cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charles de Gaulle
Ekonomi politikası
De Gaulle başa geçer geçmez ekonomiyi canlandıracak atılımlarda bulundu. 100 frank değerinde yeni bir frank basılması, bunlardan biridir. De Gaulle yönetiminin benimsediği dirigisme modeli, kapitalist ekonomik model ile devlet güdümlü ekonomik modelin benzerine az rastlanır bir karışımıydı. Çoğu başarılı olan dev devlet yatırımları gerçekleştirildi: Marsilya limanının büyütülerek Akdeniz'in en büyüğü haline getirilmesi, İngiltere ile birlikte Concorde uçaklarının üretilmesi, Fransız otomotiv sanayiinin büyütülmesi, Paris ile diğer bölgeler arasında otoyolların inşa edilmesi gibi.
Bu atılımlar sonucunda Fransız ekonomisi benzeri görülmemiş miktarda büyüme sağladı. Hatta 1964'te, 200 yıldan beri ilk kez Fransa'nın GSMH'si İngiltere'ninkini geçti. (1990'larda İngiltere tekrar öne geçecektir.)
Orta Doğu politikası
De Gaulle ile birlikte Fransa'nın Orta Doğu politikası da değişti. Daha önce Fransa, İsrail'e çok yakın bir müttefikti; hatta Süveyş Kanalı'nı ele geçirmek için 1956'da Mısır'a karşı beraber savaşmışlardı. Ancak İsrail'i şaşırtacak bir davranış sergileyen De Gaulle, Altı Gün Savaşı'nı başlatan İsrail'i kınamıştır. Bunu Fransa'nın ihaneti olarak gören İsrail, bu tarihten sonra ihtiyacı olan desteği Amerika Birleşik Devletleri'ne yaklaşarak sağlamıştır.
Dördüncü nükleer güç
Fransa'nın, De Gaulle'ün istediği gibi, ABD'den bağımsız bir dış politika izleyebilmesi için nükleer silahlara sahip olması gerekiyordu. Nükleer silahlara sahip olmayan İngiltere, İsrail ve Fransa'nın Süveyş kanalını Mısır'ın elinden almak için düzenlediği saldırı, Sovyetler Birliği'nin Paris ve Londra'ya nükleer saldırı yapma tehdidinden sonra başarısız olmuştu. Bu olayda, ABD'nin Fransa dış politikasının başarılı olması için nükleer silah kullanmayacağını gören de Gaulle, Fransa'nın Sovyetler'e karşı elini kuvvetlendirmek için nükleer silah geliştirilmesine önayak oldu. De Gaulle'ün nükleer silah geliştirilmesini istemesinin diğer bir nedeni ise, Cezayir'in kaybından sonra isyanın eşiğine gelen Fransız ordusunun meşgul tutulmasıydı.
Fransa ilk nükleer denemesini 1960'ta Cezayir çöllerinde gerçekleştirdi. 1965'te yörüngeye ilk uydusunu fırlatan Fransa, ABD ve Sovyetler'den sonra bunu yapmayı başaran üçüncü devlet oldu. 1968'de ise Amerika'nın yardımı olmadan ilk hidrojen bombasını üretti ve patlattı.
1968 Olayları
Bütün başarılarına rağmen De Gaulle, Fransa içinde ağır eleştirilere maruz kalıyordu. Bu eleştiriler, yönetimin fazla sert ve tutucu olduğu yönündeydi. Serbest seçimler ve basın özgürlüğü olsa da devlet televizyon ve radyo yayınlarındaki tekelini sürdürüyordu. Hükûmet bu yayınların düzenlenmesine karışıyor ve hükûmet yanlı yayınlar yapılmasını sağlıyordu. Toplum, özellikle kadının toplumdaki yeri konusunda tutucu davranmaya teşvik ediliyordu. Bu gibi durumlar özellikle üniversiteli gençler arasında hoşnutsuzluğa ve Mayıs 1968 olaylarına yol açtı.
Mayıs 1968'de gerçekleşen büyük gösteri ve grevler de Gaulle iktidarına meydan okuma niteliğindeydi. Üniversite ve lise öğrencileri ile işçiler polisle çatıştı, birçok kişi yaralandı. De Gaulle Almanya'ya giderek Almanya'daki Fransız birliklerinin komutanı General Massu ile olaylara askerin müdahale etmesi olasılığını görüştü. Daha sonra parlamentoyu feshetti ve yeni seçimler yapıldı. Bütün muhalefete rağmen De Gaulle'ün partisi UDR ve müttefikleri parlamentodaki 487 koltuktan 358'ini elde etti.
1970: Ölümü
28 Nisan 1969'da de Gaulle, Fransız senatosunun yetkilerini sınırlandırıp yerel meclislere daha çok yetki vermek isteyen değişikliğin referandumda reddedilmesinden sonra devlet başkanlığından istifa etti. Birçok kişi, bu referandumun 1968 olaylarından sonra istifa etmek isteyen de Gaulle'ün bilinçli politik intiharı olduğunu düşünmektedir.
Bir kez daha Colombey-les-Deux-Églises'deki evine çekilen de Gaulle, 1970'te, 80. yaş gününden kısa bir süre önce evinde iskambil falı açarken öldü. Evinde otururken boyun ağrısından şikayet etti. Ağrının nedeni boyun damarındaki anevrizmaydı, dakikalar içinde öldü. Birçok politikacının aksine öldüğünde yoksul sayılabilecek durumdaydı ve ölümünden sonra ailesi evini satmak zorunda kaldı. Ev, bir vakıf tarafından müzeye çevrildi.
1982 FIFA Dünya Kupası
İlk Tur
1. Grupta Kamerun, üç maçını da berabere bitirmesine rağmen attığı gol İtalya'dan az olunca kupaya veda etti. Kamerun önce Peru ile, ardından Polonya ile golsüz berabere kaldı. Grubun son maçında güçlü İtalya karşısında da 1-1'lik beraberlik alan Kamerun, 1 gol fazla atamadığı için tur atlayamadı.
Kupanın diğer Afrikalı ülkesi Cezayir ise 2. Gruptaki ilk maçında Batı Almanya'yı sürpriz bir şekilde 2-1 yendi. Şili'yi de yenen Cezayir, Batı Almanya'nın şike kokan maçta Avusturya'yı 1-0 yenmesiyle elendi. Çünkü Batı Almanya ile Avusturya'nın birlikte çıkabilmesi için Batı Almanya'nın 1-0'lık galibiyeti yetiyordu ve ayrıca her iki ekip de maçta çok isteksiz oynamıştı. İki takım ile aynı puana sahip Cezayir, averajı bu iki takımdan kötü olunca kupaya veda etti. Batı Almanya-Avusturya maçında şike yapıldığı iddiasıyla itiraz etse de girişimi sonuçsuz kaldı.
Morton Feldman
Morton Feldman (d. 12 Ocak 1926, New York, ABD - ö. 3 Eylül 1987, Buffalo, NY, ABD) Amerikalı avangart besteci. Wallingford Riegger and Stefan Wolpe'den beste dersleri almıştır. 1950'lerde soyut dışavurumcu ressamlardan etkilenerek grafik notasyon yöntemini kullanmaya başlamıştır. Buna göre müziğinin bir veya daha fazla öğesi icracının yorumuna kalır. Besteleri genellikle uzun ve yavaştır. Aralara koyduğu boşluklar bestelerinin başlıca unsurudur. Pankreas kanserinden ölmüştür.
