cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tukan
Fiziksel özellikler
Tukanların bacakları güçlü ve oldukça kısadır. Parmakları iki çifttir. Birinci ve dördüncü parmakları geriye doğru dönüktür. Türlerin çoğunluğunda eşeysel dimorfizm görülmez ancak Selenidera cinsi tukanlarda bu özellik görülür. Ancak dişi tukanların gagaları genellikle daha kısa, kalın ve bazen daha düzdür. Bu özellikleri ile dişilerin gagaları erkeklere göre daha tıknaz bir görünüşe sahiptir. En büyük tukanların olduğu cinsin tüyleri genellikle mordur ancak içinde beyaz, sarı, kızıl ve siyah renkler de görülür. Daha küçük tukanların karın tüyleri sarıdır ve bir ya da daha fazla siyah ya da kızıl kuşak izlenir. En küçük tukanlar ise mavi nişanlı yeşil tüylere sahiptirler.
Bir tukanın uzun ve dar yaklaşık 14 ila 15 cm. uzunluğundadır, gri renklidir, tat alma organı olarak hassasiyetini artıracak şekilde yanları saçaklıdır.
Birkaç kuyruk omurunda olan değişiklik yalnızca tukanlara özgü bir yapısal özelliktir. En uç üç omur küresel eklem olacak şekilde birbirleriyle kaynaşmıştır. Bu sayede tukanlar kuyruklarını kafalarına değdirebilecek kadar öne doğru çevirebilirler. Bu pozisyonda uyudukları için kuyruklarının ucu başlarından öne doğru çıkacak şekilde bir tüy yumağı gibi görünürler.
Dağılım ve yaşam alanı
Tukanlar Meksika'nın güneyinden Orta Amerika boyunca Güney Amerika'da Arjantin'in kuzeyine kadar olan Neotropikal biyocoğrafik bölgesine endemik kuşlardır. Genellikle tropiklerde alçak düzlüklerde yaşarlar ancak Andigena cinsi Andlarda yüksek irtifada ılıman bölgelerde yaşarlar.
Tukanların çoğunluğu balta girmemiş ormanlarda yaşar. Normal ormanlık alanlara yalnızca beslenmek amacıyla girerler ve içinde yuva yapabilecek kadar büyük kovukları olan yaşlı ağaçların oluşturduğu ormanlarda bulunurlar. Tukanlar özellikle suyun ötesine olmak üzere çok yayılmacı değildirler ve Karayiplere yayılamamışlardır. Ormanlık alanları olan savanlarda ve açık koruluklarda yaşayan bayağı tukan balta girmemiş ormanlar dışında yaşayan tek türüdür.
Davranış ve ekoloji
Tukanlar oldukça sosyal hayvanlardır ve türlerin çoğu 20 ya da daha fazla oluşan sürüler hâlinde yaşarlar. Üreme sezonunda çiftler gruptan ayrılabilir ancak yavruladıktan sonra yavruları ile birlikte tekrar sürüye dönerler. İstila ya da yer değiştirmek için ve hatta çok büyük bir meyve ağacı etrafında daha da büyük gruplar görülebilir.
Tukanlar, yedikleri meyvenin sindirilmesi için gereken uzun süre boyunca birbirleriyle gagalarını vurarak, kovalayarak ve ses çıkararak geçirirler. Bu davranışlar çift ilişkisinin sürdürülmesi ya da baskın hiyerarşinin kurulması olarak görülebilir. Yenilen meyvenin sindirimi için gereken 75 dakika kadar süre boyunca tukan beslenmeye devam edemediği için bu sürede sosyal davranışlarda bulunur.
Beslenme
Tukanlar asıl olarak meyvecildirler ancak fırsatçı hepçil olarak da böcekler, küçük kuşlar ve küçük kertenkelelerle de beslenirler. Esâret altındaki tukanların kafeslerinde aktif olarak böcekleri avladıkları bildirilmiştir ve tukanların yalnızca böcek ile beslenerek yaşamaya devam etmeleri de mümkündür. Ayrıca daha küçük kuşların yuvalarına da dadanarak yumurtaları ve yumurtadan yeni çıkmış yavruları yerler. Bu şekilde aldıkları gıdalar arasında gerekli olan proteini de elde etmiş olurlar. Meyvecil olmalarının yanı sıra tüm hepçil kuşlar gibi yavrularını beslemek için hayvan etini tercih ederler. Yine de yaşadıkları alanlarda tukanlar baskın olarak meyvecildirler ve meyve ağaçlarının tohumlarının dağılımında önemli bir rol oynarlar.
Taksonomi
Tukan adı Portekizce yoluyla Tupi dilindeki tukana kelimesinden geçmiştir.
Cinsler ve türler
Tukangiller içinde aşağıdaki beş cins sınıflandırılmaktadır:
Tukanlar ve insanlar
Tukanlar reklamcılıkta yoğun olarak kullanılmıştır. Guinness 1930'larda ve 1940'larda tukanların siyah ve beyaz görünüşlerinin siyah bira ile beyaz köpüğüne benzemesinden yararlanarak reklamlarda tukanları kullanmıştır. Ayrıca Froot Loops marka kahvaltı gevreklerinin ve Brezilya Sosyal Demokrasi Partisi'nin maskotu olarak tukan kullanılmaktadır.
Mass Spectrometry Reviews
Mass Spectrometry Reviews (genellikle Mass Spectrom. Rev. olarak kısaltılır), 1982'den beri John Wiley & Sons tarafından yayınlanan hakemli bilimsel bir dergidir Kütle spektrometrisi ve ilgili bilimsel disiplinlerin seçili konularındaki incelemeleri iki ayda bir yayınlamaktadır.
Flavia Julia Constantia
Flavia Julia Constantia, (293 sonrası– 330 civarı), Roma İmparatoru Constantius Chlorus ve onun ikinci karısı Flavia Maximiana Theodora'nın kızı olan Roma İmparatoriçesi.
Ertesi yıl, Constantia kardeşinin himayesinde yaşamış ve onurlandırılmıştır (unvanı nobilissima femina idi). Din değiştirerek Hristiyanlığa geçmiş, ve 1. İznik Konsili'nde Arian partiyi (325) desteklemiştir.
Tiflis Belediye Binası
Tiflis Belediye Binası (Gürcüce: თბილისის მერია, tbilisis meria) Gürcistan'ın başkenti Tiflis'te Özgürlük Meydanı'nın (Gürcüce - tavisuplebis moedani) güney tarafında yer alan saat kuleli bir yapıdır. Belediye Başkanlığı ofisine ve Tiflis Şehir Meclisi'ne (sakrebulo) ev sahipliği yapmaktadır.
Tarih
Orijinal bina 1830'larda Rus İmparatorluğu yönetimi zamanında yapıldı ancak birkaç kez yeniden inşa edilmiş ve son iki yüzyılda farklı bir görünüm kazanmıştır. 1879 yılına kadar, Baş Polis Müdürü ve polis departmanının bir Şansölyesi olarak hizmet verdi. Binanın Belediye Binası'na (Gorodskoy Dom) yeniden modellenmesi için 1878'de ilan edilen bir yarışmayı mimar Paul Stern'in projesi kazandı. Dış mimarisi, Neo-Mağribi tasarımıyla o zamanlar popüler olan egzotik stili yansıtmaktadır. 1910'da yapıya bir kule eklendi ve bina 1912'de daha da genişletildi.
Yönetim
Tiflis Belediye Binası, Tiflis Belediye Binası İdaresi tarafından yönetilmektedir ve Tiflis Kolordusu, belediye ulaşım departmanları, Ekonomi Politikası, Hazine, Ortak Kontrol, Refah, Kentsel Planlama, Eğitim ve Kültür, Mali İşler, Spor, Satış; ayrıca şehrin yasama organı olan Sakrebulo ve tarihi bir eczane de dahil olmak üzere birçok devlet dairesine ev sahipliği yapmaktadır.
