cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bellek yönetimi
Mantıksal yapılanma (logical organization)
Programlar genelde modüller şeklinde yapılandırılmıştır. Bu modüllerin bir kısmı gerek sadece okuma, gerekse veri değiştirme şeklinde başka programlar tarafından da kullanılabilir. Bellek yönetimi doğrusal fiziksel alanından farklı olan bu mantıksal yapılanmanın düzenlenmesinden sorumludur. Bunu sağlamanın yöntemlerinden birisi kesimlemedir (segmentation).
Fiziksel yapılanma (physical organization)
Bellek genellikle hızlı birincil depo ve yavaş ikincil depo şeklinde bölümlenmiştir (örneğin rastgele erişimli bellek RAM ve sabit disk gibi). İşletim sistemlerindeki bellek yönetimi bilginin bu bellek katmanları arasında taşınmasından sorumludur [4].
Masteria
Masteria, Dipluridae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Asquamiceps
Asquamiceps, Alepocephalidae familyasına bağlı bir cinstir.
Dairidae
Dairidae, Parthenopoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Kayışdağı Suyu Çeşmesi (Rasimpaşa)
Kayışdağı Suyu Çeşmesi, İstanbul'un Kadıköy ilçesindeki bir çeşmedir.
Tarihi
1927'de, Gazi Mustafa Kemal Paşa İkokulunda öğrenime başlanmasının ardından, okulun bahçe duvarının Misakı Milli Caddesi ile Halitağa Caddesi'nin kesiştiği noktanın önüne bir çeşme konuldu. 1930'da bu çeşmeye Kayış Dağı suyu bağlandı. Özgün çeşme 1968'da, Rüveyde Muzaffer Akçay tarafından büyütülerek farklı bir tasarıma kavuştu. 1986'da bu çeşme kaldırılarak yerine Kadıköy Belediyesi tarafından yeni bir çeşme inşa edildi. 2017'de bu çeşmenin suyunun akmadığı kaydedilmişti.
Konumu ve mimarisi
İstanbul'un Kadıköy ilçesinin Rasimpaşa Mahallesi'nde, Misakı Milli Caddesi ile Halitağa Caddesi'nin kesiştiği noktada konumlanır. Buradaki eski çeşme, Osmanağa Mahallesi'nde bulunan Kayışdağı Suyu Çeşmesi ile aynı tasarıma sahipti. Bu çeşme, Tepesinde basık bir piramit bulunan dört köşeli mermer bir sütun şeklindedir. Musluğunun yukarısında "Kayış Dağı Suyu", yukarısındaki üçgen şeklindeki başlığında ise çeşitli bitki motifi ile "C" biçimli kabartmalar yer alır. Başlıktaki kabartmaların merkezinde, yapım tarihini gösteren "1930" kabartması vardır.
Derin inelastik saçılma
Derin inelastik saçılma, elektron, müon ve nötrino kullanarak hadronların (özellikle proton ve nötron gibi baryonların) iç yapılarının incelenmesi işlemidir. 1968'de, SLAC Ulusal Hızlandırıcı Laboratuvarı'nda yapılan derin inelastik saçılma deneyleri sayesinde, daha önceleri teorik olarak varlığı tahmin edilen kuarkların varlığına dair ilk somut veriler elde edilmiştir.
Kayışdağı Suyu Çeşmesi (Rasimpaşa)
Konumu ve mimarisi
İkinci çeşme, eşit boyutlardaki taşların değişik renkli sıralar yapacak şekilde üst üste dizilmesiyle oluşturulmuştu. Saçaklı beton bir örtüsü vardı. Önceki çeşmeye ait mermer ayna taşı, taşlarla oluşturulan basık kemerli orta kısmında konumlanıyordu. Kemerin içine "Rüveyde Muzaffer Akçay 1930" yazısı da eklenmişti.
Günümüzde varlığını sürdüren çeşme ise üç duvar parçasıyla oluşturulmuş bir düzene sahiptir. İki yandaki duvarlarda pencere şeklinde birer altıgen açıklık bulunurken ortadaki kısmın çatısı, sundurma şeklinde öne çıkmıştır. Beşgen bir çerçeve içinde yer alan ve üst kısmı alınlıkla sınırlandırılan beşgen bir levhada bir papatya motifi işlidir ve altında şu ifadeler yazılıdır: "DAHA İYİYE VE GÜZELE ELELE KADIKÖY BELEDİYESİ 1986"
Çeşmenin dikdörtgen teknesi, yan duvarlarla 45° açı yaparken ayna taşında süsleme bulunmaz.
Erik Eriksen
Erik Eriksen (d. 20 Kasım 1902 – 7 Ekim 1972), 1950-1953 yılları arasında Danimarka Başbakanı olarak görev yapan Danimarkalı bir siyasetçi. 1956'da İskandinav Kurulu'nun dördüncü Başkanı olarak görev yaptı. 1950-1965 yılları arasında Danimarka Liberal partisi Venstre'nin lideriydi. Danimarka Başbakanı olarak 30 Ekim 1950'den 30 Eylül 1953'e kadar Kabinesinin lideri olarak Venstre ve Muhafazakâr Halk Partisi'nin azınlık hükûmetini kurdu. Bir çiftçiydi.
Linothele
Linothele, Dipluridae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Aulastomatomorpha
Aulastomatomorpha, Alepocephalidae familyasına bağlı bir cinstir.
Guangdong Eczacılık Üniversitesi
Guangdong Eczacılık Üniversitesi (GDPU; ) Çin’in Guangdong eyaletinin Guangzhou şehrinde yerleşik eczacılık bilimlerinde dersler sunan bir devlet üniversitesidir.
Bankia
Bankia S.A., İspanya merkezli bir bankadır. Banka, 3 Aralık 2010 tarihinde yedi bölgesel bankanın birleşmesi sonucu kurulmuş olup 179.1 milyar € varlığı ile ülkenin dördüncü büyük bankasıdır. Bankanın merkezi Madrid'de yer almaktadır.
Mert Erdoğdu
Mert Erdoğdu, (d. 30 Mart 1979 ), Türk satranç büyükustasıdır. 2016 Türkiye Satranç Şampiyonası'nı kazandı.
Bajacalifornia
Bajacalifornia, Alepocephalidae familyasına bağlı bir cinstir.
Bakılar, Gazipaşa
Bakılar, Antalya ilinin Gazipaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Brens, Ain
Brens, Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Ain ilonde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2019 tarihi itibarıyla 1.144'tür.
Idool 2003
Idool 2003, İdol serilerinin Belçika ayağının ilk sezonu. Kazananı Peter Evrard'dır. İkinci sezonu Idool 2004 adıyla hazırlanmıştır. İlk kez 22 Eylül 2002 tarihinde Belçika televizyonu VTM tarafından yayımlanmıştır. Jüri üyeleri Jean Blaute, Nina De Man, Jan Leyers ve Bart Brusseleers'dir.
Finalistler
(tablodaki yaşlar, yarışmacıları o yıl belirtilen yaşlarıdır)
Zahir (roman)
Zahir, Brezilyalı ünlü yazar Paulo Coelho'nun romanıdır. 2005 yılının Eylül ayında Can Yayınları ile Türkiye'de çıkmıştır. Önceki kitabı Simyacı ile benzer şekilde haccı konu alır. Kitap aşk, yenilgi ve tutku temaları üzerine kuruludur. Coelho'nun Portekizce yazdığ kitap 44 dile çevrildi. Kitap ilk olarak İran'da Farsça olarak yayımlandı.Korsan ile mücadele için olağandışı bir durum yaşanarak kitap ilk önce bir yazarın anadili dışında yayımlandı. Ancak 18. Tahran Uluslararası Kitap Festivali sırasında İran'da yasaklandı. Hikâye genellikle otobiyografik olmasına rağmen kurgusal olarak tasarlandı.
