cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Osman Seyfi
Osman Seyfi (d. 1948, Köşektaş, Hacıbektaş, Nevşehir), Türk siyasetçi.
Kaiji
Kaiji (賭博黙示録カイジ), Nobuyuki Fukumoto tarafından yazımına ve çizimine 1996'da başlanılan bir manga serisi. İlk 2 serisi Madhouse tarafından animeye uyarlanmıştır. Kumar sanatı üstüne kurulu olan seri, Kaiji adlı birinin yaşadığı gerilimli ve büyük riskli kumarları anlatır. Daha çok kumar sanatına yüklü olan seri, sadece kumara değil; başarı, kazanç, para, krallar, umut ve ölüm gibi birçok konu hakkında da psikolojik mesajlar verir.
Konu
Itou Kaiji, sıradan bir serseridir. Kumar oynamak, zamanını boş boş geçirmek ve arabalara zarar vermekten başka pek bir şey yapmaz. Ancak bir gün evine siyah ceketli biri gelir. Ceketli adam Kaiji'nin geçen yıllarda kefil olduğu arkadaşının onlara borcunu ödemediğini ve borcun ona kaldığını söyler. Toplam borcu da 3 milyon yendir. Tabii ki Kaiji'nin bu kadar büyük bir mevlayı ödeyecek parası yoktur. Ancak ceketli adam ona bir seçenek sunar. Kendisinin gibi borçluların olacağı bir gemiye katılmasını ve gemide onlarla beraber bir oyun oynamasını teklif eder. Kabul ederse borcu silinecektir. Hatta iyi oynayabilirse para bile kazanabileceğini söyler. Başka bir seçeneği olmayan Kaiji teklifi kabul eder ve gemiye gider. Ancak ne kadar korkunç bir duruma düştüğünden habersizdir. Ve kendisini o günden sonra borçların baskısıyla ve kendini kumar oyunlarında heba ederken bulucaktır
İlk serinin bu gemide geçmesine karşın, diğer seriler daha farklı kumarlarla ve daha farklı olaylarla gelir. Ve Kaiji bazen gittikçe açılan borcunu kapatmak ya da intikam istediği için oynar. Her kumar oyununda Kaiji'nin uyguladığı farklı bir taktik ve risk ettiği başka unsurlar vardır. Ve beklenenin aksine her oyunu da kazanamaz.
Analitik İş Değerlendirme Puan Yöntemi (kitap)
Analitik İş Değerlendirme Puan Yöntemi, Oğuz Gemalmaz tarafından 1985 yılında yayınlanmış kitap.
İş değerlendirmesi, işletmelerin daha verimli çalışmalarını sağlayan, işgücü verimliliğini artıran, işlerin ayrıntılı analiz ve tanımlarını yaparak aralarındaki önem ve güçlüklere, fark ve benzerliklere göre değerlendiren, böylelikle objektif bir değer-ücret ilişkisi oluşturan bir tekniktir.
Türkiye'de iş değerlendirmesi konusundaki çalışmalar 1960'lı yıllarda başlar. Bu çalışmalar arasında Aynur Güldamla'nın 1968'de yazdığı "İş Değerlendirmenin Türkiye'deki Uygulamasının Analizi" ve İnal Cem Aşkun'un 1969'da yazdığı "İş Değerlendirmesi ve Türkiye'deki Uygulama" adlı kitapları sayılabilir. SEGEM'in (Sınai Eğitim ve Geliştirme Merkezi Genel Müdürlüğü) 1980 yılında yayınladığı "İş Değerlendirmesi" adlı kitap da, iş değerlendirmesi konusundaki çalışmalar arasında önemli bir yer tutar.
İş değerlendirmesinde en çok tanınan ve kullanımı en yaygın olan puan yöntemi ise birçok ülkede, endüstrinin hemen hemen tüm kollarında uygulanmaktadır. Milli Prodüktivite Merkezi (MPM) yayınlarından 1985 yılında çıkan ve 2004 yılında 6. baskısına ulaşmış olan Analitik İş Değerlendirme "Puan Yöntemi" kitabının amacı, ücret grupları eğrisini de içeren bir biçimde puan yönteminin nasıl uygulanacağını örneklerle açıklamak, özellikle puan yönteminin temel taşını oluşturan ve en zor kısmını teşkil eden derecelerin tanımlarını ağırlıklandırılmış biçimde sunmaktır. Birçok çalışmada kaynak olarak kullanılmıştır. Üniversiteler ve kurum kütüphaneleri de dahil olmak üzere Türkiye'deki birçok kütüphanelerde bulunan kitap, endüstride çok önemli bir yer teşkil eden İş Değerlendirme konusunda kaynak bir kitaptır.
Isfit
ISFIT (International Student Festival In Trondheim) Trondheim Uluslararası Öğrenci Festivali, dört yüzden fazla öğrenci liderini her iki yılda bir şubat ayında bir haftaligina Norveç'in Trondheim Üniversitesinde bir araya getiren dünyanın en büyük konulu öğrenci festivalidir.
1990 da yapılan ilk festivale 45 ulkeden 400 ogrenci katilmisti. Zamanla ISFIT dunyanin en büyük konulu ogrenci festivali haline geldi; 2001 festivalinde 105 ulke temsil ediliyordu.
Vahdet Sinan Yerlikaya
Vahdet Sinan Yerlikaya (d. 1951, Ovacık, Tunceli), Türk siyasetçi.
Varis
Varis sözcüğü ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:
Indiana Pacers tüm zamanların kadrosu
Bu sayfa NBA'de mücadele eden Indiana Pacers takımının tarihi boyunca forma giyen oyuncularını göstermektedir.
The Tramp (film, 1915)
The Tramp (Serseri), Charles Chaplin'in yazıp yönettiği 1915, ABD yapımı sessiz bir komedi filmidir. Chaplin'in Essanay Studios ile yaptığı altıncı filmdir.
Chaplin' in Kid Auto Races in Venice (film, 1914) filminde ortaya çıkan Tramp (Serseri) karakteri bu film ile belirginlik kazanır. Filmin hüzünlü sonu, kahramanın iç dünyası ve üzüntüsünün seyirciye açıkça gösterilmesi buradaki Tramp karakterini Chaplin'in daha önceki filmlerinde görülen slapstick karakterlerden belirgin bir şekilde ayırmaktadır. Artık abartılı hareketler, gürültülü şakalar, düşüp kalkmalar üzerine kurulu kaba komedi tarzı daha sağlam karakterlerin yaratılması ile yavaş yavaş yön değiştirecektir.
Konu
Charlie (Little Fellow), kırlarda dolaşırken bir ağacın altında oturup karnını doyurmak ister. Bu sırada oradan geçen bir aylak, ona çaktırmadan ekmeğini alıp yerine bir tuğla bırakınca aç kalan Charlie ot yemek zorunda kalır. Aynı hırsız biraz sonra yakınlardaki bir çiftlikten gelen Edna' ya saldırdığında Charlie yanındaki tuğlayı hırsıza vurarak kızı kurtaracak, bu esnada da ona aşık olacaktır. Hırsız yakınlardaki arkadaşlarını da çağırıp yeniden onlara saldırır; ama Charlie onları döverek göle atmayı başarır. Böylece Charlie, kendisine minnettar kalan Edna tarafından çiftliğe götürülür ve orada çalışmaya başlar. Sakarlıkları ile her yeri karıştırırken çiftliği soymak için gelen hırsızları yeniden alt eder ve bu esnada yaralanır; onun bakımını üstlenen Edna' nın da yakınlığını kazanır. Fakat bir gün Edna' nın bir nişanlısı olduğunu fark edecek ve onlara sorun olmak istemediği için kısa bir veda mektubu yazarak gizlice çiftlikten ayrılacak ve ait olduğu yaşama geri dönecektir.
