cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kalenderilik
Kalender’îyye Tarikâtı'nın doğuşu ve doktrinleri
Tarih kaynakları Orta Asya’daki bu Türk Kalenderiler’in hiç şüphesiz Moğol istilâsıyla birlikte, 13. yüzyılın ilk çeyreği içinde, bir yandan Çin (Maçin) hudutlarına kadar bütün Doğu Türkistan’a, diğer yandan da Hindistan içlerine yayıldıklarını gösteriyor. Bilhassa Kuzey Hindistan’da ilk Kalenderiler’in Delhi Sultanı Şemsü’d-Dîn iletmiş devrinde (1211-36) göründüklerini çok iyi bilinmektedir. Bunlar, Moğollar’ın önünden kaçarak buralara sığınan göçmen kafileleri arasında gelmişlerdi.
Anadolu'da yayılışı ve kolları
Anadolu’da popüler Kalen­derîlik denildiği zaman en belirgin çevreler olarak, Vefâîlik ve Haydarlik gelmektedir. Vefailik Anadolu’ya 13. yüzyıl başlarında, Baba îlyas’ın şeyhi olan ve ileride Bektaşi geleneğinde de önemli bir yer tutacak bulunan Dede Garkın isimli bir Türkmen şeyhi tarafından getiril­di. Dede Garkın’ın vefatı ile yerine geçen Baba İlyas tarafından bugünkü Amasya yakınla­rında bulunan eski adıyla Çat köyünde kurulan zâ­viye ile temsil edildi. Vefâılik bu zâviye yoluyla kısa zamanda Türkmenler arasında yayıldı. Vefailik heterodoks yapısı itibarıyla özel­likle göçebe Türkmenler arasında çok taraftar toplamıştı ve yalnız 13. yüzyılda değil, 14. yüzyılda da, bir yandan Şeyh Edebalı aracılığıyla Osmanlı Beyliği’nin teşekkülünde, öte yandan Hacı Bektaş-ı Velî kanalıyla da Bektaşîliğin oluşmasında ana rollerden birini oynamıştı.
Baba îlyas-ı Horasânî yönetiminde Anadolu Selçuklu Devleti yönetimine karşı 1240 yılında girişilen Babai Ayaklanmasında başta Kefersud’lu bir Kalenderî şeyhi olan ve Baba İlyas’ın baş halifesi sıfatıyla ayaklanmayı fiilen yöneten Baba İshak olmak üzere Kalenderîler’in önemli bir rol oynadıkları görülmektedir. İsyanından sonra dağıtılan Çat köyü zâviyesinin yerini, Moğol hâ­kimiyeti döneminde ortaya çıkan iki yeni zâviye aldı. Her ikisi de Baba İlyas’ın ileri gelen halifelerinden olmakla beraber îsyana ka­tılmayan Hacı Bektaş-ı Velî ile Osman Gazi’nin sonradan kayın pederi olacak olan Vefaiye şeyhi Şeyh Edebali tarafından kurulan bu iki zâviyeden birincisi Sulucakarahöyük’te, İkincisi önce Lârende (Ka­raman), sonra Bilecik’te bulunuyordu. Hacı Bektaş-ı Velî Baba İlyas’a intisap etmeden önce aslında bir Haydari dervişi olduğu için, Sulucakaraöyükteki zâviyesinde bu yön ağırlıkta olmuş ve bir müddet sonra bu zâviye bir Haydarî zâvi­yesi niteliğine bürünmüştür. Nitekim bu zaviyede yetişen ve sonradan buradan ayrılarak Osmanlı topraklarına giden Abdal Musa bir Haydarî dervişi idi.
Selçuklu devrinde Kalenderî, Cavlakî ve Haydarî olarak isimlendirilen Kalenderî zümreleri Beylikler döneminde bunlara ilâveten Abdâlan-ı Rum yahut Rum Abdalları terimleriyle nitelendirildikleri görülür. Kalenderi dervişlerin Osman Gazi, Orhan Gazi ve I. Murad gibi ilk Osmanlı padişahlarının maiyetinde fetih hareketlerine katıldıkları, onların da dervişlerin hizmetlerine karşılık zâviye açmalarına müsaade ettiklerini, hattâ bununla da kalmayarak bu zâviyeleri zengin vakıflarla güçlendirdikleri bilinmektedir. Ancak Osmanlı Devleti’nin kuruluş döneminde yönetim çevrelerinin Kalenderiler’e karşı tavrı, bir yandan bazı imtiyaz­larla onları devlet yanında ve yararına kullanmak, bir yandan da mevcut toplum düzenini bozmalarına engel olmak şeklindedir.
Meselâ Or­han Gazi’nin zaman zaman Kalenderîler’i teftiş ettirdiğine, her­hangi bir karışıklık veya Ehl-i Sünnet dışı inanç ve tavırları halk arasmda yayma gibi bir durum tespit olunduğunda derhal beylik arazisinin dışına çıkarıldıklarına dair bazı kayıtlara rastlanmaktadır. Hattâ Abdal Musa’nın Bursa’daki zaviyesi­ni terkedip önce Denizli, oradan da Elmalı yakınlarına gidip yer­leşmesi, muhtemelen böyle bir sınır dışı edilme olayı ile ilgili olabilir.
Orhan Gazi zamanında sebebiyet verdikleri bazı ufak tefek hâdiseler istisnâ edilirse 15. yüzyılın ilk çeyreğine kadar Ka­lenderîler’in katıldıkları başka bir hareket bilinmemektedir. Ama 1416 yılında vukû bulan ünlü Şeyh Bedreddin isyanı, Babaîler isyanından sonra Kalenderî zümrelerin düzenleyip yönettikleri ikinci büyük ayaklanma hareketi­dir. Bu sefer Torlaklar baş roldedir. 1453 yılında İstanbul kuşatması başladığı zaman, diğer tarikat mensupları arasında Kalenderi zümreleride, tıpkı kuruluş devrindeki gibi, ülkenin dört bir yanından kuşatmaya katılmak üzere buraya geldiler.
Fetihten hemen sonra, şimdiki Şehzadebaşı semtindeki Akataleptos Manastırı’nın biz­zat sultan tarafından zâviye olarak Kalenderilere tahsis edildi. Böylece, daha sonraki yıllarda sayılan artacak olan İstanbul Kalenderhâne'lerinin ilki kurulmuş oluyordu. Fatih devrinde Kalenderîler’e mümkün olabildiğince müsama gösterildiği bu sûretle onların yönetimle ilişkilerinin sertleşmeden sürdürülmesine çalı­şıldığı söylelenebilir.
15. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Anadolu’da yoğun bir faaliyet gösteren ve kısa zamanda Rumeli’ye sıçrayan Hurûfîlik cereyanı ile temasa geçen Kalenderî zümrelerin, zaten resmî ide­olojiye, yani Osmanlı Sünnîliğine muhalif olmaları, hiç şüphe yokki, Şîî-Safevî propaganda için çok uygun bir zemin oluşturuyor­du. Üstelik II. Bayezid’in sıkı takip siyaseti dolayısıyla artık mer­kezî yönetimin resmen kendi aleyhlerine döndüğünü anlamış bulu­nan Kalenderîler’in, kendilerine yeni bir siyasi dayanak arama­ları kadar tabii bir şey olamazdı. Bu da onları Safevî yandaşlığına itmişti.
II. Bayezid’in 1492 yılın­ daki Arnavutluk seferi esnasında bir Kalenderî veya Hay­dari ya da Torlak tarafından gerçekleştirilmek istenen suikast girişimi sonrasında sultan olayı tahkik ettirmiş ve sonunda Otman Baba dervişleri suçlu bulunarak idam olunmuştur. Ancak bununla yetinmeyen sultan, muhtemelen etrafındakilerin de telkinleriyle Rumeli topraklarındaki bütün Kalen­derî dervişlerinin bir ceza olarak Anadolu’ya sürülmelerini emret­miştir. Böylece Rumeli’de gerçek anlamda bir “ Kalenderî Avı” başlamış ve ele geçirilenler Anadolu’ya sürgün edilmiştir.
