cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
İsmet Yamanoğlu
İsmet Yamanoğlu (1925, İzmit - 21 Ağustos 1994, İstanbul), Türk futbolcu ve teknik direktör. Futbolculuk döneminde forvet pozisyonunda görev yapmıştır. Futbolculuk döneminde "tahta bacak" takma adıyla da anılmaktaydı.
Kulüp kariyeri
Futbolculuk kariyerine 1940 yılında, doğduğu şehir olan İzmit'in yerel takımlarından İzmit Gençlik Kulübü'nde başladı. 1946-47 sezonunu, İstanbul Futbol Ligi ekiplerinden Beşiktaş'ta geçirdi. Millî Eğitim Kupası'nda iki maçta görev alan oyuncu, 29 Mart 1947'deki 3-1 kazandıkları Gençlerbirliği karşılaşmasında takımdaki tek golünü attı.
1949-50 sezonunda Vefa'da oynamaya başladı. 1962'de, futbolculuk kariyerini sonlandırana kadar Vefa forması giydi. 13 sezon boyunca giydiği Vefa formasıyla 252 lig maçına çıktı ve bu maçlarda 69 gol kaydetti. Yamanoğlu, bu gol sayısıyla Muhteşem Kural'ın ardından kulüp tarihinin en golcü oyuncusu konumunda bulunmaktadır.
Millî takım kariyeri
6 Mayıs 1951'de, Irak ile oynanan hazırlık maçında Türkiye B millî takımı formasını giyerek kariyerinin ilk millî maçına çıkmış oldu. Türkiye'nin 7-0'lık galibiyetiyle sona eren maçta Yamanoğlu iki gol birden atmayı başardı. 10 Haziran 1951 günü, İsveç ile oynanan hazırlık karşılaşmasında ise ilk kez Türkiye A millî takımı formasını giydi. Türkiye A millî takımının 1953 yılına kadar oynadığı beş hazırlık maçında görev alan Yamanoğlu, toplamda iki kez de B millî takım formasını giymişti.
Teknik direktörlük kariyeri
1968-1969 yılları arasında Konya İdman Yurdu'nun teknik direktörlüğünü yaptı. 1971 Şubat'ında, Salim Cavunt'un yerine Galata'nın teknik direktörlüğüne getirildi. Sezon sonunda buradan ayrılarak Vefa'ya döndü ve antrenör olarak görev yapmaya başladı. 1975'e kadar takımda antrenör olarak görev aldı. 1975 yılında bir süreliğine Sivasspor'u çalıştıran Yamanoğlu, teknik direktör Nazım Koka'nın görevine son verilmesinin ardından 1976 Mart'ında tekrar Vefa'nın teknik direktörlüğüne geçti ve sezon sonuna kadar takımı çalıştırdı.
Ölümü
21 Ağustos 1994 tarihinde İstanbul'da öldü. Cenazesi, Şişli Camii'nde kılınan cenaze namazı sonrasında Feriköy Mezarlığı'nda defnedildi.
Kızılahmedli Mustafa Paşa
Kızılahmedli Mustafa Paşa 16. yüzyılda yaşamış bir Osmanlı paşasıdır.
Candaroğullarından Kızıl Ahmed'in soyundan gelir. Babası Mirza Mehmet Bey, annesi II. Bayezid'in kızı Kamer Sultan olup kardeşi Şemsi Ahmet Paşa ile birlikte Şemsililer ailesinin önde gelenlerindendir.
1565 yılında Malta seferinde serdarlık yapmıştır. 1566 yılında Kanuni Sultan Süleyman'ın Zigetvar seferine (13. Sefer-i Hümayun) 5. Vezir olarak katılmış ve Zigetvar'ın fethini müteakip kardeşi Şemsi Ahmet Paşa (Rumeli Beylerbeyi) ile birlikte Bobofça Kalesi'nin fethini yapmışlardır.
Aşırı basınç (KBRN koruması)
Aşırı basınç koruma sistemi, kimyasal, biyolojik, radyolojik ve nükleer (KBRN) ortamdaki bir bireyi veya grubu korumak için tasarlanmış sistemdir. Sistemin iki parçası, kirlenmiş havadan mümkün olduğunca korunan güvenli bir alan ve olası tüm toksinleri filtreleyecek bir hava filtrasyon sistemidir. Hava pompaları, filtreler boyunca temiz havayı güvenli bölgeye zorlar, böylece güvenli alandaki hava basıncı daima güvenli alanın dışından daha yüksek olur. Bu basınç farkı, herhangi bir hava akışının her zaman güvenli alandan dışarıya doğru olacağı ve toksinlerin girmesini önleyeceği anlamına gelir.
Sivil bağlamda, pozitif basınçlı personel kıyafetlerinde aynı filtrasyon ve pozitif basınç prensipleri kullanılır.
Elizabeth Bowes-Lyon
Elizabeth Angela Marguerite Bowes Lyon (4 Ağustos 1900 - 30 Mart 2002), II. Elizabeth'in annesi, VI. George'un da eşidir. 11 Aralık 1936 ile 6 Şubat 1952 yılları arasında (15 yıl 2 ay 26 gün) eşinin hükümdarlığı döneminde Birleşik Krallık ve İngiliz Dominyonları kraliçeliği, 1947 yılına kadar Hindistan imparatoriçeliği yapmış, eşinin ölümü üzerine hükümdar olan büyük kızı II. Elizabeth'in Kraliçe olmasından kendi ölümüne kadar Ana Kraliçe unvanı taşımış bir İngiliz aristokratıdır.
Hayatı
Kral V. George döneminde Kralın ikinci büyük oğlu olan York Dükü, Prens Albert ile 26 Nisan 1923 tarihinde evlendi, Bu evlilikten, Prenses Elizabeth (sonradan Kraliçe II. Elizabeth) ve Prenses Margaret (sonradan Snowdown kontesi) adlı iki kızı oldu.
York Düşesi unvanı taşıyan Elizabeth, VIII. Edward'in tahttan feragat etmesi üzerine Birleşik Krallık ve İngiliz Dominyonlarının Kraliçesi ve ayrıca Hindistan İmparatoriçesi oldu. 12 Mayıs 1937'de kendisi Kraliçe Elizabeth adıyla Kocası VI. George adıyla taç giydi. 2. Dünya Savaşı sırasında eşiyle birlikte halkın önüne sık sık çıktı ve savaşın simgelerinden biri oldu. Eşi George'un ölümünden sonra Kraliçe, “Majesteleri Kraliçe Elizabeth Ana Kraliçe” olarak adlandırılmaya başlandı, çünkü “Majesteleri Kraliçe Elizabeth” olarak adlandırılsaydı kızı II. Elizabeth ile karıştırılabilirdi.
Kocasının ölümünün ardından emekli oldu ve İskoçya'ya taşındı. Ancak, Başbakan Winston Churchill ile yaptığı görüşmeden sonra emekliliğini bozdu ve kamu görevlerine devam etti. 1953'de Prenses Margaret ile Rodezya ve Nyasaland Federasyonu'nu ziyaret etti. Ayrıca Şubat 1959'da Kenya ve Uganda'yı ziyaret etti. Aralık 1966'da kolon kanseri teşhisi konduktan sonra bir tümörü çıkarmak için bir operasyon geçirdi. Ayrıca 1984 yılında meme kanseri teşhisi kondu ve göğsünden bir kitle alındı. 1982'de Kraliçe'nin boğazına bir balık kılçığı sıkışınca hastaneye kaldırıldı ve onu çıkarmak için ameliyat oldu.
Daha sonraki yıllarda Kraliçe, uzun yaşamı ile tanındı. Kraliçe'nin 100. doğum gününün anısına Portresi İskoçya'da 20 sterlinlik özel bir hatıra banknotunda yer aldı. 22 Kasım 2001'de HMS Ark Royal gemisinin yeniden göreve başlama töreninde yer aldı bu Kraliçe'nin son kamu görevi oldu.
