cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Håvard Nielsen
Håvard Nielsen (d. 15 Temmuz 1993), forvet pozisyonunda görev yapan Norveçli futbolcudur. Greuther Fürth'de forma giymektedir.
Afrika
Tüm kıtalar arasında en fazla genç nüfus Afrika'da bulunmaktadır. Afrikalıların %50'si 19 yaşının altındadır. Cezayir yüzölçümü olarak Afrikanın en büyük ülkesiyken, nüfus anlamında en büyük ülke ise Nijerya'dır. Özellikle Doğu Afrika'nın, insanoğlunun başlangıç noktası olduğu kabul edilir. Erken dönem büyük insansı maymunların yanı sıra, geç dönemdekileri yedi milyon yıl öncesinde olan Sahelanthropus tchadensis, Australopithecus africanus, A. afarensis, Homo erectus, H. habilis ve H. ergaster gibi türlerin evrimleşmesiyle oluştuğu kanıtlanan Homo sapiens yani modern insana dair bundan 200.000 yıl öncesine ait bulgular Etiyopya'da bulunmuştur. Afrika, çok çeşitli iklim bölgeleri bulunan ekvatorun her iki yanında ve dünya üzerinde her iki iklim kuşağında da bulunan tek kıtadır.
Afrika etnik, kültür ve dil olarak çok büyük bir çeşitliliğe ev sahipliği yapar. 19. yüzyıl sonlarında Avrupa ülkeleri tarafından sömürge haline getirilmiştir. Afrika'nın modern devletleri 20. yüzyıldaki dekolonizasyon sürecinden sonra ortaya çıkmıştır. Afrika ülkeleri kısmen 1881-1914 yıllarındaki Afrika Talanı sırasında şekillenmiştir.
Etimoloji
Roma hâkimiyetindeyken Kartaca, bugün Libya'nın sahil kesimleri dolaylarındaki Afrika Pronconsularis eyaletinin başkentiydi. Latin son eki "-ica" bir alanı tanımlamakta kullanılır.
Diğer etimolojik hipotezler ise;
Tarih Öncesi
Afrika, birçok paleoantropolog ve arkeolog tarafından Dünya üzerinde insanlarca yerleşilmiş ilk yer olarak kabul edilmiştir. 20. yüzyılın ortalarındayken antropologlar, en erkeni yedi milyon yıl öncesine ait olduğu düşünülen birçok fosil kanıtı keşfetmişlerdi. Bunlar arasında Ardipitecus, Australopithecus ve Homo türlerindeki insan ataları yer almaktadır. Afrika arkeolojisinde dönemler Erken, Orta ve Geç Taş Çağları olmak üzere üçe ayrılır. Tüm insanlığın tarih öncesi gibi, Afrika'nın tarih öncesinde de ulus devletler mevcut değildi. Bunun yanında Khoi ve San gibi avcı ve toplayıcı grupların yerleşik hayata geçtiği görülür.
Buzul Çağı'nın bitmesiyle, yani MÖ 10.500 civarlarında, Sahra yeşil ve bereketli bir vadiydi. Ancak MÖ 5000 civarlarında iklimi kuraklaştı ve Sahra bölgesi oldukça sıcak ve kavurucu bir hal aldı. Bu sebepten Sahra bölgesindeki nüfus, Nil nehri bölgesine doğru yürüyüşe geçti. Bu insanlar bu bölgede sürekli ve yarı sürekli olarak yerleşime geçmeye başladılar.
Afrika'da büyükbaş hayvanların evcilleştirilmesi tarımdan daha önce olmuştur. Aşağı yukarı MÖ 6000'de Kuzey Afrika'da büyükbaş hayvanlar çoktan evcilleştirilmişti. Nil - Sahra bölgesinde insanlar birçok hayvanı evcilleştirdiler. Bugünkü Cezayir'den Nubiya'ya kadar olan bölgede eşek ve vida boynuzlu keçiler de evcilleştirilmekteydi. MÖ 4000'e geldiğimizde, Sahra'nın iklimi çok hızlı bir şekilde kuraklaşmaya başladı. Bu iklim değişikliği bölgedeki göllerin ve nehirlerin büyük oranda küçülmesine ve büyük çapta çölleşmeye yol açtı. Bu durum elverişli arazi miktarının azalmasına ve tarım ile uğraşan kesimin Batı Afrika'ya doğru göç etmesine neden oldu.
MÖ birinci milenyumda, demir işlemeciliği Kuzey Afrika'da başladı ve ardından Sahra altı Afrika'ya doğru hızla yayıldı. MÖ 500'e gelindiğinde Batı Afrika'da metal işçiliği olağan hâle gelmişti. M.S. ilk yüzyıla kadar diğer bölgeler demir işçiliği hakkında herhangi bir şey bilmemesine rağmen, Batı ve Kuzey Afrika'da demir işlemeciliği o tarihten 500 yıl öncesinde bile kullanılıyordu. MÖ 500'lere ait Mısır, Kuzey Afrika, Nabiya ve Etiyopya'dan gelmiş bakır objeler, Batı Afrika'daki kazılarda bulunmuştur. Bu durum Sahra ötesi ticaret ağının bu tarihlerde kurulmuş olduğunu göstermektedir.
Erken Medeniyetler
MÖ 3300'ler civarında, Antik Mısır'da Firavun medeniyetindeki okur yazarlığın yükselişiyle birlikte Kuzey Afrika'daki ilk tarihsel kayıtlar ortaya çıkmıştır. Dünyanın en erken ve en uzun süreli yaşayan medeniyetlerinden biri olan Antik Mısır, MÖ 330 yılına kadar çevresindeki diğer bölgeleri de etkiledi.
Afrika'nın Avrupalılarca keşfi, Romalılar ve Antik Yunan ile birlikte başlamıştır. MÖ 322'de Büyük İskender Mısır'ı Pers işgalinden kurtardı ve burada, ölümünden sonra Ptolemaios Krallığı'nın başkenti olacak olan İskenderiye'yi oluşturdu. Roma İmparatorluğu'nun Akdeniz şeridi boyunca Kuzey Afrika'yı fethinin ardından bölge, hem ekonomik hem de kültürel olarak Roma sistemine dâhil olmuştur. Roma yerleşkeleri bugünkü modern Tunus'ta ve o hat boyunca ortaya çıkmıştır. Bölgede Hristiyanlığın yayılması da MS 340'lı yıllara kadar sürmüştür.
7. yüzyılın başlarında Hilâfet önce Mısır'a girdi ve ardından da Kuzey Afrika'ya yayıldı. Kısa dönemde, yerel Berberi kabileleri Müslüman Arap kabileleriyle bütünleştiler. Emevilerin başkenti olan Şam 8. yüzyılda düşünce, İslami merkez Akdeniz'de kayarak Kuzey Afrika'daki Kayravan'a geçmiştir.
9. ve 18. yüzyıllar arası
Kolonileşme dönemi öncesi Afrika'da takriben 10.000'den fazla farklı devlet ve politika, pek çok kurum ve kurallara göre nitelendirilmiştir. Bunların içerisinde Buşmalar gibi küçük avcı toplayıcı gruplar, Bantu dillerini konuşan daha büyük ve yapılanmış aile klanları, çok daha büyük olan Afrika Boynuzu'ndaki klanlar ve bunun yanında Akanlar, Yorubalar ve İbolar gibi otonom şehir devletleri veya krallıklardan oluşan birçok farklı oluşum mevcuttur. 9. yüzyılda Batı Afrika'dan gelen Hausa Krallığı gibi bir dizi hanedan devletleri, Sahra altı bölgesindeki savanaları aşarak bugünkü Sudan'ın ortalarına vardılar. Gana, Gao ve Kanem Krallığı bunların en güçlüleriydi. Gana 11. yüzyılda geri dönse de, Mali Krallığı Sudan'ın doğusunu 13. yüzyıla kadar muhafaza etti. Kanem Krallığı ise 11. yüzyılda İslamiyeti kabul ettiler. Batı Afrika'nın ormanlık alanlarında, kuzeydeki Müslüman kabilelerin küçük etkisiyle birlikte yeni bağımsız krallıklar türedi. İboların kurduğu Nri Krallığı bunların ilkiydi. 9. yüzyılda ortaya çıkan Nri krallığı, günümüz Nijerya'sındaki en eski kabilelerden biridir. Bu kabileye ait ortaya çıkarılan bronz buluntular 9. yüzyıla aittir.
