cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hristiyan Bilim
Eddy'nin Phineas Quimby tarafından tedavisi
O, "hastalara sirküler" adını verdiği ilanında tedavi yöntemini, hastalarının yanlış kanaatlerini düzelterek onların vücut sistemlerindeki sıvıları değiştirmek olarak anlatıyordu: "Dr. P. P. Quimby ____ ve çevresindeki vatandaşlara saygıyla bildirir. Kendisi ____'de olacak ve sağlık durumlarıyla ilgili olarak yardımına başvurmak isteyen hastaları kabul edecektir. Onun tedavi etme şekli diğer bilinen yollardan olmadığı için hatırlatmak gerekir; kendisi ilaç tatbik etmez ve dışarıdan gözlemlenebilecek bir uygulama yapmaz, sadece hastalarının yanına oturur ve onlara onların aslında ne hissettiklerini anlatır vb. Onun anlatımları tedavinin kendisidir. Eğer yanlış kanaatleri düzeltmekte başarılı olabilirse, hastanın vücudunun sıvılarını değiştirmiş ve hakikati, diğer adıyla sağlığı, tesis etmiş olur." Eddy, 1862’nin Ağustosunda Quimby’ye yazdığı mektupta zorlukla ayağa kalkabildiğini söyleyerek yardımını istedi. Tedavi için ona gittiğinde, muayenehanesi üst katta olduğu için, Eddy’yi oraya taşımak zorunda kaldılar. Tedaviyle birlikte iyi hissetmeye başladı, 1863’te ve 1864’te tekrar ona tedavi olmaya gitti. Ancak, ileride sadece Quimby’nin gözetimindeyken iyileşmeye başladığını, daha sonra tekrar eski hâline döndüğünü, Quimby’nin aslında hastalığı ortadan kaldıramadığını ima ederek, yazacaktı. Onun yöntemlerini kendi hastaları üzerinde tatbik etmeye başlayan Eddy, daha sonra kısmi başarı sağladı, ancak bazen de Quimby’nin vaktiyle uyardığı şekilde, iyileştirdiği bazı hastalarındaki araz onda tezahür ediyordu.
Lynn’de yaşanan kaza
1865’in Ekiminde, o 44 yaşındayken babası öldü, birkaç ay sonra 1866’nın Ocağında da Quimby öldü. Bundan iki hafta sonra Şubat’ın ilk günü Eddy bir kaza geçirdi, Hristiyan Bilimciler bu olayı mezheplerinin doğum günü olarak kabûl eder ve “Lynn’deki düşüş” olarak anarlar. Eddy’ye göre bu vaka bir tür vahiydi, ancak bilinen vahiyden farklı olarak, Tanrı’dan kula indirilen bir kelâm olarak değil, onun kendi tabiriyle “insan ile tanrısal olanın bir rastlaşması”ydı. O, Massachusetts’in Lynn kasabasında yürüyüşe çıkmıştı ve buzda kayıp yere düştü. Omurgası zedelenmişti, yerde bilincini kaybetmiş hâlde kalakaldı. Bu hâldeyken onun bakımıyla ilgilenen iki kadın, onun bu olayda felç olduğunu anlattılar. Anlatılanlara göre, kazanın üçüncü gününde Eddy, Kitâb-ı Mukaddes’ten İsa'nın bir şifa mucizesini okurken yatağından kalkmaya muvaffak oldu. Etrafındakilerin tanıklığına göre öyle hızlı bir gelişmeydi ki bir mucize olarak gördüler. Hristiyan Bilimciler ise onun bu iyileşmesini Hristiyan Bilimci şifacılığın bir örneği olarak kabul ederler.
Yaşadığı yaralanmanın ağırlığı ve iyileştiğini söylediği olayda ne kadar iyileştiği tartışma konusudur. Yaşadığı kazadan sonra onu muayene etmiş olan Alvin M. Cushing, kırk seneyi aşkın bir zaman sonra 1907’de McClure’a verdiği röportajda yaralanmanın ciddi bir vaka olmadığını, ayrıca Eddy’nin yarasının homeopati prensiplerine göre hazırlanmış bir ilaca (yüksek düzeyde seyreltilmiş öküzotu) ve afyona olumlu tepki verdiğini anlattı. Quimby’nin bir arkadaşı olan Julius Dresser’a (1838-1893) kazadan iki hafta sonra yazdığı mektupta, düştükten sonra bilinci yerine geldiğindeki durumunu “Doktor Quimby’yi görmeden önce aciz bir felçliden ibarettim” sözleriyle ifade ederek, Dr. Quimby’nin onu muayene etmesini talep etti. Bundan başka Eddy, şehir idaresinden yaşadığı zararın tazminini, kazadan aylar sonra talep etti. Talebinde, iyileşme umudu olmayan kişisel yaralanmalara maruz kaldığını gerekçe gösteriyordu. Gill, onun bu davranışının sebebi olarak içine girmek üzere olduğu mali bunalımı işaret eder; ikinci kocası Daniel Patterson ile duygusal ve ekonomik yönden gergin bir ilişki yaşıyorlardı ve birkaç ay içinde kendi başının çáresine bakmak zorunda kalacağını öngören Eddy bu ayrılıktan birkaç ay önce şehir yönetiminden tazminat talebinde bulunmuştu.
Kendi hayat hikâyesini anlattığı Retrospection and Introspection (1891) eserinde Eddy, Hristiyan Bilim'i keşfedişini Lynn'de yaşadığı kazaya kadar götürerek o olaydan "büyük keşif" diye bahseder. Buna rağmen Science and Health'in (1875) ilk baskısında o Hristiyan Bilimci şifacılığı ilk kez çocukluğunda hazımsızlık, Gill'in fikrine göre bir beslenme bozukluğu olan sıkıntıyı, çekerken keşfettiğini dile getirdi.
Eddy birbirinden farklılık gösteren birkaç hazımsızlık anısı hikâyeledi. Science and Health 'in birinci basımında o hazımsızlığını tedavi etmek için gençlik yıllarının birkaç senesini Graham diyetinin bir çeşidini uygulamakla geçirdiğini anlatır: günlük bir dilim ekmek çeşitli sebzeler ve su. Bunu şu cümlelerle anlatır: "Bu yüzdendir ki biz gençlik senelerimizin çoğunu birçoklarının tahmin edeceği üzere açlık, ızdırap, zayıflık ve yoksunluk ile geçirdik." Şöyle devam eder: "Senelerce süren ızdıraptan sonra... birden gözlerimiz açıldı ve gördük ki acı insanın kendisine aşıladığı bir inançtan ibarettir yani hakikatte mevcut değildir... Ve vardığımız nokta şu oldu ömrümüzün geri kalanını hastalar ve acı içinde kıvrananlar için tüketeceğimize ve maddenin insana hükmettiği şeklindeki yanlış inanışlarını ortaya sereceğimize dair Tanrı'ya söz verdik" Science and Health 'in sonraki baskılarında (mesela 1889'daki 40. baskısında) Lynn'deki kazayı şifacılığının başlangıcı olarak kabul ettiğinden itibaren yazar hazımsızlık ve Graham diyetini tanıdığı bir kadının tecrübesi olarak ve Hristiyan Bilimci şifacılığın bir örneği olarak anlattı. Başka baskılarda ise bu hazımsızlığı tanıdığı bir adamın yaşadığı tecrübe olarak anlatır oldu.
