cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tlakopan
Aztek Üçlü İttifakı
Tlakopan şehri ittifakın en güçsüz üyesiydi ve bu yüzden Tenochtitlan ve Tetzkoko'dan farklı olarak ortak gelirlerden sadece beşte bir pay almaktaydı.
Kentin sonu
Aztek Üçlü İttifakının 1521 yılında İspanyol konkistador Hernán Cortés ve yerli müttefikleri tarafından yenilmesinden sonra şehir işgal edildi. Kent eski adı Tenochtitlan olan Meksiko'nun büyümesiyle bu şehirle birleşti ve bugün Miguel Hidalgo olarak bilinen mahallesini oluşturmaktadır.
Nima (müzisyen)
Nima ya da Nima Cemali, 1973'te Şiraz'da dünyaya gelen İran asıllı TV prodüktörü ve pop şarkıcısı. 1990'da müzik kariyeri'ne başladı. 1989 civarında Fransa'da konservatuvar eğitimini alıp 1997'de Amerika Birleşik Devletleri'ne yerleşti. İran'ın ortanca şarkıcısı olarak bilinir. Şu an Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşıyor.
Tesuc bahşı
Tesuc bahşı (Farsça: بخش تسوج‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan Şebister şehristanı'nın 3 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı resmi nüfusu 18,708'dir. 2006 yılındaki bu sayımda bahş içinde 5,440 hane sayılmıştır. Bahşın eski adı Anzab bahşı'dır. (Farsça: بخش انزاب)
Bahşın önemli şehirleri şunlardır: Tesuc
Okey 101
Okey, Rummy türünden gelen popüler bir Türk masa oyunudur.
Oyun 106 taştan oluşan bir oyun seti ile oynanır. Taşlar 4 değişik renkte olup üzerinde 1'den 13'e kadar sayılar bulunur. Her sayıdan 8 taş bulunur: iki kırmızı, iki sarı, iki mavi ve iki siyah. Ayrıca numarasız iki özel taş vardır. Bu taşlar oyunda joker olarak kullanılır. Okey oyununda kullanılan birçok değişik kural vardır. Bunların en popülerleri Düz ve 101'dir. Okey çeşidine göre değişik sayıda oyuncu ile oynanır.
Kurallar
Okey 101 dört oyuncu ile birden fazla turda oynanır. Bu oyunda amaç mümkün olduğu kadar az puanla oyunu bitirmektir. Tüm turlar sonunda en az puana sahip olan oyuncu oyunun galibidir. Puanlar elde kalan taşların üzerindeki sayılar ile belirlenir (örnek: bir kırmızı 3 = üç puan, bir siyah 11 = 11 puan). Oyun desteden çekecek taş kalmayınca bitebileceği gibi oyunculardan birinin elini tamamlaması ile de bitebilir. Oyun belli sayıda turlardan oluşur. (örnek: 3, 5, 7, 9 veya 11 tur) Her tur oyunculardan birinin elini bitirmesine kadar sürer.
Oyuna Başlarken
Oyuncular arasından bir oyuncunun dağıtıcı olarak belirlenmesinden sonra dağıtıcı her oyuncuya 21 taş dağıtır ve sağ kolundakine 22 taş verir. Geri kalan taşlar masada ters çevrilmiş şekilde dururken bir tane taş açık durur. Bu açık taş jokeri (OKEY taşını) belirler. Oyun saat yönünün tersine doğru oynanır. Oyuna taş dağıtan kişinin sağ tarafındaki elinde 22 taş bulunan kişi başlar ve bu oyuncu taş çekmeden bir taş atar. Sonra onun sağındaki oynar. Her sırası gelen oyuncu ya desteden bir taş çeker ya da bir önceki oyuncunun attığı son taşı alır. Oyuncu taş çektikten sonra eğer elindeki serilerin toplamı 101 sayısına ulaşıyorsa elini açabilir (dizdiği serileri masanın üstüne koyar). Oyuncu elini açınca elindeki serileri masaya diğer seri taşların yanına koyar. Eğer oyuncu masaya taş açamıyorsa masaya bir taş atarak sırasını savar. Oyun sırası gelen oyuncu sırasını mutlaka masaya bir taş atarak tamamlar hatta tüm elini açsa dahi son taşını masaya atmak zorundadır.
Joker (Okey Taşı ya da Riziko)
Jokeri (okey taşını) belirleyen taş her oyunda değişir. İki joker taşı (sahte joker olarak da adlandırılırlar) açık duran taşın bir üstü sayıyı temsil ederler. Jokerler diğer standart taşlardan farklı bir görünüme sahiptir. Gerçek jokerler (her taş açılan taşa göre değişik oyunlarda joker "okey taşı" olabilir) üzerindeki sayılar 'sahte jokerler' ile temsil edilirler. Örnek olarak gösterge taşı mavi 5 ise gerçek jokerler oyundaki iki mavi 6'lardır. Joker taşları (sahte jokerler) mavi 6 olarak değer kazanırlar.
Perler ve Kel Açmak
El açmak için en az 101 sayınız olmalıdır. El açmak için elinizde aynı numaralı değişik renklerden 3 veya 4 adet set (örnek olarak siyah 5, kırmızı 5 ve bir tane de mavi 5) veya aynı renklerden sıralı sayı seti (örnek olarak kırmızı 7,8,9) olmalıdır. Bir sette minimum 3 taş olmalıdır. Mevcut açılmış taşlara taş eklenebilmesi için oyuncunun minimum 101 sayısına ulaşarak elini açmış olması gerekir. Aynı oyun sırasında hem elinizi açabilir hem de diğer açılmış setlere eklemeler yapabilirsiniz. Eğer oyuncu kendinden önceki oyuncunun attığı taşı alırsa bu aldığı taşı kullanmak zorundadır. Eğer bu atılan taşı alan oyuncu henüz elini açmamış ise bu taşı aldığı zaman elini açmalı ve açtığı setlerin birinin içinde bu alınan taş da kullanılmış olmalıdır. Bu alınan taşın elinizde istekada durmasına müsaade edilmez. Eğer bu alınan taş set oluşturmada veya el açmada kullanılamıyorsa bu taş geri yerine konur ve desteden bir taş çekilir. Bu yanlışlıktan dolayı ceza puanı verilmez.
Puanlama
Oyunun bir turunun sonlandırılması için oyunculardan birinin istekasındaki tüm taşları oynamış ve son taşını da masaya atmış olması gerekir. Eğer masadaki taş destesinde hiç taş kalmamışsa ve oyunculardan hiçbiri oyunu bitirememişse herkesin istekasındaki taş puanları kendisine yazılır. El açmamış oyunculara 202 puan yazılır. Oyunculardan biri elindeki tüm taşları oynayarak oyun turunu bitirirse bu oyuncu -101 puan alır. Diğer oyunculara da istekasında kalan taşların değeri kadar ceza puanı alır. Eğer oyuncu hiç set açmamışsa ona 202 ceza puanı yazılır. Eğer oyuncu tüm taşlarını oynar ve istekasındaki tüm taşları bitirirse ve son taş olarak da joker atarsa diğer oyuncalar istekalarında kalan sayıların iki misli ceza puanı alırlar. Oyunu bitiren oyuncu -202 puan alır diğer oyuncular eğer elini açmışsa istekasında kalan sayıları ceza puanı olarak hesaplarına yazılır ama elini açmamışsa 404 ceza puanı alırlar. Eğer oyunculardan biri çifte gitmişse tur sonunda açmış olduğu eller oyun sonunda puan olarak çift yazılır. Eğer çifte giden oyunu bitirirse diğer oyuncuların ceza puanı ikiye katlanır. Oyunu diğer oyunculardan biri bitirirse, çifte giden oyuncunun elinde kalan taşların sayı değerleri iki kat ceza puanı olarak değerlendirilir. Eğer oyunculardan biri tek elde elini açarsa diğer oyuncular hiç taş açmamışsa tüm sayılar çifte katlanır. Eğer eli bitiren bitişte joker atarsa bu defa tüm sayılar bir kez daha ikiye katlanır. Bu durumda elini bitiren -404 puan alırken diğerlerine 808 ceza puanı yazılır. Tüm turlar bittikten sonra oyun sonunda ceza puanları diğer tüm puanlar toplanır ve en az puanı alan oyunun galibi olur.
