cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
West End Watch Co.
Tarihçesi
2000 yılından bu yana şirketin atölyeleri ve merkez ofisi Wallis'teki Leytron'a taşındı. Aynı zamanda şirket yeni hissedarlar tarafından devralındı ve yönetim değişti.
Adıyaman'da 1999 Türkiye yerel seçimleri
Adıyaman
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
West End Watch Co.
Tarihçesi
2005 yılında West End Watch Company, Asya'daki kesintisiz varlığının 120. yıl dönümünü "İpek Yolu konsepti" ile kutladı. Bu konsept, İpek Yolu'nun markanın tezgahlara sahip olduğu ve halen sahip olduğu bölgelerin çoğundan geçtiği gerçeğinden geldi.
West End Watch Company günümüzde Suudi Arabistan'da, Birleşik Arap Emirlikleri'nde, Himalayalar bölgesinde (özellikle Tibet, Nepal ve Butan'da) ve Çin'in batı yarısında faaliyet göstermektedir.
Adıyaman'da 1999 Türkiye yerel seçimleri
Adıyaman Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Besni
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
West End Watch Co.
Tarihçesi
2011'de West End Watch Company kesintisiz faaliyetinin 125. yılını kutladı. Bu nedenle 2010 yılında Jura Arşiv ve Ekonomik Araştırma Merkezi (Centre Jurassien d'Archives et de Recherches Economiques) ile birlikte markanın tarihini yeniden çizen bir anma kitabı yayınlandı.
20. yüzyılın başında West End Watch Company, adını Hindistan ordusunun seçkin birliklerinden birinin adıyla anılan süvari Sowar adlı bir modeli piyasaya sürdü. Bu isim, Sir Thomas Edward Lawrence'ın (Arabistanlı Lawrence) onuruna seçildi çünkü onun ve askerlerinin savaş sırasında West End Watch Company saatleri taktığı söyleniyor. Sowar modeli bugün hala üretilmektedir.
Adıyaman'da 1999 Türkiye yerel seçimleri
Besni Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Çelikhan
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Gerger
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Gölbaşı
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Gölbaşı Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Kâhta
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Kâhta Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Samsat
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Sincik
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Sincik Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Tut
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Konrad Meyer
Konrad Meyer-Hetling (15 Mayıs 1901 - 25 Nisan 1973) bir Alman agronomist ve SS-Oberführer idi. Generalplan Ost'un geliştirilmesine katılımıyla tanınır.
Erken dönemi
Meyer, bir okul öğretmeninin oğlu olarak Aşağı Saksonya'nın güneyinde, Einbeck yakınlarındaki Salzderhelden'de doğdu Göttingen Üniversitesi'nde tarım bilimi okudu ve 1926'da bitki üretimi üzerine yazdığı tezle doktorasını aldı Üniversitede asistan oldu ve 1930'da habilitasyon yaptı.
Meyer, 1930'dan 1933'e kadar Göttingen Üniversitesi'nde doçent olarak çalıştı ve 1934'te Jena Üniversitesi'nde profesör oldu. Aynı yıl Berlin Üniversitesi'nde profesör oldu Kasım 1934'te Reich Bilim ve Eğitim Bakanlığı'nda Alman tarımsal eğitim ve araştırma reformu konusunda danışman oldu. Meyer, Nazi döneminin en önemli tarım bilimcilerinden ve mekansal planlamacılarından biriydi ve bu alandaki ana dergilerin baş editörlüğünü yaptı.
Selçuk Anadolu Lisesi
Selçuk Anadolu Lisesi, Sivas ilinde Temeltepe mevkiinde bulunan bir lise. Kısaltması SAL olarak kullanılmaktadır. 4 adet İngilizce ve 1 adet Almanca şubesi bulunmaktadır. Türkiye´de birincil dil olarak Almanca eğitim veren 7 okuldan birisidir.
Konrad Meyer
Generalplan Ost
1940'ın başlarında, Reich Güvenlik Ana Ofisi (RSHA), Meyer'in işbirliğiyle, Doğu Avrupa'nın Almanlaştırılması için bir plan olan Generalplan Ost'un (Doğu Genel Planı) ilk versiyonunu üretti. Meyer'in RKF'nin muhtırayı oluşturmasındaki astları arasında coğrafyacı Walter Christaller ve peyzaj mimarı Heinrich Friedrich Wiepking-Jürgensmann da vardı. 1944'ten savaşın sonu olan 1945'e kadar, bir Waffen-SS subay eğitim okulunda subay olarak görev yaptı.
Selçuk Anadolu Lisesi
Adres
Mevlana Mahallesi, Rahmi Günay Caddesi, No:42, Sivas (Temeltepe mevkisi, halk arasında "Kabakyazısı" olarak bilinen bölge.)
Ulaşım
Sivas, şehir merkezindeki Hükûmet Meydanı'ndan itibaren Kuzeydoğu yönünde Öğretmenler Parkı yanından geçen yokuşun sonunda yürüyerek 10-15 dakika mesafededir. Yaklaşık 1,5 kilometrelik bir mesafedir. Sivas 5. Piyade Er Eğitim Tugayı ile yan yanadır.
Konrad Meyer
Daha sonra ki yaşamı
Meyer, savaştan sonra ABD makamları tarafından RuSHA Davasında suçlandı. Bir suç örgütüne (SS) üye olmaktan suçlu bulundu, ancak savaş suçları veya insanlığa karşı suçlardan suçlu bulunmadı. 1948'de serbest bırakıldı ve 1956'da, 1964'te emekli olana kadar çalıştığı Hannover Leibniz Üniversitesi'ne tarım ve bölge planlama profesörü olarak atandı.
Kağan Moradaoğlu
Kağan Moradaoğlu (d. 10 Ocak 2003, Trabzon) Trabzonspor'da kaleci olarak oynayan Türk profesyonel futbolcudur.
Selçuk Anadolu Lisesi
Yerleşke
Derslikler biri tarihi taş bina ve diğeri 1980'li yılların sonunda yapılan yeni bina olmak üzere iki yapı içerisinde yer almaktadır. Ayrıca kantin binası ise ayrı olup daha sonradan laboratuvar binasının yerine taşınmıştır. Okulda yatılı kalan öğrenciler için yaklaşık 100 kişilik yatakhane binası ve içinde yemekhane ile revir yer de almaktadır.
Taş bina
Yontma taştan iki katlı tarihi taş binanın yapımına 1914 yılında başlanmış ve 1916 yılında tamamlanmıştır. “U” şeklindedir ve genel olarak simetriktir. Her iki katın tavanları ve bu nedenle pencereler de oldukça yüksektir. Duvarları kalındır. İlk başta “Dârulmuallimîn” adıyla eğitim etkinliğini sürdürmüştür. 1920 sonrası "Erkek Muallim Mektebi" (erkek öğretmen okulu) olarak hizmet vermiştir. 1973-1974 yıllarında kısa bir süre için "Öğretmen Lisesi" haline getirilmiştir. 1974 – 1979 tarihleri arasında ise "Eğitim Enstitüsü" olarak kullanılmıştır. 1984 yılında ise Selçuk Anadolu Lisesi olarak öğretime açılmıştır.