Ife kenti, tarihsel olarak Yorubalar tarafından kurulan ilk şehir devletlerden bir tanesidir. Başında "oba" denilen ve Yoruba dilinde "kral" anlamına gelen bir yönetici bulunur. Ife özellikle içerisindeki bronz işlemeleriyle birlikte Afrika'nın en önemli dini ve kültürel merkezlerinden birisidir.
Sahra'daki Berberi sülalesinden gelen Murabıtlar buradan yayılarak kuzeydoğu Afrika ve 11. yüzyılda İber Yarımada'sına kadar ulaşmıştılar. Ardından Banu Hilal ve Banu Malik gibi Arap bedevileri, Arap yarımadasından Mısır'a göç etmişlerdir. 11. ve 13. yüzyıl arasında gerçekleşen bu olay sonucunda Araplar ve Berberiler yerel kültürleri Araplaştırarak ve yerel kültürleri birleşik İslam kültürü ile emerek bölgede büyük değişikliklere yol açmışlardır.
Mali Krallığı'nın bozulmasını takip eden süreçte, Sonni Ali (1464-1492) adındaki yerel lider, Sahra ötesi ticaret ağını kontrol ederek Songhay İmparatorluğu'nu oluşturdu. Sonni Ali 1468'de Timbuktu'yu ve ardından 1473'te Djenne'yi kuşattı. Ticaret gelirleri ve Müslüman tüccarları örgütleyerek güçlü bir imparatorluk oluşturdu. Onun halefi Ture Muhammed(1493-1528) İslamiyeti resmî din hâline getirdi. 15. yüzyıla kadar, Hause Krallığı'na ait küçük şehirler bölgedeki ticaret ağında etkili olarak çeşitli taşımacılık ve üretim yaptılar.
Köle ticaretinin yükselişi
Kölelik, Afrika'da uzun süre uygulanmıştır. 7. ve 20. yüzyıl arasında Arap köle tüccarları yaklaşık olarak 18 milyon köleyi Afrika'dan Sahra ötesine ve oradan da Atlantik Okyanusu rotasını izleyerek sattı. 15. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar 7-12 milyon insan bu yolu izleyerek yeni dünyaya satıldı.
Batı Afrika'da, 1820'li yıllarda bu ticaretin reddedilmesinin ardından büyük ekonomik sorunlar görüldü. İngiliz Kraliyet Donanması'nın Batı Afrika'daki varlığının artışıyla birlikte, bu bölgedeki devletler yeni ekonomik sisteme dahil olmaya zorlandılar. Bu durum Avrupa ve Amerika'da kölelik karşıtı hareketlerin artışına ve köle ticaretinin büyük oranda düşmesine neden oldu. Batı Afrika'daki İngiliz birlikleri 1808 ve 1860 yılları arasında yaklaşık 1600 köle gemisine el koydu ve kaçırılmış olan 150,000 Afrikalıyı serbest bıraktı.
Bu eylemler aynı zamanda İngilizlerin kaçak köle ticaretini önleme çabalarının da bir sonucudur, hatta bu sebepten Lagos Kralı 1851'de İngilizler tarafından devrilmiştir. Böylelikle kölelik karşıtı sözleşmeler 50'den fazla Afrikalı ülkenin de imzasıyla kabul edildi. Batı Afrika'nın büyük güçleri bu değişime uyum sağayabilmek için farklı yolları denemişlerdir. Bugün Batı Afrika'nın temel ihraç maddeleri olan kakao, hurma yağı, altın ve kereste ticaretinin başlangıcıdır.
Kolonileşme
[[Dosya:Colonial Africa 1913 map.svg|küçükresim|250px|sağ|Afrika'nın 1913'te sömürge güçlerinin egemenliği veya etkisi altındaki bölgeleri ve modern sınırlar.
]]
Aspidiophorus
Aspidiophorus, Chaetonotidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Afrika
Kolonileşme
19. yüzyılın sonrasında, Avrupa'nın emperyal güçleri kıta üzerinde büyük bir yarış içerisinde koloniler kurmak için mücadele ettiler. Bu süreçte Afrika'da sadece iki tane tam bağımsız devlet kalmıştı, Etiyopya ve Liberya. Mısır ve Sudan bu dönemde resmî olarak hiç kolonileşmedi fakat 1882'deki İngiliz işgaliyle 1922'ye kadar işgal altında kaldı.
Berlin Konferansı
1884-85'te toplanan Berlin Konferansı Afrika'nın etnik grupları için oldukça önemli bir dönüm noktasıdır. Belçika Kralı II. Leopold'un çağrısıyla ve Avrupa'nın Afrika üzerinde egemen olan güçlerinin katılımı ile toplanmıştır. Bu toplantı sonucunda Afrika üzerindeki mücadeleye bir son verilerek Afrika'nın politik bölgeleri ve nüfuz alanları kabul edildi.
Bağımsızlık mücadeleleri
Bağımsızlık mücadeleleri II. Dünya Savaşı'nın bitimine kadar sürdü ve bu mücadele sonunda hemen hemen tüm koloniler bağımsızlıklarını elde ettiler. Ancak II. Dünya Savaşı'ndan sonra büyük bir ivme kazandı. Özellikle büyük Avrupalı devletlerin geçirdikleri yıkıcı savaş sonrası bölgeye yeterince eğilememesi bu süreci hızlandıran en büyük etkendir. 1951'de Libya, İtalya'dan bağımsızlığını kazandı. 1956'da da Tunus ve Fas, Fransa'dan bağımsızlığı kazandılar. Mart 1957'de bu süreci Gana izleyerek Sahra Altı Afrika'da bağımsızlığını kazanan ilk devlet oldu. Sonraki on yılda ise diğer devletler sırasıyla bağımsızlıklarını kazandılar.
Özellikle Portekiz'in Sahra altı Afrika'dan çekilmesi 16. yüzyıldan 1975'e kadar sürmüştür. Rodezya, 1965'te tek taraflı olarak Birleşik Krallık'tan bağımsızlığını kazandı. Ancak Rodezya, 1980'e kadar siyah milliyetçilerin gerilla savaşının beyaz azınlık yönetimini devirmesinin ardından Zimbabve olarak tanınabildi. Güney Afrika Cumhuriyeti'ndeki apartheid rejimi ise 1994'e kadar sürdü.
Kolonileşme sonrası
Bugün Afrika'da 54 adet bağımsız devlet var fakat bu devletlerin birçoğu özellikle istikrarsızlık, yolsuzluk, otoriter rejimler ve şiddet ile mücadele ediyor. Bu ülkelerin birçoğu başkanlık sistemi ile idare edilmekte. Ancak birçok ülkenin demokratikleşme süreçleri askerî darbeler, cuntalar ve askerî diktatörlüklerle sekteye uğramaktadır.
