cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rusya'daki havalimanları listesi
Rusya'daki havalamanları listesi (Rusya Federasyonu), aşağıda sıralanmıştır:
Ondřej Čelůstka
Ondřej Čelůstka (d. 18 Haziran 1989, Zlín ), Çek futbolcudur. Sparta Praha'da oynamaktadır. Oyuncu, 2011'de yapılan Avrupa 21 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'nda Çek Cumhuriyeti forması giymiştir.
Gelişim
Čelůstka futbola Çekya'nın Tescoma Zlín takımında başlamıştır, ilk profesyonel maçına ise Çek Gambrinus Ligi'nin 2007-08 döneminde çıkmıştır. Bu dönemden sonra takımında düzenli olarak forma şansı bulmuştur. Zlin takımında gösterdiği performansla, Çek Cumhuriyeti'nin en çok kupa kaldıran kulüplerinden Slavia Praha'a transfer olan Čelůstka, burada 14 maça çıkmış ve ilk golünü Gambrinus Ligi'nin ilk yarısında kaydetmiştir.
Čelůstka, 1 Şubat 2010'da Serie A'nın Sicilya merkezli takımlarından Palermo ile sezon sonu satış opsiyonuyla birlikte kiralık sözleşme imzalamıştır. Kendisine 89 numaralı forma verilmiş ve oyuncu forma adı olarak Rosanero takma adını kullanmıştır.
"Rosanero" takma adıyla çıktığı ilk maç; Bologna ile oynanan ve 3-1 kazanılan maç olmuştur. Bu maçta Čelůstka oyuna; ikinci yarıda Marco Calderoni'nin yerine dahil olmuştur. Ancak bu maçın dışında Palermo formasını giyemeyen Čelůstka; sezon sonunda eski takımına geri dönmüş ve ikinci Prag macerasında çıktığı 27 maçta 1 gol kaydetmeyi başarmıştır. Oyuncu 2011-12 trasfer dönemindeyse, Prag'a ödenen 1.100.000 € bonservis ücreti karşılığında, Süper Lig takımlarından Trabzonspor ile 5 yıllık sözleşme imzalamıştır. Trabzonspor ile ilk maçına ise 17 Temmuz 2011'de R. Charleroi SC ile Trabzonspor arasında oynanan hazırlık maçında çıkmış, bu maçta doksan dakika mücadele etmiştir. Ayrıca Trabzonspor'daki ilk resmi maçına 27 Temmuz 2011'de Benfica, ilk lig maçına ise 10 Eylül 2011'de oynanıp 1-1 sona eren Manisaspor karşılaşmasında çıkmıştır.
Trabzonspor'un UEFA Şampiyonlar Ligi'nde Inter'i deplasmanda 1-0 yendiği maçta karşılaşmanın tek golünü atmıştır. Čelůstka 12 Ağustos tarihinde ise Premier League ekiplerinden Sunderland takımına kiralandı.
Kostas Peristeridis
Kostas Peristeridis (d. 5 Temmuz 1991), Yunan futbolcudur. Super League (Yunanistan) ekiplerinden PAS Giannina'da oynamaktadır.
Duško Tošić
Duško Tošić (d. 19 Ocak 1985, Zrenjanin) stoper mevkiinde oynamış Sırp eski futbolcudur.
OFK Belgrad
Tošić, Zrenjanin şehrinin Orlovat kasabasında doğdu. Bir dönem Beşiktaş forması giyen Mitar Mrkela, Premier League'de forma giymiş Branislav Ivanović ve Aleksandar Kolarov gibi Duško Tošić de Beograd altyapısından yetişti ve 3,5 yıl bu kulüpte forma giydikten sonra 2005-06 sezonunun devre arasında Sochaux'ya transfer oldu.
Sochaux
2006 yılının devre arasında Fransa Ligue 1 ekiplerinden Sochaux'ya transfer oldu. Sochaux'da oynadığı 1,5 yıllık dönemde takımıyla 2007 yılında Coupe de France şampiyonluğu yaşadı. 2006-2007 sezonunda Sochaux Coupe de France finalinde Marsilya'yı penaltılarla yenip şampiyon olurken Sırp oyuncu da savunmanın solunda gösterdiği performansla göz doldurdu.
21 yaş altı Avrupa şampiyonasında Sırbistan U-21'in final oynamasında pay sahibi olan Tošić, Fransa'dan Bundesliga'ya geçerek Thomas Schaaf'ın SV Werder Bremen'ine transfer oldu.
Werder Bremen
2007-08 sezonu başında SV Werder Bremen'e transfer olarak takımıyla 2011 yılına kadar sözleşme imzaladı. SV Werder Bremen’de takımın en istikrarlı parçası olmasa da ilk sezonunda Bundesliga ikinciliği, ikinci sezonunda da UEFA Kupası finali gören Tošić'in kariyeri ise dalgalanmaya başladı. Bremen'de ilk lig maçına 1 Eylül 2007 tarihinde Eintracht Frankfurt ile oynanan maçta çıktı.
2008-2009 sezonunda 1.Bundesliga 9 maç, Şampiyonlar Ligi 1 maç, DFB-Pokal 1 maç toplam da 11 maçta süre aldı.
SV Werder Bremen formasıyla 22 maçta şans bulan Sırp futbolcu, 12 Şubat 2010'da Portsmouth'a transfer oldu.
Portsmouth
Portsmouth'da sadece Southampton ile oynanan FA Cup mücadelesinde şans buldu ve 25 Mart 2010 tarihine kadar Queens Park Rangers FC'a kiralandı.
FK Kızılyıldız (1. dönem)
QPR'de 5 maçta şans bulan ve bonservisi Portsmouth'ta bulunan futbolcu, ülkesinin takımlarından Crvena zvezda'ya transfer oldu ve bu takımda 2 sezon üst üste Sırbistan liginde yılın defans oyuncusu seçildi. İki sezon boyunca 41 maçta görev yapan Tošić iki gol attı. 2011-2012 ara transfer döneminde İspanya ligi ekiplerinden Real Betis'e transfer oldu. Bu takımda ise sadece bir maçta görev yaptı.
Real Betis
2011-12 sezonunun ilk devresini İspanya La Liga ekiplerinden Real Betis'te kiralık oynadı.
FK Kızılyıldız (2. dönem)
2011-12 sezonun ikinci devresinde tekrar Crvena zvezdada forma giyen Tošić, 600.000 euroya Gençlerbirliği’ne transfer oldu.
Gençlerbirliği
İkinci sezonuna da aynı istikrarla başladı. Gol pasları ve hücumu zenginleştirmesiyle takım arkadaşlarını rahatlatan Tošić, defansif anlamda da dengeli bir görüntü çizdi. Gençlerbirliği ile 2.sezonda 28 Süper Lig maçında forma giyen Tošić 4 de asist yapmıştır. 2013-14 sezonunda sakatlık sebebi ile Süper Lig'de 4, Türkiye Kupası'nda 1 olmak üzere 5 kez takımdaki yerini alamadı. 8 kez de sarı kart gören Tošić, 2 kez sarı kart cezası sebebi ile forma giyemedi.
Gençlerbirliği'nde 3.sezonunda da kendisine verilen her görevi layıkıyla yerine getiren Tošić, özelikle İrfan Buz döneminde stoper olarak da görev aldı. Dengeli oyun yapısı ve güçlü fiziğiyle stoper olarak da hiç sırıtmayan 30 yaşındaki oyuncu 22 Mart 2015 tarihinde oynanan Başakşehir deplasmanında El Kabir’in asistini de ağlara yollayan isim oldu. Son sezonunda Gençlerbirliği ile 28 Süper Lig, 3 Türkiye Kupası olmak üzere 31 kez forma şansı bulan Tošić, bu maçlarda 1 gol atmıştır. 2014-15 sezonunda 4 kez sakatlık sebebi ile takımını yalnız bırakan Tošić, 6 sarı kart görmüş bir maçta sarı kart cezası sebebi ile forma giymemiştir.
