cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roy Bhaskar
Hayatı
Bhaskar, 1971 yılında Hilary Wainwright ile evlendi. Çift, ayrıldıktan sonra ömür boyu yakın arkadaş kaldı ve boşanmadılar. 19 Kasım 2014'te partneri Rebecca Long ile birlikteyken Leeds'te vefat etti.
Etkileri
Bhaskar'ın kendisi, bilim ve dil felsefesi üzerine felsefi çalışmaları da dahil olmak üzere, ilk çalışmaları üzerindeki on ana etkiyi listeler şu şekilde sıralamıştır: bilgi sosyolojisi; Marx "ve özellikle onun praksis anlayışı"; Levi-Strauss, Chomsky ve Althusser gibi yapısalcı düşünürler; Hegel, Kant ve hatta Descartes'ın metakritik geleneği; ve Nietzsche, Fanon, Gramsci ve Gandhi etkisindeki perspektifçilik.
Diyalektik değişimi, Hegel ile daha derin bir şekilde ilgilenmesiyle bağlantılıydı ve bu aşamadaki çalışmasını "Hegelci diyalektiğin koruyucu olmayan ortadan kaldırılması" olarak adlandırdı çünkü bu, büyük ölçüde Hegel'in çalışmasından yararlanıyor, ancak onun ötesine geçiyor ve onu geliştiriyordu. Ayrıca bunu kendi önceki çalışmasını ve Marx'ın çalışmasını koruyan ve üzerine inşa eden bir şey olarak gördü ve "Marx proto-diyalektik bir eleştirel gerçekçi" olduğu iddiasındaydı; ancak Marx'ın çalışmalarında Hegelci düşüncenin kalıntılarının kaldığını iddia etti.
Bununla birlikte, aşkın meditasyonu deneyimledikten sonra, diyalektik eleştirel gerçekçilik üzerine daha fazla çalışmayı bıraktı. Böylece dikkatini metagerçeklik felsefesine dönüşünde büyük etkisi olan çeşitli Doğu felsefe geleneklerine çevirdi.
Eleştirel gerçekçilik
Bhaskar'ın bilim ve sosyal bilim felsefe çalışmaları, rasyonel (bilimsel ve felsefi) araştırmanın eleştirel ve özgürleştirici potansiyelini, hem pozitivist hem de geniş anlamıyla 'postmodern' meydan okumalara karşı savunan felsefi bir yaklaşım olan eleştirel gerçekçiliği geliştirmesiyle sonuçlandı. Bu yaklaşım, epistemolojik ve ontolojik sorular arasında ayrım yapmanın önemini ve eleştirel bir proje için uygun şekilde anlaşılan nesnelliğin önemini vurgular. Onun felsefe ve sosyal bilim anlayışı toplumsal biçimde konumlandırılmıştır ancak toplumsal biçimde sabitlenmemiştir. Bu durum, nihai amacı insan özgürlüğünün teşvik edilmesi olan, toplumsal değişimi motive etmek için nesnel eleştiri olasılığı sağlar.
Bhaskar’ın sosyal bilim düşüncesinin merkezini “dönüşümsel sosyal etkinlik modeli” olarak adlandırdığı model teşkil eder; "var olmak, gerçek etkilerde bulunabiliyor olmaktır tespitiyle, eleştirel gerçekçiliğin varlıksal (ontolojik) temellerini atmaktadır.
"Eleştirel gerçekçilik" terimi başlangıçta Bhaskar tarafından kullanılmamıştır. Bu felsefe, Bhaskar'ın A Realist Theory of Science (1975) kitabında "aşkın gerçekçilik" dediği şey olarak başladı ve kavramı The Possibility of Naturalism (1978) kitabında eleştirel natüralizm olarak sosyal bilimlere genişletti. "Eleştirel gerçekçilik" terimi, aşkın gerçekçilik ve eleştirel natüralizmin bir dışlanmasıdır ve başkaları tarafından bu ad önerildikten sonra Bhaskar tarafından da kabul edilmiştir.
Eleştirel Gerçekçilik, ortak hedefleri paylaşsalar da, Georg Lukács'ın estetiği ve Alister McGrath'ın Bilimsel Teolojisi (veya Teolojik Eleştirel Gerçekçilik) dahil olmak üzere diğer eleştirel gerçekçi yorumlarla karıştırılmamalıdır. Çağdaş eleştirel gerçekçi metinlerde, "eleştirel gerçekçilik" genellikle ER (İngilizce CR) olarak kısaltılır.
Bhaskar'ın eleştirel gerçekçiliği birkaç aşamaya ayrılabilir, ancak sonraki aşamaların çalışmasının daha önceki aşamalarını geçersiz kılmadığını, bunun yerine onu koruduğu ve genişlettiği konusunda ısrar etmiştir. En basit ve en yaygın bölümlemeyle bunlar üç aşamaya ayrılır: orijinal, diyalektik ve aşkın. Bununla birlikte, orijinal eleştirel gerçekçilik, aşkın gerçekçilik ve eleştirel natüralizm olarak da ikiye ayrılabilir.
Orijinal eleştirel gerçekçilik
Eleştirel Gerçekçiliğin ilk "aşaması", Britanya'da birçoğu Radikal Felsefe Grubu ve ilgili hareketlere yakın olan çok sayıda taraftar ve destekçi topladı. Radical Philosophy dergisi, CR ekolünün büyük oranda ilk ortaya çıktığı yerdi. Bilimsel deneysel aktivitenin Kantçı aşkınsal analizine dayanan nesnelci gerçekçi bir bilim yaklaşımını savundu. Bilginin hem öznel epistemolojik veya "geçişli" tarafını hem de nesnel ontolojik veya "geçişsiz" tarafını koruma ihtiyacını vurgulayan Bhaskar, nesnelerin gerçekliğini sürdüreceğini düşündüğü bir bilim ve sosyal bilim teorisi geliştirdi. Bilim ve bunların bilinebilirliği kadar, aynı zamanda bilginin teori yüklü, tarihsel olarak olumsal ve toplumsal olarak konumlanmış doğasını vurgulayan ' bilgi sosyolojisi ' hareketinin bakış açılarını da içerecektir. Ortaya çıkan şey, nesnelci ama yanılabilir bir bilgi kuramı oluşturan epistemolojik görecelik ile ontolojik gerçekçiliğin evliliğiydi. Bhaskar'ın ana stratejisi, gerçekliğin derinliğe sahip olduğunu ve bilginin, hiçbir zaman dibe ulaşmadan gerçekliğe az ya da çok derinlemesine nüfuz edeceğini iddia etmekti. Bhaskar, ontolojiyi bilim felsefesine yeniden dahil ettiğini, bunun neredeyse sapkınlık olduğunu söyledi. Ampirik etkilerinden bağımsız olarak nedensel güçlerin ontolojik gerçekliğini destekleyen tabakalı ortaya çıkış ve farklılaşmış yapının ontolojisini savundu. Böyle bir hareket, insani ve sosyal alanda indirgemeci ve pozitivist olmayan nedensel bir açıklama olasılığını yarattı.
Bu açıklayıcı proje, ana fikri Açıklayıcı Eleştiri doktrini olan eleştirel bir projeyle bağlantılıydı. Bhaskar, belirli türden açıklayıcı hesapların doğrudan değerlendirmelere yol açabileceğini ve böylece bilimin, pozitivizmin Hume yasasından bu yana varsaydığı gibi, yalnızca tanımlayıcı olarak değil, normatif olarak da işleyebileceğini savundu. Bu düşüncesini, CR çerçevesi içinde eleştirel ideoloji eleştirisi geleneğini geliştiren Scientific Realism and Human Emancipation (1987) kitabında tam olarak ilerletti. Böyle bir hareketin, objektif bir normatif temel olan eleştirel teorinin Kutsal Kâse'sini sağlayacağı umuluyordu.
