cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Polonya tarihi (1945–1989)
Yuvarlak Masa ve yarı serbest seçimlere doğru
1987 Polonya siyasi ve ekonomik reformlar referandumuna seçmenlerin %67'si katıldı ve bunların çoğu hükümetin önerdiği reformları onayladı, ancak rejimin kendi kendine dayattığı gerçekçi olmayan katı geçiş gereklilikleri nedeniyle popüler bir manda resmen kaçırıldı. Referandum fiyaskosu, Polonya hükümetlerinin 1980'lerin başından beri peşinde koştuğu piyasa odaklı ekonomik reformlar sürecine bir darbe indirdi.
İktidardaki komünist/askeri müesses nizam, muhalefetle bir tür anlaşmanın eninde sonunda gerekli olacağını ve önde gelen Dayanışma figürlerini de dahil etmek zorunda kalacağını yavaş yavaş fark etti. İşçilerin çıkarlarını temsil eden bir işçi sendikası olan Dayanışma, sıkıyönetim sonrasında ve daha sonra 1980'lerde fiilen yok edildikten sonra kendini yeniden ortaya koyamadı, ancak daha önce düşünülemez sayılan sistemik değişikliklerin toplumsal kabulünü kolaylaştıran bir mit olarak ulusal bilinçte korundu. Bir kitle hareketi olarak Dayanışma ve onunla birlikte baskın sosyal demokrat unsuru (demokratik sosyalizm destekçileri) yenildi. Dayanışma adı sürekli olarak kullanılmıştı, ancak muhalefet hareketi farklı siyasi yönelimlere sahip rakip gruplar oluşturmak için bölündü. Yeni bir entelektüel fikir birliğine göre, "demokrasi, 1970'lerin ortalarından 1981'e kadar iddia edildiği gibi aktif bir yurttaşlığa değil, özel mülkiyete ve serbest piyasaya dayanıyordu". Mevcut görüş artık geniş bir siyasi katılımı gerektirmiyor, bunun yerine elit liderliği ve kapitalist bir ekonomiyi vurguluyordu. Dayanışma sembolik bir varlık haline geldi, aktivistleri açıkça komünizm karşıtı pozisyonlar aldı ve liderliği sağa doğru kaydı. Tarihi kitle hareketi artık az sayıda kişi tarafından temsil ediliyordu ve aralarında Lech Wałęsa, Tadeusz Mazowiecki ve Leszek Balcerowicz'in özellikle belirleyici roller üstlenmek üzere olduğu görülüyordu. Bu üçlü, Amerikan ve Batı Avrupa mali ve diğer çıkarlarından güçlü bir şekilde etkilenen, sınırsız serbest piyasanın savunucularıydılar.
Bilimler akademisi
Bilimler Akademisi, çeşitli bilim dallarıyla profesyonel olarak uğraşan bilim adamlarını bir araya getiren kuruluşdur. Devlet tarafından finanse edilen bazı akademiler, ulusal akademi veya kraliyet akademilerine ayarlanmıştır. Bilimler akademileri bilim dalları üzerine araştırmalar, keşif ve teknoloji buluşlar yapar.
Polonya tarihi (1945–1989)
Yuvarlak Masa ve yarı serbest seçimlere doğru
1988 ilkbahar ve yazında ülke çapında grevler patlak verdi. 1980 grevlerinden çok daha zayıftı ve rejimin muhalefetle müzakerelere başlama taahhüdünü güvence altına alan Wałęsa'nın müdahalesinden sonra sona erdi. Grevler, Halk Cumhuriyeti tarihinde işçi sınıfının aktif siyasi katılımının son eylemiydi ve Dayanışma gazileriyle bağlantılı olmayan ve o sırada sürmekte olan ekonomik yeniden yapılanmanın toplumsal açıdan zararlı sonuçlarına karşı çıkan genç işçiler tarafından yönetiliyordu. Araştırmacı Maciej Gdula'ya göre, ardından gelen siyasi faaliyet yalnızca seçkinler tarafından yürütüldü. Muhalefetin önde gelen çevreleri kendilerini geçmişte emekçilerin refahına olan güçlü bağlılıklarından kurtardıkları için, herhangi bir kitlesel toplumsal örgüt veya hareketten ne ilham aldı, ne de onlara danıştı. Artık tartışmasız liderler olarak güvende olmayan KOR-Dayanışma kuşaklarının Polonyalı muhalifleri, artık ekonomik hedefleri paylaştıkları zayıflamış rejimle pazarlık yapmaya hevesliydi.
Her iki taraf da yeni uluslararası durum ve Polonya'daki son grev dalgası tarafından harekete geçirildi. Eylül 1988'de Magdalenka'da hükümet temsilcileri ve Dayanışma liderleri arasında ön görüşmeler başladı. O yıl ve ertesi yıl Wałęsa ve diğerlerinin yanı sıra içişleri bakanı General Czesław Kiszczak'ın da dahil olduğu çok sayıda toplantı, o sırada yürütülen resmi müzakerelerin perde arkasında gerçekleşti. Kasım ayında Wałęsa, resmi sendikaların başkanı Alfred Miodowicz'le ulusal televizyonda tartıştı. Bu tartışma, Wałęsa'nın imajını güçlendirdi. PZPR'nin 16-18 Ocak 1989 tarihli genel kurulunda General Jaruzelski ve iktidar oluşumu, istifa etmekle tehdit ederek Merkez Komite'nin direnişini aştı ve parti, Dayanışma'nın yeniden yasallaştırılmasına izin vermeye ve resmi görüşmeler için liderleriyle bir araya gelmeye karar verdi. 6 Şubat'tan 4 Nisan'a kadar, 13 çalışma grubu arasında "Yuvarlak Masa Görüşmeleri" (Rozmowy Okrągłego Stołu) olarak bilinen 94 müzakere oturumu, siyasi ve ekonomik uzlaşma reformlarıyla sonuçlandı. Jaruzelski, Başbakan Mieczysław Rakowski ve Wałęsa müzakerelere doğrudan katılmadı. Hükümet tarafı Czesław Kiszczak, Aleksander Kwaśniewski, Janusz Reykowski, Stanisław Ciosek, Romuald Sosnowski, Władysław Baka, Andrzej Gdula ve Ireneusz Sekuła tarafından temsil edildi; Adam Michnik, Tadeusz Mazowiecki, Bronisław Geremek, Jacek Kuroń, Zbigniew Bujak, Władysław Frasyniuk, Jarosław Kaczyński ve Witold Trzeciakowski ve diğerleri ise Dayanışma muhalefetini temsil ediyordu. Görüşmeler, siyasi gücün yeni oluşturulan iki meclisli bir yasama meclisine ve icra başkanı olacak bir cumhurbaşkanına verileceği Yuvarlak Masa Anlaşması ile sonuçlandı.
Daha sonra yaşanması yerine şimdi yaşanan sistemik bir dönüşüm, Çin'deki Tiananmen Meydanı protestolarına yönelik kanlı baskıyla aynı zamana denk gelen 4 Haziran 1989'daki Polonya yasama seçimleriyle mümkün oldu. Oylama sonuçları açıklanınca siyasi bir deprem yaşandı. Dayanışma'nın zaferi, (kısmen çekişmeli sandalyeler söz konusu olduğunda muhalefeti destekleyen, ancak yine de hükümet tarafından izin verilen seçim sistemi sonucunda) tüm tahminleri aştı. Dayanışma adayları Sejm 'de rekabet etmelerine izin verilen tüm koltukları alırken, yeni kurulan Senato'da mevcut 100 sandalyenin 99'unu ele geçirdiler. Aynı zamanda, birçok önde gelen PZPR adayı, kendilerine ayrılan koltukları almak için gereken minimum oyu bile alamadılar. PZPR liderliğindeki koalisyonun meşruiyetine feci bir darbe vuruldu.
