cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
II. Bayezid
Beşinci Sefer-i Hümayun
Ancak bu sıralarda 1479'dan bu yana Osmanlı hâkimiyetinde olan Kefalonya adasına Venedik asker çıkarıp işgal etmişti. Ardından önceleri kendi hâkimiyetlerinde olan Preveze'deki Osmanlı tersanelerini basıp, kızaktaki gemileri yakmışlar fakat geri püskürtülmüşlerdi.
1499 yılının sonlarında Edirne'ye dönen II. Bayezid birkaç aylık bir dinlenmeden sonra 7 Nisan 1500'de Edirne'den ayrıldı. Bu hareketinden dolayı bu sefer, ''5. Sefer-i Hümayun'' olarak değerlendirilmiştir.
7 Temmuz'da donanmanın geldiği Modon'a ardından bizzat padişah komutasındaki ordu gelerek kaleyi kuşatmıştır. 24 Temmuz'da Venedik donanması muhasaranın kaldırılması maksadıyla hücuma geçse de Kemal Reis tarafından geri püskürtülmüşlerdi. Kale Venedikliler'e mahsus olan bir şekilde savunulmuş, lakin 10 Ağustos 1500'de düşmüştü. Modon'un çetin mukavemetine rağmen düşürülmesi, bu kalenin yakınlarında bulunan Koron ve Navarin kalelerinin de sonunu gösteriyordu.
Fetihten 2 gün sonra, yani 12 Ağustos'ta Navarin, etrafındaki Milona ve Fener kaleleri ile teslim olmuştu. Venedikliler Osmanlılar'ın izniyle bütün asker ve mühimmatları ile Venedik'e dönmüşlerdi.
Fransızlar'ın Midilli kuşatması
Papa'nın teşviki ile Fransa da, Venedik'in müttefiki olarak Osmanlı'ya karşı savaş açmıştı. 1501 yılının Eylül ayında Ege Denizi'ne giren Fransız donanması 10.000 piyade taşıyordu. Eylül ortalarında da Midilli muhasarası başladı. Bunun üzerine Sultan Bayezid'in Manisa sancak beyi olan ikinci oğlu Şehzade Korkut, şimdiki Ayvalık'a gelerek 800 kişilik yardımcı kuvveti adaya geçirmişti. Ekim sonlarında Osmanlı Donanması'nın Çanakkale Boğazı'ndan çıktığını öğrenen Fransızlar 6 haftadan beri devam ettirdikleri kuşatmayı kaldırmış ve Mora'nın güneyindeki Çuha Adası açıklarına gelmişlerdi. Burada müthiş bir fırtınaya kapılan donanmadan yalnızca yüzlerce kişi kurtulabilmişti.
Fransız donanması geri çekilirken, İspanyollar hazırladıkları donanma ile Ege'ye girmiş fakat Fransızlarla birleşemediklerinden dolayı hiçbir şey yapamadan geri dönmüşlerdir.
Osmanlı-Venedik barışı
Venedik, Osmanlı Devleti ile artık baş edemiyordu. Özellikle Osmanlı akıncılarının yapmış olduğu her akın Venedik için büyük bir tehlike idi. Zira Osmanlılar'ın her an için Venedik şehrini dahi istila etme ihtimali mevcuttu. Mora'dan tamamıyla atılan Venedik, denizlerde de faaliyet gösteremiyor, Kemal Reis başta olmak üzere Türk denizcileri Venedik'e göz açtırmıyorlardı.
Kefalonya gibi Aya Mavri adasını da işgal eden Venedik, 1502 yılının başlarında adayı ele geçirdi. Adayı korumakla görevli küçük yeniçeri müfrezesi vuruşmadan kaleyi teslim etmiş ve akabinde silahları ile birlikte İstanbul'a gelmişti. Sultan Bayezid düşmana karşı silah atmadan kaleyi teslim eden bu askerleri idam ettirdi. Birkaç ay sonra adaya gelen Kemal Reis 30 Ağustos 1502 tarihinde Venedikliler'i adadan çıkardı. 13 Ağustos 1502 tarihinde Venedik'in Arnavutluk'ta bulunan son üssü Dıraç'ın da Osmanlı'ya geçmesi ile Venedik'in Yunanistan gibi Arnavutluk'la da bir bağlantısı kalmadı.
Mora ve Arnavutluk'taki büyük üslerini ve denizlerdeki üstünlüğünü kaybeden Venedik için barıştan başka çözüm yolu kalmamıştı. 27 Eylül 1502'de kalabalık bir ekiple İstanbul'a gelen Venediklilerle 14 Aralık 1502'de 31 maddelik Osmanlı - Venedik Barış Antlaşması imzalandı. Yalnız Kefalonya adası Venedik'e bırakılmış, bunun dışındaki tüm fetihleri Venedik tanımıştı
Safeviler'in İran'da başa geçmeleri
1502'de Akkoyunlular'ın Tebriz'i kaybetmesinden sonra İran tahtına başka bir Türk hanedanı olan Safeviler geçti. Olayı önemli kılan ise Safevilerin Şii mezhebine mensup olmalarıydı. Akkoyunlu ve Trabzon Rum Devleti ile akrabalık ilişkileri kuran Safeviler böylece siyasi hayata atılmışlardı. Şiirlerini Farsça'dan çok Türkçe olarak söyleyen Safeviler'in lideri Şah İsmail Osmanlı Devleti'ne doğudan gelen tehlikelerin üçüncüsü ve sonuncusudur (Daha önceden Timur ve Akkoyunlular).
Sultan Bayezid daha önceden bölgede dengeyi koruma amaçlı önlemler almış ve hem Akkoyunlular'ın hem de Memlüklüler'in hanedanları ile akrabalık bağları kurmuştu. 1507'de Kemal Reis Mısır'a bir dostluk ziyaretinde bulundu ve Sultan Kansu tarafından büyük bir törenle karşılandı. Safeviler'in başa geçmesi Osmanlılar'la Memlüklüler'i birbirine yaklaştırdı.
Şah İsmail, Akkoyunlular'ı haritadan silmek amacındaydı. Bu arada Trabzon'da sancak beyi olan Şehzade Selim Erzincan'ı ele geçirmiş, Safeviler'e bağlı olan Gürcü prenslikleri yenip onları vergiye bağlamıştı.
Şah İsmail'in tahta çıkışı Avrupa'da büyük yankı uyandırdı. Zira kendilerinin Osmanlı ile baş edemeyeceklerini bildiklerinden başka bir Türk devletinin onu yenmesi ile Müslümanların tıpkı Endülüs'deki gibi Avrupa'dan atılabileceğini düşünüyorlardı.
Şah İsmail büyük gücün Osmanlı Devleti olduğunu bildiğinden Memlüklüler'e Osmanlılar'a karşı birleşmeyi önermiş fakat Osmanlılar'dan sonra sıranın kendilerine geleceğini bilen Memlüklüler tarafından bu teklif reddedilmişti. Venedikliler'e de aynı teklifte bulunan Şah İsmail'in elçileri Venedik'ten yardım cevabı aldılar. Fakat Venedik, Osmanlı Devleti ile doğrudan bir savaşı göze alamayıp, yapılacak bir savaşta destek vermeyi kabul etti. Deniz gücü olmayan ve tamamıyla bir kara devleti olan Safeviler Venedik'in deniz gücünden yararlanmak istiyorlardı.
Şah İsmail daha önceden Fatımiler'in yapamadığını yapmak, tüm İslam dünyasını Şii mezhebi altında birleştirmek istiyordu ve önündeki Osmanlı barajı yıkılırsa onu ne Memlüklüler ne de Türkistan'daki Türk devletleri durdurabilirdi.
