cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Medarı Maişet Motoru
Analiz
Medarı Maişet Motoru pek çok eleştirmene göre Sait Faik'in roman denemesidir. Esere, hem örgü olarak hem de dağınık anlatımıyla roman demek çok zordur. Olayların birbirleriyle olan bağlantıları çok zayıftır. Kitapta, Adapazarı, Burgaz Adası, İstanbul arasında geçen hayatlar anlatılır. Sait Faik, bu eserinde de şairane bir anlatım kullandı.
Yazar, 11 Kasım 1948'de romanla ilgili Akşam Gazetesi'ne şöyle bir açıklama yaptı: "Medarı Maişet isimli bir hikâye kitabı çıkarmıştım. Hayatı toz pembe görmüyorum diye mahkeme masrafı ödedim. Üzüntüsü de caba. Kahramanlarım rahat etmek için hapse giriyor. Bütün sebep bu!" Buradan yazarın kendisinin de kitaba roman demediği çıkartılıyor. Fakat, Abasıyanık'ın bu açıklamasında bilinçli bir şekilde mi eseri roman olarak anmadığı bilinmemektedir.
Sait Faik, bu çalışmasında da klasik Sait Faik karakterlerini (daha önce görmediğimiz bir dalgıç ve bir köy öğretmeni de ekleyerek) kendine özgü masalsı hava içinde yazdı.
Kitabın adı
Arapça kökenli "maişet" kelimesi "geçim, geçinme", yine Arapçadan Türkçeye geçmiş "medar" ise mecazen "Sebep, vâsıta, vesîle" manalarına gelmektedir. "Medarı Maişet" ise "geçim vasıtası" demektir. Eserin adı "Medarı Maişet Motoru", "Geçim Sağlayacak Motor" manasını taşır. Romanda, Burgaz Adası'nda oturan Emekli memur Ali Rıza Efendi’nin emeklilik yıllarında ailesiyle birlikte çektiği geçim sıkıntısı, ailenin hayata tutunma çabaları anlatılır. Ali Rıza Efendi’nin evlat edindiği Hikmet'in çalıştığı balıkçı motorunun adı da "Medarı Maişet"tir. Hiçbir siyasi hedef göstermeyen roman, yine de kahramanlarından birine eski bir asker kaputu giydirdiği için 1944’te yayımlandığında sıkıyönetim mahkemelerince toplatılmıştı .Türkiye’de önceki yıllarda yasaklanmış oldukları gerekçesiyle halen cezaevlerine sokulması yasak toplam 23 bin kitabın arasında "Medarı Maişet Motoru" da bulunmaktadır ve bu yasakların da yakın bir tarihte kaldırılacağı bildirilmiştir.
Sütçüler
Sütçüler, Isparta ilinin güneydoğusunda yer alan, Konya,Antalya ve Burdur illerine sınırı olan ilçe.
1938 yılında ilçe olan Sütçüler ilçe merkezinin nüfusu 2014 yılı nüfus sayımına göre 2.661'dir. Deniz seviyesinden 1000 m yüksekte kurulan ilçenin toprakları dağlık ve engebelidir. Sütçüler ilçesinde 7 mahalle, 3 belde belediyesi ve 27 köy bulunmaktadır. İlçe halkının başlıca geçim kaynağı tarım, hayvancılık, balıkçılık ve ormancılıktır. İlçede Süleyman Demirel Üniversitesi'ne bağlı Sütçüler Meslek Yüksek Okulu bulunmaktadır. Sefer Ağa camii, Sığırlık kalesi ve Çandır köprüsü Sağrak Köyü yakınında Adada, Kesme civarında Kocaköy Asarı ve Kasımlar yolu üzerinde Zorzila ilçenin başlıca tarihi eserleri arasında yer alır.
Tarih
Sütçüler İlçesi sınırları içinde, Geç Neolitik (MÖ 8000-5500), Erken Kalkolitik (MÖ 5500-4500) ve Tunç Çağ (MÖ 3000-1200) dönemlerine ait malzeme veren yerleşimlerin bulunmaması varlığı bilinen höyük ve kalıntıların, bilimsel anlamda arkeolojik araştırmaların yapılmamasındandır. Sütçüler İlçesinin Tarih Öncesi ve Tarihi Çağları tam olarak bilinmemektedir. Hitit dönemindeki (MÖ 1800-MÖ 1200) metinlerde bugünkü Sütçüler İlçesi topraklarının da içinde bulunduğu bölgenin adı Pitaşşa olarak geçer. Hitit (MÖ 1800-1200), Frig (MÖ 750-690), Lidya (MÖ 690-547) ve Pers (MÖ 547-334) dönemlerinde bölge sadece siyasal olarak el değiştirmiş, hiçbir zaman tam olarak ele geçirilememiştir. MÖ 334-323 tarihleri arasında Büyük İskender’in kontrolüne giren bölge, MÖ 323 yılında Büyük İskender’in ölümünden sonra haleflerinden Seleukos ve Lysimakhos arasında yapılan Kurupedion Savaşı (MÖ 281) sonucunda Seleukosların eline geçmiştir. MÖ 188 yılında Roma ordusuna yenilerek Apameia (Dinar) Barışını imzalayan Seleukoslar Toroslara kadar olan kısımdan çekilmişler ve bölge Romalılar tarafından Bergamalılara bırakılmıştır. MÖ 188-MÖ 133 yılları arasında Bergama Krallığının elinde bulunan bölgede Sağrak Köyü yakınında Adada, Kesme civarında Kocaköy Asarı ve Kasımlar yolu üzerinde Zorzila bulunmaktadır.
Sağrak Köyü yakınındaki Adada antik kentinin kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte şehrin adı ilk kez MÖ 2. yüzyılda yapılan bir anlaşma metninde geçmektedir. Kentte MÖ 1. yüzyılda sikke basıldığı da göz önüne alınırsa kentin bu tarihten daha önce kurulduğunu düşünmek yerinde olacaktır. Roma İmparatorluk döneminde özellikle İmparator Traianus, Hadrianus ve Antoninus Pius dönemleri Adada’nın en parlak dönemleridir. Kentte tabanı taş döşeli bir antik yol, Roma İmparatorluk Çağı Traianus Tapınağı, İmparatorlar Tapınağı, İmparatorlar ve Zeus Megistos-Serapis Tapınağı ile Yeniköy yolu altında kalan İmparatorlar ve Aphrodite Tapınağı yer alır. Ayrıca forum, bazilika, akropol anıtsal çeşme, yönetici binası, açık hava toplantı yeri tiyatro ve mezar anıtı bulunmaktadır.
Kesme Kasabası’nın güneyinde tepe üzerinde bulunan Kocaköy Asarının kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, kent muhtemelen Hellenistik dönemde kurulmuştur. Kentin çevresi kısmen ayakta duran bir surla çevrilidir. Kent içindeki en önemli mimari yapı tamamen yıkılmış durumda olan prostylos planlı tapınaktır. Örenyerinde ana kayaya oyulmuş dikdörtgen biçimli dört adet sarnıç ilginç bir mimari gösterir. Kent üzerinde mezar anıtları vardır.
Sütçüler - Kasımlar yolu üzerinde, dağ yamacında yer alan Zorzila kenti kalıntıları, Roma dönemine ait olup, şehir hakkında fazla bilgi yoktur.
Bölge MÖ 130’da Romalılar tarafından ele geçirilerek, MÖ 102-MÖ 49 yılları arasında Kilikya Eyaleti içine alınmış daha sonra Asia Eyaletine bağlanmıştır. MÖ 39 yılında Galat Kralı Amyntasın kontrolüne giren bölge MÖ 25 yılına kadar bu durumda kalmış, daha sonra Galatya Eyaleti içine alınmıştır. Roma İmparatorluğu’nun MS 395 yılında parçalanmasıyla Doğu Roma İmparatorluğu (Bizans) sınırları içinde kalmıştır.