Aşkın gerçekçilik
"Aşkın gerçekçilik", ilk kitabı A Realist Theory of Science 'da (1975) geliştirdiği argümanı tanımlamak için Bhaskar tarafından kullanılan terimdi. ( FWJ Schelling'in aşkın gerçekçiliği veya Arthur Schopenhauer'ın aşkın gerçekçiliği ile karıştırılmamalıdır.) Kavram, bilimsel bilginin mümkün olabilmesi için gerçekliğin nasıl olması gerektiğine dayanan belirli ontolojik ve epistemolojik konumlar için Bhaskar'ın aşkın argümanlarına dayanmaktadır.
Geçişli ve geçişsiz alanlar
A Realist Theory of Science kitabı, bir paradoks varsayımıyla başlar: Bilgi, hiçbir şekilde insanlar tarafından üretilmeyen şeylere ait olduğundan, insanlar sosyal faaliyetlerin bir ürünü olarak bilgiyi nasıl yaratırlar?
Burada öncelikle, bilimsel toplulukların bilgiyi nasıl geliştirdiğine dair Kuhncu argümanlardan esinlenmiştir ve tüm gözlemlerin önceden edinilmiş teori yüklü kavramlara dayalı olduğunu iddia eder. Bu nedenle, gerçek dünyanın gözlemlenmesi yoluyla gerçeklerin doğrudan edinilmesi olan bilginin saf gerçekçi bir perspektifi değildir, daha çok bilginin yanılabilir olduğunu düşünür. Bilginin bu yönü, bilginin zaman içinde değişebileceği geçişli bilgi alanı olarak tanımlanır.
Paradoksun ikinci bölümünde, insanların var olup olmadığına veya gerçek dünyayı bilip bilmediklerine bakılmaksızın aynı şekilde davranan ve var olan gerçek bir dünyaya dayandığı iddia edilmektedir. Bu da bilginin geçişsiz nesneleri olarak tanımlanır.
Bhaskar, bilim felsefesinin son 300 yılında defalarca yapıldığını iddia ettiği ve epistemik yanılgı olarak tanımladığı, geçişsiz bilgi nesnelerinin ortadan kaldırılmasına ve böylece ontolojinin epistemolojiye indirgenmesine atıfta bulunur. Epistemik yanılgı, "varlık hakkındaki ifadelerin bilgi hakkındaki ifadelere indirgenebileceği veya bu ifadeler açısından analiz edilebileceği görüşünden oluşur".
Deneysel bilimden çıkan aşkın argüman
Deneysel bilimin ancak "deneysel koşullar altında meydana gelen olayların modeli onsuz gerçekleşemeyeceği" zamanda ve bu nedenle gerekli olduğunu savunuyor. Deneylerde, bilim adamları diğerlerine odaklanabilmeleri için bazı nedensel faktörleri dışlamak için koşulları manipüle ederler. Öyleyse gözlemlenen herhangi bir nedensel düzenlilik, kısmen, Bhaskar'ın açık sistemler dediği dış dünyada nedensel düzenlilikler tutarlı bir şekilde meydana gelmediği için gerekli olan, kısmen onların faaliyetlerinin ürünüdür. Bu nedenle, düzenlilikler ampirizmin gerektirdiği anlamda sabit bağlaçlar değildir. Bununla birlikte, dünyanın nasıl çalıştığına dair yararlı bilgiler ürettiklerine inanılır ve özellikle bilim adamları, deneylerine dayanarak laboratuvar dışındaki dünyanın nasıl çalıştığına dair inançlar oluştururlar; ancak bilim adamları, laboratuvar dışında sabit bağlaçların oluşmadığını bilirler. Aslında, deneysel bilim yapmak, yalnızca laboratuvarın ötesinde neler olduğu hakkında bize yararlı bir şeyler söylerse anlam ifade eder.
Bu nedenle, deneysel bilim adamlarının öğrendiği şey, olayların değişmez kalıpları olarak anlaşılan nedensel yasalar olamaz. Bunun yerine Bhaskar, belirli sonuçlara yol açma eğiliminde oldukları ancak her zaman belirli sonuçlara yol açmadıkları anlamında eğilimler olarak işleyen nedensel mekanizmaları öğrendiklerini savunuyor. Yalnızca belirli koşullar altında çalışabilirler veya herhangi bir olayı üretmek için birden fazla mekanizma etkileşime girdiği için diğer nedensel mekanizmalar tarafından engellenebilirler. Deneysel bilim adamlarının rolü, belirli bir mekanizmanın izolasyonuna izin vermek için bu tür engelleri önlemektir. Mekanizmalar ya da üretici mekanizmalar, sık sık dediği gibi, şeylerin (nesnelerin) özellikleridir ve genellikle onları o şeylerin nedensel güçleriyle de tanımlar.
Tabakalaşma ve ortaya çıkış
Bhaskar'a göre, şeylerin nedensel güçleri karmaşık nesneler biçimindeki yapılarına bağlıdır. Bu tür bir bütünde ancak parçaların olduğu gibi yapılandırılması sonucunda oluşan bütünün özellikleri olması anlamında ortaya çıkarlar. Collier'in Bhaskar'ın eleştirel gerçekçiliği üzerine kitabında açıkladığı gibi, bu, bütünlerin kendi ortaya çıkan güçleriyle bütün olan parçalardan oluştuğu bir görüşe yol açar. Gerçeklik böylece iki anlamda tabakalaşır: Ampirik, aktüel ve gerçek arasındaki ayrımda ima edilen anlamda ve ayrıca daha düşük bir tabakalaşma seviyesinde kendileri olan parçalardan oluşan şeylerden oluşması anlamında. Nesneler arasındaki ilişkiler ve nedensel güçlerinin kombinasyonları, yeni nedensel güçlerle tamamen yeni yapılar yaratabilir. Tipik bir örnek, yangını söndürme nedensel gücüne sahip olan sudur, ancak nedensel yanma gücüne sahip hidrojen ve oksijenden oluşur. Bu tabakalaşma tüm bilimleri kapsar: fizik, kimya, biyoloji, sosyoloji vb. Bu, sosyolojideki nesnelerin (emek piyasaları, kapitalizm vb.) fiziktekiler kadar gerçek olduğu anlamına gelir. Bu tespit indirgemeci değildir: her katman nesnelere ve onların altındaki katmanlardaki ilişkilerine bağlıdır, ancak nedensel güçlerdeki farklılık, bunların zorunlu olarak farklı nesneler olduğu anlamına gelir.
Eleştirel natüralizm
Eleştirel natüralizm, Bhaskar'ın ikinci kitabı The Possibility of Naturalism'de (1979) geliştirdiği argümanı tanımlamak için kullandığı terimdir. Natüralizmi, "sosyal nesnelerin temelde doğal olanlarla aynı şekilde, yani 'bilimsel' olarak incelenebileceği" görüşü olarak tanımlar. Bir yandan Bhaskar, aşkın gerçekçi bilim modelinin hem fiziksel hem de insan dünyalarına eşit derecede uygulanabilir olması anlamında natüralizmi savunur. Öte yandan, insan dünyasını incelemenin, fiziksel dünyadan temelde farklı olduğunu ve bu nedenle onu inceleme stratejisinin uygun şekilde uyarlanması gerektiğini savunur. Bu nedenle eleştirel natüralizm, sosyal olayları üreten mekanizmaları tanımlamaya çalışan, ancak bunların fiziksel dünyadaki olaylardan çok daha büyük bir akış halinde olduklarını kabul eden sosyal bilimsel yöntemleri içerir (insan yapıları, örneğin bir yaprağın yapısından çok daha kolay değişir). Özellikle, insan failliğinin belirli eylemlerin/önkoşulların yeniden üretilmesini gerektiren sosyal yapılar tarafından mümkün kılındığı anlaşılmalıdır. Ayrıca, sosyal yapılarda var olan bireyler, kısmen sosyal bilimsel araştırma tarafından kolaylaştırılan bir pratik olan, onları üreten eylemleri bilinçli olarak yansıtma ve değiştirme yeteneğine sahiptir.
