cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akuaponik
Sistemin Tarihi
Yakın geçmişe geldiğimizde popülasyonun artması, gıda ihtiyacının çoğalması, tarım yapılacak alanların ve tatlı su kaynaklarının azalması ile birlikte özellikle üniversite düzeyinde bu konulara çözümler aranmış. İlk olarak 1960 sonlarında John ve Nancy Todd, New Alchemy enstitüsünde bir sera inşa ederek Proto-Ark ismini verdikleri sürdürülebilir bir model oluşturmaya ve bir aileyi 1 yıl besleyecek bir sistem kurmaya çalıştılar. Balık ve sebzenin işbirlikteliği kullanılarak gıda ürettiler.
1990’larda Tom ve Paula Sperano çifti filmlere konu olan Biosphere2 projesi ve yukarıda bahsettiğimiz mevcut çalışmaları modifiye ederek Bioponic sistemini geliştirdiler. Su kalitesini pek önemsemeyen güçlü ve tadı idare eden bir balık olan tilapya balığını kullanarak sebze yetiştirdiler. Sebze yataklarında biyolojik filtre görevi görecek kum, çakıl ve organik maddeleri de araştırdılar ve 1 cm ile 1.5 cm çapında çakıl veya volkanik taşların en iyi sonucu verdiğini buldular.
Yapılan bunca araştırmanın sonucunda 1990 sonları 2000 başlarında Virgin Adaları üniversitesinde Dr. James Rakocy ve diğer akademisyenler balık ve sebze dengesi, azot ve diğer minerallerin hesaplanması, asidite, sıcaklık, balık yoğunluğu, optimum sebze miktarı gibi konularda pek çok araştırmaya imza attılar. Daha sonra Avustralya’lı Dr. Wilson Lennard’da Dr. Rakocy ile beraber çalışmış ve akuaponik üzerine doktora tezi yapmıştır. İlk olarak ticari anlamda ürün yetiştiren kişi de Dr. Lennard’dır.
Şu anda Dünya üzerinde pek çok hobici forumlarda fikir alışverişi yaparken, ticari firmalar da organik standartlarında ürettikleri ürünlerini satmaktalar. Gıda üretiminde bizim için yeni olan bu teknoloji umarız Türkiye'de yayılır ve bir endüstri haline gelir.
Aquaponics - Irımtüzen
Gürkan Yeniçeri ayrıca İngilizce "aquaponics" terimini Türkçeye uyarlamaya çalışmış ve IRIMTÜZEN kelimesini üretmiştir. “Irım” Göktürkçe içinden su akan toprak parçası anlamına gelmektedir. “Tüzen” ise “düzen” kelimesinin atasıdır. Irımtüzen kapalı devre bir sistemde balık ve sebzelerin simbiyotik biçimde yetiştirilmesi işine verilen addır.
Taş kitabeleri
Taş kitabeleri, mermer taş üzerine yazılmış ve herkesin okuyabileceği açık yerlere konularak hakkında halkı bilgilendirmeye yarayan yazılardır. Taş kitabeler zamanın hükümdarlarının ve yöneticilerinin egemenlik sembolleri olduğu sanılmaktadır. Kitabelerin başka bir görevi de Türk tarihi'ni kısmen anlatıyor olması. Örnek olarak en eski Orhun abideleri olduğu bilinmektedir. Selçuklu ve Osmanlı Hükümdarları önemli anları anlatan tuğralar ve taş yazıtlar günümüzde, dönemin tarihini anlamamıza ışık tutmaktadır. Dayanıklı maddelere yazıldıkları için bengi taşlar olarak da anılmaktadır.
Anadolu’daki en eski kitabe
Anadolu'daki en eski kitabenin bulunduğu yer Eskişehir’in Seyitgazi ilçesinde bulunmaktadır. Anadolu’da kurulan en eski külliyelerden biri olan ve adını buradaki Seyid Battal Gazi Külliyesinden alan külliye, içerisinde birçok yazıt, kitabe de barındırmaktadır.
Yuxarı Nemətabad
Yuxarı Nemətabad (aynı zamanda Yuxarı Ne'mətabad, Yukhary Neymetabad ve Yukhary-Neymatabad) Azerbaycan'ın Ağdaş Rayon'unda bir köy ve belediyedir. 795 nüfusa sahiptir. Belediye, Yuxarı Nemətabad ve Hacılar köylerinden oluşmaktadır.
Gerçek zamanlı strateji oyunu
Gerçek zamanlı strateji oyunları genellikle savaş oyunları için kullanılan bir tabirdir. Oyuncular, Askerî üs kurmak, kaynak toplamak ve ordu yönetmek gibi görevleri, rakiplerine karşı daha başarılı ve daha hızlı yaparak onları yenmeye çalışırlar. Tipik bir gerçek-zamanlı strateji oyununda, savaş sırasında ek binalar kurmak ve askeri birimler üretmek mümkündür. Genellikle üretim, oyuncuyu kaynak yönetimine zorlamak için kısıtlanmıştır. Kaynakların elde edilmesi haritada belli bir bölgeyi kontrol ederek, özel birim veya binalar üreterek sağlanır. Gerçek-zamanlı strateji kavramı ilk olarak 1982 yılında BYTE dergisinde ortaya çıkmıştır.
Trabzon Sancağı
Trabzon Sancağı, 1461 yılında gerçekleşen Trabzon’un fethi sonucunda Osmanlılarca kurulan bir idari yapıdır. 1514 yılına kadar hiçbir eyalete bağlanmadan bağımsız bir sancak olarak idare edildi ve 23 Ekim 1514’te Erzincan-Bayburt Eyaleti’ne, 1520’den sonra da Erzurum ve Rum eyaletlerine bağlandı. 16’ncı yüzyılın sonlarında ise eyalet halini alarak Trabzon Eyaleti oluşturuldu. 1867'de Trabzon Eyaleti kaldırılarak Trabzon Vilayeti kuruldu ve Trabzon Sancağı bu vilayete dahil edildi. 1920'de Trabzon Sancağı'na bağlı Giresun, Ordu, Tirebolu ve Görele kazaları birleşerek Giresun Sancağı'na dönüştü. 1921'de Giresun Sancağı'na bağlı Ordu Kazası, Trabzon Vilayeti'nin Canik Sancağı'na bağlı Fatsa ve Ünye kazalarıyla birleşerek Ordu Sancağı'nı oluşturdu. Cumhuriyetin ilanından sonra Nisan 1924'te yayınlanan Teşkilat-ı Esasiye'nin 60. maddesi gereği sancaklar kaldırıldı. O zamana kadar da sancak olarak idare edilen şehir günümüzde de aynı adla valiliği olan bir yerleşim yeridir.
Gerçek zamanlı strateji oyunu
Örnek Oyunlar
Çıkış tarihine göre sıralı,
İlk yapılmış gerçek zamanlı strateji oyunu Westwood Studios tarafından 1992'de yapılan Dune II 'dir.
Mle 1951 mayını
Mle 1951 (Model 1951) Fransız yapımı bir tür sıçrayan anti personel mayınıydı. II. Dünya Savaşı sonrasında Alman yapımı S-mine 44 modelinin kopyası olarak geliştirilmişir. Daha sonraki modelleri Mle 1955 (Model 1955) adını almıştır.
S-Mine gibi mayın içerisinde bir fırlatıcı düzenek bulunuyordu. Tuzaklama teline dokunulduğu zaman fırlatıcı düzenek mayını havaya fırlatıyor ardından ana patlayıcı ateşleniyordu. Mayının şarpanelleri 45 metreye kadar çevreye saçılıyordu.