Selimiye Camii (Lefkoşa)
Selimiye Camii, tarihsel ismiyle Ayasofya Camii veya Ayasofya Katedrali, Lefkoşa'nın kuzey kesiminde bulunan cami ve eski Katolik katedralidir. Kentin ana camisidir. Selimiye Camii, Kıbrıs'taki hayatta kalan en büyük ve en eski Gotik kiliseye (iç ölçüler,: 66 X 21 m) ev sahipliği yapmaktadır.
Toplamda cami, 2500 kişinin aynı anda ibadet edebilmesine olanak sağlayacak bir büyüklükte 1750 m2 ibadet alanına sahiptir. Lefkoşa'da ayakta kalan en büyük tarihi binadır ve kaynaklara göre "İslam'ın yükselişi ile Osmanlı döneminin sonları arasındaki bin yılda Doğu Akdeniz'de inşa edilmiş en büyük kilise olmalıdır". Kıbrıs'ın Lüzinyan kralları için taç giyme kilisesiydi.
Bizans kilisesiyle ilişkisi
Katedralin adı, Yunancada "Kutsal Bilgelik" anlamına gelen Ayasofya'dan gelmektedir. Tarihsel olarak bu ismin kökeninin aynı yerde kurulmuş bir Bizans kilisesinden türediği düşünülmüştür. Ayasofya Katedrali'nin Bizans dönemindeki başpiskoposluk kilisesi olarak varlığını 11. yüzyılda yazılmış bir el yazmasına 1135-36 yıllarında düşülmüş bir not doğrular. Bu kilisenin günümüzdeki Bedesten'in yerinde bulunduğu ve bazı mimari ögelerinin günümüz Bedesten'inin yapısında devam ettiği düşünülmektedir.
Tassos Papakostas'ın çıkarımlarına göre yanda, günümüzün Bedesten'i yerinde bulunan Bizans Ayasofya'sına ait, üzerinde ne olduğu bilinmeyen arazide, Frenk yöneticiler tarafından yeni bir inşaat olarak başlatıldı. İnşaatın yeterince ilerlediği aşamaya dek Ortodokslar eski Ayasofya'dan atıldı ve bu yapı Katolik katedrali olarak kullanıldı. Katolik katedrali olarak Kutsal Bilgelik'e (Ayasofya) adanmış olması tipik olmayan bir durumdur ve eski Bizans kilisesinden yeni katedrale taşınırken aynı ismin korunduğunu göstermektedir. Taşınmanın 1220'lerde gerçekleştiği düşünülmektedir.
İnşaat ve Frenk dönemi
Bu dönemki inşaatın destekçisi ana figür olan Başpiskopos Eustorge'un 1250'deki ölümüyle birlikte katedral üzerindeki çalışmalar durdu, yirmi yıldan uzun bir süre boyunca da devam ettirilmedi. Bu dönemde Lefkoşa'daki Latin nüfusu hâlen nispeten kısıtlı olup, nefin ana hattının tamamlanması ve Olimpios'un düşüncesine göre bunun batı tarafında yer alan geçici eklentilerle birleştirilmesiyle, kente yeterli olabilecek bir kapasite mevcuttu. İlerleyen yıllarda Müslüman güçlerinin Levant'taki Haçlı devletlerine karşı zaferler kazanmasıyla birlikte buradan kaçan Katolik Hristiyan nüfus Lefkoşa'ya yerleşti, özellikle de Akka'nın 1291 yılında Müslümanlar tarafından ele geçirilmesiyle bu yerleşim iyice arttı. Bu, katedralin inşasının devamı için olabilecek gerekçelerden biriydi. Bir diğer olası neden, III. Hugues'ün kraliyet gücünü gösterme ihtiyacıydı. Bu dönemde Lüzinyan kralları hem Kıbrıs hem de Kudüs krallığını sürdürmekteydi, ancak III. Hugues'ün kuzeni Marie 1270'lerde Kudüs, Brienne Kontu ise 1260'larda Kıbrıs tahtı üzerinde hak iddia etmekteydi. III. Hugues, Kudüs patriğinin ziyaretçi olarak yönettiği bir törende 1267'de inşaat hâlindeki Ayasofya'da Kıbrıs Krallığı tacını giymek zorunda kaldı. Olimpios'a göre hem bu konjonktür hem de batı tarafında yer alan kraliyet imgeleri, III. Hugues'ün katedralin inşasını teşvik ettiğini düşündürmektedir. Bununla birlikte Hugues inşaat için şahsi olarak herhangi bir maddi destek sağlamamış olup, desteğine dair tek kanıt, 1270 tarihli bir belgede, katedralde kendisi ve ailesinin ruhunu kutsamak için ayin yapılması adına yıllık 500 besant ödeyeceğine dair taahhütüydü.
1270'lerde katedralin batı tarafının yapımıyla devam edildiğinde, Eustorge döneminde yapılmış olan doğu tarafının mimarisinin Avrupa'da modasının geçmesi nedeniyle mümkün olduğunca mimari ve stilistik yenilikler getirildi.
Katedral, 13. ve 14. yüzyıllarda, 1267 ve 1303 yıllarında iki kez depremden zarar görmüştür. 1267 depremi nefin yapımında gecikmeye neden oldu. Başpiskopos Giovanni del Conte'nin döneminde (1312-1332) tekrar inşaat hızında artış yaşandı, bu dönemdeki Gotik süslemeler nispeten daha yeni olan rayonnant usulü etkisinde yapıldı. Del Conte 1319'a kadar nefin ve narteksin tamamlanmasını ve 1319'dan 1326'ya kadar orta koridorun, payandaların, cephenin ve bir şapelin/vaftiz bölümünün tamamlanmasını sağladı. Ayrıca katedralin süslemelerine freskler, heykeller, mermer perdeler ve duvar resimleriyle başladı. 1326'da katedral nihayet kutsandı ve resmen büyük bir kutlama ile resmen açıldı.
Lüzinyan yönetimi sırasında katedral, Kıbrıs Krallarının taç giyme kilisesi olarak hizmet vermeye başladı. Cenevizlilerin Mağusa'yı ele geçirmesinden sonra, Kudüs'ün Lüzinyan Krallarının ve son olarak Ermenistan Lüzinyan Krallarının taç giyme kilisesi haline geldi. Ayrıca, 1310'da Tapınak Şövalyeleri Duruşmaları'na ev sahipliği yaptı.
Katedral açılmış olmasına rağmen, bina hala tamamlanmamıştı. 1347'de Papa IV. Clement, depremden etkilendiğinden dolayı katedralin tamamlanması ve yenilenmesi için bir bildiri yayımladı. Bildiride, katedralin tamamlanması için çalışanlara 100 günlük ödenekli izin verileceği belirtiliyordu, ancak bu çaba amacına ulaşamadı. Revak ve kuzeybatı kulesi bu dönemde inşa edilmiş ve batı duvarının üç kapısı heykellerle süslenmiştir. Üç kemerli kabartmalarda krallar, peygamberler, havariler ve piskoposlar tasvir edilmiştir.