Siyasi dönüşüm
Sonraki birkaç ay, siyasi manevralarla geçti. Ülke üzerinde hâlâ askeri ve idari kontrole sahip olan, ancak giderek güvensizleşen komünistler, Dayanışma'nın General Jaruzelski'nin devlet başkanı olarak kalmasına izin verdiği bir uzlaşmayla yatıştırıldı. 19 Temmuz 1989'da Jaruzelski, oy pusulasındaki tek isim olmasına rağmen Ulusal Meclis başkanlık seçimlerinde oylamayı zar zor kazandı. Yeterli sayıda Dayanışma milletvekilinin gayri resmi olarak ayarladığı bir çekimser oylama ile kazandı ve dolayısıyla da konumu güçlü değildi. Jaruzelski, 29 Temmuz'da PZPR'nin genel sekreterliğinden istifa etti. Yuvarlak Masa anlaşması, temelde PZPR'nin seçim sonuçları ne olursa olsun iktidarda kalmasına izin veriyordu ve partinin değişen liderliği Polonya'yı yönetmeye devam etti. 1 Ağustos'ta, devam eden piyasa reformları nedeniyle fiyatlar serbest bırakıldı ve sonuç olarak hiperenflasyon başladı. Aniden artan ekonomik sıkıntılar yeni bir grev dalgasına neden oldu. Grevler kendiliğindendi, ancak artık grevcilerin ekonomik talepleriyle aynı fikirde olmayan Dayanışma liderleri, grevlerin ikincil siyasi yönünü (partinin inadına duyulan öfke) vurgulayabildiler ve grevleri hızlandırılmış bir siyasi geçiş için rejime baskı yapmak için kullandılar. 2 Ağustos 1989'da göreve gelen yeni başbakan General Kiszczak, Sejm 'de hükümeti kuracak desteği bulamayınca 19 Ağustos'ta istifa etti. Kiszczak, Polonya'nın son komünist hükümet başkanıydı. Jaruzelski, Dayanışma'yı "büyük bir koalisyonda" PZPR'ye katılmaya ikna etmeye çalışsa da, Wałęsa bunu reddetti. Mevcut grev baskısının teşvik ettiği, PZPR ile müttefik olan ve daha önce boyun eğen iki parti, bağımsız yolların benimsenmesine doğru ilerliyorlardı ve onların ek oyları muhalefete parlamentonun kontrolünü verecekti. Bu koşullar altında Jaruzelski, yeni hükümetin siyasi muhalefet tarafından kurulma ihtimalini kabullenmek zorunda kaldı. Dayanışma'nın seçilmiş temsilcisi Tadeusz Mazowiecki, başbakan olarak atandı ve 24 Ağustos 1989'da meclis tarafından onaylandı. Doğu Blokunda türünün ilk örneği olan, komünist olmayan birinin liderliğindeki yeni hükümet 13 Eylül'de yemin ederek göreve başladı. PZPR koalisyonda kalarak ve dış ticaret, savunma, içişleri ve ulaştırma bakanlıklarının kontrolünü elinde tutarak iktidarın tamamını hemen elinden bırakmadı.
Sınırlı seçimlerde Dayanışma adaylarının çarpıcı seçim zaferi ve ardından on yıllardır bölgede komünist olmayan ilk hükümetin kurulması, 1989'un ikinci yarısında Orta ve Doğu Avrupa'daki komünist yönetimlerden birçok benzer barışçıl geçişi teşvik etti.
Aralık 1989'da Polonya anayasasında "sosyalist" düzeni resmen ortadan kaldırılan değişiklikler yapıldı: Marksist göndermeler kaldırıldı ve ülkenin adı tekrar Polonya Cumhuriyeti olarak değiştirildi.
Dayanışma'nın başkanı Wałęsa, erken cumhurbaşkanlığı seçimleri talep etti. Wałęsa, artık hükümeti yöneten entelektüeller olan geleneksel Dayanışma müttefiklerinin tavsiyelerine karşı hareket ediyordu. Devam eden işçi huzursuzluğunun baskısı altında Wałęsa, komünist (Başkan Jaruzelski gibi) veya elitist siyasi liberaller (Başbakan Mazowiecki gibi) olarak tanımladığı kişiler tarafından tehdit edildiği iddia edilen işçilerin çıkarlarının destekçisi olduğunu ilan etti. Wałęsa kendisini iyi muhafazakar, Hristiyan ve milliyetçi kimlik bilgilerine sahip bir kişi olarak sundu.
1990'da Jaruzelski Polonya cumhurbaşkanlığından istifa etti ve yerine 1990 cumhurbaşkanlığı seçimlerini kazanan Wałęsa geçti. Lech Wałęsa, 22 Aralık 1990'da göreve başladı. İstifa eden sürgündeki Başkan Ryszard Kaczorowski'nin savaş öncesi başkanlık armasını kabul ederek Wojciech Jaruzelski'den uzaklaştı. Wałęsa, Mazowiecki'yi ve ikinci turda Stanisław Tymiński'yi mağlup etti, ancak başkanlığında ekonomi politikası değişmedi.
Tarihsel olarak komünist olan Polonya Birleşik İşçi Partisi 1990'da kendini feshetti ve Polonya Cumhuriyeti Sosyal Demokrasisi'ne dönüştü. Kasım 1990'da imzalanan Almanya-Polonya Sınır Antlaşması, Başbakan Mazowiecki ve hükümetinin ülkenin birleşmesinden sonra Polonya'nın batı sınırının Birleşik Almanya tarafından tanınması konusundaki hassas sorununu çözdü. Varşova Paktı 1 Temmuz 1991'de resmen feshedildi; Sovyetler Birliği Aralık 1991'de dağıldı ve son Rus birlikleri Eylül 1993'te Polonya'yı terk etti. 27 Ekim 1991'de, (1920'lerden beri) ilk tamamen serbest Polonya parlamento seçimi yapıldı. Böylece, Polonya'nın komünist yönetiminden Batı tarzı liberal demokratik bir siyasi sisteme geçişi tamamlandı.
Notlar
a.Birlikler, Savunma Bakanı Konstantin Rokossovski tarafından getirildi. Rokossovski, duruma ilişkin değerlendirmesini paylaşan Genel Sekreter Edward Ochab'dan izin aldı: milis ve güvenlik güçlerinin kontrol altına alamayabileceği yaygın bir karşı-devrimci faaliyet.
b.Jane Hardy tarafından belirtildiği gibi, (1956 olayları) "...sonraki on yıllar boyunca artan bir şiddetle yeniden ortaya çıkacak olan bir modelin ilk döngüsü idi. Ekonominin yükselen yaşam standartlarını sağlama yeteneğinde bir yavaşlama, ardından fiyat artışlarının tetiklediği isyanlar, ademi merkeziyetçiliğe ve işçi özyönetimine dayalı reformlara yol açtı. Ardından yeniden merkeziyetçilik, baskı ve reform geldi." "...ekonomik büyüme oranındaki bir düşüşe ve...reel ortalama maaşlardaki bir düşüşe... yönetici sınıf, işletmelerde daha fazla kontrol, idari ve siyasi kadrolarda daha hızlı devretmeler, ideolojik revizyonizm, belirli yatırım projelerinin askıya alınması ve tüketim malları sektörü ve hizmetleri lehine yatırımın yeniden tahsis edilmesi." Ancak 1960'ların sonlarından itibaren, "kapsamlı bir büyüme politikası artık pozitif büyüme oranları ve artan yaşam standartları sağlayamazdı."