End of Days (Buffy the Vampire Slayer)
"End of Days" (ya da Türkçe adıyla Günlerin Sonu), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin yedinci sezonunun yirmi birinci bölümü.
Özet
Dizinin sondan bir önceki bölümünde, Faith, doğrucul yana geçer ve bir bomba bulurlar. Buffy, mağarada Tırpan denen mistik bir silah bulur. Caleb ve ikinci Buffy bu Tırpan ile savaşırlar. Buffy neredeyse ölecektir. Potansiyelleri iblisler sıkıştırır, Xander’ın kötü bir benliği ortaya çıkar. Sonda, Buffy bir şamanla konuşur ve Angel, Sunnydale’e döner. Caleb de döner ve şamanı öldürür.
Gilles Veinstein
Gilles Veinstein (d. 18 Temmuz 1945, Paris - ö. 5 Şubat 2013, Paris), Osmanlı ve Türkiye tarihi konusunda uzman Fransız Türkolog'tur.
1998'den beri Collège de France'de ders vermektedir. Ermeni Kırımı'nın "soykırım" olarak tanımlanamayacağını, bunun Ermeni milisler tarafından kışkırtıldığını söyleyerek Ermeni diasporasının tepkisini çekmişti. Bunların sonucunda Veinstein ölüm tehditleri almış ve meslek hayatı tehlikeye girmiş, ardından da sessizliğe bürünmüştü.
Osmanlı metinleri konusunda Pertev Naili'den ders almıştır.
Mamma Muharebesi
Mamma Muharebesi, 688 yılında Emevi Halifeliğinin Arap Müslüman güçleri ile Altava Krallığı'ndan Caecilius liderliğindeki Berberiler arasında gerçekleşti.
Arka plan
Arap general Ukbe bin Nafi, adamlarına Kuzey Afrika'da bir seferde öncülük ederek Atlantik Okyanusu'na ulaştı ve Draa ve Sous nehirlerine kadar güneye doğru ilerledi. Doğuya döndüğünde Caecilius liderliğindeki Berberi-Bizans koalisyonu tarafından 682'de mağlup edildiği ve öldürüldüğü Vescera Muharebesi'nde pusuya düşürüldü. O sırada Caecilius, Kuzey Afrika üzerinde tartışmasız hakimiyet kurdu ve zaferle Kayrevan'a yürüdü.
Abdülmelik ibn Mervan halife olduğunda imparatorluğunu büyütmede etkili oldu. Bu nedenle, Barca'da konuşlanmış olan Zuheyr ibn Kays'ı Ifriqiya ve başkenti Kayrevan'ı geri alması için görevlendirdi.
Daha güçlü bir direniş sağlamak için Caecilius, mağlubiyet durumunda geri çekilebileceği Aurès Dağları'nda pozisyon alırken, Müslüman lider Zuhayr, Kayrevan'ın dışında su kaynaklarının yakınında kamp yapma kararı aldı.
Mamma vadisindeki ağır bir savaştan sonra, Araplar sonunda savunan birlikleri yenmeyi ve efsanevi kralları Caecilius'u öldürmeyi başardılar.
Sonrası
Arap lider Zuhayr ve birlikleri, işgalci Bizanslılara karşı savaşmak için Barca'ya geri döndü. Bizanslıların gemileri, Arapları yenen ve Zuhayr'ı öldüren çok sayıda askerle geldi.
Dihya, Berberi aşiretlerinin savaş lideri olarak Caecilius'un yerini aldı ve Emevi Hanedanlığı'nın Arap İslami ordularına karşı çıktı. Başka bir Arap general Hasan ibn el-Nu'man Mısır'dan hareket etti ve Kartaca Savaşı'ndan sonra büyük Bizans şehri Kartaca'yı ve diğer şehirleri ele geçirdi. Yenmek için başka bir düşman ararken, Kuzey Afrika'daki en güçlü hükümdarın Dihyā olduğu söylendi ve bu yüzden Numidya'ya ilerledi. Ordular bugün Cezayir'in Oum el-Bouaghi eyaletinde Meskiana yakınlarında karşılaştı. Yenilen Hasan Ifriqiya'dan kaçtı ve 4-5 yıl boyunca Sirenayka'da saklandı.
Pyrausta asopialis
Pyrausta asopialis, Crambidae familyasına ait bir güve türüdür. Snellen tarafından 1875'te tanımlanmıştır. Kolombiya ve Orta Amerika'da bulunur.
Ali Diyab
Ali Diyab (d. 23 Mayıs 1982), defans pozisyonunda görev yapmış Suriyeli eski millî futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerine 2003 yılında Al-Majd kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla El-Ceyş, Şanghay Şenhua, Al-Shorta, Duhok ve El-Vahdet kulüplerinde oynadı.
Millî takım kariyeri
Katar'da düzenlenen 2011 AFC Asya Kupası için Suriye millî futbol takımı kadrosuna çağrıldı. Suriye'nin 2011 AFC Asya Kupası'nda oynadığı üç grup maçında da forma giydi.
Hanabusa Itchō
Hanabusa Itchō (英 一蝶) Japon ressam, kaligraf ve haiku şairi. İlk olarak Kanō Yasunobu ile çalışarak Kanō tarzı çalıştı. Ancak daha sonra bu tarzdan vazgeçerek sumi-e tarzında çalışmaya başladı.Ayrıca Hishikawa Waō ve başka sanatçı adlarıyla da bilinir.
Rapid Communications in Mass Spectrometry
Rapid Communications in Mass Spectrometry (RCM), 1987'den beri John Wiley & Sons tarafından iki haftada bir yayınlanan hakemli bilimsel bir dergidir. Kütle spektrometrisinin tüm yönleriyle ilgili araştırmaları kapsar. Journal Citation Reports'a göre derginin 2014 etki faktörü 2.253'tür.
Microsoft Yönetim Konsolu
Microsoft Management Console (kısaca MMC), sistem ayarlarını istediğinize göre şekillendirmeyi sağlayan yazılımdır. Türkçeye Microsoft Yönetim Konsolu olarak çevirilir. Microsoft Management Konsol sayesinde, uzak lokasyondaki bilgisayarlar arasında, iletişim sağlayarak, bu bilgisayarlar üzerindeki servisleri kullanabilir ve bu konsol sayesinde yönetimsel işlemleri gerçekleştirebiliriz. Microsoft Management Console sadece Microsoft Windows için tasarlanmıştır. Windows işletim  sistemi   kurulumu  sonrasında   otomatik  olarak  kurulan  yönetimsel  araçlardan bir  tanesidir. MMC'de, Microsoft ve diğer yazılım sağlayıcıları tarafından üretilmiş olan yönetim araçları bulunur ve görüntülenir. Bu araçlara "Ek bileşen" adı verilir ve donanımları, yazılımları ve Windows'un ağ bileşenlerini yönetmek için kullanılırlar. Örnek olarak Remote Desktop (Uzak Masaüstü) eklentisi ekleyerek başka bir bilgisayarın masaüstü görüntüsünü alıp kullanabiliriz. MMC, kurulumu sonrasında varsayılan olarak gelen yönetim konsollarının yanında kendimizin de tasarlayabileceği bir MMC konsolu desteği sunmuştur. En son sürümü MMC 3.0'dır. Dosya uzantısı ise .msc'dir.
