cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Çerkesya'da din
Osmanlı çabaları
İlk olarak Kırım Hanlığı'nın etkisiyle Kabardey Çerkesleri Müslüman oldu. 1578'de Kabardey prensi resmen İslam'a geçti. Bu dönemden kalma cami kalıntıları bulunmaktadır. Ardından Hatukay, Jane, Bolakay ve Besleney Çerkesleri Müslüman oldu. 1666'da Çerkesya'yı ziyaret eden Evliya Çelebi, Çerkes köylerinde cami olduğunu ve Çerkeslerin "la ilahe ilallah" dediklerini, ancak İslam'ı tam olarak anlamadıklarını ve eski geleneklerini devam ettirdikleri tespitinde bulunuyor.
Bunun ardından Abzeh Çerkesleri Müslüman oldu. Abzehlerin Müslüman olmasından rahatsız olan Şapsığlar Abzehler ile savaştılar. Buna rağmen 1730'larda Şapsığ Çerkesleri de İslam'a geçti. Şapsığların Müslüman olmasından rahatsız olan Natuhaylar Şapsığları hain ilan ettiler ve bu sefer bu iki boy arasında savaş çıktı. Yine de eninde sonunda Natuhaylar da Müslüman oldu ve hatta bayraklarına Muhammed'in ismini yazdılar. 1737'de Jabağı Qazanoqo Kabardey baş kadısı olarak atandı ve adalet sistemini Kur'an ve Adığe Xabze öğretilerini harmanlayarak düzenledi. 1779'da Çerkesya'ya gelen Ferah Ali Paşa'nın teşviği ile Çerkesya'da 85 yeni cami inşa edildi.
Gezgin Tasavvufçular ve Rusya'dan gelen istila tehdidi, Çerkesya'nın İslamlaşma sürecini hızlandırdı. Osmanlı İmparatorluğu'nda yetişen Çerkes alimler de İslam'ın yayılmasında büyük rol oynadı. 1820'lerde Çerkesya'yı ziyaret eden Taitbout de Marigny, Çerkeslerin çoğunlukla Müslüman olduğunu ancak Haç sembolüne de saygı duyduklarını belirtir. 19. yüzyılın ilk yarısında Çerkesya’yı ziyaret eden Karl Heinrich Koch, Çerkeslerin dini inancından şu şekilde söz etmiştir:
1826'da İslam tüm Çerkesya'nın dini ilan edildi. 1837 itibarıyla Cuma hutbelerinde Rusların tarafına geçenler hain ilan ediliyordu. Seferbiy Zanuqo bu dönemde Rus Çarına yazdığı bir mektupta Çerkeslerin "küçükten büyüğe tamamen Müslüman olduğunu" belirtiyor. 1840'da Müslüman olmayan azınlık Çerkesler de Naib Muhammed Emin'in çabaları sonucunda topluca şehadet getirdi.
Adigey Cumhuriyeti
56.900 kişiyle görüşülen 2012 anketine göre, Adigey nüfusunun %36,4'ü Ortodoks Kilisesi'ne, %12,6'sı İslam'a, %3'ü ise Mezhepsiz Hristiyanlığa mensuptur. Adigey Cumhuriyeti'nin çoğunlukla Rus olduğuna dikkat çekilmelidir. Ayrıca, nüfusun %30'u "spiritüel ama dindar olmadığını", %9'u ateist olduğunu ve %8,6'sı diğer dinlere mensup olduğunu veya soruya yanıt vermediğini beyan etmektedir.
Karaçay-Çerkesya Cumhuriyeti
56.900 kişiyle görüşülen 2012 anketine göre,  Karaçay-Çerkes nüfusunun %64'ü İslam'a bağlı, %13'ü Rus Ortodoks Kilisesi'ne, %2'si Karaçay ve Çerkes yerli inancına, %2'si bağlı olmayan Hıristiyanlar, kilisesiz Ortodoks Hıristiyan inananlar veya olmayanların üyeleri. Nüfusun %10'u "spiritüel ama dindar değil" %3'ü ateist, %6'sı kararsız.
Kabardey-Balkar Cumhuriyeti
56.900 kişiyle görüşülen 2012 anketine göre, Kabardey-Balkar nüfusunun %70,8'i İslam'a, %11,6'sı Ortodoks Kilisesi'ne, %1,8'i Çerkes paganizmi ve diğer yerli inançlara, %3,8'i mezhepsiz Hıristiyanlara bağlıdır. Ayrıca, nüfusun %12'si " spiritüel ama dindar olmadığını ", %5,6'sı Ateist olduğunu veya Yehova'nın Şahitleri dahil diğer dinleri takip ettiğini beyan etmektedir.
NGC 6781
NGC 6781, Kartal takımyıldızı yönünde bulunan bir gezegenimsi bulutsu. John Herschel tarafından 1830 yılında keşfedilmiştir.
Helis Bulutsusu ile benzer renklere sahip parlak bir bulutsudur ve içindeki gazlar sabit olarak genişlemektedir. Merkezdeki yıldız, fotoğraflarda da görülebilen bir beyaz cücedir.
2011 Audi Cup
2011 Audi Cup, dört takımın katıldığı iki günlük futbol turnuvasıdır. Maçlar Münih, Almanya'daki Allianz Arena'da oynanmıştır. Bayern Münih'i finalde 2-0 yenen Barcelona şampiyon olmuştur. Internacional ise Milan'ı penaltılar sonucunda yenerek turnuvayı üçüncü bitirmiştir.
Maçlar
Karşılaşma saatleri yerel saat ile gösterilmiştir (UTC+2).
Japonothyas
Japonothyas Hydryphantidae familyasına bağlı bir cinstir.
Propen
Propen, propilen veya metiletilen, kimyasal formülü C3H6 olan doymamış bir organik bileşiktir. Bir adet çift bağ içerir ve hidrokarbonların alken sınıfının ikinci en basit üyesidir.
Gökçeler, Seyhan
Gökçeler, Adana ilinin Seyhan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Propen
Özellikleri
Propen oda sıcaklığında ve atmosferik basınçta gaz hâlde bulunur. Diğer alkenler gibi zayıf ama hoş olmayan kokusu ile renksiz hâldedir.
Kuyluca, Tunceli
Tarihçe
Yerleşimin eski adı Putik'tir. 1935 yılı nüfus sayımında Mazgirt kazasının Pah nahiyesine bağlı olan yerleşim, 12 Kasım 1943 tarihinde bağlı olduğu Pah nahiyesiyle birlikte Kalan kazasına bağlanmıştır. Köyün adı 1955 yılı sayımında da Putik olarak görülürken 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Aygün Kazımova, Vol. 2
Aygün Kazımova, Vol. 2, Aygün Kazımova'nın 2008 yılında Süper Müzik Yapım etiketi ile çıkardığı albümüdür. Albümde Azerbaycan'ın ünlü besteci ve söz yazarlarının iş birliği esnasında oluşan şarkılar yer almıştır. Sigara isimli şarkısına klib çekmiştir.
Propen
Özellikleri
Propen daha büyük kütlesi nedeniyle etilenden daha yüksek bir yoğunluğa ve kaynama noktasına sahiptir. Propandan biraz daha düşük bir kaynama noktasına sahiptir ve bu nedenle daha uçucudur.
Kuyluca, Tunceli
Coğrafya
Tunceli merkezine 26 km uzaklıktadır.
Propen
Özellikleri
Propen, siklopropan ile aynı ampirik formüle sahiptir, ancak atomları farklı şekillerde bağlandıkları için bu moleküller birbirlerinin yapısal izomerleridirler.
Koçtaş
Koçtaş; Koç Grubu'na bağlı, yapı malzemeleri satışı yapan firma. 1927 tarihinde kurulan Koçtaş, Koç Topluluğu'nun ilk şirketlerinden biridir.
