cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bizans Rumları
Kendilerini Algılamaları
Rhomaioi olanlardan biri olarak kabul edilmenin tanımlayıcı özellikleri, Ortodoks bir Hristiyan olmak ve daha da önemlisi Yunanca konuşmaktı, eğer bir kişi allogenes veya hatta bir barbar olarak görülmüyorsa, doğumla edinilmesi gereken özelliklerdi. Çoğunlukla hem Bizanslılara hem de devletlerine yabancı olan birini tanımlamak için kullanılan terim, başlangıçta Yahudi veya Hristiyan olmayanları tanımlayan, ancak dini anlamını yitirmiş bir terim olan ethnikós (Yunanca: ) idi. Bizanslı yazarlar, genellikle diğer halklara uygulanan klasikleştirici bir çizgide, kendi halklarından İtalya'nın orijinal sakinlerinin eski adı olan "Ausones" olarak bahsettiler. Çoğu tarihçi, uygarlıklarının tanımlayıcı özelliklerinin: 1) Yunanca, kültür, edebiyatı ve bilimi, 2) Roma hukuku ve geleneği, 3) Hristiyan inancı olduğu konusunda hemfikirdir. Bizans Rumları kendilerini antik Yunan kültürünün mirasçıları, imparatorluk Roma'nın siyasi mirasçıları ve Havarilerin takipçileri olarak görüyorlardı. Bu nedenle, onların "Romaniti" duygusu Batı'daki çağdaşlarından farklıydı. Edebi veya doktrinsel biçimi olan "Helenik" terimini aksine "Romaik" terimi kaba bir Yunan diliydi. Romalı olmak, Yunanca konuşmaktan veya Bizans topraklarında yaşamaktan ziyade çoğunlukla bir kültür ve din meselesiydi ve ırkla ilgisi yoktu. Bazı Bizanslılar, Yunan (Hellen) adını, genellikle Hristiyan olan "pagan" anlamından ziyade, eski anlamıyla Yunanistan topraklarında yaşayan birisinin adı olarak kullanmaya başladılar. Georgios Gemistous Plethon ve İoannis Argiropulos gibi bazı akademisyenler, yeniden kurulan edilen imparatorluğun eski Yunan topraklarını elinde tuttuğunu ve büyük ölçüde onlardan gelen bir nüfusa sahip olduğunu fark ederek, Çoğunlukla Bizans politik gerileme döneminde, pagan Yunan ve Hristiyan Roma geçmişini vurguladılar. Bununla birlikte, bu tür görüşler birkaç bilgili insanın parçasıydı ve Bizans Hristiyanlarının çoğu onları saçma ya da tehlikeli olarak görecekti. 1204'ten sonra Bizans halefi devletler çoğunlukla Yunanca konuşuyorlardı, ancak o zamanın Fransa ve İngiltere gibi ulus devletleri değildiler. Bir tür Yunan ulusal bilincinden ziyade yabancı yönetimin riski ya da gerçekliği, o dönemin Bizanslılarını bir araya getiren temel unsurdu. Bizans seçkinleri ve sıradan insanlar, bir yabancıya andreîos Rhōmaióphrōn (, kabaca "cesur bir Romanlı adam") demelerine rağmen Bizans seçkinleri ve sıradan insanlar, hor gördükleri yabancılara karşı algılanan kültürel üstünlüklerine dayanarak yüksek bir özgüven beslediler. Her zaman kayıtsızlık veya ihmal unsuru nedeniyle Yunan olmayan her şey "barbar" idi.
Resmi söylem
Resmi söylemde, "imparatorluğun tüm sakinleri imparatorun tebaasıydı ve dolayısıyla Romalılardı." Bu nedenle Rhōmaios teriminin birincil tanımı "politik veya devletçi" idi. Tam anlamıyla ve sorgusuz sualsiz bir "Romalı" olmayı başarmanın en iyi yolu Rum Ortodoks Hristiyan ile Yunanca konuşan olmaktı veya en azından birinin kamuya açık kişiliğinde. Oysa Bizans kilisesi ve devletinin Ortodoksluk ve Yunanca aracılığıyla sürdürdüğü kültürel tek biçimlilik, farklı kimlikleri silmeye yetmedi ve amaçlamadı.
Bölgesel kimlik
Çoğunlukla bir kişinin yerel (coğrafi) kimliği, bir Rhōmaios kimliğinden daha ağır basabilir. xénos (Yunanca: ) ve exōtikós (Yunanca: ) terimleri, ister yurt dışından ister Bizans İmparatorluğu'nun başka bir yerinden olsun, "yerel nüfusa yabancı insanları" ifade ediyordu. "Bir kişi evden uzaktayken bir yabancıydı ve çoğu zaman şüpheyle muamele görüyordu. Pontus'ta bir manastıra katılan Batı Anadolu'dan bir keşiş, 'bir yabancı olarak herkes tarafından hor görüldü ve kötü muamele gördü'. Bölgesel dayanışmanın doğal sonucu bölgesel düşmanlık."
Helenizmin canlanması
Evrimsel bir bakış açısından, Bizans, bir Hristiyan imparatorluğu olarak ortaya çıkan, çok geçmeden Doğu'nun Helenleşmiş imparatorluğunu oluşturan ve bin yıllık tarihini 1453'te bir Rum Ortodoks devleti olarak sona erdiren çok etnikli bir imparatorluktu: ulus, neredeyse kelimenin modern anlamıyla. Ayırt edici ve tarihsel olarak zengin bir edebi kültürün varlığı, "Yunan" Doğu ile "Latin" Batı arasındaki ayrımda ve dolayısıyla her ikisinin oluşumunda da çok önemliydi. Özellikle sonraki dönemde Yunan unsurunun baskın olduğu çok etnikli bir imparatorluktu.
Avrupa'da ondokuzuncu yüzyıl milliyetçiliğinin temel ilkelerinden biri haline gelen kimlik belirleyicileri olan konuşma dili ve devlet, Orta Çağ Yunan tarihinin biçimlendirici bir döneminde tesadüfen bir gerçeklik haline geldi. İmparatorluk, 7. ve 8. yüzyıllarda Yunanca konuşulmayan bölgeleri kaybettikten sonra, "Yunan" (Ἕλλην), "pagan" anlamına gelmek için kullanılmadığında, "Romalı" ve "Hristiyan"  ile eş anlamlı hale geldi, Doğu Roma İmparatorluğu'nun bir Hristiyan Rum vatandaşı anlamına geliyordu.