Kitabın Konusu
Ünlü, başarılı, zengin bir yazarın savaş muhabirliği yapan karısı Esther bir gün ansızın ortadan kaybolur. Esther kaçırılmış mıdır, öldürülmüş müdür, yoksa kocasını mı terk etmiştir? Çok sevdiği karısını bulmak için yanıp tutuşan yazar, Esther'in en son birlikte görüldüğü Kazak genci Mikhail'le birlikte Fransa'dan İspanya'ya, Hırvatistan'dan Orta Asya steplerine uzanan bir yolculukta bulur kendini.Ahmet Güneş
Palicidae
Palicidae, Ocypodoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Philip Bosco
Philip Michael Bosco (d. 26 Eylül 1930 –ö. 3 Aralık 2018), Amerikalı oyuncudur.
Yaşamı ve kariyeri
26 Eylül 1930'da New Jersey'de doğdu. Tony Ödülü-sahibi olduğu Saunders rolünü canlandırdığı 1989 yapımı Lend Me a Tenor adlı yapım ile bilinir. Ayrıca polisiye türünde televizyon dizisi Law & Order ve FX Kanalı yapımı televizyon dizisi Damages 'da yer almıştır. Son dönem yer aldığı başarılı projeler arasında 2005 yapımı Mr. O'Brien karakterini canlandırdığı komedi türünde film Hitch sayılabilir.
Ölümü
Amerikalı oyuncu Philip Bosco 3 Aralık 2018'de Haworth, New Jersey'deki evinde yaşlılığa bağlı sebeplerden 88 yaşında ölmüştür.
Saint-Germain-les-Paroisses
Saint-Germain-les-Paroisses, Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Ain ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2019 tarihi itibarıyla 429'dur.
Naas
Naas İrlanda'nın Kildare Kontluğunun başkenti olan kasabadır. Kasabanın nüfusu 2016 yılı itibarıyla 21,393'tür.
Bathyprion
Bathyprion, Alepocephalidae familyasına bağlı bir cinstir.
Young Sheldon
Young Sheldon, 25 Eylül 2017'den beri CBS'de yayınlanan bir Amerikan televizyon dizisi. The Big Bang Theory'nin spin-off dizisi olarak planlanmıştır. .
Ford County, Illinois
Ford ili veya Ford County Amerika Birleşik Devletleri'nin Illinois eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 13,534'tür. İlin merkezi Paxton şehridir.
Young Sheldon
2018'in Ocak ayında dizi ikinci sezon onayı almıştır. Dizinin ikinci sezonu, 24 Eylül 2018 günü yayınladığı CBS kanalında başlamıştır. 22 Şubat 2019 günü, dizinin üçüncü ve dördüncü sezon onaylarını aldığı açıklanmıştır.
Konusu
İlk sezonu 1989 yılında geçen dizide 9 yaşındaki Sheldon Cooper'ın ailesinde ve çevresinde yaşanan olaylar anlatılır. Dizi, Teksas'ın doğusunda bulunan hayali Medford kasabasında geçmektedir. Henüz 9 yaşında olduğu halde liseye başlayan Sheldon'ın aşırı derecede yüksek olan zekasının kendisine ve ailesine olan etkileri, dizinin başlıca konusudur. Dizide geçen konular her bölümde Sheldon'ın büyüklüğü tarafından dış ses ile izleyicilere aktarılır.
Asıl karakterler
Sheldon Cooper (Iain Armitage): İleri derecede zekidir. Ailesi ile birlikte Doğu Teksas'ın Medford kasabasında yaşayan Sheldon, oturduğu kasabanın lisesinde okumaktadır. Üstün zekasına rağmen sosyalleşmede oldukça zorlanan Sheldon, zaman zaman çevresi tarafından anlaşılmaz. Özellikle teorik fizikle ilgilenen Sheldon'ın hayali bir gün büyük bir bilim adamı olmaktır. Diziyi kendisinin büyüklüğü (Jim Parsons) dış ses olarak anlatmaktadır. Dizinin ilk sezonunda 9 yaşındayken, dizinin altıncı sezonu itibarıyla 12 yaşındadır.
Mary Cooper (Zoe Perry): Sheldon'ın annesi. Yaklaşık 35-40 yaşlarındadır. Oldukça anaç bir kişiliğe sahip olan Mary, Cooper ailesinde Sheldon'ı en çok anlamaya çalışan ve ona en çok ilgi gösteren kişidir, ancak bazen onunla anlaşmakta zorlanmaktadır. Genellikle sevecen bir karaktere sahip olsa da zaman zaman inatçı ve dikkafalı olabilmektedir. Özellikle Sheldon'a karşı çok korumacı bir annedir. Koyu bir Hristiyandır ve bu yönü Sheldon ile anlaşmazlığa neden olur. Dizinin başında ev hanımı olan Mary, daha sonraları kilisede muhasebeci olarak çalışmaya başlamıştır.
George Cooper Sr. (Lance Barber): Sheldon'ın babası. Yaklaşık 40-45 yaşlarındadır. Medford Lisesi'nde futbol koçu olarak çalışmaktadır. Çoğu zaman Sheldon ile anlaşmakta zorlansa da onunla ilgilenmeye çalışmaktadır. İri bir yapıya sahiptir. Nüktedan kişiliği, zaman zaman anlaşamadığı kaynanası ile ortak yönüdür. Olaylar karşısında zaman zaman soğukkanlı davranması bazen ilgisizmiş gibi gözükmesine neden olsa da çocuklarına karşı iyi bir babadır.
George "Georgie" Cooper Jr. (Montana Jordan): Sheldon'ın ağabeyi. Sheldon'dan pek hazzetmez, zaman zaman onunla alay eder. Kendisinden küçük kardeşi Sheldon ile lisede aynı sınıfta olması Georgie'yi epey rahatsız etmektedir. Okulun futbol takımında oynayan Georgie, çok da zeki değildir. Bu yönü anneannesi ve kardeşi tarafından zaman zaman alay konusu olur. Dizinin ilk sezonunda 14, altıncı sezonunda ise 17 yaşındadır. Para ve ticaret ile konulara oldukça meraklıdır, bu yüzden zaman zaman yarı zamanlı olarak çalışmaktadır.
Melissa "Missy" Cooper (Raegan Revord): Sheldon'ın ikiz kız kardeşi. Sheldon ile ağabeyi kadar olmasa da zaman zaman alay eder. Sheldon kadar zeki değildir, ancak pratik zekaya sahiptir. Özellikle sosyal konularda oldukça beceriklidir. Oldukça sivri dillidir. Çizgi film izlemeyi çok sever. Dizinin ilk sezonunda 9, altıncı sezonunda ise 12 yaşındadır. Dizinin üçüncü sezonunda yaşadıkları kasabanın beyzbol takımında oynamaktadır.
Constance "Connie" Tucker (Annie Potts): Sheldon'ın anneannesi. Dördüncü sezonun bir bölümünde 68 yaşında olduğu söylenmiştir. "Meemaw" lakabıyla bilinir ve torunları tarafından öyle çağrılır. Kocasını birkaç yıl önce kaybetmiştir. Cooper ailesiyle aynı sokakta, hemen karşılarındaki evde oturmaktadır. Sheldon'ı diğer torunlarından bariz bir şekilde kayırır. Kızı kadar koyu bir dindar değildir ve huy olarak da pek benzemezler, ancak çocukları arasından bir tek Mary ile konuşmaktadır. Oldukça sosyal, flörtöz ve nüktedan bir kişiliği vardır. Kumar, bovling ve bahis oyunları oynamaktan hoşlanır.
