cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Küçük Asya'nın Abbasi işgali (782)
Operasyon
Dahası, şimdiye kadarki başarısına rağmen, El-Rabi'nin yenilgisi Halifelik ile iletişim hattını tehdit ettiğinden Harun'un konumu belirsizdi. Sonuç olarak, Bizans başkentinin Asya banliyölerini yağmaladıktan sonra Harun ordusunu geri çevirdi, ancak İznik'in doğusundaki Sangarius Nehri vadisi boyunca yaptığı yürüyüş sırasında arkasından Anthony komutasındaki tagmata ve cephesine general Tatzates komutasındaki Bucellarian güçleri tarafından kuşatıldı. Neyse ki, bu noktada 760 yılında Arap yönetimindeki anavatanından Bizanslılara sığınan ve V. Konstantin ikonoklast rejimiyle yakından ilişkili bir Ermeni prensi olan Tatzates, onunla gizlice temas kurdu. Tatzates, bir af ve kendisi ve ailesi için memleketi Ermenistan'a güvenli bir dönüş karşılığında Harun'a yardım etmeyi teklif etti. Theophanes, Tatzates'in eylemlerini Irene'nin en sevdiği Staurakios'a olan düşmanlığıyla açıklıyor, ancak bu, Irene'nin rejiminden daha geniş bir memnuniyetsizliği maskeliyor. Alman Bizantinist Ralph-Johannes Lilie'nin yazdığı gibi, "Tatzates yeni rejim altında kendisi için büyük fırsatlar görmedi ve gerçekten de durumun kendisine sunduğu iyi şansı kullandı".
Böylece Harun müzakere istediğinde Irene, en üst düzey yetkililerinden üçünden oluşan bir heyet yolladı: Yerli Anthony, magistros Peter ve Staurakios. Askerî konumlarından emin olarak, güvenlikleri ya da rehineleri için sözler almayı ihmal ettiler, böylece Arap kampına geldiklerinde tutsak edildiler. Tatzates'in ihaneti ve komutasındaki birliklerin güvenilmezliği ile birleştiğinde, Irene şimdi, özellikle de güvendiği yardımcısı Staurakios'un serbest bırakılması için pazarlık yapmak zorunda kaldı.
İki devlet, yıllık ağır bir haraç karşılığında üç yıllık bir ateşkes imzaladı - Arap kaynaklar 70.000 ila 100.000 altın nomismata arasında çeşitli miktarlardan bahsederken, biri ayrıca 10.000 parça ipek ekledi. Tabari'nin hesabı, haraçın "her yıl nisan başında ve haziran ayında" ödenmek üzere "doksan yetmiş bin dinar" olduğunu kaydediyor. Ayrıca Bizanslılar, Harun'un ordusuna yürüyüşü için erzak ve rehber sağlamak ve Tatzates'in eşini ve malını teslim etmek zorunda kaldı. Harun, esirlerinin hepsini serbest bıraktı (Taberiye göre 5.643), ancak topladığı zengin ganimeti muhafaza ederek 782 Eylül'de Hilafet'e döndü. Tabari, keşif gezisiyle ilgili olarak Harun güçlerinin 194.450 dinar altın, 21.414.800 dirhem gümüş ele geçirdiğini, 54.000 Bizanslıyı savaşta ve 2.090'ı esaret altında öldürdüğünü ve 100.000 sığır ve koyunu keserken 20.000'den fazla binici hayvanı esir aldığını söylüyor. Tabari ayrıca, yağma miktarının "bir iş atının bir dirhemden, bir katırın on dirhemden daha azına, bir postanın bir dirhemden daha ucuza ve bir dirhem için yirmi kılıçtan satıldığını" bildiriyor. bir ila iki dirhem bir işçi veya askerin olağan günlük maaşı olduğunda.
Sonrası
Başarılı Arap istilasının Bizans'ta önemli yankıları oldu. Sonuç İmparatoriçe İrene'nin prestijine büyük bir darbe oluştururken, yetenekli ve deneyimli bir lider olan Tatzates İmparatorluk tarafından kaybedildi ve Abbasiler için memleketi Ermenistan'ın hükümdarı oldu. Öte yandan, aşağılayıcı barış anlaşmasına rağmen, Bizans'ın kayıpları, özellikle Arap saldırısının boyutu göz önünde bulundurulduğunda aşırı değildi ve Irene, üç yıllık ateşkesi iç konumunu güçlendirmek için kullandı: Görünüşe göre o, " Konstantin V generallerinin eski muhafızı, uzun süre hizmet veren ve fanatik olarak ikonoklast Michael Lachanodrakon, bu kansız tasfiyenin en önde gelen kurbanıydı. Bu şekilde, İrene ordu üzerinde kontrolü ele geçirdi ve Balkanlar'daki Slavlar üzerindeki Bizans kontrolünü genişletme ve sağlamlaştırma çabalarını yeniden odaklamayı başardı.
Diner
Diner, ağırlıklı olarak Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzeydoğu ve Ortabatı eyaletleri ile Kanada, Batı Avrupa ve Lübnan'ın bazı bölgelerinde bulunan küçük bir restoran türüdür. Lokantalar, çoğunlukla Amerikan mutfağı, rahat bir atmosfer ve karakteristik olarak, bir waitstaff tarafından sunulan kabinlerin ve doğrudan servisli uzun oturma tezgahının bir kombinasyonu, en ufak bir aşçı tarafından sunulmaktadır. Tüm akşam yemekleri 24 saat boyunca açık kalan bazı otoyollar ve önemli vardiyalı çalışma alanlarındaki saatler boyunca uzadı.
Bugün bile birçok lokanta arketipik bir dış formu paylaşıyor. En eskilerinden bazıları, geliştirilmiş yapılarını ve iç donanımlarını koruyarak dönüştürülmüş vagonlardı. 1920'lerden 1940'lara kadar, o zamanlar genellikle "öğle yemeği arabaları" olarak bilinen lokantalar, genellikle modern mobil evler gibi fabrikalarda prefabrike olarak üretildi ve yalnızca bağlantıya ihtiyaç duyan hizmetleri sağlayan tesislere teslim edildi. Sonuç olarak, birçok erken lokanta bir vagon veya kamyona sığması için tipik olarak küçük ve dardı. Bu küçük ayak izi aynı zamanda daha büyük bir işletmeyi destekleyemeyen küçük ve nispeten ucuz olan lotlara yerleştirilmesine izin verdi. Lokantalar, tarihsel olarak işletme sahibi tarafından işletilen küçük işletmelerdi ve zaman içinde değişen restoran zincirleri vardı.
Lokantalar tipik olarak hamburger, patates kızartması, kulüp sandviçi gibi Amerikan mutfağının zımbalarını ve köfte gibi sade, çabuk pişmiş ve ucuz yiyecekleri sunar. Yiyeceklerin çoğu ızgaradadır, çünkü erken akşam yemekleri gazla çalışan bir tavana dayanıyordu. Kahve bir akşam yemeği elyafıdır. Lokantalar genellikle elle karıştırılmış milkshake ve tipik olarak cam bir kasada sergilenen turtalar gibi tatlılar sunar. Konforlu yemek mutfağı, geleneksel akşam yemeği ücretinden ağır bir şekilde faydalanır ve köklerinden kaynaklanır.
Klasik Amerikan yemek yiyenleri, akşam yemek mimarisine özgü bir özellik olan dış paslanmaz çelik kaplama katmanına sahiptir. Bazı durumlarda, diner'ler bazı restore edilmiş sürücülerde ve eski sinemalar salonularda da bulunan nostaljik, retro tarzı özellikleri paylaşır.
Radoslav Zabavník
Radoslav Zabavník (d. 16 Eylül 1980), defans pozisyonunda görev yapan Slovak millî futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1998 yılında Košice kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Žilina, CSKA Sofia, Sparta Prague, Terek Grozny, Mainz 05, SV Sandhausen kulüplerinde oynadı.
