cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tavşanlı
Tavşanlı Linyitspor
İlk kez 1984-1985 sezonunda profesyonel lige katılan Tavşanlı Linyitspor, o dönemde de 11 yıl boyunca başarılı sonuçlar alarak Türkiye'nin tanınan kulüpleri arasına girmiştir. 11 yıl mücadele ettiği bu ligde her yıl şampiyonluğa oynamış ancak Türkiye 2.Ligine çıkmayı başaramamıştır. Ligleri ikinci ve üçüncü sıralarda bitirerek Türkiye Kupası müsabakalarına katılmaya hak kazanarak Türkiye'nin sayılı takımları ile başarılı müsabakalar oynamıştır. Kulübümüzün bu yıllardaki başarılı mücadelesi ekmeğini taştan çıkaran yöre halkının sosyal aktivitesini ve çehresini değiştirmesine etken olmuştur.
Tavşanlı'da Yerel Medya
Kütahya'nın en büyük ve gelişmiş ilçesi olan Tavşanlı'da 1 adet yerel radyo kanalı bulunmaktadır
Yerel Radyo Kanalları Yerel Gazeteler ve Basın Kuruluşları
Oxyopes pandae
Oxyopes pandae, Oxyopes cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Taiji Furuta
Taiji Furuta (d. 4 Ağustos 1982), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2005 yılında Tokushima Vortis kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Banditonce Kobe kulüplerinde oynadı.
Çin Cumhuriyeti Yeniden Düzenlenmiş Ulusal Hükûmeti
Çin Cumhuriyeti Yeniden Düzenlenmiş Ulusal Hükûmeti veya Nankin rejimi, Çin'in doğusunda 1940-1945 yılları arasında var olan Japon İmparatorluğu iş birlikçisi bir hükûmetti. Hükûmetin başında eski Kuomintang üyesi Wang Jingwei bulunmaktaydı.
II. Dünya Savaşı'nın sonunda Ağustos 1945'te Japonya'nın teslim olmasının ardından hükûmet dağıldı ve üyelerinin çoğu Kuomintang hükûmeti tarafından vatana ihanetten tutuklanarak hanjian (Han halkına ihanet edenler) ilan edildiler ve çeşitli hapis ve idam cezalarına çarptırıldılar.
Alacalar, Kırkağaç
Alacalar, Manisa ilinin Kırkağaç ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Manisa iline 80, Kırkağaç ilçesine 24 km uzaklıktadır.
Yusufkuyu, Karaköprü
Yusufkuyu, Şanlıurfa ilinin Karaköprü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tahtaköpir İlçesi
Tahtaköpir İlçesi ; Özbekistan'ın Karakalpakistan Özerk Cumhuriyeti'ndeki ilçe.
Merkezi Tahtaköpir şehridir.
Atsushi Matsuura (1981 doğumlu futbolcu)
Atsushi Matsuura (d. 28 Aralık 1981), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2005 yılında Tokushima Vortis kulübünde başladı.
Dörtgöl İlçesi
Dörtgöl İlçesi ; Özbekistan'ın Karakalpakistan Özerk Cumhuriyet'indeki ilçe.
Oxyopes palliventer
Oxyopes palliventer, Oxyopes cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Dörtgöl İlçesi
Merkezi Dörtgöl şehridir.
Aşağıkızılca, Kemalpaşa
Aşağıkızılca, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalle. Kemalpaşa ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Yasası kapsamına girmeden önce belde statüsünde olan bölge, mahalleye dönüştürülmüştür.
Us Girls (müzik grubu)
Debbie Dee, Lisa Lee ve Sha-Rock'tan oluşan kadın rap grubu. Grup, yaklaşık olarak 1979 yılında oluşturuldu ve Beat Street adlı filmin sountrack albümü için "Us Girls Can Boogie Too" adlı bir şarkı kaydettiler ve filmde parçayı seslendirdiler.
Debbie Dee
Debbie Dee, (MC Debbie D olarak da bilinir) Harlemli olup Güney Bronx'ta büyüyüp yetişen kadın rapçi, emcee.
Karacaören, Kağızman
Karacaören, Kars ilinin Kağızman ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Karacaviran olarak geçmekteydi. Köy, Güvendik ve Aşağıdut köyleri ile birlikte 1960 yılından sonra Tuzluca ilçesinden ayrılarak Kağızman ilçesine bağlandı.
Coğrafya
Köy, Kars il merkezine 106 km, Kağızman ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır.
NGC 6078
NGC 6078, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Herkül takımyıldızı yönünde bulunur. E0 tipi bir merceksi, eliptik galaksidir. Fransız astronom Edouard Stephan tarafından 1876 yılında 80,01 cm (31,5 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Hocayli İlçesi
Hocayli İlçesi ; Özbekistan'ın Karakalpakistan Özerk Cumhuriyet'indeki ilçe.
Alifakı, Kırkağaç
Alifakı, Manisa ilinin Kırkağaç ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin kurucusu olan Ali isminde bir fakihten yani din bilgininden dolayı bu ismi aldığı düşünülmektedir.Ayrıca Alinin bir kardeşi olduğu onun da fakih olduğu ve bir çeşme yaptığı düşünülmektedir.Çeşmenin adı da Hasan Fakih çeşmesidir.
Coğrafya
Manisa iline 70 km, Kırkağaç ilçesine 27 km uzaklıktadır.
Kwantung
Kwantung, 1895-1945 yılları arasında Qing Hanedanı'nın Japon İmparatorluğu'na Liaodong Yarımadası'nın güneyinde bir imtiyazlı toprağıydı. Bölge, Lüshunkou gibi askerî ve ekonomik yönden öneme sahip limanları bulundurmaktaydı. İdari merkezi Dalian'dı.
Balsam kavağı
Balsam kavağı (Populus balsamifera), söğütgiller (Salicaceae) familyasından, Alaska'dan Kanada'ya kadar Kuzey Amerika'da yetişen bir kavak türü.
Genel özellikleri
Geniş yapraklı, yaprak döken, hızlı büyüyen ağaç, 25-40 m boyunda, düz gövdelidir. Kabuk kırmızımsı gri, çatlaklıdır. Yapraklar almaşık dizilişli, basit, genellikle yuvarlak yaprak sapı 1.5-5 cm uzunluğunda ve yaprak 2.5-6 cm uzunluğunda ve 3-5 cm genişliğindedir, dar ovalden ovale, taban yuvarlak, kama şeklinde veya alt kalp şeklinde ve ucu küt veya sivridir. Üst yüzey koyu yeşil ve kenar ince dişli (birçok küçük yuvarlak diş), alt yüzey açık gri ve kırmızımsı-turuncu reçine lekeleri olabilir. Çiçekler uzun saplı, dişi kedicikler 10-12 cm ve erkek kedicikler 7-10 cm boyundadır. 15 cm uzunluğunda kedicikler içinde yumurta şeklinde kapsüllerde pamuksu tohumlar yer alır. Bu tür, görünüş olarak Populus trichocarpa ' ya benzer.
IUCN Kırmızı listesi
Populus balsamifera, kuzey Kuzey Amerika'nın çoğuna özgü büyük ve yaygın bir ağaç türüdür. Tür aralığı geniştir, nüfus boldur ve büyük olarak kabul edilir ve algılanan herhangi bir tehdit yoktur. Küresel olarak En Az Endişe olarak değerlendirilir.