Şah İsmail'in Dulkadir seferi
Safevi Şah'ı İsmail 1507 yılında hem İstanbul'un hem de Kahire'nin göstereceği tepkiyi görmek amacıyla Dulkadiroğulları Beyliği'nin üzerine yürüdü. Asıl sebebi bu olmamakla beraber görünüşteki sebep, Dulkadir Beyi Alaüddevle Bozkurt Bey'in Şii olan Şah'a kızını vermek istememesiydi. Şah İsmail Osmanlı topraklarından geçerek Kayseri üzerinden Dulkadir topraklarına girdi. Savaşta yenilen Alaüddevle Bozkurt Bey kaçtı ve Şah İsmail, Bozkurt Bey'in bir oğlu ile iki torununu ele geçirerek öldürttü. Bunun üzerine Maraş'a ve Elbistan'a giren Şah İsmail Dulkadir Hanedanı'nın mezarlarını yaktırdı. Sonradan da Osmanlı Devleti'ne bir mektup yazıp topraklarını çiğnediğinden dolayı da özür diledi.
Yıllardan beri Dulkadiroğulları Beyliği'nin kendilerine bağlı olduğunu iddia eden Memluklular ve Osmanlılar bu hareketi cevapsız bıraktılar. Bu da Şah İsmail'in Anadolu'daki prestijini artırdı. Memlüklüler tamamıyla sessiz kalsa da Osmanlıların sessiz kalmaları mümkün değildi. Zira Trabzon sancak beyi Şehzade Selim, anne tarafından Dulkadir Beyi Alaüddevle Bozkurt Bey ile akrabaydı. Şehzade Selim ve Şehzade Korkut Alaüddevle Bozkurt Bey'in kızı olan aynı anneden dünyaya gelmişti. Bir dayısına ve iki dayı oğluna yapılan bu harekete karşı Şehzade Selim Azerbaycan'a kadar Safevi topraklarına girerek Safevi Hanedanı'na mensup bazı kişileri esir alıp Trabzon'a getirerek dayısına yapılanın intikamını aldı. Babası Bayezid bile hiçbir şey yapmamışken Şehzade Selim'in bu hareketi gözlerin ona çevrilmesine neden oldu.
Bu arada II. Bayezid Şah İsmail'in herhangi bir seferine karşı Orta Anadolu'ya asker yığdı. Bu nedenle Şah İsmail Anadolu'nun içlerine girmekten çekinmiştir. Sayısı 115 bini bulan bu orduyu gözüne kestiremeyen Şah, II. Bayezid'e Şanlı büyük babam diye hitap ettiği bir mektup yazarak 1508 yıllarının ilk aylarında Diyarbakır'a çekildi.
Küçük Kıyamet (1509 İstanbul depremi)
10 Eylül 1509'da Memalik-i Rum adı verilen Amasya, Tokat, Sivas, Çorum ve çevresinden başlayıp 45 gün şiddetle devam eden depremde halk, 2 ay kadar çadırlarda yaşadı. Bu deprem, aynı şiddette İstanbul ve Edirne'de de meydana geldi. 14 Eylül 1509'da İstanbul, Osmanlı tarihinin kaydettiği en şiddetli depreme maruz kaldı. Küçük kıyamet (Kıyamet-i Suğra) denilen bu depremde İstanbul'da 109 cami ve mescit ile bin 70 ev kullanılamaz hâle geldi. Halktan da 5 bin kadar insan yaşamını yitirdi. Binlerce insan yıkıntılar altında gömülü kaldı. Köpürmüş ve azgın bir hal almış olan deniz dalgaları, İstanbul ve Galata surlarını aşarak sokaklarda tufan meydana getirdi. Bu arada eski su bentleri de yıkıldı. Sultan II. Bayezid, sarayının duvarlarına güvenemediğinden bahçesinde gayet hafif ve tehlikesiz bir çadır kurdurarak orada 10 gün kadar ikamet etti. 45 gün kadar, aralıklarla devam eden bu deprem, İstanbul sakinlerini sürekli bir heyecan içinde yaşattı. Çorum halkının 3'te 2'si, şehirlerindeki toprak kaymaları yüzünden yarılıp açılan topraklar içinde öldü. Yine bu esnada Gelibolu istihkâmları da yıkıldı. Sultan II. Bayezid'in doğduğu şehir olan Dimetoka bir toprak yığını halini aldı.
Sultan Bayezid, bu deprem nedeniyle devletin ikinci başkenti olan Edirne'ye gittiyse de İstanbul depreminden 15 gün sonra Edirne'de İstanbul'dakinin benzeri olan ve aynı şiddette bir deprem daha meydana geldi. Mimar Hayreddin, 15 gün içinde Padişah için Edirne'de ahşap bir ev yaptı. Padişah, bu ahşap evde ikamete başladı. Aynı sene Edirne'de yine benzer şiddette bir deprem daha oldu. Tunca Nehri taşarak ve yatağını da aşarak depremin yıkıntılarını kapladı. 3 gün geçit vermeyen Tunca'nın taşmasıyla da birçok insan öldü.
Bundan sonra II. Bayezid İstanbul'un yeniden imarı için neler yapılması gerektiği konusunda ilgililerle bizzat toplantılarda bulundu. Toplantılar sonunda İstanbul'da yıkılan yerleri yeniden yapmak veya tamir etmek için 20 evden bir kişi ve ev başına 22'şer akçe toplandı. Bu şekilde Anadolu'dan 37 bin, Rumeli'den de 29 bin cerahor (ücretli amele) çıkarılıp 3 bin kadar mimar ve marangoz getirildi. Bunlardan başka "Yaya"lardan 8 bin, müsellemlerden de 3 bin kişi kireç yakmakla görevlendirildi. 29 Mart 1510'da başlayan imar faaliyetleri 65 günde sona erdi. Bu inşaat ve tamiratta, İstanbul surlarından başka Galata'daki mahzenler, Galata Kulesi, Kız Kulesi, Rumeli ve Anadolu hisarları ve fenerlikleri, Çekmece köprüleri ile Silivri kalesi gibi önemli yerler de vardı. Sultan II. Bayezid'in bu çabaları üzerine İstanbul kısa bir sürede adeta yeniden inşa edilmiş oldu. Bu inşaat, bütünüyle Mimar Hayreddin'in nezareti altında yapıldı. İnşaatın tamamlanmasından sonra hükümdarın emri üzerine 3 gün ve gece, fakirlere yemek dağıtıldı.
Şahkulu isyanı
Şah İsmail'in Anadolu'da Şii propagandası yapmakla görevlendirdiği kişi, Şahkulu adı verilen biriydi. Şehzadeler arasındaki huzursuzluğun ortaya çıktığı dönemde Şahkulu önderliğindeki Kızılbaşlar isyan etti. İsyancılar; Antalya, Kızılcakaya, Korkuteli, Elmalı, Burdur ve Keçiborlu yerleşimlerine baskın yaptıktan sonra Kütahya önlerine geldi. Kendi üzerine gönderilen Anadolu Beylerbeyi Karagöz Ahmed Paşa yönetimindeki Osmanlı kuvvetlerini mağlup edilerek paşa esir alınsa da şehir ele geçirilememiştir.
Şahkulu isyanının büyümesi üzerine Vezir-i azam Hadım Ali Paşa isyanı bastırmakla görevlendirildi. Karaman Beylerbeyi Haydar Paşa'yı öldürdükten sonra kuzeye ilerleyen Şahkulu, Altıntaş mevkiinde Şehzade Ahmed ile Hadım Ali Paşa'nın kuvvetlerince kuşatıldı. Bu sırada Şehzade Ahmed ile yeniçeriler arasında yaşanan anlaşmazlıktan faydalanan Şahkulu kuşatmadan kurtulmayı başardı. İsyancıları takip eden Hadım Ali Paşa Sivas civarındaki Çubukova ya da Gökçay mevkiinde Şahkulu kuvvetlerine yetişti ve Temmuz 1511'de yapılan çarpışma sonucunda Şahkulu ve kuvvetleri yenilgiye uğratıldı. Bu çarpışmada Şahkulu öldürülürken, Hadım Ali Paşa'da aldığı yaralar sebebiyle bir süre sonra öldü.
