cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pertevniyal Valide Sultan Camii
Pertevniyal Valide Sultan Camii, Sultan II. Mahmut'un eşi ve Sultan Abdülaziz'in annesi olan Pertevniyal Valide Sultan tarafından yaptırılan cami. Cami 1869-1871 yılları arasında inşa edildi. Planlarını Sarkis Balyan'ın çizdiği, hazırlanmasına Hagop Balyan'ın katıldığı da bilinmektedir. Mimarı Montani'dir. Çizim işlerinde, desinatör Osep çalışmıştır. Uygulama ve şantiye yönetimi için Bedros Kalfa ve duvarcı Ohannes ile dülger kolbaşısı Dimitri görevlendirilmiştir. Caminin, neogotik tasarımıyla klasik camilerden oldukça farklı bir mimarisi vardır. Devlet ileri gelenlerinin, din bilginlerinin, hocaların katılımıyla düzenlenen büyük bir törenle temeli atıldı. Pertevniyal Sultan temel atma töreninini meydanı görebilen bir evin penceresinden izledi. Tek şerefeli iki minaresi, Dolmabahçe Camii'nin minarelerinden daha geniş tutulmuştu. İç mekân bakımından da bu camiden daha genişti. Tek kubbesi yüksek, fakat küçüktür. Neogotik yüzey bezemeleri bu camiye ayrı bir güzellik kazandırır. Aynı bezeme zenginliği ve güzellik caminin iç kısımları için de geçerlidir. Altın yaldızla parlatılan mavi rengin egemen olduğu kalem işi süslemeler, iç mekanı baştan sona süslemektedir. Caminin Aksaray Meydanı'na bakan avlu kapısı, İstanbul'daki camiler için pek alışılmadık ve aynı zamanda da göz kamaştırıcıdır. Bu kapı Osmanlı taş oyma sanatının nadide ürünlerindendir. 1956-59 arasındaki Aksaray Meydanı düzenlenmesi esnasında sebil gibi camiye ait bazı unsurlar kaldırılmış veya yeri değiştirilmiştir. Caminin çevresindeki eserler bir çeşme, bir kütüphane ve Pertevniyal Sultan'ın kendisi için yaptırdığı türbeden oluşmaktadır. Kütüphanesi, Süleymaniye Kütüphanesi'ne taşınmıştır. Trafikten en çok etkilenen cami bu camidir. Caminin kahyası Hüseyin Bey cami masrafı olarak 7961 kese 396 kuruş 10 para harcamış; üç ayrı temel çukuruna olmakla 3225 lira temele gömülmüştür. (İstanbul, s.121)
NGC 6683
NGC 6683, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir açık yıldız kümesidir. Gökyüzünde Kalkan takımyıldızı yönünde bulunur. I2p tipi bir I2p sınıfı yıldız kümesidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1827 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Among Others
Among Others, Galli-Kanadalı yazar Jo Walton'ın 2011'de yayımlanan fantastik romanı. Tor Books'tan çıkan yapıt En İyi Roman Hugo Ödülü, En İyi Roman Nebula Ödülü ve British Fantasy Award'ı kazanmıştır.
Konu
Yapıt 15 yaşındaki Morwenna adlı bir bilimkurgu hayranı çocuğun 1979 ve 1980 yıllarına ait günlüklerinden oluşmaktadır. Morwenna, ikiz kardeşi Morgana'nın ölümüyle sonuçlanan bir kazaya tanıklık etmiş; aile üyeleri ve çevresindeki kişiler tarafından önemsenmediğini düşünmeye başlamıştır. Kardeşinin yokluğunu her an duyumsayan Morwenna'nın bundan sonraki yaşamı koşma ve okuma tutkusuyla geçecektir.
Artık annesiyle kalamayan Morwenna Batı İngiltere'ye yerleşmiş; burada babası ve hiç tanımadığı üç kardeşiyle yaşamaya başlamıştır. Morwenna yakındaki bir yatılı okula başlamış, ancak burada zaman içinde edindiği arkadaşların çoğunu yitirmiştir. Boş zamanlarını kitap okuyarak geçirmeye başlayan Morwenna bir yandan da kitaplarda karşılaştığı olayları günlüklerine aktarmaya başlar. Okul kütüphanesinde bilimkurgu hayranı öğrencilerle de tanışan Morwenna'nın burada bir erkek arkadaşı olur.
Annesi, Morwenna'ya yüzünün görünmediği aile fotoğrafları göndermeye başlar. Teyzeleri ise onu bilindik bir genç kıza dönüştürme çabasındadır. Morwenna bu girişime karşın yaşamını kendi bildiği gibi sürdürecektir.
Muhammed Tahir Ayala
Muhammed Tahir Ayala (Arapça: محمد طاهر أيلا‎) (d. 1951), Sudanlı siyasetçi. Sudan'da 23 Şubat 2019 ile 11 Nisan 2019 tarihleri arasında başbakanlık makamında bulunmuştur.
11 Nisan 2019 tarihinde ülkede gerçekleştirilen askerî darbe ile diğer tüm hükûmet yetkilileri ile birlikte görevden uzaklaştırılmıştır.
Enetea
Enetea, Pholcidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Anadolu Vakfı
Anadolu Vakfı, Türkiye'nin en büyük holdingleri arasında yer alan Anadolu Grubu'nun 1979 yılında kurulan bir eğitim ve sosyal yardım vakfıdır.
Anadolu Grubu’nun Onursal Başkanları olan Kamil Yazıcı ve İzzet Özilhan tarafından kurulan vakıf, son yıllarda sağlık alanındaki yardımları ile dikkat çekmektedir. Kurulduğu günden bu yana çeşitli alanlardaki yardım çalışmaları için 204 milyon dolar harcama yapan vakfın ana gelir kaynağı, gruba bağlı olan şirketlerin net karlarının yüzde 3'üdür.
Vakıf, 29 binden fazla öğrenciye burs vermektedir.
Gazi tezi
Gazi tezi ya da gaza tezi, Avusturyalı tarihçi Paul Wittek'in Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluş tartışmaları üzerine ortaya attığı tez. 1937 yılında İngiltere'de verdiği konferanslarda ortaya konmuş, sonrasında kitap olarak da basılmıştır. Modern Osmanlı tarihçiliğini etkileyen bu tez yaygınca kabul gördüğü kadar çeşitli anti tezlere de ortam oluşturmuştur.
Rusya'da insan hakları
Rusya'da insan hakları, uluslararası kuruluşlar ve bağımsız yerel medya kuruluşları tarafından rutin olarak eleştirildi. En sık atıfta bulunulan ihlallerden bazıları şunlardır: Gözaltında ölümler, güvenlik güçleri ve gardiyanlar tarafından yaygın ve sistematik işkence kullanımı,   taciz ritüelleri ("büyükbabaların saltanatı" anlamına gelen dedovshchina olarak bilinir), Rus Ordusu'nda yaygın çocuk hakları ihlalleri,  etnik azınlıklara karşı şiddet ve ayrımcılık,  ve gazetecilerin öldürülmesi.
Sovyetler Birliği'nin halefi bir devlet olarak Rusya Federasyonu, ekonomik, sosyal ve kültürel haklar kadar medeni ve siyasi haklara ilişkin insan hakları anlaşmalarına bağlı kalmaya devam etmektedir. 1990'ların sonlarında Rusya, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ni (çekincelerle birlikte) onayladı ve 1998'den itibaren Strasbourg'daki Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Rus vatandaşları için ulusal adalet sisteminden sonra son temyiz mahkemesi oldu. 1993 Anayasası'nın 1. Bölüm 15. Maddesine göre, uluslararası hukukun bu düzenlemeleri, ulusal federal mevzuata göre önceliklidir. Ancak, Vladimir Putin'in ikinci Başkanlık döneminden (2004-2008) itibaren insan hakları ihlallerine ilişkin raporlar artmıştır.
