cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mombaruzzo
Mombaruzzo, İtalya'nın Piyemonte bölgesine bağlı Asti ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2010 tarihi itibarıyla 1.137'dir.
1965 Kıtalararası Kupa
1962 Kıtalararası Kupa, Kıtalararası Kupa'nın sahibi olacak takımı belirlemek için, 1964-65 Şampiyon Kulüpler Kupası şampiyonu Internazionale Milano ile 1965 Copa Libertadores şampiyonu Independiente arasında iki ayaklı olarak oynanan maç. Organizasyon tarihindeki 6. maç olan bu maçın ilk ayağı, 8 Eylül 1965'te Milano'daki San Siro Stadyumu'nda, ikinci ayağı ise 15 Eylül 1965'te Avellaneda'daki Amerika'nın Kurtarıcıları Stadyumu'nda oynandı. Sandro Mazzola'nun iki ve Joaquín Peiró'nun bir golüyle Internazionale Milano, ilk maçı 3-0 kazandı. İkinci maç ise 0-0 berabere sona erdi ve Internazionale Milano, maçlar sonunda şampiyonluğa ulaşan taraf oldu. Bu sonuçla Internazionale Milano, kupa tarihindeki ikinci maçında da şampiyonluk yaşamış oldu. Independienteise tarihindeki ikinci Kıtalararası Kupa maçından da mağlubiyetle ayrılmıştı.
Nicylla
Nicylla Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Cengiz Baktemur
Cengiz Baktemur (3 Mart 1961, Malatya – 30 Nisan 1982, Elazığ), Türk Ülkücü militan. 20 Şubat 1980'de Malatya Doğanşehir Cumhuriyet Halk Partisi Gençlik Kolları Başkanı Hasan Doğan'ı öldürdü. Yargılandı ve idam cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 8'i sağ görüşlü 50 mahkûmdan biridir.
Cinayet
Sağ görüşlü Cengiz Baktemur, Malatya Doğanşehir Cumhuriyet Halk Partisi Gençlik Kolları Başkanı manifaturacı Hasan Doğan'ı görüş ayrılığından dolayı öldürmeyi planladı. Yedek şarjörlü bir tabanca aldı. Baktemur, 20 Şubat 1980'de saat 18.15 sıralarında dükkânını kapatıp çıkan Doğan'ı Cumhuriyet Caddesi üzerinde takip etti. Şekerbank'ın önüne gelindiğinde Doğan'a arkadan ve yakın mesafeden 5-6 el ateş etti. İki merminin sırtından girmesiyle Hasan Doğan öldü. Cadde üzerinde kaçmaya başlayan ve kendisini takip eden emniyet kuvvetlerine de ateş açan Cengiz Baktemur, silahıyla birlikte yakalandı.
İdam
Cengiz Baktemur, Elâzığ Sıkıyönetim Komutanlığı Askerî Mahkemesi tarafından 11 Mayıs 1981'de idam cezasına çarptırıldı. Askerî Yargıtay 2. Dairesi, 30 Eylül 1981'de kararı onadı. Danışma Meclisinde de kabul edilen karar, son olarak Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 28 Nisan 1982'de yapılan 28. birleşiminde kabul edildi. Baktemur, 30 Nisan 1982'de asılarak idam edildi.
Bia (müzisyen)
Bianca Miquela Landrau (d. 16 Ağustos 1990), Bia sahne ismiyle tanınan Amerikan rap şarkıcı. Bia Medford, Massachusetts doğumludur.
2007-08 National Hockey League
2007-08 National Hockey League sezonu 29 Eylül 2007 - 4 Haziran 2008 tarihleri arasında gerçekleştirilmiş buz hokeyi sezonudur. Final serisinde Pittsburgh Penguins'i 4-2 yenen Detroit Red Wings 11. Stanley Cup şampiyonluğunu elde etmiştir.
Balkan Federasyonu
Balkan Federasyonu projesi, Yugoslavya, Arnavutluk, Yunanistan, Bulgaristan ve Romanya'yı birleştirerek Balkanlar'da bir ülke kurmaya yönelik sol görüşlü bir siyasi hareketti.
Balkan federasyonu kavramı bölgedeki sol siyasi güçler arasında 19. yüzyılın sonlarında ortaya çıktı. Ana amaç yeni bir siyasi birlik kurmaktı: Balkan Yarımadası'nı enternasyonalizm, sosyalizm, sosyal dayanışma ve ekonomik eşitlik temelinde birleştiren ortak bir federal cumhuriyet. Temel vizyon, Balkan halkları arasındaki farklılıklara rağmen, tarihsel özgürleşme ihtiyacının birleşme için ortak bir temel olmasıydı.
Arka plan
İlk başlangıç 1865'te Belgrad'da, bir dizi Balkan entelektüelinin Alplerden Kıbrıs'a siyasi özgürlük ve toplumsal eşitliğe dayalı bir federasyon öneren Demokratik Şarkiyat Federasyonu'nu kurmasıyla gerçekleşti. Saint-Simon'un federalizmi doğrultusunda ve Karl Marx veya Mikhail Bakunin'in sosyalist fikirleriyle bağlantılı olarak Fransız Devrimi ideallerine bağlılıklarını doğruladılar. Daha sonra Fransa'da, 1894'te Yunan, Bulgar, Sırp ve Rumen sosyalistlerinin katıldığı ve Güneydoğu Avrupa genel federasyonu içindeki Makedon özerkliğini destekleyen Balkan Konfederasyonu için bir Lig kuruldu. Makedonya Sorunu. Bir sonraki girişim, 1908'deki Jön Türk Devrimi'nden hemen sonra geldi. Ertesi yıl Selanik'te Sosyalist İşçiler Derneği iki Bulgar sosyalist grubuyla birleşti ve Osmanlı İşçileri Sosyalist İşçi Federasyonu kuruldu. Bu grup, 1913 yılına kadar milliyetçiliğin siyasi önemini küçümsedi, çünkü bu önem ulusal kendi kaderini tayin hakkında kendini gösteriyordu. Liderliği, Balkan sosyal demokrat partilerindeki milliyetçi eğilimlere göre ılımlı bir pozisyon sürdürdü.
Balkan Sosyalist Federasyonu
Balkan Sosyalist Federasyonu hareketi, 1908'deki Jön Türk Devrimi'nden sonra ortaya çıktı. Birinci Balkan Sosyalist Konferansı 7-9 Ocak 1910'da Belgrad'da yapıldı. Bu konferanstaki ana platformlar Balkan birliği ve yaklaşan savaşlara karşı eylemdi. Bir diğer önemli husus da Makedonya Sorunu'na çözüm çağrısı oldu. 1915'te Bükreş'teki bir konferanstan sonra, Zimmerwald Konferansı'na katılan ve Birinci Dünya Savaşı'na katılmaya karşı çıkan gruplardan oluşan Devrimci Balkan Sosyal Demokrat İşçi Federasyonu oluşturulmasına karar verildi. Başlangıçta Christian Rakovsky liderliğinde idi ve önde gelen aktivistleri arasında Vasil Kolarov ve Georgi Dimitrov vardı. 1915'te Dimitrov, "... üçe bölünmüş olan ..." Makedonya'nın, "Balkan Demokratik Federasyonu çerçevesinde eşit haklara sahip tek bir devlet olarak yeniden birleşeceğini" yazdı. Bu bağımsız ve birleşik Makedonya, Bulgaristan, Yugoslavya ve Yunanistan'ın karşılık gelen coğrafi bölümlerinden oluşacaktı. Federasyon liderleri farklı aralıklarla Balkan hükûmetleri tarafından bastırıldı. Rakovsky, çeşitli Balkan ülkelerinden ihraç edildi ve Birinci Dünya Savaşı sırasında, Devrimci Balkan Sosyal Demokratik Emek Federasyonu'nun kurucu üyeliğini üstlendi. Daha sonra, 1917 Ekim Devrimi'nden sonra Bolşevik Partisi'ne katıldığı Rusya'ya gitti ve ardından Dimitrov, Kolarov ve Rakovsky Komintern'in üyeleri oldular.
