cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kütle merkezi
İki boyutlu cisimler
Cismin şekli mutlaka matematiksel olarak önceden karar verilmiş olmalı, fakat bu bilinen bir formülü kullanmak için çok karmaşıktır. Bu durumda, bu karmaşık şekil kütle merkezinin kolay bulunabileceği daha basit şekillere bölünebilir. Eğer toplam kütle ve kütle merkezi her alan için bulunmuşsa, bütünün kütle merkezi bu merkezlerin ortalaması olur. Bu metot, negatif kütle olarak sayılan, boşlukları olan cisimler için bile kullanılabilir.
Üç boyutlu cisimler
Üç boyutlu cisimlerin kütle merkezini deneysel olarak bulmak için kullanılan metot, cismin üç noktasından kütlenin ağırlığına; W= -Wk (k dikey yönün birim vektörü), karşı koyan F1, F2 ve F3 kuvvetlerini ölçerek başlar. r1, r2 ve r3'ü destek noktalarının pozisyon koordinatları olarak seçersek, kütle merkezinin R koordinatları net torkun sıfıra eşit olduğu şartı sağlarlar. ya da Bu eşitlik, kütle merkezinin yatay düzlemdeki koordinatları olan R* verir. Kütle merkezi dikey çizgi L üzerindedir. Kütle merkezinin üç boyutlu koordinatları, bu kuvvetlerin cisimden geçen yatay iki düzlem için ölçülebilmesi için cisim ile iki kere deney yapılarak karar verilir. Kütle merkezi bu iki deneyden elde edilen L1 ve L2 çizgilerinin kesişimidir.
Uygulamaları
Mühendisler kütle merkezi arabanın tutuşunu aşağıya çeksin diye spor arabaların tasarımında kullanırlar. Sırıksız yüksek atlama yapanlar, çubuğun üstünden rahat geçebilmek için kütle merkezinden yararlanırlar.
Astronomi
Kütle merkezi astronomide ve barycenter e karşılık gelen astrofizikte önemli bir rol oynar. Barycenter her iki cisminde dengede olduğu noktadır; iki veya daha fazla cismin birbirlerinin yörüngesinde döndüğü kütle merkezidir. Ay Dünya'nın yörüngesinde döndüğünde, veya bir gezegen yıldızın etrafında döndüğünde, her iki cisim de büyük cismin merkezinden uzakta olan bir noktanın etrafında döner.
Havacılık
Kütle merkezi, uçakların dengesini etkileyen en önemli noktadır. Güvenli uçuş için yeterli bir dengeye ulaştığından emin olmak için, kütle merkezi mutlaka belirlenmiş limtilerin altında olmalıdır. Eğer kütle merkezi üst limitin üstündeyse, daha az manevra yapacaktır, böylece kalkarken veya havalanırken dönmesini zorlaştırır. Eğer kütle merkezi alt limitn altındaysa, bu sefer uçak fazla manevra yapacaktır ve uçmasını imkansızlaştıracak şekilde dengesiz olmasına neden olur. İrtifa dümeninin momenti, her zaman az olmalıdır. Aksi takdirde, stol şartlarından kurtulmasını zorlaşır.
Helikopetler için, kütle merkezi her zaman pervane noktasının hemen altında olmalıdır. İleri uçuşlarda, kütle merkezi, helikopteri ileriye iten dairesel kontrol uygulanarak üretilen negatif torku dengelemek için ileride olmalıdır.
İnşaat
Deprem yükleri, yapının rijitlik merkezine değil, kütle merkezine etkir. Bu nedenle kütle merkezinin de belirlenmesi gerekir. Kütle merkezinin hesabında, ağırlık merkezi ifadelerinden yararlanılabilir. Çünkü ağırlığın yer çekimi ivmesine bölünmesi ile kütle elde edilir ve yer çekimi; sisteme her noktada eşit miktarda etkir. Ancak burada asıl belirtilmesi gereken husus ağırlıkların belirlenmesinde sadece eleman ağırlıklarının değil diğer kalıcı ve hareketli yüklerinde dikkate alınması gerektiğidir. Ancak hareketli yükler belirli oranda azaltılarak hesaba dahil edilir. Çünkü bir sistemin her noktasının tamamen hareketli yükle dolu olduğunu göz önüne almak mantıksızdır.
Kütle merkezinin koordinatları (XG,YG) aşağıdaki şekilde hesaplanır:
W_i=i. elemanın ağırlığı (e_x)_i = i. elemanın ağırlık merkezinin x koordinatı (e_y)_i = i. elemanın ağırlık merkezinin y koordinatı
Kinesiyoloji
Kinesiyolojide ve biyomekanikte kütle merkezi, insanın hareketini anlamaya yardımcı olan önemli bir parametredir. İnsan vücudunun kütle merkezi sabit bir şekle sahip olmadığı için sürekli değişir. İnsanın kütle merkezi reaksiyon kurulu ile veya hücre bölünmesiyle bulunur. Reaksiyon kurulu, reaksiyon kuruluna uzanan ve kütle merkezini bulmak için statik bir eşitlik kullanan statik bir analizdir. Hücre bölünmesi, aynı eksene göre bütün vücudun torkuna eşit olmak zorunda olan belli bir eksene göre vücudun bölümlerinin torklarının toplamını gösteren matematiksel çözümdür.
İstanbul Film Festivali
İstanbul Film Festivali, eskiden (1984-88) Uluslararası İstanbul Sinema Günleri ve Uluslararası İstanbul Film Festivali, İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı tarafından 1982'den beri düzenlenmekte olan festival. Her sene nisan ayı içinde çeşitli sinemalarda gerçekleştirilir, ayrıca festivalin içeriğinde ulusal ve uluslararası olarak iki ayrı yarışma barındırır. Festivalin direktörlüğünü 2015 yılı itibarıyla Kerem Ayan üstlenmektedir.
Tarihi
İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı tarafından düzenlenen film gösterileri ilk kez 1982'de, 10. Uluslararası İstanbul Festivali kapsamında 6 günlük bir film haftasıyla başladı. Ertesi yıl festival süresine yayılan ve büyük bir ilgi gören gösteriler 1984'te, yaz aylarında da düzenlenen Uluslararası İstanbul Festivali'nden ayrılarak 23 Nisan-6 Mayıs 1984 arasında 17 ülkeden 44 filmin katıldığı Uluslararası İstanbul Sinema Günleri adıyla yapıldı. Sonraki yıllarda düzenli biçimde nisan ayı içinde yapılan ve 1985'te yarışmalı bölümlere de yer verilmeye başlanan şenlik kısa sürede gelişerek uluslararası düzeyde tanındı. 1989 yılı başında, Uluslararası Film Yapımcıları Dernekleri Federasyonu (FIAPF) tarafından "özel konulu, yarışmalı festival" olarak tanınarak, dünya çapında bir festival olma niteliği kazanınca ismi Uluslararası İstanbul Film Festivali olarak değiştirildi.
İstanbul Film Festivali, 25. yılını kutladığı 2006 yılında Köprüde Buluşmalar’ı başlattı. Köprüde Buluşmalar, sinemacılara yeni uzun metraj projelerinin ve post-prodüksiyon aşamasındaki filmlerinin ilk uluslararası sunumunu yapmaları için olanak yaratırken, ortak yapımlar için de zemin hazırlamayı amaçlıyor. Köprüde Buluşmalar, İstanbul Film Festivali’yle eş zamanlı olarak her sene nisan ayında düzenleniyor.
Yarışma
Festivalde, uluslararası bir seçici kurulun değerlendirmesi sonucu Altın Lale Uluslararası Yarışma Ödülü ile Jüri Özel Ödülü'nün verildiği Uluslararası Yarışma'nın yanında yılın en iyi Türk filminin seçildiği Altın Lale Yılın En İyi Türk Filmi ile Altın Lale Yılın En İyi Türk Yönetmeni, En İyi Kadın Oyuncu, En İyi Erkek Oyuncu, En İyi Senaryo, En İyi Görüntü Yönetmeni, En İyi Müzik ve Jüri Özel ödüllerinin verildiği Ulusal Yarışma düzenlenmektedir.