1982 FIFA Dünya Kupası
İlk Tur
4. Grupta ilk maçta Çekoslovakya ile berabere kalan Kuveyt, bir sürprize imza atmasına rağmen kalan 2 maçı kaybedip grup maçlarında elendi. Fransa ile İngiltere bu gruptan çıkarken İngiltere, iyi bir başlangıç yapıp gruptaki 3 maçını da kazanmıştı. 21 Haziran'da oynanan Fransa-Kuveyt maçında ise futbol tarihinde bir ilk yaşanmıştır. Fransa 3-1 öndeyken duyulan bir düdük sesi sebebiyle Kuveytli oyuncular durdu ancak, Fransız futbolcu Alain Giresse oyuna devam edip durumu 4-1'e getirdi. Kuveytli futbolcular ise bu düdüğün hakemden gelmediğini anladıkları anda Kuveyt Futbol Federasyonu Başkanı Şeyh Fahid El Ahmed El Sabah'tan futbolculara verilen haksız gol üzerine sahadan çekilme emri verildi. Şeyh, bunun yanında sahaya inerek maçın Sovyet hakemi Miroslav Stupar'la konuşup golü iptal ettirdi. Ancak maç yine de 89. dakikada Maxime Bossis'in golüyle 4-1 tamamlandı.
5. Grupta, Kuzey İrlanda, Yugoslavya ile çıktığı ilk maçta golsüz berabere kalırken, Kuzey İrlandalı Norman Whiteside, bu maçta forma giydiğinde sadece 17 yaş 42 günlüktü ve Pelé'nin bu alandaki rekorunu kırarak, Dünya Kupaları tarihinin en genç oyuncusu oldu. Honduras'la da berabere kalan Kuzey İrlanda, gruptaki son maçında İspanya'yı yenerek onunla birlikte bir üst tura adını yazdırdı.
İkinci Tur
A Grubunda son kupalarda aldığı başarılı sonuçlarla dikkati çeken Polonya, Boniek, Kupcewicz, Smolarek, Lato gibi yıldızları ile kupaya damgasını vurmak istemekteydi ve Belçika'yı 3-0 yenerek, Sovyetler Birliği'yle berabere kalmasına rağmen yarı finale çıktı. Oynanan 3 maçtan 2'sinin golsüz tamamlandığı B Grubunda, İspanya'yı 2-1 yenen Batı Almanya yarı finale adını yazdırdı. İngiltere ise bu 2. Tur grubundaki her iki maçında ne gol atıp ne de gol yiyebilmişti. C Grubundaki İtalya, önce Arjantin'i ardından da Brezilya'yı yenerek yarı finalde Polonya'nın rakibi oldu. Şike yaptığı için ceza alan Paolo Rossi, Brezilya'ya karşı hat trick yapmıştı. D Grubunda ise her iki maçını da kazanan Fransa, yarı finalde Batı Almanya'nın rakibi oldu.
Yarı finaller, Üçüncülük maçı ve final
Yarı finallerin ilk maçında İtalya, Paolo Rossi'nin 22. ve 73. dakikalarda attığı 2 golle Polonya'yı devre dışı bırakıp finale yükseldi. Böylece, ilk 4 maçta suskun kalan Rossi, 2 maçta 5 gol atarak dikkatleri üzerine çekti. Daha zorlu geçen diğer yarı finalde Batı Almanya ilk yarıda öne geçse de, Fransa penaltı golü ile ilk yarının 1-1 tamamlanmasını sağladı. Maçın 60. dakikasında ise daha 10 dakika önce oyuna giren Batiston'a Alman kaleci Schumaher çok sert müdahale ederek onu oyun dışında bıraktı. Schumacher'in bu hareketi hakem tarafından herhangi bir şekilde cezalandırılmayınca futbol tarihinin en şok edici faullerinden biri olarak anıldı. Uzatmalara giden maçta Fransa, Trésor ve Giresse'nin sayılarıla 2 gol atarak durumu 3-1 yaptı ve ilk defa finale yükselecekken Batı Almanya pes etmediğini gösterdi. 102. dakikada kontra ataktan gol bulan Rummenigge'yi 108'de Fischer izledi ve toplamda 2 golle cevap veren Batı Almanya, 3-3 bitmesini sağladığı maçı penaltılara götürüp finale çıktı.
Azeri mutfağı
Azerbaycan mutfağı Azerbaycan'ın ulusal mutfağıdır. Avrupa ve Orta Doğu mutfaklarını etkilemiş hem de bu mutfaklardan etkilenmiştir. Ayrıca Azeri mutfağı yörelere göre de farklılıklar gösterir.
Tarih
Azerbaycan mutfağının en önemli özelliği çeşit zenginliği ile doğal malzemelerden meydana gelmesidir. Bu zenginlik bölgeyi gezmiş çeşitli gezginlerin tespitleriyle belgelenmiştir. Bütün yıl boyunca taze sebze ve meyvelerin bulunması, bunların tek başına ya da başka doğal besinlerle birlikte uyumlu bir biçimde kullanılması Azerbaycan mutfağının zenginliğini yaratmıştır.
Bu zenginlikte, çok değişik pişirme teknikleri ile kullandıkları "kap kacakların" rolü büyüktür. Azerbaycan mutfak kültüründe komşu ve diğer Türk halkların mutfağının etkisi de söz konusudur. Bu etkileşim komşu Kafkas, Türk, İran, Arap, Çin ve Hint mutfakları arasında olmuştur. Burada altının çizilmesi gereken özellik, İpek Yolu. Tarihi İpek Yolu birçok kültür unsuru gibi mutfak kültürlerinin de birbirleriyle tanışmasına yol açmıştır.
Ülkenin tarihi boyunca birçok imparatorluğun egemenliği altında kalması nedeniyle diğer kültürlerden, özellikle İran, Türk ve Rus mutfaklarından etkilendi. İran, Osmanlı İmparatorluğu ve Rus Çarlığı bölgeyi idare ettikleri yüzyıllar boyunca Azerbaycan Türkleri, Müslüman toplumlarla (Farslar, Anadolu Türkleri ve Kürtler) ve bir Hristiyan toplumla (Ermeniler) yaşadılar ve böylece benzer bir mutfak kültürüne sahiptirler. Bundan dolayı Ermeni mutfağı Azerbaycan mutfağına benzer.
Temel unsurlar
Çok çeşitli olan Azerbaycan yemekleri genellikle etli, sebzeli, sütlü, hamur işli yemekler ve pilavlarla ile çorbalardan oluşur. Zeytinyağlı yemekleri yoktur. Azerbaycan mutfağında dikkat çeken bir özellik de şudur: Aynı türe ait yiyeceklerin pek çok çeşidinin olması. Sözgelişi dolma ve sarmanın 30'dan çok, pilavın 200'den fazla çeşidinin olduğu bilinmektedir. Bu durum çorbalar, hamur işleri, et ve sebze yemekleri, tatlılar, salatalar için de geçerlidir.
İçecekler
Azerbaycan mutfağının kendine has içecekleri de mevcuttur. Boza, kefir, şalgam suyu, ayran ve şerbet Azerbaycan Türklerinin kendine özgü soğuk içecekleri arasındadır. Çay Azerbaycan günlük yaşamda çok önemli bir yere sahiptir. Azerbaycan çayı günümüzde tercih edilme açısından en önemli sıcak içecektir. Kekik, yabani tarçın, ayva çekirdeği, mısır püskülü gibi çeşitli bitkiler çay olarak demlenir. İki parça çaydanlık veya semaver kullanılarak toz çaydan hazırlanır. İnce belli çay bardaklarında servis edilir. 16. yüzyılda bile toplu çay içilen "çayhanaların" varlığı bilinmektedir. Kahve daha az tüketilir. Alkollü içkiler arasında bira Azerbaycan mutfağında en çok tercih edilen içkidir. Ayrıca şarap tüketimi de oldukça yaygındır. Yerli üzümler (kullanarak hazırlanan Azerbaycan şarapları lezzet ve çeşitlilik açısından dünyada adlarını duyurmaya başlamıştır. Votka (Azerice: Araq) tüketimi çok yaygın değildir ama Azerbaycan mutfağın geleneksel alkollü içkiler arasında sayılır.
