cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uşguli Meryem Ana Kilisesi
Planı
Kilisenin içi, batı duvarında ve apsiste bulunan iki pencere ile aydınlanmaktadır. Hem iç duvarlar, hem de ikonostasis, 10 ve 13. yüzyıla tarihlenen iki fresk katmanıyla kaplanmıştır. Freskler günümüzde solmuştur. Çevredalız da freskleniştir, ancak yalnızca 13. yüzyıl fresklerinin parçaları günümüze ulaşmıştır. Dış kısımda çok az dekoratif taş işçiliği vardır. Batı cephesinde kabartmalı bir haç ve dört satırlık bir Gürcüce yazıt bulunmaktadır. Hutsuri ve  mhedruli  alfabeleriyle yazılmış olan yazıt, paleografik olarak 11. yüzyıla tarihlenmektedir. Yazıtta kiliseye bağış yapan "Guranduht" adında bir kadından bahsetmektedir. Kilisede ayrıca 10 ve 18. yüzyıllar arasına tarihlenen birkaç grafiti bulunmaktadır.
Steve Winwood
Stephen Lawrence Winwood (12 Mayıs 1948 doğumlu), türleri arasında blue-eyed soul, ritim ve blues, blues rock ve pop rock bulunan bir İngiliz müzisyen, şarkıcı ve söz yazarıdır. Winwood, kendine özgü, duygulu yüksek tenor sesiyle öne çıkan bir klavyeci ve vokalist olmasına rağmen, davul, mandolin, gitar, bas ve saksafon dahil olmak üzere diğer enstrümanları ustalıkla çalıyor.
Winwood, 1960'ların ve 1970'lerin üç ufuk açıcı müzik topluluğunun ayrılmaz bir üyesiydi: Spencer Davis Group, Traffic ve Blind Faith. 1980'lerden başlayarak solo kariyeri gelişti ve Arc of a Diver albümünden "While You See a Chance" (1980) ve Talking Back to the Night'tan " Valerie " (1982) dahil olmak üzere bir dizi hit single'ı oldu ("Valerie", Winwood'un 1987 derleme albümü Chronicles'tan bir remiksle yeniden yayınlandığında hit oldu. 1986 tarihli Back in the High Life albümü, "Back in the High Life Again", "The Finer Things" ve ABD Billboard Hot 100'de bir numara olan "Higher Love". Aynı isimli, "Holding On" da aynı yıl listelerde üst sıralarda yer aldı. 1980'lerin sonunda hit single'ları kesilirken, son albümü Nine Lives'ın çıktığı 2008 yılına kadar yeni albümler çıkarmaya devam etti.
Winwood, 2004 yılında Traffic'in bir üyesi olarak Rock and Roll Hall of Fame'e dahil edildi. 2005 yılında Winwood, "nesillerdir müzik yapımcıları üzerindeki kalıcı etkisi" nedeniyle yıllık BMI Londra Ödüllerinde BMI Simgesi olarak onurlandırıldı. 2008'de Rolling Stone, Tüm Zamanların En İyi 100 Şarkıcısı listesinde Winwood'u 33. sıraya yerleştirdi. Winwood iki Grammy Ödülü kazandı. En İyi İngiliz Erkek Sanatçı dalında Brit Ödülü'ne iki kez aday gösterildi: 1988 ve 1989. [ kaynak belirtilmeli ] 2011'de Ivor Novello Ödülü'nü aldı. Üstün Şarkı Koleksiyonu için İngiliz Söz Yazarları, Besteciler ve Yazarlar Akademisi.
Aster ursinus
Aster ursinus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Deniz tuzu
Deniz tuzu, deniz suyunun buharlaşmasıyla üretilen tuzdur. Gıdalarda, aşçılıkta, kozmetikte ve gıdaların korunmasında bir çeşni olarak kullanılır. Adi tuz veya tuz olarak da adlandırılır. Kaya tuzu madenciliği gibi, deniz tuzu üretimi de tarih öncesi çağlara dayanmaktadır. Daha rafine sodyum klorür tuzları yerine deniz tuzu tüketmenin sağlığa herhangi bir yararı olduğuna dair bilimsel bir kanıt yoktur.
Bileşimi
Günümüzde piyasada bulunan ticari deniz tuzlarının kimyasal bileşimleri büyük farklılıklar göstermektedir. Ana bileşen sodyum klorür olmasına rağmen, kalan kısım diğer tuzların %0,2 - %10'undan daha az olabilir. Bunlar, doğal deniz suyunda bulunan birçok iz elementin oldukça az miktarı ile birlikte çoğunlukla da kalsiyum, magnezyum ve potasyumun klorür ve sülfat tuzlarıdır. Ticari olarak temin edilebilen tuzun bileşimi değişebilse de, doğal tuzlu suyun iyonik bileşimi nispeten sabittir.
Aster vaccinus
Aster vaccinus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Theo Custers
Theodore Laurent Custers (d.10 Ağustos 1950, Genk), kaleci pozisyonunda görev yapmış Belçikalı millî futbolcudur.
Kulüp kariyeri boyunca Thor Waterschei, Antwerp FC, Helmond Sport, Espanyol, KV Mechelen ve SV Bornem için oynadı. Uluslararası düzeyde, Belçika millî futbol takımı formasını 10 kez giydi. 1982 FIFA Dünya Kupası'na ve 1980 Avrupa Futbol Şampiyonası'na katıldı. Takma adı "Mors" idi.
Aster vagans
Aster vagans Aster cinsine bağlı bir türdür.
Yem kıskançlığı
Yem kıskançlığı, insanların duygu kıskançlığına benzetilerek yanlış yorumlanan, hayvanların yemek yerken davranış kalıpları için insancıllaştırıcı, yani bilimsel olmayan bir terimdir. Bu, gruplar halinde yaşayan birçok omurgalıda, kendi türlerindeki rakiplere karşı yiyecek savunurken ya da yiyecek rakiplerini belli bir mesafeden yediklerinde gözlemlenebilen rekabetçi bir davranıştır.
Davranış biyolojisi açısından, bu tür davranışlar, örneğin köpeklerde, hayvanlar arasında mevcut bir hiyerarşinin bir ifadesi olarak yorumlanır. Örneğin annelerinden çok erken ayrıldıklarından dolayı sosyalleşmeleri zayıf olan köpeklerde, bu rekabetçi davranış sahibine karşı da yöneltilebilir ve bu durumda köpek dolu mama kabının yanında hoş görülmez.
İnsanların (çoğunlukla çocukların) rekabetçi davranışı, bazen birlikte yediklerinde en iyi yiyecek parçalarını karşılıklı olarak tartışan ve bazen ayrı ayrı yediklerinden daha fazla tüketen gıda kıskançlığı olarak da adlandırılır. Bazen, yem kıskançlığı terimi, türler arasındaki yiyecek rekabetini ifade etmek için bilimsel olmayan kullanımda da kullanılır.
Şempanze vaka çalışması
Şempanzeler üzerinde yapılan bir çalışmada, hayvanlara ya diğer şempanzelerin bir ip çekerek yiyecek almalarına yardım etme ya da bunun yerine yiyeceği boş bir odaya taşıma seçeneği verildi. Her iki durumda da ipi çeken şempanzenin eli boş kaldı. Araştırmacıların beklentilerinin aksine, şempanzeler ne özverili ne de onaylamayan davranışlar sergilediler. Hayvanlar test durumuna alıştıktan sonra hayvanların yarısı iplerden herhangi birini çekmedi; bu yüzden yemeği ne komşuya doğru ittiler ne de komşudan uzaklaştırdılar. Test hayvanlarının diğer yarısı, yiyeceği ya boş odaya ya da komşuya tam olarak eşit oranlarda çekti. Araştırmacılara göre bu davranış, şempanzelerin ne bencilce ne de onaylamayarak hareket ettiğini gösteriyor. Bu nedenle araştırmacılar her iki özelliği de “sadece insana özgü özellikler” olarak yorumladılar ve şu sonuca vardılar: “Eğer bencillik ve kötülük insanlarla sınırlıysa ve şempanzelerde görülmüyorsa, bu özelliklerin son altı milyon yılda (insanlar ve şempanzelerin atlarının ayrıldığı zamandan bu yana) değişmiş olması muhtemeldir."