İstikrarsızlık, birçok etnik grubun marjinalize olmasına ve liderlerinin isteği doğrultusunda çeşitli gruplara eklenmesine yol açıyor. Birçok lider bu tarz şiddetlenen çatışmalardan nemalanmakta. Askerî gruplar birçok ülkede etkin bir şekilde yönetimde yer almakta. Afrika'da 1960 ve 1980 arasında 70'ten fazla darbe ve 13 ülke liderinin suikaste uğradığı görüldü. Avrupalı emperyalistlerce belirlenen sınırlar birçok ülke ve grup için sıkıntılar yaratmaya devam ediyor.
Özellikle Etiyopa'da büyük bir açlık mevcut. Bazıları bu durumun Sovyet politikaları tarafından kötüleştirildiğini düşünmektedir. En kırıcı savaşlardan bir tanesi Kongo'da İkinci İç Savaş sırasında yaşanmıştır. 2008'de 5.4 milyon insan bu savaşta ölmüştür. 2003'ten beri süren Darfur'daki savaş büyük insanlık suçlarını içermektedir. 1994'te Ruanda'da yaşanan soykırım 800.000 insanın katledilmesiyle sonuçlanmıştır. Özellikle bu süreçte AIDS bölgenin mücadele ettiği en büyük sorunlardan bir tanesidir.
Bütün bunlara rağmen 21. yüzyılda yaşanan çatışmalar büyük bir azalma eğilimi göstermektedir. Angola'da yaşanan iç savaş 30 yıl sürdükten sonra 2002'de sona ermiştir. Bu azalma birçok yerde komünist düzendeki ekonomik yapılanmadan açık pazar ekonomilerine geçişi hızlandırmaktadır. Özellikle bölgede yaşanan istikrardaki yükselme Afrika ülkelerine yapılan dış yatırımları arttırmaktadır. Özellikle Çin Halk Cumhuriyeti bu yatırımlarda başı çekmektedir. 2011'de bazı Afrika ekonomileri en hızlı büyüyen ekonomilerden bazıları olmuştur. İletişim devriminin bölgede yoğunluk kazanması ile birlikte Afrika dünyayla bağlantı düzeyini gün geçtikçe arttırmaktadır.
Coğrafya
Afrika, Dünya'nın en büyük kara kütlesinden güneye doğru olan üç büyük çıkıntısından en büyüğüdür. Avrupa'dan Akdeniz ile ayrılan Afrika, kuzeydoğu ucunda genişliğinde Süveyş Kıstağı ile Asya'ya bağlanmıştır (Süveyş Kanalı ile bölünmüştür).
Jeopolitik olarak, Mısır'ın Sina Yarımadası Süveyş Kanalı'nın doğusu da genellikle Afrika'nın bir parçası olarak kabul edilir.
Kıta doğuda Kızıldeniz ve Hint Okyanusu ile komşudur. Babülmendep Boğazı Arap Yarımadasına 18 km yaklaşır. Kıtanın güneyi yine Hint Okyanusu, batısı Atlas Okyanusu ile çevrilidir. Kıta kuzeybatıda Avrupa'dan 14 km genişliğindeki Cebelitarık Boğazı ile ayrılır.
Afrika kuzey-güney doğrultusunda Tunus'taki Beyaz Burun (37° 22' 20 K Paraleli) ile Güney Afrika Cumhuriyeti'ndeki Agulhas Burnu (34° 50'28 G Paraleli) arasında 8.025 km boyunda, doğu batı doğrultusunda ise; Somali'deki Ras Hafun Burnu (51° 25' 27 D Meridyeni) ile Senegal'deki Yeşil Burun Adaları (17° 31' 17 B Meridyeni) arasında 7.416 km genişliğindedir.
Afrika'nın kapladığı alan bakımından en büyük ülkesi Cezayir, en küçük ülkesi ise kıtanın doğusundaki Seyşeller takım adalarıdır. Ana karada ise en küçük yüzey alanı olan ülke Gambiya'dır.
Jeolojik olarak Arap Yarımadası,Zagros Dağları ve Anadolu platosunun birbirini tetiklemesi ile Afrika Platosu, Avrasya ile çarpışmaktadır. En yüksek noktası Kilimanjaro Dağı (5.895 m) olmakla birlikte en alçak noktası Assal Gölüdür (-156 m). Sahra Çölü hem tüm Afrika'nın hem de tüm dünyanın en büyük çölüdür. Hâlâ da genişlemeye devam etmektedir.
Afrika Levhası
Afrika Levhası, ekvator ve ana meridyen arasındaki büyük bir tektonik levhadır. Afrika kıtasının büyük bir kısmını ve kıta ile çevredeki çeşitli okyanus sırtları arasında uzanan okyanus kabuğunu kapsar. 60 milyon yıl ile 10 milyon yıl arasında Somali levhası, Doğu Afrika Yarığı boyunca Afrika plakasından yarılmaya başladı.
Afrika kıtası hem Afrika hem de Somali levhasının kabuklarından oluştuğundan, bazı literatürde Afrika Levhasını kıtanın bütününden ayırmak için "Nubya Levhası" olarak da bahsedilir.
Jeolojik olarak Afrika, Arap Yarımadası; İran'ın Zagros Dağları ve Afrika levhası'nın Avrasya ile çarpıştığı yer olan Türkiye'nin Anadolu Platosu'nu kapsar. Kuzeyindeki Afrotropikal bölge ve Saharo-Arap çölü bölgeyi biyocoğrafik olarak ve Afro-Asya dil ailesi ise dilsel olarak kuzey bölgesini birleştirir.
İklim
Afrika iklimi bölgeden bölgeye değişiklik göstermektedir. En yüksek tepelerinde yarı Arktik iklimi görülür. Kıtanın kuzeyinin büyük bölümü çöl ve kuraktır, orta ve güney bölgeleriyse savanlar ve yağmur ormanları barındırır. Geçiş bölgelerinde bitki örtüsü sahel ve bozkır gibi değişik şekillerdedir. Afrika dünyanın en sıcak kıtasıdır, kurak alanlar ve çöller yüzeyinin %60'ını kaplar. Günümüze kadar ölçülmüş olan en yüksek sıcaklık 1922'de Libya'da ölçülmüştür (58 °C).
Hayvan Çeşitliliği
Afrika dünyanın en fazla ve en yoğun vahşi hayvan kombinasyonlu nüfusuna sahiptir. Bütün bu hayvanlar vahşi yaşamlarında ve özgür bir biçimde yaşamaktadırlar. Kedigiller, otoburlar, sürüngenler ve yağmur ormanlarındaki yüzlerce tür tamamıyla vahşi bir doğanın içerisinde doğal yaşamlarını sürdürmektedirler.
Biyoçeşitlilik
Afrika'da 3.000'den fazla korunan alanının yanında 198 deniz koruma alanı, 50 biyosfer rezerv ve 80 sulak rezerv vardır. Önemli yaşam alanı tahripleri, nüfus artışı ve kaçak avcılık Afrika'nın biyolojik çeşitliliğini düşürmektedir. İnsan zararları, toplumsal kargaşalar ve yerel olmayan türlerin kıtaya getirilmesi Afrika'daki bioçeşitliliği tehdit etmektedir. Bu durum idari ve finansal sorunların yanında yetersiz personel sebebi ile şiddetlenmektedir.
Afrika'da Petrol Rezervi
Afrika’nın 2018 yılında kanıtlanmış petrol rezervi dünyadaki diğer tüm ülkelere oranla %7,2’dir. 2018 yılında Afrika’nın kanıtlanmış doğal gaz rezervi dünyaya oranla %7,3 olarak kayıtlara geçmiştir.
Politika
Afrika'lı devletler özellikle 21. yüzyılda artan istikrarla birlikte birbirleri arasında daha sağlam ve önemli politik bağlar kurmaktadırlar. Bu bağlar çeşitli işbirliği ve uluslararası örgütler vasıtasıyla, ülkelerin hem bölgesel hem de uluslararası bağlantılarını güçlendirmektedir. Bu örgütlerin en önemlisi Afrika Birliği'dir.
