cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yahudilerin Arap topraklarından toplu göçü
Bahreyn
29 Kasım 1947 tarihinde, Filistin'in Taksimi ile ilgili BM'de yapılan oylamanın hemen ardından, Arap dünyasında 2-5 Aralık tarihlerinde oylamaya karşı gösteriler düzenlenmesi çağrıları yapılmıştı. Bahreyn'deki gösterilerin ilk iki günündeki taşkınlıklar Yahudilere taş atılması ile sınırlı kalırken, asıl fırtına 5 Aralık'ta kopmuş, başkent Manama'daki güruhlar, Yahudilerin ev ve işyerlerini yağmalamış, sinagogu tahrip etmiş, karşılaştıkları Yahudileri dövmüş ve yaşlı bir kadını öldürmüşlerdir.
Sonraki birkaç on yıl boyunca da, Yahudilerin büyük kısmı ülkeyi terk ederek diğer ülkelere, özellikle de İngiltere'ye göç etmiştir. 2006 itibarıyla, ülkede sadece 36 Yahudi kalmıştır.
Bugün Bahreyn'deki Yahudiler ile Müslümanlar arasındaki ilişkiler genellikle iyi olarak nitelendirilmektedir. Bahreyn, Arap Yarımadası'nda belirli bir Yahudi cemaatine ev sahipliği yapan, Körfez bölgesinde ise bir sinagoga sahip tek ülkedir. Şehir merkezindeki mağazasında elektronik ve elektrikli cihazlar satan cemaat üyesi Rouben Rouben, "Müşterilerimin yüzde 95'i Bahreynli ve devlet en büyük kurumsal müşterimiz. Hiçbir şekilde ayrımcılığa uğradığımı düşünmedim," diyor.
Cemaat üyeleri, sivil toplumda başat bir rol oynamaktadırlar: Ebrahim Nono 2002 yılında Bahreyn parlamentosunun üst kamarası olan Danışma Konseyi'ne atanırken, Bahreyn İnsan Hakları Gözetleme Cemiyeti adlı insan hakları grubunun başında da bir Yahudi kadın bulunmaktadır. Yahudi Telgraf Ajansı'na göre, ülkedeki aktif Yahudi cemaati "Bahreynli yetkililer için bir gurur kaynağı"dır.
Cezayir
Cezayir'deki Yahudi cemaatinin neredeyse tamamı ülkenin 1962 yılında bağımsızlığını kazanmasının ardından ayrılmıştır. Cezayir'deki 140.000 Yahudi, 1870 yılından beri Fransız vatandaşıydı (1940 yılında kısa süreliğine Vichy Hükûmeti tarafından bu hakları alınmıştır) ve büyük bölümü Fransa'ya göç ederken, bir kısmı da İsrail'e gitmiştir.
1990'lardaki kanlı Cezayir İç Savaşı'nın—özellikle de isyancı Silahlı İslami Grup'un (GIA) 1994 yılında ülkedeki tüm gayrımüslimlere karşı savaş ilan etmesinin— ardından, ağırlıklı olarak başkent Cezayir'de, daha az sayılarda da Blida, Konstantin ve Oran şehirlerinde yaşayan bin civarındaki Yahudinin büyük bölümü de ülkeden göç etmiştir. Cezayir şehrindeki sinagog 1994 yılından sonra terk edilmiştir. Bu Yahudiler, 1962 yılında, ülkede kalmayı tercih eden sadece 10.000 Yahudiden geriye kalanları temsil ediyordu.
Kuzey Afrika'dan Fransa'ya gerçekleşen Yahudi göçü, nüfusunun %25'ini Holokost sırasında kaybeden Fransız Yahudi cemaatinin de yeniden dirilerek bugün itibarıyla dünyadaki en büyük üçüncü cemaat haline gelmesini sağlamıştır.
Son yıllarda, Fransa'dan İsrail'e kayda değer bir Yahudi göçü yaşanmaktadır.
Fas
Haziran 1948'de, İsrail kurulduktan kısa bir süre sonra ve ilk Arap-İsrail savaşının ortasında, Ucda ve Cerada'da Yahudileri hedef alan ayaklanmalar patlak vermiş ve 44 Yahudi öldürülmüştür. 1948-49 yıllarında, 18.000 Yahudi ülkeyi terk ederek İsrail'e göç etmiştir. Bunun ardından, (İsrail'e ve diğer ülkelere) Yahudi göçü devam etmişse de, yavaşlayarak yılda birkaç bine inmiştir. 1950'lerin başlarında, Siyonist örgütler Yahudi Devleti'ne değerli katkılarda bulunacağına inandıkları Faslı Yahudilerin, özellikle de ülkenin daha yoksul güneyindekilerin İsrail'e göçünü teşvik etmiştir:
"...Bu Yahudiler, İsrail'in entegrasyon merkezlerinde yerleşim için en iyi ve en uygun insan unsurunu oluşturmaktadır. Onlarda bulduğum birçok olumlu yön vardı: her şeyden önce, hepsi de (tarımsal) işlerde ehildiler ve İsrail'deki tarımsal işlere transferleri fiziki ve ruhsal zorluklar da getirmiyordu. Çok aza tamah ediyorlardı, ki bu da başlangıçtaki ekonomik sorunlarla başa çıkmalarına yardımcı olacaktı."
- Yehuda Grinker, The Emigration of Atlas Jews to Israel
1956 yılında, Fas bağımsızlığına kavuşmuştur. Yahudiler, parlamentoda üç sandalyenin yanı sıra, kabinede de Posta ve Telegraf Bakanlığı gibi birçok siyasi pozisyonu işgal ediyordu. Ne var ki, bakanlık görevini yürüten Leon Benzaquen de ilk kabine değişikliğinde yerini koruyamamış, ondan sonra da hiçbir Yahudi bir bakanlık mevkiine getirilmemiştir. Her ne kadar Yahudi cemaatinin hükûmetin en üst mevkileri ile ilişkileri son derece samimi idiyse de, bu tavırlar, geleneksel hakir görmeden açık saldırganlığa kadar geniş bir yelpazede tavırlar sergileyen daha alt resmi kademeler tarafından paylaşılmıyordu. Fas'ın kendini Arap dünyasının geneli ile gitgide daha fazla özdeşleştirmesi ve Yahudi eğitim kurumlarına Araplaşmaları ve kültürel olarak çoğunluğa boyun eğmeleri yönünde yapılan baskılar da Faslı Yahudilerin korkularını artırmıştır. 1954 yılında 8.171 kişi olan İsrail'e göç rakamı 1955'te 24.994'e fırlamış, 1956'da daha da artmıştır. 1956'dan itibaren, İsrail'e göç 1961'e kadar yasaklanmışsa da, bu dönemde gizli göç devam etmiş, 18.000 Yahudi daha Fas'ı terk etmiştir. 10 Ocak 1961'de, ülkeden kaçmaya çalışan Yahudileri taşıyan bir geminin ülkenin kuzey kıyısı açıklarında batması üzerine, bu olayın uluslararası kamuoyunda yarattığı olumsuz etki Kral V. Muhammed'i yeniden göçe izin vermeye sevk etmiş, bunu izleyen üç yıl içinde de, 70.000 Fas Yahudisi ülkeyi terk etmiştir. 1967 yılına gelindiğinde, ülkede 50.000 Yahudi kalmıştı. By 1967, only 50,000 Jews remained.
1967 yılındaki Altı Gün Savaşı dünyanın her yerinde olduğu gibi, Fas'ta da Araplar ile Yahudiler arasındaki gerginliği artırmış, Yahudi göçü de devam etmiştir. 1970'lerin başına gelindiğinde, Yahudi nüfus 25.000'e kadar gerilemişti; ancak bu göç dalgasının büyük bölümü İsrail'den ziyade Fransa, Belçika, İspanya ve Kanada'ya gitmiştir.