Gençlerbirliği formasıyla 3 sezonda 89 Süper Lig maçında forma giymiş, 2 gol atıp 12 asist yapmıştır. Türkiye Kupası'nda da 5 maçta forma giyip 1 asit yapan Tošić, toplamda 94 maçta forma giyip, 2 gol atıp 13 de asist yapmıştır. 3 sezonda 1'i, Türkiye Kupası'nda olmak üzere toplam 21 kez sarı kart gören Tošić, 4 kez cezalı duruma düşmüştür. 9 kez de sakatlık sebebi ile takımdaki yerini alamamıştır.
Beşiktaş
28 Mayıs tarihinde 2015-16 sezonu öncesi Gençlerbirliği ile sözleşmesi sona eren Tošić ile Beşiktaş görüşmelere başladı. 2 Haziran 2015 tarihinde İstanbul'a gelerek sağlık kontrolünden geçti ve aynı gün Beşiktaş ile resmi sözleşme imzalamıştır. Beşiktaş tarafından Kamuyu Aydınlatma Platformu’na gönderilen açıklamada;
Özel hayatı
2006 yılında itibaren pop-folk şarkıcısı Jelena Karleusa ile beraber olan Tošić, Karleusa ile 15 Ağustos 2007'de nişanlanıp 2008 Haziran ayında evlendi. Ayrıca Tošić'in Jelena'dan iki kız çocuğu vardır. Temmuz 2022'de eşinden boşandı.
Tampopo
Diğer bir adı da Dandelion olan film, Türkiye'de 4-28 Mayıs 2011 tarihleri arasında İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde düzenlenen tematik bir film etkinliği olan "En iyi yemek filmleri etkinliği"nde benzer temalı yedi filmle birlikte gösterilmişti.
NGC 2706
NGC 2706, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Suyılanı takımyıldızı yönünde bulunur. Sbc tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. Amerikan astronom Lewis A. Swift tarafından 1886 yılında 40,64 cm (16 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Elektrik yükü
Elektrik yükü veya elektriksel yük, bir maddenin elektrik yüklü diğer bir maddeyle yakınlaştığı zaman meydana gelen kuvvetten etkilenmesine sebep olan fiziksel özelliktir. Pozitif ve Negatif olmak üzere iki tür elektriksel yük vardır. Pozitif yüklü maddeler, diğer pozitif yüklü maddeler tarafından itilirken, negatif yüklü olanlar tarafından çekilir; negatif yüklü maddeler de negatif yüklüler tarafından itilir ve pozitif olanlar tarafından çekilir. Bir cisimde negatif yükler pozitif yüklere dominantsa, negatif yüklüdür; tersi durumdaysa pozitif yüklüdür; dominantlık söz konusu değilse yüksüzdür. Uluslararası Birim Sistemi (SI) elektrik yükünü coulomb (C) olarak adlandırırken, elektrik mühendisliğinde amper-saat (Ah) olarak ve kimyada da elemanter yük (e) olarak adlandırmak mümkündür. Q sembolü genellikle yükü ifade etmek için kullanılır. Yüklü cisimlerin birbirleriyle nasıl iletişimde olduklarını anlatan çalışma klasik elektromanyetizmadır ve kuantum mekaniğinin göz ardı edilebildiği ölçüde doğrudur.
Elektriksel yük, elektromanyetik ilişkilerini düzenleyen bazı atomaltı parçacıkların temel korunan özelliğidir. Elektrik yüklü maddeler hem elektromanyetik alanlardan etkilenirler, hem de elektromanyetik alan yaratırlar. Hareket eden bir yük ve elektromanyetik alan arasındaki ilişki elektromanyetik kuvvetin kaynağıdır ve bu güç 4 temel kuvvetten biridir. (Bir diğeri; manyetik alan).
20. yüzyılda yapılan deneyler, elektriksel yükün nicelendirildiğini göstermiştir, bu, temel yük diye adlandırılan her bir küçük parçanın çoklu katsayılarına ulaşmaktır. Temel yük, e, yaklaşık olarak 1.602×10^−19 coulomb'a eşittir. (kuark diye adlandırılmış, tam katsayısı e/3 ile yüklenen parçacıklar hariç). Proton e yüküne sahiptir, elektronlar ise –e yüküne sahiptir. Yüklü parçacıklarla yapılan çalışmalar ve onların fotonlar tarafından düzenlenen ilişkileri kuantum elektrodinamiğidir.
Genel bakış
Yük, bir maddenin diğer maddeyle elektrostatik itme ya da çekme meydana gelmesi durumunda ortaya çıkan temel özelliktir. Elektriksel yük, birçok atomaltı parçacığının karakteristik bir özelliğidir. Serbest parçacıkların yükleri, temel yüklerin (e) tam katlarıdır, ve daha önce de söylendiği gibi, elektriksel yük nicelendirimiştir. Michael Faraday, yaptığı elektroliz deneyleriyle elektriksel yükün kesin olduğunu gösteren ilk kişidir. Robert Millikan’ın yağ damlası deneyi bu gerçeği direkt olarak göstermiş, ve temel yükü ölçmüştür.
Sonuçlara göre, elektronun yükü -1, protonun ise +1 dir. Aynı yüke sahip parçacıklar birbirini iterken, zıt yüke sahipler birbirini çeker. Coulomb’un kuralı iki parçacık arasında elektrostatik kuvvetin, parçaların sahip olduğu kuvvet ve aralarındaki uzaklığın karesiyle ters orantılı olduğunu göstermiştir. Karşıt parçacığın yükü, benzer parçacığınkine eşit, ama karşı işarettedir. Kuarklar −1⁄3 ya da +2⁄3 gibi kısmi bir yüke sahipken, serbest kuarkların yükü şimdiye dek gözlemlenememiştir (bu teorik gerçeğin sebebi asimptotik serbestliktir.)
Makroskobik bir nesnenin yükü, nesneyi meydana getiren parçacıkların elektriksel yükünün toplamıdır. Bu yük genellikle azdır, çünkü madde atomlardan meydana gelir ve atomlar genelde eşit miktarda proton ve elektronlara sahiptir, bu durumda da yükleri sıfırlanır, ve atomu nötr hale gelir.
İyon; bir ya da birkaç elektron kaybedip, tek bir pozitif yük (katyon) almış, veya bir ya da birkaç elektron kazanıp, tek bir negatif yük (anyon) almış bir atomdur (atom grubudur). Bir atomlu iyonlar tek atomlardan oluşurken, çok atomlu iyonlar bir ya da birkaç atomun birbirine bağlanması ile oluşur. Her iki durumda da, iyonun pozitif veya negatif bir yük kazancı söz konusudur.
Makroskobik nesnelerin oluşum sürecinde, genellikle atom bileşenleri ve iyonlar öyle bir biçimde birleşir ki, elektrik olarak nötr atomlara bağımlı, nötr iyonik bileşimler oluştururlar. Bu yüzden makroskobik nesneler genel olarak nötr olmaya meyillidirler ancak nadiren tam olarak nötr olabilirler.
