cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi
Sömürgecilik, Siyonizm ve mezhepçilik
Birçok Suriyeli ve Lübnanlı genç, bu olayları, o zamana kadar Osmanlı İmparatorluğu içinde Bilad'üş-Şam olarak adlandırılan tek bir ekonomik ve sosyal varlık olan Levant'ın dini, etnik ve sınıfsal çizgilerinin parçalanacağı kötü bir geleceğin alametleri olarak gördü. Geleneksel seçkinler halktan uzaklaştıkça ve yavaş yavaş Fransız Yüksek Komiserliği'nin iyi niyetini aradıkça ve Fransız Mandası'nın uygulandığı baskı göz önüne alındığında, 1920'lerin sonlarında gizli topluluklar gelişti. Benzer şekilde, pek çok insan her bir hizbin bir diğeriyle karşı karşıya gelip sömürge yönetiminden başka birisine yaramayan, ister Lübnan'daki Hristiyanlık yanlısı ayrılıkçılık olsun, isterse Suriye'deki İslamcı unsurların radikalizmi olsun, mezhepçiliğin bölge halkı üzerinde yarattığı yıkıcı etkiyi görmeye başlayıp dinin siyasete karışmasını kınamaya başladılar. Böylece bölgenin parçalanmasına, siyonizme ve sömürgeciliğe karşı anti-kolonyalizm, Kurtuluş Savaşı ve Ulusal Uyanış yoluyla aynı anda savaşacak ve komünizmi kontrol altında tutacak bir siyasi ideolojinin ortaya çıkması için yol çizildi. Aynı zamanda, Arap Dünyası'nın tamamının birleştirilmesini savunan ve örtük İslami milliyetçi imalar taşıyan Arap milliyetçi akımından açık bir ayrılmayı temsil ediyordu. Bu ideoloji, gevşek bir şekilde Bereketli Hilal olarak adlandırılan bölgeyi tanımlayan doğal coğrafi sınırlara dayanan romantikleştirilmiş, laik Büyük Suriye'nin ideolojisi olacaktı. Antun Sadi'nin öne sürdüğü bu ideoloji tam ifadesini Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi'nin kuruluşuyla birlikte buldu.
Evciler, Süleymanpaşa
Coğrafya
Tekirdağ merkezine 30 km uzaklıktadır.
Zero Cool
Zero Cool; Michael Crichton tarafından yazılan beşinci romandır. John Lange takma adıyla 1969 yılında piyasaya sürüldü. John Lange adıyla yayınlanan dördüncü romanıdır. 2008 yılında "Hard Case Crime" serisinin bir parçası olarak yeniden yayına sokuldu. Crichton, romanın genel bir revizyonunu yapmanın yanı sıra, iki yeni kısa çerçeve bölümü de yazdı. Hard Case Crime, romanı 19 Kasım 2013'te Michael Crichton adıyla yeniden yayımladı.
Konusu
Amerikalı bir doktor bir konferansta bir bildiri sunmak ve tatil yapmak için İspanya'ya gider. Doktor, gizemli bir kadınla tanışır ve yer altı dünyasının bir üyesine otopsi yapması istenir. Kendini bir mücevheri elde etmek için kurulan bir komplonun içinde bulur.
Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi
Kuruluş ve ilk yıllar
SSMP, 1919'dan 1930'a kadar Güney Amerika'da yaşayan Rum Ortodoks bir aileden Lübnanlı bir gazeteci ve öğretim görevlisi olan Antun Sadi tarafından kuruldu Sadi, Kasım 1932'de Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi'nin ilk çekirdeğini gizlice kurdu. Parti varlığının ilk üç yılı boyunca yer altında faaliyet gösterdi ve 1933'te Beyrut Amerikan Üniversitesi'nde dağıtılan ve partinin ideolojisini geliştiren aylık Al-Majalla dergisini yayınlamaya başladı. 1936'da partinin sömürgeciliğe olan açık düşmanlığı, Fransız yetkililerin partiyi yasaklamasına ve Sadi'yi gizli bir parti kurduğu için altı ay hapse atmasına yol açtı, ancak Alman ve İtalyan faşist hareketleriyle temas halinde olma suçlaması, Almanların herhangi bir ilişki iddiasını reddetmesinden sonra düştü. Sadi hapishanede kaldığı süre boyunca SSMP'nin ideolojisini ortaya koymak için Milletlerin Yaratılışı'nı yazdı. O sırada Parti, Ulusal Blok da dahil olmak üzere diğer milliyetçi ve yurtsever güçlerle saflara katıldı ve Manda'nın devrilmesi için gizlice militanlaşmaya başladı. Bununla birlikte, SSMP ve Ulusal Blok arasındaki ittifak uzun sürmedi: Ulusal Blok, Fransızlara karşı fiili militan faaliyetlerde bulunmaktan kaçındı ve bunun yerine Yüksek Komiser ile işbirliği yapmaya karar verdi. Birçok SSMP üyesi, kurucularının Hristiyan olması nedeniyle UB'nin kendileriyle işbirliği yapmayı reddettiğini de hissetti.
Sadi, 1938'de tekrar Brezilya'ya ve ardından Arjantin'e göç etti, ancak ülkenin 1943'te Fransızlardan bağımsızlığını kazanmasının ardından 1947'de Lübnan'a geri döndü. Arjantin'e giderken İtalya ve Berlin'i ziyaret etti ve bu da Fransızların SSMP'nin Mihver ile ilişkileri olabileceğine dair şüphelerini artırdı. 1939'da kısa bir süre sonra Lübnan'a döndüğünde, kendisini Almanlarla komplo kurmakla suçlayan Fransız yetkililer tarafından sorgulandı. Hiçbir işbirliği kanıtı bulunmadığında suçlama düştü ve bundan sonra Sadi, şiddetle karşı çıktığı Fransız yönetiminin bile Alman veya İtalyan yönetiminden daha iyi olacağını ilan etti. Daha sonra Arjantin'e giden Sadi, SSMP gazetesinin Arjantin şubesinin Nazi Almanyası'na ve Mihver devletlerine açık desteğini dile getirdiğini öğrendi ve bu da Sadi'nin genel yayın yönetmenine uzun bir mektup göndermesine neden oldu: "SSMP Nasyonal Sosyalist bir parti değildir ve Müttefikler veya Mihverler karşısında hiçbir tavır alınmamalıdır." O zamana kadar, SSMP katlanarak büyümüştü ve birincil ideolojik rakibi olan, bir eczacı ve sporcu olan Pierre Cemayel tarafından 1936 Berlin Olimpiyatları'ndan döndükten sonra kurulan İspanyol Falanjizm özentisi bir parti olan Ketaib Partisi ile birçok kez çatışmıştı. İlk günlerinde şiddetle anti-komünist olan - daha sonraları bu konumu değişecekti - SSMP, aynı zamanda Suriye-Lübnan Komünist Partisi ile de çatıştı, SLKP, SSMP'yi Nazi sempatisiyle suçladı. Ketaib, Lübnan'ı ilk olarak 1916'da Sykes-Picot anlaşmasıyla ve daha sonra Fransız idari bölümünün Büyük Lübnan dahil altı devlete bölünmesiyle ana hatları çizilen sınırları kontrol eden bir ulus devlet olarak tanımlıyordu. Ketaib, ulus ile kilise arasındaki güçlü bir bağın yanı sıra düpedüz sosyal aşırı muhafazakarlığı benimsemişti. SSMP, yeni kurulan devletleri özetleyen sınırların sömürgecilikten kaynaklanan hayali olduğu ve hiçbir tarihi ve sosyal gerçekliği yansıtmadığı gerekçesiyle bu ulusal iddiaları reddetmiştir.Parti, Sad, tarafından tanımlanan Büyük Suriye'nin, açıkça tanımlanmış bir coğrafya ve her türlü mezhepçilikten uzak ortak bir tarihi, sosyal ve kültürel gelişim yolu ile birbirine bağlı Mezopotamya ve Bereketli Hilal'in tarihi insanlarını kapsayan ulusal ideali temsil ettiğini iddia etti.
