cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pazzi Ailesi
Yapılar
Pazzi Sarayı (Palazzo Pazzi) ailenin ana ikametgâhıydı. Jacobo de' Pazzi tarafından finanse edildi ve yaklaşık olarak 1462-72 yılları arasında Guiliano de Maiano'nun tasarımlarına göre inşa edildi. Hardal rengi kumtaşı kullanılmış rüstik zemin katının üstünde o zamanlar için yeni sayılan ustuka tekniği işlenmiş ilk ve ikinci kat vardı. Pencereleri ise Brunellleschi'den esinlenilmiş hassas tasarımlara sahipti. Merkez avlu, üç taraftan yuvarlak başlı kemerlerle çevrilidir ve spandrellerde dairesel çıkıntılar vardır.
Pazzi Ammannati Sarayı (Palazzo Pazzi dell'Accademia Colombaria) Borgo degli Albizi'de, Palazzo Ramirez de Montalvo ile Palazzo Nonfinito arasında bulunan daha küçük bir palastır. Floransa Doğa Tarihi Müzesi'nin bir bölümüne ev sahipliği yapmakta ayrıca geçici sergileri ağırlamaktadır. Binanın cephesi Bartolomeo Ammannati'ye atfedilir.
Siphonariida
Siphonariida, Siphonariia üsttakımına bağlı bir hayvan takımıdır.
Petticoat (TV dizisi)
Petticoat, 2016-2017 yıllarında yayınlanmış, 1950'lerde geçen bir Hollanda dizisidir. Hikaye, aynı isimli müzikalden uyarlanmıştır. Dizi KRO-NCRV tarafından yayınlandı.
Oyuncular
1 Hajo Bruins ayrıca müzikalde baba Jagersma rolünü oynadı.
2 Rogier van Rooden'ın rolü, müzikalde Freek Bartels tarafından oynandı.
Yerler
Pieterburen, Garnwerd, Ezinge ve Oude Pekela dahil olmak üzere çekimlerin çoğu Groningen'de yapıldı.
Helicida
Helicida, Stylommatophora üsttakımına bağlı bir hayvan takımıdır.
Pyramidellida
Pyramidellida, Pylopulmonata üsttakımına bağlı bir hayvan takımıdır.
Senato İstihbarat Komitesinin CIA tarafından uygulanan işkencelere dair raporu
Senato İstihbarat Komitesinin CIA tarafından uygulanan işkencelere dair raporu, Cumhuriyetçi ve Demokrat senatörlerin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri Senatosu İstihbarat Seçilmiş Komitesi tarafından hazırlanan, Merkezi İstihbarat Teşkilatının (CIA) gözaltı ve sorgulama sırasında uygulamış olduğu geliştirilmiş sorgulama tekniklerini konu alan rapordur. Rapor, Merkezi İstihbarat Teşkilatının "terörizmle savaş" kapsamındaki faaliyetlerini öncesi, sonrası ve sırasında olarak barındırır. İlk rapor komitede 9'a (7 demokrat, 1 cumhuriyetçi, 1 bağımsız) karşı 6 oyla (Hepsi cumhuriyetçi) 13 Aralık 2012 tarihinde kabul edildi.
38000 dipnot bulunduran ve 6700 sayfadan fazla sayfa içeren rapor Merkezi İstihbarat Teşkilatının uygulamış olduğu gözaltı ve sorgu programının tarihçesini, komitenin 20 bulgusunu ve sonuçları detaylı şekilde açıklamıştır. Mahkumlara yapılan işkenceler, CIA programı hakkında Amerika Birleşik Devletleri başkanına, Adalet Bakanlığına, Kongreye verilen yanıltıcı ve doğru olmayan bilgilerin olması, medyanın manipüle edilmesi gibi faaliyetler raporda incelenmiştir. CIA'in sadece mahkumlara işkence yapmakla kalmayıp tutuklular hakkında bilgi saklama yoluna başvurduğu, bazı tutukluların gizlendiği raporda belirtilmiştir. Bunların yanında rapora göre geliştirilmiş sorgulama teknikleri pek işe yaramadığı gibi Amerika Birleşik Devletleri'nin uluslararası kamuoyunda imajını sarsmıştır. 9 Aralık 2014'te raporun önemli bulgu ve belge içeren 525 sayfalık kısmı ve özeti Amerika Birleşik Devletleri Senatosu İstihbarat Seçilmiş Komitesi tarafından yayımlanmıştır.
5 yıl süren soruşturmalar sebebiyle CIA 40 milyon dolar harcamak zorunda kalmıştır. Raporun geri kalan kısmıysa yayımlanmamıştır ve gizlidir. Raporda belirtilen faaliyetlerde bulunan kimseye adli süreç başlatılmamıştır ve böyle bir şey de olası gözükmemektedir. Bu gelişmelerin ardından John McCain ve Dianne Feinstein öncülüğünde raporda geçen işkence yöntemlerinin Amerika Birleşik Devletleri kurumları tarafından tekrar kullanılmaması için yasa geçirilmiştir.
Raporun hazırlanış süreci
Senato İstihbarat Komitesi 11 Şubat 2009'da Ebu Zubeyde'nin ve Abd el-Rahim el-Nashiri'nin sorgusu hakkında komiteye ulaştırılan raporları incelemek üzere toplandı. Oturum sonunda CIA'in sorgulama tekniklerinin daha detaylı şekilde incelenmesi kararlaştırıldı. Aynı yıl 5 Mart'ta soruşturma açılması için oylama yapıldı, 14 kabul oyuna karşı 1 red oyu kullanıldı. Ağustos ayında Başsavcı Eric Holder, açılan ilk soruşturmanın genişletildiği duyurdu. Böylelikle sadece Jose Rodriguez tarafından imha edilen sorgu kayıtları hakkında değil, kayıtlarda geçen işkenceci CIA subayları üstüne de soruşturma başlatılmış oldu. Komitedeki Cumhuriyetçi senatörler, başsavcının soruşturmayı derinleştirme kararının sonucunda soruşturmada tanık olabilecek birçok insanın davaya dahil edilme korkusuyla komiteye yardım etmeyeceği görüşünde mutabık kaldı. Bu kararın ardından soruşturmaya olan desteklerini Eylül 2009'da geri çektiler.
Jose Rodriguez ve CIA subaylarının işkence faaliyetleri hakkında başlatılan soruşturmayı eski bir FBI subayı ve komitede görevli Daniel J. Jones yönetmiştir. CIA'in senatoya sağladığı 6,3 milyondan fazla sayfa içeren dosya, bağlantı, e-posta ve diğer ögelerin incelenmesinin ardından rapor hazırlanmıştır. Komitenin istediği her belge komiteye ulaştırılmamıştır. Komite tarafından istenen 9.400 belge Beyaz Saray'ın inisiyatifi ile gizlenmiştir. Rapor hazırlanırken beklenilenin aksine yüz yüze soruşturma yapılmamıştır, raporda herhangi bir oturumun olmaması Cumhuriyetçi senatörlerin tepkisini çekmiştir. CIA, başsavcı soruşturmasını bahane ederek personellerini tanık olarak komiteye yollamamıştır fakat Haziran 2013'te komiteye resmi bir cevap vermiştir. Bu cevap sayesinde CIA subayları, geliştirilmiş sorgulama teknikleri hakkındaki görüşlerini komiteyle paylaşabilmişlerdir. Yollanılan cevapta eski CIA direktörü George Tenet, sorgu kayıtlarını imha etmekle suçlanan Jose Rodriguez, CIA Genel Danışmanı Scott Muller, CIA'in kıdemli üyeleri James Pavitt, John Rizzo, John McLaughlin gibi kişilerin görüşleri mevcuttu. Bunun yanında CIA'de çalışan hukuk görevlileri, sorgulama tekniklerini geliştiren üst yöneticiler, sağlıkçılar, analistler ve sorgulamaları yapan CIA subaylarının görüşlerine de yer verilmişti.