Makroskobik nesnelerin materyaller tarafından dağıtılan, sıkı sıkıya yerine bağlı, nesneye tam negatif ya da pozitif yük veren iyonlar içerdiği zamanlar vardır. Bunun yanı sıra, makroskobik nesneler iletken elementlerden oluşur, hemen hemen elektronları kolaylıkla (elemente bağlı olarak) alıp verebilirler, ve belirsiz bir şekilde tam negatif ya da pozitif yük oluştururlar. Tam elektrik yüklü bir nesne sıfırdan farklı ve hareketsizse, bu olay statik elektrik olarak bilinir. Bu durum, amber ve kürk ya da cam ve ipek gibi iki farklı nesneyi birbirine sürterek kolaylıkla oluşturulabilir. Böylelikle, iletken olmayan nesneler negatif ya da pozitif olarak önemli ölçüde yüklenebilirler. Bir nesneden alınan yük, aynı boyutta karşıt bir yükü arkasında bırakarak diğer nesneye taşınır. Yük korunumu kanunu daima uygulanabilir, bir nesneye, negatif bir yük, aynı boyutta pozitif bir yük alarak verilir. Bu, tam tersi durumlar için de geçerlidir.
Birimler
Uluslararası Birimler Sistemi’nin elektriksel yük değeri coulomb'dur, bu değer de yaklaşık 6.242×10^18 e’ ye eşittir (e=proton yükü). Bu yüzden, bir elektronun yükü yaklaşık olarak −1.602×10^−19 C’ dir. Coulomb, bir saniyede bir amper taşıyan elektriksel iletkenin enine kesitinden geçen yükün değeri olarak tanımlanır. Q sembolü genellikle elektriğin ya da yükün değerini belirtmek için kullanılır. Elektrik yükünün miktarı bir elektrikölçer ile direkt olarak, balistik galvanometre ile de dolaylı yoldan ölçülebilir.
Yükün nicemlenmiş karakterini bulduktan sonra, George Stoney 1891 yılında elektron biriminin, elektriksel yükün temel birimi olduğunu öne sürmüştür. Bu iddia, J.J. Thomson tarafından 1897 yılında yapılan parçacık keşfinden önce meydana gelmiştir. Günümüzde bu birim pek de kullanılmamakta, bunu yerine “elemanter yük”, “yükün temel birimi”, ya da en basit haliyle “e” gibi farklı ifadeler kullanılmaktadır. Yükün miktarı, elemanter yük (e) miktarının katı olmalıdır, ölçüm yüksek bile çıksa, yük gerçek miktarındaymış gibi davranır. Bazı noktalarda, örneğin kondansatör ve kesirli kuantum Hall etkisindeki gibi, yükün fraksiyonlarından bahsetmek mümkündür.
Tarihi
1600’de, İngiliz bilim insanı William GilbertDe Magnete adlı eserinde bu konuya değinmiş,, Yunanca amber, İngilizce’de de sonları “elektrik”, “elektriksel” gibi terimlerin doğmasına yol açan Yeni Latince terim electrius “ηλεκτρον (elektron)”u para olarak bastırtmıştır. Otto von Guericke 1660 yılında bunu takiben, elektrostatik jeneratörü üreten ilk kişi olmuştur. Diğer Avrupalı öncülerden Robert Boyle, elektriksel çekim ve itimin bir vakum gibi davranabileceğini iddia etmiş, Stephen Gray, 1729 yılında maddeleri iletken ve yalıtkan olarak sınıflandırmış ve C. F. Du Fay, 1733’de elektriğin birbirini yok eden iki varyasyona sahip olduğunu öne sürmüş, bu olayı da ikili sıvı teorisi ile açıklamıştır. Du Fay’ın dediğine göre; cam ipeğe sürtüldüğünde, cam pozitif cam elektriğiyle yüklenir ve amber kürke sürtüldüğünde, amber de reçineli elektrikle dolar. 1839 yılında, Michael Faraday statik elektrik, akım elektriği ve biyoelektrik arasındaki ayrımın yanlış olduğunu, hepsinin tek tür bir elektriğin zıt kutuplarda gösterdiği davranışların sonucu olduğunu göstermiştir. Kutup ister pozitif ister negatif olsun, bu durum değişmemektedir. Pozitif yük cam çubuğun ipeğe sürüldükten sonra solunda kalan yük olarak tanımlanabilir.
18. yüzyılın elektrik konusunda uzman kişilerin en önemlilerinden biri elektriğin tek sıvı teorisini savunan Benjamin Franklin’dir. Elektriğin bütün maddelerin içinde bulunan, görünmeyen bir sıvı olduğunu hayal etmiş; Leyden kavanozunda biriken yükü tutan şeyin cam olduğuna inanmıştır. Yalıtkan yüzeylerin birbirine sürtülmesiyle bu sıvının yer değiştirdiğini ve bu sıvı akışının elektrik akımı oluşturduğunu varsaymıştır. Ayrıca, çok az sıvı içeren maddenin negatif, çok fazla sıvı içeren maddenin ise pozitif olarak yüklenmiş olduğunu söylemiştir. Belirtilmeyen bir sebepten ötürü, pozitif yükü cam elektriği, negatif yükü de reçine elektriği ile açıklamıştır. O sıralarda, William Watson da aynı tanımlamalarda bulunmuştur.
Statik Elektrik ve Elektrik Akımı
Statik elektrik ve elektrik akımı iki ayrı olaydır, ikisi de elektrik yükü içerir ve aynı maddede aynı zamanlarda gerçekleşebilirler. Statik elektrik, bir maddenin elektrik yüküyle ilişkilendirilir ve denk olmayan iki madde bir araya geldiğinde oluşan elektrostatik deşarjla bağlantılıdır. Bir elektrostatik deşarj her iki maddenin de yüklerinde değişim meydana getirir. Elektrik akımı ise elektrik yükünün bir madde içinden herhangi bir yük kaybı ya da kazanımına neden olmadan geçmesi demektir.
Sürtünme ile Elektriklenme
Herhangi bir elektriksel özellik içermeyen bir parça camı ve bir parça reçineyi birbirine sürtüp, sürtünen bölgeleri etkileşim içinde bırakalım. Hala hiçbir elektriksel özellik göstermeyeceklerdir. Bu kez iki maddeyi ayıralım. Ayırdığımızda, birbirlerini çekeceklerdir.
Diğer bir cam parçası yine diğer bir reçineye sürtüldüğünde ve birbirlerinden ayırıp, daha önceki ayrılmış maddelerin yakınlarına konduğunda, bunlar gözlemlenebilir: 1.	İki cam parçası birbirlerini itebilir. 2.	Her bir cam parçası, her bir reçineyi çekebilir. 3.	İki reçine parçası birbirini itebilir.
Bu itme ve çekme olayları elektriksel olaylar olarak adlandırılır, ve bu olaylarda yer alan maddeler “elektriklenmiş”, ya da “elektrikle yüklenmiş” şeklinde isimlendirilir.
Maddeler, sürtünmenin yanı sıra başka şekillerde de elektriklenebilirler. İki cam parçasının elektriksel özellikleri birbirine benzerdir fakat reçinelerinkinden farklıdır: Cam, reçinenin ittiklerini çekerken, reçinenin çektiklerini iter.
Herhangi bir şekilde elektriklenmiş bir madde cam gibi davranırsa, yani camı iter ve reçineyi çekerse, maddenin “camsı” bir yükle yüklendiği, ve camı çeker ve reçineyi iterse de “reçinemsi” bir yükle yüklendiği söylenebilir. Tüm elektriklenmiş maddeler camsı ya da reçinemsi bir şekilde elektriklenmiştir.
Bilimsel bir komite, camsı elektriklenmenin pozitif, reçinemsi elektriklenmenin negatif olduğunu belirtmiştir. Bu iki tür elektriklenmenin tamamen zıt özelliklere sahip olması, onları zıt kutuplarla ilişkilendirmenin doğru olduğunu kanıtlamaktadır. Ancak pozitif kutbun negatife oranla tatbiki gelişigüzel uyuşma olarak düşünülmelidir, tıpkı matematiksel grafikteki uyuşmada sağ ele olan pozitif uzaklığının hesaba katıldığı gibi.