Ulusal Kısa Film Yarışması, Ulusal Belgesel Yarışması, Seyfi Teoman En İyi İlk Film Ödülü başlıkları altında filmleri ödüllendiren festival, uluslararası kurumlarla ortak ödüller de vermektedir. Her sene biri uluslararası, diğeri ulusal yarışma kapsamında olmak üzere iki ödül veren uluslararası sinema yazarları federasyonu FIPRESCI, 2016 yılı itibarıyla Ulusal Kısa Film Yarışması’na da bir ödülle destek vermeye başlamıştır. Avrupa Konseyi, “Sinemada İnsan Hakları” bölümünde gösterilen filmlerden birine FACE Avrupa Konseyi Sinema Ödülü’nü takdim etmektedir. 2016 yılında, Avrupa Konseyi ortak yapım fonu Eurimages, kadın yönetmenlerin yapıtlarının görünürlüğünü artırmak üzere bir kadın yönetmene sunduğu Audentia Ödülü’nün ilkini İstanbul Film Festivali’nde vermiştir. 1996'dan beri festivalde, sinema dünyasına imzasını atan isimlere her yıl "Yaşam Boyu Başarı Ödülü" ve "Sinema Onur Ödülü" verilmektedir. Cineuropa.org’un da festival kapsamında verdiği bir ödülü bulunmaktadır.
Gösterimler
Yaklaşık iki hafta süren festivalde Türk Klasikleri Yeniden, Yıllara Meydan Okuyanlar, Genç Ustalar, Dünya Festivallerinden, NTV Belgesel Kuşağı, Sinema ve Sanatlar, Çocuk Mönüsü, Mayınlı Bölge gibi bölümlerle ülke sinemalarına ve belirli yönetmenlere ayrılan bölümler yer almakta, belgesel filmler ve canlandırma filmleri de gösterilmekte, festival kapsamında çeşitli sergiler ve toplantılar da düzenlenmektedir. Müzik ve müzisyenlerin hayatlarına odaklanan filmleri sergileyen Musikişinas ve sinema tarihinde varlığı az bilinen filmleri su yüzüne çıkaran Gömülü Hazineler bölümleri 2016 yılında festival programına dâhil edilmiştir. Festival, ayrıca, “Türk Klasikleri Yeniden” projesi kapsamında Türk sinemasının önemli yapıtlarını restore ettirerek gün ışığına çıkarmakta, bu klasiklerin yeni kopyalarını Türk sinemasına kazandırmaktadır.
Ulusal Yarışma - En İyi Erkek Oyuncu
= Seyfi Teoman En İyi İlk Film Ödülü =
Christian Goldbach
Christian Goldbach (18 Mart 1690, Königsberg - 20 Kasım 1764, Moskova), hukuk eğitimi de almış, sayılar teorisi konusunda çalışmalarıyla ünlü bir Alman matematikçiydi. Bugün Goldbach varsayımıyla anılıyor.
Hayatı
1690’da Brandenburg-Prusya'nın bir parçası olan Prusya Dükalığı'nın başkenti Königsberg'de (şimdiki Rusya, Kaliningrad) doğan Goldbach, bir papazın oğluydu. Royal Albertus Üniversitesi'nde okudu. Çalışmalarını bitirdikten sonra, 1710'dan 1724'e kadar Avrupa'da uzun eğitim gezilerine çıktı, diğer Alman eyaletlerini, İngiltere, Hollanda, İtalya ve Fransa'yı ziyaret etti, Gottfried Leibniz, Leonhard Euler ve Nicholas I Bernoulli, De Moivre gibi birçok ünlü matematikçiyle tanıştı. Königsberg'e dönerek Georg Bernhard Bilfinger ve Jakob Hermann ile tanıştı.
1725'te yeni açılan St Petersburg Bilimler Akademisi'nde matematik profesörü ve akademi tarihçisi olarak çalışmaya devam etti. 1742 yılına kadar konferans sekreteri olarak görev yaptı. .
1728'de II . Peter Rusya Çarı olduğunda, Goldbach onun hocası oldu. 1742'de Rusya Dışişleri Bakanlığı'na girdi.
O zamandan beri, Avrupa büyük elçilerinin yazışmalarının kriptanalizi ve şifresinin çözülmesi ile uğraştı. Ocak 1744'te, Rusya'da hizmet anlaşması, tam olarak şifre çözme faaliyetlerindeki başarısı temelinde Goldbach ile yeniden müzakere edildi. 1760 yılında, Goldbach'a yıllık 4.500 ruble maaşla özel bir meclis üyesi verildi.
Christian Goldbach çok dilliydi - Almanca ve Latince bir günlük yazdı, mektupları Almanca, Latince, Fransızca ve İtalyanca yazıldı ve resmi belgeler için Rusça, Almanca ve Latince kullandı.
Christian Goldbach, Moskova'daki bazı kaynaklara göre, 20 Kasım (1 Aralık) 1764'te, diğerlerine göre St. Petersburg'da 74 yaşında öldü. Petersburg'daki Vyborg tarafındaki St. Sampson Kilisesi'ndeki Sampsonievsky mezarlığının Almanlara ait bölümüne gömüldü.
Katkıları
Goldbach en çok Leibniz, Euler ve Bernoulli ile yazışmalarıyla, özellikle de Euler'e Goldbach varsayımını belirten 1742 tarihli mektubunda dikkat çekiyor. Ayrıca Goldbach-Euler teoremi gibi mükemmel kuvvetler üzerine bazı teoremleri inceledi ve kanıtladı ve analize önemli katkılarda bulundu. Ayrıca Goldbach teoremi olarak adlandırılan Fermat sayılarıyla ilgili bir sonuç kanıtladı.
Goldbach’ın önemli çalışmaları sayılar teorisi üzerinedir. Neredeyse tüm akademik başarıları, Sayılar teorisi üzerine yaptığı çalışmalardan ve yayınladığı makalelerden dolayıdır. Goldbach, çalışmalarında dönemin ünlü sayı kuramcısı Euler’le sürekli diyalog halinde olmuştur. Matematikçiye asıl ün kazandıran çalışması, asal sayılar ile ilgili öne sürdüğü varsayımdır. Goldbach’a göre “2’den büyük her çift sayı, iki asal sayının toplamı olarak ifade edilebilir.” Goldbach, bu varsayımından 1742’de Euler’e gönderdiği ünlü mektubunda bahseder. Goldbach asal sayılarla ilgili olarak ayrıca, her tek sayının üç asal sayının toplamı olduğunu da söylemiştir (Goldbach hipotezi). Ancak bu iki varsayımıyla ilgili olarak herhangi bir ispat sunmamıştır. Goldbach’ın birinci varsayımı hala doğruluğu kanıtlanmamış bir teori olarak görülmesine rağmen, ikinci varsayımı 1937’de Vinogradov’un çalışmaları sonucu ispatlanmıştır.
(Gerçekte, orijinal varsayım biraz farklıdır: "Es scheinet wenigstens, dass eine jede Zahl, die grösser ist als [2?], Ein aggregatum trium numerorum primorum sey", yani: "Görünüşe göre en azından herhangi bir bütün 2'den büyük sayı üç asal sayının toplamıdır ”(bunlar kenar boşluğuna dikey olarak yazılan son kelimelerdir; Goldbach 1'i asal sayı olarak kabul etmiştir:“ die unitatem mit dazu gerechnet ”)).
Goldbach ayrıca, seriler, diferansiyel denklemler, sonlu toplamlar, eğriler ve gama fonksiyonu üzerine de çalışmıştır.