Ölümü ve cenaze töreni
Ana Kraliçe, 2001 Noelinde kalıcı bir soğuk algınlığına yakalandı. 22 Kasım 2001'den itibaren Sandringham'da yatalaktı. 12 Aralık 2001'de Gloucester Düşesi Prenses Alice'in 100. doğum günü kutlamaları gibi planlanmış birçok etkinliği kaçırmasına rağmen; 23 Ocak 2002'de başkanı olduğu Kadın Enstitüleri'nin yıllık öğle yemeği ve Sandringham'daki geleneksel kilise ayinleri ve küçük kızı Prenses Margaret'in cenazesine katıldı. 13 Şubat 2002'de Sandringham'daki oturma odasında ayağı kaydı ve düştü bu olay kraliyet ailesi için büyük endişe yarattı, ardından ertesi gün helikopterle Windsor'a gitti. Ardından sağlığı gittikçe kötüleşti 2002 Mart'ında daha da zayıfladı.
Kraliçe Elizabeth 30 Mart 2002 tarihinde 101 yaşında Royal Lodge, Windsor Great Park'ta “Huzur içinde” uykusunda öldü.
Cenaze töreni
Ana Kraliçe'nin Cenazesi 9 Nisan 2002 Salı günü Londra'daki Westminster Abbey'de gerçekleşti. Törenin ardından St. George şapeline Kocası ve Kızı Margaret'ın yanına gömüldü. Birleşik Krallık'ta cenazeyi yaklaşık 10 milyon kişi izledi.
Deborah Harkness
Deborah Harkness (d. 1965) Amerikalı bilim insanı, yazar ve şarap meraklısı. Tarihçi ve The New York Times çok satan roman Cadıların Keşfi ve devam kitapları Gecenin Gölgesi ve Yaşam Kitabıından oluşan Ruhlar Üçlemesi ile tanınır. Son kitabı Zamanın Dönüşümü, hem üçlemenin Marcus Whitmore karakterinin Amerikan Bağımsızlık Savaşı ve Fransız Devrimi'nde geçen hikâyesini anlatıyor, hem de Ruhlar Üçlemesi'nin devamı niteliğindedir.
Gençliği
1965'te doğan Harkness, Amerika doğumlu bir babanın ve İngiliz doğumlu bir annenin kızı olarak Philadelphia, Pensilvanya yakınlarında büyüdü. Mount Holyoke College (BA, 1986), Northwestern Üniversitesi (MA, 1990) ve Kaliforniya Üniversitesi, Davis (Ph.D., 1994) mezunudur. Harkness ayrıca Oxford Üniversitesi'nde de okudu. Saygın bir bilim ve tıp tarihçisidir ve simya, büyü ve okült üstüne çalışmaları vardır.
Kariyeri
Harkness bir tarih profesörüdür ve Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde Avrupa tarihi ve bilim tarihi dersleri vermektedir. John Dee's Conversations with Angels: Cabala, Alchemy and the End of Nature (1999) ve The Jewel House: Elizabethan London and the Scientific Revolution (2007) adında iki tarihi kurgusal olmayan eseri vardır.
2011 yılında, Harkness ilk kurgu eseri Cadıların Keşfi romanını çıkardı. Ruhlar üçlemesinin ilk romanı olan Cadıların Keşfi, Oxford Üniversitesi'nin Bodleian Kütüphanesi'nde yanlışlıkla eski bir büyülü el yazmasını okuyan ve böylelikle aralarında diğer cadıların, iblislerin ve 1.500 yaşında Fransız bir vampirin de olduğu insanlar arasında fark edilmeden yaşan büyülü varlıkların dikkatini çeken modern bir cadı hikâyesinin anlatıldığı tarihi bir kurgu romanıdır. Roman, The New York Times Çok Satanlar ciltli kurgu listesinde ikinci sırada yer aldı ve en az 34 ülkede satıldı. Kitap, San Antonio Express-News tarafından "yetişkinler için sofistike bir peri masalı" olarak nitelendirildi. Serinin ikinci romanı Gecenin Gölgesi, bir yıl sonra çıktı ve The New York Times Çok Satanlar listesinde bir numara oldu. Serinin üçüncü romanının adı Hayat Kitabı 'dır. Kitap 15 Temmuz 2014'te ciltli, e-kitap ve sesli kitap olarak ABD, İngiltere, Kanada ve İrlanda'da yayınlandı. 9 Ocak 2014'te Amerika Birleşik Devletleri'nde çıkacak kitabın kapağı ve kitaptan iki sayfalık bir alıntı USA Today'de yayımlandı. 12 Mayıs 2014'te, 1. bölüm Harkness'in web sitesinde yayımlandı. Harkness aynı zamanda ödüllü şarap blogu Good Wine Under $20 'nı yazarıdır.
Harkness, Mayıs 2018'de The World of All Souls: The Complete Guide to A Discovery of Witches, Shadow of Night ve The Book of Life (All Souls Trilogy), The All Souls Trilogy - Time's Convert başlıklı aynı evrende geçen ve ikincil karakterler içeren bir kitap çıkardı. Kitapta Matthew Clairmont'un vampir oğlu Marcus Whitmore rol alıyor.
Harkness, romanı Cadıların Keşfi 'ne dayan sekiz bölümlük televizyon dizisi BadWolf'un yönetici yapımcısıdır. Dizi, 14 Eylül 2018'de Sky One'da İngiltere prömiyerini yaptı ve günümüzde NOW TV'de yayınlanıyor. Serinin uluslararası dağıtımı Sky Vision tarafından yapılmaktadır. Sky One tarafından All Souls Day (2 Kasım) 2018'de, TV dizisinin muhtemelen Cadıların Keşfi'nin devamı Gecenin Gölgesi ve Hayat Kitabı 'na karşılık gelen 2. ve 3. sezonlarının çekileceği açıklandı.
Kişisel hayatı
Harkness günümüzde öğretmenlik yaptığı Güney Kaliforniya'da yaşamaktadır.
Ödüller
Harkness'in Güney Kaliforniya Üniversitesi web sitesindeki fakülte profilinde aşağıdaki onur ve ödülleri listelemektedir:
Mustafa Reşid Paşa
Koca Mustafa Reşid Paşa (13 Mart 1800 — 7 Ocak 1858), Osmanlı sadrazamı, devlet adamı ve diplomat.
Osmanlı Devleti'nde Tanzimat'ın mimarı ve devrin en önemli devlet adamlarından biridir. Sultan Abdülmecit döneminde 6 kez olmak üzere toplam 7 yıl 1 ay Sadrazamlık yapmıştır. Ayrıca 4 kez Hariciye Nazırlığı, Edirne Valiliği, birden fazla kez ise Paris ve Londra Elçiliği görevinde bulunmuştur.
İngiliz yanlısı bir politikası olan Mustafa Reşid Paşa, Hariciye Nazırlığı döneminde 1838'de Baltalimanı Antlaşması ile İngilizlere ticari imtiyazlar bağışlayarak gittikçe ağırlaşan Mısır meselesinde İngilizlerin desteğini sağlamaya çalışmış ancak bu anlaşmanın, Osmanlı iktisadi hayatına zarar verdiğini düşünen kişiler tarafından ciddi eleştirilere maruz kalmıştır. Özgürlükleri, insan haklarını, modern eğitimi, teknolojik yenilikleri ülkesine taşımak ve Avrupa devletleri katında saygınlık kazanmasını sağlayarak bu devletlerle siyasi, ekonomik ve askeri anlaşmalar gerçekleştirmek amacıyla hazırladığı Tanzimat Fermanı'nı 3 Kasım 1839 Gülhane Parkı'nda okuyarak ilân etmiş ve 19. yüzyıl boyunca hukuk, eğitim, askeri ve sosyal alanlarda gerçekleşecek reformlar dönemini açmıştır. 1840'ta imzalanan Londra Antlaşması ile Mısır sorununun bir çözüme kavuşturulmasında büyük rol oynadı.
Sultan Abdülmecid, onca güvendiği ve Tanzimat'ın mimarı sayılan Mustafa Reşid Paşayı ancak 1846 yılında sadarete getirebildi. Mustafa Reşid Paşa yapılan reformların garantisini eğitim olarak görmekte idi. Bunun için 1846 yılında Meclis-i Maarif-i Umumiye'yi kurdu. 1851’de Mustafa Reşid Paşa’nın girişimi ile Avrupa bilim akademileri örnek alınarak Encümen-i Daniş adında bir bilim ve kültür kurulu oluşturuldu.
