cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Steven Zuber
Profesyonel kariyerine 2008 yılında Grasshopper kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla CSKA Moscow ve 1899 Hoffenheim kulüplerinde oynadı.
Schizax
Schizax, Trachyderina altoymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Sözleşmeli çocuk
"Sözleşmeli çocuklar" veya "sözleşmeli çocuk işçiler", İsviçre'de, çoğunlukla yoksulluk nedeniyle veya ahlaki nedenlerle (annenin evli olmaması, çok yoksul olması, Yeniş kökenli olması vd.) ebeveynlerinden alınan ve genellikle ucuz iş gücüne ihtiyaç duyan yoksul çiftçiler olan yeni ailelerin yanında yaşamaya gönderilen çocuklardı. Yetişkinliğe eriştikten sonra bu çocukların çoğu, yanlarına bırakıldıkları aileleri tarafından ciddi şekilde kötü muamele gördüklerini, ihmal, dayak ve diğer fiziksel ve psikolojik istismara maruz kaldıklarını açıklamaya başladılar. Verdingkinder uygulaması İsviçre'de 1960'lara kadar yaygın olarak uygulandı.
Phleocryptes
Phleocryptes, Furnariidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Sözleşmeli çocuk
Tarihi
Tarihçi Marco Leuenberger'in araştırmaları 1930'da 35.000 sözleşmeli çocuk olduğunu ortaya koymuştu; ancak Leuenberger gerçek sayının bunun en az iki katı olduğuna ve 1920 ile 1970 arasında 100.000'den fazla kişinin ailelere veya evlere yerleştirildiğine inanıyordu. Çocukların yetkililerden en az parayı isteyen çiftçiye teslim edildiği, böylece çiftliği için ucuz iş gücü sağlandığı ve otoriteyi çocuklara bakmanın mali yükünden kurtardığı müzayedeler gerçekleştiriliyordu. 1930'larda Bern kantonundaki tüm tarım işçilerinin %20'si 15 yaşın altındaki çocuklardı.
Wiedergutmachungsinitiative'in "hayatta olduğu tahmin edilen 10.000 sözleşmeli çocuk için yaklaşık 500 milyon İsviçre Frangı (327 milyon £) iade paketi" imza kampanyası Nisan 2014'te başlatıldı ve kampanya sonucunda ulusal bir referandum için gerekli olan 100.000 imza toplandı.
İsviçre hükümeti tarafından 11 Nisan 2013 tarihinde resmi bir özür dile getirildi.
Mevlana, Kocasinan
Mevlana, Kayseri ilinin Kocasinan ilçesine bağlı bir mahalledir.
2012 Giro di Lombardia
2012 Giro di Lombardia veya 2012 Il Lombardia, genellikle Düşen Yaprakların Yarışı olarak bilinen Giro di Lombardia tek günlük bisiklet yarışının 106.'sıydı. 29 Eylül 2012'de Bergamo'da başlayıp Lecco'da biten yarış, bir mesafede yapıldı. 2012 UCI Dünya Turu'nda sezonun sondan bir önceki etkinliğiydi. Çok dik tırmanış Muro di Sormano, elli yıllık bir aradan sonra 2012 edisyonunda rotaya geri döndü ve Madonna del Ghisallo tırmanışından önceydi. Joaquim Rodríguez, günün son tırmanışında tek başına yaptığı bir kaçışın ardından yarışı kazandı. Bu klasiği kazanan ilk İspanyol oldu.
Billington and Langho
Billington and Langho, İngiltere'nin Lancashire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Anna Łukasiak
Anna Łukasiak (d. 5 Ocak 1988), Polonyalı güreşçidir. Serbest stil 50 kiloda kariyerini sürdürmektedir.
Kariyeri
Macaristan'ın Budapeşte kentinde düzenlenen 2022 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda kadınlar serbest stilde 50 kg'da üçüncülük maçında Azeri Türkan Nesirova'yı 6-4 yenerek bronz madalya kazandı.
Parkway Drive
Parkway Drive, 2003 yılında Yeni Güney Galler, Avustralya'dan çıkan bir metalcore grubudur. Parkway Drive, yedi stüdyo albümü, bir EP, iki DVD ve Ten Years of Parkway Drive adlı bir kitap yayınlamıştır. Grubun en son üç albümü Ire (2015), Reverence (2018) ve Darker Still (2022) Avustralya ARIA listelerinde 1 numaraya yükselmiştir.
Tarihçe
2003 yılında kurulan grup, adını prova aldıkları The Parkway House adlı mekanın bulunduğu sokaktan almaktadır. Grup kuruluş aşamasında ilk konserlerini Yeni Güney Galler'de bir şehir olan Byorn Bay'de Gençlik Merkezinde verdi. Aynı yıllarda bir diğer Avustralyalı metalcore grubu olan I Killed the Prom Queen vokali Michael Crafter, Byron Bay'i ziyaret ederken Parkway Drive grubunun konserine gider. Burada grupla tanışan Crafter, 2003 yılında Parkway Drive ile beraber 4 şarkılık bir ortak albüm yayınladı. Albüm yayınladıktan sonra grup, I Killed the Prom Queen grubuyla beraber Avustralya'da ortak bir turneye çıktı.
Bu turneler sonrası grup, Avustralya'da yerel bir plak şirketi olan Resist Records ile kontrat imzaladı. 2004 yılında 6 şarkıdan oluşan Don't Close Your Eyes adında bir EP albüm yayınladı. Grup ilk ciddi atağını Shadows Fall, Chimaira, Hatebreed ve Alexisonfire gibi grupların Avustralya turnesine açılış grubu olarak yaptı. 2005 yılında grup ABD'ye giderek ilk stüdyo albümleri üzerinde çalıştı. ABD'de Killswitch Engage grubuyla temasa geçerek, hem Killswitch Engage gitaristi olan hem de bir prodüktör olan Adam Dutkiewicz ile çalıştılar. İki haftada kayıtları tamamlayıp Killing with a Smile albümleri 2005 yılında yayımlandı. Albüm sonrası Avrupa ve ABD'de bir dizi turneye katıldılar.
Müzikal tarz ve etkilendikleri
Parkway Drive grubunun tarzı genellikle metalcore olarak tanımlanmıştır. İlk albümlerinde özellikle Deep Blue'da deathcore etkileri belirgin olarak görülmekteydi; daha yakın zamanlarda ise daha klasik heavy metal tarzına geçiş yapmışlardır. Birçok popüler modern metalcore grubunun aksine, Parkway Drive stüdyo albümlerinde 2015 yapımı Ire'ye kadar temiz vokaller kullanmamıştır. Bununla birlikte, Reverence döneminde tarzdaki değişiklikle birlikte Winston McCall, Parkway Drive'ın "metalcore'dan çıktığını" ve daha önceki köklere uzaklaştıklarını belirtmiştir. Grup üyeleri; Rage Against the Machine, Metallica, Slayer, Iron Maiden, Bad Religion, Pennywise, The Offspring, Faith No More, The Dillinger Escape Plan, Hatebreed ve Killswitch Engage gibi gruplardan etkilendiğini belirtmiştir.
Rhodoleptus
Rhodoleptus, Trachyderina altoymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Calcethorpe with Kelstern
Calcethorpe with Kelstern, İngiltere'nin Lincolnshire‎ kontluğunda bulunan bir civil parish.
Kaban Gölü
Kaban Gölü ( Kaban küle), Rusya'nın Tataristan Cumhuriyeti'nin başkenti Kazan'da bulunan bir göldür. Göl, 1.86 km²'lik yüzölçümü ile Tataristan'ın en büyük gölüdür.
Kaban Camii, gölün kıyısında yer almaktadır.
