cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antik Mısır'da kadınlar
En üst düzeyde kadınlar
Bürokrasinin en üst kademelerinde görev yapan kadınlar için, Mısır'ın Altıncı hanedanlığı döneminde bir Vezir olan Nebet'ten bahsedilebilir. Ama böylesine yüksek bir otorite düzeyine sahip bir kadının son derece nadir kaldığını da kabul etmek gerekir. Bununla birlikte, kadınlar bürokraside kâtip gibi çok sayıda görevi yaptılar, ancak tüm kamu bürokrasi makamlarının erkekler tarafından doldurulduğu Yeni Krallık zamanı istisnadır.
Eski Mısır edebiyatında kadınlar
Kuşkusuz, eski Mısır edebiyatı kadınları anlamsız, kaprisli ve nadiren güvenilir olarak sunmaktan çekinmedi. Ancak buna rağmen kadınlar, zamanın medeniyetlerinde ender görülen bir statüden faydalandı.
Ressamlar ve heykeltıraşlar kadınlara mutlu bir ailenin parçası olarak dingin bir imaj verirken, yazarlar şefkatli değildi ve kadınları talihsizliğin ve birçok günahın kaynağı olarak tasvir ettiler.
Gaston Maspero'nun Contes populaires'de (Popüler Masallar) bir hikâye anlatır. Kardeşi Anoupou'nun evindeki mütevazı çiftlik işçisi olan Bytaou kardeşinin karısı tarafından baştan çıkarılmış ve kadının çekiciliğine yenik düşmüştür. Kadın kardeşi Anoupou'ya ihbar etmekte tereddüt etmez, yalan söyler ve Bytaou cezasını alana kadar asla durmaz. Eşi tarafından kandırıldığını daha sonra fark eden Anoupou eşini köpeklere atar.
Antik Mısır sanatında kadınlar
Mısırlı kadınlar nadiren yaşlanmış ve buruşuk olarak tasvir edilmiştir. Mısır'da kadınlar için karşılanması gereken standartlar vardı. Kadınlar, genellikle ince ve güzel olarak gösterilirdi. Mısır sanatının gerçekçi olmaktan uzak olması Eski Mısırlıların nasıl algılandıklarını ne kadar önemsediklerini göstermektedir. Örneğin hamile kadınların doğumdan sonra vücutlarının neredeyse hiç görüntüsü yoktur. Bununla birlikte, erkek atletik ve ilgi çekici veya yaşlı ve deneyimli olarak gösterilebilir. Bu idealist tasvirler, fiziksel olarak yetenekli kral veya halkı için gece gündüz çalışan yorgun kral gibi hedeflenen imajı yansıtırdı. İnsanlar, sonsuza dek öyle kalma çabasıyla, güzelliklerinin ve gençliklerinin zirvesinde tasvir edildi. Ancak Üçüncü Ara Dönem'de bilim adamları, kadınları temsil eden sanatsal üslupta bir değişim görüyorlar. Daha büyük, daha sarkık göğüslere ve kalınlaşmış bir gövdeye sahip daha yuvarlak bir vücut tipi ortaya bu dönem çıkmıştır. Bu tasvir artık kadınların yaşlanmasıyla da ilişkilendirilmiyordu. Ayrıca sık kullanılan belirli bir çizim vardı. Kadınlar ve çocuklar coğunlukla onları kocalarına veya babalarına bağlayacak sanatsal bir üslupla temsil ediliyordu. En bariz örnek, Amarna Dönemi olacaktır. Akhenaten'in sanatsal gösterimine Amarna Döneminde büyük değişiklikler yapılmıştır. Bununla birlikte, en ayırt edici kısım, Nefertiti'nin, karısının ve çocuklarının kendisininkiyle aynı vücut tipiyle gösterilmesiydi. Nefertiti'yi Akhenaten'inkine çok benzeyen, hangisi olduğunu söyleyemeyeceğiniz şekilde gösteren tasvirler vardır.
İlahi görüntü
Mısır mitolojisinde Yunanistan'da da olduğu gibi çok sayıda tanrıça vardı. Onların sembolizmini inceleyerek, kadınların eski Mısırlıların gözündeki imajını öğrenebiliriz. Yunan tanrılarında olduğu gibi, birçoğu birbirleriyle kan veya evlilik yoluyla akrabaydı.
Kadınlar ve imajı en çok yaşam ve doğurganlıkla ilişkilendirildi. Birçok ilkeyle ilişkilendirilen tanrıça İsis, kardeşi tarafından öldürülen Osiris'in karısı olarak ona çok bağlıydı. Bir anne olarak kadının koruyucusu olarak görüldü, ama her şeyden önce hayat veren ana tanrıça oldu. Tanrıçanın bir sembolü de sonsuz yaşamın sembolü olan palmiye ağacıdır. Ölen kocasına sonsuz yaşamın nefesini verdi.
Tanrıça, dönemin kadınlara olan saygısını temsil ediyordu. İsis'in yansıttığı, Göksel Anne olarak saygı duyulan sonsuz yaşam ve olgunluk fikriydi. İsis, Mısır mitolojisinin tartışmasız en önemli tanrısı haline geldi. Etkisi, farklı medeniyetlerin dinlerine kadar genişledi, burada farklı isimler altında tanımlandı ve kültünün özellikle Roma İmparatorluğu'nda görüldüğü biliniyor.
En etkili tanrıçalar şunlardı:
Tanrı'nın Eşleri
"Tanrı Amun'un Karısı", Amun kültünün en yüksek rütbeli rahibesiydi. Yeni Krallığın başlangıcında, unvan, genellikle kralların eşleri veya kralların anneleri olan kraliyet ailesiyle ilişkilendirildi. Bu unvana sahip ilk kraliyet karısı, Ahmose'in karısı olan Ahmose-Nefertari idi ve daha sonra onu kızı Meritamen'e devretti ve daha sonra Hatshepsut'a geçti. Tanrı'nın Karısı unvanı, kutsal rollerdeki kraliyet kadınlarına verilen başka bir unvandı. Tanrı'nın Karısına ek olarak bazı kraliyet kadınlarının Tanrı'nın Eli gibi başka unvanları da vardı. Dini figürler olarak saf kalmalarını beklenirdi.
Kadınların sosyal ve politik konumu
Eski Mısır'ın sanatsal yaklaşımlarının çoğunda, kadınların kocalarını desteklediğini ya da kucakladığını, hatta belki onları koruduğunu görüyoruz. Yani bir anlamda kadın, muhtemelen koruyucu tanrıçalar kavramıyla ilişkilendirilen koruyucu olabilirdi. Kadınlar arasında bazı sınıf farklılıkları çok belirgindi köylü kadınların hasada yardım ederken tasvir edildiği yerlerde bunun kanıtlarını görüyoruz. kasaba kadınları ise profesyonel müzisyenler, dansçılar ve tapınak personeli üyeleri olarak gösterilir.
Yani kadınlar sadece geleneksel evde yaşayan eşler değildi, topluma katkıda bulundular. Dokuma atölyelerinde kadın sahneleri ve kadınların mesleki katılımını gösteren mezar yazıtları var. Bu tür başlıklar, siyasetten dine ve cenazeye kadar değişebilir. Mezarların üzerine yazılan bazı başlıklar esas olarak onursaldı.
Dini konumlar, bazılarının düşündüğü gibi asil kadınlarla sınırlı değildi, aslında, büyük tanrıçaların rahibelerinin kiracı çiftçi gibi mütevazı unvanlara sahip olduğuna dair kanıtlar görüyoruz. Eski Krallık'tan Orta Krallığa geçerken, giderek daha az otorite sahibi kadın görüyoruz, bu da politik ve sosyal normlarda değişiklikler anlamına gelebilir. Bununla birlikte, Yeni Krallık'ta metinler, kadınların kendi yasal kimliklerine sahip olduklarını ve hatta erkeklerin rızasına ihtiyaç duymadan toprak satın alabileceklerini ve miras alabileceklerini gösteriyor.