Binanın inşa edilmesi
Yapının temelinin atılmasından 10 gün sonra Osmanlı Devleti I. Dünya Savaşı nedeniyle seferberlik ilan etmiştir. Darulmuallimîn temel atma törenine dair bilgiler (1880-1927 yılları arasında yayınlanmış olan) “Sivas Gazetesi”nin 23 Temmuz 1914 tarihli (Rumi 10 Temmuz 1330) 1353. sayısında bulunmaktadır. Bu tarih aynı zamanda II. Meşrutiyet’in ilanının altıncı yıldönümüdür ve o dönemde milli bayram (ıyd-i milli) olarak kutlanmaktadır. Günümüzde yapının ikinci katında tam orta kısımda yer alan Atatürk resminin yerinde binanın ilk dönemlerinde bir "hitabet balkonu" ve onun üzerinde çatı çıkıntısına yakın kısımda "bayrak balkonu" bulunmaktaydı. Bu balkonlar ve ayrıca çatı üzerindeki çıkıntılar da günümüzde yoktur.
Okul binasının üzerinde bulunduğu tepenin altına 2018 yılında karayolu tüneli açılmıştır. Tünelin bulunduğu alanda geçmişte bir baraj göleti bulunduğu da bilinmektedir.
İlk öğretmen kadrosu
Daha sonraki yıllarda Fazlı Aktaş okul müdürlüğü görevine başlamış ve okul tarihiyle özdeşleşen simgesel bir isim olarak anılmıştır. Okulda uzun yıllar boyunca yurtdışından görevli olarak gelen pek çok Alman öğretmen (Ute Dube, Beate Kipp, Hartmut Schmidthalz, Bernd Rombach başta olmak üzere) görev yapmıştır. Zaman içerisinde Necati Çağlayan, Turan Torun, Cemal Vatankulu, Adem Güçer, Seyit Karataş, Niyazi Doğan, Resul Altun, Rahmi Çandar, Selma Acar, Bülent Arı, Sebahattin Avcı gibi önemli isimler öğretmen kadrosuna katılarak uzun yıllar hizmet vermişlerdir.
Pilav günleri
2015, 2016 ve 2017 yıllarında yapılan "Pilav Günü" etkinliklerinde yalnızca Selçuk Anadolu Lisesi mezunları değil, taş binada okumuş tüm herkes (örneğin eski Öğretmen Okulu mezunları da) davet edilmiştir.
Taş Mektep Müzesi
Eski taş bina içerisinde "Taş Mektep Müzesi" adıyla bir oda oluşturulmuştur. İçerisinde geçmişten günümüze yapı içerisinde kullanılmış olan eşyalar toplanarak korunmuştur.
Logo
Logodaki temel belirleyici unsur, Selçuklu Devleti bayrağında da yer alan Çift başlı kartal'dır. Taş Mektep 100. Yıldönümü için düzenlenen logo yarışmasında da dereceye giren tüm tasarımlarda tek ortak motif yine bu olmuştur.
Louis Clark
Louis Clark (d. 27 Şubat 1947 –ö. 13 Şubat 2021), İngiliz müzisyen.
Hayatı
Clark 27 Şubat 1947'de Kempston, Bedfordshire, İngiltere'de doğdu. Leeds Müzik Koleji'ni bitirdi. 1974'te başladığı müzik kariyerini 2021'deki ölümüne kadar devam ettirdi. Electric Light Orchestra, Renaissance müzik grubu ve Kraliyet Flarmoni Orkestrası (RPO) gibi topluluklarda çaldı.
Ayrıca 1980'li yılların başında Kraliyet Flarmoni Orkestrası ile birlikte Hooked on Classics adlı plak serisi çalışmasında yer aldı.
Ölümü
Clark 13 Şubat 2021'de Elyria, Ohio, ABD'de böbrek yetmezliği nedeniyle 73 yaşında öldü.
Haukur Heiðar Hauksson
Haukur Heiðar Hauksson (d. 1 Eylül 1991), defans pozisyonunda görev yapmış İzlandalı eski millî futbolcudur.
Leopold Lippens
Leopold Raymond Maurice François Marie Ghislain Lippens (d. 20 Ekim 1941, Knokke –ö. 19 Şubat 2021), Belçikalı siyasetçi.
2023 Dünya Su Sporları Şampiyonası'nda atlama - Kadınlar senkronize 3 metre tramplen
2023 Dünya Su Sporları Şampiyonası'nda kadınlar senkronize 3 metre tramplen yarışması 17 Temmuz 2023 tarihinde gerçekleştirilmiştir.
Leopold Lippens
Yaşamı
Lippens 20 Ekim 1941'de Knokke, Belçika'da doğdu. 1979'dan 2021 yılındaki ölümüne kadar 40 yılı aşkın süre Knokke-Heist belediye başkanıydı. 2019'da yenilemesini yaptığı belediye başkanlığını üstlendiği kentin futbol stadının adı; Belediye Başkanı Graaf Leopold Lippens Park adını aldı.
2023 Dünya Su Sporları Şampiyonası'nda atlama - Kadınlar senkronize 3 metre tramplen
Sonuçlar
Ön eleme turu saat 09.00'da başladı. Final saat 15.30'da yapıldı.
Leopold Lippens
Yaşamı
Soylu Lippens ailesinin üyesiydi. Dedesi siyasetçi; Maurice August Lippens, babası eski Knokke belediye başkanı; Léon Lippens, erkek kardeşi ise iş adamı; Maurice Lippens'ti. İki defa evlendi ikisi kız birisi erkek üç çocuk sahibiydi.
2023 Dünya Su Sporları Şampiyonası'nda atlama - Kadınlar senkronize 3 metre tramplen
Sonuçlar
Yeşil finalistleri göstermektedir
Leopold Lippens
Ölümü
Lippens 19 Şubat 2021'de lösemi nedeniyle doğum yeri Knokke, Belçika'da 79 yaşında öldü.
2023 Dünya Su Sporları Şampiyonası'nda atlama - Kadınlar senkronize 3 metre tramplen
Paris 2024 Olimpiyat elemeleri
3 metre senkronize tramplen etkinliği, 2024 Olimpiyat Oyunları'nda atlama programı için doğrudan bir eleme etkinliğiydi. İlk üç takıma Paris'teki 3 metre senkronize tramplen etkinliği için kota yerleri verildi.
Gert Blomé
Gert Arne Blomé (d. 28 Ağustos 1934 – ö. 27 Ocak 2021), İsveçli buz hokeyi oyuncusu.
Hayatı
Blomé 28 Ağustos 1934'te Gävle, İsveç'te doğdu. Ülkesi İsveç Milli Buz Hokeyi Takımı ile 1960 Kış Olimpiyatları ve 1964 Kış Olimpiyatları'nda yer aldı. 1964'teki organizasyonda gümüş madalya kazandı.
Ölümü
Blomé 27 Ocak 2021'de Göteborg, İsveç'te 86 yaşında öldü.
