cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Natalie Wood
Yaşamı
Rus göçmeni bir ailenin üç kızından ortancası olan Natalie Wood, alkol bağımlısı bir babaya ve kendisini "aristokrat" hisseden bir anneye sahipti. Geleceğinde yaşamına yön veren oyunculuk kariyerinin çizilmesinde annesinin büyük rolü olmuştur. Henüz dört yaşındayken kamera karşısına geçerek bir filmde rol almakla annesinin zoruyla sanat hayatına adım atan Natalie, altı yaşındayken bilinen sahne adını aldı. Hollywood'da sekizinci filmini çevirdiği yıl (1953), kendisinden 23 yaş büyük olan Frank Sinatra ile ilişkisi gündemdeydi. Daha sonra kimliği bilinmeyen bir oyuncunun tecavüzüne uğrayan Wood'un, bir yıl sonra yönetmen Nicholas Ray ile adı duyuldu. Kendisine büyük ün getiren Asi Gençlik filmi aktörlerinden Raymond Burr ile hatta şarkıcı Elvis Presley de bir ilişki yaşadığı bilinmektedir. Wood'un hayatını tam 4 yıl araştıran yazar Suzanne Finstad, bu tecavüzün 16 yaşında gerçekleştiğini; kişinin oyuncu Scott Marlowe olduğunu ve Wood'un annesinin bunu örtbas ettiğini iddia etti.
Natalie Wood, John Ford'un yönetmenliğindeki western türü filmlerden, Batı Yakasının Hikayesi gibi Dünya klasikleri arasına giren filmlere geçiş yaptı. Uzun süre annesinin yönlendirme ve etkilerinden kurtulamayan Wood'un, 1947'de çevirdiği Driftwood filminin çekimlerindeki bir kazada kırılan sol el bileğindeki sakatlık, hayatı boyunca iyileşmedi.
Giderek Hollywood içinde sivrilen sanatçı, Oscar adayı olduysa da kazanamadı. Birçok filmde, değişik rollerde yer aldı; seçkin ve önemli oyuncularla çalıştı. Asi Gençlik filminde baş rolü paylaştığı James Dean'le yaşadığı aşk, onu derinden etkiledi. Annesi Maria Gurdin'in, kızını şöhrete ulaştırmak için evlenmesine engel olması, yaşadığı gönül maceralarının içinde en önemlilerinden biriydi. Warren Beatty, Dennis Hopper ve Steve McQueen genç yıldızın yaşamında yer eden aşklardandı. Son olarak, boşandığı eski eşi Robert Wagner’e gerçekten aşık olduğunu anlayınca, onunla ikinci kez evlendi; fakat onunla evliliği sırasında genç denebilecek bir yaşta ölümle karşılaştı.
Ölümü
28 Kasım 1981 günü eşi Robert Wagner ve Christopher Walken ile beraber yat ile denize açıldı. 29 Kasım günü sabah saat 8'de yetkililer sahile bir mil uzaklıkta Wood'un cansız bedenini sudan çıkardı. Otopsi raporunda, vücudunda ve kollarında morluklar olduğu ve sol yanağında bir aşınmanın olduğu, ancak yaralanmaların nasıl veya ne zaman meydana geldiğine dair bir belirti olmadığı ortaya çıktı.
Soruşturmada Wagner kaybolmadan önce Wood'la tartıştığını itiraf etti. Wood'un kandaki alkol oranının % 0.14 olduğu ve alkolün etkisini arttıran önemli hap izleri ve kanında bir ağrı kesici, olduğunu otopside yer aldı. Los Angeles Eyaleti başsavcısı Thomas Noguchi, ölüm nedeninin kazara boğulma ve hipotermi olduğuna karar verdi. Noguchi'ye göre: Wood içki içiyordu ve sandalla yeniden denize açılmaya çalışırken kaymış olabilirdi. Yakındaki bir teknede bulunan iki tanık, bir kadının gece boyunca yardım için çığlık attığını duyduklarını ifade etti. Kız kardeşi Lana, Wood'un yüzemediğini ve tüm hayatı boyunca sudan korktuğunu hayatı boyunca hiçbir zaman denizlere açılmak istemediğini söyledi.
Cenaze törenine; Frank Sinatra, Elizabeth Taylor, Yul Brynner, Fred Astaire, Rock Hudson, David Niven, James Stewart, Gregory Peck, Anthony Quinn, Sophia Loren, Gene Kelly , Elia Kazan, Burt Lancaster ve Laurence Olivier gibi isimler katıldı.
Kasım 2011'de dava yeniden açıldı. Bu kez Wood'un Walken ile flört ettiğini, Wagner'in kıskanç ve öfkeli olduğunu ve Wagner'in Wood'un ortadan kaybolmasından sonra arama ışıklarını açmasını ve yetkilileri bilgilendirmesini engellediğini iddia etti. Walken ise olayla ilgili hiçbir şey hatırlamadığını söyledi. 2012 yılında, Los Angeles İlçe Şefi, Wood'un ölüm belgesini değiştirdi ve ölüm nedenini kazayla boğulmaktan "boğulma ve diğer belirsiz faktörlere" dönüştürdü.
Sonuç olarak denize düşerek boğulan Natalie Wood'un sır dolu ölümü aydınlatılamamış, şüpheli olan kocası ve Christopher Walken, delil yetersizliğinden serbest bırakılmışlardır. Yaşamı boyunca karanlık sulardan ve boğulmaktan korkan sanatçının sonu korktuğu şekilde olmuştu.
Hendricks County
Hendricks ili veya Hendricks County Amerika Birleşik Devletleri'nin Indiana eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 174,788'dir. İlin merkezi Danville şehridir.
Natalie Wood
Ölümü
Natalie Wood'un kız kardeşi Lana Wood ve Richard Gregson ile ilişkisinden olan ve sonradan nüfusuna aldığı kızı Natasha Gregson Wagner da kendisi gibi oyunculuk mesleğini seçmişlerdir.
Gökçeyol, Tokat
Gökçeyol, Tokat ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kemkez olarak geçmektedir. Daha önceleri bir köy iken, 16 Kasım 1992'de kurulan Avlunlar beldesine bağlı bir mahalleye dönüştü. Avlunlar'ın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine, Gökçeyol tekrar köye dönüştü.
Coğrafya
Köy, Tokat il merkezine 38 km uzaklıktadır.
Bell 407
Bell 407, Bell Helicopter tarafından üretilen ABD yapımı bir genel maksat helikopteridir. İlk uçuşunu 29 Haziran 1995 yılında gerçekleştirmiş olup 1996 yılında hizmete girmiştir ve Bell 206'nın yerini almıştır.
Teknik özellikler (Bell 407)
Kaynakça:
Elektrik kontakları
Elektrik kontağı, elektrik anahtarlarında, rölelerde, şalterlerde bulunan ve devreyi açma veya kapatma görevini yapan bir elektrik devresi bileşenidir. İki eş iletken metalden oluşur ve aralarındaki boşluk kapandığında elektrik akımını iletir, boşluk açıldığında iletmez. Boşluk, hava, vakum, SF6, veya diğer elektriksel yalıtım akışkanı olmalıdır. Kontaklar, buton ve anahtar vasıtasıyla manüel çalıştırılabildiği gibi, sensör veya mekanik cihazlar vasıtasıyla basınçla ve röle ile elektromekaniksel olarak da açılıp/kapatılabilir. Kontak malzemesi, genellikle gümüş ve altın gibi süper iletkenlerden imal edilir. Maliyeti azaltmak için kontaklar daha ucuz malzemelerden de yapılabilir.