İsyan esnasında Şehzade Ahmed'in en büyük destekçisi Vezir-i azam Hadım Ali Paşa'nın ölmesinin yanı sıra Şehzade Ahmed ile yeniçeriler arasında yaşanan anlaşmazlık ileriki yıllarda şehzadeler arasında yaşanan taht mücadelesinde belirleyici olmuş ve yeniçeriler Şehzade Selim'i desteklemişlerdir.
Oğulları
II. Bayezid'in, Mahmut, Ahmed, Şehinşah, Selim, Mehmed, Korkut, Abdullah ve Alemşah isimli 8 oğlu ve pek çok da kızı olmuştu. Oğullarının en büyüğü babasının tahta geçmesinden kısa bir süre sonra öldü. Padişah'ın 6., 7., 8. oğulları olan Mahmut, Mehmet, Alemşah ise 1507'den önce öldüler. Hayatta sadece yaş sırası ile Şehzade Ahmed, Şehzade Korkut, Şehzade Selim ve Şehinşah kalmıştı. Hepsi de olgun yaşlara gelmiş, ya 40 yaşını geçmiş veya yaklaşmışlardı. Şehzade Korkut ile Şehzade Selim Alaüddevle Bozkurt Bey'in kızı olan Ayşe Hatun'un çocuklarıydılar. Şehzade Ahmed Amasya'da valiyken, Korkut Manisa'da, Şehzade Selim ise Trabzon'da vali olarak görevliydi. En küçük şehzade Şehenşah'ın annesi Karamanoğlu sülalesindendi ve bu nedenle Konya valiliğini yürütüyordu.
Şehzade Korkut
II. Bayezid'in hayatta kalan oğullarından Şehzade Korkut dışındakilerin hepsinin şehzadeleri vardı; yani hepsi kendisinden sonra tahta geçebilecek erkek çocuklara sahiptiler. Yalnız Şehzade Korkut'un pek çok kızı olmasına rağmen erkek çocuğu yoktu.
1509 yılında 40 yaşındaki Şehzade Korkut Manisa sancak beyiyken Antalya sancak beyliğine gönderilmişti. Vezir-i azam Hadım Ali Paşa'nın kardeşi Şehzade Ahmed'i tuttuğunu bilen Şehzade Korkut bu tayinle tahttan uzaklaştırıldığının farkındaydı. Babasının ani ölümü halinde kardeşi Ahmed Amasya'da olduğundan İstanbul'a Antalya'dan daha çabuk varabilirdi. Bu nedenle kendisinin tekrar Manisa'ya tayinini istedi, fakat kabul edilmedi. Bunun üzerine babasının gözünü korkutmak isteyen Şehzade Korkut tıpkı amcası Cem Sultan gibi hacca gideceğini söyleyip, 137 kişilik maiyeti ve 8 gemi ile 1509 yılında Antalya'dan yola çıktı. Aslında Şehzade Korkut'un denizciler üzerinde büyük bir tesiri vardı. Zaten denizcileri himaye etmesi ile ün kazanmıştı. Pek çok Osmanlı esirini fidyelerini cebinden verip kurtarmıştı. Bunun yanında denizcilik yapanları, reisleri korur, himaye ederdi.
Şehzade Korkut 29 Mayıs'ta Sultan Kansu tarafından Kahire'de muhteşem bir şekilde karşılandı. Bu arada devlet adamları bu olayın aynen Cem Sultan'ın hikâyesine benzediğinden kuşkulanmışlardı. Fakat Şehzadenin tek hedefi babasının ve Hadım Ali Paşa'nın gözünü korkutmaktı. Tüm çabalarına rağmen ataması yapılmadı ve Antalya'da kaldı.
Şehzade Selim
Aynı dönemde Şehzade Selim yaptıkları ile takdir topluyordu. Safeviler'e karşı yapmış olduğu akın ve Gürcü kralları vergiye bağlaması gözleri ona çevirmişti. Şehzade Korkut ise daha yumuşak huylu ve mutedildi. Yalnız erkek çocuğunun olamayışı nedeniyle fazla taraftar toplayamamıştı. Esasen tahta Şehzade Ahmed geçecekti. Zira meşru veliaht, büyük şehzadeydi.
Peraclididae
Peraclididae, Thecosomata takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
II. Bayezid
Şehzade Selim
Şehzade Selim İstanbul'a çok uzak olan Trabzon sancak beyiydi. Ağabeylerinden Ahmed Amasya'da, Korkut Manisa'da, küçük kardeşi Şehzade Şehinşah ise Konya'daydı. Bu durumda tahta en uzak şehirde olan kendisiydi. Bir defa tahta oturan şehzadeyi oradan atmak neredeyse imkânsızdı. Bu dönemde oğlu Şehzade Süleyman 14 yaşına gelmişti. Buluğ çağına gelen şehzadelere sancak verilmesi kanundu. Babası da oğlu Süleyman için Bolu sancağını istedi. Şehzade Süleyman Trabzon'a bağlı Şebinkarahisar sancak beyiydi. Bolu ise ayrı müstakil bir sancaktı. Selim'in isteği oldu ve Şehzade Süleyman Bolu'ya nakledildi. Tabii bu olaya Amasya Sancak beyi Şehzade Ahmed karşı çıktı. Çünkü Bolu Amasya ile İstanbul arasında bir noktaydı. Bu da kendisi için tehlikeli olabilirdi.
Şehzade Ahmed'in çabaları ile Şehzade Süleyman Bolu'dan ayrılacakken, Şehzade Selim bu sefer oğlu için Kefe sancağını istedi. Kefe Kırım'da bir liman şehriydi. Kırım Hanlığı'na bağlı olmayan şehir doğrudan doğruya İstanbul'a bağlıydı. Şehzade Selim'in düşüncesi kayınpederi olan Kırım Hanı I.Mengli Giray'a yakın bulunabilmekti. Zira I. Mengli Giray da damadını destekliyordu. Bunun üzerine Şehzade Süleyman 1504 yılında ölen amcası Şehzade Mehmet yerine Kefe sancak beyi oldu.
1511 yılında Şehzade Selim büyük bir maiyet ile Trabzon'dan gemi ile Kırım'a gitti. Güya oğlu Süleyman'ı ve kayınpederini ziyaret edecekti. Asıl amacı kayınpederi ile sıkı bir işbirliği yapmak ve oğlu Süleyman'a talimat vermekti. Veliaht Şehzade Ahmed, Kırım Hanı'na bir mektup gönderdi ve kardeşi Selim'e yardımdan vazgeçmediği takdirde, padişah olduğu zaman Kırım tahtından ümit kesmesini açıkça söylüyordu. I. Mengli Giray buna kulak asmadıysa da, kayınpederini zor durumda bırakmak istemeyen Şehzade Selim Kırım'dan ayrıldı. Kardeşi Ahmed babasına baskı yaparak kayınpederini azlettirebilirdi.
Selim Kırım'dan Trabzon'a dönmek yerine Rumeli'ye geçti ve artık Trabzon'a dönmeyeceğini ve kendisine Rumeli'de bir sancak verilmesini istedi. Şehzadelere Rumeli'den sancak verilmesi yasalara aykırı olmasına rağmen ordu tarafından sevilen Şehzade Selim'e Semendire ve Vidin sancakları verildi.
Bu arada Şehzade Korkut babasının üzerindeki baskısını arttırarak tekrar Manisa sancağına atandı. 2 Temmuz 1511'de Konya sancak beyi Şehzade Şehinşah'ın 40 yaşında eceli ile vefatı üzerine taht adaylarının sayısı üçe indi.
1511 Temmuz'unda Şehzade Selim Vidin'den Edirne'ye geldi. Bu şehri işgal ettikten sonra Çorlu'ya geldi. Ancak 3 Ağustos günü babası II. Bayezid tarafından karşılandı. Birkaç dakikalık vuruşmadan sonra Şehzade mağlup oldu. Kaçmak zorunda kalan Şehzade ihtiyatı elden bırakmamıştı. Bulgaristan sahillerinde gemiler şehzadeyi bekliyordu. Bu olaydan sonra tekrar sancağına dönemezdi. Oğlunun yanına, Kefe'ye gelen şehzade orduyu elde etmeden taht yolunun zor olduğunu böylece anladı.
