cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas Whittemore
Bizans çalışmaları
1948'den itibaren İstanbul Kariye Kilisesi'ndeki mozaiklerin restorasyonu ile ilgili bir program için sponsor oldu.
Endovasküler koil uygulaması
Endovasküler koil uygulaması, intrakraniyal anevrizmalar ve vücuttaki bazı kanama odakları için uygulanabilen damar içi bir tedavi yöntemidir. İşlemde mikrocerrahi ile çıkartılabilir nitelikte platin teller kullanılarak anevrizmaya giden kan dolaşımınının azaltılması ve bu sayede damar içinde oluşmuş boşluktaki kan akımının giderilmesine dayanmaktadır. Serebral anevrizmalar için iki ana tedaviden biridir. Diğer tedavi yöntemi cerrahidir ve klipsler aracılığı ile ilgili damar bölgesinin kapatılmasına dayanmaktadır.
Tıbbi kullanımlar
Endovasküler koil uygulaması serebral anevrizmaları tedavi etmek için kullanılır. Ana amaç, rüptüre olmamış anevrizmalarda yırtılmayı önlemek, rüptüre anevrizmalarda ise kan dolaşımını anevrizma boşluğunda sınırlayarak tekrar kanamanın önlenmesidir. Klinik olarak, bölgeye gönderilen materyal (paketleme) yoğunluğunun anevrizma hacminin %20-30'u veya daha fazlası olması önerilir. Genellikle birden fazla telin yerleştirilmesini gerekmektedir. Anevrizmaların hassas yapısı nedeniyle daha yüksek miktarları yerleştirmek zodur. İşlem sırasında intraoperatif rüptür (işlem esnasında kanama) oranları %7,6 kadar ulaşmaktadır. Rüptüre anevrizmalarda, ilk rüptürden sonraki ilk birkaç hafta içinde tekrar kanama riskinin yüksek olması nedeniyle rüptürden hemen sonra koil işlemi yapılır. Endovasküler koil uygulaması için en uygun hastalar, anevrizma boyun boyutu küçük (tercihen <4 mm olan, lümen çapı <25 mm ve ana damardan uzakta olanlar) olan hastalardır. Daha büyük anevrizmalar, hem daha gevşek paketleme yoğunlukları (daha fazla koil malzemesi gereklidir) hem de artmış kan akımına sahiptirler. Yüksek kan akımı koilleme işlemini zorlaştırabilir. Bununla birlikte, teknolojik gelişmeler, diğer birçok anevrizmanın koilleme işlemi yapılmasını mümkün kılmıştır.
Sonuçlar
Çeşitli çalışmalar geleneksel cerrahi kliplemeye karşı endovasküler koillemenin etkinliğini araştırmıştır. Akla gelen öncelikli risk yeniden kanama veya başka bir yerden yeni yolak oluşma olasılığını içerir. Daha az invaziv olması nedeniyle, endovasküler koilleme genellikle cerrahi kırpmaya göre daha hızlı iyileşme süresi sağlar. Bir çalışmada, ölüm ve hastaneye bağımlı kalmada cerrahi işleme göre üstün bulunmuştur. Koilleme için komplikasyon oranları genellikle mikrocerrahiye göre daha düşük bulunmuştur (sırasıyla sarma ve mikrocerrahi için %11.7 ve %17.6). Buna rağmen, sargı için interoperatif yırtılma oranlarının %7,6 gibi yüksek oranda olduğu gösterilmiştir. Koilleme ve açık cerrahi arasındaki iki aylık ve bir yıllık takipte klinik sonuçların benzer olduğu bulunmuştur.
Bildirilmiş nüks oranları oldukça değişkendir. Anevrizmaların %20-50'si işlemden sonraki bir yıl içinde nükseder ve nüks oranı zamanla artar. Bu sonuçlar daha önce diğer endovasküler çalışma grupları tarafından bildirilenlere benzerdir. Diğer bazı araştırmalarda yeni matris yapılı malzemelerin sade platin malzemelerden daha verimli olup olmadığını araştırmıştır.
Uluslararası Subaraknoid Anevrizma Çalışması, endovasküler koil işleminin geleneksel mikrocerrahi kliplemeye karşı etkinliğini araştırmıştır. Çalışma başlangıçta koilleme için çok olumlu sonuçlar vermiştir ancak özellikle metodolojisi eleştirilmiştir. Çalışmanın 2002'de ve sonrasında 2005'te yayınlanmasından bu yana, bazı çalışmalarda koilleme ile daha yüksek nüks oranları bulunurken, diğerleri hangi prosedürün tercih edildiği konusunda net bir fikir birliği olamayacağı sonucuna varmıştır.
Riskler
Endovasküler koil uygulaması riskleri arasında inme, işlem sırasında anevrizma yırtılması ve işlemden sonra anevrizmanın tekrarlaması ve yırtılması yer alır. Ayrıca bazı hastalarda işlem başarılı olmayabilir. Genel olarak, koil uygulaması yalnızca anevrizma yırtılması riski, işlemin risklerinden daha yüksek olduğunda gerçekleştirilir.
Nöroşirürji girişimleri yaşayan hastalara benzer şekilde bu işlemde de enerji ihtiyacında artış olmaktadır. Artan metabolik hızı telafi etmek için adımlar atılmazsa yetersiz beslenme riski doğabilir.
Mekanizma
Bu faktörler prosedürün başarısı için çok önemli olmakla birlikte, tromboz nihai olarak biyolojik süreçlere bağlıdır. Koil sadece sürecin gerçekleşmesi için uygun koşulları sağlar ve anevrizmanın kapanmasına yardımcı olması beklenir..
İşlem
Endovasküler koil genellikle bir girişimsel nöroradyolog veya beyin cerrahı tarafından genel anestezi altında yapılır. Tüm prosedür floroskopik görüntüleme rehberliğinde gerçekleştirilir. Femoral arterden bir kılavuz kateter sokulur ve anevrizmaya yakın bir bölgeye ilerletilir. Ardından anevrizmayı lokalize etmek ve değerlendirmek için anjiyografi yapılır. Bundan sonra, anevrizmaya bir mikro kateter yönlendirilir.
Jérémy Ferrari
Jérémy Ferrari (d. 6 Nisan 1985) Fransız aktör ve komedyen.
Endovasküler koil uygulaması
İşlem
Tedavi aşamasında mikrokateter kullanılarak anevrizmaya yerleştirilen platinden yapılmış ayrılabilir koil materyalleri kullanır. Platin olan Guglielmi Ayrılabilir Bobinler (GDC), biyopolimer ile kaplanmış Matrix bobinler ve hidrojel kaplı bobinler başta olmak üzere çeşitli tip koil materyalleri mevcuttur. Bu materyaller ayrıca çeşitli çaplarda, uzunluklarda ve kesitlerde mevcuttur. Bir çerçeve oluşturmak için önce anevrizma duvarı boyunca bir koil yerleştirilir, daha sonra çekirdek daha fazla koil materyali ile doldurulur. Sona doğru giderek daha küçük bobinler de kullanılabilir. Uygulama başarısı ana artere bir kontrast boya enjekte edilerek ve floroskopi sırasında boyanın anevrizma boşluğuna akıp akmadığını kalitatif olarak belirleyerek belirlenir. Herhangi bir akış gözlenmezse işlem tamamlanmış kabul edilir. Geniş boyunlu anevrizmalarda stent kullanılabilir.
Zilog Z80
Z80, Zilog tarafından başlangıç ​​şirketinin ilk ürünü olarak tanıtılan 8 bitlik bir mikroişlemcidir.
