cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1775-1782 Kuzey Amerika çiçek hastalığı salgını
Arka plan
Çiçek hastalığı, variola major virüsünün neden olduğu tehlikeli bir hastalıktır. Çiçek hastalığının en yaygın türü %30 ölüm oranıyla toplumları etkilemiştir. Çiçek hastalığı virüsü, vücut sıvıları ve enfekte materyallerle bulaşabilir. Genel olarak, bir kişinin başka bir insanla etkileşimi sonucunda çiçek hastalığına yakalanması için yüz yüze temas gereklidir. Bazı virüslerin aksine variola major'un tek taşıyıcısı insanlardır. Bu durum virüsün böcek veya diğer hayvan popülasyonları ile temas yoluyla yayılma şansını sınırlar. Çiçek hastalığı ile enfekte olan kişiler, enfeksiyon zamanlarından sonra yaklaşık 24 gün boyunca bulaşıcıdır. Bununla birlikte, bireylerin bulaşıcı olduğu ancak ateş, baş ağrısı, vücut ağrıları ve bazen kusma gibi küçük semptomlar yaşamaya başladığı bir dönemi de vardır.
Bu salgın Amerikan Bağımsızlık Savaşı yıllarında meydana geldi. Bu süre zarfında, kalabalık ve hijyenik olmayan askeri kamplarda salgınlardan korunmak için yaygın olarak kullanılabilecek hiçbir tıbbi teknoloji yoktu. Böylece bu virüs, George Washington liderliğindeki Kıta Ordusu'nun başarısı için büyük bir tehdit oluşturuyordu.
Salgının nerede başladığı bilinmiyor. Ancak salgın Doğu sahilindeki kolonilerle veya savaş koşullarının harap ettiği bölgelerle sınırlı değildi. Salgın Kuzey Amerika kıtasına yayıldı. 1775'te, İngiliz işgali altındaki Boston'da ve Kıta Ordusu'nun Kanada'yı işgali arasında çoktan yayılmıştı. Washington'un Boston kuşatması sırasında, hastalık hem Kıta Avrupası hem de İngiliz kamplarında görüldü. Güneydeki İngiliz hatlarına kaçan birçok kaçak köle de aynı şekilde çiçek hastalığına yakalanıp öldü. Güneyde Teksas'a ulaştı ve 1778'den 1779'a kadar özellikle New Orleans yoğun nüfuslu kentsel alanı nedeniyle sert bir darbe aldı. 1779'da hastalık Meksika'ya yayıldı ve on binlerce kişinin ölümüne neden oldu. Sonunda salgın Büyük Ovaları aşmış, batıda Pasifik kıyılarına, kuzeyde Alaska'ya ve güneyde Meksika'ya kadar ulaşmış ve kıtanın neredeyse ulaşmadığı yer kalmamıştı.
Pandeminin en kötü trajedilerinden biri, Amerika'nın yerli nüfusu üzerinde oluşturduğu büyük hasardı. Hastalık muhtemelen Şoşoni Kızılderili kabilelerinin seyahatleri yoluyla yayıldı. 1780'den başlayarak günümüz New Mexico'sunu oluşturan bölgede Pueblos'a dek ulaştı. Ayrıca 1782'de Hudson's Bay Company'nin iç ticaret merkezlerinde de ortaya çıktı. Kuzeybatı kıyısı da dahil olmak üzere kıtadaki hemen hemen her kabileyi etkiledi. Bugünkü Washington'un batı bölgesinde yaklaşık 11.000 Yerli Amerikalıyı öldürdüğü ve nüfusu sadece yedi yılda 37.000'den 26.000'e düşürdüğü tahmin ediliyor.
Karantina yöntemleri
Virüsler ve geçişleri hakkında çok fazla şey bilinmemesine rağmen, Kuzey Amerika'daki İngiliz sömürgeciler çiçek hastalığı bulaşmış bireyleri izole etmenin önemini kabul ettiler. İngiliz kolonileri, çiçek hastalığının özelliklerinin hemen hemen tüm diğer bulaşıcı hastalıklardan daha fazla farkındaydı. Kendini bu hastalığa karşı korumak için sadece iki seçeneğin olduğu yaygın olarak kabul edildi; karantina veya hastalığa karşı aşılama. Birçok kişi aşıdan korktu ve bunun yerine karantina yoluyla izolasyonu seçti. Tespit edilen enfeksiyonları olan kişiler, başkalarına bulaştırma korkusu olmadan hastalığın seyrine devam etmesine izin verebilecekleri uzak yerlere gönderildi. Gerekirse, karantinanın boyutları artırılabiliyordu. Bu, hastalık süresince tüm kasabaları kolonilerin geri kalanından ayırmak anlamına geliyordu.
İngiliz kolonilerinin üyeleri ve İngiliz yetkililer, halkı korumak için karantina yönergeleri oluşturma konusunda proaktif davrandılar. Bunun kaydedilen en eski örneklerinden biri, Karayipler'den gelen gemilerden hastalığın yayılmasını önlemek için Püritenler tarafından 1647'de kurulan bir karantinaydı. 1731'de "Kişilerin Çiçek Hastalığını Gizlemesini Önleme Yasası" başlıklı bir yasa çıkarıldı. Bu yasa, hane reislerini çiçek hastalığı için zorunlu raportör yaptı. Yani bu kişilerin evlerinde çiçek hastalığını Massachusetts Körfezi Kolonisi'nin seçkinlerine bildirmeleri gerekiyordu. Enfekte olan haneler daha sonra kırmızı bir bayrak yerleştirilerek tanımlanacaktı. Güney Carolina'da bu uyarılar enfekte hanelerin dışına asılacaktı ve bildirimler zounluydu. Birçok kolonide, gemiyle gelen kişileri karantinaya almak için adalar kuruldu. Bu, çiçek hastalığının ticaret veya seyahat yoluyla ortaya çıkma şansını azalttı. 1700'lerin sonlarında, çiçek hastalığının toplulukları üzerinde yaratabileceği son derece zararlı etkileri azaltmak için hemen hemen tüm kolonilerde karantina yasaları vardı.
Kıta Ordusu'nun sorumluluğunu aldıktan sonra Washington, çiçek hastalığının adamlarına getirdiği ciddi tehlikeyi ve bunu savaşın sonucunda alabileceği rolü fark etti. Bu amaçla Washington ordusunda; "Çiçek Hastalığının en ufak belirtilerine özellikle dikkat edilmesi"gerekliliğini söyledi. Ayrıca Washington, özel bir hastanenin kullanılması da dahil olmak üzere, daha önce keşfedilen yöntem ve yönergelere göre semptom gösteren birliklerinin herhangi bir üyesini karantinaya almaya hazırdı. Boston'da bir çiçek hastalığı salgınının ardından Washington, askerlerini korumak için daha fazla önlem aldı. Boston halkından gelen şüpheli askerlerini karantinaya aldı. Önlemler arasında askerler ve Boston'daki hasta mülteciler arasında teması engellemek de vardı. Ek olarak, Kıta Ordusu'nun bazı geri çekilme kararları Washington'un çiçek hastalığından kaçınma isteği ve birliklerinde buna dikkat etmesine bağlanabilir.