Normalde kapalı kontak
Normalde kapalı (NK veya İngilizce olarak NC) kontaklar yapışık konumdadır ve elektrik akımını iletirler. Kontaklar enerjilendirildiğinde konumlarını değiştirirler ve açılırlar.
Normalde açık kontak
Normalde açık (NA veya İngilizce olarak NO) kontaklar ayrık konumdadır ve elektrik akımını iletmezler. Kontaklar enerjilendirildiğinde konumlarını değiştirirler ve kapanırlar.
Kilitleme durumu cihazları
Örneğin bir lambayı yakan anahtarın kontağı NA olduğunda, bazılarının aklına kontağın değil de anahtarın açık olduğu (ışığın yandığı) fikri gelebilir. Bu tür yanlış anlamaları gidermek için kontaklar başka türlü de tanımlanabilir.
Form A kontak
Form A kontak, cihazın kontakları enerjilendirildiğinde veya mekanizma kapatıldığında kontak kapanır. Bunun mantıksal işlevi cihazın ON konumda olduğudur.
Form C kontak
Form C kontak, aynı cihazda bulunan bir NA, bir NK'dan oluşur. Bu kontakların ortak kablo bağlantıları için üçüncü bir bağlantı terminali bulunur. Bunlar genellikle normalde kapalı, ortak ve normalde açık (NO-C-NC) olarak etiketlenirler.
Bu kontaklar elektrik anahtarlarında ve rölelerde sıkça kullanılır. Ortak kontak elemanının olması maliyeti düşürür.
Elektrik sayaç çıkışlarında kullanılan KYZ kontaklarının, örneğin Form C kontaklarının, her biri yedeklidir veya kontağın durumu, ölçülen enerji (Kp, Ki veya Ke) miktarına göre değişir.
Elektrik değerleri
Kontaklar kapalıyken akım taşıma kapasiteleri, açıkken (veya açılırken) gerilim kesme kapasitelerine göre değerlendirilirler. Anma gerilimi (genellikle Un ile gösterilir), DA veya AA gerilimi olabilir.
Ark söndürme
Yüksek akım veya yüksek gerilim uygulamalarında yük, yük kesme mekanizmasına iletilirken oluşan ark yıpranmalarına karşı kontakları korumak için, ikinci bir kontak kullanılır.
Kontaklarda oluşan arkı söndürmek için birçok yöntem vardır. Manyetik kuvvet bunlardan biridir.
Dana Brooke
Ashley Mae Sebera ya da bilinen adıyla: Dana Brooke (d. 29 Kasım 1988), Amerikalı profesyonel güreşçi ve vücut geliştirici. Günümüzde WWE güreşçisidir.
Fitness Kariyeri
Atlamacı olarak kısa bir süre çalıştıktan sonra, Sebera 18 yaşında jimnastiğe başladı.Birçok sakatlık yaşadı, bileklerini kırdı, bunun sonucunda Sebera jimnastiği bırakıp fitness ve bodybuilding'e yöneldi. 2011 ile 2012 yılları arasında Sebera çeşitli şampiyonluklar kazandı. National Physique Committee etkinliğinde, 2012'deki International Federation of BodyBuilding & Fitness etkinliğinde çeşitli şampiyonluklar kazandı. Ayrıca 2013'te yapılan European Arnold Classic'te 12.'lik, 2015'te yapılan Arnold Sports Festival'de ise 13.'lük kazandı.
NXT (2013–2016)
Sebera 2013 senesinde WWE ile sözleşme imzaladı ve NXT'de çalışmaya başladı. Sebera ring isminin  Dana Brooke  olduğunu açıkladı. Brooke ilk kez Eylül'deki NXT TO'da Tyler Breeze ile arka alanda gözüktü.18 Eylül'de ise ilk kez ring içi debutunu yaptı. Live Event'da yapılan maçta Bayley ile takım olan Brooke, Alexa Bliss & Sasha Banks ikilisine kaybetti.
Brooke televizyon debutunu ise 15 Nisan 2015'te yaptı. İlk maçında Blue Pants ile karşılaştı ve onu yendi. NXT'nin 29 Nisan'daki bölümünde Brooke ile Bayley karşılaştı. Brooke, Emma'nın Bayley'i oyalaması sonucu maçı kazandı. Daha sonra Emma ve Brooke birlikte takılmaya başladılar. 7 Mayıs'taki NXT şovunda bir kez daha karşı karşıya geldiler fakat Emma, Bayley'e bir kez daha saldırdı. Charlotte Bayley'i kurtarmaya geldi fakat Charlotte'u da halt ettiler. NXT TO: Unstoppable'da bir tag team maçı ayarlandı ve kaybettiler. 26 Ağustos'ta F4W maçında Brooke vs Emma vs Charlotte vs Becky Lynch maçı ayarlandı ve Emma kazandı.
Kükürt hekzaflorür
Kükürt hekzaflorür, inorganik, renksiz, kokusuz ve yanmaz bir sera gazıdır. , merkezdeki bir kükürte bağlanan altı flor atomundan oluşur. Hipervalent moleküldür. Kutupsuz bir gaz için normalde sudaki çözünürlüğü azdır, fakat kutupsuz organik çözeltilerde çözünebilir. Genellikle sıvılaştırılmış gaz olarak taşınır. Deniz seviyesinde yoğunluğu 6,12 kg/m³'dir. Bu da hava yoğunluğundan (1,225 kg/m³) oldukça fazladır.
Dana Brooke
Ana Kadro (2016–günümüz)
Takım arkadaşı Emma'nın sakatlanmasından sonra yoluna Kadınlar Şampiyonu Charlotte ile devam eden Dana,bu sürede çeşitli galibiyetler almıştır. Sonrasında ise Charlotte ile arası bozulmuş ve ona tokat atıp rakiplerinin önünde küçük düşürmesiyle grup dağılmıştır. Sonuç olarak Dana yoluna tek devam etmeye başlamıştır.Bu süre zarfında Bayley'e defalarca saldırarak feudu başlatmış ve onu Raw şovunda yenmesiyle Bayley, ana kadroya çıktığından beri en net yenilgisini almıştır. Kendisi gimmick ve move-set bakımından geleceğin Beth Phoenix'i olarak da anılmaktadır.
Kükürt hekzaflorür
Uygulamaları
Bir yılda 8.000 ton üretilir. Bunun çoğu ( yaklaşık 6.000 tonu), elektrik endüstrisinde yalıtkan ortam oluşturmak için kullanılır. Daha başka kullanım ortamları da vardır.
Yalıtkan ortam
, yüksek gerilim kesicilerinde yalıtkan ortam oluşturmak için kullanılır. , basınç altında bir yalıtkan olarak kullanılır. Çünkü yalıtkanlık dayanımı, hava veya kuru azottan daha fazladır. Böylece kesici açma/kapama esnasında oluşan elektrik arkın söndürülmesi daha kısa sürede tamamlanır.
İnsan sesini kalınlaştırması
Benzer şekilde yine, inert ve zehirsiz olan Helyum gazını solumanız durumunda ise, bu kez bu gazın havadan çok daha az yoğun olması ve bu nedenle sesin helyum içinde havadakinden çok daha hızlı ilerlemesinden dolayı, bu kez insan sesi tiz çıkmaktadır.
Challenge Desgrange-Colombo
Chagrange Desgrange-Colombo, 1948-1958 yılları arasında sezon boyunca süren bir yol bisikleti yarışı yarışmasıydı. Uzun süre Tour de France direktörü olan Henri Desgrange ve Giro d'Italia direktörü Emilio Colombo'nun adını alan yarışma, L'Équipe, La Gazzetta dello Sport, Het Nieuwsblad-Sportwereld and Les Sports gazeteleri tarafından düzenlendi. L'Équipe ve La Gazzetta dello Sport arasında bugüne kadar süren erken işbirliğine işaret etti.