Bu yorum, şempanzeler üzerinde yapılan ikinci bir deneyle pekiştirildi. Yine, test hayvanları iki ip arasında seçim yapmak zorunda kaldı. Ancak bu sefer yiyecekleri yuvarlanan bir masanın üzerinde ya kendi ellerinde bir iple, ya da - diğer iple - hem kendilerinin hem de komşu bir şempanzenin lezzetlere erişebildiği bir yere çekebilirler. Sonuç: test hayvanları bazen sağa, bazen sola hareket etti ve test hayvanları yiyeceğe tek başına erişimi tercih etmedi.
Kolombiya 20 yaş altı millî futbol takımı
Kolombiya 20 yaş altı millî futbol takımı, 20 yaş altı seviyesinde Kolombiya'yı temsil eden ve Kolombiya Futbol Federasyonu tarafından yönetilen futbol takımı. Takımı şu anda Kolombiyalı teknik direktör Carlos Alberto Restrepo Isaza yönetmektedir.
2013 Güney Amerika Gençler Şampiyonası
Teknik Direktör: Luis Marroquin
Zonguldak'ta 1983 Türkiye genel seçimleri
6 Kasım 1983 genel seçimleri Zonguldak ili sonuçları;
Australopithecus deyiremeda
Australopithecus deyiremeda, soyu tükenmiş bir Australopithecine türüdür. Australopithecus deyiremeda'ya atfedilen fosiller, Etiyopya'nın Afar bölgesinin batı merkezindeki paleontolojik kazı alanı Woranso-Mille'in yaklaşık 3,5 ila 3,3 milyon yıllık katmanlarından gelmektedir. Tür ilk olarak Mayıs 2015'te tanımlanmış ve Australopithecus afarensis ile aynı zamanda ve aynı bölgede yaşamıştır.
Açıklama
Australopithecus deyiremeda, üst çenenin sol yarısının parçası ile - koleksiyon numarası: BRT-VP-3/1 - 4 Mart 2011'de M. Barao tarafından keşfedilen altı korunmuş diş (2. kesici diş - 2. büyük azı dişi) ile adlandırılmıştır. Ayrıca iki parçaya ayrılmış iyi korunmuş bir alt çene (BRT-VP-3/14) paratip olarak seçilmiştir. Keşfi Yohannes Haile-Selassie'nin analizlerine göre, bu buluntular diş minesinin belirgin kalınlığı ve özellikle çene kemiğinin belirgin iriliği bakımından Australopithecus afarensis için yapılan bulgulardan farklıdır. İlk tanımın dayandığı fosiller, kumtaşı toprağından yıpranmış yüzey buluntularıdır.
Tim White, bulguların yeni bir tür olarak yorumlanması konusunda ihtiyatlı bir yorum yaptı: Buluntular, Australopithecus afarensis'in önceden varsayıldığından daha büyük bir anatomik değişkenliğinin yalnızca kanıtı olabilir.
BRT kısaltması Burtele anlamına gelir, holotipin bulunduğu yer 11 ° 27 '43.9 "kuzey, 40 ° 31' 41.0" doğu koordinatlarına sahiptir. Buluntuların deposu Addis Ababa'daki Etiyopya Ulusal Müzesi'dir.
Aster vahlii
Aster vahlii Aster cinsine bağlı bir türdür.
Aaron Hickey
Aaron Buchanan Hickey (d. 10 Haziran 2002) defans pozisyonunda görev yapan İskoç profesyonel futbolcudur. Premier League takımlarından Brentford'ta forma giymektedir.
Kulüp kariyeri
Profesyonel kariyerine 2019 yılında Heart of Midlothian takımında başladı. Daha sonra sırasıyla Bologna ve Brentford takımlarında forma giydi.
Aster veitchianus
Aster veitchianus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Fritz Mauthner
Fritz Mauthner (22 Kasım 1849-29 Haziran 1923) Avusturyalı yazar, gazeteci, tiyatro eleştirmeni ve hicivci. Filozoftan çok gazeteci olmasına rağmen insanın bilgisi ve dil felsefesi konularında nominalizmle birlikte felsefi şüpheciliğin savunucusudur.
Aster velutinosus
Aster velutinosus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Fritz Mauthner
== Hayatı ve Eserleri == Mauthner, Bohemya Horice'li asimile edilmiş bir varlıklı bir Yahudi ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Emmanuel ve Amelie Mauthner'in altı çocuğundan dördüncüsüydü. Ortaöğrenimini doğduğu yerde gördükten sonra 1855 yılında ailesi, çocuklarının daha iyi eğitim alabilmesi için Prag'a taşındı. Öğrenim sürecinin devamı, bir süreliğine baba Mauthner'in beş oğlu ve birkaç kuzeniyle çalışmak üzere görevlendirilen özel bir öğretmenin himâyesinde gerçekleşti. Bu tek öğretmenin müfredatı, Mauthner'i kalıcı kötü etkileri olacak olan Gymnasium'a hazırlanmasına hizmet etmiyordu. Öğrenimindeki eksiklikleri gidermek için onu 1857'de Klippschule adlı özel bir Yahudi ilkokuluna gönderdiler. Bu okul, istisnai bir öğrenci olan Mauthner'e herhangi bir entelektüel teşvik sağlamamasının yanı sıra, Mauthner'ın tüm hayatı boyunca kesin bir şekilde kızdığı Gymnasium'a girişini de geciktirdi.
Eric Pearson
Eric Pearson, Amerikalı senarist. Marvel Studios ile çalıştı ve Marvel One-Shots filmleri için çeşitli kısa filmler ve Thor: Ragnarok (2017), Black Widow (2020) ve Godzilla vs. Kong (2021) gibi uzun metrajlı filmler için senaryo yazdı.
Fritz Mauthner
Ancak 1861'de Piaristengymnasium 'a girmesiyle bu kusurlar giderilebildi. Böylelikle Mauthner içine yerleşecek olan etnik öfkeyi bilmeksizin, Eski Şehir'deki daha aşağı düzeyde sayılabilecek bir Alman okuluna kaydoldu ve aldığı eğitimle Çeklere karşı güçlü bir düşmanlık beslemeye başladı. 1866'da Mauthner okulundan bıkmıştı. Anne ve babasından, üstün bir Alman kurumu olan Kleinseitnergymnasium 'a geçmesine izin vermelerini istedi. Ailesinin ikna olmasında, Prusya birlikleriyle şehre yürüyen Alman yanlısı duygu dalgasının yardımı oldu. Sonunda Mauthner, iyi bir eğitimi olduğunu varsaydığı Alman Gymnasium'unda öğrenim görüyordu ve böylece 1869'da okul bitirme sınavı olan Matura'yı başarıyla geçti. Aynı zamanda Almanya’nın değişik üniversitelerinde hukuk, dilbilim ve felsefe eğitimi almıştı. Mauthner'in okullar ve bölgeler arasındaki geçişleri sebebiyle o zamanlarda tanıştığı etnik ve dilsel problemler, onun hayatı boyunca uğraşacağı meselelere dönüşmüştür.
En başından beri Avusturya geleneğinden fazlasıyla etkilenen Mauthner, kısmen aile örneğinin büyüsü altında gazeteci olmaya karar verdi. Fakat ebeveynlerinin isteklerine uymak için hukuk okuluna kaydolup, sonunda Rechtshistorische Staatspriifung 'u (Hukuk Tarihinde Devlet Sınavı) başarıyla geçti. Ancak eğitimi boyunca beşeri bilimler alanında dersler almayı sürdürdü. Mauthner ailesinin yanı sıra kendisinin de çok istediği gazetecilik hayatına ancak, 1874'te babasının vefatından sonra Prag'daki kuzeninin sahibi olduğu bir Alman gazetesinde tiyatro eleştirmeni olarak başlayabilmiştir.
