cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anton Dostler
ABD askerlerinin infazı
22 Mart 1944'te, ABD ordusunun 267. Özel Keşif Taburundan on beş asker (İki subay dahil), Alman hatlarının çok gerisinde, La Spezia ile Cenova arasındaki Framura'daki demiryolu tünelini havaya uçurmak için bir deniz motorundan İtalya kıyılarına çıkmışlardı. Hepsi de üniformalıydı. İki gün sonra İtalyan faşist askerleri ve Alman Heer ordusunun mensupları tarafından yakalandılar. Tutuklanan ABD askerleri Wehrmacht istihbarat memurları tarafından sorguya çekildi ve görevlerinin ne olduğunu açıkladılar. Bunun bir komando baskını olduğu da dahil olmak üzere bilgisi dahil olmak üzere, 75. Ordu Komutanlığı'ndan Dostler'e bilgi gönderildi. Ertesi gün (25 Mart) Dostler, üst düzey yetkilisi olan İtalya'daki tüm Alman kuvvetlerinin komutanı olan Felmareşal Albert Kesselring'e Amerikalı askerler hakkında bilgi vererek ne yapmaları gerektiğini sordu. Dostler'in emir subayına göre, Kesselring infaz emri vererek karşılık verdi. O günün ilerleyen saatlerinde Dostler, 135. (Kale) Tugayına, yakalanan askerlerin idam edilmesini emreden bir telgraf gönderdi. Bu emir, Hitler'in 1942 tarihinde gizli Komando Düzeni'nin uygulanmasıydı ve sabotajcıların yargılanmadan derhal infaz ettirilmelerini gerektiriyordu.
Giyotin
Mitler
Giyotinin ilk kullanımından itibaren Dr. Guillotin'in umduğu gibi hızlı bir ölüm yolu olup olmadığı tartışma konusu olmuştur. Geçmişteki idam yöntemlerinde acı çekmeyle ilgili minik kuşkular olmuştur. Ama giyotinin icadıyla, "insancıl" bir ölüm yolu olması dolayısıyla, bu konu ciddi bir biçimde tartışmaya açılmıştır. Giyotinin bıçağının kafayı vücuttan çok hızlı ayırması yüzünden kurbanın acı çekme süresini uzatması da olasıydı. Bıçağın yeterince çabuk kesmesi, beyne görece ufak bir etki yapması ve küçük bir ihtimal de olsa aniden bilinçsizlik haline geçilmesi de ihtimaller dahilindeydi.
Anton Dostler
ABD askerlerinin infazı
135. (Kale) Tugayındaki Albay Almers, infaz emrinden rahatsız oldu ve infaz emrini geciktirmek için tekrar Dostler'e ile irtibat kurdu. Buna karşılık Dostler, Almers'a daha önce emredildiği gibi infazı gerçekleştirmesini emreden başka bir telgraf gönderdi. Üniformalı mahkûmların infaz edilmesinin 1929 Cenevre Savaşı Mahkemesi Sözleşmesinin doğrudan ihlal edildiğini bildiğinden, telefon da dahil olmak üzere infazı durdurmak için son iki girişimde bulundu. Bu çabalar başarısız oldu ve 15 Amerikalı 26 Mart 1944 günü, La Spezia'nın güneyinde, Punta Biancada, Ameglia belediyesinde kurşuna dizilerek idam edildiler. Cesetleri daha sonra kamufle edilen bir toplu mezara gömüldü. Gizli Komando Düzeni'nden habersiz olan ve yürütme emrini imzalamayı reddeden Dostler'in kurmaylarından Alexander zu Dohna-Schlobitten, itaatsizlik nedeniyle Wehrmacht'tan atıldı.
Giyotin
Mitler
İdamları izleyenler, hareket eden gözler ya da oynayan ağızlar hakkında sayısız hikâyeler anlatırdı. Hatta Charlotte Corday'in kopmuş kafasının ensesine atılan bir tokatta bir kızgınlık ifadesi oluştuğu bile söylenmişti.
Anton Dostler
Ölümü
Almanların 1945'te yenilgisinden sonra Dostler, Amerikalıların esiri alındı ve komando baskın ekibinin kaderi öğrenidikten sonra 8 Mayıs 1945'te savaş suçlarından yargılandı. 8 Ekim 1945 tarihinde, Caserta'daki Kraliyet Sarayı olan Müttefik Yüksek Komutanı'nın koltuğunda bir askeri mahkeme düzenlendi.. İlk Müttefik savaş suçları davasında, yasadışı bir emri yerine getirmekle suçlandı. Savunmasında, emri kendisinin vermediğini, ancak emri yalnızca Mareşal Kesselring'den Albay Almers'a ilettiğini ve Amerikalı askerlerin infazının yasal bir emir olduğunu ileri sürdü. Amerikan askeri mahkemesinde yargılanan General Dostler, yalnızca Adolf Hitler'in generallerine emrettiği, yakalanan Müttefik Komando askerlerinin infaz edilmesi emrini yerine getirdiğini söyleyerek bu hareketini haklı göstermeye çalıştı. Çünkü bu emre itaat etmeseydi Hitler'in kendisini kurşuna dizdireceğini söyledi. Askeri Komisyon, bu savunmasını reddetti. Çünkü ABD askerlerinin Dostler'in emriyle idam edilmesi, Savaş Esirlerinin 1929 Cenevre Sözleşmesi'nin 2. maddesinin ihlal ettiğini ve savaş esirlerine karşı misilleme eylemlerinin yasak olduğunu ilan etti. Komisyon kararında, "hiçbir askerin ve hatta bir Komutanın, bir misilleme olarak bile, savaş esirlerinin yargısız infazını meşru gördüğünü söylemesinin duyulamayacağını" belirtti.
Giyotin
Mitler
Canlı kafalar yüzünden bilimadamları birçok deney yaptı. Ancak parmak şıklatmalara ve isimlerin telaffuzuna rağmen herhangi bir tepkiyle karşılaşmadılar. Büyük ihtimalle damarların büzülmesi, gibi bir sebepten dolayı kafaların surat ifadelerinin değiştiği söylendi. Fakat yine de bununla ilgili şüpheler devam etmektedir.
Anton Dostler
Ölümü
Dostler mahkeme tarafından yasa dışı bir emri uygulamaktan dolayı 5 gün süren bir mahkemeden sonra suçlu bulunarak ölüme mahkûm edildi ve 1 Aralık 1945'te Aversa'da, sabah saat 08.00'de, 12 kişilik bir İdam mangası tarafından kurşuna dizilerek idam edildi. İnfazının fotoğrafları ve görüntüleri film kameraları tarafından çekilip kaydedildi. İnfazdan hemen sonra Dostler'in cesedi bir sedyeye kaldırıldı, beyaz pamuklu bir yatak örtüsüne sarıldı ve bir ordu kamyonuyla uzaklaştırıldıktan sonra Pomezia'daki Alman Savaş Mezarlığı'nda Bölüm H Mezar 93/95'e gömüldü. Böylelikle Anton Dostler mahkemede yargılanıp savaştan sonra idam edilen ilk General olmuştur.
HD 41004
HD 41004 Ressam takımyıldızında yaklaşık olarak 139 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir yıldız sistemidir.
HD 41004 A
HD 41004 A, tayf türü K1V ve görünen parlaklığı 8,65 olan turuncu ana kol yıldızıdır.
Gezegen sistemi
2003 yılında HD 41004 Ab gezegeni Zucker tarafından keşefedildi fakat 2004 yılına kadar yayımlanmadı. Kütlesi, Jüpiter'den 2,56 kat daha fazladır. Yoldaş yıldız çevresinde kahverengi cüce HD 41004 Bb keşfedilmiştir.
HD 41004 B
HD 41004 B, tayf türü M2V ve görünen parlaklığı 12,33 olan kırmızı ana kol yıldızıdır.
