cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The L Word
I. Sezon
Bette ve Tina'nın arkadaş çevresinde androjen bir güzelliğe sahip, kalp kırıcı kuaför Shane (Katherine Moennig); kapalı yaşayan, aşkı ve kariyeri arasında sıkışmış tenisçi Dana Fairbanks (Erin Daniels); aşkı arayan biseksüel gazeteci Alice ve The Planet isimli kafenin ilk sahibi, Fransız asıllı Marina (Karina Lombard) bulunmaktadır.
Bette'in yaşamı müzisyen ablası Kit'in (Pam Grier) şehre geri dönmesi, babası ile olan ilişkileri ve Tina ile yaşadığı sorunlar nedeniyle çıkmaza girer ve Bette yedi yılın ardından Tina'yı aldatır. Bu sırada Tina hamiledir.
II. Sezon
İkinci sezonda, Bette'in Tina'yı geri kazanma mücadelesinin yanı sıra diziye yeni katılan Carmen de la Pica Morales'in (Sarah Shahi) Shane'e olan aşkı, zengin Helena Peabody'nin (Rachel Shelley) Tina'yı Bette'den tamamen uzaklaştırma çabası ve film yapımcısı Mark Wayland'ın (Eric Lively) ev arkadaşları olan Shane ve Jenny'nin yanına taşınması öne çıkan olaylar arasındadır.
Tina, eski sevgilisi Bette ve yeni sevgilisi Helena arasında sıkısıp kalmıştır. Bu arada hamileliği onu psikolojik açıdan zorlamaktadır.
Alice, yakın arkadaşı Dana'ya âşık olduğunu fark eder. Dana başka bir kadınla evlenme hazırlıkları yapmaktadır. Dana da Alice'e karşı boş değildir. Dana da Alice ve sevgilisi arasında sıkışmıştır.
Carmen, Shane'den umduğunu bulamayınca Jenny ile çıkmaya başlar. Jenny, Shane ile aynı evi paylaşmaktadır. Jenny, üçüncü ev arkadaşları Mark'ın evin her yerine kameralar yerleştirdiğini ve Shane ile kendisinin hayatlarını film yapmaya çalıştığını fark eder. İzlediği kasetlerden birinde Carmen'in Shane'e hâlâ âşık olduğuna dair ipuçlarına rastlar.
III. Sezon
Üçüncü sezonda, bebekleri için bir arada yaşamaya devam etmelerine karşın Bette ve Tina’nın ilişkisi yeniden kötü gitmeye başlar. İşler Tina’nın bir erkekle romantik ilişkiye girmesiyle daha da çıkmaza girer. İkinci sezonda büyük bir aşkla bir araya gelen Dana ve Alice ayrılmıştır. Dana eski sevgilisine döner. Bu arada göğüs kanseri olduğu ortaya çıkar. Dana’nın ölümü arkadaş çevresinde büyük üzüntü yaratacaktır. İlk iki sezonun bunalımlı kızı Jenny kendine gelmiştir. Kitabının basılacağı haberi onu çok mutlu eder. Jenny, Moira (Max) adında, cinsiyet değiştirme ameliyatıyla erkek olmak isteyen bir kadınla çıkmaktadır. Carmen ve Shane evlenmeye karar verirler ancak Shane’in evlilik törenine gelmemesi Carmen’de büyük bir sarsıntı yaratır. İkinci sezonun kötü kadını Helena kendini sevdirmek ve kabul görmek için elinden geleni yapmaktadır. Bu arada kendisine karşı bir cinsel taciz davası açılır. Bu arada Bette, Tina'dan olan çocuğunu kaçırma kararı alır.
IV. Sezon
Dördüncü sezon 7 Ocak 2007'de ABD'de gösterilmiştir. Dördüncü sezonda diziye; Oscar Ödülü sahibi Marlee Matlin, Altın Küre Ödülü sahibi Cybill Shepherd, Kristanna Loken ve Janina Gavankar katılmıştır. İlk sezonun sonunda diziden ayrılan Karina Lombard ise bu sezonda yeniden diziye dönmüştür. Dizide iki sezon oynayan Sarah Shahi ve üç sezon oynayan Erin Daniels ise diziden ayrılmıştır. Tina Bette'i ne kadar çok sevdiğini anlamıştır. Bette ise Columbia Üniversitesinde sanat bölümü dekanı olmuştur. Sağır Olan Jodi adlı kadın sanatçıya aşık olur. Tina içten içe kıskansa da Bette'e Jodi konusunda yardım edecektir.
V. Sezon
Beşinci sezonda Marlee Matlin, Cybill Shepherd ve Rose Rollins'in oynamıştır. Beşinci sezon da son iki sezon gibi 12 bölümden oluşmaktadır. Malaya Rivera Drew, Jenny Schecter'ın asistanı Adele olarak oyuncu kadrosuna dahil olmuştur. Helena hakkı olanı aldığı halde hırsızlıkla suçlanır ve hapse girer zor zamanlar geçirir bu süre içerisinde hücre arkadaşına aşık olur. Annesi gelip kefaletini öder hapisten çıkar. Sakladığı parayla hücre arkadaşını da hapisten çıkarır ve kaçarlar. Tina ise Jenny ile film çalışmalarına devam eder. Ama işler her iki taraf için de yolunda gitmez. Jenny yönetmenliğini üstlendiği filminin yıldızı Nikki ile beraber olur. Shane ise yine yapacağını yapar ve Paige ile tutmaya karar verdikleri evde emlakçıyla yatar. Paige intikamını Shane'in kaykay dükkanını yakarak alır. Shane şikayetçi olmak istemez. Bu sezonda Tina ve Bette aralarını düzeltmiş arkadaş kalmaya karar vermişlerdir. Bette Jodi ile ilişkisine devam eder. Tina ise Bette'i unutmaya çalışmakla meşguldür. Angelica için sık sık bir araya gelen Tina ve Bette için işler bazen zorlaşır. Tina ve Bette aralarındaki çekimin akımına kapılırlar. Göğüs kanseri için Pembe Pedallar adlı turnuva düzenlenir ve herkes katılır. Kamp alanında küçük bir oyun oynarlar. Bu oyun sonunda Jodi Bette'in kendisini Tina'yla aldattığını öğrenir. Herkes için üzücü bir durum yaşanır. Tina Alice ve Shane'e, Bette ise Kit'e birbirlerine olan aşklarını anlatır. Her ikisinin de hayatının aşkı olduğunu itiraf ettiği bir sahneyle karşımıza çıkarlar. Jenny asistanı Adale'ye çok fazla güvenir, öyle ki bu güven onu yönetmenlikten hatta kendi filminden eder. Sezon finalinde Shane, Nikki ile öpüşür, Jenny onları görür ve "Kalbimi Kırdın" kelimesini söyler. Acaba bunu Nikki'ye mi yoksa Shane'e mi söylemiştir. Jenny için işlerin kontrolden çıktığı bir sezondur. Tinanın canla başla çalıştığı filmin Negatifleri çalınır. Herkes Jenny'i suçlar ama Jenny bunu yapmadığını açık bir dille ifade eder. Herkes için işler çok zorlaşır.
Çizelge
The L Word'ün önemli bir parçası da "çizelge"dir. Dizide çizelgeye sıklıkla atıf yapılmaktadır. The L Word'ün, ilk başta Pam Grier tarafından canlandırılan Kit Porter karakteri etrafında dönmesi ve lezbiyen olacak olan Kit Porter karakterinin sırtında bu çizelgenin (dövmeyle işlenmiş şekilde) gösterilmesi öngörülüyordu. Kit Porter karakteri heteroseksüel bir karaktere dönüştürülünce, çizelge Alice karakterine verildi.