Varlık felsefeleri
Stephen J. Stein'a göre Eddy'nin Kitâb-ı Mukaddes'i tefsir ediş açısı şu eksende dönüyordu; Kitâb-ı Mukaddes yanlış anlaşılmıştı çünkü gerçekliğin ne olduğu yanlış anlaşılmıştı. O, Tekvin'de geçen yaratılış hikâyesinin aslında iç içe terkip edilmiş biri batıni, diğeri zahiri anlamları olan bir tahkiye olduğunu düşünürdü. Gottschalk'a göre, Eddy, batıni ruhsal tahkiyeyi esas kabul etmişti. O, ruhsal gerçekliği tek gerçeklik olarak görüyordu, varlıklara atfedilen iyi ve kötü nitelemelerinin, hastalığın ve hatta ölümün bile bir yanılsamadan ibaret olduğuna inanıyordu. O, kendi varlık felsefesinin ne olduğuna dair kesin bir fikir veren "varlığa dair bilimci tespit"ini Hristiyan Bilim'in temel taşı olarak görüyordu. Hristiyan Bilimcilerin hizmet faaliyetlerinde bu doktrin defaatle dile getirildi. Nicholas Rescher bu aşırı ideacılığı, filozof George Berkeley'nin (1685–1753) immateryalizmine ya da eski Uzak Doğu'nun panpsişizmine benzetir.
Tanrı'ya, İsa'ya, ölüme dair inançları
Eddy, "Tanrı'nın maddi olmaktan münezzeh, ilahi, en yüce, mutlak Şuur, Ruh, Can, Öz, Hayat, Hakikat ve Sevgi" olduğunu yazdı. Ona göre, Tanrı can veren değil, maddi varlığımızın ötesindeki canımızın ta kendisidir ve can, farkındalıktır, onun deyişiyle "hiç bitmeyen benlik". O, Tanrı'dan bahsederken "Anne-Baba Tanrı" tabirini kullanır. Bununla Tanrı'nın cinsiyet üstü kuşatıcılığını ve erkekteki ve dişideki vasıfların özünün Tanrı'nın yüceliğinde mündemiç olduğunu anlatır. Hristiyan Bilimciler, Kıyamet Günü yargılamasına, Cehennem'e ya da Cennet'e -çeşitli farkındalık hâlleri olmaları inancı dışında- inanmazlar ve ölümün var olduğuna da inanmazlar. Öldüğü söylenen kişinin aslında başka bir farkındalık boyutuna geçiş yaptığına, hayatta olduğu söylenen kişilerin bu farkındalığa geçiş yapmamış kişiler olduğuna inanırlar. Eddy, birisinin bedenini gömdüğümüzde aslında kafamızda o kişi hakkında oluşmuş bir algılamayı gömdüğümüzü savunur. O, Hristiyanların geleneksel yaygın ahiret inancı ve bunun toplumsal yaşamdaki tezahürlerine şu şekilde karşı çıkıyordu:
"Eğer kendisinden tövbe eden değişkenlik, bazılarının kurtulup bazılarının kaybedenler olacağına dair ayrımcılık, yine bazılarının duasını kabul etmesi ve bazılarınınkini kabul etmemesi, hastaları iyileştiremeyen acizlik, sevmeyecek kalpsizlik, sınırlı yıllara mahsus günahlar için sonsuz azap verme merhametsizliği, işte Tanrı'ya dair anlayışımız bunlar olursa, kendi hayatımızı da bu anlayışı yansıtacak şekilde şekillendiririz ve bu vasıflarımızı diğer insanlara da yayarız."
Gill'e göre Hristiyan Bilimciler, Eddy'nin Kitâb-ı Mukaddes'te İsa'ya atfedilen şifa uygulamalarını ihya ve izah ettiğine inanıyor. Eddy, İsa'yı Tanrı'yla insanlar arasında bir yol gösterici, bağlantı kurucu olarak görüyordu. Hristiyan Bilimciler, İsa'nın yaptığı şifa ve ölü diriltme amellerini mucize olarak görmezler. Onlara göre bu ameller doğru farkındalıktan kaynaklanan bir şifa kudretiydi. Eddy, İsa'nın doğal ve tanrısal bir Bilimci, bir Hristiyan Bilimci olduğu inancındaydı. Hristiyan Bilimciler, İsa'nın çarmıhta ölmediğine, yaralı halde kabirdeyken kendisini iyileştirdiğine inanırlar. Bunun neticesi olarak, kefaret öğretisine, yani İsa'nın çarmıhta ona inananların günahlarına kefaret olarak can verdiği ve sonra da dirildiği şeklindeki Hristiyan akidesine inanmazlar. Onlar çarmıhta çekilen acıları ve sonrasındaki iyileşmeyi Tanrı ve insan arasındaki kopmaz bağın bir örneği olarak kabul ederler. Eddy, kurduğu mezhebi İsa'nın ikinci gelişinin bir şekli olarak gördüğünü söyledi: "İsa'nın ikinci gelişi, hiç şüphe yok ki, Hristiyan Bilim örneğindeki gibi bir Tanrı inancındaki artışın manevi olarak tecellisi suretinde gerçekleşiyor."
Bir hata olarak hastalık
Eddy, bizzat veremi, difteriyi, kanseri, görmeyenlerin gözünü, duymayanların kulağını iyileştirdiğini, dilsizleri konuşturduğunu, kötürümleri yürüttüğünü söylüyordu. Fraser'a göre Kilise 1969'dan 1988'e kadar 10 bin civarında iyileştirme vakası rapor etti. Bunlardan 2337'si daha önceden doktorlar tarafından teşhis konulmuş hastalıklardı. 2001'de New York Review of Books'a konuşan bir kilise sözcüsü Hristiyan Bilim şifacılığının insanların kanserden, şeker hastalığından, astımdan ve hatta AIDS'den iyileştiğine şahit olduğunu dile getirdi. Eddy, hastalığın bir hata olduğuyla ilgili şunları söylemişti:
"Diğerleri ağladığı için ağlarız, diğerleri esnediği için esneriz, diğerleri çiçek hastalığına yakalandığı için biz de hasta oluruz; hastalığı madde değil, ölümlü şuur, içinde barındırır ve başkalarına da bulaştırır. ... Felç, ölümlülere korku üzerinden saldıran ve bedeni hareketsiz hâle getiren bir inançtan ibarettir. ... Korkuyu mahvedin, ölümlü şuura -Şuur en üstün olduğu için- hiçbir kas gücünün aslında yok olmadığını gösterin, böylece felci tedavi edeceksiniz."
Çin Halk Kurtuluş Ordusu Hava Kuvvetleri
Halk Kurtuluş Ordusu Hava Kuvvetleri (PLAAF; Çince: 中国人民解放军空军; pinyin: Zhōngguó Rénmín Jiěfàngjūn Kōngjūn), Çin Hava Kuvvetleri (中国空军) veya Halk Hava Kuvvetleri (人民空军) olarak da bilinir, Çin Halk Cumhuriyeti'nin düzenli silahlı kuvvetleri olan Halk Kurtuluş Ordusu'nun hava koludur. PLAAF resmi olarak 11 Kasım 1949 tarihinde kurulmuştur ve havacılık, uçaksavar topçusu, karadan havaya füzeler (SAM), radar ve Hava İndirme Kolordusu olmak üzere 5 koldan oluşmaktadır.
PLAAF, Çin Hava Kuvvetleri olarak bilindiği 1920'li yıllara kadar uzanan bir geçmişe sahiptir. Kore Savaşı sırasında PLAAF, Kuzey Kore üzerinde hava üstünlüğü elde edilmesinde ve kara kuvvetlerinin desteklenmesinde önemli bir rol oynamıştır. 1960'larda ve 1970'lerde PLAAF, MiG-21 gibi gelişmiş uçakların satın alınması ve Shenyang J-8 gibi yerli avcı uçaklarının tanıtılmasıyla modernizasyon ve genişleme sürecinden geçti. 1980'lerde ve 1990'larda PLAAF, Su-27 gibi gelişmiş uçakların satın alınması ve J-10 ve J-11 gibi yeni uçakların tanıtılmasıyla daha fazla modernizasyon ve genişleme sürecinden geçmiştir.