Günümüzde az sayıda kalmış olmalarına rağmen, Yahudiler Fas'ta önemli bir rol oynamayı sürdürmektedir; Fas Yahudisi André Azoulay, kralın kıdemli danışmanı olarak görev yaparken, Yahudi okulları ve sinagogları da devletten mali destek almaktadır. Öte yandan, zaman zaman Yahudileri hedef alan saldırılar gerçekleştirilmekte (özellikle, Kazablanka'daki bir Yahudi cemaat merkezine yapılan bombalı saldırı, bkz. Kazablanka Saldırıları) ve radikal İslamcı gruplar tarafından dönem dönem anti-Semitik söylem kullanılmaktadır. Merhum Kral II. Hasan'ın Yahudilere yönelik geri dönme davetine göçmenlerden icabet eden olmamıştır; 1948 yılında, Fas'ta 250.000 ila 265.000 Yahudi yaşamaktaydı. 2001 yılı itibarıyla sadece 5.230 Yahudi kaldığı tahmin edilmektedir. -265,000 Jews lived in Morocco. By 2001 an estimated 5,230 remained.
Esther Benbassa'ya göre, Yahudilerin Magrib ülkelerinden göçünü tetikleyen geleceğe dair belirsizlik olmuştur.
Irak
1948 yılında, Irak'ta yaklaşık 150.000 Yahudi yaşıyordu. Cemaat, Bağdat ve Basra etrafında yoğunlaşmıştı. 2003 yılında gelindiğinde ise, bu bir zamanların müreffeh cemaatinden geriye yaklaşık 100 kişi kalmıştı.
1941 yılında, Reşid Ali'nin Mihver devletleri yanlısı hükûmet darbesinin ardından, Bağdat'ta patlak veren ve Farhud olarak bilinen ayaklanmalarda yaklaşık 180 Yahudi öldürülmüş, 240'ı yaralanmış, Yahudilere ait 586 işyeri yağmalanmış ve 99 ev tahrip edilmiştir.
Arap Birliği üyesi birçok ülke gibi, Irak da başlangıçta İsrail'e gitmelerine izin verilmesinin bu ülkeyi güçlendireceği gerekçesiyle Yahudilerin 1948 Savaşı sonrasında ülkeden göç etmesini yasaklamıştı. Ne var ki, 1949 yılına gelindiğinde, Irak'tan kaçan Yahudilerin sayısı ayda 1.000 kişiye ulaşmıştı (Simon, Reguer ve Laskier, s. 365).
Varlıkların ülkeden çıkarılmasına ket kurmak umuduyla, Mart 1950'de, Irak vatandaşlıklarını terk etmeleri kaydı ile Yahudilerin ülkeden göç etmesine izin veren bir yıl süreli bir yasa geçirilmiştir. Ian Black'e göre, bunun altında yatan nedenler "ekonomikti ve bunların başında da ülkeyi terk eden Yahudilerin neredeyse tüm mal varlığının devlet hazinesi aktarılması geliyor," ayrıca "Huzursuz ve potansiyel olarak sorunlu bir azınlık olarak görülen Yahudilerden kurtulmanın ülkenin yararına" olduğu düşünülüyordu. İsrail başlangıçta tüm Yahudileri kabul etmeye gönülsüz olsa da, sonunda buna yanaşarak mümkün olduğunca fazla Irak Yahudisini ülkeye getirmek için "Ezra ve Nehemya" adlı operasyonu başlatmıştır.
İlk başlarda, Siyonist hareket, yasal statüleri ile ilgili bazı meseleler açıklığa kavuşuncaya kadar göç etmek üzere kayıt olan kişilerin sayısını düzenlemeye çalışmıştır. Daha sonraları ise, bu pozisyonundan vazgeçerek herkesin kaydedilmesine izin vermiştir. Yasa yürürlüğe girdikten iki hafta sonra, Irak İçişleri Bakanı, Ceza İşleri Soruşturma Dairesi'nden Yahudilerin neden kaydolmadıklarına dair bir soruşturma başlatılmasını istemiştir. Hareket kayıt olmaya izin verdikten sadece birkaç saat sonra, Bağdat'ın Ebu-Navas caddesindeki bir kafeye yapılan bombalı saldırıda dört Yahudi yaralandı.
21 Ağustos 1950 tarihinde, Irak İçişleri Bakanı Yahudileri taşıyan havayolu şirketini, günlük 500 Yahudi taşıma kotasını doldurmadığı takdirde ruhsatını iptal etmekle tehdit etmiştir. Daha sonraları, 18 Eylül 1950 tarihinde ise, Nuri Es-said, Yahudi cemaatinden bir temsilciyi makamına çağırarak Yahudilerin ülkeden ayrılmasındaki gecikmenin ardında İsrail'in olduğunu bildiğini söylemiş, onları "sınıra kadar götürmekle" tehdit etmiştir. 12 Ekim 1950 tarihinde de, Nuri es-said havayolu şirketinin üst düzey bir yetkilisini makamına çağırarak benzer bir tehdidi de ona yapmış, Yahudilerin ülkeden çıkartılmasını Filistinlilerin topraklarından çıkartılmasına benzetmiştir.
Kanunun yürürlükten kalkmasına iki ay kala, 85.000 Yahudi ülkeden göç etmek üzere kayıt yaptırmıştı. Masuda Şemtov Sinagogu'nda patlayan bir bomba 3 ila 5 kişinin ölümüne, birçoğunun da yaralanmasına neden olmuştur. Kanun Mart 1951'de yürürlükten kalkmışsa da, ülkeden ayrılmakta olan Yahudilerin (halihazırda ülkeyi terk edenler de dahil) mal varlıkları Irak hükûmeti tarafından dondurulup ardından da bunlara el konulduktan sonra yeniden uzatılmıştır. 1951 yılında, Irak hükûmeti Siyonizm ile ilişki içinde bulunmayı suç kapsamına alarak, "Siyonizm karşıtı bir ifadeyi imzalamayı reddeden Yahudilerin kovulması"nı emretmiştir. Bunu izleyen aylar içinde, geride kalan Yahudilerin birkaç bini hariç tümü göç etmek üzere kaydolmuştur. Yahudilere kayıt yaptırmaları için verilen sürenin dolmasından sonra da dört bombalı saldırı daha gerçekleştirilmiştir. Toplam olarak 120.000 Yahudi Irak'ı terk etmiştir.