Sütçüler ve çevresi 1204 yılında çevredeki şehirlerle birlikte Anadolu Selçuklu Devletinin eline geçmiş ve Oğuz boylarına mensup Türk aşiretleri ile Yörükler tarafından yurt edinilmiştir. Anadolu Selçuklu Devletinin yıkılmasının ardından Feleküddin Dündar Bey tarafından 1301 yılında kurulan Hamitoğulları Beyliği sınırları içine girmiştir. Bölge 1324-1327 yılları arasında İlhanlılar’ın Anadolu valisi Timurtaş tarafından işgal edilmiş ve Dündar Bey de bu dönemdeki İlhanlı hakimiyetini tanımıştır. Timurtaş’ın Mısır’a kaçışından faydalanan Dündar Bey’in oğlu Hızır Bey 1328 yılında tekrar bölgeye hakim olmuştur.
Coğrafya
Sütçüler ilçesi 37,5 kuzey enlem, 31 doğu boylam üzerinde Isparta ilinin güneyinde yer almaktadır. Doğusunda Konya iline bağlı Beyşehir-Seydişehir ilçeleri, kuzeybatısında Eğirdir, güneyinde Antalya iline bağlı Serik ve Manavgat ilçesi yer almaktadır. Güneybatısında Burdur-Bucakla komşu olan ilçe, kuzeydoğusunda Isparta ilinin Aksu ilçesi ve kuzeydoğusunda da Ş.Karaağaç ilçesi ile komşudur.
Batı Torosların kollarının kesiştiği Göller Bölgesinde yer alan ilçe Beyşehir sınırından Dedegöl (Dippoyraz) Dağı, kuzeyde Eğirdir'den Anamas Dağı, Yılanlı Ovası (Yayla) ve Kovada Gölü sınır oluşturur. Güneyde Bucak ilçesinden Aksu (Isparta Çayı), güneyde Serik'ten ise Sanlı Yaylası ayırır.
İlçe merkezi Başkoz, Belen, Birlik, Cami, Erenler, Yeşildere ve Yukarı Mahalle olmak üzere 7 mahalleden oluşmaktadır. İlçeye bağlı 30 köy bulunmaktadır.
Ekonomi
İlçe ekonomisi coğrafi yapıya bağlı olarak gelişmemiştir. Ekilebilir arazinin azlığı tarımsal gelişmeyi kısıtlamış, yöre halkını hayvancılığa yönlendirmiştir. Sadece Akdeniz ikliminin yaşandığı Çandır ve Yeşilyurt ' da tarım ürünlerinden ekonomik gelir sağlamaktadır. İlçe ihtiyacının büyük bölümünü bu yöre karşılamaktadır. Verimli topraklara sahip Çandır ve Yeşilyurt köylerinde yerfıstığı, susam ve bol sebze meyve yetiştirilir. Son yıllarda seracılıkta önemli gelişmeler olmuştur.
Tarım ve hayvancılık
İlçe toprakları killi-kalkerli yapıdadır. Arazilerin eğimi %40-60'lara kadar çıkar. Üst toprak 8–10 cm derinliğindedir. Killi kalkerli tınlı bünyeli granül ve fırda yapıdadır. Tarım arazilerinin %85'i ormandan kazanılmış arazilerdir. Bu nedenle aşırı erozyona maruz kalmaktadırlar. Tarım topraklarında organik madde azdır.
Toplam 8.117 hektar tarım arazisinin 1339 hektarı sulanabilir, 6778 hektarı kuru tarım arazisidir. Arazi topoğrafik yapısının aşırı meyilli ve engebeli olması esasen az olan su kaynaklarının arazide kullanışlı hale getirilmesini engellemektedir. Sulu tarım belirli bölgelerde köy kenarlarında yapılmaktadır. Elma ve gül üretimi Ayvalıpınar'da, sebzecilik ve seracılık Çandır, Şehler, Melikler, Yeşilyurt gibi köylerde, kiraz ise Kasımlar Kasabası, ibişler, Güldallı, Darıbükü köylerde yapılmaktadır. İlçede toplam 128 adet sera bulunmaktadır.
Kekik Akçal Dağının çevresinde, Sanlı yaylasında, Kesme, Kasımlar, Beydili köylerinde, yaylalarda ve ormanlık arazilerde doğal olarak yetişir. Doğal yetişme alanları dışında B) Hayvancılık: Hayvancılık yörede genellikle kıl keçisi yetiştiriciliği üzerinedir. Ancak yörenin orman bölgesi olması sebebiyle, kıl keçisinin ormana verdiği zarar dikkate alınarak bu faaliyette kısıtlamaya gidilmiştir. Bu durum hayvancılıkla uğraşan kesimi koyun ve sığır besiciliğine yöneltmiştir.
Yaylada kekiğin ve kır çiçeklerinin bol oluşu arıcılık faaliyetlerine imkân tanımaktadır. Arıcılığın geliştirilmesi yönünde Köylere Hizmet Götürme Birliği kaynaklı olan TKV gözetiminde ve İlçe Tarım Müdürlüğü elemanlarının teknik yardımıyla 2000-2004 yılları arasında 9000-12000 fenni kovan dağıtımını amaçlayan 28000 dolarlık bir proje yürütülmektedir.
Sanayi ve ticaret
İlçede büyük çaplı sanayi kuruluşu yoktur. İlçedeki en önemli sanayi kuruluşu Sütçüler Hidroelektrik santralidir.
Sütçüler ve köyleri halkının %75'inin esas geçim kaynağı ise, yakın zamanlara kadar sütçülük ve yoğurtçuluk olmuştur. Yöre halkının insanları İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya ve Eskişehir gibi büyük şehirlerde seyyar süt ve yoğurtçuluk yaparak geçimini sağlamışlardır.
Akdut ve dut pekmezi bilhassa Sütçüler ilçe merkezinin sakinlerinin uzun süre önemli geçim kaynaklarından birini oluşturmuştur. Günümüzde Belediye tarafından düzenlenen pekmezin hatırası, “Dut ve Pekmez Festivali” ile yaşatılmaya çalışılmaktadır.
Sütçüler yöresinin diğer bir geçim kaynağı da ormancılık veya keresteciliktir. Yörede 20 bin hektar civarında kara ve kızılçam ormanı ile bol miktarda meşe (pelit) ardıç ve maki ormanları bulunmaktadır. Cumhuriyet döneminde özellikle 1950’li yıllardan sonra yöredeki ormanlar değerlendirilmeye başlanmıştır. Yöre halkı ormancılıkla ilgili faaliyetlerde çalışıp, belirli kazançlar elde etmektedirler. 1970-1997 yılları arasında 17 köyde Orman Köylerini Kalkındırma Kooperatifi kurulmuştur. İlçede küçük çaplı da olsa ağaç sanayisi ile uğraşan merkezde dört, taşrada ise tahmini 40 kadar hızarda orman ürünleri işlemeciliği yapılmaktadır. İlçenin ihtiyacına cevap verecek demir doğrama atölyeleri de sanayi alanında hizmet veren diğer kuruluşlar arasındadır.
Sütçüler ilçe merkezinde ve köylerinde, özellikle Osmanlı döneminde dokumacılığın da önemli bir yeri olduğu bilinmektedir. Dokumacılığın zayıflamasıyla birlikte yörede gelişmeye başlayan halıcılık, yöre halkının bir süre (özellikle 1950-1980'li yıllar arasında) önemli bir geçim kaynağını oluşturmuştur. 1951 yılında ilçe merkezinde Halıcılar Küçük Sanatlar Kooperatifi kurulmuş ve bu kooperatif aracılığıyla köylere halı ipliği ve halı tezgâhı götürülerek, halıcılık teşvik edilmiştir. Bu dönemde halkın yaklaşık %75'i halı dokumakta ve hemen hemen her evde bir halı tezgâhı bulunmakta idi. Günümüzde ise sadece Sütçülere bağlı Kesme Kasabasında halıcılık kooperatifi faaliyetlerini sürdürmektedir.
