cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Halit Fahri Ozansoy
Yaşamı
Halit Fahri, bu dönemde aruz ölçüsüyle ve Fecr-i Âti sanat topluluğunun etkisi ile şiir yazmaktaydı. İlk şiiri "Mazideki Aşk İçin Sana" 1912'de Rübab dergisinde yayımlandı. Aynı yıl ilk şiir kitabı Rüya yayımlandı. 22 sayfalık bu kitabı babasına ithaf etmiştir.
1914’te Darülbeday-i Osmaniye sınavını kazanarak tiyatro bölümüne kaydoldu; kısa bir öğrencilik döneminden sonra aynı okulda öğretmen yardımcılığına getirildi. Hem öğrencilik hem öğretmenlik yapamayacağını anlayınca öğrenciliği bıraktı. Oyunculuk merakı çevresinde onay görmediği için kısa bir süre sonra Darülbedayi’den tamamen ayrılan Halit Fahri, 1914’te Müdafaa-i Milliye Cemiyeti’ne bağlı olarak kurulan Millî Türk Cemiyeti’nin kuruluşunda görev alarak cemiyetin yöneticileri arasında bulunmuştur.
İlk evliliğini 1915'te Neyyire Hanım’la yaptı. Ertesi yıl Gavsi adında bir erkek çocukları olan çift, birkaç yıl sonra ayrılmıştır.
Şair, 1915 yılında Talat Paşa’nın daveti ile Çanakkale Cephesini ziyaret eden şairler arasında yer aldı ve izlenimlerini Cenk Duyguları (1917) adıyla kitaplaştırdı.
Öğretmenliğin yanında yayın hayatını da sürdüren Halit Fahri, ilk şiirinin yayımlandığı Rübab dergisinde bir süre düzenli olarak yazılar yayımlamayı sürdürmüş; daha sonra arkadaşları ile Kehkeşan dergisine, ardından Şehbal dergisine geçmişti. Bu arada dönemin önde gelen edebiyat dergisi Servet-i Fünûn’da Bağdad adlı şiirini yayımlatmayı başardı. 1917’de Ziya Gökalp, Ömer Seyfettin gibi Türkçülerin etkisiyle hece vezninde şiirler yazdı. Hece vezninde şiirleri Yeni Mecmua, Talebe Defteri, Türk Kadını gibi dergilerde yayımlandı. İkinci şiir kitabı Cenk Duyguları'nı (1917) yayımladıktan sonra tekrar aruza yönelen Halit Fahri, düzenli aralıklarla yedi şiir kitabı daha çıkarmış ve sonra şiir kitabı yayımlamaya uzun bir ara vermiştir.
1921’de Ali Zoti ailesinden Aliye Hanım’la ikinci evliliğini yaptı. Bu evlilikten iki üvey kızı (Güzin ve Melahat) oldu.
1953 yılında devlet Fransızca dil imtihanını kazanıp Fransa ve İtalya’ya gitti.
1955 yılında Şehir Tiyatroları dergisinin yazı işleri müdürlüğünü üstlenen Ozansoy, 1956 yılında yaş haddi nedeniyle öğretmenlikten emekli oldu ve gazeteciliğe daha çok ağırlık verdi.
1962’de eşinin ölümü üzerine bunalıma girip hastalandı. İlk dokuz şiir kitabını ardı ardına yayımlamış, 1936’da yayımladığı Sulara Dalan Gözler’den sonra şiir kitaplarına 26 yıllık ara vermişti. Eşi için yazdığı şiirlerini topladığı Hep Onun İçin adlı şiir kitabını 1962’de çıkardı. 1964’te son şiir kitabın Sonsuz Gecelerin Ötesinde’yi yayımladı.
Ömrünün son yıllarını Kızıltoprak’ta geçirdi. Ayrıca yirmi yıl boyunca yazları Büyükada’daki yazlığında geçirmiştir.
Fransız Ankara büyükelçisi, Fransızca’dan yaptığı tercümeler ve Fransız kültürüne katkılarından ötürü kendisine 1969 yılı sonunda Millî Liyakat Nişanı ve şövalye payesi verdi.
Şair, 23 Şubat 1971’de İstanbul’da kalp krizinden öldü. Vasiyeti gereği Türkçe kitapları Beyazıt Devlet Kütüphanesine, Fransızca kitapları Galatasaray Lisesine verilmiştir. Cenazesi Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedilmiştir. Baykuş adlı eseri en çok bilinen eseridir.
Kelly Rutherford
Kelly Rutherford tam adı Kelly Deane Melissa Rutherford (d. 6 Kasım 1968; Kentucky ABD), Amerikalı bir oyuncu. Özellikle 90'lı yıllarda bilinen Hayat Ağacı dizisindeki "Sam Whitmore" rolüyle tanınır.
Aile bilgileri
Babası bir manken ve yazar olan Kelly Rutherford'un 1 erkek ve 2 kız 3 kardeşi bulunmaktadır. Erkek kardeşinin adı Anthony, kız kardeşlerinin adları ise Courtney ve Lindsey'dir.
Özel hayatı
İkinci eşi Alman iş insanı Daniel Giersch ile Ağustos 2006'da evlenen Kelly Rutherford'un, bu evlilikten 18 Ekim 2006 tarihinde Hermés Gustaf isimli bir oğlu ve 8 Haziran 2009 tarihinde Helena isimli bir kız çocuğu dünyaya gelmiştir.
Sanat hayatı
Kelly Rutherford 1990 yapımı Generations dizisindeki "Sam Withmore" rolü ile tanınmıştır. 1996-1999 yılları arasında Melrose Place adlı dizide oynamıştır. 2008 yılından 2012 yılına kadar Gossip Girl adlı dizide, Lily Van Der Woodsen karakterini canlandırmıştır.
Gözlü, Eskipazar
Gözlü, Karabük ilinin Eskipazar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1896 yılı kayıtlarında Domi ya da Domu olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 45 km, Eskipazar ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Jewel De'Nyle
Jewel De'Nyle (d. 5 Ağustos 1976; Wetmore, Colorado) Amerikalı porno yıldızı.
Türkali, Kilimli
Türkali, Zonguldak ilinin Kilimli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1903 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çaycuma ilçesine bağlıyken, 26 Mart 1946'da Zonguldak merkez ilçenin Kilimli bucağına bağlandı. Kilimli'nin ilçe olmasının ardından ise buraya bağlandı.
Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 33 km, Kilimli ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Vidor, Teksas
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 30.978 kişi, 14.977 ev ve 9.478 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Yüce Adalet Evi
Yüce Adalet Evi (Farsça: بیت‌العدل اعظم‎‎) Bahai Dini'ndeki idari düzenin dokuz üyeli en yüksek yönetim merciidir. Kurulması Bahai yasa ve hükümlerini içeren Kitab-ı Akdes'te açıkça belirtilen Yüce Adalet Evi, Bahai Dininin uluslararası idari kurumu olmakla beraber Bahaullah'ın Ahit ve Misak'ının bugünkü merkezidir. Bahaullah, bu kurumu Bahai kutsal yazılarında ayrıntıları bulunmayan veya yer almayan konularda yasa koyma yetkisi ile donatmış ve kararlarında Tanrı'dan ilham alacağına dair güvence vermiştir. Dinler tarihinde daha önce benzeri görülmemiş bu kurum ilk olarak 1963'te kurulmuştur ve o tarihten beri her beş yılda bir, dünya çapındaki Bahai Milli Ruhani Mahfillerinin üyelerinden oluşan delegeler tarafından seçilmektedir.