Dönüşümsel sosyal aktivite modeli (TMSA)
Bhaskar, toplumsal olayların yalnızca tekil kişiler hakkındaki olgular açısından açıklanabileceği şeklindeki metodolojik bireyci doktrini reddeder, ancak toplumun kişilerden ve onların eylemlerinin ürünlerinden başka maddi varlığı olmadığını kabul eder. Aynı şekilde, Émile Durkheim ile ilişkilendirdiği, toplumsal grupları şeyleştiren ve toplumsalı, kişilerin etkisini dışlayarak grupların etkisi açısından açıklayan kolektivist kavramı da reddeder. Aslında, Durkheim psikolojiyi tamamen reddetmez. Durkheim, İntihar'ın iki bölümünü intiharın psikolojik açıklamalarına ayırır. Durkheim'ın gerçek konumu, intihar oranlarını açıklamada sadece psikolojinin değil, sosyal gerçeklerin de rol oynadığıdır. Bunun yerine Bhaskar, insanlar ve toplum arasında "yapılar, uygulamalar ve gelenekler topluluğu" olarak anladığı yinelemeli bir ilişkiyi savunuyor. İnsanlar toplumu asla sıfırdan yaratmazlar çünkü toplum, her zaman kendilerinden önce de vardır ve içinde hareket ettikleri bağlamı oluşturur, ancak toplumun yeniden üretilmesi ve/veya zaman içindeki dönüşümü insan faaliyetine bağlıdır. Dolayısıyla toplum, insan eyleminin gerekli bir koşuludur ve onu etkiler, ancak insan eylemi, sürekli olarak şekillendirdiği ve yeniden şekillendirdiği toplumun gerekli bir koşuludur. Bhaskar, başlangıçta Anthony Giddens'ın yapının ikiliği üzerine çalışmasının TMSA ile tutarlı olduğunu gördü, ancak daha sonra Margaret Archer'ın Giddens eleştirisini kabul etti ve Giddens'ın yapı ve aracıyı birleştirdiğini iddia etti. Archer'ın bağımsız olarak geliştirdiği kendi morfogenetik döngü kavramı, TMSA'ya oldukça benzerdir. Bu, her ikisinin de eleştirel gerçekçilik tanımı altında birlikte çalışmasına yol açtı.
Sosyal yapılar
Bhaskar, sosyal yapıları, doğal dünyadaki yapılarla aynı model üzerinde ortaya çıkan özelliklere sahip olarak görüyor. Bununla birlikte, hem nasıl davranacaklarını hem de nasıl incelenebileceklerini etkileyen sosyal ve doğal yapılar arasındaki üç temel farkı sıralar. Birincisi, TMSA'da tanımlandığı gibi, "yönettikleri faaliyetlerden bağımsız olarak var olmazlar", bu da onların ampirik olarak bu faaliyetlerden bağımsız olarak tanımlanamayacakları anlamına gelir. İkinci olarak, sosyal yapılara ve bunların insan inançlarına bağımlılıklarına ve dolayısıyla onları dönüştürme potansiyellerine ilişkin kısmen inşacı bir anlayış sağlayan "eylemcilerin ne yaptıklarına ilişkin kavrayışlarına" bağlıdırlar. Üçüncüsü, inançlara olan bu bağımlılık, onları doğal yapılardan daha az kalıcı ve daha kolay dönüştürülebilir hale getirme eğilimindedir.
Aracı
Bhaskar, insanın varoluşunu öncelikle nörofizyolojik karmaşıklıklarının ortaya çıkan bir sonucu olarak kasıtlı eylem kapasitesine sahip maddi varlıklar biçiminde anlar. Bu temelde, tamamen fizyolojik açıdan belirlenen insan eyleminin indirgemeci açıklamalarını reddeder ve bunun yerine "eşzamanlı ortaya çıkan güçler materyalizmi" dediği şeyi savunur. "Zihinle ilişkili güçler hem gerçek, yani nedensel olarak etkilidir (...) hem de indirgenemez, yani maddeden ortaya çıktığı" sonucuna varır. Bu, nedenlerin insan davranışının nedenleri olabileceğini iddia etmesini sağlar, çünkü nedenler, ortaya çıkan zihinsel güçlerin örnekleridir; bu, insanların eylemini (en azından kısmen) amaçlılık açısından açıklayabilmesini gerektirir.
Açıklayıcı eleştiri ve etik natüralizm
Bhaskar daha sonra argümanı, yanlış bilgi kaynaklarının ortadan kaldırılması gerektiğini savunan açıklayıcı eleştirinin bilişsel biçiminden, insan ihtiyaçlarını karşılamak için başarısızlık kaynaklarına uygulayan ihtiyaç temelli bir biçime genişletir. Önceki örnek açısından bu, kapitalizmin insanları yanılttığı için değil, insanların acı çekmesine neden olduğu için ortadan kaldırılması gerektiğini savunmaya benzer.
Bhaskar, bu argümanın bazen "Hume Yasası" olarak bilinen şeyi, tamamen olgusal öncüllerden etik bir sonucun çıkarılamayacağı iddiasını çürüttüğünü iddia eder. Aslında, bir inancın yanlış olduğu bilindiği sürece, onun olumsuz olarak değerlendirilmesi ve ortadan kaldırılmasına yönelik eylem için yeterli neden olduğunu savunur. Bu, onun açısından etik natüralizm için yeterli gerekçeler sağlar, etik sonuçların tamamen olgusal öncüllerden türetilebileceği inancı, aynı zamanda bazı etik iddiaların nesnel olarak doğru olduğu inancı olan ahlaki gerçekçiliği de gerektiriyor gibi görünür.
Diyalektik eleştirel gerçekçilik
Eleştirel Gerçekçiliğin ikinci aşaması, Dialectic: the Pulse of Freedom (1993) ile başlatılan ve Plato, etc (1994) ile daha da geliştirilen diyalektik dönüş, bazı yeni taraftarlar kazandı ancak bazı eleştirel realistlerden eleştiri aldı. Georg Wilhelm Friedrich Hegel ve Karl Marx'ın ayrıntılı bir okumasıyla ER'nin 'diyalektikleştirilmesini' savundu. Hegel'e ve Marx'a karşı diyalektik bağlantıların, ilişkilerin ve çelişkilerin kendilerinin ontolojik (nesnel olarak gerçek) olduğunu tartışan Bhaskar, değerlerin ve eleştirinin gerçekliği ve nesnelliği için daha sağlam bir temel sağlayabileceğini iddia ettiği bir gerçek yokluk kavramı geliştirdi. Rasyonel özgürleştirici dönüştürücü uygulama için sistematik bir modeli temellendirecek olan diyalektiğin "Dördüncü Boyutu" ile, eleştirel rasyonel insan failliğini diyalektik figüre dahil etmeye çalıştı.
Aşkınsal diyalektik eleştirel gerçekçilik
2000 yılında Bhaskar, From East to West: The Odyssey of a Soul adlı eserinde, manevi değerlerle ilgili fikirlerini ilk kez ifade etti. Bu durum, 'manevi' diye tanımladığı dönüşünün başlangıcı olarak görülmeye başlandı ve bu da 'Aşkın Diyalektik Eleştirel Gerçekçilik' olarak adıyla eleştirel gerçekçilik düşüncesini son aşamaya getirdi. Bu yayın ve onu izleyenler oldukça tartışmalıydı ve Bhaskar'ın savunucuları arasında bir tür bölünmeye yol açtı. Bazı saygın Eleştirel Realistler, Bhaskar'ın "ruhsal dönüşünü" ihtiyatlı bir şekilde desteklerken diğerleri, gelişmenin ciddi bir felsefi hareket olarak eleştirel gerçekçiliği tehlikeye attığını savundu.
