cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Persil
Pazarlanma
Henkel, Haziran 2016'da, Wisk üreticisi olan Sun Products'ı satın aldı, kısa süre sonra Wisk'i bıraktı ve Persil ile değiştirdi.
Unilever
Unilever, 1931’de markanın haklarını edindiğinden beri Birleşik Krallık, İrlanda, Fransa, Latin Amerika (Meksika hariç), Malezya, Singapur, Çin, Avustralya ve Yeni Zelanda’da pazarlar. Unilever ayrıca Persil’i Fransa'da da satmaktadır. Bu pazarda, marka "doğal" içeriklere ve "cilt dostu" formülasyonlara odaklanmaktadır.
Tataristan'da İslam
Marat Gatin, bir Cumhurbaşkanlığı departmanı olan Dini Kuruluşlarla Etkileşim bakanıdır.
Tarihi
Tataristan sınırları içinde bilinen en eski organize devlet İdil Bulgarları'ydı (y. 700-1238). İdil Bulgarları, Hazarlar, Kiev Rusları ve Kıpçaklar gibi halkların baskısına rağmen bağımsızlığını koruyan, İç Avrasya, Orta Doğu ve Baltık boyunca ticari bağlantıları olan gelişmiş bir ticaret devletine sahipti. 921'de Bulgar hükümdarı Almış Han, halifeye din eğitimi için dini bilgin gönderilmesini talep eden bir elçi gönderdi. İslam, 922'de İbn Fadlan'ın yolculuğu sırasında Bağdat'tan gelen misyonerler tarafından tanıtıldı. Almış Han'ın İslamiyete geçmesi, İdil Bulgarları'nı ilk Müslüman devleti yapmıştır.
Kazan Hanlığı 1550'lerde Çar IV. İvan'ın birlikleri tarafından işgal edildi ve Kazan 1552'de alındı. Bazı Kazan Tatarları zorla Hristiyanlığa geçirildi ve Kazan'da katedraller inşa edildi; 1593'te bölgedeki camiler yıkıldı ve Rus hükûmeti inşaatlarını yasakladı. Bu yasak 18. yüzyılda II. Katerina kaldırana kadar yürürlükte kaldı. II. Katerina'nın himayesinde yeniden inşa edilecek ilk caminin yapımına 1766'da başlandı ve dört yıl sonra tamamlandı.
Sovyet yönetimi
27 Mayıs 1920'de Tatar Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti kuruldu. Josef Stalin yönetiminde Sovyetler Birliği, Arap alfabesinin bir çeşidini kullanan Tatar dilinin kullanımına kısıtlamalar getirmeye başladı. Tatar dili alfabesi Kiril alfabesine geçti. Ulusal kültürün gelişimi önemli ölçüde azaldı ve Tataristan'da İslam da dahil olmak üzere din ciddi şekilde bastırıldı. İdil Bulgarları, Sovyet kararnamesiyle zorla Tatar (Volga Bulgarları için aşağılayıcı bir adlandırma) olarak yeniden adlandırıldı.
Tataristan'daki 1921–22 kıtlığı, 500.000 ila 2.000.000 köylünün öldüğü Tataristan ÖSSC'de meydana gelen kitlesel açlık ve kuraklık dönemiydi. Olay, SSCB'nin diğer kısımlarını da etkileyen ve toplamda 5.000.000 kişinin öldüğü 1921-1922 Sovyet Kıtlığının bir parçasıydı. 2008 yılında, Tüm Rusya Tatar Sosyal Merkezi (VTOTs) Birleşmiş Milletler'den 1921-22 Tataristan Kıtlığını Müslüman Tatarların soykırımı olarak kınamasını istedi.
Modern Rusya'da İslam konusunda uzman olan Ruslan Kurbanov'a göre Kazan Tatarları, dini ve ulusal kimliklerini geliştirmenin ve Rusya içindeki siyasi özerkliklerini genişletmenin çok yapıcı ve etkili bir yolunu gösterdiler. Sovyet sonrası Rusya'nın en zor yıllarında -derin ekonomik kriz yılları ve iki Çeçen savaşı- Tatarlar, ulusal cumhuriyetlerinin ekonomik kalkınmasında olağanüstü sonuçlar elde ettiler.
Son gelişmeler
Eylül 2010'da Ramazan Bayramı'nda ve İdil Bulgarlarının İslam'ı kabul ettikleri 21 Mayıs'ta resmi tatiller yapıldı. Tatile rağmen, Kazan Devlet Üniversitesi Kurban Bayramı'nda ders vermeye karar verdi. Bu durum, öğrencilerin protesto etmesine neden oldu, bazıları dersi katılmayıp camideki ibadetlerine katılma niyetinde olduklarını açıkladı. Tataristan ayrıca, Ürdün, Afganistan ve Mısır da dahil olmak üzere 28 ülkeden 70'in üzerinde filmin gösterildiği uluslararası bir Müslüman film festivaline ev sahipliği yaptı. Tataristan'da projeyi genişletmek isteyen yabancı firmaların ilk helal gıda üretim tesisi açıldı. Yeni açılan tesiste 30 helal ürün üretilmekte ve 200 kişi istihdam edilmektedir.
2010 ve 2011 yıllarında İslami bankacılık tanıtıldı. Kazan, merkezi Kazan'da bulunan Rus İslam Üniversitesi'nin düzenlediği 8. Uluslararası Kuran Okurları Yarışması'nı 23-25 ​​Kasım tarihleri ​​arasında gerçekleştirdi. Tataristan'da modern din eğitimini kolaylaştırmanın yolları da tartışıldı.
Demografik bilgiler
İslam, Tataristan'da çoğunluk inancıdır. 1990'da sadece 100 cami vardı ama bu sayı 2004'te 1000'in çok üzerine çıktı. 1 Ocak 2008 itibarıyla, Tataristan'da 1055'i Müslüman olmak üzere 1398 kadar dini kuruluş kayıtlıydı. Tataristan'daki Müslümanların çoğu ibadetlerini yerine getiriyor. Müslümanlar arasında artan dindarlık belirgindir ve dinler arası ilişkiler çok güçlüdür.
Andre Rush
Andre Rush, Amerikalı ünlü bir aşçı ve gazidir. Rush, Beyaz Saray'da şef olarak dört dönem çalıştı. ABD Ordusu'ndan emekli bir Başçavuş olan Rush, iri cüssesi ve kaslı bedeniyle dikkat çekti.
Hayatı
Rush, Columbus, Mississippi'de büyüdü. Columbus'taki Lee Lisesi'nde geri koşma pozisyonunda futbol oynadı. Trident University International'dan İşletme Yönetimi alanında lisans derecesi, Central Texas College'dan Otel Restoran İşletmeciliği alanında ön lisans ve Culinary Stafford Üniversitesi'nden ön lisans derecesine sahiptir.
Rush, 1993 yılında ABD Ordusu'nda aktif görevli olarak askere alındı. Birkaç kez görevlendirildi ve göğüs göğüse çarpışma ve yemek hizmetlerinde eğitmen olarak görev yaptı. 1997'de Beyaz Saray'da yemek yapmaya başladı. Bill Clinton, George W. Bush, Barack Obama ve Donald Trump'ın başkanlık yönetimlerine hizmet etti. Beyaz Saray'da yarı zamanlı olarak Pentagon'da çalışırken eş zamanlı olarak çalıştı. 11 Eylül 2001 saldırıları sırasında vurulduğunda Pentagon'un spor salonundaydı ve daha sonra savaş görevlerine katılmayı seçti.
