cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erkan Yolaç
Yaşamı
1970 Türkiye Güzeli olan Asuman Tuğberk ile 1976 yılında evlendi. Eşi ile birlikte bir konfeksiyon atölyesi kurarak işletti. Çiftin bir kızı ve bir oğlu oldu.
Yolaç, 1985 yılından itibaren TRT televizyonunda yayımlanan Stüdyo Pazar programı içinde sunduğu 'Evet-Hayır '' yarışmasıyla tüm Türkiye'de tanındı. 1996 yılından itibaren TGRT kanalında "Erkan Yolaç Show" adlı bir eğlence programı yaptı.
Elim, Alaska
Elim (İnyupikçe Neviarcaurluq ), Amerika Birleşik Devletlerinde Alaska eyaletinin Nome Census Area sayım bölgesinde şehir. Seward Yarımadasının güneyinde Norton Sound'un kuzeyinde yer alır.
Yerli halk
Kasabanın ana yerli halkı İnyupiklerdir ve nüfusun % 92.65 ini oluştururlar.
ANCSA Yapılanması
Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası gereği kurulan Alaska Yerli Bölge Şirketlerinden Bering Straits Native Corporation yerli bölge şirketine bağlı Elim Native Corporation  adlı yerli şirketi bulunur.
Eğitim
Nome Okul Bölgesine (Nome City School District) bağlı olan okulda eğitim yapılır.
Thibaut Vion
Thibaut Vion (d. 11 Kasım 1993, Mont-Saint-Martin), forvet bölgesinde görev yapan Fransız futbolcudur. Şu an Prva profesionalna futbolna liga takımlarından CSKA Sofya formasını giymektedir.
Ayrıca U-19 ve U-20 takımlarıyla uluslararası organizasyonlarda forma giymiştir.
Porto
Vion, henüz 17 yaşındayken, Metz genç takımından Portekiz devi Porto'ya transfer olmuştur. Porto B takımı ile ilk maçına, 2-2 berabere sonuçlanan Tondela karşısında çıkmıştır.
Millî takım kariyeri
Vion, U-19 takımıyla 2012 UEFA Avrupa 19 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'nda mücadele etmiştir. 2013 FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası organizasyonu için Fransa U-20 takımı kadrosuna seçilmiştir. İspanya U-20 takımıyla oynanan A Grubu mücadelesinde, 78. dakikada Florian Thauvin'in yerine oyuna dahil olmuş ve 90+1. dakikada takımının tek golünü kaydetmiştir.
Sirem Sancağı
Sirem Sancağı, Osmanlı İmparatorluğu'nun sancaklarından biriydi. Sancağın merkezi önce Uyluk olup 17. yüzyılda Dmitrofça'ya taşınmıştır.
İmam Hatip Lisesi (İstanbul metrosu)
İmam Hatip Lisesi Metro İstasyonu, İstanbul metrosunun M5 hattında bulunan bir metro istasyonudur. İstasyon, Ümraniye'nin Adem Yavuz mahallesinde, Alemdağ Caddesi üzerinde yer almaktadır. İstasyon, 21 Ekim 2018 tarihinde açılmıştır.
Cedric Demangeot
Cédric Demangeot (d. 3 Kasım 1974 –ö. 28 Ocak 2021), Fransız şair, çevirmen, ve yayıncı. Fransa'da yayınlanan kültür, sanat konularına değinen Moriturus ve Fissile dergilerinin kurucusudur.
İmam Hatip Lisesi (İstanbul metrosu)
İstasyonun 1 nolu Lise ve 2 nolu Nüfus Müdürlüğü olmak üzere toplam 2 adet girişi bulunmaktadır. 2 nolu giriş engelli erişimine uygun değildir. İstasyonda 9 adet yürüyen merdiven ve 2 adet asansör bulunmaktadır.
İstasyonun platform katı tünel ve aç-kapa; yaya altgeçidi, turnike katı, teknik katları ve girişleri aç-kapa yöntemi ile inşa edilmiştir.
Gece metrosu
30 Ağustos 2019'da başlayan ancak pandemi sebebiyle durdurulan ve 6 Mayıs 2022'de tekrar başlayan gece metrosu seferlerinde Cumartesi ve Pazar 00.00 - 06.00 saatleri arasında 30 dakikada bir gece metrosu seferleri düzenlenmektedir. Bu şekilde Cuma ile Pazar arasında 66 saatlik kesintisiz seferler düzenlenmektedir. Bu saatler arasında ücretlendirme çift bilet olarak tahsil edilmektedir. Bu işletmede istasyondaki 1 nolu giriş açık, 2 nolu giriş kapalıdır.
Sirem Sancağı
Sirem Sancağı 1541 yılında kurulmuştur. Sancağın büyük bir kısmı 1699 yılında Karlofça Antlaşması ile Avusturya'ya bırakılmış olup geri kalan topraklar ise Semendire Sancağı'na bağlanmıştır.
Sevr Devrimi
Sevr Devrimi, Afganistan Demokratik Halk Partisi tarafından, Afganistan Cumhuriyeti Devlet Başkanı Muhammed Davud Han'a karşı 27-28 Nisan 1978 tarihlerinde gerçekleştirilen devrim ve askerî darbe. Darbe sonucunda Muhammed Davud Han öldürüldü ve hükûmet devrildi. Oluşturulan devrim konseyinin başına geçen Nur Muhammed Terakki, kurulan Afganistan Demokratik Cumhuriyeti'nin devlet başkanı oldu. Yeni hükûmete karşı olan bazı kesimlerin ayaklanması sonrasında ülkede başlayan savaşa, hükûmetin çağrısı doğrultusunda Aralık 1979'da Sovyetler Birliği de askerî müdahalede bulundu.
Nipson anomemata me monan opsin
Nipson anomēmata mē monan opsin (Yunanca: Νίψον ἀνομήματα, μὴ μόναν ὄψιν), "Sadece yüzünü değil, günahlarını da yıka" veya "Günahlarımı yıka, sadece yüzümü değil" anlamına gelen, İstanbul'daki (eski Konstantinopolis'teki) Ayasofya'nın yakınındaki kutsal bir su çeşmesinin üzerine yazılmış bir Yunan palindromudur.
Bu ifade, Nenizili Aziz Gregorios'a atfedilir.
"ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ" yazıtında olduğu gibi cü mle büyük harflerle yazıldığında, Ν dışında tüm harfler dikey olarak simetriktir. Sonuç olarak, sağ yarıda N harfi ters olarak (Ͷ) stilize edilirse, cümle yalnız bir palindrom olmakla kalmaz, aynı zamanda bir ayna ambigramına dönüşür.
Uyluk, Hırvatistan
Uyluk, Hırvatistan'ın Vukovar-Syrmia ilçesinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehrin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 6.767'dir.
Uyluk Kuşatması sonucu Osmanlı İmparatorluğu topraklarına katılan Uyluk, Osmanlı döneminde Sirem Sancağı'nın merkezi idi.
Phoenix Kümesi
Anka Kuşu Kümesi (SPT-CL J2344-4243), kendisiyle aynı adı taşıyan güney takımyıldızı Phoenix'te yer alan devasa, Abell sınıfı bir tip I gökada kümesidir. İlk olarak 2010 yılında Güney Kutbu Teleskobu işbirliğiyle Sunyaev-Zeldovich etkisi kullanılarak güney gökyüzünün 2.500 metrekarelik bir araştırması sırasında tespit edildi. Kütlesi 2   Güneş kütlesi,  mertebesinde olan bilinen en büyük gökada kümelerinden biridir ve bilinen diğer tüm büyük kümelerden daha fazla X -ışınları üreten, keşfedilen en parlak X-ışın kümesidir. . Dünya'dan 8,57 milyar ışıkyılı uzaklıkta yer almaktadır. Yaklaşık 42 üye gökada tanımlandı ve şu anda SIMBAD Astronomi Veritabanında listeleniyor, ancak gerçek sayı 1.000 kadar yüksek olabilir.