Parti, büyük toprak sahipleri ve feodal beyler de dahil olmak üzere Suriye ve Lübnan'daki geleneksel ileri gelen sınıfa karşı radikal bir tavır aldı. ;şçi sınıfının ve köylülüğün din ve mezhepçilikten uzak, sosyalist esinli üretim ekonomisi temelli bir toplumda kurtuluşu çağrısında bulundu. SSMP ayrıca Fransa tarafından keyfi olarak Türkiye'ye verilmiş olan İskenderun geri alınması çağrısında bulundu. 1948'de Arap-İsrail Savaşları'nın başlamasıyla birlikte Sadi, "Düşmanla mücadelemiz sınırlar için değil, varoluş için bir mücadeledir" diyerek partinin Anti-Siyonist duruşunu radikalleştirdi ve birçok Lübnanlı ve Suriyeli ordu subayının zaten parti üyesi olmasına rağmen, parti üyelerini Arap Kurtuluş Ordusu'nda savaşmaya çağırdı. 1947'de Sadi'nin dönüşüne karşı savaşan ve ülkenin antisiyonist hareketinin başına geçmek için mücadele eden Lübnan Komünist Partisi, Paylaşım Planı'nı kabul ettiğini açıkladı. Çileden çıkan ve giderek daha partizan olan SSMP üyeleri bir komünist karargahını yaktı.Komünist Parti'nin Sovyetler Birliği'nden gelen emirler üzerine ani dönüşünden sonra komünistler kaçarken, SSMP'nin safları yükseldi.
Araplar 1948'de savaşı kaybettiğinde, Sadi Parti'yi tamamen çatışmacı bir duruşa itti: Arabizmi tamamen retorik bir hile olarak gördü, Arap liderlerin beceriksizliğini ve ikiyüzlülüğünü kınadı ve İsrail Devleti'nin kurulmasının ve Filistinlilerin sınır dışı edilmesinin bu beceriksizliğin doğrudan sonucu olduğunu iddia etti.
1961 darbesi
1961'in son gününde, Lübnan ordusundaki bölük komutanları olan iki SSMP üyesi, yaklaşık 200 sivil SSMP üyesi tarafından da destek alarak Fuad Şehab'a karşı başarısız bir yıldırım darbesi girişimine öncülük etti. Akademik literatürde darbe, partinin ideolojik şiddet tercihinden ("oy pusulası yerine mermi"), Lübnan devletinden dışlanma konusundaki hayal kırıklığından ve Fuad Şehab'ın yönetimine yönelik hem siyasi hem de askeri eleştiriden kaynaklandığı açıklandı.
Darbe girişimi yeni bir yasaklama ve liderlerinin çoğunun hapsedilmesiyle sonuçlandı. Partinin bilinen aktivistlerinin çoğu, 1969'daki genel affa kadar hapiste veya sürgünde kaldı. 1969'da parti yeniden Arap milliyetçiliğine yöneldi.
Lübnan İç Savaşı
1975'te Lübnan İç Savaşı'nın patlak vermesiyle SSMP, Falanjistlere ve onların Lübnan Cephesi müttefiklerine karşı Lübnan Ulusal Hareketi (LUH) ile ittifak yapan bir askeri birlik kurdu. SSMP, Lübnan İç Savaşı'nı, Suriye ulusunun İsrail'e karşı bir kurtuluş savaşından uzakta, küçük devletlere bölünmesinin kaçınılmaz sonucu olarak gördü. 1970'lerin ortalarında, parti içinde "Filistinli fraksiyonlara yakın reformist bir kol ile Şam'a daha meyilli bir başka kol" arasında gerilimler vardı; 1978'de bu iki kol yeniden birleşti.
1982 Lübnan Savaşı'nda İsrail karşıtı güçlerin yenilgisinden sonra, SSMP İsrail işgaline direnmek için yeniden bir araya gelen bir dizi örgüte katıldı, buna parti üyesi Halid Elvan tarafından Batı Beyrut'taki bir Wimpy Cafe'de iki İsrail askerinin öldürülmesi de dahildir. ABD Federal Soruşturma Bürosu, Beyrut'u kuşatan İsrailliler tarafından desteklenen Lübnan'ın yeni seçilen cumhurbaşkanı Beşir Cemil'in 1982'de öldürülmesinden SSMP'yi sorumlu tutuyor. Bir SSMP üyesi olan Habib Şartuni suikasttan tutuklandı ve sonunda 2017'de suçlu bulundu.
Parti 1983'te Lübnan Ulusal Kurtuluş Cephesine katıldı. 1985 yılında, partinin bir üyesi Sana'a Mehaidli, Güney Lübnan'ın Jezzin kentinde bir İsrail askeri konvoyunun yanında bomba yüklü bir araç patlattı. İki İsrail askerini öldürdü ve bilinen ilk kadın intihar bombacılarından biri oldu.
İç Savaş'tan sonra
Lübnan'daki SSMP, Suriye'nin Lübnan'ı işgalini geniş ölçüde destekledi ve işgalin ardından Suriye yanlısı partilerle (8 Mart İttifakı dahil) ittifak kurdu.
SSMP Lübnan'da bir dizi genel seçime katılarak 1992'de altı sandalye kazandı, ancak sonraki seçimlerde hem 2005 hem de 2009'da iki sandalye kazanarak bir düşüş gördü. SSMP, Lübnan'daki 2008 ihtilafında silahlı adamların bir SSMP ofisine saldırmasıyla kendisine yer buldu.
Fentikonazol
Fentikonazol, vulvovajinal kandidiyazis tedavisinde lokal olarak nitrat olarak kullanılan bir imidazol antifungal ilaçtır. Dermatofit patojenleri, Malassezia furfur ve Candida albicans dahil olmak üzere bir dizi organizmaya karşı aktiftir.
Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi
Suriye'de SSMP
Suriye'de, SSMP ülkenin 1946'daki bağımsızlığını takip eden yıllarda önemli bir etkiye sahip bir konuma geldi ve 1954'te demokrasinin restorasyonunun hemen ardından önemli bir siyasi güç oldu. Dönemin diğer ana ideolojik partileri olan Suriye Komünist Partisi ve radikal pan-Arap Arap Sosyalist Baas Partisi'nin şiddetli bir rakibiydi. Nisan 1955'te Suriye ordusunda çok popüler bir şahsiyet olan Baasçı subay Albay Adnan el-Maliki, bir parti üyesi tarafından öldürüldü. Bu, Komünistlere ve Baasçılara ana ideolojik rakiplerini ortadan kaldırma fırsatı verdi. Onların ve güvenlik güçlerindeki müttefiklerinin baskısı altında SSMP, Suriye'de siyasi bir güç olarak fiilen ortadan kaldırıldı.