Lenfosit
Lenfosit, bir lökosit (akyuvar) tipidir. Kanda dolaşan lökositlerin yaklaşık olarak yarısını oluştururlar. Pluripotansiyel kök hücrelerden (hemositoblast) ürerler. Kanda dolaşan lenfositler, alyuvarlardan biraz büyükçe oldukları halde yine de küçük hücre grubuna girerler. Ayrıca lenfosit bir bağ doku hücresidir. Perifer dolaşımda bulunan lenfosit alt grupları kabaca T, B ve NK (doğal öldürücü) hücreler olarak sınıflandırılabilir. Kanda dolaşan lenfositlerin ortalama %80’ini T hücre, %10’unu B hücre geri kalan %10’unu ise NK hücreler oluşturmaktadır. Bu oranlar hücrelerin alındığı dokuya göre değişebilmektedir. Timusta hücrelerin nerede ise %90’ı T hücre iken dalak ve lenf düğümünde %30-40 oranında T hücre görülmekte, B hücreler daha baskın oranda (%60-70) izlenmektedir.
Lenfosit Çeşitleri
Işık mikroskobu altındaki görüntülerine göre lenfositler, "büyük granüler lenfositler" ve "küçük lenfositler" olarak iki ana gruba ayrılır. Lenfosit alt kümeleri, işlevsel olarak da görünüşleriyle bağıntılıdır. Hepsi olmasa da çoğu büyük granüler lenfosit, çoğunlukla doğal öldürücü hücreler olarak bilinirler. Küçük lenfositler iste T lenfositleri ve B lenfositleridir.
Nicelikleri
Sıradan bir insan vücudu ortalama 1012 lenfoid hücre içerir ve lenfoid doku toplam vücut ağırlığının %2 sini oluşturur. Lökositlerin %20-40 kadarı lenfositlerdir. Lenfositler için normal değer bir litre kanda (1-5)x109dur. Lenfositozis (kandaki lenfosit sayısı>5x109/L) viral enfeksiyonlara (EBW, CMV, HIV, TBC, toksoplazmolizis gibi kronik enfeksiyonlar) tepki olarak oluşur. Aynı zamanda KLL ve bazı lenfoma hastalıklarında da ortaya çıkar.
Etkinleştirilmiş Lenfosit
(differentiations)Farklılaştırma ya da ayırt etme sürecinin etkin durumunda olan herhangi bir lenfosit. Terim, bu sebepten ötürü, ya bir antijen ile ilk defa karşılaşması üzerine çoğalan bir lenfositi ya da bir mitojene tepki gösteren yahut antikor üretmek için gelişen bir hücre aracılı(cell-mediated) bağışıklık tepkisi içerisinde yer alan adanmış(o işe ayrılmış;committed) bir lenfositi kast eder.
Aras Kargo
Aras Kargo, Türkiye'de faaliyet göstermekte olan bir kargo şirketidir. 1979 yılında Celal Aras tarafından kurulan Aras Dağıtım ve Pazarlama'nın ardından taşımacılıkta da 1989'da faaliyete geçen şirket, Aras Kargo'nun da temellerini oluşturmuştur. Aras Kargo, bugün; 13 bölge müdürlüğü, 29 transfer merkezi, 1000'e yakın şube, 4000'den fazla araçlık filosu ve 8 bin 800 kişilik kadrosuyla, her ay yaklaşık 12 milyon kişi, kurum ve kuruluşa hizmet veren taşımacılık kuruluşudur.
En Güzel Serüven
En Güzel Serüven, Soner Arıca'nın 14 Mart 1994'te yayınladığı ikinci müzik albümü.
Haymaseki, Arsuz
Haymaseki, Hatay ilinin Arsuz ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Hatay iline 96 km, Arsuz ilçesine 4 km uzaklıktadır.
İkinci dünya ülkesi
İkinci dünya ülkesi terimi Üç Dünya Teorisi'nde komünist ve eski SSCB ülkeleri için kullanılır. İkinci dünya ülkelerine Avrupa'da Doğu Bloku'nun Rusya tarafında kalan ülkeler ile Rusya, Çin, Kuzey Kore, Küba, Yemen ve Etiyopya örnek verilebilir.
Icelandair
Icelandair izlanda'ın ulusal havayolu şirketi. Icelandair grubunun parçasıdır ve Nisan 2018 itibarıyla, Atlas Okyanusunun her iki tarafındaki 16 ülke ve 48 şehre uçuş yapar. Ana üssü Keflavík Uluslararası Havalimanı'dır. İzlanda'nın coğrafi konumu, havayolunun iş stratejisinin bir ayağı olan tek noktadan transatlantik uçuşlar için ve ülkeye ve ülkeden gelen trafik için uygundur.
Filo
Şubat 2018'den itibaren Icelandair, aşağıdaki uçaktan oluşan bir all-Boeing filosuna sahiptir. Çoğu uçakların ismi Izlanda yanardağları'nın ismini taşımaktadır.
Venüs'ün Doğuşu (Cabanel)
Venüs'ün Doğuşu (Fransızca: Naissance de Venus), Fransız ressam Alexandre Cabanel tarafından 1863'te yapılmış, şu anda Paris'teki Orsay Müzesi'nde sergilenen tablo. Ressamın, 1875'te yaptığı daha küçük bir kopyası New York'taki Metropolitan Museum of Art'tadır.
1863'teki Paris Salonu'nda gösterilen ve büyük bir başarı kazanan tablo sergiden hemen sonra III. Napolyon tarafından kişisel koleksiyonuna katılması amacıyla satın alındı. Aynı yıl Cabanel, Güzel Sanatlar Okulu'na profesör olarak atandı.
Flaş (fotoğraf)
Fotoğraf makinesi flaşlarının çalışması için enerji depolayan araçlar kondansatörlerdir. İlk flaşlar 19. yüzyılda kullanılan barutla anlık ışık sağlayan bir düzenek idi. Ampülün ve taşınabilir pillerin yaygınlaşması, fotoğraf makinalarında ve flaş aparatında pratik gelişmeler sağladı. Ayrı bir aparat iken zamanla fotoğraf makinası ile kombine hale geldi.
Kullanım alanı
Flaş, fotoğraf çekimi için ışığın yetersiz olduğu mekanlarda ortamın aydınlatılması için kullanılır. Fotoğrafın çekilmesi için mekanın sürekli aydınlık olması gerekmemekte, tam çekim anında sağlanan yüksek aydınlık düzeyi çekim için yeterli olmaktadır. Bu sebeple flaşa bağlanmış olan kondansatör çekim anında devreye sokulur ve depolanmış yüksek enerji bir anda boşaltılır, böylece anlık olarak yüksek aydınlık elde edilmiş olur. Kondansatörde depolanan elektrik enerjisinin çoğu ışık enerjisine bir kısmı da ısı enerjisine dönüşür, ancak flaş patladıktan sonra elle temasla flaşın ne kadar ısındığına bakılıp, depolanan enerjinin ne kadar büyük olduğu anlaşılabilir. Flaşın anlık olarak biriktirilen tüm enerjiyi harcaması kondansatör sayesinde olmaktadır. Kondansatörün aniden boşalması flaş ışığının parlak olmasını sağlar. Bundan dolayı flaşlar uzun süreli yanıp, lamba olarak kullanılamazlar, çünkü sadece bir anlık parlamaları için bile ihtiyaçları olan enerji yeterince yüksektir, dolayısıyla lamba olarak kullanılmaları çok daha yüksek enerji gerektireceğinden imkânsızdır. Çok kısa süreli ancak çok güçlü ışık sağlaması fotoğraflanması zor veya imkânsız olan kareleri çekilebilir hale getirir. Bu yönüyle fotoğrafçının vazgeçilmez ekipmanıdır. Çeşitleri geniş bir yelpaze oluşturur. Temelde çalışma şekilleri çok benzer olmakla birlikte tetikleme şekilleri ve hızları değişiklik gösterir. Doğrudan makinadan, mevcut başka bir flaştan, kızılötesi tetikleme ile uzaktan, kablo ile makinadan ya da birbirine senkron yahut asenkron flaşlarla birlikte tetiklenebilir.