Belediye
Sütçüler İlçesi 800 yıllık bir geçmişe sahiptir. Eğirdir’e bağlı bir nahiye iken 1938 yılında ilçe ve Belediye statüsünü almıştır. 1938 yılında ilçede Belediye teşkilatı, Belediye Başkanı Ahmet Çetinkaya dahil 7 memur ve müstahdemden oluşan personel ile kurulmuştur. Belediye teşkilatının kurulmasıyla nahiye zamanında yapılmış bulunan ahşap bir binaya yerleşmiştir. 1961 yılı Eylül ayında ilçe merkezinde çıkan yangında Belediye binası dahil 23 ev ve 27 dükkân yanmıştır. Evleri yanan konut sahipleri, 7269 sayılı Afetler Kanunu gereğince Bayındırlık ve İskan Bakanlığının hazırlamış bulunduğu plana göre evleri yapılarak afetzedelere teslim edilmiştir. 1967 yılında Belediye hizmet binasının yapımına başlanmış ve 1970 yılında bitirilmiştir. Belediye hizmetlerini halen bu binada devam ettirmektedir.
Maydos Kilisetepe Höyüğü
Maydos Kilisetepe Höyüğü, Çanakkale İli sınırları içinde, Gelibolu Yarımadası'nın Çanakkale Boğazı'na bakan tarafında, Eceabat İlçesi içinde yer alan bir höyüktür. Maydos Kale olarak da bilinmektedir. Tepe üzerinde Çanakkale Savaşı sırasında tahrip olan bir Orta Çağ kalesinin kalıntıları vardır. Tepe, 200 x 180 metre boyutlarında ve 33 metre yüksekliktedir. Günümüzde denizden yaklaşık olarak 200 metre ilçeride bulunmaktadır.
Araştırmalar
Höyük 1982 yılında Mehmet Özdoğan tarafından yürütülen yüzey araştırmalarında saptanmıştır ve ayrıntılı olarak incelenmiştir. Höyükte kazı yapılmasına 2010 yılında Bakanlar Kurulu'nca karar verilmiştir. Bu kararda kazının Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'nden Doç. Dr. Göksel Sazcı başkanlığındaki bir ekipçe yürütülmesi öngörülmektedir. Kazı çalışmalarında özellikle üzerinde durulan konu Erken Tunç Çağı – Orta Tunç Çağı geçiş evresine tarihlenen tabakaların araştırılmasıdır. Bu evre Troya çalışmalarında iyi anlaşılamamış bir evredir.
Tabakalanma
Yüzeyden toplanan çanak çömlek buluntularına göre höyüğün Kalkolitik Çağ'dan Orta Çağ'a kadar kesintisiz iskan gördüğü anlaşılmaktadır. Mehmet Özdoğan Troya'daki tabakalanmanın benzer biçiminin burada da var olduğunu belirtmektedir. Çok geniş bir alana yayılan yerleşmenin Troya büyüklüğüne yakın olduğu öne sürülmektedir. Batı kesimde toprak çekilmesiyle oluşan kesitte en az 6 metre dolgu gösteren Troya III. – V. tabakaları olduğu görülmektedir. Tüm buluntulara dayanılarak Kilisetepe'nin Gelibolu Yarımadası'nın en büyük Erken Tunç Çağı yerleşimi olduğu anlaşılmaktadır.
Diğer yandan 2011 kazılarında yüzey toprağı prehistorik dönemden Osmanlı dönemine kadar her çağdan malzeme vermektedir. En üstten itibaren Bizans, Roma, Klasik, Arkaik, Geometrik dönem ve yangın geçirmiş Demir Çağı tabakaları ile Tunç Çağı tabakası belirlenmiştir.
Buluntular
Kazı çalışmalarında, yüzeyin hemen altında ortaya çıkarılan yakın zamana ait insan kemiklerinin, tepedeki ve yamaçtaki şapelle ilişkili din adamlarına ait olabileceği kabul edilmektedir.
Açmalardan birinde, yangın izleri görülen kalın bir tabakada "Barbar malı" olarak adlandırılan çok sayıda üzeri parmak baskılı plastik bantlarla bezeli seramik parçaları ele geçmiştir. Barbar malı, Balkan Kavimleri'nin göçlerine denk gelen Troya VIIb Dönemi'ni karakterize eden bir seramik türüdür. Elde yapılmış, koyu renkli, kaba bir mal türüdür.
Tahribat durumu
Tepenin güneybatı kesimine civardaki dolgunun tümüyle tahrip olmasına yol açan bir su deposu inşa edilmiştir. Su deposu için yapılan yol tepeyi dolaşıp üste ulaşmakta ve depoya varmaktadır. Burada kaçak kazı çukurları da bulunmaktadır. Tepenin kuzey eteğinde ise konut yapılaşması vardır. Batı kesiminden de, ovayla aynı düzeye gelecek ölçüde toprak çekilmiştir.
A Caddy for Daddy
A Caddy for Daddy 1967 yılında yayınlanmış bir albümdür. Albüm Hank Mobley tarafından stüdyoda kaydedilmiştir. Caz tarzındaki albümün süresi toplam 39 dakika 15 saniyedir. 18 Aralık 1965'te Rudy Van Gelfer Studio'da kaydedilmiştir. Yapımcısı Alfred Lion olan albümün dağıtıcısı Blue Note'tur.
Parça listesi
"Venus Di Mildew" dışındaki parçalar Hank Mobley tarafından yazılmıştır.
Sürdürülebilir mimari
Sürdürülebilirlik fikri ya da ekolojik tasarım, halihazırda mevcut kaynakları kullanmamızın kolektif refahımıza zararlı etkileri olmamasını veya uzun vadede diğer uygulamalar için kaynak elde etmeyi imkânsız kılmamasını sağlamaktır.
Sürdürülebilir enerji kullanımı
Enerji verimliliği bir binanın tüm yaşam döngüsü boyunca sürdürülebilir mimarinin en önemli hedefidir. Mimarlar binaların enerji ihtiyacını azaltmak ve kendi enerjilerini yakalama veya üretme yeteneklerini artırmak için birçok farklı pasif ve aktif teknik kullanmaktadır. Yerel çevresel kaynaklardan yararlanma ve gün ışığı, güneş ısısı kazanımları ve havalandırma gibi enerji ile ilgili faktörleri etkilemenin anahtarlarından biri saha analizi kullanımıdır.
Isıtma, havalandırma ve soğutma sistemi verimliliği
Zaman içinde çok sayıda pasif mimari strateji geliştirilmiştir. Bu tür stratejilere örnek olarak, odaların düzenlenmesi veya bir binanın pencerelerinin boyutlandırılması ve yönlendirilmesi ve cephelerin ve sokakların yönlendirilmesi veya kentsel planlama için bina yükseklikleri ve sokak genişlikleri arasındaki oran verilebilir. Verimli bir ısıtma, havalandırma ve iklimlendirme (HVAC) sisteminin önemli ve uygun maliyetli bir unsuru iyi yalıtımlı bir yapıdır. Daha verimli bir bina ısı üretmek veya dağıtmak için daha az güç gerektirir, ancak kirli iç ortam havasını atmak için daha fazla havalandırma kapasitesi gerektirebilir.