Kaynakça
TM 5-223 Foreign Mine Warfare Equipment
Budaklı, Dulkadiroğlu
Budaklı, Kahramanmaraş ilinin Dulkadiroğlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kahramanmaraş merkezine 39 km uzaklıktadır.
Mahmutbeyli, Kavak
Mahmutbeyli, Samsun ilinin Kavak ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Samsun il merkezine 42 km, Kavak ilçesine 16 km uzaklıktadır.
Sol (Kuzey Makedonya)
Sol (Makedonca: Levica) 14 Kasım 2015'te Kuzey Makedonya'da kurulmuş bir siyasi partidir. İştip Goce Delčev Üniversitesi'nde hukuk doçenti olan Dimitar Apasiev'in liderliğindeki parti, parti NATO karşıtıdır ve siyasi yelpazenin sol kanadında yer alan ruhbanlık karşıtlığını, faşizm karşıtlığını, emperyalizm karşıtlığını ve sosyalizmi destekler.
Kuruluş ve ideoloji
Sol, üç ana hareketten oluştuğunu söylüyor: Makedonya Komünist Partisi, Dayanışma hareketi ve parlamento lideri Dimitar Apasiev'in ait olduğu Sosyal Adalet Hareketi "Lenka". Kendisini "etnik gruplar arası engellere" ve etnik milliyetçiliğe karşı çıkarken, işçi haklarını ve sosyal adaleti savunan bir parti olarak tanımlıyor. Parti tüzüğü, "sosyalizme doğru hareket", sosyalist yurtseverlik, anti-emperyalizm ve sekülerizmi kurucu değerleri olarak listeliyor. Parti, kendisini demokratik merkeziyetçilik çizgisinde yapılandırma niyetini ilan etti.
Milliyetçilik ve azınlık hakları
Sol, Kuzey Makedonya'daki Arnavut milliyetçiliğine karşı seslerini yükseltti ve Arnavutça dilinin Kuzey Makedonya'nın yargı sistemine yayılmasına karşı çıkarak, bu durumu "suç partisi" olarak gördüğü Arnavut Demokratik Bütünleşme Birliği lehine "Arnavut milliyetçiliğinin yayılmacı bir patlaması" olarak nitelendirdi. Parti, yasayı, etnik milliyetçilik karakterinden ziyade sivil milliyetçilik tarafından yönetilen bir ülke olması gerektiğini ve bunun etnik gruplar arası iyi ilişkilere yol açacağını düşündükleri Kuzey Makedonya'daki etnik çatlağı arttırmaktan ibaret görüyordu. Ülkedeki Makedon ve Arnavut blokları olarak adlandırdığı bölünmeye karşı çıktı ve kendisini "etnikler üstü" bir parti olarak tanımladı.
Solun siyasi programı, Prespa anlaşmasında müzakere edilen anayasal "Kuzey Makedonya Cumhuriyeti" yerine ülkeden Makedonya Cumhuriyeti olarak bahsetmeye devam ediyor Balkan Insight, Sol'u aşırı sağdan politika ödünç almakla suçladı. Eylül 2020'de parti lideri Apasiev, ırksal, dini ve etnik hoşgörüsüzlüğü yaymakla ilgili üç suçlama aldıktan sonra Üsküp'teki Cumhuriyet Savcılığında ifade verdi.
Dış politika
Sol, Prespa anlaşmasına ve Makedonya Cumhuriyeti'nin Kuzey Makedonya Cumhuriyeti olarak yeniden adlandırılmasına şiddetle karşı çıktı, bunun yerine ülkenin eski adı altında tam BM üyeliği için devlet destekli uluslararası bir kampanyayı destekliyor. Ayrıca, ülkenin yeniden adlandırılmasının anayasaya aykırı olduğunu ve bu nedenle iptal edilmesi gerektiğini belirtti. Kuzey Makedonya'da iktidara gelmesi durumunda anlaşmayı geçersiz kılma niyetini açıkladı. Ayrıca, koalisyon hükümetinde ancak bu hükûmetin Prespa anlaşmasından vazgeçmesi halinde yer alacağını duyurdu. Partinin isim değişikliğine karşı çıkmasının temel nedeni; anlaşmanın yalnızca ülkeyi emperyalist bir örgüt olarak gördükleri NATO'nun etkisine yaklaştırma amaçlı olduğunu düşünmesi ve anlaşmanın Yunanistan'ı Makedonlara karşı geçmişteki tüm eylemlerinden tamamen muaf tuttuğunu belirtmesi.
Kazuya Myodo
Kazuya Myodo (d. 4 Nisan 1986), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2005 yılında Japan Soccer College kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Albirex Niigata Singapore, Albirex Niigata, Pattaya United, Kataller Toyama kulüplerinde oynadı.
Sol (Kuzey Makedonya)
Dış politika
Sol, emperyalist savaşları başlatmakla ve dünya barışını tehdit etmekle suçladığı NATO'ya karşı çıkıyor. Bu temelde, Kuzey Makedonya'nın NATO üyeliğinin askıya alınması çağrısında bulundu. Kuzey Makedonya Dışişleri Bakanı Nikola Dimitrov'un Juan Guaidó'yu Venezuela'nın geçici devlet başkanı olarak tanımasını "bağımsız bir devlet olarak egemenliğini tamamen kaybetmiş vasalcı ve bağımlı bir ülkenin tipik duruşu" olarak nitelendirdi. Parti, Nicolás Maduro'yu demokratik olarak seçilmiş saydığı için Venezuela devlet başkanı olarak destekledi.
Sosyal ve çevresel sorunlar
Sol, Zoran Zaev hükûmetine ve onun Makedonya Sosyal Demokrat Birliği'ne (SDSM) karşı çıkarak onları "yakışıksız bir tutumla" ve daha sonra seçim sahtekarlığı ve şantaj yapmakla suçladı. Solun lideri SDSM'nin Pasokifikasyonu izleyeceğini öngördü. Ayrıca "otokrat" olarak gördükleri Nikola Gruevski'nin önceki hükûmetine ve onun VMRO-DPMNE'sine de karşı çıktı.
Sol muhafazakarlığa, ruhbanlığa ve ataerkilliğe ilkeli bir muhalefet ilan etti Ülkedeki LGBT haklarını destekliyor. Parti, resmi olmayan tatil için etkinlikler düzenleyen tek Makedon siyasi partisi olarak 9 Mayıs'ta faşizme karşı Zafer Bayramı'nı kutluyor ve mitingler düzenliyor.
Sol, Kuzey Makedonya'nın "gündelik yaşamın tüm alanlarında meydana gelen siyasi ve sosyal felaketin" doğrudan bir sonucu olarak gördükleri bir "ekolojik felaketten" geçmekte olduğunu belirtti. Seçim programı ücretsiz sağlık hizmeti ve evrensel eğitime desteğini ilan ediyor ve neoliberalizmi ve "vahşi kapitalizmi " Kuzey Makedonya'nın ekonomik sorunlarının çoğunun kökü olarak görüyor. Sağlık ve eğitimin yanı sıra ekonomik büyüme ve örgütlü emeğin Kuzey Makedonya'daki "terörün en büyük düşmanları" olarak görüyor.
Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsveç
İsveç, Eurovision Şarkı Yarışması'na ilk kez 1958 yılında, Sveriges Television (SVT) isimli kamusal yayın kuruluşunun Avrupa Yayın Birliği'nin aktif bir üyesi olmasının ardından katılmıştır. İsveç, Danimarka'dan sonra katılan ikinci İskandinavya ülkesi olmuştur
İsveç, Eurovision Şarkı Yarışması'na yedi kez ev sahipliği yapmış, yarışmada farklı yıllarda ev sahipliği yapan tek ülke olmuştur. Yarışma üç kez Stockholm'de (1975, 2000 ve 2016), iki kez Malmö'de (1992, 2013 ve 2024) ve bir kez Göteborg'da (1985) yapılmıştır.