Siyaset
Bazen Marksist bir düşünür olarak tanımlanır, ancak Marksizm ile ilişkisi belirsizdir. Tanınmış bir Marksist olan Alex Callinicos, Bhaskar ile yaptığı bir tartışmada, onu "geniş çaptaki anlamıyla, çağdaş Marksist düşünceye önemli bir katkı yapan" olarak tanımladı. Aynı tartışmada Bhaskar, kapitalist üretim tarzının derin yapılarına ilişkin açıklayıcı açıklaması da dahil olmak üzere, Marx'ın düşüncesinin bazı temel unsurlarını onayladı. Bhaskar, bir özgürleşme filozofu olarak Marx'a açıkça hayranlık duyuyordu ve en azından diyalektik eleştirel gerçekçilik dönemine kadar ve bu dönem dahil olmak üzere, bu çalışmanın yönlerinden hem yararlandı hem de bunları inşa etti.
Aşkın gerçekçilik
Çeşitli noktalarda Bhaskar'ın argümanlarının özüne yönelik eleştiriler yöneltildi.
Callinicos ve diğerleri tarafından ortaya atılan bir itiraz, Bhaskar'ın sözde " aşkın argümanlarının " gerçekte böyle olmadığıdır. Bunlar, Charles Taylor gibi filozofların tanımladığı şekliyle tipik aşkın argümanlar değildir ve bunların ayırt edici özelliği, deneyim olasılığına ilişkin bazı farazi koşulların tanımlanmasıdır. (Bununla birlikte, argümanları, tanımladığı ontolojik özelliklerin yokluğunda bilimsel pratiğin anlaşılmaz ve/veya açıklanamaz olacağını iddia etmeye çalıştıkları için benzer bir şekilde işlev görür.)
Öte yandan, bazı eleştirmenler, terimin (Kant tarafından kullanılması nedeniyle) bu tür argümanların mutlak kesinlikle temel sonuçlar sağladığını öne sürdüğü gerekçesiyle aşkın argümanları kullanımını eleştirerek Bhaskar'ın sözüne güvendiler, ancak Bhaskar yanılabilirci bilgi görüşünü başka bir yerde savundu. Bhaskar, "aşkın gerçekçiliğin, diğer herhangi bir insan argümanının sonucu kadar düzeltilebilir, yanılabilir" olduğunu söyleyerek bu eleştirilere cevap verdi.
Bhaskar'ın açıklayıcı eleştiri teorisinin etik natüralizmi ve/veya ahlaki gerçekçiliği haklı çıkardığı iddiası, diğer eleştirel gerçekçiler de dahil olmak üzere çeşitli isimler tarafından natüralist safsata yaptığı gerekçesiyle eleştirildi. Örneğin Martyn Hammersley, açıklayıcı eleştirinin ihtiyaç temelli versiyonunun, argümanın sözde tamamen olgusal öncüllerine bir değer önermesi kaçırdığını, çünkü ihtiyaç kavramının zaten ihtiyacın karşılanması gerektiğine dair etik bir ima taşıdığını öne sürer. Benzer şekilde Dave Elder-Vass, açıklayıcı eleştirinin bilişsel versiyonunun, yanlış bilginin kötü bir şey olduğu şeklindeki etik önermeye dayandığını savunur. Bhaskar'ın argümanı, bunlardan herhangi biri gibi etik öncüllere dayanıyorsa, o zaman, açıklayıcı eleştiri teorisinin etik natüralizm için bir gerekçe sağladığı iddiasını çürütecek gibi görünen, tamamen olgusal öncüllerden etik sonuçların türetilmesine ilişkin örnekler sağlamaz.
Diyalektik eleştirel gerçekçilik
Bhaskar'ın gerçek yokluk kavramı, gerçek ve nominal yokluklar arasında düzgün bir şekilde ayrım yapmakta başarısız olduğunu savunan Andrew Collier gibi bazıları tarafından sorgulandı.
Aşkınsal diyalektik eleştirel gerçekçilik
Bhaskar'ın en son 'manevi' aşaması, erken dönem eleştirel gerçekçiliğin birçok taraftarı tarafından, yeni fikirlerine felsefi destek sağlamadan ve onu önemli ve ilginç kılan temel konumlardan ayrıldığı için eleştirildi. Jamie Morgan'ın meta-gerçeklik özeti, Bhaskar'ın argümanına bir dizi dikkatli meydan okuma sunar.
Bruce Boxleitner
Bruce William Boxleitner (12 Mayıs 1950) Amerikalı bir aktör ve bilim kurgu ve gerilim yazarıdır. How the West Was Won, Bring 'Em Back Alive, Scarecrow ve Mrs. King (Kate Jackson ile birlikte) ve Babylon 5 (2–5, 1994–98 sezonlarında John Sheridan olarak). Ayrıca, 2003 video oyunu Tron 2.0, 2006 Square-Enix / Disney çapraz oyunu Kingdom Hearts II'de yeniden canlandırdığı 1982 Walt Disney Pictures filmi Tron'daki Alan Bradley ve Tron karakterleri olarak ikili rolüyle tanınır 2010 yapımı devam filmi Tron: Legacy ve animasyon dizisi Tron: Uprising. Kumarbaz filmlerinin çoğunda, karakterinin komik bir rahatlama sağladığı Kenny Rogers ile birlikte rol aldı.
Bagnoles de l'Orne Normandie
Bagnoles de l'Orne Normandie, Fransa'nın Orne ilinde bulunan bir komündür.
Cevdet Ferit Basman
Mehmet Cevdet (Ferit) Basman (28 Mart 1882, İstanbul – 29 Mart 1953, İstanbul), Türk hukukçu, akademisyen.
Erken Dönem ve Okul Hayatı
Mora kökenli Basmacızade ailesine mensup İbrahim Ferit Bey ve Ayşe Şekûre Hanım’ın oğlu olarak 28 Mart 1882 tarihinde Üsküdar’da doğmuştur. İlköğrenimini Ayazma Sıbyan Mektebi ve Ravza-i Terakki Mektebi’nde, ortaöğrenimini Üsküdar Merkez Rüştiyesi’nde tamamlamasının ardından (1895) Üsküdar Mülkiye İdadisi’ne devam etmiş ve buradan 1899 yılında mezun olmuştur. Buradan mezuniyetinin ardından Alman Lisesi’nde öğrenimine devam etmiş, daha sonra Darülfünun Hukuk Fakültesi’ne kaydolmuş ve 1907 yılında aliyyü’l-âlâ derecesiyle mezun olmuştur.
Memuriyet ve Tedris Hayatı
Hukuk Fakültesi’ndeki öğrenci olduğu 1905 yılında Adliye Nezareti Başmüddeiumumilik Kalemi’ne girerek memuriyet hayatına başlamıştır. II. Meşrutiyet sonrasında başlatılan politika gereğince görevinde başarılı olan kişiler Adliye Nezâreti’nce bir sınava tabi tutulmuş, Cevdet Ferit Bey de bu sınav uyarınca 1909 yılında Paris’e gönderilmiştir. Paris yıllarında ikinci defa hukuk öğrenimine başlamış ve 1913 yılında Sorbonne Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun olmuştur. Mezuniyetinin ardından Le Service de l’identité Judiciaire ve l’Ecole d’Anthropomêtrie de la Policede staj yapmış, daha sonra stajına Berlin ve Leipzig’deki mahkeme ve adli kurumlarda devam etmiş ve ardından 1914 yılında İstanbul’a dönmüştür.
