cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Georg Forster
Kıta Avrupası'na döndükten sonra Forster, akademiye döndü. Kassel, Ottoneum'daki Collegium Carolinum'da (1778–84) ve daha sonra Vilna Akademisi'nde (Vilnius Üniversitesi) (1784–87) doğa tarihi öğretti. 1788'de Mainz Üniversitesi'nde baş kütüphaneci oldu. Bu dönemdeki bilimsel çalışmalarının çoğu botanik ve etnoloji üzerine denemelerden oluşuyordu, ancak aynı zamanda Cook'un günlüklerinin Almanca tercümesi de dahil olmak üzere seyahat ve keşif hakkında birçok kitabın ön sözünü yazdı ve çevirdi.
Forster, Almanya'daki Aydınlanma'nın merkezi bir figürüydü ve yakın arkadaşı Georg Christoph Lichtenberg de dahil olmak üzere yandaşlarının çoğuna karşılık geldi. Fikirleri ve kişiliği, 19. yüzyılın en büyük bilim adamlarından biri olan Alexander von Humboldt'u etkiledi. Fransızlar 1792'de Mainz'in kontrolünü ele geçirdiğinde Forster, Almanya'daki en eski cumhuriyetçi devlet olan Mainz Cumhuriyeti'nde başrol oynadı. Temmuz 1793'te genç Mainz Cumhuriyeti'nin temsilcisi olarak Paris'teyken, Prusya ve Avusturya koalisyon güçleri şehrin kontrolünü yeniden ele geçirdi ve Forster kanun kaçağı ilan edildi. Almanya'ya dönemeyen ve arkadaşları ve ailesinden ayrılmış olan Foster, 1794 başlarında Paris'te hastalıktan öldü.
Oricola
Oricola İtalya'nın Abruzzo bölgesine bağlı L'Aquila ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Temmuz 2017 tarihi itibarıyla 1.154'tür.
NGC 7717
NGC 7717, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Kartal takımyıldızı yönünde bulunur. SB0-a tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. Alman astronom Wilhelm Tempel tarafından 1877 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Trans-İli Ala Dağları
Trans-İli Ala dağları, (Kazakca: Заилийский Алатау, Zailiyski Alatau yani İli Nehrinin arkasında (ötesinde) Ala Dağlar anlamındadır.) Orta Asya'da bulunan Kazakistan'da bir dağ sırasıdır. Trans-İli Ala dağları'nın en yüksek doruğu 4979 metre olan Almatı şehrinin güneydoğusundaki Talgar Tepesi'dir.
Trans-İli Ala dağları, Tanrı Dağları'nın bir parçası olup, Kazakistan'nın güneydoğusundadır. Güneyinde Kırgızistan sınırında Küngöy Ala dağları ve batıda Kırgız Ala dağları ile birleşir.
Serab Hanlığı
Serap Hanlığı (1747-1797) Güney Azerbaycan topraklarında (günümüz İran) kurulmuştur. Hanlık 3 bölgeye ayrılmıştır bunlar; Serab, Heştrud ve Miyane'dir.
Hanlık, Kürt Şikaki kabilesinin lideri Ali Han tarafından kuruldu. Hanlığı içeriden güçlendirdikten sonra, topraklarını komşu vilayetler pahasına genişletmeye karar verdi. Ancak Kaçarlar buna izin vermedi, boyun eğdirmek için askeri tedbirler aldılar .Ali Han, Şikaki hanlığını savunmak için dört bin Şikaki atlısıyla, Kaçarlar'la savaştı, iki ordu arasındaki kanlı mücadele Kaçarlar'ın yenilgisiyle sonuçlandı. Üç yüzden fazla kişinin kaybının ardından Kaçarlar Sarab'dan çekilmek zorunda kaldı Rus-Pers savaşları sırasında hanlık üzerindeki Pers etkisi arttı. Gülistan Antlaşması'ndan sonra Pers etki alanında kaldı ve 1828'de Kaçar Hanedanı tarafından kaldırıldı.
Karadeniz Baskını
Karadeniz Baskını, 29 Ekim 1914'te Karadeniz'deki Rus limanlarına karşı Osmanlı savaş gemileri tarafından gerçekleştirilen saldırıdır. Almanya tarafından desteklenen ve Osmanlı Harbiye Nazırı Enver Paşa ile Alman Amiral Wilhelm Souchon tarafından planlanan Karadeniz Baskını, Osmanlı İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'na girmesine neden oldu.
Alman hükûmeti, Osmanlıların Almanya'ya destek vermek için savaşa gireceğini umuyordu, ancak Osmanlı hükûmeti kararsızdı. Alman yanlısı Osmanlı Harbiye Nazırı Enver Paşa, imparatorluğu savaşa sokmak için Alman büyükelçisi ile birlikte çalışmaya başladı. Hükûmet içinde geniş çaplı destek sağlama girişimleri başarısız olunca Enver Paşa, çatışmanın başlatılması gerektiğine karar verdi. Osmanlı Bahriye Nazırı Cemal Paşa ile Alman Amiral Wilhelm Souchon'un da desteğiyle Enver Paşa, Osmanlı filosunun 29 Ekim'de denize açılması emrini verdi. Filo, Rus gemilerini ateş açmaya kışkırtacaktı, ardından hükûmet de Ruslar'ı çatışmayı fitillemekle suçlayacaktı. Souchon, çatışmayı başlatmak üzere 29 Ekim'de Rus limanlarına baskınlar düzenledi. Baskında, 2 askerî gemi ile birkaç ticarî gemi batırılırken Rus tarafından 38 kişi hayatını kaybetti.
İstanbul'da savaş yanlısı olmayan yetkililerin olaydan ötürü af dileme çabaları Enver Paşa tarafından engellendi. Birleşik Krallık da Osmanlı gibi henüz savaş ilan etmeden 3 Kasım günü Çanakkale Boğazı'nda düzenlediği deniz saldırılarıyla misilleme yaptı. Rusya 2 Kasım'da Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan ederken, Üçlü İtilaf'ın diğer tarafları, Birleşik Krallık ve Fransa da üç gün sonra savaş ilanında bulundu. Osmanlı İmparatorluğu da 11 Kasım'da resmî savaş ilanıyla I. Dünya Savaşı'na katılmış oldu.
Arka plan
Osmanlı-Alman ittifakının kuruluşuyla Osmanlılar doğrudan savaşa girmedi. Antlaşma metnindeki şartlar, Almanya'yı Osmanlı topraklarına yönelik herhangi bir tecavüz durumunda karşı çıkma yükümlülüğü altına alsa da, Osmanlı İmparatorluğu'nun Almanya'ya, sadece Avusturya-Macaristan ile Almanya'nın kendi şartlarına göre yardım etmesini gerekli kıldı. Bu şartlar sebebiyle Almanya erken davranarak Avusturya-Macaristan'dan birkaç gün önce Rusya'ya savaş ilan ettiğinde Osmanlı İmparatorluğu, savaşa hemen katılmak zorunda kalmadı. Sadrazam Said Halim Paşa ile Maliye Nazırı Cavid Bey, Osmanlı'nın savaşa katılmasına karşı çıktılar ve ittifakı pasif bir anlaşma olarak gördüler. Diğer Osmanlı yetkilileri, başarısızlıkla sonuçlanan Birinci Balkan Savaşı'nın ardından, özellikle Balkan ülkelerinin Osmanlı'ya saldırmaları ihtimalini göz önünde bulundurarak savaşa girmekten çekiniyordu.