Diğer karakterler ve oyuncular
Billy Sparks (Wyatt McClure): Cooper ailesinin yan komşularının oğlu. Çok zeki değildir. Sheldon ile aynı yaşlardadır.
Herschel Sparks (Billy Gardell): Billy'nin babası. Bahçesindeki kümesinde tavuk yetiştirmekte, aynı zamanda da otomobil tamirciliği yapmaktadır.
Brenda Sparks (Melissa Peterman): Billy'nin annesi. Kasabanın bovling salonunda çalışmaktadır. Mary ile pek geçinemezler.
Tam Nguyen (Ryan Phuong): Sheldon'ın gittiği lisede edindiği, en iyi arkadaşı. Vietnam'dan Amerika'ya göç eden bir ailenin oğludur. Bazı konularda Sheldon'ı anlamakta zorlansa da onunla iyi geçinir.
Papaz Jeff Difford (Matt Hobby): Cooper ailesinin gittiği kilisenin papazı. Sheldon tarafından çok sevilmez.
Victoria MacElroy (Valerie Mahaffey): Sheldon'ın gittiği lisede sınıf öğretmeni.
Müdür Tom Petersen (Rex Linn): Medford Lisesi'nin müdürü.
Hubert Givens (Brian Stepanek): Medford Lisesi'nde fen bilimleri öğretmeni.
Sheryl Hutchins (Sarah Baker): Medford Lisesi'nin kütüphanecisi.
Dr. John Sturgis (Wallace Shawn): Doğu Teksas Teknik Üniversitesi'nde fizik profesörü ve Sheldon'ın mektup arkadaşıdır. Dizinin birinci sezon sonu itibarıyla Sheldon'ın anneannesi ile ilişki yaşamaktadır.
Ira Rosenbloom (Richard Kind): Mobilyacıdır. Bir dönem Sheldon'ın anneannesinin erkek arkadaşı olmuştur, ancak daha sonra terk edilmiştir.
Dizide Jason Alexander, Elon Musk, Bob Newhart, Jason Kravits, Ray Liotta, Frances Conroy, Ed Begley Jr. gibi isimler de konuk oyuncu olarak yer almışlardır.
Ocypodidae
Ocypodidae, Ocypodoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Lathrothele
Lathrothele, Dipluridae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Coupe de la Ligue
Coupe de la Ligue (Türkçe: Lig Kupası) Fransa Futbol Federasyonu tarafından düzenlenmiş, elemeli bir futbol organizasyonuydu. 1994 ile 2020 yılları arasında düzenlendi. Fikstür sıkışıklığı nedeniyle 2020 yılında organizasyona son verildi.
Kazanan takım, UEFA Avrupa Ligi'ne katılmaya hak kazanıyordu.
Belleville, Ontario
Belleville, Kanada'nın Ontario eyaletinde yer alan ve Bay of Quinte ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 71.852 olup metropol nüfusu 44.454 olup metropol nüfusu 92.540'dır.
Bathytroctes
Bathytroctes, Alepocephalidae familyasına bağlı bir cinstir.
Joseph Joffo
Joseph Joffo (d. 2 Nisan 1931 – ö. 6 Aralık 2018), Tanınmış Fransız yazardır. Sekiz dile çevrilmiş olan anılarını yazdığı eseri Un sac de billes (A Bag of Marbles) ile bilinir.
Fast Life (Hadise şarkısı)
"Fast Life" Belçika doğumlu Türk şarkıcı Hadise'nin aynı adlı üçüncü stüdyo albümünden çıkan ikinci single.
Merom (mikroişlemci)
Merom; Core 2 Duo, Core 2 Solo, Pentium Dual-Core ve Celeron olarak satılan çeşitli Intel işlemcileri için kod adıdır. Core mikromimarisinden temel alan ilk mobil işlemci olan Merom, Enhanced Pentium-M tabanlı Yonah işlemcisinin yerini almışıtr. Merom'un ürün kodu 80537'dir; bu kod oldukça benzer işlemciler olan ancak daha az L2 önbelleği bulunan Merom-2M ve Merom-L ile ortaktır. Merom-L'de sadece 1 işlemci çekirdeği ve farklı CPUID (işlemci kimliği) modeli bulunur. Merom'un masaüstü versiyonu Conroe'dir ve çift soketli server (sunucu) versiyonu Woodcrest'tir. Merom, 65 nm üretim işlemiyle üretilmiştir ve Merom'un 45 nm versiyonu Penryn tarafından takip edilmiştir. Penryn ve Merom, birlikte Intel'in Tick-Tock üretim yaklaşımının ilk "tick-tock"unu temsil etmiştir; bu yaklaşıma göre Penryn, Merom'un "tock"una (yeni mimari) karşılık gelen "tick"ti (yeni üretim işlemi).
Merom
Core 2'nin ilk mobil versiyonu Merom, 27 Temmuz 2006'da resmi olarak satışa çıkarılmıştır ancak temmuzun ortasında Conroe ile birlikte sessizce bilgisayar üreticilerine teslim edilmeye başlanmıştır. Conroe ile çoğu özelliği aynı olan ancak dizüstü bilgisayar pil ömrünü arttırmak için düşük güç tüketimine odaklı olan Merom, Intel'in birincil mobil işlemci serisi haline gelmiştir. Merom tabanlı Core 2 Duo, 3 boyutlu görüntü oluşturma ve medya kodlama işlemlerinde biraz performans artışı sağlarken Yonah tabanlı Core Duo ile aynı pil ömrüne sahiptir. Merom, Intel 64 mimarisi bulunan ilk mobil Intel işlemcisidir.
Merom'un ilk versiyonu, Core Duo için olan Napa platformuyla soket olarak uyumludur; bu tür kullanım durumları en fazla anakart BIOS güncellemesi gerektirir. Merom'da benzer şekilde 34 W güç tüketimi ve 667 MT/s ön yüz veriyolu (FSB) bulunur. Merom işlemcilerde, T5xxx serisinde yarısı devre dışı bırakılmış olmak üzere 4 MB L2 önbelleği bulunur. Merom çekirdeğinin Merom-2M adlı 2 MB önbellek bulunan modeli, Allendale muadili olarak 2007'nin başında satışa çıkarılmıştır. Merom-2M çekirdeği, L2 ve M0 revizyon numaralarını kullanır ve Core 2 Duo ultra düşük voltajlı (ULV) modelleri bu çekirdeği kullanır.
800 MT/s ön yüz veriyolu bulunan ve yeni Socket P soketini kullanan ikinci nesil Merom işlemcileri, 9 Mayıs 2007'de satışa çıkarılmıştır. Bu işlemciler, Santa Rosa platformunun bir parçasıdır. Bu işlemcilerin düşük voltajlı versiyonları da 9 Mayıs 2007'de satışa çıkarılmıştır.
Merom, İbranice'de daha yüksek bir varoluş seviyesi veya cennetin bir seviyesi anlamına gelen bir kelimedir; BaMerom (במרום), "cennetlerde" anlamına gelmektedir. Bu ad; Intel'in bu işlemciyi tasarlayan Hayfa, İsrail'deki takımı tarafından seçilmiştir.
