cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mahendra Singh Dhoni
Mahendra Singh Dhoni (d. 7 Temmuz 1981) Hint bir Kriket oyuncusudur. Şimdi Hindistan Millî Kriket Takımı'nda kaptandır.
Safra kesesi polipi
Epidemiyoloji
Safra kesesi poliplerinin görülme sıklığı erkeklerde kadınlardan daha fazladır. Çinli erkekler arasındaki genel prevalans %9.5 olup, diğer etnik gruplara mensup erkeklere göre daha yüksektir.
1965 Türkiye Cumhuriyet Senatosu Başkanlığı seçimi
1965 Türkiye Cumhuriyet Senatosu Başkanlığı seçimi, Türkiye Büyük Millet Meclisinin iki alt meclisinden biri olan Cumhuriyet Senatosunun Başkanını belirlemek için 1965 yılında 63 tur seçim yapıldı. 2 Aralık 1965'te yapılan 63. turda İbrahim Şevki Atasagun 93 oyla Cumhuriyet Senatosu Başkanı seçilmiştir.
Seçim Yöntemi
Millet Meclisi ve Cumhuriyet Senatosu Başkanları, kendi Meclislerince üye tam sayısının üçte iki çoğunluğu ve gizli oy ile ikişer yıl için seçilirler; İlk iki oylamada bu çoğunluk sağlanamazsa, salt çoğunlukla yetinilir. Meclis Başkanlıkları için Meclisteki siyasi parti grupları aday gösteremezler.
== Seçim ==
Talat Tunçalp
Talat Tunçalp, (1 Ekim 1915, İstanbul - 1 Ocak 2017, İstanbul) Türk olimpik bisikletçi. Türkiye Bisiklet Federasyonu eski başkanlarındandır ve Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi üyesidir. 16 yıllık aktif spor hayatında bisiklet sporunun her kademesinde yer aldı. Sonraki yıllarda antrenörlük ve federasyon başkanlığı gibi görevlerde bulundu.
Yaşamı ve kariyeri
2016 yılı Ocak ayında Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi tarafından onur ödülü alan Talat Tunçalp, 1 Ocak 2017'de 101 yaşında öldü.
Tubucellariidae
Tubucellariidae Ascophora alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Solanum chamaepolybotryon
Solanum chamaepolybotryon, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Teuchoporidae
Teuchoporidae Ascophora alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
5 Nisan, Bağlar
5 Nisan, Diyarbakır ilinin Bağlar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tessaradomidae
Tessaradomidae Ascophora alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Solanum chamaeacanthum
Solanum chamaeacanthum, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Kosova Boşnakları
Boşnaklar, Kosova'da yaşayan Slav Müslüman bir etnik grup. 2011 yılı nüfus sayımına göre, Kosova'daki Boşnak nüfusu 27,553 kişiden ibaret. Nüfus sayımının Kosova Sırpları tarafından boykot edilmesi nedeniyle Sırplar, nüfus sayımı sonuçlarında yeterince temsil edilmemektedir; dolayısıyla Boşnaklar, Kosova Arnavutlarından sonra Kosova'daki en büyük ikinci etnik grup olarak kayda geçmiştir. Bu Boşnakların büyük çoğunluğu İslam dininin Sünnî koluna mensuptur.
Demografi
2011 nüfus sayımına göre Kosova'daki Boşnakların sayısı 27,553; bunların yaklaşık 21,000'i Prizren ve Dragaş belediyelerinde bulunmaktadır. Boşnaklar, toplam ülke nüfusunun %1,6'sını oluşturmaktadır.
Tarihçe
Kosova'da "Boşnak" etnonimi, toplu olarak Kosova Boşnaklarını oluşturan birçok farklı Slav Müslüman grubu tarafından kullanılır, yalnız bu isim ancak 1999 yılından sonra bu gruplar tarafından toplu bir kimlik olarak yaygın bir benimsenme görmeye başladı. Slav dillerini konuşan bazı Müslümanlar, ya kendilerini kimi zaman Boşnak, kimi zamansa Goralı olarak tanımlar, ya da tamamen Goralı kimliğini benimser. Bosna, Karadağ ve Sancak'tan gelmiş Slav Müslümanlar dahil olmak üzere Kosova'daki Slav Müslümanların bir kısmı, Osmanlı döneminde ve bunun sonrasında Kosova'ya yerleşmiştir. Bunların çoğu İpek, İstok ve Mitroviça'ya yerleşmiştir. Diğer kısmı ise Güney Kosova'nın Prizren, Gora ve Sirinićka župa bölgeleri civarlarında zaten yaşayan Slav Müslümanlardan oluşur.
Siyaset
Kosova'da Boşnakların kurduğu birçok siyasî parti var; bunların en eskisi, Kosova Boşnak Demokratik Eylem Partisi'dir.
Mevcut durum
Kosova Savaşı sonrasında Arnavutların Boşnakları Sırplarla özdeşleştirmelerinden dolayı Boşnaklar, devamlı olarak ayrımcılığa maruz kalmıştır. 1999 ile 2001 yılları arasında 80 Boşnak kayboldu, öldürüldü veya yaralandı. Kosova'da Boşnak dilinde eğitim veren okulların sayısının az olmasıyla nedeniyle Boşnakların genelinde yüksek oranda işsizlik ve eğitim zayıflığı söz konusudur. Kosova Savaşı sırasında Kosova'dan kaçmış Boşnakların Kosova'ya geri dönme süreci yavaş bir şekilde gerçekleşmiştir ve birçok Kosovalı Boşnak, geri dönmekten ziyade mülklerini satıp Bosna-Hersek veya Batı Avrupa'ya yerleşmeye tercih etmiştir.
Julieta
Julieta, Pedro Almodóvar'ın yönettiği 2016 yapımı İspanyol filmi. Filmin hikâyesi, Alice Munro'nun "Runaway" adlı kitabından üç kısa öykünün uyarlanmasına dayanmaktadır. Film, ilk gösterimini Altın Palmiye için yarışmak üzere seçildiği 2016 Cannes Film Festivali'nde gerçekleştirdi. 89. Akademi Ödülleri'nde En İyi Yabancı Film Film için İspanya'nın aday adayı oldu ancak son 9'a kalamadı. Julieta, dünya çapında 20 milyon doları aşan bir hasılat elde etti.
Prodüksiyon
Julieta, Pedro Almodóvar'ın 20. uzun metrajlı filmi. Filmin senaryosu, Almodóvar'ın 2009'da film haklarını satın aldığı Nobel Ödüllü yazar Alice Munro'nun "Runaway" adlı kitabının "Chance", "Soon" ve "Silence" adlı üç kısa hikâyesinden esinlenerek yazıldı.
Whatcha Think About That
"Whatcha Think About That", The Pussycat Dolls'un ikinci stüdyo albümü Doll Domination 'dan çıkan ikinci teklisidir. Şarkıda gruba, vokallerde Missy Elliott'ın eşlik ettiği şarkı, 9 Eylül 2008'de Interscope Records etiketiyle yayımlanmıştır. Şarkının altyapısında, bir Jane Birkin ve Mickey 3D şarkısı olan "Je m'appelle Jane"den örnekler bulunmaktadır.
Video
Video klip, parçanın Darkchild remixi için 9-10 Eylül'de Los Angeles'ta, Diane Martel yönetmenliğinde çekilmiştir. Video klibin tanıtımı 7 Ekim 2008 tarihinde iTunes'ta yapılmıştır.
Stomachetosellidae
Stomachetosellidae Ascophora alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Köhnə Çorman
Köhnə Çorman Azerbaycan'ın Laçın İlçesine bağlı bir köydür.
Tarih
Köy, 1990'ların başında Birinci Dağlık Karabağ Savaşı sırasında etnik Ermeni güçlerinin kontrolüne giren Dağlık Karabağı çevreleyen Ermeni işgali altındaki topraklarda bulunuyordu. Köy daha sonra Kaşatag Eyaletinin bir parçası oldu. 2020 Dağlık Karabağ ateşkes anlaşması kapsamında Azerbaycan'a iade edildi.
