cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ziyaretçi defteri
Ziyaretçi defteri (ziyaretçi kaydı) bir ziyaretçinin (isterse) fiziken veya web tabanlı olacak şekilde orada bulunduğunu belirten, gerekirse adını ve adresini verdiği; not, yorum ve değerlendirmelerini paylaştığı kâğıt üzerinde yahut elektronik kayıt. Bu tip kâğıt üzerinde kayıtlı defterler kiliselerde, düğünlerde, cenazelerde ve haka açık özel idarelerde geleneksel olarak kullanılmaktadır. Otel resepsiyonlarında ziyaretçi defterinin özel versiyonları, yasal zorunlulukları doğrultusunda misafirlerden gerekli bilgileri toplayacak şekilde organize edilmiştir. Cenaze evlerinde kullanılan taziye defterleri ve genellikle topluma mal olmuş önemli kişilerin (bir kral'ın yahut başkanın) ölümlerinin ardından veya bir felaketin (bir uçak kazası, sel yangın gibi) ardından yazılan çeşitleri de bulunmaktadır.
İnternette ziyaretçi defteri, ziyaret edenlerin siteye yorumlarını yazabildiği sistem günlüğüdür. Bu günlükte ziyaretçi internet sitesinin ya da ilgili konu hakkında düşüncelerini ifade etmesi mümkündür. Genellikle internet sitelerine kayıtlı kullanıcı olmadan yorum bırakmanın en hızlı yoludur. Bu günlüklerin amacı ziyaret edenlerin sınıflandırmaya, dünyanın neresinde yaşadıklarını belirlemeye ve geribildirim almaya yararlar. Böylece ağ yöneticisine sitesini değerlendirmek ve geliştirmek için olanak sağlar. Ziyaretçi defteri genellikle site dışında barındırılan, Perl, PHP, Python veya ASP temelli betiklerdir. Birçok ücretsiz ziyaretçi defteri barındıran siteler ve betikler bulunmaktadır.
Ziyaretçi defterlerine girilen isim ve adres bilgileri (ister kâğıt üzerinde ister elektronik ortamda olsun) istatistik tutmak ve daha sonra ziyaretçinin yeniden gelmesinde kullanılmak üzere saklanır.
Dış bağlantılar
"guest book"; The Oxford Pocket Dictionary of Current English. 2009. Encyclopedia.com. 23 Ekim 2010 <http://www.encyclopedia.com >.
Karol Szymanowski
Karol Maciej Szymanowski (d. 6 Ekim 1882, Tymoszówka, (o zamanda Rus İmparatorluğu, günümüzde Ukrayna) - ö. 29 Mart 1937 Lozan, İsviçre), Polonyalı müzisyen ve bestecidir.
Yaşamı
Karol Szymanowski soylu, zengin bir toprak sahibi Polonya asıllı bir aileye o zaman Rusya İmparatorluğu idaresinde bulunan ve şimdi Ukrayna'da Çerkası Oblastı'nda bulunan Tymoszówka'da doğdu. Küçük yaştan itibaren önce babası ve sonra özel öğretmenler tarafından piyano ve müzik öğrenimi gördü. 1901-1905 döneminde Varşova Konservatuvarı'na devam ederken özel olarak harmoni ve kontrpuan dersları de aldı. Bestecilik ve piyano virtüözlüğü kariyerine katıldı. Bu arada Varşova'da bulunan Polonya asıllı bestecilerle yakın bağlatılar kurdu ve genç Polonyalı müzisyenleri korumak ve desteklemek için bir kurumda aktif görev yapıp Polonya müzik kültürünün devamını sağladı. Bestecilik ve piyano virtüözlüğü kariyerinde Rusya idaresinde bulunan Polonya'da ilerleme fırsatları nispeten sınırlı olduğu için Szymanowski Batı Avrupa, Rusya, Kuzey Afrika, Orta Doğu ve ABD'de seyahat ve konser turnelerine gitti.
