cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ali Rıza Uzuner
Hayatı
28.02.1926 tarihinde Çaykara’nın Soğanlı Köyünde doğdu. İlkokulun ilk dört yılını Çaykara Merkez ilkokulunda son yılını (5) Trabzon Yeni Okulunda tamamladı. Ortaokulu Trabzon Zağnosta, Lise birinci sınıfı Trabzon’da, lise 2 ve 3. sınıfı imtihana girdiği Erzurum Lisesi’nde parasız yatılı olarak 1942-43 yılında tamamladı. 1947 yılında, İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesini bitirdi. İlk memuriyetinde Trabzon Orman İşletmesinde; Merkez Orman Bölge Şefliği Geçici görevli olarak da Artvin Orman İşletmesinde çalıştı. 1950 yılında askerliğini Yedek Subay olarak Çubuk’ta tamamlayıp, Artvin Orman İşletmesi Merkez-Hatıla Orman Bölge Şefliği görevine atandı.
4489 Sayılı Kanun gereği, görgü ve bilgiyi artırmak amacı ile açılan Devlet imtihanını kazanarak üç yıl için 1953 yılında İsveç’e gönderildi. İsveç’te Kraliyet Ormancılık Araştırma Enstitüsü’nde Eğitim ve Araştırma görevlerinde, eğitimde ağırlıklı olarak kullanılan Matematik-İstatistik Metotlar, İşçi-İşveren-Devlet İlişkileri konularında Mastırını yaparak 1957 yılı sonunda ülkeye dönerek Ormancılık Araştırma Enstitüsü’nde kendi kurduğu Matematik-İstatistik Bölüm Başkanlığı’na atandı. Ormancılığımızın gelişmesi ve kalkınması konularında bilimsel çalışma ve değerlendirmelerde bulundu.
İşçi-İşveren-Devlet sacayağında, Demokratik gelişmeler, iyileştirmelerle Emeğin üstünlüğünü sağlamanın kaçınılmazlığını yeni anayasa düzenindeki ilkelerin ele alınmasında, görüş ve düşüncelerini gerçekleştirmek amacı ile girdiği politikada, CHP’den 1961 yılında Trabzon Milletvekili olarak seçildi. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı olarak görev yaptı.
Ali Rıza Uzuner 30 Ekim 2013 tarihinde tedavi gördüğü Ankara Başkent Üniversitesi Hastanesinde yaşamını yitirdi.
27 Aralık Muhtırası
27 Aralık Muhtırası, 27 Aralık 1979 tarihinde Genelkurmay Başkanı Orgeneral Kenan Evren, Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Nurettin Ersin, Deniz Kuvvetleri Komutanı Oramiral Bülend Ulusu, Hava Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Tahsin Şahinkaya ve Jandarma Genel Komutanı Orgeneral Sedat Celasun'un imzasını taşıyan ve dönemin Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk'e verilen uyarı mektubudur.
12 Eylül Darbesi'nden yaklaşık bir sene önce verilen bu muhtırada; Türk Silahlı Kuvvetlerinin, "anarşi, terör ve bölücülüğe karşı siyasal partilerin ve diğer anayasal kuruluşların bir araya gelmelerini ve gereken tedbirleri almalarını ısrarla istediği" vurgulanmıştır. Muhtıra sonrası istenen ortam sağlanamamış ve ordu 12 Eylül 1980'de yönetime el koymuştur.
Güvenlik sorunları
1979 yılında gittikçe tırmanan sağ-sol çatışması sonucu 1.252 kişi öldü, 5.400 kişi yaralandı.
Doğu'daki bölücülük sorunu, askerleri endişelendirdi. 23 Nisan 1979 günü yapılan Sıkıyönetim Koordinasyon Toplantısı'nda Adalet Bakanı Mehmet Can, bir örnek olarak, "Bingöl'de okullarda İstiklal Marşı söylenmemektedir. Atatürk'ün resmi sınıflardan alınıp çamura atılmış. Öğretmen mâni olmaya kalkmış, öldürmüşler." dedi.
Abdi İpekçi, Cevat Yurdakul, İlhan Egemen Darendelioğlu, Cavit Orhan Tütengil gibi kamuoyunun yakından tanıdığı kişilere düzenlenen suikastlar ülke gündemini sarstı.
Siyasi istikrarsızlık
Muhtıra'nın verilmesinin altında yatan en önemli sebeplerden birisi siyasi istikrarsızlık olarak görüldü. Özellikle de siyasi nedenlerle işlenen cinayetler ve artan siyasi kutuplaşma ile bu kutuplaşmaya bağlı olarak yükselen nefret, muhtıranın verilmesindeki en önemli etkenlerden biri olarak kabul edildi. Süleyman Demirel ve Bülent Ecevit başta olmak üzere siyasilerin ve partilerinin uzlaşmazlığı ve sert çekişmelerinin de Silahlı Kuvvetlerce ülkenin sorunlarının çözümsüz kalmasında temel neden olduğu düşünüldü.
Ekonomik bunalım
Başbakan Süleyman Demirel'in, "70 cente muhtacız." sözü ile özetlenen dış ticaret açığındaki artış ve döviz darboğazı, işsizlik, kıtlık ve iş yeri anlaşmazlıkları ekonomik bunalımı artırdı. 1979'da enflasyon %70'in üzerine çıktı. Bülent Ecevit döneminde yapılan zamları eleştiren ve, "Bu ekonomik tedbirler vatandaşın kanını emme hareketidir. Ecevit istifa etmelidir." diyen Demirel de birçok ürüne zam yaptı.
Muhtıra
Sayın Cumhurbaşkanım,
Ülkemizin içinde bulunduğu ortamda devletimizin bekası, milli birliğinin sağlanması, halkın mal ve can güvenliğinin temini için; anarşi, terör ve bölücülüğe karşı parlamenter demokratik rejim içerisinde Anayasal kuruluşların ve özellikle siyasi partilerin, Atatürkçü milli bir görüşle müştereken tedbirler ve çareler aramaları kaçınılmaz bir zorunluk olarak görülmektedir.
Milli Güvenlik Kurulunun muhtelif toplantılarında bu konuda alınan kararların muhalefete mensup siyasi partilerin kısır tutum ve davranışları yüzünden olumlu sonuçlara götürülemediği yüksek malûmlarıdır.
Kuvvet Komutanları ile beraber yaptığım son gezilerimde Ordu ve Kolordu Komutanı seviyesindeki general ve amirallerle görüşmelerimde, milli birlik ve beraberliğe en çok ihtiyaç duyduğumuz bu dönemde, süratle bir sonuca ulaşabilmek için gerekli tedbirlerin müştereken tesbiti amacı ile, tüm Anayasal kuruluşlar ve siyasi partilerin bir kere daha uyarılması bütün Komutanlarca müştereken dile getirildi.
Bu karar ışığında Türk Silahlı Kuvvetlerinin görüşlerini, Milli Güvenlik Kurulu Başkanı olarak Zat-ı âlilerine sunuyorum.
Saygılarımla
Orgeneral Kenan Evren
Genelkurmay Başkanı
Türk Silahlı Kuvvetlerinin Görüşü
Ülkemizin içinde bulunduğu son derece önemli siyasi, ekonomik ve sosyal ortamda her geçen gün hızını biraz daha artıran anarşi, terör ve bölücülüğe karşı milli birlik ve beraberliğin sağlanabilmesi için, Türk Silahlı Kuvvetleri, ülke yönetiminde etkili ve sorumlu Anayasal kuruluşları ve özellikle siyasi partileri göreve davet etmek mecburiyetinde kalmıştır.
Kahramanmaraş olaylarının yıldönümünde, henüz ilk ve orta öğretim çağındaki evlatlarımızın örgütlü eylemciler tarafından zorla sürüklendikleri anarşik olaylar ibretle müşahade edilmektedir.