c.Mazowiecki ve Balcerowicz, seleflerinden çok daha fazla ekonomik eylem özgürlüğüne sahipti çünkü ne Gierek ne de Jaruzelski yüksek işsizliği tetiklemeyi düşünemezdi (bu, işçilerin yönetici sınıf olarak sembolik meşruiyetini ihlal ederdi). Batılı ekonomiler, 1970'lerden itibaren kriz durumlarına, mevcut serbest piyasa esnekliklerini (deregülasyon, küçülme, sendika karşıtı yasalar, ucuz imalatın Üçüncü Dünya ülkelerine taşınması vb.) kullanarak yeni baskın neoliberal politikalar ile her zamankinden daha kolay yanıt verdi. Bu tür çareler, Orta ve Doğu Avrupa'daki egemen kurumlar için 1989'dan önce mevcut değildi.
d.Karol Modzelewski, Stalinist Polonya'da komünist reformlara halk desteğinin tartışmalı konusu hakkında şunları yazdı:
Modzelewski, tarafsız bilgilere büyük ölçüde sınırlı erişimi vurgulayarak bu görüşü nitelendirdi. Toplum resmi düzeyde yoğun bir şekilde telkin edilirken, aileler gençlerini korumak için evde rejimi eleştirmekten veya güvenli olmadığı düşünülen konuları tartışmaktan kaçındı.
e.Maciej Gdula, Dayanışma'nın ölümünü ve daha sonra efsaneleştirilmesini şu şekilde özetledi:
"Dayanışma altın bir lahdin içine konuldu ve 1989'daki değişikliği meşrulaştırması gereken bir efsaneye dönüştürüldü. Ancak, onun bir mit olarak yeniden doğma olasılığını açan da tam olarak bu dışsal sonlanmaydı."
"...yeni düzen büyük ölçüde Dayanışma miti tarafından meşrulaştırıldı. Sıkıyönetim ile Yuvarlak Masa arasındaki sürenin süreklilik izlenimi vermek için sıkıştırılması gerekiyordu. Hikayeye göre bir anlık bir atlamaydı ama sonra toplum yeniden uyandı ve iktidarı geri aldı."
f.Balcerowicz Planı, Başkan Jaruzelski ile onu siyasi yelpazede destekleyen Polonyalı yasa koyucuların fikir birliğine vardı. Ancak, Uluslararası Para Fonu danışmanları başkanı Michael Bruno, Mazowiecki hükümeti fon tarafından sunulan dönüşüm planlarının en sertini seçtiğinde şaşırdı. Jane Hardy, Polonya'da "neoliberalizmin özellikle tehlikeli, ideolojik olarak gerici bir türünün" üretildiğini savundu. Çekoslovakya ve Macaristan radikal bir liberal değişimi tercih etmediler ve sistemik dönüşümleri, Polonya'dakinden daha düşük sosyal eşitsizlik düzeyleriyle sonuçlandı.
Ekonomist Zdzisław Sadowski'ye göre, Polonyalılar genellikle komünist yönetim ve Sovyet egemenliği döneminin sonu konusunda çok mutluydu. Balcerowicz Planı'nın hızlı bir şekilde Batı benzeri evrensel bir refahla sonuçlanacağı inancı nedeniyle, plan geniş bir sosyal destek gördü ve bu da daha ılımlı ekonomik politikalar için akla gelebilecek herhangi bir rekabet arayışının politik olarak gerçekçi olmamasına neden olacaktı. Rafał Woś'ye göre, "...Polonya bir çevre ülke idi, bir bağımlılık ilişkisinden diğerine geçti, çok zayıf bir konumdaydı. Uluslararası finans kurumları elitlerimize ortaklar değil, çocuklar gibi davrandı ... Ama o zaman bile manevra için biraz yer vardı."
g.Polonya dönüşümünün hakim sağcı ideolojisini ve uygulamasını eleştirenler arasında Karol Modzelewski ve Tadeusz Kowalik vardı. David Ost tarafından listelenen diğer "ileri görüşlü sesler" Ryszard Bugaj, Barbara Labuda, Włodzimierz Pankow ve Józef Pinior idi. Andrzej Gwiazda, Marian Jurczyk ve Jan Rulewski liderliğindeki Dayanışma Çalışma Grubu, 1989'da PZPR-Dayanışma müzakerecileri tarafından benimsenen yola karşı çıktı.
h.Dayanışma'nın zorlamayı başardığı işçi konseyleri, sıkıyönetim ve 1980'lerden sağ çıktı, ancak Leszek Balcerowicz tarafından ortadan kaldırıldı.
i.Tarihçi Andrzej Leon Sowa, Polonya geçişinin sonucunu şu şekilde karakterize etti: "nomenklaturanın bir kısmı, muhalefetten (entelijansiya ve orta bürokrasi, yeni ancak önceki sistem tarafından tehlikeye atılan kentsel sınıf) kaynaklanan seçkinlerle birleşerek, Halk Cumhuriyeti'nin yıkıntıları üzerinde gelişen sistemin hak sahibi oldular. Bununla birlikte, bir bütün olarak, hem PZPR hem de işçi, Dayanışma içinde kaybetti. Her bakımdan güçlendirilmiş tek örgüt, kurumsal Roma Katolik Kilisesi'dir." Gazeteci Kaja Puto'ya göre 2015 Polonya parlamento seçimleri, Polonya'nın başarılı dönüşüm mitini reddetmesi ve Polonya'nın komünizm sonrası döneminin sonu oldu. Karol Modzelewski, 2015 seçimlerini ve sonuçlarını Polonya demokrasisinin çöküşüne giden bir yol ve sosyalist endüstrisinin yıkımıyla başlayan hatalı sistemik dönüşümün doğrudan sonucu olarak görüyor. Dönüşümün kurbanları ve onların soyundan gelenler, kalıcı bir toplumsal bozulma yaşadılar ve onları yüzüstü bırakan ve (2015'te) sona ermiş olabilecek 1989 sonrası liberal demokrasinin cesareti kırılmış hasımları oldular.
j.Solidarność (Dayanışma) adı, aynı zamanda ülke çapında tek bir sendikanın kurulması konusunda ısrar eden ve bunu savunan Karol Modzelewski tarafından önerildi. Şirketler Arası Grev Komitesi Uzman Komisyonu, fikrin gerçekçi olmadığını düşündü ve yalnızca birkaç bölgesel sendikayı kaydetmeyi planladı. Yine de hareket önemli ölçüde ademi merkeziyetçi kaldı ve yerel şubeler önemli ölçüde özerkliğe sahipti.
k.1956'dan itibaren, Sovyet kampında benzersiz bir şekilde, Polonya'daki yüksek öğrenim kurumları önemli ölçüde özerkliğe sahipti. Akademik özerkliğin ve entelektüel özgürlük alanındaki mevcut korumaların yasal olarak ortadan kaldırılması, yetkililer tarafından 1968 ayaklanmasının ardından gerçekleştirildi.
