cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vanadyum redoks pili
Vanadyum akış pili (VFB) veya vanadyum redoks akışlı pil (VRFB) olarak da bilinen bir tür şarj edilebilir akışlı pildir. Yük taşıyıcı olarak vanadyum iyonlarını kullanır. Pil, tek bir elektroaktif element içeren bir pil yapmak için vanadyumun dört farklı oksidasyon durumunda bir çözelti içinde var olma yeteneğini kullanır. Göreceli büyüklükleri de dahil olmak üzere çeşitli nedenlerle, vanadyum piller tipik olarak şebeke enerji depolaması için kullanılır, yani enerji santrallerine/elektrik şebekelerine takılır.
Tarih
Pissoort, 1930'larda VRFB'lerin olasılığından bahsetmişti. NASA araştırmacıları ile Pellegri ve Spaziante 1970'lerde aynı şeyi yaptı, ama hiçbiri başarılı olamadı. Maria Skyllas-Kazacos, 1980'lerde bir sülfürik asit çözeltisi içinde çözünmüş vanadyum kullanan bir Tam Vanadyum Redoks Akış Pilinin ilk başarılı tanıtımını sundu. Tasarımı sülfürik asit elektrolitleri kullandı ve Avustralya'daki New South Wales Üniversitesi tarafından patentlendi.
Skyllas-Kazacos ve çalışma arkadaşları tarafından elde edilen önemli atılımlardan biri, başlangıç malzemesi olarak daha düşük maliyetli, ancak çözünmeyen vanadyum pentoksit kullanılarak 1,5 M'nin üzerinde konsantrasyona sahip vanadyum elektrolitleri üretmek için bir dizi işlemin geliştirilmesiydi. Bu işlemler kimyasal ve elektrokimyasal çözünmeyi içeriyordu ve 1989'da NSW Üniversitesi tarafından patentlendi. 1990'larda UNSW grubu, membran seçimi, grafit keçe aktivasyonu, plastik çift kutuplu elektrot üretimi, elektrolit karakterizasyonu ve optimizasyonunun yanı sıra modelleme ve simülasyon konularında kapsamlı araştırmalar yürüttü. Birkaç 1-5 kW VFB prototip pil Tayland'daki bir Solar House'da ve UNSW'de bir elektrikli golf arabasında monte edilerek sahada test edildi.
UNSW All-Vanadium Redox Flow Battery patentleri ve teknolojisi, 1990'ların ortalarında Mitsubishi Chemical Corporation ve Kashima-Kita Electric Power Corporation'a lisanslandı ve ardından 1990'ların sonuyla 2000'lerin başlarında çok çeşitli uygulamalarda kapsamlı saha testlerinin yapıldığı Sumitomo Electric Industries tarafından satın alındı.
Bataryanın çalışma sıcaklık aralığını genişletmek ve vanadyumun V(V) durumunda 40oC'nin üzeri veya 10oC'nin altındaki sıcaklıklarda çökelmesini önlemek için Skyllas-Kazacos ve çalışma arkadaşları potansiyel çökelme inhibitörleri olarak yüzlerce organik ve inorganik katkı maddesini test ettiler. İnorganik fosfat ve amonyum bileşiklerinin sırasıyla 5 ve 45oC sıcaklıklarda hem negatif hem de pozitif yarı hücrede 2 M vanadyum çözeltilerinin çökelmesini önlemede etkili olduğunu keşfettiler ve en etkili stabilize edici ajan olarak amonyum fosfatı seçtiler. Amonyum ve fosfat katkı maddeleri, mükemmel sonuçlarla bir akış hücresinde 3 M vanadyum elektrolit hazırlamak ve test etmek için kullanıldı.
Dezavantajları
Diğer pil türlerine kıyasla VRFB'lerin ana dezavantajları:
Malzemeler
Vanadyum redoks pili, iki elektrolitin bir proton değişim zarı ile ayrıldığı güç hücreleri grubundan oluşur. VRB hücresindeki elektrotlar karbon bazlıdır. En yaygın türleri karbon keçe, karbon kağıdı, karbon bezi, grafit keçe ve karbon nanotüplerdir.
Her iki elektrolit de vanadyum bazlıdır. Pozitif yarı hücrelerdeki elektrolit VO2+ ve VO2+ iyonlarını içerirken, negatif yarı hücrelerdeki elektrolit V3+ ve V2+ iyonlarından oluşur. Elektrolitler, vanadyum pentoksitin sülfürik asit içinde elektrolitik olarak çözülmesi dahil olmak üzere çeşitli işlemlerle hazırlanabilir. Çözelti kullanımda oldukça asidiktir.
En yaygın membran malzemesi perflorlu sülfonik asittir (PFSA veya Nafion). Bununla birlikte, vanadyum iyonları bir PFSA zarına nüfuz edebilir ve hücrenin dengesini bozabilir. 2021'de yapılan bir araştırma, tek katmanlı grafen oksit levhaların yüzeyinde tungsten trioksit nanoparçacıklarının büyütülmesiyle yapılan hibrit levhalarla penetrasyonun azaldığını buldu. Bu hibrit levhalar daha sonra politetrafloroetilen (Teflon) ile güçlendirilmiş sandviç yapılı bir PFSA membranına gömülür. Nanopartiküller aynı zamanda sırasıyla yüzde 98,1 ve yüzde 88,9'un üzerinde yüksek Coulombic verimliliği ve enerji verimliliği sunarak proton taşınmasını da teşvik ediyor.
Operasyon
Vanadyum akış pillerinin yararlı özellikleri, hızlı yanıt ve kapasiteleridir; %100 yük değişikliği için yarım milisaniyenin altında bir tepki süresiyle 10 saniye boyunca %400'e varan aşırı yüklere izin verebilirler. Tepki süresi çoğunlukla elektrikli ekipmanla sınırlıdır. Daha soğuk veya daha sıcak iklimler için özel olarak tasarlanmadıkça, çoğu sülfürik asit bazlı vanadyum piller yaklaşık 10 ile 40 °C arasında çalışır. Bu sıcaklık aralığının altında, iyon aşılanmış sülfürik asit kristalleşir. Pratik uygulamalarda gidiş-dönüş verimliliği yaklaşık % 70-80'dir.
Önerilen iyileştirmeler
Skyllas-Kazacos'un orijinal VRFB tasarımı, maksimum vanadyum konsantrasyonunu 1,7 M vanadyum iyonu ile sınırlayan VRFB çözeltilerindeki tek anyon olarak sülfat (vanadyum sülfat(lar) ve sülfürik asit olarak eklenmiştir) kullanmıştır. 1990'larda Skyllas-Kazacos, 2 M vanadyum çözeltilerini 5 ila 45oC sıcaklık aralığında stabilize etmek için amonyum fosfat ve diğer inorganik bileşiklerin çökelme inhibitörleri olarak kullanılabileceğini keşfetti ve 1993 yılında UNSW tarafından Stabilizing Agent patenti verildi. Bununla birlikte, bu keşif büyük ölçüde göz ardı edildi ve 2010 civarında Pacific Northwest Ulusal Laboratuvarı'ndan bir ekip, -20 ve +50 °C arasındaki tüm sıcaklık aralığında 2,5 M vanadyum konsantrasyonuna sahip VRFB çözeltilerinde kullanıma izin veren karışık bir sülfat- klorür elektroliti önerdi. V+5/V +4 çiftinin standart denge potansiyeline dayanarak klorürü oksitlemesi beklenir ve bu nedenle daha önceki VRFB çalışmalarında klorür çözeltilerinden kaçınılmıştır. V+5 çözeltilerinin klorür varlığında şaşırtıcı oksidatif stabilitesi (her ne kadar sadece yaklaşık %80'in altında şarj durumunda olsa da) aktivite katsayıları temelinde açıklanmıştır. Birçok araştırmacı, V(V)'nin yüksek sıcaklıklarda artan stabilitesini, V(V)'nin termal çökelme dengesini V205'ten uzağa kaydıran karışık asit elektrolitindeki daha yüksek proton konsantrasyonuyla açıklar. Bununla birlikte, HCl çözeltilerinin yüksek buhar basıncı ve şarj etme sırasında klor oluşumu olasılığı nedeniyle, bu tür karışık elektrolitler yaygın olarak benimsenmemiştir.
