cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
İlk Kan
Yapım öncesi
David Morrell, 1972'de yayınlanan romanını yazdığında, yapımcılar önce Steve McQueen'i düşündüler, ancak daha sonra onu 1975'teki bir Vietnam gazisini oynayamayacak kadar yaşlı gördükleri için bu düşünceden vazgeçtiler. Şerif Teasle rolü için yapımcılar Akademi Ödülü sahibi Gene Hackman ve Robert Duvall ile görüştüler ancak ikisi de rolü geri çevirdiler. Oscar kazanan bir oyuncu olan Lee Marvin ise Albay Trautman'ın rolünü geri çevirdi. Kirk Douglas sonunda işe alındı, ancak çekim başlamadan hemen önce Douglas, bir senaryo anlaşmazlığı nedeniyle Albay Trautman'ın rolünü bıraktı; Douglas filmin kitapta olduğu gibi bitmesini istedi (Rambo ve Teasle birbirlerini ölümcül şekilde yaralar, Albay Trautman Rambo'nun isteği ile onu vurarak öldürür ve ardından ölmek üzere olan şerif Teasle'ın son anlarında yanına giderek oturur). Rock Hudson ile temasa geçildi, ancak yakında kalp ameliyatı geçirecekti ve Stallone ile çalışma şansını kaçırmak zorunda kaldı. Richard Crenna hızlı bir şekilde onun yerine işe alındı ve böylece Albay Trautman rolü, performansı çok eleştirel övgüler alan oyuncunun en ünlü rolü oldu.
Çekimler
Film 1981 kışında Kanada'nın Britanya Kolumbiyası eyaletinde çekildi. Filmdeki kasaba sahneleri Hope'da ve filmde Chapman Gorge olarak adlandırılan yakındaki Othello Tünelleri'nde çekildi. Filmin geri kalanı ise Capilano Kanyonu, Golden Ears Provincial Park ve Pitt Meadows'daki Pitt Gölü'nde çekildi. Filmde kullanılan silahların Kanada'ya ithal edilmesi gerekiyordu fakat çekimler sırasında 50'den fazla ithal ateşli silah çalınmıştır.
Post prodüksiyon
Filmdeki ilk kaba kesinti üç saatin üzerindeydi, muhtemelen üç buçuk saat süren film Sylvester Stallone'ye göre, onu ve menajerini hasta edecek kadar kötüydü. Yoğun şekilde yeniden düzenlemenin ardından film 93 dakikaya indirildi; bu versiyon nihayetinde sinemalarda yayınlandı. Bitmiş filmde kullanılan son, orijinal filmin tatmin edici olmadığına karar verildikten sonra Mart 1982'de çekildi.
Dilaver Satılmış
Kulüp takımları kariyeri
Futbola 1996 yılında FC Basel altyapısından Trabzonspor'a transfer olan Dilaver, bekleneni veremeyince FC Luzern'e gitti.
Millî takım kariyeri
2002 yılına kadar 13 kez İsviçre 21 yaş altı millî futbol takımı forması giymiştir.
Édith Scob
Édith Scob (21 Ekim 1937 Paris - 26 Haziran 2019; Paris, Fransa), Fransız tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
Yaşamı ve kariyeri
21 Ekim 1937'de Paris'te doğan Scob, Summer Hours (2008) Holy Motors ve Je te Mangerais gibi filmlerle tanındı. Yunan asıllı Fransız yönetmen Georges Aperghis ile evli olan Scob, ilk başrol deneyimini 22 yaşında 1960 yapımı Eyes Without a Face adlı film ile yaşamıştır. 2008 yapımı Summer Hours ve 2012 yapımı Holy Motors adlı filmlerdeki oyunculuğuyla iki defa "En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu" dalında César Ödülleri'ne aday olmuştur.
Ölümü
Fransız kadın oyuncu Édith Scob 26 Haziran 2019'da doğum yeri Paris'te 81 yaşında öldü. Cenazesi yakılmıştır.
Nasır Melek
Naser Malek Motiee (Farsça: ناصر ملک‌مطیعی, Türkçe: Nasır Melek (d. 29 Mart 1930 - ö. 25 Mayıs 2018), İranlı oyuncu ve yönetmen. Çok sayıda film ve televizyon şovunda rol aldı.
Hayatı
Türker İnanoğlu'nun kendisini keşfetmesinden sonra Türk filmlerinde oynamaya başladı. Bunların en meşhurları 1976 yapımı Deprem ve 1977 yapımı Baraj filmleri oldu. Nasır Melek 25 Mayıs 2018'de İran'ın başkenti Tahran'da 88 yaşında hayatını kaybetti.
Nasır Melek, Tahran Üniversitesi'nden beden eğitimi diploması aldı ve sinemaya girmeden önce Tahran'da ilkokul'da spor öğretmeniydi. Sinemaya girdikten ve popülerlik kazandıktan sonra tiyatroda çalıştı. İran İslam Devrimi'nden sonra uzun süre film teklifi alamadı.
İran sinemasına ara verdikten 35 yıl sonra Nasır Melek sonunda Ali Atshani'nin Naghshnegar filminde rol aldı.
Ölümü
Nasır Melek, solunum ve böbrek problemleri nedeniyle 20 Mayıs 2018'de, Tahran'daki Atieh Hastanesi'ne kabul edildi ve birkaç gün sonra 25 Haziran 2018'de 88 yaşında öldü. Naaşı ertesi gün büyük bir sinemasever ve insan kalabalığı ile beraber İran Sinema Evi'nin önüne gömüldü. Mezarı Muhammed Ali Fardin'in mezarının yanındaki Behişt-i Zehra sanatçılarının bölümündedir
Tal Wilkenfeld
Tal Wilkenfeld (Sidney, Avustralya, 2 Aralık 1986), rock, caz, funk ve jazz-funk türlerinde müzik yapan Avustralyalı basist. Chick Corea, Jeff Beck, Herbie Hancock, Hiram Bullock, Vinnie Colaiuta, Susan Tedeschi, Allman Brothers grubu, Jeff "Tain" Watts ve Wayne Krantz gibi müzisyenlerle beraber çalışmış, ilk solo CD'si Transformation'ı 2006'da çıkarmıştır.
Mark Waschke
Mark Waschke (d. 10 Mart 1972), Alman oyuncu.
Johan Vilhelm Snellman
Johan Vilhelm Snellman (12 Mayıs 1806 – 4 Temmuz 1881), Fin filozof, yazar, diplomat.
Hayatı
Snellman İsveç'in Stockholm kentinde dünyaya geldi. Babası Kristian Henrik Snellman bir gemi kaptanı annesi ev hanımıydı. 1808–09 yıllarında Rusya'nın Finlandiya'yı işgali ve yarı bağımsız Finlandiya Büyük Dükalığının kurulmasıyla, ailesi 1813 yılında Finlandiya'nın Kokkola kentine taşındı. Annesi Maria Magdalena Snellman bu hadiseden bir sene sonra hayata gözlerini yumdu.
Hegel üstüne akademik çalışmalarının sonucu 1835'te Helsinki Üniversitesi'ne ders vermek üzere davet edildi. Üniversitede yaptığı çalışmalar sonucu Elias Lönnrot ve Johan Ludvig Runeberg ile birlikte kuşağının ünlü Fennomanları arasında yerini aldı. Snellman'nın dersleri üniversitede kısa sürede popüler oldu fakat 1838'de üniversitelerin devlet kontrolüne alınmasıyla devlet otoritesine karşıt görüşler sindirilmek istendi ve Snellman'nın dersleri geçici olarak kaldırıldı.