Nihai rapor 9'a karşı 6 oyla 13 Aralık 2012'de senatoda kabul gördü. 3 Nisan 2014'te raporun belirli kısımlarının yayımlanması konusunda yeni bir oylama yapıldı ve 11'e 3 oyla bu da kabul edildi. Komitede aylarca süren tartışmaların sonunda raporun 525 sayfalık özeti yayımlandı. CIA'in isteği üzerine CIA'in gizli hapishanelerine ev sahipliği yapan ülkelerin isimleri ve CIA subaylarının isimleri gizlendi.
Yüzen Şehir
Yüzen Şehir, (Fransızca: Une ville flottante) Fransız yazar Jules Verne'in 1871'de yayımlanan bir macera romanıdır. Roman yayınlandığı sırada Seksen Günde Devriâlem gibi popülerlik kazandı. Romanın ilk İngiltere ve ABD baskıları 1874'te çıktı. Jules Férat romanın orijinal resimlerini çizdi. Jules Verne'in kardeşi Paul ve ailesiyle birlikte Great Eastern gemisiyle yaptığı Amerika yolculuğu anılarına dayanmaktadır.
Konusu
Great Eastern gemisinde sevmediği kocasıyla birlikte sevdiği adamın da gemide olduğunu anlayan bir kadını anlatıyor.
Haris Vamvaka Efendi
Haris Vamvaka Efendi ( Harisiyos Vamvakas, d.1872 - ö.31 Ağustos 1952), Osmanlı Rum ve Yunan hukukçu ve siyasetçi.
Kozana'nın zengin ve önde gelen ailelerinden birine mensup olan Vamvaka Efendi, Cenevre'de hukuk öğrenimi almıştır. Avrupa’da öğrenim gördüğü dönemde gerek öğrenci olarak, gerekse Yunan milliyetçiliğine yönelik etkinlikleriyle dikkat çekmiştir. İlk Yunan öğrenci derneği olan Minerva'nın kurucu üyeleri arasında yer almıştır. Hukuk doktoru olarak İstanbul'a yerleşmiş ve avukatlık mesleği yapmıştır. II. Abdülhamid'in hukuk danışmanlarından, sonraki süreçte Arnavutluk'ta bakanlık yapmış Epir'den ünlü avukat G. Çakos ile birlikte çalışmıştır. İstanbul'da bulunduğu dönem içerisinde “Rum cemaatin çıkarlarının içten savunucusu” olduğu, sağlam karakteri ve zekâsı ile Patrik III. İoakim'in sempatisini kazanmıştır. Patrik, 1909 yılında Vamvaka Efendi'nin Serfiçe Sancağı mebusu olarak Osmanlı Meclis-i Mebûsan'a girmesine yardımcı olmuştur. İstifa eden Koço Drizi Efendi'nin yerine milletvekili seçilmiş ve Şubat 1909'dan Eylül 1912 sonuna kadar Meclis-i Mebûsan'da bulunmuştur. İstanbul Örgütü'nün (Organosis Konstantinupoleos) bir üyesiydi.
Makedonya'nın Yunanistan'a katılmasının akabinde Haris Vamvaka, Selanik'e yerleşmiş ve orada Fransızca olarak Tribune Gazetesi'ni çıkarmıştır. Vamvaka Efendi 28 Ekim 1918’den 1919 Eylül’üne kadar Trakya ve Osmanlı İdaresi altındaki Rumlarla ilgili konularda Yunan Hükûmeti'nin temsilcisi olarak Paris Barış Konferansı'na katılmıştır. Ancak şüphesiz ki en önemli etkinliği 1919-1920 yıllarında Batı Trakya'da ortaya koyduğu, bölgenin Yunanistan'a katılması çabaları olmuştur. Batı Trakya 14 Mayıs 1920 günü Yunan Ordusu tarafından işgal edildiğinde Vamvaka, bölgenin ilk genel idarecisi olarak atanmıştır. 5 Eylül 1920'den 26 Kasım 1920'ye kadar Doğu Makedonya'nın idarecisi olmuştur.
21 Nisan 1929 günü senatör seçilmiş ve 23 Aralık 1930’a kadar Yunan Senatosu’nun başkan yardımcılığı görevini yürütmüştür. 23 Aralık 1930 günü Selanik Belediye Başkanlığı'na seçilmiş ve 1 Temmuz 1933'e kadar bu görevi sürdürmüştür. 1935'te siyasetten ayrılmış ve 31 Ağustos 1952 günü ölmüştür.
Pleurobranchida
Pleurobranchida, Nudipleura üsttakımına bağlı bir hayvan takımıdır.
Amphibolida
Amphibolida, Pylopulmonata üsttakımına bağlı bir hayvan takımıdır.
Pitos
Pitos (, Yunanca Çoğul:  ) büyük bir saklama kabının Yunanca adıdır. Terim, Neolitik, Tunç Çağı ve sonraki Demir Çağı'nda Akdeniz'i çevreleyen medeniyetler arasında kullanılan bu tür kaplarda kullanılır. Pitoslar, esas olarak sıvılar ve tahıllar için depolama aracı olarak kullanıldı. Sonraki dönemlerde varil ve fıçılarla kıyaslanabilir durumdaydılar. İsim diğer dillerde farklıydı; örneğin Hititler harsi- kullandı. Ayrıca, atılan pitoslar başka amaçlar için de kullanıldı. Bazı dönemlerdeki seramik küvetler gibi pitosların büyüklüğü onları kullanışlı bir tabut haline getirdi. Mycenae ve Girit'teki Orta Helladik mezarlarda bazı gömülerin kemikleri pitoslara yerleştirilmiştir. El Argar'ın eski İber kültürü, B evresinde (MÖ 1500-1300) tabutlar için pitoslar kullandı.
Lymnaeida
Lymnaeida, Hygrophila üsttakımına bağlı bir hayvan takımıdır.
Vanua Balavu
Vanua Balavu, Okyanusya ülkesi Fiji'ye bağlı Lau Takımadaları'na bağlı bir adadır.
Adanın sahip olduğu toplam 1200 nüfusun, 250'si merkezî yerleşim yeri olan Lomaloma'da yaşamaktadır.
Fiji'nin kurucusu olarak görülen ve 1987 yılında kısa bir dönem hariç, bağımsızlığın elde edildiği 1970'ten 1992 yılına kadar başbakanlık, 1993 ile 2000 yılları arasında da devlet başkanlığı görevinde bulunan Kamisese Mara, Vanua Balavu adasından gelmektedir.
Arakan Soykırımı
Arakan Soykırımı, Müslüman Arakan halkına Myanmar Hükûmeti tarafından yapılan etnik temizliktir. Milliyetçi Budistlerin yaptığı katliamlar 1 milyondan fazla Arakanlıyı başka ülkelere gitmeye mecbur bıraktı. Çoğu Arakanlı Bangladeş'e göç ederek Dünya'nın en büyük mülteci kampının kurulmasına sebep olurken, diğer Arakanlılar Hindistan, Tayland ve Malezya'ya gitmeye mecbur bırakıldı.