1914 yılında İstanbul’a dönmesinin akabinde 19 Kasım 1914 tarihinde Dersaadet İstinaf Mahkemesi müddeiumumi muavinliğine, 1 Aralık 1915 tarihinde Dahiliye Nezareti hukuk müşavirliğine tayin edilmiştir. Buradaki memuriyetinin ardından kadrosu Adliye Nezareti’ne alınmış, sırasıyla 9 Nisan 1916 Sicill-i Adlî Şubesi muavinliğine, Temmuz 1916’da Hukuk Müşavirliği Kalemi müdüriyetine tayin edilmiştir. 2 Mart 1919 tarihinde memuriyetten istifa ederek avukatlık ve tedris hayatına başlamıştır.
6 Nisan 1919 tarihinde Darülfünun Hukuk Fakültesi Tatbikat-ı Cezaiye dersi muallimliğine tayin edilmiş, 25 Mart 1924’te bu dersin müderrisliğine terfi etmiştir. Bu dersin yanı sıra bir süre vekaleten Avrupa Hukuk-ı Medeniyesi dersleri de veren Cevdet Ferit Bey, 25 Mart 1926 tarihinde Usûl-i Muhâkemât-ı Cezaiye dersi müderrisliğine tayin edilmiştir. 1 Ağustos 1933 tarihli Üniversite Reformu’nda kadrosu İstanbul Üniversitesi’ne alınmamış ve bu suretle tedris hayatı sona ermiştir.
Cevdet Ferit Bey gerek Osmanlı İmparatorluğu ve gerek Türkiye Cumhuriyeti’nde yapılan kanunlaştırma hareketlerinde önemli bir yer edinmiş, muhtelif kanunların tadil komisyonlarında bulunmuştur. Lozan Barış Antlaşması’nın 42.maddesi uyarınca azınlıklara uygulanacak hukuk hakkında tadilat yapılması için kurulan Musevi Ekalliyetler Komisyonu’nda görev almış, daha sonrasında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nu oluşturan heyetin içinde yer almıştır.
1934 yılında Soyadı Kanunu’nun yürürlüğe girmesi ile aile mensuplarının bir kısmı Basmacı, Cevdet Ferit Bey’in de içinde bulunduğu bir kısım ise Basman soyadını almıştır.
Ölümü
İyi derecede Almanca, Fransızca ve İngilizce bilen Cevdet Ferit Basman, 29 Mart 1953 tarihinde ölmüştür. Cenazesi Edirnekapı Şehitliği’ne defnedilmiştir.
2010 Dünya Halter Şampiyonası - Kadınlar 58 kg
2010 Dünya Halter Şampiyonası'nda kadınlar 58 kg yarışması, 18-19 Eylül 2010 tarihinde gerçekleştirilmiştir.
Manny & Lo
Manny & Lo, Lisa Krueger tarafından yönetilen ve Scarlett Johansson, Aleksa Palladino ve Mary Kay Place'in oynadığı 1996 yapımı bir komedi-drama filmidir.
World Cup (şarkı)
"World Cup", Amerikalı YouTuber ve yayıncı IShowSpeed'in bir şarkısıdır. 4 Kasım 2022'de Warner Records aracılığıyla 2022 FIFA Dünya Kupası onuruna yayınlandı. Şarkı, 64,2 milyon kez izlenen müzik videosu ve 1 Ocak 2023 itibarıyla YouTube Music Global Charts tarafından ABD'deki En İyi 100 Müzik Videosu oynatma listesinde 11. sırada yer almasıyla büyük ilgi gördü. Şarkı TikTok videolarında ve YouTube Shorts'ta çokça kullanıldı.
Hotel Adlon
Hotel Adlon Kempinski Berlin, Almanya'nın Berlin kentinde bulunan lüks bir oteldir. Merkezi Mitte semtindeki ana bulvar olan Unter den Linden üzerinde, Pariser Platz'ın köşesinde, Brandenburg Kapısı'nın tam karşısında yer almaktadır.
Orijinal Hotel Adlon, Avrupa'nın en ünlü otellerinden biriydi. 1907'de açıldı ve 1945'te II. Dünya Savaşı'nın son günlerinde büyük ölçüde yıkıldı, ancak küçük bir bölümü 1984'e kadar çalışmaya devam etti. 23 Ağustos 1997'de açılan şimdi ki otel, orijinalinden esinlenerek tasarlanmış yeni bir binadır.
İlk Otel Adlon
1905'te, aslen Mainz'li başarılı bir şarap tüccarı ve restoran işletmecisi olan Lorenz Adlon, Unter den Linden'de iki mülk satın aldı Adlon, Berlin Hayvanat Bahçesi'nin yanı sıra Berlin'de birkaç kahvehane işletiyordu ve Alman başkentinin kalbindeki Pariser Platz'da bir otel inşa etmek için sermaye toplamıştı. Kaiser Wilhelm II'yi Berlin'in Paris, Londra ve diğer Avrupa başkentlerindekiler seviyesinde lüks bir otele ihtiyacı olduğuna ikna etti ve bu nedenle Kaiser, Karl Friedrich Schinkel tarafından tasarlanan Neo-Rönesans simgesi olan Palais Redern'in sahiplerine şahsen müdahale etti. 1830'da Adlon'un seçtiği yerde oturdu. Kaiser, Adlon'un Palais'i satın almasının ve ardından tarihi binanın yıkılmasının önünü açtı.
Carl Gause ve Robert Leibnitz tarafından tasarlanan otel, iki milyonu Adlon'un kişisel servetinin büyük kısmını oluşturan 20 milyon altın mark maliyetle inşa edildi. Oldukça sade bir cephenin ardında, otel, sıcak ve soğuk akan suyu, bünyesinde bir çamaşırhanesi ve elektrik üretmek için kendi elektrik santrali bulunan Almanya'daki en modern oteldi. Muazzam kare mermer sütunlara sahip devasa bir lobi, restoran, kafe, palmiye avlusu, bayanlar salonu, kütüphane, müzik odası, sigara içme odası, berber dükkanı, puro dükkanı, bahçeli bir iç bahçesi vardı Japon temalı fil çeşmesi ve çok sayıda büyük balo salonu da bulunmaktaydı.
Yeni yapıda 260 oda, 322 yatak ve 110 banyo bulunuyordu. Adlon, 1892'de açılan bitişikteki Hotel Reichshof'u da satın almış ve oteline entegre ederek 69 yataklı ve 30 banyolu 45 oda daha eklemişti. Bu, Hotel Adlon'a 391 yatak ve 140 banyo ile toplam 305 oda sağladı Otel, Neo-Barok stili ve XVI. Wilhelmstraße'deki İngiliz Büyükelçiliği'nin yanındaki hükûmet mahallesinin kalbinde, Pariser Platz'daki Fransız ve Amerikan Büyükelçiliklerine bakan ve daha güneyde Wilhelmstraße'deki Reich Şansölyeliği ve diğer hükûmet bakanlıklarından sadece birkaç blok ötede bulunuyordu.
Hotel Adlon, 23 Ekim 1907'de Kaiser, eşi ve diğer birçok ileri gelen kişinin katılımıyla açıldı Hızla Berlin'in sosyal merkezi haline geldi. Stadtschloss'taki odalar soğuk ve cereyanlı olduğu için Kaiser, süitleri misafirlerine açık tutmak için yıllık bir ücret ödedi. Aynı şekilde Dışişleri Bakanlığı, Rusya Kralı II. Nicholas ve Patiala'dan Maharaja Bhupinder Singh gibi konuklarla birlikte devlet ziyaretleri sırasında Adlon'u konaklama için kullandı. Açıldığı ilk yılların önemli konukları arasında Thomas Edison, Henry Ford ve John D. Rockefeller gibi sanayiciler, Walter Rathenau, Gustav Stresemann ve Fransa başbakanı Aristide Briand gibi politikacılar vardı. Birçok zengin Berlinli, otelde uzun süre yaşarken, balo salonları resmi hükûmet toplantılarına ve toplum etkinliklerine ev sahipliği yaptı.