Çizelge, L Word'un ana karakterlerinden Alice'in etrafındakilerin yaşadıkları ilişkileri açıklamak için kullanılır. Alice, çizelgeden, insanların kurdukları ilişkiler yoluyla birbirlerine bir şekilde bağlanabileceği teorisini ispatlamak için de yararlanmaktadır. (Örneğin Alice Bette ile birlikte olmuş, Bette Tina ile çıkmaya başlamıştır. Bu durum Alice'i Tina'ya bağlar)
Hikayeye göre, Alice bu çizelgeyi önce bir peçete üzerinde çizmiş, daha sonra evinin duvarında asılı büyük bir beyaz tahtaya taşımış, aynı zamanda bilgisayarına da aktarmıştır. (Dizideki her karakterin bir şekilde her bir diğer karakterle birlikte olduğu gözönüne alındığında, çizelgeyi basit bir network şeklinde düşünmek imkânsızlaşmaktadır.)
Hikayede, çizelgenin lezbiyen toplum içindeki popülaritesi, çizelgenin kamuya mal olmasını artmıştır. Birinci sezonun ikinci bölümünde (Let's Do It) Alice, "L.A. Magazine" isimli dergiye "çizelge" ile ilgili bir makale yazmayı dener. Derginin editörünü ikna edemeyen Alice çizelgeyi internette yayınlamaya karar verir. Bu çizelge, internetteki ziyaterçiler tarafından da geliştirilir. Dizinin birinci sezonunda, Lara'nın cinsel yönelimlerini belirlemek için de kullanılır.
II. Sezonda "çizelge", Alice'in eski kız arkadaşı Gabby Deveaux'un, Alice'i KCRW isimli radyo istasyonunda bir program yaparak çizelgeyi konu başlığı yapmaya ikna etmesiyle büyük önem kazanır. Çizelge, programın yapımcısına gider ve yapımcı çizelgenin karmaşıklığından çok etkilenerek Alice'e çizelgeyi açıklaması ve konu hakkında kamuoyu tartışması yaratması için bir bölüm ayırır. Alice, daha sonra programda sürekli hale gelir. Anılan radyo programı önceleri fazla ilgi çekmezken, Alice ve çizelgesinin programa dahil edilmesiyle bir hite dönüşür.
Alice'in bakış açısına göre çizelge, kendisi ve kendisinin diğer insanlara nasıl "bağlı" olduğunun bir göstergesidir. Kit Porter hariç dizideki tüm ana karakterler ilişkiler yoluyla Alice'e en fazla dört adımda bağlıdır. Birinci sezon onikinci bölümde (Locked Up) Alice 1.200 kişiye ilişkiler yoluyla bağlı olduğunu teyit eder.
Dizi ilerledikçe çizelge de büyümektedir. Üçüncü sezonda çizelge marjinal bir hikâye örgüsüne de dönüşür: Bölümler, her bölümün başında bir kişiden bir diğerine uzanan bir çizgiyle başlar. Bölüm sonunda başka bir kişide bu çizgi biter ve bir sonraki bölümde kaldığı kişiden bir başkasına yönelerek devam eder.
Britanya Amerikası
Britanya Amerikası ya da İngiliz Amerikası, Kuzey Amerika, Orta Amerika, Karayipler ve Guyana'daki Britanya İmparatorluğu'na 17. ve 18. yüzyılda bağlı olan bölgeleri tanımlamak için kullanılan anakronistik bir terimdir. 1776 yılında On Üç Koloni bağımsızlıklarını ilan edip Amerika Birleşik Devletleri'ni oluşturana kadar Britanya'nın Kuzey Amerika ve Batı Hint Adaları'ndaki kolonileri bu adla bilinmekteydi. Bu tarihten sonra Britanya'nın Kuzey Amerika'da kalan topraklarını tanımlamak için "Britanya Kuzey Amerikası" adı kullanıldı. "Britanya Kuzey Amerikası" adı ilk kez 1783 yılında kullanılsa da Durham Raporu olarak adlandırılan 1839 yılındaki Britanya Kuzey Amerikası'nın Sorunları üzerine Rapor'dan önce yaygın bir kullanıma sahip değildi.
Britanya Yedi Yıl Savaşı'nın sonunda 1763 yılında imzalanan Paris Antlaşması'yla büyük miktarda toprak kazandı. 1775 yılında başlayan Amerikan Bağımsızlık Savaşı'ndan önce Britanya Yeni İspanya'nın kuzey ve doğusunda yirmi koloniye sahipti.
Almanya Komünist Partisi
Almanya Komünist Partisi (Almanca: Kommunistische Partei Deutschlands, KPD), 1918-1933 yılları arasında önde gelen Alman siyasi parti. KPD, 1918'in sonunda Spartakusbund 'un daha küçük radikal sol gruplarla birleşmesinden ortaya çıktı. Bu birleşmenin amacı, Almanya'da komünizmin hakim rejim hâline getirilmesiydi. 30 Aralık 1918'den 1 Ocak 1919'a kadar aşırı solcuların hakim olduğu kurucu parti kongresi, partinin Alman Ulusal Meclisi seçimlerine katılmasını reddetti. 1919'daki ocak ayaklanmasının ardından rejim güçleri, önce KPD liderleri Karl Liebknecht ve Rosa Luxemburg'u, kısa bir süre sonra da kurucu üye Leo Jogiches'i öldürdü. Aralık 1920'de KPD, (Unabhängige Sozialdemokratische Partei Deutschlands) Almanya Bağımsız Sosyal Demokrat Partisi ' nin sol çoğunluğuyla birleşti ve geçici olarak Birleşik KPD adını aldı. KPD, kuruluşundan itibaren SPD'nin devrimci alternatifi olarak görüldü. Weimar Cumhuriyeti döneminde sosyalist üretim koşulları ve Sovyetler Birliği'ni model alan bir proletarya diktatörlüğünü savundu. Parlamentarizm ve demokrasi hakkındaki görüşleri, “burjuva demokrasisini” parti liderliğinde bir sosyalist konsey cumhuriyeti ile değiştirmek istedikleri için bölünmüştü, ancak yine de seçimlere katıldılar. 1919'dan itibaren Lenin'in ve daha sonra Stalin'in egemen olduğu Komünist Enternasyonal'in bir üyesiydi. KPD, işçi hareketinde sosyal demokrasiye karşı mücadele etmek için, 1928'den itibaren SPD'yi sosyal faşist ve baş düşman ilan ederek Nasyonal Sosyalizm'e karşı ortak bir mücadeleyi engelledi. 1929'dan itibaren KPD, otoriterleşti. Parti, Stalin ve Ernst Thälmann etrafında giderek bir şahıs kültü hâline geldi.
28 Şubat 1933 gecesi Reichstag Yangını'ndan sonra hakimiyeti eline geçiren Nasyonal Sosyalist diktatörlük, KPD'yi yeraltına itti. Partinin ileri gelenleri Almanya dışına gitti. 1935'te Komintern'in yedinci kongresi, halk cephesi politikası lehine sosyal faşizm tezinin terk edilmesine neden oldu. Yıllar boyunca yasadışı olarak varlığını sürdüren KPD'nin birçok üyesi, Hitler'e karşı direnişte öldürüldü ya da yurtdışına kaçtı. Sovyetler Birliği'nin büyük bir kısmı Stalinist tasfiyelerin mağduru oldu. Moskova'da sürgünde yaşayan Walter Ulbricht, partinin idaresinde artan bir nüfuz elde etti.