İsveç, 1997 yılında ilk defa Televoting oylaması kullanan beş ülkeden biri olmuştur.
Melodifestivalen
Melodifestivalen İsveç kamu yayıncıları Sveriges Television (SVT) ve Sveriges Radio (SR) tarafından organize edilen yıllık müzik yarışmasıdır. 1959 yılından beri Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülke'yi temsil etmek için temsilci seçilir. İsveç'in en popüler televizyon gösterisi olup her yıl 4 milyon civarında İsveçli yarışmayı takip etmektedir.
Neredeyse tüm İsveç'in Eurovision temsilcisi Melodifestivalen'den seçilmiştir. Sadece bir katılımcı, 1958 yılındaki İsveç'in ilk katılımcısı, Melodifestivalen yarışmasında seçilmemiş, İsveç Radyo Servisi tarafından görevlendirme yöntemi doğrultusunda belirlenmiştir.
Eurovision Şarkı Yarışması'da söz yazarları yazıldığından milleti konusunda kısıtlama yapılmamış, ülkeyi temsil edecek kişinin o milletten olması şartı getirilmiştir. Son yıllarda İsveçli besteciler birçok ülkeden tamamen veya kısmen yazarlıklarında yer almış - örneğin, in the 2010 yılında ülkelerin şarkıları Danimarka, Gürcistan, Norveç, İrlanda ve Azerbaycan gibi ülkelerin şarkılarında isveçli yazarlar vardı; 2011 yılında ülkelerin şarkıları Rusya ve Azerbaycan; 2012 yılında ülkelerin şarkıları İtalya, Birleşik Krallık, İrlanda, Malta, Yunanistan, Kıbrıs Cumhuriyeti, Norveç, Azerbaycan ve İspanya; 2013 yılında ülkelerin şarkıları Gürcistan, Finlandiya, Norveç, Rusya, Hollanda ve Azerbaycan; 2014 yılında ülkelerin şarkıları Ukrayna, Birleşik Krallık, Azerbaycan, İrlanda; 2015 yılında ülkelerin şarkıları Gürcistan, Rusya, Azerbaycan, İspanya, Makedonya, Moldova, Hollanda.
Birthe Kjær
Birthe Kjær (d. 1 Eylül 1948, Aarhus ), Danimarkalı şarkıcıdır. Kariyerine 1960'ların sonunda başlamıştır. Birthe Eurovision Şarkı Yarışması'na daha önce 1980, 1986 ve 1987 yıllarında temsil etmek için başvurmuş ama başarılı olamamıştır. 1989 yılında Danimarka'yı temsil etmeyi başarmış, Vi maler byen rød adlı şarkıyla katılmış, yarışmada 3. olmuştur.
Kjær, 31 Ocak 2009'da Eurovision Şarkı Yarışması finali için 2009 Danimarka temsilcisini seçmek üzere Danimarka finalinde sunuculuk yaptı.
Türk devlet geleneği
Türk devlet geleneği ya da Türk devlet kurma geleneği tarihsel süreçte Türklerin farklı coğrafyalarda, farklı zamanlarda ve farklı özelliklerde kurdukları devletlerin bir "gelenek" yani devamlılık içermesi kavramına dayanmaktadır. Dünya tarihinde 6000 kadar etnik topluluğun olduğu ve bunların 200'e yakın bir devletin sınırları içerisinde tarih sahnesine çıktığı düşünülmektedir. Bu topluluklardan çok küçük bir azınlık devlet kurma kabiliyetine sahip olmuştur. Türk tarihine genel olarak bakıldığında Türk topluluklarının etnik temelleriyle aynı olan bir devlet ile varlıklarını sürdürdüğü görülmektedir. Bu devamlılık bunun bir gelenek olarak görülmesine yol açmış ve en genel tabirle Türklerdeki bağımsızlık olgusuna dayandırılmıştır.
Tarihsel süreç
Türk devletlerinin tarihsel süreçteki yapısı ve devlete yönelik düşünceleri Oğuz Kağan efsanesi ile ilk izlenimlerini ortaya koymuştur. Bu efsanelerde açık bir şekilde cihan hakimiyeti ve dünya devleti kurma ütopyası işlenmiştir. II. Göktürkler'den kalan Orhun Yazıtları'da bu bağlamda oldukça önemlidir. Bu yazıtlara göre devlet tanrının Türk kağanlarına bir bağışıdır ve toplumsal devamlılık devlete bağlıdır. Aynı yazıtlarda bağımsızlık bilinci vurgulanmış, Türk kağanlarına nasihatler sunulmuş, devletin merkezinin Ötüken olması gerekliliği vurgulanmış ve Çin'in entrikalarından uzak durulması gerektiğine işaret edilmiştir. Yazıtların Türk devlet kurma ve bağımsızlık olgusundaki yeri de önemlidir çünkü yazıtlarda bağımsızlıklarından mahrum olan toplulukları "ölmüş" kabul eden ifadeler mevcuttur ve Çin esaretinde yaşanılan süre de bu kapsamda değerlendirilmektedir.
Türkler ilk Türk devletlerinden modern Türkiye'ye kadar olan süreçte devleti tüm gereksinimlerin üzerinde bir varlık olarak görmüşler ve törelere olan bağlılığı devletin devamlılığı ile ilişkilendirmişlerdir. Töre kavramı Orhun Yazıları'nda da geçmektedir ve genel anlamda törenin dışındaki adalet kavramı devletin temeli değerindedir. Bu anlayış Türklerin İslamiyeti kabul etmesinden sonra özellikle Karahanlılar ve Selçuklular başta olmak üzere diğer Türk topluluklarında da devam etmiştir. Bu yüzyılların önemli baş yapıtlarından olan Kutadgu Bilig ve Nizâmülmülk Siyasetname'sinde devletlerin daha da güçlenmesi konusunda öneriler sıralanmıştır. Osmanlı İmparatorluğu'na gelindiğinde devlet kavramı daha da güçlenmiş ve devlet bekası için bazı farklı uygulamalar gerçekleştirilmiştir. Bunun en önemli örneklerinden biri de Fatih Kanunnamesi sonrasında kardeş katlinin yasal hale getirilmesidir. I. Selim sonrasında ise Osmanlı padişahlarının dini bir nitelik olan "halifelik" unvanını alması devletin dinden daha önemli olması geleneğini gölgelememiştir. Osmanlı'ya göre devlet akılcı hareket etmeli ve hedeflere uygun şekilde yönetilmelidir. Bu devlet üstünlüğü anlayışının Osmanlı'daki sorgulanması ise Fransız Devrimi sonrasında olmuştur.
Asım Güzelbey
Asım Uğur Güzelbey (d. 1951, Gaziantep, Türkiye), Türk siyasetçidir.
İlk, orta ve lise öğrenimini 1968'de tamamladıktan sonra 1974 yılında Diyarbakır Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi'ni bitirdi. 1974-1978 yıllarında ortopedi ihtisasını yaptıktan sonra İsveç'te Karolinska Hastanesi'nde diz cerrahisi eğitimi aldı. 1981 yılında Gaziantep SSK Hastanesi'nde Ortopedi Uzmanı olarak çalışmaya başladı. 1986'dan sonra da serbest hekimliği tercih etti. 1998-2003 yılları arasında Konukoğlu Hastanesi'ndeki Genel Müdürlük görevinde bulunduktan sonra 28 Mart 2004 tarihinde yapılan yerel yönetimler seçiminde 57.3 oy oranı ile Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanı seçildi. 29 Mart 2009 seçimlerinde yeniden aday gösterilerek yüzde 54,3 oy oranıyla yeniden seçildi.