Ceza Puanları
Oyuncular aşağıda belirtilen durumlarda ekstra 101 ceza puanı alırlar. Bu ceza puanları tur sonunda aldıkları puanlara eklenir. Eğer oyuncu masaya taş açmışsa ama açtığı setler ile 101 sayısına ulaşmamışsa taşlarını masadan geri alır ve bu oyuncuya 101 ceza puanı yazılır. Eğer oyuncunun masaya attığı taş, masaya atılmış taşlardan birine eklenebiliyorsa bu oyuncuya 101 ceza puanı yazılır. Oyuncu kendi elini açmamış olsa dahi bu kural geçerlidir. Eğer oyuncu elindeki tüm taşları açmış ve elinde kalan son taşı masaya atıyorsa, bu taş bir yere eklenebiliyor olsa dahi bu durumda oyuncuya ceza puanı verilmez. Eğer oyuncu masaya açılmış olan setlere birden fazla taş eklerse ve sonra bu taşları geri alırsa 101 ceza puanı alır. Oyuncunun sadece son taşı masadan geri alma hakkı vardır. Eğer oyuncu elini açmış ve elindeki jokeri açılan setlere işlememiş ise diğer oyuncular elini bitirdiği zaman elindeki her joker için 101 ceza yazılır.
Ek Kurallar
Eğer masada çekilecek taş kalmamış fakat gösterge aldığında oyunu bitirebiliyorsa göstergeyi alıp kullanabilir.
Yandan taş alan kişi o taşı kullanarak taşı aldığı kişiye ceza yazdırır. örneğin yandaki oyuncu 6 attıysa yanına 1 sıfır eklenir ve o sayı 60 olarak ceza yazılır. Çekilen taşla elini açmak zorundadır.
Yandan aldığınız taşı yere indirmek zorundasınız. Eşli oyunda taşın eşinize gitmesini istiyorsanız yandan aldığınız taşı ıstakanızda aynı taşla değiştirebilir ve yere indirebilirsiniz.
Eğer gösterge taşı 13 ise joker 1 olarak belirlenir.
Eğer gösterge sahte okey (riziko) ise normal okeyde -202, riziko ile okeyde -404, çiftten normal okeyde -404, çiftten riziko ile okeyde -808 puan biten kişiden düşürür, bu oranlarda bitmeyen oyunculara puan yazılır.
Eğer bir oyuncu çiftten oyunu açmak istiyorsa göstergeyi oyun başında "gösterge bende" demesi şartı ile istediği taşın yanına koyup çiftten açarken beş çifti tamamlamış olmak şartıyla göstergeyi kullanabilir.
Antropoloji
Antropoloji ya da insan bilimi, geçmiş ve günümüz topluluklarında yaşayan insanların çeşitli yönlerini inceleyen bilim dalı. İnsanın kültürel ve fiziki yapısını araştıran antropoloji, insanlık tarihinin en eski dönemlerinin aydınlatılmasına yardımcı olur. Bu bilim, insanı kültürel, toplumsal ve biyolojik çeşitliliği içinde anlamaya; insanlığın başlangıcından beri toplulukların çeşitli koşullara nasıl uyarlandığını, bu uyarlanma biçimlerinin nasıl gelişip değiştiğini, çeşitli küresel olayların nasıl dönüştüğünü görmeye ve göstermeye çalışır.
İki anlamda holistiktir (bütünsel ve inanılır), tüm zamanlarda yaşamış olan veya yaşayan tüm insanlara ilişkindir ve insanlığın tüm boyutlarını kapsar. Prensipte, tüm toplulukların tüm kurumlarıyla ilgilenir. Antropoloji özellikle kültürel görelilik, bağlamın derinlemesine incelenmesi ve kültürler-arası karşılaştırmalara verdiği önem ile diğer sosyal disiplinlerden ayrılır. Antropoloji yöntem bilimsel açıdan çok zengindir ve hem nitel metotları hem de nicel metotları kullanır. Antropoloji disiplinin tarihinde etnografiler önemli bir yer tutmuş ve bir anlamda odağı oluşturmuştur. Bununla birlikte özellikle 20. yüzyıl'da etnografik çalışmaların ve etnografik ilgi odaklarının farklı antropoloji alt dallarında farklı eğilimler gösterdiği görülebilir. Örneğin tıbbî antropoloji’de 20. yüzyılın ortalarında çalışma odaklarında küçük topluluklardan, modern Batı toplumlarına doğru bir kayış olmuştur.
Tarihi ve kurumsal bağlam
Eric Wolf antropolojiyi “beşerî (insanî) bilimlerin en bilimseli, ve bilimlerin en insanîsi” olarak tanımlamıştır. Çağdaş antropologlar bazı ünlü düşünürleri önderleri olarak ileri sürmüşlerdir ve disiplinin çeşitli kaynakları ortaya atılmıştır; örneğin Claude Lévi-Strauss, Montaigne ve Rousseau’nun önemli etkenlerden olduğunu iddia etmiştir. Antropoloji, Avrupalıların sistematik bir şekilde insan davranışını incelemeye teşebbüs ettikleri Aydınlanma Çağı’nın bir sonucu ve uzantısı olarak da anlaşılabilir. Hukuk, tarih, filoloji ve sosyoloji gibi gelenekler bu bilimlerin modern görüşlerini daha yakın bir şekilde yansıtan hallere doğru evrim, antropolojinin de içinde yer aldığı sosyal bilimlerin gelişimi gerçekleşmiştir. Aynı zamanda, Aydınlanma’ya karşı romantik bir tepki olarak ortaya çıkan Johann Gottfried Herder ve daha sonraları Wilhelm Dilthey gibi düşünürlerin çalışmaları “kültür kavramı”nın temelini oluşturmuştur ki bu kavram antropoloji disiplininin temelini oluşturur denilebilir.
İnsanın, yeryüzünün herhangi bir yerinde yaşayabilme özgürlüğüne sahip olması onun fizik yapısını, davranışını ve kültürünü köklü bir biçimde etkilemiştir. Böylece, tamamen tek bir türe ait olmasına karşın bugünün insanları hayvanların diğer pek çok türünden daha farklı bir fiziki yapıya sahiptirler. Aynı şekilde, insanın kültürleri ve dilleri geniş bir çevrede ele alındığında her yerde benzer olup, doğadaki ve fizikî çevredeki farklılıklar, diğer gruplarla temasa geçme, her bir insan grubuna özgü tarihsel olaylar, sürekli olarak şaşırtıcı kültürel ve dilsel farklılıklara neden olurlar.
