cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saray, Tekirdağ
Kültür
Saray ilçesi 1.Viyana Seferi esnasında Kanuni Sultan Süleyman tarafından kullanılan sefer yolu güzergâhı üzerindedir. Bu güzergâh günümüzde yeniden keşfedilerek Sultanlar yolu ismiyle kullanımına açılmıştır. Sultanlar Yolu işaretlemeleri Saray içinde ve çevresinde Sultanlar yolunu yeniden keşfeden Sedat Çakır tarafından yapılmıştır. Sultanlar Yolu Viyana-Simmering' den İstanbul Süleymaniye camii ve Topkapı Sarayı'na kadar uzanan 2133 kilometrelik bir yoldur.
Ulaşım
Tekirdağ'ın Karadeniz'e açılan tek kapısı durumundaki Saray; Istıranca dağlarının güney eteklerinden geçen İstanbul - Kırklareli yolu üzerindedir. İl merkezine Çorlu-Çerkezköy ilçeleri üzerinden 81 km, Muratlı ilçesi - Vakıflar kavşağı üzerinden 78 km'dir.
Komşu Saptama İletişim Kuralı
Komşu Keşfi Protokolü (Neighbor Discovery Protocol (NDP)) IPv6 ile kullanılan internet iletişim kuralları dizisinde bir protokoldur. Bağlantı katmanında çalışır(Link Layer) ve bağlantıdaki diğer düğümleri bulmak, diğer düğümlerin ağ katmanı adreslerine karar vermek, uygun routerlar bulmak ve diğer aktif komşu düğümlere yollar hakkında erişilebilirlik bilgisi sağlamakla yükümlüdür(RFC 4861, 2007).
IPv4'de Adres Çözümleme Protokolü (ARP), ICMP Yönlendirici Keşfi (Router Discovery - RDSISC) ve Yeniden Yönlendirme bileşenleri tarafından gerçekleştirilen görevler, IPv6'da NDP tarafından yapılır. Bununla birlikte, IPv4'deki karşılıklarına göre daha fazla gelişme içerir. (bkz RFC 4861, bölüm 3.1) Örneğin başarısız yönlendirici ya da bağlantıların varlığında paket sağlamlığını sağlayan Komşu Erişilememezlik Tespiti(Neighbor Unreachability Detection (NUD))'ni içerir. NDP, ARP'den bağlantı tipi daha bağımsızdır.
Teknik ayrıntılar
Komşu Keşfi Protokolü şu işlevsellikleri sağlamak için gerekli olan mekanizmayı tanımlar:
NDP aşağıdaki beş farklı ICMPv6 paketini tanımlar:
W Virginis değişeni
İlk defa 1942 yılında Walter Baade tarafından klasik sefelerden farklı olarak kabul edildi. W Virginis değişenleri, hem hale hem de kalın disk popülasyonlarında yer alan yıldızlardır. Çapsal zonklayan bu yıldızların da tayflarında dönem başına, içten yüzeye yayılan şok dalgalarının etkisi görülmektedir. W Virginis değişenlerinin ışık eğrisi biçimlerinin zoklama dönemine bağımlılığı, klasik Sefe'ler için ortaya konan "Hertzsprung dizisi"ni takip etmektedir. Ancak çıkıntının (bump) iniş veya çıkış kolunda bulunmasını ayıran sınır-dönem değeri 1.5 gün civarındadır.
Ariadne Naksos'ta
Ariadne Naksos'ta (Almanca: Ariadne auf Naxos Richard Strauss tarafından hazırlanan bir operadır. Eserin librettosu Hugo von Hofmannsthal tarafından Almanca yazılmıştır.
İki değişik versiyonu bulunmaktadır. Versiyon 1'in prömiyeri 25 Ekim 1912 "Haus des Kleinen Hoftheaters", Stuttgart'ta ve Versiyon 2'nin prömiyeri 4 Ekim 1916'da Hopoper, Viyana'da yapılmıştır. Günümüzde genel olarak Versiyon 2 yapımlanmaktadır.
Bu eser Richard Strauss eserleri dizininde Op. 60 opus numaralıdır. Günümüzde genellikle sahnelenen Versiyon 2'nin devam süresi yaklaşık 130 dakikadır.
Konu özeti
Ariadne Naksos'ta operasının 2. Versiyonu iki kısımdan oluşur. Birinci kısmın adı Prolog 'dur ve operanın temsile başlamadan önce sahne arkası olaylarını ele alır. İkinci kısım Opera isimlidir ve opera içinde bir diğer opera konumludur.
Prolog
Viyana'da bir zenginin evinde resim odası
Viyana'nın en zengin adamının evinde o akşam için bir müzik suaresi düzenlemiştir. İki grup müzisyen çağrılmıştır. Bir grup opera şarkıcıları genç ve yetenekli bir bestecinin yeni ciddi "opera-seria" eserini sahnelemek için gelmiştir. Diğer grup ise çok bilmiş baş komedyen Zerbinetta etrafındaki palyaçolardan oluşmaktadır. Bestecinin hocası, evin baş kahyasına öğrencisinin ciddi eserinin mi yoksa düşük bir seviyeli komedinin mi önce oynanacağını endişeyle sorar. Baş kahya, ev sahibinin tercihinin her iki temsilin de aynı zamanda verilip temsillerin dokuzdan önce bitmesi gerektiğini açıklar.
Genç besteci sahneye gelir; son bir orkestra provası yapmak isteğindedir. Besteci primadonnayı ararken baş komedyen Zerbinetta'nın bir hayranıyla birlikte sahneye girmesini görür. Bu sırada tenor, perukacı ile çatışmaktadır. Besteciye kendi opera-seria eserini bir komik epilogun takip edeceği haberi verilir ve bu haber besteciyi yeise düşürür. Zerbinetta ise bu ciddi opera-seria eserinin dört palyaço ile çok sıkıcı olabileceğinden söz açıp onların oynayacağı komedinin çok daha ilgi çekici olacağını söyler.
Uşaklar ziyaretçi seyircilerin yemekten kalktıklarını ve temsillere başlamanın yaklaştığı haberini getirirler. Bas kahya içeri girer ve ev sahibinden yeni bir emir getirmiştir. Opera ve komedi temsilinin hemen arka arkaya yapılması ve böylece temsilin saat dokuzdan evvel bitirilmesi gereklidir. Daha da yeise kapılan besteciyi müzik hocası ve Zerbinetta teselli etmeye çalışlar. Zerbinetta iyi sanatkarın uygun tedbir alma yeteneği olması gerektiğini açıklar ve eğer opera-seria'nın uzun pasajlarının kesilip hatta kaldırılmaları halinde zaman kısıtlamasının uygulanabileceğini açıklar. Fakat bu kısaltmaya gelince her bir oyuncu kendi rolünün değil diğer bir oyuncunun rolünün kısaltılması için besteciye baskı yapmaya başlarlar. Her şey bir kargaşa içindedir. Ama besteci orkestra önünde yerini almak üzere sahneyi terk etmek zorunda kalır.
Opera
Ariadne'nin Naksos'ta mağarası
Theseus tarafından terk edilmiş Ariadne bitkin bir halde uyumaktadır. Üç nymphe - Naiad, Driad ve Echo - onun etrafında dolaşmakta ve onun sonsuz hüznünü yakından izlemektedirler. Ariadne uyandığı zaman hala hayatta bulunmasını lanetler. Zerbinetta, Arlecchino ve Truffaldino ona bakarlar ve hemen sahneden uzaklaşırlar. Kulise geçen bu komedyenler esere neşe katmak için küçük bir şarkıya başlarlar. Ama bu Ariadne'nin hüznüne hiç tesir etmez. Onu neşelendirmek için Brighella, Scaramuccio, Arlecchino ve Truffaldino bir başka şarkı söylemeye başlarlar; Zerbinetta dans ederek onlara katılır; bu da Ariadne'ye tesir etmez. Zerbinetta çok uzun süren bir koloratura şarkıyla cevap verilmeyen bir aşka en basit çarenin bir başkasına aşık olmak olduğunu söyler ve diğer palyaçolarda şaklabanlık yaparak sahneden ayrılırlar.