Adam Zrinski
Adam Zrinski (Macarca: Zrínyi Ádám) (Viyana, 24 Aralık 1662 - Slankamen, 19 Ağustos 1691 ) Habsburg monarşi ordusu hizmetinde bir Hırvat kont ve subaydı, soylu Zrinski ailesinin üyesiydi.
Yaşam
Adam Zrinski, Hırvat Ban (genel vali) Nikola Zrinski'nin (1620-1664) ve ikinci eşi Avusturyalı bir barones olan Maria Sophia Löbl'ün oğluydu.
18 Kasım 1664'te, Adam henüz iki yaşındayken babası yaralı bir yaban domuzu tarafından bir av kazasında (ancak şüpheli bir durum) öldürüldü. Böylece annesi (1676'daki ölümüne kadar) ve kız kardeşi Marija Katarina (İngilizce: Mary Catherine) ile yaşadı, yüksek öğrenimini Viyana Üniversitesi'nde ve Belçika'da tamamladı.
Adam 1681'de babasının Hırvatistan'ın en kuzeyindeki Međimurje İlçesindeki Čakovec malikanesine geri döndü ve atalarının çoğunun daha önce yaptığı gibi Osmanlılara karşı savaşlara katıldı. 1684'te Avusturyalı bir kontes Maria Katarina Lamberg (1664–1717) ile evlendi, ancak çocukları olmadı.
Babasından, Hırvatistan ve çevresinde o ana dek ortaya çıkan en büyük ve en değerli bireysel yoğun kütüphanelerden biri olan Bibliotheca Zriniana'yı miras aldı. Neyse ki kütüphane, çalkantılı yüzyıllar boyunca neredeyse tamamen kurtarıldı ve şu anda Zagreb'deki Hırvat Ulusal ve Üniversite Kütüphanesinde saklanıyor.
Adam Zrinski kariyeri boyunca Habsburg monarşi süvarilerinin yarbay rütbesine ulaştı. Büyük Türk Savaşı'nda (1683-1699) süvari birliğine komutanlık etti. 1691'de Salankamen Muharebesi sırasında asker arkadaşlarından biri tarafından sırtından vurularak öldürüldüğünde sadece 28 yaşındaydı. Ünlü Hırvat soylu Zrinski ailesinin son erkek üyelerinden biriydi.
Honda Türkiye
Tarihçe
1986 yılından bu yana Honda araçları Anadolu Grubu iştirakilerinden Çelik Motor tarafından ithal edilmektedir.
1992 yılında Anadolu Grubu ve Honda, her birinin %50'sine sahip olduğu bir ortak girişim şirketi kurdu. 1996 yılında Gebze'de fabrikanın temeli atıldı ve 1997 sonlarında üretime başladı. Fabrikada ilk üretilen model Civic oldu. 2002 yılında Honda, Anadolu Grubu'ndan şirketin diğer hisselerini satın aldı. Aynı yıl Türkiye'de motosiklet üretimi sonlandırıldı.
2002-2006 yılları arasında yıllık üretim 5.400'den 18.000'e yükseldi. Aralık 2005 tarihinde City modelinin üretimine başlandı ve 2016 yılına kadar üretildi. Üretim, AB pazarının çoğunu kapsamaktadır.
Nisan 2019 tarihinde Honda küresel otomotiv endüstrisindeki elektrifikasyon alanında yaşanan gelişmeler ve bu gelişmelere bağlı olarak uygun üretim kapasitesinin sağlanması amacıyla Türkiye'deki fabrikasını kapatma kararı aldı.
Mart 2020'de Honda'dan yapılan açıklamaya göre Gebze fabrikasını gaz, taşımacılık ve endüstride işlemlerde bulunan HABAŞ'a devretmek üzere anlaşmaya varmıştır. Söz konusu taşınmaz Eylül 2021 tarihinden sonra teslim edileceği de belirtilmiştir.
Frank Schmalleger
Frank Schmalleger (d. 28 Ağustos 1947), Pembroke'daki Kuzey Karolina Üniversitesi'nde Seçkin bir Fahri Profesördür. Notre Dame Üniversitesi ve Ohio Devlet Üniversitesinden derecelere sahiptir ve Ohio Eyalet Üniversitesi'nden kriminolojiye özel bir ilgiyle sosyoloji alanında hem yüksek lisans (1970) hem de doktora (1974) derecesi almıştır. 1976'dan 1994'e kadar Pembroke'daki North Carolina Üniversitesi'nde kriminoloji ve ceza adaleti dersleri verdi. O yılların son 16'sında üniversitenin Sosyoloji, Sosyal Hizmet ve Ceza Adaleti Bölümünün başkanlığını yaptı. Üniversite ona 1991 yılında Seçkin Profesör ünvanı verdi.
Schmalleger çok sayıda makalenin ve 40'tan fazla kitabın yazarıdır: Bugün yaygın olarak kullanılan Criminal Justice Today (Pearson, 2019), Criminology Today (Pearson, 2021), Criminal Law Today (Pearson, 2022); ve ''21. Yüzyılda Düzeltmeler'' (John Smykla ile; McGraw-Hill, 2020) bunlardan bazılarıdır.
Schmalleger, New School for Social Research'ün çevrimiçi yüksek lisans programında ders vererek, internet üzerinden uzaktan eğitimi destekleyen dünyanın ilk elektronik sınıflarının oluşturulmasına yardımcı oldu. Louis, Missouri'deki Webster Üniversitesinde yardımcı profesör olarak Schmalleger, üniversitenin güvenlik yönetimi ve kayıp önleme yüksek lisans programının geliştirilmesine yardımcı oldu. On yıldan fazla bir süre bu müfredatta dersler verdi. Hevesli bir web kullanıcısı ve web sitesi oluşturucusu olan Schmalleger, aynı zamanda Criminal Justice Cybrary (artık faaliyet göstermiyor) ve Criminal Justice Uzaktan Eğitim Konsorsiyumu da dahil olmak üzere bir dizi web sitesinin yaratıcısıdır. Cybrary, 2006 yılında Pearson Publishing tarafından satın alındı.
Jean-Jacques Honorat
Jean-Jacques Honorat (d. 1 Nisan 1931 - ö. 26 Temmuz 2023), Haitili siyasetçi, hayırsever ve yazar. Haiti'nin 3. Haiti Başbakanı.
26 Temmuz 2023 tarihinde Port-au-Prince'deki evinde 92 yaşında hayatını kaybetti.
Felix Pappalardi
Felix A. Pappalardi Jr. (30 Aralık 1939 - 17 Nisan 1983) Amerikalı bir müzik yapımcısı, söz yazarı, vokalist ve basçıydı. "Mississippi Queen" şarkısı Billboard Hot 100'de 21 numaraya kadar yükselen ve klasik bir rock radyosu haline gelen Mountain grubunun basçısı ve yardımcı vokalisti olarak tanınır. New York'un Greenwich Village'daki eklektik müzik sahnesinden yola çıkarak, ikinci albümleri Disraeli Gears için yazan, düzenleyen ve yapımcılığını üstlenen İngiliz güç üçlüsü Cream'e yakından bağlandı ve yapımcı olarak Atlantic Records'ta gitarist Leslie West ile birkaç projede çalıştı; 1969'da ortaklıkları Mountain grubuna dönüştü. Grup beş yıldan az sürdü, ancak çalışmaları ilk nesil heavy metal ve hard rock müziğini etkiledi. Pappalardi, 1983'te eşi Gail Collins tarafından vurulup öldürülene kadar yapımcı, müzisyen ve söz yazarı olarak çalışmaya devam etti.