Mayıs ve Haziran 1961'de, Irak'taki Siyonist yeraltı hareketinin 1941 yılındaki Farhud ayaklanmalarından itibaren Filistin/İsrail'den tedarik edilen gizli silah depoları keşfedilmiştir. Birçok Yahudi tutuklanırken, Yusuf Basri ve İbrahim Salih adlı iki Siyonist eylemci yargılanmış ve tümü de yasanın yürürlükten kalkmasının ardından gerçekleşen bombalama eylemlerinden üçünün sorumlusu bulunarak idam edilmiştir. 1960 yılında İsrail tarafından yürütülen gizli bir soruşturmada, tanıkların çoğunun bombalamalardan Yahudilerin sorumlu olduğuna inandığı belirtilmiş, ancak bunların İsrail'in emri ile gerçekleştirildiğine dair hiçbir kanıt bulunamamıştır. Mesele bugün itibarıyla tam olarak aydınlığa kavuşturulamamıştır: İsrail'deki kimi Iraklı eylemciler halen sürekli olarak İsrail'in toplu göçü başlatmak amacıyla şiddet kullandığı suçlamasını tekrarlarken, dönemin İsrailli yetkilileri ise bunu şiddetle reddetmektedir. Tarihçi Moşe Gatt'a göre, İsrail'in gerçekten bombalama eylemlerinin ardında olduğuna çok az tarihçi inanmaktadır. Bu görüşü ise, göç başvurularının bu kadar yüksek bir oranda yapılmasının İsrail tarafından istemediğini gösteren kayıtlara ve Yahudilere ait hedeflerin bombalanmasının 1950'den önce de yaygın bir uygulama olmasına dayandırmakta, dolayısıyla da İstiklal Partisi'nin veya Ceza İşleri Soruşturma Dairesi'nin Yahudi yeraltı hareketinden daha muhtemel zanlılar olduğunu savunmaktadırlar. Her halükarda, Irak'ın Yahudi nüfusundan geriye kalanlar da sonraki onyıllar içinde ülkeyi terk etmeye devam etmiş, bunların çoğunluğu da 1970 yılı itibarıyla ülkeden ayrılmıştır. 1969 yılında, 9'u 27 Ocak tarihinde Bağdat ve Basra'daki halka açık meydanlarda olmak üzere, toplam 11 Yahudi asılarak idam edilmiştir. O dönemde halen ülkede olan 2.500 Yahudinin neredeyse tamamı da kısa bir süre sonra ülkeden kaçmıştır.
Libya
1948 yılında, Libya'da yaşayan Yahudilerin sayısı yaklaşık 38.000'di. Kasım 1945'te başlayan bir dizi pogromda birkaç günlük bir süre içinde, 36'sı çocuk olmak üzere 130 Yahudi öldürülmüş, yüzlercesi yaralanmış, 4.000'i evsiz bırakılmış ve 2.400'ü tüm mal varlığını kaybetmiştir. Trablus'ta 5, diğer şehirlerde ise 4 sinagog tahrip edilmiş ve sadece Trablus'ta Yahudilere ait 1.000'den fazla ev ve ticari bina yağmalanmıştır. Pogromlar Haziran 1948'de de devam etmiş, 15 kişi öldürülürken Yahudilere ait 280 ev de tahrip edilmiştir.
İsrail Devleti'nin kurulduğu 1948 yılı ile Libya'nın bağımsızlığını kazandığı Aralık 1951 tarihi arasında geçen sürede, 30.000 Libyalı Yahudi İsrail'den göç etmiştir. 1967 yılındaki Altı Gün Savaşı sırasında, 4.000 kişilik Yahudi nüfus yeniden pogromlara maruz kalmış, bunlar sırasında 18 kişi öldürülürken birçoğu da yaralanmıştır. Libya hükûmeti "Yahudileri ülkeyi geçici olarak terk etmeye çağırmış" ve her birinin beraberinde tek bir bavul ve 50 dolar muadili parayı ülke dışına çıkarmasına izin vermiştir. Haziran ve Temmuz aylarında İtalya'ya giden 4.000'den fazla Yahudiye burada Yahudi Ajansı tarafından yardım edilmiştir. Bu kişilerden 1.300'ü İsrail'e giderken 2.200'ü İtalya'da kalmış, geriye kalanların büyük kısmı da Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etmiştir. Libya'da kalanların sayısı ise onlarla ifade edilmektedir.
1970 yılında, Libya hükûmeti, Libya Yahudilerinin tüm mal varlığına el konulup bunların yerine 15 yıllık tahvil çıkartılmasını öngören yeni yasalar geçirmiştir. Ne var ki, tahvillerin vadesi geldiğinde hiçbir ödeme yapılmamıştır. Libya lideri Muammer el-Kaddafi, bu kararı "Yahudilerin Arap uluslarının düşmanı İsrail yanında saf tutarak tazminat alma haklarından da feragat ettikleri" gerekçesiyle savunmuştur.
Her ne kadar Trablus'taki ana sinagog 1999 yılında restore edilmişse de, ibadete açılmamıştır. Libya'daki son Yahudi olan Esmeralda Meghnagi de Şubat 2002'de ölmüştür. İsrail halen kendilerine has geleneklerini koruyan 40.000 Libya asıllı Yahudiye ev sahipliği yapmaktadır.
Lübnan
Bugün Lübnan olarak bilinen bölge, tarihi en az M.Ö. 300 yılına kadar uzanan dünyadaki en eski Yahudi cemaatlerinden birine ev sahipliği yapmıştır. 1948 yılında, Beyrut'taki cemaatlerde ve Lübnan Dağı, Deir el Kamar, Barouk ve Hasbeya yakınlarındaki köylerde yaklaşık 24.000 Yahudi yaşıyordu. Her ne kadar Fransız mandası altında Yahudilerin durumunda genel bir iyileşme görülmüşse de, Yahudiler Vichy rejimi tarafından belirli kısıtlamalara da tabi tutulmuşlardır. İkinci Dünya Savaşı'nın ardından, Lübnan'ın bağımsızlığına aktif olarak destek veren Yahudi cemaati Siyonizm'e karşı da karışık bir tavır sergilemiştir.
Diğer Arap ülkelerinden farklı olarak, Lübnan'daki Yahudi cemaati 1948 Arap-İsrail Savaşı sırasında büyük bir tehlike ile karşı karşıya kalmamış, hükûmetin yetkili mercileri tarafından da makul ölçüde korunmuştur. Lübnan, aynı zamanda öncelikle Suriye ve Irak'tan akın eden Yahudi mültecilerden ötürü 1948 sonrasında Yahudi nüfusunda artış yaşayan tek Arap ülkesi olmuştur.
Ne var ki, 1948'den sonra yükselişe geçen Yahudilere yönelik olumsuz tutum yüzünden birçok Lübnan Yahudisi 1967 yılına kadar Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Fransa ve İsrail'e göç etmiştir. Geriye kalan Yahudi cemaati ise, Lübnan'daki iç savaş yüzünden büyük darbe almıştır. 1971 yılında, Lübnan'daki Yahudi cemaatinin Genel Sekreteri, 69 yaşındaki Albert Elia Beyrut'ta Suriye ajanları tarafından kaçırılarak ülkeden kaçmaya teşebbüs eden Suriye Yahudileri ile birlikte Şam'da hapis tutularak işkenceye maruz bırakılmıştır. BM Mülteciler Yüksek Komiseri Prens Sadruddin Ağa Han'ın dönemin Suriye Devlet Başkanı Hafız Esad'a yaptığı kişisel rica da Elia'nın serbest bırakılmasını sağlayamamıştır. 1980'lerde, birçok Lübnanlı Yahudi iş insanı Hizbullah tarafından kaçırılmıştır. 2004 seçimlerinde, sadece bir Yahudi belediye seçimlerinde oy kullanmıştır. Bugün Lübnan'da 100'den az Yahudi kalmıştır.
Mısır
1948 yılında, Mısır'da yaklaşık 75.000 Yahudi yaşamaktaydı. Bugün ise, çoğu Kahire'de olmak üzere 100 kişi kalmıştır. Haziran 1948'de, Kahire'deki Karayim mahallende patlayan bir bomba, 22 Yahudiyi öldürmüştür. Temmuz 1948'de ise, Yahudi dükkânları ve Kahire Sinagogu'na düzenlenen saldırılarda 19 Yahudi öldürülmüştür. Yüzlerce Yahudi tutuklanmış ve mal varlıklarına el konmuştur. 1954 yılındaki Lavon Olayı, Mısırlı Yahudilere yapılan baskıların daha da artırılmasına zemin hazırlamıştır. Ekim 1956'da, Süveyş Krizi'nin patlak vermesi ile, 1.000 Yahudi tutuklanmış ve Yahudilere ait 500 işyerine devlet tarafından el konmuştur. Kahire ve İskenderiye'deki camilerde Yahudileri "devlet düşmanları" olarak nitelendiren hutbeler okunmuş, Yahudilere ait banka hesaplarına el konmuş, birçok Yahudi de işten çıkarılmıştır. Avukatların, mühendislerin, doktorların ve öğretmenlerin mesleklerini icra etmesine izin verilmemiştir. 1967 yılında, Yahudiler göz altına alınarak işkenceden geçirilmiş ve Yahudilere ait evlere el konmuştur.