Vehbi Koç'un, 1927'de İstanbul'da kurduğu ilk şirket olan Vehbi Koç ve Ortakları Kollektif Şirketi'nin işleri önce 1942'de Koç Ticaret A.Ş. Galata Şubesi'ne devredilmiştir. Şirketin bir holding hüviyeti almasını isteyen Vehbi Koç işlerini ayrı ayrı şirketler halinde organize etmeye karar vermiş, 1955'te Koçtaş Ticaret Anonim Şirketi'ni kurarak inşaat malzemeleri işlerini bu şirketle yürütmeye başlamıştır. Şirket 20 Kasım 1963'te Koç Holding'in kurulmasıyla birlikte holdingin idaresi altına girmiştir.
1996 yılına kadar ağırlıkla yapı malzemeleri toptancılığı yapan şirket, hem tali bayiilere, hem de büyük inşaat projelerine hizmet sundu. 1996’da, perakendeciliğe başlama kararı alarak, ilk ev geliştirme mağazasını İzmir Bornova’da açtı. Antalya, İzmir Balçova ve Bodrum mağazaları ile büyümesini sürdürdü.
2000 yılında Koç Holding ile Kingfisher B&Q arasında ortaklık (joint venture) anlaşması yapıldı ve sadece ev geliştirme perakendeciliği yapmak üzere yeni bir şirket kurularak, Koçtaş markası ile devam etme kararı alındı.
2001 yılında Koçtaş İstanbul Kartal’da 10.000 m² büyüklüğündeki en büyük mağazasını açtı. Koçtaş İstanbul’daki ikinci mağazasını İstanbul'un Şişli semtinde Cevahir Alışveriş Merkezi'nde açarak bir alışveriş merkezi içerisinde yapı marketi açan ilk marka oldu. Edremit ve Kuşadası mağaza açılışlarını, Koçtaş’ın en büyük mağazası olan Ankara izledi. 2006 Temmuz ayında Koçtaş, İstanbul’daki üçüncü mağazasını Yenibosna’da açtı. 2007 yılında İzmit, Bursa, Eskişehir, Alanya ve Mersin mağazaları açıldı. 2010 yılında ise Gebze mağazası eklendi. 2021 yılı itibarıyla Koçtaş'ın Türkiye genelinde 165 mağazası bulunmaktadır.
Düşük katlı bina
Düşük katlı bina, sadece birkaç kattan oluşan bir konut ve binadır. Çok katlı binadan daha kısadır.
Düşük katlı daireler bazen yüksek katlı dairelere göre daha fazla kira ve kamu hizmeti pazarlığı sunar, ancak daha az olanaklara ve kiralamalarda daha az esnekliğe sahip olabilirler. Alçak binalarda yangın söndürmek daha kolaydır.
NGC 7595
NGC 7595, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Kanatlıat takımyıldızı yönünde bulunur. E0 tipi bir merceksi, eliptik galaksidir. İngiliz amatör astronom Andrew Common tarafından 1880 yılında 91,44 cm (36 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
SARS salgını
Şiddetli akut solunum sendromu koronavirüsünün (SARS-CoV veya SARS-CoV-1) neden olduğu 2002-2004 şiddetli akut solunum yolu sendromu (SARS) salgını, 29 farklı ülke ve bölgeden 8.000'den fazla kişiyi enfekte etti ve dünya çapında yaklaşık 774 ölümle sonuçlandı.
Salgın ilk olarak Kasım 2002'de Foshan, Guangdong, Çin'de tespit edildi. Dünya Sağlık Örgütü (WHO) salgından Şubat 2003'te haberdar edildi. Mart 2003'te küresel bir uyarı yayınladı. Salgının büyük kısmı yaklaşık 8 ay sürdü. Dünya Sağlık Örgütü 5 Temmuz 2003'te SARS'ın kontrol altına alındığını duyurdu. fakat Mayıs 2004'e kadar birkaç SARS vakası daha bildirildi.
Kasım 2002
16 Kasım 2002'de Çin'in Hong Kong sınırındaki Guangdong eyaletinde şiddetli akut solunum sendromu (SARS) salgını başladı. İlk enfeksiyon vakası Foshan'a kadar takip edildi. Bu ilk salgın, çiftçiler, pazar satıcıları ve şefler gibi gıda endüstrisindeki insanları etkiledi. Salgın, insanlar hastalık için tıbbi tedavi aramaya başladıktan sonra sağlık çalışanlarına da sıçradı. Çin Halk Cumhuriyeti, 10 Şubat 2003'te Dünya Sağlık Örgütü'nü (WHO) bu salgın hakkında bilgilendirerek, 105'i sağlık çalışanı olmak üzere 305 vaka ve 5 ölüm bildirdi. Daha sonra Guangdong'daki salgının 2003 yılının Şubat ayının ortalarında zirve yaptığı bildirildi. Ancak bunun yanlış olduğu iddia edildi çünkü daha sonra 806 enfeksiyon vakası ve 34 ölüm bildirildi. İtalyan doktor Carlo Urbani, SARS'ı muhtemelen yeni ve tehlikeli derecede bulaşıcı bir viral hastalık olarak tanımlayan ilk kişiydi.
Salgının başlarında, Çin hükûmeti Çin basınının SARS hakkında haber yapmasını yasakladı, DSÖ'ye bildirmeyi erteledi ve başlangıçta, hastalığın ortaya çıktığına inanılan Guangdong eyaleti dışındaki Çinlilere bilgi vermedi. Ayrıca, Pekin'e seyahat eden bir DSÖ ekibinin birkaç hafta boyunca Guangdong eyaletini ziyaret etmesine izin verilmedi. Bu, Nisan ayı başlarında hükûmet politikasında bir değişikliğe yol açmış gibi görünen uluslararası eleştirilerle sonuçlandı.
Ocak 2003
İlk süper yayılma vakası, bir balık satıcısı olan Zhou Zuofen, 31 Ocak'ta Guangzhou'daki Sun Yat-sen Memorial Hastanesi'ne giriş yaptı. Burada 30 hemşire ve diğer doktorları enfekte etti. Virüs kısa sürede yakındaki hastanelere de sıçradı.
Hong Kong
2003 yılının Şubat ayında, Hong Kong'un belgelenen ilk SARS hastası, bir aile düğününe katılmak için gelen Liu Jianlun'du. Liu, Guangzhou'daki Sun Yat-Sen Memorial Hastanesi'nde görevliydi ve SARS hastalarını tedavisinde görev alıyordu. Liu'nun bir SARS süper yayıcısı olduğuna inanılıyor: Metropol hastanesindeki diğer 23 konuk ve dokuzuncu kattan yedi kişi de dahil olmak üzere SARS'a yakalandı. Şubat ayı sonlarında tedavi gören Liu'nun kayınbiraderi, 1 Mart'ta Kwong Wah Hastanesi'ne kaldırıldı ve 19 Mart'ta öldü. Hong Kong vakalarının yaklaşık %80'inin Liu nedeniyle olduğu tahmin edilmektedir.
Vietnam
Virüs, Hanoi, Vietnam'a, Metropole'de Liu'dan ve salonun karşısında yer alan Şanghay sakini Çinli-Amerikalı Johnny Chen tarafından taşındı. 26 Şubat'ta Fransız Hanoi Hastanesine kaldırılmış ve burada en az 38 personele bulaştırmıştı. Dünya Sağlık Örgütü (WHO) bulaşıcı hastalık uzmanı Carlo Urbani, Chen'i muayene eden personel arasındaydı. Urbani, diğer hastane personelinin zaten hastalandığını gözlemledi, yeni ve tehlikeli bir hastalıkla karşı karşıya olduğunu fark etti. Kendisi de enfekte oldu ve 29 Mart'ta öldü.
Kanada
23 Şubat'ta Kwan Sui-Chu adında, aynı zamanda Metropole Otel'de misafir olan yaşlı bir kadın Hong Kong'dan Kanada'nın Toronto kentine döndü. Daha sonra hastalığı Scarborough Grace Hastanesi'ne yayan ve 13 Mart'ta ölen oğlu Tse Chi Kwai'yi enfekte ettikten sonra 5 Mart'ta evdinde öldü.
