cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alfred Hitchcock
Henley'deki iş hayatı
1914'te Birinci Dünya Savaşı patladığında Hitchcock askere alınamayacak yaştaydı, 1917'de 18 yaşına geldiğinde "ciddi organik rahatsızlıklarının olmadığı; ancak sadece hafif işleri yapabileceği, garnizondaki bazı hizmet işlerine dayanabileceği" şeklinde bir rapor aldı. Kraliyet ordusunun mühendis alayına alındı ve bazı teorik brifinglere, hafta sonu tatbikatlarına ve talimlere katıldı. John Russel Taylor'ın aktardığına göre Hyde Park'ta yapılan bir talimde Hitchcock'tan ayaklarına dolak takması istendi. Ancak Hitchcock dolağı bir türlü ayağının etrafına sarmayı başaramadı ve sürekli yere düşürdü.
Savaştan sonra Hitchcock yaratıcı yazarlık yapma fırsatları elde etmeye başladı. Haziran 1919'da çalıştığı şirketin iç yayını olan Henley Telegraph'a gönderdiği birkaç kısa öykü sayesinde bu yayının kurucu editörü ve işletme yöneticisi yapıldı. Henley'de elektrik kabloları konusunda uzmanlaşmıştı ve Londra Üniversitesindeki sanat derslerinde devam etmeye başlayınca şirket Hitchcock'u reklam bölümüne transfer etti. Böylece elektrik kablolarıyla ilgili reklamların tasarımlarını ve çizimlerini yapma imkanı doğmuş oldu. İşini seviyordu ve bazen geç saatlere kadar ofiste çalışıyordu; daha sonra Truffaut'ya "bu çalışmalarım, sinemaya doğru ilk adımlarım olarak, bu alana kaymamda büyük yardım sağladı" demişti. Yine Truffaut'ya aynı dönemde sık sık sinemaya gittiğini, özellikle Amerikan filmlerini çekici bulduğunu, Chaplin'in, D. W. Griffith'in ve Buster Keaton'un filmlerini izlediğini, Fritz Lang'in "Der müde Tod" filmini (1921) çok beğendiğini söylemişti.
Famous Players-Lasky dönemi
Hitchcock henüz Henley'de çalışıyorken, Paramount Pictures'ın yapım kolu olan Famous Players-Lasky'nin Londra'da bir stüdyo açacağını okudu. Burada Maria Corelli'nin "The Sorrows of Satan" adlı filmini çekmeyi planlıyorlardı. Sessiz filmlerde kullanılan ara yazılar için hazırladığı bazı kartları ve çizimleri stüdyoya gönderdi. İşe alındı ve 1919'da Hoxton, Poole caddesindeki Islington stüdyolarında "Arayazı kartları tasarımcısı" olarak işe başladı.
Donald Spoto'nun belirttiğine göre stüdyoda çalışan personelin çoğu hangi işleri yapacakları oldukça katı şekilde tanımlanmış olan Amerikalılardı ama İngiliz çalışanlar her konuyla ilgilenmeleri için teşvik ediliyordu; bu da Hitchcock'un yazar, sanat yönetmeni ve yapım yöneticisi olarak en az 18 sessiz filmde deneyim kazanmasına imkan tanıdı. The Times, Şubat 1922'de "Mr. A. J. Hitchcock'un nezareti altında bulunan özel başlık sanatları bölümü"nden bahsediyordu. Bu dönemde finansal nedenlerden dolayı çekilmesinden vazgeçilen, çekilmiş olan bölümlerinin de kayıp olduğu 13 Numara (1922) (Mrs. Peabody olarak da bilinir) ve Seymour Hicks'in oynadığı "Always Tell Your Wife"ın (1923) yönetmenliğini yaptı. Hicks filmin yönetmeni ile kavga edince Hitchcock'a "gel bu filmi birlikte bitirelim" demiş ve Hitchcock da filmin tamamlanmasına yardım etmişti. Hicks daha sonra "malzeme odasından sorumlu olan şişman bir gencin yardımıyla (ki bu kişi Alfred Hitchcock'tan başkası değildi.) filmi bitirdiklerini yazmıştı.
Gainsborough Pictures ve Almanya'daki çalışma dönemi
1925 yazında Balcon, Hitchcock'tan Virginia Valli'nin oynayacağı, bir Alman firması olan Emelka'nın Münih yakınlarındaki Geiselgasteig stüdyolarının ve Gainsborough stüdyolarının ortak yapımı olacak olan "Zevk Bahçesi"ni (The Pleasure Garden) (1925) çekmesini istedi. Hitchcock'un nişanlısı Alma Reville de yardımcı yönetmen ve editör idi. Film ticari bir başarısızlık yaşasa da, Balcon Hitchcock'un çalışmasından memnundu; Daily Express onun hakkında "genç bir usta" diye manşet attı". Balcon Hitchcock'tan ikinci bir filmi, "Fear o 'God" adlı bir hikâyeden Münih'te filme çekilecek olan Dağ Kartalı ' nı (The Mountain Eagle) (1926) yönetmesini istedi. Film kayıptır; Hitchcock bu filmi için "çok kötü bir filmdi" demiştir.
Hitchcock'un talihi ilk gerilim filmi olan Kiracı (The Lodger: A Story of the London Fog) (1927) ile güldü. Film siyah palto giyen, siyan bir çanta taşıyan ve sadece salı günleri Londra'da sarışın genç kadınları öldüren bir katil üzerine idi. Ev sahibi bir kadın, yeni kiracısının katil olduğundan şüphelenir ama kiracının masum olduğu anlaşılır. Hitchcock, henüz sesli filmin olmadığı bir dönemde, üst kattaki kiracının ayak seslerinin alt kattan duyulduğunu anlatabilmek için camdan bir döşemesi olan bir platform yaptırdı, böylece seyirciler odadaki avizenin de onunla birlikte hareket etmesine neden olan, kiracının ileri geri hareketlerini görebiliyordu. Hitchcock aslında başrol oyuncusunun suçlu olmasını ya da filmin sonunun belirsiz kalmasını istiyordu ama başrol oyuncusu Ivor Novello o zamanlar bir matinée idol idi ve böyle bir "yıldız sistemi"nde Novello kötü adam olamazdı. Hitchcock Truffaut'ya şöyle demişti: "Açıkça ve büyük harflerle "masumdur" diye vurgulamanız gerekir. (Aynı filmi yıllar sonra Cary Grant ile çektiği Şüphe'de Suspicion (1941)' de yaşamış olduğunu da söylemiştir.)
1927 Ocak ayında gösterime giren Kiracı hem ticari bir başarı kazandı, hem de olumlu eleştiriler aldı. Hitchcock Truffaut'ya Almanya'da tanık olduğu Alman dışavurumcu tekniklerden yararlandığı ilk film olduğunu söylemiştir: "Kiracı, benim Almanya'daki dönemimden etkilenen ilk filmim.. Stilimi denediğim ilk filmimdi. Aslında Kiracı'nın ilk filmim olduğunu her zaman söyleyebilirsiniz." Aynı zamanda ilk cameo'sunu da bu filmde kullandı, Truffaut'ya söylediğine göre bu cameo aslında tamamen yararcı bir zihniyetle yapılmıştı, zira fazladan perdeyi dolduracak bir görüntüye ihtiyaç vardı ve haber odasında oturan bir adam olarak gösterilmişti. Aynı filmdeki ikinci bir cameo ise kahramanın tutuklandığını seyredenler arasında başına bir kep giymiş ve parmaklıklara yaslanmış olarak görünüyordu.