SSMP'nin Lübnan İç Savaşı sırasında ve Hizbullah'ın yakın bir müttefiki haline geldiği Lübnan siyasetindeki duruşu, Suriye'nin duruşuyla da tutarlıydı ve bu, parti ile Suriye hükümeti arasında bir yakınlaşmayı kolaylaştırdı. Hafız Esad'ın cumhurbaşkanlığı döneminde partiye giderek daha fazla hoşgörü gösterildi. 2000 yılında oğlu Beşşar'ın başa geçmesinden sonra da bu süreç devam etti. 2001 yılında, resmi olarak yasaklanmış olmasına rağmen, partinin Baas liderliğindeki Ulusal İlerici Cephe koalisyonu üyesi yasal partilerin toplantılarına gözlemci olarak katılmasına izin verildi. 2005 baharında parti, "sınırlı bir siyasi faaliyet biçimine izin verme girişimi" olarak tanımlanan şekilde Suriye'de yasallaştırıldı.
Zamanla, SSMP ve Suriye Baas rejimi, düşmanlıktan müttefikliğe uzanan tarihsel ilişkilerinde dramatik bir dönüş yaşadı. Süreç, partinin Hafız Esad'ın Suriye'nin Lübnan üzerindeki kontrolünü sağlamlaştırma ve FKÖ gibi bölgesel hedeflerinin SSMP'nin Büyük Suriye'yi kurma hedefiyle tutarlı olduğunu, SSMP'nin Lübnan'da bir Suriye vekili olarak hareket ettiğini hesaba katmasıyla başladı.İttifak, Suriye İç Savaşı sırasında güçlendi.
22 Nisan 2007'de Suriye Halk Meclisi seçimlerinde parti, parlamentodaki 250 seçimden 3'ünü kazandı. 2015'te gazeteci Terry Glavin, "Fakat Baas rejiminin 2012'deki düzmece ulusal seçimleri sırasında kısa ve dostane bir fetret dönemi dışında SSMP, 2005'ten beri Esad'ın iktidar koalisyonunun bir üyesiydi" diye yazdı. Suriye lideri Ali Haydar, 2012'den beri Ulusal Uzlaşma İşlerinden Sorumlu Devlet Bakanı olarak Şam hükümetinde Baas partisi üyesi olmayan iki bakandan biridir.
Suriye'deki önemli SSMP politikacıları arasında İssam el Mahayri, Joseph Sweid, Büşra Massuh ve İssam Bağdi yer almaktadır.
Suriye İç Savaşı'ndaki rolü
Suriye devrimi ve iç savaş, (özellikle Hristiyan ve Şii azınlık grupları arasında) gücünü yeniden kazanarak ve yeni bir amaç edinerek "SSMP'nin yeni bir boyut kazanması için bir fırsattı". Suriye İç Savaşı'nın sivil ayaklanma aşamasında, SSMP hükümeti desteklemek için karşı gösterilere katıldı. Savaş patlak verdiğinde, Suriye hükümeti silah ve eğitim sağlayarak karşılık verdi. Bu arada, SSMP yetkilileri isyancı militanların hedefi haline geldiler, kaçırıldılar ve öldürüldüler. Suriye'deki siyasi SSMP bürosu başkanı Beşar el-Yazigi, partinin hem devam eden Suriye İç Savaşı hem de Irak Savaşı ile ilgili olarak bu ülkeleri - ve nihayetinde Lübnan'ı - etnik ve mezhepsel hatlar boyunca bölerek "muhalefetin keskin mezhep ayrılıkları yaratmaya ve Suriye toplumunu parçalamaya çalıştığını"  belirtti.
2016 itibarıyla, Suriye'deki SSMP savaşçılarının sayısının tahminleri 6.000 ilE 8.000 arasında değişmektedir. Parti, "daha fazla Suriyeli kayıt oldukça grubun toplam savaş gücü içindeki oranlarının istikrarlı bir şekilde azaldığını" iddia etse de, Lübnanlı savaşçılar da saflarına dahil olmaktadır. Şubat 2014 itibarıyla, SSMP savaşçıları öncelikle Humus ve Şam valiliklerinde konuşlandırıldı ve Süveyda'daki Suriye Ordusu dışındaki en zorlu askeri güç oldukları söylendi. SSMP savaşçıları, Sadad, Ma'loula veya el-Karyatayn gibi muharebelere katıldı. 2016'da parti yetkilileri, "Suriye'de etkili bir savaş gücü olarak şöhret kazandıkları" iddiasıyla üyeliğinin savaşın başlangıcından bu yana "binlerce kişiyle" arttığını söyledi.
Parti, Suriye'nin resmi siyasi sisteminde daha büyük bir rol üstlendi: 2016 parlamento seçimleri için 30 aday çıkardı ve 7 sandalye kazandı.
Ürdün'de SSMP
1966'da Kral Hüseyin, güvenlik servislerini Ürdün'deki SSMP'yi ortadan kaldırmak için harekete geçirdi. Parti Filistin halkı arasında aktifti.
2013 yılında partinin takipçileri "Ürdün'deki Suriye Sosyal Milliyetçileri Hareketi"ni kurdu.
İdeoloji
Akademisyenler ve analistler, SSMP'nin ideolojisinin nasıl tanımlanması gerektiğini tartışmaktalar. Birçok batılı bilim insanı, ideolojik ve örgütsel benzerliklerini Avrupa faşizmine ve dışsal sembollerini Alman Nazizmininkilerle örtüştürdü, ancak bu eleştiriler parti tarafından kabul edilmedi. Batılı gazetecilerin güncel yazarları da partiyi faşist olarak tanımlıyor.
Terry Glavin, "kendi stilize edilmiş gamalı haçını giydiğini [ve] Deutschland, Deutschland Uber Alles melodisinde bir marş söylediğini" yazdı. Bellingcat ise partiyi "aşırı sağla uluslararası bağları olan kuduz anti-Semitik, faşist bir örgüt" olarak adlandırdı. Diğer kaynaklar daha az kesindir. Örneğin, L'Orient-Le Jour, Sadi'nin ulusal vizyonunun kişinin ırkından ziyade coğrafi çevresine ait olmaya dayandığını yazmaktadır. Destekçileri, partinin ambleminin Nazizm'i öğrenmeden çok önce Sadi'nin seçtiğinde ısrar etmektedir.
Sadi, faşizm suçlamalarının farkındaydı ve 1 Haziran 1935 tarihli konuşmasında bunlara şu yanıtı verdi:
"Suriye Sosyal Milliyetçi Partisinin sistemi Hitlerci ya da faşist bir sistem değil, salt Suriye sistemidir. Kârsız taklitlere değil, halkımızın özelliklerinden biri olan temel özgünlüğe dayanır."
Çakıllı, Derinkuyu
Çakıllı, Nevşehir ilinin Derinkuyu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı 1926 yılı kayıtlarında Gilediz olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Nevşehir il merkezine 38 km, Derinkuyu ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Soulless
"Soulless" (ya da Türkçe adıyla Ruhsuz), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin yan dizisi Angel'ın dördüncü sezonunun on birinci bölümü.
Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi
İdeoloji
- Antun Sadi, Haziran 1935.
Soulless
Özet
Angelus, Wesley tarafından sorguya çekilir ve canavarı yenmenin yolu aranır.