Snellman bu hadise sonucu kendi kararıyla Finlandiya'dan ayrıldı ve 1839–1842 yılları arası İsveç ve Almanya'da yaşadı. Helsinki'ye döndüğünde popülaritesi daha da artmıştı fakat politik nedenlerle Üniversiteye geri dönmesi mümkün olmadı. Bunun yerine Kuopio'da bir okulda müdür olarak görev aldı. Bu esnada bazı politik yazılar yayınladı. İsveççe çıkardığı Saima gazetesinde, eğitimin İsveççeden Finceye çevrilmesini ve Fin kültürünün her alanda desteklenmesini savundu.
Saima gazetesi 1846 yılında hükûmetçe kapatıldı. 1848–1849 yılları arası Helsinki Üniversitesi'ne profesörlük için yaptığı başvuru reddedildi. İsveç'e taşınmayı düşündüyse de 1855'te Kuopio'dan ayrılarak Helsinki'ye kesin dönüş yaptı. Snellman, Çar I. Nikolay 1855'te ölünceye değin zor ekonomik şartlar altında ailesini idare etmeye çalıştı. Ancak Çar öldükten sonra tekrar kendi yazılarını yayımlama imkânı buldu.
En sonunda 1856'da, Helsinki Üniversitesi'ne profesör olarak atandı. 1863'te ise Finlandiya Parlamentosu'nda senatör olarak görev aldı. Maliye Bakanlığı'na kadar yükseldi ve 1865'te Finlandiya'nın kendi para birimi olan Markka'yı hizmete sundu. 1868'de çok fazla politik karmaşa çıkardığı gerekçesiyle istifaya zorlandı. Her şeye rağmen 1866'da onurlandırılarak Parlamento'nun Onur Konsülü'ne dahil edildi.
Snellman hayatının geri kalanını da politikayla uğraşarak geçirdi. Bugun bile milliyetçi hareketlerde onun izi ve fikirleri kuvvetli olarak hissedilmektedir.
Hayatını konu alan, Grigory Petrov'un kaleme aldığı, Beyaz Zambaklar Ülkesinde adlı kitap hem Türkiye'de hem de Bulgaristan'da büyük beğeni toplamış, Mustafa Kemal Atatürk'ün emriyle tüm askerî okullarda okutulması zorunlu tutulmuştur.
Finlandiya'da her yıl 12 Mayıs Snellman Günü adıyla kutlanmaktadır.
Eserleri
Snellman, en ses getiren eserini 1842'de yayımladı, adı "Läran om staten" (Devletin işleyişi) idi.
Selefilik
Selef, "önde olan" anlamına gelir ve geleneksel olarak İslâm Peygamberi, sahabeler ve onları görerek tâbî olanlardan (tâbiîn ve tebeut tâbiîn) oluşan gruba verilen isimdir. Bunların dinde hata üzerinde ittifak etmeyeceklerine inanılır ve kurtuluşun onların anlayış ve icraatlarını hiçbir yorum, ilave veya eksiltme yapmaksızın uygulamanın kurtuluşa götüreceği inancı hareketin temel ilkelerinden biridir.
İslâm tarihindeki en eski hareketlerden biri olan Selefî gelenek; Ehl-i Sünnet-i hassa, Ehl-i Hadîs, Ashabu'l Hadîs gibi isimlerle de anılmıştır. Selefîler, diğer Sünnî mezhepler tarafından etkilenmelerine rağmen kendilerini bir mezhebe bağlı saymazlar. Bununla birlikte Hanbelî uygulamalarını pratik sebeplerle tercih ederler.
Vahhâbî ve Selefîler, diğer itikad ve mezheplerin Müslümanlarını bid'at, küfr ve şirk ile itham etmektedirler (tekfircilik). Selefî hareket, günümüzde diğer İslâmî gruplar tarafından da terör olarak nitelendirilen yoğun ve silahlı cihat eylemleriyle adını duyurmuştur.
Terim
Selefiler, Muhammed'in "Benim ümmetimin en hayırlı nesli, benim neslim, onları takip edenler ve onları takip edenlerdir" şeklindeki hadisi üzerinde durmaktadırlar. Selefiler, bu hadisi Müslümanlara ilk üç neslin örneğini takip etmeleri çağrısı olarak görürler. Bu üç nesil, genel olarak "as-salaf as-salih" olarak bilinir. Selef, "Sâlih Öncüler" olarak da bilinen bir kavramdır ve Muhammed'in kendisini de içerdiğine inanılır. Bu nesiller, "Sahabeler", "Tabiun" (Takipçiler) ve "Tabiunun Tabiin" (Takipçilerin Takipçileri) olarak bilinir. Tarihsel olarak, "Selefi" terimi, klasik dönemde erken hareketin teolojik okulunu ifade etmek için isim ve sıfat olarak kullanılmıştır.
Tarihçe
Müslümanlar arasında mezheplerin kurulmuş olduğu 8. ve 9. asırların öncesinde yaşayan sahabe, tâbiîn ve tebeut tabiin gibi Müslümanlar "Selef-i Sâlihîn" kabul edilir ve doğru yolda olduklarına inanılırdı.
Selefçiliğin hadisçilerin temsil ettiği bir ekol olması, katı nakilci tavrı, dini anlayış ve problem çözümünde kıyas ve re'y gibi aklî metodlara itibar etmemesi ile farklılaşır. Hanbeliliğin de kurucusu olan İmam Ahmed bin Hanbel ile ilk devresini yaşayan Selefilik, Harranlı İbn-i Teymiyye ile ikinci aşamasını geçirdi.
Günümüzde de devam eden üçüncü kuşağın öncüsü, 18. yüzyılın başında doğmuş olan Muhammed bin Abdülvahhab'dır. Selefîlik, günümüzde çoğu kez Hanbelî ekolünden Muhammed bin Abdülvahhab'ın öğretilerini benimseyen ve İslâm coğrafyasında karşıtları tarafından yaygın şekilde Vahhâbîlik olarak tanımlanan inanç sistemine mensup kişileri tanımlamak için kullanılmaktadır. Bugün Selefîler'in en yoğun olduğu bölge Suudi Arabistan'dır.
İnsan biçimcilik / Selefîliğin inanç ve ilkeleri
Hadîs kaynaklarında insan biçimci ifadeler bulunur: "Allah Âdem'i kendi biçiminde yarattı."
"Yüce Allah, yaratıkları yaratma işini bitirince, sırt üstü uzandı. O sırada bir ayağını öbür ayağının üstüne koymuştu. Bunun benzerini yapmak hiç kimseye uygun değildir."
"Rabbimiz baldırını açar, her Mü'min erkek ve her Mü'min kadın O'na secde eder. Dünya'da iken kendisine riya ve gösteriş olarak secde edenler geri kalırlar. Onlar da secde etmeye kalkarlar, ancak sırtları bükülmeyen yekpare bir tabakaya dönüşür."
İslâm’da Allah kızar-öfkelenir, "öç alma" yoluna gider, yatışır, düşünür, acır, bağışlar; "Efendi (Rabb) ve Melik'tir, evi ve "tahtı" vardır. Kıyamet'te "sekiz taşıyıcı" ile gelir. Cebbar, "sevecen "(Vedûd), öfkeli (Celîl), intikam alan, sabırlı olan gibi isimler taşır.
Geleneksel olarak bu ve benzeri ayetler tefsirciler tarafından müteşâbihat olarak nitelendirilirler. Ortodoks İslâm, Allah'ın "eli" gibi ifadeleri paranteze alarak "kudreti" olarak te'vil ederken Selefîlikte bu ve benzer ifadeler zâhirî boyutta ele alınır ve aklî bir yorum getirilmez. Selefîler, "Allah'ın bir eli olduğu âyette belirtilmiştir, buna göre Allah'ın bir eli vardır; fakat bu elin keyfiyetini bilemeyiz, bunu Allâh'a havâle ederiz" şeklinde ifadelerle konuyu kapatırlar.
