cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hipospadias
Hipospadias, çocuğun idrar yaptığı deliğin penisin ucunda değil de altında olmasıdır. Bu delik ile penis ucu arasındaki bölgede idrar kanalı tam olarak oluşmamıştır. Hipospadias, idrar deliğinin yerleşimine göre farklı farklı sınıflandırılabilir. Penisin baş kısmında yer alan, normal idrar deliğinin olması gerekli yere çok yakın olan hipospadias olgularına, glandüler hipospadias denilir. Penis baş kısmı ile penis gövdesi arasındaki birleşim yerinde yerleşirse, koronal hipospadias adını alır. Her iki durum genel olarak "distal hipospadias" tanımlaması içinde yer alır, çocuklarda en sık karşılaşılan, ve cerrahi başarı oranının en yüksek olduğu grup bu gruptur. Daha aşağı yerleşimli hipospadiaslar da vardır, idrar deliğinin yerleşimi penis gövdesinin herhangi bir yerinde, penis ile torbaların birleştiği bölgede hatta anüse yakın perine adlı bölgede bile olabilir. Daha aşağı yerleşimli hipospadiasların cerrahi tedavisi daha zordur.
Kasimir Fajans
Kazimierz Fajans (Kasimir veya Casimir olarak da anılır) (d. 27 Mayıs 1887, Varşova – ö. 18 Mayıs 1975, Ann Arbor-Michigan). Polonya asıllı Amerikalı kimyacı.
Kimyasal bağ yapısı, radyoaktivite ve izotoplar üzerine çalışmaları vardır. Leipzig, Heidelberg, Zürih ve Manchester'de eğitim almıştır. 1911'den 1935'e kadar Almanya'da çalışmış ve Münih Üniversitesi'nin Fiziksel Kimya Enstitüsünün yöneticiliğini yapmıştır.
İnorganik kimya alanında, sonraları Fajans kuralı olarak bilinecek olan, kovalent ve iyonik bağların oluşmasındaki kuralları ortaya koyan formülü geliştirmiştir.
1913'te Frederick Soddy'den bağımsız fakat eş zamanlı olarak, izotoplar teorisini geliştirmiş ve bu teoriyi Uranyum-238 in radyoaktif bozunumunu açıklamada kullanmıştır. Yine aynı yıl, Otto H. Göhring ile birlikte Protaktinyum elementini tanımlamıştır.
Radyoaktiviteyi kullanarak minerallerin yaşını hesaplama yöntemlerini geliştirmiştir.
Polis devleti
Elektronik polis devleti, devletin vatandaşlarına karşı adli delilleri kaydetmek, düzenlemek, aramak ve dağıtmak için elektronik teknolojileri agresif bir şekilde kullandığı bir devlettir.
Tarihteki polis devletleri örnekleri
Oxford İngilizce Sözlüğü, "polis devleti" ifadesinin kökenini Avusturya İmparatorluğu'nda düzeni sağlamak için ulusal bir polis gücünün kullanımına atıfta bulunulduğu 1851 yılına kadar götürür.
Bireysel özgürlük ile ulusal güvenlik arasında uygun bir dengenin ne olduğuna dair farklı politik görüşler olduğundan, bir polis devletini tanımlayan nesnel standartlar yoktur. Aşağıdaki örneklerde, özgürlüğü ortadan kaldıran herhangi bir yasa bir polis devletine doğru ilerlerken, devletin halk üzerindeki denetimini sınırlayan herhangi bir yasa özgür bir devlete doğru ilerliyor olarak görülmektedir.
Çar IV. İvan tarafından 1565 yılında Rus Çarlığı içinde kurulan Opriçnina, zulüm ve otokratik yönetime sahip çağdaş polis devletinin öncüsü olarak işlev görmüştür.
Başlangıçta demokratik bir devlet olan Almanya, Nazilerin iktidara gelmesiyle II. Dünya Savaşı öncesinde halkı üzerinde gitgide daha baskıcı kontroller uygulamıştır. SS ve Gestapo'ya ek olarak Nazi polis devleti, 1930'lardan savaşın 1945'teki sonuna kadar nüfusu kontrol altına almak için aynı zamanda yargıyı da kullanmıştır.
Apartheid döneminde Güney Afrika; kuruluşları yasaklamak, politik hükümlüleri tutuklamak, ten rengi nedeniyle bölünmüş yaşayan toplulukları sürdürmek ve hareketi kısıtlamak gibi polis devleti niteliklerini sürdürmüştür.
Cumhurbaşkanı (ve daha sonra diktatör) Fulgencio Batista yönetimi sırasında Küba Cumhuriyeti otoriter bir polis devleti olmuştur. 1959 Küba Devrimi'nde Fidel Castro'nun Batista'yı devirerek iktidara gelmesi ve Marksist-Leninist bir cumhuriyet kurması ardından Küba'da polisin etkisi daha da artmıştır.
Kuzey Kore, Juche tarzı Silla krallığından, Japonlar tarafından faşist bir polis devletinin dayatılmasına ve günümüzde Kim Hanedanı tarafından totaliter bir devlet olarak hâlâ devam ettirilen birçok polis devleti sayılabilecek düzene ev sahipliği yapmıştır. Paris merkezli Sınır Tanımayan Gazeteciler, Basın Özgürlüğü Endeksi'nin tanıtılmasından bu yana her basın özgürlüğü sınavı raporunda Kuzey Kore'yi ya son ya da sondan ikinci sıraya koymuştur. RSF, Kim Hanedanı'nın tüm medyayı kontrol ettiğini belirtmiştir.
Hebron Protokolü
Hebron Protokolü ya da Hebron Sözleşmesi, 7 Ocak 1997'de başlayan ve 15-17 Ocak arasında imzalamayla sonuçlanan yeniden düzenleme amaçlı protokol. Protokolde İsrail'i başbakan Benjamin Netanyahu temsil ederken Filistin Ulusal Yönetimi'ni Yaser Arafat temsil etmiştir.
Polis devleti
Tarihteki polis devletleri örnekleri
Protestoları durdurmak için yeni güvenlik önlemleri geçirmeyi teklif etmiş Adalet ve Kalkınma Partisi hükûmeti, Türkiye'yi bir polis devletine çeviriyor olmakla suçlanmıştır.
Hebron Protokolü
1994 yılında Hebron'da (El Halil) Ortodoks Yahudilerin partisi Kach üyesi olan Baruch Goldstein adlı fanatik bir İsrailli yerleşimcinin "Hz. İbrahim Camii"nde dua eden Filistinlileri öldürmesi Filistinlilerin buradaki güvenlikleri için garanti istemelerine sebep oldu. Bu bağlamda Oslo II Antlaşması daha önceden beri var olan El Halil Uluslararası Geçici Mevcudiyeti'nin yeniden inşası çağrısında bulundu. Antlaşmadan sonra taraflar Norveç'ten bu konuda yardım istediler. Barış süreciini engelleyebilecek şiddet olayları yaşansa da 15 Ocak 1997 tarihinde Filistinlilerin güvenlik ile ilgili güvence isteklerine cevaben El Halil görüşmeleri sonuçlandı ve protokol imzalandı. Protokol uyarınca, İsrail askeri birlikleri El Halil'in %80'inden çekileceklerdi. Buna karşılık %20'lık kısmı ise İsrail kontrolünde kalamya devam edecekti. Bu protokol ile şehir H1 ve H2 olarak ikiye ayrılmış oldu. Tamamen Filistinlilerden oluşan H1 bölgesi Filistin yönetiminde kalırken, 400 Yahudi yerleşimci ile 40.000 Filistinlinin yaşadığı H2 bölgesi İsrail yönetimine verilmiştir. Ancak, protokol El Halil'deki durumu düzeltmeye yetmedi. El Halil Protokolü'nü takiben iki taraf 21 Ocak 1997'de El Halil Uluslararası Geçici Mevcudiyeti'nin yeniden tesisi ile ilgili antlaşmayı imzaladı. Bu antlaşma ile Norveç, İtalya, Danimarka, İsveç, İsviçre ve Türkiye'den gelen 180 kişi ile Uluslararası Geçici Mevcudiyet oluşturuldu ve bunun koordinasyonu Norveç'in sorumluluğuna verildi.