Duyulan bir boru sesi adaya bir yabancının geldiği haberini verir. Ariadne bunun bir ölüm habercisi olduğunu sanır. Fakat bu yabancı çok zaman geçmeden önce Circe'nin elinden kurtulan Bacchus'dur. Bacchus, Ariadne'yi görmeden önce onun tıpkı Circe gibi bir büyücü olduğunu zannetmiştir. Fakat Bacchus Ariadne'yle karşılaşınca ikisi hemen birbirlerine aşık olurlar. Karşılıklı hatalarıni anlayıp utangaçlıklarını ve korkularını geride bırakırlar. Bacchus, Ariadne ile kendinin ebediyete kadar birlikte olmaları için kendilerini bir takım yıldızı yapacağına söz verir. Perde kapanmadan Zerbinetta, aşk ve hayat felsefesi hakkındaki bir şarkı söyler. Perde Bacchus ile Ariadne'nin çok sevgiyle söyledikleri aşk şarkısı arasında kapanır.
Enstrümantasyon
<!--
İki versiyon arasındaki farklar
-->
Mistwalker
Mistwalker Corporation ( Kabushiki gaisha Misutowōkā), Japonya merkezli bir video oyunu geliştirme stüdyosudur. Şirket, 2004 yılında Hironobu Sakaguchi tarafından kurulmuştur.
VIII. Henry (anlam ayrımı)
Henry VIII şu anlamlara gelebilir:
David Ducourtioux
David Ducourtioux (d. 11 Nisan 1978, Limoges), Fransız eski futbolcudur.
Feeding America
Feeding America, merkezi Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan ve 37 milyondan fazla insanı doyuran gıda bankalarının ülke çapındaki ağı olan kâr amacı gütmeyen bir kuruluştur. Başkanı ve CEO'su Bob Aiken'dir. Feeding America, 31 Ağustos 2008'den önce America's Second Harvest olarak bilinmekteydi.
Çomak (yazılım)
Çomak (ÇOklu MAsaüstü Kurulumu), Linux tabanlı Pardus işletim sisteminin KDE dışındaki masaüstü ortamlarını da desteklemesi amacıyla ile ÇOMÜ öğretim elemanı Necdet Yücel ve MRX tarafından Ekim 2010'da başlatılmış ve Haziran 2011'de tamamlanmış bir projedir. Çomak'ın hedefi Pardus kullanıcılarının farklı masaüstü ortamlarını Pardus teknolojileriyle birlikte kullanabilmelerini sağlamaktı.
Çomak, çoğunluğu GNU Genel Kamu Lisansı ile güvence altına alınmış, özgür yazılımlar kullanmış bir projedir.
Cornupalpatum
Cornupalpatum burmanicum, fosil monotipik Cornupalpatum cinsinin tek kene türüdür.
Çomak (yazılım)
Tarihçe ve geliştirme aşaması
Pardus temelli ilk Çomak sürümü test olarak 27 Ocak 2011 tarihinde yayımlandı. Son olarak Gnome 3 ile kullanılabilir bir sürüm duyurulmuş ve proje tamamlanmıştır.
Cornupalpatum
Myanmar'da Kretase dönemine ait bir kehribarda keşfedilmiştir. Aponomma cinsine benzer. Gözleri yoktur.
Çomak (yazılım)
Çomak proje takvimi
Pardus Çoklu Masaüstü Kurulumu Projesinde açıklanan takvim şöyle :
Kurulum
Kurulumu oldukça kolay olan Çomak; bir Pardus teknolojisi olan yalı kurulum aracını kullanıyordu ve Pardus kurulumundan farklı bir adım içermiyordu.
Paketler
Çomak'ta yazılımlar Pardus GNU/Linux dağıtımında olduğu gibi pisi uzantılı paketler/dosyalar halinde sunuluyordu.
Yeni yazılım (ya da paket) kurmak için tek yapılması gereken, Çomak ile birlikte gelen Paket Yöneticisindeki kategoriler (Örn. İletişim, Grafik, İnternet gibi) arasından ihtiyaç duyulan yazılımı bulup Kura basmaktı. Bunun ardından seçilen paket (yani aslında *.pisi uzantılı bir dosya) internetteki sunuculardan indirilir ve otomatik olarak bilgisayara kuruluyordu. Bu işlem neredeyse bütün GNU/Linux dağıtımlarda benzer şekilde işlemektedir.
Görsellik
Çomak Fluxbox, Enlightenment, GNOME, LXDE, Xfce masaüstü yöneticileri ile birlikte kullanılabilecek şekilde kurulabilmekteydi.
Sürümler
Çomak, kendi başına kullanılacak bir dağıtım olarak sürdürülmesi hedeflenen bir dağıtım olmadığından planladığı noktaya getirilmiş ve sonlandırılmış bir projedir.
Edinme
Çomak'ın, indirilip denenebilir bir sürümü bulunmamaktadır.
Jim Siedow
Jim Nash Siedow, (d. 12 Haziran 1920 - ö. 20 Kasım 2003) bir Amerikalı oyuncu. En ünlü rolü Teksas Kasabı filmindeki rolüdür.
Biyografi
Jim Siedow Cheyenne, Wyoming'de doğmuştur. İlk olarak okuduğu lisenin drama bölümünde rol almış ve ardından New York'a giderek tiyatro yapımlarında rol almaya başlamıştır. II. Dünya Savaşı sırasında ABD Ordusu Hava Kurumları'na hizmet vermiş, savaştan sonra Chicago, Illinois'e giderek radyo işinde çalışmıştır. Eylül 1946 tarihinde aktris Ruth ile evlenmiş ve daha sonra eşinden 3 çocuğu olmuştur.
Elendil
Elendil, J. R. R. Tolkien'in kurgusal evrenindeki bir karakter. Arnor ve Gondor'un yüksek kralı ve Isildur-Anárion kardeşlerin babası. Uzun Elendil diye de tanınan bir prens, ardından kral olmuştur. Ayrıca Valar'a olan sadakati nedeniyle  Sadık Elendil ya da Dürüst Elendil diye de tanınmıştır.
Hayatı
Elendil, İkinci Çağın 3119 yılında Númenor'da doğdu. Babası, Númenor'un en önemli şehirlerinden olan Andúnië'nin Lordu olan Amandil'dir. İki oğlu Isildur ve Anárion ile Númenor'un düşüşünün ardından dokuz gemi ile denize açılmışlardır.
Orta Dünya'ya ilk olarak 5 gemiyle Isildur ve Anárion Pelargir'de adım atmışlardır. Elendil ve 4 gemi ise daha kuzeyde, Lindon'a yakın bölgelerde demirlemiştir. Orta Dünya'da, İkinci Çağ'ın 3320 yılında, Gondor ve Arnor krallıklarını kurdular. Bu nedenle bu iki krallık Dúnedain, yani Númenor soyundan gelenler olarak anılır.
Tol Eressëa adasında bir Elf'ten alınan beyaz ağaç fidesi, dikildi. Bu, Númenor'un Ak Ağaç'ı oldu.
Kurulan Arnor ve Gondor krallıkları kısa zamanda geliştiler. Elendil, Arnor'da Annúminas'ta yaşamayı tercih etti. İki oğlundan Anórien, Minas Anor (yani Minas Tirith) kalesinde, diğer oğlu ise Minas Ithil (ileride Minas Morgul) kalesinde yaşıyordu. İlk başkent olan Osgiliath, İkinçi Çağ'ın sonlarına doğru kuruldu. Palantir'lerden biri buraya yerleşti ve diğer krallıklarla iletişim sağlandı.
