cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Askerî lojistik
16. yüzyıl
16. yüzyılın sonlarına doğru Avrupa orduları sayı olarak oldukça artmışlardı. 100.000'e yakın veya daha fazla askerden oluşan ordular vardı. Bu artış yalnızca ordudaki askerlerden değil, ordunun gerisinden gelen siviller ve yük trenlerinde de olmuştu. Sivillerin sayısı ordunun yarısından, bir buçuk katına kadar çıkarken; yük trenleri her 15 asker için 1 vagondan oluşuyordu. Ancak büyük çoğunluğu paralı askerlerden oluşan bu devasa ordulara devlet ikmal sağlamıyordu, askerler ve komutanlar kendi ihtiyaçlarını kendilerini karşılamak zorundaydı. Eğer askerler kalıcı olarak bir kasabada ya da şehirde konuşlanmışsa, ya da iyi kurulmuş askerî rotalardan gidiyorlarsa, malzemeler yerel yetkililerin gözetimi altında kolayca temin edilebiliyordu. Bazı durumlarda da ordulara tedarik sağlayan tüccarlar, orduların peşlerine takılıyordu ve onlara tedarik sağlıyordu fakat stokları oldukça azdı ve fahiş fiyat uygulaması yapıyorlardı. Ya da bir komisyoncu tutulup önden gönderilerek, gerekirse konaklama dahil orduların tedariki için bütün ayarlamaları yapıyordu.
Bir düşman bölgesinde görev yapan ordular, kırsal bölgeleri malzeme için yağmalamak zorunda kalıyordu. Bu yöntem savaşın masraflarını düşmana ödettiren geleneksel bir yöntemdi. Fakat, orduların sayısındaki artış nedeniyle yağmacılığa bağlı kalmak büyük bir sorun teşkil ediyordu, çünkü bir ordunun nerede savaşacağı veya nereye hareket edeceği kararları stratejik görevlere göre değil, bir bölgenin ordunun ihtiyaçlarını karşılamak için yeterli olup olmadığına bakılarak veriliyordu. Kuşatmalarda, hem bir konumu kuşatan ordu hem de yardımına gelen ordular da oldukça etkilendi. Bir komutanın düzenli olarak ikmal sağlamaması halinde, kırsal kesimleri harap edilmiş bir kale ya da şehrin dayanması mümkün değildir.
Aksine, bu zamanın ordularının hareket halindeyken, orduya yeni askerler toplamak dışında, iletişim ağını korumak gibi bir ihtiyaçları neredeyse yoktu. Teoride, bu durum ordulara hareket özgürlüğü verirken, yağmalama ihtiyacı tedarikli ve amacına yönelik ilerlemeyi engelliyordu. Çoğu ordu, ihtiyacı olan malzemeleri gemiler aracılığıyla daha kolay taşıdığı için su kenarındaki yollarla kısıtlanmıştı. Özellikle top gibi, o dönemde taşınması için yüzlerce at gerektiren ve ordunun yarı hızında ilerleyen bir araç için bu yöntemin kullanılması gerekiyordu.
17. yüzyıl
17. yüzyılda geçen yüzyıldaki sorunların giderilmesi adına dönemin Savaş Bakanı Michel Le Tellier, bir dizi askerî reformlar gerçekleştirdi. Askerlerin maaşlarını daha düzenli almasını, özel müteahhitlerin yolsuzlukları ve verimsizlikleriyle mücadele edilmesinin yanında, Le Tellier belirli bir sefer için gerekli olan malzemelerin miktarını hesaplamak için yeni bir formül geliştirdi, ticari tedarikçiler için standartlaştırılmış anlaşmalar oluşturdu, görevleri seferdeki ordulara ikmal sağlamak için yanlarında birkaç günlük malzeme taşıyarak ordulara eşlik etmek olan, ordu uzmanları tarafından işletilen kalıcı araç parkları inşa etti. Bu ayarlamalarla birlikte konvoylarla beraber daha düzenli bir tedarik akışı sağlayacak askerî depo miktarı da arttı. Bu zamanlarda konvoylar ve askerî depolar yeni bir şey değildi, ancak ordu sayılarındaki artıştan önce onları kullanmak için pek bir sebep yoktu.
Bu değişikliklere rağmen Fransız ordusu, hala hareket halindeyken ihtiyaçlarını karşılamak için yağmacılığa büyük gereksinim duyuyordu. Bazı özel seferler için askerî depolar inşa edildi ve artık malzemeler hem parasal kazanç hem de vergi yükünü hafifletmek adına satıldı. Konvoy oluşturmak için kullanılan araçlar yerel stoklardan ya da ticari çıkarlardan sağlanıyordu. Bu dönemdeki savaşlar, müstahkem şehirlere odaklanması, cephelerin kurulamaması veya geniş alanlar üzerinde istikrarlı bir kontrol uygulanamadığı için, bu konvoyların eskortluk yapılması için genellikle kendi ordularına ihtiyacı vardı. Bu reformlar en önemli faydalarından biri de kuşatma sırasında bir orduya ikmal sağlanmasıydı. Bu sonuç, Dunkirk Kuşatması dahil, Fransız ordusunun 1658'deki başarılı seferinde, hiçbir şekilde tedarik sorunu oluşmasından dolayı bir kuşatmayı sona erdirmek zorunda kalmadığı zaman ortaya çıktı.
Le Tellier'ın oğlu Louvois babasının pozisyonuna geçtikten sonra babasının yaptığı reformları devam ettirdi. Bunlardan en önemlisi askerlerin günlük besinlerini karşılamaktı; 2 kilo ekmek ya da bazen 1 adet peksimet oluyordu. Bu yiyecek payları et ya da fasulye gibi protein kaynaklarının var olduğu düşünülerek veriliyordu; askerler bu tür ihtiyaçlarını hala kendi ceplerinden karşılamak zorundaydı ama fiyatlar genellikle piyasanın altındaydı ya da devletin harcaması olarak ücretsiz veriliyordu. Ayrıca, başlarında dolu olduklarından emin olmak için yerel valiler atandığı kalıcı bir askerî depo sistemi kurdu. Bu depolardan bazıları kuşatma altındaki kalelere ve şehirlere aylarca yetecek malzeme tedariki yapıyordu, geri kalanlar da görevdeki Fransız ordularına tedarik sağlamakla ilgileniyordu.
Bu reformlarla Avrupa'daki en iyi lojistik sisteminin faydalarını gören Fransa ordusunun, kabiliyetlerinde hala kısıtlamalar mevcuttu. Ordu ihtiyaçlarının yalnızca bir kısmı depolar tarafından karşılanabiliyordu ve geri kalanlar için yağmacılık yapılmak zorunda kalınıyordu. Özellikle bozulabilir mallar veya yem gibi depolaması ve taşıması oldukça zor olan eşyalar için yağmacılık gerekli bir yöntemdi. Malların idaresi ve nakliyesi yetersiz kaldı, özel müteahhitlerin yoksunluğuna konu oldu. Bu sistemin temel amacı, kuşatma yapan bir ordunun tedarikini sağlamaktı ve başarılı oldu da, ancak orduların hareket özgürlükleri hala kısıtlıydı.
