cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Clements Markham
Shackleton ve Scott
Markham keşif seferine asıl bağış yapan kişiden gelen bir tavsiyeyi takiben Shackleton'un Discovery gemisine üçüncü subay olarak atanmasına razı olmuştu. Hastalığın sebepleri üzerine Shackleton'un keşif seferinden erken dönüşünden sonra şefkat ve destek vermiş ve Kraliyet Donanma görevi için en son başarısız uygulamayı desteklemişti. Shackleton'un kendisinin bir keşif seferinin başına geçme niyetini Markham'a itiraf etmesinin ardından, daha sonra, Shackleton'u "sıkıntı ve zorluk çıkaran bir kurumda insanların suçlanmış olmaları için iyi hazırlanmış" ve "bir Kutup Keşif Seferi'nin takdire şâyan şekilde hazırlanmış önderliği" diye tanımlayan Markham cömert bir tavsiye mektubu tedarik etti. Shackleton'un 1907–09 Nimrod Keşif Seferi'ne güçlü desteğini ifade etti: "... Sizin başarınız için benim yalnızca hiç samimi olmayan dileklerim ama aynı zamanda iyi ümitler de sizinle olsun." Yeni bir En Uzak Güney 88°23' arz derecesinin keşif seferinin başarısının haberi ona ulaştığı zaman Markham, RGS Patronunun Madalyasını Shackleton'a arz etme maksadını göz göre göre ifade etti. Ancak Markham'ın ikinci derecede düşünceleri vardı ve bu şüpheleri Scott'a tekrarlayan Shackleton'un iddia edilen arz dereceleri hakkında güvensizliği belirtmek için yeni RGS başkanı Leonard Darwid'e derhâl yazıyordu. Tarihçiler Scott'ın Markham'ın koruması altında olduğunu ve yaşlı adamın başka birine geçen kutupsal üne gücendiğini tahmin etmişler. Nedeninin ne olduğunu, Markham hayatının geri kalanı için Shackleton'a karşı tuttuğu sertliği benimsedi. Discovery keşif seferi sırasında tuttuğu kendi notlarında Shacklen'a karşı bütün olumlu göndermeleri silmiş olduğu ve 1912'de İngiliz Birliği'ne yaptığı bir söylevde Shackleton'un başarılarını gerçekte dikkate almamış olduğu söylenir. Antarktik keşfinin, The Lands of Silencein onun geçmişinde aynı derecede değersizdi. Zıtlıkla, Markham Scott ile arasındaki kişisel ilişkileri sürdürüp yaşlı adamın onuru bakımından 14 Eylül 1909 doğumlu ve Peter Markham Scott isimli, kâşifin çocuğuna manevî baba oldu. (1913) Scott'ın Son Keşif Seferi kitabının önsözünde Scott'u övmesiyle Markham, Scott'ı "çağımızın en olağanüstü insanları arasında" olarak tanımlayıp kişiliğinin "güzelliği"nden söz eder. Scott ölmek üzereyken "kendisi için hiçbir düşünce yoktu, yalnızca diğerlerine ciddi huzur ve teselli verme düşüncesi vardı." Ölüm günlerini, son kışlasından yazılan son mektuplardan birinde, Scott şöyle yazdı: "Onu çok yâd ettiğim ve 'Discovery'nin hâkimiyetini benim üzerime yüklemesine asla üzülmediğim Sir Clements'i anlatın."
Emekliliği
RGS başkanlığından emekli olmasından sonra, Markham bir yazar ve gezici olarak hareketli bir hayat sürdü. İngiliz kralları Edward IV ile Richard III'ün; ve düzenleme ve çeviri çalışmalarını da sürdürdüğü eski deniz harp arkadaşı Amiral Sir Leopold McClickton'un biyografilerini yazdı. RGS için evrakları ortaya koymaya devam etti ve 1910 yılına kadar Hakluyt Society başkanlığında kaldı. Markham Avrupa'da yaygın olarak seyahat etmeye devam etti ve Scott'ın, Amiral Sir George Egerton ile amiral gemisi süvarisi olarak bulunduğu Akdeniz süvari bölüğü ile 1906 yılında dolaştı. Scott yeni bir Antarktik girişimi için plânlarını duyurduğu zaman Terra Nova Keşif Seferi'ni, Markham bağışla destekledi ve Evans'ın sefer plânlarından vazgeçmesi şartıyla komutaya ikinci olarak Teğmen "Teddy" Evans'ı getiren anlaşmayı düzenleyen, keşif seferinin düzenleyici heyetinde görev aldı.
Markham, Cambridge ve Leeds Üniversiteleri tarafından onursal rütbelerle ödüllendirildi. Bu rütbeyi vermekle rektör "insanlığın hizmetinde olan bir emektar" olarak Markham'a atıfta bulundu ve "altmış yıl İngiliz coğrafya biliminden ilham" edindiğini hatırladı. Ancak Markham tartışmalardan tümüyle uzak durmadı. Güney Kutbu'nun fatihi Roald Amundsen'in, RGS başkanı Leonard Darwin tarafından Kurum'a akşam yemeği yemeye çağrıldığı 1912'de Markham protestoyla heyet kürsüsünü terk etti.
Estoril'de kalırken Scott'ın ölümü ve kutup bölgesindeki grubu geri getirmesi haberleri Şubat 1913'te Markham'a ulaştı. İngiltere'ye geri dönüp Scott'ın seyir defterlerinin basıma hazırlanmasına yardım etti. Scott'ın ölümü ağır bir darbeydi fakat Markham kitap yazıp seyahat etmekten oluşan yoğun bir hayat sürmeye devam etti. Bir pencerenin Scott ve onun arkadaşlarına tahsis edildiği Stratford-upon-Avon yakınında, Peter'in kilisesi Binton'a 1915'te hizmette bulunmuş; daha sonra o yıl Londra, Waterloo Place'te, Scott'ın Kraliyet Donanmasının heykelinin açılışının yapılmasına yardım etmiştir. Markham, "Coğrafya Biliminin Zemininin Aşamalı Gelişim Tarihi" başlığını, 10 Haziran 1915'te RGS için son belgesini okudu.
Ölümü ve mirası
Mum ışığıyla yatakta kitap okurken 29 Ocak 1916'da, Markham yatak örtülerini yakıp dumanla zayıf düşürüldü. Ertesi gün öldü. Önceki birkaç gün hatıra defterine son yazdığı şeyi, Peter Markham Scott tarafından yapılan bir ziyareti yazmıştı.
Ailesi; Markham'ın, Devonport'ta Deniz Harp Komutanı tarafından şef olarak ve Norveçli Arktik kâşifi, Fridtjol Nansen tarafından ortak edildiği Kraliyet Coğrafya Kurumu ile diğer bilgin kurumların araştırma ve incelemelerini Markham'ın iş hayatına borçlu olan ülkeye karşı borcunu kabul eden Kral George V'tan gelen övgüleri kabul etti. Diğer haberler Fransa, İtalya, Danimarka, İsveç, ABD ve Peru'da Arequipa'den alındı.