16. yüzyılda katıldıkları isyanlar
Osmanlı İmparatorluğu’nun Anadolu top­raklarında Safevî propagandası başladığı zaman, Şah İsmail’in ha­lifeleri özellikle yan göçebe ve köylü reâyâ arasında faaliyet gös­teriyorlardı. Bunlardan biri olan, Şahkulu Baba Tekeli lâkabıyla ünlü, Tekeli aşiretine mensup bir Türkmen babası, 1511 yılında oldukça geniş çaplı bir isyan çıkardı ve bu isyan kısa zamanda ya­yılma istidadı gösterdi. Şahkulu, Allah’ın gökten kendisine semavî bir kılıç indirdiğini, bununla İlâhî iradeyi gerçekleştireceğini, Osmanlı sultanı Bayezid’in son günlerini yaşamakta olduğunu hali­feleri vâsıtasıyla propaganda ediyordu. Her kim kendine karşı ge­lirse semavî kılıcıyla hayatına son verecekti. Onun bu sözleri hem Kızılbaş Türkmenler’i hem de geniş çapta Torlaklar’ı etkilemişti. Bu yüzden onun emrine girdiler ve ayaklanmaya katıldılar. Sonuçta Osmanlı kuvvetleri uzun mücadeleden sonra, kendileri­nin de ağır kayıplar vermesi pahasına Şahkulu’nu yenerek İran’a kaçırmışlardı. Torlaklar yakalanmış ve II. Bayezid’in hışmından kurtulamıyarak cezalarını hayatlarıyla ödemişlerdi.
16. yüzyıl başlarından itibaren Osmanlı merkezî yönetiminin Kalenderîler’e karşı sertleşmesinin önemli bir sebebi ise, Anadolu’da bu sıralarda baş gösteren Şîî -Safevi propagandası olmuştur. 15. yüzyılda Anadolu’ da Kalenderi zümreler arasında belirgin Şîî tesirler olarak nitelendirebileceğimiz yaygın bir Ali kültürü­ne, Hüseyin ve Kerbela ile ilgili matem geleneklerine ve buna bağlı olarak da Hüseyin kültüne rastlanabilmektedir. Ancak 16. yüzyılın ilk üç çeyreği boyunca Safevî propagandası daha da yaygın ve belirgin bir şekilde Ali ve On İki İmam kültünü, Muharrem mâtemini, tevella ve teberra  prensibini ve bilhassa Hak - Muhammed - Ali şeklinde, zahirde üçlü bir görünüm arzeden, ama ger­çekte yalnız Ali’nin temel oluşturduğu, eski hulûl inançları içine çok râhat bir biçimde yerleşen ulûhiyet telâkkisini Kalenderîler’in doktrinine ekledi.
Yavuz Sultan Selim döneminde 1519'da Bozok mıntakasında yaşamakta olan bir Kalenderî şeyhi olan Bozoklu Celal Şah Velî lâkabıyla isyan ederek Bozok’tan kalkıp Tokat taraflarına gitmiş, burada bir mağarada uzunca bir müddet inzivâya çekildikten sonra, ken­disini “ halife-i zaman ve mehdî-i devran” ilân ederek etrafına pek çok kişi toplamıştı. Muhtelif rivayetlere göre 20.000 civarında bir miktara bâliğ olan taraftarlarıyla faaliyete geçince, hareketi bas­tırmak için Rumeli Beylerbeği Ferhat Paşa görevlendirilmiş, Dulkadırlı Şehsuvaroğlu Ali Bey’den de yardımcı olması istenmişti. Ancak 1519 yılında çıkan bu isyanı Şehsuvaroğlu Ali Bey bastırmıştır. Osmanlı kaynaklan Bozoklu Celal’in bir Kalenderî şeyhi ol­duğunu ima ederler. Müneccimbaşı ise onun hakkında açıkça “ Kalender” demektedir.
Kanûnî Sultan Süleyman’ın ilk saltanat yıllarında, 1527’de vukûa gelen Şah Kalender isyanının ise, en az Şahkulu’nunki ka­ dar geniş çaplı ve önemli bir ayaklanma olduğunu söylemek gere­kir. Kaynaklar, bu isyanı tertipleyen Şah Kalender (veya Ka­lender Çelebi)’nin, Balım Sultan’ın torunu olduğunun söylendi­ğini belirtirler. Kendisi o tarihlerde Hacı Bektaş Zâviyesi’nin şey­hi idi ve lâkabının da gösterdiği gibi bir Kalenderî olup etrafındaki müridleri Kalenderîler’den, yanı Işıklar’dan ve Abdallar’dan oluşu­yordu. Şah Kalender önce üstüne gelen Osmanlı kuvvetlerini yen­meyi başardı. Fakat sonunda Veziriazam İbrahim Paşa tarafından yenilgiye uğratıldı; kendisi de yakalanıp idam olundu. Osmanlı kaynakları, onunla birlikte savaş alanında kanının son damlasına kadar savaşmakta diretenlerin bizzat kendi müridleri yani Işıkar ve Abdallar olduğunu yazarlar. 15. yüzyılda tamamıyla Kalenderî hüviyetini taşıyan zaviyeler, kısmen 16. yüzyıl, kısmen de 17. yüzyıllarda Bektaşî zaviyelerine dönüştüler. Kalenderilik, daha sonraları Anadolu Aleviliği ve Bektaşîlik etrafında toplanmış ve zaman içerisinde değişmeler göstermiştir.
Hücre kültürü
Hücre kültürü, hücrelerin kontrollü şartlar altında yetiştirilmesi sürecidir. Pratikte hücre kültürü terimi, çok hücreli ökaryotlardan özellikle hayvan hücrelerinden kaynaklanan hücrelerin kültürlenmesi için kullanılmaktadır. Hücre kültürleriyle yapılan çalışmalar günümüzde popüler araştırma konularında önemli bir kısmı oluşturmaktadır. Örneğin, kanser gibi çeşitli patolojik durumlarda belli bir maddenin etkilerini ya da bir hücre veya dokuda üretilen belli bir maddenin işlevlerini belirlemek amacıyla hücre kültürleri yapılabilmektedir. Hücre kültüründe belirli bir hücre hattından çoğaltılan hücrelerde çeşitli çalışmalar yapılarak canlı ortamında (in vivo) yapılamayan denemeler yapılabilir ve buradan yola çıkılarak sonuçlara ulaşılabilir.
Tarihçe
Hücre kültürü çalışmalarının gelişimi ve yöntemleri, organ ve doku kültürü çalışmalarıyla yakından ilişkilidir ve onlarla benzer nitelikler taşımaktadır. Doku ve hücre kültürü çalışmaları yüz yılı aşkın bir süredir yapılmaktadır.
Hayvansal hücre kültürü teknikleri 1900'lerin ortalarında laboratuvarda rutin olarak uygulanmaya başlanmış fakat asıl doku kaynaklarından ayrılan sürdürülebilir yaşayan hücre hatları kavramı 19. yüzyılda ortaya konmuştur.
19. yüzyılda İngiliz fizyolog Sydney Ringer sodyum, potasyum, kalsiyum ve magnezyumlu klorürler içeren tuz çözeltilerinin, vücut dışında yaşayan bir hayvan kalbinin atışını sürdürebilmesi için uygun olduğunu deneysel olarak göstermiştir.
1885'de Wilhelm Roux bir tavuk embriyosu nöral plağının bir kısmını ayırmış ve ılık bir tuzlu su çözeltisinde dokuyu birkaç gün yaşatarak doku kültürünün temellerini de atmıştır.