Sürüm Tarihçesi
-Windows Yükleyicisi ve Grup İlkesi Desteği -Liste görünümlerini bir metin dosyasına dışa aktarma -Kullanıcı tarafından ayarlanan sütun düzenlerinin kalıcılığı -İşletim sistemi tarafından tanımlanan görsel stiller -64-bit eklenti desteği -Konsol Görev Takımları -Uzantıları Görüntüleme -Çok dilli kullanıcı arabirimi yardım dosyaları -MMC kullanıcı arayüzünün sağ tarafında, o anda seçilen şey için mevcut işlemleri görüntüleyen yeni bir "İşlem bölmesi" -NET framework ile ek bileşen geliştirme desteği -Bir ek bileşen oluşturmak için gereken azaltılmış kod miktarı -Geliştirilmiş hata ayıklama yetenekleri
İhşîdîler
İhşîdîler Hanedanı (Arapça: الإخشيديون‎ (al-Ikhshīdīyyūn)), ya da Akşitler, 935'ten 969'a kadar Mısır ve Levant'ı yöneten bir Türk Memlûk hanedanıydı. Bir Türk Memlûk  askeri olan Muhammed bin Toğaç, Abbasi halifesi Râzî tarafından Vali olarak atandı. Hanedan, Abbasiler adına valiler olarak konumlarını yansıtan Arapça "Wāli" unvanını taşıdı. Fâtımî ordusu 969'da Fustat'ı fethettiğinde İhşîdîler sona erdi. Ailenin mezarı Kudüstedir.
Kuruluştan önceki durum
Tolunoğulları Devleti, 905 yılında yıkılmasından sonra Abbasiler, Mısır'a gönderdiği valilerin yetkilerini azaltarak Mısır'ı yeniden bölgelere ayırmış ve yetkilerini bölmüştür. Bu yolla bu bölgenin tekrar denetiminden çıkmasını önlemek istemişlerdir. Ancak sorumlulukların birden fazla kişiye dağıtılmasından dolayı bu durum yetki kargaşasına ve kişisel çekişmeler olmuştur. 935 yılında İhşidî Devleti'nin kurulmasına kadar geçen dönemde bölgeye kargaşa hakim olmuş ve halka hizmet verilememiştir. Halk, Tolunoğulları döneminde sahip olduğu refah ve huzuru arar olmuştur.
Kuruluş
Fergana Türklerinden olan, Muhammed Bin Togaç, Mısır'da görev yapmış, dönüşünde Şam bölgesinde hacıların yollarını kesen Karmatiler'le savaşmış ve onları yenmiştir. Bu başarısına karşılık halife, Muhammed Bin Togaç'ı 928'de Remle, 930'da Suriye valiliğine atamıştır. Bu görevlerde de gösterdiği başarılardan sonra halife tarafından Mısır valiliğine yetkileri arttırılarak atanmıştır. Bu dönemde Abbasiler güçlerini kaybetmiş ancak ismen varlıklarını sürdürmektedirler. Abbasilerin güçsüzlüğünden faydalanarak görevini bırakmak istemeyen eski vali ile Muhammed bin Togaç savaşmış ve onu yendikten sonra 27 Ağustos 935'te Mısır valiliği görevine başlamıştır. Muhammed bin Togaç, Mısır valiliği sırasında sadece ismen Abbasilere bağlı kalmış, bunun dışında bağımsız bir devlet olarak hareket etmiştir.
Yükseliş ve "el-İhşid" unvanı
Muhammed Bin Togaç, göreve geldikten sonra, Türk, Kıpti, Rum, Sudanlı, Berberi ve Araplar'dan oluşan Mısır ordusunda isyan çıkmıştır. Askerlerin bir bölümü, Mısır'ın en batısında Fatımi Devleti'ne sınır olan Berka'ya kaçmışlardır. Fatımiler'le iş birliği yapan kaçaklar ve Fatımi güçleri, Muhammed Bin Togaç tarafından yenilgiye uğratılmış ve Mısır'da yeniden düzen sağlanmıştır. Muhammed Bin Togaç'a Abbasi halifesi tarafından, Mısır'da düzeni sağladığı ve Fatımilere karşı sağladığı başarılarından dolayı, ataları Fergana meliklerinden olduğu için melikler meliki anlamında el-İhşid unvanı verilmiştir.
Devlet teşkilatı
Abbasilerdeki gibi devlet yönetiminde hükümdarın sarayla ve hükümetle irtibatını sağlayan baş kişi "hâcib" idi. Hâcib, emirin huzuruna gitmek isteyenleri belli kurallara göre düzenleyen kişiydi. Emirin mali işlerinden hazinedâr, sağlık ve yiyeceklerinden sorumlu olansa tabib olarak adlandırılmaktaydı.
Henri Konan Bédié
Henri Konan Bédié (d. 5 Mayıs 1934 - ö. 1 Ağustos 2023), Fildişili siyasetçi. Bédié, Afrika kıtasında yer alan Fildişi Sahili'nde 1993 ile 1999 yılları arasında devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.
İlk ve orta öğremini ülkesinden tamamladıktan sonra üniversite eğitimi için Fransa'ya giden Bédié, burada Poitiers Üniversitesi'nde öğrenim görmüştür. Eğitiminden sonra ilk önce Fransa için diplomatik hizmetlerde bulunan Bédié, ülkesi Fildişi Sahili'nin bağımsızlığını kazanması sonrasında bu görevlerine Fildişi Sahili adına devam etmiştir. Bu süreçte Fildişi Sahili'nin ilk büyükelçisi olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde büyükelçi görevinde bulunmuştur. 1965 ile 1977 yılları arasında ülkesinde Ekonomi ve Finans bakanlığı görevini yürüten Bédié, 1978 ile 1980 yılları arasında da devlet başkanı Félix Houphouët-Boigny'nin Dünya Bankası'nda Afrika işlerinden sorumlu özel temsilcisi olarak görev almıştır. 1980 yılında ülkesine dönmesi ile birlikte meclise seçilen Bédié, meclis başkanlığı görevini de üstlenmiştir.
Üstlendiği bu görev ile ülkedeki ikinci adam konumuna yükselen Bédié, devlet başkanı Houphouët-Boigny'nin 1993 yılında hayatını kaybetmesi ile birlikte yasa gereği bu görevi üstlenmiştir. Bédié ülkede Ekim 1995 tarihinde yapılan seçimlerden de başarılı bir şekilde ayrılmış ve görevini sürdürmüştür.
1999 yılında özellikle kakao ücretlerinin düşmesi sonucu yaşanan ekonomik sıkıntılar, aynı yıl Bédié'ye karşı kansız bir darbe yapılmasına neden olmuştur. Robert Guéï önderliğinde gerçekleştirilen darbe ile görevden uzaklaştırılan Bédié'nin yerine Guéï kısa süreliğine tüm görevleri üstlenmiştir. Bédié bu darbeden sonra aile üyeleri ile birlikte Togo'ya kaçmıştır. Bédié'nin Togo'ya inişinde kendisini dönemin Togo devlet başkanı Gnassingbé Eyadéma alanda karşılamıştır. Togo'da birkaç gün kalan Bédié daha sonra da Fransa'ya geçmiştir.
Ülkede yaşananları askerî darbe olarak nitelendiren Bédié, 2000 yılında gerçekleştirilecek seçimlere katılmak için başvurmuş ancak seçim komisyonu tarafından seçimlerden men edilmiştir. Bédié bu olay neticesinde partisine seçimleri boykot çağrısı yapmıştır.
Yapılan seçimler sonucunda devlet başkanı seçilen Laurent Gbagbo kendisi ile 23 Haziran 2001'de Paris'te buluşmuş, bu buluşmanın ardından kendisine ülkesine dönme çağrısı yapmıştır. Bu çağrı neticesinde 15 Ekim 2001'de Fildişi Sahili'ne geri dönen Bédié, yaptığı başka bir çağrı ile de partisi PDCI'nin kongresinin süresiz ertelenmesini istemiş ve bu çağrı karşılık bulmuştur.