1935den itibaren tüberküloz hastalığı dolayısıyla sağlığı bozuldu ve önce Davos, sonra Güney Fransa ve en sonunda Lausanne'da sanatoryomlarda tedavi gördü. 29 Mart 1937de Lausanne'daki sanatoryomda hayatına gözlerine kapadı. Mezarı Krakówda ünlü Krakow'lu Polonyalıların gömülü olduğu Skałka'dadır.
Syzmanski'nin 20. yüzyılda en önemli Polonyalı bestecilerden biri olduğu çok defa iddia edilmektedir. Ama önceden biraz muhafazakâr olan Polonyalılar onun eserlerinden hoşlanmamışlardır. Müziği üç döneme ayrılabilir:
Seçilmiş eserleri
Szymanowski 4 senfoni, 2 keman konçertosu, "Hagith" ve "King Roger" adlı operalar, "Hersanie" adlı bir pantomim bale, bir orotaryo ve birçok piyano, keman, vokala ve koro eserleri bestelemiştir. Şu liste seçilmiş bazı bestelerin isimleri sıralamaktadır:
Emma Thompson
İlk yılları
Thompson, Paddington, Londra'da The Magic Roundabout isimli radyo programının sunucu olarak tanınan babası Eric Thompson ve İskoç oyuncu Phyllida Law'ın ilk çocuğu olarak dünyaya geldi. Kendisi gibi oyuncu olan bir de kız kardeşi vardır. (Sophie Thompson)
Thompson, Camden School for Girls isimli bir okula gitti. Daha sonra Cambridge Üniversitesi'nin Newnham College'inde İngilizce edebiyat okudu. Aynı zamanda Footlights isimli bir komedi kulübünün başkanı idi. Burada daha sonraları ünlenecek olan Hugh Laurie ile tanıştı ve bir süre flört ettiler. Eğitimini tamamladıktan sonra Robert Lindsay ile birlikte West End tiyatrosunda  Me and My Girl isimli müzikalde ve Fortunes of War isimli BBC dizisinde rol aldı.
Oyunculuk kariyeri
Thompson'un sinemadaki ilk önemli rolü 1989 yapımı bir romantik komedi olan The Tall Guy isimli filmdi. 1992 yılında Howards End isimli filmdeki rolü ile Oscar ve BAFTA Ödüllerini kazandı. 1993 yılında ise In the Name of the Father ve Anthony Hopkins ile birlikte rol aldığı The Remains of the Day  isimli filmlerde rol aldı. 1995 yılında İngiliz ressam Dora Carrington'ın hayatını anlatan Carrington isimli filmde Dora Carrington'ı canlandırdı. İkinci Akademi Ödülü'nü ise 1996'da Jane Austen'ın Sense and Sensibility romanında sinemaya uyarlanan Sense and Sensibility filmiyle, En İyi Uyarlama Senaryo dalında aldı. Hem senaryosunu yazdığı hem de oynadığı bu filmde aynı zamanda En İyi Aktris dalında Oscar'a aday gösterildi.
1997 yılında Ellen dizisi ile misafir oyuncu dalında Emmy Ödülü kazandı. 1992 yılında ise Cheers dizisine konuk oldu.
2003'te Love Actually ve 2004'te Harry Potter ve Azkaban Tutsağı filminde rol aldı. 2005'te ise Nanny McPhee isimli filmde hem Nanny McPhee karakterini canlandırmış hem de filmin senaryosunu yazmıştır. 2006'da ise Stranger Than Fiction isimli filmde Karen Eiffel karakterini canlandırdı.
2007'de Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı ve Ben Efsaneyim filmlerinde rol aldı.
2008 yılında Dustin Hoffman ile birlikte Last Change Harvey filminin başrolünde rol aldı.
Kariyeri boyunca 78 adalığı vardır. 36 tanesinde ödüle kavuşmuştur.
Kişisel hayatı
Fortunes of War dizisinden rol arkadaşı Kenneth Branagh ile 20 Ağustos 1989'da evlendi. Dead Again, Henry V ve Much Ado About Nothing gibi filmlerde birlikte rol aldılar. Ancak Ekim 1995'te ayrıldılar. 2003'te bu sefer Sense and Sensibility filminden rol arkadaşı Greg Wise ile evlendi. Çiftin Gaia Romilly isminde 2000 yılı doğumlu bir kızları vardır.