Anne-Cathrine Herdorf
Anne-Cathrine Herdorf (d. 10 Temmuz 1967, Kopenhag), Danimarkalı şarkıcıdır. 1987 yılında Danimarka'yı Bandjo grubu ile birlikte temsil etmiş, "En lille melodi" adlı şarkıyla katıldığı yarışmada 19. olmuştur.
Asım Güzelbey
Hekimlik yıllarında 1992 harp sonrası Azerbaycan'da gönüllü doktor olarak çalıştıktan sonra 1999 Marmara Depremi, 2003 Bingöl Depreminde de gönüllü sağlık ekibinde başkanlık yaptı. Eski devlet bakanı Hasan Celal Güzel'in amcasının oğludur. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Türkiye'de yayımlanmış fotoğraf dergileri
Türkiye'de yayımlanmış fotoğraf dergileri
Bu maddenin konusu tamamen fotoğraf sanatı ve tekniğine ayrılmış 'tematik' veya 'ihtisas dergileri' olarak nitelendirilebilecek dergilerdir. Cumhuriyet döneminde yayımlanmış ve yayımlanmakta olan Latin harfleri ile yazılmış belli başlı fotoğraf dergileri şunlardır:
Sanal dergiler
Bunlar fotoğrafla ilgili web siteleri değil, bir dergi anlayışı içinde üretilmiş ve çoğu sanal ortamda adeta basılı bir dergi gibi sayfa sayfa okunacak sanal dergilerdir.
Kaynakça
İlgili dergilerin web adresleri
III. Dünya Savaşı
'''III. Dünya Savaşı''', varsayımsal olarak gelecekte nükleer silahların geliştirilmesi, test edilmesi ya da kullanılması sonucunda gerçekleşeceği düşünülen bir dünya savaşıdır. Bu terim, en az 1941 yılından beri kullanılmaktadır. Bazıları bu terimi, Soğuk Savaş ya da Teröre Karşı Savaş gibi sınırlı veya daha küçük çatışmalara atıfta bulunmak için kullansa da, diğerleri böyle bir çatışmanın hem kapsam hem de yıkıcı etki açısından önceki dünya savaşlarını geride bırakacağını varsayıyor.
Söz konusu savaş birçok ülkede askeri ve sivil yetkililer tarafından beklenmekte ve bu doğrultuda savunma planları yapılmaktadır. Bu planlar dahilinde nükleer sığınaklar inşa edilmiştir. Olası senaryolar ise nükleer silah kullanılmayan savaşa veya Dünya'nın imhası ile sonuçlanabilecek nükleer savaşa göre planlanmıştır.
Özellikle popüler kültürde yer alan bu varsayımlar; çeşitli sinema filmi, televizyon dizileri, video oyunları ve kitaplara konu olmuştur.
Time dergisi
Time dergisi, "3. Dünya Savaşı" teriminin yaratıcısı değilse de, erken benimseyenlerinden biriydi. İlk kullanım, 3 Kasım 1941 tarihli sayısında (7 Aralık 1941'de Pearl Harbor'a yapılan Japon saldırısından önce) "Ulusal İşler: 3. Dünya Savaşı Mı?" bölümünde yer aldı. Bu makale, ABD'ye yeni gelmiş olan Nazi mültecisi Dr. Hermann Rauschning hakkındaydı. Time, 22 Mart 1943 tarihli sayısındaki "Dış Haberler" bölümünde ABD başkan yardımcısı Henry A. Wallace’ın “Üçüncü Dünya Savaşı'nın tohumlarını atıp atmayacağımıza 1943'te ya da 1944’te karar vereceğiz” açıklamaları için yine “3. Dünya Savaşı?” başlığını kullandı. Time dergisi, “3. Dünya Savaşı” terimini, 1940’ların geri kalanında ve sonrasında da kullanmaya devam etti. (Time, bu terimi kullanmakta halen ısrar etmektedir. )
Askerî Operasyonlar
Askeri operasyonlar, Soğuk Savaş'ın ilk günlerinden bu yana çeşitli senaryolarla savaş stratejisi geliştirip en kötüsüne hazırlamaktadır. Bu planlardan bazıları artık güncelliğini yitirdi ve kısmen veya tamamen sınıflandırıldı.
Unthinkable Operasyonu
İngiltere Başbakanı Winston Churchill, II. Dünya Savaşı'nın sonunda Orta ve Doğu Avrupa'da konuşlandırılan muazzam büyüklükteki Sovyet Kızıl Ordu kuvvetleri ve Sovyet lideri Joseph Stalin'in güvenilmezliği nedeniyle, Batı Avrupa için ciddi bir tehdit olduğu konusunda endişeliydi. Nisan-Mayıs 1945'te İngiliz Silahlı Kuvvetleri, Üçüncü Dünya Savaşı'nın ilk senaryosu olduğu düşünülen Unthinkable Operasyonu’nu geliştirdi. Birincil amacı "ABD ve Birleşik Krallığın iradesini Rusya'ya empoze etmek" idi. Plan, İngiliz Genelkurmay Başkanları Komitesi tarafından askeri olarak uygulanamaz olarak reddedildi.
Dropshot Operasyonu
Dropshot Operasyonu, 1950'lerde Batı Avrupa ve Asya topraklarında Sovyetler Birliği ile olası bir nükleer ve konvansiyonel savaş için Amerika Birleşik Devletleri’nin acil durum planıydı. Senaryoda nükleer silah kullanılmasına rağmen, belirleyici bir rol oynamaları beklenmiyordu.
O zamanlar ABD nükleer cephaneliği, çoğunlukla Amerika Birleşik Devletleri merkezli olarak sınırlıydı ve teslimat için bombardıman uçaklarına bağlıydı. Dropshot, Sovyetler Birliği'nin endüstriyel potansiyelinin %85'ini tek seferde yok etmek için 100 şehir ve kasabadaki 200 hedefe 300 nükleer bomba ve 29.000 yüksek patlayıcı bomba kullanacak görev profillerini içeriyordu. 300 nükleer silahın 75 ila 100'ü yerdeki Sovyet savaş uçaklarını imha etmeyi hedef aldı.
Senaryo, kıtalararası balistik füzelerin geliştirilmesinden önce tasarlandı. Bu aynı zamanda ABD Başkanı John F. Kennedy ve Savunma Bakanı Robert McNamara'nın ABD Nükleer Savaş planını “şehir yok etme” planından "karşı kuvvet" planına değiştirmesinden önceydi. O zamanlar nükleer silahlar, bitişiğindeki şehri yok etmeden bir deniz üssünü vuracak kadar hassas değildi, bu yüzden onları kullanmanın amacı, savaş ekonomisini felce uğratmak için düşmanın endüstriyel kapasitesini yok etmekti.
Grand Slam, Longstep ve Mainbrace Tatbikatları
Kuzey Atlantik Konseyi, Ocak 1950'de NATO'nun askeri çevreleme stratejisini onayladı. NATO askeri planlaması, 1950'lerin başlarında Kore Savaşı'nın patlak vermesinin ardından yeni bir aciliyet kazandı ve NATO'yu "saldırganlığı caydırmak ve Batı Avrupa'nın savunmasını sağlamak için yeterli, merkezi bir komuta altında bir kuvvet" kurmaya teşvik etti. Avrupa Müttefik Komutanlığı, 2 Nisan 1951'de ABD Ordusu'na bağlı Ordu Generali Dwight D. Eisenhower altında kuruldu. Western Union Savunma Teşkilatı daha önce, 1949'da deniz hava saldırılarını ve denizaltı saldırılarını içeren çok taraflı bir tatbikat olan Verity Tatbikatı'nı gerçekleştirmişti.