Coğrafi dağılım bilgileri
Kanada (Québec, Prince Edward I., Ontario, Nunavut, Nova Scotia, Northwest Territories, Newfoundland I, New Brunswick, Manitoba, Labrador, British Columbia, Alberta, Saskatchewan, Yukon); Aziz Pierre ve Miquelon; Amerika Birleşik Devletleri (Wyoming, Wisconsin, Batı Virginia, Vermont, Güney Dakota, Pennsylvania, Ohio, Kuzey Dakota, New York, New Hampshire, Montana, Minnesota, Michigan, Massachusetts, Alaska, Colorado, Connecticut, Delaware, Illinois, Indiana, Iowa, Maine, Idaho, California, Maryland, Nevada, New Jersey, Oregon, Rhode Island, Utah, Washington).
Nüfus bilgileri
Dağılımı boyunca türlerin sıklığı değişir ve Oregon veya Rocky Dağları gibi kuzeybatı Amerika Birleşik Devletleri'nde daha az yaygın olarak kabul edilir. Bu kavak türü, büyük klonal alt popülasyonlara sahip olabilir. Genel olarak, bilinen popülasyon büyük ve istikrarlı olarak kabul edilir.
Habitat ve Ekoloji bilgileri
Populus balsamifera, yetiştirme koşullarına bağlı olarak küçük veya büyük bir ağaç olabilir. Boreal orman ile tundra veya kır arasındaki akarsular ve nehirler boyunca büyüyebilir. Bu habitatlarda tür, su yolları boyunca su kenarı stabilizasyonu için önemlidir.
Tehdit bilgileri
Yakın gelecekte balsam kavaklarını etkileyen veya etkilemesi muhtemel bilinen herhangi bir tehdit bulunmamaktadır.
Kullanım ve Ticaret bilgileri
Bu tür, odun, kereste, kaplama, sunta ve kutu ve kasa yapımında kullanılan kereste için hasat edilir. Bu en çok kuzey Göl Devletleri'nde yaygındır. Türün, yangın veya kütükler tarafından bozulan alanları yeniden kolonize edebildiği ve toprağı yeniden stabilize edebildiği için arazi ıslahında potansiyel kullanımı vardır.
Koruma işlemleri bilgileri
Bu tür 71 ex situ koleksiyonda bulunur. NatureServe (2018) tarafından G5- Secure olarak değerlendirilmiştir.
NGC 6077
NGC 6077, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Kuzeytacı takımyıldızı yönünde bulunur. E1 tipi bir eliptik galaksidir. Alman astronom Albert Marth tarafından 1864 yılında 121,92 cm (48 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Bisiklet aydınlatma sistemi
Bisiklet aydınlatması her şeyden önce amacı reflektörlerle birlikte yetersiz ortam aydınlatma koşullarında bisikletin ve sürücüsünün diğer yol kullanıcılarına görünürlüğünü iyileştiren bisikletlere eklenen aydınlatmadır. İkincil amaç kedi gözleri ve trafik işaretleri gibi yansıtıcı malzemeleri aydınlatmaktır. Üçüncü amaç sürücünün önündeki yolu görebilmesi için yolu aydınlatmak tır. İkinci amaçlara hizmet etmek çok daha fazla ışık akısı ve dolayısıyla daha fazla güç gerektirir.
Pek çok yetki alanı gece kullanılan bisikletlere bir veya daha çok bisiklet lambası takılmasını gerektirir- genellikle diğer araçlarda olduğu gibi önde beyaz ve arkada kırmızı ışık şarttır.
Tarihçe
İlk bisiklet lambaları yağla çalışıyordu ve 1876'da Sıradan (Yüksek Bisiklet) ve dolu lastikli üç tekerlekli bisikletler için üretilmeye başlandı. 1896'dan itibaren bisikletler için asetilen gazı aydınlatması kullanılmaya başlandı ve daha sonra 1899'da motorlu araç için asetilen gaz lambaları popüler oldu. Karbür lambalar kalsiyum karbürün suyla birleştirilmesiyle üretilen asetilen gazıyla güçlendirildi. Verilen ışık çok parlaktı, genellikle yapay gün ışığı olarak adlandırılıyordu, ancak lambalar düzenli bakım gerektiriyordu.
1888 kadar erken bir tarihte elektrikli bisiklet lambaları üretildi ancak 1898'e kadar kullanılmadı. Akkor ampul ve bir kurşun asitli pil veya bir dinamo içeriyorlardı. Kurşun-asit piller kuru pillerle ve daha sonra alkalin pillerle değiştirildi. Örneğin son zamanlarda tekerlek poyrasına dahil edilen dinamolar verimlilik ve güvenilirlik açısından iyileştirildi. Plastikler için kalıplama teknikleri de geliştirildi ve lens optiklerinin iyileştirilmesine ve maliyetin düşürülmesine izin verdi. Akkor ampuller önce kapalı üniteli halojen lambalarla ve daha sonra yüksek çıkışlı ışık yayan diyotlarla değiştirildi.
Elektrik sistemi
Şarjlı veya tek kullanımlık piller genellikle elektrikli bisiklet ışıklarına güç vermede kullanılır. Pillerin istenmediği durumlarda manyeto kullanılır. Bisiklet çemberlerinde cihazın komütatörü olmasa bile bu cihaza dinamo denir. Ayrıntılar için Dinamo sistemleri bölümüne bakın.
Voltajlar
3 volt: Genellikle 2 AA veya C/D pille sağlanır.
6 volt: Bazen 4 AA pil kullanılır; ayrıca şişe şeklindeki akü veya göbekten dinamolu ve kurşun asitli akülerden elektrik sağlanır
9 volt: Bazen bir PP3 pil ile sağlanır
12 volt: Çoğunlukla kapalı kurşun-asit akülerle beslenir. Bu voltajın ana avantajı bir cep telefonu pilini bir çakmak yuvasıyla şarj etme yeteneği gibi elektrik sisteminin çok yönlülüğüdür çünkü cep telefonları artık kullanıcılar arasında giderek daha yaygın hale gelmektedir ancak 5 voltluk USB de bu amaçla kullanılmaktadır. Ayrıca elektrikli hava kompresörünün lastikleri şişirmesine de imkan verir. Bazı 12 voltluk dinamolar da mevcuttur ancak watt değerleri orta ila yüksek watt uygulamalar için yetersizdir.
Işık kaynakları
En basit bisiklet farları Wolfram filamanlı akkor lamba veya halojen akkor lamba kullanır. LED'ler ve yüksek yoğunluklu deşarj lambaları da kullanılır.
Yasal yükümlülükler
Birleşmiş Milletler'in Karayolu Trafiğine İlişkin Uluslararası Viyana Sözleşmesi (1968) uyarınca bisiklet bir araçtır. Sözleşmenin 44. maddesi şunu öngörür: "Uluslararası trafikte motorsuz bisikletler: (c) Arkada kırmızı yansıtıcı bir cihaz ve bisikletin arkasına kırmızı ışık ve önüne beyaz veya seçici sarı ışık veren cihazlarla donatılmalıdır." Bazı ülkelerde örneğin Fransa'da yasaya uygun aydınlatma sistemi olmayan bisikleti satmak bile suç olabilir. Almanya’da 11 yaşın üstü tüm bisikletlerin kg uyumlu dinamo aydınlatma sistemleriyle donatılmalıdır ancak hafif bisikletlerin bile yarış haricinde ışıklarla donatılması gerekir (pille çalışan ışıklara izin verilir). Ancak tüm ülkeler bu şartı bisikletlilere dayatmaz.