Polis devleti
Tarihteki polis devletleri örnekleri
2013 Mısır Askerî Darbesi'nden bu yana Mısır'ın askerî hükûmeti, dinî aşırıcılık ile mücadele amacıyla dini inancını yaşama ve ifade etme özgürlüklerini kısıtlamakla suçlanmaktadır. Bu suçlamalardan biri, Mısır'ın "Devrimci bir Polis Devleti"ne döndüğü iddiasıdır.
Filipinler'de 1970'lerden 1980'lerin başına kadar Ferdinand Marcos'un diktatörlüğü, bir polis devletinin birçok özelliğine sahip olmuştur.
Kurgusal polis devletleri
Kurgusal polis devletleri, romandan filmlere ve video oyunlarına kadar medyada yer almıştır. George Orwell'in 1984 romanındaki kurgusal Okyanusya devleti, Polis Bilimi Ansiklopedisi tarafından "bir polis devletinin kesin kurgusal muamelesi" olarak tanımlanmış ve aynı zamanda terimin çağdaş kullanımını da etkilemiştir.
Orwell'in romanı, Britanya'yı sürekli olarak bir savaş hâlinde olan totaliter Okyanusya rejimi altında anlatmaktadır. Bu sürekli savaş, halkı kitlesel gözetlemeye ve beklenmeyen polis aramalarına maruz bırakmak için bir bahane olarak kullanılmaktadır.
Rus biçimciliği
Rus biçimciliği Victor Shklovsky, Yuri Tynianov, Boris Eichenbaum, Roman Jakobson, Grigory Vinokur gibi Sovyet yazarları tarafından 1915-1930 yılları arasında geliştirilmiş bir edebiyat eleştirisidir. Şiir dilinin ve edebiyatın özerkliğini savunur. Mikhail Bakhtin ve Yuri Lotman gibi yazarları etkilemiş ve yapısalcılığın oluşmasına da zemin hazırlamıştır. Roman Jacobson, daha sonra Çekoslovakya'ya giderek Prag dil bilim topluluğunu kuranlara katılır ve biçimciliğin Avrupa'da yayılmasına etkin olmuştur.
19. yüzyıl roman eleştirisi esere dönük değildi. Romanı anlamak için sanat eseri yerine sanatçının kendisine yönelirdi. Eserin sanat dışını anlattığı, sanatın işlevinin duygu anlatımı olduğu düşünülüyordu. Edebiyatı anlamak için tarihe, sosyolojiye, politikaya bakılıyordu. Fakat Rus biçimciler eserden hareket ederek, eseri anlamak için onun biçimsel özelliğinin, bir başka deyişle yazınsallığının ne olduğunun olduğunu sorguluyorlardı. Şiirin okura söyleyebileceği çok şey olabilir. Şairin okura hangisini anlatmak istediği anlaşılamaz.Bu noktada da dilin önemi ortaya çıkar.Gerçeklik yerine dil daha önemli bir kavram olarak belirir.Yazınsallık da bu dilin nasıl kullanılıcağı ile ilgili bir kavramdır.Standart dilin dışında, şiir dili vardır. Şiir dili standart dilden farklıdır,standart dilden sapmadır.Standart dilin kurallarını yıkan bir dildir.Bu standart dilin de sapması 3 şekilde sağlanır.
Bu değişiklikler ile şiir dili standart dilden farklılaşır.Ve bu şekilde şiir "defamiliarisation" yani "alışkankanlık kırma" ile bizde bir farkındalık yaratır. Dış dünyaya,nesnelere,davranış ve düşünüş biçimlerine baka baka bunları kanıksarız.Fakat şiir bu olağan kanıksamamızı kendine özgü diliyle kırar ve onları yeniden taze bir bakış açısıyla anlamamızı sağlar.Sanat dünyayı algılamamızda yeni bir yol getirir.bu standart ve şiir dilinin ayrılması ve şiir dilinin standardı yıkmasından sonra oluşan yenilikler de zamanla klişeleşir.Fakat eskinin yeni ile değişmesi geleneği her zaman yeniliği getirir.Dış dünya,duygular, düşünceler ise ancak şiirin malzemesidir Bundan ötürüdür ki Rus Biçimcileri edebiyatın yalnız biçimsel nitelikleri üzerinde durdular çünkü yazınsallığı sağlayan yalnızca bunlardı.
Rus biçimciler arasında dilbilime daha çok önem veren ve yapısalcılığa geçişin temeli olan Roman Jacobson, dilin şiirsel işlevi ile diğer işlevlerden ayırarak, bu konuyu en iyi işleyen kuramcı olmuştur. Jacobson bir iletişim eyleminde altı öge olduğunu savunur. Başta bir gönderici (sender) vardır; karşısındaki ile konuşan ya da dersi anlatan ya da mektubu, raporu, romanı yazan kişi olabilir. Göndericinin söylediği ya da yazdığı bildiri (message) vardır. Bu bildirinin bir de alıcısı (receiver) vardır.Bu üç öge dışında bildirimin anlamlı ve ulaşılabilir olması için başka ögeler de gereklidir. Bu aktarımı ise bildirici yapar. Bu iletici elektronik posta yazı veya söz de olabilir. Bildirinin alıcılara anlaşılabilmesi için ortak bir kod (code) ile (ortak bir dil, örneğin) ifade edilmesi lazım. Altıncı öge ise bildirinin göndergesini oluşturan bağlam’ (context) dır.
RF güç yükselteçleri
RF güç yükselteçleri, radyo frekansında çalışan vericilerde gerekli kazancı ve gücü sağlayan, genelde anteni besleyen devre elemanıdır.
Yüksek güçte çalıştığı için sistemin en çok akım çeken ve en çok ısı üreten parçasıdır. Özellikle cep telefonu gibi taşınabilir cihazlarda verimliliği, doğrudan pil ömrünü etkilediği için çok önemli bir rol oynar. Cep telefonlarında kullanılanlarının çıkış güçleri 2 Watt ile (33dBm, GSM) 250 mWatt (24dBm, UMTS) arasında değişir.
Önemli parametreleri şunlardır:
Yükseltecin sınıfını, transistörün çıkıştaki DC akımının, 360 derecelik periyodun ne kadarında aktığı (yani DC besleme noktası) belirler. Örneğin A sınıfı olanlarda bu akım (FET için Id, Bipolar için Ic) sürekli akmaktadır. A sınıfının özelliği doğrusallığının yüksek, verimliliğinin düşük olmasıdır. B sınıfında bu akım sadece periyodun yarısında (180 Derece) akmaktadır. Verimlilik artarken doğrusallıkta bozulmalar olur. Verimlilik ile doğrusallık bu tür devrelerde bir biriyle çelişki halindedir, yani birini iyileştirirken diğeri bozulur. C sınıfı, A sınıfı ile B sınıfının arasında, verimlilikten ve doğrusallıktan uygun tavizler verilen orta bir noktadadır.
Harel Skaat
Harel Skaat (, d. 8 Ağustos 1981, Kfar Saba), İsrailli şarkıcı-şarkı yazarı ve oyuncu. 2010 Eurovision Şarkı Yarışması'nda "Milim" şarkısıyla ülkesini temsil etmiştir.
Eurovision
Harel Skaat, Eurovision 2010'da finale çıkmak için ikinci yarı finalde yarışmış ve 28 Mayıs'ta gösterdiği performansıyla final turuna çıkmaya hak kazanmıştır. Finalde ise topladığı puanlarla 14.olmuştur.