Avrupa Konseyi'nin eski bir üyesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin imzacısı olarak Rusya'nın insan hakları konusunda uluslararası yükümlülükleri vardı. Avrupa Konseyi İnsan Hakları Komiseri, Rusya'daki duruma ilişkin 2004 yılına ait raporunun girişinde, "Sovyetler Birliği'nin çöküşünden bu yana yapılan kapsamlı değişikliklerin yadsınamaz" olduğunu belirtti.
Derecelendirmeler
Putin'in Başkan olarak ilk döneminde (2000–2004) Freedom House, Rusya'yı hem siyasi haklar hem de sivil özgürlükler konusunda 5 puanla "kısmen özgür" olarak değerlendirdi (1 en özgür ve 7 en az özgür). 2005'ten 2008'e kadar olan dönemde Freedom House, Freedom in the World raporlarına göre siyasi haklar için 6 ve sivil özgürlükler için 5 puan vererek Rusya'yı "özgür değil" olarak değerlendirdi.
2006 yılında The Economist, Rusya'yı 167 ülke arasında 102. sıraya yerleştiren ve onu "medya ve diğer sivil özgürlüklerin kısıtlanmasına yönelik bir eğilime sahip melez bir rejim " olarak tanımlayan bir demokrasi derecelendirmesi yayınladı.
İnsan Hakları İzleme Örgütü'nün 2016 raporuna göre, Rusya Federasyonu'ndaki insan hakları durumu kötüleşmeye devam ediyor.
2016'ya gelindiğinde, Putin'in üçüncü başkanlık döneminden dört yıl sonra, Rusya Federasyonu Freedom House notuna göre insan hakları alanında daha da geriledi: "Kremlin sivil toplum üzerindeki baskıyı sürdürdü, yerel sivil toplum örgütleri (STK'lar) üzerindeki baskıyı artırdı ve ABD merkezli Ulusal Demokrasi Vakfı ve milyarder hayırsever George Soros tarafından desteklenen iki grubu 'istenmeyen örgütler' olarak damgaladı. Rejim ayrıca en popüler alternatif sesleri bastırırken enformasyon ortamını milliyetçi propagandayla doyurarak medya üzerindeki sıkı denetimini yoğunlaştırdı."Bildirildiğine göre 2019'da Fransa ve Almanya'nın Moskova'yı Avrupa'nın insan hakları gözlemliğinden atılmaktan kurtarmaya yönelik sürekli çabalarıyla birlikte Rusya üyelik ücreti ödemesini yeniden başlatırsa koltuğunu koruyabilir.
Sorunlara genel bakış
Uluslararası ve yerel gözlemciler, ülkedeki çoğu zaman köklü sorunları sıraladılar ve Rus vatandaşlar 1998'den beri Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne bir sürü şikayet için başvurdular. 1 Haziran 2007 itibarıyla, derdest davaların %22,5'i, Rusya Federasyonu'na karşı vatandaşlar tarafından yapılan şikayetlerdi. Bu oran, 2006'da Rusya'ya karşı 151 kabul edilebilir başvuru (tüm ülkeler için 1.634'ten) olduğu, 2005'te 110 (1.036'dan) ve 2004'te 64 (830'dan) 2003'te 15 (753 adet) ve 2002'de 12 olduğu için 2002'den beri istikrarlı bir şekilde arttı.
Çeçenya ayrı bir sorun teşkil ediyordu ve Eylül 1999'dan 2005'e kadar süren İkinci Çeçen Savaşı sırasında, burada çok sayıda yargısız infaz ve sivillerin zorla kaybedilmesi vakaları yaşandı. Çeçen Cumhuriyeti ombudsmanı Nurdi Nukhazhiyev'e göre, Mart 2007 itibarıyla en karmaşık ve acı verici sorun, 2.700'den fazla kaçırılan ve zorla alıkonulan vatandaşın izini sürmekti; Çeçenya vatandaşlarının şikayetlerinin analizi, sosyal sorunların her zamankinden daha sık gündeme geldiğini gösteriyor; iki yıl önce, şikayetlerin çoğunlukla yaşam hakkı ihlalleriyle ilgili olduğunu söyledi.
Sivil Toplum Kuruluşları
10 Ocak 2006 tarihli Federal Yasa, Rusya'daki sivil toplum kuruluşlarının (STK'lar) kayıt ve işleyişini etkileyen kuralları değiştirdi. Diğerlerinin yanı sıra Rus-Çeçen Dostluk Derneği kapatıldı. Olga Gnezdilova tarafından hazırlanan ayrıntılı bir rapor, küçük, gerçekten gönüllü kuruluşların yeni prosedürlerin taleplerinden orantısız bir şekilde etkilendiğini gösterdi: şimdilik, önemli fonlara sahip daha büyük STK'lar etkilenmedi.
Putin'in Mayıs 2012'de üçüncü kez cumhurbaşkanlığı görevine yeniden seçilmesinin ardından, yabancı fon alan ve "siyasi faaliyetlerde bulunan" tüm STK'ların Rusya Federasyonu Adalet Bakanlığı'na "yabancı ajan" olarak kaydolmalarını gerektiren yeni bir Federal Yasa çıkarıldı. Eylül 2016'ya kadar, hem uluslararası hem de yerel olarak en eski, en tanınmış ve saygın kuruluşların birçoğu dahil olmak üzere 144 STK kayıtta listelenmiştir. Hükûmet, STK'ları cezalandırmak ve kapatmak için "istenmeyen" olarak damgalayabilir. "İstenmeyen kuruluşların" üyeleri para cezasına çarptırılabilir ve hapsedilebilir.
Bu kısıtlayıcı politikalar (Rus fon sağlayıcılar da caydırıldı) 1993 Rusya Federasyonu Anayasası'nın 30. Maddesinde yer alan Örgütlenme Özgürlüğünün ihlaliydi.
Suikastlar
En derin endişe kaynağı, önde gelen muhalif politikacıların, milletvekillerinin, gazetecilerin ve hükûmeti eleştirenlerin yurtiçinde ve bazen de yurtdışında periyodik olarak faili meçhul suikastlara uğramasıdır. 2017'deki bir BuzzFeed News raporuna göre, mevcut ve eski ABD ve İngiltere istihbarat ajanları, Rus suikastçılarının, muhtemelen hükûmet emriyle, İngiliz topraklarında polis tarafından şüpheli olmadığı gerekçesiyle soruşturulması reddedilen 14 ölümle bağlantılı olabileceğine inandıklarını söyledi.
1998 yılında, insan hakları savunucusu Galina Starovoitova, St. Petersburg'da dairesinin girişinde vurularak öldürüldü. 2003 yılında, Yuri Schekochikhin gizemli bir şekilde hastalıktan öldü ve ölümü zehirlenmeden dolayı olduğuna dair spekülasyonlara neden oldu. 2003 yılında liberal politikacı Sergei Yushenkov vurularak öldürüldü. 2006 yılında, Aleksandr Litvinenko polonyum ile zehirlendi ve öldü. Bir İngiliz soruşturması, Başkan Putin'in cinayeti "muhtemelen" onayladığı sonucuna vardı. 2006'da araştırmacı gazeteci Anna Politkovskaya vurularak öldürüldü. 2009'da insan hakları savunucusu Stanislav Markelov ve gazeteci Anastasia Baburova Moskova'da vurularak öldürüldü. 2015 yılında muhalif politikacı Boris Nemtsov Kremlin yakınlarında vurularak öldürüldü. 2017 yılında gazeteci Nikolay Andrushchenko dövülerek öldürüldü.
