cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kadın cinselliği
Multiple and additional
Women are able to experience multiple orgasms. Multiple means more than one orgasm, experienced one immediately after another, while sequential means orgasms occur one after another but are separated by a few minutes. Even though multiple orgasms are very rarely experienced, they are not impossible. Author Mark Levinson considers them to be the ultimate climax women can achieve. Sometimes, female multiple orgasms are accompanied by female ejaculation.
Women are able to achieve multiple orgasms due to the fact that they generally do not require a refractory period like men do after the first orgasm; though generally reported that women do not experience a refractory period and thus can experience an additional orgasm, or multiple orgasms, soon after the first orgasm, some sources state that both men and women experience a refractory period because, due to clitoral hypersensitivity or sexual satisfaction, women may also experience a period after orgasm in which further sexual stimulation does not produce excitement.
Biyolojik ve evrimsel yeri
Kadın orgazmının biyolojik olarak fonksiyonu, bazı araştırmacıların dile getirdiği üzere insan türünün hayatta kalmasında elzem bir yer tutmamasından dolayı tam olarak anlaşılmış değildir. <!--
Biological and evolutionary function
The biological function of a woman's orgasm is not completely understood, as some researchers suggest that it does not appear to serve an essential purpose to human survival. Researcher Helen O'Connell said, "It boils down to rivalry between the sexes: the idea that one sex is sexual and the other reproductive. The truth is that both are sexual and both are reproductive." O'Connell used MRI technology to define the true size and shape of the clitoris, showing that it extends considerably inside the vagina. She describes typical textbook descriptions of the clitoris as lacking detail and including inaccuracies, saying that the work of Georg Ludwig Kobelt in the early 19th century provides a most comprehensive and accurate description of clitoral anatomy. O'Connell asserts that the bulbs appear to be part of the clitoris and that the distal urethra and vagina are intimately related structures, although they are not erectile in character, forming a tissue cluster with the clitoris. This cluster appears to be the locus of female sexual function and orgasm.
At the 2002 conference for Canadian Society of Women in Philosophy, researcher Nancy Tuana asserted that the clitoris is unnecessary in reproduction and therefore it has been "historically ignored," mainly because of "a fear of pleasure. It is pleasure separated from reproduction. That's the fear". She reasoned that this fear is the cause of the ignorance that veils female sexuality. Other theories suggest that muscular contractions associated with orgasms pull sperm from the vagina to the cervix, where it is in a better position to reach the egg. -->
Erojen bölgeler
Kadınların erojen bölgeleri sinir uçlarının yoğun olarak bulunduğu, dolayısıyla cinsel uyaranlara karşı tepkilerin verilmesini sağlayacak şekilde hassasiyetin arttığı bölgelerdir. Kadından kadına farklılık gösterebilir, bazı kadınların keyifli bulduğu uyaranlar bazı kadınlar için tahammül edilemez olabilir.
Tarihsel yeri
Hindistan, Çin ve Japonya gibi antik medeniyetlerde kadın cinselliğine dair birçok yazı ve çizim bulunur. Örneğin Hindistan'da antik bir seks öğretisi olan Kama Sutra'nın büyük bir bölümü kadın cinselliğiyle ilgilenir.
<!--
Historical conceptions and control
In the ancient civilizations of India, Japan, and China, the subject of female sexuality was expressed in several writings and commentaries. For example, much of the Kama Sutra, an ancient Indian treatise on sex and sexuality, deals with female sexuality.
According to psychoanalytic literature, the "Madonna–whore complex" is said to occur when a male desires sexual encounters only with women whom he sees as degraded ("whores") while he cannot desire sexually a respectable woman ("the Madonna"). This was first described by Sigmund Freud.
Historically, many cultures have viewed female sexuality as being subordinate to male sexuality, and as something to be controlled through restrictions on female behavior. Traditional cultural practices, such as enforced modesty and chastity, have historically tended to place restrictions principally on women, without imposing similar restrictions on men.
Methods employed to control female sexuality and behavior include the threat of death, such as honor killings. The reason for such a killing may include refusing to enter an arranged marriage, being in a relationship that is disapproved by their relatives, having sex outside marriage, becoming the victim of rape, or dressing in ways which are deemed inappropriate.
Another historical device used to control female sexual behavior was the chastity belt, which is a locking item of clothing designed to prevent sexual intercourse. The belts were worn by women to protect their chastity, which included preventing masturbation or sexual access by unauthorized males.
Modern studies
In the modern age, psychologists and physiologists engaged in the task of exploring female sexuality. Sigmund Freud propounded the theory of two kinds of female orgasms, "the vaginal kind, and the clitoral orgasm." However, research, such as that done by Masters and Johnson (1966) and Helen O'Connell (2005), reject this distinction.
Ernst Gräfenberg was famous for his studies of female genitalia and human female sexual physiology; he published, among other studies, the seminal The Role of Urethra in Female Orgasm (1950), which describes female ejaculation, as well as an erogenous zone where the urethra is closest to the vaginal wall. In 1981, sexologists John D. Perry and Beverly Whipple named that area the Gräfenberg spot, or G-spot, in his honor. While the medical community generally has not embraced the complete concept of the G-spot, Sanger, Kinsey, and Masters and Johnson credit his extensive physiological work.
Feminist concepts
The feminist movement, and the increasing social status of women in modern society, have led to women's sexuality being reassessed as a subject in its own right. During the 1970s and 1980s, in the wake of the sexual revolution, numerous feminist writers started to address the question of female sexuality from their own female perspective, rather than allowing female sexuality to be defined in terms of largely male studies. One of the first such popular non-fiction books was Nancy Friday's My Secret Garden. Other writers, such as Germaine Greer, Simone de Beauvoir and Camille Paglia, were particularly influential in this, although their views were not universally or placidly accepted. Toward the end of the twentieth century the most significant European contributions to understanding female sexuality came from psychoanalytical French feminism, with the work of Luce Irigaray and Julia Kristeva.
Lesbianism and female bisexuality also emerged as topics of interest within feminism. A short-lived concept of political lesbianism within the feminist movement led to temporary schisms between heterosexual and lesbian women, then rapidly floundered in the face of the acceptance that most women's sexuality was not defined by politics, but by their own sexual preferences.
Feminist attitudes to female sexuality have varied in scope throughout the movement's history. Generally, modern feminists advocate for all women to have access to sexual healthcare and education, and agree on the importance of reproductive health freedoms, particularly regarding issues such as birth control and family planning. Bodily autonomy and consent are also concepts of high importance in modern feminist views of female sexuality.
Matters such as the sex industry, sexual representation in the media, and issues regarding consent to sex under conditions of male dominance have been more controversial topics among feminists. These debates culminated in the late 1970s and the 1980s, in what came to be known as the Feminist Sex Wars, which pitted anti-pornography feminism against sex-positive feminism. Parts of the feminist movement were deeply divided on these issues.