Yelawolf
Michael Wayne Atha (d. 30 Aralık 1979), sahne adıyla Yelawolf, Amerikalı rapçi. Shady Records ve Interscope Records şirketlerinin bir sanatçısıdır.
Kariyeri
Yelawolf, The Road to Stardom with Missy Elliott programına katıldıktan sonra 2005'te ilk bağımsız albümü Creek Water'ı çıkardı. İki yıl sonra Columbia Records ile sözleşme yaptı ve Fearin' and Loathin' in Smalltown, U.S.A. adlı albümünün çalışmalarına başladı. Albüm hiç yayınlanmadı, "Kickin'" adlı bir single ve video klip çıktı. Sonraki yıl Rick Rubin tarafından şirketten çıkarıldı. 2010'da Bizarre, Big Boi, Paul Wall ve Juelz Santana gibi isimlerin albümlerine konuk oldu. Büyük bir şirketten çıkan ilk projesi olan Trunk Muzik adlı mixtape'ini Ghet-O-Vision Entertainment ve Interscope Records'tan yayınladı. 2011 yılı başında Slaughterhouse ile birlikte Eminem'in plak şirketi Shady Records'a katıldı. O yıl XXL dergisinin Mart sayısının kapağında yer aldı.
14 Nisan 2011'de, albümünün Eylül ayında çıkacağını ifade etti ve albümün prodüktörleri olarak Eminem, Jim Jonsin, J.U.S.T.I.C.E. League, Diplo, The Audibles, Pooh Bear ve WillPower isimlerini saydı. 18 Mayıs'ta albümünün ilk single'ının "Gangsta of Love" olacağını ve şarkıda Cyhi the Prynce'in de yer aldığını duyurdu. 10 Haziran'da Radioactive albümünün çıkış tarihinin 25 Ekim olacağını ifade etti. "Gangsta of Love", 1 Temmuz'da internete sızdırıldı. Bir hafta sonra konuşan rapçi, şarkının artık ilk single'ı olmayacağını ve albümde yer almayacağını söyledi. Bunun yerine Lil Jon destekli "Hard White (Up in the Club)" adlı parçayı Ağustos'ta ilk single'ı olarak yayınladı. Yelawolf'un ilk stüdyo albümü Radioactive, 21 Kasım 2011'de piyasaya çıktı. Albüm, ilk haftasında ABD'de 55 bin kopya sattı ve Billboard 200 listesine 27 numaradan giriş yaptı.
Yelawolf, 12 Şubat 2012'de İngiliz şarkıcı Ed Sheeran ile ortak bir EP yayınladı: The Slumdon Bridge. EP, 24 Nisan'da Warner Music'den yeniden piyasaya çıktı. 20 Mart 2012'de, Love Story adını taşıyacak ikinci stüdyo albümünün çalışmalarına Haziran'da başlayacağını ifade etti. Ayrıca Big K.R.I.T. ile birlikte Country Cuzins adında ortak bir albüm hazırlığında olduklarını duyurdu.
Yelawolf'un davulcu Travis Barker ile ortak projesi Psycho White EP, 13 Kasım 2012'de piyasaya çıktı.
La Década Prodigiosa
La Década Prodigiosa, İspanyol müzik grubu. 1988 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İspanya'yı temsil etmesiyle tanınır.
Hüseyin Sami İşbay
Hüseyin Sami İşbay ya da Hüseyin Sami Coşar (d. 1893, İstanbul) - (ö. 7 Mart 1964), Türk siyasetçi.