Kurumsal olarak, antropoloji 17, 18, 19. ve 20. yüzyıldaki Avrupa kolonizasyonu sırasında doğal tarihin (natural history, zaman zaman doğa tarihi) gelişmesiyle ortaya çıkmış, gelişmiştir. Bu zamanlardaki genelde "ilkel insanların" incelenmesi olarak görülen alanla karakterize olmuş ilk etnografik çalışmalar ortaya çıkmıştır. Bu dönemlerde ortaya çıkan bazı ünlü etnografik çalışmaların kökeni de kolonyal yönetimin isteğine dayanır; örneğin Edward Evan Evans-Pritchard’ın Azandi halkına dair çalışması gibi. Geç 18. yüzyılda, Aydınlanma düşüncesi insan topluluklarını ampirik olarak gözlemlenebilecek belirli prensiplere göre hareket eden doğal bir fenomen olarak betimlemişti. Bazı açılardan, Avrupa kolonilerindeki dil, kültür, fizyoloji, teknoloji, gelenek ve inançların araştırılması ve incelenmesi bu yerlerdeki fauna ve floranın araştırılması ve incelenmesinden farklı değildi. Bununla birlikte kültürel uygulama, özellikle son dönemlerde, büyük değişikliğe uğramıştır ve bugün antropolojinin kolonyal dönemin ve Avrupa’nın bu dönemdeki düşüncesi ve uygulamalarının bir uzantısı olarak tanımlanması veya görülmesi doğru değildir.
Antropoloji hızlı bir şekilde doğal tarihten ayrılarak ayrı bir disiplin olma yolunda gelişti ve 19. yüzyılın sonlarına doğru modern şekline büyük oranda yaklaştı. 1935’te örneğin, T. K. Penniman disiplinin tarihini konu alan “A Hundred Years of Anthropology” yani “Antropoloji’nin Bir Yüzyılı” isimli eseri kaleme almıştır. Erken dönem antropolojide, ünilinealizm yani tüm toplulukların, tek bir evrimsel süreçten en ilkelden en gelişmişe geçtiğini öne süren fikir hakimdi. Buradan hareketle Avrupaî olmayan topluluklar bu evrimsel süreç içerisinde "yaşayan fosiller" olarak görülüyordu ve Avrupa’nın geçmişini anlamak için incelenebilecekleri fikri yaygındı. Çeşitli toplulukların göçleri büyük oranda doğru bir şekilde ortaya çıkarılmıştır; Paul Rivet’in ilk kez Büyük Okyanus’taki Polenezya göçlerini doğru bir şekilde saptaması gibi. Son olarak ırk kavramı ve ilgili kavramlar, insan türü içindeki biyolojik çeşitliliğin doğasını anlamak için, antropometri gibi çeşitli araçlar ve uygulamalar ile birlikte geliştirilmiştir. Bununla birlikte daha sonra ırk ve ilgili kavramlar bilimsel ırkçılık olarak anılacak şekilde farklı ve daha ideolojik bir bazda kullanılmışlardır. Bugün ırk kavramı ve ilgili çeşitli kavramlar antropoloji içerisinde geçerliliğini yitirmiştirler ve bilimsel bir kavram olarak kullanılmamaktadırlar; bilimsel kökenlerini veya uygulamalarını yitirmişlerdir denilebilir. Ayrıca eski literatürde “ırk” kavramının kullanıldığı çoğu anlam için bugün “etnisite” terimi tercih edilmektedir.
20. yüzyılda akademik disiplinler üç ana alan içerisinde düzenlenmeye başlanmıştır. Bilimler veya Türkçede daha sık kullanılan haliyle fen bilimleri tekrarlanabilir ve karşıtı kanıtlanabilir deneyler sayesinde doğa kanunlarının elde edilmesini amaçlarken, beşerî bilimler farklı millî gelenekleri, tarih ve sanat şeklinde incelemeyi amaçlar. Sosyal bilimler ise sosyal (toplumsal) fenomenlerin tanımlanması ve incelenmesini saptayacak bilimsel metotların geliştirilmesi ve sosyal bilgi için evrensel bir temelin oluşturulabilmesi gibi amaçlarla ortaya çıkmıştır. Bir akademik disiplin olarak antropoloji ise barındırdığı alt dalların benimsediği farklı yöntemler ve interdisipliner çalışmalara bağlı olarak bu kategorilerden hiçbirine rahatlıkla konamamaktadır.
Alt dalları
Aşağıda liste halinde antropoloji biliminin birlikte çalıştığı, zaman zaman içinde yer aldığı alanlar ve kendi alt alanları sıralanmıştır:
Akbucak, Sarıkaya
Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, TÜİK'e göre, 1970 yılı kayıtlarında Sorgun, 1975 yılı kayıtlarında ise Sarıkaya ilçesine bağlı olarak görülmektedir.
Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 98 km, Sarıkaya ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Dubrovnik
Dubrovnik ya da eski adıyla Ragusa, Hırvatistan'ın Adriyatik Denizi sahilinde bulunan, Orta Çağ'dan kalma tarihi eserleri ile ünlü şehri.
Şehrin nüfusu 49.000'dir. Hırvatistan'ın 1991'de Yugoslavya'dan ayrılışı sırasında çıkan iç savaşta, Sırp saldırıları nedeniyle şehirdeki tarihi eserler önemli ölçüde zarar gördü. UNESCO'nun başlattığı restorasyon çalışmaları ile de 2005 yılı itibarıyla şehir eski görünümünü büyük ölçüde kazandı. Plaj ve botanik bahçeleriyle ünlü Lokrum adası, şehri çevreleyen surlar ve Dubrovnik katedrali ile ünlüdür. Şehrin tarihi alanları 1979 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Dubrovnik'e Türk kaynaklarında da eski adıyla (Ragusa) rastlanmaktadır. Bu kentte kurulu şehir-devleti Ragusa Cumhuriyeti'ne I. Murat döneminde 1365 yılında ayrıcalık tanınmış, buna karşılık bu küçük devlet Osmanlı himayesine alınmış ve yıllık vergiye tâbi tutulmuştu. Napolyon Bonapart dönemindeki savaşlar sırasında 1808 yılında şehre giren Fransız ordusu devlete de son vermiş ve şehri Fransa'ya bağlamış, 1815 yılında düzenlenen Viyana Kongresi ise şehri Avusturya yönetimine vermişti. Bu şekilde şehir üzerindeki 443 yıllık Osmanlı egemenliği de sona ermiştir.
Dubrovnik'te turizmin 19.yüzyılda yapılan Opatija Grand Hotel (1890) ve Dubrovnik Hotel Imperial (1897) lüks otellerinin açılmasıyla başlamıştır. CNNGo göre, Dubrovnik dünyanın en iyi 10 Orta Çağ duvarlı şehirler arasındadır. Dubrovnik 1971 yılında savaştan korunmak için askerden arındırılmış bölge ilan edilmiş (demilitarize) ve 1991 yılında Yugoslavya'nın dağılmasıyla Sırp güçler tarafından kuşatılmış ve bombardımana tutularak büyük hasar almıştır.
Şehrin adı
Hırvatça'da şehir Dubrovnik; İtalyanca'da Ragusa; Latince'de Ragisium; Raugia (Ραυγια) veya Ragousa (Ραγουσα) anlamlarına gelmektedir.
Fransisken Manastırı
13.yüzyılda yapılan eser Placa’nın başlangıcında yer almaktadır.
Çan Kulesi
Yerel ustalardan tarafından 1444 yılında yapılan yapı, ilk olarak çana vuran ve tahtadan oluşan iki figürden yapılmıştır.
Orlando Sütunu
Çan Kulesi’nin yakınında bulunmaktadır ve Stradun Caddesi’nin sonunda yer almaktadır.
Rektör Sarayı
Sarayın bünyesinde Barok, Gotik ve Rönesans etkileri görülmektedir.
Pile kapısı
Şehirde bulunan kapılardan bir tanesidir. Kapının iç ve dış duvarları var.
Aziz Blaise Kilisesi
Aziz Blaise, 1715 yılında eski bir kilise alanının üzerine yapılmıştır.
Sponza Sarayı
Günümüze kadar orijinal yapısıyla gelebilen nadir yapılardandır.
Etnografya Müzesi
Şehrin en önemli müzelerinden bir tanesidir.
