cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kore
Birleşik Silla
Silla Krallığı güçlenmeye başladıktan sonra ilk olarak komşusu Gaya Krallığı'nı himayesi altına almıştır. Silla diğer iki krallık olan Koguryo ve Pekçe'yi ele geçirmek için de Çin ile işbirliği yapmış; fakat Çin'de bu toprakları ele geçirmek isteyince onlarla da savaşmak zorunda kalmıştır. Silla, Çin'le olan bu savaşında başarılı olmuştur.
Silla Krallığı ise 8. yüzyılın ortalarında en güçlü dönemini yaşamıştır. Budacı olan bu krallıkta ayrıca Kore tarihinin önemli yapıtlarından biri olan Bulguksa tapınağı da yapılmıştır.
Zamanla Buda Kültürü devlet üzerinde çok etkili olmaya başladı Kralların lüks yaşama isteğiyle hevesiyle yozlaştı ve krallık yönetiminde de çatlaklara neden oldu. Bu devirde güçlenen Goryeo hanedanına boyun eğmek zorunda kaldı.
Silla'da kadınlarla erkekler aynı haklara sahiptiler ve Silla tarihinde 3 kadın hükümdar vardır. Bunlardan ilki de Seon Duk'tur.
Goryeo Hanedanı ve Moğollaşma
1231'de Moğollar istila etmeye başladı ve 1232'de Goryeo Hanedanının sığındığı Ganghwa-do (Ganghwa Adası) dışında bütün Kore yarımadasını işgal etti. 1258'da Ganghwa-do'da direnişe devam eden Kral Gojong Moğol İmparatorluğuna teslim oldu ve oğlu veliahtını (sonra Kral Wonjong olarak tahtta geçecek) Moğollar'a emanet etti. Wonjong'un oğlu Chungnyeol Kubilay Han'ın kızıyla evlendi ve Japonya'ya saldırmasında ısrar etti. Nihayet Japonya Seferleri 1274 ve 1281 yıllarında gerçekleştirildi.
Ancak her ikisinde Moğollar ve Koreliler yenildiler. 1298'de Moğollar yanlı siyasetinden dolayı tahttan indirildiyse de aynı yıl Moğollar tarafından tekrar tahta geçirildi. Chungnyeol'un oğlu Chungseon (Moğolca ismi: Ijirbuga) yarı moğol yarı koreli olan bir melez ve bundan sonraki kralların da hep Moğolca isimlerine de sahipti. 27. Kralı (Moğolca ismi: Aratotosili), 28. Kralı Chunghye (Moğolca ismi: Botapsilli), 29. Kralı Chungmok (Moğolca ismi: Palsamanaeisa), 30. Kralı Chungjeong (Moğolca ismi: Misagamtaaji), 31. Gongmin (Moğolca ismi: Bayan Timur).
Joseon Krallığı
Goryeo Krallığının sonuna doğru 1389 yılında politik ve askeri açıdan güçlü olan General Lee Seongye Kral Chang'ı (1388-1389) yılında tahttan indirdi ve yerine Kral Gongyang'ı (1389-1392) getirdi. Bununla da kalmayıp ülkede önemli reformlar yapmaya başladı. Goryeo monarşisi ve soylu sınıfına karşı krallığın temel felsefesi olarak Konfiçyusçuluğu benimsediler.
1392 yılında kurulan bu krallık yönetim konusunda oldukça dengeli bir siyaset sistemi kullandılar. Devletin çeşitli kademelerinde görevlendirecekleri kişileri belirli bir sınav sistemi ile almaya başladılar, toplumsal gelişim ve düşünsel açıdan Konfiçyus'a dayanan bir toplum yaratmaya çalıştılar. Fakat bu oluşun sırasında aynı dikkat ve özen ticarete ve üretime yansımadı.
Dördüncü Kral Sejong'un hükümdarlığı döneminde (1418-1450) büyük bir kültür ve sanat gelişmesi yaşandı. Kralın desteğiyle krallığın önde gelen bilginleri Kore alfabesi Hangul'u hazırladılar. Kral Sejong'un aynı zamanda gökbilime de büyük ilgisi vardı. Yine bu dönemde önemli bilim adamları güneş saatleri, su saatleri, göksel küreler ve gök bilimsel haritalar yaptılar. Kral daha sonra yerini oğlu Munjong'a (1450-1452) bıraktı fakat onun ani ölümüyle 11 yaşındaki veliaht Danjong başa geldi. Genç kralın tahtta olduğu dönemde monarşinin gücü ortadan kayboldu ve bunu fırsat bilen amcası tahtı zorla elinden aldı. Kral Sejo (1455-1468) konfiçyusçuluğu destekleyerek krallığın layık olduğu yere tekrar çıkarmak için çalıştı ve onun vermiş olduğu uğraşlar bugün Kore yaşam biçiminin de temelini oluşturdu.
Imjin Savaşı ve Jeongyu Savaşı
1592 yılında Japonya'nın Toyotomi Hideyoshi hükûmeti Çin'e yapacağı akınlara yol açmak için Joseon Krallığını istila etti. Bu savaş döneminde Güney Kore resmî tarihinin önemli isimlerinden biri Amiral Yi Sunsin (1545-1598) Japonlara karşı koymak için Gobukson (kaplumbağa gemi) denilen zırhlı savaş gemilerini yaptırdı.
Japonlar tüm yarımadanın güçlü savunması ve son olarak hükumdarı Toyotomi Hideyoshi'nin ölümü üzerine Busan'a çekilmeye karar vermişlerdir. Amiral Yi, Japonların geri çekilmesini önleyerek imha etmeye çalıştıysa da 16 Aralık 1598'de Noryang Deniz Muharebesi'nde yenilmiş ve orada ölmüştür.
Bu savaş 1598'de sona erdi fakat Joseon Krallığında oldukça büyük etkiler bıraktı. Ülkenin önde gelen sanatçıları, bilim adamları Japonya'ya zorla götürülmüş, Japon sanat ve bilim alanlarında katıkıda bulunmuşlardı.
Savaş Sonrası
Savaştan sonra 17. yüzyılda Joseon Krallığı büyük sosyal ve ekonomik değişikliklere tanık oldu. Bu, Krallığın maddi nedenlerden dolayı birçok reform yapmasına neden oldu. Tarım ve sanayide yenilikler yönetimde de birçok reforma gidildi.
Kral Yeongjo (1724-1776) ve Kral Jeongjo'nun (1776-1800) benimsedikleri yansızlık politikası ve siyasi istikrar bu dönemde güçsüz olan yönetim otoritesinin kuvvetlenmesine ve ülkenin istikrarlı bir şekilde gelişmesini sağlamıştır. Yine bu dönemde bilginler için okullar kurulmuş ve bilimde önemli mesafeler kat edilmiştir. Bu bilim adamları tarım ve sanayi de önemli reformlar yapmayı uygun bulmuşlar fakat yönetim bunların birçoğuna gereken önemi vermemiştir.
18. yüzyılda ise yarımada sıkıntılı zamanlar yaşadı. Sel baskınları, kuraklık nedeniyle iyi hasat alınamadı ve bu açlığı, hastalıkları, kıtlığı beraberinde getirdi. Aşırı vergi alınması ülkede işçi sınıfının oluşmasına neden oldu. Bu zıt doğa ve sosyal terslikler ayaklanmalara ve ülkede karışıklıklara neden oldu, ancak ordunun devreye girmesiyle bu ayaklanmalar bastırılabildi.
Daewongun ve Kraliçe Min
Doğu Asya dünyası tarih boyunca Çin imparatorlarına itaat eden kraliyetlerden ibaretti. Tek istisna olan Japon İmparatorluğu dışında Kore, Vietnam ve Moğolistan gibi ülkeler Çin imparatorluğunun üstünlüğünü tanıyordu. Dönemin Kore Kraliyeti Joseon Hanedanı (Yi ailesi) de Qing Hanedanı (Mançularından Aisin Gioro ailesi)’na bağımlıydı.