1876 yılında 27 yaşındayken Berlin'e gitmeye karar verir. Berliner Tageblatt'ın editörü Arthur Levysohn, onu yeni kurmakta olduğu kadroya dahil eder ve Mauthner'in kariyeri ciddi anlamda başlamış olur. Mauthner o yıllardan itibaren aralıksız olarak çok geniş alanlarda birçok farklı konuyu işleyen eserler vermeye başlayacaktır. Bunların arasında güncel veya tarihsel kurgu romanlar, parodiler, hicivler, incelemeler ve tiyatro oyunlarıyla şiirler vardır. Romanları ve Klasik Alman şiirlerinin popüler parodileri onun biraz tanınmasını sağlamıştır. Ancak 1885 yılında yazdığı "Aturenbriefe" isimli eseri bize, Mauthner'in geçmişiyle sürüklediği ve geleceğinde yakından ilgileneceği dil eleştirisinin ipuçlarını verir. Katherine Arens'in aktardığına göre eser, yalanların, dilin bir parçası olmadığı bir ülkenin hayali tarihini anlatmaktadır. Mauthner, Friedrich Nietzsche ve Otto Ludwig'in Shakespeare-Studien'ini okumuştur. Bunların yanında dilin sahteliğine olan inancının bedenleşmiş hâli olarak gördüğü Bismarck'a eylemli bir yaşamı, sözcükleri ve ideolojileri küçümsemeyle birleştirdiği için hayranlık duyuyordu. Daha sonra bütün yönelimlerini ve çalışmalarını bağımsız bir dil felsefesinin oluşturulması konusunda toparladı. 1895'te Berliner Tageblatt'ın editörü oldu. Mauthner'in sahadaki resmi atılımı 1898'de, Cotta'nın onun dil eleştirisi kitabını yayınlamak için bir sözleşme imzalamasıyla ve bankacı kardeşinin masrafları karşılamayı kabul etmesiyle gerçekleşti. Ona asıl ününü bağışlayan bu eser, 1901-1902 yıllarında üç cilt halinde, Bir Dil Eleştirisi'ne Katkılar (Beiträge zu einer Kritik der Sprache / Contributions to a Critique of Language) adıyla yayımlanmıştır. Kritik, üç cilt ve 2.200 sayfadan fazla bir alana yayılan muazzam bir çalışma bütünüdür ve Hans Sluga'nın gözlemlediği gibi, Mauthner, "sezgilerini metninin muazzam külliyatında gevşekçe dağıtır". Bu eser, 19. yüzyılın sonunda felsefeyi dönüştürmeye başlayan ve sonraki yüzyılda disiplinin çoğunu şekillendiren dilsel dönüşümün kilometre taşı olarak kabul edilir.
1905 yılında Berlin'den ayrılmaya karar veren Mauthner, Freiburg'a geçti. Dilbilimsel eleştiriyle birlikte okuyucularının büyük eserine yoğunlaştırmasına ve eserin popülerleştirilmesine hizmet eden "Die Sprache" adlı kısa makalesini yayımlayan Martin Buber ile de burada tanıştı. Bu eser, onun "Katkıları'nın" bazı ana fikirlerini yoğun bir biçimde yineleyen ve bunların bilimsel, felsefi, dini ve sosyo-politik düşünceyle ilgilerini gösterir. Mauthner, 1910 yılında evlendiği doktor ve yazar olan eşi Hedwig [Harriet] Straub'un yanına taşındı. Eşinin de yardımlarıyla sözcüklerin metaforik kökenlerini gösterdiği "Der Wörterbuch" isimli sözlüğünü 1911 yılında tamamladı. Meersburg, Mauthner'ın son inziva yeri ve sığınağı oldu; son büyük romanı "Der letzte Tod des Gautama Buddha", hem iç huzurunu hem de geleneksel felsefi değerleri reddetmesini yansıtır. Onun dil eleştirisi de Wittgenstein'da olduğu gibi bir mistisizmle sonuçlanır. Mauthner son enerjilerini ölüm döşeğinde kanıtlarını düzelttiği "Der Atheismus und seine Geschichte im Abendlande'nin (1920-23) dört cildine yoğunlaştırmıştır. 1925 yılında yayımlanan "Drei Bilder der Welt" isimli edebi-felsefi mirasının küçük bir kısmı olan bu kitap, dile uygulanabilir olarak Kantçı kategori kavramının potansiyel bir yeniden tanımını araştırır. Rosenstock-Huessy, Mauthner için: "O, 6000 sayfa yazdı ve bir buçuk milyon kelimeyle tüm kelimelerin yalan olduğunu kanıtladı". diye yazar.
Büyük otodidaktın vasiyet ettiği üzere 1923 yılındaki vefatından sonra mezarının kitabesine, yaşamına uygun olarak alt tonu vurgulayan şu cümle yazılmıştır: "Vom Menschsein erlost. / İnsan Olmaktan Kurtarıldı". Fritz Mauthner'in dil eleştirisine yönelik kararlı yaklaşımı, bize bir çalışma nesnesi olarak oldukça kendine özgü, ancak yine de etkileyici bir yapıt sağlamıştır. Bir drama eleştirmeni olarak felsefe ve edebiyat arasındaki sınırları bizatihi kişiliği ile aşan Bohemyalı yazar Mauthner, geniş çaplı bir dil eleştirisine (Sprachkritik) kalkışan ilk düşünürdür. Ludwig Wittgenstein'ın iki dönemindeki dil eleştirisini de etkileyen Mauthner, Wittgenstein'ın Tractatus Logico-Philosophicus isimli eserinde adı geçen üç düşünürden biri olarak yerini almıştır.
Mauthner'in Dil Eleştirisi (Sprachkritik)
"Platon'un mağarasında sırtları girişe dönük oturan mağara sakinleri,
Girişi tesadüfen geçenlerin yalnızca gölgelerini algılayabilirler.” (Beiträge 1: 330-331) Fritz Mauthner'in, bir filozoftan çok gazeteci ve yüzyıl sonu Avrupası'nın bir entelektüeli olarak tecrübe ettiği politik fikirlerin çalkantısı onu, sonunda tutarlı bir nominalist bilgi teorisi ortaya koyma girişimine teşvik etti. 20. yüzyılın ilk çeyreğinde yazılan Bir Dilin Eleştirisine Katkılar isimli eserinde, septik ve nominalist tutumuyla bir dil eleştirisi geliştirdi. Bilginin imkânını kabul eden epistemolojilere karşı şüpheci tavrını koruyan eser, bilginin hangi şartlarda mümkün olduğu sorusunu bir kenara bırakarak, tekrar bilginin imkânını sorgular. Radikal bir şüpheci olan Mauthner, Die Sprache eserinde bilginin imkansız olduğu sonucuna ulaşır. Fakat öncelikle onu böylesine şüpheciliğe ve nominalizme iten sebepleri sorgulamak gerekir. Çağında sıkça kullanılan Volk/Ulus ve Geist/Tin gibi sözcükler politik büyücülükte oldukça göz kamaştırıcı bir güce sahiplerdi. Mauthner, böylesine soyut olan kelimelerin, daha yalın ve daha somut olanlara karşı tercih edilmelerine ve bu soyut kelimelerin yardımıyla oluşturulan kitlesel kontrolsüz hareketler karşısında rahatsızlık duyuyordu. Öyle ki bu sebeple inşa ettiği epistemolojisine politik bakımdan daha liberal ve anti-otoriteryen bir perspektif karışmıştır. O da tıpkı diğer çoğu çağdaşı gibi Ernst Mach'ın yeni ampirizminden etkilenmekteydi ve Humecu kuşkuculuğuyla beraber bu görüşlerini sentezlemeye çalıştı. Böylelikle kelimelere karşı şüpheciliğiyle, onların kendi gerçeklikleri olduğu fikrini yadsıyarak nominalist bir tutum sergiler.