Endovasküler koil uygulaması
Tarihçe
Endovasküler koil uygulaması, 1970 ve 1990 yılları arasında elektronik, beyin cerrahisi ve girişimsel radyoloji alanında meydana gelen bir dizi yeniliğin sonucunda geliştirilmiştir. Prosedürün kendisi cerrahi girişim ile karşılaştırılmıştır. Ancak gelişen zamanda birçok merkezde altın standart uygulama haline gelmeiştir.
Zilog Z80
Z80, 1974'ün sonlarında Federico Faggin tarafından tasarlandı ve 1975'in başlarından itibaren kendisi ve 11 çalışanı tarafından geliştirildi.
Endovasküler koil uygulaması
Damar içinin doldurulması
Trombozu indüklemek için metal koillerin kullanıldığı ilk belgelenmiş teknik, 1974'te Mullan tarafından gerçekleştirildi. Kraniyotomi ile anevrizma duvarını dışarıdan delerek dev bir anevrizmaya bakır materyaller yerleştirildi. Beş hasta öldü, on tanesi nispeten olumlu sonuçlandı. Tekniğin birçok anevrizma türü için uygun olmamasına ek olarak, gerekli özel ekipman ihtiyacı nedeniyle popülerlik kazanmadı. Daha sonra, 1980'de, Alksne ve Smith tarafından sınırlı bir hasta grubunda metil metilkrilat içinde süspanse edilmiş demir kullanılarak benzer teknikler geliştirildi. Düşük morbiditeli 22 vaka serisinde ölüm olmadı. Bu teknik ayrıca cerrahi işlmedeki ilerlemeler nedeniyle ilerleme şansı bulamadı.
Endovasküler yaklaşımlar
İnvaziv yöntemlerden kaçınmanın bir yolu olarak, erken endovasküler müdahaleler, ana arteri korurken anevrizmayı tıkamak için ayrılabilir ve ayrılamaz balon kateterlerin kullanım temeline dayanıyordu. Yenilikçi yaklaşıma rağmen, anevrizmaların genellikle balonun şekline uyum sağladığı ve daha yüksek anevrizma rüptürü vakalarına neden olduğu bulundu. Bu prosedür, yüksek morbidite ve mortalite oranı nedeniyle "kontrol edilemez" olarak kabul edildi ancak endovasküler yaklaşımın birçok anevrizma için uygulanabilir olduğunu gösterdi. Endovasküler sarmallar daha sonra 1989'da Hilal ve arkadaşları tarafından kullanıldı ancak bunlar kısa, sert sargılardı. Ayrıca kontrol edilemiyordu ve anevrizmanın yoğun bir şekilde doldurulamıyordu. Kontrol edilebilir mikro kılavuz tel sistemleri daha sonra kullanıldı.
Ayrılabilir koil sistemi
1983'te kafa içi anevrizmalar için elektrikle indüklenen tromboz oluşturulabileceği ilk kez tarif edildi. Paslanmaz çelik bir elektrot, elektrotrombozu uyarmak için anevrizmaya pozitif bir akım sağladı. Minimal oklüzyon elde edildi. Ancak araştırmacılar elektroliz nedeniyle elektrotun aşınmasının bir ayırma sistemi olarak daha faydalı olacağını keşfettiler. Çıkarılabilir koiller, ilk olarak 1991'de Guglielmi ve arkadaşları tarafından platin malzemeden yapılmıştır. Kontrol edilebilir bir mikro kılavuz tel sistemi ile birleştirildiğinde, bir anevrizmayı tamamen doldurmak için birden fazla koil materyali yerleştirilebiliyordu.
Araştırma
Vaskülatür modellemenin karmaşıklığı göz önüne alındığında, bir müdahaleden önce ve sonra bir anevrizmanın hemodinamisinin ortaya konmasına yönelik birçok araştırma yapılmıştır. Parçacık görüntü hızı (PIV) ve hesaplamalı akışkanlar dinamiği / sonlu eleman analizi (CFD/FEA) gibi teknikler, araştırmanın yönünü etkileyen sonuçlar vermiştir. Ancak bugüne kadar hiçbir model mevcut tüm faktörleri hesaba katamamıştır. In-silico araştırma yönteminin avantajları arasında değişken seçme esnekliği yer alır, ancak karşılaştırmalı bir çalışma, simülasyonların PIV'ye kıyasla sonuçlara aşırı vurgu yapma eğiliminde olduğunu ve kesin değerlerden ziyade eğilimler için daha faydalı olduğunu bulmuştur.
Tıbbi görüntüleme teknikleri, özellikle BT anjiyografi, hastaya özel anatominin 3D rekonstrüksiyonlarını oluşturmak için kullanılabilir. CFD/FEA ile birleştirildiğinde, hastaya özel simülasyonlarda hemodinami tahmin edilebilir. Böylece klinisyene trombüs oluşumunu en iyi şekilde indüklemek için cerrahi planlama ve sonuç değerlendirmesi için daha fazla yol gösterici olabilir. Bununla birlikte, çoğu bilgisayar modeli, damar sistemi için katı duvarlar (elastik olmayan), fiziksel koil malzemesi yerine gözenekli bir ortamın ikame edilmesi ve sıvı davranışı için navier-stokes dahil olmak üzere birçok varsayımı kullanır. Bununla birlikte, in-vivo bobin davranışının simülasyonları için algoritmalar da dahil olmak üzere yeni tahmin modelleri geliştirilmektedir.
Zapp (müzik grubu)
Zapp, 1977'de kurulan Amerikalı funk müzik grubu. <references responsive="" group="Kaynakça" />
Berberin
Berberin, benzilizokinolin alkaloitlerinin protoberberin grubundan bir kuaterner amonyum tuzudur. Berberis vulgaris, Berberis aristata gibi Berberis cinslerinde; Mahonia aquifolium, Hydrastis canadensis, Xanthorhiza simplicissima, Phellodendron amurense, Coptis chinensis, Tinospora cordifolia, Argemone mexicana ve Eschscholzia californica gibi bitkilerde bulunur. Berberin genellikle köklerde, rizomlarda, gövdelerde ve kabukta bulunur.
Berberis türleri, sarı renklerinden dolayı yün, deri ve ahşap boyamada kullanılmıştır. UV ışık altında berberin güçlü bir sarı floresans gösterir, bu durumdan histolojide mast hücrelerindeki heparinin boyanmasında yararlanılır. Doğal bir boya olarak berberinin renk indeksi 75160'dır.
Türkiye Reklam Arşivi
Türkiye Reklam Arşivi, Ankara'da bulunan Türkiye'nin basılı reklam arşivi olan ve 1920'lerden bugüne Türkiye'de üretilen reklamları ve diğer görsel medyaları koruyan bağımsız bir arşiv projesidir.
Tarihi
Arşiv, dijital pazarlama, reklamcılık ve iletişim alanında araştırma ve eğitim faaliyetlerinde bulunan Medya Akademi tarafından kuruldu.
Türkiye reklamcılık tarihine ışık tutan çalışmaları dijital ortama taşınarak ve ücretsiz erişime açıldı. 01.01.2022 tarihine kadar en az 2500 eserin arşive kazandırılması planlanıyor.
Xanthotis
Xanthotis Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Sant'Elena, Venedik
Bazen Santa Lena olarak da adlandırılan Sant'Elena, İtalya'nın Venedik kentindeki Castello bölgesi'nin en doğu ucunda bulunan Gotik tarzı bir Roma Katolik kilisesidir.
Tarih
Bu site bir zamanlar Sant'Elena adasıydı, bir zamanlar şehirden yürüyerek ulaşılamıyor, ancak şimdi Venedik'in doğu ucunu temsil ediyor. Buradaki ilk şapel, 1028'de Augustinian rahipleri tarafından inşa edilmiş ve İmparatoriçe Saint Helena'ya adanmıştır. 1175'te buraya bir manastır ve hastane inşa ettiler. 1211'de St. Helena'nın cesedi, bu manastırdan keşiş Aicardo tarafından Konstantinopolis'ten Venedik'e nakledildi. Kiliseye kalıntıları için bir şapel eklediler. 1407'de manastır harap olmuş ve külliye Olivetani tarikatına bağlanmıştır. 1810'da kilise, Napolyon yönetimi altında kutsallaştırıldı.