Yenidoğan, Fatsa
Yenidoğan, Ordu ilinin Fatsa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi
İdeoloji
Tarihçi Stanley G. Payne'e göre, savaşlar arası Arap milliyetçiliği, 1939'daki kahverengi gömlek hareketine benzer en az yedi Arap milliyetçi gömlek hareketinin yaratılmasıyla, Avrupa faşizminden etkilendi ve en çok etkilenenler SSMP, Irak Futawa gençlik hareketi ve Genç Mısır hareketiydi. Bu üç hareket, bölgesel olarak yayılmacı olma - SSMP'nin Suriye'nin tam kontrolünü istemesi - kendi halklarının üstünlüğüne inanma (Sadi'nin "farklı ve doğal olarak üstün" bir Suriye ırkını teorileştirmesiyle), "rasyonalist olmamak, anti-entelektüel ve son derece duygusal olma" ve "askeri erdemleri, gücü [vurgulamak] ve fedakarlığı [vurgulamak]" gibi özellikleri paylaşacaktır. Ayrıca Payne'e göre, tüm bu hareketler Avrupa faşizminden güçlü bir etki aldı ve İtalyan ile Alman faşizmini övdü, ancak "[hiçbir zaman] tam olarak gelişmiş faşist hareketler olmadılar ve hiçbiri Avrupa faşizminin tüm özelliklerini yeniden üretemedi"; Arap milliyetçiliği üzerindeki etkileri ise 1945'ten sonra da uzun süre devam etti. Ayrıca, Sadi'nin üstün ırkı saf değil, Suriye tarihindeki tüm ırkların bir karışımıydı. SSMP, "seferberlik için çok az yapısı olan [bir] elit grup" olacaktır.
Yenidoğan, Fatsa
Coğrafya
Ordu iline 79 km, Fatsa ilçesine 27 km uzaklıktadır.
Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi
Büyük Suriye, doğal Suriye
Şubat ayının başından Mayıs 1936'nın başına kadar hapisteyken Sadi, Lübnan'daki Fransız yetkililerin gizli örgütü keşfetmesinden, liderini ve yardımcılarını tutuklamadan üç ay önce yazmaya başladığı Ulusların Yaratılışı'nı tamamladı. Sadi kitabında, güneyde Süveyş Kanalı'na kadar uzanan tüm tarihi Suriye'yi kapsayan ve modern Suriye, Filistin, İsrail, Lübnan, Ürdün, Kuveyt ve Irak'ı kapsayan bir anayurtta bir Suriye ulusunun varlığına olan inancını formüle etti. Suriye milletinin içinde geliştiği tarihi çevrenin sınırları, kuzeydoğuda Toroslar ve kuzeybatıda Zagros Dağları'ndan Süveyş Kanalı ve Kızıldeniz'e kadar uzanan, genellikle Suriye'ye atfedilen kapsamın çok ötesine geçmiştir. Güneyde Sina Yarımadası'na ve Akabe Körfezi'ne, batıda Kıbrıs Adası da dahil olmak üzere Akdeniz'den, doğuda Arap çölünün kemerine ve Basra Körfezi'ne kadar uzanır. Sadi'ye göre, bu bölge aynı zamanda Suriye Bereketli Hilali olarak da adlandırılıyor ve Kıbrıs Adası da onun yıldızıdır.
Büyük Suriye, sömürgeci güçler tarafından keyfi olarak parçalanmadan önce Mezopotamya'daki Bilad'üş-Şam havzasına karşılık gelir. Sadi'ye göre coğrafi faktörler, birlik süreci ve dolayısıyla bir ulusun kurulması için parametrelerin belirlenmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Avcı-toplayıcıdan yerleşik tarıma kadar olan insanın evrim sürecinin, özel mülkiyetin ve sınıf sisteminin yaratılmasına yol açan en önemli faktörlerden biri olduğuna inanıyordu. Sadi, sınıf sisteminin ticaret, ticaretin gelişmesinde ve zenginliğin yaratılmasında oynadığı rolün altını çizdi ve onu Sami halklarının, yani kıyı Fenikelilerinin bir özelliği olarak nitelendirdi. Ayrıca, Karl Marx ile de paylaştığı bir görüş olarak ekonomik üretim tarzları ile kültürel normların ve değerlerin oluşturulması arasındaki bağlantıyı vurguladı.
Bununla birlikte Sadi, ekonomik üretim tarzları kültürü yaratabilse de, kültürün zamanla kendine ait bir yaşam kazandığına ve sonunda kendilerini canlı bir organizma olarak tanıyan insanların da yerleşik ve kalıcı hale geldiğine inanıyordu. Ulusun çıkarlarına hizmet etmede devletin ve siyasal yasamanın meşru kaynağı olarak ulusal demokrasinin önemi buradan gelir. Parti, milletin temel dayanağının etnik bağ değil, toprak veya coğrafi bölge olduğu fikrini benimser. Belirli bir arazinin doğal çevresi ve coğrafi özellikleri, sonunda sosyo-ekonomik bir aşamadan bir diğerine geçişine izin veren veya izin vermeyen şeydir. Dolayısıyla bu doğal coğrafi faktörler, insanın varlığını, inançlarını, alışkanlıklarını ve değer sistemlerini kurduğu toplumsal çerçeveyi yaratır. Sadi'nin etnik milliyetçiliklere yönelik eleştirisi, onu bir coğrafi milliyetçilik çerçevesi, "doğal vatan" fikri geliştirmeye yöneltti. Bu modeli Bereketli Hilal örneğine uyguladığında vardığı sonuç açıktı: Akdeniz'in doğusunda yer alan havzanın doğal coğrafi faktörleri, onun medeniyetlerin beşiği olmasını sağlayan şeydi. İnsanlık tarihi ve onu birleştirmeye çalışan hareketler boyunca, etnik, dini, kültürel asimilasyon ve karıştırma yoluyla yüksek bir kültür ve medeniyet kurmasına izin veren ve onu tüm emperyalist güçlerin imrendiği ödül haline getiren şeydi. Sadi, tüm etnik-dinsel grupların kendilerini Hristiyanlık öncesi dönem imparatorlukları olan Babil, Asur, Hitit ve Aram krallarının, daha sonra da İslam imparatorluklarının torunları olarak görmelerini savundu. SSMP, Büyük Suriye'nin, açıkça tanımlanmış coğrafi sınırlarıyla Suriye halkının doğal evi olduğunu, ancak halkının Osmanlı işgali, sömürgecilik ve mezhepçilik nedeniyle bir kimlik bunalımından muzdarip olduğunu iddia etti. Sadi, Suriye ulusunun rönesansının ulusal dayanışmanın güçlendirilmesi, sömürgeciliğe karşı direniş ve laikliğin benimsenmesi sayesinde bu "yozlaşmış" güçlerin tasfiyesiyle kaçınılmaz olarak bağlantılı olduğunu iddia etti.
Sadi'nin, kendisi aslında bir ırk karışımı olan sözde Suriye "ırksal birliğine" dönüş yoluyla ülkenin etnik ve dini toplulukları arasındaki "uyum" vizyonunda, ne İslam ne de pan-Arabizm önemliydi ve bu nedenle din de önemli değildi. Sadi'nin ulus kavramı, etnik köken, ırk, dil veya dine dayanmaktan ziyade, belirli bir coğrafyada yüzyıllar boyunca insanlar arasındaki tarihsel somut etkileşimlerle şekillendi. Bu aynı zamanda Arapların tek bir ulus oluşturamayacakları, ancak birçok ulusun Arap olarak adlandırılabileceği sonucuna varmasına neden oldu.
Suriye halkı
Partinin kurucusuna göre Suriye halkı, çok heterojen bir geçmişe sahip, kültürel ve sosyo-ekonomik bir insan topluluğudur. Ancak Levanten havzasında zamanla sosyal karışması ve asimilasyonu, yüksek yerleşik bir uygarlığın ortaya çıkmasına ve bu halkın Doğal Suriye'nin tamamına yayılmasına izin verdi. Bir milletin etnik, ırksal ve dini anlayışlarından açık bir şekilde ayrılan Suriye halkı, "göçler ve evlilikler tarafından oluşturulan bir ırklar karışımıdır", sosyal hayatı ve bütünlüğü içinde geliştiği çevre ve coğrafya tarafından şekillendirilmiş ve belirlenmiştir. Bu nedenle, SSMP ırksal milliyetçilik kavramlarını reddeder, Sadi'nin kendisi Milletlerin Yaratılışı'nın açılış bölümlerinde Avrupa ırksal doktrinleriyle alay etmiştir.