Çekme ya da itme, hiçbir güç elektriklenen ve elektriklenmeyen maddeler arasında gözlemlenemez.
Aslında, bütün maddeler elektriklenir, ancak bu olay yakın çevresindeki benzer yüklü maddelerle gerçekleşmeyebilir. Bir madde ya elektriklenir ya da yakınındaki maddelerde yükler eşitlenene kadar eşit yahut zıt yük yaratır. Çekme etkisi yüksek voltajlı durumlarda gözlemlenebilir, düşük voltajlı olayların etkileri zayıftır ve bu yüzden daha az belirgindir. Çekme ve itme kuvvetleri Coulomb’un kurallarında kodlanmıştır (çekme, uzaklığın tam ortasında azalır, ki bu yerçekimi alanın ivmesinin bir sonucudur ve bu da yerçekiminin ölçek olarak zayıf yüklerin arasındaki elektriksel olay olduğunu ortaya koyar.). Dahası için: Casimir kuvveti.
Franklin/Watson modelinin temelinde doğru olduğu gerçeği bilinmemektedir. Bu modelde, sadece tek tür bir elektrik yükü vardır ve yükün ölçümünü yapabilmek için tek bir değişken gerekmektedir. Diğer yandan, sadece yükü bilmek de durumun tanımlanması için yeterli değildir. Madde, farklı yüklere sahip parçacıklardan oluşur ve bu parçacıklar yalnızca yük değil, başka özelliklere de sahiptir.
En yaygın yük taşıyıcısı pozitif yüklü protonlar ve negatif yüklü elektronlardır. Bu yüklü parçacıkların herhangi birinin hareketi elektrik akımı oluşturur. Birçok durumda, klasik elektrik akımının pozitif yük tarafından elektrik akımına doğru taşındığı ya da negatif yük tarafından zıt yöne doğru ilerletildiği hesaba katılmaksızın klasik elektrik akımından bahsetmek mümkündür. Bu makroskopik bakış açısı elektromanyetik kavramları ve hesaplamaları kolaylaştıran bir yaklaşımdır.
Zıt noktada, mikroskobik durumlara bakıldığında, elektrik akımı taşımanın elektron akımı dahi birçok yolu olduğu görülür. Elektron akımı delikleri pozitif parçacıklar gibi davranır ve negatif ve pozitif parçacıklar (iyonlar ya da diğer yüklü parçacıklar) elektroliz çözeltisi ya da plazma içinden zıt yöne doğru akarlar.
Şundan kaçınmalı ki, metalik kabloların yaygın ve önemli bir durumunda, klasik elektrik akımının yönü normal yük taşıyıcılarının sürüklenme hızının tersi yöndedir, örneğin elektronlar. Bu, başlangıç seviyesindekilerde kafa karışıklığı çıkaran bir kaynaktır.
Özellikler
Makalelerde elektromanyetizma hakkında bahsedilen özelliklerin yanı sıra, yük bir göreli değişmezdir. Yani, Q yüküne sahip herhangi bir parçacık, ne kadar hızlı giderse gitsin, yükü daima Q olur. Bu özellik deneysel bir biçimde kanıtlanmıştır: Bir helyum çekirdeğinin yükü (bir çekirdekte birbirine bağlı ve yüksek hızda etrafta hareket eden iki proton ve iki nötron) iki döteryum çekirdeğini (birbirine bağlı, ve eğer helyum çekirdeğinde olsa daha yavaş hareket edecek bir proton ve bir nötron) yüküyle aynıdır.
Elektrik Yükünün Korunması
Yalıtılmış sistemin toplam elektrik yükü sistemin kendi içinde olan değişimlere bakmaksızın sabit kalır. Bu kural fizikte bilinen bütün süreçlerin esasında vardır ve dalga fonksiyonunun yerelleştirilmiş bakışım kuramından ortaya çıkmıştır. Yük korunumu yük-akım süreklilik denkleminin bir sonucudur. Daha genel manada, birleşme miktarı V içindeki yük yoğunluğunun ρ net yükü, akım yoğunluğundaki J bütün alanın kapalı alanı boyunca olan yüküne eşittir  S = ∂V. Ki bu yük de nihayetinde net akıma eşittir.
Elektrik korunumu, süreklilik denkleminde açıklandığı gibi, şu sonucu verir:
t_i ve t_f zamanları arasındaki yük transferi iki tarafı da etkileşime sokarak elde edilir:
Kapalı yüzey boyunca olan net dış akım I ın oluştuğu yerdir ve Q yüzey tarafından belirtilen yerin miktarından elde edilen elektrik yüküdür.
Guantánamo (il)
Kuzeydoğusunda Atlas Okyanusu, güneydoğusunda Rüzgarüstü Boğazı, batısında Santiago de Cuba, kuzeybatısında da Holguín illeriyle çevrilidir. 1976'ya değin Oriente ilinin bir parçasıydı. Küba'nın kahve merkezi olarak bilinir. Dağlık Oriente ilinde, Guasco Irmağı kıyısından 16 km kadar içeride yer alan Guantanamo'nun nüfusu 197.868'dir. 64 km güneybatısındaki Santiago de Cuba'ya kara yolu ve demiryoluyla bağlanan kentte başlıca gelir kaynağı, yakınındaki büyük tarım işletmelerinde üretilen şekerkamışı ve kahvenin işlenmesine dayalı sanayi ve tuz çıkarımıdır.
Arnavutluk'ta din
2011 Nüfus sayımında Arnavut vatandaşlarının dine ilişkin beyanları şu şekildedir; % 56.7 İslam, % 10.03 Roma Katoliği, % 6.75 Arnavut Ortodoks, % 5.49 belli bir dine bağlı değil, % 2.5 Ateist, % 2.09 Bektaşi, % 0.14 Protestan/Evanjelikal. Sayımın boykot edilmesi nedeniyle, Güney Arnavutluk'ta sağlıklı sayım yapılamadığından Ortodoks yüzdesinin bu nedenle gerçekten daha düşük çıkma olasılığı mevcuttur.
1912 'de Osmanlı Devleti'nden ayrılıp, bağımsız olan Arnavutluktaki Müslümanların çok önemli bir bölümü Sünni olup, bağımsızlıktan bu yana geçen 94 yılda, Arnavutluk'ta dini kimlik sınıflandırması yapılmamaktadır. 1944 - 1991 arasındaki 46 yıllık komünist partisi eşbaşkanı Enver Hoca rejimi döneminde Arnavutluk dünyanın ilk ateist devleti ilan edildi. Toplumun büyük kesimi iki nesil boyunca Müslümanlık - Hristiyanlık gibi konuların tümüyle dışında yaşadı. Arnavutlar arasında din farkı gözetenler ağır cezalara çarptırıldılar. 1991'de Doğu Avrupa'daki komünist rejimlerin yıkılmasından sonra Arnavutlukta Hristiyanlığın Katolik mezhebine ilgi artarak büyümektedir. Arnavutluk Katolik Kilisesi merkezi İşkodra şehrinde olup, İtalya, Avusturya ve Almanya ile çok yakın temas halindedir. Ayrıca Arnavutluk'un en büyük cami de yine İşkodra'dadır.
1924'te Türkiye'de yasaklanan Bektaşi tarikatı üyelerinin pek çoğu Arnavutluk'a göç ettiler. Son yıllarda İran ve Suudi Arabistan ise Arnavutluk'ta İslam'ın yeniden canlanması için çok büyük maddi yardımlar yapmaktadır. Güneydeki Tosk bölgelerinde Katolik kilisesi bulunmaz. Bu bölgede Bağımsız Arnavut Ortodoks Kilisesi etkindir.