Merom XE
Merom XE çekirdeğinden temel alan Core 2 Extreme Mobile işlemcisi, dizüstü bilgisayarlar için tasarlanmış bir mobil işlemcidir. Bu işlemci, X7900 ve X7800 olmak üzere 2 model olarak satışa çıkarılmıştır. Bu işlemcilerde 800 MT/s FSB (ön yüz veriyolu) bulunur. 16 Temmuz 2007'de tanıtılan X7800, 2.6 GHz hızındadır ve bilgisayarlar üreticileri için 851 dolara mal olmaktadır. Bu işlemcinin güç tüketimi (TDP) 44 W'dır ve bu işlemci için Intel Centrino (Santa Rosa) platformu gerekir. 22 Ağustos 2007'de tanıtılan X7900, 2.8 GHz hızındadır.
X7900 işlemcisi, 7 Ağustos 2007'de satışa çıkarılan üst seviye iMac'lerde kullanılmıştır.
Merom-2M
Allendale masaüstü işlemcisinin mobil versiyonu için daha ufak L2 önbelleği bulunduğunu belirtmek için sıklıkla Merom-2M adı kullanılmaktadır. Bazı T5xxx ve T7xxx işlemcileri hem Merom hem de Merom-2M işlemci bloklarıyla satılmaktaydı; bu farklılık sadece işlemcilerin revizyon (stepping) numarasına bakılarak anlaşılabilirdi.
Merom-L
Merom-L işlemcisi, Conroe-L ile aynı modelden temel alır ancak Celeron 5xx ve Core 2 Solo U2xxx gibi mobil Socket M ve Socket P sistemlerinde kullanılmıştır; bu işlemcilerin bazıları sadece 1 MB L2 önbelleği ve tek çekirdeği bulunan Merom-L yerine bir çekirdek devre dışı bırakılmış şekilde normal Merom ve Merom-2M çiplerini kullanır. Bu işlemcinin CPUID'si (işlemci kimliği), aile 6 model 23'tür (10661); bu da Merom ile Penryn arasındadır.
İlk Core 2 Solo işlemcileri, 2007'nin 3. çeyreğinde satışa çıkarılmıştır ve sırasıyla 1.06 ve 1.2 GHz hızlarında çalışan U2100 ve U2200 modellerini içermektedir. Sadece 5 W güç tüketen her iki model de 533 MT/s ön yüz veriyoluna sahiptir ve Intel ultra düşük voltaj (ULV) işlemci ailesinin bir parçasıdır. Bu işlemciler de Core 2 ailesinin diğer tüm modelleri gibi 64 bit uyumludur. Bu işlemciler, güç tüketimi endişelerinden dolayı yeni Santa Rosa platformu yerine Napa platformuna uyumlu şekilde satışa çıkarılmıştır.
Düzeltmeler
Microsoft, Windows 7 için bazı Penryn ve Merom işlemcilerdeki kararlılık sorunlarını düzelten bir mikrokod güncellemesi (KB2493989) yayınlamıştır.
Ischnothele
Ischnothele, Dipluridae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Cruzilles-lès-Mépillat
Cruzilles-lès-Mépillat, Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Ain ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2019 tarihi itibarıyla 893'tür.
Mictyridae
Mictyridae, Ocypodoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Çimenbağ, Gazipaşa
Çimenbağ, Antalya ilinin Gazipaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Çimenbağ; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Fossa dei Leoni
Fossa dei leoni, (FDL ya da Fossa olarak anılır) Milan takımının taraftar grubudur. 1960 yılında kurulup 2006 yılının başlarında 5000'e yakın üyesiyle dağılma kararı almışlardır.
Milan taraftarı bir grup insan bir taraftar grubu kurmaya karar vermişler ve grubun adını da Milan takımının eski antrenman tesislerinden almışlardır. Fossa'nın tribünlerdeki yeri San Siro Stadı'nın curva sudu yani güney kale arkası tribünüydü. Önceleri sadece küçük bir grpken sayıları gittikçe artmış ve önem kazanmıştı. Özellikle ezeli rakipleri FC Internazionale Milano ve Juventus ile yapılan maçlar için çok ilginç koreografiler hazırlamışlardı. Ama üye sayısı arttıkça çok saldırgan bir taraftar grubu olmaya başladılar. Son dönemlerinde 5000 civarında aktif üyesi ve 15 kişiden oluşan yönetim kurulu vardı. 2000'li yıllarda tüm Avrupa tarafından tanınmaktalardı. Başına buyruk hareketleri ve saldırgan tutumu herkesi rahatsız etmekteydi. Herkes bu taraftar grubunun çok uzun ömürlü olmayacağını düşünmekteydi.
Tarihler 29 Ekim 2005'i gösterdiğinde ligdeki iki namağlup takım olan Milan ile Juventus'un derbi maçı oynanacaktı. Maç başladığında FDL'nin bulunduğu tribünde Milanolu Juventusluların oluşturduğu Viking Juve'nin pankartı açılmıştı. Yani Viking Juve'nin pankartı çalınmıştı. Ancak FDL'nin çaldığı bir türlü kanıtlanamıyordu. Viking Juve bunu kendine yediremeyerek 1 Kasım'da Milan'ın PSV ile yapacağı deplasman maçında Viking Juve üyeleri Fossa'nın pankartlarını çalarak pankartla beraber çekilen görüntülerini İnternette yayınlamışlar ve öclerini böylece almışlardı. Daha sonra Fossa Dei Leoni bunu kendine yediremeyerek aktif çalışmalarını bir süreliğine durduracak ve bir süre sonra da dağıldığını resmi sitelerinden açıklayacaklardır. Bu herkesi mutlu etmişti. Ancak geriye Milan - İnter derbisi sırasında İnterli bir taraftarın Fossa hakkında söylediği şu sözler kaldı: "Onlardan nefret ediyordum. Ama San Siro'da onlarsız bir maç izlemek artık eskisi kadar keyifli olmayacak. Bunu söyleyeceğimi hiç düşünmemiştim ama sanırım onları özleyeceğim."
Indothele
Indothele, Dipluridae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Evrim
Evrim, popülasyondaki gen ve özellik dağılımının nesiller içerisinde seçilim baskısıyla değişmesidir. Bazen dünyanın evrimi, evrenin evrimi ya da kimyasal evrim gibi kavramlardan ayırmak amacıyla organik evrim ya da biyolojik evrim olarak da adlandırılır. Evrim, modern biyolojinin temel taşıdır. Bu teoriye göre hayvanlar, bitkiler ve Dünya'daki diğer tüm canlıların kökeni kendilerinden önce yaşamış türlere dayanır ve ayırt edilebilir farklılıklar, başarılı nesillerde meydana gelmiş genetik değişikliklerin bir sonucudur.
Evrim, bir canlı popülasyonunun genetik kompozisyonunun rastgele mutasyonlar yoluyla zamanla değişmesi anlamına gelir. Genlerdeki mutasyonlar, göçler veya çeşitli türler arasında yatay gen aktarımları sonucu türün bireylerinde yeni veya değişmiş özelliklerin (varyasyonların) ortaya çıkması, evrim sürecini yürüten temel etmendir. Evrim, bu yollarla oluşan değişimlerin popülasyon genelinde daha sık veya daha nadir hale gelmesiyle işler.
Dünya'daki canlı türlerinden henüz sadece 2 milyondan biraz fazlası tanımlanabilmiş ve sınıflanabilmiştir. Bazı tahminlere göre henüz tanımlanmamış 10 ila 30 milyon canlı türü vardır. Bir milimetrenin binde birinden kısa bakterilerden, yerden yüksekliği 100 metreyi, kütlesi binlerce tonu bulan sekoya servi ağaçlarına kadar dünyadaki canlı türleri, cüsse, biçim ve yaşayış biçimi açısından çok büyük farklılıklar gösterirler. Sıcak su kaynaklarında kaynama sıcaklığına yakın derecelerde yaşayan bakteriler olduğu gibi, Antarktika'daki buzullarda ya da tuz göllerinde -23 °C'ye varan sıcaklıklarda yaşayan su yosunları ve mantarlar vardır. Aynı şekilde karanlık okyanus tabanlarındaki hidrotermal çatlakların kenarlarında yaşayan devasa boru kurtçukları olduğu gibi, Everest Dağı'nın yamaçlarında, 6 bin metre yükseklikte yaşayan hezaren çiçekleri ve örümcekler vardır.