Yasaklanan KPD'den ayrılan üyeler, 1968 yılında Federal Almanya'da Alman Komünist Partisi'ni kurdular. 1968'den sonraki yıllarda Maocu, komünist küçük gruplar, KPD'nin halefi olduğunu iddia eden parti geliştirme örgütleri, sendikalar veya partiler kurdu. Almanya Demokratik Cumhuriyeti'nde hayal kırıklığına uğrayan komünistler, Sosyalist Birlik Partisi'nin Demokratik Sosyalizm Partisi'ne dönüşmesiyle karşı karşıya kaldılar ve Ocak 1990'da Almanya Komünist Partisi'nde bir araya geldiler.
Kuruluşu (1914-1919)
Almanya Komünist Partisi KPD, 30 Aralık 1918'den 1 Ocak 1919'a kadar Prusya eyalet parlamentosunun balo salonunda düzenlenen üç günlük kuruluş konferansı sırasında, daha önce Unabhängige Sozialdemokratische Partei Deutschlands ile arası bozulan Spartakusbund 'un Bremenli Radikal Solcular ile birleşmesiyle kuruldu. Partiye verilen isim tartışmalıydı. Konferansta bulunan Karl Radek'in yaptığı konuşma, KPD ile Sovyet Rusya arasındaki yakın ilişkiyi ortaya koydu.
Nazi iktidarı
Hitler’in Başbakan seçilmesinden sonra Reichstag binası ateşe verilmiş ve bu şaibeli kundaklama olayında komünistler suçlu bulunmuş, Hollandalı komünist Marinus van der Lubbe idam edilmiştir. Gergin siyasi ortam sürecinde Hitler’e olağanüstü yetkilerin verildiği kararnamenin onaylanmasının ardından tüm komünist milletvekilleri tutuklandı ve hapishaneye atıldı. Bu sayede KPD Nazilerce başarıyla bastırılmış olacaktır. Parti lideri Thälmann dahil olmak üzere binlerce komünist toplama kamplarına götürülür. Tutuklamalardan kaçmayı başaracak olan KPD liderleri Wilhelm Pieck ve Walter Ulbricht Sovyetler Biriğine gideceklerdir. Tüm Nazi iktidarı boyunca KPD gizli yeraltı örgütünü koruyacak ancak Nazilere karşı verilen direniş mücadelesinde çok büyük kayıplar verilecektir. Ayrıca başkent Berlin’de 1 Mayıs afişlemesi yapılacak, kurulan gizli istihbarat grubu Kızıl Orkestra sayesinde çok değerli bilgiler Sovyetler Birliği’ne ulaştırılacaktır.
1937 Tasfiyesi
KPD liderlerinden Sovyetler Birliğinde bulunanlar 1937-38 yıllarındaki Tasfiye Hareketi sırasında siyasi ortamdan etkileneceklerdir. Eberlein, Heinz Neumann, Hermann Remmele, Fritz Schulte ve Hermann Schubert idam edilecek, bazıları da Margarete Buber-Neumann gibi çalışma kamplarına gönderilecektir.
Soğuk Savaş yılları
Alman Demokratik Cumhuriyeti'nde Pieck ve Ulbricht liderliğindeki KPD Sosyal Demokrat Partinin doğudaki unsurlarıyla birleşerek Sosyalist Birlik Partisi'ni (SED) kuracak ve Doğuda iktidarda kalacaktır. Batı Almanya’da ise KPD örgütlenecek ve ilk seçimlerde % 5.7 oy alacaktır. Ancak Soğuk Savaşın başlaması ve Doğu Almanya karşıtlığının şiddetlenmesiyle birlikte partiye yoğun ideolojik baskı kurulmuş ve ardındaki halk desteği bitmiştir. 1953 yılındaki seçilerde % 2.2 oy alan KPD meclise vekil gönderemeyecek ve 1956 yılında da yasa dışı ilan edilecektir. Partinin kapatılmasından sonra KPD üyeleri örgütlü olarak siyasete devam edecektir. Halihazırdaki Alman Komünist Partisi (Deutsche Kommunistische Partei - DKP) 1968 yılında tekrar kurulan partidir.
İsim benzerliği
KPD ismi 1956 yılında kapatılan partinin gerçek temsilcisi olma iddiasındaki başka siyasi partilerce de kullanılmaktadır. Bunlar arasında yine 1968 yılında kurulan KPD/ML (Marksist-Leninist), Maoist bir partidir. Birçok bölünmeye uğramış, en son troçkistlerle birleşmiş ve 1990’lı yıllarda kendisini tasfiye etmiştir. 1990 yılında Doğu Berlin’de Sosyalist Birlik Partisi'nden atılan Alman Demokratik Cumhuriyeti yöneticileri KPD isminde bir partiyi tekrar kurmuşlardır. Kurucular arasında Erich Honecker de bulunmaktadır.
2007 Dünya Ralli Şampiyonası
2007 Dünya Ralli Şampiyonası 35.si düzenlenen FIA Dünya Ralli şampiyonasıdır. 19 Ocak Monte-Carlo Rallisi ile başlamıştır.
Bitinler
Bitinler, Bitinya adı verilen bölgenin ilk yerlileri olduğu varsayılan Trakya kökenli halk.
Bugünkü Marmara bölgesinin doğusu ile Batı ve Orta Karadeniz'de varlık göstermişlerdir.
Per Ciljan Skjelbred
Per Ciljan Skjelbred (d. 16 Haziran 1987; Trondheim, Norveç), Norveçli futbolcudur.
Kulüp kariyeri
Kulübü Rosenborg forma numarası 15'tir. Daha küçük yaşlarda yetenek yarışmasına katılan ve yarışmayı kazanarak Liverpool takımıyla bir hafta boyunca antrenmana çıkma şansını elde etmiş ve Liverpool bir youth contract önerisinde bulunmuş fakat futbolcu bu teklifi reddedip ülkesine dönerek Rosenborg'a imza atmıştır. Şu anda Hamburger'de oynamaktadır.
1959-60 sezonunda İngiltere'de futbol
1959-60 sezonu, İngiltere'deki futbolun 80. sezonudur.
Başarılar
Not = Parantez içindeki sayılar kulüplerin bu başarıları kaçıncı kez elde ettiklerini göstermektedir.
Fourth Division
M = Oynanan maç; G = Galibiyet; B = Beraberlik; M = Mağlubiyet; A = Atılan gol; Y = Yenen gol; Av. = Averaj
Kayaüstü, Ömerli
Kayaüstü, Mardin ilinin Ömerli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Köy halkı Araplardan oluşmaktadır. Eski adı "Eydo"dur. Köyde bulunan Şeyh Seyit Hacı Ramazan Türbesi, köye yüzlerce ziyaretçi çekmektedir.
Coğrafya
Mardin iline 23, Ömerli ilçesine 4 Km uzaklıktadır.
Sencer Dursunov
Sencer Ethemoviç Dursunov (d. 29 Aralık 1986), Özbek millî futbolcudur. Vorskla'da forma giymektedir.
Kariyeri
Futbol yaşamına FK İrtış Omsk'ta başlayan oyuncu burada 2 sezon forma giydikten sonra Volga'ya transfer olmuştur. Burada düzenli olarak forma giymeye başlayan oyuncu, 102 defa Volga forması giymiştir. 2011'den bu yana Alania forması giymektedir.
NGC 5701
NGC 5701, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Yelken takımyıldızı yönünde bulunur. SB0-a tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1786 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Ersin Burak
Ersin Burak, (d. 2 Ocak 1946, Adapazarı), Türk karikatürist ve çizgi roman sanatçısı.
Çizerliğinin ilk yıllarında reklam ajansı işleri yanında çeşitli dergilerde çeşitli çizimler yaptı. İlk olarak, ağabeyi Sezgin Burak tarafından çizilen Tarkan dergisine resimlediği kapak ve orta sayfa çizimleriyle dikkat çekti. Güzel Sanatlar Akademisi mezunu sanatçı, Sezgin Burak ve halasının oğlu Faruk Geç (1931) gibi çizgi romana gönül verdi.