Aşılama
Dünyanın birçok yerinde uygulanmasına rağmen, aşılama teknolojisi veya Variolasyon, 1670'e kadar Avrupa'da bilinmiyordu. Yaygın endişe ve tartışmalara rağmen, kendi çocuklarını çiçek hastalığına karşı aşılayan Lady Mary Wortley Montagu tarafından geniş çapta duyuruldu. Aşılama, hafif bir çiçek hastalığına yakalanacakları, iyileşecekleri ve başka enfeksiyonlara karşı bağışıklık kazanacakları umuduyla sağlıklı bireylerin vücutlarına enfekte olmuş partikülleri alma uygulamasıydı. Hayatta kalan hastalarda yapılan aşıların sonucu başarılı oldu. Bu kişilerin çiçek hastalığına karşı bağışık oldukları kanıtlandı. Ancak aşılama uygulamasıyla ilgili çok fazla endişe vardı. Sıradan bir kişi, sağlıklı bir kişiye potansiyel olarak ölümcül bir hastalık bulaştırmanın etkinliğini kavrayamadı. Bu nedenle birçok insan kendilerine veya aile üyelerine aşı yaptırmak konusunda isteksizdi. Bu korkuların doğrulandığı durumlar vardı. Aşılananların çoğu, maruz kaldıkları çiçek hastalığı nedeniyle öldüler. John Adams ve Abigail Adams gibi önemli kişilerin aşılanmak üzere seçilmesi, bazılarının aşıları daha fazla kabul etmesini sağladı, ancak hala gidilmesi gereken çok yol vardı.
George Washington
George Washington, Amerika'daki halk sağlığı sistemlerinin ilerlemesine büyük katkıda bulundu. Kıta Ordusu ile çalıştığı süre boyunca Washington, çiçek hastalığı ve diğer hastalıkların ordu kampları ve toplantılar nedeniyle orman yangını gibi nasıl yayıldığını gözlemledi. Bu, genellikle bu yerlerin sıkışık ve kirli yaşam koşullarından kaynaklanıyordu. Washington, çiçek hastalığının olduğu kadar sıtma, difteri ve kızıl gibi diğer hastalıkların yıkıcı doğasını anladı. Yaygın aşılama gibi zorunlu sağlık girişimleri fikrini ilk ortaya atanlardan biriydi. Washington ayrıca savaş ve savaş alanı dışındaki hastalıklarla ilgili deneyime sahipti. Kendisi de pek çok hastalıktan muzdarip olan ve ailesinin hastalıklarını gözlemleyen George Washington, Amerikan halk sağlığı programlarının kurulmasının mutlak bir parçasıydı.
Karantina ile birlikte, Washington'un adamlarını sağlıklı tutma yöntemlerinden bir diğeri de aşı kullanmaktı. Washington, dönemin diğerleri gibi, virüsün kesin mekanizmalarına yakından aşina değildi. Bununla birlikte daha önce çiçek hastalığına yakalanan ve daha sonra çiçek hastalığından kurtulan erkeklerin ikinci kez hastalanma ihtimalinin düşük olduğunu fark edebildiler. Böylece, Washington bu kişilerin geliştirdikleri avantajlarını erkenden fark etti. Boston'daki bir salgın sırasında Washington, yalnızca daha önce çiçek hastalığına yakalanmış erkeklerden oluşan birlikler oluşturdu. Bununla, hem askerlerini koruyabildi hem de Mart 1776'daki çiçek hastalığı salgını sırasında Boston ve İngilizlerin hastalık karşısındaki savunmasızlığından faydalanabildi.
Başlangıçta, George Washington birliklerini aşılamak konusunda isteksizdi. Ancak adamlarının çoğunun çiçek hastalığına kurban gitmesini izlerken Washington, birliklerini sıhhi ve karantina yöntemleriyle sağlıklı tutabileceğine inanıyordu. Washington'un politikasının değişmesine katkıda bulunan birkaç olay vardı. Birincisi, Washington karantina ve temizlik girişimlerinin hayati birliklerini sağlıklı ve savaş halinde tutmak için yeterli olmadığını kabul etti. Ayrıca, sömürge toplumunun önde gelen birçok üyesi kendilerine ve ailelerine aşı yaptırıyordu. Sonunda, George Washington'un karısı Martha Washington bile aşılandı. Bundan kısa bir süre sonra Washington, Amerikan birliklerinin aşılanmasını başlattı. Washington bu adamları aşılamanın tehlikelerini de fark etti. Aşılamanın neden olduğu enfeksiyon sonucu bazı hastalar öldü. Bununla birlikte, adamlarını sağlıklı tutmanın önemi risklerden daha ağır bastı ve neredeyse tüm Kıta askerleri çiçek hastalığına karşı aşılandı. Washington (kendisi de çiçek hastalığından kurtulan biriydi), çiçek hastalığının askerlerinde yol açtığı tehlikeyi anlayarak, "Gereklilik sadece önlem almakla kalmıyor, aynı zamanda engellemeyi de gerektiriyor gibi görünüyor, çünkü hastalık Ordu'ya bulaşırsa... ondan daha çok korkmamız gerekir, Düşmanın Kılıcından bile daha çok."demiştir. Yerel yetkililer ise askerlerin aşılanmasının çiçek hastalığının siviller arasında kazara yayılmasına yol açacağından endişe duyuyorlardı. Ancak Washington kararında ısrar etti ve askerlerinin çoğuna aşı yaptırmayı başardı. Uygulamanın popülaritesinin artmasıyla birlikte Washington bu salgının askerleri üzerindeki derin etkisini fark edebildi. Bağışıklık başlangıçta İngiliz erkekler arasında Amerikalılardan daha yaygındı. Bunun nedeni, Avrupa'da daha fazla kabul gören aşı uygulaması ve bağışıklıkla sonuçlanan çocuklukda geçirilmiş vakalarının yüksek oranıydı. Washington, Valley Forge'daki askerlerinin aşılanmasıyla adamlarının çiçek hastalığı virüsüne yakalanmayacağını bilerek daha fazla güvenle ilerleyebildi.
John ve Abigail Adams
Hem John hem de Abigail Adams, birçok aile üyesini ve kendileri enfekte olduğu için hastalığa yakından aşinaydı. Böylece Abigail, çocuklarını hastalığın tehlikeleri ve bundan en iyi şekilde nasıl kaçınılacağı konusunda eğitmeye karar verdi. Bu dersler hem temizlik uygulamalarını hem de evde tıbbın yönetimini içeriyordu. Adams çiçek hastalığının yaşatabileceği bedeli anladı ve bu nedenle hastalıktan ve potansiyel yıkıcı ve kalıcı etkilerinden korktu. Temmuz 1764'te John Adams, yaygın olarak kabul edilen bir uygulama olmadan önce aşılanmayı tercih ederek bir örnek oluşturdu. O dönem teknikler ilkel olmasına rağmen, Adams koruyucu bağışıklık ile korunmayı deneyimlemiş oldu. Adams, aşılama prosedürünü karısına yazdığı bir mektupta anlattı:
Bu girişimiyle John Adams, birçokları için bir emsal oluşturdu. Aşılandığı sırada, uygulama hala oldukça tartışmalıydı ve çoğu kişi tarafından güvenilmiyordu. Bu, aşı yapımında kullanılan malzemenin hastalık nedeniyle ölen vakalardan temininden kaynaklanıyordu. Ek olarak, aşı hastalarının istemeden başkalarına bulaştırma riski her zaman vardı. Ancak Adams, aşılamanın faydalarının potansiyel risklerden çok daha ağır bastığını anlamıştı. Tıpta bir geçmişe sahip olan Adams, başkalarını bulguları ve inançları konusunda eğitmeye çalıştı. John Adams kesinlikle Amerikan Devrimi'nin önde gelen isimlerinden biriydi; birçok önemli rol oynadı ve birçok kişi tarafından biliniyordu. Adams, bu süre zarfında statüsünden yararlanarak aşılama gibi halk sağlığı programları hakkındaki ilerici görüşlerini yayabildi.