Bisikletçilerin, Tour de France, Giro d'Italia, Milano-Sanremo, Paris-Roubaix, Ronde van Vlaanderen, La Flèche Wallonne, Paris-Brussels, Paris-Tours ve Giro di Lombardia'daki performansları yarışmaya sayıldı. Tour de Suisse 1949'da, Liège-Bastogne-Liège 1951'de, Vuelta a España 1958'de eklendi.
İlk kazanan Belçikalı Briek Schotte (1948 Flanders Turu ve aynı yıl Dünya Yol Yarışı şampiyonu oldu). 1949 versiyonu İtalyan Fausto Coppi tarafından kazanılırken, 1950 İsviçreli Ferdinand Kübler'a, 1951 de Louison Bobet'e gitti. Kubler, Challenge Desgrange-Colombo'yu üç kez kazandı. (1952 ve 1954 zaferlerini de ekledi)- 1956'dan 1958'e kadar kazanan Fred de Bruyne de rekora ortak oldu.
Yarışma, ilk olarak 1959'da düzenlenen Super Prestige Pernod‘a yerini bıraktı.
Fotonik kristal
Fotonik kristaller, ışığın hareketini kontrol eden periyodik yapılardır. Işığın bu yapılarla etkileşimi, Katı hâl fiziğinde kristal yapıların elektronlarla etkileşimine benzetilebilir; yapının periyodikliği, ışığın ilerleyemeceği bir fotonik bant aralığı oluşturur; bu bant aralığında bulunan dalga boylarındaki fotonlar fotonik kristalde ilerleyemez. Fotonik kristaller, doğada bazı canlılarda bulunmaktadır.
1887'de Lord Rayleigh tek boyutta periyodik olan dielektrik katmanlarında fotonik bant aralığı olduğunu gözlemlemiştir; tek boyutlu bu yapılar aynı zamanda dielektrik ayna Bragg yansıtıcısı olarak bilinmektedir. 1987'de Eli Yablonovitch ve Sajeev John çok boyutlu periyodik yapılarda ışığın engellenmesini incelemiş ve bu yapılara fotonik kristal ismini vermiştir. İlk üç boyutlu fotonik kristal Yablonovitch'in araştırma grubu tarafından 1991'de mikrodalga frekansları için üretilmiştir ve Yablonovit olarak bilinmektedir. Yakın-kızılötesi dalga boyları için iki boyutlu fotonik kristaller ise Thomas Krauss ve araştırma ekibi tarafından 1996'ta tasarlanmıştır.
Fotonik kristallerin periyodikliğinin etkileşime geçeceği ışığın dalga boyu ile orantılı olması gerektir; bu nedenle optik spektrum ile 3. boyut için bu yapıların fabrikasyonu zor bir süreçtir. İki boyutlu fotonik kristaller fotolitografi ve elektron demeti litografisi gibi yöntemlerle üretilebilmektedir. Tek boyutlu fotonik kristal dalga kılavuzları ve iki boyutlu fotonik kristal fiberler fiber optik iletişim gibi alanlarda kullanılmaktadır. Fotonik kristal kaviteler ve dalga kılavuzları aynı zamanda kuantum bilgisayar sistemlerinde kullanılabilmektedir.
Fotonik kristallerin simülasyonu ve analizinde düzlem dalga açılımı ve zamanda sonlu farklar yöntemi gibi hesaplamalı metotlar kullanılabilmektedir.
Ludwig Borckenhagen
Friedrich Ludwig Wilhelm Carl Borckenhagen (15 Temmuz 1850 - 17 Haziran 1917), İmparatorluk Donanması'nda görev almış amiraldir. Borckenhagen deniz stratejisi üzerine etkili bir yazardı ve Alfred Thayer Mahan'ın fikirlerini Alman İmparatorluğu'na girişini sağlamıştır.
Erken yaşamı ve kariyeri
26 Nisan 1868'de genç bir öğrenci olarak Prusya Donanması'na katıldı ve Gefion ve Niobe firkateynlerinin yanı sıra König Wilhelm ve Elisabeth zırhlılarında görev aldı. 1871'de Kiel'deki Donanma Akademisi'nde daha fazla eğitim görmeden önce Baltık Ostseeflotte'de görev yaptı.
25 Eylül 1881'de Berlin'de Margarete Clara Kapp (Friedrich Kapp ve Louise Engels'in kızı) ile evlendi ve çiftin Luise ve Fritze adında iki kızı oldu.
Deniz stratejisine etkisi
Sonraki yıllarda, Kiel Donanma Akademisi'ndeki daha ileri çalışmalarla orduda hızla yükseldi.
Bu sırada, denizcilik stratejisi üzerine son derece etkili bir dizi makale yazdı. İlk makalelerinden ikisi, Alman İmparatorluğu'ndaki deniz gücü ve stratejisi üzerine ilk tartışmayı oluşturdu. Alfred Thayer Mahan'ın fikirlerini Almanya'ya girmesini sağlayan kişidir. Mahan'ın Deniz Gücünün Tarihe Etkisi adlı eserini Almanca'ya çevirdi..
Borckenhagen, Almanya ile rakipleri arasındaki denizcilik gelişimindeki gecikmeyi vurgularken, tavsiyelerinin çoğu, Prusya ordusunun deniz gücüne yoğun bir şekilde yatırım yapma ihtiyacına odaklanıyordu. Tarih çalışmalarından ve Mahan'ın yazılarından yola çıkan bu öneri, sonradan Kaiser hükümeti tarafından benimsendi ve bu durum Almanya'yı Alman-İngiliz deniz rekabeti'ne soktu.
Yüksek komuta ve amirallik
1890'larda, Deniz Kuvvetleri Yüksek Komutanlığı'nda hizmet verirken bir dizi savaş gemisine komuta etti.
Uzak Doğu'da başarılı bir şekilde görev yaptıktan sonra Kurmay Başkanı ve 1. Filo'nun 2. Amirali oldu. 1903'ün başlarında, Alman filosunun ana keşif gücü olan I. Keşif Grubu'un ilk komutanı oldu. 22 Eylül 1903'ten (tarihindeki ikinci bağımsız direktör) Deniz Akademisi müdürü, ardından 30 Mart 1907'den Donanma Eğitim Müfettişi olarak görev yaptı.
Birinci Dünya Savaşı'nın başında Amiral olarak hizmete geri çağrıldı. Ancak strateji ve planlama alanındaki faydası, Reichskommissar olarak Berlin'deki Oberprisengericht'te 17 Haziran 1917'de ölümüne kadar görev yapmasını sağladı.
Archimonocelidae
Archimonocelidae, Lithophora infratakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Theridion albodecoratum
Theridion albodecoratum, Theridion cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Ciliopharyngiellidae
Ciliopharyngiellidae, Proseriata alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Krallar Vadisi
Krallar Vadisi ya da Firavunlar Vadisi (Arapça: وادي الملوك Wadi Biban el-Muluk), Mısır'da bulunan MÖ 16. yüzyıldan 11. yüzyıla kadar yaklaşık 500 yıllık bir süre boyunca 18. ve 20. Hanedanlık döneminde Yeni Krallık'ın firavunları ve dönemin ileri gelenleri için inşa edilen mezarların bulunduğu vadidir. Vadi, Luksor'un batı tarafında bulunur.
