cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brezilya
Eğitim ve sağlık
Sağlık sistemi, hükûmetin tüm seviyeleri tarafından yürütülür ve sağlanırken, özel sağlık sistemi de eksiksizlik için kurulmuştur. Brezilya'daki sağlık sistemi, özellikle yoksul eyaletlerde tam olarak gelişmemiştir ve hala birçok eksiklik bulunmaktadır. Brezilya sağlığıyla ilgili temel sorunlar, nispeten yüksek bebek, çocuk ve anne ölüm oranlarıdır. Örneğin, 2008'de Brezilya'da bebek ölüm hızı 26.67/1000 bebekti. Brezilya'daki diğer önemli ölüm nedenleri arasında bulaşıcı ve bulaşıcı olmayan hastalıklar, trafik kazaları, şiddet ve intihar yer alıyor. HIV/AIDS kurbanları Brezilya halkının sağlığını tehdit eden hastalıkların başında gelmektedir.
Ulaşım
Brezilya'da ulaşım, temelde bölgede en gelişmiş olan karayolu modunda yapılır. Ayrıca limanlar ve havaalanları için önemli bir altyapı vardır. Demiryolu ve akarsu sektörü, potansiyeli olmasına rağmen, genellikle ikincil bir şekilde ele alınır.
Brezilya'da 1,7 milyon kilometreden fazla yol var, bunun 215.000 km'si asfalt ve yaklaşık 14.000 km'si yinelenen yollar. Ülkedeki en önemli iki karayolu BR-101 ve BR-116'dır.
And Dağları, Amazon Nehri ve Amazon Ormanları nedeniyle, kıtalararası veya biyoksijenli yolların uygulanmasında her zaman zorluklar olmuştur. Pratikte var olan tek yol Brezilya'yı Arjantin'de Buenos Aires'e ve daha sonra Şili'deki Santiago'ya bağlayan yoldu. Ancak son yıllarda ülkelerin ortak çabasıyla Brezilya-Peru rotası (Okyanuslar arası Otoyol) ve Brezilya, Paraguay, kuzey Arjantin ve kuzey Şili arasında yeni bir otoyol gibi yeni rotalar ortaya çıkmaya başladı. (Biyolojik Koridor).
Brezilya'da 2.000'den fazla havaalanı var. Ülke, Amerika Birleşik Devletleri'nin ardından dünyanın en büyük ikinci havaalanı sayısına sahiptir. São Paulo'nun Metropolitan Bölgesi'nde bulunan São Paulo Uluslararası Havaalanı, ülkenin en büyük ve en yoğun havalimanıdır - havaalanı, São Paulo'yu dünyadaki hemen hemen tüm büyük şehirlere bağlar. Brezilya'da Rio de Janeiro, Brasília, Belo Horizonte, Porto Alegre, Florianópolis, Cuiabá, Salvador, Recife, Fortaleza, Belém ve Manaus, diğerleri arasında. 2017'de Güney Amerika'daki en yoğun 10 havaalanı: São Paulo-Guarulhos (Brezilya), Bogotá (Kolombiya), São Paulo-Congonhas (Brezilya), Santiago (Şili), Lima (Peru), Brasília (Brezilya), Rio Ocak. (Brezilya), Buenos Aires-Aeroparque (Arjantin), Buenos Aires-Ezeiza (Arjantin) ve Minas Gerais (Brezilya).
Liman hakkında Brezilya, Güney Amerika'daki Santos limanı, Rio de Janeiro limanı, Paranaguá limanı, Itajaí limanı, Rio Grande Limanı ve Suape Limanı. Güney Amerika'daki en aktif 15 liman şunlardır: Santos Limanı (Brezilya), Bahía de Cartagena Limanı (Kolombiya), Callao (Peru), Guayaquil (Ekvador), Buenos Aires (Arjantin), San Antonio (Şili), Buenaventura (Kolombiya), Itajaí (Brezilya), Valparaíso (Şili), Montevideo (Uruguay), Paranaguá (Brezilya), Rio Grande (Brezilya), São Francisco do Sul (Brezilya), Manaus (Brezilya) ve Coronel (Şili).
Brezilya demiryolu ağı yaklaşık 30.000 kilometre uzunluğundadır. Temelde mineralleri taşımak için kullanılır.
Başlıca iki Brezilya su yolu öne çıkıyor: Tietê-Paraná suyolu (2.400 km uzunluğunda, 1.600 Paraná Nehri üzerinde ve 800 km Tietê Nehri üzerinde, Mato Grosso, Mato Grosso eyaletlerindeki tarımsal üretimi kurutuyor do Sul, Goiás ve Rondônia, Tocantins ve Minas Gerais'in bir parçası) ve Solimões-Amazonas suyolu (iki bölümü vardır: Tabatinga'dan Manaus'a uzanan yaklaşık 1600 km'lik Solimões ve Manaus'tan Belém'e, 1650 km uzunluğunda.Amazon ovasından neredeyse tüm yolcu taşımacılığı, Belém ve Manaus bölgesel merkezlere giden tüm kargo taşımacılığına ek olarak, hemen hemen tüm kargo taşımacılığı bu su yolu ile yapılmaktadır. Brezilya'da bu ulaşım hala yeterince kullanılmamaktadır: ekonomik açıdan su yollarının en önemli bölümleri ülkenin Güneydoğu ve Güneyinde yer almaktadır. Tam kullanımı aynı zamanda kilitlerin yapımına, büyük taramalara ve özellikle intermodal entegrasyona izin veren bağlantı noktalarına bağlıdır.
Zengin ve fakir arasındaki uçurum
Bol kaynaklara ve güçlü bir ekonomiye sahip büyük bir ülke olmasına rağmen, Brezilya'da hâlâ yoksulluk sınırının altında yaşayan 22 milyondan fazla insan var. Oldukça kötü durumda yaşayanlar (gelirleri temel ihtiyaçlara yetmeyenler) dahil olmak üzere bu sayı 53 milyondan fazla kişiye (nüfusun yaklaşık %30'u) ulaşabilir. Bu endişe verici bir sorun ve Gini katsayısına göre dünyanın en iyisi olarak kabul edilen ülkenin ekonomik eşitsizliğine katkıda bulunuyor.
Brezilya'da yoksulluk çok sayıda gecekondu mahallesi (favela) tarafından temsil edilmektedir, bunların çoğu kentsel alanlarda ve ekonomik kalkınmanın ve toplumun çok az olduğu uzak bölgelerde bulunmaktadır. Çünkü kronik sorunlarından Kuzeydoğu bölgesi uğrar ait yarı kurak iklim milyonlarca insanın hayatını etkileyen sık kuraklık ile iç bölgelerde.
Durumu hafifletmek için en son girişim, eski cumhurbaşkanı Luiz Inacio Lula da Silva tarafından denendi. Açlığı ortadan kaldırmak (Fome Zero) ve daha önce tanıtılan adil dağıtım programları için finansmanı artırmak için bir program önerdi, ancak bunların gerçek etkinlikleri hakkında çok fazla tartışma var.
Son 12 yılda, Brezilya'nın vergi oranı, ulusal GSYİH'nın %28'inden %37'sine her yıl istikrarlı bir şekilde arttı. Bununla birlikte, halkın gözünde federal ve eyalet hükûmetleri veya yerel yönetimler tarafından kamu sektöründe yapılan iyileştirmeler yeterli olmamıştır (bazı durumlarda bir gelişme olmamıştır). İnsanlar bu durumun iki ana nedeninin olduğuna inanıyor:
Suç
Rio de Janeiro, ülkedeki en kötü suç durumuna sahip olarak kabul ediliyor. Gecekondularda polis ve suçlular ya da suç çeteleri arasındaki silahlı çatışmalar, tıpkı bir şehir gerilla savaşına benzer şekilde, çok tanıdık hale geldi. Şehir yetkililerinin gecekonduların iç kısımları üzerinde çok az kontrolü var, bu da onları uyuşturucu kaçakçıları için bir sığınak haline getiriyor, hatta bazıları hapse atıldı ama hala halkayı yönetiyor. Hatta akşam 10'dan sabah 6'ya kadar izin veren bir yasa bile var, geceleri saldırıya uğrama veya kaçırılma riskinin yüksek olması nedeniyle sürücülerin trafik ışıklarında durmamalarına izin veriliyor.