Temmuz 1776'da Abigail ve dört çocukları Charles, Nabby, Thomas ve John Quincy aşılandı.
Halk sağlığı için etkileri
Amerikan Devrimi ile ilişkili önde gelen şahsiyetlerin çoğu, çiçek hastalığının Amerikan Kolonileri ve diğer bölgelerde süratli yayılmasını durdurma girişiminde de yer aldı. Bu kişiler arasında George Washington, Thomas Jefferson, John Adams ve Benjamin Franklin de vardı. Bu taraflarca atılan adımlardan önce, kolonilerdeki halk sağlığı politikaları iyi kurulmamıştı. Sadece acil durum planlarıyla sınırlıydılar. Yani sadece nerede ihtiyaç duyulursa oraya gitme şeklinde bir yaklaşım vardı. Bununla birlikte, çiçek hastalığı salgını, Amerika'nın halk sağlığını gelecek yıllarda etkileyecek değişikliklerin yapılmasına neden oldu.
Aşı tanıtımı sırasında neredeyse tüm sömürge halkı bu yeni tıbbi prosedüre karşı son derece ihtiyatlıydı. Çünkü sağlıklı bir bireyin enfeksiyonunun nasıl olumlu bir sonuca sahip olabileceğini anlamak onlar için zordu. Bununla birlikte, aşılama birçok hayat kurtardı. Ayrıca Kıta Ordusunu yıkımdan korumuş olabilir. Çiçek hastalığı aşılama programı, çocuk felci, kızamık ve difteri öncelikli olmak üzere birçok ölümcül hastalığın kontrolünden ve ortadan kaldırılmasından sorumlu olan küresel halk sağlığı sisteminin oluşmasının yolunu açmıştır.
Palm m100 serisi
Palm m100 serisi Palm şirketinin bir PDA serisi idi. Palm m500 serisi'nin öncülü oldu. m100, m105, m125 ve m130 başlıklı dört Palm OS tabanlı kişisel dijital yardımcıdan (veya PDA'lardan) oluşur. Bu modellerin "giriş seviyesi" ile PDA'lar olması amaçlandı ve bu nedenle davaları daha ucuz malzemelerden yapıldı. En önemlisi, LCD ekranların ve sayısallaştırıcıların kapakları camdan ziyade plastikti ve ekranlar o sırada satılan daha pahalı avuç içi ürünlerinden daha küçüktü.
Ismael Fuentes
Ismael Fuentes (d. 4 Ağustos 1981), Coquimbo Unido takımında defans pozisyonunda görev yapan Şilili millî futbolcudur.
Palm m100 serisi
Şarj edilebilir pilleri bulunan diğer Palm bilgisayarların aksine, standart kuru hücreli pillerle çalışacak şekilde tasarlandı (şarj edilebilir bir pil kullanan m130 hariç). Verilerin korunması, çok kısa ömürlü ve yüksek voltaj volatilitesine sahip bir yedek pil sistemi ile gerçekleşti; böylelikle, kullanıcıların bir seferde kuru hücreli pilleri değiştirmesi gerekiyordu.
Ismael Fuentes
Profesyonel kariyerine 2001 yılında Rangers kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Colo-Colo, Chiapas, Atlas, U. Católica, Correcaminos, Antofagasta, Santos de Guápiles, Coquimbo Unido kulüplerinde oynadı.
Palm m100 serisi
Ünite kullanılmadığı zaman kapak üzerindeki bir delikten "yukarı kaydır" düğmesi basıldığında, sistem saatinin birkaç saniye boyunca görülebileceği, ekranın üzerinde küçük bir pencere bulunan menteşeli bir kapak ekran vardı. Arka plan ışığını açıp Palm'ı kullanıcı kulağının yanına koyarsa duyabildiği, fark edemeyeceği bir buzz vardı. Bunun nedeni, güç regülatörünün arka ışığı çalıştırmak için ekrana çok fazla güç göndermesiydi. Bu nedenle, bu pilin normalden daha hızlı boşalmasına neden oldu.
Özellikleri
M100, 16 MHz'de çalışan Motorola EZ Dragonball işlemcisi ile güçlendirilmiş ve 2 Megabayt RAM'e sahip idi. Ağustos 2000'de serbest bırakıldı. Yüksekliği 4.66 inç, genişliği 3.10 inç ve kalınlığı 0.72 inçdir. Pil veya ekran kapağı olmadan 3.7oz ağırlığındadır. Palm Desktop yazılımı ile bir bilgisayar ve bir CD ROM ile senkronize etmek için bir seri kablo ile geldi. Düşmelere cam ekranlardan daha iyi dayanacak dayanıklı bir plastik ekrana sahiptir ve kullanılmadığında ekran üzerinde asılı olan menteşeli bir ekran kapağı ile birlikte gelir. M105, m100 ile aynıdır, ancak 8 MB'lık RAM içermektedir ve kutuda bir kablo yerine bir beşik bulunmaktadır. M105, pil değiştirirken RAM'in içeriğini kaydeden kapasitörün başarısız olacağı bir problem yaşıyordu. Bu hatayı düzelten birkaç donanım kesmek kullanılabilir. 6 Mart 2001'de serbest bırakıldı.
M125, 33 MHz'de çalışan Motorola VZ Dragonball işlemcisi ile güçlendirilmiştir. 160x160 piksel gri tonlu LCD ekran ve 8 Megabayt RAM bulunuyor. Başlangıçta Palm OS 4.0 ile müşterilere gönderildi. Beşik bağlantı ve genişletme portu önceki modellerinkinden farklıdır, Palm m500 serisinin aynısıdır ve bu model USB bağlantı noktasına (M100 ve M105 PC'nin seri portuyla bağlanmış) bağlanan bir senkronizasyon yuvasıyla birlikte gönderilir. Bu el cihazında ayrıca bir SD veya MMC formatında harici bellek alan bir bellek yuvası bulunmaktadır. Palm m125, Palm tarafından üretilen ve kullanıcı tarafından değiştirilebilir AAA pilleri kabul eden son PDA'dır. M130 ayrıca 33 MHz'de çalışan Motorola VZ Dragonball işlemcisi ile güçlendirilmiştir. 16 bit renk destekleyen 160x160 piksel LCD ekrana sahiptir. Başlangıçta Palm OS 4.1 çalıştıran müşterilere gönderildi.
Believe Me
"Believe Me", Yulia Savicheva tarafından seslendirilen 2004 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Rusya'yı temsil eden şarkı. Şarkı İngilizce dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Brenda Loring tarafından yazılmıştır.
Şarkı yarışmanın finalinde Belçika'nın temsilcisi Xandee'nin şarkısı "1 Life"'dan sonra ve Makedonya'nın temsilcisi Toše Proeski'in şarkısı "Life"'dan önce 14. sırada çıkmıştır. 24 şarkı arasından 11. olmuştur.
Bir sonraki gelen 2005 yarışması'nda Rus katılımcı, "Nobody Hurt No One" adlı şarkısıyla Natalia Podolskaya olmuştur.
Scytodes tegucigalpa
Scytodes tegucigalpa, Scytodes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
İskender
İskender (, Aleksandros III ho Makedon; MÖ 20 Temmuz 356 - MÖ 10 Haziran 323), asıl adıyla '''III. Aleksandros veya yaygın adıyla Büyük İskender''', Antik Makedonya Krallığı'nın MÖ 336 - 323 yılları arasındaki kralıdır. MÖ 356 yılında Pella'da doğdu ve 20 yaşında babası II. Filip'in yerine tahta geçti. İktidarının uzun yıllarını Güneybatı Asya ve Kuzeydoğu Afrika'da eşi benzeri görülmemiş büyük askerî seferlerle geçirdi ve 30 yaşına geldiğinde Yunanistan'dan Kuzeybatı Hindistan'a kadar uzanan antik dünyanın en büyük imparatorluklarından birini oluşturdu. Hükümdarlığı süresince girdiği hiçbir muharebede yenilmeyen Büyük İskender, pek çok uzman kişi tarafından tarihin en başarılı askerî komutanlarından birisi olarak kabul edilir.