Lampeidae
Lampeidae Cydippida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Georg von Derfflinger
Georg von Derfflinger (20 Mart 1606 - 14 Şubat 1695), Otuz Yıl Savaşı'nda Brandenburg-Prusya ordusunda bulunan feldmareşaldir.
Erken dönemde
Avusturya'nın Neuhofen an der Krems köyünde fakir bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Ailesi protestandı ve Habsburglular karşı reformu başlattığı zaman ailesiyle birlikte köyünü terk etmek zorunda kaldı. Jindřich Matyáš Thurn liderliğindeki isyancı Bohemyalı soylularla yan yana savaştı ve ilk başta Sakson ordusunda görev alan Derfflinger, savaşta başta İsveç olmak üzere çeşitli Protestan ordularında görev yaptı. Vestfalya Antlaşmasına kadar yetenekli ve cüretkar biri olarak görüldü. Savaşta süvari birliğine liderlik ediyordu. Derfflinger, Friedrich Wilhelm'in kendisine orduda üst düzey bir pozisyonda görev verilmesini sağlayacak kadar zeka ve cesarete sahip olmasından dolayı ün kazandı.
Kişilik
Derfflinger sürekli Schnapps adında alkolü tükettiği için namı ayyaştı. Ama alkol onun askeri yeteneklerine engel olmuyordu. 1646'da Brandenburg soylularının bir mirasçısıyla evlenmesi, mülkünü arttırmasını sağlamıştı. Hayat boyu bir asker olan Derfflinger'ın resmi bir eğitimi yoktu, ancak Friedrich Wilhelm tarafından çok sayıda önemli askeri görevle görevlendirildi ve Brandenburg'lu süvari ve topçu reformunda merkezi bir rol oynadı. Friedrich Wilhelm ile çok fırtınalı bir ilişkisi vardı ve onunla sürekli tartıştı, bir noktada istifa etti. Friedrich Wilhelm'in göreve geri gelmesi teklifine onaylama koşulu olarak kabul edilmesi pekte mümkün olmayan şartları içeren liste hazırladı.
Brandenburg'taki hizmeti
1674'te Derfflinger, İmparator I. Leopold tarafından Reichsfreiherr'e yükseltildi. Bir yıl sonra İsveç'in Brandenburg'u işgalini sona erdirip onları Brandenburg'dan sürme konusunda kararlıydı. Derfflinger daha önce İsveç ordusunda subay olarak görev aldığı için Rathenow'da bulunan İsveçlileri ikna edebileceğini düşünüyordu. Asıl planı kalenin kapılarını açılmasını sağlayıp süvariler ile kaleyi ele geçirmekti. Nitekim İsveçlileri ikna etti ve baskını gerçekleştirip kaleyi ele geçirdi. Derfflinger ayrıca, XI. Karl'ın komutasına altındaki İsveç ordusunun bozguna uğradığı Fehrbellin Savaşı'nda Brandenburg ordusunun komutanıydı. Son askerî eylemi 1690'da 84 yaşındayken Fransa Kralı XIV. Louis'e karşı oldu. Derfflinger Gusow'da öldü.
Mazisi
Alman İmparatorluk Donanması'nın savaş kruvazörü olan SMS Derfflinger, onun adını aldı.
Zoosadizm
Zoosadizm, hayvanlara işkence etmekten zevk duymaya denen, sosyopatik davranışların arasında sayılan bir davranış bozukluğudur. Psikopatik davranışın habercisi olarak kabul edilen üç davranış kümesi olan Macdonald üçlüsünün bir parçasıdır.
Araştırmalar
The New York Times' a göre:
''"FBI, seri tecavüzcüler ve katillerin bilgisayar kayıtlarında düzenli olarak görülen özelliklerden birinin hayvanlara zulmetmek olduğunu keşfetti. Psikiyatrik ve duygusal bozukluklar için standart teşhis ve tedavi kılavuzu, hayvanlara işkence etmekten zevk duymayı davranış bozuklukları olarak listeliyor." ''
Alan R. Felthous "Kedilere, Köpeklere ve İnsanlara Karşı Saldırganlık" (1980) makalesinde şöyle yazdı:
"Köpeklere ve kedilere defalarca işkence yapan psikiyatri hastaları üzerinde yapılan bir araştırma, bir çocuğu öldüren bir hasta da dahil olmak üzere hepsinin insanlara karşı yüksek düzeyde saldırganlık sergilediğini ortaya çıkardı."
Smartbook
Bir smartbook, 2009 ve 2010 yılları arasında üretilen bir akıllı telefon ve netbook bilgisayarın bazı özelliklerini birleştiren bir mobil cihaz sınıfıydı. Smartbooklar, her gün açık, gün boyu pil ömrü, 3G, Wi-Fi bağlantısı ve GPS (genellikle akıllı telefonlarda tipik olarak bulunur), 5 ila 10 inç ekran boyutuna sahip bir dizüstü bilgisayar veya tablet bilgisayar tarzı gövdede gibi özelliklerle tanıtıldı. Fiziksel veya yumuşak bir dokunmatik ekran klavyesi var. Lenovo Skylight, Toshiba AC100, Chromebook gibi modeller var.
Bir Alman şirketi, Smartbook markası altında dizüstü bilgisayar sattı ve birçok ülkede (Amerika Birleşik Devletleri, Çin, Japonya veya Hindistan gibi bazı büyük pazarlar dahil değil) kelime markasıyla ticari marka sahibi oldu. Başkalarının ürünlerini tanımlamak için smartbook terimini kullanmalarını engelliyordu.
Smartbooklar, üretkenlikten ziyade eğlence amaçlı daha fazla tasarlanma eğilimindeydi ve genellikle çevrimiçi uygulamalarla çalışmayı hedefledi. Cep telefonları gibi mobil ağ operatörleri ve kablosuz veri planlarıyla sübvanse edilmeleri öngörülüyordu.
Güvenlik alarmı
Güvenlik alarmı, bir bina, ev veya okul gibi başka bir alana izinsiz girişleri tespit etmek için tasarlanmış bir sistemdir. Güvenlik alarmları, hırsızlık veya mülk hasarına karşı koruma için konut, ticari, endüstriyel ve askeri mülklerde kullanılır. Araba alarmı da aynı şekilde araçların ve içeriklerinin korunmasına yardımcı olur. Ayrıca cezaevleri de mahkumların kontrolü için güvenlik sistemleri kullanır.
Güvenlik alarm sistemlerinin bir diğer işlevi de mülk hasarına yol açabilecek olan felaketler konusunda uyarı yapmalarıdır. Bu bağlamda, yangın alarm sistemleri yangının ilk aşaması olan başlangıç evresinde gerekli prosedürleri uygulayarak can ve mal kayıplarının önüne geçmektedir.
Smartbook
Android tabletler ve iPad gibi çok daha popüler tabletlerin ortaya çıkışı, geleneksel masaüstü bilgisayarların ve dizüstü bilgisayarların popüler popülaritesi ile birleştiğinde akıllı kitabı yerinden etti.
Bağdat
Bağdat, Irak'ın başkenti ve en büyük kentidir.
Yüzyıllar boyunca İslam dünyasının bilim, kültür ve ticaret merkezi olan şehir, Abbasiler'e birkaç asır başkentlik etmiştir. 2001 yılında nüfusu 4.950.000 iken, Irak Savaşı sonrası nüfusu 2011'de 7.216.000'e çıkmıştır. Bağdat aynı zamanda Orta Doğu'nun Kahire ve Tahran'dan sonra en büyük üçüncü şehridir.