Vadi, Nil'in batı kıyısında, Teb'in (modern Luksor ) karşısında, Teb Nekropolü'nün kalbinde yer alır. Vadi kendi içerisinde iki vadiye ayrılır; Doğu Vadisi (kral mezarları çoğunluğu bulunmaktadır) ve Batı Vadisi (Maymun Vadisi) 2005 yılında yeni bir odanın keşfi ve 2008'de iki mezar girişinin daha keşfedilmesiyle, vadinin 63 mezar ve oda içerdiği bilinmektedir. Vadi, Mısır Yeni Krallığı'nın önde gelen kraliyet şahsiyetlerinin yanı sıra bir dizi ayrıcalıklı soylunun başlıca mezar yeriydi. Mısır mitolojisinden sahnelerle süslenen kral mezarları, dönemin inançları ve cenaze uygulamaları hakkında ipuçları veriyor. Antik çağda neredeyse tüm mezarlar açılıp soyulmuştur. Ancak var olan mezarlar yine de firavunların zenginliği ve gücü hakkında bir fikir veriyorlar.
Bu Vadi, on sekizinci yüzyılın sonundan beri arkeolojik ve Mısırbilimsel keşiflerin odak noktası olmuştur. Mezarları ve mezarları araştırmaya ilgiyi teşvik etmeye devam etmektedir. 1920'lerden beri vadi, Tutankhamun'un mezarının keşfiyle ünlüdür ve dünyanın en ünlü arkeolojik alanlarından biridir. 1979'da Theban Nekropolü'nün geri kalanıyla birlikte bir Dünya Mirası Alanı oldu. Vadide arama, kazı ve koruma çalışmaları devam etmekte olup, yakın zamanda yeni bir turizm merkezi açılmıştır.
Vadinin jeolojik yapısı
Krallar Vadisi, vadideki uçurumları ve yakındaki Deir el-Bahari'yi oluşturan, yumuşak marn katmanları ile serpiştirilmiş, 1000 metreden fazla kireçtaşı ve diğer tortul kayaçların üzerinde yer almaktadır. Sedimanter kaya, 35 ila 56 milyon yıl önce, Akdeniz'in bazen güneyde Aswan'a kadar uzandığı bir dönemde birikmişti. Pleistosen sırasında vadi, sürekli yağmurlarla platodan oyulmuştur. Şu anda Mısır'ın bu bölgesinde yıl boyunca çok az yağmur var, ancak ara sıra vadiyi vuran ani seller oluyor. Bu sel, açık mezarlara tonlarca enkaz döküyor.
Vadideki kayanın kalitesi tutarsızdır, ince taneliden kaba taşa kadar değişir, ikincisi yapısal olarak sağlam olma potansiyeline sahiptir. Ara sıra şeyl tabakası da inşaat (ve modern zamanlarda, koruma) zorluklarına neden oldu, çünkü bu kaya suyun varlığında genişleyerek onu çevreleyen taşı ayırmaya zorladı. Bazı mezarların, inşaatçıların karşılaştığı kaya türlerine bağlı olarak şekil ve boyut olarak değiştirildiği düşünülmektedir. İnşaatçılar, mezarları inşa ederken mevcut jeolojik özelliklerden yararlandı. Bazı mezarlar mevcut kireçtaşı yarıklarından çıkarıldı, diğerleri kayşat yamaçlarının arkasında ve bazıları eski sel kanallarının yarattığı kaya mahmuzlarının kenarındaydı.
Bazı kral mezarları incelendiğinde vadinin jeolojik yapısı define tesir ettiği görülür. III Ramses ve babası Setnakhte'nin mezarlarında mezar yapımının sorunları görülmektedir. Setnakhte, kendisi için ilkin KV11'i kazmaya başladı, ancak kral Amenmesse'nin ailesi için hazırlanan mezarlardan birine defnedildi. Sethnakhte, Twosret için hazırlanmış KV14'e defnedildi. III Ramses ise mezar ararken babasının başlattığı kısmen kazılmış mezarı genişletmiştir.
1998 ve 2002 yılları arasında, Amarna Kraliyet Mezarları Projesi, zemine nüfuz eden radar kullanarak vadi tabanını araştırdı ve modern yüzeyin altında, Vadi'nin kayalıklarının bir dizi ani, doğal "raflar" halinde kayşatın altına indiğini buldu.
Sel taşkınları
Teb tepelerinin bulunduğu bölge, nadiren şiddetli gök gürültülü fırtınalara maruz kalır ve bu da vadide ani sellere neden olur. Son araştırmalar, vadinin orta bölgesine inen en az yedi aktif taşkın yatağı olduğunu göstermiştir. Bu merkezi bölge, On Sekizinci Hanedanlığın sonunda sular altında kalmış gibi görünüyor ve birkaç mezar metrelerce enkaz altında gömülü. KV55, KV62 ve KV63 mezarları, enkaz yerine gerçek vadi anakayasına kazılmıştır, bu da vadi seviyesinin mevcut seviyesinin beş metre altında olduğunu göstermektedir. Bu olaydan sonra, daha sonraki hanedanlar vadinin tabanını düzleştirdi, taşkınların yükünü vadinin daha aşağılarına bırakmasını sağladı ve gömülü mezarlar unutuldu ve ancak 20. yüzyılın başlarında keşfedildi.
Tarihçe
Teb Tepeleri, Eski Mısırlılar tarafından "ta dehent" veya "Tepe" olarak adlandırılıyordu. Günümüzde Al-Qurn adıyla bilinir. Piramit şeklinde bir görünüme sahiptir. Bu piramit anımsatması, burada oyulmuş ilk kraliyet mezarlarından bin yıldan fazla bir süre önce Eski Krallık piramitlerini yansıtıyor olması, 18. Hanedan Krallarının bu yeri seçmede tesir ettiği düşünülür. İzole konumu da erişimin azalmasına neden olup ve Vadiyi korumakla görevli özel mezar köyü (Medjay) nekropolü korumuştur.
Mısırbilimci ve arkeologlar, Onsekizinci hanedan krallarının neden piramit ve mastabalardan vazgeçip, Krallar Vadisindeki yeraltı kaya mezarlarına gömülmeyi tercih etiklerine dair çeşitli teoriler öne sürür. Ortak kanı, mezar hırsızlığıdır. Mısırbilimci Salima Ikram piramitler hakkında şunu der; "Kral mezarlarının yağmalanması ilk hanedanlıktan itibaren krallar için büyük problemdi. Üçüncü hanedanlığa kadar mastaba adlı bir kısmı yeraltı bir kısmı yer üstünde olan mezarlara gömülüyordu. Dördüncü hanedan kralları bu hırsızlardan korunmak için büyük taş kütlelerinden oluşan devasa hacimli piramitler inşa ettiler. Ancak bunlar da hırsızları caydırmadı. Devasa hacimleriyle hırsızlara  'Ben bir mezarım. İçimde bir kral hazinesiyle yatıyor' diyordu.Giza Platosu'nun ikonik piramit kompleksi eski Mısır'ı sembolize ederken, mezarların çoğu kayaya oyulmuş olup üzerinde taşlar yığılıdır.. Çoğu piramit ve mastaba, zemin seviyesinde kesilmiş bölümler içerir.
Hiskoslar Onikinci hanedan döneminde Antik Mısır'ı işgal etti. Onyedinci hanedanlığın sonuna kadar da Mısır'da işgalci durumdaydılar. I Ahmose etrafında toplanan Mısır halkı Hiskoslar'a savaş ilan edip, Hiskoslar I Ahmose tarafından Mısır'da yenilgiye uğradı. Mısır'ın I Ahmose yönetiminde yeniden birleşmesinden sonra, Teb hükümdarları yeni güçlerini yansıtan ayrıntılı mezarlar inşa etmeye başladılar. I Ahmose ve oğlu I Amenhotep'in mezarları (tam yerleri bilinmiyor) muhtemelen Dra' Abu el-Naga'nın Onyedinci Hanedan nekropolündeydi. Krallar Vadisi'ndeki ilk kraliyet mezarları I. Thutmose'a aittir. Ancak daha sonra bulunan bazı bulgulara göre ilk gömülenin I. Thutmose'dan önceki kral I Amenhotep'in olabileceği yönündedir. I. Amonhotep'in danışmanı Ineni'nin mezarında bulunan bir notta şu yazılıdır."Majestelerinin kaya mezarının kazısına baktım, yalnızdım, kimse görmedi, kimse duymadı."(I. Amohotep'in mezarının kimliği belirsizdir, ancak muhtemelen KV20 veya KV38'dir).
