cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bir Bebek Evi
Konusu
Ancak Nora, evde bir bebekten farkı olmadığını, eşinin onu kafesteki bir kuş gibi bu evde tuttuğunu artık anlamıştır. Evi terk etmeye karar verir. Kocası, bir eş ve anne olarak görevlerini hatırlatırsa da Nora, şöyle cevaplar:
Balo kıyafetini çıkarır, eşini ve üç çocuğunu arkasında bırakıp evi terk eder.
Çevirileri ve sahnelenmesi
Herik Ibsen, üç perdelik oyunu Ağustos 1879'ta tamamladı. Oyun 4 Aralık 1879'da Kopenhag'da 8000 kopya olarak basıldı ve bir ay içinde tükenince ikinci ve üçüncü baskıları ardı ardına yapıldı. Kısa süre sonra Almanca, İngilizce ve İsveç diline çevrildi. Henüz sahnelenmeden önce İskandinavya sınırlarını aşan uluslararası bir tartışma başladı ve böylece Ibsen’in uluslararası ölçekte tanınan bir yazar haline geldi. Eser yayımlandıktan sonra Ibsen, bir kesim için istenmeyen insan olurken, bir diğer kesim için öncü bir yazar olarak saygı gördü. Oyun daha sonra Fin, Leh (1882), Rus (1883) dillerine  Hollandaca (1887'de), Sırpça (1891) ve Hırvatça (1891), 1894’te İspanyolca, Portekizce ve Macarca’ya  1903’te Katalanca’ya çevrildi.
Bir Bebek Evi'nin ilk sahnelenişi Kopenhag'daki Kraliyet Tiyatrosu'nda gerçekleşti. Nora karakterini Betty Hennings, Torvald’ı ise Emil Poulsen'in canlandırdığı oyunun ilk gösterimi 21 Aralık 1879 gecesi yapıldı. 1880 yılı içinde oyun Stockholm, Oslo, Bergen, Münih gibi pek çok Alman kentinde oynandı. Ancak Almanya tiyatrolarında sahnelenebilmesi için oyuna Nora’nın çocuklarına bir kere daha baktıktan sonra dizlerinin üstüne düştüğü ve ayrılamadığı farklı bir son yazmak zorunda kalmıştı. İbsen 1880'de yayımladığı bir açık mektupta; finale başka birinin müdahale etmesini engellemek için, Nora'nın evi terk etmediği farklı bir son yazdığını ve  gerektiğinde kullanılmak üzere Almanya'daki yayımcısına ilettiğini belirmiş ve  bunu barbarca bir saldırı olarak değerlendirmiştir.
Oyunu Muhsin Ertuğrul, 1929-1930 sezonunda Dârülbedâyi’de Bir Bebek Evi adıyla sahneledi; çevirisi Haldun Zihni tarafından yapıldı. Eser daha sonra 1942 yılında, o zamanki adıyla Maarif Vekilliği Neşriyatı tarafından, Cevad Memduh Altar çevirisiyle "Nora Bir Bebek Evi" adıyla yayımlandı. Ertuğrul’un daveti üzerine Türkiye’ye gelen Rolg Reenneke’in rejisörlüğünde 1956 yılında Devlet Tiyatroları'nda sahnelendi. 1965-1966 ve 2012-2013 sezonlarında tekrar gösterimi yapıldı.
Türkçede sonraki yıllarda Armağan Sancar Ersin (1998), Bilge Rovesti (2007), Yılmaz Öğüt (2011), Feride Eralp ve Jale Karabekir  (2012) çevirisiyle de yayımlandı. 1985-1986 ve 2017-2018 sezonlarında İstanbul Şehir Tiyatroları'nda tekrar gösterimi yapılmış, Tiyatro Boyalı Kuş tarafından da feminist bir dramaturji ile sahnelendi.
Bir Bebek Evi, Norveç'in Ibsen Yılı ilan ettiği 2006'da dünyanın en çok sahnelenen tiyatro oyunu olmuştur.
Babamın Sesi
Filmin çekimleri Elbistan ve Diyarbakır'da gerçekleştirildi. Galası 29 Ocak 2012'de, Uluslararası Rotterdam Film Festivali'nde düzenlendi, Türkiye'de ilk gösterimi 11 Nisan 2012'de 31. İstanbul Film Festivali'nde yapıldı. Babamın Sesi, Türkiye'deki sinemalarda 2 Kasım 2012'de on üç salonda gösterilerek vizyona girdi. Toplamda on altı hafta gösterimde kalarak 2012'de Türkiye'de vizyona giren tüm filmler içinde en çok izlenen 200'üncü, yerli filmler içindeyse 47'nci oldu. Uluslararası Altın Koza Film Festivali'nde En İyi Film Ödülü'nü kazanan film, eleştirmenlerden olumlu yorumlar aldı ve "bu topraklarda yaşanan katliamlarla yüzleşmek ve hesaplaşmak için izlememiz gereken bir film" olarak nitelendirildi. Ayrıca İki Dil Bir Bavul filmiyle kıyaslandı.
Konusu
Basê Doğan, Elbistan'da yalnız başına yaşayan, yaşlı bir kadındır. Eşi Mustafa Doğan, yıllar önce ölmüş, ölmeden önce de yıllarca yurtdışında çalışmış bir inşaat işçisidir. Mustafa, Basê'nin okuma yazması olmadığı için ona mektup yerine sürekli bir kasete sesini kaydedip göndermiş, cevap olarak Basê de ona ses kaydı göndermiş ve birbirleriyle böyle hasret gidermişlerdir. Mustafa ve Basê'nin iki oğlundan biri olan Mehmet evlidir ve Diyarbakır'da yaşamaktadır. Büyük oğlu Hasan ise gerillalara katılmıştır.
Basê evinde yalnız başına günlerini geçirirken, akşamları çalan telefonu beklemekte ve telefonların Hasan'dan geldiğini düşünerek açmaktadır. Telefonun karşı tarafından herhangi bir ses gelmese de Basê, Hasan'a seslenerek ne zaman geleceğini sormakta, ona küçük hikâyeler anlatmaktadır. Bu hikâyeler sonrası telefon kapanmaktadır. Hep gözü yolda olan Basê Hasan'ın gelmesini beklemektedir. Ona göre Hasan geri dönecek, evlenip yeni bir yaşam kuracaktır. Bu sırada Diyarbakır'da yaşayan küçük oğlu Mehmet'in ise eşi hamiledir, bu nedenle Mehmetler daha geniş yeni bir eve taşınırlar. Bu taşınma sırasında Mehmet, eşyaların arasında babasına gönderilmek üzere kaydedilmiş annesinin ve kendi çocukluk sesinin olduğu bir kaset bulur. Annesinin Elbistan'da tek başına yaşamasını istemeyen ve Diyarbakır'da yanlarında olmasını isteyen Mehmet, hem annesini Diyarbakır'da yaşamaya ikna etmek, hem de bu kasetlerin devamını bulmak için Elbistan'a gider. Mehmet, annesinin yanına gittiği ilk günden itibaren, kasetlerin geri kalanını sorgular ve annesine yerini sorar. Basê ise geriye kalan kaset olmadığını söyleyerek Mehmet'i kasetlerin varlığından uzaklaştırmak ister. Mehmet ise buna inanmayarak evin içerisinde, sürekli kasetleri arar. Bu aramalar arasında Mehmet bir bavul bulur, bavulda babasının eşyaları ve birkaç eski gazete vardır. Gazetelerde Maraş Katliamı haberleri bulunmaktadır. Mehmet bunları incelerken Basê içeri girer ve ortalığı toplamaya başlar. Gazeteleri kaldırmaya kalktığında ise Mehmet onu durdurarak bunları neden sakladığını sorar. Basê konuyu geçiştirmeye çalışsa da Mehmet'in ısrarına dayanamaz ve gazeteleri saklamasının sebebini, Maraş Katliamı'ndan nasıl kurtulduklarını anlatır.