Kahverengi cüce
HD 41004 Bb bilinen Güneş dışı gezegenlerden yıldızına çok yakın bir kahverengi cücedir (a=0.0177 AU).
Briana Evigan
Briana Evigan (23 Ekim 1986), Amerikalı oyuncudur. Step Up filmleriyle dikkat çekmiştir.
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ) fakültelerinden biridir.
Tarihçe
Fakülte 1993-1994 eğitim-öğretim yılında tek bölümle (Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü) öğretime başlamıştır. 1994-1995 eğitim-öğretim yılından itibaren yeni bölümler kurulmuş ve 1997 yılında Arkeoloji ve Sanat Tarihi anabilim dallarının bölüm haline dönüşmesiyle bölüm sayısı 10'a, 2004 yılında kurulan Sosyoloji Bölümü ile 11'e yükselmiştir.
26 Temmuz 2022 tarihli ve 5868 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan karar ile Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesinde (ÇOMÜ) Fen Edebiyat Fakültesi kapanarak İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi ile Fen Fakültesi kuruldu.
Altyapı
Fen-Edebiyat Fakültesi'nin Terzioğlu Yerleşkesinde bulunan binasında 9'u teknik donanıma sahip olmak üzere 30 derslik, 3 bilgisayar laboratuvarı, Fizik, Kimya, Biyoloji, Coğrafya, Arkeoloji ve Sanat Tarihi bölümlerine ait araştırma ve öğrenci laboratuvarları ile Tarih ve Sanat Tarihi bölüm kütüphaneleri ve 1 okuma salonu yanında üniversitemize ait Merkez Araştırma Laboratuvarı, Herbaryum Araştırma Merkezi, Türk-Avustralya Kültür Merkezi ve yerleşke dışında Ulupınar Astrofizik Gözlemevi yer almaktadır.
Fakülte binası içinde personel dinlenme salonu, Mediko-Sosyal Merkezi, kantin, masa tenisi ile yerleşke alanında bilimsel ve sosyal aktiviteler için kullanılan Bilgi Merkezi, Öğrenci Sosyal Etkinlik Merkezi ve Troia Kültür Merkezi bulunmaktadır.
Kırgıl, Salıpazarı
Kırgıl, Samsun ilinin Salıpazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Samsun iline 57 km, Salıpazarı ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Fatin Güvendiren
Hüseyin Fatin Güvendiren (1873, Lefkoşa - 27 Eylül 1955), Türk siyasetçidir.
Mülkiye mezunudur. Cezayiri Bahrisefîd İli Maiyet Memurluğu, Rodos İdadisi Coğrafya ve Usulu Defter Öğretmenliği, Rumkale, Künbiç, Birecik, Cisrisuur, Sarum, Kosova Merkez, Manastır Merkez, Edirne Merkez, Kilis, İskenderun İlçeleri Kaymakamlıkları, Cebelibereket, Akka, Niğde, Antalya, Karesi, Eskişehir, Kırşehir Sancakları Mutasarrıflıkları, Dâhiliye Vekâleti Mahallî İdareler Müdürlüğü, Kastamonu, Bursa Valilikleri, Şura-yı Devlet üyeliği, TBMM IV. (Ara Seçim) Trabzon, V., VI. ve VII. Dönem Bursa Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve yedi çocuk babasıdır.
Jang Sung-taek
Jang Sung-taek (, 2 Şubat 1946-12 Aralık 2013), Kuzey Koreli siyasetçi ve ülkenin önde gelen isimlerinden biriydi. Jang Sung-taek, Kim Il-sung'un kızı Kim Kyong-hui ile evliydi.
Jang Sung-taek, Aralık 2013 tarihinde karşı devrimcilik suçlamasıyla tüm görevlerinden alındı ve Kore İşçi Partisi'nden ihraç edildi. 13 Aralık tarihinde Kuzey Kore devlet medyası Jang'ın idam edildiğini duyurdu.
François Bozizé
François Bozizé Yangouvonda (d. 14 Ekim 1946), 2003-2013 yılları arası Orta Afrika Cumhuriyeti'nin eski Cumhurbaşkanı. Devlet Başkanı Ange-Félix Patassé'ye karşı bir isyan lideri olduktan sonra 2003 yılı Mart ayında iktidara geldi ve hükûmet bir geçiş dönemi başlattı. Ülkenin 2005 başkanlık seçimlerini kazandı. 2005 yılının Mart ayında ilk turda en çok oyu aldı.
Seleka Koalisyonu adı altında toplanan muhalifler, “Batı’nın kuklası” olmakla suçladıkları Devlet Başkanı Francois Bozize’nin, milislerin orduya entegre edilmesi sözünü tutmadığını öne sürüp 25 Mart 2013 tarihinde sarayı bastılar. Sarayda bulamadıkları ve 2003'te güç kullanarak iktidara gelen Bozize, Başkent olan Bangui’yi terkedip Kongo Demokratik Cumhuriyeti'ne kaçmıştır.
Mina (şarkıcı)
Anna Maria Quaini veya Mina Mazzini, OMRI, bilinen adıyla Mina, (d. 25 Mart 1940) İtalyan şarkıcı, televizyon sunucusu, aktris, prodüktör. 1960'lar ortasından 70'ler ortasına kadar İtalyan televizyon varyete gösterilerinin ve pop müziğin baskın isimlerinden biriydi. Sanatçı, üç oktavlık vokal aralığı, kıvrak soprano sesi ve özgür kadın imajıyla bilinir.
Performans açısından, modern tarzlarla geleneksel İtalyan ezgileri ve swing müziğini bir araya getiren Mina, bu haliyle İtalyan müzik tarihinin en çok yönlü sanatçıları arasında yer alır. Sanatçı, İtalyan listelerini on beş yıl boyunca domine etmesinin yanında ülke çapında erişilmesi zor bir popülerliğe erişti. Aynı şekilde sanat hayatı boyunca 77 albüm ve 71 teklisi İtalyan müzik listelerinde yer edindi.
Mina'nın 1959'daki ilk defa televizyon ekranında belirmesi İtalya'da kadın rock and roll sanatçılar adına bir ilkti. Yüksek sesli ve senkoplu şarkı söyleyişi, ona Bağıran Kraliçe lakabını kazandırdı. Bunun yanında yabani jestleri ve vücut sallamaları nedeniyle halk onu Cremona Kaplanı olarak da anmaya başladı. Ancak bir süre sonra daha hafif bir pop tınısına geçince, Mina'nın liste başı şarkıları ona 1962'de Batı Almanya'da, 1964'teyse Japonya'da en iyi uluslararası sanatçı unvanını kazanmasına neden oldu. Mina'nın işlenmiş şehvetli tavırları ilk defa 1960'ta Gino Paoli'nin "Il cielo in una stanza" adlı şarkısında görüldü ve "This World We Love In" adıyla 1961'de Amerikan müzik listelerinde kendini gösterdi.
Mina, 1963'te evli bir aktörle olan ilişkisinin ve hamileliğinin açığa çıkmasının baskın Katolik ve burjuva değerleriyle örtüşmediği gerekçe gösterilerek İtalyan televizyon ve radyosunda yasaklandı. Yasaklamanın ardından İtalyan yayın servisi RAI, sanatçının din, sigara ve cinsellik konularında açıksözlü tutumunu sürdüren şarkılarını engellemeye devam etti. Mina, bu dönemde sarıya boyalı saçları, kazınmış kaşları ve sigara içen seksi tavırlarıyla "kötü kız" imajı yarattı.