Sipahiler, Çaycuma
Sipahiler, Zonguldak ilinin Çaycuma ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 55 km, Çaycuma ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Borulu org
Borulu org, körükle verilen basınçlı havanın tahta veya metal borulardan geçerken içerideki hava sütunlarının titreşmesi sayesinde ses üreten bir müzik enstrümanıdır. Klavyeli ve pedallı bir enstrümandır. Değişik ses tonları ve notalar piyanoda olduğu gibi tuşlarla denetlenir. En çok bilinen türü kilise orgudur.
Enstrüman, klavyedeki tuşlar basılı kaldığı sürece ses verir. Parmaklarla uygulanan kuvvetin sesin dinamik aralığını değiştirmediği enstrüman buna rağmen tını ve ses yüksekliği açısından geniş bir aralığa sahiptir. Beş katlı bina yüksekliğinde orglar bulunmaktadır. Batı klasik müzik tarihinin en eski enstrümanlarından biri olan org, önceleri daha çok Hristiyanlık ile bağlantılıydı.
İlk yapımı çok eski yüzyıllara uzanıp (MÖ 150-200 yıllarında) Mısır'da "Ktesibios" adında birinin Pan Flavtası'nın çok büyüğünü su gücüyle çalıştırarak sesler elde ettiği ve böylelikle ilk su orgunu yaptığı söylenir. M.S. III. Yüzyıla doğru "Hydraulis" adını alan su orglarında kullanılan su basıncı; yerini hava basıncına bıraktı ve ardından “register” olarak adlandırılan ve ses özelliklerinin değişimini sağlayan düzen bulundu. 18. yüzyıla kadar üç tip org varlığını sürdürdü; Portatif Org, Pozitif Org, Büyük Org. Klasik org Avrupalı yapıcılar elinde gelişerek 13-14. yüzyıl sonlarında bugünkü biçimine ulaşmıştır. İlk olarak tiyatrolarda ve sirklerde kullanılan ve din dışı müzik çalgısı olan org, Roma İmparatorluğu döneminde bütün batı dünyasına yayıldı. 10. yüzyıldan başlayarak, çok sesli yapıtların çoğalmasıyla da birlikte din dışı müzik alanından kilise müziği alanına kaydı. Uzun süre kilise müziğinde kullanılan bu çalgı, sonraları din dışı müziğin de en yetkin çalgıları içinde yer almıştır. Kilise orgcusu olarak çalışan büyük besteciler sayesinde, org için çok güzel yapıtlar oluşturulmuş, sayıları binleri aşan bir org dağarı doğmuştur. Laurens Hammond'un elektrikli orgu yapmasıyla, en kullanışlı biçimine ulaşmıştır. İlk kez 1934'te ABD'de yapılan elektronik orgda borular ve hava mekanizması bulunmaz; sesler elektronik olarak üretilir.
Org; yapıldığı zaman, para, konulduğu yer, akustik niteliği, görev çeşidi ve yapımcısının yeteneği gibi nedenlerle çeşitli sorunları olan bir çalgıdır. Bu nedenleri saymaktan amaç, org çalıcısının iyi bir sonuç elde edebilmek için çalacağı orgu tanıması gereğidir. İyi bir org öğrenimi için; a) Sağlam bir kulak duyuşu olmak, b) Fiziki kusurları bulunmamak, c) Orgun sandalyesine oturulduğunda, ayağa kalkmadan elleri uzak tuşlara götürebilecek yeterli yaşta bulunmak (ellerin büyük, kolların uzun olması kolaylık sağlar), d) Fedaileri iyi kullanabilmek, e) İyi bir piyano çalıcısı olmak, gibi koşullar aranılır. Öğrenim dönemi mutlaka iyi bir öğretmenin denetiminde yapılmalıdır. Armoni ve kontrpuvan bilmek gereklidir. Fiziki koşullar uygun ise, orga başlama yaşı on beş ya da, on altı olabilir. Günlük çalışma, dört saati geçmemeli ve bu çalışma aralar verilerek yapılmalıdır. Bir oturuşta dört saat çalışmak yararsız ve yorucudur.
Genel yapı
Org, küçük ve büyük ses borularından oluşur. Pedallar borulara hava gönderirken, dokunaklar da, ait oldukları borulardan istenilen seslerin elde edilmesini sağlar.
Orgu meydana getiren öğelerin büyük bölümü dışarıdan görülmez. Büyük orgun ve Pozitif orgun son derece süslü olan 2 büfesi; çağdaş orglarda ise büyük borular aşağı yukarı bütün mekanizmayı ve çok sayıda boruyu gizler. Org mekanizması konsol, klavyeler, register düğmeleri ve klavye ve boru takımlarının uyuşumunu sağlayan sistemlerden oluşur. Bir orgda 1-5 arasında değişen el klavyesi ve buna ek olarak tuşlardan yapılmış olan ve ayaklarla kullanılan pedal klavyesi bulunur. Klavyeler büyük org, pozitif, recitativo, yankı ve bombarda klavyeleri olarak isimlendirilir.
Org boruları metal ya da tahtadan yapılırlar, farklı boylara sahiptirler. Hava kasası ya da somya'nın üzerinde, ağızları hava almaya uygun biçimde altta olmak üzere, düşey biçimde sıralanmışlardır. Borunun boyu kısaldıkça verdiği ses tizleşir. Boruların öteki ucu kapalı ya da açık olabilir. Ucu kapalı bir boru, iki katı uzunluktaki ucu açık bir boru ile aynı sesi verir. Org büfesinin içinde çok sayıda boru vardır; bunlar dudaklı (çentikli) borular ve dilli borular olmak üzere iki gruba ayrılır. Çentikli boruların işleyişi sıradan bir düdük gibidir. Hava kasasından gelen hava, borunun içindeki çentikten geçerken titreşir ve flüt sesine benzeyen bir ses çıkarır. Çentik­li borulardan sayıca daha az olan dilli borula­rın içinde hava sütununu titreştiren, metalden bir dilcik (kamış) vardır. Büyük orglarda birden fazla boru takımı olabilir. Bir boru takımı, aynı yapıda olan ve aynı tınıyı verebilen borular bütünüdür, boru takımları da dip, değişim ve dilli olarak adlandırılan üç aileden oluşur.
Orgun boruları, oldukça karmaşık bir yapıya sahip büyük bir kutu olan somya’ya yerleştirilir. Bu şu şekilde gerçekleşir; boruların ayakları, somya üzerine vidalanmış olan uzun tahta parçalarındaki deliklere girer. Borular dikey olarak dizilir. Somya tabanı ise havanın basınç altında tutulduğu ve gerektiğinde registerler yoluyla borulara gönderildiği bölmedir.
Konsol, ses tonları ve notaların denetlenmesi için gereken düzenek­leri içerir. Orgun klavyesi, piyanodaki gibi tuşlardan oluşur ve pedal takımıyla birlikte boru takımlarını yönetir. Her tuş, aynı notayı farklı tınılarla seslendiren birkaç boruyla bağ­lantılıdır. Büyük orglarda birden çok klavye ve pedal takımı vardır. Klavyenin sağında ve solunda ses denetle­me düğmeleri bulunur. Bu düğmeler, boru takımlarının körükten gelen basınçlı havayla ilişkisini sağlayan tahta sürgülere bağlıdır. Ses elde etmek istenilen boru takımının altındaki sürgünün düğmesini çekmek suretiyle borula­rın ağzını açılır ve içeri hava girmesi mümkün kılınır. Klavyedeki tuşlara basınca da hava kasasından gelen havanın borunun içinde titreşmesiyle ses elde edilir. Orgcu düğmeyi ittiğinde sürgü geri kayar ve borunun ağzını kapatarak sesin kesil­mesini sağlar.