Erken yaşam
Pappalardi, New York City, Bronx'ta doğdu. Klasik eğitim almış bir müzisyen, New York City'deki The High School of Music & Art'tan mezun oldu ve Michigan Üniversitesi'ne girdi.
Kariyer
Bir müzisyen olarak Pappalardi, geniş çapta bir basçı, vokalist ve Amerikan hard rock grubu (ve heavy metalin öncüsü) Mountain'ın kurucu üyesi, gelecekteki grup arkadaşı Leslie West'in ruhuyla çalışmasından doğan bir grup olarak tanınmaktadır. Rock and roll grubu The Vagrants'a ilham verdi ve West'in 1969 Mountain solo albümünün yapımcılığını üstlendi. Grubun orijinal enkarnasyonu, 1969 ile 1971 arasında aktif olarak kaydedildi ve turneye çıktı. Pappalardi, grubun albümlerinin yapımcılığını üstlendi ve grubun bazı şarkılarını Collins ve West ile birlikte yazdı ve düzenledi.
Mavi Kart (Avrupa Birliği)
Mavi Kart veya Mavi Avrupalı İşçi Kartı (İngilizce: Blue Card), Avrupa Birliği üyesi olmayan vatandaşların, Danimarka ve İrlanda hariç olmak üzere Avrupa Birliği içindeki 27 ülkenin 25'inde çalışmasına ve yaşamasına izin verir. Ancak, Mavi Kartı veren ülke Schengen Bölgesine üye değilse (örneğin AB üyesi Bulgaristan, Kıbrıs ve Romanya gibi) Schengen alanına üye bir ülkeye girişe izin vermez. Mavi Kart, ABD'deki Yeşil Karttan esinlenerek ortaya çıkarılmıştır. AB bayrağının on iki altın yıldızla ve zemin renginin mavi olması nedeniyle mavi kart adını almış ve düşünce kuruluşu Bruegel tarafından icat edilmiştir.
Avrupa Komisyonu tarafından sunulan mavi kart önerisi, AB üyesi olmayan vatandaşlara üç yıla kadar geçerli olacak ancak daha sonra yenilenebilecek çalışma izni başvurusunda bulunmaları için tek yollu bir prosedür sunmaktadır. Mavi kart statüsü ayrıca elverişli aile birleşimi kuralları gibi başka haklar da taşır. Teklif aynı zamanda mavi kart verilenler için AB içinde farklı üye devletler arasında seyahat etmeyi de teşvik etmektedir. Bu teklifin yasal dayanağı, Roma Antlaşması'nın 63(3) ve (4) Maddeleridir (ɡünümüzde Madde 79 TFEU).
Necla Erol
Özel hayatı
1929 yılında Samsun’da doğdu. Babası Mehmet Nihat Çınar Devlet Demiryolları'nda memur, annesi Şefika Hanım ise ev hanımıydı. Türk halk müziği sanatçısı olan Nezahat Bayram ve Ülkü Beşgül  'ün kız kardeşidir. Necla Erol tedavi gördüğü Silivri Devlet Hastahanesi'nde 2011 yılında ölmüştür.
Mavi Kart (Avrupa Birliği)
Teklif edilmesi
Mavi kart önerisi, Avrupa Komisyonu Başkanı José Manuel Barroso ve Adalet, Özgürlük ve Güvenlik Komiseri Franco Frattini tarafından 23 Ekim 2007'de Strasbourg'da düzenlenen bir basın toplantısında sunuldu. Barroso, teklifin arkasındaki nedenleri şu şekilde açıkladı: AB'nin gelecekteki emek ve beceri eksikliği; üçüncü ülke işçilerinin iş amacıyla farklı üye devletler arasında hareket etmesinin zorluğu; 27 farklı üye devlet için çelişkili kabul prosedürleri ve AB vatandaşları ile yasal göçmenler arasındaki "haklar uçurumu". Teklif, basitleştirilmiş bir başvuru prosedürü ve yasal üçüncü ülke çalışanları için bir dizi ortak hak içeren başka bir teklif olan COM(2007)638 ile birlikte sunuldu. 'Mavi kart' adı, potansiyel göçmenlere mavi kartın ABD'deki yeşil karta Avrupa'daki alternatif olduğunu belirtmek için seçilmiştir. Mavi renk, Avrupa Birliği bayraklarının ve logolarının hakim rengidir.
Necla Erol
Müzik Kariyeri
1959 yılında Ankara Radyosu’nda Türk halk müziği sanatçısı olarak göreve başladı. Muzaffer Sarısözen’den dersler aldı.1960 da Ankara Radyosu Yurttan Sesler Korosuna girdi.
Mavi Kart (Avrupa Birliği)
Uluslararası tepki
Teklif sunulduktan kısa bir süre sonra, yetenekli işçileri kapmada algılanan işlevsellik nedeniyle gelişmekte olan ülkelerin hükümetlerinden ağır eleştiriler aldı. Güney Afrika Sağlık Bakanı Manto Tshabalala-Msimang, birçok Afrika ülkesinin halihazırda vasıflı sağlık çalışanı göçünden muzdarip olduğuna işaret ederek, bu önerinin durumu daha da kötüleştirebileceğini söyledi. Faslı uluslararası ekonomi hukuku profesörü Tajeddine El Husseini daha da ileri giderek, bunun "yeni bir sömürgeleştirme ve ayrımcılık biçimi olduğunu ve buna güney ülkeleri arasında destek bulmanın çok zor olacağını" söyledi.
Onaylanması
20 Kasım 2008'de Avrupa Parlamentosu, beyin göçüne karşı bazı önlemler önerirken mavi kartın getirilmesini destekledi ve AB Üye Devletleri için daha fazla esnekliği savundu. Ancak bu önerilerin çoğu, 25 Mayıs 2009'da kabul edilen müteakip mevzuatta göz ardı edildi. "Üye Devletlerin Mavi Kart sahiplerine kota koymaları veya uygun gördükleri takdirde tamamen yasaklamaları" gibi bazı tavizler verildi. Mavi Kart kuralları, Avrupa Daimi İkamet Yönergesi ile de sorun yaşayabilir. Bazı AB Üye Devletleri, AB Mavi Kart programını uygulamaya uygun değildir. Avusturya, Kıbrıs ve Yunanistan, Temmuz 2011'de uyarılmalarına rağmen, 19 Haziran 2011'den önce uygulanması gereken Mavi Kart Direktifi'nin kurallarını henüz iç hukuka aktarmadılar. Günümüzde bu kartın revizyonu çok tartışılan bir konudur. COVID-19 pandemisi, sağlık sektöründe yaşlanan ve azalan vasıflı iş gücünü ortaya çıkardı. Bu sorunu çözmek için mavi kartı daha çekici hale getirmek için girişimlerde bulunuldu, ancak bugüne kadar hiçbiri başarılı olamadı.