Harel Skaat, 2010 senesinde verilen Marcel Bezençon ödüllerinin üçüne de sahibi oldu. Marcel Bezençon, ünlü San Remo Festivali'nden esinlenerek Eurovision Şarkı Yarışması fikrini tasarlayan kişidir. Aynı zamanda 1970'e kadar EBU’nun yöneticiliğini yapmıştır. Ödüller genelde resmi partide veriliyor. Ayrıca İsveç Melodi Festivali'nde yarışan şarkılar için de bu ödüller verilmektedir.
Frontinellina
Frontinellina, Linyphiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Cody Cameron
Cody Cameron (d. 1970), Amerikalı komedyen, oyuncu ve seslendirme sanatçısı. Open Season dizisinde Mr. Weenie seslendirmesi ile bilinmektedir.
Epanşman
Epanşman, vücuttaki herhangi bir bölgede sıvı birikimidir. Travma veya enfeksiyona bağlı olarak gelişebilir. Eklem travmalarında insidansı sıktır.
Henri Loevenbruck
Henri Lœvenbruck (d. 21 Mart 1972, Paris), Fransız yazar.
Akademisyen bir ailede dünyaya geldi. Anne ve babası İngilizce profesörü olan yazar, bu dili derinlemesine öğrendi ve Anglo-Saxon kültürü daha yakından tanıma imkânı buldu. 20 yaşına kadar müzikle uğraşıp çeşitli Rock'n Roll gruplarında piyanistlik yaptı.
Şubat 2008 Ay tutulması
Tam Ay tutulması Perşembe sabahı 21 Şubat 2008 de meydana geldi (Avrupa ve Afrika; Çarşamba akşamı, 20 Şubat Amerika kıtaları için). Bu 2008 yılı içinde öngörülen iki tam ay tutulmasının ilkiydi.Sonraki tam ay tutulması 21 Aralık 2008 yılında meydana gelecek.
Tarih
Ay penumbral gölge bölgesine saat 00:35 UTC ve umbral gölge bölgesine ise saat 1:43 de girdi.Toplam olarak 3:01 ile 3:52 arasında 51 dakika sürdü.Ay Lumbra gölgesini saat 5:09 da ve penumbra gölgesini saat 6:17 da terk etti.
Boncukçukur, Güce
Boncukçukur, Giresun ilinin Güce ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Giresun ili Tirebolu ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Güce ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya
Köy, Giresun il merkezine 82 km, Güce ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır. Köy, Güce'nin güneyinde olup, numaralı Espiye-Soğukpınar il yoluna Düzçukur Köyü üzerinden, Direkbükü Köyü'nde 13,8 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
César Sampaio
Carlos César Sampaio Campos (d. 31 Mart 1968), orta saha pozisyonunda görev yapmış Brezilyalı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1986 yılında Santos kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Palmeiras, Yokohama Flügels, Palmeiras, RC Deportivo de La Coruña, Corinthians, Kashiwa Reysol, Sanfrecce Hiroshima, São Paulo ve Persma Manado kulüplerinde oynadı.
İstatistikleri
!Total||47||6
Volkssturm
Volkssturm (Türkçe: Halk Fırtınası), II. Dünya Savaşı'nın son aylarında Adolf Hitler'in emriyle Alman erkeklerinden oluşturulan halk kurtuluş ordusu. Örgüt milislerinin yaşları 16 ila 60 arasında olmakla beraber katılım için daha önce orduda askeri eğitim almış olma şartı yoktu.
Kökeni ve organizasyonu
Milis kuvvetlerinin daha etkili olması için Hitler ve Bormann sadece sayı gücüyle değil, aynı zamanda fanatizmin de gerekli olduğunu düşündüler. Volkssturm plânın ilk evrelerinde amacı, ordu birimleri moralman çöküntü içerisine girdiğinde onlara savaş desteği sağlamaktı. Volkssturm'un istenilen fanatizm boyutuna ulaştırılması için milisler, yerel Nazi Partisi ofislerinin emri altına verildi. Heinrich Himmler silahlanma ve eğitimden sorumlu komutan olmasıyla Volkssturm ülke çapında bir organizasyona dönüştü. Normalde Nazi Partisi'nin kontrolünde olması gerekirken, daha sonraları gerektiğinde kullanılması için Wehrmacht'in emrine verildi.
Standart bir Volkssturm taburu altı yüz kırk iki erkekten oluşuyordu. Birliğin büyük bir kısmı Hitler Gençliği üyeleri, hükümlüler, genç ve daha önce orduda görev yapmış erkeklerden oluşmaktaydı.
Eğitim ve çatışma
Tipik eğitim Karabiner 98k tüfeği ve Panzerfaust gibi hafif silahlardan oluşmaktaydı. Silah ve mühimmat sıkıntısı yüzünden silah eğitimi mümkün olduğunca kısa tutuluyordu. Bunun yanında I. Dünya Savaşı'nda savaşmış eski askerler yeni silahları tanımakta ve kullanmakta acemilik çekiyordu. Herhangi bir askeri birlik standardı yoktu, ellerindeki kalan silahları kullanıyorlardı. Bunun yanında, aşçı üniforması ve askerî üniforma gibi milislerin özel üniformaları da bulunmaktaydı. Bu görüntü aynı zamanda Alman halkını demoralize ediyordu. Alman ordusunda Polonya, Belçika ve Fransa gibi işgal edilen ülkelerden ele geçirilen silahlar kullanılıyordu. Karabiner 98k, Gewehr 98, Gewehr 71, Dreyse gibi çeşitli hafif silahlara sahiptiler. Almanlar aynı zamanda Volkssturm milisleri için MP 3008 makineli tabanca ve Volkssturmgewehr 1-5 piyade tüfeği gibi ucuz maliyetli silahlar da üretiyorlardı. Fakat farklı silah kullanımı mühimmat karmaşasına neden olmuştu. Örneğin, Gewehr 71'in mermisinin Karabiner 98k tüfeğine uymaması gibi sorunlar baş gösteriyordu.
Milisler eğitilip silahlandırıldıktan sonra geleneksel Hitler'e bağlılık yemini ettirilip savaşa sürülüyorlardı. Volkssturm birlikleri sadece kendi mıntıkalarından sorumluydu. Fakat bazı birlikler direkt cephenin ön saflarına gönderilmişti. En geniş kapsamlı kullanıldıkları yer Berlin Muharebesi'dir. Şehrin birçok bölgesinde Sovyetler'e karşı savaşmışlardı. Bu savaş -tüm Alman ordusu gibi- Volkssturm'u da çökertti.
Volkssturm'un katıldığı bir başka büyük savaş da Königsberg Kuşatması'dır.
Isa Tengblad
Isa Sanna Mattiasdotter Tengblad (d. 25 Nisan 1998), bilinen adıyla Isa (kullandığı şekliyle ISA) İsveçli şarkıcı ve şarkı yazarı. TV4 kanalında katıldığı Småstjärnorna programında şarkıcı Jill Johnson'ı taklit etmiştir. 2012 yazında "Bomb" single'ını çıkarmıştır. Aynı yıl Sommarkrysset'te şarkısını seslendirmiştir. 2014 yılında "What We Are" single'ını çıkarmıştır.
Tengblad, "Don't Stop" şarkısıyla Melodifestivalen 2015'e katılmış ve üçüncü yarı finalde yarışmıştır. Friends Arena'da gerçekleştirilen finale çıkmayı başarmıştır.
En çok satan müzik sanatçıları listesi
Aşağıda, 20. yüzyılın ikinci yarısından günümüze kadar en çok satan müzik sanatçılarının (75 milyon veya daha fazla kayıt satışı iddiası olanlar) bağımsız olarak doğrulanmış hâlde bir listesi bulunmaktadır. Yalnızca, (ilki 1950'lerin sonlarında ortaya çıkan) müzik kaydı sertifikası sistemleriyle referans verilebileceğini iddia eden sanatçılar dâhil edilmiştir.