İskender, gençliğinde 16 yaşına kadar ünlü filozof Aristoteles tarafından eğitim gördü. MÖ 336'da, babası II. Filip'in bir suikaste uğrayıp ölmesinden sonra, babasının yerine Makedonya tahtına geçti. İskender, Yunanistan'ın Lideri unvanıyla ödüllendirildi ve bu yetkiyi, babasının Perslerin fethi için Yunanları bir araya getirmeyi amaçlayan Pan-Helenistik tasarısını hayata geçirmek için kullandı.
MÖ 334'te Ahameniş İmparatorluğu'nu ele geçiren İskender, bundan sonra 10 yıl sürecek olan bir dizi sefere başladı. Anadolu'nun fethine müteakiben İskender, bir dizi belirleyici savaştan sonra, özellikle İssos ve Gaugamela muharebelerinde Ahameniş hükümdarı III. Darius'u perişan etti. Daha sonra Pers Kralı III. Darius'u devirdi ve Ahameniş İmparatorluğu'nu tamamen fethetti. Gelinen son noktada ise İskender'in imparatorluğu, Adriyatik Denizi'nden Beas Nehri'ne kadar uzanmaktaydı.
İskender, hayatı boyunca "Dünyanın sonu  na ve  Büyük Dış Deniz"e ulaşmak için çok uğraştı ve MÖ 326'da, Hydaspes Muharabesi'nde Pauravas'a karşı önemli bir zafer kazanarak Hindistan'ı işgal etti. Sonrasında, vatan hasreti çeken birliklerinin yoğun talepleri üzerine geri döndü ve MÖ 323'te, başkent olarak ilan etmeyi planladığı Babil'de, Arabistan'ın işgalini tasarladığı seferlerini hayata geçiremeden hastalandı ve öldü. Cenaze korteji, komutanlarından biri olan Ptolemaios tarafından kaçırılıp Mısır'daki İskenderiye'ye götürüldü. Daha sonra Jül Sezar tarafından da ziyaret edilen mezarı günümüzde kayıptır.
İskender'in ölümünü takip eden yıllarda, İskender'in hayatta kalan generalleri ve varisleri olan Diadohoiler tarafından bir dizi iç savaş yapıldı ve bu taht kavgaları, İskender’in kısa ömürlü büyük imparatorluğunun parçalanmasına neden oldu. Krallık; Makedonya, Ptolemaios Krallığı, Seleukos İmparatorluğu ve Pergamon Krallığı olmak üzere dört ana parçaya bölündü.
İskender, Yunan efsanelerini öğrenmiş ve kendisinin yenilmez ve hatta ilahi birisi olduğuna inanmıştır. Seferleri sırasında kendi adını taşıyan 20 kadar şehir ve bölge kurdu. Birçoğunun adı günümüze kadar ulaşabilen bu yerleşimlerin en ünlüsü, Mısır'da bulunan İskenderiye'dir. Ayrıca Türkiye'nin Hatay ilinin sınırları içerisinde yer alan İskenderun ilçesi de buna örnek verilebilir.
İskender, Akhilleus gibi klasik bir kahraman olarak efsaneleşti ve hem Yunan hem de Yunan olmayan pek çok kültürün tarihinde ve efsanelerinde ön plana çıktı. Girdiği hiçbir savaşta mağlup olmamasından ötürü birçok askerî liderin kendilerini kıyasladıkları bir ölçü oldu. Dünya çapındaki askerî akademiler hâlâ taktiklerini öğretmektedir. Tarihteki en nüfuzlu kişilerden birisi olmuştur.
Adı
İskender'in Grekçe olan adı Aleksandros 'tur. Hükümdarlığı sırasında yürüttüğü geniş fetih seferleri ve kazandığı savaşlar sayesinde Büyük Aleksandros anlamına gelen Aleksandros ho Mégas olarak anılmaya başlamıştır. Türkçe kaynaklarda çoğunlukla geçtiği hâliyle İskender adı ise, Arapçadan Türkçeye geçmiştir. Yine kumandanlık başarıları nedeniyle Türkçe yazında da "büyük" sanıyla anılan İskender'den ayrıca İskender Rumî, İskender Yunanî ve Makedonyalı İskender adlarıyla da bahsedilmektedir. Bunların yanı sıra, hayat hikâyesinin Kur'an'da geçen bir karakter olan Zülkarneyn ile bağdaştırılması neticesinde İslami edebiyatta zaman zaman "İskender-i Zülkarneyn" adıyla da anılmaktadır.
Soyu ve çocukluk yılları
İskender, Antik Yunan ayı Hekatombaion'un 16. gününde, Makedonya Krallığı'nın başkenti Pella'da doğdu. Her ne kadar kesin tarih belirsiz olsa da bu, muhtemelen MÖ. 20 Temmuz 356'ya tekabül etmektedir. Babası Makedonya Kralı II. Filip, annesi ise Epir Kralı I. Neoptolemus'un kızı Olympias idi. Her ne kadar II. Filip'in yedi ya da sekiz eşi olsa da, Olympias muhtemelen İskender'i doğurduğu için, onun göz bebeğiydi.
İskender'in doğumu ve çocukluğunu konu alan pek çok efsane vardır. Antik Yunan biyografi yazarı Plutarhos'a göre Filip'le gerdeğe gireceği günün arifesinde Olympias, rüyasında ölmeden önce dört bir yana alevler saçılmasına neden olan, rahmine çakan bir yıldırım gördü. Nikahtan bir süre sonra, Filip'in rüyasında kendisinin karısının rahmini üzerine aslan resmi oyulmuş bir mühürle koruduğu söylenir. Plutarhos, bu rüyanın farklı yorumlarını sundu: Rahminin mühürlü olduğundan anlaşılacağı üzere, Olympias'ın nikahtan önce hamile olması veya İskender'in babasının Zeus olması. Antik Dönem yorumcuları, kimileri Olympias'ın bunu İskender'e söylediğini, kimileri de öneriyi din dışı bularak reddettiğini iddia ederek İskender'in Tanrı soyluluğu hakkındaki hikâyesini, hırslı Olympia'nın yayıp yaymadığı konusunda görüş ayrılığına vardılar. İskender'in doğduğu gün II. Filip, Halkidiki yarımadasındaki Potidea şehrini kuşatmaya hazırlanıyordu. Aynı gün Filip, generali Parmenion'un birleşik İliryalı ve Paeonyalı ordularını yendiği ve atlarının Olimpik Oyunları kazandığı haberini aldı. Yine bu gün, dünyanın yedi harikasından biri olan Efes'teki Artemis Tapınağı'nın yandığı söylenir. Bu durum, Yunan tarihçi Hegesias of Magnesia'nın, Artemis Tapınağı'nın İskender'in doğumuna katılmasından dolayı uzaklaşmasından yandığını söylemesine sebep oldu. Bu tür hikâyeler, İskender kral iken kendisinin insanüstü olduğunu ve ihtişamın kaderine yazıldığını göstermek için kendisi tarafından ortaya çıkarılmış da olabilir.