Etimoloji
Bağdat isminin Farsça kökenli olduğu düşünülmektedir. Arap yazarlar tarafından Farsça kaynaklardan edinilen yaygın görüşe göre; isim Farsça 'Bag' (Tanrı) ve 'dād' (verilen) kelimelerinin birleşmesi ile oluşmuş olup 'Tanrı'nın verdiği' veya 'Tanrı hediyesi' manasına gelmektedir. Ancak Hammurabi kanunlarında 'Bagdadu', Talmud'da ve Milat öncesi kaynaklarda 'Bagdasa' ismiyle anılan bir şehir olması şehrin isminin Farsça kökeni hakkındaki tezleri çürütür.
Abbasi halifesi Mansur tarafından başkent yapılan ve imar edilen şehre 'medinetüsselâm' (cennet şehri, barış şehri) adı verilmiştir. Bağdat yerine Buğdân, Medinetü Ebu Cafer, Medinetü'l-Mansur, Medinetü'l hulefa ve Zevra gibi adlar da kullanılmıştır.
İslam öncesi dönem
Yüzyıllar boyunca İslam dünyasının önemli tarih, ilim, kültür, siyaset ve ticaret merkezi olan Bağdat, dünyaca ünlü eski medeniyet merkezleri olan Babil, Seleukia, Medain gibi şehirlerin kalıntılarının yakınında kurulmuştur.
Bağdat, İslam öncesi dönemde Sasani devletine bağlı küçük bir şehirdi. İranlı tacirler her sene burada bir panayır kurarlardı. Öyle ki bu panayıra Çinli tüccarların dahi geldiği tarihî kaynaklarda yer almaktadır.
İslam dönemi
Bağdat, 634 (hicri 13) yılında, halife Ömer'in komutanlarından Müsennâ bin Hârise tarafından fethedildi. Dört halife döneminde daha çok ticaret şehri olarak gelişmesini sürdürdü. Emeviler döneminde ise önemli bir askerî üs haline getirildi.
İkinci Abbasi halifesi Mansur, 759 yılında Bağdat'ın ticari ve stratejik önemini fark etti ve şehri Abbasi devletinin başkenti yaptı. Çünkü Bağdat'ın Dicle kıyısındaki sıcak bir iklime sahip coğrafi yapısı askeri ve ticari anlamda büyük öneme sahipti.
Halife Mansur ilk olarak 762 yılında şehrin imarına başladı. Adını ise Kur'an'daki 'barış yurdu veya cennet' anlamına gelen 'dar'us selam' isminden esinlenerek 'Medinetu's Selam' koydu. Dicle nehrinin batı yakasında kurulan şehre, İslam dünyasının dört bir yanından getirttiği mimar ve işçilere sağlam surlar ve çarşılar inşa ettirdi. Şehrin imarı konusunda devrin bilginlerinden yararlandı.
Dairevi bir şehir planına sahip olan Bağdat, kanallarla Dicle nehrine bağlandı. Ayrıca şehir çevresi 30 m yüksekliğinde surlarla çevrilmişti. Şehrin dört ana kapısı vardı ve bu kapılardan çıkan yollar sıkı bir şekilde korunuyordu. Sarayını şehrin merkezine inşa ettiren Mansur, 774'te askerî bölge için Dicle'nin doğu yakasına 'rusafe kerh' adı verilen bir semt de kurdurttu.
Halife Harun Reşid döneminde Bağdat gelişmesini sürdürdü ve bilim alanında devrinin merkezi konumuna yükseldi. 809 yılında Harun Reşid'in ölümünden sonra oğulları arasındaki taht kavgalarında şehir büyük tahribat yaşadı. Halife Mutasım zamanında ise hilafet merkezi Samarra'ya taşınınca şehir gözden düştü.
Selçuklu dönemi
945 yılında Abbasi devletinin zayıflamasıyla şehir Büveyhoğulları'nın eline geçti. Bir ara Türk askerler ayaklanarak şehri ele geçirdiyse de Büveyhoğulları tekrar kontrolü sağladılar. el-Kaim döneminde ise halifenin çağrısıyla Büyük Selçuklu sultanı Tuğrul Bey 15 Aralık 1055'te şehri alarak Bağdat'ta Türk egemenliğini başlatmıştır. Bu dönemde de gelişen şehirde 1227 yılında Muntasır tarafından ilk İslam üniversitesi kuruldu.
1059'dan 1142'ye dek Büyük Selçuklular, Bağdat'ta Şahne adında Türk asıllı komutanlar bulundurdular. Bu komutanlar, Bağdat askerî valisi ve zaptiye nazırı olarak görev yaparlarken, ayrıca Halife'nin şerefini ve hayatını da koruyorlardı.
Moğol ve Timur istilaları
Bağdat'ın tarihindeki ilk felaket, 1258'de Moğol İlhanlı hükümdarı Hülagû Han'ın şehri kuşatmasıyla geldi. Abbasi yöneticilerinin barış teklifine Hülagü olumsuz yanıt verdi. Moğollar, Halife Mutasım'ın teslim olmasının ardından şehri yakıp yıktı, Halife'yi de öldürdü. Şehirdeki 5 asırlık bilimsel ve kültürel birikimi talan etti. Bunların arasında büyük bir bilim merkezi olan Beyt'ül Hikmet de vardır.
İslam dünyasında siyasi ve kültürel büyük yıkıma neden olan bu felaketten sonra, 1393 yılında şehri bu defa Timur kuşatmıştır. Timur da Hülagü Han gibi şehirdeki bilim merkezlerini tahrip etmiştir.
Safevi dönemi
Bu yıkımlardan sonra şehre 1410-1467 yıllarında Karakoyunlular, ardından da Akkoyunlular hâkim olmuştur. Bu dönemde şehir imar edilmemiş, halkı şehri terk etmeye başlamıştır. 1508 yılında Şah İsmail tarafından alınan şehirde Safevi devri başlamıştır. Şii olan Şah İsmail şehirdeki pek çok Sünni büyük zatın türbelerini ve mimari yapıyı yıktırtmıştır.
Bağdat'ın Safevilerin eline geçmesi Osmanlı devletini rahatsız etmiş ve buraya sahip olmak için askerî harekâtlara girişmelerine neden olmuştur.
Osmanlı dönemi
Askerî ve ticari öneminden dolayı Kanuni Sultan Süleyman 1534'te Irakeyn Seferi sonucunda Bağdat'ı Safevilerden aldı. 1624'te Safeviler'in geçici işgaline uğrayan şehir padişah IV. Murat'ın Bağdat Seferi sonucunda tekrar Osmanlı ordusunca fethedildi.
Ayrıca Bağdat Eyaleti ve Bağdat Vilayeti
Osmanlı sonrası
I. Dünya Savaşı'na kadar Osmanlıların elinde olan Bağdat, 1917'de İngiliz kuvvetlerince işgal edildi ve 1921'de kurulan bağımsız Irak Krallığının başşehri oldu. Bu durum Türkiye tarafından da Lozan Antlaşması ile (1923) resmen kabul edildi.
II. Dünya Savaşı sonrasında petrol gelirlerindeki büyük artış, Bağdat'ın gelişmesinde büyük rol oynadı. Irak sanayisinin çoğu buradadır. Deri eşya, ipek ve pamuklu dokuma, tuğla, çimento, hurma, tütün mamullerinin yanı sıra petrol rafinerileri, demiryolu atölyeleri ve bir de demir çelik fabrikası vardır.
Bağdat'ta eski şark pazarlarından, cam ve selih binalara kadar her çeşit mimari yapı görülebilir. Şehrin eski manzarası değişmekle beraber, pek çok eski bina, kaldırım kahveleri, eski tarz minare ve camiler bugün de durmaktadır. Kazımeyn'deki 19. yüzyıl yapısı altın kubbeli görkemli cami ile yüzü aşkın başka cami ve minare, şehrin mimari güzelliğine ayrı bir hava vermektedir.