18. yüzyıl
Amerikan Bağımsızlık Savaşında Amerikalılar, İngilizlerin yerel satın almalarını engellediğinden, bütün malzemelerin Atlantik'i geçmesi gerekiyordu ve İngilizler ciddi şekilde kısıtlanmıştı. İngilizler savaştan sonra, altyapı inşa ederek ve imparatorluk yönetmenin de verdiği tecrübeyle bir çözüm bulmuştu. Kumanya sağlama ve Ulaştırma Kurulları üstlenene kadar, Londra, askerî yiyecek ve ulaştırma desteği yönetiminin yeniden organize edilmesiyle sorumluydu. Bu kurullar sorumluluğu aldıktan sonra 1793-94 yıllarında bu organizasyonu tamamlamıştı. Bu altyapı, Avustralya, Nova Scotia, Sierra Leone gibi uzak yerlerdeki garnizonların tedariklerini sistematik hale getirmelerinden kazandıkları deneyimin üzerine inşa edilmişti. Bu yeni altyapı, İngiltere'nin Fransız Devrim Savaşları sırasında Kıta'ya büyük seferler başlatmasına ve küresel bir koloni garnizonları ağı geliştirmesine olanak sağladı.
19. yüzyıl
Napolyon Savaşları'ndan önce askerî tedarik özel şirketlerle olan sözleşmeler, yağmacılık ve devletin malın bedelini ödeyerek el koymasıyla sağlanıyordu. Napolyon Bonapart, lojistik operasyonlarını Fransız stratejisinin büyük bir parçası haline getirdi. 1805'te Ulm Seferi sırasında, 200,000 kişilik Fransız ordusunun malzeme için kırsal kesimleri yağmalamaya ihtiyacı yoktu çünkü Alman müttefikleri tarafından bu malzemeler sağlanıyordu. Fransa müttefiki Bavyera elektörlüğü, Augsburg şehrini dev bir ikmal merkezine dönüştürdü, bu sayede Fransız ordusu yiyecek, ayakkabı ve cephane konusunda hiç sıkıntı çekmedi ve Ulm zaferinden sonra hızlıca Avusturya'yı işgal etti. Napolyon hiçbir şeyi şansa bırakmamıştı; ordusunun geçeceği güzergahlarda Bavyeralılardan belirtilen miktarlarda yiyecek hazırlamasını istedi. Fransız talepleri Alman prenslikleri için aşırı gelmeye başladığında makbuzlarla malzemelerin satın alındığı bir sistem kullanmaya başladı. Fransız müttefikleriyle yapılan anlaşmalar, Fransız ordusunun birkaç gün içinde büyük miktarlarda malzeme edinmesini sağladı. Napolyon, Passau'ya büyük bir tedarik deposu inşa etti ve Tuna nehrinden Viyana'ya mavnalar yardımıyla malzeme taşıdı. Austerlitz Muharebesi dolayısıyla orduyu hazır ve ikmal edilmiş olarak tutmak istiyordu. 1807'de Napolyon, tamamen ordunun ikmali ve malzemelerin taşınmasıyla ilgilenen ilk askerî kervanı kurdu.
Fransız sistemi, İspanya ile olan Yarımada Savaşı'nda ikmal yollarını hedef alan gerilla savaşı karşısında zayıf kalmıştı. Kuşatılmış bir Barselona'ya ikmal yapmak zorunda kaldığından bölgeyi kontrolü altına alması imkânsız hale gelmişti ve Katalonya'yı Fransa İmparatorluğu'na katma planları suya düşmüştü.
Askerî lojistiğin ilk teorik analizini İsveçli yazar Antonie-Henri Jomini yapmıştır. Napolyon Savaşları'nı çalışmış olan Jomini, 1838'de strateji, taktik ve lojistik üçlüsüyle bir teori öne sürmüştür.
Beyobası, Sincan
Beyobası, Ankara ilinin Sincan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Beyobası köyü ile ilgili en eski kaynak, "Askeriyeden muhrac Halil'in, Haymana kazası Beyobası karyesinde bulunan ağıl ve tarlasının Abdi Bey tarafından fuzuli işgal edildiğinden bahis ve istirdadı talebinin gereği için Ankara valiliğine iletilmesi" adlı, 12.10.1864 tarihli bir belgedir. Köyün kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte 1850'li yıllarda öncelikle Çandır mevkiine gelindiği belirtilmektedir. 1844-1845 tarihli temettuat defterlerine bakıldığında Haymana kazasına bağlı olarak Beyobası köyü görülmemektedir. Fakat daha sonraki yıllardaki köyler listesinde Beyobası köyü Haymana kazasına bağlı olarak görülmektedir. Bu kaynaklara bakarak köyün kuruluş tarihi olarak 1844-1864 tarihleri arasını gösterebiliriz.
Osmanlı döneminde yapılmış, 1888 tarihli ve kitabeli bir çeşme ile Temelli yolu üzerinde Kadıncık Ana Türbesi bulunmaktadır. Beyobası Köyü 31 Temmuz 1926 tarihinde Haymana'dan alınarak yeni ilçe olan Polatlı'ya 215 nüfusu ile bağlanır.
1926 tarihinden sonra köyün nahiye olduğu 16.02.1930 tarihli belgeden anlaşılmaktadır. Şimdiki Malıköy mahallesine "Ankara İlinin Polatlı Kazasına bağlı Beyobası Nahiyesinin Malıköy istasyonuna nakli." şeklinde bir yazıyla önce merkezi nakledilmiş, nahiyelik Beyobası'nda kalmıştır. Burdan anlaşılan Beyobası Nahiyesi, o zamanki Samutlu (şimdiki Temelli), Malıköy, Hisarlıkaya, gibi mahallelerin birleşiminden oluşmaktaydı. 11.06.1931 sayılı yazı ile de "Polatlı Beyobası Nahiye Merkezinin Samutlu Köyüne bağlanması" konulu yazı ile Beyobası Nahiyesi tekrar köye dönüşmüştür.
06.12.2012 tarihli ve 28489 sayılı Resmi Gâzete’de yayımlanarak yürülüğe giren 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile Sincan ilçe sınırları içerisinde köy statüsünde kalan köyümüz de mahalleye dönüşmüş ve Sincan ilçesine mahalle olarak bağlanmıştır.
Şehitlerimiz
Bilici (2004: 59) tarafından yapılan çalışmada da görülebileceği üzere köyümüzden baba adı Ömer olan "Kocaoğlan oğlu Halil" Balkan muharebesinde 30 Kasım 1912 tarihinde şehit olmuştur. Ayrıca İshak Oğullarından "Osman oğlu Tevfik" de 2 Ekim 1916 tarihinde 1.Dünya Savaşında Irak Cephesinde şehit olmuştur.
Knautia goecmeni
Knautia goecmeni ya da Efe çenberi, 2018'in Eylül ayında İzmir'in Kemalpaşa ilçesindeki Nif Dağı'nda keşfedilmiş endemik bir hanımeligiller ailesi bitkisidir. Keşfedilen Kanautia goecmeni'nin dünyadaki tek yarı çalımsı “Knautia" türü olduğu ve bu türün bilinen tek yayılış alanının sadece Nif Dağı zirvesinde 1300-1500 metre rakımlardaki açık dağ yamaçları olduğu belirtilmiştir.
Etimoloji
Bitkinin yöresel olarak ismi Efe çenberi olarak belirlense de, bilimsel olarak 2019’da ölen ve Türkiye'de herpetolog olarak tanınan Prof. Dr. Bayram Göçmen’e ithafen “Kanautia goecmeni” adı verildiği belirtilmiştir.
Yeşil Deniz
İlker Aksum, Emin Gürsoy, Nuri Gökaşan, Cemre Baysel, Elvan Dişli, Semiha Bezek, Jale Aylanç, Zeynep Gülmez, Renan Bilek, Yener Gürsoy, Güneş Sayın, Eren Can Vurucu, Nalan Okçuoğlu, Özgür Uslu, Merve Akkaya, Şive Şenözen gibi ünlü isimler de dizide yer almıştır. Diziye ayrıca Sümer Tilmaç ve Salih Kalyon da konuk oyuncu olarak katılmıştır. Diziye ikinci sezonda İlker Aksum ve Güneş Sayın katılmış ve ilk sezonda oynayan Öykü Çelik ve Melis Babadağ da diziden ayrılmıştır. 2 sezondan oluşan dizi, 75. bölümü ile sezon finali yaparak yayından kaldırıldı.