İlk yıllarında İskender, Lanike adında, gelecekteki komutanı Kara Cletius'un kız kardeşi olan bir hemşire tarafından yetiştirilmişti. Daha sonradan İskender, çocukluğunda annesinin bir akrabası olan katı huylu Leonidas ve Akarnanialı Lysimachus tarafından eğitim gördü. İskender okumayı öğrenerek, lir çalarak, ata binerek, dövüşerek ve avlanarak soylu Makedonyalı gençliği usulünde yetiştirilmişti.
İskender on yaşına geldiğinde Teselyalı bir tüccar, II. Filip'e 13 talente satmayı teklif ettiği bir at getirdi. At, üzerine binilmesine izin vermeyince Filip onun götürülmesini emretti. Ancak İskender, atın kendi gölgesine olan korkusunu fark edince, atı evcilleştirmek için izin istedi ve sonunda bunu başardı. Yunan tarihçi Plutarhos konu hakkında, Filip'in bu cesaret ve hırs gösterisinden çok memnun kaldığını, "Evladım, hırsların için yeterince büyük bir krallık bulmalısın. Makedonya senin için çok küçük." diyerek gözyaşları içinde oğlunu öptüğünü ve atı onun için aldığını söyledi. İskender, atın adını "öküz kafalı" anlamına gelen Bukefalos koydu. Bukefalos, İskender'i seferlerinde Hindistan'a kadar taşıdı. At öldüğünde İskender, hatıra olarak bir şehre onun ismini verdi: Bukefalo.
Eğitimi
İskender 13 yaşına bastığında babası Filip, onun için bir özel hoca aramaya başladı ve İsokrates ile bu vazifeyi üstlenmek için Akademi'deki görevinden çekilmeyi teklif eden S peusippos gibi alimleri göz önünde bulundurdu. En sonunda Filip, Aristo'yu seçti ve Mieza'daki Nymphs Tapınağı'nı derslik olarak sağladı. İskender'i eğitmesi karşılığında Filip, daha önceden yağmaladığı Aristo'nun memleketi Stagira'yı, köleleştirilmiş eski vatandaşları satın alarak özgürleştirip ve sürgüne gönderilenleri affedip iskan ederek yeniden inşa etmeyi kabul etti.
Mieza; İskender, Ptolemy, Hephaistion ve Cassander gibi diğer Makedon soylularının çocukları için bir yatılı okul gibiydi. Bu öğrencilerin birçoğu, "yoldaşlar" olarak anılan arkadaşları ve gelecekteki generalleri olacaktı. Aristo, İskender ve yoldaşlarına tıp, ahlak, felsefe, din, mantık ve sanat hakkında eğitimler verdi. Aristo'nun vesayetinde İskender, özellikle İlyada olmak üzere Homeros'un eserlerine merak sardı. Aristo da ona eserin, İskender'in daha sonra seferlerinde hep yanında taşıyacağı, açıklamalı bir nüshasını verdi.
Gençliğinde İskender, Makedonya sarayında, III. Artakserkses'e karşı geldikleri için uzun yıllar boyunca II. Filip'in himayesine giren Persli sürgünlerle tanışmıştı. Bunlardan bazıları II. Artabazos ile Makedonya sarayında MÖ 352-342 yılları arasında ikamet eden, İskender'in gelecekteki metresi olacak olan Barsine’nin yanı sıra, İskender'in gelecekteki satrapı Amminapes ve Sisines adında Persli bir soyluydu. Bu, Makedonya sarayının Pers sorunları hakkında iyi bilgi sahibi olmasını sağladı, hatta Makedonya devletinin yönetimindeki bazı yenilikleri bile etkilemiş olabilir.
Suda ansiklopedisi, Lampsakoslu Anaksimenes'in de İskender'in hocalarından biri olduğunu yazmaktadır. Ayrıca Anaksimenes'in, ona seferlerinde eşlik ettiğini de söyler.
Naiplik ve Makedonya'nın yükselişi
16 yaşında, İskender'in Aristo altındaki eğitimi sona erdi. Filip, Byzantiyon'a karşı savaş açtı ve İskender'i naip ve varis olarak sorumlu bıraktı. Filip'in yokluğunda, Trakyalı Maediler Makedonya'ya karşı ayaklandı. İskender çabucak karşılık verdi ve onları topraklarından uzaklaştırdı. Bölgeyi Yunanlarla iskan etti ve Alexandropolis adında bir şehir kurdu.
Filip'in dönüşü üzerine, İskender'i küçük bir güçle Güney Trakya'daki isyanları bastırmak için gönderdi. Yunan şehri Perinthus'a karşı sefer düzenleyen İskender'in, babasının hayatını kurtardığı söylenir. Bu arada Amfissa şehri Delfi yakınlarında Apollon için kutsal olan toprakları işlemeye başladı. Bu kutsala saygısızlık davranışı, Filip'e Yunan meselelerine daha fazla müdahale etme fırsatı verdi. Hâlâ Trakya'da meşgul olan İskender'e Yunanistan'ın güneyinde bir sefer için bir ordu toplamasını emretti. Diğer Yunan devletlerinin müdahale edebileceğinden endişe duyan İskender, bunun yerine İllirya'ya saldırmaya hazırlanıyormuş gibi davrandı. Bu kargaşa sırasında İliryalılar Makedonya'yı işgal etti; ancak İskender tarafından püskürtüldüler.
Chaeronea'daki zaferden sonra, Filip ve İskender, tüm şehirler tarafından memnuniyetle karşılanarak, mukavemetle karşılaşmadan Mora'ya yürüdüler ancak Sparta'ya vardıklarında geri çevrilseler de savaşa başvurmadılar. Korint'te Filip, Sparta dışındaki çoğu Yunan şehir devletini içeren bir "Helen İttifakı" (Greko-Pers Savaşları'nın eski Pers karşıtı ittifakını örnek alan) kurdu. Filip daha sonra bu birliğin (modern bilim adamları tarafından Korint İttifakı olarak bilinir) Hegemon'u (genellikle "Yüksek Komutan" olarak çevrilir) olarak adlandırıldı ve Pers İmparatorluğu'na saldırmayı planladığını duyurdu.
Sürgün ve geri dönüş
Filip, Pella'ya döndüğünde MÖ 338'de generali Attalus'un yeğeni Kleopatra Eurydice'ye âşık oldu ve onunla evlendi, Evlilik -yarı Makedonyalı İskender'in aksine Kleopatra'nın herhangi bir oğlu tam Makedonyalı olacağından- varis olarak İskender'in yerini zayıflattı. Nikah şöleninde sarhoş Attalus tanrılara evliliğin meşru bir varis doğurması için dua etti.
"Philip'in aşık olup evlendiği Kleopatra'nın düğününde, amcası Attalus içerken, Kleopatra Filip'ten çok genç olduğu için, Makedonların tanrılara yeğeni tarafından krallığa meşru bir varis vermeleri için yalvarmalarını diledi. Bu İskender'i o kadar rahatsız etti ki bardaklardan birisini onun kafasına geçirdi, "Seni alçak," dedi "ne yani, ben piç miyim?" Attalus'tan yana duran Filip ayağa kalktı ve oğluna haddini bildirecekti ancak neyse ki ya aceleci öfkesinden ya da içtiği şaraptan dolayı ayağı kaydı ve yere düştü. Bunun üzerine İskender sitemle ona hakaret etti: "Görüyor musunuz," dedi "Avrupa'dan Asya'ya geçmek için hazırlık yapan adam, bir sandalyeden diğerine geçerken düştü."
- — Plutarhos, Filip'in düğünündeki kavgayı tasvir ederken.
Isao Taniguchi
Isao Taniguchi (d. 16 Şubat 1991), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2013 yılında Giravanz Kitakyushu kulübünde başladı. Daha sonra Kagoshima United FC kulübüne transfer oldu.
İskender
Sürgün ve geri dönüş
MÖ 337'de İskender, annesi ile Makedonya'dan kaçtı ve onu Molossianların başkenti Dodona'da, kardeşi Epirus Kralı I. İskender'in yanında bıraktı. Kendisi İlirya'ya doğru yola devam etti ve burada bir veya daha fazla İlirya kralına, belki de Glaukias'a sığındı ve birkaç yıl önce onları savaşta mağlup etmesine rağmen misafir olarak ağırlandı. Bununla birlikte, Filip hiçbir zaman siyasi ve askerî konularda eğitilmiş oğlunu reddetmek niyetinde değil gibi görünmekteydi. Buna münasip bir şekilde İskender, iki taraf arasında arabuluculuk yapan aile dostu Demechan'ın çabaları sayesinde altı ay sonra Makedonya'ya döndü.
Ertesi yıl, Karya'nın Pers satrabı Pixodarus, en büyük kızını İskender'in üvey kardeşi Filip Arrhidaeus'a teklif etti. Olympias ve İskender'in birkaç arkadaşı, bunun Filip'in Arrhidaeus'u varisi yapma niyetinde olduğunu gösterdiğini öne sürdü. İskender, Korintoslu Thessalus'u aracı olarak göndererek Pixodarus'a kızının elini gayrimeşru doğan bir adama değil, kendisine vermesi gerektiğini söyledi. Filip bunu duyduğunda müzakereleri kesti ve İskender'i bir Karyalı'nın kızıyla evlenmek istediği için azarladı ve kendisi için daha iyi bir gelin istediğini söyledi. Filip, İskender'in dört arkadaşı Harpalus, Nearchus, Ptolemy ve Erigyius'u sürgüne gönderdi ve Korintliler'e Thessalus'u kendisine tutsak olarak getirtti.
Tahta çıkışı
MÖ 336 yazında Vergina'da kızı Kleopatra ile Olympias'ın erkek kardeşi Epiruslu I. İskender'in düğününe katılırken Filip muhafızlarının şefi Pausanias tarafından suikaste uğradı. Pausanias kaçmaya çalışırken ayağı asmaya takıldığı için yere düştü ve İskender'in iki yoldaşı Perdiccas ve Leonnatus da dahil olmak üzere kendisini kovalayanlar tarafından öldürüldü. İskender hemen orada soylular ve ordu tarafından yirmi yaşında kral ilan edildi.
İktidarın sağlamlaştırılması
İskender, tahtta hak iddia eden potansiyel rakipleri ortadan kaldırarak saltanatına başladı. Kuzeni eski IV. Amyntas'ı idam ettirdi. Ayrıca Lyncestis bölgesinden iki Makedon prensini öldürdü ancak üçüncüsü Alexander Lyncestes'i kurtardı. Olympias; Kleopatra Eurydice ve Filip'in kızı Europa'yı diri diri yaktırdı. İskender bunu öğrendiğinde çok sinirlendi. İskender ayrıca, Küçük Asya'daki ordunun ileri muhafızının ve Kleopatra'nın amcasının komutanı olan Attalus'un öldürülmesini emretti.
Attalus o zamanlar Atina'ya kaçma olasılığı konusunda Demosthenes ile yazışıyordu. Attalus ayrıca İskender'e şiddetli bir şekilde hakaret etmişti ve Kleopatra'nın öldürülmesinin ardından İskender onu hayatta bırakamayacak kadar tehlikeli bulmuş olabilir. İskender, muhtemelen Olympias tarafından zehirlenmesinin bir sonucu olarak, tüm anlatımlara göre zihinsel engelli Arrhidaeus'u bağışladı.
Filip'in ölüm haberi, Thebes, Atina, Teselya ve Makedonya'nın kuzeyindeki Trakya kabileleri de dahil olmak üzere birçok eyalette isyanlar çıkmasına sebep oldu. İsyan haberi İskender'e ulaştığında, hemen yanıt verdi. Diplomasiye başvurulması tavsiye edilmesine rağmen, İskender 3.000 Makedon süvarisi topladı ve güneye Tesalya'ya doğru yol aldı. Olympos Dağı ile Ossa Dağı arasındaki geçidi işgal eden Teselya ordusunu buldu ve adamlarına Ossa Dağı üzerinden geçmelerini emretti. Teselyalılar ertesi gün uyandıklarında, İskender'i arka cenahlarında buldular ve derhal teslim oldular ve süvarilerini İskender'in gücüne eklediler. Daha sonra güneye, Mora Yarımadası'na doğru devam etti.
İskender, güneye Korint'e gitmeden önce Amfiktiyonik Konseyi'nin lideri olarak tanındığı Thermopylae'de durdu. Atina'yla barış yaptı ve İskender isyancıları affetti. İskender ve Kinik Diyojen arasındaki ünlü karşılaşma, İskender'in Korint'te kaldığı süre boyunca gerçekleşti. İskender, Diogenes'e kendisi için ne yapabileceğini sorduğunda, filozof kibirli bir şekilde İskender'den güneş ışığını engellediği için biraz yana doğru çekilmesini istedi. Bu cevap, "Ama doğrusu, İskender olmasaydım, Diyojen olmak isterdim" dediği söylenen İskender'in çok hoşuna gitti. Korint'te İskender, Hegemon ("lider") unvanını aldı ve tıpkı Filip gibi, Persler'e karşı yaklaşan savaş için komutan olarak atandı. Ayrıca bir Trakya ayaklanmasının gerçekleştiği haberini aldı.
Antik Sikkeleri
Büyük İskender'in Gümüş Tetradrahmi antik sikkeleri antik dünyanın en iyi bilinen antik sikkelerinden bazılarıdır. 4 Drahmi değerinde olan bu büyük gümüş sikkeler, III. İskender döneminde Makedon gümüş para biriminin bel kemiğini oluşturdu. İlk önce sadece Makedon madenlerinden elde edilen metal kullanılarak darb edilmiştir. Ancak daha sonra ele geçirilen Pers gümüşü de sikkelerde kullanılmıştır. Gümüş Tetradrahmiler sadece III.Alexander'ın büyük ordusuna ödeme yapmak için değil, aynı zamanda uluslararası ticaret para birimi olarak yurt dışında dolaştırılmak için yaratılmıştır.
Çok sayıda çeşidi olmasına rağmen, Büyük İskender'in çoğu Gümüş Tetradrahmisi sikke ön yüzlerde Herakles'in aslan derisi kaplı başının ön yüz tasarımına ve sikke arka tip oturan Zeus'un yer aldığı ters bir tasarıma sahiptir. Bu tasarımlar Yunan tanrılarını onurlandırıyordu ancak buradaki vurgu Büyük İskender için uygun bir eşleşmeydi. Tetradrahmiler yüzyıllar önce Atina Şehir Devleti tarafından kurulmuş olan Attic ağırlık standardına uygun olarak basılmıştır. Tetradrahmiler kabaca 17.2 g ağırlığında olduğu anlamına gelir.
Büyük İskender Gümüş Drahmileri
Büyük İskender'in Gümüş Drahmileri, Makedon krallığı ve ardıl krallıklarında üretilen en yaygın ikinci gümüş sikkelerdir. Büyük İskender'in Drahmi sikkelerinin çoğunun darb edildiği Küçük Asya'da 55 milyon Gümüş Drahmi basıldığı tahmin edilmektedir. Alexander III'ün tasarımlarını taşıyan çoğu Gümüş Drahmi Büyük İskenderin ölümünden sonra darb edilmiştir. Gümüş Drahmiler üzerinde Tanrıları onurlandıran aynı semboller kullanılmıştır. Bu küçük gümüş sikkeleri Tetradrahmiler kadar çok sayıda şehir darb etmemiştir.
Büyük İskender Altın Stater Sikkeleri
Makedonya ve Trakya'da bulunan madenler ve ardından İran'dan alınan büyük miktarda altın sayesinde III. İskender'in altın sıkıntısı olmadığı halde Büyük İskender'in Altın Stater'leri, Gümüş Tetradrahmileri ve Drahmileri kadar yaygın değildi. Gümüş Tetradrahmiler ve Drahmiler gibi altın Stater'ler, Yunanistan'ın ilahilerini onurlandıran tasarımlar sergilemektedir. Ancak bu sefer onurlandırılanlar Yunanistan'ın tanrıçalarıdır. Stater sikkeler ön yüzlerde Athena'nın Korint miğferi taktığı portresi ve arka yüzde elinde bir defne çelengi tutan kanatlı Nike tasarımı vardır. Alexander arka yüzünde Yunanca olarak yazılıdır. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ/ALEXANDROU.
Balkan Seferi
İskender Asya'ya geçmeden önce kuzey sınırlarını korumak istiyordu. MÖ 335 baharında birkaç isyanı bastırmak için ilerledi. Amfipolis'ten başlayarak doğuya, "Bağımsız Trakyalılar" ülkesine gitti ve Haemus Dağı'nda Makedon ordusu tepelerde yer alan Trakya güçlerine saldırdı ve onları yendi. Makedonlar, Triballi ülkesine ilerlediler ve ordularını Lyginus nehri (Tuna'nın bir kolu) yakınlarında yendiler. İskender daha sonra üç gün boyunca Tuna Nehri'ne doğru ilerlerdi ve karşı kıyıda Getae kabilesiyle karşılaştı. Geceleri nehri geçerek onları şaşırttı ve ilk süvari çatışmasının ardından ordularını geri çekilmeye zorladı.
Daha sonra İskender'e, İllirya Kralı Cleitus ve Taulantii Kralı Glaukias'ın otoritesine karşı açık bir isyan çıkardığı haberi ulaştı. Batıya, İllirya'ya doğru ilerleyen İskender, her birini sırayla yenerek iki hükümdarı birlikleriyle birlikte kaçmaya zorladı. Bu zaferlerle kuzey sınırını güvence altına aldı.
İskender kuzeye doğru ilerlerken, Thebaililer ve Atinalılar bir kez daha isyan ettiler. İskender hemen güneye yöneldi. Diğer şehirler yine tereddüt ederken, Thebai savaşmaya karar verdi. Thebai direnişi etkisizdi ve İskender şehri yerle bir etti ve topraklarını diğer Boeotia şehirleri arasında paylaştırdı. Thebai'nin sonu Atina'yı yıldırdı ve tüm Yunanistan'ı geçici olarak barış içinde bıraktı. Sonra İskender, Antipatros'u naip olarak bırakarak Asya seferine çıktı.
Eski yazarlara göre Demosthenes, İskender'i "Margites" (Yunanca: Μαργίτης) ve bir çocuk olarak adlandırdı. Yunanlar, Margites kelimesini, Margites'ten dolayı aptal ve işe yaramaz insanları tanımlamak için kullandılar.
Anadolu
MÖ 336'da II. Filip; Amyntas, Andromenes ve Attalus'la birlikte Parmenion'u ve 10.000 kişilik bir orduyu, batı sahillerinde ve adalarda yaşayan Yunanları Ahameniş yönetiminden kurtarmak için bir saldırı hazırlığı yapmak üzere Anadolu'ya göndermişti. İlk başta her şey yolunda gitti. Anadolu'nun batı kıyısındaki Yunan şehirleri ayaklandı, ta ki Filip'in ölümünün ve yerine küçük oğlu İskender geçtiğinin haberi gelene kadar. Filip'in ölümüyle birlikte Makedonların moralleri bozuldu ve ardından paralı asker Rodoslu Memnon komutasında, Magnesia civarında Ahamenişler tarafından mağlup edildiler.
Tahta çıkışından beri Pers İmparatorluğu'nu ele geçirmeyi tasarlayan Büyük İskender, II. Filip'in kurduğu orduyu beslemek ve 500 talente ulaşan borçları ödemek için gerekli kaynakları bulma düşüncesiyle hemen sefer hazırlıklarına girişti. Kral naibi olarak yönetimi Sibonlu Antipatros'a bıraktıktan sonra MÖ 334 ilkbaharında toplam 30 bin piyade ve 5 binin üzerinde süvariden oluşan ordusuyla yola çıktı. Bu ordunun içinde 14 bin Makedonyalı ve Helen Birliği'ne bağlı 7 bin asker yer alıyordu. Silah ve güç dağılımı açısından çok iyi düzenlenen orduya mühendis, mimar, bilim insanı, saray görevlisi ve tarihçiler de eşlik ediyordu.
Homeros'tan aldığı esinle önce İlion'u (Troya) ziyaret ederek Akhilleus'un mezarına çelenk koyan İskender, Pers ordularıyla ilk kez Granikos Savaşı'nda karşı karşıya geldi. Bu çarpışmada elde ettiği zafer ona Batı Anadolu'nun kapılarını açtı. Yunanistan'da izlediği politikanın tersine, tiranları sürerek demokrasilerin kurulmasına önayak oldu. Ama kentleri fiilen kendisine bağlama yoluna gitti. Karya'daki Miletos (Milet) ve Halikarnassos (Bodrum) kentlerinin direnişini kırarak yöneticilerini teslim olmaya zorladı. MÖ 334-MÖ 333 kışında Batı Anadolu'nun fethini tamamladıktan sonra, MÖ 333 ilkbaharında Akdeniz kıyı yolunu izleyerek Perge'ye ulaştı. Söylenceye göre Frigya'dan geçerken, Asya'ya hükmedecek kişinin çözebileceğine inanılan Gordion düğümünü kesti. Gordion'dan Ancyra'ya (Ankara) yöneldi, oradan da Kapadokya ve Kilikya Kapıları (Kilikiai pilai; bugün Gülek Boğazı) üzerinden güneye indi.
Doğu Akdeniz ve Suriye
Misis Köprüsünden geçerek Miryandros (bugün İskenderun yakınında) dolayında kamp kurduğunda, Pers hükümdarı III. Darius da Pinaros Çayı (bugün Deliçay) kıyısında savaş düzeni almış bulunuyordu. Bu karşılaşmayı izleyen İssos Çarpışması (MÖ 333 sonbaharı) sonunda III. Darius kesin bir yenilgiye uğradı ve ailesini savaş alanında bırakarak kaçtı.
İskender bu zaferden sonra Suriye ve Fenike'ye doğru ilerledi. Amacı Fenike kıyılarını fethederek Pers donanmasını üssüz bırakmak ve etkisizleştirmekti. III. Darius'un barış önerisine karşı, kendisini Asya'nın efendisi olarak tanımasını ve koşulsuz teslim olmasını istedi. Başlangıçta Pers kentlerini kolayca ele geçirmesine karşın, Tiros (bugün Sur) önünde sert bir direnişle karşılaştı. Uyguladığı bütün kuşatma taktiklerine karşın, bu müstahkem ada kenti yedi ay boyunca başarıyla saldırılara karşı koydu. Kuşatma sürerken III. Darius, ailesi için fidye olarak 10 bin talent ödemeyi ve Fırat Irmağı'nın batısında kalan topraklarını bırakmayı önerdi. Bu olayla ilgili olarak, İskender'in komutanı Parmenion'un "İskender'in yerinde olsam kabul ederdim" dediği, buna karşılık İskender'in de "Parmenion olsaydım, ben de kabul ederdim" biçiminde bir karşılık verdiği anlatılır.