Balkan Komünist Federasyonu
Rusya Ekim Devrimi'nden sonra, 1920-1921'de bir Balkan Komünist Federasyonu kuruldu ve bu federasyon Vladimir Lenin'in milliyet hakkındaki görüşlerinden etkilenmişti (bkz. Proleter enternasyonalizmi). Balkanlar'daki tüm Komünist partilerin temsil edildiği bir Komünist çatı organizasyondu. Komintern aracılığıyla Sovyetler Birliği tarafından empoze edilen şartlar hakimdi. Bulgaristan, Yugoslavya, Yunanistan ve Türkiye'yi kapsayacak bir "Balkan Federatif Cumhuriyeti" ni savundu; bazı projeler Romanya'yı da içeriyordu, ancak çoğu Romanya'nın yalnızca parçalanmasını öngörüyordu. Böylece organ, Bulgar Komünist Partisi'nin (BKP), Yugoslavya Komünist Partisi'nin (KPJ), Yunanistan Komünist Partisi'nin (KKE), Türkiye Komünist Partisi'nin (TKP) faaliyetlerini ve bir dereceye kadar Romanya Komünist Partisi'nin (PCdR) faaliyetlerini denetledi. 1939'da kaldırıldı.
Birleşik Makedonya kurtuluş hareketinin hedeflerinin sunulduğu 6 Mayıs 1924 tarihli Mayıs Manifestosu yayınlandı: belgede bölünmüş Makedonya'nın bağımsızlığı ve birleşmesi, tüm komşu Balkan monarşileriyle savaş, bir Balkan Komünist Federasyonu oluşturma ve Sovyetler Birliği ile işbirliği yer aldı. 1925'te BKP'nin etkisi altında, birkaç sol kanatlı grup (Sırasıyla İç Makedon Devrimci Örgütü (Birleşik), Dobruca Devrimci Örgütü ve İç Trakya Örgütü) ana örgütlerden ayrıldı. Bu kanatlar, bir "Balkan Komünist Federasyonu"nun parçası olacak olan kendi Sovyet Cumhuriyetleri için savaştı. BKP, Stalin tarafından, Balkan Komünist Federasyonu'na bu yeni ayrı devletleri dahil etmek için Makedonya, Trakya ve Dobruca uluslarının oluşumunu onaylamaya mecbur bırakıldı. Daha sonra, 7 Ocak 1934'te Komintern'in Balkan Sekreterliği tarafından Balkan Komünist Federasyonu'nun Makedon etnik kökeninin tanınması için bir kararı yayınlandı. 11 Ocak 1934'te Moskova'daki Siyasi Sekreterlik tarafından kabul edildi ve Komintern Yürütme Komitesi tarafından onaylandı.
KKE delegesi Nikolaos Sargologos, önergeyi merkezi izin olmaksızın imzaladı; Atina'ya dönmek yerine Amerika Birleşik Devletleri'ne iltica etti. KKE siyasi organı ve gazetesi Rizospastis, Bulgaristan'daki BKP için iyi, Yunanistan'daki KKE için felaket olarak gördüğü için önergeye karşıydı. KKE, BKF'nin Makedonya konusundaki tutumunu zor bulsa da kısa bir süre onunla birlikte gitti. Haziran 1924'te, 5. toplantısında "Makedon halkını" tanıdı ve Aralık 1924'te,"Yunan ve Bulgar burjuvazisinin ulusal ve sosyal boyunduruğuna karşı "Balkan Federasyonu içinde bir sendikaya girme perspektifiyle" "birleşik ve bağımsız bir Makedonya ve birleşik ve bağımsız bir Trakya" önergesini onayladı.
Ancak KKE, 1928 Yunanistan seçimlerinde, özellikle Yunan Makedonya'sında ezici bir yenilgiye uğradı. KKE içindeki anlaşmazlıklar hareketi 1927 yılına kadar savunulamaz hale getirmişti ve Mart ayında KKE Konferansı, Makedonyalıların "Balkan Sovyet Sosyalist Federasyonu"na katılıncaya kadar ve sadece "Slavomacedonyalıların yaşadığı Makedonya'nın bir bölümü (Florina bölgesi)" için otomatik olarak belirlenmesini istedi "1935 yılına gelindiğinde, "Makedonya'nın Yunan kısmının ulusal kompozisyonunun değişmesi" ve dolayısıyla "Leninist–Stalinist kendi kaderini tayin ilkesi eski sloganın değiştirilmesini talep ettiği" için "herkese eşit haklar" çağrısında bulundu. KPJ'nin kendi sorunları ve muhalefetleri vardı; partinin ve sakinleri kendilerini Bulgaristan'a Yugoslavya Krallığından daha yakın hisseden (özdeşlikleri olmasa da) Vardar Banovina'nın Sırplaşması korkusu. KPJ, 1936'da KKE örneğini takip etti. 1936'da IMRO, ITRO ve IDRO'nun sol kanatları, bölgesel prensiplerle Balkan Komünist Partilerine dahil edildi.
1920'lerin başında, iki oluşum Komintern ile temasa geçti: Piskopos Fan Noli'nin önderliğindeki sol muhalefet ve Kosova Komitesi. Kosovalı Arnavut ve her ikisinin de kilit kişisi olan Bayram Curri, Aralık 1921'de Viyana'daki Sovyet bakanına, "Arnavut halkı, sınırlarının acımasız ve kanlı tarihsel düşüncelere dayanarak değil, bugün gerçekten var olan duruma dayanarak belirlenmesini sabırsızlıkla bekliyor. Sovyet Rusya'nın yakın gelecekte Avrupa'nın sınırlarını özellikle Balkanlar'da adil bir şekilde belirleyebileceğine dair kesin inançla, büyük Sovyet hükümetinin o zaman adil taleplerimizi yerine getirmesi için dua ediyorum."
Kominform dönemi (1946–1948)
Kominform sırasında kısa bir süre için, Yugoslav ve Bulgar Komünist liderler Josip Broz Tito ve Georgi Dimitrov, iki ülkesini bir Balkan Federatif Cumhuriyeti'nde birleştirmek için bir proje üzerinde çalıştılar. Yugoslav tarafına bir imtiyaz olarak, Bulgar yetkililer, Makedonya'nın coğrafi bölgesinin Bulgar kısmında kendi nüfusunun bir kısmında farklı bir Makedon etnik kökeninin ve dilinin tanınmasını kabul etti. Bu, 1 Ağustos 1947'de Yugoslavya ile Bulgaristan arasında imzalanan Bled Anlaşması'nın şartlarından biriydi. Kasım 1947'de hem Yugoslavların hem de Sovyetlerin baskısıyla Bulgaristan da Yugoslavya ile bir dostluk antlaşması imzaladı. Bulgar devlet başkanı Georgi Dimitrov, Makedonya Sorunu'na sempati duyuyordu. Bulgar Komünist partisi, duruşunu Balkanlar'daki Sovyet çıkarlarına göre bir kez daha uyarlamak zorunda kaldı. Anlaşmadan kaynaklanan politikalar, Haziran 1948'de Tito-Stalin ayrılığının ardından, Sovyet çıkarlarına tabi olan Bulgaristan'ın Yugoslavya'ya karşı tavır almaya zorlanmasıyla tersine döndü.