Haziran 2018'de Rush, CNN muhabiri Kate Bennett tarafından Beyaz Saray yemeği için bir Ramazan yemeği hazırlarken fotoğrafını çektiğinde ün kazandı. Beyaz Saray'ın bahçesinde yıllık Beyaz Saray iftar yemeği sırasında yemek pişirdiği fotoğrafı Twitter'da dolaştı ve ardından viral oldu. O yılın ilerleyen saatlerinde Rush, Chef in the City adlı bir televizyon programı yapmak için bir anlaşma imzaladı. O zamandan beri Beyaz Saray'daki işinden ayrıldı.
Pasargad
Pasargad veya Pasargaday, Ahameniş hanedanının ilk başkenti olan antik kenttir. Bugünkü İran'ın güneybatısında, Persepolis'e 78 km, Şiraz'a 130 km uzaklıktadır.
Etimoloji
Kentin adı, en büyük Pers kabilesi olan Pasargadlardan gelmektedir.
Tarihçe
Büyük Kiros olarak da anılan II. Kiros (Keyhüsrev) (MÖ 590-529), MÖ 550 yılında Med hükümdarı Astiages'e karşı zafer kazandığı savaş alanına yakın olduğu için Pasargad'ı imparatorluğunun başkenti yaptı. I. Darius'un MÖ 522 yılında tahta geçmesinden sonra hanedanın yeni başkenti Pasargad'ten Persepolis'e taşınmıştır.
Mimari
Yapılar killi toprak ve taşlarla inşa edilmiştir. En sağlam durumda olan yapı Kiros'un mezarıdır. Beyaz renkli büyük kireçtaşı bloklardan yapılmış olan mezar, altı basamaklı bir kaide ile dikdörtgen planlı, beşik çatılı bir mezar odasından oluşmaktadır. İslam döneminde bu mezarın Süleyman peygamberin annesinin olduğuna inanıldığından kutsal sayılmıştır. Kentin en güneyindeki kayalara oyulmuş kanal biçimindeki iz, döneminde Pasargad'ı Persepolis'e bağlayan tarihi yolun kalıntısıdır.
Arkeolojik çalışmalar
İlk önemli keşifler 1905-1907 yıllarında Alman arkeolog, mimar ve sanat tarihçisi Ernst Emil Herzfeld tarafından gerçekleştirilmiştir. Herzfeld, 1928 ile 1933 yılları arasında bölgeye tekrar dönerek daha detaylı çalışmalar yürütmüştür.
Sir Aurel Stein adlı arkeolog 1934 yılında kentin planını tamamlamayı başardı. 1935 yılında Erich F. Schmidt, Pasargad antik kompleksinin tamamının havadan fotoğraflanmasını sağladı.
1949 ile 1955 yılları arasında Ali Sami başkanlığındaki İranlı bir kazı heyeti çalışmalarda bulundu.
1961 ile 1963 yıllarında da Institute of Persian Studies adlı bir İngiliz kurumu adına İskoç arkeolog David Stronach araştırmalar yaptı. "Pasargad kenti uzmanı" haline gelen Stronach döneminde yüzeye çıkarılması sağlanan "Pasargad hazineleri" olarak anılan Ahameniş mücevherleri, İran Ulusal Müzesi ve Britanya Müzesi'nde sergilenmektedir.
Uzun bir aradan sonra 2000 yılında, İranlı kültür mirasları koruma teşkilatı ve Fransız Lyon Üniversitesi'nden bir heyet ortak bir çalışmaya başlamıştır.
2006 yılında II. Kiros'tan sonra tahta geçen oğlu I. Kambises'in mezarı da bulundu.
2012 NBA Playoffları
2012 NBA Playoffları, Amerika Profesyonel Basketbol Liginin 2011-2012 normal sezonun bitiminde başlamıştır. Doğu Konferansı şampiyonu Miami Heat, Batı Konferansı şampiyonu Oklahoma City Thunder takımını NBA finalleri serisinde 4-1 ile yenerek tarihindeki ikinci şampiyonluğu elde etmiştir. Yıldız oyuncu Lebron James finallerin en değerli oyuncusu seçilmiş ve bunu kariyerinde ilk defa kazanmıştır. Utah Jazz ilk defa eski antrenorleri Jerry Sloan dışında playfflara katılma hakkını elde etmişti. San Antonio Spurs e ilk turda 4 maçı da kaybederek elendiler. Doğu Konferansı nda sekizinci sırada yer alan Philadelphia 76ers takımı konferansı birinci sırada bitiren Chicago Bulls u ilk turda 4-2 ile eleyerek bunu NBA tarihinde başaran beşinci takım oldu. Miami Heat geçen seneden sonra bir kez daha finallere yükselmeyi başardı ve Oklahoma City tarihinde ilk defa finallere kalan Oklahoma City Thunder takımının rakibi oldu. Finallerin ilk maçını Thunder kazanmasına rağmen Heat arka arkaya dört maç kazanarak şampiyonluğu elde etti. Bu kulüp tarihi adına ikinci şampiyonluktu ve Lebron James kariyerinde ilk defa finallerin en değerli oyuncusu olma ödülünü aldı.
(1) Chicago Bulls - (8) Philadelphia 76ers
Son Playoff eşleşmesi: 1991 Doğu Konferansı Yarı finalleri (Chicago 4-1 kazandı).
(2) Miami Heat - (7) New York Knicks
Miami normal sezonda 3 maçı da kazandı.
Son Playoff eşleşmesi: 2000 Doğu Konferansı Yarı finalleri (New York seriyi kazandı 4-3).
(3) Indiana Pacers - (6) Orlando Magic
Orlando normal sezonda 4 maçın 3 nü kazandı (3-1)
Son Playoff eşleşmesi: 1995 Doğu Konferansı Finalleri (Orlando kazandı. 4-3).
(4) Boston Celtics - (5) Atlanta Hawks
Son Playoff eşleşmesi:2008 Doğu Konferansı İlk Tur (Boston seriyi kazandı 4-3).
(2) Miami Heat - (3) Indiana Pacers
Miami nomral sezonda 3-1 kazandı
Son Playoff eşleşmesi: 2004 Doğu Konferansı Yarı finalleri (Indiana kazandı 4-2).
(4) Boston Celtics - (8) Philadelphia 76ers
Philadelphia normal sezonda 2-1 ile kazandı
Son Playoff eşleşmesi: 2002 Doğu Konferansı İlk Tur (Boston kazandı 3-2)
Konferans Finalleri: (2) Miami Heat - (4) Boston Celtics
Boston normal sezonda yapılan dört maçın üçünü kazandı (3-1):
Son Playoff eşleşmesi: 2011 Doğu Konferansı Yarı finalleri (Miami kazandı 4-1).
(1) San Antonio Spurs - (8) Utah Jazz
Son Playoff eşleşmesı: 2007 Batı Konferansı Finalleri (San Antonio kazandı 4-1).
(2) Oklahoma City Thunder - (7) Dallas Mavericks
Son Playoff eşleşmesi: 2011 Batı Konferansı Finalleri (Dallas kazandı 4-1).
(3) Los Angeles Lakers - (6) Denver Nuggets
Los Angeles Lakers normal sezonda üç maç kazandı. 3-1
Son Playoff eşleşmesi: 2009 Batı Konferansı Finallerı (Los Angeles Lakers kazandı 4-2).
