tekrarlanan dalgalar halinde geri döndüğü için daha yüksek ölüm oranlarına, neredeyse evrensel enfeksiyona ve ekonomik kargaşaya neden oldu.
Asya
''Disputat. de Garotillo kitabı yazarı, soyadı Fonseca olan Avrupalı bir tarihçiye göre,'' 1557 grip salgını ilk olarak Asya'da patlak verdi. Grip, Osmanlı İmparatorluğu ve Ortadoğu'dan yerleşik ticaret ve hac yolları boyunca batıya yayıldı. Eylül 1557'de Portekiz Goa'sında grip benzeri bir hastalık salgını kaydedildi.
Avrupa
1557 yazında, grip Osmanlı İmparatorluğu ve Kuzey Afrika'dan Avrupa'nın bazı bölgelerine ulaşmıştı. O dönemde Avrupa veba, tifüs, kızamık, ve çiçek hastalığı salgınlarına yeni maruz kalmıştı. Grip, yine ticaret ve hac yollarından yararlanarak Akdeniz'deki ticaret gemileriyle Avrupa'ya yayıldı. Ölüm oranları çocuklarda, önceden başka hastalıkları olanlarda, yaşlılarda, ve kanaması olanlarda en yüksekti. Salgınlar özellikle gıda kıtlığından muzdarip topluluklarda şiddetliydi. Ateş ve solunum yolu hastalıkları salgınları nihayetinde İngiltere'de yeni hastalık İskoçya'da yeni tanıdık ve Avrupa'nın geri kalanında tıp tarihçileri tarafından coqueluche veya basitçe nezle olarak anılmaya başlandı. Kitlesel salgınlarda tüm popülasyonları aynı anda etkilediği için, bazı çağdaş bilim adamları gribin yıldızlardan, nemli havanın getirdiği kirli buharlardan veya havanın kuruluğundan kaynaklandığını düşündüler. Nihayetinde 1557 gribi, Avrupa'da ölüm oranlarını artıran, toplumun en üst düzeylerini etkileyen ve sıklıkla diğer kıtalara yayılarak yaklaşık dört yıl boyunca dalgalanarak devam edeni bir salgındır.
Osmanlı İmparatorluğu ve Doğu Avrupa
Grip salgını ilk olarak 1557 yılında Avrupa'ya ulaştı. Kaynak olarak Osmanlı İmparatorluğu düşünüldü ve bu da Konstantinopolis kökenli ticaret ve nakliye rotalarına bağlandı. Buraya da Ortadoğu'dan enfekte seyyahlar tarafından getirildiği düşünüldü. O zamanlar, Osmanlı İmparatorluğu'nun toprakları Balkanların çoğunu içeriyordu. Bu, imparatorluğun her tarafına yayılan grip salgınının Atina, Sofya ve Saraybosna'ya yayılmasına yol açtı. İnfluenza, başkent Konstantinopolis'ten, yakın zamanda fethedilen Kuzey Afrika toprakları Trablus (1551) ve Habesh (1557)'ye doğru yayıldı. Buradan da muhtemelen 1510 salgını sırasında olduğu gibi, ticaret gemileri aracılığıyla Malta'ya geçti. Kara yoluyla da grip Avrupa'ya doğru Osmanlı İmparatorluğu'ndan Eflak üzerinden Polonya Krallığı'na ve Litvanya Büyük Dükalığı'na yayıldı.
Sicilya, İtalyan Devletleri ve Kutsal Roma İmparatorluğu
Grip, Sicilya Krallığı'nda Haziran'da Palermo'da görüldü. Buradan adanın her tarafına yayıldı. Grip nüfusun büyük bir bölümünü hasta ettiğinden kilise hizmetleri, Sicilya sosyal hayatı ve ekonomi kesintiye uğradı. Sicilya Senatosu, Giovanni Filippo Ingrassia adlı tanınmış bir Palermitan doktorundan, salgınla mücadeleye yardımcı olması için danışman sıfatıyla talepte bulundu ve o da kabul etti. Ingrassia, salgına müdahaleye sağlık ve hükûmet yetkilileri arasında bir işbirliği olarak yaklaştı. Bulaşıcı nezle salgınlarını izlemek için bir sistemin erken teşhis ve salgın kontrolüne yardımcı olacağını öneren bilinen ilk "sağlık uzmanı"ydı.
Fransa Krallığı
Fransız doktor ve tıbbi tarihçi Lazare Rivière grip salgınını belgelenmiş ve tanımlamıştı. Fransa'nın Languedoc bölgesinde Temmuz 1557 yılında ilk kez gözlenmişti ve Fransızlar tarafından coqueluche olarak isimlendiriliyordu. Nîmes'de şiddetli bir salgına neden olan hastalık baş ağrısı, ateş, iştah kaybı, yorgunluk kaybı ve yoğun öksürük gibi belirtiler gösteriyordu. Hastalıktan ölümler çoğunlukla dördüncü gündeydi ancak bazıları ilk semptomlardan 11 gün sonrasına kadar uzayan yaşam süresine sahip olabiliyordu. Languedoc'de grip genelinde yüksek bir ölüm oranı vardı ve bölgede salgından en çok etkilenen Toulouse'da günde 200'e kadar insan ölüyordu. François Valleriola olarak bilinen İtalyan doktor Francisco Vallerioli, Fransa'daki salgına tanık oldu ve 1557 gribinin semptomlarını ateş, şiddetli baş ağrısı, yoğun öksürük, nefes darlığı, titreme, ses kısıklığı ve 7 ila 14 günden sonra başlayan balgam çıkarma olarak tanımladı. Fransız avukat Étienne Pasquier, hastalığın şiddetli bir baş ağrısı ve 12 ila 15 saat devam eden ateşle başladığını ve hastaların burunlarının "çeşme gibi aktığını" yazdı. Paris Hukuk Mahkemesi gribin yayılmasını yavaşlatmak için toplantılarını askıya aldığında Paris yargısının sekteye uğradığını ifade etti. Tıp tarihçisi Charles-Jacques Saillant, bu gribi özellikle kanamalı hastalar ve çocuklar için çok tehlikeli olarak tanımladı.