Çağdaş dönem
Hırvatistan Anayasasının 142. Maddesi, bir Güney Slav devlet birliğinin veya herhangi bir konsolide Balkan devletinin yenilenmesine yol açması veya buna yol açması durumunda diğer devletlerle herhangi bir ortaklık prosedürünü açıkça yasaklamaktadır.
İngiliz siyasi aktivist ve halkın aydınlarından Tarık Ali, Avrupa Birliği içinde Balkan Federasyonu fikrini "dar milliyetçilik"ten çıkış yolu ve "bu işgal bürokratlarından ve oraya yerleştirilmiş ordulardan" kurtulmanın yolu olarak önerdi. Sofya Üniversitesi kültürel antropoloji profesörü İvaylo Ditchev'in, Deutsche Welle için verdiği bir röportajda şöyle belirtir: "Yugoslav açıklık ve kültürel çeşitlilik ruhunun yeniden canlandırılması ve Balkan Federasyonu'nun savaş sonrası ütopik fikrinin yeniden canlandırılması bölge ve Avrupa entegrasyonu için faydalı olacaktır."
Feyza Ebu El Naga
Feyza Ebu El Naga (d. 12 Kasım 1951) Mısırlı kadın siyasetçi.
Nigorella
Nigorella Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Festuca ligulata
Festuca ligulata, Festuca cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Feyza Ebu El Naga
Lisansını işletme alanında yapmıştır, ayrıca Paris Uluslararası Kamu Yönetimi Enstitüsü'nü 1977 yılında bitirmiştir. Cenevre Üniversitesi'nde siyaset bilimi alanında 1989 yılında masterını tamamlamıştır. 1975 yılından itibaren Mısır Dışişleri Bakanlığı'na girmiştir. 1991-1992 yıllarında Dışişleri Bakanı Amr Musa'nın danışmanı olmuş, 1992-1996 yıllarında Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Butros Butros-Gali'nin asistanı olmuştur. 1997-1999 yıllarında Mısır Dışişleri Bakanlığı Afrika Dairesi Başkanı olmuş, 1999-2001 yılları arasında Birleşmiş Milletler Cenevre Ofisi nezdinde Mısır Daimi Temsilciliği görevini yürütmüştür. 2001 yılında Devlet Bakanı olarak atanmış, 2004-2011 yıllarında ise Uluslararası İş birliği Bakanı olarak görev yapmıştır. Ulusal Demokratik Parti üyesi de olan Naga partinin politika sekreterliğinde de görev yapmıştır. 2011 devriminden sonra Mübarek'e yakın çevreden hükûmette yer alan nadir kişilerden biri olarak Uluslararası İş birliği ve Planlama Bakanı olarak 2012 yılına kadar görev yapmıştır. Evli ve 1 çocuk annesidir.
İmambakır, Harran
İmambakır, Şanlıurfa ili Harran ilçesine bağlı bir mahalledir. Harran'ın 3 km. kuzeydoğusunda İmam Bakır Köyün de 12 İmamdan beşincisi olan Ebu Ca'fer İmam Muhammet Bakır'a atfedilen bir türbe ve bitişiğinde onun adını taşıyan bir cami yer alır. Halife Ömer zamanında (miladi 639'da) Urfa ve Harran'ın fethi savaşına katılan Ebu Ca'fer İmam Muhammet'in kopan bir parmağının buraya gömülerek üzerine türbenin yapıldığı ve köye "İmam Bakır" adı verildiği rivayet edilir.
Eu cred
"Eu cred", (Türkçe: Inanırım) Mălina Olinescu tarafından seslendirilen 1998 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Romanya'yı temsil eden şarkı. Şarkı İngilizce dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Romcescu tarafından yazılmıştır.
Şarkı yarışmada Portekiz'in temsilcisi Alma Lusa'nın şarkısı "Se eu te pudesse abraçar"'dan sonra ve Birleşik Krallık'ın temsilcisi Imaani'nin şarkısı "Where Are You?"'den önce 15. sırada çıkmıştır. Yarışmada 25 şarkı arasından 22. olmuştur.
Bir sonraki gelen 2000 yarışması'nda Rumen katılımcı, "The Moon" adlı şarkısıyla Taxi olmuştur.
Ben-Hur (film, 2016)
Ben-Hur,  Timur Bekmambetov tarafından yönetilen ve Keith R. Clarke ve John Ridley tarafından yazılmış yaklaşan 2016 Amerikan tarihi epik aksiyon filmi. Film Lew Wallace'ın 1880 yazımı Ben-Hur: A Tale of the Christ kitabından yeniden uyarlandı. Kitap daha önce 1925 ve 1959'daki aynı adlı filmler içinde uyarlanmıştı. Filmin oyuncu kadrosunda Jack Huston, Morgan Freeman, Toby Kebbell, Nazanin Boniadi ve Rodrigo Santoro yer almaktadır. Temel çekimler 2 Şubat 2015'te İtalya, Roma'da başladı ve 6 ay sonra Ağustos 2015'te bitti.
Film 19 Ağustos 2016'da yayına girdi.
Gelişim
2013'te Metro-Goldwyn-Mayer, Keith R. Clarke'ın kamu malı olan Lew Wallace'ın kitabı Ben-Hur: A Tale of the Christ uyarladığı senaryosunun haklarını edindi. Nisan 2014'te Paramount Pictures ve MGM filme ortak yapımcı olacaklarını açıkladı. MGM daha önceki iki filme de yapımcılık yapmıştı.
Eylül 2013'te Timur Bekmambetov yönetmen olarak tutuldu. Bekmambetov Ben-Hur 'un hikâyesinin kendisine Romeo ve Juliet, Hamlet ve Anton Chekhov tarafından yazılan herhangi bir hikâyeyi hatırlattığını söyledi. Bekmambetov 1959'daki filmi sevdiğini fakat filmin bağışlamanın aksine intikam odaklı olmasının filmin ana sorunu olduğunu buldu. Filmin tek başına, Ben-Hur'un hikâyesi değil, onu ve kardeşi, Mesala'yla paylaşılan bir hikâye olduğunu söyledi.
Haziran 2015'te Paramount başkan yardımcısı Rob Moore filmin 1959'daki filmin yeniden yapımı olmadığını, kitabın yeni bir yorumlaması olduğunu açıkladı.
Yazım
John Ridley, Keith Clarke'ın kitaptan uyarladığı senaryoyu gözden geçirerek yeniden yazdı. Ridley yazdığı senaryo için Clarke'ı tebrik etti. Stüdyo daha önce Ridley'in uyarladığı 12 Yıllık Esaret filminin senaryosunu kabul etmişti.
Oyuncular
Tom Hiddleston başrol, Judah Ben-Hur için düşünülmüştü. Fakat sonra Jack Huston başrolü aldı. 11 Eylül Morgan Freeman kadroya dahil oldu. 15 Ekim'de Gal Gadot ile görüşmelere başlanıldı. Fakat Gadot Batman v Superman: Adaletin Şafağı filmi için anlaşma sağlayınca Esther rolü Nazanin Boniadi'ye kaldı. Game of Thrones dizisinde de oynayan Pedro Pascal ile Pontius Pilate rolü için görüşmelere başlanıldı. Daha sonra Pilou Asbæk bu rol için Pascal ile yer değiştirdi.