1853'te Kırım Savaşı patlak verdiği sırada Hariciye Nazırlığı görevindeydi ve Rusya'ya karşı İngiltere ve Fransa'yı Osmanlı Devleti'nin yanına çekmeyi başardı. 1856'da kendisinin yetiştirdiği yeni Sadrazam Âli Paşa'nın hazırladığı Islahat Fermanı'nı Devletin çıkarlarına aykırı bulduğunu belirterek şiddetle tenkit etti. Son sadrazamlık dönemi esnasında 7 Ocak 1858 tarihinde 57 yaşındayken İstanbul'da hayatını kaybetti.
Yaşamı
Mustafa Reşid Paşa 13 Mart 1800 yılında İstanbul'da doğdu. Babası II. Beyazid Külliyesi Vakıfları ruznameçecisi Mustafa Efendi'dir. Okuma yazmayı babasından öğrendikten sonra, eğitimine kısa bir süre medresede devam etti ama icazet alamadı. Babasının ölümünden sonra Osmanlı Devleti'nin önemli Devlet Ricalinden olan dayısı Ispartalı Seyyid Ali Paşa'nın yanında girip özel eğitimle yetişti. Beylerbeylik, Sadrazamlık, Seraskerlik gibi önemli görevlere getirilmiş olan Seyyid Ali Paşa, Mora'daki Rum ayaklanmasını bastırmak görevi ile Mora Seraskerliğine atanınca onun mühürdarlığını yaptı. Mora'da Osmanlı Ordusu'nun perişan durumunu yakından gördü. Fakat 1821'de Seyyid Ali Paşa görevinden alındı ve üç yıl İstanbul'da ikamete zorlanarak görevsiz ve işsiz kaldı. Bu dönemde yeğeni olan Mustafa Reşid'in eğitimini arttırmakla uğraştı.
1824'te Sadaret Mektub-i kalemine girdi. 1828 Osmanlı-Rus Savaşı başlayınca ordu katibi olarak sefere katıldı. Ordugahtan Saray gönderilen rapor özetleri (telhisler) yazmakla görevlendirildi. Bu telhisler Sultan II. Mahmud'un dikkatini çekti. İstanbul'a dönünce Amedi Odası halifeliğine atandı. 1829'da Rusya ile yapılan Edirne Antlaşması için, Rus delegeleri ile birlikte müzakerelere katip olarak katıldı. Kavalalı Mehmed Ali Paşa temsilcileri 1827'deki Navarin Olayı sonunda bazı kabul edilemeyen taleplerde bulunmuş ve uzlaşmaz tavırlar almışlardı. Bu konuda Kavalalı ile şahsen konuşmalarda bulunmak için Mısır'a Pertev Efendi gönderildi ve Mustafa Reşid de onun ikinci katibi olarak Kahire'ye gitti. Yapılan müzakereler sırasında katip Mustafa Reşid, Kavalalı Mehmed Ali Paşa'nın dikkatini çekti ve ona Kahire'de iş teklif edildi; fakat Mustafa Reşid bunu kabul etmedi ve 1831'de İstanbul'a döndü. 21 Aralık 1832'de Osmanlı ordusu İbrahim Paşa komutasındaki Mısır Ordusuna Konya Muharebesi'nde mağlup olup bozguna uğradı. Bunun üzerine merkezi Osmanlı Devleti Kavalalı Mehmet Ali Paşa'ya; Mısır, Girit, Cidde, Kudüs ve Nablus Sancaklarının yönetimini vermeyi kabul etti. Bunu bildiren padişah fermanını, Tophane Müşiri Halil Rıfat Paşa ile birlikte Mustafa Reşid Mısır'a götürdü. Mustafa Reşid, İstanbul'a geri döndüğünde İbrahim Paşa'nın Mısır Ordusu Kütahya'ya kadar ilerlemişti.
29 Mart 1833'te Mısır Ordusu Komutanı İbrahim Paşa'ya gönderilen Osmanlı merkez müzakere heyetinin katibi Mustafa Reşid idi. Bu konuşmalar sonunda Kütahya Antlaşması imzalandı. Kavalalı Mehmet Ali Paşa'ya daha önce verilen Sancaklar yanında Şam ve Halep eyalet valilikleri ve oğlu olan İbrahim Paşa'ya da Adana Muhassallığı verildi. Sultan II. Mahmud, özellikle İbrahim Paşa'ya Adana Muhassıllığı'nın bırakılmasına çok kızdı. Müzakerelerde Osmanlı baş delege görevini yapan Mustafa Reşid, Padişahın gazabını üzerine çekti ve bazı dostlarının araya girmesi ile ölüm tehlikesinden zor kurtarıldı.
Osmanlı devleti, Batı Avrupa ülkelerine devamlı elçi gönderme kararı aldı. Temmuz 1834'te genç yaşta olan Mustafa Reşid, Amedilik görevi üzerinde kalmak üzere "fevkalade orta elçi" olarak, Sultan II. Mahmut tarafından Paris'e atandı. Bu görevde iken 1830'da Cezayir'i işgal etmiş olan Fransa'nın bu arazileri tekrar Osmanlı Devleti yönetimine vermesini sağlaması beklenmekteydi ama Mustafa Reşid diplomasi ile bunu başaramadı. Fransa devleti uzun bir zamandır Mısır'da Kavalalı Mehmet Paşa'ya ve idaresine iç ve dışta destek sağlamaktaydı. Mustafa Reşid Fransa yöneticilerini ve kamuoyunu, Osmanlı Devleti lehine çevirmede daha başarılı oldu. Paris'te iken Mustafa Reşid, Sultan II. Mahmud'un tavsiyelerine uyarak gayet iyi Fransızca da öğrendi. 1835'te İstanbul'a geri çağrıldı. Ama İstanbul'a gelişinden üç ay sonra, bu sefer büyükelçi unvanı ile, Fransa'ya Paris'e gönderildi. Burada yine Cezayir ve Mısır problemleri ile uğraşmaya başladı.
13 Eylül 1836'da Osmanlı Devleti Londra Büyükelçisi Mehmed Nuri Efendi Paris Büyükelçiliğine getirildi. Onun yerine aynı zamanda Osmanlı Devleti Londra Büyükelçiliğine Mustafa Reşid getirildi. Buna başlıca neden, Paris Büyükelçisi iken Mustafa Reşid'in, Sultan II. Mahmud'a gönderdiği yazılarda; "Fransa'nın uluslararası alanda Mısır sorununa Osmanlı Devleti'ne destek olamayacağını, İngiltere'nin uluslararası alanda daha fazla ağırlık kazandığını ve Mısır sorununun İngiltere aracılığı ile Osmanlı Devleti lehinde daha uygun bir sonuç sağlayabileceğini" vurgulaması idi. Mustafa Reşid Londra'da Elçilik görevi yapmakta iken Osmanlı Devleti Hariciye Müsteşarlığı görevine getirildi. Haziran 1837'de ise o zaman İstanbul'da Hariciye Nazırı olan Ahmed Hulusi Paşa görevi yapmakta iken beklenmedik bir zamanda hayatını kaybetti. Londra'da bulunan Mustafa Reşid Bey'e, "paşa" unvanını kullanmamak şartı ile, "müşir" rütbesi verildi ve Osmanlı Devleti Hariciye Nazırı görevine atandı. Mustaafa Reşid, Osmanlı Devleti Hariciye Nazırı sıfatıyla İrlanda'ya bir geziye çıktı ve Londra'ya dönmekte iken de İngiltere'nin sanayi bölgeleri olan Kuzey-Batı İngiltere ve Midlands bölgelerine gezi yaptı. Sonra İstanbul'a geri döndü.