İngiltere ve İskoçya Krallıkları
1557 gribi Britanya Adaları'nı ciddi şekilde etkiledi. İngiliz tıp tarihçisi Charles Creighton, çağdaş bir yazar olan Wriothesley'den 1557'de alıntı yaparak, "bu yaz İngiltere'de çeşitli garip ve yeni hastalıklar hüküm sürdü, erkekleri ve kadınları etkiledi. Tuhaf ıstıraplar ve ateşler içinde birçoğu öldü,"yazdı. 18. yüzyıldan doktor Thomas Short, gribe yenik düşenlerin "kan kaybına uğradığını ya da iç organlarının bozulduğunu" yazdı. Grip, İngiltere Kraliçesi I. Mary'nin ordusunu çok fazla etkiledi. Bu nedenle hükûmetini Rutland Kontu'nun Calais kentine yaklaşmakta olan Fransız saldırısından korumak için yeterli takviye edemedi. Ocak 1558'de Guise Dükü, Fransa adına yetersiz korunan şehrin kendisine verilmesini talep ediyordu.
Grip, İngiltere'nin 1557–58 yılları arasındaki olağandışı yüksek ölüm oranlarına sahio olmasına neden olmuştur. İngiltere'de 100'den fazla mahallede derlenen veriler, grip salgını sırasında bazı bölgelerde ölüm oranlarının %60'a kadar arttığını ortaya koymuştur. Veba gibi hastalıklar o sırada İngiltere'de yoğun bir şekilde mevcut olmadığı için bunlar yüksek oranlardı. Dr. Short, 1557'den 1562'ye kadar kasabalarda yapılan mezarların sayısının vaftiz törenlerinden çok daha fazla olduğunu ifade etmiştir. Örneğin, Tonbridge'deki yıllık gömü sayısı 1556'da ortalama 33'ten 1557'de 61'e, 1558'de 105'e ve 1559'da 94'e yükseldi. Grip salgınından önce İngiltere, tıp tarihçisi Thomas Short'un salgını daha ölümcül yaptığına inandığı kötü bir hasat ve yaygın kıtlıktan muzdaripti. Grip 1558'de yeniden görüldü. Çağdaş tarihçi John Stow, "kış boyunca, salgının 1557'deki salgına benzer şekilde devam ettiğini" yazdı. 6 Eylül 1558'de Wight Adası Valisi Lord St. John, I. Mary'ye gönderdiği bir mektupta, Southampton, Wight Adası ve Portsmouth (Lord'un yaşadığı yerler) halkının yarısından fazlasını etkileyen oldukça bulaşıcı bir hastalık hakkında bilgiler verdi. 6 Ekim'de saat 23.00'ten ikinci bir mektupta, "Dover belediye başkanından orada veba olmadığı bilgisini aldığını ancak her gün ölen insanların gemilerle gelenler ve Calais'ten göçen yoksul insanlar olduğunu belirtti. İnfluenza İngiltere üzerinden kuzeye doğru hareket etmeye başladı ve çok sayıda çiftçiyi öldürdü. Ekim ayının ortalarında Londra'ya ulaşmadan önce sağlık durumu iyi olmayan I. Mary ve Canterbury Başpiskoposu Reginald Pole, 17 Kasım 1558'de 12 saat arayla muhtemelen gripten öldüler. Mary'nin doktorlarından ikisi de öldü. Nihayetinde, pek çok yaşlı ve cemaat rahibi de dahil olmak üzere, salgın sırasında muhtemelen yaklaşık 8000 Londralı gripten öldü  1559'da İngiltere'de yeni hastalık dalgaları ve ateşli durumlar kaydedildi. Bu tekrarlanan salgınlar, halihazırda yoğun yağışlardan ve yetersiz hasattan muzdarip nüfuslar için alışılmadık derecede ölümcül oldu. 1557'den 1559'a kadar ülkenin nüfusu %2 oranında küçüldü. İngiltere'de salgın hastalıklardan ve kıtlıktan ölen çok sayıda insan nedeniyle ekonomik enflasyon oluştu.