Yüzük Kardeşliği 'nde açıklandığı üzere, Sauron Orta Dünya'ya geri döndüğünde Mordor'da bir krallık kurdu. 3428 yılında Minas Ithil kalesine saldırdı ve burayı ele geçirdi. Minas Ithil, Yüzük Savaşı'na kadar bir daha geri alınamadı. Kaleden kaçan Isildur, Gondor'a döndü. 3434 yılında Isildur, babası Elendil ile birlikte, kuzeydeki Elflerin yüksek kralı Gil-Galad ile anlaşarak Elflerin ve İnsanların Son İttifak'ını oluşturdu.
Son İttifak önce Dagorlad'da zafer kazanmış, ardından Mordor'un içlerine kadar girmiştir. Burada Barad-Dûr kulesi kuşatılmış ancak Elendil, oğlu Anárion'u kaybetmiştir. 3441 yılında, Sauron'un savaş alanına girmesiyle, savaş daha da kızışmıştır. Gil-Galad ve Elendil Sauron'u bulmuş ve onunla ölümüne bir düelloya girişmiştir. Bu düelloda Gil-Galad ve Elendil ölmüş, Sauron ise zayıf düşmüştür. Babasının kırık kılıcı Narsil ile Isildur, Sauron'un elindeki Tek Yüzük'ü parmağıyla birlikte kesmiş ve Sauron'un vücudunun ölmesine neden olmuştur. Ancak Sauron'un ruhu yaşamaya devam etmiştir.
Köprülü, Kuzey Makedonya
Köprülü (Makedonca: Велес, Veles Yunanca: Βελεσά Velesa), Vardar Nehri üzerinde Kuzey Makedonya'nın orta kısmında bulunan şehir.
Erken dönem
6. yüzyılda Köprülü’yü de içine alan bölgeye Slav nüfus gelmeye başlamıştır. Bu dönemde bölgede Slavlar yayılmıştır. Şehrin Slav dillerindeki adı olan Veles, Slav Tanrısı Veles’ten gelmektedir. 1004 yılı itibarıyla bölge Doğu Roma egemenliğinde olmuştur. Çar Samoil bölgeyi Doğu Roma’nın elinden almaya çalışsa da 1014 yılında yapılan savaşta yenilgiye uğramıştır. Bu yılların sonrasında şehir ve civarı Çar Kaloyan önderliğindeki Bulgarların eline geçmiş, Kaloyan’ın ölümü sonrasında da Sıpr jupan Stefan Nemanjić bölgenin kontrolünü almıştır. Stefan Nemanjić’in ölümünün akabinde ise bölge Selanik muhitine hükmeden Latinlerin kontrolüne girmiştir. 14. yüzyıl sonlarına kadar bölge sık sık el değiştirmiştir.
Elendil
Hayatı
(Not: Elendil'in kılıcı "Narsil" namı diğer "kırılan kılıç" Aragorn için yeniden yapılmıştır. Aragorn Narsil'e yeniden yapıldığında Anduril yani Batının Alevi ismini vermiştir. Aragorn'a kılıcı Lord Elrond yeniden dövmüştür.)
Köprülü, Kuzey Makedonya
Osmanlı dönemi
Köprülü, 14. yüzyıl sonunda (1395) Türklerin egemenliğine geçmiş, bölgede Osmanlı İmparatorluğu’nun idaresi kurulmuştur. İdari düzenlemede Köprülü, Rumeli Beylerbeyliği sınırları içine alınmıştır.
1445 yılına ait bir kayıtta Köprülü Kalesi’nde yerleşimin olduğu yazılmıştır. 1395 yılından 20 yıl kadar sonraya ait bir kayıt kalede yerleşimin olmadığı, şehrin bu tarihten sonra iskân bakımından gelişmeye başladığı belirtilmiş. Bu dönemden itibaren şehrin adı “Köprülü” (كوپريلى) olarak kullanılmış, bu kullanım Türkçede Osmanlı dönemi sonrasında da aynen devam etmiştir.
Köprülü Sancağı 1494-1875 yılları arası Rumeli Eyaleti'ne, 1875-1912 yılları arası Selanik Vilayeti'ne bağlıydı.
Köprülü, 14. yüzyıl sonlarından Balkan Savaşları dönemine (1912-1913) kadar Osmanlı hâkimiyetinde kalmıştır. Enver Paşa İkinci Meşrutiyet’in ilan bildirisini bu şehirde duyurmuştur.
Osmanlı tarafından inşa edilen Kara Cami hâlen kullanılmaktadır. Osmanlı köprüleri hâlen kullanılmaya devam edilmektedir. Köprülü'den Türkiye'ye göç etmiş birçok aile olduğu gibi hâlen şehirde yaşayan Türkler toplumun etnik yapısının bir kısmını oluşturmaktadır. Köprülü'deki Türkler nüfusun %7.3 temsil etmekte, ve şehrin Makedonlar'dan sonra en büyük etnik grubu oluşturmaktadırlar.
Şehir Osmanlı Tarihinde birçok önem taşımaktadır. Köprülü kökenli birçok kişi Osmanlı Devletinde önemli rol almış ve devlet erkanında söz sahibi olmuştur. Köprülü Ailesi'de bu şehre mensuptur 1656-1735 yılları arasında toplamda 7'tane Vezir- i Azam Osmanlı Devletini yönetmiştir. Bu yüzden şehre 18-20 yüzyılda Paşaların Şehri olarak adlandırılmış. Köprülülü Hamdi Bey,        Fuat Köprülü ve daha nicesi bu şehirden çıkıp Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasında ve İstiklal Savaşının oluşmasında büyük rol oynamıştırlar.
Yugoslavya dönemi
Osmanlı İmparatorluğu dönemi sonrasında, küçüklü büyüklü birçok muharebe sonrasında Köprülü bölgesi, Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı egemenliğinde kalmıştır. Krallık, sonrasında Yugoslavya Krallığı olarak 1943 yılına dek egemen olmuştur.
Ekonomi
Şehir Kuzey Makedonya'nın kültür ve ticaret merkezlerinden biridir. Vardar Ovası üzerinde olması ticareti geliştiren önemli bir faktördür.
Kardeş şehirleri
Köprülü Belediyesi’nin anlaşma imzaladığı kardeş ve dost şehirler şunlardır:
Anne (Buffy the Vampire Slayer)
"Anne", The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin üçüncü sezonunun birinci bölümü.
Özet
Angel'ı öldürdükten sonra, Buffy'nin dünyası altüst olmuştur, o da Los Angeles'a taşınır. Burada, Spike'tan kurtardığı Lily adlı kızla tanışır. Lily iblisler tarafından kaçırılır. Buffy onu kurtarır ve avcılığa geri dönmeye karar verir.
Genişletilmiş anlatım
"Becoming"de Los Angeles'a kaçan Buffy, tüm yazı garson olarak çalışarak geçirmiştir ve diğer adı olan Anne ismini kullanmaktadır. Buffy'nin nerede olduğundan habersiz arkadaşları ise, Avcı'nın görevini üstlenmiş; Giles, Buffy'yi aramakta, ve Cordelia da ailesiyle birlikte lüks bir tatil yapmaktadır. Annesi Joyce, yazı yeni arkadaşı Pat'la birlikte psikoloji kitapları okuyarak geçirmiştir.