Sezgin Burak'ın Hürriyet gazetesinde yayına başlayan Bizimkiler isimli çizgi bandının çizimlerini, ağabeyinin İtalya'ya gitmesi üzerine 1965 yılında üstlendi. 1978'de Hürriyet gazetesinde yayınlanan belgesel çizgi romanı Çanakkale Geçilmez, Ersin Burak'ı sektörün ustaları arasına soktu.
2005'te Rodeo Yayıncılık'la çalışmaya başlayan Burak'ın, Muhammed'in doğumuna kadarki süreci işlediği dört sayfalık kısa bir belgesel çizgi romanı Rodeo Strip'in 11. sayısında yayınlandı. Aynı günlerde, Çanakkale Geçilmez de Rodeo tarafından albüm formatında basıldı ve gerçekleştirilen organizasyon sonucu İtalyan yayıncı Sergio Bonelli Editore'nin, Volto Nascosto (Gizli Yüz) serisinde Ersin Burak çizer olarak görev aldı. Toplam 14 sayılık serinin 3 albümünü, eserin yazarı Gianfranco Manfredi'nin senaryolarıyla çizdi.
Persçe
Persçe Hindistan devletinde yaşamış Persler tarafından konuşulan bir dildir.
Kiley Dean
Kiley Dean (d. 12 Nisan 1982), Amerikalı çağdaş R&B şarkıcısı. Arkansas'ta doğup büyüdü. 7 yaşındayken ailesi ile birlikte Orlando'ya taşındı.
Walk on Water
"Walk on Water", Ira Losco tarafından seslendirilen şarkı. Şarkı, dijital indirme olarak 8 Nisan 2016 tarihinde Warner Music Sweden tarafından yayınlanmıştır. 2016 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Malta'yı temsil eden şarkı. Şarkı İngilizce dilinde seslendirilmiş ve Lisa Desmond, Tim Larsson, Tobias Lundgren, Molly Pettersson Hammar ve Ira Losco tarafından yazılmıştır.
Bernard Krone Holding
Bernard Krone Holding GmbH & Co. KG, 1906 yılında Bernard ve Anna Krone tarafından kurulan Almanya merkezli kuruluş.
Tarihçe
1906] yılında  Bernard ve Anna Krone tarafından Almanya'nın Spelle kentinde küçük bir demirci atölyesi olarak kuruldu. 1948 yılında üretim hattının devreye alınmasıyla büyüme kaydederek dünyanın çeşitli ülkelerinde üretim ve pazarlama merkezleri kurmuştur. Türkiye'de 2003 yılında Doğuş Holding distribütörlüğünde ürünlerini satışa sunmuş, 2012 yılında İzmir Tire'de treyler üretim tesisi kurmuştur.
Hala aile bireyleri tarafından yönetilmektedir. Krone faaliyetlerini üç bağımsız şirket tarafından yürütnektedir. Bu şirketler:
Kocakuyu, Ömerli
Kocakuyu, Mardin ilinin Ömerli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Mardin iline 26 km, Ömerli ilçesine 3 km uzaklıktadır.
Akçapınar, Bandırma
Mahalledeki tarım ve hayvancılık etkinlikleri Şeker Piliç, Marmara Tavukçuluk, Cuddy Farms Anatolia Ltd. Şti., Özsoylar Gıda San. ve Paz. A.Ş. gibi firmaların yaptığı yatırımlarla canlanmıştır.
Kuşcenneti Millî Parkı'ne yakın olan köy 2006 yılında meydana gelen ve merkez üssü Kuş Cenneti olan 5.2 büyüklüğündeki depremde en çok hasar gören yerleşim birimlerinden biridir.
Kipello Kipru
Kıbrıs Kupası ya da Kıbrıs Coca Cola Kupası, Kıbrıs Futbol Federasyonu tarafından Kıbrıs Cumhuriyeti'nde düzenlenen kupa turnuvasıdır. 1934'ten Kıbrıs 1. Ligi'nin kuruluşundan itibaren düzenlenmektedir. Kıbrıs futbol takımlarının katıldığı en önemli ikinci organizasyondur. Organizasyonun sponsorluğunu Coca Cola yapmaktadır. Kupayı kazanan ekip UEFA Avrupa Konferans Ligi'ne katılım hakkı elde ediyor.
Rachael Carpani
Rachael Ann Carpani (d. 24 Ağustos 1980, Sidney), Avustralyalı oyuncu.
Maurice-René Simonnet
Maurice-René Simonnet (d. 4 Ekim 1919, Lyon - ö. 21 Ağustos 1988, Montélimar (Drôme)) Fransız siyasetçi ve hukukçu.
Direniş Hareketi ve Hristiyan Demokrasi
İşgal döneminde direniş hareketi içinde yer almış ve Hristiyan Genç Savaşçılar hareketini kurmuştur. MRP'nin öncülü olan Cumhuriyetçi Kurtuluş Hareketi'nin manifestosunu hazırlayan isimler arasında yer almıştır. Hristiyan Öğrenci Gençliği genel sekreter yardımcısı olmuştur.
Siyasi Kariyeri
MRP'nin kurucusu olup, 1947 yılında milletvekili seçilmiştir. Félix Gaillard'ın başbakanlığındaki hükûmette devlet sekreteri olarak yer almıştır. 1955-1962 yıllarında MRP genel sekreteri olmuştur. Milli Eğitim Bakanı Joseph Fontanet'ye yakınlığıyla bilinmektedir. Lyon 3 Üniversitesi'nin kuruluşunda yer almıştır.
Anayasa Konseyi üyeliği
1984'te Louis Gros'nun ölümü üzerine Anayasa Konseyi üyeliğine atanmış, Şubat 1986'da, 3 yıldan kısa süre görevde kaldığı için tekrar bu göreve atanmış ancak 1988'de ölmüştür.
Görevleri
Yerel Yönetimler
Meclis
Avrupa Parlamentosu
Anayasa Konseyi
Comte de Lautréamont
küçükresim|230px|Lautréamont'un [[karikatürü
çizen: Félix Vallotton]] Comte de Lautréamont gerçek adı Isidore Lucien Ducasse'dır. (4 Nisan 1846 Uruguay - 24 Kasım 1870 Paris) Fransız şair.
Yaşamı
Hakkında çok az şey bilinen Isidore Ducasse'ın takma adı Comte de Lautrémont'tur. 4 Nisan 1846'da Uruguay Montevideo'da doğdu. Babası Fransız konsolosluğunda görevli bir memurdu. Annesi, Lautrémont 18 aylıkken öldü, intihar ettiği konusunda şüpheler vardır. Uruguay'da geçirdiği gençlik dönemi bir sır halinde kaldı. İç savaşın ve koleranın patlak vermesiyle; 10 yaşındayken okulunu bitirmesi için babası tarafından Fransa Tarbes'e gönderildi.
Tarbes ve Pau'da; kibirli, somurtkan ve içedönük kimse olarak görüldü. Okulda Latin ve matematik derslerindeki başarısızlığını, edebiyata olan ilgisiyle ve başarısıyla telafi etti. Ayrıca biyolojiyle de yakından ilgilidir. Bu bilgisini de Maldoror'un Şarkıları'nda çokça kullanmıştır.
19 yaşında, okulu bitirdikten sonra, Ducasse'nin, yolculuklar yaptığı konusunda düşünceler vardır. Bu yolculukların muhtemelen Uruguay'da olan babasına veya edebi temaslar yapmak için Fransa Bordeux'ya olduğu tahmin edilir. 1867 veya 1868'de, hiçbir kayıt belgesinin bulunmamasına rağmen Paris'te politeknik veya maden okulunda okuduğu tahmin edilir.