Mehmet, tüm bu arayışlar ve yeni öğrendiği aile geçmişinin yanında, Basê'yi hala Diyarbakır'a götürmek için ikna etmeye çalışmaktadır. Annesi ise ona türlü bahaneler üreterek bu isteğini geri çevirmektedir. Bu bahaneler genellikle basit ev ve bahçe işleridir. Mehmet ise bu bahaneleri ortadan kaldırmak için bahçe ve ev işlerini yapmaya koyulur. Bu işler bitince annesine tekrar Diyarbakır konusunu açar; ancak Basê bu defa da köydeki evlerini bahane eder. Orayı tadilat ettirmek ister. Çünkü ona göre Hasan geri geldiğinde evlenecek ve Elbistan'daki eve yerleşecektir. Kendisi ise köydeki evde yaşayacaktır. Bunun üzerine Mehmet annesi Basê'yi de alıp köy evine gider ve oradaki evin tadilatını planlamaya başlarlar. Daha sonra köyü dolaşmaya çıkan Mehmet, eve geri döndüğünde annesinin odasından seslerin geldiğini fark eder ve sessizce dinlemeye başlar. Basê, kasetleri çıkarmış ve onları dinlemektedir.
Ses kayıtları ve filmin hikâyesi
1979'dan 1990'lı yıllara kadar Suudi Arabistan'da işçi olarak çalışan ve Türkiye'ye geri dönmeyen Zeynel Doğan'ın babasına, Doğan ile ailesinin okuma-yazması olmadığı için mektup gönderilmeyip bunun yerine ses kayıtları gönderilirdi. Baba da karşılık olarak sesini teyp ile kasede kaydederek ailesini göndermekteydi. Doğan'ın annesi, babası tarafından gönderilen kasetleri "titizlikle" sakladı. Elinde iki kaset olan Doğan, o sıralar İki Dil Bir Bavul filmi için Diyarbakır'a giden Özgür Doğan ve Orhan Eskiköy'e projesini anlattı ve kayıtları dinletti. "Bir dönem insanların bu ses kasetleri üzerinden haberleştiğine dair bir belgesel" fikri daha önce birkaç kişiye anlatılsa da fikre sahip çıkanlar Özgür Doğan ile Orhan Eskiköy oldu. Önceleri Memet'in babasını tanıma, annesinin sakladığı ve ondan gizlediği kasetlere ulaşma çabası üzerine kurulu bir belgesel üzerinden gitmeyi planlarken kasetlerin "daha fazla şey söyleyebileceğine" inanan Orhan Eskiköy, "Kurmaca katarsak daha güçlü bir şey olabilir." fikrini ortaya atarak projenin kurmacaya çevrilmesini sağladı. Senaryo aşamasında, Zeynel Doğan ile ailesinin içinden çıktığı toplumsal koşullar filmin arka planında olması konuşuldu ve senaryo, Eskiköy tarafından yazıldı. Ses kayıtlarının oldukça kötü hâlde olmasından ötürü Doğan, annesinden kasetleri tekrar kaydetmesini istedi ve Eskiköy, bu durum için, "Kocasıyla tekrar konuşması onu, çok stresli ve gergin yaptı. Annesine geçmişi tekrar yaşatmak zorunda kaldığından dolayı bu, Zeynel için de çok zordu." ifadelerini kullandı.
Senaryoda ele alınan hikâye, gerçek ile birebir aynı değildi. Doğan'ın ailesi aslında Maraş Katliamı'nı yaşamadı fakat bu katliamdan kurtulan gerçek bir aile vardı ve o aile babasının adı da Mustafa Doğan'dı. Ekip, bu isme Maraş raporlarında rastladı. Filmde anlatıldığı gibi baba, ailesini katliamdan sağ kurtarmaktadır.
Çekimler
Kurmaca tarzında olan filmin çekimlerine Mayıs 2011'de başlandı ve çekim aşaması dört hafta sürdü. Babamın Sesi, 35 mm filmle 1.85:1 çerçeve oranıyla çekildi. Esas çekimler başlamadan önce İstanbul'da bir test çekimi yapıldı. Filmde hiç gece çekimi yapılmadı ve tamamı gündüz vakti çekildi. Çekimler, Kahramanmaraş'ın Nurhak ilçesine bağlı Barış Belediyesi'nin yardımları ve izniyle gerçekleştirildi. Babamın Sesi'nde Zeynel Doğan kendisini, anne rolünü Doğan'ın annesi Basê Doğan ve eş rolünü Doğan'ın eşi Gülizar Doğan oynadı. Zeynel Doğan, başta oynamayı istemedi fakat Orhan Eskiköy'ün ikna etmesiyle filmde "Mehmet" olarak yer aldı. Filmde anlatılan olayların bir kısmını yaşamış olan ağabey rolünü Doğan'ın kardeşi olan Hasan Doğan oynadı. Filmde anne karakterini canlandıran Basê Doğan, kendisini oynayacağını düşünerek projede yer almayı kabul etti fakat Maraş Katliamı, yaşamadığı bir şey olduğu için önce reddetti ardından "bunu çalışmaya" başladılar. "Mesela annem dedi ki, 'Ben yaşamadığım Maraş olayını anlatmam. Konu komşu ne diyecek? Kadın yalan söylüyor diyecek.' Anne bunlar yaşandı, hatta daha kötüsü yaşandı sen biliyorsun, dedik. Orada sadece Basê değil, oyuncu olarak da var olduğunu zor da olsa kabul ettirdik. Ama bizim en dibe vurduğumuz zamanlarda bile o ayaktaydı." Bir ay prova yapıldı ve tüm sahnelerin üzerinden geçildi. Çekimler için mutfaktaki fayanslar, koltuk takımları, boyalar değiştirildi; bahçe düzenlendi. Bu aşamalarda "işin ciddi olduğunu" anladığını belirten Basê Doğan, çekimler süresince "oyuncu olmadığı ve alanı zapt edildiği için zorlandığını" ekledi. Kabul etmediği şeyler için "Bana ait bir öykü değil, ben böyle yaşamadım." diyerek itiraz ettiğini ifade etti. Anneyle çekilen bazı sahneler on beş-yirmi defa tekrarlandı. Basê Doğan, filmin çekimi sırasında kendisine Türkçe anlatılan replikleri, "organik Kürtçe"ye çevirdi. Ayrıca senaryoda yan bir hikâye ve Zeynel Doğan'ın çocukluk arkadaşı olan bir karakter yer alırken montajda "hikayenin çalışmadığı" anlaşılınca yan hikâye ile karakter filmden çıkarıldı.
Finansal kaynaklar
29. Uluslararası İstanbul Film Festivali kapsamında düzenlenen Köprüde Buluşmalar Platformu'nda Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından verilen proje geliştirme desteği ile $10.000 ve Melodika tarafından verilen Post Prodüksiyon Destek Ödülü olarak ₺25.000 değerinde para ödülleri Babamın Sesi'ne finansal kaynak oldu. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın verdiği ödül, projenin geliştirilmesinde ekibe katkı sağlarken Melodika'nın verdiği ödülle filmin ses miksajının tamamı tamamlandı. Ayrıca filmin ekibi, kitlesel fonlama sitesi olan Indiegogo'da film için bir sayfa açıp $50.000 istedi fakat toplamda $3.500'a ulaştı. Ulaşılan bu rakam kendilerini "tatmin etmedi" ve dışarıdan destekle para toplandı.