Bédié günümüzde Democratic Party of Côte d'Ivoire – African Democratic Rally partisinin genel başkanlığı görevini yürütmektedir.
Kasım 2021'de, PDCI sempozyumunun sonunda, siyasi partisi Henri Konan Bédié, uzlaşmadan sorumlu özel bir danışman atamayı üstlendi. Seçimi, Plateau'nun eski belediye başkanı ve partinin başkan yardımcısı Noël Akossi Bendjo'ya düştü.
1 Ağustos 2023 tarihinde 89 yaşında hayatını kaybetti.
Raisin Wheats
Raisin Wheats, (veya Raisin Splitz, Raisin Wheatleys) Kellogg's tarafından üretilen ve satılan kahvaltılık gevrek markasıdır. Parçalanmış kepekli buğdaydan yapılmış ve kuru üzüm ile doldurulmuşdur. Tahıl, 3 / 4in x 1 inç büyüklüğünde ısırık büyüklüğünde parçalardan yapılmış ve 0,5 kg ağırlığındaki kutulara paketlenmiştir.
Kellogg'un 24 Mayıs 2006 tarihli internet sitesinde yayımlanan içerikleri: Kıyılmış Kepek, Kuru Üzüm (% 23), Gliserin, Niasin, Demir, B6 Vitamini, Riboflavin (B2), Tiamin (B1), Folik Asit, B12 Vitamini.
Tahıl daha sonra, genellikle süpermarketlerin "kendi markası" aralığında, jenerik bir marka altında çok sayıda başka tedarikçi tarafından üretildi. Birleşik Krallık'ta Tesco, Sainsbury's ve Waitrose tahılların kendi versiyonlarını ürettiler.
Thoughts of a Predicate Felon
Thoughts of a Predicate Felon, Amerikalı rapçi Tony Yayo'nun ilk stüdyo albümü. 30 Ağustos 2005'te G-Unit Records ve Interscope Records etiketiyle yayınlandı. 50 Cent, Obie Trice, Jagged Edge, Kokane ve Olivia gibi isimlerin konuk olduğu albümün prodüktörlüğünü Eminem, Havoc, Ron Browz, Sha Money XL ve Focus... üstlendi. Albüm, yayınlandığı hafta 215 binlik satış satış elde ederek Amerikan Billboard 200 listesine ikinci sıradan girdi.
Memlûk Hanedanı (Delhi)
Memlûk Hanedanı, Delhi Sultanlığı'nı 1206-1290 yılları arasında yöneten ilk hanedan. Delhi Sultanlığı'nı 1526'ya kadar birbirinden bağımsız beş hanedan yönetti. Memlük hanedanı kurulmadan önce Kutbüddin Aybeg, Gurlular'ın bir komutanı olarak 1192'den 1206'ya kadar görev yaptı. Bu dönemde, Ganj ovasına akınlar düzenledi ve yeni bölgeleri hakimiyet altına aldı.
Tarihçe
Memlük hanedanı, Orta Asya'da hüküm süren Gurlu'ların Memlük komutanı Kutbüddin Aybeg tarafından kuruldu. Memlükler, İslam'a geçen Türk kökenli köle askerlerdi. Bu oluşum 9. yüzyılda başladı ve Memlükler yavaş yavaş çeşitli Müslüman toplumlarda güçlü bir askeri sınıf haline geldi. Mısır başta olmak üzere Levant, Irak ve Hindistan'da ciddi bir siyasi ve askeri güce ulaştılar.
1206'da Gurlular'ın Sultanı Gurlu Muhammed suikasta kurban gitti. Erkek varisi olmadığı için Hanedanlık küçük saltanatlara bölündü ve yönetimleri eski Memlük komutanlarına verildi. Taceddin Yıldız Gazne'nin yöneticisi oldu, Muhammed Bahtiyar Halaci Bengal'i aldı ve Nasıreddin Kabaca Multan'ın sultanı oldu. Kutbüddin Aybeg ise Delhi'nin sultanı oldu ve Memlük hanedanını kurdu.
Aybeg, Gurlu Muhammed suikasta kurban gittiğinde tahta çıktı. Ancak, Delhi Sultanı olarak saltanatı kısa sürdü, 1210'da öldü ve halefi Aram Şah tahta çıktı, ancak 1211'de Şemseddin İltutmuş tarafından öldürüldü.
İltutmuş, 1228-29 yılları arasında Abbasi Halifeliği ile diplomatik temaslar kurdu ve Hindistan'ı Cengiz Han ve haleflerinin istilalarından korumayı başardı. İltutmuş'un 1236'da ölümünün ardından, önce Rükneddin I. Firuz Şah sonra Raziye Sultan tahta çıktı. Yönetimde yeterince etkili olamadılar. Bazı soylular, saltanat eyaletlerinde özerklik kazandı. Ayrıca Çağatay Hanlığı'nın istilaları önlenemiyordu. Gıyâseddin Balaban tahta çıkana kadar bu durum sürdü. Balaban döneminde hem Çağatay Hanlığı'nın sebep olduğu dış tehdit püskürtüldü hem de iç tehditler başarıyla çözüldü.
Gurlu Türkler, Hindistan'da Memlûk Devleti'ni yönettikleri 13. yüzyılın sonlarına kadar etnik özelliklerini koruyarak, ana dilleri olarak Farsça yerine Türkçe'yi kullanmaya devam ettiler.
Celaleddin Firuz Halaci, Memlük hanedanının son hükümdarı Şemseddin Keyûmers'i 1290 yılında tahtan indirdi ve Halaci Hanedanı'nın ilk Sultanı olarak tahta oturdu.
Kutbüddin Aybeg (h. 1206–1210)
Memlûk hanedanının ilk hükümdarı, 1206'dan 1210'a kadar hüküm süren Sultan Kutbüddin Aybeg idi. Multanlı Nasıreddin Kabaca ve Gazneli Taceddin Yıldız'ın isyanlarını geçici olarak bastırdı. Kuzey Hindistan’da kontrolü sağlamak için Lahor'u başkent yaptı. Ayrıca Delhi'nin en eski Müslüman anıtları olan Kuvvet-ül-İslam Cami ve Kutub Minar'ın inşaatını başlattı. 1210 yılında Lahor'da çevgan oynarken bir kaza sonucu atı düştü ve eyer'in altında kaldı. Aldığı yaralar nedeniyle öldü. Lahor'da sonradan inşa edilen Anarkali Çarşısı'nın yakınına gömüldü.
Aram Şah (h. 1210–1211)
İkinci Sultan, 1210'dan 1211'e kadar hüküm süren Aram Şah'dı. Çihilgâni ("Kırklar") adlı memlüklü kırk komutandan oluşan seçkin soylu bir grup, Aram Şah'ı tahtan indirmek istedi. Bedaun Valisi ve aynı zamanda Aybeg'in damadı olan Şemseddin İltutmuş Aram Şah'ın yerine geçmesi için davet edildi. İltutmuş 1211'de Delhi yakınlarındaki Jud ovasında Aram'ı yendi ve öldürdü.