Bu arada, Akdeniz'de Alman muharebe kruvazörü SMS Goeben ve hafif kruvazör SMS Breslau, Fransız Cezayiri'nde harekât halindeydi. Filo komutanı Amiral Wilhelm Souchon, savaş ilanının hemen ardından İtilaf askerî konvoylarına müdahale etmek için pozisyon almıştı. Souchon, 3 Ağustos'ta gemilerini Osmanlı sularına çekme emri aldı ancak bir gün boyunca oyalanmayı ve iki limanı bombardımana tutmayı seçti. Almanlar ve Enver Paşa arasında görüşmeler sayesinde Souchon'un filosunun güvenli geçişine izin verilmesi daha önceden 1 Ağustos'ta kararlaştırılmıştı. Messina'da kömür ikmali yapılırken Souchon önceki emirleri iptal eden bir telgraf aldı, zira Enver Paşa'nın anlaşmasını öğrenen diğer Osmanlı yetkilileri plâna itiraz etmişti.
Bu gelişmelere rağmen Souchon, Osmanlı İmparatorluğu'na doğru ilerlemeye karar vermişti. Almanya'ya dönme girişimi, gemilerinin Britanyalılar ve Fransızlar tarafından imha edilmesi ile sonuçlanabilirdi. Avusturya-Macaristan kıyılarına geri çekilme durumunda ise, gemilerinin savaşın geri kalanında Adriyatik Denizi'nden çıkamayacağı sonucuna varmıştı. Messina'dan denize açılan Souchon, Kraliyet Donanması'nın yakın takibi altında doğuya devam ederek İngilizler'i şaşırtmak amacıyla Avusturya-Macaristan karasularına doğru çekiliyormuş gibi yaptı. Bu manevrasını inandırıcı kılmak için, Avusturyalı Amiral Anton Haus, Souchon ile bir buluşma gibi görünen bir manevrayla bir filo ile güneye, Akdeniz'e doğru bir sortiye çıktı. Souchon Yunan sularına ulaştığında Haus limana geri döndü. Almanlar Haus'ın Souchon'u İstanbul'a kadar takip etmesinde ve Haus'ın gemilerinin Karadeniz'deki Ruslar'a karşı beklenen bir mücadelede destek vermesinde ısrarcı olmuşlardı, fakat Avusturyalı amiral Osmanlı başkentinin güçsüz bir operasyon üssü olacağını düşünüyor, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu kıyılarını savunmasız bırakmak istemiyordu. Bu arada Souchon, gemilerinin karasularına girmesine hâlâ izin vermemiş olan Osmanlı İmparatorluğu'na yaklaşıyordu. 8 Ağustos'ta meseleyi zorlamaya ve Alman deniz ataşesiyle Osmanlılara bir mesaj iletmek için İstanbul'a bir destek gemisi göndermeye karar verdi: "askeri zorunluluk" gerekçesiyle Çanakkale Boğazı'ndan derhal geçişe ihtiyacı vardı ve "resmî onay olmadan" girmeye hazırdı. 10 Ağustos sabahı Souchon'a boğazlara girmesi için izin verildi.
Bir gün öncesinde Osmanlı hükûmeti, sefir Wangenheim'a Alman gemilerinin kağıt üzerinde alımının yapılmasını önerdi, böylece gemilerin varlığı Osmanlı tarafsızlığını tehlikeye atmayacaktı. Ertesi gün Almanya şansölyesi, Wagenheim'a fikri reddettiğini ve Osmanlı'nı savaşa hemen dahil olması talebini belirten bir telgraf yolladı. Sadrazam, Wagenheim'ı gemilerin erken gelişinden ötürü övdü ve satış talebini tekrarladı. Osmanlı hükûmeti daha sonra her iki geminin de 80 milyon Alman markı karşılığında satın aldığını ilan etti. Wagenheim, 14 Ağustos'ta Alman hükûmetine, Osmanlı'yı kızdırmak istemedikleri için satış yolunu kullanmanın en iyi seçenek olacağına dair tavsiyede bulundu.
16 Ağustos 1914'te iki savaş gemisi resmen Osmanlı Donanması komutasına girdi. Mürettebata yeni üniformalar verildi ve resmen Osmanlı ordusunda göreve başladılar. İngilizler, bu eylemin Osmanlı zırhlılarına el koymalarına karşı bir karşılık anlamına geldiğini düşünmüştü, ancak durum tam olarak böyle değildi. Osmanlı idaresi, savaşın kaybedilmesi durumunda imparatorluk topraklarının başta Rusya olmak üzere İtilaf Devletleri arasında bölüştürüleceğinden çekiniyor, Almanya ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun ise bu yönce bir emelinin olmadığına inanıyordu. Britanyalılar hükûmet yetkililerinin bu çekincelerini öğrendiklerinde Osmanlılar'ın Almanya'nın lehine çatışmaya girme ihtimalinden çekinmeye başladılar. Rusya'nın ağustos ayı sonlarında Almanya'ya karşı yürüttüğü operasyonlardaki başarısızlığının ardından, Osmanlı topraklarına Rus saldırıları pek mümkün görünmüyordu. Bu arada, Osmanlı yetkilileri Yunanistan ve Romanya hükûmetleriyle tarafsızlık antlaşmaları imzalarken, Bulgaristan da Alman yanlısı davranınca Osmanlı'nın Balkan ülkelerinde gelebilecek bir tehdide dair çekinceleri azaldı. Enver Paşa, bundan sonra savunma politikasını daha saldırgan bir politikayla değiştirdi.
Başlangıç
Osmanlı tarafındaki gelişmelere paralel olarak Rusya da faaliyete geçmişti. Rus donanması Ağustos başından itibaren çeşitli taciz hareketlerinde bulunmaya başladı. Bir muharebe gemisi ve bir muhrip, 3 Ağustos'ta Fener dubası yakınında bir şilebi yokladı, bir kruvazör de Osmanlı bandıralı Halep vapuruna yaklaşıp bir saldırıda bulunmadan uzaklaşmıştı. 6 Ağustos'ta Karadeniz Ereğlisi ve Şile açıklarında 2 Rus kruvazörü, Giresun açığında 5 savaş gemisi bot gösterdi. 16 Ağustos'ta Rus donanması seferber edildi, kıyı tahkimatı sağlamlaştırıldı, Kerç Boğazı'na mayın döküldü. Aynı gün Samsun açığında 4 savaş gemisi görüldü. 7 Eylül'de Sakarya-Akçakoca arasında 7 savaş gemisi, 22 Eylül'de 13 Zonguldak önünde 13 savaş gemisi, 11 Ekim'de Hopa'da 1 kruvazör ve 5 muhrip görüldü. Rusların Osmanlı'nın Karadeniz kıyılarındaki bu tür tacizleri 27 Ekim günü Osmanlı donanmasının İstanbul boğazının Karadeniz tarafında toplanmasına kadar sürdü.
24 Eylül'de Souchon, Osmanlı Deniz Kuvvetleri komutan yardımcısı ve amiral yardımcısı olarak görevlendirildi. İki gün sonra Enver Paşa, danışmanlarıyla görüşmeden Çanakkale Boğazı'nın yabancı gemilere kapatılmasını emretti. Bu emir, ihracatının neredeyse yarısı boğazlardan geçen Rus ekonomisi üzerinde etkisini çok hızlı gösterdi.