Women as responsible for sexual safety
With regard to the responsibility for safe sexual activity in heterosexual relationships, the commonly held definition of safe sex may be examined; it has been argued that there are three facets to the common perception of safe sex: emotional safety (trusting one's partner), psychological safety (feeling safe), and biomedical safety (the barrier of fluids which may cause pregnancy or transmit disease). The phrase "safe sex" is commonly known to refer to biomedical safety.
Since the emergence of sexual independence (in the West), health officials have launched campaigns to bring awareness to the risks of unprotected sexual intercourse. While the dangers of unprotected sex include unintended pregnancy, sexually transmitted infections (STIs/STDs), with HIV/AIDS being the deadliest, the use of contraceptive devices (the most reliable being condoms) remain inconsistent. Campaigns that advocate consistent condom use are frequently targeted toward women. They often place the greatest responsibility for safe sex on women and there are several social constructions and assumptions that are to be taken into account to understand the reasoning why.
The social construction of masculinity and femininity play a lead role in understanding why women are commonly held responsible for the outcome of sexual encounters. Often, societies create different sexual norms and assumptions for women and men, with female and male sexuality often seen as being the opposite of one another: for example, females are commonly taught that they "should not want sexual activity or find it pleasurable, or have sexual relations outside of marriage," while males are commonly taught to "feel entitled to have sexual relations and pleasure and that their self-worth is demonstrated through their sexual prowess and notions of authority and power". Sexual interactions often take place in unequal structural circumstances in the context of imbalance of power between men and women. Feminists, such as Catharine Mackinnon, have stated that the inequality in which heterosexual intercourse takes place should not be ignored and should play a crucial role in policies; Mackinnon has argued: "The assumption is that women can be unequal to men economically, socially, culturally, politically, and in religion, but the moment they have sexual interactions, they are free and equal. That's the assumption - and I think it ought to be thought about, and in particular what consent then means."
Socially constructed masculinity might suggest that men are constantly interested in sex, and that once men are sexually aroused, they must be satisfied through orgasm. This drive is intertwined with the male identity and consequently creates a momentum that, once started, is difficult to stop. Socially constructed femininity might suggest the connotation of passivity, which has impacted the cultural importance of female desire. This is a factor that contributes to women's sexual desires being largely ignored; because men are seen as unable to control their sexuality, this can make women responsible for enforcing condom use instead of the "uncontrollable" male. Some scholars argue that a contributing factor in this division of responsibility for safe sex factors is the privileged status of male desire in Western culture, as indicated by the commonly held belief that the female sexual experience is not adversely impacted by condom use but that the male sexual experience is diminished with the addition of this barrier. They believe that this is problematic, as the use of condoms is symbolically linked to casual sex and promiscuity, which goes against the social norms of femininity. This link is considered something that cannot be underestimated as "discontinuation of condom use becomes a test or a marker which signifies the existence of a committed and exclusive relationship," and demonstrates trust.
Others speculate that the responsibility for condom use falling on women is not so much imposed by society, but is instead resultant of the possible consequences of unprotected sex being generally more serious for women than men (pregnancy, greater likelihood of STI transmission, etc.). Bacterial STIs, such as chlamydia and gonorrhea, show that rates among women can be three times higher than men in high prevalence areas of the United States, and one-fourth of pregnancies in developing countries and one-half of pregnancies in the United States are unintended.
Another social idea of sexuality is the coital imperative. The coital imperative is the idea that for sex to be real, there must be penile-vaginal intercourse. For many women, this imposes limitations to the sexual possibilities and a condom is seen as a symbol of the end of the sexual experience. Public acceptance of penis-vagina penetration as central to a sexual relationship is reinforced by the focus on condom use. These ideas, male sex drive and coital imperative, paired with the social construction of femininity, may lead to an imbalance of the power in making the decision to use a condom. -->
Heinz Günther
Heinz Günther şu anlamlara gelebilir:
NGC 2137
NGC 2137, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir açık yıldız kümesidir. Gökyüzünde Kılıçbalığı takımyıldızı yönünde bulunur. OCL tipi bir açık yıldız kümesidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1834 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Konstanz Gölü Muharebesi
Konstanz Gölü Muharebesi, Romalılar ile Keltler arasında MÖ 15 yılında Konstanz Gölü'nde gerçekleşen muharebe. Antik çağda yapılan diğer muharebelerle karşılaştırılırsa oldukça küçük bir muharebe sayılır.
Augustus'un kuzey Alplerini ve Tuna nehrinin güneyindeki bölgeleri fethetmek için yürütülen fetih savaşlarının sonlarında gerçekleşti. Drusus İtalya'nı kuzeyinden bugünkü Augsburg yönüne doğru harekete geçerken, Tiberius da emrindeki 10.000 kişilik lejyon ile Günaybatı Almanya'ya doğru harekete geçmişti. Ordu, Konstanz Gölü'ne geldiğinde, Tiberius ordusunu karşıya geçirmek için, göldeki bir adayı (muhtemelen Mainau) destek noktası olarak kullanıp, taşıma gemilerinden oluşan bir filo inşa ettirdi. Tarihçi Strabon, ordunun o bölgede yaşayan Vindeliklerin saldırılarına uğradığından bahseder. Cassius Dio ise sadece Tiberius'un orduyu gemilerle karşıya geçirdiğinden sözeder.
Aleksandr Vasilyev (tarihçi)
Aleksandr Aleksandroviç Vasilyev (4 Ekim 1867 – 30 Mart 1953) 20. yüzyılın ortalarında Bizans tarihi ve kültürünün en önde gelen otoritesi olarak kabul edilir. Bizans İmparatorluğu'nun Tarihi (cilt 1–2, 1928), Edward Gibbon ve Fyodor Uspenskiy tarafından yazılanlarla aynı olacak şekilde tüm Bizans tarihinin birkaç kapsamlı anlatımından biri olmaya devam etmektedir.
Hayatı
Vasilyev, Sankt-Peterburg'da doğdu. En erken Bizanstologlardan biri olan Vasily Vasilievsky ile Sankt-Peterburg Devlet Üniversitesi'nde çalıştı ve daha sonra orada Arapça dilini öğretti. 1897-1900 arasında Paris'te eğitimini sürdürdü. 1902'de, Sina'daki Azize Katerina Manastırı ziyaretinde Nikolay Yakovleviç Marr'a eşlik etti.
1925'te Paris ziyareti sırasında Vasilyev, Michael Rostovtzeff tarafından Batı'ya göç etmeye ikna edildi. Onun için Wisconsin-Madison Üniversitesi'nde bir pozisyon sağlayan Rostovtzeff idi. Birkaç on yıl sonra Vasilyev Dumbarton Oaks'ta çalışmaya başladı. Ömrünün sonuna doğru Prag’daki Nikodim Kondakov Enstitüsü ve Association Internationale des Études Byzantines Başkanı seçildi.