Son yıllarda PLAAF, kabiliyetlerini geliştirmek amacıyla genişleme ve modernizasyon sürecine devam etmektedir. Buna Su-35 ve J-10 gibi gelişmiş uçakların satın alınmasının yanı sıra J-31 gibi yerli uçakların geliştirilmesi de dahildir. PLAAF ayrıca PL-10 ve PL-15 füzelerinin geliştirilmesi ile havadan havaya ve havadan karaya füzeler alanında da önemli ilerlemeler kaydetmiştir. PLAAF savaş kabiliyetlerinin yanı sıra afet yardımı ve insani yardım operasyonlarında da önemli bir rol oynamaktadır. 2014 yılı itibarı ile 398.000 personeli ile Asya'nın en büyük hava kuvvetleridir.
Hırvat Savunma Konseyi
Hırvat Savunma Konseyi (Hırvatça: Hrvatsko vijeće obrane veya HVO), 1991 ve 1996 yılları arasında Bosna-Hersek'te var olan ve tanınmayan bir devlet olan Hırvat Hersek-Bosna Cumhuriyeti'nin resmi askeri oluşumuydu. HVO, Bosna-Hersek'teki Hırvatlar'ın ana askeri gücüydü.
HVO, Dayton Anlaşması'nın imzalanmasından sonra Aralık 1995'te Bosna Hersek Federasyonu Ordusu'na (VFBiH) dahil edildi. Aralık 2005'te HVO, VFBiH ve Sırp Cumhuriyeti Ordusu'nun tek bir silahlı kuvvette birleştirilmesinden sonra Bosna-Hersek Silahlı Kuvvetleri'nin 1. Piyade (Muhafız) Alayı olarak yeniden düzenlendi.
Tarihi
HVO (Hırvat Savunma Konseyi), 8 Nisan 1992'de Grude'de, ağırlıklı olarak Hırvat Demokratik Birliği'nin (Hrvatska demokratska zajednica) üyeleri olan Hırvatların siyasi liderliği tarafından Hersek-Bosna'nın askeri bir oluşumu olarak kuruldu.
Organizasyon
HVO, Mostar'da bulunuyordu ve dört kolordu statüsünde operasyonel bölgeye ayrılmıştı: 1OZ/Güney-Doğu (Hersek) ve 2OZ/Kuzey-Batı Hersek, 3OZ/Orta Bosna ve 4OZ/Posavina. İlk üç bölge aşağı yukarı birlikte gruplanırken Posavina tamamen izole edildi ve Hırvatistan'ın desteğine bağlandı. Ayrıca Bihać yerleşim bölgesinde ARBiH'in 5. kolordusu ile bağlantı kuran bir HVO karargâhı da vardı. Her OZ, 8-14 piyade tugayı, bir askeri polis taburu ve bir MP "Hafif Taarruz Taburu"nu kontrol ediyordu.
HVO ayrıca tam zamanlı askerler, iki bağımsız piyade taburu, hafif bir uçaksavar topçu taburu, özel kuvvetler ve topçu birlikleri tarafından yönetilen ve tugay büyüklüğünde olan Ante Bruno Bušić Alayı'nı içeriyordu.
Diğer tugaylar
Yedek askerlerin görev yaptığı 38 piyade tugayı vardı, 19'unun adı veya numarası varken sadece diğer 19'unun adı vardı. İsimler, Hırvat ve Bosna tarihinin ünlü veya kötü şöhretli şahsiyetlerini anıyordu. Her tugayda üç veya dört tabur ve destekleyici unsurlar bulunuyordu.
1993 yeniden yapılanması
1993'te General Ante Roso, HVO'yu Hırvat Ordusu (HV) doğrultusunda yeniden yapılandırdı. Dört OZ; Mostar, Tomislavgrad, Vitez ve Orašje Kolordu Bölgeleri olarak belirlendi. Orašje, çok azaltılmış bir Bosanska Posavina içeriyordu. Her biri tam zamanlı profesyonel askerlerden oluşan dört Muhafız Tugayı kuruldu. 29 tugay, genellikle aynı isim ve depoya sahip üç taburdan oluşan güçlü İç Savunma Alayları (domobranska pukovnija) olarak yeniden düzenlendi. Dört tugay dağıtıldı. Askeri polis, Mostar'da bir Hafif Taarruz Tugayı'na indirildi.
Sekiz HVO birimi ARBiH ile hizmet verirken iki HVO tugayı zorla ARBiH'e dahil edildi. 115. Tugay, ARBiH'in 2. Kolordusu'nun bir parçası olurken Kral Tvrtko Tugayı, ARBiH'in 1. Kolordusu'nun bir parçası oldu.
HVO havacılığı
HVO Hava Kuvvetleri 1992 yılında kuruldu ve helikopterleri ve nakliye araçlarını çalıştıran 11. Kombine Filo ile gözlem ve iletişim rolünde çeşitli sivil hafif uçakları çalıştıran 121. Gözlem Filosu'ndan oluşuyordu. Birkaç farklı SAM sistemini çalıştıran 14. Uçaksavar Füze Birimi de vardı.
Guguklu saat
Guguklu saat tipik bir guguk kuşu ötüşüyle saatlere vuran ve her notayla hareket eden otomatik guguklu kuşlu, sarkaçla düzenlenmiş bir saattir. Bazılarında kuş öne doğru eğilirken kanatlarını hareket ettirir ve gagalarını açıp kapatırken diğerlerinde kuş sadece vücudunu öne doğru eğer. Guguk ötüşünü çıkarma mekanizması 18. yüzyılın ortalarından beri kullanılmaktadır ve neredeyse hiç değişmeden kalmıştır.
Guguklu saati kimin icat ettiği ve ilkinin nerede yapıldığı bilinmemektedir. Gelişmesinin ve evriminin çoğunun guguklu saatin popüler hale geldiği güneybatı Almanya'daki (modern Baden-Württemberg eyaleti) Kara Orman bölgesinde gerçekleştiği düşünülmektedir. Bu saatler 1850'lerin ortalarından itibaren dünyanın geri kalanına ihraç edildi. Bugün guguklu saat Almanya, İsviçre ve Avusturya'daki gezginlerin en sevdiği hediyelik eşyalardan biridir. Almanya'nın kültürel bir simgesidir.
Özellikler
İki tür mekanizma vardır: bir günlük (30 saatlik) ve sekiz günlük mekanizma. Bazıları, tam ve yarım saatleri vurduktan sonra İsviçre müzik kutusundan melodi çalar. Melodi sekiz günlük saatlerde yalnızca tam saatlerde ve bir günlük saatlerde hem tam hem de yarım saatte bir çalar.
Müzikli guguklu saatlerin müzik kutusu çaldığında hareket eden otomatları vardır. Günümüzün mekanik guguklu saatleri ağırlıkla tahriklidir ancak çok azı yayla çalışır. Ağırlıklar çam kozalağı şeklinde dökme demirden yapılmıştır ve "guguk sesi" üstlerine körük takılı, iki küçük gedackt borusu tarafından çıkarılır. Saatin mekanizması zaman tutucu çarptığında her boruya dönüşümlü olarak hava vermek için körüğü çalıştırır.