Yayından kaldırılması
TRT 1'de toplam 75 bölüm yayınlanan dizi, kanal ile yaptığı görüşmeler sonrasında diziyi bitirme aldı. Ancak dizi final yapamadığı için dizideki birçok konu soru işaretiyle kalmıştır. Bu olaydan sonra dizinin hayran kitlesi, dizinin tekrar başlaması için imza kampanyası bile başlattılar.
Yeniden çekilmesi
Dizi, Yeşil Deniz: Milenyum adıyla yeniden çekilmiş olup 7 Mayıs 2023 Mayıs tarihinde tabii platformunda yayımlanmaya başlamıştır.
Konusu
Yeşil Deniz dizisinin hikâyesi, 90'lı yıllarda yeşil, temiz, sakin ve sıcak bir Ege kasabası olan Yeşilova kasabasında geçmektedir. Dizinin dört kafadarı olan Radyocu İsmail (Burak Serdar Şanal), Maggayvır Süleyman (Mert Turak), Hurdacı Emin (Ali Barkın) ve Müezzin Cemil (Burak Alkaş), kasabada yaşayan kendi hallerinde gençlerdir. Çocukluktan beri arkadaş, kendi deyimleriyle sadıç olan bu dört arkadaş; gariban, iyi ve zararsız insanlardır.
İsmail, yerel bir radyo kanalı olan Ova FM'de DJ olarak çalışmaktadır. Orada "İsmail'le İstek Hattı" isimli programı sunmaktadır. Aynı zamanda, kasabanın tanınmış kişilerinden biri olan Hicabi Makasçı'nın kızı Sedef'i (Öykü Çelik) sevmektedir. Ancak Hicabi Makasçı, kızının başlık parası olarak kendisinden yüklü miktarda altın getirmesini ister. Bunun üzerine İsmail, arkadaşlarının tavsiyesiyle radyo isteklerini paralı yapmaya başlar. Ancak İsmail, toplanan paraları paragöz ustasına kaptırınca, bu sefer arkadaşlarıyla birlikte define aramaya başlar.
Bir gece belediye başkanı Hilmi Çakırlı'nın bahçesine girmeye çalışan sadıçlar, Başkan'ın kendilerini hırsız sanmasıyla kaçışırlar ve arabaya atlayıp kaçarlar. Ancak Müezzin Cemil'in ani heyecan ve korkusuyla, bir de bir kişinin başka bir arabayla karşılarına çıkmasıyla arabayı ağaca toslarlar. Gün doğduğunda da olay yerine jandarmalar gelir. Sadıçlar, aniden karşılarına çıkan bu kişinin Belediye Başkanı Hilmi Çakırlı'nın kızı Zümrüt (Melis Babadağ) olduğunu öğrenirler ve şaşırırlar. Zümrüt, öğretmen olmuş ve babasının belediye başkanı olduğu kasabaya dönmüştür.
Zamanla Zümrüt ile Radyocu İsmail arasında bir yakınlık başlar. Bunu duyan Sedef bu ilişkiyi kıskanır ve buna karşılık kendisini isteyen, kasabanın zenginlerinden olan birinin biraz saf oğluyla nişanlanır. Bunu öğrenen İsmail bu duruma karşı çıkar, ancak bu sırada da Zümrüt ile arasında adı konulmamış bir aşk başlar. Radyocu İsmail artık iki kızın arasında kalmıştır ve ikisini de idare etmektedir.
Bu dört kafadarın bambaşka hayalleri vardır. Tek amaçları defineyi bulmak ve zengin olmaktır. Sadıçlar define ararken kendilerini türlü maceraların içinde bulacaklardır. İlerleyen bölümlerde İsmail'e rüyasında altınların yeri gösterilir. İsmail gidip defineyi bulur ve sadıçlarıyla paylaşır. Sadıçlar artık çok zengindir ama altınları nasıl bozduracaklarını bilemezler. Ağacın altındaki dayının yardımıyla altınları bozdururlar. Sonra, zengin olma hikâyesini yazmak için kendilerine seyyar bir kokoreççi arabası ayarlayıp kokoreç satmaya başlarlar. Bir anda kasabanın en zenginleri olan sadıçlar, ilçenin tek radyosu olan Ova FM'i, beyaz eşya dükkânını ve ilçedeki lokantayı satın alırlar.
Sadıçlar, bu zenginlikten dolayı kasaba meydanına heykellerini diktirirler. Ancak Almancı Gostak Üsen (İlker Aksum), kardeşi ve oğluyla kasabaya dönünce her şey bir anda değişir...
Yayınlandığı TV kanalları
Yeşil Deniz dizisinin tekrar bölümleri TRT 1 dışında 360 ve TV4 kanallarında da yayınlanmıştır. Günümüzde sadece TRT 1, TRT Avaz ve TRT Türk'te dönüşümlü olarak yayınlanmaktadır.
Hormambogaster
Hormambogaster, Daladerini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Ciacak Cakeli
Ciacak Cakeli Trabzon imparatoru II. Aleksios'un imparatoriçe eşi.
Kökeni
Ciacak, Samtshe Atabeyliği prensi Cakeli hanedanından I. Beka'nin kızıdır. Cakeli, "bir bölgenin valisi" veya "ordu komutanı" olabilecek, kabaca Bizans stratigosuna eşdeğer olan ve normalde İngilizce'ye "dük" olarak çevrilen, Gürcü feodal makamı Eristavini elinde tutuyordu.
Evliliği
Evliliklerinin süresi günümüzde belirsizdir. Aleksios 1330'da öldü ama Ciacak'ın ne zaman öldüğüne dair bir bilgi yoktur. Mihail-Dimitri Sturdza'nın Dictionnaire historique et Généalogique des grandes familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople (1983) adlı eseri onu iki eşten yalnızca ilki olarak kabul eder. İkincisi, Gürcistan Kralı II. Demetre'nin tek kızı Jigda ve ikinci karısı Moğol Solghar'dır. Demetre II çok eşliliğe sahipti ve aynı anda bilinen üç karısı vardı. "Gürcü Günlükleri"nde bir kız çocuğu bildirilirken, Chronicle onun evli olduğundan bahsetmez. Ancak Detlev Schwennicke'nin Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten (1978) gibi daha eski eserler, II. Alexios için herhangi bir ikinci evlilikten bahsetmemektedir. Sonuç olarak, Sturdza'nın teorisi evrensel olarak kabul görmez.
Ailesi
II. Aleksios ile Ciacak çiftinin en az 6 çocuğu oldu:
Alagöz, Sincan
Alagöz, Ankara ilinin Sincan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Farndale West
Farndale West, İngiltere'nin North Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Marstow
Marstow, İngiltere'nin Herefordshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Hydaspes Muharebesi
Hydaspes Muharebesi, İskender ile Kral Porus arasında MÖ 326 yılında yapıldı. Hint alt kıtasının Pencap bölgesinde (günümüz Pencap, Pakistan), Jhelum Nehri'nin (antik Yunanlar tarafından Hydaspes olarak bilinir) kıyısında gerçekleşti. Muharebe; bir Yunan zaferiyle ve Porus'un teslim olmasıyla sonuçlandı. Pencap'ın geniş bölgeleri İskenderiye İmparatorluğu'na dahil oldu ve mağlup edilmiş, tahttan indirilen Porus, İskender tarafından ikincil bir yönetici olarak görevine tekrar getirildi.