Okçular, Karakoçan
Okçular, Elazığ ilinin Karakoçan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Akçiyan ya da Okçiyan olarak geçmektedir.
Él (film, 1953)
Konu
Francisco Galvan de Montemayor, 40'lı yaşlarının ortalarında zengin ve bekar bir adamdır. Bir gün bir kilisede tesadüfen karşılaştığı Gloria' yı görünceye dek hiçbir kadınla birlikte olmamıştır. Bu zaman zarfında kimseyle birlikte olmamasından kaynaklı olarak da çok idealist bir aşk anlayışına sahiptir: Buna göre hayatına girecek kadına aniden rastlayacak ve onunla sonsuza dek birlikte olacaktır.
Bu fikirlerinin etkisiyle, yeni tanıştığı - ancak Raul adlı kendisinin de tanıdığı bir mühendisle nişanlı olduğunu fark ettiği - Gloria' nın hayatının kadını olduğuna inanan Francisco, bu genç kadını etkileyip kendisine âşık etmeyi başarır. Ancak evlilikleri hiç de Gloria'nın sandığı gibi geçmez; çünkü Francisco çılgınlık derecesinde kıskançtır. Ayrıca ailesinden kalan mal varlığı ile ilgili davadan aşırı etkilenmekte, bununla ilgili kızgınlığı nedeniyle sürekli olarak Gloria'yı kırmaktadır. Onun her konuştuğu erkeği bir tehdit olan gören Francisco, hayal gücü ve ben-merkezli dünyasıyla tüm gerçekleri çarpıtmakta ve Gloria'yı haksız yere kendisini aldatmakla suçlamaktadır. Hatta insanların durup dururken onunla alay ettiği yahut ona güldüğünü düşünmek gibi sebebi müphem takıntıları vardır. Zamanla Gloria'ya fiziksel şiddet uygulayıp evden çıkmasını bile yasaklayan Francisco'nun kontrol edemediği buhranları, karısı için hayatı çekilmez hale getirir. Gloria ondan ayrılmaktan her bahsedişinde karısının dizlerine kapanıp af diler ve onun kalbini kazanır. Kocasını sevdiği halde bunlara dayanamayan Gloria bu durumu annesi ve Peder Velasco ile konuşup çözmeye çalışsa da onlar tarafından kocasının isteklerine uymayı bilmeyen bir kadın durumuna düşürülüp azarlanır. Francisco bir kıskançlık anında Gloria'ya boş fişeklerle dolu bir tabanca ile ateş eder, başka bir gezinti esnasında onu çan kulesinden atmaya çalışır. Onu gerçekten öldürmek isteyip istemediği belirsizdir ama Fransisco amacının karısını korkutmak olduğunu söyler.
Gloria bir gün eski nişanlısı Raul ile tesadüfen karşılaştığında tüm bunları anlatır ve onunla dertleşir. Ancak Raul'ün onu eve bıraktığını gören Franciso yine kontrolünü kaybeder. Son noktada gece uykuda olan Gloria'ya saldırıp onu bğmaya kalkınca Gloria evi terk eder. Umutsuzca onun peşine düşen Francisco onu Raul ile kaçtığını düşünür. Gloria ve Raul sandığı bir çifti kiliseye kadar takip eder ama onların tanımadığı insanlar olduğunu fark eder; yine hayal görmüştür. Bu durumun etkisiyle kilisedeki herkesin aldatılan bir koca olduğunu bildiğini ve ona güldüğünü sanıp sinir krizi geçirir ve Peder Velasco'ya saldırır.
Devlet ve Meclis Hakkında Musahabeler
Devlet ve Meclis Hakkında Musahabeler, Celal Nuri İleri'nin ilk kez 1932 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi Matbaası'nca basılan eseridir. Kitapta devlet, meclis, millet ve milliyet kavramlarını, tarihi gelişim süreçleriyle birlikte ele alınmaktadır. Avrupa ulusları ve Osmanlı İmparatorluğu özelinde, özellikle Türklerde ulus-devlet ve milletleşme olgusu, devlet mefhumu modernleşme süreçleriyle birlikte, Türk devriminin devlet ve millet teorilerinin açılımı yapılarak bu teorilerin evrensel ve millî kaynakları değerlendirilmektedir. Türk modernleşmesi ve Batılılaşması ile Türkiye Cumhuriyeti'nin doğuşu ve niteliği, tarihsel ve çağdaş gelişmeler mukayeseli bir surette açıklanmaktadır.
Él (film, 1953)
Konu
Filmin sonunda Francisco'nun bir manastıra yerleştiğini ve inzivada bir hayat sürdüğünü görürüz. Gloria ise Francisco adlı oğlu ve Raul ile birlikte onun durumunu öğrenmek için oraya gelir; ama Fransisco ile görüşmez. Çocuğun Raul'ün mü yoksa Francisco'nun mu olduğu belirsiz kalırken, filmin sonunda Francisco ile pederin yaptığı konuşmadan bu hayatın Francisco hiç değiştirmediğini görürüz. Zira o Gloria ile Raul'ün artık birlikte olduğunu öğrenince, eski şüphelerinin tümünün doğru olduğuna hükmeder. Ona göre başına gelenler onun değil, kendisini aldatan Gloria ve Raul' ün suçudur.
Devlet ve Meclis Hakkında Musahabeler
Kitap, yeni baskısı 75 yıl sonra araştırmacı-yazar Halit Erdem Oksaçan tarafından yeniden yayına hazırlanmıştır.
Lillian Gish
Lillian Diana Gish (d. 14 Ekim 1893 - ö. 27 Şubat 1993), Oscar adaylığı bulunan Amerikalı oyuncudur.
Amerikan Film Enstitüsü'nün hazırladığı AFI's 100 Years... 100 Stars listesinde 17. sıradadır.
1946 yapımı Kanlı Aşk (Duel in the Sun, 1945) filmi ile En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'ne, 1967 yapımı The Comedians filmi ile ise En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Altın Küre Ödülü'ne aday gösterilmiştir. 1971 yılında Akademi Onur Ödülü almıştır.
Güveççi, Emirdağ
Güveççi, Afyonkarahisar ilinin Emirdağ ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Viyana Sanat Tarihi Müzesi
Viyana Sanat Tarihi Müzesi (Almanca: Kunsthistorisches Museum) Avusturya'nın başkenti Viyana'da bulunan, dekoratif sanatlar ve güzel sanatlar alanlarında dünyada önemli bir yeri olan müzedir. Müze 2007 yılında 619.318 kişi tarafından ziyaret edilmiştir.
