cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pshu-Gumista Tabiatı Koruma Alanı
Tarih
20. yüzyılda bu alan üzerindeki kontrol sık sık değişti. 1941'de Rusya Federasyonu Pshu-Gumista Koruma Alanı 'nı kurdu. 1978 yılında korunmuş bölgenin büyüklüğü Bzıb Irmağı Vadisi ve Pshu Nehri Vadisi'ni kapsayacak şekilde ve önemli ölçüde bölgeyi kapsayacak şekilde genişletilmiştir. Gürcistan 1991 yılında bağımsızlığını yeniden kazandığında modern Pshu-Gumista Tabiatı Koruma Alanı kuruldu. Abhaz-Gürcü çatışmasının patlak vermesi ve daha sonraki savaşın ardından fiili kontrol şu anda Abhazya hükûmeti tarafından sağlanmaktadır.
Coğrafya
Pshu-Gumista Tabiatı Koruma Alanı, Abhazya'nın dağlık kesiminde Büyük Kafkasya'nın güney yamacında yer alır ve iki alandan oluşur. Gumista Tabiatı Koruma Alanı, Gumista Nehri vadisinde 13.400 hektarlık bir alan kaplar. Pshu Doğa Koruma alanı 27.334 hektar olan Pshu Nehri Vadisi ve Bzıb Irmağı Vadisi'ni kapsar.
İklim
Karadeniz'e ve Kafkas Dağları'nın etki alanına yakınlık, iç kısımlarda nemi azaltmasına rağmen, yüksek yağış miktarı ile çok ılıman bir iklime neden olur. Daha yüksek rakımlarda iklim, dağlık alanda yaz mevsiminin gözlenmediği dağlık deniz iklimi arasında değişkenlik gösterir ve kışın her zaman önemli miktarda kar toprak yüzeyinde kalır.
Flora
Euxine-Colchic yaprak döken ormanları koruma alanı birçok endemik türe ev sahipliği yapar.
Fauna
Memeliler Kafkas Kızıl Geyiği (Cervus elaphus maral), Batı Kafkas dağ keçisi (Capra caucasica), Rupicapra, Capreolus, yaban domuzu, Kafkas yaban kedisi (Felis silvestris caucasica), taş sansar ve Avrupa ada tavşanı ile temsil edilir.
Archaeocuma
Archaeocuma, Lampropidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Félix Tshisekedi
Félix Antoine Tshisekedi Tshilombo (13 Haziran 1963, Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin en eski ve en büyük muhalefet partisi olan Demokrasi ve Sosyal Gelişme Birliği'nin (UDPS) lideridir. 10 Ocak 2019 itibarıyla, Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin başkanıdır. Üç defa Zaire başbakanlığı görevinde bulunmuş ve muhalefet liderliği yapmış olan Étienne Tshisekedi'nin oğludur ve bu nedenle bir başbakan ile ilişkili olan ilk Kongolu devlet başkanıdır.
İlk yılları ve eğitimi
Tshisekedi, 13 Haziran 1963'te Léopoldville'de 1990'larda Zaire Başbakanı olarak görev yapan Étienne ve Marthe Tshisekedi çiftinin oğlu olarak doğdu. Babası Luba etnik kökenine sahiptir. Félix, başkentte bir genç olarak rahat bir yaşam sürdü. Babası UDPS'yi 1980'lerin başında, halka açık olan Mobutu'ya karşı yaratırken, Félix, muhalif babasına Kasaï'nin merkezindeki köyünde ev hapsinde eşlik etmek zorunda kaldı. Bu onun eğitimine son vermesine neden oldu. 1985 yılında Mobutu, annesi ve erkek kardeşleriyle birlikte Kasaï'den ayrılmasına izin verdi. Belçika'da Brüksel'de yaşamaya devam etti; garip işlerde çalıştı, gece hayatının tadını çıkardı ve aktif bir UDPS militanı oldu.
Politik kariyeri
2008 yılının sonlarında, Tshisekedi UDPS Dış İlişkiler Ulusal Sekreteri olarak seçildi. Kasım 2011'de Kasai-Oriental eyaletindeki Mbuji-Mayi şehrini temsil ederek Ulusal Meclis'te yer aldı.
Mayıs 2013'te, Bağımsız Ulusal Seçim Komisyonunda (CENI) raportör pozisyonunu reddetti ve CENI'nin 17. maddesinde siyasi formasyona üye olanların üyeliğini hariç tutarak siyasi kariyerini bekletmek istemediğini söyledi.
10 Ocak 2019'da, 30 Aralık 2018 tarihinde yapılan seçimlerde Tshisekedi'nin Kongo Demokratik Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı seçildiği açıklandı. Muhalefet lideri Martin Fayulu'yu ve on sekiz yıldır cumhurbaşkanı olan görev süresi sınırlı olan başkan Joseph Kabila'nın desteklediği Emmanuel Ramazani Shadary'yi mağlup etti. İkinci olan Fayulu, seçim sonuçlarına itiraz ederek hile yapıldığını iddia etti.
Sciaphilus
Sciaphilus Curculionidae familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Güneş Tepedeyken
Güneş Tepedeyken (Hırvatça: Zvizdan) Dalibor Matanić'in yönettiği 2015 yapımı Hırvat dram filmidir. 2015 Cannes Film Festivali'nin Belirli Bir Bakış bölümünde ekranda gösterilen film, Jüri Ödülü'nü kazanmıştır. Hırvatistan'ın 199'de bağımsızlığına kazanmasından beri Cannes'da gösterilen ilk Hırvat filmidir. Film, 88. Akademi Ödülleri'nde En İyi Uluslararası Film Akademi Ödülü için Hırvatistan adayı olarak seçilmiş, ancak aday gösterilmemiştir.
Türkiye Sosyal Tarih Araştırma Vakfı
Türkiye Sosyal Tarih Araştırma Vakfı veya kısaca TÜSTAV, Türkiye'nin yakın sosyal tarihinin aydınlatılmasına yarayacak belgelerin gün ışığına çıkarılması; toplanması; arşiv olarak düzenlenmesi; araştırma faaliyetlerine açılması ve yayınlanması amacıyla kurulmuş bir tarih ve arşiv kurumudur.
Kuruluşu
TÜSTAV, Türkiye İşçi Partisi (TİP) ve Türkiye Komünist Partisi (TKP)'nin birleşmesiyle oluşan Türkiye Birleşik Komünist Partisi’nin (TBKP) I. Olağan Büyük Kongresi’nde alınan karar çerçevesinde TBKP Genel Yönetim Kurulu’nun karar ve çalışmalarıyla 1992 yılında kuruldu. 1997 yılında Vakıf Yönetim Kurulu'nun, “Bu Tarih Benim de Tarihimdir” diyen herkesi Vakıf çalışmalarına kurucu unsur olarak katılmaya çağırması neticesinde Türkiye sosyal tarihinin öznesi olmuş değişik çevre ve kişiler, Vakıf çalışmalarına katıldılar. Böylelikle Vakıf çalışmaları 1999 yılından itibaren Türkiye işçi ve sol hareketini kucaklamaya dönük bir içerik kazandı. İşçi hareketleri, barış hareketleri, emek hareketleri gibi pek çok başlıkta yüz binlerce belge tasnif edilerek araştırmacıların kullanımına sunuldu.