Uygulama prosedürleri
Ağustos 2020 itibariyle, Avrupa ülkeleri verilen Mavi Kartların sayısında büyük farklılıklar göstermektedir. Kıbrıs, Yunanistan ve Hollanda henüz kart çıkarmazken, Almanya 27.000 kartla başı çekerken, onu 1.500 ile Fransa izledi.
Aktarma son tarihinin geçmesinden yıllar sonra bile, bazı Üye Devletler (İspanya ve Belçika gibi) henüz kanunu tam olarak yürürlüğe koymamış veya direktifte vaat edilen hakları tam olarak vermemiştir. Düşünce kuruluşları şimdiden Mavi Kart'ı ve onun zayıflıklarını tamamlamak için tasarlanmış fikirler sundular.
7 Haziran 2016'da AB Göç Portalına özel bir AB Mavi Kart bölümü eklendi. Site, potansiyel Mavi Kart başvuru sahiplerine ülkeye özgü bilgiler sağlamaktadır. Yalnızca AB Üye Devlet yetkililerinin Mavi Kart düzenleyebileceğini belirtmekte ve yanlış bilgi içerebilecek veya hizmetleri için ücret alabilecek resmi olmayan başvuru sitelerine karşı uyarıda bulunmaktadır.
Gereksinimler
Mavi kartı alan başvuru sahibi, 2 yıl içinde iş değiştirirse ve 18 ay boyunca diğer AB ülkelerinde çalışamayacaksa, göçmenlik servisine bildirimde bulunmalıdır.
Faydaları
Mavi kart, yüksek vasıflı bir işçinin Avrupa Birliği'ne taşınmasını kolaylaştırmak için tasarlanmıştır ve diğer oturma izni türlerine göre bazı avantajlar sağlar. Örneğin Almanya, mavi kart sahiplerine aşağıdaki avantajları sağlamaktadır:
Doğu Bloku medyası ve propagandası
Doğu Bloku medyası ve propagandası, doğrudan her ülkenin devlet medyasını, sansür ve propaganda organlarını kontrol eden komünist partileri tarafından kontrol ediliyordu. Basılı, televizyon ve radyo medyasının devlet ve parti mülkiyeti, Doğu Bloku liderlerinin marjinal muhalif entelektüel gruplarını bile komünist gücün altında yatan temellere yönelik potansiyel bir tehdit olarak görmesi ışığında, bilgi ve toplumu kontrol etmenin önemli bir yolu olarak hizmet etti.
Oluşum
1917 Rus Devrimi'nin ardından Bolşevikler, Rusya'da iktidara geldi. Bunu izleyen Rus İç Savaşı sırasında, Kızıl Ordu'nun 1919'da Minsk'e girmesiyle Belarus'ta Beyaz Rusya Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti ilan edildi. Daha fazla çatışmadan sonra, 1920'de Beyaz Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ilan edildi. Polonya-Ukrayna Savaşı'nda Ukrayna'nın yenilgisiyle, Polonya-Sovyet Savaşı'ndan sonraki Mart 1921 Riga Antlaşması'ndan sonra orta ve doğu Ukrayna, Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti olarak Sovyetler Birliği'ne katıldı. 1922'de Rusya SFSC, Ukrayna SSC, Beyaz Rusya SSC ve Transkafkasya SFSC Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'ni oluşturan cumhuriyetler olarak resmen birleştirildi.
II. Dünya Savaşı'nın sonunda, tüm Doğu ve Orta Avrupa ülkeleri Sovyetler Birliği tarafından kontrol ediliyordu. Savaşın son aşamalarında Sovyetler Birliği, başlangıçta Nazi Almanyası tarafından Molotov-Ribbentrop Paktı'nda fiilen kendilerine devredilen birkaç ülkeyi Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler olarak işgal ederek Doğu Bloku'nu oluşturmaya başladı. Bunlar arasında doğu Polonya (iki farklı SSC'ye dahil edildi), Letonya (Letonya SSC oldu), Estonya (Estonya SSC oldu), Litvanya (Litvanya SSC oldu),  doğu Finlandiya'nın (Karelo-Fin SSC'ye dahil edildi) ve kuzeydoğu Romanya'ın bazı kısmları (Moldova SSC oldu) bulunuyordu.
1945'e gelindiğinde, bu ilhak edilmiş toprakların toplam yüzölçümü yaklaşık 465.000 km2'ye ulaştı. (Günümüz Almanya'sı ve Avusturya'nın toplam alanından biraz daha fazla) Polonya, Macaristan, Çekoslovakya, Romanya, Arnavutluk, Bulgaristan ve Doğu Almanya gibi diğer uluslar ise Sovyet uydu devletlerine dönüştürüldü. 1948'de meydana gelen Tito-Stalin ayrılığı ve ardından Bağlantısızlar Hareketi'nin kurulmasına rağmen, Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti de yanlış bir şekilde Blokun bir parçası olarak kabul edildi.
Koşullar
Doğu Bloğu boyunca, hem SSCB'nin içinde hem de dışında Rusya'ya önem verildi ve Ruslar "наиболее выдающаяся нация" (en önde gelen ulus) ve "руководящий народ" (önde gelen halk) olarak anıldı. Sovyetler, Rus olan her şeye özentiyi ve Blok devletlerinin her birinde Sovyet tarzı yapısal hiyerarşilerin oluşturulmasını teşvik etti.
Doğu Blokunda uygulanan şekliyle komünizmin belirleyici özelliği, siyaset ve ekonominin özerk ve ayırt edilebilir alanlar olarak ayırt edici özelliklerini kaybetmesiyle sonuçlanan, devletin toplum ve ekonomi ile benzersiz simbiyozuydu. Başlangıçta Stalin, piyasa ekonomilerinin Batılı kurumsal özelliklerini, çok partili yönetimi (Sovyet deyimiyle "burjuva demokrasisi") ve devletin takdirine bağlı müdahalesini bastıran hukukun üstünlüğünü reddeden sistemleri yönetti. Sovyetler, özel mülkiyetin kamulaştırılmasını ve devletleştirilmesini zorunlu kıldı.
1945-1949 arası 15 milyondan fazla Doğu Bloku sakini Batı'ya göç ederken, Doğu Blokunun geri kalanının çoğu tarafından taklit edilen ulusal hareketi kontrol etmeye yönelik Sovyet yaklaşımı sonucu bu göç 1950'lerin başında fiilen durduruldu. Ayrıca Doğu Bloku, merkezi planlamacılar tarafından ekonomik olarak yanlış gelişme yaşadı ve bu, bu ülkelerin yoğun yerine kapsamlı bir gelişme yolu izlemesine ve dolayısıyla kişi başına GSYİH'de Batılı muadillerinin çok gerisinde kalmasına neden oldu.