Doğu Akdeniz'de Venedik ve Ceneviz gücünün artması bağlamında, kendilerini Latin Batı'dan ayırma ve Yunanca konuşulan topraklara meşru iddialarda bulunma arzusundan dolayı Bizans seçkinleri arasında Helenizm ile ilişki daha derin bir şekilde kök saldı. 12. yüzyıldan itibaren Bizans'ın Romalı yazarlar, kuruluş anı olarak Roma başkentinin Konstantin tarafından Konstantinopolis'e devredildiği anı kabul ederek imparatorluğun Konstantin öncesi Latin geçmişinden ayrılmaya başladılar ve pagan Helenler Bizanslılardan farklı bir grup olarak görülmesine rağmen onların örnek oluşturan değerini yeniden değerlendirdiler. "Hellene" terimi ilk kez resmi yazışmalarda "Bizans" anlamına gelecek şekilde kullanılması, İmparator I. Manuil'a yazılan bir mektuptur. On ikinci yüzyıldan başlayarak ve özellikle 1204'ten sonra, bazı Bizanslı Yunan entelektüelleri, Bizans uygarlığını tanımlamak için eski Yunan etnik Héllēn (Yunanca: ) adını kullanmaya başladılar. 1204'te Konstantinopolis'in Haçlılar eline geçmesinden sonra, İznik İmparatorluğu'nun seçkinlerinden oluşan küçük bir grup kendini tanımlama terimi olarak Helleneterimini kullandılar. Örneğin, Papa IX. Gregorius'un yazdığı bir mektupta İznik imparatoru III. İoannis, Büyük Konstantin'den kraliyet armağanı aldığını iddia etti ve Yunan halkının bilgeliğini yücelten "Helenik" kökenine vurgu yaptı. Helen kültürünü, Bizans yönetiminin ayrılmaz bir parçası olarak, Latin iddialarına meydan okuyarak sunuyordu. Bu dönemde Hellene terimini sistematik olarak kendi kendini tanımlama terimi olarak kullanan tek kişi olan İmparator Theodore Laskaris, felsefe çalışmalarını teşvik ederek Helen geleneğini yeniden canlandırmaya çalıştı, çünkü ona göre felsefenin "Yunanları terk edip Latinler arasına sığınma" tehlikesi vardı. Bununla birlikte, Georgios Akropolitis ve Yeoryos Pahimeris gibi İznik sarayının tarihçileri için Rhomaios, yazılarında İznik İmparatorlarının politikasının etkisinin izlerine rağmen, kendini tanımlamanın tek önemli terimi olarak kaldı.
Paleologos Hanedanı sırasında, Bizanslılar Konstantinopolis'i yeniden ele geçirdikten sonra, Rhomaioi kendi kendini tanımlamanın bir terimi olarak yeniden egemen oldu ve Yeni Platoncu filozof Georgios Gemistous Plethon'un yazılarında olduğu gibi, "Irk ve kültür açısından Helenleriz" şeklinde övündü ve Mistra merkezli ütopik bir Helen hükûmet sisteminin ardından yeniden doğmuş bir Bizans İmparatorluğu önerdi. Plethon'un etkisi altındaki İoannis Argiropulos, İmparator VIII. İoannis'a "Hellas'ın Güneş Kralı" olarak hitap etti ve son Bizans imparatoru XI. Konstantinos'u  kendini "Helenlerin Kralı" ilan etti. Helen kimliğinin bu büyük ölçüde retorik ifadeleri çok küçük bir çemberle sınırlıydı ve insanlar üzerinde hiçbir etkisi olmadı. Ancak İtalyan Rönesansı'na katılan Bizans aydınları tarafından devam ettirildi.
Batı algısı
Batı'nın gözünde Şarlman'ın taç giyme töreninden sonra Bizanslılar Roma İmparatorluğu'nun mirasçıları olarak kabul edilmediler. Bizans, daha çok antik Yunanistan'ın yozlaşmış bir devamı olarak algılandı ve sıklıkla "Yunan İmparatorluğu" veya "Yunanistan Krallığı" olarak alaya alındı. Bizans'ın Roma mirasının ve evrensellik haklarının bu şekilde reddedilmesi, Yunanlar tarafından "Latinler" (Latince ayin töreni için) veya "Franklar" (Charlemegne'nin etnik kökeni için) olarak ilk kızgınlıklara yol açacaktı.
Popüler Batı görüşü, anonim Latince yazarı Rumların cesaretlerini ve öğrenmelerini kaybettiklerini ve bu nedenle kafirlere karşı savaşa katılmadıklarını belirten Translatio militiae yansıtır. Başka bir pasajda, antik Greklerin askeri becerilerinden ve öğrenmelerinden ötürü övülür, bu da yazarın genellikle savaşçı olmayan ve ayrılıkçı insanlar olarak görülen çağdaş Bizans Rumlarıyla bir tezat oluşturduğu anlamına gelir. Bu yaklaşım, Bizans'ın aralıksız askerî operasyonları ve sekizinci yüzyılda İslam'a ve İslam devletlerine karşı mücadelesi göz önüne alındığında modern göze garip görünse de, dış politikada diplomasi ve ticaret ile silahlı güç kullanan ve Haçlıların coşkusu ile Orta Çağ Batı'nın cehaleti ve batıl inancının aksine kültürlerinin yüksek seviye ile Bizanslıların reelpolitik karmaşıklığını yansıtır. Tarihçi Steven Runciman'ın dediği gibi:
Her iki tarafın da birbirini nasıl gördüğü konusunda bir dönüm noktası, muhtemelen 1182'de Konstantinopolis'te Latinlerin katledilmesidir. Katliam, bebek yaşta oğlu imparator II. Aleksios'a naip olarak hüküm süren Norman-Frank (dolayısıyla "Latin") bir prenses olan Antakyalı Maria'nın tahttan indirilmesinden sonra olmuştur. Maria, naiplik sırasında İtalyan tüccarlara gösterilen sert kayırmacılık nedeniyle derinden nefret edilen birisiydi, Konstantinopolis vatandaşları tarafından tahttan indirilmesinin kutlamaları hızla isyan ve katliama döndü. Olay ve hayatta kalanların korkunç raporları Batı'da dinsel gerilimleri alevlendirdi ve Bizans İmparatorluğu'nun en büyük ikinci şehri olan Selanik'in Sicilyalı II. Guglielmo tarafından misilleme olarak yağmalanmasına yol açtı. O zamanki Batı görüşüne bir örnek, "Yunan ulusunu", "göğüste bir yılan gibi engerek yavrusu veya gardıropta kötü bir bir fare gibi, misafirlerine kötü bir şekilde muamele eden" olarak tanımlayan Surlu William'ın yazılarıdır.
Doğu algısı
Doğuda, Persler ve Araplar Doğu Roma (Bizans) Rumlarını, Batı Roma İmparatorluğu'nun yıkılmasından sonra da "Romalılar" (Arapça: ar-Rūm) olarak görmeye devam ettiler, örneğin Kuran'ın 30. suresi olan Rum Suresi 613 yılında gerçekleşen Antakya Muharebesi'nde Persler tarafından Herakleios döneminde Bizanslıların ("Rum" veya "Romalılar") yenilgisine atıfta bulunur ve nihai bir Bizans ("Roma") zaferi vadeder. Bizanslıların Müslüman dünyasında [Doğu] Romalılar olarak geleneksel olarak tanımlanması Orta Çağ boyunca devam etti ve fethedilen Anadolu'da Rum Selçuklu Sultanlık ("Romalıların hakimi Sultanlık") gibi isimlere ve 1200'lerde eski Bizans Konya'sında yaşamış olan Persçe yazan sufi şair Rumi gibi kişisel isimlere yol açtı. Geç Orta Çağ Arap coğrafyacıları, Bizanslıları hala Rum (Romalılar) olarak gördüler, örneğin İbn Battuta, daha sonra çökmekte olan Rum'u "kültür konularında antik greklerin (Yunani) soluk devamı ve halefleri" olarak gördü.
Müslüman Osmanlılar, Bizanslı Rum rakiplerinden Rum, "Romalılar" olarak da söz ettiler ve bu terim Türkiye'de hala İstanbul'un Yunanca konuşan yerlileri (Rumlar) için resmi olarak kullanılıyor, örneğin İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi "Roma Ortodoks Patrikhanesi" ) Anadolu'daki birçok yer-adı, Bizanslılar için bu Türkçe kelimeden (Rûm, "Romalılar") türemiştir: Erzurum ("Romalıların Arzan'ı"), Rumeli ("Romalıların Ülkesi") ve Rumiye-i Suğra ("Küçük Roma ", Amasya ve Sivas bölgesi)
Bizans tarihi sonrası
Bizans İmparatorluğu'nun gücünün doruğunda çoğunluğunu oluşturan Bizans Rumları, Orta Çağ'da İmparatorluğun gerilemesi ile yavaş yavaş yabancı güçlerin egemenliğine girmiştir. Arap Müslüman yönetimi altına girenler, ya eski topraklarından kaçtılar ya da yeni Müslüman hükümdarlara boyun eğip Zimmi statüsünü aldılar. Yüzyıllar boyunca Arap krallıklarındaki eski Bizans Rumlarının hayatta kalan bu Hristiyan toplulukları, Antakya Yunanlarına, Melkanilere evrimleştiler veya bugüne kadar var olan Arap Hristiyan toplumlarına karıştılar.