Myanmar'da Arakanlı Müslümanlara yönelik ayrımcılık ve insan hakları ihlalleri 1970'lere dayanmaktadır. 1970'lerden beri Arakan halkına hükûmet ve milliyetçi Budistler tarafından düzenli olarak saldırılar gerçekleştiriliyor. 2016'nın sonlarında, Myanmar silahlı kuvvetleri Arakan Eyaleti'ndeki insanlara büyük bir baskı uyguladı. Myanmar Ordusu'nun etnik temizlik ve soykırım yaptığı; Birleşmiş Milletler teşkilatları, Uluslararası Ceza Mahkemesi yetkilileri, İnsan Hakları grupları, gazeteciler ve hükûmetler tarafından dile getirildi. Birleşmiş Milletler, yargısız infazlar da dahil olmak üzere geniş çaplı İnsan Hakları ihlallerine dair kanıtlar buldu. Birleşmiş Milletler raporlarına göre Arakanlı Müslümanlara infaz, bebek katliamları ve toplu tecavüzler uygulanıyor, ayrıca bazı işletme ve okullar da kundaklanıyor. Myanmar Hükûmeti bunları "abartı" olarak görmezden geldi. Bangladeş, toplam 3.321 Arakan mülteci ile yapılan anketlere dayanan istatistikleri kullanarak, sadece Ocak 2018'de askeri ve yerel halk nüfusunun en az 24.000 Arakanlıyı öldürdüğünü, 18.000 Arakanlı kadın ve kıza karşı toplu tecavüz veya diğer cinsel şiddet türlerini gerçekleştirdiğini, 116.000 Arakanlının dövüldüğünü ve 36.000'inin de ateşe atıldığını iddia etti.
Askeri operasyonlar çok sayıda insanı yerinden etti ve bir mülteci krizi yarattı. Myanmar'dan gelen en büyük mülteci dalgası 2017'de gerçekleşti ve bu göç Vietnam Savaşı'ndan bu yana Asya'daki en büyük insan göçü oldu. Birleşmiş Milletler raporlarına göre, 700.000'den fazla kişi Arakan Eyaleti'nden gitmeye mecbur bırakıldı veya sınır dışı edildi. Aralık 2017'de dini baskıyı haber yapan iki Reuters gazetecisi tutuklandı ve hapse atıldı. Dışişleri Bakanı Myint Thu, gazetecilere yaptığı açıklamada, Myanmar'ın Kasım 2018'de Bangladeş'teki kamplardan 2.000 Arakan mültecisini kabul etmeye hazır olduğunu söyledi. Ardından, Kasım 2017'de Bangladeş ve Myanmar hükûmetleri, Arakanlı mültecilerin iki ay içinde Arakan Eyaleti'ne geri dönüşünü kolaylaştırmak için bir anlaşma imzaladı ve bu da uluslararası kamuoyundan tepkiler aldı.
Arakan halkına yönelik 2016 askeri baskısı, Birleşmiş Milletler Uluslararası Af Örgütü insan hakları grubu, ABD Dışişleri Bakanlığı, Bangladeş hükûmeti ve Malezya hükûmeti tarafından eleştirildi. Myanmar Devlet Başkanı (fiili hükûmet başkanı) ve Nobel Barış Ödülü sahibi Ang San Su Çi, bu konudaki eylemsizliği ve sessizliği nedeniyle eleştirildi ve askeri suistimalleri önlemek için çok az şey yaptığı iddia edildi. Myanmar, gazetecileri hapse attığı için de eleştirilerde bulundu.
Ağustos 2017 zulmü, Arakan Kurtuluş Ordusu'nun Myanmar sınır karakollarına saldırılarına yanıt olarak gerçekleşti. Çeşitli Birleşmiş Milletler kuruluşları, insan hakları örgütleri ve hükûmetler tarafından etnik temizlik ve soykırım olarak ilan edildi. Birleşmiş Milletler zulmü "etnik temizliğin bir ders kitabı örneği" olarak nitelendirdi. Eylül 2017'nin sonlarında, Daimi Halk Mahkemesinin yedi üyeli bir paneli, Myanmar ordusunu ve otoritesini Arakan ve Kaçin azınlık gruplarına karşı soykırım suçundan suçlu buldu. Su Çi, konuyla ilgili sessizliği ve askerî harekâtları desteklediği için bir kez daha eleştirildi. Ağustos 2018'de Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği, Myanmarlı askeri generallerin soykırımdan yargılanması gerektiğini ilan etti. 23 Ocak 2020'de Uluslararası Adalet Divanı, Myanmar'a Arakan azınlığına karşı soykırımcı şiddeti önleme ve geçmiş saldırıların kanıtlarının korunması gerektiğini belirtti.
Geçmiş
Myanmar, Batıda Bangladeş ve Hindistan ile Doğuda Çin, Laos ve Tayland ile komşu Güneydoğu Asya'da bulunan bir ülkedir. Ülkenin yönetim biçimi olan demokrasi, 2011'den beri Myanmar'da, ülke ordusunun 8 Kasım 2015'te seçim yapılmasına izin verilen bir anlaşma yaptığı zamandan beri var olmuştur. Nobel Barış Ödülü sahibi Ang San Su Çi, Myanmar Cumhurbaşkanıdır. Ayrıca yıllarını ev hapsinde geçirmiştir.
Myanmar'ın nüfusu ağırlıklı olarak Budisttir (%88-90) ve nüfusun küçük bir bölümü Müslümandır. (%4) Ayrıca Budizm ve İslamiyet de dahil olmak üzere Myanmar nüfusu diğer inançları benimsemiş küçük azınlık gruplarından oluşmaktadır.
Arakan Eyaleti'nin Batı kıyısındaki nüfus ağırlıklı olarak Budisttir, Arakan Eyaleti ise ağırlıklı olarak Müslümandır. Budist ve Müslüman topluluklar arasındaki gerilimler, Arakan Eyaleti'nde sık sık anlaşmazlıklara yol açtı ve milliyetçi Budistler genellikle Arakan halkını hedef aldı.
Bazı akademisyenler, Arakan halkının bölgeye nesiller önce yerleşmiş Arap tüccarların torunları olduğunu iddia ediyor. Bazı akademisyenler de bölgede 15. yüzyıldan beri var olduklarını belirtirken, diğerleri birkaç Arakanlının soylarını 15. ve 16. yüzyıllarda Arakan'da yaşayan Müslümanlara kadar izlediklerini iddia etseler de, çoğu akademisyen bölgeye 19. ve 20. yüzyıllarda bir İngiliz kolonisinden geldiğini savunuyor. Pek çok kişi Arakan'ın Orta Çağdan İngiliz sömürge dönemine kadar 4 Müslüman göç dalgası aldığını iddia ediyor. Gutman, Müslüman nüfusun 9. ila 10. yüzyılda etnik Arakan'ın gelişiminden öncesine dayandığını iddia ediyor. Arakan halkının 3000 yıldır var olan Arakan öncesi bir nüfusun torunları ve modern Arakan'ı oluşturan Müslüman dalgaları olduğunu öne sürüyor. Bu iddialara rağmen, onları Bangladeş'ten yasadışı göçmenler olarak gören Myanmar Hükûmeti tarafından vatandaşlıktan mahrum bırakılıyorlar.
2016 Arakan Soykırımı'na yol açan olaylar
Myanmar'daki Arakanlı Müslümanlara yönelik zulüm 1970'lere dayanmaktadır. O zamandan beri Arakan halkına hükûmet ve milliyetçi Budistler tarafından düzenli olarak katliamlar gerçekleştiriliyor. Ülkedeki çeşitli dini gruplar arasındaki gerilimler genellikle Myanmar'ın eski askeri yöneticileri tarafından istismar ediliyor. Uluslararası Af Örgütü, Arakan halkının 1978'den beri askeri diktatörlükler altında insan hakları ihlallerine maruz kaldığını ve halkın birçoğunun Bangladeş'e kaçtığını belirtiyor. 2005 yılında Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği Arakan halkının Bangladeş'ten geri gönderilmesine yardım etti. Ancak mülteci kamplarındaki insan hakları ihlalleri iddiaları bu çabayı tehdit etti. 2015'te 140.000 Arakanlı, 2012'deki toplu ayaklanmalardan sonra IDP (Ülke İçinde Yerinden Edilmiş Kişiler) kamplarında kaldı.