İskender'in; Porus'un ordusunu kanatta yakalamak için musonun etkisiyle kabaran nehri geçme kararı (yakın Hint gözetimine rağmen), onun "şaheserlerinden" biri olarak anılır. Galip gelmesine rağmen, aynı zamanda Makedonlar tarafından yapılan en maliyetli savaştı. Porus ve adamları tarafından ortaya konan şiddetli direniş, İskender'in saygısını kazandı ve savaştan sonra Porus'tan onun satraplarından biri olmasını istedi.
Bu muharebe, tarihsel olarak önemlidir; çünkü antik Yunan siyasi ve kültürel etkilerinin Hint alt kıtasına maruz kalmasına neden oldu ve Greko-Budist sanatı gibi yüzyıllar boyunca etkisini sürdüren eserler ortaya çıktı.
Muharebenin yeri
Muharebe, şu an Pakistan'ın Pencap Eyaleti olan Hydaspes Nehri'nin (günümüzde İndus Nehri'nin bir kolu olan Jhelum Nehri olarak bilinir) doğu kıyısında gerçekleşti. İskender daha sonra bölgede Nicaea şehrini kurdu; ancak bu şehir henüz keşfedilmedi. Antik savaş alanını bulmaya yönelik herhangi bir girişim, zaman içerisinde manzarada yapılan önemli değişiklikler nedeniyle karmaşıklaşmaktadır. Şu an için en makul yer; antik ana yolun nehirle kesiştiği ve bir Budist kaynağının Nicaea olabilecek bir şehirden bahsettiği Jhelum şehrinin hemen güneyidir. Modern Jalalpur/Haranpur yakınlarındaki savaş alanının teşhisi, nehir (antik zamanlarda) bu şehirlerden çok uzakta kıvrılarak aktığı için kesinlikle hatalıdır.
Muharebenin arka planı
İskender; MÖ 328'de Ahameniş İmparatorluğu'nun Bessus ve Spitamenes komutasındaki son güçlerini yendikten sonra, MÖ 327'de imparatorluğunu Hindistan'a doğru daha da genişletmek için yeni bir sefere başladı. Baktriya'yı 10.000 adamla güçlendiren İskender, Hayber Geçidi üzerinden Hindistan'ı işgal etmeye başladı. Savaşta çok daha büyük bir orduya sahip olmakla birlikte; tahminen 40.000 piyade ve 5.000 süvari, düşmanla çarpışmak için nehri geçti. Bu savaş sırasında İskender, önceki zaferlerine kıyasla ağır kayıplar verdi.
Elasmogaster
Elasmogaster, Daladerini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Hydaspes Muharebesi
Muharebenin arka planı
Ana Yunan ordusu Hayber Geçidi'ne girdi; ancak İskender'in kişisel komutasındaki daha küçük bir kuvvet, yol üzerindeki Aornos (günümüz Pir-Sar) kalesini alarak kuzey yolundan ilerledi - Yunanlar için mitolojik öneme sahip bir yer; efsaneye göre Herakles, Hindistan'da sefer yaptığı sırada burayı işgal etmeyi başaramamıştı. Burada Hindu Kush'un Hindu boyları; İskender'in ordusuna karşılaştıkları en zorlu muhalefeti verdi. Ancak kaynağa göre (3:1 ile 5:1 arasında bir yerde) İskender, sayıca az olmasına rağmen yine de galip geldi.
Sonraki yılın ilkbaharının başlarında İskender, Taxila Kralı Taxiles (Ambhi Kumar olarak da bilinir) ile bir ittifak kurdu. Güçlerini Taxiles'in komşusu Hydaspes Kralı Porus'a karşı birleştirdiler. Ancak Porus, İskender'in teslim olma emrini geri çevirmeyi seçince savaş hazırlıkları başladı.
Muharebenin nedenleri
İskender doğuya doğru ilerlemeye devam etmek için Kral Porus'u boyun eğdirmek zorunda kaldı. Böyle güçlü bir rakibi yanlarında bırakmak, daha fazla fethi tehlikeye atacaktı. İskender, daha önce boyun eğdirilmiş Hint prenslerinin sadakatini korumak istiyorsa, herhangi bir zayıflık göstermeyi göze alamazdı. Porus, krallığını savunmak zorunda kaldı ve İskender'in ilerlemesini kontrol etmek için mükemmel yeri seçti. Savaşı kaybetmesine rağmen, İskender'in kaydedilen en başarılı rakibi oldu. Tarihçi Peter Green'e göre Porus'un savaştaki performansı, hem Rodoslu Memnon'u hem de Spitamenes'i geride bıraktı.
Muharebe öncesi manevralar
İskender, ordugâhını nehrin sağ kıyısındaki Jhelum kasabası yakınlarında kurdu. MÖ 326 baharında Porus, herhangi bir geçişi engellemek için Jhelum Nehri'nin güney kıyısına çekildi. Jhelum Nehri yeterince derin ve hızlıydı ki, herhangi bir geçiş girişimi muhtemelen saldıran gücü mahvederdi. İskender, doğrudan bir yaklaşımın başarı şansının çok az olduğunu biliyordu ve alternatif yollar bulmaya çalışıyordu. Porus onu izlerken, o her gece atlı birliklerini nehir kıyısında bir aşağı bir yukarı hareket ettiriyordu.
Sonunda İskender, ordugâhının yaklaşık 27 km (17 mil) akış yukarısında uygun bir geçit buldu ve kullandı. Burası ıssız, ağaç kaplı bir adanın nehri böldüğü bir yerdi. Birliklerini karşıya geçirirken adaya vardı. Planı klasik bir kıskaç manevrasıydı. Sonunda, Porus'un ana kuvvetinin her iki tarafını da kuşatan Hint süvarilerine sağdan saldıracaktı. Porus'un geçişini öğrenmemesi için, generali Craterus'u ordunun çoğuyla birlikte geride bırakarak güçlü bir birlikle nehri akıntıya karşı geçti. İskender'in birliği; MS 2. yüzyıl Yunan tarihçisi Arrian'a göre, 6.000 yaya ve 5.000 atlıdan oluşuyordu, muhtemelen daha büyüktü. Craterus'a; eğer Porus İskender'e bütün birlikleriyle hücum ederse nehri geçip saldırması, Porus İskender'e ordusunun sadece bir kısmıyla saldırırsa konumunu koruması emredildi. Meleager, Attalus ve Gorgias komutasındaki diğer kuvvetlere manevra sırasında çeşitli yerlerden nehri geçmeleri emredildi.
İskender'in, karşı kıyıdaki Hint kuvvetlerinin gözleri önünde Hydaspes'i geçmesi dikkate değer bir başarıydı. Geçiş için karmaşık hazırlıklar, sayısız aldatmaca yöntemlerinin kullanılmasıyla gerçekleştirildi. Porus, bunun bir blöf olduğuna karar verip rahatlayana kadar sürekli hareket halindeydi. İskender, geçiş bölgesine her ziyaretinde, planın gizliliğini korumak için iç kesimlere doğru dolambaçlı şekilde bir yol aldı. Ayrıca, üssün yakınındaki sahte bir kraliyet çadırında İskender'e benzeyen birisi olduğu bildirildi.
İskender, sessizce ordunun kendi kısmını akıntıya karşı hareket ettirdi ve daha sonra ‘samanla dolu deri dubalar’ ve ‘küçük olanları yarıya bölünmüş, üç parça halinde otuz kürekli kadırga’ kullanarak nehri son derece gizli bir şekilde geçti. Ayrıca Craterus, sık sık nehri geçebileceğini düşündüren numaralar yapıyordu. Sonuç olarak, 'artık karanlıkta ani bir girişim beklemeyen Porus, bir güvenlik duygusuna kapıldı.' İskender yanlışlıkla bir adaya indi, ancak kısa süre sonra diğer tarafa geçti. Porus, rakibinin manevrasını algıladı ve İskender'in geçişini engelleyebileceğini umarak onlarla savaşması için Porus adlı oğlunu emrine küçük bir süvari ve savaş arabası kuvveti vererek gönderdi. Şans eseri o gece, geçidin seslerini bastıran bir fırtına çıktı.