Son yıllarda pille çalışan kuvars guguklu saatler piyasaya çıktı. Kuvars saatlerde de mekanik tiplerde olduğu gibi guguk kuşu kutusundan çıkar, yukarı aşağı hareket eder, kanatlarını çırparak gagasını açıp kapayarak şarkı söyler. Öterken çift kapı aniden açılır ve guguk kuşu çıkar ve kuvars saatlerin telden zilleri yoktur. Bu tür saatlerde, plastik guguk kuşunun kuyruğuna bağlı, dayanak noktası ağırlığı çeken elektromıknatısla guguk kuşunun hareketi yapılır ve böylece kuş muhafazasında yukarı ve aşağı hareket eder.
Kuvars saatlerde körük tarafından ötüş sesi çıkarılması yerine vahşi doğada öten guguk ötüşünün dijital ses kaydı kullanılır. Guguğun ötüşüne genellikle arka planda şelale ve diğer kuşların sesi eşlik eder.
Müzikli kuvars saatlerde saatlik melodiyi on iki popüler melodiden birinin (her saat için farklı bir tane) çalması izler. Bazı müzikli kuvars saatlerde ise mekanik müzikli saatlerdeki gibi bira içen, odun kesen insanlar ve sıçrayan geyikler vb. popüler otomatlar çalışır.
Kuvars guguklu saatler genellikle ışık sensörlüdür böylece ışıklar gece kapatıldığında saatlik zil sesi otomatik olarak susar. Diğer tür kuvars guguklu saatlerse önceden belirlenmiş saatler arasında vurmaması için önceden programlanmıştır. Bu işleve, ister ışık sensörünce kontrol edilsin isterse önceden programlanmış olsun "gece sessizlik" özelliği denir.
Kuvars saatlerde, guguklu kuş, saat ibreleri ve ağırlıklar demir yerine plastikten yapılır. Ağırlıklar Halep çam kozalakları şeklindedir. Sarkaç genellikle oyulmuş yaprak şeklindedir. Saat, pille çalıştığı için ağırlıklar ve sarkaç tamamen süstür. Mekanik guguklu saatlerde olduğu gibi kuvars saatlerde de kadran küçüktür ve genelde Roma rakamlıdır.
İlk modern guguklu saatler
1629'da Kara Orman'da saat yapımcılığının başlamasından on yıllar önce Philipp Hainhofer (1578-1647) adındaki bir Augsburg asili modern bir guguklu saatin bilinen ilk tanımını kaleme aldı. Saat, Prens Seçmen August von Sachsen'e aitti.
Aynı şekilde Musurgia Universalis (1650) adlı müzik üzerine yaygın olarak bilinen bir el kitabında bilim adamı Athanasius Kircher mekanik bir guguk da dahil olmak üzere birkaç otomatik figür içeren mekanik bir organı tanımladı. Bu kitap mekanik bir guguk kuşunun nasıl çalıştığına dair - kelimeler ve resimlerle - belgelenmiş ilk açıklamayı içerir. Kircher guguk kuşu mekanizmasını icat etmedi çünkü bu kitap diğer çalışmaları gibi başvuru amaçlı olarak bilinen gerçeklerin bir el kitabındaki derlemesidir. Gravür mekanik guguk kuşunun tüm unsurlarını açıkça göstermektedir. Kuş gagasını otomatik olarak açar ve hem kanatlarını hem de kuyruğunu hareket ettirir. Eşzamanlı olarak iki org borusu tarafından çıkarılan, küçük veya büyük üçte birine ayarlanmış guguk kuşunun ıslığı - çağrısı duyulur. Kara Orman tipi guguklu mekanizmadan yalnızca bir temel fark vardır: Kircher'in kuşunun işlevleri vurma mekanizmasındaki sayma çarkı tarafından yönetilmez ancak pimli bir program varili kuşun hareketlerini ve seslerini senkronize eder.
Öte yandan 1669'da Domenico Martinelli ilk saatler hakkındaki Horologi Elementari el kitabında saatleri belirtmek için guguk kuşunun çağrısını kullanmayı önerir. O zamandan itibaren guguklu saatin mekanizması biliniyordu. Latince veya İtalyanca okuyabilen herhangi bir tamirci veya saat ustası kitapları okuduktan sonra guguk kuşunun saatleri duyurmasının mümkün olduğunu biliyordu.
Daha sonra guguklu saatler saat yapımıyla bilinmeyen bölgelerde ortaya çıktı. Örneğin, genel olarak Court Preacher Bartholomäus Holzfuss'a atfedilen anonim bir yayın olan Historische Nachrichten (1713) Berlin'deki Oranienburg sarayındaki bir müzikli saatten bahseder. Batı Prusya'da ortaya çıkan bu saat sekiz kilise ilahisi çalıyordu ve çeyrek saatleri duyuran bir guguk kuşu vardı. Ne yazık ki bu saat Hainhofer tarafından 1629'da bahsedildiği gibi bugün artık izlenemiyor.
Birkaç on yıl sonra Kara Orman'daki insanlar guguklu saatler yapmaya başladı.
Kara Orman'da yapılan ilk guguklu saatler
Kara Orman'daki ilk guguklu saatleri kimin yaptığı belli değildir ancak kuş çağrısı ile sıra dışı saatin bölgeyi çok çabuk fethettiği konusunda fikir birliği vardır. 18. yüzyılın ortalarında birkaç küçük saatçilik atölyesi ahşap dişlilerle guguklu saatler yaptı. İlk Kara Orman örnekleri 1740 ile 1750 yılları arasında oluşturuldu. En eski Kara Orman örneklerinde kağıtla süslenmiş kalkanlar vardı.
Modern Kara Orman saatlerinin toplam üretimi arasında guguklu saatlerin oranının ne kadar büyük olduğuna karar vermek zordur. Bugüne kadar hayatta kalan parçaların oranlarına göre toplam üretimin küçük bir kısmı olmalıdır.
Kasvetli kökenleri ile ilgili olarak Kara Orman horolojisinin hakkında çelişen ilk iki kroniklerinden iki ana masal vardır: Birincisi 1796'da Peder Franz Steyrer tarafından yazılan "Geschichte der Schwarzwälder Uhrmacherkunst" (Kara Orman'da Saat Yapımı Sanatı Tarihi) adlı kitabındandır. Tahta guguklu saatler satan gezgin bir Bohem tüccarıyla tanışan Furtwangen'den (Kara Orman'da bir kasaba) iki saat seyyar satıcısı arasındaki bir karşılaşmayı anlatır. Her iki Furtwangen tüccarı o kadar heyecanlıydı ki birer tane guguklu saat satın aldılar. Eve getirdiklerinde kopyaladılar ve diğer Kara Orman saat tüccarlarına taklitlerini gösterdiler. Bölgede popülaritesi arttı ve gittikçe daha fazla saatçi onları üretmeye başladı. Tarihçi Adolf Kistner bu tarihçeyle ilgili olarak 1927'de yayınlanan "Die Schwarzwälder Uhr" (Kara Orman Saati) adlı kitabında Bohem guguklu saatlerinin kopyalamak ve örnek yapmak için kullanıldığı tezini doğrulamak için herhangi bir Bohem guguklu saatinin olmadığını iddia etti. Bohemya'nın o dönemde temel saatçilik endüstrisi yoktu. İkinci hikâye başka bir rahip olan Markus Fidelis Jäck tarafından "Darstellungen aus der Industrie und des Verkehrs aus dem Schwarzwald" (1810) Sanayi ve Kara Orman'ın Sanayisinin ve Araçlarının Açıklamaları) (1810) adlı raporundan alınan bir pasajda şöyle anlatılır: "Guguklu saat Schönwald'dan [tam olarak "Güzel Orman" yani “Kara Orman” anlamındadır] 'dan bir saat ustası [Franz Anton Ketterer] tarafından (1730'da) icat edildi. Bu zanaatkar guguk kuşunun ötüşüyle saati duyurup hareket eden bir kuşla saati süsledi. Saat ustası kilise orgunun körüğünden guguk ötüşünün nasıl yapılacağı fikrini aldı". Ne yazık ki ne Steyrer ne de Jäck iddiaları için herhangi bir kaynaktan alıntı yapmıyor bu da onları doğrulanamaz hale getiriyor.