Solanum chalmersii
Solanum chalmersii, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Namibya arması
Namibya arması, Afrika ülkesi Namibya'nın resmî olarak kullandığı armadır. Ülkenin bağımsızlığını kazandığı 21 Mart 1990 tarihinde kabul edilerek resmî arma olarak kullanılmaya başlanmıştır.
Armanın orta bölümünde bulunan kalkanda, ülkenin bayrağı görüntülenmektedir. Ülkede var olan çölleri temsilen, çöl kumullarının üzerinde gözüken kalkanın ön kısmında çöl kumullarının üstünde sadece Namibya'da yetişen Welwitschia bitkisi bulunmaktadır. Orta bölümde bulunan kalkan biri solda biri de sağda olmak üzere iki adet Gemsbok tarafından tutulmaktadır. Kalkanın üstünde ayaklarında altın-yeşil renklerinde kenarsız şapka tutan, Namibya ulusal renkleri ile renklendirilmiş kartal gözükmektedir. Armanın ön alt kısmında ise slogan olarak Birlik, Özgürlük, Adalet (Unity, Liberty, Justice) yazısı yazmaktadır.
1967 Türkiye Cumhuriyet Senatosu Başkanlığı seçimi
1967 Türkiye Cumhuriyet Senatosu Başkanlığı seçimi, Türkiye Büyük Millet Meclisinin iki alt meclisinden biri olan Cumhuriyet Senatosunun Başkanını belirlemek için 1967 yılında 10 tur seçim yapıldı. 2 Kasım 1967'de yapılan 10. turda İbrahim Şevki Atasagun 92 oyla Cumhuriyet Senatosu Başkanı seçilmiştir.
Seçim Yöntemi
Millet Meclisi ve Cumhuriyet Senatosu Başkanları, kendi Meclislerince üye tam sayısının üçte iki çoğunluğu ve gizli oy ile ikişer yıl için seçilirler; İlk iki oylamada bu çoğunluk sağlanamazsa, salt çoğunlukla yetinilir. Meclis Başkanlıkları için Meclisteki siyasi parti grupları aday gösteremezler.
Muhammed Busetta
Muhammed Busetta (d. 1925, Marakeş) Faslı siyasetçi, eski bakan.
Fransa'da hukuk eğitimi almış, Milliyetçi çizgideki İstiklal Partisi'nde siyaset yaparak, 1958 yılında Dışişleri Devlet Sekreteri olmuş, 1960-1961 yıllarında Kamu Hizmeti Bakanı, 1961-1963 yıllarında Adalet Bakanı olarak görev yapmıştır. 1974'te Allal El Fassi'nin ölümü üzerine İstiklal Partisi'nin genel sekreteri olmuş, 1977-1983 yıllarında Dışişleri ve İşbirliğinden sorumlu Devlet Bakanı, 1983-1985 yıllarında ise Devlet Bakanı olmuştur. 1998'de İstiklal Partisi'nin genel sekreterliğinden ayrılmıştır.
Görevleri
Parti Yönetimi
Zvartnots Uluslararası Havalimanı
Zvartnots Uluslararası Havalimanı (Ermenice: Զվարթնոց Միջազգային Օդանավակայան) (IATA: EVN, ICAO: UDYZ) Ermenistan'da bir havalimanıdır. Ermenistan'ın başkenti, Erivan'ın batısında 12 km'lik mesafede bulunmaktadır. Havalimanı 1961'de inşa edildi. 1980'lerde, Sovyetler Birliği döneminde iç hatlara olan talep nedeniyle yolcu terminali yenilendi. Ermenistan'ın en yoğun havalimanı Havalimanının teknik ressamları M. Haçikyan, A. Tarhanyan, J. Şehlyan, L. Çerkezyan (mimarlar); H. Tigranyan, A. Mesçiyan (tasarımcılar) ve M. Bağdasaryan (inşaatçı). .
Ermenistan'ın 1990'da bağımsızlığını ilan ettikten sonra ciddi oranda artan kargo trafiğini karşılamak üzere 1998'de yıllık 100,000 ton yük kapasiteli bir kargo terminali inşa edildi.
2001 yılında, havalimanının işletmesi tarafından 30 yıllığına Ermeni asıllı Arjantinli iş insanı Eduardo Eurnekian'nin sahibi olduğu Armenia International Airports CJSC'ye verildi. Anlaşmanın bir parçası olarak Armenia International Airports CJSC, havalimanının yenilenmesini ve genişletilmesini, Asya ve Avrupa arasındaki turizm ve ticaret için bir bağlantı merkezi olmak için tesisleri ve hizmetlerini modernize etmeyi taahhüt etti.
İş kapsamındaki yenileme ve genişleme çalışmaları 2004 yılında başladı. 40 aylık bir sürenin sonunda 1 Haziran 2007'de yeni uluslararası yolcu terminali açıldı. Kasım 2011'de açılması planlanan başka bir terminal ise gümrük kontrolü ve check-in kontuarlarına hizmet verecek.
İstatistikler
Havalimanının şu anki genel müdürü Juan Pablo Güçigiyan.
Akçahisar Kuşatması (1450)
Birinci Akçahisar Kuşatması, 14 Mayıs-23 Kasım 1450 tarihleri arasında Leş Birliği'nin kontrolündeki Akçahisar'ın Osmanlı ordusu tarafından kuşatılmasıdır.
İskender Bey önderliğindeki Leş Birliği 1448 ve 1450 yıllarında Kocacık ve Berat'ın kaybedilmesiyle moral kaybı yaşadı. Ancak İskender Bey din adamlarına teşvik ve destek vererek Akçahisar'ı savunmak için halkın moralini yüksek tutmuştur. İskender Bey Akçahisar çevresindeki Osmanlı çadırlarına ve ikmal birliklerine saldırdı. Kuşatmanın sonunda Osmanlı ordusu moral kaybı ve hastalıklar sonucu gücünü yitirmesiyle kuşatmayı kaldırmak zorunda kaldı.
Ahmed Laraki
Ahmed Laraki (15 Ekim 1931, Kazablanka - 2 Kasım 2020), Faslı siyasetçi. Fas eski başbakanı.
Paris Tıp Fakültesi'nde doktorasını 1957 yılında tamamlamıştır. Daha sonra Kazablanka'ya dönerek mesleğine başlamıştır. 1960'lı yıllarda Madrid ve Washington Büyükelçisi olarak görev yapmış, 1967-1969 yıllarında Dışişleri Bakanı, 1969-1971 yıllarında Başbakan olarak görev yapmıştır, ardından Paris'e yerleşmiş, 1974'te ülkesine dönerek Dışişlerinden sorumlu Devlet Bakanı olarak atanmıştır. 1975 yılında imzalanan Madrid Anlaşması'nın (İspanyolların Batı Sahra'dan çekilmesine dair) müzakerelerinde bakan olarak yer almıştır. 1977'de Dışişleri Bakanlığı görevinden ayrılmıştır.
C. V. Shivashankar
C. V. Shivashankar Shastry yada C. V. Shivashankar (doğum adıyla: Chittanahalli Venkatakrishna Bhatta, d. 23 Mart 1933 – ö.27 Haziran 2023), Kannada aksanında çektiği Hint Filmleriyle adını duyuran Hintli film yapımcısı, yönetmeni, aktör ve senarist.