Ross Granville Harrison, 1907 ve 1910 yıllarında yaptığı deneyleri doku kültürünün metodolojisini de belirleyerek yayımlamıştır.
1952’de de Gey ve arkadaşları günümüzde oldukça bilinen HeLa hücre hattını, bir insan servikal karsinomasından türeyen hücrelerin sürekli serisi şeklinde gözlemlemişlerdir.
1986’da Martin ve Evans ile arkadaşları, fareden pluripotent embryonik kök hücrelerini saflaştırarak kültürünü yapmışlardır. 1998’de Thomson ve Gearhart ile yardımcıları ise, insan embryonik kök hücrelerini izole etmeyi başarmışlardır.
Hücre kültüründe virüslerin gelişmesi saflaştırılmış virüs aşılarının hazırlanıp üretilmesine olanak sağlamıştır. Örneğin, Polio aşısı hücre kültürü teknikleri kullanılarak yapılan ilk ürünlerden biridir. Bu aşı, maymun böbreği hücre kültüründe virüsü yetiştirmek için bir yöntem bulan ve bundan dolayı Nobel Ödülü alan John Franklin Enders, Thomas Huckle Weller ve Frederick Chapman Robbins'in araştırmalarıyla mümkün kılınmıştır.
Hücrelerin saflaştırılması (izolasyonu)
Hücreler dokulardan ex vivo olarak birkaç günde saflaştırılabilir, ayrıştırılabilir. Hücreler kandan kolayca elde edilebilir; ancak sadece beyaz kan hücreleri kültürde üreme yeteneğine sahiplerdir.
Farklı olarak, doku parçaları büyüme ortamına (besiyeri ya da medyum) konulabilir ve hücreler bu şekilde "kültüre edilmiş" olur. Hücreler, "birincil kültür" olarak adlandırılan yöntemle doğrudan kültüre edilebilmektedir. Tümörlerden kaynaklanan bazı istisnalar hariç, çoğu birincil hücre kültürünün sınırlı yaşam süresi vardır.
Çoğalan hücrelerin önemli bir miktarı (özellikle kanser kökenli olmayanlar), kültürün ilerleyen zamanlarında yaşlanma ve bölünmenin durması gibi süreçlere girer; bu hücreyi canlılıktan alıkoyar. Belirlenmiş ya da ölümsüzleştirilmiş bir hücre hattı, rastgele bir mutasyonla ya da telomeraz geninin yapay ifadesi gibi bilinçli değişimlerle süresiz çoğalma yeteneğine kavuşabilir.
Özel hücre tiplerinin iyi belirlenmiş hücre hattı örnekleri oldukça çeşitlidir.
Kültürde süren hücreler
Hücreler uygun bir sıcaklık ve gaz karışımıyla (hayvan hücreleri için 37°C ve %5 CO2 içeren) inkübatörde geliştirilebilir ve sürdürülebilir.
Çehresiz Gözler
Çehresiz Gözler 1960 yılında çekilmiş Fransız korku filmi. Başrollerde Pierre Brasseur ve Alida Valli'nin oynadığı film Jean Redon'un romanının bir uyarlamasıdır ve Georges Franju tarafından yönetilmiştir. Filmin kanlı sahneleri dönemin anlayışına uygun olması için en az seviyede tutulmuş ve çılgın bilim adamı karakteri senaryodan çıkarılmıştır. Film sansüre gerek duyulmadan yayınlanabilmiş olsa dahi pek çok tartışmaya neden olmuş ve çeşitli eleştiriler almıştır. Filmin Amerika Birleşik Devletleri'nde gösterimi iki yıl sonra, The Horror Chamber of Dr. Faustus adıyla dublajlanmış ve tekrar düzenlenmiş olarak The Manster (1959) filmi ile birlikte yapılmıştır. Film hakkında yapılan eleştiriler genelde pek olumlu olmasa da daha sonra yapılan yayınlanmalar sonucu daha da ünlenen film, çağdaş eleştirmenlerce şiirsel doğası ve ardından gelen yapımlara olan etkileri yüzünden bir klasik kabul edilir.
Nebojša Radmanović
Nebojša Radmanović (d. 1 Ekim 1949, Gračanica, Bosna-Hersek, Yugoslavya) Bosnalı Sırp siyasetçi.
Çehresiz Gözler
Filmin konusu
Film, Paris yakınlarında bir kadının (Valli) gece saatlerinde arabasıyla nehre bir ceset bırakmasıyla başlar. Ceset bulunduktan sonra Génessier (Brasseur) nehre bırakılan kızı, yüzü bir trafik kazasında korkunç bir şekilde yaralanmış olan kendi kızı, Christiane Génessier (Scob), olarak teşhis eder. Dr. Génessier klinik olarak da kullandığı büyük bir konakta yaşamakta, kafeste tuttuğu birçok Alman kurdu veya başka köpekler ile deneyler yapmaktadır.
Christiane'in düğününden sonra Dr. Génessier ve assistanı Louise, cesedi nehre atan kadın, gerçek Christiane'in saklandığı konağa gelirler. Nehre bırakılan kadının, yüzünün Dr. Génessier tarafından kendi kızına bir aktarma denemesi fakat başarısız olması yüzünden öldüğü anlaşılır. Dr Génessier kızına yüzünü iyileştirmek için söz verir ve onun yüzündeki şekilsizliği örtmesi için maskesini takması konusunda ısrar eder. Babası odadan çıktıktan sonra Christiane babasının yanında çalışan ve kendisini ölü sanan nişanlısı Jacques Vernon'ı (François Guérin) arar fakat hiçbir şey söylemeden telefonu kapatır.
Louise, Edna Grüber (Juliette Mayniel) adında genç bir öğrenciyi ona kalacak yer vadederek Dr. Génessier'in evine gelmesine ikna eder. Génessier Edna'yı uyutarak gizli laboratuvarına götürür ve yüz nakli ameliyatı için Edna'nın yüzünü çıkarır. Çıkardığı yüzü başarıyla kızına nakleder, sargılar içinde ve yüzünden olmuş Edna'yı ise zorla kilitli tutar. Edna bir şekilde kaçmayı başarır fakat pencereden düşüp ölür. Edna'nın cesedinden kurtulduktan sonra, Génessier kızının yüzündeki zedelenmeleri görür. Christiane'in yüzü gün geçtikçe kötüye gitmektedir; yeni doku vücut tarafından reddedilmektedir ve Christiane tekrar maske giymek zorunda kalacaktır. Christiane Jacques'a tekrar telefon eder ve bu sefer ona adıyla seslenir fakat Louise telefon görüşmesini böler.
Dram Ayaklanması
Dram Ayaklanması (Bulgarca: Dramskoto vstanie, Yunanca: Εξέγερση της Δράμας), Yunanistan Komünist Partisi tarafından işgalci Bulgarlara karşı başlatılan ayaklanmadır.
Çehresiz Gözler
Filmin konusu
Jacques kendisine gelen telefon çağrısını polise bildirir. Polis yüzleri birbirine benzeyen mavi gözlü genç kadınların ortadan kayboluşunu incelemektedir. Polis, Jacques'ın Lousie olarak tanıdığı sürekli inci bir kolye takan bir kadının ortadan kaybolan kadınlardan sorumlu olduğunu düşünür. Müfettiş Parot (Alexandre Rignault) kaybolan kadınlara benzeyen Paulette Mérodon (Beatrice Altariba) adlı bir kadını muayene olması için Génessier'in kliniğine gönderir. Sağlıklı olduğu söylenen Paulette, Paris'e gitmek için yola çıkar ve Louise ona derhal eşlik eder ve Dr. Génessier'e götürür. Génessier ameliyata başlamak üzereyken Louise, polislerin Dr. Génessier ile görüşmek istediğini söyler. Doktor polisle konuşurken babasına inancını yitiren Christiane, Paulette'i serbest bırakır ve Louise'yi boğazından bıçaklar. Ayrıca babasının deneylerinde kullandığı köpekleri ve beyaz güvercinleri serbest bırakır. Polisleri gönderdikten sonra Dr. Génessier laboratuvara geri döner ve köpekler tarafından saldırıya uğrar ve vahşice parçalanır. Filmin sonunda Christiane konağın etrafındaki ormana elinde özgür bıraktığı güvercinlerden biriyle yavaşça yürür.