1868’de Meiji Devrimi ile yeniden kurulan Japon İmparatorluğu 13 Eylül 1871’de Çing-Japon Dostluk Anlaşmasına imzalayarak Çing ile eşit ilişkisini tekrar kanıtladı ve Kore’ye de diplomatik heyeti göndererek dışarıya açmasını önerdi. Fakat dışarıya kapalı politikasını izleyen Kral Gojong’un babası Heungseon Daewongun bunu reddetti.
Yeni Japon İmparatorluğunda Saigō Takamori ve Itagaki Taisuke başta olmak üzere bazı siyasetçiler ‘Sei Kan Ron (Kore Fethi Tezi)’ savunup Kore’nin yurtdışına açmasını istediler ve Saigô’nun heyeti olarak Kore’ye yollanması kararlaştırıldı. Ancak sonra geri çevirilince Saigō, Itagaki ve benzerleri sine-i millete döndü.
Minlere karşı Darbeler
1882’de Daewon-gun darbe girişminde bulunduysa Kore’de konuşlandırılan Çin ordusu’nun komutanı Yuan Shikai’nin yardımıyla Kraliçe Min kazandı ve Kral Gojong yakalanarak Çin’e götürüldü. Bu olaydan sonra Kraliçe Min Japonya’dan uzaklaşarak Çin’e yanaştı. 1884’te ‘aydın’ siyasetçi Kim Okgyun Japonya’nın yardımıyla darbe girişiminde bulundu.
Kim Okgyun 1894’te Kraliçe Min’in yolladığı kiralık katili Hong Jongu tarafından öldürüldü ve ölü Kore’ye getirilerek parçalandı.) Çin-Japon Savaşı (1894-95) sırasında Japon Ordusu Kraliçe Min’i iktidardan uzaklaştırmayı başardı. Ancak Kraliçe Min bu sefer Rus İmparatorluğu elçiliği ve Rus yardımlarıyla tekrar iktidara geçti.
Çin-Japon Savaşında Japon İmparatorluğu'nun zaferiyle 17 Nisan 1895'te Shimonoseki Antlaşması imzalanmış ve antlaşma gereğince, Kore Krallığı Çing'e olan bağımlılığını bitirerek tam bağımsızlığına kavuşmuştur.
Fakat 8 Ekim 1895’te Daewongun’un adamları Kraliçe Min’i öldürüp cesedini yaktılar. (Eulmi Hadisesi, 을미사변 / 乙未事變, Eulmi sabyeon). Kore hükûmeti 19 Ekim 1895'te başta Yi Johoe (이주회 / 李周會), Bak Seon (박선 / 朴銑), Yun Seogu (윤석우 / 尹錫禹) olmak üzere üç sanık ve onların aile fertlerini idam etmiştir. Fakat 25 Ekim 1896'da Bak ve Yun olmak üzere iki kişinin suçsuz olduğu açıklanmış ve tazminat ödenmiştir. Elçi Miura Gorō (三浦梧楼)'nun Yarbay Kusunose Yukihiko (楠瀬幸彦), gazeteci Adachi Kenzō (安達謙蔵) 'nun yardımlarıyla olayı yönettiğini şüpheleyen Japon hükûmeti ise Miura ve arkadaşları Hiroşima'da hapsetmiştir. Ancak Ocak ayında askerî mahkemede kanıtlanmayıp beraat etmişlerdir.
Gojong, 11 Şubat 1896'da Rusya Elçiliğine sığınmış ve 20 Şubat 1897'ye kadar elçilikten ülkeyi yönetmiştir (아관파천 / 露館播遷).
12 Ekim 1897’de Kore Kralı Gojong Kore tarihinde ilk kez İmparatoru olmuş ve 14 Ekim'de ülkenin adını Kore İmparatorluğu olarak değiştirmiştir.
Rus - Japon Savaşı ve Kore'nin Japonya'yla birleşmesi
Rus-Japon Savaşı (1904-05) sırasında 23 Şubat 1904’te Japon-Kore Temel Protkolü (Birinci Japon Kore Antlaşması)’nın imzalanmasıyla Kore hükûmeti Japonya’nın tavsiye ettiği maliye ve savunma danışmanlarını kabul etmek zorunda kaldı. Savaş bitikten sonra 17 Kasım 1905'te Eulsa Antlaşması (Kore Himaye Antlaşması ya da İkinci Japon Kore Antlaşması)’nın imzalanmasıyla Kore dış siyaset yetkilerini kaybederek fiilen Japonya’nın himayesi altına girmiştir.
21 Aralik 1905'te Japonya, Tōkan Fu (Kore Müfettişliği) kurmuş ve Itō Hirobumi'yi ilk müfettiş olarak atamıştır.
1907’de Kral Gojong’in Lahey'e Japonya'yı şikayet eden heyetini gizlice gönderdiği ortaya çıkınca, Üçüncü Japon Kore Antlaşması imzalatırıldı ve bu sefer Japonya Kore’nin yüksek tabakalı memurlarının atama hakkını elde etti.
1909’da Kore vatanperver teröristi An Junggeun (Hristiyan ismi: Doma=Thomas, günümüz Güney Kore’sinde millî kahraman, Kuzey’deyse hatalı davranan vatanperver) Mançurya’nın Harbin kentini ziyaret eden eski Kore Müfettişi ve dönemin Japon Senatosu Başkanı Itō Hirobumi’yi vurup öldürdü. Ancak Itō Kore’nin ilhakına karşı çıkanlardandı. O yüzden Kore’nin Japonya’ya ilhakını isteyen Korelilerden oluşan Terakki Fırkası (Iljinhoe)’nın komplosu olduğu da söylendi.
1910’da Kore’nin İlhakına dair Antlaşma’nın imzalanmasıyla Kore Japonya'nın bir bölgesi olmuştur. Koreliler de Kore asıllı Japon vatandaşı oldu ve merkez yönetim kuruluşu olarak "Kore Genel Valiliği" (Japonca: Chōsen Sōtoku Fu) kuruldu.
1 Mart Hareketi (1919)
1918’de Japonya’da okuyan Kore asıllı bir takım öğrenciler Woodrow Wilson'un Öz belirtim ilkesinden etkileyerek Tokyo’da toplandı ve Bağımsızlık İlanı'nın metnini yazdılar.
33 din adamı 21 Ocak 1919’da vefat eden Kore’nin son imparatoru Gojong’un 3 Mart’ta yapılacak olan cenaze töreninde protesto eylemleri düzenlemeye planlarak devlet memurları ve öğrencilere çağırdı. Ancak devlet memurlarından yardım alamadı. O yüzden 33 din adamı 1 Mart’ta Seul’de Pagoda Park (günümüzün Tapgol Park)’ta Bağımsızlık İlanı açıklamaya kararlaştıysa da yakalandılar. Kore halkı Pagoda Park ve yurdun dört tarafında Mansei (Yaşasın) diye bağırarak polis karakolları, Japon Ordusu yazhaneleri ve postanelere hücum ettiler.
Resmî açıklamaya göre bu protestolarda 357 Koreli ve 8 polis ve jandarma ölmüştü (söylentiye göre 7.509 Koreli ölmüş). Mesozist Misiyonerlerin kurduğu Ewha Kız Mektebi’nde yatlı olarak okuyan 17 yaşındaki bayan öğrenci Yu Gwansun yakalanarak hapiste Japonlar tarafından öldürüldü.
Olaydan sonra 12.668 kişi yakalanıp bunlardan 6.417 kişi yargılandı ve 3.967 kişi çeşitli cezalara çarptırıldı. 1 Mart, günümüzde Güney Kore'de "1 Mart Bağımsız Hareketi günü", Kuzey Kore'de ise "Halk Ayaklanmasını Anma Günü" olarak anılmaktadır. 1 Mart Bağımsız Hareketi Joseon'a bağımsızlığını geri kazandıramadı ancak, tüm dünyaya, Joseonluların Japon egemenliği altında ezildiklerini, özgürlük ve bağımsızlık istediklerini duyurdu.