Zaman geçtikçe, ikinci versiyon daha popüler hale geldi ve bugün genel olarak ilgili olanı oldu ancak kanıtlar yanlış olduğunu göstermektedir. Bu tür bir saat Kara Orman'da saat yapımından çok daha eskidir. 1650 gibi erken bir tarihte mekanik guguk el kitaplarında yazılı referans kitap bilgilerinin bir parçasıydı. Guguklu saatin Kara Orman'a giden yolunu bulması neredeyse bir asır sürdü, burada onlarca yıldır küçük bir niş ürün olarak kaldı. Ek olarak R. Dorer 1948'de Franz Anton Ketterer'in (1734-1806) 1730'da guguklu saatin mucidi olamayacağına çünkü henüz doğmamış olduğuna dikkat çekti. Bu ifade Gerd Bender tarafından Die Uhrenmacher des hohen Schwarzwaldes und ihre Werke'nin (Yüksek Kara Orman Saatçileri ve İşleri) (1998) adlı çalışmasının ilk cildinin en son baskısında da desteklenmiştir. Kara Orman'a özgü değildi ve ayrıca: "Ketterer tarafından yapılan guguklu saatlerin ilk üretim hattından hiçbir iz yok" dedi. Schwarzwalduhren'deki (Kara Orman Saatleri) (1995) kitabında Schaaf, en eski gugukluların yapımına öncülük eden yerin Bohemya yönünde, (bugünlerde Çek Cumhuriyeti'nin ana bölgesi) Franken-Niederbayern bölgesinde (günümüzde  Özgür Bavyera Eyaleti'nin kuzeyinin üçte ikisini oluşturan Almanya'nın güneydoğusundaki "Franconia ve Aşağı Bavyera”)  olduğunu belirten Steyrer versiyonuna dayanan kendi araştırmasını yazar. Zamanın geçtiğini bildirmek için bir saate otomatik guguklu kuş yerleştirme fikri Kara Orman'da ortaya çıkmasa da bugün bildiğimiz guguklu saatin 17. yüzyılın sonlarında guguklu saat yapımcılık  geleneğinin başladığı güneybatı Almanya'da bulunan bu bölgeden geldiğini vurgulamak gerekir. Guguklu saat endüstrisini yaratan Kara Orman halkı onu geliştirdi ve guguklu saati tüm dünyada değerli bir sanat eseri haline getiren yeni tasarımlar ve teknik iyileştirmeler yaptı.
1860'lardan 20. yüzyılın başlarına kadar, kasalar çok çeşitli stillerde üretildi; Biedermeier (bazı modellerde hareketli gözleri olan insan veya hayvan resmi de vardı), Neoklasik veya Gürcü (bazı parçalar da bir resim sergiliyordu), Gotik, Rönesans, Barok, Art Nouveau vb. Burjuvalar için oturma odası uygun bir tamamlayıcı parça haline geliyordu. Hem mimari hem de ev dekoratif stillerine dayanan bu saatler bekçi evleri (Bahnhäusle tarzı saatler) gibi görünen popüler saatlerden daha nadirdir ve şömine, duvar veya raf saatleri olabilirler.
Ancak popüler ev şeklindeki Bahnhäusleuhr (Demiryolu ev saati) diğer tasarımların birkaç on yıl içinde neredeyse durdurulmasını zorunlu kıldı.
Bahnhäusle stili, Furtwangen'den başarılı bir tasarım
Eylül 1850'de Furtwangen'deki Baden Saatçiler Okulu Büyük Dükalığı'nın ilk yöneticisi olan Robert Gerwig ev yapımı ürünlerin profesyonel bir görünüme kavuşmasını sağlayacak modern saat kasa tasarımları sunmak için halka açık yarışma başlattı.
O zamanlar yeni ve ilk Baden Ren vadisi demiryolu boyunca binaların yapımından sorumlu mimar olan Friedrich Eisenlohr (1805–1854) en kapsamlı tasarımı sundu. Eisenlohr daha önceden onlardan birçoğunu saat kadranlı inşa ettiği için standart demiryolu muhafız evinin cephesini geliştirdi. Clockmakers School'un 1851 veya 1852 tarihlerinden kalmış el yazısıyla yazılmış bir raporda bahsedildiği gibi "sarmaşık asmalarıyla süslenmiş kalkanlı duvar saati" (gerçekte süs sarmaşık değil asmalardı) günümüzün popüler hatıra guguklu saatin prototipi oldu.
Eisenlohr stil açısından da günceldi. Yerel görüntülerden ilham aldı; onları kölece kopyalamak yerine değiştirdi. Günümüz guguklu saatlerinin çoğunun aksine kasası açık renkli, lekesiz ahşaptan yapılmıştır ve simetrik, düz oyma işlemeli süslemelerle süslenmişti.
Eisenlohr'un fikri anında hit oldu çünkü Bahnhäusle saatinin modern tasarımı büyüyen burjuvazinin dekorasyon zevklerine hitap etti ve böylece yeni ve büyüyen pazarlara girdi.
Saatçiler Okulu Eisenlohr'un saat vaka eskizlerine sahip olmaktan memnun olsa da asıl halleriyle tam olarak gerçekleştirilemedi. Eisenlohr ahşap bir cephe önermişti; Gerwig, emaye kadranla birleştirilmiş boyalı metal bir ön cepheyi tercih etti. Ancak Saatçiler Okulu'nun yoğun kampanyalarına rağmen yağlı boyalarla (veya renkli litograflarla) süslenmiş sac metal cepheler, yüksek maliyet ve emek yoğun süreç nedeniyle hiçbir zaman büyük bir pazar segmenti haline gelmedi bu nedenle sadece birkaç tane üretildi (1850'lerden 1870'lere kadar), ister duvar ister şömine rafı türleri olsun bunlar günümüzde aranan koleksiyon parçalarıdır.
Özellik olarak ilk Bahnhäusle saatlerinin yapımcıları, Eisenlohr'un taslağından yalnızca bir şekilde saptılar: guguklu mekanizmayı dışarıda bıraktılar. Bugünün aksine küçük ev tasarımı 1850'den sonraki ilk yıllarda guguklu saatle eşanlamlı değildi. Bu o zamanlar guguklu saatlerin önemli bir pazar segmenti olamayacağının bir başka göstergesidir.
Sadece Aralık 1854'te zamanının en iyi bilinen guguklu saat üreticisi Johann Baptist Beha bunlardan ikisini önlerinde yağlı boya tablolarla birlikte Bahnhöfle Uhren ("Demiryolu istasyonu saatler ") olarak tanımlanan Furtwangen saat satıcısı Gordian Hettich'e sattı. Bir yıldan fazla bir süre sonra 20 Ocak 1856'da Furtwangen merkezli bir başka saygı duyulan guguklu saat ustası Theodor Ketterer Glasgow'daki (İskoçya, Birleşik Krallık) Joseph Ruff'a bir tane sattı.
1860'a gelindiğinde Bahnhäusle stili orijinal "sert" grafik biçiminden uzaklaşmaya başladı ve diğer tasarımların yanı sıra Jagdstück ("Av parçası" 1861'de Furtwangen'de tasarımı yapıldı) gibi oyulmuş meşe yaprakları, av hayvanları, silahlar ve barut torbaları gibi av motifleri olan bir guguklu saat tasarımı yaratıldı.