Mina'nın ses tınısı kolayca ayırt edilebilir ve güçlüdür. Şarkılarının genel teması, kederli aşk hikâyeleri olup genel olarak yüksek dramatik tonlarda ifade edilmiştir. Sanatçı, 1960'lar boyunca, özellikle şarkıcı-söz yazarı Lucio Battisti ortaklığıyla yaptığı işlerde, İtalyan pop müziğiyle blues, R&B ve soul müziklerini harmanladı. Dönemin popüler İtalyan söz yazarları da Mina'nın ses yeteneğini daha çarpıcı bir şekilde ifşa etmek adına vokal aralığı geniş, alışılmadık akor dizisi içeren materyaller üretti. Bunlar arasında en belirgin olarak Bruno Canfora'nın bestelediği "Brava" (1965) ve Ennio Morricone'nin bestelediği serialist "Se telefonando" (1966) yer almaktadır. İkinci şarkı, yurt dışında pek çok şarkıcı tarafından uyarlandı. Shirley Bassey, 1973'te Mina'nın "Grande grande grande" şarkısını uyarlayarak şarkının ABD, Birleşik Krallık ve diğer İngilizce konuşan ülkelerin müzik listelerinde yer almasını sağladı. Aynı şekilde sanatçının easy listening tarzında seslendirdiği "Parole parole" adlı düet 1974'te Dalida ve Alain Delon sayesinde dünya çapında bir hit oldu. Mina, her ne kadar 1978'den sonra umumi olarak gözükmese de, hemen hemen her yıl yeni albümler yayımlamaya devam etti.
Erken dönem
Anna Maria Mazzini Busto Arsizio, Lombardiya'da bir işçi sınıfı ailede dünyaya geldi. Aile bir süre sonra iş için Cremona'ya taşındı. Mina bu dönemde Amerikan rock and roll ve caz kayıtlarını dinlemeye başlayarak Milano'daki Santa Tecla ve Taverna Messicana adlı rock and roll kulüplerinin sıkı bir ziyaretçisi oldu. 1958'de liseyi bitirmesinin ardından muhasebe okumak üzere üniversiteye başladı.
Bağıran Kraliçe (1958-1961)
Versilya'ya yaz tatili için giden Mazzini, 8 Ağustos 1958'de La Bussola gece kulübündeki bir konserden sonra ailesini eğlendirmek için "Un'anima tra le mani" şarkısı eşliğinde doğaçlama bir gösteri yaptı. Bunu izleyen gecelerde, kulübün sahibi Sergio Bernardini, onu sahneye çıkarmak için yanında tutmaya başladı.
Gruptan ayrılmasından bir ay geçmeden Mina bir şarkıcı, saksofoncu, piyanist, kontrbasçı ve gitaristten oluşan Solitari adlı yeni bir grubun kurulmasına önayak oldu. Grupla ilk hit şarkıları, swing tarzındaki "Nessuno"nun aşırı gürültülü, senkoplu bir uyarlamasıydı ve Milano Buz Sarayı'ndaki ilk rock festivalinin bir parçası olarak Şubat 1959'da seslendirildi. 1 Mart ve 4 Nisan'da sırasıyla Lascia o raddoppia? ve Il musichiere adlı yarışma programlarında televizyonda sergilenen şarkı İtalyan eleştirmenler tarafından övgüler topladı. Yeni yıldız adayı olarak Mina, deneyimli menajer Elio Gigante ile anlaşma imzaladı. İzleyen yıllarda Gigante, Mina'nın büyük balo salonlarındaki gösterilerini organize etti. İtalya'da ilk defa bir numaraya ulaşan hit şarkısı, Eylül 1959'da yayımlanan yüksek tempolu "Tintarella di luna" idi ve sanatçının ilk musicarellosu (müzikal komedi filmi) olan, Juke box - Urli d'amore dahilinde seslendirilmişti. 1959 yılında Matalon, Baby Gate ismini atarak sanatçının sadece Mina olarak anılmasını sağladı.
Büyüme (1960-1965)
Bir sonraki yıl Mina, Sanremo'daki Festival della canzone italiana'ya iki şarkıyla katıldığında ilk defa yavaş tempolu duygusal aşk şarkılarına göz kırpmış oluyordu. Şarkılardan "È vero", İtalya'da sekiz numaraya yükseldi. Gino Paoli'nin "Il cielo in una stanza" adlı şarkısı, sanatçının rock and roll bağırıcısından kadınsı bir cantautori'ye evrilmesinin ilk adımıydı. Şarkının "Aşk her zaman her yerde büyüyebilir" teması Paoli yatağında mor tavana bakarak yattığı bir anda belirmişti. İtalyan yıl sonu müzik listesinde bir numarada boy gösteren şarkı, Amerikan müzik listesine "This World We Love In" ismiyle giriş yaptı. Şarkının video performansları Io bacio... tu baci ve Appuntamento a Ischia adlı musicarello'lar ile 1990'daki Goodfellas filminin soundtrack'inde kendine yer buldu.
1961 Sanremo müzik festivali sırasında Mina iki şarkı seslendirdi. "Io amo, tu ami" burada dördüncü olurken "Le mille bolle blu" beşinci geldi. Sonuçlardan memnun olmayan sanatçı bir daha bu festivale katılmama kararı aldı.
Şarkıları ve filmlerinin yurt dışında da başarıya eriştiği bir dönemde, İspanya ile Japonya'ya turne amacıyla gitti ve 1961'de bir Venezuela kanalında şarkı söyledi. 1962'nin başında da İspanyol televizyonunda ve Paris Olympia salonunda sahne aldı. Almanca söylediği "Heißer Sand" adlı şarkının 12 Mart 1962'de Peter Kraus'un TV gösterisinde tanıtılması şarkının Almanya'da bir haftada 40.000'lik rekor bir satışa erişmesine yol açtı. Kayıt burada bir numaraya eriştiği gibi 1962 yılının yarısından fazlası süre boyunca Alman listelerinden inmedi. Mina, Alman listelerinde sonraki iki yıl boyunca altı tekliyle daha yer aldı. Temmuz 1962'de Almanya, Avusturya ve İsviçre'nin Almanca konuşan kısmında yapılan bir dinleyici anketine göre Mina dünyadaki en popüler sanatçı olarak seçildi. Mayıs 1962'de Buenos Aires'te gösteri yaptı. Aynu sırada mambo ritimli "Moliendo Café" ve surf pop türündeki "Renato" adlı şarkıları sırasıyla İtalya'da bir ve dört numaraya kadar yükseldi. "L'eclisse twist", "Renato"nun arka yüzünde belirdi ve Michelangelo Antonioni'nin Eclipse adlı filminin müzikleri arasında kendine yer buldu.
1963'te evli aktör Corrado Pani ile olan ilişkisini örtbas etmek istemeyince ve birliktelik hamilelikle sonuçlanınca Mina'nın TV ve radyo kariyeri İtalyan halk yayın organı RAI tarafından kesintiye uğratıldı. Mina'nın satışları bir düşüş göstermeyince, halkın talebiyle RAI engellemeyi kaldırma yoluna gitti. 10 Ocak 1964'te La fiera dei sogni adlı programa katılarak "Città vuota" adlı şarkıyı seslendirdi. Bu şarkı Gene McDaniels'ın "It's a Lonely Town (Lonely Without You)" şarkısının bir uyarlaması olup sanatçının RiFi etiketiyle satışa sunulan ilk şarkısıydı. Yine Jody Miller'ın "He Walks Like a Man" şarkısının uyarlaması "È l'uomo per me", İtalya'da yılın en çok satan teklisi oldu. Yeni melodik tavrı 11 Aralık 1964'te Il macchiettario adlı TV programında seslendirdiği "Io sono quel che sono" ile bir kez daha göz önündeydi. "Suna ni kieta namida" adlı Japonca şarkısı Japon müzik listelerinde bir numaraya yükselince ülkede en iyi uluslararası sanatçı unvanını edindi.