Tetzkoko
Tetzkoko (Klasik Nahuatl dili: Tetzco(h)co ), Meksika'da Kolomb öncesi Amerika döneminde Aztek şehir devleti. Texcoco Gölü'nün doğu kıyısında yer alıyordu ve Aztek başkenti Tenochtitlan kuzeydoğusundaydı. Şehir günümüzde Meksiko şehrine bağlı Texcoco ilçesindedir. Kolomb öncesi dönemde Texcoco Aztek Üçlü İttifakı üyesi olmuştur. İspanyol konkistadorların Meksika'yı işgal ettikleri dönemde Aztek başkenti Tenochtitlan’dan sonra en önemli ikinci kentti. Bu dönemde 450 hektarlık arazide 24 bin nüfusa sahip olduğu bilinmektedir.
Tarihçe
Tetzkoko şehri, aynı isimli gölün doğu kıyısında 12. yüzyılda muhtemelen Chichimekler tarafından kurulmuştur. 1337 yılında Tepaneclerin yardımıyla Acolhua, Chichimekleri şehirden uzaklaştırarak şehir ele geçirmiş ve başkenti, Coatlinchan'dan buraya taşımıştır. 1418 yılında Tetzkoko'nun tlatoani (kralı) olan I. Ixtlilxochitl düşmanı Tezozomoc tarafından devrilse de 1428 yılında I. Ixtlilxochitl'in oğlu Nezahualcoyotl, Azteklerle birlikte yeniden tahtı ele geçirecektir. Bu dönemde Tetzkoko, Tenochtitlan ve Tlacopan Aztek Üçlü İttifakını oluşturacaklardır. Tetzkoko antlaşmaya göre tüm ortak gelirini beşte ikisini alacaktı. Tetzkoko, Aztek İmparatorluğu içinde en büyük kütüphaneye sahipti ve eski uygarlıklara ait yazılı kaynaklar bulunuyordu.
Saraylar bahçeler ve sulama sistemleri
Şehir saraylarında sadece Aztek İmparatorluğunda değil tüm kıtadaki bitkilerden oluşturulan bir botanik bahçesi bulunmaktadır. Bahçelerin sulanması için gereken su kaynakları Tetzkoko'nun doğusundaki dağlardaki pınarlardan taş kanallar aracılığıyla getirilmiştir. Suyun getirilmesi sırasında önemli mühendislik gerektiren uygulamalar yapılmış ve Kolomb öncesi Amerika’daki ilk su kemerleri inşa edilmiştir.
Kutsal tepe
Şehirdeki Texcotzingo Tepesi yağmur tanrısı Tláloc için bir mabet yeri haline getirilmiş, buraya şelaleler ve hayvanat bahçesi yapılmıştır. İnşa edilen mabete gelebilmek için 520 mermer basamak konulmuştur.
İspanyol işgali
1520 yılında İspanyol konkistador Hernán Cortés şehri işgal ederek kral Cacamatzin'i öldürecek ve Tetzkoko egemenliğine son verecektir. Bundan sonra başa geçen hükümdarlar İspanyolların kuklası olacak ve onların çıkarları doğrultusunda hareket edecektir. Bu şekilde Tetzkoko savaşçıları İspanyolların gelişinden önce Aztek Üçlü İttifakı gereğince müttefik oldukları Tenochtitlan'ın alınması için Cortes'in ordusunda savaşacaklardır.
Sonraki tarihi
Tetzkoko, 1827 ile 1830 yılları arasında Meksika'nın başkenti olacak daha sonra Meksiko City’nin büyümesiyle bu şehre bağlanacaktır.
Rudolf Hilferding
Rudolf Hilferding (10 Ağustos 1877, muhtemelen Malzgasse evinde 9/10, Leopoldstadt, Viyana – 11 Şubat 1941, Paris) Avusturya doğumlu Marksist ekonomist ve önde gelen bir sosyal teoricisidir. ayrıca politikacı ve Almanya Sosyal Demokrat Partisi'nde şef teorisyenidir.
Rudolf, 1877 yazında daha sonra tıp doktorası yapacağı Viyana'da doğdu. SPD'de tanınan bir gazeteci olmasından sonra 1918-1919 Alman Devrimi'ne katıldı. 1933'te hakkında sürgün kararı çıkarılınca kaçtı, Zürih'te daha sonra ise 1941'deki Gestapo kamplarındaki ölümüne kadar Paris'te yaşadı
Monotelitizm
Monotelitizm; Hristiyan ilahiyatında İsa’da sadece tek bir ilahi irade olduğunu savunan doktrindir.
Bu doktrin, 7. yüzyılda ortaya çıkmıştır. 624'lerde Doğu Roma imparatoru Herakleios (hükümdarlığı 610-641), diofizit ve monofizit düşünceleri uzlaştırmak için bir ara formül bulmaya çalıştı ve nihayet, İsa'da iki tabiatla birlikte sadece bir enerji olduğu belirtildi. 634'te İstanbul piskoposu I. Sergios'un, İsa’daki bu bir enerji konusunda Papa I. Honorius'a sorduğunda, onun "tek irade" cevabını verdiği belirtilir. Bu bir irade doktrini önceleri kabul görmüş olsa da 681'deki Üçüncü İstanbul Konsili'nde İsa'da insani ve ilahi iki ayrı iradenin bulunduğu kabul edilerek, Monotelitizm doktrini ve taraftarları aforoz edilmiştir.
Sofu Mehmed Paşa
Sofu Mehmet Paşa veya Mevlevi Mehmed Paşa (ö. 11 Mayıs 1655, İstanbul), Osmanlı Padişahı I. İbrahim'in saltanatının son döneminde ve IV. Mehmed saltanatında 7 Ağustos 1648-21 Mayıs 1649 tarihleri arasında dokuz ay on beş gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamı. 18 Ağustos 1648'de İstanbul'da liderliğini yaptığı isyanda Sultan İbrahim'in boğdurulması emrini vermiştir.
Hayatı
Türk asıllı kapıkulu süvarilerindendi. Defterdar Baki Paşa yanında çalışmaya başladı ve onun yanında kethüda görevine yükseldi.
Ekim 1628'de o vakit yeniçeri ağası olan Halil Paşa Erzurum Beylerbeyi olarak tayin edildi. Onun yerine Sofu Mehmed yeniçeri ağası olarak görevlendirildi ama bir ay geçmeden Kasım 1628'de bu görevden azledildi. Ondan sonra Aydın muhassılı olarak görev yaptı. Başdefterdar olan İbrahim Efendi 1636'da görevinden azledilerek idam edildi; onun yerine başdefterdarlığa getirildi ise de bu görevden 1639'da azledildi. Fakat 1641'de Kemankeş Kara Mustafa Paşa'nın sadrazamlığı sırasında yeniden başdefterdar olarak atandı. Bu görevde iken devletin malî durumunu reformla uğraştı ve değer kaybeden Osmanlı parasının da düzeltilmesi hizmeti gördü. Fakat bu görevde çok kalamayıp tekrar azlolundu. 1644 başlarında tekrar Kara Hüseyin Paşa yerine başdefterdar görevine atandı. Kasım 1645'te başdefterdarlık o zaman yeniçeri ağası olan Musa Paşa'ya verildi. Fakat Sofu Mehmed Paşa'ya tecrübesinden dolayı vezirlik verildi. Sofu Mehmed Paşa bu dönemde Yenikapı'da bulunan konağında oturmakta idi ve Yenikapı Mevlevi şeyhi "Doğanı Hüseyin Dede"'nin dervişliğini yaptığı için lakabı "Mevlevi" olarak da bilindi.