Medya ve bilgi kontrolü
Komünist parti medya üzerindeki baskı ve sansürden sorumluydu. Medya, bilgi ve dolayısıyla toplum üzerinde önemli bir kontrol biçimi olarak hizmet etti. Doğu Bloku yetkilileri, bilginin yayımını ve tasvirini komünizmin hayatta kalması için hayati önemde gördüler ve bu nedenle alternatif konseptleri ve eleştirileri bastırdılar. Ayrıca birkaç devlet komünist partisi gazetesi de yayınlandı. 1950'lerdeki sanayileşme sırasında beş yıllık planlar derlenirken televizyon öncelik listesinde alt sıralarda yer alırken, radyo başlangıçta baskın olan ortamdı.
Sansür ve muhalefetin ezilmesi
Doğu Blokunda katı bir sansür mevcuttu, ancak bu sansür zaman zaman samizdat tarafından atlatıldı. Blok ülkelerindeki sansür kurumları, farklı şekilde organize edildi. Örneğin, Polonya'da sansür açıkça tanımlanmışken, Macaristan'da gevşek bir şekilde yapılandırılmıştı, ancak daha az etkili değildi. Arnavutluk ve Yugoslavya'da 1944 gibi erken bir tarihte katı sansür getirildi, ancak 1948'deki Tito-Stalin ayrılığından sonra Yugoslavya'da biraz gevşetildi. Doğu Blokunun geri kalanından farklı olarak, 1948'de Sovyet tarzı sansür tamamen uygulanana kadar Çekoslovakya'da üç yıl boyunca göreli bir özgürlük vardı.
Blok boyunca, çeşitli kültür bakanlıkları yazarları sıkı bir şekilde kontrol altında tutuyordu. Kültürel ürünler, devletin propaganda ihtiyaçlarını yansıtıyordu ve Parti onaylı sansürcüler ilk yıllarda sıkı denetimler uyguladılar. Stalinist dönemde, 1 Mayıs'ta güneşli olmayacağını öne süren hava tahminleri bile değiştiriliyordu. Romanya'da Nikolay Çavuşesku yönetiminde hava raporları, sıcaklıkların işin durdurulmasını gerektirecek kadar sıcak veya soğuk olmadığını gösterecek şekilde değiştiriliyordu.
Her ülkede iktidardaki komünist partinin önde gelen organları, sansür sisteminin hiyerarşik kontrolünü uyguladı. Her komünist parti, medyayı denetlemek için kendi merkez komitesinin bir departmanına sahipti. Sansürcüler, herhangi bir gazete, radyo veya televizyon istasyonunu açma veya kapatma yetkisi, sendikalar aracılığıyla gazetecilere lisans verilmesi ve atama yetkisi gibi yardımcı araçlar kullandılar. Parti bürokratları, tüm önde gelen yazı işleri pozisyonlarını elinde tutuyordu. Sovyet GLAVLİT'ini (Resmi ve Askeri Sırları Koruma Ana İdaresi) örnek alan sansür teşkilatlarının bir veya iki temsilcisi, doğrudan tüm yazı işleri bürolarında çalıştı. Onların açık onayı olmaksızın hiçbir haber basılamaz veya yayınlanamazdı.
Başlangıçta Doğu Almanya, bölünmüş Almanya'daki işgalci güçler için tüm medya kuruluşlarının doğrudan ele geçirilmesini önleyen kurallar (örneğin medya kontrolü ile ilgili) nedeniyle benzersiz sorunlar sundu. Sovyet işgal yönetimi, "propaganda ve sansür sektörü" aracılığıyla propaganda ve sansür politikalarını Doğu Alman sansür organlarına yöneltti. Başlangıçtaki Sovyet politikaları Batı işgal bölgelerindeki denazifikasyondan büyük ölçüde farklı görünmese de sansür, Doğu Almanya'daki siyasi, entelektüel ve kültürel gelişmeleri manipüle etmek için kullanılan en açık araçlardan biri haline geldi. II. Dünya Savaşı öncesinde var olan sanat toplulukları ve dernekleri feshedildi ve tüm yeni tiyatrolar ve sanat toplulukları Sovyet yönetimi altında kaydolmak zorunda kaldı. Sanat sergileri, sansür organları önceden onaylamadıkça genel bir yasak altına alındı.
Doğu Almanya'nın resmi kuruluşundan sonra orijinal anayasa "medyaya sansür uygulanmamasını" sağlarken, daha sonraki yıllarda daha az olmakla birlikte hem resmi hem de gayri resmi sansür uygulanmaya başlandı. Bundan sonra, resmi Doğu Alman sansürü iki hükümet kuruluşu tarafından denetlendi ve uygulandı: Yayın Şirketleri ve Kitap Satış Ticareti Genel Müdürlüğü (Hauptverwaltung Verlage und Buchhandel, HV) ve Telif Hakkı Bürosu (Büro für Urheberrechte). HV, sansürün derecesini ve eserlerin yayınlanma ve pazarlama yöntemini belirledi. Telif Hakkı Bürosu çalışmayı değerlendirdi, ardından bunun veya başka bir yayının Doğu Almanya'da mı yoksa yabancı bir ülkede mi yayınlanmasına izin verilip verilmediğine karar verdi. Tiyatrolar için, Halk Eğitim Bakanlığı (Ministerium für Volksbildung, MfV), iktidardaki SED partisi, ilgili tiyatro sendikası ve tiyatro işlerinden sorumlu Doğu Alman ofisinden oluşan bir "repertuar komisyonu" oluşturuldu.
Uzun bir vize alma sürecinden sonra, Batı Almanya sınırından Doğu Almanya'ya giden Batılı ziyaretçilere, yasaklanmış Batı "propaganda malzemesi" için arabalarında arama yapılıyordu. Bununla birlikte Doğu Alman makamları, vatandaşlarının Batı radyo istasyonlarını dinlemesini engellemeyi son derece zor buldu ve Doğu Almanya'nın çoğunda Batı televizyonu mevcuttu. Teknik ve diplomatik kaygılar, Batılı istasyonları bozma girişimlerinin (diğer Blok ülkelerinin aksine) kısa süre sonra terk edilmesi anlamına geliyordu.
Sovyetler Birliği'nde, Komünist Parti'nin resmi ideolojisi ve politikasına uygun olarak Goskomizdat tüm basılı materyalleri, Goskino tüm sinemayı, Gosteleradyo kontrollü radyo ve televizyon yayınlarını sansürledi, Devlet İstatistik Kurumu (Goskomstat) gibi birçok kurum ve kuruluştaki Birinci Daire, devlet sırlarının ve diğer hassas bilgilerin yalnızca yetkili ellere ulaşmasını sağlamaktan sorumluydu. Sovyetler, kütüphanelerdeki devrim öncesi ve yabancı materyalleri yok etti ve geriye yalnızca KGB'nin özel izniyle erişilebilen "özel koleksiyonlar" (spetshran) bıraktı. Sovyetler Birliği ayrıca baskı altındaki kişilerin metinlerden, posterlerden, resimlerden ve fotoğraflardan çıkarılması da dahil olmak üzere görselleri sansürledi.