2015 yılında Yale Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ndeki Allard K. Lowenstein Uluslararası İnsan Hakları Kliniği Arakan halkına karşı soykırım yapıldığına dair kanıtlar buldu. Arakan Eyaleti'ndeki Arakan zulmünün tatmin olup olmadığını analiz ettikten 8 ay sonra Soykırım kriterleri, araştırma, Myanmar Hükûmeti'nin, milliyeçi Budist rahiplerin yardımıyla Arakan halkına yönelik etnik temizlik ve soykırımdan sorumlu olduğunu ortaya koydu.
ABD Dışişleri Bakanlığı, 17 Mart 2016 tarihli Vahşet Önleme Raporunda, en son şiddet olaylarından önce şunları özetledi:"Dünya Bankası, Arakan Eyaleti'nin Myanmar'daki en yüksek yoksulluk oranına (yüzde 78) sahip olduğunu ve ülkenin en yoksul eyaleti olduğunu tahmin ediyor. Merkezi hükûmetin yatırım eksikliği, zayıf altyapı ve sosyal hizmetlerin yetersizliği ile sonuçlanırken, hukukun üstünlüğünün olmaması yetersiz güvenlik koşullarına yol açmıştır. Özellikle Arakan halkı, Myanmar Hükümeti tarafından işkence, yasadışı tutuklama ve gözaltı, kısıtlı hareket, dini uygulama kısıtlamaları ve istihdamda ayrımcılık ve sosyal hizmetlere erişim dahil olmak üzere suiistimallerle karşı karşıya kaldığı bildirildi. 2012 yılında, toplumlararası çatışma yaklaşık 200 Arakanlının ölümüne ve 140.000 kişinin evsiz kalmasına yol açtı. 2013–2015 yılları arasında Arakanlılara karşı şiddet olayları yaşanmaya devam etti."
İlk sınır olayları
Myanmar eyaletinin raporlarına göre, 9 Ekim 2016'da bazı silahlı kişiler Arakan Eyaleti'ndeki birkaç sınır polisine saldırdı, bazı silah ve mühimmatlar yağmalandı ve saldırı 9 polis personelinin ölmesine sebep oldu. Saldırı Maungdaw Kasabası'nda gerçekleşti. Yeni kurulan bir isyancı grup olan Harakah al-Yakin, 1 hafta sonra saldırıyı üstlendi.
Baskı
Sınır sonrası olayların ardından Myanmar ordusu, Arakan Eyaleti'ndeki köylere büyük bir baskı başlattı. İlk operasyonda düzinelerce insan öldürüldü ve birçoğu tutuklandı. Baskılar devam ettikçe kayıplar arttı. Keyfi tutuklamalar, yargısız infazlar, toplu tecavüzler, sivillere zulüm ve yağma yapıldı. Basında çıkan haberlerde, Aralık 2016'ya kadar yüzlerce Arakanlının öldürüldüğü ve birçoğunun Bangladeş'in yakın bölgelerine sığınmak için mülteci olarak Myanmar'dan kaçtığı belirtildi.
Kasım ayı sonlarında İnsan Hakları İzleme Örgütü, güvenlik güçleri tarafından yakılan 5 köyde yaklaşık 1.250 Arakan evini gösteren uydu görüntüleri yayımladı. Medya ve insan hakları grupları Myanmar ordusunun insan hakları ihlallerini rapor ettiler. Kasım ayındaki bir olayda, Myanmar ordusu köylüleri vurup öldürmek için helikopterleri kullandı. Kasım 2016 itibarıyla Myanmar, medya ve insan hakları gruplarının zulüm gören bölgelere girmesine izin vermedi. Sonuç olarak, sivil kayıpların kesin rakamları bilinmemektedir. Arakan Eyaleti "bilgi kara deliği" olarak adlandırıldı.
Baskıdan kaçmak için Myanmar'dan kaçanlar, kadınların toplu tecavüze uğradığını, erkeklerin öldürüldüğünü, evlerin yakıldığını ve küçük çocukların yanan evlere atıldığını bildirdi. Naf Nehri üzerinde Arakanlı mültecileri taşıyan tekneler genellikle Myanmar ordusu tarafından vuruldu.
Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği (OHCHR), 3 Şubat 2017'de 200'den fazla Arakanlı mülteciyle yapılan görüşmelere dayanan ve toplu tecavüz, toplu katliam ve çocukların öldürülmesini içerdiğini söyleyen bir rapor yayımladı. Görüşmecilerin yaklaşık yarısı, aile üyelerinin öldürüldüğünü belirtti. Görüşülen kadınların yarısı tecavüze veya cinsel saldırıya uğradıklarını belirtti. Rapor cinsel şiddeti "kitlesel ve sistematik" olarak nitelendirdi. Ordu ve polisin, Arakan halkına ait veya Arakan halkı tarafından kullanılan "evleri, okulları, marketleri, dükkanları ve camileri" yaktıkları iddia edildi.
Reuters tarafından Mart 2017'de elde edilen bir polis belgesine göre, 9 Ekim 2016'dan beri polis tarafından gözaltına alınan 13'ü çocuk, en küçüğü 10 yaşında 423 Arakanlı listelendi. Maungdaw Kasabası'ndaki 2 polis kaptanı belgeyi doğruladı ve tutuklamaları haklı çıkardı. Polislerden biri, "Saldırganlarla işbirliği yapıp yapmayanları polis olarak tutuklamak zorundayız, ancak suçlu olup olmadıklarına mahkeme karar verecek, karar verecek olan biz değiliz." Myanmar polisi ayrıca çocukların sorgulamalar sırasında işledikleri iddia edilen suçları itiraf ettiklerini ve sorgulama sırasında dövülmediklerini veya baskı görmediklerini iddia etti. Gözaltına alınanların yaş ortalaması 34, en küçüğü 10, en büyüğü 75 yaşında.
Myanmar'daki Bağımsız Uluslararası Gerçek Bulma Misyonu başkanı Marzuki Darusman, 24 Ekim 2018'de Myanmar Güvenlik güçlerinin Arakanlı Müslümanlara karşı işlediği zulüm örneklerini bildirdi. Bu Bağımsız Uluslararası Bilgi Bulma Misyonu, 2017 yılında Cenevre'de Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Konseyi tarafından kurulmuştur.
Uluslararası tepkiler
Arakan halkına yönelik Myanmar askeri baskısı çeşitli partiler tarafından eleştirildi. İnsan hakları grubu Uluslararası Af Örgütü ve Birleşmiş Milletler gibi kuruluşlar, Arakan azınlığına yönelik askeri baskıyı insanlığa karşı suç olarak nitelendirdi ve ordunun sivilleri "sistematik bir şiddet kampanyasının" hedefi haline getirdiğini söylediler.
Ang San Su Çi, özellikle sessizliği ve konuyla ilgili eylemsizliği ve ordunun insan hakları ihlallerini önleyemediği için eleştirildi. Yanıt olarak şunları söyledi: "bana insan hakları sorunları olmayan bir ülke göster." Birleşmiş Milletler eski başkanı Kofi Annan, Arakan Eyaleti'ne yaptığı 1 haftalık ziyaretin ardından, insan hakları ihlalleri hakkındaki haberlerle ilgili derin endişelerini dile getirdi. Eyaletteki durumu incelemek ve iyileştirmek için tavsiyelerde bulunmak üzere Ağustos 2016'da kurulan 9 üyeli bir komisyonu yönetiyordu.
ABD Dışişleri Bakanlığı, Arakan Eyaleti'ndeki şiddet ve Arakan halkının yerinden edilmesiyle ilgili endişelerini dile getirdi. Malezya hükûmeti, ülkede devam eden protestolarla Arakan Eyaleti'ndeki baskıyı kınadı. Aralık ayı başlarında düzenlenen bir protesto mitinginde Malezya başbakanı Najib Razak, Myanmar otoritesini Arakanlı Müslümanlara yönelik askeri baskılardan dolayı eleştirdi ve devam eden baskıyı "soykırım" olarak nitelendirdi. Malezya, durumun uluslararası bir endişe kaynağı olduğunu belirtti ve Arakan Müslüman azınlığına yönelik şiddeti "etnik temizlik" olarak nitelendirdi. Malezya, baskıyı protesto etmek için Myanmar ile iki futbol maçını da iptal etti.