Başka bir varyasyon, vanadyum bromür tuzlarının kullanılmasıdır. Br2/2Br - çiftinin redoks potansiyeli V5+/4+' nınkinden daha negatif olduğundan, pozitif elektrot brom işlemi yoluyla çalışır. Bununla birlikte, Br2'nin uçuculuğu ve aşındırıcılığı ile ilgili sorunlar nedeniyle, pek popülerlik kazanmadılar (benzer bir sorun için çinko-brom piline bakın). Bir vanadyum / seryum akış pili de önerilmiştir.
Spesifik enerji ve enerji yoğunluğu
VRB'ler yaklaşık 20'Wh/kg (72 kJ/kg) lik belirli bir enerjiye ulaşır (elektrolit) Çökme inhibitörleri yoğunluğu yaklaşık 35'Wh/kg (126 kJ/kg)e çıkarabilir. elektrolit sıcaklığını kontrol ederek daha yüksek yoğunluklar mümkündür. Spesifik enerjisi, diğer şarj edilebilir pil türlerine kıyasla düşüktür (örn. kurşun-asit, 30–40 Wh/kg (108–144 kJ/kg); ve lityum iyon, 80–200 Wh/kg (288–720 kJ/kg)).
Uygulamalar
VRFB'lerin büyük potansiyel kapasitesi, şebeke ölçekli rüzgar ve güneş sistemlerinin düzensiz çıktısını tamponlamak için en uygun olabilir.
Azaltılmış kendi kendine deşarjları, onları, GATOR mayın sisteminin sensör bileşenleri gibi askeri teçhizatta olduğu gibi, az bakımla uzun vadeli enerji depolaması gerektiren uygulamalarda potansiyel olarak uygun hale getirir.
Kurşun-asit aküler veya dizel jeneratörlerin yerini alabilecekleri kesintisiz güç kaynağı uygulamalarına çok uygun, hızlı yanıt sürelerine sahiptirler. Hızlı yanıt süresi, frekans regülasyonu için de faydalıdır. Bu yetenekler, VRFB'leri mikro şebekeler, frekans regülasyonu ve yük kaydırma için etkili bir "hepsi bir arada" çözüm haline getirir.
Vanadyum redoks pillerini finanse eden veya geliştiren şirketler
Vanadyum redoks pillerini finanse eden veya geliştiren şirketler arasında Avustralya'da Sumitomo Electric Industries, CellCube (Enerox), UniEnergy Technologies, StorEn Technologies, Amerika Birleşik Devletleri'nde Largo Energy ve Ashlawn Energy ; Güney Kore, Gyeryong-si'de H2; Yenilenebilir Enerji Dinamiği Teknolojisi, Birleşik Krallık'ta Invinity Energy Systems , Avrupa'da VoltStorage ve Schmalz  ; Çin'de Prudent Energy ; Avustralya'da Avustralya Vanadyumu, CellCube ve North Harbour Clean Energy  ; Avustralya'da Yadlamalka Energy Trust ve Invinity Energy Systems  ; Suudi Arabistan'da EverFlow Energy JV SABIC SCHMID Group ve Güney Afrika'da Bushveld Minerals.
Iğdır'da 1994 Türkiye yerel seçimleri
27 Mart 1994 Yerel Seçimleri'nde (resmî adıyla 27 Mart 1994 Mahalli İdareler Genel Seçimleri) Iğdır Belediyesi ile 3 ilçenin ve 3 beldenin belediye başkanı seçilmiştir.
Iğdır
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Iğdır Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Karakoyunlu
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Karakoyunlu Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Tuzluca
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Lysimachia savranii
Lysimachia savranii, Primulaceae familyasından Türkiye'de endemik bir Lysimachia türü.
2016 yılında bilim dünyasına kazandırılmıştır. Adana, Karaisalı ilçesi, Kızıldağ Yaylası, Susuz Dağı'nın kuzey tarafı, Koyun Kırkacağı mevkiinde 1500–1550 m yüksekliklerde tanımlanmıştır.
Lysimachia savranii, yaşam formu (çok yıllık), habitat (kayalık kireçtaşı yamaçları ve yığınları), meyve türü (kapsül), korolla şekli (tekerlek şeklinde) ve renk (sarı) bakımından Lysimachia serpyllifolia ve Lysimachia nemorum'a benzer, ancak köksapı olmayan kısa bir gövde, yere yatık tabanlı, tek tip şekilli, sapsız veya kısa saplı yapraklar, sivri uçlu mızrak şeklinde kaliks lobları, taç çapı (15–20 mm), daha büyük kapsüller (4–6 mm) ile ayırt edilir.
Notomys fuscus
Notomys fuscus, Notomys cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Yicheng, Hubei
Yicheng, Çin'in Hubei eyaletine bağlı Xiangyang il düzeyi şehrinde bulunan bir şehirdir. Şehir, Han Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 2.115 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 512.530'dur.
Nazmi Ağıl
Nazmi Ağıl (d. 1964, Eskişehir), Türk şair, akademisyen, çevirmen.
Eskişehir'de doğdu. Kuleli Askerî Lisesi ve Boğaziçi Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü mezunudur. Bir süre askeri okullarda İngilizce öğretmeni olarak görev aldı. 2008'de emekli olduktan sonra Koç Üniversitesi İngiliz Dili ve Karşılaştırmalı Edebiyat Bölümü öğretim üyesi olarak çalışmaya başladı. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Kyoto Kulesi
Kyoto Kulesi ( Kyōto-tawā), Japonya'nın Kyoto kentinde yer alan bir gözlem kulesidir. Kule 9 katlı Kyoto Tower Hotel'in üzerindedir ve Kyoto İstasyonu'nun karşısında yer almaktadır. Kulenin yüksekliği 131 metre olup gözlem noktası ise 100 metre yüksekliktedir.
Nasıl Bir Ekonomi
Nasıl Bir Ekonomi, Dünya gazetesi isim hakkı sözleşmesinin yenilenmemesi nedeniyle 21 Kasım 2022'de Nasıl Bir Ekonomi Medya Haber Basın A.Ş. tarafından yayımlanmaya başlayan ekonomi gazetesidir.
Yazarları arasında ekonomi gazetecisi Hakan Güldağ, Vahap Munyar, Şeref Oğuz gibi isimlerin yanında ekonomist Alaattin Aktaş, Ali Ağaoğlu, tarım yazarı Ali Ekber Yıldırım gibi isimler yer almaktadır.
1 ocak 2023 tarihinden itibaren Ekonomi Gazetesi adıyla yayımlanmaya başlanmıştır.
Notomys cervinus
Notomys cervinus, Notomys cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Vodafone Ukrayna
Vodafone Ukrayna, Ukrayna’nın ikinci en büyük mobil operatörüdür. 2019 yılının sonunda abone sayısı 19,7 milyon müşteriyi buldu. 50, 66, 95 ile 99 gibi 4 ağ kodu Vodafone’a aittir. VF Ukrayna A.Ş.’nin net geliri 2019 yılında 2,5 milyar grivna buldu.
UMC
UMC (Ukrainian Mobile Communications – Ukrayna Mobil Ağı) şirketi, 11 Kasım 1992 tarihinde Ukrtelekom açık anonim şirketi (Ukrayna, %51 hisse), TDC Tele Danmark (Danimarka, %16,3), Royal KPN N.V. (Hollanda, %16,3), Deutsche Telekom (Almanya, %16,3) gibi 4 şirketin ortak işletme olarak kuruldu.