Çeşitli etkiler
Brezilya kültürü, Portekiz İmparatorluğu'yla olan güçlü bağlarından dolayı Portekiz kültüründen türemiştir. Portekizliler, Brezilyalılara Portekizceyi, Roma Katolikliğini, Manueline mimari tarzını tanıtmışlardır. Ancak Brezilya kültürü; Afrika, Kızılderili, Portekiz dışındaki Avrupa ülkelerinin kültürleri ve geleneklerinden de fazlaca etkilenmiştir.
Brezilya kültürünün bazı yönleri, 19. ve 20. yüzyıllarda, Brezilya'nın güney ve güneydoğu bölümlerinde büyük bir nüfusa ulaşan İtalyan, Alman ve diğer Avrupalı göçmenlerden, ayrıca Japon, Yahudi ve Arap göçmenlerden etkilenmiştir. Yerli Kızılderililer Brezilya'nın dilini ve mutfağını; Afrikalılar ise dilini, mutfağını, müziğini, dansını ve dinini etkilemiştir.
Edebiyat
Brezilya hakkında yazılan ilk belgelerden biri Pêro Vaz de Caminha'nın Brezilya'yı keşfeden kaşif Pedro Álvares Cabral'ın gemisindeki katip Portekiz Kralı I. Manuel'e yazdığı bir mektuptu. Portekiz dili, Brezilya edebiyatı üzerinde en önemli etkiye sahip olmuştur. Sömürge döneminde Brezilya'daki yazarlar, bu ülkede yaşanan hayata ve olaylara yansıyan destan, şiir ve oyunlardan oluşan birçok edebi eser ürettiler. Bu dönemin en ünlü yazarlarından biri, bir Cizvit rahibi olan baba António Vieira'dır.Barok tarzı eserlerle. 1822'de Brezilya bağımsızlığını kazandı ve ardından ülke literatüründe yeni değişiklikler oldu. Romantizm, Aborijinler ve siyahlar hakkında edebi eserlerle birlikte, sosyal meseleleri daha çok yansıtma ve bunlarla ilgilenme ile ortaya çıktı. Tipik olarak, yazarlar Gonçalves Dias ve José de Alencar, Brezilya'nın yerli halkı hakkında birçok eser yazdı veya yazar Antônio Castro Alves, siyah kölelerin sefaletleri hakkında yazdı.
Mimari
Brezilya mimarisi Avrupa'dan, özellikle de Portekiz'den etkilenmiştir. Pedro Álvares Cabral'ın 1500 yılında Brezilya'ya ayak bastığı zamana kadar uzanan 500 yıllık bir geçmişe sahiptir. Portekiz sömürge mimarisi Brezilya'ya giden ilk mimari dalgaydı. Bu daha sonraki yüzyıllardaki tüm Brezilya mimarisinin temelini oluşturur. 19. yüzyılda Brezilya İmparatorluğu döneminde ülke Avrupa'daki eğilimleri takip ederek Neoklasik ve Neogotik mimariyi benimsemiştir. Ardından 20. yüzyılda özellikle Brasília'da Brezilya Modernist mimariyi denedi.
Brezilya'nın sömürge mimarisi, Brezilya'nın Portekizliler tarafından ilk kez keşfedildiği, fethedildiği ve yerleşildiği 16. yüzyılın başlarına dayanmaktadır. Portekizliler Brezilya'yı sömürgeleştirmek amacıyla Avrupa'dan aşina oldukları mimariyi inşa etmişlerdir. Brezilya şehirlerinde ve kırsalında kiliseler, evler ve kaleler de dahil olmak üzere sivil mimariyi içeren Portekiz sömürge mimarisini inşa ettiler.
19. yüzyıl boyunca Brezilya mimarisi, Neoklasik ve Neogotik mimari gibi daha fazla Avrupa tarzının Brezilya'ya girişine tanık oldu. Bu tarzlar genellikle Brezilya'nın kendi mirasından gelen etkilerle harmanlanarak Brezilya mimarisinin eşsiz bir formunu ortaya çıkarmıştır. Portekizli göçmenlerin yanı sıra 19. yüzyıldan itibaren ülkeye yerleşen özellikle İtalyan ve Alman göçmenlerin etkisi ülke mimarisini şekillendirmiştir.
20. yüzyılda modern Brezilya mimarisi büyük ilerleme kaydetti. Oscar Niemeyer, Brezilya'nın en ünlü mimarlarından biridir. Başkent Brasília'da birçok büyük projeden sorumluydu ve şehir UNESCO tarafından Dünya Kültür Mirası Alanı olarak kabul edildi.
Din
Brezilya'da baskın din Roma Katolikliğidir. Ülke aynı zamanda dünyanın en büyük Katolik topluluğuna da ev sahipliği yapıyor. Ayrıca Protestan inananların sayısı da artıyor. İslam ilk olarak siyah köleler tarafından benimsenmiş olsa da, bugün Brezilya'daki en büyük Müslüman topluluk Brezilyalı Araplardır. Brezilya, denizaşırı Japon topluluklarının yoğun yoğunluğu nedeniyle Latin Amerika'daki en büyük Budist topluluğa da ev sahipliği yapıyor. Ayrıca Brezilya'da Afrika kökenli siyahların geleneksel dinleri vardır.
Brezilyalıların dini yapısı aşağıdaki gibidir (bir IBGE araştırmasına göre)
Spor
Futbol Brezilya'da en popüler spordur. 2012 itibarıyla, milli futbol takımı beş kez Dünya Kupası şampiyonu oldu (1958, 1962, 1970, 1994 ve 2002) ve bu kadar çok şampiyonluğa sahip tek takımdı. En ünlü Brezilyalı futbolcular arasında tüm zamanların en iyi futbolcusu seçilen Pelé, Zico, Romário ve Ronaldo vardır.
Ülkede basketbol, futsal, voleybol, motor sporları ve dövüş sanatları da oldukça popülerdir. Daha az uygulanmış olmasına rağmen,tenis, hentbol, yüzme ve jimnastik son yıllarda Brezilya'da birçok takipçi buldu. Ünlü sporların bazı çeşitleri Brezilya'da ortaya çıktı: Plaj futbolu ve futsal. Futsal futboldaki değişikliklerden kaynaklandı. Dövüş sanatlarında Brezilyalılar Capoeira, Vale Tudo ve Brezilya Jiujitsusunu geliştirdi. Brezilyalı sürücüler Emerson Fittipaldi (1972 ve 1974), Nelson Piquet (1981, 1983 ve 1987) ve Ayrton Senna (1988, 1990 ve 1991) Formula dünya şampiyonluğu kazandılar.
Brezilya, büyük ölçekli uluslararası spor etkinliklerine ev sahipliği yapma geleneğine sahiptir. Ülke 1950 FIFA Dünya Kupası'na ev sahipliği yaptı ve 2014 FIFA Dünya Kupası'na ev sahipliği yapmak üzere seçildi. São Paulo 1963 Pan Amerikan Oyunlarına ev sahipliği yaptı ve Rio de Janeiro, 2007 Pan Amerikan Oyunlarına ev sahipliği yaptı. 2016 Yaz Olimpiyatlarına da ev sahipliği yapan Brezilya, Copa America'da 6 kez ev sahibi olmuştur. 1919, 1922, 1949, 1989, 2019 ve 2021'de Copa America'da ev sahibi olan Brezilya, Copa America'da en fazla ev sahibi seçilen ülkeler sıralamasında 4. sırada yer alıyor.