l.Polonya'daki dönüşüm süreçleri, önemli bir ekonomik potansiyel kaybına neden oldu ve bu potansiyele bağlı olan insanlar, varlıklarını sürdürecek araçlardan mahrum bırakıldı. Gayri safi milli gelir iki yıl içinde %18'in üzerinde düştü ve bu, Polonya'da 1929-33 Büyük Buhran krizinden bu yana en derin resesyon oldu. Aleksander Małachowski, ideolojik olarak motive edilmiş çılgınca özelleştirmeyi ve en iyi devlet teşebbüslerinin değerlerinin küçük bir kısmına satılmasını "yıkıcı bir reform" olarak adlandırdı. Karol Modzelewski'ye (2013) göre, yaşanan toplumsal bozulmanın psikolojik, kültürel ve politik sonuçları, Polonyalıların günlük yaşamlarına hala yük olmakta ve yeniden kazanılan özgürlüğü tehdit etmektedir. Büyük dönüşümün travması sağcı popülistler tarafından istismar edildi. David Ost, "komünizm sonrası" Demokratik Sol İttifak, iktidara yükselişi ve 1993–1997 ile 2001–2005'teki düşüşüne atıfta bulunarak şunları yazdı (2016): "İki kez PiS ilk kez iktidara gelmeden önce, liberal solla bağlantılı partiler güçlü işçi desteği sağladılar, ancak piyasalaştırma, özelleştirme ve (bir çevre oyuncusu olarak) katılım konusunda ısrar ederek küresel kapitalist ekonomi ve daha fazla güvenlik için aşağılayıcı talepler ile kısa sürede bu desteği çarçur ettiler ve sonunda düzenli işçileri PiS'in kollarına attılar." Sonra 2007–2015'te, "Sivil Platform piyasa liberalleri ... Avrupa Birliği'ne uyum sağlamak için pragmatik bir politika izlediler ... bir yandan da işçilere karşı intihar gibi sert bir gündem peşinde koştular." Avrupa'nın başka yerlerinde olduğu gibi sağın yükselişini körükleyen ekonomik güvensizlik, "Kaczyński 2015'te ekonomik konulara odaklanarak" ve PiS'in "ekonomik güvenlik vaadi" nedeniyle kazandı.
m. Kademeli vergilendirme ve refah dahil olmak üzere kamu harcamalarında sert kesintiler uygulandı. Gelir ve zenginlik, en alttaki çok sayıda insanın yoksullaşması pahasına, tepedeki az sayıdaki insan için kitlesel olarak yeniden dağıtıldı. 2003'ün sonunda, Avrupa Birliği üyeliği imdada yetişmeden hemen önce, işsizlik tüm zamanların en yüksek seviyesi olan %20'ye ulaşmıştı. Yüksek işsizliğin bir sonucu olarak, ortalama reel maaşların 1989 öncesindeki seviyeye ulaşması en az on yıl aldı ve AB'ye katılmak, barış zamanındaki ülke dışına en büyük kalıcı ekonomik göç dalgasını tetikledi. Polonyalı seçkinler tarafından gerçekleştirilen reformlar ezici bir çoğunlukla ekonomik nitelikteydi. Bunların toplumsal olarak zararlı sonuçları, pratik olarak sınırlı seçenekler yelpazesi üzerinde kalıcı siyasi kutuplaşmayı içeriyordu: bir yanda herhangi bir toplumsal kaygıdan yoksun ekonomik liberalizm ve diğer yanda Polonya milliyetçiliğinin muhafazakar, ataerkil ve dar görüşlü geri kalmış suları.
n.1980'lerin Polonyalı entelektüelleri ve liderleri, şimdi Friedrich Hayek, Milton Friedman, Margaret Thatcher ve Ronald Reagan'ın neoliberal ve neo-muhafazakar politikalarının hakim olduğu Batı'daki değişen ekonomik ve politik düşünceden etkilendiler.
o.Polonyalı işgücünün yüzde altmışı el işçisi (vasıflı ve vasıfsız) veya tarım işçisiydi. Sistemik geçiş süreçlerinde pasif nesneler haline gelmişlerdi, ancak Dayanışma entelijansiya elitinin egemenliğini elde etmek ve liderlerin amaçladığı değişiklikleri uygulamak için ihtiyaç duyduğu oyları sağlıyorlardı.
p.1980'de, David Ost'a göre, "entelektüeller önce emek ve demokrasinin ayrılmaz bir "bağını" ilan ettiler, böylece on yılın geri kalanının çoğunu ortadan kaldırmak için harcayacakları iddiayı oluşturdular". Daha sonra 1980'lerde ve 1990'larda işçiler, özellikle yeni ekonominin izlediği "gerekli", "doğru" ve "akılcı" ekonomi politikalarına "gayrimeşru" muhalefetleri nedeniyle aydınlar tarafından irrasyonel, yanlış yola sapmış ve hatta tehlikeli olarak tanımlanacaklardı. 1989 sonrası liberal düzen ve onun tarafından siyasi bir tartışmanın göreli terimleriyle değil, mutlak bilim diliyle ifade edildi. Ost, liberallerin "yanlış anladıkları" ve "ölümcül hatalarını" yaptıkları sonucuna varıyor: reformlarını eleştirenleri ideolojik ve hoşgörüsüz Sağ'a yönelttiler. Terk etme, reddetme ve dışlama, birçok işçiyi, emek aktivistini ve diğerlerini sağcı popülizm ve dini milliyetçiliğe (1989'da marjinalize edilen ancak daha sonra dirilen liberal olmayan kamp) iterken, liberal seçkinler bunları otoritesinin istikrarlı bir erozyonla ödeyecekti. Liberallerin yaklaşımı, "demokrasinin ne olduğuna ve onu en iyi nasıl pekiştireceğine dair temel bir yanlış anlaşılmayı" ortaya çıkardı. Sonunda, "liberal demokrasinin yalnızca özel mülkiyete dayanabileceği" inancıyla yanlış yola sapan liberaller, 1989 sonrası söylemde yalnızca maddi değil, aynı zamanda sembolik ve duygusal düzeyleri de görmezden geldiler. Emek tabanlarına karşı düşmanca bir tavır benimsediler ve böylece "ahlaki ve siyasi otoritelerini çarçur ettiler", bu da siyasi olarak liberal olmayan popülist sağın ortaya çıkan toplumsal boşluğu doldurmasını mümkün kıldı. Liberal olmayan sağ, yalnızca hayali düşmanlar ve sembolik tavizler sunarak gelişebilmişti.
q.David Ost durumu şöyle anlattı: "Demokratik reform gerçek bir olasılık haline geldikçe, entelektüeller ortaya çıkan sınıf çıkarlarını meşrulaştırmaya çalıştılar. İşçi sınıfıyla paylaştıkları siyasi liberalizmi, şimdi vurguladıkları ekonomik liberalizmi değil. Bunu yaparken, partinin şimdi kullandığı dili konuştular. Bu da onları parti seçkinleri için çekici ortaklar haline getirdi."
r.Tüm Polonya Sendikalar İttifakı (OPZZ), tüm sendikal faaliyetler üzerindeki sıkıyönetim yasağının ardından 1984 yılında hükümet tarafından kuruldu. OPZZ, Eski Dayanışma üyelerine ve şimdiki sempatizanlarına bu girişime katılmamaları için baskı yapan yeraltı Dayanışma aktivistleri tarafından dışlandı.
s.Neoliberalizm ve şok terapisi, Polonya halkına rasyonel (bilimsel, matematiksel ekonomiye dayalı) ve liyakat temelli, politik olmayan ve nesnel bir sistem olarak sunuldu. Sistemik değişikliklerin sözde doğal (biyolojik) karakteri vurgulanmıştır. Batı'nın Orta Avrupa miti radikal ekonomik dönüşümler için bir gerekçe olarak kullanıldı, ancak aynı zamanda Polonyalılar, sosyal Darwinizm'i çağrıştıran Batı sosyal bilimlerinde zaten gözden düşmüş argümanlarla beslendi.