Birleşmiş Milletler yetkilisi John McKissick, Kasım 2016'da Myanmar'ı Arakan Eyaleti'ndeki Müslümanlara etnik temizlik yapmakla suçladı. Aynı ayın ilerleyen saatlerinde Bangladeş, Arakan zulmü konusunda "muazzam endişeyi" ifade etmesi için ülkesindeki Myanmar elçisini çağırdı.
Myanmar ordusu tarafından 23 Mayıs 2017'de yayımlanan bir rapor, Şubat ayında Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği tarafından yapılan iddiaları reddetti ve "Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği raporunda yer alan 18 suçlamadan 12'sinin yanlış olduğu, kalan 6 suçlamayla birlikte yalanlara ve uydurulmuş ifadelere dayanan yanlış ve uydurma suçlamalar olduğunu ve bunları tespit ettiklerini iddia etti."
Günümüz Arakan Soykırımı
Yaklaşık olarak 4 polis memuru, güvenlik güçlerinin Kasım 2016'da Arakanlı Müslümanları dövdüğünü gösteren bir videonun internette paylaşılmasının ardından hükûmet yetkilileri tarafından Ocak 2017'de gözaltına alındı. Videoda Arakanlı erkekler ve çocuklar, elleri başlarının arkasında sıralar halinde oturmaya zorlandı. coplarla dövülerek tekmelenirken. Bu, hükûmetin baskıların başlamasından bu yana bölgede kendi güvenlik güçlerini cezalandırdığı ilk olaydı.
4 Temmuz 2017'de Sittwe'de en az 100 Arakanlı Budistten oluşan bir çete, ülke içinde yerlerinden edilmiş kişiler için Dapaing kampından 7 Arakanlı Müslümana tuğlalarla saldırdı, biri öldü ve diğerleri ağır şekilde yaralandı. Arakanlı Müslümanlar, Sittwe'nin rıhtımlarına kadar bot satın almaları için polis tarafından eşlik ediliyordu, ancak yakınlarda silahlı muhafızlar bulunmasına rağmen saldırıya uğradılar. Myanmar İçişleri Bakanlığı sözcüsü, silahsız 1 genç polisin saldırı sırasında Arakanlı Müslümanlarla birlikte olduğunu, ancak saldırganları durduramadığını söyledi. 26 Temmuz 2017'de saldırılarla ilgili olarak bir kişi tutuklandı.
Myanmar hükûmeti 25 Ağustos 2017'de, 24 polis karakolu ve 552. Hafif Piyade Taburu ordu üssünde 150'ye kadar isyancının koordineli saldırıları sırasında 71 kişinin (bir asker, bir göçmenlik memuru, 10 polis ve 59 isyancı) bir gecede Arakan Eyaleti'nde öldürüldüğünü duyurdu. Myanmar Ordusu, saldırının 01:00 civarında, bombalar, hafif silahlar ve palalarla silahlanmış isyancılar bir köprüyü havaya uçurduğunda başladığını belirtti. Ayrıca saldırıların çoğunun 03:00 - 04:00 saatleri arasında gerçekleştiğini de söyledi. Arakan Kurtuluş Ordusu (ARSA) 25 farklı yerde "savunma eylemi" yaptıklarını iddia etti ve hükûmet askerlerini sivillere tecavüz etmek ve öldürmekle suçladı. Grup ayrıca, Rathedaung'un iki haftadan fazla süredir abluka altında olduğunu, Arakanlıların aç kaldığını ve hükûmet güçlerinin Maungdaw Kasabası'nda da aynı şeyi yapmaya hazırlandığını iddia etti.
Birleşmiş Milletler Myanmar İnsan Hakları Özel Raportörü Yanghee Lee, 25 Ağustos'tan bu yana şiddette en az 1.000 kişinin öldüğünü bildirdi. Rakamın "büyük olasılıkla küçümsenmiş" olduğunu da sözlerine ekledi.
zulümler Ekim 2018 itibarıyla hız kesmeden devam etti. Yanghee Lee, Su Çi'nin iddiaları reddettiğini bildirdi. Su Çi hükûmeti "bağımsız uluslararası soruşturmaları" ve diğer araştırmaları reddetti. Lee, tutuklu Arakanlıların durumunu 'ırkçılık' olarak nitelendirdi.
Bir Myanmar savaş gemisi 23 Nisan 2019'da, Arakan köyü Buthidaung'u bombaladı. Ardından ordu, Arakanlıların KuzeyBatıdan Bangladeş'e kaçmasını önlemek için Kuzey Arakan Eyaleti'ne uluslararası alanda yasaklanmış kara mayınları yerleştirdi. Myanmar ordusunun Güneye kaçan Arakanlı sivilleri vurduğu iddia edildi. Kalanların hava saldırıları ile hedef alındığı iddia edildi.
Zulüm ve baskı
Güvenlik güçlerine yapılan saldırının ardından Myanmar ordusu "ağır bir karşı saldırı" ile karşılık verdi ve Arakan halkına karşı "temizleme operasyonları" başlattı. İlk hafta en az 130 Arakanlı öldürüldü. Çok sayıda Arakanlı Myanmar'dan kaçmaya başladı ve Bangladeş'e sığınmaya çalıştı. Myanmar ordusu, kaçan Arakanlılara sık sık havan mermileri ve makineli tüfeklerle ateş açtı ve birçok Arakanlı insanın cesetleri, Bangladeş'e girmek için Naf Nehri'ni geçmeye çalışırken boğulan teknelerden kıyıya vurmaya başladı. 2. haftada en az 1000 Arakanlı öldürüldü. Askeri operasyonlar sırasında Myanmar ordusu, yüzlerce köyü yakıp yok etti, binlerce Arakanlı sivil öldürdü, Arakanlı kadınlara tecavüz etti ve cinsel istismarda bulundu.
Katliam ve cinayetler
Ağustos 2018'de, "temizleme operasyonları" başladığından bu yana Myanmar ordusu ve yerel Budistler tarafından 24.000'den fazla Arakanlının öldürüldüğü tahmin ediliyor. Araştırma ayrıca 18.000'den fazla Müslüman kadın ve kıza tecavüz edildiğini gösteriyor, 116.000 Arakanlı dövüldü ve 36.000 Arakanlı da ateşe verildi. Ayrıca, baskıların başlamasından bu yana yalnızca ilk ayda 730 çocuk dahil en az 6.700 ila 7.000 Arakanlı'nın öldürüldüğü bildirildi. Çoğunluğu kurşunlardan öldü, diğerleri ise evlerinde yanarak öldü. Kaynaklar, cinayetleri "şiddetli ölümler" olarak nitelendirdi. Arakanlıların Rathedaung yakınlarındaki Chut Pyin köyünde ordu ve Budistler tarafından toplu katledildiğine dair raporlar da vardı. Arakan Projesi müdürü Chris Lewa, köyde 130 kişinin öldürüldüğüne dair rapor aldıklarını belirtti. 7 Eylül 2017'de The Guardian, Tula Toli köyünde Arakanlıların toplu katledildiğini bildirdi ve buna Tula Toli Katliamı adını verdi. Arakan Projesi'ne göre, olası toplu mezarların kanıtları ortaya çıkarıldı.
Bazı köylerde yapılan yağmalar
Inn Din (Arakan Eyaleti'nde bir yerleşim yeri) katliamından önce, Myanmar ordusu ve Inn Din'de yaşayan Budist köylüler, Inn Din'deki Arakan mezarlarını yağmaladılar ve ardından evleri yaktılar. Daha sonra birkaç Budist köylü Reuters'e evleri gazyağıyla ateşe verdiklerini ve 2 Eylül'deki katliama katıldıklarını itiraf etti.