Şemseddin İltutmuş (h. 1211–1236)
Üçüncü Sultan, Nâsırü-l Emirü'l Mü'minin unvanı ile 1211 yılında tahta çıkan Şemseddin İltutmuş oldu. Başkenti Lahor'dan Delhi'ye taşıdı ve hazineyi üç katına çıkardı. Düşmanları olan Multanlı Nasıreddin Kabaca'yı ve Gazneli Taceddin Yıldız'ı yendi. Moğollar, 1221'de İndus Muharebesi'nde Cengiz Han tarafından mağlup edilen Celâleddin Harezmşah'nin peşine düştü ve Hindistan'a girdi. Cengiz Han'ın ölümünden sonra İltutmuş, kaybedilen bölgelerin çoğunu geri alarak kuzey Hindistan'daki hakimiyetini pekiştirdi. Memlük komutanı Muhammed Bahtiyar Halaci'nin halefleri tarafından yönetilen Bengal, 1227'de Delhi Sultanlığı'na dahil edildi. 1230'da İltutmuş, Mehrauli'de Havz-ı Şemsî (güneş havuzu) su depolama alanını inşa etti ve 1231'de Delhi'deki ilk İslami türbe olan Sultan Gari'yi inşa etti. Bu türbe 1229 yılında ölen en büyük oğlu Nasırüddin Mahmud için yapılmıştır. Sultan 29 Nisan 1236'da öldü.
Rükneddin I. Firuz Şah(h. 1236)
Dördüncü Sultan, Rükneddin Firuz sadece yedi ay hüküm sürdü. 1 Mayıs 1236 da tahta çıktı. Saltanatı ile pek ilgilenmedi. Devlet işlerini annesi Şah Türkan yürütüyordu. Kişisel zevk ve sefahat peşinde koşması vatandaşların öfkesine sebep oldu. 19 Kasım 1236'da hem Rükneddin Firuz hem de annesi Şah Türkan, Kırklar tarafından öldürüldü.
Raziye Begüm (h. 1236-1240)
Beşinci Sultan, 19 Kasım 1236'da Celâleddin Raziye Sultan unvanı ile Hindistan’ın bilinen ilk müslüman kadın hükümdarı olarak tahta çıktı. Aslında İltutmuş, kızı Raziye Begüm'ü veliaht olarak tayin etmişti ancak soylular Rükneddin Firuz'u sultan olarak seçti. Saltanatının ilk yıllarında Delhi'de çıkan Karmati isyanı ile uğraşmak zorunda kaldı. Sarayda Türk nüfuzunu kırmak isteyen Raziye, Habeş asıllı Cemâleddîn Yakut’u sarayda yüksek görevlere getirdi. Bu durum hoş karşılanmadı ve isyanlar çıktı. En büyük isyanı Teberhind Valisi İhtiyârüddin Altûniyye başlattı. Cemâleddîn Yakut öldürüldü ve Raziye Begüm tutuklanarak Teberhind Kalesi’nde hapsedildi. Üvey kardeşi Muizzüddin Behram, Kırklar'in yardımıyla tahta çıktı. Raziye, kısa bir süre sonra Teberhind Valisi ile evlendi ve tahtı tekrar ele geçirmek istedi. Başarısız olunca kocası ile birlikte Kaithal'a kaçtı. 14 Ekim 1240'de her ikisi Catlar tarafından soyuldu ve öldürüldü.
Muizzüddin Behram Şah (h. 1240-1242)
Altıncı Sultan, Muizzüddin Behram Şah 22 Nisan 1240'da tahta çıktı. Saltanatı sırasında Kırklar kararlı yapısını yitirdi ve sürekli kendi aralarında çekişti. Bu huzursuzluk döneminde Moğollar Pencap'ı işgal etti ve Lahor'u yağmaladı. Müziddin Behram herhangi bir karşılık veremedi ve 10 Mayıs 1242'de tahtan indirildi. Kırklar tarafından Delhi'de bulunan Beyaz Kale'de 15 Mayıs 1242'de öldürüldü.
Alâeddin Mesud Şah (h. 1242-1246)
Yedinci Sultan, Alâeddin Mesud Şah 10 Mayıs 1242'de tahta çıktı. Tıpkı babası Rükneddin Firuz gibi yönetim işleri ile pek ilgilenmedi. Bunun yerine, eğlence ve şaraba olan düşkünlüğü ile ünlendi. Basiretsiz bir yönetici olarak Kırklar'in elinde kukla oldu. 10 Haziran 1246'da soylular, Mesud Şah'ın amcası ve İltutmuş'un oğlu olan Nâsırüddin Mahmud'u tahta geçirdiler.
Gıyâseddin Balaban (h. 1266-1287)
Dokuzuncu Sultan, Gıyâseddin Balaban 20 Şubat 1266'da tahta çıktı. Balaban devleti demir yumrukla yönetti ve Kırklar soylu grubunu dağıttı. Hindistan'da barış ve düzeni tesis etmeye çalıştı ve düzensizliğin olduğu bölgelerde askeri garnizonlarla birçok ileri karakol inşa etti. Balaban, herkesin tahta sadık olduğundan emin olmak için etkili bir casusluk sistemi kurdu. Ayrıca Moğollara karşı savaştı ve onların birçok istilasını püskürttü. En sevdiği oğlunu Şehzade Muhammed'i Moğollara karşı Beas Nehri Savaşı'nde kaybetti. Bu olaydan sonra sağlığı gittikçe bozuldu ve 1287'de öldü.
Muizzüddin Keykubad (h. 1287-1290)
Onuncu Sultan, 1287'de tahta çıkan Balaban'ın torunu Muizzüddin Keykubad oldu. Genç yaşta tahta geçtiği için devlet işleri ile ilgilenemedi. Önce felç geçirdi sonra 1 Şubat 1290'da bir Halaci şefi tarafından öldürüldü.
Şemseddin Keyûmers (h. 1290)
Onbirinci ve son Sultan, 1 Şubat 1290'da tahta çıkan Keykubad'ın oğlu Şemseddin Keyûmers oldu. Henüz üç yaşında iken tahta çıktı. 13 Haziran 1290'da tahtan indirildi. Yerine Halaci Hanedanını başlatacak olan Celaleddin Firuz Halaci geçti ve böylece Memlük Hanedanı son buldu.
Mimari
Hanedana ait mimari yapılar:
Kutbüddin Aybeg
Şemseddin İltutmuş
Diğer hükümdarlar
Soyağacı
Memlûk Hanedanı (Delhi) (1206-1290)
Paraonidae
Paraonidae, Scolecida infratakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Sokrates öncesi filozoflar
Batı felsefesi MÖ 6. yüzyılda Antik Yunan'da başladı. Sokrates öncesi filozoflar çoğunlukla Yunan dünyasının batı veya doğu çevrelerindendiler. Felsefi projeleri asıl, nihai ilkeyi bulmaya ve dış dünyanın doğasını çözmeye yönelikti. Şeylerin maddi ilkesini, kökenlerini ve yok oluşlarını algılamaya çalıştılar. İlk düşünürler olarak şeylerin ussal birliğini vurgulayarak dış dünyanın mitolojik açıklamalarını reddettiler. Cevap aradıkları başlıca meseleler şunlardır:
Sokrates öncesi filozofların çalışmalarından sadece çok azı günümüze gelebilmiştir. Onlar hakkında bildiklerimiz sonraki filozofların ve bazı din bilimcilerin yazdıklarından ibarettir.
Milet Okulu
İlk Sokrates öncesi filozoflar Anadolu'nun batısında yer alan Milettendiler. Thales (MÖ 624-546) Yunan felsefesinin babası sayılır; suyu her şeyin temeli olarak göstermişti. Sonraki Miletli filozof, ilk kez felsefi yapıtlar veren filozof Anaksimandrostur. (MÖ 610-546). Anaksimandros ilk maddeyi tanımlanamaz, sınırsız olarak düşündü; bu düşüncesine göre bu ilk maddenin bir özelliği yoktu ve sıcak-soğuk, nemli-kuru gibi karşıtlar farklılaşarak bu maddeden çıkıyorlardı. Kendisinden genç çağdaşı Anaksimenes (MÖ 585-525), her şeyin başlangıcını oluşturan esas maddeyi, kalınlaşıp incelerek ateşe, rüzgara, bulutlara ve toprağa dönüştüğünü varsaydığı hava olarak kabul etti.