Araştırmacıların çoğu, Lautréamont Paris'teyken, "Maldoror'un Şarkıları"nın çıktığını düşünür. 24 yaşında bir otel odasında intihar ederek yaşamına son verdi. En önemli eseri henuz 22 yasindayken yazdigi Maldoror'un Şarkıları'dır.
Gençlik
Ducasse, Montevideo, Uruguay'da Fransız konsolosluk memuru François Ducasse ve eşi Jacquette-Célestine Davezac'ın çocuğu olarak dünyaya geldi. Isidore'un çocukluğu hakkında, 16 Kasım 1847'de Montevideo Metropolitan Katedrali'nde vaftiz edilmesi ve annesinin muhtemelen bir salgın nedeniyle kısa bir süre sonra ölmesi dışında çok az şey biliniyor. 1851'de, beş yaşında bir çocukken, Arjantin - Uruguay Savaşı'nda sekiz yıllık Montevideo Kuşatması'nın sonunu yaşadı. Üç dil konuşarak büyüdü: Fransızca, İspanyolca ve İngilizce.
Ekim 1859'da, on üç yaşındayken babası tarafından Fransa'da liseye gönderildi. Tarbes'deki Imperial Lycée'de Fransız eğitimi ve teknolojisi eğitimi aldı. 1863'te Pau'daki Louis Barthou Lisesi'ne kaydoldu ve burada retorik ve felsefe derslerine katıldı. Aritmetik ve çizimde mükemmeldi ve düşüncesinde ve tarzında savurganlık gösterdi. Isidore, Edgar Allan Poe'nun bir okuyucusuydu ve özellikle Percy Bysshe Shelley ve Byron'ın yanı sıra Adam Mickiewicz, Milton , Robert Southey , Alfred de Musset ve Baudelaire'i tercih etti.(bkz. aşağıda kapsamlı olarak alıntılanan 23 Ekim 1869 tarihli mektup). Okulda Racine ve Corneille'den ve Sophocles'in Oedipus Rex'indeki körleme sahnesinden büyülenmişti. Okul arkadaşı Paul Lespès'e göre, bir denemede "sıfatları keyfine göre kullanmak ve korkunç ölüm görüntüleri biriktirmekle" bariz bir aptallık sergiledi. [ kaynak belirtilmeli ] Mezun olduktan sonra Tarbes'te yaşadı, burada velisinin oğlu Georges Dazet ile arkadaş oldu ve yazar olmaya karar verdi.
Maldoror'un Şarkıları
1868'de, Lautreamont, Uruguay'a babasına Maldoror'un ilk parçasını göstermek ve finansal desteğini almak için için yolculuk yaptı. İlk kıta, anonim olarak 1868'de yayımlandı. Emile Zola, Victor Hugo gibi Fransız edebiyatının ünlü isimleri için editör olarak çalışmış Albert Lacroix ve Joseph Proudhon tarafından kitabın son halinin düzeltmeleri yapıldı. 1869 yazında basıldı. Lacroix şirketi, çalışmanın değerlere hakaret eden ve müstehcen doğasından dolayı davadan korktu ve asla kitabı satışa sunmadı.
Maldororun Şarkıları, gerçeküstü figürler ve olgular içeren, tanrıya başkaldıran ve insanın daha çok hayvansı yönlerini anlatan düzyazı-şiir tarzı bir kitaptır. Bu kitapla Lautreamont, Fransız edebiyatında sürekli bir yer edinmiş. Sürrealist akımın önemli simgelerinden biri olmuştur.
Paris'teki yıllar
Babasıyla Montevideo'da kısa bir süre kaldıktan sonra, Ducasse 1867'nin sonunda Paris'e yerleşti. Ecole Polytechnique'e girmek için çalışmalara başladı, ancak bir yıl sonra onları bıraktı. Babasının sürekli ödenekleri, Ducasse'nin kendini tamamen yazılarına adamasını mümkün kıldı. "Entelektüel Mahalle"de, Rue Notre-Dame-des-Victoires'daki bir otelde yaşadı ve burada Les Chants de Maldoror'un ilk kantosu üzerinde yoğun bir şekilde çalıştı. Bu çalışmaya Montevideo'ya geçmeden önce başlamış ve okyanus yolculuğu sırasında da devam etmiş olabilir.
Ducasse, yakınlardaki kütüphaneleri sık sık ziyaret ederdi, burada Romantik edebiyatın yanı sıra bilimsel eserler ve ansiklopediler okurdu. Yayıncı Léon Genonceaux onu "büyük, esmer, genç bir adam, sakalsız, cıvıl cıvıl, düzgün ve çalışkan" olarak nitelendirdi ve Ducasse'nin "sadece geceleri piyanosunun başında otururken, tuşlara basarken çılgınca bağırarak ve çekiçle bağırarak yazdığını bildirdi. seslere hiç yeni ayetler". Ancak, bu hesabın hiçbir doğrulayıcı kanıtı yoktur ve güvenilmez olarak kabul edilir.
1868'in sonlarında Ducasse, Les Chants de Maldoror'un (Chant premier, par ***), otuz iki sayfalık bir kitapçık olan ilk kantosunu (isimsiz olarak ve masrafları kendisine ait olmak üzere) yayınladı.
10 Kasım 1868'de Ducasse, yazar Victor Hugo'ya ilk kantonun iki kopyasını içeren bir mektup gönderdi ve daha sonra yayınlanması için bir öneri istedi. İlk kanto'nun yeni bir baskısı Ocak 1869'un sonunda Bordeaux'daki Parfums de l'Âme antolojisinde çıktı. Burada Ducasse ilk kez "Comte de Lautréamont" takma adını kullandı. Seçtiği isim, Eugène Sue'nun 1837 tarihli popüler gotik romanı Latréaumont'un baş karakterine, bazı yönlerden Isidore'un Maldoror'una benzeyen kibirli ve küfürlü bir anti-kahramana dayandırılmış olabilir. Başlık muhtemelen alıntıydı l'autre à Mont(evideo), l'autre Amon (diğer Amon) veya "l'autre Amont" (nehrin diğer tarafı: 'En amont') olarak da yorumlanabilmesine rağmen = Fransızca için: 'Upstream') veya son olarak, The Count of Monte Cristo'dan, "L'autre Mond" (diğer dünyanın sayısı).
Babasının parası ve bankacı Darasse'nin iyi niyetleri sayesinde, 1869 sonlarında Albert Lacroix tarafından Brüksel'de Eugène Sue'yu da yayınlamış olan toplam altı kanto yayınlanacaktı. Lacroix, küfür veya müstehcenlik nedeniyle kovuşturmadan korktuğu için kitapçılara dağıtmayı reddettiğinde kitap zaten basılmıştı. Ducasse, bunun "içindeki yaşamın çok sert renklerle boyanmış olması" nedeniyle olduğunu düşündü (12 Mart 1870'den bankacı Darasse'ye mektup).