Irak'ın başlıca devlet kurumlarının merkezi yine Bağdat'tadır. 1958'de kurulmuş olan Bağdat Üniversitesinden başka El-Mustansır Üniversitesi, Teknoloji Üniversitesi ve birkaç yüksek okul vardır. Saddam Hüseyin yönetiminin 1990'da Kuveyt'i işgal etmesi üzerine başlayan Körfez Savaşı'nın ardından kurulan ve Amerika Birleşik Devletleri önderliğindeki BM Gücü, 1991 Ocak ayından itibaren Bağdat'ı bombaladı. İki ay süren bombardıman neticesinde şehir harap oldu. 2003 yılındaki Irak savaşı sırasında 9 Nisan tarihinde Amerika Birleşik Devletleri tarafından işgal edildi
Coğrafi yapısı
Mezopotamya çanağının ortasında, Dicle Irmağı'nın iki yakası üzerinde ve Dicle'nin Fırat'a en çok (40 km) yaklaştığı noktada, geniş bir alüvyon ovası üzerinde yer alır. Bağdat, konum olarak Irak'ın tam ortasında yer alır ve kalbi durumundadır. Bağdat'ta yazlar kuru ve çok sıcak, kışlar yumuşak ve serin geçer. Ortalama yağış yılda 130 mm dolayındadır.
İklim
Bağdat'ta yazlar kuru ve çok sıcak, kışlar yumuşak ve serin geçer. Ortalama yağış yılda 130 mm dolayındadır.
Bitki örtüsü
Bağdat'ın iklim şartları, düzlük ve çöl yapısı nedeniyle ilde bitki örtüsü olarak çöl ağaçları olan Palmiye ve hurma ağaçları bulunur.
Ekonomi
Bağdat'ın ekonomisini tarım, turizm, alışveriş ve petrol ihracatı oluşturmaktadır.
Kültür
Bağdat, Irak ve Mezopotamya kültürü İslam dini ve geleneksel Arap kültürü etrafında biçimlenmiştir. Buna karşın, Bağdat şehri çeşitlilikler içinde yüksek bir kozmopolit toplum ve canlı bir kültüre sahiptir. İslam etkisi Arap kültürünün mimari, müzik, giyim, mutfak ve yaşam tarzında görülebilmektedir.
Bağdat mutfağı
Arap mutfağı oldukça tutulmakta olup kentin her yerinde döner lokantalarından Bağdat otellerinin lüks lokantalarına kadar her yerde bulunabilmektedir. Hızlı yiyecekler, Arap, Kürt ve Batı mutfakları da oldukça popüler olup geniş miktarda bulunabilmektedir. Bağdat mutfağı Kürt ve Araplarl a binlerce yıllık etkileşimle günümüze gelmiş gayet zengin ve farklı bir mutfaktır. Mutfağın temel malzemeleri kuzu eti, yöresel baharatlar, pirinç ve bulgurdur. Bu nedenle Bağdat mutfağı ağır yemeklerden oluşur. Mutfağın temel bileşenleri Kebap, lahmacun, etli yemekler ve hamurlu tatlılar olup dünyanın her yerinde tanınmakta ve tercih edilmektedir. Fast-Food tarzı Batı kültürünün de arttığı bu devirlerde, fast-foodla yarışabilir hızlı hazırlanabilen bir mutfaktır.
Giyim ve kurallar
Bağdat'ta insanların birçoğu yöresel Arap elbisesi olan kandura giyerler.
Rita Yahan-Faruz
Rita Yahan-Faruz (İbranice: ריטה יהאן-פרוז, Farsça: ریتا جهان‌فروز‎; d. 24 Mart 1962, Tahran) sahne ismi ile Rita veya 2008 yılına dek süren evliliği boyunca kullandığı ismi ile Rita Kleinstein, İran doğumlu İsrailli pop şarkıcısı ve aktris, İsrail'deki en ünlü kadın şarkıcılardan biridir. Seksenli yıllarda profesyonel bir şarkıcı ve oyuncu olduktan sonra, birçoğu hükûmet üyelerine olmak üzere pek çok konser vermiştir.
2011 yılında, korsan yollar ile anadili olan Farsça şarkılar yayınlaması ile İran'da da popüler olmuştur çünkü İran, batı tarzı pop müziği engellemeye çalışmaktaydı ve internete filtre getirmişti. 2012 yılında, içinde Farsça şarkılar da bulunan "All My Jokes" isimli albümü, İsrail ve İran'da oldukça popüler olmuş ve yayınlandıktan üç hafta sonra İsrail'de "altın plak" olarak tescillendi. O zamandan beri İsrail ve İran vatandaşları arasında bir "kültür elçisi" olarak nitelendirilmektedir ve kendisi, her iki ülke arasında "gerilim duvarını delmeyi" umduğunu belirtmektedir.
Ailesi ile birlikte, 1970 yılında İsrail'e göç etti ve Tel Aviv dışında bir banliyöde yaşamaya başladı. Askerliği sırasında şarkı söylemeye başlayan Yahan-Faruz, seksenli yılların sonlarına doğru ünlendi ve 1990 Eurovision Şarkı Yarışması'nda "Şara Barhovot" isimli şarkı ile İsrail'i temsil edip, yarışmayı 16 puan ile on sekizinci sırada tamamladı.
Olga Khokhlova
Olga Picasso (doğum adı : Olga Stepanovna Khokhlova; 17 Haziran 1891 – 11 Şubat 1955), Sergei Diaghilev tarafından yönetilen ve Paris merkezli Rus Balesi'nde balerindi. Orada sanatçı Pablo Picasso ile tanıştı ve evlendi, onun ilk ilham perilerinden biri oldu ve oğulları Paulo'nun annesiydi.
Erken dönemi
Khokhlova, 17 Haziran 1891'de Rusya İmparatorluğu'nun (bugünkü Ukrayna) Çernigov Valiliği'nin Nizhyn kasabasında doğdu. Babası Stepan Khokhlov, Rus İmparatorluk Ordusunda bir albaydı. Annesi Lydia Zinchenko, Ukrayna asıllıydı. Khokhlov ailesinin üç oğlu ve iki kızı vardı Olga, bir arkadaşının Diaghilev balesine katılan kız kardeşi tarafından teşvik edildikten sonra balerin olmaya karar verdi. Saint Petersburg'da özel bir bale okulunda okudu ve merkezi Paris'te olan Sergei Diaghilev impresario'nun Rus Baleleri'ne katılmak için başarılı bir şekilde seçmelere katıldı. Bale topluluğunun bir üyesi olarak Avrupa'da ve daha sonra Amerika'da sahne aldı.
Picasso ile İlişkisi
1917'de Pablo Picasso, Erik Satie'nin müziğine ve Jean Cocteau'nun senaryosuna, Sergei Diaghilev'in yapımcılığını üstlendiği bir bale olan Parade'e katıldı. Balenin prömiyeri 18 Mayıs 1917'de Paris'teki Théâtre du Châtelet'de yapıldı Picasso balenin kostümlerini ve setini tasarlamıştı. İtalya'da Les Femmes de Bonne Humeur adlı bir balenin provalarında Khokhlova'nın dansını gördükten sonra ona aşık oldu.
Picasso ile tanışan Khokhlova, Güney Amerika'yı gezen dans şirketinden ayrıldı. Onunla Barselona'da kaldı ve onu ailesiyle tanıştırdı. İlk başta annesi, Khokhlova'nın gelin olması fikrini onaylamadı ancak Khokhlova, Picasso ile evlenmeye niyetliydi. Başlangıçta onunla yatmaya direndiği uzun bir nişanlılık dönemi sürdürdüler. Khokhlova, pasaportsuz İspanya'da mahsur kaldığı için izole edilmişti ve Picasso'ya güveniyordu. Bu sırada Picasso, İspanyol bir kız olarak ilk portresini yaptı (Mantilla'da Olga Khokhlova).
Vize için altı ay bekleyen Khokhlova, Picasso ile Paris'e döndü Khokhlova, Hôtel Lutétia'da ve Picasso Montrouge'daki kiralık villasında yaşarken altı ay ayrı yaşadılar. Nişanlarını kutlamak için Picasso, Olga'yı siyah bir elbise giymiş ve elinde bir yelpaze tutarken tasvir eden, Ingres tarzında Khokhlova'nın geleneksel bir portresi olan Koltukta Olga'yı resmetti.