9 Ekim'de Enver Paşa, Büyükelçi Wangenheim'a Dahiliye Nazırı Sadrazam Talat Paşa ile Meclis-i Mebûsan Reisi Halil Menteşe'nin sempatisini kazandığını ve Cemal Paşa'nın desteğini sağlamlaştırmaya çalıştığını söyledi. Bunun başarısızlıkla sonuçlanması durumunda kabine krizini kışkırtacak ve savaş yanlısı bir hükûmet kuracaktı. Cemal Paşa'nın desteğini kazandıktan sonra Enver, Almanlara iki milyon liralık altın aldıkları anda savaşa gireceklerini bildirdiler. Almanlar Osmanlı İmparatorluğu'nun savaşı finanse etmek için bu meblağa ihtiyaç duyduğunu biliyorlardı. Tarafsız bir ülke olan Romanya'dan gönderilen paranın son kısmı 21 Ekim'de ulaştı. Rusya'nın İstanbul Büyükelçisi Mihail Nikolayeviç Girs için çalışan muhbirler, yapılan ödemeler hakkındaki bilgileri Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Sazonov'a iletti. Sazonov, Osmanlı ve Almanların niyetlerinden şüphe etmiş ve saldırıya hazırlıklı olmak için Sivastopol'daki Rus donanma komutanlarını uyarmıştı. 21 Ekim'de, Amiral Kazimir Ketlinski dışişleri bakanını Karadeniz filosunun savaş için "tamamen hazır" olduğuna dair ikna etti.
22 Ekim 1914'te Enver Paşa, Wangenheim'a ülkeyi savaşa nasıl sokacağı konusunda bir dizi planı gizlice sundu. Almanlar, Rus deniz kuvvetlerine düzenlenen saldırıyı onayladı. Son anda Talat Paşa ve Halil Menteşe fikrini değiştirdi ve Osmanlıların altını geri vermemesi ve tarafsız kalması gerektiği sonucuna vardılar ancak Talat Paşa ardından eski pozisyonuna döndü. Enver Paşa, hükûmeti bir savaş beyannamesi yayımlaması konusunda birleştirmeye çalıştı ve Rusların savaş ilan etmesi için kışkırtılmaya ihtiyaç duyacağı sonucuna vardı. 22 Ekim'de Başkomutanlık Vekaleti'nden gelen gizli bir emirde "Karadeniz'de egemenliğin kurulması ve Rus filosunun, nerede bulunursa harp ilân edilmeksizin hücum edilerek yok edilmesi” bildiriliyordu. Almanlara 23 Ekim'de verdiği demeçte, hedeflerine ulaşmak için sadece Cemal Paşa'nın desteğine ihtiyacı olacağını söyledi. Ertesi gün Enver Paşa, Amiral Souchon'a filosunu Karadeniz'e götürmesi ve "uygun bir fırsat sunulduğunda" Rus gemilerine saldırması gerektiğini söyledi. Cemal Paşa daha sonra tüm Osmanlı deniz subaylarına Souchon'un direktiflerini "sıkı bir şekilde yerine getirmesini" emretti. 25 Ekim'de Büyükelçi Girs, muhbirlerinden birinden elde ettiği "saldırı 29 Ekim'de gerçekleşeceği" bilgisini Sazonov'a iletti.
Baskın
27 Ekim öğleden sonra Yavuz muharebe kruvazörü, Midilli ve Hamidiye kruvazörleri, Berk-i Satvet ve Peyk-i Şevket torpido kruvazörleri; Gayret-i Vataniye, Muâvenet-i Milliye, Taşoz, Samsun muhripleri ve Nilüfer ve Samsun mayın gemilerinden oluşan filo Kilyos açıklarında toplandı. 15.45'te Yavuz'da gerçekleşen ve gemi komutanlarının katıldığı bir toplantıda 27-29 Ekim'deki harekâtın emirleri açıklanmasının ardından gemiler, manevra gerçekleştirme kisvesi altında baskın ve mayınlama yapacakları Rus limanlarına doğru yola çıktı.
Enver Paşa, başlangıçta denizde Osmanlıların meşru müdafaa iddiasında bulunacağı bir çatışmaya girilmesini öngörmüştü ancak Amiral Souchon Rus limanlarına doğrudan saldırı düzenledi. Daha sonra niyetinin "Türkleri, kendi isteklerine karşı bile olsa savaşı yaymaya zorlamak" olduğunu söylemişti. Yavuz Sultan Selim olarak yeniden adlandırılan Alman savaş kruvazörü Goeben, Sivastopol'a saldırmak için iki muhrip ve bir gambot ile denize açıldı. Midilli olarak yeniden adlandırılan hafif kruvazör Breslau, korumalı kruvazör Hamidiye ve torpido kruvazörü Berk-i Satvet, Novorossiysk ve Feodosya'ya saldırıyordu. Odessa için üç muhrip özel göreve verildi. Yoldayken bu muhriplerden biri motor sorunu yaşadığından geri dönmek zorunda kaldı. Harekât esnasında Barbaros Hayreddin ve Turgut Reis ön dretnotları, Burak Reis gambotu ve iki torpidobot Rusların olası bir mayınlama harekâtını önlemek ve yaklaşacak savaş gemilerini karşılamak üzere 29-31 Ekim arasında Boğaz ağzında yer aldılar.
Rus deniz subayları, bir çatışma durumunda Osmanlılar üzerine ilk ateş eden olmamak için özel talimat aldı. Rus hükûmeti, herhangi bir üçüncü tarafa Osmanlıların savaşa kışkırtan taraf olduğunu açıkça göstermek istiyordu.
Odessa
İlk baskını yapmak üzere Odessa'ya yönlenen Gayret-i Vataniye ve Muâvenet-i Milliye muhripleri, önce kömür tasarrufu yapmak için İrmingard kömür gemisinin yedeğinde seyrettilerse de yeterince hızlı hareket edemedikleri için bundan vazgeçtiler. 29 Ekim saat 01.00'de iskele tarafında Odessa ışıklarını gördüler ve rotalarını batıya çevirdiler. Limandan çıkan üç geminin yakınından seyir fenerleri yanık şekilde geçen iki muhrip, fark edilmeden limana girmeyi başardı. Gayret-i Vataniye limanın dalgakıranından dönerken karşılaştığı Rus gambotu Donets'i yaklaşık 70 yarda (64 metre) mesafeden bir torpido ile batırdı. İki muhrip; ticari gemilere, kıyı tesislerine, beş petrol tankına ve bir şeker fabrikasına zarar verdi.
Daha içeri giren Muâvenet-i Milliye, iç mendirekte demirli olan Kobanets gambotuna top ve torpido ile ağır hasar verdi. Bu esnada limandaki diğer gemiler de ateş altına alındı, bir merminin elektrik santraline isabet etmesi ile liman karanlığa gömüldü. Saldırının ardından limandan çıkan muhripler petrol depolarını topa tuttu. Liman mendireğinin havaya uçurulmasından ise Rus ateşi sebebiyle vazgeçildi. İki muhrip bir saate yakın süren çatışmanın ardından hasar görmeden ayrıldı ve 30 Ekim'de İstanbul Boğazı'na vardı.
Bu esnada Odessa'nın doğusunda yer alan Oçakof (Özi) ağzına, bu mümkün olmazsa Odessa önüne mayın dökmekle görevli Samsun mayın gemisi 03.25'te top sesleri ve ışıldaklar sebebiyle Rus muhriplerinin karşı saldırısı olduğunu düşünerek liman ağzı yerine Odessa-Sivastopol arası bir bölgeyi mayınlamaya karar verdi. 03.45-04.15 arasında 300-400 metre aralıklarla 28 mayın döken Samsun, 30 Ekim akşamı Boğaz'a döndü.
Muhriplerin saldırısı, Souchon'un tasarlamış olduğu saatten daha önce gerçekleşmişti. Bu saldırının ardından Ruslar, Sivastopol'daki kuvvetlerini telsizle uyarmıştı. Yavuz, Sivastopol'e vardığında kıyı topçusu hazırlıklıydı.