Evliliği
2 Aralık 1926'da Hitchcock İngiliz-Amerikan bir senaryo yazarı olan Alma Reville (1899–1982) ile South Kensington'daki Brompton Oratoryumunda evlendi. Çift balayını Paris, Como gölü ve St. Moritz'de yaptı, daha sonra Londra'da 153 Cromwell Road, Kensington adresinde kiraladıkları dairede yaşamaya başladı. Reville, Hitchcock'tan sadece birkaç saat önce doğmuştu, muhtemelen Hitchcock'un annesinin ısrarı ile Protestanlıktan Katolikliğe geçti, 31 Mayıs 1927'de Westminster Kilisesinde vaftiz edildi ve 5 Haziran'da Kardinal Francis Bourne tarafından onaylandı.
Reville kocasının en yakın çalışma arkadaşıydı; Charles Champlin 1982'de şöyle yazıyordu: "Hitchcock'un dört eli vardı, bunların ikisi Alma'nınkilerdi." Hitchcock 1979'da AFI Life Achievement Award'ı aldığında onun hakkında şöyle dedi: "bana en çok şefkat gösteren, takdir eden ve cesaret veren, sürekli birlikte çalıştığım dört kişi vardır. Bu dört kişiden birincisi bir film editörü, ikincisi bir senaryo yazarı, üçüncüsü kızım Pat'in annesi ve dördüncüsü mutfakta mucizeler yaratan bir aşçıdır. Ve onun adı Alma Reville'dir." Reville Hitchcock'un aralarında Shadow of a Doubt, Suspicion and The 39 Steps'in de bulunduğu birçok filmin ya senaryosunu yazdı ya da ortak yazar olarak yer aldı.
İlk sesli filmleri
Çalıştığı yapım şirketi British International Pictures (BIP), Elstree stüdyolarını sesli film stüdyosuna çevirince, Hitchcock onuncu filmi olan Şantaj'a (Blackmail) (1929) başladı. Film ilk İngiliz sesli filmi idi; ABD'de ise kısa ses bölümlerinin olduğu ve ilk sesli film kabul edilen Caz Muganisi (The Jazz Singer, 1927 ilkbaharı) filminden tam sesli olarak yapılan "The Lights of New York"a (1928 yazı) kadar sesli filmler hızla artmıştı. Hitchcock bu filmde ünlü yer işaretlerini gerilim sekansları için fon olarak kullanma geleneğini başlattı; filmin doruk noktası ise British Museum'un kubbesindeki kovalamaca sahnesi idi. Ayrıca filmde Hitchcock'un en uzun cameo görüntülerinden biri yer alıyordu; bu sahnede Hitchcock Londra metrosunda kitap okurken küçük bir çocuk tarafından rahatsız ediliyordu. PBS tarafından hazırlanan The Men Who Made The Movies serisinde Hitchcock daha sesli filmlerin bu erken döneminde sesi nasıl film anlatımının bir ögesi haline getirdiğini anlatıyordu. Filmde kendisine tecavüz etmeye çalışan bir adamı öldüren genç kız ailesiyle kahvaltı yaparken, masada "bir adamı sırtından bıçaklayarak" öldürmekle ilgili konuşmalar yapılıyor. Konuşmalar kızın artık anlayamadığı hayal meyal sesler karmaşasına dönüşüyor, sonra aniden babasının normal bir sesle "Alice, yemek bıçağını verir misin?" dediğini duyuyor.
Bu dönemde Hitchcock BIP için bir revü olan Elstree Calling (1930) ve kısa film An Elastic Affair ' i (1930) çekti. An Elastic Affair kayıp filmlerinden biridir. Hitchcock'un 1930'da çektiği "Juno ve Paycock" eleştirmenler tarafından göklere çıkarıldı; ancak kendisi Truffaut'ya bundan çok utandığını, çünkü aslında filmin filme benzer bir yanının olmadığını, eleştirmenlerin filmin sinemasal yönünden çok edebiyat yanına baktıklarını, bu yüzden kendisini sanki bir şey çalmış gibi hissettiğini söyledi. Yine aynı yıl yaptığı Murder! ise yapmayı pek tercih etmediği "Kim Yaptı?" türünde bir cinayet filmi idi. Film aynı zamanda Hitchcock'un İngilizce ve Almanca versiyonları olacak şekilde iki dilde yaptığı ilk filmdir. 1931 yılında çektiği "Zengin ve Garip" ise Hitchcock tarafından severek yaptığı ve beğendiği bir film olmasına karşın eleştirmenlerden beğeni alamadı. Sonraki filmleri 17 Numara ve Viyana'dan Valsler pek ses getirmedi, zaten Hitchcock da bu filmlerinin birincisi için "facia", ikincisi için "özensiz" tanımlaması yaptı.
Viyana'dan Valsler 'i çektiği günlerde Michael Balcon stüdyoya gelip çekimleri izledi ve Hitchcock'un bir sonraki projesi olan "Tehlikeli Adam"ın (The Man Who Knew Too Much) yapımcılığını üstlendi. Tehlikeli Adam büyük bir başarı kazandı. Hitchcock 1956'da aynı filmin bir de ABD versiyonunu çekti. Hitchcock ilk filmin yetenekli bir amatörün, ikincisinin ise bir profesyonelin yapımı olduğunu söyler. Ertesi yıl yaptığı 39 Basamak, Birleşik Krallık'ta beğeni kazanmayı başardığı gibi Hitchcock'un ABD'de de tanınmasını sağladı. Film John Buchan'ın 1915 tarihli aynı adlı romanından filme çekilmişti. (1959 yılında Ralph Thomas, 1978 yılında ise Don Sharp tarafından yeniden filme çekildi.) Bu filmde oynattığı Madeleine Carroll ile ileride bir şablon haline gelecek olan buz gibi soğuk, mesafeli, zarif ve zeki kadın tipi "Hitchcock sarışını"nı yaratmıştı. Senaryo yazarı Robert Towne "tüm çağdaş kaçış filmlerini 39 Basamak ile başlatmak abartılı olmaz" dedi. Bu film aynı zamanda, Hitchcock'un birçok filminin senaryosunu yazan İngiliz senarist Angus MacPhail tarafından icat edilen "MacGuffin" ögesinin ilk kullanıldığı filmdir. MacGuffin kahramanın çok değer verdiği; ancak anlatıda hiçbir değeri olmayan bir ögedir; örneğin 39 Basamak 'ta çalınan planlardır.
Hitchcock 1936'da casus temalı iki gerilim filmi yaptı: Gizli Ajan ve Sabotaj. Gizli Ajan, W. Somerset Maugham'ın Ashenden: Or the British Agent (1928) adlı romanından alınmıştı. Bir casusu öldürmek üzere İsviçre'ye gönderilen ama onun yerine yanlışlıkla bir turisti vuran bir gizli ajanı anlatıyordu. Sabotaj ise Joseph Conrad'ın The Secret Agent (1907) adlı romanından yararlanılarak yapılmıştı. Filmde kocasının bir terörist olduğunu fark eden bir kadın anlatılıyordu. Film ABD'de "Yalnız Kadın" (The Woman Alone) adıyla gösterildi. Hitchcock, Truffaut'yla yaptığı röportajda bu filmin birkaç sahne dışında hayli karışık olduğunu ve belirgin bir çizgisinin olmadığını söyler. Bir sonraki yıl yaptığı Genç ve Masum (1937) ise genç insanların karıştığı bir takip öyküsü idi. Hitchcock'un en sevdiği temalardan olan işlemediği bir suçtan dolayı suçlanan genç bir adamın kaçışı ve bir kızın ona yardım edişi, bu sefer bir çocuk partisi çerçevesine yerleştirilen bir gerilim filmi olarak işlenmişti.