1550'lerin sonlarında İngilizce, önceki salgınlara rağmen, grip için henüz uygun bir isim geliştirmemişti. Böylece 1557'deki salgın İngiltere'de ya bir "veba" (önemli ölüm oranlarına sahip birçok salgın gibi), "ague" (en genel olarak) ya da "yeni hastalık" olarak tanımlandı. "Ter" ise 1557'den 1558'e kadar İngiliz kırsalını rahatsız eden genellikle ölümcül, grip benzeri ateşleri ve "ague"leri tanımlamak için kullanılan bir isimdi. 16. yüzyılın önde gelen Londra doktorlarından Doktor John Jones, Dyall of Agues adlı kitabında İngiltere Kraliçesi I. Mary'nin saltanatı sırasında "büyük bir ter"den söz eder. 1557 pandemisinden sonra grip için İngilizce takma adlar, İngiltere'de "yeni hastalık" ve İskoçya'da "yeni tanıdık" gibi tanımlamar görünmeye başladı. Kasım 1562'de İskoç Kraliçesi Mary'nin kraliyet sarayının tamamı Edinburgh'da gripten etkilendiğinde, Lord Randolph salgını "burada 'yeni tanıdık' olarak adlandırılan yeni bir hastalık olarak tanımladı. Ona göre bazı yaşlılar dışında, hastalığın ölüm açısından bir tehlikesi yoktu. Mary Stuart ise altı gün boyunca hasta kaldı ve yatağından çıkamadı.
Habsburg Hollandası
Habsburg Hollandası da Ekim ayında gripten ağır şekilde etkilendi. Hollandalı tarihçi Petrus Forestus, Alkmaar'da üç haftalık bir süre içinde 2000 kişinin gripten hastalandığı ve 200 ölümün gerçekleştiği bir salgından söz etti. Forestus'un kendisi de hastalandı ve durmu şöyle tarif etti;"...sıradan bir nezle gibi hafif bir ateşle başladı ve büyük kötülüğünü ancak derece derece gösterdi. Ardından ani boğulma nöbetleri başladı ve göğüs ağrısı o kadar rahatsız ediciydi ki hastalar nöbet sırasında ölmelerinin daha iyi olduğunu düşündüler. Sıkı, konvülsif bir öksürük şikayeti daha da şiddetlendi. Ölüm 9. veya 14. günden öncesinde olmadı." Ayrıca, gribin hamile kadınlar için çok tehlikeli olduğunu ve Alkmaar'da kendisine bulaşan en az sekiz vatandaşı öldürdüğünü gözlemledi. Grip belirtileri aniden ortaya çıktı ve aynı anda binlerce şehir sakinini etiledi. Yetkililer yaz aylarında ciddi bir ekmek kıtlığı nedeniyle ihtiyaç sahiplerine yiyecek sağlamakta zorlandıklarından, açlık muhtemelen daha yüksek ölü sayısına katkıda bulundu. Alçak Ülkeleri etkileyen ateş ve solunum yolu hastalıkları salgınını açıklamaya çalışan Flaman doktor Rembert Dodoens, kitlesel hastalık salgınlarının çok soğuk bir kışın ardından gelen kuru ve sıcak bir yazdan kaynaklandığını öne sürdü.
İspanya ve Portekiz
İspanya, tarihçilerin son derece bulaşıcı bir ateşli nezle olarak kabul ettiği gripten geniş çapta ve ciddi şekilde etkilendi. Grip muhtemelen İspanya'ya Temmuz ayı civarında geldi ve ilk vakalar Ağustos ayında Madrid yakınlarında bildirildi. İngiliz tıp tarihçisi Thomas Short şöyle tarif etti; "Madrid'in üç mil dışındaki Mantua Carpentaria'da ilk vakalar bildirildi. . . Orada çenelerde hafif titreme, küçük bir öksürük, ardından baş, sırt ve bacaklarda ağrı ve güçlü bir ateşle başladı. Bazıları, midelerinde bir ağırlıkla göğüslerinin üzerine iple bağlanmış gibi hissettiler, tüm bunlar en geç üçüncü güne kadar devam etti. Sonra ateş, burunda şiddetli akıntıyla kayboldu. Bazılarında ise ölümcül peripnömoni plörezisine dönüştü." Kan alma işlemi ölüm riskini büyük ölçüde artırdı. Mantua Carpentaria'da "2000 kişinin kan verdiğini ama hepsinin öldüğü" gözlemlendi. Grip daha sonra İspanya'nın başkentine girdi ve İspanya anakarasının tüm bölgelerine hızla yayıldı.
Tüccarlar, hacılar ve Madrid'den ayrılan diğer gezginler virüsü ülke çapındaki şehir ve kasabalara taşıdıkça vakalar katlanarak arttı. Kral II. Phillip'in doktoru Luis de Mercado'ya göre, "Bütün nüfus aynı gün ve günün aynı saatinde saldırıya uğradı. Bu nezleydi, ateşle kendini belli ediyordu ve o kadar kötü semptomlar vardı ki birçok kişi öldü." Sezonun kötü hasadı ve İspanyol nüfusundaki açlığın yanı sıra ihmal edilen tıbbi bakım, İspanya'daki grip pandemisinin şiddetine muhtemelen katkıda bulundu. Grip semptomları o kadar yoğundu ki, bölgedeki doktorlar genellikle onu Doğu Avrupa'dan yayılan diğer bulaşıcı, mevsimsel pnömonilerden ayırt edebiliyordu. Onaltıncı yüzyıl İspanyolları genellikle ölümcül hastalıkların herhangi bir kitlesel salgınını genel olarak bir pestilencia olarak adlandırdılar. 1557-59 yıllarında Valencia ve Granada'da meydana veba salgının geldiği kabul edildi ama o zamanlar bölgede gerçek veba kayıtları bu derece değildi.