İktidar olan siyasi partilerin bütün devlet kademelerini kendi siyasi görüşleri doğrultusunda hareket edecek kişilerle doldurması, kamu görevlilerinin ve vatandaşların bölünmesini zorunlu hale getirmektedir. Siyasi partilerce yaratılan bu bölünme giderek anarşi ve bölücülüğü destekleyen iç kaynakların şekillenmesine, himayesine, polis, öğretmen ve diğer birçok kuruluşun birbirine düşman kamplara ayrılmalarına neden olmaktadır.
Türk Silahlı Kuvvetleri, ülkemizin siyasi, ekonomik ve sosyal sorunlarına bir çözüm getiremeyen, anarşi ve bölücülüğün ülke bütünlüğünü tehdit eden boyutlara varmasını önleyemeyen, bölücü ve yıkıcı gruplara tavizler veren ve kısır siyasi çekişmeler nedeni ile uzlaşmaz tutumlarını sürdüren siyasi partileri uyarmaya karar vermiştir.
Bölgemizdeki gelişmeler Orta Doğu'da her an sıcak bir çatışmaya dönüşebilecek durumdadır. İçte anarşist ve bölücüler yurt sathında genel bir ayaklanmanın provalarını yapmaktadırlar.
Ülkede birlik ve beraberliğin, vatandaşın can ve mal güvenliğinin süratle sağlanabilmesi için gerekli kısa ve uzun vadeli tedbirlerin yüce meclislerimizde en kısa zamanda kararlaştırılması bugünkü ortam içinde hayati bir önem taşımaktadır.
Diğer yandan meclislerin açılışından bir buçuk ay sonra komisyonların ancak teşkil edilebilmesi ve ülkenin acilen çözüm bekleyen konularıı müzakere için bugüne kadar müşterek bir gündemin saptanamaması üzüntü ile izlenmektir.
Atatürk milliyetçiliğinden alınan ilham ve hızla vatandaşlarımızı kaderde, kıvançta ve tasada ortak, bölünmez bir bütün halinde milli şuur ve ilkeler etrafında toplamanın, iç barış ve huzurun sağlanmasında temel unsur olduğu apaçık bir gerçektir. Ülkenin içinde bulunduğu bu durumdan bir an evvel kurtulması hükümetler kadar diğer siyasi partilerimizin de görevleri arasındadır.
Türk Silahlı Kuvvetleri iç hizmet yasası ve kendisine verilen görev ve so­rumluluğunun idraki içinde ülkemizin bugünkü hayati sorunları karşısında siyasi partilerimizin, bir an önce milli menfaatlerimizi ön plana alarak, Anayasamızın ilkeleri doğrultusunda ve Atatürkçü bir görüşle biraraya gelerek anarşi, terör ve bölücülük gibi devleti çökertmeye yönelik her türlü hareketlere karşı bütün önlemleri müştereken almalarını ve diğer Anayasal kuruluşların da bu yönde yardımcı olmalarını ısrarla istemektedir. Korutürk bu mektubu 6 gün sakladı. Saklama gerekçesini ise yakın çevresine, "yılbaşı öncesinde halkın huzurunu kaçırmamak" olarak açıkladı. 1 Ocak 1980 tarihinde Korutürk; Kenan Evren'i, kuvvet komutanlarını ve Jandarma Genel Komutanı'nı Çankaya Köşkü'ne davet etti ve onlarla bir konuşma yaptı. Bu konuşmada, kendisinin görevinin biteceği nisan ayına kadar bir müdahale yapılmamasını isteyerek isterlerse istifa edebileceğini bildirdi.
Türkiye ise bu muhtırayı 2 Ocak'ta Cüneyt Arcayürek'in Hürriyet gazetesinde yaptığı haberle öğrendi. Bunun üzerine Korutürk, aynı gün içinde Başbakan Süleyman Demirel ile ana muhalefet lideri Bülent Ecevit'i Köşk'e çağırarak muhtıranın birer kopyasını onlara verdi. Başbakan Demirel, "35 günde ne yapılabilirse onun azamisini yaptık." şeklinde kısa bir açıklama yaptı. Mektubun muhatabını kendisi kabul etti, Millî Savunma Bakanı Ahmet İhsan Birincioğlu'nu çağırıp duyduğu üzüntüyü ve istifa etmeyi düşündüğünü bildirdi. Hemen sonra Birincioğlu'nun Evren'i ziyareti sırasında Evren ise, "Mektubun Hükûmet'e verilmediğini, mektubu okuyan herkesin böyle olduğunu rahatlıkla anlayacağını, istifa etmeyi gerektirecek bir durum olmadığını, istekleri gerçekleşirse daha rahat iş yapabileceğini, üzüntü yerine sevinç duyması gerektiğini" söyledi. Demirel göreve devam etti. Ana muhalefet lideri Ecevit, "Mektup 12 Mart'a oranla değişik, hiç olmazsa bir model göstermiyor, ayrıca Cumhuriyet Halk Partisi hiçbir döneminde demokrasiyi koruma açısından bir uyarı almadı, oysa bu hükûmet daha 51'inci gününde böyle bir uyarı almıştır. Bu, aramızdaki farkı göstermektedir." diyerek Başbakan Demirel'i ve Adalet Partisini eleştirdi.
Cumhurbaşkanı Korutürk; TBMM Başkanı Cahit Karakaş, Cumhuriyet Senatosu Başkanı İhsan Sabri Çağlayangil, Cumhuriyet Senatosu Millî Birlik Grubu Başkanı Fahrettin Özdilek, Cumhuriyet Senatosu Kontenjan Grubu Başkanı Zeyyat Baykara ile Millî Selamet Partisi Genel Başkanı Necmettin Erbakan, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı Alparslan Türkeş, Cumhuriyetçi Güven Partisi Genel Başkanı Turhan Feyzioğlu ve Demokratik Parti Genel Başkan Vekili Mehmet Faruk Sükan'a da mektubun birer örneğini gönderdi.
Sonrası
Muhtıradaki istekler gerçekleşmedi, 12 Eylül Darbesi'ne giden süreç ivme kazandı. Eski başbakanlardan Nihat Erim suikastla öldürüldü. Erim'in yanı sıra Ümit Kaftancıoğlu, Gün Sazak, Kemal Türkler gibi isimler de suikasta kurban gitti. 1980 yılının ilk 8 ayında ölü sayısı 1.900'ü geçti. Enflasyon %100'ün üzerine çıktı. 24 Ocak kararları açıklandı. 1980 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi krize dönüştü, 22 Mart 1980'den 12 Eylül 1980'e kadar cumhurbaşkanı seçilemedi. 30 Ağustos 1980 günü Zafer Bayramı'nın Anıtkabir'deki kısmı ile Genelkurmay Başkanlığında yapılan kutlama törenlerine katılmayan Millî Selamet Partisi Genel Başkanı Necmettin Erbakan, 6 Eylül 1980'de Konya'da "Kudüs Mitingi" düzenledi.
Kobe Havalimanı
Kobe Havalimanı ( Kōbe Kūkō), Japonya'nın Kobe kentinde yer alan bir havalimanıdır. Havalimanı yapay bir adanın üzerinde inşa edilmiştir. 2017 yılında havalimanı 3,136,194 yolcuya hizmet vermiştir.
Cyclocyprididae
Cyclocyprididae, Podocopa altsınıfına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Kubinka
Kubinka, Rusya'nın Moskova Oblastı'na bağlı Odintsovo rayonunda bulunan bir şehirdir. Şehir, başkent Moskova'nın 63 km batısında Setun Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 242.26 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 22,964'tür.
Çevre tasarımı
Çevre tasarımı veya peyzaj tasarımı, çevre düzenleme projeleri peyzaj mimarlığının faaliyet ve uzmanlık alanı içindedir.