Siyasi mahkumlar
Adil yargılanma hakkı ve siyasi veya dini zulümden korunma hakkı son on yılda daha sık bir şekilde ihlal edildi.
Siyasi mahkumlar olarak kabul edilen kişilerin sayıları son dört yılda keskin bir şekilde arttı. Mayıs 2016'da Memorial İnsan Hakları Merkezi toplamın 89 olduğunu belirtti. Mayıs 2017'ye kadar Memorial, en az 117 siyasi mahkum veya düşünce mahkumu (66'sı Rusya'da 2010'dan beri yasaklanmış olan Müslüman Hizb ut-Tahrir el-İslami örgütüne üye olmakla suçlanıyor) olduğunu değerlendirdi. Bu tutuklular arasında Hizb-ut Tahrir'e bağlı olmakla suçlanan Kırım'dan insan hakları savunucusu Emir Üsein Kuku da var. Uluslararası Af Örgütü derhal serbest bırakılması çağrısında bulundu.
Çeşitli zamanlarda hapsedilenler arasında insan hakları savunucuları, Mikhail Trepashkin gibi gazeteciler ve Valentin Danilov gibi bilim adamları yer aldı. 2007'den bu yana, "aşırılıkçılık" veya "terörizm"e karşı gevşek ifadeli yasalar, 2011'deki seçimlerin kitlesel olarak tahrif edildiği iddiasına karşı, toplanma özgürlüğünü desteklemek için protesto yapan, genellikle genç aktivistleri hapsetmek için ve 2014'ten bu yana, Kırım'ın işgaline, doğu Ukrayna'daki çatışmalara ve hükümetin ve devletin en üst kademelerindeki yolsuzluğun dile getirilmesine karşı kullanıldı. Siyasi mahkûmlar genellikle hapishanelerde ve sürgün yerlerinde işkenceye maruz kalıyorlar.
Mayıs 2018'de, insan hakları hareketi Kırım Dayanışması'nın kurucusu ve koordinatörü Server Mustafayev, Rus makamları tarafından hapsedildi ve "terör örgütü üyeliği" ile suçlandı. Uluslararası Af Örgütü ve Front Line Defenders, onun derhal serbest bırakılmasını talep ediyor.
Göstericilere yönelik yerel makamlar tarafından düzenlenen saldırı vakaları oldu.
Zaman geçtikçe bu mahkumlardan bazıları serbest bırakıldı veya Igor Sutyagin gibi yurt dışında tutulan Rus ajanları için diğer ülkelerle takas yoluna gidildi. Buna rağmen rakamlar artmaya devam ediyor. Bazı kuruluşlara göre, şu anda Rusya'da hapis cezasına çarptırılan veya şu anda yargılanmayı bekleyen (gözaltında veya ev hapsinde) tutuklu bulunan veya inançları ve Rusya Anayasası ve uluslararası anlaşmalar uyarınca haklarını kullanma girişimleri nedeniyle zulüm gördüğü için yurt dışına kaçan veya saklanan 300'den fazla kişi var.
KiKi Layne
Kiandra "KiKi" Layne (10 Aralık 1991 doğumlu) Amerikalı aktristir. En çok romantik drama filmi If Beale Street Could Talk (2018), drama filmi Native Son (2019), aksiyon süper kahraman filmi The Old Guard (2020), ve Romantik komedi filmi Coming 2 America (2021) filmleriyle tanınır.
Rusya'da insan hakları
Siyasi mahkumlar
Nisan 2019'da Rusya'da 9,6 gram esrar taşıyan bir İsrail vatandaşı gözaltına alındı ve Ekim 2019'da yedi yıldan fazla hapis cezasına çarptırıldı. Bu cezanın siyasi nedenleri vardı. Ocak 2020'de affedildi.
KiKi Layne
Erken dönem
Layne, Ohio, Cincinnati'de doğmuştur. 2014 yılında DePaul Üniversitesi Tiyatro Okulu'ndan oyunculuk bölümünde BFA kazandı.
2018'de Vanity Fair'e konuşan Layne, her zaman büyürken oynadığını ve çocukken en sevdiği filmin Aslan Kral olduğunu açıklıyor. "Onu her gün izlerdim ve Barbie'lerim ve peluş hayvanlarımla bu abartılı hikayeleri yaratırdım" dedi.
Rusya'da insan hakları
Siyasi mahkumlar
17 Ocak 2021'de Uluslararası Af Örgütü, Rusya'ya döndükten sonra gözaltına alınmasının ardından Aleksey Navalni'yi düşünce mahkumu ilan etti ve Rus makamlarını onu serbest bırakmaya çağırdı.
KiKi Layne
Kariyer
Layne'in ilk oyunculuk rolü, 2015'te çekilen The Chi dizisi pilotundaki Lena Waithe rolü olmuştur.
Rusya'da insan hakları
Siyasi mahkumlar
Haziran 2020 itibarıyla, Memorial İnsan Hakları Merkezi'ne göre, Rusya'da 380 siyasi mahkum vardı, bunların 63'ü doğrudan veya dolaylı olarak siyasi faaliyetlerinden ötürü (Aleksey Navalni dahil) kovuşturuldu ve 245'i Rusya'da yasaklanan Müslüman örgütlerden biriyle ilişkileri nedeniyle yargılandı. Listedeki 78 kişi, yani toplamın %20'sinden fazlası Kırım'da ikamet ediyor.
KiKi Layne
Kariyer
Moda markası Kate Spade New York için modellik yaptı.
Rusya'da insan hakları
Yargı sistemi
Uluslararası Af Örgütü'ne göre Rusya yargısı siyasi otoriteler tarafından manipülasyona tabidir. Rusya Anayasası'na göre, en üst düzey yargıçlar, Rusya Devlet Başkanı tarafından aday gösterildikten sonra Federasyon Konseyi tarafından atanır. Anna Politkovskaya kitabı Putin'in Rusya'sı'nda "yukarıdan gelen emirlere" uymayan ve saldırıya uğrayan veya görevlerinden alınan yargıçların hikâyelerini anlattı. 2005 yılında yazdığı bir açık mektupta eski yargıç Olga Kudeshkina, Moskova Şehir Mahkemesi Başkanı O. Egorova'yı, 2002-2005 döneminde Moskova'da 80'den fazla yargıcın emekli olmasına neden olduğu iddia edilen "hakimlere doğru kararlar vermelerini tavsiye etmekle" eleştirdi.
1990'larda, Rusya'nın hapishane sistemi, medya ve insan hakları grupları tarafından sorunlu olarak geniş bir şekilde rapor edildi. Büyük dava yığılmaları ve dava gecikmeleri vardı ve bu da yargılama öncesi tutukluluk süresinin uzamasına neden oluyordu. Hapishane koşulları uluslararası standartların da altında görüldü. Tüberküloz ciddi, yaygın bir sorundu. İnsan hakları grupları, çoğu aşırı kalabalık, hastalık ve tıbbi bakım eksikliği nedeniyle yılda yaklaşık 11.000 mahkum ve tutuklunun öldüğünü tahmin ediyor. 2006 tarihli bir medya raporu, koşullarda gözle görülür iyileşmeler sağlayan bir cezaevi reformu çalışmasına işaret ediyor. İsviçre Kalkınma ve İşbirliği Ajansı, ulusal hükûmetin reform çabalarıyla uyumlu olarak 1997'den beri Rusya'daki hapishanelerde reform yapmak için çalışıyor.