Sivastopol
Yavuz, Samsun ve Taşoz muhripleriyle beraber önce Amasra'ya gitti, burada muhriplere kömür verdi. 29 Ekim saat 05.00'te Sivastopol'e yedi mil mesafede, mayın taraması yapan muhriplerin arkasında seyre geçti. Saat 06.30'dan hemen önce Yavuz, Sivastopol'a nişan aldı ve limanı 15 dakika boyunca bombaladı. Ancak saat 04.00'te Odesa'dan gelen ve Türk gemilerinin yaptığı baskını haber veren bir telsiz mesajı sebebiyle Ruslar hazırlıklıydı. Bu süre zarfında Yavuz, ön dretnot Georgi Pobedonksets ve kıyı bataryaları ile karşılıklı ateş hâlindeydi. Yavuz, kıyı bataryalarına sekiz kilometre kadar yaklaştı, kaçınma manevraları yaptığı seyri esnasında ağır toplarıyla 47, orta toplarıyla 12 mermi ateşledi. Onuncu salvodan sonra kıç bacasına isabet eden üç ağır mermi güvertede hasar oluşturdu ve bir kazanı devre dışı bıraktı. Çatışmanın başlamasından on beş dakika sonra, saat 06.45'te ateş keserek uzaklaştı.
Yavuz güneydoğu istikametinde gördüğü duman üzerine bölgeye yöneldiğinde üç Rus muhribiyle karşılaştı ve 12 km mesafeden ateş açtı; muhripler Türk gemilerini izlemeye devam etti ancak baş geminin bir mermiyle vurulmasının ardından Rusların saldırısı sona erdi. Bu esnada Sivastopol'e seyreden 700 mayın yüklü Rus mayın gemisi Prut'a rastlayan Yavuz, gemiyi 15 cm'lik toplarıyla batırdı. Prut'un gemiyi terk eden mürettebatından 75 kişi (72 er ve üç subay) Samsun ve Taşoz muhripleri tarafından kurtarıldı. Prut'un gelişi beklendiğinden limanın etrafındaki savunma amaçlı mayın tarlası çalışmıyordu. 20 dakika sonra devreye girdiğinde ise Osmanlılar bölgeden ayrılmıştı. Donanma Komutanlığından Başkomutan Vekâletine 29 Ekim akşamı 22:30'da gönderilen telgrafa göre, tahrip edilen Prut mayın gemisinden esir alınan Rus esir subayların birinden öğrenildiğine göre Rus gemilerinin görevi, Boğaz'dan çıkacak Osmanlı filosunu tahrip etmek için gece Boğaz'ın ağzı önünde mayın dökmekti.
Mariupol'dan gelen İda adlı Rus vapuru yakalanarak bir müsadere partisi ile İstanbul'a gönderildi. Gün doğumundan önce Sivastopol limanı ağzına görülmeden 60 mayın dökmeyi başaran Nilüfer mayın gemisi de İstanbul'a dönerken Rus Grandük Aleksandr gemisiyle karşılaşmış, mürettebat ve yolcularını aldıktan sonra gemiyi top ateşiyle batırmıştı.
Kefe
Kefe'yi (Feodosya) bombalamakla görevlendirilen Hamidiye, saat 08.30'da şehre ulaştı. Silahlı muhalefetin belirtileri görülmeyince bir Alman ve bir Türk subayı iki saat sonra limandaki tesislerin bombalanacağına dair yerel hükûmeti ve sivil halkı uyarmak için bir istimbotla karaya çıktı. Halk ve bir kısım askerî kuvvetin boşalttığı limandaki hedefler, saat 09.00'dan itibaren top ateşine tutuldu. Hedeflere 150 mermi atıldı. Hamidiye daha sonra Kırım kıyıları boyunca seyre geçti, rastladığı 300 ton tuz yüklü bir yelkenliyi mahmuzlayarak batırdı ve personelini tutsak aldı. Bundan 2,5 saat sonra Nikolayev'den Novorossiysk'e gitmekte olan 1.223 tonluk Şura vapuru da deniz muslukları açılarak batırıldı ve personeli esir alındı. Feodosya'ya saldırdıktan sonra Hamidiye, Yalta'yı bombaladı ve birtakım hububat ambarını ateşe verdi. Batı Karadeniz kıyıları boyunca seyreden gemi, 31 Ekim öğle vakti İstanbul Boğazı'na girdi.
Novorossiysk
Novorossiysk'i vurma görevi Midilli ve Berk-i Satvet'e verilmişti. 29 Ekim sabahı gün ağarırken Midilli, Kerç Boğazı önüne 60 mayının yer aldığı bir mayın tarlası dökmüş, ardından 18 mil hızla Novorossiysk'e yönelmişti. Bu esnada Berk-i Satvet, silahlarıyla açılmadan önce Novorossiysk'in savunmasız nüfusunu uyarmak için bir kıyı ekibi göndermiş, filikanın dönmemesi üzerine mendireğe girmiş ve saat 10.00'da savunmaya hazırlanan Rus kuvvetlerine ateş açmıştı. Bir süre sonra Midilli de limana ulaşarak Berk-i Satvet'e katıldı ve bombardımanı üzerine alarak muhribi önce telsiz istasyonu ile limandaki gemilerin tahribi ile görevlendirdi. Tahribin tamamlanmasının ardından muhrip liman ağzını gözetleme görevine geçti.
Midilli'nin 1,5–4 km mesafeden ateşlediği toplam 308 mermi, birkaç Rus tahıl kargo gemisini batırdı ve yaklaşık 50 petrol tankını imha etti. Bombardımanın yarattığı tahribat yüksekti, tanklardaki akaryakıt sokaklara dökülmüş, şehri alevler ve duman sarmıştı. Saat 13.00'te Novorossiysk'ten ayrılan Midilli, güneye giderken düşmana rastlamadı. 31 Ekim'de Şile önünde Berk-i Satvet ile beraber İnmingart kömür gemisinden yakıt ikmali yaptı ve makinelerindeki arıza sebebiyle Varna-Sivastopol telgraf kablosunu kesmeyi başaramayan Peyk-i Şevket'in görevini devraldı, ancak 1 Kasım'da yaptığı bu girişimde başarı elde edemeyerek aynı gün öğleden sonra Boğaz'a döndü.
Sonrası
Baskınların gerçekleştiği 29 Ekim 1914 günü öğleden sonra Souchon, İstanbul'a Rus gemilerinin Türk filosunun tüm hareketlerini gölgelediğini, tüm talimleri sistematik olarak bozduğunu ve böylelikle çatışmaların başladığını telsizle bildirdi. Ruslar teşebbüste bulunmuş ancak Osmanlı filosunu takip edememişlerdi. Baskınlara katılan savaş gemiler, 1 Kasım'da Osmanlı sularına döndü. Souchon, muharebede gösterdiği yiğitlik ve kazandığı başarıdan ötürü bir altın ve bir gümüş İmtiyaz Madalyası ile ödüllendirildi.
Osmanlı basını, harekâtı 31 Ekim'de duyurdu ve Ruslar'ın İstanbul Boğazı'na mayın döşeme ve resmî bir savaş ilanı olmadan Osmanlı filosunu yok etmeyi planladığını, Rus kıyılarının bombalanarak denizde bir çarpışmadan sonra Osmanlı donanmasını misilleme yapmaya zorladığını yazdı.
Alman subayları, stratejik hedeflerden daha çok siyasi hedefe ulaşan sınırlı ölçüdeki saldırıdan dolayı hayal kırıklığına uğradılar. Rusya'nın Karadeniz filosu baskından ciddi şekilde zarar görmedi. Gambot Donets daha sonra yeniden yüzdürüldü ve hizmete döndü. Türk Filosunun taarruzundan sonra Rus donanması 38 ölü ve 15 yaralı olduğunu ilân etti.