Menifee, Kaliforniya
Menifee, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletinde yer alan ve Riverside ilçesinde yer alan bir şehirdir. 26 Kasım 2009 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 77.519 olduğu tespit edilmiştir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 10.295 kişi, 4.226 ev ve 2.456 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
Honda City
Honda City (ホンダ シティ), Japon üretici Honda tarafından 1981 yılından beri üretilen yarı kompakt bir otomobildir. Türkiye'de üretime 2005'te Şekerpınar, Çayırova'daki fabrikasında başlamıştır.
City, başlangıçta Japon, Avrupa ve Avustralya pazarları için 3 kapılı bir hatchback/2 kapılı üstü açılır bir arabaydı. 3 kapılı City 1994'ten sonra emekli olup yerini Logo'ya bıraktı. İsim levhası, 1996 yılında, öncelikle Asya'da ve daha sonra Latin Amerika ve Avustralya'da satılan, gelişmekte olan pazarları hedefleyen bir dizi yarı kompakt dört kapılı sedanda kullanılmak üzere yeniden canlandırıldı. O zamandan beri, Fit/Jazz(5 kapılı hatchback), Airwave/Partner ve birinci nesil Mobilio ile paylaşılan Honda'nın Küresel Küçük Araba platformu üzerine inşa edilmiş bir yarı kompakt sedan oldu. Bu yeni sedanda yakıt deposunun konumu arka koltuklar yerine ön koltukların altında bulunuyordu. 2019'da piyasaya sürülen 7. nesil model, 9. nesil Honda Civic sedan ile eşit bir dış boyut sunan önemli bir boyut artışına sahip. Bu nesil aynı zamanda 2020'den itibaren 5 kapılı hatchback modelinin tanıtımına da işaret ediyor.
2002'den 2008'e kadar geçen sürede City, Japonya'da Fit Aria (Japonca: ホンダ・フィット アリア, Hepburn: Honda Fitto Aria) ismiyle de satıldı. Ayrıca City, Güney Afrika bölgesinde 2011'den beri Ballade ismiyle satılmaktadır. City, Japonya'da 2014 yılından 2020 yılına yani kullanımdan kaldırıldığı yıla kadar Grace (Japanese: ホンダ・グレイス, Hepburn: Honda Gureisu) ismiyle anıldı. 2015 ile 2019 arasında Dongfeng Honda, City'nin yeniden modellenmiş versiyonu olan Greiz'i sattı.
İlk nesil (AA/FV/FA; 1981)
İlk Honda City (sedanlar için AA, minibüsler için VF ve daha geniş Turbo II ve Cabriolet'ler için FA) yenilikçi "Tallboy" tasarımıyla Kasım 1981'de tanıtıldı; olağandışı yüksekliğe sahip olması, dört yetişkinin en kısa olan City modeline (3,4 m veya 11,2 ft'in altında) rahatça sığmasını sağladı.[1] Çeşitli donanım seviyelerinde 3 kapılı bir hatchback olarak üretilen City, City'nin küçük bagaj alanına (" gövde"); gövde bisikleti, Honda bu tip scooter'a trabai adını verdi.[2] Piyasaya sürüldüğü sırada, Japon hükûmeti kei düzenlemelerine uymamakla birlikte Honda'nın en küçük arabasıydı. Honda N360'tan 383 mm (15,1 inç) daha uzundu, ancak birinci nesil Honda Civic'ten 171 milimetre (6,7 inç) daha kısaydı.
Honda City Turbo, Eylül 1982'de tanıtıldı. Gücünü 1231 cc Honda ER motorunun turbo şarjlı bir versiyonundan alıyordu. Pininfarina tasarımı üstü açılır bir Cabriolet, Turbo II "Bulldog"un daha geniş çamurluklarını ve daha büyük tamponlarını kullandı, ancak yalnızca doğal emişli 67 PS (49 kW) motorla mevcuttu. Ayrıca iki veya dört koltuklu bir Pro serisi minibüs versiyonu da vardı. 10 santimetre (3,9 inç) daha uzun çatıya sahip yüksek tavanlı bir "R Manhattan Çatısı" versiyonu da ortaya çıktı.
Şehrin ihracatı esas olarak Avrupa'ya (Opel'in City adının ticari haklarını alması nedeniyle adı Honda Jazz olarak değiştirildi), Avustralya'ya (O sırada Avustralya'nın binek araçlara yönelik ithalat kısıtlamalarını aşmak için iki koltuklu 'kamyonet' biçiminde) ve Yeni Zelanda'ya (yerel olarak toplandığı yer) yönelikti. Üretim, 1986 sonlarında GA tipi City'nin piyasaya sürülmesiyle sona erdi.
İkinci generasyon (GA; 1986)
Honda, Kasım 1986'da orijinal City serisi AA'yı bu nesille (GA1 olarak belirlenmiş) ve yine 1989'da bir güncellemeyle (GA2) değiştirdi. Bu model 1994 yılına kadar üretildi. Fit adı ayrıca ilk olarak ikinci nesil City'nin donanım varyantı olarak ortaya çıktı. Üstü açılabilir model yoktu, önceki neslin hem üstü açılabilir hem de Turbo modelleri kısa bir süre daha satışa devam etti. Japonya dışındaki çoğu pazarda City'nin pazar konumu, 1999'da Honda Logosu tarafından doldurulana kadar açık bırakıldı.
31 Ekim 1986'da ikinci nesil City, "Yeteneklerin City'si" (İngilizce'de City of Talent) sloganıyla tanıtıldı. Japonya'da ve Honda Clio bayilerinde mevcuttu. "Honda Clio" bayilik zinciri, Honda'nın Honda Legend, Honda Concerto ve Honda Accord gibi lüks donanımlı araçların tedarikçisi olarak konumlandırılıyordu ve bu yeni nesil City, Normalde Honda Primoda bulunan ekonomik fiyatlı araçların satıldığı arabaların Clio bayilerinde satılmasını sağladı.
Motor konfigürasyonu, D12A tipi biçiminde Honda D serisini tanıttı, 1.2 L SOHC sıralı dört 16 valfli ünite (1986, ilk olarak yerli araçlar için bir mekanizma olarak) yalnızca tek bir karbüratör ve temel seviye ekipman ile mevcuttu. "GG" / "EE" / "BB" arasındaki fark sadece donanım özelliklerindeydi. Güç, 6.500 rpm'de 76 PS'dir (56 kW). Beş ileri manuel veya dört ileri otomatik şanzıman isteğe bağlıydı.
Ekim 1988'de ana motor 1.3 L I4 SOHC tip D13C olarak değiştirildi. Honda ayrıca geleneksel tek karbüratöre ek olarak PGM-FI yakıt enjeksiyonunu tanıttı. Tek karbüratör özelliği, 1.2 L "BE" diğer 1.3 L "CE" / "CG" set, PGM-FI, spec, "CR-i" / "CZ-i" ve iki trim paketinden oluşuyor.
Gelişmiş tasarruflu "CE" dereceli ekipman "CE Fit", PGM-FI spesifikasyonu "CR-i" olup, yalnızca yüksek dereceli "CR-i Limited" tanıtıldu ve "CZ-i" minör olarak tanımlandı trim paketi. "Fit" kelimesi, "CE" taban derecesinde bir donanım paketi olarak görünüyor.
Belton, Leicestershire
Belton, İngiltere'nin Leicestershire kentinde bulunan bir civil parish.