2019 Avustralya Açık - Çift kadınlar
Samantha Stosur ve Zhang Shuai, turnuvanın son şampiyonu olan Tímea Babos ve Kristina Mladenovic ikilisini 6-3, 6-4'lük setlerle mağlup ederek şampiyon oldu.
Kateřina Siniaková, Barbora Krejčíková ile üçüncü tura yükseldikten sonra WTA çiftler sıralamasında 1 numarayı korudu. Barbora Strýcová da turnuva başında 1 numarada yer almak için mücadele ediyordu.
Purpuricenus
Purpuricenus, Trachyderina altoymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Sebastian Schipper
Sebastian Schipper (d. 8 Mayıs 1968, Hannover), Alman oyuncu, senarist ve film yönetmeni.
Hayatı ve kariyeri
Sebastian Schipper 1992-1995 yılları arasında Münih'teki Otto Falckenberg Schule'de oyunculuk eğitimi aldı. İlk film rolünü Sönke Wortmann'ın 1992 yapımı Kleine Haie adlı filminde edindi. İlk yönetmenlik deneyimini ise 1999 yapımı Absolute Giganten ile yaşadı ve bu film ona en iyi kurmaca film dalında Alman Film Ödülü ikincilik ödülünü getirdi. Filmin ortak yapımcılığını, Schipper'e birçok filminde rol veren Tom Tykwer üstlendi. Schipper'in 2009 yapımı filmi Mitte Ende August, Johann Wolfgang von Goethe'nin Die Wahlverwandschaften başlıklı romanından sinemaya uyarlandı. Berlin'de bir gece kulübünde ters giden bir geceyi konu alan ve tek planda çekilen Victoria, yönetmen olarak çektiği dördüncü film oldu. Film, 65. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde gösterildi ve 2015 yılında Alman Film Ödülleri'nde (Almanca: Deutscher Filmpreis) en iyi film ve en iyi yönetmen de dahil olmak üzere altı dalda ödül kazandı.
Filmografi (seçme)
Yönetmen ve senarist olarak:
Phacellodomus
Phacellodomus, Furnariidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Swarm (Dizi)
Swarm, Donald Glover ve Janine Nabers tarafından yaratılan bir Amerikan psikolojik korku gerilim televizyon dizisidir. Dizi, hayran kitlesi "The Swarm" olarak bilinen Ni'Jah adlı kurgusal bir pop yıldızına takıntılı genç bir kadın olan Dre'yi takip ediyor. Dizi, Dre'nin hayatını, hayranlığını ve bunun onu nasıl karanlık, beklenmedik yerlere götürdüğünü araştırıyor. Dre rolünde Dominique Fishback, Ni'Jah rolünde Chloe Bailey, Malik rolünde Damson Idris ve hipnotik bir tarikat lideri olarak ilk oyunculuk deneyimini yaşayan Billie Eilish rol alıyor. Swarm, 17 Mart 2023'te Amazon Prime Video'da prömiyerini yaptı.
Dizi, pop kültürünün karanlık yönlerini ve hayranlık ile saplantı arasındaki ince çizgiyi sorgulayan bir hikaye sunuyor. Dizinin yapımcısı Donald Glover, diziyi “korkunç ama eğlenceli” olarak tanımladı. Dizinin müzikleri de Glover’ın rap projesi Childish Gambino tarafından hazırlandı.
2016 Yaz Olimpiyatları'nda bisiklet - Kadınlar takım takip
Kadınlar takım takip müsabakaları 2016 Yaz Olimpiyat Oyunlarında Rio Olmpik Velodromeda 11 - 13 Ağustos tarihinde yapıldı.
Takvim
All times are Brasília Time
İpek İpekçioğlu
DJ İpek olarak da bilinen İpek İpekçioğlu (* 1972, Münih), uluslararası üne sahip, çok ödüllü Berlin DJ, müzik yapımcısı ve serbest yazardır. Etkinlik yöneticisi ve aktivist olarak Kanakwood sanatçı ağının bir parçası ve iki kulübün kurucu ortağıdır. Ayrıca sosyal pedagog olan İpekçioğlu, "eşcinsellik ve göç" konusunda bir konuşmacı olarak ortaya çıkmıştır. Rapçi ve söz yazarı Ezhel'in kuzenidir.
Eğitim ve sosyal katılım
İpekçioğlu, mezun olduktan sonra etkinlik yönetimi alanındaki eğitimine devam etti ve bugün, diğer etkinliklerin yanı sıra, "göçmen sonrası" Kanakwood sanatçı ağına (Gió Di Sera, Jale Arıkan, Nermin Uçar ve Shermin Langhoff ile birlikte) ev sahipliği yapıyor, bu da Fatih Akın, Eleni Ampelatiotov, Züli Aladağ, Gianluca Vallero, Thomas Arslan, Neco Çelik, Daniel Acht, Ali Eckert, Emily Atef veya Ayşe Polat gibi sanatçılar tarafından kullanılıyor.
DJ ve müzisyen
1990'lı yılların başından bu yana İpekçioğlu, Berlin kulüp sahnesinde DJ ve DJane Ipek olarak tanınmış bir disk jokeyidir.
Fatma Souad (Hakan Tandoğan) tarafından organize edilen ve SO36'da gerçekleştirilen aylık Kreuzberg HomOriental Night Gayhane partisinde DJ mikki_p ile birlikte yerleşik bir DJ'dir.
Matsalu Millî Parkı
Matsalu Ulusal Parkı (daha önce Matsalu Tabiatı Koruma Alanı,, genellikle sadece Matsalu), Estonya'nın Lääne ilçesinde bulunan bir doğa koruma alanı ve milli parktır. Matsalu'da Ulusal Parkı bir alana yayılmıştır ve Matsalu körfezi, Kasari Nehri deltası, Matsalu köyü ve çevresini kapsar.
Matsalu Körfezi, Doğu Atlantik Uçuşyolu üzerindeki ana konumu nedeniyle Avrupa'nın en önemli sulak alan kuş alanlarından biridir. Çok sayıda göçmen kuş, Matsalu'yu evreleme alanı olarak kullanır. Her baharda, yaklaşık 1,6 milyonu uzun kuyruklu ördekler olan iki milyondan fazla su kuşu Matsalu'dan geçer.
Matsalu Ulusal Parkı, ikinci koruma kategorisindeki 22 bitki türü, yaban kurbağası ve on memeli türü, en yüksek koruma kategorisindeki ak kuyruklu kartal, ikinci ve üçüncü koruma kategorilerinden birçok kuş türü dahil, çoğu Estonya IUCN Kırmızı Listesi'nde listelenen nesli tükenmekte olan bir dizi türe ev sahipliği yapmaktadır.
Açıklama
Matsalu Ulusal Parkı Matsalu Körfezi ile Kasari Nehri deltasını ve çevresindeki alanlar - taşkın alanları, kıyı çayırları, sazlıklar, ormanlık alanlar, ormanlık çayırlar ve 50'den fazla ada içeren körfezin ağzının etrafındaki Väinameri bölümü dahil - toplam alan kapsar. korunan alan karasal ve korunan alan sulak alanlardır. Matsalu Körfezi sığ ve acıdır ve besin açısından zengindir. Körfez uzunluğunda ve  genişliğindedir, ortalama derinliği yalnızca  ve maksimum derinliği  civarındadır. Suyun tuzluluk oranı yaklaşık olarak mil başına 0.7'dir. Körfezin kıyı uzunluğu yaklaşık civarındadır. Körfezin kıyı şeridi yüksek kıyılardan yoksundur ve çoğunlukla çakıllı kıyılarla kaplıdır, körfezin en içteki korunaklı kısmında çamurlu ve yüksek sazlı alanlar bulunur. Kasari Nehri, Matsalu Körfezi'ne giren birkaç nehrin en büyüğüdür. Kasari Nehri'nin Deltası, 1930-1960 yılları arasında gerçekleştirilen taraklamalar nedeniyle doğal durumda değildir; çoğu aktif olarak yönendirilen deltanın alüvyon çayırı, Avrupa'nın en büyük açık nemli çayırlarından biridir. Ana kanalı çevreleyen sazlıklar ve hasırotları her yıl batıya doğru genişler. Kasari Nehri'nden Matsalu Körfezi'ne yıllık giriş, körfezin hacmini yaklaşık sekiz kat aşmaktadır; Kasari Nehri'nin ortalama mevsimlik değişimi civarındadır. Nehirler, fazla bir drenaj havzasından körfeze çok miktarda besin açısından zengin çökelti taşır. Çökeltiler nehir haliçlerinde birikerek sazlıkların genişlemesini sağlamaktadır.