Studio Uno adlı cumartesi gecesi kuşağı Mina'nın yeni sarışın ve kaşsız imajını vitrine koydu. Bu gösterilerde "Un bacio è troppo poco" ve Nino Ferrer'in "C'est irreparable" şarkısının uyarlaması olan "Un anno d'amore" şarkılarını da seslendirdi. Aynı seride Bruno Canfora tarafından Mina'nın ses yeteneğini sergilemek adına yazılmış olan "Brava" isimli ritmik caz şarkı da seslendirildi. Aynı yıl Studio Uno adlı albümü İtalyan albüm listesinde bir numaraya yükseldi. 1965'teki kayıtları arasında "Spirale Waltz"in scat singing uyarlaması da yer almaktaydı. Bu şarkı Onuncu Kurban adlı filmin tema müziği olarak kullanıldı.
Bağımsızlık (1966-1968)
Maurizio Costanzo ve Ghigo De Chiara 1966 ilkbaharında Aria condizionata adlı TV programı için "Se telefonando" şarkısının söz yazımını üstlendi. Sözler tema olarak karanlık ve Hal David modundaydı. Serialist besteci Ennio Morricone'ye müziğin bestelenmesi için istek yollandı. Mina ve üç söz yazarı RAI'nin Via Teulada, Roma'da yer alan prova odasında buluştu. Morricone sadece üç notadan olan kısa bir müzik temasını bir piyanoda tekrar etmeye başladı (kendi terimiyle mikro-hücre). Daha önceden Marsilya'da bir polis sireninden kaydettiği melodinin küçük bir parçasıyla beraber Mina, birkaç tekrarın ardından eline söz kağıdını alarak şarkıyı daha önce biliyormuş gibi söylemeye başladı. Bu şekilde bestelenen "Se telefonando", sekiz geçişli tonalitesiyle nakarat boyunca gerilim etkisi yaratan bir pop şarkıydı. Morricone'nin aranjmanı, sofistike bir melodik trompet kombinasyonu, Hal Blaine tarzı davullar, bir yaylı seti, bir 1960'lar Europop kadın korosu ve yoğun sabsonik trombonlar içermekteydi.
"Se telefonando", Mayıs 1966'da bir Studio Uno bölümünde, Ağustos ayında ise Aria condizionata'da sunuldu. Tekli, İtalyan müzik listelerinde yedi numaraya kadar yükselirken yıl sonu listelerinde 53. sırada yer aldı. Şarkı, Studio Uno 66 albümünde "Ta-ra-ta-ta" ve "Una casa in cima al mondo" ile beraber yer buldu. Albüm, ülkede yılın en çok satan beşinci albümü oldu.
1966'da Mina İsviçre Yayın Servisi'nde ve Lugano'daki Radiosa Orkestrası'nda çalışmaya başladı. Daha sonra da babasıyla ortaklaşa olarak bağımsız kayıt şirketi PDU'yu kurdu. Bu şirket altında yayımlanan ilk kayıt Dedicato a mio padre (Babama Adandı) oldu. Mina'nın Brezilya müziğine olan yükselen tutkusu bir Chico Buarque şarkısı olan "La banda" ile kendini gösterdi ve şarkı İtalya'da üç numaraya kadar yükseldi. Sanatçı İtalyan televizyonunda sahne almaya devam etti. Bu dönemde NATO donanma bandosuyla beraber 1967'deki varyete serilerinden Sabato sera kapsamında "Zum zum zum"u tanıttı. Aynı seride Adriano Celentano düeti olan "La coppia più bella del mondo" da yer almaktaydı. "Sono, come tu mi vuoi" adlı şarkının başlığı Luigi Pirandello'nun aynı isimli oyunundan alınmıştı. Şarkının sözleri basının bir sanatçının özel hayatına yönelttiği manik ilgi hakkındaydı. Sabato sera serisinde tanıtılan bir diğer hit şarkı ise "L'immensità" idi ve Augusto Martelli tarafından yeniden notaya geçirilmişti. Şarkı İspanya ve Latin Amerika ülkelerinde "La inmensidad" adıyla piyasaya sürüldü.
RAI, Senza rete ("Unplugged") serisinin üçüncü bölümünü Napoli'deki Auditorio A'da 18 Temmuz 1968'de yayınladı. Bu programda Mina, bir süre önce hayatını kaybeden Luigi Tenco'ya saygı konseri verdi. Sanatçı, Tenco'nun "Se stasera sono qui" şarkısını Pino Calvi'nin notalarıyla sert bir soul müziğe uyarlayarak seslendirdi Mina, kariyerinin onuncu yılını La Bussola'da Augusto Martelli'nin orkestrasıyla beraber bir konserle kutladı. Konser Mina alla Bussola dal vivo adıyla kaydedilip yayımlandı.
Canzonissima 1968, Rai Uno tarafından Eylül 1968'den Ocak 1969'a kadar yayınlanan yeni bir altın saatler varyete gösterisiydi. Bu gösteri, Mina, Walter Chiari ve Paolo Panelli tarafından sunuluyordu. Orkestrasyon, kondüktör Bruno Canfora ve Augusto Martelli tarafından yürütüldü. Carlos Imperial'ın bossa nova tarzındaki "Nem Vem Que Não Tem" şarkısının gülen, konuşan, saygısız sözler barındıran bir sürümünü ("Sacumdì Sacumdà") burada seslendiren Mina, RAI tarafından engellenmenin eşiğine geldi. Şarkı, "Anyone Who Had a Heart"ın daha yoğun bir uyarlaması olan "Quelli che hanno un cuore" ile beraber bir müzikal fantezi olarak yorumlandı. Bir başka Dionne Warwick şarkısının uyarlaması da Paolo Limiti ve Elio Isola tarafından uyarlanan "La voce del silenzio" idi ve bu seri boyunca tanıtıldı. Yine "Niente di niente" adlı şarkı da the Delfonics'in "Break Your Promise" şarkısının bir uyarlamasıydı. Bu seride "Fantasia", "La musica è finita", "Un colpo al cuore" gibi diğer şarkılar da yer almaktaydı. "Un colpo al cuore", 1968 yılında İtalya'nın en çok satan 68. şarkısı oldu. Bu serideki her bölüm, Mina'nın bir Bruno Canfora bestesi olan "Vorrei che fosse amore"yi söylemesi eşliğinde kapatılıyordu. Bu şarkı da 1968'in en çok satan 50. şarkısı oldu. Seriden derlenen şarkılardan oluşan bir albüm Canzonissima '68 adıyla yayımlandı.
Mogol-Battisti (1969-1973)
Üç aylık bir aradan sonra Mina, Nisan ayında Luigi Clausetti ve Pietro Soffici tarafından bestelenip Mogol tarafından yazılan "Non credere" şarkısını kaydetti. Şarkı, ülkenin yıl sonu listelerinde üç numarada yer aldı. Mogol ve söz yazarı arkadaşı Lucio Battisti, "Non credere"nin başarısından sonra birkaç şarkı üzerinde daha Mina ile çalıştı. Bu birliktelikte Premiata Forneria Marconi, enstrümanlarda yer aldı. Bu takım, "Io e te da soli", "Insieme", "Amor mio", "Io vivrò senza te", "E penso a te" gibi şarkıları besteledi. Bu repertuvarın ilk tanıtımlarından biri canlı olarak yayınlanan Senza rete gösterisinde 20 Ocak 1970'te yapıldı. Mogol-Battisti birlikteliğiyle üretilen materyaller, sonraki beş albümün çekirdeğini oluşturdu. Bunlardan ...bugiardo più che mai...più incosciente che mai... Mina'nın bağımsız olarak yayımlanan albümlerinden İtalya listelerinde bir numaraya erişen ilk albüm oldu. Aynı albüm 1969'un en çok satan albümüydü. ...quando tu mi spiavi in cima a un batticuore..., 1970 listesinde yedi numarada kendini gösterirken, Del mio meglio... 1971'in en çok satan ikinci albümü, Mina 1972'nin en çok satan albümü oldu. Bu son iki albüm Mina'nın kızı Benedetta'ya olan hamileliği sırasında verdiği aralıklarda kaydedildi.