Romantik milliyetçilik
Partinin ve kurucusunun azınlık ayrılıkçılığına ve etnik olarak ayrı anavatanlar talep eden hareketlere karşı tutumu açık bir düşmanlıktı. Sadi ayrıca, dini güdümlü tüm siyasi hareketlere veya kilise (veya cami) ile devlet arasındaki ayrımı gerektirmeyen hareketlere de düşmandı. Böylece Vehhabiliği ve İslamcılığı "çöle dönüş" ve Bereketli Hilal'in yüksek uygarlığıyla hiçbir ortak yanı olmayan "Arap kabilelerinin kuru ideolojisi" olarak nitelendirdi. Güney Suriye'ye (Filistin) gelen Yahudi göçmenler ve Yahudi toplulukları, "yabancı olmaları ve ırksal bağlılıkları", asimile olma isteksizlikleri ve Filistin'de etnik olarak Yahudi devleti yaratma konusundaki aktif isteklilikleri nedeniyle eleştirildi. Sadi, Yahudileri asimile edilmeye uygunsuz ve isteksiz bir topluluk olarak gördü ve Yahudiliğin bir ulus-devlet için mihenk taşı olabileceği fikrini eleştirdi. SSMP için Yahudiler, Müslümanların ve Hristiyanların bir ulus oluşturmadıklarına benzer bir anlamda, heterojen bir halk karışımı oldukları için bir ulus teşkil etmezler. Benzer şekilde Kürtler, komüniterlikleri ve kuzeyde bir Kürt devleti kurma eğilimleri nedeniyle saldırıya uğradılar. Arap-İsrail çatışmasıyla ilgili olarak, parti, kuruluşundan bu yana, Filistin'de laik ve demokratik bir devletin çatışmaya tek uygun çözüm olduğu inancını korurken, katı bir anti-Siyonist duruş da benimsemiştir. Suriye halkının toplumsal uyumu ve yeni gelenleri, azınlıkları ve göçleri uygun şekilde asimile etme yeteneği, ilerlemesi ve hayatta kalması için esastır ve Suriye anavatanı içinde etnik, dini veya ırksal ayrılıkçılığı öne sürmeye çalışan herhangi bir hareket, düpedüz düşmanlıkla karşılanmalıdır. Partiye göre bu tehditlerin cevabı Suriye halkının yeniden doğuşunda yani Rönesans'ta yatıyor.
Rönesans
Suriye halkı, yukarıda ana hatlarıyla belirtildiği gibi Sadi'ye göre, tarihsel olarak aşiret aşamasından yerleşik tarım aşamasına, özel mülkiyet ve sosyal sınıfların kurulmasına doğru hareket eden ilk insanlar arasındadır. Bu ilk geçiş, Suriye halkının katlanarak gelişmesine ve antik dünyanın zanaatlarının çoğunda üstün olmasına izin verdi. Sadi ve parti, yeni bir geçişin, modern çağa geçişin olması gerektiği inancını benimsedi ve bunun iki ön koşulu olması gerekliydi: Suriye halkının seküler birliği ve rönesansı. Suriye halkının birliği, öncelikle din adamlarının devlet işlerine karışmasının engellenmesini ve kilise-cami ile devlet arasında tam bir ayrımın yasalaştırılmasını ifade eder. Bu, kaçınılmaz olarak Suriye halkının birliğini ve toplumsal bütünlüğünü yeniden kazanmasını sağlayacaktır.
Partinin ikinci görevi, parti liderinin eski rejimi yıkacak dinamik bir girişim olarak tanımladığı Rönesans'a doğru çalışmaktır. Sadi'nin izini ilk Suriyelilerin -Süryaniler, Fenikeliler ve diğerleri - yaratıcılığına dayandırdığı Rönesans ideali, Suriye halkının bilim ve zanaat üzerindeki ustalığında yatar ve onu Ulusların Yaratılışı'nda överken, dini kaderciliğin eskimiş kavramlarına saldırır. Zanaat ve kendi kaderi üzerindeki hakimiyetini yeniden kazanmak için Sadi, geleceğin Suriye toplumunun temel taşları olarak entelektüellik, eğitim ve bilgi arayışı ihtiyacının altını çiziyor ve bu kavramı ünlü alıntısında özetliyor: "Toplum bilgidir ve bilgi güçtür".
Sosyal milliyetçilik
Rönesans, romantikleştirilmiş bir manevi, entelektüel ve vatanseverlik kavramı olarak vurgulanırken; SSMP, Sadi henüz bu fikri tamamen geliştirmemiş olmasına rağmen, Rönesans başladığında Suriye halkının kendisini nasıl örgütlemesi gerektiğine ilişkin basit ama anlaşılır bir doktrin geliştirdi. Sadi tarafından geliştirilen sosyal-milliyetçi model, "1949 Birinci Sosyal Milliyetçi Devrimi Bildirisi"nde yansıtılmaktadır.
Bu ilkelerden ilki, feodalizmin ve partinin, eğitim düzeylerinin her yerde muhafaza edilmesi ve Filistin'in kaybına aracı olmak da dahil olmak üzere, "ülkenin geldiği ıssız durumdan" sorumlu gördüğü geleneksel eşraf ve toprak sahiplerinin egemenliğinin ortadan kaldırılmasıdır. İkinci ilke ise "kapitalist tiranlığa karşı çıkmaktır". SSMP, özel mülkiyetin gerekliliğine inanmasına rağmen, işçi haklarını savunmayı ve bu hakları güvence altına alan bir çerçeve oluşturmayı devredilemez bir hak olarak ilan etti. Bu, zorunlu eğitim, evrensel sağlık hizmeti, hammadde üretimi gibi ekonominin hayati alanlarının millileştirilmesi ve ekonomik yön verebilecek güçlü bir merkezi devlet kurma ihtiyacıyla birleşiyor. Belirtilen üçüncü ilke komünizmle mücadeledir. Bununla birlikte, SSMP ideolojisinin güçlü bir şekilde telaffuz edilen milliyetçi özellikleri, akademisyenlerin sosyal milliyetçiliği ulusal sendikalizmin ayırt edici bir türü olarak yorumlamalarına izin vereceğinden, bu bir tartışma konusu olmaya devam etmektedir.
Kurtuluş savaşı
Partinin tarihi boyunca belki de en çarpıcı özelliklerinden biri, üyelerinin kurtuluş savaşı nosyonuna hararetli ve neredeyse mistik bir bağlılık göstermesidir. Parti üyelerinin çoğu tarihsel olarak askeri, gerilla ve suikast operasyonları yürütmüştür. Sadi'nin kendisi yaşam ve ölüm konusunda çok devrimci bir görüşe sahipti, oysa Rönesans ve "Yeni Nesil" fedakarlık olmadan gün ışığını göremezdi: "yaşamı seviyoruz çünkü özgürlüğü seviyoruz ve hayata giden bir yol olduğunda ölümü seviyoruz ", Sadi'nin SSMP'nin saygı duyduğu birkaç alıntısı arasındadır.