Spirit of Tasmania II
29.067 gross tonluk, 1.400 yolcu kapasiteli, 750 yataklı, 1.000 araç taşıma kapasitesi ile saatte 57.04 km maksimum hıza ulaşabiliyor.
Albula Demiryolu
Albula Demiryolu (Almanca: Albulabahn, İtalyanca: Ferrovia dell'Albula), İsviçre'nin Graubünden Kantonu'ndaki yer alan ve Rhaetian Demiryolları'nın (RhB) çekirdek ağının bir parçasını oluşturan tek hatlı bir demiryoludur. Thusis'i Hinterrhein (deniz seviyesinden yüksekliği 697 metre) üzerinden Engadine'deki (deniz seviyesinden yüksekliği 1,774 metre) St. Moritz dinlenme tesislerine bağlar.
Eylül 1898'de Albula Demiryolu'nun inşasına başlandı, açılış 1 Temmuz 1903'te yapıldı ve St. Moritz uzantısı 10 Temmuz 1904'te faaliyete geçti. 55 köprü ve 39 tünel ile 61.67 km uzunluğundaki hattı, dünyanın en seçkin dar raylı demiryollarından biridir.
7 Temmuz 2008'de, Rhaetian Demiryolları'nın bir bölümünü oluşturan Albula ve Bernina demiryolları, Albula/Bernina Peyzajlarındaki Rahetian Demiryolları adı altında UNESCO Dünya Mirası olarak listelenmiştir.
Balıkesir milletvekilleri listesi
Balıkesir milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 1. döneminden beri şehrini temsil eden milletvekilleri ve senatörlerin listesidir.
Albula Demiryolu
Albula Demiryolu'nda çalışan en meşhur trenler Glacier Express ve Bernina Express'tir.
Balıkesir milletvekilleri listesi
Kaynakça
<!--
TBMM V. Dönem 1934
-->
Jorginho (1964 doğumlu futbolcu)
Jorge de Amorim Campos ya da kısaca Jorginho (d. 17 Ağustos 1964), Brezilyalı millî futbolcu ve teknik direktör.
İstatistikleri
!Total||64||3
Külekli, Kangal
Külekli, Sivas ilinin Kangal ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 127 km, Kangal ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır.
Josiah Warren
Josiah Warren (1798 – 14 Nisan 1874), Amerikalı bireyci anarşist, mucit, müzisyen ve yazardır. Sıkça ilk Amerikan anarşist sayılır. 1833 yılı boyunca Barışçıl Devrimci (The Peaceful Revolutionist) adlı haftalık dört sayfalık yayını kendi kurduğu yayın evinde yayımlamıştır.
Tıp fakültesi
Tıp fakültesi, tıp biliminin öğretildiği ve bu bilim içindeki çeşitli dallarda araştırmalar yapılan fakülte. Mezunları, tıp doktoru unvanı almaktadır. Ayrıca mezuniyet sonrası uzmanlık eğitimi ile uzman doktor, operatör doktor gibi unvanlar verilir. Temel tıp bilimleri alanında yüksek lisans ve doktora eğitimleri de verilmektedir. Türkiye’de tıp fakülteleri liseden sonra ülke genelinde yapılan bir merkezi sınavla öğrenci kabul etmektedir. Eğitim süresi 6 yıldır. Okullar farklı eğitim modellerini tercih etse de ülke genelindeki fakültelerde ilk 3 yıl teorik eğitim laboratuvar dersleriyle beraber verilir sonraki 2 yıl çeşitli bölümlerde stajlara devam edilirken öğrencilerin bilgileri sözlü sınavlarla da sınanmaya başlanır ve okulun son sınıfında Intörn (stajyer) adıyla hastanede gözetim altında çalışmaya başlar. Intörn (stajyer) maaşı, 2022 yılında asgari ücret olarak verilmektedir.
Erken Tarih
Türkiye'de 18. yüzyılın sonlarına kadar yüksek öğretim için hemen hemen tek müessese olan medresenin temelleri, 9. yy.’a kadar gitmektedir. Anadolu Selçukluları ve Beylikler döneminde medreselerin gelişmesi ile birlikte ihtisas medreseleri de kurulmuştur. Örneğin Konya’daki Sırçalı Medrese sadece hukuk, İnce Minare’deki medrese hadis, Kayseri ve Sivas’taki medreseler tıp, Kütahya ve Kırşehir’deki medreselerde astronomi öğretimi yapılıyordu. Bu ilim kuruluşlarından mezun olanların icazetnameleri veya diplomaları orada ders verenlerce verilirdi. Osmanlılar’da da klasik medreselerin yanında ihtisas medreseleri anlayışı sürmüş, örneğin Bursa’da Darü’t-Tıb (1400) adıyla klinik tıp eğitimi veren bir müessese açılmıştı. İstanbul’un 29 Mayıs 1453’de fethinden sonra takip ettiği siyaset, kültür ve bilim politikası sonucu Istanbul’u Türk-İslam dünyasının ilim ve sanat merkezi haline getiren Fatih Sultan Mehmet, 1 Haziran günü Ayasofya’da Cuma namazını kılarken, Ayasofya yakınındaki papaz odalarında öğretmeni Molla Hüsrev, Zeyrek’teki Pantokrator Manastırı’nda Molla Zeyrek, derslerine başlamışlardı. Daha sonra bugünkü Fatih Camisi’nin iki tarafına birer dershaneli, dördü kuzey diğer dördü güney tarafında 8 medreseden ibaret Sekizli Medreseler (Sahn-ı Semân) adı verilen devrin en büyük medreselerini yaptırdı (1463-1470) Güneydeki dört medresenin yanına, bütün hastalıkların tedavisi ve ilaçlarının verilmesinin emredildiği bir darüşşifa (hastane) yapılmıştı. Fatih Darüşşifası’nda 19. yy.’a kadar yaklaşık 350 yıl tıp eğitimi yapıldığı, hasta bakımının sürdüğü bilinmekte ve burada yapılan tıp eğitimi, İstanbul Tıp Fakültesi’nin ilk nüvesi olarak kabul edilmektedir. Nitekim İstanbul Tıp Fakültesi Profesörler Kurulu, 30.12.1970 tarihli oturumunda 1970 yılını Fakülte’nin kuruluşunun 500. yılı kabul etmiş ve kutlanmasına karar vermiştir.
Fatih Darüş-şifası
16. yy.’da medrese yapımı sürdürülmüş, her büyük caminin yanında bir medrese kurmak, gelenek halini almıştı. Osmanlı Devleti’ni büyüme ve yükselmede zirveye ulaştıran Kanuni Sultan Süleyman (1520-1566) devrinde, ordunun tabip, cerrah ihtiyacını karşılamak için cami yanında 1555 yılında kurulan tıp medresesi ve darüşifada tıp eğitimi verilmiş, sağlık hizmetleri ırk, dil, din, cinsiyet farkı gözetilmeden sürdürülmüştü. Öğrenciler sabahtan öğleye kadar medreselerde iç hazineden verilen kitapları hocalarının plan ve programları doğrultusunda okur, öğleden sonra uygulama için darüşşifaya geçerlerdi. Süleymaniye Tıp Medresesi’nde eğitim süresinin ne kadar olduğu, eldeki kaynak ve belgelere dayanarak kesinleştirilememiş olsa da, diğer medreselerde olduğu gibi burada da kitapla ders geçme esas olduğundan, talebeye verilen kitapları bitirmeye bağlı olduğu düşünülmektedir.