İnfluenza, Atlantik Okyanusu'na yayılırken İspanya'ya yayıldığı sırada Portekiz Krallığı'nı da vurdu. Krallık, 1556-57'deki kötü hasat nedeniyle gıda kıtlığı çekmişti, bu da gribin hastalar üzerindeki etkilerini daha da kötüleştirebilirdi. Şiddetli bir fırtına kısa bir süre önce Portekiz'i vurmuş ve Enxobregas Sarayı'na ciddi şekilde zarar vermişti. Barbosa-Machado, 1557 yılına "anno de catarro" adını verdi.
Amerika
Yeni Dünya'ya 1557'de Avrupa'dan yani İspanyol ve Portekiz İmparatorlukları denizcileri tarafından getirilen gripin yayıldığına dair kayıtlar vardır. Grip, Orta Amerika'ya 1557'de İspanyol gemileri ile geldi. O yıl boyunca güney Atlantik eyaletlerinde, Körfez bölgesinde ve Güneybatı'da grip salgınları kaydedildi. Kızılderili Cherokee kabileleri de bu dalgadan etkilendi. Ayrıca Yeni Dünya'daki İspanyol kolonileri arasında kurulan ticaret yolları boyunca yayılmaya başladı. Grip Güney Amerika'ya da ulaştı. Antropolog Henry F. Dobyns, Ekvador'da 1557'de Avrupa ve Yerli popülasyonların şiddetli öksürükle başlayan bir grip salgını tanımladı. Sömürge Brezilya'da ise Portekizli misyonerler hastalandıklarında dini faaliyetlere ara vermiyorlardı. Brezilya'daki İsa Cemiyeti'nin kurucusu Manuel da Nóbrega gibi misyonerler, grip gibi bulaşıcı hastalıklar varken semptomatik olsalar bile Yeni Dünya'da vaaz vermeye, ayinlere ev sahipliği yapmaya ve mühtedileri vaftiz etmeye devam ettiler. Sonuç olarak, zorunlu kilise katılımı nedeniyle grip, Portekiz kolonilerine hızla yayılacaktı. 1559'da grip yerlilerin topluluklarını etkileyen enfeksiyondan kaçmaya çalışması nedeniyle  kuzeye doğru yayıldı. Avrupalı misyonerler, yerli halklar arasındaki bu tür şiddetli salgınların bir tür ilahi ceza olduğundan şüphelendiler ve Bahia'daki yerliler arasında görülen plörezi ve dizanteri salgınlarını "Tanrı'nın gazabının kılıcı" olarak nitelendirdiler. Francisco Pires gibi misyonerler, yerlilerin çoğu zaman masum olarak gördükleri hasta çocuklarına acıdılar ve salgınlar sırasında ruhlarını "kurtardıkları" inancıyla sık sık onları vaftiz ettiler. Yerli topluluklardaki vaftiz oranları, hastalık salgınları ile derinden bağlantılıydı. Misyonerlerin hastayken dini faaliyetler yürütme politikaları muhtemelen gribin yayılmasına yardımcı oldu.
Afrika
Grip, 1557'de kıtanın kuzey ve doğu bölgelerindeki topraklarını genişleten Osmanlı İmparatorluğu aracılığıyla Afrika'ya yayıldı. Yaklaşık 40 yıl önce Osmanlı İmparatorluğu tarafından fethedilen Mısır, gribin nakliye rotaları boyunca Kızıldeniz'den güneye inmesi için bir erişim noktası haline geldi. Pandeminin Afrika'daki Osmanlı ordusu üzerindeki en unutulmaz etkileri 1559 dalgasının bir parçası olarak kayıtlara geçmiştir.
Habeş İmparatorluğu ve Habeş Eyaleti
Portekiz Krallığı, Habeş Eyaleti'nin Osmanlı genişlemesine karşı savaşlarında Habeş (Etiyopya) İmparatorluğunu desteklemişti. 1559'da Osmanlı İmparatorluğu şiddetli bir grip dalgasıyla mücadele etti: Grip, liman kenti Massawa'yı işgal eden Osmanlı ordusunun binlerce askerinin ölümüne yol açtı. Massawa, Osmanlılar tarafından 1557'de Habeş'i fethederken Medri Bahri'den talep edildi ancak salgının 1559 dalgası başlayınca çok sayıda Osmanlı kuvveti etkiledi. Bu nedenle şehir çevresindeki toprakları ele geçirmekte zorlandılar. Salgın nedeniyle imparatorun ölmesine rağmen Osmanlı askerleri geri çekildi ve kısa bir süre sonra Gelawdewos'un kardeşi Menas Habeş tahtına çıkarak İslam'dan Hıristiyanlığa geçti.