Turizm
Turizm şu anda Brezilya'da büyüyen bir sektördür. Uluslararası turistlerin boş zaman gezilerinde en çok ziyaret ettiği 10 şehir sırasıyla şu şekilde: Rio de Janeiro, Florianópolis, Foz do Iguaçu, São Paulo, Armação dos Búzios, Salvador, Bombinhas, Angra dos Reis, Balneário Camboriú ve Paraty. Mato Grosso do Sul'daki Bonito, Brezilya'nın ekoturizm başkenti olarak kabul edilir. Minas Gerais'deki Ouro Preto, güçlü bir tarihi turizme sahiptir ve bir Dünya Mirası Alanıdır. Ülke ayrıca Santa Catarina'da Latin Amerika'nın en büyük eğlence parkı olan Beto Carrero World'e sahiptir.
2015'te Brezilya 6.36 milyon turist çekmiş ve Latin Amerika'da Meksika'dan sonra ikinci sırada yer almıştır  Brezilya, ağırlıklı olarak Arjantin, Amerika ve Portekiz'den gelen ziyaretçilerle Amerika Kıtası'ndaki en çekici dördüncü turizm merkezidir. Brezilya'da turizmden elde edilen yıllık gelirin 4 milyar real olduğu tahmin ediliyor ve insanlar için yaklaşık 678.000 yeni iş yaratılmasına katkıda bulunuyor.
Bölgeler
Brezilya toprakları beş ayrı bölgeye ayrılmıştır: Kuzey, Kuzeydoğu, Ortabatı, Güneydoğu ve Güney.
Eyaletler
Brezilya bir federasyon şeklinde düzenlenmiştir. Brezilya eyaletleri kendi hükûmetlerini, yasalarını düzenleme, kamu güvenliğini sağlama ve vergi toplama hakkına sahiptir. Eyalet hükûmeti, halk oyu ile seçilen bir vali (vali) başkanları tarafından yönetilir. Ayrı bir eyalet yasama organı da vardır (assembléia legislativa).
Brezilya, toplam 27 federal birimden oluşan 26 eyalet ve 1 federal bölgeden (distrito federal) oluşur. Brezilya federal bölgesi, ülkenin başkenti Brasília'yı içerir.
Her kanton ayrıca kendi yasama meclisi (mâmara de vereadores) ve ayrı bir belediye başkanı (prefeito) ile birkaç ilçeye (municépios) bölünmüştür. Bu ilçeler özerktir ve hem federal hem de eyalet hükûmetlerinden sistematik olarak bağımsızdır. Bir ilçe, bölgenin yanı sıra diğer kasabaları (distritos) içerebilir, ancak bu belediyelerin ayrı hükûmetleri yoktur.
Mahkemeler, comarca olarak bilinen ilçelerde federal ve eyalet düzeylerinde düzenlenir. Bir comarca birkaç belediyeden oluşabilir.
Yapay yerçekimi
Yapay yerçekimi, sahte (sözde) yerçekimi olarak da bilinir, bariz yer çekiminin teoride artış veya azalışı, özellikle uzayda ayrıca da dünyada. Bu olay başka kuvvetler kullanılarak pratikte başarıya ulaşabilir, özellikle de merkezcil kuvvet ve doğrusal ivme ile.
Yapay yerçekiminin yaradılışı uzun süreli uzay yolculuğu şeklinde veya bir alışkanlık olarak düşünülebilir, hareketliliği kolaylaştırmak için, uzayda değişken yönetim için ve uzun sürede ağırlıksızlığın ters etkilerini önlemek için.
Yapay yerçekimini üretmek için bir dizi yöntem önerildi ve hatta daha büyük sayıda gerçek ve hayali kuvvetler kullanılarak yapılan bilimkurgu yaklaşımları var. Pratikte uzay boşluğunda uygulanan yapay yerçekimi, insanoğlu için henüz inşa edilmedi. Bunun başlıca sebebi, merkezcil kuvvet oluşturması için büyük boyutlu bir uzay aracı üretilmesi gerekliliğidir.
Yerçekiminin gereklilikleri
Yer çekimi kuvveti dışında, bazı insanlarda ve hayvanlarda uzaya adaptasyon sorunu oluşur, genellikle birkaç gün sonra adaptasyon sağlanır, fakat uzun bir süre sonra kemik yoğunluğu azalır ve bazı azalışlar kalıcı hal alır. Henüz ay üzerinde yeterli zaman harcanmadı aya ait yerçekimi yeterli mi değil mi karar vermek için.
Dr.Alfred Smith tarafından Kaliforniya üniversitesinde sınırlı miktarda deney yapıldı, iki ayaklılar grubunda olmasından dolayı tavuklar kullanılmıştır ve fareler yüksek yerçekimi kuvveti ile uzun bir süre yüksek santrifüj etkisine maruz kalmışlardır.
Sıçanlar 2 hafta boyunca Rusya'nın biyosatolit görevleri sırasında devamlı olarak 1 g'lik bir yapay yerçekimine maruz kaldı.Bu hayvanlarda 0 g'dekilere göre daha fazla kas ve kemik kaybı bulunmuştur.Astronotlar uzay uçuşu görevleri sırasında birkaç dakikalığına 0.2 ve 1 g seviyelerindeki yapay yerçekimine maruz kalmışlardır, dönen sandalyeler ve doğrusal kazakları kullanırken. İç kulak seviyesinde g seviyesi 0.5 g'den düşük iken onlar uzaysal yönelimiyle ilgili hiçbir farklılık algılayamadılar.
Yapay yerçekiminin üretilmesi için metotlar
Yerçekimi birçok yolla taklit edilebilir:
Rotasyon
Rotasyon yapan bir uzay aracı gövdesinin içindeki yerçekimi algısını üretecektir. Rotasyon halindeki hiçbir madde uzay aracının gövdesine doğru gitmeyecektir, böylece görünüşte yerçekimsel çekim dışarı doğru olur. Sıklıkla değinilen merkezkaç kuvveti, aslında ‘çekim’ nesnenin uzay aracı içinde durağanlığının görünümüdür, doğrusal düzlemdeki yolculuk bunun sebebidir. Uzay aracının gövdesi nesnenin daire içindeki yolculuğu için gerekli olan merkezcil kuvveti sağlar. Sonuç olarak, Newton’un üçüncü yasası gereğince, yerçekimi, nesnenin gövdedeki tepki gücüyle, gövdedeki merkezcil kuvvetin etkileşiminin sonucu hissedilir.