Dinin başı olarak Yüce Adalet Evi, dünya çapındaki Bahai toplumuna öncelikle bir dizi birkaç yıllık planlar ve ayrıca RızvanBayramında (20 veya 21 Nisan) yayınlanan yıllık mesajlar aracılığıyla yön vermiştir. Mesajlar, Mahalli Ruhani Mahfillerin sayısını artırmaya, Bahai literatürünü tercüme etmeye, Bahai Merkezleri kurmaya, Bahai Mabetlerini tamamlamaya, uluslararası konferanslar düzenlemeye ve okuryazarlığı, kadınların rolünü, çocuklar ve gençler için ruhaniyeti, aile hayatını, sosyal ve ekonomik kalkınmayı ve toplumsal ibadeti geliştirmek için eğitim sistemleri geliştirmeye odaklanmıştır. Yüce Adalet Evi, dünya çapında medyanın ilgisini çekerek İran'da Bahailere yönelik sistemik zulme yanıt vermede de rol oynamıştır.
Yüce Adalet Evi tarafından yayınlanan kitaplar ve belgeler Bahailer tarafından yetkili ve kararları yanılmaz kabul edilir. Yüce Adalet Evi binası Hayfa kentindeki Kermil Dağı'nın yamacında yer alır. En son seçim 29 Nisan 2023 tarihinde 13'üncü Uluslararası Konvenşında gerçekleştirilmiştir. Bahai Dini'ndeki diğer tüm seçilmiş ve atanmış roller kadın ve erkeklere açık olsa da, Yüce Adalet Evi üyeliği yalnızca erkekler içindir; Bahai yazıları, bunun nedeninin gelecekte netleşeceğini belirtmektedir.
Tarih
Bahai Dini'nin kurucusu Bahaullah, Kitab-ı Akdes adlı en kutsal yasa kitabında önce Adalet Evi kurumunu düzenlemiş ve işlevlerini tanımlamıştır. Kurumun sorumlulukları ayrıca Bahaullah’ın Levihleri ​​de dahil olmak üzere diğer bazı yazılarında genişletilmiştir. Bahaullah bu yazılarda Yüce Adalet Evi'nin dinde otorite üstleneceğini ve kendisinin ele almadığı konuları ele alacağını yazmıştır. Kurum üyelerinin ilahi ilhamdan emin olacaklarını, tüm insanlara saygı duyacaklarını ve onların saygınlıklarını koruyacaklarını belirtmiştir.
Daha sonra, Bahaullah'ın oğlu ve halefi Abdülbaha, Vasiyetnamesinde Adalet Evi’nin işleyişini ve yapısını detaylandırmış ve seçim yöntemini özetlemiştir. Yüce Adalet Evi'nin Bahaullah'ın koruması altında olacağını, hatasız ve yanılmaz olacağını ve ona itaatin zorunlu olacağını yazmıştır. Kurumun kararlarının çoğunluk oyu ile alınabileceğini ancak oybirliği ile kararların tercih edildiğini belirtmiştir. Ayrıca, Bahaullah'ın kadınlar ve erkekler ruhen eşit olsa da Yüce Adalet Evi üyeliğinin erkeklerle sınırlı olacağı ve bu kararın ardındaki hikmetin gelecekte ortaya çıkacağı şeklindeki sözlerini de doğrulamıştır.
Bahaullah'tan sonra dinin liderleri olan Abdülbaha ve Şevki Efendi, Yüce Adalet Evi'ni kurmayı düşünmekle birlikte, ikisi de bunu yapmayı reddetti. Şevki Efendi'nin nedeni, mevcut Bahai kurumlarının zayıflığına olan inancından kaynaklanıyordu - çok sınırlı sayıda milli ve yerel Mahalli Mahfiller vardı. Böylece Şevki Efendi yaşadığı dönemde yerel ve milli düzeyde güçlü bir idari yapı kurarak Yüce Adalet Evi'nin seçimine hazırlandı. 1951'de dünyada 9 Milli Ruhani Mahfil varken, Şevki Efendi Uluslararası Bahai Konseyi'ne üyeler atadı ve onu embriyonik bir uluslararası Adalet Evi olarak tanımladı. Şevki Efendi'nin 1957'deki beklenmedik ölümünün ardından, Emrin Elleri din işlerini yönetti ve Yüce Adalet Evi'nin seçiminin 1963'te Şevki Efendi tarafından başlatılan uluslararası bir tebliğ planı olan On Yıllık Seferberlik’in sonunda yapılacağını duyurdu.
1961'de Uluslararası Bahai Konseyi, üyelerinin tüm Milli Ruhani Mahfillerin üyelerinin oy kullanmaları ile seçilmiş bir organ olarak değiştirildi. Daha sonra Nisan 1963'te, Şevki Efendi'nin vefatından altı yıl sonra, 56 Milli Ruhani Mahfil tarafından ilk Yüce Adalet Evi seçildi. Bu seçime Türkiye Bahaileri Milli Ruhani Mahfil üyeleri de katılmıştır. Seçim tarihi, On Yıllık Seferberlik’in tamamlanmasına ve ayrıca Nisan 1863'te Rızvan Bahçesinde Bahaullah’ın dinini ilan etmesinin yüzünde yıl dönümüne damgasını vurmuştur. Yüce Adalet Evi o tarihten beri dinin başı olarak hareket etmiştir. Adalet Evi’nin üyelerinin bireysel hiçbir yetkileri yoktur, yalnızca bir heyet olarak yetkileri vardır. Yüce Adalet Evi 1972'de tüzüğünü yayınlamıştır.
Seçim süreci
Yüce Adalet Evi, dünya çapındaki yetişkin Bahailer tarafından üç aşamalı bir seçimde gizli oylama yoluyla seçilir. Adalet Evi aday gösterilmeden veya kampanya yapılmadan seçilir ve Bahai toplumunun tüm yetişkin erkek üyeleri Adalet Evi’ne seçilme hakkına sahiptir. Kurum, dünya çapında tüm Milli Ruhani Mahfillerin üyelerinin iştirak ettiği bir kongre (uluslararası konvenşın) sırasında her beş yılda bir seçilir. Kendi ülkelerinin Bahaileri tarafından seçilen çeşitli Milli Mahfillerin her üyesi, dokuz yetişkin erkek Bahai bireye oy verir. Seçime bizzat katılamayan delegeler oy pusulalarını posta ile veya elden gönderir. En çok oyu alan dokuz kişi Yüce Adalet Evi'ne seçilir.
En son yapılan seçim 29 Nisan 2023 tarihinde Hayfa’da gerçekleştirildi ve Yüce Adalet Evi’nin kuruluşunun 60’ıncı yılına işaret etti.
Sorumluluklar
Yüce Adalet Evi bugün küresel Bahai toplumunun büyümesine ve gelişimine rehberlik etmektedir. Bahaullah'ın belirttiği üzere Yüce Adalet Evi'nin genel işlevleri arasında Tanrı'nın dinini yaygınlaştırmak, dinin yasasını korumak, toplumsal işleri yönetmek, insanların ruhlarını eğitmek, çocukların eğitimini garanti altına almak, tüm dünyayı refaha kavuşturmak (aşırı zenginlik ve yoksulluğu ortadan kaldırmak) ve yoksulluk içindeki yaşlılarla ve hastalarla ilgilenmek. Yüce Adalet Evi'nin tüzüğüne göre, yetki ve görevlerinden bazıları şunlardır:
Dahası, Yüce Adalet Evi'ne Bahaullah tarafından insanlığın genel refahı üzerinde olumlu bir etki yapması, dünya milletleri arasında kalıcı bir barışı teşvik etmesi, “halkların eğitimini, milletlerin inşasını, insanın korunması ve onurunun korunması” görevi verilmiştir.
Yetki
Yüce Adalet Evi'ne ayrıca toplum ilerledikçe ve koşullar değiştikçe insanlık için kılavuzluk sağlama ve uygun tedbirleri alma sorumluluğu verilmiş ve bu nedenle, Bahai kutsal metinlerinde açıkça yer almayan konularda yasama yetkisi ile yetkilendirilmiştir. Yüce Adalet Evi, şartlar değiştikçe kendi mevzuatını değiştirmeye veya yürürlükten kaldırmaya yetkili iken, kutsal metinlerde açıkça yazılı olan kanunların hiçbirini feshedemez veya değiştiremez.