1862'de ünlü saat ustası Johann Baptist Beha, zengin bir şekilde dekore edilmiş Bahnhäusle saatlerini kemikten oyulmuş ellerle ve köknar kozalakları şeklinde dökülmüş ağırlıklarla geliştirmeye başladı. Günümüzde bile bu elementlerin kombinasyonu guguklu saatler için karakteristiktir, ancak eller genellikle ahşap veya plastikten yapılsa da, geçmişte beyaz selüloit de kullanılmıştır. Ağırlıklara gelince, 19. yüzyılın bu ikinci yarısında, bir Gnome ve diğer ilginç formlar şeklinde ağırlıklar içeren birkaç model vardı.
Friedrich Eisenlohr tarafından icadından yalnızca on yıl sonra ev konusunun tüm modelleri olgunluğa ulaştı. Bahnhäusle saatleri de vardı ve onun türevi şömine raf saati olarak üretildi ancak duvar modeli kadar değildi.
Günümüzün temel guguklu saati hala zengin süslemesiyle demiryolu-ev (Bahnhäusle) formudur ve bunlar "geleneksel" (veya oyma) adıyla bilinir; oyulmuş yapraklar, kuşlar, geyik kafaları (Jagdstück tasarımı), diğer hayvanlar vb. Zengin bir şekilde dekore edilmiş Bahnhäusle saatleri dünyanın herhangi bir yerinde anında anlaşılan Kara Orman'ın bir sembolü haline geldi.
Friedrich Eisenlohr'un Bahnhäusle tasarımına Furtwangen Saatçiler Okulu'ndaki 1850 yarışmasına katkıda bulunmasından sonra guguklu saat başarılı oldu ve dünyaca ünlendi.
"Dağ evi" stili, İsviçre katkısı
"Dağ evi" tarzı İsviçre'deki Zürih Şirketi Lötscher'in 1920 tarihli buluşudur o zamanlar hediyelik eşya olarak çok değerliydi. Ancak "şaşırtıcı olabilecek şey İsviçre'nin aslında guguklu saatin evi olmadığını ve kuvars saatlerin de Almanya'da yapıldığını öğrenmektir. Güney Almanya'nın Kara Orman bölgesi guguklu saatlerin - çoğunlukla bir av sahnesini tasvir eden - gerçek yuvalarının olduğu yerdir."
İngilizce konuşulan dünyada guguklu saatler İsviçre ile yeterince özdeşleşmiştir ki The Third Man filminde kötü niyetli Harry Lime'ın alaycı bir şekilde "İsviçre'de kardeşçe aşk yaşadıklarını söylediği bir konuşma (ve hatta geçmişleri bile vardı) vardır. 500 yıllık demokrasi ve barış yaşadılar. Peki bu ne üretti? Guguklu saat." Bir Hollywood filmi tarafından genellikle yanlış atfedilen bir düşüncedir. Saatlerin yanı sıra çeşitli boyutlarda müzik ve mücevher kutuları tipik bir İsviçre dağ evi şeklinde üretilse de bu saatlerin bazılarında ayrıca bir guguk kuşu ve diğer otomatların ek özelliği de vardı.
Tasarımcı guguklu saatleri: Üslup devrimi
Basit, net çizgilerle basitleştirilmiş tasarımları zaten 20. yüzyılda üretilmiş olmasına rağmen tasarımcıların yaratıcılık ve yeteneğinin özgürce ifade edildiği ve hayalin tek sınır olarak göründüğü bir tasarımcı öğesi olarak guguklu saat görmenin gerçek patlaması 2000'li yıllarda (1990'lı yıllara dayanan ilk örnekler) özellikle İtalya ve Almanya'da başlatıldı.
Modellere gelince eşkenar dörtgenler, kareler, küpler, daireler, dikdörtgenler, ovaller vb. gibi farklı malzemelerden ve geometrik şekillerden oluşan avangart ve maceracı eserler gibi çok çeşitlilik vardır. Oyma olmadan bu saatler genellikle düz ve pürüzsüzdür. Bazıları tek bir renge boyanırken diğerleri soyut veya figüratif resimler, çok renkli çizgiler ve şeritler içeren çok renkli resimlet, metin ve ifadeler vb. içerir. Saat mekanizmaları ilgili olarak kuvars, mekanik ve bazen dijitaldir.
Birleşik Devletlerde
Guguklu saatler özellikle 19. yüzyılda uzun süredir Alman göçmenler tarafından ABD'ye ithal edilmektedir. ABD'de iki tanınmış guguklu saat üreticisi vardır: New England Cuckoo Clock Company, 1958'de W. Kenneth Sessions Jr. tarafından kuruldu ve Bristol, Connecticut'ta işletildi. Modellerin tasarımı açıkça Amerikandır. Saatler, Triberg'den ithal edilen Hubert Herr saat mekanizmalarıyla yapıldı. Erken Amerikan tasarımı gibi saatlerin basılı ve renkli kağıt kadranları da kusursuzdur. Saatler Nils Magnus Tornquist tarafından tasarlandı. Bir kit saat de teklif edildi. İkincisi 1890'larda ortaya çıkan ve Alman saatlerini ithal eden Philadelphia, Pennsylvania'daki American Cuckoo Clock Company'dir. Sonunda, şirket yalnızca saat işlerini ithal etmeye ve ABD'de guguklu saatler üretmeye başladı.
Müzeler
Avrupa'da koleksiyonları sergileyen müzeler Birleşik Krallık'taki Cuckooland Müzesi ve Almanya'daki Deutsches Uhrenmuseum ve Dorf- und Uhrenmuseum Gütenbach'tır. Amerika Birleşik Devletleri'nin halka açık en büyük özel koleksiyonlarından biri Minneapolis'te bulunur.300'den fazla guguklu saat içerir.
Elzalia
Elzalia, Monhysteridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Oscar (1954 doğumlu futbolcu)
José Oscar Bernardi (d. 20 Haziran 1954), defans pozisyonunda görev yapmış Brezilyalı eski futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1972 yılında Ponte Preta kulübünde başladı.
İstatistikleri
!Toplam||59||2
Ceritler, Mut
Ceritler, Mersin ilinin Mut ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kanada Fransızcası
Kanada Fransızcası, Kanada'nın Québec bölgeside yaşayan Kanadalı Fransızların konuştuğu Fransızcanın bir lehçesidir.
Linda Mkhize
Linda Mkhize (d. 25 Haziran 1981 – ö. 8 Ağustos 2018), bilinen sahne adıyla; ProKid ya da PRO, Güney Afrikalı rap müzisyeni, şarkıcı ve DJ'dir. Kasaba yaşamı ve Güney Afrika ilçesi Kasi'de kullanılan yerel dil ile İngilizceyi harmanladığı müzik çalışmalarıyla biliniyordu. . Mkhize, kendi kaydettiği “Soweto” adlı albümünün yayınlanmasından sonra tanındı. "Getto Science" adlı şarkısıyla Güney Afrika'da yaygın bir popülerlik kazanmıştır. .
Ringshall, Suffolk
Ringshall, Suffolk, İngiltere'nin Suffolk kontluğunda bulunan bir civil parish.
Linda Mkhize
Güney Afrikalı müzisyen ve DJ. Linda Mkhize, 8 Ağustos 2018'de Johannesburg'un merkezi bir iş bölgesinde ziyaret ettiği arkadaşının yanında rahatsızlanıp geçirdiği ani bir kriz sonucu 37 yaşında ölmüştür.
Apple Arcade oyunları listesi
Bu liste, Apple Arcade'de mevcut olan 149 oyunu içermektedir.
Echinotheristus
Echinotheristus, Monhysteridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Peart, Kaliforniya
Peart, Kaliforniya'ya bağlı olan Yolo County'de bulunan Belediyeye ait olmayan alan.