Doğal ortamıyla birlikte dönen insanların bakış açısından, eğer yapay yerçekimi şu etkileri takip ederse rotasyon durumunda bazı davranışları gerçek yerçekimiyle benzer olur: Yapay yerçekiminin bu formu bize ek sistem sorunlarını verir:<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2011)">kaynak belirt ] Oluşturulan uzay aracının teknik zorlukları diğer önerilen yaklaşımlara göre daha azdır..<sup class="noprint Inline-Template " style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="The material near this tag possibly contains original research. (February 2016)">original research?  <sup class="noprint Inline-Template " style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">] Teorideki uzay aracı yapay yerçekimi kullanılarak dizayn edilecek. Bu yerçekimi esas problemleri ve avantajlarıyla birlikte birçok seçeneğe sahiptir.Devinim kuvvetini azaltmak yaşanabilir seviye için, 2 rpm dönüm oranı veya daha azı gereklidir. 1 g üretmek için, rotasyon yarıçapı 224 m (735 ft) vaya daha fazla olmalıdır, bu da büyük bir uzay gemisi yapar. Kütleyi azaltmak için,çap boyunca desteklenen hiçbir şey olmamalı ancak uzay aracının iki kısımı kablolarla bağlantılı, muhtemelen doğal yaşam modülü ve uzay aracının bütün diğer kısımları mukabil ağırlık içerir.Bu henüz bilinmiyor eğer kısa bir zaman diliminde yüksek yerçekimine maruz kalınırsa, bu normal yerçekimine maruz kalındığı kadar sağlığa yararlıdır.Bu da ayrıca bilinmiyor Ayrıca düşük seviyeli yerçekimi hafifliğin sağlık üzerindeki etkileri için nasıl olumsuz etkiler yaratır daha bilinmiyor. Yapay yerçekiminin 0.1 g olması için yarıçapın 22 m (74 ft) olmalı. Bunun gibi, yarıçap 10 m iken, yerçekimi üretmek için yaklaşık 10 rpm gereklidir veya 2 g üretmek için 14 rpm gereklidir. Eğer kısaca yüksek yerçekimine maruz kalırsan, bu ağırlıksızlığın sağlık üzerindeki etkilerini çürütebilir, öyleyse küçük santrifüj egzersiz bölgesi olarak kullanılabilir.
Lunaparklarda birtakım oyuncaklar santrifüj rotasyonel kuvvet sağlar. Hız treni de ayrıca yapar, her ne zaman bu aletler inip yükselirse, üstünden geçerse veya iç içe döngüler şeklini alırlarsa. Bu aletler tam tepeye çıktığında, zaman sıfırlanır veya negatif yerçekimi hissedilir buna  hava-zaman denir.Bu bölünebilen  "yüzdürücü hava saatidir" (sıfır yerçekimi için) ve "püskürtücü hava zamanı" (negatif yerçekimi için).<sup class="noprint Inline-Template " style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="The material near this tag possibly contains original research. (January 2016)">original research?  <sup class="noprint Inline-Template " style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">]
Doğrusal ivme
Çeşitli gezegenler arası görevler için uzun sürede ve düşük itmede doğrusal ivme önerildi. Örnek olarak, Marstan marsa 27 ay içerisinde ağır olsa bile (100 ton) kargo yükleri nakledilebilir ve Mars yörüngesine varınca LEO aracının kütlesinin yaklaşık olarak yüzde 55 i alıkoyulur, geziye girişi sırasında uzay aracının içinde düşük yerçekimi eğiminin sağlanması oluşur.
Sabit doğrusal ivme güneş sisteminin etrafında kısa uçuş süresi düşünüldüğünde teoride sağlanır. Eğer itme teknikleri ivmenin sürekliliğinin uygunluğu için 1 g'i destekleyebilirse, uzay aracı ivmelenebilir (ve sonra gezinin ikinci yarısı için yavaşlatıcı etki gösterir) ve bir iki gün içerisinde Mars'a 1 g'de ulaşılabilir.
Birçok bilimkurgu planında, yıldızlararasındaki uzay araçları için ivme yapay yerçekimini desteklemekte kullanılır, henüz teorideki ve hipotezdeki anlamı ileriye itmektir.
Bu doğrusal ivmenin etkisi iyi anlaşılmıştır ve yüksek aşamalı roketlerin uzaydaki ateşlenmesindeki direkt fırlatım için  0 g deki kriyojenik akışkan madde yönetiminde her zaman kullanılır.
Hız treni, özellikle fırlatılan hız treni veya bunlar  elektromanyetik itmeye bağlı, bunlar doğrusal ivme sağlar "yerçekimi" ve sonuç olarak bunlar yüksek ivmeli araçlarla ilgilidir, spor arabaları gibi.Doğrusal ivme hız trenindeki hava-zamanı sağlamak için kullanılmıştır ve diğer heyecan gezileri, Terör Alacakaranlık Kuşağı Kulesi gibi.
Manyetizma
Yerçekimi için diamagnetism boyunca benzer etkileri yaratılmış. Güçlü bir elektrik alanına sahip mıknatıs gereklidir. Bu tür aletler çoğu küçük fareyi kaldırmak için kullanılır sonuç olarak Dünyanın'kini iptal etmek için 1 g'lik alan üretildi. Yeteri kadar güçlü mıknatıslar gereklidir ya pahalı kriyojenito, süperiletken tutabilmek için, ya da birçok gücün megavatı gereklidir.
Aşırı güçlü manyetik alanla birlikte,güvenlik belirsiz insların kullanımı için..<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2016)">kaynak belirt ] Ek olarak, bu herhangi bir ferromanyetik ve paramanyetik maddeleri engellemek için güçlü manyetik alanın gerekliliği yanında diamanyetiğin in belirginliğini içerir.
Laboratuvar taklitleri dünyadaki düşük yerçekimi şartlarında imkanlar kullanılarak diamanyetizm uygulanabilirliği ispatlanabilir. Yerçekimine benzer yaratılan şartlarda Dünya'nın yerçekimi havaya kalkmış farelere karşıydı. Küçük model organizmalarla birlikte kameri ve martina yerçekimine  benzer taklit şartlar için düşük kuvvetler üretilebilir.
Varsayımlı Yerçekimi jeneratör/gravitomanyetizm
Bilimkurguda, yapay yerçekimi (veya yerçekiminin iptalı) veya "paragravity"  bazen uzay aracında iken ne rotasyon olur ne ivmelenme olur.. Şimdiki zamanda, bu onaylanmamış teknik taklit edilebilir yerçekimi diğerlerinden daha çok asıl kütle veya ivme.Çoktan ispat edilmiş bir alet çeşididir. Eugene Podkletnov, Rus bir mühendis, 1990'lı yıllarda dönen süper iletken ve güçlü gravitomanyatizma alan içeren bir alet yapılabileceğini iddia etmiş iddia etmiş, fakat hiç doğrulama olmamış ve hatta 3. taraflardan negatif sonuçlar olmuştur 2006 yılında, finanse edilen araştırmacı grup ESA aracılığıyla gravtiomanyetizmin üretimi için pozitif sonuçlarla gösterilen buna benzer bir araç yaratıldığını iddia etti, buna rağmen bu sadece 0.0001g üretti. Bu sonuç bir daha tekrarlanmadı.Sicim teorisi tahminlerine göre yerçekimi ve elektromanyetizma gizli boyutlarda ve çok kısa fotonlar bu boyutlara girebilir.
Merkezkaç
Yüksek-G çalışması  yüksek yarıçaplı merkezkaçın içinde ivmenin yüksek seviyelerini konu alan havacılar ve astronotlar tarafından yapıldı.Bilincin uyarılmış g-kaybını engellemek için tasarlandı (kısaltılmış G-LOC), bu durum sırasında g kuvveti kanda beyinden uzaklaşarak ilerlemesi bilinç kaybı kapsamında oluşur.Dikkate değer süre içinde  yüksek g de destekleyicinin yeteneğinin uçak içinde  ivme-bilincin kaybının uyarılması olayları ölümcül kazalara sebep olur.
Parabolik uçuş
Yerçekimsiz mucize bir lakap, parabolik yörüngede uçuş yapan ve kısaca söylemek gerekirse neredeyse yerçekimsiz bir çevrede astronatlar için eğitim yapılan,araştırma yönetimi olan ve sinema filmi için bir NASA uzay aracıdır. Bu parabolik yörünge ksaı bir süreliğine(genellikle 20-30 saniye) sıfır-g verilerek yerçekimiyle eşleşen dikey bir doğrusal ivme sağlar ve benzer bir periyot da bunu yaklaşık olarak 1.8g takip eder. Vomit kuyrukluyıldızı da bir lakaptır ve ayrıca uzay aracı yolcuları tarafından parabolik yörünge sırasında defalarca kez tecrübe edilen hareket hastalığını adlandırmak için kullanılırdı.Dünya çapındaki birçok organizasyonda yerçekimi azalmış uzay araçları bugünlerde çalıştırıldı.