Çekimler
2 Şubat 2015'te MGM ve Paramount Pictures filmin temel çekimlerine başlanıldığına ve filmin İtalya'da özellikle Roma ve Matera'da çekilmesi istendiğini açıkladı. Basilicata'daki Sassi di Matera ve Roma'daki Cinecittà stüdyoları filmin setleri arasında yerini aldı. Filmde genel olarak bilgisayar üretimli imgeleme kullanıldı. Ancak Bekmambetov daha fazla uygulamalı efekt istedi ve ağır ihtiyaç duyulan mümkün anlarda küçük bilgisayar imgemeleri kullanıldı.
Yapım Cinecittà Stüdyoları'na taşındığında iç çekimler iki tekerlekli araba ve diğerleri arasında 4 ayda tamamlandı. Filmin meşhur iki tekerlekli araba yarışı sahnesi ilk filmin çekildiği aynı yer olan Roma'daki Circus Maximus meydanında çekilmesi tasarlanılsada İtalya'nın ulusal kültür yetkilileri aynı zamanda yenileme altında olan kırılgan tarihi yerlere dublörler tarafından zarar gelebileceğinden korktuklarından dolayı buna izin vermediler.
Percilia
Percilia, Percichthyidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Yenimahalle, Halfeti
Yenimahalle, Şanlıurfa ilinin Halfeti ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nilakantha
Nilakantha Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar, Nazi Almanyası'nın II. Dünya Savaşı'nın Doğu Cephesi'ndeki çatışmalar sırasında 1941-1945 yılları arasında teslim olan veya zorla yakalanan Sovyet savaş tutsaklarına karşı kasıtlı olarak kötü muamele uygulamasıdır. Bu uygulamaların sonucunda esir alınan yaklaşık 5,7 milyon (Rusya Savunma Bakanlığı verilerine göre 4 milyon 559 bin) Kızıl Ordu askerinden 3,1 ila 3,5 milyon arası kişi yaşamını yitirdi.
Nazi Almanyası Lebensraum olarak bilinen doğu bölgelerinde yaşam alanı elde etmek ve bölgeyi sömürge haline getirmek amacıyla, Sovyet coğrafyasında topyekûn bir imha savaşı başlattı ve Genel Doğu Planı hazırlayarak bölgede soykırım ve etnik temizlik politikaları uyguladı. Nasyonal sosyalizme dayanan ırkçı ve antikomünist tutumları nedeniyle savaş sırasında ele geçirdiği esirleri yok etme yolu izledi. Nazi liderleri bu kapsamda çok sayıda bildiri yayımladı; Barbarossa Kararnamesi Nazi subaylarına yargısız infaz yetkisi verirken, Komiser Emri Sovyet siyasi komiserlerin tamamının derhal idam edilmesini emretti ve çok sayıda kişi imha kamplarında infaz edildi. Esir alınanlar sadece askerler değildi, Komünist Parti çalışanları, herhangi bir Sovyet organında görev yürütenler, Sovyet entelijansiyası ve çatışma bölgelerindeki tüm sivil erkekler esir kapsamına alındı. Nazi liderleri Açlık Planı hazırladı ve savaş sonrasında yaklaşık 30 milyon insanın açlıktan öleceği varsayıldı.
Percichthys
Percichthys, Percichthyidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar
Esirlerin durumunu düzenleyen uluslararası antlaşmalara uyulmadı ve esirler son derece kötü muamelelere tabi tutuldu. Çok az yiyecek ve su verildi, kilometrelerce yürütülmeye zorlandılar, Dulag, Oflag ve Stalag adındaki savaş esiri kamplarına gönderildiler, ölümcül hastalıklara yakalandılar, doğrudan veya işgücü yolu ile topluca infaz edildiler. Bazıları, çalışma vasıflarına göre seçilerek Nazi Almanyası için çalışmaya zorlandı. Bazı esirler, Sovyetlere karşı Nazilerle işbirliği yaptı, bu kapsamda Naziler Hiwi, Trawniki, Schutzmannschaft, Doğu lejyonları gibi işbirlikçi lejyonlar oluşturdu.
II. Dünya Savaşı'nda ölen toplam asker sayısının yaklaşık yüzde 40'ı Nazilerin öldürdüğü Sovyet askerleridir. En büyük ölüm oranı 1941-1942 yılları arasında görüldü. Savaş sonrası kurulan Nürnberg Uluslararası Askerî Ceza Mahkemesi yaşananların savaş suçu ve insanlığa karşı suçlar kapsamında olduğuna hükmetti.
Savaş sonrası tüm savaş esirlerine ihanet ve casusluk gerekçeleriyle şüpheli gözle bakıldı. Esirlerin esaret altında neler yaşadığını araştırmak amacıyla tarama kampları kuruldu. Nazilerle işbirliği içerisinde olanlar veya ağır suç işlediği tespit edilenler cezalandırılırken esaret altındayken Nazi karşıtı eylemlerde bulunan bazı askerler kahraman ilan edildi ve savaş sonrasında onurlandırıldı.
Sovyet savaş esirlerine karşı uygulanan politikanın kaynakları
Nazi Almanyası II. Dünya Savaşı sırasında ele geçirdiği savaş esirlerinin durumunu düzenleyen bir dizi karar aldı, ancak bunun ötesinde Nazilerin düşman askerlerine karşı tutumu nasyonal sosyalizm ideolojisinin ırkçı görüşlerine dayanıyordu. Tüm savaş süresince Wehrmacht'ın eline geçen tüm savaş esirlerinin öncelikle ırklarına bakıldı. Kökeni Anglosaksonlardan gelen düşman askerler Nazi hiyerarşisinin en üstünde yer alıyordu ve bu kategorideki Fransa, Belçika, Hollanda ve Norveç'ten gelen esirler en insancıl muameleye tabi tutuldu. Untermensch olarak ifade edilen görüş doğrultusunda "alt insan" olarak görülen ulusların nüfusu soykırımla azaltılmaya çalışıldı. Bu nedenle Polonyalı, Yugoslav ve Rus esirler daha kötü muameleye maruz kaldı. Esir hiyerarşisinin en altında Kızıl Ordu mensubu askerler yer aldı ve Sovyet askerleri en kötü muameleye tabi tutuldu.
Her şeyden önce; Nazilerin Sovyet esirlere karşı tutumu Nazi Almanyası'nın Sovyetler Birliği'ne karşı yürüttüğü savaşın amacının bir yansıması idi. Adolf Hitler ve diğer Nazi liderlerinin gözünde yürütülen savaş basit bir çatışma değil, "Asyalı barbar Bolşevizmi yok etmek" üzere yürütülen ideolojik ve ırksal bir savaştı. Lebensraum olarak bilinen "Doğudaki yaşam alanı" savaşın asıl bu amaçlarından biriydi. Nazilerin hazırladığı Genel Doğu Planı'na göre; savaş sırasında işgal edilen bölgelerde soykırım ve etnik temizlik uygulanacak, Orta ve Doğu Avrupa'daki bölgelerdeki Slavlar ve Alman olmayan milletler yok edilip Almanya'nın sömürgesi haline getirilecekti. Gereksiz görülen insanlar ise Sibirya'ya taşınıp doğrudan veya işgücü ile imha gibi dolaylı yollarla öldürülecekti. Genel Doğu Planı'nın varsayımları, Hitler'in yazdığı Kavgam adlı eserde yer alan ırksal üstünlük ve Sovyet coğrafyasındaki insanları imha ederek bölgeyi sömürgeleştirmek tezlerine dayanıyordu.