Hitchcock'un bir sonraki büyük başarısı "Kaybolan Kadın" (The Lady Vanishes) (1938), filmde mürebbiye kılığına giren yaşlı bir kadın olan Miss Froy'un bir tren yolculuğu sırasında hayali bir Avrupa ülkesi olan Bandrika'da ortadan kaybolması konu ediliyordu. Philip French'e göre film "bu türün altın çağında yapılmış en büyük tren filmlerinden biri"dir. Bu filmi ile Hitchcock 1938 yılında New York Film Critics Circle'in en iyi yönetmen ödülünü aldı. Benjamin Crisler, New York Times'da Haziran 1938'de şöyle yazdı: "İngilizlerin sahip olup da biz Amerikalıların sahip olmadıkları üç biricik ve değerli şey var: Magna Carta, Tower Bridge ve dünyanın en iyi film yönetmeni Alfred Hitchcock"
Hitchcock, Kaybolan Kadın'ı çekerken David O. Selznick'ten bir telgraf aldı. Hollywood'a gidip Titanik'in batışı ile ilgili bir film çekmesini istiyordu. Kontratı 1939 Nisan'ında başlayacağı için İngiltere'de bir film daha çekmek için zamanı vardı ve "Jamaika Oteli"ni çekti. Film Hitchcock'a göre bir takım saçmalıklar içeriyordu ama buna rağmen gişe rekoru kırdı.
Selznik ile sözleşmesi
David O. Selznick, Hitchcock ile 1939 Mart'ında başlayan yedi yıllık bir sözleşme imzaladı ve Hitchcock Hollywood'a taşındı. Haziran ayında Life dergisinde Hitchcock için "sinema tarihindeki en büyük melodram ustası" deniyordu. Selznick o sıralarda 10 dalda birden Akademi ödülü alan "Rüzgar Gibi Geçti"nin yapımını bitirmişti. Selznick ile fazla uyumlu çalışabildikleri söylenemezdi. Selznick sürekli maddi sorunlardan yakınırken, Hitchcock da Selznick'in kendi film yaratım sürecine müdahale etmesinden rahatsızdı. Daha sonraki bir röportajında Hitchcock bu konuda şöyle dedi: "O büyük bir yapımcıydı... Yapımcı kraldı. Benim hakkımda söylediği en gurur verici şey bir filmi yaparken güvenebileceği 'tek yönetmen' olduğumdu, ki bu da size ne kadar çok kontrol etmek istediğini gösteriyordu." Selznick, sonraki yıllarda sık sık Hitchcock'u daha büyük stüdyolara kiraladı. Bağımsız bir film yapımcısı olan Samuel Goldwyn bunun nedeninin Selznick'in elinde sürekli projelerinin olmaması ve yılda sadece birkaç film üretebilmesi olduğunu belirtir. Goldwyn de Hitchcock'la sözleşme yapmak için müzakere etmişti ancak Selznick daha yüksek teklifte bulunmuştu. Hitchcock İngiltere'de sürekli mali sorunlar yaşamasına karşın, Amerikan stüdyolarının geniş maddi olanaklarından oldukça etkilenmişti.
Hitchcock'un ikinci Amerikan filmi, yapımcılığını Walter Wanger'in üstlendiği, Vincent Sheean'in Personel History kitabından uyarlanan Foreign Correspondent (1940) idi ve Avrupa'da geçiyordu. Film en iyi film Oscar'ına aday gösterildi. Hitchcock ülkesi savaşta iken Hollywood'da yaşamaktan ve çalışmaktan rahatsızdı ve bu rahatsızlığı İngiltere'nin hedeflerini destekleyen bir film ile ortaya koydu. II. Dünya Savaşı'nın ilk yılında çekilen film Koel McCrea'nın canlandırdığı Amerikalı bir gazete muhabirini anlatıyordu ve Avrupa'da hızla değişen politik ortamı fon olarak kullanıyordu. Avrupa'da çekilen sahneler ile Holywood'daki stüdyolarda çekilen sahneleri karıştıran film, Motion Picture Production Code yasasının getirdiği sansüre uymak için Nazizm, Nazi Almanyası ve Almanlara direk göndermelerden kaçınmıştı.
Savaşın ilk yılları
1940 Eylül'ünde Hitchcock'lar Kaliforniya'da Santa Cruz dağlarında Scotts Valley yakınlarındaki Cornwall Ranch'de 80 hektarlık bir arazi satın aldılar. Asıl ikametgâhları ise Los Angeles'ta Bel Air'de 1942'de satın aldıkları İngiliz tarzı bir evdi. Hitchcock'un bu dönemdeki filmleri bir romantik komedi olan Mr. & Mrs. Smith ' 'ten (1941) bir kara film olan Shadow of a Doubt ' a (1943) kadar değişiyordu.
Suspicion (1941) Hitchcock'un hem yapımcı hem yönetmen olarak görüldüğü ilk film oldu. Olay İngiltere'de geçtiği için Hitchcock Santa Cruz'un kuzey sahillerini İngiltere sahil şeridi yerine kullandı. Bu film Hitchcock'un Gary Grant ile birlikte çalıştığı dört filmden ilki oldu ve Grant'ın kötü bir rolde oynadığı nadir filmlerden biridir. Gary Grant, davranışları şüphe ve endişe yaratan Johnnie Aysgarth adında bir playboyu oynuyordu ve zengin bir ailenin utangaç kızı Lina McLaidlaw (Joan Fontaine) ile evleniyordu. Filmin bir sahnesinde Grant karısına bir bardak süt götürüyordu, sütün zehirli olabileceği seyirciye daha önce aktarılmıştı ve seyircinin dikkatini süt bardağına yoğunlaştırabilmek için Hitchcock bardağın içine bir ışık koymuştu. Film Francis Iles'in Olaydan Önce (Before the Fact) kitabından alınmıştı. Kitapta Grant'ın canlandırdığı Johnnie bir katildi; ancak stüdyo Grant'ın imajının zedeleneceğini düşündüğü için Hitchcock belirsiz bir finalle bitirmeye razı oldu. Truffaut'ya ise filmi karısının cinayetiyle bitirmeyi tercih edeceğini söylemişti. Yine Truffaut ile söyleşisinde filmi bitirdikten sonra RKO yapımcılarının Grant'ın katil olduğu izlenimini veren sahnelerin tümünü çıkardığını ve filmin 55 dakikaya düştüğünü ancak bu halini seyreden RKO'nun başkanının sonunun gülünç olduğunu anlaması üzerine kesilen sahnelerin yeniden filme konulduğunu anlattı. Fontaine bu filmdeki performansıyla En İyi Kadın Oyuncu Oscar'ını kazandı.
Sabotör, Hitchcock'un on yıl içinde Universal Stüdyoları için yaptığı iki filmden biridir. Universal stüdyoları Hitchcock'tan sözleşme yapmış olduğu oyuncu Robert Cummings ve komedi ve hafif dramalar yazan ve stüdyo ile tek filmlik bir anlaşma yapmış olan Priscilla Lane ile çalışmasını şart koştu. Hollywood geleneklerini bozan Hitchcock, stüdyo dışında, özellikle New York'ta bolca çekim yaptı, hatta filmin bir sahnesinde sabotajcı olduğundan şüphe edilen kişi ile (Cummings) gerçek bir sabotajcıyı (Norman Lloyd) Özgürlük Anıtı'nın tepesinde karşı karşıya getirdi. Aynı yıl Life dergisi için savaş sırasında yayılan söylentilerin yarattığı tehlikeler üzerine fotoğrafik bir dramatizasyon (Have You Heard?, 1942) hazırladı. 1943'te Look adlı Amerikan dergisine "The Murder of Monty Woolley" adında, okurları bir dizi altyazılı fotoğraf üzerinden katilin kimliğine dair ipuçlarını bulmaya çağıran bir gizemli öykü yayınladı. Hitchcock'un kadrosu kendisi dışında Woolley, Doris Merrick ve makyajcısı Guy Pearce gibi kişilerdi.