Pisagorizm
Felsefeyi pratik yönden inceleyen ilk filozof İyonyalı Pisagor (MÖ 582-496)'dur. Dünyada sayılar üzerine kurulmuş mükemmel bir uyum gören Pisagor, insan ırkını aynı şekilde kendi içinde uyumu yakalamış bir hayat sürdürmeye şevk etmeyi amaç edinmişti. Öğretisi, İtalya'nın güneyinde bulunan Kroton'da yer alan okulunda etrafına toplamış olduğu Pisagorcular tarafından geliştirildi. Takipçileri arasında Filolaos (MÖ 470-380), Alkmaion ve Archytas (MÖ 428-347) bulunur.
Efes Okulu
Efesli Heraklit (MÖ 535-475) doğada bulunan her şeyin aralıksız bir değişim içinde bulunduğunu ve Logos adını verdiği dinamik, sonsuz bir yapı tarafından bir arada tutulduğunu öne sürdü. Heraklit, bu sonsuz yapıyı temsil etmesi için ateşi kullandı. Her şeyin kökeninin ateşten geldiğini ve asla bitmeyen bir süreç ile ona döndüğünü varsaydı.
Çoğulcu Okul
Agrigentum'lu Empedokles (MÖ 490-430) günümüzde Sisilya'da bulunan, eski Yunan'da Akragas olan Agrigento'luydu. Düşüncesi Elea okuluna kısmen ters, kısmen de katılıyor gibi görünür. Bir yandan ilk maddenin değişmezliğini savundu; öte yandan bu ilk maddenin, yani cevherin çoğul olduğu görüşündeydi: 4 klasik element, toprak, su, ateş ve hava. Bunlardan oluşmuş dünyada iki yöneltici güç, itki olduğu görüşündeydi-birleştiren sevgi ve ayıran çekişme. Klazomenai'li (günümüzde Urla sınırları içerisindedir) Anaksagor (MÖ 500-428) da ilk maddenin değişmezliğini vurgularken, bozulmaz ilk elementlerin sonsuzluğunu savundu; tanrısal neden veya Akıl (nous)'ı bu maddeleri yöneten olarak gördü.
Atomcu Okul
İlk kesin materyalist sistem Leukippos (MÖ 5. yüzyıl) ve öğrencisi Abdera'lı Demokritos (MÖ 460-370) tarafından oluşturuldu. Bu, atomlar öğretisiydi. Atomları sayısız sayıdaki, bölünmez, niteliksel olarak benzeyen fakat biçimleriyle birbirinden ayrılan temel maddeler olarak tanımladılar. Bu öğretiye göre atomlar, sonsuz boşlukta devinerek, çarpışarak ve birleşerek, atomların çeşitlerine, sayılarına, biçimlerine ve dizilişlerine göre farklılıklar gösteren cisimleri oluşturuyorlardı.
Demokritos, atomlar hakkında hocasının kuramını geliştirerek “o kadar küçüktüler ki duyularımıza yakalanmıyorlardı... Onlardan, elementlerden olduğu gibi görünen ve algılanan kitleler oluşuyordu.” der.
Diğerleri
Sokrates öncesi doğa filozoflarının sonuncusu Sinoplu Diyojen'dir. Diyojen, Milet okulunun başta havayı ilk madde olarak tanımlayan ilkesi olmak üzere birçok ilkesini kabul eden eklektik bir düşünürdü. Doğal süreçleri bu ilk maddenin seyrelmesi ve yoğunlaşmasıyla açıkladı. Ayrıca Anaksagor'un kozmik düşüncesini de benimsemiştir.
Sofizm
Bilgicilik veya sofizm, antikçağ Yunan felsefesinde önemli bir düşünce akımı. Eski Yunan’da MÖ 5. yüzyılın ikinci yarısından MÖ 4. yüzyılın başlarına değin para karşılığı felsefe öğreten gezgin felsefecilerin (sofistler) oluşturdukları akıma bilgicilik denir.
Platon'dan ve özellikle Aristoteles'den sonra küçümsenmeye başlanmış ve isim olarak yanıltmak amacıyla yapılan yanlış usavurma anlamına kaydırılmıştır. Mantıkta bu yanıltmacaların çeşitli biçimleri saptanmıştır. Genellikle bu yanıltmacalar uslamlamanın biçimsel kurallarına uygundur, karşısındakini kandırmaz ama kolaylıkla yadsıyamayacağı biçimde şaşırtır. Örneğin söz konusu olan sorundan büsbütün başka bir sorunu tanıtlamak, tanıtlanması gerekeni kendisiyle tanıtlamak, eksik tümevarım yapmak bu gibi yanıltmacalardandır.
Yovan Çavuş
Iovan Tsaous (1893 - 1942, Yunanca: Γιοβάν Τσαούς) Yunan besteci. Rebetiko müzikler bestelemiştir. Gerçek adı Yannis Eitziridis veya Etseiridis (Γιάννης Εϊτζιρίδης veya Ετσειρίδης). Iovan Tsaous 1893 yılında Kastamonu'da doğdu. O ve karısı 1942'de İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi-Faşist işgalinin neden olduğu kıtlık sırasında gıda zehirlenmesinden öldü.
Türkiye'de ismi Yovan Çavuş olarak bilindi. Yeni Türkü'nün seslendirdiği Yaman Çavuş adlı şarkının bestecisidir.
Fernando Pereira
Fernando Pereira, (10 Mayıs 1950 – 10 Temmuz 1985) Portekiz kökenli serbest Hollandalı fotoğrafçı.
Habitat yok olması
Yaşam alanı yok olması, doğal bir yaşam alanının içinde bulunan türlerin yaşamasına olanak vermeyecek şekilde işlevini kaybetmesi sürecidir. Bu süreç ile daha önceden bölgede yaşayan türler ya yer değiştirmiş ya da yok olmuşlar ve dolayısıyla da biyoçeşitlilik azalmıştır. Yaşam alanı yokolmasına neden olan en önemli insan eylemleri arasında doğal kaynakların toplanması ve kentleşme bulunur. Tarım amacıyla yaşam alanlarının temizlenmesi de yokolmanın en önemli sebebidir. Ayrıca madencilik, ormanların kütük için kesilmesi, trol kullanımı ve şehirdışı alanların ikâmet için kullanımı da önemli sebepler arasındadır. Yaşam alanı yokolması dünya çapında türlerin soyunun tükenmesinin bir numaralı sebebidir. Habitat parçalanması, jeolojik süreçler ve iklim değişikliği gibi nedenlerden kaynaklanan doğal bir süreç olduğu gibi, yukarıda belirtilen insan eylemlerinin yanı sıra yayılmacı türlerin insanlar tarafından alana sokulması, ekosistemde besin maddelerinin tükenmesi gibi nedenler sonucu da oluşur.
Halk Kahramanı Nişanı
Ayrıca Belgrad, Cetinje, Drvar, Ljubljana, Novi Sad, Pirlepe, Priştine ve Zagreb olmak üzere Yugoslavya'nın sekiz şehri bu nişanla ödüllendirilerek kahraman şehir unvanı aldılar. Lepa Radić II Dünya Savaşı'nda gösterdiği üstün vatanseverlik sebebiyle ölümünden sonra bu nişana layık görülmüştür
Sosyal kimlik teorisi
Sosyal kimlik kuramı, grup olgusunun analizinde iç grup dinamikleri, gruplar arası ilişkiler ve kolektif benliğe yönelik açıklamalar getiren bir sosyal psikoloji kuramıdır. Sosyal psikologlar Henri Tajfel ve John Turner tarafından geliştirilmiştir. Kişisel bilişsel süreçleri, kişiler arası etkileşimleri ve sosyolojik süreçleri bir arada ele alarak sosyal kimlik kavramının farklı analiz düzeylerinden incelenmesini mümkün kılmaktadır.