Hitler, ırkçı söylemlerini komünizm ile topyekûn mücadele fikri ile birleştiğinde daha radikal tutum aldı. 30 Mart 1941'de Wehrmacht Komutanlığı'nda yapılan bir toplantıda şu sözleri sarf etti:
"Bir komünist hiçbir zaman bizim yoldaşımız olmadı ve olmayacak. Yıkım mücadelesinden bahsediyoruz. Bu şekilde bakmazsak, düşmanı parçalayacağımız halde 30 yıl sonra tekrar komünist bir tehlike var olacaktır. ... Siyasi komiserler ve GPU'ya mensup kişiler suçludur ve suçlu olarak görülmeleri gerekir. ... Siyasi komiserler Kızıl Ordu'daki nasyonal sosyalizme düşman bir ideoloji olan Bolşevizmin temelidir ve asker olarak tanınamazlar. Bu nedenle esaretten sonra vurulmaları gerekir."
- Adolf Hitler, 30 Mart 1941.
Uzunköprü Tren İstasyonu
Uzunköprü Tren İstasyonu, Edirne'nin Uzunköprü ilçesinde yer alan TCDD'ye ait tren istasyonudur.
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar
Sovyet savaş esirlerine karşı uygulanan politikanın kaynakları
Savaşın başlamasından hemen sonra tüm Sovyet savaş esirlerine bu tutum uygulanmaya başlandı. Haziran 1941'de yayınlanan 112 nolu bildiride "Kremlin diktatörleri ile birlikte kızıl alt insanları da ortadan kaldırmamız gereklidir" ifadesine yer verildi.. Tüm Nazi komutanları askerlerine "Almanların Slavlara karşı mücadelesi ve Yahudi Bolşevizmine karşı korunma" ruhuyla emirler verdiler. Oberkommando der Wehrmacht'ın (OKW) 8 Eylül 1941 tarihli bildirisinde şu ifade yer alır:
Uzunköprü Tren İstasyonu
İstasyon, 4 Nisan 1873 tarihinde Rumeli Demiryolu (CO) Şirketi tarafından Rumeli Demiryolu hattı için inşa edildi.
Başkaragöz, Harran
Başkaragöz, Şanlıurfa ili Harran ilçesine bağlı bir mahalledir.
Uzunköprü Tren İstasyonu
İstasyon, Şubat 2011'de Yunanistan borç krizi nedeniyle askıya alınmasına kadar İstanbul – Selanik arasında faaliyet gösteren Dostluk Ekspresi'ne de hizmet vermekteydi.
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar
Sovyet savaş esirlerine karşı uygulanan politikanın kaynakları
"Bolşevizm, nasyonal sosyalist Almanya'nın ölümcül düşmanıdır. Alman askerinin dayandığı düşman sadece askerler değildir, aynı zamanda Bolşevizm ruhundaki siyasi görüştür. Nasyonal sosyalizme karşı mücadele onların etine ve kanına girmiştir. Onlar herhangi bir yöntem kullanabilir: Sabotaj, yıkıcı propaganda, kundaklama, cinayet. Bu nedenle Bolşevik askerler Cenevre Sözleşmesi uyarınca gerçek bir asker gibi kendisine itiraz etme hakkını kaybetmiştir."
Keyf/Pleasure (albüm)
Keyf/Pleasure, Türk şarkıcı Gökhan Kırdar'ın beşinci stüdyo albümü. İlk kez 7 Şubat 2004'de Loopus etiketiyle yayımlandı. Trip (1997) adlı üçüncü albümüyle birlikte tarz değişikliğine giden Gökhan Kırdar'ın yayınladığı ikinci enstrümantal albümüdür. Müziklerin tamamının Gökhan Kırdar'a ait olduğu albümde Kemal Cankaya, Ercan Dönmez, Cahit Ogün Onat ve Ömer Öcal gibi müzisyenler yer almıştır.
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar
Sovyet savaş esirlerine karşı uygulanan politikanın kaynakları
Nazi yöneticilerinin ırkçı ve antikomünist düşünceleri esir alınan Sovyet askerlerine ne yapılacağına konusundaki kararlarına etki etti ve Sovyet tutsakların topluca öldürülmelerine yol açtı.
Neaetha
Neaetha Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar
Nazilerin işgal kapsamındaki esir planları
27 Mart 1941'de Oberkommando des Heeres (OKH) komutanı Walther von Brauchitsch, Barbarossa Harekâtı'nda görev alan komutanlara Sovyetlere karşı girişilecek savaşın "bir ırkın diğer ırka karşı yürüttüğü bir savaş" olacağını ve savaşı kazanmak için "gerekli tüm şiddetin gösterileceğini" ifade etti.
Keyf/Pleasure (albüm)
2002 yılı içerisinde sanatçı ikinci enstrümantal albümü olan Keyf/Pleasure albümünü hazırlamaya başladı. Albümdeki eserlerin çoğu Amerikan yapımı Crude (2003) filminde yer aldı. Film 2003 yılında başta IFB Los Angeles Film Festivali En İyi Film Ödülü olmak üzere uluslararası birçok festivalde birincilik ödülü kazandı. Keyf/Pleasure  albümü 2003 yılı sonlarında EMI lisansıyla Yunanistan, Polonya ve Lübnan'da da yayınlandı. Albümle aynı adı taşıyan "Keyf" şarkısı EMI tarafından tüm dünyada yayına sunulan karma albümde de yer aldı.
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar
Nazilerin işgal kapsamındaki esir planları
30 Mart 1941'de Hitler ve Walther von Brauchitsch, OKW komutanı Wilhelm Keitel ve Generaloberst Franz Halder gibi Nazi ordusunun üst komutanlarının katılımıyla gerçekleştirilen toplantıda, Hitler generallere Sovyetler Birliği ve Sovyet halkıyla ilgili niyetlerini ayrıntılı olarak açıkladı. Buna göre Almanya Sovyetler Birliği'ni işgal edecek ve savaşta "sınırsız acımasızlık kuralları" uygulanacaktı. Toplantıda ilk defa esirlerin kategorize edildiği plan da konuşuldu. Hitler komünizmin Almanya için büyük bir tehdit olduğunu ve bu nedenle Sovyetlere karşı girişilecek savaşın bir imha savaşı olacağını ilan etti. Ayrıca Bolşevik liderleri acımasızca davranılması gereken suçlular olarak nitelendirdi. Bu nedenle normal savaş kuralları veya tarihsel savaşlardaki erdemli davranışlar Doğu Cephesi'ndeki çatışmalarda uygulanamayacaktı. Naziler "savaş sonrası ortak kader" kavramını reddetti ve tüm siyasi komiserleri, OGPU/NKVD görevlilerini ve bununla birlikte gelecekte yeniden Sovyet yönetiminin doğmasını engellemek için bütün Sovyet entelijansiyasını yok etmeyi amaçladı. Hitler, bu hedefleri gerçekleştirirken yasal çerçeveye bağlı kalmanın veya eylemlerin askeri yargı çerçevesinde olmasının gerekli olmayacağını vurguladı.