Selefîlik, itikadî konularda akla yer vermez, sadece nakil (Kur'an-sünnet) ile hareket eder ve Kur'an'daki müteşâbih âyetleri olduğu gibi kabul ederek bu âyetlerde kastedilen anlamı insanların bilemeyeceğini, konunun anlamını Allah'a havâle ettiklerini belirtir.
Kur'an ve hadislerde gökyüzünde Arş'ta oturan, iki eli (Sâd 75), yüzü (Bakara 115; Rahmân 27), "gözleri" (Hûd 37, Mü'mimûn 27, Tûr 48, Tâhâ 39), karnı, bacağı gibi insanî sıfatlarla tanımlanan yaratıcı inancının teşbih-tenzih tartışmaları üzerinden kelamcılar tarafından sorgulandığı, bu kapsamda farklı görüş ve mezheplerin ortaya çıktığı görülür.
Selefîlik, bu tartışmalardan kendisini uzak tutmayı, amel ve cihat anlayışını önceleyen katı bir tutumu temsil etmektedir.
Selefîliğin yedi temel ilkesi bulunur. Bunlar takdis, tasdik, acz, sükût, imsak, kef ve mârifet ehline teslim olmaktır.
İbnü'l Cevzî'nin kendi devrinde Âsârînin bâzı takipçilerine yönelttiği eleştiriler ışığı altında Selefîyye muattıla ile "temsîl" (mücessime ve müşebbihe itikatları) arasında bir konuma yerleştirilir. Selefîlik, akıl ve nakil konusunda mutlak nakle inanır ve aklı sahih nakle tâbî görür. İman esaslarıyla ilgili konularda Kur'an ve sünnetteki açıklamalarla yetinip bunları olduğu gibi kabul eder. Bu kabule müteşâbihler de dâhildir; tevil etmemenin yanı sıra Mücessimenin yaptığı tecsîm (antropomorfizm) yaklaşımında da bulunmazlar.
İman görüşü / tekfir
Büyük Selefî âlim ve muhaddislerin iman konusundaki görüşü genel olarak şöyledir:
Selefîliğe göre amel, imanın bir parçası olduğu için ameli (namaz, oruç, zekat v.s.) terkeden mürted olarak değerlendirilir ve kişiler cezaen öldürüldüğünde diğer mezheplerden farklı olarak cenaze namazları kılınmaz, Müslüman mezarlığına gömülemez ve malları müsadere edilir.
Müslüman eleştirisi
Taqlid'i (taklid'i) reddetme yaklaşımı nedeniyle Salafiyye ekolü, Eşari ve Maturidi ekollerinin bazı ulemaları tarafından sapkın olarak kabul edilmektedir. Bu ulema, kendilerini Sünni İslam'ın otoritesi olarak görmekte ve Fıkıh (İslam hukuku) konusunda dört mezhebe taqlid'in (taklid'in) vacip (zorunlu) olduğuna inanmaktadır. Bazı Sünni alimler, Selafi'lere, 'Akide'de görünmeyen bazı taksim ve tesbih formlarına düştükleri suçlamasında bulunur. Bu alimler, bu durumun ortodoks Sünni doktrinlerden sapma olduğunu düşünürken, bu sapmanın onları İslam'ın kapsamından çıkarmadığını açıklarlar.
Kahire'deki El-Ezher Üniversitesi'nin bazı alimleri, Selefi hareketinin çeşitli görüşlerini çürütmek amacıyla dini görüşlerin yer aldığı bir eser olan "El-Radd"ı (Cevap) kaleme aldılar. Al-Radd, birçok selefi sapkınlığını belirleyerek eleştirir:
Anas Abu Shady, Hukuk Profesörü ve al-Radd'ın yazarlarından biri olarak, "Onlar [selefi gruplar], herkesin her şeyi olmak istiyorlar. Sadece açık olanla (al-zahir) ilgilenmiyorlar, çoğu hukukları Muhalla'ya [ Ẓāhirī alimi İbn Hazm'ın eseri] dayanmasına rağmen, aynı zamanda sadece kendilerinin gizli olanı (al-batin) anladığına inanıyorlar!" şeklinde belirtmektedir.
Çağdaşcılar arasında UCLA Hukuk Fakültesi'nden Khaled Abou El Fadl ve Sufi alimlerden Cambridge Üniversitesi'nden Timothy Winter ve G.F. Haddad gibi isimler tarafından İngilizce dilinde Salafizme yönelik birçok akademik eleştiri yapılmıştır. El Fadl'e göre, El-Kaide gibi aşırılıkçı gruplar, "Vahhabi ve Selefi inançların hoşgörüsüz Puritanizminden teolojik temellerini almaktadır". Ayrıca, Vahhabilik ve Selefilik akımlarının marjinal unsurlarında ortaya çıkan aşırı hoşgörüsüzlük ve hatta terörizmi destekleme, Müslüman tarihi geleneğinden sapma olarak değerlendirilmektedir. El-Fadl ayrıca, Selefi metodolojinin 1960'larda "boğucu savunmacılığa" kaydığını, İslam'ı modernlikle uyumlu hale getirme "endişesiyle" işaretlenmiş olduğunu öne sürmektedir. Bu savunmacı çabalar, İslami gelenekleri Batılılaşma saldırısından savunmayı amaçlamaktaydı; aynı zamanda İslam'ın üstünlüğünü ve modernlikle uyumluluğunu korumaya çalışmaktaydı. Ancak El Fadl'e göre, bu tür çabalar giderek politik fırsatçılık ve İslami geleneklerle eleştirel bir etkileşime isteksizlik tarafından lekelenmekteydi.
Suudi hükümeti, The Independent tarafından, Arap Yarımadası'ndaki erken İslam miras alanlarının yok edilmesindeki rolü nedeniyle eleştirilmiştir. Mekke ve Medine'deki son genişleme projeleri, "gökdelenler, alışveriş merkezleri ve lüks oteller" için yer açmak amacıyla tarihi öneme sahip İslam miras alanlarının yok edilmesiyle tartışmalara neden olmuştur. Suudi hükümetinin eylemleri, Müslüman dünyasında tartışmalara yol açmış ve Selefiler, Sufiler, Şiiler gibi tüm mezheplere mensup İslami aktivistler Suudi hükümetinin eylemlerini kınamışlardır.
Amerikalı İslam alimi ve eski Salafi Abu Ammaar Yasir Qadhi, Salafi hareketin selefi karşıtı Müslümanlara karşı düşmanlık olarak algıladığı ve entelektüel bir yaklaşım eksikliği olduğunu eleştirmiştir. Kendisinin, Salaf nesillerini takip etmenin İslam inancının "temel bir parçası" olduğuna inanmasına rağmen, Salafizm'in metodolojik yaklaşımına katılmadığını belirtmiştir.
Objektif bakış
Alman hükümet yetkilileri, Selefizmi terörle güçlü bir bağlantısı olduğu gerekçesiyle suçlamış, ancak daha sonra tüm Salafilerin terörist olmadığını açıklamışlardır. Alman hükümet yetkililerinin Salafizmi eleştiren açıklamaları, Deutsche Welle tarafından Nisan 2012'de televizyonda yayınlanmıştır. Alman siyaset bilimci Thorsten Gerald Schneiders'e göre, Salafi hareketin İslami değerleri yeniden tesis etme ve İslam kültürünü savunma iddialarına rağmen, hareketin bazı üyeleri İslami geleneklerle uyuşmayan bir şekilde yorumlamakta ve şiir, edebiyat, şarkı söyleme, felsefe vb. gibi bazı Müslüman kültür unsurlarını şeytanın eseri olarak görmektedir. Fransız siyaset bilimci Olivier Roy'a göre, Batı'daki çoğu üçüncü nesil Müslüman göçmenler Salafizmi benimsemekte ve bazıları aile mirasından koparak diğer dönme Müslümanlarla evlenmekte, ebeveynlerinin seçtiği memleketinden gelmeyen bir gelinle evlenmektedir. Marc Sageman'a göre, Salafi hareketin bazı bölümleri, El-Kaide gibi dünya genelindeki bazı terör örgütleriyle bağlantılıdır.