Binalardan su, hava ve kompost akışlarından önemli miktarda enerji boşaltılır. Yerinde enerji geri dönüşüm teknolojileri, atık sıcak su ve atılan havadan enerjiyi etkili bir şekilde geri alabilir ve bu enerjiyi gelen taze soğuk su veya temiz havaya aktarabilir. Kompost yapan binalardan bahçecilik dışındaki kullanımlar için enerjinin geri kazanılması, merkezi anaerobik çürütücüler gerektirir.
HVAC sistemleri motorlarla desteklenir. Bakır, diğer metal iletkenlerle kıyaslandığında, motorların elektriksel enerji verimliliğini arttırmaya yardımcı olarak elektriksel yapı bileşenlerinin sürdürülebilirliğini arttırır.
Saha ve bina oryantasyonunun bir binanın HVAC verimliliği üzerinde bazı önemli etkileri vardır.
Pasif solar bina tasarımı, fotovoltaik hücreler veya güneş enerjili sıcak su panelleri gibi aktif güneş mekanizmaları kullanılmadan binaların güneş enerjisini verimli bir şekilde kullanmasını sağlar. Tipik olarak pasif solar bina tasarımları, ısı etkinliğini koruyan yüksek ısıl kütleye ve ısı kaçışını önlemek için işlev gören güçlü yalıtım malzemelerine sahiptir. Düşük enerjili tasarımlar, yazın güneş ısısından kaçmak ve yapay soğutma ihtiyacını azaltmak için tenteler, güneşlikler veya panjurlar aracılığıyla gölgeleme kullanılmasını gerektirir. Ek olarak, düşük enerjili binalar, ısı kaybını en aza indirmek için tipik olarak çok düşük bir yüzey alanı/hacim oranına sahiptir. Bu, yayılan çok kanatlı bina tasarımlarından (genellikle daha “organik” göründüğü düşünülen) çoğu zaman merkezileşmiş yapılar lehine vazgeçildiği anlamına gelir. Amerikan sömürge dönemi tasarımları gibi geleneksel soğuk iklim binaları, küçük ölçekli bir binada merkezi ısı verimliliği için iyi bir tarihsel model sunmaktadır.
Pencereler, zayıf bir yalıtkan olan camdan ısı kaybını en aza indirirken, ısı üreten ışığın girişini en üst düzeye çıkarmak için yerleştirilmiştir. Kuzey Yarımküre'de, bu, doğrudan güneş almak için çok sayıda güneye bakan pencerelerin kurulmasını ve kuzeye bakan pencerelerin sayısını ciddi şekilde sınırlandırmayı içerir. Gaz dolgulu boşluklara ve düşük emisyonlu (düşük E) kaplamaya sahip çift veya üç camlı yalıtımlı pencereler gibi bazı pencere tipleri, tek camlı pencerelere göre çok daha iyi yalıtım sağlar. Yaz aylarında güneş gölgeleme cihazları ile aşırı güneş enerjisi kazanımlarının önlenmesi, soğutma ihtiyacını azaltmak için önemlidir. Yaprak döken ağaçlar genellikle yaprakları ile yaz aylarında aşırı güneşi engellemek ve yaprakları düştüğünde kışın ışığın geçmesine izin vermek için pencerelerin önüne dikilir. Güneş ışığının kışın içeri girmesine izin vermek (gökyüzünde güneş açısı düşük) ve yazın (gökyüzünde güneş açısı fazla) engellemek için panjurlar veya hafif raflar monte edilir. İğne yapraklı veya yaprak dökmeyen bitkiler genellikle soğuk kuzey rüzgârlarına karşı korunmak için binaların kuzeyine yerleştirilir.
Soğutmanın öncelikli olduğu sıcak iklimlerde pasif solar tasarımları da çok etkili olabilir. Yüksek termal kütleye sahip inşaat malzemeleri gün boyunca gecenin serinliğini korumak için çok değerlidir. Ek olarak, inşaatçılar genellikle yüzey alanını ve ısı kaybını en üst seviyeye çıkarmak için yayılmış tek katlı yapıları tercih eder. Binalar genellikle mevcut rüzgârları, özellikle yakındaki su kütlelerinden gelen serin rüzgârları yakalamak ve yönlendirmek için tasarlanmıştır. Bu değerli stratejilerin birçoğu, güney-batı misyon binaları gibi sıcak bölgelerin geleneksel mimarisi tarafından bir şekilde kullanılmaktadır.
Solar paneller
Fotovoltaik güneş panelleri gibi aktif güneş cihazları, herhangi bir kullanım için sürdürülebilir elektrik sağlamaya yardımcı olur. Bir güneş panelinin elektrik çıkışı, oryantasyon, verimlilik, enlem ve iklime bağlıdır - güneş enerjisi kazanımı aynı enlemde bile değişmektedir. Ticari olarak temin edilebilen PV panelleri için tipik verimlilik % 4 ila % 28 arasındadır. Bazı fotovoltaik panellerin düşük verimliliği, kurulumlarının geri ödeme süresini önemli ölçüde etkileyebilir. Bu düşük verimlilik, güneş panellerinin uygulanabilir bir enerji alternatifi olmadığı anlamına gelmez. Örneğin Almanya'da, Güneş Panelleri yaygın olarak konut ev inşaatına kurulur.
Çatılar, fotovoltaik panellerin maksimum verimle enerji toplayabilmesi için genelde güneşe doğru açılıdır. Kuzey yarım kürede, esaslı bir güneye bakan bir yönlendirme güneş panelleri için verimi en üst düzeye çıkarır. Eğer esaslı bir güney yönlendirmesi mümkün değilse, güneş panelleri güneyden 30 °'ye kadar açılandığında yeterli enerji üretebilir. Bununla birlikte, daha yüksek enlemlerde, güney dışı oryantasyon için kış enerji verimi önemli ölçüde azalacaktır.
Kışın verimi en üst düzeye çıkarmak için, kolektör yatay enlem açısı +15° olabilir. Yaz aylarında verimliliği en üst düzeye çıkarmak için -15° olmalıdır. Ancak, yıllık maksimum üretim için panelin yatay üzerindeki açısı enlem açısına eşit olmalıdır.
Rüzgâr türbinleri
Enerji üretiminde küçük boyutlu rüzgâr türbinlerinin sürdürülebilir yapılarda kullanılması birçok faktörün dikkate alınmasını gerektirir. Maliyetler dikkate alındığında, küçük rüzgâr sistemleri genellikle ürettikleri enerji miktarına göre daha büyük rüzgâr türbinlerinden daha pahalıdır. Küçük rüzgâr türbinleri için, bakım maliyetleri, marjinal rüzgâr enerjisi yakalayabilme kabiliyetine sahip tesislerde belirleyici bir faktör olabilir. Düşük rüzgârlı tesislerde bakım, küçük bir rüzgâr türbininin gelirinin çoğunu tüketebilir. Rüzgâr türbinleri rüzgârlar 8 mil hıza ulaştığında çalışmaya başlar, 32-37 mil hızlarda enerji üretim kapasitesine ulaşır ve 55 mil hızın üzerindeki hızlarda hasarı önlemek için kapanır. Bir rüzgâr türbininin enerji potansiyeli, kanatlarının uzunluğunun karesi ve kanatlarının döndüğü hızın küpü ile orantılıdır. Tek bir bina için güç sağlayabilen rüzgâr türbinleri mevcut olmasına rağmen, bu faktörlerden dolayı, rüzgâr türbinininin verimliliği inşaat sahasındaki rüzgâr koşullarına bağlıdır. Bu nedenlerden dolayı, rüzgâr türbinlerinin az da olsa verimli olması için, düzensiz rüzgâr alan yerlerden ziyade, sabit miktarda rüzgâr aldığı bilinen yerlere (ortalama rüzgâr hızı 15 milden daha fazla) kurulmalıdır. Bir çatıya küçük bir rüzgâr türbini monte edilebilir. Kurulum sorunları daha sonra çatının sağlamlığını, titreşimi ve çatı çıkıntısından kaynaklanan türbülansı içerir. Küçük ölçekli çatı rüzgâr türbinlerinin, normal bir konut için gerekli olan elektriğin % 10'undan % 25'ine kadar olan kısmını üretebileceği bilinmektedir. Konut ölçeğinde kullanım için türbinler genellikle 2 m - 8 m arasındadır ve test edilen rüzgâr hızlarında 900 watt ila 10.000 watt arasında elektrik üretir. Binaya entegre rüzgâr türbini performansı, çatıya monte edilmiş bir türbinin üstüne bir aerofoil kanat eklenmesiyle arttırılabilir.