Şehzade Ahmed
21 Ağustos 1511 günü II. Bayezid büyük oğlu Ahmed'i tahta geçirmek üzere İstanbul'a çağırdı. Veliaht Şehzade Ahmed'in Maltepe'ye kadar gelmesi üzerine Şehzade Selim'i destekleyen birlikler ayaklandı. Bunun üzerine Şehzade Ahmed İstanbul'a giremedi ve Maltepe'den geri dönmek zorunda kaldı. Amasya'ya döneceği yerde Konya'ya geçen Şehzade Ahmed burada padişahlığını ilan ederek babasının orduya söz geçiremediğini iddia etti. Şehzade Ahmed'in açıkça müddei sıfatını takınması üzerine ulema yüzünü Ahmed'den çevirdi.
Bu arada Şehzade Korkut'un ansızın İstanbul'a gelmesi işleri iyice karıştırdı. Ağabeyinin bu tavrı üzerine umuda kapılan Korkut babası ve paşalarla görüşmüş ve büyük saygı görmüştü fakat babasının hayatta olması nedeniyle paşalar Korkut'u desteklemediler.
1512 yılının ilk günlerinde Kızılbaşlar Amasya, Tokat bölgesinde tekrar ayaklandılar. Şehzade Ahmed'in orayı bırakması bölgede büyük bir boşluk oluşturmuştu. Bu olay üzerine 6 Mart günü İstanbul'da Kapıkulu Ocakları isyan çıkardı. Bu olaylar üzerine Şehzade Ahmed'i desteklemekten vazgeçen Sultan küçük oğlu Selim lehine bir name yazarak onu İstanbul'a davet etti.
Tahttan feragatı ve ölümü
Şehzade Selim 19 Nisan'da İstanbul'a ulaştı. Babasını tahttan uzaklaştırıp sürgüne yolladı. 24 Nisan 1512'de II. Bayezid oğlu Selim namına tahtan feragat ettiğini açıkladı. Böylece babasının vefatından sonra yeniçerilerin desteği ile tahta çıkan II. Bayezid uzun bir saltanatın sonunda oğlunun baskısıyla tahttan çekilmiş oldu. II. Bayezid tahtını oğluna bırakırken şu sözleri söyler:
Yeni sultan Selim'e Dimetoka'da çekilmek istediğini söyleyen sabık sultan, oğlunun cülusundan 11 gün sonra kalabalık bir maiyet ile İstanbul'dan Dimetoka'ya doğru yola çıktı. Yola çıktığında da çok bitkin olan sultan ata binemedi ve ancak tahtırevan ile seyahate devam edebildi. Dimetoka'ya ulaşmaya ömrü vefa etmeyen II. Bayezid, yola çıkışından 32 gün sonra 26 Mayıs 1512'de Edirne'nin güneydoğusundaki Havsa ilçesinin Abalar köyünde şüpheli bir şekilde öldü. İddialara göre oğlu I. Selim tarafından zehirlenerek öldürüldü.
II. Bayezid'in cenazesi İstanbul'a getirildi, Fatih Camii'nde kılınan cenaze namazından sonra kendi yaptırdığı Bayezid Camii'ndeki türbesine defnedildi. 64 yaşında vefat eden II. Bayezid'in padişahlık süresi 31 yıldan 9 gün eksikti. Ölümü tüm İslam aleminde üzüntü ile karşılandı. Kahire'de ölümü duyulunca başta Sultan Kansu olmak üzere çok sayıda kişinin katıldığı gıyabi cenaze namazı kılındı. Ayrıca İslam dünyasının başka yerlerinde de gıyabi cenaze namazları kılındı.
Söz Vermiştin
Söz Vermiştin, Baran Seyhan'nın hem yönettiği hem senaryosunu kaleme aldığı, başrollerini Aslı Tandoğan ve Emre Karayel'in paylaştığı Türk yapımı dram Sinema filmi.
II. Bayezid
Hakkındaki anlatılar
Kristof Kolomb, seyahat planını 1484'te Portekiz kralına sundu ama gerekli desteği bulamayınca aynı yıl II. Bayezid'e bir papaz eşliğinde başvurdu. Bu isteği Osmanlı kayıtlarına "II. Bayezid'den sultanın adına yeni ülkeler keşfedebilmek için emrine gemiler vermesi istedi." şeklinde geçti. Sultan, Kolomb'u ciddiye almadı ve talebini reddetti. İlerleyen yıllarda Kolomb ile 3 kez Amerika'ya gitmiş bir İspanyol, bir savaş sonrasında Piri Reis'in amcası Kemal Reis'e esir düştü ve Kolomb'un keşfettiği Amerika kıyılarının haritasını amcasına verdi. Piri Reis bu haritadaki bilgilerden yola çıkarak 1513'de kendi Dünya haritasını çizdi. 1502 yılında Leonardo da Vinci, II. Bayezid'a, Haliç üzerine yapılması için 240 metre uzunluğunda bir köprü projesi sundu ancak kabul edilmedi ve projedeki köprünün bir benzeri 2001'de Norveç'te yapıldı.
Andrea Gritti, 1503'te Venedik Cumhuriyeti'ne gönderdiği mektupta Bayezid'i, "Uzun boylu, karayağız, zihnen daima meşgul izlemini verdiğini ve tasalı göründüğünü; felsefeyle ilgilenmekle beraber kozmografya konularını çok iyi bildiğini, az yemek yediğini, içki içmediğini, camilere gittiğini ve bol sadaka dağıttığını ata binmekten hoşlandığını, nikris (gut) yüzünden sık sık avlanmadığı" biçiminde andı.
Evliya Çelebi, 1481'in bir kış gününde şunu yaşadığını yazdı: Galata sırtlarında avlanırken son derece bakımlı ve güllerle süslü bir bahçe ve içinde köhnemiş küçük bir kulübe gördü. Kulübede mola veren Sultan, buranın sahibi Gül Baba ile tanıştı ve onu, bahçeye gösterdiği özenden dolayı ödüllendirmek istediğini söyledi. Gül Baba, Bayezid'e bir sarı ve bir kırmızı iki adet gül vererek bu bahçeye bir okul ve hastane yaptırmasını istedi. Galata Sarayı Ocağı (günümüzde Galatasaray Lisesi) böylece kuruldu ve Yavuz Sultan Selim'in oğlu Kanuni Sultan Süleyman da dahil olmak üzere tüm şehzadeler, şehzadelerin çocukları ve üst düzey devlet görevlileri ilk ve orta eğitimlerini burada aldılar.
İstanbul'da kendi adına yaptırdığı Bayezid Camii'nin inşası bitince ikindi ve yatsı namazlarının sünneti eksiksiz kıldıysa cuma namazını kıldırmasını istediği ancak kendisi dışında kimse çıkmayınca imamlık yaptığı rivayet edilir.
Eğitim ve kültür
Gördüğü ve okuduğu eserlerin ilk sayfasıyla son sayfasına kendi mührünü vurmuş, iç sayfasına kitabın adıyla yazarını yazmıştır. Günümüzde kitaplığının bir kısmı Edirne Selimiye Kütüphanesi'nde diğer kısımları da İstanbul'daki çeşitli kütüphanelerde bulunmaktadır.
Erich Naumann
Yaşamı
Erich Naumann on altı yaşında okulu bıraktı ve Meissen şehrinde ticari bir firmada çalıştı. Kasım 1929'da Nazi Partisine katıldı (Nr. 170257). 1933'te, Naumann, SA'ya katıldı ve sonra bir subay ve polis memuru oldu. O, 1935'te SD'e katıldı. Kasım 1941'den 1943 Mart'ta kadar Einsatzgruppe B'nin komutanıydı.