Gösterim
Babamın Sesi'nin dünya galası, 41. Uluslararası Rotterdam Film Festivali'nde ana yarışma bölümünde yapıldı. Yönetmenler Eskiköy ile Doğan; oyunculardan Gülizar Doğan ve film ekibinin katılımıyla gerçekleşen galada filmin sunumunu festival direktörü Rutger Wolfson yaptı. Türkiye'deki ilk gösterimi ise 11 Nisan 2012'de 31. İstanbul Film Festivali'nde yapıldı. 2-9 Mayıs 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Uluslararası Eskişehir Film Festivali'nin "Türk Sineması" bölümünde; 24-29 Mayıs 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 2. Dersim Uluslararası İnsan Hakları Film Festivali'nde; 6-16 Haziran 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 10. Brüksel Film Festivali'nde; 6-14 Temmuz 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 18. Saraybosna Film Festivali'nde; 17-23 Eylül 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 19. Adana Altın Koza Film Festivali'nde; 18-21 Ekim 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 2. Roma Türk Film Festivali'nde; 23-28 Ekim 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Hof Uluslararası Film Festivali'nde; 19 Ekim-1 Kasım 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen São Paulo Uluslararası Film Festivali'nde; 1-18 Kasım 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Leeds Uluslararası Film Festivali'nde; 9-15 Kasım 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Malatya Uluslararası Film Festivali'nde "Ulusal Uzun Metraj Yarışma Filmleri" bölümünde; 20-30 Kasım 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen Hindistan Uluslararası Film Festivali'nde; 30 Kasım - 10 Aralık 2012 tarihleri arasında gerçekleştirilen 18. Gezici Festival'de gösterildi.
Türkiye'deki sinemalarda 2 Kasım 2012'de on üç salonda gösterilerek vizyona girdi. Toplamda on altı hafta gösterimde kaldı ve 18.214 kişi tarafından seyredilerek aynı yıl Türkiye'de vizyona giren tüm filmler içinde en çok izlenen 200'üncü, yerli filmler içindeyse 47'nci oldu. Film, on altı haftada toplam ₺147.536,27 hasılat elde etti.
Eleştiriler
"Baba Mustafa'nın kasetlerdeki -gerçek- sesi dramatik yapının önemli bir parçası olduğu gibi, dış ses şeklinde hikayenin tarihsel bağını da güçlendiriyor. Babanın ses kayıtlarıyla, ailenin babaya cevaben gönderdiği kasetler adeta satır aralarında bu toprakların utanç tarihini deşifre ederken, sesler, evin duvarlarını ve rüzgarla birlikte tepeleri dolaşıyor, bir ailenin dil yüzünden bölünüşünü yüzümüze vuruyor." Film hakkında sinema eleştirmenleri ile yazarlar tarafından olumlu yorumlar yapıldı. NTVMSNBC'den Hasan Cömert, filmin "otuz küsur yıllık bir süreçte ülkenin kirli tarihi ve asimilasyon politikasının tahribatını tek bir aile üzerinden göstermeyi başardığını" belirtti. Ayrıca filmin, belgesel olabilecek bu materyali kurmacaya çevirmenin handikaplarını da yaşamadığını yazısında dile getirdi. Radikal'den Fatih Özgüven, Babamın Sesi çalışmasının artistik anlamda, şimdiye kadar benzerleri arasında yapılmış en olgun örneklerden olduğunu ifade etti. Yekta Kopan, film için, "bu topraklarda yaşanan katliamlarla yüzleşmek ve hesaplaşmak için izlememiz gereken bir film" sözlerini dile getirdi. Hayal Perdesi dergisinden Barış Saydam, Elbistan'da yalnız başına yaşayan ve telefon başında dağa çıkan oğlu Hasan'dan haber bekleyen Basê'nin gelen sessiz telefonları her açışında anlattığı küçük hikâyelerin filmin, dil üzerinden inşa ettiği kimlik ve aidiyet konularına yaklaşımı kadar, hafızanın toplumsal ve politik meselelerden bağımsız düşünülemeyeceği gerçeğiyle de ilgili olduğunu yazdı. Ayrıca filmin anlatımının yanında, politik bir aygıt olan kamerayı kullanışındaki bilinçli tercihlerin, bölümleri bağlayan rüya sekansların ve dış çekimlerde "inşa"dan çok filme özgün ve içkin bir evren yaratan (rüya sekanslarıyla da bütünleşik olarak) nitelikli sinematografisinin de dikkat çektiğini belirtti. Bianet'ten Kenan Tekeş, filmin "kaybedilmiş/kaydedilmiş seslere, kelimelere, yüzlere ve geçmişe yönelik bir yolculuğu anlattığını" yazdı. Ayrıca o yolculukta izleyicilerin Mehmet'in arayıp da bulamadığı/dinleyemediği babasının sesini dinlerken geçmişte kalmış yüzleri, kelimeleri, acı olayları (Maraş katliamı) ve anası Basê'nin acısını da dinlemiş/izlemiş olduğunu ekledi.
Radikal'den Berrin Karakaş, yapımın duvarda asılı bir Hacı Bektaş Veli, bir de Atatürk fotoğrafı arasında sıkışıp kalmış Kürtlüğü sorguladığını belirtti. Emrah Kolukısa kendi blogunda film hakkında yazdığı yazısında filmin asıl farkı ve gücünün birçok filmde gözardı edilen ses bandını kullanmasındaki atak tavrı olduğunu belirtti. Babamın Sesi'nin "tam da sakin bir dilin hakim olması gereken bir dönem ve coğrafyada karşımıza çıkan önemli bir sığınak" olduğunu ayrıca "barışın dili, biraz daha kulak kabartmamız gereken kısık bir dille kulaklarımıza konuştuğunu" yazdı. Habertürk'ten Şeyma Gözdamga, derin ve sanatsal bir anlatımı olan Babamın Sesi'nde duygunun izleyiciye çok iyi bir şekilde aktarıldığını ifade etti. Arka Pencere adlı internet dergisinden Olkan Özyurt, filmin Andrey Zvyagintsev'in ilk filmi Dönüş'le (orj. Vozvrashchenie) akraba olduğunu ve evdeki otorite olan babanın filmde sesiyle, "devlet baba"nın ise kâh telefondaki tacizleriyle kah mahkeme bildirimi ya da polisleriyle varlıklarını, ama en çok da otoritelerini hissettirdiğini yazdı.