İstanbul'da 1837-1838 döneminde ilk defa Hariciye Nazırlığı görevini ifa etmeye başladı. 25 Ocak 1838'de "paşa" unvanı verildi. Fakat kendini İstanbul'an uzaklaştırmak isteyen bir klik onun 1838'de Hariciye Nazırlığı üstünde kalmak şartıyla Fransa'ya Paris Büyükelçisi olarak görevlendirilmesini sağladılar. Fakat bu tayin kararnamesi daha yola çıkmadan önce iptal edildi ve Mustafa Resid Paşa İstanbul'da asıl görevine devam etti.
Önemli bir icraati İngiltere ticaret çevrelerinin istediği şekilde gemiler ve limanlarda sağlık durumunu sağlayıp kontrol etmek için önemli Osmanlı limanlarında karantina merkezleri kuruldu ve bunların yönetimi "Meclis-i Umur-u Sıhhiye" adli bir yönetim birimi oluşturuldu.
16 Ağustos 1833'te ise yine İngiltere tüccarlarının isteklerine uygun olmak üzere, İngiltere ile bir ticaret antlaşması imzalandı. Bu ticaret anlaşması ile Osmanlı iç ticaretinde ve Osmanlı limanlarında uygulanan imtiyazlar; gümrük vergileri ve mal kontrolleri sadece yabancı İngiliz tüccarlar lehine değiştirilmekte idi ve İngiltere tüccarlarına Osmanlı ülkelerinde geniş ticaret hakları tanınmakta idi. Böylece İngilizlere tanınan imtiyazlarla özellikle Mısır meselesinde, İngiliz devletinin yardım ve desteğini sağlandığı umulmakta idi.
Bu görevde II. Mahmud'la daha yakın ilişki kurdu. Padişaha sunduğu raporlarla ülkede köklü reformlar yapılması gereğini belirtti. 1838'de gittikçe ağırlaşan Mısır sorununda destek sağlaması amacıyla Londra Büyükelçiliğine atandı.
1 Temmuz 1839'da tahta yeni çıkan Sultan Abdülmecid'i kapsamlı bir reform programının gereğine inandırmayı başardı. Bunun ilk adımı ve hukuki temeli olarak da, 3 Kasım 1839'da Tanzimat Fermanı (Gülhane Hatt-ı Humayunu) ilan edildi. Gülhane Hatt-ı Şerif-î'ni 3 Kasım 1839 tarihinde okuyan kişi oldu. İkinci kez Hariciye Nazırı olan Mustafa Reşid Paşa, Tanzimat Fermanı'nın öngördüğü yeniliklerin uygulanması için çaba harcamaktaydı. Aynı zamanda, 1840'ta imzalanan Londra Antlaşması ile Mısır sorununu da bir çözüme kavuşturdu. Ama İstanbul'da onun ve Tazminat Fermanı'nın aleyhinde bulunanlar önem kazanmaya başladılar. Diğer taraftan Kavalalı Mehmed Ali Paşa ile ona arka veren Fransa, Londra Antlaşması'na karşı direnmekteydiler. Sultan Abdülmecid ortalığı yatıştırmak amacıyla 1841'de Mustafa Resid Paşa'yı Hariciye Nazırlığından almak zorunda kaldı.
Ama hemen 1841 yılında tekrar Paris'e Büyükelçi olarak gönderildi. Mısır'ın Londra Antlaşması'nı kabulünde ve Kırım sorunlarına çözüm geliştirilmesinde rol oynadı.
1843 yılında Edirne Valiliğine getirildi. Ama aynı yıl içinde yeniden Paris, Fransa'ya Büyükelçi olarak gönderildi.
Sadrazamlık dönemleri
Koca Mustafa Reşid Paşa, Abdülmecit saltanatında 6 kez sadrazamlik yapmıştır. Sadrazamlığa ilk defa 28 Eylül 1846'da getirildi. 1839'da ilan edilen Tanzimat Fermanı'nın getirdiği yenilikler konusunda fazla bir şey yapılmadığını gördü. Bu değişiklikleri bir an evvel uygulamak hızla icraat yapmaya koyuldu. Özellikle devlet yönetimi, eğitim ve hukuk alanında yapılmaya başlayan değişimler devlet ricalinin tutucu kesiminin tepkisiyle karşılaştı. Bunun için Mustafa Reşid Paşa, 1846-52 döneminde üç defa istifa etmek zorunda kaldı. Ama her seferinde kısa bir aralıktan sonra yeniden Sadrazam olup değişiklik yapma icraatında devam etti.
5 Ağustos 1852'de Sadrazamlıktan ayrıldıktan sonra 1853'te dördüncü kez Hariciye Nazırlığına getirildi. Bu sırada Rusya kendini Ortodoks Hristiyanlarının hamisi ve Kudüs'te kutsal yerleri koruması istekleri ile Osmanlı Devleti'ne baskı yapmaya başladı. Çar I. Nikolay, Finlandiya Genel Valisi olan Prens Aleksandr Menşikov'u özel elçi olarak bu baskıyı bir antlaşmaya döndürmek için İstanbul'a göndermişti. Mustafa Reşid Paşa Hariciye Nazırı olarak buna karşı koydu. İngiltere ve Fransa'yı Osmanlı Devleti'nin yanına çekmeyi başardı. 1853-1856 Osmanlı-Rus Savaşı veya Kırım Savaşı Rusların Eflak ve Boğdan'ı işgal etmesi ve Dobruca'yı alması ile başladı. Serdar-ı Ekrem Ömer Lütfi Paşa komutasındaki Osmanlı Orduları ve tarafsızlık iddia eden ama büyük bir kuvvet ile Tuna Nehri kuzeyinde bulunan Avusturya politik gücü dolayısıyla Ruslar Eflak-Buğdan'ı terk ettiler ve tarafsız Avusturya güçleri bu arazileri girip Osmanlı-Rus ordularını karşı karşıya gelmekten men ettiler. 30 Kasım 1853'te Rus donanması Sinop Baskını yaptı ve baskının hemen ardından İngiliz ve Fransız Donanmaları Karadeniz'e girdiler. İngiliz, Fransız, Sardunya ve Osmanlı orduları koordinasyon yaparak Eylül 1854'te Kırım'a çıktı ve Rusların Karadeniz Donanma Üssü olan Sivastopol kuşatmasına başladı.
Savaş bütün hızıyla sürerken Koca Mustafa Reşid Paşa, 24 Kasım 1854'te dördüncü kez Sadrazam oldu. Bu seferki sadrazamlığı bir sene sürdü ve 2 Mayıs 1855'te bu görevden ayrıldı. Kırım'da kuşatma devam etmekteydi ve Sivastopol ancak bir yıl kuşatmadan sonra 9 Eylül 1855'te düştü.
Barış müzakereleri 25 Şubat 1856'da Paris Konferansı adı ile başladı ve 30 Mart 1856'da Paris Antlaşması imzalandı. Ama Osmanlı Devletini o zaman Sadrazam olan Mehmed Emin Âli Paşa temsil etti ve antlaşmayı Osmanlı temsilcisi olarak o imzaladı. Bu antlaşmanın şartlarına bağlı olan bazı maddelere önem veren Islahat Fermanı da Sadrazam Mehmed Emin Âli Paşa tarafından büyük Avrupa devletlerinin arzuları doğrultusunda hazırlanarak, 18 Şubat 1856'da yürürlüğe konuldu. Mustafa Reşid Paşa, kendi yetiştirdiği yeni sadrazamın hazırladığı Islahat Fermanı'nı, Devletin çıkarlarına aykırı bulduğunu belirten bir raporu Abdülmecid'e sundu.
Bundan sonra Mustafa Reşid Paşa 1 Kasım 1856 - 6 Ağustos 1857 döneminde ve 22 Ekim 1857 - 7 Ocak 1858 döneminde iki defa daha Sadrazamlık yaptı.