İlaç ve tedaviler
Zamanın çoğu doktoru humoral patoloji teorisine inanıyordu ve kozmosun veya iklimin tüm toplulukların sağlığını doğrudan etkilediğini düşünüyordu. Gribi tedavi eden doktorlar, hastalığa neden olduğuna inandıkları aşırı sıvıları gidermek için bazı tedavileri kullandılar. Dr. Thomas Short, 1557 gribi için yapılan tedavileri "gül suyu, ayva, dut ve mühürlü toprak" ile gargara yapmak olarak tanımladı. "Nazik kanatma" yalnızca enfeksiyonun ilk gününde kullanıldı. Kan alma ve temizleme gibi sıklıkla kullanılan tıbbi teknikler influenza için genellikle ölümcüldü. Urbino'da "diyet ve iyi yönetişim", hastaların hastalıklarını yönetmesinin yaygın yolları olarak kabul edildi.
Grip olarak tanımlama
1557 pandemisinin dünya çapında grip benzeri semptomlarla hızla başlamasıyla birlikte oldukça bulaşıcı bir solunum yolu hastalığı olarak görülmesi Charles Creighton gibi tıp tarihçilerinden modern epidemiyologlara kadar birçok doktorun hastalığı grip olarak düşünmesine yol açmıştır. Pandeminin popülasyonlara yayılırken etkilerine tanık olan "tıbbi gözlemcilerden iyi belgelenmiş açıklamalar" o zamandan bu yana yüzyıllar boyunca çok sayıda tıp tarihçisi tarafından gözden geçirildi. Ingrassia, Valleriola, Dodoens ve Mercado gibi 1557 gribinin çağdaş doktorları, hepsi kısa bir süre içinde meydana gelen ve bir vaka olması durumunda günler içinde ölüme yol açan ölümcül şiddetli öksürük, ateş, kas ağrısı ve zatürree gibi semptomları tanımladılar. Ülkelerde enfeksiyonlar o kadar yaygınlaştı ki, hava durumu, yıldızlar ve kitlesel zehirlenme gibi etkenler salgınlardan sorumlu tutuldu. 19. yüzyılda griple ilgili daha fazla araştırma yapılmadan önce, bazı tıp tarihçileri 1557'deki salgını "anjina" tanımıyla kızıl, boğmaca ve difteri olarak değerlendirdiler. Ancak, kızarıklık ve psödomembranlar gibi kızıl ve difteri'nin en çarpıcı özelliklerinden, 1557 pandemisinin gözlemcilerinin hiçbiri tarafından dile getirilmemişti. Ayrıca ilk bilinen boğmaca salgını, 1578'de Paris'te yerel bir salgındır. Bu hastalıklar erken evrelerinde gribe benzeyebilir, ancak pandemik influenza, hızlı hareket eden, yaygın enfeksiyona yol açan ve ölüm açısından her yaşı etkileyen özelliği ile ayırt edilir.
Art Tersanesi
Art Tersanesi 1975 yılında İstanbul Tuzla'da kurulmuş bir Türk tersanesidir
Evarcha grandis
Evarcha grandis, Evarcha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Disharmony
"Disharmony" (ya da Türkçe adıyla Harmony'i Dışlamak), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin yan dizisi Angel'ın ikinci sezonunun on yedinci bölümü.
Büyük Kırmızı Leke
Büyük Kırmızı Leke, Jüpiter'de yer alan antisiklonik bir fırtınadır. Gezegenin ekvatorunun 22° güneyinde bulunur ve en az 359 yıldır sürdüğü tahmin edilmektedir. Yeryüzü teleskoplarından görülebilecek kadar büyük olan fırtına, ilk olarak 1664 yılında Robert Hooke tarafından gözlemlenmiştir.
Pulaski County, Indiana
Pulaski ilçesi veya Pulaski County Amerika Birleşik Devletleri'nin Indiana eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 13,402'dir. İlçenin merkezi Winamac şehridir.
Büyük Kırmızı Leke
Görselde yer alan görüntüsü, 25 Şubat 1979 tarihinde Voyager 1 insansız uzay aracı tarafından, 9,2 milyon km uzaklıktan elde edildi. Lekenin boyutu, Dünya'dan 4 kat daha fazladır. Onun hemen altında yer alan küçük beyaz fırtınanın ise yaklaşık olarak Dünya'nın çapına sahip olduğu söylenebilir. Benzer fırtınalara, Jüpiter gibi gaz devlerinde sıkça rastlanır ve süreleri saatlerle yıllar arasında değişiklik gösterir. Ayrıca Voyager programı görevlerinden önce lekenin Jüpiter'in yüzeyinin sıvı veya katı bir özelliği olduğuna inanılıyordu.
Apaçi kemanı
Apaçi kemanı (Apaçice tsiiʼ edoʼaʼtl ; İngilizce Apache fiddle ya da Apache violin), ABD'nin güneybatısında Apaçi Kızılderili kabilelerince kullanılan bir müzik aleti.
Apaçilerin kendi dillerinde Tsiiʼ edoʼaʼtl («şarkı söyleyen odun») adını verdiği keman için gündelik konuşmada daha çok Kiʼzh kiʼzh diʼhi («vız vız sesi») adı kullanılır.
Yapı
Bazıları 70 cm uzunluğunda olsa da genelde 40 cm olur. Apaçi sabırı (Agave deserti) denen Agave cinsinden bitkinin kuru çiçek sapından yapılır. Çiçek sapının yumuşak içi oyulur. Dış yüzey renk ve desenlerle kaplanır. Apaçi kemanı, at kılından tek (bazen de iki) kirişlidir. Bir yayın kirişe sürtünmesiyle ses çıkarılır. Notalar, parmaklarla kiriş üzerinde değiştirilir.