Haberturk.com'dan Kerem Akça, etnik grupların ve mezhepsel çatışmaların yarattıklarını bir sosyopolitik yara olarak ele alan filmin bunun altını kazırken de söylemini derinlere kadar indirdiğini yazdı. Ayrıca kaydedilen sesler ve Elbistan mekanı bu konuda anne-oğul ilişkisinin üzerinden "yabancılaştırıcı atmosfer" dolgusuna dönüştüğünü böylece Andrey Tarkovski'’nin filmlerinde görülen Aleksandr Sokurov'da ise daha stilize bir sürece transfer olan bir yapı aktif hale geldiğini belirtti. Babamın Sesi'nin bunu Ana ve Oğlu (Mat i Syn, 1997) gibi görsel yetkinliği üst düzey bir başyapıt için kullanmaktan özellikle uzak durduğunu da ifade etti. Milliyet Sanat dergisinden Murat Özer, filmin bir "konuşma" filmi ve sinemanın talep ettiği standart hikâye anlatımından uzak bir yapısı olduğunu yazdı. Evrensel'den Çağdaş Günerbüyük, "filmin ağır temposunu, bir resim yapar gibi Basê'yi izleyen kamerasını, tüm hayatları birbirine bağlayan bir çerçeve işlevi gören seslerini, güçlü dramatik yapının bazı bileşenleri" olarak gördü. Yazısına "Belgesel öğelerine bolca rastlamak mümkün tabii ve belki, birden anlatılmaya başlayan anılar gibi kurmacanın aksadığı yerlere, ama başından sonuna tıkır tıkır işleyen sıkı bir anlatımı var filmin." sözleriyle devam etti. Radikal'den Koray Çalışkan filmdeki ailenin dramının izleyeni içine çektiğini ve gelip kalplerine çöreklendiğini belirtti. Popüler Sinema'dan Cüneyt Cebenoyan, temposunu yavaş bulduğu filmin "hep karanlık, hep acı" olmadığını "sevimli anlar"a da sahip olduğunu yazdı. Hürriyet'ten Ahmet Hakan filmin en değerli tarafının "sömürülmeye çok müsait politik bir konuyu hiç sömürmeden aktarmak ve bu şekilde çok daha dokunaklı bir öykü ortaya çıkarmak" olduğunu ifade etti. Bu filmle birlikte Kürt yönetmenlerin ustalık dönemi eserlerini vermeye başladığını da yazısına ekledi. Pınar Öğünç, filmin gücünü fısıldamasından, incelikle işlenmesinden aldığını yazdı.
İki Dil Bir Bavul ile kıyaslanması
Bir Türk öğretmenin, Şanlıurfa'nın Siverek ilçesine bağlı Demirci köyündeki ilkokula atanmasını ve orada Türkçe bilmeyen Kürt öğrencileriyle geçirdiği bir yılını anlatan 2008 yapımı film İki Dil Bir Bavul ile Babamın Sesi karşılaştırıldı. Filmin senaristi Orhan Eskiköy, İki Dil Bir Bavul filmiyle başladığıkları politik duruşlarında bir tutarlılık sağlamak istediklerini ve İki Dil bir Bavul'daki çocukların büyüdüğünü, şimdi de Babamın Sesi filmindeki meselelerle uğraştıklarını söyledi. Olkan Özyurt, ilk filmin ana dil sorunsalını daha görünür kılma çabasındayken bu filmde "yine bilinen ama duyulamayan seslere öncelik verildiğini" belirtti:
Haberturk.com'dan Kerem Akça, son dönemde yükselen Kürt sinemasının belki de en çok iz bırakan örneğinin İki Dil Bir Bavul olduğunu ve bu filmin sinemasal yetisinden ziyade meselesiyle dikkat çektiğini belirtirken Babamın Sesi'nin Anadolu'da bir köşeye itilen Kürt bireyler üzerine içi dolu bir sözlü tarih çalışması sunmayı, kamera kullanımıyla bunun altını doldurmayı ve final sekansıyla iz bırakmayı becerse de sanki kurmaca dolaşımını tamamlayamamanın 'ara boşluk'larından çekiyor gibi olduğunu ifade etti. Evrensel'den Çağdaş Günerbüyük, Türkçe bilmeyen Kürt çocuklarıyla Kürtçe bilmeyen yeni mezun öğretmenlerinin bir zor yılı, bir bavula sığdığını, bu filmle sırada kasetlerin olduğunu ve ilkokulda gelecek üstüne düşünmekten, bekleyerek geçmişi hatırlamaya doğru yöneldiğini yazdı. Ayrıca yazısında "İki Dil Bir Bavulun çocuklarına sempatiyle yaklaşan kimileri, Babamın Sesinde Alevilerin, Kürtlerin yaşadığı ayrımcılıkları en derinden hisseden bir tek ailenin yaşadıklarını görmeye tahammül edemiyor olabilir." düşüncesini de dile getirdi.
En iyiler listeleri
Milliyet yazarı Nil Kural, "Kürt meselesine insan odaklı yaklaşım"ı açıklamasıyla Babamın Sesi'ni 2012'nin en iyi yerli filmlerinden biri olarak gördü ve 4. sıraya koydu. Radikal'den Murat Özer, 5. sıraya koyarak "Bir meseleyi anlatırken merkeze 'insan'ı koyduğunda, samimiyetin de peşi sıra geleceğini gösterdiğini" yazdı. Aynı gazetede yazan Şenay Aydemir, film için "ses ve bellek üzerine sinemamızda çok da rastlamadığımız bir incelik" diyerek 4. sıraya yerleştirdi. "Mezhep, milliyet, dil gibi" Türkiye’nin fay hatlarını ortaya çıkardığını söyleyen BirGünden Cüneyt Cebenoyan, Babamın Sesini 1. sıraya yerleştirdi. Sabahtan Esin Küçüktepepınar ise Babamın Sesini 2012'nin en iyi yerli filmleri listesine "insanın sıkışmışlığına dair bir film" diyerek 4. sıraya yerleştirdi. Habertürkten Mehmet Açar, 2012'nin en iyi filmlerini belirttiği yazısında "En İyi 10 Yerli Film" listesinde Babamın Sesini 3. sıraya yerleştirdi.
Etkileri
2016'da Babamın Sesi hakkında bir tez ve bir bilimsel makale yazıldı. Hacettepe Üniversitesi İletişim Bilimleri Yüksek Lisans öğrencilerinden Zeynep Kayacan, "Babamın Sesi ve Annemin Şarkısı'nda Ev ve Ses Arayışı" başlığıyla yüksek lisans tezini yazdı. Tezinde Kürt sorunu bağlamında ele alınan Babamın Sesi ve Annemin Şarkısı (Erol Mintaş, 2014) filmleri arasında "ev" ve "ses" kavramları aracılığıyla bir diyalog kurulmaya çalışıldı. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo Televizyon Sinema Bölümü'nden Emine Uçar İlbuğa, 19-22 Mayıs 2016 tarihleri arasında 1. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Konferansı İnsan ve Toplum Bilimleri (IBAD–2016) Madrid konferansında "Babamın Sesi ve Annemin Şarkısı Filmlerinde Belleğin İzinden Geçmiş ve Bugün" başlıklı makalesini sundu ve ardından çalışmasını genişleterek tekrar yayımladı. Çalışmasındada, Babamın Sesi ve Annemin Şarkısı filmlerinde Türkiye'de siyasi çatışmalar ve zorunlu göç nedeniyle farklı kuşak aile üyelerinin geçmişe ilişkin anıları, ses ve müzik kasetleri aracılığı ile bugünü nasıl yeniden inşa ettiklerini ortaya koymayı hedefledi.
Banaz, Mengen
Banaz, Bolu ilinin Mengen ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Bolu iline 92 km, Mengen ilçesine 32 km uzaklıktadır.
Antonio Canova
Antonio Canova (d. 1 Kasım 1757 – ö. 13 Ekim 1822), özellikle nü vücutları nazikçe betimleyen mermer heykelleriyle tanınmış bir İtalyan heykeltıraştır. Neoklasik tarzın bir simgesi olan eserleri Barok heykelin teatral aşırılığından sonra klasisizmin saflığına dönüşü yansıtır.
Possagno ve Venedik'te çocukluğu ve gençliği
Antonio Canova Venedik Cunhuriyeti'nin Alplerin eteğinde Asolo tepelerinde yer alan Possagno köyünde doğmuştur. Üç yaşında anne ve babasını kaybetmiştir. Bakımını büyükbabası ve büyükannesi üstlenmiştir. Babası ve büyükbabası taş ustasıydı ve bu iş ailedede nesiller boyudur devam etmekteydi. Canova'nın eli kalem tutmaya başlar başlamaz büyükbabası tarafından çizim ilkeleri öğretilmeye başlanır. Büyükbabası hem çizim hem de mimari konusunda bilgiliydi ve özellikle dekorasyon konusunda zevk sahibiydi. Sanata çok düşkün olan büyükbabası, Canova'yı hem soyadını hem de sanatını sürdürecek bir torun olarak görüyordu.