II. Bayezid
Eğitim ve kültür
Adlî mahlası kullanarak Türkçe ve Farsça şiirler yazdı. II. Bayezid'in yazdığı şiirlerden meydana gelen küçük hacimli bir divan Rumi 1308 tarihinde İstanbul'da basıldı. Ayrıca hattatlık da yapmıştır
Erich Naumann
Yaşamı
Adolf Eichmann'ın belirtip yolladığı raporlarda 1941 Kasım esnasında Smolensk'de 17,256 insanın ölümleri için sorumlu olduğu görülmüştür. Erich Naumann emri altında Einsatzgruppen'nin, üç gaz minibüsüne sahip olduğu ve "İnsanları yok etmek için kullanıldığını" itiraf etti.
II. Bayezid
Ailesi
Bostanzade Yahya Efendi, Târih-i Saf Tuhfetu'l-Ahbab isimli eserinde Kırk kadar cariyesinin olduğunu rivayet ediyor.
Erich Naumann
Yaşamı
1945'te, Naumann, Berlin Muharebesi esnasında Berlin'deydi.
Ölümü
Müttefikler'in kendisini tutsak almasından sonra Naumann, Nuremberg'de yargılandı. O, Savaş suçları, İnsanlığa karşı suçlar'dan suçlu bulundu ve SS ve SD gibi yasadışı organizasyonlara ait olmaktan ölüme mahkûm edildi. 7 Haziran 1951'de asılarak idam edildi.
Begoniaceae
Begoniaceae Cucurbitales takımına bağlı bir bitki familyasıdır.
Taksonomi
Begoniaceae familyasına bağlı cinsler:
Manastır Mescidi
Mustafa Çavuş Mescidi, eskiden Azize Menodora, Metrodora ve Nimfodora şehitleri Manastırı (Yunanca: Μονῆ τῶν Άγίων Μηνοδώρας, Μητροδώρας καὶ Νυμφοδώρας Moní tón Ágíon Minodóras, Mitrodóras kaí Nymfodóras), Kyra Martha Manastırı (Μονῆ τἠς Κυράς Μάρθας Moní tis Kyrás Márthas) olarak da bilinir, İstanbul'un Fatih ilçesinde Topkapı semtinde bulunan Osmanlılar tarafından camiye çevrilmiş Ortodoks kilisesidir.
Ksenobot
Ksenobotlar (Xenobot), bir bilgisayar (evrimsel algoritma) tarafından tasarlanıp programlanan, biyolojik hücreler kullanılarak baştan inşa edilmiş kendi kendini iyileştirebilen ve adını Afrika pençeli kurbağası'ndan (Xenopus laevis) alan mikrobotlardır. Ksenobot, insan vücudunun içine girecek kadar küçük, 1 milimetre (0,039 inç) genişliğindeki bir biyolojik makinedir. Kurbağa embriyolarından alınan kök hücreler, deri ve kalp hücreleriyle yapılır. Vermont Üniversitesi ve Tufts Üniversitesi'nden bilim adamları, insan vücuduna güvenli bir şekilde ilaç gönderebilecek ve onarıcı tıp için organların nasıl oluşturulacağını anlamanın yolunu açabilecek bu canlı makineyi oluşturdular.
Ksenobotlar yürüyebilir, yüzebilir, haftalarca yiyeceksiz hayatta kalabilir, gruplar halinde birlikte çalışabilir ve çalışmaya devam ederken kendi başlarına iyileşebilirler.
Kullanımı
Ksenobotlar potansiyel olarak radyoaktif atıkları temizlemek, okyanuslardaki mikroplastikleri toplamak, bir ilacı insan vücudunda taşımak veya insan atardamarlarındaki plağı çıkarmak için kullanılabilir. Sulu ortamlarda ilave besin maddesi olmadan haftalarca yaşayabilirler, bu durum ksenobotları ilaçların dahili uygulamaları için uygun hale getirir.
Arthrobacter oryzae
Arthrobacter oryzae, Arthrobacter cinsine bağlı bir bakteri türüdür.
Limacinidae
Limacinidae, Thecosomata takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
The Divine Lady
Divine Lady, senkronize müzik notaları, ses efektleri ve bazı senkronize şarkıları olan, ancak sözlü diyalog içermeyen 1929 Amerikan Vitaphone sesli bir filmidir. Corinne Griffith'i başrolü oynadığı film Horatio Nelson ile Emma Hamilton arasındaki aşk ilişkisini anlatıyor. Şarkı sözleri Richard Kountz'un sözleri ve Nathaniel Shilkret'in müziği olan, 1929'da popüler bir hit haline gelen ve Shilkret, Frank Munn, Ben Selvin (Cavaliers olarak) gibi çok sayıda sanatçı tarafından kaydedilen tema şarkısı "Lady Divine" i içeriyordu.
Film Harry Carr, Forrest Halsey, Agnes Christine Johnston ve Edwin Justus Mayer tarafından E. Barrington'ın The Divine Lady: A Romance of Nelson ve Emma Hamilton adlı romanından uyarlandı ve Frank Lloyd tarafından yönetildi.
Film, En İyi Yönetmen dalında Akademi Ödülü'nü kazandı ve Başrolde En İyi Kadın Oyuncu (Corinne Griffith) ve En İyi Sinematografi dallarında aday gösterildi. Film Oscar tarihinde En İyi Film adaylığı olmayan En İyi Yönetmen ödülünü alan tek filmdir.
Anna Q. Nilsson
Anna Quirentia Nilsson (30 Mart 1888 - 11 Şubat 1974), Amerikan sessiz filmlerinde başarıya ulaşan İsveçli-Amerikalı bir oyuncudur. İsveç doğumlu aktrisler Greta Garbo ve Ingrid Bergman'nın öncüsü olarak kabul edilir.
İlk yılları
1905'te Ellis Adası üzerinden Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. Yeni ülkede, İsveçli genç hemşire olarak çalışmaya başladı ve hızlı bir şekilde İngilizce öğrendi.
Sessiz sinema
1907'de Nilsson, "Amerika'nın en güzel kadını" seçildi. Ünlü kapak sanatçısı Penrhyn Stanlaws onu modellerinden biri olarak seçti ve bu sayede 1911 yapımı sinema şirketi Kalem Film Stüdyosu'nun filmi Molly Pitcher'de rol aldı.
Kalem Film Stüdyosu'nda birkaç yıl kaldı ve diğer prodüksiyon şirketlerine açılmadan önce en popüler yıldızları Alice Joyce'un arkasında yer aldı. Regeneration (1915), Seven Keys to Baldpate (1917), Soldiers of Fortune (1919), The Toll Gate ve The Luck of the Irish (her ikisi de 1920) ile The Lotus Eater (1921) oyuncunun en özel filmleridir. 1921'de ender gittiği İsveç tatillerinden birinden dönerken, ondan tek İsveç filmi olan Värmlänningarna'yı çekmesi istendi.
1920'lerde Paramount, First National ve diğer birçok stüdyoda başarılı bir şekilde serbest çalıştı ve sesli filmlerin ortaya çıkmasından hemen önce popülerliğin zirvesine ulaştı. 1923'te Hearts Aflame filmi için bir orman yangını sırasında bir lokomotifi sürdüğü bir sahneyi çekerken ciddi bir şekilde yandı. İyileşmesi için bir haftaya ihtiyacı vardı, ancak bu kariyerine engel olmadı. Aynı yıl, daha sonraki versiyonlarda Betty Compson (1930), Marlene Dietrich (1942) ve Anne Baxter (1955) tarafından oynanacak bir rol olan Rex Beach'in The Spoilers'a dayanan ikinci filminde "Cherry Malotte"'u canlandırmak da dahil olmak üzere dokuz film yaptı. 1926'da Hollywood'un en popüler kadını seçildi. İsveç Veliaht Prensi Gustav Adolf (daha sonra Kral VI. Gustaf Adolf) ve eşi Louise Mountbatten Hollywood'u ziyaret ettiğinde kraliyet ailesini karşıladı. 1928'de, ayda 30.000 hayran mektubu alarak rekor kırdı ve o yıl, Joseph P. Kennedy onu yeni kurduğu RKO Radio Pictures film şirketine getirdi. Ertesi yıl ata binerken attan düştü, bir taş duvara çarptı ve kalçasını kırdı. Bir yıllık sıkı tedaviden sonra tekrar ayağa kalktı. 1928'de Anna Nilsson, sessiz dönemin son filmi Abluka'yı (Blockade) çekti.