KiKi Layne
Kariyer
2021'de Layne, Amazon Prime'da yayınlanan Coming 2 America'da Eddie Murphy ile birlikte oyuncu kadrosuna katıldı.
Rusya'da insan hakları
Yargı sistemi
Hukukun üstünlüğü, Sovyet döneminden bu yana, özellikle derin eyaletlerde, ceza adaletinde çok sınırlı ilerlemeler kaydetti. Mahkemeler genellikle beraat ettirmeme politikası izler; 2004'te beraat kararları, tüm kararların yalnızca yüzde 0,7'sini oluşturuyordu. Hâkimler, sırayla savcılıklara teklif veren yöneticilere bağımlıdır. Savcıların çalışmaları, yoksuldan kasvetliye değişir. Avukatlar çoğunlukla mahkeme tarafından atanır ve düşük ücretlidir. Son yıllarda siyasi açıdan hassas davalarda cezai sürecin kötüye kullanılması, savunma üyelerinin taciz edilmesi ve zulme uğraması ile karakterize edilen bir şekilde kötüleşme yaşandı. Ceza takibatında tarafların düşmanlık ve eşitlik ilkelerine uyulmamaktadır.
1996 yılında, Başkan Boris Yeltsin, Rusya'da ölüm cezasına ilişkin bir moratoryum ilan etti. Ancak Rus hükûmeti, Avrupa Konseyi'ne girerken verdiği birçok sözü hala çiğnemektedir. Politkovskaya'ya göre, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne başvuran vatandaşlar genellikle Rus makamları tarafından yargılanıyor.
Mahkeme sistemi, Pussy Riot, Aleksey Navalni, Zarema Bagavutdinova, ve Vyacheslav Maltsev davalarında olduğu gibi siyasi muhalefeti bastırmak ve Kremlin'in siyasi düşmanlarının adaylıklarını engellemek için yaygın olarak kullanılmıştır.
Zona Prava STK tarafından hazırlanan "Güvenlik Güçlerinin Şiddeti: Cezasız Suç" başlıklı 2019 raporu, Rus mahkemelerindeki genel beraat oranlarıyla karşılaştırıldığında, orantısız bir şekilde çok sayıda beraat ile sonuçlanan karar çıktığının ve kolluk kuvvetleri aleyhine açılan davaların altını çizdi. İkincisi sadece %0,43 iken, kolluk kuvvetleri ve askeri yetkililerin, şüphelinin ölümüyle sonuçlanması da dahil olmak üzere, gücü şiddetli bir şekilde kötüye kullanmakla suçlanması bu oranın neredeyse %4'üdür. Aynı zamanda hüküm giyenler de orantısız şekilde hafif cezalar alıyorlar - bunların neredeyse yarısı ertelenmiş cezalar veya para cezalarıydı.
2021'de, STK Gulagu.net tarafından Rus hapishanelerinden ve sürgün yerlerinden gelen büyük bir önbellek videosu, hapishane yetkilileri tarafından mahkûmlara tecavüz ve sopalarla delme gibi diğer cinsel saldırı biçimlerini içeren binlerce saatlik ilk elden işkence kayıtlarıyla birlikte yayınlandı. Videolar 2015-2020 yıllarını kapsıyor ve video kayıt sistemi hapishane yetkililerinden BT uzmanı olarak sorumlu olan eski bir mahkum Sergei Savelyev tarafından sızdırıldı. Rus yetkililer, bu videolarda suçlanan birkaç cezaevi yetkilisini görevden aldı ve Savelyev'i "hassas bilgilere yasa dışı yollardan erişmek" suçundan arananlar listesine aldı. Suistimal, FSB ve kolluk kuvvetleri tarafından ülke çapında para gaspı tekniği ve yalancı tanık beyanları sistematik bir eylemin parçası olarak tanımlandı.
İşkence ve istismar
Rusya Anayasası keyfi gözaltı, işkence ve kötü muameleyi yasaklamaktadır. Anayasa'nın 2. Bölümü, 21. Maddesi, "Hiç kimse işkenceye, şiddete veya diğer sert veya aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz" der. Bununla birlikte, pratikte, Rus polisi, Federal Güvenlik Servisi ve hapishane gardiyanlarının, birçok farklı türde cop, sopa ve su savaşları, kum çuvalları vb. dahil olmak üzere işkence uyguladıkları gözlemlenmektedir; tutuklanan şüphelilerin sorgusunda stresli pozisyonlarda bağlanma, sigara yanıkları, çiviler ve çivi altında dövülmüş elektrikli iğneler, cinsel organlara, burun ve kulaklara elektrik çarpması ("Putin'le telefon görüşmesi" olarak bilinir), uzun süreli askı, uyku yoksunluğu, gıda yoksunluğu, tecavüz, yabancı cisimlerle penetrasyon. Diğer bir işkence yöntemi ise kurbanı çömelme pozisyonunda ayakta durmaya zorlamayı içeren "televizyon" olarak adlandırılan işkencedir. Eski asker Andrei Sychev, bu işkenceden sonra kan akışının kesilmesinden kaynaklanan kangren nedeniyle hem bacaklarını hem de cinsel organlarını kesmek zorunda kaldı. Diğer işkence yöntemleri arasında, kurbanı arkadan bağlı ellerle asmayı içeren "Raf" veya "Uzatma", bazen soğuk suya batırılmış çıplak bir kurbanı sıfırın altındaki sıcaklıklara maruz bırakmayı içeren "Buzdolabı" yer alır ve masada yatan kurbanın ayaklarının sopalarla dövüldüğü "Çin işkencesi" yapılır. 2000 yılında, insan hakları Ombudsmanı Oleg Mironov, konuştuğu mahkumların %50'sinin işkence gördüğünü iddia ettiğini tahmin etti. Uluslararası Af Örgütü, Çeçenya'daki Rus askerî güçlerinin işkence yaptığını bildirdi.
Rus polisinin zorla suçluluk itirafı almak için işkenceyi kullandığı biliniyor.
Bazen polis veya hapishane gardiyanları, suçluluk itiraflarını zorlamak için şüphelileri dövmek, işkence yapmak ve tecavüz etmek için güvenilir mahkumları kullanır. Bu işkence yöntemine "Acil Odası" veya "Basın Kulübesi" denir. Bu güvenilir mahkumlar, diğer mahkûmlara işkence ettikleri için özel hapishane ayrıcalıkları alırlar.
En uç vakalarda, sokaktan yüzlerce masum insan özel polis güçleri tarafından keyfi olarak tutuklandı, dövüldü, işkence gördü ve tecavüze uğradı. Bu tür olaylar sadece Çeçenya'da değil, aynı zamanda Rusya'nın Blagoveshensk, Bezetsk, Nefteyugansk ve diğer kasabalarında da meydana geldi. 2007'de Radio Svoboda ("Radyo Özgürlüğü", Özgür Avrupa Radyosu'nun bir parçası), Moskova'da, "çok sayıda Rus şehrinde dayak yiyen" insan hakları aktivistleri ve gazeteciler tarafından gayri resmi bir "Dövülmüş Rusya" hareketinin kurulduğunu bildirdi.
Haziran 2013'te inşaat işçisi Martiros Demerchyan, Soçi polisi tarafından işkence gördüğünü iddia etti. 2014 Kış Olimpiyatları için konut inşa etmek için yedi hafta harcayan Demerchyan, amiri tarafından kabloları çalmakla suçlandı. Demerchyan iddiaları reddetti, ancak mağdur maaşını almak için işe döndüğünde, bütün gece onu döven, iki dişini kıran ve levyeyle cinsel tacizde bulunan birkaç polis memuru tarafından karşılandı. Hastanede tedavi altına alındı, ancak doktorlar ailesine vücudunda ciddi bir yara bulamadıklarını söyledi.