Birçok yargı alanı bisikletlerin satış noktasında reflektörlerle donatılmasını gerektirir. Amerika Birleşik Devletleri'nde bu Tüketici Ürün Güvenliği Komisyonu tarafından düzenlenir. CPSC uyumlu reflektörler (diğer pazarlarda da çok bulunur) 30° açılarla yerleştirilmiş üç geri yansıtıcı paneli vardır. Standart bisikletin ön tarafında öne bakan beyaz bir reflektör, her tekerlekte yana bakan beyaz reflektörler, arkaya takılı kırmızı bir reflektör ve her pedalın önüne ve arkasına takılı sarı reflektörler gerektirir. Bazıları bunu sadece reflektörlü gece bisikletinin onayı olarak yorumlar.
Pek çok yargı alanı hava karardıktan sonra far ve arka ışık veya reflektör kullanılmasını gerektirir. Çoğu Avrupa ülkesi ve bazı ABD eyaletleri geceleri ön ve arka lambalara ihtiyaç duyarken diğerleri reflektörlere yalnızca arka tarafta izin verir. Bazı yargı bölgeleri ışık çıkışı, lamba ve reflektör lenslerinin boyutu ile ilgili şartlar koyar; bazıları üçüncü taraflarca tanımlanan standartlara uyulmasını gerektirir; bazıları herhangi bir aydınlatma cihazının görülebilmesi için minimum bir mesafe şart koşar. Almanya ve Hollanda gibi bazı yerlerde yanıp sönen kırmızı arka lambalar yasa dışıdır, bazılarında ise izin verilir.
LAB (ABD) veya CTC (İngiltere) gibi ulusal bisikletli organizasyonları ışıklandırma için bilgi kaynağıdır.
Emniyet
İyi aydınlatılmış bir kentte bile gece sürüşü için ışıkların kullanılması genellikle yetkililer tarafından temel güvenlik önlemi olarak tavsiye edilir veya gereklidir. bir korelasyon göster Çarpışmalar ve gündüz vakti bile ışıkların kullanılmamasıyla arasında olur.
Amerika Birleşik Devletleri'nde geceleri kullanılan bisikletlerin %75'inin aydınlatma için yasal gereklilikleri karşılamadığını tahmin edilmektedir. Hollanda ve İskandinavya gibi bisikletlerin işe gidip gelme ve kısa yolculuklar için yaygın olarak kullanıldığı ülkelerde bisiklet ön ve kuyruk aydınlatma yönetmeliği yetkililer tarafından sıkı şekilde uygulanır. Ancak 2013'ten itibaren yapılan bir çalışma farklı aydınlatma düzenlemelerinin bisiklet kazası oranları üzerinde çok az etkiye sahip olduğunu gösteriyor ve bisiklet aydınlatmasının güvenlik yararlarına ilişkin çalışmaların eksikliğine işaret eder.
Led lambaları
Beyaz LED'ler halojen lambalardan daha çok ışık verir ve bisiklete ön ışık vermek için yeterince güçlüdürler. Birkaç lümenden, otomotiv farı kadar ışık veren çok güçlü ünitelere kadar değişen güçte, ışıksız yollarda yüksek hızlı bisiklet kullanmaya uygun modeller vardır.
LED sistemlerinin genellikle LED'lerin ışığını kısma veya yanıp sönen ışığa çevirme seçenekleri vardır.
Tek kullanımlık piller aralıklı kullanım için düşük maliyetli bir seçenek olabilirken normal bisiklet yolcuları şarjlı pil kullanmayı muhtemelen uygun maliyetli bulur. Bazı farlar USB bağlantı noktasından yüklenebilen lityum iyon şarjlı pil gruplarını kullanır.
Düşük güçlü LED lambalar esas olarak görülmek için veya acil durum yedeklemesi olarak kullanılır ve arka lambalar için baskın seçimdir. Renkli LED'ler ampul tarafından üretilen görünür enerjinin çoğunu emen filtreli akkor ampullerden daha fazla ışık sağlar. Arka işaret LED lambaları, tek kullanımlık madeni para büyüklüğündeki pillerle yakılabilir.
Ucuz pilli ışıklar
Az maliyetli pil ışıklar arasıra kullanım için iyi bir seçim olabilir ve genellikle yasal gereksinimleri karşılar.
Fenerler
Şarjlı lityum iyon pilli bazı yüksek güçlü fenerler vardır. Bisiklet kullanımı için özel olarak tasarlanmamış olsa da bunlar şarjlı halojen lambalara uygun bir alternatiftir. Kilit bloğu gibi çeşitli montaj cihazları ile bisiklet gidonuna sabitlenebilirler.
Genel amaçlı el fenerinin yuvarlak ışık düzeni, yolu aydınlatmak için uygun olan bisiklet farının huzmesine ve karşıdan gelen trafiğe aşırı parlama sağlamamak için uygun şekillendirilmiş bisiklet farına göre daha kötüdür.
Halojen ışıklar
Bu ışıklar başlangıçta neredeyse evrensel oldukları arazi kullanımı için tasarlanmış olsalar da, şarjlı halojen lambalar bisikletliler arasında popüler oldu.
Çoğu halojen şarj edilebilir sistem tarafından kullanılan ışıklar ucuz, parlak ancak oldukça basittir: Yol dışı kullanımda iyi olan ancak yaklaşanların gözlerini kamaştırabileceği için yol kullanımına ideal olmayan bir ışık konisi yansıtırlar (geniş ve dar ışık seçenekleri vardır). Bu nedenle, şarjlı halojen lambalar bazı yetki alanlarında yasal gereksinimleri karşılamaz..
Çoğu sistem standart ticari önceden odaklanmış optikleri kullanır ve bu da çok çeşitli güç ve ışın genişliği kombinasyonlarını kullanılabilir hale getirir. Çoğu sistem örneğin arazi sürüşüne geniş ve dar ışın veya yol sürüşüne yüksek ve az güçlü bir ışın gibi farklı lambaların aynı anda bağlanmasına izin verir.
HID ışıkları
Çok yoğunluk deşarj (HID) ışıkları yakın zamana kadar LED ışıklarındaki gelişmelerle gölgelenene kadar bisikletler için mevcut olan en parlak ışıklardı. Çok etkili, çok parlak ama pahalıdırlar. Ayrıca çok güç tüketirler (daha çok ışık için halojenlerden daha az güç kullanmalarına rağmen), bu nedenle nispeten sınırlı yanma süreleri olur. Aksi takdirde, şarjlı halojen sistemleri ile aynı avantaj ve dezavantajlara sahiptirler ve halojen sistemler gibi, esasen arazi kullanımı için tasarlanmıştır, aşağı kadar ışık saçan dönüşlü simetrik ışınlıdırlar. Halojen veya LED ışıklarla karşılaştırıldığında ek bir dezavantajı, HID lambasının tekrarlanan darbelere tolerans göstermemesi ve çoğu durumda kapatıldıktan hemen sonra yeniden yanmamasıdır. Aynı şekilde pil seviyesi çok azaldığında, lamba kısılması yerine kapanır. Ama, halojenlerden daha uzun pil ömrü bu sorunları ortadan kaldırma eğilimindedir çünkü birçok sürücü ışığı yakarıp sürüş boyunca çalışır durumda bırakır.
Yolda bir HID aydınlatma sistemi kullanıyorsanız karşıdan gelen trafiğin gözlerinin kamaşmasını önlemek için ışıklar ayarlanmalıdır.