t.David Ost'a göre Jarosław Kaczyński ile birlikte yürütülen Wałęsa'nın seçim kampanyası ve yaklaşımı, Polonya'nın "neoliberal popülizm" döneminin başlangıcıydı: yoksunluk ve ekonomik zorluklarla kışkırtılan toplumsal öfkeyi dönüştürme pratiği ekonomik olmayan, politik ve o öfkenin nedenleriyle ilgisi olmayan konulara ve hedeflere yönlendiriyorlardı. Wałęsa liberal liderleri (eski koruyucuları) devirmek için "zirvede savaş" ilan ederken, mevcut müttefikleri Kaczyński kardeşler ilgili bir hareketle yeni bir parti kurdular: Merkez İttifak (Mayıs 1990). İttifak, aşırı komünizm karşıtlığını hızlandırılmış neoliberal ekonomik reformlar arayışıyla birleştirdi.
u.Mevcut uygulama faaliyetinin ardından ve sonraki yıllardaki halk hoşnutsuzluğu sonrasında, ORMO gücünün büyük bir genişlemesine girişildi; 1979'daki zirvesinde 450.000'den fazla üyeye ulaştı.
v.David Ost, Tadeusz Mazowiecki, Bronisław Geremek, Jacek Kuroń ve Adam Michnik'i erken komünizm sonrası dönemde (eski muhalefet) entelektüel elitinin en etkili üyeleri olarak tanımladı ... Onları politik, ama özellikle ekonomik anlamda liberaller olarak nitelendirdi. "Leszek Balcerowicz'e sponsor oldular ve Wałęsa'yı onaylaması için ikna ettiler. ... Amaçları ... sancılı ekonomik değişikliklerin ve popüler olmayan kapitalist sınıf oluşumunun gerçekleşmesine izin vermekti". "1980'de komünizme karşı mücadele için teorik temel sağlayan, angaje bir sivil toplumu hem destekleyen hem de destekleyen dil, 1989'dan sonra yeni bir egemen sınıf yaratmayı ve güçlendirmeyi amaçlayan politikaları meşrulaştırmak için kullanıldı."
w.1970'teki Gomułka örneğinin farkında olan ve bunun bir tekrarından korkan parti liderleri fiyat artışlarını engellemeye çalıştılar, ancak sonunda Başbakan Piotr Jaroszewicz tarafından zorlanan sert paketi kabul ettiler. Leonid Brejnev ve diğer Sovyet liderleri, Polonya rejiminin bu kader hamlesini engellemek için güçlü bir baskı uyguladılar.
x.1960'lardaki solcu demokratik muhalefet, 1970'lerde farklı bir biçimde yeniden bir araya geldi ve süreç içinde solcu ahlaki yakınlığının çoğundan vazgeçti. Muhalefetin sosyal izolasyonundan yararlanan rejim tarafından 1968'de yenildiler, bu yüzden muhalefet aktivistleri Polonya Katolik Kilisesi ile ittifak yapmayı seçtiler. İttifak, muhalefetin izolasyonunu sona erdirdi ve popüler algıda hareketi meşrulaştırdı. Bununla birlikte, sol için bunun bedeli, temel değer sisteminden vazgeçmesi (bu nedenle ana akım muhalefet artık solcu olarak kabul edilemezdi) ve uzun vadede, kitlesel siyasi desteği seferber etme becerisinde sağa üstünlük sağlamasıydı. Kültür filozofu Andrzej Leder'e göre, muhalefetin Kilise ile ittifakı (1989'dan önce ve sonra, yönetici kuruluş haline geldiğinde), solun ve onun toplumsal kavramının demokratik Polonya'nın siyasi yelpazesinde marjinalleştirilmesinden de sorumludur. 1977'de Adam Michnik, çok önemli eseri Kościół, lewica, dialogu ('Kilise, sol, diyalog') yayınladı. Polonya'da liberal-muhafazakar konsensüsün oluşması ve hakimiyetiyle sonuçlanan muhalefet hareketinin ideolojik dönüşümüne (siyasi ve kültürel anlamda teslimiyet) işaret ediyor.
y.Eski endüstri, geride kalifiye işgücü bıraktı. Varlığının bir çevre ekonomi kaynağı için değerli olduğu ortaya çıktı çünkü Polonya hem ülke içinde hem de ülke dışında önemli bir (uluslararası sermaye için) ucuz emek kaynağı haline geldi. Ancak Polonya'da düşük maliyetli işgücünün mevcudiyeti, girişimciler tarafından bir rekabet gücü aracı olarak kullanıldı ve teknik iyileştirmelere, yaratıcılığa ve yeniliğe yatırım yapmaktan caydırıldı.
z.Batı'daki işçi sendikası üyelerinden farklı olarak, Polonyalı dönüşüm sonrası sendikacı, kendileriyle istihdam yerlerinin yeni kapitalist sahipleri arasında düşmanca veya rekabetçi bir ilişki tasavvur edemiyordu. 1994'te yapılan bir ankette, hem Dayanışma hem de OPZZ ana sendikalarındaki çoğu Polonyalı sendikacı, kendilerini piyasa reformunun ve özelleştirme sürecinin destekçileri ve kolaylaştırıcıları olarak gördüler, şok tedavisi etkilerinden korumada değil. Tarihsel deneyimleri ve mevcut hükümet propagandası tarafından koşullanan bu tür bir tutum, işçilerin yeni sistem altındaki sınıf çıkarlarını savunamaz hale getirdi.
a1.Filozof Andrzej Leder, savaş sonrası "köy ve folwarklar tarafından tanımlanan zihniyetten şehir ve kentsel yaşam tarzı tarafından belirlenen bir zihniyete doğru ayrılma" hakkında yazdı ve bu da Polonya'daki orta sınıfın daha sonraki genişlemesini kolaylaştırdı. 1956 ve 1968 yılları arasında modern kent kültürü kuruldu ve 1944-1989 döneminin tamamı, kültür ve gelenek alanları da dahil olmak üzere daha önce var olan sosyal ve sınıf engellerin geri döndürülemez bir şekilde yıkılması anlamına geliyordu.
b1.Andrzej Leder, Andrzej Paczkowski ve Henryk Słabek'ten alıntı yaparak aşağıdaki rakamları veriyor. 1945-1950'de Kurtarılan Bölgeler'de yaşayan 4,7 milyon insanın 2,9 milyonu yeni Polonya topraklarının orta ve güneydoğu illerinden ve 1,5 milyondan fazlası eski Sovyetler Birliği'nden geliyordu; Fransa, Almanya ve diğer ülkelerden daha az sayıda yerleşimci geldi. Şubat 1946'dan 1948'in sonuna kadar 2,2 milyon Alman Polonya'yı terk etmek zorunda kaldı (Paczkowski). 2,8 milyon Polonyalı savaştan sonra Almanya'dan ve Batı Avrupa'nın diğer bölgelerinden (orada bulunan, savaşta yerinden edilmiş toplam 3,0-3,5 milyon kişiden) Polonya'ya döndü ve bunların çoğu Kurtarılan Topraklar'a yerleşti. (Słabek).
c1.Andrzej Leder (2014), kırsal alanlardan şehir merkezlerine kitlesel göç hakkında şunları yazdı: "Alman şehirli Yahudi halkının imhası sırasındaki imhanın ve Stalinist komünizm tarafından szlachta kökenli entelektüel seçkinlerden oluşan devlet görevlilerinin, askerlerin ve ordunun baskın konumunun yok edilmesinin sonucu ... ilerleme için muazzam ve çok boyutlu bir alanın yaratılmasıydı. Şehirler geniş bir şekilde açıldı ve taşınma zahmetine giren herkes tarafından hızla ele geçirildi. Bu tür insanlar, aslında çocukları ve torunları, bugün toplumsal yapının temel iskeletini oluşturmaktadır.
d1.Andrzej Leder'e göre, Jaruzelski'nin sıkıyönetim uygulaması (uygulandığı sırada Polonyalıların yaklaşık %50'si tarafından destekleniyordu) ve sonrasındaki sonuçlar, Polonya'daki sosyal ve siyasi gelişmeler üzerinde uzun vadeli, çok zararlı etkilere sahip oldu. (Dayanışma döneminde edinilen) kolektif kendi kaderini tayin duygusundan yoksun bırakılmanın yol açtığı travma, toplumu atomize etti ve gelecekteki politik olarak ılımlı ve sosyal açıdan sorumlu girişim ve hareketleri engelleyerek, sonunda bireyci neoliberalizm ve sağcı milliyetçilik tarafından doldurulan bir toplumsal boşluk yarattı.