Gelişimi
Ortaçağda org üç biçimde bulunur: portatif org (nymphaion), pozitif org, solo çalgı olarak kullanılan büyük org. 13. yüzyılda kromatik tuşlar ve tek klavye için kolektif supaplar kullanılmaya başlandı. 14. yüzyıl sonunda yapılan ekler; pedalye, ikinci el klavyesi, pedalda bağımsız ses dizileri ve yaylı kasanın yerini alan düğmeli kasadır. Klavyelerde tuş sayısı arttı; el klavyelerinde 35'ten 61'e, pedalyede ise 12'den 32'ye çıktı. Boru takımlarının tını aileleri olan dip, değişim ve dilli; Rönesans sırasında sayı ve çeşit bakımından genişledi. Organum Plenumda bütün dip boruları birleştirildi ve bunlara yeni diziler katıldı. Solo boruları eklendi (nasard, flüt, kromorn, trompet, kornet). 17. yüzyılda bir recitativo yarım klavyesi, daha sonra dip, karma, üst kornet, obua ve insan sesi borularından meydana gelen bir yankı yarı klavyesi ortaya çıktı. Bu yarı klavyenin fonksiyonu bazı şarkıları değerlendirmek veya büyük orgun çıkardığı gür seslere pianissimo olarak karşılık vermekti. 18. yüzyılda bombarda denilen tam bir klavye daha eklenince güçlü dil takımı esas klavyeden ayrıldı. Çoğalan boru takımlarından dolayı artan basınçlı hava ihtiyacını karşılamak amacıyla köşeli körüklerin yerine sürgülü körükler getirildi.
Klasik çağda ünlü büyük org yapımcıları yetişti. Romantizmin etkileri ise 1840'lardan itibaren orgda kendini göstermeye başladı. Org yapımcıları yeni müzik estetiğine uygun çalgılar yapmak ve aynı zamanda ayrıca çalgının yüzyıllar boyu adeta kökleşmiş olan dini niteliğini değiştirmek istiyorlardı. Bu dönemde çok sayıda mekanik yenilik geldi. Bunlardan bazıları Barker kolu, denkleştirici, kıvrımlı körük takımı, sese denge sağlayan sarsıntı önleyiciler ve tıkaçları kutuların içinde bulunan somyalardır. 19. yüzyılda orkestra çalgılarının seslerini taklit eden yeni boru takımları çıktı: viola de gamba, armonik flüt, İngiliz kornosu, klarnet ve benzeri. Somya üzerindeki basıncı kuvvetlendirerek ses gücünü artıran solo klavyesi ve bunun yanında daha kullanışlı pedal ve konsol takımı da getirilen yeniliklerdendir. Son olarak 1865'te Peschard, somyayı elektrikle çalıştırmayı denemeye karar verdi. Hava basınçlı çekiş sistemi özellikle A. Cavaillé-Coll tarafından kullanıldı. Bazı org yapımcıları ise senfonik müziğe daha uygun orglar yapabilmek için tüp sisteminden yararlandı. Romantik çağın bu yeni geliştirilmiş orgu konser salonlarında ve kiliselerde 1914'e kadar yaşadı; ancak o tarihlerde J. S. Bach’ın ve eski ustaların org eserleri bulundu ve yayınlandı. Bu durum eski klasik orga dönüşü gerektirdi; elektriğin getirdiği yeniliklere ve tüp sistemi sayesinde konsol borularının kasaya daha kolay çekilebilmesine rağmen çekmede daha çok mekanik çekim sistemi uygulandı. 1930'da Cavaillé-Coll’un mekanik yenilikleriyle 17. yüzyıl estetiğini bağdaştıran yeni klasik bir org sistemi ortaya çıktı. Bu sistem ile hazırlanan orgların bazılarına dip boru takımlarının üzerine yerleştirilen ve hafif bir basınçla öten bir organum plenum, bazılarına kornet sesine yaklaşan ayrıntılı supaplar, diğerlerine ise Alman, Fransız, İspanyol şarkılarında olduğu gibi çeşitli ses tınılarına sahip parlak sesli diller eklendi. Elektrik, hava basıncı veya mekanik düzenekler büyük orgların kullanımını kolaylaştırdı; pes veya ince oktavların ikilenmesi ise gereksiz görüldüğünden kaldırıldı
Valdivia
Valdivia, Pasifik'ten yaklaşık 15 km içeride Şili'nin güneyinde bir şehir. Nüfusu 140.700 (2004 yılının sayımı) kişidir. Valdivia aynı isimli eyaletin başkenti ve "Universidad Austral de Chile" üniversitesinin olduğu şehirdir.
Coğrafya
Valdivia, gemilerin girebildiği Calle-Calle bölgesinin, sahil sıradağlarının arasında oluşan vadiye kurulmuş bir şehirdir. Aynı zamanda Rio Cruces ve Rio Valdivia nehirleri burada birleşir.
Yıl boyunca yumuşak ve rutubetli bir iklimi vardır. Güney yarımkürenin kış mevsiminde bu bölgede özellikle yağmur yoğundur. Isı ise, Temmuz ayında 4 °C ile Ocak ayında 16 °C civarında oynamaktadır.
Tarihi
1544 yılında Juan Bautista Pastene, Pedro de Valdivia'nın verdiği  görev ile bu bölgeyi araştırmıştır. Şehrin ilk ismi Ainilebo iken 9 Şubat 1552 tarihinde  Pedro de Valdivia bu şehrin ismini Valdivia olarak değiştirmiştir. 1553 yılında Mapuchelere karşı savaşta, Pedro de Valdivia öldükten sonra 18 Mart 1553 İspanya kralı I. Karl tarafından, resmi olarak da şehrin adi Valdivia diye verilmiştir.
Valdivia, Pasifik sahillerinde tamamen surlarla kuşatılmış nadir İspanyol kentlerinden biriydi. Şehir, Mapuchelere karşı savaşta  güçlü bir kale rolü oynamıştır.
16 Aralık 1575 tarihinde çok ağır bir deprem yüzünden şehir yıkıldı. Bu depremin şiddeti yaklaşık 22 Mayıs 1960 yılında olan ve yakın tarihte  tespit edilen en şiddetli deprem olarak bilinen Büyük Şili Depremi'nin   şiddetinde olduğu tahmin ediliyor. Deprem büyük toprak kaymalarına neden oldu ve Rinihue gölünün deniz akışı imkânını tıkadı. Gölde biriken su 4 ay sonra bu toprak barajı yıktı ve şehre sel bastı. Şehrin valisi ve Şili'nin tarihçisi Pedro Marino de Lobera şehrin yeninden kurulmasını sağladı ve deprem- ve selzedelere yardımda bulundu.
1846 yılından itibaren özellikle Alman göçmenler bu bölgeye yerleşmiş, yaklaşık 1850 yılından itibaren nüfusun artması, şehrin ekonomik açıdan zenginleşmesini sağlamıştır. Şili'de ilk bira fabrikası, demir ve çelik sanayisi, tren vagonları imalatı, marangozluk sanayisi, deri sanayisi ve liman endüstrisi başlamıştır.
22 Mayıs 1960 tarihinde dünyada bugüne kadar ölçülmüş en şiddetli depreme ve tsunamiye uğramıştır. Deprem 9,50 derece şiddetindeydi ve Valdivia'daki binaların %40'ı yıkılmıştı.