Shadow of a Doubt (1943) Hitchcock'un Universal için yaptığı ikinci filmdi. Filmde Charlotte "Charlie" Newton (Teresa Wright), çok sevdiği amcası Charlie Oakley'in (Joseph Cotten) gerçekte bir seri katil olduğundan şüphelenir. Hitchcock bu filmde de yine yoğun şekilde dış mekanlarda çekim yapmıştı, bu sefer mekan Kuzey Kaliforniya'da Santa Rosa şehri idi.
"Bir zamanlar son derece zorlu bir diyete girerek 150 kilodan 100 kiloya düşmüştüm. Sonunda kilo kaybımı ölümsüzleştirmeye ve küçük rolümü "önce" ve "sonra" resimleriyle gerçekleştirmeye karar verdim. Bu fotoğraflar, Reduco adlı hayali bir ilacın gazete reklamında kullanılmış olacaktı. William Bendix, kayığa koymuş olduğumuz gazeteyi açtığında o fotoğrafları -dolayısıyla beni- görmüş olacaktı. Bu rol büyük bir başarı oldu. Reduco'yu nerede ve nasıl bulabileceklerini bilmek isteyen şişman kişilerden gelen mektuplar arasında adeta boğulmuştum."
Hitchcock'un kilo vermeden önceki tipik bir akşam yemeği kızarmış tavuk, haşlanmış jambon, patates, ekmek, sebze, çeşniler, salata, tatlı, bir şişe şarap ve biraz brendi idi. Kilo verebilmek için içkiyi bıraktı, kahvaltı ve öğle yemeğinde sadece siyah kahve içti, akşam yemeğinde ise biftek ve salata ile yetindi; ancak bunu sürdürmek çok zordu. Spoto kilosunun sonraki 40 yıl içinde sürekli değiştiğini söyler. 1943'ün sonunda kilo vermiş olmasına rağmen Los Angeles'taki Occidental Insurance Company hayat sigortası yapmayı reddetti.
Savaş döneminin kurgu olmayan filmleri
Hitchcock 1943 sonu ve 1944 başlarında Birleşik Krallık'ı ziyaret etti. Orada olduğu dönemde, savaş döneminde kurulan, tanıtım ve propagandadan sorumlu olan Enformasyon Bakanlığı için iki adet kısa propaganda filmi yaptı: Bon Voyage (1944) ve Aventure Malgache (1944). Enformasyon Bakanlığı film şubesinin başkanı Hitchcock'un arkadaşı Sidney Bernstein idi ve ondan Fransızların direnişini övecek iki kısa film istedi. İyi Yolculuklar (Ben Voyage) direnişçilerin koruması altında Fransa dışına çıkarılan bir RAF görevlisini anlatıyordu. Malgache Serüveni ise Özgür Fransız Kuvvetlerinin aralarındaki bölünmüşlükleri ve çatışmaları konu ediniyordu.
Savaşın sona ermesinden sonra Haziran ve Temmuz 1945'te de Müttefik Devletler'in Nazi toplama kamplarının temizlemesi görüntülerini kullanan Holocaust belgeselinde "geliştirme danışmanlığı" yaptı. Başlangıçta bu filmlerin Almanlara dönük olarak yayınlanması düşünülüyordu; ancak İngiliz hükûmeti savaş sonrasında şoke olmuş bir topluma gösterilemeyecek kadar travmatik olduğuna karar verdi. Bu yüzden film 1952'de İngiliz Savaş Ofisi (Savunma Bakanlığı'nın 1964'ten önceki adı) tarafından İmparatorluk Savaş Müzesi'nin deposuna konuldu ve 1985 yılına kadar yayınlanmadı. 1985 yılında kısmen değiştirilmiş haliyle PBS kanalında yayınlanan Frontline programında müzenin verdiği isimle "Kampların Anısı" adı altında yayınlandı. Tam versiyonu ise müzedeki bilim adamları tarafından 2014 yılında "Alman Toplama Kampları Olgusal Araştırması" adı altında restore edildi.
Selznick ile sonraki filmler
Hitchcock David Selnizk ile yeniden birlikte çalışmaya başlayınca önce Öldüren Hatıralar'ı (Spellbound, 1945) çekti. Psikanaliz üzerine kurulu olan filmdeki rüya sekansı Salvador Dali tarafından tasarlandı. Rüya sekansı başlangıçta çekilen halinden 10 dakika daha kısadır, çünkü Selznick daha etkili olabilmesi için bu bölümü kesmişti. Filmde Gregory Peck hafızasını kaybedip Dr. Edwards'ın yerine geçen John Ballantine'yi, Ingrid Bergman da John'un bastırılmış geçmişini çözümleyip tedavi etmeye çalışırken ona âşık olan Dr. Constance Peterson'u canlandırır. Filmin sonundaki silah ile yapılan intihar sahnesinde kamerayı intihar eden kişinin bakış açısıyla gösterebilmek için büyük bir tahtadan el yaptırılmıştı, benzer bir başka sahne ise John'un süt içme sahnesinde süt bardağı kova büyüklüğünde gösterilmişti. Orijinal müzikleri Miklós Rózsa tarafından theremin kullanılarak yapılmıştı, daha sonra besteci tarafından piyano ve orkestra için Rozsa's Piano Concerto Op. 31 (1967) adıyla yeniden uyarlandı.
Transatlantic Pictures
Hitchcock, arkadaşı Sidney Bernstein ile birlikte kendi yapım şirketi olan Transatlantic Pictures'u kurdu. Bu şirket için iki film yaptı: Ölüm Kararı (Rope, 1948) ve Kapri Yıldızı (Under Capricorn, 1949). Ölüm Kararı Hitchcock'un ilk renkli filmi idi. Hitchcock, Truffaut'ya filmin bir tür hüner gösterisi olduğunu, sonradan yaptığı şeyin oldukça saçma olduğunu fark ettiğini, kesmenin ve montajın önemi konusunda kendi teorilerini yok etmiş olduğunu söyledi. Filmde oldukça uzun, 10 dakikaya varan sekanslar kullandı, ki bu da bir film bobininin alabileceği maksimum uzunluktu. (O zamana kadar kural olarak bir film sekansı 5 ile 15 saniye arasında değişen çekimlerden oluşuyordu. 1 ile 1,5 saat süren bir film 600 kadar çekimden oluşurdu. Hitchcock'un Kuşlar'ında 1360 çekim vardı.) Bu uzun çekimleri gerçekleştirebilmek ve renkli filmin getirdiği sorunları çözebilmek için birçok çözüm bulmak zorunda kaldı.
Kapri Yıldızı (Under Capricorn, 1949) 19. yüzyıl Avustralya'sında geçiyordu, önceki kadar olmasa da bir miktar uzun süreli çekim tekniği kullanılmıştır. Hitchcock bu filmde tekrar Technicolor'u kullansa da sonraki yıllar boyunca yeniden siyah-beyaz film yapmaya döndü. Transatlantic Pictures bu iki filmden sonra atıl hale geldi. Hitchcock 1950'de yaptığı Sahne Korkusu (Stage Fright, 1950) filmini yıllar önce çalıştığı British International Pictures'ın İngiltere'deki Elstree stüdyolarında çekti. Filme bir Transatlantic yapımı olarak başlandı ancak Warner Bros. ürünü haline geldi. Transatlantic mali güçlükler yaşamakta olduğu için Ölüm Kararı ve Kapri Yıldızı'nın dağıtımını yapmış olan Warner Bros. filmin yapımını üstlendi ve Hitchcock'un Warner Bros'taki ilk filmi oldu. Bu filmde Jane Wyman, ünlü Alman yıldız Marlene Dietrich dışında Michael Wilding, Richard Todd and Alastair Sim gibi Warner Bros.'un en ünlü popüler yıldızlarıyla karşılaştı.