Singapur
1 Mart'ta, başka bir Metropole konuğu olan 26 yaşındaki Esther Mok, Hong Kong'u ziyaret ettikten sonra Tan Tock Seng Hastanesine kabul edildi ve Singapur'da salgın başladı. Mok iyileşmesine rağmen, bazı aile üyeleri iyileşmedi.
Tayvan
Tayvan'daki ilk atipik pnömoni vakaları, Guangdong merkezli bir iş insanı ve karısında 14 Mart'ta tespit edildi ve 17 Mart'ta doğrulandı. 23 Şubat'ta Hong Kong üzerinden Tayvan'a dönmüştü ve iki gün sonra ateşi olduğunu bildirmişti. Karısı onunla ilgilendikten sonra hastalandı ve ikisi de Ulusal Tayvan Üniversite Hastanesine kaldırıldı. Tayvan'ın üçüncü hastalık vakası 15 Mart'ta Yilan hastanesinde tespit edildi. İlk vaka gibi, üçüncü vaka da Tayvan'a varmadan önce Guangdong'a gitti ve Hong Kong'dan geçti. Üçüncü vaka teşhis edildikten kısa bir süre sonra, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerinden yetkililer, hastalığı incelemek için Tayvan'a gitti. Guangdong'a başka bir gezgin olan dördüncü vaka, önceki gün bir hastanede tedavi gördükten sonra 18 Mart'ta Chiayi'de tespit edildi. 22 Mart'a kadar, Tayvan'daki altı vaka, Dünya Sağlık Örgütü'nün olası tanımına uyuyordu.
Hong Kong
4 Mart'ta, 11 gün önce Metropole'un 9. katında bir konuğunu ziyaret eden 27 yaşındaki bir adam, Hong Kong'daki Prince of Wales Hospital'a kaldırıldı. En az 99 hastane çalışanı (17 tıp öğrencisi dahil) onu tedavi ederken enfekte oldu.
25 Mart'ta Hong Kong yetkilileri, 15 Mart'ta Air China 112 sefer sayılı uçuşu ile Pekin'e giden bir uçakta bulunan hasta bir adamdan 9 turistin enfekte olduğunu belirtti.
27 Mart'ta, Hong Kong Eğitim ve İnsan Gücü Bürosu başkanı Arthur K.C. Li, eğitim kurumlarındaki tüm derslerin iptal edildiğini duyurdu. Singapur Eğitim Bakanlığı, tüm ilkokulların, ortaokulların ve küçük kolejlerin 6 Nisan 2003'e kadar kapatılacağını duyurdu. Politeknikler ve üniversiteler etkilenmedi.
Nisan 2003
1 Nisan'da ABD hükûmeti, Hong Kong ve Guangzhou'daki konsolosluk ofislerinde zorunlu olmayan personeli geri çağırdı. ABD hükûmeti ayrıca ABD vatandaşlarına bölgeye seyahat etmemeleri konusunda uyarıda bulundu.
2 Nisan'da Çinli tıp yetkilileri SARS salgınının durumunu bildirmeye başladı. Çin'in güneyindeki Guangdong eyaleti 361 yeni enfeksiyon ve 9 yeni ölüm bildirerek daha önce Şubat ayı sonunda bildirilen Çin Anakarası rakamlarını artırdı. Virüs, Pekin ve Şanghay'da da tespit edildi. DSÖ ayrıca bir basın brifingi sırasında yolculara Hong Kong ve Guangdong'dan kaçınmalarını tavsiye etti.
5 Nisan'da Singapur hükûmeti okulların kapatılacağını duyurdu. Ortaokullar 9 Nisan'da, ortaokullar 14 Nisan'da, ilkokullar ve anaokulları 16 Nisan'da açılacaktı.
8 Nisan'da SARS, Kowloon'daki Amoy Bahçeleri yakınlarındaki Aşağı Ngau Tau Kok Malikanesi'nde yayılmaya başladı.
30 Nisan'da Dünya Sağlık Örgütü Toronto için SARS seyahat uyarısını kaldırdı. Karar, "SARS'ın yayılmasını durdurmak için yerel önlemlerden memnun olduğu" için alındı.
Mayıs 2003
24 Mayıs'ta Toronto'da yaklaşık 20 şüpheli hastadan oluşan yeni bir grup rapor edildi. 29 Mayıs'a kadar, SARS salgınının potansiyel yayılmasını kontrol altına almak isteyen yetkililer tarafından 7.000'den fazla kişiye Kanada'da kendilerini karantinaya almaları talimatı verildi.
Tayvan'da, Taipei Belediye Hastanesinin Hope şubesinin yöneticileri ve personeli, Taipei Şehir Hükûmeti tarafından disiplin cezasıyla karşı karşıya kaldı.
Hazira 2003
10 Haziran'da Ontario hükûmeti, eyalette "SARS'ın son girişini ve yayılmasını araştırmak" için SARS Komisyonu oluşturdu.
23 Haziran'da Hong Kong, DSÖ'nün 'Etkilenen Bölgeler' listesinden çıkarılırken Toronto, Pekin ve Tayvan kaldı.
Temmuz 2003
2 Temmuz'da Kanada, DSÖ'nün 'Enfekte Alanlar' listesinden çıkarıldı.
5 Temmuz'da DSÖ, SARS salgınının Tayvan'ı kapsadığını ve etkilenen bölgeler listesinden çıkardığını açıkladı. Tayvan'ın listeden çıkarılması salgının sona erdiği anlamına geliyordu.
Eylül 2003
8 Eylül'de Singapur, Singapur Ulusal Üniversitesi'ndeki bir SARS araştırma laboratuvarında doktora sonrası çalışan bir işçinin Batı Nil virüsü üzerinde çalışırken hastalığa yakalandığını, ancak kısa bir süre sonra iyileştiğini duyurdu. Araştırmasını yaparken iki virüsün karıştığından şüphelenildi.
Ocak 2004
5 Ocak'ta Çin, Aralık ayında bildirilen vakanın bir SARS vakası olduğunu doğruladı. Filipinler, Hong Kong'dan yeni dönen bir kişide olası bir vaka olduğunu duyurdu. Daha sonra hastanın SARS değil zatürreden muzdarip olduğu belirlendi. Çin'de, Asya hurma misk kedileri pazarlarda itlaf edildi.
Nisan 2004
SARS, Pekin ve Anhui Eyaletinde yeniden patlak verdi. 22 Nisan'da Çin, 53 yaşındaki bir kadının 19 Nisan'da öldüğünü açıkladı, Haziran'dan bu yana ilk SARS ölümü. İlk kez 22 Nisan'da bildirilen salgında bir kişi öldü ve dokuz kişi enfekte oldu.
Mayıs 2004
1 Mayıs'ta Pekin'de, tümü CDC'nin Pekin'deki Ulusal Viroloji Enstitüsü'ndeki tek bir araştırma laboratuvarı olan İshal Virüsü Laboratuvarı ile ilgili iki ek teyit edilmiş SARS vakası ve üç ek şüpheli vaka rapor edildi. "Vakalar, CDC'nin SARS virüsü üzerinde disiplinler arası araştırmaların yürütüldüğü viroloji ve ishal enstitülerinde canlı ve inaktif SARS koronavirüsü kullanan deneylerle bağlantılıydı." Pekin'de dördü ve Anhui'de iki olmak üzere toplam vaka sayısı altıydı.
2 Mayıs'ta Çin, üç şüpheli vakayı gerçek SARS vakaları olarak açıklayarak yakın zamanda ortaya çıkan bir salgındaki toplam vaka sayısını dokuza çıkardı. 189 kişi karantinadan serbest bırakıldı. 18 Mayıs'ta, üç haftalık bir süre içinde hiçbir yeni enfeksiyon bildirilmemesinin ardından DSÖ, Çin'de başka SARS vakalarının bulunmadığını duyurdu, ancak "biyogüvenlik endişelerinin devam ettiğini" belirtti.