1992 yılının sonunda yeni kurulan mobil operatör, Kyiv’de NMT-450i standartlı (1G ağı analogu) ilk nesil ağı dağıtımı için Nokia (Finlandiya) tarafından üretilen ilk ağ anahtarı ve altı temel istasyonun Ukrayna’ya teslimatını gerçekleştirmekte. 1 Temmuz 1993 tarihinde Ukrayna’nın ilk Devlet Başkanı olan Leonid Kravchuk Almanya’da Ukrayna Büyükelçisi Ivan Piskov’u arayarak ilk aramayı yapmakta. Bir yıl içinde mobil ağ Kharkiv, Odesa, Lviv, Dnipropetrovsk (halen Dnipro), Simferopol ve Sevastopol’de kullanıma sunuldu. 1995 yılında mobil ağ ülkenin 12 oblast merkezini kapsamakta, UMC abonesi sayısı 14 bin kişiyi bulmakta. 1996 yılında ise şirket, NMT ağıyla Ukrayna’nın tüm oblast merkezlerini kapsamakta. Toplam yılın sonu UMC hizmetleri 93 kentte ve 4 bin kilometrelik temel anayollarda kullanıma sunulmuş olmakta. NMT standartlı ağı, Ukrayna %42 nüfusunun (20 milyondan fazla kişi) oturduğu alanı kapsamaktadır. Abonelerin toplam sayısı 30 bindir.
1 Eylül 1997 tarihinde UMC, gerekli sözleşmeyi imzalayarak “Московская сотовая связь” (Moskova hücresel ağı) operatörüyle Rusya ile NMT-450 standartlı otomatik dolaşım ve Swisscom şirketi üzerinden İsviçre ile GSM-900 standartlı otomatik dolaşımı ilk defa Ukrayna’da uygulamakta. 1997 Eylül ayında UMC, ilk dijital nesil 2G’e ait olan GSM-900 standartlı ağ Kyiv’de çalıştırılmakta. Aralık ayında ise yeni ağ Odesa’da kullanılmaya başlamakta.
1999 Mart ayında Ukrayna’nın hemen on şehrinde UMC şirketinin SIM-SIM adlı ticari markası altında önceden ödenmiş hizmet satışı başlamakta. Yılın sonunda SIM-SIM, UMC’ye 58 bin yeni abone getirmekte. Yazın UMC, İnternet adlı dünyaca ünlü ağa girmekte. Şirket, kendi hakkında bilgiyi kurumsal ve mobil ağ önceden ödenmiş hizmetleri sitesi gibi hemen iki sitede sunmaktadır. 1999 Aralık ayında UMC, mobil ağ hizmetlerini Kyiv metrosunda vermeye başlamakta. Şirket, Kreshchatyk ve Maidan Nezalezhnosti gibi iki istasyonda ağı hayata geçirmekte. UMC, 200 yerleşim birimi ile 7,5 bin kilometrelik otoyolları kapsayarak bölge mobil ağı gelişimine devam etmekte. Yılın sonuna kadar ülkede yaklaşık 300 bin mobil abone bulunmakta, 186 bini ise UMC tarafından hizmet edilir.
2000 Temmuz ayında UMC aboneleri, sözleşmeli aboneler için uygulanan WAP-hizmetleri ticari işletilmesi sayesinde cep telefonu üzerine İnternet erişimi aldılar. WAP-hizmetinin ilk takımı oldukça basit, yani haber, anekdot, horoskop, hava durumu, döviz kurları vardır. 2001 yılında UMC, GSM-1800 standartlı yeni ağa yol açtı. UMC abone sayısı 500 bin kişiyi aşmakta, şirket 1 milyon kişiyle rekoru kırarak Yeni Yıla girmekte.
2002 yılında operatör, GPRS teknolojisini kullanarak İnternet erişimi hizmetini sağlamaya başlamakta.
12 Temmuz ayında UMC, 300. dolaşım ortağı olan Qatar Telekom (Qtel), Katar, GSM 900/ 1800 operatörüyle uluslararası dolaşım hizmeti ticari kullanmasını açmaktadır. 15 Temmuz 2005 tarihinde UMC, 10 milyon abonesi hakkında duyuru yapmaktadır. Şirketin sözleşmeli abone temeli 1 144 922 kişiyi, SIM-SIM önceden ödenmiş ağ hizmetleri abone temeli 4 377 435 kişi bulmakta. Ukrayna’daki JEANS sanal operatör abone sayısı 4 480 301 kişidir. 15 Ekim 2005 tarihinde Ukrayna’nın iki en büyük mobil ağ operatörü olan UMC ve Kyivstar şirketleri, aboneleri arasında MMS mesajlaşma hizmetini uyguladılar. Aboneleri resim ve sesli selamlaşmayı birbirlerine serbestçe atmasını sağlayabilmiş oldular. Yılın son ayı içinde UMC, Ukrayna piyasası için rekor olan 1 425 000 aboneden fazla bağladı. Haziran 2006 tarihinde ise UMC, Ukrayna’daki mobil operatörlerden ilki olup Wi-Fi hizmetini ticari kullanıma sunmakta.
Mart 2007 tarihinde şirket, işletme sosyal sorumluluğu ilkelerini belirleyen BM Küresel İlkeler Sözleşmesi ağına katılmış olmakta. 15 Şubat ayında Ecotel adlı sanal operatörün piyasaya girişidir. Onun çıkmasından iki hafta önce yaklaşık 27 bin abone ona bağlandı. Temmuz ayında da Ukrayna’daki ilk CDMA teknolojisi temelinde olan yüksek hızlı kablosuz İnternet ağının teknik denemesi başlamakta.
Notomys aquilo
Notomys aquilo, Notomys cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Valdez, Colorado
Valdez, Amerika Birleşik Devletleri'nin Colorado eyaletinde yer Las Animas ilçesinde yer alan, belediyeye ait olmayan bir şehirdir. 1907'den 1960'a kadar Valdez, Colorado Fuel & Iron Şirketi'nin en üretken ve en büyük ikinci madeni olan Frederick kömür madeni için bir şirket kasabası olarak görev yaptı. Valdez CDP'nin nüfusu 2020 Amerika Birleşik Devletleri Nüfus Sayımı'na göre 46'dır.[1] Trinidad Postanesi (posta Kodu 81082) bölgeye hizmet vermektedir.[2]
Valdez, Las Animas ilçesinin batısında, Purgatoire Nehri vadisinde yer almaktadır. Batıda Segundo ile sınırlanmıştır. Colorado Eyalet Otoyolu 12, topluluğun kuzey kenarı boyunca uzanır ve doğuya (nehrin aşağısında) 13 mil (21 km) Trinidad'a, ilçe merkezine ve batıya (nehrin yukarısında) 20 mil (32 km) Stonewall Gap'a gider.
Valdez CDP'nin tüm arazisi boyutundadır.
Tarih
1913-14'te Colorado Ulusal Muhafızları ve Baldwin–Felts dedektifleri tarafından desteklenen CF&I, Colorado Kömür Sahası Savaşı'nı Amerika Birleşik Maden İşçileri madencilerine karşı savaştı. Valdez, greve önemli bir katılım görmeyen şirket şehirlerinden biri olmasına rağmen, Ludlow Katliamı'nın şiddeti ve sonraki günler Rockefeller Jr.'ı CF&Is imajını iyileştirmeye zorladı. Bu görev için halkla ilişkiler uzmanı Ivy Lee ve gelecekteki Kanada başbakanı William Lyon Mackenzie King'i işe aldı ve Eylül 1915'te kömür madenciliği bölgesi genel turu kapsamında Valdez'i ziyaret edecekti. Bu çabalardan şirket kasabasının iyileştirilmesi ve şirket önderliğindeki sendikalaşma olan "Rockefeller Planı" doğdu.