Hala Angel'la ilgili rüyalar gören Buffy, çalıştığı restoranda, hayatını kurtardığı Chantarelle'le karşılaşır ("Lie to Me"de, Buffy, Chantarelle ve vampirlere tapan derneğin diğer üyelerini, Spike ve adamlarından kurtarmıştı.). Chantarelle artık Lily ismini kullanmakta ve Rickie adındaki sevgilisiyle birlikte sokakta yaşamaktadır. Bir gün Rickie ortadan kaybolur ve Lily Buffy'den yardım ister.
Rickie'nin kayboluşunun ve Los Angeles sokaklarındaki yaşlı ve evsiz insanların korkusunun sebebi, evsiz insanlara yardım ediyor görünümündeki, insan kılığında, Ken adlı bir iblistir. Yeraltında, bir günün yüz yıla eşit olduğu bir yerde, insanlar çalıştırılmakta, 'kimse' olmadıkları öğretilmekte ve yaşlandıklarında sokağa atılmaktadırlar. Buffy, bu yerin kapısını, içindekilerle birlikte kapamayı başarıyor. Ve Sunnydale'a dönmeye karar veriyor. Kendi kendine kalmaktan korkan Lily ise, Buffy'nin eski işini ve 'Anne' ismini sahipleniyor. Sunnydale'da ise, Cordelia ve Xander'ın tatil sonrası yakınlaşma çabaları ve Giles'ın bir ihbar üzerine Oakland'e gitmesi dışında olağandışı bir olay yok. Bir de Oz, yaz okuluna gitmediği için, sınıfı tekrarlayacaktır. Bölümün sonunda Buffy, eve dönüp annesiyle karşılaşıyor. İki kadının kucaklaşmasıyla bölüm bitiyor.
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (İngilizce United Nations Framework Convention on Climate Change, UNFCCC), Birleşmiş Milletler öncülüğünde imzalanan küresel ısınmaya yönelik hükûmetlerarası ilk çevre sözleşmesidir. Sözleşme; insan kaynaklı çevresel kirliliklerin iklim üzerinde tehlikeli etkileri olduğunu kabul ederek atmosferdeki sera gazı oranlarını düşürmeyi ve bu gazların olumsuz etkilerini en aza indirerek belli bir seviyede tutmayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda genel ilkeler, eylem stratejileri ve ülkelerin yükümlülüklerini düzenlemektedir. Sözleşme; hükûmetlerarası düzeyde iklim değişikliğine yönelik ilk çevre mutabakatı olmasıyla önemli olsa da yaptırım gücü zayıftır, taraf ülkeler iyi niyet düzeyinde sözleşmeyi desteklemişlerdir. Bu sözleşme kapsamında 1997 yılında imzalanan Kyoto Protokolü daha somut hedefler içermektedir.
Sözleşme (kısaca İDÇS), 1992 yılında Brezilya'nın Rio de Janeiro kentinde düzenlenen “Rio Çevre ve Kalkınma Konferansı”nda imzaya açılmış ve ülkelerin onaylamasıyla 21 Mart 1994 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Konferansta ayrıca “Çölleşme ile Mücadele Sözleşmesi” ve “Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi” kabul edilmiştir.
Sözleşme
İnsan faaliyetleri sonucu atmosferde sera gazları oranı artmaktadır. Sera gazları atmosferde doğal olarak bulunuyorsa da bu gazların oranının artması sera etkisi'ne yol açmakta ve küresel ısınmaya sebep olmaktadır. Bu sözleşme; küresel ısınma sorununa küresel ölçekte çözüm getirme çabasıdır. Sözleşme; Birleşmiş milletler öncülüğünde Hükûmetlerarası düzeyde imzalanmıştır. Sözleşmeye 191 ülke ve Avrupa Birliği taraf olmuştur.
EK-1'de 40 ülke ve Avrupa Birliği bulunmaktadır. Bu ülkeler sanayileşmiş ülkeler ve piyasa ekonomisine geçiş ülkeleri olarak 2 grupla sınıflandırılır:
Almanya, ABD, Avustralya, Avusturya, Belarus, Belçika, Belarus, Bulgaristan, Çekoslovakya, Danimarka, Estonya, Finlandiya, Fransa, İngiltere ve Kuzey İrlanda, Hollanda, İrlanda, İspanya, İsveç, İsviçre, İtalya, İzlanda, Japonya, Letonya, Litvanya, Lüksemburg, Macaristan, Norveç, Polonya, Portekiz, Romanya, Rusya, Türkiye, Ukrayna, Yeni Zelanda, Yunanistan.
Almanya, ABD, Avustralya, Avusturya, Belçika, Danimarka, Finlandiya, Fransa, Hollanda, İngiltere ve Kuzey İrlanda, İrlanda, İspanya, İsveç, İsviçre, İtalya, İzlanda, Japonya, Lüksemburg, Kanada, Norveç, Portekiz, Yeni Zelanda, Yunanistan.
1995 - COP 1, Berlin Zirvesi, Almanya
28 Mart - 7 Nisan 1995 tarihleri arasında, Almanya'nın Berlin kentinde, İDÇS kapsamında düzenlenen ilk taraflar konferansıdır. Almanya Çevre Bakanı Angela Merkel'in başkanlık ettiği konferansta alınan kararla Bilimsel ve Teknolojik Danışma Yardımcı Organı (SBSTA) ve Yürütme Yardımcı Organı (SBI) adında yardımcı kurumlar oluşturulmuştur. Konferansta bir protokol oluşturularak ülkelerin karbon gazı salınımlarını 1990 yılına göre 2005 yılına kadar %20 oranında azaltmaları hedeflenmiştir. Ancak protokol kabul edilmemiş ve bunun yerine ilgili 2 yıllık bir süreç başlatılması kararı alınmıştır. Bu süreçteki çalışmalar iki yıl sonra Kyoto Protokolü'nü getirmiştir.
1996 - COP 2, Cenevre, İsviçre
1996 Temmuz ayında İsviçre'nin Cenevre kentinde düzenlendi. Bakanlar Deklarasyonu 18 Temmuzda yayımlandı:
1997 - COP 3, Kyoto, Japonya
Aralık 1997'de Japonya'nın Kyoto kentinde gerçekleşti. Yoğun görüşmelerin ardından Kyoto Protokolü kabul edildi. Endüstrileşmiş ve bazı Orta Avrupa ülkeleri (tüm ek-2 ülkeleri) 2008-2010 yılları arasındaki ilk emisyon bütçe döneminde sera gazı emisyon oranlarını 1990 yılına göre yaklaşık %6-%8 oranında azaltmayı taahhüt etti. Dünyada en çok sera gazı emisyonuna sahip ülke olan ABD ise %7 oranında azaltacağını kabul etse de 2001 yılında ABD yönetimi açıkça protokolü reddettiğini açıkladı.
1998 - COP 4, Buenos Aires
Aralık 1998'de Arjantin'in başkenti Buenos Aires'te gerçekleşti. Kyoto'da karara bağlanamayan bazı sorunların çözüme kavuşturulması hedefleniyordu. Ancak Kyoto Protokolü'nün uygulanmasındaki güçlükler nedeniyle, protokolün uygulanabilirliğini sağlamak için 2 yıllık bir "Eylem Planı" kabuledildi.
1999 - COP 5, Bonn, Almanya
5 Ekim-5 Aralık 1999 tarihleri arasında Almanya'nın Bonn kentinde düzenlendi. Teknik bir toplantı düzeyinde geçti ve önemli kararlara varılamadı.
2000 - COP 6, The Hague (Lahey), Hollanda
13-25 Aralık 2000 tarihleri arasında Hollanda'nın Lahey kentinde düzenlendi.
2001 - COP 7, Marakeş, Fas
7. Taraflar Konferansı'nda Türkiye gelişmiş ülkeleri kapsayan Ek II listesinden çıkarılarak sera gazı azaltım yükümlülükleri kaldırılmıştır. Türkiye ancak bundan sonra 2004 yılında sözleşmeye taraf olmuştur.