Güneş enerjili su ısıtma
Güneş enerjili evsel sıcak su sistemleri olarak da adlandırılan güneş enerjili su ısıtıcıları, bir ev için sıcak su üretmenin uygun maliyetli bir yolu olabilir. Herhangi bir iklimde kullanılabilirler ve kullandıkları yakıt-güneş ışığı-bedavadır.
İki tür güneş enerjili su sistemi vardır-aktif ve pasif. Aktif bir güneş kolektör sistemi günde yaklaşık 80 ila 100 galon sıcak su üretebilir. Pasif bir sistem daha düşük kapasiteye sahip olacaktır.
Ayrıca iki tür dolaşım vardır; doğrudan dolaşım sistemleri ve dolaylı dolaşım sistemleri. Doğrudan sirkülasyon sistemleri, kullanım suyunu panellerden geçirir. Dolaylı sirkülasyon, güneş panellerinden glikolü veya başka bir sıvıyı geçirir ve kullanım suyunu ısıtmak için bir ısı eşanjörü kullanır.
En yaygın kullanılan iki kollektör paneli, Düz Panel ve vakumlanmış tüptür. İkisi de boşaltılmış tüplerin konvektif olarak ısı kaybetmemesi dışında benzer şekilde çalışır, bu da verimlerini büyük ölçüde artırır (% 5 - % 25 daha verimli). Bu daha yüksek verimlerle, vakumlu tüplü güneş kollektörleri ayrıca daha yüksek sıcaklıkta alan ısıtma ve soğurmalı soğutma sistemleri için daha da yüksek sıcaklıklar sağlayabilir.
Bugün evlerde yaygın olarak kullanılan elektrik rezistanslı su ısıtıcılarının 4500 kWsaat/yıl civarında bir elektrik talebi vardır. Güneş kollektörlerinin kullanımıyla enerji kullanımı yarıya iner. Güneş kollektörlerini monte etmenin ön maliyeti yüksektir, ancak yıllık enerji tasarrufunda geri ödeme süreleri nispeten kısadır.
Isı pompaları
Hava kaynaklı ısı pompaları (ASHP) tersinir klimalar olarak düşünülebilir. Bir klima gibi, bir ASHP nispeten soğuk bir yerden ısı alabilir (örneğin, 70 °F'deki bir ev) ve sıcak bir yere bırakabilir (örneğin 85 °F'daki dış ortam). Bununla birlikte, bir klimanın aksine, bir ASHP'nin kondansatörü ve buharlaştırıcısı rolleri değiştirebilir ve soğuk dış havadaki ısıyı emebilir ve onu sıcak bir eve bırakabilir.
Hava kaynaklı ısı pompaları, diğer ısı pompası sistemlerine göre ucuzdur. Bununla birlikte, hava kaynaklı ısı pompalarının verimliliği, dış sıcaklık çok soğuk veya çok sıcak olduğunda azalır; bu nedenle, yalnızca ılıman iklimlerde esaslı şekilde uygulanabilirler.
Ilıman iklimlerde bulunmayan alanlar için toprak kaynaklı (veya jeotermal) ısı pompaları verimli bir alternatif sağlar. İki ısı pompası arasındaki fark, toprak kaynaklı olanın ısı eşanjörlerinden biri yeraltına yerleştirilmiştir-genellikle yatay veya dikey bir düzenlemeye sahiptir. Toprak kaynaklı olan, yer altındaki nispeten sabit, ılıman sıcaklıklardan yararlanır; bu, verimliliklerinin bir hava kaynaklı ısı pompasından çok daha fazla olabileceği anlamına gelir. Yer içindeki ısı eşanjörü genellikle kayda değer miktarda alana ihtiyaç duyar. Tasarımcılar bunları binanın yanındaki açık bir alana ya da otoparkın altına yerleştirmişlerdir.
İlk maliyet açısından, toprak kaynaklı ısı pompası sistemi, standart hava kaynaklı ısı pompasının yaklaşık iki katıdır. Ancak, ön maliyetler, enerji maliyetlerindeki düşüş ile dengelenebilir ve artıya geçilebilir. Enerji maliyetlerindeki azalma, tipik olarak sıcak yazlar ve soğuk kışlar olan bölgelerde özellikle belirgindir.
Diğer ısı pompası tipleri su kaynaklı ve hava-toprak kaynaklı olanlardır. Bina bir su kütlesine yakın bir yerde bulunuyorsa, gölet veya göl bir ısı kaynağı veya ısı yutağı olarak kullanılabilir. Hava-toprak ısı pompaları binanın havasını yer altı kanallarından geçirir. Daha yüksek fan gücü gereksinimi ve verimsiz ısı aktarımıyla, hava-toprak ısı pompaları genel olarak büyük yapılar için pratik değildir.
Sürdürülebilir yapı malzemeleri
Sürdürülebilir yapı malzemelerinin bazı örnekleri arasında geri dönüştürülmüş kot kumaşı veya cam elyaf izolasyonu, sürdürülebilir şekilde hasat edilmiş ahşap, volkanik süngertaşı, linolyum (muşamba), koyun yünü, beton (yüksek ve çok yüksek performanslı roman kendini tamir eden beton), kağıt parçalarından yapılmış paneller, fırınlanmış toprak, sıkıştırılmış toprak, kil, vermikülit, keten kumaşı, sisal, deniz yosunu, genişletilmiş kil taneleri, hindistan cevizi, ahşap lifli levhalar, kalsiyum kumtaşı, yerel olarak elde edilmiş taş ve kaya, yapılmış paneller, en güçlü ve en hızlı büyüyen odunsu bitkilerden biri olan bambu ve toksik olmayan düşük VOC yapıştırıcılar ve boyalar. Bina cephehelerine uygulanan bitki örtüsü veya koruması da aynı şekilde yardımcı olur. Orman ağacından üretilen kâğıt yüzde yüz geri dönüşümlüdür. Böylelikle üretim sürecinde aldığı orman ağacının neredeyse tamamını yeniler ve saklar.
Geri dönüştürülmüş malzemeler
Sürdürülebilir mimari genellikle geri kazanılmış kereste ve geri dönüştürülmüş bakır gibi geri dönüştürülmüş veya ikinci el malzemelerin kullanımını içerir. Yeni malzemelerin kullanımındaki azalma, malzemelerin üretiminde kullanılan enerjide düşüşe neden olur. Sürdürülebilir mimarlar, gereksiz yapılaşmayı önlemek için eski yapıları yeni ihtiyaçlara hizmet etmek için güçlendirmeye çalışırlar. Kurtarılmış ve geri kazanılmış mimari malzemeler uygun olduğunda kullanılır. Eski binalar yıkıldığında, sıklıkla iyi durumda olan herhangi bir ahşap geri kazanılır, yenilenir ve döşeme olarak satılır. Herhangi iyi durumda bir boyutlandırılmış taş benzer şekilde geri kazanılabilir. Kapılar, pencereler, şömine rafları ve donanımlar gibi başka birçok parça da yeniden kullanılır, böylece yeni malların tüketimi azalır. Yeni malzemeler kullanıldığında, yeşil tasarımcılar, sadece 6 yıllık bir büyümenin ardından ticari kullanım için hasat edilebilen bambu gibi hızla yenilenebilen, sorgum veya buğday samanı gibi ikisi de panel olarak preslenebilecek, veya mantar meşesi gibi sadece dış kabuğun kullanım için çıkarıldığı ve böylece ağacın korunmasını sağlayan malzemeleri ararlar. Mümkün olduğunda, inşaat malzemeleri alanın kendisinden temin edilebilir; örneğin, ormanlık bir alanda yeni bir yapı inşa ediliyorsa, binaya yer açmak için kesilmiş ağaçlardan çıkan odun, binanın bir parçası olarak yeniden kullanılacaktır.