Çakmaklar, Adıyaman
Çakmaklar, Adıyaman ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Çakmaklar, 2015 yılında köy statüsüne kavuştu.
Valdez, Colorado
Tarih
1917 yılına gelindiğinde, maden 500 erkek ve 28 katırın çalışmasıyla günde yaklaşık 1.500 ton kömür üretiyordu. Tramvaylar 1940'ta katırların yerini aldı ve toplam madenci sayısı 750'ye yükseldi. Madenin 1960 yılında kapanmadan önceki toplam üretimi 29,6 milyon tonun üzerindeydi.
Demografik
Amerika Birleşik Devletleri Nüfus Sayımı Bürosu'nun Valdez CDP için başlangıçta tanımlanmış ABD 2010 Nüfus Sayımı.
Kaynakça
<references group="" responsive="1">
Notomys amplus
Notomys amplus, Notomys cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Memel Ayaklanması
Memel Ayaklanması veya Klaipeda Ayaklanması, Ocak 1923'te Klaipeda bölgesinde gerçekleşti. Neman'ın kuzeyindeki bölge, Versay Antlaşması ile Almanya'dan ayrıldı ve bir Milletler Cemiyeti mandası kuruldu. Bölge, bir karar verilinceye kadar geçici bir Fransız idaresi tarafından idare edildi.
Litvanya, Prusyalı Litvanyalıların büyük Litvanca konuşan azınlığı ve Litvanya için Baltık Denizi'ne tek kabul edilebilir çıkış olan liman kenti Klaipeda (Memel) nedeniyle bölgeyle (Küçük Litvanya'nın bir parçası) bağlantı kurmak istedi. Yerel halk tarafından çıkarılan bir ayaklanma olarak sunulan gelişmeye ne Alman polisinden ne de Fransız ordusundan herhangi bir direnişle karşılaşmadı.
İsyancılar, kendi kaderini tayin hakkına atıfta bulunarak birleşme talebiyle Litvanya'ya dönen Litvanya yanlısı bir yönetim oluşturdular. Milletler Cemiyeti oldu bittiyi kabul etti ve Klaipeda bölgesi 17 Şubat 1923'te Litvanya Cumhuriyeti'nin özerk bölgesi oldu. Uzun müzakerelerden sonra, Mayıs 1924'te Klaipeda Sözleşmesi imzalandı. Sözleşme, Litvanya'nın bölge üzerindeki egemenliğini resmen tanıdı ve Klaipeda bölgesine geniş yasama, yargı, idari ve mali özerklik verdi. Bölge, bir ültimatomdan sonra Almanya'ya döndüğü Mart 1939'a kadar Litvanya'nın bir parçasıydı.
Litvanya ve Polonya iddiaları
Litvanya-Almanya sınırı, 1422'de imzalanan Meln Barışından sonra istikrarlıydı. Ancak, Litvanyalıların Doğu Prusya'nın kuzeydoğu kısmına yoğun göçünün bir sonucu olarak, bölgede önemli sayıda Litvanca konuşan nüfus oluşmuştu. Fred Hermann Doja'nın istatistiklerine göre bölgede 71.156 Alman ve 67.259 Prusyalı Litvanyalı yaşıyordu. Küçük Litvanya'yı Litvanya ile birleştirme fikri, 19. yüzyılın sonunda Litvanya ulusal canlanma yıllarında ortaya çıktı. Bu, tüm etnik Litvanya topraklarını bağımsız bir Litvanya devletine birleştirme vizyonunun bir parçasıydı. Aktivistler ayrıca Baltık Denizi'ndeki önemli bir liman olan Klaipeda'yı ekonomik kalkınma için gerekli gördüler. 30 Kasım 1918'de, Litvanya Küçük Ulusal Konseyi'nin yirmi dört aktivisti, Küçük Litvanya'yı Litvanya ile birleştirme arzusunu ifade eden Tilsit Yasasını imzaladı. Litvanyalılar, Küçük Litvanya'nın tamamını (Klaipeda bölgesiyle sınırlı değil) Litvanya'ya ilhak etmek için müttefiklere başvurdu. O zaman, Litvanya Batılı güçler tarafından resmen tanınmadı ve savaş sonrası herhangi bir konferansa davet edilmedi.
Polonya Cumhuriyeti, Klaipeda bölgesini Danzig için olası bir tazminat olarak değerlendirdi. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Danzig Koridoru ile Baltık Denizi'ne erişim sağladı, ancak Danzig Serbest Şehri Polonya'ya verilmedi. 1919'un başında, Polonyalıların Paris Barış Konferansı'ndaki temsilcisi Roman Dmovsky, Józef Piłsudski'nin Intermarium projesine bağlı olarak geliştirilen Dmovsky hattına uygun olarak Klaipeda bölgesinin Litvanya'ya dahil edilmesi lehine bir sunum yaptı. Polonya formülü şuydu: Klaipeda önce Litvanya'ya ait olacak daha sonra Litvanya'da Polonya'ya ait olacaktı. Ancak Intermarium'a dayanan proje Litvanya'nın tarihsel gerçekliğe de dayanan Polonya-Litvanya birliği gibi önerileri kategorik olarak reddetmesi nedeniyle gerçekleşmedi. Bozulan Polonya-Litvanya ilişkiler savaşa doğru evrilirken anlaşmazlık nedeniyle Klaipeda müttefiklerin geçici yönetimi altına alınmak zorunda kaldı. Polonya-Litvanya Savaşı Vilnius Bölgesi üzerindeki anlaşmazlığa yol açmasına karşın birleşme fikri Batı Avrupa'da olumlu karşılanıyordu. Aralık 1921'de Polonya, bölgeye yeni elçi olarak Marcel Szarot'u gönderdi. Onun girişimi sayesinde Polonya ve Klaipeda, Nisan 1922'de bir ticaret anlaşması imzaladılar. Ayrıca Polonya, ekonomik varlığını gayrimenkul satın almak, ticari girişimler kurmak, limanı kullanmak şeklinde oluşturmaya çalışmıştır.
Fransız yönetimi
Polonya önerilerinin etkisi altında, Müttefikler Almanya ile bir barış anlaşması imzalarken Klaipeda bölgesini dikkate aldılar. 10 Ocak 1920'de Versay Antlaşması'nın 28. Maddesine göre, Neman Nehri'nin kuzeyindeki topraklar Alman İmparatorluğu'ndan ayrıldı ve 99. Maddeye göre Milletler Cemiyeti tarafından yetkilendirildi. Fransızlar bölgede geçici bir yönetim olmayı kabul ederken, İngilizler reddetti. İlk Fransız birlikleri, General Dominique Joseph Audry tarafından yönetilen 21. Alp Piyadeleri Taburu, 10 Şubat 1920'de geldi. Almanlar bölgeyi resmi olarak 15 Şubat'ta Fransız yönetimine verdi. İki gün sonra, General Audrey bir yönetim organı kurdu: yedi üyeden oluşan Klaipeda Bölge Müdürlüğü. Litvanya protestolarının ardından iki Prusyalı Litvanyalı yönetime kabul edildi, müdürlüğün bileşimi dokuz üyeye yükseldi. 8 Haziran 1920'de Fransa, Gabriel Jean Petinier'i Klaipeda bölgesindeki mülki idarenin başına getirdi. Petinier, politikalarında Litvanya karşıtı bir önyargı gösterdi ve özgür bir şehir fikrini destekledi. General Audrey 1 Mayıs 1920'de istifa ederek Pétinier'i bölgedeki en yüksek yetkili olarak bıraktı.