Kelimelere karşı şüphe davasını, insan deneyiminin eleştirel bir açıklamasıyla başlatır. Duyularımızla algıladığımız şeylerin dikkatimize, ilgilerimize ve ihtiyaçlarımıza bağlı olduğunu ve dolayısıyla duyularımızın olumsal olduğunu ileri sürer. Dapia'nın aktardığı üzere Mauthner, "Zufallssinne/olumsal-rastlantısal duyular" terimini, daha çok rastgele duyular anlamında kullanır. Ayrıca, aklımız da duyumlarımıza dayandığından Mauthner, aklımızın da "Zufallsvernunft / rastlantısal akıl" olduğunu ileri sürer." Öyleyse Mauthner, gerçekliğe erişimimizin iki şekilde sınırlı veya kısıtlanmış olduğu sonucuna varır: “Bir yandan, daha önce de belirttiğimiz gibi duyu aygıtımız, dünyanın farklı yönlerini rastgele seçer ve diğerlerini bir kenara bırakır. Öte yandan, kavramlarımız da gerçeğe erişimimizi engellemektedir.” İlk kısmı ele alacak olursak Mauthner'in zaten, duyumların genelgeçer bir bilgi sağlayamayacağına olan inancı açıktır. Adların en iyi koşullarda duyumların algıladıkları şeylerin metaforları olduğunu ileri sürmesiyle beraber, geleneksel nominalizmden de bir adım öteye gitmiştir. Bu, Mauthner için dil ile gerçeklik arasındaki bağın olgusal anlamda da kopuşuna işaret eder. Fakat ikinci kısımda Mauthner, kavramlarımızın da bir engel olduğunu belirtmektedir.
Mauthner, metafizik olan kavramların elenmesi için şeyleştirme kavramını kullanarak; dil aracılığıyla varlıkları meşrulaştırılan metafizik kavramların, reel dünyada olmadıklarını göstermeye çalışıyordu. Mauthner'in Wörterbuch kitabında, yani anti-metafizik sözlüğünde yapmaya çalıştığı şey de budur. Mauthner işe, her bir terimin psikolojik kaynağını, yani terimin doğduğu duyu verisi türünü açıklayarak başlar. Sonra o, örneğin ilk başta sıfat işlevi gören bir terimin nasıl ada dönüştüğünü ve şeyleştirme sürecinin verili terime nasıl uygulandığını açıklar. Böylelikle o en sonunda, bu değişmelerin felsefe tarihiyle bağlantısını kurarak; tüm bu süreçlerde felsefenin, gündelik dilin rafine edilmiş halinden başka bir şey olmadığını gösterir. O, sıradan insanların gerçekliğe soyut ve genel terimler atfetmeleriyle ortaya çıkan dildeki karmaşayı, dilin kendi doğasında bulunan şeyleştirme eğiliminin doğal bir sonucu olarak kabul eder. Mauthner şeyleştirmeyi, metafizik olan entitelerin mevcudiyetini varsaymayı gerektirdiğinden dolayı reddeder. Ona göre metafizik ile dogmatizm, aynı madeni paranın iki yüzü gibidir. Yine Ebert'in Die Sprache'den aktardığına göre Mauthner, batıl inançlıları yanlış yönlendiren bu tür hayaletimsi sözcüklere örnek olarak, felsefede “töz”, “nesne”, “ahlak” ve “psyche” kavramlarını verir. Bilimde ise "element", "yakınlık", "güç", "madde" ve "enerji" gibi yanlış yola sürükleyici nosyonların adlarını saymaktadır. Dinde ise "Tanrı", "Şeytan" gibi kavramların yanı sıra; siyasette “ırk" ve "devlet" gibi sıkça kullanılan kavramları ele alarak inceler. Örneğin "ruh" kelimesinin kökenine kadar geriye gittiğimizde ve kavramın ortaya çıktığı psikolojik koşulları anladığımızda; ruhun dışsal bir varlık olarak varsayılmasının garanti edilmediğini görürüz. "Ruh", Mauthner'e göre sadece bir kelimedir, gerçek hiçbir şeye karşılık gelmez. Onun amacı, metafizikçilere kendilerini yönelttikleri bütün sorunların kaynağının bir kural dışı hamleye, yani yalnızca algıladığımız özelliklere tekabül eden nesneler bulunduğu iddiasına dayandığını göstermektir. Mauthner'in vardığı sonuçlarından bir diğeri de duyu aygıtımızın rastlantısal doğasının, zorunlu doğru olarak adlandırılan şeyi; bütün zamanlar için doğru ve geçerli bilgiyi, bizim için imkânsız hâle getirdiği sonucudur.
Tüm bunlarla birlikte sosyal hayatta "kültür" ve "dil" gibi kavramların saflığına ya da kirliliğine olan toplumsal takıntıyı da gözlemleyen Mauthner, nihayetinde kendisi de bir tümel olarak şeyleştirilen dili reddeder. Sözcüklerin yüzyıllar boyunca gezinirken başka kültürlere farklı biçimlerde ödünç olarak girmeleri, onları en sonunda gerçeklikten uzaklaştırmıştır. Tüm kelimeler metaforlarda veya metaforların metaforlarında köklenir. Onlar "her zaman statu nascendi/oluş hâlinde'dirler." Metaforik bir şey olarak dil, metaforik doğası gereği belirsizdir. Öyle ki bir kimse, ister başka birinin söylemekte olduğu şeyi, isterse de kendi söylediği şeyi anlıyor olsun, onun kesin olarak doğru şeyi anladığı söylenemez. Weiler'in Mauthner'den aktardığına göre o: "Dil yoktur, o bir soyutluktur. Aynı nehre iki kez giremeyeceğimiz fikri, dil için de geçerlidir." demektedir. Ve dilin gerçeklikle bağını ortadan kaldırdığında: “Yalnızca konuşma organlarımızın anlık hareketi gerçektir.” diyerek dili, tikel bireylerin bir işlevine indirger. Weiler'in 1970 yılındaki başka bir makalesinde de belirttiği üzere: "Mauthner'in duyuların rastlantısallığı argümanı onun en özgün ve merkezî felsefi anlayışıdır." Bu noktaya kadar ulaştığımız sonuçları özetlemek gerekirse; Mauthner'in duyu verilerini rastlantısal, dili de metaforik olarak kabul etmesinden dolayı onun epistemolojisi bilgiye ulaşmanın imkânsızlığı varır. Mauthner'in inşa ettiği epistemolojisinin vardığı sonuçlar, dilin eleştirisinde, eleştirinin kendisinin bile genelgeçer bir doğruya sahip olamayacağı düşüncesiyle Sokrates'e benzer bir üslupla öğrenilmiş cehalet görüşüne benimsemeye dönüşür.