Markham'ın yaşamı ve işinin daha titiz değerlendirmeleri takip etmek içindi. Shackleton'un ilk biyografi yazarı birkaç yıllığına RGS kütüphanecisi Hugh Robert Mill, Markham'ın Kurumu işlettiği amirâne tarza başvurdu. Zamanla, onun bazı Hakluyt tercümelerinin kesinliği ve diğer yayınların hazırlanma çabukluğunun ispatı hakkında sorular artırılırdı. William Speirs Bruce, Markham'ın "Ulusal İskoçya Keşif Seferine karşı kötü niyetli karşıtlığından bahsederken; hem Scott hem de Shackleton ile hizmet veren jeolog Frank Debenham, Markham'ı "tehlikeli bir yaşlı insan" diye adlandırmış; kişisel bir düzeyde Markham arkadaşların yanı sıra düşmanlar da edinmişti. Markham'ı "şu yaşlı budala ve riyakâr" diye anlandıran Bruce'un, meslektaşı Robert Rudmose-Brown konuyu deşti. Bu protestolar Markham'ın koruyucu tutumunu Scott'a karşı yansıttı; Bruce'a göre "Scott, Markham'ın koruması altındaydı ve Markham, 'Benim mahvolmam lazım.' diyerek Scott'ı desteklemeye lüzum gördü." "Scott ve ben, Markham'a rağmen hep iyi arkadaşlardık." diye ekledi.
Markham'ın kutup seyahatine zarar verdiği, özellikle de adam çekmenin "asaleti"ne olan inancının, bütün gelecek İngiliz seferlerinin, Scott'a beyan edildiği öne sürülmüştür. Mill'in, Markham'ın "bir âlimden çok coşkulu birisi" olduğu ölçülü düşüncesi güçlü ve zayıf noktalarının âdil özeti olarak ve 19. yüzyıl sonu ile 20. yüzyılların başında coğrafya öğretisi üzerindeki temel etkisi olarak beyan edilmiştir. Papua Yeni Gine'deki Markham Nehri o öldükten sonra isimlendirildi. Carsten Borchgrevink'in yapılmamış olan bir jesti, 1900 keşif seferi sırasında Ross Denizi'nde Markham Adası'nı keşfedip ismini vermesi ise Markham tarafından kabul edildi. İsim, özel bir karma eğitim okulu Markham Yüksekokulu sayesinde Peru, Lima'da hayat sürdürür. Ross Buz Kaya Tabakasına uzanan dağlık burun Minna Kayalığı, Lady Markham için Scott tarafından isimlendirildi.
Markham'ın mirasına vasiyetnamenin ispatlanması amaçlarından dolayı £7,740 (2008 karşılığı £376,000) değeri biçilmiştir. Albert Hastings Markham'ın 1917 Sir Clements biyografisinin tahsis edildiği eşi Minna tarafından yadigâr kalıındı. Markham'ın tek çocuğu May kamu hayatından uzak durup kendisini Londra'nın Doğu ucundaki kilise için çalışmaya adadı. Burke'un Toprak Sahibi Soyluları içindeki ailenin kaydına göre Mayıs 1926'da öldü.
Yazıları
Markham üretken bir yazar ve günlük tutan birisiydi; ilk basılı çalışması, Franklin aramasında HMS Assistance ile yapılan seferin açıklamaları 1853'te ortaya çıkmıştı. 1877'de Hindistan bürosundan emekli olmasının ardından yazarlık onun gelirinin ana kaynağı olmuştur. Kraliyet Coğrafya Kurumu ile diğer coğrafya uzmanı kurumlara yönelik belge ve raporlara ilâveten Markham upuzun kitaplar hâlinde birçok tarih kitabı, biyografi ve seyahatname yazmıştır. Ayrıca İspanyolcadan İngilizceye birçok eser tercüme etmiş ve çeşitli kaynaklardan yararlanarak Peru'nun Quichua dili için bir gramer bilgi kitabı ile sözlük derlemiştir.
Eliseo Salazar
Eliseo Salazar Valenzuela (d. 14 Kasım 1955 Santiago, Şili) Şili'li otomobil yarışçısı. Ülkesinde Formula 1 yarışlarına katılan tek pilottur.
İlki 15 Mart 1981'de olmak üzere 37 kez Formula 1 yarışlarına katılmış ve 3 puan toplamıştır. Halen Şili Ulusal Ralli Şampiyonası'na katılmaktadır. Formula 1 dışında Indy 500, 24 saat süren Le Mans yarışları gibi pek çok farklı yarışlara katılmıştır.
Philippe Gondet
Philippe Gondet (d. 17 Mayıs 1942, Blois - ö. 21 Ocak 2018), Fransız eski millî futbolcudur. Forvet mevkiinde görev alan futbolcu, 1966 FIFA Dünya Kupası'nda forma giymiştir. Ayrıca Fransa millî futbol takımı formasıyla 14 maça çıkıp 7 gol kaydetmiştir.
Saksağan
Saksağan, kargagiller (Corvidae) familyasından uzun kuyruklu kuş türlerini kapsayan bir cins ve Pica, Urocissa, Cissa, Cyanopica cinslerini oluşturan kuş türlerinin ortak adıdır.
Bulgaristan'daki futbol kulüpleri listesi
Bulgaristan ligindeki futbol kulüpleri:
Saksağan
Sanılanın aksine Saksağanlar; Alacalı veya Alaca Karga değildir. Alacalı veya alaca karga (Corvus albus), Avrupa Saksağanı'dır. Bu iki kuş birbirine çok fazla karıştırılmaktadır. Avustralya saksağanı ise kargagiller (Corvidae) familyasından değildir. Artamidae familyasındandır.
Etimoloji
Saksağan sözcüğü "sakız öten" sözcüğünden türetilmiştir ve buradan sakızgan sözü oluşmuş, bu sözcükten de evrilip saksağan olmuştur.
Özellikleri
Uzun kuyruklu, çeşitli tüy renkleri olan vücutlarına oranla büyük bir beyni, çok güçlü gagası ve ayakları olan omnivor (hepçil) ve savunmacı olan ötücü kuşlardır. Karga (Corvus) türlerinin hepsi ve saksağan türlerinin bazıları ortalama 7 yaşındaki çocukla aynı zekaya sahiptir. Kuşlar arasında kendini aynada tanıyan tek kuş türü Avrupa saksağanıdır. Yapılan deneylerde, diğer karga türlerinin aynada kendilerini gördüklerinde aynanın arkasında başka karga olup olmadığına baktıkları gözlemlenmiştir. Özetle kendilerini tanıyamamaktadırlar. Ayna deneyleri hayvanlar için kolay değildir. Buna rağmen kargagillerin görsel hafızaları çok gelişmiştir. İnsan ve hayvan yüzlerini unutmazlar. İyilik, kötülük yapanları veya bir insanla, hayvanla yaşadıkları önemli olaylarda insan, hayvan yüzlerini unutmazlar. Hatta eğer önbelleğine almak isterse çevredeki cansız cisimlerin görünüşlerini bile tanıyabilir, hatırlayabilirler. Fakat her yeni bilgi öğrendiklerinde eski bilgileri hatırlamak, bilmek zorlaşır. Daha da fazla yeni bilgi öğrendiklerinde ise eski bilgiler uçar gider. Sürüsünü, ailesini bu olaylara karşı uyarırlar ve olaylara göre davranıp hareket ederler. Yeni öğrendikleri bilgileri nesilden nesile aktarırlar ve çok karmaşık dil yetenekleriyle aynı biz insanlar gibi iletişim kurarlar.