Keyf/Pleasure (albüm)
Arka plan ve kayıt
2002 yılı içerisinde sanatçı ikinci enstrümantal albümü olan Keyf/Pleasure albümünü hazırlamaya başladı. Albümdeki eserlerin çoğu ABD yapımı Crude filminde yer aldı. Yapımcılığını, yönetmenliğini ve düzenlemelerini Gökhan Kırdar'ın üstlendiği albüm Loopus stüdyolarında kaydedildi. Sanat yönetmenliğini Cahit Ogün Onat'ın üstlendiği albümde klavye, beste ve davul programlamada Gökhan Kırdar, mix ve mastered da Kemal Cankaya, neyde Ercan Dönmez, Udda ise Ömer Öcal yer aldı. Tasarımı Cem Egemen Kıralım'a ait olan albümün çekimlerini Cahit Ogün Onat ve Cumhur Aygün gerçekleştirdi. Loopus Müzik etiketiyle yayınlanan albümün dağıtımcılığını EMI şirketi üstlendi.
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar
Nazilerin işgal kapsamındaki esir planları
3 Nisan 1941'de Nazi Kara Kuvvetleri'nden Eduard Wagner "Tedarik İçin Özel Talimatlar, C kısmı" başlıklı bir emir yayınladı. Bu emirde Nazi ordusuna esir düşen Sovyet askerlerine "haince davranışları önlemek dışında" iyi muamele edilmesi gerektiği ifade edildi. Emirde esirlerin aktif veya pasif direnişinin tamamen ortadan kaldırılması önerildi, ayrıca çalışmaya istekli esirlerin yeterli gıda alacağı belirtildi. Bu görece iyi davranışlar çok geçmeden yerini kötü muamele ve katliamlara bırakarak Nazi ideolojisi ile birlikte gelen "askeri gerekliliğe göre davranma" kavramı ön plana çıktı.
13 Mayıs 1941'de Wehrmacht Komutanlığı Barbarossa Kararnamesi olarak bilinen "Barbarossa bölgesinde askeri yargı kullanımına ve ordunun özel araçlarının kullanımına ilişkin yasa" adıyla bir emir yayımladı. Bu emir, savaş esirleri de dahil olmak üzere Nazilere karşı düşmanlarla ilişkilerinden şüphelenilen herhangi bir kişi hakkında Doğudaki işgal topraklarındaki Nazi subaylarına doğrudan yargısız yetki verdi. Bununla birlikte Sovyet halkına ve savaş esirlerine karşı suç işleyen Nazi askerleri dönemin Nazi hukukunda cezalandırılması gerekse bile bu emir ile cezai sorumluluktan muaf tutuldu. Böylelikle toplu katliamların yolu askeri emir yoluyla açılmış oldu. 24 Mayıs 1941'de Walther von Brauchitsch bu karara "yalnızca askeri disiplinin zarar görmeyeceği durumlarda kullanılması gerektiğini öngören" özel bir ibare ekledi. Bu ek ibare yalnızca bireysel aşırılıkları önlemek için yayınlanmıştır, belgenin imha varsayımlarını hiçbir şekilde engellememiştir. Barbarossa Kararnamesi sonucu oluşan "yargı yetkisi", Sovyet siyasi komiserlerinin yargısız öldürülmesi uygulamasının ilk "yasal" temeli haline geldi.
Keyf/Pleasure (albüm)
Arka plan ve kayıt
Albümdeki müziklerin tamamı Amerikan yapımı Crude (2003) filminde kullanıldı. 2003 yılında başta IFB Los Angeles Film Festivali En İyi Film Ödülü olmak üzere uluslararası birçok festivalde birincilik ödülü kazandı. Albüm, 2003 yılı sonlarında EMI etiketiyle Yunanistan, Polonya ve Lübnan'da da yayınlandı. Albümle adını veren "Keyf" şarkısı EMI tarafından tüm dünyada yayına sunulan karma albümde de yer aldı.
Festuca lenensis
Festuca lenensis, Festuca cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar
Nazilerin işgal kapsamındaki esir planları
19 Mayıs 1941'de Wehrmacht "Rusya’nın birliği için kılavuz ilkeler" başlıklı bir emir daha yayınladı. Bu emirde "kurnaz, öngörülemeyen, gizli ve zalim" olarak tanımlanmış olan Asya kökenli askerlere özellikle dikkat edilmesi çağrısı yapıldı.
6 Haziran 1941 günü Wehrmacht Komutanlığı Komiser Emri olarak bilinen "Siyasi Komiser Eğitim Kılavuzu" başlıklı bir emir yayınladı. Belge, Kızıl Ordu'nun siyasi görevlilerini "direniş, nefret ve zulüm taşıyıcıları" olarak niteleyerek savaş esiri statüsüne sahip olmadıkları ifade edildi ve savaşta yakalanan her siyasi komiserin derhal idam edilmesini emretti. Bununla birlikte Nazilere yönelik doğrudan mücadeleye girmeyen veya "düşmanca eylemlere" doğrudan katıldığından şüphelenilmeyen politikacılar subaylar tarafından idam edilmeyip Doğu Cephesi'nin geri planında faaliyet gösteren Sicherheitsdienst, Sicherheitspolizei ve Einsatzgruppen birimlerine teslim edilecekti.
Barbarossa Harekâtı'nın resmen başlamasından bir hafta önce 16 Haziran 1941'de Wehrmacht savaş esirlerinin durumunu ilgilendiren başka bir emir daha yayımladı. Bildiri önceki emirlerin genişlediğini duyurarak özellikle şu konulardan bahsetti: "Bolşevizm, Almanya'nın ölümcül düşmanıdır", "Tüm Sovyet askerleri ile ilgilenmek - özellikle Asyalılar - özel dikkat gerektirir", "Aktif veya pasif direnişin her tezahürü kesinlikle bastırılmalıdır." Emirde ayrıca Sovyetler Birliği'nin 1929 yılındaki Cenevre Sözleşmesi'ni imzalamadığı hatırlatarak ve Nazi Almanyası'nın sözleşmeye uymayacağı belirtildi. Dahası sözleşmenin bazı önemli hükümlerinin ihlal edilmesi gerektiği ifade edildi. Özellikle şu konular vurgulandı:
Naziler uluslararası sözleşmeleri ihlal ederek yalnızca Kızıl Ordu askerlerini değil, ek olarak şu gruptaki kişileri de savaş esirleri kategorisine dahil etti:
Söz konusu karar birincil öneme sahip olmasına rağmen, esirlerin beslenme konusunu düzenlememiştir. Bu sorunun sonraki emirlerde ele alınacağı varsayılmıştır. Aslında Wehrmacht Ana Ekonomik Bölümü tarafından 23 Mayıs 1941 tarihli "Doğu'daki Örgütler için Politik-ekonomik Kılavuzlar" isimli bildirisi esirlerin beslenmesi konusunda büyük bir etkiye sahipti. Bu "kılavuz" bildirilerin ortaya çıkışı Barbarossa Harekâtı planlamasının ilk aşamalarına kadar uzanmaktadır. Savaş ilerlediğinde Nazi personeline, ön cephelere ve Sovyetlerin ulaşım altyapısına uzak mesafelere merkez depolardan yeterli miktarda malzeme tedarik etmenin son derece zor olduğu ortaya çıktı. Bu durum sonrasında, 1941 ve 1942'de "bütün Nazi ordusunun Rusya kaynaklarıyla besleneceğine" karar verildi. Bu amaçla Naziler Sovyetler Birliği'nin en verimli tarımsal alanlara sahip güney bölgelerindeki gıdalara büyük ölçüde el koyma niyetindeydiler. Zamanla Nazi planları daha da büyük bir ivme kazandı; el koyulan gıdalar yalnızca cephede asker beslemekle kalmadı, aynı zamanda Nazi Almanyası'nın kendi sivil nüfusu için savaşı aşırı masraf olmadan sürdürmesine izin verdi. Dahası çıkartılan bu emirler Sovyet sanayisini geriletmenin yanı sıra, Sovyetler Birliği'ni sanayi öncesi döneme geri döndürme amacı da güttü. Nazi liderleri bilinçli olarak bu emirleri çıkardılar ve planların uygulanması sonucunda yaklaşık 30 milyon insan açlıktan öleceği varsayıldı. Bu nedenle gerek Sovyet halkı gerekse günümüz dünyası bu kılavuz bildirileri Açlık Planı olarak adlandırmıştır.