Sesli filmler
Sesli filmlerin piyasaya sürülmesiyle Nilsson'un kariyeri keskin bir düşüşe geçti. Ancak 1950'lere kadar filmlerde küçük, genellikle adı geçmeyen rolleri oynamaya devam etti. 1930-1950 yılları arasında 39 sesli filme daha küçük rollerde katıldı. 1947 filmi The Farmer's Daughter'da Loretta Young'ın İsveçli göçmen annesi rolünü oynadı. Bir sesli filmdeki en iyi bilinen performansı, Gloria Swanson'un Sunset Bulvarı'ndaki (1950) biridir ve burada sadece tek bir repliği vardır.
Nilsson, sinema filmlerine katkılarından dolayı 6150 Hollywood Bulvarı'ndaki Hollywood Walk of Fame'de bir yıldıza sahiptir. Bu şerefin verildiği ilk İsveç doğumlu oyuncu oldu.
Maarten Martens
Maarten Martens (d. 2 Temmuz 1984), Belçikalı eski futbolcudur.
Desmopteridae
Desmopteridae, Thecosomata takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
D'Onofrio
D'Onofrio, özellikle şekerleme ürünlerinin satışına adanmış bir Perulu marka ve işletmedir. 1859 yılında Pietro D'Onofrio tarafından kurulmuştur. Şirket ve markası şu anda Nestlé Perú'a (1997'de satın alındı, daha büyük Nestlé şirketinin bir alt kuruluşu) ait ve ürünlerini aynı ülkede satıyor. D'Onofrio'nun ürünleri geniş bir pazara yöneliktir ve her yaştan insan tarafından tüketilmektedir.
D'Onofrio ayrıca çikolata pazarından da pay almaktadır. En önde gelen ürünü Sublime, yer fıstıklı küçük bir çikolatadır. D'Onofrio ayrıca 28 Temmuz'da Noel'de ve Peru'nun bağımsızlık tatilinde satılan panettonuyla da ünlüdür. Meyve suları veya çerezler gibi nadiren satılık pek çok ürün olmuştur.
Arctiidae
Arctiidae veya Arctiinae, hayvanlar alemindeki eklem bacaklılar şubesinin altı bacaklılar alt şubesinden böcek sınıfından Lepidoptera (kelebek) takımının bir familyasıdır.
Dünya üzerinde 11 bin kadar türü bulunur.
Sa vz. 58
'''Sa vz. 58' (samopal vzor 58''), Çekoslovakya yapımı bir piyade tüfeğidir. Silah, 1950'lerin sonlarında geliştirilmiş olup vz. 52 yarı otomatik tüfeği ile Sa vz. 24 ve 26 hafif makineli silahların yerini almıştır.
vz. 58, görünüş olarak Sovyet AK-47 tüfeklerini andırsa da kısa stroklu bir gaz pistonuna dayanan farklı bir tasarıma sahiptir ve şarjör de dahil olmak üzere Kalaşnikof tüfekleriyle hiçbir ortak parçası bulunmamaktadır.
Day After Day
Day After Day Elnur Hüseynov ve Samir Cevadzade tarafından seslendirilen, 2008 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Azerbaycan'ı temsil eden şarkıdır. Yarı finalde 7. sırada yarışan şarkı 96 puan ile 6. olmuş ve finale çıkmaya hak kazanmıştır. Finalde 20. sırada yarışan şarkı 132 puan ile Türkiye'nin ardından 2008 Eurovision Şarkı Yarışması 8.si olmuştur.
Azim Azimzade
Azim Azimzade (Azerice: Əzim Aslan oğlu Əzimzadə; 7 Mayıs 1880 - 15 Haziran 1943) Azerbaycanlı bir sanatçı ve karikatüristti. Azerbaycan SSC Halk Sanatçısı onursal unvanı ile ödüllendirildi.
Hayatı ve kariyeri
Azim Azimzade, 7 Mayıs 1880'de Rusya İmparatorluğu'nun Bakü Valiliği'nin Novxanı köyünde (günümüzde Azerbaycan) doğdu. Bir petrol endüstrisi işçisinin oğlu, her biri 10 yaşından önce ölmüş dört kardeşi vardı.
Azimzade sanatsal eğitim almamış ve kendi kendini yetiştirmiştir. 1906 yılında Azerbaycan hicivli grafik sanatının başlangıcını temsil eden dergilerde sosyal ve politik konularla ilgili resimler yayımlamaya başladı. Azimzade, ayrıca 1905 Rus Devrimi'ne katıldı ve Azerbaycan Halk Komiserliği Kültürel Aydınlanma Dairesi müdürü olarak görev yaptı.
Devrimden sonra Azimzade, kitap, şövale grafikleri, kitap illüstrasyonları, hiciv dergileri ve gazeteler için resimler, kostüm taslakları, süslemeler, siyasi karikatürler ve posterler gibi çeşitli eserler yayınladı. Azimzade'nin yaptığı posterler neredeyse yarısı din karşıtı temalar içeriyordu; aynı zamanda 1925'te köylülerle ilgili politik temalar içeren posterler de çizdi.
Karikatürlerdeki gelişimi, 1905'teki ilk Rus Devrimi'nin fikirleri üzerine kurulan ve ardından 1917'deki Rus Devrimi'nden sonra yeniden canlanan hicivli Molla Nasraddin dergisiyle yakından ilgilidir. Azimzade, editör Celil Memmedguluzadeh ile yakın çalıştı ve birçok illüstrasyon yayımladı; Molla Nasraddin'in baş ressamı olmayı planladı. 1923'te Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ne üye oldu.
1927'de Azimzade, Azerbaycan SSC Halk Sanatçısı onursal unvanı ile ödüllendirildi. Azerbaycan Komünist Partisi'nin ilk sekreteri ve Azimzade'nin çalışmalarının hayranı olan Mir Cafer Baghirov ile tanışması nedeniyle siyasi baskılardan kaçındığında inanılmaktadır.
Azimzade, şair Mirza Alakbar Sabir'in toplu eserleri için 56 renkli taşbaskı ve Abdurrahim bey Hagverdiyev, Nariman Narimanov ve Hüseyngulu Sarabski'nin eserlerine ait resimler oluşturdu. 1927'de Azimzade, GK Sanily'nin Wild Ox şiirlerinde bulunan çocuk masallarının illüstrasyonlarını çizdi.
1930'larda Azimzade, Zenginlerin Düğünü ve Yoksulların Düğünü gibi sosyal eşitsizliği inceleyen tematik bir suluboya serisini tamamladı. 1933 yılında, Moskova'da ilk kez Azerbaycanlı sanatçıların bir sergisinde merkezi basının beğenisini kazanan afişleri sergiledi. 1937'de Geçmişin Gölgeleri adlı 26 resimden oluşan bir koleksiyon yayımladı.
II.Dünya Savaşı'nın başlangıcında Azimzade, diğer Sovyet sanatçılarıyla birlikte hem Azerbaycanca hem de Rusça yazılmış Agitokon posterlerinin oluşturulmasında rol aldı. S. Rahman, Y. Fidler, G. Stroganov, M. Seyidzade ve Nigar Rafibeyli gibi yazar ve şairler de afişlerde sanatçılarla iş birliği yaptı. Azimzade, Sovyet savaş zamanı anti-faşist karikatürlerine önemli bir katkıda bulunacak ve savaşın ilk iki yılında 50'den fazla karikatür çizmişti. Azimzade'nin çizdiği kayda değer bir karikatür, Lion and Kitten (1941) adlı karikatürün Adolf Hitler ile alay edildiği ve 1812'deki Borodino Savaşı'nın sonuçlarına atıfta bulunularak Napolyon'la karşılaştırıldı.