Başbakan ve Paris Barış Konferansı Başkanı Georges Clemenceau, Klaipeda bölgesinin henüz yasal olarak tanınmadığı için Litvanya'ya bağlı olmadığını kaydetti. Litvanyalılar, uluslararası tanınırlık kazandıklarında bölgenin kendilerine gitmesi gerektiğine inanarak bölgedeki hakları için kampanya yürütmeye devam ettiler. Vilnius Bölgesi etrafındaki Polonya-Litvanya ihtilafında arabulucu olan Milletler Cemiyeti iki taraf arasında taraf tutmadı. Zaten 1921'de Klaipeda'yı Vilnius ile değiştirmek için örtülü teklifler yapıldı. Mart 1922'de İngiliz tarafı açık ve doğrudan bir teklifte bulundu: Polonya'nın Vilnius'a yönelik iddialarını tanıması karşılığında, Litvanya de jure tanıma, Klaipeda bölgesi ve ekonomik yardım alacaktı. Litvanyalılar, Vilnius'tan vazgeçmeye hazır olmadıkları için teklifi reddettiler. Bu önerinin reddedilmesinden sonra, Litvanya'nın Fransa ve Büyük Britanya ile ilişkileri kötüleşti ve müttefikler şimdi Klaipeda'ya özgür bir şehir statüsü verilmesini savundular. Böylece, Litvanyalılar ya çatışmanın olumsuz bir şekilde çözülmesini bekleyebilir ya da bölgeyi zorla ele geçirebilirler.
Çözüm
3-4 Kasım 1922'de Prusyalı Litvanyalılardan oluşan bir delegasyon müzakerelere katılma talebinde bulundu. Bu başarısızlık bir ayaklanmayı organize etmek için itici güç oldu. 20 Kasım 1922'deki gizli bir oturumda, Litvanya hükûmeti bir ayaklanma düzenlemeye karar verdi. Litvanya, Milletler Cemiyeti aracılığıyla diplomatik çabaların başarısız olduğunu ve sakinleri Litvanya'ya katılmaya yönlendirmek için ekonomik önlemlerin çok pahalı ve uluslararası diplomaside etkisiz olduğunu kabul etti. General Silvestras Zukauskas, Litvanya ordusunun küçük Fransız alayını etkisiz hale getirebileceğini ve 24 saat içinde bölgeyi ele geçirebileceğini belirtti. Ancak Fransa'ya doğrudan askeri müdahale, askeri ve diplomatik açıdan çok tehlikeliydi. Bu nedenle, Ekim 1920'de Zheligovsky isyanı örneğinde yerel bir isyan düzenlenmesine karar verildi.
Hazırlıklar Başbakan Ernestas Galvanauskas'a emanet edildi. Ayaklanmayı organize etme planı, Litvanya'nın ilk Seimas'ından ve Dışişleri Bakanlığı'ndan bile gizli tutulmak zorundaydı. Bu nedenle, çok az Litvanyalı, hükûmetin ayaklanmadaki tam rolünü anladı. Bu nedenle, ayaklanmayı organize etmenin ana itibarı, bazen kuvvetleri sağlayan Litvanya Tüfekçiler Birliği (Lietuvos Šaulių Sąjunga) başkanı Vincas Krėvė-Mickevičius'a atfedilir. Galvanauskas, olayları yerel halkın Fransız yönetimine karşı değil, Alman varlığına karşı bir ayaklanması olarak sunmayı planladı. Böyle bir plan, Müttefiklerin dikkatini Litvanya'nın önerisine çekmek ve Avrupa'daki Alman karşıtı duyguları sömürmek için tasarlandı. Olumlu uluslararası duruma rağmen, Litvanya hükûmetinde birlik yoktu. 22 Kasım 1922'de, Tüfekçiler Birliği başkanı Vincas Kreve-Mickevičius ve kurmay başkanı Yüzbaşı Klimaitis'in davet edildiği gizli bir toplantı yapıldı. Toplantıya hükûmetten sadece başkan Galvanauskas, bölgenin Savunma Bakanı Balis Shlizhis (Balys Šližys) Dışişleri Bakanı Klyvas ve Güvenlik Dairesi Başkanı Lipčius katılmıştı. Ślizis silahlı ayaklanma fikrini desteklemeyi reddetti. Klaipeda bölgesinin ayaklanma yoluyla kurtarılması konusunda Bakanlar Kurulu'nda uzlaşma sağlanamadığına karar verildi. Bu nedenle, öncelikle Litvanya bu tür olaylardan sorumlu olmayacaktır ve tüm mesele Litvanyalı Tüfekçiler Birliği'nin inisiyatifine bırakılmıştır. İkincisi, olaylar Litvanya devleti için tehlikeli olan siyasi komplikasyonlara neden olursa, ayaklanmayı başlatanlar ve katılanlar tutuklanıp yargılanabilir. Üçüncüsü, Litvanya hükûmeti Tüfekçiler Birliği'ni ne silahlarla ne de mali kaynaklarla desteklemeyecekti. Galvanauskas, isyancılar ve Litvanya hükûmeti arasındaki herhangi bir bağlantıyı gizlemek için yeterince dikkatliydi, böylece ayaklanma başarısız olursa, ateş edenleri ve isyancıları suçlayabilir ve hükûmet herhangi bir sorumluluktan kurtulur.
Propaganda
Yerel halk, Almanya, Litvanya ve özgür şehir fikirleri arasında bir çekişme halindeydi. Almanya ile yeniden birleşme siyasi olarak imkansızdı, ancak bölgede yaşayan Almanlar bölgedeki siyasi ve kültürel hakimiyetlerini sürdürmek istediler. Prusyalı Litvanyalılar Litvanya dilini konuşurken, kendi ulusal kimlikleri ve başka bir dinleri (Protestanlık) vardı (Litvanyalıların geri kalanı Katolikti). Litvanyalılar ekonomik ve kültürel olarak geriydiler. Bölgedeki çiftçiler ve sanayi işçileri, Litvanya'dan gelen ucuz emeğin geçim kaynaklarını yok edeceğinden korkuyorlardı. Böylece özgür bir şehir fikri ivme kazandı. 1921'in sonunda, Memel Özgür Devlet Derneği, özgür bir şehir olarak varoluşu desteklemek için 71.856 imza topladı. Bunların 54,429'u Litvanyalıların imzasıydı (%75,7).
Ayaklanmayı organize etme kararından önce bile, Litvanya etkisini en üst düzeye çıkarmaya ve bölgedeki destekçilerini bulmaya çalıştı. Litvanya, bölgenin tarımsal eksikliğini göstermek için bölgeyle olan ticaretini sınırladı. Klaipeda bölgesinde para birimi olarak kullanılan Alman markının aşırı enflasyonu nedeniyle ekonomik durum karmaşıktı. Yeral halkın aksine bölgedeki sanayiciler, ucuz iş gücü ve hammaddeyi istiyordu. Bu nedenle Litvanya ile birleşme fikrini destekliyorlardı. Litvanyalılar da yoğun propagandaya giriştiler. Litvanya yanlısı örgütler kurup finanse ettiler ve yerel basından ilgi gördüler. Bu faaliyetlerin çoğu, bu amaçlar için 500.000 Alman Markı alan Litvanyalı diplomat Jonas Žilius-Jonila tarafından koordine edildi. Bankacı Jonas Valekaitis, girişime ilk olarak 12.500 ABD Doları bağışladı. İlerleyen süreçte 10.000 ABD Doları daha verdi. Antanas Ivaskevichius ve Andrius Martuzevichius da dahil olmak üzere ABD'den Litvanya diasporası tarafından ek destek sağlandı. Ayaklanmaya giden haftalarda yerel basın, Polonya'nın bölgeyi işgal edeceğini iddia etti. Bu, Polonya karşıtı duyguları güçlendirmek ve en uygun çözüm olarak Litvanya'ya katılma fikrini süslemek için yapıldı. Bu eylemler istenen sonucu verdi ve kamuoyu Litvanya'ya katılma fikrine sıcak bakmaya başladı.