Arka aydınlatma
Bunların tek gerçek avantajı genellikle çok yönlü olmalarıdır, çok geniş bir yaydan görülebilmesi gereken yanan farlarda yararlıdır. Daha yeni LED ışıklar bu özelliğe sahiptir ve bu son avantajı bile ortadan kaldırır. Energizer bir zamanlar 2.4W halojen arka lamba yaptı, bu temelde kırmızı lensli bir fardı ancak çoğu arka lambanın sadece 0.5W civarında olması gerekiyor.
LED'ler
Çoğu LED ışığı yanıp sönen veya sabit modda çalışır. Bazı LED ışıkları aynı anda hem yanıp sönen hem de sabit ışığa izin veren birden fazla LED kümesine sahiptir. Bu, bir yanıp sönen ışığa ve bir sabit ışığa sahip olarak da sağlanabilir.
Mathias Fetsch
Mathias Fetsch (d. 30 Eylül 1988) Alman profesyonel futbolcudur. Bundesliga'nın FC Augsburg takımda forvet oyuncusu olarak forma giymektedir.
Bisiklet aydınlatma sistemi
LED'ler
Arka LED'ler için en yaygın güç kaynağı bir dizi alkali pil ve şarj edilebilir hücredir. Her iki durumda da pil gittiğinde çabuk bozulma eğilimindedir; Yolda bir pilin arızalanması ihtimaline karşı iki arka lambanın olması iyi bir uygulamadır.
LED arka lambaların avantajları
Xenon flaşları
Bisiklet aydınlatmasında bir yenilik, endüstriyel uygulamalarda yaygın olmasına rağmen, xenon flaşlar LED'lerden daha parlaktır ve bazıları tarafından arka lamba olarak kullanılır.
Xenon çakarların avantajları
Dezavantajları
Piller
2005 yılında Düşük kendi kendine deşarj olan NiMH pilin (LSD-NiMH) piyasaya sürülmesi şarjlı AA ve AAA boyutlu pilleri LED bisiklet ışıklarına güç sağlamak için daha uygun hale getirdi. Önceden NiCAD ve NiMH pillerin kendi kendine deşarj etkisi pilin kullanılmadığında bile birkaç hafta veya birkaç ay boyunca bitmesine neden oluyordu. Bu özellikle düşük güçlü LED ışıklar ve yalnızca ara sıra bisiklet ışıklarını kullanan kullanıcılar için bir sorundu. LSD-NiMH pil kendi kendine boşalma etkisini büyük ölçüde azaltarak pilin bir yıl veya daha uzun süre şarjını korumasına izin verdi.
Daha çok güçlü ışıklar için genellikle 12V VRLA pilden oluşan harici bir pil paketi gereklidir. Bu pil paketleri genellikle çerçevenin üst borusuna bağlanır veya bir su şişesi kafesine sığacak şekilde gelir veya bir sepete yerleştirilebilir. Bir kablo pilleri ışığa bağlar. Pil gücünün (özellikle 12 volt ile) bir başka avantajı da aydınlatma dışındaki diğer bileşenlerin yanı sıra tek bir pilden (12 voltta güvenli çalıştıkları sürece) güç sağlamasıdır.
Alternatif olarak Li-ion ve LiPo piller geleneksel pillere kıyasla daha yüksek kapasiteleri ve daha hafif olmaları nedeniyle bisikletliler arasında daha popüler hale geliyor. Daha özel olarak elektrikli otomobil üreticileri arasında popüler olan (aynı nedenlerle) ve genellikle dizüstü bilgisayarlarda ve fenerlerde bulunan 18650 pildir.
Dinamo sistemleri
Dinamo sistemleri pil gerektirmez ve bisiklete kalıcı olarak takılabilir.
Bisiklet dinamosu aslında manyetodur ve alternatif akım üretir.
Türler
Diğer dinamo türleri de vardır ancak daha az yaygındır. Örneğin, çatala takılan ve tekerleğin parmaklıkları tarafından sürülen dinamolar vardır.
Çıktı ve optik
Dinamolar genellikle yaklaşık 3 W çıkış gücü ile sınırlıdır, ancak en iyi 12 V hazne dinamosu hızda 6 W üretebilir Şişe dinamosu nominal gücün iki katında çalıştırılırsa kayabilir göbek dinamosunda bu sorun olmaz.
Hızla bir dinamo lambanın arızalanmasına neden olabilir. Tarihsel olarak bu bir sıkıntıydı ancak modern lambalar ve dinamolar aşırı gerilimi önlemek için genellikle Zener diyotları kullanır ve dinamolar lambayı korumak için belirli bir voltajın ötesinde doygunluk sağlayacak şekilde tasarlanabilir.
İyi dinamolarda % 70'e varan verimlilik elde edebilir (yani sürücünün çıktısının 5 W'ın altında 3 W elektrik üretmek için yönlendirilir) ve düşük hızlarda iyi ışık çıkışı sağlayabilir.
Bisiklet hareketsizken ışık üretmek için bazı dinamo ışıklarında yaklaşık beş dakika çalışan ve kapasitörle çalışan tek bir mavi-beyaz (ön ışık) veya kırmızı (arka ışık) LED olmak üzere bir park ışığı özelliği vardır.
Manyetik ışıklar
Işıklar elektromanyetik indüksiyonla kendi kendine çalıştırılabilir bu da pil veya dinamo sistemlerine olan ihtiyacı ortadan kaldırır. Avantajları dinamo aydınlatmasının avantajlarına benzer. En yaygın tasarım, tekerlek üzerinde bir mıknatıs ve bisikletin çerçevesine veya çatalına takılı, içinde bobin olan ışıklardır. Daha egzotik tasarımlar da mevcuttur; bazılarının çerçeveye monteli mıknatıslar ve tekerlek monteli ışıklar veya girdap akımlarını kullanan bir kasada mıknatıs ve indüktörü vardır.
Farlar
Farlar bisiklet ışıklarına faydalı bir yardımcıdır. Özellikle zayıf veya çok karanlık yollarda faydalı aydınlatma sağlayarak bisikleti yönlendirmeden yöneltilebilirler. Daha fazla görünürlük için ışığı bisikletli üzerinde daha yükseğe konumlandırmanın ek güvenlik avantajına sahiptirler. Ayrıca kullanıcının yüksek işaret direklerine yerleştirilmiş yol ve yön işaretlerini okumasına da izin verir. Ancak ışığın yüksek konumu nedeniyle parlaması karşıdan gelen trafikteki kişinin gözünü kamaştırabilir.
Bazı şarjlı sistemler ana pil paketinden güç alan bir far seçeneği sunar.
Yansıtıcı ve çok kolay görünür malzemeler
Sabit reflektörler yansıtıcı bant ve yansıtıcı giysiler biçimindeki retro-yansıtıcı malzemeler, bir bisikletçinin diğer yol kullanıcıları tarafından görülebilir hale getirilmesinde yararlıdır. Yansıtıcı malzemeler bisiklete, sürücüye veya bagaja uygulanabilir; ayrıca yansıtıcı yan duvarlara sahip lastikler de mevcuttur. Yansıtıcılar yalnızca bir farın huzmesindeyken ve o zaman bile yalnızca dar bir konum içinde görülebilir. Önemlisi, yolu aydınlatmak için hiçbir şey yapmazlar. Reflektörler ışıklar yerine geçmez, ancak taşınabilir aydınlatma için önemli bir tamamlayıcı unsur niteliğindedir.