Faaliyetleri
TÜSTAV, ilk döneminde RGASPİ’de (Rusya Devlet Sosyal-Siyasi Tarih Arşivi) bulunan Komintern arşivleri içinden Türkiye Komünist Partisi ve hareketleriyle ilgili belgelere ulaşılması, Türkiye Komünist Partisi’nin Duisburg arşivi adı verilen arşiv malzemelerinin, yayınlarının ve kütüphanesinin korunması ve Türkiye Birleşik Komünist Partisi’yle ilgili olarak basında çıkmış yayınları derlenmesi üzerine çalışmıştır. Amsterdam'da kurulu Uluslararası Sosyal Tarih Enstitüsü ile birlikte mikrofilm kopyaları alınan TÜSTAV / Komintern Arşiv Fonu 2000 yılından itibaren dijital olarak araştırmacıların kullanımına sunulmuştur. Arşivde yer alan belgelerden yapılan derlemeler eski Türkçe’den transliterasyonları veya yabancı dillerden Türkçe’ye çevirileri yapılarak 2002 yılından itibaren TÜSTAV Yayınları ve 2007 yılından itibaren Sosyal Tarih Yayınları'ndan yayımlanmıştır. Ayrıca TÜSTAV Arşivi'nde yer alan belgelere dayanılarak hazırlanan pek çok araştırma çeşitli yayınevlerince yayınlanmakta ve akademik dergilerde yer bulmaktadır.
Türkiye'de özellikle darbe dönemlerinde partiler kapatılarak her türlü evrakına el konduğundan, TKP ve TİP merkez arşivleri korunamamıştır. Bu nedenle Rusya, Bulgaristan, Macaristan, Almanya, Fransa, Hollanda gibi değişik ülkelerden ve Türkiye'nin değişik şehirlerinde yaşayan kişilerden bağış yoluyla sağlanan yüz binlerce belgeden hareketle arşiv fonları oluşturulmuştur. 2005’te imzalanan bir protokolle ağırlıklı olarak kuruluşundan 12 Eylül 1980 darbesine kadar geçen dönemde Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) ve üye sendikalarının arşiv varlığı TÜSTAV’a teslim edilmiş, bu belgeler tasnif edilmiş ve protokol çerçevesinde kullanım hakları TÜSTAV’a bağışlanmıştır. TÜSTAV / DİSK Arşiv Fonu tasnif edilerek DİSK’in kuruluşunun 40. yılında 13 Şubat 2007’de araştırmacıların kullanımına açılmıştır.
Vakfın internet sitesinde süreli yayınlar, kütüphane, e-arşiv, afişler ve görsel-işitsel arşiv bölümlerinde dijital ortama aktarılan malzeme araştırmacıların kullanımına sunulmaktadır. Sosyal tarihin bir parçası olarak farklı dönemlerde yayınlanmış kültür, sanat ve edebiyat yayınları da vakıf arşivlerinde yar almakta ve araştırmacıların kullanımına sunulmaktadır.
TÜSTAV ayrıca Uluslararası Emek Tarihi Enstitüleri Birliği (IALHI) üyesidir. 7-10 Eylül 2016’da Helsinki’de toplanan kongrede, Türkiye’den IALHI üyeliğine kabul edilen ilk kuruluş olmuştur.
Emek Tarihi Konferansları
Emek Tarihi Konferansları TÜSTAV, DİSK ve Tarih Vakfı iş birliği ile 2012 yılından bu yana düzenlenen bir konferans dizisidir.
gerçekleştirilmiştir.
TÜSTAV Akademi Seminerleri
TÜSTAV Akademi Seminerleri TÜSTAV tarafından düzenlenen seminer dizileridir. Akademi Seminerleri'nin ilki “Türkiye’de Sol, Toplum ve Siyaset Tartışmaları ”, ikincisi ise “Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Kent, Sınıf, Siyaset” başlığı ile gerçekleştirilmiştir.
Yayınlar
Üzerindeki çalışmalar tamamlanan belge derlemeleri ve araştırmalar 2002 yılından itibaren TÜSTAV Yayınları ve 2007 yılından itibaren Sosyal Tarih Yayınları tarafından yayımlanmaktadır. Ayrıca Sarı Defterler adı verilen dizi ile sosyal tarihin öznesi olan kişilerin grevler, toprak işgalleri, üniversite boykotları, hak ve özgürlük mücadeleleri, mitingler, toplantılar, cezaevleri ve siyasal sürgünlere dair anıları yayımlanmaktadır.
Dış Bağlantılar
TÜSTAV Twitter Sayfası
Sürmene Deniz Üssü
Sürmene Deniz Üssü, Türk Donanması'na ait, Trabzon'un Sürmene ilçesinde kurulması öngörülen bir deniz üssüdür.
Deniz üssü, Trabzon'un Sürmene ilçesindeki 6 hektarlık arazi üzerine kurulacak. Deniz üssünün Doğu Karadeniz'de devriye gezen fırkateyn, denizaltı ve hızlı taarruz gemileri için lojistik destek sağlaması planlanmaktadır. Üste yaklaşık 400 donanma personeli ve 200 civarında sivil personelin çalışması öngörülmektedir.
Agnos
Agnos Fransa'nın Nouvelle-Aquitaine bölgesine bağlı Pyrénées-Atlantiques ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2016 yılı itibarıyla 1.024'tür.
Sciopithes
Sciopithes Curculionidae familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
1950 Sovyetler Birliği yasama seçimleri
1950 Sovyetler Birliği yasama seçimleri, Sovyetler Birliği'nde 12 Mart 1950 tarihinde yapılan Yüksek Sovyet Konseyi seçimleridir. Seçimlerde toplam 111,090,010 oy kullanıldı.
Ibrahima Touré
Ibrahima Touré (d. 17 Aralık 1985), Gazélec Ajaccio takımında forvet pozisyonunda görev yapan Senegalli millî futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerine Chengdu Wuniu kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Vidad, Paykan, Perspolis, Sepahan, Ajman, Monaco, En-Nasr, Liaoning Whowin ve Gazélec Ajaccio kulüplerinde oynadı.
Millî takım kariyeri
Senegal millî futbol takımı formasını 4 kez giydi.
Zygosiphon
Zygosiphon, Bodotriinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Seenomma
Seenomma Curculionidae familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Parabol Alegorisi
Parabol Alegorisi, yazarı bilinmeyen, on yedinci yüzyılın ikinci yarısından kalma bir Gül Haç alegorisidir. Bazen Alman simyacı Henricus Madathanus'a atfedilir.
Christian Rosenkreutz'un Kimyasal Düğünü ile pek çok benzerliği olan kitap, simyasal imgelerle doludur. Pek çok denemeden sonra Gül Bahçesi'ne giren ve bir çift kraliyet aşığının bir Kral ve Kraliçe'ye dönüşmesine ve yeniden yapılandırılmasına tanıklık eden, bilinmeyen bir anlatıcının inisiyasyon yolculuğunu konu alıyor.
Kimyasal Düğün gibi, Parabol Alegorisi de bir rüyanın unutulmaz niteliğine sahiptir. Viyanalı psikolog Herbert Silberer tarafından, Allegori'nin tam olarak alıntılandığı büyük çalışması Problems of Mysticism and Its Symbolism'de Freudyen rüya yorumunun analizi için başlangıç noktası olarak alınmıştır. Silberer, Alegori'yi Freudyen çizgilerle yorumlar, ardından böyle bir yaklaşımın sınırlamalarına işaret ederek anlatıyı simyasal/mistik çizgilerle yorumlar ve hikayeyi MistikBirlik'in bir alegorisi olarak dünya dinlerinin Gizem gelenekleri bağlamına yerleştirir.
Başdervişli, Dulkadiroğlu
Başdervişli, Kahramanmaraş ilinin Dulkadiroğlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Upselaspis
Upselaspis, Bodotriinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
2022 Dünya Su Sporları Şampiyonası'nda atlama - Erkekler 3 metre tramplen
Sonuçlar
Ön eleme turu 27 Haziran günü saat 09.00'da başladı. Yarı final 27 Haziran günü saat 16.00'da başladı. Final 28 Haziran günü saat 16.00'da yapıldı.
Yeşil finalistleri gösterir
Mavi yarı finalistleri gösterir
Dragan Pantelić
Dragan Pantelić (Sırpça: Драган Пантелић; 9 Aralık 1951 - 20 Ekim 2021) Yugoslav eski millî futbolcudur.