Birinci Dünya Savaşı ve Kaiser'in tahttan çekilmesinden sonra, Lorenz Adlon sadık bir monarşist olarak kaldı ve bu nedenle, yalnızca Kaiser için ayrılmış olan Brandenburg Kapısı'nın merkezi kemerinden normal trafiğin geçeceğini asla hayal etmemişti Bu nedenle önünden geçmeden önce hiç bakmadı. Trajik bir şekilde bu, Adlon'a 1918'de o noktada bir arabanın çarpmasıyla sonuçlandı. Üç yıl sonra, tam olarak aynı yerde bir araba çarptı ve birkaç gün sonra, 7 Nisan 1921'de aldığı yaralardan dolayı öldü. Lorenz'in oğlu Louis Adlon, eşi Tilli ve beş çocuğuyla birlikte otelin yönetimini devraldı.
"Altın Yirmiler" sırasında Hotel Adlon, Avrupa'nın en ünlü otellerinden biri olarak kaldı ve Louise Brooks, Charlie Chaplin, Mary Pickford, Emil Jannings, Albert Einstein, Enrico Caruso, Thomas Mann, Josephine Baker ve Marlene Dietrich gibi ünlü konukları ağırladı ve ayrıca Franklin Roosevelt, Paul von Hindenburg ve Herbert Hoover gibi uluslararası politikacılarda oteli ziyaret ettiler. Otel, yazılarında sık sık bahseden William L. Shirer de dahil olmak üzere uluslararası gazetecilerin favori uğrak yeriydi. Otelin lobisi ve umumi odaları da yabancı diplomatlar arasında popülerdi.
Otel, Nazi dönemi boyunca şehrin sosyal merkezi olarak kaldı, ancak Naziler, Propaganda Bakanlığı'nın ve Wilhelmplatz'daki Hitler'in Şansölyeliği'nin hemen karşısında ve birkaç blok güneyde Hotel Kaiserhof'u tercih ettiler. 1938'de mali zorluklar, Louis Adlon'u 70a Wilhelmstraße adresindeki eski Hotel Reichshof'taki otelin ek binasını Nazi hükûmetine satmaya zorladı ve bu da oteli Reich Gıda ve Tarım Bakanlığı ofislerine dönüştürdü. Adlon, 2. Dünya Savaşı boyunca normal şekilde çalışmaya devam etti, hatta misafirleri için lüks bir bomba sığınağı ve etkinlik odalarını uçan enkazdan korumak için lobi katının etrafına devasa bir tuğla duvar inşa etti. Otelin bazı bölümleri, Berlin Savaşı'nın son günlerinde askeri sahra hastanesine dönüştürüldü. Otel, şehri yerle bir eden bomba ve bombardımanlardan kaçınarak savaştan büyük bir hasar almadan kurtuldu. 2 Mayıs 1945 gecesi, otelin şarap mahzeninde sarhoş Kızıl Ordu askerleri tarafından çıkarıldığı iddia edilen bir yangın, ana binayı harabeye çevirdi.
Louis Adlon, "Generaldirektor" unvanı nedeniyle bir nazi generali zannedildikten sonra 25 Nisan'da Sovyet birlikleri tarafından Potsdam yakınlarındaki evinde tutuklandı. Ölüm belgesine göre 7 Mayıs 1945'te Falkensee'de bir sokakta kalp yetmezliğinden öldü.
1964 yılında Hotel Adlon'un geri kalan kısmı Doğu Alman hükûmeti tarafından yenilenmiş ve cephe yeniden inşa edilmiştir. 1970'lerde otel misafirlere kapandı ve esas olarak devlet çırakları için bir pansiyon olarak hizmet verecek şekilde dönüştürüldü. Nihayet 10 Mart 1984'te bina yıkıldı.
İkinci Otel Adlon Kempinski
Almanya'nın yeniden birleşmesi ile Kempinski, otel adı ve site üzerindeki haklarını kullandı Uzun yasal işlemlerden sonra mülkiyet hakını satın aldılar, ardından geliştirme projesini bir Batı Alman yatırım şirketi olan Fundus Fonds'a sattılar ve Kempinski otel için uzun vadeli bir kira kontratını elinde tuttu. Fundus Fonds, 1995 ile 1997 yılları arasında yeni bir otel inşa etti. Orijinalinden çok az esinlenen bina, Patzschke Klotz & Partners'tan Rainer Michael Klotz tarafından tasarlandı ve 23 Ağustos 1997'de Almanya Cumhurbaşkanı Roman Herzog, yeni Hotel Adlon Kempinski Berlin'i açtı. Otel, bitişik ek arazi ile birlikte orijinal binanın bulunduğu yeri işgal etmektedir. Başarısından dolayı, mimar Günter Behnisch tarafından tasarlanan Behrenstrasse'de arkada yeni kanatlarla iki kez genişletildi. Adlon Palais olarak bilinen ilk kanat 2003'te, Adlon Residenz olarak bilinen ikincisi ise 2004'te açıldı.
Nika Futterman
Nika Futterman (25 Ekim 1969) Amerikalı bir aktris. Star Wars: Klon Savaşları'ndaki Asajj Ventress ve My Gym Partner's a Monkey'deki Adam Lyon gibi çeşitli animasyon dizilerindeki sesleriyle tanınır. Fanboy &amp; Chum Chum'daki Chum Chum, Winx Club'ın Nickelodeon versiyonundaki Omnia ve The Loud House'daki Luna Loud dahil olmak üzere Nickelodeon için birçok karakteri seslendirdi.
Kişisel hayat
Futterman New York'ta doğdu.
Kariyer
İlk profesyonel oyunculuk rolleri arasında Chicago Hope ve Murphy Brown dizilerindeki tek bölümlük gösterimler vardı.
Futterman ayrıca Star Wars: The Bad Batch'de Shaeeah Lawquane'i seslendirdi.
Jim Cummings
James Jonah Cummings (d. 3 Kasım 1952) Amerikalı seslendirme sanatçısıdır. Kariyerine 1980'lerde başladığından beri 400'e yakın rolde yer aldı. Cummings, 1988'den beri Winnie the Pooh'un, 1989'dan beri Tigger'ın, 1991'den beri Tasmanian Devil'in ve 1992'den beri Pete'in resmi sesi olmak üzere The Walt Disney Company ve Warner Bros. Diğer önemli roller arasında Chip 'n Dale: Rescue Rangers (1989-1990), Darkwing Duck'ın (1991-1992) baş karakteri olan Fat Cat ve Monterey Jack, Sonic the Hedgehog animasyon serisindeki (1993-1994) Dr. Robotnik yer alıyor., Jungle Cubs'ta Kaa (1996-1998) ve CatDog'da Cat (1998-2005).
Erken dönemi
Daha sonra evlendi ve 1984'ün sonlarında seslendirme kariyerine başlamadan önce 1980'lerin başında bir video mağazasını yönettiği California, Anaheim'a taşındı.
Erzurum Oltu YHGS
Erzurum Oltu
Oltu Erzurum ilinin en büyük ilçelerinden birisidir. Her ne kadar oltu taşı ile meşhurluğu bilinse de aynı zamanda yaban hayatının korunması açısından da oldukça önemli bir bölgedir. Bölge 1380 km2 alana sahiptir. Doğu Anadolu Bölgesinin kuzeydoğusunda yer almasına karşın bölgenin yüzölçümünün çoğunluğu Doğu Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde bulunmaktadır. Blgede yaban hayatını geliştirme sahaları bulunmaktadır.