İşkence ve aşağılama Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerinde de yaygın. Dedovshchina terimi, daha uzun süre hizmet veren askerler tarafından yeni askere alınanların sistematik olarak kötüye kullanılması anlamına gelir. Her yıl birçok genç erkek bu yüzden öldürülüyor, tecavüze uğruyor veya intihar ediyor. Bazı genç erkek askerlerin "dış müşteriler" için fahişe olarak çalışmaya zorlandıkları bildiriliyor. Rusya Asker Anneleri Komiteleri Birliği, genç askerlerin haklarını korumak için çalışıyor.
Suç
1990'larda, organize suçun büyümesi (bkz. Rus mafyası ve Rus oligarkları) ve Rusya'daki kolluk kuvvetlerinin parçalanması ve yolsuzluğu, iş adamları, devlet yetkilileri ve diğer kamu görevlilerine yönelik şiddetin keskin bir şekilde artmasıyla aynı zamana denk geldi. Rusya'nın ikinci Devlet Başkanı Vladimir Putin, göreve geldiğinde bu sorunları devraldı ve 2000 yılındaki seçim kampanyası sırasında, yeni cumhurbaşkanı ülke ekonomisine olan güveni yeniden sağlamanın tek yolu olarak yasa ve düzeni yeniden sağlama ve Rusya'ya tek çözüm olarak hukukun üstünlüğünü getirme gereğini vurgulayarak halkın desteğini kazandı.
Demoscope Weekly'nin verilerine göre, Rusya'da cinayet oranı 1991'de 100.000 kişi başına 15 cinayet seviyesinden 1994'te 32.5'e yükseldi. Daha sonra 1998'de 22,5'e düştü, ardından 2002'de maksimum 30,5'e yükseldi ve ardından 2006'da 100.000 kişi başına 20 cinayete düştü. Olumlu düşüş eğilimine rağmen, Rusya'nın kişi başına düşen cinayet endeksi, 62 ülke arasında en yüksek beşinci sırada yer alarak dünyanın en yükseklerinden biri olmaya devam ediyor.
100.000 nüfusa düşen 611 cezaeviyle Rusya, yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nden sonra ikinci sıradaydı (2006 verileri). Ayrıca, kriminoloji çalışmaları, 2000'den bu yana ilk beş yılda, 1992-1999 ortalamasına kıyasla, hırsızlık oranının %38,2, uyuşturucuya bağlı suçların oranının ise %71,7 daha yüksek olduğunu gösteriyor.
Aile içi şiddet
Rusya, İngiltere gibi diğer Avrupa ülkelerine kıyasla yüksek bir aile içi şiddet oranına sahiptir. Rusya, 2017'de aile içi şiddeti suç olmaktan çıkardı ve hastaneye kaldırılmayan bir yaralanma için azami cezayı idari para cezasına çevirdi. Mağdurlar, ciddi sakatlanma veya ölümle sonuçlanan şiddetler dışında yaşanan vakalarda polisten koruma almanın zorluklarını ve aile içi şiddeti bir devlet meselesinden ziyade bir aile meselesi olarak gören ve evlilik içi tecavüz kavramını reddeden kültürel muhafazakarlığı vurguyor. Rus Ortodoks Kilisesi, Rusya'da ilk kez kısıtlama emirleri getiren ve aile içi istismar için hapis cezaları ekleyen 2019 yasa tasarısının reddedilmesine yardımcı oldu. Kilise yasayı "aile karşıtı" olarak nitelendirdi ve suçu "radikal feminist ideolojiye" attı.
Rusya'daki COVID-19 salgını sırasında, bazı kadınlara yaşadıkları tacizlerden kaçarken karantina kurallarını çiğnedikleri için para cezası verildi ve bu da düzenlemelerde değişikliklere yol açtı. 2020'de hükûmet, aile içi şiddete yönelik çabalara ayrılan fonu bir önceki yıla göre %88 oranında azalttı. Uluslararası fon alan herhangi bir aile içi şiddet örgütü, hükûmete kayıt yaptırmaya tabidir ve tüm materyallerini "yabancı ajan" olarak etiketlemelidir. 2020 yılında reklam ajansı Room 485, popüler duyarlılığa karşı "Seni dövüyorsa, seni seviyor demektir" diye bir kampanya başlattı.
Seçimler
Rusya, 4 Aralık 2011'de seçime gitti. Avrupa Parlamentosu yeni özgür ve adil seçimler yapılması ve tüm dolandırıcılık raporlarının derhal ve eksiksiz olarak soruşturulması çağrısında bulundu. AP milletvekillerine göre Rusya, Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı tarafından tanımlanan seçim standartlarını karşılamadı. AGİT Demokratik Kurumlar ve İnsan Hakları Ofisi'nin (ODIHR) ön bulguları, usul ihlalleri, medya tarafsızlığının olmaması, bağımsız gözlemcilerin taciz edilmesi ve parti ile devlet arasındaki ayrımın olmamasına ilişkin bilgiler içeriyor.
Bilim adamlarına uygulanan zulüm
FSB'nin bilim adamlarını devlet sırlarını yabancı uyruklulara ifşa etmekle suçladığı durumlar var. Davalar genellikle kamuoyunun tepkisini çekse de, davalar çoğu durumda basında yer almayan veya kamuya açık olmayan duruşmalarla sürdürüldü.
Söz konusu bilim adamları şunlardır:
Bellona Vakfı ile çalışan ekolojist ve gazeteci Aleksandr Nikitin de aynı şekilde casuslukla suçlandı. Rus Donanmasının nükleer filosunun oluşturduğu tehlikeleri açığa çıkaran materyaller yayınladı. Birkaç yıl hapis yattıktan sonra 1999'da beraat etti (davası cezaevindeyken 13 kez yeniden soruşturmaya gönderildi). Diğer kovuşturma davaları, üç yıl hapis cezasına çarptırılan ve daha sonra genel afla serbest bırakılan araştırmacı gazeteci ve ekolojist Grigory Pasko'nun, askeri kimyasal savaş stoklarının yarattığı tehlikeleri anlatan ve yedi ay boyunca duruşma öncesi hapishanede tutulan Vladimir Petrenko'nun, altı ay boyunca duruşma öncesi hapsinde tutulan Snezhinskiy Ekolojik Fonu başkanı Nikolay Shchur'un davalarıdır. Sovyet muhaliflerine yardım eden ve Sovyet döneminde sekiz yıl hapis cezasına çarptırılan eski bir KGB kaptanı olan Viktor Orekhov, tabanca ve dergi bulundurma iddiasıyla 1995 yılında üç yıl hapis cezasına çarptırıldı. Bir yıl sonra serbest bırakıldı ve ülkeyi terk etti.
Vil Mirzayanov, Rusya'nın kimyasal kitle imha silahları üzerinde çalıştığını iddia ettiği 1992 tarihli bir makale nedeniyle yargılandı ancak davayı kazandı ve daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti.
Yabancı firmalardan yasa dışı dinleme cihazları satın aldığını ifşa eden Vladimir Kazantsev, Ağustos 1995'te tutuklandı ve yıl sonunda serbest bırakıldı, ancak dava kapanmadı. Müfettiş Mihail Trepashkin Mayıs 2004'te dört yıl hapis cezasına çarptırıldı.