Varsayımsal olarak St Helen'in kalıntılarını içeren vazo, Castello'daki San Pietro Bazilikası'nda gizlendi ve kilisenin Rönesans portalı Sant'Aponal kilisesine transfer edildi.
Sant'Elena 1928'de yeniden kutsandı ve Servite Nişanı'na verildi. St. Helena vazosu iade edildi; çan kulesi yeniden inşa edildi; ve orijinal portal değiştirildi. Napolyon döneminde taşınan Magi'nin St. Helena ile hayranlığını gösteren ana sunak, Pinacoteca di Brera'da hala duruyor.
Açıklama
Tuğla cephedeki tirizli pencereler ve gül pencere Gotik tarzdadır. Portalın üzerinde, Venedikli bir amiral olan Capello'nun Aziz'in önünde diz çöktüğü Rönesans tarzı Vettore Capello Anıtı (1467); heykeltıraş Floransalı Niccolò di Giovanni'ye aittir.
1558 yılında inşa edilen orijinal çan kulesi, 19. yüzyılın başlarında yerle bir edilmişti. Ana sunak, Floransa'daki Sette Santi Fondatori Kilisesi'nde bulunanın bir kopyasıdır. İç kısım çoğunlukla boştur; resimlerin birçoğu şu an Gallerie dell'Accademia'da bulunmaktadır.
Bitişik Manastırdan sadece manastırın bir kısmı ve merkezi kuyu başı kalmıştır. Bu binalar artık dünya barışına adanmış bir vakfa ev sahipliği yapıyor.
Melithreptus
Melithreptus, Meliphagidae familyasına bağlı bir kuş cinsidir.
Melitograis
Melitograis Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Carla Lazzari
Carla Lazzari (d. 19 Ağustos 2005), bilinen adıyla Carla, Fransız şarkıcı. Carla 2019 Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması'nda Fransa'yı "Bim bam toi" adlı şarkıyla temsil etmiş, beşinci olmuştur. Ayrıca Paris'te yapılan 2021 Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması'nın sunucularından biri olmuştur.
Biyografi
Lazzari, güneydoğu Fransa'daki Alpes-Maritimes bölgesinde Nice yakınlarındaki Châteauneuf-Villevieille'de doğmuştur. Müzisyen ve şarkıcı ailenın kızı olarak doğmuştur. 5 yaşında Nice Konservatuvarı'na girmiştir.
2018 yılında The Voice Kids France yarışmasının finalinde 4. olmuştur.
Melipotes
Melipotes Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Nikomedialı Pantaleimon
Nikomedialı Pantaleimon (Greek: Πανταλέων – İngilizce: Pantaleon) (275, Nikomedia - 27 temmuz 305, Nikomedia) 305 yılındaki Diocletianus zulmünün şehitlerinden birisidir, Bitinya’daki Nikomedia (Günümüzde İzmit) şehrindendir. Katolik Kilisesi’nde Temmuz 27’de, Ortodoks Kilisesi’nde ise Ekim 10’da anılır.
Pantaleimon adında bir şehidin olduğuna dair kanıtlar olmasına rağmen, hayatının ve ölümünün hikâyesini sadece bir efsane olarak görenlerde vardır.
Hayatı
Pantaleimon zengin bir pagan olan Nikomedialı Eustorgius’un oğludur ve hristiyan olan annesi Eubula tarafından hristiyanlığı öğrenmiştir. Annesinin ölümünden sonra, halen daha küçük bir çocuk olarak hristiyan inancından uzaklaşır. Babasının arzusuyla tıp okur ve Euphrosinos adında ünlü bir hekim olur.
Aziz Hermolaus tarafından (daha sonraki kaynaklarda Nikomedia’nın episkoposu olarak karakterize edilecektir) hristiyanlığa geri kazandırılır, Aziz Hermolaus onu Mesih’in Asklepios, Hipokrat ya da Galen’den daha iyi bir hekim olduğuna, çünkü hem bedensel hem de ruhsal hastalıkarı iyileştirdiğini söyleyerek ikna eder.
Babasının ölümünden sonra, babasının sahip olduğu tüm köleleri özgürleştirmiş ve mirasının çoğunluğunu fakirlere dağıtmıştır.
Kendisine gösterilen Hürmet
Pantaleimon geleneksel olarak bir ağaca bağlı ve bazen de elleri kafasına çivilenmiş olarak resmedilir. Avcunda bir kılıç ve ayaklarına saldıran bir aslan vardır.
Pantaleimon’un kalıntıları Konstantinopolis’e 380 yılında getirilmiştir. Julianus adına bir kilise inşa ettirmiştir. İmparator Şarlman kalıntılarını Fransa’ya götürmüş ve Paris'teki Saint-Denis Bazilikası yakınlarında saklamıştır. Pantaleimon, Luka ile birlikte hekimlerin koruyucu Azizlerindendir.
Myzomela
Myzomela Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Myza
Myza Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Oreornis
Oreornis Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Philemon
Philemon Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Phylidonyris
Phylidonyris Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Plectorhyncha
Plectorhyncha Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Tugay Tunçer
Tugay Tunçer, (d. 1970, Düsseldorf) Türk büyükelçi,
Eğitimi
Orta Doğu Teknik Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nden mezun olmuştur.
Dışişleri Bakanlığı Kariyeri
1994'te Dışişleri Bakanlığı'na girmiştir, 1997-1999 yılları arasında Taşkent, 1999-2002 yılları arasında Vaşington ve 2002-2003 yıllarında Kabil'deki Büyükelçiliklerde görev yapmıştır. 2012-2013 yıllarında Dışişleri Bakanlığı NATO Siyasi İşler Genel Müdür Yardımcılığı'nda Daire Başkanı olarak görev yapmış, 2013-2017 yıllarında Vaşington Büyükelçiliği'nde tekrar görev almış Misyon Şefi Yardımcısı olmuştur. 2017-2021 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı’nda Kuzey Amerika Genel Müdür Yardımcılığı görevini yürütmüştür. 1 Mayıs 2021 itibarıyla Türkiye Cumhuriyeti Abu Dabi Büyükelçisi olarak göreve başlamıştır.
Başbakanlık Kariyeri
2003-2005 yıllarında Başbakanlık Dış Politika Danışmanlığı görevini Başdanışmanlar Ender Arat ve Rafet Akgünay mahiyetinde yürütmüştür.
NATO Kariyeri
2005 senesinde NATO Sekretaryası'nda uluslararası memurluk görevine başlamış ve 2009'a dek NATO'nun Orta Asya Temsilciliği görevini üstlenmiş, 2009-2012 yıllarında ise NATO Karargahı'nda Orta Asya ve Afganistan'dan sorumlu siyasi memur olarak görev almıştır.
Evli ve 2 çocuk babasıdır, İngilizce, Almanca ve Rusça bilmektedir.
Ptiloprora
Ptiloprora Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Prosthemadera
Prosthemadera Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Miltiyadi Aristarki Bey
Miltiyadi Aristarki Bey ( Miltiadis Stavraki Aristarchis), 1859'dan 1866'ya kadar Osmanlı İmparatorluğu tarafından atanan Sisam Beyi idi.