Colour Me Kubrick (albüm)
Colour Me Kubrick, Bryan Adams tarafından yapılan ve 2006 yılında kaydedilen film müziği albümdür.
Kabalar, Beypazarı
Kabalar, Ankara ilinin Beypazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
15 asırda ismi geçmektedir.
Havlíčkův Brod
Havlíčkův Brod, Çekya'nın Vysočina ilinde yer alan bir kasabadır. Aynı zamanda Havlíčkův Brod ilçesinin de başkentidir. Bu kasaba Sázava nehri üzerinde yer almaktadır. Kasabanın nüfusu 2020 yılı itibarıyla 23.442'dir.
Adnan et-Talyani
Adnan et-Talyani (d. 30 Kasım 1964), Birleşik Arap Emirlikli futbolcudur. Forvet pozisyonunda oynamış olan futbolcu, kariyerini sonlandırmıştır. Birleşik Arap Emirlikleri millî takımıyla 161 maça çıkan ve 52 gol kaydeden et-Talyani, Birleşik Arap Emirlikleri adına en çok millî maça çıkan ve en çok gol atan oyuncudur. Et-Talyani ayrıca ülkesinin 1990 FIFA Dünya Kupası; 1984, 1988, 1992 ve 1996 AFC Asya Kupası ile 1997 FIFA Konfederasyonlar Kupası kadrolarında da yer almıştı.
Cyclanthaceae
Cyclanthaceae, çiçekli bitkilerin bir familyasıdır.
Taksonomi
Cronquist sistemi ve Takhtajan sistemi gibi daha önceki sistemler Cyclanthales takımındaki tek aile olarak göstermektedir. Dahlgren'in sınıflandırma sisteminde Cyclanthaceae, üst takım Cyclanthiflorae'deki (Cyclanthanae olarak da adlandırılır) Cyclanthales takımının tek ailesidir.
APG sistemi (1998) ve APG II sistemi (2003) monokotlar sınıfındaki Pandanales takımında gösterir. Aile, neotropiklerde bulunur ve toplam yaklaşık 230 bilinen türle 12 cinsten oluşmaktadır (Christenhusz & Byng 2016 ).
En İyi Film Akademi Ödülü
En İyi Film Akademi Ödülü, 1929'da Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi (AMPAS) tarafından verilmeye başlanan ve o tarihten itibaren her yıl verilen Akademi Ödülleri'nden biridir. Bu ödül, filmin yapımcılarına verilir ve her Akademi üyesinin aday gösterip son oylamada oy kullanabildiği tek kategoridir. En İyi Film kategorisi genellikle gecenin son ödülüdür ve törenin en prestijli ödülü olarak kabul edilir.
2002'den beri Akademi Ödülleri törenlerinin düzenlendiği Hollywood'daki Dolby Tiyatrosu'ndaki Büyük Merdiven sütunları, ödülün başlangıcından bu yana En İyi Film unvanını kazanan her filmi sergiliyor. En İyi Film için aday gösterilen 571 film ve 93 kazanan var.
Kategorideki ad değişiklikleri
1. Akademi Ödülleri töreninde (1927 ve 1928 için), her biri gecenin en büyük ödülü olarak kabul edilen iki ödül kategorisi vardı. Biri Olağanüstü Film diğeri ise Eşsiz ve Sanatsal Yapım kategorisiydi. Olağanüstü Film kategorisini savaş destanı Kanatlar kazanırken Eşsiz ve Sanatsal Film kategorisini sanat filmi Şafak kazandı. Her ödül, film yapımcılığının farklı ve eşit derecede önemli yönlerini onurlandırmayı amaçlıyordu.
Ertesi yıl, Akademi Eşsiz ve Sanatsal Film ödülünü vermeyi bıraktı ve geriye dönük olarak Kanatlar’ın kazandığı ödülün verilebilecek en yüksek ödül olduğuna karar verdi. Ödül, bir sonraki tören için Olağanüstü Film unvanını korusa da, isim, aşağıda görüldüğü gibi yıllar içinde birkaç değişikliğe uğradı. 1962'den beri ödüle kısaca En İyi Film adı verildi.
Ödülü alan kişiler
1950 yılına kadar ödül, yapım şirketinin bir temsilcisine verildi. O yıl protokol değiştirildi, böylece ödül tüm adı geçen yapımcılara verildi. Bu kural 1999'da Aşık Shakespeare’in beş yapımcısının ödülü almasından sonra değiştirildi. Ödülü alacak maksimum yapımcı sayısı üç ile sınırlandırıldı.
2020 yılı itibarıyla, "En İyi Film Ödülü İçin Kriterler (Special Rules for the Best Picture of the Year Award)" ödül için iki ana kriter kullanır:
Steven Spielberg on adaylık ve bir ödül ile en fazla aday gösterilen kişidir. Kathleen Kennedy sekiz adaylık ile hiç kazanamadan en fazla aday olan kişidir. Sam Spiegel ve Saul Zaentz üçer kez ödül kazanmıştır ve en fazla kazanan kişilerdir. Filmin yapımcılara değil yapım şirketlerine verildiği yıllarda Metro-Goldwyn-Mayer, kırk adaylık ve beş ödül ile en fazla kazanan şirket olmuştur.
En İyi Film ve En İyi Yönetmen
En İyi Film ve En İyi Yönetmen Akademi Ödülleri, tarihleri boyunca yakından bağlantılı olmuştur. En İyi Film ödülünü kazanan 93 filmden 67'si En İyi Yönetmen ödülüne de layık görüldü. En İyi Yönetmen adaylığı olmadan En İyi Film ödülüne layık görülen sadece beş film vardır: William A. Wellman'ın yönettiği Wings (1927/28), Edmund Goulding'in yönettiği Grand Hotel (1931/32), Bruce Beresford'un yönettiği Driving Miss Daisy (1989), Ben Affleck'in yönettiği Argo (2012) ve Green Book'un yönetmeni Peter Farrelly (2018). En İyi Film adaylığı almayan iki En İyi Yönetmen kazananı, ödüllerin ilk yıllarındaydı: Two Arabian Knights (1927/28) ile Lewis Milestone ve The Divine Lady (1928/29 ) ile Frank Lloyd).
Aday olacak film sayısının arttırılması
24 Haziran 2009'da Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi, En İyi Film kategorisinde aday gösterilecek film sayısının 82. Akademi Ödülleri'nden (2009) başlayarak beşten ona çıkacağını duyurdu. Akademi resmi olarak böyle bir şey söylememiş olsa da, birçok yorumcu, genişlemenin kısmen Kara Şövalye (2008) filminin (ve önceki yıllarda diğer gişe rekorları kıran popüler filmlerin) En İyi Film dalında aday gösterilmemesine yönelik eleştirilere bir yanıt olduğunu belirtti. Resmi olarak Akademi, kural değişikliğinin, her yıl sekiz ila 12 filmin aday gösterildiği 1930'lar ve 1940'lara, ödülün ilk yıllarına bir geri dönüş olduğunu söyledi. Akademinin Başkanı Sid Ganis, bir basın toplantısında "En İyi 10 Film adayına sahip olmak, Akademi üyelerinin genellikle diğer Oscar kategorilerinde gösterilen ancak en büyük ödül için yarıştan çekilen bazı fantastik filmleri tanımasına ve dahil etmesine olanak sağlayacak. Şubat ayında adaylar açıklandığında bu 10 filmlik listenin nasıl göründüğünü görmek için sabırsızlanıyorum." dedi.