Senatörün genç oğlu Giuseppe Falier ile yaşamı boyunca sürecek bir dostluk başladı. Senatör Falier onu hemen koruması altına aldı. İtalyan bir yazar tarafından anlatıldığı ve çeşitli biyografi yazarları tarafından da tekrar edildiği üzere Falier, Canova'nın tereyağından bir aslan heykeli yapmasıyla ilgilenmeye başlamıştır. Bu anekdotun doğru olup olmadığı bilinmemektedir. Hamisi tarafından Canova önemli bir heykeltıraş olan Bernardi'nin ya da genel olarak bilindiği adıyla Giuseppe Torretto'nun yanına çırak olarak girmiştir.
Bu Canova on üç yaşındayken olmuştur ve iki yıl boyunca Torretto ile çalışmaya devam ederek kayda değer bir gelişme sağlamıştır. Venedik'e dönen ustası burada ölür ancak ölmeden önce çırağından iyi bir şekilde sözettiği Falier, Canova'yı Venedik'e gönderir. Burada Torretti'nin bir yeğeni ile bir yıl boyunca çalışmaya devam eder.
Bundan sonra kendi adına çalışmaya başlar ve hamisinden Orpheus ve Eurydice heykelini sipariş olarak alır. İlk figür Eurydice'yi alevler ve duman arasında Hades'ten ayrılırken tasvir eder ve on altıncı yaşgününe yakın bir zamanda tamamlanmıştır. Hamisi ve arkadaşları tarafında oldukça saygı gören bu çalışmaları sonrası Canova artık daha büyük bir kitlenin önüne çıkmaya hazırdır.
Bazı keşişlerin nezaketi boş bir manastır odası olan ilk atölyesine girmeyi sağladı. Burada dört yıl boyunca çok sıkı bir şekilde çalışmalarını sürdürdü. Aynı zamanda birçok ödül kazandığı akademiye de devam ediyordu. Ama daha çok doğa üzerine çalışmaya ve taklit etmeye zaman ayırıyordu. Zamanının büyük bir kısmı da, sanatın sırrı olarak gördüğü anatomi çalışarak geçiyordu. Eğlence yerlerine de giderek burada oyuncuların hareketlerini ve ifadelerini inceliyordu. Aldığı bir karar sonucu uzun yıllar bir desen çizmeden uyumamaya başladı. Heykel konusunda ilerlemesini sağlayacak ne varsa büyük bir arzuyla çalıştı. Arkeolojik çalışmalara özel bir dikkat gösterdi. Hem antik hem de modern tarih ile yakından ilgilendi ve Kıta Avrupası'nda konuşulan dilleri öğrenmeye başladı.
Herhangi bir eser vermeden üç yıl geçirmişti. Artık hamisi için çalıştığı grubu tamamlamaya başladı ve yarattığı Orpheus gösterdiği ilerlemeyi gözler önüne serdi. Bu çalışması evresnel olarak takdir gördü ve ününün temelini oluşturdu. Bu çalışmasının ardından içlerinde çıraklık döneminin en tanınmış eseri olan Daedalus ve Icarus da olan çeşitli gruplar yarattı. Tarzının özlüğü ve doğaya sadık kalarak benzetimi çok büyük ilgi gördü. Ünü arttıkça düşünceleri Adriyatik sahillerinden Tiber kıyılarına döndü ve yirmi dört yaşında Roma'ya gitti.
Sanatçının Roma'daki kariyeri
Roma'ya gitmeden önce arkadaşları Venedik Senatosuna bir maaş bağlanması ve böylece sıkıntı çekmeden çalışmalarına devam edebilmesi için başvuruda bulundular. Başvuru sonunda kabul edildi ve maaş bağlandı. Üç yıl boyunca üç yüz düka verilmesine karar verildi. Canova, sanatsever Venedik büyükelçisi Cavaliere Zulian'a tanışmak için bir referans mektubu aldı ve çok iyi karşılandı.
Canova'nın bir sonraki eseri Papa XIV. Clement onuruna bir anıt olmuştur. Ancak başlamadan, maaş aldığı için bağlı olduğunu düşündüğü Venedik Senatosundan,z,n almak istemiştir. Bu nedenle şahsen giderek izin almış ve Roma'ya dönerek Via del Babuino yakınında ünlü stüdyosunu açmıştır. İki yıl boyunca durmadan çalışarak papanın mezarı için tasarımlarını düzenledi ve modellerini yerleştirdi. Bunlar tamamlandıktan sonra iki yıl boyunca eseri bitirmeye çalıştı ve 1787 yılında eserin açılışı yapıldı. Bu eser sanatçının modern zamanların ilk sanatçısı olarak birçok sanat eleştirmeni tarafından değerlendirilmesini sağlamıştır.
Beş yıl süren yoğun çalışmadan sonra bu sefer Papa XIII. Clement anısına bir başka mezar daha yaptı ve ününü artırdı. Eserlerini artık daha hızlı yapabiliyordu. Bunların arasında sol eline konmuş kelebeğin kanatlarını sağ eliyle tutan Psyche bulunur. İnsanın ruhani parçasını kişileştiren bu figür hemen hemen her açıdan kusursuzdur ve Canova'nın eserleri arasında bir klasik sayılır. İki farklı grupta ve zıt ifadelerle heykeltıraş Cupid ve gelinini ayakta ve yaslanmış olarak tasvir etti. Bu ve diğer eserleri ününü öyle artırdı ki Rusya sarayından Sankt-Peterburg'a gelmesi için teklif geldi. Bu teklifleri reddetti ama en iyi eserlerinin çoğu Hermitage Müzesine gitti. Bir arkadaşına şöyle yazar: "İtalya benim vatanım - sanatın vatanı. Onu terkedemem; benim çocukluğum burada beslendi. Eğer benim nâçizane yeteneğim başka topraklarda yararlı olacaksa İtalya'ya bir faydası dokunmalı; onun isteği diğerlerinden daha üstün tutulmamalı mı?"
Yıldırım Önal
Yıldırım Önal (11 Ekim 1931, İzmir - 10 Ekim 1982, İzmir), Türk tiyatro ve sinema oyuncusu, ve yönetmendir.
Kendine özgü konuşma biçimi ve etkileyici sesiyle oluşturduğu üslupla dikkati çekmiştir.
Hayatı
1931 yılında İzmir'de doğdu. 1953'te Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünü bitirdi. Aynı yıl sahneye çıktığı Devlet Tiyatroları'nda, kısa bir ara dışında 1963'e değin oynadı. Schiller'den Maria Stuart (1953), Reşat Nuri Güntekin'den Tanrıdağı Ziyafeti (1954), Turgut Özakman'dan Güneşte On Kişi (1954), Cevat Fehmi Başkut'tan Harput'ta Bir Amerikalı (1955), Shakespeare'den On İkinci Gece (1955), Gerhart Hauptmann'dan Rose Bernd (1962) gibi oyunlarda rol aldı.Özellikle Edmund Morris'in Tahta Çanaklar (1956), Özakman'ın Duvarların Ötesi (1958) ve Tennessee Williams'ın Arzu Tramvayı'ndaki (1960) tiplemeleriyle büyük övgü topladı.