1951 yılında, Siyonlu Liderlerin Protokolleri'nin Arapça'ya çevrilerek gerçek bir tarihi belge olarak tanıtılması ile Mısır'daki Antisemitik duygular daha da körüklenmiştir. Siyonlu Liderlerin Protokolleri, 1960 yılında Kahire'nin askeri valisi Salah Saduki tarafından kaleme alınan ve ülkenin resmi kültür dergisi el-Majallaada yayımlanan bir makaleye de konu olmuştur. 1965 yılında, Mısır hükûmeti, Israel, the Enemy of Africa (Afrika'nın Düşmanı İsrail) başlıklı İngilizce bir kitapçık yayımlayarak Afrika'daki tüm İngilizce konuşan ülkelere dağıtmıştır. Siyonlu Liderlerin Protokolleri ve Beynelmilel Yahudi'yi kaynak olarak alan kitapçıkta Yahudilerin sahtekar, hırsız ve katil oldukları sonucuna varılıyordu.
Suriye
1947'de Halep'te ayaklanan güruh, şehirdeki Yahudi mahalleni yakarak 75 kişiyi öldürmüştür. 1948 yılında, Suriye'de yaklaşık 30.000 Yahudi yaşamaktaydı. Suriye hükûmeti, Yahudi cemaatine göç de dahil birçok konuda katı kısıtlamalar getirmiştir. Sonraki onyıllarda da, birçok Yahudi ülkeden kaçmayı başarmış, başta Judy Feld Carr olmak üzere, destekçilerin Yahudileri kaçak olarak Suriye'den dışarıya çıkararak içinde bulundukları kötü duruma dünyanın dikkatini çekmesi, durumları konusunda bilincin doğmasını sağlamıştır. 1991 Madrid Konferansı'nın ardından, Amerika Birleşik Devletleri, Suriye hükûmetine Yahudilere uyguladığı kısıtlamaları hafifletmesi için baskı uygulamış, 1992 yılındaki Pesah'ta (Hamursuz Bayramı), Suriye hükûmeti Yahudilere İsrail'e göç etmemeleri koşuluyla çıkış vizeleri vermeye başlamıştır. O dönemde, ülkede birkaç bin Yahudi varken bugün bu sayı yüzün altına inmiştir. Yahudi cemaatinin geriye kalanı, büyük ölçüde Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail'e göç etmiştir. New York'un Güney Brooklyn bölgesinde büyük ve hareketli bir Suriyeli Yahudi cemaati bulunmaktadır. 2004 yılında, Suriye hükûmeti göçmenler ile ilişkileri iyileştirmek üzere teşebbüste bulunmuş ve bir düzine Suriye asıllı Yahudi aynı yılın ilkbaharında ülkeyi ziyaret etmiştir.
Tunus
1948 yılında, Tunus'ta yaklaşık 105.000 Yahudi yaşıyordu. Bugün ise çoğunluğu Cerbe, Tunus (şehir) ve Zarzis'te olmak üzere, 1500 kişi geriye kalmıştır. Tunus'un 1956 yılında Fransa'dan ayrılarak bağımsızlığını kazanmasının ardından hayata geçirilen bir dizi Yahudi karşıtı politika yüzünden başlayan göçlerin yarısının son durağı İsrail olurken, diğer yarı ise Fransa'ya gitmiştir. 1967 yılındaki saldırıların ardından, gerek İsrail gerekse de Fransa'ya göç hız kazanmıştır. 1982 ve 1985 yıllarında da saldırılar olmuş, son olarak da Cerbe'deki yerel bir sinagog yakınlarında El-Kaide'nin üstlendiği bir terör saldırısında patlayan bomba çoğunluğu Alman turistler olmak üzere, 21 kişinin ölümüne yol açmıştır.
Patricia Shaw
Patricia Shaw (d. 1929), Avustralyalı bir yazar.
Özgeçmişi
1929'da Melbourne'de doğan Patricia Shaw, üniversitede tarih okuyarak Valilik Asistanı sıfatıyla yaşadığı Queensland ile ilgili röportajlar ve kısa hikâyeler yazdı. İlk romanını 52 yaşındayken yazan Shaw, kitaplarında genellikle Avustralya´ya gelen ilk göçmenlerin hikâyelerini işlemiştir. River of the Sun, 1991 ve The Opal Seekers, 1996 onu dünya çapındaki en önemli yazarlardan biri haline getirdi. Shaw, 1983´ten bu yana Parlamento Kütüphanesi´ndeki Oral History bölümünün başkanlığını yürütmektedir.
NGC 5686
NGC 5686, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Çoban takımyıldızı yönünde bulunur. Sa tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1828 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
1927 Türkiye genel seçimleri
1927 Türkiye genel seçimleri, üçüncü dönem Büyük Millet Meclisi için aşamalı seçim sistemi ile yapılan seçim. İkinci seçmenlerin seçimi 20 Temmuz 1927'de, vekil seçimleri ise 1 Eylül'de yapıldı. Katılımın %20 civarında olmasından dolayı bir sonraki seçimde katılımı artırmak için propaganda çalışması yapılmıştır.
Seçim öncesi
1923 yılında Mustafa Kemal Halk Fırkası'nı kurdu. Hemen ardından 1924 yılında Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası kuruldu. TCF, Şubat 1925'te patlayan Şeyh Sait Ayaklanması gerekçe gösterilerek kapatıldı. Böylece 1927 seçimlerine tek parti ile gidildi.
Seçim yasası değişikliği
Seçimden önce, 16 Haziran 1927'de bir yasa değişikliği ile ordu mensuplarının aday olabilmek için ordudan istifa etmeleri ya da emekliliklerini istemeleri şart koşuldu. Mustafa Kemal, İsmet Paşa ve Kâzım Karabekir emekliliklerini istediler. Mustafa Kemal, zaferden 5 yıl sonra ilk olarak İstanbul'a gelerek seçim çalışmalarını yürüttü. Mustafa Kemal oyunu Beşiktaş'ta, İsmet Paşa ise Heybeliada'da kullandı. Halkın seçime katılmasını teşvik etmek için davul zurnayla, bazı yerlerde bando ile davetler yapıldı. Seçimlere katılım oranı %20 civarında oldu.
Salih Uçan
Salih Uçan (d. 6 Ocak 1994, Muğla), orta saha mevkiinde oynayan Türk futbolcudur. Süper Lig ekiplerinden Beşiktaş'ta oynamaktadır.
Karaman ilindeki yerleşim yerleri listesi
Karaman'a bağlı 6 ilçe, 5 belde ve 158 köy bulunmaktadır.
Salih Uçan
Marmaris Belediyespor
Futbola Marmaris Belediyespor altyapısında başladı ve ardından 2008 senesinde Bucaspor altyapısına transfer oldu.
Bucaspor
2010 yılında profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak as takıma yükseldi. 2 sene as takımda oynayan Salih, yükselen grafiğiyle dikkat çekmiştir.