Teatro 10 serisinin sekizinci ve son bölümü "Parole parole", bir Alberto Lupo düetiydi. Easy listening tarzında bir diyalog olan şarkı Mina'nın vokaline Lupo'nun hitabetinin eşlik ettiği bir eserdi. Böylece bir kadının biten bir aşka olan dövünmesine ve erkek figürün ezbere söylediği yalanlara dayanan bir konsept yaratılmıştı. Şarkıda Lupo'nun ona söylediği iltifatlara burun kıvırıp alay eden Mina, bütün bunları sadece parole (kelimeler) olarak adlandırıyordu. Nisan 1972'de yayımlanan şarkı İtalya'da bir numarayı gördü. Sonrasında pek çok İtalyan ve Fransız düetlerde uyarlandı.
Mina umumi kariyerinin 16 Eylül'de La Bussola Club'ta yapılacak bir konser sonrasında biteceğini duyurdu. Bunun üzerine binlerce insan gece kulübünün önünde belirdi. Bu gösteride Gianni Ferrio'nin Orkestrası tenör saksofonda Gianni Basso'yu, trompette Oscar Valdambrini'yi içermekteydi.
1974'ten sonra
Mina'nın son TV gösterisi 16 Mart 1974'te Milleluci serisinin son bölümünde yapıldı. Mina bu seriyi Raffaella Carrà ile beraber sunmaktaydı. Seriler sırasında "I Don't Know How to Love Him", "Mack the Knife", "Night and Day" ve "Someday (You'll Want Me to Want You)" gibi farklı tarzdan şarkılar denedi. Harmonikada Toots Thielemans ile beraber "Non gioco più" ("Oyun Bitti") adlı blues tarzı şarkıyı da seslendirdikten sonra sanatçı, umumi performanslarını sonlandırdığını açıkladı. Televizyonda ise son performansı "Ancora ancora ancora" oldu. Bu gösteri de 1 Temmuz 1978'de "Mille e una luce"nin yine son bölümünde seslendirildi. Son konserlerini, on üç adet, tamamı satılan konser serisiyle La Bussola'da 1978'de verdi. Ancak bu da hastalığı gerekçe gösterilerek kısaltıldı. Son halk gösterisi 23 Ağustos 1978'de Bussoladomani Tiyatrosu'nda gerçekleşti. Bu da Mina Live '78 adı altında kaydedilerek yayımlandı.
Mina, bu süreçten sonra oğlu Massimiliano Pani'nin prodüktörlüğünde hemen hemen her yıl yeni bir albüm piyasaya sürdü. 1972'den 1995'e kadar her yıl bir çifte albüm yayımladı. 1972'den sonra da LP ve CD'leri tasarımcılar Luciano Tallarini, Gianni Ronco ve fotoğrafçı Mauro Balletti tarafından hazırlandı. 1980'lerin ortalarından sonra albüm kapakları sadece Balletti tarafından yapıldı. Mina'nın PDU etiketiyle yayımlanan bütün albümleri İtalyan albüm listelerinde öyle ya da böyle yer buldu. Yaptığı işlerin büyük bir kısmı bilinen şarkıların uyarlamalarını içeriyordu. Buna paralel olarak The Beatles, Frank Sinatra, Renato Zero, Domenico Modugno, Napoli ve dini müzik konularına adanan albümler yaptı. Sahneyi bıraktıktan sonra en büyük başarıları düetleri oldu. 1985'te Riccardo Cocciante ile düet olarak seslendirilen "Questione di feeling", yılın en çok satan 13. teklisi olurken Avrupa'da da hit şarkı oldu. Yine Adriano Celentano ile beraber kaydettiği düet albümü Mina Celentano, 1998'de İtalya'da en çok satan albüm oldu. 1989'dan sonra yayımladığı bütün kayıtlarda Danilo Rea'nın caz tarzında çaldığı piyanolar yer almaktadır.
Mina'nın TV gösterilerinden uzakta durma molası 2001'de kendi kayıt sürecinin videolarını yayımlamasına kadar devam etti. Bu videolar Wind adlı internet sitesinde 30 Mart'ta paylaşıldı. Bu, milyonlarca insanın bir gecede bu siteyi ziyaret etmesiyle sonuçlandı. Bu videolar DVD olarak Mina in Studio adıyla piyasaya sürüldü. Bu olaydan sonra Mina'nın teklileri İtalyan listelerinde kendini tekrar göstermeye başladı. Zucchero tarafından yazılan "Succhiando l'uva" (2002) adlı şarkı 3 numaraya kadar yükseldi. "Don't Call Me Baby Can't Take My Eyes Off You" (2003) şarkısının uyarlaması, 4 numarayı gördü. "Alibi" (2007) adlı tekli de 6 numarada kendine yer buldu. Üç CD'lik The Platinum Collection albümü İtalyan albüm listesinde 1 numarayı gördü. Aynı başarıyı Olio (1999), Veleno (2002), Bula Bula (2005) ve Todavía gibi diğer albümler de gösterdi. Mina'nın daha sonra yayımladığı eserler Mick Hucknall, Fabrizio De André, Piero Pelù, Adriano Celentano, Lucio Dalla, Joan Manuel Serrat, Chico Buarque, Tiziano Ferro, Giorgia ve Seal ile düetler içermekteydi. Son yıllarda Mina, La Stampanın ilk sayfasında haftalık olarak köşe yazısı yazdığı gibi Vanity Fairin İtalyan sürümünde bir sayfada hayran mektuplarını yanıtlamaktadır.
Bağıran Kraliçe
İtalya'da oldukça popüler bir hal alan rock and roll akımına 1958'de kapılan Mina, Amerikan kayıtlarını dinliyor ve sık sık Derby Club, Santa Tecla ve Taverna Messicana gibi Milanolu rock and rock kulüplerini ziyaret ediyordu. Mina'nın erken dönem repertuvarı İngiliz ve Amerikan rock ve caz şarkılarının sakar bir taklidiydi. Bu dönemde yüksek sesli, senkoplu sesiyle söylediği şarkılardan "Nessuno", sanatçının üstün ritim algısını sergilemektedir. 1958 başlarında, Domenico Modugno'nun ellerini havaya kaldırarak Nel blu dipinto di blu şarkısını söylemesinden etkilenen Mina, televizyondaki ilk yıllarında buna başını, ellerini ve kalçalarını sallayarak eklemeler yaptı. Yazar Edoardo Sanguineti, İtalyan medyasının sanatçıyla ilk defa karşılaştığı zaman verdiği tepkiyi şöyle tasvir etti: TV sunucularından Mario Riva onu urlatori (bağıranlar) arasından biri olarak tanımladı, zira sesinin ayırt edilmesi kolay bir tını ve gücü bulunmaktaydı. Daha sonra halk onu Mina, Bağıran Kraliçe olarak adlandırdı. Abartılı jestleri sayesinde ayrıca Cremona Kaplanı olarak da nam saldı.
Olgunluk
Mina, yeni şuh tarzını 1960'ta "Il cielo in una stanza" ile tanıttı. Üç yıl sonra Corrado Pani ile yaşadığı birliktelik, boşanmanın yasadışı olduğu ve tek anneliğin utanç verici kabul edildiği İtalyan değer yargılarıyla örtüşmüyordu. Dolayısıyla, Katolik Kilisesi ile burjuva değer yargılarıyla örtüşmeyen ve konformist olmayan seçimleri, İtalyan kadınlarının özgürlüğünü temsil etti. İtalyan TV ve radyolarından bu sebeplerden dolayı engellenmesi, daha sonraları Mina'nın bağımsız "kötü kız" imajını sağlamlaştırmaya yaradı. Bu durumu sanatçı şarkılarındaki tema seçimleriyle de destekledi. Bunun bir örneği de bir kızın şeytanla karşılaşmasını anlatan "Sacumdì Sacumdà" şarkısını canlı olarak sergilemesinden sonra RAI'nin hoşnutsuzluğunu belirtmesiydi. Yine RAI tarafından etik dışı bulunan şarkılar arasında "Ta-ra-ta-ta" (doğrudan sigaradan bahsetmekteydi), "La canzone di Marinella" ve "L'importante è finire" (aşksız seks yapmayı ima ediyorlardı) yer almaktadır. Mina'nın bu hareketi cinsellik, umumi sigara içiciliği, boyalı sarı saçlar, tıraş edilmiş kaşlar ve aşırı makyaj ile destekleniyordu.