Film müziği
Filmin yayınlanmasından çok uzun bir süre sonra, Şubat 2005'te, Fransız film müziği plak şirketi Play Time film müziklerini CD ortamında Jarre'in diğer film müzikleri ile birlikte yayınladı. Bu CD'de La Tête contre les Murs ve Thérèse Desqueyroux gibi Franju'nun başka filmlerine ait müzikler de vardı.
Aşkı Ben Yaratmadım
Aşkı Ben Yaratmadım, Türk müzisyen Orhan Gencebay'ın altıncı stüdyo albümüdür. 1980 yılında Orhan Gencebay'ın sahibi olduğu Kervan Plak tarafından yayınlanan albümün yönetmenliğini ve yapımcılığını yine Gencebay yapmıştır.
9 şarkının yer aldığı albümdeki şarkıların "Nereden Bileceksin"in sözleri hariç hepsini Orhan Gencebay yazıp bestelemiştir.
Şarkı listesi
Albümde A yüzünde dört, B yüzünde beş şarkı olmak üzere toplamda 9 şarkı vardır.
Tülay Bakır
'''Prof.Dr. Tülay Bakır''' (d. 2 Mayıs 1947, Kulp, Diyarbakır) Türk hekim ve siyasetçi. TBMM 24. dönem Samsun milletvekili. {| class="wikitable"
Eğitim ve Meslek hayatı
1947 yılında Diyarbakır'ın Kulp İlçesi'nde dünyaya geldi. Babası jandarma astsubayıydı ve 20 yıldan fazla sürede Diyarbakır'da görev yapmıştı. Üç kardeşi daha bu şehirde doğdu. En küçük kardeşi İzmir’de doğdu ve bebekliğinde uygulanan bir antibiyotik nedeniyle işitme duyusu dönüşümsüz kaybedildi. Bakır, İlk okulu İnebolu’da ve ortaokulu Kastamonu Abdurrahman Paşa Lisesinde okudu. Lise Öğrenimini İzmir Kız Lisesi’nde 1966 yılında bitirdi. Aynı yıl İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi’ni kazanarak eğitimine İstanbul’da devam etti.TÜBİTAK bursu kazanarak eğitimini sürdüren Tülay Bakır 1972 yılında İstanbul Tıp Fakültesi’nden mezun oldu.
Siyasi hayatı
2011 Türkiye genel seçimleri'nde AK Parti 4. sıra milletvekili adayı gösterildi.Seçimler sonucu milletvekili seçilen Prof.Dr Tülay Bakır Çevre Komisyonu üyeliği ardından Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu üyeliğini sürdürmektedir.
Sağlık Alanında Çalışmaları
AK Parti 2023 sağlık stratejileri çerçevesinde "Sağlıkta Dönüşümün 2023 Hedefleri Raporu" adlı 420 sayfalık raporu hazırladı. Tıp Fakülteleri, Sağlık Bakanlığı Eğitim Hastaneleri, Türk Tabipler birliği ve ilgili birçok kurum ve kuruluştan topladığı bilgileri, geçmiş yıllarla karşılaştırarak ve bir kısmında dünya ile karşılaştırarak pek çok parametreye odaklanarak değerlendirdi. Bu çalışmasını AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Mehmet Ali Şahin, Sağlık Bakanı Mehmet Müezzinoğlu, Sağlık Komisyon Başkanı ve bu Komisyonda görevli AK Parti milletvekilleri ile birlikte yorumladı. Raporumu kitap formatında bastırdı. Toplumu sağlık alanında bilgilendirmek amacıyla Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp ve Diş Hekimliği Fakülteleri kadın Öğretim Üyeleri ile birlikte toplum sağlığını yakından ilgilendiren konularda konferanslar düzenledi.
Tarım Alanında Çalışmaları
3 Aşamalı planında, birinci aşamada Samsun’un bütün ilçelerini ayrı değerlendiren, tarım ve hayvancılıkla ilgili 11 sempozyum düzenledi ve koordine etti. Bu sempozyumlara, Samsun Valisi, Kaymakamları, Büyükşehir ve İlçe Belediye Başkanları, gıda tarım ve Hayvancılık İl ve İlçe Teşkilatları, Tarımsal Enstitü, Tarımsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu, Su Ürünleri Enstitüsü, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, İhracatçı Birlikleri, Üretici Birlikleri, Ziraat Odaları, Çiftçiler, Belediyeler ve ilgili diğer Kurum ve kuruluşlar katkı sağladılar.İkinci aşamada bir proje kapsamında tarım ve hayvancılıkla ilgili büyük bir anket çalışması sürdürmektedir.Üçüncü aşamada anketlerin sona ermesinin ardından bu çalışmaların kitap haline getirilmesini planladı.
Kadın İstihdamı Proje Çalışmaları
Prof. Dr. Tülay Bakır Samsun ilinde tarımsal alanda kadın çiftçilerin daha aktif rol alarak tarımsal üretime katkıları ile ekonomik olarak gelir temin etmelerini amaçlayan “Tarımda Kadın İstihdamı Projesi“ kapsamında farklı tarımsal ürünlerde çalışmaları proje şeklinde yürütmektedir.
Samsun ili ve ilçelerinin ekolojileri ve çiftçilerimizin tarımsal yapı açısından uygun oldukları üretim desenleri de dikkate alınarak uygun olan tarımsal konular ilgili tarımsal kamu kurum ve kuruluşlarını da görüşleri alınarak tespit edilmiştir. Hazırlanan proje taslakları üzerinden her bir ilçede ne kadar sayıda kadın çiftçimizin hangi konuda tarımsal üretimde bulunacağı karara bağlanarak çalışmalara devam edilmektedir. Bu kapsamda ilk olarak Samsun ilinde İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü, İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlükleri, Orman İşletme Müdürlükleri ile işbirlikleri halinde kadın çiftçilerimize yönelik projeler yürürlüğe sokulmaya başlanmıştır. Burada önemli olan kadın çiftçilerimizin ferdi olarak değil bir arada toplu üretim yaparak pazarda söz sahibi olmaları ile kazançlarının örnek teşkil etmesi amaçlanmaktadır.
Bu çalışmaların ilk örnekleri olarak Orman ve Su İşleri Bakanlığı Vezirköprü Orman İşletme Müdürlüğü ile Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Vezirköprü İlçe Müdürlüğü ve ilgili kurumların teknik elemanları yanı sıra çiftçilerimizin katılımlarıyla Odun Dışı Orman Ürünleri Kullanımı konusunda çalışmalar yürütülmüştür. Vezirköprü İlçesi Yukarınarlı Köyü’nde 25 dekar zeytin, 40 dekar ceviz, 60 dekar badem ve 75 dekar fıstık çamı olmak üzere toplam 200 dekar alanda odun dışı orman ürünleri için dikim yapılmıştır. Bu alanda 70 kadın çiftçimize ceviz ve fıstık çamı fidanı zimmetlenmeleri yapılmıştır. Ayrıca Vezirköprü İlçesi Bakla Köyü’nde Vezirköprü Orman İşletme Müdürlüğü tarafından oluşturulan 65 dekar ceviz alanında çiftçilerimize aşılı ceviz fidanı zimmetleri yapılmıştır. Bakla Köyü’nde toplam 80 kadın çiftçimize kura ile numaraları daha önceden belirlenen ve üzerine takılan fidanların kura ile dağıtımı sağlanmıştır. Halen 1500 adet aşısız ceviz fidanları olduğu ve bu fidanların aşılama çalışmalarından sonra yine köyde yaşayan çiftçilerimize dağıtılacaktır.