Sonrası
Mayıs 2005'te New York Times'tan Jim Yardley şunları yazdı:
""Bu yıl (2005) veya 2004 sonlarında tek bir şiddetli akut solunum sendromu vakası bildirilmemiştir. 2002'nin sonlarındaki ilk salgından bu yana vakası olmayan ilk kış. Ek olarak, Haziran 2003'e kadar dünya çapında en az 774 ölüme neden olan SARS salgını o zamandan beri bir laboratuvarın dışında görülmemiştir.""
Zafer Davutoğlu
Zafer Davutoğlu, (1934, İstanbul - 1996, İstanbul), Türk yönetmen, senarist ve yapımcı.
1960'lı yıllardan 1990'lı yıllara dek süren sanat hayatı boyunca 36 sinema filminin yönetmenliğini yapmakla birlikte, birçok filmin rejisinde bulunmuş, yapımcılığını, kurgusunu üstlenmiş, senaristliğini yapmıştır
İlk olarak 1950'de, henüz 15 yaşlarında İpek Film Stüdyosu'nda dekoratör yardımcısı olarak çalışmaya başlar. 1953'te Acar Film Stüdyosu' nda kamera asistanlığı yapar. 1960'lı yıllarda ise yönetmen Osman Seden'le çalışarak birçok filme birlikte imza atmıştır. Yönetmenlik yaptığı ilk film, 1963 yılında senaryosunu Osman Seden’in yazdığı, baş rollerinde Ajda Pekkan, Öztürk Serengil, Efkan Efekan'ın yer aldığı “Adanalı Tayfur” isimli filmdir. Zafer Davutoğlu, 1973 yılından itibaren ise daha çok TV’ye yönelik yapımlarda yönetmenlik yapmayı tercih etmiştir.
Yılmaz Güney, Fecri Ebcioğlu, Münir Özkul ve Nubar Terziyan'ın rol aldığı Son Kızgın Adam isimli 1970 yapımı filmin yapımcısı, yönetmeni ve senaristidir. Filmin görüntü yönletmenliğinde ise kardeşi Kenan Davutoğlu yer alır.
İstanbul Şehir Tiyatroları oyuncusu Burak Davutoğlu'nun amcasıdır.
Dış bağlantılar
IMDb sayfası
Cennetten Çok Uzakta
Cennetten Çok Uzakta, Todd Haynes tarafından yazılıp yönetilen ve Julianne Moore, Dennis Quaid, Dennis Haysbert ve Patricia Clarkson'ın oynadığı 2002 Amerikan dönem drama filmidir. Filmin prömiyeri, Moore'un En İyi Kadın Oyuncu dalında Volpi Kupası'nı kazandığı ve görüntü yönetmeni Edward Lachman'ın Üstün Bireysel Katkı için bir ödül kazandığı Venedik Film Festivali'nde yapıldı.
Hadım Süleyman Paşa
Hadîm Süleyman Paşa (d. 1467 - Eylül 1547, Malkara), I. Süleyman saltanatı döneminde Nisan 1541-28 Kasım 1544 arasında sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamı ve Serdarıdır. İki kez Mısır Valiliği yapmış ve Hindistan'a sefere çıkan ilk Osmanlı Donanması'na komuta etmiştir.
Hayatı
Hadım Süleyman Paşa devşirme olarak saraya geldi. Enderun'dan çıkınca hadım akağalar arasına girdi. Önce hazinedarbaşılığa yükseldi. Daha sonra Macaristan sınırını korumakla görevlendirildi.
Birinci Mısır beylerbeyliği
1524'te Şam beylerbeyiliğine atandı. Mısır'a gidip Hain Ahmed Paşa isyanının bastırıp onu ortadan kaldıran Sadrazam Pargalı İbrahim Paşa'nın davet üzerine 14 Haziran 1525'te de Mısır Beylerbeyiliğine atandı. Mısır'da bulunduğu 10 yıllık süre zarfında Osmanlı merkezi yönetiminin güçlenmesini ve eyalet gelirinin artmasını sağladı. Osmanlı egemenliğini Yemen ve güney Mısır'da genişletip pekiştirmek istemekteydi.
Aynı zamanda Hint ticaretine Portekiz Krallığı tehdidi ortaya çıkmıştı. Portekizlilerin Ümit Burnu'nu geçip o zamanlarda Müslümanların tekelinde bulunan Baharat Yolu ticaretine alternatif bir yol açmaları ve Portekiz Krallığı'nın yeni limanlarda söz sahibi olmak istemeleri İmparatorluğun Doğusunda gerginliği arttırmıştı. Aden Körfezi ve çevresinde seyrüseferin güvenli olması ayrıca Aden ve Yemen'in tam bir Osmanlı hakimiyeti altına girmesi için Hadım Süleyman Paşa, I. Süleyman'dan bir donanma kurmak için izin istedi. Gelen olumlu cevaba müteakiben 80 parçalık gemi yapılmak üzere gerekli malzemeler Süveyş tersanesi istikametine doğru peyderpey 1530-31 yılları içerisinde ulaştırıldı. Lakin bu donanmanın yapımı için ayrılan Mısır Eyaleti vergisi İran'a savaş açılması sebebiyle bu cepheye kaydırıldığı için Süveyş tersanesindeki donanma projesi bir süreliğine ertelendi.
Padişah İran'a savaş açılıp Irakeyn Seferi'ne başlayınca, yeni cepheye destek olmak için padişahın talimatıyla 26 Şubat 1535'te Mısır Beylerbeyliği görevini Divane Hüsrev Paşa'ya bıraktı.
İran Seferi ve ikinci Mısır beylerbeyiliği
Irakeyn Seferi dönüşünde 1535'te Anadolu Beylerbeyiliğine atandı.
Bu sırada Portekiz Krallığının Hindistan'da baskıları sürüyordu. Gucerat Sultanı Bahadır Şah, hem hediyelerle Osmanlı Devleti Padişahına ulak göndermişti hem de hazinesini işgal altındaki ülkesinden daha güvenli Haremeyn bölgesine emaneten 3 adet kalyon ile yola çıkartmıştı. 1536 yılında Edirne'ye ulaşan Gucerat Sultanı Bahadır Şah'ın elçisi Edirne'de Padişah huzuruna kabul edildi. Bahadır Şah hem ülkesini işgal eden Türk-Moğol imparatoru Hümâyun Şah'a hem de Portekiz Krallığı'na karşı yardım istiyordu. Osmanlı İmparatorluğu, Hindistan'daki Müslüman devletlerin iç işlerine karışmayı reddetti. Lakin Portekiz Krallığı'nı orada bir tehdit olarak gördüğünü belirterek bir donanma hazırlığına başlayacaktı. Elçiyle bu görüşme yapıldığında Portekizliler Diu limanını ele geçirmişlerdi.
Hadim Süleyman Paşa bu olaylar doğrultusunda Ocak 1537'de tekrar Mısır Beylerbeyiliğine getirildi ve İran seferi dolayısıyla yarım kalan Süveyş Donanmasını bitirmesi için görevlendirildi. Diğer taraftan Portekizlilere Süveyş'te bir Osmanlı filosu kurulma haberinin almışlardı. Diu kalesini tahkim ettiler. Şubat 1537'de Bahadır Şah'ı Portekizliler hile ile öldürüp kardeşi Mahmut'u Gücerat Sultanı yaptılar. Bahadır Şah, Portekizlilerce öldürüldü. Haberi Osmanlı Devleti'ne tam bir yıl sonra Şubat 1538'de ulaştı.