1359'da, Kıbrıs'taki Papalık temsilcisi, Peter Thomas, Kıbrıs'ın tüm Rum Ortodoks rahiplerini katedralde bir araya getirdi, hapsetti ve dinlerinden döndürmek için vaaz vermeye başladı. Katedralden gelen bağırışmaların sesi, katedralin dışında büyük bir kalabalığın toplanmasına neden oldu ve kısa sürede rahipleri serbest bırakılması için bir isyan başladı ve katedralin kapıları yakıldı. Kral, daha sonra kovulacak olan vaizin, isyandan kurtarılmasını ve piskoposların serbest bırakılmasını emretti.
1373 yılında, katedral Kıbrıs'a yapılan Ceneviz baskınları sırasında zarar gördü.
Venedik dönemi
1491 yılında, katedral bir depremde ağır hasar gördü. Ziyaret eden bir hacı, koro alanının büyük bir kısmının yıkıldığını, koro alanının arkasındaki kutsal şapelin yıkıldığını ve Kıbrıslı Hugh III'e ait bir mezarın tahrip olduğunu ve altın kalıntılar ve kraliyet elbisesi içerisindeki kralın cesedinin ortaya çıktığını açıkladı. Altın hazine Venedikliler tarafından alındı. Venedik Senatosu, hasarın onarılmasını emretti ve her yıl başpiskopostan 250 ducatlık katkı yapan özel bir komisyon kurdu. Onarım çok kapsamlı ve mükemmeldi; 1507'de Pierre Mésenge, binanın 20 ya da 22 yıl önce tamamen yıkılmış olmasına rağmen, çok güzel göründüğünü yazdı.
Venedikliler Lefkoşa'yı surlarla çevirdiğinde, Ayasofya Katedrali şehrin merkezi oldu. Bu, kentin çevresinde şekillendiği orta çağ Avrupa katedrallerinin konumunu yansıtıyordu.
Osmanlı dönemi
1570 yılında kentin 50 günlük Osmanlı kuşatması sırasında katedral çok sayıda insana sığınak görevi yaptı. Şehir 9 Eylül'de düştüğünde, Baf Piskoposu Francesco Contarini, ilahi yardım isteyerek insanları cesaretlendirdi ve binadaki son Hristiyan vaazını verdi. Katedralin kapısı kırıldı ve piskopos ve diğer Hristiyanlar öldürüldü. Katedraldeki mobilya ve süs eşyaları gibi Hristiyan eşyaları parçalandı ya da çöpe atıldı ; koro alanı ve nef tahrip edildi. Daha sonra, 15 Eylül'de ev sahipliği yapacağı ilk Cuma namazına hazırlık için caminin içi yıkandı. Komutan Lala Mustafa Paşa'nın katıldığı bir törenle katedral camiye dönüştürüldü. Aynı yıl boyunca, iki minare, mihrap ve minber gibi İslami yapılar eklendi.
Caminin ilk imamı, Osmanlı İmparatorluğu'nun Mora bölgesinden gelen Moravizade Ahmet Efendi idi. Bütün imamlar, Lefkoşa'nın fethi sırasında kullanılan bir kılıca yaslanarak, Cuma günü vaazlardan önce merdivenlerden minbere çıkma geleneğini sürdürdü.
Caminin dönüştürülmesinin ardından cami Sultan Selim Vakfı'nın mülkiyeti haline gelir. Diğer bağışçılar bakımın sağlanmasına yardımcı olmak için birtakım vakıflar kurar. 16. yüzyılda Kıbrıs valisi olan Okçuzade Mehmed Paşa, Sultan Selim Vakfı'na gelir sağlamak için bir dükkân bağışlar; diğer bağışlar kırsal kesimdeki mülkleri ve diğer dükkânları içerir. Vakıf, fonlara bakmak için mütevelli görevi görür ve 16. yüzyılın sonlarında yıllık 40.000 akçe Medine'ye gönderilir. Osmanlı döneminde, adanın en büyük camisi idi ve Osmanlı valisi, idareciler ve seçkinler tarafından Cuma namazı için kullanılırdı. 18. yüzyılın sonlarında, önde at sırtında gelen yetkililerden, ardında da alt makamlardaki yetkililerin yürüyerek takip ettiği büyük bir alay, her cuma camiye geldi.
Cuma namazı nedeniyle Lefkoşa ve çevre köylerden çok sayıda Müslüman camiye akın eder. Camide oluşan kalabalıklar nedeniyle, caminin yanında bir pazar gelişir ve alan bir ticaret merkezi haline gelir. Caminin çevresindeki alan, Büyük Medrese ve Küçük Medreseler gibi medreselere yakın bir yerde inşa edildiğinden dolayı bölge bir eğitim merkezi haline de gelir.
1874'te Sultan Abdülaziz'in Lefkoşa'yı ziyaret edeceği söylentileri üzerine, ziyaretten sonra "Aziziye Kapısı" adı verilecek olan yeni bir kapı inşa edilir. Kapı, bölgede önceden var olan bir Lüzinyan penceresinin genişletmesiydi ve yapımında çevreden elde edilen mermer ve diğer malzemelerin parçaları kullanılmıştı. Kapının süslemeleri, bölgedeki bir lisenin hat öğretmeni hattat Es-Seyyid Ahmet Şukri Efendi'nin yazdığı bir yazıttır. Yazıt, padişaha övgüler içermektedir. Kapı, Abdülaziz'in emriyle Nazif Paşa tarafından yapılmıştır. Selvi ağaçlarından oluşan iki süslü figürle çevrilidir. Geçit daha sonra kadınlar girişi olarak kullanıldı ve daha sonra kullanımı terk edildi ve tamamen kilitli kalmaya başladı.
İngiliz hakimiyeti ve 20. yüzyıl
1949'da imamlar, ezanı okumak için minareye tırmanmayı bıraktılar ve yerine hoparlörler kullanmaya başladılar. 13 Ağustos 1954'te Kıbrıs Müftüsü, Kıbrıs'ın fethi sırasında imparatorluk yapan Osmanlı sultanı Selim'in onuruna camiye resmen "Selimiye Camii" adını verdi.
Mimari
Koro yerinin çevresinde çevre koridoru bulunmaktadır, ancak herhangi bir şapel apsisi bulunmamaktadır. Bu, Başpiskopos Thierry'nin memleketindeki Notre Dame de Mantes de dahil olmak üzere diğer bazı katedralleri etkileyen Notre Dame de Paris'in planının izlendiğini göstermektedir. Şapeli oluşturan çapraz sahın, koridorlarla aynı yüksekliğe sahiptir ve gezi alanının batısına iki dikme ile bağlıdır. Bu, Lüzinyan Hanedanı'nın memleketi olan Fransız şehri Lusignan'ın piskoposluk kilisesi olan Poitiers Katedrali'nin planını izler. Osmanlı yapımı Aziziye Kapısı katedralin doğu ucunda olmasına rağmen, kuzey ve güney girişleri başlangıçta nefin dördüncü dikmesinde yer almaktaydı. İlk düzenlemenin Sens Katedrali'nden sonra modellendiği düşünülmektedir.
Kilisedeki gömüler
(Halen bir kilise olarak hizmet vermekte iken yapıda bulunan gömüler):
Breakthru
Breakthru, Queen'in "The Miracle" albümünün ikinci single'ıdır. Breakthru single olarak 19 Haziran 1989 tarihinde yayınlanmıştır. Şarkı, 1988-1989 arasında grubun "The Miracle" albümünün kayıtları sırasında Freddie Mercury'nin yazdığı "A New Life Is Born" şarkısı ile Roger Taylor'un yazdığı "Breakthru" şarkılarının birleşmesinden oluşmuştur.
Şarkının video klibinde grup, üzerinde The Miracle Express yazan buharlı bir tren üzerinde görülmektedir. Trenin ilerlediği güzergâh ise Cambridgeshire'daki Nene Velley Demiryolu'dur.
NGC 3258
NGC 3258, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Pompa takımyıldızı yönünde bulunur. E1 tipi bir eliptik galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1834 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Yumurta (anlam ayrımı)
Yumurta aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Stola
Stola, Antik Roma'da kadınların giydiği, biçimsel olarak erkeklerin giydiği togayı anımsatan geleneksel giysi. Roma İmparatorluğu'nda erkeklerin giysisi olan togayı kadınların giymesi hoş karşılanmıyor ve bunu giyen kadınlar fahişelikle suçlanıyorlardı.
Stola, bir tünik üzerine kurdelelerle giyilen uzun pilili giysidir. Tunik, iç çamaşırı işlevi görürdü. Romalılar iç çamaşırı olarak giyilen tuniğe "tunica intima" derlerdi. Stolanın üzerine ise, genellikle şal gibi uzun bir aksesuar olan palla giyilerek kıyafet tamamlanırdı. Stolayı, Doğu Roma İmparatorlu
ğu kadınları da giymeyi sürdürdü.
2007 Dünya Halter Şampiyonası - Kadınlar 58 kg
2007 Dünya Halter Şampiyonası'nda Kadınlar 58 kg yarışması, 21-22 Eylül 2007 tarihinde gerçekleştirildi.
Politik psikoloji
Politik psikoloji kavramı günümüzde algıladığımız şekilde ilk olarak Frankfurt Sosyal Araştırmalar Enstitüsü veya Frankfurt Okulu’nun çalışmaları ile ortaya çıkmıştır. Theodor W. Adorno, Max Horkheimer, Herbert Marcuse ve Erich Fromm'un Marksist Felsefe ve Klasik Psikanaliz'e dayalı felsefeleri sonucu gelişmiştir. Özellikle Wilhelm Reich, Sovyet toplumunda demokrasinin gelişimi ve kitle davranışları, toplumların yönetime verdiği tepkiler hakkında çalışmalar yürütmüştür. Frankfurt Okulu felsefecileri, I. Dünya Savaşı'ndan sonra Almanya'da demokrasinin işleyememesi nedeniyle ekonomi ve iletişim ile psikoloji arasındaki sınırları genişleterek çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Daha sonra Jürgen Habermas'ın politik psikoloji alanında çalışmaları olmuştur.
Politik psikolojinin amaçları
Politik psikoloji, pragmatik (faydacı) bir bakış açısıyla uygulamacılara yönelik olarak aslında siyaset ve diplomaside başarıyı arttırmak üzere bu alanda hizmet veren politikacılara ve diplomatlara, toplumsal olaylara bakışlarında ve değerlendirmelerinde psikolojik bir pencere açarak hizmet vermektedir. Politik psikolojinin sorunlara yaklaşım yöntemi bütünleyici bir anlayışla, analitik psikolojinin temeline dayanmaktadır. Bu nedenle birkaç disiplinle birlikte bütünleşik bir yaklaşımda bir tarih perspektifi sunmaya çalışmaktadır.
Politik psikoloji, toplumların ya da ulusların birbirleriyle ya da liderleriyle olan ilişkilerini gözlemlemeyi amaçlamaktadır. Yönetim şekli ne olursa olsun sağlıklı ve faydacı bir yöneten-yönetilen anlayışı ortaya koymak için birey-vatandaş ve zümre-sınıf ilişkilerini gözlemleyerek bu yönde çalışmalar yapmaktadır. Yöneten-yönetilen ilişkisinde gözlenen alan "iletişim" olduğu için medyada ya da alanlarda siyasi partilerin seçmen davranışı, lider davranışı, grup dinamiği ve kitle psikolojisi hakkındaki araştırmaları politik psikolojinin alanıdır. Ayrıca politik psikoloji; iç savaş, soykırım, toplumsal travmalar, terör, baskı grupları, göçmenlik ve entegrasyon alanlarında çalışmalar yürütülmesini amaçlamaktadır. Bu alanlardaki araştırmaların başlıca konuları şunlardır: normal kimlik gelişimi, teröristin kimliği, etnik kimliğin gelişimi, terörizmin psikolojisi, büyük grupların ve liderlerin psikolojik motivasyonları, lider ve izleyen psikolojisi, etniklik psikolojisi ve toplumsal ve siyasal gelişmelerin psikodinamiği.
Politik psikolojinin temel özellikleri
Politik psikolojinin üç temel özelliği şunlardır: Birincisi, sosyal aciliyet olaylarına her zaman hassas olur. İkincisi, başlangıcından beri psikolojik teoriyi politik olaylara bağlamaya çalışır. Sonuncusu ise, geleneksel bir kanı sahası olarak, evrensel teori ve metotları barındırmasıdır.
Kurumsal politik psikoloji
İlk olarak Amerika'da Jeanne Knutson psikanalistleri, ekonomistleri ve siyaset bilimcilerini yanına alarak Politik Psikoloji Cemiyeti'ni kurmuştur. Prof. Dr. Vamık Volkan ise bu cemiyetin 4. başkanlığını yapmıştır. Her sene Uluslararası Politik Psikoloji Cemiyeti'nin kongreleri düzenlenmektedir.
Türkiye'de ise 1992 yılında dönemin Başbakanı Süleyman Demirel tarafından Başbakanlığa ve Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği'ne bağlı olarak kurulan 1997'de pasif hale geçen Politik psikoloji merkezi bulunmaktadır. Ayrıca 1992-1997 yılları arasında bu merkezin başkanlığını yapan Prof. Dr. Abdülkadir Çevik, merkezden ayrıldıktan sonra Ankara merkezli Politik Psikoloji Derneği'ni kurmuştur.
Port Charlotte, Florida
Port Charlotte ABD’nin Florida eyaletinin Charlotte bölgesindeki resmi sayım bölgelerinden (İngilizcesi: census-designated place veya CDP) birisidir. 2000 yılı nüfus sayımına göre 46.451 kişi bu bölgede yaşamaktadır.
Port Charlotte, Florida’nın kuzey sahillerindeki birçok diğer bölge gibi, bugün artık var olmayan General Development Corporation tarafından yapılan yatırımlar ile oluşturulmuştur. Her ne kadar bu bölge kendini yönetmek için tüzel kişilik kazanmamışsa da içinde yer aldığı Charlotte bölgesinin en kalabalık yeridir.
Port Charlotte bölgesi tüzel kişilik kazanmış bir bölge olmadığı için bağlı olduğu Charlotte bölgesi hükûmeti tarafından yönetilmektedir. Hükûmet tarafından atanan 5 kişinin oluşturduğu komisyon bu bölgenin idaresinden sorumludur. Bu üyelerden birisi her sene başkanlık görevini almakta, süresi dolduğundan bir sonraki üyeye bu görevi devretmektedir.
Özal
Özal aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Nigel Sims
David Nigel Sims (9 Ağustos 1931; Coton in the Elms, Derbyshire, İngiltere - 6 Ocak 2018) İngiliz eski futbolcudur.
Kulüp kariyeri
Profesyonel futbol kariyerine Stapenhill'de başlayan Sims, Ağustos 1948'de Wolverhampton Wanderers'a transfer oldu. 18 Nisan 1949'da, Sheffield United karşısında Wolverhampton formasıyla ilk maçına çıktı. Maç 1-1 sonuçlandı. Kulüpte bulunduğu sekiz sezon boyunca yalnızca 39 maçta görev alan Sims, Mart 1956'de Aston Villa ile anlaştı. Aynı ay, Burnley karşısında yeni kulübüyle ilk maçına çıktı.
Yavaş yavaş forma şansı bulamamaya başlamasının ardından Eylül 1964'te, Peterborough United'a transfer oldu. Burada çıktığı 16 maçın ardından Kanada ekiplerinden Toronto City ve Toronto Italia'da forma giydi.
Kimya mühendisliği
Kimya mühendisliği, kimya, matematik, fizik, biyoloji, mikrobiyoloji, biyokimya,ve ekonomi bilimlerini, ham maddelerin ya da kimyasalların daha kullanışlı ve değerli biçimlere dönüştürüldüğü proseslere uygulayan mühendislik dalıdır. Kimya mühendislerinin çalışma alanı nanoteknolojinin ve nanomalzemelerin laboratuvarda kullanımından, kimyasalları, ham maddeleri, canlı hücreleri, mikroorganizmaları ve enerjiyi kullanışlı ürünlere dönüştüren büyük ölçekli endüstriyel işlemlere kadar değişebilir.
Kimya mühendisleri, güvenlik ve tehlike değerlendirmeleri, işletme talimatları, yapım tanımlamaları, proses tasarımı ve analizi, ünite operasyonları, modelleme, kontrol mühendisliği, kimyasal reaksiyon mühendisliği, nükleer mühendislik ve biyomühendislik gibi tesis tasarım ve işletmesinin birçok alanında yer almaktadır.
Kimya mühendisleri genellikle "kimya mühendisliği" veya "proses mühendisliği" alanında diploma sahibidir. Kimya mühendisleri uzmanlık sertifikaları alabilir ve profesyonel kuruluşların akredite edilmiş üyeleri olabilirler. Bu kurumlar arasında Kimya Mühendisleri Enstitüsü (IChemE), Amerikan Kimya Mühendisleri Enstitüsü (AIChE) gibi birçok kurum bulunmaktadır. Kimya mühendisliği diploması, diğer tüm mühendislik disiplinleriyle çeşitli kapsamlarda doğrudan bağlantılıdır.
Tarihçe
Kimya mühendisliği, günümüzde bu disiplinin temel bir kavramı olan ünite operasyonlarının gelişmesiyle ortaya çıkmıştır. Yazarların çoğu, Davis'in ünite operasyonları kavramını esasen kendisi geliştirmemiş olsa da, icat ettiğini kabul eder. Davis, kimya mühendisliği konusunda en eskilerden biri olarak kabul edilen Manchester Teknik Okulu'nda (daha sonra Manchester Üniversitesi'nin bir parçası haline gelecekti) 1887'de ünite operasyonları üzerine bir dizi ders verdi. Davis’in derslerinden üç yıl önceyse, Henry Edward Armstrong, City and Guilds of London Institute'te kimya mühendisliği alanında lisans dersi verdi. Armstrong'un kursu başarısız olmuştu, çünkü mezunları işverenlerin ilgisini çeker nitelikte değildi. Zamanın işverenleri, kimyagerleri ve makine mühendislerini işe almayı tercih ediyorlardı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Massachusetts Teknoloji Enstitüsü (MIT), İngiltere'deki Owens College ve University College London tarafından sunulan kimya mühendisliği dersleri de benzer koşullar altında mağdur konumdaydılar.
Lewis M. Norton, 1888'den itibaren MIT'de ABD'deki ilk kimya mühendisliği dersini vermeye başladı. Norton'un verdiği kurs günceldi ve esasen Armstrong'un kursuna benziyordu. Fakat her iki kursta da yapılan, ürün tasarımı ile kimya ve mühendislik konularını birleştirmekten ibaretti. “İlk kimya mühendisleri, diğer mühendisleri kendilerinin de birer mühendis olduğu konusunda; kimyagerleri ise sadece birer kimyager olmadıkları konusunda ikna etmekte zorlanmışlardı." Ünite operasyonları 1905 yılında ilk kez William Hultz Walker tarafından kimya mühendisliği eğitimine eklendi. 1920'lerin başlarındaysa ünite operasyonları MIT'de, diğer ABD üniversitelerinde ve Imperial College London'da kimya mühendisliğinin önemli bir parçası hâline geldi. 1908 yılında kurulan Amerikan Kimya Mühendisleri Enstitüsü (AIChE), kimya mühendisliğinin bağımsız bir bilim dalı olarak değerlendirilmesinde ve kimya mühendisliğinin merkezine ünite operasyonlarının yerleştirilmesinde kilit rol oynadı. Örneğin Amerikan Kimya Mühendisleri Enstitüsü, 1922 tarihli bir raporunda kimya mühendisliğini "temeli ... ünite operasyonları olan, kendi başına bir mühendislik dalı" olarak tanımlamıştı ve “talebi karşılayan” kimya mühendisliği dersleri veren bir akademik kurumlar listesi yayınlamıştı. Bu sırada İngiltere’de kimya mühendisliğinin ayrı bir mühendislik dalı olarak tanıtılması, 1922’de Kimya Mühendisleri Enstitüsü’nün (IChemE) kurulmasının yolunu açmıştı. Kimya Mühendisleri Enstitüsü de, aynı şekilde ünite operasyonlarının bu disiplinin bir temeli olarak görülmesinde yardımcı oldu.
Yeni kavramlar ve gelişmeler
1940'larda, kimyasal reaktörlerin geliştirilmesinde tek başına ünite operasyonlarının yetersiz kaldığı ortaya çıkmıştı. İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kimya mühendisliği derslerinde ünite operasyonlarının baskınlığı 1960'lara kadar devam etmiş olsa da, taşınım olayı üzerinde çok daha fazla çalışma gerçekleştirilmeye başlanmıştı. Taşınım olayları, proses mühendisliği gibi diğer yeni kavramlarla birlikte "ikinci bir paradigma" olarak ortaya konulmuştu. Taşınım olayları kimya mühendisliğine analitik bir yaklaşım sunarken, proses mühendisliği, kontrol sistemi ve proses tasarımı gibi kimya mühendisliğinin daha suni unsurlarına odaklandı. II. Dünya Savaşı öncesi ve sonrasında kimya mühendisliğindeki gelişmeler temel olarak petrokimya endüstrisinin teşviği ile gerçekleşmiştir ancak diğer alanlarda da gelişmeler kaydedilmiştir. 1940'larda biyokimya mühendisliğindeki gelişmelerin ilaç endüstrisinde uygulama alanı bulması ve bu gelişmelerin penisilin, streptomisin gibi birçok antibiyotiğin seri üretiminin yolunu açması diğer alanlardaki gelişmelere örnek olarak gösterilebilir. Tüm bunlar gerçekleşirken, 1950'lerde polimer bilimindeki ilerlemeler de “plastik çağına” giden yolu açtı.
Güvenlik ve tehlikede gelişmeler
Bu dönemde, büyük ölçekli kimyasal üretim tesislerinin güvenliği ve çevresel etkileri ile ilgili kaygılar da dile getiriliyordu. 1962'de yayınlanan ve o dönem ses getiren Rachel Carson'ın kaleme aldığı Sessiz Bahar adlı kitap, okuyucularını güçlü bir böcek ilacı olan DDT'nin zararlı etkilerine karşı uyarmaktaydı. Birleşik Krallık'ta gerçekleşen 1974 tarihli Flixborough felaketi, 28 ölüme sebep olmuştu, bunun yanı sıra bir kimyasal tesisi ile yakınlardaki üç köyde büyük hasar meydana gelmişti. 1984 yılında, Hindistan'da gerçekleşen Bhopal felaketi, neredeyse 4.000 ölümle sonuçlanmıştı. Gerçekleşen bu kazalar, diğer olaylarla birlikte yapılan işin itibarını lekelediğinden endüstriyel güvenliğe ve çevrenin korunmasına daha fazla odaklanılmaya başlandı. Buna cevaben IChemE, güvenlikle ilgili derslerin 1982'den sonra akredite edilen tüm lisans programlarına eklenmesi zorunluluğunu getirdi. 1970'lerde Fransa, Almanya ve ABD gibi çeşitli ülkelerde mevzuat ve denetleme acenteleri kuruldu.
Yakın zamandaki ilerlemeler
Bilgisayar bilimindeki gelişmeler, tesislerin tasarımı ve yönetimi konusunda uygulama alanı buldu. Önceden elle yapılan çizimler ve hesaplamaları kolaylaştırdı. İnsan Genom Projesi'nin tamamlanması, sadece kimya mühendisliğinin gelişimi ile değil, aynı zamanda genetik mühendisliği ve genom biliminin de son dönemlerdeki gelişiminin sonucu olarak görülmektedir. Projede DNA dizilerini büyük oranlarda üretmek için kimya mühendisliğinin ilkeleri kullanıldı.
Kavramlar
Kimya mühendisliği çeşitli prensiplerin uygulamasını kapsar. Bu kavramlar aşağıda görüldüğü gibidir:
Tesis tasarımı ve inşası
Kimya mühendisliği tasarımı, pilot tesisler, yeni tesisler veya tesis modifikasyonları için plan, şartname ve ekonomik analiz oluşturmak ile ilgilenir. Tasarım mühendisleri genellikle müşterilerin ihtiyaçlarını karşılayacak tesisler tasarladıkları danışmanlık rolünde çalışırlar. Bir tesisin tasarımı finansman, devlet düzenlemeleri ve güvenlik standartları gibi birçok faktörle sınırlanır. Bu kısıtlamalar bir tesisin proses, malzeme ve ekipman seçimini belirler.
Tesis inşası, yatırımın büyüklüğüne bağlı olarak proje mühendisleri ve proje müdürleri tarafından koordine edilmektedir. Bir kimya mühendisi, tam zamanlı veya yarı zamanlı olarak proje mühendisliği yapabilir fakat bunu yapabilmek için yeterli ek eğitim ve iş becerilerine sahip olması ya da bir proje grubunda danışman olarak önceden rol almış olması gerekir. ABD'de ABET tarafından onaylanmış lisans programlarından mezun kimya mühendislerinin eğitiminde proje mühendisliği eğitimi genellikle zorunlu değildir. Proje mühendisliği eğitimi özel eğitim programlarıyla, seçmeli derslerle veya yüksek lisansla edinilebilir. Proje mühendisliği işi, kimya mühendisleri için dünya çapında en büyük istihdam alanlarından biridir.
Proses tasarımı ve analizi
Ünite operasyonu, bir kimya mühendisliği prosesinin fiziksel bir adımıdır. Ünite operasyonları (kristalleştirme, filtrasyon, kurutma ve buharlaştırma gibi), reaktanların hazırlanması, reaksiyon ürünlerinin saflaştırılması ve ayrılması, artan reaktanların geri kazanımı ve reaktörlerde enerji aktarımının kontrol edilmesi gibi fiziksel işlemler için kullanılan bir terimdir. Ünite prosesleri ise kimyasal değişim içeren süreçler için kullanılan bir terimdir. Materyallerin biyokimyasal, termokimyasal ve çeşitli diğer kimyasal yollarla işlenmesi, ünite prosesleri kapsamına girer. Ünite prosesleri, ünite operasyonlarıyla birlikte bir "kimyasal proses" oluştururlar. Tüm bunlardan sorumlu kimya mühendislerine proses mühendisi adı verilir.
Proses tasarımı, kullanılacak ekipman tiplerinin ve boyutlarının tanımlanmasının yanı sıra bunların birbirlerine nasıl bağlanacaklarının ve inşasında kullanılacak malzemelerinin de belirlenmesini gerektirir. Detaylar genellikle yeni veya modifiye edilmiş bir kimya fabrikasının kapasitesini ve güvenilirliğini kontrol etmek için kullanılan bir proses akış şemasında gösterilir.
Kimya mühendisliği eğitiminin lisans programları, proses tasarımı ilke ve uygulamalarını zorunlu kılar. Bu beceriler, mevcut kimyasal tesislerinde verimliliği değerlendirmek ve iyileştirmeler için önerilerde bulunmak için kullanılır.
Taşınım olayı
Taşınım olaylarının modellenmesi ve analizi birçok endüstriyel uygulama için birer esastır. Akışkanlar mekaniği, ısı aktarımı ve kütle aktarımı gibi dallar taşınım olayları kapsamına girer. Bu sayılan olaylar esas olarak momentum aktarımı, enerji transferi ve kimyasal türlerin taşınımı ile gerçekleşirler. Taşınım modelleri genellikle makroskobik, mikroskobik ve moleküler seviyedeki olaylar için farklı varsayımlardan oluşur. Bu sebepten ötürü taşınım olaylarının modellenmesi, uygulamalı matematiğin anlaşılmasını gerektirmektedir.
Uygulamalar ve pratik
Kimya mühendisleri, "malzemelerin ve enerjinin kullanımının ekonomik yollarını geliştirir". Kimya mühendisleri, ham maddeleri büyük ölçekli endüstriyel ortamlarda ilaçlara, petrokimyasallara ve plastik gibi kullanılabilir ürünlere dönüştürmek için kimyayı kullanırlar. Ayrıca atık yönetimi ve araştırmalarında da rol oynarlar. Hem araştırmalarda hem de uygulamalarda bilgisayarlar oldukça yaygın olarak kullanılmaktadır.
Kimya mühendisleri, daha iyi ve güvenli üretim yöntemleri, çevre kirliliği kontrolü ve kaynakları koruma amacıyla tasarım yapacakları ve deneyler gerçekleştirecekleri endüstri kollarında veya üniversite araştırmalarında rol alabilirler. Bir proje mühendisi olarak tesislerin tasarlanması ve inşasında yer alabilirler. Proje mühendisleri olarak çalışan kimya mühendisleri, bilgilerini maliyetleri en aza indirmek, güvenlik ve ekonomik kârı en üst düzeye çıkartmak için optimum üretim yöntemlerini ve tesis ekipmanlarını seçmekte kullanır. Tesis yapımından sonra, kimya mühendisliği proje yöneticileri, ekipmanların geliştirilmesinde, proses değişikliklerinde, sorun gidermede ve günlük operasyonlarda tam zamanlı olarak çalışabilir veya danışmanlık pozisyonunda görev alabilir.
Alacabük, İspir
Alacabük, Erzurum ilinin İspir ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin eski adı, 1942 yılı kayıtlarında Türkçede "koç mezarı" anlamına gelen Koçmeşhed, 1835 yılı kayıtlarında ise Koşmuşat olarak geçmektedir.' 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.
NGC 3258A
NGC 3258A, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Pompa takımyıldızı yönünde bulunur. SB0-a tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1834 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Alacabük, İspir
Coğrafya
Mahalle, Erzurum il merkezine 87 km, İspir ilçe merkezine 60 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in güneyinde olup, numaralı Rize-Erzurum (Pazaryolu-Aziziye) devlet yoluna, 2,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Muzaffer Buyrukçu
Muzaffer Buyrukçu (1 Şubat 1930, Niğde - 21 Ağustos 2006, İstanbul), Türk hikâye, roman ve günlük yazarı.
Hayatı
Buyrukçu bir yaşındayken, ailesi Yalova'ya yerleşti. Yalova'nın Koruköy İlkokulu'nda, İstanbul'da Yenikapı Ortaokulu'nda, bir süre Pertevniyal Lisesi'nde okudu. Aşçılık, sütçü yamaklığı, kunduracı çıraklığı, gazetecilik, inşaat işçiliği, fresecilik, pedalcılık kalorifercilik, kâtiplik ve İstanbul Toprak Mahsulleri Ofisi'nde memurluk yaptı (1950-1970). Sanat hayatına, kapıcı olarak çalıştığı Son Telgraf'ta yayımlanan öyküleriyle başlayan Muzaffer Buyrukçu'nun hikâyeleri 1945 yılından itibaren Gece Postası, Son Telgraf, Yeditepe, Yenilik, Yeni Ufuklar, Varlık, Mavi, Seçilmiş Hikâyeler, Mülkiye, Türk Dili, Dönem, Yansıma, Türkiye Yazıları, Papirüs, Milliyet Sanat, Cumhuriyet Kitap, Gösteri, Soyut, Ataç, Tanin, Yeni Sabah, Akın, Hürses, Vatan, Akşam, Milliyet, Hürriyet, Cumhuriyet ve Aydınlık gibi dergi ve gazetelerde tefrika edilmiş ve yayımlanmıştır. Korkunun Parmakları (1958 Dost Dergisi Birincisi), Kuyularda (Otağ Dergisi 1962 birincisi), Bulanık Resimler'le 1962 Türk Dil Kurumu Öykü Ödülü'nü, Kavga ile 1968 Sait Faik Armağanı'nı kazandı. Yüzün Yarısı Gece ile de Haldun Taner Öykü Ödülü ve Yunus Nadi Öykü Armağanı'nı aldı. Edebiyat dergilerine geçişi ise 1953 başlarındadır. Konularını İstanbul'un kenar mahallelerinde yaşayan dar gelirli ailelerin dertli, çekişmeli hayatlarından alan Buyrukçu'nun yaşarken 21 öykü, 10 günlük ve 8 roman olmak üzere toplam 39 kitabı basıldı.
Buckingham Sarayı
Buckingham Sarayı, Birleşik Krallık hükümdarlarının yönetim merkezi ve Londra'daki ikametgâhı. Westminster Şehri'nde bulunan saray sık sık devlet işlerinde ve yabancı devlet insanlarının ağırlanmasında kullanılır.
150 yıl kadar özel mülk olan sarayın arazisinde 1703'te Buckingham Evi olarak adlandırılan Westminster Dükü'nün konağı bulunmaktaydı. 1763'te III. George tarafından Kraliçe Charlotte için alınan bina daha sonra "Kraliçenin Evi" olarak adlandırılmaya başlandı. 19. yüzyıl boyunca John Nash ve Edward Blore gibi mimarlarca genişletilen binaya eklemeler yapıldı. Saray 1837'de Kraliçe Victoria'nın tahta çıkmasının ardından Londra'daki ikametgâhı oldu.
Yukarışahinler
Yukarışahinler, Artvin ilinin Arhavi ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Eskiden tek köy olan Yukarışahinler ile Aşağışahinler'in eski adı Napşit'tir. Bu yer adı 1835 tarihli Arhavi Nüfus Defterinde, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Napşit (ناپشت) olarak geçer.
Nspşit'in bulunduğu bölge, antik çağda Kolheti Krallığı'nın bir parçasıydı. Osmanlılar bu bölgeyi, 1461 yılında Trabzon İmparatorluğu'nu oradan kaldırdıktan sonra ele geçirdi. Arhavi, Osmanlı döneminde Lazistan olarak adlandırılan bölgede bulunuyordu. Napşit'in yer aldığı Arhavi, erken Osmanlı kayıtlarında Trabzon sancağına bağlı Arhavi kazası olarak geçer. Arhavi kazası, 1486 tahriri sırasında Arhavi-Laz nahiyesinden, 16. yüzyılda ise, Arhavi-Laz, Gonio, Vilayet-i İskele ve Vilayet-i Bağobit nahiyelerinden oluşuyordu. 17. yüzyılın son çeyreğinde (1681/1682) yapılan bir tahrirde bu yerleşme "Napşid" adıyla mahalleleriyle bitlikte kaydedilmiştir.
Napşit, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Trabzon vilayetinin sancaklarından biri olan Lazistan sancağı sınırları içinde Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlı bir köydü. Bu salnamede nüfusu 63 hane ve 135 kişi olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit ettiğinden dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda Napşit köyünde yaklaşık 270 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Hane başına yaklaşık 4,2 kişi düşmesi, ailelerin az sayıda bireyden oluştuğunu göstermektedir. Tarımla geçinen köyde hayvan varlığı olarak 168 keçi/koyun, 2 at, 192 inek ve 2 öküz tespit edilmiştir.
Napşit, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Rize vilayetinin Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında, Artvin vilayeti yerine kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Hopa kazasına bağlı Arhavi nahiyesinin bir köyü olarak geçer. Bu tarihte köyün nüfusu 441 kişiden oluşuyordu. Napşit, 1954 yılında Yukarı Napşit ve Aşağı Napşit olmak üzere iki ayrı köy haline getirildi. Nitekim 1955 genel nüfus sayımında Yukarınapşit ve Aşağınapşit iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Yukarınapşit'in nüfusu, 84'ü erkek ve 139'u kadın olmak üzere 223 kişiden oluşuyordu.
Napşit kelimesi "yabancı kökten geldiği" için Yukarınapşit'in adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yukarışahinler olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte bir süre daha resmi kayıtlarda "Yukarışahinler (Yukarı-Napşit)" biçiminde kullanılmıştır.
Coğrafya
Köyün; kuzeyinde Güvercinli, güneyinde Derecik, doğusunda Tepeyurt ve batısında ise, Ulukent yer alır. Köyün deniz seviyesinden yüksekliği 736 metredir.
Nüfus
2011 verilerine göre 6 yaş ve üzeri kişilerde; okuma yazma bilmeyen 11, okuma yazma bilen fakat bir okul bitirmeyen 16, ilkokul mezunu 41, ilköğretim mezunu 25, ortaokul veya dengi okul mezunu 7, lise veya dengi okul mezunu 31, yüksekokul ve üzeri 9 ve eğitim durumu bilinmeyen 8 kişi vardır.
Yüzük
Yüzük, çoğu zaman süs eşyası olarak kullanılan ya da nişan, evlilik gibi kurumların simgesi olarak parmağa takılan madenî halkadır. Varlıkları tarih öncesi çağlara dayanan yüzüğün ilk örnekleri Tunç Çağı'nda görülür. Bunlar çok kaba biçimde yapılmış çemberlerdir. Ancak Girit ve Miken uygarlıklarında (MÖ 1800) ince bir işçilikle süslenmiş yüzükler yapılmaya başlanmıştır. Böylece yüzük değerli bir süs eşyası olarak yavaş yavaş yer edinmeye başlamıştır.
Eski çağlarda yüzük genellikle altından, kimi zamanda o çağlarda çok değerli bir maden olarak kabul edilen demirden yapılırdı. Bu dönemlerde üzerlerinde mühürler bulunan yüzükler çok yaygındı. Bunlar papirüs ya da parşömen üzerine yazılmış belgeleri damgalamak için kullanılırdı. Ayrıca yüzüğün, takan kişiler için egemenlik ve gücü yansıtan simgesel bir önemi vardı.
Antik Yunanistan'da ise yüzük bir süs eşyası olmaktan çok sınıf farklarını belirten bir araç hâline gelmiştir. Yunan yüzük işçiliği basit olmasına karşın, Romalıların yaptığı yüzüklerde zengin bir çeşitlilik ve ince bir işçilik göze çarpar. Üzerlerinde çok değerli motifler bulunan ve zevkle işlenmiş olan bu yüzükler çok değerlidir. Yüzüklerin nişan ve evlilik simgesi olarak kullanılması da Romalılar döneminden kalma bir gelenektir. Roma devrinde senatörlerin kullandıkları yüzükler MS birinici yüzyılda özgür kişilerin kullandıkları birer simge olmuştur.
Orta Çağ'a gelindiğindeyse yüzük işçiliği çok büyük değişmeler göstermiş, farklılığa ve kullanılan renklerin uyum içinde olmasına büyük önem verilmiştir. Yüzüklerin üzeri değerli taşlar ile işlenmiş, her taş değişik bir anlam ifâde etmiştir. Mühürlü yüzükler Ortaçağ'da da oldukça yaygınlık ve çeşitlilik kazanmıştır. Gösterişin ve zenginliğin ölçüsü olarak değerlendirilmiştir.
Rönesans ile gelen yeni sanat akımları yüzük işçiliğini de etkilemiştir. Venedik, Floransa ve Roma gibi kentler yüzük işçiliğinin merkezi durumuna gelmişlerdir. Bu çağlarda da yüzükler Cellini gibi ustalar tarafından çok değerli taşlar işlenmiştir. XV yüzyılda her parmağa bir yüzük takması âdet hâline gelirken zamanla bir ya da iki parmağa takılır hâle gelmiştir.
Nişan yüzüğü
Bir nişan yüzüğü, diğerine evlilik vaadi sembolize eder.
Alyans
Alyans Fransızca alliance kelimesinden türemiştir. Anlaşma ve ittifak anlamına gelir. Erken çağlarda evlilik yüzüğü sonsuzluğu ve kalıcılığı sembolize ediyordu. Çemberin sonsuzluğu simgelemesi evliliğin yüzükle sembolize edilmesine neden olmuştur. Hem eski Mısırlılar hem de Romalılar alyansı sol taraftaki parmağında takıyorlardı. Bunun nedeni, vena amoris sözü (Latince 'aşk damarı') olarak adlandırılan bir damarın doğrudan bu parmaktan kalbe yol açtığı fikriydi. Eski Roma'da sadece kadınlar evlilik veya nişan yüzüğü takıyordu. İkincisi, genellikle demirden yapılmıştır ve bağlanma işareti olarak kabul edilir, ancak her şeyden önce çeyiz için bir "makbuz" olarak kabul edilir. Bir yüzüğün sadece kadına verilmesi, kültüre ve topluma bağlı olarak geçen yüzyıla kadar sürdü.
Eski çağlarda, Asya’da erkekler eşlerinin sadakatini ölçmek için bulmaca yüzüğü denilen “puzzle ring”ler kullanmışlardır. Bu yüzükler birçok farklı parçadan oluşan ve takılması zor yüzüklerdi. Parmaktan çıkarılan yüzük parçalara ayrılmakta ve yüzüğün yeniden birleştirilmesi zaman almaktadır. Bu nedenle erkekler eşlerinin onlara ihanet ettiklerinde anlayabileceklerini düşünmüşlerdir.
Alyansın yüzük parmağı'na takılma geleneği bugüne kadar korunmuştur. Avrupa ülkelerinin çoğunda alyans sol yüzük parmağına takılırken, yüzüğü sağ yüzük parmağına takmak Almanya ve Avusturya'da gelenekseldir.
Okçunun başparmağı yüzüğü
Başparmağı koruyan ve onu ikinci kolunda destekleyen yüzük, birçok ordunun monte edilmiş veya ayakla savaşan okçularında olağandı.
Memur okullarının yıl yüzükleri
1835 yılında sınıf yüzükleri ilk olarak Amerikan askeri akademisi West Point mezunlarına verildi. İlgili gençlik subayı sınıflarının birlikteliğini, mezunlarının mezuniyet dereceleriyle dayanışmasını sembolize eder ve memurun kursunun başarıyla tamamlanması. Bu arada, bu tür halkalar tüm Amerikan askeri akademilerinde yaygındır.
Süleyman Hatinoğlu
Süleyman Hatinoğlu (d. 22 Kasım 1944, Arhavi, Artvin), TBMM Hesaplarını İnceleme Komisyonu Başkanı.
İzmir Yüksek İslâm Enstitüsü'nü bitirdi. Ankara Yenişehir Sağlık Meslek Lisesi öğretmeni iken 28.09.1984 tarihinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı Personel Genel Müdürü olarak atandı. 15.12.1987 tarihinde aynı göreve yeniden atandı. 8 Ağustos 1989 tarihinde Sağlık Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığına tayin edildi. Anavatan Partisi'nin 19 ve 20. Dönem Artvin Milletvekili olarak görev yaptı. TBMM Hesaplarını İnceleme Komisyonu Başkanı. Evli, 2 Çocuk sahibidir.
1997 yılında Refah Partisi lideri Necmettin Erbakan'ı Time Dergisi'nin başlattığı ankette Atatürk'e oy vermeye çağırmıştır.
Michel Giraud
Michel Giraud (d. 14 Temmuz 1929, Pontoise (Val-d'Oise) - ö. 27 Ekim 2011, Paris) Fransız sağ siyasetçi. Eski bakan.
Edebiyat öğretmeni olan Giraud, 1960'lı yılların sonunda siyasi kariyerine gaullist hareketin içinde başlamış ve yerel yönetimlerde siyaset yapmıştır. 1976 yılında Île-de-France bölgesel konseyinin ilk başkanı olmuştur. Kendisi sıkı bir yerelleştirme taraftarı olmuş ve Île-de-France bölgesinin kurucu babası olarak tanınmaya başlanmıştır. 18 yıl bölgesel konsey başkanlığını yürütmüştür. Édouard Balladur Hükümeti'nde Çalışma Bakanlığı yapmıştır.
Görevleri
Yerel yönetimler
Senato
Meclis
Hükûmet
Feridun Pehlivan
Feridun Pehlivan, (d. 1949, Bursa, Türkiye), Türk siyasetçidir.
Lise mezunudur. Bursa Belediye Meclis Üyeliği, serbest tüccarlık, 19, 20. Dönem Bursa Milletvekilliği ile TBMM Çevre Komisyonu Başkanlığı yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Carlo Faiello
Carlo Faiello, İtalyan şarkıcı, besteci ve söz yazarı.
Kebabaluba
Kebabaluba, Enis Tahsin Özgür'ün yönettiği, animasyon türünde, 1995 yapımı bir kısa filmdir.
George Brydges Rodney
George Brydges Rodney (d. 13 Şubat 1719 – ö. 24 Mayıs 1792, Büyük Britanya), Kraliyet Donanması’nda deniz subayı.
En çok Amerikan Bağımsızlık Savaşı sırasındaki kumandanlığı ile, özellikle Fransız Sömürge İmparatorluğu ile 1782 yılında yapılan deniz savaşındaki (İngilizcesi: Battle of the Saintes) başarıları ile tanınmıştır.
Sadî-i Şîrâzî
Şeyh Saʿdî-i Şîrâzî ( Saʿdī-ye Šīrāzī) veya Ebû Muḥammed Müşerrifü'd-Dîn Muṣlıḥ b. ʿAbdillâh b. Müşerrif Şîrâzî (d. 1210, Şiraz - ö. 1292, Şiraz), Fars şâir ve İslam âlimi.