Evlilik hayatı
Khokhlova, Picasso ile 12 Temmuz 1918'de Paris'teki Rue Daru'daki Rus Ortodoks Katedrali'nde evlendi. Jean Cocteau ve Max Jacob evliliğe şahitlik yaptı. Düğün, Khokhlova'nın ayak yaralanmasından dolayı acı çekmesi nedeniyle Mayıs 1918'den ertelenmişti. Yaralanma, onu sağ bacağını saran alçı giymek zorunda kalmasına neden olan bir ameliyat geçirmeye zorladı ancak bacağı iyileşince evlilik gerçekleşebilirdi. Düğünden sonra Picasso'lar balayını, Picasso'nun karısının çizimlerini yaptığı Biarritz'deki Eugenia Errázuriz villasında geçirdiler. Eylül 1918'de Khokhlova yarasından kurtulmuştu, ancak rehabilitasyona ihtiyacı vardı. Bir daha asla toplum içinde dans etmedi. Ekim 1918'de çift, bir daire aramak için Paris'e döndü. Picasso'nun satıcısı Paul Rosenberg, 23, Rue La Boétie'de kendi evinin yanında uygun bir daire buldu ve Picasso'lar 1918 Noelinden bir hafta önce buraya taşındı.
Evliliğin çöküşü
4 Şubat 1921'de Khokhlova, Paulo adında bir erkek çocuk doğurdu. O andan itibaren Khokhlova ve Picasso'nun ilişkisi kötüleşti. Picasso, Khokhlova ve oğluyla gurur duyuyordu, ancak Khokhlova saplantılı bir şekilde çocuğunu korumaya başladı. Picasso'nun karısı olmanın prestijinden ve ünlü bir yaşam tarzı fikrinden zevk ald.ı Bu yüzden, Picasso'nun arkadaşlarından eleştiri aldı. Picasso ise onun zarif zevkleri için Khokhlova'yı suçlayacaktı. 1922 yazında, Picasso'lar Dinard tatil beldesinde kalırken ciddi bir şekilde hastalandı. Eylül ortasında, acil bir operasyon için Paris'teki hastaneye kaldırıldı. 1923 yazının sonunda, Picasso'nun Khokhlova'ya olan tutkusu, dairesinin üst katını ele geçirip Paris'teki genelevleri sık sık ziyaret etmeye başlayınca soğudu.
1927'de Picasso, 17 yaşındaki Fransız bir kız olan Marie-Thérèse Walter ile bir ilişki başlattı. Geleneksel koca ve baba rolünü oynamaya devam etti, ancak yeni metresiyle ilişkisini gizlice sürdürdü. 1928 yazında Picasso ailesi, Picasso'nun metresini de karısından gizlediği Dinard'da vakit geçirdi Ancak yolculuk Khokhlova'nın tekrar ciddi bir şekilde hastalanmasına neden oldu ve bu da ailenin 5 Eylül 1928'de Paris'e dönmesiyle sonuçlandı. Yine iyileşme gerektiren bir ameliyat geçirdi ve 10 Ekim'de klinikten ayrılmasına rağmen, Aralık ayı başlarında eve dönmeden önce ikinci bir ameliyat için geri dönmek zorunda kaldı. Noel'de kliniğe geri dönmüştü. Karısından bu uzun süreli ayrılık, Picasso'ya metresiyle vakit geçirme özgürlüğü verdi 1930'da Picasso, Paris'in bir saat kuzeybatısında bulunan Boisgeloup adlı bir şato satın aldı; burada Walter haftayı onunla geçirdi ve Khokhlova, hafta sonları Paulo ile ziyarete gitti. Picasso'nun 1932'de Galeries Georges Petit'teki ilk büyük retrospektifinde, metresinin sayısız eserini pervasızca sergiledi. Khokhlova saplantılı bir şekilde kıskanç ve şüpheci olmuştu. Picasso'nun torunu Bernard Ruiz-Picasso, Olga'nın bu zamana kadar ilişkiyi bildiğini düşündü Picasso'nun karısı tasvirleri artık onun tedirgin durumunu yansıtıyordu 1931 Noel'inde, mutsuz karısının üzücü bir karikatürü olan Stilettolu Kadın'ı yaptı.
1935'te Khokhlova, kendisine Walter'ın hamile olduğunu da bildiren bir arkadaşından ilişkiyi öğrendi Yıkıldı, boşanma davası açtı ve hemen Paulo ile Hôtel California'ya taşındı Sonraki 20 yılını Paris otellerinde, Boisgeloup'ta ve Güney Fransa'da yaşayarak geçirdi. Picasso, Fransız yasalarının gerektirdiği şekilde mülkünü onunla eşit olarak paylaşmayı reddetti, bu nedenle Khokhlova, 11 Şubat 1955'te Fransa'nın Cannes kentinde kanserden ölene kadar onunla yasal olarak evli kaldı. Yanlışlıkla bir Rus mezarlığı yerine bir İngiliz mezarlığına gömüldü.
Torunları
5 Haziran 1975'te hayatını kaybeden Paulo, Emilienne Lotte ile evliydi. 1953'te boşandılar İki çocukları oldu: Pablito (5 Mayıs 1949 doğumlu - 2 Temmuz 1973'te intihar ederek öldü) ve Marina (14 Kasım 1950 doğumlu). Paulo, hayatının ilerleyen dönemlerinde Christiane Pauplin ile evlendi. Çiftin tek çocuğu Bernard Ruiz-Picasso, annesiyle birlikte Malaga'daki Picasso Müzesi'ni kurdu.
Phlogiellus obscurus
Phlogiellus obscurus, Phlogiellus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
İlker Ayrık
İlker Ayrık (d. 16 Ekim 1979, Balıkesir); Türk tiyatrocu, oyuncu, sunucu ve yönetmen.
Hayatı ve kariyeri
16 Ekim 1979 tarihinde Balıkesir'de doğdu. Anne tarafından Makedonya göçmeni, baba tarafından Arnavut'tur. Henüz 9 yaşındayken babasını kaybetmiştir. Lisedeyken mühendis olma hayali kurduğunu fakat okulda sahneye çıktığı bir tiyatro oyunu sonrası bu hayalinden vazgeçip tiyatrocu olmaya karar verdiğini belirtmiştir. 2003 yılında Müjdat Gezen Sanat Merkezi Konservatuvar Tiyatro Bölümü'nden mezun oldu. Okulu bitirdikten sonra 6 sene Müjdat Gezen'in asistanlığını yaptı. Okuldan mezun olduktan sonra MSM Oyuncuları, Müjdat Gezen Tiyatrosu, Tiyatro Ti, Kent Oyuncuları ile birlikte çalışan İlker Ayrık, 2005 yılında Aykut Taşkın ile birlikte Pervasız Tiyatro'yu kurdu.
2009 yılında Ömür Arpacı ve Aykut Taşkın ile birlikte Doa'nın "Yallah" klibinde oynamıştır. 2007-2009 sezonunda Cimri oyunu ile Kent Oyuncuları'na katıldı. Tiyatro aktörlüğünün yanı sıra 2001'den beri birçok sinema, dizi ve reklâm çalışması yaptı. Kıvanç Tatlıtuğ ile birkaç defa Akbank reklâmında oynamıştır. Çakallarla Dans film serisindeki "Muhasebeci Servet" rolüyle bilinir. 2012-2022 yılları arasında TRT 1'de yayınlanan Seksenler dizisinde "Çağatay" karakterini canlandırdı.