Otomatik dengelenen dolgu flaş
Fotoğraf makinesinin objektifi içinden geçen ışığa duyarlı pozometrenin (TTL – through the lens) belirlediği ışık miktarı ve buna bağlı poz değerlerini algılayıp, bu şekilde flaşın üretmesi gereken ışık miktarını belirleyen elektronik mekanizmayla iletişimi sağlayan ve de bir kızak aracılığıyla makinaya eklenen bağımsız flaş cihazı ya da doğrudan makina üzerine imalat aşamasında monte edilen flaş. Fotoğrafı çekerken flaş, makinaya geri yansıyan ışığı ölçer ve doğru ışık miktarına ulaşıldığında flaşın ışığını keser.
Somali İtalyan Vesayet Bölgesi
Somali İtalyan Vesayet Bölgesi (İtalyanca: Amministrazione Fiduciaria della Somalia sotto l'Italia, İngilizce: Trust Territory of Somalia under Italy), ya da Somali İtalyan Mutemetliği (Mütevelliliği) Britanya Somalisi ve destekleyen kuvvetler tarafınca yıkılan İtalyan Doğu Afrikası'nın, İtalyan Somalisi Bölgesi'nin, 8 yıl boyunca (1941-1949), Büyük Britanya kontrolünde kaldıktan sonra, Birleşmiş Milletler'in toplu kararıyla Birleşmiş Milletler Vesayet Bölgesi haline getirilen ve yönetimi bizzat İtalya'ya verilen; bir referandum kararı sonucu, bağımsızlığını 5 gün yaşayabilmiş Somaliland Eyaleti ile birleşerek, ilk Somali Federal Cumhuriyeti'ni oluşturana kadar 1949-1960 yılları arasında var olmuş yönetimsel bölge.
Tarih
1941 yılında, İtalyan Doğu Afrikası, Büyük Britanya, Etiyopya İmparatorluğu ve o zamanlar bir İngiliz kolonisi olan Güney Afrika ordularınca işgal edildi. Bu işgal sonucu, İtalyan Doğu Afrikası'nın, İtalyan Somalisi olarak adlandırılan bölgesi Britanya Somalisi sınırlarına bağlandı. Bu bölge, Kasım 1949'da, Birleşmiş Milletler tarafından Birleşmiş Milletler Vesayet Bölgesi ilân edilip, tekrar İtalya kontrolüne bağlanana kadar, Britanya Somalisi adı altında İngiliz kontrolünde kaldı.
1950'ler, Somali'de sakin geçti ve bu süre boyunca, Somali İtalyan Vesayet Bölgesi, BM'nin yaptığı para yardımları ve bölgeye atanan tecrübeli İtalyan yöneticiler sayesinde, başta altyapı, eğitim ve yerleşke olmak üzere, tüm alanlarda büyük bir hızla gelişti.
İtalyanca, bölgedeki ilk İtalyan kolonisini kuruluşundan beri olduğu gibi, Somali İtalyan Vesayet Bölgesi'nde de resmî dildi (tek). 1954 yılında, bölgenin İtalyan hükümeti, bölgenin başkenti Mogadişu'da (Mogadiscio) yapılan, hukuki, ekonomik ve sosyal çalışmalar sonrası, enstitüler kurmuştur. Bu herkese hizmet veren İtalyan enstitüleri, tüm eğitim materyallerini, fakülteleri ve yönetimi sağlayan, Roma La Sapienza Üniversitesi'nin, Somali'deki uyduları haline geldi. Üniversite, o dönemde Roma Üniversitesi olarak anılırdı.
1960 yılının, 26 Haziran'ında, genel gelişimi büyük ölçüde durmuş olan Britanya Somalisi, İngiliz kolonisi olmaktan çıkarak, Muhammed Haji İbrahim Egal önderliğinde Somaliland Eyaleti adıyla bağımsızlığını elde etmiştir. Bundan sadece 5 gün sonra, 1 Temmuz 1960 tarihinde, Somaliland Eyaleti'nin izlerini takip eden, Somali İtalyan VesayetBölgesi'de BM ve İtalyan kontrolünden çıkarak bağımsızlığını elde etmiştir. Aynı gün içerisinde iki hükûmet bir referandum ile birleşerek, ilk Somali Cumhuriyeti'ni kurma kararı alarak, kurmayı başarmıştır.
1960 yılı, Temmuz ayı içinde, Somali Cumhuriyeti ilk kabinesini kurmuştur. Bu kabine, 1956 yılından, 1 Temmuz 1960 yılına kadar resmi olmayan Somali Hükümeti sırasında cumhurbaşkanlığı yapan Abdullahi Issa, bağımsızlığın resmileşmesinden 11 gün sonra cumhurbaşkanı olan ve daha sonra 1967-1969 yılları arasında başbakanlık yapacak olan Abdirashid Ali Shermarke, ilk Somali Millet Meclisi Başkanı olarak seçilen Haji Bashir Ismail Yusuf ve ilk Somali Başbakanı olarak seçilen Aden Abdullah Osman Daar ile seçilen bazı diğer vekillerden oluşmuştur.
20 Temmuz 1961 tarihinde, Somali Cumhuriyeti, ilk taslağı 1960'ta hazırlanmış olan anayasayı geliştirip, düzenleyerek, referanduma sunmuş ve bu anayasa kabul edilmiştir. Böylece 20 Temmuz, 1961 tarihinde Somali Cumhuriyeti, ilk anayasasını resmi olarak yürürlüğe koymuştur.
Yöneticiler
Somali İtalyan Vesayet Bölgesi'nin kuruluşundan, Somali Cumhuriyeti'nin bağımsızlığını kazanışına kadar, Somali-İtalyan Vesayet Bölgesi'nin İtalyan yöneticileri aşağıda verilmiştir. (1956-1960 Arası Var Olan Gayri-Resmi Somali Hükûmeti Değil)
Dış bağlantılar
Antonio Morone tarafından yazılan, ''L'Onu e l'Amministrazione fiduciaria italiana in Somalia" makalesi. (İtalyanca)
İlaca bağımlı kılma
İngilizce literatürde Medicalization olarak ele alınan ilaca bağımlı kılma pratiği, gerek hekimlerin bireysel tercihleri ve yönlendirmeleri gerekse de devletlerin belirlediği fakat arka planında ilaç firmalarının dayatması olabilen sağlık politikalarıyla bir hastalığın önlemesinde veya tedavisinde tıbbi ilaç kullanımının etkisiz ve gereksiz olmasına rağmen hayat boyu veya uzun süreli kullanımının teşvik edilmesi veya zorunlu kılınmasıdır. İnsan vücudunda yaşa bağlı ortaya çıkan doğal fiziki dejenerasyonlar gibi olağan kronik durumların bir hastalık olduğu ve ilaç kullanımı ile düzeltilebileceği yanlış algısı üzerinden bireyi ve toplumu uzun süreli ilaç kullanımına mahkûm edip, ilaç kullanımının adeta bir yaşam tarzı olarak sürdürülmesine neden olan iatrojenik tıp uygulamasına verilen isimdir.
Terim olarak ortaya atıldığı 1970'li yıllardan bugüne, ilaca bağımlı kılma pratiği sosyal, anti-kapitalist ve feminist perspektiflerden tartışılagelmiş ve çoğunlukla "ticarileşmiş" tıbbın doğal sonucu ve dayatması olarak nitelendirilmiştir.
Aziz, Kelkit
Aziz, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Gümüşhane il merkezi 70 km, Kelkit ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Gizli Ordu Örgütü
Gizli Ordu Örgütü (Fransızca: Organisation de l'armée secrète, OAS; Türkçe: Silahlı Gizli Örgüt), Cezayir'de Fransız kökenli halkın ve ordunun bir bölümünden destek alan silahlı örgüt. OAS, 1961-1963 yılları arasında Fransa ile Cezayir'de gerçekleştirdiği saldırı eylemleriyle Cezayir'in bağımsızlığına engel olmaya çalıştı.