Yaygın olarak kullanılmayan ancak 19. yüzyıla kadar akademisyenler ve Batı'yla ilgili az sayıda insan tarafından kendi kendini tanımlama terimi olarak kullanılan Batı terimi "Graikoi" ("Yunanlar") dışında, modern Yunan halkı, kendilerine atıfta bulunmak için hala Bizans terimleri "Romaioi" veya "Romioi" ("Romalılar") ve Modern Yunancaya atıfta bulunmak için "Roman" ("Roma") terimini kullanıyor.
Pek çok Rum Ortodoks nüfusu, özellikle yeni bağımsız modern Yunan devletinin dışındakiler, 20. yüzyıla kadar kendilerini Romioi (yani Romalılar, Bizanslılar) olarak adlandırmaya devam ettiler. 1908'de Limni'de doğan ve daha sonra Rutgers Üniversitesi'nde Bizans tarihi profesörü olan Peter Charanis, adanın 1912'de Yunanistan tarafından Osmanlılardan alınmasıyla her köye Yunan askerlerinin gönderilip halka açık meydanlara yerleştiğini anlatır. Ada çocuklarından bazıları Yunan askerlerinin neye benzediğini görmek için koştular. Askerlerden biri "Neye bakıyorsunuz?" diye sordu. Çocuklar, "Helenlere" diye yanıtladılar. Asker, "Siz kendiniz Helen değil misiniz?" diye sert karşılık verdi. "Hayır, biz Romalıyız" diye cevapladı çocuklar.
Cyclocosmia
Cyclocosmia, Ctenizidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Şivekar Sultan
Şivekar Sultan, Osmanlı Padişahı İbrahim'in eşi. Sultan İbrahim'in kilolu kadın arzusu üzerine İstanbul'da aranarak bulunan bir Ermeni kadındı. Sultan İbrahim günün birinde kendisi için İstanbul'daki en iri kadının derhal bulunmasını emretti. Bu emir üzerine saray görevlileri aramaya koyuldular ve nihayetinde Üsküdar'da bir Ermeni kadın buldular. Sultan İbrahim'i oldukça etkileyen bu kadına Şivekar adı verildi. Ayrıca Şam'ın tüm gelirleri Şivekar Sultan'a bağışlandı. Sultan İbrahim'le 1645 yılında evlenmiş ve üç çocukları olmuş. Ama oğulları çocukken ölmüş. Bir tek kızı ergenlik yaşına ulaşmış. Padişah tarafından kendisine Eyüp'te bir Saray hediye edilmiş. Ayrıca Rumeli'de üç köy ve daha başka emlaklar da verilmiş. Erkek kardeşleri Vasak Efendi ve Zaven Efendi ihtida edip Saray'da vazifelendirilmişler. Zaven Efendi Hasan ismini alarak baltacılar arasına dahil edilmiş. Şivekar Sultan özellikle bu kardeşini çok kayırmış ve yüksek makamlara gelmesini sağlamış. Sultan İbrahim Şivekar Sultan'la evlendiğinde kendisine birden 20.000 altın vermiş.Sultan İbrahim'in 1648 yılında tahttan indirilip öldürülmesinden sonra Eski Saraya gönderilmiştir. Erkek kardeşleri de sürgün edilmişlerdir. Şivekar Sultan 1693 yılında Eski Saray'da ölmüştür.
Notes and Records
Notes and Records: the Royal Society Journal of the History of Science, bilim, teknoloji ve tıp tarihinde özgün araştırmalar yayınlayan uluslararası, üç ayda bir yayımlanan akran denetimli bir akademik dergidir. Dergi, aşağıdakiler de dahil olmak üzere diğer katkı şekillerini memnuniyetle karşılar: son arşiv keşiflerini açıklayan araştırma notları (Kraliyet Cemiyeti ve başka yerlerde bulunan koleksiyonlarda); araştırma projeleri ve çevrimiçi ve tarihçilere ilgi duyan diğer kaynaklar; Kraliyet Cemiyeti tarihi ile ilgili materyaller üzerine deneme incelemeleri dahil kitap incelemeleri; Üyeler ve diğerleri tarafından yazılan, bilimin yakın geçmişinden önemli anları kaydetmiş rekoleksiyonlar veya otobiyografik açıklamalar. Kraliyet Cemiyeti tarafından basılır ve genel yayın yönetmeni şeçkin bir yayın kurulu tarafından desteklenen Anna-Marie Roos'dur.
Notes and Records, HEFCE (REF 2020), AHRC, İskoç Fonu Konseyi, Wellcome Trust ve Avrupa Komisyonu dahil olmak üzere çeşitli fon sağlayıcıların açık erişim gereklilikleriyle tamamen uyumludur. DergiSHERPA/RoMEO web sitesinde "yeşil" olarak belirlenmiştir.
Tarihi
Dergi, 1938 yılında Kraliyet Cemiyeti'nin sekreter asistanı yardımıyla Henry Lyons'un kontrolünde Notes and Records of the Royal Society olarak kuruldu. Mevcut adı olan Notes and Records: the Royal Society journal of the history of science ' ı 2014 yılında aldı.
Özetlenme ve indekslenme
Dergi, Scopus, Science Citation Index Expanded, Arts & Humanities Citation Index, Current Contents/Arts & Humanities, Current Mathematical Publications ve MathSciNet'te özetlenmiştir. Dergi Atıf Raporlarına (Journal Citation Reports) göre derginin 0,605 2018 etki faktörü vardır.
Şemsettin, Kalecik
Tarihçe
Şemsettin; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Coğrafya
Ankara iline 105 km, Kalecik ilçesine 49 km uzaklıktadır.
Analitik sayı teorisi
Matematikte analitik sayı teorisi, tam sayılarla ilgili problemleri çözmek için matematiksel analiz yöntemlerini kullanan sayılar teorisinin dalıdır. Dirichlet'in aritmetik ilerlemeler üzerindeki teoreminin ilk kanıtını sunmak için Peter Gustav Lejeune Dirichlet tarafından 1837'de Dirichlet L - fonksiyonlarının tanıtılmasıyla kullanılmaya başlandığı söylenir. Asal sayılar (Asal Sayı Teoremi ve Riemann zeta fonksiyonunu içeren) ve toplam sayı teorisi (Goldbach varsayımı ve Waring problemi gibi) üzerindeki sonuçlarıyla bilinmektedir.
Analitik sayı teorisinin dalları
Analitik sayı teorisi, teknikteki temel farklılıklardan ziyade çözmeye çalıştıkları problemlerin türüne göre bölünerek iki ana bölüme ayrılabilir.
Lincoln (film, 2012)
Lincoln, 2012 ABD tarihi drama filmidir. Yönetmenliğini ve yapımcılığını Steven Spielberg yapmıştır. Filmde konu alınan ABD başkanı Lincoln rolünü Daniel Day-Lewis ve Lincoln'ün eşi Mary Todd Lincoln rolünü ise Sally Field oynamıştır. Film konusu Lincoln'ün hayatını kaleme alan Doris Kearns Goodwin'ün eserinin bir bölümünden yararlanılmıştır. Bu bölüm Lincoln'ün son dört ayını içermektedir.