Trendeki Yabancılar (Stranger on a Train, 1951), Patricia Highsmith'in aynı adlı romanından uyarlanan bir filmdi. Hitchcock bu filmde önceki filmlerinde kullandığı birçok ögeyi bir araya getirmişti. Diyalogları yazması için önce Dashiell Hammett'e teklifte bulundu, işi daha sonra Raymond Chandler devraldı ancak onunla da anlaşmazlıklar yaşadı ve projeyi ancak Ben Hecht'in asistanlarından Czenzi Ormonde ile tamamlayabildi. Filmin ilk sahnelerinde bir trende tesadüfen karşılaşan iki adam kusursuz bir cinayet üzerine sohbet eder ve birisi en iyi yolun her birinin öldürmek istediği kişiyi diğerinin ortadan kaldırması olacağını, zira ortada bir cinayet nedeni olmadığını ileri sürer. Sanki bir anlaşma yapılmış gibi cinayeti işler ve diğerinden kendi cinayetini işlemesini ister. Farley Granger plandaki masum adamı canlandırırken, daha önce kapı komşusu genç çocuk rollerine çıkan Robert Walker kötü adamı oynuyordu. Filmin sonunda atlıkarıncada kısa boylu bir adam son sürat dönmekte olan atlıkarıncayı kapatmak için altından sürünerek ilerler. Hitchcock, Truffaut'ya şu itirafta bulunur: "O sahneyi düşündükçe bugün bile hâlâ avuçlarım terliyor. Bildiğiniz gibi adam gerçekten de atlıkarıncanın altından sürünerek ilerledi. Kafasını birkaç santim bile kaldırsa ölürdü, böyle bir sahneyi bir daha asla yapmayacağım."
İtiraf Ediyorum (I Confess, 1953), Quebec'de geçiyordu ve cinayetle suçlanan Katolik rahip rolünde Montgomery Clift oynuyordu. Rahip Michael'e rahipliğinden önceki günlerine ait bir aşk ilişkisi yüzünden avukat Vilette tarafından şantaj yapılmaktadır. Bir Alman mültecisi tarafından avukat öldürülünce suç rahibin üstüne kalır. Katil suçunu günah çıkarma sırasında rahibe söylemiş olmasına rağmen, rahip kutsal yeminini bozup kendisine yapılan itirafı açıklayamaz. Tema Trendeki Yabancılar'ın temasına çok benzer, ayrıca Hitchcock'un masum olduğu halde suçlanan kahraman temasına uyar.
İtiraf Ediyorum'un bir sahnesinde rahip mahkeme salonundan ayrılırken linç etmeye hazır düşmanca bir kalabalık etrafını sarar. Arkada oldukça üzgün görünen gerçek katilin karısının yanında elma yiyen ve kin dolu bir ifadeyle bakan iğrenç görünümlü şişman bir kadın vardır. Bu tür ayrıntılar üzerine Truffaut'nun sorusuna Hitchcock şu cevabı verir: "Böyle şeyleri yapmamız gerek, filmin tüm örgüsünü bir kanaviçe gibi doldurmalıyız. İnsanlar bu nedenle, tüm ayrıntıları farkedebilmek için filmi tekrar tekrar izleme ihtiyacını hissederler. Bazıları boşa harcanan çaba gibi görünse de aslında filmi sağlamlaştırırlar. İşte bu nedenle bu filmler yıllar sonra yeniden gösterime giriyor, zamana karşı ayakta kalıyor ve modası geçmiyor."
Dial M for Murder and Rear Window
Hitchcock bir sonraki filmi olan Arka Pencere ile Paramount Pictures'a geçti. Arka Pencere 'de (1954), James Stewart ile Grace Kelly başrolleri alırken, Thelma Ritter ve Raymond Burr onlara eşlik etti. Stewart bir kazadan dolayı geçici olarak tekerlekli sandalye kullanması gereken bir fotoğrafçıyı (Robert Capa'dan esinlenilmişti) canlandırıyordu. Steward can sıkıntısı içinde, avluya bakan penceresinden komşularını gözetler ve onlardan birinin (Raymond Burr) karısını öldürdüğü sonucuna ulaşır. Stewart polis arkadaşı (Wendell Corey) ile sevgilisini (Grace Kelly) ikna etmeyi başarır. Lifeboat ve Ölüm Kararı 'nda olduğu gibi ana karakterler dar bir alanda, örnekte Steward'ın stüdyo dairesinde tasvir edilmektedir. Hitchcock karakterinin tepkilerini göstermek için "komşularına yönelik röntgencilik yapmasından kötü adam karakteri Burr ile sevgilisinin karşılaşmalarına kadar" birçok sahnede Steward'ın yüz ifadelerini yakın çekimlerle gösterir.
Alfred Hitchcock Sunar
Giriş konuşmaları her zaman alaycı bir mizah içerirdi, örneğin son zamanlarda çok sayıda kişinin idamını tek bir elektrikli sandalyenin engellemesine "iki sandalye - beklemek yok!" şeklinde esprileri. Dizinin 1955'ten 1965'e kadar yayınlanan 267 bölümünden 18'ini kendisi yönetti. Dizinin adı 1962'de The Alfred Hitchcock Hour oldu ve son bölümü 10 Mayıs 1965'te NBC'de yayınlandı. 1980'de Alfred Hitchcock Presents'ın televizyon için yeni bir versiyonu üretildi. Bu versiyonda Hitchcock'un orijinal girişleri renkli hale getirilmişti.
Kelepçeli Aşık'tan Yükseklik Korkusu'na
Hitchcock 1955'te ABD vatandaşı oldu. Aynı yıl üçüncü Grace Kelly filmi olan Kelepçeli Aşık'ı Fransız Riviera'sında çekti. Kelepçeli Aşık dış çekimleri Fransa'da yapılan ilk Hitchcock filmi oldu. Kelly'ye eşlik eden Cary Grant eski bir sosyete hırsızını canlandırıyordu, film işi bıraktıktan sonra Nice'de yapılan mücevher soygunlarından sorumlu olmadığını ispatlayabilmek için gerçek hırsızın peşine düşmesini anlatır. Kelly ise macera arayan bir Amerikalı mirasyedidir, Grant'ın gerçekte hırsız olduğunu tahmin eder ve onu baştan çıkarmaya çalışır. "Aralarındaki bariz yaş farkına ve olay örgüsünün basitliğine, espri bir senaryo ve başarılı oyunculuklar filmin ticari bir başarı yakalamasını sağladı." Buna karşın Hitchcock, Truffaut'ya ciddiye almaya değmeyen bir film olduğunu söyler. Grace Kelly'yi tercih etmesinin (hatta bir genelleme yaparak filmlerinde görmüş geçirmiş sarışınları tercih etmesinin) nedeninin aşırı biçimde göze çarpmayan ve belirgin olmayan bir cinsel çekicilik olduğunu söyler. "Biz ancak yatak odasına girdikten sonra fahişeleşmeye başlayan, gerçek hanımefendilerin peşindeyizdir." der. Bu Hitchcock'un Kelly ile yaptığı son film oldu. Kelly 1956'da Monaco prensi Rainer ile evlendi ve film kariyerini sonlandırdı.
Hitchcock, 1956'da yapmış olduğu "39 basamak" filminin bir Amerikan versiyonunu yaptı: "Tehlikeli Adam" (The Man Who Knew Too Much). Bu versiyonda James Stewart ve Doris Day oynuyordu. Doris Day'in filmde söylediği "Que Sera, Sera" adlı parça En İyi Özgün Şarkı Akademi Ödülünü aldı ve büyük bir başarı kazandı. İkili filmde bir suikastı önlemeye çalıştıkları için çocukları kaçırılan bir çifti canlandırıyorlardı. Filmin zirve noktası aynı 1934'teki filmde olduğu gibi Londra'nın ünlü konser salonu Royal Albert Hall'da geçiyordu.