Japon İmparatorluğu Yönetimi
1 Mart Olayı’ndan sonra Çin'in Shangai kentinde Amerika'nın kuklası Seungman Rhee (Yi Sungman) ve 1896'da cinayeti işleyen Kim Gu gibiler tarafından Kore geçici hükûmeti kuruldu ve Mançurya'da Japonya'ya Direniş Birleşik Ordusu adlı bir örgütü kuruldu. Fakat Kore yarımadasında ciddi bağımsızlık hareketleri meydana gelmedi. Bunun sebebi Japon yönteminin faydalı taraflarından kaynaklanıyordu. Japonya’nın yaptığı yatırım ve demiryol hatlarıyla, öğrettiği disiplinli çalışma tarzı ile Kore’de sanayi kalkınma gerçekleştirildi.
Kore Genel Valiliği Hangıl’un kullanılmasına teşvik etmiş ve ulusal kimliğin oluşmasını sağlayacaktır.
Kore Genel Valiliği, Kore asıllı Japonların Japonca soy ismini almalarını sınırlandırıyordu ve 1939’da bütün Korelilere Japonca ismi alma ve kullanma hakkını verildi. Esasen Kore asıllı Japonlar askerlikten muaftı. 1938’de gönüllü asker olarak kabul edildi ve buna 300.000’den fazla Kore asıllı Japonlar başvurdular. Ekonomik sebepler ve memleketini savunma duygularının yanı sıra ileride bağımsızlık mücadelesinde askerî bilgiler ve tecrübelerinin faydalı olacağı düşünceleri de söz konusuydu. 1944'te Kore asıllı Japonlara da zorunlu askerlik uygulanmıştır.
Kore'nin Bölünmesi
Japonya'nın yönetimi 15 Ağustos 1945'te Japonya'nın II. Dünya Savaşını kaybetmesiyle sona erdi. Fakat bu durum Korelilere tam bağımsızlık getirmedi. Soğuk Savaş'ın başlamasıyla ülke ikiye bölündü. Ülkenin güney kısımı ABD tarafından kuzey kısımı ise Sovyetler Birliği tarafından işgal edildi. Bu iki politik-ideolojik düşünce 38. paralelin kuzeyinde ve güneyinde yine iki farklı politik ideolojiye sahip Kore ortaya çıkardı. 15 Aralık 1945'te ABD, Sovyetler Birliği ve Birleşik Krallık, Moskova'da buluştu ve ülke 4 güç (ABD, SSCB, Birleşik Krallık ve Çin Cumhuriyeti) tarafından geçici olarak birleştirildi. Kasım 1947'de Birleşmiş Milletler ülkede bir komisyon nezaretinde seçim yapılmasına karar verdi. Sovyetler Birliği bu karara uymayarak Kore'nin kuzey bölgesine BM Komisyonunu almadı. BM vermiş olduğu kararı değiştirdi ve sadece girebildiği bölgelerde seçim yapılmasını sağladı.
10 Mayıs 1948'de 38. paralelin güneyinde ilk genel seçimler yapıldı. Bu seçimin sonunda Syngman Rhee başkan seçildi. Yine bu zamanda 38. paralelin kuzeyinde Kim II-Sung’a komünist bir rejimi kurdurdu.
Kore Savaşı
25 Haziran 1950’de Kuzey Kore 38. paralelin güneyine indi ve Güney Kore'yi işgal etti. Bu işgal için ortaya herhangi bir neden konmadı. Komünistler SSCB yapımı T-34/85 tanklarıyla Daegu yakınlarındaki Nakdong-gang nehrine kadar ilerledi. Güney Kore bu durum karşısında BM'den yardım istedi. 27 Haziran 1953'te sona eren savaş arkasında harabeye dönmüş bir yarımada bıraktı.
Kuzey Kore
Kuzey Kore, resmî adıyla Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti (Korece: 조선민주주의인민공화국; hanja: 朝鮮民主主義人民共和國; Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk), Doğu Asya'da Kore Yarımadası'nın 120.540 km²'sine sahip olan devlettir.
Kore II. Dünya Savaşı'ndan sonra, 1910-1945 yılları arasında yaşanan Japon işgalinin sona ermesinin ardından ülkeye Sovyetler Birliği ve ABD silahlı kuvvetlerinin ayrı bölgelerden çıkartma yapması ve sonucunda kuzeyin komünist rejimi benimseyip güneyin de kapitalizmi benimsemesinin ardından, özellikle de Kore Savaşı sonucunda Kuzey ve Güney Kore olmak üzere ikiye bölündü. Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti 1948 yılında otoriter ve sosyalist bir hükûmet kurmuştu. 1994 yılında Kuzey Kore'nin ilk lideri olan Kim Il Sung'un ölümünden sonra, ülkeyi oğlu Kim Jong-il yönetmeye başlamıştır. 17 Aralık 2011 tarihinde ülkenin 70 yaşındaki lideri Kim Jong-il öldüğünde yönetim halka oğlu ve liderin varisi Kim Jong-un etrafında toplanma çağrısı yapmıştır. Kuzey Kore diğer komünist ülkelere göre daha kapalı bir rejim görünümündedir. Ülkenin güneyinde Güney Kore, kuzeyinde Çin Halk Cumhuriyeti ve Rusya, doğusunda ise Japon Denizi bulunur.
Güney Kore
Güney Kore, resmî adıyla Kore Cumhuriyeti (Korece: 대한민국 Daehan Minguk; Hanja: 大韓民國; kısaca: 한국, 韓國 Hanguk) bazen sırf Kore,Doğu Asya'da Kore Yarımadası'nın güneyinde kalan bir devlet. Güney Kore'nin komşu devletleri; batısında Çin Halk Cumhuriyeti, doğusunda Japonya ve kuzeyinde Kuzey Kore'dir. Ülke'nin başkenti Seul'dur. Güney Kore ılıman iklim kuşağında kalıyor ve ülke arazisi dağlık topraklardan oluşuyor. Güney Kore sınırları 99,392 km²'lik bir alanı kaplar ve ortalama 50 milyon gibi bir nüfusa sahiptir.
Arkeolojik buluntular Kore Yarımadasının Alt Paleolitik çağında insanlar tarafından ikamet edildiğini gösteriyor. Kore tarihi MÖ 2333 yılında Gojoseon'un efsanevi Dan-gun tarafından kurulmasıyla başlıyor. Silla altında MÖ 668'de Kore'deki Üç Krallığı'nın birleşmesinden sonra Kore bir devlet olarak Goryeo hanedanında ve Joseon hanedanında var olmaya devam etti, ta ki 1910'a kadar Kore İmparatorluğu Japonya tarafından ilhak edilene kadar. Kore II. Dünya Savaşının ardından Sovyet ve ABD'nin askeri güçlerinden kurtuluşu ve işgalinden sonra, Kuzey Kore ve Güney Kore'ye bölündü. Güney Kore ikinci bir demokrasi olarak 1948 yılında kuruldu.
25 Haziran 1950'de Güney Kore, Kuzey Kore'nin askeri güçleri tarafından işgale uğradı, iki Kore arasında çıkan savaş zor bir ateşkes sonrasında durdu ve iki ülke arasındaki sınır bugünlerde en çok güçlendirilmiş müstahkem mevki. Savaş'dan sonra, Güney Kore ekonomisi önemli ölçüde büyüdü ve gelişmiş bir ekonomiye ve tam demokrasiye sahip oldu. Ayrıca ülke Doğu Asya'da bölgesel güç konumundadır.