Uluslararası diplomasi
Almanya, bölgenin kendisine iade edilmeyeceğini anladı, bu yüzden Litvanya'nın çıkarlarını zımnen destekledi. Weimar Cumhuriyeti, Polonya ve Fransa'yı ana düşmanları olarak görürken, Litvanya daha tarafsızdı. Ayrıca Almanya gücünü yeniden kazandığında, bölgeyi küçük Litvanya'dan geri almak Polonya'dan almaktan çok daha kolay olacaktır. 22 Şubat 1922 gibi erken bir tarihte, Almanlar Litvanyalılara Klaipeda'daki Litvanya eylemlerine karşı çıkmayacaklarını ve bariz nedenlerden dolayı böyle bir pozisyonun asla resmi olarak açıklanmayacağını gayri resmi olarak bildirdiler. Bu tutum daha sonra, Berlin'in yerel Almanları Litvanya planlarına müdahale etmemeye çağırdığı ayaklanma sırasında bile diğer gayri resmi Alman-Litvanya temaslarında doğrulandı.
Müttefikler Klaipeda'yı özgür bir şehre dönüştürmeyi düşündüklerinde, Polonya Dışişleri Bakanı Konstantin Skirmunt, böyle bir özgür şehrin Polonya'nın çıkarlarına müdahale edeceğini ve Almanya'nın bölgedeki etkisini sürdürmesine izin vereceğini söyledi. Skirmunt, Polonya'ya liman ve Neman boyunca sınırsız ticaret sağlanabilmesi durumunda bölgenin Litvanya'ya transferini destekledi. Aynı zamanda, Polonya başka konularla (Başkan Gabriel Narutowicz'in öldürülmesi, ekonomik kriz, Silezya'daki toprak anlaşmazlığı, Sovyet Rusya ile gergin ilişkiler) meşguldü ve bu nedenle Klaipeda bölgesinin statüsüne daha az dikkat etti. Litvanya, askerî eylemlerin yeni bir Polonya-Litvanya savaşını tehdit ettiğini anladı. Polonya ve Fransa'dan beklenen tepkiye karşı koymak için Litvanyalılar, güçlü bir Polonya devletine karşı çıkan Sovyet Rusya'da bir müttefik aradılar. 29 Kasım'da Sovyet Rusya Dışişleri Bakanı Georgi Çiçerin, Berlin'e giderken Kaunas'ta Litvanya tarafıyla bir araya geldi. Galvanauskas ile yaptığı bir konuşmada Georgi Çiçerin, Klaipeda'daki Litvanya planlarına desteğini dile getirdi ve Polonya Litvanya'ya karşı çıkarsa Sovyet Rusya'nın pasif kalmayacağını belirtti.
Siyasi eylemler
1922'nin sonunda, Litvanyalı eylemciler, Klaipeda bölgesindeki çeşitli şehir ve köylere vatansever konuşmalar yapmak ve bir dizi Litvanya yanlısı komite düzenlemek için gönderildi. 18 Aralık 1922'de, tüm bu komiteleri birleştirmek için Klaipeda'da Martynas Jankus'un başkanlığında Küçük Litvanya'nın Kurtuluşu Yüksek Komitesi (SCML) kuruldu. Komitenin görevi ayaklanmaya önderlik etmek ve ardından bölgede Litvanya yanlısı bir rejim örgütlemekti. 3 Ocak 1923'te komitenin kongresinde, tüm bölge sakinlerinin çıkarlarını temsil etme görevi öne sürüldü. Ancak o zaman organizasyon sadece bir isimdi ve birkaç başvuru yapmaktan başka bir faaliyet yoktu. Bazı üyeleri, VKML'deki rollerini ancak ayaklanmadan sonra öğrendiklerini itiraf etti. 7 Ocak'ta VKML, "Broliai Šauliai!" adında bir itiraz beyannamesi yayınladı. Beyannamede Litvanyalıların yabancılar tarafından zulme uğradığı, "kölelikten kurtulmak" için silaha sarılma çağrısı yapıldığı ve Litvanya Tüfekçiler Birliği'nden yardım istendiği belirtildi. Bu, Litvanyalı Tüfekçiler Birliğinin 9 Ocak'ta bölgeye girmesinin resmi nedeni oldu.
9 Ocak'ta VKML, bölgenin tüm sakinlerini temsil etmek için diğer kurtarma komitelerinin iznine dayanarak, VKML'nin bölgedeki tüm yetkileri gasp ettiğini, Klaipeda Bölgesi'nin "Alman" Müdürlüğünü feshettiğini duyurdu. Erdmonas Simonaitis, Erdmonas Simonaitis tarafından 3 gün içinde beş kişilik yeni bir Müdürlük oluşturmak üzere yetkilendirildi. Bildiride ayrıca Almanca ve Litvanca'ya bölgenin resmi dilleri olarak eşit statü verilmesi, tüm siyasi tutukluların serbest bırakılması ve sıkıyönetim ilan edilmesi şartı da yer aldı. Komite, bu bildiriye ek olarak, Fransız askerlerine, “özgürlük ve eşitlik gibi asil fikirlerin savaşçıları” olarak, “Litvanya ulusunun iradesine ve başarılarına” karşı savaşmamalarının istendiği Fransızca bir çağrı yayınladı. 13 Ocak'ta Erdmonas Simonaitis; Vilius Gaigalaitis, Mikelis Reizgys, Martynas Toleikis ve Kristupas Lekšas'ı içeren yeni bir Litvanya yanlısı müdürlük kurdu. 19 Ocak'ta, Küçük Litvanya'nın Kurtuluşu Yüksek Komitesi temsilcileri Silute'de bir araya geldi ve bölgenin özerk bir bölge olarak Litvanya'ya dahil edilmesini talep eden beş maddelik bir bildiri sundu. Belge yaklaşık 120 kişi tarafından imzalandı. Bölgenin özerkliği yerel vergilendirme, eğitim, din, yargı, tarım, sosyal hizmetler şeklinde olacaktı. 24 Ocak'ta Litvanya Parlamentosu bir bildiri kabul etti ve böylece Klaipeda bölgesi resmen Litvanya'nın bir parçası oldu. Eski Cumhurbaşkanı A. Smetona, Litvanya hükûmetinin özel temsilcisi olarak Klaipeda bölgesine gönderildi.
Askeri eylemler
küçükresim|Litvanyalı isyancılar Galvanauskas, ayaklanmaya silahlı kuvvetler sağlamak için Litvanya Tüfekçiler Birliği'nin askeri desteğini aldı. Örgütün lideri Vincas Kreve-Mickevicius, bir ayaklanma düzenleme fikrinin Tüfekçiler Birliği'nden kaynaklandığına inanıyordu ve Galvanauskas, hükûmeti isyancılardan dikkatle uzaklaştırarak planı yalnızca zımnen onayladı. Aralık 1922'de Kreve, Reichswehr komutanı Hans von Seeckt ile bir araya geldi ve Alman ordusunun çatışmaya müdahale etmeyeceğinden emindi. Kreve, Almanlardan 1.500 tüfek, 5 hafif makineli tüfek ve 1.500.000 mermi mühimmat satın aldı. Askeri operasyonlar, adını daha çok Prusya-Litvanya'ya benzeyen Jonas Budrys olarak değiştiren Rus İmparatorluk Ordusu'nun eski bir albayı olan Litvanya ordusunun karşı istihbarat başkanı Jonas Polovinskas tarafından koordine edildi. Daha sonra astları da aynısını yaptı. Steponas Darius'a göre, ayaklanma başlangıçta Yılbaşı gecesi için planlanmıştı, ancak Litvanya hükûmeti elverişsiz istihbarat verilerine dayanarak ayaklanmayı iptal etti. O günlerde, Fransa ve Almanya arasındaki çatışma gelişiyordu, 11 Ocak 1923'te Fransız ve Belçika birlikleri Ruhr bölgesine girdi. Dünya basını bu olaylara tüm dikkatini verdi, bu yüzden Litvanyalılar uygun andan yararlanmaya karar verdi.