Minimal Grup Paradigması
Minimal grup paradigması sosyal kimlik kuramının dayandığı bilimsel çalışma olarak kabul edilebilir. Minimal grup araştırmalarında birbirini tanımayan ve görmeyen katılımcılar önemsiz bir kritere dayanarak iki gruba ayrılmaktadır (bir kağıt üzerindeki nokta sayısını tahmin etme ya da yazı tura atışı veya iki ressam arasında seçim yapma gibi). Ancak aslında katılımcılar rastgele olarak gruplara ayrılmıştır.
Gruplara ayrılan katılımcılardan belirli bir puanı diğer katılımcılara dağıtmaları istenmiştir. Katılımcıların puan dağıtacakları diğer kişiler hakkında sahip oldukları tek bilgi bu kişilerin hangi gruba ait olduklarıdır. Puan dağıtımı katılımcıların kendilerine ya da puanları verdikleri diğer kişilere herhangi bir kazanç sağlamayacaktır. Sonuçlar katılımcıların adil davranmaya çalışsalar dahi kendi gruplarını kayırdıklarını göstermiştir. Bu bulgu katılımcıların ortak bir geçmişleri ya da gelecekleri olmamasına, diğer grup üyelerini tanımamasına ve kişisel olarak hiçbir çıkar sağlamayacak olmalarına rağmen kendi grup üyelerini dış grup üyelerine tercih ettiklerini göstermektedir. Minimal grup deneyleri yalnızca kişinin zihninde bir gruba üye olduğu bilgisine dayalı olarak minimal olarak oluşturulan gruplar kişilerin davranışlarını etkilediğini göstermektedir. Bu deneylerden elde edilen bulgular Tajfel ve Turner’in sosyal kimlik kuramını geliştirmelerine yol açmıştır.
Kuramın bilişsel, motivasyonel ve makro sosyal bileşenleri
Kurama göre toplumdaki grupların farklı statü ve güç dereceleri vardır. Sosyal gruplar heterojen olarak yapılandırılmış toplumda yaşayan bireylerin dünyaya yönelik algı ve deneyimlerini anlamlandırmalarına yardımcı olmaktadır. SKK gruplar arası ilişkileri etkileyen bilişsel, motivasyonel ve makro sosyal süreçleri ve bu süreçler arasında etkileşimleri açıklamaktadır.
Kuramın Temel Kavramları
1- Sosyal Kategorizasyon (Sosyal Sınıflandırma)
2- Sosyal Karşılaştırma (Sosyal Kıyaslama)
3- Sosyal Kimlik: Grupla Özdeşleşme
Sosyal sınıflandırma
Sosyal kimlik kuramına göre grup olgusunun oluşması için gerekli bilişsel eylem sosyal sınıflandırma eylemidir. İnsanlar diğer insanları kendilerine benzer ya da farklı olarak gruplara ayırmaktadır. Aynı özelliği taşıyan diğer insanlarla birlikte iç grup oluşturulurken, farklı özellik taşıyan insanların oluşturduğu grup dış grup olur. Farklı gruplara ayırma işlemi farklı özellikler üzerinden yapılabilir. Örneğin etnik köken, cinsiyet, yaş grubu ya da takım taraftarlığı gibi farklı kıyaslama boyutlarında farklı sosyal sınıflandırmalar yapılabilmektedir.
Sosyal sınıflandırmanın çeşitli sonuçları vardır. Sosyal sınıflandırma eylemi ile iç ve dış grup ("biz" ve "onlar") arasındaki ayrım artar. Ayrımın görünürlüğünün artması aynı grubun üyeleri arasındaki benzerliğin, farklı grupların üyeleri arasındaki farklılıkların olduğundan daha fazla görülmesine neden olmaktadır. Sosyal sınıflandırmanın diğer sonucu bireyin grup için oluşturulan grup prototipine uygun davranışlar gerçekleştirmesine neden olmasıdır.
Kimlik ve Davranışlar
Sosyal sınıflandırma sonucunda bireyin kendisini belirli grupların üyesi olarak görmesi kimlik olgusunu etkilemektedir. SKK’ya göre sosyal ve kişisel kimlik olmak üzere kimliğin iki farklı çeşidi bulunmaktadır. Kişisel kimlik kişiyi diğer grup üyelerinden ayıran fiziksel özellikler, bireysel deneyimler gibi özellikleri içerirken, sosyal kimlik sosyal sınıflandırmanın sonucunda bireyin dahil olduğu gruplardan gelen değer anlamlarını ve duyguları içermektedir.
Kuramın temelinde bulunan sosyal kimlik kavramı, grup üyeliklerinden gelen benlik imajlarını içermektedir. Örneğin bireyin üyesi olduğu etnik grup ve bu grubun üyesi olmanın getirdiği olumlu ve olumsuz duygular sosyal kimliğin niteliğini belirlemektedir. Ait olunan sosyal grupların birey üzerinde etkisi yalnızca zihinsel seviyede kalmamaktadır, davranışlara da etki etmektedir. Aynı sosyal gruba üye olmaktan dolayı benzer sosyal kimliklere sahip olan bireyler, hem iç grup hem de dış grup üyeleriyle benzer ilişkiler kurarlar. Bu durum, sosyal davranışların da benzer şekillerde üretilmesine neden olmaktadır.
Bireylerin sosyal ya da bireysel kimliklerinin bağlama göre vurgulanması davranışların değişmesine neden olmaktadır. Tajfel ve Turner sosyal davranıştaki bu değişimlerin nasıl gerçekleştiğini bir devamlılık çizgisi üzerinden anlatmaktadır. Çizginin bir ucunda iki ya da daha fazla kişinin kişisel kimliklerini oluşturan özelliklere dayanarak gerçekleştirilen kişiler arası ilişkiler, çizginin diğer ucunda ise üye olunan sosyal gruplardan gelen sosyal kimliğin etkisiyle oluşturulan gruplar arası davranışlar bulunmaktadır.
İnsanlar birden fazla sosyal grubun üyesi konumundadır. İnsanların etnik köken, dini inanışlar, meslek grubu ya da cinsiyet gibi sosyal gruplara aynı anda üye olmaları birbiriyle çatışan kimliklerin aynı anda sosyal kimlikte yer almasına neden olmaktadır. Örneğin hem asker hem de dindar olmak başka bir insana şiddet uygulama konusunda farklı yaklaşımları kabul edilebilir olarak görmeyi de beraberinde getirmektedir. Böyle durumlarda bağlam, bir kişinin sosyal kimliğinin hangi özelliğinin ön plana çıkacağını belirleyerek sosyal davranışları yönlendirir. Örneğin bir savaş durumunda asker kimliği ön plana çıkar ve bu bağlamda şiddet davranışı sosyal kimliğin diğer bileşenlerine uymasa da kabul edilebilir olarak görülür.
Grupla özdeşleşme
Bir grubun üyesi olmak, o gruba yönelik çeşitli anlam ve değerlere sahip olmayı da beraberinde getirmektedir. Grupla özdeşleşme, bireyin üyesi olduğu gruba yönelik aidiyet ve bağlılık duygusu olarak tanımlanmaktadır. Grupla özdeşleşmenin gerçekleşmesi için grubun diğer üyeleriyle olan ilişkilerin olumlu olması gerekli değildir. Grubun bireyi olumlu olarak değerlendirmesi, bireyin grupla özdeşleşmesi için yeterli olabilir. Grupla yüksek özdeşleşme yaşamak, bireyin grubun normlarına uygun davranışlar üretme olasılığını da arttırmaktadır.