Güney Kore başkanlık sistemine göre yönetilen ve on altı idari bölüm içeren bir cumhuriyet, ayrıca ülkedeki yaşam standartları çok yüksektir ve Güney Kore gelişmiş ülke statüsüne sahiptir. Ülke Asya'nın en büyük dördüncü ekonomisine ve dünya'nın en büyük 15'inci (GSYİH) veya 12'nci (SAGP) ekonomisine sahip. Ülke'nin ekonomisi ihracata dayalı, özellikle elektronik endüstrisi, otomotiv endüstrisi, gemi yapımı, makine endüstrisi,petrokimya ve robotik gibi sektörlerde üretim güçlüdür. Güney Kore Birleşmiş Milletler, Dünya Ticaret Örgütü, OECD ve G20 gibi örgütlere üyedir. Ayrıca APEC ve Doğu Asya Zirvesi'nin kurucu üyelerinden biridir.
Resim
Kore resim sanatı, Üç Krallık döneminden (MÖ 57 - MS 668) günümüze kadar olan süreçte oldukça büyük değişim ve gelişim gösterdi. Üç Krallık döneminin en güzel örnekleri Koguryo mezarlarının duvarlarında ve tavanlarında olan yapıtlardır. Koguryo'nun hareketli ve ritmik resimlerine karşın, Silla'nın daha çok düşünceye yönelik ve titiz eserleri vardır. Silla'nın resim sanatı ise 7. yüzyıldan itibaren oldukça gelişim göstermiştir.
Kore resim sanatının altın çağının başlangıcı diyebileceğimiz bölüm ise Koryo (918-1392) dönemidir. Bu dönemin sanatçıları tapınaklara yaptıkları resimleri oldukça gelişmiştir ve Budacıların bez üzerine yaptıkları resimler ise Kore Budacılığının gelişimini sağlamıştır.
Çosan dönemi boyunca ise, önemli ressamlar zengin ailelerin istekleri doğrultusunda doğa resimleri yapmaya başladılar. 18. yüzyılın sonlarında ise sanatçılar gündelik yaşama yöneldiler. Dini duygular içermeyen resimler yapan bu sanatçılar "tür resmi" denen yeni bir akım başlattılar.
Sanatçılar daha sonraki süreçte halktan alınan ilham ve görüntülerle tablolarının renklendirmesi, tablolarına sıradan insanların yaşantısına, umut ve düşüncelerine yer vermesi resim sanatının geleneksel sınırlardan kendisini kurtarmasına ve daha çok ilgi görmesine olanak tanımıştır.
1910'da Japonya ile birleşmesiyle birlikte ise batının yağlı boya resim tekniklerinin etkinliğini artırması, geleneksel Kore resim sanatının canlılığını yitirmesine yol açmıştır. 1945'te bu Japon yönetimini kalkması geleneksel Kore resminin yeniden canlanmasını sağlamıştır. Avrupa ve Birleşik Devletlerde eğitim görmüş birçok Koreli sanatçı bu çağdaş sanatın kendi ülkelerinde tanıtımında önemli rol oynamıştır.
1950'lerde kurulmuş olan ve bir hükûmet kuruluşu olan Ulusal Sergi Salonu Kore sanatının gelişiminde önemli bir rol oynadı. Bu sergi salonunda eserlerini yayınlamak isteyen sanatçılar daha çok modern sanat eserleri ortaya koydular. Geometrik soyutlamalar ön plana çıktı.
1980'lere gelindiğinde ise sanatın toplumsal sorunlarla ilgili mesajlar vermesi gerektiği düşüncesi hakim olmaya başlamıştı.
1995 yılında yapılan Uluslararası Kvangcu Bienali, Kore Sanatçılarını uluslararası sanat dünyasının önde gelen sanatçılarıyla bir araya getirdi.
Günümüz Kore'sinde ise hem geleneksel alanda hem de modern resim alanında çalışan birçok sanatçı kendilerine dünya sanat literatüründe önemli yer edinmişlerdir.
Müzik ve dans
Müzik ve dans Kore halkı için 3 krallık devrinden başlayan süreç boyunca daha çok bir dinsel tapınma aracı olarak kullanılmıştır.
Üç Krallık dönemi 30'dan fazla müzik aletinin kullanıldığı bir dönemdir. Bunların en önemlilerinden biri o zamanlar Çin'de bulunan Jin Hanedanlığında kullanılan yedi çengelli zither'e alternatif olarak yapılan ve Koguryo Hanedanlığından Wang San-Ak tarafından yapılan Hyeonhakgeum (Siyah Uzun Zither)'dur. Bir diğeri ise 42-562 yılları arasında Gaya hanedanlığında kullanılan ve daha sonra Ureuk tarafından Silla hanedanlığında kullanılan 12 telli gayageum (Gaya Zither'i)'dur. Günümüz Kore'sinde hala kullanılmaktadır.
Müzikte olduğu gibi Koryo hanedanlığı geleneksel dansını da 3 krallık döneminden almıştır. Bununla birlikte özellikle Çin'de bulunan Song Hanedanlığından da aldığı birçok dini ve saray halkına hitap eden dansı da bu kültüre eklemiştir.
Çosan hanedanlığı sırasında, müzik özellikle dini törenlerde önemli bir yer tutmuştur. Bu doğrultuda konusu müzik olan iki bölüm kurulmuş ve müzik metinlerinin bir düzene koyulması için çalışmalar yapılmıştır.
Tüm bunların doğrultusunda 1493 yılında müziğin kanunu olarak adlandırılan Akhakvebım yazıldı. Bu kitapta sarayda çalınacak müzik üçe ayrılıyordu: tören müziği, Çin müziği ve halk şarkıları. Özellikle Kral Second döneminde birçok çalgı geliştirildi. Saray müziğinin yanı sıra din dışı, geleneksel müzikler; dangak ve hyangak'ta varlılarını sürdürdü.
Halk dansları arasında yer alan çiftçi dansı, şaman dansı, keşiş dansı, özellikle Sandaenori olarak bilinen maskeli dans ve kukla dansı Çosan hanedanlığının ileri dönemlerinde halk tarafından çok sevildi.
Müziği, dansı ve öyküyü bir araya getiren maskeli dans, şamanistik öğelerde içerdiğinden halkın her kesimi tarafından ilgiyle karşılanıyordu. Ayrıca sahnede zengin kısmın alay konusu olarak alınması halkın buna olan ilgisini biraz daha artırıyordu. Kore'nin geleneksel halk danslarında, Konfiçyus ve Budacı etkiler oldukça ön plandadır. Konfiçyus etkisi baskıcı bir eğilim gösterir. Budacı etkilerin ise saray ve şaman danslarında görüldüğü üzere daha ılımlı bir hava vardır.
Bu geleneksel dansların büyük bir bölümü 1960 ve 1970'li yıllarda hızlı sanayileşme ve kentleşme sürecinde unutulmuştur. 1980'li yıllarda ise halk bu eski gelenekleri canlandırmak için birçok çalışma yapmaya başlamıştır. Yaklaşık 56 tane olan bu eski saray danslarından günümüzde sadece birkaç tanesi bilinmektedir.
Bu canlandırmayı desteklemek için devlette bir takım çalışmalar yapmıştır. Bu danslardan Silla döneminden, Cheoyongmu (maske dansı), Koryo döneminden Hakmu (turna kuşu dansı), Çosan döneminden, Chunaegjeon (Baharda öten bülbül dansı) varlıklarını devam ettirebilmek için devlet tarafından " Dokunulmaz Kültürel Miras" olarak adlandırılmış ve bunu günümüze taşıyan sanatçılara da geleneksel sanatlar ve el sanatı ustalarına verilen en önemli ödül olan "insanlığın kültürel değerleri" unvanı verilmiştir.
Modern dansın ülkede gelişiminin ilk adımları ise Japon sömürge yönetimi esnasında da bu çalışmaları yapan Jo Taek-Won ve Choe Seung-Hi tarafından atılmıştır. Bağımsız Kore'nin kurulmasından sonra kurulan Seul Bale Topluluğu (1950) bale ve modern dans sergileyen ilk topluluk oldu.