Düşük uçucu organik bileşikler
Düşük etkili inşaat malzemeleri, uygun olan yerlerde kullanılır: örneğin, formaldehit gibi kanserojen veya toksik malzemeler içeren inşaat yalıtım malzemeleri yerine, düşük VOC (uçucu organik bileşik) yayan geri dönüştürülmüş kot kumaşı veya selüloz gibi malzemelerden yalıtım yapılabilir. Böcek hasarını önlemek için, bu alternatif yalıtım malzemeleri borik asit ile ilaçlanabilir. Organik veya süt bazlı boyalar kullanılabilir. Bununla birlikte, yaygın bir yanılsama, "yeşil" malzemelerin sakinler veya çevre sağlığı için her zaman daha iyi olduğudur. Pek çok zararlı madde (formaldehit, arsenik ve asbest dahil) doğal olarak meydana gelir ve daha önceden iyi niyetle kullanıldıkları bir geçmişleri vardır. Kaliforniya Eyaleti tarafından materyallerden kaynaklanan emisyonlar üzerine yapılan bir araştırma, önemli miktarda emisyona sahip bazı yeşil materyallerin bulunduğunu ve bazı "geleneksel" materyallerin aslında düşük emisyon verici olduğunu göstermiştir. Bu nedenle, doğal malzemelerin her zaman insanlar ve Dünya için en sağlıklı alternatifler olduğu sonucuna varmadan önce emisyon konusu dikkatlice araştırılmalıdır.
Uçucu organik bileşikler (VOC) herhangi bir iç ortamda bulunabilir ve çeşitli farklı kaynaklardan gelebilir. VOC'lerin yüksek bir buhar basıncı vardır, suda çözünürlüğü düşüktür ve hasta bina sendromu tipi semptomlara neden olduğundan şüphelenilmektedir. Bunun nedeni birçok VOC'nin hasta bina sendromuna özgü duyusal tahrişe ve merkezi sinir sistemi semptomlarına neden olduğu bilinmektedir. İç ortamlardaki VOC konsantrasyonları dış ortamdaki ortamdan daha yüksektir ve mevcut birçok VOC olduğu zaman, sonuçları ilave ve daha ciddi birleşik etkilere neden olabilir.
Malzeme sürdürülebilirlik standartları
Malzemelerin genel yapı sürdürülebilirliği konusundaki önemine rağmen, yapı malzemelerinin sürdürülebilirliğini ölçmek ve değerlendirmek zor olmuştur. Malzemelerin sürdürülebilirlik özelliklerinin ölçülmesinde ve değerlendirilmesinde çok az tutarlılık vardır, bugün yüzlerce rekabet eden, tutarsız ve çoğu zaman kesin olmayan eko-etiketler, standartlar ve sertifikalar ile dolu bir manzara ortaya çıkar. Bu uyumsuzluk hem tüketiciler ile ticari alıcılar arasında karışıklığa hem de Enerji ve Çevre Tasarımında Liderlik gibi daha büyük bina sertifikasyon programlarına tutarsız sürdürülebilirlik kriterlerinin dahil edilmesine yol açmıştır. Sürdürülebilir yapı malzemeleri için standardizasyon alanının rasyonelleştirilmesine ilişkin çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Sürdürülebilir bina danışmanlığı
Bir sürdürülebilir yapı danışmanı, inşaat malzemeleri, oryantasyon, camlama ve diğer fiziksel faktörlerin sürdürülebilirlik etkilerini tahmin etmek ve projenin özel gereksinimlerini karşılayan sürdürülebilir bir yaklaşımı belirlemek için tasarım sürecinin başlarında devreye girebilir.
Normlar ve standartlar, performansa dayalı derecelendirme sistemleri tarafından resmi hale getirilmiştir, örneğin Enerji ve Çevre Tasarımında Liderlik (LEED) ve evler için Energy Star. Karşılanması gereken bilgileşim kriterlerini belirlerler ve performans göstergelerini ve kriterlerin test edilmesini sağlarlar. Bu standartları karşılamak için en iyi yaklaşımı belirlemek projede yer alan tarafların görevidir.
Pedagogları değiştirmek
Modernizmin indirgemeciliğinin eleştirmenleri, mimarlık tarihinin öğretilmesinin nedensel bir faktör olarak bırakıldığını sıklıkla belirtmiştir. Modernizmden uzaklaşan bazı önemli isimlerin, 1940'larda ve 1950'lerde, tarihi, bir kaynak olarak kullanmanın, tasarım eğitiminin bir parçası olmaya devam ettiği Princeton Üniversitesi Mimarlık Okulu'nda eğitilmiş olmaları gerçeği kayda değerdir. Tarihe olan ilginin artması mimarlık eğitimi üzerinde derin bir etki yarattı. Tarih dersleri daha tipik ve düzenli hale geldi. Mimarlık tarihinde bilgili profesörlere olan talep ile, mimarlık tarihçilerinin daha önce eğitim almış oldukları sanat tarihi doktora programlarından farklılaşmak için mimarlık okullarındaki doktora programları ortaya çıkmıştır. ABD'de, 1970'lerin ortalarında yaratılan MIT ve Cornell ilklerdi, ardından Columbia, Berkeley ve Princeton geldi. Yeni mimari tarih programlarının kurucuları arasında Venedik'teki Mimarlık Tarihi Enstitüsü'ndeki Bruno Zevi, MIT'deki Stanford Anderson ve Henry Millon, Mimarlık Derneği'nde Alexander Tzonis, Princeton'daki Anthony Vidler, Venedik Üniversitesi'nde Manfredo Tafuri, Columbia Üniversitesi'nde Kenneth Frampton ve ETH Zürih de Werner Oechslin ve Kurt Forster. Mimarlıkla ilgili “sürdürülebilirlik” terimi şimdiye kadar çoğunlukla bina teknolojisi ve dönüşümleri bakış açısıyla ele alınmıştır. “Yeşil” tasarım, buluş ve uzmanlığın teknik alanının ötesine geçen bazı akademisyenler, mimarlığı doğa ile insan ilişkileri konusunda daha geniş bir kültürel çerçevede konumlandırmaya başlıyor. Bu çerçeveyi benimsemek, doğaya ve çevreye olan ilişkimizle ilgili farklı tarihsel ve coğrafi bağlamlar açısından zengin bir kültürel tartışmalar geçmişinin izlenmesini sağlar.
Sürdürülebilir şehircilik ve mimarlık
Aynı zamanda, Yeni Şehircilik ve Yeni Klasik Mimari'nin son hareketleri, akıllı büyüme, mimari gelenek ve klasik tasarıma değer veren ve geliştiren yapılaşmaya yönelik sürdürülebilir bir yaklaşımı teşvik eder. Bu, modernist ve küresel olarak tekdüze mimarinin aksine, münzevi toplu konutlara ve banliyö yayılımına karşı durur. Her iki eğilim de 1980'lerde başladı. Driehaus Mimarlık Ödülü, Yeni Şehircilik ve Yeni Klasik Mimarlık alanındaki çabaları tanıyan ve modernist Pritzker Ödülü'nden iki kat daha yüksek bir ödenek içeren bir ödüldür.