Lekeli Adam (The Wrong Man,1957), Hitchcock'un Warner Bros. için yaptığı son film oldu. Film 1953 yılında Life dergisine konu olan gerçek bir öyküden alınmaydı ve yanlış teşhis sonucu yapılan bir tutuklamaya dayalı siyah beyaz bir filmdi. Hitchcock'un Henry Fonda ile yaptığı tek film oldu. Fonda New York'un ünlü kulübü Stork Club'te müzik yapan bir müzisyendir ve bir içki dükkânını soyduğu iddiası ile suçsuz yere tutuklanır. Karısı (Vera Miles) bundan kendisini sorumlu tutarak duygusal bir çöküntü yaşar ve içine kapanır. Hitchcock Truffaut ile röportajında ömrü boyunca polisten korkmuş olmasının onu bu temaya çektiğini ve bunun birçok sahnede görüldüğünü söyler.
Beş kayıp Hitchcock filmi
Alfred Hitchcock'un 1948 ve 1958 yıları arasında çektiği beş filmi telif hakları ile ilgili sorunlar yüzünden onlarca sene seyirci ile tekrar buluşamadı. Yıllar sonra Hitchcock bu filmlerin telif haklarını tekrar üzerine aldı ve 1980'deki ölümünden sonra da miras yoluyla bu haklar kızı Patricia Hitchcock'a geçti. 30 yıllık bir aradan sonra ancak 1984 yılında tekrar ortaya çıkan ve gösterime sunulan bu filmler "5 kayıp Hitchcock filmi" olarak anılırlar. Bu ünlü 5 film şunlardır:
Dış bağlantılar
<references group="lower-alpha" />
Rumelihisarı, Sarıyer
Rumelihisarı, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Sarıyer ilçesine bağlı 25 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Baltalimanı; kuzeybatısında Fatih Sultan Mehmet; batısında Beşiktaş ilçesine bağlı Etiler; güneyinde yine Beşiktaş ilçesine bağlı Bebek mahalleleri; doğusunda ise İstanbul Boğazı bulunmaktadır.
Fatih Sultan Kar
Fatih Sultan Kar (d. 1971, Ketenli, Rize), Türk yazar, şarkı sözü yazarı ve fotoğraf sanatçısı.
Hayatı
Fatih Sultan Kar 1971'de Rize'de doğdu. Liseye kadarki eğitimi doğduğu Gündoğdu beldesinde tamamladı. Kariyerinin ilk yıllarında Rize'deki yöresel gazetelerde temsilcilik yaptı. Eş zamanlı olarak şiir yazdı ve Türkiye Musiki Eseri Sahipleri Meslek Birliği'nde söz yazarlığı yaptı. 150'ye yakın Karadeniz türküsünün söz yazarlığını yaptı. Rize başta olmak üzere Karadeniz'de arşiv çalışmaları yaptı. Arşiv çalışmalarında bulduğu fotoğraflarla sergiler açtı. 1998'de İETT Genel Müdürlüğü'nde fotoğrafçı olarak çalışmaya başladı.
Uzay fiziği
Uzay fiziği Dünya'nın üst atmosferinde doğal olarak oluşan plazmalar üzerine yapılan çalışmalardır. Bununla birlikte, geniş yelpazeli birçok konuyu kapsar, örneğin, güneşin fiziğini kapsayan 'heliophysics': güneş rüzgarları, gezegen manyetosferleri ve ionosferleri, auroralar, kozmik ışınlar ve sinkroton ışınımı.Uzay fiziği, uzay hava durumu çalışmasının temel bir parçası olmakla birlikte, sadece evreni anlamakta değil, genel gündelik hayatı da anlamakta da önemli etkilere sahiptir. Bunlardan bazıları haberleşme uyduları ve Meteoroloji uyduları üzerinedir. Uzay fiziği, diğer astrofizik alanlarından farklı olmakla beraber, onların aksine benzer fenomenler üzerine çalışmaktansa, yüksek hızdaki roketlerin ve uzay araçlarının, kalkış alanlarındaki ölçümler üzerine uzmanlaşır.
Tarih
Uzay fiziğinin tarihi, antik Çin'de Güneş lekelerinin bulunmasına dayanır. Çinliler, aynı zamanda, pusulanın çalışma prensiplerini de bulmuş, ama nasıl çalıştığını anlayamamışlardır. 16. yüzyılda, William Gilbert'in De Magnete adlı çalışmasında, ilk defa Dünya'nın manyetik alanına değinmesiyle birlikte, yani Dünya'nın, kendi içinde kocaman bir mıknatıs olduğunu öne sürmesiyle, pusulanın iğnesinin neden kuzeyi gösterdiği açıklandı. Pusulaların iğnelerinde kaydedilen sapma ile de, navigasyon haritalarında manyetik sapmaların kaydedilmesiyle, Londra'nın etrafındaki  sapmaların daha detaylı çalışmaları, saatçi ve İngiliz soylu topluluklarında bulunan, George Graham, düzensiz manyetik dalgaları, Alexander Von Humboldt tarafından konulan şimdiki adıyla manyetik fırtınaları keşfetmiştir. Gauss ve William Weber, Dünya'nın manyetik alanıyla ilgili dikkatli ölçümleri sonucunda, Dünya'nın manyetik alanında sistematik ve rastgele dalgalanmalar fark etmiştir. Bu çıkarımdan sonra da, Dünya'nın tek, izole bir şeyden ziyade, dış etkenlerden etkilenen bir şey olduğu fark edilmiştir. Bireysel auroralar ve jeomanyetik bozukluklar arasındaki ilişki ise, Andres Celcius ve Olof Peter Hiorter tarafından, 1747 yılında fark edilmiştir. 1860 yılında ise, Elias Loomis (1811-1889), görülebilecek en büyük auroara olayanın, manyetik bir kutbun oval olarak 20-25 derece etrafında tanıklık edilebileceğini gösterdi. 1881 yılında da, Herman Fritz, sabit manyetik alan çizgilerini gösteren bir harita yayınladı.
1870 yılının sonlarına doğru, Henri Becquerel, ilk kez önceden kaydedilen istatistiksel korelasyonlar için bir açıklama sundu: Güneş lekeleri, hızlı protonların kaynağı olmalıdır. Bu protonlar, Dünya'nın manyetik alanının kutupları tarafından yönlendirilmektedir. Yirminci yüzyılın başlarında, bu fikirlerden yola çıkarak, Kristan Birkeland, teralla adında, vakumlu alanda, katot ışınlarını kullanarak, güneş ışınlarını taklit etmek suretiyle, Dünya'nın manyetik alanını taklit eden bir laboratuvar cihazı inşa etti. Bununla birlikte, Dünya'nın manyetik alanı ve güneş rüzgarlarının etkileşimi üzerine bir teori geliştirilmeye başlandı.
Uzay fiziği, ciddi bir çalışma olarak başlamasa da, 1950'nin başlarında yapılan ilk situ ölçümlerinin yapılmasından sonra, Van Allen önderliğiyle ilk roketlerin yerden 110 kilometre yukarıya atıldı. 1958 yılında, ilk amerikan uydusundaki gayger sayacı, Explorer 1, Dünya'nın radyasyon kemerlerini tespit etti. Sonradan bunlar Van Allen kuşakları olarak isimlendirildi. Dünya'nın manyetik alanı ve gezegenler arası uzay arasındaki sınırın da sonrasında Explorer 10 tarafından üzerine çalışıldı. Gelecekte, uzay gemisiyle Dünya'nın yörüngesinin dışına yapılacak seyahatler için güneş rüzgarlarının yapısı ve bilişimi çok daha detaylı bir şekilde çalışıldı.