Miltiyadi Bey, Milletin Büyük Okulu'nda okudu ve bir müzik aşığı olarak Pythagorio Lisesi'ni bitirdi. Samia'nın farklı bölgelerinde üç Kız Okulunu, Pisagor meydanını (başkentte) ve Ana Bahçe'yi (bugün Belediye Bahçesi) kurdu. Tigani'yi (şimdi Pythagorio) Sisam Prensliği'nin başkenti yapmak istedi; orada bir liman yaptı ve şehrin sokak düzenini yeniden düzenledi. Sisam Parlamentosu, minnettarlığını ifade etmek için Kokkari'deki onuruna 'Aristarches' adı verilen verimli toprakları bağışladı.
Başlangıçta adil olan kuralları, sonunda katı ve acımasız oldu. Vergi sistemini değiştirdi ve arkadaşlarını kendine düşman yaptı. Hatta Mitilinii ona karşı isyan etti ve Osmanlı ordusunu, Beyliğin ve sakinlerinin hak ve ayrıcalıklarına karşı isyanı bastırmak için kullandı. 1866'da bir halk ayaklanmasıyla devrildi.
Tarihî İsa
İsa'nın varlığı
İsa'nın varlığı bilim insanları tarafından kabul edilir. Ayrıca bilim insanları, İsa'nın tarihselliğini inkâr etme girişimlerini, bilimsel konsensüs tarafından bir yan teori olarak tutarlı bir şekilde reddetmiştir.
Tarihsel varoluş
Antik çağ bilginleri İsa'nın var olduğu konusunda hemfikirdir. Tarihçi Michael Grant, Yeni Ahit'e geleneksel tarihsel metin eleştirisi standartları uygulanırsa, "İsa'nın varlığını, tarihsel figürler olarak gerçekliği asla sorgulanmayan bir yığın pagan şahsiyetin varlığını reddedemeyeceğimiz kadar reddedemeyiz" iddiasında bulunur. Antik çağda, Hristiyanlığa karşı çıkan yazarların; İsa'nın varlığını sorguladıklarına dair hiçbir belirti yoktur.
İsim
İsa, tamlayan Ἰησοῦ ("İsa") ile Latinize edilmiş şeklidir. İbranice ve Aramice bir ad olan Yeşua'dır (, ‘Yešua).YHVH'nin adı olan Yehova'nın kısa biçiminden ve İbranice jascha fiilinin ("yardım et, kurtar") bir biçiminden oluşur. Matta 1:21'de bu ifade Tanrı kurtuluştur veya Tanrı yardım eder şeklinde yorumlanır.
Doğum ve ölüm yılı
Tarihsel kanıtlar kesin bir tarih belirlemeye izin vermeyecek kadar eksiktir, ancak yıl 2 farklı yaklaşımla tahmin edilmektedir:
Gün veya mevsim, koyunlarını gözetleyen çobanların tanımı da dahil olmak üzere çeşitli yöntemlerle tahmin edilmiştir.
Mohammed Kamara
Mohammed Kamara (d. 31 Ekim 1997), Hapoel Hayfa takımında forvet pozisyonunda görev yapan Liberyalı futbolcudur.
Profesyonel kariyerine Atlanta Silverbacks kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla SC Paderborn, SC Paderborn II, LA Galaxy II, Menemenspor, Hatayspor kulüplerinde oynadı.
Tarihî İsa
Doğum ve ölüm yılı
Ancak, MS. 6-7'de Suriye ve Yahudiye için Roma valisi oldu. Daha önce böyle bir vergi tahsilatı kanıtlanmamıştır ve Hirodes'in vergi egemenliği nedeniyle olası değildir. Bu nedenle Luka 2.2, çoğunlukla kronolojik bir hata ve İsa'nın ebeveynleri tarafından Beytüllahim'e güvenilir bir yolculuk yapma girişimi olarak yorumlanır. Böylece, İsa muhtemelen MÖ 7 ile 4 arasında doğmuştur. Beytüllahim yıldızı (Matta 2,1.9) ile özdeşleştirilen göksel bir fenomenin astronomik hesaplamalarıyla İsa'nın doğum gününü belirleme girişimleri bilim dışı olarak kabul edilir.
Havari kaynakları
İsa, Vaftizci Yahya tarafından vaftiz edildikten sonra vaaz vermeye başladı ve Luka'ya göre, Yahya insanları vaftiz etmeye başladı. Bu tarih, MS. yaklaşık 28-29'a denk gelir.
Bundan geriye doğru giderek İsa'nın muhtemelen MÖ 1'den daha geç doğmamış olduğu fikri ortaya atılmıştır.
Aile
Markos 6.3'e göre, İsa ilk doğan "Meryem'in oğlu"idi. Yusuf, Markos İncili’nde belirtilmemiştir. Soy ağacında (Matta 1.16; Luka 3.23), İsa'nın baba soyunu "Yusuf'un oğlu" olarak vurgular. Bu aynı zamanda, Luka 2.48'de Mary'nin ve Yuhanna 6.42'de Celileliler'in onu tanımlama şeklidir. İsa, Tevrat'a göre yaşamının sekizinci gününde sünnet edildi ve Yahudi geleneğine göre babasının adını aldı, yani Yusuf'un oğlu İsa . Ancak, İsa'nın vaftizinden sonra sinoptik inciller Yusuf'tan bahsetmez.
Bruce Chilton, bu bulguyu Matta 1.18'e atıfta bulunarak, İsa'nın, Yusuf'un Meryem ile geçerli evliliğinden önce gebe kaldığı ve Yusuf'un erken öldüğü gerçeğiyle açıklar. Bu nedenle İsa, miras hakkına sahip olmayan gayri meşru bir çocuk  (Yu. 8:41) olarak anavatanında reddedildi. Yusuf'un zamansız ölümü nedeniyle, hiç kimse onun babalığına yasal olarak tanıklık edemezdi. Bu, İsa'nın bakire doğumu doktrinine karşı "Panthera efsanesi"ne tekabül ediyordu: Origen'e (Contra Celsum) göre, filozof Kelsos 2. yüzyılda İsa'yı ve 4. yüzyılda Talmud'u Panthera adında Romalı bir asker tarafından dünyaya gelen Meryem'in gayri meşru çocuğu olarak tasvir etti. Buna istinaden Gerd Lüdemann, İsa'nın adını Mk 6.3'te annesinin adından ve Nasıra'da bir yabancı olarak rolünü açıklamıştır. Öte yandan birçok Yeni Ahit bilgini, Yusuf'un aslında İsa'nın babası olduğunu ve o sırada bastırılmış olan David hanedanlığının bir kolundan geldiğini varsayıyor.
Dil, eğitim, meslek
Celileli bir Yahudi olan İsa, her gün Batı Aramice konuşuyordu. Yunanca ifadelerin ve deyimlerin tekrar Aramice'ye çevrilip çevrilemeyeceği, Joachim Jeremias'tan bu yana, İsa'nın olası otantik sözlerini erken Hristiyan yorumundan ayırt etmek için önemli bir kriter olmuştur.
İsa'nın inşaat işçiliği konusundaki bilgisi, Lk 6.47-49 ve Mk 12.10 benzetmelerinde gösterilir. İfadelerinin birçok metaforuna göre (örneğin, Luka 5: 1-7; Yuhanna 21: 4-6) bir çoban, çiftçi veya balıkçı da olabilirdi.
İsa ve Nasıra
Luka İncili'ne göre Nasıra, Yusuf ve Meryem'in evi, baş melek Cebrâil'in Meryem'e İsa'yı doğuracağını bildirdiği yerdi. Matta İncili'ne göre Yusuf ve Meryem, Beytüllahim'deki evlerinden Mısır'a kaçtıktan sonra bebekleriyle birlikte Nasıra'ya taşınırlar. İsa'nın doğumuna ilişkin bu iki tanım arasındaki fark ve olası çelişki, "sinoptik problem"in bir parçasıdır. Nasıra, İsa'nın büyüdüğü ve doğumundan bir süre sonra büyüdüğü yer gibi görünür. Ancak, bazı modern bilim insanları Nasıra'nın aynı zamanda İsa'nın doğum yeri olduğunu iddia eder.