Aynı grup içerisinde yer alan insanların özdeşleşme düzeyleri birbirinden farklı olabilir. Bir grup üyesinin grupla özdeşleşmesi yüksekken başka bir üyeninki düşük olabilir. Grupla özdeşleşme düzeylerinin ne ölçüde yüksek ya da düşük olacağını etkileyen çeşitli faktörler bulunmaktadır. Üyelerin ortak hedeflerinin olması, ortak kader algısı ve birbirlerine bağımlı olmaları özdeşleşmeyi arttıran faktörler arasındadır. Ayrıca bireyin belirli bir gruba yönelik olumlu duygularının olması ve o gruba üyeliğinin bireyin sosyal kimliğinin önemli bir parçası olması da özdeşleşmeyi arttırmaktadır. Bireyin grup içerisindeki konumu da özdeşleşmenin yaşanmasında önemli bir etkendir. Grupta merkezi konumda yer alan üyeler, grubun daha periferinde yer alan diğer üyelere kıyasla daha fazla özdeşleşme yaşayabilir.
SKK’da motivasyonel süreçler
İnsanların sosyal sınıflandırma neticesinde kendilerini ve diğer insanları çeşitli kategorilere yerleştirmeleri sosyal grupların oluşmasına neden olmaktadır. SKK sosyal grupların oluşmasındaki bu bilişsel süreçleri ve gruplar arası davranışların sürdürülmesini sağlayan motivasyon kaynaklarını da belirlemiştir. SKK’ya göre bu motivasyonel süreçler olumlu benlik geliştirme ve belirsizliğin azaltılmasıdır.
Her birey kendisine dair olumlu bir benlik imajı oluşturmaya çalışmaktadır. Bunun bir yolu bireyin üyesi olduğu sosyal gruplardan kaynaklanan sosyal kimliğini değerli kılmasıdır. “Biz”in “onlar”dan daha iyi olduğu inancı sağlanabilirse grup ve dolayısıyla grubun üyesi birey olumlu olarak değerlendirilmiş olur. Bireyin grubunu diğer gruplardan daha üstün görmesi sosyal kıyaslama ile mümkündür. Sosyal kıyaslama değeri olan bir boyut üzerinden yapılır. Örneğin ten rengi üzerinden yapılan kıyaslama ABD’de anlamlı bir kıyaslamayken Japonya’da bir anlam ifade etmeyebilir. Sosyal kıyaslama yapılırken olumlu benlik oluşturma motivasyonuyla iç grubun olumlu değerlendirilebileceği bir dış grup ve bir özellik seçilir. İç grubun dış gruptan daha olumlu değerlendirilmesi ile davranış ve tutumlarda iç grup üyelerinin kayırılmasına neden olur. Bu durum iç grup tarafgirliği olarak adlandırılmaktadır. Minimal grup paradigmasında katılımcıların kendi gruplarındaki diğer katılımcılara daha yüksek puanlar vermesinin nedeni de olumlu benlik oluşturma motivasyonuyla sergilenen iç grup tarafgirliğidir.
Sosyal kimlik kuramına göre grup süreçlerini yönlendiren diğer motivasyon kaynağı bireylerin belirsizliği azaltarak dünyayı anlamlandırma istekleridir. Sosyal gruplar bireylere kimliklerine, hangi durumlarda nasıl davranmaları gerektiğine dair bilgi sağlamaktadır. Grupların oluşturdukları prototipler bireyler için belirsizliği azaltan bir rehber görevi görmektedir. Bu nedenle bireyler kendi benliklerini belirli kılmak ve davranışlarını belirleyebilmek için gruplarla özdeşleşmeye çalışırlar. Ayrıca gruplar bireylerin davranışlarına geri bildirimde bulunarak belirsizliğin azaltılmasına yardımcı olurlar.
Makro Sosyal Süreçler
Sosyal kimlik kuramı grup süreçlerinin yalnızca bilişsel ve motivasyonel süreçlerle açıklanamayacağını öne sürmektedir. Grupların toplumsal yapı içerindeki hiyerarşik konumları hem gruplar arası ilişkileri hem de bireyin grubuna yönelik tutumlarını etkilemektedir. SKK toplumu oluşturan sosyal grupların sahip oldukları güç ve statü bakımından birbirleriyle farklılaştıklarını belirtmektedir. Toplumun bu hiyerarşik yapısı tamamen durağan değildir. Yaşanan tarihi gelişmeler ve ekonomik değişimlere bağlı olarak bazı gruplar zaman içerisinde üst konumlara çıkarken bazı gruplar avantajlı konumlarını kaybetmektedir. Kolektif davranışlar ve sosyal hareketler gibi toplumun tamamını ilgilendiren olayların anlaşılması gruplar arasındaki bu hiyerarşik yapıyı yönlendiren makro-sosyal süreçlerin anlaşılmasıyla mümkündür.
Gruplar olumlu benlik oluşturma amacıyla kendi gruplarını diğer gruplardan üstün görme eğilimindedir. Hiyerarşik olarak baskın konumda olan gruplar üyelerine olumlu benlik kaynağı sağlayabilirken düşük konumdaki grupların üyeleri kendi gruplarından olumlu benlik imajları edinmede sorun yaşamaktadır. Bu durumda düşük konumdaki grupların üyeleri çeşitli stratejiler kullanarak gruplarından olumlu benlik imajı elde etmeye çalışırlar.
Tajfel ve Turner bireylerin toplumsal yapıya dair öznel inanç sistemleri olduğunu belirtmektedir. Bu görüşe göre bireyler içinde yaşadıkları toplumun yapısını geçirgenlik, meşruiyet ve kalıcılık özelliklerine göre değerlendirmektedir. Gruplar arasında geçişlerin mümkün olduğu düşünülen yapılar geçirgen olarak tanımlanır. Var olan hiyerarşik yapının adil olarak oluşturulduğuna yönelik inanç toplumsal yapının meşru olarak algılanmasına neden olur. Son olarak da uzun süreli olarak toplumsal yapının varlığını koruyacağına yönelik beklenti bu yapının kalıcı olarak tanımlanmasına neden olur. Bu inançlarda görülen farklılıklar bireyin toplumsal düzenin devamını sağlamaya ya da değişmesine yönelik faaliyetlerde bulunmasına neden olur.
Temel olarak iki farklı öznel inanç sistemi bulunmaktadır. Bunlar sosyal hareketlilik ve sosyal değişim inançlarıdır. Bireylerin gruplar arası sınırları geçirgen, toplumsal sistemi kalıcı ve meşru olarak gördükleri öznel inanç sistemi sosyal hareketlilik sistemidir. Bu inanç sisteminde birey ast konumdaki grubundan olumlu benlik imajları edinemediği zaman bireysel olarak konumunu değiştirmeyi hedeflemektedir. Bireye göre var olan sistem uzun süreli ve meşrudur ancak aynı zamanda bireyin kendi grubundan ayrılarak üst konumdaki gruba geçişine de imkân sağlamaktadır. Bu durumda birey kendi grubunu terk edip üst konumdaki gruba giriş yapmaya çalışarak olumlu benlik imajı edinir. Bu bireysel hareketlilik eylemleri kolektif eylemlerin olmasını engellediğinden üst grup tarafından da desteklenmektedir. Ancak üst grup bireysel geçişlerin kendisi için tehdit oluşturduğunu hissederse bu stratejiyi desteklemez.