Ducasse, Baudelaire'in Les Fleurs du mal'ını (Kötülüğün Çiçekleri) 1857'de yayınlamış olan Auguste Poulet-Malassis'ten kitabının kopyalarını eleştirmenlere göndermesini acilen istedi. "Sonunu ancak daha sonra ve ben benimkini gördükten sonra görecek olan bir yayının başlamasına" yalnızca onlar karar verebilirler. Durumunu açıklamaya çalıştı ve hatta gelecekteki baskılar için bazı "çok güçlü" noktaları değiştirmeyi teklif etti:
Mickiewicz, Byron, Milton, Southey, A. de Musset, Baudelaire ve diğerlerinin yaptığı gibi kötülük hakkında yazdım. Doğal olarak, sadece okuyucuyu ezmek ve çare olarak iyiyi arzulamasını sağlamak için umutsuzluğun şarkısını söyleyen yüce bir edebiyat anlamında yeni bir şey yaratmak için kayıtları biraz abartılı bir şekilde çektim. Bu nedenle, her zaman, konu her zaman iyidir, yalnızca yöntem eski okuldan daha felsefi ve daha az naiftir. (...) Kötü mü? Hayır, kesinlikle değil.
—  23 Ekim 1869 tarihli mektup.
Poulet-Malassis, aynı ay, edebiyat dergisi Quarterly Review of Publications in France ve Printed Abroad'da kitabın yakında yayımlanacağını duyurdu. Aksi takdirde, çok az kişi kitabı dikkate aldı. Sadece Bulletin du Bibliophile et du Bibliothécaire Mayıs 1870'de "Kitap muhtemelen bibliyografik meraklar altında bir yer bulacaktır" diyerek bunu fark etti.
Ölümü
1869 baharında Ducasse, 32 Rue du Faubourg Montmartre'den 15 Rue Vivienne'e, sonra tekrar Rue Faubourg Montmartre'a dönerek adresini sık sık değiştirdi ve burada 7 numarada bir otele yerleşti. yeni bir metin, içinde iyiliğin şarkısını söylemek istediği "kötülüğün fenomenolojik tanımı"nın bir devamı. İki eser bir bütün oluşturacak, iyi ve kötünün bir ikilemini oluşturacaktı. Ancak eser bir parça olarak kaldı.
Nisan ve Haziran 1870'de Ducasse, planlanan "iyiliğin ilahileri"nin önsözü olması gerekenin ilk iki bölümünü iki küçük broşürde, Poésies I ve II'de yayınladı; bu kez takma adını atarak gerçek adıyla yayınladı. Eserinin iki bölümünü felsefe ve şiir terimleriyle ayırarak, kötülüğe karşı bir mücadelenin başlangıcının diğer eserinin tersine çevrilmesi olduğunu ilan etti:
Melankoliyi cesaretle, şüpheyi kesinlikle, umutsuzluğu umutla, kötülüğü iyilikle, şikayetleri görevle, şüpheciliği inançla, safsataları soğukkanlılıkla ve gururu alçakgönüllülükle değiştiriyorum.
Aynı zamanda Ducasse, ünlü yazarların metinlerini aldı ve zekice ters çevrildi, düzeltildi ve açıkça Poésies için intihal yaptı :
İntihal gereklidir. İlerleme fikrinde ima edilir. Yazarın cümlesini sımsıkı kavrar, ifadelerini kullanır, yanlış bir fikri ortadan kaldırır, yerine doğru fikri koyar.
Çalınan eserler arasında Blaise Pascal'ın Pensées ve La Rochefoucauld'un Maximes'inin yanı sıra Jean de La Bruyère, Luc de Clapiers , Dante , Kant ve La Fontaine'in çalışmaları yer aldı. Hatta kendi Les Chants de Maldoror'unun bir geliştirmesini de içeriyordu. Aforizmalı nesir broşürlerinin bir bedeli yoktu; her müşteri bunun için hangi tutarı ödemek istediğine karar verebilir.
Lautréamont, 24 Kasım 1870'de 24 yaşında, sabah saat 8'de otelinde öldü. Ölüm belgesinde "daha fazla bilgi verilmedi". Paris kuşatılırken pek çok kişi salgın hastalıklardan korktuğu için, Ducasse ertesi gün Notre Dame de Lorette'deki bir ayinin ardından Cimetière du Nord'daki geçici bir mezara gömüldü. Ocak 1871'de cesedi başka bir yerde başka bir mezara konuldu.
Les Chants de Maldoror
Les Chants de Maldoror, Tanrı'yı ​​ve insanlığı terk eden amansız bir kötülük figürü olan Maldoror adlı bir karaktere dayanmaktadır. Kitap, şiddetli bir anlatıyı canlı ve genellikle gerçeküstü görüntülerle birleştiriyor.
Eleştirmen Alex De Jonge şöyle yazıyor: "Lautréamont, okuyucularını dünyalarını olduğu gibi kabul etmekten vazgeçmeye zorluyor. Kültürel geleneklerinin önerdiği gerçekliğin kayıtsız kabulünü paramparça ediyor ve gerçekliği olduğu gibi görmelerini sağlıyor: gerçek dışı bir kabus. uyuyan uyanık olduğuna inandığı için tüylerini diken diken eder."
Fransızcada (Jean-Jacques Lefrère'in saygın bir biyografisi de dahil olmak üzere) çok sayıda Lautréamont eleştirisi, yorumu ve analizi var, ancak İngilizcesi çok az.
Lautréamont'un yazıları birçok tuhaf sahneye, canlı görüntülere ve ton ve üslupta keskin değişimlere sahiptir. Çok fazla " kara mizah " var; De Jonge, Maldoror'un "sürekli hasta bir şaka" gibi okunduğunu savunuyor.
Poésies
Poésies (Şiirler, Şiir) Ducasse'nin diğer küçük hayatta kalan çalışmasıdır ve iki bölüme ayrılmıştır. Maldoror'dan farklı olarak Poésies, Ducasse'nin adı altında yayınlandı.
Her iki bölüm de edebiyat ve şiirle ilgili estetik görüşleri ifade eden düzyazıdaki bir dizi özdeyiş veya aforizmadan oluşur. Bu ifadeler sıklıkla batı kanonunun yazarlarına atıfta bulunur ve eserlerini ve yeteneklerini retorik dilde karşılaştırır; Atıf yapılan yazarlar arasında Yunan trajedi yazarları Edgar Allan Poe ve özellikle Charles Baudelaire, Alexander Dumas ve Victor Hugo da dahil olmak üzere Ducasse döneminin birçok Fransız yazarı sayılabilir. Bu nedenle Poésies, adından da anlaşılacağı gibi bir şiir koleksiyonu değil, onun yerine bir şiir kitabıdır.edebi eleştiri veya poetika. Poésies ayrıca, çok daha olumlu, canlandırıcı ve hümanist bir dil kullanması anlamında Maldoror'un olumsuz temalarıyla çelişir. İyilik ve geleneksel ahlaki değerler, Ducasse'a aşina olan yazarlar bazen aşağılansa da, düzenli olarak övülür:
Ruhun ölümsüzlüğünü, Allah'ın hikmetini, hayatın değerini, kainatın düzenini, fiziki güzelliği, aile sevgisini, evliliği, sosyal kurumları inkâr etmeyin. Şu zararlı kalem iticileri görmezden gelin: Sand, Balzac, Alexander Dumas, Musset, Du Terrail, Féval, Flaubert, Baudelaire, Leconte ve Grève des Forgerons !
—  Poésies, Bölüm I
Buna rağmen, Maldoror ile ortak noktalar var. Her iki eser de hayvanları düzenli olarak benzetme veya renkli benzetme yoluyla tanımlar ve Tanrı'nın övülmesine rağmen, diğer pasajlar tam tersine insanı Tanrı'nın üstüne koyan bir hümanizm önerir: "Elohim insanın suretinde yapılmıştır."
Sürrealizm
1917'de Fransız yazar Philippe Soupault, kabul edildiği askerî hastanenin yakınında, Paris'teki küçük bir kitapçının matematik bölümünde Les Chants de Maldoror'un bir kopyasını keşfetti. Soupault anılarında şunları yazdı:
Bana izin verilen bir mum ışığında okumaya başladım. Bir aydınlanma gibiydi. Sabah ilahileri tekrar okudum, rüya gördüğüme ikna oldum... Ertesi gün André Breton beni ziyarete geldi. Kitabı ona verdim ve okumasını istedim. Ertesi gün o da benim gibi hevesli bir şekilde onu geri getirdi.