Fenerbahçe
2 sene Bucaspor'da as takımda oynayan Salih, Fenerbahçe ve birçok Süper Lig takımın transfer listesine girmiş fakat 1,4 milyon Euro + Okan Alkan karşılığında Fenerbahçe'ye transfer olmuştur. Salih Türkiye Kupası'nda Göztepe maçında Fenerbahçe kariyerinde ilk kez bir resmî maçta ilk 11'de forma giymiştir 14 Mart 2013 tarihinde oynanan Fenerbahçe-FC Viktoria Plzeň maçında takımının ve Fenerbahçe için ilk golünü atmıştır.2013 yazında Aykut Kocaman takımdan ayrılmış teknik direktörlüğe Ersun Yanal getirilmiştir.Ersun Yanal'ın döneminde ara sıra maçlara çıkan Salih,Fenerbahçe ile yeni sezonda şampiyonluk yaşamıştır.Seri çalımları ve bilek hareketleriyle gündeme gelen Salih,Ersun Yanal döneminde 20 lig maçına çıkmış 3 asist yapmıştır.
Fenerbahçe, 23 Haziran 2014 tarihinde Salih'in İtalyan takımlarından Roma'ya transferi için görüşmelere başlandığını açıklamıştır. 6 Temmuz 2014 tarihinde ise AS Roma kulübüne 2 yıllığına kiralanmıştır.
→Roma
Salih Fenerbahçe'den Roma'ya 2 yıllığına €4.750.000 bedelle kiralanmıştır. Resmî sözleşmeyi 7 Temmuz 2014 tarihinde imzalamıştır. 18 Temmuz 2014'te AS Roma ile Endonezya 23 yaş altı millî takımı arasında oynanan hazırlık maçının 13. dakikasında takımını 1-0 öne geçiren golü atmıştır. Yeni takımıyla ilk Serie A maçına, 18 Ekim 2014 tarihinde 3-0'lık skorla kazandıkları Chievo maçının 89. dakikasında Radja Nainggolan'ın yerine oyuna dahil olarak çıktı.
Empoli
2018-2019 sezonu öncesinden önce kiralık olarak devre arasında da bonservisi ile İtalya Serie A takımlarından Empoli'ye trasnfer oldu. Empoli'deki ilk sezonunda 14 Serie A maçında forma giydi ve bu maçlarda 1 gol atıp 1 de asist yapma başarısı gösterdi.
Sezon sonunda Empoli Serie A düşmesi sonucu serbest kaldı.
Alanyaspor
3 Mayıs 2021 tarihinde Kasımpaşa maçının henüz birinci dakikasında yaşadığı sakatlık sonrası oyundan alınarak hastaneye kaldırılan Salih Uçan'ın elmacık kemiğinde kırık tespit edildi ve Ligin bitimine 3 maç kalırken sezonu kapamış oldu Alanyaspor'daki ikinci sezonunda 40 maçla kariyerinde en çok maç oynadığı sezonda, 7 asist ile kariyer rekoru kırdı.
Beşiktaş
Salih Uçan 2021-22 sezonu öncesi Beşiktaş ile prensipte anlaştığını açıkladı. Salih Uçan yaptığı açıklamada
14 Ağustos 2022'de Beşiktaş forması ile ilk golünü sezonun ikinci haftasında oynanan Alanyaspor maçında atmıştır.
Millî takım kariyeri
2013 yılında Türkiye'de organize edilen 2013 FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası'nda, El Salvador U-20 takımını 3-0 mağlup ettikleri maçta Türkiye U-20 takımı adına 1 gol kaydetmiş, bir de asist yapmıştır. 16 Kasım 2013 Türkiye - Kuzey İrlanda hazırlık maçında ise sonradan oyuna girerek A Millî olmuştur.
Trutnov
Trutnov, Çekya'nın Hradec Králové ilinde yer alan bir kasabadır. Şehrin nüfusu 1 Ocak 2020 itibarıyla 30.234'tür.
Tevfik Ünsalan
Memet Teyfik Ünsalan ya da Tevfik Ünsalan, (d. 1916, Hekimhan, Malatya) - (ö. 5 Eylül 1989), Türk siyasetçi.
Quintus Petilius Secundus
Quintus Petilius Secundus, Roma İmparatorluğu adına görev yaptığı Almanya'nın Bonn kentinde MS 65'te hayatını kaybeden, anıt-mezarı 1755 yılında ortaya çıkarılan lejyoner (paralı asker). Araştırmalar, Quintus Petilius Secundus'un 5 yıllık görev süresinin ardından, 25 yaşında öldüğünü ortaya koymuştur.
Lejonerin Mezar-Taşı
Quintus Petilius Secundus'un günümüzde Bonn'daki Ren Eyalet Müzesi'nde sergilenen anıt-mezarındaki yazı şöyledir:
Kömürlü, Ömerli
Kömürlü, Mardin ilinin Ömerli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Ambarcık, Yazıhan
Ambarcık, Malatya'nın Yazıhan ilçesine bağlı bir mahalledir. Arguvan yolu üzerindedir. Daha önce merkeze bağlı olmasına karşın Yazıhan'ın ilçe olmasıyla birlikte, Yazıhan'a bağlanmıştır. Karakaya Barajı su tutma alanı içerisinde kalan eski yerleşim yeri sular altında kalmıştır. Köy halkı yerlerinden edilmiş, bozkır olan araziye sürülmüştür. Ambarcık mahallesinin yaklaşık 8 km. doğusunda Şevki Çiftliği isminde bir de mezrası bulunmaktadır ve mahallenin muhtarlığı da oradadır. Mahallede bir sağlık ocağı bulunmakta ve o sağlık ocağında zaman zaman görev yapan bir ebe bulunmaktadır. Mahalledeki ilkokul ise terk edilmiş, kullanılmaz durumdadır.
Louis Adamic
Louis Adamic (23 Mart 1899; Blato, Slovenya - 4 Eylül 1951; Milford, New Jersey, ABD), Amerikalı gazeteci ve yazar.
Jilliane Hoffman
Jilliane Hoffman (d. 1967, Long Island-ABD), bir Amerikalı yazardır.
Özgeçmişi
Florida´da kitaplarını yazmadan önce savcılık ve hukuk danışmanı görevlerini yürüttü. Kendisi yıllarca Federal Polis Dairesinde, memurlara hukuki konular hakkında dersler verdi. Kendisi evli ve iki çocuk annesidir.
Aşir Atlı
Aşir Atlı (1881, Kilis - 23 Ekim 1957), Çerkes asıllı Türk asker ve siyasetçi.
1864 yılındaki Büyük Çerkes sürgününde, önce Balkanlara, daha sonra da Anadolu'ya göç etmek zorunda kalan bir Adıge ailesinden olan Mehmet Bey'in oğludur. 1903 yılında Harp Okulu'nu, 1906 yılında Harp Akademisi'ni Mümtaz Yüzbaşı olarak bitirdi. 1911 yılında kurmaylığı onaylandı. I. Dünya Savaşı'nda Irak cephesinde kurmay görevlerinde, tümen komutanlıklarında ve ek görevle Süleymaniye Mutasarrıflığı'nda bulundu.
27 Haziran 1918'de 2. Tümen, 14 Aralık 1919'da 23. Tümen, Ağustos 1921'de 16. Tümen Komutanlığı'na atandı. 23. Tümen Komutanlığı sırasında İzmir Doğu Cephesi Kuvâ-yi Milliye Komutanlığı yaptı. Bu cephede birlikle savaştığı Kuva-yi Seyyare'nin Marmara ve İç Anadolu'daki isyan hareketlerini bastırmaya gönderildiği bu dönemde Kuva-yi Seyyare Komutanı Çerkez Ethem'le bazı anlaşmazlıkları oldu. Yunan saldırısı ve ilerlemesi üzerine ve kendisinin de Çerkes asıllı olması sebebiyle Miralay Bekir Sami Bey ile birlikte Bursa'nın Yunanların eline düşmesinden sorumlu gösterilmek istendi. Fakat hizmetlerini bilen ve takdir eden Mustafa Kemal Paşa'nın araya girmesi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde onları savunması üzerine cephe gerisinde Antalya Valiliği ve Bölge Komutanlığı'na atandı. Görevini Kasım 1920 - Ağustos 1921 tarihleri arasında sürdü. Bu görevi sırasında İtalyanlar ile siyasi ve askeri iş birliğini geliştirdi. Kütahya-Eskişehir Muharebelerinde TBMM Ordusu'nun geri çekilmesi ve komuta kademesinde yapılan değişiklikler üzerine tekrar cephede görevlendirildi ve Sakarya Meydan Muharebesi devam ederken, gösterdiği kahramanlıklardan dolayı Miralay rütbesine terfi etti.