Lise mezunudur. Kabataş Sultânîsi Memurluğu, Düyun-u Umumiye İdareyi Merkeziye Pul Şubesi Müsevvidliği, Bursa Başmüdürlüğü, Müşkirat Müdürlüğü, Dersaadet Başmüdüriyeti Müfettişliği, İzmir Kasaba Şimendifer Kumpanyası Kontrolörlüğü, Osmanlı Bankası Balıkesir Şubesi Müdür Muavinliği, Osmanlı Bankası Kütahya ve Afyonkarahisar Şubeleri Müdürlükleri, Türkiye İş Bankası İstanbul Şubesi Kontrolörlüğü, 2. Müdürlüğü, Müfettişliği, Ankara Merkez Şubesi Müdürlüğü, Teftiş Heyeti Başkanlığı, İstanbul Belediyesi Karaağaç Kurumları İdare Meclisi Azalığı, İktisat ve Ticaret Vekâleti Müşavirliği, Iş Bankası Müfettişliği, İktisat Vekâleti Paris Ataşeliği, Dünya İktisat Konferansı Mütehassıs Müşavirliği, TBMM VI. ve VII. Dönem Şanlıurfa Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır.
Krzysztof Raczkowski
Krzysztof Raczkowski (29 Ekim 1970 – 18 Ağustos 2005) sahne ismiyle Docent, Polonyalı ekstrem metal bateristi.
Belören, Oğuzeli
Belören, Gaziantep ilinin Oğuzeli ilçesine bağlı bir mahalle.
Tarihçe
Mahallenin adı çok eskiden Tirbaşar ve bu ad daha sonraları Mezere ve son olarak da Belören olarak değiştirilmiştir.
Coğrafya
Gaziantep il merkezine 80 km, Oğuzeli ilçesine 20 km uzaklıktadır.
Gökmenzâde Hacı Çelebi
Gökmenzâde Hacı Çelebi, İşaretnüma adlı çalışması ile Türk tarihinde bilimsel veriler ve unsurlar içeren ilk deprem tarihini yazmış olan kişidir.
İşaretnüma ve 1855 Bursa depremi
İşaretnüma'da özellikle 1855 yılı başlarında Bursa ve civarında yaşanan iki deprem hakkında çok zengin bilgiler yer almaktadır. İlk şiddetli deprem 16 Şubat 1855 Çarşamba günü, saat 09:10'dan itibaren gün içinde üç kez aralıklarla tekrar etmiş olan ve Susığırlık’tan (susurluk)[Bursa'nın doğusunda bulunan Değirmenlikızık köyüne kadar tahribat yapmıştır. Bu ilk depremde artçılar ertesi sabaha kadar 10-15 dakikada bir sürmüştür (yazarın ifadesiyle "Arz karar etmeyip yer titredi durdu") Sonraki günlerde 3-5 deprem olmuş. kırk günden sonra ise depremler son bulmuştur. Hayat normale dönmeye başlamışken, 31 Mart 1855 Perşembe gecesi saat 01:00'de, "kudret topu gibi havadan bir gürültü kopup" çok şiddetli bir deprem daha olmuştur. Çok uzun süren bu deprem 16 Şubat depremine kıyasla beş on kat daha fazla tahribat yaratmış, örneğin ilk depremde Bursa Ulu Camii’nin iki kapısı yıkılırken, ikinci depremde dört kapısı yıkılmıştır. Bu ikinci depremin artçıları sabaha kadar saatte 5-6 kere vuku bulmuştur. Yazara göre, eğer artçılardan biri "ilk deprem kadar şiddetli olaydı, Uludağ parça parça olur, dere-tepe dümdüz olurdu". Yazar Uludağ’dan şehre kayaların düştüğünü, yerlerin yarıldığını, Kükürtlü Hamamı yanındaki Hatice Sultan Türbesi civarı ile Bademlibahçenin üst tarafında ve Kara Mustafa Hamamı civarında yol üstünde yerden sıcak su kaynadığını yazmaktadır. Bu sıcak sular 5-10 gün kaynadıktan sonra, lkereng sona ermiş.