Bayram ve özel gün yemekleri
Azerilerin çeşitli bayramlarının bazılarında ve özel günlerde özel yemekler yenir. Azeri mutfağında bayram ve özel gün yemekleri çok çeşitlidir. Nevruz'da "Semeni", Hızır Nebi bayramında "Kuvut", çocuğun ilk dişi çıktığında "hedik" ve "kavurga" hazırlanır. Ayrıca doğum, sünnet, nişan-düğün, ölüm gibi hayatın dönüm noktalarında da çeşitli yemekler yapmak adettendir.
Nevruz'da her yöre kendine has pilav çeşitlerinden hazırlar. Bakü’de baklalı dereotlu şüyud pilav, Şeki’de kestaneli tavuklu döşeme pilav, Şamahi’da turşu kavurmalı pilav, Lenkeran’da Levengeli pilav mutlaka yapılır. Bayramlaşmak için gelenlere ikram edilir.
Ayrıca, Nevruz sofrasında semeni, kavurga, boyalı yumurta, şekerbura, baklava, şor gogal, kuruyemiş çeşitleri, Nevruz şekerleri bulunur. İçecek olarak da kuru meyvelerden evde hazırlanan (erik, kayısı, üzüm, elma, armut vb.) içecekler sunulur.
Nişanlı kızlara oğlan tarafından Nevruz sinileri gönderilir. Bir sini baklava, bir sini şekerbura bir sini şor gogal, semeni, boyanmış yumurta ve şekerler.
Düğünlerde ve sünnetlerde dolmalar, kebaplar, aş, soğuk yiyecekler, içkiler bulunur. Tatlı yapılmaz. Tatlılar nişanlarda yapılır. Doğum yapan kadınlara haşıl, kuymak, hamur işleri (düşbere, kutab, hengel) yapılır ve götürülür.
Ruby MRI
CRuby ya da Ruby MRI (MRI: Matz's Ruby Interpreter), Ruby'nin Yukihiro "Matz" Matsumoto tarafından geliştirilmiş halidir. C dili ile geliştirilen Ruby MRI, Ruby lisansı ve Basitleştirilmiş BSD lisansı ile lisanslandırılmıştır.
2015 Dünya Atletizm Şampiyonası - Erkekler 200 metre
2015 Dünya Atletizm Şampiyonası erkekler 200 metre yarışları 25, 26 ve 27 Ağustos tarihlerinde gerçekleştirilmiştir.
Final
Final müsabakası yerel saatle 20:55'te koşuldu.
Kurtuluş Hareketi
Kurtuluş Hareketi, 1971'deki örgütsel yenilgiden sonra hapisten çıkan bir kısım Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi kadrolarının, THKP-C'nin aynı isimli haftalık yayın organı Kurtuluş dergisinin ismini alarak 1976'da aylık olarak yayımlamaya başladıkları Kurtuluş Sosyalist Dergi çevresinde oluşturdukları Marksist-Leninist siyasi harekettir.
Örgüt zaman zaman Kaçarcılar, THKP-C/KURTULUŞ, Türkiye ve Kuzey Kürdistan Kurtuluş Örgütü (TKKKÖ) gibi isimleri kullanmış en sonunda Kurtuluş Hareketi adını almıştır.
Hareketin kurucuları arasında eski Dev-Genç'liler ve THKP-C'den gelen Mustafa Kemal Kaçaroğlu, Mahir Sayın, İlhami Aras, Ali Demir, Seyfi Cengiz, Şaban İba ve İsmet Öztürk ve Doğan Tarkan gibi isimler vardır.
THKP-C eleştirisi ve örgütsel kuruluş süreci
Kurtuluş hareketini kuracak çekirdek kadro Mustafa Kemal Kaçaroğlu, Mahir Sayın ve İlhami Aras, 12 Mart Muhtırası sonrasında Mamak Askerî Cezaevi'nde tutuklu bulunan Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi üyeleriydi. 1974 Affı'yla serbest kaldıklarında, cezaevinde THKP-C'nin yenilgisi ve Mahir Çayan'ın özellikle Kesintisiz Devrim isimli broşüründe ele aldığı konular üzerine uzun bir tartışma süreci geçirmişlerdi.
Üç isim Çayan'ın ve THKP-C'nin köklü bir eleştirisi üzerinden, devrimcilerin ge­niş bir birliğini oluşturma hedefini dile getiriyorlardı. Ancak sosyalistleri keskin çizgilerle bölen Sovyetler Birliği Komünist Partisi - Çin Komünist Partisi ekseninde bölünme içerisindeki gruplaşmalar yüzünden devrimcilerin geniş birliğinin mümkün olmayacağı ortaya çıktı.
Ankara'da bir araya gelen bu Kaçaroğlu, Sayın ve Aras, Çin-Sovyet ayrılığı dışında kalanları ya da en azından THKP-C’lileri bir ça­tı altında toplayabilme amacıyla faaliyette bulunmaya başladılar. Bu amaçla bir platform çalışmasının sür­düğü sırada Niğde Cezaevi’ndeki THKP-C hükümlüleri Necmi Demir, İlkay Demir, Kamil Dede'nin çıkardıkları sekiz sayfalık bildiride, geçmişi “maceracılık”la eleştirip Maoist zemini benimsediklerini açıklamalarıyla, platform çalışmaları da sona erdi.
Kasım 1975’te daha sonra Devrimci Yol'u oluşturacak ekibin ilk çıkışını temsil eden Devrimci Gençlik Dergisi’nin yayınlanmaya başlaması, Kurtuluşçuları kendi bağımsız ör­gütlenmeleri konusunda harekete geçirdi. Ayrı bir örgüt kurma­yı hiç düşünmeyen ve sürekli "sosyalist solda geniş bir birlik" amacıyla harekete geçen Kurtuluşçular, süreçte tek başına örgütlenmeye mecbur kaldılar. Başta Ankara’da olmak üzere, Karadeniz, Akdeniz ve İzmir’de kişisel ilişkilerini, siyasi bir örgütlenmeye yönelttiler. Temel fi­kirlerini ortaya koyan "Yol Ayrımı" başlıklı yazıyı hazırlayarak teksirle ço­ğaltıp dağıttılar. Ardından Haziran 1976’da aylık periyotla sürecek Kurtuluş Sosyalist Dergi'yi yayınladılar. Dergi, adını THKP-C’nin merkezi yayın organından alıyordu. Örgüt de bu isimle anıldı.
Hareket içinde en çok tartışılan konuların başında Kürt Sorunu gelmiştir. Bu amaçla Kürtçe yayınlanan Sorej isimli bir de dergi çıkartılmıştır. Örgütten ayrılan Seyfi Cengiz ve PKK'dan ayrılan Kamer Özkan ile birlikte Tekoşin adında ayrılıkçı silahlı örgüt kurmuşlardır.
Kurtuluş'un komsomol örgütü Genç Kurtuluşçular Birliği (GKB)'dir. Genç Kurtuluşçular Birliği zaman zaman KURTULUŞ/GKB ismini de kullanmıştır. GKB çeşitli zamanlarda silahlı ve molotoflu eylemler düzenlemiştir.