Tiros, şiddetli saldırılara daha fazla direnemeyerek MÖ 332 yılının Temmuz ayında düştü. İskender'in en büyük askerî başarısı sayılan bu harekâta geniş çaplı bir yağma da eşlik etti. Kentin bütün erkekleri öldürüldü, kadın ve çocukları da köle olarak satıldı.
Mısır
Suriye'yi Parmanion'a bırakarak güneye ilerleyen İskender, Gaza'da (Gazze) iki ay süren direnişe son verdikten sonra MÖ 332 yılının Kasım ayında Mısır'a girdi ve halk tarafından kurtarıcı olarak karşılandı. Memphis'te (Memfis) kutsal Apis'e kurbanlar keserek firavunların geleneksel çifte tacını giydi. Kışı Mısır'da yönetimi düzenlemekle geçirdi. Mısırlı yöneticiler atamakla birlikte, orduyu Makedonyalıların komutasında tuttu. Günümüzde İskenderiye olarak anılan Aleksandreya kentini kurdurdu. Bazı kaynaklara göre Nil'in taşmasının nedenlerini araştırmak üzere bir keşif grubunu görevlendirdi. Siva'da ünlü bir kahinin, İskender'in Zeus'un oğlu olduğunu ilan etmesi ve Amon Tapınağında Tanrı Amon ile görüştüğü yolundaki söylentiler onun halkın gözündeki tanrısallığını bir kat daha arttırmıştı. Mısır'ın fethiyle Doğu Akdeniz'de kesin denetimi sağlayan İskender, MÖ 331 ilkbaharında Tiros'a döndü.
Asurya ve Babil
Suriye'ye Makedonyalı bir satrap atadıktan sonra Mezopotamya'ya ilerledi ve temmuzda Fırat kıyısındaki Tapsakos'a vardı. Ninive'yle Arbela (Erbil) arasındaki Gaugamela Savaşı'nda III. Darius'le yeniden karşı karşıya geldi ve onu bir kez daha yenerek kaçmaya zorladı. Güneye inerek Babil'i aldı ve Mazayos adında bir Pers'i satrap olarak atadı. Ardından Susa'ya girdi ve Zagros Dağları'nı aşarak İran içlerine yöneldi. Persepolis'te I. Kserkses'in sarayını törenle yaktı. Kserkses'in Yunanistan'da yaptıklarına karşı bir misilleme olan bu hareketle aynı zamanda "öç seferi"nin sona erdiğini gösterdi.
İmparatorluğun ve Doğu'nun düşüşü
MÖ 330 ilkbaharında Media'ya girerek, başkent Ekbatana (Modern Hamedan)'yı aldıktan sonra, Yunan askerlerinin geri dönmesine izin verdi. Pers topraklarını içine alan yeni bir imparatorluk kurmayı ve "Asya'nın efendisi" olmayı amaçlayan İskender, daha doğudaki toprakları ele geçirmeye yönelik yeni bir sefer başlattı. Kısa sürede yerel satraplara boyun eğdirerek Hazar kıyılarına, oradan da Afganistan içlerine ulaştı. Bu fetihler sırasında Makedonyalı ve Pers bileşimine dayalı yeni bir yönetim sistemi oluşturduğundan, eski komutanlarıyla baş-gösteren anlaşmazlıklar giderek derinleşti. Kendisine suikast girişimiyle suçladığı Parmenion'la oğlunu ortadan kaldırarak ordusunu yeni baştan düzenledi. MÖ 330-329 kışında Helmand Irmağı'nı izleyerek kuzeye doğru ilerledi. Bu sırada Baktriya satrabı Bessus'un genel bir ayaklanma başlatması üzerine, Hindukuş Dağları'nı aşarak karışıklıklara son verdi. Bu harekâtı yürütürken Siriderya'ya kadar ilerledi ve burada İskitlerin sert direnişiyle karşılaştı. Başka göçebe halkların da ayaklanmasıyla büyük güçlükler çıkaran bu direnişi ancak MÖ 328 sonbaharında bastırabildi. Davranışlarıyla giderek bir Doğu despotuna dönüşen İskender, Pers hükümdarları gibi giyinmeye ve proskinesis (hükümdar karşısında yere kapanarak selamlama) uygulaması gibi Pers geleneklerini benimsemeye başladı. Bu arada Baktriane prenseslerinden Roksana'yla evlendi. Kendini tanrılaştırmaya giriştiyse de, Makedonlar ve Yunanlarca alaya alınınca bundan vazgeçmek zorunda kaldı. Bir komploya karıştığı gerekçesiyle tarihçi Kallisthenes'i hapse attırması bilgin ve filozoflar arasındaki desteğini yitirmesine neden oldu.
Hindistan'ın fethi
Ele geçirdiği ülke halklarından yeni askerler toplayarak engebeli arazide savaşma yeteneğine sahip yeni bir ordu oluşturan İskender, MÖ 327 yazında Hindistan üzerine yürümek amacıyla Baktriane'den ayrıldı. Daha hafif silahlar kullanan piyade birliklerinin yanı sıra ok ve mızrak kullanan süvari birliklerinin yer aldığı bu ordunun asıl savaşçı gücü 35 bin askerden oluşuyordu. Plutarkhos'un bu ordu için verdiği 120 bin rakamının, yedek kuvvetleri, katır ve deve sürücülerini, sağlık görevlilerini, seyyar satıcıları, askerleri eğlendirmekle görevli gösteri gruplarını, kadın ve çocukları da kapsadığı sanılmaktadır. Hindukuş Dağları'nı ikinci kez geçen İskender, MÖ 326 baharında İndus Irmağı yakınındaki Taksila'ya (bugün Takshaşila) girdi. Hydaspes (bugün Cihelum) ile Akesines (bugün Çenab) ırmakları arasındaki bölgenin hükümdarı Poros'u, Hidaspes Çarpışması'nda yenilgiye uğrattı. Esir olarak ele geçirilen Poros'a Nasıl bir muamele görmek istiyorsun? diye sorduğunda Poros Krallara yakışır bir muamele cevabını verdi. Daha sonra Poros'u affetti ve dost oldular. Başarısını kutlamak üzere Aleksandreia Nikaia kentini, ayrıca burada ölen atı Boukefalos'un adını verdiği Bukefala (Boukephalia) kentini kurdu. Asya'nın doğusuna doğru yoluna devam etmek için Hifasis (Beas) Irmağı'na kadar gitmesine karşın, ordusunun ayaklanmak üzere olduğunu görerek geri dönmeye karar verdi.
Hidaspes Irmağı kıyısında 800-1.000 gemiden oluşan bir donanma kurduktan sonra bazı birlikleri karadan yürüterek İndus Irmağı boyunca Hint Okyanusu'na kadar ilerledi. Bu arada Hydroates (Ravi) Irmağı yakınlarında Mallilerle girişilen çarpışmada ağır biçimde yaralandı. MÖ Ağustos 325'te İndus Deltası'nın ağzındaki Patala'ya vardı; burada bir liman ve tersane yaptırdı. Dönüş yolculuğu için ordusunun bir bölümü Nearkhos'un komutasındaki gemilerle MÖ Eylül 325'te denize açılırken, kendisi de kıyıyı izleyerek yiyecek sıkıntısı içinde ve çok zor koşullarda Gedrpsia'yı (bugün Belucistan) geçti. Bu arada Hindistan seferi hazırlıklarına başladı.