Ancak, diğer analistlere göre, Salafilerin doğası gereği siyasi olmaları söz konusu değildir. Salafiler, çevrelerine ve ait oldukları genel nüfusa bağlı olarak devletle çeşitli ilişkiler sergileyebilirler. Onlar, monolitik bir grup olarak şiddete eğilimli bir tutum sergilemezler. Siyasi katılım veya silahlı isyanlara dahil olan Salafiler, daha geniş bir siyasi projeler şemsiyesi altında bunu gerçekleştirirler. Roel Meijer'e göre, Batı'nın Salafizmi şiddetle ilişkilendirmesi, 2000'li yılların başında yapılan güvenlik çalışmaları prizmasından yazılardan ve kolonyal dönemde İslami dirilişçileri şiddetle eşitleyen popüler Oryantalist tasvirlerden kaynaklanmaktadır.
Kemalpaşa, Göksun
Kemalpaşa, Kahramanmaraş ilinin Göksun ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kahramanmaraş iline 140 km, Göksun ilçesine 40 km uzaklıktadır.
Dikmen, Gerede
Dikmen, Bolu ilinin Gerede ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Bolu il merkezine 55 km, Gerede ilçesine 5 km uzaklıktadır.
Jean-Charles de Borda
Jean-Charles de Borda (4 Mayıs 1733, 19 Şubat 1799) Fransız matematikçi, fizikçi, sosyal bilimci ve denizci.
Hayat hikâyesi
Borda, Jean-Antoine de Borda ve Jeanne-Marie Thérèse'nin oğlu olarak Lacroix Dax şehrinde doğdu. Borda'nın 1756 yılında Memoire sur le mouvement des projectiles adlı eseri bir askeri mühendis olarak çalışmalarının bir ürünüdür. Bunun için, 1764 yılında Fransız Bilimler Akademisi'ne seçildi.
Borda, Karayipler'de kronometrelerdeki gelişmeler üzerinde test yapan bir denizci ve bir bilim adamıydı. 1777 ve 1778 yılları arasında Amerikan Bağımsızlık Savaşı'na katıldı. 1781 yılında, o Fransız Donanmasındaki birkaç gemiden sorumlu olmuştur. 1782 yılında, İngiliz tarafından esir edildi ve kısa bir süre sonra Fransa'ya döndü. Su çarkları ve pompalar üzerinde iyileştirmeler yapan, bir Fransız Donanması mühendisi olarak döndü. 1784 yılında Fransız Donanması Gemi İnşaatçılığı Müfettişi olarak görevlendirildi ve donanma mimarı Jacques-Noël Sané'nin yardımı ile 1786 yılında Sané, standart tasarımları Sane'nin tasarımlarına dayalı olan Fransız donanmasını yeniden canlandırmak için büyük bir inşaat programını tanıttı.
1770 yılında Borda, Borda kuralı olarak adlandırılan bir sıralı tercihli oy sistemini formüle etti. Fransız Bilimler Akademisi 1801 yılında Napolyon Bonapart Akademi başkanı olduktan sonra kendi yönteminin kullanılması için ısrar eden Napolyon Bonapart tarafından bozulana kadar yirmi yıl için kendi üyelerini seçerken Borda yöntemini kullandı. Borda kuralı günümüzde bazı akademik kurumlar, yarışmalar ve çeşitli siyasi ülkelerde kullanılmaktadır. Borda kuralı ayrıca Quota Borda sistemi ve Nanson yöntemi gibi diğer yöntemler için bir temel olarak kullanılmıştır.
1778 yılında boylam hesaplamak için Lunar Uzaklıkları kısaltan kendi yöntemini yayınladı. Bu yöntem hala konum ayarlama ve navigasyon için kullanılan en iyi birkaç matematiksel yöntem arasında kabul edilir. Ayrıca bu yöntem Lewis ve Clarke tarafından ve kullanılan, örneğin; 1778 yılında, O hala pre-kronometre gün navigasyon ve konum sabitleme için birkaç benzer Matematiksel prosedürleri en iyi olarak kabul, boylam hesaplamak için Lunar Mesafeler azaltarak onun yöntemi yayınladı Kuzey-batı Amerika Birleşik Devletleri kendi araştırma sırasında kendi enlem ve boylam.
Yaptığı katkıların bir diğeri Delambre ölçümlerine uygun gelen metrik sistemin temeli olan standart metreyi icat etmesidir. Bir diğeri Toulon donanma müzesinde sergilenen Reflecting Circle'dır.
NGC 1514
Çok parlak bir iç kabuk ve parlak küçük yuvarlak kütlelerle, çok loş düzgün bir bulutsu olarak tanımlanabilir. Ölçümler, gazın merkezden dışarıya yaklaşık olarak saniyede 25 km bir hızla genişlediğini göstermektedir. Şekilbilimsel olarak merkezde ikili bir yıldız sisteminin olduğu tahmin edilir.
Notlar
<li>Parallax = 5.40 ± 1.70 mas </li> </ol>
Elenor Plak
Ayrıca Elenor Plak, Müslüm Gürses'in en uzun süre çalıştığı plak şirketidir. Müslüm Gürses, Elenor Plak ile hayatı boyunca 27 albüm çıkarmıştır.
13 Nisan 1974 tarihinde, Muhteşem Candan, Atilla Alpsakarya'yı %10'u hisseyle Elenor Plak'a ortak almıştır. 10.09.2001 tarihine kadar ortaklık şeklinde faaliyet gösteren şirketten Atilla Alpsakarya, hisselerini Muhteşem Candan'a devrederek ayrılmıştır. Bu tarihten itibaren Muhteşem Candan'ın ve oğlu Kaan Candan'ın yönetiminde faaliyetlerine devam etmektedir.
Özgün
Özgün Uğurlu, ya da bilinen adıyla Özgün (d. 19 Ekim 1979, Eskişehir), Türk pop şarkıcısıdır.
Yaşamı
Özgün'ün "Elveda" adlı ilk albümü Kasım 2005'te yayınlandı. İlk klibini "Elveda" şarkısına çekti ve bu albümden sırasıyla Şeytan, Yanarım, Kandırman Lazım, Günahkar ve Aşk Çiçeği isimli şarkılarına klip çekti. Özgün'ün "Nöbetçi Aşık" adlı ikinci albümü, 20 Haziran 2007 tarihinde yayınlandı. Özgün'ün ikinci albümünün çıkış parçası olan "Kıvırır", 23 Haziran 2007'de yayınlandı.İkinci klibi ise "Acıyı çeken anlar", 27 Ağustos 2007 tarihinde yayınlandı.Üçüncü klibi ise "Yalnızlık", 21 Kasım 2007 tarihinde yayınlandı.Özgün'ün ikinci albümünün son klibi ise "Kıpır Kıpır", 21 Nisan 2008 tarihinde yayınlandı.Özgün vatani görevini(askerlik) 331. Kısa Dönem olarak Aralık 2009'da başlayıp Mayıs 2010'da tamamlamıştır.
Askerlik dönüşü Yeni isimli single çalışmasını Avrupa Müzik etiketiyle yayınlayan Özgün, klip çektiği İstiklal adlı şarkısıyla 2010 yazının en çok dinlenilen şarkıları arasında yer aldı (Nielsen verilerine göre). 2010 sonbaharında ise Toz adlı şarkısına klip çekti. 2011 yazı için hazırladığı dijital single çalışmasında ise klip çektiği Sadece Arkadaşız şarkısı ile radyolar ve müzik Tv'lerinde en çok çalınan şarkılar sıralamasında 2. sıraya kadar (Nielsen verilerine göre) yükseldi. 2012 yılı Temmuz ayında Nida Karaçar ile evlenmiştir.