Yayınlar
Yüce Adalet Evi, zamanın gerektirdiği konularda yasama yetkisine sahip olmakla birlikte, 1963'teki kuruluşundan bu yana, bu işlevi yerine getirmeyi sınırlandırmıştır. Bunun yerine, belirli yasalar değil, dünyadaki Bahailere genel rehberlik sağlamıştır; bu rehberlik, Şevki Efendi'nin iletişimine çok benzeyen, genellikle mektuplar ve mesajlar şeklinde olmuştur. Bu mektupların çoğu derlemeler halinde yayınlanmıştır ve ilahi olarak güçlendirilmiş yetkili yazılar olarak kabul edilmektedir. Yüce Adalet Evi’nin kararları Bahailer için yanılmaz kabul edilir. Mektuplar, eğitim-öğretim, dua, aile hayatı ve Bahai yönetimi gibi bir dizi konuyu kapsar. Her yıl Rızvan’ın ilk gününde (Nevruz'un tarihine bağlı olarak 20 veya 21 Nisan olabilir), Yüce Adalet Evi dünya Bahai toplumuna Rızvan mesajı olarak bilinen bir mesaj gönderir.
Kurum ayrıca Bab, Bahaullah ve Abdülbaha’nın yazılarından alıntılar derlemiş ve yayınlamıştır. 1992'de Bahaullah’ın yasalar kitabı olan Kitab-ı Akdes’i İngilizce olarak yayınladı ve o zamandan beri başka çeviriler de yayınlanmıştır. Bu çabalar sırasında, Bahai Dünya Merkezinde araştırma ve arşiv departmanları kuruldu ve 1983 itibariyle, Bahaullah, Abdülbaha ve Şevki Efendi’ye ait 60,000 mektup toplanmıştır. Toplanan bu eserler, Yüce Adalet Evi'nin görüşmelerinde bir temel olarak kullanılmış ve kullanılmaya devam edilmektedir.
160'tan fazla devlet ve hükümet başkanına sunulan "Dünya İnsanlarına" yönelik bildiri. Dünya barışının kurulması için başlıca ön koşulları ve bunlara karşı çalışan engelleri ana hatlarıyla belirtir. Türkçe çevirisi mevcuttur.
Bahaullah'ın vefatının yüzüncü yıldönümü münasebetiyle hazırlanan bu açıklama, onun hayatı ve eserlerinin bir özetidir. Türkçe çevirisi mevcuttur.
Bahai Öğretileri bağlamında küresel refah kavramı üzerine bir bildiri. Türkçe çevirisi mevcuttur.
Dramatik değişimlere ve Bahai Dini’nin bilinmezlikten görünür alana çıkışına odaklanan 20. yüzyıl incelemesidir. Türkçe çevirisi mevcuttur.
Mezhepsel nefret hastalığına hitap eden bir mektuptur. Tüm dini hareketleri "uzak bir geçmişten miras kalan sabit kavramların üzerine çıkmaya" çağırmaktadır. Türkçe çevirisi mevcuttur.
Esas olarak Bahai okuyucu kitlesine yönelik olan bu belgede, dinin tekliği ilkesinin açıklanmasını ve dini önyargıların aşılmasını Bahai toplumu için büyük bir meydan okuma olarak tanımlamaktadır. Türkçe çevirisi mevcuttur.
Mevcut üyeler
Yüce Adalet Evi’nin tüm mevcut üyeleri, daha önce Uluslararası Tebliğ Merkezi’nde hizmet etmişlerdi. Mevcut üyeler aşağıdaki gibidir:
Eski üyeler
1963'teki ilk seçimde Uluslararası Bahai Konseyi'nden beş, Amerika Birleşik Devletleri'nin Milli Ruhani Mahfilinden iki, Britanya Milli Mahfilinden bir ve Hindistan Milli Mahfilinden bir üye Yüce Adalet Evi üyesi olarak seçildi.
Üyeler ilk seçildikleri yılın altında tabloya kaydedilir. 1963'teki ilk seçimden başlayarak, tüm üyelerin olağan seçimleri her beş yılda bir yapıldı ve 1982, 1987, 2000, 2005 ve 2010 yıllarında tabloda italik olarak belirtilen beş ara seçim yapıldı. Tüm üyeler sonraki konvenşınlarda yeniden seçilince hizmet etmeye devam ettiler. Amoz Gibson, Charles Wolcott ve Adib Taherzadeh görevdeyken vefat ettiler, diğer eski üyelerin emekli olmalarına izin verildi.
Mehmet Bozkurt
Mehmet Bozkurt, (d.11 Haziran 1985, Çorlu) Türk gazeteci, editör ve yazardır.
Çeşitli dergi, gazete ve internet sitelerinde yazdı. Hakkında Türkiye'de en çok dava açılan gazetecilerinden biri. Gazeteci, yazar Toygun Atilla İfşa kitabında Mehmet Bozkurt'un başından geçen olayları kaleme alınca basın tarihine geçen sıra dışı yaşam öyküsü ortaya çıktı.
Gazetecilik Yaşamı
İlk haberi 2004 yılında Aydınlık dergisinde yayınlandı. 2010 yılında Aydınlık dergisinde profesyonel olarak çalışmaya başladı. Uzun yıllar sorumlu müdür, istihbarat şefi ve yazıişleri müdürü görevlerinde çalıştı. Türkiye'de Fetullahçı yapılanmayı en iyi bilen isimlerden biri.
Sözcü gazetesi yazarı Soner Yalçın Bozkurt'un hayat hikayesini anlattığı yazısında, "Onlar, bir avuç korkusuz genç gazeteciydi… FETÖ, eğer Türkiye'yi teslim alamadıysa bu cesur muhabirlerin büyük emeği oldu! O karanlık dönemde tüm tehditlere rağmen aşkla bağlı oldukları gazetecilik mesleğine leke düşürmediler…" diye yazdı.
Bozkurt'un Aydınlık gazetesi istihbarat şefi olduğu dönemde 2011 yılından itibaren telefonu dönemin Ergenekon savcısı Zekeriya Öz tarafından dinlenmeye başladı. E-posta adresleri dahil takibe alınan gazeteci ayrıca dönemin Fetullahçı emniyet müdürlerinin talimatıyla fiili olarak izlenmeye başladı. 2011 yılında Ergenekon terör silahlı örgütü üyeliği şüphesiyle evi ve iş yeri basılıp gözaltına alındı. Savcılık sorgusunun ardından serbest kaldı.
FETÖ'nün, yıllarca dinleyip, izleyip, Ergenekon'dan ceza almasına neden olan gazeteci Mehmet Bozkurt'a, Karşı gazetesinde çalıştığı için FETÖ silahlı terör örgütüne yardım etmek suçlamasıyla hakkında dava açıldı. Bozkurt bir meslektaşının kendisine Bylock tuzağı kurduğunu bu soruşturmalar sırasında öğrendi. 3 yıl süren soruşturma ve yargılama sonunda beraat eden gazeteci Bozkurt tazminat davası açtı. İstanbul Anadolu Adliyesi 4. Ağır Ceza Mahkemesi Bozkurt'a yaşadıkları mağduriyetin karşılığı olarak 300 tl ödenmesine karar verdi.
Bozkurt 300 lirayı Darüşşafaka'ya bağışlayacağını söyledi.
"Benim yaşadıklarımın maddiyatla ölçülür bir yanı yok. Mahkeme bana milyonlar verse ne olur? Bu yaşadığım haksızlığı ne geri getirebilir? Tüm bunlardan ders çıkarıp çocuklara güzel bir gelecek sunabiliriz. Türkiye Cumhuriyet'i etnik, mezhepsel, tarikat kamplaşmalarının kucağına itilirse yaşayacak bir ülkemiz olmaz. 15 Temmuzlar, FETÖ'ler devam eder. Eğer Cumhuriyet değerleri etrafında millet temelinde yaşarsak geleceğe güvenle bakabiliriz. Bu güvenin teminatı da 'Fikri hür, irfanı hür' çocuklarımız. Ben Darüşşafaka'ya 300 lirayı değil bu hikâyeyi bağışlıyorum. Bu hikâyeden bir ders çıkarılmalı. Cumhuriyete bağlı, vicdanlı, ülkesinin değeri olabilecek insanlar yetiştirmeliyiz."