7 Ağustos 1648'de ulema Fatih'te ve (başlarında yeniçeri ağası ile) kapıkulu ocakları ağaları Etmeydanında Orta Camii'de toplandılar ve Sultan İbrahim'in sefahatine ve koyduğu samur ve amber vergilerine karşı olarak bir ayaklanma üzerinde anlaştılar. Sabahleyin silahlanmış kapıkulu askerleri Fatih Camii avlusuna geldiler. Bunu haber alan sadrazam Tezkerci Ahmet Paşa korkup saklandı ve Sultan İbrahim'in Fatih Camii'ne gönderdiği Haseki Ağa'ya da burada dayak atıldı.
O zaman başdefterdar olan Sofu Mehmed Paşa Fatih Camii'ne çağrıldı ve burada isyancıların liderleri olan oack ağaları ve ulema liderleri tarafından geniş tecrübesi dolayısıyla kendisinin sedarete getirildiği ilan edildi. O zamana kadar sadrazam olan Tezkereci Ahmet Paşa saklandığı için kendisinden mühr-ü humayun alınamamıştı. Sarayda "hasodabaşı"'nda bulunan diğer mühr-ü hümayunu almak için ve Sultan İbrahim'e isyancıları şehirde zararlı hareketlerini önlenmemesi için Tezkereci Ahmet Paşa'yı yakalattırıp idam etmesini tavsiye etmek için Sofu Mehmed Paşa saraya gönderildi. Sarayda Sofu Mehmed Paşa'ya mühr-ü humayun verilip sadrazamlığı teyit edildi. Ama Sultan İbrahim damadı olan Tezkereci Ahmet Paşa idam edilmesine karşı çıktı.
Sofu Mehmed Paşa Fatih'e döndüğünde isyancı ocakları liderleri bunu kabul etmediler ve Sofu Mehmed Paşa'yı yine saraya gönderdiler. Burada Sultan İbrahim "Bre koca köpek! Veziriazam olmak için kulu tahrik ettin. Bu cemiyet bertaraf olduktan sonra göresin. Senin hakkında gelirim." diye ona hakaret edip tehdit etti ve onu saraylılara dövdürdü. Bunun üzerine Sofu Mehmed Paşa sadrazamlıktan istifa ettiğini bildirip Fatih Camii'ne geri döndü. Ama isyancıların liderleri bu istifayı kabul etmeyip onu yine sadrazam olarak kalmasını sağladılar.
İstanbul bir büyük ayaklanma öncesi görüntüsüne girdi. Sultan İbrahim saray surlarına toplar yerleştirtti ve isyancıların ayak divanına çıkma isteklerini reddetti. Cuma namazı kılınamadı. Geceyi Fatih Camii'nde geçiren ulema önüne, o akşam saklandığı konağında yakalanan ve konağı yağmalanan eski sadrazam "Tezkereci Ahmet Paşa" getirildi ve Sofu Mehmed Paşa önünda Cellat Kara Ali tarafından boğularak idam edildi. Cesedi bir beygire bağlanıp Atmeydanı'na çınar altına atıldı. Ertesi gün cesedi binlerce parçaya bölündüğü için eski sadrazam bu hazin ölümünden sonra "Hazarpare (bin parça)" Ahmet Paşa olarak anılmaya başlandı.
9 Ağustos erkenden isyancılar başlarında Şeyhülislam Abdürrahim Efendi olarak Atmeydanı'na geldiler. İsyana katılmayan Rumeli Kazaskeri Sultanahmet Camii önünde linç edildi. İsyancılar tarafından aranan Sultan İbrahim'in danışmanlığını yapan Cinci Hoca kaçıp saklanıp canını zor kurtardı. Oradan büyük valide sultan olan Kösem Sultan'a Şehzade Mehmed'in yeni padişah yapılacağını ve cülus töreni için camiye gönderilmesini istediler ama Büyük Valide Sultan camide cülus adetten olmadığını bildirince saraya yöneldiler. Burada onları Harem-i Has dehlizinde Kösem Sultan karşıladı. İsyancılar şikayetlerini bildirdiler ve ulemanın ve şeyhülislam Abdürrahim Efendi'nin fetva çıkartıp Sultan İbrahim'in tahtan indirilmesi gerektiğini açıkladılar. Kösem Sultan bu halin caiz olup olmayacağını sorunca Şeyhülislam "akıldan yoksun büyüğün hükümdarlığının caiz olmadığını; akıllı çocuğun ise hükümdar olabileceğini" izah etti. Kösem Sultan haberiyle haremden çıkartılan 6,5 yaşında olan IV. Mehmed, Babussaade önünde kurulan bir tahta oturtulup, başta sadrazam Sofu Mehmet Paşa olarak, ona biat etme töreni başlatıldı.
Halledilen Sultan İbrahim'e katına bir heyet gönderilerek tahtan indirildiği ona açıklandı. Halledilen Sultanın bağırıp çağırmasına rağmen Sultan Kasır Köşkü'ne zorla götürülüp orada ev hapsine alındı. 9 Ağustos günü Sultan İbrahim'in kaçtığı dedikoduları İstanbul'da yayıldı ve şehri yine isyan atmosferi kapladı. Kapıkulu sipahileri Sultan İbrahim'den yana eyleme geçmeye hazırlandılar. Sadrazam Sofu Mehmet Paşa, Divan vezirleri ve yüksek ulema sarayda toplandılar. Usta getirilip eski Sultan İbrahim'in tutuklu bulunduğu kasrın kapıları ve pencereleri tuğla ile ördürüldü ve Sultan'ın devamlı buna itiraz eden bağırıp çağırmaları altında, sanki diri diri köşke gömüldü. Endurun halkı bu durumdan etkilenerek Sultan İbrahim'in tarafını tutar oldular. Devlet erkanı bir karşı isyanın olasılığından korkarak Sultan İbrahim'in öldürülmesine karar verdi. Şeyhülislam "İki halife müctemi oldukta biri katledilmek lazımdır" diye bir fetva verdi.
18 Ağustos 1648'de Sadrazam, Şeyhülislam, Bostancıbaşı ve cellatlar kapıları tuğlayla kapanmış Kafes Kasrı önüne geldiler ve kapı duvarını yıktırdılar. Bu idamı yapmaktan korkan Cellad Kara Ali'yi Sadrazam Sofu Mehmed Paşa değnekle döverek içeri soktu ve cellat kement atıp sabık Sultan İbrahim'i boğdu. Ölüsü Hasodası avlusuna çıkarılıp orada cenaze namazı kılınıp Ayasofya yanında eski Vaftizhane, sonra I. Mustafa'ya türbe, olan mevkiye defnedildi.
Sofu Mehmed Paşa Ağustos 1648'den Haziran 1649'a kadar 10 ay hem sadrazamlık hem de yaşı küçük IV. Mehmed'in "saltanat atabeği" olma görevleri yaptı. Bu dönemde her yaptığı icraata ocak ağaları karışmaktaydı ve özellikle yeniçeri ağası olan Kara Murad Ağa devamlı her işe karışmakta idi. Büyük Valide Kösem Sultan "saltanat naibeliği" görevini beklemekteydi ve ocak ağaları ile anlaşmıştı.
Sadrazam baş devlet icraatı olarak devletin malî durumuna el koydu. Devlet masraflarını azaltmak için maaşlardan tasarruf etti; bazı görevleri ortadan kaldırdı; "çıkma" bekleyen acemi oğlanların ocağa alınmaları durduruldu. Böylelikle devlet gelir ve giderlerini dengeye getirmeye çalıştı.
Taşra sipahileri Girit'e gönderilmek için Üsküdar'da toplanmıştı ve Girit'e gitmek için bahane aramaktaydılar. Eylül ve Ekim aylarında bunlar arasında hoşnutsuzluk karışıklıklara neden oldu.