Afrika Birliği
Afrika Birliği, tüm Afrika'daki 55 ülkeyi (Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti'ni ülke olarak sayarsak 56) bünyesinde barındıran dünyanın önemli uluslararası örgütlerinden biridir. Örgütün merkezi Etiyopya'nın başkenti Addis Ababa'da bulunmaktadır. Burası aynı zamanda Afrika Birliği'nin de başkenti olarak kabul edilir. Birlik, 26 Haziran 2001 yılında genel merkezini açmıştır ancak birliğin resmen kuruluş tarihi 9 Temmuz 2002'dir. Afrika Birliği, kendisinden önce gelen Afrika Birliği Örgütü'nün yerine oluşturulmuş ve bundan daha geniş ve kapsamlı bir yapısı olması amaçlanmıştır. Temmuz 2004'te, Afrika Birliği'nin Pan-Afrika parlamentosu Güney Amerika'da Mitrand'a taşınmıştır. Fakat İnsan ve Halkların Hakları Komisyonu Addis Ababa'da kalmıştır. Bu düzenlemelerin sebebi birliğin merkezi bir yapılanma yerine, daha dağıtılmış ve diğer ülkelerde paylaşılmış bir biçimde olmasını amaçlamasından kaynaklanmaktadır. Afrika Birliği kendi içinde bir anayasal anlaşmaya tabiidir. Bu anayasal metin Afrika Ekonomi Birliği'ni dönüştürerek, federalize bir milletler topluluğu oluşturmayı amaçlamaktadır. Afrika Birliği, kendisine ait yasama, yürütme ve yargı organlarından meydana gelir. Pan-Afrika Parlamento'su başkanı aynı zamanda Afrika Birliği'nin başı ve temsilcisidir. Bu başkan, parlamento tarafından çoğunluğun desteğini alarak seçilir. Yetki ve görevleri Birlik anayasal metninde ve meclis iç tüzüklerinde belirtilmesinin yanı sıra, devralınan Afrika Birliği Örgütü'nün öngördüğü eski sözleşme ve anlaşmalarca da belirlenir. Afrika Birliği Hükûmeti, tüm birliğin bölgesel, devletsel ve yerel otoritelerin yanı sıra kurumun iletişim halinde olduğu yüzlerce örgütle olan ilişkilerini de sürdürmekle görevlidir.
Afrika Birliği, kıtanın kendi içinde ve dışında uygulamak ve sürdürmek istediği istikrarı ve ekonomik işbirliğini geliştirmeyi amaçlamaktadır. Özellikle hâlen Afrika'nın çeşitli bölgelerinde görülen yüksek insan hakları ihlallerine karşı da önlemler almaktadır. Özellikle Kongo DC, Sierra Leone, Liberya, Sudan, Zimbabve ve Fildişi Sahili'nde rapor edilen birçok insan hakları ihlali birlik bünyesinde çözülmeye çalışılmaktadır.
Ekonomi
küçükresim|250px|[[Afrika Ekonomi Topluluğu
]]
Doğal kaynaklar açısından dünyanın en zengin coğrafyalarından biri olmasına rağmen Afrika dünyanın en gelişmemiş ve fakir bölgelerinden biridir. Bunun bir başka nedeni bölgenin çok çeşitli hastalıklarla (AIDS, sıtma) boğuşması, ciddi insan hakları ihlalleri, merkezi planlamada kaynaklanan başarısızlıklar, dış merkezlere girişte yaşanan zorluklar, yozlaşmış hükûmetler ve sık sık yaşanan askeri ve iç çatışmalardır. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları raporlarına göre en sonda yer alan 25 ülkenin hepsi Arfika kıtasındadır.
Kıtlık, cehalet, yetersiz beslenme ve yetersiz su kaynaklarının yanı sıra sağlık koşullarını bölgede yaşayan insanları çok derinden etkilemektedir. 2008 Ağustosu'nda Dünya Bankası 'nın yayınladığı rapora göre, küresel kıtlık sınırı olan günlük 1,25 doların %80,5'i Sahra Altı Afrika'da yaşamakta ve bölgenin birçoğu günlük 2,50 doların altında kazanç sağlamaktadır.
2005 yılında yapılan araştırmaya göre Afrika'da yaklaşık 380 milyon insan kıtlık çekmektedir. 1973'ten 2003'e kadar geçen zamanda Sahra altı Afrika'da yaşayan insanların ortalama günlük kazancı 70 cent olarak kalmıştır. Bu konudaki bazı raporlar dış yatırımların başarısız liberalleşme sebebiyle arttığını belirtse de, bazı kaynaklar bunların yerel idarede yaşanan başarısızlıklardan kaynaklandığını göstermektedir.
Ancak 1995'ten 2005'e kadar Afrika'nın ekonomik büyümesi ortalama %5'tir. Özellikle Angola, Sudan ve Ekvator Ginesi gibi petrol kaynakları açısından zengin olan ülkeler hâlen daha yüksek büyüme oranları göstermektedir. Kaldı ki kıta, dünya kobalt ve platin rezervlerinin %90'ına, altın rezervlerinin %50'sine, krom rezevlerinin %98'ine, tantelit rezevlerinin %70'ine, manganez rezevlerinin %64'üne ve uranyum rezevlerinin üçte ikisine sahiptir. Kongo DC cep telefonlarının yapımında kullanılan Koltan mineralinin %70'ine ve ayrıca dünyanın elmas rezervlerinin %30'una sahiptir. Gine dünyanın en büyük boksit ihracatçısıdır. Ancak bu kaynaklara rağmen, Afrika'nın tarım ve üretimde olan niteliği ileriye doğru beklenen hızda gitmemektedir. Ayrıca 2008'de yaşanan Küresel Mali Kriz bölgenin gelişmesine ket vurmuştur. Bu kriz sonrasında yaklaşık 100 milyon insan, açlık konusunda etkilenmiştir.
Ancak özellikle son yıllarda Çin Halk Cumhuriyet'inin bölgeye yaptığı yatırımlar sebebiyle ekonomik hareketlenme artmıştır. Sadece 2007, yılında Çin'li yatırımcılar bölgeya 1 Milyar dolar yatırım yapmışlardır.
Demografi
Afrika nüfusu son 40 yılda önemli derece arttı ve bunun sonucu olarak da nüfusun büyük oranı gençlerden oluşmaktadır. Bazı Afrika devletlerinde nüfusun yarısından fazlası 25 yaşın altındadır. 1950'li yıllarda 221 milyon olarak kıtanın nüfusu 2009 yılında 1 milyara ulaşmıştır.