Kaynaklar
Tarihî İsa öğretileri aşağıdaki sınırlamalara bağlıdır:
Yeni Ahit, Hristiyanlık için kanonik hale gelen kaynakları temsil eder ve MS. ilk yüzyıllarda İsa ile ilgili çok çeşitli yazılara örnek olan birçok apokriphal metinler vardır.
Bu kaynakların gerçekliği ve güvenilirliği birçok bilim insanı tarafından sorgulanmıştır ve İncillerde bahsedilen birkaç olay evrensel olarak kabul edilmiştir.
Sinoptik İnciller
Sinoptik İnciller, İsa ve onun kurduğu dini hareket hakkındaki tarihsel bilgilerin birincil kaynaklarıdır. Bu dini İnciller -Matta İncili, Markos İncili ve Luka İncili- Aramice konuşan ve tzitzit giyen İsa adında bir Yahudi'nin yaşamını, hizmetini, çarmıha gerilmesini ve dirilişini anlatır. Metinlerin kökenine ilişkin farklı hipotezler vardır, Yeni Ahit'in İncilleri, Yunanca konuşan topluluklar için Yunanca yazılmıştır daha sonra Süryanice, Latince ve Kıpti diline çevrilmiştir.
Dördüncü İncil olan Yuhanna İncili, Sinoptik İncillerden büyük ölçüde farklıdır. Yuhanna incili, İsa'nın başkalaşımı ve diğer önemli noktalar da olmak üzere sinoptik incillerde bulunan konuların büyük kısmını işlememiştir.
Havarilerin İşleri kitabı görünüşte Luka İncili ile aynı yazar tarafından yazıldığı için, tarihçiler genellikle İncillerin güvenilirliğini incelerken Havarilerin İşleri'nin tarihsel güvenilirliğini de incelerler.
Pavlus'un mektupları
Pavlus'un on dört mektubundan sadece yedisi bilimsel konsensüs tarafından gerçek olarak kabul edilir; bunlar, MS 50 ile 60 arasına (yani, İsa'nın ölümü için genel olarak kabul edilen zaman diliminden yaklaşık yirmi ila otuz yıl sonra) tarihlenmektedir. Günümüze ulaşan Hristiyan metinleri içinde İsa hakkında bilgi içeren en eski metinlerdir.
Havari Pavlus, İsa hakkında nispeten az biyografik bilgi vermesine ve İsa'yı şahsen hiç tanımadığını belirtmesine rağmen, İsa'yı gerçek bir insan ve Yahudi olarak gördüğünü açıkça belirtmektedir. Ayrıca, İsa'nın kardeşi Yakup ile tanıştığını iddia eder.
İncil dışı kaynaklar
İncil kaynaklarına ek olarak, İsa'nın varlığına dair tarihsel analizlerde kullanılan Hristiyanlık dışı kaynaklarda da İsa'dan bahsedilmektedir.
Thallus
İncil uzmanı Frederick Fyvie Bruce, Yeni Ahit dışında İsa'dan en erken bahseden kişinin MS 55 civarında Tallus adlı bir tarihçi olduğunu söyler. Antik edebiyatın büyük çoğunluğu gibi Thallos'un tarihi de kaybolmuştur, ancak Hristiyan bir yazar olan Sextus Julius Africanus (MS. 160 - 240) tarafından History of the World ( 220) adlı eserinde alıntılanmadan önce kaybolmamıştır. Bu kitap da aynı şekilde kaybolmuştur, ancak Thallos'tan yaptığı alıntılardan biri Bizanslı tarihçi George Syncellus tarafından Chronicle 'ında ( 800) ele alınmadan önce değil.Bu ya da İsa'nın yaşamı ya da ölümünün bazı yönlerinden bahseden diğer kayıp kaynaklar, kısmi kaynaklar ve şüpheli kaynaklar hakkında kesin bir yargıya varmanın hiçbir yolu yoktur, ancak kanıtları değerlendirirken, bunların var olduğunu belirtmek uygundur.
Josephus ve Tacitus
Josephus'un MS. 93-94 yıllarında yazdığı Yahudilerin Eski Eserleri adlı eserinin 18. ve 20. kitaplarında İncil'deki İsa'ya iki atıf bulunmaktadır. Genel akademik görüş, Testimonium Flavianum olarak bilinen daha uzun pasajın büyük olasılıkla bütünüyle otantik olmadığı yönünde olsa da, başlangıçta otantik bir çekirdekten oluştuğu ve daha sonra Hristiyan müdahalesine maruz kaldığı konusunda genel olarak hemfikirdir. Josephus'taki diğer sözle ilgili olarak, Josephus uzmanı Louis H. Feldman, Josephus'un Antiquities 20, 9, 1'de İsa'ya yaptığı atfın ("Mesih olarak adlandırılan İsa'nın kardeşi, Yakup'tu") "gerçekliğinden çok az kişinin şüphe duyduğunu" belirtmiştir. Pavlus, İsa'nın kardeşi Yakup'la tanışmayı ve etkileşimde bulunmayı referans alıyor ve farklı kaynaklar arasındaki bu anlaşma Josephus'un ifadesini desteklediğinden, ifade sadece az sayıda bilgin tarafından tartışılıyor.
Romalı tarihçi Tacitus, Annals'ta (kitap MS. 116 civarı yazılmıştır), 15. bölüm 44'te Christus'a ve Pontius Pilatus tarafından idamına atıfta bulunmuştur. Robert E. Van Voorst, Tacitus'un Hristiyanlar hakkındaki yorumlarının en olumsuz tonunun pasajı aşırı derecede zorlaştırdığını belirtir. Bir Hristiyan katip tarafından uydurulmuş olması pek olası değildir ve Tacitus kaynağı yaygın olarak İsa'nın çarmıha gerilmesinin bağımsız bir teyidi olarak kabul edilmektedir.
Talmud
Hristiyan âleminin dışındaki diğer hususlar arasında Talmud'da İsa'dan bahsedilmesi muhtemeldir. Talmud, metinleri MS. 200 ila 500 yılları arasında bir araya toplanmış olan İsrail'in ceza davalarının yürütülmesinden ayrıntılı olarak bahseder. Johann Maier ve Bart Ehrman, bu materyalin çok fazla kullanım için çok geç olduğunu savunurlar. Ehrman, "İsa'dan, Talmud'un en eski bölümünde, Mişna'da asla bahsedilmez, yalnızca Gemara'nın sonraki yorumlarında görünür" diye açıklamıştır. İsa'dan ismiyle bahsedilmiyor, ancak bakire doğumuna, Romalı bir asker "Panthera"nın gayri meşru oğluna atıfta bulunan ince bir saldırı var (Ehrman, "Yunanca'da bakire kelimesi parthenos'tur" der). İsa'ya bir gönderme vardır, İsa'nın mucizeleri "kara büyü" olarak Mısır'da yaşarken öğretilmiştir. Ehrman, birkaç çağdaş bilim insanının bunu tarihsel olarak ele aldığını yazmıştır.
Mara bar Serapion
Robert Van Voorst gibi bilginler, "Yahudilerin Kralı"nın idamının İsa'nın ölümüyle ilgili olduğuna dair çok az şüphe duyarlar. Craig A. Evans gibi diğerleri, belirsiz tarih ve atıflardaki belirsizliği göz önüne aldıkları için mektuba daha az değer verir.