12 Eylül Darbesi'nde ilk idam edilen sanık olan Necdet Adalı, Kurtuluş örgütünün liseli kanadı olan Dev-Lis'e mensuptur.
12 Eylül sonrasında Kurtuluş Hareketi
Son olarak Sosyalist Demokrasi Partisi'nden ayrılan Kurtuluşçular'ın bir bölümü, 2008'de "yeniden kuruluş"a bir geçiş örgütü olarak İşçilerin Sosyalist Partisi'ni kurmuşlardır. Daha sonra Kurtuluş'un uzun yıllardır savunmakta olduğu "sosyalist hareketin yeniden yapılanması" fikrine karşı Kurtuluş Örgütü'nün partiyi arkadan yönetmesi gerektiğini savunan kesimle yeniden yapılanmayı savunan iki grup ortaya çıktı. 2011 yılında partinin 2. olağanüstü kongresi yapıldı. Yapılan kongreden sonra partinin, parti dışında oluşturulan "Kurtuluş Örgütü" tarafından yönetilmesi gerektiğini savunanlar İşçilerin Sosyalist Partisi'nden istifa etti. İstifa edenler bir müddet sonra kendileri gibi düşünen Sosyalist Demokrasi Partisi'ne katılmışlar, kalanlarsa diğer bileşenlerle birlikte Sosyalist Yeniden Kuruluş Partisi'ni kurmuşlardır. Kurulan demokratik partilerle beraber bu hareket kendini tamamıyla feshetmiştir.
Örgüt, 4 Şubat 2016 tarihinde Türkiye Devrim Partisi (TDP) ile birleşerek Devrimci Komünarlar Partisini (DKP) kurmuşlardır.
Kōdan
Kōdan (講談) geleneksel Japon sahne sanatlarından biridir. Sanatçılar sahnedeki Shakudai (釈台) denilen küçük masanın önünde oturur ve seyircilerine çeşitli konularda konuşmalar yapar. Elindeki Harisen (張扇)'i konuşmanın akışına göre masaya vurur. Konuşmanın içeriği savaş günlükleri gibi genellikle tarihi olaylardan oluşur. Kamigata Kōdanları'nda Harisen ile Hyōshigi (拍子木) birlikte kullanılarak anlatım yapılır.
Tarihçe
Kökeni Sengoku Dönemi'nin Otogishu (御伽衆)'suna dayandığı söylenmiştir. Fakat sahne gösterisi olarak yapılan Kōdan'ın modelinin, Edo Dönemi'nin sokak gösterilerinden biri olan Tsujikōshaku (辻講釈)'dan gelmiştir. Tsujikōshaku, Taiheiki (太平記) gibi savaş günlüklerini tiyatral biçimde anlatmaya denmiştir.
Bunsei yıllarında Anlatıcılar olarak hitap edilmişler ve Kōdan üzerine yoğunlaşan okullar kurmuşlardır. Diğer eğlence sanatlarıyla ile aralarında değişimler gerçekleşmiştir. Mesela popüler olan Kōshakuların, Kabuki ya da Kukla gösterisi olarak yorumlandığı görülmüştür. Meiji Dönemi'nden sonra Kōshaku'ya Kōdan denilmeye başlanmıştır.
Edo Dönemi'nin son yıllarından başlayarak Meiji Dönemi boyunca popülerliğinin zirvesinde kalmıştır. Meiji Dönemi'nin sonlarında Kōdanların içeriğini toplayan Tachikawa Bunko (立川文庫) gibi Kōdan kitapları popüler olmuştur. (Bu kitapları basan insanlar içinde Kōdan sanatçıları da vardı. Bu kitapların başarısıyla bu insanlar büyük yayıncılar oldular.) Gazete ve dergilerde de yayınlanmaya başlanmışlardır. Fakat, Manzai (漫才) gibi başka popüler eğlence sanatlarının ve modern medyanın çıkmasıyla zamana ayak uyduramamıştır. Popülerliğini yavaş yavaş kaybetmiştir.
Tokyo Kōdan'ı
Şu an, Kōdan sanatçıları için "Kōdan Derneği" ve "Japonya Kōdan Derneği" bulunmaktadır. Kōdan yapılan sahneler olarak Honmokutei (本牧亭) ile Nagatani Shōji (永谷商事)'nin eğlence sahnesi bulunmaktaydı. Fakat Honmokutei kapanmış ve daha sonrasında da iflas etmiştir. Bir takım Kōdan sanatçıları ise Rakugo Derneği'ne katılıp, performanslarını devam ettirmektedirler.
Rakugo dünyası ile mukayese edildiğinde Kōdan dünyasında kadınların gelişimi çok takdir edilesi, hem "Kōdan Derneği"nde hem de "Japonya Kōdan Derneği"nde kadın sanatçıların sayısı erkek sanatçılardan oldukça fazla. Özellikle yeni başlayanların çoğu kadın olmakla birlikte 1988'den 2012'ye kadar hiçbir erkek sanatçı çıkmamıştır.
Kamigata(Kyōto ve Osaka bölgesi) Kōdan'ı
Kamigata Kōdan'ı "Savaş Hikayeleri" ve "Shinto Anlatımları" olarak ikiye ayrılmıştır. Taishō Dönemi'nde, Tachikawa Bunko'nun fikir babası olan Tamada Gyokushūsai (玉田玉秀斎)'ın Tamadaha (玉田派)'sı Kamigata Kōdan'ını domine etmiştir. Daha sonra, Tamada ve Shōgetsudō (松月堂) gibi Kamigata Kōdan'ın bir kısmı Shōwa Dönemi'nin başına kadar hayatını devam ettirmiştir. Orijinal Kamigata Kōdan'ının tarihe karıştığı söylenebilir.
1965'te ikinci kuşak sanatçıların ölmesiyle üçüncü kuşak sanatçılarının yalnız mücadelesi uzun sürmüştür. Şimdilerde de sayıları fazla değil fakat üçüncü kuşak sanatçıların öğrencileri aktivitelerine devam ediyor ve Kōdan'ı yok olmaktan kurtarıyor.
İçerik
Kōdan bir konuya kendi yorumlarını ekleyerek yapılan konuşma sanatıdır. Eskiden konular genellikle tarihsel olaylar merkezli seçilirdi fakat konuların kolay anlaşılabilir olması önem kazandı. Şu an ülke içi olaylar ve tarih dışındaki konularda da Kōdan yapılıyor. Kadınların ilerleyişi gerçekten takdir edilesi, son zamanlarda genç Kōdan sanatçıları genellikle kadın. Şimdilerde çok popüler olduğu söylenemez fakat yavaş yavaş tekrar yükseliyor.
Damien Rice
Damien Rice (d. 7 Aralık, 1973) İrlandalı şarkıcı.
Müzik kariyerine 90'larda rock muzik grubu Juniper ile başlamıştır. Grupla iki albüm çıkardıktan sonra ayrılmış ve solo kariyerine başlamıştır.
Gitar, çello, viyolin, piyano ve davul çalan şarkıcı, Vector ve Heffa isimli iki stüdyo albümü ve Live at Fingerprints Warts & All ve Live from the Union Chapel isimli iki canlı kayıt albüm çıkarmıştır.
The Blower's Daughter, Cannonball, Volcano, Woman Like a Man, Lonely Soldier, Rootless Tree, 9 Crimes gibi single olarak çıkan parçaları mevcuttur.
Ali Çetinkaya
I. Dünya Savaşı'nda çeşitli cephelerde savaşmış bir subay; İzmir'in işgalinden sonra Türk Kurtuluş Savaşı'nın askeri anlamda “ilk kurşununu atan” kişi olarak kabul edilmiştir. Bayındırlık Bakanlığı ve Ulaştırma Bakanlığı görevlerinde bulunmuş bir siyasetçi; Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk Ulaştırma Bakanı’dır.
Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nda, TBMM I. II., III., IV., V., VI., VII. dönemlerde meclis üyesi olarak yer aldı.
Hukukçu olmamasına rağmen ikinci dönem Ankara İstiklâl Mahkemesi başkanlığını yaptı. İzmir suikastı, Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası davası gibi önemli davalara baktı. Bayındırlık Bakanlığı sırasında Ankara’daki resmi dairelerin çoğunu yaptırdı. Ulaştırma bakanlığı sırasında demiryolu politikasının savunucusu oldu.