Alet yapabilirler; buna örnek yeni kaledonya kargalarının ağaç kovuğundaki larvalara ulaşmak için çubuk veya dal parçası kullandıkları görülmüştür, çubuk kullanmasının nedeni özellikle larvayı direkt olarak yukarıya çekmekten ziyade çok daha kolay olan yolu tercih etmesidir. Larvayı çubukla dürterek larvanın sinirlenip çubuğu ısırmasını sağlamakta ve yukarı çekip yemektedir. Benzer deneyler kuzgunlarda da yapılmış bir yiyecek dolusu kaba ulaşmak için suya taş vb. nesneler atıp su seviyesinin yükselmesini sağlayıp yiyeceği almayı başarmıştır. Kargalar geleceğe dair planlar yapabilir ve düşünebilir. İsveç'te Lund Üniversitesi tarafından yapılan araştırmalara göre primatlar "zihinsel zaman yolculuğu" ile geleceği hayal ederek düşünebilmektedir. Geleceğe yönelik plan yapma becerisinin insana özel olduğu düşünülüyordu. Şimdi, ilk kez insan dışı türlerde de gelişmiş planlama kapasitesinin olduğu anlaşılmıştır. Aynı şekilde kuzgunların da maymunlar gibi geleceğe yönelik plan yaptığı bilinmektedir. Buna en basit örnek olarak kargalar yiyeceklerini saklarlar, sincaplar sakladıkları yiyeceklerin yerlerini unuturlar ve bu sayede birçok ağacın oluşmasına katkı sağlarlar, sincapların aksine kargalar görsel hafızaları çok gelişmiş olduğu için yiyecekleri sakladıkları yerleri unutmazlar ve her yıl sakladıkları yerleri bulurlar. Yiyecek saklamanın amacı zorlu dönemlerde, kış mevsiminde veya yavrulama döneminde zorluk çekmemesidir. Yiyeceğin fazlası her zaman saklanır.
Dağılım
Pica cinsi; Avrupa, Asya, Kuzeybatı Amerika, Tibet'te ve Hindistan'ın yüksek rakımlı bölgelerinde Lakadh (Kargil ve Leh) ve Pakistan'da; Cyanopica ise Doğu Asya ve İber Yarımadası'nda bulunur.
Yaşam Alanı
Orman, köy, park, hayvancılığın yapıldığı yerler, fundalıklar, yaylalar ve şehirde yaşarlar. Şehir hayatına adapte olmuş kuşlardır. Şehirlerde insan çöplüklerinden dolayı sayıları daha çok ve hayatta kalma oranları diğer yaşam alanlarına göre yüksektir.
Beslenme
Hepçil bir beslenme şekline sahiptirler, hemen hemen her şeyi yerler. Meyve, sebze, tahıl, kuruyemiş, besin çöpleri, leş, her türlü et çeşidi, böcekler, omurgasızlar, tohum, yavru kuşlar, kuş yumurtaları, yavru hayvanlar (kendinden boyut olarak küçük olan, yavru veya sakat olan canlıları avlayıp yerler). Şehirde yaşayan kargaların beslenmesinin %65'i insan yemeklerinden oluşur. Geriye kalanlar ise böcekler, tohumlar ve sadece %1'i leştir. Doğada insan yiyecekleri bulunmadığından, yırtıcı kuşların avladıkları avları çoğu zaman yırtıcı kuşun kuyruğuna vurup çekiştirip rahatsız ederler ve çalmak için uğraşırlar, fırsat olmadığında ise bekleyip geriye kalan et parçalarını ve bol miktarda daha fazla leş, tohum ve böcek yerler. Kargalar kendinden ufak yetişkin canlıları grup olup çok nadiren avlarlar. Bir avı çalmak avlanmaktan daha kolaydır. Şehirde ise yemek yiyen kediye veya köpeğe aynısını yaparlar. Şehirde kedileri, köpekleri rahatsız edip yiyeceklerini çalmakta ustalaşmışlardır. Yine de yiyecek çalmaktan çok aynı doğadaki gibi sıralarını beklerler, her zaman yiyecek çalmaya fırsat olmaz.
Yaşam Şekli
Saksağandan saksağana yuva yapma süresi, kuluçka süresi değişir. Bir saksağanın aslında gün içinde yaptığı şeyler hemen hemen aynıdır; belirli tünek, yemek/su alanları vardır. Gün içinde buralara uçarlar; yemek ararlar, zamanlarının büyük çoğunluğunu böcek aramak için kullanırlar ve gün bittiğinde tünek alanlarına gidip uyurlar. Saksağanlarda ortalama yuva yapma mevsimi şubat ayının son haftasında veya mart ayının ilk haftasında başlar. Yuvanın dış iskeleti en az kalem kalınlığındaki dallardan; yuvanın iç kısmı ise kuru ot, pamuk, tüy gibi yumuşak malzemelerden oluşur. Son olarak da yuvanın daha sağlam olması ve dalları birbirine yapıştırmak içinde çamurla yuvalarını sıvarlar. Tokyo'daki büyük gagalı kargaların (Corvus macrorhynchos) yuva yapmak için kıyafet askılıkları çaldıkları ve yuvanın yumuşak malzemesi olarak da mandaların sırtına konup tüylerini yolup kaçtıkları görülmüştür.
Yetişkin olmayan yavru saksağanların kuyruk tüyleri daha kısadır. Tüyleri yetişkinlere nazaran daha az parlaktır, gagasının kenarında ten renginde yumuşak bir doku vardır, ağzının içi kırmızıdır ve gözleri maviye yakındır, büyüdükçe göz rengi koyu kahverengi olur, gagasındaki yumuşak doku yok olur ve ağzının içinin bir kısmı (gaga altı), siyaha döner. 2 aylık olduklarında ebeveynleri ağızdan beslemeyi bırakır ve artık kendileri yemek bulup yemeye başlar ailesiyle birlikte yemek bulup yer. Bu şekilde cinsel olgunluğa ulaşana kadar (3-4 yaş) yıl ebeveynleriyle yaşar. Kargalarda; fiziksel,karakter ve zeka gelişimi 1 yılda tamamlanır ama üremeye hazır oldukları yaşa çok çok sonra ulaşırlar. Cinsel olgunluğa ulaştıktan sonra kalıcı olarak ebeveynlerinden, sürüsünden ayrılırlar ve kendi sürüsünü kurar, eş edinir ve yuva yapar. Bu sayede döngü tamamlanmış olur. Kargalarda sürü ve ailenin sayısı, kuşun yaşadığı yere, yiyecek bolluğuna, yaşına ve karakterine göre değişebilir. Saksağan veya Leş kargası (Corvus cornix) yalnız yaşamazlar, sadece sürü üyelerinin sayısı daha azdır; Mesela yiyeceğin bol olduğu ağaçların büyük yüksek olduğu bir yerde saksağanlar daha fazladır, sürü üyeleri daha fazladır, ailesinden sürüsünden daha geç yaşta ayrılabilir ya da hiç ayrılmayabilir, çok büyük sürüler oluşturabilir.
Cinsler ve türler
Holarktik (siyah/beyaz) Saksağanlar Oryantal (mavi/yeşil) Saksağanlar
Mavi-Kanatlı Saksağanlar
Hamzalı, Tekkeköy
Coğrafya
Çarşamba ovası deltasındadır. Samsun iline 18 km, Tekkeköy ilçesine 8 km uzaklıktadır.Mahallenin iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Rakım 4.
Nüfus
Mahallenin nüfus bir önceki yıllara göre %2,09 azalmaktadır.
Mahallenin güncel sayımlara göre nüfusu 459'dur bunların 259 erkek, 210 kadın. Nüfus oranı ise %55,2 Erkek, 44,8 Kadından oluşmaktadır.
Brian Josephson
Brian David Josephson (4 Ocak 1940), Galli teorik fizikçi ve Cambridge Üniversitesi’nden emekli olmuş fizik profesörüdür. En iyi bilindiği çalışmaları süper iletkenlik ve kuantum tünellemedir. 1962 yılında 22 yaşında doktorasını yaparken Cambridge’te yaptığı Josephson etkisi öngörüsü için 1973 yılında Nobel Fizik Ödülü aldı. Josephson Gallerli olup da Nobel Fizik Ödülü alan tek kişidir. Ödülü fizikçiler Leo Esaki ve Ivar Giaever ile paylaştı.