1970'lerde tiyatrodan koparak kendini sinema ve televizyon çalışmalarına verdi. 1973'te Dinmeyen Sızı filmindeki rolüyle Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü'nü kazandı.
1977 yılında TRT'de seslendirme yönetmeni oldu.
Ölümü ve hatırası
Yaşamının son yıllarında yaşadığı ekonomik sıkıntı yüzünden kazandığı Altın Portakal Ödülü'nü alışveriş karşılığı mahalle bakkalına vermiş; bakkal, Önal'ın ölümünden sonra ödülü kızına geri vermişti. Bu olayın anısına 1999'dan beri her yıl, bir sinema emekçisine Antalya Altın Portakal Film Festivali kapsamında Yıldırım Önal Anı Ödülü verilmektedir.
Sanatçının Foto-Finiş dizi filmindeki "Karım Stella da beni terk etti" repliği ünlüdür.
NGC 141
NGC 141, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balıklar takımyıldızı yönünde bulunur. S/P tipi bir sarmal galaksidir. Alman astronom Albert Marth tarafından 1864 yılında çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Ufuk Kaplan
Ufuk Kaplan (d. 1 Ekim 1972, İstanbul) Türk oyuncudur.
Fahrenkrug
Fahrenkrug, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Segeberg iline bağlı bir yerleşim yeri. 6,62 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Mart 2010 itibarıyla yaklaşık 1.631 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Rolf Studt tarafından yürütülmektedir.
Dış bağlantılar
land.de]
SS Murata
SS Murata, San Marino'nın en üst düzey futbol ligi olan Campionato Sammarinese'da yer alan bir futbol kulübü.
Güncel kadro
Güncelleme: 28 Ekim 2021
(Kaptan)
Adelaide United FC
2008 yılında büyük bir çıkış yakalayan takım AFC Şampiyonlar Ligi yarı finalinde Özbekistan takımı Bunyodkor'u eleyerek finale kadar yükseldi. Finalde ise iki ayaklı maçlar sonunda Japon ekibi Gamba Osaka'ne üstünlük kuramayarak şampiyon olamadı.
Başarıları
Ulusal
Uluslararası
Çaydüzü, İnebolu
Çaydüzü, Kastamonu ilinin İnebolu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1943 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 112 km, İnebolu ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Nathan Scott
Nathaniel Royal Scott Amerika'da yayınlanan One Tree Hill adlı dizinin başrol karakterlerinden biridir.James Lafferty tarafından canlandırılır.Nathan, Dan Scott ve Deb Lee nin tek çocuğudur.Lucas Scott ın ise kardeşidir.Tree Hill Ravens adlı lise basketbol takımının en iyi oyuncusudur. Dizinin ilk zamanlarında oldukça bencil,züppe ve kendini beğenmiş biri olmasına rağmen daha sonra karısı olan Haley James Scott'a yakınlaştıktan sonra eski huylarını bırakıp iyi bir insan haline gelmiştir. Lucası sinirlendirmek için yakınlaştığı Haley James Scott a âşık olmuş ve evlenmiştir. Başta Lucas ile aralarının kötü olmasına rağmen dizinin ilerleyen bölümlerinde birbirlerine yakınlaşmışlardır. Dördüncü sezonun sonunda James Lucas Scott adında bir oğlu olur. Üniversitede de basketbol oynayan Nathan, tam Seattle Supersonics e draft edilecekken ciddi bir kaza geçirmiş ve basketbol hayatı sona ermiştir. Bu olaydan sonra Tree Hill Ravens da kardeşi Lucas'ın yardımcı koçu olmuştur. Daha sonra Ravens oyuncularından biri olan Quentin Fields'la birlikte çalışmış ve Chiefs adlı bir takımda forma giymiştir. Forma numarası olan 23'ün başka bir oyuncuda bulunduğunu görünce oğlu James Lucas Scott ın isteği üzerine 12 numaralı formayı almıştır. 6. sezonun finalinde Charlotte Bobcats tarafından keşfedilmiş ve NBA de oynamaya başlamıştır. 8. sezonda Lydia Scott adında bir kızı olur. Basketbolu bırakmak zorunda kalıp üniversitede okumaya başlamıştır.
Durdu Özbolat
Durdu Özbolat (d. 6 Şubat 1962, Bucak), Türk siyasetçidir.
Lise mezunudur. Çankaya Belediyesi çalışanlığı, Çankaya Belediye Meclis Üyeliği, Serbest Ticaret, Ankara Özel İlkem Koleji Kuruculuğu, Özbolat Şirketler Grubu Yönetim Kurulu Başkanlığı, Bilsev Vakfı Üyeliği, İlkem Eğitim ve Kültür Vakfı Mütevelli Heyeti Başkanlığı, TBMM XXIII.ve XXIV. Dönem Kahramanmaraş Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır. Kanal Sokak ve Bağımsız Medya Grubu bünyesinde yayın yapan Yurt Gazetesi'nin sahibidir.
FC Nitra
1909 yılında kurulan Nitra Slovakya'daki en eski futbol kulüplerinden biridir. Nitra, eski Çekoslovakya'nın ilk profesyonel futbol kulübü oldu.
Klinik
Klinik (İngilizce: Clinic), sağlık için kurulan küçük hastanelerdir.
Poliklinik, hastaların yatmadan veya ayakta çeşitli rahatsızlıklarını fiziki temas ile veya sözlü olarak doktora ifade ettikleri, ön tanılarının ya da ayakta tedavilerinin yapıldığı özel kliniğe verilen isimdir.
Klinik ise halk arasında "servis" olarak bilinen, belli disiplinlere ait ileri araştırma ve yatarak tedavilerin yapıldığı hastane bölümleridir. Türkiye'de birçok anabilim ve bilim dallarının klinikleri vardır. Örneğin Genel Cerrahi Kliniği, Dahiliye Kliniği, (bazı büyük hastanelerde ise) Hematoloji kliniği gibi birçok klinik (servis) vardır.
Kliniklerde genel olarak sorumlu asistan doktor, hemşireler, hasta bakıcılar, (üniversite hastanelerinde ise) intörn doktorlar 7 gün 24 saat bulunur. Mesai saatlerinde ise sorumlu uzman hekim ve birden fazla asistan ve intörn doktorlar da bulunur.
Etimoloji
Klinik kelimesinin İngilizcesi "Clinic"tir ve Yunanca "kliniki" kelimesinden gelir.
Poliklinik
Kliniklerin büyükleridirler.
Madame Ngo Dinh Nhu
Madame Ngô Đình Nhu (d. 15 Nisan 1924, ö. 24 Nisan 2011; Hanoi, Fransız Hindiçini), 1955'ten 1963'e kadar Güney Vietnam'ın first lady'si kabul edilmiştir. Asıl adı Trần Lệ Xuân olup, kısaca Madame Nhu olarak bilinmektedir. Ngo Dinh Nhu'nun eşi, Başkan Ngo Dinh Diem'in kız kardeşi ve baş danışmanıydı. Nhu ailesi Bağımsızlık Sarayı'nda yaşadığından ve Diem bekar olduğundan, first lady olarak kabul edilmekteydi. Roma Katolik Kilisesi'ne bağlıydı.
Yeniden Birleşme Sarayı
Yeniden Birleşme Sarayı (Vietnamca: Dinh Thống Nhất), eski adıyla Bağımsızlık Sarayı, Vietnam'ın Ho Şi Min Kenti'nde dört katlı bir saray. Eski Norodom Sarayı'nın yerine inşa edilmiştir. Mimar Ngo Viet Thu tarafından tasarlanmıştı ve Vietnam Savaşı süresince Güney Vietnam başkanlarının ikâmetgâhıydı. 30 Nisan 1975 tarihinde, Saygon'un düşüşü sırasında bir Kuzey Vietnam tankının kapısından girmesiyle Vietnam Savaşı'nın bittiği yer oldu.