2010 - COP 16/MOP 6, Cancún Meksika
Taraflar Konferansı'nın 16'ncısı Meksika'nın Cancún şehrinde 28 Kasım - 10 Aralık 2010 tarih aralığında gerçekleştirilmiştir.
2012 - COP 18 Doha, Katar
İklim değişikliğine karşı mücadele için Türkiye'nin finansman ihtiyacı, kapasite arttırımı, finansman, teknoloji traferi gibi konularda çalışma yapılma olanağı doğmuştur.
2013 - COP 19 Varşova, Polonya
19. Taraflar Konferansı'nın Polonya Varşova buluşması 11-23 Kasım 2015 tarih aralığında yapılmıştır. 22 Kasım'da bitirilmesi planlanan konferans iklimsel bozulmanın maliyetinin fonlamasının nasıl paylaşılacağı konusunda uzlaşmaya varılamaması nedeniyle 1 gün uzamıştır. Adaptasyon Fonu ve Yeşil İklim Fonu görüşülmüştür.Görüşmelerin sonucunda Adaptasyon Fonu bağlamında "iklim değişikliğinin etkilerinden kaynaklı kayıp ve zararlar için Uluslararası Varşova Mekanizması" kurulmuş bir metin üzerinde uzlaşmaya varılmıştır.
2014 - COP 20 Lima, Peru
Taraflar Konferansı'nın 20. buluşması 1-12 Aralık 2014 tarih aralığında Peru'nun başkenti Liima'da gerçekleştirdi. Bu buluşma, Kyoto Protkolü'nün II. dönemi için yapılması düşünülen yeni anlaşma için Paris toplantısına hazırlık niteliğindeydi.
2015 - COP 21 Paris, Fransa
21. Taraflar Konferansı'nın 30 Kasım - 11 Aralık 2015 tarih aralığında Fransa'nın Paris kentinde yapılması planlanmıştır.
Türkiye ve İDÇS
7. Taraflar Konferansı'nda Türkiye gelişmiş ülkeleri kapsayan Ek II listesinden çıkarılarak sera gazı azaltım yükümlülükleri kaldırılmıştır. Türkiye ancak bundan sonra 2004 yılında sözleşmeye taraf olmuştur. Türkiye Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’ne 24 Mayıs 2004 tarihinde taraf olmuştur. İklim değişikliğine karşı mücadele için Türkiye'nin finansman ihtiyacı, kapasite arttırımı, finansman, teknoloji traferi gibi konularda çalışma yapılma olanağı doğmuştur.
Iğdır'ın belediyeleri listesi
Bu liste 2007 Ekim'deki Iğdır, Türkiye'nin belediyelerinin listesidir.
Belediyeler ve başkanları
Liste önce ilçelerin sonra belediyelerin A'dan Z'ye abecesel olarak sıralanmasından oluşmuştur.
IV. Henry (anlam ayrımı)
'''IV. Henry veya IV. Henri veya IV. Heinrich''' şu anlamlara gelebilir:
Konurhacıobası
Konurhacıobası, Kırıkkale ilinin Keskin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Keskin Hacıobası olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Kırıkkale il merkezine 37 km, Keskin ilçe merkezine ise 10 km uzaklıktadır.
Adi huş
Adi huş (Betula pendula), huşgiller (Betulaceae) familyasından 30 m'ye kadar boylanabilen ağaç veya ağaççık formunda bir huş türü.
Morfolojik özellikleri
Erkek çiçekler uzunca silindir biçiminde ve sürgün ucunda bulunur. Dişi çiçekler 2–4 cm uzunlukta gene uzunca silindir biçiminde erkek çiçekler gibi başak kuruluşunda toplanmış olup, yan sürgünlerde bulunur. Meyveler yumurta biçiminde ve geniş kanatlıdır.
Ekolojik özellikleri
Işık ağacıdır. Yüksek nemden hoşlanır. Zengin ve fakir topraklarda yetişebilir. İlk 5 yılda büyümesi ağırdır, sonra hızlı büyür ve 50 yaşından sonra büyüme durur. Çiçekler Mart-Mayıs aylarında açar, meyveler aynı yılın Haziran-Ağustos aylarında olgunlaşır. Olgunlaşan kozalaklar ağaç üzerinde açılır ve tohumlar etrafa saçılır.
Yayılışı
Daha çok Avrupa'nın Kuzey bölgelerinde, İsveç, Norveç, Finlandiya, Rusya, Alpler, Asya'da Kafkasya'da Türkiye'nin Doğu ve kuzey Anadolu bölgelerinde görülür.
2003 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Hırvatistan
Hırvatistan, Letonya'nın başkenti Riga şehrinde düzenlenen 2003 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmıştır. Hırvatistan'ı Eurovision'da temsil edecek şarkının belirlenmesi için Hırvatistan yayıncısı ulusal final düzenlemiştir. Yarışmayı "Više nisam tvoja" şarkısıyla Claudia Beni kazanmıştır.
Eurovision'da
24 Mayıs 2003 tarihinde yapılan finalde yarışan Hırvatistan, Portekiz'den sonra ve Kıbrıs Cumhuriyeti'nden önce 8. sırada sahneye çıkmıştır.
Bizgili, Köse
Bizgili, Gümüşhane ilinin Köse ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Yerleşim 16. yüzyıl Osmanlı kaynaklarında günümüzdeki adıyla Kelkit nahiyesine bağlı bir köy olarak görülürken, köydeki Şeyh Hasan zaviyesinden bahsedilmektedir. Köyün konar göçer Türkmen aşiretlerinin yerleşimiyle kurulduğu belirtilmektedir. 1835 yılı nüfus sayımında sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup, bu sayıma göre 6 hane bulunan köyde 20 erkek yaşamaktadır. 1876 yılı sayımına göre ise köyde 18 hanede 73 kişi yaşamaktadır.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezine 67 km, Köse ilçesine 21 km uzaklıktadır.
Gaspare Fossati
Gaspare Trajano Fossati (7 Ekim 1809, Morcote, İsviçre – 5 Eylül 1883, Morcote, İsviçre), Tanzimat devrinde geldiği İstanbul’da yirmi yıl yaşamış ve başta Ayasofya’nın restorasyonu olmak üzere çok sayıda mimari proje gerçekleştirmiş İtalyan mimar.
Kardeşi mimar Giuseppe Fossati ile birlikte çalışmıştır. İki mimar, “Fossati Kardeşler” olarak anılır. Gaspare Trajano Fossati kardeşlerden büyüğü ve daha fazla tanınmış olanıdır. Eserleri ile İstanbul silüetini değiştirmiş, geleneksel mimariye yenilik getirmiş bir mimardır.
Ailesi ve Öğrenimi
1809’da Güney İsviçre’de bulunan Morcote adındaki küçük kasabada dünyaya geldi. 14. yüzyıldan itibaren pek çok mimar ve ressam yetiştirmiş bir ailenin çocuğu idi. İlk ve orta öğrenimini babasının müteahhitlik yaptığı Venedik’te tamamladı; mimarlık eğitimini 1822-1827 yıllarında Milano’da aldı. Mezuniyet sonrasında Roma ve Rönesans devri yapılarını inceledi; İtalya’da çeşitli kazılara katıldı.
Rusya yılları
1833 yılında Rusya’ya giderek Neo-Rönesans üslubundaki binaların çok beğenildiği bu ülkede çalışan İtalyan sanatçılar arasına katıldı. Rusya'da kaldığı dört yıl boyunca kont, baron ve prensler için tasarımlar hazırladı. 1836’da Petersburg’da saray mimarı unvanını aldı.