Vadi, yaklaşık MÖ 1539'dan MÖ 1075'e kadar birincil mezarlar için kullanıldı. Thutmose I ile başlayan (veya muhtemelen daha erken, Amenhotep I döneminde) ve X Ramesses veya XI Ramesses ile biten en az 63 mezar içerir, ancak daha sonra kraliyet dışı bazı önemli Mısır yöneticiler mezarları gasp edip kullanmıştır.
Adına rağmen, Krallar Vadisi, hem soyluların hem de firavunların eşlerinin ve çocuklarının yanı sıra en sevilen soyluların mezarlarını da içerir. Bu nedenle, sadece yaklaşık yirmi mezar kralların kalıntılarını içerir. Soyluların ve kraliyet ailesinin kalıntıları, işaretlenmemiş çukurlar ve mumyalama önbellekleriyle birlikte geri kalanını oluşturuyor. I. Ramses (MÖ 1301 civarı) zamanından itibaren, ayrıca Kraliçeler Vadisi'nin inşaatına başlandı.
Kraliyet nekropolü
Antik çağda alanın resmi adı Teb'in Batısında Firavun'un Milyonlarca Senelik Yaşamı, Kuvveti, ve Sağlığının Büyük ve Görkemli Kabristanı veya genelde Ta-sekhet-ma'at (Büyük Tarla) olarak tercüme edilir. (hiyeroglif yazım için aşağıya bakınız) Onsekizinci Hanedanlığın başlangıcında, vadide büyük mezarlara sadece krallar gömülürdü. Kraliyetten olmayan bir kişi gömüldüğünde, efendilerinin mezarına yakın küçük bir kayaya oyulmuş odaya gömülürdü. III Amenhotep'ün mezarı Batı Vadisi'nde inşa edilmişti. Dönemin kralları sağken sadece kendileri için değil ailesi için de vadide mezar yeri kazardı. Ancak ölümünden sonra tahta gelen oğlu Akhenaten Antik Mısır'da din reformu gerçekleştirdi. Amarna'da yeni dinin motifleriyle bezenmiş yeni bir mezar alanı yarattı. Akhenaton Amerna'daki tapınaklardan birine gömüşdü.. Krallar Vadisinde bulunan ve bitmemiş WV25 kodlu mezarın aslında Akhenaton için tasarlanmış olabileceği düşünülüyor. Akhenaton'dan sonra oğlu Tutankhamun tahta geldi. Ancak Tutankhmun babasın dini Atenizm'in izinden gitmeyip eski Antik Mısır dinine geri döndü. Onsekizinci Hanedanlığın sonunda dini ortodoksiye dönüşle birlikte Tutankhamun, Ay ve Horemheb Krallar Vadisindeki kraliyet nekropolüne geri döndü.
Ondokuzuncu ve Yirminci Hanedanlar, II Ramesses ve daha sonra III Ramesses'in her biri oğullarının gömülmesi için kullanılan büyük bir mezar inşa etmesiyle (hem burada hem de Kraliçeler Vadisi'nde) mezar sayısında bir artış görüldü (sırasıyla KV5 ve KV3). Vadide gömülü olmayan veya mezarı bulunamayan bazı krallar var: II. Thutmose, Dra' Abu el-Naga'ya gömülmüş olabilir (mumyası Deir el-Bahari mezar önbelleğinde olmasına rağmen), Smenkhkare'nin cenazesi hiçbir zaman bulunamadı ve VIII Ramses başka bir yere gömülmüş gibi görünüyor.
Piramit Çağında, bir kralın piramit mezarı, piramidin yakınında bulunan bir morg tapınağı ile ilişkilendirildi. Krallar Vadisi'ndeki kralların mezarları gizlendiğinden, kralların morg tapınakları, mezar alanlarından uzakta, Teb'e bakan ekim alanına daha yakındı. Bu morg tapınakları, Teb nekropolünde düzenlenen çeşitli festivaller sırasında ziyaret edilen yerler haline geldi.
Vadinin keşfi
Vadi, son iki yüzyıldır modern Mısırbilim araştırmalarının ana odak noktası olmuştur. Bu zamandan önce, antik çağda (özellikle Roma döneminde) turizm için bir yerdi. Alan, antik Mısır araştırmalarındaki, antik çağ avcılığıyla başlayan ve tüm Teb Nekropolü'nün bilimsel kazısı ile biten değişiklikleri göstermektedir. Aşağıda belirtilen keşif ve araştırmalara rağmen, mezarlardan sadece on biri aslında tamamen kaydedilmiştir.
1799'da Napolyon'un Mısır seferi üyeleri (özellikle Vivant Denon) bilinen mezarların haritalarını ve planlarını çizdiler ve ilk kez Batı Vadisi'ni kaydettiler. Description de l'Égypte, Teb çevresindeki alanla ilgili bilgileri içerir.
On dokuzuncu yüzyılda Teb çevresindeki bölgede Avrupalı kaşiflerin keşifleri devam etti. Yüzyılın başlarında bölge, 1816'da Batı Vadisi'ndeki Ay (WV23) ve ertesi yıl I. Seti (KV17) dahil olmak üzere birçok mezar keşfeden Henry Salt için çalışan Giovanni Belzoni tarafından ziyaret edildi. Ziyaretlerinin sonunda Belzoni, tüm mezarların bulunduğunu ve kayda değer hiçbir şey bulunmadığını açıkladı. Aynı zamanda, Fransız Başkonsolosu ve Belzoni ile Salt'ın büyük rakibi Bernardino Drovetti de çalışıyordu. 1821'den 1832'ye kadar Mısır'da yaşayan John Gardner Wilkinson, o dönemde açık olan mezarlardaki birçok yazıt ve sanat eserini kopyaladı. Wilkinson'ın vadide kaldığı süre boyunca hala tamamlanmamış olsa da hiyerogliflerin deşifre edilmesi, onun mezarlardaki yazıtlara dayanarak Yeni Krallık hükümdarlarının bir kronolojisini oluşturmasını sağladı. O zamandan beri kullanılan mezar numaralandırma sistemini de eklemelerle kurmuştur.
Yüzyılın ikinci yarısı, eski eserleri basitçe toplamak yerine korumak için daha uyumlu bir çaba gördü. Auguste Mariette'in Mısır Eski Eserler Servisi, önce 1883'te Eugène Lefébure, ardından 1888'in başlarında Jules Baillet ve Georges Bénédite ve son olarak 1898-1899'da Victor Loret ile vadiyi keşfetmeye başladı. Loret, listeye 16 mezar daha ekledi ve daha önce keşfedilmiş olan birkaç mezarı araştırdı. Bu süre zarfında Georges Daressy KV9'u araştırdı.
Gaston Maspero, Mısır Eski Eserler Dairesi başkanı olarak yeniden atandığında, vadinin keşfinin doğası yeniden değişti. Maspero, İngiliz arkeolog Howard Carter'ı Yukarı Mısır Baş Müfettişi olarak atadı ve genç adam birkaç yeni mezar keşfetti ve KV42 ve KV20'yi temizleyerek birkaç mezar daha keşfetti.