Sadrazamın malî tedbirleri kapıkulu sipahilerinin menfaatlerine dokunmuştu ve 25-28 Ekim'de kapıkulu sipahileri Sultan Ahmet Camii yakında isyan ettiler. Fakat bu isyanın son günüde isyancı sipahiler ile sadrazam yanlısı olan yeniçeriler arasına Ayasofya, Atmeydanı ve Sultanahmet Camii çevresinde ateşli silahlarla büyük ve müthiş çatışmalar oldu. Sipahiler yenildiler; ama bir bölük sipahi Sultanahmet Camii'ne sığınıp orada savunma mevki aldı. Onlara cami içinde hücum eden yeniçeriler isyancıların hepsini cami içinde katlettiler ve caminin "kapıları ve camları tüfenk fındıkları ile delik deşik oldu." Ancak yeniçeriler kullanılarak bu isyan bastırma olayı iktidar hırslı yeniçeri ağası Kara Murad Ağa'nın gücünü daha da artırdı.
Anadolu'da Celali isyanları devam etmekteydi. Göller bölgesini haraca kesen Celali Haydaroğlu onu tenkil için gönderilen Abaza Hasan Ağa tarafından yakalandı ve İstanbul'a gönderildi. Haydarağa Parmakkapı da asılıp idam edildi ve bu İstanbul halkını heyecana getirdi.
Girit Savaşı devam etmekteydi. Venedik donanması Nisan 1648'dan itibaren Çanakkale Boğazı'nı abluka altına almıştı ve Ege'den ve Akdeniz'den İstanbul'a erzak nakli zorlukla karadan yapılmaktaydı. Sofu Mehmed Paşa bu işe de eğildi. Venedik Balyozu 30 Nisan'da tutulup Rumeli Hisarı'na tutuklandı. 11 kalyon, 10 mavna ve 75 kadırgadan oluşan Osmanlı donanması İstanbul'dan hareketle Mayıs başında Çanakkale Boğazı'na yetişti. Venedik Amiralı Giacomo Riva komutasında bulunan ve çoğunluğu Hollandalı ve İngilizlerden kiralanan yelkenli gemilerden oluşan 19 gemilik Venedik abluka filosu Osmanlı donanmasının Boğaz'dan geçip Ege Denizi'ne açılmasını önleyemedi ve ancak 2 Venedik gemisi Boğaz'ada Osmanlı donanmasına karşı gelebildi. Osmanlı Donanması Ege Denizi'ne çıkarak Foça limanında yöneldi ve bu limanda demir attı. Venedik abluka filosu bu limanda bulunan donamaya hücum etti. Venedik tarihçileri buna "Foça Deniz Savaşı" adını vermektedirler. Limanda manevra edemediği için Osmanlı donanmasından 9 kalyon, 3 mavna ve 2 kadırga yakıldı ve Venedik filosu 3 kalyon kaybetti. Ama rüzgâr yön değiştirip Venedik filosu üzerine doğru esmeye başlayınca Osmanlı donanmasında yangının yayılması rizikosu ortadan kalktığı gibi, hücum eden Venedik filosu gemileri de yangın tehdidi altında kalıp geri çekilip çarpışma yerinden ayrılmak zorunda kaldılar.
Çok geçmeden Sadrazam ile Kara Murad Ağa'nın arası açıldı. Büyük Valide Sultan olan Kösem Sultan da sadrazam aleyhinde idi. Donanmanın Foça'da başarısızlığı da sadrazamın kusuru olarak görüldü. 21 Mayıs 1649'da Sofu Mehmed Paşa sadrazamlıktan azlolundu. Yerine yeniçeri ağası olan ve kendisine paşalık unvanı verilen Kara Dev Murad Paşa sadrazam tayin olundu.
Sofu Mehmed Paşa azlinden sonra önce bostancıbaşı kapısında tutuklandı ve sonra da Malkara'ya sürüldü. Yeni sadrazam çekemediği için onu çok geçmeden orada idam ettirilerek öldürttü. İdam edildiği zaman yaşının 80'ı aşmış olduğu bildirilmektedir. Mezarı Malkara'dadır.
Değerlendirme
Zamanının tarihçileri Sofu Mehmed Paşa'yı çok farklı olarak değerlendirmektedirler. Vecihî ve Karaçelebizade onun politikalarını ve icraatını çok yükseklere çıkartarak övmektedirler. Buna karşılık Katip Çelebi "Fezeleke" eserinde onu büyük tenkitlere uğratmaktadır.
Modern tarihçi Uzunçarşılı onu şöyle değerlendirmektedir: Sofu Mehmed Paşa'nın bir hayli kusuru ve sofuluk perdesi altında bazı mezalimi görüldüğü için uluorta metih ve senası doğru olmamakla beraber, karışık bir devirde ve padişah hal ve katilinde bulunarak ocak ağalarının devlet işlerine müdahaleleri arasında hükûmet icraatını Birinci Mustafa zamanında olduğu gibi ayağa düşürmemiş ve ağalar ile Büyük Valide Sultan'ı her ișe karıştırmadığı için onların husumetine kurban gitmiş olduğu anlaşılıyor.
Eserleri
Yenikapı'da kuleye bitişik bir cami; Ayasofya tarafında bir cami ve Nallı Mescid yakınında bir medrese yaptırmıştır.
Gece kulübü
Gece kulübü, herkese açık müzikli, içkili müzik mekanı ve eğlence yeri, insanların eğlenme amacıyla gittikleri, müzik eşliğinde dans edilen, alkollü içecek tüketilen, genelde gece açılan sabaha dek açık kalan mekânlardır. Bir gece kulübü genellikle bir dans pisti, lazer ışık gösterisi ve disk jokey (DJ) için sahne içeren bir eğlence mekanıdır. "Gece kulübü" adlandırması zamana göre isim değişikliğine uğramıştır. İlk başlarda disko, diskotek olarak adlandırılan bu mekanlar günümüzde gece kulübü ya da sadece kulüp olarak adlandırılır.
İşletme hakkını elinde tutan tütün mamulü, alkol ve alkollü içki satışı yapmak isteyen kişi ve kuruluşların gece kulübü işletmelerinin işletmenin bulunduğu yerin merkez yönetiminden yetki belgesi alması ve işletmenin gerekli denetçilerce denetimine izin vermesi gereklidir. Yine bu yasanın uygulandığı ülkelerden olan Türkiye de TAPDK izni olmaksızın alkol ve tütün ürünlerinin satışının olduğu mekânlara işletme hakkı verilmemektedir.
İlk gece kulüpleri 1840'larda ve 1850'lerde New York'ta ortaya çıktı. Canlı müzik, dans ve vodvil gösterileri için ulusal bir üne sahiptiler.
Demokratik Sol Halk Partisi
Demokratik Sol Halk Partisi. 4 Haziran 2009 tarihinde Demokratik Sol Parti'den istifa eden Rahşan Ecevit'in kurucu üyeliğini yaptığı siyasi partidir. Birçoğu DSP'den istifa eden 103 kurucu üye ile kuruldu. Kurucu başkanı ise Hulki Cevizoğlu oldu. Başkan Cevizoğlu 13 Ocak 2010'da partisinden istifa etti. 17 Ocak 2010 tarihinde yapılan kurucular kurulu toplantısında Rahşan Ecevit genel başkan seçildi.
Parti, 12 Haziran 2010 tarihinde yapılan kurucular kurulu toplantısında kapatma kararı aldı.
Namibya millî futbol takımı
Namibya millî futbol takımı, Türkçede Cesur savaşçılar anlamına gelen Brave Warriors ismiyle anılır ve Namibia Football Association tarafından yönetilir.