Küresel soğuma
Küresel soğuma, özellikle 1970'lerde, aerosollerin veya yörüngesel zorlamanın soğutma etkileri nedeniyle, Dünya'nın yakında soğumaya başlayacağı ve bunun sonucunda yoğun bir buzullaşma dönemine girileceği varsayımıydı. 1970'lerde bazı basın raporları, soğumanın devam ettiği konusunda spekülasyonda bulundu. Bu raporlar, o zamana ait bilimsel literatürü yansıtmıyordu. Bilimsel makaleler, genellikle daha çok artan sera etkisinden kaynaklanan ısınmayla ilgilenmekteydi.
1970'lerin ortalarında mevcut olan sınırlı sıcaklık serileri, sıcaklığın o zamana kadar birkaç on yıl boyunca düştüğünü öne sürdü. Daha yüksek kaliteye sahip olan daha uzun zaman serileri ortaya çıktıkça, küresel sıcaklığın genel olarak kayda değer artışlar gösterdiği açık hâle geldi.
Baba depresyonu
Baba depresyonunun nedenleri belirsizdir; ancak, önceki ruhsal bozukluk deneyimleri ve aile öyküsü, baba depresyonunun gelişmesine katkıda bulunabilir. Aşırı stres, uyku yoksunluğu ve kişinin eşi veya çocukları ile mutsuz ilişkileri gibi diğer faktörler de yaygınlığını etkileyebilir. Yeni ebeveynler arasında moral bozukluğu, bebeklik hüznü ve uykusuzluk belirtileri yaygın olsa da, belirtiler şiddetli ve devam ediyorsa depresyon teşhisi uygundur.
Çoğu sağlık literatürü, anne depresyonu ve doğum sonrası depresyonu olan kadınlar hakkında çalışmalar ve araştırmalar sağlar. Ancak erkekler ve akıl hastalıkları hakkında sınırlı bilgi bulunmaktadır. Modern toplum ve kültür, cinsiyet rolü perspektiflerindeki değişiklikler nedeniyle akıl hastalığı olan erkeklerin sosyal damgasını değiştirmiştir.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1250 sayılı kararı
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1250 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların yeniden teyit edildiği ve adadaki gerilimi azaltmak amacıyla liderlerin müzakereye davet edildiği karardır. Karar, 29 Haziran 1999'da tüm ülkelerin kabul oyu vermesiyle birlikte kabul edilmiştir. Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararları, özellikle de 1218 sayılı Kararı (1998) yeniden teyit ettikten sonra, Konsey, Genel Sekreter Kofi Annan'ın Kıbrıs'ta iyi niyet misyonuna değindi.
Baba depresyonu
Kadınlara kıyasla belirti ve semptomlar
İlk kez anne-baba olacakların kaygı düzeyleri karşılaştırıldığında, kadınların kaygı düzeyleri daha yüksek olma eğilimindedir. Bu, doğumdan hemen sonra ve ilk üç trimesterdeki kadınlar için geçerlidir. Kadınlarla karşılaştırıldığında, erkekler doğumdan sonraki ilk 3 ayda daha fazla kaygı yaşarlar ve çocuklar büyüdükçe babalık depresyonu geliştirirler. Depresyon bireyleri farklı şekillerde etkileyebilse de, ebeveynler arasında bazı cinsiyet farklılıkları vardır. Kadınlar, her üç trimesterde de benzer depresif semptomlara sahip olma eğilimindedir, ancak erkeklerde, 1. ve 2. trimester arasında önemli değişiklikler vardır, ancak 2. trimester ile doğum sonrası 3 ay arasında görülmez. Kadınların ayrıca yeme bozukluğu, sinirlilik, ağlama nöbetleri, aşırı üzüntü, bipolar bozukluk ve düşük enerji seviyeleri gibi semptomlar yaşama olasılığı daha yüksektir. Erkeklerin madde kullanımı, daha yüksek sıklıkta sinirlilik, öfke nöbetleri yaşama ve taciz edici ve şiddetli olma olasılığı daha yüksektir. Erkekler ayrıca alkollü araç kullanmak gibi riskli davranışlarda bulunabilirler. Yaygın iştah kaybı ve uykusuzluk semptomlarına rağmen, kadınların aşırı uyuma ve aşırı yemek yeme gibi atipik davranışlar sergileme olasılığı daha yüksektir. Ölümcül intihar girişimleri de annelerden çok babalarla ilişkilendirilir.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1250 sayılı kararı
Güvenlik konseyi, Kıbrıs anlaşmazlığının siyasi çözümüne yönelik ilerleme kaydedilmemesinden duyduğu kaygıyı yineledi. Gerginliği azaltmak ve Kıbrıs'ta bir çözüme yönelik ilerlemeyi desteklemek amacıyla genel sekreterin iyi niyet misyonuna tam desteğini vurguladı. Hem Kıbrıs Cumhuriyeti'nin hem de Kuzey Kıbrıs'ın müzakerelerde ele alınacak endişelerinin giderilmesi amaçlandı.
Karar, genel sekreterden 1999 sonbaharında Kıbrıs'taki iki toplum liderini müzakerelere davet etmesini talep etti. İki liderden aşağıdaki ilkelere bağlı kalmaları istendi:
Ayrıca 1999 sonbaharında yapılacak müzakereler öncesinde, adada olumlu bir hava yaratmaları istendi. Son olarak, genel sekreterden Kıbrıs'taki gelişmelerle ilgili olarak, 1 Aralık 1999'a kadar konseye rapor vermesi istendi. Aynı gün kabul edilen 1251 sayılı Karar, Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün görev süresini uzattı.
Sogdianus
Sogdianus ( veya ;  ), MÖ 424-423'te kısa bir süre için Ahameniş İmparatorluğu'nun hükümdarıdır. Altı aydan fazla sürmeyen kısa hükümdarlığı ve krallığının çok az tanınması, öncelikle güvenilir olmadığı bilinen Ctesias'ın yazılarından bilinmektedir. Rivayete göre I. Artaserhas'ın cariyesi Babilli Alogyne'nun gayri meşru bir oğluydu.
I. Artaserhas'in ölümü
I. Artaserhas'in hayatta olduğundan bahseden son yazıt MÖ 24 Aralık 424'e tarihlenebilir. Ölümü, oğullarından en az üçünün kendilerini Kralların kralı ilan etmesiyle sonuçlandı. İlki, Kraliçe Damaspia tarafından tek meşru oğlu olduğu ve daha önce varisi olduğu bildirilen II. Serhas idi. II. Serhas'in yönetimi görünüşe göre yalnızca Perslerin iç bölgelerinde tanındı. İkincisi, başlangıçta yalnızca Elam'da tanınan Sogdianus'un kendisiydi. Üçüncüsü, cariyesi Babilli Cosmartidene ve Hyrkania satrapı I. Artaserhas'ın oğlu Ochus'tu. Ochus, I. Artaserhas ve cariyesi Babilli Andia'nın kızı olan ortak üvey kız kardeşi Parysatis ile de evliydi. Ochus'un II. Darius olarak ilk yazıtı MÖ 10 Ocak 423'e tarihlenebilir. Medler, Babil ve Mısır tarafından tanındığı anlaşılmaktadır. Üçünün de aynı anda kendilerini kral ilan ettikleri doğruysa, Ahameniş İmparatorluğu'nun kısa bir süre için üç Kral Kralı vardı.