Toplu tecavüz ve cinsel şiddet
Hem BM yetkilileri hem de İnsan Hakları İzleme Örgütü Kasım 2017'de, Myanmar Silahlı Kuvvetlerinin son üç aydır Arakanlı Müslüman kadınlara yönelik yaygın toplu tecavüz ve diğer cinsel şiddet biçimleri işlediğini bildirdi. Silahlı Kuvvetlerin yanı sıra, Myanmar Sınır Muhafız Polisi ve Arakan'nin Budist milisleri de bu zulümlere karıştı. HRW, çete tecavüzlerinin ve cinsel şiddetin ordunun etnik temizlik kampanyasının bir parçası olarak işlendiğini belirtirken, Birleşmiş Milletler Çatışmada Cinsel Şiddet Genel Sekreteri Özel Temsilcisi Pramila Patten, Arakanlı kadın ve kızların etnik kimlikleri ve dinleri nedeniyle "sistematik" hedef haline getirildiğini söyledi. Diğer cinsel şiddet biçimleri askeri esaret altında cinsel kölelik, kamuoyunda zorla çıplaklık ve aşağılamayı içermektedir. Bangladeş'teki mülteci kamplarına geldikten sonra bazı kadınlar tecavüze uğramış, bazıları ise çiğ yaralarla travma geçirmiş olarak bulunmuştur. İnsan Hakları İzleme Örgütü, 15 yaşındaki Arakanlı bir kızın 50 metreden fazla sürüklenip ardından 10 Myanmarlı asker tarafından tecavüze uğradığını bildirdi.
Suç kanıtlarının imhası
Şubat 2018'de, Myanmar ordusunun işlenen zulüm delillerini yok etmek için yakılan Arakan köylerini ve toplu mezarları buldozerle dümdüz ettiği bildirildi. Bu köylerde Arakan halkı, 2017 baskısı sırasında Myanmar ordusu tarafından yakılmadan önce yaşıyordu. Askeri baskılar nedeniyle Arakanlı sakinlerini kaybeden bazı el değmemiş köyler de yıkıldı.
Etnik temizlik işlemleri
Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği'nin raporuna göre, Myanmar ordusu, 2017 yılının Ağustos ayı başlarında yüz binlerce Arakanlıyı Myanmar'dan sürmek için "sistematik" bir süreç başlattı. Rapordaki bazı maddeler:
Myanmar'da medya kapsamı
Myanmar hükûmeti, medya kaynaklarına 2014 yılında Arakan ile ilgili konuları dahil etmemeleri talimatı verdi. Özellikle, Myanmar Times'ın Genel Yayın Yönetmeni, yazı işleri ekibine şunları belirten bir not gönderdi:"... Arakan, Bengalliler, Müslümanlar, Budistler ve Arakan Eyaleti'nde devam eden konularla ilgili hiçbir materyal, masamın doğrudan onayı olmadan gazetelerimizde yayınlanamaz ... Kapsamımızın, olayların şemasında önemi olması muhtemel değildir ve şu anda kafamızı bloğa yerleştirmenin pek bir anlamı yoktur. ..."Irrawaddy Dergisi'nin kurucusu ve editörü Ang Zaw'a göre, editörleri Myanmarlı muhabirlere haber verirken dikkatli olmaları veya Arakan konusunu tamamen görmezden gelmeleri söylendi. Zaw, sansürü, Arakan hakkında haber yaparken Myanmar hükûmetinin karşılaşabileceği potansiyel uluslararası tepkiye bağlıyor. Arakan yetkilileri, Arakan'ı Myanmar toplumundan ve uluslararası ziyaretçilerden mümkün olduğunca uzak tuttu.
Diğer ülkelerde medya kapsamı
Arakan krizinin farklı ülkelerdeki kapsamı farklı şekillerde rapor edilmektedir. Khadimul, İslami bir tezi, 50 haber raporunu niteliksel olarak inceledi ve Bangladeş, Hindistan ve Çin'den 258 haber raporunu nicel olarak inceledi. Hindistan ve Bangladeş'ten gelen haberlerin “insan çıkarı ve protesto çerçevesi” ne odaklandığını, Çin medyası ise Arakan'ın güvenliği ve çatışmasına odaklandığını ve Myanmar hükûmet yetkililerinin haberlerinde en çok alıntı yapıldığını ortaya çıkardı.
Bangladeş
Bangladeş raporlarında, en çok alıntı yapılan kaynaklar, haber medyası örnekleminin %19,6'sı ile Arakan yardım kuruluşlarıydı. İkincisi, medya örnekleminin %17,8'i ile ulusal yetkililerdi ve en az %5,9 ile Myanmar'dan alıntı yapıldı. Ayrıca İslam'ın çalışmasında bulunan Bangladeş haber raporları, Arakan %10.4, yabancı yetkililer %16.3, yerel yönetici belirdi. %14.1, ulusal elit %14.8 ve diğerleri %8.3 göründü.
Hindistan
Md Khadimul Islam'ın araştırmasına göre, Hindistan medyası ulusal yetkilileri en çok %34,7 ile Arakan meselesini gösterdi. Daha sonra, yardım kuruluşları %20,8 ve Myanmar %6,9 olarak gösterildi. İslam ayrıca “Arakan” nın %8.3, yabancı yetkililerin %8.3, yerel yöneticinin %1.4, ulusal elitin %11.1 ve diğerlerinin %8.3 göründüğünü belirtti.
Mülteci krizi
Ocak 2017'de tahminen 92.000 Arakan insanı şiddet nedeniyle yerinden edilmişti; Ekim 2016 ile Ocak 2017 arasında yaklaşık 65.000 Myanmar'dan Bangladeş'e kaçtı, ise 23.000 kişi ülke içinde yerinden edildi.
Şubat 2017'de, Bangladeş hükûmeti yeni mültecileri ve halihazırda ülkede bulunan diğer 232.000 Arakan mültecisini Bengal Körfezi'ndeki tortul bir ada olan Bhasan Char'a yerleştirmeyi planladığını duyurdu. Ada ilk kez 2007 civarında ortaya çıktı ve Meghna Nehri'nin yıkanmış alüvyonundan oluştu. En yakın yerleşim yeri olan Hatiya Adası yaklaşık 30 km uzaklıktadır. Haber ajansları, planı "korkunç" olarak nitelendiren bir bölgesel yetkiliden alıntı yaptı. Hareket, bir dizi partiden önemli muhalefet aldı. İnsan hakları grupları planı zorla yer değiştirme olarak tanımladı. Ayrıca, deniz seviyesinin altında olan ve sele yatkın olan adadaki yaşam koşullarına ilişkin endişeler de arttı. Ada, "yalnızca kış aylarında erişilebilir ve korsanlar için bir sığınak" olarak tanımlanmıştır.
Mayıs 2017'de Bangladeş, Malezya'ya gitmek için tekneyle ülkeyi terk etmeye çalışan 12 Arakanlıyı ve 2 kaçakçıyı gözaltına aldı.
Ağustos 2017'de Tayland, Myanmar'dan kaçan Arakanlı mültecilerini "kabul etmeye" hazırlandığını duyurdu.
14 Ağustos 2017'de Hindistan, 14.000'i BM mülteci ajansına kayıtlı olanlar da dahil olmak üzere tahmini 40.000 Arakanlı mülteciyi sınır dışı ettiğini duyurdu. Açıklamadan önceki aylarda ülkede bir dizi Arakanlı karşıtı protesto düzenlendi.