Yaşamı
Pantelić, 9 Aralık 1951'de Lozniçe, Yugoslavya'da doğdu. Aktif futbol kariyerinde kaleci pozisyonunda 1971 ile 1985 yılları arasında; Radnički Niš, Bordeaux, Timok ve Radnički Niš futbol takımlarının kalesini korudu. Ayrıca 1979 ile 1984 yılları arasında Yugoslavya millî futbol takımının kalesine geçti.
Ölümü
Pantelić, 20 Ekim 2021'de Niş, Sırbistan'da COVID-19 nedeniyle 69 yaşında öldü.
NGC 23 Grubu
NGC 23 Grubu (ayrıca LGG 2 olarak da bilinir), Kanatlıat takımyıldızı bölgesinde bulunan bir gökada grubudur. Grubun en parlak üyesi çubuklu sarmal gökada NGC 23'dür.
Üyeler
* LGG Kataloğu kayıt sırasına göre sıralanmıştır.
Araştırma üniversitesi
Araştırma üniversiteleri, 21. yüzyıl bilgi ekonomisinin merkezi kurumları olarak görülmekte ve değerlendirilmektedir. Yüksek nitelikte akademik kadro, mükemmel araştırma sonuçları, eğitim öğretimde yüksek kalite, güçlü fon kaynakları, güçlü araştırma olanakları, ulusal ve uluslararası yetenekli öğrenciler, akademik özgürlük, araştırma üniversitelerinin genelde tanımlanmış özellikleridir.
Aldudes
Aldudes Fransa'nın Nouvelle-Aquitaine bölgesine bağlı Pyrénées-Atlantiques ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2016 yılı itibarıyla 323'tür.
Stephanomma
Stephanomma, Bodotriinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Sibariops
Sibariops Curculionidae familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Laura Tonke
Laura Tonke (d. 16 Nisan 1974; Berlin), Alman oyuncu.
Muharrem Candan
Muharrem Candan (d. 1956, Bor, Niğde) (ö. 18 Nisan 2017), Türk siyasetçidir.
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Ön Lisans mezunudur. Özel Sektörde Üst Düzey Yöneticilik, Sigorta ve Aracılık Hizmetleri Şirketi Kurucu Ortaklığı ve Yöneticiliği yapmıştır. TBMM XXII. Dönem Konya Milletvekilidir, Evli ve beş çocuk babasıdır.
Konya Gıda ve Tarım Üniversitesi Mütevelli Heyeti üyesiydi, tedavi gördüğü hastanede öldü.
Sibinia
Sibinia Curculionidae familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Adi Osmanović
Adi Osmanović (d. 6 Mayıs 1995) pasör çaprazı mevkiinde forma giyen Boşnak profesyonel voleybolcudur.
Pseudocyclaspis
Pseudocyclaspis, Bodotriinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Frontonazal displazi
Frontonazal displazi (frontonasal dysplasia; median facial cleft syndrome), otosomal resesif yolla aktarılan, alın ve burun bölgelerinin malformasyonlarıyla karakterize kalıtsal bir sendromdur; ALX3 genindeki mutasyonun sonucudur. En önemli bulgu, frontal kemikte ve yüz kemik­lerinde (burun, üst dudak, damak) orta çizgi yarıklarının bulunmasıdır (birleşme kusuru; cranium bifidum occultum) ile bunun sonucunda ortaya çıkan nazofrontal ensefalosel’dir. Alın derisinde lipoma olabilir. Mikroftalmi saptanır, gözler birbirinden aşırı uzaktadır (hipertelorizm); ptozis, kapak bileşkelerinde anomaliler, katarakt ve epibulbar dermoidler belirlenir. Kulak kepçeleri aşağıdadır, işitme sorunları vardır. Burun kökü aşırı yayvandır; bu alanda saptanan malformasyonların en önemlisi yarıktır. Üstçenede, paranazal sinüslerde ve frontal sinüslerde hipoplazi izlenir. Kalpte Fallot tetralojisi saptanabilir. Pektoral kaslar hipoplazi ya da agenez olabilir. El parmakları kısa ve kıvrıktır. Beyinde Corpus callosum anomalileri saptanır, zeka geriliği vardır. Akromelik frontonazal disostoz fenotipindeki bulgular daha azdır (Bu fenotipte ZSWIM6 geninin mutasyonu saptanır).
Carroll A. Deering
Genel bakış
Carroll A. Deering, 1919 yılında Bath, Maine'de GG Deering Company tarafından ticari kullanım için inşa edildi. Şirketin sahibi gemiye oğlunun adını verdi. Son büyük ticari yelkenli gemilerden biri olan gemi, kargo taşımak üzere tasarlandı.Brezilya'nın Rio de Janeiro kentine son yolculuğuna başladığında bir yıldır hizmetteydi.
Deering'in son yolculuğu
19 Temmuz 1920'de Porto Riko'dan yola çıkan Deering, Rio de Janeiro'ya teslim edilmek üzere kömür kargosu almak üzere Newport News'e geldi. Geminin kaptanı William H. Merritt'ti. Merritt, önceden Dorothy B. Barrett adlı bir yelkenlinin kaptanıydı ve bu gemi Cape açıklarında Alman denizaltısı U-117 tarafından batırıldığında tüm mürettebatını kurtardığı için ateş altında cesaretiyle anılan bir I. Dünya Savaşı kahramanıydı. Merritt'in oğlu Sewall yanında tamamen İskandinavlardan (çoğunlukla Danimarkalılardan) oluşan on kişilik bir mürettebatı vardı. 26 Ağustos 1920'de Deering, Rio'ya giden Virginia Capes'i geçti. Ancak Kaptan Merritt kısa süre sonra ciddi şekilde hastalandı ve Deering geri döndü. Burada Merritt ve oğlunu bırakmak için Lewes, Delaware limanına girdi. Deering Şirketi, Brezilya seyahatinde onun yerine 66 yaşında emekli bir deniz kaptanı olan Kaptan Willis B. Wormell'i işe aldı. Charles B. McLellan da ikinci kaptan olarak işe alındı.
Wormell komutasındaki Deering, 8 Eylül 1920'de Rio'ya doğru yola çıktı ve oraya vararak yükünü sorunsuz bir şekilde teslim etti. Wormell mürettebatına izin verdi ve Rio'da demirlemiş başka bir kargo gemisinin kaptanlığını yapan eski dostu Kaptan Goodwin ile bir araya geldi. Wormell, Goodwin'in de tanıdığı mühendis Herbert Bates'e güvendiğini iddia etmesine rağmen, mürettebatından küçümseyerek bahsetti. Deering 2 Aralık 1920'de Rio'dan ayrıldı ve erzak için Barbados'ta durdu. İkinci kaptan McLellan sonraki kasabada sarhoş oldu ve Wormell müdahale etmeden mürettebatı disipline olamayacağını Kar gemisi Kaptanı Hugh Norton'a şikayet etti. Daha sonra Kaptan Norton, ikinci kaptanı ve başka bir kaptan Continental Café'de McLellan'ın "Norfolk'a varmadan kaptanı bulacağım, yapacağım" dediğini duydular. McLellan sarhoş bir halde tutuklandı. Ancak 9 Ocak'ta Wormell onu affetti, hapisten çıkardı ve Hampton Roads'a doğru yola çıktı.