Bunun üzerine Padişah Mısır'a donanma yapımının hızlandırılması talimatını verdi. Ayrıca Bahadır Şah'ın varisi olmadığı için Gucerat'ta veraset kavgaları baş göstermişti. Bunun üzerine Kanuni Sultan Süleyman Bahadır Şah'ın elçi yolladığı sırada Mekke'ye 3 kalyonla gönderdiği Gücerat devlet hazinesini İstanbul'a getirmeye karar verdi. Önce İskenderun'a getirilen hazine Salih Reis gözetiminde İstanbul'a getirilecekti. Bu nakliyat haberini alan Cenevizli amiral Andrea Doria, Salih Reis’in filosunu zaptetmeye çalıştıysa da Barbaros Hayreddin Paşa’nın müdahale etmesi üzerine emeline ulaşamadı.
Donanma hazırlığı hem yeni gemilerin yapımıyla hem de eski gemilerin toplarla takviye edilmesiyle sürüyordu. Bu sırada Venedik Cumhuriyeti ile Osmanlı Devleti'nin arası bozulduğu için İskenderun'da ve İstanbul'da Venedik ticaret gemilerine el konulmuş ve mürettebatı da esir edilmişti. Hadım Süleyman Paşa bazı mürettebatı donanmayı güçlendirmek için sefere beraberinde götürdü.
Aden'in Zaptı
Hadım Süleyman Paşa kendi arzusu üzerine Süveyş Donanması Serdarlığına atandı. 13 Haziran 1538'de 76 parça gemi ve 1500'u yeniçeri 6500 asker ile Süveyş'ten ayrıldı. Tur'da bulunan 30 gemi de donanmaya katıldıktan sonra Temmuz ayının ortasında tüm donanma Cidde'de toplandı. Kameran limanının geldiğinde daha önce Osmanlı egemenliğini kabul etmiş olan Aden Emiri Amir bin Davud'u tekrar itaata davet etti. 3 Ağustos 1538'de ise donanma Aden Limanı'na demirledi. Portekiz Krallığı'na daha yakın olan Aden Emiri Amir Bin Davud önce Süleyman Paşa tarafından gemisine çağrıldı. Zamanın kroniklerine bakılacak olursa da önceden hasta askerlerin tedavisi bahanesiyle hasta olmayan askerler de şehre sokulmuş ve onlara refakatçi olarak da askerler Aden'e girmişlerdi. Aden Emiri Süleyman Paşa'nın gemisine 4 önemli adamıyla geldiğinde tutuklandı ve asılarak idam edildi. Bu sırada top atışı ile işaret verildi. Hem limandaki donanmada bulunan askerler hem de içeriye hasta olarak ve refakatçi olarak girmeyi başaran 500 silahlı asker Aden'i işgal ettiler. Şehir yağmalandı. Ganimet Süleyman Paşa'nın emriyle toplanıp haznedarına teslim etti. 16 gün Aden'de kalıp sukûneti sağladıktan sonra Behram Bey'i ve 500 askeri burada bırakarak Hindistan'a doğru yola koyuldu. Gucerat kıyılarına yöneldi.
Hindistan Seferi ve başarısızlık
19 Ağustos 1538'de Aden'den demir alan Hadım Süleyman Paşa Serdarlığındaki Osmanlı donanması Cücerat kıyılarına erişip 2 Eylül'de Diu'nun 100 mil açıklarında demirledi. Ayın 4'unde ise Diu limanına yakın bir yerde demirledi. Ayın 7'sinde patlak veren fırtınada donanma hasar gördü. Gemilerin tamiri için Diu'ya 20 mil mesafedeki Madresabat(Caffarâbâd) limanına demirledi. Burada yaklaşık 3 hafta kaldı. Bu süre zarfında hem Diu limanına gelen Portekiz yardım gemilerini engelleyememiş olacaktı hem de Portekizlilere hazırlık için 3 hafta daha vermiş olacaktı. Ayrıca Madresebad'a demirlerken 4 gemi haliçte karaya oturdu. Yüklerin bir kısmı döküldü. Bunların içinde at eyeri de vardı. Bu durum yerel yöneticilerce Türk'lerin kendi ülkelerini de istila edeceklerine yoruldu. Bu olaydan sonra yerel yönetimlerin erzak ve at destekleri sekteye uğradı. Hindistan'daki yerel yöneticilere varmadan önce destekleri için mektuplar yollayan Süleyman Paşa, hem bu son olaya yüzünden hem de daha önce izlediği politikalar sebebiyle çok fazla destek göremedi. Bu durumun, kroniklerde ve günümüz tarihçilerinin görüşlerinde birleştiği üzere Hadim Süleyman Paşa'nın Başta Aden Emiri'ni idam etmesi gibi ven vermeyen politikalarından kaynaklandığı söylenebilir. Eylül ayında Diu Kuşatması'nı başlattı ama Portekiz muhafızı Antonio de Silva'nın direnişi ile çok iyi takhim edilmiş bu kaleyi eline geçiremedi.
Hindistan'da Diu limanını bir üs olarak kullanması gerektiğinin bilincinde olduğu düşünüldüğünde Hadim Süleyman Paşa'nın daha fazla müttefik edinmesi için daha ılımlı bir politika gütmesi gerektiği genel kabul görmektedir. Bölgedeki Türk devletleri Hadim Süleyman Paşa'nın askerlerle topraklarından geçmelerini bir tehdit olarak görmüş mümkün mertebe desteklerini belli etmeden de olsa geciktirerek ya da tam bir karşı duruşla esirgemişlerdir.
Hindistan'dan geri dönüş
Hindistan'dan başarısız dönüş Hadim Süleyman Paşa'nın saldırgan yönetim tarzını daha da sertleştirdiği kabul edilebilir. Önce Zebid kalesine hücum etmiştir. Yenilgiyi kabul ederek boynunda urgan ile teslim olan Zebid Beyi Nâhüda Ahmed'i idam ettirmiştir. Zebid'den geri dönüş yolunda 140 Portekizli esirin idam edilmesi sertliğinin bir başka göstergesidir.
İstanbul yılları ve ölümü
1539 sonlarına doğru İstanbul'a dönüp Kubbealtı Vezirliğine getirildi. Önce ikinci vezirliğe yükseldi sonra da Nisan 1541'de Lütfi Paşa yerine Sadrazam oldu. Kanuni Süleyman'ın 1541 Macaristan seferi sırasında ülkenin doğu sınırını korumak hedefiyle Tokat bölgesinde Artükabada'a gönderildi. Daha sonraki Istolni-Belgrad seferinde ise Kanuni'nin maiyetinde bulundu.
28 Kasım 1544'te yerine Mısır Beylerbeyiliğine getirilen Divane Hüsrev Paşa ile Hadim Süleyman Paşa'nın Mısır Beylerbeyi olduğu sıradaki uygulamaları hususunda suçlamalarda bulununca aralarında tartışma çıktı. Hatta padişah önünde hançerler çekildi. Bunun üzerine Kanuni Sultan Süleyman her iki Paşayı da görevden aldı.
Hadim Süleyman Paşa Malkara'ya sürüldü. Hakkında öne sürülen suçlamalardan aklanmasının ardından kısa bir süre sonra Eylül 1547'de Malkara'da hayatını kaybetti.
Değerlendirme
Sicill-i Osmani'de şöyle değerlendirilmektedir. Sert, tedbirli ve cesurdu. İhtişama düşkün olup bin nefer kölesi vardı.
Eserleri
Kahire kalesini tamir ettirmiştir. Kusun'da bir zaviye, Bulak ve Yemen'de camii, ribat, hamam gibi hayır eserleri yaptırmıştır.
Mekong dev yayın balığı
Mekong dev yayın balığı (Pangasius gigas), Pangasiidae familyasından Mekong ırmağının alt kısmında yaşayan bir yayın balığı türü.
Üç metre boyu ve 300 kilo ağırlığı ile en büyük yayın balığı türüdür.Mersin Morinası'ndan Sonra dünyanın en büyük tatlı su balıklarındandır.
Geniş yassı bir kafası, geniş bir ağzı, üst dudaklarından sarkan iki uzun anteni, kuyruğuna kadar uzanan bir kıç-yüzgeci ve kafasının yakınında bulunan küçük bir sırt yüzgeci vardır. Büyüklüğüne rağmen, Mekong dev yayın balığının dişleri yoktur ve sadece bitkisel gıdalarla beslenir.