Lithoglyptidae
Lithoglyptidae, Pygophora takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Oğuz Halûk Alplaçin
Oğuz Halûk Alplaçin (d.1929 - ö.17 Eylül 1975) "Hayalet Oğuz" adıyla tanınan Türk şair, yazar, çevirmen ve senarist.
Ankara Atatürk Lisesi'nden mezun oldu. 50li ve 60lı yıllarda Dolmuş, Tef, Taş gibi mizah dergilerine yazılar yazdı. "Oğuz Halûk" imzasıyla Seçilmiş Hikâyeler, Dost ve Pazar Postası gibi dergilerde şiirler yayımlandı. Çeşitli yayınevlerine kitap ve roman çevirileri yaptı, ayrıca senaryolar kaleme aldı. Bir dönem Limasollu Naci’nin İngilizce dershanesinde çalıştı.
1975 yılındaki beklenmedik ölümü edebiyat ve sanat çevrelerinde üzüntü yarattı. Can Yücel ardından bir şiir yazdı. Hilmi Yavuz ve Ahmet Oktay kitaplarında ona bölümler ayırdılar. Tezer Özlü’nün de “Hayalet Oğuz” adlı bir öyküsü bulunmaktadır.
Sezer Duru 1996 yılında O Pera'daki Hayalet: Oğuz Haluk Alpaçin'in (Hayalet Oğuz) İnanılmaz Yaşam Öyküsü ve Yapıtları isimli kitabı kaleme aldı. 2021 yılında Kaya Tanış'ın, Oğuz Halûk Alplaçin üstüne araştırma çalışması 'Burası Orası Değil' adıyla Kırmızı Kedi Yayınları tarafından yayımlandı.
Koko Taylor
Koko Taylor (doğum adı Cora Anna Walton, 28 Eylül 1928 - 3 Haziran 2009) pek çok blues alt türünü harmanlayan bir müzik tarzına sahip Amerikalı bir şarkıcıdır. Sert ve güçlü vokalleriyle bilinen sanatçı, "Blues Kraliçesi" olarak da anılmaktadır.
Yaşamı ve kariyeri
Taylor, 1960'ların sonlarında ve 1970'lerin başlarında Amerika Birleşik Devletleri'nde düzenlediği turnelerle ve Alligator Records ile imzaladığı sözleşme sonucunda plaklarının daha geniş kitlelere ulaşması sayesinde daha büyük bir tanınırlık elde etti. Alligator Records ile dokuz albüm kaydetti ve bu albümlerin sekiz tanesi ile Grammy Ödülleri'ne aday gösterildi. Blues Müzik Ödülleri'ni domine ederek yirmi dokuz ödül kazandı.
1989'da neredeyse ölümcül olacak bir araba kazasından sağ kurtuldu. 1990'larda John Landis'in yönettiği Cazcı Kardeşler 2000 ve David Lynch'in yönettiği Vahşi Duygular filmlerinde rol aldı. 1994'te Chicago'da bir blues kulübü açtı.
2003'te çizgi dizi Arthur'un bir bölümüne konuk oldu. 2009'da Umphrey's McGee grubuyla birlikte Chicago'da yılbaşı konserinde sahne aldı.
2000'li yıllarda senede ortalama 70'ten fazla konser verdi. Son yıllarında Chicago'nun güneyindeki Country Club Hills'de ikamet etmiştir.
2008'de Internal Revenue Service Taylor'ın 1998, 2000 ve 2001 yılından kalma ödenmemiş vergi, ceza ve faiz ile birlikte toplam 400.000 dolardan fazla vergi borcu olduğunu açıkladı. Bu yılların toplamındaki brüt geliri 949.000 dolardı.
Taylor, son sahne performansını 7 Mayıs 2009'da Blues Müzik Ödülleri'nde gerçekleştirdi. 19 Mayıs tarihinde mide kanaması için girdiği cerrahi işlemlerden dolayı oluşan komplikasyonlar nedeniyle fenalaştı ve 3 Haziran tarihinde hayatını kaybetti.
Michael J. Pollard
Michael John Pollard (doğum adı: Michael John Pollack Jr.; 30 Mayıs 1939 - 20 Kasım 2019), Amerikalı karakter oyuncusu, komedyen ve dublaj sanatçısı.
Kariyeri
1967 yapımı sinema klasikleri arasında yer alan C.W. Moss karakterini canlandırdığı Bonnie and Clyde ile tanındı. Buradaki performansıyla "En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu" dalında Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiştir.
Ölümü
Amerikalı karakter oyuncusu, komedyen ve dublaj sanatçısı Micahel J. Pollard 20 Kasım 2019'da kalp yetmezliği sonucu Los Angeles, Kaliforniya'da 80 yaşında ölmüştür.
Cteniza
Cteniza, Ctenizidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Cryptophialidae
Cryptophialidae, Pygophora takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Yeşil Burun Adaları'nda seçimler
Afrika ada ülkesi Yeşil Burun Adaları 'nda bağımsızlığın kazanıldığı 1975 yılından itibaren farklı dönemlerde devlet başkanlığı seçimleri ve parlamento seçimlerini gerçekleştirilmiştir.
Ülkede iki partili sistem hakim olup, hem devlet başkanı hem de meclis üyeleri beş yıllık bir süreç için seçilmektedirler. Bunun haricinde ülkenin idari bölgeleri için de yerel seçimler gerçekleştirilmektedir.
Devlet başkanlığı
Ülke genelinde bugüne kadar beş devlet başkanlığı seçimi gerçekleştirilmiş olup, en son 2016 yılı içerisinde altıncı devlet başkanlığı seçimi gerçekleştirilmiştir.
Parlamento
Tek meclislilik esasına göre var olan yapıda, Yeşil Burun Adaları Ulusal Meclisi bağımsızlığın ardından oluşturulmuştur. Mecliste bulunan 72 sandalyenin sahibi her beş yılda bir gerçekleştirilen seçimler ile belirlenmektedir.
Yerel seçimler
Yeşil Burun Adaları'nın idari bölümlerinin oluşturan 22 belediye ve 32 belde teşkilatları için her dört yılda bir yerel seçimler gerçekleştirilmektedir.
Trypetesidae
Trypetesidae, Apygophora takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Pırıl
Pırıl, TRT Çocuk tarafından yayınlanan bir çizgi filmdir.
Karakterler
Pırıl, Nazlı, Ada, Deha, Efe, Cesur, Uzay, Mert,
Bothriocyrtum
Bothriocyrtum, Ctenizidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Füzyon enerjisi
Füzyon enerjisi, enerji üretmek için ısı üretmek amacıyla füzyon tepkimeleri kullanarak enerji üretildiği bir güç üretimi biçimidir. Füzyon tepkimeleri, daha hafif bir atom çekirdeğini birleştirerek enerji açığa çıkararak daha ağır bir çekirdek oluşturur. Bu enerjiyi kullanmak için tasarlanan cihazlara füzyon reaktörleri denir. Füzyon, güneşin enerji kaynağıdır. Elbette, burada Dünya'da füzyondan güç üretmek güneşte olduğundan çok daha zordur. Orada, muazzam ısı ve yerçekimi basıncı, belirli atomların çekirdeklerini daha ağır çekirdeklere sıkıştırarak enerji açığa çıkarır. Örneğin, iki hidrojen izotopunun tek proton çekirdekleri, daha ağır helyum çekirdeği ve bir nötron oluşturmak için bir araya getirilir. Bu dönüşümde, Einstein'ın ünlü denklemi E = mc 2 ile ölçüldüğü gibi, küçük bir miktar kütle kaybedilir, enerjiye dönüştürülür.