Eylül 2017'de Nepal, daha fazla Arakan mültecisinin ülkeye girişini önlemek için Hindistan sınırındaki gözetimi artırdı. Başkent Katmandu'da küçük bir Arakan mülteci topluluğu yaşıyor.
Kasım 2017'de, Bangladeş hükûmeti Arakanlı mültecilerin Arakan topraklarındaki evlerine geri döndürmek için Myanmar ile bir anlaşma imzaladı. Anlaşma, Ang San Su Çi ve Bangladeş Dışişleri Bakanı Abul Hassan Mahmud Ali arasında konuyla ilgili diplomatik görüşme sonrasında ortaya çıktı. Anlaşma, uluslararası yorumcular tarafından, Su Çi'nin, çatışmada hareket etmemesi nedeniyle eleştirilere değinmek için bilinçli bir çaba olarak görüldü. Hem Birleşmiş Milletler hem de ABD Dışişleri Bakanı Rex Tillerson'un ardından gelen bu karar, Myanmar ordusunun Arakanlı mültecilere karşı yürüttüğü eylemlerin etnik temizlik oluşturduğunu, yardım grupları tarafından tereddüt ve eleştiriyle karşılandığını ilan etti.
Uluslararası tepkiler
Arakan halkına yönelik devam eden soykırım, uluslararası alanda ciddi eleştirilere yol açtı ve insan hakları konusunda ciddi endişeler yarattı. Uluslararası topluluklar ve insan hakları yetkilileri, şiddeti etnik temizlik ve soykırım olarak nitelendirdi. Güvenlik güçleri ve Budist milislerin "temizleme operasyonları" başlatmasından kısa bir süre sonra, Dünya liderleri Myanmar otoritesini sivil kayıplardan kaçınması konusunda uyardı. Eylül ayı sonlarında, Daimi Halk Mahkemesinin yedi üyeli bir heyeti, Myanmar'ı Arakan ve Kaçinlere karşı soykırım yapmakla suçladı. Karar, Malezya Üniversitesi hukuk fakültesinde düzenlenen ve çeşitli belgeselleri, uzman görüşlerini ve kurbanların ifadelerini inceleyen beş günlük bir duruşmanın ardından geldi. Mahkeme, Arakan Eyaleti'nin askerden arındırılması ve ayrımcı vatandaşlık yasasının sona ermesi dahil 17 tavsiyede bulundu. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları şefi Zeid bin Ra'ad, zulmü "etnik temizliğin bir ders kitabı örneği" olarak nitelendirdi. 5 Aralık 2017'de Ra'ad, Arakan zulmünün uluslararası insan hakları yasaları kapsamında soykırım teşkil edebileceğini duyurdu. Kasım ayında, Birleşik Krallık başbakanı Theresa May ve ABD Dışişleri Bakanı Rex Tillerson durumu "etnik temizlik" olarak tanımlarken, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron bunu soykırım olarak nitelendirdi. Arakan etnik azınlığı hakkında iki yıllık bir soruşturmanın ardından, Uluslararası Af Örgütü, Arakan halkının kısıtlı durumunu, "kurumsallaşmış ayrımcılık ve ayrımcılıktan oluşan kısır bir sistem" altında oldukları için "bir açık hava hapishanesi" olarak nitelendirdi. raporlarında insan haklarını, hareket özgürlüklerini ve gıda, sağlık ve eğitime erişimlerini sınırlıyor. Uluslararası Af Örgütü, Arakan azınlığının köyleri, kasabaları ve Myanmar'ın geri kalanından kesilmiş kötü bakımlı kamplarla sınırlandırıldığından ve kendi köyleri arasında seyahatin ciddi şekilde kısıtlandığından bahsediyor. İlçeler arası seyahat, karmaşık bir izin alma sürecine tabidir ve o zaman bile seyahat etmelerine izin verilenler rutin olarak taciz edilir, fiziksel olarak işkence görür veya tutuklanır. Haklar grubu, tüm bu "sistematik" ayrımcılık ve zulüm eylemlerinin soykırım anlamına geldiğini söyledi. 2016 yılında, Ang San Su Çi bu konudaki sessizliği ve askerî harekâtları desteklemesi nedeniyle eleştirildi. O, şiddetli şiddet olaylarıyla başa çıkma konusundaki "eylemsizlik" nedeniyle 1997 Oxford Özgürlük ödülünü aldı. Diğerleri, ordunun hükûmette önemli ölçüde özerkliğini ve gücünü koruduğu için, onları kontrol etmekte güçsüz olabileceğini iddia ediyor. Arakan adına hareketsizliği, Nobel Barış Ödülü sahibi Malala Yousafzai'den bir eylem çağrısı getirdi. Çok sayıda insan Su Çi'nin Nobel Ödülünün iptal edilmesi çağrısında bulundu. Nobel Barış Ödülü sahibi Desmond Tutu da Su Çi'nin askerî eylemleri savunma tutumunu eleştirdi. The Economist, Su Çi'nin duruşunu eleştirerek, "Arakan'deki şiddet o kadar ölçüsüz bir düzeye ulaştı ki, devam eden soykırımı hiçbir şekilde haklı gösteremez."
Myanmar ordusuna karşı doğrudan yaptırımlar ve buna bağlı şirketlerle iş yapan firmalara, geçmişte Amerika Birleşik Devletleri ve diğer ülkeler tarafından uygulanan cezalar, şiddete en iyi yanıt olarak önerildi. The Economist'e göre, "Myanmar ordusunu etkilemek kolay değil, ancak ekonomik ve diplomatik izolasyon, onu ilk etapta iktidarı teslim etmeye ikna etmede rol oynamış görünüyor."
Ellobiida
Ellobiida, Eupulmonata üsttakımına bağlı bir hayvan takımıdır.
Acochlida
Acochlida, Acochlidia üsttakımına bağlı bir hayvan takımıdır.
Sarıgazi (İstanbul metrosu)
Sarıgazi (M5) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M5 hattı'nda yer alan inşa hâlindeki bir metro istasyonudur. İstasyon, Eski Ankara Caddesi üzerinde Nazım Hikmet Parkı içinde yer almaktadır. M5 platformu, M13 platformunun 18 metre alt kotunda konumlanmıştır.
İstasyonun 1 nolu Eski Ankara Caddesi, 2 nolu Kaymakamlık olmak üzere toplam 2 adet girişi planlanmıştır. 2 nolu giriş, Atatürk Caddesi üzerinde Sancaktepe Kaymakamlık binası yakınında yaya tüneli şeklinde yer alacaktır. İstasyonda 4 adet asansör, 12 adet yürüyen merdiven bulunacaktadır.
İstasyonun platform katı ve yaya altgeçidi tünel; turnike katı, teknik katları ve girişleri aç-kapa yöntemi ile inşa edilmektedir.
M5 hattında Sancaktepe Şehir Hastanesi istasyonuna kadar olan istasyonların (Meclis, Sarıgazi, Sancaktepe Şehir Hastanesi) Eylül 2023'te hizmete girmesi planlanmaktadır.
Sarıgazi (M13) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M13 hattı'nda yer alan proje aşamasındaki metro istasyonudur. İstasyon, Eski Ankara Caddesi üzerinde Nazım Hikmet Parkı içinde yer almaktadır. M13 platformu, M5 platformunun 18 metre üst kotunda konumlanmıştır.
M13 hattında Cumhurbaşkanlığı tarafından "hattın yeterli yolcu talebini karşılamaması" gerekçesiyle yatırım programına alınmaması üzerine geçici olarak durdurulmuştur.
M5 istasyonu ile entegre bir istasyon yapısına sahip olduğu için M13 hattının platformlarının bir bölümü M5 inşaatı kapsamında inşa edilmektedir.
İstasyonun 1 nolu Eski Ankara Caddesi ve 2 nolu Kaymakamlık olmak üzere toplam 2 adet girişi planlanmıştır. 2 nolu giriş, Atatürk Caddesi üzerinde Sancaktepe Kaymakamlığı binası yakınında yaya tüneli şeklinde yer alacaktır. İstasyonda 3 adet asansör, 6 adet yürüyen merdiven bulunmaktadır.