Sonuçları
Baskından sonra iki gün süren siyasi bir kriz oluştu. Osmanlı hükûmetinin Enver Paşa'nın meydana gelmesine izin verdiği baskından haberdar olduğu açıktı. Çağdaş kaynaklarda "Karadeniz Olayı" olarak da adlandırılan baskın gerçekleştiği dönemde başkomutanlık vekâleti karargâhı istihbarat şubesi müdürü görevinde olan Binbaşı Kâzım (Karabekir) Bey'in daha sonra "Cihan Harbine Neden Girdik, Nasıl Girdik, Nasıl İdare Ettik" başlıklı anılarında aktardığı bilgilere göre, kendisinin haberi olmamakla birlikte birkaç gün sonra öğrendiğine göre Enver Paşa ve Cemal Paşa'nın bilgisi altında baskının yapıldığını öğrendiğini yazmıştır. Aynı karargâhta Harekât Şubesi Müdürü olan Binbaşı Ali İhsan (Sabis) ise yazdığı anılarında Enver Paşa ile Almanlar arasında gizli görüşmeler yapıldığını ve bundan Cemal Paşa, Talât ve Halil Beylerin haberdar olduklarını, olaydan hemen sonra öğrendiğini, ne 21 Ekim 1914’te gönderilen Bronsart raporuna dayanılarak verilen karardan ne Alman Genel Karargâhına gönderilen öneriden ne de Amiral Souchon'a verilen gizli emirlerden haberleri olduğunu ve bu emirlerin dosyada da bulunduğunu yazmıştır.
Saldırının haberi İstanbul'a ulaştığında sadrazam ve kabine, Enver Paşa'dan Souchon'a ateşkes kararı vermesi için telgraf göndermesini istedi. Sadrazam dahil olmak üzere çeşitli yetkililer, Enver Paşa'yı protesto için istifa etmekle tehdit etti. Hükûmetin birçok üyesi Rusya'ya saldırmaya karşı olmasına rağmen dayanışma hayati önem taşıyordu ve bir süre sonra özür dilekçesi yazıldı. 31 Ekim'de Enver Paşa, planlanan özür için Almanları bilgilendirdi ve yapabileceği hiçbir şey olmadığını söyledi.
İstanbul'daki durum hakkında bilgisiz olan Britanyalılar, bütün Osmanlı hükûmetinin Almanlarla birlikte olduğuna inanıyordu. Birleşik Krallık Kabinesi, Osmanlı'ya Amiral Souchon ve Alman astlarının görevlerinden alınmasını ve Almanya'nın askerî heyetinin sürgün edilmesini talep eden bir ültimatom gönderdi. Sürgüne gönderilmesi istenen askeri heyet yaklaşık 2 bin kişiden oluşmaktaydı. Osmanlılar ültimatoma uymadı. 31 Ekim'de, Britanya Amiralliği Birinci Lordu Winston Churchill, kendi inisiyatifiyle hareket ederek Akdeniz'deki Birleşik Krallık kuvvetlerinin Osmanlı İmparatorluğu’na karşı harekâtlara başlamasını emretti. Bu hemen gerçekleşmedi, bu yüzden Osmanlılar meydana gelenlerden habersizdi. Rusya Dışişleri Bakanlığı, İstanbul Büyükelçisi Girs'i geri çekti.
Bu arada Enver Paşa, hâlâ Rusların Osmanlı özrünü kabul edeceğinden korkuyordu, müdahale etmeye karar verdi. Mesajın gönderilmesinden hemen önce Rusları çatışmayı kışkırtmakla suçlayan bir bölüm ekledi. 1 Kasım'da mesaj Petrograd'a ulaştı. Dışişleri Bakanı Sazonov, Osmanlıların Alman askeri heyetini sürgün etmesini talep ederek bir ültimatomla karşılık verdi. Osmanlılar bu teklifi reddetti. Aynı gün, Akdeniz'deki Birleşik Krallık kuvvetleri, Osmanlı limanı İzmir açıklarında ticaret gemilerine saldırarak Churchill'in emirlerini gerçekleştirdi. O gece bir Osmanlı Bakanlar Kurulu toplantısında sadrazamın savaş karşıtı grubu, imparatorluğun savaşta olduğunu ve çatışmayı önlemek için yapabilecekleri çok az şey olduğunu kabul etmek zorunda kaldı. Ruslar, 2 Kasım 1914'te Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan ettiler. Amiral Andrei Eberhardt'ın Rus filosuna baskın nedeniyle Osmanlılara karşı verdiği misilleme emri doğrultusunda, bir Rus görev gücü 4 Kasım'da Zonguldak'ı, 17 Kasım'da ise Trabzon'u bombaladı.
3 Kasım'da Birleşik Krallık savaş gemileri Çanakkale Boğazı'ndaki dış kaleleri bombaladı. İki gün sonra Birleşik Krallık ve Fransa Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan etti. Bu saldırılar nedeniyle Birleşik Krallık'ta Osmanlıları savaşa Churchill'in soktuğu konusunda ortak bir izlenim vardı. Başbakan Lloyd George, bu inancı sonraki birkaç yıl boyunca sürdürdü. Bu arada Churchill, Orta Doğu'da bölgesel kazanımlar olasılığı gibi çatışmanın faydalarını anlatmaya başladı; bu nihayetinde Yunanistan gibi Balkan ülkeleri ve İtalya'yı savaşın içine çekmeyi sağlayan bir neden oldu. Osmanlı hükûmeti nihayet 11 Kasım'da Üçlü İtilaf'a savaş ilan etti. Osmanlıların Ruslara resmî savaş ilanı 11 Kasım 1914 tarihli padişah bildirisiyle gerçekleşmiş, bu bildiride Rusların eğitimle meşgul olan Türk filosuna müdahale ettikleri ve savaşa sebebiyet verdikleri açıklanmış, baskın ile bildirge arasında geçen günlerde Osmanlı hükûmetinin Rusya ve müttefiki devletlere verdiği notalarla Rusların bu saldırıyı yaparak işlediği hataları düzeltmeleri beklenmişti. Üç gün sonra Osmanlı Padişahı V. Mehmed, Sünni ve Şii Müslümanlara yönelik, Batı güçlerine karşı bir cihat çağrısında bulundu.
I. Dünya Savaşı'nın sonunda Talat Paşa kabinesinin Yüce Divana verilmesi için gösterilen nedenlerden biri de bu baskındır. 17 Kasım 1918 tarihli tezkere nedeniyle 25 Kasım günü Bahriye Nezâreti'nden Sadaret makamına gönderilen belgeler ve yazıda baskının planlı yapıldığı ve inisiyatifin Alman Amiral Wilhelm Souchon'a bırakıldığı görülmüştür: "Donanmanın bu çıkışında Amiral tarafından gemi komutanlarına kapalı iki zarf verilmişti. Birinde Cemal Paşa'nın imzası ile "Amiral tarafından Karadeniz'de bulunduğu sırada verilecek her türlü emre uyulması", diğerinde amiralin imzası ile "gemilerde bulunan Alman subayları tarafından verilen emirlerin tamamıyla yapılması" yazısı bulunmuştur."
Masalcılar - 1
Masalcılar - 1, Masalcılar grubunun çocuklara masal anlatan projesinin ilk albümü. Masalcılar grubu Erdem Yörük, Işın Karaca, Eda Özülkü, Metin Özülkü'den oluşuyor. Bu albümle hikâyeler şarkılar eşliğinde anlatılıyor. Bu albümde iki hikâye bulunmaktadır: Pinokyo ve Kırmızı Başlıklı Kız.