Nehri geçtikten sonra İskender, tüm atlıları ve okçularıyla birlikte Porus'un ordugâhının bulunduğu yere doğru ilerledi ve falanksını geriden takip etmesi için bıraktı. Genç Porus'un kuvvetiyle karşılaştıktan sonra; atlı okçuları düşmanı ok yağmuruna tutarken, ağır süvarileri muharebe düzenine girmeden hemen hücuma geçti. Genç Porus da beklenmedik bir dezavantajla karşı karşıya kaldı, savaş arabaları nehir kıyısındaki çamur yüzünden etkisiz hale gelmişti. Genç Porus'un küçük kuvveti, İskender'in sayıca üstün süvarileri tarafından tamamen bozguna uğratıldı ve genç Porus da ölüler arasındaydı. Olanları duyan kral Porus; İskender'in nehrin kendi tarafına geçtiğini anladı ve Craterus'un ırmağı geçme ihtimaline karşın arkasında küçük bir müfreze bırakarak, ordusunun en iyi kısmı ile birlikte İskender'le savaşmak için hızla hareket etti.
Muharebe
Sonunda iki kuvvet bir araya geldi ve savaş için hazırlandılar. Hintler her iki yanda süvarilerle hazırdı, önlerinde savaş arabaları vardı. Merkezleri ise Makedon süvarilerini caydırmak için, önleri her elli fitte bir savaş filleri ile konuşlandırılmış piyadelerden oluşuyordu. Hint savaş filleri ağır zırhlıydı ve sırtlarında okçu üçlüsü ve ciritçi taşıyan kale benzeri bir mahfe vardı. Porus'un askerleri çelik miğferler, parlak eşarplar ve kılıç kayışları; ellerinde baltalar, mızraklar ve gürzlerle gösterişli renklere sahip kıyafetler giymişlerdi. Hint krallarının bir savaş arabasıyla dövüşmesinin alışmış geleneğinden kaçınan Porus, en uzun savaş filinin üzerine çıktı. Kral, zincir zırh kuşandığından ve bu nedenle bir kulenin ek korumasına ihtiyaç duymadığından, bu hayvan özel bir mahfe ile donatılmamıştı.
Porus'un düzeninin en güçlü kısmının merkezde olduğunu fark eden İskender; Hint süvarileri etkisiz hale getirilene kadar, falanksını geride bırakarak süvarileriyle önce kanatlara saldırmaya karar verdi. Makedon ağır piyade falanksı, Hint piyadelerine karşı sayıca beşte bir oranında daha azdı. Bununla birlikte, Hint piyadeleri zırh eksikliğinden ve rakiplerinin sarissalarının uzun menzilli olmasından dolayı yakın dövüşte önemli bir dezavantaja sahipti. Ağır zırh delici yayları bile kaygan zemin nedeniyle kusurluydu, ancak çamurlu zemin hafif zırhlı Hintler için de bir avantajdı.
İskender, muharebeye Dahae atlı okçularını Hint sağcı süvarilerini taciz etmeleri için göndererek başladı. Zırhlı Yoldaş Süvariler; sol kanattaki sayıca az olan Hint mevkidaşlarına saldırmak için gönderildi ve alışkın olduğu üzere İskender, saldırıyı kendisi yönetti. Hint süvarilerinin geri kalanı, sağ kanattan baskı altındaki soydaşlarının yardımına dörtnala koştu; ancak Coenus'un bölüğü derhal hareketlerini takip etti ve onlara arkadan saldırdı. Hint atlılar her iki saldırıya da karşı koymak için ikili bir falanks oluşturmaya çalıştılar; ancak gerekli karmaşık manevralar, saflarında daha fazla karışıklık yarattı ve Makedon süvarilerinin onları yenmesini kolaylaştırdı. Hint süvarileri böylece bozguna uğradı ve fillerinin arkasına kaçtı.
Savaş filleri Makedon süvarilerine karşı ilerledi, ancak Makedon falanksı ile karşı karşıya kaldı. Güçlü canavarlar; Makedon yayaları arasında ağır kayıplara neden oldu, birçok adamı çelik kaplı fildişleriyle kazığa geçirdi, bazılarını toz haline getirmeden önce havaya kaldırdı, Makedon yayaların yoğun hatlarını ezdi ve dağıttı. Yine de Makedon piyadeleri; fillerin gözlerine ve sürücülerine cirit atan hafif piyadeler ve filleri iki taraflı baltalar ve kopislerle etkisiz hale getirmeye çalışan ağır piyadelerle cesurca direndi. Bu arada; Hint atlılar başka bir saldırı girişiminde bulundular, ancak İskender'in bir araya toplanmış olan süvari bölüğü tarafından bir kez daha geri püskürtüldüler. Filler sonunda püskürtüldü ve kendi hatlarına kaçtılar. Fil sürücülerinin çoğu, paniklemiş bineklerini zehirli çubuklarla öldüremeden Makedon oklarıyla vurulmuştu ve bu nedenle çıldırmış hayvanlar, kendi piyade ve süvarilerinin çoğunu çiğneyerek büyük bir yıkıma yol açtı. Sonunda Makedon pezhetiroisi, kalkanlarını kilitledi ve kafası karışmış düşman kitlesinin üzerine ilerledi. Bu sırada Makedon süvarileri klasik bir "çekiç ve örs" manevrasıyla arkadan hücum ederek tüm Hint ordusunu bozguna uğrattı. Bu arada Craterus ve ana ordugâhtaki kuvveti, nehri geçmeyi başardılar ve tam zamanında vararak kaçan Hintleri kapsamlı bir şekilde kovalamaya başladılar. Muharebe boyunca; İskender'in Porus'un kahramanlığını artan bir hayranlıkla gözlemlediği ve Porus'un yakalanmaktansa savaşta ölmeyi amaçladığını anladığı söylenir. Böyle yetkin bir liderin ve savaşçının hayatını kurtarmayı uman İskender, Taxiles'e Porus'u teslim olması için çağırmalarını emretti. Ancak Porus, düşmanını görünce çileden çıktı ve teklifini dinleme zahmetine bile girmeden öfkeyle ona bir mızrak fırlattı. Porus'un agresif tepkisi Taxiles'ı atıyla kaçmaya zorladı. Benzer bir şekilde kararlı İskender tarafından gönderilen diğer birçok haberci, sonunda Porus'un yakın bir arkadaşı olan Meroes İskender'in mesajını dinlemeye ikna edene kadar reddedildi. Susuzluktan bunalan yorgun Porus, sonunda savaş filinden indi ve su istedi. Kendine geldikten sonra, İskender'e götürülmesine ikna oldu. Hint Kralı'nın yaklaştığını duyan İskende,r onunla buluşmak için yola çıktı ve ünlü teslim toplantısı gerçekleşti.