İkinci Rütbeden Kılıçlı Mecidi Nişanı, Harp Madalyası, Gümüş liyakat ve İmtiyaz Madalyaları, Avusturya-Macaristan Harp Madalyası, Alman Demir Salip Nişanı, İstiklâl Madalyası ve Takdirname sahibidir.
Music from the OC: Mix 1
Music from the OC: Mix 1 televizyon dizisi The O.C'nin müziklerinden oluşturulmuştur.
İstanbul'daki ormanlar
İstanbul ormanları, yerleşim alanlarının çevresine ve dışına yayılan ağaçlık alanlardan oluşmaktadır. İstanbul ilinin, coğrafi konumu, topoğrafik yapısı, yükseltili arazisi, toprak ve iklim özelliklerinin etkisiyle doğal orman oluşumuna elverişli bir konumda bulunmaktadır.
İklim ve toprak koşulları arasında büyük farklılıklar gözlemlenmediği için ormanların doğal yetişme alanı ilin hemen her yanına dağılsa da, yağışın daha bol görüldüğü Karadeniz kıyılarında, güney kıyıları ve iç bölgelere oranla daha yoğun ormanlar barındırmaktadır. Çarpık kentleşme ve nüfus artışı gibi toplumsal sorunlar, İstanbul'da orman alanlarının özellikle 1950'lerden sonra hızla gerilemesine yol açmıştır. İstanbul ilinin toplam alanı 537.917,7 hektar olup; günümüzde bunun 238.710,4 hektarını ormanlık alanlar, 299.207,3 hektarını açık alanlar oluşturmaktadır.
Kuzey ormanları
İstanbul'un kuzey ormanları, Karadeniz ikliminin etkisinde biçimlenmiştir. Kuzey kesimlerde Karadeniz iklim özellikleri gözlemlenmekte; buna bağlı olarak sıcaklık ve yağış miktarı ilin güneyine göre değişiklikler göstermektedir. Kuzeyde yağışın fazlalığı ve sıcaklığın daha elverişli olması, toprakta bol miktarda humus oluşumuna olanak sağlamıştır. Güney kesimlerdeyse kurak dönemin uzunluğu ve don döneminin kısalığı humus oluşumunu azaltmıştır. Bu nedenle kuzeyde nemcil karakterde ormanlar oluşurken, güneyde kuraklığa dayanıklı türlerden oluşan ormanlar gelişmiştir.
Nemcil ormanlar, en kuzeyde Karadeniz kıyılarından başlayarak içlere kadar sokulurlar. Vadi içlerinde ve yükseltilerin kuzeye bakan yamaçlarında ormanlar en gür ve gelişkin hâllerinde bulunurlar. Bu orman özellikleri, ilin her iki yakasında da hemen hemen aynıdır. Çatalca Yarımadası'nda da Kocaeli Yarımadası'nda da kuzey yamaçlar nemcil ormanlarla, güney yamaçlar kuraklığa dayanıklı türlerle kaplıdır. İç kesimlerde Karadeniz etkisinin kaybolduğu bölgelerde çeşitlilik büyük ölçüde azalır ve tekdüze bitki yayılımları başlar.
İstanbul'un kuzey ormanları insan etkisiyle bozulmaya başladığında, yerlerini maki elemanları almaya başlar. Bu makilik alanlar, türce daha az olsa da, iklim ve toprak yapısı nedeniyle daha gürbüz bir yapıda görülürler. Çoğu yerde maki elemanları, kocayemiş, defne ve akçakesmelerden oluşur. Kuzeyde yetişen türlere göre daha gür ve boylu olduklarından birer ağaç görünümü alabilirler.
İstanbul'un kuzey ormanlarında görülen türler arasında sapsız meşe, saplı meşe, doğu kayını, Anadolu kestanesi, adi gürgen, gümüşi ıhlamur, adi kızılağaç, ova karaağacı, ova akçaağacı ve titrek kavak sayılabilir. Bunlar içinde sapsız meşe, kuzey ormanları içinde toplamda %75'lik bir paya sahiptir. Bunu Balkanlara özgü Macar meşesi izler. İstanbul'da sapsız meşenin ardından en çok görülen ağaç türü kestane idi. Ancak 1950-1960'lardan sonra Phytophthora cambivora adlı bir patojenin neden olduğu mürekkep hastalığının tüm İstanbul ormanlarına yayılması sonucu kestaneler bugün hemen hemen İstanbul ormanlarından silinmişlerdir.
Güney ormanları
Güney ormanları, genel olarak insan kaynaklı bozulmanın en yoğun görüldüğü alanlardır. Bu ormanların büyük bölümü hızla artan nüfusa yeni yerleşim alanları açmak amacıyla yok edilmiştir. Şehir içinde yer yer çevresi yerleşim alanlarıyla sarılmış dar orman parçaları görülmesi, bu tahribatın en önemli göstergelerindendir. Bu tür daha çok Anadolu Yakası'nda görülür. Daha küçük çaplı ağaçlık alanlar ise günümüzde çevreleri kapatılmak suretiyle korunmaktadırlar. Bu alanlar, koru olarak adlandırılmakta ve ziyarete açık park olarak kullanılmaktadır.
İstanbul'un güney ormanlarını oluşturan kuraklığa dayanıklı ağaç türleri arasında Türk meşesi, mazı meşesi, doğu gürgeni, geyik dikeni, kuş üvezi, çiçekli dişbudak, çakal eriği, muşmula; çalı ve maki elemanı olaraksa kocayemiş, akçakesme, ateş dikeni, İspanyol katırtırnağı, boyacı katırtırnağı, katran ardıcı görülebilir.
Orman bölge müdürlüğü
İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü, Marmara Bölgesi'nin kuzeyinde yer alan ormanların korunması, genişletilmesi, orman köylülerinin kalkındırılması ve ormancılığın geliştirimesi gibi amaçlarla 7 Şubat 1951 yılında kurulmuştur. Başlangıçta İstanbul, Kocaeli, Sakarya, Kırklareli, Tekirdağ ve Edirne illerini kapsarken, 9 Ocak 1958 tarihinde Adapazarı, 21 Ağustos 1697 tarihinde Çanakkale Orman Bölge Müdürlüklerinin kurulması ve 14 Aralık 1983 tarihinde Yalova'nın Bursa Bölge Müdürlüğüne bağlanmasıyla sınırları büyük oranda daralmıştır. 28 Kasım 1988 tarihinde Edirne ve Tekirdağ İşletme Müdürlükleri kurulmuş İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü sınırları yeniden değişmiştir. Tekirdağ İşletme Müdürlüğü 11 Şubet 2004 tarihinde kapatılmış, Edirne ve Lalapaşa Orman İşletme Müdürlükleri Kırklareli Orman İşletme Müdürlüğü'ne bağlanarak bölge müdürlüğü sınırları yine değişikliğe uğramıştır.