Dış bağlantılar
Melton Mowbray Registration District
Van Kırgızları
Kısaca tanıtım
Günümüzde Türkiye'nin Doğu Anadolu bölgesindeki Van iline yerleşen Kırgızlar "Van Kırgızları" olarak adlandırılmıştır. Bu Kırgızların Orta Asya'dan ayrılışları Rus işgaliyle başlamıştır. Tacikistan'da Murgab tarafından Afganistan Pamir yöresine gelinmiş, yörenin yerli Kırgızları ile bütünleşilmiştir. Sovyet ordusunun baskısı neticesi Afganistan'da Sosyalist bir yönetim oluşturulunca buradaki Kırgızların bir bölümü de Rahmankul Han başkanlığında Pakistan'a giderler. Fakat burada çok kalamazlar, sonunda Türkiye'ye 1982 yılında gelirler. Van Kırgızlarının gerek Kırgızistan'da gerekse Orta Asya'nın başka ülkelerinde yakınları bulunur. Kırgızistan'da Oş ilinin Çon-Alay ilçesinin Kaşka-suu köyü sakinleri akrabadırlar. Bişkek'te de akrabaları bulunur.
Gelenek Görenek
Milli oyunları, yemek kültürleri Kırgızistan'dan ayrı gayri değildir. Türkiye'ye yerleşmiş Kırgız Türklerinin çoğunluğu günümüzde Kırgız Türkçesini unutmaya başlamış ve çoğunlukla gençler birbirleriyle Türkiye Türkçesi ile konuşur olmuşlardır. Ulusal oyunlardan “Er oodarış”, “Ulak tartış”, “At çabış” oyunları oynanır.
İsmail Sabri Paşa
İsmail Sabri Paşa (Arapça: إسماعيل صبري باشا, ö.1923), Mısırlı bir şair ve devlet adamıdır. Ülkesinde milli bir bilincin doğmasına katkı sağlamıştır. Şeyhu’ş-Şu‘arâ’ yani Şairlerin Üstadı unvanıyla onurlandırılmıştır.
Hayatı
İsmail Sabri, 16 Şubat 1854’te Kahire’de doğmuştur. Gençlik günlerinde evinde şiir söyleme hususunda rehberlik alma imkanı bulmuştur. Genç şairin Mahmut Sami el-Barudi'yi kendisine ilham kaynağı olarak seçtiği anlaşılmaktadır. Hidiv İsmail Paşa tarafından, hukuk tahsili görmesi için Fransa'ya gönderilmiştir. Mısır'a döndüğünde, ülkesinin çeşitli mahkemelerinde çalışmıştır. 16 Mart 1923 tarihinde hayatını kaybetmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar
Ayyıldız, Esat. “Mısırlı Şair İsmail Sabri Paşa (Şeyhu’ş-Şu‘arâ’) ve Onun Neo-Klasik Şairliği”. Ispec International Congress on Multidisciplinary Studies: The Proceedings Book. ed. Adil Geybulla – Mehmet Ilkım. 588-593. Adana: ISPEC Yayınevi, 2021.
Güldarpı, Çubuk
Güldarpı, Ankara ilinin Çubuk ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Ankara il merkezine 30 km, Çubuk ilçesine 8 km uzaklıktadır.
Kurovskoye
Kurovskoye, Rusya'nın Moskova Oblastı'na bağlı Likino-Dulyovo kentsel okrugunda bulunan bir şehirdir. Şehir, başkent Moskova'nın 92 km güneydoğusunda Nerskaya Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 9 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 21,819'dur.
Kafkas Hakları Konfederasyonu
Kafkas Hakları Konfederasyonu, Abhazya ayrılıkçıları ile Gürcüler arasındaki savaşta (1992-1993) ayrılıkçıların yanında savaşmak üzere paralı asker gönderen örgüttür. Çoğunluğu Kuzey Kafkasya cumhuriyetlerinden gelen militanlardan oluşan bu milis grubu, Abhazya Savaşı'nın kazanılmasında etkili olmuştur.
Kafkas Hakları Konfederasyonu, Sovyetler Birliği'nde Perestroyka döneminde hızla artan ve resmi olmayan örgütlerden biri olarak 1989 yılında Dağlı Uluslar Konfederasyonu adıyla kuruldu. 1990 yılında, Yuri (Musa) Şanibov bu örgütün başkanlığına seçildi. Şanibov, Kabardey bölgesinden Marksizm-Leninizm profesörüydü. Ertesi yıl Nalçik'te toplanan örgüt adını Kafkas Hakları Konfederasyonu olarak değiştirdi. Örgütün içinde Müslüman nüfus barındıran 16 bölgenin temsilcileri bulunuyordu. Ancak Çeçenya devlet başkanı Cahar Dudayev dışında Kafkas Hakları Konfederasyonu'nu destekleyen hiçbir yönetici bulunmuyordu.
Sözde Konfederasyon başkanı Yuri Şanibov ve parlamento başkanı Iysuph Soslanbekov resmi olarak şu şekilde bir açıklama yaptı:
Çatışmalar sonrasında Abhazya'da Gürcülere etnik temizlik uygulanmış ve Abhazya de facto olarak bağımsızlık ilan etmiştir. Kafkas Hakları Konfederasyonu da bunun sonrasında hiçbir faaliyet göstermemiş ve ortadan kalkmıştır.
Profesör Lidenbrock
Otto Lidenbrock, Jules Verne'in Dünyanın Merkezine Yolculuk romanındaki ana karakterdir. Otto Lidenbrock, altmış yaşlarında ve Hamburg'daki Johannæum'da profesör olan bir Alman mineralog ve jeologdur. Aynı şehirde, Königstrasse'de 19 numarada yaşar ve çatısı altında yeğeni Axel'i, vaftiz kızı Graüben'i ve eski hizmetkarı Marthe'yi barındırır.16.yüzyıl İzlandalı kaşif Arne Saknussem'in rünle yazılmış yazısını çevirerek İzlanda'da Sneffels yokulundan girerek oyuk dünya'ya ulaşmanın yolunu keşfeder.Yeğeni Axel ve rehberleri Hans Bjerke ile bu yolculuğu yapmış.Oyuk Dünya'da bulduğğu denize Lidenbrock Denizi adını vermiştir.Stromboliden akan lavların üstüne salla taşınarak yüzeye geri dönmüştür.Otto Lidenbrock'un dönüşü sansasyon yarattı. Büyük bir adam oldu ve yolculuğunu anlattığı Johannæum'da oturan bir halk gerçekleşti. Diğer inanılmaz bilginlerle tartışarak, "dünyanın beş bölgesindeki tüm bilimsel, coğrafi ve mineralojik toplulukların tekabül eden bir üyesi" olur. Onun için tek bir pişmanlık: küremizin gerçek merkezine ulaşamamaktır.Sinema tiyatro,radyo, video oyunu ve televizyonda James Mason,Ricky Schroder,Kenneth More,Mike Donovan,Treat Williams, Pierre Richard,Pedro Sempson,Ron Haddrick,Don Frankcs gibi oyuncular tarafından canlandırmıştır
Juan Gris
José Victoriano González-Pérez veya bilinen adıyla Juan Gris (d. 23 Mart 1887, Madrid – ö. 11 Mayıs 1927, Sur Seine), hayatının büyük bölümünü Fransa'da geçirmiş olan ünlü İspanyol ressam ve heykeltıraş. Eserleri, devrinde yeni ortaya çıkmaya başlayan kübizm çizgisindedir.
Hayatı
Önce Madrid'de Zanaat ve Sanayi okulunda öğrenim gördü. O tarihten sonra ressam olarak pergel, cetvel ve gönye gibi araçları yanından ayırmadı. 1906'da Paris'te Assiet te Au Beurre ve Chavari dergilerinde desenler yayımladı. 1911 yılını Braque ve Picasso ile birlikte Céret'te geçirdi.
Yalın ve ciddi bir sanat anlayışı içinde ilk kübist tablolarını yaptı. Paris Çağdaş Sanat müzesinde eserleri vardır. Max Jacob, Raymond Radiguet, Armand Salacrou'nun çeşitli eserlerine litografi veya ofort resimler yaptı. 1924'te Diaghilev yönetimindeki Rus Balesi'nin Çoban Kızının Baştan Çıkışı, Güvercin, Eksik Kalmış Bir Eğitim adlı eserlerinin dekorlarını ve kostümlerini hazırladı. Ömrünün son zamanlarında İtalya'da bulundu.