Tanınmış kişiler
Doğu Bloku boyunca, sanatçılar veya muhalif görüşleri yaymaya çalışanlar bastırıldı. Aşağıdakiler, bu baskının daha tanınmış kurbanları arasındaydı:
Geo Bogza gibi diğer sanatçılar, rejimleri eleştirmek için eserlerinde ince imgeler veya alegoriler kullandılar. Bu, Bogza vakasının Securitate'nin incelemesine girmesinde olduğu gibi, devlet denetimini engellemedi.
Medya varlıklarının listesi
Büyük gazeteler, geleneksel olarak yerel komünist partinin günlük resmi yayınlarıydı. Gazeteler, ana parti kayıt organları olarak görev yaptı ve bilgilendirilmesi gereken yetkililer ve diğer okuyucular için resmi siyasi yol haritaları sağladı. Bazı ülkelerde basın, iktidardaki komünist partiler için önemli bir gelir kaynağı sağladı. Radyo ve televizyon, tamamen devlet kontrolündeydi. Sovyetler Birliği Telgraf Ajansı (TASS), tüm Sovyet gazeteleri, radyo ve televizyon istasyonları için iç ve uluslararası haberlerin toplanması ve dağıtılmasından sorumlu merkezi kurumdu. TASS, siyasi haberlerin arzını tekelleştirdi. NKVD ve GRU gibi Sovyet istihbarat ve güvenlik teşkilatları, TASS'a sıklıkla sızıyordu. TASS'ın aralarında Litvanya SSC, Letonya SSC, Estonya SSC, Moldova SSC, Ukrayna SSC ve Beyaz Rusya SSC'nin de bulunduğu 14 Sovyet cumhuriyetinde bağlı kuruluşları vardı.
Basın politikasındaki dışa dönük benzerliklere rağmen, Doğu Bloku ülkelerinde kitle iletişim araçlarının rolleri ve işlevlerinde büyük farklılıklar vardı. Polonya, Macaristan ve Yugoslavya gibi basına daha fazla özgürlüğün verildiği yerlerde, ulusal bir alt metin ve önemli bir eğlence unsuru gelişti. 1956'da ve 1980-81'de Polonya'da, 1956'da Macaristan'da ve 1968'de Çekoslovakya'da olduğu gibi, bazı durumlarda gazeteler ve dergiler liberalleştirici güçlerin en görünür kısmı olarak hizmet etti.
Simeprevir
Simeprevir, hepatit C tedavisi için diğer ilaçlarla kombinasyon halinde kullanılan bir ilaçtır. Hepatit C genotip 1 ve 4 için özel olarak kullanılmaktadır. Birlikte kullanıldığı ilaçlar arasında sofosbuvir veya ribavirin ve peginterferon-alfa bulunur. Tedavi oranları yüzde 80'ler ila 90'lar arasındadır. HIV/AIDS'lilerde de kullanılabilir. Tipik olarak 12 hafta boyunca günde bir kez ağızdan alınır.
Yaygın yan etkiler arasında yorgunluk hissi, baş ağrısı, kızarıklık, kaşıntı ve güneş ışığına duyarlılık yer alır. Önceden hepatit B enfeksiyonu olanlarda aktif hastalık tekrarlayabilir. Önemli karaciğer problemleri olanlarda önerilmez. Hamilelik sırasında ribavirin ile kullanıldığında bebeğe zarar verebilirken, sofosbuvir ile kullanıldığında güvenliği belirsizdir. Simeprevir bir HCV proteaz inhibitörüdür.
Doğu Bloku medyası ve propagandası
Medya varlıklarının listesi
Ortak Müttefik işgal kuralları nedeniyle ilk kontrolün daha az açık olduğu Doğu Almanya'da, Sovyet yönetimi 1945 sonbaharında Deutsche Verwaltung für Volksbildung'u (DVV) kurdu. Sovyet yönetimi ve DVV; gazeteleri, kitapları, dergileri ve diğer materyalleri yayınlamak için gereken tüm yayın lisanslarını kontrol etti ve onayladı. Bu ajanslar ayrıca en önemli yayıncılık önceliklerini sağladılar ve baskı için kullanılan kağıtları bu önceliklere göre çeşitli yayınlara bölüştürdüler. Sovyet yönetimi başlangıçta, daha fazla sayıda sansürcünün istihdamını gerektiren bazı özel yayıncılara lisans verdi.
Simeprevir
Simeprevir, Medivir AB ve Janssen Pharmaceutica tarafından geliştirilmiştir. 2013 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde tıbbi kullanım için onaylanmıştır 2019 yılında Dünya Sağlık Örgütü'nün Temel İlaçlar Listesi'nden çıkarılmıştır. Jenerik ilaç olarak mevcut değildir.
Fransız Eylem Hareketi
Fransız Eylem Hareketi (Fransızca: Action française [aksjɔ fʁɑsɛːz]), Fransız aşırı sağ monarşist siyasi hareketidir.
Hareket ve dergi, Alfred Dreyfus ve onun gibi sol görüşlü entelektüellerin mücadelesine karşı milliyetçi bir tepki olarak 1899'da Maurice Pujo ve Henri Vaugeois tarafından oluşturuldu . Charles Maurras hızla Action française'ye katıldı ve hareketin baş ideoloğu oldu. Maurras etkisi altında, Action française, kralcı, karşı-devrimci (Fransız Devrimi'ne karşı), anti-parlamenter ve ademi merkeziyetçi, Korporatist, İntegralist ve Katoliklik düşünceleri üzerine oturmuştur.
Doğu Bloku medyası ve propagandası
Doğu Bloku dışına bilgi akışının kontrolü
1935'ten itibaren Josef Stalin, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetlerine dışarıdan erişimi etkili bir şekilde kapattı (ve ölümüne kadar), Sovyetler Birliği içinde hiçbir yabancı seyahate fiilen izin vermedi, böylece yabancılar ülke içerisinde meydana gelen siyasi süreçleri bilmiyorlardı. Bu dönemde ve hatta Stalin'in ölümünden sonraki 25 yıl boyunca Sovyetler Birliği'ne girmesine izin verilen birkaç diplomat ve yabancı muhabir, genellikle Moskova'nın birkaç kilometre yakınıyla sınırlandırıldı, telefonları dinlendi, ikametleri sadece yabancıların olduğu yerler ile sınırlandı ve sürekli olarak Sovyet yetkilileri tarafından takip edildiler. Bu tür yabancılara yaklaşan muhalifler tutuklandı. II. Dünya Savaşı'ndan sonraki uzun yıllar boyunca, en bilgili yabancılar bile tutuklanan veya idam edilen Sovyet vatandaşlarının sayısını veya Sovyet ekonomisinin ne kadar kötü performans gösterdiğini bilmiyordu.