Döteryum, nispeten nadir görülen bir hidrojen formudur, ancak su - her biri iki hidrojen atomu ve bir oksijen atomu içeren su - döteryum kaynaklarını esasen sınırsız hale getirecek kadar bol miktarda bulunur. Okyanuslar, kelimenin tam anlamıyla milyarlarca yıl boyunca dünyanın mevcut enerji ihtiyacını karşılayabilir.
Trityum ise radyoaktiftir ve doğası gereği son derece azdır. İşte burada lityum devreye girer. Basit nükleer reaksiyonlar lityumu döteryumla kaynaşması için gereken trityuma dönüştürebilir. Lityum, Dünya'nın kabuğunda kurşun veya kalaydan daha fazladır ve deniz suyundan daha fazla lityum elde edilebilir. 1.000 megawatt'lık füzyonla çalışan bir üretim istasyonu, yılda yalnızca birkaç metrik ton lityum gerektirir. Okyanuslar trilyonlarca metrik ton lityum içerdiğinden, milyonlarca yıl boyunca tedarik sorunu olmayacak.
Dış bağlantılar
http://www.engineeringchallenges.org/challenges/fusion.aspx
Ağlayan Kadınlar Lahdi
Ağlayan Kadınlar Lahdi Osman Hamdi Bey tarafından 1887 yılında Sayda'daki kral mezarlarında, Iskender Lahdi ile aynı mezar odasında (Sayda Kral Nekropolü 3 Nolu mezar odası) bulunmuştur. Roma döneminden önceye ait sütunlu lahitlerden olup, işçiliği ile dünya lahitlerinin en önemlilerinden biri sayılır. Hellenistik dönem eseridir. MÖ 360 yılında ölen Sayda Kralı Straton'a ait olduğu ya da Sayda'lı bir zengin için yapıldığı tahmin edilmektedir. İstanbul Arkeoloji Müzelerinde sergilenmektedir.
Tarihçe
Sayda'daki kral mezarlığında diğer 21 lahit ile birlikte bulunduğu zaman Avrupa ve Amerika'da büyük bir etki yaratmıştır. Lahid, bulunmasından önceki bir dönemde soyulmuş olduğu için, içinde ait olduğu kişinin kemiklerinden ve bronz bir kemer tokasından başka bir şey bulunmamıştır.
Sayda lahitleri Istanbul'a getirildiğinde lahitlere konacak bir yer bulunamadığı için bir müze yapılması ihtiyacı doğar. Osman Hamdi Bey'in Sanayi-i Nefise Mektebi hocalarından Mimar Alexandre Vallaury’e hazırlattığı planlara göre inşa edilen çekirdek binanın cephesi Ağlayan Kadınlar Lahdi'nden esinlenerek düzenlenmiştir. Bu yüzden müzeye önce Lahitler Müzesi denilmiştir.
Özellikleri
Yüksekliği 2,97 m, uzunluğu 2,54 m, en 1,37 m'dir. Dünyanın en iyi korunmuş lahitlerinden biridir. Lahdin üzerinde kralın ölümüne ağlayan kadınların ve cenaze kortejlerinin rölyefleri bulunmaktadır. Kapağın iki yanında cenaze alayı, kaidenin etrafında ise av sahneleri yer alır. Yapımında birden çok heykeltıraşın çalıştığı anlaşılmaktadır. Lahit, bir Ion tapınağı biçimindedir. Yunan yontu sanatının, doğulu etkiler taşıyan bir örneğidir.
Betimlemeler
Temel kısmında iyonik sütunlar arasında kimisi ayakta duran kimisi oturan 18 adet kadın figürü vardır. Kadınlar tavırlarında acılı bır ifade olmasına karşın, hareketleri birbirlerinden farklıdır. Böylelikle esere canlılık kazandırılmıştır. Figürlerin tıraşlı kafaları, yalın ayakları, yırtık giysileri ve üzüntülerini yansıtan hareket ve ifadeleri Semitik topluluklara ait özelliklerdir. Sütunların arasında yer alan 18 üzgün kadın figürünün, Ortadoğu ülkelerinde yaygın olan ağlayıcı kadınlardan çok ölünün eşlerini ya da haremindeki kadınları temsil ettiği sanılmaktadır.
Lahdin üst tarafındaki frizde bir cenaze merasimi sahnesi vardır. O devrin adet ve araçları hakkında fikir verebilecek nitelikte bir kompozisyondur. Lahdin alt tarafında ise, bir başka friz vardır. Buraya bu frizi koymakla, esere yüceltme ve yükseltme fikri verilmiştir.
Enis Batur'un Ağlayan Kadınlar Lahdi adında şiir kitabında bu lahit üzerindeki ağlayan kadın figürleri konu edilmiştir.
Tilki, Kalecik
Tarihçe
Tilki; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Highland Warriors
Highland Warriors, İngiliz tarihinin Orta Çağ'ında geçen gerçek zamanlı bir strateji bilgisayar oyunudur. Alman stüdyo Soft Enterprises tarafından geliştirilmiştir ve Data Becker tarafından üretilmiştir. 20 Ocak 2003'te yayınlandı.
Highland Warriors 'ta 4 ana bölüm vardır:
Morac-Songhrati-Meads Cumhuriyeti
Morac-Songhrati-Meads Cumhuriyeti, 1877 yılında İngiliz donanma kaptanı James George Meads tarafından kurulan bir mikro ulustur.
Tarih
Kaptan Meads, 1877'de Spratly Adaları'nda hak iddia etti. Güney Çin Denizi'ni keşfederken adalarda hak iddia etti, daha sonra Kral I. James unvanını aldı. Meads'in soyundan gelenler, ada kaynaklarını sahiplenmeye ve adaların meşruiyeti öne sürmeye devam etti. Ancak, bu devletin varlığının çağdaş bir kanıtı yoktur. Meads'in yaşamı hakkında güvenilir bir bilgi de bulunmamaktadır, adına İngiliz Silahlı Kuvvetleri'nin arşivlerinde rastlanmaz.
Meşruiyete yönelik yasal girişimler
Kral, Morton Meads Krallığı ve iddialarını tanımaları için Birleşmiş Milletler, Çin Cumhuriyeti, Çan Kay-şek ve Filipinler'e dilekçe yolladı ancak girişimleri başarısız oldu. O yılın sonlarına doğru Krallık yöneticilerinin geri kalanı (Meads hariç), tayfun sırasında Filipinler kıyılarındaki bir gemi enkazında boğuldu. Krallık, 1985 yılında Meads'in ABD'ye haksız rekabet, taciz ve sabotaj iddialarıyla 25 milyar dolarlık dava açmasıyla yeniden ortaya çıktı. Ancak dava girişimi başarısız oldu.
Çusovaya Nehri
Çusovaya Nehri, Rusya'da Kama Nehri'nin bir kolu olan nehirdir. Nehir, 592 km uzunluğunda olup Orta Urallar'dan başlayarak Perm Krayı ile Sverdlovsk ve Çelyabinsk oblastları üzerinden çoğunlukla Avrupa'daki batı yamaçlarında ilerleyerek Kama Baraj Gölü'ne dökülmektedir.
Synagogidae
Synagogidae, Laurida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Murfreesboro, Tennessee
Murfreesboro ABD'nin Tennessee eyaletine bağlı Rutherford ilçesinin merkezi olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 108.755'tir.
Charles Le Brun
Charles Le Brun (Fransızca Charles Le Brun) (d. 24 Şubat 1619, Paris - ö. 22 Şubat 1690, Paris), Fransız ressam, Fransa Kralı XIV. Louis'nin saray ressamıdır.