Pinokyo
Seslendirilen roller:
Eda Özülkü: Anlatıcı, Pinokyo
Metin Özülkü: Giseppo Usta, Kurnaz tilki (Bay tilki), Zıpzıp çekirge
Işın Karaca: Bella, Kar perisi (Kış perisi), Obur ayı (Bay ayı), Bahar perisi
Kırmızı Başlıklı Kız
Seslendirilen roller:
Işın Karaca: Anlatıcı
Eda Özülkü: Karolin (Anna'nın annesi), Anna (Kırmızı başlıklı kız)
Metin Özülkü: Markus (Anna'nın babası), Bay Körtis kurt (Kurnaz kurt), Büyükanne [taklit]
Diggi-Loo Diggi-Ley
Diggi Loo,Diggi Ley, İsveçli grup Herreys'in söylediği ve 1984 yılında Eurovision'u kazandıkları şarkıdır.Söz yazarı Britt Lindeborg, bestecisi Torgny Söderberg'dir.Prodüktörleri ise Anders Engberg ve yine Torgny Söderberg'dir.
The Eurovision Song Contest-The Offical History adlı kitabın yazarı John Kennedy O'Connor'a göre,Herreys grubu yarışmaya ilk sırada çıkmış ve yarışmayı kazanmış olan 3. gruptur.1975 yılında Teach-In ve 1976 yılında Brotherhood of Man adlı gruplar da yarışmaya ilk sırada çıkmış ve yarışmayı kazanmıştır.1984'ten beri sahneye birinci veya ikinci çıkan kazanamamaktadır.
Şarkı,grubun solistinin caddede dolaşırken bir çift altın bot görmesini,onları giyince dans ettiğini ve "büyülü bir dünya" ya girdiğini anlatmaktadır.Ve solist,bu botlardan herkesin bir çift edinmesini istemektedir.
Grubun solisti olan Richard Herrey, 2005 yılında yapılan Congratulations adlı yarışmaya da konuk olmuştur.
Bir sonraki 1985 yarışması'nı kazanan Norveçli katılımcı "La det swinge" adlı şarkısıyla Bobbysocks olmuştur.
Diggi Loo,Diggi Ley,İsveç'te single olarak çıktığı zaman en fazla satan 2. single olmuştur.
Ayrıca 1998 yılında da İsveçli metal grubu Black Ingvars, bu şarkıyı Schlager Metal adlı albümlerinde tekrar seslendirmiştir.
Hussaini Abdullahi
"Koramiral" Husaini Abdullahi (3 Mart 1939 - 9 Temmuz 2019), Nijeryalı üst düzey rütbeli eski asker ve siyasetçi.
Kariyeri
Abdullahi, 3 Mart 1939'da Nasarawa Eyaleti, Doma Yerel Yönetimi'nde doğdu. 30 Temmuz 1975'te yeni Nijerya Devlet Başsavcısı Murtala Muhammed tarafından Abdullahi'nin Yüksek Askeri Konsey'e atandığı açıklandı. Daha sonra Abdullahi, General Olusegun Obasanjo'nun askeri yönetimi sırasında, Mart 1976-Temmuz 1978 tarihleri ​​arasında Nijerya'nın Bendel Eyaleti'nin askeri valisi olarak görev yapmıştır. Nijerya Ordusu'ndan koramiral rütbesiyle emekli olduktan sonra, Abdullahi, Nijerya Merkez Bankası yönetim kurulu başkanı olarak görev almıştır.
Ölümü
Nijeryalı siyasetçi ve eski asker Husaini Abdullahi 9 Temmuz 2019'da Abuja, Nijerya'da 80 yaşında yaşama veda etmiştir.
Cavalier
Cavalierler İngiliz İç Savaşı ve sonraki dönemde kral I. Charles başta olmak üzere monarşi yanlılarını küçük düşürmek için Parlamento yanlıları tarafından kullanılan bir deyimdir. Restorasyon döneminde de kullanıldıktan sonra bizzat monarşi yanlıları tarafından kendilerini tanımlamak için kullanılmıştır. Siyasi ve sosyal tutumu eleştirmek için türetilse de zamanla o dönem sarayda hakim olan giyim kuşam modasının eleştirisine indirgenmiştir. Terimin tipik örneği olarak monarşi süvari komutanı Prens Rupert gösterilegelmiştir.
Etimoloji
Cavalier kelimesi süvari anlamındaki Latince caballarius kelimesinden gelir. Kelime iç savaş sırasında kral taraftarlarını yermek amacıyla ilk kez 1642 yılında kullanılmıştır. Charles bu terimin kullanımını eleştirse de bir süre sonra monarşi yanlıları kendilerini tanımlamak için kullanmaya başlayacaklardır. Parlamento yanlılarına Roundheadler diyen bu grup Restorasyon döneminden sonra Tory teriminin çıkışıyla birlikte Cavalier terimini kullanmayacaktır.
Kökenleri
Yoğun kullanıldığı dönemde sadece bir giyim tarzı olarak değil, bir siyasal ve toplumsal duruşu temsil eden terim günümüzde sadece dönemsel bir giyim modasına indirgenmiştir. Dönemin saray modası olan bukle bukle uzun saçlar, yaldız işlemeli yaka ve manşetlerle tüylü şapkalar akla gelmektedir. Bu giyim tarzı elbette sadece ve kısa saçı tercih eden Parlamento taraftarlarıyla arada bir fark oluşturmaktaydı. Ancak her iki tarafta da bu genelleştirmeye uymayanlar mevcuttu. Cavalierler genellikle otuzlu yaşlarında, cephede uzun süre görev yapmış, evli ve varlıklı asillerden oluşurdu. Parlamento tarafından da benzer kişiler olsa da çoğunlukla din ve Tanrı inancı hayatlarının merkezindeydi. Ancak diğer yönde de örnekler mevcuttur Henry Wilmot veya Lord Goring, Parlamento yanlıları tarafından yapılan alkolik, ahlaksız, inançsız eleştirilerine imkân tanıyan davranışlar içinde olmuştur.
Roundhead ve cavalier terimleri yerlerini yine aşağılayıcı anlamları olan Whig ve Tory'ye bırakmıştır.
Sanata etkileri
Resim sanatının ötesinde özellikle I. Charles'ın maiyetindeki şairler Cavalier Şairleri olarak bilinen bir akımı başlatmışlardır. Genelde atının üzerinde klasik anlamda bir şövalye olarak betimlenen karakterin kralın davasındaki maceraları anlatılır. Bu şairler arasında en tanınmış olanları arasında Robert Herrick, Richard Lovelace, Thomas Carew ve Sir John Suckling sayılabilir.
İhsaniye, Eyüpsultan
İhsaniye, İstanbul ilinin Eyüpsultan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
İstanbul iline 35 km, Eyüpsultan ilçesine 16 km uzaklıktadır.
Gondomar (Portekiz)
Gondomar, Portekiz'in Norte bölgesine bağlı Grande Porto alt bölgesinin belediyelerinden biridir.
Bucaklar
Belediyede 12 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.
Obezite
Obezite, biriken fazla vücut yağının sağlık üzerinde olumsuz bir etkisi olabilecek seviyede çok olması nedeniyle oluşan tıbbi bir durumdur. Bir kişinin ağırlığının kişinin boyunun karesine bölünmesiyle elde edilen bir ölçüm olan Vücut kütle indeksinde (VKİ) genel olarak indeksi ila  ve üzeri olanlar obez olarak kabul edilirler. Bazı Doğu Asya ülkelerinde ise daha düşük değerler kullanılmaktadır. Obezite özellikle kalp rahatsızlığı, tip 2 diyabet, obstrüktif uyku apnesi, belirli kanser türleri ve osteoartrit gibi çeşitli hastalıkların olasılığını artırır.