Sovyet uzay programı
Sovyet uzay programı, 1930'lu yıllardan 1991'de dağılıncaya kadar eski Sovyetler Birliği (SSCB) tarafından yürütülen roket ve uzay keşif programlarından oluşuyordu. Altmış yıllık geçmişi boyunca, bu öncelikle sınıflandırılmış askeri program, uzay uçuşlarında bir takım öncü başarılar göstermişti, bunlar; ilk kıtalararası balistik füze (R-7), ilk uydu (Sputnik 1), Dünya yörüngesine ilk canlı taşıma görevi (Sputnik 2'deki köpek Layka), uzayda ve Dünya yörüngesinde ilk insan (Vostok 1'deki kozmonot Yuri Gagarin), uzayda ve yörüngedeki ilk kadın (Vostok 6'da kozmonot Valentina Tereşkova), ilk uzay yürüyüşü (Voskhod 2'de kozmonot Aleksey Leonov), Ay'la ilk çarpışma (Luna 2), Ay'ın karanlık tarafının ilk görüntüsü (Luna 3) ve insansız olarak Ay'a yumuşak iniş (Luna 9), ilk uzay gezgincisi (Lunokhod 1), otomatik olarak ayıklanan ve Ay'dan Dünya'ya getirilen ilk Ay örneği (Luna 16) ve ilk uzay istasyonundan (Salyut 1) oluşmaktadır. İlk gezegenler arası sondalar, kayda değer başka kayıtlar içeriyordu: Venera 1 ve Mars 1, sırasıyla Venüs ve Mars'a uçmuş, Venera 3 ve Mars 2, ilgili gezegen yüzeyi ile çarpışmış ve Venera 7 ve Mars 3 bu gezegenlere yumuşak iniş yapmıştır.
SSCB'nin roket ve uzay programı başlangıçta gelişmiş Alman roket programından gelen tutsak bilim adamlarının desteğiyle sağlandı, 1955'ten sonra ise başta Sovyet mühendisleri ve bilim adamları tarafından gerçekleştirildi ve bazı benzersiz Sovyet ve Rus İmparatorluk, birçoğu teorik astronomların babası olarak da bilinen Konstantin Tsiolkovski tarafından türetilen teorik gelişmelerdendi. Sergey Korolyov ana tasarım grubunun başında bulunarak; resmî olarak "baş tasarımcı" (SSCB'deki benzer konumlar için bir adlandırma ölçütü) olmuştur. NASA ile tek bir eşgüdüm teşkilatı kurarak "Uzay Yarışı"'nda Amerika, rakibinden farklı olarak yapılanmış, SSCB programı ise, Korolyov, Mikail Yangel, Valentin Gluşko ve Vladimir Çelomey liderliğindeki rakip tasarım oluşumları arasında bölünmüştü.
Programın sınıflandırılmış durumu ve propaganda değeri nedeniyle görevlerin sonuçlarının bildirimi, başarı belli oluncaya kadar ertelendi ve başarısızlıklar bazen gizli tutuldu. Sonuçta, Mihail Gorbaçov'un 1980'lerdeki Glasnost politikası sonucunda, uzay programı ile ilgili birçok gerçek gizlilik sınıflandırmasından çıkarılmıştır. 1966-1968 yılları arasında Korolyov, Vladimir Komarov (Soyuz 1 kazasında) ve Yuri Gagarin'in (rutin bir savaş uçağı görevinde) ölümleri ve dört insansız testte kalkıştan hemen sonra patlayan bir insanlı ay inişi için tasarlanan büyük N-1 roketinin gelişim başarısızlığı da dikkate değer gerilimler yaratıyordu.
Sovyetler Birliği'nin çöküşüyle birlikte Rusya ve Ukrayna ayrı programlara geçtiler. Rusya, Roskosmos Devlet Kuruluşu olarak bilinen Rus Havacılık ve Uzay Kurumu'nu oluştururken Ukrayna, Ukrayna Ulusal Uzay Kurumu'nu (NSAU) oluşturdu.
Savaş öncesi çabalar
Uzay araştırması teorisi, Birinci Dünya Savaşı'ndan önce Rus İmparatorluğu'nda 19'uncu yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başlarında öncü gazetelerde yayınlayan ve 1929'da Konstantin Tsiolkovski'nin (1857-1935) çok kademeli roketler gibi kavramlarını tanıtan yazılarla sağlam bir temele oturmaktaydı. Tepkili (reaktif) Tahrik Çalışma Grubu'nun üyeleri tarafından gerçekleştirilen erken deneylerde üzerine kurulan pratik yönlerde, 1920'ler ve 1930'larda GIRD kurulmuş (1931'de kurulmuş), Sergey Korolyov gibi öncüler —Mars'a seyahat etmeyi hayal edenler — ve Alman-Rus mühendis Friedrich Zander gibi bilim adamları çalışmıştır. 18 Ağustos 1933'te GIRD, ilk Sovyet sıvı yakıtlı roket Gird-09'u ve 25 Kasım 1933'te, ilk melez yakıtlı roket GIRD-X'i yaptı. 1940-41 yıllarında, Tepkili tahrik alanında bir başka gelişme gerçekleşti: Katyuşa çoklu roketatarının geliştirilmesi ve seri üretimi gerçekleştirildi.
Nazi Almanyası
1930'lu yıllarda Sovyet roket teknolojisi Nazi Almanyası ile karşılaştırılabilirdi ancak Joseph Stalin'in Büyük Tasfiyesi, ilerlemesine ciddi şekilde zarar verdi. Birçok önde gelen mühendis öldü ve Korolyov ve diğerleri Gulag'lara hapsedildi. Katyuşa, 2. Dünya Savaşı sırasında Doğu Cephesinde çok etkili olmasına rağmen, Alman roket programının gelişmişliği, Avrupa'daki savaşın bitiminden sonra Peenemünde'de ve Mittelwerk'teki kalıntılarını denetleyen Rus mühendislerini şaşırttı. Amerikalılar gizlice en önde gelen Alman bilim adamlarını Operasyon Ataşesi olarak ve 100 V-2 roketini Amerika'ya götürürken, Rus programı ancak, yakalanmış Alman kayıtları ve bilim adamlarından bazılarından, özellikle V-2 üretim alanlarından elde edilen çizimlerden büyük ölçüde yararlandı.
Sputnik ve Vostok
Sovyet uzay programı, SSCB'nin Beş Yıllık Planlarına bağlıydı ve başlangıçta Sovyet ordusunun desteğiyle ilerliyordu. Her ne kadar "tek yanlı bir uzay yolculuğu hayali tarafından yönlendirilme" olsa da, Korolyov genellikle askeri projelerde çalışırken bunu bir sır olarak sakladı —Özellikle Sovyetler Birliği'nin 1949'daki ilk atom bombası testinden sonra, nükleer bir başlığı ABD'ye taşıyabilecek bir füze— birçoğunu uyduları fırlatma ve insanlı uzay aracı düşüncelerinden alıkoydu. Bununla birlikte, Temmuz 1951'de uzaya çıkan ilk canlı Sovyet roketinde bir araçla fırlatıldı; iki köpek 101 km yüksekliğe ulaştıktan sonra canlı olarak kurtarıldı. Amerika'nın ilk başarısından iki ay önce bu ve sonraki uçuşlar, Sovyetlere uzay tıbbı ile ilgili değerli bir deneyim kazandırdı.
Ödenek ve destek
Sovyet uzay programı, Stratejik Roket Güçleri ICBM'lerine askeri finansman konusunda ikincil derecede destek olmuştur. Batı, Kruşçev'in her yeni uzay görevini propaganda amacıyla emrettiğine ve Sovyet liderinin Korolyov ve diğer baş tasarımcılarla olağandışı bir şekilde yakın ilişkiye sahip olduğuna inandığı halde Kruşçev, uzayın araştırılması yerine füzeleri vurguladı ve Apollo ile rekabet etmekle fazla ilgilenmedi.
Hükûmet ve Komünist Parti, programın başarılarını propaganda aracı olarak kullanırken, siyasi sebeplere dayanan görevler için yöntemli/düzenli planlar nadirdi. Ancak istisna, 1963'te Vostok 6 ile uzaydaki ilk kadın Valentina Tereşkova idi. Görevler, bilimsel amaçlarla değil, roket kullanılabilirliği veya geçici nedenlerle planlandı. Örneğin, hükûmet Şubat 1962'de aniden yörüngeye iki Vostok'u içeren iddialı bir görev başlattı "on gün içinde", o ay John Glenn'in Mercury-Atlas 6'sı gizlenmekte; programda Ağustos'a kadar Vostok 3 ve Vostok 4 ile bu gerçekleştirilemedi.
Eric Mabius
Eric Harry Timothy Mabius (d. 22 Nisan 1971, Harrisburg, Pennsylvania), Amerikalı oyuncudur.
Sovyet uzay programı
İç çekişme
NASA'nın yöneticisi James Webb tarafından 1960'ların çoğuna yönlendirilen tek bir eşgüdüm yapısında olan Amerikan uzay programının aksine, SSCB'nin programı birkaç rakip tasarım grubu arasında bölünmüştü. 1957-1961 yılları arasında Sputnikler'in ve 1961-1964 yılları arasında Vostoklar'ın olağanüstü başarılarına rağmen 1958'den sonra Korolyov'un OKB-1 tasarım bürosu, rakip baş tasarımcıları Mikail Yangel, Valentin Gluşko ve Vladimir Çelomey'den artan bir rekabetle karşı karşıya kaldı. Korolyov, kalıcı bir insanlı uzay istasyonunun ve insanlı olarak Ay'ın araştırılmasının temelini oluşturacak olan Soyuz uzay aracı ve N-1 güçlendiricileriyle ilerlemeyi tasarladı. Bununla birlikte, Ustinov onu, çok güvenilir Voskhod uzay aracı, değişiklik yapılmış bir Vostok ve Venüs ve Mars gibi yakın gezegenler için gezegenler arası insansız görevlerde kullanarak, Dünya çapındaki görevlere odaklamaya yönlendirdi.
Eric Mabius
Oyunculuğa 1995 yılında adım attı. İngiliz oyuncu Jacqueline Bisset ile başrolü paylaştığı 2002 yapımı romantik, dram Dancing at the Harvest Moon filminde başarılı bir oyunculuk göstermiştir. ABC televizyonunda yayınlanan dizi Ugly Betty 'de Daniel Meade karakteriyle ekranlara geldi.
Sovyet uzay programı
İç çekişme
Yangel, Korolyov'un yardımcısıydı, ancak ordunun desteğiyle 1954 yılında öncelikle askeri alan programında çalışmak üzere kendi tasarım bürosuna atandı. Burası, hipergolik yakıtların kullanımı da dahil olmak üzere daha güçlü roket motorları tasarım ekibine sahipti, ancak 1960'ta Nedelin felaketini takiben, Yangel ICBM gelişimine odaklanmaya yönlendirildi. Korolyov'un N-1 modeline benzer askeri uygulamalar ve gelecekteki uzay istasyonlarını kurmakta ve uzaya kargo uçuşları için kendi ağır güçlendirici tasarımlarını geliştirmeye devam etti.
Çelomey, Kruşçev'in himayesinden yararlandı ve 1960'ta, Ay'a ve insanlı bir askeri uzay istasyonuna insanlı bir araç göndermek için bir roket geliştirmenin en temel işine verildi.
Apollo programının ilerlemesi, her biri kendi programını tepki olarak savunan baş tasarımcıları alarma geçirdi. Çakışan birden fazla tasarım onay aldı ve yeni öneriler zaten onaylanmış projeleri tehdit etti. Korolyov, "tekil kalıcılığı" nedeniyle, Ağustos 1964'te —Birleşik Devletler'in niyetlerini beyan etmesinden üç yıldan fazla zaman sonra— Sovyetler Birliği sonunda Ay için yarışmaya karar verdi. 1967'de —Ekim Devriminin 50. yıldönümü— veya 1968'de Ay'a iniş hedefini belirledi. 1960'lı yılların başında bir aşamada Sovyet uzay programı etkin olarak fırlatma ve uzay aracı için 30 proje geliştiriyordu. Kruşçev'in 1964'te düşüşüyle Korolyov'a insanlı uzay programının kontrolünün verilmesi tamamlandı.
Korolyov'dan sonra
Korolyov, kolon kanserini ortaya çıkaran rutin bir operasyondan sonra ve kalp rahatsızlığından ve şiddetli hemorajiden kaynaklanan komplikasyonlardan sonra Ocak 1966'da öldü. Eskiden Vostok 1'in mimarı olan Kerim Kerimov, Pilot Uçuşlar Hakkında Devlet Komisyonu Başkanlığı'na getirildi ve ilerleyen 25 yıl (1966-1991) için başkanlık etti. Eski Sovyetler Birliği için insan merkezli gezegen-dışı istasyonlar ve hem insanlı uzay bileşkelerinin geliştirilmesi hem de işletilmesinin her aşamasını denetledi. Kerimov'un en büyük başarılarından biri 1986'da Mir'in fırlatılmasıydı.
OKB-1 tasarım bürosunun liderliği, 1967'de Ay'a bir adam gönderme ve 1968'de etrafında turlayacak bir insan gönderme görevine sahip olan Vasily Mishin'e verildi. Mishin, Korolyov'un siyasi otoritesinden yoksun ve diğer baş tasarımcılarla rekabet halindeydi. Araç insanlı olmayan bir uçuşta asla başarıyla test edilmemiş olsa bile, baskı altında, Mishin, 1967'de Soyuz 1'in fırlatılmasını onayladı. Yere çarpan bir araç kazasında Vladimir Komarov öldü. Bu uçuş öncesi ölen ilk insandı.
Mishin, bu felaketi takiben ve yeni baskılar altında bir içki sorunuyla karşılaştı. Sovyetler, 1968'de Ay'a ilk insanlı uçuşla gönderilen Apollo 8 dolayısıyla şaşkına döndüler, ancak Mishin, sorunlu süper ağır N1'in (roket) gelişmesiyle sevindi ve umutlandılar ki Amerikalılar bir gerileme yaşayacaktı, N-1'i kullanılabilir hale getirmek için yeterli zamandan vazgeçerek bir erkeği Ay'da önce karaya çıkarmak istediler. Ocak 1969'da Soyuz 4 ve Soyuz 5'in ortak uçuşla buluşması, iniş için kullanılacak buluşma, kenetlenme ve mürettebat aktarım tekniklerini deneyimlediler ve LK Kondusu, Dünya yörüngesinde başarıyla test edildi. Ancak N-1'in dört insansız testinin başlatılmasının ardından başarısızlıkla sonuçlanınca ağır güçlendirici terk edildi ve Sovyetler tek bir fırlatımla Ay'a iniş hedefine yaklaştılar.
İnsanlı inişlerin yanı sıra, terk edilmiş Sovyet Ay programı, geliştirilmiş keşif araçları ve yüzey modülleri ile ilk kez detaylandırılmış çok amaçlı Ay modülü Zvezda'yı da içeriyordu. Daha sonra önerilen yeni Ay insanlı programı "Vulkan-LEK" ekonomik nedenlerle kabul edilmedi.