Yükselişi ve düşüşü
Bu kaotik durum kısa ömürlü olacaktır. II. Serhas sadece kırk beş gün hüküm sürdü. Onun emriyle Sogdianus'un yanında yer alan komplocular Pharnacyas ve Menostanes tarafından sarhoşken öldürüldüğü bildirildi. Görünüşe göre Sogdianus, bölgelerinin desteğini kazandı ve altı ay on beş gün hüküm sürdükten sonra, kendisine onursuz hissederek isyan eden üvey kardeşi Ochus tarafından yakalanmadan önce, Sogdianus'u taht için geride bıraktı - çünkü o ikincisini geride bıraktı. Sogdianus, Ochus'un kılıçla, zehirle veya açlıktan ölmeyeceğine dair sözü uyarınca kül içinde boğularak idam edildi. Ochus daha sonra II. Darius olarak Ahameniş tahtına çıktı; MÖ 404 yılına kadar Pers İmparatorluğu'nun tek hükümdarıydı.
İsmi
İsmi için Manetho ve Diodorus Siculus tarafından ; Ctesias tarafından ise kullanılmıştır.
Denise Bosc
Denise Bosc (19 Temmuz 1916 - 9 Mart 2002) Fransız sinema oyuncusuydu. 1946 yapımı The Sea Rose filminde rol aldı.
Mega Aşk
Mega Aşk, 6 Temmuz 1993 tarihinde İbrahim Tatlıses'in Raks Müzik firmasından çıkardığı stüdyo albümüdür. Albümde 13 şarkı bulunmaktadır. Tatlıses'in çok satan albümlerindendir. Albümde yer alan Seni Sevmediğim Yalan, Akşamdan Akşama, Ben Ne İnsanlar Gördüm, Yürüyorum Dikenlerin Üstünde, Çakmak Çakmağa Geldik öne çıkan şarkılardır. Albümün müzik yönetimini Selami Şahin yapmıştır.
Albüme ait diğer bilgiler
== Künye ==
Kali (anlam ayrımı)
Kali şu anlamlara gelebilir:
Lonchi
Lonchi, Balkan Savaşları'nın ilk haftasında Ege Denizi'ndeki bazı adaların işgal edilmesinde rol oynadı. Çatışmanın geri kalanında Lonchi, Çanakkale Boğazı'nın abluka edilmesine katıldı. Yunanistan Birinci Dünya Savaşı'na Üçlü İtilaf tarafında gecikmeli olarak katıldı, Ekim 1916'da, Yunanistan halen tarafsızken dört Thyella sınıfı gemi Müttefikler tarafından ele geçirildi, kasım ayında Fransızlar tarafından alındı ve 1917–1918. yılları arasında Fransız Donanması'nda görev yaptı. 1918'de Yunanistan bayrağı altında, özellikle Ege Denizi'nde eskort görevine geri döndüler. Lonchi, Kurtuluş Savaşı sırasında da Yunan tarafında görev yaptı. Savaştan sonra 1926'da hizmet dışı kaldı ve 1931'de hurdaya ayrıldı.
İnşası
Lonchi, 1905'te Cubitt Town, Londra'daki Yarrow tersanesinden üç kardeş gemi, Thyella, Nafkratousa ve Sfendoni ile birlikte sipariş edildi. Lonchi, 10 Temmuz 1907'de denize indirildi. Gemi uzunluğundaydı ve  bir enine ve  su çekimine sahipti. Normalde Lonchi 'nin su çekimi 352 metrik ton (346 büyük ton; 388 küçük ton) iken, tam muharebe yükünde su çekimi 380 tona (370 büyük ton; 420 küçük ton) yükseldi. Gemi, dört Yarrow su borulu kömür kazanı tarafından sağlanan buharla beslenen bir çift dikey üçlü genleşme motoruyla güçlendirildi. Santral, ve  maksimum hıza sahipti, ancak deniz denemlerinde  ila  arasında beygir gücüne ve  arasında hıza sahipti.
Lonchi çeşitli silahlarla donanmıştı. Birincil taarruz silahı, gemi kıçına yerleştirilmiş bir çift döner torpido kovanıydı. Ayrıca, birer çift ve 57 mm (2,2 inç) ateşli silahtan oluşan bir hafif silahla donatıldı.
Hizmet tarihi
Dağılma dönemindeki Osmanlı İmparatorluğu'nu Yunanistan, Sırbistan ve Bulgaristan ile karşı karşıya getiren Birinci Balkan Savaşı, 19 Ekim 1912'de patlak verdi. Yunan Donanması kısa sürede Ege Denizi'nde üstünlük sağladı; düşmanlıklar başlamadan bir gün önce, zırhlı kruvazör Georgios Averof, üç yaşlı Hydra sınıfı savaş gemisi ve Lonchi dahil on dört muhrip de dahil olmak üzere ana Yunan deniz kuvveti, 20'sinde, Pire'den ayrıldı ve Mondros Limanı'na asker çıkardı. Ada ertesi gün kesin bir şekilde Yunan kontrolündeydi, ardından deniz kuvvetleri Ege boyunca bir dizi amfibi saldırı gerçekleştirdi ve birkaç gün içinde Taşoz, Semadirek, İmroz ve Bozcaada'yı ele geçirdi. Ege adalarının ele geçirilmesinin ardından Yunan donanması Çanakkale Boğazı'nı abluka altına aldı ve bu da Osmanlı donanmasını savaşın geri kalanında etkili bir şekilde engelledi.
Birinci Dünya Savaşı'nın bitmesi ve Osmanlı İmparatorluğu'nun yenilgiye uğramasının ardından Yunanistan, Ege ve Anadolu'daki Osmanlı topraklarını işgal etmek için harekete geçti. Lonchi de dahil tüm Yunan Donanması, doğu Akdeniz'de devriye gezmek ve kara operasyonlarını desteklemek için ağır hizmete başladı. Operasyonlar Eylül 1922'de Yunan Ordusunun Anadolu'dan deniz yoluyla tahliye etmek zorunda kalmasıyla sona erdi. Donanma, tahliye sırasında 250.000'den fazla askeri ve sivili taşıdı. 1926'da Lonchi kötü bir durumdaydı ve donanma hizmetinden çıkarıldı. Gemi nihayet 1931'de hurdaya ayrıldı.
Phyllocarida
Phyllocarida, Malacostraca sınıfına bağlı bir hayvan altsınıfıdır.
İzmirspor (kadın voleybol takımı)
İzmirspor'un kadın voleybol takımıdır. Renkleri Lacivert-Beyaz'dır.