Sarayın bulunduğu yere inşa edilen ilk saray, Fransız kolonisi döneminde inşa edilmiş olan Norodom Sarayı idi. 1955'te iktidara gelen Ngo Dinh Diem, sarayı "Bağımsızlık Sarayı" olarak adlandırdı. 27 Şubat 1962 tarihinde meydana gelen 1962 Güney Vietnam Bağımsızlık Sarayı bombalı saldırısında ağır hasar gören saray, yıkılarak yeniden yapıldı ve 31 Ekim 1966 tarihinde yeniden açıldı. Vietnam Savaşı'nı Kuzey Vietnam'ın kazanmasının ardından "Yeniden Birleşme Sarayı" adı verildi.
1975 yılına kadar süren çatışmalardan sonra Kuzey Vietnam tankları Saygon’a girdiler ve eski rejimin tüm ileri gelenlerini kamplarda siyasal eğitime aldılar. 1976 yılında da Kuzey ve Güney Vietnam birleşip bugünkü Vietnam’ı oluşturdular.
2015 NBA Playoffları
2015 NBA Playoffları 2014-15 NBA sezonu'nun bitmesiyle birlikte 18 Nisan cumartesi günü başlamıştır. Normal sezonu 60 galibiyet 22 mağlubiyet alarak Doğu Konferansı'nı birinci sırada bitiren Atlanta Hawks ile Batı Konferansı'nı 67 galibyet ile ilk sırada tamamlayan Golden State Warriors takımları tüm playofflar boyunca ev sahibi olma avantajını elde etmiştir. San Antonio Spurs üst üste 18 kez playofflara kalma başarısı gösterdi. Lebron James'in Miami Heat takımına gitmesinden sonra playofflarda mücadele edemeyen Cleveland Cavaliers, 2010 yılından sonra ilk defa 2015 Playofflarında yer aldı.
Miami Heat, Oklahoma City Thunder ve Indiana Pacers 2014 konferans finallerinde olmasına rağmen bu sezon playffarda oynama hakkı elde edemedi. Jason Kidd bir önceki playofflarda Brooklyn Nets takımı ile ve bu sezon ki playofflarda Milwaukee Bucks ile mücadele ederek bu alan 2 ayrı takımı iki sene içinde playofflarda antrenörlük başarısı gösteren ilk antrenör oldu.
(2) Cleveland Cavaliers - (7) Boston Celtics
Bu playofflarla birlikte her iki takım altı kez karşı karşıya geldi. Boston ilk dört seriyi kazandı.
Son Playoff eşleşmesi: 2010 Doğu Konferansı Yarıfinalleri (Boston seriyi 4–2 kazandı).
(3) Chicago Bulls - (6) Milwaukee Bucks
Bu playofflarla birlikte her iki takım dört kez karşılaştı. Milwaukee ilk üç serinin ikisini kazandı
Son Playoff eşleşmesi: 1990 Doğu Konferansı İlk tur (Chicago kazandı 3–1).
(4) Toronto Raptors - (5) Washington Wizards
Her iki takım ilk defa bu playofflarda karşı karşıya geldi
(1) Atlanta Hawks - (5) Washington Wizards
Bu playofflarla birlikte her iki takım 5. kez karşı karşıya geldi. Wizards daha önceki 4 serininin üçünü kazandı.
(2) Cleveland Cavaliers - (3) Chicago Bulls
Son Playof eşleşmesi: 2010 Doğu Konferansı İlk Tur (Cleveland seriyi 4–1 kazandı).
Her iki bu playofflarla birlikte 7 kez karşı karşıya gedi. Bulls takımı daha önce oynanan altı maçın beşini kazandı
Konferans Finalleri: (1) Atlanta Hawks - (2) Cleveland Cavaliers
Bu playofflarla her ikim iki kez karşılaştı. İlk eşleşmeyi Cavaliers takımı kazandı
(1) Golden State Warriors - (8) New Orleans Pelicans
Her iki takım ilk defa bu playofflarda karşı karşıya geldi
(2) Houston Rockets - (7) Dallas Mavericks
Son Playoff eşleşmesi: 2005 Batı Konferansı İlk Tur (Dallas seriyi kazandı 4–3).
(3) Los Angeles Clippers - (6) San Antonio Spurs
Bu playofflar ile iki takım toplamda iki kez karşılaştı, San Antonio seriyi kazandı
Son Playoff eşleşmesi: 2012 Batı Konferansı Yarıfinalleri (San Antonio seriyi kazandı 4–0).
(1) Golden State Warriors - (5) Memphis Grizzlies
Her iki takım ilk defa bu playofflarda karşı karşıya geldi.
(2) Houston Rockets (3) Los Angeles Clippers
Bu eşleşmeyle birlikte her iki takım playofflarda iki kez karşılaştı
Son Playoff eşleşmesi: 1993 Batı Konferansı İlk tur (Houston seriyi kazandı 3-2)
Konferans Finalleri: (1) Golden State Warriors - (2) Houston Rockets
Her iki takım ilk defa bu playofflarda karşılaştı.
NBA Finalleri: (D2) Cleveland Cavaliers - (B1) Golden State Warriors
Her iki takım ilk defa bu finallerde karşı karşıya geldi.
Tarabya Metin Oktay Spor Kompleksi
Tarabya Metin Oktay Spor Kompleksi, Sarıyer, İstanbul'da bulunan çok amaçlı bir spor kompleksidir. Tarabya semtinde bulunmaktadır. Yapımına 1988 yılında başlanan tesis Ekim 1990'da Tarabya Spor Kompleksi adıyla açılmıştır ve Oktay'ın ölümünden sonra, Eylül 1991'de günümüzdeki ismini almıştır.
Metin Oktay Spor Kompleksi içerisinde basketbol voleybol ve hentbol maçlarında kullanılmak üzere 1500 seyirci kapasiteli spor salonu, halı saha, kondisyon, karate, tenis, masa tenisi ve step salonları bulunmaktadır.
Föhrden-Barl
Föhrden-Barl, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Segeberg iline bağlı bir yerleşim yeri. 9,23 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Mart 2010 itibarıyla 298 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hans Jochen Hasselmann tarafından yürütülmektedir.
Dış bağlantılar
bramstedt-land.de]
Metil sarısı
Metil sarısı veya C.I. 11020, pH indikatörü olarak da kullanılabilen bileşik.
Düşük pH'daki sulu çözeltisinde metil sarısı kırmızı olarak görünür.Metil sarısı pH 2.9 ve 4.0 değerleri arasında değişime uğrar.pH 4.0 değerinin üstünde ise sarı renktedir.
Güvenlik
Olası bir  kanserojendir. Tereyağı sarısı toksikliği farkedilmeden önce yemek bağımlılığı yapıcı olarak kullanılırdı. Bu tür kimyasalları tüketmenin canlıların üzerindeki sonucu tümörlerdir.
Paul Crutzen
Paul Jozef Crutzen (3 Aralık 1933, Amsterdam - 28 Ocak 2021, Mainz) 1995 yılında Mario J. Molina ve F. Sherwood Rowland ile birlikte Nobel Kimya Ödülü kazanan Hollandalı atmosferik kimyager.