Bisiklette
Reflektörler ve yansıtıcı bant ek görünürlük sağlar (özellikle bisikletin hareketli parçalarına uygulandığında) ve pek çok yargı alanında zorunludur. Özellikle pedal reflektörleri, yukarı ve aşağı hareket ettikçe takip eden trafik tarafından çok görünür hale gelir; maalesef çoğu klipsiz pedal sistemiyle uyumlu değiller ancak adaptörler bazılarında özellikle daha eski SPD modellerinde mevcut ve dahili reflektörlü birkaç tek taraflı tasarım mevcuttur. Ön ve arka pedal reflektörlerinin hava karardıktan sonra zorunlu olduğu Birleşik Krallık'ta, klipssiz pedalları olan çoğu bisikletçi bu nedenle yasadışı sürüş yapıyor. Yasa nadiren uygulanır, ancak potansiyel olarak mahkemede bisikletçiye başka bir araç çarparsa maddi tazminatı azaltmak için kullanılabilir. CTC, bisikletçi ilave bir arka reflektör veya ışıklandırma takarsa gereklilikten feragat edilmesini önerdi, ancak bu, Birleşik Krallık araç aydınlatma yasalarının (yanıp sönen LED'lere izin veren) son revizyonunda değiştirilmedi. Yaslanmış bisiklet sürücüleri, reflektörler kullanım sırasında yukarı ve aşağı doğru baktığı ve diğer araçlardan görünmediği için pedal reflektör gerekliliğinin kendileri için anlamsız olduğunu belirtmişlerdir. 2008 itibarıyla Kaliforniya yasası, pedal reflektörleri yerine beyaz veya sarı ayakkabı reflektörlerine (ön ve arka) veya yansıtıcı ayak bileği bantlarına izin vermektedir.
Giyim
Karanlık yollarda 3M'nin Scotchlite'ı gibi retroreflektif malzemeler araba farlarında cesurca görünecektir.
Binicinin çevresindeki ışıklandırma rengi kontrol edilmelidir. Yapay ışık altında tek bir düz renk, özellikle sarı sodyum buharlı aydınlatma altında kaybolabilir ve renk körlüğü yaygındır; kırmızı/yeşil renk körlüğü, kırmızı/yeşil renk körlüğü olan insanlar buna itiraz etse de, yeşil bir arka planda (çit veya çimen) sarı flüoresanın kaybolmasına neden olabilir. Hem sarı hem de turuncu floresan alanlara ve geniş yansıtıcı şeritlere sahip yelekler en iyi çözüm olabilir.
Son zamanlarda elektrikli ışıldayan giysiler, mevcut LED aydınlatmalı kol bantları ve kask göz kırpmaları dizisine eklenmeye başladı.
Tekerleğe monte ışıklar
Tekerleğe monte ışıklar, bir bisikletin yandan görünürlüğünü iyileştirmek için kullanılır. Görüşün kalıcılığı nedeniyle, hareket eden bisikletin tekerlek kollarına monte edilen ayrı ışıklar parlayan yaylar veya daireler olarak algılanır. Renkli desenler veya animasyonlar oluşturabilen MCU ile kontrol edilen ışıklar vardır. Parlayan jantlar veya tekerlekler, bisikleti şehir ışıklarının görsel gürültüsünden ayırabilir ve sürücülerin bir bisikletçiyi görmesine ve hemen tanımasına yardımcı olabilir. Bu tür ışıklar çoğunlukla pille çalışır, ancak pilsiz tasarımlar da mevcuttur.
Watt cinsinden elektrik gücü tüketimi
Watt (W) güç birimidir ve genellikle ışık güç çıkışı değil elektrik güç girişi için belirtilir. Elektrik gücü voltaj ve akımın çarpımıdır (watt = volt × amper). Giriş gücü, yalnızca benzer teknolojilerin ışıkları karşılaştırılırken kullanışlıdır. A 3 W halojen dinamo far, yaklaşık 7-10'luk şarj edilebilir bir ışıkla aynı şekilde yolu aydınlatacaktır. W, ancak şarj edilebilir genellikle yanlara çok daha fazla ışık verir, bu da yollarda kullanışlıdır (geniş ve dar ışın versiyonları mevcut olmasına rağmen). A 3 W LED, halojen lambadan biraz daha parlaktır ancak genellikle daha az odaklanmıştır. HID ışıkları büyük miktarda ışık yayar ve genellikle 80 gibi terimlerle alıntılanır. W halojen eşdeğeri.
Mum cinsinden belirli bir yöndeki ışık yoğunluğu
Mum (cd), insan gözünün çeşitli ışık renklerine duyarlılığına göre ağırlıklandırılan belirli bir yönde birim katı açı başına güç olan ışık yoğunluğunun SI birimidir. Tipik bir mum, tüm yönlerde yaklaşık 1 kandela ışık yoğunluğuna sahip ışık üretir. Bir lamba, daha fazla ışık üreterek veya daha sıkı odaklayarak daha yüksek ışık yoğunluğu üretebilir. Bir ışığın ışık yoğunluğu, ışığın rengi ve gözün o renge duyarlılığı, ilgili optikler, reflektör ve lens gibi birçok faktöre bağlıdır. Karmaşıklığına rağmen watt'tan daha kullanışlı bir ölçüdür çünkü belirli bir yerde ne kadar kullanılabilir ışığın döküldüğünü tanımlar: Yol kullanımı için tasarlanmış ve yolu görmeye odaklanmış bir dinamo far, lambanın gücünü daha verimli kullanır. rotasyon simetrik optik kullanan ışıklardan daha fazladır.
Lümen cinsinden toplam ışık akısı
Lümen (lm) bir kaynak tarafından yayılan toplam ışık miktarı olan ve insan gözünün çeşitli ışık renklerine duyarlılığına göre ağırlıklandırılan ışık akısı için SI birimidir. Watt başına lümen, bir ışık kaynağının etkinliğinin yaygın bir ölçüsüdür. Işık akısı, yönlülüğün önemi nedeniyle bisiklet aydınlatması için daha az değerlidir. Işık yoğunluğu çok daha kullanışlıdır, ancak watt başına lümen, normalde benzer ışıkların çıkışını karşılaştırmanın kullanışlı bir yoludur.
Lux cinsinden belirli bir mesafedeki aydınlatma
Lux (lx), aydınlık için bu SI birimidir, yani belirli bir noktada birim alan başına bir yüzeyi (bisiklet ışığı olması durumunda yol) aydınlatan ışık miktarıdır ve insan hassasiyetine göre ağırlıklandırılır. çeşitli ışık renklerine göz atın. Bazı üreticiler ön farlarının bisikletin hemen önünde standart bir mesafede bulunan bir noktada yola sağladığı aydınlatmayı belirtirler.
Hoare Gölü
Hoare Gölü, (-77.63333°N, 162.85°W) Antarktika 'nın güneyinde, Viktorialand'da, yaklaşık üçbuçuk kilometre uzunluğunda bir göl.Taylor vadisi'nde,  Tschad Gölü ve Kanada Buzulu arasında, 77°38' güney paraleli ile 162°51' doğu meridyeni aralığında bulunur. Göl tüm yıl boyunca buz ile örtülü olup, buzun kalınlığı ortalama dört metreyi bulur.
Göl, 1963 ile 1964 yılları arasında bölgeyi ziyaret eden, Yeni Zelanda Victoria University of Wellington tarafından, sekizinci Antarktika bilimsel gezisinde fizikçi R. A. Hoare ismi adlandırılmıştır. Hoare, Victoria University'nin bazu gezilerinin üyesi olup, Taylor, Wright ve Viktoria vadilerindeki gölleri araştırmıştır.