Josephson kariyerini Cavendish Laboratuvarı’nda Sıkıştırılmış Cisim Teorisi grubunun üyesi olarak geçirdi. 1962'den beri Trinity Koleji, Cambridge’te üyeydi ve 1974'ten 2007'ye kadar profesör olarak hizmet verdi.
1970'lerin başlarında Josephson transendental meditasyon yapmaya başladı ve dikkatini alışılagelmiş bilimin parametrelerinden dışarıya yönlendirdi. Akıl-Madde Birleşmesi Projesini Cavendish’te doğadaki zeka fikrini, kuantum mekaniği ve bilinç arasındaki ilişkiyi ve kuantum gizemi olarak bilinen bilim ve doğu gizemini keşfetmek için kurdu. Bu ilgileri parapsikoloji, su hafızası ve soğuk füzyon gibi konularda desteklendi.
Eğitimi
Josephson, Yahudi bir ailenin çocuğu, annesi Mimi (evlilik öncesi soyadı Weisbard 1911-1998), babası Abraham Josephson, olarak Cardiff, Galler’de doğdu. Yardımlarından dolayı özellikle onu fizik ile tanıştıran Emrys Jones gibi öğretim üyelerinden kredi aldığı Cardiff Lisesi’ne gitti. 1957 yılında matematik okuduğu Trinity Koleji, Cambridge’e gitti. Matematiği iki yılda tamamladıktan ve az çok verimsiz bulduktan sonra fiziğe geçme kararı verdi.
Josephson Cambridge’te parlak ama utangaç öğrenci olarak tanınıyordu. Fizikçi John Waldram rastlantı eseri duyduğu Oxford’lu müfettişi çağırdı Josephson’ın sınav sonucunu David Shoenberg ile tartıştı. Sonrasında Cambridge’teki okuyucu “ Bu çatlak Josephson da kim? Teoriye tereyağından kıl çeker gibi yaklaşmış gözüküyor.” dedi. Hala lisans öğrencisi iken diğer bilim insanlarının gözden kaçırdığı çok mühim bir noktayı işaretleyerek Mössbauer etkisi üzerine makale yayınladı. Pizik Dünyasındaki önemli bir fizikçinin konuşmasına göre Josephson Josephson etkisinin keşfi haricinde bile yazdığı birkaç makale ile kendini fizik tarihinde yer alacaklar arasına yerleştirmeye yetti.
1960’ta mezun oldu ve Brian Pippard denetimindeyken eski Cavendish bölgesindeki Mond Laboratuvarında araştırma öğrencisi oldu. Amerkan fizikçi Philip Anderson, aynı zamanda Nobel Ödülü kazananı, Cambridge’te bir yılını (1961-1962) geçirdi ve Josephson’ın sınıfınızda olması hakkında şöyle dedi “öğretmen açısından telaşlandırıcı bir deneyim olduğuna garanti verebilirim çünkü her şey doğru olmak zorundadır yoksa dersten sonra gelecek ve size açıklayacaktır.” Bu zaman dilimi içinde, 1962 doktora öğrencisi olarak, araştırmasını sürdürdü ve bu ona Josephson etkisini keşfine götürdü. 1962 yılında Trinity Koleji’nin üyesi seçildi ve 1964’te süper iletkenlerdeki doğrusal olmayan iletim başlığı altındaki teziyle doktorasını aldı.
Josephson etkisinin keşfi
Josephson ona Nobel Ödülü kazandıran kuantum tünelleme üzerindeki çalışmasını yaparken 22 yaşındaydı. Fizikçi Andrew Whitaker’a göre “iki süper iletkenin kesişim noktasında akım voltajda düşme olmamasına rağmen akımına devam edecek; voltaj düşmesi olmadığında akım voltajdaki düşme frekansına bağlı olarak salınacak; ve herhangi bir manyetik alanda etki gösterecek.” süper iletkenin ince bir bariyer boyunca tünelleyebileceğini keşfetti. Bu Josephson etkisi olarak bilinmeye başladı ve kesişim Josephson kesişimi olarak adlandırıldı.
Hesaplamaları Fizik Mektupları’nda (Pippard tarafından yeni bir gazete olasından dolayı seçildi) “süper iletken tünellemedeki yeni mümkün etkiler” başlığı altında 8 Haziran 1962’de teslim edildi ve 1 Temmuzda yayınlandı. Deneysel olarak Philip Anderson ve John Rowell tarafından Princeton’daki Bell Laboratuvarında ispatlandı. Bu makalelerinde “ Josephson’ın süper iletken tünelleme etkisi muhtemel gözlemi” adıyla Ocak 1963’te teslim edildi.
Anderson ve Rowell hesaplamaları onaylamadan önce 1956’da ve 1972’de Nobel Fizik Ödülü kazanmış Amerikan fizikçi John Bardeen Josephson’ın çalışmasına itiraz etti. 25 Temmuz 1962’de Physical Review Letters’a “süper sıvı akışı olamaz” tartışmasında bir makale teslim etti. Bu anlaşmazlık Eylülde Londra Queen Mary Kolejinde sekizinci Uluslararası Düşük Isıdaki Fizikçiler Konferansında ünlü bir karşılaşmaya yol açtı. Bardeen (dünyadaki en ünlü fizikçilerden biri) konuşmaya başladığında Josephson (hala öğrenci) ayağa kalktı ve konuşmasını böldü. Donald G. McDonald tartışmayı “genç olguna karşı, cüretkar ruh deneyim derinliğine karşı ve matematik sezgiye karşı” olarak tanımladı. Josephson haklı olarak sonuçlandı.
Nobel Ödülü
Josephson 1969’da bilime yaptığı katkılardan dolayı Araştırma Derneği Ödülü, 1972’de Hughes Madalyası ve Holweck Ödülü de dahil olmak üzere keşfi ile birçok önemli ödül aldı. 1973 yılında Nobel Fizik Ödülü aldı ve 122,000 doları kuantum tünellemede çalışan iki bilim insanı ile paylaştı. Josephson “süper iletkenlerin tünel bariyeri boyunca teorik öngörüsü, bu olayın Josehson etkisi olarak bilinmesinden dolayı” ödülün yarısını aldı.
Ödülün diğer yarısı Yorktown’daki Thomas Watson Araştırma Merkezinde fizikçi olan Leo Esaki ve Schenectady New York’ta Genel Elektrikte olan Norveç-Amerikan fizikçi Ivar Giaever arasında “deneysel keşifleri” için eşit olarak paylaştırıldı. Sıradışı olarak kazananların hiçbirini ödülden önce profesörlükleri yoktu.
Pozisyonlar
Josephson doktoradan sonraki yılını (1965-1966) Amerika Birleşik Devletleri Illinois Üniversitesinde araştırma asistan profesörü olarak geçirdi. Cambridge’e tekrar döndükten sonra 1967 yılı Cavendish Laboratuvarında, teorik fizikçilerin oluşturduğu Sıkıştırılmış Madde Teorisi grubu üyesi olup kariyeri boyunca öyle olduğu yer, araştırmanın yönetici asistanlığını yaptı. 1970 yılında Royal Society üyesi olarak seçildi. Aynı yılda bir yılını geçirdiği Cornell Üniversitesi tarafından Ulusal Bilim Kuruluşu üyeliği ile ödüllendirildi. 1972 yılı Cambridge’te fizik alanında reader oldu ve 1974’ten 2007 emekliliğine kadar profesör olarak kaldı.