Gemi son olarak 28 Ocak 1921'de Deering tarafından selamlanan Kuzey Carolina açıklarındaki Cape Lookout feneri tarafından görüldü. Fener bekçisi Kaptan Jacobson, kırmızımsı saçlı ve yabancı bir aksanla konuşan, uzun boylu, ince bir adamın, bir megafon aracılığıyla kendisine geminin Cape Fear açıklarındaki bir fırtınada demirlerini kaybettiğini söylediğini ve geminin sahipleri olan GG Deering Şirketi'ne haber verilmesini istediğini belirtti. Jacobson bunu not aldı, ancak telsizi çalışmıyordu, bu yüzden rapor edemedi. Ayrıca, mürettebatın, genellikle izin verilmeyen bir alan olan, geminin kıç güvertesinde "dolaşıyor" gibi göründüğünü fark etti. Ertesi öğleden sonra, bölgeden geçen başka bir geminin mürettebatı, Deering'in onu doğrudan Diamond Shoals'a götürecek bir rotada seyrettiğini gördü. Bununla birlikte, geminin güvertesinde kimseyi görmediler ve mürettebatının Cape Hatteras Deniz Feneri'ni veya Diamond Shoals Deniz Feneri'ni görüp, balık sürülerine zarar vermemek için rotasını değiştireceğini varsayarak, yelkenliyi selamlamaya çalışmadılar.
Enkaz
Geminin pruvasının bir kısmı daha sonra Ocracoke adasında karaya sürüklendi. Enkazdan çıkan ahşap keresteler de Hatteras Adası'nda karaya çıktı ve yerel sakinler tarafından ev inşa etmek için kullanıldı.
Soruşturma
ABD hükümeti, Deering mürettebatının kaybolmasıyla ilgili kapsamlı bir soruşturma başlattı. Hükümetin beş departmanı — Ticaret, Hazine, Adalet, Deniz Kuvvetleri ve Devlet — davayı inceledi. Daha sonra Ticaret Bakanı olan Herbert Hoover, çeşitli milletlerden birkaç başka geminin — özellikle de kükürt yük gemisi Hewitt'in — kabaca aynı bölgede ortadan kaybolması durumuyla ilgilendi. Bu gemilerin çoğunun güçlü kasırganın yakınında yelken açtığı ortaya çıkmış olsa da, Hewitt ve Deering'in o sırada fırtına bölgesinden uzaklaştıkları kanıtlandı. Hoover'ın asistanı Lawrence Ritchey soruşturmanın başına getirildi. Ritchey, geminin Cape Lookout'ta son görülmesi ile Diamond Shoals'ta karaya oturması arasında, bu bölgelerde konuşlanmış Sahil Güvenlik fenerlerinin seyir defterlerini okuyarak gemiye ne olduğunu haritalamaya çalıştı.
Monte San Michele gemisinin kaybolmasıyla ilgili bir İtalyan soruşturması, civarda güçlü kasırgalar olduğunu doğrulayınca, Deering olayının açıklaması olarak isyan kabul edildi.
Soruşturma, 1922'nin sonlarında olayla ilgili resmi bir bulgu olmadan kapatıldı.
Spekülasyon
Olayla ilgili bir takım söylentiler çıktı. İlk başta, mürettebatın ortadan kaybolmasından bir dış güç sorumlu gibi görünüyordu.
11 Nisan 1921'de Christopher Columbus Gray adında yerel bir balıkçı, Kuzey Carolina'daki Buxton Plajı açıklarında sularda yüzen bir şişede bir mesaj bulduğunu iddia etti; çabucak yetkililere teslim etti. Mesajın metni şu şekildeydi:"CHASER'A BENZEYEN YAĞ YAKMA GEMİSİ TARAFINDAN DEERİNG ESİR ALINDI. TÜM EKİPMANLAR GEMİDEN ÇIKARILDI. GEMİDE GİZLENEN TAYFANIN KAÇMA ŞANSI YOKTUR. BU MESAJI BULAN KİŞİ LÜTFEN DEERING GENEL MERKEZİNE DURUMU BİLDİRİN."Mektuptaki el yazısının, Kaptan Wormell'in dul eşi tarafından gemi mühendisi Bates'e ait olduğu belirlendi ve şişenin Brezilya'da üretildiği kanıtlandı. Deering'in Cape'den geçişide muammalıydı. Vapura işaret verilmiş ancak vapur yanıt verememişti ve mürettebat isim levhasını örtmek için bir tuval açmış olduğu için geminin adı belli değildi.
Çözüm
Carroll A. Deering'in mürettebatının ortadan kaybolmasıyla ilgili hiçbir resmi açıklama yapılmadı. Dava, paranormal ve Bermuda Şeytan Üçgeni meraklılarının gözdesi ve gerçekten büyük deniz gizemlerinden biri olarak ün kazandı.
Ayrıca, gemi Diamond Shoals'ta karaya oturduktan ve kıyıya kürek çekemedikten sonra cankurtaran sandallarında kesin ölümle karşılaşmaları da mümkündür.
Sahil Güvenlik, Deering'e bindiğinde, teçhizat arasında yüksekte bulunan iki kırmızı ışık olan tehlike sinyallerinin yandığını gördüler. Bölgede olduğu bilinen vapur Hewitt tehlike sinyallerini görebilir ve Deering'in mürettebatını gemiye alabilirdi. Hewitt daha sonra tüm bilgileriyle kayboldu, bu yüzden Deering ekibinin onunla birlikte kaybolmuş olması mümkündür.
Eserler
Nisan 2016 itibarıyla, Carrol A. Deering'e ait geminin çanı ve ırgatı, Hatteras'taki Atlantik Müzesi Mezarlığı'nda sergileniyordu.
Forges et Chantiers de la Gironde
Forges et Chantiers de la Gironde (doğrudan tercümesiyle "Gironde tersaneleri ve dökümhaneleri"), Fransa'da Bordeaux yakınlarındaki Gironde haliçinde yer alan Lormont'ta bir Fransız gemi yapımcısıydı. Şirket daha önce Usine de construction navale Chaigneau et Bichon, Forges et Chantiers de la Gironde ve Chantiers et Ateliers de la Gironde SA Ets Schneider olarak adlandırıldı. Günümüzde Construction Navale de Bordeaux (CNB) adındadır.
Gio. Ansaldo & C.
Ansaldo, 1853'ten 1993'e kadar 140 yıl boyunca var olan İtalya'nın en eski ve en önemli mühendislik şirketlerinden biriydi.
Giuseppe Garibaldi (zırhlı kruvazör)
Giuseppe Garibaldi, 1890'larda İtalyan Kraliyet Donanması (Regia Marina) için inşa edilen bir zırhlı kruvazör sınıfının öncü gemisiydi. Gemi genellikle amiral gemisi olarak hizmet etti ve kariyeri boyunca Doğu Akdeniz ve Levant'a birkaç konuşlandırma yaptı. 1911-12 İtalyan-Türk Savaşı'nın başında Trablusgarp'ı bombaladı. Giuseppe Garibaldi, 1912 başlarında Beyrut Muharebesi'nde Osmanlı zırhlısı Avnillah 'ı batırdı. Birkaç ay sonra Çanakkale'de kıyı savunmalarını bombaladı.
Gemi 1913'teki Birinci Balkan Savaşı'nın bitiminden sonra bölgedeki İtalyan çıkarlarını korumak için birkaç ay Arnavutluk'ta konuşlandı. Giuseppe Garibaldi, İtalya'nın 1915'te Merkezî Güçlere savaş ilan etmesinden kısa süre sonra Adriyatik Denizi'ndeki bir Avusturya-Macaristan denizaltısı tarafından batırıldı. Geminin mürettebatından 53'ü öldü. Enkazı 2008 yılında keşfedildi ve sonraki yıllarda sualtı arkeologları tarafından incelendi.
Sicoderus
Sicoderus Curculionidae familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Dalston, Cumbria
Dalston, Cumbria, İngiltere'nin Cumbria kontluğunda bulunan bir civil parish.
Mossambicuma
Mossambicuma, Bodotriinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Abdoulaye Seck (1992 doğumlu futbolcu)
Abdoulaye Seck (d. 4 Haziran 1992), defans pozisyonunda görev yapan Senegalli futbolcudur. Royal Antwerp FC'de forma giymektedir.