Ankara İstiklâl Mahkemesi başkanlığı görevinde İskilipli Atıf'ın idam kararını vermiştir.
Yaşamı
1877 yılında Afyonkarahisar'da doğdu. Babası demirci ustası Ahmet Efendi, annesi Fatma Hanım’dır. Babasını küçük yaşta kaybetti.
1892’de Afyonkarahisar Rüştiyesi'nden mezun olup, aynı tarihte Bursa Askeri İdadisi'ne giriş yaptı. Ardından 13 Mart 1896 yılında girdiği Harp Okulu’ndan 25 Aralık 1898‘de teğmen rütbesiyle mezun oldu ve aynı gün, Selanik’teki III. Ordu emrine atandı. 3 Eylül 1899’da da yine 3. Ordu, 65. Alay, 3. Tabur, 1. Bölüğe atandı. Devrin pek çok genç subayı gibi Balkanlar’da görev yaptı ve geleceğin ünlü subayları olan Resneli Niyazi Bey, Enver Bey, Ali Fethi Bey ile tanıştı. 1902 yılındaki Bulgar Ayaklanmasının bastırılmasında görev aldı. 15 Mayıs 1903’te üsteğmen rütbesine yükseldi ve 6 Aralık 1903’te 3’üncü Ordu 37’nci Redif Alayı 3’üncü Pirlepe Taburu’nda depo memuru oldu. 1 Haziran 1904’te İştip’teki 2’nci Avcı Taburu ile eşkıya takibinde görev aldı. 1 Ekim 1905’te yüzbaşı, 1907’da Manastır'da İttihat ve Terakki Cemiyeti adlı gizli örgüte katıldı. Hareket Ordusunun 31 Mart İsyanı’nı bastırmasından sonra II. Abdülhamit’in tahtan indirilmesinde ve Alatini Köşkünde ikamete götürülürken korunmasında Muhafız Birlik Komutanı Ali Fethi Bey’in yardımcısı olarak görev aldı.
Samet Ağaoğlu, “Babamın Arkadaşları” adlı kitabında, dönemin Istiklal Mahkemesi Reisi “Kel Ali” lakaplı Ali Çetinkaya’nın son günlerini şöyle anlatır:
“Son seneleri vicdanı ile kafası arasında beliren hayallerin, başlangıçta zaman zaman, sonraları gece gündüz, hatta şuurunu büsbütün kaybettiği ölümünden önceki haftalara kadar tehditleri, kavgaları, kahkahaları, mimikleri arasında geçti.
Bütün hayatını yalnız hatırlamakla kalmıyor, sanki içinde yaşadığı hadiseler, çevreler durmadan tekrarlanıyordu. Yatağından fırlıyor, Meclise gideceğim diyordu. Giydiriyorlar, bir arabaya bindirerek biraz dolaştırdıktan sonra yine evine getiriyorlardı. Fakat o kendisini Meclise gelmiş sanıyor, bir sedire bir zamanlar etrafında mebusların ayakta halka yaptığı Meclis koridorunun sağ köşesindeki kanepelere oturuyorum diye çöküyordu. Sonra hayalindeki insanlarla konuşuyor, kimini azarlıyor, kimine gülüyor, bazısını tehdit ederek bağırıyordu. Etrafını sarmış bu hayaller arasında idamı için kafi görülmüş bütün suçu, eski İttihatçıları toplayarak yeni bir partinin programını hazırlamaktan ibaret, İttihat ve Terakki devrinin çok meşhur nazırlarından (bakanlarından) birisi de vardı. (..) …hastalığının şuurunu tamamen kaybettirerek yaşadığı son günlerinde sık sık ve titremeler içinde nazırın ismini sayıkladığı ve “geliyor, geliyor” diye haykırdığı anlatılmaktadır. Bir gün de bu korkular, bu vehimler, bu hayaller arasında gözlerini dünyaya kapadı.”
Trablusgarp’ın işgali üzerine gönüllü subay olarak Trablusgarp Savaşı’nda çarpıştı; Mustafa Kemal ile aynı cephede savaştı. Bu arada “deli” lakaplı Üsteğmen Halit Bey ile görev yapmış ama anlaşamadıkları için iki subayın görev yerleri değiştirilmişti. Trablusgarp'taki başarılarından ötürü 6 Kasım 1913 tarihinde binbaşı rütbesine terfi etti.
I. Dünya Savaşı'nda Irak, Kafkasya ve Makedonya cephelerinde çarpıştı. 19 Nisan 1915’te yarbaylığa yükseldi. Kut'ül Ammare’de dört ay Türk Birliklerine karşı dayanan İngiliz birliğini teslim alınmasında büyük katkısı oldu. Başarılarından ötürü Türk, Alman, Avusturya madalyaları ile ödüllendirildi.
Mondros Mütarekesi'nden sonra İstanbul’da Karakol Cemiyeti'nin kurucuları arasında yer aldı ve Yediler diye bilinen ilk faaliyet grubunun içinde bulundu. Anadolu'ya silah, cephane kaçırmak için uğraştı. Bu dönemde Mefharet Hanım ile nişanlandı ve daha sonra gerçekleşen evliliklerinden "İstiklal" (1923-2011) adlı bir kızı dünyaya geldi.
İzmir’in işgalinden az önce, Ayvalık'taki 172. Alay Komutanlığı'na getirildi. 29 Mayıs 1919 tarihinde Ayvalık'ı işgal eden Yunan ordusuna karşı ilk direnişi başlattı ve halkın da katılımını sağlayarak, Ayvalık Cephesini oluşturdu. Günümüzde, Ayvalık'ta Yunan işgaline karşı atılan ilk kurşunun atıldığı yer olarak kabul edilen tepede onun adını taşıyan Türk Silahlı Kuvvetleri’ne ait Rehabilitasyon Merkezi Komutanlığı yer alır.
Ekim 1919 tarihinde askerlikten istifa etti ve 1920 yılında toplanan son Osmanlı Meclis-i Mebusanı'na Afyonkarahisar milletvekili olarak girdi. İstanbul’un işgali üzerine Malta sürgünleri arasında yer alarak yurttan uzaklaştırıldı. 1921 yılında serbest bırakıldı ve yurda dönerek Afyonkarahisar mebusu olarak TBMM 1. Dönem’e katıldı. Daha sonrasında da 22 Aralık 1924’te albay rütbesine yükseldi.
1925 yılında TBMM'de tartıştığı Ardahan Milletvekili Halit Paşa'yı öldürdü; ancak meşrû müdafaa halinde olması bahanesiyle hakkında kovuşturma yapılmadı.
16 Şubat 1934 tarihinde Bayındırlık Bakanı oldu. Ankara'daki resmi dairelerin çoğu, beş yıl süren bakanlığı sırasında yapıldı. Bu görevi 3 Nisan 1939 tarihine kadar sürdü. Bakanlığı sırasında 1937 yılında Almanya'ya seyahati sırasında gerçekleşen buluşma sonucu Nazi Diktatörü Adolf Hitler'le görüşen ilk Türk Bakan oldu ve Hitler'in dünyayı bir savaşa sürüklediğini tespit etti.
1939-1940 yıllar arasında bir süre de Ulaştırma Bakanlığı yaptı. Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk Ulaştırma Bakanıdır. Bakanlığı sırasında Demiryolu politikasının savunucusu oldu ve 1200 km demiryolu yaptırdı.
21 Şubat 1949 tarihinde İstanbul'da hayatını kaybetti. Cenazesi Afyonkarahisar'a defnedildi.
Donuk Aslan Bulutsusu
Donuk Aslan Bulutsusu (Frosty Leo Nebula), Aslan takımyıldızında yaklaşık olarak 10.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir ön gezegenimsi bulutsudur. Tayfsal çiftkutuplu bulutsudur. Merkezi yıldız, Frosty Leo olarak adlandırılan optik tayf türü K7II olan bir yıldızdır. 3,1 µm'de çok aşırı soğurma özelliği ve gökada düzlemi üzerinde 900 parsekten fazla mesafesiyle oldukça sıradışıdır.