İlgisinin başları ve transendental meditasyon
Altmışların sonlarında Josephson özellikle akıl-beden problemi başta olarak aklın filozofisi ile ilgilenmeye başladı ve birkaç bilim insanından biri parapsikoloji fenomenini (telepati, psikokinezi ve diğer paranormal temalar) gerçek olabileceğini savundu. 1971 yılında en ünlüsü Beatles olmak üzere bazı ünlülerce popüler hale gelen transendental meditasyon pratiğine başladı.
1973 yılında Nobel Ödülünü kazanması ona daha az Ortodoks alanlarda çalışma özgürlüğü tanıdı.
Bu yılın mayısında Josehson Maharishi’nin Cambridge’e gelişini selamlayan bilgi şöleni düzenledi. Ertesi ayında psikokinezi üzerine olan ilk Kanada konferansında Matthew Manning tarafından iddia edilen psikokinetik yetenekleri olduğunu söyleyen genci test eden 21 bilim insanından biriydi. Josephson muhabirlere Manning’ın gününün bir çeşit yeni enerji olduğuna inandığını söyledi. Daha sonrasında sözünü geri aldı ve düzeltti.
Josephson Trinity Koleji’nin paranormal olaylardaki yaklaşımının onun fikirlerini elden bıraktırmayacağını söyledi. Fizik Araştırma Kurumunun birkaç başkanı Trinity’nin de üyesi oldu ve Perrott-Warrik Fund 1937 yılında hala yürürlükte olan parapsikoloji araştırma fonu kurdu. Fritjof Capra’nın The Tao of Physics (1975) okuduktan sonra doğada bir zekanın olması düşüncesini araştırmaya devam etti. 1979 yılında TM-Sidhi programı olarak bilinen daha ileri aşama TM yapmaya başladı. Anderson’a göre TM hareketi Josephson’ın yerden birkaç inç yükseldiğini gösteren afiş imal etti. Josephson meditasyonun mistik ve bilimsel sezgiyi güçlendireceğini savundu ve böylece bir yaratıcı olduğuna inanmaya başladı.
Fundamental Fysiks Grubu
Josephson yetmişlerin ortasında Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley’deki Lawrence Berkeley Laboratuvarından paranormal varsayımları inceleyen bir grup fizikçi ile görüşmeye başladı. Kendilerini genel olarak Fundamental Fysiks Grubu olarak adlandırdılar ve Stanford Araştırma Enstitüsü (SAE)’nde bilim tarihçisi David Kaiser’e göre etkili hale geldiler.
Kuantum mekaniğine ilgi duyan birçok ünlü ve devlet yöneticisi –Amerikan hükümeti SAE’deki telepati araştırmasına maddi katkıda bulunuyordu- vardı. Fizikçiler kendilerini bir talep içerisinde bulmuş hissettiler. Fundamental Fysiks Grubu kuantum fiziğinden fikirler kullandı. Bunlar mesafedeki hareket, kehanet, önsezi ve psikokinezi gibi bazı sorunları keşfetmek için özellikle kullanılmış olan Bell Teoremi ve kuantum karmaşıklığı idi.
1976 yılında grubun öncülerinden lazer fizikçisi Russell Targ ve Mind Reach (1977) yazarı Harold Puthoff ile buluşmak için Kaliforniya’ya seyahat etti. Targ ve Puthoff SAE’de parapsikoloji laboratuvarı açtılar ve daha sonrasında test edilmiş olan Uri Geller’ın psikokinezi kullanarak objeleri hareket ettirebilme iddiası da dahil olmak üzere çalışmaları hakkındaki makaleleri Nature ve diğer dergilerde yayınladılar.
1996 itibarı ile Cavendish Laboratuvarında doğadaki zeka ilerlemesini incelemek için Akıl-Madde Birleşmesi Projesini kurdu. 2002 yılında Fizik Dünyasına: “ gelecek bilim kunatum mekaniğini organize olmuş karışık bir sistemin belirli bir türünden fenomenoloji olarak değerlendirecek. Kuantum karmaşıklığı böyle bir organizasyonun açıkça görünümü olacak, paranormal fenomena ise diğeri.” şeklinde anlattı.
Bilime olan tepki ve yaklaşımı
Josephson 2006’da Pollock Anma Dersi, 2009’da Hermann Staudinger dersi ve 2010’da Sör Nevill Mott dersi verdi.
2010 yılında Matthew Reisz Times Eğitim’e Josephson’ın uzun süredir en renkli fizikçi figürlerinden biri olduğunu yazdı. Ortodoks olmayan denenlere desteği ile 1970'lerdeki bilim insanlarından –Philip Anderson da dahil- eleştiri çekti. Josephson ön yargılı eleştirilere kulak asmadı ve bunun onu akademik destek ağından mahrum bıraktığına inandı.
Tekrarlı şekilde bilimsel komitenin yeni fikirleri reddetmekte çok kesin ve hızlı olduğu eleştirilerinde bulundu. Fizik topluluğuna giden her şey – kozmik solucandelikleri, zaman yolculuğu, “tartıştığı”, mistik ve Yeni Çağsal her şey arasında uzunca bir mesafe vardı. paranormal olaylar üzerine makaleleri akademik dergilerce reddedilme sorumluluğunu pozisyonunun “patolojik inançsızlık” olarak ima edilmesine bağladı. Parapsikolojiyi kıtaların ayrılma teorisi ile kıyasladı.
Bilim yazarı Martin Gardner 1980 yılında Josephson’ı –onunla birlikte üç fizikçiyi- New York Review of Books’a J. A. Wheeler’ın parapsikoloji saçmalığındaki yazdığı makaleye yakınmasından dolayı eleştirdi. Bazı fizikçiler 2001 yılında Josephson’ın İngilizlerin telepati araştırmasında önde olduğunu yazdığında yakındılar.
2004 yılında Josephson Rus öğrenci Natasha Demkina’nın özel bir görüş kullanarak insan bedeninin içini görebildiği iddiasını test eden deneyi eleştirdi. Deney sağlık kondisyonlarının onaylandığı altı insanı içeriyordu. Testten geçebilmesi için altısından beşini doğru eşleştirmesi gerekiyordu ama sadece dördünü doğru yapabildi. Josephson bunun istatistiksel olarak önemli olduğu görüşünü ve deneyin kızın başarısız olması için kasti olarak yapıldığını savundu. Araştırmacılardan biri –Hertfordshire Üniversitesinde psikoloji profesörü Richard Wiseman- Josephson’ın parapsikoloji üzerine yayınladığı hiçbir kayıt bulunmamaktadır şeklinde yanıt verdi. Greeenwich Üniversitesi uygulama istatistiği profesörü Keith Rennolis Josehson’ı destekledi ama deney bir etkinin anlaşılması için “ne yazık ki yetersiz” yanıtında bulundu.
Hospitality Club
Hospitality Club internet üzerinde faaliyet gösteren yaklaşık 660,000 üyesi olan uluslararası bir misafirperverlik servisidir. Üyeler hospitalityclub.org web adresini kullanarak seyahatleri sırasında birbirlerine konaklama ya da rehberlik konularında destek olmaktadırlar.
Roland EXR-7s
Roland adlı müzik aleti üreticisi firmanın 2005 yılında çıkardığı Batı müzisyenlerine yönelik aranjör klavyedir.
Özellikler
164 Batı müziğine yönelik ritim bulunmaktadır. 4 Mb dahili flash hafızası sayesinde, 20 Midi formatlı şarkı ve 99 kullanıcı ritimi alabilmektedir. 100 adet User Program hafızasına sahiptir.
Sample teknolojisini kullanmadığı için, diğer Sample teknolojili aranjör klavyelerin gölgesinde kalmış ve diğer Roland modelleri kadar tutulmamıştır.