Crutzen, ozon incelmesi konusundaki çalışmaları ile tanınır. Başlıca araştırma alanlarını "stratosferik ve troposferik kimya ve onların biyojeokimyasal döngüler ve iklim üzerine etkileri" olarak tanımlamıştır. Günümüzde; Mainz, Almanya'daki Max Planck Kimya Enstitüsü'nde Atmosferik Kimya Bölümü, Kaliforniya Üniversitesi'ndeki Scripps Oşinografi Enstitüsü (Scripps Institution of Oceanography) ve Güney Kore'deki Seoul Ulusal Üniversitesi'nde (Seoul National University) çalışmaktadır. Stockholm Üniversitesi'nde Meteoroloji bölümünde araştırma profesörü ve Georgia Teknoloji Enstitüsü'nde misafir profesör olarak da çalışmıştır.
Paul Crutzen 28 Ocak 2021'de Almanya'nın Mainz şehrinde 87 yaşında öldü.
Ödülleri
Kazandığı ödüllerin bazıları :
Nguyen Van Luc
Nguyen Van Luc, Viet Nam Quoc Dan Dang'ın lideri olan Vietnamlı bir teğmendi. Ngo Dinh Diem rejimine karşı çıkmaktaydı. 1960 yılında, Diem Luc'u "hükümet karşıtı faaliyetler" yüzünden bir aylığına hapse gönderdi. Oğlu Nguyễn Văn Cử, 1962 Güney Vietnam Bağımsızlık Sarayı bombalı saldırısını gerçekleştiren iki pilottan biriydi. Luc, katılığıyla tanınıyordu ve bir keresinde küçük bir çocuğu askeri bir eğitim sırasında öldürdüğü bildirilmişti.
2017-18 Kadınlar Basketbol Süper Ligi
2017-18 Kadınlar Basketbol Süper Ligi, Türkiye'de Kadınlar kategorisinde en üst düzey profesyonel basketbol ligi olan Kadınlar Basketbol Süper Ligi'nin 38. sezonudur.
7 Ekim 2017'de başlayan normal sezon, 14 Nisan 2018 tarihine kadar devam oynanmıştır. Normal sezon sıralamasında ilk 8'de yer alan takımlar play-off müsabakalarına katılmaya hak kazanmış, son 2 sırada yer alan takımlar ise Türkiye Kadınlar Basketbol 1. Ligi'ne düşmüştür. Lig Kurulu'nun aldığı karar doğrultusunda play-off'a 0-0 başlanmasından dolayı normal sezon puan sıralaması sonucunda karşı takıma göre üst sırada yer alan takım, play-off müsabakalarında ilk maçı ve gerekirse 3. veya 5. maçları kendi sahasında oynamıştır.
Fe (harf)
Fe ( ف ), Arap alfabesinin yirminci harfi. İbranice muadili Pe harfidir.
Ebced hesabındaki değeri 80'dir. Kamerî harflerdendir.
Yazılış
Fe harfi sağdan ve soldan bitişebilen bir harftir.
Mahreç - Fonetik
Fe sesi üst dişlerin alt dudağa hafifçe değdirilmesiyle çıkarılır. İnce bir sestir.
Türkçedeki "fe" sesi gibidir.
NGC 142
NGC 142, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balina takımyıldızı yönünde bulunur. SBb tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. Amerikan astronom Frank Muller tarafından 1886 yılında çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Gülizar Irmak
Gülizar Irmak (d. 1 Ocak 1963, İzmir) Türk oyuncu ve senarist. 9 Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Oyunculuk bölümü mezunu olan oyuncu kariyerine 2008 yılında Aşk-ı Memnu dizisindeki Sevil rolüyle başladı. 2014'te Bana Artık Hicran De adllı dizinin senaryosunu yazdı.
Ömer Aslan
Ömer Aslan, (d. 9 Temmuz 1983, Konya) Millî geri koşu (retro run) atleti.
Ömer, Retro Running dalında Türk atletizminin en önemli isimlerinden birisidir. 2001 yılında Jimnastiği bırakır ve hemen ardından 2002 yılında Atletizme başlar. Kendisi Emniyet Müdürlüğü Spor Kulübü (Antalya) için koşmakta. Aslen Konya'lı olan Aslan'ın beş kardeşi bulunuyor. Antalya'da yaşayan Ömer burada Garsonculuk yapmakta. Atletizm Branşları ise Geri koşuculuk, Uzun mesafe koşuculuk ve Engelli koşuculuk'tur. Bu dallarda çok başarılı olan Ömer, Dünya Elemelerini de geçtikten sonra, 2008 yılında Dünya Retro Running Şampiyonası'na katılmıştır.
Geri koşucu Millî atlet Ömer Aslan, sponsor desteği olmadan gittiği İtalya'da iki altın madalya kazanabildi. Böylece az sayıda bulunan geri koşucular arasında kendisi dünyanın en iyi geri kosucusu unvanına sahiptir. Ömer birbirinden fazla Dünya Rekoru kırmayı başarmıştır.
Türkiye'de bu dal pek çok tanınmasada Amerika ve Avrupa ülkelerinde retro running büyük ilgi görmektedir. Ömer Aslan retro (geri) koşu yarışmalarında İtalya'da 5 Eylül ve 8 Eylül 2007'de düzenlenen iki ayrı yarışta da birinci olarak, altın madalyalar kazandı. Akdeniz Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu, Beden Eğitimi Öğretmenliği son sınıf öğrencisi Aslan, geri koşu sporunun Türkiye'de çok fazla tanınmadığına yandığını açıklayan Ömer, bu durumu kendisi için bir dezavantaj olarak görmektedir. Bir ara Sponsor bulmak için büyük uğraşlar veren Aslan sonunda Garsonculuk yaptığı Miray Pastanesi'ni sponsorluğa ikna edebildi.
İtalya gibi ülkelerde haftada en az 1 defa retro yarışı düzenlenmekte. Retro Running'in 2012 Olimpiyat Oyunları'nda yer alması adına çalışmalar yapılıyor.
RetroRunning Federasyonunun adı International-Retro-Runner (IRR) 'dir.
Dereceleri
Ömer Aslan'ın başarı dereceleri:
Coming Up
Coming Up şu anlamlara gelebilir:
SS Pennarossa
SS Pennarossa, San Marino'nın en üst düzey futbol ligi olan Campionato Sammarinese'da yer alan bir futbol kulübü.
Çubukköy, Mengen
Çubukköy, Bolu ilinin Mengen ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı 1928 yılı kayıtlarında Çıbık olarak geçmektedir.
Coğrafya
Bolu iline 68 km, Mengen ilçesine 8 km uzaklıktadır.
Mustafa Ceceli Remixes
Mustafa Ceceli Remixes, sanatçı Mustafa Ceceli'nin ilk remiks albümüdür. Sanatçının kendi ismini taşıyan Mustafa Ceceli albümünde bulunan şarkıları, kendisinin yeniden remiks halinde düzenlemeleri ile piyasa 2010 yılında sunuldu. Sanatçı Ozan Doğulu'nun 130 Bpm albümünde konuk sanatçı olarak seslendirdiği "Hata" isimli şarkıyı da albümüne eklemiştir.
Şarkı listesi
• "Hata"
• "Bana Uyar (Club Mix)"
• "Gidersen (MC Mix)"
• "Neme Lazım (Pop Mix)"
• "Limon Çicekleri (Tribal Club Mix)"
• "Kanaryam (Summer Mix)"
• "Şarkı (Radio Mix)"
• "Kendimce (Sinan Ceceli Mix)"
• "Bana Uyar (MC Mix)"
• "Neme Lazım (MC Mix)"
NGC 143
NGC 143, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balina takımyıldızı yönünde bulunur. SBb tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. Amerikan astronom Frank Muller tarafından 1886 yılında çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.