1932'deki kuruluşundan bu yana, SSMP, Suriye halkının düşmanı olarak gördüğü ve "karanlığın güçleri" olarak adlandırdığı kişilere karşı doğrudan eylem ve şiddeti benimsemiş, kurucusu ise partiyi "Hayatın Oğulları" (Abna el-Hayat) olarak adlandırmıştır. Düşmanlar: sömürgecilik ve özellikle Suriye ve Lübnan'daki Fransız sömürgeciliği, feodal toprak sahibi ve önemli sınıf, hain veya yozlaşmış olarak kabul ettiği politikacılar, Filistin'deki siyonist yerleşim, Lübnan'da Hristiyan ayrılıkçılığı, Suriye'deki İslami köktencilik şeklinde bir listedir. Bu listeye komünistler de eklenebilir, ancak bu son ekleme her ikisi de LUDC saflarına katılacağı için yıllar içinde değişecektir. Sadi, 1949'da Lübnan hükümetine karşı "Birinci Rönesans Devrimi"ni ilan etti. Başarısız olan devrim, Lübnan ve Suriye güvenlik güçleriyle felaketle sonuçlanan silahlı bir çatışmayı ve 8 Temmuz'da Antun Sadi'nin Lübnan makamları tarafından infaz edilmesine sebep oldu. Çok geçmeden parti üyeleri, Sadi'nin ölüm cezasına çarptırılmasında etkili olan Lübnan Başbakanı Riyad el-Sulh'a suikast düzenledi. Saldırganlar yakalanmamak için intihar ettiler. Saldırganlardan biri hayatta kalıp hastanede uyandığında yaralarını yırtarak ve yataktan düşerek intihar girişimini tamamladı. Sadi'yi yargılayan başsavcının suikastı da bir parti eylemcisi tarafından gerçekleştirildi. Parti üyelerinin, Sadi'yi yakalayıp Lübnan makamlarına teslim eden Suriye diktatörü Hüsnü Zaim'in suikastıne de karıştığına inanılıyor.
1982'de parti üyesi Habib el-Şartuni, İsrail'in 1982'deki Lübnan işgalinde ülkeye ihanet ettiği düşünülen Lübnan Devlet Başkanı Beşir Cemil'e suikast düzenledi. Parti aynı zamanda Lübnan'daki İsrail varlığına karşı, güpegündüz Beyrut'ta konuşlanmış İsrailli subaylara karşı Lübnan'ın kurtuluşu için genelleştirilmiş silahlı mücadelenin başlangıcını tetikleyen bir askeri operasyon da dahil olmak üzere birçok operasyon gerçekleştirdi. İlk kadın intihar bombacısı olarak bilinen parti üyesi Sana'a Mehaidli, Güney Lübnan'da bir İsrail konvoyu ile birlikte arabasında kendini patlattı. Parti, İsrail işgaline karşı savaşmak için Komünistler, FKÖ, Arap milliyetçileri ve diğer gruplarla ittifak kurdu - bkz. Lübnan Ulusal Hareketi / Lübnan Ulusal Direniş Cephesi.
Bugün partinin askeri kanadı Suriye İç Savaşı'nda Suriye Arap Ordusu ile birlikte Özgür Suriye Ordusu ve IŞİD'e karşı savaşıyor. Gazeteci Terry Glavin, 2015'te "intihar bombacılığı ve suikast alışkanlığını cömertçe şımarttığını" ve "patronu Beşşar Esad için çoğunlukla Humus civarında ve Şam'ın banliyölerinde ölüm mangaları yönettiğini" yazdı.
Laiklik
SSMP'nin ideolojisi tamamen seküler bir milliyetçilik biçimiydi; gerçekten de, din ve siyasetin tamamen ayrılmasını, ekonomik ve sosyal reformun yanı sıra gerçek ulusal birliğin iki temel koşulundan biri olarak ortaya koydu.
Parti formu
SSMP hiyerarşik bir yapı ve güçlü bir liderle örgütlendi.
Amblem ve bayrak
Partinin amblemi kasırgadır (Arapça Zawba'a, زوبعة). Beyrut Amerikan Üniversitesi'ndeki SSMP öğrencileri tarafından, parti hala gizliyken ve Fransız makamları 1936'da partiyi ortaya çıkarmadan önce tasarlandı. Sadi, kasırganın eski Suriye eserlerine kazınmış olarak bulunduğunu ve örneğin Sümer sanatından bilindiğini belirtti. SSMP ambleminin İslami hilal ve Hristiyan haçının bir birleşimi olduğu söyleniyor. Parti bayrağı, siyah bir arka plan üzerinde beyaz bir disk içinde Zawba'a adı verilen kırmızı bir kasırgaya sahiptir. Her kol, partinin misyonunun dört erdeminden birini sembolize eder: özgürlük, görev, disiplin ve güç. SSMP'ye göre siyah renk, Osmanlı yönetiminin, sömürgeciliğin, mezhepsel bölünmenin, ulusal bölünmenin ve geri kalmışlığın Karanlık Çağlarını sembolize eder. Zawba'a'nın, Karanlık Çağları temizlemek ve uluslarının gençleşmesini ve rönesansını ateşlemek için bir kasırga gibi özgürlük, görev, disiplin ve güç yoluyla Müslümanlar ve Hristiyanlar olarak birbirine bağlanmış SSMP şehitlerinin kanını temsil ettiği iddia ediliyor. Eleştirmenler ve birçok akademisyen, sembolün Nazi gamalı haçından   sonra modellendiğini iddia ediyor.
İdeolojik eleştiri
Arap milliyetçisi düşünür Satı el-Husri, Sadi'nin Arap milliyetçiliğini "yanlış temsil ettiğini", yanlış bir şekilde onu Arap'ın Bedevi imajıyla ve Müslüman mezhepçiliğiyle ilişkilendirdiğini düşündü. Filistinli tarihçi Mahir Şerif, Sadi'nin teorisini Suriye'nin dini çeşitliliğine bir yanıt olarak görüyor ve daha sonra Suriye ulusu vizyonunu, dini çeşitliliğiyle de dikkat çeken bir ülke olan Irak'ı da içerecek şekilde genişletmesine, bunun bir başka kanıtı olarak işaret ediyor. Parti ayrıca "dini ve siyasi kaygılar" nedeniyle Lübnan'ın ayrı varlığının şimdilik gerekli olduğunu kabul etti.
1945'ten itibaren parti, Suriye birliğini Suriye liderliğindeki bir Arap birliğine doğru potansiyel bir ilk adım olarak görerek Arap milliyetçiliği konusunda daha nüanslı bir duruş benimsedi.
Akademik eleştiri
Lübnanlı tarihçi Kamal Salibi, hem Suriye'de hem de Lübnan'da büyük bir azınlık olarak Rum Ortodoks topluluğunun konumuna işaret ederek, "pan-Suriyecilik kavramının Arapcılık kavramından daha anlamlı olduğu"na işaret ederek ve Lübnan'daki Maruni hakimiyetine olan ortak kızgınlıklarından da dolayı biraz zıt bir yorum yapıyor. Salibi'ye göre,"Sadi, dindaşları arasında hazır bir takipçi buldu. Onun laik pan-Suriyecilik fikri birçok Dürzi ve Şii için çekici olduğunu kanıtladı; hem Lübnancılıktan hem de Araplıktan hoşlanmayan bazı Maruniler de dahil olmak üzere Rum Ortodoksları dışındaki Hristiyanlara ve ayrıca laikliğe yüksek bir değer biçen ve hangi din veya mezhepten olursa olsun Suriyeli kardeşleriyle başka yerlerdeki diğer Sünni veya Müslüman Araplardan çok daha fazla ortak noktaları olduğunu hisseden birçok Sünni Müslümana da. Burada da onu geçerli kılmak için yeterli itibara sahip bir milliyetçilik fikri ortaya çıkmıştı. Ancak Lübnan bağlamında, esasen Rum Ortodoks tikelciliği olan daha arkaik bir şeyin örtüsüne hazır hale geldi."Prof. Salibi, 1930'larda Sadi'nin partisinin başlangıcı hakkında şunları söylüyor: "İlk üyeleri arasında Beyrut Amerikan Üniversitesinin öğrencileri ve genç mezunları vardı." Bu ilk parti "çoğunlukla Rum Ortodoks ve Protestanlar ile bazı Şii ve Dürzilerden oluşuyordu." Bir bütün olarak Lübnan'da parti popüler değildi. "Hristiyanlar genellikle Suriye ile birleşmeye karşı çıkarken, Müslümanlar pan-Arabizm konusundaki çekincelerinden şüpheleniyorlardı. Lübnan makamları onları zorluk çekmeden bastırabildiler."