Yaşamı ve kariyeri
Shivashankar, 23 Mart 1933'te doğdu. 1961'de başladığı sinema kariyerini 2023 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Oyuncu ve yönetmen yardımcısı olarak yer aldığı Kannada aksanında çekilen başlıca rollerini; Udaykumar, M. P. Shankar, Narasimharaju ve Leelavathi ile paylaştığı Rathna Manjari ve yine sadece yönetmen olarak görev aldığı başlıca rollerinde; Udaykumar, Kalpana, T. N. Balakrishna ve Narasimharaju'nun yer aldığı Padavidhara adlı filmlerle tanındı. Hizmetleriyle 1991'da Karnataka Yönetimi tarafından verilen Karnataka Rajyotsava Ödülü'nü kazandı.
Ölümü
Shivashankar, 27 Haziran 2023'te geçirdiği kalp krizinin ardından 90 yaşında vefat etti.
Raymond (Antakya prensi)
Antakyalı Raymond (yaklaşık 1115 – 29 Haziran 1149), 1236-49 yılları arasında Antakya Prensliği prensi.
Akitanya Dükü IX. William ile Toulouse Kontesi Philippa'nın en küçük oğludur. 1130–1131 yılları arasında Kudüs Kralı II. Baudouin ile 1131–1136 yılları arasında Kudüs Kralı Foulques'un taht naipliklerinden sonra, Raymond, II. Boemondo'nun 10 yaşındaki kızı ve veliahtı Konstans ile evlenerek Antakya Prensliği'ni kontrolü altına almıştır.
Bid'at
Sonradan ortaya çıkarılan her türlü yeniliklere bid'at denilmesi dinen uygun olmakla birlikte, bu kavramın zamanla dinî konularda fazlalık veya noksanlık kabul edilen davranışlar için kullanılmasının gelenek haline geldiği görülmektedir. Terimsel olarak bid'at; dinin aslından olmayan ve dini hüküm ve delillere dayanmaksızın sünnete aykırı olarak icad edilen şeylerdir. Başka bir ifadeyle; dinî emirlerin tamamlanmasından sonra, peygamber Muhammed'in sünnetine, Kur'ân'ın açık hükümlerine, ashab, tabiin ve müctehitlerin genel görüşlerine tamamen aykırı olarak ortaya çıkan hal, davranış ve işler demektir. Dine uygun bid'atlara şu örnek verilebilir: minare, tesbih.
Bu iki tanımdan da anlaşıldığı gibi, sonradan ortaya çıkan bir olay veya davranışın bid'at olabilmesi için dinin muhtevasına zıt olması gerekir. Yaygın olan kanaate göre; bid'atların asıl doğuş sebebi, toplumlardaki kültür değişmeleridir.
Engin Gürmen
Engin Gürmen (d. 15 Mart 1947, İstanbul), Türk oyuncu ve yönetmen.
Bid'at
Bid'atların doğuşuna ve yaygınlaşmasına sebep olan hususlar şunlardır:
Engin Gürmen
Eğitimi
Şişli Terakki Lisesi ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi mezunudur.
Mesleki Kariyeri
1963'te üniversitede okurken Şehir Tiyatroları'nda çalışmaya başlamıştır. Babası, İstanbul Şehir Tiyatrosu kurucu sanatçılarından, Hüseyin Kemal Gürmen'dir. Birçok oyunda rol almış, yönetmen asistanlığı yapmıştır. 1975'ten itibaren yönetmenlik çalışmalarına ağırlık vermiştir. İlk yönettiği oyun, Muhsin Ertuğrul'un genel sanat yönetmeni olduğu dönemde sahnelenen, Cevat Fehmi Başkut'un yazdığı “Ölen Hangisi” adlı oyundur. İBB Şehir Tiyatroları'nda dramaturgluk ve Genel Sanat Yönetmeni Yardımcılığı da yapmıştır. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları dışında, Tiyatro Kare, Tiyatro İstanbul, Sadri Alışık ve Gönül Ülkü-Gazanfer Özcan Tiyatroları'nda konuk yönetmen olarak oyunlar yönetmiştir.
Evli olup iki kızı vardır.
Peter Masterson
Peter Masterson (d. 1 Haziran 1934 – ö. 19 Aralık 2018), Amerikalı oyuncu, oyun yazarı, film yapımcısı ve yönetmenidir. Masterson; 1 Haziran 1934'te Houston, Teksas'da doğdu.
Kariyeri
Kaleme aldığı müzikal eser The Best Little Whorehouse in Texas ile bilinir. Kendisi gibi oyuncu olan Mary Stuart Masterson'un babasıdır. Yer aldığı yapımlar arasında; Ambush Bay (1966), In the Heat of the Night (1967), Counterpoint (1968), Von Richthofen and Brown (1971), Tomorrow (1972), The Exorcist (1973), Man on a Swing (1974) ve Gardens of Stone (1987) sayılabilir. Kendisi 1978'de "Drama Yazarları Derneği Ödülü" (Drama Desk Award) sahibi olmuştur.
Ölümü
Amerikalı oyuncu, yapımcı, yönetmen ve yazar Peter Masterson 19 Aralık 2018'de Kinderhook, New York'ta geçirdiği bir kaza sonucu düşerek 84 yaşında ölmüştür.
Hüseyin Avni Ercan
İstanbul Darülfünun Tıbbiye mezunudur. Muğla Belediye Tabîpliği, 12., 21. Kolordu ve Menteşe Sahil Alayı Tabur Tabîpliği, Muğla Gurebâ Hastanesi Baştabîpliği, Muğla İl Sıhhiye Müdürlüğü, Muğla Belediye Başkanlığı, TBMM IV., V. ve VI. Dönem Muğla Milletvekilliği-yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.
Hayatı
Hüseyin Avni Ercan, Muğla'da tanınmış bir aile olan Topaloğulları'na mensuptur. Ercan, ilköğretimini Muğla'da lise öğretimini ise memleketi Muğla ve İzmir'de tamamladı. Selanik'te ziraat mektebine devam ettiyse de buradaki eğitimini bırakarak İstanbul Tıp Okuluna devam etti. 1913'te bu okulu bitirerek Muğla hükûmet tabibliğine atandı. I. Dünya Savaşı başlayınca, Muğla'daki Menteşe Sahil Alayı 2. Tabur doktorluğuna atandı. Seferberlik sırasında bu görevi yürüttü. Daha sonra 1919'da daha sonra adı Muğla Devlet Hastanesi olacak olan Muğla Gureba Hastanesi başhekimi oldu. 1923'te ise Muğla Sağlık Müdürlüğüne getirildi.
Bu görevleri sırasında siyasete atılmış Halk Fırkası'nın kurucuları arasında yer almıştır. 1928 seçimlerine partisi adına katıldı ve Muğla belediye başkanı seçildi. Daha sonra bu partinin Muğla mebusu seçildi. 1939 senesinde İstanbul'da öldü.
Haçlı Seferleri
Haçlı Seferleri ya da Haçlı Akınları, 1096-1272 yılları arasında, Avrupalı Katolik Hristiyanların, Papa'nın isteği ve çeşitli vaatleri üzerine, genellikle Müslümanların elindeki Orta Doğu toprakları (Kutsal Topraklar kabul edilir) üzerinde askeri ve siyasi kontrol kurmak için düzenledikleri akınlar bütünüdür.
Haçlı Seferi Düşüncesinin Doğuşu
Haçlı Seferleri’nin fikir babası aslında İspanya ve Portekiz’den Müslümanların atılması için başlatılan Reconquista (Yeniden Fetih) hareketidir. Müslümanlar İspanya ve Sicilya’da hakimiyet kurmuşlardı. İber yarımadasında bulunan Hristiyan krallıklar ortak düşman Müslümanların elindeki şehirleri ve kutsal yer olan Kudüs'ü almak için başlattıkları hareket 9. yüzyıldan 15. yüzyılın sonuna kadar sürmüştür.
