II._Abdülhamid
Kuveyt'in Özerkliğini Kazanması (1899) ve Arabistan'daki olumsuz gelişmeler
Öte yandan Kuveyt'in özerklik kazanması ve İngiliz hakimiyetinin güçlenmesi bölgede Osmanlı için çok daha büyük sorun olarak Abdurrahman bin Faysal bin Türkî el-Suud ve oğlu Abdülaziz bin Abdurrahman el-Suud (İbn Suud) sorununun doğmasına neden oldu. Zira Osmanlılar, Kavalalı Mehmet Ali Paşa ile birlikte Diriye Emirliği'ne (1.Suud devleti) 1818'de son verdikten sonra Vehhabilik ve emirlikten arta kalanlar Osmanlı hakimiyetini ve vergi ödemeyi kabul edip 2.Suud Devleti olarak bilinen başkenti Riyad olan Necid Emirliği'ni Necid bölgesinin bir kısmında kurdular. Bununla birlikte 1.Suud devletinin ele geçirdiği Hail Emirliğinin ardılı ve Suud emirliği ile bu sebeple sürekli çatışma halinde ve Osmanlı'nın aynı zamanda vassalı olan Reşidiler'in kurduğu Cebel Şammar Emirliği Necid Emirliği'ni ardı ardına bozguna uğrattı ve II. Abdülhamid'in iktidarında Mulayda Muharebesi ile 1891'de Riyad'ı ele geçirip Necid Emirliği'ne son verdi. Necid bölgesinin tümden emiri haline geldi. Cebbel Şammar Emirliği Osmanlı hakimiyetini tanımakla ve büyük ölçüde desteğini almakla birlikte bölgenin hakimi Muhammet bin Abdullah Al Reşid ve sonrası oğlu ʿAbdulazīz bin Mutaib ("İbn Reşid")'in politikası bütün çevre emirliklere gücünü yayma peşindeydi. Reşîdî emirlerinin ekonomik gücü Osmanlı Devleti’nden gelen malî destek, vahada sahip oldukları geniş araziler, Cebelişemmer çevresinde siyasî hâkimiyetlerini kabul ettirdikleri kabilelerden topladıkları, hac ve ticaret kervanlarından aldıkları vergiler sayesinde giderek artmaktaydı ve Reşidi Emirlerinin güçlenmesi Vehhâbî-Suûdî ittifakına karşı Osmanlı lehinde önemli bir gelişmeydi. Ancak Osmanlı'yı endişelendiren sorun bu ilerlemelerin İngilizlerin desteklediği diğer emirlikler üzerine yayılarak dış müdahaleye sebebiyet verme korkusuydu. Zira ele geçirilen Riyad ve Necid bölgesindeki 2.Suud Devletinin şeyhi Abdurrahman bin Faysal bin Türkî el-Suud oğlu İbn Suud olarak bilinen Abdülaziz bin Abdurrahman el-Suud tüm aile fertleri ile önce Bahreyn'de El Halife ailesinin yanına oradan Kuveyt emirliğine kaçmıştı. Yine 1890'da Cebel Şammar Emirliği'nin Kuveyt üzerine yürüyeceği söylentileri ayyuka çıkmıştı.1899'un hemen öncesinde II. Abdülhamid'in Cebel Şammar Emirliği'nin İngilizlerle işbirliği halindeki Kuveyt emirliği üstüne yürümesinin istenmesi ancak bunun olmayıp Kuveyt'in 1899'da özerk konuma gelmesi ve Osmanlı'nın bunu engelleyememesi neticesinde Kuveyt Emiri'de, Reşidilerin rakibi emirliğe sığınan İbn Suud ve babası ile işbirliği içerisine girdi. Hep beraber İngiliz desteğinden güç alarak Osmanlı'nın vasalı Reşidilerle mücadeleye başladılar. Kuveyt Emiri Mübârek es-Sabâh, Reşîdîler’e ait büyük bir kervanı ele geçirerek ilk önemli darbeyi vurdu. Yine Mübârek es-Sabâh’ın kuvvetleri, Müntefik aşireti reislerinden Sa‘dûn ve İbn Suud ve babasının kuvvetleriyle birlikte Reşîdîler’e karşı