İkinci DÜnya Savaşı sonrasında başlayan dekolonizasyon hareketinden önce Afrika kıtasında birçok Avrupalı bulunmaktaydı. 1960'lar ve 70'lerdeki dekolonizasyon hareketleri birçok beyaz Afrikalı'nın iltica etmesine neden olmuştur. Bu göçlerin büyük bir bölümü Cezayir ve Fas'tan ayrılan insanlardan oluşmaktadır. (Yaklaşık 1.6 milyon kişi Kenya, Congo, Rhodesia, Mozambique and Angola. ) 1977 yılının sonuna kadar 1milyondan fazla Portekizli bulundukları yerlerden göç etmişlerdir. Yine de, birçok Beyaz Afrikalı hâlen daha Güney Afrika, Zimbabwe, Nabimia ve Réunion gibi birçok Afrika ülkesinde azınlık olarak yaşamaya devam etmektedirler. En fazla beyaz Afrikalı nüfusa sahip olan ülke Güney Afrika'dır. Afrikanerler bugün Afrika'da yaşayan en büyük Anglo-Afrikan azınlık grubudur. Kolonileşme dönemi dünyanın birçok bölgesinden(özellikle Hint ve Asyalı) insanların Afrika kıtasına gelmesine neden olmuştur. Özellikle Hint kökenli topluluklar büyük oranda Güney Afrika'da bulunmakta ve ayrıca küçük gruplar halinde Kenya, Tanzanya ve diğer Doğu ülkelerinde yerleşmiş halde bulunmaktadırlar. Uganda'daki büyük Hint kabilesi, Ugandalı diktatör Idi Amin tarafından 1972 yılında yaşadıkları yerlerden kovulmuştur. Ancak bugün birçoğu tekrar yurtlarına dönmüştür. Hint Okyanusundaki adalarda bulunan topluluklar da büyük oranda Asyalı ve Hint gruplardan oluşmaktadır. Madagaskar'da bulunan Malagasi halklarının büyük çoğunluğu Güney Doğu Asya ve Okyanusya dillerini konuşan insanlardan oluşur. Ancak bu topluluklar genellikle Bantu, Arap, Hint ve Avrupalı topluluklarla karışmıştırlar. 20. yüzyıl boyunca da Lübnan diasporası ve Çinli yatırımcılar küçük fakat ekonomik olarak çok etkili gruplar olarak Afrika'ya yerleşmeye devam etmişlerdir. have also developed in the larger coastal cities of West ve East Africa, respectively.
Din
Afrika'da din çok yönlüdür ve sanat, kültür ve felsefe üzerinde büyük bir etkiye sahiptir. Bugün, kıtanın çeşitli nüfusları ve bireyleri çoğunlukla Hıristiyanlığın, İslam'ın ve Geleneksel Afrika dinlerine inanırlar. Hristiyan veya İslami topluluklarda, dini inançlar bazen geleneksel dinlerin inançları ile karışır.
Necati Ateş
Kulüp kariyeri
Çocukluk yıllarının bir kısmını Almanya'da geçirmiş olan Necati daha 14 yaşında ailesiyle beraber Türkiye'ye döndü. Memleketi olan İzmir'de Narlıdere Esnafspor altyapısında futbola başladı. Burada üç sene oynadıktan sonra İzmir'in güçlü ekiplerinden Altay'ın altyapısına transfer edildi. Burada önce ağırlıklı olarak PAF takımı için oynasa da ilk sezonundan itibaren A takımla antrenmanlara çıkmaya başladı ve Altay'da ilk resmî müsabakasını 16 Aralık 1997 tarihinde İstanbulspor'a karşı oynanan Türkiye Kupası maçında 46. dakikada Ömer Pehlivan'ın yerine oyuna girerek oynadı. İlk lig müsabakasına da 18 Ocak 1998 tarihinde Bursaspor'a karşı oynanan Süper Lig müsabakasında 56. dakikada oyuna sonradan girerek çıktı. Altay'daki ilk sezonunda genç yaşına rağmen 8 müsabakada görev aldı ve bu müsabakalarda iki gol kaydetti. Altay'da sonraki iki sezonu bu kadar olumlu geçmedi ve iki sezonda 14 müsabakada görev alabildi. Altay'daki üçüncü sezonunun devre arasından itibaren sezon sonuna kadar Aydınspor'a kiralık olarak verildi. Sezon sonu Altay'a geri döndükten sonra Altay'ın 1. Lig'e düşmesi ile düzenli olarak forma giyme fırsatı buldu ve 25 lig maçında 19 gol kaydetti. Bu başarısından dolayı tüm dikkatleri üzerine çekti ve büyük takımların onu istemesine rağmen 2001-02 sezonun ilk haftalarında Cem Uzan'ın desteklediği Adanaspor'a transfer oldu.
Adanaspor'da hiç uyum sorunu yaşamadı ve ilk sezonunda 32 müsabakada 17 gol atarak Adanaspor'un 1. Lig'i üçüncü sırada bitirip Süper Lig'e yükselmesine önemli katkıda bulundu. Adanaspor ile Süper Lig'deki ilk sezonunda oldukça başarılı bir performans sergiledi ve 33 maçta 18 gol atarak gol krallığında ikinci oldu. Bu başarısı sayesinde dört büyüklerin hepsinden transfer teklifi aldı. 2003-04 sezonunun devre arasında Galatasaray'a transfer oldu.
I. Galatasaray dönemi
Galatasaray'da uyum sorunu yaşamadan takımda düzenli oynamaya başladı ve sezon sonuna kadar 14 müsabakada 9 gol kaydetti. Galatasaray'da ileriki üç sezonda takımın değişmez oyuncusu oldu ve Millî takımda da düzenli olarak oynamaya başladı. 2007-08 sezonunda yeni teknik direktör Karl-Heinz Feldkamp ile büyük sorunlar yaşadı ve Feldkamp, Necati'yi takımında düşünmediğini defalarca dile getirdi. Başka bir sorun da yeni transfer Lincoln'a verilmek istenen 10 numarayı Necati'nin giymesi oldu. Neticesinde 24 Temmuz 2007 tarihinde, teknik direktör Karl-Heinz Feldkamp tarafından kadro dışı bırakıldı. Bunun üzerine Necati 2007-08 sezonunda yarım sezon Ankaraspor ve yarım sezon da İstanbul BB'de kiralık olarak oynadı. 2008-09 sezonunda Feldkamp'ın takımdan ayrılmasına rağmen özellikle başkan yardımcısı Adnan Sezgin'in ısrarla Necati'yi istememesinden dolayı İspanya'nın Real Sociedad takımına kiralık olarak verildi. Necati'nin Galatasaray ile olan sözleşmesi, 2009 yılında karşılıklı feshedildi.
Real Sociedad
1 Eylül 2008'de İspanya 2. Lig takımlarından Real Sociedad takımına kiralık olarak transfer olan oyuncu, bu takımda 10 numaralı formayı giydi. İlk defa dönemin teknik direktörü Juan Manuel Lillo tarafından Murcia maçı kadrosuna alınan Necati, Sociedad forması ile 12 maça ilk 11 başlarken 23 karşılaşmada ise sonradan oyuna dahil oldu. Sociedad teknik direktörünün Necati'ye orta sahada görev vermesi nedeniyle gol bölgelerinden uzakta kalan futbolcu sezonu 1 golle kapatırken 4 sarı kart görmüş, ilk ve tek golünü takımının Celta Vigo ile 2-2 berabere kalınan maçta atan oyuncu, gol pozisyonunda sakatlanmış ve bu nedenle oyunu terk etmiştir. Sezon sonunda Necati, Sociedad takımında beklenen performansı gösteremedi ve Galatasaray'a geri döndü.