Clermont Konsili ve Birinci Haçlı Seferinin başlaması
Birinci Haçlı Seferi (1096-1099) katılan orduların miktarı ve sonuçları bakımından en önemli olan Haçlı Seferidir. Birinci Haçlı Seferi'nin 1096 yılında Clermont'ta toplanan kilise konsilinde Papa Urbanus tarafından başlatıldığı kabul edilmektedir. 1095 yılında Clermont'ta toplanan kilise konsilinde Papa II. Urbanus ve fanatik Keşiş Pierre l'Ermite tarafından teşvik edilmiştir. Ama bu sefere katılmak için Hristiyan Avrupa yüzeyinde propagandanın yapılması ve Haçlı askerlerinin toplanması bir yıldan fazla zaman almıştır. Bu sefer genellikle dalga dalga gelen bazıları sırf din aşkına savaşmayı gözüne alan çeşitli sınıftan halktan oluşan bir grup halinde; diğerleri ise çok düzenli soylu kişiler tarafından profesyonel askerî birlik şeklinde komuta edilen ordularla gerçekleştirilmiştir. Birinci Haçlı Seferi'nin genel olarak başlangıç ve birkaç ana safhadan oluştuğu kabul edilir.
Halkın Haçlı Seferi
Birinci Haçlı Seferi'nin ilk ana safhasına köylü haçlı seferi veya halkın haçlı seferi denmiştir. Bu sefere katılan Haçlı ordusu daha çok din aşkına savaşmayı göz almışlardan oluşmuştu. Haçlılar halk kitlelerden oluşmaktaydı; asiller ve profesyonel askerler bu sefere katılmamayı tercih etmişlerdi.
1 Ağustos 1096'da yola çıkan bu ordunun başında fanatik dindar Keşiş Pierre L'Ermite bulunmaktaydı. Bu Haçlı ordusu, hiç savaş deneyimi olmayan erkekler ve hatta tecrübesiz genç, çocuk ve kadını ihtiva etmekteydi. İznik üzerine doğru yürürken Yalova civarında Selçuklu orduları tarafından yenilip imha edildi.
Baronların Haçlı Seferi hazırlıkları ve Konstantinopolis'ten sefere başlayışı
İkinci gruba Baronların Haçlı Seferi denir çünkü Avrupa soyluları tarafından komuta edilmiş ve profesyonel ağır zırhlı şövalyelerle donanmıştı.
Avrupa'nın belirtilen alanlarında bu ordular toplanmaktayken özellikle Almanya'da Yahudiler aleyhine bir büyük Pogrom baṣlatıldı. Bu Haçlı orduları iaşe ve hayvan yemi bulmak için yolların yakınlarında bulunan yerleşkelere büyük zararlar vermeye başladılar. Özellikle Macaristan'da verdikleri zararlar dolayısıyla oradaki idareci güçler bu Haçlı ordularının karşısında durdular. Bu Haçlı ordusu Bizans İmparatoru tarafından Balkanlarda iaşe satın almak için pazarlar, kamp alanı ve, çoğu Türk dili konuşan, Peçenek asıllı paralı askerlerden oluşan Bizans ordusu tarafından refakat sağlanarak kontrol edilmeye çalışıldı.
Kafile kafile Konstantinopolis'e erişen bu grup Haçlı ordusunda bulunan soylu Haçlı komutanlar Bizans İmparatoru I. Aleksios'a sadakat yemini ettiler ve ellerine geçirecekleri eski Bizans topraklarını tekrar Bizans idaresine vereceklerine ant içtiler. Bu Haçlı ordusu Bizans tarafından Anadolu'ya geçirildi ve yanlarına "Tatikios" adlı bir Türk asıllı Bizans generali komutasında bir Bizans refakat ve kılavuzluk ordusu verildi.
Bu Haçlı ordusu mevcudu için çok değişik tahminler yapılmaktadır. İnanılır bir kaynağa göre, bu ordu 30.000 ile 70.000 arasında askerden ve 30.000 asker olmayan kamp takipçisinden oluşmuştur.
Anadolu'da harekat
10 Nisan'da Haçlılar yürüyüşe başlayıp önce Anadolu Selçuklu Devleti başkenti İznik'i kuşattılar. Anadolu Selçuklu Sultanı I. Kılıç Arslan Haçlılar’ın ciddi bir tehlike olabileceğini hesap edememiş ve 1097 ilkbaharında bütün ordusu ile Ermeni Gabriel’in elindeki Malatya’yı kuşatmaya gitmişti. Haçlılar bu sırada Bizans gemileriyle Yalova’ya oradan da İznik önlerine gelerek şehri kuşattılar. I. Kılıç Arslan durumun önemini geç de olsa anladı ve derhal İznik yakınına döndüyse de şehir kuşatılmıştı ve büyük Haçlı ordusuyla baş edemeyeceğine karar vererek geri çekildi. Beş hafta kuşatmaya dayanan İznik 17 Haziran 1097’de Bizans’a teslim edildi. I. Kılıç Arslan da 1097 yılında başkent'i İznik'ten Konya'ya taşımak zorunda kaldı.
Anadolu içlerine çekilen Kılıç Arslan Dânişmend Gazi ve Kayseri emiri Hasan ile ittifak yaptı. 30 Haziran 1097’de müttefikler Eskişehir Ovası’nda Haçlılara saldırdılar. Haçlılardan önde yürüyen Normanlardan oluşan grup Anadolu Selçuklu Sultanı I. Kılıç Arslan tarafından karşılandı. Bu ovaya çıkışın Bizans ve Haçlılarca "Dorileon" olarak adlandırılması nedeniyle Birinci Dorileon Muharebesi adı verilen askeri çatışma başladı. Bu muharebede ağır zırhlı, özel terbiyeli büyük zırhlı atlı ve özel silahlı şövalyeler ile ağır süvari hücumları yapan Haçlı ordusuna karşı olarak gayet hızlı ve manevra kabiliyetli; hafif zırhlı; ağır zırhlara karşı ve hızlı ağır süvari hücumlarına karşı efektif olmayan hatta hiç işlemeyen ok, cirit ve kılıç gibi hafif silahlı Selçuklu hafif süvarisine üstün geldiği açığa çıktı. Bu meydan muharebesini kazanamayacağını anlayan Sultan I. Kılıç Arslan ordusunu muharebe meydanından geri çekmek zorunda kaldı. Hristiyan tarihçileri bu muharebeyi kazanan Haçlı ordusunu ve bu ordunun komutanlarını çok överek anmaktadırlar.
Bundan sonra I. Kılıç Arslan Haçlı ordusunu bir meydan muharebesi ile mağlup edemeyeceğini, hatta yürüyüşlerine bile engel olamayacağını anladı. Anadolu'dan geçen Haçlı ordusu ile hiç askeri çatışmaya girmeden onların Anadolu'dan ilerlemelerini izleme stratejisine uydu. Fakat yolları üzerindeki bölgeleri boşaltıp, tarlaları yakarak, meralardan Haçlı ordusu hemen gelmeden büyük koyun sürüleri geçirerek Haçlılar atlarına otlanacak ot bırakmayarak ve su kuyularını tahrip ederek onları zor duruma sokmaya çalıştı.