Santa Cruz, Sevilla
Santa Cruz İspanya’nın Sevilla şehrinin en önemli turistik bölgelerinden birisi olup, Orta Çağ’de şehrin Yahudi azınlığının yaşadığı yere verilen isimdir. Santa Cruz’un komşu bölgeleri Jardines de Murillo, Real Alcázar, Calle Mateos Gago, ve Calle Santa María La Blanca/San José’dir. Şehrin en eski kiliselerinin çoğunun da yer aldığı bölgede, Sevilla’nın en büyük kilisesi olan Sevilla Katedrali ve Morolar’ın inşa ettiği caminin minaresi olan Giralda da yer alır.
Tarihçe
Santa Cruz, Sevilla şehrinin eski judería (Yahudi diasporası’nın yaşadığı bölge idi. III. Ferdinand İber Yarımadası’nın Müslümanların idaresinden aldığı dönemde Toledo’dan sonra en fazla Yahudi nüfusuna sahip bölge idi.
1492 yılında ilan edilen Elhamra Kararnamesi’sinden sonra Yahudiler İspanya’dan sürülünce bu bölgenin durumu kötüleşti. 18. yüzyılda kentsel dönüşüm yaşayan bölgedeki bir sinagog Saint Bartholomew Kilisesi olarak kullanıma açıldı.
Mahallenin hemen dışında Iglesia de Santa María de las Nieves Kilisesi yer almaktadır. Bu dini yapı 14. yüzyıldan kalma Müdeccen stile sahip bir sinagogun kiliseye çevrilmesiyle inşa edilmiştir.
Satürn
Satürn (eski Türkçede Sekentir(tiz), Arapçada Zühal ), Güneş Sistemi'nin Güneş'e yakınlık sırasına göre 6. gezegenidir. Büyüklük açısından Jüpiter'den sonra ikinci sırada gelir. Adını Yunan mitolojisindeki Kronos'tan alır. Çıplak gözle izlenebilen 5 gezegenden biri (diğerleri: Merkür, Venüs, Mars ve Jüpiter) olarak eski çağlardan beri insanoğlunun dikkatini çekmiştir. Büyük ölçüde hidrojen ve helyumdan oluşmakta ve gaz devleri sınıfına girmektedir.
Fiziksel özellikler
Su yoğunluğu ile karşılaştırıldığında 0,69 olan bu değer, Yerküre'nin yoğunluğunun %12'si kadardır. Düşük yoğunluk, gezegenin akışkan yapısı ve kendi çevresindeki dönüş hızının yüksekliği ile birleşerek, Satürn'e ekvatorda geniş, kutuplarda basık elipsoit görüntüsünü vermektedir. Yansıtılabilirlik derecesi(albedo) 0,47 olan gezegen, böylece yüzeyine düşen güneş ışığının yarıya yakınını görünür tayfta yansıtmaktadır. Ancak kızılötesi alandaki ışınım ölçüldüğünde, Satürn'ün Güneş'ten aldığı enerjinin 3 kat fazlasını dışarı yaydığı görülür. Bu nedenle gezegen, Güneş'e olan uzaklığına göre hesaplanan 71K' den (-202 °C) çok daha yüksek bir etkin sıcaklığa sahiptir ve 95K (-178 °C) sıcaklığında bir kara cisim gibi ışır. Satürn'ün kendi içinde yarattığı bu enerji fazlası, gezegenin yerçekiminin etkisi ile yavaşça kendisi üzerine çökerek küçülmesi sırasında dönüştürülen potansiyel enerji ile açıklanmaktadır. Kelvin-Helmholtz mekanizması olarak adlandırılan ve daha sınırlı ölçüde Jüpiter'de de gözlenen bu olgu Satürn'ün yarattığı ısıl enerji fazlasını tek başına açıklamaya yeterli değildir. Ek bir mekanizma olarak, gezegenin yüzeye yakın katmanlarında hidrojen ile karışım halinde bulunan helyumun ağırlığı nedeniyle merkeze doğru süzülerek göç etmesi sırasında potansiyel enerjisinin bir kısmını açığa çıkarması önerilmektedir.
İç yapı
Gaz devleri, içerdikleri elementlerin oranlarına göre iki alt gruba ayrılırlar. Uranüs ve Neptün 'buz' ve 'kaya' oranı daha yüksek Uranian gezegenler grubundadır. Satürn ile Jüpiter ise adını yine Jüpiter'den alan Jovian gezegenler grubu içindedir. Jovian gezegenlerin kabaca Güneş'i ve benzer yıldızları oluşturan maddeleri bu yıldızlardakine yakın oranlarda içerdiği düşünülür. 20. yüzyıl başlarından itibaren, gezegenlerin çap, kütle, yoğunluk, kendi etrafında dönme hızları, uydularının davranışları gibi verilerden yola çıkılarak iç yapıları hakkında ortaya atılan görüşler, daha sonra tayf ölçümsel çalışmalarla ve son otuz yıl içinde gerçekleştirilen birçok uzay aracı araştırması ile zenginleştirilmiş ve günümüzde oldukça tatminkar modeller geliştirilmiştir.
Bu bilgiler çerçevesinde, Güneş sisteminin ilksel bileşenlerine paralel biçimde Satürn'ün kütlesinin büyük kısmını hidrojen ve helyumun oluşturduğu varsayılır. Hidrojen/Helyum kütle oranı 75-25 civarındadır. Daha ağır elementlerin Güneş Bulutsusu içindeki toplam payı %1 iken, hafif bir zenginleşme ile Satürn'de %3-5 arasında olabileceği hesaplanmaktadır. Bu yapı taşları özgül ağırlıklarına göre tabakalanmış durumdadır:
Bu şemada helyumun konumu çok iyi aydınlatılabilmiş değildir. Satürn atmosfer ve dış tabakalarında helyum oranının beklenenden çok daha az olduğu gözlenmiştir. Buna, Jüpiter'e oranla daha soğuk olan gezegende, helyumun en dıştan başlayarak yoğunlaşıp bir süperakışkan şeklinde gezegenin içine doğru yağdığı ve gezegen yüzeyindeki oranının gittikçe düştüğü şeklinde bir açıklama getirilmiştir. Bu olasılığın geçerli olması durumunda helyumun sıvı hidrojen tabakaları içinden geçerek manto ve çekirdek arasında ayrı bir katman oluşturması beklenir. Bugün, metalik hidrojen katmanının da sıvı nitelikte olduğu görüşü yaygın olarak kabul edilmektedir. Katı fazdaki bir manto tabakasının Satürn'ün ürettiği büyük ısıyı dışarı iletemeyeceği ve bu aktarım için madde akımına (konveksiyon) olanak sağlayan sıvı bir ortamın gerekli olduğu düşünülmektedir. Konveksiyon akımlarının katmanlar arasında ne ölçüde madde alışverişine izin verdiği bilinmemektedir. Güçlü yerçekiminin ve akışkan yapının sonuçta ağır elementleri sürekli olarak merkeze doğru çökmeye zorlayacağı tahmin edilmekle birlikte, buz ve kaya oluşturan bileşiklerin tümünün çekirdeğe hapsolmuş durumda olmayabileceği, bir kısmının metalik ve moleküler hidrojen katmanlarında eriyik halinde ya da askıda bulunabileceği varsayılabilir.
Atmosfer
Satürn kalın ve karmaşık bir atmosfer tabakası ile çevrilidir. Atmosferin temel bileşeni, bir gaz devi gezegenden bekleneceği gibi, Güneş Bulutsusu’nun içeriğine benzer olarak, hidrojen gazıdır. Ancak, Jüpiter'in atmosferinden farklı olarak, helyum oranının beklenenden düşük olduğu gözlenir. Bu olgunun, helyumun kütleçekimi etkisi ile gezegenin daha derinlerine doğru çökmesi ile ilişkili olabileceği düşünülür. Satürn atmosferi %94 hidrojen ve %6 helyumdan oluşmaktadır. Bunları %0,2 oranla metan (CH4), %0,1 oranla su buharı (H2O) ve %0,01 oranla amonyak (NH3) izler. Azot, hidrojen, karbon, oksijen, kükürt, fosfor ve diğer elementleri içeren çeşitli bileşiklere milyonda bir düzeyini geçmeyen oranlarda rastlanır.
Aslında gaz devlerinin belirli bir yüzeyi olduğu söylenemez, gezegenden atmosfer olarak adlandırılabilecek en dış gaz tabakasına doğru kesintisiz, yumuşak bir geçiş söz konusudur. Bu tür gezegenlerin çapları hesaplanırken 1 bar (yaklaşık 1 atmosfer) sınırının dışında kalan kısım dikkate alınmaz, basıncın 1 barı aştığı noktadan itibaren tüm hacim gezegenin sınırları içinde kabul edilir. Ancak çoğu zaman, atmosfer olarak adlandırılan alan, hidrojen gazı yoğunluğunun sıvı hidrojen yoğunluğu düzeyine çıktığı 10.000 bar basınç sınırına yani gezegenin binlerce kilometre içine dek genişletilir.
Satürn’ün daha zayıf çekim gücü nedeniyle, atmosferi gezegenin merkezinden uzaklık bakımından daha geniş bir alana yayılmıştır; derinlikle ısı ve basınç artışı Jüpiter’e oranla daha sınırlıdır. Bu nedenle, atmosferin alt sınırı olarak kabul edilebilecek fizik koşullara çok daha derinlerde ulaşılır. Aynı şekilde, atmosferin çeşitli yükseltilerinde görülen değişik bileşiklerin yoğunlaşmasından oluşmuş bulutlar Jüpiter’e oranla birbirinden daha aralıklı yer alırlar. En yüksek bulutlar, tropopoz düzeyinin yaklaşık 100 km altında amonyak, 200 km altında amonyum hidrosülfid ve 300 km altında su buzundan oluşmuş bulutlardır.
Bulutlar ve atmosfer akımları
Jüpiter’dekine benzer ekvatora paralel bulut kuşakları Satürn atmosferinde de gözlenir; ancak kuşaklar arasındaki renk ve kontrast farkı aynı derecede çarpıcı değildir. Bu silik görünümün nedeni bulut katmanlarının daha geniş bir yükselti aralığına dağılmış ve kalın bir atmosfer kütlesi ile örtülmüş olmalarıdır. Birbirine komşu kuşaklarda bulutların zıt yönde ve büyük bir hızla ilerledikleri görülür. Kuşakların dağılım ve hareketleri kuzey ve güney yarımkürelerde Jüpiter’e oranla daha simetriktir. Batıdan doğuya doğru 1800 km/saat hızında kesintisiz bir akımın gözlendiği ekvator kuşağı, kuzey ve güney yönünde 35. enlem derecelerine kadar uzanarak gezegenin en büyük meteorolojik yapısını oluşturur.
Satürn'ün kendi ekseni etrafında dönüşü
Katı bir yüzeye sahip olmayan Satürn'ün dönüş özelliklerinin, atmosfer yapılarının gözlenen hareketlerine göre belirlenmesine çalışılmıştır. Ekvator bölgesi ile kutupların farklı devirlerle dönmesi, 'Sistem I' ve 'Sistem II' olmak üzere iki ayrı dönme süresi tanımlanmasına yol açmıştır. Ekvator bölgelerinin dönüşü 10 saat 14 dakika 00 saniyede tamamlanır ve Sistem I olarak adlandırılır. Kutup bölgelerinde dönüş süresi 10 saat 39 dakika 24 saniyedir ve Sistem II adını alır. Satürn'den yayılan mikrodalga ve radyo dalgaboyundaki ışınımların ise 10 saat 39 dakika 22,4 saniyelik bir dalgalanma göstermelerine dayanarak, gezegenin manyetik alanını belirleyen metalik hidrojen kütlesinin bu hızla dönmekte olduğu sonucu çıkarılmıştır. 'Sistem III' adı verilen bu periyot Satürn'ün gerçek dönüş hızı olarak kabul edilir ve bu değerin kutuplardaki dönüş hızı ile hemen hemen aynı olduğu, ekvatorda ölçülen farklı hızın bu bölgelerdeki bulutların 1800 km/saat hıza ulaşan rüzgarlar nedeniyle doğuya doğru hareket etmelerinden kaynaklandığı dikkati çeker. Voyager 1 ve Voyager 2 uzay sondalarının 1980 ve 1981 yıllarındaki geçişleri sırasında yaptıkları duyarlı ölçümlere dayanan bu değer, 1997 yılında Paris Gözlemevi gök bilimcileri tarafından 6 dakika daha uzun olarak ölçüldü. Cassini uzay aracının 2004 yılında Satürn'e yaklaşmakta iken yaptığı ölçümlerde belirlediği 10 saat 45 dakika 45 saniye uzunluğundaki radyo dönüş periyodu de bu son bulguyla uyumlu idi. Gezegenin dönüş hızında kısa sürede bu denli önemli değişikliklerin olanak dışı olduğu bilinmekte, öte yandan Voyager ve Cassini sondalarının güvenilirliği tartışılmamaktadır. Radyo kaynağının dönüş hızındaki bu sapmaların aydınlatılması, gezegenin iç yapısı hakkında değerli bilgiler sağlayabilecektir.
Halkalar
Satürn'ün ilk bakışta dikkati çeken belirleyici özelliği halka sistemidir. Satürn‘ün halkaları, gökyüzünün basit teleskoplarla izlenmeye başlandığı 17. yüzyıldan bu yana Satürn'ü diğer gezegenlerden ayırt eden eşsiz bir yapı olarak bilinegelmiştir. 1970'lerden sonra diğer gaz devlerinin de halkaları bulunduğu keşfedilmiştir. Halkalar, ekvator düzleminde gezegenin merkezinden uzaklıkta 67.000 km ile 480.000 km arasında kalan alanı kaplamaktadır. Satürn'ün yarıçapı RS=60.250 km olarak alınırsa halkaların iç sınırının gezegenin yüzeyine 6.700 km uzaklıkta bulunduğu görülür. Dış sınırı ise Satürn için yaklaşık 2,5 RS yani 150.000 km olan Roche limitinin çok ötesindedir. Halkaların kalınlığı ise sadece 100 metre kadardır. Satürn halkaları çoğunluğunun çapı 1 cm. ile 10 m. arasında değiştiği düşünülen çok sayıda buz parçacıklarından oluşmuştur. Halkaların yoğunluğunun gezegen merkezinden uzaklığa göre büyük değişimler gösterdiği, bazı alanlarda boşluklar bulunduğu bilinmektedir. Bunların Satürn uydularının çekim etkileri ile ilişkisi gösterilmiş, hatta yörüngesi halkaların içinde bulunan ve çoban uydular olarak adlandırılan küçük uyduların halkaların bilinen yapısının korunmasındaki rolleri aydınlatılmıştır. Ancak son 25 yılda uzay aracı araştırmalarından elde edilen büyük miktardaki yeni bilgi, Satürn halkalarının bugün için de tam olarak açıklanamamış birçok özelliğini ortaya koymaktadır.