9 Ocak 2006'da gazeteci Vladimir Rahmankov, "Putin, Rusya'nın fallik sembolü" başlıklı makalesinde Cumhurbaşkanı'na hakaret ettiği iddiasıyla 20.000 ruble (yaklaşık 695 USD) para cezasına çarptırıldı.
Otoriter Tacikistan ve Özbekistan gibi eski Sovyet cumhuriyetlerinden gelen siyasi muhalifler, uluslararası insan hakları örgütlerinin protestolarına rağmen, genellikle FSB tarafından tutuklanıyor ve yargılanmak üzere bu ülkelere iade ediliyor. Tacikistan, Özbekistan, Türkmenistan ve Azerbaycan'ın özel güvenlik servisleri de FSB'nin zımni onayı ile Rus topraklarında insanları kaçırıyor.
2006'daki G8 Zirvesi'nde gösteri yapmalarını engellemek için birçok kişi de gözaltında tutuldu.
İşle ilgili insan hakları ihlalleri
Rusya'da ticaretle bağlantılı bir dizi yüksek profilli insan hakları ihlali vakası yaşanmıştır. Diğer ihlallerin yanı sıra, bu, en açık şekilde İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 17. maddesinin kötüye kullanılmasını içerir. Bunlar arasında, Uluslararası Af Örgütü'nün düşünce mahkumu ilan ettiği Yukos, Mikhail Khodorkovsky ve Uluslararası Af Örgütü'nün düşünce mahkumu ilan ettiği Platon Lebedev ve suçluların ve yozlaşmış kolluk kuvvetlerinin bir komplosunu ifşa etmeye çalışan avukat Sergei Magnitsky'nin davası, hapishanede ölümüne yol açan sürekli istismarlara neden oldu. Benzer bir dava, dolandırıcılık iddiasıyla hapiste olan iş insanı Vera Trifonova'nın gözaltında ölümüydü. Bu gibi davalar, yurt dışına kaçan işadamları için Rusya'nın iade taleplerinin reddedilmesiyle kendini gösteren Rus adalet sistemi hakkında diğer ülkelerde şüphe uyandırdı. Bunun dikkate değer örnekleri, Birleşik Krallık'ta iş insanı Boris Berezovsky ve eski Yukos başkan yardımcısı Aleksander Temerko, İspanya ve Yunanistan'da medya patronu Vladimir Gusinsky, İsrail'de Leonid Nevzlin ve Kıbrıs'ta İvan Kolesnikov vakalarıdır. Fransız makamlarının bu konudaki tutumunu test edecek bir vaka, denizcilik devi Vitaly Arkhangelsky'ninkidir. WikiLeaks ifşaatları, diğer hükûmetlerin bu tür konularda Rus hükûmetine duydukları güvenin düşük olduğunu gösterdi. Büyük şirketleri içeren davalar dünya medyasında yer alabilir, ancak aynı derecede dikkate değer birçok başka dava vardır: tipik bir vaka, iş adamlarına karşı asılsız suçlamalarda bulunmak için işbirliği yapan suçlular ve yozlaşmış kolluk kuvvetleri kendilerine karşı cezai takibattan kaçınmak için varlıklarını teslim etmeleri gerektiği söylenerek mallarına el konulur. Yaşadığı çilenin ardından İş Dayanışması grubunu kuran bir kurban olan Yana Yakovleva bu tür suistimallere karşı önde gelen bir kampanya yürütücüsüdür.
Şüpheli cinayetler
ABD ve Birleşik Krallık istihbarat servisleri, İngiliz topraklarında hedeflenen en az on dört cinayetin arkasında Rus hükûmeti ve gizli servislerin olduğuna inanıyor.
Çeçenya'daki Durum
Rus Hükûmeti'nin Çeçenya'daki politikaları uluslararası bir endişe kaynağıdır. Rus askerî güçlerinin Çeçenya'da çok sayıda sivili kaçırdığı, işkence yaptığı ve öldürdüğü bildirildi, ancak Çeçen ayrılıkçılar ayrıca insanları fidye için kaçırma ve Moskova metro istasyonlarını bombalamak gibi suistimaller ve terör eylemleri gerçekleştirdiler. İnsan hakları grupları, Rus yetkililerin gözetiminde kaybolan insanların vakalarını eleştiriyor. Ramazan Kadirov ve Federal İçişleri Bakanlığı komutasındaki silahlı kuvvetler tarafından gerçekleştirilen sistematik yasadışı tutuklamalar ve işkenceler de rapor edildi. Çeçenya'dan baskılar, bilgi ablukası ve korku ve umutsuzluk atmosferi hakkında haberler var.
Memorial raporlarına göre Çeçen Cumhuriyeti'nde ve komşu İnguşetya'da "şiddet taşıyıcısı" bir sistemi var. Ayrılıkçı birliklerin faaliyetleriyle bağlantılı suçlardan şüphelenilen kişiler, güvenlik kurumlarının üyeleri tarafından hukuka aykırı olarak gözaltına alınıyor ve ardından ortadan kayboluyor. Bir süre sonra bazı tutuklular ön gözaltı merkezlerinde bulunurken, bazılarının sonsuza kadar ortadan kaybolduğu iddia ediliyor, bazıları da bir suçu itiraf etmeleri ve/veya başkasına iftira atmaları için işkence görüyor. Psikolojik baskı da kullanılıyor. Tanınmış Rus gazeteci Anna Politkovskaya, bu sistemi Gulag ile karşılaştırdı ve birkaç yüz vaka olduğunu iddia etti.
Çeçenya'da çatışmalar hakkında haber yaptıkları iddia edilen çok sayıda gazeteci öldürüldü. İsim listesi şunları içerir: Cynthia Elbaum, Vladimir Zhitarenko, Nina Yefimova, Jochen Piest, Farkhad Kerimov, Natalya Alyakina, Shamkhan Kagirov, Viktor Pimenov, Nadezhda Chaikova, Supian Ependiyev, Ramzan Mezhidov ve Shamil Gigayev, Vladimir Yatsina, Aleksandr Yefremov, Roddy Scott, Paul Klebnikov, Magomedzagid Varisov, Natalya Estemirova ve Anna Politkovskaya.
Avrupa Konseyi İnsan Hakları Komiseri Thomas Hammarberg'in 2009'da bildirdiği gibi, "önceki askeri çatışmalar, tekrarlayan terör saldırıları (intihar bombaları dahil), yaygın yolsuzluk ve cezasızlık ikliminin tümü bölgeyi rahatsız etti."
İnsan Haklarını Anma Merkezi'ne göre, 2008 yılının tamamında Çeçenya'da kaçırıldığı iddia edilen toplam kişi sayısı 42 iken, 2009'un ilk dört ayında zaten bu tür 58 vaka vardı. Bu 58 kişiden 45'i serbest bırakıldı, 2'si ölü, 4'ü kayıp ve 7'si polis nezarethanelerinde bulundu. 2008 yılı içinde, güvenlik güçlerinin eylemlerine ilişkin 164 suç duyurusunda bulunuldu ve bunların 111'i kabul edildi. 2009'un ilk yarısında, 18'i kabul edilmiş olmak üzere bu tür 52 şikayet yapıldı.
Mevcut durum
Çeçenya'da eşcinsellerin işkence gördüğü ve idam edildiği eşcinsel toplama kampları var. Eylül 2017'de hükûmetin insan hakları konusundaki resmi temsilcisi Tatyana Moskalkova, cumhuriyette yakın zamanda yargısız olarak öldürülen 31 kişinin listesini görüşmek üzere Çeçen yetkililerle bir araya geldi.