7 Ocak 1858 tarihinde 57 yaşındayken İstanbul'da hayatını kaybetti.
Ailesi
İki evlilik yapmıştır. ilk eşi Mısır divan efendisinin kızı Emine Hanım’dır. İki yıl sonra zengince bir kadın olan, eniştesi Ali Paşa’nın hânesinden çıkma Âdile Hanım’la evlenmek üzere ilk eşinden ayrılmıştır. Mehmed Cemil (ilk eşinden), Mahmud Mazhar, Ahmed Celâl, Ali Galib ve Sâlih adlı beş oğlu olmuştur. Mehmed Cemil Paşa üç defa Paris sefirliğinde bulunmuştur. Küçük oğlu Sâlih Bey, Hariciye Mektûbî ve Âmedî kalemlerinde çalışmıştır. Diğer oğlu Ahmed Celâl Bâb-ı Âli Kalemi'nde yetişmiş, Meclis-i Vâlâ, Tanzimat Meclisi ve Meclis-i Âyan üyeliği yapmıştır.
Kim Bo-ra (şarkıcı)
Kim Bo-ra (Hangul: 김보라 3 Mart 1992) Güney Koreli şarkıcı. Bora 2019 yılında Cherry Bullet'in ana vokali olarak çıkışını gerçekleştirdi.
Kariyer başlangıcı
Bora resmi olarak çıkış yapmadan önce KBS2'nin "Girls' Generation 1979" adlı dramasında ve BTS'nin "Love Yourself Highlight Reel" adlı video klibinde yer aldı.
Bora, 2018 yılında "Dingo Mini-Drama"'da başrol oyuncusu olarak yer aldı.
23 Kasım 2018'de Bora, FNC Entertainment'in yeni kız grubu Cherry Bullet'in bir üyesi olarak tanıtıldı.
2019-günümüz: Cherry Bullet ile çıkış ve Girls Planet 999
2021 yılında Bora'nın grup arkadaşları Jiwon ve May ile Mnet'in Girls Planet 999 adlı programında yarışmacı olarak yer alacakları açıklandı.
Bedia...
Bedia..., sinema oyuncusu Vahi Öz'ün 1964 yılında seslendirdiği 45 devirlik vinil plağın A- yüzündeki parçanın adıdır. Öztürk Serengil'e ait olan Serengil Plak tarafından S 10002 etiket numarasıyla bastırılmış olan plağın B- yüzünde ise yine Vahi Öz'ün Öztürk Serengil'le birlikte seslendirdikleri Bekarlıktan Kurtulduk adlı şarkı yer almaktadır. Her iki şarkı da komedi türündedir. Plak, henüz o yıl kurulmuş olan "Serengil Plak"ın çıkarttığı ikinci plaktır.
Plağın A yüzü
1964 yılında doldurulan plağın bu ön yüzündeki "Bedia..." adlı şarkıyı Vahi Öz seslendiriyor. Plağın etiketinde şarkının bestesini Metin Bükey'in yaptığı, sözlerinin ise Sadun Aksüt'e ait olduğu belirtilmiştir. Plak "Serengil Plak S 10002" etiketini taşımaktadır.
1960'lardan 1970'lere uzanan yıllarda, Yeşilçam sinemasında oyuncuların müzik plakları doldurmaları modası vardı. Modaya uymak ve ünlerini pekiştirmek için Fatma Girik'ten Fikret Hakan'a, Suzan Avcı'dan Ayhan Işık'a kadar onlarca film yıldızı bir ya da birkaç plak yaptı. Vahi Öz de müzik plağı dolduran bu sinema yıldızlarının arasına katılmakta gecikmedi. 1964 yılında Serengil Plak için bu şarkıyı plağa okuduğunda zaten ününün doruğundaydı. Seri halinde çevirdiği komedi tarzındaki filmlerinde çoğunlukla "Horoz Nuri" adlı bir karakteri canlandırıyordu. Bu filmlerdeki daimi partneri ise Mualla Sürer'di. Sürer’in canlandırdığı karakterin adı ise "Bedia"ydı. Birlikte rol aldıkları filmlerde partneri 'Bedia' ile sürekli olarak birbirlerine takılırlar, tatlı sert bir biçimde atışırlar, adeta kedi köpek gibi didişirlerdi.
Komedi tarzındaki bu şarkıda, filmlerinde her zaman yaptığı gibi gırtlaktan gelen gevrek ve biraz da hırıltılı bir sesle partneri 'Bedia'ya seslenir: "Yalvarırım Bedia, beni terketme, beni affet, bir avans daha ver" dedikten sonra birden ona kırıcı sözlerle hitab etmeye, hatta bedduaya başlar: "Çenen tutulsun Bedia, kel olsun kafan Bedia, Kör olası Bedia.." Şarkı bir yalvarma bir hakaret şeklinde devam eder gider.
Bu 45'lik plak, Vahi Öz'ün meslek hayatı boyunca yaptığı ilk ve tek plağıydı. Plağın her iki yüzünde de sesiyle yer aldığı için Öz'ün ömründe sadece iki şarkıyı plağa okuduğu söylenebilir.
Plağın B yüzü
Plağın arka yüzündeki "Bekarlıktan Kurtulduk" adlı şarkıyı Vahi Öz ve Öztürk Serengil birlikte seslendiriyorlar. Bestesi Metin Bükey'e ait olan bu neşeli parçanın sözlerini Beliğ Selönü yazmıştır. Bu da ilki gibi komedi tarzındadır.
Koca Hüsrev Mehmed Paşa
Koca Hüsrev Mehmed Paşa (1769 – 3 Mart 1855), Abdülmecid saltanatında 2 Temmuz 1839-29 Mayıs 1840 tarihleri arasında on bir ay yedi gün sadrazamlik yapmış Osmanlı devlet adamıdır. Koca Hüsrev Mehmed Paşa 1811-1818 arasında ve 1823-1827 dönemlerinde kaptan-ı derya olarak iki dönem görev yapmıştır. Yeni kurulan Asakiri Mansuriye'nin kurucu seraskerliğini yapmıştır. Ayrıca (başta çok olaylı geçen Mısır valiliği gibi) birçok eyalet valiliğinde de bulunmuştur.
Hayatı
Abaza asıllı olduğu bildirilmektedir. Yaklaşık 1769'da doğmuştur. Küçük yaşta köle olarak İstanbul'a getirildi ve Çavuşbaşı Said Efendi'nin köleleri arasına alındı. Sonra Enderun'a kabul edildi ve orada eğitim gördü.
Hüsrev Paşa bu başarısından dolayı vezirlik rütbesi ile şereflendirildi ve kendine İzmit sancak beyliği verildi.
Mısır valiliği
Bundan hemen sonra Hüsrev Paşa'ya Mısır Eyalet valiliği görevi verildi. Mısır'a gelen İngiliz donanmasında kölemen asıllı Muhammad Bey al-Alfi (1751–1807) bulunmakta ve Mısır'da bir kölemen idaresi kurmaya çabalamakta idi.
Mayıs 1803'te İngilizler İskenderiye'den ayrılınca Mısır'da ortaya bir iktidar çatışması çıktı. Osmanlı devleti idaresini kurmak için Mısır Valisi olan Hüsrev Paşa ve Kaptan-ı Derya Küçük Hüseyin Paşa ile birlikte Mısır'da kendilerini imtiyazlı olarak gören kölemenleri ortadan kaldırmaya uğraştılar. Birçok Kölemen lideri hayatını kaybettirüldü, birçoğu kaçtı ve çoğu da İngiliz donanmasına sığındı. Fakat Muhammad Bey al-Alfi altında bulunan bir grup Kölemen, Aşağı Mısır ile Yukarı Mısır arasında bulunan El Minye'de yuvalandılar.