Kore batı müziğiyle ilk olarak 1893 yılında Hristiyan ilahisiyle tanıştı ve bu 1904 yılından itibaren okullarda öğretilmeye başlandı. Daha sonraları ise batı melodileriyle söylenen Changga (Çanga) ülkenin her yanına yayıldı.
Kore'nin bağımsızlığına kavuştuktan sonra kurulan ilk batı tarzındaki orkestra Kore Filarmoni Orkestrası Derneği oldu. Günümüz Kore'sinde Seul ve diğer illerde yaklaşık 30 orkestra vardır. Bu müzik gelişimi Koreli müzisyenlerin de dünyada birçok yerde adlarını duyurabilmelerini sağlamıştır. Bunlar arasında en çok dikkati çekenler Chung üçlüsü, şef piyanist Chung Myung-Whun, viyolonsel sanatçısı Chung Myun-Wha ve kemancı Chung Kyung-Wha'dır.
Şarkıcılar arasında ise sopranolar Jo Su-Mi, Shin young-Ok ve ong Hye-Gyong uluslararası müzik dünyasında önemli yer edinmişler, New York'taki Metropolitan Operasında baş rollerde oynamışlar ve dünyaca ünlü müzik şirketleri tarafından plakları yapılmıştır.
Kore'nin geleneksel müzik ve sanatını korumak ve geliştirmek için 1951 yılında Kore Geleneksel Sahne Sanatları Merkezi kuruldu ve 1993 yılında Seul Güzel Sanatlar Merkezinde kurulan Kore Ulusan Sanatlar Enstitüsü Müzik Okulu ise de batı biçimi bir konservatuvar olarak eğitim vermeye başlamıştır.
Tiyatro
Kore tiyatrosu ise tarih öncesi dönemin dinsel törenlerinin etkisi altında kalmış, müziğin ve dansın içi içe olduğu bir yapıya sahiptir. Geleneksel tiyatro türünün en önemli örneği dans, şarkı, öykü, yergi ve gülmece içeren maskeli bir dans olan Sandenori ya da Talçum'dur. Bunların yanında halk sanatçılarının ortaya koyduğu kukla oyunları Pansori'ler oldukça ilgi görürdü ve bunlar pek sık olmasa da günümüzde de gösterilmektedir.
1920'li yıllarda tiyatro sanatının önde gelen kişilerinin kurduğu Tovolhoe, tiyatro sanatına öncülük edip 1930'lara kadar adından çok söz ettirdi. 1940 ve 1950'lere gelindiğinde ise toplumsal ve siyasal karışıklığın etkisi ve yine sinema ve televizyonun gelişimi bu sanatın etkisini zayıflattı.
1970'lere gelindiğinde ise bazı genç sanatçılar maskeli dans oyunları, şaman törenleri ve pansori'ler gibi eski geleneksel tiyatronun biçimlerini inceleyip bunu günümüze taşımaya gayret göstermişlerdir. Günümüzde Seul'ün merkezinde bulunan Tehangno Caddesindeki tiyatrolarda bu tür gösteriler sergilenmektedir.
Sinema
Kore film yaşamı 1919 yılında başladı. Haklı İntikam adlı film bir dramaydı. 1923 yılında yapılan ilk konulu film ise Ayın Altındaki Yemin'di. 1920'lerde Japon zulmüne karşı yapılan Arirang filmi halk tarafından oldukça sevildi. Kore savaşının 1953 yılında bitmesinden sonra film endüstrisi gelişmeye başladı, fakat yaklaşık 10 yıl kadar devam eden bu gelişim televizyonun hızlı yükselişi nedeniyle durma noktasına geldi. Bu süreç 1980'lerin başına kadar devam etti. Genç ve yetenekli yönetmenlerin başını çektiği bir grup bu dönemde film endüstrisine oldukça önemli katkılar yaptı. Hazırlanan filmler Londra, Venedik, Berlin, Tokyo ve daha birçok film şenliklerinde gösterilip tanındı ve önemli ödüllere layık görüldü.
Cannes Film festivalinde gösterilen ilk Kore Filmi ise 2000 yılında yarışan İm Kvon-Tek'in yönettiği Cunhgyangcon (Çunhyang'ın Öyküsü) oldu. Bakhasatang (Naneli Şeker) Filmi de 35. Carlo Bivari Film Şenliğinde üç ödül aldı.
Günümüz Kore sinemasının parlayan yıldızı Kim Ki Duk olarak kabul edilmektedir. Kim Ki Duk, Berlin Film Festivalinde Samartian Girl isimli filmiyle Altın Ayı ödülünü kazanmıştır.
Kore'de Halkın yoğun ilgisi ve bazı film şirketlerinin etkisiyle burada da film şenliklerinin düzenlenmesine başlanmıştır. Bunların arasında Pusan Uluslararası Film Şenliği ile Puçın Uluslararası Fantastik Filmler Şenliğidir.
200'den fazla şirketin bu endüstride olduğu yapılan çalışmalar hala daha yeterli düzeye ulaşmamıştır.
Bazı ünlü Kore dizileri arasında Saraydaki Mücevher (Dae Jang Geum), Efsane Prens (Jumong), Denizler İmparatoru (Hae-shin veya Emperor of The Sea), Sarayın Rüzgarı, Düşlerimin Prensi (Goong), Zoraki Prens (Goong S), Ölümüne Aşk (A Love to Kill), Muhteşem Kraliçe (Seondeok Yeowang, Queen Seon Deok veya The Great Queen Seondeok), Kadın Polis (Damo), Rüzgarın Krallığı Jumong'un Torunları (The Kingdom of the Winds veya Country of Wind veya The Land of Wind), Demir Prenses (Empress Cheonchu veya Empress Chun Chu), Büyük Kral Jo Young, Tacir (Sangdo), Sarayın İncisi (Dong Yi), Kral Sejong (Dae Wang Sejong, King Sejong, The Great Sejong, The Great King Sejong veya Sejong the Great), The Princess' Man, Coffee Prince, My Princess ve Yaban Çiçeği (Boys Over Flowers veya Boys Before Flowers) vardır.
Artistleri arasında en ünlüleri Lee Young-ae, Song Il-gook, Song Ji Hyo, RAIN (Bi), Wonk Ji Joon, Han Hye Jin, Lee Yo-won, Yoon Eun Hye, Kang Ji Hwan, Park Shin Hye, Jang Geun Suk, Hyun Bin, Lee Min Ho, Lee Hong Ki, Ha Ji Won, Jung İl Woo,Kim Jeong Hoon,Yoona ve başka pek çok yıldızları vardır.
Cotai
Cotai, Makao'da Makao Adası'nın ortasında bulunan bir bölgedir. Adını Coloane ve Taipa sözcüklerinin birleşiminden almaktadır.
Cotai, Makao'nun yoğun nüfusu ve arazinin kıt olması nedeniyle Macau'ya yeni bir kumar ve turizm alanı sağlamak için Coloane ve Taipa adaları arasında kurulmuştur. Günümüzde ise birçok otel ve kumarhaneye ev sahipliği yapmaktadır.
Ahmet Özel
Ahmet Özel (1910, Kayalıpınar, Yıldızeli, Sivas - 5 Eylül 1978), Türk Yüksek Mühendis ve siyasetçi.
PTT Umûm Müdürlüğü Telefon İşleri Reisliği Fen Müfettişliği, Yüksek Mühendis Mektebi PTT Muallim Muavinliği, Levâzım Müdürlüğü Fabrika Mühendisliği, Fen Müfettişliği, İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik Fakültesi Yüksek Frekans Tekniği Doçentliği, Yüksek Frekans Tekniği ve Telefon-Telgraf Kürsüleri Doçentliği ve Profesörlüğü, İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik Fakültesi Dekanlığı, İstanbul Teknik Üniversitesi Rektörlüğü, Yazarlık, TBMM X. Dönem Sivas Milletvekilliği ile Millî Eğitim Bakanlıkları yaptı. Evli ve iki çocuk babasıdır. Prof. Dr. ÖZEL 23.11.1957-17.06.1958 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Rektörlüğü, 1966’dan 1970’e kadar da, Karadeniz Teknik Üniversitesi Rektörlüğü yaptı.