İmangali Tasmagambetov
İmangali Nurgaliulı Tasmagambetov (d. 9 Aralık 1956), Kazak siyasetçi. 2014-2016 yılları arasında Kazakistan Savunma Bakanı ve 2016-2017 yılları arasında Kazakistan Başbakan Yardımcısı olarak görev yaptı. Daha önce Almatı ve Astana belediye başkanlıkları yapmış olup 2002-2003 yılları arasında da Kazakistan Başbakanı idi.
Joyce Kozloff
Joyce Kozloff (d. 14 Aralık 1942), 1990'lı yılların başlarından beri süren haritacılık üzerine kurulu siyasi hedefli çalışmaları olan bir Amerikalı sanatçıdır.
Kozloff, Desen ve Dekorasyon hareketinin asıl üyelerinden biriydi ve 1970'lerin feminist sanat hareketlerinde öncü bir sanatçıydı. Yaşamı boyunca kadınlar ve barış eylemlerinde aktif olmuştur. Heresies Kolektifinin kurucu üyelerindendi.
Kişisel hayat ve eğitim
Joyce Blumberg, 14 Aralık 1942'de, Adele Rosenberg ve Leonard Blumberg Somerville kızı olarak, New Jersey'de dünyaya geldi. New Jersey'de doğan Leonard, bir avukattı. Adele ise toplum örgütlerinde aktifti. Her ikisinin de aileleri Litvanya'dan göç ettiler. Adele’nin iki küçük kardeşi -Bruce ve Allen- vardır.
1959 yazında, Joyce New York Sanat Öğrencileri Birliği'nde sanat okudu. 1962 yazında Rutgers Üniversitesi'ne girdi ve sonraki yaz ise Università di Firenze’ne gitti. 1964 yılında Carnegie Institute of Technology’de Güzel Sanatlar Fakültesi'nden mezun oldu. Daha sonra Columbia Üniversitesi'ne girdi ve 1967'de Güzel Sanatlar Yüksek Lisans derecesi aldı. Joyce ve Max’ın dini olmamasına rağmen, 2 Temmuz 1967'de Max Kozloff'la evlendi ve ailesinin Ortodoks hahamı tarafından New Jersey, Bound Brook'teki evinde kaldı. Max, 21 Haziran 1933'te Chicago'da dünyaya gelen sanat ve fotoğraf eleştirmeni ve bir fotoğrafçıdır. Yazar olan oğulları, Nikolas Kozloff 1969'da New York'ta doğdu. Kozloff Los Angeles, Kaliforniya (1970-1971) ve İtalya, Roma (1999-2000) 'de bir yıl hariç geçirmesinin ardından 1964 yılından bu yana New York'ta yaşıyor.
Feminist sanat hareketi
Ana madde: Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Feminist Sanat Hareketi
1971 yılında Los Angeles İl Sanat Müzesi sergilerinde ve koleksiyonlarında yer alan sanatta kadın eksikliği konusundaki ilk protestolarını düzenleyen bir grup olan Los Angeles Kadın Sanatçılar Konseyi'ni kurmak için diğer kadınlarla bir araya geldi. New York'a döndükten sonra, Kozloff kadın sanatçı hareketinde aktif olmaya devam etti. Kadın Sanatçıların Ad Hoc Komitesine katıldı ve 1975'te feminizm, sanat ve siyasetle ilgili üç ayda bir yayımlanan derginin üreticisi olan Heresies Collective'in kurucu üyelerinden biriydi.
1973 yazında Meksika'da yaşayan Kozloff, 1975'te Fas'ı ziyaret etti ve üç yıl sonra Türkiye'yi ziyaret etti. O zamandan beri çok seyahat etmiştir. Ziyaretleri sırasında "dekoratif gelenekleri" ve süslemenin kültürel önemi üzerinde çalışmalar yapmıştır. Kozloff 70'li yılların başında bunu ilk fark ettiğinde, dekoratif sanatlar kadınların ve batılı olmayan sanatçıların sahasıydı, sanatlar arasındaki bu hiyerarşinin, Avrupalı ve Amerikalı erkeklerin üretiminden daha ayrıcalıklı hale geldiğini anladı.
Bu, feminist konumunu güçlendirdi ve desen tasarımı ilgisini çekti. Kozloff, Miriam Schapiro, Nancy Spero, Ida Applebroog ve May Stevens kişilerinden ilham almıştır.
Desen ve Dekorasyon
1973'ten başlayarak, "yüksek sanat" ve dekorasyon arasındaki batı hiyerarşisini yıkmak isteyen Kozloff, desenler çizerek dünya çapında geniş bir alana süsleme parçaları ekleyerek büyük tablolar yarattı. 1975'te, Kozloff, Miriam Schapiro, Tony Robbin, Robert Zakanitch, Robert Kushner, Valerie Jaudon gibi çeşitli sanatçılar ve diğer ilgili fikirler arayan sanatçılarla görüşmeye başladı. Desen ve Dekorasyon hareketini kurdular. İpek kumaş asılı dokuma panellerden oluşan bir donanım; elle boyanmış, çini ipek kâğıda taş baskılar, fayanslı taban yıldızlardan oluşan karo zemin içeren İç Dekorasyonu üretti. Proje, 1979 ve 1980 yıllarında sergilendiği her alan için yeniden tasarlandı. Tıpkı resimlerinin batılı olmayan kökenleri olduğu gibi, bu donanım için, Kafkas kilimleri, İznik ve Katalan fayansları, Selçuklu tuğlacılık işi ve Yerli Amerikan çömlekleri de dâhil olmak üzere düzinelerce kaynağından oluşan dekoratif sanatların kişisel ve görsel bir antolojisini derledi. Sanat eleştirmeni Carrie Rickey, "İç mekân süslemeleri, resmin mimariyle buluştuğu, sanatın zanaat ile buluştuğu, kişisel özverinin kamusal sanatla buluştuğu yerdir" yazdı.
Kamu Sanatı
Kozloff, Robert Lepper'ın Pittsburgh'daki Carnegie Mellon'da öğrenim görürken, kamusal sanatla ilgilenmeye başladı. Öğrencilerin Oakland mahallesindeki altyapıyı, binaları ve insanları belgeleyen, Oakland Projesi'ni öğretti. Dedi ki, "Bu benim kamu sanatına girişimim - dış dünyaya açılımımdı" dedi. Harvard Meydanı metro istasyonundaki duvar resmi, Cambridge, MA, Kozloff’un ilk kamusal resmi, bir yarışma yoluyla elde edildi. Kamu projelerinin geri kalan çoğu ise doğrudan sipariş edildi. Kozloff’un ilk büyük pul* parçaları daha önceki galeri sanatının bir uzantısı olan cam mozaik veya seramik karo kalıplarından oluşuyordu. Şehrin tarihinden görüntüler dahil etmeye başlamış ve böylece eserler kendine özgü bir yer edinmiştir. Örneğin, Philadelphia'daki Banliyö İstasyonunda, İyi Çoban için William Penn'in imajını, Ravenna, İtalya'daki Galla Placidia'nın ünlü Bizans Mezarı'nın tahsisiyle değiştirdi. İşler genelde topluluk, toplum kurulları, mimarlar ve sanat esnaflarının girdilerini içeren ortak çabalardı.
Kozloff, aşağıdakileri içeren 16 kamu sanat projesi yarattı:
Kamu sanatına ilgi duyuyordu; çünkü sanat herkese açıktır ve sadece özel ya da aleni kolektörler için değildir. 1990'lı yılların siyasi "kültür savaşları" ndan sonra hüsrana uğradı ve kabul edilebilir "güvenli sanat" yaratmak için yaratıcı ifadesini sansürlemek zorunda kalacağını ve kamusal sanat komisyonları için mücadele etmeyi bırakacağını hissetti.