Sivil toplum örgütleri
Rus parlamentosunun alt meclisi, 370'e karşı 18 oyla, yabancı sivil toplum kuruluşlarının (STK'lar) yerel şubelerinin Rus yargı yetkisine tabi Rus kuruluşları olarak yeniden kaydolmasını ve dolayısıyla daha katı mali ve yasal kısıtlamaları gerektiren bir yasa tasarısını onayladı. Tasarı, Rus yetkililere yerel finansman ve faaliyetlerin gözetimini sağlıyor. Tasarı, Rusya'daki insan haklarının durumunun uluslararası izlenme üzerindeki olası etkileri nedeniyle İnsan Hakları İzleme Örgütü, Memorial organizasyonu ve INDEM Vakfı tarafından oldukça eleştirildi. Ekim 2006'da bu kanunla birçok yabancı sivil toplum kuruluşunun faaliyetleri durdurulmuş; yetkililer, "askıya almaların, devletin siyasi bir kararından değil, yalnızca özel grupların yasanın gereklerini yerine getirmemesinden kaynaklandığını söyledi. Grupların kayıtları tamamlandıktan sonra çalışmalarına devam etmelerine izin verilecek." dendi. Bunu 2007'de başka bir baskı izledi.
2015 yılı, 2012 Rus yabancı ajan yasası uyarınca yabancı ajan olarak kayıtlarının ardından birçok STK'nın dağıldığı ve 2015 Rus istenmeyen kuruluşlar yasası uyarınca STK'ların kapatıldığı yıl oldu.
Din özgürlüğü
Rusya Federasyonu Anayasası, din özgürlüğünü ve tüm dinlerin kanun önünde eşitliğini ve ayrıca kilise ve devletin ayrılmasını sağlar. Vladimir Lukin, 2005 Ombudsman raporunda, "Rus devleti, totaliterlik mirasının, tek bir ideolojinin egemenliğinin ve parti diktatörlüğünün üstesinden gelerek, dini özgürlüklerin ve dini derneklerin yasal faaliyetlerinin gözetilmesinde önemli ilerleme kaydetti" iddiasında bulundu. Ancak, Rusya'dan dini taciz haberleri gelmeye devam ediyor. International Christian Concern'e göre, 2021 boyunca "Rusya'da din özgürlüğüne yönelik baskılar yoğunlaştı." Haziran 2021'de Forum 18, "Kasım 2020'dekinden iki kat daha fazla düşünce mahkumu cezasını çekmekte veya tutuklu olarak din veya inanç özgürlüğünü kullanmak için temyiz başvurusunda bulunmayı beklemekte" olduğunu vurguladı. Son zamanlarda pek çok din âlimi ve insan hakları örgütü, Rusya'da azınlıklara karşı yapılan suistimaller hakkında konuştu. ABD Dışişleri Bakanlığı, Rusya'yı dünyada din özgürlüğünü "en kötü ihlal edenlerden" biri olarak görüyor.
Alvaro Gil-Robles, hem federal hem de bölgesel makamlar tarafından sağlanan devlet desteği miktarının farklı dini topluluklar için farklılık gösterdiğini vurguladı. Bununla uyumlu olarak, Katolikler federal ve yerel yetkililer tarafından diğer dinler gibi her zaman dikkate alınmaz.
Vladimir Lukin, 2005 yılında, Rusya vatandaşlarının o zamanlar nadiren vicdan özgürlüğü (Anayasa'nın 28. maddesi tarafından garanti edilen) ihlalleri yaşadığını belirtti. Komiserlik, her yıl, genellikle çeşitli itirafları temsil eden ibadet edenlerden gelen hak ihlalleriyle ilgili 200 ila 250 şikayeti kabul etti: Ortodoks (ancak Moskova patrikliğine dahil olmayan), Eski inananlar, Müslümanlar, Protestanlar ve diğerleri. Anna Politkovskaya, Rusya'nın Kuzey Kafkasya'daki kolluk kuvvetleri tarafından yürütülen kovuşturmaları ve hatta Müslüman cinayetlerini anlattı. Ancak, yüksek hükûmette, Duma'da ve iş dünyasında çok sayıda Müslüman var.
Vatandaşların örgütlenme hakkının kısıtlanması konusunda ek endişeler ortaya çıkmaktadır (Anayasa'nın 30. maddesi). Vladimir Lukin'in 15 yılı aşkın bir süre önce kaydettiği gibi, kayıtlı dini kuruluşların sayısının sürekli arttığını (2005'te 22.144), ancak şu anda artan sayıda dini kuruluşun yasal olarak tanınmadığını veya daha önce verilen yasal tanınmadan mahrum kaldığını belirtti: örn. Yehova'nın Şahitleri, Uluslararası Krishna Bilinci Derneği ve diğerleri.
Geçtiğimiz birkaç yıl içinde misyonerlerin akını, Rusya'daki grupların, özellikle milliyetçilerin ve Rus Ortodoks Kilisesi'nin, bu "geleneksel olmayan" dini grupların faaliyetlerinin sınırlanmaları için baskı yapmalarına da yol açtı. Buna karşılık, Duma Ekim 1997'de yeni, kısıtlayıcı ve potansiyel olarak ayrımcı bir yasa çıkardı. Kanun, birçok belirsiz ve çelişkili hükümlerle çok karmaşıktır. Yasanın en tartışmalı hükümleri, dini "gruplar" ve "örgütler"i birbirinden ayırıyor ve 15 yıl veya daha uzun süredir var olan grupların akredite statüsü kazanmalarına izin veren 15 yıllık bir kural getiriyor. Rus rahip ve muhalif Gleb Yakunin'e göre, yeni din yasası "Yahudilik, Katoliklik ve Protestanlık dahil olmak üzere diğer tüm dinler pahasına Rus Ortodoks Kilisesi'ni ağır bir şekilde desteklemektedir." ve "Rusya'nın demokratikleşme sürecinde geriye doğru bir adımdır." 2017'den beri Yehova'nın Şahitleri belirsiz nedenlerle zulüm görüyor.
"Geleneksel olmayan akımlara karşı her türlü yasal, idari ve mali ayrımcılığın hariç tutulmasını" garanti etme iddiası AKPM tarafından Haziran 2005'te kabul edildi.
Hareket özgürlüğü
2014 yılında çıkarılan kurallar uyarınca, askeriye ve güvenlik servislerine bağlı dört milyondan fazla çalışanın yurt dışına seyahat etmesi yasaklandı.
Medya özgürlüğü
Sınır Tanımayan Gazeteciler, Rusya'yı Dünya Basın Özgürlüğü Endeksi'nde (168 ülke listesinden) 147. sıraya koydu. Gazetecileri Koruma Komitesi'ne göre, Rusya'da 1992'den beri (15 Ocak 2008 itibarıyla) 47 gazeteci mesleki faaliyetleri nedeniyle öldürüldü. Başkan Boris Yeltsin'in saltanatı sırasında otuz kişi öldürüldü ve geri kalanı cumhurbaşkanı Vladimir Putin döneminde öldürüldü. Glasnost Savunma Vakfı'na göre, 2007'de 8 gazetecinin şüpheli ölüm vakasının yanı sıra gazetecilere 75 saldırı ve yazı işleri ofislerine 11 saldırı gerçekleşti. 2006'da rakamlar 9 ölüm, 69 saldırı ve ofislere yönelik 12 saldırıydı. 2005 yılında, tüm davaların listesi; 7 ölüm, 63 saldırı, 12 yazı işleri ofislerine saldırı, 23 sansür olayı, 42 ceza kovuşturması, 11 yasadışı işten çıkarma, 47 milis tarafından gözaltı, 382 dava, 233 engelleme davası, 23 yazı işleri müdürlüklerinin kapatılması, 10 tahliye, 28 basılı üretime el konulması, 23 yayının durdurulması davası, 38 prodüksiyonun dağıtılması veya basılmasının reddedilmesi, 25 yıldırma eylemi ve 344 diğer Rus gazeteci haklarının ihlali.