2005 yılında Tayland'da 290 kilo'dan ağır ve üç metre uzunluğunda bir Mekong dev yayın'ı tutulmuştur. 10 ila 90 kilo arası Mekong yayın balıkları, Bangkok'daki Bung-Sam-Lan-gölünde olta ile sürekli tutulmaktadır.
Batı biliminde ancak 1930 yılından sonra ilk kez bu balıktan sözü edilmeye başlandı. O yılda bir batılı turist bu balığı, Kamboçya'nın Phnom-Penh kentinde bir yemek pazarında "keşfetmişti".
Türkiye cumhurbaşkanı eşleri listesi
Türkiye cumhurbaşkanı eşleri listesi, Türkiye'nin cumhurbaşkanları ile evli olan kişilere yer veren listedir.
İzmir Körfezi
İzmir Körfezi, Türkiye'de Karaburun Yarımadası ile Foça arasından başlayarak İzmir'i merkezden çevreleyen ve Ege Denizi'nin devamı olan bir körfezdir.
Coğrafya
İzmir Körfezi, Karaburun Yarımadası'ndaki Kanlıkaya Burnu ile Foça'daki Aslan Burnu arasındaki 13 deniz mili açıklıktan başlar. Körfez şekil konum itibarıyla üç kesime sahiptir. Birincisi iç körfez olarak adlandırılan ve Çiğli'deki eski dalyan ile Balçova arasında kalan kısımdır. İkincisi orta körfez olarak nitelendirilen ve Çiğli'deki tuzla ile Güzelbahçe arasındaki bölümdür. Üçüncüsü ise bu alanın batısında kalan dış körfezdir. Körfezin yüzey alanı 960,4 km2 iken kıyı şeridi 464 km uzunluğundadır.
İzmir Körfezi'nde yer alan Uzunada, Türkiye'nin en büyük dördüncü adasıdır. Körfez içerisinde konumlanan diğer başlıca adalar Hekim Adası ve Karantina Adası'dır. Urla kıyısında dört ada ve iki kayalıktan oluşan Çiçek Adaları konumlanır. Foça kıyısında yer alan Foça Adaları ise en büyüğü Orak Adası olan dokuz ada ve kayalıktan oluşmaktadır. Büyükada, Karaburun kıyılarında bulunan birkaç adadan biridir.
Körfeze dökülen on yedi akarsu mevcuttur. Bunlar arasında Gediz Nehri ve Meles Çayı yer almaktadır. Körfezin kuzeydoğusunda Gediz Nehri'nin taşıdığı alüvyonlarla oluşan Gediz Deltası yer almaktadır. 19. yüzyılın sonlarında nehrin körfezi dolduracağı endişesiyle yeni bir nehir yatağı oluşturulmuş ve nehrin akış yönü değiştirilmiştir. Taşlıtepe, Değirmentepe ve Üçtepeler, eskiden birer adayken Gediz'le birlikte gelen malzeme ile karaya bağlanmıştır. Gediz Deltası'nda bulunan Çamaltı Tuzlası, Türkiye'nin en büyük tuzlasıdır. Yine burada bulunan Homa Dalyanı, körfezdeki beş dalyandan günümüze ulaşan son dalyandır.
Körfez, konumu sayesinde şiddetli rüzgârlardan korunaklıdır (Karaburun Yarımadası'ndaki Akdağ, kuzeyde Yamanlar Dağı ve güneyde Balçova tepeleri rüzgârı kesmektedir). Güney kıyısında, İzmir Marina yat ve yelken sahipleri için sığınma imkânı sağlar. Dış körfez rüzgâra açık daha geniş ve daha derindir. İç körfezde derinliğin azaldığı yerlerde ışıklı şamandıralar bulunmaktadır.
İzmir Körfezi'nin su sirkülasyonunu artırmak ve su kalitesini iyileştirmek amacıyla bir rehabilitasyon projesi hayata geçirilmektedir. Proje kapsamında 9,5 milyon m2'lik alanda dip taraması yapılması, 13,5 kilometre uzunluğunda, 250 metre genişliğinde ve 8 metre derinliğinde sirkülasyon kanalı açılması ve çıkarılan malzeme ile körfezin kuzeyinde iki adet doğal yaşam adası oluşturulması planlanmaktadır.
Jeoloji
İzmir Körfezi, Kuaterner jeolojik zamanında oluşmuştur. Körfezin doğu-batı yönlü çukurluğu fayların kırılmasıyla meydana gelmiştir. 2016'da körfezde dört yeni fay hattı tespit edildi.
Flora ve fauna
Körfezin kuzeydoğu kıyıları (Foça kıyıları) Akdeniz foklarına barınak durumundadır. Körfezde kefal, levrek, çipura, barbun, kalamar bolca yakalanır. Deniz tavşanı, horozbina, tüplü boru kurdu, endemik taş mercanı gibi canlıların da yaşadığı bilinmektedir. Ayrıca dış körfezde laos, vatoz, kalkan balığının yanı sıra fok ve yunus gibi memeli canlılara da sıkça rastlanır. Körfezin kuzeyindeki İzmir Kuş Cenneti ve güneyindeki Çakalburnu Lagünü, kuşların üreme alanıdır. 2019 yılında yeni bir tür olarak değerlendirilen bir boru kurdu körfezde tespit edildi.
Tarihçe
Körfez çevresinde ilk yerleşimlerin Neolitik Çağ'da olduğu kabul edilmektedir. En bilinen yerleşim yeri MÖ 3300'lerde Bayraklı civarında kurulan Smirni antik kentidir. Ankara Muharebesi'nin ardından İzmir'e gelen Timur, Aralık 1402'de İzmir Liman Kalesi ve çevresini ele geçirmiş ve kalenin yıkılması emrini vermiştir. I. Dünya Savaşı sırasında Mart 1915'te Sancakburnu Kalesi ile Urla açıklarında ve Mayıs 1916'da Uzunada çevresinde deniz savaşları yaşanmıştır.
Ekonomi
İzmir Limanı, körfezin doğusunda yer alan bir yük ve yolcu limanıdır. Ülkenin konteyner hacmi bakımından yedinci, kargo tonajı bakımından on üçüncü büyük limanıdır.
Derinlik itibarıyla iç körfez deniz taşımacılığına uygundur. Körfezdeki dokuz iskeleden vapur ve arabalı vapur seferleri yapılmaktadır. İç körfez İzmir'in ulaşımı açısından önemli bir yere sahiptir. Dış körfezde sadece yaz aylarında beş iskeleye yolcu taşınmaktadır. Dış körfez kıyısındaki Mordoğan, Karaburun ve Foça gibi yerleşimlerde balıkçılık gelişmiştir. Karaburun Yarımadası'nın körfez kıyılarında çiftlik balıkçılığı ve süngercilik yapılır. Açık deniz balıkçılığı Mordoğan-Karaburun-Foça üçgeninde yaygındır.
Körfezin iki yakasının köprü ve tüp geçit ile birleştirilmesini öngören İZKARAY projesi, Balçova ve Çiğli ilçeleri arasında karayolu ve demiryolu bağlantısı öngörmektedir.
Batıklar
İzmir Körfezi'nde bilinen beş batık vardır. Sancakburnu Kalesi açıklarında 16,4 metre derinlikte, 1957'de birbirine çarparak batan biri 118 metre diğeri 86 metre uzunluğunda iki geminin enkazı bulunmaktadır. En son 2017'nin başında keşfedilen, 1800'lerin sonunda batan bir yük gemisi olduğu düşünülen, Güzelbahçe açıklarında 42 metre derinlikte bulunan ve 78 metre uzunluğunda olan bir batık daha mevcuttur. Ayrıca I. Dünya Savaşı sırasında körfezde bir ila dört geminin batırıldığı belirtilmektedir. Sancakburnu Kalesi önünde bulunan onlarca batık 1967'de ve sonraki yıllarda denizden çıkarılmıştır.