Zil Çalınca bölümleri listesi
Disney Channel Orijinal Dizisi Zil Çalınca'nın bölüm listesidir.
Dizi 23 Nisan 2012'de Disney Channel Türkiye kanalında yayına başlamıştır. İlk sezon finalini 24 Ağustos 2012'de yapmıştır.Dizinin 2. sezonu ise 24 Ekim 2012'de başlamıştır.
Dizi 2.sezonuna başlamadan 1 ay önce, 22 Eylül 2012'de Zil Çalınca Avı isimli televizyon filmi yayınlanmıştır.Dizinin 2. sezonu son sezondur.
Dizi, 1. sezonda 19, 2. sezonda 21 bölüm yayınlanacak ve 40. bölümde final yapmıştır. Ayrıca dizi,ilk Disney Channel Türkiye dizisidir.
Ústí nad Labem
Ústí nad Labem, Çekya'nın Ústí nad Labem Bölgesi'nde bir şehirdir. Ülkenin 7. en kalabalık şehridir. Ústí, Bílina ve Elbe Nehri'nin (Labe) birleştiği noktada yer alan dağlık bir bölgede yer alır ve aktif bir nehir limanı bulunmasınında yanı sıra, önemli bir demiryolu kavşağı bulunduğu bir yerleşim yeridir.
Tarihi
Ústí, Alman Nasyonal sosyalizmin merkezi olmuştur. 15 Kasım 1903 tarihinde, Österreich Alman İşçi Partisi ("Avusturya'da Alman İşçi Partisi") kurulmuş ve bu ileride Südet Alman Nasyonal Sosyalist Partisi ve Avusturya Milli Sosyalizm'in temeli olacaktı. Bu partilerin kendi edebiyat kitaplarının çoğu Ústí'de basıldı. 1938 yılında Yeni Yıl Arifesinde Naziler, yerel Sinagogları yaktı ve bir et fabrikası haline getirdiler. Savaş sırasında kentin Yahudi sakinlerinin büyük çoğunluğu Nazi ölüm kamplarına gönderildi. 17 Nisan-19 Nisan 1945 tarihleri arası şehir Müttefik Kuvvetleri tarafından bombalandı ve 500'den fazla kişi hayatını kaybetti. 31 Temmuz 1945'te Alman sivillerine karşı Ústí Katliamı yapıldı. 1945 ve 1946 yılında, 53.000 insanın üzerinde etnik Alman bölgeden kovuldular. 1970'li-1980'li yıllarda çok sayıda Panel binalar inşa edildi. 1989'daki Kadife Devrimi'nde Çekoslovakya'da komünizmin yıkılmasından sonra şehrin ağır sanayisi ekonomik sıkıntılar yaşadı.
Turizm
Střekov kalesi şehrin güney banliyösünde yer almaktadır. Ústí, Bohemya dağlık arazisinin (České středohoří) romantik manzara turizmi ve Ceske Svycarsko milli parkı sayesinde bir merkezdir.
Şehir toplu taşıma
Şehir, otobüs ve troleybüs hatlarını içeren toplu taşıma ağına sahiptir.
Demiryolu taşımacılığı
Usti nad Labem dış hatlarda Berlin-Viyana ve Berlin-Budapeşte-Belgrad-Sofya (Baltık-Orient) ile kesişen dört tren istasyonları ile önemli bir demiryolu düğümüdür.
Nehir taşımacılığı
Elbe Nehri Hattı Almanya, Benelüks ülkeleri, kuzey Fransa ve önemli deniz limanlarına erişim sağlanmasında Batı Avrupa nehir hatlarının bir kavşak noktasıdır.
Hava taşımacılığı
Şu anda, küçük spor uçaklar için bir havaalanı yapım aşamasındadır. Uçaklar için en yakın havaalanı Prag'a (92 km) veya Dresden'e (75 km) mesafede bulunmaktadır.
Mariansky Köprüsü
Mariansky Köprüsü 1998 yılında açıldı. Köprü beş yıllık bir süre içinde inşa edilmiştir. İnşaası için CZK 750 milyon (37.500.000 $) fazla yatırım yapılmıştır.
Rumyantsev Harekâtı
Rumyantsev Harekâtı (Rusça: Операция «Полководецc Румянцев», anlam: "Komutan Rumyantsev" Harekâtı), Belgorod - Harkiv Stratejik Taarruz Harekâtı’nın kapalı adıdır. Harekât, Kızıl Ordu tarafından 3 Ağustos 1943 ve 23 Ağustos 1943 tarihleri arasında (II. Dünya Savaşı sırasında) Wehrmacht'ın 4. Panzer Ordusu ve Kempf Ordu Müfrezesi’ne karşı yapıldı. Harekât, Voronej ve Step Cepheleri tarafından Kursk çıkıntısının güneyinde, Belgorod ve Harkov civarında ve derinliğinde icra edilmiştir.
Rumyantsev Harekâtı, Stalingrad’tan bu yana en büyük Sovyet taarruzudur. STAVKA'nın 1943 Yılı Yaz - Sonbahar Genel Taarruzu'nun ikinci ayağını oluşturan bu operasyonun devamında, Doğu Cephesi'nin güney kesiminde derin bir bölgeyi geri alınmıştır.
Sart Çayı
Sart Çayı, tarihte Pactola olarak bilinir. Ege Bölgesi'nde Ege Denizi'ne dökülen bir çaydır. Bozdağ'dan doğar, şu an Manisa sınırları içinde bulunan ve Lidya Krallığının başkenti olan Sardes harabelerinden geçerek Gediz Nehri'ne dökülür.
Rumyantsev Harekâtı
Harekât öncesi
Bu çekilme daha başlamadan çıkıntının kuzey kesiminde Kızıl Ordu, Kutuzov Harekâtı’nı başlattı. Sovyet Batı Cephesi, Bryansk Cephesi ve Merkez Cephesi kuvvetlerince 12 Temmuz 1943 tarihinde başlatılan taarruzda Oryol Kızıl Ordu tarafından geri alındı. Harekât, 18 Temmuz tarihinde Oryol çıkıntısının ortadan kalkmasıyla son buldu.
Sart Çayı
Efsaneye göre Frig Krallarından Midas, bu çayda yıkanarak, dokunarak her şeyi altına çevirme yeteneğini kaybetmiştir.
Tarihi Sardes kenti, Sard Deresi'nin Bozdağlar'dan parçalayıp taşıdığı altın madeni içermesinden dolayı burada kurulmuştur. Alanda kurulu bulunan Lidya krallığında ani ve yöresel zenginleşme görülmüştür. Kral Krezüs (Karun) hazineleri bu devre aittir. Tarihçi Heredot bu zenginliğin kaynağının akarsuyun taşıdığı çökellerin içinde bulunan altın olduğunu iddia eder.
Rumyantsev Harekâtı
Harekât öncesi
Kursk çıkıntısının güney kesiminde ise Sovyet genel taarruzu daha sonra başlatılacakdı. Güney kesimde, Prohorovka Muharebesi ardından Alman kuvvetleri 12 Temmuz – 23 Temmuz tarihleri arasında düzenli olarak geri çekildiler. Her ne kadar Kızıl Ordu birlikleri bu çekilmeyi sürekli olarak izledilerse de geniş çaplı bir muharebe olmadı. İzleyen günlerde STAVKA, Belgorod ve Harkiv’u hedef alacak olan genel taarruzun hazırlıklarını sürdürdü.