II. Galatasaray dönemi
1 Şubat 2012 tarihinde eski takımı olan Galatasaray'a geri döndü. Transferi sonrasında şu açıklamaları yaptı :
Galatasaray, Necati Ateş'in transferi karşılığında Antalyaspor'a 250 bin dolar transfer ücreti vermiştir. Necati, Galatasaray'la 2011-12 sezonu sonuna kadar anlaşmıştır ve Galatasaray'dan yarım sezon için 400 bin dolar ve maç başına 10 bin dolar almıştır. Necati, transferi sonrasında 77 numaralı formayı tercih ettiğini çünkü Antalya'nın plakası olan iki tane 7'den oluştuğunu söylemiştir. 2. Galatasaray döneminde çıktığı ilk maçta takımının ilk golünü atıp durumu 1-1'e getirmiştir. Maç sonu ise Galatasaray deplasmanda Gaziantepspor'u 2-1 mağlup etmiştir. 3. maçında Mersin İdman Yurdu'na 2 gol atıp 1 de penaltı yaptırarak takımının 3-1 galip gelmesinde büyük pay sahibi olmuştur ve GS TV tarafından maçın adamı seçilmiştir. Galatasaray'a ara transfer döneminde katılan Necati, Sivasspor'a biri 30 metreden olmak üzere iki gol atmıştır ve gol sayısını beşe çıkarmıştır. Necati, Türk Telekom Arena'daki ilk golünü ise 31 Mart 2012'de Orduspor'a 33 metre uzaklıktan 110 km/s süratle attı. Ayrıca bu gol Türk Telekom Stadyumu'nda atılan 50. gol oldu. Necati attığı bu golden sonra şu açıklamalarda bulundu: “Taraftarımızın önünde gol atmak muhteşem bir duyguydu. Umarım bu gollerin devamı gelecek ve hep birlikte şampiyonluğu kutlayacağız.” Ayrıca Necati, takımının Trabzonspor ile oynadığı Süper Final 3. hafta maçında 2 gol kaydederek takımının galip gelmesinde büyük pay sahibi oldu. 2011-12 sezonunu şampiyon bitiren Galatasaray'da 8 gol atan Necati, Galatasaray'ın Fenerbahçe ile Süper Final 6. haftasında oynadığı ve şampiyonluğunu ilan ettiği maçta da ilk 11 başladı. Temmuz ayında Necati Galatasaray ile olan sözleşmesini uzattı Galatasaray KAP'a gönderdiği yazıda ''Profesyonel futbolcu Necati Ateş'le 2012-2013 ve 2013-2014 (opsiyonlu) sezonları için anlaşmaya varılmıştır. Futbolcu 2012-2013 sezonunda 1.100.000 EUR sabit transfer ücreti ve 12.500 EUR maç başı ücreti alacak ve 2012-2013 sezonunda 30 resmi müsabakada oynaması durumunda sözleşmesi 2013-2014 sezonunda da aynı şartlarda devam edecektir.'' açıklamalarında bulundu.
Eskişehirspor
Necati, Galatasaray takımına Umut Bulut ve Burak Yılmaz'ın katılmasıyla kadroda şans bulamamış ve forvet arayışında olan Eskişehirspor'a transfer olmuştur.
Ayrıca Necati'ye Trabzonspor ve Beşiktaş'ın da talip olduğu belirtilmiştir. Eskişehirspor resmî sitesinde ise
açıklamalarında bulunulmuştur. Ayrıca Necati Ateş ilk maçında ilk golünü kaydetmeyi başarmıştır.
2013-14 sezonunun ardından Haziran ayında kulübü ile olan sözleşmesini tek taraflı olarak feshetti.
Kayseri Erciyesspor
11 Temmuz 2014 tarihinde Kayseri Erciyesspor ile iki yıllık sözleşme imzaladı. 2015 yılının Ocak ayında takım kaptanı Cem Can'ın ayrılması ile kaptanlık görevine getirildi.
2016-2017 yaz transfer sezonunda herhangi bir takımdan teklif almadığı ve anlaşamadığı için futbolu bırakmıştır.
Millî takım kariyeri
İlk kez 1998 yılında millî olan Necati Ateş, 2003 yılında A Milli takıma çağrıldı. 2 kez U-17, 10 kez U-18, 3 kez U-19, 4 kez U-20, 1 kez U-21, 6 kez A2, 19 kez de A Milli olmak üzere 43 kez millî takım forması giyen Necati Ateş, bu maçlarda 5'i A millî takımda olmak üzere toplam 9 gol attı.
Millî takım istatistikleri
!Toplam||19||5
Galapa
Galapa, Pholcidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
SC Bastia
Sporting Club de Bastia (kısaca; SC Bastia veya bilinen adıyla; Bastia), Fransa'nın Korsika adasında yer alan Bastia şehrinin futbol takımı. Şu an Ligue 1'de mücadele etmektedir. 1905 yılında kurulan kulüp, maçlarını; Bastia'nın Furiani semtinde yer alan ve 1932 yılında hizmete giren 16,000 kişi kapasiteli Stade Armand Cesari'de oynamaktadır. Bastia'nın teknik direktörlüğünü Ghislain Printant, takım kaptanlığını ise orta saha oyuncusu Yannick Cahuzac yapmaktadır. Başkanlığını ise; 2011 yılından beri takımın başkanlık koltuğunda oturan Pierre-Marie Geronimi yapmaktadır.
Batı İdari Okrugu
Batı İdari Okrugu, Rusya'nın başkenti Moskova'nın 12 idari okrugundan biridir. Yüzölçümü 153,0343 km² olan okrugun nüfusu 2010 yılı itibarı ile 1.285.914'tür.
İdari bölümler
Batı İdari Okrugu, idari olarak 13 rayona ayrılmaktadır.
SC Bastia
Bastia; 1977-78 sezonunda, UEFA Kupası'nda final oynadı ancak finalde Hollanda takımı PSV'ye kupayı kaptırdı. Diğer başarıları; iki kez Ligue 2'yi kazanması (1968 ile 2012), bir kez Coupe de France'ı kazanması (1981) ve 1997 yılında ise UEFA Intertoto Kupası'nı kazanmasıdır. Bu başarıların dışında; 17 kez Korsika Liginde şampiyonluk yaşadı.
Bastia, Korsika'nın diğer bir futbol takımı olan Ajaccio ile büyük rekabet içindedir. İki kulüp arasında 1965'ten beri oynanan maçlar, "Korsika derbisi" olarak adlandırılır. Kulübün geleneksel forması; mavi renkten oluşur. 2011 yılında yeniden tasarlanan kulübün arması ise, mavi arka plan üzerine; beyaz çizgili kalenin içinde, Korsika bayrağında yer alan siyah yüzlü bir korsan'dan oluşmaktadır.
Kuruluşu ve profesyonelliğe yükselme dönemleri
Sporting Club de Bastia, 1905 yılında İsviçreli Hans Ruesch tarafından kuruldu. Kulübün ilk başkanı Emile Brandizi oldu. Korsika kulübünün kuruluş kutlaması Place d'Armes'da yapıldı.
Kulüp, profesyonelliğe ilk adımını; 1965 yılında Division 2'ye yükselerek yaptı. Üç yıl sonra, yani 1968 yılında ligi şampiyon olarak bitirdi ve Division 1'e yükseldi. Kulüp, ilk sezon zorlansa da ligde kalmayı başardı ve bundan sonraki sezonlarda Bastia, ligde daha başarılı olmaya başlayacaktı. Kulüp, 1972 yılında Coupe de France'da final oynadı fakat Olympique de Marseille karşısında 2-1 yenildi. Avrupa kupalarına ise ilk defa; 1972 yılında Kupa Galipleri Kupası'nda mücadele etti ve ilk macerasında Atlético Madrid'e elenmekten kurtulamadı.
UEFA Kupası ikinciliği ve Fransa Kupası şampiyonluğu
Bastia, 1976-77 sezonunda ligi üçüncü bitirerek -günümüzde bile- lig tarihindeki en büyük başarısını elde etti ve gelecek sezon UEFA Kupası'na katılmaya hak kazandı.
1977-78 sezonu, Bastia taraftarları için "efsane sezon" olarak kabul edilmektedir. O sezon; takımın oyun kuruculuğunu üstlenen Claude Papi, Hollanda formasıyla iki kez FIFA Dünya Kupası'nda final oynamış olan Johnny Rep (1974 ve 1978), Jean-François Larios, o dönemlerde Fransa'nın orta sahasında oynayan "Lion of Vescovato" (Türkçe: Vescovato Aslanı) lakabıyla bilinen Charles Orlanducci ile birlikte Bastia, muhteşem başarılara imza attı. Bastia, o sezon sırasıyla; Sporting Lisbon, Newcastle United, Torino, Carl Zeiss Jena ve Grasshopper takımlarını eleyerek kupada finale kadar gelmeyi başardı. Finalde Hollanda takımı PSV ile karşılaşan Bastia, iki maçlı finalin ilkini Furiani'de şiddetli yağmurun altında oynadı ve maç 0-0 bitti. Rövanş maçı Hollanda'da oynandı ve Bastia, rövanşı 3-0 kaybedip kupada ikinci oldu. Bastia, Torino'da oynanan ve iki yıldır evinde yenilmeyen Torino'yu 3-2 yenmeyi başarırken; Jean-François Larios'un 22 metreden topun gelişine attığı gol, o zamanlarda futbol tarihinin en güzel gollerinden biri olarak kabul edilmekteydi.