Güveççi, Emirdağ
Coğrafya
Afyonkarahisar il merkezine 92 km, Emirdağ ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Viyana Sanat Tarihi Müzesi
Müze 1891 yılında aynı ismiyle Viyana Sanat Tarihi Müzesi olarak Avusturya-Macaristan İmparatoru 1. Franz Joseph tarafından açılmıştır.
Orange County, Kaliforniya
Orange ili veya Orange County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletinde bulunan ildir. 11 Mart 1889'da kurulmuştur. Orange County adlı diziye ve filme adını vermiştir. 2015 verilerine göre 3.169.776 nüfusu ile Kaliforniya eyaletinin en kalabalık 3. (üçüncü) bölümüdür. Toplam 2.455 km² yüzölçümünün 2.045 km²'si kara, 411 km²si su alanıdır.
Orange County aynı zamanda Kaliforniya'da Türk nüfusun en çok yaşadığı yer olarak bilinir. Türklerin kurduğu bir de kültür merkezi (Pacifica Institute) Irvine şehrinde bulunmaktadır. Yerel amatör liglerde mücadele eden Türk takımları (OC Turks, Moonstar, OC United) mevcuttur.
En önemli şehirleri Huntington Beach, Irvine, Fountain Valley, Aliso Viejo, Orange, Tustin olarak sayılabilir. En büyük şehri ise Santa Ana'dır.
Sahillerinin ve tabiatın güzelliğiyle gezi planlarının en ilgi çeken yerlerindendir. Bunun yanı sıra birçok büyük firmanın merkezi de burada bulunmaktadır.
1936 Yaz Olimpiyatları'nda Türkiye
Türkiye, Berlin'de yapılan 1936 Yaz Olimpiyatları'na katıldı. Ülke iki eskrimciyle (Halet Çambel ve Suat Fetgeri Aşeni) kadınlarda ilk kez olimpiyatlara katıldı. Güreşçiler Yaşar Erkan ve Ahmet Kireççi Türkiye'ye olimpiyat tarihindeki ilk madalyalarını kazandırdı.
Körkü, Sungurlu
Körkü, Çorum ilinin Sungurlu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Eurovision Dans Yarışması
Eurovision Dans Yarışması 2007 yılından itibaren yapılan dans yarışması. Yarışma 2008 yılından sonra bitmiştir.
V (karakter)
V, Alan Moore ve David Lloyd tarafından yaratılan V for Vendetta isimli çizgi roman serilerinde yer alan bir kurgu karakterdir. Sürekli giydiği Guy Fawkes maskesi ve koyu renkli kıyafetleri ile gizemli bir anarşist devrimcidir. Moore'a göre bir amaç için dövüşen bir kahraman ya da sadece delilik yapan birisi olup olmadığına okuyucuların karar verebilmesi için aynı anda hem kötü hem de iyi bir karakter olarak tasarlanmıştır.
Gelişim
Fiziksel olarak herhangi bir kusuru olmamasına karşın, Surridge deneyin bir sonucu olarak zihinsel sapmalar gösterdiğini söylemiştir. Davranışları kamp yöneticilerine ve doktorlarına çarpık bir mantığın ürünü olarak gelmektedir. Deneylerin bazı getirileri de olmuştur: refleksleri olimpik atletler seviyesine çıkmış, hızı ve özellikle akıl kapasitesi artmıştır (çizgi romanda sürekli gösterildiği üzere V, patlayıcılar, dövüş sanatları, filozofi, edebiyat, politika, bilgisayar korsanlığı ve kimya gibi dallarda dahi seviyesindedir).
Zaman içinde, mahkûmun kamp görevlileri için gül (violet carson türü) ve ekin yetiştirmesine izin verilir. Bunun üzerine mahkûm amonyak bazlı gübre fazlalarını hücresine götürmeye başlar ve hücresinin tabanına garip desenler halinde yayar. Daha sonra bahçelerden yağ çözücü (solventi) toplar. Gizli olarak bu iki bileşenden zehirli hardal gazı ve napalm yapmayı başarır. Fırtınalı bir gecede, (5 Kasım günü) el yapımı napalm bombasını patlatır ve hücresinden kaçar. Kampın büyük bölümü alevler içinde kalır ve hücreyi incelemeye gelen pek çok gardiyan hardal gazı yüzünden ölür. Kısa süre içinde kamp boşaltılır ve ardından kapatılır. Yeni kimliği olan "V" 'ye bürünerek Guy Fawkes maskesi ve kıyafeti edinir. V, sonraki beş yıl boyuca Norsefire hükûmetinden alacağı intikamı planlayarak geçirir ve kendine "Gölge Galerisi" dediği bir üs yapar. Larkhill'in hayatta kalan son 40 görevlisini de hepsine kaza süsü vererek öldürür. Kendi üstünde yapılan deneylerin asıl sorumluları olan Prothero, Lilliman ve Surridge'i en sona bırakır. İçlerinden sadece Surridge'i uykusunda, zehir enjekte ederek acısız şekilde öldürür.
Kimlik
V'nin gerçek kimliği bilinmemektedir ve tüm hikâye boyunca maskesini Surridge'in isteği üzerine sadece bir defa çıkartmıştır, bu karede de sırtı okuyucuya dönüktür. V hücresinde kalan adamın çirkin olduğunu yazdığı kişisel notlarının aksine, Surridge "(yüzü için) güzel" olduğunu söyler.
V'yi ismi olarak değerlendirmez, ismi için "İsmim yok. Bana V diyebilirsin" demiştir. V'nin geçmişine dair tek açıklama Surridge'in günlüğüdür, "Finger" 'ın (Norsefire'ın gizli polis teşkilatı) bulması için, Surridge'i öldürdükten sonra yanına bırakmıştır. Dedektif Finch, Londra Polis Departmanının başı ve Norsefire'ın en güçlü isimlerinden biri, günlüğü okur ve V'nin günlüğü okumaları istediğini anlar. V pek çok sayfayı günlükten yırtmıştır. Bu sayfalar muhtemelen kampa gelmeden önceki kimliğine dair ipuçları içermektedir. Finch daha sonra polisi şaşırtmak için Surridge'in günlüğünü V'nin yazdığını iddia eder.
Çizgi romanda Delia Surridge, günlüğünde V'nin çirkin ve muhtemelen sakat olduğunu yazmasına rağmen, "Fiziksel olarak herhangi bir bozukluk taşımadığını, hücresel anomalilik olmadığını" yazar. Yoldaşı Evey Hammond, çizgi romanda V'nin politik suçlu olarak hapsedilen kendi babası olabileceğini ima eder; V bunu yalanlar, ayrıca çizgi romanın yazarı Moore da V'nin Evey'in babası olmadığını bir röportajında söylemiştir. Başka bir spekülasyona göre V, aslında her şeye rağmen devam etmesini sağlayan mektupları veren yan hücredeki Valerie'dir. Ancak, Prothero ve Surridge V'den "beş numaralı hücredeki adam" olarak bahsederler. Ayrıca V Valerie'nin "dört numaralı odadaki kadın" olduğunu belirtir, zaten mektupları da kendi yazmamıştır. Dolayısı ile bu spekülasyon doğru görünmemektedir.