Kaynakça
https://atauni.edu.tr/tr/ahmet-ozel
Markos Pagdatis
Markos Pagdatis (Yunan: Μάρκος Παγδατής, 17 Haziran 1985, Limasol), Kıbrıs Rumu tenisçidir. 2006 yılında Avustralya Açık'ta 2. ve 2006 Wimbledon'da yarı final oynamıştır. 5 Mayıs 2008'den itibaren ATP sıralamalarına göre Dünya'daki en iyi 15. tenisçidir.
Kişisel Yaşamı
Markos Pagdatis, Kıbrıs'a göç eden Hristiyan Lübnanlı bir babanın ve bir Kıbrıslı Rum annenin oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Pagdatis 5 yaşında babası ve kardeşleriyle oynamaya başlamıştır. Futbol oynamayı ve seyretmeyi seven bir Apollon Lemesu taraftarıdır. 13 yaşında Paris'te Muratoğlu Tenis Akademisi'nde Genç Olimpik Yarışmacı Yetiştirme bursuyla Fransızca öğretilerek yetiştirimiş daha sonra ise Limasol'da bulunan Gramer Okulu'na başlamıştır. Ailesi Limasol'da tenis kortlu bir eve sahip olan tek aileydi.
28 Ocak 2006 yılında Kıbrıs Millî Servisi'nden sporuna devam edebilmek için gerekli olan izni aldı ve 18 yaşını geçen her erkeğin zorunlu olduğu 25 aylık askerlik süresini sporuna devam edebilme amacıyla izin alarak yapmamıştır. Aynı zamanda 2005 yılının Kıbrıs Yılın Erkek Atleti ödülünü almıştır.
Tenis Kariyeri
Pagdatis 2003 yılında ITF Dünya Tenis Gençler Şampiyonu olur ve 2004 yılında ATP Turu'na katılmıştır.
2004
Pagdatis 2004 yılının büyük bir bölümünü normal bir performans sergileyerek geçirmiştir.
2004 yılında Amerika Açık'a katılarak ilk kez bir Grand Slam'e katılma başarısı elde etti. Birinci turda Oliver Mutis'i 2-6,6-2,6-1 ve 7-5 lik skorlarla yenerek bir üst tura katılmaya hak kazanır. O yılın şampiyonu olan Roger Federer'den şampiyonluk unvanı elindeyken Federer'den set kazanan iki oyuncudan biridir. (Diğeri Andre Agassi'dir.) Pagdatis 2004 yılını birçok en iyi tenisçileri yenerek sadece Grand Slam'lerden yarışmacı olarak tamamlamıştır.
2005
Pagdatis sezona ilk turda Chennai Açık'ta kaybederek başlamıştır.
Ekonomik eşitsizlik
Ekonomik eşitsizlik bir gruptaki bireylerin, bir popülasyonu oluşturan grupların ya da ülkelerin arasındaki ekonomik refah seviyesinde farklılıklar bulunması durumunu tanımlar. Ekonomik eşitsizlik ifadesi gelir eşitsizliği, servet eşitsizliği, ya da zenginlik boşluğu olarak da ifade edilebilir. Ekonomistler genellikle ekonomik eşitsizliğe üç kriteri ölçü alarak yaklaşır: servet, gelir ve tüketim. Ekonomik eşitsizlik sorunu eşitlik, eşitlik çıktısı ve eşitlik fırsatı kavramları ile ilişkilidir.
Ekonomik eşitsizlik; toplumlar, tarihsel dönemler, ekonomik yapılar ve ekonomik sistemler arasında değişiklikler gösterir. Bu eşitsizlik, gelirin ya da servetin herhangi bir periyottaki yatay seyri ve gelir ya da servetin uzun süreler içerisindeki değişimi anlamını taşır. Ekonomik eşitsizliği ölçmek için birçok sayısal endeks mevcut olup en yaygın olarak kullanılan ise Gini katsayısı'dır.
Eşitsizliğin deneysel (amprik) ölçümü
Ekonomistler, ekonomik dağılımı ölçerken genellikle üç metriği dikkate alır: servet, gelir ve tüketim. Profesyonel bir uzmanın öğrencilik döneminde düşük serveti ve düşük geliri olabilir ve kariyer sürecinde düşük servet ve yüksek gelir, kariyer sonrasında ise yüksek servet ve düşük geliri olur. İnsanların tercihleri kazançlarını hemen tüketmeyi ya da tüketimi geleceğe saklama alternatifini belirler. Bu ayrım ekonomi seviyesinde ayrıca önemlidir:
Nedenler
Toplum içindeki ekonomik eşitsizlik için pek çok neden vardır. Son dönemlerdeki gelir eşitsizliğindeki artışın - OECD ülkeleri için -temel nedeni maaş ve ücretlerdeki eşitsizliktir.
Finansal endüstri
Jamie Galbraith geniş finans sektörüne sahip ülkelerde ekonomik eşitsizliğin daha yüksek olduğunu ve finans sektörü hacmi ile eşitsizlik arasındaki bağlantının tesadüf olmadığını savunur.
Taraxacum
Taraxacum, papatyagiller (Asteraceae) familyasına ait, sarı, kısa boylu çiçekleri kaplayan geniş bitki cinsi grubu.
Taraxacum, genellikle Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika'da doğal olarak yetişir ve çoğunlukla yol kenarlarında, parklarda, çayırlarda, tarlalarda ve bahçelerde bulunur. Taraxacum bitkileri, çiçek açtıklarında güneş ışığına doğru açılan, küçük tüysüz tüylü yaprakları olan sarı çiçeklerle tanınır.
Asteraceae familyasının diğer üyeleri gibi, bileşik bir çiçek başı halinde bir araya toplanmış çok küçük çiçekleri vardır. Baştaki her bir çiçeğe çiçekçik denir. Kısmen bolluklarından dolayı, genelci bir tür olmalarının yanı sıra, karahindibalar çok sayıda tozlayıcı için en hayati erken ilkbahar nektar kaynaklarından biridir. Birçok Taraxacum türü, tohumların tozlaşma olmadan üretildiği ve genetik olarak ana bitkiyle aynı olan yavrularla sonuçlanan apomiksis yoluyla eşeysiz olarak tohum üretir.
Çiçek başı iki dizi halinde braktelerle (bazen yanlışlıkla çanak yapraklar olarak adlandırılır) çevrilidir. İç brakteler tohumlar olgunlaşana kadar dik durur, daha sonra tohumların dağılmasına izin vermek için aşağı doğru bükülür. Dış brakteler genellikle aşağıya doğru bükülür, ancak Palustria ve Spectabilia bölümlerindeki bitkilerde basık kalır. Pappus ile aken arasında gaga adı verilen ve meyve olgunlaştıkça uzayan bir sap bulunur. Gaga akenden kolayca koparak tohumu paraşütten ayırır.
Tarihçesi
Hindibaların yaklaşık 30 milyon yıl önce Avrasya'da evrimleştiği düşünülüyor. Taraxacum tanaiticum'un fosil tohumları, Beyaz Rusya'nın güneyindeki Pliyosen'den kaydedilmiştir. Karahindiba, insanlar tarafından yiyecek olarak ve kayıtlı tarihin çoğu için bir bitki olarak kullanılmıştır. Eski Mısırlılar, Yunanlılar ve Romalılar tarafından iyi biliniyorlardı ve geleneksel Çin tıbbında bin yıldan fazla bir süredir kullanıldığı kaydedildi. Bitki, Yerli Amerikalılar tarafından gıda ve ilaç olarak kullanıldı. Karahindiba muhtemelen Kuzey Amerika'ya sözde tıbbi faydaları için Mayflower'da getirildi.