Dış bağlantılar
Üretici firma resmi sitesi:
http://www.roland.com
Model hakkında daha ayrıntılı bilgi ve resim
http://www.rolandus.com/products/productdetails.aspx?ObjectId=693&ParentId=18
Aşağıazaplı, Gölbaşı
Aşağıazaplı, Adıyaman ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1914 yılı kayıtlarında Azablı olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Adıyaman il merkezine 78 km, Gölbaşı ilçe merkezine ise 15 km uzaklıktadır.
Hampstead
Hampstead ya da Hampstead Village, Londra'da Trafalgar Meydanı'nın 6 km kuzeybatısında yer alan ve Camden ilçesine bağlı refah düzeyi yüksek olanların oturduğu bir mahalledir. Londra içinde entelektüel, liberal, artistik, müzikal ve edebi anlamda önemli bir merkez oluşturur. Londra bölgesinde en pahalı mülklerden bazıları bu bölgede bulunur. Hampstead'da Birleşik Krallık'ın diğer bölgelerinden daha fazla sayıda milyoner bulunmaktadır.
Hampstead yazarların, bestecilerin, balerinlerin ve entelektüellerin oturduğu yer olarak bilinir. 19. yüzyılın sonlarında bohem hayatı yaşayan topluluklar kurulmuştur. 1917'den sonra ve 1930'lardan sonra avangard sanatçıların ve yazarların kurduğu topluluklar buraya yerleşmiştir. Ayrıca Rus Devrimi ve Nazilerden kaçan mülteciler ve sürgünlerin yerleştiği yer olmuştur.
Roland EXR-46 OR
Roland EXR-46 OR, Roland Corporation adlı müzik aleti üreticisi firmanın 2006 yılında, Orta Doğu müzisyenlerine yönelik ürettiği aranjör klavyedir. Üzerinde daha önceki Roland modellerinden alınan Arap müziğine yönelik sesler ve ritimler dışına yeni örnek sesler ve Türk müziğine yönelik ritimler bulunmaktadır.
Özellikler
99 Ortadoğu müziğine yönelik ritim bulunmaktadır. 4 MB dahili hafızası sayesinde, 20 MIDI formatlı şarkı ve 50 kullanıcı ritimi alabilmektedir. 200 adet kullanıcı programı hafızasına sahiptir.
NGC 4528
NGC 4528, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Yelken takımyıldızı yönünde bulunur. SB0 tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Selim Kadı Saidi
Selim Kadı Saidi (Farsça: سلیم قاضی‌سعیدی; d. 19 Temmuz 1981, Tahran), İranlı gitarist ve besteci. Salim progressive metal ve jazz-fusion 'dan yenilikçi klasik chamber rock ve RIO (Rock in Opposition)  ve progressive elektronik rock'a kadar çeşitli tarzlarda beste yapan ve gitar çalan İranlı bir müzisyendir. Ancak, bazı eleştirmenler bu tarzlardansa art rock'ı tercih ediyorlar ve onu minimalist bir yaklaşımla benimsiyorlar.
Biyografi
Selim Kadı Saidi 1981'de Tahran, İran'da doğdu. Gitar çalmaya 1999 yılında başladı. Müzik grubu Arashk ile adları "Abrahadabra" (2006), "Sovereign" (2007) ve "Ustuqus-al-Uss" (2008) olmak üzere üç albüm yaptı. Besteciliğini, gitaristliğini, klavyeciliğini, davul aranjörlüğünü, ses teknisyenliğini ve yapımcılığını kendisinin üstlendiği dördüncü albümü "Iconophobic" 2010 yılında piyasaya sürüldü. 2011 yılında "Human Encounter" yayınladı.
Bazı eleştirmenler müziğini Univers Zero, Art Zoyd, John Zorn, Patrick O'Hearn, Mike Oldfield, Sufjan Stevens and The Enid , Djam Karet and Birdsongs of the Mesozoic , David Bedford, Richard Pinhas, ZNR, Mecano , Present, Aranis'yla kıyasladı. Harmonie Magazine (Dergisi) ise gitar çalışını King Crimson'un Robert Fripp'i ile kıyasladı.
Albümleri, klasik enstrümanlardan rock ve elektronik soundlara kadar çeşitlilik içeren farklı enstrümanların kullanımıyla oluşmuş progressive rock türünde konsept albümleridir. Kendisini "çalarken de bestelerken de, daima doğaçlayan biri..." olarak tanımlıyor.
Müzikal Etkisi
Salim'in başlıca etkilendiği kişiler arasında Jeff Beck ve Thelonious Monk yer almaktadır. O, kendi müzik tarzından şöyle bahseder: "Ben asla progressive rock türünde söz yazmaya karar vermedim. Sadece çok çeşitli bir müzik dinleme zevkim var... Belki de progressive rock böyle ortaya çıkmıştır. Kafanı serbest bırakıyorsun ve o progressive oluyor!"
Nikon F3
F3, Nikon'un film kullanımı için geliştirilmiş elle netleme yapabilen objektiflerinin büyük çoğunluğu ile uyumludur. Ancak elektronik diyafram kontrolüne sahip olmadığı için diyafram halkası bulunmayan G serisi objektifler ile çekim yapılamaz. Düşük enstantane değerlerine sahip çekimlerde el titremelerini engelleyen Vibration Reduction (Türkçe: "Titreşim Azaltma") sistemi ile de uyumlu olmayan F3, bu donanıma sahip objektifler ile çekim yapabilmekte, ancak titreme etkisinin azaltılması için yüksek enstantane değerleri veya yüksek hızlı film kullanılması gerekmektedir. Nikon F3, diğer tüm filmli Nikon fotoğraf makineleri gibi dijital SLR fotoğraf makineleri için geliştirilmiş (DX serisi) objektifler ile kullanılamamaktadır.
Nikon'un son F serisi titanyum perdeli modeli olmasının yanında Enstantane öncelikli modu bulunan ilk modelidir. Daha önce devrim niteliğinde yenilikler yapmayan F serisi modellerin aksine makine, en baştan yaratılmış olup, makinada elektronik devreler kullanılmıştır.
Türevler
İlk olarak DE-2 vizörlü modeli sunulmuştur. Ardından sunulan DE-3 vizörlü modeli daha geniş ve parlak bir görüş açısı sağlamıştır.Bu model F3'ler gözlük takan kimseler için kullanım kolaylığı oluşturmaktadır. Makina Nikon F3T modeli altında titanyum gövde ile satışa sunulmuştur, koleksiyoncuları hedef alan bu model çok nadirdir. Aksiyon ve spor fotoğrafçıları için Nikon F3H dizayn edilmişti, bu model bir motor drive içermesi sayesinde saniyede 13 kare çekim hızına sahipti.Ancak bu modelden de çok sayıda üretilmedi, nadir modellerden bir tanesidir. Basın modeli olan Nikon F3P foto muhabirler için üretilmişti, titanyum gövdeli bir vizöre sahipti, su geçirmez ve hava koşullarına dayanıklı bir gövdesi vardı, sadece Japonya'da satıldı. Ayrıca deneysel olarak Af özelliğine sahip ilk model Nikon F3AF üretilmiştir. Bu model için af destekli özel bir vizör ve 2 tane af lens çıkarılmıştır. Af motorunu ağırlığı, motorun af konusunda yavaş olması, modelin satılmasını engellemiştir.
Yapı
Nikon F3 daha önceki iki modelde kullanılan mekanik obtüratör sistemini bırakıp, elektronik kontollü sisteme geçmiştir, bunun yanında enstantane hızında değişiklik yapmayıp min. enstantane değeri olarak 1/2000'i kullanmıştır. Makine pilinin bitmesi, aşırı hava şartlarında makinenin çalışması için makineye eklenmiş 2. bir deklanşör vardir makinanın ön kısmındadır, yalnızca 1/80 hızında çekim yapar.