Bastia'nın Avrupa kupalarındaki başarıları; Jacques Tati'nin yönetmenliğini yaptığı Forza Bastia adlı filmin yayınlanmasına sebep oldu. Filmin çekilmesinin amacı; 40 bin insanın yaşadığı Bastia'da, kulübün yavaş yavaş yükselişini ve Avrupa kupalarında yaşadığı sürpriz başarılarını anlatmaktı.
Bastia, üç yıl sonra Coupe de France'da final oynadı ve Korsika kulübü, St. Etienne'i 2-1 mağlup edip tarihinde ilk defa Coupe de Francenı kazandı. Final maçı, Prensler Parkı'de 46 bin seyircinin ve Fransa'nın yeni cumhurbaşkanı olan François Mitterrand'ın önünde oynandı.
Division 2'ye düşüş ve Furiani faciası
Bastia, 1985-86 sezonunda ligi sonuncu sırada tamamladı ve 18 yıl sonra ikinci lige düştü, ikinci ligde ise 8 yıl mücadele etti. 1992 yılında Coupe de Francenda yarı finale kadar yükselmeyi başardı. Yarı finaldeki rakibi; o zamanlarda birinci ligde şampiyonluklar yaşayan Marseille idi. Maç Furiani'de oynanacaktı ve stada geçici olarak yaklaşık 10 bin kişilik bir platform tribünü daha inşa edildi. Fakat maç başlamak üzereyken, yeni yapılan platform tribünü çöktü ve 18 kişi hayatını kaybetti, 2.300'ün üzerinde de yaralı vardı.
Division 1/Ligue 1'e ve Avrupa kupalarına geri dönüş
Bastia, 1994 yılında tekrar birinci lige yükselmeyi başardı ve ligdeki ilk sezonunda, Coupe de la Ligue'de final oynadı ama Paris Saint-Germain'e 2-0 yenildi. O dönemlerde takımın başında Frédéric Antonetti vardı ve hem Bastia ilerideki zamanlarda daha iyi bir performans sergileyecekti, hem de takımına başarılı oyuncular yetiştirmişti (Morlaye Soumah, Laurent Casanova ile Cyril Rool).
Antonetti'nin 1994 yılından 2001 yılına kadar (1998-99 sezonunda bir dönem çalıştırdı) Bastia'yı çalıştırdığı dönemlerde; Lubomir Moravcik, Pierre-Yves André, Frédéric Née, Franck Jurietti ve Anto Drobnjak gibi futbolcularla ligde başarılı performanslar sergiledi. Drobnjak, 1995-96 sezonunda ligde attığı 20 golle gol krallığında Sonny Anderson'ın ardından ikinci oldu.
Bastia 1996-97 sezonunda ligi 7. sırada bitirdi ve Intertoto Kupası'na katılmaya hak kazandı. Kulüp, 1997 Intertoto Kupasını kazandı ve 1997-98 sezonunda UEFA Kupasına katıldı. İlk turda Benfica'yı elemeyi başardı, fakat ikinci turda Steaua București'ye elendi. Bastia, yine o dönemlerde başarılı maçlar çıkartmayı başardı. Bastia, ondan sonraki dönemlerde iki kez daha Intertoto Kupası'na katıldı (1998 ile 2001), fakat ikisinde de UEFA Kupasına katılmayı başaramadı.
Frédéric Antonetti'nin 2001 yılında takımdan ayrılmasından sonra kulüp, ligi hiçbir zaman ilk 10'da bitirmeyi başaramadı. 2002 yılında Coupe de France'nda final oynadı ama Lorient'e 1-0 yenilmekten kurtulamadı. Yine o dönemlerde Michael Essien'i yetştiren Bastia, Essien'i Lyon'a yaklaşık 8 milyon €'ya satmayı başararak inanılmaz bir gelir elde etmişti. Alex Song da, o dönemlerde Bastia'da yetişti ve sonrasında 4 milyon € karşılığında Arsenal'e transfer oldu.
2001 yılından 2005 yılına kadar takımın başına sırasıyla; Robert Nouzaret, Gerard Gili, François Ciccolini ve geçici olarak Michel Padovani ile Eric Durand geçti. 2001-2004 yılları arasında Bastia, ligi hep son 10 takımın içinde bitirdi. O dönemlerde; Tony Vairelles, Florian Maurice, Franck Silvestre, Lilian Laslandes (millî futbolcular) ve Cyril Jeunechamp gibi futbolcular kadroda yer alıyordu.
Bastia, 2004-05 sezonunda ise ligi 19. sırada bitirdi ve küme düştü. O sezon kadroda; Fransa formasıyla 1998 yılında FIFA Dünya Kupası şampiyonluğu yaşayan Christian Karembeu yer alıyordu. Bastia, yine de küme düşmekten kurtulamadı ve 11 yıl sonra Ligue 2'ye düştü.
Safir T-serisi
Safir T-serisi, Türk yapımı bir yarı otomatik tüfektir. Silah, AR-10 platformu üzerinden geliştirilmiştir.
SC Bastia
Ligue 2'de kalma mücadelesi ve alt lige düşüş
Bastia, 6 Temmuz 2010 tarihinde Direction Nationale du Contrôle de Gestion (DNCG) tarafından bir alt lige daha düşürüldü. Kulübün, 1.2 milyon € borcu vardı ve bu borç; Korsika Bölgesel Topluluğu ile Haute-Corse Genel Konseyi tarafından ödendi. Kulüp, 23 Temmuz 2010 tarihinde Fransa Futbol Federasyonu tarafından 2010-11 sezonunda üçüncü ligde mücadele edeceğini açıkladı. Fakat, DNGC bu kararı reddetti. Sonrasında Fransız Olimpiyat Komitesi, Bastia'nın üçüncü ligde mücadele edeceğini açıkladı.
Önce Ligue 2, sonra Ligue 1'e geri dönüş
Faruk Hadžibegić takımdan kovuldu ve yerine Frédéric Hantz takımın başına geçti. Kulüp, 22 Nisan 2011 tarihinde oynanan ve 1-1 berabere biten Frejus-Saint Raphael maçından sonra resmî olarak Ligue 2'ye yükselmeyi garantiledi. 7 Mayıs 2011 tarihinde ise Créteil'i 2-1 yenerek lig şampiyonluğunu kazandı. Bastia, o sezon hem 91 gibi rekor sayılabilecek bir puanla ligde şampiyon oldu, hem de ligi domine etmeyi başardı.