Nazi liderleri kasıtlı olarak 30 milyon kişinin açlıktan ölmeyi planladığı durumda Sovyet halkının savaş esirlerinin kaderine daha fazla önem vermeyeceğini bekledi. Mayıs ve Haziran 1941'in başında Doğu'daki birçok Nazi askeri personele, esirlere en kötü kalitede yiyeceklerin sadece küçük miktarlarda verme talimatı verildi. Bazı emirler esirlerin yiyeceklerindeki kalori miktarının hayatta kalmak için gerekli olan asgari kalori seviyesinden daha düşük bir seviyede olacağını öngördü.
Uluslararası antlaşmalar konusu
Hitler, Sovyetler Birliği'nin savaş esirlerinin yasal statüsünü belirleyen 1907 Lahey Sözleşmesi'ni ve 1929 Cenevre Sözlemesi'ni imzalamadığını açıkladı. Aslında Lahey Sözleşmesi Rus İmparatorluğu yönetimi döneminde imzalanmıştı ve Cenevre Sözleşmesi'nin imzalanmasına bakılmaksızın savaş esirleriyle ilgili durumları düzenlemişti.
25 Ağustos 1931'de Dışişleri Halk Komiseri Maksim Litvinov Sovyetler Birliği'nin, 27 Temmuz 1929'da Cenevre'de kabul edilen uluslararası Kızılhaç sözleşmelerinden olan "yaralı ve hasta savaş esirlerinin kaderini iyileştirme üzerine" konulu maddeye katıldığını açıkladı. Bununla birlikte Sovyetler Birliği 1929 Cenevre Sözleşmesi'ni bir bütün olarak imzalamamasının ana nedeni olarak esirlerin ulusal bazda bölünmesiyle ilgili olduğunu belirtti. Sovyetlerin sözleşmeyi imzalamayı reddetmesi Nazilerin bunu kullanmasına olanak sağladı ve Naziler Sovyet savaş esirlerinin uluslararası Kızılhaç ve esirlere yardım eden diğer örgütlerden yardım almasını engelledi. OKH komutanı Franz Halder Nürnberg Mahkemesi'nde Hitler'in "Sovyetler Birliği'nin Lahey Sözleşmesinin imzalanmadığını ve esirlere verilecek kararların Lahey Sözleşmesi'nde belirtilenler gibi olmaması gerektiğini" söylediğini aktardı.
17 Temmuz 1941'de Sovyetler Birliği İsveç üzerinden Nazi Almanyası'na gönderdiği beyannamede Lahey Sözleşmesi'ne eşitçe tabi olmak koşuluyla katıldığını açıkladı. Ancak bu bildiri Nazi Almanyası tarafından reddedildi. Daha sonra Sovyetler Birliği Dışişleri Komiserliği ilki 25 Kasım 1941, ikincisi 27 Nisan 1942 tarihinde olmak üzere iki kez daha Sovyetlerin esir aldığı Nazi askerlerine Lahey Sözleşmesi'ne uygun muamele ettiğini, Ancak Nazi Almanyası'nın buna uymadığını açıkladı. Ayrıca 27 Nisan 1942 tarihli ikinci bildiride Sovyetler Birliği'nini Lahey Sözleşmesi'ne fiili olarak katıldığı ifade edildi.
Nürnberg Mahkemeleri sürecinde Naziler Cenevre Sözleşmesi'ne uyulmamasının nedeni olarak Sovyetler Birliği'nin bu sözleşmeye taraf olmamasını gerekçe gösteren bir savunma yaptı. Ancak mahkeme savunmayı reddetti. Mahkeme, savaş esirlerine muamele konusunda uluslararası hukukun genel ilkelerinin daima uygulanması gerektiğine dikkat çekti. Ayrıca esaret altında almanın tek bir amacının olduğunu, onun da savaş esirlerinin düşman birliklerine katılmasının engellenmesi olduğunu ifade etti. Mahkeme Nazilerin savunmasız insanları öldürmek veya onlardan intikam almak için askerleri esir aldığına hükmetti.
Dönemin Kızılhaç Komitesi başkanı Marcel Junod, savaşın başlamasından hemen sonra, 22 Haziran'da, büyük esirlerle ilgilenmek amacıyla Sovyetler Birliği, Nazi Almanyası, Romanya ve Finlandiya hükûmetlerine ölen, yaralanan ve yakalananların listelerini sunmasını istedi. Sovyet Dışişleri Halk Komiseri Vyaçeslav Molotov 27 Haziran 1941'de savaş esirleriyle ilgili listeyi vermeye hazır olduğunu ve ülkesinin Lahey Sözleşmesi'nde yer alan "Kara Harpleri ve Gümrük Savaşları" bölümüne ilişkin tutumunu gözden geçireceğini açıkladı. Aynı zamanda bu sözleşmeye dayanan ve esirlerin gözlemi ile ilgili ifadeleri içeren "Savaş Esirleri Yönetmeliği" 1 Temmuz 1941 tarihinde Halk Komiserleri Konseyi tarafından imzalandı. Yönetmeliklere ek olarak 7 Ağustos 1941 tarihinde "NKVD kamplarında savaş esirlerinin bakım ve prosedürü" onaylandı ve NKVD'nin Nazi esirlere uyguladığı muamele Kızılhaç komitesi gözetimine açıldı.
17 Temmuz 1941'de Molotov, ABD Büyükelçiliği ve Kızılhaç aracılığıyla Nazi Almanyası ve müttefiklerine, ülkesinin 1907 tarihli "Kara Harpleri Kanunu ve Gümrük Kanunu" şartlarına uymayı kabul ettiğini bildiren resmî bir bildiri yayımladı. Belgede, Sovyet hükûmetinin "sözleşmeyi yalnızca Nazi Almanyası tarafından gözleneceği ölçüde" şartlara uyacağını vurgulandı. Sovyet hükûmetinin olumlu yanıt beklemesinin aksine Nazi Almanyası bildiriye yanıt bile vermedi. Üstelik aynı gün Gestapo "nasyonal sosyalizm için tehlikeli veya tehlikeli olabilecek bütün Sovyet savaş esirlerinin infaz edilmesine" yönelik bir emir verdi. Bu dönemde Sovyet yetkilileri savaş esirlerinin durumu ve uluslararası kontrolü üzerine pek çok girişimde bulunmasına karşın Nazi hükûmeti tam aksi adımlar attı. 8 Ağustos 1941'de OKW bütün kamplarda Sovyet savaş esirlerinin durumlarını daha da sertleştiren yeni emirler yayınladı.