Rusya'nın Çeçenya'daki eylemlerine ve Kremlin yanlısı Çeçen hükûmetine yönelik eleştirileriyle tanınan Rus gazeteci Anna Politkovskaya, Moskova'da öldürüldü. Eski KGB subayı Oleg Gordievsky, yazar Yuri Shchekochikhin (KGB'nin Köleleri kitabının yazarı), Anna Politkovskaya ve Aleksander Litvinenko'nun öldürülmesinin, FSB'nin geçmişte KGB'nin On Üçüncü Dairesi tarafından uygulanan siyasi suikast uygulamalarına geri döndüğünü gösterdiğine inanıyor.
Toplanma özgürlüğü
Rusya Anayasası (1993), toplanma özgürlüğünün Rusya Federasyonu vatandaşlarının barışçıl bir şekilde, silahsız olarak toplanma ve toplantı, miting, gösteri, yürüyüş ve grev düzenleme hakkına sahip olduğunu belirtmektedir.
2014 yılında çıkarılan bir Rus yasasına göre, yetkililerin izni olmadan gösteri düzenlemek için 15 güne kadar para cezası veya gözaltı ve üç ihlal için beş yıla kadar hapis cezası verilebilmektedir. Tek kişilik gösteriler para cezası ve üç yıl hapis cezasıyla sonuçlandı.
10 Temmuz 2020'de İnsan Hakları İzleme Örgütü, Rusya'daki birkaç gazetecinin barışçıl protestolara yönelik bir baskıyla gözaltına alındığını ve para cezasına çarptırıldığını söyledi. HRW, Rus yetkilileri protestoculara ve gazetecilere yönelik suçlamaları düşürmeye ve ifade özgürlüğüne yönelik saldırılara son vermeye çağırıyor.
İnsan kaçakçılığı
Komünizmin sona ermesi ve Sovyetler Birliği ile Yugoslavya'nın çöküşü, insan kaçakçılığının artmasına katkıda bulundu ve kurbanların çoğunluğunu fuhuşa zorlanan kadınlar oluşturdu. Rusya, başta kadın ve çocuklar olmak üzere cinsel sömürü amacıyla insan ticareti yapılan kişilerin menşe ülkesidir. Rusya aynı zamanda bölgesel ve komşu ülkelerden Rusya'ya ve ötesine cinsel ve emek sömürüsü amacıyla ticareti yapılan kişiler için bir varış ve geçiş ülkesidir. 2003 yılında Almanya'ya kaçırıldığı bildirilen 1.235 tanımlanmış kurbanın dörtte birini Rusya'dan gelenler oluşturuyor. Rus hükûmeti, insan ticaretiyle mücadele konusunda bir miktar kararlılık gösterdi, ancak yasaların uygulanması ve mağdurların korunmasında etkili önlemler geliştirmediği için eleştirildi.
Kosta Rika pasaportu
Kosta Rika pasaportu, Kosta Rika vatandaşlarına yurt dışı seyahatleri için verilen belgedir.
Ön yüzünün ortasında Kosta Rika arması, bunun yukarısında ülkenin adı ve aşağısında "pasaport" yazısı bulunmaktadır. Pasaportta genellikle ad, fotoğraf, imza ve sahibinin doğum tarihi ve bunu tanımlamak için yardımcı diğer faktörler içerir.
Kosta Rika vatandaşları Avrupa Birliği üyesi ülkelerine (28 ülke) vizesiz seyahat edebilmektedirler.
Sistem yolu
Sistem Yolu
Ön yüz yolu (ÖYY) olarak da bilinir. Bilgisayarlarda, merkezi işlem birimi ile sistem içerisindeki RAM, AGP video kartları, PCI genişleme kartları, sabit disk ve BIOS ’un içerdiği hafıza gibi diğer aygıtlar arasında taşınan tüm elektronik sinyal bilgilerinin fiziksel iki-yönlü veri yolu üzerinden yollanması işlemi ön yüz yolları (ÖYY) veya sistem yolları tarafından sağlanır.
Bazı bilgisayarlarda, MİB’nin dışında bulunan ve arka yüz yolu aracılığıyla bağlanan L2 veya L3 ara bellekleri bulunur. Bu yol ve buna bağlı ara bellek, sistemin RAM’ine ön yüz yolu aracılığıyla ulaşmaktan daha hızlıdır.
Sistem yolunun en yüksek kuramsal bant genişliği, ürünün genişliği, frekansı ve her saat vuruşunda yaptığı veri transferi ile belirlenir. Örneğin, 100 MHz frekansa sahip olan, her saat vuruşunda 4 transfer yapabilen bir 32-bit’lik(4 bayt) ÖYY’nin en yüksek bant genişlği değeri 1600 MB/saniye’dir. Her saat vuruşunda yapılan veri transferinin sayısı kullanılan teknolojiye bağımlıdır. Bu sayı GTL+ ’da 2 transfer/vuru, EV6 4'te 4 transfer/vuru ve AGTL+’da 8 transfer/vuru’dur.
Tarihi ve Güncel Kullanımı
Sistem yolları veya ÖYY, uygulamaların merkezi işlem biriminin tuttuğundan daha fazla bellek kullanmaya başlamasından itibaren, bilgisayar mimarisinin bir parçası olmuştur.
Çoğu çağdaş sistem yolları, merkezi işlem birimi ile mikroçipler arasında bir köprü görevi görmektedirler. Bu mikroçipler(çoğunlukla northbridge ve southbridge ’in kombinasyonları olurlar) sistemdeki tüm diğer yolların bağlantı noktasıdır. PCI, AGP ve bellek yolları bu mikroçipe bağlanır ve verinin bağlı cihazlardan aktarılmasına olanak sağlar.
Ön yüz yolunun geleneksel kullanım şekli zamanla kaybolmaktadır. Aslen, bu yol tüm sistem aygıtlarını MİB'e bağlayan merkezi bağlantı noktasıdır. Fakat son zamanlarda ortaya çıkan bireysel noktadan noktaya yolların kullanımındaki artış yüzünden bu teknik geçerliliğini kaybetmeye başlamıştır.
MİB(Merkezi İşlem Birimi)
Merkezi işlem biriminin işletildiği frekans değeri, ön yüz yolu hızına bir saat çarpanının uygulanması ile elde edilir. Örneğin, 550 MHz’de çalışan bir işlemci 100 MHz’lik ÖYY kullanıyor olabilir. Bunun anlamı, 5.5 kata ayarlanmış bir iç saat çarpanının (bus/core ratio ) var olmasıdır. Böylelikle MİB, ÖYY’nin 5.5 katı hızda çalışmaya ayarlanmıştır, yani 100 MHz × 5.5 = 550 MHz. Bu şekilde ÖYY’nin ya da iç saat çarpanının değiştirerek MİB’nin hızını değiştirebiliriz.
Bellek
ÖYY’nin hızını ayarlamak direkt olarak sistemin kullanması gereken belleğin hız derecesine bağlıdır. Ön yüz yolu’nun MİB ile northbridge’i bağladığı gibi, bellek yolu da northbridge ile RAM’i bağlar. Sıklıkla, bu iki yolların aynı frekansta olmaları gerekmektedir. Ön yüz yolu’nu 170 MHz’e çıkarmak aynı zaman belleği de 170 MHz frekansına getirmek anlamına gelmektedir.