(4) Memphis Grizzlies - (5) Los Angeles Clippers
The Clippers normal sezonda iki maç kazandı 2-1
(1) San Antonio Spurs - (5) Los Angeles Clippers
San Antonio iki maç kazandı 2-1
Son Playoff eşleşmesi: Spurs ve Clippers tarihleri nde ilk defa 2012 playofflarında karşılaştılar
(2) Oklahoma City Thunder - (3) Los Angeles Lakers
Oklahoma normal sezonda iki maç kazandı 2-1
Konferans Finalleri: (1) San Antonio Spurs - (2) Oklahoma City Thunder
San Antonio normal sezonda yapılan üç maçın ikisini kazandı 2-1
Son Playoffları eşleşmesi: 2005 Batı Konferansı Yarı finalleri San Antonio seriyi 4-2 ile kazandı
NBA Finalleri: (B2) Oklahoma City Thunder - (D2) Miami Heat
Her iki takımda normal sezonda birer kez maç kazandı
Son Playoff eşleşmesi: Her iki takımda bu playoff'ta ilk defa karşı karşıya geldiler.
Harriet Martineau
Harriet Martineau (12 Haziran 1802 - 27 Haziran 1876) İngiliz sosyal kuramcı ve ilk kadın sosyolog olarak görülmektedir. Sosyolojik, bütüncül, dini ve kadınsı bir bakış açısıyla yazdı, Auguste Comte'un eserlerini tercüme ediyor ve o zamanlar nadiren obir kadın yazar için geçimini sağlayacak kadar kazandı. Genç Prenses Victoria yaptığı işten keyif aldı ve onu taç giyme törenine davet etti. Martineau, "temel siyasi, dini ve sosyal kurumlar da dahil olmak üzere [toplumun] tüm yönlerine odaklanmayı" tavsiye ediyordu. Kadınların erkekler altındaki statüsüne kapsamlı bir analiz uygulamıştı. Romancı Margaret Oliphant onu "doğuştan bir öğretim görevlisi ve politikacı... kendi kuşağının erkek ya da kadın herhangi birine göre cinsiyetinden belirgin bir şekilde daha az etkilenmiş" olarak nitelendirdi.
İlk yılları
Sekiz çocuğun altıncısı olan Harriet Martineau, babası Thomas'ın (1764-1826) tekstil üreticisi olduğu İngiltere'nin Norwich kentinde doğdu. Çok saygın bir Üniteryen, 1797'den beri Norwich'teki Sekizgen Şapeli'nin diyakozuydu. Harriet'in annesi Elizabeth Rankin (1772-1848) ise bir şeker arıtıcısı ve bakkalın kızıydı.
Martineau ailesi, Fransız Huguenot soyundan geliyordu ve Üniteryen görüşlere sahipti. Harriet Martineau'nun ziyaret etmekten zevk aldığı amcaları arasında, yakınlardaki Bracondale Lodge'da mülkü bulunan hayırsever iş insanı Peter Finch Martineau'da ve cerrah Philip Meadows Martineau (1752-1829) da bulunuyordu. Martineau, İngiliz Ayrılıkçılar geleneğinde bir filozof ve din adamı olan kardeşi James'e en yakın olandı. Yazar Diana Postlethwaite'e göre, Harriet'in annesiyle olan ilişkisi gergin ve şefkatten yoksundu, bu da daha sonraki yazılarında ifade edilen görüşlere katkıda bulundu. Martineau'nun belirttiğine göre, annesi onu bir sütanneye terk etmişti.
1829'da ailenin tekstil işi iflas etti. O sırada 27 yaşında olan Martineau, ailesinin geçimini sağlamak için geleneksel kadınlık rollerinden sıyrıldı. İğne işiyle birlikte, makalelerini Monthly Repository'ya satmaya başladı ve British and Foreign Unitarian Association adlı dernekten üç makale ödülü de dahil olmak üzere övgüler kazandı. Repository ile olan düzenli çalışması, güvenilir ve popüler bir serbest yazar olarak onun tanınmasına yardımcı olmuştur.
Martineau'nun Otobiyografisinde, yazar olarak başarısını ve babasının "başımıza gelen en iyi şeylerden biri" olarak tanımladığı iş başarısızlığınına borçlu olduğunu belirtiyor. O zaman nasıl "bitki gibi yaşamak yerine gerçekten yaşayabilmeyi" öğrendiğini anlatıyor. Ayrıca, "edebi ve ekonomik anlatıların füzyonunu" yazarken hayatındaki finansal sorumluluk deneyimini de vurgular.
İlk sipariş alarak yazdığı kitabı Illustrations of Political Economy, genel halkın Adam Smith'in fikirlerini anlamasına yardımcı olmayı amaçlayan kurgusal bir öğreti kitabıydı. Illustrations (Çizimler), yayıncının iyi satmayacağını varsaydığı için Şubat 1832'de sadece 1500 kopya olarak yayınlandı. Yine de çok hızlı bir şekilde başarılı oldu ve Charles Dickens'ın çalışmaları kadar istikrarlı bir şekilde satacaktı. Çizimler, yaygın beğeni toplayan ilk eseri ve başarısı oldu, Adam Smith ve diğerlerinin serbest piyasa fikirlerini Britanya İmparatorluğu'na yaymaya hizmet etti. Martineau daha sonra iki yıllık bir süre boyunca bir dizi benzer aylık hikâye yazmayı kabul etti, ardından kardeşi James'in de onunla birlikte dizi üzerinde çalışmasıyla iş hızlandı.
Londra ve Amerika Birleşik Devletleri
19. yüzyılın başlarında, çoğu sosyal kurum ve norm, cinsiyete veya erkekler için kadınlara karşı neyin uygun olduğu algısına göre güçlü bir şekilde şekillendi. Yazmak bir istisna değildi; Sosyal, ekonomik ve politik konuları konu alan kurgu dışı eserlerde erkekler hakim olurken, romantizm kurgusu gibi sınırlı alanlar ve ev hayatını konu alan konular kadın yazarlar için uygun görüldü. Edebiyat dünyasındaki bu cinsiyetçi beklentilere rağmen, Martineau çeşitli konularda görüşlerini güçlü bir şekilde dile getirdi.
Kasım 1832'de Martineau Londra'ya taşındı. Tanıdıkları arasında dönemin önde gelen isimleri vardı: Henry Hallam, Harriet Taylor, Alexander Maconochie, Henry Hart Milman, Thomas Malthus, Monckton Milnes, Sydney Smith, John Stuart Mill, Edward Bulwer-Lytton, Elizabeth Barrett Browning, Sarah Austin ve Charles Lyell. Jane Welsh Carlyle ve Thomas Carlyle. Daha sonra edebiyat kariyeri boyunca Florence Nightingale, Charlotte Brontë, George Eliot ve Charles Dickens ile de tanıştı.
1834 yılına kadar Martineau, kardeşi James ile politik ekonomi serisinin yanı sıra Poor Laws and Paupers Illustrated and Illustrations of Taxation adlı ek bir dizi ile hükûmet politikasını doğrudan etkilemeyi amaçlayan Vergilendirme düzenlemeleri ile meşgul oldu. Aynı zamanda, Britanya Whig Partisi'nin "Poor Law" reformlarını desteklediğini ifade eden dört hikâye yayınladı. Doğrudan, anlaşılır, herhangi bir çaba göstermeden yazılmış ve yine de pratik olarak etkili olan bu hikâyeler yazarın üslubunun özelliklerini de gösterir. Tory paternalistler ona "yoksullar için hayırseverliği ve iyileştirmeyi küçümseyen" bir Malthusçu diyerek tepki gösterirken, Radikaller ona aynı derecede karşı çıktılar. Liberal parti üst sınıfındakiler ise onu göklere çıkardılar.