Purpura
Purpura (, "mor") kırmızımsı mor renkte, basmakla solmayan deri döküntüsüdür. Vaskülite veya C vitamini eksikliğine (iskorbüt) bağlı deri altı kanama bulgusudur. Purpuraların çapı 3 ile 10 mm arasında olup, 3 mm' den küçük olanlarına peteşi, 1 cm' den büyük olanlarına ise ekimoz adı verilir.
Kuantum kimyası ve katı hal fiziği yazılımları listesi
Kuantum kimyası bilgisayar programları, kuantum kimyası metodlarını uygulamak için bilgisayarlı kimyada kullanılır. Çoğu program, Hartree-Fock (HF) ve bazı post Hartree-Fock yöntemlerini içerir ve ayrıca yoğunluk fonksiyonları teorisi (DFT), moleküler mekanik veya yarı-ampirik kuantum kimyası metotlarını da içerebilirler. Bahsi geçen programlar arasında açık kaynaklı ve ticari yazılımlar bulunur. Bunların çoğu büyüktür, çoğu zaman birkaç ayrı program içerir ve uzun yıllar boyunca geliştirilmiştir.
‡ Periyodik sistemler için destek (3d kristaller, 2d plakalar, 1d çubuklar ve izole moleküller): 3d-periyodik kodlar her zaman bir süper hücre içinde düşük boyutsallığa sahip sistemlerin simülasyonuna izin verir. Burada belirtilen, düşük periyodiklik içinde simüle etme yeteneğidir.
1 CAMPOS projesi (Dacapo dahil) tüm kodların GPL olduğunu belirtir. Dacapo dağıtım hiçbir lisans bilgisi içermiyor.
2 QuanPol, GAMESS-US' e entegre tam bir spektrum ve kesintisiz (HF, MCSCF, GVB, MP2, DFT, TDDFT, CHARMM, AMBER, OPLSAA) QM/MM paketidir.
3 Ascalaph yardımı ile
4 MOPAC arayüzü yoluyla
5 Tam değişim DFT kullanarak
6 Quantum ESPRESSO ile birlikte dağıtılır
That's the Way Love Goes
That's the Way Love Goes, Amerikan R&B şarkıcısı Janet Jackson'ın 1993 çıkışlı janet. albümünden çıkan ilk teklidir. Şarkı uzun bir süre listelerin zirvesinde yer almıştır. Şarkının klibinde o zamanlar çoğu kimse tarafından tanınmayan Jennifer Lopez, arka planda figüran dansçı olarak rol almıştır. Şarkı sekiz hafta zirvede yer alarak, Janet Jackson'ın en uzun süre ABD listelerinde zirveye oturmuş şarkısı olarak tarihe geçti.
Şarkı hakkında
Şarkı, 1993 çıkışlı janet. albümünün ilk şarkısı olarak 20 Nisan'da piyasaya sürüldü. Şarkı hemen dünyadaki çoğu listeye giriş yaptı. Sonrasında birkaç hafta içinde ABD başta olmak üzere birçok listede bir numara oldu. Şarkı ABD'de ayrıca sekiz hafta zirvede kalarak, Janet Jackson'ın en uzun süre bir numara olan şarkısı unvanını almıştır. Şarkı 1974 yılı James Brown şarkısı "Papa Don't Take No Mess"ten örnekler barındırmaktadır. Şarkı, önceki albüm Rhythm Nation 1814'deki şarkılardan farklı olarak daha sadeydi. 1993 yılında janet. albümü tamamlandıktan hemen sonra, Virgin Records'un üst düzeydeki yöneticileri, If adlı parçanın giriş şarkısı olması gerektiği konusunda, Janet Jackson ve prodüktörlere baskı yapmıştır.
Kuantum kimyası ve katı hal fiziği yazılımları listesi
7 MPQC' yi entegre eden web servisi
That's the Way Love Goes
Şarkı hakkında
Bu büyük baskıyı Jimmy Jam, şu şekilde açıklamaktadır: "Herkes bir şeyler hakkında bir yorum yapıyordu. Yöneticiler bizlere, If'in ilk şarkı olması konusunda ısrar ediyordu. Bunun nedeni ise, şarkının "albüme hoşgeldiniz, albümün kalanına da bir göz atınız" havası vermesiydi. Biz ise That's The Way Love Goes'un gizli bir şekilde kalanı haber verdiğini düşünüyorduk. Şarkı çıkar çıkmaz bir numaraya oturunca onlara bunu kanıtlamıştık." If adlı şarkı, daha sonra ikinci şarkı olarak satışa sunulmuş ve bir numaraya erişememiştir.
Kuantum kimyası ve katı hal fiziği yazılımları listesi
8 TeraChem, ilk tamamen GPU ile hızlandırılmış kuantum kimya yazılımıdır
That's the Way Love Goes
Liste başarıları
Şarkı, ABD, Avustralya, Kanada, Macaristan, Yeni Zelanda gibi birçok ülkede bir numaraya otururken, Finlandiya, Almanya, Hollanda, İngiltere, İsveç ve Polonya'da da ilk ona girmiştir. Şarkı, ayrıca Janet Jackson'ın gelmiş geçmiş en başarılı şarkısı olarak görülmektedir.
Kuantum kimyası ve katı hal fiziği yazılımları listesi
11 Ancak, Schrödinger Süitinde mevcuttur
12 SIESTA, ayrıca TranSIESTA kullanarak açık sınır koşullarında sonlu önyargılı NEGF elektron taşıma hesaplamaları içerir
13 FPLO tamamen göreceli bir hesaplamaya sahiptir
14 Eylül 2017'de, MOLCAS' ın büyük bölümü LGPL kapsamında yayınlandı
Lozan Antlaşması
Lozan Antlaşması (Dönemin Türkçesi ile Lozan Sulh Muâhedenâmesi), 24 Temmuz 1923 tarihinde İsviçre'nin Lozan şehrinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi temsilcileriyle Britanya İmparatorluğu, Fransız Cumhuriyeti, İtalya Krallığı, Japon İmparatorluğu, Yunanistan Krallığı, Romanya Krallığı ve Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı (Yugoslavya) temsilcileri tarafından, Leman Gölü kıyısındaki Beau-Rivage Palace'ta imzalanmış bir barış antlaşmasıdır.
Tarihçe
1920 yazına gelindiğinde I. Dünya Savaşı'nın galipleri mağluplar ile hesaplaşmalarını bitirmiş, savaşı kaybeden ülkelere barış antlaşmalarının kabul ettirilmesi süreci tamamlanmıştı. İttifak devletlerinden Almanya'yla 28 Haziran 1919'da Versay'da, Avusturya'yla 10 Eylül 1919'da Saint-Germain'de, Bulgaristan'la 27 Kasım 1919'da Neuilly'de, Macaristan'la 4 Haziran 1920'de Trianon'da barış anlaşmaları imzalatılmıştır. Osmanlı İmparatorluğu ile ise 10 Ağustos 1920'de Sevr'de Fransa'nın başkenti Paris'in 3 km batısındaki Sevr banliyösünde bulunan Seramik Müzesi'nde antlaşma imzalanmıştır.