Nötr Yüzerlik
Nötr Yüzerlik Laboratuvarları (NBL) astronot eğitim kolaylıkları, örnek olarak Houston, Teksas'ın içinde yer alan NASA Johnson Space Center'daki Sonny Carter Training Facility. NBL Dünya'daki en büyük bir suyun kapalı bir  yüzme havuzudur. NBL uzay mekiği kargo limanının, uçuş yüklerinin ve Uluslararası Uzay istasyonu büyük boyda maketlerini içerir.
Nötr yüzdürme kuvvetinin prensibi uzayın yerçekimsiz alanının taklidi için kullanılırdı. Uygun astronotlar tepe vinci kullanarak havuzun içine indirilir ve onların ağırlıkları çeşitli yardımlar aracılığıyla ayarlanır, kaldırma kuvveti olmadan deneylenmesi ve kütle merkezinin etrafında dönme momenti olmadan yapılması amacıyla. Uzay mekiği kullanırken ve Uluslararası Uzay İstasyonundayken NBL'deki takım elbiseli adamlar EMU'nun uçuş oranlılarından daha düşük puanlıdır.
NBL tankı 202 fit (62 m) uzunluğunda, 102 fit (31 m) genişliğinde ve 40 fit 6 inç (12.34 m) derinliğinde ve suyun 6.2 milyon galonunu (23.5milyon litre) içerir  Tank çalışırken dalgıçlar nitroks (azot oksijen karışımı) solur.
Nötr yüzerlik yerçekimsizlik havuzunda değildir, çünkü iç kulağın içindeki denge organları yerçekiminin yukarı aşağı hareketinden hala hassaslık duyar. Ayrıca, burada önemli bir miktarda su aracılığıyla sürüklenme gösterilir. Genel olarak, görevleri suyun içinde yavaşça yaparak, sürükleme kuvveti minimalize edilmiştir. Kaldırma kuvveti ve havuz taklidi arasındaki bir diğer fark ve uzay uçuşu sırasındaki asıl EVA havuzun sıcaklığı ve devamlı süren ışık şartlarıdır.
Uzay Misyonları
Gemini 11'in görevi kapsülü Agena hedef aracının çevresinde döndürerek yapay yerçekimini üretmek, bu 36 metre ip ile eklendi. Onlar küçük miktarda yapay yerçekimini üretebilir, yaklaşık olarak  0.00015 g kadar. Net kuvvet astronotlar ve yerde hareket eden kapsülün hareketine göre çok küçük hissedildi.
Birkaç dakikalığına da olsa Gemini 8 yapay yerçekimi görevini başarmıştı bu gösterilmeliydi. Bu, ancak, bir kazadan dolayıydı.mürettebatın üstündeki ivme kuvveti çok yüksekti ve bu acil sonlandırıldı.
Bilimkurgu
<span class="cx-segment cx-highlight" data-segmentid="64" id="cx593d927ecc58c772" data-cx-draft="true" data-source="593d927ecc58c772" data-cx-weight="280" contenteditable="true">Birçok uzay uçuşu görevi sırasında astronotlar düzlemsel kızak ve dönen sandalyeler kullanarak birkaç dakika 0.2 g den 1 g ye kadar yapay yerçekimine maruz kalırlar. Astronotlar eğer g seviyesi iç kulak seviyesinde 0.5 g den az ise herhangi bir uzaysal yönelimi algılayamazlar. Birçok bilimkurgu romanı, filmler ve seriler yapay yerçekimi özellikli üretimlere sahiptir. 2001: Bir Uzay Destanı, filminde uzay aracı keşfinde  rotasyon merkezkaçı yapay yerçekimini sağlar. The Martian, romanında the Hermes uzay aracı dizayn ederek yapay yerçekimine ulaştı; Mars'ın yerçekimine benzer olarak. Dragon Ball Z, çeşitli karakterlerin eğitim düzeni içinde yerçekimi taklitleri anahtar bölümünde oynar.
720p
720p, HD kavramının yarısı anlamına gelir. Full HD demek 1080p olarak adlandırılır. 1280x720 pixel çözünürlüğün kısaltmasıdır. P harfi progressive scan(ilerleyici tarama) anlamında kullanılır. 720p filmlerde genelde gerçeğe yakın bir görüntü elde edilir. Bunun için birçok önemli spor müsabakaları 720p ya da 1080p görüntü kalitesiyle yayınlanır.
Fenerbahçe Masa Tenisi Şubesi 1963-64 sezonu
Fenerbahçe Masa Tenisi Şubesi erkek takımı 1963-64 sezonunda İstanbul üçüncüsü, kadın takımı da aynı şekilde İstanbul üçüncüsü oldu.
İstanbul Masatenisi Şampiyonası
6 Şubat 1964 tarihinde tamamlanan maçlarda erkek takımı başarılı sonuçlar alarak İstanbul üçüncüsü olurken, 19 Şubat 1964 tarihlerinde tamamlanan finallerde sarı-lacivertli sporcular da çeşitli dereceler aldılar.
Türkiye Şampiyonası
17-19 Ekim 1964 tarihinde düzenlenen Türkiye Şampiyonası bölgelerarası (illerarası) yapıldı. İstanbul karmasına Fenerbahçe sporcu veremedi. Beyoğluspor'dan Erden Günay ve Koço Yuvanidis'ten oluşan İstanbul takımı Ankara'nın önünde Türkiye şampiyonu oldu.
17-19 Ekim 1964 tarihinde düzenlenen Türkiye Şampiyonası bölgelerarası (illerarası) yapıldı. İstanbul karmasına Fenerbahçe sporcu veremedi. İvi Özeral ve Rahile Yadigar'dan müteşekkil kadın takımı Ankara'yı yenerek Türkiye şampiyonu oldu.
Afrika Bambaataa
Afrika Bambaataa (d. 17 Nisan 1957; South Bronx, New York), Amerikalı DJ. 1980'lerde hip hop müziğinin gelişiminde rol almıştır. Afrika Bambaataa, break-beat DJ'liğin mucitlerinden biridir ve Evrensel Hip Hop Kültürünün ve Elektro Funk Soundunun "babası" sayılmaktadır. Black Spades çetesi üyesi olan Afrika Bambaataa, hip hop kültürünün tüm dünyada yayılmasını amaçlayan Universal Zulu Nation'ın da kurucusudur. 27 Eylül 2007'de Rock and Roll Hall of Fame'e dahil edilmek üzere aday gösterildi.
NGC 3994
NGC 3994, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Büyük Ayı takımyıldızı yönünde bulunur. Sc/P tipi bir sarmal galaksidir. Alman astronom Heinrich d'Arrest tarafından 1864 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Bébé(s)
Belgesel; Opuwo, Namibya'dan Ponijao, Bayanchandmani, Moğolistan'dan Bayar, Tokyo'dan Mari ve San Francisco, ABD'den Hattie isimli bebeklerin doğum ve büyüme sürecindeki yaşamlarını, bebeklerin çevre şartlarını konu edinmektedir.
Korbolko
Korbolko, Türk ve Altay mitolojisinde ateş kuşu. Ateşi insanlara getirdiği rivayet edilir. Tanrı Ülgen tarafından gönderilmiştir. Bazen ateşi, bazen de ateşi yakmaya yarayacak olan çakmak taşlarını getirdiği söylenir. Bu taşların biri ak, diğeri karadır. Birbirine sürtünce kıvılcım çakar. Bazı masallarda ak ve kara iki saç telini birbirine sürtünce de kıvılcımlar çaktığı söylenir. Kimi rivayetlere göre ise, Tanrı Ülgen bu kuşun kılığına girerek, taşları kendisi getirmiştir.