İndirekt ölçüm yöntemleri
Bu yöntemler klinik araştırmalar dışında genel pratikte kullanımı sınırlıdır. Vücut toplam su ölçümü (işaretli su kullanılarak), ultrasonografi, Bilgisayarlı Tomografi,(CT,BT), Magnetik Rezonans Görüntüleme (MRI), Dual foton absorbsiyometresi indirekt yöntemler arasındadır. Obezitenin belirlenmesinde birçok yöntem kullanılmasına rağmen, pratik olduğu için sık kullanılan en geçerli yöntemler beden kitle indeksi (BKİ) hesaplanması, bel ve kalça çevresi ölçümüdür.
Sınıflama
Dünya Sağlık Örgütü tarafından belirlenmiş sınıflamaya göre;
Obezitenin değerlendirilmesinde yapılan ölçümlerde, bel kalça oranının erkeklerde 1’in altında, kadınlarda ise 0, 85’in altında olması gerekir. Bel çevresi ölçümleri obezite tanısı için oldukça pratik bir yöntemdir. Bu doğrultuda erkeklerin bel çevresinin 102 cm’den, kadınların ise 88 cm’den büyük olması şişmanlığın göstergesi olarak metabolik sendrom riskidir.
Beden kitle indeksinin 25 ve üzerinde olduğu durumlarda metabolik sendrom ismi verilen, diyabet, hipertansiyon ve kolesterol gibi hastalık riskleri obezitenin derecesine göre artmaktadır. Yalnız beden kitle indeksini hesaplarken ağırlık ve boy baz alındığından dolayı obezitenin metabolik komplikasyonları ile bağlantılı olan yağ oranı hakkında yeterli bilgi elde edilememektedir. Ayrıca, BKİ hastalığın şiddeti hakkında da bilgi vermez. Daha da önemlisi yaş, cinsiyet ve ırklar arasında da ayrım imkânı sağlamaz. Yağ oranı hakkında yeterli bilgi elde edilemediğinden dolayı beden kitle indeksine ek olarak bel çevresi de ölçülmektedir. Bel çevresi ve bel/kalça oranı ölçümleri yağ dağılımı hakkında fikir edinmemizi sağlar. Obez hastalarda bel çevresinin erkeklerde 102 kadınlarda ise 88 cm’nin üzerinde olması kalp ve damar hastalık riski ile bağlantılıdır. Obezite cerrahisinde tek karar mekanizması Beden Kitle Endeksi olduğundan aslında bu yöntemden çok büyük fayda görecek çok sayıda hasta bu kısıtlama nedeniyle sigorta kapsamında cerrahi tedaviden faydalanamamaktadır.
Kalıtımın etkisi
Yapılan çalışmalar şişmanlık oluşumunda kalıtım veya genetik faktörlerin % 25-40 oranında rol oynadığını göstermiştir. Şişman kişilerin çocuklarında şişman olmayanlara göre şişmanlık görülmesi 2-3 kat fazladır. Anne ve babanın her ikisinin şişman olması durumunda çocukların %80' ninde erişkin yaşta şişmanlık gelişir.
Anne veya babadan biri şişman ise %40 Her ikisi normal kilolu ise %10 oranında Çocukluk çağında (3-10 yaş arası) aşırı kilolu olan çocukların %50 sinde erişkin dönemde aşırı kilolu olma riski vardır. Şişmanlığın genetik nedenleri uzun yıllardan beri araştırılmaktadır. Toplumda sık görülen şişmanlığı ortaya çıkaran birçok genetik bozukluk vardır. Fransa ve Almanya da şişman ailelerde yapılan çalışmalarda 10 numaralı kromozomdaki belirli bir alanın şişmanlıktan sorumlu olduğu ortaya çıkarılmıştır. Bu alandaki genlerin incelenmesi ile şişmanlığa neden olan genler daha iyi ortaya çıkarılabilecektir. Bunun yanında tek gen bozukluğuna monogenik bağlı şişmanlıklar da vardır. Şişmanlığın %5 kadarı tek gen bozukluğuna bağlıdır.
Türleri
Elma tipi vücut yağlanması- santral obezite
İleride sebep olabileceği riskler bakımından obezitenin bünyede oluşturduğu yağlanmanın dağılımı çok önem taşımaktadır. Gövde ve karın bölgesi içinde daha fazla miktarda biriken yağlar; kalp hastalıkları, hipertansiyon, hiperlipidemi ve Tip ll Diabetes Mellitus ile görülen metabolik sendromlar bakımından risk ihtimallerini arttırır. Bu şekilde bir yağ dağılımı gösteren obezite çeşidine elma tipi vücut yağlanması yani, merkezi şişmanlık denmektedir. Bu vücut tipinde karın bacaklardan çok, gövde ve karın bölgesinde bir yağlanma şekliyle kendini gösterir. Metabolik sendrom bakımından daha yüksek bir risk grubuna ait bu hastalarda, karın etrafında belirgin gövdesel yağlanma söz konusudur.
Nedenleri
0-3 yaş dönemindeki beslenme çok önemlidir. Santral sinir sisteminin gelişimi ile kemik-kas işlevlerindeki uyum bu dönemde gerçekleşir. Doğumdan hemen sonraki ilk 60 dakika içinde başlanması gereken emzirmenin en az 6 ay sürdürülmesi gerekir. Bebekler biberon ya da benzeri araçlar kullanılmadan doğrudan emzirilmelidir. Yaşamının ilk yılını anne sütüyle beslenerek geçiren çocukların kazanımları annelerinkinden onlarca kat fazladır. İlk yaşlarından başlayarak aşırı kalori yüklenen çocuklarda, yağ fazlasının depolanması için adiposit sayısında yoğun bir artış (hiperplazi) olur. Sayısı artan adipositler yaşam boyu olduğu yerde bekler, yüksek kalori koşullarında yağ depolar. İlerleyen yıllarda beslenmesini düzenleyerek kilo veren bireyler, karbonhidratlara döndüğü gün adipositlerini şişirmeye başlarlar (hipertrofi). Adipositlerin yağ depolama yetisi neredeyse sonsuzdur.
Obezite hastalığı sık sık ve yüksek oranlarda kalorili beslenme düzeniyle yaşayan, fiziksel olarak etkinliğin ya da egzersiz yapmanın az olduğu kişilerde görülmektedir. Bunun dışında genetik olarak yatkın olma, hormonal bozukluklar, psikolojik sorunlar ve akabinde kullanılan antipsikotik ilaçlar da obeziteyi tetikleyen sebepler arasındadır. Halk arasında, obezite hastalığının metabolizma hızının düşüklüğüyle ilişkili olduğu yönünde bir kanı olsa da, bu aslında nadir görülen bir sebeptir.
Çoğunlukla obezite diğer bir deyişle morbid obezite hastalığından muzdarip kişiler vücudunun gerekliliklerini karşılamak için kilosu normal olan kişilerden daha fazla enerji tüketmektedirler. Dolayısıyla obezite hastalığı olan kişilerin bazal metabolizma hızları yükselmiştir. Gelişen teknoloji bireylerin fiziksel olarak bedenlerini kullanma alanını daraltmıştır. Bu da obezite hastalığının artışında yüksek bir etkiye neden olur.
== Obezitede riskler ==
Obezite engel oranı
Erişkinler için engel oranı klavuzunda yer alan obezite engel oranı, birçok kronik hastalığın başlıca risk faktörlerinden biridir ve sağlık açısından ciddi sorunlara neden olabilir. Obezite, vücutta aşırı yağ birikiminin olduğu bir durumdur ve vücut kitle indeksi (VKİ) ile değerlendirilir.
Engin, Baykan
Engin, Siirt ilinin Baykan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, Ermenicede "ceviz" anlamına gelen İngêz olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Siirt il merkezine 30 km, Baykan ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.
Türkçe ve Yunancadaki ortak kelimeler
Türkçe ve Yunancadaki ortak kelimeler maddesi, Türkçe ve Yunancadaki ortak kelimelerin derlendiği, İngilizce anlamlarının ve etimolojisinin belirtildiği listedir.