İncillerin tarihsel güvenilirliği
İncillerin tarihsel güvenilirliği, dört Yeni Ahit müjdesinin güvenilirliğini ve tarihi karakterini tarihsel belgeler olarak ifade eder. Dört kanonik incilde çok az şey tarihsel olarak güvenilir olarak kabul edilir.
Tarihçiler, otantik, güvenilir bilgileri olası icatlardan, abartılardan ve değişikliklerden ayırarak İncilleri eleştirel analizlere tabi tutulurlar. Yeni Ahit'te harflerden (yaklaşık 140 bin) daha fazla metin varyantı (200-400 bin) olduğu için, bilim insanları hangi İncil varyantlarının teorik olarak 'orijinal' olarak alınabileceğini belirlemek amacıyla metin eleştirisini kullanırlar. Bu soruyu cevaplamak için bilim insanlarının İncilleri kimin yazdığını, ne zaman yazdıklarını, bunları yazmadaki amaçlarının ne olduğunu, yazarların hangi kaynakları kullandığını, bu kaynakların ne kadar güvenilir olduğunu ve kaynakların zaman içinde İncil'den ne kadar uzak olduğunu sormaları gerekir. Akademisyenler, örneğin bir belgenin İbranice Tanah'tan yanlış alıntılar yapıp yapmadığını, coğrafya hakkında yanlış iddialarda bulunup bulunmadığını, yazarın gizli bilgilere sahip olup olmadığını veya yazarın gizli bilgilere sahip olup olmadığını görmek için belgelerin dahili kanıtlarını da inceleyebilir diyerek bir kehanet öne sürdü.
Son olarak, alimler, ilk kilise liderlerinin ifadeleri de dahil olmak üzere dış kaynaklara, kiliseyi eleştirme olasılığı daha yüksek olan başta Yahudi ve Greko-Romen tarihçiler olmak üzere kilise dışındaki yazarlara ve arkeolojik kanıtlara yönelmektedirler.
Tarihî İsa arayışı
18. yüzyıldan bu yana, tarihî İsa için her biri farklı özelliklere sahip ve her belirli aşamada sıklıkla geliştirilen farklı araştırma kriterlerine dayanan üç bilimsel arayış gerçekleşti. Bu arayışlar, Kutsal Kitap anlatılarını incelemek için tarihsel-eleştirel yönteme güvenmeleri nedeniyle aydınlanma öncesi yaklaşımlardan ayırt edilir. İncil kaynaklarının metinsel analizi yüzyıllardır gerçekleşirken, bu arayışlar, sonuçlarının tarihsel geçerliliğini belirleme girişiminde yeni yöntemler ve belirli teknikler getirmiştir.
İlk görev
İsa'nın "otantik" bir tarihsel resmini yeniden oluşturmaya yönelik bilimsel çaba, on sekizinci yüzyılın sonlarında aydınlanma şüpheciliğinin bir sonucuydu. İncil bilgini Gerd Theissen bu çabayı, "İsa'nın tarihsel olarak gerçek bir yaşamını sunmakla ilgiliydi, teolojik olarak Mesih bilimine karşı kritik bir güç olarak işlev görürdü." diye açıklıyor. Tarihî İsa'yı teolojik İsa'dan bu şekilde ayıran ilk bilgin, filozof, yazar, klasikçi, ibranice uzmanı ve aydınlanma özgür düşünürü Hermann Samuel Reimarus'tur (1694-1768). Reimarus'un yazılarının kopyaları, Lessing'in kütüphaneci olduğu Wolfenbüttel'deki kütüphanede G. E. Lessing (1729-1781) tarafından keşfedildi. Reimarus, çalışmalarının ölümünden sonra yayınlanması için izin vermişti ve Lessing onları 1774 ile 1778 arasında Die Fragmente eines unbekannten Autors (Bilinmeyen Bir Yazarın Parçaları) adıyla yayınladı. Zamanla, Lessing'in çalıştığı kütüphane nedeniyle Wolfenbüttel Parçaları olarak bilinmeye başladılar. İsa'nın öğrettikleriyle Yeni Ahit'te nasıl tasvir edildiği arasında Reimarus Karıştırma yapılmıştır. Reimarus'a göre İsa, siyasi değişim yaratmada başarısız olan ve idam edilen siyasi bir Mesih'ti. Müritleri daha sonra cesedi çaldı ve kişisel kazanç için diriliş hikâyesini icat etti. Reimarus'un tartışmalı çalışması, 1779'da "tarihsel-eleştirel araştırmanın babası" Johann Semler'den Beantwortung der Fragmente eines Ungenannten (Bilinmeyen Parçalara Yanıt) adıyla bir yanıt aldı. Semler, Reimarus'un argümanlarını reddetti, ancak bunun pek bir önemi yoktu. Reimarus'un yazıları, eleştirinin ilahiyat ve inançtan bağımsız olarak var olabileceğini açıkça belirterek ve bu mezhepsel olmayan görüş içinde tarihî İsa çalışmaları kurarak kalıcı değişiklikler yapmıştı. Homer W. Smith'e göre, Lessing ve diğerlerinin çalışmaları Protestan ilahiyatçı David Strauss'un Das Leben Jesu adlı eserinde ('İsa'nın Hayatı', 1835), Strauss'un İsa'nın var olduğu sonucuna vardığı, ancak tanrılığının "Eski Ahit modellerinin ve Daniel'de bulunan mesih fikrinin etkisiyle ilk Hristiyanlar tarafından üzerinde çalışılan ve ideal bir forma dönüştürülen tarihi bir çekirdeğin" sonucudur.
İkinci görev
İkinci arayış 1953'te başladı ve bir dizi yeni teknik tanıttı, ancak 1970'lerde kayboldu.
1980'lerde bir dizi bilim insanı, son araştırma yaklaşımlarıyla karakterize edilen üçüncü bir araştırmayı başlatarak yavaş yavaş yeni araştırma fikirleri sunmaya başladı. Üçüncü arayışın modern yönlerinden biri arkeolojinin rolü olmuştur; James Charlesworth, modern bilim insanlarının artık İsa döneminde Celile ve Yahudiye'deki yaşamın doğasını açıklayan arkeolojik keşifleri kullanmak istediklerini belirtiyor. Üçüncü arayışın bir diğer özelliği, araştırmalarının disiplinler arası ve küresel doğası olmuştur. İlk iki görev çoğunlukla Avrupalı Protestan teologlar tarafından yürütülürken, üçüncü arayışın modern bir yönü, dünya çapında birden fazla disiplinden bilgin akışıdır. Daha yakın zamanlarda, tarihçiler dikkatlerini İsa'nın yaşadığı dönemle ilgili tarihsel yazılara veya ailesiyle ilgili kanıtlara odakladılar.
Stresemannia
Stresemannia Meliphagidae familyasına bağlı bir cinstir.
Tarihî İsa
Üçüncü görev
1980'lerde bir dizi bilim insanı, en son araştırma yaklaşımlarıyla karakterize edilen üçüncü bir araştırmayı başlatarak yavaş yavaş yeni araştırma fikirleri sunmaya başladı. Üçüncü arayışın modern yönlerinden biri arkeolojinin rolü olmuştur; James Charlesworth, modern bilim insanlarının artık İsa döneminde Celile ve Yahudiye'deki yaşamın doğasını açıklayan arkeolojik keşifleri kullanmak istediklerini belirtir. Üçüncü arayışın bir diğer özelliği, araştırmalarının disiplinler arası ve küresel doğası olmuştur. İlk iki görev çoğunlukla Avrupalı Protestan ilahiyatçılar tarafından yürütülürken, üçüncü arayışın modern bir yönü, dünya çapında birden fazla disiplinden bilim insanı akışıdır. Daha yakın zamanlarda, tarihçiler dikkatlerini İsa'nın yaşadığı dönemle ilgili tarihsel yazılara veya ailesiyle ilgili kanıtlara odakladılar.