Kirlilik
Körfez çevresinde 200.000 kişinin yaşadığı dönemde atık suların körfeze boşaltılması belirgin bir soruna yol açmıyordu. Ancak nüfusun 500.000'i geçmesi ve sanayileşme ile birlikte körfezin kendisini yenileme kapasitesinin üzerinde bir atık körfeze karışmaya başladı. Bu dönemde kirlilik fark edilir bir hâl aldı ve halk denize giremez oldu. 1990'larda nüfusun 1,7 milyonu aşmasıyla kirlilik seviyesi çok yükseldi ve balıklarda ağır metal izlerine rastlandı. 1992'de İZSU tarafından Büyük Kanal Projesi adı verilen arıtma ve kanalizasyon sistemi kurulmaya başladı. Ekim 2002'de devreye giren sistem ile körfeze atık su boşaltımının önüne geçildi. 2010'lu yıllara gelindiğinde körfezdeki kirliliğin giderildiği ve deniz yaşamının normale döndüğü gözlendi. İZSU'nun 2000'den beri yürüttüğü İzmir Körfezi Oşinografik İzleme Projesi ile körfezdeki temizlenmenme takip edilmektedir.
Etkinlikler
Yelkencilik iç körfezde iki ayrı İzmir kulübüyle (Karşıyaka SK ve Göztepe SK) desteklenen önemli bir spor dalıdır. 2017'den beri her yıl düzenlenen İzmir Körfez Festivali ile körfezde yat, yelken, kano, kürek ve dragon yarışları yapılmaktadır. Körfez kıyılarında İzmir Müze Gemiler ve Zübeyde Hanım Eğitim ve Müze Gemisi bulunmaktadır. Körfezde altısı Urla'da, dördü Foça'da, üçü Karaburun'da ve biri Güzelbahçe'de olmak üzere on dört tane Mavi Bayraklı plaj vardır. Körfezde on iki noktada kültür ve tabiat varlıklarının korunması amacıyla dalış yasağı uygulaması mevcuttur.
Hasan Vecih Bereketoğlu
Hasan Vecih Bereketoğlu (1895, Rodos - 21 Haziran 1971, İstanbul) Türk izlenimci ressam. 1914 Kuşağı ressamlarından biridir.
Hasan Vecih Bereketoğlu Kazasker Bereketzade Cemil Bey’in oğludur. Babasının memur olmasından dolayı ilköğretimini Mısır'da yaptı. Liseyi ise Rodos'ta tamamladı. İstanbul Darülfünün Hukuk Fakültesi'nde eğitimde gördü. Resim alanındaki ilk derslerini 1916 ile 1920 yılları arasında Halil Paşa'dan aldı. Güzel Sanatlar Birliği'nin kuruluşuna destek veren isimlerinden biri oldu. 1922-1923 yıllarında Paris'te bulundu ve Julian Akademisi'nde davam etti. 1923 yılında Türkiye'ye geri dönerek Kadıköy Halkevi Başkanlığı görevini üstlendi. 1943 yılında Ankara'ya taşınınca Cumhurbaşkanlığı daire müdürü oldu. Bu yıllarında natürmort eserler verdi. Sanat hayatında genel olarak izlenimci anlayışı benimseyerek  bu türde eserler verdi. İstanbul ve İstanbul değerleri konulu çalışmalarında Halil Paşa, Hikmet Onat ve Nazmi Ziya Güran'dan etkilendiği görüldü. Fenerbahçe, Kurbağalıdere ve Göksu manzaralı resimleriyle daha çok açık hava ressamı olarak anıldı. Bu resimlerinde ışık unsurunu rengi belirleyen unsur olarak görmeyerek doğada yarattığı yansıma ile sundu.
Ekolojik sistemler teorisi
Ekolojik sistemler teorisi, Urie Bronfenbrenner’in (1917-2005) 1940’lı yıllar boyunca çocukluk ve arkadaşlık örüntülerine dayanan çalışmalarından ortaya çıkmıştır. Ekolojik sistemler kuramı üzerinde, Sovyet gelişim psikoloğu Lev Vygotsky ve Alman doğumlu psikolog Kurt Lewin’in önemli etkileri bulunmaktadır. Kuram; hem gelişim psikolojisinde hem de kültür ve insan gelişiminin incelenmesinde ileri sürülen ekolojik-ortamsal yaklaşımlara temel olmuştur. Aktif bireyin; fiziksel, toplumsal ve kültürel çevre içerisinde karşılıklı etkileşimini temel alan dinamik bir modeldir. Çocuğun sosyalizasyonunu şekillendiren ekolojik bağlam; kişiler arası ilişkilere ve bu ilişkilerin bağlam ile ilişkisine vurgu yapmaktadır. Her bağlam, başarılı uyuma engel olan veya başarıyı sağlayan belirli riskler ve koruyucu faktörler içermektedir. Çocuk geliştikçe ortamındaki etkileşimler daha karmaşık hale gelmektedir. Bu karmaşıklık, çocuğun fiziksel ve bilişsel yapıları büyüdükçe ve olgunlaştıkça ortaya çıkabilir.
Bağlam içinde gelişen insan
Bireyin sosyal ilişkilerine çok yönlü ve farklı bağlamları göz önüne alacak şekilde odaklanma, bireyin gelişimi ve uyumunun anlaşılmasını sağlayacaktır. Bu anlayış aynı zamanda kültür gibi daha geniş katmanları içeren bir sisteme de dikkat çekmektedir. Gelişimsel bakış açısıyla iç içe geçmiş sistemler kapsamında ele alınan insan gelişimine dair en etkili açıklama Bronfenbrenner ve Morris (2006) tarafından yapılmaktadır. Ekolojik Model’e göre gelişme bireylerin içinde bulunduğu bağlamlar ve bireyler arasındaki ilişkilerin bir fonksiyonudur. Bu fonksiyonları kavramak için değişimi ele almak gerekir çünkü; bireyler, bağlamlar ve kültür zamanla değişmektedir. Her bir sistemdeki değişim kaçınılmaz olarak diğerlerini de etkiler. Bu özellik sistem modellerinin en temel özelliğidir. İnsan gelişiminin bağlamı çok fazla etkiyi içine almaktadır. Bunlar iç içe geçmiş ve etkileşim halindedir. Anne baba değer sistemleri, toplumun çocuğa bakışı ve çocuğun değeri farklı sistemlerde yer alan bağlama ilişkin özelliklerdir. Gelişen insanın uyumu ve yetkinliği ile makro düzeydeki etkiler arasında aracı faktörlere değinmek gereklidir. Sistemik bakış ile aile, kişinin yetkinliği için aracı faktör olarak ortaya çıkmaktadır
Sistem teorisi
İnsan gelişimi bağlam içerisinde bir dizi iç içe geçmiş yapılardan oluşmaktadır. Bu yapılar en yakından en uzağa doğru düzenlenmiş beş katmandan oluşur: mikrosistem, mezosistem, ekosistem, makrosistem ve kronosistem. Bireyin gelişimini sürekli olarak etkileyen bu yapılar anlık ve yüz yüze etkileşimlerden genel kültürel inanç sistemlerine kadar genişlemektedir. Buna göre bir çocuk hiyerarşik olarak iç içe geçmiş çok boyutlu, sürekli açılan ve değişen bağlamlar içinde bulunmaktadır. Bu katmanlar birbiriyle etkileşir ve çocuğun gelişimini etkiler.
Mikrosistem
En temel ve bireye en yakın sistemdir. Belirli fiziksel, sosyal ve sembolik özelliklerle yüz yüze bir ortamda gelişmekte olan bireyin yaşadığı faaliyetlerin, sosyal rollerin ve kişilerarası ilişkilerin örüntüsüdür. Gelişen bireyin içinde bulunduğu ev, akran grubu ve okul gibi yakın çevreler ve bu çevrelerde geliştirdiği doğrudan etkileşimler önemli mikrosistemlerdir.