Vezirköprü Orman İşletme Müdürlüğü tarafından ceviz, ıhlamur, akasya, ahlat, alıç, nar ve badem fidanlarından oluşan toplam 500 dekarlık bal ormanında 11.880 adet fidanı dikilmiştir. Bal ormanı sahasında kadın istihdamına yönelik olarak yürütülen projelerinden bir tanesinin arıcılık konusunda olduğu ve bu alandan kadın çiftçilerimize arıcılık konusunda eğitim verilerek çalışmalara devam edilmektedir.
Samsun İli Yakakent İlçemizde ağaç kütükleri üzerinde Kayın Mantarı ve Alaçam İlçemizde ise Defne Yaprağı yetiştirilmesine yönelik yapılan çalışmalar devam etmektedir. Yürütülen çalışmalar neticesinde kadın çiftçilerimizin üretmeye başladıkları mantarların arttırılarak toplu halde üretilerek pazarlanması konusundaki çalışmalar devam etmektedir.
Özel hayatı
Çok iyi İngilizce, orta derecede Almanca bilen Prof. Dr. Tülay Bakır evli ve iki çocuk annesidir. Eşi Sefer Bakır Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu üyesi olarak görev yapmaktadır. Çocuklarından doktor olan Ayşe, İngiltere’de University of Reading meme kanseri ile ilgili doktora (PhD) yapmakta, Asiye Nur ise yine İngiltere’de University College London, University of London ekonomi bölümünü bitirdikten sonra School of Oriental and African Studies, University of London hukuk bölümünde eğitimine devam etmektedir.
Virovitica
Kardeş kentler
Virovitica'nin şu şehirlerle "Kardeş Şehir" bağlantısı vardır:
Belh Nehri
Belh Nehri veya Balkhab (Belh suyu), Afganistan'ın Belh Vilayeti'nde bir akarsu.
Nehir ülkenin kuzeyinde bulunan Hindukuş Dağları'ndaki Band-e Amir'den doğar. Belh Vilayeti boyunca akarak Belh ve Mezar-ı Şerif çevresindeki bozkırlarda kaybolur. Belh nehri bu bölgedeki sulama kanallarını besler.
Semyon Budyonni
Semyon Mihayloviç Budyonni (25 Nisan 1883, Kozyurin, Don Voyska Oblastı, Rus İmparatorluğu - 26 Ekim 1973, Moskova, SSCB), Kazak asıllı Rusya İmparatorluğu'nun süvari subayı ve Sovyetler Birliği mareşali. Sovyetler Birliği Kahramanı.
Rus İç Savaşı'nda komuta ettiği büyük süvari kuvvetleri Bolşevikler'e zafer kazandırdı. Josef Stalin'in arkadaşı oldu ve 1935 yılında Sovyetler Birliği Mareşali rütbesine terfi etti. II. Dünya Savaşı sırasında Stalin'in yanlış değerlendirmelerinin birçoğundan sorumlu oldu, ancak cesareti ve popülaritesi nedeniyle yüksek komuta altında tutuldu. Çok iyi bir at yetiştiricisi olarak tankın asla bir savaş aracı olarak atın yerini alamayacağını iddia etti.
Savaştan sonra at yetiştiriciliğinden sorumlu SSCB Tarım Bakan Yardımcısı olarak atandı.
İzmir Ekonomi Üniversitesi
İzmir Ekonomi Üniversitesi (kısaca İEÜ), Türkiye'nin İzmir şehrinde bulunan bir vakıf üniversitesidir. 14 Nisan 2001'de kurulan üniversite, Ege Bölgesi'nin ilk vakıf üniversitesidir. Eğitim dili İngilizce ve Türkçedir.
Tarihçe
İzmir Ekonomi Üniversitesi, İzmir Ticaret Odası Eğitim ve Sağlık Vakfı tarafından 14 Nisan 2001 tarih ve 24373 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 4633 sayılı kanun ile kuruldu. Başlangıçta üniversitede iki fakülte, beş yüksekokul ve iki enstitü bulunmaktaydı. 1 Temmuz 2001'de dönemin İzmir Büyükşehir Belediyesi Başkanı Ahmet Piriştina'nın önerisiyle Balçova'da dokuz yıldır kullanılmayan Grand Plaza otelinin binasının üniversite tarafından kullanılmasına karar verildi. Güçlendirme ve tadilat çalışmaları sonucunda açılan üniversitede ilk yıl 288 öğrenci eğitim gördü. 22 Ekim 2001'de dersler başladı ve 26 Ekim 2001 tarihinde ise 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in de katıldığı resmî açılış töreni gerçekleştirildi. 27 Temmuz 2020'de tıp ve sağlık bilimleri fakülteleri ile sağlık hizmetleri meslek yüksekokulu öğrencilerinin uygulamalı derslerini yapmaları için Medical Point İzmir Hastanesi ile iş birliği protokolü imzalandı.
Balçova kampüsü
Balçova kampüsü, üniversitenin ana kampüsüdür. Eskiden otel olarak kullanılan bina, üniversite tarafından $18 milyon bedelle satın alındı. Balçova'da Teleferik'in alt kısmında yer alır. Ormanlık alana komşu kampüste rektörlük, tüm fakülteler, idari yönetim ve personel, açık hava gösteri merkezi, konferans salonu ve sergi alanları ile öğrenci yurdu yer almaktadır.
Güzelbahçe kampüsü
Üniversitenin ikinci kampüsü, Güzelbahçe'de 260.665 m2'lik alan üzerinde kurulacaktır. Kampüsün mimari projesi, 20 Haziran 2022'de tamamlanan yarışma sonucunda belirlendi. Kampüs inşaatının üç yılda tamamlanması ve 50 milyon dolara mal olması planlanmaktadır.
Akademik profil
İzmir Ekonomi Üniversitesi'nde toplam sekiz fakülte, iki yüksekokul, üç meslek yüksekokulu, bir enstitü, on iki uygulama ve araştırma merkezi vardır. Üniversite genelinde yirmi dört ön lisans, otuz üç lisans, yirmi sekiz yüksek lisans ve yedi doktora programı bulunmaktadır. Eğitim dili pek çok bölümde tamamen İngilizce iken bazı bölümlerde Türkçedir. Ayrıca ikinci yabancı dil olarak Almanca, Çince, Fransızca, İspanyolca, İtalyanca, Japonca ve Rusça dersleri verilmektedir. Üniversitenin 2022-2023 itibarıyla 482 öğretim görevlisi ve 10.408 öğrencisi mevcuttur.
2023 itibarıyla yirmi beş Avrupa ülkesindeki yüz altmış dokuz üniversite ile Erasmus anlaşması bulunan İzmir Ekonomi Üniversitesi'nin ayrıca farklı ülkelerdeki on dört üniversite ile uluslararası akademik iş birliği protokolü mevcuttur.
Uluslararası bir kampüse sahip olan İEÜ'de 52 farklı ülkeden uluslararası öğrenci; önlisans, lisans, yüksek lisans ve doktora seviyesinde eğitim görmektedir. İEÜ tarafından verilen diplomaların uluslararası geçerliliği bulunmaktadır.
Aliağa
Aliağa, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin kuzeyinde Bergama, güneyinde Foça ve Menemen ilçeleri, doğusunda Manisa ili, batısında Ege Denizi bulunmaktadır.
İzmir Ekonomi Üniversitesi
Fakülteler
Üniversite bünyesinde sekiz fakülte bulunmaktadır.
Aliağa
Tarihçe
İzmir ve Bergama uygarlıklarından izler taşımaktadır. Ege Denizi kıyılarında sayıları 30'u aşan Aiolis kentleri arasında en büyük ve önemlilerini oluşturan 12 kentten 4'ü Aigai, Kyme, Myrna ve Gryneion ilçe sınırları içerisinde bulunmaktadır.