Mısır valisi olan Hüsrev Paşa vergi toplanması aksadığı için mali problemlerle karşılaştı. İngilizler'le birlikte Fransızlar'a karşı savaşırken Avrupa as­kerî teşkilâti ve harp usulleri hakkında bilgi edinme fırsatı bulmuştu ve bunları uygulamak için yeni olarak Nizâm-i Çedîd askeri birliği kurmaya büyük masraflar yapmıştı. Mali problemler çıkıp kesintiler yapması gerekince bir çare olarak Hüsrev Paşa Mısır'a getirilen Osmanlı askerleri arasında bulunan başıbozuk Arnavut asıllı birliklerini tazminat ve ulufe ödemeden terhis etmeye karar verdi. Mısır'ı ulufe ödeyebileceği Osmanlı kapıkulu askeri ve yeni Nizam-ı Cedid askeri ile idare etmeye karar vermek oldu. Fakat Arnavut asıllı başıbozuk birlikler bunu kabul etmediler ve Kahire'deki "defterdar" konağına hücum ettiler. Bunun üzerine Vali Hüsrev Paşa bu Arnavut birliklerine karşı, topçular dahil, yeni kurulmuş Nizam-ı Cedid birliğini gönderip onları isyancı olarak tenkil etmeye çalıştı. Fakat Arnavutlar üzerine gönderilen Nizam-ı Cedid askeri birliği başarısız kaldı. Başıbazuk Arnavut birliklerinin komutanı olan Tahir Paşa birliklerini surlardaki gediklerden geçirerek Kahire kalesine girdi. Bu kaledeki bataryalardan Vali Hüsrev Paşa'nın ikametini topa tutmaya başladı. Bunun üzerine Hüsrev Paşa eli altında bulunan kapıkulu birlikleri, maiyeti ve haremi ile birlikte Kahire'den kaçıp Dimyat'a kaçtı ve burada bulunan Dimyat kalesini savunma için hazırlamaya başladı. Kahire'de bulunan, çoğu Arnavut başıbozuk askerden birliklerin komutanı olan Tahir Paşa Vali kaymakamlığı görevine geçti ve Hüsrev Paşa'nın 1 yıl 3 ay süren valiliği efektif olarak son buldu. Bu valilik görevinde başarısızlığını dış gözlemciler ve hatta kendi maiyet adamları, onu fena, kan do­kuçu ve tedbirsiz idareci olmakla ve çok idaresizlik göstermekle ve halka karşı sert davranmakla tenkit ederler.
Tahir Paşa Kahire'de idareyi ele almakla beraber 20-25 gün içinde, vergi hasılatının gelmemesi üzerine o da eli altında bulunan birliklere maaş ödeyemez duruma geçti. Bu sefer Tahir Paşa'nın emri altında olan Türk askerler isyana geçtiler ve Mısır vali konağını yakıp yıkıp talan ettiler ve Tahir Paşa'yı hayatını kaybettirdüler.
Mısır'daki ordu ikiye bölünmüş iken bu sefer üçe bölündü. Hüsrev Paşa emri altındaki birlikler Dimyat kalesinde savunmaya çekilmişlerdi. Kahire etrafında bulunan ve Dimyat'a gitmemiş olan Türk asıllı birlikler İskenderiye sancak beyi olan Ahmet Hurşid Paşa'yı Mısır valisi olarak kabul ettiler. Hemen hepsi Arnavut asıllı olan başıbozuk birlikleri aralarında seçimle komutaya, bu birlikler içinde subaylık yapmış olan, Kavalalı Mehmet Ali'ye getirdiler ve ona bağlandılar. Bunun yanında geride kalan Kölemenler de ayrı bir grup oluşturup Gize'de yerleşmişlerdi.
Kavalalı Mehmet Ali Kahire kalesini müttefiki Kölemenlere teslim etti. Hüsrev Paşa'nın savunma mevkii seçtiği Dimyat kalesi üzerine yürüdü. Kavalalı Mehmet Ali ve Arnavut birlikler Dimyat'ı ellerine geçirdiler ve talan ettiler. Hüsrev Paşa Abaza kalesine kaçmak zorunda kaldı. 1803'te bu kale de Kölemen beylerinden Bardisi Bey komutasında Kölemen birlikleri tarafından kuşatıldı. Fakat kurtulma imkânsız olduğu için Hüsrev Paşa ve emri altında olan birlikler teslim oldular. Hüsrev Paşa Kahire'ye getirdiler. Bir aralık Özbekiye'ye kaçmayı başardı. Fakat Arna­vutlar tarafından yakalanarak tekrar Kölemenler'e teslim edildi.
Sonraki devlet görevleri
Hüsrev Paşa daha Mısır'dan ayrılmadan Diyarbakır valiliğine tayin edilmişti. Bir yıl sonra Selanik Valiliği'ne tayini çıktı. Sonra birkaç yıl Rumeli'de, 1806'da Bosna valisi; 1808'de ikinci defa Sela­nik valisi olarak eyalet valiliklerinde bulundu. 1806'da başlayan 1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında sınırda Silistre valisi idi. Bu harbe Varna valiliği ve Varna seraskerliği verilerek sefere gitmekle görevlendirildi. Hazi­ran 1810'da 6.000 kişilik talimli muntazam ordu­şu ile Dâvudpaşa sahrasına çıktı ve derhal Varna'ya sınıra gitti. Bu orduyu takviye için Avrupa usullerine göre yetiştirilmiş istikham mühendislerini de İstanbul'dan istedi. Avrupa savaş usullerine uygun talimli ordusu ile etmeye çalışarak İstanbul'dan mühendisler istedi. Bu görevde iken Ruslara karşı savaşta gösterdiği başarılar dolayısıyla takdir edildi. Bu nedenle 1811'de kaptan-ı derya görevine getirildi. Bu savaşın 28 Mart 1812'de Bükreş Antlaşması ile sona ermesine kadar Karadeniz'de Osmanlı donanmasına komutanlık yaptı. Rusya savaşı sona erdikten sonra donanma ile Teke-ili bölgesinde çıkan bir isyanı kısa sürede bastırdı. Bu dönemde hamisi durumda olan sadrazam Mehmed Emin Rauf Paşa 6 Ocak 1818'de görevinden azledildi ve Sultan II. Mahmut'un baş danışmanı olan Halet Efendi etkisi ile Koca Hüsrev Paşa da kaptan-ı deryalık görevinden azledildi. Şubat 1808'de Trabzon valiliğine gönderildi. Bunun ardından Anadolu'da bir sıra değişik eyalet valilikleri yaptı.
1820'de Erzurum valisi iken Osmanlı-İran sınırında aşiretlerin faaliyetleri dolayısıyla İranl'la çıkabilecek bir savaşa karşı hazır olmak için Şark seraskerliği görevi verildi. Koca Hüsrev Paşa'ya takviye olarak Sivas ve Gümüşhane'den yardımcı askeri güçler gönderildi. Bu güçlerle sınır aşiretlerine karşı harekâta geçti. Ama Bayezid sancağı mutasarrıfını azlederek buraya kendi adamlarından birini tayin etmesi yüzünden Bayezid mutasarrıfının silahla isyan etmesine neden oldu. Olaya aşiret­lerin de katılması ile ortalık daha da karıştı. Bu karışıklıktan istifade eden İran güçler Osmanlılardan direniş görmeden Beyazid, Bitlis ve Erciş'i ellerine geçirdiler. Bunun sorumluluğu Babıali tarafından Hüsrev Paşa'nın yetersiz ordu komutanlığında bulundu ve Erzurum valiliği ve Şark seraskerliğinden azledildi. Kasım 1821'de ikinci kez Trabzon valisi yapıldı. Bu sırada Mora'da Yunan İsyanı çıkmıştı ve Ege Denizi'nde bütün adalara yayılma tehdidi ortaya çıkmıştı. Hüzrev Paşa'nın denizcilik tecrübesi ve cesur komutanlık becerisi dolayızıyla 1823'te ikinci kez kaptan-ı derya görevine getirildi ve bu görevde 1827'ye kadar bulundu. Mora isyancılarının Ege adaları ile bağlantılarının kesilmesini başarıyla gerçekleştirdi. Fakat Mora isyanını bastırmak için Mısır'dan Kavalalı Mehmet Ali Paşa'dan yardım istemişti. Mısır kendi donanmasını Mora'ya gönderdiği gibi Mora'da serdar olan Reşid Paşa emrine 12.000 seçkin Avrupa esaslarına göre talimli 12.000 kişilik bir kara ordusu göndermeye karar verdi. Bu Mısır kara güçlerini Mora'ya getirmek görevi Osmanlı donanması ve kaptan-ı derya Hüsrev Paşa'ya verildi. İskenderiye donanma ile giden Koca Hüsrev Paşa'yı eski rakibi Kavalalı Mehmet Ali Paşa görünüşte gayet iyi karşıladı. Osmanlı donanması iskenderiye'den Mısır askeri ve onların silah ve mühimmatı yükleyerk bunları Mora'ya getirdi. Mora isyanına karşı Osmanlı ve Mısır güçleri üstün duruma geldiler ve isyancı Yunanları 1825-1826 Missolonghi'de kıstırıp bu kaleyi kuşatmaya aldılar. Fakat bu kuşatma sırasında Koca Hüsrev Paşa ile Kavalalı İbrahim Paşa'nın arası açıldı. Sonunda 10 Nisan 1826'da bu kale de düştü ve Yunan isyanı tepelenmiş, bastırılmış bir görüntüsü verdi. Fakat Kavalalı İbrahim Paşa ile Hüsrev Paşa ihtilafı Mısır'a ersimişti Mısır Valisi olan Kavalalı Mehmet Paşa padişah II. Mahmud'a doğrudan doğruya Hüsrev Paşa'nın azledilmesi için isteği geldi. Önce II. Mahmut buna yanaşmadı ise de Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın ısrar ve tehditleri altında Şubat 1827'de Hüsrev Paşa'yı Kaptan-ı Deryalık görevinden azletmek zorunda kaldı. Hüsrev Paşa Anadolu valiliğine tayin edildi ve şahsen padişah hattıyla Çanakkale Boğazı'nın kendisine Anadolu yakasını koru­ma görevi verildi.