Bu deprem Kirmastı (Mustafakemalpaşa) ve Karacabey tarafında da büyük tahribat ve zayiat yaratmış, ancak Mudanya, Gemlik ve Orhangazi’de fazla kayba sebep olmamıştır. Hacı Çelebi, Bursa'nın köylerinin uğradığı zarar hakkında ayrıntılı bilgiler vermekte, 50-60 haneli Kete (Ürünlü) köyünde 47 kişinin öldüğünü, bütün evlerin, hamamın ve caminin yıkılarak sadece bir samanlığın ayakta kaldığını, 300 haneli Kayapa köyünde 110 kişinin öldüğünü, sadece 10 evin ayakta kaldığını, Çalı köyünde 17, Yaylacık’ta 72, Hasanağa köyünde 42 kişinin yaşamını yitirdiğini yazmaktadır. Tahtalı, Görükle, İrfaniye, Akçalar, Soğanlı, İzvat, Yenice, Çeltik, Armut, Yunuseli, Çavuş, Panayır, Küçükbalıklı, Demirtaş, İğdir, Dikencik, Kestel, Tepecik, Değirmenlikızık gibi diğer köylere ilişkin olarak da bilgiler vermektedir. Bursa’da "3.600 nüfus telef oldu dediler ise de, hakîkat üzere 'adedi malum olmadığı"nı yazmaktadır.
Bursa kenti içinde depremin farklı semtlerinde farklı şiddette hissedildiğini ve farklı tahribat yaptığını Hacı Çelebi hayretle kaydetmektedir. Muradiye tarafında deprem şiddetinin en az hissedildiği bölge olurken, Bursa ovası, Meskenler Deresi ve Ulu Cami tarafı en çok harap olmuş yerlerdi. Ahmetpaşa’da 30-35 haneden bir hane kalmış, Altıparmak, Yahudilik, Veledisaray, Şehreküstü, Kazzazoğlu, Hacıyakup, Doğanbey, Kiremitçi, Attarhüsam, Mizanoğlu, Narlı, Hocamenteş, Dayehatun, Süzenküfen, Sarıcasungur, Veledienbiya, Mantıcı, Yenipazar, Reyhan, Zaferanlık mahallelerinde en çok tahribat yaşanmıştır. Başka bir deyişle Bursa’nın ova tarafındaki ve hisarın altındaki semtleri en fazla tahribatı görmüştür. Bazı kale duvarları da bu depremde yıkılmış, kale dibinde bulunan bir ipek fabrikası yıkılıp yangın çıkmış, 40'tan çok işçiyle fabrika sahibi ölmüştür.
1855 depreminin kış ayında yaşanması, depremin tahribatını daha da arttırmıştır. Deprem sırasında yıkılan sobalar şehirde birçok yangına neden olmuş, deprem gecesi şehrin dört yerinde büyük yangınlar çıkmıştır. Hayrettinpaşa, Karakadı, Yiğitköhne, Hasanpaşa, Ebuishak, Bedrettîn, Kirişçikızı, Köseleciler, Şerefüddîn mahalleleri yangınlarda depremden çok tahribat görmüştür. Çarşı’da da 1100 dükkân ile Karakadı ve Kayguluzade tekkeleri yanmıştır. Yazar "Bursa'nın işi bitti" diye yazmaktadır.
Bursa’da sadece konutlar değil taştan sağlam bir şekilde inşa edilmiş resmi ve dini yapılar da yıkılmıştır. Hacı Çelebi'ye göre Bursa’daki 150 cami minaresinden sadece 3-4 minare ayakta kalmıştır. Kayağan Camii yerle bir olmuş, Hayreddinpaşa/Kümbet Camiî, Şehabeddînpaşa/Karamanlı Camii, Veledimîzan Camiî tümüyle yıkılmış, Yıldırım Camii büyük tahribat görmüş, Ulucami’nin iki kubbesi yıkılmış, dört kubbesi ise büyük tahrip görmüştür. Kiremitçi, Veledsarayı, Veledikazzaz, Ertuğrul, Mollagürani, Üftade, Bezci, Hacıseyfeddîn, Kuzgunluk, Dibekli, Hasırcı, Selîmzade, Hacı Cami'i, Müftüönü, Babazakir, Abdalmehmet, Darbhane, Tomrukönü, Bitpazarı, Taşkın camileri de tümüyle yıkılmış. Çakır, Pınarbaşı, Veziri, Alipaşa, Zeminkapı, Simkeş, Karakadî, Ebuishak, Yenipazar, Ahmetpaşa, Tekyemescit, Zeyniye camilerinin ise son cemaat yeri yıkılmış. Yiğitköhne ve Kanberler gibi bazı camiler dışında depremde sağlam kalan cami sayısı onu geçmezmiş. Tophane’de "Manastır" olarak anılan ünlü türbe de tümüyle yıkılmıştır. Ayrıca I. Murad türbesi yıkılmış, Yeşil Türbe, Emir Sultan ve Üftade Türbesi de tahrip olmuştur.