Sabırtaşı, Kiğı
Sabırtaşı, Bingöl ilinin Kiğı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Xaror olup, Ermenice'de "karor" sözcüğü "taşlık" anlamına gelmektedir.
Coğrafya
Köy, Bingöl il merkezine 118 km, Kiğı ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır.
Politis
Politis, Fransa'da yayınlanan haftalık gazete.
1988 yılında gazeteci Bernard Langlois tarafından kurulan Politis'in internet sitesini 2007 yılında 1,5 milyon okuyucu ziyaret etti. Gazete Fransız Sosyalist Partisi, Fransız Komünist Partisi ve Yeşiller'i desteklemekte ve sol kanadın sözcüğünü yapmaktadır.
Pozitivizm
Pozitivizm veya olguculuk; Auguste Comte'un başını çektiği, doğru bilginin yalnızca bilimsel bilgi olduğu, doğru bilgiye ise yalnızca ampirizm (deneycilik) ile ulaşılabileceğini ve bu bilginin kendisinin deneysel olmadığını savunan düşünce akımıdır. Pozitivizm, sosyal bilimlerin fen bilimleri gibi kesin gerçeklikler içeren kurallara dayanması ve felsefi tartışmalardan uzaklaşmak hedefiyle, 19. yüzyıl içindeki toplumsal ilişkiler çerçevesinde şekillenmiştir.
Kavramsal çerçeve
Pozitivizm'de iki felsefi düşünce mevcuttur. Her iki düşüncenin de teoloji ve metafizik içermeyen, sadece fiziksel veya maddi dünyanın gerçeklerine dayanan bilim anlayışı vardır.
Yapısal antrolopolog Edmund Leach 1966 Henry Myers derslerinde pozitivizmi şu şekilde tanımlamıştır:
Pozitivizm aynı zamanda hukuki pozitivizm adı verilen hukuk görüşünün de ismidir. Doğa yasalarına ters olarak hukuki sistemlerin evrimsel yollarla bağımsız olarak tanımlanabileceğini öne sürer. Hukuki pozitivizm, bazen kanunlara içeriği ne olursa olsun uyulmalıdır şeklinde de anlaşılmıştır. Carlos Nino bu iki anlayışın ilkine 'metodolojik' ikincisine ise 'ideolojik' ismini vererek ayırmış ve sadece ilkinin felsefi olarak savunulabilir olduğunu öne sürmüştür.
Tarihçe
Pozitivizm terimini ilk kullanan Saint Simon (Türkçe okunuşu Sen Simon)'dur. Bu yaklaşımı geliştirip sistemleştiren Fransız sosyolog August Comte (Türkçe okunuşu Ogüst Komt)'tur.
Olguculuk tarihsel olarak, Avrupa'da Aydınlanma'nın ve Yeni Çağ bilimlerindeki önemli gelişmelerin bir sonucudur. Comte'un asıl amacı, toplum olaylarını bilimsel yönetmelerle inceleyerek topluma yeni bir şekil, yeni bir yön vermektir. Bunun için sosyolojiyi bilim olarak kurmuştur. Sosyolojiye fizik ve matematiğin yöntemlerini uygulamaya çalışmıştır. Bu bakımdan pozitivizm, deneyci felsefenin bir türüdür. Comte, fiziğin yöntemi ile olgular dünyasını doğru olarak bilmenin mümkün olduğuna inanır. Olguların bilgisi olayların özünü ve gerçek nedenini vermez ama olayları idare eden kanunları verir. Bu kanunlarla, gelecek hakkında öngörüde bulunulur.
Olguculuğun çağımızdaki gelişimi yeni olguculuk genel adını taşır. Yeni olguculuk; mantıksal atomculuk, genel semantik, mantıksal pozitivizm akımlarında belirir. Bu akımlar genel olarak felsefe sorunlarını dil sorunlarına indirgerler.
Comte'un üç yasası
Comte, sebep ve sonuçların gözetlenmesi gerektiğini savunmuştur. O, "Tarihi Toplumsal Evre" anlayışını "Üç Aşama Yasası" ile açıklar.
Böylece yaşadığı dönemde incelediği modern toplumların, özelinde Fransız toplumunun, pozitif evrede olduğunu ve geçmişten koparak bugün yeni bir düzenin içine girdiğini savunur. Bu evredeki toplumu anlamak için, pozitif evrenin kurallarına göre hareket edilmesi gerekir. Böylece sosyolojinin kuruluşu ile pozitivizm arasında da bağlantı kurulabilir.
Dietmar Hamann
Dietmar Hamann (d. 27 Ağustos 1973), orta saha pozisyonunda görev yapmış Alman millî futbolcu ve teknik direktördür.
Amerika Birleşik Devletleri erkek millî voleybol takımı
Amerika Birleşik Devletleri Erkek Millî Voleybol Takımı, Amerika Voleybol Federasyonu (Federación Amerikana de Voleibol-USA) tarafından yönetilen ve Amerika Birleşik Devletleri'ni uluslararası Erkek voleybol organizasyonlarında temsil eden takımdır. 11 Kasım 2014 tarihi itibarıyla FIVB dünya sıralamasında 4. sırada bulunmaktadır.
Güncel takım
2014 Erkekler Dünya Voleybol Şampiyonası'nda mücadele eden kadrodur.
Baş antrenör: John Speraw
Weishi
Weishi roketi Çin menşeli füzedir. Sichuan Aerospace Industry Corporation tarafından 1980 yılında geliştirilmeye başlanmıştır ve çok namlulu bir roketatardır. Literatürde WS kısaltması ile geçer. Bu füze Türkiye tarafından Kasırga ismi ile envantere alınmıştır.
WS-1 A :
WS-1 B :
WS-1 E:
WS-2:
Tayvan'daki Yahudilerin tarihi
Ana Çin topraklarının aksine Yahudilerin Tayvan'daki tarihi yeni sayılır ve nüfusları hiçbir zaman çok olmamıştır. İlk hatırı sayılır büyüklükteki cemaat 1950'lerde oluştu. Dini servisler için ABD Silahlı Kuvvetleri'nin şapeli kullanıldı.
1975'te Rabbi Ephraim Ferdinand Einhorn (Çince:艾恩宏; Pinyin: Ài Ēnhóng) adanın tek hahamı olarak göreve başladı. Bu zamandan beri Tayvan Yahudi cemaatinin çoğunluğunu yabancı uyruklu işadamları ve onların aileleri oluşturdu. Rabbi Einhorn dini servisleri Taipei'in çeşitli otellerinde sürdürdü. Haham ve Sheraton Taipei Oteli yönetiminin anlaşmasıyla haftalık dualar bu otelde edilip, kaşer yemek sunulmaktadır ayrıca hahama ait bir de Yahudi kütüphanesi bulunmaktadır. Önemli bayramlarda servislere katılan Yahudilerin sayısı 60 ila 100'e kadar çıkmaktadır.
İsrail, Çin ile tam diplomatik bağları bulunduğundan Çin'in ayrılıkçı olarak gördüğü Tayvan'ı bütünüyle tanıyamamaktadır. Yine de Taipei'de bir İsrail Ekonomi ve Kültür Ofisi bulunmaktadır. 2006'da İsrail ile Tayvan arasında çift taraflı 1.3 milyar dolar hacimli ticaret gerçekleşti.
Bugün Tayvan'da 150 Yahudi bulunmaktadır ve bu sayı adanın Birleşmiş Milletler'de diplomatik temsilciliği olduğu 1971 yılına kıyasla biraz daha azdır.
Tainan vilayetine bağlı Bao-An'da 2002 yılında Holokost müzesi açıldı. Müzeyi kuran Mesihçi Yahudilik'in takipçisi olan Tayvan'lı rahip Chou Chou An (Çince:卓枝安; Pinyin: Zhuó Zhī'ān) idi. Chou Chou An dini eğitimini Japonya'da gördü. Kyoto Holokost Müzesi bazı eserleri Tainan Holokost Müzesi'ne bağışladı.