Çelomey bu gerilemeyi takiben Ustinov'u, Almaz'ın askeri uzay istasyonunun ABD tarafından ilan edilen Skylab'a üstün gelmesi için 1970 yılında geliştirmeye iten bir programı onaylamaya ikna etti. Mishin, Salyut olan projenin kontrolü altında kaldı ancak 1971'de Salyut 1'e uygun iki kişilik mürettebattan ziyade, üç kişilik bir mürettebatı basınçlı kıyafetler olmadan uçurmaya karar verdi, yeniden giriş kapsülü basınçtan arındırılmış hale getirildiğinde mürettebata Dünya'ya dönerken ölümcül etkisi olduğunu kanıtladı. Mishin, Çelomey'nin Salyut'u ele geçirmesiyle birçok projeden uzaklaştırıldı. Apollo-Soyuz Test Projesinde NASA ile çalıştıktan sonra, Sovyet yönetimi yeni bir yönetim yaklaşımına ihtiyaç olduğuna karar verdi ve 1974'te N-1 iptal edildi ve Mishin görevden alındı. NPO Energiya'ya Glushko baş tasarımcı atanarak tek bir tasarım bürosu yaratıldı.
İnsanlı Ay programlarının başarısız olmasına rağmen, SSCB, iki tarihi ilkeyle, önemli bir başarıyı elde etti; otomatik Lunokhod ve Luna örnek-döndürme görevleri. Ayrıca, Venüs ve Sonoma kuyrukluyıldızının Venera ve Vega araştırma programlarının araştırmaları daha etkili oldu; Mars araştırması programı ise küçük bir başarı ile devam etti.
Program Gizliliği
Sovyet uzay programı, dünyanın ilk yapay uydusu olan Sputnik'in başarısının önündeki projeler hakkında bilgi vermedi. Nitekim, Sputnik projesi ilk onaylandığında Politbüro'nun en hızlı eylem yöntemlerinden biri, olaylarıyla ilgili olarak Dünya'ya neler duyuracaklarını düşünmekti. Sovyetler Birliği Telgraf Ajansı (TASS) Sovyet uzay programındaki tüm resmî duyurular için emsal oluşturdu. Eninde sonunda yayınlanan bilgiler, uyduyu kimin yaptığını ve fırlattığını veya neden fırlatıldığını ayrıntılarıyla anlatmadı. Bununla birlikte, kamusal açıklamalar ortaya koyulan şeyleri yansıtmıştır: "sır dolu bilimsel ve teknik veriler bol miktarda var... nesnenin bir resminin bile yokluğunda okuyucuyu matematikle boğuşmak durumunda bırakmak gibi." Sürümden kalanlar, Sovyet kozmonotiklerinin gururu ve Sputnik'in başarısıyla elde edilebilecek gelecekteki olasılıkların ima edilmesidir.
Bununla birlikte, doğası gereği Sovyet uzay programı paradoks (çelişki yumağı) barındırıyordu. Bir yandan yetkililer, başarılarını sık sık sosyalizmin gücüne bağlayarak uzay programını teşvik etmeye çalıştı. Öte yandan, aynı yetkili, Soğuk Savaş bağlamında gizliliğin önemini vurguladı. SSCB'deki gizlilik vurgusu, güçlü ve zayıf yönlerin korunması için bir önlem olarak anlaşılabilir. Gizlilik için bu tür bir gerekçe, ulusal güvenlik için gerekli bilgiyi koruma arzusuyla güdülendi. Sovyet devleti, dış görüntüsünü, imgesini kıracak içeriği sınırlandırarak dış dünyayı olumlu bir şekilde teşvik etmek, böylece devletin fikir ve teknoloji üzerindeki denetimini ve Sovyet buluşlarının korunmasını sağlamak isteyen bir arzunun yansımasıydı.
Aaron Swartz
Aaron Hillel Swartz (8 Kasım 1986, Chicago - 11 Ocak 2013, New York), Amerikalı bilgisayar programcısı, bilişimci, yazar ve aktivist. Aaron, Yahudi kökenlidir.
13 yaşında ArsDigita Ödülü'ne layık görülen Swartz, henüz 14 yaşındayken RSS adı verilen internet besleme biçimini gerçekleştiren ekipte yer almış, 15 yaşında ise IEEE Intelligent Systems dergisinde hakemli bir makale yayınlamıştı. Creative Commons lisans modelinin gelişimine katkılarda bulunmuştur. Stanford Üniversitesi'ndeki sosyoloji eğitimini 1. sınıftan sonra bıraktı.
Bilgiye ulaşma özgürlüğünü ve serbest erişimi savunan, sansürün kaldırılmasına yönelik eylemleriyle tanınan Aaron Swartz, 2009'da Amerikan federal mahkemelerine ait PACER veritabanında bulunan ve para karşılığı satılan yaklaşık 18 milyon belgeyi ve 2011'de JSTOR'dan 4 milyona yakın makaleyi bilgisayarına indirip halka açık hale getirmiş ve bundan dolayı "bilgi korsanlığı" ve "yasadışı dosya indirme" gibi ağır suçlardan hakkında 13 kez dava açılmıştı.
Sovyet uzay programı
Program Gizliliği
"SSCB, ünlü Winston Churchill tarafından 'bir gizemle sarılmış bir bilmece' olarak tanımlandı, 'bir muamma' içinde bulunmuş ve hiçbir şey Soğuk Savaş döneminde uzay programının ardındaki gerçeği araştırmaktan başka bir şey ifade etmemiştir." Uzay Yarışı tam anlamıyla kafalarımızın üstünde oynansa da, genellikle betimsel bir 'uzay perdesi' ile örtülmüştü" diye Dominic Phelan tarafından dile getirildi. Bununla birlikte, anlaşılması gereken şey, uzay programı etrafında dönen gizlilik taleplerinin büyük oranda Sovyet askerî zorunluluklarından etkilenmiş olmasıdır.
Aaron Swartz
Swartz, korsan paylaşımları engellemeye yönelik olduğu iddiasıyla ortaya çıkan ancak kişisel hak ve özgürlükleri kısıtladığı gerekçesiyle eleştirilen The Stop Online Piracy Act (SOPA) kanun teklifinin yasalaşmaması için uğraş vermiş ve mücadele çerçevesinde Demand Progress adlı siteyi hayata geçirmiştir. Ülseratif kolit hastası olması çalışma hayatını olumsuz etkilemiştir.
Dünyanın önde gelen sosyal paylaşım sitelerinden Reddit'in kurucularından olan Swartz, Brooklyn, New York'taki evinde 11 Ocak 2013'te kendini asarak 26 yaşında yaşamına son verdi. Ölümünden önce, 1 milyon dolar para ve 35 yıl hapis cezasına çarptırılması bekleniyordu. Cenaze töreni 15 Ocak 2013 günü Chicago'daki Central Avenue Sinagoğu'nda gerçekleşti.
Sovyet uzay programı
Önemli ilkler
Amerika Birleşik Devletleri'nin 31 Temmuz 1956'da yapay bir uydu başlatma niyetini ilan etmesinden iki gün sonra Sovyetler Birliği aynı şeyi yapmaya niyeti olduğunu açıkladı. Sputnik 1, 4 Ekim 1957'de ABD'yi ve dünyanın dört bir yanındaki çarpıcı insanları etkileyerek fırlatıldı.
Buran
Sovyet uzay programı uzay mekiği Buran'ı, tarihin 3. süper ağır Energiya fırlatıcısına dayanarak üretti. Energiya, insanlı bir Mars görevinin ana bileşkesi olarak kullanılmak istendi. Buran, ABD Uzay Mekiğine ve ardından Stratejik Savunma Girişimi'ne ilk yanıt olarak geniş uzay tabanlı askeri platformları desteklemek için çalışmak üzere tasarlandı. Sistemin işleyişe geçmesiyle 1988'de stratejik silah azaltma anlaşmaları Buran'ı gereksiz hale getirdi. 15 Kasım 1988'de Buran, yörüngecisi ve Energiya roketi Kazakistan'daki Baykonur Uzay Üssü'nden fırlatıldı ve üç saatlik bir yolculuk ve iki yörünge turundan sonra fırlatma rampasından birkaç kilometre uzakğa iniş yaptı. Birkaç araç üretildi, ancak sadece biri uzaya insansız bir test uçuşunda gönderildi; sivil bir fırlatıcı olarak çalışması çok pahalı bulundu.
Mars 4NM
Marsokhod ağır gezginci Mars 4NM, 1974-1975 yılları arasında iptal edilmiş N1 fırlatıcısı ile fırlatılacaktı.
Mars 5NM
Mars örnek döndürme görevi Mars 5NM, 1975 yılında tek bir N1 fırlatıcısı ile fırlatılacaktı.
Mars 5M
Mars örnek döndürme görevi Mars 5M (ru ), Proton fırlatıcısı ile kısmen fırlatılacak ve daha sonra 1979'da Mars'a uçmak üzere birlikte yörüngede ayrı bir taşıyıcıya kenetlenecekti.
Vesta
Vesta görevi, 1991 yılında fırlatılacak olan, iki özdeş iki gezegenlerarası sondalardan oluşacaktı. Mars'a (Venüs'e erken bir uçuş planı yerine) uçması ve daha sonra farklı sınıflara ait dört asteroidi incelemesi amaçlandı. 4 Vesta'da bir itici ile fırlatılacaktı.
Tsiolkovski
Tsiolkovski görevi, 1990'lı yıllarda Jüpiter'den bir "sapan çekimi atışı" yapmak için fırlatılan ve daha sonra Güneş'in beş ya da yedi katı yarıçapındaki bir yörüngeden geçmek için planlanan çift amaçlı, derin gezegenlerarası bir sonda olarak planlandı. Bu uzay aracının bir türevi muhtemelen Satürn ve ötesine doğru fırlatılacaktı.
Olaylar, başarısızlıklar ve aksilikler
Sovyet uzay programı, bazı ölümcül olaylar ve başarısızlıklar yaşadı.
1960'ta Nedelin felâketi olarak adlandırılan kazada, fırlatma rampasında denenen yakıtlı bir roketin felaket bir patlamasıydı; patlama anında birçok teknik personel, uzay mühendisi ve projede çalışan teknisyenler ölmüştü.
Eğitim sırasında ilk resmî kozmonot ölümü, 23 Mart 1961'de Valentin Bondarenko'ydu, düşük basınçlı, yüksek oksijenli bir atmosferde alev içindeki bir durumda ölümü meydana geldi.
Voskhod programı, ikincil görevli bir uçuş sırasında Sovyet liderliğinin değişmesi ve ikinci görev sırasında neredeyse ölümcül olan 'yakın çağrı' nedeniyle iptal edildi. Planlanan diğer uçuçlar ilerledikçe, Sovyet uzay programına 20 günlük uzun süreli uçuşta, bir kadın tarafından bir uzay yürüyüşü ve bağlı bir uzay yürüyüşü de dahil 'ilkler' başlığında verilebilirdi.
İki yıl içinde Korolyov, Komarov (Soyuz 1 kazasında) ve ilk uzay adamı Gagarin'in (sıradan bir savaş uçağı görevinde) ölümleri anlaşılır bir şekilde Sovyet uzay programı üzerinde ciddi bir olumsuz etki bıraktı.
Sovyetler, fırlatıldıktan kısa bir süre sonra dört insansız testin her birinde infilak eden dev N-1 roketi ile ilk Ay görevi için çabalamaya devam ediyorlardı. Amerikalılar, 20 Temmuz 1969'da Apollo 11 ile Ay'da insanlı ilk görev ile uzay yarışını kazandı.
1971'de Soyuz 11 görevi sırasında, mürettebat kapsülünün yeniden giriş hazırlıkları sırasında basıncının azalması sonucunda üç kozmonotun ölümüyle sonuçlandı. Bu kaza, uzayda (yüksek atmosfere karşıt olarak) gerçekleşen tek insan ölümüyle sonuçlanan olaydı. Soyuz 11 aracındaki mürettebat üyeleri Vladislav Volkov, Georgi Dobrovolski ve Viktor Patsayev idi.
5 Nisan 1975'te Soyuz 7K-T No.39, Salyut 4 uzay istasyonuna 2 kozmonot taşıyan bir Soyuz roketinin ikinci aşaması arızalandı ve ilk insanlı fırlatım durduruldu. Kozmonotlar birkaç bin mil uzağa gitmişti ve Sovyetler Birliği ile zor ilişkiler içinde olan Çin'e ineceklerinden endişe edilmişti. Kapsül bir yamaçta kayarak bir dağa çarptı ve neredeyse bir kayalıktan kaymıştı; neyse ki, paraşüt halatları ağaçlara takılmış ve bunun gerçekleşmesini engellemişti. Mürettebattan ikisi ağır yaralandı ve komutan Lazarev bir daha asla uçmadı.
18 Mart 1980'de bir Vostok roketi yakıt doldurma operasyonu sırasında fırlatma rampasında patlayarak 48 kişiyi öldürdü.
Ağustos 1981'de, 1971'de fırlatılan Kosmos 434, atmosfere yeniden girmek üzereydi. Uzay aracının nükleer maddeleri taşıdığı endişelerini ortadan kaldırmak için SSCB Dışişleri Bakanlığı'ndan bir sözcü, 26 Ağustos 1981'de Avustralya hükûmetine uydunun "deneysel bir Ay kabini" olduğuna dair güvence verdi. Bu, Sovyetler Birliği tarafından şimdiye kadar insanlı Ay uzay uçuşu programına giren ilk başvurulardan biriydi.
Eylül 1983'te, kozmonotları Salyut 7 uzay istasyonuna taşımak için fırlatılan bir Soyuz roketi rampada patlayarak Soyuz kapsülünün iptal sisteminin devreye girmesine neden oldu, iki kozmonot gemide kurtarıldı.
Ayrıca kazaların tam listesine de bakınız.
Bonnanaro
Bonnanaro (Sarduca: Bunnànnaru) Sardinya'nın Sassari ilinde bir komün ve küçük kasabadır. Yüzölçümü 21,84 km²'dir. Komünün nüfusu 977 kişidir ve nüfus yoğunluğu kilometrekare başına 45 kişidir.
Komşu komünler
Bonnanaro komünü şu komünlerle sınır komşusudur: Siligo ve Torralba.
1969-70 Türkiye 1. Futbol Ligi
'''Türkiye 1. Futbol Ligi 1969-1970 Sezonu''', Türkiye 1. Futbol Ligi'nin 12. sezonudur.
Yurt dışından hakem getirilme uygulaması bu sezon sonunda son buldu.
Çağlar Kahramanoğlu
Sportif kariyeri
Ayrıca Şampiyon Kulüpler Kupası'nı kaldırmıştır.
Eğitimi
İlk/Orta/Lise eğitimini Sakarya’da tamamlayan Kahramanoglu, lisans ve yüksek lisans eğitimlerini Marmara Üniversitesinde tamamlamıştır. Daha sonra Kocaeli Üniversitesi Spor Bilimleri anabilim dalında doktora eğitimi almıştır.
Çalışma hayatı
Türkiye'nin spor, sağlık, wellness alanında öncü kuruluşlarından olan iki ayrı firmanın sahibi, kurucu ortağı, yönetim kurulu başkanıdır. Ayrıca önceki dönemlerde İstanbul üniversitesi, Üsküdar üniversitesi ve Gedik üniversitesinde Öğretim görevlisi olarak görevler almıştır.
Halihazırda bağlı bulunduğu şirketlerde yönetim kurulu başkanı olarak görevini icra etmekte; turizm, konaklama, spor, sağlık, wellness, yeme içme sektöründe faaliyetlerine devam etmektedir.
Geçmişte Görev Aldığı Kurumlar
Emrecan Bulut
Emrecan Bulut (d. 26 Kasım 2002), Türk futbolcu. Süper Lig ekiplerinden Beşiktaş'ta forma giymektedir.
Yunus Emre Belediye Spor
Emrecan Bulut futbola 15 Nisan 2015 de Yunus Emre Belediye Spor başladı.
Karaköy Spor Futbol Kulübü
23 Eylül 2021 tarihinde Karaköy Spor'a transfer oldu.
Somaspor
19 Temmuz 2022 tarihinde ilk profesyonel transferini gerçekleştirip, 2. Lig ekiplerinden Somaspor transfer oldu. 33 lig maçında forma giyen ve Bulut bu maçlarda 15 gol atıp 1'de asist kaydetti. Türkiye Kupası'nda da 1 maçta forma giyen Bulut 1 de gol attı.
Beşiktaş JK
1 Temmuz 2023 tarihinde Bulut, sağlık kontrolünün ardından Beşiktaş'la 1 yılı opsiyonlu 5 yıllık sözleşme imzaladı. 1 Temmuz 2023 tarihinde Beşiktaş kulübünden yapılan açıklamada,
Kahramanmaraş'taki yerleşim yerleri listesi
Bu madde ilçelere göre Kahramanmaraş ilindeki yerleşim yerleri listesidir. Kahramanmaraş'a bağlı 10 ilçe bulunmaktadır. Bu ilçelere bağlı 52 belde ve 474 köy, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile mahalleye dönüştürülmüştür.
Işıktepe, Nilüfer
Işıktepe, Bursa ilinin Nilüfer ilçesine bağlı bir mahalledir.
Murat Salar
Hikmet Murat Salar (d. 23 Kasım 1976), forvet pozisyonunda görev yapmış Alman-Türk futbolcu ve teknik direktör.
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1994 yılında SV Werder Bremen II kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Bursaspor, Balıkesirspor, Hertha BSC II, Gaziantepspor, Türkiyemspor Berlin, Gençlerbirliği, Diyarbakırspor, Tennis Borussia Berlin, Çaykur Rizespor, Altay, Adana Demirspor, Orduspor, Tarsus İdman Yurdu, VfV Borussia 06 Hildesheim ve FC Oberneuland kulüplerinde oynadı.
Bonarcado
Bonarcado (Sarduca: Bonàrcadu) Sardinya'nın Oristano ilinde bir komün ve küçük kasabadır. Yüzölçümü 28,41 km²'dir. Komünün nüfusu 1.597 kişidir ve nüfus yoğunluğu kilometrekare başına 56 kişidir.
Komşu komünler
Bonarcado komünü şu komünlerle sınır komşusudur: Bauladu, Bessude, Borutta, Milis, Mores, Paulilatino, Santu Lussurgiu ve Seneghe.
89. Akademi Ödülleri'nde Yabancı Dilde En İyi Film Ödülü başvuruları
Akademi Ödülleri'nde Yabancı Dilde En İyi Film Ödülü başvuruları, Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi tarafından 1956 yılında başlatılan ve her sene yapılan, Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü'nü kazanacak filmi belirlemek amacıyla düzenlenen bir adaylık sürecidir. Ödül öncelikli olarak, İngilizce olmayan, Amerika Birleşik Devletleri dışında üretilen uzun metrajlı sinema filmleri için her yıl Akademi tarafından elden verilir. Yabancı Dilde En İyi Film Ödülü Komitesi, adaylık sürecinde bütün filmleri inceler.
Koyuk, Alaska
Yerli halk
Kasabanın ana yerli halkı İnyupiklerdir ve nüfusun % 91.92 sini oluştururlar.
ANCSA Yapılanması
Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası gereği kurulan Alaska Yerli Bölge Şirketlerinden Bering Straits Native Corporation yerli bölge şirketine bağlı Koyuk Native Corporation  adlı yerli şirketi bulunur.
Eğitim
Nome Okul Bölgesine (Nome City School District) bağlı olan okulda (Koyuk-Malemute School) eğitim yapılır.
Nalândil Hanım
Nalandil Hanım ( 1829 - 23 Ekim 1863), Osmanlı İmparatorluğu Sultan'ın Abdülmecid nin on dördüncü karısıydi.
Erken yaşam
Nalandil Hanım 1829'da Anapa doğdu. Ubykh prens ailesinin bir üyesiydi, Çipakue. Babası Natıkhu Bey Çipakue idi. Terbiye Hanım adında bir kız kardeşi vardı.
Babası onu imparatorluk haremine emanet ettiği genç yaşta İstanbul'a getirilmişti. Burada Osmanlı mahkemesinin geleneklerine göre adı Nalandil olarak değiştirildi.
Evlilik
Nalandil Hanım, 1851'de Abdulmejid ile evlendi. Ona "Dördüncü İkbal" unvanı verildi. 7 Aralık 1851'de ilk çocuğunu, kızı Eski Çırağan Sarayı'ndaki Seniha Sultan'ı doğurdu.
1854 yılında Baş İkbal unvanı verildi. 2 Mart 1855 tarihinde üçüncü çocuğu Şehime Sultan'ı doğurdu. Eski Beylerbeyi Sarayı'nda. Prenses 21 Mayıs 1856'da bir yaşında öldü.
Dul ve ölüm
Abdulmejid'in 1861'deki ölümünden sonra Nalandil, Feriye Sarayı'na yerleşti. 1863'te, on dokuzuncu yüzyılda İstanbul'da azgın tüberküloz salgını kurbanı oldu. Bir Ermeni olan Kasbano Bey, hastalık sırasında ona tedavi etti. 23 Ekim 1863 tarihinde öldü, ve yeni bayanlar türbesi, Yeni Camii, İstanbul 'a gömüldü.
Hevi
Hevi (Gürcüce: ხევი) kuzeydoğu Gürcistan'da küçük bir tarihi-coğrafi bölgedir. Günümüz Kazbegi semtinde, Mtsheta-Mtianeti bölgesinde (mhare) yer almaktadır. Büyük Kafkas dağlarının kuzey yamaçlarında yer alan Truso, Tergi (Terek) ve Snostzkali nehirlerinin üç boğazı burada bulunmaktadır.
Hevi'nin manzarasına, ormangülü, dağ geçitleri ve şelalelerle bezeli alpin çayırları ve 5047 metre yüksekliğindeki hareketsiz bir yanardağ olan Kazbek Dağı (yerel olarak Mkinvartsveri, yani “buzla kaplı” olarak bilinir) hakimdir. Bölge popüler bir turistik mekandır. Öngörülen Hevi-Aragvi Biyosfer Rezervinin bir parçasıdır. Hevi'nin önemli kültürel yerleri arasında Gergeti Teslis Kilisesi (14. yüzyıl), Garbani Kilisesi (9. ila 10. yüzyıl), Sioni Bazilikası (9. yüzyıl) ve kalesi, Betlemi Manastır Kompleksi (9. ila 10. yüzyıl) ve Sno Kalesi bulunmaktadır. Bu bölgenin adı, kelimenin tam anlamıyla "bir boğaz" demektir, bu isim Gürcü kroniklerinde Tsanar Geçidi, Tsanaretis Hevi olarak bilinen antik ve erken Orta Çağ Tsanareti bölgesinden gelir. Hevi halkı Moheveler adı verilen etnik Gürcülerdir. Moheveler'in tarihi, gelenekleri ve yaşam tarzı, Doğu Gürcistan'daki diğer dağlılarınkine çok benzer. Eski zamanlardan beri Hevi, esas olarak Kuzey Kafkasya'yı Transkafkasya'ya bağlayan Darial Geçidi'ne yakın komşuluğundan dolayı büyük stratejik ve askeri öneme sahip olmuştur. Tipik feodal ilişkilerden bağımsız olarak, yargıç, rahip ve askeri lider olarak işlev gören bir hevisberi (yani "boğaz yaşlısı") tarafından yönetilen ataerkil bir toplulukta yaşıyorlardı. Hevi dağlıları, bölgenin yarı özerk Aragvi Dükalığı'nın kontrolü altına girdiği 17. yüzyılın sonundan 1743'e kadar olan dönem dışında, Gürcü tacının doğrudan vasalları olarak kabul edildi. Moheveler tarafından Aragvi lordlarının yönetimine karşı gösterilen şiddetli direniş, yerel folklorun yanı sıra klasik Gürcü edebiyatına da büyük ölçüde yansımıştır. Gürcistan'da Rus yönetiminin kurulması (1801), 1804'te Çarlık ordusu tarafından bastırılan bir ayaklanma düzenleyen dağlılar tarafından düşmanlıkla karşılandı. Bununla birlikte, Hevi halkı, sert Sovyet yönetimi yaşam tarzlarını baskılar yoluyla değiştirene ve birkaç aileyi ovalara zorla gönderene kadar Orta Çağ geleneklerini ve benzersiz bir toplum biçimini korudu.
Özcan Özel
Özcan Özel (1959; Karamürsel, Kocaeli), Türk öğretmen ve siyasetçidir.
13 Ocak 1959 tarihinde, Kocaeli ilinin Karamürsel ilçesinde doğdu. Bursa Eğitim Enstitüsü Matematik Bölümünden,1979 yılında mezun olmuştur. Yüksek öğrenim görevini tamamladıktan sonra, çeşitli eğitim kurumlarında Matematik öğretmenliği ve müdüriyet görevini üstlendi. Muharrem İnce ile birlikte Yalova TAM Dershanesini kurdu.
1987 yılında Sosyaldemokrat Halkçı Parti, Yalova ilçe örgütüne üye oldu. 1995 yılındaki Sosyaldemokrat Halkçı Parti - Cumhuriyet Halk Partisi birleşme kurultayı ile iki partinin birleşmesiyle Cumhuriyet Halk Partisine katılmış oldu. 1999 yılından sonra Yalova'da 3 yıl ilçe yöneticiliği, 2 dönem il sekreterliği, 8 yıl il başkanlığı görevinde bulunmuştur.
2018 genel seçimlerinde TBMM 27. Dönem Yalova milletvekili seçildi. 29 Ocak 2021 tarihinde CHP'den istifa ettiğini duyurdu.
17 Mayıs 2021 tarihinde Memleket Partisi'ne katıldı.
Hamid Merakşi
Hamid Merakşi  (d. 28 Ocak 1976), forvet pozisyonunda görev yapmış Cezayirli millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine CR Témouchent kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla ES Mostaganem, Gençlerbirliği, MC Alger, WA Tlemcen, MC Oran ve USM El Harrach kulüplerinde oynadı.
2022 EFL Cup Finali
2022 EFL Cup Finali veya sponsorluk anlaşması gereğince 2022 Carabao Cup Finali, 2021-22 EFL Cup şampiyonunu belirlemek için oynanan maçtır. 27 Şubat 2022'de Londra'daki Wembley Stadyumu'nda, Chelsea ile Liverpool arasında gerçekleştirildi. Normal ve uzatma süresi 0-0 berabere biten maçın penaltı vuruşlarını 11-10 kazanan Liverpool, şampiyonluğa ulaşan taraf oldu. Bu sonuçla kulüp, on üçüncü EFL Cup finalinden dokuzuncu kez şampiyonlukla ayrıldı ve statü gereğince, 2022-23 UEFA Şampiyonlar Ligi'ne katılamaması durumunda 2022-23 UEFA Avrupa Ligi'ne ikinci eleme turundan katılmaya hak kazandı. Liverpool ayrıca, kupada en çok şampiyonluk yaşayan kulüp hâline geldi. Chelsea ise oynadığı dokuzuncu EFL Cup finalinden dördüncü kez mağlubiyetle ayrılmıştı. Maçın adamı niteliğindeki Alan Hardaker Ödülü'nün sahibi ise Virgil van Dijk olarak belirlendi.
Chelsea
Premier League takımlarından Avrupa kupalarına katılanların 3. turdan katıldığı turnuvaya Chelsea de aynı şekilde katıldı. İlk maçları yine Premier Lig'den katılan Aston Villa'ya karşı kendi evlerindeydi. Stamford Bridge'deki maçta Chelsea'nin golünü Reece James kaydetti. 1-1 biten maçı Chelsea penaltılarda 4-3 almayı başardı. ISonraki tur yine Premier Lig ekiplerinden Southampton ile eşleşen Chelsea, Stamford Bridge'de oynanan maçın normal süresini ve uzatmasını 1-1 bitirdi. Chelsea'nin tek golü Kai Havertz'den geldi. Maçı penaltılarda 4-3 ile Chelsea kazandı. Çeyrek finalde yine Premier Lig takımı olan Brentford ile eşleştiler. Brentford Halk Stadyumu'ndaki maçta Chelsea 2-0'lık skorla galibiyeti elde etti. Gollerden biri Pontus Jansson tarafından kendi kalesine ve Jorginho'dan penaltı olarak geldi. İki ayaklı yarı final için Chelsea Premier League ekiplerinden Tottenham Hotspur ile eşleşti. Stamford Bridge'de oynanan ilk maçı 2-0 kazanan Chelsea -Goller: Havertz, Ben Davies (Kendi kalesine)-, rövanş maçında Tottenham Hotspur Stadyumu'nda 1-0 kazandı -Gol: Antonio Rüdiger- ve toplamda 3-0 galibiyetiyle finale uzanmış oldu.
Liverpool
Liverpool'da Chelsea gibi UEFA müsabakalarına katılan Premier League ekiplerinden olarak turnuvaya 3. turdan başladı. İlk maçları deplasmanda Premier League takımı olan Norwich City ile Carrow Road'da oynandı, Chelsea Takumi Minamino'nun iki golü ve Divock Origi'nin tek golü ile 3-0 kazandı.Norwich City orta sahası Christos Tzolis devre arası öncesinde penaltı kaçırdı.
İslam dönemi Mısır valileri listesi
Arap Mısır (640–1250) ve Memlük Mısır (1250–1517) valileri listelenmiştir. Osmanlı İmparatorluğu valileri için Osmanlı Mısır valileri listesi maddesine bakınız.
Emevi Halifeliği (659–750)
Tarihler, John Stewart'ın African States and Rulers (2005) adlı kitabından alınmıştır.
İlk Abbâsî döneminde valiler (750–868)
Tarihler, John Stewart'ın African States and Rulers (2005) adlı kitabından alınmıştır.
Tolunoğulları hanedanının özerk emirleri (868–905)
Tarihler, John Stewart'ın African States and Rulers (2005) adlı kitabından alınmıştır.
İkinci Abbâsî döneminde valiler (905–935)
Tarihler, John Stewart'ın African States and Rulers (2005) adlı kitabından alınmıştır.
İhşîdî hanedanının özerk emirleri (935–969)
Tarihler, John Stewart'ın African States and Rulers (2005) adlı kitabından alınmıştır.
Fâtımî Hanedanı (969–1171)
John Stewart'ın African States and Rulers (2005) adlı kitabından alınan Halifeler için tarihler.
Eyyubi Sultanlığı (1171–1252)
Tarihler, John Stewart'ın African States and Rulers (2005) adlı kitabından alınmıştır.
Bahri Memlükleri (1250–1382, 1389-1390)
Tarihler aksi belirtilmedikçe John Stewart'ın African States and Rulers (2005),
Cassandra Clare
Cassandra Clare veya Judith Rumelt (27 Temmuz 1973, Tahran), Amerikan genç yetişkin kurgu yazarıdır ve en çok satan serisi olan Ölümcül Oyuncaklar ile tanınır.