Consumer Electronics Show
Consumer Electronics Show (CES), her yıl Ocak ayında Las Vegas, Nevada'da Consumer Electronics Association tarafından düzenlenen tüketici elektroniği fuarı. Merkez bölümü Las Vegas Convention Center'da olup farklı yerlerde de ek aktiviteler düzenlenen fuar Comdex fuarının iptalinden sonra Amerika kıtasında gerçekleşen en önemli teknoloji fuarlarından birisi haline gelmiştir.
İlk CES Haziran, 1967 de New York da düzenlendi. 1978 - 1994 yılları arasında iki yılda bir gerçekleşen fuarda günümüzde birçok önemli marka yeni ürün ve teknolojilerinin ilk tanıtımlarını gerçekleştiriyor.
CES'de gerçekleşen ilk tanıtımlardan bazıları:
Emisyon spektrumu
Kimyasal elementlerin ya da kimyasal bileşiklerin emisyon spektrumu atom ya da moleküllerin yüksek enerji seviyesinden düşük enerji seviyesine geçişinden elde edilen elektromanyetik radyasyonun frekans spektrumudur. Yayılmış fotonun enerjisi iki enerji düzeyi arasındaki farka eşittir. Her atom için birçok mümkün geçişler vardır ve enerji düzeyleri arasındaki her geçiş spesifik enerji farkına sahiptir. Bu farklı geçişlerin toplamı, farklı ışınlar halinde gönderilmiş dalga boylarına ve emisyon spektrumunun düzenlenmesine neden olur. Her elementin emisyon spektrumu özeldir. Dahası, spektroskopi elementlerin madde içindeki bilinmeyen kompozisyonunu tespit etmek için kullanılabilir. Buna benzer olarak, moleküllerin emisyon spektrumları maddelerin kimyasal analizlerinde kullanılabilir.
Emisyon
Fizikte, emisyon, parçacığın yüksek enerjili kuantum mekanik düzeyden düşük foton emisyonuna doğru ışık üretimi sonucu çevrilmesi sürecidir. Elde edilen ışık sıklığı geçiş enerjisidir. Enerji muhafaza edilmek zorunda olduğundan, iki düzey arasındaki enerji farkı foton tarafından taşınan enerjiye eşit olacaktır. Geçişlerdeki enerji düzeyleri çok büyük mesafeli sıklıklarda emisyona neden olur. Örnek olarak, görülebilir ışık atom ve moleküllerde elektron eşleşmesi sonucunda flüoresans olarak adlandırılan olay sonucunda elde edilir. Buna karşın nükleer dönme geçişleri düşük enerjili radyo dalgaları yayarken, nükleer kabuk geçişleri yüksek enerjili gama ışınlarını yayabilir.
Herhangi bir cismin yayma gücü ışığın cisim tarafından ne kadar yayımlanmış olduğuyla belirlenir. Bu durum, Stefan-Boltzmann yasası aracılığıyla cisimlerin diğer özellikleriyle ilgili olabilir. Birçok cisim için, emisyon miktarları renk derecesi ve emisyon çizgilerinin görünüşüne neden olan dereceye ve cismin spektroskopik kompozisyonuna bağlı olarak çeşitlilik gösterir. Birçok dalga boyları üzerinde yapılan kesin ölçümler maddeyi emisyon spektroskopisi aracılığıyla belirlemeye olanak tanır.
Orijinler
Atomdaki elektronlar uyarıldığında, örneğin ısıtıldığında, oluşan enerji elektronları daha yüksek orbitallere iter. Elektronlar uyarılmış hallerini terk edip eski seviyelerine geri döndüklerinde enerji, foton halinde yeniden dışarı salınır. Foton’ un dalga boyu (ya da frekansı) iki seviye arasındaki enerji farkı ile belirlenir. Dışarı salınan fotonlar elementlerin spektrumlarını oluşturur. Bir elementin atomik emisyon spektrumunda sadece belirli renklerin görünmesi gerçeği, ışığın sadece belirli frekanslarının salındığı anlamına gelir. Bu frekansların her biri aşağıda belirtilen formül aracılığıyla enerjiye bağlıdır.
E fotonun enerjisi anlamına gelirken, V fotonun frekansı ve h ise Planck sabiti anlamına gelir. Bu sadece belirli miktarda enerjiye sahip fotonların atomlar tarafından salındığını neticelendirir. Atomik emisyon spektrumu prensibi, çeşitli renklerdeki neon işaretlerini, aynı zamanda kimyasal yanma testleri sonuçlarını (aşağıda açıklanmıştır) açıklar. Bir atomun yayabileceği ışığın frekansları elektronların bulunabileceği seviyelere bağlıdır. Elektronlar uyarıldıkları zaman daha yüksek enerjili seviyelere veya orbitallere taşınır. Elektron eski seviyesine döndüğü zaman, ışık yayılır. Yan taraftaki fotoğraf Hidrojen’ in görünür ışık emisyon spektrumunu gösterir. Eğer sadece bir Hidrojen atomu olsaydı, o anda sadece bir dalga boyu gözlemlenebilirdi. Örnek farklı başlangıç ve bitiş enerjilerine sahip birçok Hidrojen atomu içerdiği için, birçok muhtemel emisyonlar gözlemlenebilmiştir. Bu farklı kombinasyonlar, farklı dalga boyuna sahip eşzamanlı emisyonları doğurur.
Molekül Kaynaklı Radyasyonlar
Elektronik geçişler yukarıda tartışılmasına rağmen, bir molekülün enerjisi rotasyonel, titreşimsel ve vibronik (titreşimsel ve elektroniğin kombinesi) geçişler sayesinde de değişebilir. Bu enerji değişimleri spektral şeritler olarak da bilinen birbirine yakın birçok farklı spektral doğru gruplarının oluşumuna sebebiyet verir. Çözümlenmemiş spektrum şeritleri, spektral süreç halinde de görünebilir.
Emisyon Spektroskopisi
Işık, farklı dalga boylarının elektromanyetik radyasyonlarından meydana gelir. Dolayısıyla, elementler veya bileşimleri ateş üstünde veya elektrik kıvılcımı ile ısıtıldığında elementler ışık halinde enerji yayar. Bu ışığın spektroskop yardımı ile analizi bize süreksiz bir spektrum verir. Spektroskop ve spektrometre, farklı dalga boylarına sahip ışıkların bileşenlerine ayırılmasında kullanılan bir araçtır. Spektrum, doğru spektrumu adı verilen doğru demetinde görülür. Bu doğru spektrumuna, elementin içinde meydana geldiği için atomik spektrum da denir. Her bir elementin farklı bir atomik spektrumu vardır. Bir elementin atomları tarafından üretilen doğru spektrumları, bir atomun sadece belirli bir miktarda enerji yayabileceğini gösterir. Bu, sınırda bulunan elektronların herhangi bir miktarda değil, sadece belirli bir miktarda enerjiye sahip olabileceğini gösterir. Emisyon spektroskopi, periyodik cetveldeki her element için farklı bir değere sahip olduğundan maddenin bileşimini kararlaştırmada kullanılabilir. Örneğin astronomik spektroskopi: elde edilen ışık analiz edilerek yıldızların tanımlanması. Bazı elementlerin emisyon spektrum karakterleri bu elementler ısıtıldığında açıkça çıplak gözle görülür. Örnek olarak, platin kablo stronsiyum nitrata batırıldığında ve aleve maruz bırakıldığında, stronsiyum nitrat atomları etrafa kırmızı renk yayar. Buna benzer olarak, bakır aleve maruz bırakıldığında, alev yeşil renge dönüşür. Bu belirli karakteristikler, elementlerin atomik emisyon spektrumu tarafından belirlenmesine olanak tanır. Yayılan ışıkların tamamı çıplak gözle fark edilemez, çünkü spektrum ayrıca ultraviyole ışınlar ve kızılötesi aydınlatma içerir. Emisyon, uyarılmış gaz direkt olarak spektroskoptan geçirildiği görüldüğünde oluşur.