Azimzade, 1943'te 63 yaşında öldü.
Mirası
Bakü, günümüzde Azim Azimzade Evi-Müzesi'ne ev sahipliği yapmaktadır. Bakü'de bir müzeye, Azimzade'nin 1932'den 1937'ye kadar öğretmenlik yaptığı ve yönettiği Azerbaycan Sanat Okulu'nun adı onuruna verildi. 2002 yılında Bakü'de Haydar Aliyev Sarayı yakınında Azimzade anıtı dikildi.
Peñón de Alhucemas
Peñón de Alhucemas (Alhucemas Kayası), Batı Akdeniz'de İspanya'ya ait bir adacıktır ve aynı adı taşıyan koyda bulunmaktadır. Fas sahiline 700 metre ve en yakın İspanyol bölgesi Melilla'ya 84 kilometre uzaklıktadır. Kıyıya sadece 50 metre ve kayadan 800 ve 900 metre uzaklıkta bulunan ıssız iki adacıkla (Isla de Tierra ve Isla de Mar) birlikte Alhucemas Adaları'nı oluşturmaktadır.
Tarih
Adadaki İspanyol hakimiyeti, Saadilerin Osmanlı ordularına karşı İspanyol yardımı karşılığında birkaç bölgeyi İspanya'ya bıraktığı 1559 yılına dayanır. İspanya, 1673'te Peñón de Alhucemas adasına bir garnizon gönderdi ve adayı hakimiyetine aldı. Adalar ayrıca 1925'te Rif Savaşı sırasında kullanılan İspanyol ve Fransız keşif kuvvetlerinin iniş yerinin yakınında yer almaktadır. Fas, 1956'da bağımsızlığını kazandığından beri adacıklar üzerindeki İspanyol egemenliğine itiraz etmektedir.
Cymbuliidae
Cymbuliidae, Thecosomata takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Esik kurganı
Esik Kurganı, 1969 yılında Kazakistan SSC'nin Salgar alüvyonlu toprağının 20 kilometre doğusunda Kemal Akişev başkanılığındaki Kazakistan Tarih, Etnografya ve Arkeoloji Enstitüsü'nün arkeolog timi tarafından keşfedilen İskit /Saka kurganı. MÖ 5. yüzyıldan kalma olduğu düşünülen kurgan, Kazakistan'da gün ışığına çıkarılmıştır.
Altın elbiseli adam zırhı Kazakistan'da Esik Kurganında bulunmuştur. İskitlerin eski çağdaki yaşayışları hakkında fikir edinilebilir. Esik Kurganı Kazakistan'ın önemli bir hazinesi olma konumundadır. Bu kurgan Sovyetler döneminde keşfedilmiştir. Altın elbiseli adam zırhının çıkarıldığı yerde çıkarılan İskit (saka) yazıtlarında bu zırhın ait olduğu kişinin 18 yaşlarında bir prens olduğu yazılmaktadır.
Kurganda üç binden fazla altın eşya, seramik küpler, tahta tabaklar, eyer örtüleri, tahta eyerler, silahlar ve iki gümüş çanak bulunmuştur. Gerçekçi süsleme sanatı bu kurganda da bulunmuştur. Kurgandan çıkan kalıntılar günümüzde Ermitaj Müzesinde sergilenmektedir.
Kurganda bulunmuş bir gümüş çanakta henüz çözülememiş yazılar bulunmaktadır. Macar dilbilimci ve İranolog Janos Harmatta bu yazıların Kharosthi alfabesinde yazıldığı ve Hotan-Sakaca (İranice) olduğunu iddia etmiştir. Ancak yazıttaki harflerin çok azı Kharosthi alfabesindeki harflere benzemektedir. Aynı şekilde Fransız Hindolog Gérard Fussman da yazının Hotanca olduğunu savunmuştur lakin kendisi yazıyı Hotanca'da okuyamayıp sağlıklı bir çeviri sağlayamamıştır. Buna ek olarak Harmatta yazıların Orhun alfabesi'ne olan benzerliğine değinmiş ve Orhun yazısının Kharosthi abugidasından türemiş olabileceğine kanaat getirmiştir lakin Kharosthi abugidasının Sakalar tarafından Hotan bölgesinin işgalinden sonra Budizm'e geçiş yoluyla benimsenmesi ve Kharosthi abugidasının en eski örneklerine Sakalar'ın o dönemde hiçbir iletişiminin olmadığı Pakistan'ın Kâbil bölgesinde rastlanması bu iddiaları mantıksız kılmaktadır.
Aynı zamanda bazı Türk araştırmacılar yazının proto-Türkçe olduğunu iddia etmekte ve Göktürk alfabesinde yazıldığını  savunmaktadır. Kazak Türkolog Altay Sersenulı Amanjolov Eski Türk yazısının tarihi adlı kitabında bu yazının 1971'de Orhun yazısı'nın kullanılarak çevrildiğini not edip yazının çevirisini ve transliterasyonunu vermiştir. Türkçe okuma denemesi yapan bilim insanlarının hemen hepsi en sondaki "azık" kelimesinde hem fikirdir. Yiyecek anlamına gelen bu kelime, bir yemek kabının üzerine yazılması açısından, bilim insanları tarafından mantıklı kabul edilmektedir.
Saka dilinin Türk dilleri'ne olan ilişkisi Avrasya stepleri'deki kurganlarda bulunan kişilerin naaşları üzerinde son yapılan genom ve mitokondriyal DNA çalışmaları ile birbirine uymaktadır. Genetik çalışmalardaki analizlerde kurganlarda bulunan Saka naaşlarına genetik yakınlık gösteren kişilerin hepsinin günümüz Türki halklara mensup olan bireyler oldukları görülmektedir.
Alachua County, Florida
Alachua County Amerika Birleşik Devletleri'nin Florida eyaletinde bulunan bir county..
Alachua County'nin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 247.336'dır. 2016 tahmini nüfusu ise 263,496 kisdir.
Alachua County'nin merkezi Gainesville şehridir. Gainsville kenti Florida State Üniversitesi'nin ana kampusunun da bulunduğu şehirdir.
Plisi
Keleşe, plisi veya kılaf, geleneksel olarak Arnavutlar tarafından giyilen beyaz, kaba bir keçe başlıktır. Arnavutların yaşadığı bölgelere yayılmış şapka bugün Arnavutların geleneksel giyiminin bir parçasıdır. Başlığın yüksekliği bölgeden bölgeye değişir.
Etimoloji
Arnavutça'da bu şapkayı tanımlamak için tekil olarak keleşya veya plisi, çoğul olaraksa keleşe veya plisa kelimeleri kullanılır. Başlık tarzının, İliryalıların giydiği benzer bir başlıktan kaynaklandığı düşünülmektedir.
Genel bakış
Başlık Arnavut yaylacılarının geleneksel kıyafetlerinin bir parçasıdır ve çok sayıda Arnavut topluluğu arasında ulusal bir sembol olarak kabul edilir. Osmanlı döneminde beyaz renkli bir fes, özellikle Müslüman Arnavutlar olmak üzere karakteristik Arnavut ulusal şapkası olmuştur.
Arnavutluk'un kuzeyindeki dağlık bölgelerde, şapkanın şekli yarım küre iken Kukës'de şapkanın tepesi düzdür. Güney Arnavutluk'ta, Mizeke alçak ovaları bölgesi hariç, özellikle Gjirokastër ve Vlorë bölgelerindeki şapkalar kuzeydekilerine kıyasla daha uzundur. Güney Arnavutluk’un bazı bölgelerinde bu başlık küçük bir çıkıntıya sahiptir. Başlık, kafa biçimine kalıplanmış, genellikle beyaz olan tek bir yün keçe parçasından yapılır.