İstanbul Rus Elçiliği binası
Büyük bir Beyoğlu yangınında kül olan İstanbul Rus Elçiliği binasının yerine büyük ve gösterişli bir bina inşa etmek üzere İstanbul’a gönderilen mimar, 20 Mayıs 1837’de İstanbul’a geldi. 7 Temmuz 1838’de inşaatı başlayan binanın açılışını 1845 yılında gerçekleştirdi; inşaatın bütün ayrıntıları ile tamamen bitmesi 1849 yılını buldu. Batı üslubundaki büyük kâgir bina, (bugün de Rusya'nın İstanbul Başkonsolosluğu olarak kullanılan bina ) gerek Osmanlı ileri gelenleri, gerekse İstanbul’daki yabancı devlet temsilcileri ve Levantenler arasında ilgi uyandırdı. Mimar, elçilik binasının inşaatı sürerken İstanbul’da başka yapılar için de siparişler aldı.
Osmanlı kamu yapıları
Sanatçı, Osmanlı devlet adamlarının siparişleri üzerine, kendisine yardımcı olmak üzere getirttiği kardeşi Giusseppe Fossati ve geniş bir ekip ile birlikte elliyi aşkın yeni ve büyük yapı projesini gerçekleştirdi. Osmanlı yöneticileri, Fossati’ye ilk olarak deneme maksadıyla 1841-1843’te “Bab-ı Seraskeri Hastanesi” (yapı daha sonra kışla ve tutuk evi olarak kullanıldı; “Bekirağa Bölüğü” olarak tanındı; günümüzde İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi olarak kullanılıyor) ve Eminönü’nde “Limon İskelesi Karakolu”'nu sipariş etti. Bu yapılardaki başarısı sonucu, 1844'te Babıali’de Arz Odası düzenlemesi, 1845’de ilk Darülfünun binası (yapımı uzun yıllar süren bina, tamamlandıktan sonra Darülfünun binası olarak değil, önce Osmanlı Meclis-i Mebusan binası, ardından Evkaf Nezareti, daha sonra Adliye Nezareti binası olarak kullanıldı; 1930’larda yandı); 1846-1848’de Osmanlı’nın ilk modern arşiv binası olan Hazine-i Evrak binası (2008 yılına kadar Devlet Arşivi olarak kullanılmaya devam etmiş, sonra "Araştırma, Arşiv, Belgeleme ve Okuma Salonu" haline getirilmiştir. ) ve Sultanahmet’te “Mekteb-i Sanayi” binalarını inşa etmekle görevlendirildi.
Ayasofya Restorasyonu
1847’de Abdülmecid tarafından Ayasofya Camii’nin restorasyonu ile görevlendirildi. Yaşamı boyunca en önemli uygulaması olarak sözünü ettiği bu restorasyon sırasında hazırladığı resimlerden 25’ini Abdülmecid’in desteği ile büyük ölçülerde bir albüm halinde Londra’da yayımladı. Ayasofya restorasyonu sırasında Hünkar Girişi cephe düzenlemesi, Hünkar Mahfili, Kasr-ı Hümayun ve Ayasofya Muvakkithanesi gibi ekler yaptı.
Mehter
Osmanlı mehterinde; zurna, boru, kurrenay ve mehter düdüğü gibi nefesli, üflemeli, kös, davul, nakkare, zil ve çevgân gibi vurmalı ya da çarpmalı çalgılar yer almıştı. Tüm çalgıların sayısı eşit tutulmuştu ve bu sayıya dayanarak mehterin kaç katlı olduğu belirlenirdi.
Gaspare Fossati
Diğer İstanbul yapıları
Fossati kardeşlerin hazırladığı konut projeleri arasında Mustafa Reşit Paşa, Keçecizade Fuad Paşa gibi Osmanlı yöneticileri ve İstanbul’un tanınmış levantenleri için yaptıkları yapılar vardır. Çoğunluğu Pera’da ve Boğaziçi’nde yer alan bu yapılardan günümüze ulaştığı saptanabilenler, 1847 proje tarihli Reşit Paşa Sahilsarayı (bugün Baltalimanı Kemik Hastalıkları Hastanesi) ve 1855 tarihli "Hünkar Dairesi"dir (bugün, İstanbul Üniversitesi Sosyal Tesisi). Boğaziçi’nde kâgir sahilsaraylar dönemini başlatan Reşit Paşa Sahilsarayı, Tanzimat’la birlikte Osmanlı mimarlığında yaşanan değişimi belgeleyen bir anıttır.
Mehter
Etimoloji
Farsçada mihter olarak geçen mehter kelimesi, ekber (en büyük), âzam (pek ulu) mânâsında bir ism-i tafdildir. Türkçeye bu kelimenin Arapçalaştırılmış şekillerinden mehter, çoğulu olarak da mehterân yerleşmiştir.
Gaspare Fossati
İstanbul'dan ayrılması
1858’de kardeşi ile birlikte ülkesine dönen sanatçı, 1862’de Milano’ya yerleşti ve Duomo Meydanı düzenlemesi, Galleria Vittorio Emanuelle II, Palazzo Marino gibi uygulamalarda jüri üyeliği yaptı. 1869 yılında Fossatiler ailecek İtalyan vatandaşlığına geçtiler ancak doğum yerleri olan İsviçre’nin Morcote kasabası ile her zaman ilişki içinde oldular. İki kardeş kendileri için Morcote’de Osmanlı tarzını yansıtan bir ev yaptırdı.
Ölümü
Gaspare Fossati, 5 Eylül 1883 tarihinde doğum yeri olan Morcote’de hayatını kaybetti. Ölümünden sonra kardeşi Guisseppe, onun için Morcote’de bir mezar tasarladı. Türbe biçimindeki bu mezara hem Gaspare hem de Guiseppe ve eşi defnedilmiştir. Fossati kardeşlerin, önemli bir bölümü İstanbul’la ilgili olan 1000’i aşkın desen, çizim ve dokümanı, İsviçre’de Bellinzona Cantonale Arşivi’nde'dir.
Mehter
Mehterin kuruluşu
Yeniçeri ocağının bir parçası Olan Mehterin, hangi tarihte kurulduğu kesin olarak tespit edilememekle birlikte bunun, 14. yüzyılda I. Murat (Hüdavendigar) döneminde Çandarlı Kara Halil Paşa'nın tavsiyesiyle bir ocak hâlinde kurulduğu söylenebilir. Bazı kaynaklarda bu kuruluşun 1365 yılında olduğu söyleniyorsa da büyük bir ihtimalle bunun 1362 yılında olduğudur. Özelikle Orhan Gazi’nin Alevî-Bektaşilikle ilgilendiği bilinmektedir. Orhan Gazi yeniçeri teşkilatı kurulacağı zaman Hacı Bektaş dergâhına gelir. Yeni kuracağı yeniçeri ocağı için dua ister. Hacı Bektaş, Pir'i de "Bunların adı yeni asker Yeniçeri olsun" diyerek Cenabı Hak yüreklerini ak, pazılarını kuvvetli, kılıçlarını keskin, oklarını tehlikeli, kendilerini daima galip buyursun diye dua eder. O yüzden yeniçeri ocaklarına Ocak-ı Bektaş-î-yân, kendilerine Taifei Bektaş-î-yân, Güruh Bektaşiye, Zümre-i Bektaşiye gibi isimler vermişlerdir. Osmanlı Devleti, devşirme denilen Hristiyan çocuklarından oluşturduğu orduyu Hacı Bektaş-ı Veli'nin düşüncelerinden yararlanarak eğitti ve şekillendirdi. Yeniçeri Ordusu denilen bu ordunun ve bağlısı Mehteranın başında bulunan ağa da Bektaşî idi. Bu ordu, 1826 yılına kadar Osmanlı Devleti'nin birinci gücü olmuştur. 1826 yılına kadar Osmanlı Ordusu savaşa gitmeden önce, Yeniçeri ocağından bir müfreze Hacıbektaş'a geliyor, dergâh avlusunda saf tutarak, Hacı Bektaş-ı Veli Evlâdı’ndan postnişi olan zatın da katılması ile:
diye gülbank çekiyorlar (dua ediyorlar) ve Pir'den himmet istiyorlardı. O tarihlerde yaşayan kişilerden aktarılan bilgilere göre Yeniçeriler'in gür sesi Hacı Bektaş-ı Veli’ın her tarafından duyuluyordu. Bir yeniçeri gülbangi (duası) daha:
Bağlılığı
Mehter teşkilatının başında devletin Emiri Alem denen bir memuriyet makamı vardı. Mehterhane ve onun başı olan mehterbaşı ona bağlı idi. Bütün mehter teşkilatının başı olan Emri Alem Mehter bölüklerine yapılacak tayinleri tasdik etmek, Elçi kabul törenlerinde hazır bulunmak, Sancak beyliğine tayin edilen kimseye yeni sancak iletmek ve göndermek gibi selahiyetlere sahipti.