Buradan "Boulogne'lu Baudouin" Edessa'da (günümüz: Şanlıurfa) hüküm süren ve Ermeni asıllı bir eski Bizans ordusu komutanı olan Thoros Edessalı tarafından çağrıldığı için kendine bağlı ordusu ile Edessa'ya yöneldi. Thoros Edessalı, Selçuklu Şam Meliki Tutuş tarafından 1094 civarında Edessa kalesi ele geçirilince Edessa'yı idareye memur edilmiş parali askerlerden kurulmuş olan Bizans ordusu komutanı idi. Fakat bu görevi yapmakta iken Thoros Selçuklular aleyhine dönüp uzunca süren Artuklu Sökmen Bey komutasındaki bir Selçuklu ordusunun kuşatmasına başarı ile direniş göstermişti. Bundan sonra Thoros emrindeki ordu ile hem Selçuklular hem de Bizanslılardan bağımsız olarak Edessa şehrini yönetmeye başlamıştı. Ermeni asıllı olduğu ve Ortodoks Hristiyanlığa inandığı için Edessa Ermenileri tarafından sevilmemekte idi. Yine Ermeni asıllı ve eskiden Selçuklularla yakın ilişkisi olduğu için Ortodoks Bizanslılar tarafından da beğenilmemekte idi. Thoros politik durumunu sağlamlaştırmak için 1098'de Antakya Kuşatması ile uğraşmaya başlayan Haçlılar ordusundan destek istemişti. Bu destek Şubat 1098'de Baudouin Boulogne'lunun Edessa'ya kendi ordusu ile gelmesi ile başladı. Baudouin Boulogne'lu önce Thoros Edessalı'nın evlatlığı ve varisi olarak kabul edildi. Fakat Baudouin Thoros aleyhine önce gizli entrikalara girişti ve sonra açıkça onu Urfa iç kalesinde kuşatmaya aldı. Thoros Baudouin'in Edessa'da yönetimi ele almasını bir anlaşma ile kabul etti. Ailesi ile kayınpederi Meletine (modern Malatya) Emiri Gabriel'e sığınmayı planlamıştı. Fakat birkaç gün sonra 9 Mart'ta şehrin Ermeni asıllı olan halkı (çok muhtemelen Baudouin'in emri ile) Thoros'u yakalayip linç ettiler. Böylece Edessa'nın tek yöneticisi olarak kalan Baudouin burada ilk Haçlılar devleti olarak Edessa Kontluğu devletini kurdu ve kendini ilk Edessa Kontu olarak ilan etti.
Antakya Kuşatması
Yollarına devam eden Haçlılar Torosları iki değişik geçitten geçerek Çukurova bölgesine girdiler ve daha sonra yollarına devam ederek Antakya önlerine geldiler. Antakya önlerine gelen ordunun başında Taranto prensi Boemondo vardı. Boemondo Birinci Haçlı Seferi’nin en etkili askeri komutanlarından biriydi. Güney İtalya’nın Norman fatihi Robert Guiscard’ın oğlu olan Boemondo’un seferi katılma amacı yeni topraklar elde etmekti.
İsmen Büyük Selçuklu Devleti'ne tabi olan Antakya Emiri olan Yağı-Sayan, Haçlılar'ın Antakya'ya doğru geldiklerini haber alınca, şehirdeki Hristiyanlardan korktu. Antakyalı Müslümanları erkekleri surların dışına çıkarıp şehrin etrafına hendek kazmalarını emretti ve Müslümanların yanına hiçbir yabancıyı sokmadı. Ertesi gün de aynı şekilde Antakyalı Hristiyan erkekleri surlar dışına çıkarıp hendek kazmalarını emretti, onların yanında da hiçbir Müslüman yoktu. Ama Yağı-Sayan Antakyalı Hristiyan erkekleri şehir surları içine almadı. Yağı-Sayan şehir içinde bulunan Hristiyan kadın ve çocukların can ve mal güvenliğinin teminatını verdi.
Bundan sonra Emir Yağı-Sayan Antakya kalesinde güçlü bir direnişle dokuz ay süren bir savunma yaptı. Bu savunma sırasında Antakya'ya askeri destek icin önce Şam'daki melik Suriye Selçuklu Șam Meliği Dukak ve sonra da Halep'teki melik Suriye Selçuklu Halep Meliği Rıdvan'dan askeri yardım gönderdiler ama bunlar Haçlılar ordusuna yenik düştüler ve bu girişimler sonuçsuz kaldı. Fakat Haçlılar "Firuz" (bazı kaynaklarda "Rüzbe") adında bir kale muhafızını rüşvet vermek suretiyle ikna ettiler ve kalenin bir burcunu ele geçirdiler. Kale’nin tümden düştüğünü sanan Yağı-Sayan 30 muhafızıyla kaleden çıkıp gitti. Kaleyi ele geçiren Haçlılar pek çok Müslüman’ı katlettiler.
Antakya'dan Kudüs'e harekat
Haçlılar Antakya'yı aldıktan sonra bir müddet burada kalarak at, yiyecek ve iașe tedariki için uğraş verdiler. Bu tedariki sağlamak için yakınlarda olan Arap yerleşkelerine saldırılarda bulundular. Bu saldırların birisi Maarratu'n-Numan'a yapıldı. Aralık 1098'de Antakya'dan gelen bir Haçlı ordusu bu şehrin duvarları önlerinde karargâh kurup şehri muhasaraya başladılar. Halk onlara karşı çok çetin bir savaşa girdi. Haçlılar kale burçlarının karşısına ahşap bir burç dikip beklemeye başladılar. Müslümanlar bir süre sonra bulundukları surlardan inip daha güvenli olacağını düşündükleri şehirdeki evlerine sığındılar. Haçlı ordusu taarruza geçti ve şehri eline geçirerek bir katliam yapmaya başladı ve Haçlılar burada yaklaşık 20 bin kişiyi öldürdüler. Daha sonra buradan ayrıldılar. Haçlı kronikleri burada Haçlıların ölen Müslümanların bedenlerini yediklerinden bahsetmiştir. Haçlılar Müslüman yetişkinleri kaynatıp çorba yapmak, Müslüman çocukları şişe geçirip ateşte pişirmek ve yemek dahil olmak üzere son derece korkunç bir saldırı gerçekleştirdiler. Bu dönemdeki Haçlı yamyamlığı hem Frank hem de Arap raporları tarafından doğrulanıyor. Mesela Caenli bir Frank görgü tanığı, haşlama ve kızartma vahşetini rapor etmiş. Maarra'nın fethedilişi sırasında orada olan Aixli Albert şöyle yazmış: "Bizim bölüklerimiz sadece ölü Türkleri ve Suriyelileri yemekten küçülmediler, aynı zamanda köpekleri de yiyorlardı!" Abd'l-Ala şehri ise Ocak 1099'da yapılan hücumdan sonra tamamıyla yakılıp yıkıldı; kalesinin taşları bile teker teker sökülüp şehir ortadan kaldırıldı. Birçok Arap şehri ise elçiler ve hediyeler göndererek Haçlıların her isteklerini yerine getireceklerini belirttiler.
13 Ocak'ta Antakya'dan ayrılmaya başlayan ana Haçlı ordusu 7 Temmuz'a kadar Antakya'dan Lübnan. batı Suriye ile Filistin'den geçerek Kudüs'e vardı. Bu geçiş sırasında Fatimiler'in kuzey sınırı olan "Nehr-ul-Kelb" ırmağını geçip Fatimiler arazilerine girdiler. Yolda bulunan bazı şehirleri (örneğin Hisn-el-Akrad, Tartus, Arsuf, Ramallah, Beytüllahim) ellerine geçirdiler ve diğerlerini (örneğin Saycar, Akka, Jabal, Trablusşam, Kayserya) ya başarısız kuşatmadan sonra geride bıraktılar ya da kenarlarından hücum etmeden geçtiler. 5 Temmuz 1099'da Kudüs şehri surları önüne vardılar.
Kudüs kuşatması, işgali ve katliam
Kudüs şehri İftikar El-Devle komutasında Fatimiler ordusu tarafından savunmakta idi. 5 Temmuz'dan itibaren Haçlı orduları şehrin surlarına birçok başarısız saldırılarda bulundular ve geri püskürtüldüler. Filistin sahillerine gelen Cenevizliler Yafa yakınlarında karaya oturttukları gemilerini parçalayarak tahtalarını Kudüs önlerine getirdiler. İki tane büyük kuşatma kulesi yaptılar. Bu iki tahta kule 14 Temmuz gecesi şehrin duvarları önüne getirildi.