'''Emisyon spektroskopisi''', atomların ya da moleküllerin uyarılmış hallerinden alt enerji seviyesine geçişleri boyunca dışarı verilen fotonların dalga boylarını mercek altına alan spektroskopik tekniktir. Her bir karakteristik ayrık dalga boyları kümesini elektronik yapısına göre dışarı verir ve bu dalga boylarını gözlemleyerek, tipik örneklerin doğadaki güçlere özgü kompozisyonuna karar verilebilir. Emisyon spektroskopisi 19.yüzyılın sonlarına doğru geliştirilmiştir ve en sonunda kuantum mekaniklerine sebep olan atomla ilgili emisyon spektrumlarının teorik olarak açıklanması için efor gösterilmiştir.
Atomları uyarılmış duruma getirebilmek için birçok yol vardır. Elektromanyetik radyasyon ile etkileşim flüoresans spektroskopisinde, protonlar ya da Parçacık-Uyarılmış X-ışını Emisyonu ve elektronlar ya da Enerji-dağıtıcı X-ışını spektroskopisi ya da X-ışını flüoresans içerisindeki diğer ağır parçacıklarda kullanılır. En basit metodu tipik örneği, örnek atomlar arasındaki çarpışmalarla üretilen uyarımdan sonra yüksek derecede ısıtmaktır. Bu metot alev emisyon spektroskopisinde kullanılır ve ayrıca Anders Jonas Ångström tarafından 1850 yıllarında, ayrık emisyon çizgilerini keşfettiği zaman kullanılmıştır.
Emisyon çizgilerine belirli dereceye kadar enerji içeren enerji seviyelerindeki geçiş neden olsa da, sonlu genişliklere sahiptirler. Başka bir deyişle, birden fazla ışık dalga boyundan oluşmuşlardır. Bu spektral çizgi genişletmesi birçok farklı sebebiyetlere sahiptir.
Tarihçe
Sıcak gazların emisyon çizgileri ilk olarak Ångström tarafından keşfedildi ve daha sonrasında bu teknik David Alter, Gustav Kirchhoff ve Robert Bunsen tarafından geliştirildi.
Alev Emisyon Spektroskopisindeki Deneysel Teknikler
İlgili maddeleri içeren çözelti analiz edilmek için yakıcı içerisine konulmuştur ve alev içerisinde serpinti olarak dağılmıştır. Çözelti önce iyi bir şekilde bölünen, gaz atomlarının ve iyonlarının üretildiği alevin en sıcak bölgesine giden katı parçacıklarını terk ederek buharlaşmıştır. Elektronlar yukarıda tanımlandığı gibi uyarılmıştır. Monokromatörlerin bu basit belirlemenin yapılması için kullanılması yaygındır.
Basit bir düzeyde, alev emisyon spektroskopisi sadece alev ve metal tuz örnekleri kullanılarak gözlemlenebilir. Bu niteleyici analiz metoduna alev testi denir. Örnek olarak, alev içerisine yerleştirilmiş sodyum tuzu sodyum iyonlarından sarı renkte parlarken, stronsiyum iyonlarından dolayı kırmızı olarak parlar. Bakır kablo mavi renkte alev yaratırken, klorür mevcudiyeti CuCl’nin moleküler katkısından dolayı yeşil rengi verir.
Emisyon Katsayısı
'''Emisyon katsayısı''' fizikte hesaplanmış değerleri olan elektromanyetik kaynaktaki birim başına düşen güç çıkışıdır. Gazların emisyon katsayısı ışık dalga boyuna göre değişiklik gösterir. Ayrıca çevresel emisyonların kütle ile ölçülmesinde kullanılır.
Işığın Saçılması
Thomson saçılmasında yüklü parçacıklar özel durumlu ışık altında radyasyon açığa çıkarırlar. Parçacık sıradan atomsal elektron olabilir, yani emisyon katsayısı pratik uygulamalara sahip olabilir.
Eğer X dV dΩ dλ hacim elementi dV tarafından katı açısı dΩ içerisine λ ve λ+dλ dalga boyları arasındaki her birim zamana düşen enerji saçılmasıysa emisyon katsayısı X’tir.
Kendiliğinden Olan Emisyon
Foton tarafından yayımlanan ısıtılan madde, derecesi ve toplam güç radyasyonuyla ilişkili monokromatik emisyon katsayısına sahiptir. Buna bazen “Einstein Katsayısı” denir ve kuantum mekanik teorisinden sonuca varılır.
Enerji Spektrumu
Enerji spektrumu büyük parçacık topluluklarındaki enerji ayırımıdır. Dalga enerjisinin dalga sıklığına göre fonksiyonunun istatistiksel olarak gösterimidir ve spektral fonksiyonun deneyime dayalı olarak tahmin edicisidir.
Schrödinger denklemleri ve sınır şartları kümesi öz değer problem olarak şekillenmiştir. E’nin mümkün değerine öz değer enerjisi denir. Dalga fonksiyonunun sıfırdan farklı çözümlerine öz değer durumu denir.
Elektromanyetik spektrum ayrıca elektromanyetik radyasyonun enerjiye bağlı dağılımı olarak gösterilebilir. Dalga boyu, sıklık ve enerji arasındaki ilişki:
Fizik alanındaki enerji spektrumuna örnek olarak okyanus kıyısındaki dalga kırılmasıdır. Bazı dalgaların diğerlerinden daha büyük olduğu gözlemlenebilir.
Optik Spektroskopi ve Astrofizik ile İlgili Uygulama
Enerji spektrumları sıklıkla astrofizik ile ilgili spektroskopide kullanılır.
Çizilmiş büyüklük, enerji birimleri, dalga boyu kere her birimdeki dalga boyu enerjisidir ve bu yüzden kesin olarak her bir dalga boyunun miktar enerjisini gösterir. Her birim dalga boyundaki enerji ve tepe noktasındaki sıklık enerjisi, sıklık ve dalga boyu arasındaki karşılıklı ilişkiden dolayı önemli ölçüde değişik dalga boylarıdır.
Değişen Türkiye Partisi
Yüksek lisans ve doktora çalışmalarını ekonomi alanında yurt dışında yapan Gökhan Çapoğlu tarafından 24 Şubat 1998 tarihinde kuruldu. Bilkent Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak görev yaparken DSP'den siyasete atılan ve sonrasında partiden ayrılan Çapoğlu, aynı zamanda kurduğu partinin genel başkanı oldu. 1999 Genel Seçimlerinde % 0.12 oy alan partinin 3 Mart 2002 tarihinde 1. Olağanüstü Büyük Kongresini topladığı, yapılan bu toplantıda mali faaliyet raporunun kabulü, ibrası ve Değişen Türkiye Partisi (DEPAR)’nin kapanması konusunda toplantıya katılan 15 delegenin oybirliğiyle karar alındığı anlaşılmaktadır.
Şandor
Şandor, Hindistan'da Kushavati nehrinin kıyısında panoramik bir köydür.
Tarih
Şandor, daha sonra bilinen adıyla Şandapur, Kadamba Krallığının 11. yüzyıl sonlarına kadara başkentliğini yapmıştır.
Coğrafya
Şandor koordinatlarında yer alır. Ortalama rakımı 2 metres (7 feet).
Ulaşım
Margao'ya karayolu ile bağlıdır. Ayrıca bir tren istasyonu bulunmaktadır.
Braganza Evi
Braganza evi(The Braganza House) 17. yüzyılda inşa edilmiş büyük bir evdir. Bugün ise aynı girişten girilen iki ayrı eve bölünmüştür.