Bu keşif sayesinde Lautréamont, Sürrealistlerle tanıştırıldı. Yakında ona peygamberleri dediler. Poètes maudit'lerden (lanetli şairler) biri olarak, Charles Baudelaire ve Arthur Rimbaud'un yanında Sürrealist panteonuna yükseltildi ve Sürrealizmin doğrudan habercisi olarak kabul edildi. Manifeste du Surréalisme'nin (1924) ilk baskısında Breton şunları yazdı: " Les Chants de Maldoror ile Sürrealizm doğdu. Daha eski örnekler ancak peygamberler ve kahinler zamanına kadar izlenebilir". Andre Gideonu -Rimbaud'dan bile daha fazla- en önemli şahsiyet olarak, "yarının edebiyatının kapı ustası" olarak görüyor, Breton ve Soupault'nun "şaşırtıcı Lautréamont'un edebi ve ultra-edebi önemini kabul edip ilan etmesini" hak ediyordu.
Louis Aragon ve Breton, Poésies'in Fransa Ulusal Kütüphanesi'ndeki tek nüshasını keşfettiler ve metni 1919 yılının Nisan ve Mayıs aylarında, Edebiyat dergilerinin iki ardışık baskısında yayınladılar. 1925'te Sürrealist dergisi Le Disque Vert'in özel bir sayısı "Le cas Lautréamont" (Lautréamont davası) başlığı altında Lautréamont'a ithaf edildi. Ona Fransız edebiyatında kalıcı bir yer ve Sürrealist harekette koruyucu aziz statüsü sağlayan, Soupault ve Breton'un 1927 tarihli yayınıydı. 1930'da Aragon, Lautréamont'u "modern harikuladeliğin gerçek başlatıcısı" olarak adlandırdı."Muhteşem", Breton'un Sürrealizminin başlıca özelliğidir. 1940'ta Breton onu Kara Mizah Antolojisi'ne dahil etti.
Amerikalı sanatçı Man Ray'in 1920'de yarattığı L'énigme d'Isidore Ducasse (Isidore Ducasse'nin Gizemi) adlı bir nesnenin başlığı, Kanto VI, Bölüm 3'teki ünlü bir dizeye atıfta bulunuyor. Lautréamont genç bir çocuğu anlatıyor. "Bir dikiş makinesi ve bir şemsiyenin teşrih masasında tesadüfen karşılaşması kadar güzel". Benzer şekilde, Breton bu çizgiyi Sürrealist dislokasyonun bir örneği olarak sıklıkla kullandı. Lautréamont'un "bir teşrih masasında şans toplantısı"na doğrudan atıfta bulunan Max ErnstSürrealist resmin yapısını "görünüşte aralarında hiçbir bağlantı olmayan iki gerçekliğin, görünüşe göre onlara uymayan bir ortamda birbirine bağlanması" olarak tanımladı. Bu dize referansla, deneysel/ endüstriyel müzik grubu Nurse With Wound'un ilk kaydı, bir dikiş makinesinin ve bir şemsiyenin diseksiyon masasında Şans toplantısı başlıklı.
Maldoror birçok sanatçıya ilham verdi: Fray De Geetere, Salvador Dalí, Man Ray, Jacques Houplain, Jindřich Štyrský, René Magritte, Georg Baselitz ve Victor Man. Bireysel çalışmalar Max Ernst, Victor Brauner, Óscar Domínguez, André Masson, Joan Miró, Aimé Césaire, Roberto Matta, Wolfgang Paalen, Kurt Seligmann ve Yves Tanguy tarafından üretildi. SanatçıAmedeo Modigliani her zaman yanında kitabın bir kopyasını taşır ve Montparnasse'de ondan alıntılar yaparak dolaşırdı.
Başkaları üzerinde etki
Kadour Naimi, Les Chants de Maldoror'un bir uyarlamasını 1984'te tiyatroda, 1997'de de film olarak gerçekleştirdi.
Maldoror'un bir bölümü Jean-Luc Godard'ın 1967 tarihli Week End filminin sonuna doğru okunur.
Durumcu kurucu, film yapımcısı ve yazar Guy Debord, The Society of the Spectacle'da tez 207 olarak Poésies II'den bir bölüm geliştirdi. Tez, bir gereklilik olarak intihal ve bunun ilerleme ile nasıl ima edildiğini ele almaktadır. İntihalin bir yazarın sözünü benimsediğini, onun ifadelerinden yararlandığını, yanlış bir fikri sildiğini ve yerine doğru fikri koyduğunu açıklar. Arkadaşı Durumcu Raoul Vaneigem, Lautréamont'un içgörülerine büyük önem verdi ve Günlük Yaşamın Devrimi'ne Giriş'te şunları söyledi: ondan bir şey kazandı."
Yazarlar Jean Paulhan ve Henri Michaux, Lautréamont'u çalışmaları üzerinde bir etki olarak saydılar.
Kenneth Anger, aynı başlık altında Maldoror'dan uyarlanan bir film çekmeye çalıştığını , ancak bunu tamamlamak için yeterli parayı toplayamadığını iddia etti.
Modern performans sanatçısı Shishaldin, son yıllarda Fransız medeni kanununun 171. maddesindeki belirsiz bir maddeye atıfta bulunarak, yazarla ölümünden sonra evlenmek için hükümete dilekçe verdi.
Brezilyalı yazar Joca Reiners Terron, ilk romanı Não Há Nada Lá'da Isidoro Ducasse karakterini Mahşerin yedi meleğinden biri olarak tasvir eder. Ducasse'nin karakteri, romandaki Les Fleurs du Mal'ın bir baskısına takıntılı hale gelir ve Avrupa'da trenle bir geziye çıkar.
Lautréamont ve Chants de Maldoror'dan Jô Soares'in 1995 tarihli romanı O Xangô de Baker Street'te kısaca bahsedilmiştir.
Isidore Ducasse, William Klein'ın 1966 yapımı Who Are You, Polly Maggoo? filmindeki moda yaratıcısına verilen isimdir. .
Lautréamont, isimsiz bir "Güney Amerikalı" olarak, Julio Cortázar'ın Maldoror'dan alıntıları epigraf olarak kullanan kısa öyküsü "Diğer Cennet" de bir karakter olarak görünür.
Eli belinde
Eli belinde ya da elibelinde, kilim ve halılarda kullanılan dişi figürdür. Annelik, doğurganlık ve verimlilik sembolüdür. Gelin kız ve Çocuklu kız, Ana kız gibi isimlerle de anılır. Pek çok yörede kullanılır. Anadolu halı ve düz dokuma yaygılarında insan figürü pek görünmez. Daha çok elibelinde diye anılan süslemeler insan figürüne benzetilir. Bu motif, kadını, doğurganlığı ve bereketi sembolize ettiği için kaba çuvallar üzerine sıralar halinde dokunması halinde Allah'ın bereketi arttıracağına işaret edilmiştir. Ayrıca kadının sinirli halini de gösterebilmektedir.
Boeing
The Boeing Company, dünya çapında başta uçak, helikopter, roket, uydu, telekomünikasyon ekipmanları ve füzeler tasarlayan ve üreten çok uluslu bir Amerikan havacılık şirketidir.
William Boeing tarafından 1916 yılında ABD'nin Washington eyaletinde kurulmuştur. Uluslararası Merkezi Chicago'dadır. Ticari uçakların yanı sıra askeri uçaklar da üretmektedir. Havacılık ve savunma alanında ise 2011 yılındaki kazancı dikkate alındığında Lockheed Martin'in ardından dünyadaki en büyük ikinci şirkettir.