Allahuekber Dağları Yaban Hayatı Geliştirme Sahası: Oltu ilçesinin doğusunda, Erzurum ve Bayburt illeri arasında yer alan Allahuekber Dağları'nda bulunan yaban hayatı geliştirme sahasıdır. Bölgede ayı, kurt, tilki, yaban domuzu, tavşan, keklik, yaban güvercini ve diğer kuş türleri gibi birçok yaban hayatı türüne rastlanmaktadır. Soğanlı Yaban Hayatı Koruma Sahası: Oltu ilçesi sınırları içinde, Soğanlı Dağı'nın güneybatı eteklerinde yer alan yaban hayatı koruma sahasıdır. Bölgede ayı, kurt, tilki, yaban domuzu, tavşan, keklik, yaban güvercini ve diğer kuş türleri gibi birçok yaban hayatı türüne rastlanmaktadır.
Diplodocidae
Diplodocidler veya Diplodocidae ("çift kirişler") ailesinin üyeleri, bir sauropod dinozor grubudur. Aile, bazıları ulaşan Diplodocus ve Supersaurus gibi Dünya'da yürümüş en uzun yaratıklardan bazılarını içerir.
Kelly Hu
Kelly Ann Hu (13 Şubat 1968), Miss Teen USA 1985 ve Miss Hawaii USA 1993 kazananı olan Amerikalı aktris, ses sanatçısı, eski manken ve güzellik kraliçesi. Hu, Amerikan televizyon dizisi Sunset Beach'te Dr. Rae Chang ve Amerikan televizyon polis dizisi Nash Bridges'de Michelle Chan olarak rol aldı. Cassandra rolünde The Scorpion King (2002), Sona rolünde Cradle 2 the Grave (2003), Yuriko Oyama / Lady Deathstrike rolünde X2 (2003), Lai Lai Zhen rolünde The Tournament (2009) ve White Frog (2012) gibi çok sayıda filmde rol aldı.
Hu, The CW dizisi The Vampire Diaries'de Pearl, CW dizisi Arrow'da China White, Teenage Mutant Ninja Turtles'ta Hamato Miwa/Karai, Disney Channel animasyon dizisi Phineas ve Ferb'de Stacy Hirano ve Adira olarak tekrar eden rolleri üstlenmiştir.
Kişisel hayat
Hu, hevesli bir poker hayranıdır ve 3 Mart 2008'deki WPT Celebrity Charity maçı da dahil olmak üzere World Series of Poker ve World Poker Tour gibi yarışmalara sık sık katılmıştır. 30 Mayıs 2006'da HollywoodPoker.com'un "Ünlü Poker Gecesi"nin bir parçasıydı ve Temmuz 2006'da World Series of Poker Ladies Turnuvasında yaklaşık 1.000 rakibi geride bırakarak ilk 200'e girdi.
Corriverton
Corriverton, Guyana'nın en doğusundaki kasabadır. South Drain'den feribotla bağlandığı Nieuw Nickerie, Surinam'ın karşısında, Corentyne Nehri'nin ağzında yer alır.
Corriverton, Berbice ilçesinde, Guyana'nın doğu tarafında Georgetown'a yaklaşık 195 mil/313 km uzaklıkta yer almaktadır. 2012 yılında nüfusu 11.386 idi.
Bu, iki eski kasabadan, Springlands ve Skeldon'dan ve Bookers'a ait şeker tarlalarının adını taşıyan veya daha doğrusu numaralandırılan (örneğin '78') birkaç köyden oluşan modern bir idari yapıdır.
Corriverton, birlikte yaşayan Hindular, Hıristiyanlar ve Müslümanlardan oluşan karma bir nüfusa sahiptir. Birçok cami, tapınak ve kilisenin bulunduğu yerdir ve mükemmel bir eğitim sistemine sahiptir.
1998'den beri CANAWAIMA feribotu, Corriverton'ın 10 km güneyindeki Moleson Creek'i Surinam'daki South Drain'e bağlamaktadır. Bu, iki ülke arasındaki tek yasal bağlantıdır, ancak yolun yeniden kaplanmasından önce birçok gezgin geri dönüş rotasını tercih etmiştir.
Ejderha'nın Oğlu Taro
Ejderha'nın Oğlu Taro, yönetmenliğini Kiriro Urayama'nın yaptığı ve senaryosunu Kiriro Urayama ve Takashi Mitsui'nin yazdığı 1979 yapımı bir Japon fantastik anime filmidir. Film, Miyoko Matsutani'nin aynı adlı romanına dayanmakta olup Toei Animation tarafından hazırlanmıştır ve 17 Mart 1979 tarihinde gösterime girdi.
Konusu
Tarō, enerjik ancak çok tembel bir çocuktur. Onu cesaretlendirmek için, bir sihirbaz ona ancak yalnızca onu iyilik için kullandığında yüz adamın gücünü veren bir iksir verir. Bir gün Tarō'nun büyükannesi ona annesinin bir ejderhaya dönüştüğünü söyler. Tarō daha sonra tembelliğinin üstesinden gelmeye ve annesini aramaya karar verir.
The Guardians of the Galaxy Holiday Special
The Guardians of the Galaxy Holiday Special, James Gunn tarafından Disney+ yayın hizmeti için yazılan ve yönetilen, süper kahraman takımı Guardians of the Galaxy'nin yer aldığı Marvel Comics'e dayanan bir Amerikan televizyon programıdır.
The Guardians of the Galaxy Holiday Special, MCU'nun Dördüncü Aşamasının sonucu yapımı olarak 25 Kasım 2022'de Disney+'ta yayınlandı. Özel bölüm, mizahı, Gunn'ın yönetmenliği ve oyuncu kadrosunun performansları nedeniyle eleştirmenlerden olumlu eleştiriler aldı.
Alakazam
Alakazam ("Batı'ya Yolculuk"), yönetmenliğini Taiji Yabushita ve Daisaku Shirakawa'nın yaptığı ve senaryosunu Keinosuke Uekusa'nın yazdığı 1960 yapımı bir Japon fantastik macera müzikal anime filmidir. Film, Wu Cheng'en'in Batı'ya Yolculuk adlı romanına dayanmakta olup Toei Animation tarafından hazırlanmıştır ve 14 Ağustos 1960 tarihinde gösterime girdi.
2010 Dünya Halter Şampiyonası - Kadınlar 63 kg
2010 Dünya Halter Şampiyonası'nda kadınlar 63 kg yarışması, 20 Eylül 2010 tarihinde gerçekleştirilmiştir.
Ezaki Glico
Ezaki Glico Co., Ltd. veya kısaca Glico, Japonya merkezli çok uluslu bir gıda şirketidir. Şirket, 11 Şubat 1922 tarihinde Riichi Ezaki tarafından kurulmuştur. Şirketin merkezi Osaka'nın Nishiyodogawa semtinde yer almaktadır.
Ezaki Glico, ağırlıklı olarak çikolata, cips, sakız ve dondurma gibi şekerleme ürünleri ve süt ürünleri üretimi yapmaktadır ve en bilinen ürünü pockydir. Şirket, Kuzey Amerika, Asya-Pasifik ve Avrupa'da 30 ülkede faaliyet göstermektedir.
Ezaki Glico, 1984 yılında büyük Japon gıda üreticilerini hedef alan bir dizi suç olayı olan Glico Morinaga davasında ana kurbanlardan biriydi.
Orlando Brown Jr.
Orlando Claude Brown Jr. (d. 2 Mayıs 1996), NFL bünyesinde mücadele eden Kansas City Chiefs takımında offensive tackle pozisyonunda görev yapan Amerikan futbolcusudur. Üniversite eğitimi sırasında Oklahoma Üniversitesinde oynamıştır. 2018 NFL Draft ile profesyonelliğe başlamış ve en sonuncusu 2023 Pro Bowl olmak üzere 4 kez Pro Bowl karmasına seçilmiştir.