Mainbrace tatbikatı, 1952'deki Sovyet saldırısına karşı Danimarka ve Norveç'in savunmasını yapmak için 200 gemiyi ve 50.000'den fazla personeli bir araya getirdi. Bu, NATO'nun ilk büyük tatbikatıydı. Tatbikat, 1952 sonbaharında, Müttefik Yüksek Komutanı Atlantik Amiral Lynde D. McCormick, USN ve Avrupa Müttefik Yüksek Komutanı General Matthew B. Ridgeway, ABD Ordusu tarafından ortaklaşa komuta edildi.
Tatbikata; Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık, Kanada, Fransa, Danimarka, Norveç, Portekiz, Hollanda ve Belçika katıldı.
Grand Slam ve Longstep tatbikatları, 1952'de bir düşman işgal kuvvetini ve amfibi saldırıyı yerinden etmek için Akdeniz'de düzenlenen deniz tatbikatlarıydı. Amiral Robert B. Carney'nin genel komutası altındaki 170'in üzerinde savaş gemisi ve 700 uçağı içeriyordu. Genel tatbikat komutanı Amiral Carney, Grand Slam Tatbikatı'nın başarılarını şöyle özetledi: "Dört gücün de kıdemli komutanlarının karma bir görev gücünün sorumluluğunu başarıyla üstlenebileceğini ve onu bir çalışma birimi olarak etkin bir şekilde idare edebileceğini gösterdik”.
Sovyetler Birliği, özellikle Norveç ve Danimarka'nın katılımına atıfta bulunarak, tatbikatları NATO'nun "savaş benzeri eylemler" olarak nitelendirdi ve Sovyet Bölgesi'ndeki kendi askeri manevralarına hazırlandı.
Strikeback Tatbikatı
Strikeback Tatbikatı, 1957'de düzenlenen ve NATO'ya yönelik topyekün bir Sovyet saldırısına verilen yanıtı simüle eden büyük bir NATO deniz tatbikatıydı. Tatbikata ABD Donanması, Birleşik Krallık Kraliyet Donanması, Kanada Kraliyet Donanması, Fransız Donanması, Hollanda Kraliyet Donanması ve Norveç Kraliyet Donanması'ndan 200'den fazla savaş gemisi, 650 uçak ve 75.000 personel katıldı. O zamana kadarki en büyük barış zamanı deniz operasyonu olan Strikeback Tatbikatı, The New York Times'tan askeri analist Hanson W. Baldwin tarafından "2. Dünya Savaşı'ndan bu yana toplanan en güçlü vurucu filo" olarak nitelendirildi.
Reforger Tatbikatı
Reforger Tatbikatı (Kuvvetlerin Almanya'ya Dönüşü), Soğuk Savaş sırasında NATO tarafından gerçekleştirilen yıllık bir tatbikattı. Tatbikatın amacı, Varşova Paktı ile bir ihtilaf durumunda NATO'nun Batı Almanya'ya hızla kuvvet konuşlandırma kabiliyetine sahip olmasını sağlamaktı. Varşova Paktı, Soğuk Savaş boyunca konvansiyonel kuvvetler, özellikle de zırh açısından NATO'yu geride bıraktı. Bu nedenle, bir Sovyet işgali durumunda, taktik nükleer saldırılara başvurmamak için, Varşova Paktı zırhlı mızrak ucuna karşı hattı tutan NATO kuvvetlerinin hızla yeniden ikmal edilmesi ve değiştirilmesi gerekecekti. Bu desteğin çoğu, Kuzey Amerika'dan Atlantik'e ulaşacaktı.
Reforger sadece bir güç gösterisi değildi - bir çatışma durumunda, NATO'nun Avrupa'daki varlığını güçlendirmenin asıl planı olacaktı. Bu durumda, Operasyon Reforger olarak anılacaktı. Reforger'daki önemli bileşenler, Askeri Hava İkmal Komutanlığı, Askeri Deniz İkmal Komutanlığı ve Sivil Yedek Hava Filosu'nu içeriyordu.
Ren Nehri'ne Yedi Gün
Ren Nehrine Yedi Gün, 1979'da Varşova Paktı tarafından geliştirilen çok gizli bir askeri simülasyon tatbikatıydı. NATO'nun ilk saldırı senaryosunda Vistula nehri vadisine nükleer bir saldırı başlatacağı ve bunun iki milyon kadar Polonyalı sivil zayiata yol açacağı varsayımıyla başladı. Buna karşılık, Batı Almanya, Belçika, Hollanda ve Danimarka'ya karşı bir Sovyet saldırısı gerçekleştirilecek ve Varşova Paktı kuvvetleri Batı Almanya'yı işgal edecek ve yedinci gün Ren Nehri'nde durmayı hedefleyecekti. Diğer SSCB planları, ancak dokuzuncu günde Fransız sınırına ulaştıktan sonra durdu. Bireysel Varşova Paktı devletlerine stratejik resmin yalnızca kendi alt bölümleri atanmıştı; bu durumda, Polonya kuvvetlerinin yalnızca Almanya'ya kadar gitmesi bekleniyordu. Ren'e Yedi Gün planı, Polonya ve Almanya'nın nükleer santraller tarafından büyük ölçüde yok edileceğini ve çok sayıda askerin radyasyon hastalığından öleceğini öngörüyordu. NATO'nun, ikmal hatlarını kesmek ve böylece ilerlemelerini köreltmek için ilerleyen Sovyet hatlarının arkasına nükleer silah atacağı tahmin ediliyordu. Bu plan, NATO'nun herhangi bir Varşova Paktı işgalini geri püskürtmek için nükleer silah kullanacağını varsayarken, Fransa veya Birleşik Krallık'a nükleer saldırıları içermiyordu. Gazeteler, bu planın gizliliği kaldırıldığında, Fransa ve İngiltere'nin kendi nükleer silahlarını kullanmamalarını sağlamak için vurulmayacakları yönünde spekülasyonlar yaptı.
Able Archer Tatbikatı
Able Archer Tatbikatı, savaş zamanında yalnızca geleneksel operasyonlardan kimyasal, nükleer ve konvansiyonel operasyonlara geçişe vurgu yaparak, komuta ve kontrol prosedürlerini uygulayan ABD Avrupa Komutanlığı tarafından yürütülen yıllık bir tatbikattı.
Able Archer 83, NATO’nun 7 Kasım 1983'te başlayan ve Batı Avrupa'yı kapsayan, Casteau'daki Avrupa Müttefik Kuvvetleri Yüksek Karargahı (SHAPE) Karargahı merkezli beş günlük bir komuta tatbikatıydı. Able Archer tatbikatları, koordineli bir nükleer saldırıyla sonuçlanan bir çatışma tırmanma dönemini simüle etti.
1983 tatbikatının gerçekçi doğası, Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği arasındaki kötüleşen ilişkiler ve Avrupa'ya stratejik Pershing II nükleer füzelerinin beklenen gelişiyle birleştiğinde, Sovyet Politbürosu ve ordusunun bazı üyelerini, Able Archer 83'ün gerçek bir nükleer ilk saldırı için hazırlıkları gizleyen bir savaş hilesi olduğuna inandırdı. Buna karşılık, Sovyetler Birliği nükleer kuvvetlerini hazırladılar, Doğu Almanya ve Polonya'daki hava birimlerini alarma geçirdiler. Bu "1983 Savaş Korkusu" birçok tarihçi tarafından 1962 Küba Füze Krizi'nden bu yana dünyanın nükleer savaşa en yakın olduğu durum olarak kabul edilir. Ancak, 11 Kasım'da tatbikatın sonuçlanmasıyla nükleer savaş tehdidi sona erdi.