Matsalu'da 175'i yuva yapan ve 33'ü göçmen su kuşları olmak üzere toplam 282 kuş türü kaydedilmiştir. Tabiatı koruma alanında 772 tür vasküler bitki ile birlikte 49 balık türü ve 47 memeli türü kayıt altına alınmıştır.
Her baharda, 10.000-20.000 Bewick kuğusu, 10.000 büyük kuğu, bayağı altıngöz, püsküllü ördek, bektaşi kuşları ve diğerleri dahil olmak üzere iki milyondan fazla su kuşu Matsalu'dan geçer. 20.000 civarında bir midye kazı ile 10.000 civarında boz kaz kolonisi ve binlerce yağmurkuşu ilkbaharda kıyı meralarda konaklar. En çok sayıda görülen kuş türü (yaklaşık 1,6 milyon) uzun kuyruklu ördeklerdir. İlkbaharda sazlıklarda yaklaşık 35.000-40.000 ördek yemlenir. Sonbaharda yaklaşık 300.000 göçmen su kuşu Matsalu'dan geçer. Sulak alan, Avrupa'daki bayağı turnaların en büyük sonbahar konaklama alanıdır. Parkta kaydedilen en yüksek turna sayısı 23.000 oldu.
Tarihi
Matsalu'daki bilimsel araştırmalar, Tartu Üniversitesi Doğa Tarihi Müzesi küratörü Valerian Russow'un Matsalu Körfezi yakınlarındaki kuşlara dair kısa bir genel araştırma gerçekleştirdiği 1870 civarında başladı. 1928 ile 1936 yılları arasında Eerik Kumari, Matsalu'daki kuşları araştırdı ve 1936'da bölgede bir kuş koruma alanının oluşturulmasını önerdi. 1939'da, körfezin bazı kısımları (Virtsu-Puhtu) çamur banyolarında kullanılan çamuru için koruma altına alındı.
Matsalu'daki araştırmalar, Estonya Bilimler Akademisi Botanik ve Zooloji Enstitüsü'nün Penijõe'de bir araştırma üssü kurmasıyla 1945'te düzenli hale geldi. Matsalu Tabiatı Koruma Alanı, 1957 yılında, esas olarak kuşların yuva yapmasını, tüy dökmesini ve göçmen yollarını korumak için kurulmuştur. İlk daimi çalışanlar (yöneticiler ve bilim adamları) görevlerine 1958'de başladı ve Penijõe araştırma üssü, yeni kurulan doğa koruma alanının idari merkezi haline geldi. Estonya'da kuşların halkalanması için kurulan Estonya Kuş Halkalama Merkezi Penijõe'de de bulunmaktadır. 1976'da Matsalu, Sulak Alanların Korunmasına İlişkin Uluslararası Sözleşme (Ramsar Sözleşmesi) kapsamında uluslararası öneme sahip sulak alanlar listesine dahil edildi. Avrupa Korunan Alanlar Diploması, parkın habitat çeşitliliğini ve tabiatı koruma alanındaki sayısız kuş türünü ve diğer biyom gruplarını korumadaki başarısı nedeniyle 2003 yılında Avrupa Konseyi tarafından Matsalu Doğa Koruma Alanı'na verildi. Matsalu, Estonya'da Avrupa Diploması'na sahip tek doğa koruma alanıdır. Diploma 2008'de beş yıl uzatıldı.
2004 yılında, Matsalu Tabiatı Koruma Alanı, çevredeki alanlarla birlikte Matsalu Ulusal Parkı haline getirildi. Matsalu'da yedi kuş gözlem kulesi (Penijõe, Kloostri, Haeska, Suitsu, Jugasaare, Küdeva ve Keemu) ve üç yürüyüş parkuru bulunmaktadır.
Matsalu Uluslararası Doğa Filmleri Festivali
Matsalu Uluslararası Doğa Filmleri Festivali her sonbaharda parkın yakınlarındaki Lihula kasabasında düzenlenmektedir. Festival, 2003 yılının sonlarında kurulan kar amacı gütmeyen MTÜ Matsalu Loodusfilmide Festivali tarafından düzenlenmektedir. Şubat 2010'da MTÜ Matsalu Loodusfilmide Festivali, Estonya Devlet Orman Yönetim Merkezi (RMK) ile ortaklık kurdu ve gelecekte film festivallerini ortaklaşa organize etmeyi kararlaştırdı.
İlk Matsalu Doğa Filmleri Festivali, 3 Ekim - 5 Ekim 2003 tarihleri arasında Lihula'da 7 ülkeden 23 filmden oluşan rekabetçi bir programla düzenlendi. Festivali o yıl 2.500'den fazla kişi ziyaret etti. İkinci festival 23 Eylül - 25 Eylül 2004 tarihleri arasında 14 ülkeden katılımcılar, 35 filmlik yarışmalı bir program ve yaklaşık 5.000 ziyaretçi ile gerçekleştirildi. Üçüncü festival 22 Eylül - 25 Eylül 2005 tarihleri arasında, 16 ülkeden 39 filmden oluşan rekabetçi bir program ve 7.000'in üzerinde ziyaretçi ile gerçekleşti. 21 Eylül - 24 Eylül 2006 tarihleri arasında düzenlenen dördüncü festivalde 21 katılımcı ülke ve 41 film yarıştı. Beşinci Matsalu Doğa Film Festivali, 19 Eylül - 23 Eylül 2007 tarihleri arasında düzenlendi ve 7.000'den fazla ziyaretçiyi ağırladı. Organizatörler, festivalin bir doğa koruma alanında düzenlenmesinden dolayı, küçük bir kasabada çok daha büyük büyüyemeyeceğini ve bu nedenle çoğunlukla Avrupa doğa belgesellerini festivale getirmeyi planladıklarını ve aynı zamanda insanla ilgili konuları da festivale dahil etmek istediklerini açıkladılar.
Kickstarter
Kickstarter, ABD merkezli bir kâr amacı gütmeyen bağış şirketi. Genellikle bağımsız yapımcıların kullandığı bu hizmetten çizgi roman, dans, tasarım, moda, film & video, yemek, oyunlar, müzik, fotoğrafçılık, yayıncılık, teknoloji ve tiyatro olmak üzere toplamda 13 farklı dalda sanatçılar ve mucitler yararlanmaktadır.
2014 yılında, 22.252 proje Kickstarter üzerinde finanse edilmiştir. 2016 yılında toplamda 100.000 projenin hayata geçmesine vesile olduğunu duyurmuştur.
İşleyiş
Yapım için gereken miktar belirtilir ve site üzerinde yayınlanır. Gerekli ücret belirtilen sürede toplanırsa Kickstarter toplamın %5'lik bölümünü alır.
Proje tanıtımı şu anlık yalnızca Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya, Avusturya, Kanada, Belçika, Almanya, İspanya, İsviçre, İngiltere, Danimarka, Fransa, İrlanda, Lüksemburg, Hong Kong, Norveç, Hollanda, İtalya, Singapur, Yeni Zelanda ve İsveç için çalışmaktadır.