Mehter teşkilatına iki türlü mehterhane (mızıka takımı) bağlı idi:
Tabi-ü Alem mehteri Saltanat sancaklarını korumaya memur edilen Alemdarlar ile Mehterhaneden meydana gelmiştir.
En başta gelen mehter takımı padişahınki idi. Bu mehter Tabi-ü Alem Hassa adını taşıyordu. Sonra Veziri Azam, kubbe vezirleri, defterdar, reisülküttap, beylerbeyi, sancak beyleri ile Türkmen beylerinin mehterhaneleri var idi. Bektaşi geleneği olarak hep tek katlı mehter kurulmuştur. Padişah ve Veziriazama ait olanlar dokuz katlıydı.
Son dönem mehteran
Dönemin şartlarına uygunsuz kalan yeniçeri ocakları II. Mahmud tarafından şiddetli bir şekilde kapatıldığında (Vaka-i Hayriye) aynı zamanda mehteran bölüğü de kapatılmıştır. Çünkü mehter bölüğü de yeniçeri ocakları gibi eski askerî geleneğin bir temsilcisi olarak görülüyordu. Bu sırada, eski geleneğin timsali olan birçok mehter marşının notası imha edilmiştir. Lakin milliyetçiliğin Osmanlı'da iyice yayılması ve mehter müziklerinin milliyetçilik akımını güçlendireceği fikri, 1908 yılında Enver Paşa'nın yeniden mehteri gündeme getirmesine yol açacaktır. Birçok mehter marşı yazan Enver Paşa, yeniden mehter marşlarının ünlenmesine yol açmıştır. Bugün bilinen çoğu mehter marşı 20. yüzyılda yazılıp bestelenmiş olup, gerçek mehter marşları günümüze ulaşamamıştır. Döneminde çalınıp günümüze ulaşabilen marşların bir kısmı Osmanlı Devleti'nin savaştığı devletlerce kayıt edilmiştir.
Batı Müziğine Etkisi
Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven ve Georges Bizet gibi Batılı besteciler, bazı eserlerinde mehter müziğinin etkisinde kalarak alla turca ("Türk tarzı") denilen motifler kullanmıştır. Bunlara Mozart'ın "Türk Marşı"nı, Bizet'nin L'Arlésienne Süiti ' ni, Beethoven'ın 9. Senfoni ' sinin 4. bölümünün kısımları örnek gösterilebilir. Batı orkestraları, zilleri mehterden almışlardır.
Mehterin kapatılması
1826 yılında Yeniçeri Ocağı bağlantılı Mehterhane ve Ahi Ocakları kapatıldı ve Yeniçeriler kıyımdan geçirildi. 1826 tarihi ayni zamanda Osmanlı topraklarında Bektaşilik tarikatının yasaklanmasının da tarihidir.
Bu ocağın kuruluş sebebi, mevcut askerin azlığına rağmen, fetihlerin çoğalıp sınırların genişlemesi ve eldeki askerin de bu sınırları koruyamaz duruma gelme endişesi idi. Halbuki hem Rumeli’yi elde tutabilmek hem de yeni fetihlerde bulunabilmek için devamlı ve hükümdarın emir komutası altında bir askerî birliğe ihtiyaç vardı. Benzer teşkilatlar, yani esirlerden istifade etme sistemi, daha önceki Türk devletlerinde de vardı. Bu manada Osmanlıların, Selçuklular ile Memlukluları örnek aldıkları anlaşılmaktadır. Yeniçeriliğin ilk kuruluşunda, orduya bin kadar yeniçeri alınmıştı. Bunların her yüz kişisine komutan olarak daha önce Türklerden meydana getirilen yaya askeri usulüne uygun olarak bir "Yayabaşı" tayin edilmiştir.
Mehterin yeniden kuruluşu
Mehterhane 1826'da kaldırılarak yerine Avrupai bandolar kuruldu ve Mehteran bölüğü kaybolup gitti. Sonradan 1914 yılında Türkçülük akımının kuvvetlenmesi üzerine Enver Paşa'nın emriyle Mehteran-ı Hakaniye adıyla yeniden kuruldu ve askerî müzeye bağlandı.
Esentepe, Girne
Esentepe veya Ayguruş ( Ayos Amvrosios), de jure olarak Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne Bölgesi'nde ve de facto olarak ise Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne İlçesi'nde yer alan bir köydür.
Kültür
Esentepe Belediyesi tarafından her sene geleneksel olarak Esentepe Zerdali Festivali düzenlenir. İlk festivalin açılışı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat tarafından yapıldı.
Spor
Köyün 2009-10 sezonunda Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Birinci Futbol Ligi'nde mücadele eden Esentepe Spor Kulübü adında futbol takımı vardır. Ayrıca köyün Efsane Esentepe Yetenek Avcıları Spor Kulübü adında hentbol kadın ve erkek takımı bulunmaktadır. Bu takımlar Cemal Erdoğan tarafından çalıştırılır. Kadın takımları 2011-2012 sezonunda 29 Mart 2012 genç kadınlarda ve 19 Nisan 2012'de yıldız kadınlarda şampiyon olmuşlardır.
Dennis Lehane
Dennis Lehane (4 Ağustos 1965) Amerikalı yazar ve senarist.
Kızımı Kurtarın, Gizemli Nehir, Zindan Adası gibi eserleri filme yazar, aynı zamanda The Wire ve Boardwalk Empire adlı dizilerde senarist olarak görev yapmıştır.
Hayatı
1965 yılında Boston'da, 5 çocuğa sahip İrlanda kökenli bir ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Florida International University'nin yaratıcı yazarlık bölümünden mezun oldu.
Kariyeri
1994'te yayınlanan ilk romanı "A Drink Before the War" ile yazarlık kariyerine başlayan Lehane'ın dördüncü romanı olan "Gone, Baby, Gone" 2007 yılında Ben Affleck tarafından Kızımı Kurtarın adıyla beyaz perdeye aktarıldı.
2003 yılında Clint Eastwood; yazarın Gizemli Nehir adlı eserini sinemaya uyarladı. 2010 yılındaysa yazarın "Shutter Island" adlı eseri, başrolünde Leonardo DiCaprio'nun olduğu ve yönetmenliğini Martin Scorsese yaptığı Zindan Adası filmiyle beyaz perdeye taşındı.
Yazarlık kariyerine devam eden yazar aynı zamanda The Wire, Castle ve Boardwalk Empire adlı dizilerin bazı bölümlerinin senaristliğini yapmıştır.
Osijek-Baranya
Osijek-Baranya (Hırvatça : Osječko-baranjska županija), Hırvatistan'ın tarihi Slavonya ve Baranya bölgeleri üzerinde kurulmuştur. Merkezi Osijek şehridir. Yüzölçümü 4.155 km2 olup nüfusu 331.000 'dir.