Stratejik Savunma Girişimi
SSG konsepti, Amerika Birleşik Devletleri'ni stratejik nükleer balistik füzelerin saldırısından korumak için yer tabanlı ve uzay tabanlı sistemleri kullanmaktı. Girişim, Karşılıklı Güvenceli İmha'nın (MAD) önceki stratejik saldırı doktrini yerine stratejik savunmaya odaklandı. Stratejik Savunma Girişimi Örgütü (SDIO), 1984 yılında ABD Savunma Bakanlığı bünyesinde Stratejik Savunma Girişimi'ni denetlemek üzere kuruldu.
NATO nükleer silah paylaşımı
NATO'nun Üçüncü Dünya Savaşı için operasyonel planları, kendi nükleer silahlarına sahip olmayan NATO müttefiklerini, NATO'nun Müttefik Yüksek Komutanı'nın yönetimi altında, genel bir NATO savaş planının bir parçası olarak Birleşik Devletler tarafından sağlanan nükleer silahları kullanmayı içeriyordu.
NATO'daki üç nükleer güçten (Fransa, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri) yalnızca Amerika Birleşik Devletleri nükleer paylaşım için silah sağlamıştır. Kasım 2009 itibarıyla, Belçika, Almanya, İtalya, Hollanda ve Türkiye, NATO'nun nükleer paylaşım politikasının bir parçası olarak hâlâ ABD nükleer silahlarına ev sahipliği yapıyor. Kanada 1984'e kadar, ve Yunanistan 2001'e kadar silahlara ev sahipliği yaptı. Birleşik Krallık, kendi başına bir nükleer silah devleti olmasına rağmen, 1992 yılına kadar nükleer topçu ve Lance füzeleri gibi ABD taktik nükleer silahlarını da aldı; bunlar esas olarak Almanya'da konuşlandırıldı.
2005 itibarıyla, Avrupa'da konuşlandırıldığına inanılan 480 ABD nükleer silahının 180 taktik B61 nükleer bombası, nükleer paylaşım düzenlemesi kapsamına giriyor. Silahlar, USAF WS3 Silah Depolama ve Güvenlik Sistemi kullanılarak, sertleştirilmiş uçak sığınaklarındaki bir kasada saklanıyor. Kullanılan teslimat savaş uçakları F-16 Fighting Falcons ve Panavia Tornados'tur.
Rusya'nın Ukrayna'yı İşgali
2014 yılında Rusya'nın Kırım'ı ilhakı dahilinde yaşanan anlaşmazlıklar sonrası, 24 Şubat 2022 tarihinde Rusya devlet başkanı Vladimir Putin'in Ukrayna'da "özel bir askerî operasyon" ilan etmesiyle başladı. İşgal her iki taraftan on binlerce kişinin ölümüyle sonuçlandı ve Avrupa'nın İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana yaşadığı en büyük konvansiyonel savaş olarak nitelendirildi.
Savaşa Çağrı
1950'lerde Soğuk Savaş’ta silahlanma yarışının başlamasıyla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri ile Sovyetler Birliği arasında kıyametvari bir savaş ihtimaller dahilindeydi. Soğuk Savaş döneminde (1947-1991), bir dizi askeri olayın, potansiyel olarak III. Dünya Savaşı'nı tetikleme olasılığına oldukça yaklaştığı açıklanmıştır.
Kore Savaşı: 25 Haziran 1950 – 27 Temmuz 1953
Kore Savaşı, Kore Yarımadası üzerinde kontrol için savaşan iki koalisyon arasında bir savaştı: Kuzey Kore, Çin ve Sovyetler Birliği'ni içeren bir komünist koalisyon ve Güney Kore, Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşmiş Milletler Komutanlığı'nı içeren kapitalist bir koalisyon. O zaman pek çok kişi, çatışmanın yakında üç ülke, ABD, SSCB ve Çin arasında tam ölçekli bir savaşa dönüşeceğine inanıyordu. CBS News savaş muhabiri Bill Downs 1951'de şöyle yazdı: "Bana göre cevap şudur: Evet, Kore, III. Dünya Savaşı'nın başlangıcıdır. Inchon'daki parlak çıkarmalar ve Amerikan silahlı kuvvetlerinin Birleşmiş Milletler Müttefikleriyle işbirliği çabaları, bize Kore'de bir zafer kazandırdı. Ancak bu, şu anda Uzak Doğu'yu ve tüm dünyayı içine alan büyük bir uluslararası mücadelede yalnızca ilk savaş." Downs, daha sonra bu görüşünü, 1968'de ABC Akşam Haberleri'nde USS Pueblo olayı hakkında haber yaparken tekrarladı. Dışişleri Bakanı Dean Acheson daha sonra Truman yönetiminin çatışmanın tırmanmasından endişe duyduğunu ve General Douglas MacArthur'un kendisini ABD liderliğindeki bir müdahalenin bir Sovyet tepkisi riski taşıdığı konusunda uyardığını kabul etti.
Berlin Krizi: 4 Haziran – 9 Kasım 1961
1961 Berlin Krizi, Charlie Kontrol Noktasında Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği arasında, çok sayıda Amerikan ve Sovyet/Doğu Alman tank ve birliklerinin, hattın her iki tarafın kontrol noktasında sadece 100 yarda birbirinden uzak durduğu bir siyasi-askeri çatışmaydı. Çatışmanın arkasındaki neden, Almanya'nın başkenti Berlin'in ve II. Dünya Savaşı sonrası Almanya'nın statüsüyle ilgiliydi. Berlin Krizi, SSCB'nin Batı Berlin'deki Batı silahlı kuvvetleri de dahil olmak üzere tüm silahlı kuvvetlerin Berlin'den çekilmesini talep eden bir ültimatom başlatmasıyla başladı. Kriz, Berlin Duvarı'nın Doğu Almanya'da dikilmesiyle şehrin fiili bölünmesiyle doruğa ulaştı. Bu duruş, ABD-Sovyet tanklarını geri çekme ve gerilimi azaltma konusundaki anlayışının ardından 28 Ekim'de barışçıl bir şekilde sona erdi.
Küba Füze Krizi: 15-29 Ekim 1962
Küba Füze Krizi, başarısız olan Domuzlar Körfezi Çıkarması’na yanıt olarak Küba'da Sovyet nükleer füzelerinin konuşlandırılmasıyla ilgili bir çatışma ve Üçüncü Dünya Savaşı'nı hızlandırabilecek bir nükleer savaşa en yakın olanı olarak kabul ediliyor. Kriz, 27 Ekim'de zirve yaptı ve aynı gün üç ayrı büyük olay meydana geldi:
Atom Bilimcileri Bülteni tarafından dünyanın sonunun veya kıyametin ne kadar yakın olduğunu tahmin etmek için çalıştırılan Kıyamet Saati, gece yarısına yedi dakika kala nispeten sabit kaldı. Bunun nedeni, krizin kısalığı olarak açıklanmıştır, çünkü saat, ülkelerin liderliği, çatışmalar, savaşlar ve siyasi çalkantılar gibi daha uzun vadeli faktörleri ve ayrıca toplumların söz konusu faktörlere tepkilerini izlemektedir.
Çin-Sovyet sınır çatışmaları: 2 Mart – 11 Eylül 1969
Çin-Sovyet sınır çatışması, 1969'da Çin-Sovyet bölünmesinin zirvesinde, Sovyetler Birliği ile Çin arasında ilan edilmemiş yedi aylık bir askeri sınır savaşıydı. Dünyanın en büyük iki komünist devletini savaşın eşiğine getiren bu sınır çatışmalarının en ciddisi, Mart 1969'da Mançurya yakınlarındaki Ussuri (Wusuli) Nehri üzerindeki Zhenbao (Damansky) Adası yakınlarında meydana geldi.