Mudanya, Pirinç, İpek, Sırmakeş, Geyve, Emir, Kapan, Tahtakale, Kuşbaz, Karacabey, Eski-Yeni, Demir, Tuz, ve Kütahya Hanı bu depremde ya kısmen, ya tümüyle yıkılmış, Mahmutpaşa Hanı’ndan başka tahrip olmayan han kalmamıştır. Çarşıda ise Bedestan, Sipahî Çarşısı, Kazazlar, Demirkapı ve İpek Han başta olmak üzere büyük bir yıkım yaşanmıştır. Hamamlardan dört hamam kalmış, okulların da çoğu harap olmuştur.
Guangzhou
Guangzhou ya da Guanco, Çin'in güneyindeki Guangdong Eyaleti'nin merkezi ve en büyük şehridir. Çin Hanedanı'na kadar dayanan 2,200 yıllık tarihi vardır; tarihi boyunca da Güney Çin'in siyasi, askerî, ekonomik, kültürel, bilim ve eğitim merkezi olarak işlev göstermiştir. Günümüz Guangzhou şehri, Çin'in lerinden biridir. nün doğduğu ve geliştiği yer olup Modern Çağ'da devrimlere patlak verildiği bir yer olmuştur ve günümüzde çağdaş Çin kültürünün önemli bir beşiğidir. Guangzhou belediye dairesi, 1921 yılında Çin anakarasındaki ilk belediye yönetimi olarak açıldı. 2010 Yılı Çin Ulusal Nüfus Sayımı verilerine göre Guangzhou şehrinin 10,641,400 kişilik nüfusu vardı. Komşu şehir Foshan ile beraber sayıldığında nüfus açısından Çin'in en büyük ikinci ve Dünya'nın en büyük 10. metropol alanını teşkil eder.
İdari olarak şehir eyalet altı şehir statülüdür ve Çin'deki dokuz Ulusal merkez şehir'den biridir. 1990'ların sonlarında ve 2000'lerin başında, başlangıçta Orta Doğu ve Güneydoğu Asya'ya yerleşmiş olan Sahra Altı Afrika vatandaşları, 1997/98 Asya Finansal Krizi 'ne yanıt olarak eşi görülmemiş sayılarda Guangzhou'ya taşındı. Çin'in Guangzhou'daki diğer eyaletlerinden yerli göçmen nüfus 2008'de şehrin toplam nüfusunun %40'ıydı. Şanghay, Pekin ve Shenzhen ile birlikte Guangzhou, Çin'deki en pahalı emlak piyasalarından birine sahiptir. 2020 nüfus sayımına göre, şehrin geniş idari bölgesinin nüfusu 18,676,605 (2010'daki önceki nüfus sayımından %47'ye kadar fazla) idi ve 16,492,590'ı 9 kentsel bölgede (Conghua ve Zengcheng hariç) yaşıyordu.
Çin Halk Cumhuriyeti kurulduktan sonra Guangzhou, Guangdong Eyaleti'nin merkezi olarak işlev göstermeye devam etti, sonra da eyalet altı şehir, "Ulusal merkez şehir" ve "" olarak kılındı ve günümüzde ülkenin önemli bir ticaret ve ulaşım merkezidir. Guangzhou, Çin Halk Kurtuluş Ordusu'na bağlı Müşterek İşlemler Komutanlık bölümü merkezinin bulunduğu yerdir; şehir ayrıca 'na ev sahipliği yaptı.