Sınıflandırma
Bu cins, apomiksis'in varlığı nedeniyle taksonomik olarak karmaşıktır: morfolojik olarak farklı herhangi bir klonal popülasyon, kendi mikro türlerini hak eder. Filogenetik yaklaşımlar, apomiksik hatlardaki hızlandırılmış mutasyon ve cinste tekrarlanan eski hibridizasyon olayları nedeniyle de karmaşıktır.
1970 itibariyle, grup yaklaşık 34 makro türe veya bölüme ve yaklaşık 2000 mikro türe ayrılmıştır; bazı botanikçiler çok daha dar bir görüşe sahipler ve yalnızca toplamda yaklaşık 60 (makro)tür olduğunu kabul ediyorlar. 2015 yılına kadar, sayı 60 bölüm ve yaklaşık 2800 mikro türü içerecek şekilde revize edildi. Bu bölümlerin 30'unun eşeyli olarak ürediği bilinmektedir.
Yalnızca Büyük Britanya ve İrlanda'da yaklaşık 235 apomiktik ve poliploid mikro tür kaydedilmiştir.
Akbaba (anlam ayrımı)
Akbaba, iri ve leş yiyen bir kuştur. Şu anlamlara da gelebilir:
Armin Laschet
Armin Laschet (18 Şubat 1961, Aachen), Alman gazeteci ve siyasetçi. Annegret Kramp-Karrenbauer'in genel başkanlığı bırakmasının ardından 16 Ocak 2021 itibarıyla Hristiyan Demokrat Birliği'nin genel başkanı seçilmiştir. 27 Haziran 2017'den beri Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin başbakanıdır. Daha önce 1994-98 arası Alman Federal Meclisi ve 1999-2005 arasında Avrupa Parlamentosu üyesiydi. 2005-10 arasında ise Kuzey-Ren Vestfalya'nın Aile ve Entegrasyon Bakanlığı görevini üstlenmiştir.20 Nisan 2021 tarihi itibarıyla CDU/CSU nün 2021 yılının Eylül ayında yapılacak olan Genel Seçimlerde Başbakan Adayı olarak ilan edilmiştir.
Yaşamı
Laschet, Aachen kentinin Burtscheid semtinde Katolik bir ailenin oğlu olarak dünyaya geldi. 1981'de Aachen'deki Pius Lisesi'nden mezun oldu. Daha sonra, Münih Ludwig Maximilian Üniversitesi ve Bonn Üniversitesi'nde hukuk ve siyaset bilimi bölümlerinde tahsil gördü. 1987'de hukuk diplomasını aldıktan sonra gazetecilik okudu ve bu alanda çalışmaya başladı.
Laschet, lise yıllarında CDU'ya üye oldu. 1989'da CDU Aachen kent konseyine seçildi. 1994'te Alman Federal Meclisi'ne seçildi. 1998'de ise Avrupa Parlamentosu'na seçildi ve bu görevini 2005'e dek sürdürdü. Aynı yıl, Jürgen Rüttgers'in başbakanlığında Kuzey-Ren Vestfalya'nın Aile ve Entegrasyon Bakanı oldu.
Gökçeören, Altıeylül
Gökçeören, Balıkesir ilinin Altıeylül ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya ve İklim
Mahallenin iklimi, Marmara İkliminin etki alanı içerisindedir.Coğrafi durumu hafif dağlık ve engebelidir. Köy Balıkesir-Bursa yoluna 6 km.mesafededir. Balıkesire 35 km, Susurluk'a 22 km uzaklıktadır.
Nüfusu 1997:1200, 2000:1023, 2007:943, 2012:806 (398 Erkek, 408 Kadın) 2017:682 (343 Erkek 339 Kadın),2019:637 (327 Erkek 310 Kadın), 2021:
604 (312 Erkek 292 Kadın)
Grand Rapids, Michigan
Grand Rapids ABD'nin Michigan eyaletine bağlı Kent ilçesinin merkezi olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 188.048'dir.
Brabant Adası
Brabant Adası, Antarktika Yarımadası'nın kuzeydoğusunda Palmer Takımadaları'nın kuzeyinde bulunan bir adadır. Ada, Graham Toprakları'nın kuzeyinde bulunan birkaç adadan biri olup Anvers ve Liège adaları arasında yer almaktadır ve 59 kilometre uzunluğunda ve 30 kilometre genişliğindedir. Adanın içi kısmı güneyde Solvay Dağları ve orta ve kuzey kısımlarında Stribog Dağları olmak üzere iki dağ sırası ile kaplıdır.
Adanın adı, Adrien de Gerlache yönetimindeki Belçika Antarktika Seferi tarafından Brabant ilinin onuruna verildi.
Avni Başman
Hüseyin Avni Başman (1887, İstanbul - 19 Mart 1965), Türk siyasetçidir.
İstanbul Hukuk Fakültesi mezunudur. Posta Umuru Müdüriyeti Kalemi Kâtipliği, Darüşşafaka Öğretmenliği, Maraş Dâru'l-Muallimîn Müdür Muavinliği ve Tarih, Coğrafya Öğretmenliği, Antalya Öğretmen Okulu Müdür Yardımcılığı ve Terbiye ve Ruhiyat Öğretmenliği, Denizli, Eskişehir Maârif Müdürlükleri, Kayseri Darüleytam Başöğretmenliği, Millî Eğitim Bakanlığı Müfettişliği, Millî Eğitim Bakanlığı İhsâiyyât Dairesi Müdürlüğü, Millî Eğitim Bakanlığı 1. Sınıf Müdürlüğü ve Orta Öğretim Genel Müdürlüğü, Talim ve Terbiye Üyeliği, Teftiş Heyeti Başkanlığı, Yükseköğretim Dairesi Genel Müdür Vekilliği, Bakanlık Müfettişliği, Berlin, Paris Talebe Müfettişlikleri, İstanbul Millî Eğitim Başmüfettişliği, Yazarlık, TBMM IX. Dönem İzmir Milletvekilliği, Kurucu Meclis Millî Birlik Komitesi Temsilciliği (11 Ocak 1961 – 25 Ekim 1961), IX. Dönem Millî Eğitim Komisyonu Başkanlığı ve 19. Hükûmet Millî Eğitim Bakanlığı yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.
Virtuoso
Virtuoso, Roger Wagner'ın şefliğini yaptığı, Roger Wagner Chorale'ın Capitol Records etiketiyle çıkardığı albüm. Albüm, 1959 Grammy Ödülleri'nde En İyi Klasik Müzik Performansı, Opera veya Koro kategorisinde ödüle layık görüldü.
Genta Miura
Genta Miura (三浦 弦太), Gamba Osaka takımında defans pozisyonunda görev yapan Japon millî futbolcudur.
2017-2018 yılları arasında 5 kez Japonya millî futbol takımı forması giymiştir.
İnsan Arayüz Cihazı
Human Interface Device veya HID (Türkçesi: İnsan Arayüz Cihazı), direkt olarak insanlar ile etkileşime geçen ve verileri aktarabilen bir işlem cihazıdır. 'HID' terimi genellikle USB-HID veya Bluetooth HID tanımlamalarıyla birlikte kullanılır. Bu terim ilk kez Microsoft'tan Mike Van Flandern tarafından kullanılmıştır.
Prens Hamlet
Prens Hamlet, William Shakespeare'in 1600 yılında yazdığı Hamlet trajedisinin ana kahramanıdır. Danimarka Prensidir. Önceki Danimarka Kralı, Kral Hamlet'in oğlu ve tahtı gaspeden Claudius'un ise yeğenidir. Oyunun başlangıcında babasının öldürülmesinin intikamını alıp almayacağı ve nasıl alacağı ile ilgili mücadele verir. Hikâye boyunca kendi akıl sağlığı ile de uğraşır. Trajedinin sonunda Hamlet, Polonius, Laertes, Claudius ve çocukluktan beri tanıdığı iki kişi olan Rosencrantz ve Guildenstern'in ölümüne sebep olmuştur. Ayrıca dolaylı olarak aşkı Ophelia'nın (boğulma) ve annesi Gertrude'nin (yanlışlıkla Claudius tarafından zehirlenmesi) ölümlerine de karışmıştır.