Mayıs 1834'te Charles Darwin, Galápagos Adaları'na yaptığı keşif gezisinde, kız kardeşlerinden aldığı bir mektuptan Martineau'nun "Londra'da artık büyük bir Aslan olduğunu, onu yazmaya yönlendiren Ld. Brougham tarafından çok fazla himaye edildiğini" öğrendi. Broşür boyutunda parçalar halinde Illustrated Poor Laws and Paupers Illustrated eserini okuması öneriliyordu. Kardeşleri Erasmus'un onu tanıdığını, çok büyük bir hayranı olduğunu, herkesin onun küçük kitaplarını okuduğunu ve eğer sıkıcı bir saati varsa, onları denize atabileceğini de eklediler.
1834'te, ekonomi serisini tamamladıktan sonra, Harriet Martineau, Amerika Birleşik Devletleri'ne uzun bir ziyarette bulundu ve bu sırada, bazıları az bilinen, diğerleri eski ABD başkanı James Madison kadar ünlü birçok insanla Montpelier'deki evinde görüştü. Ayrıca Boston'da çok sayıda kölelik karşıtıyla tanıştı ve kızların eğitimi için kurulan okulları inceledi. Kölelik karşıtlığına verdiği destek, o zamanlar ABD'de pek sevilmemesine ve tartışılmasına neden oldu, dönüşünden kısa bir süre sonra Society in America (1837) ve How to Observe Morals and Manners (1838) adlı yayınları ile de bu tartışmalar körüklendi. İki kitap, o dönemde ortaya çıkan sosyoloji alanına önemli katkılar olarak kabul edilmektedir.
Society in America kitabında Martineau, kadınların eğitim durumunu öfkeyle eleştiriyordu:
Westminster Review 'da yayınlanan "The Martyr Age of the United States" (Amerika Birleşik Devletleri Şehit Çağı; 1839) adlı makalesi, İngiliz okuyucuları, İngiltere'nin köleliği ortadan kaldırmasından birkaç yıl sonra Amerika'daki kölelik karşıtlarının mücadeleleriyle tanıştırdı.
Ekim 1836'da, İkinci Beagle yolculuğundan döndükten kısa bir süre sonra Charles Darwin, kardeşi Erasmus ile birlikte kalmak için Londra'ya gitti. Günlerini Amerika Birleşik Devletleri gezisinden dönen "Bayan Martineau'yu kovmakla" geçirirken buldu. Charles kız kardeşine şöyle yazmıştı:"Bu kadar takdire şayan bir baldızdan tek korumamız, onu çok fazla çalıştırması.' Şu yorumda bulundu: 'Onu aylaklığı konusunda zaten suçluyor - Bir gün ona evlilikle ilgili fikirlerini açıklamaya gidecek - Mükemmel haklar eşitliği onun doktrininin bir parçası. Uygulamada eşitlik olup olmayacağından çok şüpheliyim."Darwin'ler, Martineau'nun Üniteryen geçmişini ve Whig siyasetini paylaşıyordu, ancak babaları Robert Darwin, potansiyel bir gelin olarak, siyasetinde çok aşırı olduğu konusunda endişeliydi. Charles, babasının Westminster Review'da radikallerin Whig'lerden kopmasını ve işçilere oy hakkı vermesini isteyen bir yazının "Martineau'nun olmadığını anlamadan ve büyük bir öfkeyi boşa harcamadan önce şimdi onun olmadığına inanamıyorum" diyerek üzüldüğünü kaydetti. Aralık 1836'nın başlarında Charles Darwin, Martineau'yu aradı ve Niagara Şelaleleri'nde gördüğü "dünya inşa etme sürecinin" "görkemi ve güzelliği" de dahil olmak üzere Society in America (Amerika'da Toplum) adlı kitabında hakkında yazdığı sosyal ve doğal dünyaları tartışmıştır. Bir mektupta şunları kaydetmiştir:"Çok hoş biriydi ve kısıtlı zaman göz önüne alındığında çok sayıda konuda konuşmayı başarırdı. Her ne kadar, biraz çirkin olduğunu görünce şaşırsam da, bana öyle geliyor ki, kendi projeleri, kendi düşünceleri ve yetenekleriyle doluydu. Erasmus, ona bir kadın olarak bakılmaması gerektiğini söyleyerek tüm bunları hafifletti."
Martineau'nun Thomas Malthus'un nüfus kontrolü teorilerini daha önce popülerleştirmesi önemliydi. Charles Darwin'i, gelişmekte olan evrim teorisi için çığır açan fikirleri sağlayan Malthus'u okumaya ikna etmeye yardımcı olmuş olabilir. Nisan 1838'de Charles Darwin, ablası Susan'a şunları yazdı:
Newcastle ve Tynemouth
Martineau önce İngiltere'nin Kuzey Doğusundaki Newcastle'a Daha sonra da nehrin aşağısındaki Tynemouth'a taşındı ve 16 Mart 1840'tan itibaren yaklaşık beş yıl boyunca Bayan Halliday'in 57 Front Street adresindeki pansiyonunda kaldı. Kuruluş bugün hâlâ bir misafirhane olarak açık, şimdi onun onuruna "Martineau Guest House" olarak adlandırılıyor.
Hastalandığı bir dönem içinde kadınların sosyal kısıtlamaları ile derinlemesine ilgilenmeye ve kelimenin tam anlamıyla kendini adamasına neden oldu.
Life in the Sickroom (Revirde Yaşam) eseri, Martineau'nun en değerini bulamamış eserlerinden biri olarak kabul edilir. Evanjelik okuyucuları "kendine güvenme varsayımını" tehlikeli gördükleri için üzdü. Bu deneme dizisi geleneksel kadınlığı kucakladı. Martineau bu kitabını Elizabeth Barrett'a adadı, çünkü "hem profesyonel yazar hem de profesyonel hasta olan ve kendi ailesindeki kadınlardan tamamen farklı olan, idealize edilmiş bir kadın alter egosunun dışa vurumu" olarak görüyordu. Annesinden uzakta, bir tür kamu tatili sırasında yazılan bu kitap, Martineau'nun bağımsızlık ilanıydı.
Ambleside - din, felsefi ateizm ve Darwin hakkındaki görüşleri
1845'te Tynemouth'tan ayrılarak Lake District'teki Ambleside'a taşındı. Burada kendini tasarladığı ve sonraki yaşamının büyük bir bölümünü geçireceği Ambleside Knoll adlı evin yapımına nezaret etti. 1845'te üç ciltlik Forest and Game Law Tales (Orman ve Oyun Hukuku Masalları) eserini yayınladı. 1846'da yaşlı annesi Elizabeth ile bir süre Birmingham'da kaldı. Ardından bazı arkadaşlarıyla birlikte Mısır, Filistin ve Suriye'yi gezdi. Dönüşünde Eastern Life, Present and Past (1848) adlı kitabını yayımladı burada Nil ve çöl boyunca ölülerin mezarlarına bakan bir çıkıntının üzerinde duran, "ölenlerin yaşayanları geçtikleri" yer olan, çığır açan bir kavrayış anlatıyor. Osiris'in en yüksek yargıç olarak "kabul veya kınama işareti verme" yetkisi olduğunu ve "ölüm bölgesinin mağaralarına" veya "vadi veya nehirde yaşamaya" gönderdiğini anlatıyor. Özeti: "İlkel Mısırlıların ve onlar aracılığıyla, genel olarak uygar dünyanın morg fikirleri, Nil ve Çöl'ün sonsuz çatışmasından kaynaklanmıştır."