Birinci seraskerlik dönemi
II. Mahmut Yeniçeri Ocağı'nı Vaka-i Hayriye adı verilen olaylarla 1826'da kaldırmıştı. Hüsrev Paşa yıllardır askeri reform taraftar olarak bilinmekteydi. Kap­tan-ı deryalığı sırada da donanmada bir Fransız öğretmenin idaresinde Batı usullerine göre bir nizamiye taburu yetiştirmişti. Bu nedenle Yeniçeriler yerine yeniden kurulan düzenli ordu olan Asakir-i Mansure-i Muhammediye'ye geçiş sürecinde kilit rol oynamak üzere Hüsrev Paşa Nisan 1827'de Asakir-i Mansure-i Muhammediye seraskerliğine tayin edildi. Sultan II. Mahmut bu ordunun kurulması ve eğitimi ile çok yakından ilgilendi. Hüsrev Paşa donanmada yetiştirdiği nizamiye taburunu se­rasker kapısına nakledip burada diğer askerleri birlikte yeni usul tâlim uygulamaya başladı. Bu tâlimler Sultan II. Mahmut önünde de uygulandı ve Padişah tarafından gayet beğenilerek bütün orduya uygulanması emri çıkartıldı. Hüsrev Paşa'nın donanma nizamiye taburunun üniformasının bir kısmı olarak askere başlık olarak kırmızı fes giydirmişti. Bu uygulama yeni ordunun tümü için kabul edildi ve yeni ordunun serpuşu kırmızı fes oldu. Sonradan kırmızı fes siviller arasında da yayıldı; II. Mahmud'un kıyafet reformu ile devlet memurlarına da teşmil edildi.
Bu sırada tepelenmiş olan Yunan isyancıların koruyucu rolünü üzerine alan İngiltere, Fransa ve Rusya Yunanların bağımsızlığını istediler. İngiliz, Fransız ve Rusya gemilerinden kurulu bir filo 20 Ekim 1827'de Navarin Deniz Savaşı'nda Osmanlı ve Mısır donanma güçlerini mağlup edip imha ettiler.
Bu görevde Hüsrev Paşa kariyerinin doruğuna erişmişti. Nüfuzundan ve siyasi gücünden faydalanarak merkezi devlet idaresi olan Babıali'yi sadece kendi adamlarıyla, özelikle kendi yetiştirdiği eski köleleri ile doldurmaya ve orada hoşuna gitmeyenleri teker teker görevlerinden uzaklaştırmaya başladı.
Fakat Osmanlı devleti Rusya filosunun Navarın Muharebesi'ne katılmasını protesto etmek için Rusya'yla yapılmış olan Akkerman Antlaşması'nı iptal etti ve Çanakkale Boğazı'nı Rus gemilerine kapattı. Bunu harbe bahane sayan Rusya, Çar I. Nikolay'ın konutası altında Haziran 1828'de orduları ile Tuna Nehrini geçip Dobruca üzerine yürümeye başladı ve böylece 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı ortaya çıktı. Rusya ordusu sonra Şumnu, Varna ve Silistre kalelerini kuşattı. Rus donanmasının Karadeniz filosu desteğiyle 29 Eylül'de Varna Rus ordusuna teslim oldu. Bu kaleyi savunmada Osmanlı ordusunun başarısızlığı Varna cephesi serdar-ı ekremi olan sadrazam Benderli Mehmed Selim Sırrı Paşa'ya atfolundu. 24 Ekim 1828'de Serasker Koca Hüsrev Paşa'nın tavsiyesi ile Sadrazam serdar-ı ekremlikten azledildi ve İstanbul'a döndü. Halbuki sadrazam Hüsrev Paşa'nın Nisan 1827'de serasker olarak tayin edilmesinde önemli rol oynamıştı. Bundan üç ay kadar sonra 24 Ekim 1828'de ise Benderli Mehmed Selim Sırrı Paşa sadrazamlıktan azlettirdi ve yerine Darendeli Topal İzzet Mehmed Paşa'nın sadrazam olmasını sağladı. 28 Ocak 1829'de üç ay beş gün sonra onu da azlettirip kendi yetiştirme eski kölelerinden olan Reşid Mehmed Paşa'yı sadrazam yaptırdı. Sonra Koca Hüsrev Paşa, Rus cephesi seraskeri olan Ağa Hüseyin Paşa'nın azledilmesine önayak oldu.
Koca Hüsrev Paşa İstanbul'da azil ve tayinlerle kendi iktidar gücünü pekiştirmekle uğraşırken, nüvesi olan Asakir-i Mansuriye ordusu olan; daha yeni kurulmakta iken başta Şumnu savunması gibi bazı başarılar gösteren Osmanlı ordusu 1829'da Ruslara karşı büyük yenilgilere uğradı. Rus orduları Balkanlarda Silistre'den başlayarak bütün önemli savunma mevkileri eline geçirmeye başladı. 25.000 kişilik bir Rus ordusu tüm Balkanları geçerek Burgaz ve Sliven'i ele geçirip Ağustos 1829'da Edirne'ye kadar geldi. Doğu'da Ruslar Ahıska, Ardahan, Posof, Erivan, Kars ve Erzurum'u ele geçirdiler.
Koca Hüsrev Paşa, II.Mahmut'a hekimbaşı Behçet Mustafa Efendi dolayısıyla şahsi tavsiyesi olarak barış yapmaktan başka çare kalmadığını bildirdi. İstanbul'da devletin ilerigelenelerini katıldığı bir meşveret meclisi yapıldı. Avrupa Büyük Güçler devletlerini talep etmelerine uygun olarak Yunanistan'a bağımsızlık vererek ve Rusya'ya yüksek harp tazminatı ödeyerek bu savaşın sona erdirilmesine karar verildi.
Bu sırada Edirne'ye kadar bir Rus ordusunun gelmesi İstanbul ahalisini korkutmuştu. Koca Hüsrev Paşa İstanbul halkını silahlandırıp karşı koyma planları hazırlattırıldı ve savaş tutunma karşı yüksek itirazlarda bulunanları "bozguncu" olarak nitelendirip idam ettirip şehirde paniği böylece önlemeye karar verdi. Bu son tedbir İstanbul'da Asakir-i Mansure'ye be Batı adetlerinin Osmanlı ülkesinde yayılmasının baş nedeni olan ve savaşın devam ettirilmesi ile konulan acil vergi olan "İhtisab Rüsmu"'nun konulup tahsil edilmesinin koruyucusu olduğu kabul edilen Koca Hüsrev Paşa'ya karşı ortaya çıkan cereyanların da önlenmesine karşı bir tedbir olduğu kabul edilmekteydi. Bu nedenle halkı silahlandırma tedbirinden vazgeçti. Bu tehlikeli durumda gayet sakin ama enerjik davranan Koca Hüsrev Paşa her gün İstanbul'da kol gezmekte ve halkın herhangi bir protestosunu önlemek için halka gözdağı vermekte idi.