Bina Veri Modellemesi BIM
Yeşil binlarda Bina Bilgisi Modellemesi BIM, mimarların ve mühendislerin bina performansını entegre etmelerini ve analiz etmelerini sağlayarak sürdürülebilir tasarımın sağlanmasına yardımcı olmak için kullanılır. Kavramsal ve topoğrafik modelleme de dahil olmak üzere BIM hizmetleri, içten tutarlı ve güvenilir proje bilgilerinin art arda ve anında kullanılabilirliği ile yeşil binaya yeni bir yol sunuyor. BIM, tasarımcıların sürdürülebilir binaları tasarlamak için gereken kararları desteklemek üzere, sistemlerin ve malzemelerin çevresel etkilerini ölçmelerini sağlar.
Eleştiri
Bakış açılarına bağlı olarak çelişkili etik, mühendislik ve politik yönelimler var.
Kuşkusuz Yeşil Teknoloji, mimarlık camiasına giriş yaptı, verilen teknolojilerin uygulanması, günümüz mimarisini görme ve algılama biçimimizi değiştirdi. Yeşil mimarinin hem çevresel hem de teknolojik olarak yaşama biçimlerinde büyük iyileştirmeler gösterdiği kanıtlanmış olsa da, soru hala yerinde duruyor, bunların hepsi sürdürülebilir mi? Birçok bina kodu uluslararası standartlara uyumlandı. “LEED” (Enerji ve Çevre Tasarımında Liderlik), inşaatın takip edeceği esnek kodlar kullandığı için eleştirildi. Yükleniciler bunu mümkün olduğunca çok para kazanmak için yaparlar. Örneğin, bir bina güneş paneline sahip olabilir, ancak binanın çekirdeğinin altyapısı uzun bir süre boyunca bunu desteklemezse iyileştirmelerin sürekli olarak yapılması gerekecektir ve binanın kendisi de felaketlere veya geliştirmelere karşı hassas olacaktır. Şirketlerin, yapılarını inşa ederken sürdürülebilir mimariye kısayollar uydurması, "sürdürülebilir" mimarinin hiç de sürdürülebilir olmadığı ironisini besliyor. Sürdürülebilirlik, uzun ömür ve etkinlikten kaynaklanmaktadır.
Etik ve Politika ayrıca sürdürülebilir mimarlık ve onun kentsel ortamda büyüme kabiliyetinde de rol oynar. Mühendislik teknikleri ve çevresel etkiler arasındaki çelişkili bakış açıları, mimarlık camiasında konuşulan popüler konulardır. Her devrimci teknoloji veya yenilikte meşruiyet, etkinlik ve ne zaman ve nasıl kullanıldığına dair eleştiriler geliyor.
Demirözü, Yıldızeli
Demirözü, Sivas ilinin Yıldızeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 90 km, Yıldızeli ilçe merkezine 50 km uzaklıktadır.
Jean-Louis Pezant
Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü mezunudur. Siyaset Bilimi ve Kamu Hukuku alanında yükseköğrenim diploması vardır. Fransa Ulusal Meclisi'nde görev almaya başlamıştır. 1966-1977 yıllarında Meclis Komisyonlar Hizmeti'nde, 1977-1978 yıllarında ise Oturum Hizmetleri'nde memur olarak görev almış, 1978-1986 yıllarında Meclis Kanunlar Komisyonu Sekreterya Şefi olarak hizmet etmiş, 1986-1988 yıllarında Meclis Genel İdari İşler Hizmeti'nde Ulaşımdan sorumlu Müşavirlik yapmıştır. 1988-1990 yıllarında Meclis İletişim Hizmetleri müdürlüğü, 1990-1993 yılları arasında Meclis Oturum Hizmetleri müdürlüğü, 1993-2002 yıllarında Meclis yasama hizmetleri genel müdürlüğü görevlerinde bulunmuş, 2002-2003 yıllarında Meclis ve Meclis Başkanlığı genel sekreterliği görevini üstlenmiştir. 1996-2003 yıllarında Pouvoirs dergisi yayın kurulu üyeliği yapmış ve 1997-2000 yıllarında Paris I-Panthéon-Sorbonne Üniversitesi'nde doçent olarak dersler vermiştir. 2004 yılında Meclis Başkanı Jean-Louis Debré tarafından Fransa Anayasa Konseyi üyeliğine atanmış ancak bu görevi sürdürürken 2010 yılında ölmüştür.
David Otunga
David Otunga veya bilinen adıyla David Daniel Otunga Sr. (d. 7 Nisan 1980), Amerikalı profesyonel güreşçi, avukat ve oyuncu şimdi WWE'de yorumcudur WWE ile sözleşmesi vardır.
Hayatı
Otunga, Illinois eyaletinin Elgin şehrinde Kenyalı bir babanın ve bir beyaz Amerikan annenin dördüncü çocuğu olarak dünyaya geldi. İlköğretimini 1998'de Larkin Lisesi'nde bitirdi ve Illinois Üniversitesi'nde psikolog oldu.. Sonrasında New York'a yerleşerek Columbia Üniversitesi'nde nöroloji bölümünü okumaya başladı.
Kariyeri
8 Ekim 2007 tarihinde I Love New York 2 dizisinde oynamaya başladı. 2013 tarihinde ise Acil Arama filminde oynadı.
Profesyonel güreş kariyeri
2010 yılından 2011 yılının başlarına kadar The Nexus'ta oynamaya başlamıştır. 11 Ocak 2011'den 10 Mayıs 2015'e kadar 2. kadroda oynamıştır. 10 Mayıs 2015 tarihinden beri de 3. kadroda oynamaktadır.
Kimyasal oksijen jeneratörü
Oksijen jeneratörü, bulunduğu yerde havanın içindeki oksijenin ayrılması ile ihtiyaca uygun miktarda basınç ve saflıkta oksijen üreten sistemlerdir. Oksijen genel olarak beş farklı işlemle elde edilir: Hava ayrıştırma (ASU), basınç salınımlı adsorpsiyon (PSA), vakum basınç salınımlı adsorpsiyon (VPSA), elektroliz ile su ayrıştırma ve membran teknolojisi.
Yeşilalan, Çaykara
Yeşilalan (Romeika: Χολάισα, Holáyisa), Trabzon ilinin Çaykara ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Trabzon iline 80 km, Çaykara ilçesine 6 km uzaklıktadır.
II. Jan Kazimierz Waza
'''II. Jan Kasimir' (Lehçe: Jan II Kazimierz Waza; Almanca: Johann II Kasimir Wasa; Litvanca: Jonas Kazimieras Vaza'') (22 Mart 1609 - 16 Aralık 1672) Polonya kralı ve Litvanya Büyük Dükü.
1648'de Polonya ve Litvanya Grandüklüğü kralı oldu Lehistan-Litvanya Birliği, Yukarı Silezya Opole Dükü ve İsveç'te 1648-1660 arasında itibari kral olmuştur. Polonya'da, Jan Kazimierz olarak bilinen ve yaygın olarak adlandırılır. Kral iken başkent Varşova, İsveçliler tarafından işgal edilmiştir. II. Jan, İsveçliler'e II. Kuzey Savaşı'nda yer almıştır. Sonuç çıkmayan savaşın sonunda Polonya-Litvanya Birliği, İsveç, Habsburg ve Brandenburg devletleri arasında Oliva Antlaşması imzalandı.