Yeni, Kemalpaşa
Yeni, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalle.
Kemalpaşa ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. 5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Yasası kapsamına girmeden önce Bağyurdu beldesine bağlı olan bölge, belde belediyesinin kapatılmasıyla mahalle hâline getirilerek İzmir Büyükşehir Belediyesine bağlanmıştır.
Angelina County, Teksas
Angelina ili veya Angelina County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Teksas eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayimına göre 86.395'tir. İlin merkezi Lufkin şehridir.
1942 Niksar-Erbaa depremi
1942 Niksar-Erbaa depremi 20 Aralık 1942 tarihinde yerel saat ile 17.05'te meydana gelen, 3000 can kaybına yol açan 7.0 Ms büyüklüğünde deprem. Mercalli şiddet ölçeğine göre en büyük şiddet IX (Şiddetli) olarak hissedildi.
Dağ sıçanı hepatit virüsü
Dağ sıçanı hepatit virüsü Orthohepadnavirus cinsinden bir tür. Ölümcül bir virüs değildir.
Klobazam
Klobazam, 1968'de patenti alınmış bir benzodiazepin sınıfı ilaçtır. Klobazam ilk olarak 1966'da sentezlenmiş ve ilk olarak 1969'da yayınlanmıştır. Klobazam ilk olarak 1970'den beri anksiyoselektif bir anksiyolitik  ve 1984'ten beri bir antikonvülsan olarak pazarlanmaktadır.
2019 Cezayir protestoları
Gülümseme Devrimi olarak da adlandırılan 2019 Cezayir protestoları Abdülaziz Buteflika'nın beşinci defa cumhurbaşkanı seçilmek için adaylığını imzalı bir açıklamada ortaya koymasından on gün sonra, 16 Şubat 2019'da başladı.
Barışçıl ve şiddetsiz ilerleyen bu protestolar askeriyenin de baskılarıyla 2 Nisan 2019 tarihinde Bouteflika'nın istifasına neden olmuştur.
Abdelaziz Bouteflika
Abdelaziz Bouteflika, 1999'dan bu yana Cezayir Halk Demokratik Cumhuriyeti'nin başkanıdır.
Arap Baharı sırasında petrol açısından zengin olan hükûmet, 2010-2012 protestoları sırasında artan harcamalarla muhalefeti susturmayı başardı.
2005'ten beri ve özellikle 2013'te geçirdiği inmeden sonra, Bouteflika'nın ülkeyi yönetme kabiliyeti sorgulanmıştır. Sık sık hastaneye yatmakta olduğu ve çok az yazılı açıklama ve konuşma yaptığından ötürü ölümüyle ilgili söylentiler sıkça yapılmıştır.
Rüşvet ve yolsuzluk
Bouteflika yönetiminin üyeleri çeşitli yolsuzluk suçlamalarına maruz kaldılar. 2010 yılında devlete ait petrol ve doğal gaz şirketi Sonatrach, iki başkan yardımcısının yolsuzluktan hapsedilmesinden sonra tüm üst yönetimini askıya aldı. Cezayir Enerji Bakanı Chakib Khelil, şirketin başkanının ve birkaç yöneticinin adli denetim altına alındığını açıkladı. 2013 yılında Khelil, İtalyan enerji şirketi Eni'nin bir yan kuruluşundan rüşvet almakla suçlandı.
26 Haziran 2018'de Bouteflika, yakın olmasına rağmen, ulusal polis başkanı Abdelghani Hamel'i görevden aldı. Bu durum, Hamel'in bir şoförünün bir jandarma generali, dört yargıç ve iki savcıya rüşvet teklifi ile yargılanması sonucunda meydana geldi.
Honghu
Honghu, Çin'in Hubei eyaletine bağlı Jingzhou il düzeyi şehrinde bulunan bir şehirdir. Şehir, Yangtze Nehri'nin kuzeybatı kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 2.519 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 819.446'dır.
Imperija
"Imperija" (Türkçe: İmparatorluk), Vlatko Lozanoski & Esma Recepova tarafından seslendirilen, İsveç'in Malmö şehrinde gerçekleştirilmesi planlanan 2013 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Makedonya'yı temsil eden şarkı. 27 Şubat 2013 tarihinde Makedonya'nın Otomatik Seçim isimli seçim sistemiyle kanal yetkilileri tarafından doğrudan seçilmiştir.
Birleşmiş Milletler İşkenceye Karşı Sözleşme
Birleşmiş Milletler İşkence ve Diğer Zalimane, İnsanlık Dışı veya Küçültücü Muamele ve Cezaya Karşı Sözleşme, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda 10 Aralık 1984 tarihli oturumunda 39/46 sayılı kararla kabul edilmiş, ve 26 Haziran 1987 tarihinde yürürlüğe girmiş sözleşmedir. Bu protokol, insan hakları ihlalleri olduktan sonra müdahale etme mantığı üzerine kurulmuştur.
II. Bölüm - Uluslararası Uygulama Hükümleri
Ana Madde: Birleşmiş Milletler İşkenceye Karşı Komite
Sözleşme'nin II. Bölüm'ü (17.-24. maddeler) Komite üyelerinin sayısını, seçilme yöntemini, görev süresini ve görev ve işlevlerini içeren maddelerden oluşur. 17 maddeye göre Komite 10 üyeden oluşur. Her bir Taraf Devlet en fazla iki aday ile seçime katılabilir. Seçim gizli oyla yapılır. Komite üyeleri 4 yıl için seçilirler, her iki senede bir görevi biten beş üye için yeni seçim yapılır, daha önceki üyeler, tekrar aday olabilirler. Madde 18'e göre Komite Üyeleri mutlak çoğunluk (6 oy) ile kararı alabilirler. 19 madde raporları düzenler, buna göre Taraf Devletler, anlaşma yürürlüğü girdikten sonra (26 Haziran 1987) bir sene içinde anlaşma hükümlerini yerine getirebilmek için aldıkları önlemleri açıklayan rapor verirler. Üyelik boyunca her 4 yılda bir ve Komite'nin talebi olduğunda da rapor vermekle yükümlüdürler. Ayrıca somut olaylara yönelik raporlar ve bunlara Komite'nin verdiği yanıtlar düzenli olarak Birleşmiş Milletler İnsan Hakları yüksek Komiserliği'nin sitesinde yayınlanmaktadır. Madde 20'de Komite sistematik işkence olduğu kanısına vardığı durumunda izlenecek prosedürün ana hatları verilmektedir. Böyle bir durum da, üye veya üyeler gizli araştırma yapmak ve rapor hazırlamak üzere görevlendirilebilir. İlgili devletlerin işbirliği istenir ve gerektiğinde ziyaretler yapılır.
III. Bölüm - Son Hükümler
Anlaşmanın yürürlüğü giriş sürecindeki süreler, sözleşmede değişiklik yapılacağı zaman izlenecek yol, anlaşmazlık olduğu takdirde hangi kurumun yetkili olduğu (Türkiye 30. Maddede Uluslararası Adalet Divanı'nın yetkili kılınması hususunu kabul etmeyerek, çekince koymuştur) gibi konular ele alınır.