İtilaf Devletleri, I. Dünya Savaşı esnasında 1916 senesinde Sykes-Picot projesi doğrultusunda Osmanlı İmparatorluğu'nu bölme planları yapmışlardı. Fakat 1917'de Alman yanlısı Yunanistan Kralı'nın devrilmesi ve Müttefiklerin desteği ile Venizelos'un yönetime gelmesi ve Yunanistan'ın İngilizlerin yanında I. Dünya Savaşı'na girmesi, sonrasında Rusya'daki Bolşevik İhtilali ve Rusya'nın Müttefik Devletlerden ayrılması, daha sonra 1918 Ocak ayında ABD başkanı Woodrow Wilson'ın açıkladığı galip devletlerin mağlup devletlerden toprak talep etmeyeceklerine dair ilkeleri ile Anadolu'nun parçalanmasına izin vermemesi, yine bu doğrultuda İngilizlerin 1918 Ocak ayında Hindistanlıları kendi yanlarında savaşa ikna etmek için Türklere, başkent İstanbul'a ve hilafete dokunulmayacağına dair söz vermesiyle 1.160.000 asker edinmeleri gibi gelişmeler, ayrıca 15 Mayıs 1919'daki İzmir işgaline İngiliz kabinesindeki Edwin Montagu, Arthur Balfour, Lord Curzon, Winston Churchill gibi bakanların karşı çıkması ve Hindistan Hükümeti'nden gelen delegasyonun Paris'teki Dörtlü Konsey önünde Müslümanların huzursuzluğunu ortaya koyduğu ciddi argümanlar Anadolu'nun bölünmesi planlarının askıya alınmasına neden oldu.
Diğer taraftan I. Dünya Savaşı'nda Bulgaristan'ın Selanik Cephesi'nde yenilmesi ve Suriye-Filistin Cephesi'nin çökmesi üzerine Osmanlı İmparatorluğu savaşta mağlup olunca Sadrazam Talat Paşa ve Harbiye Nazırı Enver Paşa hükûmeti 8 Ekim 1918'de düşmüştü. Mustafa Kemal Paşa'nın isteğiyle 14 Ekim 1918'de Ahmet İzzet Paşa kabinesi kurulmuş, yeni kabinenin Bahriye Nazırı olan Rauf Orbay'ın imzaladığı Mondros Mütarekesi ile 30 Ekim 1918'de Osmanlı İmparatorluğu savaştan çekilmişti. Savaş sonrası 18 Ocak 1919'da Paris Barış Konferansı başladı. Konferansta Yunan Başbakan Venizelos'un, İzmir'de Yunan nüfusunun çoğunlukta olduğunu iddia ederek Wilson prensipleri gereği bölgeyi ilhak talebi İtalyanları kızdırdı. 16 Mart 1919'da ise Konstantinopolis Ortodoks Patriği, Antalya'nın Ortodoks Yunan Devletine ilhakını talep etti. Bunun üzerine İtalyanlar, İngilizlerin reddetmesine rağmen, konferans kararlarını beklemeden bütün sorumluluğu üstlenerek 23 Mart'ta resmî bir karar aldılar ve Yunanistan'ın bölgeyi ilhak etmesini engellemek için Antalya, Konya ve Muğla'yı işgal ettiler. Ardından, zaten Yugoslavya'nın bir parçası olan Fiume'nin İtalya tarafından keyfi olarak ele geçirilmesi geldi. İtalya, Adriyatik Denizi'nin tamamını ele geçirme niyetindeydi. Olay Barış Konferansı'nda harareti yükseltti. ABD Başkanı Woodrow Wilson İtalyanları açgözlü davranmakla suçlayınca İtalya 24 Nisan 1919’da görüşmelerden ayrıldı. İngiliz Başbakan Lloyd George ise İtalyanları cezalandırmak, Anadolu'daki İtalyan etkisini sınırlamak, İtalyanların İzmir'i de işgal etmesini önlemek ve Yunan nüfusu korumak için Yunan birliklerinin 5 Mayıs'ta İzmir'e gönderilmesini teklif etti. Lloyd George, İtalyanlar işgale girdikten sonra onları bölgeden çıkarmanın zor olacağını belirtti. Karar, mümkünse, İtalyanlar 7 Mayıs'ta Paris'e dönmeden önce alınmalıydı. Bunun üzerine Fransız Başbakan Clemenceau ve ABD Başkanı Wilson, 6 Mayıs'ta, Yunan birliklerinin İzmir'e çıkarılması teklifine onay verdi. Karar, danışmanlarla uygun şekilde istişare edilmeden büyük bir gizlilik içinde verildi.
İzmir işgali, gerçekte, Anadolu'daki İtalyan etkisini sınırlamak için tasarlanmıştı fakat bu teklif, İngiltere'de büyük bir infiale neden oldu. Askeri ve diplomatik çevrelerde ve İngiliz kabinesinde büyük endişeyle karşılandı. Montagu, Curzon ve Balfour'dan istifa tehditleri geldi. Savaş Bakanı Winston Churchill ve Genelkurmay Başkanı Mareşal Wilson kararı sert şekilde eleştirdi: "Müslüman dünyasında öylesine yoğun ve haklı bir infiale yol açacaktı ki, İngiliz İmparatorluğu askeri olarak bunu gerçekleştirmek mümkün olsa bile, buna rıza göstermeyi göze alamazdı." İslam dünyasının lideri olan Türkiye'yi bölmek, Hindistan da dahil olmak üzere Müslüman dünyayla “ebedi savaş” anlamına geliyordu. Ayrıca İzmir işgali, bir Türk-Yunan savaşı demekti. İngiliz Dışişleri ve Savaş Bakanlığı işgale karşıydı.
İngiliz istihbarat subayı Yarbay Smith, 13 Mayıs 1919'da şöyle bir rapor sundu: "Eğer Yunanlar tarafından bir işgal yapılacaksa bu, ancak, her şeyden önce, Fransız veya İngiliz kuvvetleri tarafından bölgenin kontrolü ve polisliğinin üstlenilmesi ile yönetimin kontrol altına alınması ve daha sonra geri çekilen birliklerin yerini aşamalı olarak Yunan birliklerine devretmesiyle gerçekleştirilebilir." İtilâfların vesayeti ve koruması altında bir Yunan çıkartması ve işgali gerçekleşmesi planlanıyordu. Böylece herhangi bir Türk-Yunan çatışmasının önüne geçilecekti. Fakat bu yapılmadı ve böylece İzmir'deki Yunan varlığı son derece elverişsiz koşullar altında başlayıp Anadolu'da bir Türk direnişi oluşmasına sebep oldu. Yunanların bu işgaliyle bütün Türkiye ayağa kalktı: “Başka milletlere katlanabilirdik ama Yunanlara asla.” Mustafa Kemal'in bir kurtarıcı olmasını sağlayan şeyin, İngilizlerin yaptığı bu yanlış hareket olduğunda şüphe yoktur. İzmir gerçekten İngiliz veya Fransız birlikleri tarafından işgal edilmiş olsaydı Mustafa Kemal asla böyle bir etkiye sahip olamayacaktı. Şimdi ise yalnızca kabaran öfke dalgalarını güçlü bir ırmağın kanalına yönlendirmesi yeterliydi. Türkler, güçlü ve muzaffer bir İngiliz ordusunun yasadışı işgaline bile dayanabilirdi ama eski bir tebaa olan Yunanlar tarafından yapılan işgal, neredeyse kabul edilemez bir rezaletti. Yunan istilası, İstanbul'un her yerinde kitlesel gösteriler ve ayaklanmalar meydana getirdi. İzmir işgali, düşman süngü çemberi içinde yarı koma halindeki harap, morali bozuk bir milleti öfkeli bir uyanıklık durumuna sokmuştu.