Kayabaşı, Şavşat
Kayabaşı, Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı bir köydür.
Türk Spor Kurumu
Türk Spor Kurumu, 18 Şubat 1936 tarihinde Türkiye'de Cumhuriyet Halk Partisinin iletişime geçtiği Nazi Almanyası'nın spor politikalarını yöneten Carl Diem'in desteği ile kurulmuş, 29 Haziran 1938 yılında TBMM tarafından yapılan oylama ile kapatılmış kurum.
Kayabaşı, Şavşat
Tarihçe
Kayabaşı köyünün eski adı Turmanidze'dir. Gürcüce bir yer adı olan Turmanidze, Turmanidzeler (თურმანიძე) olarak bilinen Gürcü aile adından gelir. Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze de Turmanidzelerin aznauri ve tavadi ailesi olduğunu yazmıştır. Bu yer adı Türkçeye Turmanize (تورمانیزە) olarak girmiştir.
Türk Spor Kurumu
1923 yılında Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk resmî spor teşkilatı olan Türk İdman Cemiyetleri İttifakı kuruldu. Bağımsız bir yapıya sahipti. Bu ittifak, Paris'teki 1924 Yaz Olimpiyatları ve Amsterdam'daki 1928 Yaz Olimpiyatları'na sporcu yollaması için Türkiye'nin kurucusu ve cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün emri ile devletten para yardımı görmekteydi.
Kayabaşı, Şavşat
Tarihçe
Turmanidze, orta çağda tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kısmını oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alıyordu. Osmanlılar burayı 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürüclerden ele geçirmiştir. Köyde Patarağeleti (პატარაღელეთი), Kodistskaro (კოდისწყარო), Lelovani (ლელოვანი), Zedvake (ზედვაკე), Tetritskaro (თეთრიწყარო), Miçaçi (მიჭაჭი), Kortna (კორტნა) gibi yer adları da buranın bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.
Türk Spor Kurumu
18 Şubat 1936 tarihinde Cumhuriyet Halk Partisi'nin iletişime geçtiği Nazi Almanyası'nın Olimpiyat komitesi başkanı Carl Diem'in desteği ile bağımsız olarak sporu yöneten Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı kaldırıldı, partinin yönetiminde olan Türk Spor Kurumu kuruldu.
Kayabaşı, Şavşat
Tarihçe
Turmanidze veya Turmanize, 1835 nüfus defterinde ayrı bir köy olarak geçmemektedir. 1886 tarihli Rus nüfus sayımından da anlaşıldığı gibi küçük bir yerleşim olan Turmanidze, bu sırada komşu köylerden birinin mahallesi olarak kaydedilmiş olmalıdır.
Türk Spor Kurumu
Mustafa Kemal Atatürk'ün emri ile 29 Haziran 1938'de TBMM'de yapılan toplantıda 3530 sayılı Beden Terbiyesi Kanunu ile Türk Spor Kurumu kaldırıldı.
Kayabaşı, Şavşat
Tarihçe
Turmanidze köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Turmanidze (Турманидзе) olarak kaydettiği yerleşim, Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasına bağlı Garkloba nahiyesinin on köyünden biriydi. Nüfus açısından nahiyenin en küçük köyü olan Turmanidze'de, 20'si erkek ve 15'i kadın olmak üzere, 8 hanede 35 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Gürcülerden oluşuyordu.
Turmanidze köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla ülkenin sınırları Sovyet Rusya tarafından da tanındı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Turmanidze Türkiye'ye bırakıldı.
Turmanidze, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespiti sırasında, bu livanın Şavşat kazasına bağlı merkez nahiyesinin bir köyüydü. Nüfusu 16 hanede yaşayan 99 kişiden oluşuyordu. Bu tespitte nüfusun tamamı "Türk" olarak yazılmıştı. Turmanidze veya Turmanize Türkçe olmadığı için köyün adı 1925’te Kayabaşı olarak değiştirilmiştir. Kayabaşı, 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetinin Şavşat kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 117 kişiden oluşuyordu. 1965 yılına gelindiğinde köyde yaşayan insan sayısı 636 kişiyi bulmuştu ve bu nüfus içinde 233 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Kayabaşı köyü, Artvin il merkezine 86 km, Şavşat ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
İsmail Utkular
İsmail Utkular Türkiye mimarlık tarihinde oldukça önemli bir yere sahip olan İstanbul Radyoevi’nin mimarıdır. Ayrıca Çanakkale Şehitleri Anıtı’nı da tasarlayan mimarlardan birisidir.
İsmail Utkular’ın en önemli ve en tanınmış tasarımlarının başında Çanakkale’de yer alan Çanakkale Şehitleri Anıtı projesi gelmektedir. 1944 yılında Milli Savunma Bakanlığı’nın açtığı ve Çanakkale Savaşı’nda ölenlere adana bir anıt projesine arkadaşı Doğan Erginbaş ile birlikte katıldı. Birincilik ödülü alan tasarımlarının inşaatına ancak 1954 yılında başlanabildi. Tam olarak tamamlanmadıysa da Çanakkale Şehitleri Anıtı 1960 yılında açıldı.
İsmail Utkular’ın Ömer Güney ve Doğan Erginbaş kibinin tasarladığı İstanbul Radyoevi de oldukça önemli bir yapıdır. 6 Mayıs 1927 yılında ilk yayın programına başlamış İstanbul Radyosu zaman içinde elverişli stüdyo ihtiyacı daha da arttı. 1939 yılında Basın ve Yayın Umum Müdürlüğü tarafından bu ihtiyacı gidermek için açılan yarışmayı kazanan ekibini tasarımı 1939 ile 1947 yılları arasından inşa edildi. 150 kilovat gücündeki vericisiyle orta dalga üzerinden yayın yapan İstanbul Radyoevi’nin 19 Kasım 1949 tarihinde dönemin Cumhurbaşkanı İsmet İnönü tarafından resmen açılmasından beri halen hizmet vermeye devam etmektedir.
Caltanissetta (il)
Caltanissetta ili (İtalyanca: provincia regionale di Caltanissetta; Sicilyaca: pruvincia riggiunali di Nissa), İtalya'da Sicilya Özerk Bölgesi'nın güney ucunda bir il olup, 22 adet komünü vardır
Arma
Şehrin arması, bir kırmızı taç ve onun üzerinde iki yeşil yaprak dalı defne ağacı yaprağı sağda ve taç ortada.
Coğrafi konumu
Çaltanissetta ilinin güneyinde Akdeniz; kuzeyinde Palermo ili, doğusunda Enna ili, Katanya ili ve Ragusa ili ve batısında Agrigento ili bulunur.
İl, Sicilya'nın kuzeybatı istikametindeki merkez kısmının başşehrin konumlandığı yere doğru yayılır. Resuttano komünü, etrafı yabancı topraklarla çevrili Palermo ili bulunur. Palermo ise Monte Stretto ve Portella del Vento arasında yer alan Caltanissetta yakınındadır.
İl, Gela şehrinin bulunduğu Gela adı verilen körfeze doğru Gela ovası boyunca uzanır.
Demografi
Caltanissetta ili nüfusu (31.7.2010 tahmini itibarıyla) 271.688 kişi olup nüfus yoğunluğu 128 kişi/km² olur.
Dichen Lachman
Dichen Lachman (d. 22 Şubat 1982, Katmandu), Tibet kökenli Avustralyalı oyuncu. Neighbours dizisindeki Katya Kinski, Dollhouse dizisindeki Sierra ve Being Human dizisinde Suren rolleriyle tanınmıştır.