Finch, Surridge'in günlüğünden V'nin koparttığı sayfalar için "Kayıp sayfalarda ne vardı ki? Adı? Yaşı? Yahudi, homoseksüel, zenci ya da beyaz olduğu mu?" der. Daha sonra V'nin bir "bir fikir" olduğunu söyleyecektir. Hikâyenin sonunda, Evey selefinin ölümü sonrası kimliğini devraldığında, V'nin fiziksel olarak maskeyi takan bireyin ötesine geçtiğini söyler, tıpkı nesiller boyu değişik kişilerin üstlendiği Kızılmaske gibi. Sonuçta V "herkes" dir, potansiyel olarak hükûmet tarafından baskı altına alınmış herhangi bir birey öç arayan bir devrimci olabilir.
Cani
Larkhill'den kaçışından dört yıl sonra 5 Kasım Guy Fawkes gününde V, hükûmete karşı olan kan davasını Parlamento binasını havaya uçurarak başlatır. Daha sonra artık hükûmetin propaganda radyosunda "Kaderin Sesi" görevini üstlenen Prothero'yu kaçırır ve Larkhill'deki infazlara atfen bebek koleksiyonunu yok ederek aklını kaçırmasını sağlar. Artık Piskopos olan Lilliman'ı ise içine siyanür koyduğu vaftiz suyunu içererek öldürür. Bu eyleminden sonra, Norsefire söylemlerine dini sapkınlığa dair öğeler ekler. V daha sonra Larkhill'de yaptıkları yüzünden üzüntü duyan Surridge'i acı vermeyen bir zehir ile öldürür.
V'nin bir sonraki adımı, hükûmetin propaganda yayınlarını yaptığı istasyon olur; vücuduna sardığı bombaları patlatma tehdidi ile binayı ele geçirir. Bir mesaj yayınlayarak insanlara kendi hareketlerinin sorumluluğunda olduklarını ve hükûmete başkaldırmalarını telkin eder. Ardından hükûmetin kapalı devre televizyon sistemini de içeren gözetleme binalarını yok eder, hükûmetin İngiliz vatandaşlarını kontrol etmelerini zorlaştırır. Ancak sonunda V'yi vurarak ölümcül şekilde yaralar, Gölge Galerisine çekilen V, Evey'in kollarında ölür. V'nin son isteği üzerine Evey, V'yi zambaklar ve patlayıcı maddelerle çevrelendiği bir metro vagonuna koyar. Vagon, İngiltere Hazine Bakanı ve Başbakanın yaşadığı 10 Dowing Street'in hemen altındaki engellerde durur ve patlar. V'nin son dileği bir Viking cenazesidir. Nihayetinde Evey, "V" kimliğini devralır.
Film uyarlaması
Çizgi romanın 2006 tarihli uyarlamasında V rolünü Hugo Weaving oynamıştır. Filmde V için anarşist bir teröristten daha çok karizmatik bir özgürlük savaşçısı portresi çizilmiştir. Ayrıca çizgi romana zıt olarak hükûmet ile işbirliği yapanlara karşı çizgi romandaki kadar acımazsız değildir.
Fimin doruk noktalarında V, Evey'e aşık olduğunu itiraf eder. Orijinal hikâyede bahsedilmeyen Count of Monte Cristo ve The Phantom of the Opera'dan esinlenmeler ve etkileşimler filmin güçlü bileşenleridir. V'nin eylemleri öncesindeki hikâye de değişiktir. Güçleri hormon deneyinin etkisi sonucu değil, biyolojik silah araştırmaları sonucu ortaya çıkmıştır.
Karakterin biyografisine eklenen bir diğer öğe de, Larkhill'den kaçışının öncesindeki hayatına dair geçmişini tamamen unuttuğudur. Böylelikle "herkes" kişiliğine daha uyumlu hale gelmiştir. Finch Surridge'in günlüğünü bulduğunda kopartılmış herhangi bir sayfa görülmez.
Çizgi romandaki gibi onlarca kişiyi kaygı duymadan öldürmesine rağmen, filmde sadece planlarına tehdit oluşturan ve intikam almak istediği kişileri öldürür. Film boyunca sadece İngiltere Merkez Adalet Sarayını ve Parlamento'yu yok eder.
V'nin ileri seviyede yanıklara maruz kaldığı gösterilir, çizgi romanda ise Larkhill'den yara almadan kaçtığı anlatılır (yine de Dr. Surridge V'yi "çirkin" olarak tanımlar). Tanımlamalarında ise V'nin gözleri hakkında "değişik" kelimesini kullanır.
Filmin sonunda, Creedy ve adamları V'yi otomatik silahlar ile vurur, çizgi romanda ise Finch vurmaktadır. V kendisine ateş edildiğinde tepki vermez, askerlerin şarjörleri bittiğinde ise V saldırır ve hepsini bıçakları ile öldürerek Peter Creedy'nin boynunu kırar. Sahnenin sonunda ise V'nin kalın bir zırh giydiği görülür, ancak V'yi bazı kurşunlar yine de ağır şekilde yaralamıştır.
V, Evey'in kollarında ölür. Evey, V'yi Dowing Street yerine Parlamento binasının altında patlayacak olan metro vagonuna patlayıcılar ve güller arasına koyar.
Çizgi romanın tersine, Evey V rolünü üstlenmez.
Müstakil Sanayici ve İşadamları Derneği
Müstakil Sanayici ve İşadamları Derneği (MÜSİAD), 9 Mayıs 1990 tarihinde bir grup Türk iş insanı tarafından İstanbul'da kurulmuş “kamu yararına dernek” statüsüne sahip  sivil toplum örgütü. Derneğin amacı, Türkiye'yi mahalli ve evrensel değerleri koruyan, bölgesinde etkin, dünyada saygın, müreffeh bir ülke haline getirmek; Türkiye'nin ve dünyanın sosyal, kültürel, ekonomik ve teknolojik alanlarda kalkınmasını sağlamaktır.
Üye Sayısı
MÜSİAD'ın 2023 yılı itibarıyla üye sayısı 13.000'i, yurt içi ve yurt dışı şube sayısı 165'i aşmıştır.
MÜSİAD Karz-ı Hasen Sandığı
MÜSİAD üyeleri arasında yardımlaşma ve dayanışma amacıyla kurulan Karz-ı Hasen Sandığı, üyelerin zor zamanlarında fon içinde toplanan para ile zor durumlarından kurtulmasını sağlamaktadır.
Afrika El Sanatları ve Kültür Evi
Proje Emine Erdoğan'ın himayesinde Afrika'nın sosyal kalkınma çabalarına destek olmak amacıyla hazırlanmıştır.
Zimem Defteri
Osmanlı geleneğinden gelen Zimem Defteri, alınan bir malın satıcı tarafından not edilerek alıcının ileriye dönük borçlandırılmasını ifade etmektedir. MÜSİAD tarafından bu gelenek borçlu ile borcu ödeyen kişinin birbirlerini görmemesi misyonu ile sürdürülmektedir.
Caddy
Caddie, golf oyunu esnasında oyuncuların vuruş sopalarını ve eşyalarını taşıyan, onlara yardımcı olan ve danışmanlık gorevinde de bulunabilen kişilerdir. Bir caddie bir ya da daha fazla oyuncuya yardım edebilir. Genellikle bir golf kulübüne bağlı değillerdir.
EuroVelo
EuroVelo, Avrupa bisiklet yolu ağı, 16 ayrı uzun yol rotası ile Avrupa içinde bisiklet ile seyahat etme imkânı sağlayan bir projedir. Toplam 90,000 km'lik ağın 44,000 kilometresi tamamlanmıştır. EuroVelo projesi uzunluğu ve yapılma mantığı bakımından Trans-Kanada Bisiklet Yolu ve Amerika Birleşik Devletleri Greenway yolu ile benzer özellikler taşımaktadır. Avrupa Bisikletçiler Federasyonu tarafından geliştirilen proje Avrupa Birliği'nden destek almak için çaba göstermektedir.
EuroVelo bisiklet yollarının standartları:
Ara yollar
Toplam: 78.389 km
NGC 2138
NGC 2138, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir açık yıldız kümesidir. Gökyüzünde Kılıçbalığı takımyıldızı yönünde bulunur. OCL tipi bir açık yıldız kümesidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1834 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Héctor Ramos
Héctor 'Pito' Omar Ramos Lebron (d. 4 Mayıs 1990), Dûrî el-Muhtarifin es-Suud ekiplerinden Al-Qadisiyah'da forvet pozisyonunda görev yapan Porto Rikolu millî futbolcudur.
Porto Riko millî futbol takımı formasını 24 kez giyip 13 gol kaydetmiştir.
1972 Dünya Üniversiteler Kış Oyunları
1972 Kış Üniversite Oyunları, 7. Kış Üniversite Oyunları'ydı ve Amerika Birleşik Devletleri'nin Lake Placid, New York köyünde düzenlendi.
Orta Afrika Cumhuriyeti
Orta Afrika Cumhuriyeti (Fransızca: République Centrafricaine IPA: /ʀepyblik sɑ̃tʀafʀikɛn/ veya Centrafrique /sɑ̃tʀafʀik/) ya da yaygın kullanımı ile Orta Afrika, Afrika kıtasının orta bölümünde yer alan, denize kıyısı bulunmayan bir kara ülkesidir. Ülkenin sınır komşularını (kuzeyden saat yönünde ilerlendiğinde) Çad, Sudan, Güney Sudan, Kongo DC, Kongo Cumhuriyeti ve Kamerun oluşturmaktadır. Ubangi-Chari ismi ile geçmişte Fransa sömürgesi olan ülke, 1960 yılında bağımsızlığına kavuşmuştur. Ülkenin başkenti Bangui'dir.
Ülke ismi
Ülke Güney Afrika Cumhuriyeti ile birlikte ülke isminde kıta ismi Afrika 'yı kullanan iki ülkeden biridir. Geçmişte Roma İmparatorluğu'na bağlı bir eyalet olan ve günümüzde Tunus'un kurulu olduğu bölgelerde bulunan Afrika eyaleti için kullanılan Afrika daha sonraları Araplar tarafından da aslına sadık kalınarak Ifriqiya olarak adlandırılmıştır. O dönemler Libya olarak adlandırılan kıta zamanla Afrika olarak adlandırılmıştır. Afrika kelimesinin köken olarak nereden geldiği ve nasıl oluşturulduğu tam olarak belli olmasa da yerel kabilelerin kullanımından ortaya çıkan bir kelime olduğu ya da Fenike dilinde toz anlamına gelen afar kelimesinden türetildiği tahmin edilmektedir. Ülkenin konumu ile birlikte kıta isminin de kullanılması ile birlikte ülke ismi oluşturulmuştur.
Coğrafya
Ülke, deniz seviyesinden yüksekliği ortalama 600 m olan bir plato üzerine kuruludur. Özellikle ülkenin kuzey bölgelerinin yer aldığı 216.000 km2'lik bir alan Çad Havzası içerisinde yer almaktadır. Ülkenin kuzeydoğu bölgesinde bulunan Bongo sıradağları içerisinde en yüksek nokta 1.330 m iken, Kamerun sınırına yakın bir konumunda bulunan Yade sıradağları içerisinde ülkenin 1.420 m ile en yüksek noktası olarak kabul edilen Ngaoui Dağı bulunmaktadır. Ülkenin en alçak noktasını ise 335 m ile Ubangi Nehri oluşturmaktadır.
Ülkenin toplamda sahip olduğu 5.203 km sınırın 797 km'si Kamerun, 1.197 km'si Çad, 1.577 km'si Demokratik Kongo Cumhuriyeti, 467 km'si Kongo Cumhuriyeti, 483 km'si Sudan ve 682 km'si ise Güney Sudan ile oluşmaktadır. Ülke, kıta içerisinde kara ülkesi konumunda olduğu için herhangi bir denize kıyısı bulunmamaktadır.
İklim
Ülke genelinde kuru ve sıcak bir iklim hakim olmakla birlikte ülkenin kuzeyinde ve güneyinde farklı iklim yaşanabilmektedir. Buna göre ülkenin kuzeyinde sıcaklıkların daha yüksek düzeyde görüldüğü, gün içerisinde 40 °C'ye çıkan, gece ise 10 °C'ye kadar inebilen değerlerin ölçülebildiği, yağmur döneminin dört ay gibi kısa bir süre hüküm sürdüğü Savan iklimi hakim iken, güney bölümünde yağmur dönemi sekiz ila on ay arasında sürmekte olup, sıcaklıklar kuzeye göre daha ılıman seyretmektedir. Ülkenin başkentinde ise tropikal yağmur ormanlarına yakın bir konumda bulunmasından dolayı sıcaklık değerlerinde aşırı farklılıklar gözlemlenmemektedir.
Yaban hayatı ve bitki örtüsü
Ülkenin güneyinde bulunan tropikal yağmur ormanları bölgede yaşayan gorillerin ve orman fillerinin yaşamlarını sürdürdükleri son kısıtlı alanlardan birini oluşturmaktadır. Ülkenin güneyinde aralıklı ağaçlar barındıran ormanlar mevcut iken, kuzey bölgelerde yer yüzeyinin orman ile kaplı olduğu alan çok daha kısıtlı olup, tropik yağmur ormanları ile kuru çöller arasındaki geçiş bölgesinde yer alan geniş çayırlar bulunmaktadır. Bunun haricinde ülke genelinde yaban hayatın bir parçası olarak maymunlar, filler, antiloplar, kertenkeleler ve sulak alanlarda su aygırları barınmaktadır.
Nüfus
2008 verilerine göre ülke genelinde bir kadının ortalama 5 çocuk dünyaya getirdiği Orta Afrika Cumhuriyeti'nde, bu oran ile doğum oranının yüksek olduğu ülkelerden bir tanesinin oluşturmaktadır. Ülke nüfusunun %43'ü 15 yaş altındakiler oluştururken, 65 yaş üzerindeki nüfus toplam ülke nüfusunun sadece %4'ünü oluşturmaktadır. Ülke genelinde kadınların ortalama ömrü 43 iken, erkeklerde 44'tür.
Ülkenin tropikal yağmur ormanlarının ve kuru çöllerin bulunduğu bölgelerde neredeyse hiçbir nüfus yaşamamaktadır. Nüfusun büyük bir bölümü sulak alanların, nehirlerin kıyılarında yaşamlarını devam ettirmektedirler.
Orta Afrika Cumhuriyeti genç bir nüfusa sahip olup, 2020 tahmini verilerine göre %59,38'i 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %3,35'i 65 yaş ve üzerindedir.
Şehirde yaşayanların oranı 2021 verilerine göre %42,6 olan ülkede, nüfusun yıllık artış oranı 2021 tahmini verilerine göre %1,79 düzeyindedir.
Dil
Orta Afrika Cumhuriyeti iki resmî dile sahiptir. Bağımsızlığın ilan edildiği 1960 yılından bu yana resmî dil olan Fransızcanın haricinde 1991 yılında Sango'da ülkenin resmî dili olarak belirlenmiştir. Sango dili resmî dil olmasının haricinde ayrıca ulusal dil olarak da kabul edilmektedir. Ülke genelinde Fransızca dilini tam anlamıyla kullanan nüfus %7,5 olarak belirlenmekte olup, Sango dilini anadili olarak belirten topluluğun toplamı ise 350.000 olarak ifade edilmektedir. Ülke içerisinde konuşulan 120'den farklı yerel dil mevcuttur. Bu konuşulan yerel dillerin büyük çoğunluğu Nijer-Kongo dil ailesine ait diller oluşturmaktadır. Ayrıca ülkede konuşulan Nijer-Kongo dillerinin yine büyük bir oranı da Ubangi dillerinden meydana gelmektedir. Ülkenin sadece güneybatısında küçük bir alanında Bantu dilleri konuşulmaktadır.
DYLAN projesinin verdiği sonuçlara göre Bangui'de bulunan eğitim-öğretim merkezlerinde Fransızca konuşma oranı %45,85'e çıkmış olup, Sango'nun kullanımı %54,10'a kadar gerilemiş bir konumdadır. Ancak bu durum öğrencilerin arkadaş çevresindeki konuştukları dillerde farklılık göstermektedir. Öğrencilerin kendi aralarında Fransızca konuşma oranları %7,72 dolayındayken, Sango konuşma oranı %66,62 düzeyindedir.
Din
2003 yılında gerçekleştirilen nüfus sayım sonuçlarında elde edilen bilgilere göre, ülke nüfusunun artık sadece %9,6'sı yerel Afrika dinlerine inanmaktadır. Ülke genelinde Hristiyan inancına göre yaşamını sürdüren nüfusun oranı %50 olup, Katolik ve Protestan mezhepleri yarı yarıya bir orana sahiptirler. Ülke genelinde Hristiyan nüfusunu oluşturan toplulukların büyük çoğunluğu Demokratik Kongo Cumhuriyeti sınırına yakın bölgelerde yaşamaktadır. Orta Afrika Cumhuriyeti içerisinde İslamiyet inancına göre yaşayanların oranı %10 civarında bulunmakta olup, bu oran içerisinde çoğunluğu Sünni mezhebine mensup topluluk oluşturmaktadır.
Eğitim
Ülke genelinde okula gitme zorunluluğu bulunmasına rağmen, okuma-yazma bilmeyenlerin oranı %60'ın üzerindedir. Eğitimin ücretsiz olarak verilmesine rağmen, bu olanaklardan faydalanabilen nüfus çok az sayıdadır. Ülkenin 1969 yılından bu yana Bangui'de Bangui Üniversitesi bulunmakta olup, 2008 yılında bu üniversiteye ek olarak uluslararası Euclid Üniversitesi ilave edilmiştir.
Sağlık
Ülkede var olan sağlık hizmetleri yaşanan sıtma, cüzzam, AIDS, uyku hastalığı ve diğer hastalıkların üstesinden gelme konusunda yeterlilik arz edememektedir. Nüfus içerisinde HIV virüsüne yakalanan 15 ile 49 yaşları arasındaki yetişkin topluluğun oranı %5 ile %6,3 arasında değişmektedir.
Ülke genelinde gerçekleştirilen doğumların sadece %54'ü tıbbi olarak desteklenebilmekte olup, gerçekleştirilen her 1.000 doğumdan 102'sinde bebek ölümleri, 9,8'inde ise anne ölümleri gerçekleşmektedir.
Tarih
Ülkenin günümüzde kurulu olduğu topraklarda yaşam olduğuna dair bulunan en eski kanıtlar paleolitik döneme denk gelmektedir. Günümüzde de ülke içerisindeki toplumlardan olan ve bu bölgelere yerleşen ilk halklardan olan Gbaya ve Mandja varlıklarını hala sürdürmektedirler. 19. yüzyıl başlarında özellikle ülkenin kuzeydoğu bölgelerine gelen Bantu ve Azande toplulukları burada kendi kabilelerini oluşturmuşlardır. Azande toplulukları hatta bölgede kurulan iki ayrı sultanlık olan Rafai Sultanlığı ve Bang Assou Sultanlığı'nın kurucu rolünü üstlenmişlerdir.
1887 yılında bölgede bulunan Fransız memur Pierre Savorgnan de Brazza bölgenin Fransız sömürge sistemine dahil edilecek ilgi alanlarından olduğu beyan etmiş, 1889 yılında ise günümüzde ülkenin başkenti olan Bangui'de ilk askeri birlik oluşturulmuştur.1890 yılında buradan başlayarak ülkenin tamamının askeri açıdan işgali başlatılmış, 1900 yılında kurulan Ubangi-Chari ile ülkenin tamamının Fransız askeri bölgesi olduğu ilan edilmiş, alan 1906 yılında ülkenin kuzeyinde bulunan Çad askeri bölgesinin de dahil edilmesi ile genişletilmiştir. 25 Ocak 1910 tarihinde bölge kendi başına bir sömürge sistemi olmuş, bu bölgede Fransız Ekvatoral Afrikası olarak adlandırılmıştır. Her ne kadar bölgenin batısında bulunan Nola, Mbaiki, Berbérati, Carnot ve Bouar yerleşim alanları Fas-Kongo Antlaşması ile 4 Kasım 1911 yılında Yeni Kamerun ile Alman Kamerunu sömürge sisteminin bir parçası haline gelse de, 1919 yılında gerçekleştirilen Versay Barış Antlaşması ile bölge tekrar Fransız Ekvatoral Afrikası'na bağlanmıştır.
24 Mart 2013 tarihinde, kendisini anti-emperyalist ve milliyetçi olarak gören ve Séléka (Türkçe: İttifak) olarak adlandırılan asi kuvvetler, başkent Bangui'de şiddetli çatışmalara sebep olmuş ve başkanlık binasını işgal ederek, ülke yönetimine el koymuşlardır. Bu gelişmeler üzerine General François Bozizé önce Demokratik Kongo Cumhuriyeti'ne ardında da Kamerun'a kaçmıştır. Bu tarihten sonra ülkenin devlet başkanlığı koltuğuna oturan Michel Djotodia Ağustos ayında resmi olarak bu göreve getirilmiştir. Djotodia her ne kadar Eylül ayında Séléka'yı feshetse de, Kasım ayında ülke içerisindeki şiddet olayları yeniden alevlenmiştir. Özellikle feshedilen eski Séléka asi kuvvetleri ile Bozizé yanlıları arasında başlayan çatışmalar daha sonra Hristiyan - Müslüman çatışmasına dönüşmüş ve bu çatışmalarda sivil halka karşı da eylemler gerçekleştirilmiştir. Bu gelişmeler neticesinde devlet otoritesi kaybolan ülkede sivil halk ülkenin özellikle kuzeybatı bölgelerini terk etmek zorunda bırakılmıştır. Hem Fransa hükûmeti hem de Afrika Birliği ülkeye askerî güç göndermiştir. 2500 Afrika Birliği askerî gücünün yanı sıra Fransa'dan gönderilen 650 asker ülke içerisinde görev almış, Fransız askerleri ülkenin başkentinde yer alan Bangui havaalanının ve diplomatik öneme sahip binaların ve Fransız şirketlerin güvenliği sağlamıştır. Birleşmiş Milletler'in 5 Aralık 2013 tarihinde Fransa'nın askerî gücünü arttırması kararı sonrası Fransa devlet başkanı Hollande en kısa sürede ülkeye yeni askeri birliklerin gönderiminin sağlanacağını açıklamıştır.
10 Ocak 2014 tarihinde Orta Afrika Ticaret Birliği (CEEAC) temsilcileri ile yaptıkları görüşmeler neticesinde devlet başkanı Djotodia ve başbakan Tiangaye görevlerini bıraktıklarını açıklamışlardır. Bu süreçte BM, ülkeye barış gücü olan MINUSCA'yı sevk etmiş, 13 Aralık 2015 için anayasa referandumunu, 27 Aralık 2015 tarihi için de genel seçimlerin gerçekleştirileceğini açıklamıştır.
14 Aralık 2015 tarihinde Séléka ülkenin kuzeyinde ilk önce Logone Cumhuriyeti ismini verdikleri daha sonra da isim değiştirilerek Dar El Kuti ismini verdikleri ülkeyi ilan etmiştir. Séléka yetkililerinin yaptıkları açıklamada ülkede artık Hristiyan ve Müslüman topluluklarının bir arada yaşamasının mümkün olmadığı ifade edilmiş, ilan ettikleri yapının öncelikle özerk bir yapı olduğunu açıklamışlardır. Yetkililer ilerleyen süreçte tam bağımsızlığı hedeflediklerini açıklamıştır. Bu açıklamalara karşı uluslararası alanda ilan edilen bölgenin Orta Afrika Cumhuriyeti'ne bağlı bir bölge olduğu ifade edilmiştir.
Siyaset
Ülke 14 Ocak 1995 tarihinde yürürlüğe giren anayasa ile başkanlık sistemi ile yönetilmektedir. Ülkede çok partili sistem geçerli olup, göreve seçilen devlet başkanının görev süresi altı yıl olarak belirlenmiştir. Silahlı kuvvetlerin en yüksek komutanı olarak işlev gören devlet başkanlığı makamı, bu görevde bulunan kişiye parlamentoyu feshetme yetkisini de vermektedir. Devlet başkanının tek başına atama yetkisine sahip olduğu başbakan ve bakanlar kurulunu makamları haricinde ülkede ayrıca her beş yılda bir seçilen 109 sandalyeli ulusal meclis bulunmaktadır.
Ülkede mevcut olan en önemli partiler şu şekildedir:
Ülke 2012 demokrasi endeksi raporuna göre 167 ülke içerisinde 160. sırayı elde etmektedir.
İdari yapılanma
Ülke kendi içerisinde 14 bölge, iki ticari bölge ve bir özerk şehire ayrılmış konumdadır. Söz konusu bölgeler kendi içerisinde ayrıca 71 adet ilçeye ayrılmış konumdadır.
Şehir
Ülke içerisinde kalabalığın en yoğun olduğu şehir başkent Bangui'dir. Ülke nüfusunun %20'si başkent bölgesinde yaşamaktadır. Ülke içerisinde 2013 tahmini nüfus verilerine göre en kalabalık beş şehir şu şekilde sıralanmaktadır: Bangui (747.109), Bimbo (267.859), Berbérati (108.620), Carnot (55.483), Bria (44.185)
Ulaşım
Ülkenin kendisine ait bir demiryolu güzergâhı bulunmamakla birlikte, Kamerun ya da Sudan demiryolu hatlarının ülke içerisine kadar uzatılarak ülkenin demiryoluna kavuşturulması düşünülmektedir.
Orta Afrika Cumhuriyeti'nin uluslararası standartlara sahip tek havaalanı ise başketn Bangui'de bulunan Bangui M’Poko Uluslararası Havaalanı 'dır. Bunun haricinde ülke genelinde 37 küçük havaalanları mevcuttur.
Devlet karayolları
Ülke genelinde bulunan devlet karayolları şu şekildedir:
Native Instruments
Native Instruments, profesyonel müzisyenler, ses teknikerleri, DJ'ler ve ev kullanıcıları için müzik programları ve bu programlarla birlikte çalışabilen donanımlar üreten Alman kökenli bir şirket. 1996 yılında Berlin'de Daniel Haver ve Stephan Schmitt  tarafından kurulmuştur. Başlıca ürünleri; Kontakt, Traktor, Maschine olarak sayılabilir.