Gazeteci olarak 4 Nisan 2016 günü gözaltına alındı. Sorgulandı, yargılandı. Sarı basın kartı elinden alındı. 1 Mart 2019 tarihinde beraat ettiğinde gazetecilik yapamıyordu. Kaybettiği mesleği ve 3 yılın karşılığı mahkeme 300 lira ödenmesine karar verdi.
Şu ana dek hakkında 121 soruşturma 114 dava açılan Mehmet Bozkurt'un başından geçenler:
Kronolojik Yaşam Öyküsü
İfşa kitabında Uğur Mumcu'nun hayatındaki etkisini şöyle anlattı:
"Ortaokulda, okul harçlığımı çıkarmak için evimizin karşısındaki markette çalışıyordum. Cumhuriyet gazetesi Uğur Mumcu'nun posterini verdi. Arka yüzünde de, "Sesleniş" başlıklı yazısı. O gün marketten o posteri aldım eve gidip dolabımda sakladım. Kendi kendime, "Ben de her zaman böyle doğruları yazıp, söyleyeceğim" diye söz verdim. O günden sonra evde gazetelerin verdiği ansiklopedileri karıştırmaya, sözlükten yeni kelimeler araştırmaya başladım."
"Uğur Mumcu'nun posterini sakladığım dolaptan çıkarıp çerçeveleterek duvara astım. Cumhuriyet, bana rahmetli dedemin mirasıdır."
"O gün o etkinlikte bulunan bir arkadaşım o dönem Çağdaş Eğitim Vakfı'ndan burs aldığı için telefonları dinleniyormuş ve daha sonra o arkadaşım evi basılıp gözaltına alınınca benle yaptığı tüm görüşmeler önüne konulup ısrarla TGB'deki konumum, görevim sorulmuş. Sorgu sırasında ısrarla sorulan konuşma ise etkinlik günü yaptığımız konuşma olmuş. Telefonda açıkça konuşan biriydim. Cemaat'in örgüt olduğunu biliyordum. Buna karşı gençliği örgütlüyordum."
"25 yaşındaydım. Dönemin özel yetkili savcılarından, firari FETÖ'cü Cihan Kansız'a ifade verdiğim bir gün, ifade işlemi bittikten sonra dışarıda beklemem gerektiğini söyledi. Polisler gelip beni gözaltına aldı. Beşiktaş İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne götürüldüğümde, para cezasını ödemediğim için gözaltına alındığımı öğrendim. Paranın ödenmesi üzerine serbest bırakıldım."
"Karşımda Hasan Hüseyin Özese, Hüsnü Çalmuk, Sedat Sami Haşıloğlu'ndan oluşan mahkeme heyeti ve savcı Mehmet Ali Pekgüzel bulunuyordu. Onlara, "Bizim mesleğimizin ölçüleri gerçeğe bağlılık, mesleğine saygı, hakikatten yana olmak, adalet duygusuna sahip olmak" dedim. Bunları söylediğim kişilerin bugün bir kısmı cezaevinde, bir kısmı firari. 2008'de başlayan sözde yargılama sonucunda 2013 Ağustos'ta Ergenekon mahkemesinden karar çıktı. Diğer vatansever, namuslu, onurlu insanlarla birlikte 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası verildi. Fetullahçılar benim Ergenekon silahlı terör örgütü üyesi olduğuma karar verdi. Hakkımda yurt dışına çıkış yasağı konmuştu. Almanya'dan Türkiye'ye geldiğimde havalimanında pasaportuma el konuldu. Bu tarihten önce defalarca gidip gelmeme rağmen bir daha yurt dışına çıkamadım."
"Uzun süredir araştırdığım, birçok kaynakla görüşerek gazeteye verdiğim bilgiler bu manşet altında kamuoyuna duyuruldu."
"Karşı gazetesi hakkında bir soruşturma yürütülüyordu. Karşı, FETÖ kapsamına alınmıştı. Emniyette, savcılıkta, mahkemede ben ve avukatlarım benim bu örgütle yıllardır mücadele ettiğimi anlattık. Mahkemede, "FETÖ davasında sanık değil ancak şikayetçi olarak yer alabilirim" dedim. Serbest kaldım. Ertesi gün yine emniyete bir gazeteci olarak görevimin başına gittim."
''"15 Temmuz günü Anadolu yakasındaki evime gitmek üzere Avrupa yakasından akşam saatlerinde metrobüse bindim. Yoldayken gazeteden şef aradı, "Köprüde hareketlilik varmış, bir şeyler oluyormuş. Bakar mısın?" dedi. Hayatımın en büyük haberine doğru yol aldığımı bilmiyordum. Telefon açtığım kimselerde de benzer şaşkınlık vardı. İnternette doğru düzgün bir haber yoktu. Fetullahçıların sitesi hariç. O an bir şeyler olduğunu tahmin ettim. Zincirlikuyu'dan Boğaziçi Köprüsü'ne girdiğimizde otobüsteki kimse neyin ne olduğunu bilmediği için en öne gittim. Şoföre, "Birazdan askerler çıkacak karşımıza, silah doğrultup durdurabilirler" dediğimde bana deliymişim gibi baktı. Birkaç dakika sonra diğer şeritte askerleri gürünce şoke oldu. Köprüde tüm yolcular indi. Trafik akıyordu. Ben de fotoğraf çekmek için askerlerin olduğu yöne gitmek istedim. Ortalıkta henüz bir muhabir görünmüyordu. Köprüden ilk haberi yaparım diye düşünüyordum ki, bir polis beni durdu. O gece sabahın ilk ışıklarına kadar köprüde hayatımın en büyük olayına tanıklık ettim. Bir yanımda İstanbul Emniyet Müdürü Mustafa Çalışkan, diğer yanda vurulup düşenler, bayrak açanlar, tekbir getirip yürüyenler. Kalabalığın en önünde Çalışkan ve korumalarının olduğu grubun saatlerce o mücadelesini yanıbaşlarında izleyen tek gazeteciydim. Şefe, "Ben bunları unutabilirim" diye saatlerce not yazdırdığımda ne demek istediğimi çok iyi anlamıştı. O gece Aydınlık baskın ihtimaline karşı hızlıca bir gazete hazırlamıştı ve hayatımı ortaya koyarak imza attığım haberimin başlığı: "FETÖ'cü askerler halka ateş açtı" idi. Bir gün sonra o gece yaşadıklarım en yalın haliyle yazdığımda Aydınlık'ın sürmanşetinden duyuruldu: "Köprüde ateş altındaydım". O gece çektiğim fotoğraflar birçok belgesele, habere konu oldu. Emniyet Müdürü Çalışkan kitabında yer verdi. İmzalı gönderdiği kitap kütüphanemde başköşede duruyor."''
"12 Temmuz'da bir haber sitesinde Bylokçu gazeteciler listesinden adımın yer almasıyla başımdan aşağı kaynar sular dökülmüştü. Listede tanıdığım tek kişi Murat Kazancı'ydı. Ertesi gün savcılığa gidip internet sitesi ve listeyi hazırlayanlar hakkında suç duyurusunda bulundum. Bu haberden sonra adeta yalnız kalmıştım. Avukat Faik Işık, Aydınlık ve Vatan Partisi yöneticileri dışında tüm arkadaşlarım sessizliğe bürünmüştü. Aylarca o yalnızlıkla baş başa kaldım. Yalnızca yazdığım haberlerle ve twitter paylaşımlarıyla kendimi ifade edebiliyordum."