Mareşal von Manstein’in karargahı, Kursk bölgesinde ve Harkov’un güneydoğusunda, Donets’in karşı kıyılarında çok sayıda zırhlı birliklerin toplanmakta olduğunu saptamıştı. Alman Kara Kuvvetleri Üst Komutanlığı (OKH), ayrıca 3 Ağustos’ta von Manstein’in karargahını, Belgorod’un batısı yönünde yeni bir Sovyet taarruzunun yakın olduğu konusunda uyarmıştı. Bunun üzerine von Manstein, yakın zamanda Merkez Ordular Grubu emrine alınmış olan 2. SS Panzer Kolordusu’nun geri verilmesini talep etti. SS Panzer Kolordusu’nun iki tümeninin bölgeye dönüşü, Ağustos ortalarında gerçekleşmiştir.
STAVKA
Kursk çıkıntısının güney kesimine başlatılacak olan Kızıl Ordu genel taarruzu, 1943 Yılı Yaz – Sonbahar Genel Taarruzları Planı’nın ikinci evresi olarak düşünülmüştü. Planın birinci evresi Kursk çıkıntısının savunulmasıydı. İkinci evre, çıkıntının güney ve kuzey kesimindeki girintilere karşı girişilecek iki genel taarruzdu. Kuzey kesimdeki Oryol bölgesini hedef alan genel taarruz, Kutuzov Harekâtı olarak 12 Temmuz 1943 tarihinde başlatıldı. STAVKA, bu bölgedeki savunma evresinde yeterli ikmal malzemesi yığılmış olduğu için, bir hazırlık süresi gerekmediği kanısındaydı. Ancak güney kesimdeki harekât, Jukov ve Vasilevski’nin ısrarıyla ertelenmiştir. Stalin, taarruza bir an önce geçilmesini istiyordu. Yüksek Başkomutan Yardımcısı Jukov ve Sovyet Genelkurmay Başkanı Vasilevki, harekâta ikmal sorunlarının çözümlenmesinden önce başlanmamasında ısrarlıydı. Bu harekât, kuzeydekine oranla daha geniş kapsamlı ve derinlikli olarak düşünülmüştü ve devamında derin hedefli taarruzlar öngörülmüştü. Jukov ve Vasilevki, birliklerin kayıplarının giderilmesi, yeniden tertiplenmesi ve başta akaryakıt olmak üzere tüm ikmal maddelerinin cephe gerisine yığılması hazırlıklarının eksiksiz tamamlanmasında ısrarcı olmuşlardır. Ayrıca 1943 Yılı Yaz – Sonbahar Genel Taarruzları Planı’nın üçüncü evresi için de sağlam bir dayanak oluşturulmalıydı.
Kuvvetler
Harekâta, Voronej ve Step Cephesi kuvvetleri katılmıştır. Ağırlıklı kuvvet, Voronej Cephesi'nde idi. General Vatutin komutasındaki Cephe, Belgorod - Harkiv ekseninin kuzeyinden derinlemesine bir harekâtla görevlidir. Harekâtın gidişatı gereği zaman zaman bazı unsurlar, cephe'ler arasında ya da diğer birimler arasında aktarılmıştır.
STAVKA, Belgorod – Harkov Operasyonu’nun sonraki evrelerinde Güneybatı Cephesi'ne bağlı olan 57. Ordu’yu da kullandı. Bu, 60 bin kişilik, 100 tanklık bir kuvvetti, eski 3. Tank Ordusu’nun devamıydı. Ancak 57. Ordu, Güneybatı Cephesi Komutanlığı emrinde değil, Harekât Yüksek Komutanlığı emrinde savaşa katılmıştır. Daha sonra, 6 Ağustos'ta Step Cephesi'nin Belgorod'dan Harkova yönelik harekâtı sırasında ise Step Cephesi emrine verilmiştir. Ayrıca STAVKA 4. Muhafız Ordusu ile 47. Ordu’yu ihtiyat olarak elde tutuyordu. Bunlar 75 ve 80 bin kişilik bir kuvvetti ve bir tank kolordusu vardı. Toplam tank mevcudu 410’dur.
Böylece Stavka harekâta katılacak olan kuvvetlerini Belgorod – Harkov hattının doğu ve kuzeyinde topladı. Güneybatı Cephesi kuvvetleri doğuda, Step Cephesi kuvvetleri kuzeydoğuda ve Voronej Cephesi kuvvetleri ise Kursk çıkıntısının güney kıyısı boyunca, yani kuzeyde konuşlamıştır.
General Nikolay Vatutin komutasındaki Voronej Cephesi, kuvvetleri toplam savaşçı mevcudu 458.167 olan, yardımcı unsurlarla birlikte 693.554 kişilik bir kuvvettir. Cephe emrine tahsis edilen silahlar, 1.859 tank, 113 kundağı motorlu top, 8.728 top ve havan, 701 çoklu roket rampasıdır. Katılan ordular, 27. Ordu, 38. Ordu ve 40. Ordu, 5. Muhafız Ordusu, 6. Muhafız Ordusu, 1. Tank Ordusu, 5. Muhafız Tank Ordusu'dur. Katılan hava unsuru ise Sovyet 2. Hava Ordusu'dur. Ayrıca Voronej Cephesi emrine 4 bağımsız tank tugayı verilmiştir.
General İvan Konev komutasındaki Step Cephesi 7., 53. ve 69. Muhafız Ordulardan oluşuyordu. 1. Mekanize Kolordu ve üç bağımsız tank tugay da bu kuvvetleri destekliyordu. Hava unsuru ise 5. Hava Ordusu’dur. 198.034 muharip olmak üzere 287.034 kişilik, 454 tank, 13 kundağı motorlu top, 4.881 top ve havan ile 66 çoklu roket rampasından oluşan bir kuvvettir. Cephe kuvvetleri Donets Nehri kuzeyinin doğu kıyıları boyunca konuşlanmışlardır.
Her iki cephe'nin savaşa sürdüğü toplam insan gücü 900 bin, toplam tank gücü ise 2.832’dir.
Harekât planları
Gerek Kursk çıkıntısında Sovyet savunma hazırlıkları ve gerekse de savunma evresini izleyen genel taarruzlar, STAVKA'nın Derinliğine savaş doktrininin giderek daha belirgin bir şekilde uygulanmasını göstermektedir. Özellikle 1943 yılında Kızıl Ordu'nun taarruz teknikleri hem çeşitlenmiş, hem de daha ustalıklı hale gelmişti. Liddell Hart, bu gelişmeleri vurgulamaktadır.
"Bu aşamada, Rusların başarıları incelendiğinde, ele geçirdikleri yerlerin önce çevresini zayıflatıp daha sonra da bizzat kendilerini ele geçirdikleri görülmektedir. Rusların burada uyguladıkları farklı taarruz sistemi 1918 yılında Fosh'un uyguladığı sisteme benzemekle beraber, o yöntemin daha karmaşık ve süratli bir tarzıydı. Taarruzlarda seçilen asıl vurucu nokta, her seferinde daha aldatıcı oluyordu ve ayrıca taarruza kısa aralıklar veriliyordu. Her ne kadar hazırlık taarruzları, tehdit etmek istedikleri noktaya doğrudan yönelmiyorsa da tamamlayıcı hareket, yer açısından doğrudan hedefe yöneliyordu ve böylece psikolojik etkisi çok yüksek oluyordu. Çünkü, son darbe her zaman hiç beklenmedik bir noktadan geliyordu."