Aynı zamanda oylama sistemi oy çokluğu sisteminden alternatif oya değiştirildi. 2011'de Akademi, aday gösterilen film sayısı beş ile on arasında olacak şekilde kuralı yeniden revize etti; Aday gösterilen filmler, ilk sıradaki oyların %5'ini veya devredilebilir tek oy aday gösterme sürecinin kısaltılmış bir varyasyonundan sonra %5'ini kazanmalıdır. Dönemin Akademi yönetici direktörü Bruce Davis, "En İyi Film adaylığı, olağanüstü bir liyakat göstergesi olmalıdır. Belirli bir yılda bu onuru gerçekten hak eden yalnızca sekiz film varsa, sayıyı tamamlama zorunluluğu hissetmemeliyiz." dedi. Bu sistem 2021 yılına kadar sürdü. Akademi, 94. Akademi Ödülleri'nden itibaren belirli sayıda adaya (on) geri döndü.
Dil ve ülke
Kategoride yalnızca on iki İngilizce olmayan film aday gösterildi: La Grande Illusion (Fransızca, 1938); Z (Fransızca, 1969); Göçmenler (İsveççe, 1972); Çığlıklar ve Fısıltılar (İsveççe, 1973); Postacı (Il Postino) (İtalyanca/İspanyolca, 1995); Hayat Güzeldir (İtalyanca, 1998); Crouching Tiger, Hidden Dragon (Mandarin Chinese, 2000); Iwo Jima'dan Mektuplar (Japonca, 2006, ancak Amerikan yapımı olduğu için Yabancı Dilde En İyi Film için uygun değildi); Amour (Fransızca, 2012); Roma (İspanyolca/Mixtec, 2018); Parazit (Korece, 2019); ve Minari (Kore, 2020, ancak Amerikan yapımı olduğu için En İyi Uluslararası Uzun Metraj Film için uygun değildi). Parasite, İngilizce olmayan ve En İyi Film ödülünü kazanan ilk film oldu.
Film türleri
Bazı film türleri çok az ödül aldı ya da hiç almadı. Sadece üç animasyon filmi aday gösterildi: Güzel ve Çirkin (1991), Yukarı Bak (2009) ve Oyuncak Hikâyesi 3 (2010). Son ikisi, Akademi aday sayısını artırdıktan sonra aday gösterildi, ancak hiçbiri kazanamadı. Hiçbir çizgi roman ya da süper kahraman filmi kazanmadı ve şimdiye kadar sadece ikisi aday gösterildi: Kara Panter (2018) ve Joker (2019). Sadece iki fantastik film En İyi Film ödülünü kazandı: Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü (2003) ve Suyun Sesi (2017), ancak daha fazlası aday gösterildi. Kuzuların Sessizliği (1991), En İyi Film ödülünü kazanan tek korku filmidir ve En İyi Film dalında yalnızca beş korku filmi aday gösterildi: Şeytan (1973), Denizin Dişleri (1975), Altıncı His (1999), Siyah Kuğu (2010) ve Kapan (2017). On bir tane bilimkurgu filmi aday gösterilmesine rağmen hiçbir bilimkurgu filmi ödülü kazanmadı: Otomatik Portakal, Star Wars, ET the Extra-Terrestrial, Avatar, Yasak Bölge 9, Başlangıç, Yerçekimi, Aşk, Mad Max: Fury Road, Marslı ve Geliş.
Gigi, Batı Yakasının Hikâyesi, Benim Güzel Meleğim, Neşeli Günler, Oliver ve Chicago'' dahil olmak üzere daha önce müzikal olmayan biçimde filme alınan materyallere dayanan müzikal uyarlamalar En iyi Film ödülünü kazandı.
WWE izle ve öde etkinlikleri listesi
WWE izle ve öde etkinlikleri listesi, WWE tarafından WWE Network'te yayınlanmak üzere yapılan profesyonel güreş etkinliklerini listelemektedir.
WWE, izle ve öde etkinliklerini 1980'lerden beri yayınlamaktadır. İlk olarak "Big Four" etkinlikleri (Royal Rumble, WrestleMania, SummerSlam ve Survivor Series) yapılmaya başlanmıştır. Ancak şirketin izleme başına ödeme işi, 24 Şubat 2014 tarihinde WWE Network'ün piyasaya sürülmesiyle büyük değişimler yaşadı. WWE etkinliklerinin çoğu, dünyanın birçok yerinde geleneksel izle ve öde kanalarında yayın yaparken, WWE gittikçe odağını geleneksel izle ve öde kanallarından WWE Network'e çevirdi. WWE, Network'ün potansiyel müşterilerini geleneksel izle ve öde kanallarından uzak tutmak için bir yol olarak ağın başlangıç fiyatını 9,99 ABD doları olarak belirledi. Ağ başına ortalama olarak 5 ila 6 kat daha fazla (Amerika Birleşik Devletleri'nde). WWE Network'te, NXT Arrival'dan bu yana gerçekleştirilen WWE Network etkinliklerinin yanında önceki WWE, WCW ve ECW izle ve de etkinlikleri yer almıştır. Tüm WWE Network gösterileri ağ üzerinden yükzek çözünürlükte sunulmuştur.
WWE etkinlikleri genellikle 3 saat sürmektedir. "Big Four" olarak adlandırılan etkinlikler ise yaklaşık 4 saattir. WWE, her Network etkinliğinden önce Kickoff adı verilen gösteri öncesi programı yayınlamaktadır. Her Kickoff programında maçlar, röportajlar ve yapılacak etkinlik üzerine panel yapılmaktadır. Kickoff gösteri öncesi programları başlangıçta 30 dakika yapılırken, Eylül 2014'teki Night of Champions itibarıyla 1 saat yapılmaktadır. "Big Four" etkinliklerininki ise 2 saattir. WWE, ara sıra Network etkinliklerinden sonra Fallout adı verilen programlar yayınlamaktadır. Fallout programlarında röportajlar ve etkinlikte olanlar üzerine panel gerçekleştirilmektedir. Fallout gösteri sonrası programlarının süresi değişmektedir.
NXT TakeOver etkinlikleri 2015'teki TakeOver: Brooklyn'den itibaren 1,5-2 saat arası gerçekleştirilmektedir. TakeOver Kickoff programlarında röportajlar ve yapılacak etkinlik üzerine panel yapılmaktadır. Başlangıçta TakeOver Kickoff gösteri öncesi programları 30 dakika yapılırken, 2017'deki TakeOver: San Antonio etkinliğinden beri bu süre 1 saate çıkarılmıştır. WWE ayrıca bazen, TakeOver events etkinliklerinden sonra TakeOver Fallout adlı programı yayınlamaktadır. TakeOver Fallout programlarında röportajlar ve etkinlikte olanlar üzerine panel gerçekleştirilmektedir. Bu programın da süresi değişmektedir.
İzle ve öde etkinliklerinde en çok maçı olanlar
WWE'nin düzenlediği izle ve öde etkinliklerinde en çok maçı olan güreşçiler listelenmiştir.
Temalı WWE Network etkinlikleri
Çoğu WWE Network etkinliği temasına özgü olarak, belirli maç türleri etrafında merkezlidir veya yılda bir kez tekrarlanan ana etkinliğe sahiptir.
Béla Guttmann
Béla Guttmann (13 Mart 1900, Budapeşte - 28 Ağustos 1981, Viyana), Yahudi asıllı Macar eski futbolcu ve teknik direktör.