Paris'te doğdu. On bir yaşında Simon Vouet'nin öğrencisi oldu. On beş yaşına geldiğinde Richelieu'nin siparişleri üzerinde çalıştı. Nicolas Poussin'in dikkatini çekti. Poussin Charles Le Brun'i beraberinde Roma'ya götürdü. Pierre Séguier'den aldığı bursla Romada 4 yıl kalan Charles La Brun Paris'e dönünce Nicolas Fouquet ve Kardinal Mazarin tarafından himaye edildi. Daha sonra göreve gelen Jean-Baptiste Colbert'in de saygısını kazandı. Colbert döneminde Kraliyet Resim ve Heykel Akademisi'nin ve Roma Fransız Akademisi'nin kurulmasında ve yönetiminde önemli rol oynadı. Döneminin Fransız ressamlar kuşağı üzerinden büyük bir etki bıraktı. Bizzat XIV. Louis tarafından takdir edildi. 1661 yılında asilzade sanı ve "Sarayın Baş Ressamı" (Premier Peintre du Roi) adını aldı ve kendisine ömürlük maaş bağlandı.
Louvre, Saint-Germain-en-Laye, Versay saraylarının süslemeleri üzerinde çalıştı. Colbert'in düşüşünden sonra Markiz Louvois Charles Le Brun'i saraydaki görevinden uzaklaştırmak istedi. Bunu başaramadıysa da, saray entrikaları yaşlı ressamın sağlığını olumsuz etkiledi ve Charles Le Brun Versailles'in süslemelerini tamamlayamadan öldü. Versailles sarayındaki çalışmaları daha sonra Charles Le Brun'in eksizlerine göre Noël Coypel tarafından tamamlandı.
Dış bağlantılar
Dünya müzelerindeki çalışmaları
The Diane Linkletter Story
The Diane Linkletter Story, John Waters tarafından yazılıp yönetilen 1970 yapımı kısa film.
Kayıhan Güven
Kayıhan Güven (21 Nisan 1952, Kahramanmaraş - 4 Ocak 2021, İstanbul), Akademisyen, gazeteci, foto muhabiri.
İstanbul'da çeşitli üniversitelerin İletişim Fakülteleri'nde öğretim görevliliği yaptı. Röportaj teknikleri ve fotoğraf çekmenin incelikleri üzerine dersler verdi; öğrencileri ile birlikte otuza yakın fotoğraf sergisi açtı ve birçok kitap yayımladı. Güven, birçok gazeteci ve akademisyen yetiştirmiş ve "genç kuşak gazetecilerin hocası olarak" tanınmıştır.
Yaşamı
1952 yılında Kahramanmaraş'ta doğdu. Orta okul ve lise eğitimini İstanbul Erkek Lisesi’nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden yükseköğrenim gördü. Askerlik hizmeti sırasında Erzurum’da askeri hâkim olarak görev yaptı. İstanbul Üniversitesi’nden Hukuk Felsefesi ve Sosyolojisi alanına yüksek lisans derecesi aldı (1982).
1980'li yıllardan itibaren Cumhuriyet gazetesinde gazetecilik yaptı. Öykücü Necati Güngör ile birlikte Cumhuriyet gazetesi için Anadolu'yu dolaştı ve fotoğrafladı. Röportajcılık alanına uzmanlaştı. 1987 yılında İstanbul Üniversitesi Basın Yayın Yüksekokulu’nda araştırma görevlisi olarak akademisyenliğe başladı. Asistanlığı sırasında fakülte bünyesindeki haber ajansının kurucuları arasında yer aldı ve İletişim Fakültesi öğrencilerinin uygulama gazetesi İletim'i kurdu.
1994-2011 arasında Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde, 2011 yılından itibaren İstanbul Aydın Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde görev yaptı. Marmara Üniversitesi'nde İletişim Haber Ajansı'nı (MİHA) ve bu birimin yayın organı MİHABER 'i kurdu. İstanbul Aydın Üniversitesi'nde ise İstanbul Aydın Haber Ajansı’nı (İAHA) ve bu birimin Göz adlı yayın organını kurdu. Güven ayrıca Yeditepe Üniversitesi İletişim Fakültesi'nin ve İstanbul Ticaret Üniversitesi İletişim Fakültesi'nin uygulama yayın organlarının kurdu. 1994-2020 yılları arasında Akademi İstanbul'da ve Galatasaray Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde fotoğraf dersleri verdi.
Kendisini bir "sokak fotoğrafçısı" olarak tanımlayan Güven, öğrencileriyle birlikte otuza yakın fotoğraf sergisi açtı ve birçok kitap yayımladı.
4 Ocak 2021 tarihinde İstanbul'da tedavi gördüğü bir hastanede çoklu organ yetmezliği nedeniyle 68 yaşında öldü. Cenazesi ailesinin yaşadığı Şarköy, Tekirdağ'da defnedildi.
Naoto Ando
Naoto Ando (安藤 由翔), Japon futbolcudur.
Kolay yiyecek
Kolay yiyecek tüketim kolaylığını optimize etmek için ticari olarak hazırlanan yiyeceklerdir. Bu tür yiyecekler, çok fazla hazırlık yapılmadan yemeye hazırdır. Genellikle, insanların yoğun bulunduğu yerlerde ayaküstü çabuk ulaşabildiği yiyeceklerdir.
Dominion (dizi)
Dominion 2014'te yayınlanmaya başlamış tv dizisi, epik bir doğaüstü dizisi olan Dominion, 2010 yapımı Legion Kıyamet Melekleri filminden türemiştir.
Fantastik- Drama türündeki dizinin yönetmeni Alex Holmes, Rick Jacobson ve Larry Shaw; senaristi ise Brusta Brown ve Todd Harthan’dır. Dizinin oyuncu kadrosunda; Christopher Egan, Tom Wisdom, Roxanne McKee, Luke Allen Gale, Shivani Ghai, Rosalind Halstead, Anthony Head, Alan Dale ve Kim Engelbrecht gibi ünlü isimler yer almaktadır. Cebrail meleği olan Gabriel, bütün melekleri bir araya getirerek insanlığa karşı savaş açmak istemektedir. Gabriel bütün melekleri ikna etmeye başarmış ancak bir tek Michael’i kadroya dahil edememiştir. Michael orduda yer almak istemeyerek Gabriel’e sırtını dönmüş ve bu savaşta insanların yanında yer almak istemiştir. Ölümlü insanları ve melek Michael’i çetin bir savaş beklemektedir.
Konu
Gabriel (Cebrail) tarafından bir araya getirilen bir melekler ordusu, insanlığa karşı savaş açar. Ancak baş melek Michael (Mikail), kendi türüne sırt döner ve insanlığın yanında, Gabriel’a karşı savaşmaya karar verir. İnsanlığın muhtemel kurtarıcısı ve tek umudu ise isyankar genç bir asker olan Alex Lannen'dır.
Çataldere
Çataldere, bir yer ismi, şu anlamlara gelebilir:
Yuki Nakayama
Yuki Nakayama (中山 雄希), Japon futbolcudur.
Doğu Karelya
Doğu Karelya ( Vostoçnaya Kareliya; ; ) veya Rus Karelyası, Karelya'nın Rusya sınırları içerisinde kalan doğu kısmıdır. 1617 Stolbovo Antlaşması ile Rusya'ya katılmıştır. Bölge, Viena ve Olonets tarihî bölgelerinden oluşmakta olup günümüzde çoğunlukla Rusya'nın Karelya Cumhuriyeti sınırları içerisindedir.
Akrep Yuvası
Akrep Yuvası yönetmeliğini Melih Gülgen'in üstlendiği, 1977 yapımı Türk sinema filmi.