Kickstarter'da proje tanıtımı için şu şartlar sağlanmalıdır:
Bay Hulot'nun Tatili
Bay Hulot'nun Tatili (Fransızca özgün adı: Les Vacances de monsieur Hulot), Jacques Tati'nin yönettiği 1953 Fransa yapımı satirik komedi filmidir. Bu siyah-beyaz film Türkiye'de son olarak 10. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde yönetmenin diğer filmleriyle birlikte gösterilmiştir.
Filmlerinin çoğunda yaptığı gibi "Bay Hulot'nun Tatili"nde de Tati hem filmini yönetmiş, hem başrolde oynamış, hem de senaryoyu yazıp yapımcılığını üstlenmişti. Yönetmenin ikinci uzun metrajlı filmi olan "Bay Hulot'nun Tatili", aynı zamanda onun adeta "alter egosu" olan "Bay Hulot"nun ilk kez ortaya çıktığı film olmuştur. Ağzında piposu, elinde şemsiyesi, dar paça pantolonu ve buruşuk şapkasıyla tuhaf yürüyüşlü, hiç konuşmayan bu Şarlovari romantik karakter gözüktüğü diğer filmlerde de olduğu gibi modernleşmenin getirdiği yabancılaşmayı eleştirip bu değişime adeta Don Kişot gibi direnirken, geleneksel ahlâk değerlerini derin bir saflıkla savunur. Bu eskiye bağlı kendi halindeki naif karakter tüm iyi niyetiyle etrafına yardımcı olmaya çalışırken türlü sakarlıklar yapar. Diyalogların çok az işitildiği filmde güldürücü ögeler sessiz sinema dönemi filmlerin tarzını andırır.
Basit insanı simgeleyen "Bay Hulot" yaz tatilinde külüstür arabasıyla Fransa'nın Atlantik kıyısındaki bir tatil yöresine gelir. Fransa'da II. Dünya Savaşı sonrasında artan refah düzeyi ile birlikte gittikçe popüler hale gelen tatil yapma alışkanlığı, orta sınıf halkın kalabalıklar halinde sahil kasabalarına hücum etmesine yol açmaktadır. "Bay Hulot" bu tatil vesilesiyle ülkesinin çeşitli politik ve sosyal katmanlarını iğneleme fırsatını bulacaktır.
"Bay Hulot'nun Tatili", ileriki yıllarda Jacques Tati'nin tarzını sürdüren Rowan Atkinson'un oynadığı "Mr. Bean Tatilde" (2007) gibi filmlere de ilham kaynağı olacaktır.
Cannes Film Festivali'nin büyük ödülü ile En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü'ne aday gösterilen film Fransa'da "Louis Delluc" ödülünü almıştı. Fransa'da gişede de çok başarılı olan film beş milyon seyirci topladı. İngiltere'de yayımlanan sinema dergisi Empire 2010 yılında bu filmi "Dünya sinemasının en iyi 100 filmi" (İngilizce dışındaki dillerde çekilmiş filmler) listesinde 49. sırada göstermişti.
Konusu
Aslında klasik bir dramatik örgüsü olmayan film, ana kahramanı etrafında kendiliğinden gelişen olaylar dizisinden ve seri skeçlerden oluşmaktadır. 1950'li yılların başında geçen film Fransa'da bir tren istasyonunda başlar. Mevsim yazdır ve orta sınıfa mensup oldukları anlaşılan büyük bir kalabalık itiş kakış trenlere binmeye çalışır. Eşyalarından tatile gittikleri bellidir. Bu telaşlı kalabalık arasında yalnız bir genç kadın (Nathalie Pascaud) durgun tavırlarıyla hemen dikkati çeker. Buharlı trenin güzergâhı ile kesişen şose yolda 1924 model külüstür arabasıyla Bay Hulot'yu (Jacques Tati) görürüz. Şose yolu dolduran diğer otomobiller ve otobüslerdeki insanlar gibi onun da gideceği yer Atlantik Okyanusu kıyısında yer alan Loire-Atlantique ilindeki "Saint-Marc-sur-Mer" sahil kasabasıdır. Yoldaki bisikletli insanlar bile tıpkı trendeki yolcular gibi aynı iştahla bu tatil beldesine doğru akmaktadırlar.
Hulot, rezervasyon yaptırdığı otele (Hotel de la Plage) adım atar atmaz onun sakarlıklarından kaynaklanan küçük aksilikler de hemen başlar. Hattâ acayiplikler daha istasyon sahnesinde başlamıştır. Hoparlörlerden işitilen uyuşuk tondaki anlaşılmayan anonsla kalabalık tatilci grubu bir perondan diğerine sürüklenir durur. Holot'nun yokuşlarda tıkanan ve tuhaf sesler çıkaran, neredeyse dağılmak üzere olan gösterişsiz arabası nihayet kasabaya girer. Yolun ortasına serilmiş yatan sokak köpeği diğer arabalar geçerken yol verirken bu acınacak haldeki araba için yerinden bile kımıldamaz. Alaycı ve her şeyi küçümseyen bir garson, telefonla sürekli iş görüşmesi yapan bir iş adamı, istasyonda gördüğümüz yalnız genç kadın Martine (Nathalie Pascaud), sürekli çevrede gezinen yaşlı çift, Alman ve İngiliz turistler oteldeki diğer karakterlerdir. Nazik bir adam olan Hulot hiç konuşmaz. Çatıdaki odasına yerleştikten sonra otel sakinlerinin istisnasız hepsinin işlerine bir biçimde burnunu sokmayı başaracaktır.
Filmi oluşturan diğer vinyetler arasında şunlar dikkati çeker: Arabasıyla kaza sonucu daldığı mezarlıkta defin töreni yapılmaktadır. Hulot'nun çamura bulanmış siyah renkli yedek iç lastiği, üzerine yapışan yapraklar nedeniyle çelenk zannedilir ve cenaze sahiplerince mezara konur, lastiğin havası kaçmaya başlayınca cenaze görevlisinin 'gaz yaptığı' zannedilir; Otel lobisinde yere düşürdüğü masa tenisi topunu ararken kâğıt oynanan masalardaki sandalyelerden birini çevirince, oyuncu kartını kendi masası yerine yan masaya atar. Bu durum dalgın oyuncular tarafından fark edilmez ama sonunda her iki masada da hile yapıldığı iddiasıyla kavga çıkar; Binmeye çalıştığı huysuz at bir arabanın bagaj kapağını tekmeler, arabanın sahibi etraftakilerin çabalarına rağmen uzun süre bagajda kilitli kalır; Plajda soyunma kabininin içini gözetlediğini zannettiği şişman adama tekme atıp kaçar, oysa adam ailesinin fotoğrafını çekmek için kamerasına eğilmiştir; Bindiği kano denizde parçalanıp ikiye katlanınca sahildekiler tarafından köpek balığı zannedilir ve bu durum paniğe yol açar; Filmin belki de en duygusal sahnesi balo sahnesidir. Otelde düzenlenen maskeli baloya kimse rağbet etmez. Salona sadece bir iki küçük çocukla, korsan kılığına girmiş Hulot bir de Martine gelir. Kibar bir centilmen olan Hulot sırtı tamamen açık bir elbise giymiş olan Martine'le dans ederken bir türlü elini koyacak yer bulamaz, sonunda iki parmağını kızın boynundaki ince fuların üzerine koyar ve öyle dans ederler. Finalde ise Hulot havai fişek deposunu ateşe verir (tabii ki kazayla) ve bütün otel yanma tehlikesi geçirir.