20. yüzyılın başlarında, Amerikalı kaşif Theodore M. Davis, vadi için kazı izni aldı. Ekibi (çoğunlukla Edward R. Ayrton tarafından yönetilen) birkaç kraliyet ve kraliyet dışı mezar keşfetti (KV43, KV46 ve KV57 ). 1907'de KV55'teki olası Amarna Dönemi önbelleğini keşfettiler. Tutankhamun'un gömülmesinden geriye kalanların (KV54 ve KV58'den çıkarılan eşyalar) olduğunu düşündüklerinden, vadinin tamamen araştırıldığı ve başka mezar bulunmayacağı açıklandı. Davis'in 1912 tarihli yayını, Harmhabi ve Touatânkhamanou Mezarları kitabı "Korkarım ki Krallar Vadisi artık tükendi" yorumuyla kapanır.
Davis'in 1915'in başlarında ölümünden sonra, Lord Carnarvon vadiyi kazmak için imtiyaz aldı ve yeni keşifler için Howard Carter'ı görevlendirdi. Sistematik bir araştırmadan sonra, Kasım 1922'de Tutankhamun'un (KV62) gerçek mezarını keşfettiler.
Vadiyi keşfetmek için çeşitli seferler devam etti ve bölgenin bilgisine büyük ölçüde katkıda bulundu. 2001 yılında Teb Haritalama Projesi, mezarlar için yeni işaretler tasarladı ve açık mezarların bilgi ve planlarını üretti.
Konum
En eski mezarlar, kayalık yamaçların tepesinde, fırtınayla beslenen şelalelerin (KV34 ve KV43) altındaki kayalıklarda bulunuyordu. Bu yerler dolduğunda, mezarlar vadi tabanına indi ve vadi tabanı enkazla doldukça yavaş yavaş yamaçlara doğru hareket etti. Bu, vadi tabanında gömülü olan KV62 ve KV63 mezarlarının yerini açıklıyor.
Mimarisi
Genel mezar planı, bir veya daha fazla salondan (muhtemelen güneş tanrısının yeraltı dünyasına inen yolunu yansıtan) mezar odasına inen uzun eğimli kayaya oyulmuş bir koridordan oluşuyordu. Vadideki erken dönem mezarlarda, koridorlar en az bir kez 90 derece döner (örneğin KV43, IV. Thutmose mezarı) ve en erkenlerinde kartuş şeklinde mezar odaları vardı (örneğin, KV43, IV. Thutmose  mezarı).
Çoğu mezar için ortak olan bir başka özellik de, sel sularının mezarın alt kısımlarına girmesini engellemeyi amaçlayan bir bariyer olarak ortaya çıkmış olabilecek kuyulardır. Daha sonra bu kuyular sembolik bir şaft olarak "büyülü" bir amaç için geliştirildiği düşünülüdü.. Daha sonraki Yirminci Hanedanlıkta, kuyu bazen kazılmadı, ancak kuyu odası hala mevcuttu.
Dekorasyon
Ondokuzuncu Hanedanlığın sonlarında, yeraltı dünyasını tanrıların yanı sıra güneşin geçmesini ve onları hayata döndürmesini bekleyen ölülerin bulunduğu devasa mağaralara bölen Mağaralar Kitabı, mezarların üst kısımlarına yerleştirildi. IV. Ramesses'in mezarında tam bir versiyonu belirir. III Ramses'in cenazesi, yeraltı dünyasının dört bölüme ayrıldığı, Naunet tarafından dünyadan çekilen güneş diskinde doruğa ulaşan Dünya Kitabı'na bakar.
Gömü odalarının tavanları (I. Seti'in gömülmesinden itibaren) Göklerin Kitabı olarak resmileşen ve yine güneşin gecenin on iki saati boyunca yolculuğunu anlatan şeyle süslenmiştir. Yine I. Set'in zamanından itibaren, güneş tanrısına uzun bir ilahi olan Ra'nin Ayini ortaya çıkmaya başladı.
Mezar parçaları
Her defin, ahirette rahat bir yaşam sürmesini sağlayacak ekipmanlarla donatılırdı. Ayrıca mezarlarda, şabtiler ve ilahi figürinler gibi büyü ritüellerini gerçekleştirmek için kullanılan eşyalar da bulunuyordu. Eşyalardan bazıları kral tarafından yaşamı boyunca kullanılmış olabilir (örneğin Tutankhamun'un sandaletleri) ve bazıları da cenaze töreni için özel olarak yapılmıştır.
Mezarların numaralandırılması
Modern kısaltma "KV", "Krallar Vadisi" (King's Valley) anlamına gelir. 1827'de Wilkinson, o sırada Doğu Vadisi'nde açık olan 21 mezarın girişlerine, vadi girişinden başlayıp güneye doğru hareket ederek KV numaralarını çizdi ve Batı Vadisi'ndeki dört mezarı WV1'den WV4'e kadar etiketledi. Batı Vadisi'ndeki mezarlar daha sonra Doğu Vadisi numaralandırma sistemine WV22'den WV25'e kadar dahil edildi ve Wilkinson'ın zamanından beri açılan mezarlar listeye eklendi. Rakamlar KV1'den (Rameses VII) KV64'e (2012'de keşfedilmiştir) kadar değişmektedir. 19. yüzyılın başlarından bu yana, antikacılar ve arkeologlar, 20. yüzyılın başında bilinen toplam 61 mezar ile mezarları temizledi ve kaydetti. KV5 ancak 1990'larda, önceki araştırmacılar tarafından önemsiz olduğu gerekçesiyle reddedildikten sonra yeniden keşfedildi. Mezarların bir kısmı boş, bir kısmı ise sahibine ait olduğu belli değil, bir kısmı ise sadece depo olarak kullanılan çukurlardan ibaret. Krallar Vadisi'ndeki açık mezarların çoğu Doğu Vadisi'nde bulunur ve çoğu turistik tesisin bulunduğu yer burasıdır.
On sekizinci hanedan mezarları
Vadideki On sekizinci Hanedan mezarları dekorasyon, stil ve konum bakımından oldukça farklıdır. İlk başta sabit bir plan yokmuş gibi görünüyor. Hatshepsut'un mezarı benzersiz bir şekle sahiptir, girişten 200 metreden fazla kıvrılır ve aşağı döner, böylece mezar odası yüzeyden 97 metre aşağıdadır. Mezarlar giderek daha düzenli ve resmi hale geldi ve III. Thutmose ve IV. Thutmose, KV34 ve KV43'ünkiler, hem eğik eksenleri hem de basit süslemeleri ile On Sekizinci Hanedan mezarlarının güzel örnekleridir.
Bu dönemin belki de en heybetli mezarı Batı Vadisi'nde bulunan III. Amenhotep'e WV22'nin mezarıdır. 1990'larda Japonya'daki Waseda Üniversitesi'nden bir ekip tarafından yeniden araştırıldı, ancak halka açık değil.
Aynı zamanda, güçlü ve nüfuzlu soylular kraliyet ailesiyle birlikte gömülmeye başlandı; Bu mezarların en ünlüsü Yuya ve Tjuyu'nun ortak mezarı KV46'dır. Muhtemelen Kraliçe Tiye'in ebeveynleriydiler. Tutankhamun'un mezarı keşfedilene kadar, bu, Vadi'de keşfedilen mezarların en iyi korunmuş olanıydı.