Daha sonra ise İngilizlerin; İtalya ve Fransa'yı tamamen bölgeden uzaklaştırarak Anadolu'nun parçalanmasını engellemek ve Rus yayılmacılığına karşı önlem almak için Ermenistan, Türkiye, İstanbul ve Boğazlar boyunca bölge üzerinde bir Amerikan mandası teklif etmesi ve ABD'nin bunu değerlendirme sürecinin uzaması sonucu Osmanlı İmparatorluğu ile yapılacak sulh antlaşmasının imzalanması epey gecikmişti. İngiliz kabinesi, Lord Curzon'un önerisi üzerine, 19 Mayıs 1919'daki kabine toplantısında tüm Türkiye üzerinde bir ABD mandası teklif edilmesine karar verdi. Bu teklif, antlaşmanın 6 ay gecikmesine neden oldu. Bu süre Mustafa Kemal Paşa'nın Anadolu'da gerçek bir milli direniş oluşturabilmesi ve İstanbul Hükûmetini devirebilmesi için tam da ihtiyacı olan süreydi.
Fransız Başbakan Clemenceau ve ABD Başkanı Wilson ile 21 Mayıs 1919'da görüşen İngiliz Başbakan Lloyd George, Lord Curzon'un isteği üzerine İstanbul ve Boğazlar, Ermenistan ve tüm Anadolu üzerinde bir ABD mandası teklif etti. Ermenistan, İstanbul ve İzmir hariç tüm Anadolu'nun Amerikan mandası altında Türklere bırakılacağını vurguladı. ABD eğer Anadolu mandası almazsa Türklerin Anadolu'da yalnız bırakılması gerektiğini savundu. Karara sinirlenen Fransa Başbakanı Clemenceau, “''Bu, Lord Curzon'un işi olmalı. Fransa'yı Türkiye'den kesin olarak dışlıyorsunuz. Kaldı ki Fransa, Avrupa'da, Türkiye ile iktisadi ve mali bağları en fazla olan memlekettir''” dedi.
27 Haziran 1919'da Paris Konferans Heyeti, İngilizlerin teklifi ile, Amerika Birleşik Devletleri Hükûmeti Türkiye'nin herhangi bir bölgesi için manda alıp almayacağına karar verene kadar, Türkiye ile Barış Antlaşması'nın askıya alınmasına karar verdi. Böylece Lord Curzon, Türkiye ile ilgili barış müzakerelerinin 12 Şubat 1920'de başlayan Londra Konferansı'na kadar ertelenmesini sağladı. Halbuki "çok erken yapılacak bir barış", Türk-Yunan çatışmasını önlemek için tek çareydi. Aynı zamanda Yunan Başbakan Venizelos, Yunanistan'ın Anadolu'daki varlığını çok uzun süre finanse edemeyecek olması nedeniyle zamanın kısıtlı olduğunu düşünüyordu. Zaman Venizelos'un aleyhine ve Mustafa Kemal'in lehine işliyordu. Sonuçta 1912 yılından beri savaşlar sürüyordu. Çözüm ne kadar uzatılırsa Yunanistan gibi küçük bir ülke için finansal zorluk o ölçüde artacaktı.
Diğer taraftan Lord Curzon, İngiliz kabinesine daha önce verdiği memorandumda, Türkiye üzerinde bir ABD mandası teklif edilse bile ABD'nin bu öneriyi kabul etmesinin pek mümkün görünmediğini kendisi de belirtmişti. ABD Başkanı Wilson, ABD'nin bölgede bir manda almak için en isteksiz konumda olduğunu söylemişti. Yine Lord Curzon, Türklerle imzalanacak kapsamlı bir antlaşmanın geciktirilmesinin de büyük bir hata olacağını söylemişti. Paris Barış Konferansı'ndaki dört aylık ihmal zaten durumda ciddi bir bozulmaya yol açmıştı. Nisan 1919'da Curzon, gecikme sebebiyle neredeyse çıldırmıştı, “İslam'ın kurtarılması için zaman veriliyor.” Fransızların, Bolşeviklere karşı, Ukrayna ve Kırım'daki yenilgisi, İngilizlerin Kafkasya ve Hazar'dan çekilmesi, İzmir'deki pozisyon ve İngilizlere karşı Türk hakimiyetini yeniden tesis etmek için çıkan Mısır'daki isyan; Türkiye'de ortaya çıkabilecek ciddi bir krizle baş edilmesinden korkulmasına neden olmaktaydı. İngiliz Dışişleri Bakanı Lord Curzon - 25 Mart 1919: “''Görkemli bir barışı kutlamaya hazırlanan herkes için büyük bir şok etkisi oluşturacak bazı olaylara karşı tetikte olmalıyız. Herkes Almanya'nın muhtemel tavrını tartışırken Türkiye'de neler olabileceğine dair kimsenin kafa yormadığı görülüyor. Türkiye'nin kendisine dikte edebileceğimiz her türlü şartı kabul edeceği öngörülüyor. O zaman birçok kez yalvardım ama başarılı olamadım ki, Türkiye ile mütareke şartlarının çok daha kapsamlı ve şiddetli hale getirilmesi gerekiyor.''
''Kendime soruyorum. Türkler; Ermenistan'dan tamamen mahrum bırakılacaklarını, İstanbul ve Avrupa'dan çıkarılacaklarını, Anadolu'daki azalan bölgenin bile nefret ettikleri düşmanlar arasında paylaşılması ya da ona eşdeğer bazı yabancı Güçler tarafından manda edilme ihtimali olduğunu anladıklarında ne yapacaklar? Boyun eğecekler mi? Yoksa İslam için ve egemenlikleri için karşı mı çıkacaklar? Meslektaşlarıma Doğu'da şu anda bile en iyi planlarımızdan bazılarını altüst edebilecek yeni sorunların ortaya çıkabileceğini belirtiyorum.''
Tüm bu hadiseler, Türkiye'de ortaya çıkabilecek ciddi bir krizle baş edilmesinden korkulmasına neden olmaktadır.” Bu nedenlerle Curzon, 19 Mayıs'a kadar, "Türklerin işini bitirdiğini varsaymanın tehlikeli olduğu ve kapsamlı bir antlaşmayı geciktirmenin aptallık olacağı" görüşünü savunuyordu ve Anadolu'da herhangi bir mandaya karşıydı. Curzon, ayrıca, 19 Mayıs'a kadar Boğazlar ve İstanbul'da da tek bir güç yerine uluslararası bir komisyon kurulmasını istiyordu. ''“Genel olarak bakıldığında, kendisine teklif edilse bile Amerika'nın İstanbul'da bir mandayı kabul etmesi pek olası görünmüyor. Türk'ü başkent İstanbul'da tutmanın dışında, tek olası alternatif, bir tür uluslararası otoritedir.”  Fakat Curzon, 19 Mayıs'ta Boğazlar ve İstanbul'da uluslararası bir komisyon yerine sadece Amerikan mandasını savundu.   '' İngiliz Dışişleri Bakanı Lord Curzon - 18 Nisan 1919: “Paris'te izlenen, aşamaları ve nedenleri hakkında tam olarak bilgi sahibi olmadığımız ve burada kolayca görülemeyecek pek çok gerekçesi bulunabilecek bir politikayı Londra'da eleştirmek konusunda isteksizim.
Görüştüğüm, danıştığım veya okuduğum her otoriteden, pozisyonun tehlikeli olduğu ve Barış Konferansı tarafından tercih edildiği söylenen politikanın büyük olasılıkla yaygın bir rahatsızlık yaratacağı konusunda mutlak bir fikir birliği var.
''Meslektaşlarım, Türkiye'deki durum ve günden güne artan sorunlar konusunda bir süredir ne kadar endişeli olduğumu biliyorlar. Derin ve artan huzursuzluk, askeri güvensizlik ve yaklaşan kan ve kaos, bizi zaferin meyvelerinin birçoğundan mahrum bırakabilir. Ortadoğu'da hem Avrupa barışı hem de Hindistan'ın güvenliği için sürekli bir tehdit oluşturabilir.''
