Henri_de_La_Tour_d'Auvergne
Mareşallik Dönemi
Geri çekilmesinden bir ay sonra Turenne, on yılı aşkın emperyalist işgalin ardından seçmeni Philipp Christoph von Sötern için yeniden ele geçirdiği Trier'e 120 mil yürüdü. Bu hamleyle Moselle Nehri'nin kontrolünü Fransa adına ele geçirdikten sonra, o nehrin savunmasını iyileştirmeye koyuldu. Daha sonra Fransa'ya döndü ve burada Turenne ile kardeşinin arasını açmaya çalışan Mazarin tarafından kardeşine de söz verilen Château-Thierry Dükalığı teklif edildi. 1646'da Turenne daha fazla askeri başarı elde etti. Güçlerini Wrangel komutasındaki İsveçlilerle birleştirmeye karar verdi. Ancak Mazarin, Bavyera Dükü ile Fransız ve İsveç kuvvetlerini birleştirmemek ve Ren nehrini geçmemek için bir anlaşma yapmıştı. Karşılığında Bavyeralılar İmparatorluk ordusuna katılmayacaktı. Turenne'e Lüksemburg'u kuşatmasını emretti, ancak Turenne haklı olarak Bavyera Dükü'nün faul yaptığından şüphelendi ve erteledi. Bir süre sonra Bavyera ordusu imparatorluklarla bağlantı kurdu ve Turenne, Wrangel'e yardım etmek için aynı şeyi denedi. Wesel üzerinden dolambaçlı bir yol kullanarak başarılı oldu çünkü orada güneyde kullanabileceği başka bir köprü yoktu. Birleşik ordu Tuna nehrinden aşağı yürüdü ve Münih ile Bregenz'e kadar ilerledi, Bavyera'da yollarını yağmaladı. Bu, Bavyera Seçmenini barış yapmaya ikna etti. bu manevralarla "büyük bir cesaret, sağduyu ve deha sergilediğini; bunlar büyük sonuçlar açısından verimlidir ve tüm askerler tarafından incelenmelidir" dedi. 1647'de imparatorun zayıflamış ordusuna saldırmayı teklif etti, ancak onun yerine Flanddre'ye gitmesi emredildi. Böylece Fransa bir fırsatı kaçırmakla kalmadı, altı aydır maaşlarını alamayan Weimar birlikleri arasında ciddi bir isyan çıktı. Turenne'in ısrarı üzerine kısa süre önce yüksek makamlara terfi ettirilen Rosen, onlar tarafından tutsak tutuluyormuş gibi davranarak Weimarlı süvarileri isyana ikna etti. ana kuvvetiyle Flanders'a çoktan ayrılmıştı, ancak küçük bir birlik ile isyancıları şaşırtarak geri döndü. Sürpriz bir saldırıyla onları yok etmek yerine, sanki hâlâ komuta kendisindeymiş gibi onlarla birlikte yürüdü ve Rosen'i gizlice tutuklatmayı başardı ve ardından isyan sona erdi. Daha sonra Lüksemburg'a yürüdü, ancak kısa süre sonra Ren'e geçmesi için emir aldı. Turenne'nin tahmin ettiği gibi, Bavyera 1647'de tekrar İmparatorluk ordusuna katıldı. İmparatorlukları Solucan Kuşatması'nı kaldırmaya zorladı ve resmen Bavyera'ya savaş ilan etti. Bir kez daha Wrangel liderliğindeki İsveçlilerle birleştikten sonra, imparatorluklara karşı birlikte hareket ettiler. Ertesi gece Turenne birliklerini gizlice imparatorlukların yakınına taşıdı. Ertesi gün, 17 Mayıs, emperyal güçler, artçılarının Zusmarshausen'de çetin bir savaşta tek başlarına yakalanmaları ve yenilmeleri ile sonuçlanan tehlikenin farkında olmadan ilerlediler. Daha sonra askerler, daha güvenli bir barış sağlanana kadar Bavyera'yı ateş ve kılıçla harap etti. Pek çok modern yazarın Turenne'i suçladığı bu yıkım, zamanın ruhunun ve savaşın koşullarının izin verdiğinden daha sert bir önlem gibi görünmüyordu. Avusturya'ya taşınmayı ve Viyana'yı almayı planladı, ancak Vestfalya Barışı imzalandığı için bu kampanya hiçbir zaman gerçekleşmedi.