Neredeyse sınırsız sayıdaki bu çeşitli yaşam biçimleri, evrimsel sürecin bir sonucudur. Tüm canlıların, ortak atalardan geldiği görüşü kabul edilir. İnsan ve diğer tüm plasentalı memeliler, yaklaşık 66 ila 100 milyon yıl önce yaşamış sivrifaremsi bir canlıdan evrimleşmiştir. Kuşlar, sürüngenler, memeliler, iki yaşamlılar ve balıkların ortak atasının yaklaşık 500 milyon yıl önce yaşamış olduğu düşünülür. Tüm hayvanlar ve bitkilerin, ilk olarak 3.4 milyar yıl önce ortaya çıkmış prokaryotlardan türemiştir. Biyolojik evrim, canlı nesillerinin ortak atadan değişerek türeme süreci olarak bilinir. Yeni nesiller, eski nesillere göre farklılıklar taşır ve ortak atadan uzaklaştıkça çeşitlilik artar.
Evrim, biyolojinin yanı sıra koruma biyolojisi, gelişim biyolojisi, ekoloji, fizyoloji, paleontoloji ve tıp gibi bilim dallarınca da başvurulan ve öğretilen bir bilimdir. Bunun yanında tarım, antropoloji, felsefe ve psikoloji gibi bazı alanları da etkilemiştir. Evrimsel biyologlar evrimin bir olgu olduğunu gösteren verileri belgelerler, nedenlerini açıklayan kuramları test ederler ve geliştirirler. Bu anlamda evrim ve evrimsel süreçlerin araştırılması evrimsel biyolojinin konusudur. Evrimsel biyoloji bilimi, yaşam tarihini, onun bütünlüğüne ve çeşitliliğine yol açan evrimsel süreçler ile mekanizmaları araştırarak yukarıda sayılan disiplinlerin yanında moleküler biyoloji, davranış ve biyocoğrafya alanlarında da yapılan çalışmalara ve bu konudaki olgu ve fenomenlere ışık tutar. Böylece tarihsel verilere ve adaptasyonlara dayalı açıklamalarla bu disiplinlerdeki biyolojik mekanizmalara dair yapılan çalışmaları tamamlayarak bütünleyici bir rol oynar. Biyolojik bilimler genelinde evrimsel bakış açısı, gözlemler düzenleme ve yorumlama ve tahminler yapmak için genellikle vazgeçilmez ve yararlı bir çerçeve sağlar. ABD Ulusal Bilimler Akademisi raporunda da (1991) vurgulandığı gibi biyolojik evrim; "modern biyolojinin en önemli anlayışı, canlıların temel yönlerini anlamak için önemli bir kavram" olarak nitelendirilir.
Tarihçe
İnsanlık tarihi boyunca değişik kültürler, insanın, diğer canlıların ve evreninin kökenini çeşitli şekillerde açıklamaya çalışmış bu çaba da pek çok farklı yaratılış mitine yol açmıştır. Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam'da canlıların ortaya çıkışı bir yaratıcının tüm evreni yoktan (Latince: ex nihilo) var etmesiyle açıklanır.
İlk Hristiyan din adamlarından Nenizili Gregor ve Augustinus, tüm canlıların tanrı tarafından yaratılmadığını, bir kısmının sonradan tanrının yaratıklarından gelişerek oluştuğunu ileri sürmüştür. Bu iddiayı harekete geçiren güdü ise biyolojik değil, dinîdir. Bu din adamları, tüm canlı türlerinin, Tufan esnasında Nuh'un gemisine sığamayacağını, bu nedenle bir kısmının sonradan ortaya çıkmış olması gerektiğini düşünüyorlardı.
Antik Yunan filozofları, kendi yaratılış mitlerini oluşturmuşlardır. Anaksimandros, hayvanların şekil değiştirebildiklerini ileri sürmüştür. Empedokles, hayvanların, önceki hayvanların organlarının birleşiminden oluştuklarını ileri sürmüştür.
El-Cahiz'in Abbasiler döneminde yazdığı Hayvanlar Kitabı (Kitab el-Hayavan) adlı kitapta, hayvanların evrim geçirdiği savunulmuştur.
Bir olgunun ortaya çıkışında bileşenlerin değişime uğramaları ile ilgili süreç tanımının felsefi açıdan "evrim" kelimesi ile belirginleşmesi çok eskiye dayanır. Darwin'in "Türlerin Kökeni" adlı eserinde yer alan "evrimsel hayat ağacı", canlı evriminin anlatımında kullandığı mitolojik bir simgedir ve pek çok inançta yer alır. Herhangi bir "sağlam ve doğru" biyolojik altyapısı olmasa da, Aristoteles'ten Konfüçyüs'e kadar birçok önemli isim evrim kavramı konusunda yazmıştır. Ayrıca, evrim konusunda İbn-i Haldun ve İbn-i Sina farklı teoriler sunmuşlardır.
19. yüzyılda Lamarck, kazanılan karakterlerin kalıtımına dair bir hipotez öne sürmüş; fakat yaptığı deneyler bu hipotezin yanlış olduğunu göstermiştir. Aynı yüzyılda Charles Darwin, Galapagos Adaları'ndaki gözlemlerine dayanarak, evrimin mekanizmasını doğal seçilimle açıklamıştır.
Antik dönem
Bir organizma türünün başka bir türden türeyebileceği önerisi, Anaksimandros ve Empedokles gibi ilk Sokratik öncesi Yunan filozoflarından bazılarına kadar uzanır. Bu tür öneriler Roma dönemine kadar varlığını sürdürdü. Şair ve filozof Lucretius, başyapıtı De rerum natura'da (Nesnelerin Doğası Üzerine) Empedokles'i takip etti.
Orta Çağ
Bu materyalist görüşlerin aksine, Aristotelesçilik, tüm doğal şeyleri, formlar olarak bilinen sabit doğal olasılıkların gerçekleşmeleri olarak görmüştür. Bu, her şeyin ilahi bir kozmik düzende oynamak için tasarlanmış bir rolü olduğu Orta Çağ teleolojik doğa anlayışının bir parçası haline geldi. Bu fikrin varyasyonları, Orta Çağ'ın standart anlayışı haline geldi ve Hristiyan inancına entegre edildi. Aristoteles, gerçek organizma türlerinin her zaman tam metafizik formlarla birebir örtüşmesini talep etmemiş ve özellikle yeni canlı türlerinin nasıl oluşabileceğine dair örnekler vermiştir.
Bir dizi Arap Müslüman alim evrim hakkında yazdı, en önemlisi MS 1377'de Mukaddime kitabını yazan İbn Haldun'dur.