Tarzı ve çekimler
"Bay Hulot'nun Tatili", Jacques Tati'nin yaratmış olduğu ve perdede hep kendisi canlandırdığı için onunla özdeşleşmiş olan olan "Bay Hulot" karakterinin ilk kez ortaya çıktığı film olmuştur. Tati önceki filmlerinde benzer kişilikleri canlandırmış olsa da bu 'nevi şahsına münhasır' karakter adıyla sanıyla ilk kez 1953 tarihli "Bay Hulot'nun Tatili" filminde görülmüştür. Tati, sıradan basit insanı simgeleyen "Bay Hulot" için "Hulot'yu ben yaratmadım. Onu her yerde görebilirsiniz" demişti. Uzun boyu, ağzından düşürmediği piposu, elinde şemsiyesi (bu filmde olta takımları, bazen tenis raketi), çoraplarını dışarıda bırakan dar paça pantolonu (bazen eski trençkotu), ip gibi kravatı ve buruşuk bez şapkasıyla, sarsak yürüyüşlü bu adam zararsız, iyi niyetli ve yardımseverdir. Çevresine yardımcı olmaya çalışırken sürekli sakarlıklar yapar, etrafında küçük çapta kargaşaya neden olur. Bu kırıp dökmeler aslında modernleşmeye, değişime karşı olan bir tür direnmedir. Bu nostaljik kişilik çağdaş dünyanın mekanikleşmesi, teknolojinin gündelik hayata egemen olması karşısında geçmişin değerlerini korumaya çalışır. Bu karakter birkaç anlamsız sözcük dışında hiç konuşmaz. Modern bir palyaço olan Hulot sadece jest ve mimikleriyle sahnededir. Ama filmde ses efektleri bolca kullanılır. Bir de sürekli tekrarlayan caz tarzındaki tema müziği "Quel temps fait-il à Paris" (Türkçe: "Paris'te Havalar Nasıl?" ). Bu parçanın bestesi Alain Romans'a aittir.
Sinemaya geçmeden önce gösteri dünyasında pandomim yapan Tati bu yeteneğini sinemaya da taşımıştır. Onun yarattığı karakter "Bay Hulot" bu sanat dalının özellikleriyle yoğurulmuştur. Sessiz sinema döneminin filmleri de bu damardan beslenmiş olduğu için "Bay Hulot" büyük ölçüde bu dönemin sinemacılarından Charles Chaplin'in yarattığı hüzünlü "Serseri" (Tramp) karakteri ve ifadesiz yüzü ile "Büyük Taştan Surat" (The Great Stone Face) lâkabını alan Buster Keaton ile kıyaslanmıştır. Tıpkı Slapstick komedi filmlerinin bu tiplemeleri gibi, "Bay Hulot" da filmde mizahın kaynağı ya da odağı değil de etrafındaki dünyanın mizahını açığa çıkaran tavırlar içerisinde olur. Filmde mizah, sıcak karakterler üzerinden oluşturulmuş yaratıcı parlak mimlere ve titiz plânlara dayanır. Mimlerin koreografisi titizlikle çalışılmıştır (filmin çekimleri 1951'den 1952'ye kadar sürmüştü). Tati'nin Şarlo ve Keaton'dan devraldığı geleneği ileriki yıllarda Rowan Atkinson "Mr. Bean"'le, Peter Sellers da "Müfettiş Clouseau" ile sürdürecektir. Jerry Lewis, Jim Carrey ve Tom Green gibi komedyenler de bu geleneğin diğer temsilcileri olarak sayılabilirler.
David Abraham
David Ángel Abraham (16 Temmuz 1986), defans pozisyonunda görev yapan Arjantinli futbolcudur.
Bay Hulot'nun Tatili
Tarzı ve çekimler
II. Dünya Savaşı sonrasında artmaya başlayan refah düzeyi orta sınıf Fransızları da yeni tüketim alışkanlıklarıyla tanıştıracak, yaz ayları geldiğinde halk gelir seviyesine uygun tatil yörelerine kalabalıklar halinde taşınmaya başlayacaktır. Filmde okyanus kıyısındaki Loire-Atlantique ilinin Saint-Nazaire yerel idaresine bağlı "Saint-Marc-sur-Mer" sahil kasabası da buraya akın eden orta sınıftan Fransızlara uygun bir yerdir. Buradaki otelde (Hotel de la Plage) Alman ve İngiliz turistler de kalmaktadır. Hulot, bu mütevazı tatil kasabasında da modern yaşamın anlamsızlıklarına karşı direnişini sürdürür. Fransa'da yeni yeni filizlenen, 'artık tatil yapabilen' sınıfları hicveder. Farklı politik ve ekonomik sınıflara mensup bu insanlar arasında şişman kapitalistler, kendilerini fazla önemseyen Marksist entelektüeller, küçük mülk sahipleri, emekli askerler, sıkıcı amatör sanat meraklıları vb vardır. Bu insanlar gevşeyip tatilin tadını çıkaracakları yerde kendilerine önceden biçilmiş olan sosyal statülerini burada da sürdürmeye çalışırlar. "Bay Hulot"'nun hiçbir araca benzemeyen külüstür arabası özellikle film için yaptırılmış gibi gözükse de bazı kaynaklara göre aslında eskitilmiş 1924 model "Amilcar roadster", bazı kaynaklara göre de "Salmson AL3"tür ..
Filmin restorasyonu
Çekimleri 1951 ve 1952 yılları boyunca süren ve 1953 yılında gösterime verilen Jacques Tati'nin ikinci uzun metrajlı filmi, siyah-beyaz çekilmiş "Bay Hulot'nun Tatili" 1979 yılında restore edilerek önce Cannes Film Festivali'nde, sonra da sinemalarda yeniden gösterime verildi. Çeyrek yüzyıl boyunca yönetmenin film üzerinde sürekli değişikliklere gitmesi, kurgusunu tekrar tekrar değiştirmesi sonucunda film özgün yapısını oldukça yitirmiş ve yıpranmıştı.
Restorasyonu "Technicolor Film Foundation" (Technicolor Film Vakfı) şemsiyesi altında toplanmış şirket ve vakıf gruplarından birisi olan "Fondation Groupama Gan pour le Cinéma" gerçekleştirmişti. Tati filmlerinin telif haklarını elinde bulundururan "les Films de Mon Oncle" şirketi ile "Fransız Sinemateki"nin de önemli katkıları olmuştur. Restorasyon yapılırken Tati'nin film üzerinde 1978 yılında yaptığı son kurgu esas alınmıştır. 2008 yılında ABD'deki Technicolor şirketinin laboratuvarlarında başlatılan restorasyon işleminde hem fotokimyasal hem de dijital yöntemler kullanılmış ve hem görüntü hem de ses olarak aslına yakın bir kopya elde edilmiştir. 2009'da restorasyonu tamamlanan film önce Cannes Film Festivali'nin "Klasikler" bölümünde sonra da diğer bazı festivallerde gösterilmiştir. DVD ve Blu-ray baskıları bu restore edilmiş kopyadan basılmıştır.