Oyundaki rolü
Oyun, Hamlet'in babası Kral Hamlet'in yakın zamanda ölümü ve amcası Claudius'un tahta çıkması ve Hamlet'in annesi Gertrude ile aceleyle evlenmesi üzerine derin bir depresyona girmesiyle başlar. Bir gece, babasının hayaleti ona görünür ve Claudius'un tahtı gasp etmek için onu öldürdüğünü söyler ve oğluna onun intikamını almasını emreder.
Hamlet, Claudius'un suçlu olup olmadığını görmek için bir test tasarlar: Kraliyet sarayında bulunanların önünde bir kralın öldürülmesiyle ilgili tiyatro oyunu oynamak için bir grup oyuncu tutar. Horatio, Claudius'un tepkisini ölçer. Claudius, suçluluk duymasına neden olduğu için oyunun yarısında durdurulmasını talep eder. Claudius sahneden çıkar gider ve "seyirciyi" derinden üzer. Hamlet hayaletin doğruyu söylediğini anlar. Claudius'u öldürmek için odasına kadar onu takip eder ama amcasının dua ettiğini görünce durur; Claudius'u dua ederken öldürmek istemez çünkü Hamlet, Claudius'un arafta acı çekmesini ister ve Claudius günahını itiraf yoluyla temizlemeye çalışmıştır. Claudius'un yaşamına yönelik ikinci bir girişim ise Polonius'un kaza sonucu ölümüyle sonuçlanır.
Elsinore kilise bahçesinde, tipik olarak " mezar kazıcıları " olarak temsil edilen iki "palyaço ", Ophelia'nın mezarını hazırlamak için girer. Hamlet, Horatio ile birlikte gelir ve daha önce tanıdığı bir kişi olan Yorick’in kafatasını ortaya çıkarır. Ophelia'nın Laertes liderliğindeki cenaze alayı yaklaşır. Hamlet araya girerek Ophelia'ya olan sevgisini ve kederini dile getirir. O ve Laertes dövüşür, ancak kavga Claudius ve Gertrude tarafından ayrılır.
O günün ilerleyen saatlerinde Hamlet, Horatio'ya yolculuğunda ölümden nasıl kurtulduğunu anlatır ve bunun yerine Rosencrantz ve Guildenstern'in ölüme gönderildiğini açıklar. Bir saray mensubu Osric, Hamlet'i Laertes ile eskrim yapmaya davet etmek için araya girer. Horatio'nun uyarılarına rağmen Hamlet kabul eder ve maç başlar. Birkaç turdan sonra Gertrude, Hamlet'e kadeh kaldırır, yanlışlıkla Claudius'un zehirlediği şarabı içer. Maç esnasında, Laertes zehirli kılıcıyla Hamlet'e saldırır ve onu yaralar; ardından gelen kavgada Hamlet, Laertes'in kendi zehirli kılıcını ona karşı kullanır. Gertrude düşer ve son nefesinde zehirlendiğini duyurur.
Hamlet ile ilgili görüşler
Hamlet hakkında belki de en açık görüş, babasının ruhu olduğunu iddia eden bir hayalet tarafından talep edilen intikamı yerine getirmekte haklı olduğundan emin olmak için gerçeği arayan kişi olduğu görüşüdür. Laurence Olivier'in başrolde olduğu 1948 filmi bir seslendirmeyle tanıtılıyor: "Bu, karar veremeyen bir adamın trajedisi."
TS Eliot, eleştirel denemesi "Hamlet ve Sorunları"nda (Kutsal Orman: Şiir ve Eleştiri Üzerine Denemeler) Hamlet'in karakterine benzer bir görüş sunar. “Shakespeare'in 'Hamlet'ini eylemde değil, seçebileceğimiz herhangi bir alıntıda değil, açık bir tonda buluyoruz. . "
Diğerleri, Hamlet'i hem bildiği hem de doğru olduğunu hissettiği, ancak yerine getirmek istemediği bir görevle yüklenmiş bir kişi olarak görür. Bu görüşe göre, Claudius'un suçundan kendini tatmin etme çabaları ve elinden geldiğince harekete geçmemesi bu isteksizliğin kanıtıdır ve Hamlet görevini yerine getiremediği için kendini azarlar. Sahneyi canlandıran bir oyuncuyu gözlemledikten sonra, oyuncunun hikâyenin tutkusu içinde gözyaşlarına boğulduğunu not eder ve bu tutkuyu eski bir Yunan karakteri olan Hecuba ile kendi durumu ışığında karşılaştırır:
İsminin kökeni
Hamlet adı, Saxo Grammaticus tarafından yazılan, François de Belleforest tarafından L'histoire tragique d'Hamlet olarak popüler hale getirilen ve İngilizce çevirisinde "Hamblet" olarak görünen 13. yüzyıldan kalma bir Danimarka Tarihi kitabında Amleth biçiminde geçmektedir. Amleth'in hikâyesinin birkaç yüzyıl öncesinden Eski İskandinav veya İzlanda şiirinden geldiği varsayılmaktadır. Saxo Amlethus, eski Jutish Amlethæ Latin şekli olarak vardır. Etimoloji açısından, Eski İzlandaca adı Amlóði, Hamlet'in oyunda nasıl davrandığını düşündüren İzlandaca 'aptal' anlamına gelen amlóði adından gelir. Daha sonra bu isimler İrlandaca'ya Amlodhe olarak dahil edildi. Fonetik yasaları kendi seyrini alırken, adın yazılışı sonunda Amlaidhe olarak kaldı. Bu İrlandalı isim, ortak bir halk hikâyesinde bir kahramana verildi. Bu ismin kökü 'öfkeli, azgın, vahşi'dir.
Reformun Etkisi
Ayrıca Hamlet'in tereddütlerinin Shakespeare döneminin dini inançlarından da kaynaklanabileceği öne sürülmüştür. Protestan Reformu, arafın (Kral Hamlet'in şu anda ikamet ettiğini iddia ettiği yer) varlığı hakkında tartışmalara yol açmıştı. Araf kavramı Katolik bir kavramdır ve Protestan İngiltere'de pek hoş karşılanmaz. Hamlet amcasını öldürmeyeceğini çünkü ölümün onu doğrudan cennete göndereceğini söylerken, babası (öleceğini önceden bilmeden öldü) günahlarının kefaretini ödeyerek araftadır. Hamlet'in amcasını öldürme fırsatı, amcanın Tanrı ile güya barışmasından hemen sonra gelir. Hamlet, "ensest çarşafları"nda oynaşırken veya kumar ve içki içerken, doğrudan cehenneme gideceğinden emin olmak için katili bıçaklamayı tercih edeceğini söyler.
Freudyen yorum
Ernest Jones, Sigmund Freud'un çalışmasını izleyerek, Hamlet'in Oidipus kompleksinden muzdarip olduğunu savundu. "Hamlet'in Gizeminin Açıklaması Olarak Oidipus Kompleksi: Güdü Üzerine Bir Araştırma" adlı makalesinde şunları söyledi:
Harold Bloom, Freud'un çalışmasına yanıt olarak bir "Shakespeare Eleştirisi" yaptı.
Seyircinin aynası olarak
Hamlet karakterini oyundaki tüm diğer karakterler -ve belki de onu izleyen seyirciler- farklı şekilde yorumlar. Hamlet tüm bu yorumların yansımasıdır. Özellikle Polonius, oyundaki diğer birçok karakter benzer davranışlarda bulunsa da, Hamlet'in eylemlerini kendi beklentilerine göre yanlış yorumlama alışkanlığına sahiptir ("Hala kızıma bağırıyor!").