Mina şarkılarının ana teması genel olarak hüzünlü aşk şarkılarıydı. O, bu temalara, jest ve vücut dilini kullanarak dramatik bir şekilde hayat veriyordu. Mina'nın performansları tipik olarak yoğun bir ifade ediş, belli belirsiz varyasyonlar ve özgün cümleler içeriyordu. Müzik eleştirmeni Gherardo Gentili, sanatçının yorumcu kişiliğini şöyle tanımladı:
Mina'nın vokal aralığını ifşa etmek amacıyla Bruno Canfora, "Brava"yı bestelerken, Ennio Morricone "Se telefonando" adlı şarkıyı birçok tonalite geçişi eşliğinde besteledi. Birçok şarkı Mina için özel olarak bestelendi ve RAI'nin başarılı orkestralarıyla beraber Studio uno, Sabato sera, Canzonissima ve Teatro 10 gibi varyete gösterilerinde seslendirildi. Carmen Villani ile beraber Mina, klasik İtalyan pop ve swing müziğini, blues, R&B ve soul ile birleştirme yoluna gitti. Özellikle "Se stasera sono qui" ve "Deborah" adlı şarkılar bu tutumuna birer örnektir. Mina, aynı zamanda "Balada para mi muerte" ile nuevo tango gibi yeni müzikleri İtalyan pop müziğiyle tanıştırdı.
Mogol-Battisti
1969'da müzikal tarzını değiştirdiğinde Mina, saçını eski kısa halinden uzun sarı kıvırcık hale dönüştürerek siyah bir mini etek giymeye başladı. "Insieme" ve "Io e te da soli" gibi Mogol ve Lucio Battisti döneminin ilk şarkıları Mina'nın blues ve soul müzik konusundaki yeteneklerini sergiliyordu. Bu birliktelik sırasında ise müzikal olarak middle-of-the-road pop'a doğru yönelmeye başladı. Battisti'nin ezgileri daha sofistike olup karmaşık akor düzeni barındırmaktaydı. Bu şarkılar genel olarak ritimdeki sık değişiklikler, duraklamalar, ses ve orkestra arasındaki diyaloglar şeklinde kendini gösteriyordu. Bir diğer yenilikse ritmik bir temel olmaksızın enstrümantal olarak yapılan girişlerdi.
Mina Latina
Bossa nova müziğinin hayranı olan Mina, kariyerinin başından itibaren İspanyolca ve Portekizce kayıtlar yaptı. Bu sebepten dolayı İspanya ve Latin Amerika ülkelerinde günümüzde hâlen var olan bir hayran kitlesi elde etti. İspanyol yönetmen Pedro Almodóvar, film müziklerinde pek çok kez Mina'nın müziklerine yer verdi. 2001'de sanatçı Colección Latina adlı bir derleme yayımlayarak İspanyol klasiklere ve kendi şarkılarının İspanyolca uyarlamalarına yer verdi. 2003'te Mina şarkıları baz alınarak hazırlanan Mina... che cosa sei? müzikali Arjantin'de sahnelendi ve Elena Roger tarafından oynandı. Bu çalışma, 2003 ve 2004'te En İyi Müzikal de dahil olmak üzere dört Premios ACE ödülüne aday gösterildi ve yine Premio Clarín kapsamında en iyi müzikal ödülünü kazandı. 2007'de Mina İspanyolca ve Portekizce şarkılar içeren Todavía'yı yayımladı. Bu albüm İspanyol albüm listesinde 36 numaraya yükselirken İtalya'da 1 numarayı gördü. Albüm bunun yanında Joan Manuel Serrat, Miguel Bosé, Diego Torres, Chico Buarque ve Diego El Cigala ile düetler içeriyordu.
Kalıt
Mina 77 albüm ve 71 tekli ile İtalyan listelerinde kendisini gösterdi 1965'ten başlayarak beş on-yılın her birinde İtalyan albüm listesinin zirvesini gören albümlere sahip tek sanatçıdır. Cumhurbaşkanı Carlo Azeglio Ciampi, 1 Haziran 2001'de Mina'ya İkinci Sınıf İtalyan Şövalye Nişanı takdim etti.
Büyük Britanyalı şarkıcı Dusty Springfield, Mina'ya performanslarında gönderme yaptı. Pek çok Mina şarkısı dünya çapında farklı dillerde hit oldu. Bunlardan ilki Matt Monro tarafından "Softly, as I Leave You" olarak uyarlanan "Piano" olup Birleşik Krallık müzik listesinde 10 numaraya kadar yükseldi. 1964 yılında aynı şarkı Frank Sinatra sürümüyle Amerikan müzik listesinde 27 numaraya erişti. "Se telefonando" İtalya ve diğer ülkelerde pek çok kez uyarlandı. Bu uyarlamalar başta Françoise Hardy olmak üzere, Iva Zanicchi (1966), Delta V (2005), Vanessa and the O's (2007) ve Neil Hannon (2008) tarafından söylendi. "Grande grande grande", Shirley Bassey tarafından "Never Never Never" adıyla 1973'te kaydedilerek ABD, Birleşik Krallık, Avustralya, Güney Afrika ve Singapur listelerinde kendine yer edindi. Bir sene sonra Dalida ve Alain Delon, "Parole parole"nin Fransızca sürümünü kaydetti ve şarkının uluslararası bir üne kavuşmasını sağladı. Meksikalı şarkıcı José José, "Sono, come tu mi vuoi"nin İspanyolca sürümünü "Soy como quieras tú" adıyla kaydetti. İngiliz müzisyen Elvis Costello, Mina'nın "Un bacio è troppo poco" şarkısının müziğinden bir kısmı alarak When I Was Cruel albümünde kullandı. Tanita Tikaram, Mina'nın "And I Think of You - E penso a te" şarkısını İngilizce kaydederek The Best of Tanita Tikaram albümüne dahil etti. Süperstar olarak da bilinen Türk şarkıcı Ajda Pekkan'ın da bir düzineden fazla Mina şarkısını uyarlayıp kaydettiği bilinmektedir. Bunlar arasında "Parole parole" (Palavra), "Senza fiato" (Son Yolcu), "Il cigno dell'amore" (Düşünme Hiç), "Giorni" (Ya Sonra), "Mi mandi rose" (Kim Olsa Anlatır) ve "Ancora, ancora, ancora" (Aldatma) yer almaktadır. 2010 yılında, Chicago'lu grup La Scala, Mina'nın "Tu farai" adlı şarkısını Gretta Rochelle vokalleri eşliğinde rock türünde yorumladı.
İspanyol sanatçı Mónica Naranjo, 1999'da Mina'nın İspanyolca uyarlamalarının bulunduğu Minage adlı albümü piyasaya sürdü. Albümde "Ancora, ancora, ancora", "Io é te da soli", "Fiume azzurro" ("Sobreviviré" adıyla) ve "L'immensità" yer almaktaydı. Mina ayrıca "Él se encuentra entre tú y yo" şarkısında düet olarak albüme dahil oldu.
Mina'nın 70. yaşı şerefine la Repubblica gazetesi bir okuyucu anketi yaparak tüm zamanların en iyi Mina şarkısını seçti. 30.000 kişinin katıldığı oylamada "Se telefonando" listenin zirvesinde yer aldı.