Etimoloji
Kor (“ateş”) ve bol (“bulmak”) köklerinin bileşimidir. Ateşi bulan demektir. Mirali Seyidov'a göre ise "Ateş Şehzadesi / Ateş Prensi" anlamına gelir.
Sulutaş, Karayazı
Sulutaş, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Ulucanlar, Karayazı
Ulucanlar, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin adı, 1928 yılı kayıtlarında Alucar olarak geçmektedir.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 161 km, Karayazı ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.
Sulutaş, Karayazı
Coğrafya
Erzurum il merkezine 151 km, Karayazı ilçesine 35 km uzaklıktadır.
Bir Varmış Bir Yokmuş... Amerika
Il était une fois... les Amériques (Türkçe: Bir Varmış Bir Yokmuş: Amerika) Albert Barillé'nin yönetmenliğini yaptığı 1991 yapımı Fransız animasyon televizyon dizisidir.
Sinopsis
Tüm yapılanması ve tarihi olayları aracılığıyla Amerikanın hikâyesini anlatan kapsamlı bir animasyon çalışma. Amerika'yı tanımlayan olaylar ve farklı kültürlerde bir yolculuk: İnka İmparatorluğu'ndan Amerikan Bağımsızlık Savaşı'na.
Pabuç gagalı
Pabuç gagalı (Balaeniceps rex) ya da pabuç gagalı leylek, leyleğe benzeyen çok büyük bir kuş türüdür. Adını çok büyük ve ayakkabıya benzeyen gagasından alır. Genel biçim itibarıyla leyleğe benzese ve daha önceden leyleksiler (Ciconiiformes) takımında sınıflandırılmış olsa da diğer yaşayan kuşlarla olan akrabalık ilişkisi tam olarak belirlenememiştir. Bazı otoriteler pelikansılar (Pelecaniformes) takımı içinde sınıflandırmaya başlamıştır. Monotipik Balaenicipitidae familyasındaki monotipik Balaeniceps cinsinin tek türüdür. Erişkin kuşlar genel olarak gri tüylere sahip iken genç kuşlar daha kahverengi tüylere sahiptir. Afrika'nın tropikal doğu bölgesinde, Sudan'dan Zambiya'ya kadar büyük bataklıklarda yaşarlar.
Taksonomi ve sınıflandırma
Pabuç gagalı, bazı kuş derileri Afrika'dan Avrupa'ya getirildikten sonra ancak 19. yüzyılda sınıflandırılmıştır. Çok daha sonraları canlı örnekler bilimsel topluluğa sunulabilmiştir. Ancak kuş Eski Mısırlılar ve Araplar tarafından tanınıyordu. Geleneksel olarak leyleklerle (Ciconiiformes) bağlantılı olan pabuç gagalı, ilgisiz birçok taksonu "Ciconiiformes" takımına alan Sibley-Ahlquist kuş sınıflandırmasında da aynı takımda kalmıştır. Ancak son zamanlarda anatomik karşılaştırmalarla pelikanlara biyokimyasala kanıtlarla da balıkçıllara daha yakın akraba olduğu öne sürülmüştür. Yakın zamanda yapılmış bir DNA araştırması da pabuç gagalının Pelecaniformes takımının bir parçası olduğunu önerir.
Sınıflandırma konusundaki tartışma Ciconiiformes ile Pelecaniformes takımları arasındaki sınırın nereye konacağı ya da sınır konması gerekip gerekmediği üzerinde yoğunlaşmaktadır. Karabataklar ve benzerleri muhtemelen gerçekten de Pelecaniformes takımında yer almadığından günümüzdeki bazı otoriteler Pelecaniformes takımının ana grubu ile Ciconiiformes takımını birleştirme yolunda gitmektedir. Pabuç gagalı ve hamerkop (Scopus umbretta) pelikanlar ile leylekler arasındaki kayıp halka olabilir.
Fiziksel özellikleri
Uzun boylu bir kuş olan pabuç gagalının ortalama boyu 110 ila 140 cm arasındadır ve bazı bireyler 152 cm boya kadar erişirler. Kuyruktan gagaya olan uzunluk 100 ila 140 cm arasında, kanat açıklığı da 230 ila 260 cm arasındadır. Ağırlığı 4 ila 7 kg arasında değişir. Yaklaşık ortalama 5,6 kg ağırlığa sahip olan erkek kuş yaklaşık ortalama 4,9 kg ağırlığa sahip olan dişiden daha büyüktür. Türün kendine özgü en büyük özelliği saman sarısı renginde olan ve üzerinde grimsi izler bulunan çok büyük ve şişkin gagasıdır. Culmen (ya da üst gaga uzunluğu) 18,8 ila 24 cm arasındadır. Gagaların keskin kenarları yakaladıkları avın kafasını koparmaya ve av ile birlikte gagaya alınan bitkilerden kurtulmaya yarar. Pelikanlar gibi üst gaga gemi omurgası şeklindedir ve ucu sivridir. Koyu renkli bacaklar oldukça uzundur ve tarsus uzunluğu 21,7 ila 25,5 cm arasındadır. Pabuç gagalının ayakları muhtemelen su bitkileri arasında avlanırken ayakta durmasını kolaylaştırmak için oldukça büyüktür ve orta parmağı 16,8 ila 18,5 cm arasındadır. Balıkçıl ve turna gibi diğer uzun bacaklı ve suda yürüyerek avlanan kuşlara nazaran boyunları daha kısa ve kalındır. Süzülmeye çok iyi adapte olmuş olan kanatları geniştir ve kanat kiriş uzunluğu 58,8 ila 78 cm arasındadır.
Uçuş düzeni
Süzülerek uçarken pelikanlar ve Leptoptilos cinsi leylekler gibi kanatlarını düz olarak açar ve boynu geriye doğru çekilmiş olarak uçar. Dakikada 150 olarak tahmin edilen kanat çırpma hızı büyük leylek türleri dışında kuşlar arasında en düşük kanat çırpma hızlarından biridir. Yaklaşık yedi saniye süren ve tekrar eden kanat çırpma ve süzülme yöntemleri ile uçuş mesafesi büyük leylekler ile And kondoru (Vultur gryphus) arasındadır. Ürktüklerinde bulundukları yerden en fazla 100 ila 500 m öteye uçarak kaçarlar. Pabuç gagalılar nadiren uzun mesafe uçarlar ve 20 m olan minimum avlanma mesafesinden uzun uçtuklarına çok az rastlanır.
Erişkin kuşların tüyleri mavi-gri renktedir ve uçuş tüyleri daha koyu arduvaz-gri renklidir. Göğüste koyu renkli sapları olan uzun tüyler bulunur. Genç kuşların tüyleri erişkinlere benzer ancak daha koyu gridir ve kahverengi tonları vardır. Yeni yumurtadan çıkan pabuç gagalıların gagaları orta büyüklüktedir ve gümüşi gri renktedir. Yavrular 23 günlük olduğunda gaga belirginleşir ve 43 günlük olduklarında asıl büyüklüğüne erişir.
Tanımlama
Yakın mesafede kendine özgü özellikleri sayesinde kolayca tanımlanabilir. Uçarken kendine has gagası görülemediği durumlarda silüeti leylek ya da kondora benzer ancak tüyleri ayırt edici olarak mavi-gri renktedir. Sıra dışı başka bir özelliği de kuyruğunun da kanatları ile aynı renkte olmasıdır. Kötü görüş koşulları altında boyutlarının ve kanat açıklığının yaşadığı yerlerde bulunan diğer kuşlarla karşılaştırılması tanımlanmasına yardımcı olur. Uçarken leyleklerle aynı uzunluğa sahip olan ayaklarını geriye doğru düz olarak uzatır ve ayakları kuyruğunu geçer. Diğer kuşlarla benzer olan kanat-kuyruk oranı tanımlama için kullanılamaz.