Notlar
<li>3,0 kIy × sin(25″ / 2) = 0,18 Iy. yarıçap</li> <li>11 görünen büyüklük - 5 * (log10(920 pc mesafe) - 1) = 1,2 mutlak büyüklük</li> </ol>
Kayılı, Banaz
Kayılı, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerleşimin adı bazı kaynaklarda "Kaylı" olarak da geçmektedir. Yerleşimden 1834, 1836, 1838 ve 1839 yılı Tevzi Defterlerinde, Banaz nahiyesine bağlı küçük bir köy olarak bahsedilmektedir.
Coğrafya
Uşak iline 53 km, Banaz ilçesine 12 km uzaklıktadır. Köyün doğusunda Ayvacık köyü, güneyinde Ulupınar köyü, batısında Ahat köyü bulunmaktadır.
Evrimsel faktör
Evrimsel faktör veya evrim faktörü, biyolojide bir popülasyonun gen havuzunu ve sahip olduğu gen varyasyonlarının tümünü etkileyen ve değiştiren tüm faktörlere ve evrimsel süreçlere denir.
Evrimsel faktörün daha özlü ve doğru tanımı popülasyon genetiğinden gelir:
Başlıca evrimsel faktörler şunlardır:
Daha geniş bir anlamda;
evrimsel faktörlere dahil edilebilirler.
Yehova'nın Şahitleri
Yehova'nın Şahitleri, binyılcı, restorasyoncu ve teslis karşıtı inanca sahip, ana akım Hristiyanlıktan ayrılan bir Hristiyan mezhebidir. Yehova'nın Şahitleri temel Hristiyan inançlarını ve dinsel gelenekleri kabul etmeyip sadece "Yeni Dünya Çevirisi" adlı kendi Kutsal Kitap çevirilerini imanlarının temeli olarak alırlar.
1931'e kadar onlar Milletlerarası Mukaddes Kitap Tetkikçileri olarak tanınıyordu. 26 Temmuz 1931'de Yehova'nın Şahitlerinin adı, Columbus, Ohio'daki (ABD) bir kongrede ve daha sonra dünya çapındaki diğer kongrelerde alınan bir kararla kabul edildi.
Demirkapı, Çaykara
Demirkapı, Trabzon ilinin Çaykara ilçesine bağlı bir mahalledir.
Yehova'nın Şahitleri
Onlar, kendilerini sözün kök anlamına göre Hristiyanlar (Elçilerin İşleri 11:26) olarak saydıkları halde kendilerini M.S. ikinci yüzyıldan beri gelişmiş Hristiyan Aleminden, Yahudilikten ve diğer dinlerden ayrı bir din olarak görmektedir. Yehova'nın Şahitleri'nin görüşüne göre M.S. ikinci yüzyılda Hristiyanların ekseriyeti İsa Mesih'in yolundan ayrılmaya başladı. Bunun için birinci yüzyıldaki Hristiyanlığı yenilemek isterler.
Topluluk, dünya çapında 240 devlet ve bölgelerde, evanjelizm faaliyeti yürüten 8,68 milyon aktif üyesi bulunduğunu ve yılın en önemli anma günü olan Akşam Yemeği'nin kutlamasına yaklaşık 18 milyon kişinin katıldıkları (2019) rapor edilmektedir.
Demirkapı, Çaykara
Tarihçe
Yerleşimin eski adı "Haldizen"'dir. 1520 ve öncesi Osmanlı kayıtlarında o dönemki Of kazasına bağlı köyler arasında ismi yer almamaktadır. 1554 yılı kaydında "Haldızen" adıyla yer alan köyde; 3 hane ve 7 mücerred bulunmaktadır. 1583 yılı kaydında köyde erkek nüfus; 3 bennak ve 11 ispenç ile 2 mücerred olarak kaydedilmiştir. Buradan yola çıkıldığında az bir nüfusa sahip köyde ağırlıklı olarak Hristiyan nüfus olduğu görülmektedir. 1681 yılı Avarız Defterinde İbsil me'a Haldizen adıyla günümüz Arpaözü mahallesiyle birlikte yer alan yerleşimde, tamamı Müslüman 12 avarız neferi kaydedilmiştir.
Yehova'nın Şahitleri
İsmin kökeni
Tanrı'nın ismi Kutsal Kitap'ın İbranice metninde 6.828 kez geçer. Orada şu dört sessiz harfle yazılıyor: YHVH (İbranice: יְהֹוה,)
M.S. birinci yüzyılda başlayan Yahudi bir adete göre Tanrı'nın isminin kutsal olduğu için insanlar tarafından ağza alınmaması gerekir. Bunun sonucu olarak bu ismin telaffuzu zamanla unutuldu.
Demirkapı, Çaykara
Tarihçe
Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Haldizen adıyla o dönemki Of kazasının Kadahor (Çaykara) bucağına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Demirkapı olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Trabzon il merkezine 119 km, Çaykara ilçesine 45 km uzaklıktadır.
Yehova'nın Şahitleri
İsmin kökeni
Bugün dinbilimciler genel olarak iki telaffuz şekli kabul eder: Yahve ve Yehova Tetragrammatonun (4 harf: YHVH) nasıl telaffuz edildiğine dair kesin bilgi bulunmadığı için Yehova'nın Şahitleri „Yehova“ tek doğru telaffuz şekli olduğunu iddia etmiyorlar. Onlar iki sebepten dolayı 'Yehova' şeklini kullanmaktadırlar:
1. Yehova en eski telaffuz şeklidir.
Ondan sonra Kutsal Kitap'ın çevirmenleri genellikle „Yehova“ şeklini kullandı.
Tanrı'nın ismi şu değişik dillerde yayımlanan Kutsal Kitaplarda Yehova olarak geçer (bir seçme):
Örgüt yapısı
Yehova'nın Şahitleri faaliyetlerini yerine getirmek için değişik ülkelerin kanunlarına göre örgütler kurdular. Fakat onlar din olarak bir dernek, kurum ya da buna benzeyen bir teşkilat değildirler.
Gerektiğinde başka ülkelerde Watch Tower Society şubeleri kuruldu. İlki 1900'de Londra'da (İngiltere), diğeri 1902'de Elberfeld'de (Almanya) kuruldu. İki yıl sonra, Avustralya'nın Melbourne kentinde bir şube açıldı. 2020'de dünya çapında 87 şube vardı.
Yehova'nın Şahitleri din olarak birinci yüzyıldaki Hrıstiyanların cemaatlerine göre teşkilatlandırılırlar.
İsa öğrencilerine şu kuralı verdi: „Fakat size Öğretmen denmesin, çünkü sizin bir tek öğretmeniniz var ve hepiniz kardeşsiniz. Ayrıca yeryüzünde kimseye baba diye hitap etmeyin, çünkü bir tek Babanız var, o da gökteki Babadır. Size ‘önder’ diye de hitap etmesinler, çünkü bir tek Önderiniz var, o da Mesih’tir. Sizin aranızda en büyük olan hizmetçiniz olmalı. Kim kendini yüceltirse alçaltılacak, kim kendini alçaltırsa yüceltilecektir.“ (Matta 23:8-12).
Bu sebepten dolayı Yehova'nın Şahitleri dinsel unvanlar taşıyan ruhanilerden oluşan bir sınıfa sahip değildirler. Birinci yüzyılda (M.S. 33) Pentekost gününden itibaren İsa Mesih'in sadık elçileri ve Yeruşalim'deki ihtiyarlar bir Yönetim Kurulu olarak, yeni kurulan Hristiyan cemaati için kuralları belirledi (Elçilerin İşleri 6:2-4; 15:1, 2).