Süleymaniye Tıp Medresesi
Medrese teşkilatı, Osmanlı Devleti’nin 17. yy.’da başlayan gerilemesi ile birlikte gerek düzen, gerekse tedris bakımından paralel kayba uğramış, Batı’nın ilim sahasındaki gelişmesine kayıtsız kaldığından ihtiyaçları karşılayacak bir varlık olmaktan çıkmıştı. 18. yy.’dan itibaren bu kötüye gidişi düzeltme arayışına girilmiş, 19. yy.’ın başlarında Süleymaniye Medresesi’nde tıp eğitimi devam ederken, Başbakanlık Arşivi Cevdet Sıhhiye Tasnifi 304 numarada kayıtlı, 1220/1805 tarihli bir belge ile, yine bu tasnifte kayıtlı 1575 no’lu 1220/1806 tarihli bir diğer belgeden anlaşıldığı üzere III. Selim (1789-1807), donanmanın hekim ve hasta bakım ihtiyacını karşılamak üzere 18 Şubat 1805’de Kasımpaşa’da Tersâne Tıp Mektebini kurdurmuştur. Alet ve kitaplarının Avrupa’dan getirtilmesine, Avrupa’da tıp öğrenimi görmüş hocaların görevlendirilmesine gayret edilen bu okul, Kabakçı İsyanı (1807) ve Alemdar Vak’ası (1808) gibi karışıklıklar sonrasında faaliyetini durdurmuş, 1822 Kasımpaşa Yangını ile binası da ortadan kalkmıştı. Kısa bir süre yaşamış olan bu kurumun, Türk tıbbının batılılaşmasında bir dönüm noktası oluşturduğu kabul edilmektedir.
Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane
Batılılaşma çabalarını sürdüren Sultan II. Mahmud, Yeniçeri Ocağı’nın kapatılması ardından modern bir orduya sahip olma hedefinin bir parçası olarak yeni orduya (Asakir-i Mansure-i Muhammediye) nitelikli hekim ve cerrah yetiştirilmesi için Vezneciler’deki Tulumbacılar Konağı’nda bir askerî okul niteliğindeki Tıbhane-i Âmire’yi kurdurdu. Okul, 14 Mart 1827 (15 Şaban 1242)’de faaliyete geçti. Bu okul, Türkiye'de modern anlamda açılan ilk tıp okuludur. Bu kurum, daha sonra farklı adlar alsa da eğitime aralıksız ve kendisini geliştirerek devam etmiştir. Bu nedenle 14 Mart 1827 tarihi, Türkiye'de modern tıp eğitiminin başlangıcı kabul edilmekte ve Tıp Bayramı olarak kutlanmaktadır. Bu okulda üst katta Tıphane, altta ise Cerrahhane öğrencileri ayrı ayrı okurlardı. Tıphane’nin ilk Nazırı (Müdürü) hekimbaşı Mustafa Behçet Efendi idi. Okul yatılı değildi, girişte bir sınav uygulanmıyordu. Sınıf geçme de sınavla olmayıp, yıl içindeki sözlü sınavlarda hocaların yetiştiğine kanaat getirdiği talebelerin üst sınıfa alınması, yerlerine başkalarının kabul edilmesi şeklindeydi. Nihayet, tıp eğitimi veren kurum adına diploma verilen bir sisteme geçilmişti.
Yer darlığı nedeniyle Tıphane ve Cerrahhane’nin birleştirilemeyişi ve modernleşme yolunda arzulanan düzenlemelerin yapılamadığı görülerek 1838 yılında Galatasaray’daki Enderun Ağaları Mektebi’ne taşınılmış, Tıphane ve Cerrahhane kısımları ile birlikte buraya yerleşen okulda başlangıçta Osman Saib Efendi, kısa süre sonra ise Abdülhak Molla yönetici olmuştur. Bu sırada Sultan II. Mahmud, Paris Elçisi Ahmed Fethi Paşa’nın Viyana’da bulunuşu sırasında Prens Metternich’ten Osmanlı Devleti’nde çalışacak iki hekim ve bir eczacı tavsiye edilmesi için ricada bulunmasını istemiş, Viyana’daki Askeri Tıp ve Cerrahi Akademisi Josephinum’dan mezun olan iki genç askeri hekim Dr. Jakob Neuner ve Dr.Charles Ambroise Bernard ve eczacı Antoine Hoffmann bu görev için seçilmişlerdir. 1839’da Dr.Charles Ambroise Bernard’ın (1808-1844) muallim-i evvelliğe atanışı ardından okul, 17 Şubat 1839’da mülki ve dini törenle Mekteb-i Tıbbiye-i Adliye-i Şâhâne adıyla yeniden açılmış, 11 Mart 1839’da 290 öğrencisiyle öğretime başlamıştı. Okul 4 yıllık idadi denilen hazırlık bölümü ile dört yıllık esas tıp eğitiminin yapıldığı yüksek bölümden oluşuyordu. Fransız İhtilali’nden sonra Avrupa’da geçerli dil olan Fransızca öğretim dili olarak belirlenmişti. Okulda 1839 yılında bir de eczacı sınıfı açılmıştı. Tıphane-i Âmire orduya Müslüman hekim yetiştirmek için kurulmuşsa da, 1839 yılında Tanzimat’ın ilanı ile tab’a arasında eşitlik kabul edildiğinden 1841 yılından itibaren azınlıklar da Tıbbiye’ye kabul edilmeye başlanmıştır.
Dayıcık, Güce
Dayıcık, Giresun ilinin Güce ilçesine bağlı bir köydür.
Tıp fakültesi
Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane
Dr. Bernard, okulda bir botanik bahçesi kurdurmuş, Fransızca 1300 ciltten oluşan bir kütüphane ve mineral koleksiyonu vücuda getirilmesini sağlamıştı. Klinik dersler, okula ait hasta koğuşlarında verilmekteydi. Okuldaki idari görevi yanında dahiliye ve hariciye kürsülerinin de başına geçen Bernard, okula bir Fakülte kimliği kazandırmış, Osmanlı Askeri Farmakopesi’nin de içlerinde yer aldığı 4 önemli kitap yazmış, Sultan Abdülmecid tarafından “İftihar Nişanı” ile taltif edilmişti. Bursa Kaplıcaları üzerine yazdığı kitap, Türkiye'de gelişecek Balneolojinin ilk yapıtı kabul edilebilir. Bernard’ın “ o zamana kadar modeller üzerinde öğretilen teşrih dersinden talebenin istifade edemediği ve ölü üzerinde teşrih yapılması gerektiği”ne dikkat çekişi ile Sultan I. Abdülmecid 1841’de bir Ferman çıkarmış, böylelikle tıp öğrencisi nihayet insan ölüsü üzerinde kanuni izinle disseksiyon yapmaya başlamış, bu derslerin sorumluluğu verilmek üzere Viyana’dan Dr.Sigmund Spitzer (1813-1895) getirilmişti. 20 Temmuz 1842 tarihli bir Avrupa gazetesinde (Allgemeine Medicinische Central-Zeitung) okulda 50’şer yataklı dahiliye, cerrahi ve göz kliniklerinden oluşan bir uygulama hastanesi açıldığı haberi yer almıştır. Bernard, 1844 yılında henüz 36 yaşında iken Istanbul’da aniden vefat edip Beyoğlu’ndaki Santa Maria İtalyan Katolik Kilisesi’ne gömüldüğünde, Tıbbiye’nin eğitim işlerinin idaresini Spitzer üzerine almıştır. Mektep, Beyoğlu’nda olduğu, Istanbul’daki doktorların da çoğu da Galata ve Beyoğlu’nda oturdu için, acil durumlarda İstanbul içerisinde oturanların ihtiyaçlarına çare olması için, Beyazıt Simkeşhane karşısında tabiplere nöbet mahalli belirlendi. 1845 yılından itibaren Mekteb-i Tıbbiye’den seçilen 10 doktor ve 2 cerrah geceleri sabaha kadar nöbet tutmak üzere burada görevlendirildiler. Burada ödeme gücü bulunmayan hastalardan para alınmaması, ilaçlarının da ücretsiz olarak verilmesi irade buyurulmuştu. Bu girişim, tıp okuluna sahip olan bir şehir halkının o okuldan yararlanma hakkı olduğunun düşünüldüğünü gösteren, kayda değer bir olaydır. Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane, 1843 yılında ilk mezunlarını vermiştir. 1848 yılında okulda, ayda bir kez ve taş basması usulü ile bilimsel bir mecmuanın yayınına başlanmıştır. Bu mecmuada Türkiye’deki önemli tıp olaylarından bahsedilir ve Avrupa’da yayınlanan tıp dergilerinden yapılmış çevirilere yer verilirdi.