Felsefe tarihinde bilginin imkânı tezini savunanların karşısına tekrar tekrar çıkan epistemolojik kuşkuculuk, Mauthner'in oldukça hacimli dil eleştirisi aracılığıyla yeniden sahneye çıkmıştır. Mauthner'in dil eleştirisindeki ilgi alanı, filolojik gramer veya profesyonel gramer alanları değildir. O, dilin yapabileceği ve yapamayacağı işler nelerdir diye sormaktadır. Dil neden bir işi yapabilir de diğer türden işleri yapamaz? Dili nasıl kullanıyoruz ve bu kullanımın önemi nedir? Bir şeyi ifade etmek nedir ve 'anlam' nedir? Neden dilin belirli bir yapısı var da başka bir yapısı yoktur? Genel olarak, Mauthner'in ilgisinin, özneden felsefi bir kopuş niteliğine sahip olması anlamında felsefi olduğu söylenebilir. Bu, tanımlanması zor olsa da, bilimsel yaklaşımdan açıkça ayırt edilebilir bir şeydir. Mistik yaşam duygusu, Mauthner'in felsefesinin doruk noktası sayılabilir. Mauthner, Weiler ve Janik'in belirttiğine göre bu öğretiyi Eckhart'tan almıştır: "Sahiden söyleyecek bir şeyimiz olduğu sürece sessiz kalmalıyız." Ancak felsefesindeki sistematik işlev, hakkında anlamlı bir şekilde konuşulamayan şeylerin varlığının kabulüyle birlikte yine de bir anlamda, bir yandan onları olduğu gibi kabul etmek gerektiğine dönüşmektedir. Ve diğer taraftan onlar hakkında konuşma zorunluluğunun belirtilmesidir. Mauthnerin görüşlerinin paradoksal karakteri, dilin kendi kendini yok etmesinin ilke olarak imkansız olmasından kaynaklanmaktadır.
Bu karmaşadan kendimizi kurtarabilmek için Mauthner'in argümanlarını özetleyecek olursak, onun felsefi meselelere "sıradan dil" yaklaşımıyla dil eleştirisi, düzenli duyu-deneyimi olarak Machçı bilgi görüşüne bağlılığı tarafından yönlendirilip şekillendirilmişti. Bu görüşten hareketle Mauthner'ın Dil Eleştirisi'ni belki de en iyi şekilde, radikal ampirizm açısından sıradan dilin bir açıklaması olarak tanımlayabiliriz. Yine de radikal ampirizmine ve Humecu şüpheciliğine evrimsel bir dönüş vererek, şüpheci ve nominalist perspektifle başladığı dil eleştirisini, pragmatik ve fonksiyonalist bir dil eleştirisine dönüştürerek tamamlamıştır. Mauthner'ın asıl sorusu, dünyanın bilgisinin mümkün olup olmadığı sorusudur. Onun olumsuz yanıtı üç temel gerçeğe dayanmaktadır. Bunları maddeleyerek gösterecek olursak; a) Tüm bilgimiz bize duyularımız aracılığıyla gelir ve duyularımız rastlantısaldır, yani gerçekliğin yalnızca uygun duyu aygıtına sahip olduğumuz özelliklerini kaydedebiliriz. b) Tüm bilgimiz dilde ifade edilir. Buradan, dünya için doğru olan şeylerin çoğunun duyularımızla kaydedilmediği ve bu nedenle asla dilde ifade edilmediği sonucu çıkar. Bununla birlikte, bu kendi başına henüz şüpheci bir konum gerektirmez ve Mauthner, duyularımızla kaydedilen bu konularla ilgili olarak gerçeği bilecek bir konumda olduğumuzu halâ iddia edebilir. Bildiğimizi iddia ettiğimiz çok az şeyden bile nihai olarak şüphe duyması üçüncü bir faktörden; c) yani deneyimlerimizi tanımlamak için kullandığımız dile ilişkin analizinden kaynaklanmaktadır. Mauthner, dilin esasen yanıltıcı olduğunu savunmaktadır. Dilin en açık biçimde yanıltıcı özelliği, onun içkin temellendirme eğilimidir. Mauthner'e göre duyularımızın yalnızca nitelikleri veya niteliklerin değişikliklerini kaydettiği yerde, şeyler hakkında, kendi kendine yeten bir şekilde var olanlar hakkında konuşmaya meyilliyizdir. Bu tözlere ulaşmamızı sağlayan soyutlama/şeyleştirme süreci, özünde dil bilgisel tözün tutarlı kullanımından başka bir şey değildir. Aslında, asli unsurların kullanımında bir sınır yoktur. Mauthner'e göre kendimizi değerler, yasalar veya diğer en genel kavramlar hakkında sanki keşfedilmek ve konuşulmak için oradaymış gibi konuşurken buluruz. Son olarak belirtmek gerekirse, onun epistemolojisiyle dil eleştirisi iç içe geçmiştir ve epistemolojisi anlaşılmadan dil eleştirisi de anlaşılamaz. Ve Mauthner'e göre: "Dilin büyüsüne kapılan bizi ondan kurtaramaz: Söz açlığıyla, söz sevgisiyle, sözcüklerin kibriyle, dünün, bugünün ya da yarının dilinde, pıhtılaşmış dilde bir kitap yazmaya koyulan kişi. kendinden emin ve istikrarlı bir adımla, dilden kurtulma görevini üstlenemez."
Yapıtları
Felsefe Alanındaki Eserleri
Kurgu Eserleri
Denemeler ve Teorik Çalışmalar
Çevirileri
Editoryal Çalışmaları
Derlemeleri
Zumwalt sınıfı muhrip
Zumwalt Sınıfı Destroyer gizli kara saldırıları için planlanmış bir gemidir. Ayrıca hava savunma sisteminede sahip olacaktır. 3 adet üretilecektir.
Aster versicolor
Aster versicolor Aster cinsine bağlı bir türdür.
Gülmemiz Gerek
Gülmemiz Gerek, İbrahim Tatlıses'in 23 Mart 1981'de Türküola Müzik tarafından piyasaya sürülen albümünün adıdır.
Naim Fraşiri
Naim Bey Fraşıri (daha yaygın kullanımıyla Naim Fraşiri; 25 Mayıs 1846, Fraşer - 20 Ekim 1900, Kadıköy), Arnavut tarihçi, gazeteci, şair, yazar ve Arnavutluk millî şairi ilan edilen çevirmen. Modern Arnavut edebiyatının öncüsü ve 19. yüzyılın en etkili Arnavut kültürel simgelerinden biri olarak kabul ediliyor.
Naim ve kardeşleri Abdül ve Sami, Tomor Dağları'nın güney yamaçlarındaki Fraşer köyünde doğup büyüdüler. Olağanüstü bir şekilde Arapça, Eski ve Modern Yunanca, Fransızca, İtalyanca, Osmanlı Türkçesi ve Farsça gibi birçok kültür ve dil ile tanıştı. Batı ve Doğu'nun edebi kültürüne eşit derecede aşina olan az sayıdaki kıymetli kişilerden biriydi.
Babasının ölümü üzerine, o ve ailesi Yanya'ya yerleşti ve lirik ve romantik tarzda yazdığı gelecekteki şiirleri için ilk ilhamının bu yerden aldı. Ciddi bir akciğer enfeksiyonu geçirdikten sonra, doğuştan gelen tüberkülozu nedeniyle İstanbul'a giiti, daha sonra o dönemin en seçkin temsilcisi olacağı Arnavut millî uyanışı sırasında Arnavut halkının ulusal özgürlük ve bilinç mücadelesinde kardeşi Abdül'e katıldı.
Fraşiri'nin başyapıtları özgürlük, insanlık, birlik, hoşgörü ve devrim gibi temaları keşfetti. Yazdığı eserler arasında Arnavutça yazılmış on beş eserin yanı sıra dördü Türkçe, ikisi Yunanca, diğeri Farsça olmak üzere yirmi iki eserle Arnavutluk'un ötesindeki kitleye de erişebildi. Arnavutluk'ta tasavvuf şiirinin en tipik yazarı, amcası Dalip Fraşiri'nin etkisi altında, şiirsel ideallerinde sufizmi batı felsefesi ile karıştırmaya çalıştı. 20. yüzyılda Arnavut edebiyatı ve toplumu üzerinde, özellikle Aleksandër Stavre Drenova, Gjergj Fişta ve Lasgush Poradeci ve diğerleri üzerinde olağanüstü bir etkisi oldu.