Hulot'nun arabası
Filmde Bay Hulot'nun kullanacağı antika arabayı bulabilmek için yönetmen yardımcısı ve filmin senaristlerinden Pierre Aubert ile yine senaristlerden, aynı zamanda dekorlardan da sorumlu olan Jacques Lagrange uzun süren bir araştırma yapmışlardı. 1951 yılında başlatılan araştırmalar sırasında bazı otomotiv firmalarıyla yazışmalar gerçekleştirilmiş, arzu edilen araç modelini ve aksesuarlarını betimleyen ayrıntılı taslak çizimler yapılmıştı. Önce Peugeot, Rosengart ve Citroën firmalarının bazı modelleri üzerinde durulmuştu. İstenen araç arkaik görünümlü, 1920-1930 yılları arasında üretilmiş, üstü açık, çok küçük bir spor arabaydı. Filmin komedi unsurlarına ve arabayı kullanacak karaktere uygun olabilmesi için hemen bozulacakmış gibi duran külüstür görünümlü, boyasız bir araba olması gerekiyordu. Üzerinde durulan arabalardan biri de "Amilcar Bordino"ydu. Bu nedenle bazı kaynaklarda filmdeki arabanın eskitilmiş bir "Amilcar" olduğu belirtilmiştir. Oysa filmin 2009'daki restorasyondan sonra Cannes Film Festivali gösterimi için hazırlanmış kapsamlı tanıtım broşüründe Bay Hulot'nun arabasının film için modifiye edilmiş 1924 model bir "Salmson AL3" olduğu belirtilmiştir (s.22-23). Broşürdeki bölüm başlığının "Amilcar'dan Salmson AL3'e" olması önce Amilcar üzerinde durulurken Salmson AL3'te karar kılınmış olduğu anlamını verse de, modifiye edilmiş ve eskitilmiş ibarelerinin de olması ve çizim notları her iki modelden de bazı ögelerin tek bir modifiye modelde birleştirilmiş olduğu izlenimini vermektedir. IMCDb (İnternet Film Arabaları Veri Tabanı) sitesi ise doğrudan arabanın "Salmson AL3" olduğunu belirtmiştir.
Filmin romanı
Özgün senaryosunu Jacques Tati'nin Henri Marquet'le birlikte yazdıkları "Bay Hulot'nun Tatili" bir roman uyarlaması değildir. Ancak hem kendi ülkesi Fransa'da gişe rekorları kıran, hem de dünyada geniş ölçüde kabul gören bu film de "önce senaryosu sonra romanı yazılan filmler" kervanına katılmış ve bu filmin de çevrildikten beş yıl sonra Fransa'da bir romanı çıkmıştı (novelization). Jean-Claude Carrière'in filmin senaryosuna dayanarak yazdığı 1958 tarihli bu romanı Pierre Etaix resimlemişti. Filmi gibi "Les Vacances de M. Hulot" adını taşıyan bu roman 1974 yılında Türkçeye de çevrilmişti. Bu kez Milliyet Yayınları'nın "Mizah Dizisi"nden çıkan romanın Türkçe adı "Tatil Günleri"ydi. Kapak resmini Bedri Koraman'ın çizdiği romanı Türkçeye Ülkü Tamer çevirmişti. Türkçe çeviri de orijinali gibi resimliydi.
Ödülleri
Kazandıkları
Adaylıkları
Övgüler
Kazanka
Kazanka ya da Kazansu, Rusya'nın Tataristan Cumhuriyeti'nde bulunan bir nehirdir. Nehir 142 km uzunluğunda olup Volga Nehri'nin sol koludur ve Bimeri'den başlayarak Kuybışev Baraj Gölü'ne dökülmektedir. Nehrin başlıca kolları İya, Kismes, Şimyakovka ve Sula nehirleridir. 1957 yılında bir baraj ile ayrılmasına kadar Bulak Nehri'de Kazanka'nın bir koluydu.
M-7 karayoluyla kesişen yer üzerinde Kazanka'nın eskiden aktığı yerde Zengar Gölü yerleşir.
Thirumagan Evera
Thirumagan Evera (d. 1977 – 4 Ocak 2023), Hintli siyasetçi.
Nitril
Organik kimyada nitril, −C≡N fonksiyonel grubuna sahip herhangi bir organik bileşiktir. Siyano- ön eki, endüstriyel literatürde nitril terimi ile eş anlamlıdır. Nitriller, süper yapıştırıcılarda kullanılan metil siyanoakrilat ve lateks içermeyen laboratuvar ve tıbbi eldivenlerde kullanılan nitril içeren bir polimer olan nitril kauçuk dahil olmak üzere birçok yararlı bileşikte bulunur. Asetonitril (yapısal olarak metil siyanür) çözücü olarak kullanılır.
Thirumagan Evera
Yaşamı ve kariyeri
Evera, 1977'de doğdu. Madras Üniversitesi'nde ekonomi eğitimi gördü. Hindistan Ulusal Kongresi'nden siyasete girerek 2021'den 2023 yılındaki vefatına kadar Doğu Erode bölgesini temsilen Tamil Nadu Yasama Meclisi'nde delege olarak görev almıştır.
Ölümü
Evera, 4 Ocak 2022'de Erode, Tamil Nadu, Hindistan'daki aile evinde rahatsızlandıktan sonra kaldırıldığı bir hastanede 46 yaşında vefat etmiştir.
Nitril
−C≡N grubu içeren inorganik bileşiklere nitril değil, siyanür denir. Hem nitriller hem de siyanürler siyanür tuzlarından elde edilebilse de, çoğu nitril, siyanürler kadar toksik değildir.
Blacko
Blacko, İngiltere'nin Lancashire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Nitril
Yapı ve özellikler
N−C−C geometrisi nitrillerde doğrusaldır ve üçlü bağlı karbonun sp hibritleşmesini yansıtır. C−N mesafesi 1,16 Å'de kısa, üçlü bağ ile tutarlıdır. Nitriller, yüksek dipol momentlerinin gösterdiği gibi polardır.
Tarihi
Nitrillerin homolog dizisinin ilk bileşiği, formik asidin nitrili hidrojen siyanür (HCN) ilk olarak 1782'de Carl Wilhelm Scheele tarafından sentezlendi. 1811'de J. L. Gay-Lussac çok zehirli ve uçucu saf asidi hazırlamayı başardı. 1832 civarında benzoik asidin nitrili olan benzonitril, Friedrich Wöhler ve Justus von Liebig tarafından hazırlandı, ancak sentezin minimum verimi nedeniyle ne fiziksel ne de kimyasal özellikler belirlenmedi ve bir yapı önerilmedi. 1834'te Théophile-Jules Pelouze, propiyonitrili sentezledi ve bunun bir propiyonik alkol (propanol) ve hidrosiyanik asit eteri olduğunu öne sürdü.
1844 yılında Hermann Fehling tarafından amonyum benzoatın ısıtılmasıyla benzonitril sentezi, kimyasal araştırmalar için yeterli miktarda madde veren ilk yöntemdi. Fehling, sonuçlarını amonyum formatı ısıtarak hâlihazırda bilinen hidrojen siyanür senteziyle karşılaştırarak yapıyı belirledi. Bu bileşik grubunun adı hâline gelen yeni bulunan madde için "nitril" adını buldu.
Sentez
Endüstriyel olarak, nitril üretmenin ana yöntemleri amoksidasyon ve hidrosiyanasyondur.
Amoksidasyon
Endüstriyel ölçekte, çeşitli benzonitril, ftalonitril ve izobütironitril türevleri amoksidasyon ile hazırlanır. İşlem metal oksitler tarafından katalize edilir ve imin yoluyla ilerlediği varsayılır.
Valorant Champions Los Angeles 2023
Valorant Champions Los Angeles 2023, Valorant Champions serisinin üçüncü turnuvasıdır.Turnuva Amerika Birleşik Devletleri'nin Log Angeles şehirinde bulunan Shrine Auditorium ve Kia Forum'da yapılan turnuva, 6 Ağustos - 26 Ağustos tarihleri arasında düzenleniyor.
Bu sene turnuvada ilk defa bir türk takımı olan FUT Esports ta mücadele ediyor.
Dış bağlantılar
Resmi Site: Valorant Esports
Resmi İngilizce Yayın: Twitch Valorant Esports
Resmi Türkçe Yayın: Twitch Valorant Esports TR
Bière de garde
Bière de garde, geleneksel olarak Fransa'nın Nord-Pas-de-Calais bölgesinde üretilen güçlü bir ale çeşididir. Bu biralar aslen yaz aylarındaki yüksek sıcaklığın mayalama üzerindeki olumsuz etkisinden dolayı bahar ve kış aylarında çiftlik evlerinde üretilirler. Ancak çiftlik üretimi günümüzde ticari üretimle desteklenmektedir.