Amarna dönemi mezarları
Amarna Dönemi'nin sona ermesinden sonra kraliyet mezarlarının Teb'e dönüşü, kraliyet mezarlarının düzeninde bir değişikliği işaret eder; ara 'devrilmiş eksen' yavaş yavaş daha sonraki hanedanların 'düz eksen'ine yol açar. Batı Vadisi'nde Akhenaten için başlatıldığı düşünülen bir mezar başlangıcı var, ancak bu bir geçit ve bir dizi basamaktan başka bir şey değil. Tutankhamun'un halefi Ay'ın mezarı yakındadır. Bu mezarın Tutankhamun için başlatılmış olması (dekorasyonu benzer bir tarzda), ancak daha sonra Ay'ın cenazesi için gasp edilmiş olması muhtemeldir. Bu, KV62'nin Ay'ın orijinal mezarı olabileceği anlamına gelir ve bu da bir kraliyet mezarı için daha küçük boyutu ve sıra dışı düzeni açıklar.
Diğer Amarna Dönemi mezarları, Doğu Vadisi'nin merkezinde, birkaç Amarna Dönemi kraliyetinin mezarlarını içerebilecek olası bir mumya gizlenme yeri (KV55) ile daha küçük, merkezi bir alanda yer almaktadır. (Tiye ve Smenkhkare veya Akhenaten)
Vadi merkezinde, modern Batı arkeolojisinin belki de en ünlü keşfi olan Tutankhamun'un gömülmesi yer almaktadır. Burada Howard Carter tarafından 4 Kasım 1922'de keşfedildi, temizleme ve koruma çalışmaları 1932'ye kadar devam etti. Bu, mezar soyguncularının girmesine rağmen hala büyük ölçüde bozulmamış olan keşfedilen ilk kraliyet mezarıydı. Ve KV63'ün 10 Mart 2005'teki kazısına kadar, vadideki son büyük keşif olarak kabul edildi. Mezar eşyalarının zenginliğine rağmen, Tutankhamun nispeten küçük bir kraldı ve diğer önemli kral mezarlarında muhtemelen daha fazla hazine vardı.
KV62 ve KV63 ile aynı merkezi alanda, 28 Temmuz 2006'da ilan edilen bir mezar veya oda olduğuna inanılan bir radar anomalisi olan KV64'tür. Resmi bir tanım değildi ve bir mezarın gerçek varlığı Eski Eserler Konseyi tarafından reddedildi. Ancak 2012'de yapılan kazılarda mezarın varlığı netleşti. İçindeki bezemelerin deşifre edilmesinden sonra mezarın Yirminci hanedanda önemli bir rahip olan Nehmes Bastet'e ait olduğu tespit edildi.
Horemheb mezarı (KV57) nadiren ziyaretçilere açıktır, ancak birçok benzersiz özelliğe sahiptir ve kapsamlı bir şekilde dekore edilmiştir. Dekorasyon, Amarna öncesi mezarlardan sonraki 19. hanedan mezarlarına geçişi göstermektedir.
On dokuzuncu hanedan mezarları
Ondokuzuncu Hanedan, mezar düzeni ve dekorasyonunda daha fazla standardizasyon görüldü. Hanedanlığın ilk kralı I. Ramses'in mezarı, kralın ölümü nedeniyle aceleyle bitirildi ve kesik bir inen koridor ve bir mezar odasından biraz daha fazlasıdır. Bununla birlikte, KV16 canlı bir dekorasyona sahiptir ve hala kralın lahitini içerir. Merkezi konumu, onu daha sık ziyaret edilen mezarlardan biri yapar. Mezar girişi ve geçişi ile süslemenin gelişimini göstermektedir.
Oğlu ve halefi I. Seti'in mezarı KV17 (Belzoni'nin mezarı, Apis'in mezarı veya Necho'nun oğlu Psammis'in mezarı olarak da bilinir), genellikle vadideki en güzel mezar olarak kabul edilir. Kapsamlı kabartma çalışmaları ve resimleri vardır. 1817'de Belzoni tarafından yeniden keşfedildiğinde, o günü "şanslı bir gün" olarak nitelendirdi.
I. Seti'nin oğlu II. Ramses (Büyük Ramses), KV7 adlı devasa bir mezar inşa etti, ancak bu mezar harap durumda. Şu anda Christian Leblanc liderliğindeki bir Fransız-Mısır ekibi tarafından kazı ve koruma altında. Mezar, babasının mezarı ile aynı uzunlukta ve daha geniş bir alana sahiptir.
Aynı zamanda kendi mezarının tam karşısında, II. Ramesses'in sayısız oğulları için inşa ettiği KV5 mezarı vardır. Bilinen 120 odası ve devam eden kazı çalışmaları ile muhtemelen vadideki en büyük mezardır. Mezarın 18. hanedan döneminden kazılmış ancak kullanılmayan bir mezarın II. Ramses tarafından genişletildiği düşünülmektedir. Aslen antik çağda açılmış (ve soyulmuş), alçakta yatan bir yapıdır ve bazen bölgeyi vuran sel baskınlarına özellikle eğilimlidir. Yüzyıllar boyunca tonlarca molozla doldu ve nihayetinde devasa boyutunu gizledi. Şu anda halka açık değil.
Hanedanlığın son kralları da vadide, hepsi aynı genel düzen ve dekorasyon modelini takip eden mezarlar inşa etti. Bunlar arasında özellikle tavanı iyi dekore edilmiş Siptah'ın mezarı dikkat çekicidir.
Yirminci hanedan mezarları
Hanedanlığın ilk hükümdarı Setnakhte'nın mezarı vadinin en ilginç ve dramatik mezarlarından biridir. Aslında kendisi için iki mezar yaptırmıştı. Oğlu Ramesses III'ün mezarını da kazmaya başlayınca başka firavunun (Amenmesse) mezarının duvarlarına denk geldi kazıyı durdurdu. Nedendir bilinmez kendisi için kazdığı iki farklı mezara da defnedilmekten vazgeçti (jeolojik nedenler düşünülmektedir). Ondokuzuncu Hanedan kadın firavunu Twosret, KV14'ün mezarını gasp etti ve genişletti. Mezardaki Twosret'in betimleyen kadın bezemelerini erkek vücutlarına çevirdi. Bu nedenle, bu mezarın iki mezar odası vardır, daha sonraki uzantılar burayı 150 metrenin üzerindeki Kraliyet mezarlarının en büyüklerinden biri yapar.
Ramses III'ün mezarı babası Setnakhte tarafından kazılmaya başlanmıştı, ama başka mezarında duvarına denk gelince durdurmuştu. III. Ramses kendisi için kazılan bu mezarı kendi hükümdarlığı döneminde inşasını tekrar başlattı ve genişletti. (süslenmesinden dolayı Bruce's Tomb veya The Harper's Tomb olarak da bilinen KV11), vadideki en büyük mezarlardan biridir ve ziyarete açıktır. Merkezi 'dinlenme alanına' yakın bir konumdadır ve konumu ve muhteşem dekorasyonu burayı turistler tarafından en çok ziyaret edilen mezarlardan biri yapmaktadır.
Ramses III'ün halefleri ve çocukları, düz eksenleri olan mezarlar inşa ettiler. Hepsinin benzer süslemeleri vardı. Bunlar arasında dikkat çeken, antik çağlardan beri açık olan ve büyük miktarda hiyeratik grafiti içeren Ramses IV'ün mezarı KV2'dir. Mezar çoğunlukla sağlamdır ve çeşitli dini metinlerden sahnelerle süslenmiştir. Ramesses V ve Ramesses VI, KV9'un (Memnon Mezarı veya La Tombe de la Métempsychose olarak da bilinir) ortak mezarı, dini metinlerden resimli sahneleri tasvir eden birçok batık kabartma oymayla süslenmiştir. Antik çağlardan beri açık, eski Yunanca, Latince ve Kıpti dilinde yazılmış binden fazla grafiti örneği içeriyor. Bu mezarın kazılmasından ve daha sonra temizlenmesinden elde edilen ganimetler, daha sonra işçi kulübelerinin inşası ile birlikte, KV62'nin daha önceki gömülmesini kapsıyordu ve bu mezarı daha önceki keşif ve yağmalardan koruyan şeymiş gibi görünüyor.