Şiiri O malet e Shqipërisë'deki "Ti Shqipëri, më jep nder, më jep emrin Shqipëtar" mısrası Arnavutluk'un ulusal sloganı olarak belirlenmiştir. Birlik, özgürlükle ilgili şeyler söyler ve sözleriyle ülkeye ve insanlara karşı gurur duygusunu somutlaştırır.
Ailesi
25 Mayıs 1846 tarihinde Naim Fraşiri, o zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'nun ve şimdi Arnavutluk'un bir parçası olan Fraşer köyünde inançlı zengin bir Arnavut Bektaşi ailesinde doğdu. Düzensiz bir ordunun komutanı ve toprak sahibi olan Halid Fraşiri (1797-1859) ve Emine Fraşiri'nin (1814-1861) sekiz çocuğundan biriydi.
Annesi, Görice çevresindeki bölgeden, ataları 15. yüzyıla kadar uzanan İmrahor İlyas Bey'den gelen seçkin bir aileye dayanıyordu. Baba tarafı ise, Fraşer'e taşınmadan önce Berat bölgesinden gelen tımar sahiplerinin torunları olduklarını iddia ediyordu. Ailenin Arnavut tarihçi üyesi Kristo Frashëri, belgelenen ilk Fraşiri'nin Selanik'te bir Arnavut tüccar olduğuna dikkat çekiyor. Ailenin farklı kökenleri olmasına rağmen, on dokuzuncu yüzyılın ortalarında ekonomik açıdan mütevazı bir durumdaydılar.
Eğitimi
Dini, gelecekteki başarılarının çoğunun yolunu açtı. Fraşıri Nasîbi Tâhir Baba Tekkesi'nde, zamanının tüm ortak konularında özellikle Arapça, Osmanlı Türkçesi ve Farsça gibi dillerde dersler aldı. Ona güçlü bir Bektaşi eğitimi veren bir ailenin üyesi olarak, zamanının bir kısmını Bektaşi tekkesinde geçirdi. Ebeveynlerinin ölümünden sonra, aile 1865'te Yanya'ya taşındı. En büyük erkek kardeşi Abdül (d. 1839) 22 yaşında aile reisi oldu ve tüccar olarak çalışmaya başladı. O yıl Naim ve Sami, Zosimaia ortaokuluna kaydoldular. Oradaki eğitim Naim'e Batılı tarzda klasik bir eğitimin temellerini verdi. Naim, Zosiamaia'da (Eski ve Modern Yunanca, Fransızca ve İtalyanca) öğrendiği diller dışında, iki önemli yerel Bektaşi'den Farsça, Türkçe ve Arapça özel dersler aldı.
Eğitimini 1870'te bitirdikten sonra, Fraşiri birkaç ay boyunca İstanbul'daki basın bürosunda çalıştı (1870), ancak sonrasında tüberküloz nedeniyle memleketine dönmek zorunda kaldı. Fraşer'deki çevresi Naim'e yardım etti ve kısa süre sonra Osmanlı bürokrasisinde Berat'ta ve daha sonra Saranda'da (1872–1877) katip olarak çalışmaya başladı. Ancak, 1876'da Fraşiri işten ayrıldı ve Avusturya'daki Baden'e gitti ve bir sağlık beldesinde romatizma ile ilgili problemlerini tedavi etti.
Politik aktiviteleri
1879'da kardeşi Sami ve diğer 25 Arnavut ile birlikte, İstanbul'da Arnavutça yayınları teşvik eden Arnavut Yazıları Yayınlama Derneği'nin kuruculuğunu yaptı ve sonrasında üyeliğine devam etti. Osmanlı makamları 1885'te Arnavutça yazmayı yasakladı, bu da yurtdışında yayınların yayınlanmasına neden oldu ve Fraşiri baş harfleri N.H.F'yi bu kısıtlamaları atlamak için kullandı. Daha sonra 1887'de Güneydoğu Arnavutluk'ta Arnavut okulları kuruldu.
Bir Arnavut dergisi olan Drita, 1884'te Petro Poga'nın ve daha sonra Pandeli Sotiri'nin editörlüğünde Naim Fraşiri'nin perde arkası editörü olmasıyla ortaya çıktı, çünkü Osmanlı otoriteleri o sırada Arnavutça yazmaya izin vermiyordu. Naim Fraşiri ve kardeşi Sami Fraşiri gibi diğer Arnavut yazarlar Poga'nın yayınlarında takma adlar kullanarak yazacaklardı. Eğitim materyali eksikliği nedeniyle Naim Fraşiri, kardeşi Sami ve diğer birçok Arnavut, 1880'lerin sonunda Görice'deki Arnavut okuluna Arnavutça dilinde ders kitapları yazdı. Fraşiri, 1887'de Faik Bey Konitza'ya yazdığı bir mektupta, Osmanlı İmparatorluğu'nun tehlikeli durumuna ilişkin Arnavutlar için en iyi sonucun, tüm Arnavutluk'un Avusturya-Macaristan tarafından gelecekte ilhak edilmesi olduğu yönündeki duygularını dile getirdi. 1900 yılında Naim Fraşiri İstanbul'da öldü. 1950'lerde Türk hükûmeti, kalıntılarının Arnavutluk'a gönderilmesine ve yeniden gömülmesine izin verdi.
Çalışmaları
Fraşiri, şiiri Bagëti e Bujqësi'de Arnavutluk'un doğal ve kültürel güzelliğini ve halkının mütevazı yaşamını pastoral bir şekilde anlatıyor. Fraşiri, liberal dini anlayışı, dinsel olarak bölünmüş halkı arasında Arnavutların hoşgörü ve ulusal farkındalığı için önemli bir kaynak olarak gördü. Bu nedenle, şimdi ulusal öneme sahip olan teolojik Fletore e Bektashinjet'i besteledi. Onun inancının özelliklerini tanıtan ve mezhebinin inançlarına çağdaş bir bakış açısı kazandıran on ruhani şiiri içerir.
Mirası
Romantizmin Arnavut edebiyatındaki başlıca temsilcisi olan Fraşiri'nin şiirleri 20. yüzyılda Arnavut halkının edebiyatı ve toplumu üzerinde büyük bir etki etmeye devam eden Arnavut milli uyanışının en seçkin Arnavut şairidir. Ayrıca geniş ölçüde Arnavutluk'un ulusal şairi olarak kabul ediliyor ve Kosova, Karadağ, Kuzey Makedonya ve Balkanlar'da yaşayan diğer Arnavutlar arasında da meşhur konumunu koruyor.
Arnavutluk, Kosova genelinde ve daha az ölçüde Kuzey Makedonya ve Romanya'da anısına çok sayıda kuruluş, anıt, okul ve sokak kurulmuş ve tahsis edilmişti. Ergiri Fraşer'de doğduğu ve büyüdüğü ailesinin evi bugün bir müzedir ve önemli kültürel mirasın anıtı ilan edilmiştir. El yazmaları, portreler, kıyafetler ve onun ve erkek kardeşleri Abdül ve Sami'nin büstleri gibi çok sayıda esere ev sahipliği yapıyor. Fraşiri'nin portresi, 1996'dan beri 200 lekë banknotunda ve 1992'den 1996'ya kadar 500 lekë banknotunun ön yüzünde tasvir edilmiştir. Tasarının arka tarafında Fraşer'deki aile evinin bir resmi var. Arnavut milleti, diğerlerinin yanı sıra Arnavut rahibesi ve misyoner Rahibe Teresa'ya verilen ismini taşıyan bir liyakat emri oluşturdu.
Trablus Seferi (1614)
Trablus Seferi, Damat Halil Paşa komutasındaki Osmanlı donanmasının Osmanlı yönetimine isyan halindeki Trablusgarp Beyi Sefer Dayı'yı tedip etmek ve isyanı bastırmak amacıyla 10-18 Temmuz 1614'te Trablus'a yönelik icra ettiği başarılı askerî harekât.