Lisa Robin Kelly
Lisa Robin Kelly (d. 5 Mart 1970 - ö. 14 Ağustos 2013), Amerikalı oyuncudur. That's 70's Show adlı diziyle üne kavuşan yıldız 1990'lı yılların sonu ve 2000'li yıllarda başarılı işler çıkarmıştır. Bir süredir alkol alışkanlığından kurtulmaya çalışan yıldız oyuncu 43 yaşındaki Lisa Robin Kelly, tedavi gördüğü merkezde aldığı aşırı dozda ilacın etkisiyle uykusunda kalp krizi geçirerek öldü. Cenazesi yakılarak külleri ailesine teslim edilmiştir.
Plainfield, Kaliforniya
Plainfield, Kaliforniya'ya bağlı olan Yolo County'de bulunan Belediyeye ait olmayan alan.
High Hoyland
High Hoyland, İngiltere'nin South Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Diplolaimelloides
Diplolaimelloides, Monhysteridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Jim Kelly (oyuncu)
Jim Kelly (doğum adı : James Milton Kelly; d. 5 Mayıs 1946 - 29 Haziran 2013), Amerikalı dövüş sanatları ustası, oyuncu ve sporcu.
1946'da ABD'de Kentucky'de doğdu.
Bruce Lee'nin başrolünü oynadığı 1973 yapımı Ejder Kalesi filmiyle hatırlanır.
Zaman dilimleri listeleri
Uluslararası:
Kari Gölü
Kari Gölü, Ermenistan'da çoğunlukla buz ve kardan oluşan Alagöz Dağı'nın eteklerinde yer alan bir göldür. Deniz seviyesinden 3,190 metre yüksekliğe sahip olan göl, 1,150 m'lik bir alana sahiptir. Byurakan köyünden asfaltlanmış bir otomobil yolu, zirvelerin aşağısındaki bir platoda yer alan Arkashen Nehri, Kari Gölü'nün kaynağına doğru uzanır. Gölün doğu tarafında bir meteoroloji istasyonu yer almaktadır.
Risby, Suffolk
Risby, Suffolk, İngiltere'nin Suffolk kontluğunda bulunan bir civil parish.
Cumhuriyet, Mut
Cumhuriyet, Mersin ilinin Mut ilçesine bağlı bir mahalledir.
Plumtree, Kaliforniya
Plumtree, Kaliforniya'ya bağlı olan Yolo County'de bulunan Belediyeye ait olmayan alan.
Yılın En İyi 33 Futbolcusu Listesi (Sovyetler Birliği)
Yılın En İyi 33 Futbolcusu Listesi (Rusça: Список лучших футболистов сезона в СССР), Sovyetler Birliği'nde 1948-1991 yılları arasında kullanılan yıllık futbol ödül listesi.
Liste Ulusal Antrenörler Konseyi'nin önerisini takiben Sovyetler Birliği Futbol Federasyonu tarafından her futbol sezonu sonrasında oluşturulurdu. 1964'ten 1991 yılına gazeteciler arasında yapılan ankette yayınlanan bağımsız Sovyet Yılın Futbolcusu ödülü bu liste ile ilgili değildir.
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Rusya Futbol Federasyonu "Список 33 лучших футболистов чемпионата России ru" adıyla benzer bir liste yayınlamaya başlamıştır. Bununla birlikte Ukrayna'da yayın yapan Komanda gazetesi, Ukrayna'da Yılın En İyi 33 Futbolcusu Listesi'ne benzer bir liste hazırlamıştır.
Diplolaimella
Diplolaimella, Monhysteridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Riverview, Yolo County, Kaliforniya
Riverview, Kaliforniya'ya bağlı olan Yolo County'de bulunan Belediyeye ait olmayan alan.
2019 Dünya Alp Disiplini Şampiyonası
2019 Dünya Alp Disiplini Şampiyonası, 4 - 17 Şubat 2019 tarihleri arasında İsveç'in Åre kentinde düzenlendi. Ev sahibi şehir 5 Haziran 2014 tarihinde İspanya'nın Barselona kentinde düzenlenen FIS Kongresinde seçildi. Diğer tek başvuru sahibi, bir sonraki şampiyonayı düzenleme hakkını elde eden İtalya'nın Cortina d'Ampezzo şehriydi.
Åre daha önce 1954 ve 2007'deki dünya şampiyonalarına ev sahipliği yaptı ve çok sayıda Dünya Kupası etkinliği düzenledi.
Program
On bir etkinlik düzenlendi.
Katılan ülkeler
5 Aralık 2018 itibarıyla, toplam 74 ülke yarışacak.
Dick Lucas
Dick Lucas (9 Ocak 1934 - 29 Nisan 2020), Amerikan futbolcusu. Boston College'da (1953-1955) kolej futbolu, Quantico Marines için askeri futbol (1956-1957) ve Pittsburgh Steelers (1958) ve Philadelphia Eagles (1960-1963) için profesyonel futbol oynadı.
Lucas, COVID-19 nedeniyle 19 Nisan 2020'de 86 yaşında öldü.
High Melton
High Melton, İngiltere'nin South Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Dactylaimus
Dactylaimus, Monhysteridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
South Miami, Florida
South Miami, Amerika Birleşik Devletleri'nin Florida eyaletinde yer alan ve Miami-Dade ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 35,183'tür.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 11,487 kişi, 5,176 ev ve 3,207 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
XQc
Félix Lengyel, (12 Kasım 1995), daha çok xQc veya xQcOW olarak bilinir, Kanadalı bir Twitch yayıncısı, internet ünlüsü ve eski profesyonel Overwatch oyuncusudur.
Hayatı
Lengyel 12 Kasım 1995'te, Laval, Quebec, Kanada'da doğdu. Ortaokulunu tamamladıktan sonra, Lengyel CEGEP'te beşeri bilimler okumaya devam etti. 3.5 yıl sonra, mezun olmadan hemen önce okulu bıraktı ve Twitch'te oyun yayıncılığı yapmaya başladı. Lengyel ilk olarak Twitch'te xQcLoL adı altında League of Legends oynamaya başladı ancak daha sonra Overwatch oyununu keşfetti ve rekabetçi bir şekilde oynamaya başladı.
Yayın hayatı
Legion'ın 2020 Contenders sezonunun askıya alınmasının ardından Lengyel, Twitch'te tam zamanlı yayın yapmaya devam etmeyi seçti. Her gün ortalama 9 saat yayın yapıyor ve düzenli olarak 60.000'i aşan bir izleyici sayısına sahip oldu. Ekim 2019'da Lengyel, en çok izlenen Twitch yayıncısıydı ve en çok takip edilen yayıncı listesinde 29. sırada yer aldı. Ayrıca, aylık ortalama 35.000'in üzerinde abonesi ile Twitch'in en çok abonesi olan kanallarından biridir. Halen Overwatch oynarken, yayınları şu anda daha çok çeşitliliğe odaklanıyor. Sık sık Steam'deki yeni çıkanlara göz atıyor ve izleyicilerinden gelen önerilere göre oyunlar oynuyor. Lengyel ayrıca TwitchCon, BlizzCon gibi etkinlikler için IRL (Gerçek Hayatta) yayınları yapıyor ve ayrıca Pokemon kart açışları, Medya Paylaşım Akışları, PC Kurulum İncelemeleri yaptı ve hatta birbirinden farklı ünlü isimler ile ortak yayın düzenledi.
Kariyer
DatZit Gaming
Lengyel, kariyerine Kanada, Montreal'de bulunan yarı profesyonel bir espor organizasyonu olan DatZit Gaming'de ana tank olarak Overwatch oyuncusu olarak başladı. 13 Ağustos 2016'da Lengyel ve ekibi Dreamhack Montreal 2016 Overwatch turnuvasını kazandı.