"FETÖ'cülüğü ispatlı şahıslar çoktan tüymüştü. Benim için, FETÖ'ye yardım etme suçlamasının ağırlığını kimsenin hissedebileceğini düşünmüyorum. Bu utanç verici durumda hem benim hem yargının alnına kara bir leke sürmek için FETÖ'cülerin ellerini ovuşturduklarını biliyorum. Bugünleri yaratanlar hayatları boyunca ihanet prangalarıyla yaşarken ben yine kalemimle hayatımı kazanmaya ve yaşamaya devam edeceğim."
Keşan
Keşan Edirne'nin bir ilçesidir. Türkiye Trakyası'nın Çorlu, Tekirdağ, Çerkezköy, Edirne ve Lüleburgaz'dan sonra en büyük 6. yerleşim bölgesidir. Kuzeyde İpsala ve Uzunköprü, doğuda Tekirdağ'ın Malkara, güneydoğuda Tekirdağ'ın Şarköy, güneyde Çanakkale'nin Gelibolu, güneybatıda Enez ilçeleri ve Ege Denizi'yle çevrilidir.
Tarihi
Keşan ilçesi, MÖ 30. yüzyıldan itibaren Luvi ve Traklarla başlayan bir geçmişe sahiptir. Yöre, daha sonraları eski Yunan, Pers, Makedonya ve Bizans yönetimlerinde kalmış, 14. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlı hakimiyetine girmiştir. Osmanlı döneminde sırasıyla Rumeli ve Kaptanpaşa eyaletleri ve Edirne vilayetine bağlı Gelibolu Sancağı'nın İpsala kazasına bağlı bir nahiyeydi.
Edirne Vilayet Matbaası Müdürü Şevket Dağdeviren'in yazdığı 1892 tarihli salnameye göre; Gelibolu Sancağı’na bağlı olan Keşan kazası, 55 köy ve çiftlik ile 9 mahallenin tümünde 3667 hanede 2140 Müslüman, 7155 Rum, 909 Bulgar ve 233 çingene olmak üzere toplam 10.447 nüfusa sahiptir.
Gelibolu Caddesi’nde hükûmet konağı ile birlikte 5 resmî bina ve toplamda 6 (İbrice iskelesinde 1, Malkara Caddesi’nde 1 ve Koru Dağı’nda 4) karakolhane vardır. Kasaba içinde 4 cami, 4 mescit, 18 ortaokul, 20 ilkokul vardır.
Hersekzade Ahmet Paşa tarafından yaptırılan Büyük Cami, Hacı Mehmet Ağa tarafından yaptırılan Yeni Cami, Behram Bey tarafından yaptırılan Orta Cami ve Mehmet Esbat Bey’in yaptırdığı bir diğer cami kasaba içinde bulunur.
Kazanın Paşayiğit, Grebene ve Suluca isimli 3 nahiyesi vardır. Keşan’da hastane ve depo olmayıp 1 şadırvan, 15 çeşme, buharla çalışan 1 un fabrikası, 32 yel değirmeni, 1 çömlekhane ve 3 taş ocağı vardır.
Adının kökeni
Salakoğlu fethedildikten sonra, buraya Anadolu'dan göçmen getirtip yerleştirildi. "Gacal" tabir dilen eski yerlilerin bunların torunları olduğu söylenir. Trakya'nın güneyine yoğun olarak yerleştirilen bu Yörüklere "Topkeşan" Yörükleri deniliyordu. İsim zamanla kısaltıldı ve Keşan olarak kullanılmaya başlandı. Bir başka söylenceye göre ise kirişlerinin çokluğu ile dikkati çeken bir han vardı. Keşan adı "Kırkkirişhan" adından bozmadır. Keşan'ın ismi ile ilgili bir başka söylence de, bugünkü eski mezbahahanenin bulunduğu yerde çok eskiden bulunan, kervanların dinlenme yeriyle ilgilidir. burada atlar dinlendirme amaçlı kaşandırılır, yani araba ve koşumlarından sökülüp dinlendirilirmiş. Kaşandırmak yani dinlendirmek deyimine dayanılarak Keşan'ın adı bir müddet Kaşan olarak da kullanılmış.
Keşan adı ile bir şehir de İran'da vardır. İran'ın İsfahan bölgesinde yer alan Keşan şehrine İran'da Kaşan denilir. İran'a Orta Asya'dan göç etmiş olan Türkmen toplulukları daha sonra Trakya bölgesine gelip buraya da bu adı vermiş olabilirler. 16. yüzyıl öncesi tarihi değişimler bunu destekler niteliktedir.
İlçenin antik çağdaki adı birçok kaynakta geçtiği gibi, "Zerlanis"tir. Bölgeye MÖ 30. yüzyıldan itibaren gelmeye başlayan Luviler'in bu ismi verdikleri kaynaklardan anlaşılmaktadır. Bu isim Roma döneminde de kullanılmıştır.
Keşan adının kökeninin Keşişlihan hatta Farsça'da "çekenler" anlamına gelen "keş'an" olduğu da söylenegelmektedir.
Qashan İdil Bulgarları'na ait tarihi bir şehirdir. Bu isimden dolayı adının Keşan olması da düşünülebilir.
Nüfus
Keşan'ın merkez nüfusu 63.965'tir. 2 belde ve 45 köyden oluşan ilçenin toplam nüfusu ise 83.399'dur. Bu sayı, mevsim özelliklerine bağlı olarak değişkenlik göstermekte, özellikle yaz aylarında 700.000-800.000 kişiye ulaşmaktadır.
Keşan'da yaşayan çoğu insanların kökeni Karamanoğulları Beyliği'nden gelmektedir. Osmanlı, Karamanoğulları Beyliği'ne son verdikten sonra Karamanoğulları'nın büyük bir kısmını Balkanlara yerleştirmiştir. Balkanlardaki Türk iskanı cok eski yıllardan itibaren vardır ama esas yerleşme ve yakın yerleşme Osmanlı devrindedir. Ayrıca Osmanlı akıncıları da Karamanoğlu torunlarıdır.
Coğrafya
Keşan, Marmara Bölgesi'nin Trakya bölümündedir. Yörede Akdeniz ikliminin Marmara'ya özgü iklim şekli hüküm sürer. Yüzölçümü 1087 km² olan Keşan'ın denizden yüksekliği 100 metredir. En yüksek noktası ise 371 metre ile Hızırilyas (Hıdrellez) tepedir. Yıllık yağış miktarı 550–600 mm. olup, mevsimlere göre dağılımı Kış: %38, Sonbahar: %27, İlkbahar; %22 ve Yaz: %13'tür.
Toplu bir yerleşme alanı görülen Keşan'da Cumhuriyet döneminde ve özellikle son 20 yılda hızlı bir yapılaşma göze çarpar. Kooperatif ve özel kişilerin yapıları hâlen hızla devam etmektedir. Bu hızlı gelişmeye sosyal yaşam da ayak uydurmuştur. Keşan'da her gün, özellikle haftalık pazarı olan cumartesi günü çok canlı bir günlük yaşam görülmektedir. Bu hareket Keşan'da sosyo-ekonomik hayatı da olumlu yönden etkilemektedir.
Turizm
Saros sahil şeridi ve burada yer alan Erikli, Yayla, Mecidiye, Enez, Gökçetepe, Sazlıdere gibi sayfiye yerleri deniz, orman ve piknik tipi yaz turizmi merkezleridir. Temiz denizi ve yakınlığı Keşan'ı yaz turizminin ilgi odağı haline dönüştürmüştür. Uzun yıllar önce yerli ve yabancı balıkadamlar tarafından keşfedilen ve Orfoz balığıyla ünlenen Saros Körfezi amatör balıkçılar için de bulunmaz cennetlerden birisidir. Saros Körfezinde 144 çeşit balık, 170 çeşit sualtı canlısı vardır. Körfez otoepürasyon denilen dünyanın kendi kendini temizleyebilen iki körfezinden biridir. Bunun yanı sıra dalış turizmi (scuba diving), doğa yürüyüşü (trekking) tarzı turizm etkinlikleri için elverişlidir. Gökçetepe ve Danişment sahillerinde Orman Bakanlığı-Milli Parklar'a bağlı günübirlik ve yataklı dinlenme tesisleri vardır.