Sunsoft
Sunsoft Inc. ( Sansofuto), Japonya merkezli bir video oyunu geliştirme ve yayımlama şirketidir. Şirket, 1978 tarihinde Suncorporation'un bir yan kuruluşu olarak kurulmuştur. Şirketin merkezi Kōnan kentinde yer almaktadır.
Mamadou Samassa (1986 doğumlu futbolcu)
Mamadou Samassa, (d. 1 Mayıs 1986, Montfermeil), Fransız asıllı Malili millî futbolcudur.
Kulüp Kariyeri
2008-09 sezonu başında Djibril Cissé'nin Sunderland'ye gitmesiyle 26 Ağustos 2008 tarihinde 4 yıllığına Olympique de Marseille'ya transfer oldu. 30 Ağustos 2008 tarihli Sochaux maçıyla ilk kez Marsilya forması giydi.
Millî takım kariyeri
2007 Şubat ayında İsviçre'ye karşı ilk kez Fransa 21 yaş altı millî futbol takımı formasını giydi.
Yıldız Geçidi hayranları
Yıldız Geçidi hayranları, askerî bilimkurgu filmi Yıldız Geçidi ve televizyon dizileri Stargate SG-1 (SG1), Stargate Infinity (SGI), Stargate Atlantis (SGA), Stargate Universe (SGU) ile aktif olarak ilgilenen büyük bir insan topluluğudur. İlk olarak, Yıldız Geçidi (1994) filminin varisi dört televizyon dizisi ortaya çıktı, ayrıca dört tane de filmi bulunmaktadır (iki tanesi yapım aşamasında), satış ürünleri boldur ve büyük bir imtiyaz topluca Stargate olarak bilinir (hakları şu anda Metro-Goldwyn-Mayer'a ait ve Syfy televizyon kanalı tarafından yayınlanmaktadır).
Yıldız Geçidi hayranları, imtiyazın kitap, televizyon dizileri, video oyunları, çizgi romanlar ve sesli kitaplar gibi diğer medya ürünlerinin de oluşmasında katkı sağladı.
Hayranlar
Eleştirmenler tarafından sertçe eleştirilen 1994 Yıldız Geçidi filmi, 200 milyon dolara yakın hasılatıyla dikkat çekmiştir. Filmin özel efektleri övgüyle karşılandı ve sonunda aynı yıl içinde kendi kültünü toplamayı başardı. Takibinde, Yıldız Geçidi'nin televizyon dizisi sağlam bir hayran kitlesi oluşturdu. Yıldız Geçidi SG-1 toplantılarının çoğunu kendi belirledi; Avrupa'daki Wolfcon ve Kanada'daki Gatecon gibi. Ayrıca, MediaWest Con ve Vividcon gibi pek çok resmî olmayan toplantılar da hayranlar tarafından düzenlenmiştir. İlk yıllardan bu yana, Yıldız Geçidi'nin İngiltere, Fransa, Almanya ve diğer Avrupa ülkeleri arasında popülaritesi arttı. Amerika'da yazılan bir kitapta, Yıldız Geçidi SG-1'deki bazı karakterlerin feminist yaklaşımı nedeniyle kadın hayranların daha güçlü olduğu kaydedilmişti; vurgulanan en önemli karakter de Amanda Tapping tarafından canlandırılan Samantha Carter'dı.
Geçitçiler
Brad Wright, 2001 yılında Yıldız Geçidi SG-1 hayranlarına seslenmek için "Gaters" (Türkçe anlamı, "Geçitçiler") terimini kullandı, ama o dönemde fazla yaygınlaşmadı. Bazı hayranlar Cheyenne Dağının altında gerçek bir Yıldız Geçidi olduğuna inanıyordu ve bundan esinlenen yazarlar; Joseph Mallozzi ve Paul Mullie, 4. sezon "Point of No Return" bölümünde kendi komplo hikâyeleriyle geldiler. MGM'in de özel düzenlemeleriyle GateWorld ismindeki hayran sitesi, önemli bir haber sitesi olmuştur; daha sonra GateWorld'ün kurucusu Darren Sumner, Yıldız Geçidi çizgi romanları için TV gösterimlerinden önceki mantıksal bağlarını denetlemek için resmî Stargate SG-1 dergisinde haber editörü olarak işe alındı. Late Night with Conan O'Brien programının grafik tasarımcıaı Pierre Bernard SG-1 için yaptığı Late Night kesitlerinden oluşan "Recliner of Rage" ile Yıldız Geçidi hayranları arasında ün kazandı. Yapımcılar, "Zero Hour" ve "200" bölümlerinde küçük bir rol oynaması için ona davet gönderdi.
Gatecon
Gatecon, Yıldız Geçidi televizyon imtiyazı çerçevesinde her yıl düzenlenen bir hayran toplantısıdır. Gatecon, Yıldız Geçidi SG-1 oyuncu ve yapım ekibini hayranlarla tanıştırmak adına bir yer bulmak için 2000 yılında tasarlandı.
Kurşunkaya, Keskin
Kurşunkaya, Kırıkkale ilinin Keskin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Arap olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Kırıkkale il merkezine 20 km, Keskin ilçe merkezine ise 17 km uzaklıktadır.
Sala Polivalentă
Romanya'nın başkenti Bükreş'te bulunan arena. Arena ülkede önemli organizasyonlara ev sahipliği yapmıştır ve yapmaktadır.
Emin İmamaliyev
Emin İmamaliyev (d. 7 Ağustos 1980, Bakü) orta saha mevkiisinde görev yapmış Azeri eski futbolcudur.
Azerbaycan millî futbol takımında şimdiye kadar 46 maçta görev yapan İmamaliev, 28 Mart 2007 tarihinde Azerbaycan'ın Finlandiya'ya karşı oynadığı 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası eleme maçında, ikinci yarıda takımına galibiyeti getiren golü kaydetmiştir.
Mercedes Ruehl
Mercedes J. Ruehl (doğum 28 Şubat 1948) Amerikalı oyuncudur. 1991 yılında The Fisher King filmiyle En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında Akademi Ödülü (Oscar) kazanmıştır.
Makine ve Kimya Endüstrisi
Makine ve Kimya Endüstrisi Anonim Şirketi (kısaca MKE), 15 Mart 1950 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinin her türlü silah, mühimmat, roket, araç ve gereç ihtiyaçlarını karşılamakla görevli ve Millî Savunma Bakanlığına bağlı olarak savunma sanayi alanında faaliyet göstermek amacıyla kurulan kurum. Kamu iktisadi teşebbüsü olarak kurulan MKE, 3 Temmuz 2021 tarihi itibarıyla 7330 sayılı Makine ve Kimya Endüstrisi Anonim Şirketi Hakkında Kanun ile anonim şirkete dönüştürülmüştür.
Kurumun temelleri Fatih Sultan Mehmet tarafından kurdurulan Top Dökümhanesine dayanmaktadır. Kurum, dünyada 40'tan fazla ülkeye ihracat gerçekleştirme başarısı göstermiştir. 2020 yılında Kurumun kârı ₺925.788.800 tutarına ulaşmış ve böylelikle en çok kâr eden kamu sanayi kuruluşları arasında ilk 3'te yer almıştır. En son 2020 yılında MKE Kurumu, Türkiye'nin en büyük 100 sanayi kuruluşundan biri olup 90. sırada yer almış ayrıca Türkiye'deki savunma sanayi kuruluşları arasında 4. ve kamu sanayi kuruluşları arasında ise 7. sırada bulunmaktaydı.
Tarihçe
Kurumun tarih boyunca faaliyetlerini yürütmüş olduğu ad ve unvanlar şu şekildedir: