cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Başarısız devlet
Fragile States Index
FSI'nın birçok araştırmada kullanılması ve devletlerin sınıflandırılmasını daha pragmatik hale getirmesi önemli olsa da, çeşitli nedenlerden dolayı sık sık eleştirilmektedir. İlk olarak, FSI, nihai puanı elde etmek için İnsani Gelişme Endeksi'ni içermemekte, bunun yerine kurumları odak noktası olarak alarak genellikle kalkınmanın insani yönleri olarak kabul edilenleri ölçmektedir. İkinci olarak, FSI, devletlerin kırılganlığını veya savunmasızlığını kalkınmayla paralel bir şekilde değerlendirir. Bu karşılaştırma, öncelikle kalkınmamışlık (ekonomik) durumunun savunmasızlığa neden olduğunu varsaymaktadır, dolayısıyla "gelişmiş" bir devletin istikrarlı veya sürdürülebilir olduğunu varsaymaktadır. Üçüncü olarak, FSI, 12 gösterge alanının dışında diğer alanlardaki ilerlemeyi içermeksizin bir devletin başarısızlığını (veya başarısını) ölçer, bu da çocuk ölüm oranlarının azalması, temiz su kaynaklarına ve ilaçlara erişimin artması gibi kalkınmanın önemli ölçümlerini dışarıda bırakmaktadır. Bununla birlikte, başarısız devletler hakkında konuşulurken, FSI'nın sadece hükümetler, kuruluşlar, eğitimciler ve analistler tarafından kullanılması değil, aynı zamanda hem içeride hem de uluslararası alanda tehditlere neden olan sorunları ele almaya çalışan bir değerlendirme ölçüsü sağlaması nedeniyle de bahsedilmesi önemlidir.
Niteliksel yaklaşım
Niteliksel yaklaşım teorik çerçeveleri benimser. Genellikle bu tür ölçümler, devletlerin sınıflandırılmasına izin vermek için aşama modellerini uygular. Üç ila beş aşamada, araştırmacılar devlet başarısızlığını bir süreç olarak gösterir. Robert I. Rotberg ve Ulrich Schneckener gibi dikkate değer araştırmacılar, Anglo-Amerikan ve Alman alanlarında yer alırlar.
Ulrich Schneckener'in (2006) aşama modeli, şiddetin tekelini, meşruiyeti ve hukukun üstünlüğünü üç temel unsura dayandırır. Bu tipoloji, güvenlik odaklı mantığı temel alır ve bu nedenle diğer ikisine kıyasla şiddetin tekelinin önemini gösterirken aynı zamanda işleyen bir devlet için önkoşul olarak da hareket eder. Dört devlet tipi vardır: (1) konsolide ve konsolidasyon içinde olan devletler, (2) zayıf devletler, (3) başarısız olan ve (4) çökmüş / başarısız devletler. İlk tip işlevsel devletlere yöneliktir; devletin tüm temel fonksiyonları uzun vadeli olarak işlev göstermektedir. Zayıf devletlerde şiddet tekelinin hala korunduğu, ancak diğer iki alanın ciddi eksiklikler gösterdiği görülür. Başarısız devletlerde şiddet tekelinin eksik olduğu, diğer alanların en azından kısmen işlediği görülür. Son olarak, çökmüş veya başarısız devletler, iç düzende belirli bir düzen yaratmaya çalışan aktörler tarafından karakterize edilen parastatal yapılar tarafından yönetilir, ancak devlet üç temel unsuru yeterince yerine getiremez.
Her iki araştırma yaklaşımı da bazı düzensizlikleri göstermektedir. Nicel yaklaşım, göstergeleri ve ülkelerin değerlendirme sürecinde dengelemelerini açıklık eksikliği gösterirken, nitel yaklaşım farklı odak noktalarının çeşitliliğini ortaya koymaktadır. Temel bir uyumsuzluk, tüm aşamaların sürekli olarak alınması gerekip gerekmediği veya bir devletin bir aşamayı atlayıp atlamayacağı sorusudur. Schneckener, modelinin aslında bir aşama modeli olarak yorumlanmaması gerektiğini vurgular, çünkü devletlerin her aşamayı zorunlu olarak geçirmediği düşüncesindedir. Robert I. Rotberg'un modeli sıralı bir mantığa dayanır ve bu nedenle devlet başarısızlık sürecinin bir kronolojik aşama zinciri olduğunu ima eder.
Savaş yoluyla devlet gelişimi
Tilly, bu bağlantıyı "Savaş devleti yaptı, devlet savaş yaptı" şeklinde ünlü bir şekilde özetledi.
Benzer şekilde, Herbst (1990) bir savaşın, ekstra gelir için politik hayatlarını riske atmaya ve vatandaşların daha fazla vergi ödemeyi kabul etmeye zorlaması nedeniyle tahsilat yeteneğini güçlendirmek için tek şans olabileceğini ekledi. Ayrıca, artan gelirin savaşların sona ermesinden sonra bile eski seviyesine dönmemesi devlet gelişimi için önemlidir. Bununla birlikte, Avrupa devletlerinin aksine, çoğu Üçüncü Dünya devletinin dış tehditlerden yoksun olduğunu ve uluslararası savaşlar yapmadığını belirtti, bu da bu devletlerin benzer adımları gelecekte atma olasılığının düşük olduğunu ima etmektedir.
"Ulus İnşası"
Steward ve Knaus (2012), "müdahale işe yarayabilir mi?" sorusunu ele aldı ve "ülkelerin kendilerini inşa etmelerine yardımcı olabiliriz" sonucuna vardılar. Savaşa son verme ve "iyi kaynaklanmış insani müdahaleler" sağlayarak ulus inşası konusundaki politika yapıcıların aşırı güvenine eleştiri getirdiler. Bosna (1995) ve Kosova (1999) gibi başarılı müdahalelerle karşılaştırıldığında, Irak (2003) ve Afganistan'da (2001-2021) ulus inşası girişimlerinin başarısız olduğunu belirttiler. Bu süreçte ABD on yıl boyunca binlerce insanını kaybetti ve ulus inşa etme ana hedefini gerçekleştirmek için trilyonlarca dolar harcadı. Bir sözde başarısız bir ulus-devlet iç şiddet veya bozulma tarafından ezildiğinde ve dolayısıyla sakinlerine olumlu siyasi değerleri sunamaz duruma geldiğinde, gelişmiş devletler müdahale etme ve onları yeniden inşa etmede yardımcı olma sorumluluğunu hissederler. Ancak, müdahale her zaman olumlu olarak algılanmaz, çünkü örneğin ABD hükümeti tarafından geçmişte yapılan müdahalelerden dolayı, bilim insanları başarısız devlet kavramının, güçsüz devletlere gelişmiş devletlerin çıkarlarını dayatmak için uydurulmuş bir gerekçe olduğunu savunmaktadır.
Dış yardım yoluyla kalkınmayı teşvik etmek
Pritchett, Woolcock ve Andrews (2013), başarısız devletlerin kalkınması konusundaki sistematik başarısızlığı analiz etmiştir. "Uygulama için devlet idari yeteneği"ni devlet gelişiminin temel unsuru olarak tanımlamış ve onlarca yıllık kalkınma çalışmaları, harcanan milyarlarca dolar ve ileri sürülen "ilerleme"ye rağmen başarısız devletlerin takıldığı mekanizmayı bulmuşlardır. Bu ülkeler aşağıdaki teknikleri benimsemişlerdir, bu da onun zayıflamasına neden olmuştur:
Bu ülkelerin gelişmiş ülkelerin devlet yeteneklerine ulaşması olası bir şekilde yüzyıllar alacağı gerçeğini göz önünde bulundurarak, "bağlamsal özelliklere uygun kurumlar" yaratılmasını, "aşamalı reform sürecinin" teşvik edilmesini ve "gerçekçi beklentilerin" belirlenmesini önermişlerdir.
Yabancı yardım, devletin kurumsal kapasitesini geliştirmek için kullanıldığında birçok istenmeyen sonuç ortaya çıkarır. Bağışçılar genellikle en çok ihtiyacı olanları ve nasıl en iyi şekilde harcanabileceğini belirlemek için bilgi veya kapasiteye sahip olmadıklarından yardım harcamalarını alıcı hükümetlere devrederler. Bu durumun olumsuz yanı, alıcı hükümetler tarafından ele geçirilebilir ve ya mevcut elitlerin kendi zenginliklerini artırmak için ya da iktidarda kalmalarını sağlamak için müşterek ilişkiler ağı kurmak için yönlendirilebilir. Örneğin Kenya'da, yardım tahsisatı iktidardaki partinin yüksek oy payına sahip seçim bölgelerine eğilimlidir, bu nedenle yardımın coğrafi dağılımı rejim değişikliği sonrasında destekçilerine yönelir. Ayrıca, yardım da devletin şiddet tekeline zarar vererek devlet dışı aktörlere yönlendirilebilir. Örneğin, 1990'lar ve 2000'lerde Kolombiya'da, ABD'nin Kolombiya ordusuna yönelik yardımları ordu tarafından paramiliter gruplara yönlendirildi ve askeri üslerin yakınındaki belediyelerde paramiliter şiddet önemli ölçüde arttı. Bu durumda, yabancı yardım, hem mevcut elitlerin yolsuzluğunu besleyerek hem de devlet dışı grupları güçlendirerek devleti zayıflatabilir.
Moss, Todd, Gunilla Pettersson ve Nicolas Van de Walle (2006), son yıllarda gelişen yabancı yardım etkisi tartışmasını kabul etti. Uluslararası toplum tarafından Afrika'ya büyük ölçekli yardım çabalarının artırılmasının talep edilmesine rağmen, bu durumun aslında "yardım-kurumlar paradoksu" yaratacağını iddia ettiler. Bu paradoks, Batılı ülkelerin Afrika ülkelerine yaptığı büyük miktardaki nakdi katkılar nedeniyle oluşmuştur ve bu durum, "vatandaşlarına karşı daha az sorumlu ve popüler meşruiyeti sürdürmek için daha az baskı altında olan kurumlar" yaratmıştır.
Berman, Eli, Felter, Shapiro ve Trolan (2013) da benzer kanıtlar bulmuş ve paradoksu destekleyen deliller sunmuşlardır. Afrika tarımına yönelik büyük çaplı ABD yardım girişimlerinin sadece vatandaşlar arasında daha fazla çatışmaya neden olduğunu belirtmişlerdir. Özellikle, okullar için yapılan küçük yatırımların şiddeti azaltmada büyük yatırımlara kıyasla daha etkili olduğu, büyük yatırımların ise "ekonomik rantları şiddet yoluyla ele geçirme teşvikleri" oluşturduğu görülmüştür.
Ayrıca, Binyavanga Wainaina (2009), Batı yardımlarını sömürgeciliğe benzetti ve ülkelerin Afrika ekonomisini canlandırmak için yapılan büyük nakdi katkıların siyasi gelişme ve şiddeti azaltma konusunda etkili olacağına inandığını belirtti. Gerçekte, bu nakdi katkılar Afrika'nın ekonomik, siyasi ve en önemlisi sosyal olarak büyümesine yatırım yapmamaktadır.
Yeni vesayet
James Fearon ve David Laitin, "Neotrusteeship and the Problem of Weak States" adlı çalışmalarında, başarısız devletlerin sorununun "neotrusteeship" adı verilen bir sistemle ele alınabileceğini önermektedirler ve bunu "postmodern emperyalizm" ile kıyaslamaktadırlar.
Fearon ve Laitin'in neotrusteeship fikri, uluslararası ve yerel kuruluşların bir araya gelerek devletleri yeniden inşa etmeyi amaçladığı bir kombinasyonu içermektedir. Fearon ve Laitin, başarısız devletlerin kolektif eylem sorununu oluşturduğu varsayımından yola çıkarlar. Başarısız devletler, savaş nedeniyle yerinden edilen mülteciler gibi uluslararası sistemdeki diğer ülkelere negatif dışsallıklar yaratır. Başarısız devletleri geliştirmek ve yeniden inşa etmek üzere ülkelerin çalışması uluslararası sistem için net bir iyilik olacaktır. Ancak müdahale maliyetlidir ve hiçbir tek bir ulus, başarısız bir devletin sorununu çözmek için yeterince güçlü bir teşviklere sahip değildir. Bu nedenle, bu kolektif eylem sorununu çözmek için uluslararası işbirliği gereklidir.
Otonom kurtarma
Jeremy Weinstein, barışı korumanın başarısız devletleri yeniden inşa etmek için gerekli olmadığı konusunda farklı bir görüşe sahiptir ve genellikle başarısız devletlerin kendi kendilerini iyileştirmelerine izin vermenin daha iyi olduğunu savunur. Weinstein, uluslararası müdahalenin bir devletin güçlü iç kurumlar ve yetenekler geliştirmesini önleyebileceğinden endişe duyar. Weinstein'ın temel argümanlarından biri savaşın barışa yol açtığıdır. Bu, uluslararası toplum tarafından dayatılan barış anlaşmalarının genellikle gerçeği yansıtmayan güç dengelerini dondurduğunu ve böyle bir durumun bir devleti gelecekteki savaş için uygun hale getirdiğini ifade etmektedir. Weinstein, eğer savaşın bir tarafın kesin bir şekilde zafer kazanması için oynanmasına izin verilirse, gelecekteki savaşın çok daha az olası olacağını düşünmektedir. Weinstein ayrıca savaşın güçlü devlet kurumlarının gelişimine yol açtığını iddia eder. Bu argümanı desteklemek için Charles Tilly'den faydalanır ve savaşların devlet yeteneklerinde büyük genişlemeler gerektirdiğini belirtir, bu nedenle daha istikrarlı ve yetenekli devletler savaşları kazanacak ve doğal seçilim süreciyle uluslararası sistemde hayatta kalacaklardır. Weinstein, Uganda'nın gerilla zaferini takiben başarılı bir iyileşmeyi, Eritre'nin Etiyopya'dan zorlu bir şekilde ayrılmasını ve Somali'nin özerk bölgeleri olan Somaliland ve Puntland'deki gelişmeyi desteklemek için kanıtlardan yararlanır. Weinstein, dış müdahalenin eksikliğinin kitlesel katliamlara ve diğer vahşetlere yol açabileceğini belirtse de, kitlesel katliamların önlenmesinin uzun vadeli devlet kapasitesinin kaybedilmesiyle tartışılması gerektiğini vurgular.
Yetenek tuzakları
Yetenek tuzağı, ülkelerin çağdaş dünyada devlet kapasitesi genişletme konusunda çok yavaş ilerleme kaydettikleri anlamına gelir ve bu aynı zamanda başarısız devletlerin temel sorunudur. Birçok ülke, "yoksulluk tuzağı" olarak adlandırılan düşük verimlilik koşullarında sıkışıp kalmaktadır. Ekonomik büyüme, kalkınmanın sadece bir yönüdür; kalkınmanın diğer önemli boyutu ise devletin idari yeteneğinin genişlemesidir, yani hükümetlerin politikaları ve programları uygulayarak olayların seyrini etkileme kapasitesidir. Yetenek tuzağı, başarısız devletlerin değerlendirilmesinin temeli olarak sabit en iyi uygulama gündemlerini belirleyerek, yenilik için alanı kapatır. Yerel aktörler bu süreçten dolayı kendi devletlerini inşa etme sürecinden dışlanır ve dolaylı olarak yerel liderlerin ve saha çalışanlarının değer yaratma fikirleri zayıflatılır.
Harvard Kennedy School of Government'dan Matt, Lant ve Woolcock, yetenek tuzağından kaçmak için "Sorun Odaklı Yinelemeli Uyarlama (PDIA)" adlı bir yaklaşım önerdi. Birçok kalkınma girişimi, izomorfik taklitçilik teşvik ettiği için performansı iyileştirmekte başarısız olurken, PDIA, başarısız devletlerin yerel olarak belirlenen ve önceliklendirilen performans sorunlarını çözmeye odaklanır. Uygulamada desteklenebilir ve politik olarak uygulanabilir reformları sağlamak için geniş bir yerel aktör grubunu dahil eden kalkınma müdahalelerini içerir.
Başarısız devletler birçok mültecinin kaynağı olsa da, BM düzenlemeleri ve açık sınır politikalarının izin verdiği kaotik göç, beyin göçü olarak adlandırılan insan sermayesi kaybına katkıda bulunmuştur. Doktorlar, hemşireler, biyologlar, mühendisler, elektrikçiler gibi yeterli mesleki ve yetenekli çalışan olmaması başarısız devletlerin ciddiyetini artırma eğilimindedir, bu da daha fazla göçe neden olur. Benzer şekilde, üçüncü ülkede yerleşim gerektirmeyen politikalar, savaş, kıtlık veya siyasi çöküşten sonra ev ülkelerine dönüşün mesafe, maliyet ve rahatsızlığıyla artması nedeniyle, yerleşim olasılığını daha da azaltır. Somali, Afganistan ve Yemen gibi ülkelerde, etkili mülteci yerleştirme programları olmadığında reform hareketleri ve modernleşme çabaları zayıflar.
Terörizm ve uluslararası suç
ABD Adalet Bakanlığı Dava Avukatı Dan E. Stigall'a göre, "uluslararası toplum, bir ülkede işlenen suçların başka bir ülkede veya hatta birkaç başka ülkede etkisi olan artan düzeyde transnasyonal suçlarla karşı karşıyadır. Uyuşturucu kaçakçılığı, insan ticareti, bilgisayar suçları, terörizm ve bir dizi diğer suç, faillerin bir ülkenin sınırları dışında faaliyet göstermesini içerebilir. İlgili faaliyeti önlemek ve faili yargılamak konusunda önemli bir çıkarı olabilecek bir ülke".
Cligendael Stratejik Araştırmalar Merkezi'nin bir çalışması, başarısızlığa uğrayan devletlerin terör örgütleri için sığınaklar (planlama, icra, destek ve finansman faaliyetleri için kullanılan alanlar) olarak hizmet etmesinin nedenini açıklar. Hükümet, örgütün varlığından haberdar değilse veya örgütü zayıflatamaz veya ortadan kaldıramazsa, bu sığınak "Terörist Kara Delik" olarak adlandırılır. Bununla birlikte, devletin zayıflığı yanında bir bölgenin "Terörist Karşılaştırmalı Avantajları" da bulunmalıdır ki bölge bir "Terörist Kara Delik" olarak kabul edilsin. Çalışmaya göre, sosyal gerilimler, iç savaş mirası, coğrafya, yolsuzluk ve politika başarısızlığı ile dış etkenler hükümetin zayıflığına katkıda bulunur. Karşılaştırmalı avantajlar ise din ve etnisite, iç savaş mirası, coğrafya, ekonomik fırsatlar, ekonomik geri kalmışlık ve bölgesel uyaranlardır. Sadece bu iki faktörün kombinasyonu (hükümetin zayıflığı ve Terörist Karşılaştırmalı Avantajlar) teröristlerin hangi bölgeleri sığınak olarak kullandığını açıklar.
Pennsylvania State Üniversitesi'nden James Piazza'nın araştırması, devlet başarısızlığı etkisi altındaki ülkelerin daha fazla terör saldırısı yaşadığını ve gerçekleştirdiğini gösteren kanıtlar buluyor. Günümüzdeki uluslararası suçlar, "küreselleşmeden, ticaretin serbestleşmesinden ve patlayan yeni teknolojilerden faydalanarak çeşitli suçlar işlemekte ve şiddeti politik amaçlarla gerçekleştirmek amacıyla anında para, mal, hizmet ve insan hareketi sağlamaktadır".
Tiffiany Howard, Sub-Saharan Afrika'dan elde edilen kanıtlara dayanarak, devletin başarısızlığı ile terörizm arasındaki bağlantının farklı bir boyutuna bakarak, "başarısız devletlerin vatandaşları, bu tür devletlerdeki kötüleşen koşullar nedeniyle siyasi şiddete ilgi duymaktadır" şeklinde bir argüman ortaya koymaktadır. Bireysel vatandaşların karar verme modellerine odaklanan bu çalışmada, "başarısız devletlerde yaşayan bireyler, sistem bozulduğu için siyasi şiddete ilgi duymaktadır - devlet görevini yerine getirememiştir" şeklinde bir öneri sunulmaktadır. Bu bulgular, barometre anket verileri kullanılarak elde edilen deneysel kanıtlara dayanmaktadır. Bu bireysel düzeydeki yaklaşım, teröristler ve isyancılar için başarısız devletlerin cazibesine odaklanan önceki araştırmalardan farklılık göstermektedir ve "başarısız devletler bireylerin hayatta kalmasını tehdit eder, bu da onları somut siyasi ve ekonomik kaynaklara diğer yöntemlerle ulaşmaya yönlendirir, bu da siyasi şiddetin kullanılması da dahil olmak üzere" şeklinde sonuçlanmaktadır. Bu bulgu, uluslararası toplum için önemli sonuçlar doğurmaktadır, örneğin, "bu yoksunluk modeli, bu devletlerdeki bireyleri uluslararası destekli terör örgütlerinin etkisine daha yatkın hale getirir. Sonuç olarak, başarısız devletler teröristlerin yetiştiği yerlerdir ve ardından radikal ideolojilerini dünyanın diğer bölgelerine ihraç ederek küresel düzeyde terör tehditleri oluştururlar."
Ancak, devlet başarısızlığı (ve özelliklerinin) ile terörizm arasındaki bağlantı akademik literatürde tartışmalı bir konudur. Ülke düzeyinde terörizm belirleyicilerine bakan Alberto Abadie'nin araştırması, "terörizm riskinin, diğer ülke özgü özelliklerinin etkileri göz önüne alındığında daha yoksul ülkelerde belirgin şekilde daha yüksek olmadığını" önermektedir. Aslında, argüman şöyle ilerlemektedir: "siyasi özgürlük terörizmi açıklamaktadır, ancak bu durum tekdüze bir şekilde gerçekleşmemektedir: bazı orta düzeyde siyasi özgürlüğe sahip ülkeler, yüksek düzeyde siyasi özgürlüğe sahip ülkelerden veya otoriter rejimlere sahip ülkelerden daha fazla terör eğilimine sahiptir." Yoksulluk ve düşük düzeyde siyasi özgürlük, başarısız devletlerin ana özellikleri olmasa da, yine de önemli olanlardır. Bu nedenle, Abadie'nin araştırması, devlet başarısızlığı ile terörizm arasında bir bağlantı olduğu fikrine güçlü bir eleştiriyi temsil etmektedir. Bu bağlantı, Corinne Graff gibi diğer bilim insanları tarafından da sorgulanmaktadır. Graff, "yoksulluk ile terörist saldırılar arasında sağlam bir ampirik ilişki bulunmadığını" savunmaktadır.
Ayrıca, "zayıflamış devletlerin sorunları ve uluslararası suç, eşsiz zorluklar oluşturan bir birleşim yaratır. Bir suçlu, saldırıya uğrayan bir devletin toprakları dışında faaliyet gösterdiğinde, saldırıya uğrayan devlet genellikle suçlunun faaliyet gösterdiği devlete başvurabilir ve suçlunun yerel olarak yargılanması veya saldırıya uğrayan devlette cezalandırılması için suçluyu iade etmesini talep edebilir. Bununla birlikte, bir hükümetin bir suçlunun tutuklanması veya yargılanmasına işbirliği yapamadığı (veya isteksiz olduğu) durumlarda, saldırıya uğrayan devletin çok az seçeneği vardır."
Örnekleri
Jack Goldstone'ın 2008 tarihli "Devlet Başarısızlığına Giden Yollar" adlı makalesi, başarısız devletler ve onların özellikleri alanına önemli bir katkı sağlamıştır. O bir başarısız devleti, etkinlik ve meşruiyetini yitirmiş bir devlet olarak tanımlar. Etkinlik, güvenlik sağlama veya vergi toplama gibi devlet fonksiyonlarını yerine getirme yeteneği anlamına gelir. Meşruiyet ise önemli toplum gruplarının desteği anlamına gelir. Bu iki özellikten birini koruyan bir devlet aslında başarısız değildir; ancak, bir şey yapılmazsa yakın bir zamanda başarısızlık tehlikesiyle karşı karşıya kalır. O, devlet başarısızlığına giden beş olası yol belirler:
Larry Diamond, 2006 tarihli "Çatışma Sonrası ve Başarısız Devletlerde Demokrasiyi Teşvik Etmek" adlı makalesinde, zayıf ve başarısız devletlerin demokrasi teşviki için özel sorunlar oluşturduğunu savunur. Bu devletlerde, zorluk yalnızca otoriter devlet liderlerini iktidardan vazgeçmeye zorlamak değil, aynı zamanda meşru iktidarı yeniden nasıl oluşturacaklarını bulmaktır. Temel olarak iki farklı türde durum vardır ve her biri iyi yönetişimi teşvik etmek için belirli stratejilere ihtiyaç duyar:
Genel olarak, demokrasi teşvikinde en önemli önkoşul düzendir ve çatışma sonrası devlet inşasını teşvik etmek için özellikle seçimler gibi formel demokratik mekanizmalara ağırlık verir. Etkili bir devletin olmadığı durumlarda temelde üç olasılık bulunmaktadır. İlk olarak, eğer bir iç savaş yaşanmışsa ve isyancı bir güç sonunda zafer kazanmışsa, boşluk isyancı ordu ve siyasi hareket tarafından devlet üzerinde kontrol kurulmasıyla doldurulabilir. İkinci olarak, savaş ağaları ve orduların bir yama işi olabileceği, gerçek anlamda merkezi bir devletin olmadığı (Somali gibi) veya çok zayıf olduğu bir durum olabilir. Bu durumda çatışma gerçekte sona ermez, ancak Afganistan'da olduğu gibi merkezi olmayan bir şekilde artar ve azalır. Üçüncü olasılık, uluslararası bir aktörün veya aktör koalisyonunun geçici olarak politik ve askeri otorite oluşturmasıdır. Bu bir ülke, bir koalisyon, bir koalisyonun ince bir kabuğu altındaki bir ülke veya Birleşmiş Milletler, BM çatışma sonrası misyonunun resmi mimarisi aracılığıyla hareket eden birleşik bir uluslararası aktör olabilir.
Eleştiriler
"Başarısız devlet" terimi, eleştirilere iki ana hat üzerinden maruz kalmıştır. İlk olarak, terimin farklı ülkeler arasında çeşitli yönetişim sorunlarını bir araya getirerek aşırı genelleme yapmaya yatkın olduğu ve devletler içindeki yönetişim farklılıklarını hesaba katmadığı iddia edilir. İkinci olarak, terimin siyasi uygulaması, Batı'nın devlet modeline dayalı askeri müdahaleleri ve devlet inşasını meşrulaştırmak için kullanıldığı konusunda endişeler vardır.
Olivier Nay, William Easterly ve Laura Freschi, devlet başarısızlığı kavramını tutarlı bir tanımının olmaması nedeniyle eleştirmişlerdir. Devlet performansının çeşitli göstergelerini keyfi olarak ağırlıklandıran endekslerin belirsiz ve genelleştirilmiş devlet kırılganlığı ölçümleri elde etmek için kullanıldığını belirtmişlerdir. Charles T. Call, "başarısız devlet" etiketinin o kadar yaygın bir şekilde kullanıldığını savunur ki etiket etkisiz hale getirilmiştir. Başarısız devletleri tanımlamak için genel olarak kullanılan özellikler, insan hakları ihlalleri, yoksulluk, yolsuzluk ve demografik baskı gibi birçok farklı ve çeşitli unsurdur. Bu durum, oldukça farklı olan birçok devletin başarısız (veya başarısızlık eşiğinde) devletler olarak sınıflandırılmasına neden olur. Bu, bireysel devletlerde belirlenen özel zayıflıkların karmaşıklığını gizleyebilir ve genellikle devletin düzen için kapasitesini güçlendirmeye odaklanan tek tip bir yaklaşımın ortaya çıkmasına yol açabilir. Ayrıca, 'başarısız devlet' terimi, bazı yabancı güçler tarafından bir ülkeyi işgal etme veya belirli bir dış politika hedefleri kümesini belirleme gerekçesi olarak kullanılmıştır. Call, 2001'den sonra ABD'nin, zayıf veya hiç olmayan devlet kurumlarına sahip bir ülkenin teröristlere güvenli bir sığınak sağlayacağı ve aşırılıkların yetişmesine zemin hazırlayacağı varsayımına dayanarak, başarısız devletlerin ülkenin karşı karşıya olduğu en büyük güvenlik tehditlerinden biri olduğunu ifade ettiğini belirtmektedir.
Call, başarısız devletler yerine, ülkelerin daha ilgili ve anlaşılabilir terimlerle kategorize edilebileceğini önermektedir. Örneğin, "çökmüş bir devlet" terimi, devlet aygıtının tamamen çöküp birkaç ay boyunca var olmadığı bir ülkeyi ifade eder. Bu sadece devletin hiçbir temel işlevinin çalışmadığı ve devlet dışı aktörlerin bu görevleri yerine getirdiği bir ülkeye uygulanabilir. "Zayıf bir devlet" terimi ise, resmi devlet kurumları yerine gayri resmi kurumların kamu hizmetlerini ve mal dağıtımını daha fazla üstlendiği devletler için kullanılabilir. "Savaşın etkilediği bir devlet" işlevsiz olabilir, ancak bu mutlaka çökmüş bir devlet olduğu anlamına gelmez. Rotberg, başarısız devletlerin hepsinin bir tür silahlı çatışma yaşadığını savunmuştur. Ancak devletin karşılaştığı zorluklar, silahlı çatışmanın türüne ve ülkenin tamamını veya belirli bir bölgesel alanı kapsayıp kapsamadığına bağlı olarak çok farklı olabilir. "Başarısız devlet" terimi altında geleneksel olarak kategorize edilen başka bir tür devlet ise "otoriter bir devlet" olabilir. Otoriter liderler şiddet yoluyla iktidara gelebilir, ancak iktidarda olduklarında muhalefeti savuşturabilir ve böylece rejimleri içinde az şiddet olduğunu sağlayabilir. Call, bu tür rejimlerde devlet kurma sürecinin karşılaştığı koşulların, iç savaşın yaşandığı bir devletteki durumdan çok farklı olduğunu savunmaktadır. Bu dört alternatif tanım, "başarısız devlet" terimi altında kategorize edilen devletleri yönlendiren birçok farklı durumu vurgulamakta ve çok farklı durumlara tek tip politika yaklaşımlarının benimsenmesinin tehlikesini ortaya koymaktadır. Bu taksonomik zorluklar nedeniyle, Wynand Greffrath, niteliksel teorik analizi vurgulayan bir "devlet işlev bozukluğu" yaklaşımını öne sürmüştür.
Tamara De Treaux
Tamara De Treaux, (doğum adı : Tamara Detro d. 21 Ekim 1959, ö.28 Kasım 1990) , Amerikalı oyuncudur. 1982 yapımı Steven Spielberg imzalı bilimkurgu-macera filmi E.T. ile tanındı.
Oyuncu 28 Kasım 1990'da henüz 31 yaşında ölmüş, ünlüler mezarlığı olarak bilinen Forest Lawn Anıt Mezarlığı'na icra olundu.
Arika
Arika (アリカ), Japon video oyunu geliştiricisi ve yayımcısıdır. 1995'te eski Capcom çalışanları tarafından ARMtech K.K adıyla kurulan şirketin adı sonradan Arika olarak değiştirildi. Şirketin kurucusu Akira Nishitani, Akira Yasuda ile birlikte Street Fighter II oyununu yaratmıştı. Şirketin adı da kurucusu Akira Nishtani'nin adının tersten yazılışıdır. Arika'nın geliştirdiği ilk oyun Street Fighter EX oldu. Oyun başarılı olunca iki oyuna güncelleme getirildi (Street Fighter EX + ve PlayStation için EX + α) ve arcade oyun makineleri, PlayStation ve PlayStation 2 için iki devam oyunu geliştirildi. 2018'de PlayStation 4 için hem Street Fighter EX hem de sadece oyun makineleri için çıkarılmış Fighting Layer (Namco tarafından yayımlandı) oyunlarının devamı niteliğindeki Fighting EX Layer oyununu geliştirildi. 2019'da Arika, Nintendo ile birlikte çalışarak Tetris 99'u geliştirdi.
Tarihçe
Arika Kasım 1995'te kuruldu. Kuruluşunun ilk ayında sadece araştırma üstüne çalışıldı.
Temmuz 2011'de Arika, Fighting Sample adlı Nintendo 3DS test projesinin videosu yayınladı. Videoda Street Fighter EX serisinden Hokuto ve Kairi karakterleri görülüyordu. Blair, Doctrine Dark ve Shadow Geist karakterlerinin olduğu başka görüntüler de ortaya çıktı ancak proje sonradan iptal edildi. Mayıs 2016'nın sonlarında Nanase, Allen, Darun ve Skullomania karakterlerinin gözüktüğü bir başka video örnek deney videosu olarak çıktı ancak herhangi bir oyun adı veya çıkış tarihi verilmedi. Nisan 2017'de Fighting Sample'ın "evrim geçirmiş" hali gibi gözüken Fighting EX Layer'ın bir videoda piyasaya sürüleceği duyuruldu ancak olayın 1 Nisan şakası olduğu açıklandı. Fakat daha sonra oyunun gerçekten geliştirme sürecinde olduğu duyuruldu. Fighting EX Layer hem Street Fighter EX serisi hem de Arika'nın sadece oyun makineleri için çıkardığı Fighting Layer oyununun devamıdır.
2009'dan beri Tetris: The Grand Master 4: Masters of Round oyununun birden fazla defa geliştirilme sürecinde olduğu duyuruldu. Ancak duyurulardan sonra telif hakkı ihlali ve oyunun hayranlarının geliştirdiği benzer oyunlar, özellikle Texmaster2009, gibi nedenlerden dolayı projenin iptal edildiği duyuruldu. Haziran 2015'te The Grand Master 2015 oyunun çıkarılacağı duyurulmuş ve ABD ve Japonya'da oyun testleri yapılmıştı ancak bu testler The Tetris Company onaylı değildi.
Tetris the Absolute: The Grand Master 2 PLUS oyununun çıkışından kısa bir süre sonra oyunun PlayStation 2 versiyonun geliştirildiği duyuruldu. Bilinmeyen nedenlerden dolayı bu versiyon lisanslanmadı ve yayımlanmadı.
Söğütçük, Alpu
Söğütçük, Eskişehir ilinin Alpu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Söğütçük; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Coğrafya
Eskişehir iline 56 km, Alpu ilçesine 16 km uzaklıktadır.
Toshio Matsuura
Toshio Matsuura (d. 20 Kasım 1955), Japon eski millî futbolcudur.
İstatistikleri
!Total||22||6
Gece savaşı
Gece savaşı, karanlık saatlerde yapılan savaştır. Gündüz muharebesinden daha düşük görünürlük ve biyolojik saat ile ters ilişkisine göre ayırt edilir. Tipik olarak gece savaşları, saldırgan için avantajlıdır. Defansif gece taktikleri, esas olarak, gecenin saldırgana sağladığı avantajları reddetmeye odaklanır. Özel piyade taktikleri ve gece görüş aracı gibi teknolojiler uygulanır. Gece savaşlarında belki de en önemli belirleyici faktör hazırlıktır. Buna eğitim, keşif ve askerî operasyon planı dahildir.
Seine-et-Marne
Seine-et-Marne [], Fransa'nın illerinden birisidir.
İl hakkında
İl, Fransa'nın Fransız Devrimi'nden sonra; 4 Mart 1790 tarihi itibarıyla belirlenen ilk eyaletlerinden birisidir. Bölge Fransa'nın 12. en kalabalık yöresidir. İl, Fransa'nın kuzey kuşağında yer almaktadır. İlde sanayi ve turizm gelişmiştir. İlin çevresi Val-d'Oise, Seine-Saint-Denis, Val-de-Marne, Essonne, Loiret, Yonne, Aube, Marne, Aisne ve Oise illeriyle çevrilidir.
Patrick Roy (buz hokeyi oyuncusu)
Patrick Jacques Roy (d. 5 Ekim 1965), Kanadalı buz hokeyi oyuncusu, koç ve yönetici. Oyunculuk kariyerini Montreal Canadiens ve Colorado Avalanche takımlarında kaleci olarak geçirmiştir. Quebec Major Junior Hockey League takımlarından Quebec Remparts'ta başkanlık ve koçluk görevini yürüten Roy 2017'de yayımlanan "NHL Tarihinin En İyi 100 Oyuncusu" listesine girmiştir. 1967 doğumlu buz hokeyi oyuncusu Stéphane Roy'un erkek kardeşidir.
Roy 2014'te Jack Adams Ödülü'ne değer görülmüştür.
Mesir Tabiat Parkı
Mesir Tabiat Parkı, Manisa ilinin Yunusemre ilçesinde yer alan tabiat parkıdır.
Tarihçe
22 Nisan 2008 tarihinde Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından tabiat parkı ilan edilen alanın resmî açılış töreni 22 Mayıs 2009'da yapılmıştır. 2015 yılından beri Yunusemre Belediyesi tarafından işletilmektedir.
Flora
Mesir Tabiat Parkı florasında çınar, meşe, pırnal meşe, söğüt, zakkum, kızılçam, geven, kara kavak, defne, sekoya, ateş dikeni, orman sarmaşığı, geven ve dağ muşmulası vardır, ayrıca mesir macunu yapımında kullanılan bitkiler yetiştirilmektedir. Toplamda 92 tür bitki yetişmektedir.
Fauna
Mesir Tabiat Parkı faunasında tavşan, keklik, tilki, yaban domuzu, doğan, şahin, sığırcık, alakarga ve ötücü kuşlar görülmektedir.
Yunusemre, Alpu
Yunusemre, Eskişehir ilinin Alpu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Sever Han
Sever (Bulgarca: Севар), 738-753 yılları arasında hüküm süren Dulo sülalesine mensup Tuna Bulgar Devleti hanı.
Sever Han döneminde Bulgar Hanlığı ile Bizans İmparatorluğu'nun barış içinde olduğu düşünülmektedir çünkü Bizans vak'anüvislerinde kuzey sınırlarında herhangi bir olaydan bahsedilmemektedir. Steven Runciman ve David Marshall Lang gibi tarihçilere göre, Dulo sülalesinden gelen son hükümdar olan Sever Han'ın ölümüyle Hun hükümdarı Attila'nın neslinden gelen hükümdarların devri sona ermiştir.
Calto
Calto, İtalya'nın Veneto bölgesine bağlı Rovigo ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Nisan 2017 tarihi itibarıyla 730'dur.
Satoshi Miyauchi
Satoshi Miyauchi (d. 26 Kasım 1959), Japon eski millî futbolcudur.
İstatistikleri
!Total||20||0
Kuzeybatı Geçidi
Kuzeybatı Geçidi, Avrupa ve Kuzey Atlantik açısından, Arktik Okyanusu'ndan Büyük Okyanus'a, Kuzey Amerika'nın kuzey kıyılarında, Kanada Arktik Adaları üzerindeki su yollarından oluşan bir deniz yolu rotasıdır. Buna göre, Norveç'in Arktik kıyıları ve Sibirya'nın doğusundaki rota ise Kuzeydoğu Geçidi olarak adlandırılır.
Marion, Indiana
Marion, Amerika Birleşik Devletleri'nin Indiana eyaletinde yer alan ve Grant County sınırlarında bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 67,140'dir.
Hisashi Kaneko
Hisashi Kaneko (d. 12 Eylül 1959), Japon eski millî futbolcudur.
İstatistikleri
!Total||7||1
Okurigana
Okurigana ("eşlik eden harfler"), Japonca yazılı sözcüklerde kanji köklerinden sonra gelen kana sonekleridir. Sıfatları ve fiilleri çekmek ve belirli bir kanjiyi belirli bir anlama sahip olmaya ve belirli bir şekilde okunmaya zorlamak olmak üzere iki amacı bulunmaktadır. Örneğin, düz fiil formu 見る (miru, "görmek") geçmiş zamana çekilir 見た (mita, "gördü"), burada 見 kanji köküdür ve る ve た hiragana yazısıyla yazılmış okuriganadır. Çok az istisna dışında okurigana sadece kun'yomi (yerel Japonca okumalar) için kullanılır, Çince biçimbirimler Japoncada bükülmediklerinden ve çoğu bileşik kelimelerin (kango) parçaları olarak kullanıldığından telaffuzları bağlamdan çıkarıldıklarından on'yomi (Çince okumalar) için kullanılmazlar.
Sıfatları veya fiilleri çekmek için yerel yazıların kullanıldığı teknik, ilk olarak Koreli yazıcılar tarafından gugyeol şeklinde kullanılmış ve daha sonra Japonya'ya yayılmıştır. Bir sıfatı veya fiili çekim yapmak için kullanıldığında okurigana, diğer birçok işlevin yanı sıra yönü (kusursuzluğa karşı mükemmel), olumlu veya olumsuz anlamı veya gramer nezaketini gösterebilir. Okurigana, geçmişte katakana da yaygın olarak kullanılmasına karşın modern kullanımda neredeyse her zaman hiragana ile yazılır.
Kuzeydoğu Geçidi
Kuzeydoğu Geçidi, Avrupa ve Kuzey Atlantik açısından, Norveç ve Rusya'nın Arktik Okyanusu kıyılarından Büyük Okyanus'a doğru bir deniz yolu rotasıdır. Kanada'nın batısındaki rota ise Kuzeybatı Geçidi olarak adlandırılır.
Michel Camdessus
Michel Camdessus (d. 1 Mayıs 1933, Bayonne), Fransız ekonomist ve eski IMF başkanı.
Eğitimi
Paris Üniversitesi'nde ekonomik bilimler ve ekonomi politik alanında eğitim görmüştür. Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve Ulusal İdare Okulu'nu da bitirmiştir.
Mesleki kariyeri
1960 yılında Maliye ve Ekonomik İşler Bakanlığı Hazine Müdürlüğü'nde memur olarak göreve başlamış, 1971 yılından itibaren Hazine Müdürlüğü'nde üst yöneticilik yapmaya başlamış, 1982-1984 yıllarında Hazine Müdürü, Ağustos 1984'ten Kasım 1984'e dek Fransa Bankası Başkan yardımcısı, 1984-1987 yıllarında Fransa Bankası Başkanı, 1987-2000 yıllarında IMF başkanı olmuştur.
2007 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde François Bayrou'yu desteklemiş ayrıca Halen Chirac Vakfı'nın yönetim kurulu üyesidir. Brigitte d'Arcy ile evli olup 6 çocuk babasıdır.
Theranos
Theranos Inc., çığır açan bir sağlık teknolojisi şirketi olarak lanse edilen bir Amerikan özel şirketiydi. 2003 yılında 19 yaşındaki Elizabeth Holmes tarafından kurulan Theranos, risk sermayedarları ve özel yatırımcılardan 700 milyon ABD dolarından fazla para topladı ve 2013 ve 2014 yıllarında zirvede 10 milyar dolarlık bir değerleme ile sonuçlandı. Şirket, tümü kendi geliştirdiği kompakt otomatik cihazlar kullanılarak, çok az miktarda kan gerektiren ve hızlı ve doğru bir şekilde gerçekleştirilebilen kan testleri tasarladığını iddia etti. Bu iddiaların daha sonra doğru olmadığı kanıtlandı.
Theranos, Holmes ve eski şirket başkanı Sunny Balwani, 2018'de SEC tarafından dolandırıcılıkla suçlandı. Holmes ve Balwani ayrıca elektronik dolandırıcılık ve komplo kurmakla suçlandı. Holmes Ocak 2022'de dört suçtan suçlu bulundu ve Kasım ayında 11 yıl 3 ay hapis cezasına çarptırıldı. Balwani, Temmuz 2022'de kendisine yöneltilen 12 suçlamanın tamamından hüküm giydi ve Aralık 2022'de 12 yıl 11 ay hapis ve 3 yıl denetimli serbestlik cezasına çarptırıldı.
Tarih
Elizabeth Holmes, Stanford Üniversitesi'ndeyken, ilaç dağıtım dozunu ayarlayabilen ve doktorları hastaların kanındaki değişkenlerden haberdar edebilen giyilebilir bir yama geliştirme fikrine sahipti. Kan testlerini tüketiciler için daha ucuz, daha kolay ve erişilebilir hale getirecek bir şirket kurma fikriyle, kan testleri için çip üzerinde laboratuvar teknolojisi geliştirmeye başladı. Holmes, 2003 yılında Stanford'dan ayrıldı ve ebeveynlerinin eğitim güvenini kullanarak daha sonra "terapi" ve "teşhis" kelimelerinin birleşiminden türetilen Theranos olarak adlandırılacak olan şirketi kurdu. Şirketin orijinal adı "Gerçek Zamanlı Tedaviler" idi. Holmes, çok fazla insanın "tedavi" kelimesine şüpheyle baktığına karar verdikten sonra bunu değiştirdi.
Mayıs 2016'da Theranos yönetim kurulu üyeleri şunlardı:
Aralık 2016'da Theranos, yönetim ekibinin Riley Bechtel'in ayrılmasıyla yeniden yapılandırılacağını duyurdu. Ocak 2017'de ABD Savunma Bakanı adayı James Mattis, Theranos yönetim kurulundan istifa etti. Aralık 2016'da Theranos yönetim kurulu şu kişilerden oluşuyordu:
Ayrıca Kasım 2016'da ünlülerle dolu "danışmanlar kurulunun" Ocak 2017'de kaldırılacağı duyurulmuştu.
Değerleme
Theranos ilk yıllarında milyonlarca dolar topladı. 2004 yılında Theranos, Stanford kampüsünün yakınındaki kiralık bir bodrum katında bulunuyordu. Aralık 2004 itibarıyla şirket, yatırımcılardan 30 milyon $ değerinde 6 milyon $'dan fazla para topladı. Şirket, 2006'daki B Serisi ve C Serisi finansmanından sonra toplamda yaklaşık 45 milyon dolarlık bağış topladı. Theranos, 2010 yılında 1 milyar $ değerinde ek 45 milyon $ topladı. Şirket , San Francisco Business Times ve The Wall Street Journal'daki profillerin ardından Eylül 2013'ten itibaren önemli haberlere sahip oldu. 2014 yılına kadar Theranos, tahmini değeri 9 milyar dolar olan 400 milyon dolardan fazla para topladı Theranos, risk sermayedarlarından ve özel yatırımcılardan 700 milyon dolardan fazla para topladı, 2013 ve 2014'te zirvede 10 milyar dolarlık bir değerlemeyle sonuçlandı 2016 yılında Forbes, toplanan 724 milyon dolarlık sermayeyi hesaba katarak şirketin tahmini net değerini 800 milyon dolar olarak revize etti. 2004 ile 2016 arasında, özel sermaye / risk sermayesi şirketlerinin şirketlere yatırım yapması için yatırımcılardan sağlanan nakit miktarı 400 milyar dolardan 1,5 trilyon dolara çıktı. Bu, yatırımcılara sermayeyi konuşlandıracakları yatırım hedefleri bulmaları için baskı yapılan, bol miktarda sermayenin mevcut olduğu bir dönemdi. Theranos davasında, yetersiz durum tespiti ve hileli iş uygulamaları, yatırımcıların zarar görmesine neden oldu.
Mayıs 2017'de katılımcı hissedarlar, şirketin yeni imtiyazlı hisselerinin hisseleri karşılığında Theranos'a karşı olası tüm iddiaların ibra edilmesini sağladı. Hisselerin %99'dan fazlasının sahipleri katılmayı seçti. Holmes, şirkete hisselerle katkıda bulundu ve katılmayan hissedarlara olası sulandırmayı dengelemek için öz sermayeden vazgeçti.
Mayıs 2018'de John Carreyrou, Amerikan iş ve hükümet liderlerinin Theranos'a özel yatırım yaparak 600 milyon dolardan fazla kaybettiğini bildirdi. Walton ailesi (150 milyon dolar), Rupert Murdoch (121 milyon dolar), Betsy DeVos (100 milyon dolar) ve Cox ailesi (Cox Media Group'tan) (100 milyon dolar) tarafından büyük yatırımlar yapıldı. Şirketin Eylül 2018'deki nihai tasfiyesi, bu yatırımları değersiz hale getirdi.
Jemma Simmons
Jemma Anne Simmons, Marvel Sinematik Evreni'nde yer alan kurgusal bir karakter. Karakter; Joss Whedon, Jed Whedon ve Maurissa Tancharoen tarafından oluşturuldu ve ilk kez 2013 yılında Agents of S.H.I.E.L.D. dizisinin pilot bölümünde göründü. Dizide karakteri, Elizabeth Henstridge canlandırmaktadır.
Dizide Simmons, S.H.I.E.L.D.'ın en iyi bilim adamlarından biridir. Deneyimli olduğu alan çok geniş olmasına rağmen daha çok biyolojik bilimler konusunda uzmandır. Hikâyelerinin çoğu, en iyi arkadaşı ve daha sonra sevgilisi olan Leo Fitz ile olan ilişkisini içerir. Dizi boyunca genç ve tecrübesiz bir S.H.I.E.L.D. bilim adamından S.H.I.E.L.D.'ın en kıdemli saha ajanlarından birine dönüşü göründü.
Jacques de Larosière
1950 yılında Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü Kamu Hizmeti Bölümü'nden mezun olmuştur. Ulusal İdare Okulu'nu 1958 yılında bitirdikten sonra Maliye Müfettişi olarak göreve başlamıştır. 1960 yılında France du Bos ile evlenmiş ve iki çocuk sahibi olmuştur. Kariyerine Hazine Müdürlüğü ve ardından Maliye ve Ekonomi Bakanlığı'nda devam etmiştir. Bakanlıktaki son görevi sırasında 1974'te Valéry Giscard d'Estaing cumhurbaşkanlığı kampanya sürecinde, kabine direktörü olmuştur. 1974-1978 yıllarında Hazine Müdürü olmuş, 1978-1987 yıllarında IMF başkanı olmuş, 1987-1993 yıllarında ise Fransa Bankası başkanı olmuştur. 1993-1998 yıllarında Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası başkanı olarak görev yapmıştır. 1993 yılı itibarıyla Fransa Ahlaki ve Siyasi Bilimler Akademisi üyesidir.
Hobart, Indiana
Hobart, Amerika Birleşik Devletleri'nin Indiana eyaletine bağlı Lake ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 29,059'dur.
Köprübaşı, Beylikova
Köprübaşı, Eskişehir ilinin Beylikova ilçesine bağlı bir mahalledir.
Marshall ili, Kentucky
Marshall ili veya Marshall County Amerika Birleşik Devletleri'nin Kentucky eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 31,659'dur. İlin merkezi Benton şehridir.
The Neptunes Present... Clones
The Neptunes Present...Clones, Pharrell Williams ve Chad Hugo ikilisinin oluşturduğu Amerikalı prodüksiyon grubu The Neptunes'un derleme albümü. 19 Ağustos 2003'te Star Trak Entertainment ve Arista Records etiketiyle yayınlandı. Prodüktörlüğünü The Neptunes'un üstlendiği albümdeki şarkıların çoğu o dönem Star Trak plak şirketinin kadrosunda bulunan Clipse, N*E*R*D, Vanessa Marquez, Kelis ve Snoop Dogg gibi sanatçılar tarafından seslendirildi. Ayrıca albümde The Neptunes'un sıklıkla birlikte çalıştığı Jay-Z, Busta Rhymes, Nelly, N.O.R.E. ve Ludacris gibi isimler de yer aldı.
Albüm, müzik eleştirmenlerinin beğenisini kazandı. Yayınlandığı hafta Amerika Birleşik Devletleri'nde 250 bin adet satarak Billboard 200 listesine bir numaradan girdi. Albüm, yayınlandıktan bir ay sonra 500 binlik satış barajını aşarak altın plak kazandı. Albümden dört single çıktı: "Hot Damn", "Light Your Ass On Fire", "Frontin'" ve "It Blows My Mind".