Makineni yapısında farklı olarak vizör içinde ilk defa lcd kullanılmıştır,Lcd kullanıcılarda kötü bir izlenim bırakmıştır, yıllar geçtikçe eski performansını kaybeder ve parlaklığını yitirirdi, yine bu modelde yapılan bir başka değişiklik makinanın Enstantane öncelikli moda sahip olmasıdır, makine öçüm sistemi olarak Nikon'un geliştirdiği, makinanın ana aynasına mikroskobik delikler açılarak geçen ışığın, 2. bir ayna yardımıyla bir pozometreye yansıtılmasından oluşan sistem kullanılmıştır.
Bu model, serinin elle odaklama sisteminin kullanıldığı son modelidir.Ayrıca bir motor drive ile beraber sunulmayan ilk modeldir.Üretimi 1980 yılında 2002 yılına kadar devam etmiştir.Varisi Nikon F4'tür.
Ayrıca
Kodak'ın bu makine üzerine eklediği dijital sensör sayesinde Kodak DCS-100 oluşmuştur, ilk dslr'lerdendir.
Edie Sedgwick
Edith Minturn "Edie" Sedgwick (d. 20 Nisan 1943 - ö. 16 Kasım 1971) Amerikalı oyuncudur. Soyu İngiltere Kraliyet Ailesi’ne kadar uzanan varlıklı bir ailenin kızı olan ve dönemin sosyetesinin önde gelen isimlerinden olan oyuncu 1960'larda Andy Warhol'un kısa filmlerinde oynayarak ünlendi. Factory Girl filminde hayatı anlatılmaktadır.
Kum Saati Bulutsusu
Kum Saati Bulutsusu (ayrıca MyCn 18 olarak da bilinir) güney takımyıldızı Sinek bölgesinde ve Dünya'dan yaklaşık olarak 8,000 ışık yılı uzaklıkta bulunan genç gezegenimsi bulutsu. Henry Draper Kataloğu'nu genişletme çalışmaları sırasında Annie Jump Cannon ve Margaret W. Mayall tarafından 1940 yılında keşfedilmiştir. Önceleri basit, küçük ve zayıf bir gezegenimsi bulutsu olarak tanımlandı. 18 Ocak 1996 yılına gelindiğinde, çok gelişmiş teleskoplar ve görüntüleme tekniklerini kullanan "Jet Propulsion Laboratuvarı"ndan Raghvendra Sahai ve John Trauger, bulutsunun kum saati benzeri şeklini keşfettiler.
İslam Dünyası Sivil Toplum Kuruluşları Birliği
İslam Dünyası Sivil Toplum Kuruluşları Birliği 31 Aralık 2005 tarihinde İslam Dünyası Sivil Toplum Kuruluşlarını bir araya getirme amacı ile Türkiye Gönüllü Teşekküller Vakfı'nın çalışmaları ile İstanbul merkezli olarak kurulan uluslararası kuruluş. Birçok ülkeden 152 üyesi bulunmaktadır.
Suriye için Bir Ekmek Bir Battaniye
İslam Dünyası Sivil Toplum Kuruluşları Birliği (İDSB), Türk Kızılayı, Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı (AFAD) ve Türkiye Diyanet Vakfı (TDV) tarafından organize edilen yardım kampanyası. Suriye İç Savaşı'nda göç eden, aç ve susuz kalan yüzbinlerce Suriyeli için oluşturulmuştur. Ocak 2013'ten beri faaliyet göstermektedir. Sloganı, "Kış geldi, Suriye için bir ekmek bir battaniye..." olan kampanyaya birçok ülkeden yüzlerce sivil toplum örgütü destek vermektedir.
Gram boyama
Gram boyama, bakterileri  hücre duvarlarının  kimyasal ve  fiziksel özelliklerine göre iki büyük gruba (Gram-pozitif, Gram-negatif) ayırmak için kullanılan empirik bir yöntemdir.
Bu metodu bulan kişi, Danimarkalı bilim insanı  Hans Christian Gram'dır. Bu metodu, 1884 yılında, pnömokoklar (Streptococcus pneumoniae) ile Klebsiella pneumoniae bakterilerini ayırt edebilmek için geliştirmiştir.
Araştırmalarda
Gram boyama, bakteriyoloji laboratuvarındaki en faydalı boyama tekniklerinden biridir. Bu teknik, bir bakteri örneğinin kimliğinin belirlenmesinde ilk aşama olan Gram-pozitif/Gram-negatif ayrımının yapılmasında kullanılır.
Tıbbi alanda
Gram boyama, enfeksiyon şüphesi olan vücut sıvılarında ve biyopsi örneklerine de uygulanır. Menenjit şüphesi olan Beyin omurilik sıvısı örneklerinde veya Septik artrit şüphesi olan eklem sıvısı örneklerinde uygulanabilen bu teknik, zamanın kısıtlı ve tedavinin acil olabileceği durumlarda, bazen günlerce beklemeye sebep olan kültür uygulamalarından çok daha çabuk sonuç verir.
Yöntem
Gram boyama yapmak için hazırlanmış preparatın üzerine kristal viyole boyası damlatılıp 1 dakika beklenir ve iyot-lugol çözeltisi ile yıkanarak kristal viyole uzaklaştırılır. Preparata tekrar iyot-lugol çözeltisi damlatılarak 1 - 2 dakika bekletilip, distile su ile yıkanarak iyot-lugol çözeltisi uzaklaştırılır. Preparatın üzerine %96 'lık etil alkol veya eter – aseton çözeltisi damlatılarak 15 - 30 saniye beklenir, distile su ile yıkanır ve karşıt boya olarak safranin damlatılır ve 40 - 50 saniye bekletilir. Preparat distile su ile yıkanarak havada kendi halinde kurumaya bırakılır, preparata immersiyon yağı damlatılır ve 100'lük objektifle incelenir. Mor renkli bakteriler Gram pozitif, pembe-kırmızı renkli bakteriler ise Gram negatif olarak değerlendirilir. Gram boyama için gerekli olan tüm çözeltiler hazır ticari kitler halinde de pazarlanmaktadır.
Mekanizma
Gram-pozitif bakterilerin kristal viyole/iyot kompleksini tutma özelliğine sahip peptidoglikan yapıda hücre duvarları vardır. Hücre duvarlarının ağsı ve kat kat peptidoglikandan oluşan yapısı boya parçacıklarını tutar. Gram-negatif bakterilerin hücre duvarı ise sadece ince bir peptidoglikan katmanında oluşur ve boyaları tutamaz. Gram-negatif bakterilerde aynı zamanda lipid yapıda bir dış zar duvardır.
Genellikle (istisnalar mevcuttur), Gram-negatif bakteriler hastalık yapıcı kuvvetleri açısından daha tehlikelidirler. Gram-negatiflerin dış zarlarının üstünde, antikorların bağlanmasını engelleyen bir sümük tabakaları vardır. Bakterinin dışında kapsül bulunması da hastalık yapıcı etkinliğini arttıran (virülans) faktörlerdendir. Gram-negatif bakteriler bütün bunlara ek olarak, dış zarlarında lipopolisakkarit bulunur, bu yangı nın (enflamasyonun) artmasına neden olan bir endotoksindir. Yangı o derece şiddetli olabilir ki septik şok meydana gelebilir. Gram-pozitiflerin ise hücre duvarlarını koruyan dış zarları yoktur ve vücudun ürettiği lizozim enzimi çıplak peptidoglikan katmanlarına zarar vererek bakteriyi imha eder. Gram-pozitifler bu özellikleri yüzünden penisilin gibi beta-laktam antibiyotiklere daha duyarlıdırlar.