Dağılımı ve yaşam alanı
Pabuç gagalı Sudan'ın güneyinden Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin doğusu, Ruanda, Uganda ve Tanzanya'nın batısı boyunca merkezî tropikal Afrika'da tatlısu bataklıklarında yaşar. En çok sayıda popülasyonları Uganda'nın kuzeybatısında ve buraya komşu Sudan'ın güneyinde, ayrıca Uganda'nın sulak havzaları ile Tanzanya'nın batısında bulunur. Kenya'da, Orta Afrika Cumhuriyeti'nde, Kamerun'un kuzeyinde, Etiyopya'nın güneybatısında ve Malavi'de münferit kuşlara rastlanmıştır. Botsvana ve Kongo Nehri'nin yukarılarında da konuk olarak geldikleri gözlemlenmiştir. Pabuç gagalının dağılımı papirüs ve akciğerli balıkların dağılımıyla örtüşür. Göçmen değildir ancak habitat değişikliği, besin varlığı ve insanlar tarafından rahatsız edilme nedenleriyle mevsimsel olarak sınırlı mesafede yer değiştirirler.
Genel olarak tatlısu bataklıklarında yaşarlar. Bu türün bulunduğu hemen hemen tüm su havzalarında Cyperus papyrus ile Phragmites ve Typha cinsi sazlıklar bulunur. Her ne kadar dağılımları orta Afrika'daki papirüs dağılımı ile örtüşsede bu tür yalnızca papirüs bulunan yerlerden çok karışık bitki örtüsü olan yerleri tercih eder. Nadiren çeltik tarlaları ile su baskınına uğramış tarlalarda avlanırken görülürler.
Davranış ve ekoloji
Yavaş hareketleri ve uzun süre "heykel gibi" kıpırdamadan ayakta durması dikkat çekici özellikleridir. İnsan varlığından çabucak etkilenirler ve yakınlarda bulunan insanlardan ürkerek yuvalarını terk edebilirler. Genellikle balıkların nefes almak için yüzeye doğru gelmek zorunda oldukları az oksijenli sularda avlanmayı tercih ederler. Bu büyüklükte bir kuş olarak istisnai durumlarda yüzen bitki örtüsü üzerinde tünerler. Tipik olarak çamurlu sularda avlanırlar ve yalnız dolaşan pabuç gagalılar yoğun popülasyonlarda bile minimum avlanma mesafesi olan 20 m aralıklarla birbirlerinden uzakta avlanırlar. Bu tür yavaş hareketlerle avını pusuya yatarak bekler. Avlanırken çok yavaş hareket eder ve uzun süre hareketsiz kalır. Diğer büyük boyutlu, suda yürüyerek avlanan kuşların aksine bu tür yalnızca görme duyusunu kullanarak avlanır ve dokunarak avlanma yöntemini kullanmaz. Avını gördüğünde hızlı ve şiddetli bir şekilde saldırır. Ancak avın büyüklüğüne göre ilk saldırıdan sonra avını yakalaması 10 dakika kadar sürebilir. İlk saldırıların yaklaşık %60'ında avını yakalayabilir. Sıklıkla ilk saldırı sırasında avla birlikte su ve bitki de gagaya girer ve gaganın kenarlarından dışarı çıkarlar. Ara sıra su aygırlarının suya battıkları sırada balıkları su yüzüne doğru itmelerinden pabuç gagalılar faydalanır.
Pabuç gagalı daha çok balık ile beslense de su havzalarında bulunan omurgalılarının çoğu ile beslenir. Tercih ettikleri avlar arasında Protopterus aethiopicus ve Senegal bişiri (Polypterus senegalus) ile Tilapia cinsi balıklar ve Clarias cinsi yayınlar bulunur. Diğer avlar arasında kurbağalar, su yılanları, Varanus niloticus ve yavru timsahlar bulunur. Nadiren kaplumbağalar, salyangozlar, kemirgenler ve küçük su kuşları yedikleri de bildirilmiştir. Keskin kenarlı, devasa ve çok açılan gagası sayesinde pabuç gagalı büyük avlar avlayabilir. Bu tür tarafından yenen balıklar 15 ila 50 cm boyunda ve ortalama 500 g ağırlığındadır ancak 1 m boyunda akciğerli balıklara saldırdıkları görülür. Yaklaşık 50 ila 60 cm uzunluğunda yılanları avlarlar.
Üreme
Yalnız yaşamayı tercih eden pabuç gagalıların bu özelliği üreme alışkanlıklarına da yansır. Genellikle koloniler hâlinde yuva yapan balıkçıllar, karabataklar, pelikanlar ve leyleklerin aksine pabuç gagalıların yuvalarının sayısı kilometrekareye üç yuvadan azdır. Üreme dönemindeki pabuç gagalı çifti yaklaşık 2 ila 4 km2lik bir bölgeyi diğer kuşlara karşı oldukça gayretli bir şekilde savunurlar. Yaşadıkları bölgenin en kuzey ve en güney ucunda yağmurlar durduktan sonra yuva yapmaya başlarlar. Daha orta bölümlerde ise sonraki yağmurlu mevsimde yumurtlamak için yağmurlu mevsimin sonunda doğru yuva yapmaya başlarlar. Erkek ve dişi kuş birlikte yaklaşık 3 m çapında bir alanı temizledikten sonra yüzen bir platforma yuva yapar. Genellikle suya gömülü olan bu platform 3 m derinliğinde olabilir. Yuvanın kendisi 1 ila 1,7 m arasındadır. Hem yuva hem de yüzen platform su bitkilerinden yapılır. Sudan'da yuvalar erişkin bir kişiyi taşıyabilirken Zambiya'da taşıyamamaktadır. Bir ila üç adet beyaz yumurta yumurtlanır. Bu yumurtaların boyutu 80–90 mm boyunda ve 56–61 mm genişliğindedir ve ortalama 164 g ağırlığındadır. Kuluçka süresi yaklaşık 30 gündür. Hem erkek hem de dişi kuluçkaya yatar ve yavruları besleyip korur. Besinler doğrudan erişkinlerin boğazından yavruların gagalarına kusularak çıkartılır. Pabuç gagalılar nadiren birden fazla yavru yetiştirir ancak en büyüğün ölmesi ya da zayıf olması durumunda yedek olarak daha fazla sayıda yavru yumurtadan çıkar. Yavrular 105 günde palazlanır ve genç kuşlar 112 günde uçabilir. Ancak uçmaya başladıktan sonra bir ay kadar daha ebeveynler tarafından beslenirler. Genç pabuç gagalılar cinsel olgunluğa üç yılda erişirler.
Ses
Pabuç gagalı normal olarak sessizdir ancak yuvada iken gaga takırdatarak ses çıkarırlar. Bu takırtılı sesleri çıkarırken erişkin kuşların ayrıca inekler gibi böğürdükleri ve yüksek perdeli sesler çıkardıkları da görülmüştür. Üreme döneminde hem erişkinler hem de yavrular iletişim için gagalarını takırdatarak ses çıkarırlar. Yavru kuşlar yemek istediklerinde insan hıçkırığına benzer sesler çıkarırlar.
Korunma durumu
Popülasyonlarının 5.000 ila 8.000 arasında olduğu tahmin edilmektedir ve çoğu Sudan, Uganda, Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nin doğusu ve Zambiya'daki bataklıklarda yaşar. BirdLife International yaşam alanı yokolması, insanlar tarafından rahatsız edilme ve avlanma tehditleri ile bu kuş türünü hassas türler arasında listelemiştir.