Darwin öncesi
17. yüzyılın "Yeni Bilimi", Aristotelesçi yaklaşımı reddetti. Doğal fenomenleri, tüm görünür şeyler için aynı olan ve herhangi bir sabit doğal kategorinin veya ilahi kozmik düzenin varlığını gerektirmeyen fiziksel yasalar açısından açıklamaya çalıştı. Bununla birlikte, bu yeni yaklaşım, sabit doğal türler kavramının son kalesi olan biyolojik bilimlerde kök salmak için yavaştı. John Ray, sabit doğal türler için daha önce kullanılan daha genel terimlerden birini, "türler"i bitki ve hayvan türlerine uyguladı, ancak her canlı türünü kesin olarak bir tür olarak tanımladı ve her türün, devam eden özelliklerle tanımlanabileceğini öne sürdü. Carl Linnaeus tarafından 1735'te tanıtılan biyolojik sınıflandırma, tür ilişkilerinin hiyerarşik doğasını açıkça kabul etti, ancak yine de türleri ilahi bir plana göre sabitlenmiş olarak görüyordu.
Bu zamanın diğer doğa bilimcileri, türlerin zaman içinde doğa yasalarına göre evrimsel değişimi hakkında spekülasyon yaptılar. 1751'de Pierre Louis Maupertuis, üreme sırasında meydana gelen ve yeni türler üretmek için birçok nesil boyunca biriken doğal modifikasyonları yazdı. Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon, türlerin farklı organizmalara dönüşebileceğini öne sürdü ve Erasmus Darwin , tüm sıcakkanlı hayvanların tek bir mikroorganizmadan (veya "filament") türemiş olabileceğini öne sürdü. İlk tam teşekküllü evrim şeması, Jean-Baptiste Lamarck'ın 1809'daki " dönüşüm" teorisiydi, spontan nesil sürekli olarak, doğal ilerleme eğilimi olan paralel soylarda daha fazla karmaşıklık geliştiren basit yaşam biçimleri üretti ve yerel düzeyde, bu soyların, ebeveynlerde kullanımlarının veya kullanılmamalarının neden olduğu değişiklikleri miras alarak çevreye uyum sağladıklarını varsaydı. (İkinci süreç daha sonra lamarkizm olarak adlandırıldı.)  Bu fikirler, yerleşik doğa bilimciler tarafından ampirik desteği olmayan spekülasyonlar olarak kınandı. Özellikle Georges Cuvier, türlerin ilgisiz ve sabit olduklarında, benzerliklerinin işlevsel ihtiyaçlar için ilahi tasarımı yansıttığında ısrar etti. Bu arada, Ray'in yardımsever tasarım fikirleri, William Paley, karmaşık uyarlamaları ilahi tasarımın kanıtı olarak öneren ve Charles Darwin'in hayran olduğu Tanrı'nın Varlığının ve Niteliklerinin Doğal Teolojisine veya Kanıtlarına (1802) girdi.
Charles Darwin
Evrimin mekanizmasının anlaşılmasında ve açıklanmasında bugün geçerli olan bilimsel sentez, İngiliz doğa tarihçisi Charles Darwin tarafından 1859'da ortaya atılmış olan evrim kuramı üstüne kuruludur. Darwin, organizmaların evrim sonucu ortaya çıktığını ve organizmaların göz, kanat, böbrek gibi belirli bir amaca hizmet eden organlara sahip olmalarının yine evrimin bir sonucu olduğunu ileri sürdü. Bu iddiası temelde doğru olmakla birlikte eksikti.
Darwin, kuramını doğal seçilim adını verdiği sürece dayandırıyordu. Ona göre, türdeşlerine göre daha çok işe yarar özelliklere sahip olan canlılar (örneğin daha keskin görüşe sahip olanlar ya da daha hızlı koşanlar) hayatta kalma yarışında avantajlı duruma geçiyor, bu nedenle soyunu devam ettirme şansını artırıyordu.
Darwin 1831-1836 yılları arasını, işi gereği, dünyanın farklı bölgelerine seyahat ederek geçirmişti. Bu yıllarda aklında bir tür evrim kuramı şekillenmeye başladı. Farklı bölgelerde geçen 3 yıl sonunda, evrim teorisine en çok katkıda bulunacak yer olan Galapagos Adaları'na vardı. Bu adalardaki doğal yaşamı ve canlıları, Güney Amerika'dakiler (anakara) ile kıyasladı ve o dönem için şaşırtıcı bazı bağlantıları keşfetti.
Darwin burada, "başarılı nesiller sonunda, yeni bir türün, halihazırdaki bir türden yavaşça farklılaşarak oluştuğu" kanısına vardı. Doğal seçilim adını verdiği bir işlem sonucunda bu değişimlerin ortaya çıktığına inanıyordu:
Darwin'in bu teorisi 3 ana temel üzerine oturmuştur:
Türlerin Kökeni
30 yıldan daha fazla bir süre, Darwin düşünceleri için delil topladı. 1858'e kadar fikirlerini yayımlamaktan kaçındı. Fakat 1858'de, Alfred Russel Wallace, Darwin'e Darwin'in düşüncelerine çok benzer bir evrim teorisi fikrini mektupla yollayınca, Darwin düşüncelerini kamuya sunmaya karar verdi. Daha sonra Darwin ve Wallace evrim teorisi ve doğal seçilim üzerine beraberce bir tez yazıp yayımladılar. Yine de, özellikle 1859'da yayımladığı ünlü kitabı "On The Origin of Species by Means of Natural Selection or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life" (Yaşam Mücadelesinde Doğal Seçilim veya Avantajlı Irkların Muhafazası Yoluyla Türlerin Kökeni Üzerine) sayesinde Darwin'in adı Wallace'dan çok daha fazla duyuldu. Darwin'in bu kitabı daha sonra biyoloji tarihinin en etkili ve önemli kitaplarından olmuştur.
1930'lar ve sonrasında, neredeyse bir asır önce Gregor Mendel tarafından ortaya konmuş olan kalıtım kuramı, moleküler biyoloji'nin kalıtımın moleküler temellerine dair sağladığı bilgi ve Darwin'in kuramının bütünleştirilmesiyle evrim kuramı modern halini aldı. Güncel bakış açısıyla evrim, bir gen havuzu içinde bir nesilden diğerine belli bir karakterin oluşmasında etkili olan alellerden birinin sıklığının değişmesi olarak tanımlanabilir. Doğal seçilim, genetik özelliklerin üremeye katkısı ve popülasyon yapısı bu değişime etki eden faktörlerdir. Bu güncellenmiş evrim teorisinin adı "sentetik evrim kuramı"dır. Sentetik evrim kuramının bugünkü bilimsel değeri hakkında kuramsal biyoloji uzmanı Theodosius Dobzhansky şöyle demiştir:
Pangenez ve kalıtım
Üreme kalıtımı mekanizmaları ve yeni özelliklerin kökeni bir sır olarak kaldı. Darwin bu amaçla geçici pangenez teorisini geliştirdi. 1865'te Gregor Mendel, özelliklerin, elementlerin (daha sonra genler olarak anılacaktır) bağımsız sınıflandırılması ve ayrılması yoluyla öngörülebilir bir şekilde miras alındığını bildirdi. Mendel'in kalıtım yasaları sonunda Darwin'in pangenezis teorisinin çoğunun yerini aldı. August Weismann, gametlere (sperm ve yumurta hücreleri gibi) yol açan germ hücreleri ile somatik hücreler arasında önemli bir ayrım yaptı. Hugo de Vries, Darwin'in pangenesis teorisini Weismann'ın germ/soma hücresi ayrımına bağladı ve Darwin'in pangenlerinin hücre çekirdeğinde yoğunlaştığını ve ifade edildiklerinde hücrenin yapısını değiştirmek için sitoplazmaya geçebileceklerini öne sürdü. De Vries ayrıca Mendel'in çalışmasını iyi bilinen yapan araştırmacılardan biriydi ve Mendel özelliklerinin eşey hattı boyunca kalıtsal varyasyonların aktarımına karşılık geldiğine inanıyordu. Yeni varyantların nasıl ortaya çıktığını açıklamak için de Vries bir mutasyon teorisi geliştirdi. Darwinci evrimi kabul edenler ile de Vries ile ittifak kuran biyometrikçiler arasında geçici bir ayrılığa yol açtı. 1930'larda Ronald Fisher, Sewall Wright ve JBS Haldane gibi popülasyon genetiği alanındaki öncüler, sağlam bir istatistiksel felsefe üzerine evrimin temellerini attılar. Darwin'in teorisi, genetik mutasyonlar ve Mendel kalıtımı arasındaki sahte çelişki böylece uzlaştırıldı.