2011-12 sezonunda Ligue 2'de mücadele edecek olan Bastia, Jérôme Rothen ile Toifilou Maoulida gibi tecrübeli ve Florian Thauvin gibi gelecek umut eden futbolcuları kadrosuna kattı. Bastia, bu sezon da iyi bir başlangıç yaptı ve lig bitimine kadar bu formu sürdürmeyi başardı. Bunun sonucunda; 23 Nisan 2012 tarihinde Châteauroux'u 2-1 yenerek yedi yıl sonra tekrar Ligue 1'e yükselmenin sevincini yaşadı. 1 Mayıs 2012 tarihinde ise Metz'i 3-0 yenerek ligde şampiyonluğunu ilan etti. Bastia, evinde iki yıl boyunca hiç yenilmeyerek kırılması zor rekorlardan birine imza atmayı başarmıştı. Kulüp, UNFP ödüllerinde ise Ligue 2'nin bütün kategori ödüllerini almayı başardı. Bunlardan; Jérôme Rothen "Yılın Oyuncusu", Macedo Novaes "Yılın Kalecisi", Frédéric Hantz "Yılın Teknik Direktörü" ve "Yılın Takımı"'nda ise Bastia'dan beş tane futbolcu yer alıyordu (Jérôme Rothen, Macedo Novaes, Féthi Harek, Wahbi Khazri ve Sadio Diallo).
Ligue 1'deki mücadelesi ve Fransa Lig Kupası ikinciliği
Bastia'nın ligdeki ilk sezonunda amacı ligde kalmaktı ve ligi 12. sırada tamamlayarak amacına ulaşmayı başardı. Aynı sezon Bordeaux'dan kiralanan Anthony Modeste ligde 15 gol, Thauvin ise 10 gol atarak ve Rothen 8, Khazri ise 7 asist yaparak kulübün amacına ulaşmasını sağladı. Ayrıca devre arasında Fransa'nın kadrosunda da yer alan kaleci Mickaël Landreau takıma katıldı ve o da, çıkardığı güzel maçlarla takımın ligde kalmasını sağlayanlardan biri oldu. Thauvin, devre arasında Lille'e 3.5 milyon € karşılığında transfer olup tekrar Bastia'ya kiralandı ve aynı sezon UNFP tarafından Ligue 1'de "Yılın Genç Oyuncusu" ödülünü kazandı.
2014-15 sezonu başlamadan önce Frédéric Hantz, takımın teknik direktörlüğünden istifa etti ve onun yerine, Fransa futbolunun efsaneleri arasında kabul edilen Claude Makélélé takımın başına geçti. Kulüp, lig başladığında; 12 hafta geride kalırken sadece 10 puan toplayabildi ve ligde 19. sıradaydı. Bu performans sonucunda Makélélé, 2 Kasım 2014 tarihinde takımdan kovuldu ve yerine; Bastia'nın genç akademi takımında teknik direktörlük yapan Ghislain Printant geçti. Printant, takımın başına geçtiğinde ilk iki maçında dört puan toplasa da son üç maçı kaybetti ve Bastia, 20. sıraya kadar düştü. Kulüp, 13 Aralık 2013 tarihinde Rennes'i 2-0 yendiğinden itibaren 21 Şubat 2015 tarihinde Lille'i 2-1 yenene kadar toplam 14 maç yenilgi yüzü görmedi. Ayrıca; bu dönem içinde de 10 Ocak 2015 tarihinde, Paris Saint-Germain karşısında 2-0 gerideyken maçı 4-2 kazanıp 19. sıradan 14. sıraya yükseldi ve sezon sonuna kadar hiçbir zaman küme düşme potasının içinde yer almadı. Yine bu dönem içinde; 4 Şubat 2015 tarihinde Coupe de la Ligue yarı final mücadelesinde Monaco'yu, normal süresi 0-0 biten maçta penaltılarla 7-6 mağlup etti ve kupada finale yükselmeyi başardı. Kulüp, finalde Paris Saint-Germain ile karşı karşıya geldi, fakat; Sébastien Squillaci'nin 21. dakikada kırmızı kart görmesinden sonra maçı istediği gibi götüremedi ve bunun sonucunda Paris Saint-Germain'e 4-0 yenilip kupada ikinci oldu. Ligi ise 12. sırada tamamlayarak küme düşme tehlikesini atlatmış oldu.
Stadyum
Stade Armand Cesari (eski adıyla; Stade Furiani), Korsika'da; Bastia şehrinin Furiani semtinde yer alan futbol stadyumu. 1992 yılında, Coupe de France yarı final mücadelesi sırasında stadyum çöktü. Bu olayda 18 kişi hayatını kaybederken, 3.000'den fazla kişi de yaralandı.
1977-78 UEFA Kupası döneminde stadyum, tamamen eskimişti ve sahanın kenarlarında bazı dikenli otlar yer alıyordu. Stadın kapasitesi güvencesiz koşullarda normalde 12.000 olmasına rağmen final maçına tam 15.000 kişi gelmişti. Yağmur nedeniyle zeminin bataklığa dönüştüğü finalin ilk maçı 0-0 bitti. O maçta yer alan seyircilerden kimi yer buldu, kimileri ayakta izlemek zorunda kaldı. Fakat, maçı izlemeye gelen bütün taraftarların amacı aynıydı; ne olursa olsun takımlarını baştan sonra destek vermekti. Stadyumda yer alan en fazla seyirci sayısı rekoru; 22 Eylül 2012 tarihinde, 15.669 seyirci sayısıyla; 4-0 kaybedilen Paris Saint-Germain maçında kırıldı.
Taraftarlar ve rekabetleri
Bastia, Korsika'nın en ön plana çıkan taraftar grubu olarak kabul edilmektedir. Taraftarlar, Korsika'nın bütün manevi değerlerine sahip çıkmakta ve sahip oldukları Korsika milliyetçiliği ile Korsika'nın bağımsız ve özgür bir ülke olmasını desteklemektedir. Taraftarlar, bu nedenden dolayı Korsika bayrağına ve Korsika diline sonsuza kadar sahip çıkmaktadır.
Taraftarların bu özellikleri, bazı takımlarla kavgaya kadar giden bir rekabetin oluşmasına da sebebiyet verdi. Özellikle; "Akdeniz Derbisi" mücadelesinde, Bastia ile Nice takımlarının mücadelesi, taraftarlar ve futbolcular arasında bolca kavgaya ve olaylara sebebiyet vermektedir. Ayrıca; Marseille ile Monaco takımları arasında da olan rekabetten dolayı buna benzer olaylar yaşanmaktadır. Bunların dışında; Fransa'nın başkenti Paris'in takımı olan Paris Saint-Germain ile aralarında siyasi bir gerilim yaşanmaktadır.
Bastia, kendi bulunduğu bölgede ise; "Korsika derbisi" mücadelesi adıyla Ajaccio ve Ajaccio ile büyük bir rekabet içerisindedir.
En çok forma giyenler
Son güncelleme: 28 Ağustos 2015. Not: Kalın yazılı futbolcular şu an Bastia'da oynamaktadır..
Afrika Güreş Şampiyonası
Afrika Güreş Şampiyonası, Afrika Birleşik Güreş Komitesi tarafından düzenlenen ve yalnızca kurumun Afrika 'daki üyelerinden katılan sporcuların mücadele edebildiği uluslararası güreş şampiyonası.
Turnuvalar
1970, 1972-1980, 1983, 1986-1987, 1991, 1995, 1999 yıllarında düzenlenmemiştir.
1. Ordu (Türkiye) komutanları listesi
Bu listede Türk Silahlı Kuvvetlerinin Türk Kara Kuvvetlerine bağlı 1. Ordunun komutanları bulunmaktadır.
TVE Internacional
TVE Internacional İspanya'nın ulusal kanalı TVE tarafından işletilen uluslararası yayın yapan İspanyolca TV kanalıdır. Haber, tartışma programları, drama, belgesel gibi programlar yayınlanır. 1989'da kurulmuştur. Kanal İspanya'da ve dünyada yayın yapmaktadır (özellikle Kuzey Amerika, Latin Amerika ve Ekvator Ginesi).
Gün boyunca İspanyol ve uluslararası gündemi kapsayan birçok haber bülteni yayınlanır.
Emiroğlu, Viranşehir
Emiroğlu, Şanlıurfa ilinin Viranşehir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Arenotus
Arenotus, Chaetonotidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.