Planların son şekline göre harekât, iki evreli bir plandır. İlk evrede Voronej Cephesi, Belgorod - Tomarovka arasında Alman taktik savunmasını yararak Belgorod ve Harkov'un kuzeyinden geçen bir eksen boyunca güneybatı yönünde derinlemesine bir taarruz gerçekleştirecekti. Step Cephesi ise bu evrede, bir kısım kuvvetleriyle bu yarma harekâtına katılırken esas olarak Belgorod'u hedef alan bir taarruza girişecek ve Belgorod'u geri alacaktı. İkinci evrede ise her iki cephe kuvvetleri, Harkov'a yönelecekti; Voronej Cephesi taarruzu, Harkov’un batısından dolaşılarak Bogodukov, Valki ve Novaya Vodolaga yönünde yapılacaktı. Step Cephesi taarruzu ise Belgorod'dan hareketle Harkov'a doğudan taarruz etmek şeklinde hareket edeceklerdi. Bu iki cephe kuvvetleri Harkov bölgesine ulaştıklarında Güneybatı Cephesi de taarruza geçecekti. Bu cephe'ye bağlı 57. Ordu, Harkov’a güneybatı yönünden taarruz edecekti. (Kroki için dış bağlantı )
Voronej Cephesi'nin taarruzu esas olarak 5. Muhafız Ordusu, 6. Muhafız Ordusu, 5. Muhafız Tank Ordusu ve 1. Tank Ordusu tarafından, Akhtyrka yönünde yapılacaktır. Yarma operasyonu, 5. ve 6. Muhafız Orduları tarafından Tomarovka ile Belgorod’un kuzeyindeki mevkilerde bir gün boyunca sürecekti. Piyade unsurları taktik savunmayı ilk günün sonunda yardıktan sonra iki tank ordusu bu gedikten ilerleyecekti. İleri harekât ekseni, Tomarovka’nın güneyi ama Belgorod’un kuzeyi olarak belirlenmişti. İkinci gün güneybatı yönünde ilerleme devam edecek, piyade tarafından Borisovka alınacaktır. Üçüncü gün 5 Ağustos’ta Belgorod’un geri alınması öngörülmüştür. Ancak tank unsurları önde gidecek 5 Ağustos’da daha ileride Harkov’un kuzey batısındaki bir hatta ulaşacaktır. 6 Ağustos’ta 1. Tank Ordusu güneydoğuya çark ederek Harkov’dan çekilecek olan Alman kuvvetlerinin yolunu kesecekti.
Hazırlıklar
Kızıl Ordu istihkâm birlikleri, harekât öncesinde 90 köprü, 47 km. yol ve 1.000 km. yol onarımı yaptılar. Harekâta katılacak olan her iki Cephe’nin ana ikmal hattı tek bir demiryolu hattıdır ve ana ikmal merkezi 250 km. geridedir. Bu demiryolu hattı da onarım gerektirmekteydi.
Her Cephe için, topçu cephanesi olarak 1,5 milyon top ve havan mermisi, bir o kadar da yedek cephane getirildi.
Rumyantsev Harekâtı, Stalingrad’tan bu yana en büyük Sovyet taarruzudur. Dolayısıyla iletişim çok önemliydi. Kursk savunması sırasında iletişim ağı telefon kablolarıyla kurulmuştu. Ancak burada, taarruz durumunda öncelikle radyo iletişimine dayanmak gerekiyordu. Yine de karargâhlar arasında birkaç yedek hat olmak üzere kilometrelerce uzunlukta telefon hattı bağlantısı sağlandı. Motorize birliklerle komuta postaları ve karargahlar arasında esas olarak telsiz bağlantısına güvenildi. Alman savunma hatlarında daha derinlere girildikçe esas iletişim tümüyle telsiz bağlantısı yoluyla sağlandı. Gerektikçe ara bölgelerde seyyar iletişim merkezleri oluşturuldu ve bunlar her gün 30 km. ileri sürüldü. Tüm bunlar için gerekli malzeme ve düzenlemeler, harekâtın başlamasından önce sağlandı.
Ayrıca Kursk Savaşı sırasındaki yoğun çatışmalar sonrasında 1. Tank Ordusu’nun yeniden düzenlenmesi gerekti, 200 yeni tank aldı. Ordunun tank mevcudu 417’si T34 olmak üzere 542’ye ulaştı.
Wehrmacht
Sovyet Voronej Cephesi ve Step Cephesi kuvvetlerinin taarruzlarına hedef olan bölgedeki Alman kuvvetleri, Mareşal Erich von Manstein komutasındaki Güney Ordular Grubu'dur. Kızıl Ordu taarruzlarına bu gruptan General Hermann Hoth komutasındaki 4. Panzer Ordusu ve General Werner Kempf komutasındaki Kempf Ordu Müfrezesi hedef olmuştur. 4. Panzer Ordusu, 120 bin kişilik ve 150 tanklık bir kuvvettir. Kempf’in kuvvetleri ise 80 bin kişilik ve 60 tanklık bir kuvvet. İhtiyat olarak tutulmakta olan Großdeutschland Tümeni ise 15 bin kişilik ve 100 tanklık, bir kuvvettir. Harekâtın ilk günlerinden sonra savunmaya katılmış olan 2. SS Panzer Tümeni "Das Reich" ve 3. SS Panzer Tümeni "Totenkopf", 50 bin kişilik, 250 tanklık bir kuvvet. Toplam Alman kuvvetleri 300 bin kişilik, 560 tanklık bir kuvvettir. Buradaki personel sayılarına, lojistik unsurlarla birlik ihtiyatları da dahildir.
Bu iki SS Panzer Tümeni, 2. SS Panzer Kolordusu’na bağlı idi. Kolordu’nun diğer tümeni olan 1. SS Panzer Tümeni "Leibstandarte SS Adolf Hitler", 17 Temmuz 1943 tarihinde Hitler’in emriyle İtalya’ya gitmek üzere Belgorod’tan trenlere binmişti. Esasen bölgede kalan diğer iki SS Panzer Tümeni de Doğu Cephesi’nin farklı bölgesine kaydırılmıştı. Ama Sovyet taarruzları başlayınca bölgeye intikal ettirildiler.
Birinci evre, Belgorod
STAVKA, her iki cephe’yi yeni topçu unsurlarıyla takviye etmiştir. Bryansk Cephesi’nden üç topçu tümeni ile bir Muhafız havan tümeni, Voronej ve Step Cephesi’ne getirildi. Ayrıca bağımsız üç topçu tugayıyla 28 topçu alayı da Step Cephesi için ayrıldı. Böylece toplam olarak 90 topçu alayı bölgeye getirilmiş oldu. Voronej Cephesi’nde operatif topçu yoğunluğu, 5. ve 6. Muhafız Ordularının taarruz hattında, kilometre başına 113 ve 129 top ve havandır. Step Cephesi'nin 53. Ordu kesiminde ise kilometre başına 242 top ve havan mevzilenmiştir. Bu topçu yoğunluğunu sağlamak için, ikinci kademedeki birliklerin topçu unsurları bir araya getirilerek birinci kademede taarruz eden birliği destekleyecek şekilde düzenlendi.
Jukov anılarına bu yarma bölgesinde kilometre başına 218 top ve havan ile 44 tanktan oluşan bir kuvvet yığılması planlandığını belirtmektedir.
Topçu taarruzu toplam süre olarak 2 saat, 50 dakika olarak planlandı. Topçu ateşi, alışıldık hazırlık ateşi'nden farklı yapılmaya çalışıldı. Alışıldık hazırlık ateşinde, topçu ateşi kesildiğinde taarruz başlar. Karşı taraf da, ateşin kesilmesiyle taarruzun başlayacağını bilir ve savunma mevzilerine yerleşir. STAVKA, burada bir şaşırtma manevrası deneyerek düzensiz bir topçu ateşi öngörmüştür. Topçu ateş programına göre ateş planı şu şekildedir.
Bundan sonra savunmanın iki km. derinliğinde birbirini izleyen ateş toplamaları yapılacaktır. Bu ateş toplamaları, ileri doğru kaydırılarak ilerleyen kuvvetleri destekleyecektir. Topçu taarruzunun üçüncü salvosunda, 5. Muhafız Ordusu topçu kolordusu da, Alman savunmasının ikinci hattına yönelik ateş açacaktır.