Parça listesi
Belirtilenler dışındaki tüm parçaların prodüktörü: The Neptunes.
Kazuo Echigo
Kazuo Echigo (d. 28 Aralık 1965), Japon eski millî futbolcudur.
Rolf Hoppe
Yaşamı
Hoppe, 6 Aralık 1930'da Ellrich, Thüringen, Almanya'da usta bir fırıncının oğlu olarak doğdu. Fırıncı olarak çıraklık yaptıktan sonra 1945'ten 1948'e kadar antrenör olarak görev yaptı. Daha sonra Erfurt'ta oyunculuk eğitimine başladı bir süre Eros Sirki'nde çalıştı. Daha sonra Halle'deki Thalia Tiyatrosu'nda (Saale) ve Leipzig'deki Young World Tiyatrosu'nda sahne aldı. Dresden'deki Devlet Tiyatrosu, Berlin'deki Alman Tiyatrosu ve Salzburg Festivali'nde çeşitli yapımlarda rol aldı. Ayrıca İsviçre, İtalya, Polonya ve Çin gibi ülkelerde oyunculuk alanında aktif olarak çalışmalar yaptı.
Oyuncu daha çok Doğu Almanya yapımı DEFA Yapımcılık firmasının Western ve savaş türünde filmlerde canlandırdığı karakterleri başarıyla yansıtmıştır. Hikâyesi Alman asker Hermann Göring'i anlatan 1981 yapımı Mephisto filmiyle 1981'de Akademi Ödülleri'ne aday olmuştur.
Karadağ Boşnakları
Boşnaklar, Karadağ'daki etnik gruplardan biridir. Nüfusları ilk olarak 2003 yılı nüfus sayımında sayılmaya başlamıştır. 2011 yılında yapılmış son nüfus sayımına göre, Karadağ'daki Boşnakların toplam sayısı 53,605 kişidir, yani toplam nüfusun %8,6'sını oluştururlar. Karadağlılar ve Sırplardan sonra Boşnaklar, ülkedeki en büyük üçüncü etnik grubu teşkil ederler.
Rolf Hoppe
Özel yaşamı ve ölümü
Hoppe yaşamını Weißig, Dresden'de sürdürmüştür. Evli olup iki kız çocuğu babasıydı. Alman aktör Rolf Hoppe 14 Kasım 2018'de Dresden, Almanya'da 87 yaşında ölmüştür.
Karadağ Boşnakları
Demografi
Günümüz Karadağ ülkesindeki Boşnakların çoğu, ülkenin kuzeyinde, yani tarihî Sancak bölgesiyle kesişen topraklarda, yaşarlar. Boşnaklar, Karadağ'ın dört tane belediyesinde belediye nüfusunun çoğunu oluşturur: bunlar Rojay (%83,91), Petnjica (%83,02), Plav (%56) ve Gusinye'dir (%42,64).
Tarihçe
Sancak Boşnaklarının üçte ikisinin ataları, Kotor Körfezi'nin Osmanlı İmparatorluğu tarafından kaybedilmesinden sonra ilk olarak 1687 yılında terk etmeye başladıkları özgün Karadağ bölgelerinden gelmişlerdir. 1711 yılı sonrasında Eski Karadağ'da Müslüman olmuş bireylerin hedef olarak alınmasıyla bu akım devam etti. Eski Karadağ'dan Sancak'a göç akımındaki diğer bir katkı faktörü ise, Sancak'taki eski Ortodoks nüfusunun 1687 ile 1740 yıllarında iki farklı dalga hâlinde Sırbistan ve (o dönem Habsburg Monarşisi'ne ait) Voyvodina'ya göç etmiş olması nedeniyle Sancak nüfusunun oldukça azalmış durumda olmasıdır.
Geri kalan Sancak Boşnakları ise diğer yerlerden gelmiştir. Yerel Osmanlı yönetimi ve askerleriyle devamlı bir temas yer alıyordu. 1687 yılından sonra, yani Osmanlı İmparatorluğu, Kutsal İttifak ile sürdürülen savaşın bir sonucu olarak Sava nehrinin kuzeyindeki tüm topraklarını kaybettikten sonra, Slavonya bölgesinden daha fazla Boşnak geldi. Sırpların gerçekleştirdikleri Hersek İsyanı sonrasında daha da fazla Boşnak Hersek bölgesinden gelmiş. Bosna Vilayeti'nin 1878 yılı Berlin Antlaşması doğrultusunda Avusturya-Macaristan'ın fiilî kontrolü altına alınmasıyla hem Bosna hem de Hersek bölgelerinden yine bir göç dalgası yer aldı. Boşnakların bu göç dalgalarının en sonu ise 1908 yılında, Avusturya-Macaristan'ın Bosna'yı resmen ilhak etmenin sonucu olarak tüm Bosnalı Müslümanların kendi fiilî koruyucuları olan Bâb-ı Âli'yle bağlantılarının kesilmiş olması nedeniyle gerçekleşti. Günümüz Karadağ'da 50 binden fazla Boşnağın bulunmasıyla Boşnaklar, Karadağ'ın en büyük azınlık gruplarından birini teşkil etmektedir.
Lehçe
Gusinye ve Plav'da konuşulan Slav ağızları, gramatik yapısı açısından Arnavutçadan büyük oranda etkilenmiştir. Arnavutça ile Slavca arasındaki lisan teması açısından gösterdiği özellikler, bu bölgelerde Slav dillerini konuşan insanların çoğu Arnavut kökenli olmalarına bağlanmıştır.
İkitelli Sanayi (İstanbul metrosu)
İkitelli Sanayi (M3) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M3 (Kirazlı - Kayaşehir Merkez) Metro Hattı'nda yer alan ve 14 Haziran 2013'te hizmete giren yer altı metro istasyonudur. Başakşehir'in Ziya Gökalp Mahallesi'nde, Bedrettin Dalan Bulvarı üzerinde yer almaktadır.
İkitelli Sanayi (M9) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M9 (Bahariye - Olimpiyat) Metro Hattı'nda yer alan ve M3 şube hattının istasyonu olarak 7 Temmuz 2013'te hizmete giren, 29 Mayıs 2021'de M9 hattına devredilen yer altı metro istasyonudur. Başakşehir'in Ziya Gökalp Mahallesi'nde, Bedrettin Dalan Bulvarı üzerinde yer almaktadır.
İstasyonun Vergi Dairesi, Demirciler - Organize Sanayi ve Dolapdere Sanayi olmak üzere toplam 3 adet girişi bulunmaktadır. M3 ve M9 hatları platformlar hariç aynı bilet holünü, girişleri ve istasyon yapısını kullanmaktadır. İstasyonda bulunan aktarma katı ile ücretsiz bir şekilde hatlar arasında aktarma yapılabilmektedir.
Ayrıca istasyon yapısında Belbim'in İstanbulkart Ofisi de bulunmaktadır.
Gece metrosu
M3 ve M9 hatlarında gece metrosu seferleri düzenlenmemektedir.
Solanum ivohibe
Solanum ivohibe, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Pago del Vallo di Lauro
, İtalya'nın Campania bölgesine bağlı Avellino ilinde bulunan bir komündür.
Bobby Kromm
Bobby Kromm (8 Haziran 1928, Calgary - 9 Haziran 2010), Kanadalı buz hokeyi antrenörüdür. 1975-1977 yılları arasında World Hockey Association takımlarından Winnipeg Jets'in, 1977-1980 yılları arasında ise National Hockey League takımlarından Detroit Red Wings'in antrenörlüğünü yaptı. 1977-78 sezonu sonunda verilen Jack Adams Ödülü'nün sahibi oldu.