Tarihçe
3 Aralık 2021 tarihinde TBM-2 Sarıgazi İstasyonu'na ulaşarak TBM kazısını tamamlamıştır.
Taketani Mitsuo
Taketani Mitsuo (武谷 三男), önde gelen bir Japon fizikçi ve Marksisttir. Bilimsel Gelişimin Üç Aşaması Doktrini'ni (Doctrine of the Three Stages of Scientific Development) 1936'da yayımladı. Bu, bilim felsefesine Japonların ilk katkısıydı.
Marksist dergi Sekai Bunka'ya (Dünya Kültürü) yaptığı katkılardan sonra 1938'de hapse atıldı. Ancak Yoshio Nishina'nın müdahalesinin ardından profesörü Hideki Yukava'nın gözetiminde serbest bırakıldı.
Bilimsel Gelişimin Üç Aşaması Doktrini
Taketani, Fenomen, Töz ve Öz üçlüsüyle Hegel'in diyalektik teorisini uyguladı. Mezon keşfini geliştirirken Yukawa ile birlikte çalıştıktan sonra, bunu yeni bir madde örneği olarak kullandı. Meslektaşı ve çalışma arkadaşı Shoichi Sakata ile Taketani, üç aşamalı teori olarak bilinen Marksist bir bilim felsefesi geliştirdi. Teoriye göre bilim, rolünün deneyimlerimizi tanımlamak olduğu olağanüstü bir aşamadan başlar. Daha sonra bilim, deneyim nesnelerini ne tür bir tözün oluşturabileceğini ve ayrıca töz aşaması adını verdiği yapının ne olabileceğini sorar. Ancak daha sonra, hem tözün hem de fenomenin özü sorununun, önceki iki aşamanın sentezi olan temel aşama olarak ortaya çıktığını savunur. İşlem daha sonra daha yüksek bir seviyede tekrarlanan benzer bir döngü ile tekrarlanır.
Mikro hücresel plastik
Mikrohücresel köpük olarak da bilinen mikro hücreli plastikler 50 mikrondan küçük (genellikler 0.1 ila 100 mikron) milyarlarca küçük baloncuk içeren özel üretilmiş bir plastik şeklidir. Bu plastik türü gaz kabarcıklarının homojen bir şekilde düzenlenmesine neden olmak için "termodinamik kararsızlık fenomenine" dayanarak gazın yüksek basınç altında çeşitli polimerlere çözülmesiyle oluşturulur aksi takdirde çekirdeklenme olarak bilinir. Asıl amacı mekanik özellikleri korurken malzeme kullanımını azaltmaktı. Bu köpüklerdeki ana varyans odası onları oluşturmak için kullanılan gazdır; bitmiş ürünün yoğunluğu kullanılan gaza göre belirlenir. Kullanılan gaza bağlı olarak köpüğün yoğunluğu önceden işlenmiş plastiğin yoğunluğu % 5 ila % 99 arasında olabilir. Köpüğün son şekline ve daha sonra kalıplama işlemine daha fazla odaklanan tasarım parametreleri kullanılacak kalıp veya kalıp tipinin yanı sıra bu malzemeyi köpük olarak sınıflandıran kabarcıkların veya hücrelerin boyutlarını içerir. Hücrelerin boyutu ışığın dalga boyuna yakın olduğundan sıradan bir gözlemciye göre bu köpük, katı, açık renkli bir plastik görünümünü korur. Washington Üniversitesi'ndeki son gelişmelerde nanohücreli köpükler üretildi. Bu köpükler 20-100 nanometre aralığındaki hücre boyutları ile karakterize edilir. Ayrıca Delhi Hindistan Teknoloji Enstitüsü'nde, yüksek kaliteli mikro hücreli köpükler üretmek için yeni teknolojiler geliştiriliyor.
Tarih
1974'ten önce 1974'te Erimiş Plastik ve Gazın Karıştırılması adlı ABD patentinde özetlenen yöntem kullanılarak geleneksel köpükler oluşturuldu. Kimyasal veya fiziksel şişirme ajanı olarak bilinen bir gazı erimiş plastik üzerine bırakarak sert plastik geleneksel köpüğe dönüştürüldü. Bu yöntemlerin sonuçları oldukça istenmeyen bir sonuçtu. Prosesin kontrolsüz yapısı nedeniyle ürün genellikle tek tip değildi ve birçok büyük boşluğu barındırıyordu. Sonuç olarak hücresel yapıda büyük hücreler bulunan düşük mukavemetli ve az yoğun köpük elde edildi. Bu yöntemin güçlükleri daha avantajlı mekanik özelliklere sahip benzer bir malzemeyi üretebilecek bir işleme olan ihtiyacı doğurdu.
Bugün bildiğimiz gibi mikro hücresel köpüklerin yaratılması geleneksel köpüklerin üretiminden esinlenildi. 1979'da Profesör Nam P Suh yönetimindeki MIT yüksek lisans öğrencileri J.E. Martini ve F.A. Waldman mikro hücreli plastiklerin veya mikro hücreli köpüklerin icadı ile akredite oldu. Basınçlı ekstrüzyon ve enjeksiyonla kalıplama yaparak deneyleri önemli ölçüde daha az malzeme kullanan bir yönteme ve 8 mikrondan daha küçük olan % 5-30 daha az boşluklu bir ürüne yol açtı. Mekanik özellikler açısından malzemenin kırılma tokluğu % 400 ve çatlak ilerlemesine karşı direnç ise % 200 arttı. İlk olarak, plastik yüksek basınçta gaza eşit şekilde doyurulur. Daha sonra sıcaklık artırılarak plastikte termal kararsızlığa neden olur. Kararlı bir duruma ulaşmak için hücre çekirdeklenmesi gerçekleşir. Bu adım sırasında oluşturulan hücreler geleneksel köpüklerden çok daha küçük olur. Bundan sonra hücre büyümesi veya matris gevşemesi başlar. Bu yöntemin yeniliği sıcaklık ve basınç girdilerini değiştirerek ürünün mekanik özelliklerini kontrol edebilme özelliğiydi. Örneğin basıncı değiştirerek çok ince bir dış katman oluşturulabilir ve bu da ürünü daha da güçlü hale getirir. Deneysel sonuçlar CO2'nin en yoğun köpükleri üreten gaz olduğunu buldu. Argon ve Azot gibi diğer gazlar biraz daha az istenen mekanik özellikleri olan köpükler üretti.
Üretim
İstenilen köpüğü yapmak için gaz seçerken işlevsel gereksinimler ve tasarım parametreleri dikkate alınır. İşlevsel gereksinimler bu malzeme türünü icat ederken kullanılan kriterlerle aynıdır; Orijinal plastiğin yapabildiği aynı üç boyutlu ürünleri yapabilen mekanik özelliklerden (özellikle tokluktan) ödün vermeden daha az plastik kullanmak.
Mikro hücreli plastiklerin üretimi sıcaklık ve basınca bağlıdır. Gazın yüksek sıcaklık ve basınç altında çözülmesi basınç düştüğünde çekirdeklenme bölgelerini harekete geçiren ve çözünmüş gaz miktarı ile üssel olarak artan itici bir güç yaratır.
Homojen çekirdeklenme hücresel matristeki baloncukları üretmek için birincil mekanizmadır. Çözünmüş gaz molekülleri ilk önce çekirdeklenmiş olan aktivasyon bölgelerine yayılma tercihine sahiptir. Bu bölgeler neredeyse aynı anda aktif hale getirildiği ve çözünmüş gaz moleküllerinin plastik boyunca eşit ve tekdüze paylaşılmasına zorladığı için bu önlenir.