Türkçe ve Yunanca'nın ilk temasları Malazgirt Savaşı'nın çok öncelerine dayanmaktadır.
Aşağıdaki liste Türkçe ve Yunanca'da ortak olan sözcüklerin listesidir.
Kemerovo
Tom Nehri kıyısında Kuznetsk Aladağları'nın yakınında yer alır.
1959 NBA All-Star Maçı
1959 NBA All-Star Maçı, 23 Ocak 1959 tarihinde Detroit'te bulunan Olympia Stadium'da oynanan dokuzuncu All-Star maçıdır. Bob Pettit ve Elgin Baylor maçın MVP ödülünü paylaştılar. Doğu takımının koçluğunu Red Auerbach yaparken, Batı'nın koçluğunu ise Ed Macauley yaptı. Maçı 10,541 biletli seyirci izledi.
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin dış ilişkileri
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC), sadece Türkiye tarafından tanınmakta, diğer ülkeler ve Birleşmiş Milletler (BM) tarafından tanınmamaktadır. Ülke, hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'ne bağlıdır. Birçok devlet ve uluslararası kuruluş, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ni de facto (fiili) devlet olarak tanımlamaktadır. Buna karşılık, uluslararası camianın Kıbrıslı Türklere karşı tutumu 2004'teki Annan Planı oylaması sonucu sempatiye dönüşmüştür. Bu sayede, KKTC devleti/kurumları bazı uluslararası politik, sportif, bilimsel, turistik ve kültürel örgütlere üye olmuşlardır.
Uluslararası toplum ve devletler nezdinde statü
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin, 15 Kasım 1983'te bağımsızlığını ilan etmesinin ardından BM Güvenlik Konseyi, 18 Kasım’da aldığı bir kararla bağımsızlık kararını kınadı. Türkiye bağımsızlık kararı sonrasında KKTC'yi tanıdı. Pakistan ve Bangladeş, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ni tanıdıktan sonra, ABD ve İngiltere’nin baskıları ile bu kararlarından vazgeçtiler. 18 Kasım 1983’te de BM Güvenlik Konseyi 541 sayılı kararı ile üye ülkelere Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin ilanını tanımama çağrısı yapıldı. Türkiye ve KKTC, kararda geçen ifadeye ("calls upon", "directs" değil) dayanarak, son kararın üye ülkelerde olduğu görüşünü savunmaktadır.
BM ve AB, bazı KKTC kurum ve kuruluşlarını yasal olarak kabul etmektedir. Örneğin, 1974 sonrası yapılan mübadelede adanın kuzeyinde toprakları kalan Rumlara, bunlara karşılık olarak güneyde kalan Türk arazilerini veren KKTC Taşınmaz Mal Komisyonu; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından resmen bir iç hukuk yolu olarak kabul edilmiştir.
Bazı devletler ve uluslararası kurumlar, KKTC yetkililerini Kıbrıs Türk Toplumu yetkilisi, cumhurbaşkanını Kıbrıs Türk Toplumu Lideri olarak anmaktadır. Türkiye, KKTC yetkililerini daima sıfatlarıyla kabul etmektedir. Bunun dışında 2007 baharında KKTC Cumhurbaşkanı Mehmet Ali Talat Pakistan Cumhurbaşkanı Pervez Müşerref tarafından cumhurbaşkanı sıfatıyla davet edildi. Ayrıca KKTC dışişleri bakanları, uluslararası bazı ortamlarda dışişleri bakanı olarak ağırlanmıştır.
Diplomatik temsilcilikler
KKTC'nin başkenti Lefkoşa'da ülkeyi tanıyan tek ülke olan Türkiye'nin büyükelçiliği vardır. Türkiye büyükelçiliği dışında bazı ülkelerin Lefkoşa'da temsilcilikleri bulunmaktadır. Hem Birleşik Krallık'ın hem de Birleşik Devletler'inin temsilcilikleri ve kendi diplomatik konutları bulunmaktadır. Bu iki ülke haricinde Almanya ve Avustralya temsilcilikleri; Fransız Kültür Derneği ve AB Destek Ofisi de KKTC'deki yabancı misyon şeflikleridir. Bu temsilcilikler, dernekler, destek ofisleri ilgili ülkelerin KKTC'yi tanıdıkları anlamına gelmemektedir.
KKTC'nin ise resmî olarak sadece Türkiye'de büyükelçiliği ve konsoloslukları vardır. Ankara Büyükelçiliği'nin yanında İstanbul, Mersin ve İzmir Konsoloslukları bulunmaktadır. Diğer ülkelerde ise tıpkı KKTC'deki yabancı temsilcilikler gibi resmî olmayan temsilcilikleri vardır. KKTC'nin Londra (Birleşik Krallık), Brüksel (Belçika), Washington (ABD) gibi toplam 19 ülkede 23 adet diplomatik misyon şefliği bulunmaktadır. Bunun dışında bazı ülkelerde fahri konsoloslukları da bulunmaktadır.
Annan Planı halkoylaması ve sonrasındaki gelişmeler
Referandum sonucunda Azerbaycan, KKTC'yi resmen tanımasa da gayri resmî ilişkileri geliştirdi. KKTC'den Azerbaycan'a, Azerbaycan'dan da KKTC'ye uçak seferi düzenlendi (29.08.2005 / 27.07.2005  ). Ancak bu uçuşların devamı, hem maliyet sorunlarından hem de Kıbrıs Cumhuriyeti ve Yunanistan’ın, AB üzerinden Azerbaycan’a uyguladıkları baskılardan dolayı gelmedi. Şimdilerde, KKTC'den kalkan uçaklar doğrudan seferler olarak sadece Türkiye'ye inebilmektedir. Charter seferlerle ise doğrudan uçuş yapılabilmektedir. KKTC-Birleşik Krallık ve KKTC-Almanya seferleri, Türkiye aktarmalı olarak yapılmaktadır. Referandumun ardından KKTC'ye uygulanmakta olan ambargoların kaldırılacağı beklentisi oluşmuş; ancak bu beklenti istenilen ölçüde karşılanmamıştır.
Türkiye, 10 maddeden oluşan bir ara çözüm planı önermiştir:
Bu öneri uluslararası toplumdan destek görmüş olsa da Kıbrıs Cumhuriyeti tarafından reddedilmiştir.
Birleşik Devletler kongre üyelerinden oluşan bir temsilciler kurulu, KKTC devleti ile doğrudan bağlantıya geçti. Bu bağlantılar adanın güney kısmına gitmeden, doğrudan KKTC'ye yapılan ziyaretler ve iki tarafın bakanlıklarına yapılan milletvekili buluşmalarıdır.
Eylül 2005'te ABD'nin New York eyaletinde düzenlenen İslam Konferansı Örgütü'nde, Türkiye'nin teşvikiyle üye ülkelere ve diğer devletlere Birleşmiş Milletler'in KKTC'ye yönelik kararlarını ve sınırlamalarını tanımamaları ve KKTC ile daha fazla doğrudan bağlantılar kurmaları yönünde çağrıda bulunulmuştur.
Ayrıca diğer ülkelerin diplomatları, KKTC Ankara büyükelçiliğine ziyaretler düzenlemiştir. KKTC'ye karşı ilgisini olumlu yönde değiştiren Paraguay ve Gambiya da eklenebilir.
İzolasyonlar
Kuzey Kıbrıs'a uygulanan izolasyonlar bazı alanlarda kalkmasına rağmen, önemli ölçüde izolasyon hala vardır.
Basketbol: Dünyanın en geniş veri tabanına sahip ve en çok takip edilen basketbol sitesi eurobasket.com, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) Basketbol Ligi'ni veri tabanına aldı.