Köken
Kızılderili müzik kültürüne uymayan Apaçi kemanının, kesin olmamakla birlikte, İspanyol yerleşimcilerin kemanlarına öykünmeyle ortaya çıktığı sanılmaktadır.
Müzelerdeki en eski örneği, Smithsonian Enstitüsü koleksiyonundaki 1875 tarihini taşıyan örnektir.
Luchino Visconti
Hayatı
Babası Kont Guiseppe Visconti, annesi Carla Erba idi. Ailesi hayli tutucu olan Visconti, güzel sanatlar ağırlıklı bir eğitim gördü. Visconti gençlik yıllarını huzursuz ve amaçsız geçirdiğini söyler. Evdeki çatışmalar yüzünden sık sık oradan kaçarak kurtulma yoluna giden Luchino, 18 yaşında Cenova'daki bir süvari okuluna gönderildi. Okuldayken Visconti'nin atlara olan tutkusu başladı ve askerliğini yaptıktan sonra babasının çiftliklerinden birine giderek birkaç yıl at yetiştiriciliği yaptı.
Visconti, 30 yaşlarındayken Paris'e gelerek, "Une Parie de Compagne" için üçüncü ya da dördüncü yönetmen yardımcısı olarak çalışmasını kabul eden Jean Renoir'ın yanında çalışmaya başladı. Filmin kostümlerinin tasarımı Visconti tarafından yapıldı. Luchino Visconti 1937'de Hollywood'a gitti ama hayal kırıklığına uğramış olarak geri Milano'ya döndü. Burada Teatro Manzoni'de sergilenen iki oyunun dekorlarını hazırladı. 1939'da İtalya'da Renoir ve Karl Koch ile birlikte "La Tosca" adlı filmin senaryosunu yazdılar.
Luchino Visconti'nin yazdığı ilk özgün senaryo sansür kurumu tarafından reddedildi. Visconti, Roma'da çıkan Cinema dergisinin redaktörleri -daha sonra isimlerini yönetmen olarak duyuran - Guiseppe De Santis, Gianni Pucci, Mario Alicata ile tanıştı. Alicata, De Santis, Puccini ve Visconti beraber, Amerikalı James M. Cain'in romanından esinlenerek bir senaryo yazdılar. Bu filmin çekimi ancak 1942'de yapılabildi. "Ossessione" adlı bu film çok kısa bir süre için İtalyan sinemalarında gösterildi, ardından sansür tarafından reddedildi. Visconti, aslı imha edilen filmin sadece bir kopyasını kurtarabildi.
"La terra trema" (Yer Sarsılıyor) Visconti'nin 1947-48'de Sicilya'da çektiği ikinci filmidir ve bu film 1948 Venedik Film Festivalinde en iyi film ödülünü alır. Ancak filmin mali açıdan getirisi çok az olduğundan Visconti üçüncü filmini çekebilmek için üç yıl beklemek zorunda kalır.
Luchino Visconti bundan sonra başrolünü Anna Magnani'nin oynadığı iki filmi: "Bellisima" (1951) ve "Siamo Donne"(1953)yi çeker.
"Senso", "Le Notti Bianche", "Rocco E I Soi Fratelli", "II Lavoro", "II Gattopardo", "Vaghe Stelle Dell'orsa" 1964'e kadar çektiği diğer filmlerdir ve her biri Venedik ya da Cannes film festivallerinde ödül kazanır. Bu arada Paris'te iki tiyatro oyunu ("Salıncakta İki Kişi"; Jean Morris ve Annie Girardot oynuyor- "Fahişe Olması Ne Yazık"; Romy Schneider ve Alain Delon oynuyor) sahneye koyar ve büyük heyecan yaratır.
Visconti, 1969-1972 yılları arasında çektiği "Alman Sorunları Üçlemesi (La Caduta Degli Dei, Morte A Venezia, Ludwig)" ile ününü sağlamlaştırır. 1974'te "Gruppo Di Famiglia In Un Interno" yu çeker ve son olarak Gabriele D'Annunzio'nun romanından uyarlanan "L'Innocente" adlı filmin kaba kurgusu tamamlanırken Roma'da, 17 Mart 1976'da öldü.
Onun filmleri insanın iç dünyasını, mutluluğa duyulan özlemi, cesareti yansıtır. Çözümleme-eleştiri, şiirsellik-dram onun sanatının en belli ve önemli öğeleridir. Visconti filmlerinde, yenilgiye uğramış insanın karşısına toplumsal bilinçlenme sürecine girmiş insanı çıkartır.
Washington County, Ohio
Washington ili veya Washington County Amerika Birleşik Devletleri'nin Ohio eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 59,711'dir. İlin merkezi Marietta şehridir.
Carapelle
Carapelle, İtalya'nın Apulia bölgesinde yer alan bir şehir ve komündür.