Sanatçının kitapları
1980'lerin sonlarında, 1990 yılında Hudson Hills Press tarafından Linda Nochlin 'in bir giriş kompozisyonu ile yayınladığı Arzunun Desenleri-Suçluluk Suçu başlıklı 32 suluboya dizisi hazırladı. Bir feminist sanatçı tarafından hazırlanan bu kitap, dekorasyon ve pornografinin obsesif doğasını birçok gelenekte çizgi roman ve gösteriş etkisi ile birlikte sıraladı. New York aktivist grubunun kurucu üyesi, Savaşa Karşı Sanatçılar (2003), Kozloff bu temayla giderek daha fazla meşgul oldu. 2001'de oğlu Nikolas'ın çocukluğunda savaş hakkında çizimlerinin kopyalarını ve eski temel tablolardan ayrıntılarını çizdiği illüstrasyonlar, diyagramlar ve haritalar üzerine kurulu, 24 tarihli Boys Art serisine başladı. Bu eserlerin büyük beden bir sanatçının kitabı 2003'te Robert Kushner'ın bir giriş kompozisyonu ile D.A.P./Dağıtılmış Sanat Evleri tarafından yayınlandı. İpek Yolu'nun eski çizelgelerini kopyaladı ve Çin olarak adlandırılan dünyanın her yerinden çevrimiçi haritalarını indirdi. Bu bir parlak ve tarihi bir ticaret, küresel karayolu için bir rehberdir.
Harita Teması
Kozloff, 1990'ların başından beri, tarih, coğrafya, popüler sanatlar ve kültür gibi uzun süredir tutkularının bir yapısı olarak değerlendirilmiş haritalama kullandı. Los Angeles'ta Meksika Şehri Olmak, Los Angeles olmak (1993) ve İmparatorluk Şehirleri (1994), bildiği şehirlerin sömürge geçmişlerini yansıtacak görüntüler ve yapılar üzerine resim yapmıştır. Daha sonradan, Baltık Denizi’ndeki su canlıları, Mekong'da Mekong ve Amazon Nehirleri ve bellekteki Amazon'un Calvino'nun Kentleri (1995-1997) gibi su birikintileri incelenmiştir. 1999-2000 yılları arasında, Kozloff'un Roma'daki Amerikan Akademisinde uzun yıllar devam eden bir arkadaşlık çalışması sırasında, yirmi dört bölüm ile dokuz ayaklık yürüme mesafesi çapında bir görevi yerine getirmişti. 1945-2000 yılları arasında Birleşik Devletler ordusunun bombaladığı bir alanı tasvir eden bir hava haritası çizdi. Girmesi ile ziyaretçiye tamamen çevrelenmiş ve eğer birisi konuşursa, kapalı alan tarafından güçlendirilmiş bir yankı olurdu. Her biri bir küre kütlesi (2002) ve 16'ar uzunluğunda eserler olan: Küre Işıkları (Kozloff'un karasal parçası) ve Karanlık ve Işık Kıtaları (Kozloff’un göksel parçaları) İki adet çok panelli olmak üzere eserler bulunmaktadır.
Kozloff, birkaç yıl boyunca Thetis in Venice Arsenale (2006), Yolculuk+ Hedefler’ de batı sömürgeciliği hakkında büyük bir çalışma başlattı. [Voyages: Carnevale, Voyages: Maui ve Yolculuklar: Kaho'olawe] Pasifik'teki adaların haritaları ve cazip Karnaval görüntüleri gezegenin çevresinde döndükçe, gözlerin arasından akan ışıklarla pencerelerin içinde bulunan, tavan ve tuğla duvarlar boyunca asılı pankartlar bulunan 64 Venedik Karnavalı maskelerini, dünyadaki adalara boyadı. 2006 yılından başlayarak, Kozloff devam eden Tondi’si [yuvarlak resimleri] uzayda uyduları parça baştan başa kesilmiş, geleceğin hayali bir izdüşümü (yıldız) savaşları [hayatımızın gün ve saat akımı, Ay'da Helyum ve tabanca gibi ]Rönesans kozmolojik grafiklerine ile başladı. "Descartes 'Heart"(Descartes’in Kalbi), Rönesans haritacılık uzmanı Giovanni Cimerlino, Verona’nın, 1566'nın "Cosmographia universalis ab Orontio olin descripta" adlı kalp şeklindeki haritasına dayanıyor. Üstünde, Descartes tarafından 1644'te "Mekanik Evren" olarak adlandırılan ve oldukça tuhaf olan harita, "Tondi" den sonra, 18 'uzunluğunda bir üç parçalı tablo,Ortadoğu: Üç Görünüm (2010); Roma döneminde, Soğuk Savaş sırasında ya da şimdilerde, o bölgelerin tartışmaya açık izdüşümdür. NASA'nın Hubble Uzay Teleskobu tarafından çekilen fotoğraflara dayanan bu haritalar, sanki yeryüzünden çıkmış gibi, yıldızlar arasındaki derin uzayda yüzüyor.
Ödüller
Kozloff'a aşağıdakiler de dahil olmak üzere çok sayıda ödül verildi:: In 2002 Kozloff, 2002 yılında Ulusal Tasarım Akademisi'ne seçildi.
Koleksiyonlar
Sanat eseri çok sayıda müze koleksiyonunda yer almaktadır:
Sergiler
Kozloff, New York, Philadelphia, Boston, Los Angeles, Chicago ve Washington DC gibi ABD şehirlerinde 1970 yılından bu yana grup ile veya kişisel birçok sergi açtı. Ohio'daki Youngstown kentinde başlayan ve 1998'den 2000 yılına kadar ABD'de sekiz müze ve üniversite galerisine kocası Max ile seyahati "Crossed Purposes" adlı bir gezici sergisi vardı. Uluslararası sergiler arasında İtalya, Almanya, Hollanda, Belçika, Arjantin ve Danimarka bulunmaktadır..
Kozloff, New York'taki DC Moore Galerisi tarafından temsil edilmektedir ve 1997'den beri orada sergilemektedir.
2015: "Marks Made: 1960'lardan Günümüze Amerikan Kadın Sanatçılarından Baskılar", Museum of Fine Arts, St Petersburg, Florida.
Konuyla ilgili yayınlar
Magazine, col.7 issue 3, January–February 2013.
Kostüm tasarımcısı
Kostüm tasarımcısı, bir film, sahne prodüksiyonu veya televizyon şovu için kostüm tasarlayan kişidir. Kostüm tasarımcısının rolü, karakterlerin kıyafetlerini/kostümlerini yaratmak ve sahneleri doku ve renk vb. ile dengelemektir. Kostüm tasarımcısı tiyatro yönetmeni, sahne tasarımcısı, ışık tasarımcısı, ses tasarımcısı ve diğer yaratıcı personelle birlikte çalışır. Kostüm tasarımcısı ayrıca saç stilisti, peruk ustası veya makyaj sanatçısı ile iş birliği yapabilir. Avrupa tiyatrosundaki rolü ise biraz farklıdır. Çünkü tiyatro tasarımcıları genellikle hem kostüm hem de sahne öğeleri tasarlarlar.
Tasarımcı, tasarımlarının oyuncunun rolün gerektirdiği şekilde hareket etmesine izin vermesini sağlamalıdır. Giysiler, özellikle neredeyse gerçekçi zamana sahip filmlerde uzun süreli kullanımlı (çoğu kostümün sahneler arasında değişmeyeceği anlamına gelir), ancak temel çekim aşamaları gibi birkaç haftaya kadar uzayabilen filmler için ise dayanıklı ve yıkanabilir olmalıdır. Tasarımcı, genel prodüksiyon tasarımının tüm öğelerinin birlikte çalışmasını sağlamak için yalnızca yönetmene değil, set ve ışık tasarımcılarına da danışmalıdır. Tasarımcı, güçlü sanatsal yeteneklere ve kalıp geliştirme, döküm, çizim, tekstil ile moda tarihi hakkında da kapsamlı bir bilgilere sahip olmalıdır. Tasarımcı, tarihi kostümleri ve dönem elbisesinin gerektirebileceği hareket tarzı ile duruşunu anlamalıdır.