Avrupa "Büyük Güçler" İstanbul elçilerine barsı yapmak için selahiyet verilmişti. Bu şartları tespit etmek için müzakereler Fransa, İngiltere, Rusya elçileri ile Reisülkitap'ın Boğaz'da yalısında yapılmakta idi ve padişahın sadrazam kaymakamına gönderdiği bir hattı ile Koca Hüsrev Paşa bu müzakerelere katılan Osmanlı heyetinde bulunmakta idi. Reis'ül Kitap ve Koca Hüsrev Paşa'nın Ruslara verilmesi kabul edilen yüksek harp tazminatının daha düşük tutulması için gayret gösterdiler; ama bunlar sonuçsuz kaldı. Sonunda 14 Eylül 1829'da Osmanlı Devleti ile Rusya İmparatorluğu arasında Edirne Antlaşması imzalandı ve bu Osmanlı Devleti tarafından Küçük Kaynarca Antlaşması'ndan sonra imzalanmış şartları en ağır antlaşma oldu.
Bu yetişmezmiş gibi Osmanlı - Mısır ilişkileri de ters gitmeye başladı. "Mısır Sorunu" adı verilen sorunlar ortaya çıktı. 1822'de Girit'teki Yunan isyanın bastırmak için destek sağlayan Mısır donanması ile bu isyanın bastırılması ndan sonra Kavalalı Mehmet Ali Paşa kendisine vadedilen zaten Suriye valiliğinin verilmemesinden dolayı Babıali'deki Osmanlı hükûmetine kırgın idi. Osmanlı hükûmeti 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı için Kavalalı Mehmet Ali Paşa'dan Mısır ordusundan takviyeler göndermesi isteyince Kavalalı Mehmet Ali aşırı şartlar ve isteklerde bulunarak bu takviyeyi sağlamaktan çekinmişti. 1827'de Mora isyanını bastırmak için Kavalalı Mehmet Ali Paşa kendisine Mora valiliği verilmesi vaadini almıştı. 1828'de Mora'nın bağımsız Yunanistan'a verilmesi üzerine bu valiliğe karşıt bir diğer Osmanlı eyaleti olan Suriye valiliği istemekten geri kalmadı. Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın genişleme siyasetinden çekinen Osmanlı Hükûmeti bu isteği reddetti. Kavalalı Suriye'yi eline geçirmek bir amaç oldu ve bu bölgeyi ele geçirmek için bahaneler aramaya koyuldu.
İstanbul'da Koca Hüsrev Paşa tavsiyesi ile sadrazam Topal İzzet Mehmed Paşa azledildi ve 28 Ocak 1829'da Reşid Mehmed Paşa sadrazam yapıldı ve Kavalalı Mehmet Ali Paşa isyanı ve "Mısır Sorunu"'na çözüm bulmakla görevlendirilmişti. 1831'de Osmanlı Devleti Akka valisi olan Abdullah Paşa bu şehirde bulunan 6.000 fellahin askerlik etmemek nedeni ile Mısır'a kaçtığını ileri sürerek huküne halla Osmanlı Devleti'nin Mısır Valisi olan Kavalalı Mehmet Ali Paşa'dan bunların geri gönderilmesini istedi. Bu anlaşmazlığı çözmek için ve Suriye'yi eline geçirmek için bir bahane sayan Kavalalı Mehmet Ali Paşa Akka'ya asker gönderdi ve Mısır ordusu kaleyi 3 Kasım 1831'de kuşatmaya aldı.
1831'de Kavalalı Mehmet Paşa oğlu Kavalalı İbrahim Paşa komutası altında Mısır ordusunu Suriye'ye hücuma yolladı. Mısır donanması da İbrahim Yakan Paşa komutasında Yafa'ya çıkartma yaptı ve Kudüs'e yürüyüp bu şehri işgal etti. Mısır ordusu çok geçmeden Filistin ve Lübnan'ın Akdeniz kıyılarını, Akka hariç, fethettiler. Osmanlı valisi Abdullah Paşa komutasında bulunan Akka Mısır güçlerinin kuşatmasına direnmeye başladı. Nisan 1832'de Hüsrev Paşa Ağa Hüseyin Paşa'yı Anadolu serdâr-i ekremliğine tayin ettirdi ve emrine 45.000 kişilik bir ordu verildi. Bundan sonra Mısır ordusuna karşı yapılan her mücadelenin genel hatları İstanbul'da Serasker olan Koca Hüsrev Paşa tarafından planlanıp uygulanamaya koyulmaya başlandı.
Altı ay süren bir kuşatmadan sonra 27 Mayıs 1832'de Akka kalesi Mısır güçleri ellerine gcti. İbrahim Paşa ordusu sonra Şam'ı aldı. 8 Haziran'da Humus'ta bir Osmanlı ordusu ile muharebede galip geldi. 17 Temmuz'da Halep'i ellerine geçirdi. 29 Temmuz 1832'de bir serdar-ı ekrem Ağa Hüseyin Paşa'nın Osmanlı ordusuna karşı Belen Geçidi'nde yapılan muharebede galibiyet elde etti ve 30 Nisan günü Belen Geçidi Mısır ordusu eline geçti. Mısır güçleri Çukurova'ya girdiler; 31 Temmuz'da Tarsus ve Adana' düştü. Burada Mısır ordusu Suriye'yi tümüyle eline geçirdiği için hedefine erişmişti ve İbrahim Paşa Kahire'de olan babası Kavalalı Mehmet Ali Paşa gelecek emirleri beklemek için ordusunun harekâtını durdurdu.
Fakat Hüsrev Paşa yeni bir Osmanlı ordusuna serdar-ı ekrem olarak Sadrazam Resid Mehmet Paşa komutasında Anadolu'ya gönderdi. Çukurova'da bulunan İbrahim Paşa komutasındaki Mısır ordusunda bu haber alınınca Mısır ordusu Torosları geçerek Anadolu'ya geçti. İki ordu 21 Aralık 1832'de Konya ovasında Konya Muharebesi'ne giriştiler. Bu muharebe ortasında Osmanlı güçleri serdar-ı ekremi sadrazam Reşid Mehmed Paşa yaralandı. Bu yüzden Mısır kuvvetlerine esir düştü ve komutası altındaki Osmanlı ordusu yenik düştü. Osmanlı ordusundan kalanlar Kütahya'ya çekildiler.
Mısır ordusuna sanki İstanbul yolu açıktı ama ordunun tedarik yolları gittikçe uzamıştı. Osmanlı Devcleti ise Mısır ordusunun tedarik yapınca İstanbul'a ilerlenmesinde korkmakta idi. Buna karşı bir tedbir olarak Büyük Britanya ve Fransa'dan yardım istendi. Ama Fransa Mehmet Ali Paşa'yı desteklemekteydi ve İngiltere Osmanlı'nın içişlerine karışmak istemediğini belirtip beklenen yardım alınamadı. Mart 1833'te Ruslar'dan yardım istendi. 8 Temmuz 1833'te Ruslarla karşılıklı yardımlaşma ve saldırmazlık antlaşması mahiyetindeki Hünkâr İskelesi Antlaşması imzalandı. Rus donanması İstanbul'a gelip Büyükdere'de demir attı. Sultan II. Mahmud Büyükdere'de demir atan Rus donanmasını gezmeye gittiği zaman geceyi Koca Hüsrev Paşa'nın Emirgân'daki yalısında geçirerek kendisine büyük iltifatta bulundu. Rusya'nın bu antlaşmayla kazandığı haklar ve bu antlaşmanın gizli maddeleri Büyük Britanya ve Fransa hükûmetlerini çok kuşkulandırdı. "Büyük Güçler" devletleri olarak doğrudan doğruya Osmanlı Devleti ile ona hala hukuken tabi olan Mısır valisi arasında "dürüst arabulucu" rolü oynamaya başladılar. Kütahya'da yapılan müzakerelerden sonra 14 Mayıs 1833'de Kütahya Antlaşması imzalandı. Bu antlaşma her iki tarafı da memnun etmemişti.