Walt Disney Studios Home Entertainment
Walt Disney Studios Home Entertainment (eski adıyla Buena Vista Home Entertainment), The Walt Disney Company'ye bağlı ev videosu dağıtımı yapan distribütör. Walt Disney Studios Home Entertainment de Buena Vista Home Entertainment gibi çalışmaktadır. Disney, kendi etiketi altında ev videolarını, 1980 yılında dağıtarak distribütörlüğe başladı. Bu şirketin logosu, hemen hemen tüm Disney filmlerinde görünür.
Muhterem Nur
Hayatı
Asıl adı Olga'dır. Annesini ve babasını hiç bilmedi. Daha sonra “teyze” dediği bir kadın tarafından büyütüldü. 1942'de, İkinci Dünya Savaşı'nın dehşeti içinden bir kamyonun altında İstanbul'a kaçırıldı. Eyüp'e yerleştiler. “Teyze”si ona yeni bir nüfus cüzdanı çıkardı ve nüfûsa Muhterem Kısa adı ile kaydedildi.
İlkokulu Eyüp'te bitirdi, 14 yaşında yine Eyüp'te bir dokuma fabrikasında çalışma hayatına başladı. Bir subay ile evlendi ve bir oğlu oldu.
1950'lerin başlarında, mahalleden arkadaşı, Bulgaristan göçmeni Üftâde ile Beyoğlu turlarına başladı. Onu Beyoğlu'nda ilk keşfeden kişi, orada inzibat subayı olan, sonradan Film San Vakfı başkanı olacak Ümit Utku'ydu.
İlk film teklifini 1950'lerin başında Muharrem Gürses'ten aldı. Yıldızlar Revüsü filminde figüran olarak sinema hayatına 1951'de başladı. İkinci filmi ise (1952), Osman Seden'in yönettiği "Kanun Namına"ydı. Bu filmlerdeki adı Aysel Utku'ydu. Daha sonra Ümit Utku'nun önerisiyle Muhterem Nur ismini kullanmaya başladı.
Boş Beşik, başrol oynadığı ilk film oldu. 1958 yapımı "Üç Arkadaş", Muhterem Nur'u "yıldız" sınıfına taşıdı. Fikret Hakan, Salih Tozan ve Semih Sezerli gibi üç "dev" oyuncu ile başrolü paylaştı.
Muhterem Nur sevgisi, 1960'larda, belki ancak sonraki "Türkân Şoray sevgisi" ile karşılaştırılabilecek bir boyuta ulaştı. Bu kıyaslamayı yapanlardan biri de Türk sinemasının en yetkin uzmanlarından Âgâh Özgüç'tü. Özgüç, vardığı sonucu şöyle ifade etmişti: “Bugün o mertebeye Türkân bile erişemedi. Sultan oldu ama Muhterem'in gördüğü sevgiyi göremedi.”
Muhterem Nur ilk evliliğini gazeteci-aktör Işın Kaan ile yapmış ve 1963 yılında ayrılmıştır. 1986 yılında Müslüm Gürses ile evlendi.
20 Mart 2020 tarihinde sabah 06:30'da tedavi gördüğü İstinye Devlet Hastanesi'nde öldü. Aynı gün kılınan cenaze namazının ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'nda, eşi Müslüm Gürses'le aynı mezara defnedildi.
NGC 4529
NGC 4529, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Berenis'in Saçı takımyıldızı yönünde bulunur. Sc tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Nelson Haedo Valdez
Nelson Antonio Haedo Valdez, (d. 26 Kasım 1983, forvet pozisyonunda görev yapmış Paraguaylı eski millî futbolcu.
Millî takım kariyeri
Millî takımının formasını ilk kez 2004 yılında giyen Valdez, takımının 2004 CONMEBOL Copa América ve 2006 FIFA Dünya Kupası kadrolarında da yer aldı.
Bünyamin Aksungur
Bünyamin Aksungur (1957, Manisa) Türk sanatçıdır.
Cennetin Çocukları (film, 1997)
Cennetin Çocukları 1997 İran yapımı dramatik filmdir. Özgün adı Bacheha-Ye Aseman (Farsça: بچه‌های آسمان) olan film, İngilizce konuşulan ülkelerde ve uluslararası gösterimlerde Children of Heaven adıyla gösterime sunulmuştur.
Kabaceviz, Çarşamba
Kabaceviz, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.
Cennetin Çocukları (film, 1997)
"Cennetin Çocukları" İranlı yönetmen Majid Majidi'nin ABD'de gişe rekorları kırmış olan Cennetin Rengi(Rang-e Khoda) (1999) filminden bir önceki filmidir. Çekimleri İran'ın başkenti Tahran'da gerçekleştirilen bu düşük bütçeli film sadece 180.000 dolara mal olmuştu.
Kabaceviz, Çarşamba
Tarihçe
Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.
Cennetin Çocukları (film, 1997)
Konusu
Bu masalsı duygusal film, yoksul bir ailenin çocukları olan Ali ve Zehra isimli iki küçük kardeşin öyküsünü anlatıyor. Kızkardeşinin ayakkabılarını tamirciden getirirken kaybeden Ali, kendi ayakkabısını onunla ortak kullanmak zorundadır. Çünkü babalarının öfkesinden çekindikleri için durumu ona anlatamazlar, zaten anlatsalar da babaları yeni bir çift ayakkabı alamayacak kadar yoksuldur. Filmin tanıtım sloganında denildiği gibi onların bu küçük sırrı artık en büyük serüvenleri olacaktır.
Kabaceviz, Çarşamba
Tarihçe
Mahallenin eski ismi Kabacniz/Kabaceviç ve en eski ve büyük Ermeni köylerinden biriymiş (Eşekçikran ve Harmanlar “mahalleleriyle”).
Cennetin Çocukları (film, 1997)
Konusu
Filmde, okula giden iki kardeş ayakkabılarını değişerek giymek zorunda kalırlar. Zehra, dersten erken çıkar. Ali ile bir sokak arasında ayakkabılarını değişirler. Ali koşarak gittiği halde hep derse geç kalır ve azar işitir. Bir gün üçüncülük ödülü spor ayakkabı olan yarışmaya girmeye karar verir. Amacı üçüncü olup kazandığı ödülü Zehra'ya vermektir. Ayarlamaya çalışsa da birinci olur ama ayakkabıyı alamadığı için çok üzgündür.
Kabaceviz, Çarşamba
Tarihçe
Rize'nin Hemşin Deresi'nden gelen Ermeniler 1700 yıllarında batıya, Samsun Çarşamba göç etmişler ve bu mahallesi kurmuşlar. Kabaceviz horonu (düz horon / lahana) Rumlardan ve Hemşinli Ermenilerden kalma. Mahallede bir kiliseleri bulunuyormuş, Karabetin kilisesi.
Cennetin Çocukları (film, 1997)
Konusu
Masumiyetin, kederin ve kararlılığın öyküsünü anlatan bu dokunaklı filmi, bazı eleştirmenler Vittorio de Sica'nın 1948 tarihli Bisiklet Hırsızları (Ladri di Biciclette) filmi ile kıyaslamışlardır. Film eleştirmeni Roger Ebert ilgili yazısında, filmin çocuklar için neredeyse kusursuz bir seçim olduğunu, zira iyi niyetli bir saflıkla çekilmiş bu filmin birçok benzeri Amerikan çocuk filminde olduğu gibi ukalaca akıl vermeler, gizli alaycılık ve iğneleyici temalar içermediğini belirtmiştir.