Birinci yüzyılda Yönetim Kurulu'ndan yönetilen cemaatlerde gözetmenler (episkopos) ve onlara yardım edenler (diákonos) vardı (Filipililer 1:1; 1. Timoteos 3:1, 8; Titus 1:5).
Yehova'nın Şahitleri'nin cemaatlerinde bir tek kişi „papaz“ ya da „önder“ olarak bulunmaz, fakat her cemaatte bir gözetmenler kurulu hizmet eder.
Başlangıç dönemi (1870–1916)
Oluşum ilk kez 1870'lerin sonlarında ABD’nin Pensilvanya eyaletine bağlı olan Pittsburgh şehrinde Charles Taze Russell’ın (1852-1916) liderliğinde ortaya çıktı. C. T. Russell Kutsal Kitap'ı araştıran birkaç teologlardan etkilendi. Bunlar Baptist teolog Henry Grew (1781—1862), Metodist teolog George Storrs (1796-1879) ve Adventist teologlar George W. Stetson (1815-1879) ve Jonas Wendell.
1876'da Russell, Nelson H. Barbour ile görüştü. Aynı yıl içinde bu ikisi Three Worlds (Üç Dünya) adında bir kitap çıkardılar. Kitap, ahir zamana dair kehanetler ve dünyanın ahir zaman felaketlerinin ardından onarılması düşüncelerinin bir sentezidir. Kitapta Tanrı'nın insanlık üzerindeki tasarruflarının çağlara ayrılmış surette gerçekleştiği öğretilmektedir, buna göre her Tanrısal çağın sonunda bir hasat gerçekleştirilmektedir. 1874'te İsa Mesih dünyaya, görünmez bir ruh olarak geri dönmüş ve İncil çağının hasatını gerçekleştirmiştir ve 1914 yılı ise 2520 senelik bir devir olan Centil Çağı'nın sonu olacak ve 1914'te dünya toplumu tam manasıyla Tanrı'nın krallığına dönüştürülecektir. 1878'den başlayarak Russell ve Barbour Herald of the Morning (Sabah Habercisi) adında bir dînî dergi çıkarmaya başladılar. Haziran 1879'da tercih ettikleri öğreti farklılıklarından dolayı Russell ve Barbour ayrıldılar.
Temmuz 1879'da editör ve yayıncı olarak C. T. Russell Zion's Watch Tower and Herald of Christ's Presence (Siyon'un Gözcü Kulesi ve Mesih'in Huzurunun Habercisi) dergisini yayımlamaya başladı. İlk baskının 6.000 kopyası basıldı. 1881'de Russell ve arkadaşları (aşağıyukarı 100 kişi) kendilerini Mukaddes Kitap Tetkikçileri (Bible Students [1931'den beri Yehova'nın Şahitleri]) adını verdiler.
1879'dan itibaren Gözcü Kulesi destekçileri özerk cemaatler şeklinde toplanarak Kitab-ı Mukaddes incelemesi yapıyorlardı. Otuz cemaat teşekkül etti ve 1879 ilâ 1880 arasında Russell bütün bu cemaatlerin her birisini ziyaret edip, ne şekilde toplanmaları ve faaliyet yürütmeleri gerektiği konusunda onlara sistemlerini öğretiyordu.
Russell, ABD dışındaki ülkelere misyonerler atayıp yabancı şubeler açmaya başladı. 1910'larda, Watchtower Society'nin yayınladığını kabul edenler kendilerini sık sık Mukaddes Kitap Tetkikçileri olarak adlandırdı ve 1910'dan itibaren toplantılarıyla bağlantılı olarak Uluslararası Mukaddes Kitap Tetkikçileri Birliği terimini kullandılar. Russell, 1912'de, Gözcü Kulesi Topluluğu'nun merkezini New York, Brooklyn'e taşıdı, matbaacılık binasını bir ibadethane binası ile birleştirdi. Gönüllü çalışanlar, yakınlarda ve adı Bethel konulan bir binada kalıyorlardı. 1914'te, daha önce kurulmuş yasal kurulu olan Milletlerarası Mukaddes Kitap Tetkikçileri Birleşmesi (International Bible Students Association) ile karıştırılmaması için yerel gruplarına Birleşik Mukaddes Kitap Tetkikçileri adını verdiler.
Russell, kendi dönemi boyunca küresel yayıncılık faaliyetlerine ciddi teşebbüs gösterdi. 1912 yılında o, ABD'de en çok dînî yayınları dağıtılan Hristiyan yazardı.
1910'larda, hareketin dünyâ nüfusu 50 bin civarında kişiden oluşuyordu. Russell 31 Ekim 1916'da, bir vaaz seyahatinden dönerken, 64 yaşında öldü.
Yeniden örgütlenme (1917-1942)
Ocak 1917'de, Gözcü Kulesi Topluluğu'nun yasal temsilcisi, Joseph Franklin Rutherford, Russell'ın ardından topluluğun lideri olarak seçildi. Seçilişi tartışmalı oldu ve topluluğun yönetim kurulu Rutherford'u istibdat uygulamakla ve gizli saklı davranmakla suçladı. Destekçileri ve muhalifleri arasındaki ihtilaf, gelecek on yıl boyunca topluluğun üyeleri içinde yeniden örgütlenmeler ve gruplaşmalar doğurdu. Rutherford, Haziran 1917'de, Russell'ın Studies in the Scriptures (Kutsal Metin Çalışmaları) serisinin yedinci cildi olarak The Finished Mystery (Tamamlanmış Gizem) adlı kitabı yayımladı. Russell'ın ölümünden sonra yayımlanan bir eseri olan kitapta Russell'ın Hezekiel kitabı ve Vahiy kitabı üzerine yaptığı tefsirler ve Kitab-ı Mukaddes Öğrenci Hareketi üyelerinden Clayton Woodworth'un ve George Fisher'ın yazdığı birçok ek metinler yer almaktadır. Kitap, Katolik ve Protestan din adamlarını ve Hristiyanların Birinci Dünya Savaşı'na girişini şiddetle eleştirmektedir. Bu yüzden, Gözcü Kulesi Topluluğu'nun yöneticileri, 1918'de 1917 Casusluk Kanunu kapsamında, isyana teşvik suçlamasıyla tutuklandılar. Topluluğun üyeleri halk kalabalıkları tarafından saldırılara uğradılar. Yöneticiler, Mart 1919'da serbest bırakıldı ve aleyhlerinde açılan davalardan 1920'de aklandılar.
Rutherford, Gözcü Kulesi Topluluğu'nun örgütsel denetimini merkezileştirdi. 1919'da, her kilise cemaati için bir yönetici atadı ve bir yıl sonra da her cemaatin liderinin, vaaz faaliyetleri hakkında Brooklyn'deki merkeze haftalık bilgilendirmede bulunması talimatı verildi. Eylül 1922'de Ohio'daki Cedar Point parkında gerçekleştirilen uluslararası kurultayda, kapı kapı vaaz faaliyetlerinin ifa edilmesine vurgu yapıldı. Rutherford'un yirmi beş senelik başkanlığı döneminde topluluğun öğretilerinde ve yönetim yapısında düzenli bir şekilde önemli değişiklikler yürürlüğe kondu. Buna ek olarak, İsrailoğullarının İbrahim ve İshak gibi atalarının 1925'te dirileceği ve bu dirilişin, Mesih'in bin yıllık dünya krallığının başlangıcı olacağı duyuruldu. Toplulukta uygulanan değişiklikler ve gerçekleşmemiş kehanetlerden dolayı yaşanan hayal kırıklıklarının neticesinde, Rutherford'un görevinin ilk yarısı boyunca on binlerce üye, Gözcü Kulesi Topluluğu'ndan ayrıldı ve başka bağımsız Kitab-ı Mukaddes öğrenci hareketleri kurdular. Bu akımların çoğu hâlen varlığını sürdürmektedir. 1919'un ortalarında, Russell zamanında üyeliği olanlardan yedide biri, Topluluk ile ilişkisini kesti ve bu sayı 1920lerde dörtte üçe ulaştı.
