cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rotten.com
Rotten.com, 1996'dan 2012'ye kadar aktif bir şok sitesiydi. "An archive of disturbing illustration" (Rahatsız edici görsel arşivi) sloganı taşıyan web sitesi, şiddet eylemlerinin resimlerine, şekil bozukluklarına, otopsi veya adli fotoğraflara, sapkın seks eylemlerinin tasvirlerine ve rahatsız edici veya yanlış tarih meraklarına ayrılmıştı. 1996 yılında kurulan, Soylent Communications olarak bilinen bir geliştirici tarafından yönetildi. Site güncellemeleri 2009 yılında yavaşladı ve Şubat 2012'deki son güncellemesini aldı.
Tarih
1996 yılının sonlarında, Soylent Kayıtlı olmayan alan adlarını bulan bir program yazdı. 'Rotten' (çürük), kullanılmamış kelimelerden biriydi ve Soylent, aynı yıl "Rotten.com"un haklarını aldı. Rotten.com, bazı ülkelerdeki sansür kurallarının internet erişimini kısıtlamaya başladığı bir dönemde, çevrimiçi ifade özgürlüğünü savundu.
Anton Walkes
Anton Charles Walkes (d. 8 Şubat 1997 –ö. 19 Ocak 2023), defansa dönük orta saha mevkiinde oynayan İngiliz profesyonel futbolcudur.
Çinkadzeebi Camii
Çinkadzeebi Camii (Gürcüce: ჭინკაძეების მინარეთიანი ჯამე), Gürcistan'nın Acara bölgesindeki iki katlı ahşap bir camidir. 19. yüzyıla tarihlenmektedir.
Anton Walkes
Yaşamı ve kariyeri
Walkes, 8 Şubat 1997'de Lewisham, Londra, İngiltere'de doğdu. Aktif futbol kariyerini 2013-2023 yılları arasında defansa dönük orta saha mevkiinde İngiliz kulüpleri; Tottenham Hotspur ve Portsmouth ile Amerika Birleşik Devletleri kulüpleri; Atlanta United ve Charlotte FC'de sürdürdü. Tottenham Hotspur takımıyla Lig Kupası'nda ve Portsmouth futbol takımıyla şampiyon oldukları EFL Turnuvası'nda yer almıştır. Futbol kariyeri boyunca 140 maçta sahada yer alan futbolcu 6 gole imza atmıştır.
Çinkadzeebi Camii
Özellikleri
Cami günümüzde terk edilmiş vaziyettedir. 1981 tarihli kayıt kartına göre, o tarihte caminin bodrumunda bir medresenin faaliyet gösterdiği bilinmektedir. Aynı kartta, düzleştirilmiş taş bloklar ve muhtemelen bir bacadan oluşan kapalı ve dar bir ek binanın olduğu yazmaktadır. Caminin mimari görünümü, yapı malzemelerinin özellikleri, planı ve dekoru bölgedeki diğer yapılarla benzerlik göstermektedir. Dikdörtgen planlı iki katlı ahşap yapı, taş temel üzerine inşa edilmiştir. Caminin iç tasarımını Laz ustalar yapmıştır.
Anton Walkes
Ölümü
Walkes, 19 Ocak 2023'te Miami, Florida'da henüz 25 yaşında geçirdiği bir tekne kazasında yaşama veda etti.
Başarıları
Portsmouth
Nakula Sahadeva Rathası
Nakula Sahadeva Rathası, Hindistan'ın Tamil Nadu eyaletinin Kancheepuram ilçesinde, Bengal Körfezi'ndeki Coromandel Sahilinde, Mahabalipuram'daki Pancha Ratha kompleksinde bulunan bir anıttır. Monolit Hint kaya mimarisinin bir örneğidir. 7. yüzyılın sonlarından kalma, Pallava Krallığı'nın Kralı I. Mahendravarman ve oğlu I. Narasimhavarman'ın (MS 630-680; Mamalla veya "büyük savaşçı" olarak da anılır) döneminde yapıldığı kabul edilir. Kompleksin tamamı Hindistan Arkeolojik Araştırmaları'nın (ASI) koruması altındadır. 1984'ten beri UNESCO Dünya Mirası Listesi olarak listelenen Mahabalipuram'daki Anıtlar Grubu'nu oluşturan anıtlardan birisidir.
Bir arabaya (ratha) benzeyen bu yapı, uzun pembe granit kayaya oyulmuştur. Bazen yanlışlıkla bir tapınak olarak anılsa da yapı, I. Narasimhavarman'ın ölümünden sonra tamamlanmadığı için hiçbir zaman bir tapınak olarak işlev görmedi. Yapı adını destansı Mahabharata destanındaki en büyük Pancha Pandavasından almıştır ancak bu isimlendirme yapının ikonografisi tarafından desteklenmemektedir. Tamamlanmamış olan bu küçük yapı, tanrı Indra'ya adanmıştır.
Coğrafya
Yapı, Kancheepuram ilçesinde, Bengal Körfezi'ndeki Coromandel Sahili'nde, önceden Mammallapuram olarak bilinen Mahabalipuram'da yer almaktadır. Önceden Madras olarak bilinen başkent Chennai'nin yaklaşık 35 mil (56 km) güneyinde, Chengalpattu'ya yaklaşık 20 mil (32 km) uzaklıkta yer almaktadır.
Ratha kompleksi, kıyı şeridine yakın bir konumdadır. Nakula Sahadeva Rathası, Pancha Ratha'nın bir parçası olsa da, diğer dört rathadan ayrı bir konumda yer almaktadır. Nakula-Sahadeva güneye bakarken Dharmaraja, Bhima, Arjuna ve Draupadi Rathaları batıya bakmaktadır. Dışarıdan bakıldığında ratha, küçük ölçekte de olsa bir Budist tapınağının Chaitya Salonu ile benzerlik göstermektedir.
Nanumea
Nanumea, Polinezya ülkesi Tuvalu'nun en kuzeybatıdaki atolüdür. Yaklaşık boyunca yayılmış dokuz mercan adasından oluşan bir gruptur. Pasifik Okyanusu'nun ekvatorun hemen güneyinde ve Uluslararası Tarih Çizgisi'nin batısındadır. Nanumea   512 kişilik bir nüfusa sahip (2017 nüfus sayımı).
Coğrafya
Polinezya üçgeninin bir kenarı boyunca yer alır. Gilbert Adaları'nın hemen güneyinde yer alır. Nanumea, bir lagünü çevreleyen bir mercan kayalığı rafında oturan bir dizi alçak adacıktan oluşan klasik bir atoldür. Yaklaşık uzunluğunda  genişliğindedir ve kuru arazi alanı yaklaşık dir. Mercan adasının kuru kara alanının %90'ını oluşturan en büyük iki adacık Nanumea ve Lakena'dır.
En büyük köyler 187 kişiyle (2012) Haumaefa ve 187 kişiyle (2012) Lolua'dır. Tek okul Kaumaile İlköğretim Okulu'dur. Matagi'deki Nanumea köyünden ve Motu Foliki'ye kadar ada boyunca ve Lakena adacığının güneydoğu ucunda dağınık haneler var. Nanumea ve Lakena'nın yanı sıra, çevreleyen resif düzlüğünün etrafına yayılmış çok daha küçük üç adacık vardır: Adları Motu Foliki, Lafogaki ve Te Afua-a-Taepoa'dır. Nanumea'nın güneyinde küçük bir yama ve Lakena adacığında bir tane olmak üzere 2 mangrov ormanı vardır.
Nanumean'lar ana Nanumea adasının sivrisineksiz kalmasını istedikleri için pulaka çukurları denen, su tablasının altındaki büyük gübrelenmiş toprak çukurlarında yetiştirilirmesidir.