İnsanlarla ilişkileri
Bu tür, ornitologlar tarafından Afrika'da en çok görülmesi istenen ilk beş kuş türü arasında sayılmaktadır. Antik Mısırlılar tarafından yapılmış ve pabuç gagalıyı resmeden tasvirler bulunmaktadır.
Hans Gillisz. Bollongier
'''Hans Gillisz. Bollongier ya da Boulenger''' (d. 1600-ö. 1645), Hollandalı natürmort resimleriyle tanınan ressam.
Çiçek buketleri çizmekte uzmanlaşmıştı. Haarlem ressamlarının verimli olduğu bir dönemde yaşadı. Resimlerinin günümüzde, Lale çılgınlığının yaşandığına kanıt oluşturduğu kabul edilir.
Tilkitepe Höyüğü
Tilkitepe Höyüğü, ya da eski kaynaklarda Şamramaltı Van il merkezinin 7 km. güneybatısında yer alan bir höyüktür. Günümüzde Van Havaalanı sınırları içinde olup kısmen havaalanı olarak kullanılmaktadır. Höyük 55 metre çapında, 6-7 metre yüksekliğindedir.
Kazılar
Tilkitepe Höyüğü Türkiye'de ilk kazı yapılan höyüklerden biridir. İlk dönem kazısı Alman W. Belck başkanlığında 1899 yılında yapılmış, çok sayıda iskelet bulunmuştur. Ancak çalışmalar ancak 30 yıl sonra yayımlanmıştır. İkinci dönem kazısı Amerikalı Edward Bowen Reilly yönetiminde 1937 yılında yapılmış, sadece tabakalanma konusunda bilgi sağlanmıştır. Dr. Cahit Kınay başkanlığında 1939 yılında da üçüncü dönem kazılar yapılmıştır. Daha sonra Prof. Dr. Afif Erzen tarafından yüzey çalışması yapılmıştır. Bu çalışmalarda çok sayıda Halaf çanak çömleği toplanmıştır.
Tabakalanma
Üçüncü dönem kazılarında üç tabaka saptanmıştır. Bunlar yeniden eskiye; Son iki tabaka Kalkolitik Çağ tabakalarıdır.
Buluntular
20. Yüzyıl başlarındaki teknolojiyle net bir tabakalanma yapılamadığı gibi mimari kalıntılar da tam saptanamamıştır. En üstteki yapı katında yuvarlak yapılarda kerpiç kullanıldığı, taş temel olmadığı belirtilmektedir. En alttaki III. tabaka Halaf Dönemi'nin boyalı ve yalın mallarıyla temsil edilmektedir. Halaf Kültürü'nün Türkiye'deki en kuzey yayılma hattı olduğu ifade edilmektedir. Yerleşmenin II. katında ele geçen çanak çömlek ise Tilkitepe'ye özgüdür ve "Tilkitepe Malı" olarak tanımlanmıştır. Bu arada Transkafkasya Malı ya da Karaz Malı olarak tanımlanan siyah açkılı mal türü bulunmaktadır. Bu bulgulara dayanılarak bu tabakanın Geç Kalkolitik Çağ'dan Erken Tunç Çağı'na geçiş evresi olarak tarihlendirilmektedir.
Süphan Dağı'nın yakınlığı dolayısıyla Tilkitepe sakinlerinin rahat ulaşabildiği obsidiyen, alet ve silah yapımında en çok kullanılan malzeme olmuştur.
Doğu Anadolu Erken Tunç Çağı yerleşmelerine özgü kemik çekiçler Tilkitepe'de de ele geçmektedir.
Çoğunluğu ikinci evreye ait gömütlerin büyük bölümü toprak mezarlardır. Birkaç istisna dışında tüm ölülerin "hocker" biçiminde gömüldüğü belirtilmektedir. Kafataslarından yapılan yaş belirlemesine göre ölülerin çoğunluğu 40 – 50 yaşlarındadır. Kalkolitik Çağ'a tarihlenen 12 iskeletin incelenmesi sonucunda kadınların mezosefal, erkeklerin dolikosefal biçimli kafatasları olduğu görülmektedir. Erkek ve kadın boy ortalamasının yaklaşık 1,58 metre olduğu saptanmıştır. Hesaplamalarda karşılaşılan en kısa boy 145,61 cm. en uzun boy da 164,85 olarak bulunmaktadır.
Değerlendirme
Reilly kazılarının verdiği sonuçlara göre, Kuzey Mezopotamya Kalkolitik kültürü olan Halaf çanak çömleğine ve MÖ 3. binyıl sonlarına ait olan boyalı Kapadokya çanak çömleğine dayanılarak, Tilkitepe MÖ 4. binyıldan itibaren iskan gördüğü belirtilmektedir.
NGC 3995
NGC 3995, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Büyük Ayı takımyıldızı yönünde bulunur. SBm tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. Alman astronom Heinrich Ludwig d'Arrest tarafından 1864 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Kuba Hanlığı
Kuba Hanlığı veya Guba Hanlığı (1726-1806), 1726 yılında Hüseyin Ali Han tarafından kurulmuştur. Oğlu Feth Ali Han (1758-1789) Azerbaycan'ın hanlık sistemini yok ederek birleştirmek gibi büyük emeller peşinde koşmuştur. Rus İmparatorluğu'nun Kafkasya'ya girmesinden sonra bu hanlık da 1806 yılında istiklâlini kaybetmiştir.
Kuruluşu ve yıkılışı
1650'de kurulan Kuba Hanlığı yüzölçümü bakımından geniş ancak Safevi Devleti'ne bağlı bir hanlıktı. Dağıstan'ın ve Derbent Hanlığı'nın ortaya çıkıp o bölgeye sahip olan Şirvan Hanlığı'nın güney doğuya kaymasının ardından Kuba Hanlığı'nın toprakları iyice daraldı.
Derbent'in 3 Temmuz 1806'da Rusya tarafından işgal edilmesiyle Hanlık da Rusya'ya tâbi oldu. 1820'de hanlığın tüm toprakları Rusya'ya ilhak edildi. İran bu fetihleri 1828 tarihli Türkmençay Antlaşması ile kabul etti.
Robert M. Pirsig
Robert Maynard Pirsig (6 Eylül 1928; Minneapolis, Minnesota, ABD - 24 Nisan 2017), Amerikalı yazar ve filozof.
1943 yılında Minnesota Üniversitesi'nde biyokimya öğrenimine başladı. Ardından askere alındı ve Kore Savaşı'na katıldı. Eğitimini Minnesota Üniversitesi felsefe bölümünde tamamladı. Hindistan'da Benares Hindu Üniversitesi'nde doğu felsefesi üzerinde çalıştı. Montana ve İllinois'teki çeşitli okullarda kompozisyon ve retorik dersleri verdi. Bu dönemlerde geçirdiği psikolojik sorunlar nedeniyle elektroşok tedavisi gördü. Minneapolis'te teknik yazar olarak çalıştı. Birçok yayıncı tarafından reddedilen yapıtı Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı 1974'te yayınlandı ve uzun süre çok satanlar listesinde yer aldı. Botuyla Atlantik boyunca gezmeye devam etmekte ve dönem dönem İsveç, Norveç, Belçika ve İngiltere'de yaşamaktadır.
Kalite yaklaşımı
Pirsig kalite üzerine de çalışmalar yapmış ve kaliteyi "tanımlanamaz" olarak belirlemiştir. Bu yorum da kalitenin mükemmelliği yaklaşımına uymaktadır.
Sıla (albüm)
Sıla, Türk şarkıcı Sıla'nın ilk albümü. 23 Ekim 2007'de Sony BMG tarafından yayımlandı.