Gbenga Elegbeleye
Gbenga Elegbeleye (1 Ekim 1964) Nijeryalı spor yöneticisi ve siyasetçidir. Gbenga Elegbeleye, Nijerya'da bulunan Ulusal Spor Komisyonu'nun Genel Müdürüdür. Nijerya Temsilciler Meclisinde de görev almıştır.
Tarihî İsa
Özgünlüğün ölümü
1900'lerin sonlarından bu yana, özgünlük kriterlerinin kullanışlılığı konusunda endişeler artar. Le Donne'a göre, bu tür kriterlerin kullanımı bir tür "pozitivist tarih görüşü"dür. Chris Keith'e göre, tarihsel bir İsa "nihayetinde elde edilemez, ancak ilk Hristiyanların yorumlarına dayanarak ve ilk Hristiyanların İsa'yı nasıl ve neden farklı şekillerde görmeye geldiklerine dair daha geniş bir muhasebe sürecinin parçası olarak varsayılabilir. Keith'e göre, "bu iki model metodolojik ve epistemolojik olarak uyumsuzdur", ilk modelin yöntemlerini ve amacını sorgular.
Gbenga Elegbeleye
İlk yılları
Gbenga Elegbeleye, Ondo Eyaletinde büyüdü. İlk ve orta öğrenimini Ondo'da tamamladı. Yüksek öğrenimini ise Ile-Ife, Osun ve Ekiti şehirlerinde tamamlamıştır.
Siyasi kariyeri
Gbenga Elegbeleye Halkın Demokratik Partisine üyedir. 1997 ve 1998 yılları arasında Akoko Kuzey-Doğu Yerel Yönetim Konseyi Başkanlığına aday oldu ve seçildi. Aynı dönemde, Ondo Eyalet İlköğretim Kurulu (SPEB) Üyesi olarak da görev yaptı. 2003 yılında ise Ondo Devlet Atık Yönetimi Kurumu Başkanlığına atanmış ve 2006 yılına kadar bu görevi yürütmüştür. 2007'de Akoko-Kuzey/Doğu/Batı Federal Seçim Bölgesi'nden Temsilciler Meclisi üyeliği için aday olmuştur ve seçimi kazanmıştır. 2007-2011 dönemindeyse Nijerya Ulusal Meclisi Heyetinde Ondo'yu temsil etti. Bu dönemde Temsilciler Meclisi Spor Komitesi Başkan Vekilliği görevinde bulundu. Bunlara ek olarak Elegbeleye birçok organizasyona üyedir.
Tarihî İsa
Özgünlük kriterleri
Biçim eleştirisi İncillerin tarihsel güvenilirliğini sorguladığında, bilim insanları başka kriterler aramaya başladılar. Kaynak eleştirisi gibi diğer çalışma alanlarından alındığında, "özgünlük kriterleri" yavaş yavaş ortaya çıktı ve İsa'nın yaşamı araştırması ile ilişkili ayrı bir metodoloji dalı haline geldi. Kriterler, bazı olay veya kişilerin tarihsel olma olasılığının az veya çok olup olmadığını belirlemek için kullanılan çeşitli kurallardır. Bu kriterler, özel olarak olmasa da, öncelikle İsa'nın sözlerini ve eylemlerini değerlendirmek için kullanılır.
İncillerin tarihsel güvenilirliğine ilişkin biçim eleştirisi tarafından yirminci yüzyılın ortalarında üretilen şüphecilik göz önüne alındığında, tarihî İsa araştırmalarındaki yük, İsa'nın gerçek bir yaşamını tanımlamaya çalışmaktan, özgünlüğünü kanıtlamaya çalışmak olarak değişti. Bu çerçevede geliştirilen ölçütler, bu nedenle, özgünlük için değil, yalnızca özgünlük için argümanlar sağlayan araçlardır. 1901'de, özgünlük kriterlerinin uygulanması bir farklılıkla başladı. Genellikle önceden belirlenmiş bir hedefle eşit olmayan bir şekilde uygulandı. Yirminci yüzyılın başlarında, F.C. Burkitt ve B.H. Streeter, birden fazla tasdik için temel oluşturdu. İkinci Görev, utanç kriterini getirdi. 1950'lere gelindiğinde, tutarlılık da dahil edildi. 1987 yılına gelindiğinde, D. Polkow, "tarihsel akla yatkınlık" kriteri de dahil olmak üzere, bilim insanları tarafından tarihsel gerçekliği test etmek için kullanılan 25 ayrı kriteri listeledi.
İsa hakkında uzlaşılmış bilgi
İncil anlatılarında bahsedilen İsa'nın hayatının ayrıntıları ve öğretilerinin anlamı konusunda alimler arasında yaygın bir anlaşmazlık vardır. Alimler, İsa'nın İncil anlatımlarında açıklanan belirli bölümlerin tarihselliği konusunda farklılık gösterirler. Modern alimler İsa'nın vaftizini ve çarmıha gerilişini tarihsel gerçekler olarak kabul eder.
Vaftiz
Vaftizci Yahya'nın İsa ile aynı zaman dilimi içinde varlığı ve sonunda Hirodes Antipa tarafından idam edilmesi, 1. yüzyıl tarihçisi Josephus tarafından onaylanmıştır ve modern alimlerin büyük çoğunluğu, Josephus'un Vaftizci Yahya'nın faaliyetlerine ilişkin açıklamalarını gerçek olarak görmektedir. İsa'nın Vaftizi'nin Yahya tarafından tarihi olması lehine olan argümanlardan biri, utanç kriteridir, yani erken Hristiyan Kilisesi'nin asla icat etmek istemeyeceği bir hikâyedir. Vaftizin tarihselliği lehine kullanılan bir başka argüman, genellikle birden çok tasdik kriteri olarak adlandırılan birden fazla hesabın buna atıfta bulunmasıdır. Teknik olarak, birden çok tasdik özgünlüğü garanti etmez, yalnızca eskiliği belirler. Bununla birlikte, çoğu alim için, utanç kriteri ile birlikte, tarihsel bir olay olarak, İsa'nın Yahya tarafından vaftizine inanılırlık kazandırmaktadır.
Çarmıha germe
John P. Meier, İsa'nın çarmıha gerilmesini tarihi bir gerçek olarak görmekte ve utanç kriterine dayanarak Hristiyanların liderlerinin acılı ölümünü icat etmeyeceklerini belirtmektedir. Meier, bir dizi başka kriterin -çoklu tasdik kriteri (yani, birden fazla kaynak tarafından teyit), tutarlılık kriteri (yani, diğer tarihsel unsurlara uyması) ve reddetme kriteri (yani, eski kaynaklar tarafından tartışılmaz)- İsa'nın çarmıha gerilmesinin tarihi bir olay olarak kabul edilmesine yardımcı olduğunu bildirmiştir. Eddy ve Boyd, Josephus ve Tacitus'taki sözlere atıfta bulunarak, İsa'nın çarmıha gerilmesi olayının Hristiyanlık dini dışında da doğrulandığının artık kesin olarak tespit edildiğini belirtiyorlar.
Bart Ehrman, John Dominic Crossan ve James Dunn'ın yaptığı gibi,  tarihî İsa'nın üçüncü arayışındaki çoğu bilgin, çarmıha gerilmeyi tartışılmaz buluyor. Bilim adamları çarmıha gerilmenin tarihselliği konusunda hemfikir olsalar da, bunun nedeni ve bağlamı konusunda farklılık gösterirler, ör. hem E. P. Sanders hem de Paula Fredriksen, çarmıha gerilmenin tarihselliğini desteklemekte, ancak İsa'nın kendi çarmıha gerilmesini önceden bildirmediğini ve çarmıha gerilmeyle ilgili öngörüsünün bir Hristiyan hikâyesi olduğunu iddia etmektedir. Géza Vermes de çarmıha gerilmeyi tarihi bir olay olarak görüyor, ancak bunun İsa'nın Roma otoritesine meydan okumasından kaynaklandığına inanıyor. Öte yandan Maurice Casey ve John P. Meier, İsa'nın kendi ölümünü önceden bildirdiğini ve bunun aslında takipçilerinin O'nun Dirilişi'ne olan inancını güçlendirdiğini belirtmektedirler.