2011 yılında, kou yaprak kurdu (Ethmia nigroapicella ), Kanava ağaçlarının (Cordia subcordata, beach cordia) yapraklarını soyarak Nanumea üzerinde yıkıcı bir etki yaptı. Kanava ağaçları kıyı koruması, rüzgar barınağı, gölge sağlar ve deniz kuşları için yaşam alanıdır. Kanava'nın çiçekleri de yerel olarak değerlidir.
Müsenna Bin Harise
Müsenna Bin Harise (Arapça: المثنى بن حارثة الشيباني) Ebû Bekir ve Ömer'in halifeliği sırasında Sasani İmparatorluğuna karşı savaşmış Arap general ve beni şeyban (Arapça: بنو شيبان) kabilesinin lideridir.
Hayatı
Müsenna Bin Harise, Al-Sawad Irak'ta doğmuş Arap generaldir. Hicretin 9. senesinde müslüman olmuştur.
Ebû Bekir döneminde Arap yarımadasında siyasal bütünlük sağlandıktan sonra Sasani İmparatorluğuna karşı açılan savaşlara katılmış ve Ebû Bekir'den kendisini general olarak atamasını istemiş ve Ebû Bekir, Halid Bin Velid komutası altında kendisine bir ordu tayin etmiştir. Irak bölgesinde Sasani İmparatorluğuna  karşı yapılan önemli 7 muharebesi vardır.
Nikolaidis Efendi
Dimitris Nikolaidis (Yunanca: Δημήτριος Νικολαΐδης Dimitrios Nikolaidis; İngilizce: Demetrius Nicolaides; Fransızca: Démétrius Nicolaïdes;c. 1843 - 3 Temmuz 1915) ya da Nikolaidis Efendi, Osmanlı'da Rum gazeteci ve kanun derleyicisiydi. "Çok Dilli Bir İmparatorluğa Anayasa: Kânûn-ı Esâsî ve Diğer Resmi Metinlerin Azınlık Dillerine Çevirileri" (İngilizce: "A Constitution for a Multilingual Empire: Translations of the Kanun-ı Esasi and Other Official Texts into Minority Languages") adlı makalenin yazarı Johann Strauss, Nikolaidis'ten "19. yüzyıl İstanbul'undaki basın hayatının aşırı aktif, ama biraz gizemli bir figürüydü" diye bahsetmiştir
Nikolaidis, İstanbul'da doğmuş ve Fener Rum Erkek Lisesi'nde eğitim görmüştür. Oradan 1861'de mezun olmuştur. Ailesi İyeromnimon'lardı.
Kariyeri
1862'de Anatolikos Astir (Doğu Yıldızı) mecmuasında editörlük yaparak başladı. 1864'da oradan ayrılıp Eptalofos (Yeditepe) mecmuasında editörlük yapmaya başladı; 1865'te mecmuanın sahipliğini elde etti ve adını Nea Eptalofos (Genç Yeditepe) olarak değiştirdi. Mecmua, 1867'de gazeteye çevrildi ve Konstantinoupolis (Konstantinopolis) adını aldı. Konstantinoupolis 'in faal olmadığı dönemlerde Nikolaidis Thraki ("Trakya"; Ağustos 1870-1880) ve Avgi ("Şafak"; 6 Temmuz 1880-10 Temmuz 1884) mecmualarında editörlük yaptı.
Grigori Aristarhi tarafından yayımlanan Fransızca Osmanlı mevzuat derlemesi Législation ottomane 'ın editörlüğünü yaptı. Ayrıca Düstur'un Оθωμανικοί Κώδηκες ("Othomaniki kodikes", çevirisi: "Osmanlı kanunları") adlı Rumca versiyonunun editörlüğünü yaptı. Bu, onun Türkçe olmayan ilk versiyonuydu. Bu iki yayım onu maddi bakımdan zenginleştirdi, ve ona gazetelerini işletmesi için gerekli parayı sağladı. Osmanlı hükûmeti Rumca versiyonu aldıktan sonra onu üçüncü sınıf sivil memur yaptı. Nikolaidis, Düstur ve Mecelle 'nin ciltlerini Bulgarca'ya çevirdiğini belirten bir belge de yazmıştır. Dustür 'un sürümdeki Bulgarca kopyalarındaysa onları yayımlayan Hristo S. Arnaudov (Bulgarca: Христо С. Арнаудов) tarafından yazıldıkları belirtilmiştir. Johann Strauss, Bulgarca çeviri için muhtemelen Nikolaidis'in Rumca çevirisinin esas alındığını söylemiş ve aralarındaki "çarpıcı benzerliklere" dikkat çekmiştir. Ancak Bulgarca çevirisinde onun doğrudan Osmanlı Türkçesi'nden çevrilmiş ortak bir çalışma olduğu yazmaktadır. Konstantinoupolis çalışanlarından Manuel Gedeon Nikolaidis'in, Hristoforos Samarcidis ve Gedeon'un "bir taklitçi daha" diyerek bahsettiği başka birisiyle birlikte Boğaz Feneri 'nin (Pharos of the Bosphorus) Fransızca bir versiyonunu yayımladığını söylemiştir. Gedeon, Nikolaidis'in Osmalı'daki Rusya büyükelçisi İgnatyef'ten bu neşriyata destek olmak için verilen 5 bin altın frank parayı aldığını ve bu paradan diğer kişilere çok az verdiğini söylemiştir. Gedeon'a göre Teodor Kasap, Diyojen'de Rus büyükelçisinin Nikolaidis'e rüşvet verdiğini yazmıştır.
Nikolaidis ayrıca Asya adında Karamanlıca bir neşriyat başlatmak istemiş ancak izin alamamıştır. Evangelina Baltia ve Ayșe Kavak, "Konstantinoupolis gazetesinin yarım yüzyıllık süredeki yayımcısı" ("Publisher of the newspaper Konstantinoupolis for half a century") makalesinin yazarları, Nikolaidis'in teklifinin neden reddedildiği konusunda hiçbir bilgi edinemediklerini yazdılar. En nihayetinde, 1889'de Servet adında Osmanlı Türkçesinde bir gazete kurmuştur. Servet-i Fünûn, ilk olarak Servet'in bir eki olarak başlamıştır.
Bir dönem için Nikolaidis'in ana matbaa tesisi Galata'daki Millet Han'daydı. İki defa tesisini taşımak için başvuruda bulunmuştur. 1499'da Financılar Yokușu'na taşınma başvurusu onaylanmış, ancak tamamlanamamış, 1902'de Lloyd Han'a taşınma başvurusu onaylanmıştır. Taşınma 1903'te tamamlanmıştır.
Nikolaidis, her şeye rağmen gazetelerini kurtarmaya çalıştığı için mal varlığını satmış ve servetinden olmuştur.
Yaşamı ve ölümü
Dimitris Nikolaidis, Sevastiça adında bir karısı, Nikolakis (ya da "Nikos") ve Yorgakis adında iki oğlu ve 1892'de evlenen bir kızı vardı. Osmanlı Sultanı II. Abdulhamid'i kızının düğününe davet etmiştir. Balta ve Kavak'a göre bu durum, Nikolaidis'le Osmanlı hükûmeti arasındaki yakın ilişkinin bir göstergesidir. Kendisi Osmanlıcılık yanlısıydı.
Gedeon'a göre Nikolaidis'in bir tane Fener'de, bir tane Mouchli'de, bir tane de Burgazada'da evi vardı. 1894'daki bir deprem Mouchli'deki evi mahvetti.
Nikolaidis, 1915'te fakirlik içerisinde öldü ve çocukları farkloı yerlerde oldukları için yanında değildi. Pera'da (Beyoğlu) yaşayan Rum Milleti'nin üyeleri ve arkadaşları cenazesini finanse etti ve bu cenazenin ayinini Konstantinopolis Ekümenik Patriği V. Germanos yönetti.