NGC 5702
NGC 5702, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Çoban takımyıldızı yönünde bulunur. S0 tipi bir merceksi galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1792 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Ön ilaç
Ön ilaç, ilacın farmakolojik olarak inaktif türevidir. Vücut içinde bir dizi metabolik sürecin (biyoaktivasyon) sağladığı kimyasal dönüşümle aktif farmakolojik ajan haline geçer.
Bir ilacın oral uygulamasında toksisite (ör. siklofosfamid), instabilite veya zayıf emilim gibi sorunları bertaraf etmek için ön ilaç formuna başvurulur. Hasta tarafından tolere edilemeyecek kadar kötü tadı ve/veya kokusu olan ilaçlar için de ön ilaç çalışması yapılır.
Umberto Giordano
Umberto Menotti Maria Giordano (d. 28 Ağustos 1867 Foggia, Puglia, İtalya – 12 Kasım 1948 Milano), özellikle opera besteleri ile tanınmış bir İtalyan besteci.
Pagani Huayra
Pagani Huayra, İtalyan Pagani şirketi tarafından üretilen spor otomobil. Zonda'nın ardılı olan aracın satış tutarı 1.300.000 Amerikan dolarıdır. Adını İnka İmparatorluğu'nun resmi dili olan Keçuvada "rüzgarlar tanrısı" anlamına gelen Wayra Tata'dan almıştır. Araç, Top Gear dergisi tarafından 2012 yılının süper otomobili seçilmiştir.
Umberto Giordano
Yaşamı
Umberto Giardino güney İtalya'da Puglia bölgesinde Foggia şehrinde doğdu. Yüksek müzik eğitimini Napoli Konservatuvarı'nda yaptı.
Hazırladığı ilk opera eseri Marina adlı bir perdelik eser olup "Casa Sonzongo" adlı İtalyan müzik yayımevi tarafından organize edilen genç opera bestecileri için bir perdelik opera eseri yarışmasına katılmak üzere hazırlanmıştır. Bu yarışmayı Mascagni Cavalleria rusticana eseri ile kazanmıştır ve bu yarışmadaki eserler İtalyan operasında verismo akımının başlangıcı olarak kabul edilmektedir. Marina ile katılan Umberto Giardino katılanlar arasında en genci olup bu eseri ile altıncı sırayı almıştır. Bununla beraber Sonzogno müzik yayımevi Giardano'nun eserini çok etkin bularak ona 1891-92 sezonunda sahnelenmek için yeni bir opera siparişi vermiştir.
Bunun sonucu Umberto Giardino Mala Vita adlı bir "verismo" opera besteledi. Bu operanın konusu bir işçinin eğer yakalanmış olduğu veremden kendini kurtarabilirse, bir hayat kadınını sokaktan kurtarmak için verdiği yemindi. Bu eserin prömiyer temsili Şubat 1892'de Roma'da "Teatro Argentina"'da yapıldı. Konusu ile eser bir skandal yarattıysa da müziği beğenildi. Viyana, Prag ve Berlin'de başarı ile yapımlandı.
Giordana bundan sonra biraz geriye dönerek romantik opera akımına uyan ve librettosu "Giovanni Targioni-Tozzetti" ve "Guido Menasci" tarafından hazırlanmış Regina Diaz adlı bir opera besteledi. Bu eserin prömiyer temsili 5 Mart 1894'te, Teatro Mercadante, Napoli'de yapıldı ve eser başarısız olup iki temsilden sonra sahneden indirildi.
Giardano bundan sonra Milano'ya yerleşti. Orada iken Fransiz sair Andre Chenier'in yaşamını konu alan, librettosu "Luigi Illica" tarafından hazırlanan ve verismo akımına uygun olarak Andre Chenier adındaki opera eserini besteledi. Bu eserin 28 Mart 1896'da La Scala Tiyatrosu, Milano'da prömiyer temsili yapılıp eser çok başarılı oldu. Günümüz dünya operaevleri repertuvarlarında da bulunmaktadır. 1896da ise librettosu Fransız Victorien Sardou'nun dramatik oyunundan liberetto yazarı "Arturo Colautti" tarafından uyarlanan ve zamanın ünlü şarkıcısı "Gemma Bellincioni"'ye platform salayan Fedora adlı operayı hazırlamayı başladı. Bu eserin 17 Kasım 1898'de Teatro Lirico, Milano'daki prömiyer olarak sahnelenmesiyle ikinci büyük başarısını kazandı. Bu eserin 1906'da New York'ta Metropolitan Opera'da sahnelenmesi genç tenor Enrico Caruso'ya bir başarılı kariyer girişi sağlamıştır. Bu eser de günümüz operaevleri repertuvarlarında olarak zaman zaman yapımlanmaktadır.
Bundan sonraki eserler, 3 perdelik Siberia (1903), 3 perdelik Marcella (1907), 1 perdelik Mese Mariano (1910), bestecinin dramatik yeteneklerinin azalmasını göstermiş ve pek başarılı olmamışlardır. 1915'te Giardano yön değiştirmeyi denemiş ve Sardou'nun komedisinden liberettocu "Renato Simone" tarafından uyarlanan Madame Sans-Gene adlı opera-komik janrında eserini hazırlamıştır. Bu eserin prömiyeri 25 Ocak 1915'e New York'ta Metropolitan Opera'da verilmiştir. Daha sonraki hazırladığı Giove Pompei adlı bir operet 1921'de Roma'da yapımlanmıştır. 1924'e Milano'da prömiyeri sahnelenen 4 perdelik La Cene delle beffe ile tekrar lirik operaya dönmüştür. En son eseri 1 perdelik Il Re 10 Ocak 1929'da Milano La Scala Tiyatrosu'nda sahnelenmiştir.
Opera eserleri yanında Giardino Astro Magico adlı bir bale eseri, piyano parçaları, şarkılar ve Piedgrott adlı bir senfonik şiir de bestelemiştir. Umberto Guardano, 81 yaşındayken 1948'de Milano'da ölmüştür.
Foggia şehrinde birçok anısına bina, meydan ve kendinin ve opera eserleri şahıslarının heykelleri bulunmaktadır. Şehirdeki en önemli tiyatroya "Umeberto Giordano Tiyatrosu" ismi verilmiştir.
Yaşar Güner
Yaşar Güner (2 Aralık 1943, Rize - 31 Mart 2013, İstanbul), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, yönetmen ve senaristtir.
Hayatı
Yaşar Güner, Naşit Tiyatrosu'nda tiyatro çalışmalarına başladı. Rus Dili ve Edebiyatı eğitimi aldı. Tiyatro oyunları yazdı ve yönetti. Sinema alanında da çalışmalar yaparak film senaryoları yazdı. TV oyunlarında yazar yönetmen olarak çalıştı. Ankara Küçük Komedi, İstanbul Yeni Sahne, Sivri Sinek Kabare Tiyatroları'nda, Avni Dilligil Tiyatrosu, Lale Oraloğlu Tiyatrosu, Ankara Meydan Sahnesi, Ankara Birlik Tiyatrosu, Yeni Ankara Tiyatrosu ve Nisa Serezli - Tolga Aşkıner Tiyatrosu gibi topluluklarda çalıştı.
Ölümü
31 Mart 2013'te evinde ani bir kalp krizi sonucu 70 yaşında vefat eden Güner'in naaşı 2 Nisan 2013'te Teşvikiye Camii'nden kaldırılarak Ayazağa Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Acem halısı
Acem halısı, İran halısına verilen addır.