Ölüm Bataklığı (film)
Oyuncular
Ulusal Muhafız Birliği'nden bir grup haftasonu eğitimi için Lousiana'da Cajun bölgesine gönderilir. Yerel halkın kanolarını çalıp nehri geçerken içlerinden biri eğitim mermisiyle şakadan Cajunlar'a ateş açar. Cajunlar gerçek mermiyle karşılık verince birlik komutanı vurulup ölür. Eğitim alanı diye geldikleri yer bir anda savaş alanına döner. Ormanda yönlerini bulamayan askerler çıkışı bulamaz, birbirlerine düşer ve Cajunlar tek tek hepsini öldürmeye başlar. Sağ kalan iki asker Cajunlar'ın köyüne ulaşır.
Romance & Cigarettes
Aşk ve Sigara (Özgün adı: Romance and Cigarettes), orta yaş krizindeki bir işçi olan Nick (Gandolfini) ve onun eşi Kitty (Sarandon) ile ailesine karşı olan sadakatsizliğini modern müziklerle harmanlayan bir müzikal komedi. Türkiye'de ilk olarak 2006 yılında İstanbul Film Festivali'nde gösterilen ve seyirci rekoru kıran film, 35 Milim Filmcilik dağıtımıyla 30 Haziran 2006 tarihinde vizyona girdi.
Have I Told You Lately
"Have I Told You Lately" Kuzey İrlandalı şarkıcı Van Morrison tarafından yazılmış ve onun 1989 albümü Avalon Sunset için kaydedilen bir hit şarkı. Aslında bir dua olarak da yazılmış olmasına rağmen, genellikle düğünlerde çalınan romantik bir ballad'tır.
Şarkı klasik bir parça oldu; bir Grammy Ödülü ve BMI Million-Air sertifikası kazanarak büyük övgü aldı. 1989 yılında Mercury tarafından tekli olarak piyasaya çıktığında, ABD'nin Adult Contemporary listelerinde 12 numaraya yerleşti ve çok sayıda sanatçı/grup tarafından kaydedilen birçok vokal ve enstrümantal versiyonları ile popüler bir cover şarkı olmuştur. 1993 yılında, Rod Stewart'ın seslendirdiği yorumu ABD ve İngiltere'de listelerde 5 numaraya dek çıkmıştır.
Müstecip Onbaşı
Müstecip Onbaşı (Kılıçaslan) (d. 1891; Hacı Ömerdere (Orhaniye) - ö. 10 Mayıs 1956; Orhaniye), Osmanlı askeri.
Carina Wiese
Carina Nicolette Wiese (d. 26 Şubat 1968), Alman oyuncu. Kobra Takibi isimli dizide oynadığı Andrea Schäfer rolüyle tanınmaktadır. Dizide Türk kökenli Başkomiser Semir Gerkhan'ın eşi rolündedir. Binicilik ve eskrim gibi becerilere sahip oyuncu Almancanın yanında Rusça ve İngilizce bilmektedir.
Müstecip Onbaşı
Çanakkale Savaşı'nda deniz topçu eriydi. Bu asker, 30 Ekim 1915 tarihinde Kilitbahir'de nöbeti esnasında Çanakkale Boğazını geçmekte olan ve su üzerinde kulesi görünen Fransız denizaltısı Turquoise'ı 3. top atışında vurdu. Periskopundan vurulan ve karaya oturan Turquoise tekrar dalışa geçemedi. 28 mürettebatı, silah ve teçhizatıyla birlikte teslim oldu.
Kınıkkoz, Göksun
Kınıkkoz, Kahramanmaraş ilinin Göksun ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Daha önceleri Hacıibrahimuşağı köyüne bağlı bir mahalle iken, 3 Temmuz 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Coğrafya
Kahramanmaraş iline 124 km, Göksun ilçesine 34 km uzaklıktadır.
Oya Eczacıbaşı
Oya Eczacıbaşı, İstanbul Modern Sanat Müzesi’nin Yönetim Kurulu Başkanı’dır.
Hayatı
1959 yılında İstanbul’da doğan Oya Eczacıbaşı, Strazburg’da Lycee Marie-Curie’dan mezun olduktan sonra yüksek öğrenimini Boğaziçi Üniversitesi İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü’nde sürdürdü ve University of Leicester’da müze işletmeciliği dalında master derecesi aldı. 1985 yılında İstanbul Kültür Sanat Vakfı’nda Bienal Danışma Kurulu üyesi olan Oya Eczacıbaşı, 1987’de gerçekleşen 1. İstanbul Bienali’nde Askeri Müze sergilerinin düzenlenmesinde görev aldı. 1994-2011 yılları arasında Robert Kolej Mütevelli Heyeti üyesi, 1996-2006 yılları arasında Hisar Eğitim Vakfı Yönetim Kurulu üyesi, 2003-2006 yıllarında Türk Eğitim Gönüllüleri Vakfı (TEGV) Yönetim Kurulu üyesi, 2002-2008 yılları arasında İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) Yürütme Kurulu üyesi oldu. 2002-2007 yılları arasında Boğaziçi Üniversitesi’nde müze işletmeciliği dalında öğretim üyeliği yaptı. 2002 yılından bugüne İKSV Yönetim Kurulu Üyesi olan ve 2004’te kuruluşundan bu yana İstanbul Modern Yönetim Kurulu Başkanlığı’nı sürdüren Oya Eczacıbaşı, Museum of Modern Art (MoMA) Uluslararası Konseyi’nde yer almaktadır. Oya Eczacıbaşı’na 2011 yılında Fransa Cumhuriyeti tarafından Chevalier dans l’Ordre National de la Legion d’Honneur madalyası verildi. İngilizce, Fransızca ve Almanca bilen Oya Eczacıbaşı evli ve iki çocuk sahibidir.
Günahkar (film)
Günahkar Angelina Jolie ve Antonio Banderas'ın başrollerini oynadığı 2001 yapımı bir filmdir. Cornell Woolrich tarafından yazılan Waltz into Darkness romanından uyarlamadır.
Aşağıdaki Şehir
Aşağıdaki Şehir, 2010 Almanya yapımı romantik-dram türünde filmdir. Yönetmenliğini Christoph Hochhäusler'in yaptığı film, 2010 yılında çekilmiş ve İngilizce The City Below ve Almanca Unter dir die Stadt adlarıyla, 15 Mayıs 2010 tarihinde 2010 Cannes Film Festivali'nde gösterilmiştir.
Filmin senaryosunda; Olli, aylar süren bir işsizlik döneminden sonra Frankfurt'ta güçlü bir finans şirketi olan Lobau Bankası'nda bir iş bulur. Olli ve karısı Svenja, Frankfurt'a yerleşirler. Kısa bir süre sonra Svenja, Roland adında bir adamla tanışır. Roland Svenja’yı elde etmek için elinden geleni yapacaktır.
Girit'teki Fransız postaneleri
Girit'teki Fransız postaneleri Girit'in Osmanlı İmparatorluğu'ndan ayrılmasından sonra ve 1913 yılında Yunanistan ile birleşmesinden önce, 1909 yılı süresinde Girit'te yabancı ülkeler tarafından sürdürülen bir postane topluluğu içindeydi.
Fransa Girit'teki kendi ilk posta pulunu 1902 ve 1903 yıllarında yayımladı. İlk set bir santimden beş franka kadar 15 değeri içeriyordu. Pulların dizaynı 1900 yılları Fransız pulu dizaynında olup, "CRETE" yazısını içeriyordu. Bu sadece geçici bir çözümdü, çünkü hala yerel para birimi olan kuruş geçerliydi. Bu nedenle 1903 yılında postane büyük değerli beş pulu bir kuruşdan yirmi kuruşa kadar değerlerle sürşarjladı.