Ödülleri
Nikolaidis'in aldığı madalyalar arasında Ücüncü Rütbe'den Mecidiye Nişanı; Osmanlı hüküetinden öyle istedikten sonra Sırbistan Üçüncü Rütbe'den Takova Nişanı, bir üçüncü derece ödül ve sırayla ikinci ve birinci dereceden ödüller olan Saniye Rütbesi and Mütemayize Rütbesi (1893'te aldı) sayılabilir. Ayrıca Kutsal Türbenin Altın Haçı (Gold Cross of the Holy Sepulcher) ve Kutsal Kurtarıcının Altın Haçı'nı (Gold Cross of the Holy Savior) almıştır.
Dural venöz sinus
Dural venöz sinusler (diğer adıyla Dural sinusler, Venöz sinusler, Kraniyal sinusler), duranın dış (endosteyal) ve iç (meningeal) yaprakları arasında kalan beynin venöz dolaşımına ait sistemlerdir. Serebral venlerden venöz kan, subaraknoid aralıktan da beyin omurilik sıvısını alır ve en son kafatasından çıkan internal juguler vene boşaltır.
Klinik önemi
Dural venöz sinus yaralanmalarında sinus içerisinde tromboz (pıhtı) oluşabilir. Bu duruma venöz sinus trombozu denir. Ayrıca yüzdeki toplar damarlardan gelen enfekisyon nedeniyle kavernööz sinus trombozu da ortaya çıkabilir. Travma dışında başka sebeplerden dolayı da venöz sinus trombozu olabilir. Tedavi edilmediği takdirde ciddi dolaşım bozukluğuna hatta ölüme dahi sebep olabilir.
Gangsta's Paradise (albüm)
Gangsta's Paradise, rapçi Coolio'nun 7 Kasım 1995'te yayınlanan ikinci stüdyo albümüdür. ABD'de satılan üç milyondan fazla kopya ile Coolio'nun en çok satan albümüdür. Albüm'den üç single çıktı ve hit oldu: başlık parçası (ilk olarak Coolio'nun albümünden önce yayınlanan 1995 yapımı Dangerous Minds filminde kullanıldı), "1, 2, 3, 4 (Sumpin' New)" ve "Too Hot".
Óscar Casas
Óscar Casas Sierra (d. 21 Eylül 1998, Barselona, İspanya), İspanyol oyuncu ve manken.
Gangsta's Paradise (albüm)
Albüm bilgileri
Üç şarkı single olarak yayınlandı. "Gangsta's Paradise" Billboard Hot 100'de bir numaraya, " 1, 2, 3, 4 (Sumpin' New)" 5. sıraya numaraya ve "Too Hot" 24. sıraya kadar yükseldi.
Óscar Casas
Biyografi
Casas, 21 Eylül 1998'de Barselona'da doğdu. Ramón Casas ve Heidi Sierra'nın oğlu ve beş Casas erkek kardeşin dördüncüsü, aktör Mario Casas kardeşlerinin en büyüğü.
Cüneyt Ayral
Cüneyt Ayral (d. 13 Şubat 1954, İstanbul), Şair, yazar, gazeteci, fotoğraf sanatçısı, küratör ve rehberdir.
Gangsta's Paradise (albüm)
Albüm bilgileri
Albüm 1997'de En İyi Rap Albümü dalında Grammy'ye aday gösterildi. "Gangsta's Paradise" şarkısı, En İyi Solo Rap Performansı dalında 1996 Grammy Ödülü kazandı. "Sumpin' New", En İyi Solo Rap Performansı dalında 1997 Grammy Ödülü'ne aday gösterildi.
Cüneyt Ayral
Hayatı
Cüneyt Ayral 1954 yılında İstanbul’da doğdu, orta ve yüksek öğrenimini Ankara’da tamamladıktan sonra yeniden İstanbul’a döndü, gazeteciliğinin yanı sıra reklam yazarlığı yaptı. Yirmi yıl süreyle sanayici olarak Türkiye’de kadın iç giyim sektörünün gelişmesinde kilit rol oynadı.
Gangsta's Paradise (albüm)
Resepsiyon
Spin, albüme 10 üzerinden 8 verdi ve "Bugünün rapçileri herhangi bir bilgiyi yabancılarla paylaşmakla ilgilenmiyor. Coolio büyük bir istisna... muhtemelen tüm yıl boyunca dinleyeceğiniz en stilistik geniş ana akım rap albümü. İlk dinleyişte bile, bir hit koleksiyonu gibi geliyor" dedi.
Cüneyt Ayral
Hayatı
AFSAD Ankara Fotoğraf Sanatçıları Derneği kurucu genel sekreterliğini üstlendi. Beş yıl süreyle Kostantıniyye Haberleri adında bir gazete yayınladı.
Şiir, öykü, roman ve deneme türünde pek çok kitap yazdı; şiirleri ve öyküleri çeşitli dergilerde yayınlandı.
Kanal 6, TRT 2 ve Biz TV’de İstanbul, kültür, sanat ve yemek programları hazırladı ve sunuculuğunu yaptı. TRT radyolarında 70’li yıllarda pek çok programa imza attı.
1997 yılında Fransa’ya yerleşti ve bir süre Nice, Grenoble gibi şehirlerde yaşadıktan sonra Paris’e taşındı. Halen Paris’te yaşamakta olan Cüneyt Ayral bir yandan şiir ve roman çalışmalarına devam ederken, bir yandan da Paris ve Fransa üzerine tüm bilgi birikimini rehber olarak ziyaretçilere aktarmaktadır.
Üç çocuk babası olan Cüneyt Ayral İngilizce, Almanca ve Fransızca biliyor.
Güç Birliği Partisi
Güç Birliği Partisi, 24 Şubat 2020 tarihinde kurulan ve Türkiye'de faaliyet gösteren bir siyasi partidir. Parti 2023 Türkiye genel seçimleri için YSK tarafından seçime girebilecek partiler listesinde yer almıştır. Parti 2023 Türkiye genel seçimlerinde 59 seçim bölgesinde aday çıkararak ilk defa bir genel seçime katılmıştır.
Güç Birliği Partisi ve seçimler
Parti 2023 genel seçimlerinde %0,05 oy oranıyla 26.359 oy almış ve 21. parti olmuştur.
Draupadi Rathası
Draupadi Ratha, Hindistan'ın Tamil Nadu eyaletinin Kancheepuram ilçesinde, Bengal Körfezi'ndeki Coromandel Sahilinde, Mahabalipuram'daki Pancha Ratha kompleksinde bulunan bir anıttır. Monolit Hint kaya mimarisinin bir örneğidir. 7. yüzyılın sonlarından kalma, Pallava Krallığı'nın Kralı I. Mahendravarman ve oğlu I. Narasimhavarman'ın (MS 630-680; Mamalla veya "büyük savaşçı" olarak da anılır) döneminde yapıldığı kabul edilir. Kompleksin tamamı Hindistan Arkeolojik Araştırmaları'nın (ASI) koruması altındadır. 1984'ten beri UNESCO Dünya Mirası Listesi olarak listelenen Mahabalipuram'daki Anıtlar Grubu'nu oluşturan anıtlardan birisidir.
Son evrensel ortak ata
Son evrensel ortak ata (kısaca SEOA, veya İngilizce kısaltması olan LUCA ile anılır), şu anda Dünya üzerinde yaşayan tüm organizmaların ortak bir atayı paylaştığı en son popülasyondur ve Dünya üzerindeki tüm mevcut yaşamın en yakın ortak atasıdır. Bu mevcut yaşama tüm hücresel organizmalar dahildir; virüslerin kökenleri belirsizdir ancak aynı genetik kodu paylaşırlar. SEOA muhtemelen çeşitli virüsleri de barındırıyordu. SEOA, Dünya üzerindeki ilk yaşam değildir fakat var olan tüm canlıların atalarının en son biçimidir.