Büyük Pasifik çöp alanı
Büyük Pasifik çöp alanı veya Pasifik çöp girdabı, merkezi Kuzey Pasifik Okyanusu'nda 135° B ve 155° B ile 35° K ve 42° K meridyenleri arasında bulunan bir deniz atıkları girdabıdır. Bu alanın büyüklüğüne dair tahminler, etkilenen alanı tanımlamak için kullanılan plastik konsantrasyon derecesine göre değişmektedir.
Alan, yüksek konsantrasyonlu pelajik plastik maddeler, kimyasal çamur ve Kuzey Pasifik Girdabı'nın akımlarına kapılan diğer kalıntılarla karakterize edilir. Boyutu ve yoğunluğuna rağmen (1 metreküpe 4 partikül) çöp alanı uydu fotoğraflarından görülebilir değildir. Plastik daha küçük polimerlere ayrıldığından ve mikroskobik parçalar yüzeyde bulunduğundan bölgedeki gemici ya da dalgıçlar tarafından da fark edilememesi olasıdır. Çöp alanı bu nedenle plastik atıkların yüzeyde ortalamadan daha yoğun bulunduğu alanlar olarak tanımlanmıştır.
Evarcha gausapata
Evarcha gausapata, Evarcha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Tepeli baştankara
Tepeli baştankara (Lophophanes cristatus), baştankaragiller (Paridae) familyasından önceleri Parus cristatus olarak isimlendirilen bir baştankara türü.
Özellikler
Tanıması için kolay bir baştankaradır, ayrıca onun sertleşebilir tacı, çoğunlukla geriye doğru eğilmiş olan ucu, boğaz beneği ve yakası, ayırıcıdır.
Davranış
Diğer baştankaralar gibi, konuşkandır, ötüşü Çam baştankarasına benzer. Çürümekte olan bir kütükte, delik bir yuva yapar. Çoğunlukla, ağaçlarda aşağılarda görülürler ama ürkmemesine rağmen her zaman kolayca yaklaşılan bir kuş değildirler.
Yayılış
Orta ve Kuzey Avrupa boyunca kozalaklı ormanlarda ve Fransa ve İber Yarımadasında dökülen ormanlık bölgede yaygın ve ortak yerleşik bir kuş türüdür. Birkaç serseri Parus cristatus İngiltere'de görülmüştür. Yerleşiktirler ve kuşların çoğu göç etmez.
Jet Sosyete bölümleri listesi
Jet Sosyete, senaryosu Gülse Birsel tarafından yazılan Türk yapımı durum komedisi türündeki televizyon ve internet dizisidir. Dizi 18 Şubat 2018 tarihinde Star TV'de yayımlanmaya başladı. Dizide fakir bir ailenin sosyeteye girişi konu edildi. Dizinin ikinci sezonun ilk bölümü 10 Ekim 2018 tarihinde TV8'de, üçüncü sezonun ilk bölümü 18 Ekim 2019 tarihinde puhutv'de yayımlandı ve 6 Mayıs 2020 tarihinde Star TV'de yayımlanan 59. bölümü ile final yaparak sona erdi.
UEFA Jübile Ödülleri
UEFA Jübile Ödülleri UEFA'nın kuruluşunun 50. yılını kutlamak amacıyla verilen ödüller. UEFA, 2004'te, kendisine bağlı federasyonlardan son 50 yıla damga vurmuş futbolcuları seçmesini istedi. Federasyonların seçtiği 52 oyuncu, Kasım 2003'te ödüllerin sahibi oldu. Ödül alan futbolculara Altın Oyuncu da denmektedir.
Philippe Marchand
Philippe Marchand (d. 1 Eylül 1939, Angoulême, Charente - ö. 10 Ocak 2018, Saintes, Charente-Maritime ), Fransız sosyalist siyasetçi. Eski içişleri bakanı.
Avukatlık yapmış, 1976-2001 yıllarında Charente-Maritime genel konseyi üyeliğinde bulunmuş ve 1982-1985 yıllarında da konsey başkanlığı yapmıştır. 1978-1990 yıllarında Charente-Maritime milletvekilliği yapmıştır. Poitou-Charentes bölgesel konsey üyeliği görevinde de bulunmuş, içişleri yardımcı bakanı olmuş ardından Pierre Joxe savunma bakanı olunca yerine içişleri bakanlığına getirilmiş ve bu görevini 1992 yılına dek sürdürmüştür.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Meclis
Hükûmet
Elçin Atamgüç
Elçin Atamgüç (d. 2 Mayıs 1966, Edirne ), Türk oyuncudur.
Yaşamı ve kariyeri
Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünde ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi Belediye Konservatuvarında oyunculuk eğitimi gördü. Tiyatro ile okul öncesi dönemde başladığı oyunculuk kariyerinde sahne alan; Aşk-ı Memnu, Yıldızlar Altında Cinayet, Sarıpınar 1914, Seneye Bugün, Yaban Ormanı, Çalıkuşu ve Geç Kalanlar vb. tiyatro oyunlardaki oyunculuğu dikkat çekmiştir. Ayrıca Yıldızların Altında, Yasemince, Cep Herkülü: Naim Süleymanoğlu gibi sinema ve televizyon yapımlarında boy göstermiştir.