Görülmeye değer yerler
Görülmeye değer bir yer olan balık pazarı şehrin en sevilen fotoğraf  motiflerini oluşturur. Bunun dışında "Alman Göçmenler Müzesi", İspanyol kalesinin kalıntıları, botanik bahçesine sahip üniversitesi ve doğal Park "Saval" görülmeye değer diğer  yerlerdir. Ayrıca şehirde bir tane de çağdaş sanatlar müzesi de bulunur (Museo de Arte Contemporáneo).
En sevilen turistik unsurlardan biri, Valdivia nehri üzerinde ve bu nehrin denize döküldüğü yere kadar yapılan tekne turudur.
Bu esnada Isla de Mancera adası,Corral ve Niebla 'daki kaleler de görülebilir.
Ekonomi
Valdivia, 1909 yılındaki  büyük yangına  kadar Şili'nin  2. büyük ekonomi merkeziydi. Şehir bu görevini çoktan başka şehirlere bırakmıştır. Şehrin ekonomisini  burada bulunan endüstriler belirler. (ahşap endüstrisi, gemi üretimi, gıda maddesi üretimi ve bira fabrikası). Valdivia'nın en büyük işvereni "Universidad Austral de Chile" üniversitesidir. Ormancılık, tarım, veterinerlik, jeoloji bölümleriyle uluslararası ün yapmış bir üniversitedir. Nobel ödülü alan Prof. Dr. Manfred Max Neef 1983 yılından sonra rektör olarak üniversiteyi yönetmiştir
28. Sovyet Antarktika Seferi
Yirmi Sekizinci Sovyet Antarktika Seferi, 1983 yılında Sovyetler Birliği ve Doğu Almanya'nin birlikte düzenlediği sefer. Altı Alman araştırmacının katıldığı seferde Sovyetlere ait Novolazarevskaya İstasyonu kullanıldı. Meteoroloji, Jeoloji, Jeofizik çalışmaları yapıldı.
NGC 2707
NGC 2707, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir yıldızdır. Gökyüzünde Suyılanı takımyıldızı yönünde bulunur. Alman astronom Wilhelm Tempel tarafından 1877 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Hakan Köseoğlu
Hakan Köseoğlu (d. 12 Aralık 1981, İstanbul), Oyun kurucu pozisyonunda görev alan Türk profesyonel millî eski basketbolcudur.
Kulüp
Basketbola Darüşşafaka'da başladıktan sonra Karşıyaka, Tuborg Pilsener, Tofaş ve Kepez Bld. SK formaları giydi. 2008-09 sezonunda Pınar Karşıyaka takımında oynadı. 2009-10 sezonu için Erdemirspor kulübüne gitti. 2011-12 sezonunda Aliağa Petkim ile sözleşme imzalayan Köseoğlu, 2012-13 sezonu başında tekrar Mersin BŞB ile sözleşme imzaladı. 2012-13 sezonunu Mersin ekibinde geçirdi.
2013-14 sezonu başında Türkiye Basketbol Ligi'nin yeni takımlarından Torku Selçuk Üni. ile anlaştı. 2014 yılı Şubat ayında süresiz kadro dışı bırakılan Köseoğlu, 2014/15 sezonunda 2.lig takımlarımdan Socar Spor'da oynadı. 2015/16 sezonunda Türkiye Erkekler Bölgesel Basketbol Ligi takımlarından Bornova Belediyesi Spor Kulübü ile sözleşme imzalayan Köseoğlu, aynı zamanda altyapı koordinatörlüğü görevini de yürütmektedir.
2017-2018 sezonu için ise Köseoğlu ile ilgili Bordo-Mavili kulüpten yapılan açıklamada, başantrenör Zare Markovski'nin yardımcılığına Hakan Köseoğlu'nun getirildiği belirtildi.
Millî takım
Çeşitli kademelerde Türkiye millî basketbol takımının formasını giydi. Millî takımla 2002 Dünya Basketbol Şampiyonası'na katıldı. Millî takım bu turnuvayı 9. olarak noktaladı.
I. Anastasius
I. Anastasios (Latince: Flavius Anastasius)(Yunanca: Φλάβιος Ἀναστάσιος) (d. 430 veya 431? - ö. 9 Temmuz 518), 491'den itibaren ölümüne kadar hüküm sürmüş Bizans İmparatorluğu imparatorudur. 430/431 yıllarında Dyrrhachiumda (şimdiki Dıraç) doğmuş; 11 Nisan 491'de bir saray memuru iken imparatorluğa geçirilmiş ve 518'de Konstantinopolis (İstanbul)’te ölmüştür. Hayatta iken lakabı Dikoros (Yunanca: Δίκορος, "İki gözbebekli") olmuştur; çünkü Anastasios'un bir gözü mavi diğeri kara idi.
İmparatorluğun para sistemini yetkinleştirmiş, hazineyi genişletmiş, iç ve dış işlerde yetenekli bir yönetici olarak ün yapmıştır. Bununla birlikte uyguladığı Monofizit din politikası zaman zaman ayaklanmalara neden olmuştur.
Ailesi
Babası Pompeius (d. yak. 410) adında Dyrrachium (şimdiki Dıraç)da yaşayan bir yüksek soylu idi. Annesi Roma İmparatorluğu'nun imparatordan sonra gelen en büyük unvanı olan Roma Sezarı ve 352, 353 ve 354'de Roma Konsulu rütbesini taşıyan Constantius Gallus'un kızı idi; büyük-büyükbabası Roma İmparatoru Konstantius Chlorus idi ve kardeşi Falvius Paulus da 496'da Roma Konsülü unvanı taşımıştır.
Tahta çıkışı
Anastasios Konstantinopolis'e gelip imparatorluk sarayında memurluk yaparak yükselmiş; maliye bakanlığında yöneticilik, İmparator Zeno'nun kişisel koruyuculuğu gibi görevler de bulunmuş ve 491'de 61 yaşında imparatorluk sarayında en yüksek ve 30 kişiye sınırlı imparatorun şahsi danışmanları ve korumaları şeklinde bir mevki olan silentiarius olarak görev başındaydı ve Konstantinopolis'te Senato üyesiydi. Çok yetenekli ve yüksek karakterli bir görevli olarak bilinmekteydi.
Dinsel konularda çok büyük ilgisi olduğu ve sonradan gittikçe koyu Monofizit dinsel inançlara yöneldiği bilinmektedir. Yaklaşık 488'de Antioch (Antakya) Patriği Peter Fullo öldüğü zaman bu patrikliğe seçilmeye aday gösterilmiş ama seçilmemişti. Bu nedenle 489-491 arasında Konstantinopolis Patriği Effimios ile bir çatışmaya girdi. Bazı tarihçiler İmparator Zeno tarafından Mısır'a sürgüne gönderildiğini bildirirler. Fakat modern tarihçiler bu sürgün konusunun hata olduğunu ancak Monofizitler arasında önemli rol oynayan bir Mısır Başpiskoposunu ziyaret giderken bir gemi kazasına maruz kaldığını bildirirler.
İmparator Zeno 491'de öldüğünde hayatta çocuğu bulunmuyordu. Halk Romalı olmayan, yani İsaurialı ve ortodoks Hıristiyanlıktan ayrılmış bir kişiyi imparator istemiyorlardı. Bu o zaman fiilen devlet işlerini idare eden Zeno'nun kardeşi Longinus'u adaylıktan elimine etmekteydi. Zeno'un dul karısı Ariadne, Anatatasios'u 61 yaşında imparator seçti. 11 Nisan 491'de Anastasios imparator olarak Patrik Effimios tarafından taç giydirilmeden önce Ortodoks inancına uyacağına dair bir belge imzaladı. İmparatorluk unvanının meşruluğunu 20 Mayıs'ta Ariadne ile evlenerek pekiştirdi.