Yirmi birinci hanedan ve nekropolün düşüşü
Yeni Krallığın sonunda, Mısır uzun bir siyasi ve ekonomik gerileme dönemine girmişti. Teb'teki rahipler güçlendi ve Yukarı Mısır'ı etkin bir şekilde yönetirken, Tanis'ten hüküm süren krallar Aşağı Mısır'ı kontrol etti. Yirmi Birinci Hanedanlığın başlangıcında, Amun'un Yüksek Rahibi I Pinedjem kartuşunu KV4'e ekleyerek açık mezarları kullanma girişimleri yapıldı.
Hatshepsut'un ünlü tapınağına bakan kayalıklarda bulunan bu toplu yeniden cenaze töreninde çok sayıda kraliyet mumyası vardı. Büyük bir düzensizlik içinde bulundular, birçoğu diğerlerinin tabutuna konuldu ve birçoğunun kimliği hala bilinmiyor. Diğer mumyalar, çoğu kraliyet olan bir düzineden fazla mumyanın daha sonra yeniden yerleştirildiği Amenhotep II'nin mezarına taşındı.
Geç Üçüncü Ara Dönem ve sonraki dönemlerde, açık mezarların çoğuna müdahaleci gömü yapılmıştır. Kıpti zamanlarında, bazı mezarlar kilise, ahır ve hatta ev olarak kullanılmıştır.
Krallar Vadisi'ndeki küçük mezarlar
Krallar Vadisi'ndeki 65 numaralı mezarın çoğu, ya şu anda çok az bilgi verdiğinden ya da araştırmalarının sonuçlarının kaşifler tarafından çok az kaydedildiğinden, küçük mezarlar olarak kabul edilebilir. Bazıları çok az ilgi gördü ya da sadece gelişigüzel bir şekilde not edildi. Bu mezarların çoğu küçüktür ve genellikle odaya açılan bir koridor veya bir dizi koridor içeren bir şaft veya merdivenle erişilen tek bir mezar odasından oluşur.
Bununla birlikte, bazıları daha büyük, çok odalı mezarlardır. Bu küçük mezarlar çeşitli amaçlara hizmet etti: bazıları daha az kraliyet mensubu veya özel cenazeler için tasarlandı, bazıları hayvan mezarları içeriyordu ve bazıları da görünüşe göre hiçbir zaman birincil mezar yeri olarak kullanılmadı. Birçok durumda bu mezarlar ikincil işlevlere de hizmet etti ve daha sonra bu ikincil faaliyetlerle ilgili müdahaleci materyaller bulundu. Bu mezarlardan bazıları antik çağlardan beri açıkken, çoğu 19. ve 20. yüzyılın başlarında vadideki keşiflerin yüksekliği sırasında keşfedilmiştir.
Mezar hırsızları
Mısır'daki hemen hemen tüm mezarlar yağmalanmıştır. Mezar soyguncularının denemelerini anlatan birkaç papirüs bulunmuştur. Bunlar çoğunlukla Geç Yirminci Hanedanlıktan kalmadır. Bunlardan biri olan Papirüs Mayer B, Ramses VI'nın mezarının soygununu anlatır ve muhtemelen MÖ 1118 civarında X. Ramses'in sekizinci veya Dokuzuncu yılında yazılmıştır.
Papirüsün bir kısmında şu yazılıdır;"Yabancı Nesamun bizi aldı ve bize Kral VI. Ramses'in mezarını gösterdi. Ve dört günümü bunun içine girerek geçirdim, beşimiz de oradaydık. Mezarı açıp içine girdik. Bronzdan bir kazan, bronzdan üç leğen bulduk."Suçlarını itiraf eden hırsız, mezardan toplanan ganimetin eşit olarak paylaşılması konusunda soyguncular arasında küçük bir tartışma çıktığını da sözlerine ekliyor.
Mezarlar değerli eşyalarla doluydu, bu nedenle hırsızlar için onları soymak için temel bir motivasyondu. Hırsızlar genellikle mumyaların odalarını ve cesetlerini yağmaladılar ve değerli metaller ve taşlar, en yaygın altın ve gümüş, çarşaflar ve ilaçları alıyorlardı. Çoğu zaman mezarlar, mumyalarla birlikte gömülen değerli eşyaların çoğu bozulabilir olduğu için henüz tazeyken soyulurdu
Dünyanın yedi harikasından en eskisi olan Giza Piramidi, Eski Krallığın en güçlü hükümdarı Kral Khufu tarafından yaptırılmıştır. Piramitlerin en büyüğünde, hırsızları mezarı soymaktan caydırmak için bir tünel sistemi yerleştirildi. Kaynaklar, MS dokuzuncu yüzyıla kadar piramidin soyguncular tarafından dokunulmadan mühürlü kaldığını ileri sürüyor, ancak bu davetsiz misafirler, Kral'ın odasına girdiklerinde mumyanın alındığını ve lahdin açıldığını gördüklerini de ima ediyor. Mezarlar, değerli eşyaları için değil, aynı zamanda orijinal birincil amaçları için arandı. Bir kez soyulduktan sonra, boş bir mezar başka bir mumya için bir mezar yeri olarak kullanılabilir, bu tam olarak Giza piramitlerinin en küçüğünde olan şeydir.
Howard Carter 1922'de Tutankhmun'un mezarını bulduğunda lahit ve hazineler yerindeydi ancak mezar daha önce açılmıştı. Kral odasının duvarında bir kırık vardı ve bu kırığın tamir izi belirgindi. Lahtin üzerindeki mühür de kırılmıştı. Nedeni bilinmeyen bir şekilde hırsızlar hazine ve lahti soymamıştı
Turizm
Mezarların çoğu halka açık değildir (mezarların 18'i açılabilir, ancak aynı anda nadiren açıktır) ve yetkililer restorasyon çalışmaları için açık olanları zaman zaman kapatmaktadır. KV62'ye gelen ziyaretçi sayısı, mezara giriş için ayrı bir ücret alınmasına neden oldu. Batı Vadisi'nin yalnızca bir açık mezarı var - Ay'ınki - ve bu mezarı ziyaret etmek için ayrı bir bilet gerekiyor. Tur rehberlerinin artık mezarların içinde ders vermesine izin verilmiyor ve ziyaretçilerin mezarlar arasında sessizce ve tek sıra halinde ilerlemeleri istenmektedir. Bu, mezarlarda geçirilen süreyi minimuma indirmek ve kalabalığın süsleme yüzeylerine zarar vermesini önlemek içindir.
1997 yılında, 58 turist ve dört Mısırlı, Al-Gama'a al-Islamiyya'dan İslamcı militanlar tarafından yakındaki Deir el-Bahari'de katledildi. Bu, bölgedeki turizmde genel bir düşüşe yol açtı.
Haftanın çoğu günü ana vadiyi ortalama 4.000 ila 5.000 turist ziyaret eder. Halka açık tek bir mezar olduğu için Batı Vadisi çok daha az ziyaret edilmektedir.
Hepçil
Hepçil, Hepobur ya da Omnivor, hem et hem de otla beslenen canlılar. İnsan, karga, domuz, ayı, maymun, fare hepçil canlılara örnektir.
Otobur hayvanları besin olarak kullanan hayvanlar ikincil tüketicileri, ikincil tüketicileri besin olarak kullanan etobur hayvanlar da üçüncül tüketicileri oluştururlar. Her üç gruba dahil hayvanlarla beslenen canlı grubuna hepçil canlılar denir.