Xi, Bei ile nehirlerinin kesiştiği noktada yer alan Guangzhou, Guangdong Eyaleti'nin güneydoğusunda, İnci Nehri Deltası'nın merkez kuzeyinde ve Güney Çin Denizi yakınlarında bulunur. Doğusunda Dongguan ile Huizhou, batısında Foshan, kuzeyinde Qingyuan ile Shaoguan ve güneyinde Zhongshan tarafından çevrelenir; Hong Kong ile Makao özel idarî bölgelerinin yakınlarında da bulunur. Coğrafî açıdan avantajlı konumda bulunan Guangzhou, İnci Nehir Deltası Ekonomik Bölgesi'nin göbeğindedir ve "Bir Kuşak, Bir Yol" projesinin önemli bir bağlantı merkezidir ayrıca 'nin parçasıdır. Guangzhou, bütün bu özellikleri nedeniyle Çin'in Dünya'ya açılan "Güney Kapı"sı (İngilizce: Southern Gateway) olarak anılır. düşünce kuruluşunun "küresel şehirler" hakkında 2018 yılında hazırladığı sıralamada Guangzhou, "Alfa" Dünya şehri olarak sınıflandırıldı; sıralamada yer alan tüm Büyük Çin şehirlerinin arasında 5. sırada, tüm Dünya şehirleri arasında ise 27. sıradaydı. Birleşmiş Milletler'in "2016 Yılı Çin Şehirlerinin Sürdürülebilir Kalkınması Raporu"na göre Guangzhou, rapordaki 35 Çin anakara şehri arasındaki en yüksek İnsani Gelişme Endeksi'ne sahiptir.
Yer adları
Guǎngzhōu, çince 广州 adının resmi latince alfabesine göre yazılışıdır. Şehrin adı, valiliğin hükümet merkezi haline gelmesinden sonra eski "Guang Eyaleti" 'nden alınmıştır. veya çince karakterleri "geniş" veya "genişleyen" anlamına gelir.
Şehir, vilayetin başkenti statüsünden sonra bazen Guangzhou Fu veya Guangfu olarak da bilinir. Bu son isimden, Guangzhou'ya Mesûdî ve İbn Hurdâzbih gibi ortaçağ Perslerince Khanfu (خانفو) denirdi. Güney Han yönetiminde şehrin adı Xingwang Fu olarak değiştirildi.
Guangzhou'nun Çince kısaltması "" dir. Kantonca'da Seoi6 ve Mandarin'de Suì olarak telaffuz edilir (eyaletin geri kalanında olduğu gibi araba plakalarının kısaltması olmasına rağmen),"Pirinç Şehri"  takma adından sonra).
Tarih Öncesi
Bölgede MÖ 1100'de şimdi Nanwucheng olarak bilinen bir yerleşim yeri vardı. Bazı geleneksel Çin tarihleri, Nanwucheng'in kuruluşunu MÖ 314'ten 256'ya Zhou kral'ı Ji Yan döneminde yerleştirir. Burasının bambu ve çamurdan oluşan barınaktan biraz daha fazlası olduğu söylenir.
Guangzhou yöresinde MÖ 214 yılında ilk kurulan şehir Panyu (Fan-Yü) ( 蕃禺, daha sonraki basitleştirilmiş şekliyle 番禺; Kantonca'da Poon Yu). Bu tarihten başlayarak yerleşim yeri sürekli genişlemiş, MÖ 206'dan sonra Nanyue Krallığına (南越) başkentlik yapmıştır.
MÖ 111'de Han Hanedanı Nanyue'yi yıkmasının ardından, Panyu eyalet başkenti olarak kalmıştır. 226'da şehir Guang Vilayetinin (廣州; Guangzhou) merkezi haline getirilmiştir. Dolayısıyla ilk başta "Guangzhou" şehrin ismi değildi ancak halk zamanla bu ismi benimsemiştir.