İzmir Ekonomi Üniversitesi
Enstitüler
Yüksek lisans ve doktora programları tek enstitü tarafından yürütülmektedir.
Aliağa
Tarihçe
Menemen ilçesine bağlı iken 1982'de ilçe yapılmıştır. Aliağa'da eski yıllarda tarım ana ekonomik faaliyet kolu iken, devlet ve özel sektör yatırımlarıyla sanayi ve liman kentine dönüşmüştür.
İzmir Ekonomi Üniversitesi
Meslek yüksekokulları ve yüksekokullar
Üniversite bünyesinde üç meslek yüksekokulu, iki yüksekokul bulunmaktadır.
Véronique Robert
Véronique Robert (d. 1962; Vaud- ö.24 Haziran 2017),Savaş muhabirliği yapan Fransız-İsviçreli gazeteci. Haber yapmak için gittiği Orta Doğu'da Musul, Irak'ta 19 Temmuz 2017'de bir mayının patlaması sonucu ağır yaralanmış Paris'te kaldırıldığı bir hastanede yaraları nedeniyle 24 Haziran 2017'de 54 yaşlarındayken ölmüştür.
İzmir Ekonomi Üniversitesi
Kulüpler ve topluluklar
2022-2023 akademik yılı itibarıyla üniversitede yetmiş altı öğrenci kulübü faaliyet göstermektedir. Ayrıca öğrencilerden oluşan Amerikan futbolu, basketbol (erkek & kadın), futbol (erkek), voleybol (kadın) ve yelken takımları bulunmakta olup atıcılık, eskrim, jimnastik, satranç, tekvando, tenis ve yüzme dallarında bireysel spor faaliyetleri yürütülmektedir.
Aliağa
Coğrafya
İzmir'in kuzeyinde, Çandarlı Körfezi'nin kıyısında konumlanan Aliağa'nın yüzölçümü 379 km2'dir. İlçenin kuzeyinde Bergama, güneyinde Foça ve Menemen ilçeleri, doğusunda Manisa ilinin Yunusemre ilçesi, batısında Ege Denizi bulunmaktadır.
Véronique Robert
Véronique Robert, Irak gazeteci Bakhtiyar Haddad ve Fransız gazeteci Stephane Villeneuve'nün öldüğü mayın patlamasında Le Figaro için çalışan muhabir Samuel Foley ile birlikte yaralanmıştır. Robert ve Villeneuve, Fransız TV için çekilen belgesel program Envoyé Spécial için sıcak savaş bölgelerinde raporlar hazırlayıp çalışmalar yapmaktaydırlar.
Aliağa
Coğrafya
İlçe toprakları dağlar, platolar, alçak tepeler ile Güzelhisar Deltası, Güzelhisar Grabeni, kıyı düzlükleri ve alüvyal düzlüklerden oluşur. Hakim litolojik kayaçlar andezit, bazalt, tüf ve anglomeradır.
İlçe topraklarının yaklaşık ortasından, GD-KB yönünde Güzelhisar Grabeni uzanır. Graben içine yerleşen Güzelhisar Çayı Ege Denizi'ne döküldüğü alanda 4,7 km² büyüklüğünde delta oluşturmuştur. Güzelhisar Deltası'nın Aliağa koyu kenarındaki küçük lagün Aliağa Kuş Cenneti'nin bulunduğu önemli bir sulak alandır. Çay denize dökülmeden önce Karaalan Ovası'nda akar.
Aliağa Yarımadası'nın batı ucunda, Ilıca Burun'da tektonik sıcak su kaynağı bulunur. İlçe kıyıları enine tip kıyılardandır. Pek çok koy ve burundan oluşur. 37 km'si alçak kıyı, 26 km'si yüksek kıyı toplam 63 km uzunluğunda kıyıya sahiptir. Çandarlı Körfezi'nde kıyıya yakın küçük adalar bulunur:Akkuş Adası, Bozburun Adalar, İkiz Adalar.
İklim
Aliağa'nın iklimi yazları sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlı Akdeniz iklimi'dir. Yıllık ortalama sıcaklık 16,5 °C, yıllık sıcaklık farkı 18°'dir. Sıfır derecenin altında aylık ortalama sıcaklık görülmez. En soğuk ay (ocak-Şubat) 8,2 °C, En sıcak ay (Temmuz) 26,2 °C'dir. Güneş ışınları 21 Aralıkta 24°, 21 Mart ve 23 Eylül'de 51°, 21 Haziranda 74° ile gelir. Güneş ışınlarının geliş açıları arasında yaklaşık 47°'lik fark bulunur.
Rüzgâr, en çok KD yönünden %34,4 sıklıkta, en az ise Güney yönünden %5,8 sıklıkla eser.
Yağışın yıllık ortalaması 484 mm'dir. 106,7 mm ile en fazla yağış Aralıkta, en az yağış Temmuz ayında (0,1 mm) görülür. Toplam yağışın %45,3'ü (219,1 mm) kış mevsiminde düşer. Yazlar sıcak ve kurudur, toplam yağışın ancak %2,2'si (104,7 mm) düşer. Yağışların %30,9'u ilkbahar, %21,6'sı sonbaharda düşer.
Hidroğrafya
Güzelhisar Çayı: Yunt Dağı'ndan kaynağını alır. Manisa Merkez ilçede bulunan Güzelhisar Barajı'ndan çıktıktan sonra Aliağa sınırlarına girer. Aliağa Koyu'nun kuzeyinden Çandarlı Körfezi'ne ulaşır. İlçe topraklarından Sirçe Dere ve Kunduz Dere çaya katılır. İlçede bazı mevsimlik akarsular bulunur: Karaali Dere, Türünlü Dere, Karaosman Dere, Karazeytin Dere, Sazlık Dere, Dedeköy Deresi, Uzunhasan Dere, Himmet Dere, Zindan Dere, Çınarlı Dere, Arap Deresi, Hatun Dere, Hayıtlı Dere.
Toprak
Kireçsiz kahverengi toprakları, ilçe topraklarının %67,5'sini kapsar. volkanik kayaçlar üzerinde bulunur, üzerlerinde garig, maki veya kuru orman bulunabilir.
Kahverengi orman toprakları, ilçe topraklarının %7,7'sinde görülür. Kırmızı kahverengi Akdeniz toprakları %1,3, kireçsiz kahverengi orman toprakları %1,2 oranında görülür. %5,6 oranında rendzina ile tuzlu alkali topraklar gibi intrazonal topraklar yaygındır. Alüvyal topraklar ilçenin %5,2'sinde görülür.
Bitki örtüsü
Aliağa topraklarında orman, maki ve garig bitki örtüsü görülür. Orman alanı insan tahribi ile daralmıştır. Ormanlarda genellikle kızılçam hakimdir, orman altı örtüsü makilerden oluşur. Ormanın tahrip edildiği alanlarda maki türleri olan; kermez meşesi, katran ardıcı, akçakesme, katırtırnağı, menengiç, palamut meşesi, ahlat yaygındır. Dere kenarlarındaki nemli alanlarda bu türlerin yanında mersin, defne, erguvan, laden, hayıt ve zakkum eklenir.
İnsan tahribi ve aşırı otlatmanın olduğu alanlarda diz boyu, bazıları kışın yaprak döken garig bitki topluluğu hakimdir. Ateş dikeni, karaçalı, abdestbozan, kekik, kermez meşesi, laden, akçakesme ilçede görülen garig türleridir.