Esaret ve ulaşım koşulları
Bütün uluslararası standartlar veya teslim olma durumları Sovyet esirlerinin hayatta kalmalarına etki etmedi. Çünkü Wehrmacht daha Sovyetler Birliği'nin işgalinin ilk günlerinden esirlere daha önce kabul edilen varsayımlardan ve emirlerden çok daha vahşice muamele etti. Nazi askerleri teslim olmaya çalışan pek çok Sovyet askerini vurdu ve aynı zamanda teslim olan esirleri topluca infaz etti. Bu durum Nazi propagandasının etkisiyle ilişkiliydi, zira Naziler düşman askerlerde korku uyandırması amacıyla mümkün olduğu kadar çok öldürmeyi teşvik etti. Ancak Nazi askerleri esirleri gelişigüzel infaz etmek yerine daha çok emir aldıkları subayların emirleriyle öldürme işlemlerini gerçekleştirdiler. Ek olarak Wehrmacht Komutanlığı, Sovyet askerlerinin esir alınmaması gerektiğine dair veya herhangi bir Sovyet saldırısı için misilleme olarak esir olan Sovyet askerlerinin vurulması gerektiğini belirten çok sayıda emir verdi. Buna karşın bazı yüksek rütbeli komutanlar askeri disiplini zayıflatmaktan ve Sovyet direnişini güçlendirmek gibi olası sonuçlardan çekindikleri için zaman zaman bu emirleri iptal ettiler. Ancak, öldürme taktiği her zaman devam etti yavaş yavaş genişletildi. Ayrıca Kızıl Ordu saflarında görev yapan kadınlar özel olarak hedef seçildi. 29 Haziran 1941'de Dördüncü Ordu komutanı Günther von Kluge üniformalı kadınlara direkt olarak ateş açılmasını emretti. OKH emri iptal etti, ancak ön cephedeki askerler kadınları öldürmeye devam etti.
Yaralı esirlerin durumu özellikle trajikti. Eduard Wagner tarafından 24 Temmuz 1941 tarihinde verilen emirle birlikte, yaralı Sovyet esirlerinden dört hafta içinde iyileşme şansı olanların cephe gerisine taşınmasına izin verildi. Yaralıların geri kalanı ön cephelerin yakınlarındaki hastanelerde kalacaktı ve tedavi süreçlerinde Alman ilaçlarının veya malzemelerinin kullanılması, bununla birlikte Alman doktorlarının veya esir alınan Sovyet sağlık personelinin bu yaralılara müdahale etmesi yasaktı. Dolayısıyla bu emir fiilen yaralı esirlerin çoğunu ölüme mahkûm etti.
Yakalanan yaralı veya sağlıklı Sovyet esirleri genellikle sırtlarındaki ağır yükler ile yürütülerek esir kamplarına gitmeye zorlandılar. Esirlerin kamplara ölüm yürüyüşü ile yürütülmesi uygulaması resmen 31 Temmuz 1941 tarihli Wagner'in emri ile onayladı. Yürüyüş sırasında esirlere genellikle çok az su verildi, birkaç gün üst üste yiyecek verilmedi ve her türlü tıbbi bakımdan mahrum edildiler. Sivillerin esirlere yardım etmesi yasaklandı. Yürümeye devam edecek gücü olmayan, düştüğünde kalkamayan veya bir anlığına duran herkes olay yerinden vuruldu. Örneğin 12 bin-15 bin arası esirin bulunduğu bir grubun Horol'dan Kremençuk'a yürütülmesi olayında 1200 ceset yol kenarlarına gömüldü. Zor bir yürüşün ardından esirler gece açık havada veya sığır çiftliklerinde kalabalık olarak uyumaya zorlandı.
Demiryolu ile taşınan esirlerin durumları da yürümeye zorlanan esirler kadar trajikti. Esirler sıcak yaz günlerinde kapalı vagonlarda, kışın ise açık platformlara taşındılar. Dolayısıyla esirler yaz aylarında hava eksikliğinden, kış aylarında ise donarak hayatlarını kaybettiler. Ayrıca açlık, susuzluk ve vurularak öldürülen çok sayıda esir vardı. Uzun yolculuklar sonrası hiç kapıları açılmamış vagonlara yeni esirler yüklendiği zamanlarda kapılar açıldıktan itibaren binlerce boğularak veya donarak ölen esir cesedi yerlere düştü. Genellikle taşımacılıkta ölen kişi sayısı hayatta kalan esirlerin sayısını aştı. Örneğin Kasım 1941'de Letonya'da tren yolculuğu yaptırılan yaklaşık 1.500 Sovyet askerini hiçbirinin hayatta kalmadığı bildirildi. Taşıma yoluyla ölen esir sayısının 200 bin ile 250 bin arası olduğu, kurtulan esirlerin tam tükenmiş durumda esir kamplarına geldikleri ve burada insanlık dışı koşullar nedeniyle toplu halde hayatlarını kaybettikleri ifade edildi.
Esir kamplarındaki durum
Wehrmacht'ın Barbarossa Harekâtı kapsamında Sovyetler Birliği'nin işgali için hazırladığı planlarda, harekâtın ilk 6-8 haftasında 1 ila 2 milyon arasında esirin Nazilerin eline geçeceği varsayıldı.. Ön cephedeki Naziler için çalışmaya gönderilmemiş her esirin, önce Nazi birimleri tarafından kontrolü ele geçirilen bir bölgeye, ardından cephenin arka kısımlarına ve son olarak da Nazi ordu birimlerinin geri planında kurulan Dulag adı verilen geçiş kamplarına gönderileceği öngörüldü. Bu aşamalarda esirlerin geleceği için sorumluluk Kara Kuvvetleri Komutanlığı olan OKH'ye, ya da daha kesin bir ifadeyle Wagner ve personelinin takdirine bağlı kalacaktı. Daha sonra OKW, esirleri Sovyetler Birliği'nin batı sınırına yakın olan Genel Hükûmet idaresindeki Doğu Prusya'daki kamplara nakledilmesi emrini verdi. Ardından daha batıda bulunan kamplara, oradan da Nazi Almanyası'nda yer alan Dulag, Oflag ve Stalag adındaki esir kamplarına gönderildi. Tüm bu prosedür Nazi ulaşım sistemi için bir yük yaratmayacak şekilde tasarlanmıştı ve asıl görev ön cephedeki askerlere tedarik ulaştırmak olarak planlanmıştı.
Savaşın başlangıcında, bu prosedür tamamen bozuldu. Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı en başından beri başlattığı politika her şeyi ihmal etme ve problemleri dikkate almama üzerine kuruldu. Savaş esiri kampları tüm Nazi makamlarının öncelik listesinin sonundaydı. Doğu Prusya ve Genel Hükûmet'teki yerel askeri makamlar, beklenen esirler için geçici kamplar düzenlediklerini kabul etmelerine rağmen, bu eylemler en iyi ihtimalle esirlerin geleceklerine dair ilgisizliğini yansıtıyordu. Kamplarda hüküm süren sağlık ve yaşam şartları geçici ve oldukça yetersizdi. Hatta birçoğu askeri kışlalara konut yapmak amacıyla yıkıldı.. Birçok savaş esiri kampı genellikle odun ve dikenli tellerle çevrilmiş bir alana kuruldu. Bu durum, esirlerin kendi kamplarını sıfırdan kendileri inşa etmek zorunda kalmalarına neden oldu. Daha da kötüsü Hitler, Sovyet savaş esirlerinin Altreich olarak ifade edilen Nazi Almanyası'nın savaş öncesi sınırları içinde tutulmasını yasakladı, çünkü burada komünist propaganda uygulayacaklarından korkuyordu. Sonuç olarak Sovyet savaş esirleri Polonya ve Sovyetler Birliği'nin savaş ve işgal nedeniyle yıkılan bölgelerine yerleştirildi. Buralarda esirlere yeterli yiyecek ve uygun yaşam koşulları sağlamak çok zor bir durumdu ve zaten Naziler bu koşulları kasıtlı olarak sağlamadı.