Gençliği
Maryland Baltimore'daki Peachtree Ridge Lisesinde okuyan Brown üniversite eğitimi sırasında Oklahoma Üniversitesinde okur. Eğitimini son yılında yarıda bırakır ve 2018 NFL Draft seçmeleri kapsamında 3. Tur 83. sıradan Baltimore Ravens tarafından seçilir. 2021 sezonundan bu yana Kansas City Chiefs forması giymektedir. Chiefs formasıyla Super Bowl LVII şampiyonluğu bulunmaktadır.
Tabarka-Ayn Drahim Uluslararası Havalimanı
Tabarka-Ayn Drahim Uluslararası Havalimanı, Tunus'un Tabarka kentinde bulunan bir havalimanıdır. Havalimanı, 1992 yılında kurulmuş olup Tabarka ve Ayn Drahim kentlerine hizmet vermektedir.
Havalimanına başlangıçta eski cumhurbaşkanı Zeynel Abidin Bin Ali'nin adı verilmiş olup 2011 Yasemin Devrimi'nin ardından adı kaldırıldı.
Mortimer J. Adler
Entelektüel gelişimi ve felsefi evrimi
Adler, ergenlik döneminde gazetede çalışıp gece dersleri alırken, kahraman olarak adlandıracağı bazı kişilerin yapıtlarıyla karşılaşmıştı: Platon, Aristoteles, Thomas Aquinas, John Locke, John Stuart Mill vb. 1960'larda öğrenci aktivistler tarafından ilgisiz olmakla suçlanan ve sonraki yıllarda ise 'politik doğruculuk' adı altında saldırılara maruz kalan isimlerdi bunlar. Düşünceleri, 1985 tarihli Ten Philosophical Mistakes: Basic Errors in Modern Thought adlı kitabında da yansıtıldığı gibi "felsefi hataları" çürütecek şekilde gelişti. Adler'in görüşüne göre, bu hatalar Kıta Avrupası'nda Descartes tarafından, Britanya'da Thomas Hobbes ve David Hume tarafından ortaya atıldı. Bu görüşler, bir yanda Kant, idealistler ve varoluşçular tarafından, diğer yanda ise John Stuart Mill, Jeremy Bentham, Bertrand Russell ve İngiliz analitik geleneği tarafından birleştirildi ve sürdürüldü. Adler, bu hataları en azından kendi bakış açısına göre düzelttikten sonra, diğer yazılı eserlerinde olduğu gibi, Aristoteles geleneğinden yararlanarak gerekli içgörüleri ve ayrımları bularak, ortaya çıktıkları düşünce kategorilerinde felsefi sorunlara cevaplar verdi.
New York City
Adler, 28 Aralık 1902'de Manhattan, New York City'de Almanya'dan gelen Yahudi göçmeni bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Annesi öğretmen Clarissa (Manheim) ve babası mücevher satıcısı Ignatz Adler'dir. 14 yaşında New York Sun'da çalışan bir kopyacı olmak için okulunu bıraktı. Nihayetinde gazeteci olmak istiyordu. Adler kısa süre sonra geceleri yazı dersleri almak için okula döndü ve burada batı felsefi geleneğini keşfetti. Columbia Üniversitesinde okumaya devam etti ve üniversitenin öğrenci edebiyat dergisi The Morningside'a "Choice" adlı bir şiirle katkıda bulundu. Lisans derecesi için gerekli yüzme sınavına girmeyi reddetmesine rağmen (bu konu, Columbia Üniversitesi ona 1983'te fahri derece verdiğinde düzeltildi), üniversitede kaldı ve sonunda bir okutmanlık ve son olarak da psikoloji alanında doktora derecesi aldı. Adler, Columbia Üniversitesi'ndeyken 1927'de yayınlanan ilk kitabı Dialectic 'i yazdı.
Adler, Halk Enstitüsünde Scott Buchanan ile çalıştı. Buchanan, aynı zamanda St. John's College 'da Great Books programının kurucusuydu.
Chicago
1930'da, Adler'in birkaç yıl önce arkadaş olduğu Chicago Üniversitesinin yeni atanan başkanı Robert Hutchins, Chicago Hukuk Fakültesi'nde hukuk felsefesi profesörü olarak işe alınmasını sağladı. Chicago'daki filozoflar (James H. Tufts, EA Burtt ve George H. Mead dahil) "Dr. Adler'in [felsefe] alanındaki yeterliliği konusunda ciddi şüpheler var" diyerek, Adler'in üniversite tarafından Felsefe Bölümü'ne yapılan atamasına karşı çıktılar. Adler, hukuk fakültesine katılan ilk "avukat olmayan" kişiydi. Great Books seminerinin Chicago'lu işadamı ve üniversite mütevellisi Walter Paepcke'ye Aspen Enstitüsü'nü kurması için ilham vermesinden sonra, Adler orada işletme yöneticilerine felsefe öğretmeye başladı.
"Great Books (Büyük Kitaplar)" ve ötesi
Adler ve Hutchins, Batı Dünyasının Büyük Kitapları programını ve Büyük Kitaplar Vakfı'nı kurdular. 1952'de Adler, Felsefi Araştırmalar Enstitüsü'nü kurdu ve müdürü olarak görev yaptı. Ayrıca Encyclopædia Britannica'nın Editörler Kurulu'nda görev yaptı. Syntopicon'u ve daha sonra Propaedia'yı derledi ve 1974'ten itibaren başkan olarak Hutchins'in yerini aldı. 1965'ten itibaren Britannica'nın on beşinci baskısının yazı işleri planlama direktörü olarak, o baskıda yer alan bilginin büyük ölçüde yeniden düzenlenmesinde etkili oldu. Rehberli okuma ve zor işlerin tartışılması (her sınıf için değerlendirildiği üzere) merkezli bir ilkokul müfredatı olan Paideia Programını kurmasıyla sonuçlanan Paideia Önerisini tanıttı. Max Weismann ile birlikte 1990'da Chicago'da Büyük Fikirleri Araştırma Merkezi'ni kurdu.
Popülerliği
Adler uzun süre felsefeyi kitlelere ulaştırmak için çabaladı ve How to Read a Book gibi bazı eserleri (Kitapları Nasıl Okumalı, Atıf Yayınları, ISBN 9786055515447) popüler çok satanlar arasına girdi. Aynı zamanda ekonomik demokrasinin savunucusuydu ve Louis O. Kelso'nun Kapitalist Manifesto'suna bir önsöz yazdı. Adler'a düşünme ve yazma konusunda Columbia lisans günlerinden eski bir arkadaşı olan Arthur Rubin sık sık yardım etti. Kendini şöyle tanımlar: "Çağdaşlarımın çoğunun aksine, kitaplarımı asla profesör arkadaşlarımın okuması için yazmam. Akademik izleyicilerle hiç ilgilenmiyorum. Joe Doakes ile ilgileniyorum. Genel bir izleyici kitlesi yazdığım herhangi bir kitabı okuyabilir - ve öyle de yaparlar." Dwight Macdonald bir keresinde Adler'in popüler üslubunu "Bay Adler bir keresinde How to Read a Book adında bir kitap yazmıştı. Şimdi Nasıl Kitap Yazılır adlı bir kitap okumalı." diyerek eleştirir.
Din ve teoloji
Adler, fazla inancı olmayan bir Yahudi ailede doğdu. Yirmili yaşlarının başında St. Thomas Aquinas'ı ve özellikle Summa Theologica 'yı keşfetti. Yıllar sonra, "entelektüel kemer sıkma, bütünlük, kesinlik ve parlaklığın ... teoloji çalışmasını tüm felsefi ilgi alanları arasında en üst sıraya koyduğunu" yazdı. Hevesli bir Thomist olarak, Katolik felsefe ve eğitim dergilerine düzenli katkıda bulunuyor ve Katolik kurumlarında sık sık konuşmalar yapıyordu, öyle ki bazıları onun Katolikliğe döndüğünü düşünmeye başladı.