Birleşik Krallık Yüksek Mahkemesi
Birleşik Krallık Yüksek Mahkemesi, İngiliz hukuku, Kuzey İrlanda hukuku ve İskoç medeni kanunları kapsamındaki tüm konularda en yüksek mahkemedir. Yüksek Mahkeme ayrıca, Birleşik Krallık'taki yasama yetkisinin devriyle ilgili ve üç devredilen hükûmetin (İskoçya, Galler ve Kuzey İrlanda'daki) yasal yetkileri veya devredilen yasama organlarının yasaları ile ilgili uyuşmazlıkların çözümünde yargı yetkisine sahiptir.
Söğütlü, Bulanık
Söğütlü, Muş ilinin Bulanık ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Muş il merkezine 124 km, Bulanık ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
Acaimo
Acaimo veya Acaymo, Tenerife (Kanarya Adaları) adasında bir Guançe Kral menceyato de Tacoronte (Mencey).
Ukrayna Kitap Enstitüsü
Ukrayna Kitap Enstitüsü, Ukrayna Kültür Bakanlığı'na bağlı bir devlet kurumudur. Kitap endüstrisindeki devlet politikasını şekillendirmek, Ukrayna'da kitap okumayı teşvik etmek, kitap yayımcılığını desteklemek, çeviri faaliyetlerini teşvik etmek ve Ukrayna edebiyatını yurtdışında yaygınlaştırmak için kurulmuştur.
Tarihi
Ukrayna Kitap Enstitüsü 2016 yılında kuruldu. Rostislav Semkiv, kurumun seçilen ilk "temsili" direktörüydü ve Haziran 2017'de Enstitü'nün "resmi" direktörü Tatiana Teren göreve seçildi. Teren, enstitünün faaliyetlerinin temellerini attı; dokümantasyonları hazırladı, çalışma koşullarını düzenledi. Altı ay sonra Teren görevinden ayrıldı. Bir sonraki müdürün seçilmesinden önce, Enstitü başkanının görevleri Sergey Yasinsky, ardından Ruslan Mironenko tarafından belirlendi. 26 Temmuz 2018'de gerçekleşen yeni seçimin sonuçlarına göre kazanan "Yayıncılar Forumu" STK direktörü Olexandra Koval oldu. 10 Ekim 2018'de direktör vekili olarak çalışmaya başladı. 12 Aralık'ta Olexandra Koval resmi olarak göreve atandı.
Halk Kütüphanesi yenileme programı
2018 yılında, Ukrayna Kitap Enstitüsü, 5 Ekim'de başlayan halk kütüphanelerinin ikmal programını tamamladı. Uygulaması için devlet 120 milyon Grivna bütçe temin etti, Ukrayna Kitap programı için yeniden fonlama yaptı. Enstitü ekibi çalışmaları kısa bir süre içinde tamamladı.
Ukrayna Kitap Enstitüsü, değerlendirilmek üzere 137 yayıncıdan 2.779 başvuru aldı. Uzman konseyi devlet bütçesiyle satın almak üzere 741 kitap arasından seçim gerçekleştirdi. İhale komitesi toplantısında, yayıncılarla müzakere prosedürleri, Denetim Kurulu toplantısı ve imzalanan sözleşmelerin Prozorro sisteminde yayınlanması gerçekleştirildi. Programın sonuçlarına göre, halk kütüphaneleri 91 yayınevinden 114,397,900 Grivna'ya mal olan 984.449 basılı eser satın aldı.
Frankfurt Kitap Fuarı
Yurt dışındaki kitap fuarlarında ve festivallerde ulusal stantların tanıtımı Enstitü'nün temel görevlerinden biridir. 2018 yılında dünyanın en büyük yayıncılık etkinliği olarak kabul edilen Frankfurt Kitap Fuarı'na başarılı bir şekilde katılım sağlandı. "Ukrayna'nın Duyuları", 2018'deki fuarda Ukrayna standındaki slogandı. Slogan, İngilizcedeki duyular kelimesinin çift anlamını taşımaktaydı - "duyular" ve "anlamlar". Organizatörler Ukrayna'yı, temel duyular olan koklama, dokunma, görme, tatma ve işitme duyularını kullanarak öğrendiler. Ukrayna standının görsel konsepti, medya sanatçısı, sanat tarihçisi ve multimedya projelerinin küratörü Andrey Linik tarafından geliştirildi.
140 metrekarelik bir alanda, Ukraynalı ünlü yazarların uzun metrajlı fotoğrafları görebilir ve "Ukrayna'nın Duyuları"nın onlar için ne olduğu dinlenebilirdi. Ayrıca, Mystetskyi Arsenal'in katılımıyla, Oksana Bula'nın "Tukoni - ormanın sakini", "Bizon Yuva Arıyor" ve "Ayı Uyumak İstemiyor" kitaplarına dayanan etkileşimli bir VR Bölgesi "Tukoni'yi Tanımak" geliştirildi.
Ukrayna standının açılışına kitap fuarının başkan yardımcısı Tobias Foss katıldı. Ukrayna Başbakan Yardımcısı Pavlo Rozenko, Kültür Bakan Yardımcısı Yuriy Rybachuk ve Yayıncılar ve Kitap Dağıtıcıları Derneği Başkanı Alexander Afonin ile birlikte konuklara hitap etti.
Ukrayna'nın fuardaki ana cazibe merkezlerinden biri, yurtdışında da tanınan illüstratörlerdi. Bu sanatçıların çalışmaları standda ve ayrı bir katalogda yer aldı. Ukrayna Kitap Enstitüsü ile birlikte 16 yayıncı Frankfurt'a gitti: "Yaşlı Aslan Yayınevi", "Folyo", "Aile Eğlence Kulübü", "Nash Format", "Ivan Malkovich Yayınevi" - "A-ba-ba -ha-la-ma-ha", "Bohdan Kitapları", "Masallar Çeşmesi", "Zirve Kitabı", "KM kitapları", "Perun", "Parlak Kitaplar", "Lybid", "Sanat Ulusu", " Mamino" ve "Kültürel Gelişim Ajansı".
İnsan hakları beyannamesinin kabulünün 70. yıldönümüne adanan "Aynı sayfada" kampanyası, Frankfurt Fuarı'nda önemli bir odak noktası haline geldi. Ukrayna, Rusya Federasyonu topraklarında yasadışı olarak alıkonulan Ukraynalı siyasi mahkumlara destek için bir eylem düzenledi. Ünlü yazarlar Oleg Sentsov'un hikayelerini okudular ve Rus standı önünde sessiz bir protesto düzenlediler.
Prag Kitap Fuarı "Kitapların Dünyası 2018"
Kitap Enstitüsü, Çek Cumhuriyeti'ndeki Ukrayna Büyükelçiliği ile birlikte Prag Kitap Fuarı "Kitapların Dünyası 2018"de ulusal bir stand düzenledi. Daha önce yerel Ukraynalılar ve diaspora temsilcileri tarafından organize edilen stant ilk kez bir kültür kurumu tarafından düzenlendi.
Çek Fuarı'na 11 yayınevi katıldı: "A-ba-ba-ha-la-ma-ha", "Nash Format", "Yaşlı Aslan Yayın Evi", "Komora", "Vydavnytstvo", "Perun", "Parlak Kitaplar", "Nebo Booklab Yayınları", "Oko", "Kitap Şefi" ve "Sözün Taç Giymesi" Edebiyat Yarışması. Ukrayna'yı Kateryna Kalytko, Iryna Tsilyk, Artem Chekh ve Tanja Maljartschuk gibi yazarlar temsil etti.