Bundan sonra hayatının akışını değiştirmiştir. Eastern Life, insanlığın dünya tarihindeki dinleri birbiri ardına aşarken, tanrı ve ilahi hükûmet kavramının her adımda daha soyut ve belirsiz hale geldiğini dile getirdi. Nihai hedefin felsefi ateizm olduğuna inanıyordu, ancak kitapta bunu açıkça söylemedi. Kutsal Kabir Kilisesi'ndeki "kukla gösterisi" olarak tanımladığı paskalya kutlamalarını kendi kendine yayınlanan kaynak? kutlamasına karşı olup, "unutuşun kara örtüsü" olan eski mezarları tanımladı ve Hristiyanların ödül ve ceza konusundaki inançlarının pagan batıl inançlarına dayandığını belirtti. Eski bir Mısır mezarını tasvir ederek şöyle yazdı: "Yaşamı ve ölümü bizimkilere ne kadar benziyordu!... Onu, günümüzün taşralı beyefendisi olmuş emekli bir deniz subayıyla karşılaştırın ve aralarında hemfikir olmaları için çok az fark var!" Kitabın " kâfir eğilimi", onu reddeden yayıncı John Murray için çok fazlaydı. Martineau'nun biyografisini yazan Florence Fenwick Miller, bu çalışmada Martineau'nun "tüm en iyi ahlakî ve entelektüel yetilerini kullandığını ve eylem ve görüşlerinin şu ya da bu sayfada görünür hale geldiğini" yazdı.
Martineau'nun 1855'te yayınlanan ve 1876'da 4. baskısında yayınlanan çalışmaları, Göller Bölgesi için yaygın olarak kullanılan bir rehber kitabını, İngiliz Gölleri İçin Tam Bir Kılavuz'u da içeriyordu. Bu kitaplar, 25 yıl boyunca bölge için kesin rehber kitaplar olarak hizmet etti, William Wordsworth'ün önceki rehberinin yerini aldı ve 1880'de M. J. B. Baddeley'nin İngiliz Göller Bölgesi için Kapsamlı Rehberi'nin yayınlanmasına kadar ortak kullanımı devam etti.
1852'den 1866'ya kadar Daily News'e düzenli olarak katkıda bulundu ve bazen haftada altı makale yazdı. Bu süre içinde gazete için toplamda 1600'den fazla makale yazdı. Ayrıca, 1852 yazında o ülkeye yaptığı bir ziyaret sırasında yazdığı İrlanda'dan Mektuplar'ı yayınladı. Uzun yıllar The Westminster Review 'a katkıda bulundu; 1854'te kapanmasını engelleyen mali destekçiler arasında yer aldı.
1855 yılının başlarında, Martineau kalp hastalığına yakalandı. Hayatının sona ermesini beklediği için otobiyografisini yazmaya başladı. Kitabı üç ayda hızla bitirerek yayımını ölümünden sonraya erteledi ve yirmi yıl daha yaşadı. 1877'de ölümünden sonra yayınlandı.
Ekonomi ve sosyal bilimler
Harriet Martineau, Illustrations of Political Economy kitabında politik ekonomi teorilerini öne sürmüştür. "Kurgunun duygusal bilgi üzerinde otorite iddia ettiği, ekonomi biliminin de ampirik bilgi üzerinde otorite talep ettiği" bir dönemde kurgu ve ekonomiyi birleştiren bir öncü olarak görülmüştür. Dahası, Martineau'nun metni, kadınların ekonomiye girmeleri için zemin hazırlıyordu. Örneğin, Dalley Lana onun pozisyonunu şöyle açıklıyordu: "Martineau, ev ekonomisi konusunu politik ekonomiye taşıyarak, kadınları ekonomik teori ve pratikte daha merkezi bir yere yerleştiriyor. Bu bağlamda, İllüstrasyonların okuyucuları ve masalların karakterleri olarak kadınlar, yalnızca daha büyük ölçekli ekonominin bir parçası haline getirilmekle kalmaz, aynı zamanda (katılımları nedeniyle) politik ekonominin ilkelerini öğrenmeye teşvik eder.”
1831 gibi erken bir tarihte, Martineau (o zamanlar iktisat biliminin bir alanı olarak bilinen) "Ekonomi Politik" konusunda yazdı. Amacı, orijinal teorileştirme iddiasında bulunmasa da, Laissez faire (bırakınız yapsınlar) kapitalizminin ilkelerini popülerleştirmek ve örneklendirmekti.
Sosyolojinin tanımını yapan Auguste Comte ve 1839'da Cours de Philosophie Positive başlığı altında uzun bir açıklama yayınladı. Martineau, 1853'te Auguste Comte'un iki cilt halinde yayınlanan Pozitif Felsefesi (Harriet Martineau tarafından serbestçe çevrilmiş ve kısaltılmış olarak) özlü bir çeviri yaptı. Olağanüstü başarılı bulundu; Comte, ciltlerini kendisinin yerine öğrencilerine tavsiye etti. Bazı yazarlar Martineau'yu ilk kadın sosyolog olarak görürler. Comte'u İngilizce konuşulan dünyaya tanıtması ve orijinal yazılarındaki sosyolojik perspektif unsurları, bir sosyolog olarak itibarını desteklemektedir.
Ölümü
Harriet Martineau, 27 Haziran 1876'da Birmingham Hockley'deki Key Hill Mezarlığı'nda "The Knoll" bölümünde annesinin yanında toprağa verildi. Ertesi Nisan, kuzeninin malikanesi olan Bracondale'de Martineau'nun kapsamlı sanat koleksiyonunun çoğu müzayedede satıldı.
Mirası
Martineau'nun sosyal düşünceye kapsamlı katkıları, klasik sosyoloji teorisi bağlamında çoğu kez göz ardı edilmemektedir, üstelik onun çalışmaları kendi döneminde de yaygın olarak övülüyordu ve görüşleri Émile Durkheim ile Max Weber'inkinden önce geliyordu. 1994 yılında Norwich'te Üniteryanlar tarafından ve Oxford, Manchester College'ın desteğiyle kurulan İngiltere'deki Martineau Topluluğu, onun onuruna düzenli olarak her yıl bir konferans düzenlemektedirler. Eserlerinin çoğu kamu malı ve Çevrimiçi Özgürlük Kütüphanesi'nde ücretsiz olarak bulunur ve mektuplarının çoğu da Britanya Ulusal Arşivleri aracılığıyla halka açıktır.
Arşivler
Cadbury Araştırma Kütüphanesi (Birmingham Üniversitesi), Harriet Martineau ile ilgili üç arşiv koleksiyonuna sahiptir: Kâğıtları ve yazışmaları, ek mektuplar ve Martineau ailesi kağıtları.
Technoblade
Technoblade ya da gerçek adıyla Alexander (1 Haziran 1999 - Haziran 2022) Amerikalı bir YouTuber ve internet ünlüsüydü. En çok Minecraft videoları ve YouTube kanalındaki canlı yayınları ile tanınıyordu. Technoblade'in YouTube kanalının 12 milyon abonesi vardı. Haziran 2022'de henüz 23 yaşındayken sarkom nedeniyle öldü.
Kariyer
Technoblade'in YouTube kanalı 28 Ekim 2013'te açıldı. Kanalın içeriği genellikle Minecraft oyunu üzerineydi ve Hypixel adlı sunucudaki Skywars ve Bedwars adlı mini oyunların videolarını çekiyordu. Technoblade'in popülaritesi, Keemstar adlı YouTuber'ın başlattığı "Minecraft Monday" turnuvasında aldığı zaferlerden sonra yükselmeye başladı. Technoblade, Dot Esports 'tan Cale Michael'a göre "Özellikle PvP alanında en iyi Minecraft oyuncularından biri" idi. Technoblade Dream SMP adlı Minecraft sunucusunun da bir parçasıydı ve önde gelen isimlerdendi. 31 Aralık 2021 itibarıyla Technoblade'in ana kanalı 10 milyon aboneye ulaştı ve bu abone sayısına ulaşmak, onun 13 yaşından beri hedefiydi. Haziran 2022'deki ölümüne kadar kanalı 10.8 milyon aboneye ulaşmıştı.