Saltanatı
Anastasius'un hükümdarlığında Doğu Roma İmparatorluğu, gaspçı Longinus'a karşı İsauria Savaşı'na ve Sasani İmparatorluğu'na karşı Anastasya Savaşı'na girmiştir. Anastasius yönetime geçtiğinde memurlukların satışı ve muhbirlerin ödüllendirilmesi uygulamalarını kaldırıp vergi sistemini düzeltti.
Bağışları
Tahta bulunduğu sürede Mardin'de bulunan Mor Gabriel Manastırı'na bağış yapmıştır.
Deng Linlin
Deng Linlin (d. 21 Nisan 1992, Lixin, Anhui )Çin jimnastikçi. 2008 Olimpiyat Oyunları yılında Çin Jimnastik ekibi ile altın madalya kazandı, Çin takımının bir üyesiydir. Çin,ile üç kez Dünya Kupası'nda altın madalya kazandı. 2009 Dünya Şampiyonu oldu ve denge aletinde Olimpiyat şampiyonu oldu.
Jimnastik kariyeri
Deng Linlin'in jimnastik hayatına | Fuyang] [Fuyang, Anhui'de başladı, daha sonra Anhui İl Spor Okulu'na alındı. 2004 yılında Çin millî takıma seçildi.2008 yılında yapılan uluslararası ilk Dünya Kupası devresinde çeşitli etkinliklerde yarıştı. Mart 2008 yılında Doha gerçekleştirilen Dünya kupasında Denge dalında ilk altın madalyasını kazandı.Yer hareketlerinde 12. sırada yer aldı. Moskova'da gerçekleştirilen Dünya Kupası'nda hem Yer Hareketlerinde hem de Denge kirişlerinde altın madalya kazandı. 2008 Çin Ulusal Şampiyonasında, Deng Jiang'nın arkasında, her dalda üçüncü sırada tamamladı. 2009 yılında 11. Çin Ulusal Oyunları'nda, Deng her dalda yarışmasında altın madalya kazandı. 2009 yılında, denge aleti üzerinde dünya şampiyonu oldu.
Deng, 2010 yılında da uluslararası başarısı sürdürdü, Çin takımının yanı sıra denge aleti üzerinde bir gümüş madalya ile 2010 Dünya Şampiyonası'nda takım halinde bronz madalya kazandı. 2010 Asya Oyunları'nda yarışmak için seçildi, takım ve bireysel bir gümüş bir altın madalya kazandı. 2012 yılında, Deng Çin Ulusal Şampiyonasında her dalda şampiyonluğunu kazandı. Çin jimnastik takımı 2012 Olimpiyat Oyunları'na katıldı.
David López Nadales
David López Nadales (d. 22 Ocak 1986), İspanyol futbolcudur. Super League (Yunanistan) ekiplerinden PAS Giannina'da oynamaktadır.
Deng Linlin
Yaz Olimpiyatları 2012
Deng Linlin kadınlar barfiks'de altın madalya kazandı. Jimnastik Kariyerinin ikinci Olimpiyat altın madalyasına sahip oldu. 2012 Yaz Olimpiyatları'nda Çin takımının kaptanı oldu.
Babylon
Babylon, İstanbul'da yer alan birçok amaçlı konser ve performans mekanı.
Tarihçe
Babylon, 1999 yılında Ahmet ve Mehmet Uluğ ile Cem Yegül ortakları olduğu Pozitif tarafından kurulmuştur. Konser merkezi 2014 yılına kadar Beyoğlu'nun Asmalımescit mahallesinde yer almış, 2015 yılında ise Şişli'nin Bomonti semtinde eski Bomonti Bira Fabrikası alanında kurulan Bomontiada'nın içindeki yeni yerine taşınmıştır. Kuruluş, sokak, yeraltı ve alternatif müzik kültürü ile karakterize edilir.
Babylon, 1999'dan bu yana yüzlerce yerli ve yabancı grubun konserlerine ev sahipliği yapmıştır. Ayrıca İstanbul Caz Festivali, Akbank Caz Festivali, Demonation gibi İstanbul'daki belli başlı festivallerin de mekanları arasında yer almıştır. Mekanda konser veren önemli bazı isimler arasında Patti Smith, Marianne Faithfull, Manu Chao Jane Birkin, Thurston Moore, Macy Gray, Lykke Li, Diplo, Gotan Project ve Apparat sayılabilir
Babylon, hem yerli hem yabancı kaynaklarda sıklıkla İstanbul'un en iyi müzik mekanları arasında sayılmaktadır. Önemli Amerikalı caz dergisi DownBeat, 2002 ve 2004 yıllarında dünyanın en iyi 100 caz kulübü listesinde Babylon'a da yer vermiştir.
Lactobacillus bulgaricus
'Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus', sütten yoğurt yapmak için kullanılan birkaç bakteri türünden biridir. Sinonim tür ismi Lactobacillus bulgaricus olup, geçerli taksonomik kayıt alt tür şeklindedir.
Adını ilk ortaya cıktığı ülke olan Bulgaristan'dan almaktadır. Bakteri sütte beslenerek laktik asit fermantasyonu yapar ve onu yoğurda dönüştürür. Enzimleriyle laktozu basit şekerlere parcalar. Ayrıca Lactobacillus bulgaricus fermantasyon yaparken yoğurda kokusunu veren asetaldehit te sentezler.
Efsaneye göre Balkan Dağlarında yaşayan bir adamın sağdığı sütü tutacak kadar tası yokmus. O da koyununun midesinden bir torba yapmış ve sütün bir kısmını içine koymuş. Ertesi sabah uyandığında sütün yoğurda dönüştüğünü görmüş ( büyük ihtimalle Lactobacillus bulgaricus sayesinde).
Bakteri ilk kez 1905'te Bulgar doktor Stamen Grigorov tarafından kayda alınmış.
Michel Serres
Michel Serres (1 Eylül 1930 Agen, Fransa – 1 Haziran 2019) Fransız filozof, felsefe ve bilim tarihçisi, teorisyen ve yazardır. Çalışmalarında bilim, zaman ve ölüm temalarını araştırdı ve daha sonra bunları düzyazı olarak birleştirdi. 1955 yılında felsefe doçenti oldu. 1956-1958 arasında deniz subayı olarak görev yaptı: 1968 yılında doktora tezini verdi. Felsefe ile birlikte bilim tarihiyle de ilgilendi. Pozitif bilimler ile toplumsal bilimler arasındaki ilişkiyi sorgular. 1990 yılında Fransız Akademisi'ne seçildi ve Légion d'honneur nişanı aldı. Stanford Üniversitesi'nde tarih dersleri verdi. 1990'da çıkan Doğayla Sözleşme adlı kitabı postmodern doğa felsefesi olarak nitelendirildi. Çevre sorunlarının küreselleşmesine itiraz etti. Toplumun iniş çıkışlarını insan evriminin sürekliliğine dahil eder. Doğayla Sözleşme adlı çalışması Turhan Ilgaz çevirisiyle Türkçede yayımlanmıştır. Michel Serres, Doğayla Sözleşme (Contrat naturel; YKY, 1994)
Yaşamı ve kariyeri
Bir mavnacının oğlu olan Serres, 1949'da Fransa'nın deniz akademisi olan École Navale'e ve 1952'de École Normale Supérieure'ye girdi. Felsefe okudu ve 1955'te agrégasion'da başarılı oldu. Sonraki birkaç yılını deniz subayı olarak geçirdi ve nihayet 1968'de Paris Üniversitesi'nde Le Système de Leibniz et ses modèles mathématiques başlıklı tezi ile doktora (doctorat ès lettres) çalışmalarını tamamladı ve 1969'da University of Paris I'de öğretmenliğe başladı.