Genel olarak bière de garde, altın renginden bakır rengine bir yelpazede olur. Pek çoğu üst fermantasyon yoluyla ve filtresiz olarak üretilmiş olmasına rağmen, alt fermantasyon yoluyla yapılan ve filtreli olarak satışa sunulan çeşitleri de vardır.
Üretim
Bière de Garde üreticileri tipik olarak yerel içerikler kullanırlar. Pek çok üretici şerbetçiotu olarak Alsatian Strisselspalt 'ı tercih eder. Bütün bunlar biraya lager-vari bir karakter kazandırır.
Dış bağlantılar
__İÇİNDEKİLERZORUNLU__ __DİZİN__
Over-the-top medya servisleri
Over-the-top (OTT) medya servisleri, medyayı doğrudan internet üzerinden izleyicilere ulaştıran medya servisleridir. OTT, geleneksel olarak bu tür içeriklerin kontrolünü ve dağıtımını elinde tutan kablolu, karasal ve uydu televizyon platformlarını kullanmaz.
Caistor
Caistor, İngiltere'nin Lincolnshire‎ kontluğunda bulunan bir civil parish.
Ölüm ışını
Ölüm ışını, ilk olarak 1920'ler ve 1930'larda teorileştirilen teorik bir parçacık ışını veya elektromanyetik bir silahtı. O zamanlar Guglielmo Marconi, Nikola Tesla, Harry Grindell Matthews, Edwin R. Scott, Erich Graichen ve diğerleri gibi önemli mucitler onu bağımsız olarak icat ettiklerini iddia ettiler. 1957'de Ulusal Mucitler Konseyi, ölüm ışını içeren gerekli askeri icatların listelerini hâlâ yayınlıyordu.
Kurgu temelli olmasına rağmen, geçmiş spekülasyonlardan ilham alan enerji temelli silahlara yönelik araştırmalar, Amerika Birleşik Devletleri Donanması ve 2014 ortasında konuşlandırılan Lazer Silah Sistemi (LaWS) gibi bazen bir tür "ölüm ışını" olarak adlandırılan modern ordular tarafından kullanılan gerçek hayat silahlarına katkıda bulunmuştur. Bu tür silahlar teknik olarak yönlendirilmiş enerji silahları olarak bilinir.
Tarihçe
1923'te, San Francisco'dan bir mucit olan Edwin R. Scott, insan yaşamını yok edecek ve uzaktaki uçakları indirecek bir ölüm ışını geliştiren ilk kişi olduğunu iddia etti. Detroit'te doğdu ve dokuz yıl Charles P. Steinmetz'in öğrencisi olarak çalıştığını iddia etti. Harry Grindell-Matthews, ölüm ışını olduğunu bildirdiği şeyi 1924'te İngiliz Hava Bakanlığı'na satmaya çalıştı. İşleyen bir modeli veya bunu orduya asla gösteremedi.
Nikola Tesla 1930'larda teleforce adını verdiği bir "ölüm ışını" icat ettiğini iddia etti ve iddialarını ölümüne kadar sürdürdü. Tesla, "Benim bu icadım, sözde 'ölüm ışınlarının' kullanılmıyor. Işınlar, gerekli miktarlarda üretilemedikleri ve mesafe ile yoğunlukları hızla azaldığı için uygulanabilir değildir. New York şehrinin tüm enerjisi (yaklaşık iki milyon beygir gücü) ışınlara dönüşüp yirmi mil yansıtılarak bir insanı öldüremezdi, çünkü iyi bilinen bir fizik yasasına göre, etkisiz olacak kadar dağılırdı. Cihazım, nispeten büyük veya mikroskobik boyutlarda olabilecek parçacıkları yansıtarak, küçük bir alana büyük bir mesafeden, herhangi bir tür ışınla mümkün olandan trilyonlarca kat daha fazla enerji aktarmamızı sağlar. Böylece, binlerce beygir gücü kıldan daha ince bir akımla aktarılabilir, böylece hiçbir şey karşı koyamaz." sözlerini söylemiştir. Tesla, bir ulusun "200 mil içinde yaklaşan her şeyi yok edebileceğini ... [ve]" büyük veya küçük herhangi bir ülkeyi ordulara, uçaklara ve diğer saldırı araçlarına karşı zaptedilemez kılmak "için bir güç duvarı oluşturacağını" öne sürdü. Yaklaşık 1900'den beri proje üzerinde çalıştığını iddia etti ve "Dünya'yı çevreleyen görünmez bir enerji topu" adını verdiği iyonosferden güç çektiğini söyledi. Bunu 50 metrelik bir tesla bobini yardımıyla yaptığını söyledi.
Antonio Longoria, 1934'te güvercinleri dört mil uzaklıktan öldürebilecek ve "kalın duvarlı metal bir oda" içine alınmış bir fareyi öldürebilecek bir ölüm ışını olduğunu iddia etti.
II.Dünya Savaşı sırasında, sözde ölüm ışınları yaratmak için Almanların en az iki projesi vardı ve Japonların da bir projesi vardı. Ernst Schiebold liderliğindeki bir Alman projesi, dikey eksenden geçen yönlendirilebilir bir berilyum çubuk demeti içeren bir parçacık hızlandırıcıyla ilgiliydi. Diğeri Dr. Rolf Widerøe tarafından geliştirildi ve biyografisinde bahsediliyor. Widerøe tarafından geliştirilen makine, şehir bombalandığında Şubat 1945'te Dresden Plazma Fiziği laboratuvarındaydı. Widerøe, Mart 1945'te, cihazı harap olmuş laboratuvardan çıkarması ve 14 Nisan 1945'te ABD'nin gözaltına alındığı Burggrub'daki General Patton'un 3. Ordusuna teslim etmesi için bir ekip yönetti. Japon silahına, büyük bir magnetronda oluşturulan mikrodalgaları kullanmayı amaçlayan Ölüm ışını "Ku-Go" adı verildi.
Bilimkurguda
Ölüm ışını kavramı, bilimkurgu hikâyelerini en azından Aleksey Nikolayevich Tolstoy’un 1927 romanı Garin Ölüm Işını kadar erken ateşledi. Daha sonra bilimkurgu, Flash Gordon gibi kurgusal karakterler tarafından kullanılan el tipi ışın tabancası konseptini tanıttı. Alfred Noyes'in 1940 tarihli Son Adam adlı romanında, Mardok adlı bir Alman bilim adamı tarafından geliştirilen bir ölüm ışını küresel bir savaşta serbest bırakılır ve neredeyse insan ırkını yok eder. George Lucas'ın bilimkurgu destanı Star Wars'da da benzer silahlar bulunuyor.
Bleasdale
Bleasdale, İngiltere'nin Lancashire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Yahudi Mahallesi
Yahudi Mahallesi (İbranice: הרובע היהודי, HaRova HaYehudi; Arapça: حارة اليهود, Harat al-Yehud) Kudüs'ün Eski Şehri'nin (İsrail işgali altındaki Doğu Kudüs'ün bir parçası) dört geleneksel mahallesinden biridir. 116.000 metrekarelik alan, surlarla çevrili şehrin güneydoğu kesiminde yer alır ve güneyde Zion Kapısı'ndan batıda Ermeni Mahallesi boyunca, kuzeyde Silsile Sokağı'na kadar uzanır ve Batı Duvarı ve doğuda Tapınak Dağı ile sınırlıdır. 20. yüzyılın başlarında, mahallenin Yahudi nüfusu 19.000'e ulaştı.