Eğitim, kültür ve medya
2010 yılında açılan Keşan Yusuf Çapraz Uygulamalı Bilimler Yüksekokulu ile çevresini daha da genişleten Keşan'da yükseköğrenim olarak bir de Trakya Üniversitesi'ne bağlı Keşan Meslek Yüksek Okulu okulu bulunmaktır. Ek olarak 2015 yılında Hakkı Yörük Sağlık Yüksek Okulu açılmıştır. İki yüksek okulla birlikte okulların bulunduğu alan Hersekzade Ahmet Paşa Yerleşkesi olmuştur. Keşan'ın açılan yeni yüksekokuluyla gelecek yıllarda bir üniversite şehri olacağı düşünülüyor. Keşan ayrıca, çoğu ilde bile olmayan iki okula da 2010 yılında kavuştu. Uzun yıllar boyunca açılması için uğraş verilen fen lisesi ve Anadolu öğretmen lisesi de 2010 yılında Keşan'da eğitim öğretime başladı. Eğitim kenti olma yolunda hızla ilerleyen ilçede 1 Anadolu öğretmen lisesi, 1 fen lisesi, sağlık meslek lisesi, 3 tane Anadolu lisesi 4 meslek lisesi ve 1 genel lise olmak üzere 11 tane ortaöğretim kurumu bulunuyor. Keşan; merkezde 13, belde ve köylerde 20 olmak üzere toplam 33 ilköğretim okulu ile yörenin eğitim ve öğretim alanında önemli bir merkezini oluşturmaktadır.
Keşan'da kitle iletişim faaliyetleri ikisi günlük (Medya Keşan ve Volkan) biri haftalık (Halkın Sesi) olmak üzere 4 ayrı gazete ve bir radyo (Keşan FM) ile sürdürülmektedir. Yayın hayatına 26 Nisan 1962‘de Feyzullah Aktan‘ın kuruculuğu ile başlayan Önder Gazetesi, 31 Aralık 2019'da yayın hayatını sonlandırdı. Ayrıca çeşitli okul ve derneklerin kimisi düzenli, kimisi düzensiz olarak çeşitli periyodlarda yayımlanan yayın organları da bulunmaktadır.
Son yıllarda ilçeye ve bölgeye yönelik yayın yapan haber/yorum web siteleri kurulmuştur. Bunlardan bazıları:
Her yıl Ağustos ayı sonlarında Keşan Kültür ve Turizm Festivali gerçekleştirilmektedir. Keşan Kent Müzesi'nin 2022 yılında açılması planlanmaktadır. Müze 1914 yılında inşa edilerek Çanakkale Savaşı'nda cephe gerisi hastanesi olarak yaralı askerlerin tedavi edildiği daha sonraki yıllarda ise Kızılay ve memleket hastanesi olarak da hizmet veren binada hizmet verecektir. Tarihi bina Aralık 2019'da Keşan Belediyesi'ne devredilmiştir.
Ticaret ve Sanayi
Geniş bir hinterlandın sağlık merkezi olduğu gibi ticaret ve turizm merkezi de olan Keşan Vergi Dairesine kayıtlı:
25 adet anonim, 456 adet limitet, 13 adet ticari kooperatif ve diğer türde 1 adet olmak üzere 411 şirket bulunmaktadır.
1589 ticari kazanç, 105 zirai kazanç, 138 serbest meslek ve diğer mesleklerde 385 olmak üzere gerçek usulde 2226; 2107 basit usulde ticaret, 11'i serbest meslek olmak üzere basit usulde 2118, toplam 4364 Gelir Vergisi mükellefi, 411 adet de Kurumlar Vergisi mükellefi vardır.
Ayşe Polat
Ayşe Polat (d. 19 Kasım 1970, Malatya), Kürt kökenli Türkiye göçmeni Alman film yönetmeni.
Keşan
Ticaret ve Sanayi
Yukarıdaki bilgiler ışığında genel vergi durumuna bakıldığında, 1996 yılında 934 milyar olan toplam vergi tahakkuku 1997 yılı sonu itibarıyla 2 trilyon lirayı bulmakta ve yine alınan bilgilere göre, vergi tahsilatının da 1997 yılı itibarıyla %90'larda seyrettiği görülmektedir.
Ayşe Polat
İlk yılları ve eğitimi
1978 yılında Almanya'nın Hamburg kentine göç eden bir Kürt kökenli bir işçi ailesinin 3. çocuğudur. Temel eğitimini Hamburg'da tamamladıktan sonra 1991-1993 yılları arasında Bremen Üniversitesi'nde Alman Dili ve Edebiyatı, eş zamanlı olarak dışarıdan Berlin Üniversitesi'nde Filozofi ve Kültür Bilimi okuyarak mezun oldu.
Keşan
Ticaret ve Sanayi
Un (5), yağ (1), çeltik (5), yem (1), süt (2), hazır çorba (1) fabrikaları dışında 11 adet süt işleme tesisi, 23 adet fırın ve 16 adet imalathane ve 3 adet hazır giyim fabrikası, 3 adet hazır beton üretim tesisi, 14 adet kömür 3 adet taş ocağı ve küçük sanayi sitesinde 30 farklı iş kolunda faaliyet gösteren küçük çaplı sanayi kuruluşları mevcuttur.
Sağlık
Keşan’ın merkez, belde ve köyler nüfusunun 80010 olmasına karşın, sağlık hizmeti verilen nüfus sayısının bu nüfustan çok daha fazla oluşu dikkat çekmektedir. Bu sayı, mevsim özelliklerine bağlı olarak değişkenlik göstermekte, özellikle yaz aylarında 250 bine ulaşmaktadır.
Ayşe Polat
Kariyeri
15 yaşında iken hobi amaçlı Süper 8 video filmleri çekti. Üniversite eğitimi sırasında ise bu video tecrübesini sosyal projelerle birleştirerek Almanya'da yaşayan 4. kuşak toplumun sorunlarını içeren kısa filmler çekmeye başladı. 1991 yılında yabancı öğrencilere verilen bir fon ile yaptığı çalışmalar ödüllendirildi.
1992'de intihar eden bir Türk asıllı ilticacının hayatının anlatıldığı ilk filmi Fremdnacht'ı çekti. 1997 yılında çektiği Ein Fest für Beyhan (Beyhan için bir eğlence) filmi birçok film festivalinde ödüllendirildi. En Garde filmi de 2004 Locarno Uluslararası Film Festivali'nde En İyi Film ve En İyi Kadın Oyuncu ödüllerini, Alman Film Eleştirmenleri Ödüllerinde ise En İyi Film ödülünü aldı.
Keşan
Sağlık
1 tane Keşan Devlet Hastanesi (1914 yılında 50 yataklı olarak hizmete açılmış, 1984 yılında 100 yatağa çıkarılmış 21.11.2004 tarihinden itibaren 200 yataklı olarak hizmet vermektedir), 1 Özel Hastane (Özel Keşan Hastanesi), 10 Sağlık Ocağı, 1 Verem Savaş Dispanseri, 1 Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Merkezi, 27 tane Sağlık Evi ile 1 Sosyal Sigortalar Kurumu Dispanseri mevcuttur. Keşan’ da 30 Eczane, 40 Özel Tabib Muayenehanesi, 16 Diş Hekimi, 2 Özel Biyokimya Laboratuvarı, 2 Özel Radyoloji Laboratuvarı bulunmaktadır. Ayrıca şu anda da yapımı devam eden 100 yataklı son derece teknolojik bir adet devlet hastanesi de hizmete açılacaktır.