Kişisel hayatı
Ailesi Amerikan olan Judith Rumelt, İran'ın Tahran şehrinde doğmuştur. Ebeveynleri Elizabeth ve Richard Rumelt, hem okulda profesör hem de birer yazardırlar. Anne tarafından büyükbabası film yapımcısı Max Rosenberg'dür. Clare bir Yahudidir ve ailesinin "dindar" olmadığını söylemiştir.
Çocukken, Clare sık sık İngiltere, İsviçre ve Fransa'ya seyahat ederek oralarda çok zaman geçirmiştir. Daha sonra lise için Los Angeles'a dönmüştür ve zamanını artık California ve New York eyaletleri arasında geçirmeye başlamıştır. The Hollywood Reporter de dahil olmak üzere birçok gazete ve medya şirketinde işe girmiştir.
Los Angeles'ta yaşarken aynı zamanda kurgu romanları yazmaya başladı, ama kendisine takma bir isim olan Cassandra Clare'i uydurdu. Yüzüklerin Efendisi'nin çok ünlü olduğu zamanlarda, Harry Potter ve The Very Secret Diaries kitaplarından ilham alan Clare, Draco üçlemesini yazmıştır. Ama, bu kurgu üçlemesini Kemikler Şehri isimli ilk romanı Cassandra Clare adına yayınlanmadan hemen önce internet üzerinden silmiştir.
Holly Black adındaki bir yazar ile de arkadaştır Clare. Ara sıra kitapları, birbirleri ile karakter alışverişi yapmaktadır.
Şu anda Amherst, Massachusetts'ta bulunmaktadır. Kocası Joshua Lewis ve üç kedisi ile birlikte yaşamaktadırlar.
Ölümcül Oyuncaklar serisi
2004 yılında Clare, Manhattan'ın kentsel yerleşiminden ilham alarak ilk romanı olan Kemikler Şehri üzerinde çalışmaya başladı. 2007 yılında Simon & Schuster tarafından yayınlanan bu ilk kitap, o günkü zamanda geçen; Clary Fray, Jace Wayland ve Simon Lewis karakterlerinin bir hikâyesini anlatmaktadır. Yayınlanışından kısa bir süre sonra ise New York Times Bestseller listesinde de yeriin almıştır. İlk üçleme Küller Şehri ve Camlar Şehri'nin de yayınlanmasıyla tamamlandı. Ama Clare bir üçleme daha yazarak seriyi altıya tamamladı; Düşmüş Melekler Şehri, Kayıp Ruhlar Şehri ve Cennet Ateşi Şehri.
Daha sonra Ölümcül Oyuncaklar ile aynı evrende yer alan Cehennem Makineleri adlı roman serisi de Victoria döneminde geçen bir öyküyü anlatır. 2010 ve 2013 yılları arasında yayınlanan bu seri ise üç kitaptan oluşur; Mekanik Melek, Mekanik Prens ve Mekanik Prenses.
2012 yılında bu evren içerisinde geçen yeni bir roman serisi olan Karanlık Sanatlar duyurulmuştu. Hikâye Los Angeles'ta gölgeavcısı Emma Carstairs'in hakkında olacaktı. İlk kitap Geceyarısı Leydisi orijinal dilinde 8 Mart 2016 tarihinde, Türkiye'de ise Haziran 2016'da çıktı. İkinci kitap Gölgelerin Lordu'nun ise Nisan 2017'de yayınlandı. Serinin son kitabı Hava ve Karanlık Kraliçesi ise Aralık 2018'de raflardaki yerini aldı.
Ayrıca yine aynı evrende yerlerini almış kısa öyküler vardır. Sarah Rees Brennan ve Maureen Johnson tarafından yazılan Bane Günlükleri 2014 yılında tamamlanmış ve tek roman halinde yayınlanmıştır. İkinci hikâye serisi de yine Brennan ve Johnson'dan olduğu kadar Robin Wasserman tarafından da yazılmaktadır, Gölgeavcısı Akademisinden Öyküler kitabının yakın zamanda paylaşılması bekleniyor.
Ölümcül Oyuncaklar'ın ilk kitabı olan Kemikler şehri 2013 yılında bir filme uyarlanmıştır. 12 Ocak 2016 tarihinde başlayan, Ölümcül Oyuncaklar serisini genel olarak konu alan bir televizyon dizisi de yayınlanmıştır.
Seyf Selman
Seyf Selman Haşim el-Muhammedavi (, d. 1 Temmuz 1989, Bağdat), Al-Quwa Al-Jawiya takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Iraklı futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2009 yılında Al-Sinaa kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Duhok SC, Erbil SC, El-İttihad, Hajer Club, Al-Shorta, Al-Suwaiq ve Al-Quwa Al-Jawiya kulüplerinde oynadı.
Nihat Baştürk
Nihat Baştürk (d. 23 Ekim 1973, Afyonkarahisar), Türk eski futbolcudur. Futbola doğduğu şehrin takımı olan Afyonkarahisarspor'da veda etmiştir.
Kulüp kariyeri
Futbola Kemerspor altyapısında başlayan futbolcu, bu takımın formasıyla 3. Lig'de profesyonel olmuş, ertesi sezon 1993 yılında Gençlerbirliği takımına transfer olmuştur. İlk sezonunda Petrolofisi'de kiralık oynayan Nihat, sonrasında uzun yıllar Gençlerbirliği takımı forması giymiş ve 2005 yılında Lig A takımlarından Antalyaspor'a transfer olmuştur. Daha sonra 2. ve 3. liglerde Fethiyespor ve Afyonkarahisarspor'da oynayan futbolcu, 2010 yılında amatör küme takımlarından Emirdağspor'a geçmiş ertesi sezon amatör kümeye düşen eski takımı Afyonkarahisarspor'a geri dönmüştür. Futbola kısa bir süre amatör olarak devam etmiştir.
Millî takım kariyeri
1998 FIFA Dünya Kupası elemelerinde Galler ile oynanan karşılaşmada yedekler arasında yer almış fakat oyuna alınmamıştır.
Ayran
Ayran, yoğurdun içine su katılarak elde edilen bir tür içecek. Türk mutfağına ait olan en yaygın içeceklerdendir. Türkiye, Ermenistan, Azerbaycan, İran, Lübnan, Bulgaristan ve diğer bazı Balkan ülkeleriyle Orta Doğu ve Orta Asya (Türki Cumhuriyetler) ülkelerinde yapılır. Ayran yapımında doğal nitelikli yağlı koyun yoğurdu yeğlenir. Bir ölçü yoğurda en çok bir buçuk ölçü su karıştırılır. Daha lezzetli olması için su yerine süt de katılabilir. Az ölçüde tuz da eklenebilir. Türklerin geleneksel içeceği olan ayran, Balkan ve Asya ülkelerinde de içilir.
Su ve yoğurttan oluşan ayran, heterojen bir karışımdır.
Susurluk Ayranı
Ayranın yapılışı yöresel farklılıklar göstermemekle birlikte çeşitleri açısından farklılık göstermektedir. Susurluk (Balıkesir, Türkiye) yöresinde ufak bir elektrikli motorla ayran, kazandan çekilerek dar bir boru aracılığıyla yukarıdan hızlı bir şekilde tekrar kazana boşaltılır. Bu devridaim sürecinde ayranın yağı ayran üzerinde köpük oluşturur. Bu ayran Susurluk ayranı olarak bilinir.
Susurluk Ayranı Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Yayık Ayranı
Türkiye'nin bazı doğu kesimlerinde ise karıştırma yöntemi ile yayık ayranı elde edilir ki bu ayran bol köpüklü olur.
Karaman, Nilüfer
Karaman, Bursa ilinin Nilüfer ilçesine bağlı bir mahalledir.