Dayıcık, Güce
Tarihçe
Köy, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Giresun ili Tirebolu ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Güce ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya
Köy, Giresun il merkezine 62 km, Güce ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köy, Güce'nin güneyinde olup, doğrudan İlçe merkezine bir köy yoluyla bağlıdır.
Tıp fakültesi
Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane
1848 yılında okuldan mezun olan öğrencilerin artık Avrupa okullarında sınav verecek kadar iyi yetiştiklerine kanaat getirilince Türk, Ermeni, Rum ve Katolik olmak üzere 4 mezun Viyana’ya gönderilerek orada sınav vermişler ve yeterlilikleri belgelenmiştir. Bunun üzerine Avrupa Fakültelerine eşit kabul edilen İstanbul’daki tıp okuluna “Fakülte” unvanı verilmiştir. İstanbul Tıp Fakültesi, kendisini Avrupa fakültelerine eşit kabul edince, yabancı memleketlerde tıp eğitimi almış olarak Türkiye’ye gelen ve Türkiye’de hekimlik yapmak isteyenleri imtihan etmek üzere 1849’da “Kolokyum” imtihanı yapmayı kararlaştırmıştır. 1848 yılında çıkan yangında binaları yok olan okul, 1909’da Haydarpaşa’da yapılacak yeni binasına geçinceye kadar birkaç defa yer değiştirmek zorunda kalmıştır. Önce on sekiz yıl boyunca Halıcıoğlu’nda bir zamanlar Mühendishane-i Berri-i Hümayun olan eski Humbarahane’de kalındı. 1865 Kolera Salgını’nda bu bina hastane olarak kullanılmaya başlanınca Hasköy’deki Gergeroğlu Konağı’na taşınıldı. Salgın bittikten sonra okul, Halıcıoğlu’ndaki binaya dönmez, 1866’da Sirkeci Demirkapı’daki kışlaya nakledilir. 1874 yılında yeniden tamir edilen Beyoğlu’ndaki binaya taşınılır, fakat iki yıl sonra burada Mekteb-i Sultani açılınca, 1876 yılında Tıbbiyeliler yeniden Demirkapı Kışlası’na dönerler. Tıbbiye, yeniden taşındığı bu binada 27 yıl kalmış, bu süreçte kitap miktarını çoğaltmış, genç kadrolar Avrupa’ya gönderilmiş ve Hoca sayısı artmıştır. Sivil ve Askeri Tıp Okulları, yenilikçi düşünceler ve milliyetçilik için bir yuva olmuş, İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin nüvesi Demirkapı Tıbbiyesi’nde kurulmuştur.
Mekteb-i Tıbbiye-i Askeriye-i Şâhâne’de eğitimin Fransızca oluşu nedeniyle Hoca ve öğrencilerin çoğu gayrımüslimlerdendi. Gayrımüslim gençlerin gerek din, gerekse muhit itibarıyla Fransızca öğrenmeleri daha kolay olduğu için, özellikle eğitim ilerledikçe Türk öğrenciler dersleri izlemekte güçlük çekiyor, eğitimin bir ölçüde daha hafif olduğu cerrah ve eczacı sınıflarına ayrılmak zorunda kalıyorlardı. 1857’de, eğitimin Türkçe yapılması için öğrenciler tarafından bazı Hocaların da destek olduğu bir mücadele başlatıldı. Bu mücadele sonucunda 1867 yılında Askeri Tıbbiye’nin bir odasında Türkçe tıp eğitimi veren Mekteb-i Tıbbiye-i Mülkiye (Sivil Tıp Okulu) açıldı. Bunu yine o sene açılan Sivil Eczacılık Sınıfı takip etti. Mezun olanlar, belediye tabipliklerine tayin edileceklerdi. Eğitim dilinin Türkçeleşmesi ülkenin sağlık alanı ile ilgili önemli bir karardı. Çünkü 1827 yılından, derslerin Türkçe olarak verilmeye başlandığı tarihe kadar, gayrımüslimlerin de okula kabul edilmelerine rağmen, yetişen hekim sayısı 300’ü ancak aşmıştı. Yani mezun sayısı değil memleketin, ordunun bile ihtiyacını karşılamaktan uzaktı. 1870 yılında Askeri Tıp Okulu da eğitim dilini Türkçe olarak kabul etti. Eğitim dilinin Türkçe olmasıyla birlikte okuldan mezun olan hekim sayısı hızla artmaya başladı.
1867 ve 1870 yıllarında Avrupa’daki bilim anlayışını yerleştirmek amacıyla iki kez Darülfünun kurulması tecrübesi yaşandı. Bu girişimler ömürlü olmadılar. Kapanmadan, kesintisiz faaliyetine devam edecek olan Darülfünun, 1 Eylül 1900 günü açılan Darülfünun-ı Şâhâne olacak, bu kurum 20 Nisan 1912 tarihli bir nizamname ile İstanbul Darülfünunu adını alacaktı.
Sivil Tıbbiye 1874’de Ahırkapı’daki bir binaya, 1894 yılında da Kadırga Meydanı’ndaki Nazır Menemenli Mustafa Paşa konağına taşındı. Konağın bahçesine klinikler için pavyonlar yaptırıldı. Mülki Tıbbiye, önceleri Askeri Tıbbiye Nezareti’ne bağlı iken, idari bakımdan zaman zaman Maarif, Dahiliye ve Maliye Nezaretlerine bağlanmış ise de, eğitimin idaresi bakımından daima Tıbbiye-i Şâhane’ye bağlı kalmıştır. İlk Müdürü Askeri Tıbbiye Emraz-ı Dahiliye Muallimi Binbaşı Kırımlı Aziz Bey’dir. Tıbbiye, bünyesinde yeni ve önemli birimler oluşturmaya devam eder. 1887’de Dâülkelp Tedavihanesi (Kuduz müessesesi), 1892’de Telkihhane (Çiçek Aşısı Enstitüsü) kurulur. 1893’de görülen kolera salgını üzerine, ders programına bakteriyoloji dersi eklenir ve Tıbbiye bünyesinde kurulan Bakteriyolojihane’nin başına bizzat Louis Pasteur’un tavsiyesi ile talebelerinden Dr. Maurice Nicole getirilir. Bilindiği üzere II. Abdülhamid, Tıbbiye-i Şahane dahiliye muallimi Zoeros Paşa başkanlığında bir heyet görevlendirterek, kuduz aşısının keşfi ardından kurulacak Pasteur Enstitüsü’ne bağışladığı 1000 altını ve Mecidi Nişanı’nı Pasteur’e göndermişti. Bu heyet kuduz aşısı hazırlanmasını ve uygulanmasını öğrenerek, döndüklerinde Dâülkelp Tedavihanesi’ni kurmuşlardı. 1898’de Sarayburnu Gülhane Rüştiyesi’ne ait binada Türk Tıbbının gelişmesine büyük katkı sağlayacak olan Gülhane Askeri Tatbikat Mektebi kurulur.