''Kaybolan zeminin en azından bir kısmını kurtarmak, en kötü felaketlerden bazılarını önlemek, hızlı karar veya eylemle hâlâ mümkün olabilir. Barış Konferansı ilk toplandığında Türkiye'deki askeri gücümüz yeterliydi. Müttefik Güçler, Türk Hükümeti'nin korkmasa da boyun eğdiği İstanbul'a sahipti. Asya'nın işgal altındaki Türk bölgelerindeki askeri gücümüz, sadece Mütareke'nin üzerinde anlaşmaya varılan şartları değil, gerekli görülen hemen hemen her türlü ek şartı da tatbik etmemizi sağlamak için yeterliydi. İngiliz güçleri, Musul'a kadar Irak'a hakimdi ve bu bölgelerde örtülü İngiliz himayesinin muhtemelen alacağı biçim, pratikte, sakinlerin rızasıyla yerleşmişti. İran'daki İngiliz konumu, hem askeri hem de siyasi anlamda olağanüstü güçlüydü. Hâlâ Trans-Hazar'daydık, ama başardığımızdan beri hemen geri çekilmeyi düşünüyorduk. Ermenistan'ın durumu belirsizdi. Ermenistan ve muhtemelen Kilikya dışında, Anadolu'nun bölünmesi düşünülmemişti bile.''
Şimdi ise yaklaşık dört ay geçti ve durum şu şekilde:
Avrupa'daki Türkiye'nin kaderi henüz belirlenmedi, ancak Türklerin Amerika'nın mandasına veya bir Uluslararası Gücün mandasına devredilecek olan İstanbul'u kaybedeceği anlaşıldı.
''İstanbul'da çok az askerimiz var. Çanakkale kaleleri arkamızda hasarsız duruyorken çok fazla gemimiz ise yok. Türkler, yenilginin ilk dehşetinden kurtuldu ve tüm eski ruhları ve becerileri ile merak uyandırıyorlar. İstanbul kararı o kadar uzun süre ertelendi ki, Ocak ayında kolayca uygulanabilecek olan bir karar, Mayıs veya Haziran'da çok zor uygulanabilir.''
Tüm dünyadaki Müslüman duyarlılığının pekiştirilmesi ve İslam'ın kurtarılması adına üstün bir çaba üzerinde yoğunlaşması için zaman veriliyor.
''Pratikte, Amerikalıların şiddetle karşı çıktığına inanılsa da, Yunanların İzmir ve muhtemelen Aydın vilavetine ilişkin iddialarının kabul edilmesinin muhtemel olduğu anlaşılmaktadır. Bunun, herhangi bir acil siyasi veya askeri gereklilikten değil, Venizelos'un üstün diplomatik yeteneğinden kaynaklandığı bildiriliyor. İtalyanlar, Antalya'ya (açıkça uydurulmuş bir bahaneyle) ve komşu kıyılara askeri bir inişle ve Konya'ya asker göndererek nihai kararı önceden tahmin ettiler ve süreci hızlandırdılar.''
''İyi ya da kötü, varılan çözüm ne olursa olsun, Türk sorununun, sıkı bir şekilde ele alınması ve mümkün olan en az gecikmeyle nihai bir sonuca varması son derece arzu edilir görünüyor. Gecikme, Doğu dünyasındaki yeni isyanların kesin habercisidir. Çoğu Mısır, Irak, Suriye, Kafkasya veya İstanbul'dan yeni gelen her yetkiliyle konuştum. Aralarında Paris'te denenen çözümlerin korkunç bir kafa karışıklığıyla sonuçlanacağına inanmayan yok. Kaderi bir altı ay daha ertelenirse tüm Türkiye bir direniş ve mayalanma halinde olacaktır. Bu durumda Irak tedirgin olacak. Kürdistan'da zorlu bir sorun ortaya çıkıyor. Filistin'de gerilim daha da keskinleşecek. İran'da, büyük özen gösterdiğimiz ve şimdi meyve vermeye çok yakın olan bir yerleşim şansını, Türkiye'deki askeri güvensizliğin yeniden canlanmasıyla tehlikeye atabiliriz. Türklerin İstanbul'dan çıkarılmalarına ilişkin kararı, Anadolu'da isyanlar ve katliamlar ve Doğu Müslüman dünyasında büyük kargaşaların izleyecek olması çok muhtemeldir. Türklerin İstanbul'dan çıkarılması, bence, her ne kadar savaştaki yenilgilerinin en önemli kanıtı olarak kaçınılmaz ve arzu edilir olsa da, Türklerin mülteci durumuna düşürüleceği, pratikte hiçbir Türk İmparatorluğu ve muhtemelen hiçbir hilafet artık olmadığı anlaşıldığında, Doğu dünyasındaki Müslüman tutkulara ve bu asık suratlı hıncı kolayca vahşi bir çılgınlığa dönüştürebilecek en tehlikeli ve en gereksiz teşvikleri vereceğimize inanıyorum. Son zamanlarda Türkiye'nin her yerinde sıkıntılar baş gösterdi. Tüm Türkiye'nin ayağa kalkması için yalnızca bir işarete ihtiyaç duyduğu giderek daha belirgin hale geliyor. Selanik kapılarının 5 mil dışında düzeni sağlayamayan Yunanlara gelince, İzmir gibi büyük bir şehri işgal etmelerine ve yönetmelerine gönül rahatlığıyla izin verileceğine inanılır mı? Türkler bunu anlayınca, Anadolu'yu büyük bir kargaşaya dönüştürebilecek son ve çılgın bir milli ve dini öfke patlamasına maruz kalmayacaklar mı? Fransızları Asya'daki tüm Türkiye'den katı bir şekilde dışlamak için kesinlikle iyi bir neden yok. Türkiye'deki ve Doğu'daki çabalarımızın büyük bir bölümünün boşa gitmesine sebep olacak büyük bir felaket gibi görünen bu durumu önleyebilmek için neredeyse çok geç olmadan bir şeyler yapmalıyız. Eğer çok geç değilse, Anadolu'da coğrafi sınırların ötesinde herhangi bir bölünme veya manda politikası takip edilmemesini ısrarla talep ediyorum. Zaman Türklerden yana ve bunu biliyorlar. Geçen her hafta, her bölgede yeni entrikalar ortaya çıkarır. Hindistan'da, tüm İslam coğrafyasında, hatta Londra'da bile. Türklerin başkent İstanbul'dan çıkarılmasına, Ayasofya'ya ve Hilafete Hristiyan müdahalesine karşı aktif olarak ajitasyon yapılan her yerde. Türk, acil bir barıştan ne bekleyebilir? O, gecikmenin her anını bir kazanç olarak sayıyor. Paris'te herhangi bir çözüme ulaşılamaması ve İtilafların artan anlaşmazlıkları, onu, her gün kendisine dayatılacak koşullara direnmek için daha iyi bir konuma getiriyor ve hatta sonunda intikamını almasını bile sağlayabilir.''”
Lord Curzon'un bölgede ABD mandası önerisi üzerine antlaşmanın imzalanmasının aylarca ertelenmesi sonucu İstanbul Hükümeti'nin ülke içindeki kontrolü çok hızlı bir şekilde azalırken Anadolu süratle milliyetçilerin kontrolü altına girmeye başladı. Milliyetçi hareketi ortaya çıkaran şey İzmir'in işgal kararıydı. İzmir işgali, Mustafa Kemal için bir talihti. Lord Curzon'un da tahmin ettiği gibi, tüm Türkiye ayağa kalkmak için hazırdı ve gecikmenin her anı Türklerin lehineydi. Bernard Lewis şöyle dedi: “Her şey hazırdı, sadece lider bekleniyordu.” Mustafa Kemal'in Anadolu'ya gitmesini sağlayan ise asayişi yeniden temin etmek için Samsun'a bir subay gönderilmesinde ısrar eden İngilizlerdi. Yunanların İzmir'e ayak basmasının ertesi günü, İngilizlerden aldığı bir vize ile İstanbul'dan ayrılan Mustafa Kemal, tüm Anadolu'ya geniş yetkilerle atanmıştı.