İlk yılları
Jan Kasimir 22 Mart 1609'da Kraków'da doğdu. Babası İsveç kralı I. Gustav'ın torunu olan III. Zygmunt Waza'dır. Annesi, Avusturyalı Constance, Avusturya arşidükü II. Karl ile Maria Anna'nın kızı, aynı zamanda Kutsal Roma İmparatoru II. Ferdinand'ın küçük kız kardeşiydi.
Jan Kasimir, hayatının büyük bir bölümünde ağabeyi IV. Władysław Waza'nın gölgesinde kaldı. Leh soyluları arasında çok az arkadaşa sahipti. Dostça olmayan, ketum, zamanını dini düşünceleri arasında bölen ve siyasetten hoşlanmayan biri olarak, olumsuz Habsburg politikalarını desteklemek yerine Lehistan mahkemesinde bir güç tabanına veya etkisine sahip değildi. Daha sonra, Rusya Çarlığı'na karşı Smolensk Muharebesi'nde (1633) yer alarak bir askeri komutan olarak yeteneklerini sergileme fırsatı buldu. 1632 ile 1635 yılları arasında ağabeyi IV. Władysław Waza, Jan Kasimir'i İsveçli Christina ile, ardından bir İtalyan prensesiyle evlendirmek isteyip kardeşinin itibarını artırmaya çalıştı, ancak işe yaramadı. 1637'de Jan Kasimir, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun ordusuna katılmak ve Fransızlara karşı savaşmak için dış temsilcilik görevini üstlendi. Komuta ettiği alay savaşta yenildikten sonra, güçlü Kazak karşıtı çıkarlarının ve siyasi görüşlerinin büyük ölçüde Avusturya İmparatorunun doğrudan etkisi altında şekillendiği Viyana sarayında bir yıl yaşayarak geçirdi.
1636'da Lehistan-Litvanya Birliği'ne geri döndü ve Barones Guldentern'e aşık oldu, ancak onunla evlenme isteği ağabeyi Kral IV. Władysław tarafından engellendi. Daha sonra, Władysław onu Kurlandiya ve Semigalya Dükalığı'nın dükü yapmak istedi, ancak bu Sejm tarafından veto edildi. Bu duruma gücenen Jan Kasimir, 1638'de Portekiz Genel valisi olmak için İspanya Krallığı'na gitti, ancak Fransız ajanları tarafından yakalandı ve Kardinal Armand Jean du Plessis de Richelieu'nun emriyle 1640'a kadar hapsedildi. Daha sonra, atanan Smolensk Voyvodası Krzysztof Gosiewski'nin dış temsilciliği tarafından ve Fransız karşıtı Polonya-İspanyol müzakerelerinin bir sonucu olarak serbest bırakıldı. 1641'de Jan Kasimir bir Cizvit olmaya karar verdi. 1642'de, kız kardeşine Almanya'ya kadar eşlik etmek için Lehistan-Litvanya Birliği topraklarından tekrar ayrıldı. 1643'te Kral Władysław'ın sözlü muhalefetine karşı Cizvitlere katıldı ve Sejm ile Papa arasında diplomatik bir sürtüşmeye neden oldu. Jan Kasimir, Cizvitler tarafından Katolik fraksiyonu desteklemek için davet edilerek Roma'ya gitti. Burada kardinal olarak atandı, ancak kısa süre sonra istifa etmek zorunda kalacak ve Władysław'ın tek oğlu öldüğünde Sejm'e gitmek durumunda kalacaktı. Habsburgların desteğini kazanmaya ve doğudan beklenmedik bir saldırı olması durumunda uluslar arasında bir ittifak oluşturmak için Avusturyalı bir prensesle evlendirilmeye çalışıldı.
Tahta çıkışı
1648'de Jan Kasimir, Polonya Parlamentosu tarafından üvey kardeşinin yerine Polonya tahtına çıktı. Tufan döneminde tahta çıkan Jan Kasimir kendisini 1654-1667 Lehistan-Rusya Savaşı gibi birçok savaşın ve karışıklığın içinde buldu. Lehistan-Litvanya topraklarının çoğu, Leh-Litvanyalı valilerin ve soyluların komplocu suç ortaklığı nedeniyle, Tufan sırasında fazla bir çatışma olmadan X. Karl Gustav önderliğindeki İsveç İmparatorluğu ordusu tarafından işgal edildi. Sejm, İsveçlileri Polonya'dan çıkarmak için birkaç yıl içinde ayaklandı. Şehirlerin ve kasabaların çoğu yağmalandı ve bazıları, geri çekilen düşman birimleri tarafından yerle bir edildi. Jan Kasimir'in saltanatı, Lehistan ve Lehistan-Litvanya Birliği tarihinin en feci ve belki de en başarısız dönemlerinden biri olarak hatırlansa da, genellikle ulusunu kurtarmak için cesurca savaşan "savaşçı kral" olarak da anılır.
II. Jan Kasimir büyük bir desteğe sahip olacağına inandığı, ağabeyinin dul eşi Marie Louise Gonzaga (Lehçe: Maria Ludwika) ile evlendi. Marie Louise 1667'de aniden öldü ve bu ölüm, Jan Kasimir'in erken dönem siyasi yükselişinin bir anda yok olmasına neden oldu.
Tahtı bırakması
16 Eylül 1668'de, önceki yıl eşi Marie Louise Gonzaga'nın ölümünden sonra kederlenen II. Jan Kasimir, Lehistan-Litvanya Birliği tahtından feragat ederek Fransa'ya döndü ve yeniden Cizvitlere katıldı. Saint-Germain-des-Prés Manastırı'nın başrahibi oldu. Tahtı bırakmasının ardından Michał Korybut Wiśniowiecki (I. Michael) yeni kral seçildi ve 29 Eylül 1669'da taç giydi.
Ölümü
1672 yılının sonbaharında Jan Kazimir, Polonya'ya dönmeyi planlamıştı, ancak yola çıkmadan önce hastalandı ve istirahat etmek zorunda kaldı. Kamyanets-Podilski topraklarının Osmanlı İmparatorluğu tarafından ele geçirilmesi onu üzdü ve sağlık durumu daha da kötüleşti. Leh topraklarını Osmanlılara karşı savunmak için Papa X. Clemens'ten yardım istedi. 16 Aralık 1672'de felçten öldü ve cenaze töreni Kraków'daki Wawel Katedrali'nde gerçekleşti.
A Certain Mr. Jobim
A Certain Mr. Jobim, 1967 yılında yayınlanan bir Antonio Carlos Jobim albümüdür. Prodüktörlüğü George Lee and Ray Gilbert tarafından yapılan albüm Warner Bros. etiketiyle yayınlanmıştır.
Parça Listesi
Aksi belirtilmedikçe bütün şarkılar Antonio Carlos Jobim tarafından yazılmıştır.
Claude Fagedet
Claude Fagedet (d. 30 Mart 1928 -ö. 26 Haziran 2017) ,Fransız fotoğraf sanatçısı. Sanatçı Fransa'nın Occitanie bölümündeki memleketi Narbonne ve Gruissan'daki dağ evleri de dahil olmak üzere pek çok manzara fotoğrafı çekmiştir.
Yurtdışında çıktığı gezilerdede pek çok fotoğraf çeken Meilleur Ouvrier de France ödülüne layık görülen ünlü Fransız fotoğraf sanatçısı Claude Fagedet 26 Haziran 2017'de 89 yaşında ölmüştür.
Danua
Danua (Danois, Great Dane), domuz avında kullanılmak üzere en az 400 yıl önce Almanya'da geliştirilen köpek soyu. Alman mastifi olarak da bilinir. Bu soyun Danimarka ile olan ilişkisi bilinmemekle birlikte, adını Fransızca Danois (Danimarkalı) sözcüğünden almıştır. İrlanda tazısı cinsi ile çaprazlanarak üretilmişlerdir.