Mahallede yaklaşık 2.000 kişi yaşamaktadır ve başta defalarca yıkılmış ve 2010 yılında yeniden inşa edilmiş olan Hurva Sinagogu olmak üzere çok sayıda yeşivaya ve sinagoga ev sahipliği yapmaktadır.
Dış bağlantılar
Haaretz tanık hesabı
Beni Muteyr
Beni Muteyr, Tunus'un Cendube ilinde bulunan bir belediyedir. Belediye, Ayn Drahim'in güneyinde Beni Muteyr Baraj Gölü'nün kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 71,66 km² olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 5.344'tür.
IU tarafından yazılan şarkıların listesi
Güney Koreli şarkıcı IU (Lee Ji-eun) şarkıcılık kariyeri boyunca elliden fazla şarkı yazmıştır. Şarkıcı Eylül 2008 tarihinde "Lost Child" ve Lost and Found ile çıkışını gerçekleştirdi. Şarkı Choi Gap-won tarafından yazıldı ve yapımında birçok kişi yer aldı.
Cammeringham
Cammeringham, İngiltere'nin Lincolnshire‎ kontluğunda bulunan bir civil parish.
Lahemaa Millî Parkı
Lahemaa Millî Parkı, Estonya'nın kuzeyinde, başkent Tallinn'in 70 kilometre doğusunda bir millî parktır. Finlandiya Körfezi parkın kuzeyinde, Tallinn-Narva karayolu (E20) parkın güneyde yer almaktadır. Alanı 747 km2'dir (274.9 km2 deniz dahil). Sovyetler Birliği'nin milli parkı olarak belirlenen ilk alandı. Estonya'nın en büyük millî parkı ve Avrupa'nın en büyük milli parklarından biridir. Amacı, Kuzey Estonya manzaralarının, ekosistemlerinin, biyolojik çeşitliliğinin ve ulusal mirasının korunması, araştırılması ve tanıtılmasıdır.
Tarihi
Lahemaa adı, dört büyük yarımadanın (Juminda, Pärispea, Käsmu ve Vergi ) birbirinden dört koyla (Kolga, Hara, Eru ve Käsmu) ayrıldığı Kuzey Estonya kıyılarının en detaylı incelenmiş ve ziyaret edilen kısmından gelmektedir. Lahemaa kabaca "Koylar Ülkesi" olarak tercüme edilir.
1971 yılında kurulan milli park, Estonya'daki başlıca turizm merkezlerinden biridir. Birçok şirket özel araçlarla tur paketleri sunarken, birçok şirket Tallinn'den günlük tur paketleri sunar. Lahemaa'nın yüzde 70'inden fazlasını kaplayan ormanlarla bölge flora ve fauna açısından zengindir. Koruma alanında, 7.000 yıllık Laukasoo Koruma Alanı da dahil olmak üzere birçok turbalık bulunur. Birkaç parkurla donatılmış olan park, yaban domuzu, kızıl geyik, kurt, ayı ve vaşak popülasyonu da dahil olmak üzere birçok yabani hayvana yaşam alanı sağlar. Sahil, her yıl Boğaz ve Mısır'a giderken bölgeyi dinlenme yeri olarak kullanan turnaların konakladığı kayalıklarla kaplıdır.
Milli parkta yer alan dört malikane vardır: Palmse malikanesi, pitoresk Vihula malikanesi, Kolga malikanesi ve diğer üçü ile birlikte ülkenin en sıra dışı malikanelerinden birini oluşturan ve Estonya'nın en çok ziyaret edilen malikanesi olan barok Sagadi Malikanesi.
1991'den önce, Sovyetler Birliği, Hara'da büyük bir gizli denizaltı üssü işletiyordu. Üs, 1950'lerde Soğuk Savaş'ın doruklarına ulaştığı yıllarda inşa edildi. Bu eski Sovyet denizaltı üssünün kalıntıları şimdi tamamen Lahemaa'da, Lahemaa deniz fenerinin yakınında bulunmaktadır.
2013 Giro di Lombardia
2013 Giro di Lombardia veya 2013 Il Lombardia, genellikle Düşen Yaprakların Yarışı olarak bilinen Giro di Lombardia tek günlük bisiklet yarışının 107.'siydi. 6 Ekim 2013 tarihinde gerçekleştirildi. Joaquim Rodríguez, günün son tırmanışında yaptığı tek başına bir kaçışın ardından yarışı arka arkaya kazandı. Alejandro Valverde, Rafał Majka'nın önünde ikinci oldu.
Slav Destanı
Slav Destanı (Çekçe: Slovanská epopej), Art Nouveau akımının temsilcilerinden olan Çek ressam Alfons Mucha tarafından 1910 ve 1928 yılları arasında boyanmış 20 büyük tuvalden oluşan bir resim serisidir. Tablolar, Çeklerin ve diğer Slav halklarının tarihini ve mitolojisini tasvir etmektedir. Mucha, 1928'de çalışmasını bitirdikten sonra, resimlerin sergilenmesi için özel bir çadır kurulması şartıyla eserini Prag şehrine bağışlamıştır.
Arka planı
Alfons Mucha, hayatının şaheseri olarak gördüğü Slav Destanı serisi üzerinde uzun yıllar çalıştı. 20. yüzyılın başından beri Slav tarihinin bir kutlaması olarak gördüğü böyle bir seri oluşturmayı hayal ediyordu ancak finansal zorluklar nedeniyle bunu gerçekleştiremiyordu. 1904 ve 1909 yılları arasında eseri için finansal destek bulabilmek adına beş kez Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahat eden Mucha en sonunda 1909 yılının Noel gününde Slav kültürünün hayranı Amerikalı bir hayırsever olan Charles Richard Crane'den bağış almayı başardı. Ardından ön hazırlık olarak eserinde tasvir etmeyi planladığı yerleri ziyaret etmeye başladı: Rusya ve Polonya'nın ardından Athos Dağı ve Balkanlar'a ziyaretler düzenledi. Ayrıca tasvirin doğruluğundan emin olmak için tarihi olayların detayları ile ilgili çeşitli tarihçilere danıştı. 1910 yılında Plzeň bölgesine bağlı Rokycany'deki Zbiroh kasabasında bulunan kalenin bir bölümünü kiraladı ve eserinin üzerinde çalışmaya başladı.
Mucha, 18 yıl boyunca tablolar üzerinde çalışmaya devam etti ve bir yandan da tamamladığı eserleri Prag şehrine gönderdi. 1919'da, on bir tuvalden oluşan serinin ilk bölümü Prag'daki Clementinum kütüphanesinde sergilendi. Mucha açılış konuşmasında şunları söyledi:"'Destan'ın amacı henüz tamamlanmadı. Bu seri; geçmişte kim olduğumuzu, günümüzde kim olduğumuzu ve ne umduğumuzu yabancı dostlarımıza ve hatta düşmanlarımıza duyuracak. Slav ruhunun gücü onların saygısını kazansın, çünkü saygıdan aşk doğar.'"1921'de, tablolardan beş tanesi New York ve Chicago'da sergilendi ve büyük beğeni topladı.
1928'de eserlerin tamamı ilk kez Çekoslovakya'nın başkenti olan Prag'daki Ticaret Fuarı Sarayı'nda sergilendi. Yirmi tablodan oluşan serideki on tablo Çek tarihindeki önemli olayları, diğer on tablo ise farklı Slav bölgelerindeki tarihi olayları tasvir etmekteydi.
Alfons Mucha, Temmuz 1939'da öldü. Çekoslovakya'daki sosyal hayatın önemli bir temsilcisi olduğu için ölümünden kısa bir süre önce Nazi polis teşkilatı Gestapo tarafından sorguya çekilmişti. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Slav Destanı'nın Naziler tarafından ele geçirilmesini önlemek amacıyla eserler üzerleri örtülerek saklandı.