Bayazıtlı, Dulkadiroğlu
Bayazıtlı, Kahramanmaraş ilinin Dulkadiroğlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Sirocalodes
Sirocalodes Curculionidae familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
1954 Sovyetler Birliği yasama seçimleri
1954 Sovyetler Birliği yasama seçimleri, Sovyetler Birliği'nde 14 Mart 1954 tarihinde yapılan Yüksek Sovyet Konseyi seçimleridir. Seçimlerde toplam 120,727,826 kullanıldı.
V. Ptolemaios
V. Ptolemy Epiphanes (Yunanca: Πτολεμαῖος Ἐπιφανής Εὐχάριστος, Ptolemaĩos Epiphanḗs Eucharistos "Manifest Ptolemy, Hayırsever"; 9 Ekim 210 - Eylül 180), IV.Ptolemy Philopator ve Mısırlı III.Arsinoe'ün oğludur. Temmuz veya Ağustos 204'ten Eylül 180'e kadar Ptolemaios hanedanının beşinci hükümdarıydı. Ptolemy, ailesi şüpheli koşullarda öldüğünde, beş yaşında tahtı miras aldı. Yeni naip Agathocles, geniş çapta hakarete uğradı ve MÖ 202'de bir devrimle devrildi, ancak onu izleyen vekiller dizisi yetersiz kaldı ve krallık felç oldu.Seleukos Kralı Antiochos III ve Antigonid kralı Philip V Beşinci Suriye Savaşını başlatmak için krallığın zayıflığından yararlandı. Ptolemy V, kendi kendini ilan eden firavunlar Horwennefer ve Ankhwennefer'in önderlik ettiği yaygın bir Mısır isyanıyla (MÖ 206-185) karşı karşıya kaldı ve bu, Yukarı Mısır'ın çoğunun ve Aşağı Mısır'ın bazı kısımlarının da kaybedilmesine neden oldu.
V. Ptolemy, M.Ö. 196'da reşit oldu ve Rosetta Taşı'nın yaratılmasıyla anılan Memphis'te firavun olarak taçlandırıldı. Daha sonrasında III.Antiochus ile barıştı ve kızı Kleopatra ile M.Ö. 194 veya 193 yılında evlendi. Bu, kısmen Ptolemaios adına Antiochus ile düşmanlıklara giren Romalıları tiksindirdi ve zaferden sonra, Küçük Asya'daki eski Ptolemaios topraklarını Mısır'a iade etmek yerine Bergama ve Rodos'a dağıttılar. Bununla birlikte ise, Ptolemaios kuvvetleri ülkenin güneyini istikrarlı bir şekilde yeniden fethederek tüm Yukarı Mısır'ı M.Ö. 186 yılında Ptolemaios'un kontrolüne geri getirdi. Son yıllarında, Ptolemy, Seleukos imparatorluğuyla yenilenen savaş için manevralar yapmaya başladı. Ancak bu planlar, M.Ö. 180 Eylül'ünde ani ölümüyle yarıda kesildi, iddia edilen saraylılar tarafından savaşın bedeli konusunda endişeli zehirlendi.
Ptolemaios'un hükümdarlığı sırasında, Ptolemaik siyasi yaşamda saray mensuplarının ve Mısırlı rahip seçkinlerinin öneminin büyük ölçüde arttığını gördü. Bu durum, krallığın varlığının geri kalanının çoğunda devam edecek bir modeldi. Aynı zamanda daha geniş Akdeniz bölgesinde Ptolemaios gücünün çöküşüne de işaret etmiştir. Arthur Eckstein, bu çöküşün Roma'nın Doğu Akdeniz'i fethine yol açan "iktidar geçişi krizini" alevlediğini savunmuştur.
Arka plan ve erken yaşam
V. Ptolemy, IV. Ptolemy'ün ve kız kardeşi-karısı III.Arsinoe'ün tek çocuğuydu. Çift görece genç iktidara gelmişti ve eski tarih yazımı, IV. Ptolemy'ün lüks ve törene verildiğini hatırlarken, Mısır hükûmetini büyük ölçüde iki saray mensubuna, Sosibius ve Agathocles'e (ikincisi cariyesi Agathocleia'nın kardeşi) bıraktı. Erken döneminde, IV. Ptolemy, Dördüncü Suriye Savaşı'nda (M.Ö. 219-217) rakip Seleukos imparatorluğunu başarıyla mağlup ederek Seleukos kralı III.Antiochus'un Coele Suriye'yi kendisi için ele geçirmesini başarıyla engelledi. Ancak sonraki hükümdarlığı, yerli Mısır isyanlarından rahatsız oldu. M.Ö. 206-205 yılları arasında Ptolemy, Yukarı Mısır'ın kontrolünü tamamen kendi tarzına sahip Firavun Hugronaphor'a kaybetti.
V. Ptolemy, muhtemelen M.Ö. 210 yılında doğmuştur ve bundan kısa bir süre sonra, muhtemelen 30 Kasım'da babasıyla birlikte naiplik yapmıştır. M.Ö. 204 yılının Temmuz veya Ağustos aylarında, V. Ptolemy beş yaşındayken, babası ve annesi gizemli koşullarda öldü. Sarayda IV. Ptolemy'ü öldüren bir yangın olduğu anlaşılıyor, ancak III.Arsinoe'ün bu yangında da mı öldüğü yoksa daha sonrasında naip olmasını önlemek için mi öldürüldüğü belli değildir.
Agathocles'un kral naipliği (M.Ö. 204-203)
Ptolemy IV ve Arsinoe III'ün ölümünden sonra, Sosibius ve Agathocles ölümlerini gizli tutmalarından belirsiz bir süre(belki bir hafta) geçti. M.Ö. Eylül 204'ten bir süre önce, kraliyet koruması ve ordu subayları kraliyet sarayında toplandı ve Sosibius iktidardaki çiftin ölümünü ilan etti ve genç Ptolemy V'yi kral olarak alkışlanarak tacını başının etrafına sararak sundu. Sosibius ve Agathocles'ün vekilleri yapan ve Ptolemy V'i metresi Agathoclea ve annesi Oenanthe'nin kişisel bakımına yerleştiren Ptolemy IV'ün vasiyetini okudu. Polybius, bu iradenin Sosibius ve Agathocles tarafından üretilmiş bir sahtecilik olduğunu düşünüyordu ve modern bilim adamları onunla aynı fikirde olma eğilimindeydiler. Sosibius bu olaydan sonra bir daha duyulmaz ve genellikle öldüğü varsayılır. Hölbl, zekasının kaybının naiplik için ölümcül olduğunu öne sürüyordu.
Agathocles, yeni rejimi sağlamlaştırmak için bir dizi önlem almıştır. İskenderiye'deki askerlere iki aylık maaş verildi. Önde gelen aristokratlar, dış güçlerin ardıllarının tanınmasını sağlamak ve aristokratların kendi ülkelerinde Agathocles üstünlüğüne meydan okumalarını önlemek için denizaşırı ülkelere gönderildi. III.Arsinoe cinayetini işlediği söylenen Philammon, Ptolemaik yönetimini savunmak için vali olarak Cyrene'ye gönderimiştir. Kıbrıs valisi Pelops, Dördüncü Suriye Savaşı'nın sonunda IV. Ptolemaios ile yapılan barış anlaşmasına saygı göstermeye devam etmesini istemek için III.Antiochus'a gönderildi. Sonrasında ise Sosibius'un oğlu Ptolemy, III.Antiochus'e karşı bir ittifak ve V. Ptolemy ile kızlarından biri arasında bir evlilik düzenlemeye çalışmak için Makedon V'.Philip'e gönderildi. Megalopolis Ptolemy, muhtemelen III.Aniochus'e karşı destek arayan Roma'ya gönderildi. Bu görevler başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Ertesi yıl, Antiochus, Amyzon şehri de dahil olmak üzere Karya'daki Ptolemaios bölgesini ele geçirdi ve M.Ö. 203 yılının sonlarında o ve V. Philip Ptolemaios topraklarını kendi aralarında bölmek için gizli bir anlaşma yapmışlardır. Bunların sonucunda III.Antiochus ile savaş bekleniyordu. Her ne kadar asıl amacının Ptolemaios birliklerini kendisine sadık paralı askerlerle değiştirmek olduğunu iddia etse de, Agathocles ayrıca Aetolian Scopas komutasında bir büyükelçilik göndermişti.