Tarihî İsa'nın Portreleri
Tarihî İsa'nın üçüncü arayışında yer alan bilginler, İsa için çeşitli portreler ve profiller inşa ettiler. Bununla birlikte, portreler veya onları oluştururken kullanılan yöntemler konusunda çok az bilimsel anlaşma vardır. Tarihî İsa arayışında inşa edilen İsa portreleri, çoğu zaman birbirinden ve İncil anlatımlarında tasvir edilen görüntüden farklılık göstermiştir. Bu portreler arasında kıyamet peygamberi, karizmatik şifacı, kinik filozof, Yahudi Mesih ve sosyal değişimin peygamberi olarak İsa'nın portresi yer almaktadır, ancak tek bir portre veya onu inşa etmek için gereken yöntemler üzerinde çok az bilimsel anlaşma vardır. Bununla birlikte, çeşitli portreler arasında örtüşen nitelikler vardır ve bazı nitelikler üzerinde farklılaşan bilim insanları, diğerleri üzerinde hemfikir olabilir.
"Üçüncü arayışı" temsil eden çağdaş bilim, İsa'yı sıkı bir şekilde Yahudi geleneğine yerleştirir. İsa, kurtuluşa, sonsuz yaşama ve Tanrı'nın Krallığına giden yol olduğunu öğreten Yahudi bir vaizdi. "Üçüncü arayış"taki tarihsel ayrıntıları ayırt etmek için kullanılan birincil ölçüt, İsa'nın Yahudi bağlamına ve Hristiyanlık üzerindeki etkisine göre akla yatkınlıktır. "Üçüncü arayışın" çağdaş bilim insanları arasında E. P. Sanders, Géza Vermes, Gerd Theissen, Christoph Burchard ve John Dominic Crossan bulunmaktadır. Schweitzerci görüşün aksine, Burton Mack gibi bazı Kuzey Amerikalı bilim insanları, kıyamet vaizinden çok Kinik bir bilge olan eskatolojik olmayan bir İsa'yı savunurlar.
Genel görüşler
Bilginler arasında neyin İsa için uygun bir portre oluşturduğuna ilişkin önemli farklılıklara rağmen, bir dizi bilgin tarafından desteklenen ana görüşler, belirli farklı, birincil temalar temelinde bir arada gruplandırılabilir. Bu portreler genellikle örtüşen öğeler içerir ve her portrenin takipçileri arasında da farklılıklar vardır. Aşağıdaki alt bölümler, birçok ana akım bilim insanı tarafından desteklenen ana portreleri sunmaktadır.
Kıyamet peygamberi
Kıyamet peygamberi görüşü, öncelikle İsa'nın Yahudi kardeşlerini Ahir zaman için hazırladığını vurgular. E. P. Sanders ve Maurice Casey'nin eserleri, İsa'yı Yahudi eskatolojik geleneği bağlamına yerleştirir. Bart Ehrman, Albert Schweitzer'in, İsa'nın kendi nesli sırasında bir kıyamet beklediğine dair asırlık görüşüne katılıyor ve görüşlerinin bir kısmını, en eski incil kaynaklarının (Markos önceliğini varsaydığı) ve Birinci Mektup'un Selanikliler için, muhtemelen MS 52'nin sonunda yazılmış olan 4. ve 5. bölümler, İsa'yı, kıyamet mesajlarının kademeli olarak yumuşatıldığını iddia ederek, 1. yüzyılın sonuna doğru üretilen diğer Hristiyan kaynaklarına göre çok daha apokaliptik olarak sunar. Dale Allison, İsa'yı Ahir Zaman için belirli zaman çizelgelerini savunan biri olarak değil, sürgün sonrası Yahudi öğretilerinden türetilen kendi "kıyamet eskatolojisi" doktrinini vaaz eden biri olarak görür; İsa'nın kıyamet öğretilerini bir çilecilik biçimi olarak tanımlar.
Kinik filozof
Kinik filozof profilinde İsa, zamanının toplumunun mevcut hiyerarşik yapısını ortadan kaldırmak için kinik ve radikal bir değişim mesajı vaaz eden, gezgin bir bilge ve kinik filozof olarak sunulur. John Dominic Crossan'ın görüşüne göre, İsa dini nedenlerden dolayı değil, sosyal öğretilerinin Yahudi makamlarının elindeki iktidara meydan okuması nedeniyle çarmıha gerilmiştir. Burton Mack ayrıca, İsa'nın, kendi zamanınındaki öğretilerden çok farklı olan, müritlerini şoke eden ve düşünmeye zorlayan bir kinik olduğunu belirtip ölümünü ise Yahudi otoritesine meydan okumasından dolayı değil, tesadüfi olarak görür.
Yahudi Mesih
N. T. Wright'ın Yahudi Mesih portresi, İsa'yı Yahudi bağlamında "sürgün ve dönüş" içine yerleştirir; bu, onun 1. yüzyıldaki umut kavramına ilişkin görüşünü geliştirmek için kullandığı bir kavramdır. Wright, İsa'nın Mesih olduğuna inanır ve İsa'nın dirilişinin fiziksel ve tarihsel bir olay olduğunu savunur. Wright'ın İsa portresi, geleneksel Hristiyan görüşlerine diğer birçok akademisyenden daha yakındır ve Hristiyan geleneğinden ayrıldığında dahi görüşleri hala onlara yakındır. Wright gibi, Markus Bockmuehl ve Peter Stuhlmacher de, İsa'nın Yahudilerin ruhsal sürgününün sonunu duyurmaya geldiği ve Tanrı'nın halkının inancı aracılığıyla bu dünyayı iyileştireceği yeni bir mesih çağını başlattığı görüşünü destekliyorlar.
Toplumsal değişimin peygamberi
Toplumsal değişimin peygamberi portresi, İsa'yı öncelikle zamanının geleneksel toplumsal yapılarına meydan okuyan biri olarak işler.
Gerd Theissen, İsa'nın toplumsal değişimi tetikleyen faaliyetlerinde üç ana unsur görür: Celile ve Yahudiye'de yolculuk ederken onu takip eden çekirdek mürit grubu ve yerel destekçileri olan insanın onu insanoğlu olarak konumlandırılması. Richard A. Horsley daha da ileri bir argümanla ve İsa'yı bir taban hareketi başlatan daha radikal bir reformcu olarak sunar. David Kaylor'un fikirleri Horsely'nin fikirlerine yakındır, ancak daha dini bir odağa sahiptir ve İsa'nın eylemlerini ahit teolojisine ve adalet arzusuna dayandırmaktadır. Elisabeth Fiorenza, İsa'yı, kadın takipçilerin kabulü gibi eylemleri zamanının bazı kadınlarının özgürleşmesiyle sonuçlanan bir sosyal reformcu olarak gören feminist bir bakış açısı sundu. Samuel George Frederick Brandon'a göre İsa, zamanının mevcut sosyo-politik yapılarına meydan okuyan siyasi bir devrimciydi.
Haham
Jaroslav Pelikan, Yüzyıllar Boyunca Resimli İsa'da şunları yazarak
Yaygın olmayan görünümler
Diğer portreler bireysel akademisyenler tarafından sunulmuştur: