cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ogeday
Zara ve Işın Karaca gibi isimlerle çalışan sanatçı, iki albüm ve bir maksi single yayınladı.
Müzikal kariyeri
Ogeday müzik kariyerine "Respot" adlı grupla 1996 yılında başladı. Grup Türkiye'de çeşitli konserler verdi.
Yurt içi ve yurt dışında davet edildiği Hiphop Organizasyonlarında adını sıkça söz ettirdi.Bu organizasyonlarda Cypress Hill, 50 Cent, Busta Ryhmes ve Xzibit gibi dünyaca ünlü isimler ile aynı sahneyi paylaştı.
İlk albümü Rapturka'yı 2003 yılının Mayıs ayında yayınladı. Sezen Aksu da bu albümde Ogeday'a destek oldu. Albümün prodüktörlüğü Ender Akay tarafından yapıldı. "Kaybettim Seni" şarkısı müzik listelerinde başarılı oldu. Ogeday, 2004 yılında Kral TV Video ve Müzik Ödüllerinde "En iyi çıkış erkek" dalında aday gösterildi.Ogeday Kral TV müzik ödüllerine ilk davet edilen rapperdır. . Birçok reklam müziğine de imzasını attı. Bunların içinden Avea için yaptığı reklam müziği beğeni topladı.
İkinci albümü Mecburi İstikamet'i 2006 yılında yayınladı. Bu albümde Zara, Işın Karaca ve İbrahim Erkal gibi isimlerle düetler yaptı.
2008 yılında Maxi Single'ı yayınladı. Albümde, Işın Karaca ile beraber seslendirdikleri "Eski Bir Resim" adlı şarkıya beş DJ tarafından yapılan remiksler yer alıyor.
Şimdilerde ise Hollanda'ya yerleşti ve 3. solo albümü için Studio'da çalışmalarını sürdürüyor.
Go Eun-mi
Go Eun-mi (d. Ahn Eun-mi 7 Temmuz 1976) Güney Koreli oyuncu. 1995 yılında T.Ra.V ("TV+Radio+Video"), grubunda şarkıcı olarakçıkış yaptı ve ''Hey! Henter'' albümünü yayınladı.
Kim Soo-yeon
(d. 17 Nisan 1983) eski bir Güney Koreli futbol oyuncusudur.
Alamidere Muharebesi
Alamidere Muharebesi Birinci Balkan Savaşı sırasında 3 Kasım (Eski Jülyen Takvime göre (J.T): 21 Ekim) 1912'de Paşmaklı'nın (bugünkü adı:Smolyan) 15 km güneydoğusundaki Alamidere köyü yakınlarında gerçekleşen Bulgar ve Osmanlı birlikleri arasında bir çatışmadır. 21. Sredna Gora Alayı, bu muharebede kazandığı başarı ile, Arda Nehrinin üst kısımlarını ele geçirdi ve Rodop Dağlarında Osmanlı hakimiyeti ve kontrolü sona erdi. Bulgarlarca önemli muharebelerden biri olarak kabul edilen bu muharebenin onuruna 1934'te Alamidere köyünün adı Türk isimlerini Bulgarlaştırma planı kapsamında bu muharebeye katılan Bulgar alay komutanının unvanı ve soyadı olan Albay Serafimovo (Polkovnik Serafimovo-Полковник Серафимово) olarak değiştirildi ve savaşın yapıldığı tepelerden birine Sredna Gora alayına atfen Srednogorets (Средногорец) adı verildi.
İki Tarafın Savaş Planları
Çatışmanın başlangıcında, Albay Vladimir Serafimov komutasındaki 21. Alay, Bulgar Trakya İkinci Tümeni 'nin 1. Tugayının bir parçasıydı. Alay, Rodop müfrezesi'nin sol, doğu kanadını oluşturuyordu. Görevi, Türklerin Çepeleri üzerinden Filibe'ye giden yolunu kapatmak ve Batı Trakya demiryolu hattı 'nın Selanik - İstanbul'dan geçen kesimi kesmektir. Bu hat Osmanlı'nın askeri lojistiği için olmazsa olmaz hatlarındandı. Alay 5000 asker ve subaydan oluşmakla 4'ü hızlı ateş edebilen 20 Dağ topu bulunmaktaydı.
Rodoplarda Gorna Arda adı verilen bölgede ise Osmanlı Kırcaali Müfrezesi'ne bağlı redif birlikleri ile takviye edilen Kırcaali Müstahfız Tümeni (Geçici) konuşlandırılmıştır. Kırcaali Müfrezesinin bir parçası olan bu tümen 6800 asker ve subaydan oluşmakla Osmanlı Genel Komutanlığı'nın direktiflerine göre asıl görevi, Bulgarların Doğu Trakya ve Makedonya arasındaki iletişimin kesilmesini engellemekti.
Мuharebe Öncesi
1912 sonbaharında Rodoplar'daki savaşın etkinliği, dağlık arazi ve zayıf yol ağının kimin elinde tutulması ile belirlenecekti. Harekâtlar zorlu arazi şartları ve yol elverişliliğini bozan sık yağışlar (kar dahil) nedeniyle güçlükle yapılmaktadır.
Ancak savaşın ilk günlerinde 18-21 Ekimde (J.T: 5-8 Ekim de), 21. Alay, batı Rodop Dağlarında Devlen Köyü (bugünkü Devin) ile birlikte Pomaklar'ın yaşadığı bir zamanların Pomak Timraş Cumhuriyeti'nin merkezi Timraş Köyünü ve çevresini Osmanlılardan aldı. Bu arada Bulgar ordusunun diğer birimleri de Kırcaali Muharebesi'ni kazanıp Osmanlı müfrezesinin merkezi olan Kırcaali'yi ele geçirmiş ve Kırcaali Müfrezesine ağır bir darbe vurmuştu. Daha sonra, 21.alay Türk birliklerinin Paşmaklı (Smolyan) bölgesinde birikmesiyle ilgili bilgiler nedeniyle, alay Çepeleri yakınlarına yoğunlaştı ve güneye doğru ilerledi. 26 Ekim'de (J.T:13 Ekim) alay, şiddetli bir çatışmaya girip St. George Tepesi bölgesinde üç Türk taburunu yendi ve Paşmaklı, Raykovo ve Ustovo köylerini aldı. Buk köyü yakınlarındaki demiryolu köprüsünü havaya uçurmak için bir ekip gönderildi, ancak baskın başarısız oldu (29 Ekim (J.T:16 Ekim)). Bu arada, Kırcaali Müfrezesine bağlı Osmanlı birlikleri Paşmaklı ve çevresini sonrasında Kırcaali'yi geri alabilmek için karşı taarruza geçip Palas (Rudozem) çevresinden ilerledi ve (1-2 Kasım (J.T:19-20 Ekim)) Bulgarları Ustovo köyüne çekilmeye zorladı. Albay Serafimov, düşmanın daha da ilerlemesini durdurmak için birliklerinin çoğunu burada bölgede topladı. Savaşın başlangıcına kadar, Türk kuvvetlerinin büyüklüğü hakkında güvenilir bir istihbaratı yoktu.
Muharebe
Muharebe özellikle Alamidere'yi çevreleyen tepelerde oldu. 4 Kasım (J.T: 21 Ekim) sabahı erken saatlerde Bulgar alayı, Osmanlı Kırcaali Müstahfız Tümenini karşılamak için üç kol halinde Palas'a doğru yola çıktı. Saat 10 sularında iki ordunun öncü kuvvetleri Fatovo köyüne giden yolda çarpıştı. Bulgar öncü kuvvetleri kargaşa içinde geri çekildi, ancak Osmanlı kuvvetleri bu çekilen Bulgar öncülerini takip etmedi. 21. Alayın geri kalan bölümlerinin gelmesiyle Serafimov, ormanlık bir tepeyi işgal eden Türklere (6 tabur ve 1 batarya dan oluşan) saldırı emri verdi. Saldırı neticesi sağ kol (6 top yaklaşık 1000 asker, Yarbay İliya Vrachev liderliğinde) Alamidere köyüne saldırıya geçip düşmanın solundaki ve arkasındaki tahkim edilmemiş tepeleri işgal etti. Osmanlı birlikleri yedekleri ile birkaç kez tepeleri almak için karşı saldırıya geçti, ancak saldırılar geri püskürtüldü. O sırada diğer Türk kanadına Bulgarlar süngü hücumu yaptılar netice olarak bu kanatta gerilettirildi. Osmanlı komutanı Bulgar birliklerinin etrafını dolaştırma kuşatma planı düşündüyse de  bu görevle görevlendirilen taburun geç kalması nedeniyle bu plan da başarısız oldu.. Bu, 8 saatlik savaşın ardından Osmanlı tümeni genel olarak geri çekilmek zorunda kaldı.
Muharebe Sonrası
Yenilgilerinden sonra Osmanlı birlikleri, Arda'nın güney kıyısına çekildiler ve birkaç istisna dışında artık bölgeyi tehdit edemez hale geldilerki savaştan bir gün sonra, 5 Kasımda (J.T:22 Ekim) 'da Serafimov'un birlikleri Golyam Palas ve Paşmaklı çevresini de neredeyse hiçbir direnişle karşılaşmadan ele geçirdi. Rodoplardaki çatışmalar yaklaşık iki hafta içinde yatıştı. Zira Kasım ayında gelen ek birlik serbest kalan müfrezelerle bu defa Bulgarlar Kırcaali Müfrezesini tamamen kuşatıp yok etmek için saldırıya geçti. Rodop bölgesinden Osmanlılar tümden çıkmak zorunda kaldı ve müfrezeyi takip eden Bulgar güçleri Balkan Töresi Muharebesini de kazanıp Kasım ayı sonunda şimdiki Yunanistana kadar ilerleyip Osmanlının Batı Trakya'da Ege Denizi kıyılarındaki topraklarını da aldı ve müfrezeye bağlı birlikler Mehmet Yaver Paşa ile birlikte Bulgarlara teslim olmak zorunda kaldı. (bkz. Merhamlı Muharebesi )
Muharebenin Sonuçları
Alamidere savaşında Вulgar 21.Alayı 35 ölü 75 yaralı 22 kayıp verirken Osmanlı Kırcaali Müstahfız Tümeni 180'den fazla ölü vermiştir.
1934'teki Balkan Savaşları kurbanlarının anısına, Ossuary Anıtı (паметник костница), Alamidere köyü yakınlarındaki Srednogorets zirvesine dikildi. Şimdilerde bu tepedeki zirve Rodop Shipka (Родопската Шипка) olarak bilinmektedir.
Lapinlahti
Lapinlahti, Finlandiya'nın Kuzey Savonya bölgesinde bulunan bir belediyedir. Belediye, bölgenin kuzeyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 1,245.14 km² olan belediyenin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 9,758'dir.
Aneflus
Aneflus Elaphidionini oymağına bağlı bir cinstir.
Padanya
Padanya (İtalyanca: Padania) Kuzey İtalya'ya verilen bir addır. Padanya Po Nehri'nin Latince adı olan Padus kelimesinden kaynaklı olarak Po Ovası'na verilen coğrafî bir isimken ayrılıkçı Lega Nord (Kuzey Ligi) partisi tarafından kullanılması sonucu politik bir anlam kazandı.
Lega Nord'un % 10,1 oy oranına kavuştuğu 1996 genel seçimlerinin ardından 15 Eylül 1996 tarihinde Lega Nord tarafından İtalya'nın kuzey ve orta-kuzey bölgelerinde Padanya Federal Cumhuriyeti (Repubblica Federale della Padania) ilân edildi. 1997 yılında Lombardiya'nın Mantua şehrinde Padanya Parlamentosu kuruldu, Padanya için bir bayrak ve ulusal marş benimsendi. 1998 yılında Padanya Millî Futbol Takımı oluşturuldu ve Miss Padania güzellik yarışması düzenlenmeye başlandı. Ancak, daha sonra kurulan merkezî hükûmetlerde yer alan Lega Nord bu girişimlerini sembolik bir düzeyde tuttu.
Lega Nord'un Padanya Federal Cumhuriyeti'ni ilân ettiği İtalyan bölgeleri şunlardır:
Aosta Vadisi, Emilia-Romagna, Friuli-Venezia Giulia, Ligurya, Lombardiya, Marche, Piyemonte, Toskana, Trentino-Alto Adige/Südtirol, Umbria, Veneto.
Padanya projesine destek Lega Nord'un iki kurucu partisi olan Liga Veneta ve Lega Lombardia'nın bölgeleri Veneto ve Lombardiya'da önemli düzeydeyken, etnik azınlıkların yaşadığı Alp bölgeleri (Güney Tirol ve Aosta Vadisi) ve orta-kuzeyde (Toskana, Marche, Umbria) varlık göstermekten uzaktır.
Oh Seung-Rok
Oh Seung-Rok (d. 25 Haziran 1992), Güney Koreli eski futbolcudur.
Buzdolabı anne teorisi
Buzdolabı anne teorisi, otizmin anne sıcaklığının eksikliğinden kaynaklandığına dair bir teoridir. Güncel araştırmalar, otizmin nedenleri arasında genetik faktörlerin yanı sıra çevresel faktörlerin de bulunduğundan şüphelenildiğini göstermektedir.
Buzdolabı anne ve buzdolabı ebeveynleri terimleri, otizm veya şizofreni teşhisi konan çocukların anneleri için 1950'lerde kullanılmaya başlandı. Leo Kanner 1943'te otizmi ilk kez belirlediğinde, otistik çocukların ebeveynleri arasında sıcaklık eksikliğine dikkat çekti. Ebeveynler, özellikle anneler, sık sık çocuklarının katı ritüelleri, konuşma güçlüğü ve kendi içine kapanmayı içeren tipik olmayan davranışlarından sorumlu tutuldu.
Teorinin kökenleri
Leo Kanner, otizmi ilk kez tanımlayan 1943 tarihli makalesinde, otistik çocukların babaları ve anneleri arasında sıcaklık eksikliği olarak gördüğü şeye dikkat çekti. 1949 tarihli bir makalesinde Kanner, otizmin "gerçek bir anne sıcaklığı eksikliği" ile ilişkili olabileceğini öne sürmüş, babaların nadiren çocuk oyununa düşkün olduklarını kaydetmiş ve çocukların "başından itibaren ebeveynlerinin soğukluğuna, takıntılarına ve sadece fiziksel ihtiyaçlarını mekanik bir şekilde karşılanmasına" maruz kaldığını gözlemledi. "Çözülmeyen buzdolaplarına özenle bırakıldılar. İçlerine kapanmaları, böyle bir durumdan kaçıp yalnızlık içinde rahatlık arama eylemi gibi görünüyor." 1960'taki bir röportajda Kanner, otistik çocukların ebeveynlerini açık bir şekilde "sadece çocuk üretecek kadar buzlarını çözmüş" şeklinde tanımladı. Bununla birlikte, Kanner'in orijinal makalesinde, yalnızca bir ebeveyn grubu "soğuk" olarak tanımlanıyordu ve metin yakından incelendiğinde birçok aile üyesinin bir nörolojik azınlığa ait olduğu çıkarılıyordu.
Bettelheim daha sonra otizm hakkındaki teorilerini 1967 tarihli "Empty Fortress: Infantile Autism and Birth of the Self" [Boş Kale: İnfantil Otizm ve Benliğin Doğuşu] adlı kitabında açıkladı. Kitapta otizmi bir toplama kampında tutsak olmakla karşılaştırdı:"Bir toplama kampındaki mahkûmların içinde bulundukları kötü durum ile çocuklarda otizme ve şizofreniye yol açan koşullar arasındaki fark, elbette, çocuğun önceden bir kişilik geliştirme şansının hiç olmamasıdır."1950'lerde ve 1960'larda otizmin biyomedikal nedenleri daha açıklanmamışken otizmin semptomları bilim insanlarınca ilk defa belirlenmişti. Bettelheim ve bazı psikanalistler otizmin annelerin soğuk, mesafeli ve çocuğu istemeyen tavırlarından kaynaklandığını, böylece çocukların "düzgün bağ" kurmasının önüne geçildiğini savundu.
Teori, tıp camiası tarafından benimsendi ve 1960'ların ortalarına kadar büyük ölçüde tartışmasız bir şekilde kabul edildi ancak 21. yüzyıla gelindiğinde kabul edilirliği azaldı. 1960'larda yayınlanan birçok makale ve kitap otizmin anne şefkatinin eksikliğinden çıktığını savundu ancak 1964'te otistik bir oğlu olan psikolog Bernard Rimland otizmin nedenlerini yanlış tanımlayan algıya karşı bir kitap yayımladı. Infantile Autism: The Sydrome and it Implications for a Neural Theory of Behavior [İnfantil Otizm: Sendrom ve Nöral Davranış Teorisi için Etkileri] adlı kitabında buzdolabı anne hipotezine doğrudan saldırdı.
1969'da Kanner, günümüzde Amerika Otizm Derneği olarak tanınan kurumun ilk yıllık toplantısında buzdolabı anne sorununu ele aldı ve şunları söyledi:"İlk yayından sonuncuya kadar, bu durumdan kesin olmayan terimlerle 'doğuştan' olarak bahsetmiştim. Ancak ebeveynlerin bazı özelliklerini kişiler olarak tanımladığım için, 'hepsi ebeveynlerin hatasıdır' sözüm sık sık yanlış bir şekilde alıntılandı."
Leo Kanner'ın değişen görüşleri
In a Different Key: The Story of Autism (2016) kitabına göre, Leo Kanner'ın 1943 tarihli orijinal makalesi "çocuğun yalnızlığının" "hayatın en başından itibaren" açık olduğunu belirtiyordu. Dahası, otizm ve şizofreni arasındaki farkı da ortaya koydu. Otizm bir çocuğun kalıtımının bir parçasıyken şizofreni ilerleyen yaşlarda geliştirilir.
Bu ilk makaleye tıp literatüründe çok az atıfta bulunuldu. Anlattığı durum tek bir gazete ya da dergi makalesinde konuşulmadı. Buna ek olarak, dünyanın diğer bölgelerindeki doktorlar Kanner'in gözlemlerini doğrulamıyordu. Bu nedenle 1950'de neredeyse tüm otizm vakalarının tamamı Kanner tarafından teşhis edildi.
Kanner, çok saygı duyduğu New Yorklu psikiyatrist Louise Despert ile posta yoluyla uzun süre sohbet etti. Kanner teorilerini savunurken, Despert çocuk şizofrenisinden başka hiçbir şey gözlemlemediğini iddia etti. Kanner bir sonraki ders kitabını revize ettiğinde, otizmi şizofreni kategorisine soksa da bir alt başlık olarak korudu.
1949'da Kanner otizm üzerine üçüncü büyük makalesini yayınladı. In a Different Key makalesine göre, anne soğukluğunu suçlamaya başladı. Önceden Donald Triplett'in annesi Mary hakkında söyleyecek olumlu şeyler söylerken, şimdi Mary'yi "soğuk" gösteren bir portre çiziyordu. Genel olarak ebeveynleri, çocuklarının otistik özelliklerinden en azından kısmen sorumlu olarak tasvir etti.
Ebeveynleri suçlamak ve özellikle anneleri suçlamak, toplumun daha geniş kesimlerinde yankılanıyor gibiydi. Örneğin, Kanner anneleri suçladıktan sonra Time dergisi otizm üstüne makale çıkarmak istedi. Kanner 1951 yılını otizmin daha geniş bir şekilde anlaşılması için bir dönüm noktası olarak gördü. On yıl içinde, çeşitli düşünürler ve klinisyenler tarafından yaklaşık elli iki makale ve bir kitap yayımlandı. Otizm önce Hollanda'da olmak üzere yurt dışında da teşhis edilmeye başlandı.
In a Different Key 'in ciltli versiyonunda (2016), yazarlar John Donvan ve Caren Zucker "Kanner, otizmin doğuştan geldiğine dair ilk inancına bağlı kalmak yerine fikir değiştirdi" diyordu. Yazarlar ayrıca, "buzdolabı-anne efsanesinin uzun yıllar dünyaya yayıldığını" belirtiyorlardı.
Otizm spektrumunda çocuklu çiftler için düzenlenen 1969 tarihinde ABD'de düzenlenen bir kongrede yaptığı konuşmada Kanner, "Bu vesileyle, sizi ebeveyn olarak resmen aklıyorum" dedi. Bununla birlikte, Çocuk Psikiyatrisi kitabının 1979 baskısında, çocukluk şizofrenisinin (1970'lere kadar otizm yerine sıklıkla kullanılırdı), bir kişinin genetik altyapısından çok ebeveyn tutumları ile daha yakından ilişkili olduğunu belirtir.
Diğer önemli psikiyatristler
1950'lerden 70'lere kadar büyük eserlerini yazan Silvano Arieti için otistik düşünce ve paleolojik düşünce dediği terimler görünüşe göre aynı fenomendir. Paleolojik düşünce, hem günümüz şizofreni hastalarında hem de ilkel insanlarda gözlenen bir özelliktir, temelleri Aristotelesçi olmayan mantığa dayanan bir düşünce türüdür. Otistik bir çocuk kendisinden "sen" diye bahseder ve sıklıkla annesinden "ben" diye söz eder. "Sen" bir "sen" olarak kalır ve "Ben"e dönüştürülmez.
Margaret Mahler ve meslektaşları için otizm, anneyi yaşayan birincil nesne olarak deneyimleyemeyen çocukların savunmasıdır. Onlara göre otizm, farklılaştırma ve deanimasyon girişimidir. Simbiyotik otistik sendrom "Mahler sendromu" olarak adlandırılırdı. Çünkü Mahler bunu ilk olarak tanımlayan kişidir. Bu sendromda çocuk kendini anneden ayırt edemez.
Şizofreninin Yorumlanması kitabında (1955) Arieti, normal bir sosyalleşme süreci için ebeveyn-çocuk ilişkilerinin normal olması gerektiğini savunmuştur. Sevgi dolu veya kaygısız ebeveyn tutumları sosyalleşmeyi destekler. Arieti, yalnızca ebeveyn-çocuk ilişkilerinin ilk sosyal eylem ve sosyalleşmenin başlıca itici gücü olduğunu değil, aynı zamanda toplumu kabul etmek veya reddetmek için bir uyarıcı olduğunu iddia etti. Bu bakış açısına göre çocuğun benliği, ebeveynlerin çocuğa yönelik duygularının, düşüncelerinin ve tutumlarının bir yansımasıdır. Otistik çocuklar aşırı bir sosyalleşme bozukluğu gösterirler ve insanlarla herhangi bir ilişki kurmak istemezler. İnsanları bilinçlerinden "çıkarırlar". Arieti'ye göre ebeveynlerin korkusu diğer yetişkinlere kadar uzanır: insanlarla iletişimi kesme eğilimi.
Teorinin kalıcılığı
Peter Breggin'in 1991 tarihli Toksik Psikiyatri kitabına göre, otizmin psikojenik teorisi, bilimsel nedenlerle değil, ebeveyn kuruluşlarının politik baskısı nedeniyle terk edildi. Örneğin, bazı vaka raporları, derin kurumsal yoksunluğun yarı otistik semptomlarla sonuçlanabileceğini göstermiştir. Klinisyen Frances Tustin, hayatını teoriye adadı:"Otizmin çocukların psikojenik doğası kaynaklı nörolojik bir bozukluk olduğu unutulmamalıdır. Yani bebeklere karşı taciz edici ve travmatik tutumtan kaynaklanmaktadır. ... Amerikan toplumu, bebeklerini sevemeyecek ve onlara bakamayacak kadar meşgul olan ebeveynlerin zalimce tutumunun bir sonucu olarak travma geçiren ve beyni zarar gören milyonlarca çocuğa verilen zararın nedenleri olduklarını ısrarla reddediyor."Çocuk istismarının sonuçlarının en tanınmış yazarlarından biri olan, otizmin psikojenik olduğunu ve çocuk istismarıyla ilgili gerçeklerden korkmanın, bildiği neredeyse tüm otistik terapi türlerinin ortak özelliği olduğunu ileri sürmüştür. Miller, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birkaç otizm terapi merkezini ziyaret ettiğinde, çocuk hikâyelerinin "hem doktorlarda hem de annelerde benzer şekilde korku uyandırdığını" fark etti:"Gruba ne olduğunu gözlemleyerek bir gün geçirdim. Ayrıca çocukların yakın çekim videolarını inceledim. Gün geçtikçe daha açık ve net hale gelen şey, tüm bu çocukların geçmişte ciddi bir ıstırap çekmiş olmasıydı. Ancak buna asla değinilmedi. ... Terapistlerle ve annelerle yaptığım sohbetlerimde, çocukların hayat hikâyelerini araştırdım. Gerçekler önsezimi doğruladı. Ancak hiç kimse bu gerçekleri ciddiye almaya istekli değildi."Arieti ve Tustin gibi Miller da, yalnızca empatik ebeveyn tutumlarının çocuğun kişiliğinin tamamen gelişmesini sağladığına inanıyordu.
Anelaphus
Anelaphus Elaphidionini oymağına bağlı bir cinstir.
Buzdolabı anne teorisi
Teorinin kalıcılığı
1968 yılında aralarında ’ın bulunduğu bir grup bilim adamı, Bernard Rimland’dan da etkilenerek, nörobiyolojik çalışmalarla otistik spektrum bozukluğu olan çocuğa sahip ailelerin, çocuklarını diğer ailelerden farklı bir biçimde yetiştirmediklerini deneysel araştırmalarla ortaya koymuşlardır. Bu nedenle araştırmacılar, otistik spektrum bozukluğunun nörobiyolojik araştırmaların sonuçlarını kabul etmişlerdir. Daha sonra araştırma yapan bilim adamları ise ergenlik dönemindeki otistik spektrum bozukluğu olan çocukları incelediklerinde, otistik spektrum bozukluğunun anne-baba uygulamaları ile bağlantılı olduğuna ilişkin bir kanıt bulamadıklarını rapor etmişlerdir.
Ásta Ragnheiður Jóhannesdóttir
Ásta Ragnheiður Jóhannesdóttir (d. 16 Ekim 1949), İzlandalı bir politikacı ve İzlanda parlamentosu'ndaki Althing'in sözcüsü. 1 Şubat 2009'dan 14 Mayıs 2009 tarihine kadar İzlanda Sosyal İşler ve Sosyal Güvenlik Bakanı olarak görev yapmıştır. 1995 yılından bu yana Althing'in bir üyesi olmuştur.
Buzdolabı anne teorisi
Teorinin kalıcılığı
1977 yılında Susan Folstein ve Michael Rutter'ın, otizmin genetik temelleri olabileceğini göstermesi, bu alanda önemli bir dönüm noktası olmuştur. Otizmin genetik temeli olduğu saptansa ve çevresel etkenlerle kısmen ilişkileri görülse de, erken başlayan bir sinir sistemi bozukluğu olan otizmin nedeni tamamen açıklanamamaktadır.
Michael Rutter 1978 yılında da, dil bozuklukları, sosyal yetersizlikler ve stereotipik davranışlar olarak üç ayrı davranış boyutu daha ekleyerek otizm tanımının kapsamını genişleterek yenilenmesini sağlamıştır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygın bir şekilde reddedilen buzdolabı anne teorisi, 2000'li yıllarda (azalarak da olsa) hâlâ Fransa ve diğer Avrupa ülkelerinde bir miktar desteğe sahip ve büyük ölçüde Güney Kore'de otizmin nedeni olduğuna inanılıyor. University College Cork'tan akademik psikolog Tony Humphreys, İrlanda Psikoloji Derneği'nin kınamasına rağmen soğuk ebeveynlik teorisinin önde gelen İrlandalı savunucularından biridir.
Modern alternatifler
Modern fikir birliği, otizmin kalıtsallığının karmaşık olmasına ve iyi anlaşılmamasına rağmen, otizmin güçlü bir genetik temele sahip olduğu üzerinedir. Ayrıca, bebeklerin anne rahminde ve doğum sonrası pestisitlere, virüslere ve ev kimyasallarına maruz kalmasının da sendromu tetiklediği belirtilmiştir.
Son zamanlarda yapılan araştırmalar, ebeveyn sıcaklığının, övgüsünün ve ilişki kalitesinin otistik ergenlerde ve yetişkinlerde davranış sorunlarının azalmasıyla ilişkili olduğunu ve ebeveyn eleştirilerinin uyumsuz davranışlar ve semptomlarla ilişkili olduğunu gösterse de bu fikirler buzdolabı anne hipotezinden farklıdır.
Otizm spektrumundaki bebek ve yeni yürümeye başlayan otizm spektrumundaki çocuklar, bağlanma davranışları açısından diğer bebeklerden ve yeni yürümeye başlayan çocuklardan ortalama olarak farklı değildir. "Düzensiz bağlanma" sergileyen otistik bebeklerin alt kümesi için bu, ebeveynlerin davranışlarından çok zihinsel engelle daha kolay açıklanabilir.
Otizmin temel olarak genetik bir bozukluk olduğu gerçeği, Bettelheim'ın gözlemlerinin doğru ancak açıklamasının yanlış olduğunu gösteriyor. Otizmi olan çocukların ebeveynlerinden birinin veya her ikisinin otizme sahip olma olasılığı, tipik çocukların ebeveynlerine göre daha yüksektir. Otizmi olan kişilerde ortak olan ve bazıları tanı için gerekli olan kimi özellikler, bebeklerinin ihtiyaçlarını önceden gören sıcak bir ebeveyn olmakla tutarsızdır. Yine de çocuklardaki otizm, muhtemelen otizmli ebeveynler tarafından yetiştirilmenin etkisinden ziyade genetik yatkınlıktan kaynaklanmaktadır. Bu nedenle Bettelheim'ın görüşleri ancak kısmen doğru olabilir. Otizmli çocukların soğuk veya mesafeli görünen bir ebeveyne sahip olma olasılığı daha yüksektir, ancak bu, çocuğun otizminin nedeni değildir.
Buzdolabı anne teorisi, uzun yıllardır yapılan araştırmalarla geniş ölçüde çürütülmüştür. Ebeveynlerin davranışları veya ekonomik durumlarının otizmin nedeni olduğu reddedilmektedir.
Küçük Şehir
Küçük Şehir, Cevat Fehmi Başkut'un 1946 tarihli üç perdelik bir oyunu. Oyunun konusu büyük şehirlerde yaşayan insanlar ile küçük şehirlerde yaşayan insanlar arasındaki kısa mesafelerde bile farklılıklar gösterebilen gelenek-görenek, farklı yaşam biçimleri ve çelişkilerdir. Oyunda İstanbul-Ankara seferini yapan bir tren yolcularının toprak kayması sonucunda küçük bir kentte misafir olmaları ele alınır. Küçük kentte yaşayanlar misafirlerinin kendilerini medeniyet ve kalkınmalarına yardımcı olmalarına beklerken işler beklendiği gibi olmaz ve hayal kırıklığına uğrarlar. Çünkü onların değer yargıları ve dünya görüşleri farklıdır. Oyun 1945-1946 sezonundan başlayarak farklı dönemlerde İstanbul Şehir Tiyatroları, Ankara Devlet Tiyatrosu ve bazı özel tiyatro oluşumlarınca sahnelenmiştir. Başkut bu oyunu ile 1948 yılında İnönü Tiyatro Armağanı'na layık görülmüştür.
Nagant M1895
Nagant M1895, Belçika ve Rus yapımı bir toplu tabancadır. Silah, 1886 yılında Belçikalı sanayiciler olan Emile ve Léon Nagant tarafından Rus İmparatorluk Ordusu için tasarlanmıştır.
Nagant M1895, özel 7.62×38 mmR mühimmatına ve silah kurulduğunda, silindir ile namlu arasındaki boşluğu kapatmak için, ateşlenen merminin namlu çıkış hızına bir destek sağlamak ve silaha susturucu takmaya izin veren ileri doğru hareket eden sıra dışı bir gaz sızdırmazlık sistemine sahipti. Çoğunlukla Rusya ve Sovyetler Birliği'nde olmak üzere iki milyondan fazla Nagant'ın üretildiği tahmin edilmektedir. Silahın popülerliği sayesinde "Nagan" sözcüğü Rusçada İngilizcedeki Colt'a benzer şekilde tabanca için ortak bir terim haline geldi.
Nagant'ın tasarımı M1893 Pieper Carbine ve Steyr 1893 tabancalarına da ilham vermiştir.
Stadskanaal
Stadskanaal, Hollanda'nın Groningen ilinde yer alan bir belediye ve kasabadır.
Stephen Dedalus
Stephen Dedalus, James Joyce'un edebi alt benliği, aynı zamanda ilk ve yarı otobiyografik romanı Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi'nin baş karakteri ve anti kahramanı ve Ulysses'in önemli bir karakteri. Aralarında Harold Bloom'un da olduğu kimi eleştirmenlere göre, Dublinliler'in ilk üç öyküsünün de anlatıcısıdır.
Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi'nin ilk versiyonlarından biri olan Stephen Hero'da, soyadının Yunan mitolojik karakteri mimar Daidalus'u kesinlikle andıracak şekilde "Daedalus" olarak yazıldığı görülür. Geniş hacimli Stephen Hero'yu Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi haline getirirken Joyce, bu adı "Dedalus" olarak kısaltmıştır.
Carl's Jr. Canada
Carl's Jr. Kanada, şu anda Kanada'da British Columbia, Alberta ve Saskatchewan eyaletlerinde faaliyet gösteren Carl's Jr. markasının Kanada genişlemesidir.
James Coburn
James Harrison Coburn III (31 Ağustos 1928 – 18 Kasım 2002), Amerikalı oyuncu. 45 yıllık kariyerinde yaklaşık 70 filmde ve 100'ün üzerinde televizyon dizisinde rol aldı.
İmpuls (fizik)
İmpuls veya itme, bir cismin çizgisel momentumundaki değişimdir. J ile gösterilir. Cisme etki eden ortalama kuvvetle, kuvvetin etki etme süresi çarpılarak hesaplanabilir. İmpuls, kuvvet vektörünün integraliyle elde edildiği için bir vektördür. SI birimi newton saniyedir (N·s) Temel büyüklükler cinsinden kilogram metre bölü saniyedir (kg·m/s).
Bir cisme etki eden kuvvet ivme oluşturur ve onun hızının değişmesini sağlar. Kuvvet daha uzun bir süre uygulanırsa hız değişimi daha çok olur. Aynı sürede daha büyük kuvvet daha çok hız değişimine sebep olur. Dolayısıyla momentum değişimi kuvvet ile sürenin çarpımıdır.
Kütlenin sabit olduğu durumda türetilmesi
t1 zamanından t2 zamanına kadar olan impuls şu şekilde tanımlanır.
Newton'un ikinci yasası momentumla kuvveti şu şekilde birbirine bağlar:
Yerine yazılırsa
Burada Δp çizgisel momentumdaki değişimi temsil eder. Bu eşitlik impuls-momentum teoremi olarak adlandırılır.
Eğer kuvvet zamanla değişiyorsa impuls, kuvvetin zamana bağlı integrali olarak hesaplanır.
Batı Antarktika
Batı Antarktika, ya da Küçük Antarktika, Antarktika kıtasının iki önemli bölgesinden biri, Antarktika Yarımadası dahil kıtanın batı yarıküresinde yer alan parçasıdır. Batı Antarktika buz tabakası ile kaplıdır. Doğu Antarktika'dan Transantarktik Dağları ile ayrılır. Bölge 100 yıldan uzun süredir Batı Antarktika olarak adlandırılmaktadır. 1902'de Balch 1905'te Otto Nordenskjöld ilk kez kullananlardır. Ancak asıl kullanım Uluslararası Jeofizik Yılı (1957-1958) sonrasındaki araştırmalarda iki bölgeye ayrılmasının yararlı olduğu düşüncesinin yaygınlaşmasından sonra 1962 yılında ABD Antarktika Adları Danışma Komitesi tarafından onaylanmasından sonra başlamıştır.
Konum
Transantarktik Dağları'dan Pasifik Okyanusuna doğru uzanır. Batı Antarktika, Graham Arazisi ve Palmer Arazisi'ni içeren Antarktika Yarımadası ile Ellsworth Arazisi, Marie Byrd Toprakları ve Kral VII. Edward Yarımadası'ndan, Adelaide Adası gibi adalardan özellikle Weddell Denizi'ndeki Filchner-Ronne Buz Sahanlığı ve Ross Denizi'ndeki Rose Buz Sahanlığı gibi buz sahanlıklarından oluşur. Batı Antarktika Ross Denizi ve Weddell Denizi'nin buzlu sularıyla kıtanın ana kara kütlesinden ayrılan ve Güney Kutbu'dan Güney Amerika'nın güney ucuna doğru kabaca uzanan dev bir yarımadayı andırmaktadır.
Batı Antarktika çoğunlukla Batı Antarktika buz tabakası (WAIS) olarak adlandırılan bir buz tabakasıyla kaplıdır. Son yıllarda kitlesinde azalma belirtileri göstermektedir. Doğu Antarktika'nın aksine, Batı Antarktika küresel ısınmanın bazı etkileri kendini göstermiştir.
Leppävirta
Leppävirta, Finlandiya'nın Kuzey Savonya bölgesinde bulunan bir belediyedir. Belediye, bölgenin güneyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 1,519.65 km² olan belediyenin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 9,828'dir.
Kardeş şehirler
Leppävirta, aşağıdaki şehirler ile kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır:
John Houseman
John Houseman (Jacques Haussmann doğumlu; 22 Eylül 1902 - 31 Ekim 1988) Romanya doğumlu İngiliz-Amerikalı aktör ve tiyatro, film ve televizyon yapımcısıydı. Belki de en iyi, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'nü kazandığı The Paper Chase (1973) filmindeki Profesör Charles W. Kingsfield rolüyle tanınır. 1978 televizyon dizisi uyarlamasında Kingsfield rolünü tekrarladı.
Houseman ayrıca aracı kurum Smith Barney için yaptığı reklamlarla da tanınıyordu. Eğitiminin bir sonucu olarak kendine özgü bir İngiliz aksanı vardı.
Asotin
Asotin ilçesi veya Asotin County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Washington eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 21.623'tür. İlçenin merkezi Asotin şehridir.
Tatsuro Okuda
Tatsuro Okuda (d. 20 Eylül 1988), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2011 yılında Sagan Tosu kulübünde başladı. Daha sonra Júbilo Iwata kulübüne transfer oldu.
Seyfetler, Kozlu
Seyfetler, Zonguldak ilinin Kozlu ilçesine bağlı bir köydür.
Anopliomorpha
Anopliomorpha Elaphidionini oymağına bağlı bir cinstir.
Full Moon wo Sagaşite karakterleri
Bu madde Arina Tanemura'nın manga serisi ve Toshiyuki Kato'nun animeye uyarladığı Full Moon wo Sagashite'nin karakterleri ile ilgili bilgi içerir.
Mitsuki Kouyama
Mitsuki Kouyama (神山満月) Şarkıcı olmak ister fakat yakalandığı gırtlak kanseri şarkı söyleme yetisini kısıtlar. Mitsuki, yetimhanede büyümüştür. Daha sonra da ona şarkı söylemeyi yasaklayan katı büyükannesi ile yaşamaya başlamıştır. Ancak ses tellerinin alınmasıyla iyileşmesi mümkün olan ameliyatı olmayı reddetmiştir çünkü ömür boyu sağlıklı olup da hiç şarkı söyleyememektense yaşayacağı kısacık sürede zor da olsa bir şeyler mırıldanmayı tercih eder.
Bir gün Takuto ve Meroko isimli iki shinigami onu ziyaret eder. Sadece Mitsuki’nin gördüğü shinigamiler ona bir yıl ömrü kaldığını söylerler. Bundan güç alır ve shinigamileri şaşkına çevirerek hemen hayalini gerçekleştirmek için fırlar.
Takuto’nun yardımıyla 16 yaşında kansersiz ve rahatça şarkı söyleyebilen pop idolü Full Moon (Dolunay)’a dönüşür. Mitsuki şarkı söylemeyi Eichi Sakurai’ye aşkını itiraf edebilmek için istiyordu. Eichi yetimhaneden ayrılıp Amerika’ya gittikten sonra Mitsuki’yle irtibatı kesilmişti. Mangada Eichi ayrıldıktan sonra Mitsuki onu sevdiğinin farkına varır. Onu Amerika’da bulup hislerini açıklamak için beklerken televizyonda, bir uçak kazasının ölüm listesinde adını görür. Artık onun ölü olduğunu bilmesine rağmen bu durumu yadsır, hissettiği yoğun acıdan dolayı bilmiyormuş gibi davranır. Sonunda Shinigamiler Eichi’nin ölümünü keşfeder ve Mitsuki durumu kabullenmeye zorlanır.
Animede Eichi bir araba kazasında ölmüştür. Mitsuki dizinin sonlarına kadar onun öldüğünü bilmez. Oushige ve Dr. Wakaouji ile Amerika’ya gittikleri zaman öğrenir. Duyduğu an kaçar ve Eichi’nin mezarına gider. Ölmek ve onun yanına gitmek istiyordur. Japonya’ya dönmesinin üzerine Mitsuki depresyona girer ve aksine ikna etme çabalarına rağmen şarkı söylemeyi bırakmaya karar verir. Bununla beraber, Izumi’nin, Mitsuki’nin ruhunu alma teşebbüsünden ve Takuto’nun kendi hatıralarını anlatması ve intiharından duyduğu pişmanlığı dile getirmesinden sonra Mitsuki, tekrar şarkı söylemeye karar verir. Artık kalan hayatını dolu dolu geçirecektir.
Daha sonra mangada Mitsuki’nin neden shinigamileri gördüğü ortaya çıkar: etrafında dolaşan bir ruh vardır. Aynı zamanda anlaşılır ki bu ruh, tüm bu zaman boyunca Mitsuki’yi gözleyen Eichi’nin ruhudur.
Üç yıl sonra, gerçek ismiyle şarkıcı olarak geri döner. Takuto ile buluşmuş ona aşkını itiraf etmiştir. Takuto’nun elini tutarak konseri için son şarkısını söyler ve sonunda Eichi’nin ruhu ondan ayrılır.
Full Moon
Pop idolü ve Mitsuki Kouyama’nın 16 yaşına dönüştürülmüş halinin sahne ismi. Mitsuki’nin bu ismi seçmesinin nedeni, Eichi’nin gökbilimci olmak istemesi ve “dolunay” kelimesinin ona Eichi’yi hatırlatması. Ayrıca “Mitsuki” kelimesi Japonca “dolunay” anlamına gelir. Mitsuki’nin Full Moon (dolunay) görünümü Takuto’nun güçlerine bağlıdır. Ondan başka bir shinigaminin dönüşümü başlatma yetisi yoktur.
Mangada da animedeki gibi Full Moon takma ismiyle görülür. Bununla beraber animedeki gibi olağanüstü bir başarı ve popülarite de kazanmaz, müzik listelerinde hayatta kalmaya çalışır. Ange ve Missing Link isimli birkaç single çıkartır.
Eichi Sakurai
Mitsuki’nin ilk aşkı. Ebeveynlerinin ölümünden sonra büyükbabası da ölünceye kadar onunla yaşamış. Ağladığı zaman ay hep onun üzerine parlarmış, bu yüzden aydan nefret etmeye karar vermiş. Daha sonra Mitsuki ile karşılaştığı yetimhaneye taşınmış. Mitsuki ile Eichi çabucak arkadaş olmuşlar ve fark etmiş ki ay ona işkence etmeye değil, yalnız olmadığını söylemeye çalışıyor. Mitsuki Amerika’ya gittiği zaman kalbi kırılmıştı çünkü Eichi’ye gerçek hislerini söyleyememişti. Şarkı söylemek istemesinin nedenlerinden biri de Eichi’yi bulmak istemesiydi. Bununla beraber mangada, Eichi Amerika’ya giderken uçak kazasında ölmüştü. Hikâyenin büyük bir kısmı Mitsuki’nin, Eichi’nin ölümü fikriyle uzlaşmaya çalışması etrafında dönüyordu.
Animede Eichi bir araba kazasında ölmüştü ve dizinin sonlarına kadar Mitsuki bu gerçeği keşfetmemişti.
Ust-Katav
Ust-Katav, Rusya'nın Çelyabinsk Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir, Yuryuzan Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 27.45 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 23,580'dir.
Full Moon wo Sagaşite karakterleri
Fuzuki Kouyama
Fuzuki, Mitsuki’nin büyükannesidir. Başlangıçta müzikten nefret ediyordu çünkü müziğin, sevdiği herkesi ondan çaldığına inanıyordu. Mitsuki evde şarkı söylediğinde de çok sinirleniyordu.
Ust-Katav
Ust-Katav, raylı taşıt üreticisi UKVZ'ye ev sahipliği yapmaktadır.
Full Moon wo Sagaşite karakterleri
Fuzuki Kouyama
Animede Fuzuki ünlü bir piyanist olmak isteyen bir adama âşık olmuştu ve ikisi nişanlanmışlardı. Nişanlısı piyano pratiği yapma işini takıntı haline getirince Fuzuki ona biraz rahatlamasını tavsiye etmiş ve o da Fuzuki’yi ittirip kendisini anlamadığını söylemiş. Daha sonra da Japonya'yı terk etmiş ve Fuzuki’nin kalbini kırmış.
Fuzuki’nin müzikten soğumasının tek nedeni nişanlısı değildi. Kızı, Mitsuki’nin ölen annesi, Hazuki Kouyama, Fuzuki’nin sevmediği bir adama (Aoi Koga, Mitsuki’nin babası) âşık olmuştu ve onunla nişanlanmıştı. Aoi Koga, Japonya’nın en önemli   müzik gruplarından birinin (Route:L) gitaristiydi. Fuzuki, Hazuki’yi çok seviyordu ama müzik grubuyla yaptığı işten nefret ediyordu. Animede, Fuzuki’nin Hazuki’ye; hasta olduğunu, çocuğunu doğururken ölmesinden korktuğunu söylediğinden ve Hazuki’nin “Senden nefret ediyorum,anne!” diyerek koşup gittiğinden bahsediliyor. Kızı öldüketen bir yıl sonra da Aoi ölür ve torunu Mitsuki’nin sorumluluğu bakacak başka kimse olmadığını için Fuzuki’ye kalır.
Animede 38. bölümde, Mitsuki’ye Yılın Sanatçısı Ödülü’nü kazandıktan sonra Amerika’ya gezi bileti armağan edilir. Saedece Eichi’yi görmek için değil gırtlak kanserini iyileştirmek için yeni bir prosedür geliştirmiş olan, ses tellerine zarar vermeden tedavi edebilen Dr. Jan Halberd ile görüşebilmek için de istiyordu. Fuzuki bunu reddetti çünkü Mitsuki’nin hayatı söz konusu olsa bile, vücudunun ülkeyi terk etmek için çok zayıf olduğunu iddia ediyordu. Büyükannesi Mitsuki’yi dinlemediği için Mitsuki ondan nefret ettiğini söyledi.ve kaçtı. Fuzuki ölen kızıyla yaşadığı manzaranın aynısını tekrar yaşadığı için şoke olmuştu.
Animede, 45. bölümde Mitsuki, Izumi tarafından hipnoz edilerek hastanenin çatısına çekilip oradan atlamaya kalktığında (hala Eichi’yi kaybının üzüntüsünü üzerinden atamamıştı) Fuzuki onu bulur ve onun ölmesini istemediğini söyleyerek ağlamaya başlar. Sonunda büyükannesi Mitsuki’yi şarkı söylerken dinlemeye gelir ve Wakaouji’ye, Mitsuki’yi şarkı söylerken ilk defa dinlediğini söyler. Bundan sonra müzikten daha fazla nefret etmez, çok daha anlayışlı bir büyükanne haline gelir ve hep gülümser.
Mangada, Fuzuki, Meroko ile arkadaştılar ve aynı müzisyene, Seijyuro Koga, âşık olmuşlardı. Seijyuro, Fuzuki’yi seçmişti fakat Meroko/Moe intihar ettikten sonra nişanı atmıştı. Daha sonra Fuzuki başka birisiyle evlenmişti ve Hazuki’yi doğurmuştu.
Hazuki, Fuzuki ve Meroko/Moe’nun âşık oldukları müzisyenin oğlu ve Route:L’in üyesi Aoi Koga’ya aşık olmuştu. Evlenmek için evden kaçtı, doğum için hastaneye yetişmeye çalışırlarken kaza geçirip öldüler ve Mitsuki tamamıyla Fuzuki’ye kaldı.
Kızının kaybıyla harap olan Fuzuki, Mitsuki’yi de müziğe kaptırmamak için çok sert birine dönüşür. Mitsuki, Full Moon olmak için evden kaçtığında endişelenir ve onu müzikten uzak tutamayacağını anlar. Büyükanne ve torun tekrar bir araya geldiklerinde Fuzuki, Mitsuki’nin müziğe olan tutkusunu kabul eder ve ikisi barışırlar. Fuzuki, Full Moon’un final konserine gelir. Daha sonra da Mitsuki’nin üç yıl sonraki konserine Seijyuro –artık evlenmişlerdir- ve Tanaka ile birlikte katılır.
Yoneya Tanaka
Mitsuki’nin evindeki hizmetçi. Bazen aptalca davranmasına rağmen Fuzuki’yi de Mitsuki’yi de çok önemser. Yemek pişirmekle, temizlikle ve alışverişle sorumludur ve oldukça da yeteneklidir. Ayrıca üzerine vazife olmayan işlere burnunu sokmakta ve kulak kabartmakta üzerine yoktur. Animede Tanaka, müzik hastası ve sürekli kulaklıkla radyo dinleyen biri olarak görülür. Mitsuki bu durumu, Fuzuki’ye söylemekle tehdit edip şantaj olarak birkaç kez kullanır.
Keiichi Wakaouji
Dr. Wakaouji, Mitsuki’nin doktoru ve onun ölen babasının arkadaşıdır. Route:L grubunun Aoi Koga ve Takuto Kira ile birlikte bir üyesiydi. Hayranları ona “Route:L’in Prensi” diyordu (Japonca Wakaouji, genç prens demek). Mangada Takuto’nun ameliyatını yapan (ses tellerini alan) ve onun intiharına tanık olan kişiydi.
Animede, Izumi Mitsuki’yi çatıdan atlaması için kandırmaya çalışırken Takuto hafızasını geri kazanır ve Wakaouji’ye gidip gerçekte kim olduğunu söyler. İlk önce Wakaouji inanmaz fakat onun gerçekten de hatırladığı Takuto olduğunu görür ve ortak arkadaşları Aoi’nin kızının ruhunu alacağı gerçeğinden dolayı çok kızar.
Mangada, Mitsuki (Full Moon iken) keşfeder ki Wakaouji yazadığı bir mektuptan dolayı onun annesini sevmektedir. Ama sonunda yıllarca ona mektup yazan kişinin Oushige olduğunu keşfedince ona aşık olur. Manganın sonunda Wakaouji Oushige’den onunla evlenmesini ister ve o da kabul eder.
Masami Oushige
Oushige,Full Moon’un menajeri ve Route:L’in çılgın bir hayranı,özellikle de manganın sonunda çıkmaya başladığı Dr. Wakaouji’nin. Yuina Hanakazari adı altında şarkıcı olarak yola çıkmış fakat fazla başarılı olamamış. Mangada, Wakaouji’ye sırılsıklam aşıktır ve sonunda nişanlanırlar.
Madoka Wakamatsu / Chisato Kurebayashi
Madoka, Full Moon’un müzik endüstrisinde rakibi aynı zamanda 12 yaşındaki Mitsuki’nin de arkadaşıdır. İlk sahne alışında Madoka, Full Moon’un söylemek istediğini işitip Route:L’in Eternal Snow şarkısını söyler. Ümit ediyordu ki; Eternal Snow’u ilk önce kendisi söylerse yapımcı, Full Moon’un aynı şarkıyı söylemesine izin vermez. Fakat eninde sonunda her ikisi de Eternal Snow başlığı altında single çıkartırlar. Bununla beraber şarkıda bazı farklılıklar vardır. Madoka’nın Eternal Snow versiyonu Diamond Dust Remix’tir. Anime sonuna yaklaşırken Madoka, Full Moon’un canlı final konserinde kendi versiyonunu seslendirmiştir.
Mangada, Full Moon’un söyleyeceği şarkı hakkında herhangi bir fikri yoktur. Mitsuki, hissettiği gibi yaşayamamış olan ve ölen bir Deniz Kızı (Mermaid) hakkında bir şarkı yazar. Daha evvel Meroko, Izumi’ye şarkı sözlerini verir ve Izumi de bir hayranının şarkı sözleri ve kullanmanı çok istiyor diyerek Madoka’nın masasının üzerine koyar. Daha sonra Madoka, Full Moon’un yazdığı şarkıyı söylediğini öğrenir. Yazmadığı bir şarkıyı söylemekten ve bu şarkıyla yarışma kazanmaktan utanç duyar. Bu görevi, hile yaparak kazanmak istemediği için bunu yapamayacağını söyleyerek Full Moon’a devreder.
Madoka, Mitsuki gibi işine yüreğini koymamasına rağmen yetenekli olduğu için başlangıçta dikkatleri kendi üzerine çekmişti. Arkadaş canlısı biri ama iş Full Moon ile rekabete geldiği zaman çok sinirlenen biridir. Ek olarak güvensiz biridir çünkü yeterince ünlü olabilmek için estetik ameliyat olmuş ve sonuç olarak ailesi tarafından reddedilmiştir.
Onu çok seven Gutchan isimli bir de küçük domuzu vardır. Gutchan Madoka’nın yüzüne vurmuştur ve böylece Madoka kalbini açmaya başlamıştır. Onu hor görüyor gibi gözükmesine rağmen aslında onu çok düşünür.
Nachi / Soichiro Shido
Sadece mangada görülür. “OZ” ikilisinin baş vokalidir. Mitsuki’yle iyi arkadaş olmuşlardır çünkü müzik endüstrisinde konuştuğu kişiler arasında Mitsuki’ye, ilk defa gerçekten gülümseyen Nachi olmuştur. Nachi onunla arkadaşlığını ilerletip ona yakın olan insanları incitmek için fırsat kollamıştır.
Nachi ve Madoka birbirlerine aşık olurlar (her ne kadar Madoka’nın Gutchan’ı Nachi’yi kıskansa ve bu durumdan rahatsız olsa da) fakat ilişkileri, Madoka’nın; Nachi’nin elinde, kendi “Chisato” (estetik olmadan önce) halinin ve pek de çekici olmayan çocukluk nişanlısı Soichirō Shidō’nun birlikte bulunduğu bir resmi görmesiyle inişe geçer. Nachi ve Soichiro’nun çocukluk arkadaşları olduğuna inanır. Chisato; Soichiro’yu, o kadar çirkin birisiyle evlenemeyeceğini söyleyip aşağılamıştır. Madoka; Nachi’nin, Soichiro’nun intikamını almak için kendisiyle oynadığını düşünür ve kaçar.
Madoka/Chisato, Soichiro’nun annesinden özür dilemeye ve Soichiro ile olan nişanlarını bozmak istediğini söylemeye gider. Ama sadece Soichiro’nun aslında Nachi olduğunu anlar. Soichiro/Nachi, Chisato’nun hayallerindeki gibi olabilmek ve onun kalbini kazanabilmek için estetik ameliyat olmuştur. Sonuçta nişanlı kalırlar (ve Nachi de Gutchan’ın onayını alır).
Hikari Hayashi
Sadece mangada görülür. Takuto’nun yaşarkenki sevgilisidir. Bir süre çıktıktan sonra Takuto, Hikari’nin onu aldattığını keşfeder. İlişkileri belirgin bir şekilde kötüye gider ve Takuto intihar ettiği sırada neredeyse ayrılmak üzeredirler. Hikari, Takuto’yu hala sevdiğini anladığında Takuto, zaten ölmüştür.
İki yıl sonra (24. bölümde ilk kez ortaya çıkar), Mitsuki’ye ilk konserinin planlanmasında yardım eder. Bu noktada Hikari, biriyle nişanlanır fakat hala Takuto’nun verdiği yüzüğü takmaktadır ve görünüşe göre Takuto’yu unutamamıştır. Mitsuki’ye kendisinin ve Takuto’nun bir resmini gösterir ve ilişkilerini anlatır. Anlattıklarını duyunca Mitsuki’nin ne kadar bunalıma girdiğini fark eden Hikari ona bir çift eğlence parkı bileti verir Mitsuki de biletlerden birini Takuto’ya verir ve ikisi ilk defa çıkmış olurlar.
Daha sonra Takuto (o gün kendi görünür hale getirmiştir), Hikari’yi nişanlısı ile tartışırken görür ve durur. Hikari, Takuto’yu görür, kendisinin Takuya isimli biri olduğunu iddia etmesine rağmen onun Takuto olduğuna inanır ve Takuto’yu kendisiyle vakit geçirmeye zorlar, ayrılırsa intihar etmekle tehdit eder. Birkaç saat sonra yağmura tutulurlar, Hikari, Takuto’yu öpmeye başlar, oda karşılık verir fakat sonra Mitsuki’nin aynlarında bulunduğunu fark eder. Hikari’yi iter ve Mitsuki’nin arkasından seslenir ama Mitsuki çoktan kaçmıştır.
Bir dahaki bölümde Takuto ve Hikari geçmişte konuşurlarken görünür. Takuto, Hikari’ye; eğre gerçek bir aşk istiyorsa hislerini ifade etmesi ve ne kadar zor olursa olsun sadece doğruyu söylemesi gerektiğini söyler. Takuto ayrıldıktan sonra, Hikari ikisinin bulunduğu resimlere bakar ve Takuto’nun yüzünün bütün resimlerden silindiğini fark eder. Gülümser ve Takuto’nun olduğundan çok daha yakışıklı göründüğünü söyler. Son bölümde, Takuto ve Mitsuki öpüşürlerken yüzünde üzgün bir gülümsemeyle alkışladığı görülür.
Takuto Kira
Geçmiş hayatında Takuto, Mitsuki’nin babasının ve doktorun da içinde bulunduğu Route:L’in solistiydi. Takuto, ayrıca Mitsuki’nin adını koyan kişiydi ve Mitsuki 7 yaşındayken Dr. Wakaouji onları tanıştırmıştı. Takuto’nun boğazında, tıpkı daha sonra Mitsuki’de de olacağı gibi, kötü huylu bir tümör gelişmişti. Mangada, Wakaouji, tümörü almıştı fakat bu Takuto’nun sesini kaybetmesine neden olmuştu. Bir daha şarkı söylememe fikrini kaldıramayan Takuto, hastanenin çatısından atladı ve shinigami oldu. Takuto geçmiş hayatını hatırladıkça yavaş yavaş kaybolmaya başlar fakat Meroko ve Mitsuki onu zamanında durdurur.
Animede, Takuto, tümörünü ve sonuçlarını öğrenir öğrenmez motosikletini uçuruma sürer. Animenin sonunda, bilinmeyen bir yaşta (çoğu hayranı 16 yaşında olduğunu farzeder) tekrar doğar ve Mitsuki Meroko’ya seslenene ve Meroko’dan düşen tüyü elinde tutarken Mitsuki’yi görene kadar hiçbir şey hatırlamaz.