İskenderiye devrimi (MÖ 203-202)
Agathocles ve Agathoclea, IV. Ptolemy'ün ölümünden önce zaten popüler değildi. Bu popülerlik, III.Arsinoe'ün ölümünden ve önde gelen saray mensuplarının bir dizi yargısız infazından sorumlu olduklarına dair yaygın inançla daha da kötüleşti. Muhalefet, kayınvalidesi Agathocles tarafından tutuklanan ve alenen utandırılan Pelusium'dan sorumlu general Tlepolemus figürü etrafında netleşti. Ekim Agathokles, kraliyet taç giyme töreninden önce bir bildiri duymak için saray muhafızlarını ve orduyu topladığında, toplanan birlikler ona hakaret etmeye başladı ve zar zor sağ kurtuldu. Bundan kısa bir süre sonra Agathocles, kraliyet korumalarından biri olan Moeragenes'i Tlepolemus ile bağları şüphesiyle tutuklattı ve onu soyup işkence yaptırdı. Kaçtı ve ordunun içinde aktif isyana girmeye ikna etti. Demeter tapınağında Oenanthe ile bir tartışma sonrasında İskenderiyeli kadınlar da isyana katıldı. Bir gecede populus, kralın kendilerine getirilmesi için sarayı kuşattı. Ordu şafakta girdi ve Agathocles teslim olmayı teklif etti. Şimdi yaklaşık yedi yaşında olan V. Ptolemy, ondan alındı ve stadyumda at sırtında halka sunuldu. Kalabalığın taleplerine yanıt olarak Sosibius'un oğlu Sosibius, Ptolemy'yi annesinin katillerinin idamını kabul etmeye ikna etti. Agathocles ve ailesi daha sonra stadyuma sürüklendi ve mafya tarafından öldürüldü.
Tlepolemus, bu olaylardan hemen sonra İskenderiye'ye geldi. Ardından naip olarak atandı. O ve Sosibius, V. Ptolemy'nin yasal koruyucuları oldular. Kısa süre sonra halkın görüşü, askerlerle tartışmak ve içki içmek için çok fazla zaman harcadığı ve Yunanistan anakarasındaki şehirlerden büyükelçiliklere çok fazla para verdiği düşünülen Tlepolemus'un aleyhine döndü. Sosibius'un oğlu Ptolemy, kardeşi Sosibius'u Tlepolemus'a karşı koymaya çalıştı, ancak plan keşfedildi ve Sosibius vasi olarak görevden alındı.
Beşinci Suriye Savaşı (MÖ 202-196)
III.Antiochus, M.Ö. 217 yılında 4. Suriye Savaşı'nda IV. Ptolemy tarafından yenilgiye uğratılmasından bu yana, intikam almak için bir fırsat bekliyordu. Daha önce de belirtildiği gibi, M.Ö. 203 yılında Batı Küçük Asya'daki Ptolemaios topraklarını ele geçirmeye başlamıştı ve M.Ö. 203 yılının sonlarında Ptolemaios mallarını kendi aralarında bölmek için Makedon V. Philip ile bir anlaşma yaptı. M.Ö. 202 yılında Antiochus, Coele-Suriye'yi işgal etti ve Şam'ı ele geçirdi. Tlepolemus, Roma'ya yardım için yalvaran bir elçilik göndererek yanıt verdi. Kışın bir noktada, Tlepolemus'un yerine Agathocles'ten genç V. Ptolemy'nin ele geçirilmesinde etkili olan korumanın bir üyesi olan Aristomenes, naip olarak değiştirildi.
Antiochus M.Ö. 201 yılında Filistin'i işgal etti ve sonunda Gazze'yi ele geçirdi. Thraseas'ın oğlu Coele-Suriye'nin Ptolemaios valisi Ptolemy, Antiochus'a sığındı, topraklarını yanında getirdi ve valisi olarak kaldı. Bu sırada Philip, Samos'u ele geçirdi ve Karya'yı işgal etti. Bu, Rodos ve Roma'ya büyükelçilik gönderen Attalids ile çatışmaya yol açtı. M.Ö. 200 yılının yazında V. Philip, Ptolemaios topraklarını ve Trakya'daki bağımsız şehirleri fethetti ve Hellespont ve Romalılar araya girerek İkinci Makedonya Savaşı'nı (M.Ö. 200-197) başlattı.
Ptolemaik general Scopas, Filistin’in başarılı bir şekilde yeniden fethine önderlik etti, ancak Antiochus M.Ö. 200 yılında tekrar istila etti ve Panium Muharebesi’nde kararlı bir şekilde onu yendi. Bir Roma büyükelçiliği, V. Ptolemy ve III.Antiochus arasında bir barışı sağlamak için etkisiz bir girişimde bulundu. Ancak Mısırlıları büyük ölçüde kaderlerine terk etti. Scopas, kış boyunca Sidon'da kuşatıldı, ancak M.Ö. 199 yılının yazının başında teslim olmak zorunda kaldı. Antiochus'un Mısır'a saldırması ihtimaline karşı asker toplamak için memleketi Aetolia'ya gönderildi. Bunun yerine, Antiochus M.Ö .198 yılını Coele-Suriye ve Yahudiye'yi fethini sağlamlaştırmak için harcadı, ki bu bir daha asla Ptolemaik kontrolüne geri dönmeyecekti. M.Ö. 197 yılına Antiochus, Küçük Asya'da kalan Ptolemaios topraklarına döndü ve Kilikya'daki ve ayrıca Likya ve İyonya'daki bazı şehirlerini, özellikle Xanthos, Telmessus ve Efes'i fethetti.
Mısır İsyanı (MÖ 204-196)
Bundan kısa bir süre sonra, Ptolemy V, MÖ 199 Ağustos'unda Abydos'u kuşatan ve MÖ 199'un sonlarından MÖ 198'in başına kadar Thebes'i geri alan büyük bir güney seferi başlattı. Bununla birlikte, ertesi yıl, Nil Deltası'nda, tamamen açık olmayan bir şekilde Ankhmakis ile bağlantılı olan ikinci bir grup isyancı, Busiris yakınlarındaki Lycopolis şehrini ele geçirdi ve oraya yatırım yaptı. Kuşatma sonrasında, Ptolemy'nin güçleri şehrin kontrolünü yeniden ele geçirdi. İsyancı liderler Memphis'e götürüldü ve MÖ 26 Mart 196'da, Ptolemy V'in Firavun olarak taç giyme törenini kutlayan bayram sırasında halka açık bir şekilde idam edildi.