Tarihçe
19. yüzyılın sonlarında, ABD'deki tiyatro yöneticileri bir gösteri için genellikle kostümler seçerdi. Birçoğu kiralık bir evden alınırdı; bu nedenle az sayıda tasarlanıyorlardı. Diğer tiyatro disiplinlerindeki tasarımcılar tanınmasına rağmen, kostüm konusunda uzmanlaşmış çok az kişi vardı. Aralarında Caroline Siedle, William Charles John Pitcher, Percy Anderson ve Mrs. John Alexander gibi isimler vardı. Hatta bazen bir oyun ilanının başlık sayfasında isimleri zikrediliyordu.
20. yüzyılda Edith Head ve Adrian gibi film kostüm tasarımcıları daha fazla tanınmaya başladı. Daha sonrasında ise Nolan Miller (Dynasty), Janie Bryant (Mad Men) ve Patricia Field (Sex and the City) gibi televizyonda çalışanlar daha fazla öne çıktı, bunlardan bazıları yazar oldu ve kendi giyim ile takı stillerini yarattılar.
Köstüm tasarımcılarının türleri
Profesyonel kostüm tasarımcıları genellikle üç türe ayrılır: serbest, yerleşik ve akademik.
Sendikalar
ABD'de kostüm tasarımcılarının ait olabileceği iki birlik vardır:
Kostüm Tasarımcıları Birliği, Local 829, Kostüm Tasarımcıları ve Uluslararası Tiyatro Sahnesi Çalışanları İttifakı ile Birleşik Tiyatro Sanatçılarını temsil eden bir birliktir.
Birçok müşteri, Sinema Filmi Müşterileri Birliği üyesidir ve Local 705 kostüm departmanındaki her pozisyonu temsil eder (kostüm tasarımcısı hariç). Local 705, kostüm denetçilerini, kilit müşterileri, diğer müşterileri, terzileri, yaşlandırmacı/boyacı, kesici/tesisatçıları, kostüm evi çalışanlarını ve ticari müşterileri temsil eder.
Edmond Honorat
Edmond Honorat (d. 24 Aralık 1959) Danıştay üyesi.
Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiştir. 1985'te Danıştay denetçisi olarak göreve başlamış, 1988'de Danıştay tetkik hakimi olmuş, 1991-1997 yılları arasında Avrupa Adalet Divanı'nda görev yapmıştır. 1998-2000 yılları arasında Danıştay davalar dairesi nezdinde hükûmet komiseri olmuştur. 2000 yılında Danıştay üyesi olmuş, 2004-2009 yılları arasında Rekabet Kurulu üyeliği yapmıştır. 2003 yılında Danıştay davalar dairesi 2. altbölüm başkanı olmuş ve 2012 yılından itibaren Danıştay davalar dairesi başkan yardımcısıdır ayrıca Uyuşmazlık Mahkemesi başkanı olarak da görev yapmıştır. 22 Şubat 2018'de Ulusal Hazineler Danışma Komisyonu Başkanı olarak atanmıştır. Danıştay Bayındırlık Dairesi Başkan Yardımcılığı görevinde bulunmuş, 17 Şubat 2021 tarihi itibarıyla Bayındırlık Dairesi Başkanıdır. Ayrıca Şubat 2022 tarihi itibarıyla Kültür Bakanlığı Ulusal Hazineler Danışma Komisyonu Başkanıdır.
Kapital Bank Arena
Kapital Bank Arena, Azerbaycan'ın Sumqayıt kentinin en büyük stadyumu olan Mehdi Huseynzade Stadyumu'nun yanına inşa edilen, şu anda çoğunlukla futbol maçları için kullanılan ve Sumgayıt'ya ev sahipliği yapan çok amaçlı bir stadyumdur. Sponsorluk amaçlı olarak isminde Kapital Bank vardır ve oturma kapasitesi 1500 kişidir.
Championnat National
Lig, 1993 yılında Fransa Futbol Federasyonu tarafından kurulmuştur. O zaman profesyonel veya amatör olarak hizmet veriyordu. Lig genelde profesyonel, yarı profesyonel ve amatör takımlarla oluşmaktadır. Bastia, 2010-11 sezonunda 91 puanla toplayarak Ligue 2'ye yükselen son şampiyondur. Ligue 2'ye yükselen diğer takımlar ise Amiens ve Guingamp'tır. Ligin yıllık stadyuma gelen seyirci ortalaması 1.500 ile 2.000 arasında değişmektedir.
Haeckeliidae
Haeckeliidae Cydippida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
SOS (Elena Patroklu şarkısı)
"SOS (Yunanca yazılışı: σύνθημα κινδύνου, Türkçe: "SOS"), Elena Patroklu tarafından seslendirilen 1991 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Kıbrıs Cumhuriyeti'ni temsil eden şarkı. Şarkı Yunanca dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Andreas Christou tarafından yazılmıştır.
Şarkı yarışmada Portekiz'in temsilcisi Samantha Janus'un şarkısı "A Message to Your Heart"'dan sonra ve İtalya'nın temsilcisi Peppino di Capri'nin şarkısı "Comme è ddoce 'o mare"'dan önce 21. sırada çıkmıştır. Yarışmada 22 şarkı arasından 9. olmuştur.
Bir sonraki gelen 1992 yarışması'nda Kıbrıslı katılımcı, "Teriazume" adlı şarkısıyla Evridiki olmuştur.
Yeni Zelanda Borsası
30 Ağustos 2020'de, NZX, toplamda 173,24 milyar Yeni Zelanda Doları değerinde borsada işlem gören toplam 181 menkul kıymete sahipti.
Derjavnıy Soyuz Narodov
Bağımsız Milletler Birliği, Birlik Devleti'nin resmi olmayan marşı. Sovyetler Birliği Devlet Marşı'ndan uyarlanan şarkı, Belarus ve Rusya'nın daha geniş bir birliğini ifade eder.
Phormium
Phormium, Asphodelaceae familyasında iki bitki türünü içeren bir bitki cinsidir. Bir tür Yeni Zelanda'ya özgüdür diğeri ise Yeni Zelanda ve Norfolk Adası'na özgüdür. İki tür Yeni Zelanda'da yaygın olarak keten veya Māori isimleri sırasıyla wharariki ve harakeke ve başka yerlerde Yeni Zelanda keteni veya keten zambağı olarak da bilinirler. Ancak Kuzey Yarımküre'nin doğu akdeniz'den Hindistan'a kadar uzanan ve milattan önce 30.000'den beri insanlar tarafından kullanılan ketenle (Linum usitatissimum) yakın ilişkili değildirler.
Diol
Diol ve glikol, iki hidroksilden oluşan bir bileşiktir. Bu fonksiyonel grupların eşleştirilmesi yaygındır ve pek çok alt kategori tanımlanmıştır. En yaygın endüstriyel diol etilen glikoldür.
Kuyupınar, Ilgaz
Kuyupınar, Çankırı ilinin Ilgaz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1896 yılına ait 'salname'de de bugünkü adını taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 38 km, Ilgaz ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın güneybatısında olup, numaralı Kastamonu-Çankırı (Ilgaz-Korgan) devlet yolu kenarındadır.
Kadir
Kadir şu anlamlara gelebilir:
Ford Vakfı
Ford Vakfı, insan refahını ilerletme misyonuyla kurulmuş Amerika Birleşik Devletleri merkezli özel vakfıdır. 1936'da Edsel Ford ve Henry Ford tarafından kurulmuştur ve aynı yıl, Edsel Ford'dan 25.000 dolar tutarında bir hediye kuponu ile finanse edilmiştir. 1947'de iki kurucunun ölümünden sonra vakıf, Ford Motor Company'nin oy kullanmayan hisselerinin %90'ına sahipti (Ford ailesi, hisselerini elinde tuttu). 1955 – 74 yılları arasında vakıf Ford Motor Company hisselerini satmıştır ve günümüzde otomotiv endüstrisinde rol oynamamaktadır.