Ayaklanmanın destekçileri Kaunas'ta toplandı ve hükûmeti planı uygulamaya ikna etti. Gecikme gizli görevi tehlikeye attı, neticede önemli bilgiler müttefiklerin eline geçebilirdi. Ayaklanma 10 Ocak 1923'te başladı. Kretinga ve Taurage'den trenle gelen 1090 gönüllü (40 subay, 584 asker, 455 piyade, 3 katip, 2 doktor, 6 hademe) bölge sınırını geçti. Aralarında Steponas Darius ve Vladas Putvinskis de vardı. Akademisyen ve diplomat Rimantas Morkenas, pek çok isyancının askeri eğitimi olmadığını, aralarında sıradan köylülerin ve hatta lise öğrencilerinin de bulunduğunu vurguluyor. MLS (Mažosios Lietuvos sukilėlis veya Mažosios Lietuvos savanoris) (Litvanya Küçük Asi/Gönüllü) harfleriyle yeşil bir kol bandına sahip sivil kıyafetler giymişlerdi. Her savaşçının bir tüfeği ve 200 mermisi vardı. İsyancıların toplam 21 hafif makineli tüfeği, 4 motosikleti, 3 arabası, 63 atı vardı. Herhangi bir zayiatı önlemek için barışçıl bir Fransız geri çekilmesini müzakere etmeyi umuyorlardı. Çekime yalnızca son çare olarak izin verildi. Galvanauskas, isyancılara kibar olmalarını, hırsızlık yapmamalarını, alkol kullanmamalarını, siyasi konuşma yapmamalarını ve ayrıca Litvanya belgelerini, parasını, tütününü, kibrit kutularını yanlarına almamalarını emretti. Klaipeda bölgesinde isyancılar yaklaşık 300 yerel gönüllü tarafından karşılandı, ancak Litvanyalı tarihçi Vygandas Vareikis bu ifadenin doğruluğunu tartışıyor. Klaipeda'nın erkek nüfusunun bir kısmı gönüllülere katıldı. İsyancılar direnişle karşılaştı, kış koşullarıyla, ulaşım sıkıntısıyla mücadele etti ve malzeme sıkıntısı yaşadı (gıda ve giyecek sağlanmadı).
Gönüllüler üç silahlı gruba ayrıldı. Binbaşı Jonas Islinskas (takma adı Aukštuolis) komutasındaki 530 kişilik ilk gruba Klaipeda'yı almaları emredildi. Kaptan Mykolas Kalmantas (takma adı Bayoras) liderliğindeki 443 kişilik ikinci grubun Pagegiai'yi ele geçirmesi ve Almanya sınırında bir yer edinmesi gerekiyordu. Binbaşı Petras Jakshtas (takma adı Kalvaitis) liderliğindeki 103 kişilik üçüncü grubun Silute üzerinde hareket etmesi gerekiyordu. Pagegiai ve Silute, 10 Ocak'ta Litvanyalılar tarafından direniş göstermeden işgal edildi. 11 Ocak'a kadar, Litvanya yanlısı güçler Klaipeda hariç tüm bölgeyi kontrol etti. Fransız yönetici Petinier teslim olmayı reddetti ve 15 Ocak'ta Klaipeda için savaş başladı. Şehir 250 Fransız askeri, 350 Alman polisi ve 300 sivil Alman gönüllü tarafından savunuldu. Kısa bir çatışmanın ardından aynı gün ateşkes anlaşması imzalandı. Savaş sırasında 12 Litvanyalı isyancı, iki Fransız askeri ve bir Alman polisi öldürüldü. Alman verilerine göre, bir Fransız askeri öldü, ikisi de yaralandı. 16 Ocak'ta Polonya gemisi Commandant Pilsudski, Fransız birlikleri için takviye ile Klaipeda limanına girdi. Ancak, ateşkes imzalandığında gemi kısa sürede limandan ayrıldı. 17-18 Ocak'ta İngiliz kruvazörü "Caledon" ve iki Fransız muhrip Cezayir ve Senegalli birlikler Klaipeda'ya geldi. Fransız filo savaş gemisi Voltaire de yoldaydı. 16 Ocak'ta Litvanyalılar, 317 kişiden oluşan (24 Ocak itibarıyla) yerel bir "Jonas Budrys ordusu" düzenlemeye başladı. Gönüllülerin çoğu, Klaipeda bölgesindeki ekonomik durum çok zor olduğundan ve ayrıca Dünya Savaşı'nı kazanan müttefiklere tazminat ödemek zorunda kaldıklarından, siyasi değil, maddi güdüler tarafından yönlendirildi.
Tepki ve sonrası
küçükresim|220px|right|Memel ayaklanmasına katılanlara verilen Litvanya Klaipeda Kurtuluş Madalyası Uluslararası baskıya rağmen, Litvanya ayaklanmaya herhangi bir katılımını reddetti. Fransa, Litvanya'nın eylemlerini protesto etti ve statükonun restorasyonunu talep eden doğrudan askeri tehditler dile getirdi. İngiltere protesto etti ama tehdit etmekten kaçındı. Litvanya'nın Sovyet desteğine sahip olduğuna dair bir korku vardı, bu da Fransa veya Polonya askeri bir tepki başlatırsa Sovyet Rusya'nın müdahale edeceği ve bunun başka bir savaşa yol açabileceği anlamına geliyordu. Polonya da protesto etti, ancak sonuçlarından da korktu. Fransız ve İngiliz müdahalesi durumunda askeri yardım teklif etti. 17 Ocak 1923'te İtilaf Devletleri Büyükelçileri Konseyi, Frankman Georges Klinshant başkanlığında özel bir komisyon göndermeye karar verdi. Komisyon, bir avuç müttefik birlik ile 26 Ocak'ta geldi ve neredeyse hemen isyancıların bölgeden çekilmesini talep ederek güç kullanmakla tehdit etti, ancak isyancılar hızla geri çekildi. 29 Ocak'ta Müttefikler, ayaklanmayı bastırmak için asker gönderme teklifini reddetti. Fransa yönetimini yeniden kurmak istedi, ancak İngiltere ve İtalya bölgenin Litvanya'ya devredilmesini destekledi. 2 Şubat'ta müttefikler, bölgedeki tüm isyancıların geri çekilmesini, herhangi bir silahlı grubun, Steponaitis Müdürlüğü'nün ve Litvanya Küçük Kurtuluş Yüksek Komitesi'nin dağıtılmasını talep eden bir ültimatom yayınladılar.