'Modern sentez'
1920'lerde ve 1930'larda, sözde modern sentez, Mendel kalıtımına dayanan doğal seçilim ve popülasyon genetiğini, genel olarak biyolojinin herhangi bir dalına uygulanan birleşik bir teoride birleştirdi. Paleontolojide fosil geçişleri yoluyla popülasyonlardaki türler arasında gözlemlenen kalıpları açıkladı.
Diğer sentezler
O zamandan beri, daha fazla sentez, genlerden popülasyonlara kadar biyolojik hiyerarşinin tamamındaki biyolojik fenomenleri kapsayacak şekilde, sayısız keşfin ışığında evrimin açıklama gücünü genişletti.
DNA'nın yapısının James Watson ve Francis Crick tarafından 1953'te Rosalind Franklin'in katkılarıyla yayınlanması, kalıtımın fiziksel bir mekanizmasını gösterdi. Moleküler biyoloji, genotip ve fenotip arasındaki ilişkinin anlaşılmasını geliştirdi. Evrim ağaçlarının yayınlanması ve kullanılması yoluyla özelliklerin geçişini karşılaştırmalı ve test edilebilir bir çerçeveye haritalayan filogenetik sistematiğinde de ilerlemeler kaydedildi. 1973'te evrimsel biyolog Theodosius Dobzhansky, "Biyolojide hiçbir şey evrimin ışığı dışında bir anlam ifade etmez çünkü o, ilk başta doğa tarihinde birbirinden kopuk görünen gerçekler arasındaki ilişkileri, bu gezegendeki yaşamla ilgili birçok gözlemlenebilir gerçeği tanımlayan ve tahmin eden tutarlı bir açıklayıcı bilgi bütünü halinde gün ışığına çıkardı.
Evrimsel gelişim biyolojisi olarak bilinen ve gayri resmi olarak "evo-devo" olarak adlandırılan bir uzantı, nesiller arasındaki değişikliklerin (evrim) bireysel organizmalardaki (gelişim) değişim modellerini nasıl etkilediğini vurgular. 21. yüzyılın başından bu yana, bazı biyologlar epigenetik, ebeveyn etkileri, ekolojik kalıtım ve kültürel miras gibi genetik olmayan kalıtım biçimlerinin etkilerini açıklayacak genişletilmiş bir evrimsel sentezi tartıştılar.
Tarihsel gelişimi
Aşağıdaki zaman çizelgesi evrimsel araştırma tarihine genel bir bakış sunmaktadır.
Kalıtım
Canlılarda evrim, bir organizma için ayırt edici olan kalıtımsal fenotipik özelliklerin değişmesiyle oluşur. Örneğin, insanlarda göz rengi, kalıtsal bir özellik olup bir birey, "kahverengi göz özelliğini" ebeveynlerinin birinden miras almış olabilir. Kalıtım yoluyla devralınan özellikler, genler tarafından kontrol edilir ve bir organizmanın genomu içindeki tüm gen dizilerine onun genotipi denir.
Bir organizmanın yapısını ve davranışlarını oluşturan gözlemlenebilir tüm gen dizisine ise onun fenotipi denir. Bu özellikler, organizmanın sahip olduğu genotipin doğal çevre ile etkileşmesi sonucu oluşur. Sonuç olarak, bir canlının sahip olduğu fenotipin birçok yönü kalıtsal olarak devredilmez. Örneğin, bronz cilt, bir kişinin genotipi ile güneş ışığı arasındaki etkileşimi sonucu meydana gelir. Böylece, insanlarda bronz cilt, çocuklara kalıtım yoluyla aktarılmaz. Ancak, bazı insanlar, genotiplerindeki farklılıklar nedeniyle diğerlerine göre daha kolay bronzlaşır. Çarpıcı bir örnek, bronzlaşmanın görülmediği ve güneş yanığına karşı çok hassas olunan albinizm özelliğinin kalıtsal olarak aktarılabilmesidir.
Kalıtsal özelliklerin, genetik bilgiyi kodlayan bir molekül olan DNA yoluyla nesilden nesile aktarıldığı bilinmektedir. DNA, dört çeşit bazdan oluşan uzun bir polimerdir. Belli bir DNA molekülü boyunca sıralanmış baz dizileri, bir cümleyi belirleyen harf dizileri gibi, genetik bilgileri belirler. Bir hücre bölünmeden önce DNA kopyalanır ve böylece ortaya çıkan her iki hücre, DNA dizisini kalıtım yoluyla devralır. Tek bir işlevsel birimi belirleyen DNA molekül parçalarına gen denir. Farklı genler, farklı baz dizilerine de sahiptir. Uzun DNA iplikçikleri, hücre içinde kromozom adı verilen, yoğunlaşmış yapılar oluşturur. Bir DNA dizisinin kromozom içindeki belirli konumuna ise lokus denir. Eğer bir lokus üzerindeki DNA dizisi, bireyler arasında farklılık gösteriyorsa, bu dizinin farklı formlarına da alel denilir. DNA dizileri, yeni aleller üreten mutasyonlar tarafından değiştirilebilirler. Bir gen içinde mutasyon oluştuğunda, ortaya çıkan yeni alel, canlının fenotipini değiştirerek geni düzenleyen veya kontrol eden özelliğe etki edebilir. Ancak, bir alel ile bir özellik arasındaki bu basit iletişim, bazı durumlarda işlerken, çoğu özellikler daha karmaşık olup çoklu etkileşen genler tarafından kontrol edilirler.
Son bulgular, DNA içindeki nükleotit dizileri değişimleri ile açıklanamayan kalıtsal değişikliklere dair önemli örneklerin olduğunu doğrulamıştır. Bu fenomenler, epigenetik kalıtım sistemleri olarak sınıflandırılmıştır. Kromatinleri imleyen DNA metilasyonu, kendi kendini idame ettiren metabolik döngüler, RNA enterferansı karışımı ile genlerin susturulması ve proteinlerin üç boyutlu uyarlaması (örneğin prion gibi), epigenetik kalıtım sistemlerinin organizma düzeyinde keşfedildiği alanlardır. Gelişimsel biyologlar, genetik ağlardaki karmaşık etkileşimlerin ve hücreler arasındaki iletişimin, gelişimsel plastisite  ve genetik kanalizasyondaki  bazı mekanizmaların desteklediği kalıtsal varyasyonlara yol açabileceğini göstermektedir. Kalıtsallık, daha büyük ölçeklerde de oluşabilir. Örneğin, niş oluşturma süreci ile edinilen ekolojik miras, organizmaların doğal çevrelerindeki düzenli veya belirli aralıklarla tekrarladıkları etkinlikler olarak tanımlanır. Bu, gelecek nesillerin ekosistemdeki hiyerarşide konumlarını seçmek veya değiştirmek için bir miras oluşturur. Gelecek nesil, böylece, onların genlerini ve atalarının daha önce gerçekleştirdiği ekolojik faaliyetler ile oluşan çevresel özellikleri devralır. Evrimde, doğrudan genlerin kontrolü altında olmayan diğer kalıtım olaylarına örnekler, simbiyoz oluşumları açıklayan simbiyogenez ile kültürel özelliklerin kalıtıldığı ve "gen-kültür ortak evrimi" olarak da bilinen ikili kalıtımdır.