Arrian'a göre, Makedon kayıpları 80 yaya asker, on atlı okçu, yirmi Yoldaş Süvari ve diğer 200 atlıydı. Ancak askeri tarihçi J.F.C. Fuller, Diodorus'un öldürülen 1.000 kişilik zayiat rakamlarını daha gerçekçi gördü. Bu, muzaffer ordu için kesinlikle yüksek bir rakamdı ve Makedonların Gaugamela'daki kayıplarından daha fazlaydı; ancak Hint savaş fillerinin kısmi başarısı göz önüne alındığında imkânsız değildi. Arrian'a göre Hint kayıpları 23.000 bin kişiydi, Diodorus'a göre ise 12.000 kişi öldü ve 9.000'den fazla adam esir alındı. Son iki sayı oldukça yakındır, bu nedenle Arrian'ın toplam Hint kayıplarına mahkumları da eklediği varsayılabilir. Hint liderliği arasında, Porus'un iki oğlu ve akrabası, müttefiki Spitakes ve ayrıca şeflerinin çoğu muharebe sırasında öldürüldü. Yaklaşık 80 savaş fili canlı yakalandı. Ayrıca İskender; Kral Porus tarafından çağrılan takviye kuvvetlerinin muharebe bittikten sonra gelmesi, hemen teslim olması ve bu canavarları bir haraç olarak sunması nedeniyle 70 savaş fili daha aldı.
Sonrası ve miras
İskender'in kendisine nasıl davranılmasını istediğini sorduğunda Porus, "Bana bir kralın başka bir krala davranacağı gibi davran" yanıtını verdi. Etkilenen İskender, ona gerçekten de bir kral gibi davrandı ve topraklarını elinde tutmasına izin verdi. Muharebeden sonra İskender bu bölgede iki şehir kurmuştur; biri muharebe yerinde zaferinin anısına Nicaea (Yunanca Zafer anlamına gelir) denilen yerde, diğeri ise Hydaspes'in diğer tarafında sadık atını onurlandırmak için Alexandria Bucephalus denilen, ki atı bu muharebeden kısa bir süre sonra öldü.
MÖ 326'da, İskender'in ordusu Nanda İmparatorluğu'nun sınırlarına yaklaştı. Sürekli seferberlikten bitkin düşen ve bir başka devasa Hint ordusuyla karşılaşma ihtimalinden endişe duyan ordusu, batıya dönmelerini talep etti. Bu, Hyphasis'te (modern Beas) oldu. Tarihçiler, İskender'in birliklerinin bu eyleminin bir isyanı temsil ettiğini düşünmüyorlar; ancak bunu, birlikler arasındaki askeri huzursuzluğun artması olarak adlandırdılar. Bu da İskender'i sonunda razı gelmeye zorladı. Ancak hemen geri dönmek yerine, orduya güneye yürümesini emretti. İndus boyunca, nehrin kıyılarını imparatorluğunun sınırları olarak güvence altına aldı.
Porus'un mağlubiyetinin ana nedenleri İskender'in taktik kullanması ile Makedonların üstün disiplin ve teknolojisiydi. Hintler, Yunanların süvari ve falanksından daha kalitesiz olan savaş arabalarını kullandılar. İyi desteklenmiş bir askeri altyapıya veya daimi bir orduya sahip değillerdi. Hint piyade ve süvarileri hafif zırhlıydı, metal zırhları yoktu ve kısa kılıçları Makedonların uzun mızraklarıyla boy ölçüşemezdi. Porus; ilk adımı kendisi atmayı başaramadı, temel olarak rakibinin hamlelerine karşı koymaya çalıştı. Yunan tarihçiler, Porus'un sonuna kadar cesurca savaştığı konusunda hemfikirdir.
Maurya İmparatorluğu'nun sonraki yönetimi sırasında; taktikçi Çanakya, Hydaspes Muharebesi'ni bir ders olarak gördü ve savaştan önce askeri eğitim ihtiyacını vurguladı. İlk Mauryan imparatoru Chandragupta, daimi bir orduya sahipti. Savaş arabası birlikleri, Mauryan askeri altyapısında marjinal bir rol oynadı.
Notlar
Birçok şiddetli çatışmadan sonra İskender'in zaferi tamamlandı ve Porus teslim oldu.
Çiftlik, Arguvan
Çiftlik, Malatya ilinin Arguvan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Santa María de Guadalupe Kraliyet Manastırı
Santa María de Guadalupe Kraliyet Manastırı (İspanyolca: Real Monasterio de Nuestra Señora de Guadalupe), İspanya'nın Extremadura Eyaleti'ndeki Guadalupe'de bulunan bir Roma Katolik manastır topluluğudur. Sierra de las Villuercas'ın doğu eteklerinde bulunur ve dört asırdan uzun zamandır ülkedeki en önemli manastırlardan biridir. UNESCO tarafından 1993 yılında Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Kin
Kin ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:
Shimadzu
Shimadzu Corporation, Japonya merkezli bir enstrümantasyon ve tıp teknolojisi şirketidir. Şirket, 1875 yılında Genzo Shimadzu tarafından kurulmuş olup hassas aletler, ölçüm aletleri ve tıbbi ve laboratuvar ekipmanları üretimi yapmaktadır. Şirketin merkezi Kyoto'nun Nakagyō semtinde yer almaktadır.
Putnam County, Ohio
Putnam ili veya Putnam County Amerika Birleşik Devletleri'nin Ohio eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımina göre 34,451'dur. İlin merkezi Ottawa şehridir.
Daladeropsis
Daladeropsis, Daladerini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Adalet, Sincan
Adalet, Ankara ilinin Sincan ilçesine bağlı bir mahalledir. Ankara Batı Adalet Sarayı bu mahallede konumlanmıştır.
Pajtim Kasami
Pajtim Kasami (d. 2 Haziran 1992, Andelfingen), Olimpiakos'da forma giyen ve forvet mevkiinde görev yapan futbolcudur.
Farnham, North Yorkshire
Farnham, North Yorkshire, İngiltere'nin North Yorkshire‎ kontluğunda bulunan bir civil parish.
Dalader
Dalader, Daladerini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Müzik kutusu müzikal
Müzik kutusu müzikal, popüler müziklerin şarkılarını içeren bir müzikal film veya sahne sunumu. Bu terim, ünlü pop müziklerin şarkıcıların başrol oynadığı filmleri tanımlamak için kullanılır; bu türde genelde şarkıcı kendi albüm parçalarını kullanırken, bazen de sanatçı kendi şarkılarını film müziği (albümünde yer alacak şekilde) değerlendirmeden, çeşitli planlarda filmin arka plan müziği olarak kullanırlar. Terim ayrıca, genellikle çeşitli sanatçıların daha önce kaydedilmiş şarkılarının ve diğer sanat eserlerinin yeni yorumlarla söyleyen aktörler tarafından oynanan, geçmiş veya mevcut müzik etkinliklerini veya kişiliklerinin yıldönümlerini kutlayan müzik filmlerini ve tiyatro sunumlarını da kapsayacak şekilde büyüdü. Benzerlerinin Broadway müzikallerinde, şarkıların koreografi eşliğinde, gerçekleştirildiği gibi. Müzik kutusu müzikallerindeki şarkılar (her iki türden) genellikle dramatik bir anlatı haline getirilir ve özellikle sonraki türlerde, öne çıkan sanatçı(ya) dair bir biyografik hikâye oluşturulur. Bazı durumlarda, sahneye konan bazı müzikal bölümler dramatik bütünlük korumazlar.
Birinci türdeki müzik kutusu müzikallerde, Beatles gibi kendileri oynayan ünlü pop yıldızları ve rock grupları ya da diğer durumlarda alter egolarını oynarlar. Bazı filmler iyi bilinen rolleri konu alırken, ancak bir kısmında çeşitli roller yer alır. Bazı müzik kutusu müzikaller önceden kaydedilmiş şarkıları içerir, ancak bir kısmı, Beatles' ilk müzikalinde yaptığı gibi daha yayınlanmamış şarkılarını tanıtır, A Hard Day Night, Andrew Sarris Yurttaş Kane olarak tanımlanan ikinci yanı sıra müzik kutusu müzikal' ve üçüncü özellikler, Help! ve Magical Mystery Tour (dördüncü filmi, daha önce yayımlanan şarkıları içeren animasyonlu Yellow Submarine). Beatles'tan önce, Elvis Presley'in filmleri bazen daha önce yayınlanmamış müzik içeriyordu. 1980'lerde, Prince'in the Kid adında kurgusal bir karakter oynadığı Purple Rain da yeni şarkılar içeriyordu.