Nüfus
Aliağa, yöresi insanlar tarafından Neolitik çağdan itibaren yerleşme ve tarım amacıyla kullanılmaktadır. 1960'lı yıllardan sonra sanayi gelişmeye başlamıştır. 1935-1970 arasında %92 artan nüfus, 1970-2011 arasında %306 artmıştır. 1960 yılından sonra İzmir ilçelerinden merkez nüfus artışı en fazla Aliağa'da gerçekleşmiştir. Aliağa nüfusu 2020 yılına göre 101.242. Bu nüfus, 55.293 erkek ve 45.949 kadından oluşmaktadır. Yüzde olarak ise: %54,61 erkek, %45,39 kadındır.
Ekonomi
Sınırları içerisinde Petrol Ofisi, Petkim Petrokimya Holding, TÜPRAŞ'a ait İzmir Rafinerisi, SOCAR'a ait STAR Rafineri gibi büyük şirketleri ve sanayi kuruluşlarını barındırmaktadır. Türkiye'deki tek resmi gemi söküm bölgesi Aliağa'da bulunmaktadır. Gemi söküm tesisleri kapasite açısından 1986'da Taylan ve Güney Kore'den sonra 3. olmuştur. Günümüzde tonaj açısından Çin, Hindistan, Bangladeş, Pakistan, ABD'den sonra dünya altıncısıdır. Gemi söküm tesisleri demir-çelik ve haddehanelere hurda demir üretirler. 2019'da ilçede ₺2,8 milyar yatırımla vasıflı çelik ürünlerinin üretileceği bir endüstri bölgesi kurulması kararlaştırıldı.
Aliağa sanayi bölgesinde İzdemir Enerji Aliağa Termik Santrali ithal kömürle elektrik üretmektedir.
Aliağa günümüzde önemli bir ticaret potansiyeline sahip liman kentidir. Kıyıda bulunan koylar doğal liman özelliği gösterir. Aliağa koyu, Nemrut Koyu, Aliağa Yarımadasında büyük gemilerin yanaşabileceği iskeleler bulunur.
Aliağa şehir merkezinin güneyindeki Biçer Ovası haddehaneler ve demir-çelik fabrikaları önemli oranda kirliliğe neden olmaktadır. Çevrede ürün kalitesi ve verim düşmüştür. Fabrikalar, sanayi depoları, tır parkları, hurda depoları, tamirhaneler ile kara ve demiryolu önemli tarım arazilerini işgal etmiştir.
Aliağa ilçe topraklarının; %44,1'i tarım toprakları, %19,9'u çayır-mera, %21'i fundalık-orman, %14,9'u tarım dışı kullanılan alandır. Tarım ürünlerinden pamuk, zeytin, mısır ve üzüm önemlidir. Tarım alanlarının %47,7'sinde tarla ürünleri yetiştirilir. Tarla alanlarının %39,6'sında zeytin yetiştirilir. %21 olan fundalık ve orman arazisinin, %14,7'si fundalık, ancak %6,3'ü ormandır.
Geniş bir plaj alanına ve bir kuş cennetine sahip olan Aliağa, daha çok yerli turistlerin ilgisini çekmektedir.Ayrıca Aliağa'da Ağapark,Anatolia ve Aliağa Halk Plajı da bulunur.
Altyapı
Menemen-Çandarlı Otoyolu ilçeden geçmektedir. İlçeye ulaşım İZBAN trenleri ve ESHOT otobüsleri ile sağlanmaktadır.
Başbakanlık Kavşağı
Başbakanlık Kavşağı veya Başbakanlık Işıkları, KKTC'nin başkenti Lefkoşa'da bir kavşak. KKTC Başbakanlığı ve bazı diğer bakanlıkların bulunduğu Selçuklu Caddesi, Mehmet Akif Caddesi ve Bedrettin Demirel Caddesi burada kesişir. Şehrin trafiğinin en yoğun olduğu noktalardan biridir. Ortaköy istikametine gidiş mevcuttur.
Kuna
Kuna Cymothoidae familyasına bağlı bir cinstir.
Andrew O'Brien
Andrew James "Andy" O'Brien (d. 29 Haziran 1979), defans pozisyonunda görev yapmış İrlandalı millî futbolcudur.
Clinton Davisson
Clinton Joseph Davisson (22 Ekim 1881 - 1 Şubat 1958), elektron kırınımı keşfi ile 1937 yılında Nobel Fizik Ödülünü alan Amerikalı fizikçidir. Davisson ödülü bağımsız olarak kendisi ile aynı anda elektron kırınımını keşfeden George Paget Thomson ile paylaşmıştır.
Andrew O'Brien
Profesyonel kariyerine 1996 yılında Bradford City kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Newcastle United, Portsmouth, Bolton Wanderers, Leeds United, Leeds United ve Vancouver Whitecaps FC kulüplerinde oynadı.
Clinton Davisson
Hayatı ve Kariyeri
Bloomington, Illinois doğumlu Davisson 1902'de burslu olarak Chicago Üniversitesi'ne kabul edilmiş, 1905 yılında Robert A. Millikan tavsiyesi üzerine Princeton Üniversitesi'nde fizik okutmanı olarak görev yapmaya başlamıştır. Doktorasını 1911 yılında Owen Richardson'ın öğrencisi olarak Princeton'da tamamlamıştır. Yardımcı doçent olarak Carnegie Teknoloji Enstitüsü'ne atanan Davisson 1917'de I. Dünya Savaşı sırasında enstitüden ayrılmış ve askeri araştırmalar yapan Bell Labs'da mühendislik departmanında çalışmaya başlamıştır. Savaş sonrasında da burada kalıcı bir pozisyonu kabul etmiş ve 1946 yılındaki emekliliğine kadar burada çalışmaya devam etmiştir. Emekliliğinden sonra Virginia Üniversitesi'nde profesörlük görevini kabul etmiş ve 1954 yılına kadar bu görevi sürdürmüştür.
Elektron kırınımı ve Davisson-Germer deneyi
1927 yılında Clinton Davisson ve Lester Germer Bell Labs'da elektronların vakumda nikel (Ni) kristalden saçılması üzerine deney yaparlarken, tamamen rastlanti eseri elektronların aynı x ışınları gibi kırınım desenleri oluşturduğunu gözlemlediler ve elektronların dalga boylarını ölçmeyi başardılar. Ölçütükleri dalgaboyu, şeklindeki de Broglie Hipotezi ile uyum sağlayarak hipotezi doğrulamıştır. Buradaki h Planck sabiti ve p elektronun momentumudur. . Davisson ve Germer deneyi parçacıların dalga özelliği taşıdığını yani kuantum mekaniğinin temel prensiplerinden birini, madde dalgalarının varlığını kanıtlamıştır.
Önder Aksakal
Mehmet Önder Aksakal, (d. 1960; Antalya), Türk siyasetçi, 13 Aralık 2015 tarihinden beri Demokratik Sol Parti'nin genel başkanıdır. 14 Mayıs 2023 Genel Seçimleri'nde Adalet ve Kalkınma Partisi listesinden İstanbul milletvekili seçildi.
Gençlik yılları ve eğitimi
1960 yılında Antalya'da doğdu. İlk öğrenimini 4. sınıfa kadar Karacasu'nun Geyre köyünde, 5. sınıfı Aydın Gazipaşa İlkokulu'nda; ortaokulu İsmet İnönü Ortaokulu'nda, lise öğrenimini Aydın Endüstri Meslek Lisesi'nin elektrik bölümünde tamamladı. 1976 yılında Konya Devlet Mühendislik Mimarlık Akademisi inşaat mühendisliği bölümünde üniversite eğitimine başladı ve Selçuk Üniversitesi'nden mezun oldu.
Siyasî hayatı
1999, 2002 ve 2011 genel seçimlerinde Demokratik Sol Parti'den Aydın milletvekili adayı, 2015 seçimlerinde İstanbul milletvekili adayı oldu. 2003-2004 yılları arasında DSP Aydın il başkanı olarak görev yaptı.