Harekât öncesi
Damat Halil Paşa komutasındaki Osmanlı donanması 13 Mayıs 1614'te İstanbul'dan ayrıldıktan sonra Ege Denizi'nde korsanlık faaliyetleri için bulunan Malta, Napoli ve Sicilya gemilerinden müteşekkil 27 parçalı Hristiyan donanmasını kaçırdı. Ardından 10 Haziran’da Koron’a, 23 Haziran'da Navarin'e ve 29 Haziran'da Sicilya kıyısındaki Messina'ya geldikten sonra 6 Temmuz'da Malta'ya başarılı bir çıkarma ve istila harekatı icra etti.
Harekat
7 Temmuz'da Malta'da elde ettiği esirler ve ganimetlerle Trablus'a yönelen Osmanlı donanması 10 Temmuz'da Trablus limanına ulaştı. Burada yerel leventlerin reisi ve kul taifesinden Sefer Dayı Osmanlı Beylerbeyini tahakküm altına almış ve isyan etmişti.
Damat Halil Paşa, Osmanlı donanmasından kaçarak Trablus'a sığınan iki esirin iadesini Sefer Dayı'dan talep etti. Sefer Dayı talebi reddettiği gibi, elçiye Osmanlı donanmasını da limana sokmayacağını ifade etti.
Bununla birlikte, Damat Halil Paşa başarılı bir manevrayla ve zor kullanarak limana girmeyi başardı. Sefer Dayı'yı tutukladıysa da, Dayı’nın adamları ve yakınları kalenin kapılarını kapatarak savunmaya hazırlandı. Halil Paşa kaleyi silah gücüyle almak isteyince bir kısım yerel ilerigelenler araya girdi ve isyancılar adına af dilediler. Halil Paşa kaledekileri bağışladı ve kaleyi teslim aldı. Sefer Dayı’nın o zamana kadar ele geçirdiği gemiler ve mallar deftere kaydedilerek tümüne devlet adına el konuldu (Donanma İstanbul'a döndüğünde müsadere edilen mallar, 150.000 kuruş nakit ile 500 Hristiyan esir Padişah I. Ahmed'e hediye olarak sunuldu). Ardından Sefer Dayı’yı yargılatan Halil Paşa, alınan karar uyarınca Sefer Dayı'yı kale kapısı önünde asarak idam ettirdi.
18 Temmuz'a kadar bölgede kalan Damat Halil Paşa düzeni kurduktan sonra Şerif Paşa'yı Trablusgarp Beylerbeyi olarak atadı ve Mora'nın güneyindeki Manyalıların (1611'den beri süren) isyanını bastırmak amacıyla Manya Burnu'na yöneldi.
Su kaydırağı
Su kaydırağı eğlence parklarında kullanılan bir kaydırak türüdür. En 1069 normlarında yer alan gerekliliklere göre projelendirilerek üretimi yapılmalıdır. Aksa takdirde yaşanabilecek kazalar kaçınılmaz olacaktır. Kaydıraklar çeşitlerine göre farklı şekilde projelendirilir. Bu çeşitlilik En normunda Tip-1, Tip-2, Tip-3 ... Tip-10 gibi kendi içinde sınıflandırılmıştır. Her kaydırak su debisi, eğimi, viraj durumu, güvenlik bariyer ihtiyacı, botlu ya da botsuz kayma zorunluluğu gibi gereklilikleri vardır. Kayma yöntemi ve büyüklük açısından farklılık göstermektedir.
Suyu bir pompa yardımıyla kaydırağın en üst kısmına ulaştırma ve onun buradan yüzeye doğru serbest biçimde düşmesi ilkesine dayanmaktadır. Suyun sürtünmeyi azaltması kaydırak üzerindeki aşağı yönlü devinimi hızlandırmaktadır. Su kaydırağı genellikle bir havuzda sonlanmaktadır.
Aster verticillatus
Aster verticillatus Aster cinsine bağlı bir türdür.
2016 Yaz Olimpiyatları'nda güreş - Kadınlar serbest 75 kg
2016 Yaz Olimpiyatları'nda kadınlar 75 kg serbest güreş müsabakaları, ev sahibi Brezilya'nın Rio de Janeiro kentindeki Olimpik Eğitim Merkezi 2. Salon'de 18 Ağustosta yapıldı.
Bu serbest stil güreş müsabakası, iki bronz madalyanın sahibini belirlemek için kullanılan bir repesaj ile tek elemeli bir turnuvadan oluşmaktadır. İki finalist altın ve gümüş madalya için karşı karşıya gelir. İki finalistten birine yenilen her güreşçi repesaja kalır ve yarı finalde kaybedenlerin her birinin kendi yarı finalinde kalan repesaj rakibiyle karşılaştığı bir çift bronz madalya maçıyla sonuçlanır.
Takvim
Bütün saatler (UTC+01:00)
Sphenacodontoidea
Sphenacodontoidea, Sphenacodontidae familyasını ve memelilerin dahil olduğu terapsitleri içeren bir sinapsit grubudur. Taksonun monofiletik bir grup olarak geçerliliği konusunda bilim insanları arasında genel bir fikir birliği yoktur.
Tanım
Takson, 1992 yılında Robert Reisz, David S. Berman ve Diane Scott tarafından tanıtıldı ve orijinal olarak "Sphenacodontidae, Therapsidler ve Haptodus'tan daha genç bir ortak ataya sahip olan tüm sinapsidler" (sap tabanlı takson) olarak tanımlandı. 2015 yılında Frederik Spindler, Scott ve Reisz tanımı değiştirdi ve Sphenacodontoidea'yı düğüm tabanlı bir takson olarak “Sphenacodon ferox ve Homo sapiens'in (ve tüm torunlarının) en genç ortak atası” olarak tanımladı.
Özellikleri
Reisz vd. 1992 yılında Sphenacodontoidea tanımında Sphenacodontidae ve Therapsida'nın toplam 27 sinapomorfisini listeledi ve bu, kardeş grup ilişkilerini kanıtladı. Bu ortak özelliklerden en önemlileri şunlardır:
Sistematik
Aşağıdaki kladogram, Fröbisch ve arkadaşlarının (2011) bir filogenetik analizinin sonucunu gösterir:
Reisz vd. tarafından 1992'de Therapsida ve Sphenacodontidae'nin son ortak atasının orta büyüklükte etçil bir sinapsid olduğu varsayılmıştır ve bu canlı, Sphenacodontidae ile oldukça küçük boyutlu Haptodus'tan daha fazla benzerlik göstermiştir.
Kardeş gruplar olarak, Sphenacodontidae ve Therapsida, Sphenacodontoidea'nın ortak dalını oluşturur. Cutleria cinsi, Sphenacodontoidea'nın kardeş taksonu olarak bir pozisyona sahipken, Haptodus cinsi, Reisz ve arkadaşlarına (1992) göre, kendisi hariç tüm sphenacodontların kardeş taksonu olarak sınıflandırılmıştı.
Daha eski analizlerin aksine, Palaeohatteria, Pantelosaurus ve Ianthodon cinsleri, Fröbisch ve diğerleri tarafından 2011 yılında yapılan analizde sphenacodontian olarak tanımlandı. Analizde, bu üç takson, Cutleria + Sphenacodontoidea kladı ile bir politomi oluşturuldu.
Ancak diğer analizler Cutleria'yı Sphenacodontidae'ye atar ve Pantelosaurus'u Sphenacodontoidea'nın kardeş taksonu olarak değerlendirir.
Aster verutifolius
Aster verutifolius Aster cinsine bağlı bir türdür.
Aster vestitus
Aster vestitus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Jennifer Kaytin Robinson
Jennifer Kaytin Robinson, Amerikalı yönetmen, yapımcı ve yazardır. 2016'da prömiyeri yapılan ve iptal edilmeden önce bir sezon boyunca devam eden MTV programı Sweet/Vicious 'ı yarattı ve yönetti. Daha sonra 2019 Netflix filmi Someone Great'i yönetti, yazdı ve yapımcılığını üstlendi. Variety, Thor: Love and Thunder 'ın yazar kadrosuna katıldığını bildirdi. Aynı zamanda Center Stage 'in dizisini yazacak, yönetecek ve yapımını üstlenecek.