Genetik varyasyonların oluşumu
Bir canlı organizmanın fenotip özellikleri, onun sahip olduğu genotip ile içinde yaşadığı çevrenin etkisine dayanır. Bir popülasyon içindeki fenotiplerdeki değişimin önemli bir kısmı, genotipler arasındaki farklılıklardan kaynaklanır. Modern evrimsel sentez, evrimi, bu genetik varyasyonlarda zaman içinde oluşan değişimler olarak tanımlar. Bir genin belirli bir alel frekansı, aynı genin diğer form ve tiplerine oranla, zaman içinde daha çok veya daha az yaygın hale gelirler. Yeni bir alel tipi, sabitleşme noktasına geldiğinde, ya ondan önce gelen alel tipinin yerini alarak ya da tamamıyla popülasyondan silinerek, bir varyasyonun kaybolmasına yol açar.
Doğal seçilim, bir popülasyonda sadece yeteri kadar genetik varyasyonlar var olduğunda evrime neden olur. Mendel genetiğinin keşfinden önce, karışmalı kalıtım isimli hipotez, yaygın bir görüştü. Karışmalı kalıtım teorisine göre, doğan yavrular, ebeveynlerinin özelliklerinin ortalamasını taşıyacaktı. Buna göre, eğer birisinin anne ve babasından biri uzun boylu, öbürü kısa boylu ise, kendisi orta boylu olacaktır. Ancak, karışmalı kalıtım doğru olmuş olsaydı, genetik varyasyonların hızla kaybolmaları gerekiyordu ve bu da, doğal seçilim yoluyla evrimi mantıksız kılıyordu. Hardy-Weinberg Kuralı ise, popülasyondaki varyasyonların nasıl korunduğuna dair çözüm sunabilmiştir. Hardy-Weinberg kuralına göre, yeterince büyük bir popülasyon içinde var olan alellerin frekansları (genlerdeki varyasyonlar), yumurta ve spermin oluşumu sırasında gen parçaları alellerin rastgele karıştırılması ve üreme hücrelerinin döllenmesi sırasında bu alellerin rastgele kombinasyonları gibi popülasyona etki eden güçler tarafından sabit kılınır.
Bu anlamda varyasyonlar, genetik materyallerdeki mutasyon, eşeyli üreme yoluyla genlerin yeniden karıştırılması ve popülasyonlar arasındaki göçler (gen akışı) sonucu oluşur. Mutasyonlar ve gen akışı ile popülasyonlarda sürekli yeni varyasyonlar oluşsa da, bir türün genomunun büyük bölümü, o türün tüm bireylerinde benzer olup özdeştir. Buna rağmen, genotipteki nispeten küçük farklılıklar bile, fenotiplerde dramatik farklılıklara yol açabilirler. Örneğin, şempanze ve insan genomu arasındaki farkların büyük bir kısmı, %5,07 oranında delesyon ve insersiyonlardan kaynaklanırken nükleotit farklılıklar ise sadece %1,52 oranında olup böylece toplam sapma %6,58 olarak tahmin edilmiştir. Hatta, DNA tekrarları ile düşük karmaşıklıktaki DNA'lar çıkarıldığında bu farklılık oranı %2,37'ye kadar düşmektedir.
III. Edward
'''III. Edward', lakabı Windsor'lı Edward - Edward of Windsor'' (13 Kasım 1312, Windsor, Berkshire - 21 Haziran 1377, Sheen, Surrey, İngiltere), Fransa ile Yüz Yıl Savaşları'nı (1337-1453) başlatan İngiltere kralı (1327-1377). Çocukları arasındaki taht mücadelesi kuşaklar boyunca sürmüş ve Güller Savaşı (1455-1485) ile doruğuna ulaşmıştır.
Evrim
Mutasyon
Mutasyonlar, bir hücre genomunun DNA dizisinde oluşan değişimlerdir. Mutasyonlar, her zaman organizma üzerinde negatif veya pozitif etkilere sahip olmayabilirler. Oluşan mutasyonların bir gen ürünün değişmesinde veya genin doğru ya da tamamen işlemesini engellemede herhangi bir etkileri de olmayabilir. Drosophila melanogaster sineği üzerinde yapılan çalışmalar, gen tarafından oluşturulan bir proteinin mutasyonunda, bu mutasyonun yaklaşık %70'inin zararlı etkilere sahip olduğunu, geri kalanının ise ya nötr ya da zayıf faydalı etki gösterdiğini ortaya koymaktadır.
III. Edward
Gençliği
II. Edward ile Fransız asıllı Kraliçe Isabella'nın en büyük oğludur. 1320'de Chester kontu, 1325'te de Akitanya dükü yapılmasına karşın geleneklere aykırı olarak Galler prensi unvanını almadı.
Babası II. Edward ile onun yetkilerini sınırlamak isteyen baronlar grubu arasındaki çekişme ortamı içinde yetişti. Babasının soylulara karşı davranışını onaylamayan annesi Isabella, İngiltere'nin Fransa'daki mülkleri konusunda kardeşi IV. Charles ile kocası Edward arasında çıkan bir anlaşmazlığı çözmek için 1325'te Fransa'ya gitti. Orada, 1323'te Fransa'ya kaçan ve nüfuzlu bir baron olan Roger Mortimer ile tanıştı ve onun metresi oldu. Ardından Mortimer ile birlikte kocasını tahttan indirmek üzere İngiltere'yi istila hazırlıklarına girişti. Bu istila için gerekli malî kaynağı bulmak amacıyla genç Edward'ı Hainaut ve Holland kontu Wilhelm'in kızı Philippa ile nişanladı. Eylül 1326'da İngiltere'ye çıkan Kraliçe beş ay süren istila sırasında halktan gördüğü büyük destekle II. Edward'ı 29 Ocak 1327'de tahttan çekilmek zorunda bıraktı. Böylece III. Edward henüz 15 yaşındayken İngiltere tahtına çıktı.
Evrim
Mutasyon
Mutasyonlar, genellikle genetik rekombinasyonlarla çoğaltılan (bkz. Gen duplikasyonu) kromozomların büyük bölümlerini içerebilirler ve böylece, bu genetik rekombinasyonlar sayesinde, genomda bir genin ek bir kopyası ortaya çıkabilir. Genlerin ek olarak kopyalanması, yeni genlerin geliştirilebilmesi için gerekli olan hammaddenin önemli bir kaynağıdır. En yeni genler, ortak ataları paylaşan ve kendinden önce var olmuş olan genlerin gen ailelerinden oluştuğu için bu genlerin ek olarak kopyalanması önemlidir. Örneğin, insan gözü ışığı algılayan yapılar oluşturmak için dört adet değişik gen kullanır: Bu genlerden üçü, renkli görmek için ve bir tanesi ise gece görüşü için kullanılır. Bu dört genin hepsi de, tek bir atasal genden türemiştir.
Atasal bir gen, bu genin bir kopyası mutasyona uğrayıp yeni bir fonksiyona sahip olduğunda, yeni tür genler oluşturabilir. Bu yöntem, sistemin yedeklenmesini artırdığı için bir genin kopyalanması durumunda daha kolaydır. Bu şekilde, gen çiftindeki bir gen, yeni bir işlev kazanırken diğer gen kopyası, eski işlevini sürdürmeye devam eder. Diğer tip mutasyonlar ise, daha önceki şifrelenmemiş genlerden tamamen yeni genler bile oluşturabilirler.