25 Temmuz 2004 tarihinde DSP Parti Meclisi'ne seçildi. 7 Mayıs 2009 tarihinde ise Masum Türker'in genel başkan seçilmesinden sonra sivil toplum örgütleri ve meslek odalarından sorumlu genel başkan yardımcılığına getirildi. 6 Haziran 2010 tarihinde yeniden genel başkan yardımcısı oldu ve örgüt kurulu başkanlığına atandı.
2023 Seçimlerinde Cumhur İttifakı'na desteği
13 Aralık 2015 tarihinde Demokratik Sol Parti'nin 6'ıncı genel başkanı seçildi. Önder Aksakal, 2023 Cumhurbaşkanlığı Seçimleri'nde AK Parti listelerinden İstanbul milletvekili adayı oldu. Aksakal, seçim öncesindeki süreçte sivri açıklamalarıyla dikkat çekti. Bu süreçte "Deniz Gezmiş yaşasaydı Erdoğan’a oy verirdi." şeklindeki açıklaması tepki çekti. Bu açıklamadan birkaç gün sonra, “Kemal Kılıçdaroğlu 1937’de ayaklanan Seyit Rıza’nın güncel versiyonudur, bugünkü görevi budur.” ifadelerini kullandı.
Önder Aksakal, cumhurbaşkanlığı seçimlerinin propaganda sürecinde tüm vatansever solcuları cumhurbaşkanı adayı, AKP Genel Başkanı ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'a oy vermeye çağırdı.
Theseus
Theseus, (Yunanca: Θησεύς) Atina'nın efsanevi kralı. Annesinin Ethra, babasının Egeus veya Poseidon olduğu söylenir.
Vapur
Vapur, çoğunlukla kısa mesafelerde yolcu taşımacılığında kullanılan bir deniz taşıtı. Yolcuların yanı sıra otomobilleri ve vagonları da taşıyan vapurlara arabalı vapur veya feribot denir.
Theseus
Theseus, İyonyanın baş kahramanıydı. Atinalılar onu büyük bir reformcu olarak kabul ediyorlardı. Attika'nın Atina önderliğinde siyasi bütünleşmesini sağlayan kişi olduğu kabul ediliyordu.
Vapur
Türkçeye Fransızcadaki "buharlı gemi" anlamına gelen bateau à vapeur kavramından geçmiştir. Eski dönemlerde gerçekten de buharla çalışan vapurlar, günümüzde akaryakıt ile çalışmaktadır. Günümüzde vapurlar genellikle 600 ile 2100 yolcu kapasitelidir.
Theseus
Efsaneye göre, Atina'nın kadim krallarından Egeus, çeşitli kadınlarla evlenmesine rağmen çocuk sahibi olamaz. Sonunda Troezen kralının kızı Ethra ile evlenir. Ethra, Egeus'tan, bir söylentiye göre ise yüzerken birlikte olduğu Poseidon'dan hamile kalır. Egeus çocuğun doğmasını beklemeden Atina'ya döner, ancak gitmeden önce sandaletini ve kılıcını dev bir kayanın altına bırakır ve Aethra'ya çocuğun büyüdüğünde kayayı kaldırıp emanetlerini alabileceğini, böylece hanedana mensup olduğunu ispatlayabileceğini söyler. Theseus büyüdüğünde gerçekten kayayı kaldırır ve babasının emanetlerini alır. Annesi genç Theseus'a gerçek kimliğini açıklar. Bunun üzerine Atina'ya yola çıkan Theseus yolda Skiron, Sinis, bir de Prokrustes adında yol kesen haydutları öldürür.
Çeşitli maceralardan sonra Atina'ya ulaşan Theseus, Egeus'a gerçek kimliğini açıklamaz. Ancak Egeus'un eşi Medea, Theseus'un veliaht olduğunu anlar ve kendi oğlu Medus yerine tahta geçmesinden endişe eder. Ölmesini sağlamak için kendisinden Maraton boğasını öldürmesini ister. Ancak Theseus boğayı yakalayıp Atina'ya kadar getirmeyi başarır ve kurban eder. Bunun üzerine Medea, Theseus'u zehirlemeye karar verir. Son anda Egeus kılıcı ve sandaletleri görerek Theseus'un oğlu olduğunu anlar ve zehiri döker. Bunun üzerine Medea ile Medus kovulur.
Girit kralı Minos'a yenilen Atinalılar, barış anlaşması gereğince dokuz yılda bir, Minotor adlı öküz başlı canavara yedi genç kız ve erkeği kurban etmek zorundadır. Theseus, canavarla savaşmaya gönüllü olur. Babasına eğer muzaffer olursa dönüşte beyaz bir yelken açacağını söyler.
Teneke Trampet
Roman yazarın Danzig Üçlemesi adıyla anılan üç romanından ilkidir. Günter Grass'ın Danzig Üçlemesi'ni oluşturan romanları şunlardır:
Theseus
Kral Minos'un kızı Ariadne, Theseus'a aşık olur ve Minotor'un içinde bulunduğu labirentten çıkabilmesi için ona bir ip yumağı verir. Theseus, Minotor'u çıplak elleriyle öldürür, Atinalı gençleri kurtarır ve ip yumağını kullanarak labirentten çıkmayı başarır. Ariadne'ı da yanına alıp Atina'ya yelken açar ancak Nakşa adasında mola verdiklerinde onu adada "unutur".
Theseus, Atina'ya yaklaştıklarında da beyaz yelkeni çekmeyi unutur. Kıyıdan koyu renk yelkeni gören baba Egeus, denize atlayarak intihar eder (Ege Denizi'nin adını bu olaydan aldığı söylenir).
Babasının trajik ölümünden sonra Theseus, Atina kralı olur ve Amazonlar'ın kraliçesi Antiope ile evlenir. Bu evlilikten oğlu Hippolitus dünyaya gelir. Ancak eşi bir savaşta Theseus ile birlikte savaşırken ölür. Bunun üzerine Theseus, Ariadne'ın kızkardeşi Faidra ile evlenir. Faidra, Hippolitus'a zalimce davranacaktır.
Karaelli
Karaelli, Yozgat ilinin Sarıkaya ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 98 km, Sarıkaya ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Bakir Izetbegović
Bakir Izetbegović, Bakir İzzetbegoviç (28 Temmuz 1956, Saraybosna) Boşnak siyasetçi. Bosna-Hersek Kurucu Cumhurbaşkanı Alija Izetbegovic'in oğludur. Demokratik Eylem Partisi (SDA) Başkanı. 2010-2018 yılları arasında Bosna-Hersek Cumhurbaşkanlığı Boşnak Üyesi olarak görev yaptı. Bu süre içerisinde 2012, 2014, 2016 ve 2018 yıllarında olmak üzere dört kez Bosna-Hersek Cumhurbaşkanı olarak görev yaptı.
Eğitim ve Gençlik Yılları
Saraybosna'da ilköğretim ve ortaöğretim okuluna gitti. 1981 yılında Saraybosna Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'nden mezun oldu. 1982 ile 1992 yılları arasında mimari bir danışmanlık firmasında danışman olarak çalıştı. 1991-1993 yılları arasında Saraybosna Kantonu İnşaat Enstitüsü Müdürü olarak görev yaptı
Siyasi Hayatı
2000 yılında siyasete girdi ve iki bölgesel mecliste görev yaptıktan sonra 2006 yılında Bosna-Hersek Parlamentosu'na seçildi. Aynı yıl Saraybosna Kantonu Meclisi'nde Demokrat Hareket Partisi Başkan Yardımcılığına atandı. 2002-2006 yılları arasında BHF Parlamentosu Temsilciler Meclisinde ve Temsilciler Meclisinde devam ederek kademeli olarak üst düzey görevlerde bulundu. 2006-2010 yılları arasında Bosna Hersek Parlamenterler Meclisi Başkanlığı görevini de yürüttü. Ayrıca Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi'ndeki Bosna-Hersek Delegasyonu Başkanlığı'na atandı.