Wannsee Konferansı
Wannsee Konferansı, 20 Ocak 1942 tarihinde Berlin banliyösünde düzenlenen, Nazi Alman rejiminin üst düzey yetkilileri tarafından yapılan konferanstır. Bu Konferansta SS ve NSDAP'den ve çeşitli bakanlıklardan 15 üst düzey temsilci Yahudilerin sürülmesi ve katledilmesinde nasıl iş birliği yapılabileceğini görüştüler. Reich Güvenlik Başdairesi (Reichssicherheitshauptamt) Şefi Reinhard Heydrich tarafından yönetiliyordu. Yahudi uzmanı Adolf Eichmann tarafından tutanağı tutulmuştur. Toplantı esnasında, Heydrich, Doğu Avrupa'da Alman işgali altındaki bölgelere muhtemelen Avrupa ve Fransız Kuzey Afrika (Fas, Cezayir ve Tunus) Yahudi nüfusunun tehciri sunulmuş, Adolf Hitler tarafından onaylanan planda Yahudilerin imha edilmesi, yol yapım projelerinde iş için uygun olanların çalıştırılması hayatta kalanların ise projelerin tamamlanmasından sonra öldürüleceği görüşülmüştür. Alman işgali altındaki Avrupa'da Yahudilerin çoğu imha ya da toplama kamplarına gönderildi ya da yaşayanlar öldürüldüler.
Rumyantsev Harekâtı
Step Cephesi kesiminde
Step Cephesi'nde operatif topçu yoğunluğu, 53. Ordu bölgesinde kilometre başına 242 top ve havandır.
Wannsee Konferansı
Burada alınan kararların bir sonucu olarak Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar kapsamında esir olarak ele geçirilen Sovyet Yahudilerinin %94'ü infaz edildi.
Katılımcı listesi
Toplantıya katılanların listesi aşağıdaki tabloda belirtilmiştir:
Rumyantsev Harekâtı
Step Cephesi kesiminde
Savunmadaki Alman tümenleri, merkez konumda 6. Panzer Tümeni, solunda 168. Piyade Tümeni, Belgorod'un doğu kesinde ise 198. Piyade Tümenidir. Bu Alman birlikleri, gecenin ilerleyen saatlerinde, daha gerideki mevzilerine yerleşmişlerdi. 4 Ağustos'ta 53. ve 69. Sovyet orduları, tüm tank mevcutlarıyla bu mevzilere yüklendi. Belgorod'un kuzey ve doğusunda taarruzun ilerleme hızı yine de düşüktü, 6 – 9 km. kadar. 3 Ağustos akşamı, bir sonraki gün için muharebe planlarını yeniden düzenleyen 53. Ordu Komutanı General Managarov, 1. Mekanize Kolordu için yeni taarruz planı hazırlamıştı. Bu plan, Belgorod'a kuzeybatı yaklaşımından bir taarruzu öngörmekteydi. 4 Ağustos sabahı başlayan bu taarruz daha başarılı oldu. Belgorod'un hemen kuzeybatısındaki Streletskoye kasabasına yaklaşan Sovyet kuvvetleri burada birkaç Alman karşı saldırısını geri attıktan sonra taarruzlarını sürdürdüler ve akşam saatlerine doğru kasaba sokaklarına girdiler. Sonuçta Belgorod'un batı yanından da bir çevirme sağlanmıştı.
Step Cephesi Komutanı General Konev'in, 5 Ağustos sabahı kentin kuzeybatı kesiminde başlattığı taarruz, Donet'in bu bölgedeki bir kolunu geçmeyi amaçlıyordu. Sert Alman direnişi, ilk girişimleri geri attı. Daha batıdan girişilen bir tank taarruzuyla ırmak, saat 09.00 dolaylarında geçildi. 53. Ordu'nun 1. Mekanize Kolordu'suna bağlı birlikler hızla güneye doğru akmaya başladılar. Bu ileri harekât, saat 11.00'de Alman topçusunun yoğun ateşiyle Belgorod - Harkov şosesinin kuzeyinde durduruldu. Ancak daha sonraki saatlerde Kızıl Ordu birlikleri Belgorod - Harkov şosesini kestiler. Bu yol, Belgorod'u savunmakta olan Alman 11. Kolordu'sunun ana ikmal ve geri çekilme hattıdır. Bu birlikler, ileri harekâtlarını güney yönde sürdürdüler ve Belgorod'un güneybatısına doğru aktılar. Kent, üç yönden sarılmıştır ve ana ikmal hattı kesilmiştir. Öte yandan kentin etrafındaki çember de iyice daralmaktaydı. Günün erken saatlerinde Sovyet 69. Ordu'sunun kentin kuzeyine yönelen taarruzu, gün ortasında kentin dış mahallelerine dayandı. Öte yandan doğu kesimde 7. Muhafız Ordusu'nun, hemen kentin doğusunda, Donets üzerinden taarruzları da ilerleme sağlamıştır. Bu kesimde köprü kurulması girişimleri birkaç kez Alman topçusunun yoğun ateşiyle engellenmiş, fakat sonunda kurulmuştu. Öğleden hemen sonraki ilk saatlerde hem kuzeyde, hem de doğuda Kızıl Ordu birlikleri kentin varoşlarına girdiler.
Kentin doğusunda ve kuzeyinde dış mahallelere girilmiş olması üzerine General Konev, son darbeyi vurmak amacıyla genel bir taarruz başlatmaya karar verdi. Bu amaçla saat 13.30'da başlatılan ve 15 dk. süren topçu ateşi ardından genel taarruz başatıldı. Ancak, Alman 11. Kolordu'su zaten, sokak çatışmalarına girmekten kaçınarak kenti tahliye etmeye başlamıştı. Saat 14.00'de, 89. Muhafız Piyade Tümeni ileri unsurları kentin merkezindeki Narodni ve Lenin Caddelerine inmişlerdi. Kızıl Ordu, saat 18.00 itibarıyla Belgorod'da duruma hakimdi.
Voronej Cephesi kesiminde
Sovyet kuvvetleri, 3 Ağustos için öngörülen esas hedeflere ulaşmışlardı. Özellikle 5. Muhafız Ordusu başarılı olmuştu. Ordu, Alman taktik savunmasını geçerek Tomarovka - Belgorod yolunu kesmiştir. Sovyet 1. Tank Ordusu, Tomarovka bölgesinde yönelerek, harekâtın genişletilmesi ve ilerletilmesi açısından, beklenenden daha belirgin bir başarı elde etmiştir.
İkinci evre, Harkov
Raus Kolordusu, Belgorod'un güneyine çekilmişdi ve Harkov’un kuzeyinde Donets ile Lopan ırmakları arasında yeni mevzilere yerleşti. Raus Kolordusu, beş piyade tümeni ile 6. Panzer Tümeni’nden oluşan bir kuvvettir. Bu durumda Kolordu’nun pozisyonu Sovyet hatlarında derin bir girme oluşturuyordu ve kanat açığından çevrilme tehlikesi vardı. Gerçekten Sovyet zırhlı birlikleri Kolordu cephe hattının 32 km. gerisinde belirdi. Kolordu kuşatılmaktan kurtulabilmek için kademeli olarak Harkov yönünde çekilmeye başladı. Sovyet 57. ve 69. Orduları'nın taarruzları ardından 12 Ağustos'ta Harkov'un kuzeyindeki son savunma hattına ulaşıldı 168. Piyade Tümeni bu arada dağılmıştı. Kolordu ihtiyatları savunma hatlarına getirildi. Step Cephesi, Poltova – Harkov demiryolu hattını kesmek için, 2. SS Panzer Tümeni “Das Reich” tarafından tutulmakta olan Korotiç’e taarruz etti. Şiddetli çatışmalardan sonra Korotiç 5. Muhafız Mekanize Kolordusu tarafından alındı. Ardından “Das Reich”’in mekanize piyade unsurlarınca yeniden geri alındı. Korotiç Alman kontrolünde kaldı fakat general Rotmistrov komutasındaki 5. Muhafız Tank Ordusu, 22 Ağustos 1943 tarihinde demiryolu hattını kontrol altına aldı.