Konusu
Komiser Kemal(Cüneyt Arkın) işini şerefle yapan biridir ve kanunsuz şekilde esrar, sigara ve benzeri şeylerin kaçakçılık ve satışının gerçekleşdiyi yerlere baskınlar düzenleyerek büyük "babalar"a zarar vurar. Bu baskınları hayatını umursamaz kadar riskli bazen de tekbaşına görür. Bundan dolayı rahatsız olan kötü iş babalar'ı komiserin sevdiği kıza da tehditli aramalar yaparak korkutur. Kemal'in ise en büyük arzusu bir gün bu işlerin başında duran büyük babalar'a ulaşmak ve onları da adalete teslim etmektir.
Ne zaman ki artık Kemal işlerinde ireli gidip babalar'ın izine daha da yaklaşmaya başlar, Kemalı aradan kaldırmanın yollarını denerler ama hiç biri tutarlı olamaz. Sonunda kiralık katil olarak Kadırgalı Tahir(Eşref Kolçak) namlı geçmişte güçlü bir kabadayı olmuş şimdi ise hapisden yenice tahliye olan birinin yalnızca Kemalı yok ede bilecekleri kararına varırlar. Ama Kemal, Tahir ve babalar'ın bilmediği bir gerçek var ve bu da Tahir'le Kemal'in kardeş oldukları ama çocukluk'ta baba ve annelerinin ayrılması nedeniyle ayrı düşmüş olmasıdır. Filmin kalan kısmı Tahir ve Kemal'in babalar'a karşı birlikte mücadilede ne kadar başarılı olub olamayacaklarına odaklanır.
Petrarcidae
Petrarcidae, Laurida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Lauridae
Lauridae, Laurida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Sebastiano Mocenigo
.
Sebastiano Mocenigo (veya III. Alvise Mocenigo) (d. 29 Ağustos 1662, Venedik - ö. 21 Mayıs 1732, Venedik). 24 Ağustos 1722 – 21 Mayıs 1732 döneminde Venedik Cumhuriyeti'ne "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 112'inci dükdür. Doçe II. Giovanni Cornaro'nun ölümünden sonra yapılan seçimden sonra 24 Ağustos 1722'de tahta çıktı. 9 yıl 8 ay 27 gün süren Venedik Cumhuriyeti "Doçe"'lik saltanatından sonra 21 Mayıs 1732 'de 69 yaşında Venedik'te öldü.
Doçe olmadan önce
Sebastiano Mocenigo 29 Ağustos 1662de Venedik'te Alvise Mocenigo ve Cecilia Michiel'nin oğlu olarak doğdu. Ailesi Venedik Cumhuriyeti'nin başta gelen asıl ailerinden olan Mocenigo Sülalesi'nden olup kendisi (1722'de) doçe olduğu zamana kadar bu aileden Mocenigo adını taşıyan 5 kişi Venedik Cumhuriyeti Doçesi olmuşlardı.
Gayet iyi klasik bilimler konularında eğitim gördü. Bu eğitimden sonra Venedik Donanmasında subay olarak göreve başladı. !7.yüzyılda Venedik donanmasının en tanınmış amiralı olan Franceso Morosini'nin Mora Savaşı'nda Venedik donanması ile Adriyatik Denizi, Akdeniz ve Ege Denizi kıyılarında yaptığı askeri seferlerinin hepsine Morosini'nin kurmayı olarak katıldı. Özellikle 1684-1690 arasındaki İyon Denizi'ne Harekât, Mora'nın İlhaki, Atina ve Eğriboz Seferi harekatkarında askeri komuta gücü ile gayet iyi tanındı.Sebastiano Mocenigo komutasındaki bir Venedik filosu, 1692'de Girit'e saldırdı ve Kandiye kalesini kuşatmaya aldı ama başarısız kaldı. Morosini, 1693'te yine Mora'ya döndü. İlerleyen yaşından dolayı 1694'te burada öldü. Yerine Venedik donanması kaptan general unvanli komutan olarak gelen Amiral Zeno'nun da kurmaylığını yaptı. Amiral Zeno kurmaylarının tavsiyelerine uymayarak, Sakız Adası'nı işgal etti. Ancak Osmanlı'nın çok geçmeden bu adayı tekrar ele geçirdiler ve Koyun Adaları Muharebesi'nde Venedik donanmasını mağlubiyete uğrattılar. Sebastiano Mocenigo 1696-1702 döneminde Venedik'in "Dalmaçya Kıyıları Genel Valisi (Provveditore generale di Dalmazia)" görevinden bulundu. Bu dönemde Venedik 26 Ocak 1699'da imzalanan Karlofça Antlaşması ile Iyon Adaları, Dalmaçya kıyılarında topraklar ve Mora yarımadasını ele geçirdi.
Osmanlı Devleti Mora'yı geri almak için başlattığı 1715-1718 Osmanlı-Avusturya-Venedik Savaşı ilk safhasında başarılı oldu ve Venedik Mora yarımadasını kaybetti. Osmanlı ordusu sonra Lefkada'yı ("Aya Mavra") ele geçirdi. Sonra 8 Temmuz 1716'da Korfu adasını kuşatmaya başladı. Kuvvetli savunma ve çıkan fırtınalarla verilen ağır zayiat nedeniyle, Osmanlılar 20 Ağustos 1716'da kuşatmayı kaldırmak zorunda kaldılar. Sebastian Mocengo 1717'de Venedik'in Dalmaçya kıyılarında arazilerinin savunması için Sabestian Moçenigo tekrar "Dalmaçya Kıyıları Genel Valisi (Provveditöre generale di Dalmazia)" görevi verildi ve bu görevde 1720'ye kadar kaldı. Bu görevde iken Venedik'in Dalmaçya kıyılarındaki korunaklı mevkilerini pekiştirmekle ve bunların Osmanlılar saldırılarına karşı savunmakla meşgul oldu.
Bu savaş Osmanlı Devleti, Avusturya İmparatorluğu ve Venedik Cumhuriyeti arasında 21 Temmuz, 1718'de imzalanan Pasarofça Anlaşmai ile sona erdi. Bu anlaşma ile Venedik Cumhuriyeti Mora'yı geri kazanamadı ama Dalmaçya kıyılarında bulunan bazı kaleleri (Sinnj, İmotski, Vrgorac ve Preveze) ve civarlarındaki arazileri eline geçirdi. Bu anlasma sonunda Venedik Cumhuriyeti ile Osmanlı Devleti Bosna eyaleti arasında tayin edilen sınır hattı "Linea Mocenigo (Mocenigo Hattı)" olarak anılmaya başlandı. Venedik halkı tarafından çok sevilip takdir edilen bir asker olarak tanınmaya başlandı.
1720'den sonra askerlik kariyerinden ayrılıp yüksek devlet yöneticiliği ve politika ile uğraşmaya başladı. Venedik Cumhuriyeti'nin anakarada önemli şehirlerinden olan Brescia şehri için "(genel vali) podesta" görevine atandı. Sonradan cumhuriyetin en yüksek önde gelen yönetim mercii olan Onlar Konseyi üyesi oldu.
Doçelik dönemi
Önce Doçe olan II. Giovanni Cornaro 12 Ağustos 1722'de ölünce Venedik Cumhuriyeti "Doçe Seçmenler Konseyi" yeni doçe seçmek için toplandı. Sebastiano Mocenigo "Doçe Seçmenler Konseyi" tarafından 24 Ağustos 1722'de "doçe" olarak seçildi ve 112. Venedik Cumhuriyeti doçesi olarak tahta geçti.