19. yy.’ın sonlarında hem sivil, hem de askeri tıp okulu kendisini geliştirmeye çalışırken, Almanya’nın Doğu Politikası çerçevesinde Türkiye ile iyi ilişkiler kurmaya çalışma çabalarının bir parçası olarak 1898 yılında Almanya’dan getirilen iki profesörden operatör Robert Rieder(1861-1913) ve yardımcısı olarak görev alan Dr. Georg Deycke (1865-1938), askeri tıp okulunu yeniden organize etmede iyi bir adım olacağı düşüncesiyle Gülhane Tatbikat Hastanesi’ni kurdular. Gülhane’de staja ilk olarak 1897 mezunları katılmıştır. Gülhane’den kısa sürede kuvvetli kadrolar yetişti. Modern bir tıp mektebi için yeni bir bina yapılmasını teklifleri üzerine Haydarpaşa’da İtalyan mimarları Valauri ve D’Aranco’nun çizimlerini yaptığı büyük yeni bir bina inşa edildi. Bina, II. Abdülhamid’in doğum günü olan 6 Kasım 1903’de, binanın inşası tam olarak bitmemiş iken törenle açıldı. 1903-1904 Eğitim yılı, bu binada yaşandı. Tıp Fakültesi’ndeki yatakların adedi dört yüze yakındı. Haydarpaşa kliniklerinin inşaatını denetlerken iskeleden düşüp sakat kalan Rieder Paşa, 1904’de Almanya’ya döndü. Gülhane’de geceleri geç saatlere kadar yetersiz ışık altında uğraşıp ameliyatlar yapan, Saray’ın dış kapıları kapandığı için Cankurtaran demiryolu üzerinden dışarı çıkan Rieder Paşa, çalışkanlığı ile haklı bir ün toplamıştı. Gülhane 1904’den 1907’ye kadar Deycke Paşa’nın idaresinde kaldı. 1907’de Deycke Paşa’nın sözleşmesi sona ererek Almanya’ya dönünce yerine Julius Wieting Paşa (1868-1922) geldi, o da 1914 yılına kadar aynı hastanenin idaresini üstlendi. Tıbbiye’nin Haydarpaşa’ya taşınmasına, hasta bulunamayacağı gerekçesiyle karşı çıkanlar olmuştu. Bu konu, 1911 yılında Meclis-i Mebusan’da tartışılmış, okulun Haydarpaşa’da kalması kararlaştırılmıştı. II. Meşrutiyet’in ilanı ile 1908 yılında istibdat idaresi sonlandığında, önce Maarif Vekilliği’ne bağlanan Mülki Tıbbiye, daha sonra Darülfünun’a bağlanarak “Fakülte” adını aldı ve böyle anılmaya başlandı.1908 yılında Meşrutiyet’in ilanından sonra sivil ve askeri tıp okulları Haydarpaşa’daki bu yeni binada birleşince “Tıp Fakültesi” adı, artık her ikisini kapsıyordu. 1909-1910 ders yılı başlangıcında yeni Tıp Fakültesi “Darülfünunu Osmani” şubelerinden biri olarak eğitime başladı.
Sivil Tıp Okulu’nun Kadırga’daki boşalan binasında 1908 yılında Dişçi, Eczacı, Kabile (Ebe) ve Hastabakıcı Kadın (Hemşire) Mektebi kuruluşuna karar verildi. Tıp Fakültesi tüzüğüne göre bu okul ve diğer vilayetlerdeki tıp okulları da Fakülte’ye bağlıydılar.
Tıp Fakültesi, İstanbul Darülfünunu’nun bir şubesi olunca, artık eski askeri tıp okulunda olduğu gibi tabip olan bir nazır, ya da sivil tıp okulunda olduğu gibi hekim olan bir müdür tarafından idare edilme sistemini aşmış oldu. Avrupa tıp fakültelerinde olduğu gibi, İstanbul Tıp Fakültesi de kendi kendisini yönetme yetkisi kazandı. Derslere ve idareye hakim olmak üzere bir Muallimler Meclisi oluşturuldu. Yeni Fakülte’nin ilk reisi Seririyat-ı Hariciye Muallimi Op. Dr. Cemil Paşa (Topuzlu) oldu. Fakülte oluşturulurken “Muallim” unvanı taşıyan hocalar, “Müderris” unvanı aldılar. Çünkü muallimlik unvanı Alman yüksek öğrenim kurumlarında Extra-Ordinarius veya Fransa’da Professeur-Adjoint unvanı ile eşdeğer olup, ikinci derecede kalmıştı. Yeni Fakülte’nin oluşturulmasında Anglo-Sakson usulü denilen tıp eğitimi tarzı yeğlenmişti. Bu sistemde öğrenci beş yıl teorik, uygulamalı ve klinik eğitimden sonra, altıncı yılda yalnızca klinikte uygulama dersleri görürlerdi.
Tam süreli eşdeğer
Tam süreli eşdeğer (TSE) (Full-time equivalent), bir kurumda veya bir projede bir katılımcının kayıtlarını/işgücü maliyetlerini ölçmek için kullanılan bir yöntemdir. Gerçek çalışma saatlerinin kullanılarak, kişi sayısının belirlenmesinde faydalı olan bir yoldur. Örneğin iki kişilik bir departmanda, bir çalışan 8 saat diğer çalışan da 2 saat çalışıyor olsun ve haftalık çalışma saati de 8 saat olsun. Buna göre kişi sayısı 2 olmasına rağmen tam süreli eşdeğer çalışan sayısı; [(1*8) + (1*2)] / 8 = 1,25'dir. Bu hesaplama mantığında, gerçek çalışma saatlerine mutlaka ek mesai saatleri de dahil edilir. Sonuçta, bu metrik, gerçek çalışılan süreye göre yapılan işgücü maliyetlerinin daha şeffaf olmasını sağlar.
Basitçe örneklendirmemiz gerekirse söz gelimi bir işyerinde 40 kişi çalıştırıyorsunuz, ama bu işçilerin işletmeye fazla mesai veya gece vardiyası primi gibi nedenlerle %25 fazladan maliyeti var. Bu durumda sizin işçi maliyetiniz "Tam süreli eşdeğer" (TSE)-(FTE) türünden 50 kişi eder.
Karakteristik olarak, farklı ölçeklerde bulunan kurumun türü (okullar, sanayi, araştırma) ve kapsam raporuna (personel maliyeti, verimlilik) bağlı, bu sayı derecelendirme için kullanılır.
Rupert Giles
Rupert Giles, Buffy the Vampire Slayer adlı dizide, Joss Whedon tarafından yaratılan baş karakterlerden biridir. Anthony Stewart Head tarafından canlandırılmıştır. Buffy'nin hem akıl hocası hem de ona bir baba gibi olmuştur. Karakterin popülerliği izleyiciler sayesinde ve ayrıca Head'ın performansı sayesinde arttı. Buffy'nin gelişimi sırasında, Joss Whedon bu karakterin üzerinden bir spin-off dizisi çıkartmayı planlamıştır, ancak kanal buna müsaade etmemiştir. Televizyon dizisi dışında da Buffy evreninde bulunmaya devam etmiştir, yani çizgi romanlarda da ortaya çıkmıştır. Dizinin son sezonunda ana kadrodan ayrılmıştır, ama konuk oyuncu olarak birkaç bölümde oynamıştır.
Karakter Tarihi
Giles, 1954 yılında Londra-İngiltere'de, soylu bir ailenin çocuğu olarak doğmuştur. Ailesi de üç nesil boyunca Gözetmenler Konseyi için çalışmıştır; babası ile büyük annesi Edna Giles da gözetmendir. Gözetmen olmak da, tıpkı avcı olmak gibi bir çağrıdır. Rupert'a kaderini söyleyen de babası olmuştur. Asî bir gençliğin ardından Rupert Oxford Üniversitesi'nde 21 yaşında eğitimine devam etmiştir. Para ya da biraz da eğlence için kara büyüyle ilgilenen gençlerden oluşan bir gruba katılmış ve burada Ethan Rayne, Philip Henry, Diedre Page, Thomas Sutcliff ve Randall'la arkadaş olmuştur. Büyüyle ilgili ilk deneyimlerini de bu grupta yaşamıştır. Birlikte, Eyghon adlı bir iblis çağırmışlardır, fakat bu iblis, Randall'ı öldürür.