Merzifon
İlçenin adı
İlçenin adının kökeni hakkında çeşitli varsayımlar mevcuttur:
Tarihçe
Bölge tarih boyunca birçok uygarlığa ev sahipliği yapmıştır. Yediler namı ile anılan gölleri, bereketli toprakları ile avcılık ve tarıma uygun bu ova yaklaşık 7 bin sene önce de insanlara yurt olmuştur. Karadeniz sahiline ve orta Anadolu’ya giden yollar Merzifon’da kesişmektedir. Bu nedenle coğrafyacı ve tarihçi Strabon bu bölgeyi “Bin köy” bölgesi olarak tanımlamıştır.
Strabon’un bin köy olarak belirttiği bölgede yapılan arkeolojik araştırmalarda yüzlerce höyük ve yerleşim yerinin varlığı saptanmıştır. Bu höyüklerden elde edilen seramik ve buluntulara göre Merzifon tarihinin MÖ 5500'lere kadar uzandığı anlaşılmıştır.
Frigler
Karanlık çağ sonrası MÖ 8. yüzyılda bölgedeki Hitit kentleri üzerine yerleşen Frigler başta Merzifon kalesi (şehir merkezi) olmak üzere çevredeki diğer Hitit yerleşim yerlerini de onarımdan geçirerek kullanmışlardır. Ayrıca Oymaağaç, Onhoroz, Büyük ve Küçük Küllük höyükleri de Frig yerleşim izleri taşımayan höyüklerdir.
Kimmer ve İskit
MÖ 600'lerde Kafkaslardan gelen Kimmer ve İskit akınlarıyla birlikte Anadolu’da Frig siyasi egemenliği son bulmuştur. Merzifon ve Gümüşhacıköy civarında İskit hakimiyetinin çok kısa süreli de olsa varlığı bulunmaktadır. Bu döneme ait buluntular Gümüşhacıköy-İmirler köyündeki bir mezardan çıkarılmış olup, Amasya müzesinde sergilenmektedir.
Pontus devleti
Pontusluların başkenti Amasya'dır. 200 yıl Amasya başkentlik yapmıştır. Amasya'daki kral mezarları bunlara aittir. Pontus'un Amasya dışında diğer iki büyük şehri Trabzon ve Sinop'tur. Başkentin Amasya olması ile birlikte Merzifon’da önemli ticaret merkezi olmuştur. Merzifon, askeri savunma ve ticaret yolu güvenliği açısından önemli bir yer tutmuştur. Yaklaşık 200 yıllık Pontos (Mitridatlar) dönemi MÖ 47’de Roma Generali Sezar ile Pontos devlet kralı II. Pharnakes arasında, antik Zile (Zela) ile Amasya arasındaki Bacul köyünde yapılan savaşta Pontos askerlerinin yenilmesi ile son bulmuştur. Bölgede Pontos Devleti hakimiyeti zayıflamış ve bu tarihten itibaren Roma hakimiyeti dönemi başlamıştır.
Roma dönemi
Pompeius ve Lukullus savaşları esnasında Pontos şehirleri tahrip olmuştur. Anadolu’yu, 131 yılının sonbaharında ziyaret eden imparator Hadrianus, Amasya şehri ve çevresinin harap halini görmüş kentlerin imarı emrini vermiştir. Özellikle antik çağda yoğun iskan görmüş Merzifon ve civarındaki Roma köylerini de ziyaret ederek bölgede eski tapınakların onarımını, ayrıca yeni tapınakların da yapımı emrini vermiştir.
Bugünkü Karşıyaka (Neopolis) köyünde Zeus Stratios adına bir tapınak inşa ettirmiştir. Bu tapınağa ait sütun başlıkları ve sunak yazıtı Amasya Müzesi bahçesinde teşhir edilmektedir.
Bölgede huzur ve sükunetin sağlanması ile ekonomik hayat yeniden canlanmış, Merzifon şehrini çevreleyen şehir surları ve kalesi yeniden tamir edilmiş, şehir nüfusunun artmasıyla yeni mahalleler eklenmiştir.
Yine bu dönemde Merzifon'a bağlı olan Aktarla (Nureni) Köyü de önemli bir Roma yerleşmesi olup, 1994 Yılında Müze müdürlüğünce yapılan arkeolojik kazıda M.S.3. yüzyıla ait, Akroterli, Bezemeli bir lahit çıkarılmıştır. Lahit müze müdürlüğünde teşhir edilmektedir.
Bizans İmparatorluğu
Roma'nın bir devamı olan Bizans İmparatorluğu'nda eski yerleşmeler aynen devam etmiş, Merzifon şehri de bu dönemde önemli bir kültür merkezi olmuştur.
Emeviler
8. yüzyılın başlarında Merzifon ve civarı Arap akınlarına (Emevi) maruz kalmış, şehir kısa bir süre Arap hakimiyetinde kaldıktan sonra tekrar Bizans hakimiyetine geçmiştir.
Merzifon ovasına hakim olan ve Alıcık köyü yakınlarında bulunan bu bölgedeki ticaret yolu üzerinde yer alan Bulak Kalesi yol güvenliğini sağlamak için kurulmuştur.
Danişmentler
11. yüzyılda bölge ile birlikte Merzifon da Danişmentler’in hakimiyetine girmiştir. Şehrin İslam hakimiyetine girmesiyle, şehirdeki Bizans eserlerinin bir kısmının cami ve medreseye dönüştürüldüğü bilinmektedir.