Müzik kutusu müzikali olarak tanımlanan diğer filmler, tüm şarkılarını, bazen bir rock operası olarak adlandırılan, hikâye dayalı konu bütünlüğüne dayalı bir şarkı listesine sahip tek bir konsept albümünden alır. Hem The Who'nun Tommy filminin hem de Pink Floyd'un The Wall filmi, zaten kurgusal bir karakter etrafında dönen tek bir albümün şarkılarıydı.
Müzik kutusu müzikalleri yıllarca başarı kazanmış olsa da (örneğin Buddy - The Buddy Holly Story, 1989'dan 2003'e kadar 13 yıl boyunca West End'de koşturan Buddy Holly'nin yaşamıyla ilgili müzikal), Mamma Mia!, ABBA müziği etrafında inşa edilmiş filmi ile popülerliğini yeniden kazanmıştır.
Müzik kutusu müzikallerine en yaygın eleştiri müzikale ne kadar şarkı sığabileceğine çok fazla odaklanılması olduğu için bölünmüştür. Lennon ve Good Vibrations gibi müzik kutusu müzikaller kritik ve finansal bozgunlardı. Jersey Boys ve All Shook Up gibi diğerleri hem hayranlar hem de eleştirmenler arasında popüler olmuştur.
"Müzik kutusu müzikali" terimi, Jukebox'un (1939) ardından en az 1962 yılına kadar uzanmaktadır, ancak genel tarz - büyük ölçüde hit kayıtlardan oluşan filmler - 1940'lara ve 1950'lere aittir. Örnekler arasında Jam Session, Paris'te bir Amerikalı (1951), Rock, Rock, Rock (1956); Rock Around the Clock (1956) ve Juke Box Ritim (1959) bulunmaktadır.
İoannis (aziz)
Şamlı İoannis veya Şamlı Yuhanna (, İoannis o Damaskinos; ; ), Doğu dünyasında tanınan adıyla Yuhannâ ed-Dımaşkî (ALA-LC: Yūḥannā ad-Dimashqī) (Şam, 675/676 – Mar Saba, Kudüs, 4 Aralık 749), Suriyeli Hristiyan aziz, teolog, Kilise Babası ve Kilise Doktoru.
Şamlı Yuhanna, Bizans döneminin en büyük teologlarından biri olarak kabul edilir. Yortusu Katolik ve Ortodoks Kiliselerinde aynı günde, öldüğü gün olan 4 Aralık’tadır.
Hayatı
Şamlı Yuhanna, 7.yy’da Şam’da varlıklı bir Süryani Hristiyan ailesinde doğmuştur. Büyükbabası, Mansur, bölgede İmparator Heraklius için vergi toplayıcılığı yapmaktaydı. 635 yılında şehir Müslüman Araplar tarafından ele geçirildiğinde birçok diğer Hristiyan memur gibi o da yeni yönetimde görevini korumuştur. Yuhanna, Kudüs’te bir keşiş olmadan önce Emevîler Hilâfeti’nin sarayında kıdemli bir memur olarak çalışmıştır.
Eserleri
Muhtemelen Arapça ve Süryaniceye hakim olmasına rağmen, eserlerini Yunanca yazmıştır. Kendisine atfedilen 150’ye yakın eser vardır. Teoloji, ahlak, riyazet ile ilgili eserler yazmıştır. Vaazlar ve çok şiirler de bırakmıştır.
Dogmatik kitapları
743’te yazdığı Bilginin Kaynağı, başyapıtıdır. Dogmatik bir eser olup üç bölüme ayrılmıştır:
Münzevilik ve yorumlama kitapları
Bu incelemeler manastırdakiler için yazılmıştır.
Meryem üzerine
Kendisinin dört söylevinin Bakire Meryem üzerine olması, döneminde de Meryem’e sıkı bir adanmanın olduğunun kanıtıdır.
Mathon, Herefordshire
Mathon, Herefordshire, İngiltere'nin Herefordshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Maye Musk
Maye Musk, (d. 19 Nisan 1948) Güney Afrikalı-Kanadalı model ve diyetisyendir. Ayrıca Elon, Kimbal ve Tosca Musk'ın annesi olan Maye, 50 yıl boyunca Time da dahil olmak üzere dergi kapaklarında görünen bir model olmuştur. New York Post, onun kendi kendine ün kazandığını belirterek “kendi başına bir yıldız” olarak ilan etti.
Dolaylı, Arguvan
Dolaylı, Malatya ilinin Arguvan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Mişel bin Abdülaziz el-Suud
Mişel bin Abdülaziz el-Suud (Arapça: مشعل بن عبد العزيز آل سعود; d. 5 Eylül 1926, Riyad - ö. 3 Mayıs 2017, Riyad), Suudi Arabistan Kraliyet ailesi üyesi prens, iş insanı ve siyasetçi.
Ekim 2009'da, Mişel bin Abdülaziz acilen Cenevre'de hastaneye götürüldü, görünüşe göre felç geçiriyordu. Daha Sonra, Suudi Arabistan ve Beyrut'ta tedavi görmesine karşın fayda görmeyince Aralık 2009'da Riyad'a geri dönmüştür. 5 Eylül 1926 Riyad doğumlu olan Suudi prens ve siyasetçi Mişel bin Abdülaziz el-Suud aynı yerde 3 Mayıs 2017'de 90 yaşında ölmüştür.
Farnhill
Farnhill, İngiltere'nin North Yorkshire‎ kontluğunda bulunan bir civil parish.
Kertenkele: Yeniden Doğuş
Kertenkele veya son sezonu ile Kertenkele: Yeniden Doğuş, 25 Ekim 2014 tarihinde atv'de yayımlanmaya başlayan, yapımcılığını Yalçın Şen'in üstlendiği, senaryosunu Hakan Kandal ve Kemal Çelik'in kaleme aldığı aksiyon, komedi, polisiye, aşk ve dram türündeki Türk yapımı televizyon dizisidir. Dizinin ilk iki sezonunun başrollerinde Timur Acar ve Sera Tokdemir yer almıştır. 3. sezonda, başrol Timur Acar ve Sera Tokdemir’in senaryo gereği ayrılması üzerine dizinin konusu ve hikâyesi değişmiş, adına da Kertenkele: Yeniden Doğuş denilmiştir. 3. sezonun başrollerinde Ahmet Kayakesen, Asena Tuğal ve Fatih Doğan yer almıştır. Yönetmen koltuğunda en son Gülbin Aydın ile Canan Çelik oturmuştur. 3 sezondan oluşan dizi, 24 Aralık 2016 tarihinde yayımlanan 85. bölümü ile final yaparak ekranlara veda etmiştir.
Uyarlama
Dizi, Kemal Tebrizi adlı İranlı yönetmenin 2004 yılında yaptığı  Marmoulak  (Kertenkele) adlı sinema filminin bir Türkiye uyarlamasıdır.
Filmde olduğu gibi dizide de filmin ana konusuna sadık kalınmış ve yeri geldiğinde din adamları, din, toplumun durumu ve genel hayat hicvedilmiştir.
Kertenkele ismi
Dizide Timur Acar'ın canlandırdığı çapkın, suçlu ve hırsız karakterinin lakabının Kertenkele olmasının nedeni, karakterin düz duvara dahi olsa inanılmaz bir tırmanma yeteneğine sahip olmasından geliyor. Ayrıca karakterin bir pazu kısmında bir kertenkele dövmesi bulunmaktadır.