Pim Verbeek
Peter Tim Verbeek (d. 12 Mart 1956- ö. 28 Kasım 2019), pozisyonunda görev yapan Hollandalı futbolcu ve teknik direktördür.
XQc
Kariyer
Denial eSports
Pim Verbeek
Profesyonel kariyerine yılında Roda JC kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla NAC Breda ve Sparta Rotterdam kulüplerinde oynadı. Sporcu 28 Kasım 2019'da 63 yaşında öldü.
XQc
Kariyer
Lengyel kariyerine Overwatch takımı "Q?"'da ana tank oyuncusu olarak devam etti. daha sonra 12 Ekim 2016'da Denial eSports tarafından alındı.
Arc 6
Denial eSports'un dağılmasının ardından Lengyel ve takımın diğer üyeleri "YIKES!" adı altında birlikte oynadılar. Logo kullanılamadığı ve adın pazarlanamaz olduğu düşünüldüğü için Blizzard tarafından "Arc 6" olarak değiştirildi. Anlaşmaya varıldıktan olduktan sonra, Overwatch Contenders'ın Sıfır Sezonunda oynadılar, fakat grup aşamasında elendiler. 9 Temmuz 2017'de Arc 6, son turnuvaları olan Beat Invitational: Season 2 turnuvasına katılarak FNRGFE'yi yendi ancak Rogue'a yenilerek üçüncü oldu. Sonunda, Arc 6, Overwatch Ligi'nin 1. Sezonu için denemelere odaklanmak için ayrı yollara gitti. Ekim ayında Dallas Fuel'nin bir parçası olacağı açıklanana kadar Arc 6 veya Lengyel tarafından takımdan ayrılmasıyla ilgili herhangi bir resmi açıklama yapılmadı.
28 Ekim 2017'de Overwatch League franchise'ı Dallas Fuel, Lengyel'in kadrolarına 9. oyuncu olarak katılacağını duyurdu. Lengyel, Twitch yayınında Houston Outlaws'tan rakip oyuncu Austin "Muma" Wilmot'a yönelik homofobik açıklamalar nedeniyle ateş altında kalmadan önce takımla birkaç maç oynadı. Lengyel, Lig tarafından dört maç için askıya alındı ​​ve Overwatch Ligi Davranış Kurallarını ihlal ettiği için 2.000 dolar para cezasına çarptırıldı. Dallas Fuel daha sonra askıya alma süresini 1. Aşama'nın tamamını kapsayacak şekilde genişletti. Lengyel 2. Aşama'nın başında geri döndü ve takımını Los Angeles Gladyatörlerine karşı zafere taşıdı ve HP'nin Maçın Oyuncusu tarafından Omen olarak seçildi. Dallas Fuel programına döndükten kısa bir süre sonra, Lengyel, birden fazla sosyal medya ihlali ve Overwatch Ligi oyuncularını aşağılayıcı bir dil kullanması nedeniyle ikinci bir uzaklaştırma aldı ve para cezası aldı.
GOATS
Lengyel daha sonra profesyonel oyuna ara vereceğini ve tam zamanlı yayıncı olmak için emekli olacağını söyledi. Contenders Trials NA ekibi GOATS ile oynayarak profesyonel oyuna dönme kararını vermeden önce birkaç ay boyunca tam zamanlı yayın yapmaya devam etti.
Gladiators Legion
2 Şubat 2019'da Lengyel'in Overwatch Contenders'da yarışan Los Angeles Gladiators akademi takımı Gladiators Legion'a yedek ana tank olarak katıldığı açıklandı. 2019'un sonlarında ekip, Contenders'da yarışmayı bırakacağını duyurdu.
Uluslararası Kariyer
Lengyel, 2017 Overwatch Dünya Kupası turnuvasında Team Canada için oynadı. Hollanda'yı 3-0 yenerek Dünya Kupası'na katılma hakkı kazandılar. Takım, son dünya şampiyonu Güney Kore'ye yenilmeden önce turnuvanın finallerine kadar geldi. Lengyel etkinliğin en değerli oyuncusu seçildi.
2018 Overwatch Dünya Kupası'nda Lengyel, Kanada Takımı için başlangıç ​​kadrosunda ana tank olarak oynadı. Dünya kupasından birkaç ay önce, Team Canada'nın baş antrenörü Justin "Jayne" Conroy, Twitch yayınında Lengyel'in Lucas "NotE" Meissner, Brady "Agilities" Girardi, Lane "Surefour" Roberts ve Liam ile birlikte olduğunu duyurdu. "Mangachu" Campbell, normal deneme sürecinden geçmeden Kanada milli takımına katılabilir. Los Angeles Grup Aşamasında oynadı ve ikinciliği bitirerek BlizzCon'da çeyrek finale yükseldi.
Temmuz 2019'da Team Canada, Lengyel'in 2019 Overwatch Dünya Kupası'nda takımın başlangıç ​​ana tankı olarak geri döneceğini duyurdu. Takım dört maçını da kaybettikten sonra Grup Aşamasını geçmeyi başaramadı.
Nasınca Adası
Nasınca veya Küçük Suluca Adası ( Spetsopula), Yunanistan'da Saron Adaları'nın parçası olan bir adadır. Ada, Saron Körfezi'nde Spetses'in güneydoğusunda yer almaktadır. İdari olarak Attika bölgesine bağlı Spetses belediyesi sınırları içerisindedir.
Otto Wilhelm Hermann von Abich
Otto Wilhelm Hermann von Abich (11 Aralık 1806 – 1 Temmuz 1886), Alman mineralog ve jeologdu. St Petersburg Bilimler Akademisi'nin tam üyesi (1866'dan beri onur üyesi).
Ronda, Kaliforniya
Ronda, Kaliforniya'ya bağlı olan Yolo County'de bulunan Belediyeye ait olmayan alan.
Otto Wilhelm Hermann von Abich
Biyografi
Berlin'de doğdu ve yerel üniversitede eğitim gördü. İlk bilimsel çalışması, spinel ve diğer minerallerle ilgilidir. Daha sonra fümeroller, volkanik bacalar etrafındaki maden yatakları ve volkanların yapısı hakkında özel çalışmalar yaptı. 1842'de Dorpat (Tartu) Üniversitesi'nde mineraloji profesörü olarak atandı ve bundan sonra Rus İmparatorluğu'nun jeolojisi ve mineralojisine ilgi gösterdi. Bir süre Tiflis'te ikamet ederek, Ermeni Yaylası (bu terim Abich tarafından tanıtıldı) ve Kafkasya'nın jeolojisini araştırdı. 1844 ve 1845'te birkaç kez Ağrı Dağı'na tırmandı, 1840 yılının Ağrı merkezli bir jeolojik olayı (Ahura köyü) inceledi. 1877'de ölene kadar kalacağı Viyana'da emekli oldu. Abichite minerali adını ondan almıştır.
Germano Celant
Germano Celant (1940 - 2020), 1967'de "Arte Povera" (fakir sanat) terimini icat eden ve konuyla ilgili birçok makale ve kitap yazan İtalyan sanat tarihçisi, sanat eleştirmeni ve küratör.
29 Nisan 2020'de 79 yaşında COVID-19 nedeniyle öldü.
İrina Snopova
Kulüp
İrina Snopova, hentbol oynamaya 2012 yılında GK Astrahanoçka kulübünde başladı. Astrahanoçka ile 2016'da Rusya ligi şampiyonluğunu kazandı. 2016 yazında GK Lada Tolyatti'ye transfer oldu. Snopova, 2017 ve 2018 yıllarındaki Rusya ligi ikinciliklerinin ardından Astrahanoçka'ya geri döndü.