Kanelür
Kanelür (Latince canna, Fransızca cannelure) antik mimarlıkta genellikle sütunlar yahut pilasterler üzerine yarım daire biçiminde derinlemesine açılmış, belirli bir fonksiyonu olmayan süs amaçlı oluklara verilen isimdir.
Van'da 1983 Türkiye genel seçimleri
6 Kasım 1983 genel seçimleri Van ili sonuçları;
Aster violaceus
Aster violaceus Aster cinsine bağlı bir türdür.
Nikolay Smorçkov
Nikolay Gavriloviç Smorçkov (Rusça: Николай Гаврилович Сморчков ; d. 9 Ağustos 1930, İvankovo – ö. 7 Mart 2021, Moskova), Sovyet-Rus aktör.
Roma Krallığı'nın yasama meclisleri
Roma Krallığı'nın yasama meclisleri, Antik Roma Krallığı'ndaki siyasi kurumlardı. Bir meclis, Curiate Meclisi, bazı yasama yetkilerine sahipken, bu yetkiler, kralın çıkardığı kararnameleri sembolik olarak onaylama hakkından başka bir şey içermiyordu. Diğer meclisin, Calate Meclisinin, ise işlevleri tamamen dinseldi. Krallık yıllarında, Roma Halkı, curia adı verilen birimler temelinde örgütlenmişti. Tüm Roma halkı toplam otuz curia arasında bölünmüştü ve bireysel bir curia üyeliği kalıtsaldı. Belirli bir ailenin her üyesi aynı curiaya aitti. Her curia'nın, belirli dini törenler ve ortak festivaller dahil olmak üzere, erken Roma ailesininkine benzer bir organizasyonu vardı. Bu curialar, iki halk meclisindeki temel bölünme birimleriydi. Her curiadaki üyeler oy kullanacak ve her curiadaki çoğunluk, o curia'nın meclis öncesi nasıl oy kullandığını belirleyecekti. Bu nedenle, Curiate Meclisi veya Calate Meclisi'ndeki herhangi bir oylama sırasında curianın çoğunluğuna ( toplam otuz curianın on altısı) ihtiyaç duyulurdu.
Comitia Curiate
Curiate Meclisi (Comitia Curiata), Roma Krallığı döneminde herhangi bir siyasi öneme sahip tek popüler meclisti ve otuz curiae şeklinde örgütlenmişti. Kral meclise başkanlık ederdi ve onay için kararnameleri meclise sunardı. Bir interrex iki kral arasındaki ara süreler boyunca ( Başkanlık yaptığı döneme interregnum denirdi). Bir kral öldükten sonra, interrex kralın yerine bir aday gösterirdi. Aday Roma Senatosu'nun onayını aldıktan sonra, interrex resmi seçimi Curiate Meclisi önünde yapardı. Curiate Meclisi yeni kralı seçtikten ve Senato bu seçimi onayladıktan sonra, interrex krala yasal yetkilerini veren yasayı (lex curiata de imperio) oylarken meclise başkanlık ederdi.
Nikolay Smorçkov
Ölümü
Smorçkov, 7 Mart 2021'de COVID-19 ile enfekte olarak Moskova, Rusya'da 90 yaşında öldü.
Roma Krallığı'nın yasama meclisleri
Comitia Curiate
Kalends zamanında (ayın ilk günü) ve nones zamanında (ayın beşinci veya yedinci gün), bu meclis duyurular için bir araya gelirdi. Duyurular genellikle gelecekteki bir olayın kesin tarihi veya yaklaşan herhangi bir enterkalasyon gibi konularla ilgili olurdu. Bu meclis tarafından dinlenen temyiz başvuruları genellikle Roma aile hukukuyla ilgili sorularla ilgiliydi. İlkbahardaki iki belirlenen gün boyunca, meclisin vasiyet ve evlat edinme davaları için toplanması planlanmıştı. Diğer tüm toplantılar ihtiyaca göre yapılmıştır. Meclisin ayrıca yeni ailelerin bir curia'ya kabulü, ailelerin iki curiae arasında aktarılması, bireylerin pleb statüsünden patrisyen statüsüne aktarılması (veya tam tersi) veya bir bireye vatandaşlığın geri verilmesi konularında da yargı yetkisi vardı. Meclis genellikle bu konulara Pontifex Maximus'un başkanlığında karar verirdi. Bu meclis başlıca yasama meclisi olduğundan (teorik olarak) yasaları onaylamaktan sorumluydu. Ancak bu tür yasaların meclis tarafından reddedilmesi, yasalaşmalarına engel olmadı. Bazen, Curiate Meclisi bir kralın yasal yetkisini (imperium olarak adlandırılır) tekrar onaylardı ve bazen de savaşa gitme konusunda onama görevi yapmıştı.
Comitia Calata
Calate Meclisi ("Comitia Calata"), Roma meclislerinin en eskisiydi. Bu meclis hakkında çok az şey biliniyor. Calate Meclisi, Capitoline Tepesi'nde toplanırdı ve ayrıca otuz curiae şeklinde örgütlenmişti. Bu meclisin amacı yasama veya hukuk değil, daha çok diniydi. Pontifex Maximus, bu meclise başkanlık ederdi ve rahiplerin göreve başlamalarını sağlamak, Vesta bakirelerini seçmek gibi görevleri yerine getirdi.
Jan Karol Chodkiewicz
Jan Karol Chodkiewicz (c. 1561 - 24 Eylül 1621; Beyaz Rusça: Ян Караль Хадкевіч, Jan Karal Chadkievič, Litvanca: Jonas Karolis Chodkevičius) Polonya-Litvanya Topluluğu ordusunun askeri komutanıydı ve 1601 Field Hetman Litvanya'dandı. 1605 Litvanya Büyük Hetman'ı ve döneminin Polonya-Litvanya Topluluğu'nun en önde gelen asilzadelerinden ve askeri komutanlarından biriydi. Arması, soyadı gibi Chodkiewicz'di. 1599-1600 Eflak seferi, 1600-11 Polonya-İsveç Savaşı, 1605-18 Polonya-Moskova Savaşı ve Polonya-Osmanlı Savaşı'nda genellikle Polonya-Litvanya Birliği güçlerinin en üst komutanı olarak önemli bir rol oynadı. 1620-21 Savaşı. En ünlü zaferi, 1605'teki Kircholm Savaşı'ydı ve burada kendisinin üç katı büyüklüğünde bir İsveç ordusunu büyük bir yenilgiye uğrattı. Chocim savaşı sırasında, Osmanlılar kuşatmadan vazgeçip müzakereyi kabul etmeden birkaç gün önce kuşatılmış Khotyn Kalesi'nde ön saflarda öldü.
Aster violaris
Aster violaris Aster cinsine bağlı bir türdür.
Yapay zeka etkisi
Yapay zeka etkisi (artificial intelligence; AI); izleyiciler bir yapay zeka programının davranışını gerçek zeka olmadığını savunmaya çalıştığında ortaya çıkmaktadır.
Yazar Pamela McCorduck şöyle yazmaktadır: "Yapay zeka alanının tarihinin bir parçasında, ne zaman biri bir bilgisayarın bir şeyi nasıl yapacağını anladığında - iyi dama oyna, basit ama nispeten gayri resmi problemleri çöz - 'bu düşünmek değil' diyen bir eleştirmenler korosu vardı'." Araştırmacı Rodney Brooks şöyle yakınmaktadır: "Ne zaman bir parçasını çözsek, sihirli olmayı bırakıyor; 'Oh, bu sadece bir hesaplama' diyoruz."