Host
Host ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:
Constanze Manziarly
Constanze Manziarly (14 Nisan 1920; Innsbruck, Avusturya – kayboldu k. 2 Mayıs 1945), 1945 yılında Berlin'de son günlerine kadar Adolf Hitler'in aşçısı / diyetisyeni olarak görev yaptı.
Constanze Manziarly, Yunan bir baba ve Innsbrucklu bir anne'nin çocuğu olarak Tyrol'de doğdu. Liseyi bitirdikten sonra Ev idaresi meslek okuluna gitti, diyet asistanlığı yaptı. 1943'ten itibaren Bischofswiesen'deki Zabel ılıca motelinde çalıştı ve aynı yıl Adolf Hitler'in yanında çalışmaya başladı. Eylül 1944'te Hitler'in diyet aşçısı oldu.
II. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru 16 Ocak 1945 tarihinde Hitler'in Führerbunker adlı sığınağına girdi ve orada ikamet etti. Hitler'in 30 Nisan'da intiharından sonra ertesi gün sığınağı kaçış grubu ile terk etti. Sovyet Kızıl Ordu birliklerinden kaçarak kuzeye, Prinzenallee'deki Schultheiss-Patzenhofer Bira Fabrikası'nın mahzenindeki Alman Ordusu'na gittiler. Grupta Dr. Ernst-Günther Schenck, Gerda Christian, Else Krüger ve Traudl Junge vardı. 2 Mayıs'ın başlarında grup Sovyet askerleri tarafından ele geçirildi. SS-Brigadeführer Wilhelm Mohnke, dört kadına Hitler'in yazılı raporunu, halefi Karl Dönitz'e teslim etmeye çalışmakla görevlendirmişti. Kadınlar bira fabrikasının avlusundan çıktılar ve Berlin'in Sovyet işgali altındaki bölgesine girdiler. Kadınlar ayrıldı, Christian ve Krueger bir su tedarik alanında bekliyorlardı. Traudl Junge'un "Rus kadınlığının ideal görüntüsü, iyi yapılı ve tombul yanaklı" olduğunu düşündüğü Manziarly, bir Wehrmacht ceketi giyiyordu ve Junge onu beklerken sivil kıyafetler bulmaya gitti. Junge daha sonra Manziarly'nin iki Sovyet askerleri tarafından Berlin U-Bahn metro tüneline götürüldüğünü gördü; Junge'a "Kağıtlarımı görmek istiyorlar" diyerek güvence verdi. Manziarly'den bir daha haber alınamadı.
Constanze Manziarly'nin ölümünün koşulları belirsizdir; Berlin'de kaybolduğuna inanılıyor. 1 Mayıs 1945'te akşam 8:30 civarında sığınaktan kaçmaya çalışan SS-Brigadefuhrer Wilhelm Mohnke liderliğindeki grubun bir üyesiydi ve Traudl Junge'a göre en son iki Sovyet askerin kimliklerini sorduğunda 2 Mayıs akşamı görüldü.
Sabri Gümüşsoy
Sabri Gümüşsoy (d. 26 Mart 1980, Kırıkkale), Türk eski futbolcudur.
Sarı Yazma Festivali
Cide Rıfat Ilgaz Sarı Yazma Festivali, Kastamonu'nun Cide ilçesinde doğan Rıfat Ilgaz adına düzenlenen bir etkinliktir. Her yıl temmuz ayının ikinci cumartesisinin yer aldığı haftada Cide ilçesinde Rıfat Ilgaz Sarı Yazma Kültür ve Sanat Festivali düzenlenir. Panel, sempozyum, müzik ve diğer kültürel etkinlikler ile yazar anılır.
Teft merkezî bahşı
Teft merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان تفت), İran'ın Yezd Eyaleti'nde bulunan Teft şehristanı'na bağlı 2 bahşdan birisidir.
Bahşın 2006 yılı resmi nüfusu 30.826 kişi ve 9.330 hanedir. Yönetim merkezi bahşa adını veren Teft şehridir.
Yönetim yapısı
Teft merkezî bahşı idari olarak 5 dehestana ayrılır. Tek şehri yönetim merkezi olan Teft şehridir.
Sarıçam, Daday
Sarıçam, Kastamonu ilinin Daday ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Gulam olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 25 km, Daday ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır.
Güneş ışığı
Güneş ışığı ya da Güneş ışını, Güneş'ten gelen toplam elektromanyetik ışınımdır. Kızılötesi, görünür ışık ve morötesi biçiminde bulunur. Güneş ışığı Dünya'ya gelirken atmosferde süzülmektedir. Ozon Tabakası'nda parçalanırlar böylece daha az zarar verirler.
Nir bahşı
Nir bahşı (Farsça: بخش نیر), İran'ın Yezd Eyaleti'nde bulunan Taft şehristanı'na bağlı 2 bahşdan birisidir.
İdari olarak 6 dahestana ayrılır. Bahşın yönetim merkezi Nir şehri, 2006 yılı resmi nüfusu 14.716 'dır.
Morrígan
Mórrígan veya Morrígan ("Büyük Tanrıça" veya "Hayalet Tanrıça"), Morrígu, Morríghan veya Mor-Ríoghain olarak, zaman zamansa çoğul bir şekilde Morrígna olarak da anılan İrlanda mitolojisi figürü. Her ne kadar metinlerde açık bir şekilde bir tanrıça olarak tanımlanmasa da, önceleri bir tanrıçaymış gibi gözükmektedir.
Egemenlik, kehânet, savaş ve savaş alanındaki ölümle ilişkilendirilen Morrígan gerek tek başına gerekse üçlü tanrıça olarak ele alınabilir bununla birlikte üçlü tanrıça gruplaması kesin değildir; en yaygın üçlü Morrígan, Badb ve Machayken Nemain, Fea, Anann ve diğerleriyle de üçlü tanrıça görüldüğüne rastlanılabilir. Üçlü tanrıça formunda üçlemeyi oluşturan tanrıçaların her birinin savaşın farklı bir yönünü temsil ettiği söylenebilir. Genel olarak Morrígan, Cermen Valkyrielerle karşılaştırılabilecek bir tür savaş tanrıçası olsa da, özellikle büyükbaş hayvanlarla ilişkilendirilmiş olması zenginlik, bereket ve toprak ile de ilgili bir rolü olduğu fikrini yaratmıştır.
Genellikle karga veya kuzgun formunda olan Morrígan'ın karga formunda savaşçıların üzerinde uçtuğuna inanılır, Ulster Döngüsüde ise yılanbalığı, kurt ve inek formlarını almaktadır.
Etimoloji
Morrígan'ın isminin anlamı konusunda ihtilaf vardır. Doğrudan bir şekilde "büyük kraliçe" olarak yorumlanabilir: Eski İrlandaca mór, büyük; rígan, kraliçe, ki bu hipotetik Proto-Keltik *Māra Rīganī-s ' den türer. Bununla birlikte isim metinlerde o harfinin üzerinde fonetik belirtke içermez. Alternatif olarak, mor (fonetik belirtke olmaksızın) Eski İngilizcedeki maere ve İskandinav mara ile soydaş bir şekilde, canavarlık veya dehşet ifade eden bir Hint-Avrupa kökünden geliyor olabilir. Bu ise Proto-Keltikte şu şekilde yeniden inşa edilebilir: *Moro-rīganī-s. Çağdaş uzmanların çoğunluğu "Morrígan"ın, sıklıkla "Hayalet Kraliçe" şeklindeki tercümesiyle, daha eski ve daha doğru form olduğunu düşünmektedirler.