Ukrayna standını Çek Cumhuriyeti Kültür Bakanı Ilya Schmid, Ukrayna'nın Çek Cumhuriyeti Büyükelçisi Yevhen Perebiynis ve Devlet Kitap Enstitüsü "Czech Lit" Direktörü Onjay Buddeus da ziyaret etti.
Yayıncılar forumu
En yüksek profilli etkinlik, yayıncılık uzmanlarının en komik profesyonel başarısızlıklarından bahsettiği "BookUp Night" idi. Toplantıya "a-Ba-Ba-Ga-la-ma-ga" yayınevinin müdürü Ivan Malkovych, yazar Oksana Zabuzhko, Ukrayna "Esquire" dergisi eski genel yayın yönetmeni Alexey Tarasov, gazeteci ve çevirmen Irina Slavinskaya ve "Nash Formatı" yayınevi müdürü Anton Martynov da katıldı.
Buna ek olarak, Ukrayna Kitap Enstitüsü, Sergey Zhadan'ın en çok satan kitabı “Voroshilovgrad”dan uyarlanan “Vahşi ovalar” filmi hakkında bir tartışma düzenledi. Filmin yönetmeni Yaroslav Lodygin, "Film UA" Film Stüdyosu'nun temsilcileri ve edebiyat ve sinemanın kesiştiği noktada sanat üzerine bir kitabın yazarı Alexey Tarasov ile konuştu. Ayrıca Lodygin, 8 Kasım 2018'de vizyona giren filmin görüntülerini de sundu.
Yaratıcı Ukrayna
Ukrayna Kitap Enstitüsü ekibi, "Yaratıcı Ukrayna" Forumu çerçevesinde "Yayıncılar Kılavuzu: Avrupa Nasıl Fethedilir" seminerini düzenledi. Etkinliğe Ukrayna'yı ilk kez ziyaret eden Londra Kitap Fuarı direktörü Jax Thomas da katıldı. Thomas, fuarda büyük ölçekli edebi etkinlikler yürütme konusundaki deneyimlerini paylaştı.
Seminere Krakow — Edebiyat Vakfı Şehri başkanı, Yeni Sanat Vakfı ZNACZY SIĘ'nin yönetim kurulu üyesi ve edebiyat festivalleri program direktörü Olga Brzezinska da katıldı. Ukrayna Kitap Enstitüsü'nün daveti üzerine dört toplantı gerçekleştirildi. Bu toplantılarda Brezinska Ukraynalı yayıncılara pazardaki yerlerini nasıl bulacaklarını ve kendi markalarını nasıl geliştireceklerini anlattı, bir panel tartışmasına katıldı, bir açık oturumda Forum ziyaretçileriyle sorunları tartıştı ve Jax Thomas ile halka açık bir röportaj gerçekleştirdi.
"Doğu Okuyor"
Ukrayna Kitap Enstitüsü, çağdaş Ukraynalı yazarların Luhansk ve Donetsk bölgelerindeki bir dizi kütüphaneyi ziyaret ettiği "Doğu Okuyor" projesinin ortağı oldu. Enstitü aracılığı ile iki binden fazla Ukraynaca kitap kütüphanelere dağıtıldı. Projede 15 bölgede yaklaşık 30 kütüphane yer aldı. Proje, Uluslararası Rönesans Vakfı'nın desteğiyle Sergey Zhadan hayır vakfı tarafından organize edildi.
Proje kapsamında Serhiy Zhadan, Andrey Kurkov, Evgeny Polozhiy, Ivan Andrusyak ve Tanya Stus, Starobilsk, Stanytsia Luhanska, Shchastia ve Svatove'yi ziyaret ettiler.
Bu bölgelerde sosyal ve kültürel hayatın merkezi haline gelen yerel kütüphanelerde yetişkinler ve çocuklarla buluşuldu. Halk kütüphanelerinin koleksiyonlarını yenileme programı kapsamında kütüphaneciler ve okuyucular, şehirlerindeki kütüphanelere gönderilen kitapların yazarlarıyla iletişim kurma fırsatı buldular.
Raik Alnıaçık
Raik Alnıaçık (27 Haziran 1934, Ankara) Türk tiyatro oyuncusu ve yönetmeni.
Hayatı
27 Haziran 1934 tarihinde doğdu. Ankara Devlet Konservatuvarı tiyatro yüksek bölümünden 1957'de mezun oldu. 1986-1988 yılları arasında Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğünde genel müdürlük görevinde bulundu 1999'da Devlet Tiyatrolarındaki görevinden emekli oldu. Devlet Tiyatroları'nda otuzdan fazla rejiye imza attı. Mesleki başarısı çeşitli kuruluşlarca verilmiş çok sayıda ödülle pekiştirilen Alnıaçık, Devlet tiyatroları sanat vakfı, sanat ve sanatı sevenler vakfı ve international theater institutes üyesidir. İstanbul Kültür Üniversitesi sanat tasarım fakültesi sanat yönetimi bölüm başkanlığı yaptı. Profesör unvanına sahiptir. Tiyatro çalışmalarının yanı sıra pek çok Sinema filminde oynamıştır. Kendisi gibi Devlet Tiyatroları sanatçısı olan Kürşat Alnıaçık'ın babasıdır.
İzcilik
İzcilik (eski adıyla keşşaflık ); gençlere kendi kendine yetme ve doğada hayatta kalma eğitimi vererek, karakter ve fiziksel gelişimlerini destekleme amacı güden uluslararası bir harekettir. İzcilik din, dil, ırk, cinsiyet ve benzeri hiçbir ayrım gözetmeyen; herkese açık; gönüllülük esasına dayalı, politik hedefleri olmayan, eğitim amaçlı bir gençlik hareketidir. İzci gruplarının kendine has üniformaları bulunur.
Dünya genelinde ondan fazla uluslararası teşkilat bulunmaktadır. Bunlardan WOSM ve WAGGGS dünya genelinde yaygındır, bunların ardından WOIS, WFIS, OWS, RS Int' ile ISVG gibi dünya organizasyonları üye sayıları ve faaliyetleriyle öne çıkmaktadır.
Tarihçe
İzcilik dünyada ilk defa 1907 yılında Britanya ordusundan emekli olan korgeneral Robert Baden-Powell tarafından kurulmuştur. Baden-Powell'in 1908 yılında yazdığı Erkek Çocuklar İçin İzcilik kitabı bütün dünyada büyük bir ilgiyle karşılandı ve izciliğin temelini oluşturdu. 1922 yılında İsviçre'nin Cenevre kentinde Daha sonra World Organization of the Scout Movement (WOSM - Dünya İzcilik Hareketi Organizasyonu) adını alacak olan Boy Scouts World Bureau (Erkek İzciler Dünya Bürosu), 1928 yılında ise World Association of Girl Guides and Girl Scouts (WAGGGS - Dünya Kız İzciler Derneği) İngiltere'nin Londra kentinde kuruldu. Baden-Powell 8 Ocak 1941'de öldüğünde izcilik birçok dünya ülkesine yayılmıştı.
İzciliğin kurucusu Lord Robert Baden-Powell (B-P), 1857'de İngiltere'de doğdu. Yoğun ve maceralı bir hayat yaşadı ve bir çocuk olarak boş zamanlarının çoğunu açık hava arayışlarında, ormanda avlanarak ve okul arkadaşlarıyla karadan yürüyerek ve denizden tekneyle yapılan keşiflere katılarak geçirdi. Böylelikle gözlem ve beceriklilik gücünü geliştirdi ve aynı yıllarda resim-karikatür çizmek, yelken gibi pek çok yararlı beceri kazandı.