Özel hayat
Mina, ergenliğinin ilk yıllarında Cremona'da burjuvazi elitleri tarafından sıklıkla ziyaret edilen Canottieri Baldesio spor kulübünde yüzücülük yaptı. İlk erkek arkadaşı 16 yaşında yüzme havuzunda tanıştığı, US Cremonese futbol takımında defans olarak oynayan bir gençti.
Mina 1962'de aktör Corrado Pani'ye âşık oldu. Pani'nin, ayrı yaşadığı karısından hâlen boşanmadığı hâlde Mina ile başladığı birlikteliği İtalyan halkını şaşırttı. İkilinin oğlu Massimiliano Pani 18 Nisan 1963 tarihinde dünyaya geldi. Mina bu birlikteliği gizlemeyi reddedince İtalyan televizyon ve radyolarından engellendi. Ancak satışları düşmeyince halk isteği sayesinde RAI 10 Ocak 1964'te bu yasağı kaldırdı. Bir yıl içinde de Pani ile olan birlikteliği son buldu.
Mina'nın erkek kardeşi Alfredo Mazzini 1965'te bir trafik kazasında öldü. Bir yıl sonra da babasıyla beraber İsviçre'nin Lugano şehrine yerleşti. Ancak sanatçının ilişkileri İtalya'da kaldı zira aktör Walter Chiari'ye açık olarak duygusal bir ilgisi bulunmaktaydı. Daha sonraları bir başka aktör Gian Maria Volonté ile başladığı ilişki, Volontè'nin bir aktrisle ilişkilerinin olduğu ortaya çıkınca bitti. Mina 1960'lar sonunda besteci Augusto Martelli üç yıllık bir birlikteliğe başladı ancak beklenenin aksine evlilik gerçekleşmedi. Mina'nın ikinci kocası Il Messaggero'da gazeteci olarak çalışan Virgilio Crocco'ydu. 1970'teki bu evliliğin sonucunda yasal olarak Anna Maria Mazzini Crocco adını aldı. Kızları Benedetta Mazzini 11 Kasım 1971'de dünyaya geldi. Crocco ise 1973'te bir trafik kazasında öldü.
DVD
Mina, 1965'te gıda şirketi Barilla ile bir anlaşma imzalayarak 1971'deki on makarna reklamında oynadı. Bu seri Piero Gherardi ve Valerio Zurlini tarafından yönetildi. 2005'te sanatçının Barilla için yaptığı reklamlar VHS ve DVD formatında Nei caroselli Barilla adıyla piyasaya sürüldü. 16 Eylül 1972'de La Bussola Club'ta verdiği konser de PDU kayıt şirketi tarafından Mina alla Bussola Live '72 adıyla piyasaya sürüldü. Polivideo TV şirketi tarafından kaydedilen konser, Sky Italia'da 1 ila 21 Ocak 1973 tarihleri arasında bir seri olarak gösterildi.
Turan Dursun
Turan Dursun (1934 - 4 Eylül 1990), Türk yazar, din eleştirmeni, eski imam ve müftü. İbnü'r Râvendî'nin tâkipçilerindendir. Yapmış olduğu araştırmalarında İslam'ı ve peygamberi Muhammed'i eleştirmiştir. Monoteistik dinler tarihi eğitimi görmüştür. Ateist olmadan önce imam ve müftü olarak çalışmıştır. Daha sonra 1966 yılında TRT'de işe başlamış ve 10 sene boyunca dini içerikli programlar yapmıştır. Emekli olduktan sonra, 1989 yılında, 2000'e Doğru dergisinde haftalık yazılar yazmaya başlamıştır. İslâm dinini açıkça eleştirdiği için köktendinci İslamcılar tarafından ölümle tehdit edilmiştir. 4 Eylül 1990'da evinin önünde faili meçhul bir suikast sonucu ölmüştür.
Yaşamı
1934'te Sivas’ın Şarkışla ilçesine bağlı Gümüştepe (o zamanki adıyla "Yapıaltın") köyünde dünyaya geldi. Ailesinin sekiz çocuğundan biriydi. Annesi Kürt, babası Türk'tür. Beş yaşındayken bütün ailesiyle birlikte Ağrı’nın Tutak ilçesine dedesinden kalma yerlere tekrar sahip olmak ve oraları işletmek maksadıyla göç ettiler.
Ailesi ve eğitimi
Babası, aileyi geçindirmek üzere köylerde imâmlık yapmaya başladı. Kıt kanâat geçinen babasının tek arzusu, oğlunun Basra ve Kûfe’deki din alimleri gibi, çok kuvvetli bir din eğitimi alarak eşi benzeri görülmemiş bir din âlimi olmasıydı. Bu amaca yönelik olarak babası oğlunu yatılı din okullarına, Kur'an kurslarına ve birçok ünlü hocanın yanına eğitim alması için gönderdi. Bu hocalardan dinî eğitim alabilmek için Ağrı'dan Muş'a, Adana'ya ve oradan da Türkiye'nin birçok şehrine, kasabasına ve köyüne gitti. Biri hariç bütün hocalarından bedava ders gördü. İşte bu hocadan ders alabilmek amacıyla kendisinden istenilen, o zamanın parasıyla 100 TL'yi ödeyebilmek için hem esans satmaya, hem de hocalık yapmaya başladı. Kendisine hocalık yapan bu kişi ise daha sonraları Ankara Elmadağ Müftülüğü'ne atandı.
Diyânet İşleri Başkanlığı’nın İlâhiyat Fakülteleri’nde sürdürdüğü Sünnî-Hanefî-Mâtûridîyye İ'tikadî mezhebi ana ilkelerine dayalı olarak Monoteistik dinler tarihi eğitimi almaya karar verdi. Askerlik çağına ulaşana kadar Kürtçe, Çerkezce ve Arapça öğrendi. Antropolojiyle de yakından ilgilendi.
Müftülük yılları
Müftülük sınavını kazandıktan sonra ilkokul diploması olmadığı için tayini yapılamadı. Bu yüzden İstanbul Mahmutpaşa İlkokulu'nu kısa sürede dışarıdan bitirdi. Sivas müftüsü iken de ortaokulu dışarıdan bitirdi ve en son liseyi tam bitirmek üzereyken silahlı bir saldırının hedefi oldu.
Müftü iken İslâmiyeti, Hıristiyanlığı ve Yahudiliği hem kendi kaynaklarından, hem de diğer kaynaklardan yararlanarak daha detaylı bir şekilde birbiriyle karşılaştırarak kökenlerini aramaya yönelik çalışmalar yürüttü. Yürüttüğü bu yoğun çalışmaların yanında efsaneleri ve hikâyeleri de okudu. Sürdürdüğü bu yoğun çalışmalar esnasında okuduğu efsane ve hikâyeleri kutsal metinlerdekiler ile kıyaslayan Dursun'un dinî inancında büyük sarsıntılar meydana geldi. Neticede, dinî inancında tezâhür eden bu dilemmanın etkisi altında kalarak müftülük görevinden istifâ etti.
Prodüktörlük ve yazarlık yılları
Bir arkadaşının önerisiyle Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'nda ambar memurluğu, malzeme memurluğu, koruma memurluğu ve evrak memurluğu gibi görevlerde çalıştı. Ardından prodüktör sınavlarına girdi ve başarılı oldu. Bundan sonra TRT Kültür Müdürlüğü'nde dinî yayınların hazırlanmasında prodüktör olarak çalıştı ve birçok yapıma imzasını attı. Bunlardan en çok yankı uyandıranlar ise şunlardır: Tarihte Türkler, Başlangıcından Bu Yana İnsanlık ve Akşama Doğru. Araştırmasını kendisinin yaptığı ama bir türlü yapımına izin verilmeyen Birinci Büyük Millet Meclisi Öncesi ve Sonrası adlı bir projesi vardı. TRT'deki 16 yıllık görevinden 1982 yılında emekliye ayrıldı.
Will Kemp
William Kemp (29 Haziran 1977) bir İngiliz aktör ve dansçıdır.