SEOA'nın belirli bir fosil kanıtı bulunmamakla birlikte, mevcut tüm canlıların ayrıntılı biyokimyasal benzerliği varlığını doğrulamaktadır. SEOA'nın özellikleri, modern genomların ortak özelliklerinden çıkarılabilir. Bu genler, bilgileri DNA'dan, RNA'ya ve proteinlere dönüştürmek için transkripsiyon ve translasyon mekanizmaları dahil birçok birlikte adapte olmuş özelliğe sahip karmaşık bir yaşam formunun varlığını işaret eder. SEOA, muhtemelen yaklaşık 4 milyar yıl önce, okyanus tabanındaki magma akıntılarının yakınında bulunan derin deniz bacalarının yüksek sıcaklıktaki sularında yaşadı.
Tarihî arka plan
Bir filogenetik ağaç, evrim fikrini canlıların tek bir atadan türediğini göstererek doğrudan tasvir eder. Yaşam ağacınnı ilk örneklerinden biri, Jean-Baptiste Lamarck tarafından 1809'da Philosophie zoologique adlı eserinde kendisi tarafından çizildi. Charles Darwin, 1859'da yazdığı Türlerin Kökeni Üzerine adlı kitabında, evrensel ortak ata teorisinin evrimsel bir süreçle ortaya çıktığını ünlü sözleriyle açıkladı: "Bu nedenle, benzerlikten yola çıkarak muhtemelen bu dünyada yaşamış olan tüm organik varlıkların, yaşamın ilk kez Yaratıcı tarafından üflenmiş tek bir ilkel biçimden türediği sonucunu çıkarmalıyım." Kitabın son cümlesi, hipotezin yeniden ifade edilmesiyle başlar: "Yaratıcı tarafından başlangıçta birkaç veya tek bir forma üflenmiş çeşitli güçlere sahip olduğunu anlayan; ve bu gezegen sabit kütleçekim yasasına göre dönmeyi sürdürürken, böylesine basit bir başlangıçtan, sınırsız sayıda en güzel ve en şaşırtıcı formun evrimleşmiş ve evrimleşmekte olduğunu kavrayan bu görüşte ihtişam vardır." "Son evrensel ortak ata" veya kısaca "SEOA" terimi ilk kez 1990'larda böyle bir ilkel organizma için kullanıldı.
Kaynakça
<references group="" responsive="0">
Türk bölgesel jet projesi
Türk bölgesel jet projesi, Türkiye'nin ilk bölgesel uçağını üreten bir projeydi. Proje, Dornier 328, TRJ-328 ve TRJ-628'in değiştirilmiş bir versiyonunu kullanacaktı. Proje 2017 yılında iptal edildi.
Draupadi Rathası
Bir arabaya (ratha) benzeyen bu yapı, uzun pembe granit kayaya oyulmuştur. Bazen yanlışlıkla bir tapınak olarak anılsa da yapı, I. Narasimhavarman'ın ölümünden sonra tamamlanmadığı için hiçbir zaman bir tapınak olarak işlev görmedi. Yapı adını destansı Mahabharata destanındaki en büyük Pancha Pandavasından almıştır, ancak bu isimlendirme yapının ikonografisi tarafından desteklenmemektedir. Tamamlanmamış yapı, tanrıça Durga'ya adanmıştır.
Türk bölgesel jet projesi
TRJ-328
TRJ-328, TRJ-628 için bir test yatağı olarak kullanılacaktır. Kapasite 32 koltukla sınırlıdır. Uçak, Türkiye'de şu anda daha büyük uçaklarla mümkün olmayan küçük şehirlere doğrudan ve sık seferler yapacak.
Draupadi Rathası
Coğrafya
Yapı, Kancheepuram ilçesinde, Bengal Körfezi'ndeki Coromandel Sahili'nde, önceden Mammallapuram olarak bilinen Mahabalipuram'da yer almaktadır. Önceden Madras olarak bilinen başkent Chennai'nin yaklaşık 35 mil (56 km) güneyinde, Chengalpattu'ya yaklaşık 20 mil (32 km) uzaklıkta yer almaktadır.
Türk bölgesel jet projesi
TRJ-628
TRJ-628'de 60 ila 70 koltuk yer alacak ve genel olarak daha büyük bir uçak olacak.
Draupadi Rathası
Coğrafya
Draupadi Rathası, Pancha Ratha'nın kuzey ucunda, üzerine oyulduğu ana kayanın üzerinde uzunlamasına uzanmaktadır. Zemin eğimi kuzey ucundan güney yönüne doğru yükselmektedir.
48. Kraliyet Tank Alayı
48. Kraliyet Tank Alayı, II.Dünya Savaşı sırasında Britanya Ordusunun zırhlı bir alayıydı.
Churchill tanklarıyla donatılmış 21.Ordu Tank Tugayının bir parçasıydı.
1943'te Tunus'taki Longstop Tepesi Savaşı'ndan önceki ön çarpışmalar sırasında bir Alman Tiger I tankını devre dışı bıraktı; ve İngiltere'ye geri gönderildi ve şu anda dünyadaki çalışan tek Tiger tankı Tiger 131'dir.
Mehmed Kazım Efendi
Mehmed Kazım Efendi (1858, İbradı – ?, İstanbul), Türk hukukçu, akademisyen.
İbradı kadı naibi Ahmed Hilmi Efendi’nin oğlu olarak 1858 yılında Antalya’nın İbradı ilçesinde dünyaya gelmiştir. Baba tarafından dedesi İbrahim Şemseddin Efendi de İbradı bölgesinde naiblik yürütmekteydi.
İlköğrenimini sıbyan mektebinde tamamlamış, daha sonra ise Söke Mekteb-i Rüştiyesi’nden mezun olmuştur. Rüştiye eğitiminden sonra İstanbul’a gelmiş ve ilmiye kökenli bir aileye mensup olması itibarıyla Süleymaniye Medresesi’nde eğitimini sürdürmüş, Kuduri’ye kadar medrese tahsilini devam ettirmiştir. 29 Mayıs 1886’da aliyyü’l-ala (pekiyi) derecesiyle Mekteb-i Hukuk-ı Şahane’den mezun olmuştur.
Memuriyet hayatına, rüştiye eğitimini sürdürdüğü Aydın’da 6 Haziran 1875 tarihinde Aydın Vilayeti mektupçu odasında başlamış, daha sonra bu memuriyetten istifa ederek Haziran 1882’de Dersaadet Cinayet Mahkemesi’nde ve 20 Şubat 1885’te Dersaadet Bidayet Mahkemesi İkinci Hukuk Dairesi’nde, 15 Eylül 1885’te ise Mahkeme-i Temyiz Hukuk Dairesi’nde zabıt katibi olarak memuriyetini sürdürmüştür.
29 Mayıs 1886 tarihinde Mekteb-i Hukuk-ı Şahane’den mezun olmasının ardından 13 Temmuz 1886’da aynı kurumda müdür muavinliğine getirilmiştir. 12 Kasım 1891 tarihinde ise, aralıksız olarak 17 yıl boyunca sürdüreceği Mekteb-i Hukuk-ı Şahane müdürü olarak tayin edilmiş, bu görevinden 4 Ağustos 1908 tarihinde istifa etmiştir.
Özellikle ilmiye sınıfından gelen bir aileye mensup olması sebebiyle 23 Şubat 1887’de kendisine Bursa ile mûsıle-i sahn payesi verilmiştir. Daha sonra ise memuriyet hayatına devam etmesinden ötürü, ilmiye payeleri 13 Mart 1888 tarihinde mülkî rütbelere çevrilmiş ve kendisine rütbe-i sânî sınıf-ı sânîsi tevcih edilmiştir. Daha sonra bu rütbeleri 31 Temmuz 1892'de rütbe-i sânî sınıf-ı mütemâyiz ve 21 Şubat 1894'te rütbe-i ûlâ sınıf-ı sânîsi takip etmiştir.
Nükleer holokost
Nükleer kıyamet, nükleer Armageddon veya atomik soykırım olarak da bilinen bir nükleer holokost, nükleer silahların kitlesel kullanımının küresel olarak yaygın bir yıkıma ve radyoaktif serpintiye neden olduğu teorik bir senaryodur. Böyle bir senaryo, potansiyel olarak uygarlığın çökmesine ve en kötü durumda insanlığın yok olmasına ve/veya Dünya üzerindeki tüm biyolojik yaşamın sona ermesine neden olacak şekilde nükleer savaşın etkileri sonucu Dünya'nın büyük bir bölümünün yaşanmaz hale gelmesini öngörür.
Mehmed Kazım Efendi
Memuriyet hayatına; 19 Aralık 1888’de Mahkeme-i Temyiz Baş Müddeî-i Umumi muavini, 14 Şubat 1892’de Dersaadet Ticaret-i Bahriye Mahkemesi azası, 19 Şubat 1895’te Dersaadet İkinci Ticaret Mahkemesi azası, 7 Nisan 1896’da Dersaadet Ticaret-i Bahriye Mahkemesi reisi, 22 Temmuz 1896’da Beyoğlu Bidayet Mahkemesi İkinci Dairesi reisi, 21 Kasım 1902 ve 23 Haziran 1909’da Dersaadet İstinaf Mahkemesi hukuk kısmı azası, 24 Ekim 1905 ve 23 Haziran 1911’de Mahkeme-i Temyiz azası, 23 Şubat 1913’te Ganaim-i Bahriye Mahkemesi Divan-ı İstinaf reisi olarak devam etmiştir.
Bu görevlerin yanı sıra, Mekteb-i Hukuk-ı Şahane’de hukuk muhakemesi usulü, icra kanunu ve kara ticaret hukuku derslerini asaleten; idare hukuku dersini vekaleten vermiştir. Müdürlükten istifa ederek ayrıldıktan dokuz yıl sonra (1917) Darülfünun Hukuk Medresesi’nde tatbikat-ı hukukiyye dersleri okutmuştur.
Kendisine hizmetleri dolayısıyla 6 Haziran 1890’da dördüncü rütbeden ve 1 Ocak 1901'de ikinci rütbeden Nişan-ı Âli Osmanî, 16 Ocak 1901’de ise birinci rütbeden Mecidiye Nişanı verilmiştir.
Nükleer holokost
Erken Soğuk Savaş dönemi çalışmaları, milyarlarca insanın küresel bir termonükleer savaşın ardından nükleer patlamaların ve radyasyonun ani etkilerinden sağ çıkacağını öne sürdü. Nükleer Savaşın Önlenmesi için Uluslararası Hekimler nükleer savaşın çevresel sonuçlar, toplumsal çöküş ve ekonomik çöküş gibi ikincil etkiler yoluyla dolaylı olarak insan neslinin tükenmesine katkıda bulunabileceğine inanıyor.
Nükleer bir holokost tehdidi, nükleer silahlara ilişkin popüler algıda önemli bir rol oynar. Karşılıklı kesin yıkım (MAD) güvenlik konseptinde yer alır ve survivalizmde yaygın bir senaryodur. Nükleer holokost edebiyatta ve filmde, özellikle bilim kurgu, distopik ve kıyamet sonrası kurgu gibi spekülatif türlerde yaygın bir özelliktir.
Mehmed Kazım Efendi
Baba tarafından, Minkarizade Yahya Efendi'nin torunlarından olup, eski milletvekili ve Danıştay başkanlarından Hazım Türegün'ün babasıdır. Aynı zamanda Pertev Naili Boratav’ın annesi Sıdıka Boratav ile kuzendir.
Nükleer holokost
Etimoloji ve kullanım
Yunanca "tamamen yanmış" anlamına gelen "holokaustos" teriminden türetilen "holokost" kelimesi, özellikle yangın nedeniyle büyük yıkım ve can kaybını ifade eder.
Hayali bir nükleer yıkımı tanımlamak için "holokost" kelimesinin ilk kullanımlarından biri, Reginald Glossop'un 1926 tarihli The Orphan of Space adlı romanında geçer: "Moskova ... altlarında ... Kıyamet gibi bir patlama! Bu Holokost'un yankıları gürledi ve yuvarlandı ... belirgin bir kükürt kokusu ... atomik yıkım." Romanda, Alman yardımı ve Çinli paralı askerlerle Batı Avrupa'yı ele geçirmeye hazırlanan Sovyet diktatörün ofisine bir atom silahı yerleştirilmiştir.
Nükleer yıkıma yapılan atıflar genellikle "atomik soykırım" veya "nükleer holokost" terimlerini kullanır. Örneğin, ABD Başkanı George W. Bush, Ağustos 2007'de şunları söyledi: "İran'ın nükleer silahlara yol açabilecek aktif teknoloji arayışı, zaten istikrarsızlık ve şiddetle bilinen bir bölgeyi bir nükleer holokost gölgesi altına sokmakla tehdit ediyor".
Nükleer savaş olasılığı
2021 itibarıyla insanlığın yaklaşık 13.410 nükleer silahı bulunuyor ve bunların binlercesi her an tetiklenebilme durumunda. Soğuk Savaş'ın sona ermesinin ardından stoklar azalırken, her nükleer ülke şu anda nükleer cephaneliğini modernize ediyor. Bulletin of the Atomic Scientists, diğer faktörlerin yanı sıra "devasa cephaneliklerin modernizasyonundan kaynaklanan bir nükleer silahlanma yarışını" sebep göstererek sembolik Kıyamet Günü Saati'ni 2015 yılında ilerletti. Saat Ocak 2020'de gece yarısından önce 100 saniyeye alınırken, Ocak 2023'te 90 saniyeye ayarlandı.
John F. Kennedy, Küba Füze Krizi'nin nükleer çatışmaya dönüşme olasılığını %33 ile %50 arasında olduğunu tahmin ediyordu.
17-20 Temmuz 2008 tarihlerinde düzenlenen Oxford'daki Küresel Yıkım Riski Konferansı'nda uzmanların katıldığı bir ankette İnsanlığın Geleceği Enstitüsü, bu yüzyıl içinde insanların nükleer silahlarla tamamen yok olma olasılığını %1, 1 milyar ölü olma olasılığını %10 ve 1 milyon ölü olma olasılığını %30 olarak hesapladı. Bu sonuçlar, olasılıksal bir modelden ziyade bir grup uzmanın medyan görüşlerini yansıtır; gerçek değerler çok daha düşük veya daha yüksek olabilir.
Bilim adamları, Hindistan ve Pakistan gibi iki ülke arasındaki küçük çaplı bir nükleer savaşın bile yıkıcı küresel sonuçlara yol açabileceğini ve bu tür yerel çatışmaların tam ölçekli bir nükleer savaştan daha olası olduğunu savundu.
İnsan neslinin tükenme riskinin ahlaki önemi
Filozof Derek Parfit, Reasons and Persons adlı kitabında şu soruyu sormuştur: Üç sonucu karşılaştırın:
(2), (1)'den daha kötü olur ve (3), (2)'den daha kötü olur. Bu iki farktan hangisi daha büyük? Parfit, "Çoğu insan (1) ve (2) arasındaki farkın daha büyük olduğuna inanıyor. Ben (2) ve (3) arasındaki farkın çok daha büyük olduğuna inanıyorum." diye devam etmiştir. Bu nedenle, çok sayıda insanın ölmesi kötü olsa bile, Parfit gelecek nesillerin varlığını engellediği için insan yok oluşunun çok daha kötü olacağını savunmaktadır. Ve insan ırkının neslinin tükenmek üzere olduğu felaketin büyüklüğü göz önüne alındığında Nick Bostrom, insan yok oluşunun en küçük risklerini bile azaltmanın ezici bir ahlaki zorunluluk olduğunu savunuyor.
İnsan neslinin tamamen yok olma olasılığı
Bununla ilgili bir araştırma alanı şudur: Gelecekteki bir nükleer silahlanma yarışı, bir gün Soğuk Savaş'ın zirvesinde var olandan daha büyük stoklara veya daha tehlikeli nükleer silahlara yol açarsa, bu tür silahlarla yapılan savaş hangi noktada insanların yok olmasına neden olabilir? Fizikçi Leó Szilárd 1950'lerde, güçlü hidrojen bombalarının büyük miktarda kobaltla çevrelenmesiyle kasıtlı bir kıyamet cihazının yapılabileceği konusunda uyarıda bulundu. Kobaltın beş yıllık bir yarı ömrü vardır ve bazı fizikçilerin öne sürdüğüne göre küresel serpintisi, ölümcül radyasyon yoğunluğuyla tüm insan hayatını ortadan kaldırabilir. Bu senaryoda bir kobalt bombası inşa etmenin ana amacı, süper güçlerin sahip olduğu cephaneliklere kıyasla maliyetinin azalmasıdır; böyle bir kıyamet cihazının patlamadan önce fırlatılmasına gerek yoktur, bu nedenle pahalı füze ateşleme sistemleri gerektirmez ve hidrojen bombalarının füze yoluyla fırlatılması için minyatürleştirilmesine gerek olmaz. Caydırıcılığın etkili olabilmesi için tetikleme sisteminin tamamen otomatik olması gerekebilir. Bu silah üzerinde yapılabilecek modern bir geliştirme, bombaları nükleer kışı şiddetlendirmek için tasarlanmış aerosollerle kaplamak olabilir. Önemli bir not, kuzey ve güney yarımküreler arasındaki nükleer serpinti transferinin küçük olmasının bekleniyor olmasıdır; her yarım kürede birer bomba patlamadıkça bir yarım kürede patlayan bombanın diğer yarım küre üzerindeki etkisi azalır.
Nükleer savaşın etkileri
Tarihsel olarak, bilim adamları sürekli olarak nükleer silahların yeni etkilerini keşfettikleri ve ayrıca mevcut modelleri revize ettikleri için, küresel bir nükleer takastan kaynaklanan toplam ölüm sayısını tahmin etmek zor olmuştur.
İlk raporlar, nükleer patlama ve radyasyonun doğrudan etkilerini ve ekonomik, sosyal ve politik bozulmanın dolaylı etkilerini değerlendirdi. ABD Senatosu için hazırlanan 1979 tarihli bir raporda, Teknoloji Değerlendirme Ofisi farklı senaryolar altında muhtemel kayıplar üzerinde tahminlerde bulundu. ABD ve Sovyetler Birliği arasında tam ölçekli bir karşı değer/karşı kuvvet nükleer takası için, ABD kayıplarının nüfusun %35-77'si (o sırada 70-160 milyon kişi) ve Sovyet kayıplarının nüfusun %20-40'ı arasında bir yerde olacağını tahmin ettiler.
Bu rapor, nükleer stokların bugün olduğundan çok daha yüksek seviyelerde olduğu bir zamanda ve nükleer kış riski ilk kez 1980'lerin başında teorize edilmeden önce yapılmıştır. Ek olarak, elektromanyetik darbeler (EMP) gibi diğer ikincil etkileri ve bunların modern teknoloji ve endüstri üzerindeki etkilerini dikkate almamıştır.
Nükleer kış
1980'lerin başlarında, bilim adamları nükleer yıkıma uğramış şehirlerde yanan odun, plastik ve petrol yakıtlarından kaynaklanan duman ve isin etkilerini düşünmeye başladılar. Yoğun ısının bu partikülleri haftalarca sürüklenebilecekleri ve güneş ışığının çoğunu engelleyebilecekleri son derece yüksek rakımlara taşıyacağı tahmin ediliyordu. Sözde TTAPS ekibi (Richard P. Turco, Owen Toon, Thomas P. Ackerman, James B. Pollack ve Carl Sagan) tarafından 1983 yılında yapılan dönüm noktası niteliğindeki bir çalışma, bu etkileri modelleyen ilk çalışmaydı ve bu çalışma "nükleer kış" terimini ortaya attı.
Daha yeni araştırmalar, modern küresel dolaşım modellerinden ve 1980'lerdeki araştırmalar için mevcut olandan çok daha fazla bilgisayar gücünden yararlanıyor. 2007'de yapılan bir çalışma, mevcut küresel cephaneliğin ortalama veya büyük bölümlerinin kullanılacağı bir küresel nükleer savaşın sonuçlarını inceledi. Çalışma, hava sıcaklığında ilk iki yaz yetiştirme sezonu boyunca ABD, Avrupa, Rusya ve Çin'in çekirdek tarım bölgelerinin çoğunda yaklaşık 12–20 °C ve Rusya'nın bazı bölgelerinde 35 °C'ye kadar soğuma olacağını buldu. Bulunan değişiklikler daha önce düşünülenden çok daha uzun süreliydi çünkü yeni model, kurum aerosollerinin çökelmenin meydana gelmediği, bu nedenle aerosollerin havadan temizlenme süresinin yaklaşık 10 yıl olduğu üst stratosfere girişini daha iyi gösteriyordu. Ek olarak araştırmacılar, küresel soğumanın küresel hidrolojik döngünün zayıflamasına neden olacağını ve küresel yağışları yaklaşık %45 oranında azaltacağını buldular.
Araştırmacılar nükleer kışın tarıma etkilerini derinlemesine tartışmadılar, ancak bir yıl boyunca gıda üretimi olmayacağını varsayan 1986 tarihli bir araştırmanın "gezegendeki insanların çoğunun o zamana kadar yiyeceksiz kalacağını ve açlıktan öleceğini" öngördüğünü not ettiler ve kendi sonuçlarının "gıda üretiminin yapılmadığı bu sürenin yıllarca uzatılması gerektiğini, bunun da nükleer kışın etkilerini önceden düşünülenden daha kötü hale getirdiğini" gösterdiğini belirttiler.
Yukarıdaki küresel nükleer çatışma araştırmalarının aksine bazı araştırmalar, küçük ölçekli, bölgesel nükleer çatışmaların bile küresel iklimi on yıl veya daha uzun süre bozabileceğini göstermiştir. Astropikal bölgelerdeki iki karşıt ülkenin her birinin büyük nüfuslu merkezlerde 50 Hiroşima büyüklüğünde (her biri yaklaşık 15 kiloton) nükleer silah kullanacağı bölgesel bir nükleer çatışma senaryosunda, araştırmacılar beş milyon ton kadar isin salınacağını ve tahıl yetiştirilen bölgelerin çoğu da dahil olmak üzere Kuzey Amerika ve Avrasya'nın geniş alanlarında birkaç derecelik bir soğuma yaşanacağını tahmin ettiler. Araştırmaya göre bu soğuma yıllarca sürebilir ve bir "felaket" olabilir. Ek olarak analiz, ortalama küresel yağışta %10'luk bir düşüş olabileceğini gösterdi ve en büyük düşüş, muson yağmurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle alçak enlemlerde yaşandı.
Bölgesel nükleer çatışmalar, ozon tabakasına da önemli ölçüde zarar verebilir. 2008'de yapılan bir araştırma, bölgesel bir nükleer takasın neredeyse küresel bir ozon deliği yaratabileceğini, insan sağlığı sorunlarını tetikleyebileceğini ve tarımı en az on yıl boyunca etkileyebileceğini keşfetti. Ozon üzerindeki bu etki, rüzgar akımlarını değiştirecek ve ozonu yok eden nitrojen oksitleri çekecek olan üst stratosferdeki kurumun ısı emmesinden kaynaklanacaktı. Bu yüksek sıcaklıklar ve nitrojen oksitler, ozonu her baharda Antarktika'nın üzerindeki ozon deliğinin altında yaşanan aynı tehlikeli seviyelere indirecekti.
Nükleer kıtlık
Nükleer kıştan kaynaklanacak zayiat sayısını tahmin etmek zordur, ancak birincil etkinin küresel kıtlık (nükleer kıtlık olarak bilinir) olması muhtemeldir; burada tarımsal üretim ve dağıtımın kesintiye uğraması nedeniyle kitlesel açlık meydana gelir. 2013 ve 2022 raporlarında Nükleer Savaşın Önlenmesi için Uluslararası Hekimler (IPPNW), Hindistan ve Pakistan arasında bölgesel bir nükleer takas ya da Amerika ve Rusya'nın elinde bulunan cephaneliğin küçük bir kısmının bile kullanılması durumunda iki milyardan fazla insanın, yani dünya nüfusunun yaklaşık üçte birinin açlıktan ölme riskiyle karşı karşıya kalacağı konusunda endişelerini dile getirdi. Birkaç bağımsız çalışma nükleer savaşların neden olduğu iklim değişiklikleri nedeniyle tarımsal üretimin yıllarca önemli ölçüde azalacağına dair doğrulanmış sonuçları göstermektedir. Özellikle dünyanın en fakir ülkelerinde olmak üzere artan gıda fiyatları, yüz milyonlarca savunmasız insanı etkileyerek gıda arzındaki azalmayı daha da şiddetlendirecektir.
Ağustos 2022'de Nature Food dergisinde yayınlanan bir araştırmaya göre, ABD ile Rusya arasında tam ölçekli bir nükleer savaş 360 milyon insanı doğrudan öldürebilir ve nükleer patlamalar sonucu oluşan ateş fırtınalarının yarattığı kurum sonucu 5 milyar insan açlıktan ölebilir. Hindistan ile Pakistan arasındaki daha küçük ölçekli bir nükleer savaşın sonucunda 2 milyardan fazla insanın öleceği tahmin ediliyor.
Elektromanyetik darbe
Bir elektromanyetik darbe (EMP), bir elektromanyetik radyasyon patlamasıdır. Nükleer patlamalar, nükleer EMP veya NEMP adı verilen bir elektromanyetik radyasyon darbesi yaratır. Bu tür EMP'lerin genellikle elektronik cihazlara zarar verdiği veya bozduğu bilinmektedir.
Elektronik cihazları devre dışı bırakan bir EMP; hastaneleri, su arıtma tesislerini, gıda depolama tesislerini ve tüm elektronik iletişim biçimlerini devre dışı bırakır ve böylece modern insan hayatının kritik yönlerini tehdit eder. Bazı EMP saldırıları, aylarca veya yıllarca sürecek büyük bir güç kaybına yol açabilir. Şu anda, elektrik şebekesindeki arızalar dışarıdan destek kullanılarak çözülmektedir. Bir EMP saldırısı durumunda, böyle bir destek mevcut olmayacak ve tüm hasarlı bileşenlerin, cihazların ve elektroniklerin tamamen değiştirilmesi gerekecektir.
2013'te ABD Temsilciler Meclisi, ülke çapında yaklaşık 300 büyük trafo için aşırı gerilim koruması sağlayacak olan "Ölümcül Hasardan Kaynaklanan Elektrik için Güvenli Yüksek Voltaj Altyapısı Yasası"nı değerlendirdi. Sivil altyapıyı elektromanyetik darbeden koruma sorunu da Avrupa Birliği genelinde ve özellikle Birleşik Krallık tarafından yoğun bir şekilde incelenmiştir. Önlemler alınmış olsa da, James Woolsey ve EMP Komisyonu, bir EMP'nin ABD için en önemli tehdit olduğunu öne sürdü.
Physics Today 'deki bir yoruma göre, güneş, atmosferik aktivite veya düşman saldırısı yoluyla bir EMP riskinin, göz ardı edilmemekle birlikte haber medyası tarafından abartıldığı öne sürüldü. Bunun yerine, haydut devletlerin silahları büyük bir EMP'ye neden olmak için hala çok küçük ve koordinasyonsuzdur, yer altı altyapısı yeterince korunmaktadır ve yıkıcı bir güneş fırtınası tespit edildiğinde yüzey trafolarını korumak için SOHO gibi sürekli güneş gözlemevlerinden yeterli uyarı süresi olacaktır.
Nükleer serpinti
Nükleer serpinti, bir nükleer patlamanın ardından üst atmosfere doğru itilen artık radyoaktif toz ve küldür. Serpinti genellikle patlamaya yakın alanla sınırlıdır ve yalnızca patlamanın atmosferde yeterince yüksekte gerçekleşmesi durumunda patlama alanından yüzlerce kilometre uzağa yayılabilir. Serpinti, yangın bulutlarının ürünleriyle karışabilir ve kara yağmur (kurum ve diğer parçacıklarla kararan yağmur) olarak yere düşebilir.
Bu radyoaktif toz, genellikle maruz kalma sonucu nötron aktivasyonu gerçekleşen ve yan yana duran atomlarla karıştırılmış fisyon ürünlerinden oluşur ve oldukça tehlikeli bir radyoaktif kirlilik türüdür. Serpintiden kaynaklanan ana radyasyon tehlikesi, vücudun dışındaki kısa ömürlü radyonüklidlerden kaynaklanmaktadır. Nükleer serpinti ile taşınan parçacıkların çoğu hızla bozunurken, bazı radyoaktif parçacıkların yarı ömürleri saniyeler ile birkaç ay arasındadır. Stronsiyum-90 ve sezyum-137 gibi bazı radyoaktif izotoplar çok uzun ömürlüdür ve ilk patlamadan sonra 5 yıla kadar radyoaktif sıcak noktalar oluşturabilirler. Serpinti ve kara yağmur su yollarını, tarım alanlarını ve toprağı kirletebilir. Radyoaktif maddelerle temas, dışarıdan maruz kalma veya kazara tüketim yoluyla radyasyon zehirlenmesine yol açabilir. Kısa süreli akut dozlarda radyasyon; prodromal sendroma, kemik iliği ölümüne, merkezi sinir sistemi ölümüne ve gastrointestinal ölüme yol açabilir. Radyasyona daha uzun süre maruz kalındığında, kanser ana sağlık riski haline gelir. Uzun süreli radyasyona maruz kalma, rahim içi insan gelişimine olumsuz etki edebilir ve nesiller arası genetik hasara da yol açabilir.
Yok olma hipotezlerinin kökenleri ve analizi
1954 Castle Bravo nükleer patlamasının yarattığı geniş nükleer serpintinin bir sonucu olarak yazar Nevil Shute, 1957'de yayınlanan popüler romanı Sahilde 'yi yazdı. Bu romanda, bir nükleer savaşta o kadar çok serpinti ortaya çıkar ki, tüm insan yaşamı sona erer. Bununla birlikte, bir nükleer savaşın ardından tüm insanlığın öleceği ve yalnızca "hamam böceklerinin hayatta kalacağı" önermesi, nükleer silah uzmanı Philip J. Dolan'ın 1988 tarihli Böcekler Dünyayı Miras Alır Mı ve Nükleer Savaştan Endişelenenlere Diğer Konular adlı kitabında eleştirel bir şekilde ele alınır.
1982'de, nükleer silahsızlanma aktivisti Jonathan Schell, birçokları tarafından nükleer savaştan kaynaklanan yok oluşun önemli bir olasılık olduğu sonucuna varan, dikkatlice tartışılan ilk sunum olarak kabul edilen Dünyanın Kaderi 'ni yayınladı. Ancak, bu kitapta yapılan varsayımlar kapsamlı bir şekilde analiz edildi ve bunların "oldukça şüpheli" olduğu belirlendi. Fizikçi Brian Martin'e göre Schell'in çalışmasının itici gücü şuydu:"İnsanlar konuyla ilgili harekete geçmiyorsa, bunu yeterince tehdit edici olarak algılamamaları gerektiğine dair üstü kapalı öncül [...]. Belki de bir nükleer savaşta 500 milyon insanın öleceği düşüncesi eylemi teşvik etmek için yeterli değilse, o zaman yok olma düşüncesi bunu yapacaktır. Gerçekten de Schell, 'dünya siyasetinin tamamen yeniden düzenlenmesine' ilham vermek için temel olarak yok olma korkusunun kullanılmasını açıkça savunmaktadır. (s. 221)"Nükleer silahsızlanma aktivisti Philip Noel-Baker tarafından 1971'de yapılan şu ifadeyle birlikte, "aşırı ölüm" inancına da yaygın olarak rastlanır: "Şimdi hem ABD hem de Sovyetler Birliği, insanlığı üç veya dört kez -bazıları on kez- yok etmeye yetecek kadar büyük nükleer stoklara sahip diyor." Brian Martin, bu inancın kökeninin Hiroşima'nın bombalanmasının "kaba doğrusal tahminlerinden" kaynaklandığını öne sürdü. Hiroşima'ya atılan bomba 1.000 kat daha güçlü olsaydı, yine de 1.000 kat daha fazla insanı öldüremeyeceğini söyledi. Benzer şekilde, II. Dünya Savaşı'nın tamamında salınan toplam patlayıcı enerjinin yaklaşık 3 megaton olduğunu, Soğuk Savaş'ın zirvelerindeki kadar savaş başlığı stoklarının olduğu bir nükleer savaşın II. Dünya Savaşı'ndaki patlayıcı enerjinin 6.000 katını açığa çıkaracağının belirtildiğini görmek yaygındır. Fizikçi ve silahsızlanma aktivisti Joseph Rotblat, insanoğlunun yok olmasına neden olma potansiyeline sahip olmaya başlamak için gerekli serpinti miktarının tahmini, 1976'da nükleer cephaneliklerdeki megatonajın 10 ila 100 katı olarak görüyor; ancak Soğuk Savaş'ın sona ermesinden bu yana dünya megatonajının azalmasıyla bu olasılık varsayımsal olmaya devam ediyor. Birleşmiş Milletler'in 1980 tarihli Genel ve Tam Silahsızlanma: Nükleer Silahlar Üzerine Kapsamlı Çalışma: Genel Sekreter Raporu 'na göre, o sırada var olan toplam yaklaşık 40.000 nükleer savaş başlığı olduğu ve 13.000 megatonluk bir potansiyel toplam patlayıcı verimi olduğu tahmin ediliyordu.
-Dünya'daki volkanizmanın zaman çizgelesinde- karşılaştırıldığında Tambora Dağı'nın 1815'teki patlaması kabaca 30.000 megatonluk bir güce sahipti ve çoğunlukla kaya ve piroklasttan oluşan, üst tahmin olarak 120 milyon ton kükürt dioksit, küresel karartıcı sülfat aerosolleri ve kül dahil olmak üzere toplam 160 km3 materyal püskürttü ve 1816'yı "yaz yaşanmayan yıl" haline getirdi. Yaklaşık 74.000 yıl önce meydana gelen daha büyük Toba Dağı patlaması, tahminen 2.800 km3 piroklast ve 6.000 milyon ton kükürt dioksit püskürttü, 20.000.000 megaton (Mt) TNT'ye eşdeğer bir olası patlama kuvvetiyle Toba Gölü'nü oluşturdu ve insan nüfusunu sadece on binlere indirdi. Dinozorların yok olmasıyla bağlantılı olan Chicxulub meteoru, ABD ve Sovyetler Birliği'nin toplam cephaneliğinin kabaca 7000 katı olan 70.000.000 Mt enerji saldı.
Süper yanardağlarla yapılan karşılaştırmalar; salınan farklı aerosoller, nükleer silahların olası hava patlaması yüksekliği ve bu potansiyel nükleer patlamaların dünyanın farklı yerlerindeki konumları nedeniyle yardımcı olmaktan çok yanıltıcıdır, bunların tümü bir süper volkanik patlamanın tekil ve yer altı doğasına zıttır. Dahası, tüm dünya silah stokunun bir arada gruplandırıldığını varsayarsak, nükleer kardeş katli etkisi nedeniyle silahların aynı anda patlamasını sağlamak zor olacaktır. Yine de birçok insan, nükleer kış etkisi yoluyla tam ölçekli bir nükleer savaşın insan türünün yok olmasına yol açacağına inanmaktadır, ancak tüm analistler bu nükleer kış modellerine konulan varsayımlar konusunda hemfikir değildir.
2023 Avrupa Güreş Şampiyonası - Kadınlar serbest 65 kg
Kadınlar serbest 65 kg müsabakaları 2023 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda düzenlenen bir yarışmadır ve 20-21 Nisan tarihleri arasında Hırvatistan'ın Zagreb kentinde gerçekleştirilmiştir.
1804'te Osmanlı İmparatorluğu
Bu sayfada 1804 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşanan olaylar yer alır.
Japonya 23 yaş altı millî futbol takımı
Japonya 23 yaş altı millî futbol takımı, Japonya'yı uluslararası turnuva ve maçlarda temsil eden 23 yaş altı futbol takımıdır. Japonya Futbol Federasyonu tarafından yönetilmekte olup AFC ve FIFA üyesidir.
Kadro
2022 yılı itibarı ile.
William Sherard
William Sherard (27 Şubat 1659 - 11 Ağustos 1728), İngiliz botanikçi. John Ray ile birlikte, döneminin önde gelen İngiliz botanikçilerinden biri olarak kabul edilir. Bitki bilim mahlası Sherard 'dır.
El-Cezire (il)
El-Cezire vilayeti, Suriye ve Lübnan'daki Fransız Mandası sırasında Halep Devleti (1920-25), Suriye Devleti (1925-1930) ve Mandater Suriye Cumhuriyeti'nin ilk on yılında idari bir bölümdü. Aşağı yukarı bugünkü Haseke ilini ve 1857'de kurulan eski Osmanlı Zor Sancağı'nın bir kısmını kapsıyordu.
William Sherard
Hayatı
Sherard, Leicestershire, Bushby'de doğdu ve 1677'den 1683'e kadar Oxford'daki St John's College'da okudu. 1686'dan 1688'e kadar Paris'te Tourn.'un yanında botanik eğitimi aldı ve 1688'den 1689'a kadar Leyden'de Paul Hermann'ın arkadaşı olarak eğitimine devam etti.
El-Cezire (il)
Demografi
Haseke Vilayeti (o zamanki adıyla Cezire Vilayeti) 20. yüzyılın başlarına kadar göçebe ve yarı yerleşik Şammar, Tay, Baggarah, Cebur ve Şarabin Arap kabilelerinin otlakları için ayrılmış bir "sahipsiz toprak" idi (ayrıca bkz. Mark Sykes'ın 1907 tarihli haritası). Bu bozkır bölgesi, Şammar kabilesinden bedevi Arapların ve yarı yerleşik Tay kabilesinin alanı olarak kabul edilir. Fransız coğrafyacı Pierre Rondot bölgeyi şöyle tarif eder: "Ermenistan ve Kürdistan'ın sıradağları güneye, Mardin, Nusaybin ve Ceziret bin Ömer'in ötesine, Arap göçebelerin alanı olan Cezire bozkırlarına doğru oldukça keskin bir şekilde düşer. Burası iki dünyanın sınırıdır: Varlıkları deveye bağlı büyük göçebeler olan Araplar kayalık dağa giremezken, Kürtler koyunlarını güdebilecekleri ve bazı ekinler ekebilecekleri, nispeten iyi sulanan ve dağa göre daha kolay işlenebilen bozkırın kenarına imrenirler."
William Sherard
Hayatı
Sherard, 1703'ten 1716'ya kadar İzmir'de İngiliz Konsolosu olarak görev yaptı bu süre zarfında kayda değer bir servet biriktirdi. İngiltere'ye döndüğünde Johann Jacob Dillenius, Pietro Antonio Micheli, Paolo Boccone ve Mark Catesby gibi diğer doğa bilimcilerinin hamisi oldu. Ayrıca Sebastien Vaillant'ın Botanicon parisiense (1727) adlı eserinin yayımlanmasında da etkili oldu.