26 Temmuz 1931'de, Columbus, Ohio'da toplanan bir kurultayda Rutherford, Yeşaya 43:10'a dayanarak, resmî kararla topluluk için benimsenmiş olan yeni ismi üyelere sundu: Yehova'nın Şahitleri. Rutherford, bu ismi, kendi Kitab-ı Mukaddes Öğrenci Hareketi grubunu, kendileri ile bağlantıyı kesmiş olan diğer Kitab-ı Mukaddes Öğrenci Hareketi kolları ile aralarında bir fark belirginleşmesi için ve toplulukta yeni bir anlayış oluşumunu ve topluluğun yeni evanjelizm yöntemlerini vurgulamak için seçti. 1932'de Rutherford, yerel olarak seçilen cemaat liderleri uygulamasını tamamen sona erdirdi ve 1938'de topluluğa, Tanrı tarafından yönetilen anlamına gelecek şekilde "teokratik" vasıflandırmasını yaptığı bir örgütlenme biçimi sundu, bu sistemde bütün yerel cemaatlerin liderliği Brooklyn'deki merkez kurul tarafından atanacak hâle getirildi.
1932'den itibaren, 144.000 kişilik "küçük sürü"nün, Armageddon'dan kurtulan tek grup olmayacağı öğretilmeye başlandı. Rutherford'a göre, Mesih ile birlikte gökten dünyayı yönetecek olan 144.000 kişilik "meshedilmiş"lerden başka, "büyük kalabalık" denilen büyük bir grup, dünyada tesis edilmiş olan cennette yaşayacaktı. 1935 senesinden itibaren topluluğa yeni katılan inançlılar, bu ikinci gruptan sayıldılar. 1930ların ortalarında, Mesih'in gelişi (Yunanca parousia olarak bilinir), kral olarak hükmetmeye başlaması ve ahir zamanın başlangıcı, 1914 senesi olarak kabul edilmeye başlandı. Topluluğun Kitab-ı Mukaddesi yorumlayışı zamanla evrildi. Yehova'nın Şahitleri'nin yayınlarında milli bayraklara saygı göstermenin putperestlik olarak görüldüğü beyan edildi. Bu tavır, ABD'de, Kanada'da, Almanya'da ve diğer ülkelerde Yehova'nın Şahitlerine karşı muhalefet ve yeni bir linç dalgasına yol açtı.
Ocak 1942'de Rutherford öldüğünde, Yehova'nın Şahitlerinin dünya genelinde üye sayısı 5.323 cemaatte toplam 113.624 kişi olmuştu.
Sonraki gelişmeler (1942'den günümüze)
1966'dan itibaren Şahitlerin yayınlarının içeriği ve toplantılarında yapılan konuşmaların içeriği, Mesih'in bin yıllık hükümdarlığının 1975'te ya da bundan kısa süre sonra başlayacağı beklentisini üyelerde uyandırdı. Bu yüzden, 1966'da 59 bin olan vaftiz edilmişlerin sayısı, 1974'te 297 bine kadar yükseldi. 1975 yılı geldiğinde toplam üye sayısı iki milyona erişti. 1975 kehanetinin yanlış çıkması üzerine 1970lerin sonlarına doğru üye sayısında düşüş meydana geldi. Gözcü Kulesi Topluluğu'nun yayınlarında 1975 senesinde dünyanın sonunun geleceğine dair kesin bir ifade kullanılmamıştı. Bununla birlikte, 1980 yılında Gözcü Kulesi Topluluğu, 1975 senesine dair insanları umutlandıran ifadelerin kullanıldığını itiraf etti.
1972'de Şahitler cemaatlerinde kilise mütevelli heyeti makamı ve rahiplik makamı, bu makamlara yerleştirmeler merkezden yapılmak üzere, yeniden tesis edildi. Daha sonra şube yönetici heyetleri tarafından da bu yerleştirmelerin yapılmasına karar verildi. Eylül 2014'te başlamak üzere, tayinlerin seyyah denetçiler tarafından yapılacağı duyuruldu. 1976 yılında gerçekleştirilen esaslı bir örgütsel değişiklik ile, Gözcü Kulesi Topluluğu'nun başkanının iktidarı sınırlandırıldı ve öğretisel ve örgütsel kararları verme yetkisi Yehova'nın Şahitlerinin İdari Organı'na devredildi. Knorr'un 1977'de ölümünden sonra, başkanlık makamında sırasıyla Frederick Franz (1977-1992) ve Milton Henschel (1992–2000) yer aldı. 2000'den bu güne ise idari organın üyesi olmayan başkaları tarafından başkanlık ifa edildi. 1995'te Yehova'nın Şahitleri, Armageddon'un 1914'te hayatta olan neslin ömürlerinin bir döneminde gerçekleşeceği inancını terk etti ve 2010 yılında, "Armageddon nesli" kavramı ile ilgili öğretilerini değiştirdiler.
Öğretiler
Tanrı
İsa Mesih
Günah
Tanrı'nın Krallığı
Cennet / Cehennem
Armagedon
Ölüler için ümit
Can / Ruh
Şeytan / Cinler
Tapınma
Ahlak
Tarih
1891 yılında C. T. Russell tüm Avrupa'da yaptığı bir vaaz seyahati sırasında İstanbul'u da ziyaret etti. Bundan kırk yıl sonra E. Pasavantis ve karısı Türkiye'de Kutsal Kitap'ın iyi haberini yaymaya başladılar. 1933'te yapılan Anma Yemeği toplantısında 22 kişi bir araya geldi ve aynı yıl 5 kişi vaftiz edildi. Bu küçük grup özellikle yayınlar dağıtarak kapı kapı geziyorlardı. 1934'te Yehova'nın Şahitleri ABD'de resmen tanındılar ve bu evraklar Türkiye'deki resmi makamlara ulaştırıldı.
1935'te P. Zahariades ve A. Kifidis Yehova'nın Şahitleri oldular. Onlar Türk vatandaşı olan ve Türkiye'de oturan ilk Şahitlerdi. Özellikle P. Zahariadis cesur ve gayretli bir vaizdi. İstanbul'da birçok insan ondan Kutsal Kitap hakkında bilgi aldı ve çoğu kişinin Yehova'nın Şahidi olmasında payı vardı. Bu faaliyeti sürdürürken birçok kez yakalanıp hapis yattı. 1971'de ölene kadar faal bir şahit olarak çalıştı.
1938'de Yehova'nın Şahitleri'nin inancına ilgi gösterenlerin sayısı aşağı yukarı 100 kişi kadar idi. İkinci Dünya Savaşı esnasında faaliyet diğer ülkelerde olduğu gibi yavaşladı. Fakat 1950'de tekrar 60 aktif müjdeci vardı. 1956'da Yehova'nın Şahitleri'nin Yönetim Kurulunun iki üyesi Türkiye'ye ziyaret edip faaliyetin teşkilatlanmasında katkıda bulundu. O zaman teşkilatlanma ve faaliyetle birlikte tutuklamalar ve mahkemeler başladı. Yanlış suçlamalardan dolayı Yehova'nın Şahitleri mahkemelerin kararlarıyla dinsel haklarını elde edebildiler.
Yehova'nın Şahitleri ilk olarak İstanbul'da Mukaddes Kitap Kursları Derneği kurdular. 21.5.1975'te derneğin tüzüğü onaylandıktan sonra Ankara, İzmir ve Antakya'da da şubeler açıldı. O tarihten itibaren salonlarında serbestçe bir araya gelebiliyorlardı.