Ulster Döngüsü
Morrígan'ın ilk görüldüğü anlatılar Ulster Döngüsündeki hikâyelerdir ki bu hikâyelerde tek bir birey olarak betimlenir, hikâyelerin kahramanı Cúchulainn ile belirsiz bir ilişkisi vardır. Táin Bó Regamna ' de, Cúchulainn, Morrígan ile, Morrígan Cúchulainn'in bölgesinden bir düveyi götürürken görür. Morrígan'ı tanımayan Cúchulainn, ona meydan okur ve hakaret eder; bu sebeple de onun düşmanlığını kazanır. Bir sürü tehditte bulunan Morrígan ise, gelecekteki bir savaşta Cúchulain'in öldürüleceği kehânetinde de bulunur. Ona garip bir şekilde, "Senin ölümünü koruyorum" der.
Morrígan ayrıca, Táin Bó Cuailngede ve Cúchulainn'in ölümünü anlatan masalın bir sürümünde de geçer.
Mitolojik Döngü
Morrígan ayrıca Mitolojik Döngü metinlerinde de görülmektedir. 12. yüzyıl tarihli sözde-tarihsel bir derleme olan Lebor Gabála Érenn ' Tuatha Dé Danann arasında, Ernmas'ın kızlarından biri, Nuada'nın torunu olarak sayılır.
Ek olarak, Morrígan Cath Maige Tuireadh ' da da görülür.
George Stevens
George Stevens (d. 18 Aralık 1904, ö. 8 Mart 1975) Amerikalı yapımcı, yönetmen, senarist. 1943 yılında The More the Merrier, 1953'te Shane, 1959'da The Diary of Anne Frank filmleri ile En İyi Yönetmen Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiş, ödülü 1951'de A Place in the Sun ve 1956'da Giant filmleri ile kazanmıştır.
1958 ve 1959 yıllarında Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi'nin (Academy of Motion Picture Arts and Sciences) başkanlığını yapmıştır.
Kızılöz, Göksun
Kızılöz, Kahramanmaraş ilinin Göksun ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Daha önceleri Ahmetcik köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Temmuz 1959'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Babil'in Asma Bahçeleri
Babil'in Asma Bahçeleri, Helen kültürü tarafından listelenen Antik Dünyanın Yedi Harikasından biriydi. Çamur tuğlalardan inşa edilmiş büyük yeşil bir dağa benzeyen çok çeşitli ağaçlar, çalılar ve asmalar içeren artan bir dizi bahçe ile dikkate değer bir mühendislik başarısı olarak tanımlandılar. Bahçelerin Irak'ın Babil eyaletine bağlı Hille yakınlarındaki antik Babil kentinde inşa edildiği söyleniyor. Asma Bahçeler'in adı ; yükseğe asılı) kelimesinden türetilmiştir. "Asma" kelimesinden daha geniş bir anlama sahip olan ve teras gibi yükseltilmiş bir yapı üzerine dikilen ağaçları ifade eder.
Bir efsaneye göre, Asma Bahçeler, Yeni Babil Kralı II. Nebukadnezar (MÖ 605 ile 562 yılları arasında hüküm süren) tarafından, Orta Çağ'daki eşi Kraliçe Amytis için İnsanlık Harikası olarak bilinen büyük bir sarayın yanına inşa edildi. Çünkü O memleketinin yeşil tepeleri ve vadileri olan memleketini özlüyordu. Bu, MÖ 290'da yazan Babilli rahip Berossus tarafından onaylandı, daha sonra Josephus tarafından aktarılan bir açıklamadır. Asma Bahçeler'in yapımı da efsanevi kraliçe Semiramis'e de atfedilmiş ve alternatif bir isim olarak Semiramis'in Asma Bahçeleri denilmiştir.
Bahçeler, Antik dünyanın Yedi Harikasından yeri kesin olarak belirlenmemiş tek yerdir. Babil metinleri Bahçelerden bahsetmez ve Babil'de kesin bir arkeolojik kanıt bulunamamıştır. Bunu açıklamak için üç teori öne sürülmüştür: Birincisi, bunların tamamen mitsel oldukları ve eski Yunan ve Roma yazılarında bulunan tasvirlerin (Strabo, Diodorus Siculus ve Quintus Curtius Rufus'unkiler dahil) romantik bir doğu bahçesi idealini temsil ettiği; İkincisi, Babil'de var oldukları, ancak MS birinci yüzyılda gibi bir zamanda yok edildikleri; ve Üçüncüsü, efsanenin Asur Kralı Sanherib'in (MÖ 704-681) başkenti Ninova'da Dicle Nehri üzerinde, modern Musul kenti yakınlarında inşa ettiği iyi belgelenmiş bir bahçeye atıfta bulunulduğu varsayımı.
Klasik edebiyatta betimlemeler
Babil betimlemeleri bugün bir biçimde var olan beş ana yazar vardır. Bu yazarlar kendilerini Asma Bahçelerin büyüklüğü, genel tasarımı, sulama araçları ve neden inşa edildikleri ile ilgilenmektedir.
Josephus, Marduk'un bir Babil rahibi olan Berossus tarafından yazılan bahçelerin bir tanımını aktarır , bu yazı , bahçelerin bilinen en eski sözüdür. Berossus, II. Nebukadnezar'ın saltanatını tanımladı ve Asma Bahçeler'in inşasıyla bu krala itibar eden tek kaynaktır. Diodorus Siculus (aktif MÖ 60-30), hem Cleitarchus'un (Büyük İskenderin tarihçisi) hem de Cnidus'lu Ctesias'ın MÖ 4. yüzyıl metinlerine başvurmuş gibi görünüyor. Diodorus, inşaatı bir Suriye kralına atfediyor. Bahçenin bir kare şeklinde olduğunu ve her bir kenarı yaklaşık olarak dört plethra uzunluğunda olduğunu belirtir. Bahçe, en üstteki galeri 50 arşın yüksekliğinde olacak şekilde katmanlıydı. 22 fit kalınlığındaki duvarlar tuğladan yapılmıştır. Kademeli bölümlerin tabanları, en büyük ağaçların kök büyümesini sağlayacak kadar derindi ve bahçeler yakındaki Fırat'tan sulandı.
Quintus Curtius Rufus (MS 1. yüzyıl) muhtemelen Diodorus ile aynı kaynaklardan yararlanmıştır. Bahçelerin çevresi 20 stadyum büyüklüğünde olan bir kalenin tepesinde yer aldığını belirtir. Bahçelerin inşasını yine kraliçesinin vatanını özlediği için bir Suriye kralına bağlıyor.
Strabon'un ifadeleri muhtemelen tanımını MÖ 4. yüzyıldan kalma Onesicritus'un kayıp kayıtlarına dayanıyordu. Bahçelerin Fırat nehrinden bahçelere açılan bir Arşimet vidasıyla sulandığını belirtir.
Diğerlerinden bağımsız olduğu düşünülen klasik kaynakların sonuncusu, paradoksograf Philo of Byzantion'un MS 4. ve 5. yüzyıllarda kaleme aldığı A Handbook to the World'ün Yedi Harikası'dır. Strabon'un tarif ettiği vidalı kibritlerle su yükseltme yöntemidir. Philo, çevreleyen arazinin doğal seviyesinin çok üzerinde, muazzam bir kütleye sahip olan geniş derin toprak alanlarını inşa etmenin mühendisliğini ve yaratıcılığını ve ayrıca sulama tekniklerini övüyor.