Technoblade, Dream SMP'nin kurucusu YouTuber Dream ile arkadaştı. Hayran kitleleri arasında hangisinin "en iyi Minecraft oyuncusu" olduğuna dair bir rekabet vardı. Ağustos 2021'de Technoblade'e kanser teşhisi konulduktan sonra Dream, kanser araştırmalarına 21.409$ bağışladı.
Kişisel yaşamı
Technoblade'in kişisel yaşamı hakkında pek bir bilgi yoktur. Bir keresinde izleyicilerine şaka yaparak adının "Dave" olduğuna inandırarak kandırdı; Bu takma ad, ölümünü açıklayan videoya kadar gerçek adı olarak kabul edildi.
Technoblade, Twitter üzerinden Kaliforniya'nın San Francisco şehrinde yaşadığını söylemiştir. Dikkat eksikliği olduğu bilinmektedir.
Kanser teşhisi ve ölümü
Technoblade'e Ağustos 2021'de kanser tanısı koyuldu. 28 Ağustos 2021'de sağ kolunda ağrı ve omzunda bir şişlik sonrasında sarkom teşhisi konduğunu açıkladığı bir video yükledi. Terapisti, kolunun kesilmesi gerektiğini belirttiği için kemoterapi ve radyoterapi yapılmadı. Aralık 2021'de Technoblade, kolu sağlam halde bir uzuv kurtarma operasyonu geçirdi.
30 Haziran 2022'de Technoblade'in babası, oğlunun YouTube kanalına, kansere yenik düştüğünü ve öldüğünü duyuran bir video yayınladı. Babası, Technoblade'in ölmeden kısa bir süre önce yazdığı bir mesajı okudu ve mağazacılıktan elde edilen bütün geliri Amerika Sarkom Vakfı'na göndereceğini açıkladı. Video, Technoblade'in annesinin yazdığı bir mesaj ile bitiyordu. Video, 24 saat içinde 30 milyon izlendi. 2 Temmuz 2022 itibarıyla 40 milyon izlenmeye ulaştı. Kanalı, ölümünden sonra 1.500.000 milyon abone kazandı.
Tepkiler
Minecraft'ın yaratıcısı Markus "Notch" Persson, Hypixel'in kurucusu Simon Collins-Laflamme ve çeşitli YouTuberlar internet üzerinden Technoblade'in ölümünü andı ve ailesine baş sağlığı diledi. YouTube, videonun yayınlanmasının ardından ailesine, arkadaşlarına ve hayranlarına taziyede bulundu. Minecraft'ın resmi hesabı da Twitter üzerinden taziyelerini iletti.
The New York Times 'a verdiği röportajda Hypixel'in baş yöneticisi Don Pireso, Technoblade'in ailesinin, paylaştıkları videoda, şu anda rahatça paylaşabilecekleri tüm bilgileri içerdiğini belirterek, ölümüyle ilgili başka bir yorumda bulunmayacağını belirtti. Hypixel ekibi ayrıca Minecraft sunucusunda, hayranların oyun içi kitabı ve tüy kalemi kullanarak tek sayfalık mesajlar yazmak için kullanabilecekleri dijital bir anıt kurdu. Sunucu, bu mesajların Technoblade'in ailesine gönderileceğini açıkladı.
Muhammed bin İsmâil eş-Şâkir
Muhammed bin İsmâil eş-Şâkir ya da Muhammed bin İsmâil el-Mektûm (Doğumu: 746 – Ölümü: 809) İsmail bin Ca'fer es-Sâdık'in oğlu ve İsmaililik Mezhebi'nin kurucusudur. Abbâsîler devrinde (M. 750 – M. 1258) çeşitli Şîʿa fırkaları tarafından yönetime karşı gizli bir muhalefet hareketi tertip edilmekteydi. Bu muhalefet gruplarının arasında Ön-İsmâ‘îlî topluluklarının destekçilerinin en tanınmışlarından olan “Mûbârek’îyye” adı verilen fırka da yer almaktaydı. İsmâ‘îlî düşünce sistemine göre, İmâm Câʿfer es-Sadık (M. 702 – 765) ikinci oğlu olan İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek’i (M. 721 – 755) İmâmet’e veliaht olarak tayin etmişti. Bununla beraber, İsmâ‘îl'in babasından evvel ölümü üzerine bazıları onun gizlendiğini iddia ettiyseler de, Ön-İsmâ‘îlî fırkaları onun ölümünü kabullenerek İsmâ‘îl’in en büyük oğlu olan Muhammad bin İsmâ‘îl’i imâmları olarak tanıdılar.
Yediciler
M. 809 yılında Muhammad bin İsmâ‘îl’in vefatı üzerine “Mûbârek’îyye Fırkası” da ikiye ayrıldı. Bunları içinde en önemli ve fa’al kolunu Karmatîler’in oluşturduğu “Yediciler,” İsmâ‘îl bin Câfer el-Mûbarek’in oğlu olan Muhammad bin İsmâ‘îl’in İslâm'ın gerçek islahâtçısı olan gizlenen Mehdî, yeryüzünde adaleti hâkim kılacak olan son nâtık nebi, ya da kâ'im olduğuna inanarak adâlet dağıtmak üzere bir gün tekrar geri döneceğini beklediler.
Fâtımî İsmâ‘îlîleri'nin ilk imâmı olarak Muhammad bin İsmâ‘îl
Muhammad bin İsmâ‘îl’in öldüğünü kabûl eden ve daha sonraki yıllarda “Fâtımî İsmâ‘îlîleri” olarak ortaya çıkan küçük fırka ise günümüzde mevcut olan çağdaş İsmâ‘îlî mezheplerinin oluşumuna öncülük ettiler. Böylece, gizlendikleri yerleri ve isimleri bilinmeyen imâmların yönetimi altına giren İsmâilîyye mezhebi, kendi i'tikatlarını “Dâ’îler – Dâvetçiler” aracılığıyla ana karargâhları olan Suriye’den etrafa yaymağa başladılar.