Mezosistem
İki ya da daha fazla mikro sistem arasında gerçekleşen bağlantı ve süreçlerdir. Gelişen bireyin yaşamında farklı mikro sistemler arasındaki etkileşimini içermektedir. Araştırmacılar tarafından iki mikro sistemi köprüleyen bir ilişki olarak da tanımlanmaktadır. Okul- aile, akran grubu-aile bu sistem içerisinde yer alır.
Ekzosistem
Bireyi doğrudan ilgilendirmeyen fakat halihazırda gelişimlerini etkileyebilecek çevresel etkilere atıfta bulunmaktadır. Birey bunlardan sadece birinde yer alır. Ebeveynin sosyal ilişki ağı ve komşuluk ilişkileri arasındaki bağlantı ve süreçleri bu katmanı oluşturmaktadır. Örneğin stresli bir çalışma ortamı anne babanın evdeki ilişkilerini etkileyebilir ve bu durum çocuğun istismarı ile sonuçlanabilir. Bu sistem; ekonomik sistem, ulaşım sistemi, yerel hükümetler ve kitle iletişim araçları gibi toplumun temel kurumlarını kapsamaktadır.
Makrosistem
“Makrosistem” ise toplumsal, kültürel ve kurumsal düzeydeki etkileri içeren daha geniş ve daha uzak sosyal ve tarihsel bağlamı ifade eden tasarımları ifade etmektedir. Toplumun inanç sistemleri, kaynakları, tehlike ve fırsatları, yaşam biçimleri bu sistemin önemli yapılarına örnek verilebilir. Bu doğrultuda bireyin gelişimini destekleyecek yapılar, toplum tarafından paylaşılan bilgi ve kültürel örüntüler bu sistemde içerisinde değerlendirilmektedir.
Kronosistem
Son olarak Bronfenbrenner’in modeline eklediği en geniş sistem olan “kronosistem” ise bireyin yaşamı boyunca değişim ve tutarlılık gösterebilecek etmenlerin etkilerini ifade etmektedir. Bireyin gelişimi üzerinde etkili olabilecek anne baba ayrılığı, ülkede yaşanan savaşlar ve ekonomik sıkıntılar gibi bir takım yaşamsal olaylar bu son sisteme örnektir. Odak konumdaki gelişen çocuğun zaman içindeki sosyal etkileşim kalıplarındaki değişimleri yansıtmaktadır. Çocuğun sosyal etkileşiminin yapısı değiştikçe kendisini çevreleyen ekolojik sistemlerin konumu da değişmektedir. Örneğin şu anda gelişen çocuğun kardeşi yeni yürümeye başlayan bir çocuk ve henüz yürümeye başlamadığı düşünebilir. Ancak önümüzdeki birkaç yıl içinde, kardeşi ile birlikte okula başlayacak ve bu durum yeni mezosistemik etkileşimlere yol açacaktır.
Tanımlanan bu sistemler arasındaki karşılıklı ilişkiler durağan değildir. Bir düzeyde meydana gelen olay ve durum diğer düzeyleri de etkiler. İfade edilen beş sistem yapısı hem teorik olarak birbirleriyle hem de bireyin gelişimsel sonuçları ile ilişkilidir. Bronfernbrenner (1989) çocukların sosyal bağlamlarını aktif olarak şekillendirdiğini belirtmektedir. Bronferbrenner ‘ın yakın zaman açıklamalarında kuramın gelişimsel ve etkileşimci yönü vurgulanmaktadır.
Bronfenbrenner’ın ekolojik sistem teorisinin gelişimi
Bronfenbrenner 1970'lerde insan gelişimi için öne sürdüğü ekolojik çerçeveyi ilk olarak kavramsal bir model olarak tanıttı. 1980'lere gelindiğinde ise bu görüşler teorik model haline geldi. İlk dönem çalışmalarında bağlamın önemine değinirken sonraki aşamalarda kişinin kendi gelişimi üzerindeki rolünü gözden kaçırdığını kabul etmiş ve modelde değişimlere gitmiştir. Bronfenbrenner'ın orijinal teorisinden en belirgin ayrılığı, insanı gelişim süreçlerine dahil etmek olmuştur. Kişinin kendi biyolojisi ve özellikleri, mikrosistemin bir parçası olarak düşünülebilir. Böylece teori, son zamanlarda biyoekolojik model (bioecological model) olarak da adlandırılmıştır.
Modelin gelişimine katkıda bulunan ana yapılar Süreç-Kişi-Bağlam-Zaman olmuştur. Bu dört kavram arasındaki etkileşimler biyoekolojik kuramın temelini oluşturur. Dahası, orijinal modelin aksine, Süreç-Kişi-Bağlam-Zaman modeli bilimsel araştırma için daha uygun görülmektedir. Süreç-Kişi-Bağlam-Zaman modeli (PPCT) olarak etiketlenir.
Bronfenbrenner, proksimal süreçleri, gelişim için birincil mekanizma olarak görmüştür. Süreçler gelişimde çok önemli rol oynamaktadır. Proksimal süreçler teori için temeldir. Çünkü bireylerin kendi dünyalarını anlamlandırmaya ve mevcut düzenin değişimine imkân sağlamaktadır. Dolayısıyla proksimal süreçlerin etkileri, içinde bulundukları çevresel bağlamlardan daha güçlüdür.
Bronfenbrenner, kişinin biyolojik ve genetik özelliklerinin gelişimi üzerindeki etkisini kabul eder. Gelişimin özel doğası, gelişen kişinin özelliklerine bağlıdır. Bireyin kişisel özellikleri ve mizaç farklılıkları, diğer insanların psikolojik gelişimi destekleme ya da engelleme davranışlarını şekillendirir. Örneğin huysuz bir bebek ya da oldukça hareketli bir okul çocuğu yetişkinlere itici gelebilecekken; mutlu ve gülümseyen bir bebek veya sakin bir okul çocuğu ise kendisi için farklı bir çevre yaratabilecektir. Dolayısıyla ikinci çocuk için sıcak ve karşılıklı iletişim içerisinde farklı gelişim akışının harekete geçirilme olasılığı yüksektir.
Bir diğer yapı olan bağlam veya çevre, orijinal teorinin birbiriyle ilişkili beş sisteminden dördünü kapsamaktadır : mikrosistem, mezosistem, ekosistem ve makrosistem. Zaman içinde yapılan revizyonlara rağmen teorinin kalbini bağlam oluşturmaktadır.
PPCT modelinin son unsuru zamandır. Bronfernbrenner ‘zaman’ı ekolojik sistemin önemli bir parçası olarak görmüş ve son sistem olarak modele dahil etmiştir. Ekonomik kriz ve politik değişimler gibi makro düzeydeki bağlamsal faktörlerin bireyi zamanla nasıl etkilediğine odaklanmaktadır.
Zakaria Paliaşvili
Zakaria Petres dze Paliaşvili (Gürcüce: ზაქარია ფალიაშვილი, Zakaria Paliaşvili) ya da bilinen adıyla Zachary Petrovich Paliashvili (Rusça: Захарий Петрович Палиашви́ли, Zacharij Petrovič Paliašvili; 16 Ağustos 1871 - 6 Ekim 1933), Gürcü bir besteciydi. Gürcü klasik müziğinin kurucularından biri olarak kabul edilen eseri, halk şarkıları ve hikâyelerinin 19. yüzyıl Romantik klasik temalarıyla eklektik birleşmesi ile tanınır. Gürcistan Filarmoni Derneği'nin kurucusu ve Tiflis Devlet Konservatuvarı'nın başkanıydı. Tiflis'in Gürcistan Ulusal Opera ve Bale Tiyatrosu, 1937'de onuruna seçildi. Paliaşvili'nin müziği, Gürcistan Millî Marşı'nın temelini oluşturmaktadır.