Türkiye ve Sözleşme
Türkiye'de 25 Ocak 1988'de imzalanan sözleşme, 21 Nisan 1988 tarih ve 3441 sayılı kanunla kabul edilmiş. Söz konusu kanunu 29 Nisan 1988 tarih ve 19799 sayılı resmi gazete yayınlanmıştır ve o tarihte yürürlüğe girmiştir. Daha sonra yayınlanacağı belirtilen beyan ve itirazi kayıt ise 10 Ağustos 1988 tarihinde 19895 saylı resmi gazetede sözleşmenin Türkçe ve İngilizce metni ile birlikte her iki dilde yayınmıştır. T.C. Hükûmeti olarak İşkenceye Karşı Komite'nin sözleşmeden doğan yetkisinin kabul edildiği beyan edilmiş; itirazi kayıtta ise 30. Madde'nin birinci fıkrasında geçen, Taraf Devletler arasında sözleşmeden doğan anlaşmazlık durumunda Uluslararası Adalet Mahkemesi'ne başvurulacağı koşulunu kabul etmemiştir. İlgili Madde'nin 2. fıkrasında Taraf Devletlere tanınan Uluslararası Adalet Mahkemesi'ne (Uluslararası Divan) gitmeme seçeneğini kullanarak, itirazı kayıtla sözleşmeyi kabul etmiştir. Yani Türkiye ile ilgili, sözleşmenin yorumlanmasından kaynaklanan bir anlaşmazlık olduğunda Uluslararası Adalet Mahkemesi'ne gidilmeyecektir.
İşkenceye Karşı Sözleşmeye Seçmeli Protokol
Birleşmiş Milletler İşkence ve Diğer Zalimane, İnsanlık Dışı ya da Küçük Muamele ya da Cezaya Karşı Sözleşme'nin Seçmeli Protokolü (İngilizce: Optional Protocol to the United Nations Convention against Torture and Other Cruel,Inhuman or Degrading Treatment or Punishment, kısaca OPCAT); Birleşmiş Milletler Genel kurulu'nun elli yedinci oturumunda, 18 Aralık 200 tarih ve 2200A (XXI) sayılı kararıyla kabul edilmiş, BM İşkence Karşı Sözleşme'ye taraf olan devletlerin katılabileceği bir seçmel protokol kabul edilmiş, imza, onay ve katılma açılmıştır. Bu protokola sadece BM İşkenceyi Önleme Sözleşmesine taraf olan devletler, isterler ise katılabilirler.
BM Genel Kurulu tarafından hazırlanan Protokol, 22.06.2006 Tarihinde yürürlüğe girmiş ve Türkiye tarafından 16.09.2005 Tarihinde imzalanmış, 23.02.2011 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde kabul edilerek 6167 sayılı Kanun olarak kanunlaşmıştır. Kanun 12.03.2011 tarih ve 27872 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanmıştır.
Walton County, Georgia
Walton ili veya Walton County Amerika Birleşik Devletleri'nin Georgia eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 96,673'tür. İlin merkezi Loganville şehridir.
Backstreet Boys
Backstreet Boys, 1992 yılında kurulmuş Amerikalı pop grubudur.
Grup iki kuzen tarafından kurulmuştur. Kevin Richardson ve Brian Littrell, müzik yaşamlarına bir kilise korosunda başlamışlardı. Fakat daha sonra bu işten sıkılan iki kuzen, daha çok ilgi çekecek işler yapmaya karar verdiler. Yapabilecekleri tek iş şarkı söylemekti ve hemen bir grup oluşturdular. Bu ikiliye daha sonra Howie Dorough ve A. J. McLean katıldı. Bu kalabalık grubun son elemanı Nick Carter grup elemanları tarafından keşfedildi ve hemen gruba alındı.
Backstreet Boys, ilk başlarda çok sıkıntı çekti. Kurulmak için kötü bir zaman seçmişlerdi. O dönemde piyasa çok güçlüydü. Kendilerine bir yer edinmeleri ve fark edilmeleri oldukça uzun sürdü. Sonraları şans yavaş yavaş yüzlerine gülmeye başladı ve Take That gibi ünlü gruplar dağıldı. Böylece lidersiz kalan müzik piyasası onları bağrına bastı.
Backstreet Boys, uzun ve zorlu çalışmalardan sonra “Backstreet Boys” isimli albümlerini 1995 yılının sonlarında çıkardılar. Albüm, Avrupa ve Amerika’da piyasaya sunuldu. Fakat çok ilginç karşılandı. Amerika’da fazla tutulmayan ve alışılmış bulunan albüm Avrupa’da büyük ilgi topladı. Avrupa listelerinde ilk 10’a giren ve Top 10 listelerinde haftalarca kalan parçalar Amerika listelerinde alt sıralardan kurtulamadı. Grup ilk albümlerinden sonra amaçlarının yarısını gerçekleştirmişti. Tanınmış ve tutulmuştu. Bundan sonra işleri kolaylaşmıştı. Fakat kendi ülkelerinde başarı kazanamamak grubu bir haylü üzdü.
Grubun şansı 1997 yılında döndü. O yıl yayınlanan “Everybody” adlı albüm çok tutuldu. Albümde yer alan “Quit Playing Games” ve “As Long As You Love Me” tüm dünya listelerini altüst etti ve haftalarca üst sıralardaki yerlerini korudular. Böylece grup kendi evinde de başarıyı yakalamış oldu. Albüm o kadar başarılı oldu ki 1997 Grammy Ödülleri'nden de payını aldı. Böylece BackStreet Boys Amerika’da da aranan ve sevilen bir grup oldu.
Grup, içinde bulunduğumuz günlerde yeni çıkan Millenium albümünün satış grafiğini merakla izliyor. Albümün en çok ilgi gören parçası “I Want It That Way” oldu. Ayrıca grup bu parçaya Los Angeles’ta bir de video klip çekti.
1993 senesinde Floridalı iş insanı Lou Pearlman’ın New Kids On The Block ile gelişen erkek grubu popüleritesine karşılık oluşturduğu Backstreet Boys, ilk kadrosunda Nick Carter, Howie Dorough, Alexander James McLean, Sam Licata ve Charles Edwards’ı bulunduruyordu. Licata ile Edwards’ın gruptan ayrılmasıyla birlikte Mart ayında kadrosuna Kevin Richardson’u ekleyen grup, Nisan ayında da Richardson’un kuzeni Brian Litrell’i de kadrosuna dahil ederek tam şeklini aldı. İlk konserini aynı senenin Mayıs ayında Florida’da gerçekleştiren genç topluluk, bu konser sonrasında New Kids On The Block ile çalışmış olan menajer Johnny Wright önderliğinde organizasyonlarda yer almaya başladı.
1994 senesinde Jive Records ile anlaşmaya varan Backstreet Boys, ilk single “We’ve Got It Goin’ On”u Haziran ayında piyasaya sürdü. Bu single ile Amerika listelerine 69 numaradan giriş yapan grup, Avrupa’da oldukça iyi bir satış grafiği yakaladı. Kendileriyle aynı ismi taşıyan ilk albümlerini de yaz ayında sadece Avrupa ve Kanada’da yayınlayan grup, albümün satışlarıyla birkaç hafta içerisinde altın plak kazandı. Avrupa’daki populeritesini genişleten topluluk, sonraki iki sene boyunca Avrupa, Asya ve Kanada’da konserler gerçekleştirdi.