Rupert bu dönemlerde "Ripper" lakabını alır. Geçmişi, onu avlamak için ikinci sezonda "The Dark Age" (Karanlık Çağ) adlı bölümde geri gelir. Genç Ripper, sürekli araba çalıp bunları sürerken yakalanan bir gençtir.
Randall'ın ölümünden sonra Ethan ve diğerleri dağılır, Giles da gözetmen olma kaderini kabul eder. Rupert aynı zamanda British Museum'un müdürlüğünü de yapmıştır.
Sunnydale'deki Hayatı
Gözetmenler Konseyi'nin emriyle, Giles Sunnydale'e gelir ve yerel Sunnydale Lisesi'nin kütüphanecisi olur. Burada yeni nesil avcı Buffy Summers ile tanışır ve onun gözetmeni olup çalışmalar yapmaya başlar. Kütüphane, Buffy ve arkadaşlarının toplantı yeri hâline gelir. Fakat tek bir kusuru vardır; Cehennem Ağzı'nın üzerine kuruludur. Birlikte Scooby Gang dedikleri ekibi kurarak iblislere ve vampirlere karşı Cehennem Ağzında savaş verirler.
Üçüncü sezonda birkaç haftalığına Faith'in de gözetmenliğini yapmıştır. Son sahibi Harmony ve onun vampir çetesi tarafından öldürülünce, Giles Magic Box'un yeni sahibi olur. Orayı uzun bir süre işlettikten sonra yanına eleman olarak Anya'yı alır. Anya, insan hayatına alışmaya çalışırken bir yandan da para kazanmaya çaba gösterir. Daha sonra Giles'ın tam güvenini kazanınca da, Giles İngiltere'ye geri dönerken dükkânı Anya'ya bırakır. Anya, Magic Box'ın başına geçer ve Scooby Gang de ona yardım eder.
Giles Buffy için bir "baba" figürüyken, arkadaşları Willow Rosenberg ve Xander Harris içinse bir yol gösterici olmuştur. Buffy, Willow ve Xander bir sorunları olduklarında daima Giles'a koşmuşlardır. Bu nedenle son iki sezonda Giles'ın İngiltereye dönüşüne herkes üzülmüştür.
Sekizinci Sezonda
Giles İngiltere'deki Avcı Organizasyonu'nun başına geçmiştir. İskoçya'daki ve İtalya'daki organizasyonların başlarındaki Xander ve Andrew ile sürekli iletişim içindedir. Faith'in isteği üzerine kontrolden çıkan avcı Gigi'ye karşı beraber çalışırlar. Gigi'yi öldürdükten sonra da birlikte çalışmaya devam ederler.
Sezonun 39. sayısında Twilight'ın etkisi altında olan Angel tarafından öldürülür.
Güçleri ve yetenekleri
Bütün bunlar bir yana, fazlasıyla özel bir yeteneği yoktur.
Jenny Calendar
İlk sezonun ilerleyen bölümlerinde okula gelen bilgisayar öğretmeni Jenny Calendar, kütüphaneye bilgisayar kayıt sistemini getirme çabasındadır. Willow ve birkaç öğrenci ile birlikte çalışarak bütün kitapları bilgisayara okutmaya çalışırlarken Giles, Jenny ile tanışır. İlk başta birbirlerini pek de sevmeyen bu çift zamanla sevgili olacaklardır. Giles, Jenny'nin teknolojiye olan merakını bir türlü sevememiştir, çünkü kendisinin arası kitaplarla çok daha iyidir ve teknoloji de ona göre yeni bir şeydir. Ama Jenny daima onu yeniliklerle tanıştırmaya çalışmaktadır. Kütüphanedeki bilgisayarların ona ne kadar kullanışlı olacağını göstermek istemektedir.
Giles, daha sonra Jenny'nin iblislerin varlığından haberi olduğunu öğrenir ve buna sevinir. Çünkü bir ortak noktaları çıkmıştır. Bir bilgisayar iblisini yenmeleri konusunda Scooby Gang'e yardımcı olan Jenny, kendisini Giles'a kanıtlamıştır. Giles ise Buffy ve arkadaşlarına onun güvenilir olacağını söyleyince, Jenny de onların ekiplerindeki yerini almıştır. İkinci sezonda sonunda Giles hislerini Jenny'ye açmıştır. İkisi randevulara çıkmaya başlamışlardır ve ilişkileri ilerlemiştir. Ama Giles'ın, Jenny'nin gerçekte kim olduğuna dair en ufak bir fikri yoktur. Giles, geçmişinden gelen arkadaşlarının ölümleriyle yüzleşirken, gençliğinde yaptığı bir büyü yüzünden Jenny'nin neredeyse ölümüne sebep olmuştur bir bölümde. Bu olaydan sonra Jenny, Giles'tan biraz uzaklaşmıştır. Ama daha sonra araları düzelmiştir.
Angel ruhunu kaybettiğinde, Buffy şeyi öğrenince Jenny'den onu tekrar lanetleyip ruhunu geri koymasını istemiştir. Ama Jenny bunu yapamayacağını çünkü bu büyülerin antik tarihte kaybolduklarını açıklamıştır. Bu olaydan sonra herkesin kendisine sırt çevirmesiyle Jenny, kendisini Buffy'e affettirmek istemektedir. Çünkü Giles ile ancak o zaman tekrar birlikte olabilecektir. Jenny, Angel'ın ruhunu geri getirecek büyüyü bulur ama Angelus onu, diğerlerine söyleyemeden öldürür. Giles, bu olaydan dolayı Angel'a karşı olan güvenini tam anlamıyla kaybetmiştir. Çünkü Angel ve Angelus arasındaki farkı kimse anlayamamaktadır.
Olivia
Giles'ın üniversite yıllarından bir arkadaşı olan Olivia arada sırada konuk oyuncu olarak gelmiştir, Giles ile birlikte olmuşlardır. Ama romantiksel anlamda bir ilişki yaşamamışlardır. Sadece kısa sürelik birbirlerini kullanmışlardır.
Giresun Kalesi
Giresun Kalesi, Giresun ilinde MÖ 2. yüzyılda inşa edilmiş kaledir. Giresun Kalesi kentin kuzeyindeki yarım adanın kente hakim tepesi üzerinde yer almaktadır. Kalenin günümüze kadar gelebilen kalıntıları merkez kule ve ona bağlı güneydeki sur duvarlarıdır. Sur duvarlarının tabanındaki dikdörtgen büyük blok taşlardan yapılmış bölümü, surların ve kalenin Helenistik ve Roma Dönemi'ne kadar gittiği izlenimini vermektedir.
Antik kaynaklarda "Bronz Duvarlı Kale" olarak anlatılan Giresun kalesi, muhtemelen Pontus Kralı I. Farnekes zamanında yapılmıştır. Trabzon İmparatorluğu'nun 1300'lü yıllarda Türklere karşı en son sınır kalelerinden birisidir. Bu nedenle 1301 yıllarında Trabzon İmparatoru II. Aleksios tarafından tamir ettirilmiştir. Kalenin denize hakim oluşu ve ticaret yollarının birleştiği noktada bulunuşu kıyı kontrollü amaçlı askeri bir yapı olduğunu göstermektedir. Kalenin en yüksek mevkisinde Topal Osman'ın mezarı, denize bakan kuzey yamacında ise şehitlik ve Hacı Bektaşi Veli'nin müridi Kurban Dede'nin türbesi bulunmaktadır.
Brixton
Brixton, Londra'nın güneyinde Lambeth semtinde bulunan bir bölgedir. Bölge, özellikle önemli bir sokak pazarına ve önemli perakende sektörüne sahip bir yerdir. Brixton aynı zamanda çok etnikli bir topluluktur ve nüfusunun büyük bir yüzdesi Karayip kökenlidir. Bölge, Lambeth semtinin ana ofislerini barındırmaktadır.