Manyetosfer
Satürn güçlü bir manyetik alana sahiptir. Jüpiter'in manyetik alanının yirmide biri kadar güç sağlayan bu dipol, Yer ile karşılaştırıldığında 800 kata ulaşan büyüklüğü ile devasa ölçektedir. Gezegenin manyetik ekseni dönme ekseni ile hemen hemen çakışır ve Jüpiter'de olduğu gibi manyetik kutupları Yer'in kutuplarına göre ters yerleşmiş durumdadır. Bu dipolün yanı sıra, Satürn'ün manyetik alanının, yapısını karmaşıklaştıran bir dört kutuplu ve bir sekiz kutuplu bileşeni bulunmaktadır.
Satürn, manyetik alanının Güneş rüzgarı ile etkileşimi sonucunda büyük bir manyetosfer oluşur. Bu bölge, güneş kökenli yüksek enerjili parçacıklardan oluşan plazma akımının gezegenin manyetik alanı tarafından saptırılarak engellendiği, Satürn'ün Güneş'e dönük yüzünde 300–1000 km/saniye hızındaki Güneş rüzgarı tarafından gezegene doğru itilen, karanlık yüzünde ise yüzlerce milyon kilometre uzunluğunda bir ‘manyetik kuyruk‘ şeklinde devam eden, damla biçiminde bir hacmi kapsar. Manyetosferin en dışında Güneş rüzgarının çarparak hızla yavaşladığı ve yön değiştirdiği bir şok dalgası bulunur. Güneş etkinliğine göre gezegene uzaklığı değişen bu sınır, Cassini uzay sondası tarafından Satürn'den Güneş doğrultusunda 3 milyon km uzaklıkta saptanmıştır. Daha içeride ise güneş kökenli parçacıkların aşamayarak çevresinden dolaşmak zorunda kaldığı manyetopoz yer alır. Manyetopoz, Satürn'ün manyetosferini sınırlar. Manyetosfer içinde iyonize atomlar, serbest elektronlar, yüklü toz tanecikleri ve nötr atom ve molekülleri içeren bir plazma bulunur; ancak bu plazmanın yoğunluğu Jüpiter'dekine oranla çok azdır. Bunun nedenleri, Satürn'ün manyetosferi içinde iyonize madde kaynağı olabilecek İo benzeri bir uydusunun olmaması ve parçacıkların Satürn‘ün halkaları tarafından yakalanarak sürekli bir şekilde ortadan kaldırılmalarıdır.
Serbest kalan yüklü parçacıklar, manyetik alan çizgileri boyunca toplanarak, Van Allen kuşakları benzeri ışınım alanları oluştururlar. Satürn'ün manyetik kutuplarındaki açık manyetik çizgiler boyunca ilerleyerek atmosferin yüksek tabakalarında kutup ışıklarının ortaya çıkmasına neden olurlar.
Doğal uydular
Satürn'ün 53'ü resmi olarak adlandırılmış 145 bilinen uydusu vardır. Kısa bir aradan sonra, yeniden Güneş Sistemi'nin en fazla uyduya sahip gezegeni konumuna geldi. Ayrıca, Satürn'ün halkalarında gerçek uydu olarak kabul edilmeyen ve çapları 40–500 metre aralığında olan düzinelerce ila yüzlerce adet küçük uydu olduğuna dair kanıtlar vardır. Satürn'ün en büyük uydusu olan Titan, halkalar da dahil olmak üzere Satürn'ün yörüngesindeki kütlenin %90'ından fazlasını oluşturur. Satürn'ün ikinci en büyük uydusu Rhea'nın kendine özgü zayıf bir halka sistemi ve belli belirsiz bir atmosfere sahip olduğu düşünülmektedir.
Diğer uyduların çoğu küçüktür: 34'ünün çapı 10 km'den küçüktür ve diğer 14'ünün çapı 10 km arasındadır. Geleneksel olarak, Satürn'ün uydularının çoğuna Yunan mitolojisindeki Titanların adı verilmiştir. Titan, Güneş Sistemi içinde karmaşık bir organik kimyanın oluştuğu büyük bir atmosfere ve ayrıca hidrokarbon göllerine sahip tek uydudur.
6 Haziran 2013'te Endülüs Astrofizik Enstitüsü (IAA-CSIC) bilim adamları Titan'ın üst atmosferinde yaşam için olası öncü, polisiklik aromatik hidrokarbonlar belirlendiğini bildirdi. 23 Haziran 2014'te NASA, Titan atmosferindeki azot'un daha önceki zamanlarda Satürn'ü oluşturan malzemelerden değil kuyruklu yıldızlar ile ilişkili Oort bulutu'ndaki malzemelerden geldiğine dair güçlü kanıtlara sahip olduğunu iddia etti.
Nisan 2014'te NASA bilim adamları, 15 Nisan 2013'te Cassini tarafından görüntülenen A Halkasında yeni bir uydunun olası başlangıcını bildirdiler.
İlginçtir ki, Venüs, Dünya, Mars, Jüpiter, Uranüs ve Neptün en az bir adet Truva asteroidine sahipken, Güneş Sistemi'nin en büyük ikinci gezegeni olan Satürn, bilinen herhangi bir truva asteroidine sahip değildir. Truva asteroitleri, Güneş'in yörüngesi boyunca kütleçekimine kapıldıkları gezegene 60°'lik açılarla tutunan, gezegenin L4 ve L5 olarak adlandırılan kararlı Lagrange noktalarında dolanan küçük gezegenlerdir. Kayıp Satürn truvalarının nedeninin tutarsız rezonanslar da dahil olmak üzere yörüngesel rezonans mekanizmaları veya Jüpiter'den kaynaklanan yörüngesel bozulma kaynaklı olduğuna inanılmaktadır.
Pioneer 11 uzay aracı
1973 yılında fırlatılan Pioneer 11 uzay sondası, Aralık 1974'te Jüpiter yakın geçişini gerçekleştirdikten sonra 1 Eylül 1979'da Satürn'ün 21.000 km yakınından geçti. Sınırlı teknik donanıma sahip olmasına karşın bu araç daha sonra gerçekleştirilen uçuşların planlanması için yaşamsal önem taşıyan bilgiler topladı.
Voyager 1 ve 2 uzay araçları
1977 yılında fırlatılan ve birbirinin aynı olan Voyager 1 ve Voyager 2 uzay araçları sırasıyla Kasım 1980 ve Ağustos 1981 tarihlerinde Satürn'ün yakınından geçerek gözlemlerde bulundular.
Cassini-Huygens programı
Satürn ve sisteminin araştırılması amacıyla 1997 yılında fırlatılan Cassini-Huygens uzay aracı, gezegenlerin çekim gücünden yararlanarak yolculuğun hızlandırılabilmesi için Venüs (2 kez), Yer ve Jüpiter yakın geçişlerini gerçekleştirdikten sonra, 1 Temmuz 2004'te Satürn çevresinde yörüngeye girdi. İki ayrı uzay sondasından oluşan araçtan, Huygens iniş aracı ayrılarak 14 Ocak 2005'te Satürn'ün en büyük uydusu Titan üzerine iniş yaptı. Cassini yörünge aracı ise Satürn çevresinde değişen yörüngeler izleyerek gezegen ve çeşitli uyduları ile ilgili gözlemlerine başladı.