15 Temmuz günü şehir kuzeydoğu kapısı önünde bulunan kuleden Flandralı şövalye ilk defa şehre girmeyi başardı. Sonra Godefroi de Bouilion, kardeşi Eustace Boulogne'lu, Tancerd ve askerleri de şehre girdiler. Diğer kule ilerleyemedi. Haçlı komutanlardan Raymond Saint Gillies Fatimi kale komutanı İftika El-Devla'ya bir haberci ile teslim olursa kendisi ve ordusu için serbestçe Kudüs'ten ayrılma izni verileceğini bildirdi. İftikar el-Devle bunu kabul etti. Teslim olup şehir kapılarını açtı.
Diğer taraftan Tapınak Tepesi'nde ve civarında 15 Temmuz 1099 günü öğleden sonra, akşamüstü ve ertesi sabah Haçlı ordusu mensupları Kudüs'te bulunan bütün Müslümanları ve Yahudileri öldürmeye başladılar ve büyük bir katliam gerçekleştirdiler.
Kudüs Krallığının ve diğer Haçlı devletlerinin kurulması
Kudüs'ün fetheden Haçlı ordusunun soylu olan Haçlı komutanları Kutsal Kabir Kilisesi'nde 22 Temmuz'da bir toplantı yapıp Kudüs şehrinin ve ellerine geçen diğer Filistin ve Suriye arazilerinin nasıl idare edileceği hakkında tartışmalar yaptılar. Hristiyanların kutsal saydıkları topraklarda dinsel olmayan devlet işleri ile uğraşmaya yetkili olacak yeni bir Kutsal Kudüs Krallığı kurulmasına karar verdiler. Kudüs Krallığı Kudüs şehri yanında Suriye'in güneyi ve Filistin'i de ihtiva edecekti. İlk Kudüs Kralı olarak Godfrey de Bouillon'u seçtiler.
Haçlılar ordusu Kudüs'ten çekilen Fatimîler ordusu üzerine giderek Aşkelon Muharebesi'inde Fatimîleri yenerek Filistin'e iyice yerleştiler.
Birinci Haçlı Seferi'nde ayrıca Kudüs fethinden önce Urfa Kontluğu (1097-1144) ve Antakya Prensliği (1098-1268) devletlerini Kudüs Krallığı'ndan bağımsız olarak ama bu krallıkla yakın bağlantılı bir şekilde kurulmuşlardı. Kudüs'ün işgalinden sonra, 1109'da Haçlılar Trabluşsam'ı işgal ettiler ve, bu şehir ve civarında yine bağımsız statülü olarak Trablus Kontluğu (1109-1289) devleti kuruldu.
Birinci Haçlı Seferi değerlendirilmesi
1100 yılında Anadolu güneyi, Suriye, Lübnan ve Filistin'de Hristiyan Haçlı Frank asıllı hükümdarları olan dört Haçlı devletinin kurulmasına yol açmış oldu.
1101 Yılı Haçlı Seferi
1099’da Kudüs’ün alınmasından sonra Batı dünyasında Haçlı Seferleri’ne olan ilgi arttı. Papalık’ın yaptığı propaganda, evlerine dönen Hacıların Doğu’nun zenginliklerine dair anlattığı abartılı hikâyeler ve Papa II. Paschalis haçlı seferi çağrısı kısa süre sonra üç büyük ordunun Haçlı Seferi’ne çıkmasına neden oldu.
Papa II. Paschalis Avrupa'daki krallarla, özellikle Kutsal Roma-Germen imparatorları IV. Heinrich ve oğlu V. Heinrich ile bir takım problemler yaşamaktaydı. O yüzden tek Avrupalı kral bile Papa’nın çağrısına uymadı. Fakat diğer taraftan dükler ve kontlar bu çağrıya olumlu cevap verdiler. Birinci Haçlı Seferi'nin üçüncü safhası olarak da görülebilen bu 1101 Haçlı Seferi, Filistin'de yerleşen Frank Haçlılarına destek sağlamak için 1101 yılı içinde gelişti. Sefer, Konstantinopolis'e ayrı yollar ve ayrı zamanlarda ulaşan ve oradan birbiri arkasından ve birbirinden aralıklı olarak yürüyüşe geçen üç değişik ordu halinde oluşmuştur. Bu orduların sayısı hakkında tam bilgiler bulunmamakta ama değişik tahminler verilmektedir. Üç değişik ordu birliği şeklinde Anadolu'ya gelip geçmeye çalışan Haçlı ordusu için en muhtemel tahmin bu ordunun yaklaşık toplamının 300 bin kadar olduğudur. Bu Haçlı ordularından birincisi Mayıs ayında Konstantinopolis'ten başlayan Milano başpiskoposu Anselm de Buis’in idaresinde Lombardlar, Blois kontu Stephen kumandasında Fransızlar ve mareşal Konrad komutasında Almanlar’dır. İkinci Haçlı ordusunu Nevers kontu II. Guillaume (Giyom)’un kumandasındaki Fransızlar oluşturmuştur. Üçüncüsünü ise Bavyera Dükü IV. Welf’in idaresinde Almanlar oluşturdu.
Bu 1101 Haçlı Seferinin birinci grubunda ağırlık Birinci Haçlı Seferi'ne katılmayan ve ilk defa bir haçlı Seferine katılan Lombardlar bulunmaktaydı. Bu Haçlı ordusu Milano başpiskoposu Anselm de Buis’in idaresindeki Lombardlar, Blois kontu Stephen kumandasında Fransızlar ve mareşal Konrad komutasında Almanlardan oluşmaktaydı. Önce Mayıs 1101'de İtalya'dan Lombardlar Konstantinopolis'e Milano Piskoposu Anselm idaresinde eriştiler. Kudüs'ten Konstantinopolis'e dönmüş olan Anadolu'da sefere deneyimli Toulouse Kontu Raymond de Saint-Gilles komutası altına geçtiler. Sonra Fransızlar ve Almanlar geldiler. Böylece 20.000 kişi kadar olan Haçlı ordusu yeni bir güzergâh takip ederek beklenmedik bir şekilde Ankara'ya yöneldi; o şehri eline geçirip oradan Niksar'a doğru yöneldi. Ağustos'ta Merzifon'da Anadolu Selçuklu Sultanı I. Kılıç Arslan ve Danişmendoğlu ordusu ile yapılan Merzifon Muharebesi sonucunda bu Haçlı ordusu büyük bir hezimete uğradı. Haçlı askerlerin 4/5'lik kısmı imha edildi ve kadınlar ve çocuklar esir olarak Türklerin eline geçti.