Taç giyme töreni
M.Ö. 197 yılına gelindiğinde, Antiochus'a karşı savaştaki kasvetli Ptolemaios performansı Aristomenes'in otoritesini tamamen aşındırmıştı. M.Ö. Ekim veya Kasım 197 yılı civarlarında, Kıbrıs'ın Ptolemaic valisi olan Argos Polycrates İskenderiye'ye geldi ve V. Ptolemy'in, sadece on üç yaşında olmasına rağmen anacleteria olarak bilinen bir törenle yetişkin ilan edilmesini sağladı. Polybius, Ptolemy'nin saraylılarının "kralın hükümetin bağımsız yönetimini üstlendiğinin bilinmesi durumunda, krallığın belirli bir sertlik ve refaha doğru yeni bir dürtü kazanacağını düşündüklerini" yazıyor. 26 Mart 196'da Memphis'te Ptah Başrahibi tarafından Firavun olarak taçlandırıldı. Polycrates artık İskenderiye'de başbakan oldu ve Aristomenes sonraki yıllarda intihara zorlandı
Ptolemy'nin Firavun olarak taç giyme töreninden sonraki gün, Mısır'ın dört bir yanından olay için toplanan rahipler birliği Memphis'in kararnamesini kabul etti. Kararname ile yazılmış bu stellerden ikisi hayatta kalmıştır. Bunlar Nubayrah Steli ve ünlü Rosetta Taşıdır. Bu kararname, V. Ptolemy'in Mısır halkına yaptığı iyilikleri övüyor, Lycopolis'teki isyancılara karşı kazandığı zaferini anlatıyor ve Mısır tapınaklarındaki bir dizi vergiyi havale ediyor. Kararname, rahiplerin isyancılara karşı Ptolemy'yi desteklemesinin bir ödülü olarak yorumlandı. Günther Hölbl, kararnameyi rahiplerin gücünün arttığının bir işareti olarak yorumluyor. Onun görüşüne göre rahipler, Ptolemaios'un seleflerinden daha fazla onların desteğine bel bağladığının ve kabul etmekten başka seçeneği olmadığının bilincinde olarak vergileri iade etme haklarını savunmuşlardır.
III.Antiochus ile Barış
Romalılar, M.Ö. 197 yılında Cynoscephalae Savaşı'nda V. Philip'i kesin bir şekilde yendikten sonra, dikkatlerini birlikleri Hellespont'u geçip Trakya'ya giren III.Antiochus'e çevirmişlerdi. M.Ö. 196 yılının sonlarında veya M.Ö. 195 yılının başlarında Lucius Cornelius Lentulus, kralla bir araya gelerek Antiochus'tan V. Ptolemy'den fethettiği her şeyi iade etmesini istemiştir. Antiochus daha sonra Ptolemy ile barıştı ve onu kendi kızı I.Kleopatraile nişanladı. MÖ 194 veya 193 yılının kışında, on altı yaşındaki V. Ptolemy, 14-23 yaşları arasında olan Kleopatra ile evlendi. Antiochus, Sembolik olarak, Coele-Suriye'yi fethini mühürleyen düğünü, IV. Ptolemy'ün elindeki büyük yenilgisinin yeri olan Raphia'da düzenledi.
Mısır İsyanının Sonu (MÖ 196-185)
M.Ö. 190 yıllarının ortasında Ankhmakis, Meroe Kralı Adikhalamani ile bir tür anlaşma yapmıştır. Mısır'ın güneyindeki Syene kentine karşılık, Adikhalamani, M.Ö. 195 yılının sonbaharına kadar Thebes'i geri almasını sağlayan bir tür yardım sağladı. Asyut civarında V. Ptolemy ve Ankhmakis güçleri arasında şiddetli çatışmalar yaşandı. M.Ö. 191 yılının sonlarında veya 190 yılının başlarında, papirüs kayıtları Thebes'in bir kez daha V. Ptolemy'in kontrolü altında olduğunu gösteriyordu. Ptolemaios generali Comanus bu yeniden keşiflere önderlik etmiştir. M.Ö. 187 yılında Meroe'li Adikhalamani Syene'den çekildi ve Ankhmakis'e olan desteğini bıraktı. Ankhmakis'i destekleyen rahipler, birliklerine Meroe'ye kadar eşlik ettiler. M.Ö. 27 Ağustos 186'da Ankhmakis ve oğlu Thebes'e son bir saldırı düzenlediler, ancak Komanos tarafından yenildiler. Bu zafer Yukarı Mısır'daki Ptolemaios egemenliğinin yanı sıra Triakontaschoinos'u yeniden kurmuştur. Bölgedeki tapınaklarda M.Ö. 206 yılından beri bölgeyi yöneten Meroitik kralların adlarının yazılı olduğu yazıtlar ortaya çıkartılmıştır.
Ankhmakis, İskenderiye'ye götürülmüş ve M.Ö. 6 Eylül 186'da idam edilmiştir. Kısa bir süre sonrasında, şehirde toplanan resmi bir rahipler meclisi, bugün II.Philensis olarak bilinen ve Ankhmakis'in isyan ve insanlığa ve tanrılara karşı çeşitli diğer suçlardan kınandığı bir kararnameyi kabul etti. Yaklaşık bir ay sonrası olan MÖ 9 Ekim 186'da, V. Ptolemy, tüm kaçakların ve mültecilerin evlerine dönmelerini gerektiren ve onları M.Ö. 186 Eylül'den önce işlenen suçlardan (tapınak soygunu hariç) affeden 'Af Kararnamesi' yayınlamıştır. Bu kararname, uzun süren savaş döneminde terk edilmiş olan tarıma geri kazandırmak için tasarlanmıştır. Güneyde daha fazla isyan önlemek için, yeni bir Yukarı Mısır askeri valiliği, epistrategos kuruldu. Bu valilik M.Ö. 187 yılından itibaren görev yaptı. Yunan askerleri, daha fazla kargaşa çıkması durumunda garnizon olarak görev yapmak üzere güneydeki köy ve şehirlere yerleştirilmişlerdir.
Aşağı Mısır'daki isyancılar hala savaşmaya devam ediyordu. M.Ö. 185 yılında, Argos'lu general Polycrates isyanı bastırmayı başarmıştır. İsyanın liderlerine teslim olurlarsa cömert davranılacağına dair söz verdi. Buna güvenerek, gönüllü olarak Sais'e M.Ö. 185 yılının Ekim ayında gittiler. Burada soyuldular, arabaları şehirde sürüklemeye zorlandılar ve sonra ölümüne işkence gördüler. Bu çifte zulümden Polycrates'in mi yoksa Ptolemy'nin mi sorumlu olduğu tartışmalı bir durumdur.
Beşinci Suriye Savaşı'ndan sonra dış politika (MÖ 194/3-180)
Beşinci Suriye Savaşı'nın sona ermesinden sonra, V. Ptolemaios, Ptolemaios gücünü dünya sahnesine yeniden yerleştirmek ve Selevkoslar tarafından kaybedilen bazı bölgeleri çok az başarı ile geri almak için çaba sarf etti. M.Ö. 192 yılında Roma-Selevkos Savaşı patlak verdiğinde, V. Ptolemy, Roma'ya mali ve askeri destek sunan bir büyükelçilik gönderdi, ancak Senato bunu reddetmiştir. Bunun sonucunda Ptolemy'nin M.Ö. 194 veya 193 yılında Antiochus ile yaptığı ayrı barıştan rahatsız olduğu söylenebilir. 191 yılında Roma'ya yapılan bir başka büyükelçilik, Senatoyu Termopylae Muharebesi'ndeki Roma zaferi için tebrik etmek tamamen göz ardı edildi. M.Ö. 188' yılındaki savaşın sonunda, Romalılar onu Küçük Asya'daki tüm topraklarını bırakmaya zorlayan Apamea Antlaşması'nı Antiochus'a dayattıklarında, bölgedeki eski Ptolemaios topraklarını V. Ptolemy'e iade etmediler, ancak yerine Bergama ve Rodos'a verdi.
III.Antiochus, M.Ö. 187 yılında öldüğünde ve yerine kardeşi IV.Seleucus geçtiğinde, V. Ptolemy, Coele-Suriye'yi yeniden ele geçirmek için yenilenmiş bir savaş için hazırlıklara başlamıştır. M.Ö. 185 yılında, Ptolemy'nin çocukluk arkadaşı haremağası Aristonicus, paralı askerler toplamak için Yunanistan'a gönderildi. Aynı zamanda Ptolemy, büyükbabasının Achaean Ligi ile sürdürdüğü ittifakları yeniden canlandırdı, Lig'e parasal hediyeler sundu ve onlara gemiler vadetti. Ptolemy, Yunanistan'daki profilini yükseltmek için M.Ö. 182 yılında Panathenaic Oyunlarında da bir savaş arabası ekibine girdi. Aynı yıl içerisinde Aristonicus, Suriye'ye bir deniz saldırısı düzenleyerek Aradus adasına saldırmıştır.