1. sezon (2014-2015)
Kertenkele, bir yandan bilinen bir çapkın, bir yandan da Komiser Ünsal ve diğer polislerin bir türlü ele geçirememiş olduğu profesyonel bir suçlu ve hırsızdır. Mesleki hayatını takıntılı bir şekilde Kertenkele'yi yakalamaya adayan Ünsal Komiser'in tüm çabalarına rağmen Kertenkele, izini kaybettirmenin bir yolunu hep bulmuştur. Ta ki boş sanıp kaldığı villanın sahibi olan Deli Kenan adlı adamla karşılaştığı güne kadar...
Sevgilisinin ihaneti nedeniyle intiharın eşiğine gelmiş olan Deli Kenan, Kertenkele'nin tüm ikna çabalarına rağmen kendini vurur. Suç da Kertenkele'nin üzerine kalır. Kertenkele, bunun üzerine polislerden kaçarken yanan bir ev görür. Polise ve mafyaya yakalanma riskine rağmen, eve girip içeride kalan küçük bir çocuğu yangından kurtarır. Bu sırada da polisler tarafından yakalanır, tutuklanır ve cezaevine girer.
Cezaevinde Komiser Ünsal ve cezaevi müdürünün zorbalıklarına maruz kalır. Bu şekilde esaret altında yaşamaktansa ölmeyi yeğleyen Kertenkele, içtiği bir hap yüzünden hastaneye kaldırılır. Hastanede, oda arkadaşı olarak yaşlı ve güler yüzlü bir imam ile tanışır. Dine karşı pek bir ilgisi olmayan Kertenkele, imama saygısızlık etmemesine karşın, onunla bir süre muzipçe sohbet eder. İmam ise gayet sakindir, etkileyici konuşur ve hep tebessüm eder; ancak kendisi de hastadır ve az bir ömrü kalmıştır.
Kertenkele, imamın banyoya girmesi üzerine kaçma çabasına girer ve eline geçen imam kıyafeti ile polisin ve peşindeki mafyanın elinden kaçarken kendisini bir mahalle camisinde Ziya Hoca adında bir imam olarak bulur. Yetersiz din bilgisi ile imamlık yapmaya çalışırken, bir anda karşısına gayrimenkul kralı Ekrem Bey'in güzel torunu Zehra çıkar. Zehra'ya ilk bakışta âşık olan Kertenkele, hiç kimseyi beğenmeyen Zehra'nın güzel kalbini çalmaya karar verir. Fakat bilmediği bir şey vardır: Ünsal Komiser, Zehra'nın eniştesidir.
Kertenkele, uzunca bir süre Zehra'nın eniştesi Ünsal'a görünmemeye çalışarak mahallede sahte imamlık yapar. Kimi zaman yakalanmanın eşiğine gelse de, sonuç olarak hep kurtulur. Zehra, dedesi Ekrem Bey'in şiddetli ısrarları sonucunda, dedesinin kalbini kırmamak için sahte bir evlilik yapmaya karar verir. Bu iş için de Ziya Hoca'yı, yani Kertenkele'yi seçer. Bu sahte evlilik sonucunda Kertenkele, Ekrem Bey'in lüks malikanesinde iç güveysi olarak yaşamaya başlar.
Sezon finalinde Ekrem Bey'in bir yakınının oğlu olan Semih, Ziya Hoca'nın aslında Kertenkele olduğunu Levent'e ve Ünsal Komiser'e söyleyince Ünsal, bunu Ekrem Bey ve ailesine aktarır. Kertenkele'nin azılı düşmanı Sokrat, Kertenkele'den intikamını almak için sevgilisini ve kız kardeşini esir alır ve üzerlerine bomba bağlar. Kertenkele ikisini de kurtarmak için depoya girdiğinde Sokrat, depodaki bombayı patlatır.
2. sezon (2015-2016)
Hastaneye düşen Kertenkele hafızasını kaybetmiştir. Kendisine tıpa tıp benzeyen din öğretmeni Ahmet Şimşek de bir kaza geçirmiş ve ölmüştür. Hastanedeki karışıklık üzerine, Ahmet Şimşek yerine Kertenkele öldü sanılmıştır. Hastaneden 1 yıl sonra taburcu olan ve hafızası hâlâ yerine gelmemiş olan Kertenkele, hayatına Ahmet Şimşek olarak devam etmektedir. Mahallenin müezzini Hicabi ve Ünsal Komiser, bir ara Kertenkele'yi görürler, ama kimse onlara inanmaz. Bu süre zarfında da Kertenkele, Ahmet Şimşek adını kullanarak özel bir lisede Din Kültürü öğretmenliği yapar. Öğretmenlik yaparken ara sıra bazı komik ve gerilim dolu olaylar da yaşar. Bu sırada da Hicabi, sürekli Kertenkele'nin okuluna gelip onun sınıfına girerek, tüm öğrencilerinin önünde ona değişik sorular sorar.
Diğer yandan Semih, Kertenkele'nin kız kardeşi Betül ile evlenmekte ısrarlıdır. Zehra'nın kuzeni Melis ise, intihar edeceği sırada Kertenkele tarafından kurtarılır; fakat Kertenkele'nin hafızası stabil değildir. Melis, Zehra'nın Kertenkele'yi hak etmediğini düşünmektedir ve bu yüzden bir süre Kertenkele'nin yaşadığını Zehra'dan saklar. 42. bölümde de Kertenkele'nin hafızası yerine gelir.
Ortakların aldıkları ilk görev, ünlü Mona Lisa tablosunu çalıp Baron'a getirmeleridir. Mona Lisa'yı başarıyla çalan Kertenkele ve Ünsal'ın 2. görevi ise, Amerikalı bilim adamı John Steward'ı kaçırmalarıdır. Ancak Steward'ı, Amerikan Gizli Servisi ve geçici olarak da Türk Polisi korumaktadır. Kertenkele ve Ünsal Steward'ı, Steward'ın adamları da Zehra'yı kaçırırlar. Bunun sonucunda Kertenkele, Baron'a Steward'ı öldüreceğini söyler, ancak Kertenkele ve Ünsal, Zehra'yı kurtarmak için Steward'ı Amerikalılara geri verirler. Baron daha sonra Kertenkele ve Ünsal'a 10 parçadan oluşan bir haritanın birinci ve ikinci parçasını bulabilmek için bir Bizans prensesinin 1000 yıllık kolyesini çalma görevini verir. Kertenkele ve ortağı Ünsal bunu da başarır, fakat daha sonra Sokrat'ın ölmediği ve Baron'un mekanına gelip onu öldürdüğü ortaya çıkar. Baron öldüğü için hazine bulma görevi de sona erer ve Kertenkele ile Ünsal Komiser normal hayatlarına geri dönerler.
Kertenkele'nin artık tek amacı, Zehra ile evlenmek ve Ahmet Şimşek olarak yepyeni bir hayata başlamaktır. Fakat Sokrat ölmemiştir ve Kertenkele'den bunun intikamını mutlaka alacaktır. Bu arada Kertenkele, yıllar önce çapkınlık yaptığı yıllardan tanıştığı bir kadından olma Şeyma adında bir kızı olduğunu öğrenir ve bu kız aynı zamanda Sokrat'ın öz torunudur. Yani Kertenkele, yıllar önce Sokrat'ın öz kızı ile tanışıp flört etmiştir. Akıncı'nın sayesinde Kertenkele, kızı Şeyma'ya kavuşur fakat Sokrat peşinde olduğu için kız kardeşi Betül ile birlikte Şeyma'yı Kastamonu'ya gönderir.