Çatışma, bir ateşkesle sonuçlandı. Eleştirmenler, Çin'in Zhenbao'ya saldırısının gelecekteki olası Sovyet istilalarını caydırmak için olduğuna dikkat çekiyor; Çin'in bazı Sovyetleri öldürerek 'zorbalık' olamayacağını gösterdiğini; ve Mao'nun onlara "acı bir ders" vermek istediğini.
Çin'in SSCB ile ilişkileri, 1969'da başlayan ve on yıl boyunca sonuçsuz bir şekilde devam eden sınır görüşmelerine rağmen gergin geçti. Yurtiçinde, sınır çatışmalarının yol açtığı savaş tehdidi, Kültür Devrimi'nde yeni bir aşama olan Çin'in kapsamlı militarizasyonunu başlattı. Zhenbao Adası olayının ardından düzenlenen Çin Komünist Partisi 9. Ulusal Kongresi, Savunma Bakanı Lin Biao'nun Mao Zedong'un varisi olduğunu doğruladı.
1969 olaylarının ardından Sovyetler Birliği, Çin-Sovyet sınırı boyunca ve Moğol Halk Cumhuriyeti'ndeki kuvvetlerini daha da artırdı.
1971 Bangladeş Kurtuluş Savaşı
Bangladeş Kurtuluş Savaşı, Mukti Bahini adlı Bangladeşli milliyetçi güçler ile Pakistan arasında bir bağımsızlık savaşı olarak Doğu Pakistan'da meydana gelen askeri bir çatışmaydı. Savaş, Pakistan Silahlı Kuvvetleri tarafından yürütülen Projektör Operasyonu'nun ardından 26 Mart'ta Bangladeş'in bağımsızlık ilanıyla başladı.
Pakistan'ın 11 Hint Hava Kuvvetleri istasyonuna yaptığı hava saldırıları, Hindistan ile düşmanlıkların başlamasına ve Hindistan'ın Bengal milliyetçi güçlerinin yanında Doğu Pakistan'daki bağımsızlık savaşına girmesine yol açtı.
Sovyetler Birliği, Pakistan'ın bağımsız Bangladeş olarak ayrılmasının rakipleri ABD ve Çin’in konumunu zayıflatacağını düşündüğü için daha geniş bir bakış açısıyla, Hint Ordusu ve Mukti Bahini'nin savaş sırasında Pakistan'a karşı saldırılarını destekledi. Sovyetler Birliği, Hindistan'a, Amerika Birleşik Devletleri veya Çin ile bir çatışma çıkması durumunda karşı önlemler alacağına dair güvence verdi. Bu güvence, Ağustos 1971'de imzalanan Hint-Sovyet Dostluk ve İşbirliği Antlaşması'nda yer aldı.
ABD, Pakistan'ı manevi, siyasi, ekonomik ve maddi olarak destekleyerek onun yanında yer aldı. ABD tarafı, Hindistan ile gayrı resmi bir ittifak içinde olan Güney Asya'daki Sovyet etkisini durdurmak için Pakistan'a ihtiyaçları olduğu izlenimini edindi. ABD Başkanı Nixon, Hindistan'ın Pakistan'ı işgal etmesinin, bölgede tam bir Sovyet egemenliği anlamına geleceğinden ve bunun ABD'nin küresel konumunu ve Amerika'nın yeni taktik müttefiki Çin'in bölgesel konumunu ciddi biçimde baltalayacağından korkuyordu. Nixon, Ürdün ve İran'ı Pakistan'a askeri malzeme göndermeye teşvik ederken, Çin'i Pakistan'a silah tedarikini artırmaya teşvik etti, ancak tüm tedarikler çok sınırlıydı. Nixon yönetimi ayrıca Pakistan Silahlı Kuvvetlerinin Doğu Pakistan'daki "soykırım" faaliyetlerine ilişkin aldığı raporları görmezden geldi ve bu hem Birleşik Devletler Kongresi tarafından, hem de uluslararası basında yaygın eleştiri ve kınamalara yol açtı. Daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'nin Birleşmiş Milletler Büyükelçisi George H. W. Bush, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'ne ateşkes ve Hindistan ile Pakistan’ın silahlı kuvvetlerinin geri çekilmesi çağrısında bulunan bir kararı sundu. Sovyetler Birliği tarafından veto edilen bu karar, sonraki günlerde, Hindistan'ın geri çekilmesi için Nixon-Kissinger ikilisinin Sovyetler üzerinde büyük baskısı kullanılmasına neden oldu.
Nixon, Pakistan'ın doğu kanadındaki yenilgisini kesin göründüğünden, uçak gemisi USS Enterprise tarafından yönetilen Task Force 74'ü Bengal Körfezi'ne yerleştirdi. Enterprise ve eskort gemileri istasyona 11 Aralık 1971'de ulaştı. Birleşik Krallık ayrıca uçak gemisi HMS Eagle liderliğindeki bir uçak gemisi savaş grubunu Körfez'e gönderdi.
6 ve 13 Aralık'ta Sovyet Donanması, Vladivostok'tan iki grup kruvazör ve muhrip gönderdi; ABD Task Force 74'ü 18 Aralık 1971'den 7 Ocak 1972'ye kadar Hint Okyanusu'na kadar sürdü. Sovyetlerin ayrıca Hint Okyanusu'ndaki USS Enterprise görev gücünün oluşturduğu tehdidi savuşturmak için bir nükleer denizaltısı vardı.
Savaş ilerledikçe, Amerika Birleşik Devletleri, Hindistan'ın birkaç hafta içinde Pakistan'a saldıracağını anladı, bu nedenle Başkan Nixon, 10 Aralık'ta SSCB Genel Sekreteri Leonid Brejnev ile bir yardım hattında konuştu ve burada Nixon'ın Brejnev'i dizginlemeye çağırdığı bildirildi.
Savaştan sonra ABD yeni güç dengesini kabul etti ve Hindistan'ı Güney Asya'da bölgesel bir güç olarak tanıdı; ABD, birbirini izleyen yıllarda iki ülke arasındaki ikili ilişkileri hemen güçlendirmeye başladı. Sovyetler Birliği, Pakistan'ın kaybına sempati duymakla birlikte, yıllar içinde devam eden ikili ilişkileri güçlendirmek için 1972'de Sovyetler Birliği'ne resmi bir ziyarette bulunan Zülfikar Ali Butto'ya Rodionov aracılığıyla bir davetiye göndererek Pakistan ile ilişki kurmaya karar verdi.
Yom Kippur Savaşı: 6-25 Ekim 1973
Ramazan Savaşı olarak da bilinen Yom Kippur Savaşı, Arap zaferleriyle başladı. İsrail başarıyla karşı saldırıya geçti. (İsrail'i destekleyen) ABD ile (Arap devletlerinin yanında yer alan) Sovyetler Birliği arasında gerginlik arttı. Amerikan ve Sovyet deniz kuvvetleri birbirlerine ateş etmeye yaklaştı. ABD Altıncı Filosundan Amiral Daniel J. Murphy, Sovyet filosunun kendi filosuna karşı ilk saldırıyı gerçekleştirme olasılığını yüzde 40 olarak hesapladı. Pentagon, Defcon durumunu 4'ten 3'e taşıdı. Süper güçler savaşın eşiğine getirilmişti, ancak UNSC 339 kapsamında getirilen ateşkesle birlikte gerilimler hafifledi.
1979 NORAD bilgisayar hatası: 9 Kasım 1979
NORAD, ekranda tam ölçekli bir Sovyet saldırısının başlatıldığına dair işaretler gördükten sonra ABD acil durum misilleme hazırlıkları yaptı. Durum açıklığa kavuşana kadar "kırmızı telefon" yardım hattını kullanmak için hiçbir girişimde bulunulmadı. SSCB ve erken uyarı radar sistemleri böyle bir fırlatmanın gerçekleşmediğini doğrulayana kadar, NORAD bir bilgisayar sistemi testinin görüntüleme hatalarına neden olduğunu fark etti. O sırada NORAD tesisindeki bir senatör, mutlak bir panik atmosferini tanımladı. Bir GAO araştırması, benzer hataları önlemek için saha dışı bir test tesisinin inşasına yol açtı.