Turan Dursun
Prodüktörlük ve yazarlık yılları
1987 yılında Doğu Perinçek'le tanıştı ve onun yardımıyla 2000'e Doğru adlı dergide Din Bilgisi adında bir sayfada yazmaya başladı. Daha sonra Saçak, Teori ve Yüzyıl gibi dergilerde de yazdı. Bunun yanı sıra birçok kitabı yayına hazırladı. İbn Haldun'un Mukaddime adlı eserini Türkçeye çevirdi. Hazırlamakta olduğu kapsamlı Kur'an Ansiklopedisi'nin ancak ilk 8 cildini tamamlayabildi.
Ölümü
Turan Dursun, 4 Eylül 1990 tarihinde İstanbul'da evinden işine giderken uğradığı bir silahlı saldırı sonucu öldürüldü. Dört yıl sonra, İslami Hareket Örgütü'ne yönelik operasyonda cinayetin çözüldüğü açıklandı. Örgüt üyesi Arif kod adlı Tamer Aslan, Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde verdiği ifadede Turan Dursun'un öldürülmesine nasıl karar verdiklerini şöyle anlattı:
Bu cinayetle ilgili yakalanan İslamî Hareket Örgütü üyelerinden İrfan Çağrıcı, müebbet hapisle cezalandırılmış olup halen tutukludur. Turan Dursun cinayetinin tetikçisi olan Muzaffer Dalmaz ise halen yurt dışında firardadır.
Turan Dursun anısına 1992-2002 yılları arasında Turan Dursun Araştırma ve İnceleme Ödülü verilmiştir.
Kulleteyn
Turan Dursun'un çocukluk dönemlerine ilişkin otobiyografik romanıdır. Kitabın sonraki ciltlerinin, yazarın vurulduğu 4 Eylül 1990'da evinden sivil polisler tarafından alındığı öne sürülmüştür.
Kitap, yazarın 11 yaşına kadar aldığı din eğitimi dönemini anlatır. Pek çok baskısı yapılan kitap, çizgi roman olarak da yayımlanmıştır.
Dr. Waldman
Dr. Waldman. Mary Shelley'in Frankenstein romanındaki karakterlerden biri. Victor Frankenstein'ın İngolstadt üniversitesindeki en sevdiği öğretmeni. Simyacıların modern bilime katkılarını anlatıp Victor'ın önünü açmıştır. Edward Von Sloan, John Cleese ve Wİlliam Hurt sinemada canlandıran oyunculardan üçüdür.
Digão
Rodrigo Izecson dos Santos Leite, kısaca Digão (d. 14 Ekim 1985, Brezilya), AC Milan'lı olan US Lecce takımında kiralık oynayan Brezilyalı defans oyuncusu. 2 yıl boyunca Rimini'de kiralık oynayıp takımına geri dönmüştür. Takımın yıldızlarından Kaká'nın kardeşidir.
Digão, takımıyla ilk maçına 6 Eylül 2007 tarihinde FK Dinamo Kyiv'e karşı oynanan hazırlık maçında çıkmıştır ve maçta bir sarı kart görmüştür. Fakat Şampiyonlar Ligi'nde forma giymemiştir. 20 Aralık'ta Catania'ya 1-2 kaybedilen Coppa Italia karşılaşmasında forma giymiştir. İlk Serie A maçına çıktığı 1 Mart 2008'de 1-1 berabere sonuçlanan SS Lazio karşısında ikinci yarıda Marek Jankulovski'nin yerine oyuna girmiştir. 13 Ağustos 2008'de Belçika ekibi R. Standard de Liège takımına 1 yıllığına kiralanmıştır. 1 eylül 2009 tarihinde italyan ekibi US Lecce ye kiralanmıştır.
Kızılot, Salıpazarı
Coğrafya
Samsun iline 58 km, Salıpazarı ilçesine 8 km uzaklıktadır.
Aile Kadını
Aile Kadını, yönetmenliğini Kartal Tibet'in yaptığı 1983 yapımı Türk filmi.
NGC 4070
Fiziksel özellikler
Calar Alto Rasathanesi'ndeki CAFOS cihazı ile elde edilen derin görüntüler, NGC 4070'in mükemmel küresel veya eliptik şekil morfolojisinden bir miktar saptığını ortaya koymaktadır. Bu durum, NGC 4070'in 2MASX J12040831+2023280 gökadasıyla veya küçük bir malzeme topluluğuyla yakın zamanda etkileşime girdiğini gösterir. Ayrıca, NGC 4070 ile komşu eliptik gökada NGC 4066 arasında soluk ve yaygın bir aydınlık madde köprüsü var gibi görünüyor. İki gökada, 370.000 ışık yılı (114 kpc) olarak tahmin edilen bir uzaklıkla ayrılır.
SN 2005bl
14 Nisan 2005 tarihinde NGC 4070'de, SN 2005bl olarak adlandırılan bir tip Ia süpernova keşfedildi.
Dale Earnhardt
Ralph Dale Earnhardt, Sr. (29 Nisan 1951 – 18 Şubat 2001) Amerikalı otomobil yarışçısı ve takım sahibi. En çok NASCAR'daki stok otomobil yarışı başarılarıyla bilinir. Earnhardt kariyerine 1975'te Winston Cup Serisi'ndeki (daha sonra Sprint Cup Series) 1975 World 600 yarışıyla başladı.
Tüm zamanların en iyi NASCAR sürücülerinden biri sayılmaktadır. Earnhardt kariyeri boyunca 76 yarış kazandı. Bunlardan birisi de 1998 Daytona 500 yarışıdır. Toplam 7 NASCAR Winston Cup Şampiyonası kazanmıştır. Agresif sürüş tarzı nedeniyle kendisine "Göz Korkutan" lakabı takılmıştır.
NGC 4071
NGC 4071, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir gezegenimsi bulutsudur. Gökyüzünde Sinek takımyıldızı yönünde bulunur. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1835 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Molladavut, Karaçoban
Molladavut, Erzurum ilinin Karaçoban ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Coğrafya
Mahalle, Erzurum il merkezine 167 km, Karaçoban ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Mahalle, Karaçoban'ın güneydoğusunda olup, numaralı Hınıs-Karaçoban il yoluna Duman Mahallesinde 7,5 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Kuzeydoğu Çok Uluslu Kolordusu
Kuzeydoğu Çok Uluslu Kolordusu, Almanya, Danimarka ve Polonya ordularının katkı sağladığı bir oluşum. 18 Eylül 1999'da Szczecin, Polonya'da kuruldu. İlk başlarda NATO'daki tek çok uluslu kolorduydu.
Fenerbahçe (kadın voleybol takımı) 1994-95 sezonu
Fenerbahçe (kadın voleybol takımı) 1994-95 sezonunda tarihinde ilk kez Türkiye Bayanlar Voleybol 1. Ligi'nde mücadele etmiştir. Genç ve düşük bütçeli kadrosuyla grup maçlarında başarılı olamayarak klasman grubuna kalan sarı-laicvertliler burada da istedikleri dereceyi tutturamadılar ve play-out maçları oynamak zorunda kaldılar. Burada kendine birinci sırada yer bulan Fenerbahçe ilk sezonunda kümede tutunmayı başardı.
1994-95 Sezonu
Kulüp bu sezon Türkiye Kadınlar Voleybol Ligi'nde mücadele etmiştir.
Klasman Grubu
Klasman Maçları Sonunda Oluşan Puan Durumu
Türkiye Kupası
Kulüp 4. Tur'da kupaya veda etmiştir. 4. Tur
Tekirdağ'da 2002 Türkiye genel seçimleri
3 Kasım 2002 Genel Seçimleri Tekirdağ ilinin sonuçları;
Julia Aleksandratu
Julia Alexandratou (d. 24 Kasım 1986; Glifada, Attica) Yunan aktris, manken, şarkıcı, ve pornografik film oyuncusu.