Fransız Eylem Hareketi
Action française, oluşturulduktan kısa bir süre sonra dergisini günlük bir gazeteye çevirerek ve çeşitli organizasyonlar kurarak kamuoyunu etkilemeye çalıştı. 1899–1914 yılları arasında hareket en etkin dönemini yaşamıştır. Savaşlar arası dönemde hareket, muhafazakar seçkinlerin desteğini almasına rağmen faşizmin yükselişi ve Katolik Kilisesi ile ilişkilerdeki kopmanın bir sonucu olarak popülaritesi giderek azaldı. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Action française, Vichy Rejimi ve Mareşal Philippe Pétain'i destekledi. Vichy Rejimi yıkıldıktan sonra gazete yasaklandı ve Charles Maurras ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Her ne kadar monarşizm popüler bir gündem olmaktan çıktıkça ve Fransız aşırı sağ hareketleri Katolik değerlere ve klasik Avrupa Fransız kültürünü benimsemesine rağmen yeni yayınlar ve siyasi hareketler nedeniyle hareket yine de var olmaya devam etti.
Doğu Bloku medyası ve propagandası
Doğu Bloku dışına bilgi akışının kontrolü
Benzer şekilde, Romanya'daki rejim Romanya'dan (ve Romanya'ya) gelen bilgi akışını kısıtlamak için yabancı ziyaretçileri dikkatli bir şekilde kontrol etti. Böylece, Romanya'daki faaliyetler 1960'ların sonlarına kadar dış dünya tarafından büyük ölçüde bilinmiyordu. Sonuç olarak, 1990 yılına kadar Batı'da Romanya'daki çalışma kampları ve hapishaneler hakkında çok az bilgi ortaya çıktı. Bu tür bilgiler ortaya çıktığında, genellikle Rumen göçmen yayınlarında yer alıyordu. Romanya'nın gizli polisi Securitate, rejime direnişle ilgili olarak batıya sızan bilgileri bastırmayı başardı. Destalinizasyon ve Mao Zedong'un ölümünden sonra giderek paranoyaklaşan ve tecrit edilen Stalinist Arnavutluk, ziyaretçi sayısını yılda 6.000 ile sınırladı ve Arnavutluk'a seyahat eden bu birkaç kişiyi halktan ayrı tuttu.
Fransız Eylem Hareketi
İdeoloji
Fransız Eylem Hareketinin ideolojisi, hareketin kurucuları kraliyetçiliğe yönelik yayın yapmasına müteakiben Charles Maurras'ın etkisine girmiştir. Hareket, Bourbon Hanedanı restorasyonunu ve 1905'te Kilise ile Devletin ayrılmasına ilişkin yasadan sonra kiliseye gücün iadesini savunmuştur. Charles Maurras'ın kendisi agnostik olmasına rağmen, Roma Katolikliğinin devlet dini olarak restorasyonunu destekledi. Çünkü o Katolikliğin sosyal uyum ve istikrarın bir faktörü olduğuna ve Fransız tarihinde çok önemli bir yeri olduğunu düşünüyordu. Krallığın formatı ademi merkeziyetçi (bir federal monarşi) olması planlanıyordu. Krallığı darbe yoluyla getirmeyi hedefliyorlardı.
Fransız Eylem Hareketi, dört grubu iç düşman olarak kabul ediyordu. Bunlar Fransız aşırı sağının da düşman olarak kabul ettiği Huguenotlar, Yahudiler, Masonlar ve Charles Maurras'ın eklemesiyle Metic'di. 1917'da meydana gelen Ekim Devrimi ile birlikte bu gruplara komünistler de eklendi.
Doğu Bloku medyası ve propagandası
Propaganda çabaları
Doğu Blokundaki komünist liderler, propaganda çabalarının varlığını açıkça tartıştılar. Komünist propaganda hedefleri ve teknikleri hedef kitleye göre ayarlandı. Hedeflerin en geniş sınıflandırması şuydu:
Fransız Eylem Hareketi
Kuruluş ve yükseliş (1898–1914)
1899'da Maurice Pujo ve Henri Vaugeois, milliyetçi mouliance Ligue de la Patrie française dergisinden ayrıldılar ve Revue de l'Action française adlı dergi kurarak Action française adlı yeni bir hareketi ortaya çıkardılar. Hareket, sol görüşlü entelektüelle karşı milliyetçi tepkiydi.
Action française, ilk yıllarında kamuoyunu etkilemeye ve fikirlerini yaymaya çalıştı. Örneğin, öğrenci grupları gibi ilgili organizasyonları kurdular. Hareketin siyasi örgütü Ligue d'Action Française ve Lucien Moreau'nun yönettiği Action Française Öğrenciler Federasyonu 1905 baharında kuruldu. L'Institut d'Action française, yüksek öğrenim için alternatif bir enstitü olarak 1906'da kuruldu. 1908'de hareketin aylık yayını, Action française adlı günlük bir gazeteye çevrildi. Aynı yıl gazeteyi sokaklarda satmak için hareketin Camelots du Roi adlı gençlik kanadı oluşturuldu. Bu gençlik kadanın üyeleri ayrıca, toplantılar için güvenlik sağlayan ve siyasi muhaliflerle sokak şiddetine karışan paramiliter bir kanat görevi gördü. Gazetenin edebi kalitesi ve polemik gücü okuyucuları cezbetti ve Charles Maurras ile hareket Fransız siyasetinde önemli figür oldu. 1914 yılına gelindiğinde Action française, Fransa'daki enörgütlü milliyetçi hareketti.
Doğu Bloku medyası ve propagandası
Propaganda çabaları
Komünist Parti belgeleri, belirli hedeflerin (işçiler, köylüler, gençler, kadınlar vb.) daha ayrıntılı bir sınıflandırmasını ortaya koymaktadır.
Komünist parti, Marksist-Leninist teori altında "işçi sınıfının öncüsü" olarak tarihsel materyalizmin kaçınılmaz sonucuna doğru ilerleyen tarihin kahramanı olarak tasvir edildiğinden, Parti liderlerinin sözde tarihsel son kadar yanılmaz ve kaçınılmaz oldukları iddia edildi. Propaganda genellikle ajitprop oyunlarının ötesinde, geleneksel yapımlarda da çalıştı, örneğin Macaristan'da Tito-Stalin ayrılığından sonra Ulusal Tiyatro yönetmeni, Macbeth 'in kötü kralın o zamana kadar Doğu Bloku içinde geniş çapta nefret edilen Yugoslav lideri Josip Broz Tito'dan başkası olmadığının ortaya çıktığı bir versiyonunu üretmişti. Ekonomik sıkıntılarla ilgili olarak, ekonomik durgunluğun ardından zayıflatıcı ücret kesintileri "emperyalizmin yüzüne darbeler" olarak anılırken, zorunlu krediler "sosyalizmin inşasına gönüllü katkılar" olarak adlandırıldı.
Fransız Eylem Hareketi
Birinci Dünya Savaşı ve sonrası (1914–1926)
Fransız aşırılık yanlıları gibi Action française hareketi de Birinci Dünya Savaşı sırasında Fransa'nın kazanması için başbakan Georges Clemenceau'ya destek verdi. Savaş sırasında istedikleri yeni Avrupa'da Almanya eskisi gibi çok parçalı olacaktı, Fransa doğuda toprak kazanacaktı ve İsviçre batı Avusturya'yı alacaktı.