Tarihçe
1984 yılında kurulan Türkiye Bayanlar Voleybol Ligi'nde yer alan ilk İzmir takımıdır. Arka arkaya 4 sezon bu ligde tutunma başarısı gösteren kulüp 1987-88 sezonunda ise lige veda etmek zorunda kalmıştır. O yıllarda henüz 2. lig olmadığı için mücadelesini İzmir mahalli liglerinde sürdüren kulüp 2. Lig'in kurulmasıyla birlikte 1992-93 sezonunda bu lige yükselme başarısı göstermiştir. Ancak ilk sezonunda istediği başarıyı yakalayamayan kulüp sezon sonunda tekrar mahalli lige geri dönmüştür. Mahalli ligdeki serüveni sadece 1 sezon süren kulüp, 1994-95 sezonu ile birlikte tekrar 2. Lig'e geri dönmüştür. Bu ligde üst üste 3 sezon mücadele eden kulüp 1996-97 sezonunda final grubuna kadar yükselme başarısı gösterse de, final grubu maçları sonunda Sultanlar Ligi'ne yükselme şansı bulamamıştır. Bunun üzerine kulüp sezon sonunda ligden çekilmiştir. 2000'li yılları suskun geçiren kulüp 2012 yılında Türkiye Bölgesel Voleybol Ligi'ne yükselmiştir. 2015 yılında bu sefer Türkiye Kadınlar İkinci Voleybol Ligi'ne yükselmiştir. İlk sezonunda 9., diğer sezonlarda ise 3. ile 5. arasında dereceler elde eden kulüp, 2019-20 sezonunda ise grubunu 2. sırada tamamlayarak final grubu maçlarına katılma hakkı kazanmış ancak final grubu maçları sonunda 4. olunca Türkiye Bayanlar Birinci Voleybol Ligi'ne yükselme hakkı kazanamamıştır.
Giacomo Matteotti
Siyasi kariyeri
Matteotti, Veneto'daki Rovigo Eyaleti, Fratta Polesine'de varlıklı bir ailede dünyaya geldi. Bologna Üniversitesi'nde hukuk bölümünden mezun oldu.
Bir ateist ve başından beri sosyalist hareket ve İtalyan Sosyalist Partisi'nde bir aktivist olarak, İtalya'nın I. Dünya Savaşı'na girmesine karşı çıktı (ve bu nedenle çatışma sırasında Sicilya'da tutuklandı).
Filippo Turati'nin bir takipçisi olan Matteotti, daha radikal olan İtalyan Sosyalist Partisi'nden ayrıldıktan sonra İtalyan Temsilciler Meclisi'nde reformist Üniter Sosyalist Parti'nin lideri oldu.
Öldürülmesi
Beş adam (Amerigo Dumini - Faşist gizli polisin önde gelen bir üyesi, Ceka - Giuseppe Viola, Albino Volpi, Augusto Malacria ve Amleto Poveromo) kaçırılma olayından birkaç gün sonra tutuklandı. Diğer bir zanlı olan Filippo Panzeri kaçarak tutuklanmaktan kurtuldu.
Katillerine karşı açılan davalar
Sadece üç kişi (Dumini, Volpi ve Poveromo) mahkum edildi ve kısa bir süre sonra Kral III. Vittorio Emanuele tarafından af kapsamında serbest bırakıldı.
Katillerin yargılanmasından önce Senato Yüksek Mahkemesi, Faşist paramiliter Kara Gömlekliler (MVSN) komutanı general Emilio De Bono hakkında dava açtı, ancak görevden alındı.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, 1947'de Francesco Giunta, Cesare Rossi, Dumini, Viola, Poveromo, Malacria, Filippelli ve Panzeri'nin davası yeniden açıldı. Dumini, Viola ve Poveromo ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.
Davalının ölümü ve yargılamanın sona ermesi nedeniyle nedeniyle bu üç davanın hiçbirinde Mussolini'nin parmağı olduğuna dair kanıt beyan edilmedi.
Hoplocarida
Hoplocarida, Malacostraca sınıfına bağlı bir hayvan altsınıfıdır.
Åland arması
Åland Adaları Arması Åland ilinin ve Aland Adalarının armasıdır.Kalkanın üstünde il tacı vardır. Mavi arkaplanda yürüyen bir altın alageyik vardır.
Eskişehir'de 1973 Türkiye senato seçimleri
14 Ekim 1973 Senato Seçimleri'nde Cumhuriyet Senatosu'nun C Grubu üyelerinin dahil olduğu Eskişehir'deki 1 senatörlük kontenjanı için seçim yapılmıştır.
Eskişehir il genelindeki seçim sonuçları aşağıdaki gibidir:
! align="center" colspan="3" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" | Senatör ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="3" | Geçersiz ya da boş
Eucarida
Eucarida, Eumalacostraca altsınıfına bağlı bir hayvan üsttakımıdır.
Eumalacostraca
Eumalacostraca, Malacostraca sınıfına bağlı bir hayvan altsınıfıdır.
Syncarida
Syncarida, Eumalacostraca altsınıfına bağlı bir hayvan üsttakımıdır.
2011 NBA Finalleri
2011 NBA Finalleri, 2010-11 NBA sezonunun playofflarının şampiyonluk serisidir. Finalde Doğu Konferansı şampiyonu Miami Heat ile Batı Konferansı şampiyonu Dallas Mavericks yer almıştır. Seriyi Mavericks 4-2 kazanmıştır.
Gumbinnen Harekâtı
Gumbinnen Harekâtı ya da Gumbinnen Operasyonu , Goldap Operasyonu olarak da bilinmektedir (veya Goldap- Gumbinnen Operasyonu, Rusça; Гумбиннен-Гольдапская наступательная операция). 1944'ün sonlarında Doğu Cephesi'nde 3. Beyaz Rusya Cephesi kuvvetlerinin Doğu Prusya sınırlarını aşmaya çalıştığı bir Sovyet saldırısıydı.
Planlama
Operasyon, kuzeye yapılan Memel Taarruz Harekatı'nın başarısı sonucu planlandı. 1. Baltık ve 3. Beyaz Rusya Cephe birlikleri, Üçüncü Panzer Ordusunu Doğu Prusya sınırına doğru geri çekilmeye zorladıktan sonra Memel şehrini kuşatmayı ve Curonian Lagünü kıyısına ulaşmayı başardı. Stavka, Chernyakhovsky'nin Gumbinnen – Insterburg – Königsberg (şimdi Kaliningrad ) ekseni boyunca Doğu Prusya'nın derinliklerine ilerleyerek galibiyetin kazanılmasını pekiştirmeye onay vermişti.
Chernyakhovsky'nin planı, 2. Muhafız Tank Kolordusu ve 28. Ordu'dan gelen birlikleri savaşa dahil etmeden önce Alman savunma hatlarını kırmak için 11. Muhafız Ordusu'nu ve 5. Ordu'yu kullanma üzerineydi. 31. ve 39. Ordular ise ana kuvvetin her iki kanatında ilerleyecekti.
Üçüncü Panzer ve Dördüncü Ordudan oluşan karşı cephedeki Alman kuvvetleri ise güçlü tahkimatlara sahipti ve donanımları kuvvetlendirilmişti.
Saldırı
16 Ekim'de, 5. ve 11. Muhafız Orduları taarruza geçti ve başlarda Alman savunma hattının 11 km. kadar içerisine girdiler. Ertesi gün 11. Muhafız Ordusu birimlerinin Doğu Prusya sınırını geçmesini takiben kuşatma orduları operasyona başladı. Sovyet birlikleri son derece güçlü bir direnişle karşılaştı. Taktik savunma yapılarını aşmaları dört gün sürdü. İkinci savunma hattı da güçlüydü. Bu nedenle Chernyakhovsky, 2. Muhafız Tank Kolordusu'nu çatışmaya sokmak zorunda kaldı. Bu dönemin sonunda yaralı sayısı oldukça fazlaydı.
20 Ekim günü Gumbinnen'in doğusundaki ikinci savunma hattı 11. Muhafız Ordusu ve 2. Muhafız Tank Kolordusu tarafından aşıldı. Bu hattı 18. Uçaksavar Birliği ve Fallschirm-Panzerdivision Hermann Göring birliği korumaktaydı. 21 Ekim'de, Sovyet yedek ordusu 28. Ordu çatışmaya dahil oldu. Ancak kuzeydeki taarruz etkili Alman karşı saldırıları nedeniyle Ebenrode bölgesinde durma noktasına geldi.