Ptolemaios hanedanı kültü
Ptolemaic Mısır, Ptolemaia festivaline ve tam adı tüm Ptolemaik hükümdarların adlarını içeren ve tarih formülünün bir parçası olarak resmi belgelerde yer alan yıllık Büyük İskender Rahibi merkezli bir hanedan kültüne sahipti. Muhtemelen M.Ö. 199 yılındaki Ptolemaia festivalinde, V. Ptolemy Theos Epiphanes Eucharistos (Manifest, Hayırsever Tanrı) olarak ilan edildi. Aynı zamanda ismi İskender'in Rahibi unvanına eklenmiştir. M.Ö. 194 veya 193 yılında I.Kleopatra ile evlendiğinde, kraliyet çifti Theoi Epiphaneis (Manifest Gods) olarak tanrılaştırıldı ve İskender'in Rahibi de buna göre değiştirilmişti.
II.Arsinoe'nin ölümünden bu yana, ölen Ptolemaios kraliçeleri, İskenderiye'de Büyük İskender'in papazının arkasında dini törenlerde yürüyen ve isimleri de flört formüllerinde yer alan ayrı bir rahibe de dahil olmak üzere kendilerine ait ayrı bir hanedan kültü ile onurlandırıldı. Bu eğilim, M.Ö. 199 yılında annesi III.Arsinoe için bir kültün kurulmasıyla V. Ptolemy döneminde devam etti. II.Arsinoe'nin kanaforundan ve II.Berenice'nin atletizminden farklı olarak, Arsinoe'nin rahibesinin özel bir unvanı yoktu ve bir yıl yerine ömür boyu hizmet etmiştir.
Beşinci Suriye Savaşı'nda Mısır dışındaki Ptolemaios mallarının çoğunun kaybedilmesiyle, Kıbrıs, Ptolemaios imparatorluğu içinde çok daha önemli bir rol üstlendi. Bu durum, adada merkezi bir dini yapının kurulmasına yol açtı. Kıbrıs'ın valisi(Strategos), bundan böyle, adadaki hanedan kültünün bir versiyonunu sürdürmekten sorumlu olan adanın baş rahibiydi(archiereus).
Firavun ideolojisi ve Mısır dini
V. Ptolemy, selefleri gibi, Firavun'un geleneksel Mısır rolünü ve Mısırlı rahip seçkinlerine verilen desteği üstlenmiştir. III. Ptolemy ve IV. Ptolemy'de olduğu gibi, kral ile rahip seçkinleri arasındaki simbiyotik ilişki, rahip sinodlarının kararnameleriyle onaylandı ve ifade edildi. V. Ptolemy altında bunlardan üçü vardı, hepsi de hiyeroglif stellerde yayınlanmış ve Demotik ve Yunanca Mısır'da basılmıştır.
Bu kararnamelerden ilki, M.Ö. 27 Mart 196 tarihinde, Ptolemy'nin Firavun olarak taç giyme töreninden sonraki gün kabul edilen ve V. Ptolemy'nin 'Isis ve Osiris'in oğlu Horus'un görüntüsü' olarak sunulduğu Memphis kararnamesiydi. Kararnamenin Ptolemy'nin Lycopolis isyancıları üzerindeki zaferine ve taç giyme törenine ilişkin açıklaması büyük ölçüde Firavun'u yeni bir Horus olarak sunan, krallığı Mısır'ın düşmanlarına vurarak ve düzeni yeniden sağlayarak ölen babasından aldığı geleneksel imgelere dayanıyordu. Rahipler, yaptığı bağışların şerefine, papaz sinodları tarafından babasına ve büyükbabasına verilenlere örnek olarak verilen dini onurlar ile ödüllendirilmişlerdir: Mısır'daki her tapınağa V. Ptolemy heykeli dikmeyi ve yıllık bir festivali kutlamayı kabul ettiler.
Bu onurlar, Ankhmakis 'in isyanının bastırılmasıyla ilgili MÖ 186 Eylül'ünde kabul edilen II.Philensis kararnamesiyle artırıldı. Rahipler, Mısır'daki her tapınağın kutsal alanına, tapınağın ana tanrısının bir heykelinin yanına Zafer Efendisi kisvesi içinde bir bir başka V.Ptolemy heykeli dikmeyi ve heykelinin yanına 'Zafer Efendisi' kisvesi içinde V. Ptolemy ve Kleopatra onuruna bir festival kutlamayı taahhüt ettiler. Bu kararname, M.Ö. 185 yılının sonbaharında bir Apis Boğasının tahta çıkmasıyla kabul edilen I. Philensis kararnamesinde revize edildi. Bu kararname, Ankhmakis'in isyanı sırasında kaldırılan Yukarı Mısır tapınaklarında Arsinoe Philadelphus ve Theoi Philopatores'in (IV. Ptolemy ve III.Arsinoe) onurlarını eski haline getirdi. Ayrıca I.Kleopatra'ya, daha önceki kararnamelerde V. Ptolemy'e verilen çeşitli onurları da vermiştir.
Ptolemy'nin öncülleri, Büyük İskender'in zamanından beri, rahip seçkinlerinin desteğini sağlamak için tasarlanmış geniş kapsamlı bir tapınak inşaatı politikası izlemişlerdi. Ptolemy, bunu selefleriyle aynı ölçekte yapamadı. Bunun bir nedeni, Ptolemy'nin hükümdarlığı sırasında Mısır'ın daha zor haldeki mali koşuluydu. Bir diğeri ise ülkenin büyük bölümlerinin isyancılar tarafından kaybedilmesiydi. Ptolemy V altında yürütülen inşaat, ülkenin kuzey kesimine, özellikle Apis Bull tapınağına ve Memphis'teki Anubis tapınağına odaklandı. Hölbl, bu çalışmayı, Mısır isyanının kalesi olan Thebes pahasına, Memphis'i Mısır dini otoritesinin merkezi haline getirme çabasının bir parçası olarak yorumluyor.
Evlilik ve Çocuk
V. Ptolemy, M.Ö. 194 yılında Seleukos kralı Antiochus III'un kızı Suriyeli Kleopatra ile evlenmiştir. Mısır'ı çeşitli kombinasyonlarda yönetmiştir ve M.Ö. 2. yüzyılın geri kalanının büyük bir bölümünde büyük bir çatışmaya yol açacak üç çocuğu vardı.
Farlam
Farlam, İngiltere'nin Cumbria kontluğunda bulunan bir civil parish.
Kalsinasyon
Kalsinasyon, katı bir kimyasal bileşiklerin (örneğin, karışık karbonat cevherleri)  ısıl işlemine atıfta bulunur; bu sayede bileşik, genellikle safsızlıkları veya uçucu maddeleri uzaklaştırmak ve / veya termal ayrışmaya maruz kalmak amacıyla, sınırlı ortam oksijeni kaynağı altında (yani havanın gaz halinde O 2  fraksiyonu) erimeden yüksek sıcaklığa yükseltilir.
Kalsinasyon kelimesinin kökü, kalsiyum oksit (sönmemiş kireç) elde etmek için karbonu kireçtaşından (kalsiyum karbonat) yanma yoluyla uzaklaştırmak olan en belirgin kullanımını ifade eder.. Bu kalsinasyon reaksiyonu CaCO3 (s) → CaO(s) + CO2 (g) şeklindedir. Kalsiyum oksit, modern çimentoda çok önemli bir bileşendir ve aynı zamanda eritme işleminde kimyasal bir akış olarak kullanılır. Endüstriyel kalsinasyon genellikle karbondioksit yayar ve bu nedenle iklim değişikliğine önemli bir katkıda bulunur.