Sebastiano Mocenigo Venedik Cumhuriyeti'nin donanma ve ordusunun ne kadar zayıfca bir askeri güç olduğunu bilmekteydi. Doçe'lik döneminde devamlı olarak bu zayıflığı gidermek için politik taraf tuttu ve Venedik askeri gücünü artırmak için politik tedbirler aldı. Bununla ilişkili olarak gayet yorgun bir atmosfer içinde bulunan devlet idaresinin gayet yozca ve devamlı olarak rüşvetçi bir şekilde yürütülmesini önlemeye çalıştı. Venedik ekonomisini güçlendirmek için politik tedbirler de aldı. Venedik şehirde önemli restorasyon ve imar işlerine önayak oldu. Bu arada San Marco meydanında bulunan San Marco Çan Kulesi'ni ve San Marco Bazilikası'nı tamir ettirerek meydanın kaldırım taşları ile kaplanmasını sağladı. Günümüzde de San Marko meydanında bazilika yanında bulunan meydandaki iki kırmızı mermerden yapılmış arslan heykeli de bu doçe tarafından öldüğü zaman Venedik Cumhuriyeti'ne miras olarak bırakılmıştır.
Şehrin güzel sanatlarla ilerlemesini de sağlamak için bir Güzel Sanatlar Akademisi kurdurup 1750'de resmen açılan ünlü "Accademia di Belle Arti di Venezia" akademisinin temelini oluşturdu. "Società letteraria üniversale" adlı bir cemiyet kurdurarak devletin edebiyat konularırını teşvik etmesini sağladı.
9 yıl 8 ay 27 gün süren Venedik Cumhuriyeti "Doçe"'lik saltanatından sonra 21 Mayıs 1732'de 69 yaşında Venedik'te öldü. Mezarı Mocenigo Sülalesi'nin önemli üyelerinin mezarlarının bulunduğu, adı Venedik konuşma dilinde "San Zanipolo" olarak bilinen Santi Giovanni ve Paolo Kilisesiki özel aile şapelindedir.
Üçoyuk, Pervari
Üçoyuk, Siirt ilinin Pervari ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1916 yılı kayıtlarında Solatin olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Siirt il merkezine 86 km, Pervari ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Dustin Higgs
Dustin John Higgs (d. 10 Mart 1972; Poughkeepsie, New York – ö. 16 Ocak 2021; Terre Haute, Indiana) Amerikalı seri katil.
Golden Circle
Golden Circle, H. J. Heinz Company markasıdır. Brisbane, Queensland merkezlidir, ABD merkezli Kraft Heinz Company'in bir yan kuruluşudur. Başlıca faaliyetleri gıda işlemedir. Golden Circle, Queensland ekonomisine, meyve ve sebze gıda ürünlerinin işlenmesiyle önemli katkılarından dolayı 2010 yılında Queensland İş Liderleri Onur Listesine dahil edildi.
Avustralyalı çiftçiler, işleme için şirkete yıllık 180.000 tondan fazla meyve ve sebze tedarik ediyor. Ananasın en büyük olduğu meyve bitkileri Sunshine Coast, Queensland, Maryborough, Woodbury ve kuzey Queensland'den gelmektedir. Sebzeler büyük ölçüde Brisbane'nin batısındaki Lockyer Vadisi'nden geliyor. Queensland'de yetişmeyen mahsuller eyaletlerarası tedarik edilmektedir.
Golden Circle, bebek maması ve yılda 42 milyon litreden fazla meyve suyu ve içecek üreten bir Tetra Pak tesisi gibi yeni ürünlerin geliştirilmesine geçişi sağlayan 20 milyon dolarlık bir yemek salonu işletiyor.
Yüzbey, Kalecik
Yüzbey, Ankara ilinin Kalecik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yüzbey; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Coğrafya
Ankara iline 98 km, Kalecik ilçesine 42 km uzaklıktadır.
Paris, Tennessee
Paris, Amerika Birleşik Devletleri'nin Tennessee eyaletinde yer alan ve Henry ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 10.156'dır.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 30.978 kişi, 14.977 ev ve 9.478 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Cecima
Cecima, İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Pavia ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Haziran 2017 tarihi itibarıyla 242'dir.
Akçeşme
Akçeşme, bir yer ismi, şu anlamlara gelebilir:
Dendrogastridae
Dendrogastridae, Dendrogastrida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Ayumi Niekawa
Ayumi Niekawa (牲川 歩見), Japon futbolcudur.
Vanessa Velásquez
Vanessa Velásquez (d. 4 Ocak 1996, San Salvador, El Salvador), El Salvadorlu manken. Sarışın olan Velásquez, 2020 yılında ülkesinde "Miss Universe El Salvador 2020" unvanını kazanmıştır. Miss Universe 2020'de El Salvador'u temsil edecektir.
Hay-on-Wye Krallığı
Hay-on-Wye (Galce: Y Gelli Gandryll veya sadece Y Gelli), genellikle sadece "Hay" olarak kısaltılır (topluluk kısa versiyonu kullanır), Galler'deki tarihi Brecknockshire (Breconshire) ilçesinde küçük bir pazar kasabası ve topluluktur. Şu anda Powys'in üniter otoritesinin bir parçası olarak yönetilmektedir. Yirmiden fazla kitapçı ile, genellikle "kitap kasabası" olarak tanımlanır ve hem Galler Ulusal Kitap Kasabası hem de yıllık Hay Festivali'nin yapıldığı yerdir.
Yer
Kasaba, Wye Nehri'nin güneydoğu kıyısında yer alır ve Kara Dağların hemen kuzeyinde, Brecon Beacons Ulusal Parkı'nın kuzey-doğu ucunda yer alır.
Bitişikteki Cusop köyü, Dulas Çayı'nın İngiliz tarafında yer almaktadır. En yakın şehir, doğuda 22 mil (35 km) uzaklıkta, Herefordshire ilçe kasabası Hereford'dur.
Etimoloji
Yerleşimin adı ilk olarak 1135 ile 1147 arasında Haya olarak anılmıştır; 1299'da La Haye adı kullanılmıştır, 16. yüzyılda basitçe Hay olarak adlandırıldı. İngilizce adı olan Hay, muhtemelen "çitle çevrili bir alan" anlamına gelen Eski İngilizce hæg'den türetilmiştir.
Hay-on-Wye Kralı
1 Nisan 1977'de Richard Booth, Hay-on-Wye'yi kendini hükümdarı olarak ilan etti.
Türk Aynştaynı, Oktay Sinanoğlu
Türk Aynştaynı Oktay Sinanoğlu Bilim İnsanı Oktay Sinanoğlu'nun hayatını ve eserlerini anlattığı kitap. Görüşülen Sinanoğlu, görüşmeci Emine Çaykara'nın sorularını yanıtlıyor. Sinanoğlu, Yale'deki en genç profesörlerden biri olmadan önce, California Üniversitesi - Berkeley'de okumak ve daha sonra MIT ve Berkeley'den Master ve Doktora dereceleri kazanmak için on altı yaşındayken Ankara, Türkiye'den Amerika Birleşik Devletleri'ne yaptığı yolculuğu ve kırk yılı aşkın bir süredir fakültede kaldığı üniversitenin tarihini ayrıntılarıyla anlatıyor. Kitap ilk olarak 2001 yılında yayınlandı ve rekor sürede 58.000 kopya satıldı. 150.000 kopyanın da korsan olarak yayınlanması talebi ancak karşılayabildi.
İj Nehri
İj Nehri (Tatarca ve ; Oç), Rusya'da Kama Nehri'nin sağ kolu olan bir nehirdir. Nehir, 226 km uzunluğunda olup Udmurtya'dan başlayarak Tataristan'da Tübenkama Baraj Gölü'ne dökülmektedir. İjevsk ve Egerce kıyısındaki önemli kentlerdir.
Ctenosculidae
Ctenosculidae, Dendrogastrida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.