Haziran 1101 sonunda Konstantinopolis'ten ayrılan, Nevers Kontu Giyom'un komutasında bulunan bu Haçlı seferi ordusunun askerleri ve asker olmayan kamp takipçileri Anadolu'da Ankara, Konya üzerinden Ereğli'ye ilerlemeye başladı. Bu Haçlı ordusu çok geçmeden bu yolu takip etmenin bir hata olduğunu anladı. Çünkü önceki Baronlar Haçlı seferi yol etrafına sanki kıran getirmişti ve bu ordu iaşe ve hayvan yemi bulamamaktan bitik bir hale düştü. Selçuklu Sultanı I. Kılıç Arslan ve Danişmend Gazi süvari ordularıyla Merzifon'dan Ağustos sonunda ayrılıp Ankara'ya gelip Konya üzerine ilerleyen Haçlılar ordusunun önü sıra geri çekilmekte idi. Konya üzerinden ilerleyen Haçlılar Eylül ayı başında Ereğli yakınlarına gelmişlerdi ki Selçuklu ve Danişmend Gazi süvari orduları onları orada pusuda beklemekteydi. Hemen pusudan hücuma geçen bu süvari ordusu Haclı ordusunun hemen hepsini savaş alanında öldürüp imha etmek imkânını buldu. Sadece Toros dağlarına doğru kaçan az sayıdaki kişi canını kurtarabildi. Bu ordunun komutanı Neversli Giyom bir Türk asıllı bir Bizans askerinden (Türkopol) kılavuz bularak Antakya'ya erişmeyi başardı. Bu orduyu bir hafta zaman gecikmesiyle Bavyera Dükü Wolf komutasına Almanlardan oluşan üçüncü bir Haçlı sefer ordusu takip etmekte idi. Yine Birinci Haçlı Seferi ordusunun ve 1101 Haçlı Seferi'nin Fransızlardan oluşan ikinci ordusu bu güzergahtan geçmiş ve etraftaki insan ve hayvan yiyecek maddelerini sanki sömürüp bitirmişlerdi. Bu nedenle bu üçüncü ordu ve takipçileri açlık ve özellikle susuzluktan tam harabe olarak yine Ereğli (Heraclea)'ya erişebildiler. Orada yakinlarinda Avlos (Akgöl) ovasında bulunduğunu gördükleri çay kaynağı olan gölete kendilerini atıp susuzluklarını giderdiler. Ancak bu göletin suları Selçuklular tarafından zehirlenmişti ve bu suyu içenler zehirlendiler. Selçuklu Sultanı I. Kılıç Arslan ordusuyla da bu gölet yakınında pusuda beklemekteydi. Çoğu zehirlenmiş olan ve hepsi çok bitkin kalıp hiç direniş gösteremeyen Haçlılar üzerine saldırıp hemen hemen tüm orduyu esir aldılar. Böylece bu üçüncü 1101 Haçlı Seferi ordusu da, askerlerinin çoğu zehirlenip, yaşayanlar da esir alınıp, yok edildi. Ama yine bu ordu komutanı olan Bavyera Dükü Wolf da şahsen Antakya'ya kaçabilmeyi başardı.
Sonuçta 1101 yılı Haçlı Seferi'nin sadece liderleri Antakya'da toplanarak bazı adamlarıyla birlikte Kudüs'e gidebildiler. Bu üç safhalı 1101 Haçlı Seferi Haçlılar için öyle korkunç ve öyle büyük bir fiyasko sonuçlanmıştır ki, bu fena sonuç 1101 Haçlı Seferi'nin Avrupa tarihçileri ve "Avrupa dünyası tarafından tümüyle hemen hemen unutulmasına yol açmıştır" 1101 Haçlı Seferlerinin sadece liderlerinin Antakya'da toplanamabilmesi, bundan sonra artık askeri yönden Haçlı Seferlerinin ve ordularının askeri olarak başarısız kalacağına bir gösterge olmaktadır. Selçuklu ve Danişmendliler ordularının kazandıkları bu askeri başarı Türklerin Anadolu'daki kalıcı varlığını tekrar ispatlamış oldu.
İkinci Haçlı Seferi 1147-1149
İkinci Haçlı Seferi 1147-1149 yılları arasında gerçekleşti. Musul Atabeyi I. İmadeddin Zengi'nin 1144 yılında Urfa'yı ele geçirerek bir Haçlı devleti olan Urfa Kontluğu'na son vermesi üzerine Haçlılar Avrupa'dan yardım istediler. Almanya İmparatoru III. Konrad ve Fransa Kralı VII. Louis, ordularının başına geçerek İkinci Haçlı Seferi'ni başlattılar ve Anadolu'ya girdiler. Ancak, Anadolu Selçuklu sultanı I. Rükneddin Mesud ve Halep Atabeyi Nureddin Mahmud Zengi başta olmak üzere her yerde Türk ordularının direnci ile karşılaştılar. Sonuçta çok küçük bir birlik ile Kudüs'e ulaştılar. Birinci Haçlı Seferi sırasında kurulmuş Haçlı devleti Kudüs Krallığı'ndaki Hristiyanlarla birleşerek Suriye'yi ele geçirmek istediler. Bu girişim başarılı olamayınca ülkelerine döndüler. İkinci Haçlı Seferi ilkinin aksine Haçlılar açısından tam bir başarısızlıkla sonuçlanmıştır.
Üçüncü Haçlı Seferinde Almanlar
Alman ordusu, 1189 Mayıs ayında Resenburg'dan yola çıktı. Friedrich Barbarosso'nun yanında vassalları ve oğlu Schwaben kontu Friedrich von Schwaben bulunuyordu. Almanların, Macaristan'dan geçişleri sorunsuz oldu. Macar kralı Bela, onlara her türlü yardımda bulundu fakat Almanlar, 23 Haziran'da Tuna'yı geçip Bizans arazisine girdiklerinde sorunlar başladı. İmparator, ülkesi içinde var olan olumsuz şartlar dolayısıyla Almanların gelişinden tereddüt içindeydi. Kıbrıs'ta ve Çukurova'da sorunlar vardı ve Anadolu'daki Türkler, çok büyük bir tehlike arz ediyorlardı. Bu yüzdendir ki, II. Isaakios'un Selahaddin Eyyubi ile anlaşması, Hristiyanlığa zarar vermek amaçlı değil, Selçuklu yükselişine engel olmak amacına yönelikti. Fakat Kudüs'teki kutsal yerlerin himayesi Ortodoks kiliseye geçince imparator, yine de tepkilere maruz kalmıştır.
Almanlar, Alaşehir'e ulaştıklarında halk, önce Almanlara iyi davranmış fakat sonraları ordunun artçılarını soymaya çalışmıştır. Alman ordusu, Miryokefalon (Karamıkbeli) mevkiinden geçerken 3 Mayıs'ta Türklerle küçük bir çatışma yaşandı. II. Kılıcarslan, daha önce Anadolu'dan geçerken Almanlara yardım vadetmişti. Fakat Almanları bir miktar yıpratmayı da ihmal etmedi. Açlık, susuzluk ve Türklerin okları, Almanlara kayıp verdirmeye başladı. Alman ordusu, 17 Mayıs'ta Konya'ya ulaştıklarında II. Kılıcarslan, Konya'yı kısmen boşaltmıştı. Sultanın oğlu Kutbeddin ile Haçlılar arasında şiddetli bir çarpışma yaşandı ve Friedrich Barbarosso, Konya'ya girdi ise de burada fazla kalmadı. Meram'da biraz dinlendikten sonra Almanlar, yollarına devam ettiler. Alman ordusu, Toros Geçidi'nden Silifke'ye doğru yol alırken Almanların yürüyüş haberi, Selahaddin Eyyubi'ye ulaşmıştı ve bu haberi verenler de Ermenilerdi. 10 Haziran 1190'da Silifke Ovası'na inen Haçlılar, burada büyük bir felakete maruz kaldılar. Çünkü Friedrich Barbarosso, serinlemek için girdiği nehirde boğularak öldü.
İngiliz ve Fransızların Üçüncü Haçlı Seferine Katılması
İngiltere ve Fransa yıllarca savaş halinde olduklarından her iki ülke de yeni bir Haçlı seferini düşünemezdi. Fakat İngiltere ve Fransa kralları Ocak 1188'de Normandiya sınırındaki Gisors'ta barış müzakerelerinde iken Sur başpiskoposu Josias da oraya ulaşmıştı. Onun yaptığı etkili konuşmalar sayesinde iki kral ve yüksek rütbeli kimseler, Haçlı seferine katılma vaadinde bulundular. Her iki kraldan biri, yola çıktığı zaman birinin, diğerinin topraklarına saldırma ihtimali bulunduğundan kralların aynı anda sefere çıkmalarına, Fransızların kırmızı, İngilizlerin beyaz ve Flaman birliklerinin de yeşil haç taşımalarına karar verildi. II. Henry, Alman imparatoruna, Macar kralına ve Bizans imparatoruna mektuplar yazarak Kudüs'ü kurtarmak azmiyle yola çıktığı için, içinden geçeceği bu ülkelerde kolaylık istedi. Daha önce yardım çağrısında bulunan Antakya patriğine de Kudüs'e doğru yola çıktığı haberini gönderdi. Nihayet sefer kararı alınmıştı. Bundan sonra İngiltere ve Fransa'da seferin mali yönünü karşılamak için Selahaddin Öşrü denen ve sefere katılmayanların gelirlerinin onda birini kapsayan vergi yürürlüğe kondu. Sûr başpiskoposu Josias, Avrupa'daki bu gelişmeler üzerine büyük umutlarla ülkesine döndü.