Futbolculuk kariyeri boyunca Macaristan ve ABD'deki kulüplerde oynadı. Teknik direktörlük kariyerinde ise AC Milan, São Paulo, FC Porto, SL Benfica ve Peñarol gibi önemli takımları çalıştırdı. Kariyerindeki en büyük başarı ise 1961 ve 1962 yıllarında Benfica'ya Şampiyon Kulüpler Kupası kazandırmasıdır. Bu başarısıyla bu kupayı kazanan ilk Macar teknik direktör unvanının sahibi oldu. Sezon sonu sözleşmesi biten Guttmann, sözleşmesini yenilemek için kulüp yöneticileriyle masaya oturdu. Sözleşmesinin arttırılarak uzatılmasını isteyen Bela, yöneticilerden olumsuz yanıt alınca kulüpten ayrıldı ve Benfica'yı lanetleyen sözleri söyledi."Benfica, 100 yıl boyunca Avrupa kupası kazanamayacak." Kısa bir aradan sonra tekrar 1965/66 yılında Benfica'yı çalıştıran Guttmann o yıl da finalde kaybeder.1990'da Benfica, AC Milan'la Viyana'da oynayacakları finalden önce kulübün efsane ismi Eusebio, Guttmann'ın mezarına giderek lanetin kalkması için dua etmişti. Ancak Eusébio'nun duasına rağmen Benfica, maçı 1-0 kaybetmişti. Eusebio kulübün üzerindeki lanete son verebilmek amacıyla ikinci defa vefatından kısa bir süre önce de Bela Guttmann’ın Avusturya'daki mezarını ziyaret etti ve talihin tersine dönmesi yönünde dua etti.
Bununla birlikte Benfica Kulübü 2014 şubat ayında maçlarını oynadığı Estadio da Luz'a Bela Guttmann'ın bir heykelini dikti. Guttmann'ın heykelinin önünde ise şu söz yer alıyor: "Sadece Benfica'da olanlar kötü şans nedir bilirler... Dünyada bunu daha iyi bilecek bir kulüp yoktur."
Bugright
BUGRIGHT, UVERworld’ün ilk albümü Timeless’ı takip eden albümdür. Sınırlı sayıda CD+DVD ayrıca piyasaya sürülmüştür. Albüm, 23 Şubat’a ait Oricon günlük listesinde 1 numarayı vurmuştur ve Takuya∞ haberleri duyduktan sonra gözyaşlarını tutamamıştır.
Kürşat Duymuş
Kürşat Duymuş (d. 1 Şubat 1979, Muş), Türk eski millî futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Çaykur Rizespor'da 7 yıl forma giydikten sonra millî takıma kadar yükselmiştir. 2005 yılında Beşiktaş'a transfer olmuştur. 2006 yılında Trabzonspor'a transfer olmuştur.Daha sonra sırasıyla Ankaraspor ve Kayseri Erciyesspor'da oynamıştır. 2007 yılında ise tekrar Çaykur Rizespor'a transfer olmuştur. Kartalspor'da forma giymesinin ardından 2009 yılında Azerbaycan'ın Bakı takımına transfer olmuştur.
2010 Haziran ayında Orduspor'a transfer oldu ve takımıyla 1. Lig play-off şampiyonluğu yaşayarak Süper Lig'e yükselmeyi başardı. Bu başarının ardından teknik ekip tarafından Süper Lig kadrosunda düşünülmediği kendisine bildirilip serbest bırakıldı.
Bunun üzerine 2011-2012 sezonu için Akhisar Belediyespor ile anlaşmıştır.
Millî takım kariyeri
Türkiye U-18 ve Türkiye U-21 millî takımına çağrılan Kürşat Duymuş, 18 kez Türkiye U-21 millî takımı için forma giymiştir. 2 kez de Türkiye A millî takımı için oynamıştır.
Ayşe Sultan Begüm
Ayşe Sultan Begüm, Babür İmparatorluğu'nun kurucusu ve ilk Babür imparatoru olan Babur'un ilk eşi olarak Ferghana Vadisi ve Semerkant'ın Kraliçe eşiydi.
Ayşe, kocasının ilk kuzeniydi ve doğuştan Timurlu bir prensesdi. Babur'un amcası Semerkant ve Buhara Kralı Sultan Ahmed Mirza'nın kızıydı.
Aile ve soy
Ayşe Sultan Begüm, Timurlu bir prenses olarak doğdu ve Sultan Ahmed Mirza (Semerkant ve Buhara Kralı) ve eşi Kütüğ Begüm'ün üçüncü kızıydı. Muhtemelen Muhammed'in karısı Aişe bint Ebû Bekir'den sonra' Ayşe 'adını almıştır.
Babası Sultan Ahmed Mirza, Timur İmparatorluğu'nun İmparatoru Ebu Said Mirza'nın en büyük oğlu ve halefiydi. Ayşe'nin baba tarafından amcaları arasında, sonradan kayınpederi olan Ferghana Vadisi'nin hükümdarı Ömer Şeyh Mirza da vardı. Çocukları, Babur (gelecekteki kocası) ve ablası Hanzade Begüm böylece Ayşe'nin ilk kuzenleriydi.
Evlilik
Bebeklik döneminde, Ayşe, Ömer Şeyh Mirza'nın oğlu ve teyzesi Kutluk Nigar Hanım'ın oğlu olan kuzeni Babür ile nişanlandı. Babaları ve anneleri kardeşti. Nişan, 1488'de Özbekistan'ın Semerkant kentinde Babur'un kendisi sadece beş yaşındayken gerçekleşti. Ayşe, on bir yıl sonra Ağustos 1499'da Hocand'da Babur ile evlendi ve daha sonra Babur'un Fergana vadisinin hükümdarı olarak babasının ölümü üzerine başarılı olduğu Fergana'ya katıldı.
Genç kraliçe, kocasını isteksiz olmasa da utangaç bir aşık olarak buldu. Babür, evliliğin başlangıcında ondan çok çekiniyordu ve onu yalnızca on ya da on beş günde bir görmeye gitti. Babur'un söylediği gibi, "Ona [Ayşe'ye] karşı kötü niyetli olmasam da, bu benim ilk evliliğim, alçakgönüllülük ve çekingenlik nedeniyle onu on, on beş, yirmi günde bir görüyordum." Kısa süre sonra bundan bile sıkıldı ve ziyaretlerini tamamen bıraktı. Bundan sonra, Ayşe'nin teyzesi ve kayınvalidesi Kutluk Nigar Hanım, onu büyük bir öfkeyle azarladı (Annette Beveridge tarafından çevrilmiş, otobiyografisinde söylediği gibi "birçok aptal") ve onu birkaç günde bir ziyarete gönderirdi. Babür şu anda onunla ya da evlilikle ilgilenmiyordu. Yine de Ayşe, Babur'un ilk çocuğunu üç yıllık evlilikten sonra doğurdu. Bu bir kızdı, Fakhr-un-Nissa 1501'de Semerkant'ta doğdu, ancak bir ay veya kırk gün sonra öldü. Küçük kızına çok düşkün olduğu için en çok acıyın Babür çekti.
Boşanma
İlişkileri şimdi çok daha yakın olmasına rağmen, Ayşe ve Babür kavga etti ve 1503'te taşkent'in devrilmesinden önce onu terk etti. Babür, karısının ablası Rabia Sultan Begüm'ün evinden ayrılmasına neden olan entrikaları tarafından yanıltıldığını iddia ediyor. Bugünün önemli aktörü olan Shah-rukh Han'ın doğrudan soyundan geldiğine inanılıyor.
İstirya
İstirya (Hırvatça: Istra; İtalyanca: Istria; Istriot: Eîstria; Almanca: Istrien, İngilizce: Istria), Adriyatik Denizi'nin kuzeybatısında yer alan bölgenin en büyük yarımadasıdır. Yarımada Trieste Körfezi ile Kvarner Körfezi arasında yer almaktadır. Yarımada Hırvatistan, Slovenya ve İtalya arasında paylaşılmıştır.
İtalya`ın doğu kısmını ve Hırvatistan`ın batı kısmını temsil etmektedir.
Bölge oldukça kurak bir iklime sahiptir.
Olgunlar Yaylası
Olgunlar Yaylası (Meretet), Artvin'in Yusufeli ilçesine bağlı mezra.
Yaklaşık 2.140 metre yüksekliktedir. Beton bir yolla bağlı olduğu Yaylalar köyünden 3 kilometre uzaklıktadır.
Yayla, iki büyük vadinin kesişim noktasındadır: Hastav Vadisi, güneybatıya doğru devam eder ve Kaçkar Dağı'na giden klasik tırmanış rotası üzerindedir. Dibe Vadisi ise kuzeybatı yönündedir ve Lanetleme Geçidi vasıtasıyla Rize'ye giden yürüyüş yolu bu yöndedir.
Olgunlar Yaylası, Kaçkar Dağları'ndaki pek çok yürüyüş yolunun üzerinde yer aldığından turizm önem kazanmıştır. Yaylada üç pansiyon (Kaçkar Pansiyon,Olgunlar Pansiyon ve Denizgölü Pansiyon) iki bakkal ve gözleme, ayran gibi ürünler satan bir büfe, bir de Cafe bulunur.
Olgunlar kışın büyük ölçüde boşalmakta, kayak sporu dışında bir etkinlik kalmamaktadır.
Eczane eczacılığı
Eczane eczacılığı, eczacıların mesleklerini kendi adına açmış oldukları serbest eczanelerde sürdürmeleridir. Diğer bir ismi de serbest eczacılıktır.
Eczane eczacıları, eczanelerde reçete karşılar, ilaç danışmanlığı yapar. Geçimlerini ilaç, kozmetik ve hijyen maddeleri satarak sağlarlar.
Türkiyede Eczane Eczacılığı
Türkiye'de Eczane eczacılığı yapan her eczacı Türk Eczacıları Birliği üyesidir. Ayrıca Eczane eczacılığı yapılabilmesi için eczacının yasalar gereği 35 metrekareden küçük olmayan ve mutlaka kapısının sokak veya caddeye açılması gereken bir dükkâna ihtiyacı vardır. Gereken izin ve şartlar sağlandıktan sonra Sağlık Bakanlığı'ndan alınan Eczane ruhsatı ile Eczane açılabilir.
Gürcistan Ziraat Üniversitesi
Georgia Ziraat Üniversitesi ( GZÜ), Gürcistan'ın Tiflis şehrinin banliyölerinde yer alan, kâr amacı gütmeyen, özel bir yüksek öğrenim kurumudur. Davit Ağmşhenebeli Sokağı #240 adresinde yer almaktadır. 1929'da kurulmuştur ve resmi olarak Ulusal Eğitim Kalitesini Geliştirme Merkezi tarafından tanınmaktadır. Kayıt aralığı sadece 4.000 ila 4.999 öğrenciden oluşan küçük bir üniversitedir.
GZÜ, çeşitli çalışma alanlarında lisans derecelerine, yüksek lisans derecelerine ve doktora derecelerine taşıyan kurslar ve programlar sunmaktadır. Yüksek öğrenim kurumunun, giriş sınavlarına dayanan seçici bir kabul politikası vardır ve kabul oranı %50-60 civarındadır, bu da onu ortalama seçici bir kurum haline getirir.
Kakha Bendukidze'nin etkisi
Kakha Bendukidze sayesinde Gürcistan Ziraat Üniversitesi bugün olduğu seviyeye ulaşmıştır. Kamu hizmetinden emekli olduktan sonra, kâr amacı gütmeyen, hayır kurumu olan Bilgi Fonu aracılığıyla Gürcistan'da yüksek öğrenime odaklanmaya karar verdi ve Tiflis Özgür Üniversitesi ve Gürcistan Ziraat Üniversitesi'ni destekledi. 2007 ve 2012 yılları arasında Bendukidze Bilgi Fonuna 50 milyon ABD dolarının üzerinde yatırım yaptı - bu, Gürcistan'da yüksek öğrenim için eşi görülmemiş bir özel yatırım hacmi idi.
Üç fakülte
GZÜ, üç birleşik okuldan oluşur: Tarım ve Doğa Bilimleri Okulları, Mühendislik-Teknoloji Okulu ve İşletme Fakültesi. Her okulun kendi Dekanı vardır: Tarım ve Doğa Bilimleri Fakültesi Dekanı Theo Urushadze, Mühendislik-Teknoloji Okulu Dekanı Zaza Metreveli ve Tarım ve Doğa Bilimleri Fakültesi Dekanı Alexander Rakviashvili'dir. Her okulun da farklı ücreti bulunmaktadır.
Değişim programı
GZÜ, Avrupa, Amerika ve Asya'daki 13 üniversite ile ortak olup, öğrencilerin değişim programlarına katılmalarına izin vermektedir.
Tokyo Dome
Stadyum Yomiuri Giants beyzbol takımının ana sahasıdır ve müzik konseri, basketbol, futbol ve Amerikan futbolunun yanı sıra puroresu (güreş) maçları, dövüş sanatları etkinlikleri, kickboks maçları ile canavar kamyon yarışlarına ev sahipliği yapmaktadır.
Tokyo Dome Nikken Sekkei ve Takenaka Corporation tarafından geliştirilmiştir.
Geçitköy, Gümüşhane
Geçitköy, Gümüşhane ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
16. yüzyıl Osmanlı kaynaklarından itibaren "Geçüt" adıyla Koğans kazasının köylerinden biri olarak yerleşimden bahsedilmektedir. Köyde; 1518 yılı Osmanlı tahririnde 16 Hristiyan nefer, 1530 yılı tahririnde 19 Hristiyan nefer görülmektedir. 1591 yılı tahririnde ise köyde 28 Hristiyan ve 19 Müslüman olmak üzere toplam 47 neferin yaşadığı görülmektedir. 1642 yılı avarız defterine göre ise köyde sadece Müslümanlarda oluşan 14 nefer kaydedilmiştir. 1876 yılı sayımına göre yerleşimde, 11 hanede 23 kişi yaşamaktadır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da uzun yıllar Kale (Kovans) nahiyesine bağlı görülen yerleşim, Kale'nin nahiye statüsünü kaybetmesiyle de Gümüşhane merkez ilçesinin köyü olmuştur.
Coğrafya
Gümüşhane merkezine 34 km uzaklıktadır.
Atgiller anatomisi
Atgiller anatomisi, at ve atgiller ailesindeki eşek ve zebra gibi hayvanları inceler.
Sindirim sistemi
Atlar ve diğer atgiller otlayan hayvanlardır. Atgiller, gün boyu aynı türden az miktarda yemek yemeye adapte olmuşlardır.
Yemek borusu
Yemek borusu, yaklaşık 1,2 ila 1,5 metre uzunluğundadır ve mideye yemek taşır. Kardiyak sfinkter denilen kaslı bir yüzük, mide ile yemek borusunu birbirine bağlar. Bu sfinkter, atlarda çok iyi gelişmiştir. Bu ve yemek borusunun mideye bağlandığı eğik açı, atların neden kusamadığını açıklar.
Mide
Atlar, boyutlarına göre nispeten küçük bir mideye sahiptir. Bu da bir atın tek seferde alabileceği yem miktarını sınırlar. Ortalama bir at (360 ila 540 kg) yaklaşık 19 litre kapasiteye sahiptir. Midede çeşitli asitler ve pepsin enzimi yiyecekleri parçalar. Pepsin, proteinlerin amino asit zincirlerine daha fazla parçalanmasına izin verir. Diğer enzimler arasında lipaz bulunur.
İnce bağırsak
Atın ince bağırsağı 15 ila 21 metredir ve 38 ila 45 litre tutar. Bu başlıca sindirim organıdır ve çoğu besinin emildiği yerdir.
Hoth
Hoth, Yıldız Savaşları filminde asilerin Lord Darth Vader'den saklanmak ve hazırlanmak için üs kurdukları buz gezegenidir. Aynı adı alan sistemin altıncı gezegenidir.
Sev Beni
Sev Beni, Zeki Müren'in 1989 yılında çıkardığı stüdyo albümü.
Kaplan, Beypazarı
Kaplan, Ankara ilinin Beypazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Kayıtlara göre en az 1487 yılından bu yana aynı adla varolmuştur.
Coğrafya
Ankara il merkezine 120 km, Beypazarı ilçesine 20 km uzaklıktadır.
The Ataris
The Ataris, Anderson, Indiana çıkışlı ABD'li pop punk grubu. 1996 yılında kurulan grup, 1997-2007 yılları arasında toplamda beş stüdyo albümü çıkarmıştır. En çok satan ve altın plağa sahip albümleri 2003 tarihli So Long, Astoria ve aynı albümde yer alan Don Henley cover'ı The Boys of Summer ile bir dönem kendilerinden sıkça söz ettirmişlerdir. Grubun kariyeri boyunca tek daimi üyesi vokalist/lead gitarist Kristopher Roe'dir.
Kung Fu Records (1996-2001)
The Ataris, 1996 yılında Kristopher Roe ve gitarist Jasin Thomason tarafından kuruldu. Davulcu aradıkları ilk dönemlerinde Roe, yatak odasında drum machine ile grubun ilk demolarını kaydetmeye başladı. Thomason'un çevresi ve çeşitli kişilerin aracı olmasıya kaydedilen bu demolar Kung Fu Records'un sahibi The Vandals grubunun basçısı Joe Escalante'ye ulaştırıldı. Birkaç hafta sonra olumlu yanıt alan grup, Kung Fu Records ile hemen kontrat imzaladı. Lagwagon'ın eski davulcusu Derrick Plourde'un da gruba dahil olmasıyla ilk albüm Anywhere But Here bir haftadan kısa bir süre içerisinde kaydedildi ve Nisan 1997'de piyasaya sürüldü.
Haziran 1997'de Roe'nun Santa Barbara, California'ya taşınmasıyla beraber gitarist Thomason gruptan ayrıldı. Gruba yeni katılan bas gitarist Marko Desantis ile birlikte grup bir süreliğine trio olarak turneye çıktı. Ancak bu kadro da turne sonrası dağıldı. Finansal açıdan zor günler geçiren ve tur minibüsünde yaşamaya başlayan Roe, memleketi Indiana'ya geri dönmeyi düşünse de grubun halen Unwritten Law ve Dance Hall Crashers ile beraber organize edilmiş bir turnesi olduğundan bunu yapamadı. Santa Barbara'dan eski arkadaşı Mike Devenport ile iletişime geçerek bas gitarist olarak grupta çalmaya ikna eden Roe; sonrasında onun aracılığıyla Marco Peña ve Chris Knapp ile tanıştı ve grubun yeni kadrosu kurulmuş oldu. Peña kişisel nedenlerden ötürü kısa bir süre sonra gruptan ayrıldı ve yerine Patrick Riley geçti.
The Ataris, ekonomik ve başarılı turneleri, kendin yapçı düsturla ilerlemeleri vb. gibi etkenlerle beraber underground rock sahnesinde giderek daha popüler hale geldi. San Francisco'nun ünlü plak şirketlerinden Fat Wreck Chords etiketiyle 1998 yayınlanan Look Forward to Failure EP'si ile grubun başarısı daha da perçinlendi. Grup ilk büyük süksesini 1999 yılında yayınladıkları Blue Skies, Broken Hearts...Next 12 Exits albümüyle yakaladı. Daha çok Roe'nun kişisel hikayelerini anlatan şarkılara sahip albümün yayınlanmasının ardından okula ağırlık vermek üzere Riley gruptan ayrıldı ve Peña tekrar kadroya dahil oldu. 2001 yılında Warped Tour'da da yer alan The Ataris aynı yıl üçüncü albümleri End Is Forever ile yükselişini sürdürdü.
So Long, Astoria (2002-2004)
2002'de grubun kadrosu yeniden değişimler yaşadı. Peña'nın ikinci kez gruptan ayrılmasının ardından gitar teknisyeni John Collura kadroya dahil oldu.
So Long, Astoria, "In This Diary", "The Saddest Song" gibi barındırdığı birçok hit parçayla bir anda The Ataris'i anaakım dinleyici kesimiyle buluşturdu. Müzikal olarak çok daha fazla kişisel, daha rafine, daha pozitif ve kaliteli bir albüm olma özelliğini taşıyan So Long, Astoria, özellikle içerdiği Don Henley cover'ı "The Boys of Summer" ile Billboard Hot 100 listesinde 20. sıraya kadar ulaştı.
O yılı turnelerle geçiren grup 2004 yılında bir de Live at the Metro isimli konser albümü yayınladı. Yine aynı yıl So Long, Astoria 700 bin kopya satarak altın plak ödülü aldı. Ancak tüm bu başarılara rağmen, birtakım mali ve kişisel durumlardan ötürü The Ataris'in mevcut kadrosu 2004 yazında bir sonraki albümlerini kaydetmeye başlayıncaya dek çalışmalara ara verdi.
Welcome the Night (2005-2007)
Verilen aranın ardından Roe ve Collura yeniden bir araya gelerek yeni albüm için şarkılar yazmaya başladılar. Bu sırada New York'lu Park Ranger grubundan bazı üyeler yenilenmiş The Ataris'e katıldı (bas gitarda Sean Hansen, davulda Shane Chickeles ve üçüncü gitarda Paul Carabello). Aynı zamanda piyano ve klavyeler için Bob Hoag ve çello için de Angus Cooke, yeni albüm çalışmalarında yardımcı oldular. 2005 yılından itibaren Nick Launay prodüktörlüğünde California'da başlayan Welcome the Night kayıtları beklenenden çok fazla uzadı ve birçok farklı stüdyoya yayıldı. Bu durum albümün iki yıl rötarlanmasına ve Columbia'nın da albümün basımını erteleme kararı almasına yol açtı.
Haziran 2006 başında The Ataris, Columbia Records şirketinden ayrıldığını açıkladı. Şubat 2007'de Sanctuary Records ve Isola Recordings ortaklığıyla Welcome the Night sonunda yayınlandı. Yayınlandığı hafta 12 bin kopya satan albüm Billboard 100'e 85. sıradan giriş yaptı. Albüm sonrası The Ataris, ABD ve Avrupa turnesine çıktı.
The Graveyard of the Atlantic (2008-günümüz)
Haziran 2008 tarihinde grup, 2009 yılında yayınlamak üzere yeni albümleri için Indiana'da demolar kaydetmeye başladı. Sonraki yıl turneye çıkan grup, Myspace hesabından "All Souls 'Day" adlı demosunu yayınlayarak albümün yaz ayında geleceğini duyurdu.
2010 yılında Paper + Plastick etiketiyle "All Souls' Day & the Graveyard of the Atlantic" isimli iki parçadan oluşan yeni bir single yayınlandı. 2012 yılında ise The Graveyard of the Atlantic adlı dört şarkılık EP geldi. 2013 yılında grubun en başarılı albümleri So Long, Astoria 'nın 10. yılını kutlamak vesilesiyle eski üyeler Collura, Devenport ve Knapp ile bir araya gelen Roe, Kuzey Amerika turnesine başladı.
2016'da The Ataris, October in This Railroad Earth isimli altı şarkıdan oluşan yeni EP'lerini Bandcamp sayfasından yayınladı ve sonraki yaz Warped Tour kadrosunda olacakları açıklandı. Bu albümü 2017 yılında Silver Turns to Rust isimli bir derleme albüm takip etti.
Müzikal tarzı
The Ataris, dinleyicileri tarafından pop punk, emo ve punk rock grubu olarak tanımlanmıştır. Grubun etkilendikleri arasında Descendents, Jawbreaker, All, Fugazi, Avail, The Ramones ve The Replacements gibi ekipler gösterilmektedir.
George Curzon
'''George Nathaniel Curzon, 1. Kedleston'lı Curzon Markizi, bilinen adıyla Lord Curzon''' (d. 11 Ocak 1859 - ö. 20 Mart 1925), İngiliz devlet adamı, Hindistan Genel Valisi (1898–1905), görev süresi boyunca İngiliz politikasında önemli bir rol oynayan Dışişleri Bakanı (1919–24). Diğer isimleri (1898–1911) Baron Curzon of Kedleston veya (1911–21) Earl Curzon of Kedleston.
1859 yılında Kedleston-Derbyshire'de doğdu. Eton Koleji'ni bitirdi. Oxford'da eğitim gördü. 1885 yılında Muhafazakâr Parti'den milletvekili seçildi. 1886'da Parlamentodaki ilk konuşması, 'parlak ve belağatlı ama aynı zamanda küstah ve oldukça kendinden emin' bir izlenim verdi. Hayatını İngiliz İmparatorluğu adına Doğu sorununun çözümüne adadı. Curzon geniş çapta seyahat etti: 1882-85'te Avrupa ve Yakın Doğu'ya; 1887-88'de Kanada, Amerika Birleşik Devletleri, Japonya, Çin, Seylan (Sri Lanka) ve Hindistan'a; 1888'de Rusya'ya ve yeni inşa edilen Trans-Hazar demiryolu vasıtasıyla Hazar Denizi'ndeki terminalden Buhara ve Semerkant'a; 1889-90'da İran'a; 1892-93'te Amerika Birleşik Devletleri, Japonya, Kore, Çin ve Siam'a (Tayland); ve 1894-95'te Hindistan, Afganistan ve Pamirlere.
Orta Asya ve Hazar (1889), İran ve Pers Sorunu (1892) ve Uzak Doğu Sorunları (1894) da dahil olmak üzere seyahatleri, onun düşünce yapısını renklendirmesinde ve art arda yazdığı kitaplara malzeme sağlamasında etkili oldu. Lord Robert Salisbury'nin hükûmetinde Hindistan (1891-92) müsteşarı olarak görev yaptı. 1892'de İran üzerine bir kitap yazdı. 1895-98'de Dışişleri Müsteşarlığı yaptı. Asya üzerindeki siyasi tecrübeleri 1898'de, Hindistan genel valiliğine atanmasını sağladı. Curzon, 1901'de şöyle dedi, “Hindistan'ı yönettiğimiz sürece dünyanın en büyük gücüyüz. Onu kaybedersek hemen üçüncü sınıf bir güce düşeriz.” Lord Kitchener ile siyasi bir anlaşmazlıktan sonra 1905'te görevinden istifa etti ve İngiltere'ye döndü. Curzon, Mayıs 1915'te H. H. Asquith'in koalisyon hükûmetindeki savaş kabinesine katıldı. Aralık 1916'da David Lloyd George Başbakan olunca Curzon, Lloyd George'un Savaş Kabinesinde Lordlar Kamarası Lideri olarak görev yaptı ve ayrıca Savaş Politikası Komitesi'nde görevliydi. O andan itibaren Curzon, I. Dünya Savaşı politikaları ile ilgilenen iç kabine üyelerinden biriydi. İngiliz savaş politikasını yönlendiren beş kişilik savaş kabinesi, David Lloyd George, Lord Curzon, Andrew Bonar Law, Arthur Henderson ve Lord Milner'dan oluşuyordu.
Curzon, Lloyd George'un desteğini alamadı. Curzon ve Lloyd George, 1911 Parlamento Krizinden beri birbirlerinden hoşlanmamışlardı. Başbakan onun aşırı kendini beğenmiş biri olduğunu düşündü fakat Lloyd George, Curzon'un sahip olduğu bilgi zenginliğine ihtiyaç duyuyordu. Diğer kabine bakanları da onun Orta Asya hakkındaki engin bilgisine saygı duydular, ancak kibrinden ve çoğu zaman açık sözlü eleştirisinden hoşlanmadılar.
Curzon, Asquith Hükûmeti döneminde yapılan Sykes-Picot Anlaşması'na karşı çıktı. Bir tür süslü taslak olarak gördüğü anlaşmayı 'büyük cehaletin tanımı' olarak niteledi: Fransızlar, İngilizler ve Araplar arasında bitmeyen sürtüşmelere yol açacak kadar "fantastik ve inanılmaz" olan bölünmeler. Lord Curzon I. Dünya Savaşı devam ederken Türkiye hakkında şunları söyledi:
Curzon, Balfour Deklarasyonu'nu her zaman, İngilizlerin, Ortadoğu taahhütlerinin "en kötüsü" ve "kamuya açıklanmış ilkelerimizin çarpıcı bir çelişkisi" olarak gördü. Curzon aynı zamanda, Savaş Kabinesi'nin, 1918 ve 1919'da Türkiye ve Ortadoğudan sorumlu olan İngiliz Doğu Komitesinin (Eastern Committee) başkanıydı. Komitenin diğer üyeleri Balfour, Montagu, Mareşal Wilson, Henry MacMahon ve Mark Sykes idi.
İngilizlerin Türkiye politikasındaki en etkili isim olan Curzon, 23 Aralık 1918'de Türkiye'ye dair görüşlerini şu şekilde belirtti. “''İstanbul'u elinde tutan Güce muazzam bir stratejik ve siyasi önem verilir. Tarih bunu kanıtlamıştır. Birincisi, Roma İmparatorluğu'nun Bizans'a taşınması tüm Doğu dünyasının kaderi üzerinde hesaplanamaz sonuçlar doğurdu. İkincisi, İstanbul'a yerleşen Türkler sonraki beş yüzyıl zaman boyunca insanlık tarihini fiilen değiştirdiler. Üçüncüsü, Türklerin İstanbul'daki mevcudiyetinin Büyük Britanya'nın tüm Doğu politikası üzerinde uyguladığı olağanüstü etkiydi. Dördüncüsü, Boğazlar ve İstanbul'a sahip olmanın, bu konuma yerleştirilen Güce modern savaş koşulları altında daha fazla hareket edebilmesine sağladığı muazzam etkidir.''
''Bütün bu yüzyıllar boyunca dünyaya Türkiye'nin dünyanın en büyük güçlerinden biri olduğu izlenimini veren İstanbul'daki Türk varlığıydı. İkinci olarak, onun Avrupa'daki varlığının, İslam'ın dünya çapındaki itibarını ve gücünü artırmada ve Pan-İslam inancını teşvik etmede çok büyük bir etkisi oldu. Türk İstanbul'dan çıkarılırsa, bana göre Hilafet sorunu sonsuza kadar çözülür. Osmanlı Padişahı bütün bu asırlar boyunca Hilafeti nasıl elinde tutabildi? Temelde iki sebebi var. Birincisi, Kutsal Toprakların koruyucusu olduğu için ve ikincisi, İstanbul'a sahip olduğu için. Birincisi, ona tüm dünyadaki Müslümanlar üzerinde büyük bir manevi ayrıcalık ve yetki verdi. İkincisi, onun büyük bir İslami Güç olarak görünmesini sağladı. Kutsal Yerleri şimdi kaybetti. İstanbul'u da kaybederse, bana öyle geliyor ki, Hilafeti elinde tutma şansı yok olacaktır. Mekke ve Medine'den sonra İstanbul'u da kaybederse artık İslam dünyasının gözünden düşecektir.''”
Ocak 1919'da Dışişleri Bakanı Arthur Balfour, barış konferansı için Paris'e gidince, Lord Curzon, onun yerine Londra'da kalarak Ocak 1919'dan itibaren İngiliz Dışişleri Bakanlığı görevini üstlendi. Curzon, Paris Barış Konferansı'nda, Türkiye ile ilgili endişelerini dile getirdi ve hızlı bir şekilde barış yapılması gerektiğini söyledi. “Türk, gecikmenin her anını bir kazanç olarak sayıyor.” Fakat sonra tüm Türkiye üzerinde bir ABD mandası önererek Türkiye'ye dair barış müzakerelerinin 19 Mayıs 1919'dan 12 Şubat 1920'ye kadar ertelenmesini sağladı. 23 Ekim 1919'da, İngiliz kabinesinde Arthur Balfour ile yer değiştirerek resmen Birleşik Krallık Dışişleri Bakanı oldu. Ancak aynı zamanda Lordlar Kamarası'nın lideri olarak da devam etti.
Versailles anlaşmasını müzakere eden Lloyd George, Avrupa ve Rusya'daki işlerin kontrolünü büyük ölçüde elinde tutarken, Curzon ise Dünyanın geri kalanı ve Türkiye ilgilendi. Curzon, benzersiz bir Asya tecrübesine sahip bir dışişleri bakanıydı. Türkiye hakkında Paris Barış konferansı'ndaki herkesten daha çok bilgiye sahipti.
1919'da Lloyd George'un, Yunanları, Anadolu'yu istilaya zorlamasına ve Türklere karşı savaş tehdidine karşı çıktı. Lord Curzon, 'Türklere iyi bir dönüş yapmak isteyen son adam' olmakla birlikte, Anadolu'da barış istediğini söyledi: 'Yunanlar içeride yürüyorsa bu imkansız bir hedef.'
Lord Curzon, 27 Kasım 1919'da Kazım Karabekir'e şöyle dedi: “Şimdiye kadar Türkiye ile sulh yapmadık. Hakiki İngiliz dostu olacak simâlarla anlaşmak istiyoruz. Endişemiz Türkiye'nin yine bir gün İngiliz düşmanları tarafına geçivermesidir. Padişah hükûmeti bunu yapabilir. Artık krallık ve imparatorluk modası geçmiştir. Cumhuriyete biz de taraftarız. Padişah, hükûmete ve siyâsete karışmayıp halîfe olarak istediği yerde oturabilir. Diğer taraftan Anadolu'nun idaresi İstanbul'dan zordur. Halbuki Anadolu'da olacak bir hükûmet serbesttir.”
Curzon, Türkiye'nin başkentinin İstanbul'dan Anadolu'ya taşınması gerektiğini savundu: “Türk Hükûmeti orada kaldığı sürece İstanbul, tüm Müslümanların yöneleceği merkez ve eksen olacak ve Türkiye gelecekte uluslararası bir güç olmaya devam edecektir. İstanbul'dan çıkarıldıktan sonra, Türkiye, İran veya Afganistan ile aynı temelde bir Asya Devleti olacak ve Türkler, dünya milletleri arasında ikinci veya üçüncü sıraya düşeceklerdir.” Curzon'a göre yeni başkent Bursa, Ankara veya Konya olabilirdi: “İstanbul'daki Türk, Konya'daki Türk'ten çok farklı bir ölçüye sahiptir. O, salt gösterişli bir egemenliği elinde tutacaktır.”
Açık bir emperyalist olan Curzon, merkez-i hilafet ve Türkiye'nin başkenti olan İstanbul'u Türk hinterlandından kalıcı olarak kesmeye ve onun yerine başkenti Anadolu'ya taşımakta kararlıydı. Öte yandan, Lloyd George ve Balfour; Montagu ve Hindistan Ofisi'nin, sultan-halifenin İstanbul'dan kovulmasının İngiliz İmparatorluğu'nun bünyesindeki büyük ve geniş Müslüman nüfusunu ciddi şekilde alevlendirebileceğine dair uyarılarından etkilenmişlerdi. Tartışmalar, uzmanların bölünmesiyle ve Lloyd George, Balfour ve Cecil'in; Curzon ve Montagu'nun pozisyonları arasında bocalamasıyla 1919 boyunca devam etti. Bununla birlikte, Paris Barış Konferansı'nda Türk kaderinin baş hakemi olarak İngiliz heyeti, erken veya etkili bir çözüm formüle etmede ciddi şekilde yetersiz kaldı. Balfour ve beraberindeki uzmanlar, Paris'teki Barış Konferansı'nda Lloyd George ile birlikteydiler. Londra'daki Dışişleri Bakanı Curzon ise 19 Ağustos'ta karısına sinirli bir şekilde, "Balfour Paris'te bir politika izliyor," diye yazdı, "Ben Londra'da başka bir politika izliyorum." 18 Nisan 1920'de San Remo Konferansı'nda Lloyd George'un önderliğinde Sevr Antlaşması'nın taslağı hazırlanırken Başbakanın gölgesinde kaldı. 1921'de Curzon, Yunanları, İzmir'in işgalinin "acıklı bir gaf" olduğuna ve yeniden bir anlaşma yapılması gerektiğine ikna etmeye çalıştı. Lloyd George tarafından Türk yanlısı olmakla suçlandı. 1921 baharında Yunan taarruzu başlayınca, Lloyd George Yunan taarruzuna sevinirken, Curzon, Yunanların kazanamayacağını ve İngiltere'nin çatışan taraflar arasında arabuluculuk yapması gerektiğini düşünüyordu. Nisan 1921'de Curzon, Başbakan ile çalışmaktan çok yorulduğunu söyledi: "Lloyd George, Dışişleri Bakanının bir uşak ya da bir angarya olmasını istiyordu. Kendisine kaba davranan, departmanını eleştiren ve dış ilişkiler konusundaki görüşlerine çok az dikkat eden biriydi."
Curzon, 1922 yazında 4 ay boyunca hastalığı sebebiyle Dışişleri Ofisi'nde değildi. Ağustos'ta uzun zamandır beklenen şey oldu ve Türk milliyetçileri, Anadolu'yu boşaltmak için hazırlanan Yunan ordusunu bozguna uğrattı. Ofis'e geri dönen Curzon, 15 Eylül Cuma günü Bakanlar Kurulu toplantısında Türk ilerlemesini askeri yollarla durdurmaya çalışılmaması konusunda uyardı. Ancak Lloyd George ertesi gün Türkiye'yi savaş ilanı ile tehdit eden bir bildiri yayınladı. Tebliğin feci bir etkisi oldu: Avustralya ve Kanada asker göndermeyi reddetti. Türklere destek veren Fransa ve İtalya ise tarafsız bölgelerden askerlerini geri çektiklerini duyurdu. Bir süre için Türkler ve İngilizler arasında savaş mümkün görünse de Lord Curzon, General Harington ve İstanbul'daki Yüksek komiser Rumbold'un çabaları sonuç verdi ve Mudanya Mütarekesi imzalandı.