saldırıya geçti ancak Cebel Şammar Emirliği Sarif Muharebesi'ni kazanarak onları püskürttü. Fakat 1902'de, 1901 yılında Sarif yenilgisi sonrası babası gibi Kuveyt'e dönmek yerine Necid'de kalıp gizlenmeyi başaran mücadeleyi sürdüren İbn Suud, Mübarek es-Sabah'dan aldığı az sayıda askerle 15 Ocak 1902 sabahında Riyad'daki, Reşidi Garnizonuna ve bu bölge yöneticisi Ajlan'a baskın yaptı. Riyad Muharebesi denen bu baskın neticesinde Ajlan öldürülmüş ve Reşidi yöneticisinin öldürülmesi akabinde garnizondaki askerler panikleyip dağılmış veya esir düşmüştür. Neticede Riyad, İbn Suud'un eline geçmiştir. Babası Abdurrahman Riyad'a gelip İbn Suud ona sadakatini sunsa da, babası Muhammed bin Abdülvehhâb'ın kılıcını ona verip bu yerlerin şeyhinin kendisini olacağını söyleyip tam aksine ona bağlılığını sundu. İleri de çevre emirlikleri ele geçirip Suudi Arabistan halini alacak Necid ve Ahsa Emirliği böylece kurulmuş oldu. İbn Suud, Dilam Şehrini'de ele geçirdi. Reşidiler Riyad ve çevresini geri almaya dönük saldırıya geçselerde 27 Ocak 1903'de Dilam Muharebesi'de Suud galibiyetiyle bitti. Osmanlı İmparatorluğu, 1904'de onu Riyad kaymakamı olarak tayin ederek durumu kabul etmek zorunda kaldı. Öte yandan Suud ilerlemesi karşısında II. Abdülhamid Reşidiler'e destek için asker gönderdi. Osmanlı destekli Reşidiler İbn Suud ile tekrar çatışmalara girse de yenilgiye uğradılar. 12 Nisan 1906'da Reşidiler emrinde Osmanlı kuvvetleri ile birlikte, Kuveyt ve İngiliz destekli İbn Suud Kuvvetlerine karşı El-Kasim bölgesinde Rawdat Muhanna Muharebesi'ne giriştiler. Muharebe Cebel Şammar Emirliği'nin şeyhi Abdulaziz bin Mutaib El Reşid'in (İbn Reşid'in) ölümü ve Osmanlı Reşidi yenilgisi ile sonuçlandı. Osmanlılar Necid ile El-Kasım Bölgesi'nin hakimiyetini çok büyük ölçüde kaybetmiş oldular;Reşidiler de en önemli liderlerini kaybetmiş oldular. Bir yıl sonra 24 Eylül 1907'de Tarafiyah'da İbn Suud'a sırt çeviren El Kasim Emiri ve Reşidiler Osmanlı askerleri ile tekrar karşısına çıksada muharebe Suud üstünlüğü ile sona erdi, böylece İbn Suud Necid'de ve El Kasim'de hakimiyetini iyice sağlamlaştırdı. Öte yandan İbni Reşid’in ailesi Medine’ye kaçarak bir müddet sonra toplanmış, Necid içlerinde eski idare merkezi Hail’i ve çevresini elde tutabilmişlerdir. Reşidiler geleneksel gücü dikkate alınarak Osmanlı hükûmeti tarafından kaymakam tayin edilmiş ve maaş tahsis edilmiştir. II. Abdülhamid sonrası Nisan 1913'te ise Suudi dini İhvan kuvvetleri ile İbn Suud Osmanlı garnizonunu basıp El-Ahsa'yı ele geçirir. Sonrasında ise I. Dünya Savaşı'nda İbn Suud, Reşidileri ileri sürüp, tarafsız kalacağını belirtip İngilizleri açıktan desteklemeye devam etmiştir. Reşidiler ise, savaş boyunca Osmanlı Devleti'nin yanında yer almış ve Irak cephesinde Osmanlı ordusuna hayli hizmetlerde bulunmuştur. Ancak Osmanlı Devletinin yenilgisi ve Arabistan'dan çekilmesi akabinde 1921'de başkentleri de dahil kalan tüm toprakları İbn Suud'un eline geçecektir.