Kaynakça
<references group="" responsive="1">
Kalsiyum oksalat
Kalsiyum oksalat veya kireç oksalat, oksalatın kalsiyum tuzudur. Tüm formlar renksiz veya beyazdır. Monohidrat şekli, bitkilerde rafitler olarak bilinen zarf şeklindeki kristalleri oluşturur. Mineral whewellit adıyla doğada bulunur. Daha nadir bulunan dihidrat (mineral: weddellit) ve trihidrat (mineral: kaoksit) formları da vardır. Kalsiyum oksalatlar, insan böbrek taşlarının önemli bir bileşenidir. Bira fabrikalarında kullanılan kaplarda oluşan bir ölçek olan bira taşında da kalsiyum oksalat bulunur.
Oluşum
1000'den fazla bitki türünün kalsiyum oksalat biriktirdiği yapılan çalışmalarla ortaya konmuştur. Kalsiyum oksalat birikimi, bitkideki kalsiyumun (Ca2 +) detoksifikasyonu ile bağlantılıdır.
Zehirli bir bitki olan Dieffenbachia, bu maddeyi içerir ve yutulduğunda konuşmayı engelleyebilir ve boğulmalara yol açabilir. Kuzukulağı, ravent (yapraklarda büyük miktarlarda), tarçın, zerdeçal ve Oxalis, Araceae, Arum italicum, taro, kivi, çay yaprakları, agavlar, Virginia sarmaşığı (Parthenocissus quinquefolia) ve Alocasia türlerinde de bulunur. Ispanakta da değişen miktarlarda bulunmaktadır. Philodendron cinsi bitkiler, bitkinin bazı kısımlarının tüketilmesi suretiyle rahatsız edici semptomlara neden olabilmeye yetecek kadar kalsiyum oksalat içerir. Çözünmeyen kalsiyum oksalat kristalleri bitki saplarında, köklerinde ve yapraklarında bulunur ve idioblastlarda üretilir.
Kalsiyum oksalat, "beerstone" ismiyle, fıçı ve bira yapımında kullanılan diğer kaplar içinde birikme eğilimindedir. Bira içerisinde kahverengi çökelek meydana getirir. Bir temizleme işlemiyle alınmazsa, mikroorganizmaları barındırabilecek sağlıksız bir yüzey meydana getirecektir. Beerstone, kalsiyum ve magnezyum tuzlarından ve demleme işleminden kalan çeşitli organik bileşiklerden oluşur; bir parti biranın tadını olumsuz etkileyebilecek ve hatta bozabilecek istenmeyen mikroorganizmaların büyümesine yol açar.
Kimyasal özellikler
Kalsiyum oksalat, kalsiyum iyonları ve oksalik asidin eşleniği olan bazı oksalat anyonlarının bir kombinasyonundan oluşmaktadır. Kalsiyum oksalatın sulu çözeltileri, oksalat iyonunun bazikliğinden dolayı, hafif baziktir. Çözünürlüğünün daha yüksek olması nedeniyle sodyum oksalattan daha zayıf bir bazdır.
Tıbbi önemi
Kalsiyum oksalat yutulduğunda geçtiği yerlerde yaralar oluşmasına ve uyuşmalara neden olabilir ve hatta ölümcül olabilir.
Morfoloji ve tanı
Monohidrat ve dihidrat oksalatlar, ilgili kristallerin şekli ile ayırt edilebilir.
Böbrek taşı
Böbrek taşlarının yaklaşık% 80'i kısmen veya tamamen kalsiyum oksalat tipindedir. İdrar sürekli olarak kalsiyum ve oksalat ile doyurulduğunda oluşurlar. İdrardaki oksalatın bir kısmı vücut tarafından üretilir. Diyette kalsiyum ve oksalat rol oynar, ancak kalsiyum oksalat taşlarının oluşumunu etkileyen tek faktör değildir. Diyetle alınan oksalat, birçok sebze, meyve ve kuruyemişte bulunan organik bir iyondur. Kemikte bulunan kalsiyum da böbrek taşı oluşumunda rol oynayabilir.
Endüstriyel uygulamalar
Seramik sırların üretiminde kalsiyum oksalat kullanılmaktadır.
Arthrobacter psychrochitiniphilus
Arthrobacter psychrochitiniphilus, Arthrobacter cinsine bağlı bir bakteri türüdür.
Yalnızca "İhtiyarlar" Savaşa Gitsin
Yalnızca "İhtiyarlar" Savaşa Gitsin, (Rusça: В бой идут одни «старики»; V boy idut odni "stariki") 1973 yapımı sinema filmi.
Yapımı
Film, Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde çekilmiştir. Filmin yönetmenliğini ve başrol oyunculuğunu Leonid Bykov üstlenmiştir. Film, Kiev'deki Dovzhenko Film Stüdyoları tarafından yapılmıştır. Müziklerini Viktor Shevchenko yapmıştır. Leonid Bykov'un çocukluk özlemi bir pilot olmaktı ve filmin esas hikâyesinin çıkış noktası bu çocukluk hayalidir. Bunun yanı sıra filmin olay örgüsü de gerçek hayattaki "müzisyen takımın" savaş pilotu olan Vitaly Popkov'un anılarına dayanmaktadır. Popkov'un da olduğu grup Sovyetler Birliği'nde konser turu da düzenlemiştir.
Yalnızca "İhtiyarlar" Savaşa Gitsin filminde giriş şarkısı olarak Smuglyanka adlı halk şarkısı kullanıldı. Bu filmde Sergey Podgorni (Сергей Александрович Подгорный)'nin oynadığı Viktor Şçedronov (Виктор Щедронов)'un lakabı "Smuglyanka" (Esmer çocuk) idi. Filmde bu şarkı dışında Veçerni zvon (Вечерний звон), Niç yaka misyaçna (Нiч яка мiсячна), Eh, dorogi (Эх, дороги) parçaları da kullanıldı.
Ödüller
Film 1974 yılında Doğu Bloku'ndaki pek çok sinema dalında verilen ödülünü kazanmıştır.
Mathieu Maertens
Mathieu Maertens (d. 27 Mart 1995), Belçikalı futbolcudur. Pro League ekiplerinden OH Leuven'de oynuyor.
Cavoliniidae
Cavoliniidae, Thecosomata takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
1968 Yaz Olimpiyatları'nda Fiji
Fiji, Meksika'nın Meksiko kentinde düzenlenen 1968 Yaz Olimpiyatları'nda sadece bir sporcuyla yarıştı.
Survivor Türkiye: Büyük Macera
Survivor Türkiye: Büyük Macera. Survivor formatının Türkiye'de uygulanan Survivor serisinin ilk yarışmasıdır. Yarışma Kanal D'de Ahmet Utlu'nun sunuculuğuyla gerçekleşmiştir.
Yarışmada yarışmacılar Kuzey ve Güney takımı olarak iki gruba ayrılmışlardır. Altı kişi yarışmadan ayrıldıktan sonra adalar birleşmiştir. Adaların birleşmesinden sonra 8 kişi elenmiştir. Bu 8 kişinin elenmesiyle 2 kişi büyük finalist olmuştur ve adaların birleşmesinden sonra elenenlerin oluşturduğu jüriyle halk oyların birleşimiyle kazanan Uğur Pektaş yarışmanın büyük ödülü 150.000 YTL'nin sahibi olmuştur.
Peugeot Type 39
Peugeot Type 39, Fransız otomobil üreticisi Peugeot tarafından, 1902 yılında Audincourt ve Lille fabrikalarında üretilen bir otomobil modelidir. Otomobil toplam 100 adet üretildi.
Aracın ön kısmında konumlandırılan, dört silindirli dört zamanlı motor 2042 cm³'lik bir deplasmana sahipti ve bir tahrik zinciri vasıtasıyla arka tekerleklere maksimum arasında güç iletiliyordu.
dingil mesafesine sahipti. Uzunluğu ve genişliği  idi. Tonneau ve Doppelphaeton gövde formatına sahip araç, toplam dört kişilikti.