Fransa kralı II. Philippe, sakin bir yolculuktan sonra 14 Eylül'de Messina'ya sakin bir giriş yaptı. İngiltere kralı Richard ise donanmadan ayrı, kara yolunu tercih etmişti ve 3 Ekim'de Messina'ya ulaştı. Richard, İtalya içlerinden geçerken Sicilya kralı Tancredi'nin, kız kardeşine yaptığı haksızlıklar konusunda bir şeyler duymuştu. Belki bunun da etkisiyle Messina'ya girişi daha bir gösterişli ve gövde gösterisi şeklinde oldu. Tancredi, iktidara gelince kralın dul eşi Giovana'nın elinden has arazisini alarak kendisini hapis tutmuştu. Ayrıca, II. Henry'ye verilmek üzere bırakılanları Richard almak istiyordu. Bu durumda Richard'ın gelişi doğal olarak Tancredi'yi korkuya düşürdü. Tancredi, Joanna'yı serbest bırakıp arazilerini geri verdi ve Joanna'yı ağabeyinin yanına gönderdi fakat Richard'ın öfkesi geçmemiş olacak ki etrafa birlikler göndererek yağmada bulundu.
3 Ekim'de şehir dışında İngiliz askerleriyle bir grup Messinalının arasında çıkan kavga ise daha büyük olaylara sebebiyet verdi. Philippe Auguste'un de araya girmesiyle anlaşmaya çalışılırken halktan bir takım insanın, kral Richard'a küfretmesi, bardağı taşıran son damla oldu. Sonucunda İngilizler, Messina'yı zapt edip yağmaladılar. Sükûn ortamı Tankred'in, Richard'a kalan mirası vermesiyle sağlandı ve 8 Ekim'de Tankred ile Richard arasında anlaşmaya varıldı.
Kral Richard'ın yolculuğu, fırtına yüzünden daha olaylı geçti. Şiddetli rüzgâr dolayısıyla donanma birbirinden ayrıldı. Joanna ve Berengaria'nın bulunduğu gemi, Kıbrıs'a doğru sürüklendi ve karaya oturdu. Kıbrıs'a hâkim olan ve Bizans'a isyan halinde bulunan İsaakios Dukas Komnenos, büyük bir hataya imza atarak Joanna'nın ve Richard'ın nişanlısı Berengaria'nın mallarını müsaadere etti. Richard, haliyle bu duruma çok öfkelendi. 8 Mayıs'ta Kıbrıs'a gelen Richard'a, Isaakios Dukas, mukavemet edemeyeceğini anlamıştı. Bunun için Kilani Kasabası'na çekildi. Fazla bir direnişle karşılaşmayan Richard, Kıbrıs Adası'nı zapt etti ve Berengaria ile nikâhı da burada 12 Mayıs'ta kıyıldı.
Richard, Kıbrıs'ta bulunurken Philippe Auguste ve Filistin asilzadelerinin, Akkâ önüne bir an önce gelmesi için gönderdikleri haberler ulaştı. 5 Haziran 1191'de Mağusa'dan yola çıkan Richard, 8 Haziran 1191'de Akkâ'ya vardı.
Dördüncü Haçlı Seferi 1202-1204
Dördüncü Haçlı Seferi 1202-1204 yılları arasında gerçekleşti. Papa III. Innocentius, Kudüs'ü kurtarmak maksadıyla; tüm Avrupa'yı sefere davet etti. Toplanan ordunun emir komutası İtalyan Bonifacio'ya verildi. Ordunun Mısır'a çıkması planlandı ve Venedik Haçlı ordusunu ücret karşılığı taşımak için özel bir filo gemi hazırladı. Ancak Haçlılar bu nakliye ücretini karşılayamayınca bu sefere iştirak eden yaşlı Venedik Dükü Enriko Dandolo isteği ile önce Zara'ya ve sonra da Bizans İmparatorluğu tahtına geçmek isteyen sabık imparator II. İsaakios'un genç oğlu Aleksios Angelos imparatorluğa geçince ücreti karşılamak için yardım etme vaadi vermesiyle Konstantinopolis'e yöneldi. Haçlı orduları önce 1203'te şehri kuşattıktan sonra şehre girerek II. İsaakios ve IV. Aleksios'u imparator ilan ettirdiler ve Galata civarına geri çekilip yeni imparatorların yardımını beklediler. Fakat yeni imparatorlar mali kaynak bulamadılar ve Konstantinopolis halkının da Latinlerin devamlı karışmalarından hoşnutsuzluğu yüzünden isyan çıktı. Bir komplo ile V. Aleksios imparator oldu ve Haçlıların meşru imparator saydıkları IV. Aleksius öldürüldü. Bu nedenle ve Enrico Dandolo'nun teşvikiyle Haçlı Ordusu Konstantinopolis'e hücum ederek 12 Nisan 1204'te şehri işgal etti.
Dördüncü Haçlı Seferinin diğer Haçlı Seferlerinden farkı güya tek elden emir komuta altında olmasıydı ve denizden Mısır'a ve oradan Filistin'e gitmek hedefliydi. Fakat Venedik Dükü tarafından Kudüs yerine Konstantinopolis'e yöneltildi; karışıklıklardan dolayı Konstantinopolis işgal edildi. Kuşatma sırasında büyük bir kismi zaten yakılan şehir tümüyle talan edilip yıkıldı ve şehrin birçok kıymetli eserleri ya Avrupa'ya götürüldü veya ortadan kayıp oldu. Ortodoks Hristiyan olan Bizans İmparatorluğu yerine Frank asıllı hükümdarlar altında bir Katolik Hristiyan Latin İmparatorluğu kuruldu. Bu seferden en kazançlı çıkan Venedikliler oldu ve Akdeniz'in ve Ege Denizi'nin önemli liman ve adaları gemilerinin nakliye ücreti karşılığı Venedik'e verildi. Fakat bu Latin İmparatorluğu fazla yaşamadı (1204-1261).
Çocuk Haçlı Seferleri 1212
Bunların dışında 1212'de, tam doğru yorumlanmayan, sadece çocukların katıldığı bir seri Çocukların Haçlı Seferleri adı verilen seferler düzenlenmiştir. Bu seferler Fransa'da ve Almanya'da yaşayan ve Müslümanlara karşı kışkırtılıp Haçlı Seferine çıkmaya zorlanan halkın coşkusundan etkilenen çocukların organize olmalarına atıflıdır. Bu organizasyonlardan haberdar olan Papa III. Innocentius bu çocuk organizasyonlarını Haçlı seferine katılmayan daha yaşlıların değersizliğini tanrının kınamasının bir nişanesi olarak yorumlamıştı. Fransa'da organize olan çocukların başında "Stephen" adlı bir çocuk bulunmaktaydı ve 30.000 kadar sayıda çocuk bu organizasyona katılmayı kabul etmişti. Almanya'da organize olan çocuk sayısı ise 7.000 civarında olup liderleri "Nicholas" adlı bir çocuktu. Bu organize olan çocuk grupları Kutsal Toprakların yakınlarına bile varamadan ortadan kaybolmuşlardır. Bir kısım çocuklar ailelerine geri dönmüşler; diğerleri yolda bulunan Hristiyanların yanlarına yerleşmişler; diğerleri ya deniz kazasından ya da açlıktan ölmüşlerdir. Bir kısmını bekleyen en fena akıbet ise Venedikli tacirler tarafından Mısır'a veya Mağrip'e götürülerek köle olarak satılmaları olmuştur.