"Petrov’un kurtarma" olayı: 26 Eylül 1983
Sovyet nükleer erken uyarı sisteminde, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki üslerden Amerikan LGM-30 Minuteman kıtalararası balistik füzelerinin fırlatıldığını gösteren yanlış bir alarm meydana geldi. Bir misilleme saldırısı, bir Sovyet Hava Savunma Kuvvetleri subayı olan Stanislav Petrov tarafından engellendi ve sistemin basitçe arızalandığını fark etti (ki bu daha sonraki araştırmalar tarafından doğrulandı).
Able Archer tatbikatları: 2–11 Kasım 1983
Able Archer tatbikatları, koordineli bir nükleer saldırıyla sonuçlanan bir çatışma dönemini simüle etti. Sovyet Politbüro ve silahlı kuvvetlerinin bazı üyeleri, olayları gerçek bir ilk darbeyi gizleyen bir savaş hilesi olarak gördüler. Buna karşılık ordu, nükleer kuvvetleri hazırlayarak ve Varşova Paktı'nın Doğu Almanya ve Polonya eyaletlerinde konuşlanmış hava birimlerini yüksek alarma geçirerek koordineli bir karşı saldırıya hazırlandı. Ancak, Sovyet'in misilleme hazırlığı durumu, Able Archer tatbikatlarının tamamlanmasıyla sona erdi.
Soğuk Savaş
İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde Sovyet-Amerikan ilişkileri daha gergin hale geldikçe, bunun Üçüncü Dünya Savaşı'na tırmanabileceği korkusu her zaman mevcuttu. Aralık 1950'de yapılan bir Gallup anketi, Amerikalıların yarısından fazlasının III. Dünya Savaşı'nın çoktan başlamış olabileceği sonucunu ortaya koydu.
2004'te yorumcu Norman Podhoretz, Mihver Devletlerin teslim olmasından Berlin Duvarı'nın yıkılmasına kadar süren Soğuk Savaş'ın haklı olarak Üçüncü Dünya Savaşı olarak adlandırılabileceğini öne sürdü. Podhoretz'in hesabına göre, "IV. Dünya Savaşı" islamofaşizme karşı küresel bir harekât olacaktır.
Yine de tarihçilerin çoğu, III. Dünya Savaşı'nın zorunlu olarak "birçok ülkeden büyük kuvvetlerin savaştığı" dünya çapında bir savaş ve "dünyanın başlıca uluslarının çoğunu içeren" bir savaş olması gerektiğine inanıyor gibi görünüyor. Bill Yenne, Secret Weapons of the Cold War adlı kitabında, 1940'lardan 1991'e kadar iki 'Süper güç', yani Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği arasında meydana gelen askeri açmazın yalnızca Soğuk Savaş olduğunu açıklar. İnsanlığın tamamen nükleer bir çatışma olasılığını ortadan kaldırmasına yardımcı oldu ve kesinlikle Üçüncü Dünya Savaşı değildi.
Teröre Karşı Savaş
11 Eylül saldırılarıyla başlayan “teröre karşı savaş” kimileri tarafından III. Dünya Savaşı, bazen de IV. Dünya Savaşı olarak iddia edilmiştir. Tarihçilerin bazıları, ilk iki dünya savaşının tanımları ve kapsamı, yani bu iki savaşın kendi kendini yok etmesi konusu bakımından yeni bir "Dünya Savaşı"nın artık dünya çapında ve büyük ölçekli saldırganlık ve katliam gerektirmeyebileceğini iddia etti. Yine de, bir savaşı "Dünya Savaşı" olarak nitelendirmek için yeterli olabilecek yeni bir "saldırganlık eşiğinin" bu tür iddiaları, tarihçiler arasında yaygın bir kabul ve destek kazanmadı.
IŞİD'e karşı savaş
1 Şubat 2015'te Irak Dışişleri Bakanı İbrahim el Caferi, IŞİD'in hilafet ilan etmesi, dünyayı fethetme hedefleri ve yayılmadaki başarısı nedeniyle IŞİD'e karşı savaşın fiilen "III. Dünya Savaşı" olduğunu açıkladı. Kasım 2015'teki Paris saldırılarına yanıt olarak Ürdün Kralı II. Abdullah, "(İslam içinde) bir Üçüncü Dünya Savaşı ile karşı karşıyayız" dedi.
ABD Başkanı Barack Obama, 12 Ocak 2016'daki Birliğin Durumu Konuşmasında, IŞİD'e sözde Üçüncü Dünya Savaşı'nı kışkırtma yeteneği veren haberlerin aşırı ve sorumsuz olabileceği konusunda uyardı.
Olası Senaryolar
İkinci Dünya Savaşı’nın sona ermesiyle dünyada nükleer silah tartışması başladı. 1949 yılında, Gazeteci Alfred Werner tarafından Üçüncü Dünya Savaşı'nın hangi silahlarla savaşılabileceğine sorduğunda Einstein, “3. Dünya Savaşı'nda hangi silahların kullanılacağını bilmiyorum ama 4. Dünya Savaşı'nda taş ve sopalar olacağını biliyorum" cevabını vererek olası bir Üçüncü Dünya Savaşı'nın herhangi bir sonucunun, insanlığı Taş Devri'ne geri döndürecek kadar korkunç olacağını öne sürdü.
Yapay zeka gibi gelişen teknolojiler, önümüzdeki on yıllarda varsayımsal olarak risk oluşturabilir. 2018 RAND Corporation raporu, yapay zeka ve ilgili bilgi teknolojisinin "gelecek çeyrek yüzyılda nükleer güvenlik sorunları üzerinde büyük bir etkisi olacağını" savundu. Varsayımsal bir gelecek yapay zekası, "ikinci fırlatma" fırlatıcılarını izlemek için istikrarsızlaştırıcı bir yetenek sağlayabilir. Başlatıp başlatmamaya karar vermek için kullanılan karar destek sistemlerine yapay zekayı dahil etmek, bir başlatma önerisini tetiklemek için üçüncü bir tarafça bu tür bir yapay zekanın algoritmalarının düşmanca istismar edilmesi riski de dahil olmak üzere yeni riskler oluşturabilir. Gelişmekte olan bir tür teknolojinin "dünya egemenliğine" yol açacağına dair bir algı, örneğin bir önleyici saldırı korkusuna yol açarak istikrarsızlaştırıcı da olabilir.
Şule Şahbaz
Şule Şahbaz (2 Ekim 1978), 75 kiloda yarışan Türk halterci.
1998 yılında Çek Cumhuriyeti'nde yapılan Avrupa Halter Şampiyonası'nda altın madalya aldı. Ayrıca aynı turnuvada biri büyüklerde ve yedisi gençlerde olmak üzere sekiz 8 Avrupa rekoru kırdı. 20 yaşındayken Bulgaristan'da yapılan Avrupa Gençler Halter Şampiyonası'nda üç altın madalya aldı ve dokuz Dünya rekoru kırdı. 1998 Dünya Halter Şampiyonası'nda koparmada üçüncü, toplamda ise ikinci oldu.
2002 Avrupa Halter Şampiyonası'nda 3 altın madalya kazandı. Ek olarak 1999 ve 2004 Avrupa Halter Şampiyonası'nda gümüş madalya ve 2003 Dünya Halter Şampiyonası'nda ise bronz madalya kazandı.