Bâtınîlik i'tikadının kurucusu olarak Muhammed bin İsmâ‘îl eş-Şâkir
İmâmet (İsmâilî i'tikadı), Şîʿa’nın diğer fırkalarında olduğu gibi imâmların adedinin aslında "On İki" değil de "Yedi" olduğu esâsı üzerine inşa edilmişti. Yedi adedinin kudsiyeti ile mezhebin bütün temsiliyeti “Bâtınîlik” i'tikadının kurucusu ve "Yedinci İmâm" olan Muhammed bin İsmâ‘îl eş-Şâkir'e aitti. Yedicilik i'tikadına göre kâdim dinler tamamen ilga edilmiştir ve bu yedi imâmın dini yaymakla ve yüceltmekle görevlendirilmiş birer de yardımcıları bulunmaktadır. Peygamberlere “Nâtık/Konuşan” ve yardımcılarına ise “Sâmet/Susan (Esâs/Vâsi) İmâm” unvanları verilmiştir. Her yedi “Sâmet” silsilesinin sonunda bir “Nâtık” gönderildiği ve böylece dinin sürekli olarak geliştirildiğine inanılır. İmâmet (İsmâilî i'tikadı) temelinde "Yedili Devir" inancını ihtiva eder. İslâm Dîni'nin ilk peygamberi kabul edilen Âdem’den ve oğlu Şit’ten itibaren altı tane “Nâtık–Sâmet” silsilesi gönderilmiştir. Âdem ile oğlu Şit de sayıldığında en önemli ve "Yedinci" “Nâtık–Sâmet”, "Muhammed bin İsmâ‘îl eş-Şâkir" ile "ʿAbd Allâh İbn-i Meymûn" olarak ortaya çıkmaktadır. Bu “Nâtıklar ve Sâmetler silsilesi” sırasıyla: 1. Âdem ile oğlu Şit, 2. Nûh–Sam, 3. İbrahim–İsmâ‘il, 4. Mûsâ–Hârun, 5. İsâ–Şem’ûn, 6. Muhammed bin ʿAbd Allâh–Ali bin Ebâ Tâlib ve 7. Muhammed bin İsmâ‘il (Meymûn’ûl-Kaddâh )–ʿAbd Allâh İbn-i Meymûn ve oğulları olarak verilmektedir. Kur'ân-ı Kerîm'in tasavvufî yorumunu yapan ve gözle görülen eşyanın mânalarını kaldıran ʿAbd Allâh İbn-i Meymûn'dur. Her Bâtınî, dinî tekliflerin yürürlükten kaldırılmakla birlikte sadece milletlerin an’anelerine hürmeten bunlara değer verildiğine ve diğer İslam mezheplerinde daha önceleri yapılmış olan bütün semavî nass’ların açıklamaları ile nakledilen hadislerin tamamının uydurma olduğuna inanmakla yükümlüdür.
Erken İslam Tarihçiliği
Erken İslam tarihçiliği, 7. yüzyıl boyunca, Muhammed'in 610'daki ilk vahiylerinden 661'de Raşidun Halifeliğinin dağılmasına kadar ve muhtemelen 8. yüzyıl ve Emevi dönemi boyunca İslam'ın erken tarihi üzerine bilimsel literatürdür.
7. yüzyıl İslami olmayan kaynaklar
İslama İslami olmayan kaynaklarda çok sayıda erken referans vardır. Birçoğu tarihçi Robert G. Hoyland'ın İslam'ı Başkalarının Gördüğü Gibi Görmek adlı derlemesinde toplanmıştır. Bu eserleri inceleyen ilk kitaplardan biri Michael Cook ve Patricia Crone tarafından yazılan Hacerizm'dir. Hacerizm, erken dönem için İslami olmayan kaynaklara bakmanın, İslami kaynakların yaptığından çok daha farklı bir erken İslam tarihi resmi sağladığını iddia eder. İslami olmayan bazı erken kaynakların kompozisyon tarihi tartışmalıdır. 1991'de Patricia Crone ve Michael Cook, bu kitapta sundukları görüşlerin bir kısmını reddettiler.
Epigrafi
Arkeolog Yehuda D. Nevo ve Judith Koren'e göre, Arap yarımadası ve Suriye-Ürdün çölünde, çoğu 7. ve 8. yüzyıldan kalma binlerce kitabe veya kaya yazıtı vardı. Leor Halevi'ye göre, Hicri 30'lar / MS 650'lerden kalma Müslüman mezar taşları, Allah ve Hicri takvimdeki ayların adlarına atıfta bulunmalarına rağmen, az sayıda İslamlaşma işareti gösterdi. 70'ler ve 100'ler arasında / 690'lardan 720'lere kadar daha derin İslamlaşma belirtileri ortaya çıkarmaya başladılar. Bu dönemde Muhammed'e atıf ve Kuran'dan alıntı yaptılar.
İslam'ın ilk yüzyılından bulunan bazı kitabeler şunlardır:
Biyografi, hadis ve isnat
Müslümanlar, tarihsel birikimin Muhammed'in ardından, 7. yüzyılın başlarında yaşamına ilişkin rivayetlerin yeniden yapılandırılmasıyla başladığına inanırlar. Muhammed ve ashabına ilişkin rivayetler çeşitli kaynaklardan geldiği ve birçoğu birbiriyle çeliştiği için hangi kaynakların daha güvenilir olduğunu doğrulamak gerekiyordu. Bu kaynakları değerlendirmek için “ biyografi ilmi”, “ hadis ilmi ” ve “ İsnad ” (nakil zinciri) gibi çeşitli metodolojiler geliştirilmiştir. Bu metodolojiler daha sonra Müslüman dünyasındaki diğer tarihi şahsiyetlere de uygulandı.
İslam'da uygulandığı şekliyle İlm er-Rical "biyografi bilimidir", ilk olarak siyer'e ve daha sonra peygamber'in halefleri olan ve İslam hakimiyetini hızla genişleten Dört Halife'nin hayatına uygulanmıştır. "İsnat" büyük bir çalışma olduğundan, doğru biyografi, buna göre gerçekleri suçlamalardan, yanlılığı kanıtlardan vb. ayırmaya çalışan Müslüman biyografi yazarları için her zaman büyük ilgi görmüştür. Hayatta kalan en eski İslami biyografi, İbn İshak'ın 8. yüzyılda yazılmış, ancak bizim tarafımızdan yalnızca daha sonraki alıntılardan ve nüshalardan (9.-10. yüzyıl) bilinen Sırat Resul Allah'tır.
Madini'nin öğrencisi Muhammed el-Buhari (810-870) sadece Sahih hadis içerdiğine inandığı ve şimdi Sahih Buhari olarak bilinen bir koleksiyonu yazdı. El-Buhari'nin hadisleri ve isnadları test etme konusundaki tarihsel yöntemleri, alıntı yönteminin başlangıcı ve bilimsel yöntemin öncüsü olarak görülmektedir. IA Ahmed yazıyor: Biyografi veya hadis bilimi üzerine çalışan diğer ünlü Müslüman tarihçiler arasında Urve bin Zübeyr (ö. 712), Vehb bin Münnebbih (ö. 728), İbni İshak (öl. 761), al- Vakidi (745-822), İbn-i Hişam (ö. 834), Al-Makrizi (1364-1442) ve İbn Hacer (1372-1449) bulunuyor.
Tarihçilik, kültür tarihi ve tarih felsefesi
Tarihçiliğin kendisi ve tarihsel yöntemlere ilişkin ilk eleştiriler, tarihçilik, kültür tarihini ve tarih felsefesinin babası olarak kabul edilen İbn Haldun'un 1332-1406) Mukaddime (Latince Prolegomena) ve Kitab al-Ibar'daki (Öğütler Kitabı) gibi eserlerinde ortaya çıkmıştır. Mukaddime'si ayrıca tarihte devletin, iletişimin, propagandanın ve sistematik yanlılığın rolünün gözlemlenmesine zemin hazırlamış, ve medeniyetlerin yükselişini ve çöküşünü tartışmıştır.
Franz Rosenthal , Müslüman Tarih Yazıcılığında şöyle yazmıştır: İbn Haldun, Mukaddime'de tarihçilerin düzenli olarak işlediğini düşündüğü yedi hata konusunda uyarıda bulundu. Bu eleştirisinde geçmişe "tuhaf ve yoruma muhtaç" diyerek yaklaşır. İbn Haldun'un özgünlüğü, rasyonel ilkelere ek olarak, tarihsel malzemeyi değerlendirmeye girişmenin mümkün olabileceği ilkeleri ayırt etmesi ve son olarak deneyim ihtiyacını hissetmesiydi.
İbn Haldun sık sık "boş batıl inançları ve tarihsel verilerin eleştirisiz kabulünü" eleştirdi.