Tarım
Keşan merkez ve köylerinde ekilebilir tarım arazisi miktarı 52.264 hektardır. Bunun 7.874 hektarı ekilebilir sulu arazi, 44.390 hektarı ise ekilebilir kuru arazidir. Ayrıca 43.000 hektar orman, 115.900 dekar mera ve 19.160 dekar da tarım dışı arazi bulunmaktadır. Tarımsal sulama için 2 baraj ve 12 göletten yararlanılmaktadır. Ekilebilir ürünlerin başında buğday, ayçiçeği, arpa, mısır, şeker pancarı, çeltik ve sebzeler gelmektedir. Ayrıca son yıllarda bağcılık ve meyvecilik de yeni ürün deseni olarak yer almaktadır.
Ayşe Polat
Kariyeri
Polat hayran olduğu yönetmenlerin başında David Lynch, John Cassavetes, Michelangelo Antonioni, Stanley Kubrick, Jim Jarmusch, Agnès Varda ve Yılmaz Güney'i gösterir.
Özel hayatı
Polat kendini hem Türk, hem Kürt, hem de Alman olarak görmektedir.
Hamburg kentinde yaşamaktadır.
Ayrıca bakınız
Türk-Alman sineması
Aya Triada Rum Ortodoks Kilisesi (Beyoğlu)
Aya Triada ("Kutsal Teslis"; Yunanca: Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος, Ierós Naós Agías Triádos) İstanbul, Beyoğlu'nda bulunan Rum Ortodoks kilisesidir. Taksim Meydanı'nın güneybatısında; Meşelik Sokağı, İstiklal Caddesi ve Sıraselviler Caddesi'nin kesişiminde bulunan kilise, İstanbul'daki en büyük Rum Ortodoks mabetlerinden biridir. Halen Rum cemaati tarafından aktif olarak kullanılmaktadır.
Tarihçe
Kilisenin bulunduğu arazide daha önceleri eski bir Rum Ortodoks mezarlığı ve Aya Yorgi’ye atfedilmiş ahşap bir kilise bulunmaktaydı. Dönemin Rum Ortodoks cemaatinin ihtiyaçlarına karşılık veremediği gerekçesiyle kilisenin mezarlıkla birlikte yıkılıp yerine daha görkemli bir kilisenin yapılması kararlaştırıldı. Rum mimar Potesaros’un çizimlerine dayanarak Vasilakis İoannidis Efendi‘nin inşaatını sürdürdüğü binanın, Sultan Abdülaziz döneminde verilen izinle 13 Ağustos 1876’da temelleri atılmış ve Haç Yortusu'na denk gelen 14 Eylül 1880 Pazar gününde de resmi açılışı gerçekleştirilmiştir. Mezarlığın nakli, 1876 yılında Pangaltı semtine yapılmıştır.
Mimari
Etrafı yüksek duvarlarla çevrili geniş bir bahçe içerisinde bulunan kilise, Yunan haçı planına sahip, merkezi kubbeli ve kâgir bir yapıdır. Doğu-batı ekseninde uzanmaktadır. Giriş cephesinin ve aynı zamanda narteksin her iki yanında simetrik olarak konumlanmış iki adet dört katlı, kubbeli, Gotik tarzda çan kulesi bulunmaktadır. Kubbe kasnağındaki on iki pencere, İsa’nın on iki havarisini simgelemektedir. Tıpkı Ayasofya'da olduğu gibi, kubbeyi taşıyan dört pandantifin üzerinde altı kanatlı Seraf meleklerinin freskleri bulunmaktadır.
Irmscher
1968 yılında, Svabya kasabasındaki Winnenden şehrindeki (Stuttgart yakınlarındaki) bir garajda, ralli şoförü ve tamirci Günther Irmscher tarafından kuruldu. Irmscher, Ascona B i400 ralli aracı, Vectra touring aracı, Astra DTM aracı ve Omega V8Star Serisi aracı da dahil olmak üzere, birçok Avrupa ve Alman otomobil yarışında, fabrika ekibini işleterek Opel şirketine yakın bağlantılarını korudu.
Christof Innerhofer
Christof Innerhofer (d. 17 Aralık 1984) İtalyan Dünya Kupası alp disiplini kayakçısı. 2011 süper büyük slalom (super-G) dünya şampiyonudur. Beş alp disiplini kategorisinin tümünde yarışmakta olup iniş ve süper büyük slalom hız yarışmalarında uzmanlaşmıştır.
Bruneck'da doğan Innerhofer, Güney Tirol, Gais'te yaşıyor. Dünya Kupası ilk maçını Kasım ayında 2006'da 21 yaşında tamamladı ve Aralık 2008'deki ilk zaferini inişte Bormio'da kazandı.
Almanya, Garmisch-Partenkirchen'de düzenlenen 2011 Dünya Şampiyonasında, Innerhofer süper büyük slalomda altın, kombinede gümüş ve inişte ise bronz madalya aldı. Dünya Şampiyonasını takip eden ilk Dünya Kupası yarışında Innerhofer, Bansko, Bulgaristan'da süper kombine yarışmasını kazandı. 2014 Kış Olimpiyatları'nda Innerhofer, inişte gümüş madalya kombinede ise bronz madalya kazanmıştır.
Dış bağlantılar
''
Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti
Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti (Aynı zamanda Dağlı Cumhuriyeti veya Kuzey Kafkasya Dağlı Cumhuriyeti olarak da bilinir) 1917 yılında Müslüman Kuzey Kafkasya Halklarının birleşmesi ile Rusya'dan bağımsızlığını ilan eden ve 1921 yılında Sovyetler Birliği ordusu tarafından işgal edilen devlet. Halen Rusya sınırları içerisinde bulunan Çeçenistan, İnguşetya, Kuzey Osetya, Kabardey Balkar Özerk Cumhuriyeti, Dağıstan ve Karaçay-Çerkes Özerk Cumhuriyeti bölgeleri bu Cumhuriyet sınırlarına dahildi. Bu cumhuriyet, Osmanlı İmparatorluğu, Almanya, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti, Ermenistan, Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti, Ukrayna, Bulgaristan Krallığı, Belarus Halk Cumhuriyeti, Letonya, Estonya, Üçüncü Fransız Cumhuriyeti, Finlandiya, Birleşik Krallık, ABD, İtalya Krallığı, Avusturya-Macaristan, İkinci Polonya Cumhuriyeti, Don Cumhuriyeti, Japonya İmparatorluğu ve Kuban Halk Cumhuriyeti tarafından resmen tanınmıştı.
Dağlık Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti'nin toplam alanı 415.265 kilometrekare, nüfusu ise yaklaşık 1 milyon idi. Kurulduğu tarihteki başkenti Terekkale idi, daha sonra Nesara, en son da Demirhan-Şura şehri başkent oldu.
Tarihi
Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti'nin kurucuları arasında Şeyh Şamil'in torunu Said Şamil, devletin başbakanı seçilen Tapa Abdülmecit Çermoyef, Şeyh Ali Hacı Akuşa ve Haydar Bamat vardı.
Bu cumhuriyet, Osmanlı İmparatorluğu, Almanya, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti, Ermenistan, Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti, Ukrayna, Bulgaristan, Belarus, Letonya, Estonya, Fransa, Finlandiya, Birleşik Krallık, ABD, İtalya, Avusturya-Macaristan, Polonya, Don Cumhuriyeti, Japonya ve Kuban Halk Cumhuriyeti tarafından resmen tanınmıştı.
Zhou Hanedanı
Zhou Hanedanı (Türkçe okunuşu: Cou) ; Çin tarihinde MÖ 1122'den MÖ 256 yılına kadar hüküm süren kraliyet hanedanı. Çin tarihindeki Zhou Hanedanı, diğer tüm hanedanlardan daha uzun süre hüküm sürmüştür. Bu hanedandan önce Çin'in yönetici hanedanı; Shang Hanedanı idi ve Çin Hanedanı'nı bu hanedan takip etmiştir.