Tarihsel varlığı
Çağdaş Babil kaynaklarında belge bulunmaması nedeniyle Asma Bahçeler'in gerçek bir yapı mı yoksa şiirsel bir yaratım mı olduğu belirsizdir. Ayrıca Nebukadnezar'ın karısı Amyitis'ten (veya başka herhangi bir eşten) söz edilmez, ancak bir Medyan veya Farslı ile siyasi bir evlilik olağandışı olmazdı. Nebukadnezar'ın eserlerine dair birçok kayıt mevcuttur, ancak onun uzun ve eksiksiz yazıtlarında herhangi bir bahçeden bahsedilmemektedir. Bununla birlikte, daha sonraki yazarların onları tarif ettiği zamanda bahçelerin hala var olduğu söylendi ve bu hesapların bazılarının Babil'i ziyaret eden insanlardan kaynaklandığı düşünülüyor. Tarihleri'nde Babil'i anlatan Herodot, Asma Bahçeler'den bahsetmez, ancak ziyareti sırasında bahçeler Yunanlar tarafından henüz iyi bilinmemiş olabilir.
Bugüne kadar, Babil'de Asma Bahçeler için hiçbir arkeolojik kanıt bulunamadı. Fırat'ın altında şu anda güvenli bir şekilde kazılmayan kanıtların olması mümkündür. Nehir, II. Nebukadnezar zamanında mevcut konumunun doğusundan akıyordu ve Babil'in batı kısmı hakkında çok az şey biliniyordu. Rollinger, Berossus'un Bahçeleri siyasi nedenlerle Nebukadnezar'a atfettiğini ve efsaneyi başka bir yerden benimsediğini öne sürdü.
Ninova'da Sanherib'in bahçeleriyle özdeşleşme
Oxford bilgini Stephanie Dalley, Babil'in Asma Bahçeleri'nin aslında Asur kralı Sanherib (MÖ 704 - 681) tarafından Ninova'daki sarayı için inşa edilen iyi belgelenmiş bahçeler olduğunu öne sürdü; Dalley, aradan geçen yüzyıllarda iki yerleşimin karıştırıldığını ve Sanherib'in sarayındaki geniş bahçelerin II. Nebukadnezar'ın Babil'ine atfedildiğini ileri sürüyor. Arkeolojik kazılarda Dalley, Ninova'ya suyu taşıyan geniş bir su kemerleri sistemi, bahçelerin üst katlarına çıkarmak için kullanılan su yükseltici vidalarla taşımak için kullanılan kanal, baraj ve su kemerleri dizisinin izlerini buldu.
Dalley, argümanlarını çağdaş Akad yazıtlarının analizindeki son gelişmelere dayandırıyor.
Robert Desnos
Robert Desnos, (d. 4 Temmuz 1900 - ö. 8 Haziran 1945), Fransız şair.
Babil'in Asma Bahçeleri
Ninova'da Sanherib'in bahçeleriyle özdeşleşme
Böyle bir bahçenin sulanması, Ninova şehrine daha iyi su sağlanmasını gerektiriyordu. Kanallar dağlara doğru uzanıyordu. Sanherib, kullandığı teknolojilerden gurur duyuyor ve bunları yazıtlarında biraz ayrıntılı olarak anlatıyor. Bavian'ın (Kinnis) kaynak sularının başındaki yazıtı otomatik savak kapılarından bahseder. Jerwan'da vadiyi geçen devasa bir su kemeri, iki milyonun üzerinde işlenmiş taştan inşa edilmiştir. Taş kemerler ve su geçirmez çimento kullandı. Üzerinde şunlar yazılıdır:
Robert Desnos
Desnos, Paris'te bir kümes satıcısının oğlu olarak doğdu. Bir ticaret okulundan mezun oldu. Paris-soir gazetesinde çalışmaya başladı. Buradayken şiirler yazmaya başladı. Dadaist dergilerde şiirleri yayımlandı. Marcel Duchamp'ın desteğiyle de ilk şiir kitabını yayımladı. Arkadaşı Benjamin Peret aracılığıyla André Breton ile tanıştı.Paul Éluard, Louis Aragon gibi isimlerle beraber Sürrealizm'in öncü temsilcilerinden oldu. Ancak sürrealist Andre Breton'la arasının açılması üzerine, ikinci sürrealist manifestosundan sonra topluluktan ayrıldı (1928). Çünkü Desnos, Breton'un komünizmi sürrealizmin içine katmaya çalışma yüzünden fikir ayrılığına düşmüştü. Georges Malkine ile beraber gazetede şiirler yazmaya devam etti. 1932'de radyo yayınlarına başladı. Yayınlar sırasında Picasso, Ernest Hemingway, Antonin Artaud, Georges Bataille, John Dos Passos, Man Ray ve Sergey Ayzenştayn gibi isimleri ağırladı.
Babil'in Asma Bahçeleri
Ninova'da Sanherib'in bahçeleriyle özdeşleşme
Sanaherib "Tüm Halklar İçin bir Harika" inşa ettiğini iddia etti ve anıtsal (30 tonluk) bronz dökümleri için "kayıp mum" işlemi yerine yeni bir döküm tekniği uygulayan ilk kişi olduğunu söyledi. Suyu daha yüksek dağlardan geldiği için bahçesine yüksek seviyede getirebildi ve ardından yeni su vidalarını açarak suyu daha da yükseltti. Bu, terasların tepesinde büyük ağaçların olduğu manzaranın üzerinde yükselen seleflerini aşan, çarpıcı bir sanatsal bahçe inşa edebileceği anlamına geliyordu.
Robert Desnos
"Seni öyle çok düşledim ki
Babil'in Asma Bahçeleri
Bitkiler
Bahçelerde bulunabilecek ithal bitki çeşitleri arasında sedir, selvi, abanoz, nar, erik, gülağacı, müren, ardıç, meşe, dişbudak, köknar, mür, ceviz ve söğüt sayılabilir. Bu bitkilerin bir kısmı terasların üzerine asılmış ve duvarlarının altına kemerlerle örtülmüştür.
Robert Desnos
Artık yitirmeksizin gerçekliğini.
Aklımda sen, öyle çok dolaştım
O kadar çok bahsettim ki senden;
Bir şey kalmadı artık senden!
Bu canlı bedene ulaşma ve acı dolu yürek üzerinde benim için çok değerli sesin doğuşunu öpmeye zaman var mı hala?
Bedenim yaşamın ve aşkın tüm görünüşlerine açık, ve sen, bugün benim için değer taşıyan tek varlık, senin alnına ve dudaklarına önüme çıkan ilk dudaklardan ve ilk alından daha zor dokunurdum herhalde.
Öyle çok düşündüm ki seni, hayalinle öyle çok yürüdüm, konuştum ki;
Gölge olmak, hayal olmak kaldı şimdi bana,
Gölgeden bin kat koyu bir gölge!
Senin o günlük güneşlik hayatına,
İkide bir düşecek olan gölge..."
Dursunfakı, Gerede
Dursunfakı köyü, Bolu ilinin Gerede ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Bolu iline 59 km, Gerede ilçesine 8 km uzaklıktadır. Ayrıca E5 ve İstanbul-Ankara otobanının ortasında yer almaktadır.
Ramazan Silin
Ramazan Silin (1 Mayıs 1965, Adana), Türk teknik direktör ve eski kaleci. Türkiye'de dört büyüklerden Trabzonspor'un formasını giymiştir.Kozanspor'da teknik direktörlük yapmaktadır.
Futbolculuk Kariyeri
Ramazan Silin futbol hayatına 1975 yılında Adana Seyhanspor Futbol Kulübünün altyapısında başlamıştır.
El yazısı (anlam ayrımı)
El yazısı ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:
El yazısı, genellikle harflerin eğik ve birbirine bağlı şekilde yazıldığı bir yazı türü.
Sempatik sinir sistemi
Sempatik sinir sistemi, vücudu gerilime hazırlar. Stresli bir durum sırasında etkindir. Etkileri "savaş ya da kaç" şeklinde genellenebilir.