Sonuç olarak, "çağında yeni" olarak kabul edilen tarih çalışmasına bilimsel bir yöntem getirdi ve bundan sık sık "yeni bilim" olarak bahsetti ve bu şu anda tarih yazımı ile ilişkilendiriliyor.
Tarihsel yöntemi aynı zamanda devletin, iletişimin, propagandanın ve sistematik yanlılığın tarihteki rolünün gözlemlenmesi için zemin hazırladı ve bu nedenle "tarih yazıcılığının babası" veya " tarih felsefesinin babası" sayıldı.
Dünya Tarihi
Muhammed ibni Cerir el-Taberi (838-923) 915'teki Peygamberler ve Krallar Tarihi'nde Akdeniz ve Ortadoğu tarihinin ayrıntılı ve kapsamlı bir tarihçesini yazmasıyla tanınır. "Arapların Herodot'u " olarak bilinen Ebu'l-Hasan 'Alī al-Mes'udi (896–956), tarihi ve bilimsel coğrafyayı büyük ölçekli bir eser olan Muruj adh-Zeheb ve Maadin'inde birleştiren ilk kişiydi.
Biruni (973-1048) ye kadar tarih, çoğunlukla siyasi ve askeri tarih anlamına geliyordu. Kitab fi Tahqiq ma l'il-Hind'de (Hindistan Araştırmaları), Hindistan'ın kültürel, bilimsel, sosyal ve dini tarihi hakkında daha fazla yazdı ancak siyasi ve askeri tarih ayrıntılarına girmedi. Hindistan Üzerine olan Araştırmaları ile birlikte Biruni, The Chronology of the Ancient Nations'da tarih fikrini daha fazla tartışmıştır.
Modern akademik bilim
Batıdaki ilk akademik araştırmalar Hristiyan ve Yahudi tercümanları ve yorumcuları içine alma eğilimindeydi. Sünni metinleri Arapça'dan Avrupa dillerine (Almanca, İtalyanca, Fransızca ve İngilizce dahil) tercüme ettiler, sonra da genellikle İslam'a düşman bir tarzda özetledi ve yorumladılar. Önemli Hristiyan bilginler dahil:
Bu bilim adamları 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında çalıştı.
İslami araştırmaların bir başka öncüsü, tanınmış bir Yahudi haham olan Abraham Geiger (1810-1874), İslam'a "Muhammed Yahudilikten ne ödünç aldı?" (1833) noktasından yaklaştı. Geiger'in temaları, Rabbi Abraham I. Katsh'ın "Musevilik ve Kuran" (1962) adlı eserinde devam etti.
Akademik araştırmaların kurulması
Diğer bilim adamları, özellikle Alman geleneğindekiler, daha tarafsız bir göründüler. (Bunun en önemli örneği 19. yüzyıl bilgini Julius Wellhausen (1844–1918) dir.) Ayrıca dikkatli bir şekilde Arapça metinlerin doğruluğunu sorgulamaya başladılar. İslami metinleri tarihsel olarak doğru kabul edilecek unsurlara ve polemik ya da dindar kurgu olarak atılacak unsurlara ayırmaya çalışarak, kaynak eleştirici bir yaklaşım benimsediler. Bu tür bilim adamları şunları içeriyordu:
Revizyonist meydan okuma
1970'lerde Revizyonist İslam Araştırmaları Okulu olarak tanımlanan bir gurup İslami çalışmalarda kabul edilen bilgeliğin büyük kısmına meydan okudu. İslam tarih geleneğinin, aktarımda büyük ölçüde yozlaştığını savundular. Bulunmuş sikkeler, yazıtlar ve o dönemin İslami olmayan kaynakları gibi muhtemelen daha güvenilir kaynaklardan İslam'ın erken tarihini düzeltmeye veya yeniden inşa etmeye çalıştılar. İslam tarih geleneğinin aksine, diğer dinlerdeki gibi, "İslamın da bir dini evrim ürünü olduğunu" iddia ederler. "İslam öncesi ve İslam dünyaları arasında, yani Fars ve Bizans uygarlığı ile İslam dini, yönetimi, kültürü arasında ani bir kopukluk" olduğu fikri, "hayal gücünü zorluyor". Ama eğer "bir süreklilik olması gerektiğini varsayarak başlıyorsak, ya ani bir değişime işaret eden İslami kaynakların ötesine geçmemiz" ya da "onları yeniden yorumlamamız" gerekir.
Bu grubun en eskisi John Wansbrough (1928–2002) idi. Wansbrough'un çalışmaları geniş çapta not edildi, ancak (Fred Donner'a göre), "garip düzyazı tarzı, dağınık organizasyonu ve sıkı argümanlardan ziyade müstehcen imalara güvenme eğilimi" nedeniyle geniş çapta okunmadı. Bununla birlikte, şüpheciliği, aşağıdakiler de dahil olmak üzere bir dizi genç akademisyeni etkiledi:
1977'de Crone ve Cook, İslam'ın geleneksel erken tarihinin, Arapların Mısır, Suriye ve İran'ı fetihlerinden sonra yeni oluşturulan rejimlere "Arap dünyasına sağlam bir ideolojik temel vermek için oluşturulan bir efsane" olduğunu savunan "Hacerizm" i yayınladı. Hacerizm, Kuran'ın geleneksel anlatıların bize anlattığından daha geç yazıldığını ve Arap fetihlerinin İslam'ın sonucu değil, daha çok nedeni olabileceğini öne sürüyor.
Bu tez için öne sürülen ana kanıt, birçok erken dönem İslami olayı kaydeden çağdaş gayrimüslim kaynaklardan oluşuyordu. Crone ve Cook'a göre bu tür olaylar dış kanıtlarla desteklenmiyorsa, efsane olarak kabul edilmeli ve reddedilmeliydi.
Crone, "elbette bu kaynaklar [fetheden Müslümanlara] düşmandır ve klasik İslami görüşe göre her şeyi yanlış anlamışlardı; fakat -Orta Doğu'nun gayrimüslim halkları arasında her yere yayılan bir edebi komplo fikrini kabul etmeye istekli değilsek- can alıcı nokta, onların hemen hemen aynı noktalarda yanlış yapmış olmaları olarak kalıyor." ifadeleriyle gayrimüslim kaynakların kullanımını savundu.
Crone ve Cook daha sonra " Hacerizm: İslam Dünyasının Oluşumu " adlı kitaplarının ana tezinin yanlış olduğunu, tezi desteklemek için ellerinde bulunan kanıtların yeterli veya kendi içinde tutarlı olmadığını da ifade ettiler. Crone, kitabın "bir yüksek lisans denemesi" ve "kesin bir bulgu" değil "bir hipotez" olduğunu öne sürdü.
1972'de inşaat işçileri, Yemen'in Sana'a kentindeki bir camide - yaygın olarak Sana'a el yazmaları olarak bilinen - en eski Kuran'ların bir örneğini keşfettiler. Alman bilim adamı Gerd R. Puin yıllardır bu Kuran parçalarını araştırıyor. Araştırma ekibi, 8. yüzyılın başlarına tarihlenen el yazmalarının 35.000 mikrofilm fotoğrafını çekti. Puin, çalışmasının tamamını yayınlamadı, ancak alışılmadık ayet sıralamaları, küçük metin varyasyonları ve nadir imla stilleri kaydetti. Ayrıca bazı parşömenlerin yeniden kullanılmış parşömenler olduğunu öne sürdü. Puin, bunun sabit bir metnin aksine gelişen bir metni ima ettiğine inanıyordu.