Zhou Hanedanı'nın Çin'i siyasî ve askerî kontrolü; önce MÖ 1046'dan MÖ 771'e kadar Ji soyadı ile anılan hükümdarlar tarafından yönetilen Batı Çu hanedanı döneminde sağlanmıştır. Zhou Hanedanı liderleri, göstermelik yönetici olan kral (vang) olarak hüküm sürmekte iken merkezî, politik ve siyasî kontrol; İlkbahar ve Sonbahar Dönemi adı ile anılan MÖ 722-MÖ 481 arası dönemde kaybolması süreci devam etmiştir. Savaşan Devletler Çağı adıyla anılan bu dönemde Çin 170 küçük devlete bölünmüş; bu küçük devletler arasında meydana gelen savaş ve istilâlar yaşanmıştır. Bu "Savaşan Devletler Çağı" döneminde bile, MÖ 771'den MÖ 256'ya kadar Zhou Hanedanına bağlı Ji soyadlı hükümdarlar tarafından yönetilen Doğu Çu devletini 500 yıl daha yönetmişlerdir. "Savaşan Devletler Çağı"; bu küçük devletlerden, ilk Çin İmparatoru kabul edilen Çin Şi Huang'nin yönettiği Çin Devleti'nin gücünü artırıp diğer savaşan devletleri kendi idaresi altına alarak MÖ 221'de Çin Hanedanı hakimiyeti altında Çin İmparatorluğu'nu kurması ile son bulmuştur. Fakat bu tarihten 31 yıl önce Çiu Hanedanı'nın zaten ismen Zhou Hanedanı kralı olan "Kral Nan"'ın hükmetme gücünün resmen son bulduğu kabul edilmektedir.
Çu hanedani döneminde Çin'de demirin kullanımı başlamış, ayrıca birçoklarına göre Çin tunç eşya yapımı bu dönemde doruk noktasına ulaşmıştır. Hanedanı aynı zamanda yazının; antik hâlinden -ki bunun örnekleri Batı Çu tunç kitabelerinde bulunabilir- çağdaş yazım şeklinin başlangıcına, geç Muharip Devletler Dönemi'ndeki arkaik klerik yazı formuna doğru değişim geçirdiği dönemi de kapsamaktadır.
Zhou Hanedanı döneminde, MÖ 6. yüzyılda, Çin felsefesinin kökenleri ortaya çıkmıştır. Daha sonraki nesillere etki edecek önemli Çin filozoflarından Konfüçyüs (Kong Fuzi, Konfüçyüscülüğün kurucusu) ve Laozi (Taoculuğun kurucusu) bu dönemde yaşamıştır. Yine bu dönemde ortaya çıkan diğer filozoflar, kuramcılar ve düşünce ekolleri şunlardır: Mozi (Mohizmin kurucusu), Mengzi (tanınmış bir Konfüçyüscü), (Çin Hanedanı temel felsefesi olan) Çin legalizminin gelişimine öncülük eden Şang Yang ve Han Feizi ve döneminin en önemli entelektüeli, Çin entelektüel yaşamının kendi dönemindeki merkezi olduğu ve hatta Mengzi gibi ikonik entelektüel figürlerden daha çok önem ve ün kazanmış olduğu iddia edilen Xunzi.
Sovyetler Birliği
Sovyetler Birliği ( - Sovetskiy Sayuz), resmî adıyla Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (, Sayuz Sovetskih Sotsialistiçeskih Respublik) ya da kısa adlarıyla SSCB (Rusça: СССР) veya Sovyetler, Petrograd’daki geçici hükûmetin Vladimir Lenin önderliğindeki Bolşeviklerce 1917 Ekim Devrimi'yle devrilmesinden sonra 1922 yılında kurulan ve 1991 yılına dek varlığını koruyan devlet.
Avrupa'nın doğu kesimiyle, Asya'nın kuzey kesimi boyunca yayılan SSCB, II. Dünya Savaşı'ndan sonra 22.403.000 km²lik yüzölçümüyle dünyanın en büyük ülkesi konumundaydı. Nüfus bakımından da 293.047.571 (Haziran 1991) kişiyle, dünyada 3. sırada yer alıyordu. Aynı zamanda dünyanın başlıca siyasi ve askerî güçlerinden biri olan Sovyetler Birliği'nin batısında Norveç, Finlandiya, Baltık Denizi, Polonya, Çekoslovakya, Macaristan ve Romanya, güneyinde Karadeniz, Türkiye, İran, Afganistan, Çin, Moğolistan ve Kuzey Kore yer alıyordu. Kuzey ve doğu sınırlarını ise Arktik Okyanusu ve Büyük Okyanus çiziyordu. Birliğin başkenti Moskova, para birimi ise Sovyet rublesiydi.
1917 Ekim Devrimi ile iktidara gelen Vladimir Lenin önderliğindeki Bolşevikler tarafından 1922 yılında kurulan SSCB, Soğuk Savaş sürecinde Amerika Birleşik Devletleri'nin karşısında önemli bir güç konumunda idi. 1980'li yıllarda dünya genelinde sanayi üretim hacminin %16.5'luk kısmını yaparak 2. sırada, milli gelir açısından da dünya genelinde %3.4'lük payla 7. sırada yer alıyordu. 1985 yılında iktidara gelen Mihail Gorbaçov'un başlattığı Glasnost ve Perestroyka denilen ve 6 yıl süren reformların ardından 1991 yılının sonunda Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği resmen dağıldı. Birliğin dağılmasıyla bağımsızlığını ilan eden 15 cumhuriyetten 12'si bir araya gelerek Bağımsız Devletler Topluluğu'nu oluşturdu.
Etimoloji
Sovyet sözcüğü, 'konsey', 'toplantı', 'tavsiye' anlamına gelen Rusça sovet (Rusça: совет ) sözcüğünden türetilmiştir, nihai olarak * vět-iti'nin ('bilgilendirmek' ) proto-Slav sözlü kökünden türemiştir. '), Slav věst ("haberler") ile ilgili, İngilizce bilge, ad-vis-or kökü (Fransızca aracılığıyla İngilizceye geldi) veya Hollandaca weten ("bilmek"; wetenschap 'bilim' anlamına gelir) karşılaştırın. Sovietnik sözcüğü 'meclis üyesi' anlamına gelir.совет). Rus İmparatorluğu'nda 1810'dan 1917'ye kadar görev yapan Devlet Şurası, Bakanlar Kurulu olarak anılırdı.
İşçi konseyleri olarak Sovyetler ilk olarak 1905 Rus devrimi sırasında ortaya çıktı. İmparatorluk hükûmeti tarafından hızla bastırılmalarına rağmen Sovyetler, 1917 Şubat devriminden sonra ülke çapında yeniden ortaya çıktı ve Rusya Geçici Hükûmeti ile iktidarı paylaştı. Vladimir Lenin liderliğindeki Bolşevikler, Geçici Hükûmete karşı "tüm iktidar Sovyetlere" sloganını kullandılar ve 1917 Ekim devrimiyle iktidarı ondan aldılar. Ocak 1918'de, Üçüncü Tüm Rusya Sovyetleri Kongresi'nde Lenin, Sovyetler Birliği'nin kurulduğunu ilan etti.
1922 Gürcü Olayı sırasında Lenin, RSFSR'yi ve diğer ulusal Sovyet cumhuriyetlerini, başlangıçta Avrupa ve Asya Sovyet Cumhuriyetleri Birliği olarak adlandırdığı daha büyük bir birlik oluşturmaya çağırdı (Rusça: Союз Советских Республик Европы и Азии, tr. Soyuz Sovetskikh Respublik Evropy i Azii). Josef Stalin başlangıçta Lenin'in önerisine direndi, ancak sonunda kabul etti, ancak Lenin'in anlaşmasıyla adı Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (SSCB) olarak değiştirdi, ancak tüm cumhuriyetler sosyalist sovyet olarak başladı ve 1936'ya kadar diğer düzene geçmedi. Ayrıca birçok cumhuriyetin ulusal dildeki konsey veya konsil, yalnızca oldukça geç Rus sovyetinin bir uyarlamasına dönüştürüldü ve diğerlerinde, örneğin Ukrayna SSR'sinde asla değiştirilmedi.