Aynı zamanda, Milletler Cemiyeti, Polonya ile Litvanya arasındaki Vilnius Bölgesi üzerindeki toprak anlaşmazlığına ilişkin nihai kararını verdi. 3 Şubat'ta Birlik, Kasım 1920'deki Zeligovsky isyanından sonra kurulan 6 km genişliğindeki tarafsız bölgeyi tasfiye etmeye karar verdi. Litvanya protestolarına rağmen, insansız toprakların tasfiyesi 15 Şubat'ta başladı. Bu koşullar altında, Milletler Cemiyeti resmi olmayan bir değiş tokuş önerdi: Litvanya, kayıp Vilnius Bölgesi için Klaipeda bölgesini tazminat olarak alacaktı. Zaten 4 Şubat'ta ültimatom, Klaipeda bölgesinin transferinin baskı altında değil organize edilmesi talebiyle diplomatik bir nota ile değiştirildi. 11 Şubat'ta müttefikler, krizin barışçıl çözümü için Litvanya'ya bile teşekkür ettiler. Milletler Cemiyeti'ni daha da yatıştırmak için Klaipeda Bölge Müdürlüğü 15 Şubat'ta dağıtıldı. Viktoras Gailius, ikisi Alman ve üçü Prusyalı Litvanyalı olmak üzere beş üyeden oluşan geçici bir müdürlük kurdu. 17 Şubat'ta İtilaf Devletleri Konseyi, Litvanya'da daha sonra Klaipeda Sözleşmesi'nde formüle edilecek olan çeşitli koşullar altında çalışmaya başladı: bölgeye özerklik verilecek, Litvanya müttefiklerin yönetimi sürdürme masraflarını tazmin edecek ve tazminat ödeyecekti. Almanlar, Neman Nehri'nin Almanya ve Litvanya'yı sınırlayan kısmı genel kullanıma sahip olacaktı. Litvanya bu koşulları kabul etti ve diğer devletlerde ayaklanmayı meşru kabul etti. Fransız ve İngiliz gemileri 19 Şubat'ta Klaipeda limanından ayrıldı.
Klaipeda Sözleşmesi'nin başlangıçta önerilen versiyonu, Polonya'ya Klaipeda limanına erişme, bu limanı kullanma ve yönetme konusunda geniş haklar verdi. Bu, savaş ve Vilnius Bölgesi üzerindeki anlaşmazlık nedeniyle Polonya ile tüm diplomatik ilişkilerini durduran Litvanya için kesinlikle kabul edilemezdi. Duran müzakerelerden sonra, meseleye karar verme hakkı Milletler Cemiyeti'ne verildi. 8 Mayıs 1924'te Paris'te İngiltere, Fransa, İtalya, Japonya ve Litvanya tarafından imzalanan sözleşmenin son metnini Amerikalı Norman Davis başkanlığındaki üç üyeli bir komisyon hazırladı. Klaipeda bölgesi, Litvanya egemenliğinde özerk bir bölge haline geldi. Bölgeye kapsamlı yasama, yargı, idari ve mali özerkliğin yanı sıra kendi yerel parlamentosu verildi. Klaipeda limanı uluslararası hale getirildi. Sözleşme, yalnızca Polonya'ya ayrılmış tek bir hak içermediği için önemli bir Litvanya diplomatik zaferi olarak kabul edildi. Ancak Litvanyalılara bölgede tam hakimiyet sağlayacak hiçbir koşul da yoktu. Sözleşme, merkezi ve yerel yönetimler arasındaki ilişki hakkında sık sık tartışmalara neden olan Litvanya hükûmetinin yetkilerini ciddi şekilde sınırlandırdı. 1920'lerde Litvanya ve Almanya arasındaki ilişkiler iyi gelişti. Adolf Hitler'in iktidara gelmesiyle tansiyon yükselmeye başladı. Litvanyalılar için sözleşmenin zayıf yanları, bölgeyi Alman kontrolüne döndürmeye çalışırken Nazi Almanyası tarafından kullanıldı ve bu da 1939'da Litvanya'ya bir ültimatom verilmesine yol açtı.
Notomys alexis
Notomys alexis, Notomys cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Alejandro Romero Gamarra
Alejandro Romero Gamarra veya Kaku (d. 11 Ocak 1995), orta saha pozisyonunda görev yapan Paraguaylı futbolcudur. Al-Taawoun'da forma giymektedir.
Allan Fotheringham
Allan Fotheringham (31 Ağustos 1932 — 19 Ağustos 2020), Kanadalı gazeteci, muhabir, köşe yazarı ve televizyon sunucusu.
Yaşamı ve kariyeri
Fotheringham 31 Ağustos 1932'de Hearne, Saskatchewan'de doğdu. Britanya Kolumbiyası Üniversitesini bitirdi. Kariyeri boyunca; Vancouver Sun, Toronto Sun, The Globe and Mail ve National Post gibi Kanada'da yayınlanan gazetelerde çalıştı. 1984 ve 1995 yılları arasında "Front Page Challenge" adlı organizasyonda panel konuşmacısı olarak yer aldı..
Ölümü
Fotheringham 19 Ağustos 2020'de Québec, Kanada'da 87 yaşında vefat etti.
Eğirler, Simav
Eğirler, Kütahya ilinin Simav ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kütahya il merkezine 163 km, Simav ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
VII. Gregorius
'''Papa VII. Gregorius', (İtalyanca: Gregorio VII; İngilizce: Gregory VII; Fransızca: Grégoire VII''), 1015/1028 tarihleri arasında - 25 Mayıs 1085. Asıl adı Sovanalı Hildebrand'dır (İtalyanca: Ildebrando da Soana). 22 Nisan 1073 - 25 Mayıs 1085 tarihleri arasında papalık yapmıştır. 157. papadır.
İtalya'nın Toskana bölgesindeki Sovana şehrinde demircilik yapan fakir bir ailenin çocuğu olarak doğmuştur. Daha sonra eğitim için Roma'ya gitmiştir. Benediktin Tarikatı'na mensuptur.
Kutsal Roma İmparatoru IV. Heinrich ile aralarındaki güç çekişmesi ile bilinmektedir. En büyük mirası kilise kanununu değiştirerek Papa'nın kardinaller komitesi tarafından seçilmesini getirmesidir.
Katolik rahipler arasında bekarlık kuralının şiddetle uygulanmasını sağlamıştır. Para karşılığı manevi derecelerin satılmasına karşı çıkmıştır.
Gregorius papalığın bağımsız egemenliğini temin etmeye çalışmıştır. Korsika ve Sardinya'nın papalığa ait olduğunu savunmuştur. İspanya, Macaristan ve Hırvatistan'ın da papalığın egemenlik sınırlarında olduğunu kabul ettirmeye çalışmış ve buraları papa adına yönetmesi için Danimarka Kralı'na ferman çıkarmıştır.
Gregorius müslümanların Bizans'a saldırdığı haberleri üzerine hristiyanları doğuya büyük bir askeri sefer için birleştirmeye çalışmış ve I. Haçlı Seferi'nin temelini atmıştır.
Niviventer tenaster
Niviventer tenaster, Niviventer cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Ayan Mukerji
Ayan Mukerji (d. 15 Ağustos 1983) Hint film yönetmeni.
Mukerji, yönetmenliğini 26 yaşında, Karan Johar tarafından tasarlanan komedi Wake Up Sid (2009) ile yapmıştır. Film güçlü eleştirilere maruz kalmış ve gişe rekorları kırmıştır. Bir sonraki sürümü, 2013'te müzikal romantik komedi-drama, Yeh Jawaani Hai Deewani, şimdiye kadarki en yüksek hasılat yapan Hintçe filmler arasında yer alıyor.
Mukerji, Bollywood'un önde gelen aileleriden birisi olan Mukherjee-Samarth ailesindendir.
Erken Yaşamı ve Kariyeri
Mukerji, Bengalli sinema oyuncusu Deb Mukherjee'nin oğlu olarak Hindistan'ın Kalküta kentinde Bengalli bir ailede doğdu. Ailesi, 1930'dan beri, büyükbabası Sashadhar Mukherjee'nin tesadüfen sahaya ilk adımını attığından beri, Hint film endüstrisinde hizmet vermiş durumdaydı. Sashadhar Mukherjee, Mumbai'deki Filmistan Studio'nun kurucu ortaklarından biri olan ve Dil Deke Dekho (1959), Love in Simla (1960), Ek Musafir Ek Hasina (1962) ve Lider (1964) gibi filmler üreten öncü bir film yapımcısıydı. . Stüdyo halen Ayan'ın geniş ailesi tarafından işletiliyor.