Çin Halk Cumhuriyeti
Çin İç Savaşı'nın son aylarında Guangzhou, HKO tarafından Nanjing'in alınmasından sonra kısa bir süre Çin Cumhuriyeti'nin başkenti oldu. Çin Halk Kurtuluş Ordusu 14 Ekim 1949'da şehre girdi. Hong Kong ve Makao'ya büyük bir göçün ortasında Milliyetçi kuvvetler geri çekilirken İnci nehrinin üzerindeki Haizhu Köprüsü'nü havaya uçurdu. Kültür Devriminin bu kaotik döneminde yıkılan tapınaklar, kiliseler ve diğer anıtların şehrin üzerinde etkisi büyüktü.
Çin Halk Cumhuriyeti, şehrin tekne insanlarını karada yaşama uyarlamak için İnci Nehri kıyılarında yeni konutlar da dahil olmak üzere inşaat projeleri başlattı. Şehrin Hong Kong ve Shenzhen'e yakınlığı ve denizaşırı Çinliler ile olan bağları 1980'lerden bu yana Guangzhou'yu Çin'in Deng Xiaoping'in yönetimindeki açılım politikasından ilk yararlananlardan birisi yaptı. 1990'lardaki faydalı vergi reformları da şehrin sanayileşmesine ve ekonomik kalkınmasına yardımcı oldu.
Belediye, 2000 yılında Huadu ve Panyu'nun şehre kentsel bölgeler ve Conghua ve Zengcheng kırsal ilçeler olarak katılmasıyla büyüdü. Dongshan ve Fangcun'un eski bölgeleri 2005'te kaldırıldı, sırasıyla Yuexiu ve Liwan ile birleştirildi. Şehir Nansha ve Luogang'ı aldı. İlki Panyu'dan ikincisi Baiyun, Tianhe, Zengcheng'nin bölümlerinden ve Huangpu'daki dış mahalleden oluşturuldu. Ulusal Halk Kongresi Ocak 2009'da İnci Nehri Deltası için kalkınma planını onayladı; aynı yıl 19 Mart'ta Guangzhou ve Foshan belediyeleri iki şehri birleştirmek için kadro oluşturmaya karar verdiler.
2014'te Luogang Huangpu ile birleşti ve hem Conghua hem de Zengcheng ilçeleri bölge statüsüne yükseltildi.
Coğrafya
Guangzhou'nun eski şehri İnci nehri (Zhujiang)'ın doğu kıyısında Baiyun Dağı yakınlarındaydı ve yaklaşık onun Güney Çin Denizi ile kavşağından ve yaklaşık  sefer başı altındaydı. Denizle bağlantısı Humen Boğazı'nda korunan İnci Nehri Deltası'nın zengin alüvyonlu ovasına hakimdi. Mevcut şehir ila  boylam ve  ila  enlem güney-orta Guangdong'a nehrin her iki yakasında  uzanır.
İnci, Çin'in en büyük 4. nehridir.
Nehir ağzını çevreleyen gelgit düzlüğünde gelgit ekosistemleri vardır ancak gelgit düzlüklerinin çoğu tarım için geri kazanılmıştır. Baiyun Dağı artık yerel olarak şehrin "akciğer"i olarak anılır.
Vilayetin yüksekliği, şehrin omurgasını oluşturan dağlar ve cepheyi oluşturan okyanusla genellikle güneybatıdan kuzeydoğuya doğru artar. Tiantang Zirvesi (, "Göksel Zirve"), 'daki deniz seviyesinin üzerindeki en yüksek noktadır.
Doğal kaynaklar
Guangzhou'da 47 farklı türde mineral ve ayrıca 18 büyük ve orta ölçekli petrol yatağı da dahil olmak üzere 820 cevher sahası bulunmaktadır. Başlıca mineraller granit, çimento kireçtaşı, seramik kil, potasyum, albit, tuz madeni, mirabilit, nefelin, siyenit, florit, mermer, maden suyu ve jeotermal maden suyudur. Guangzhou, güney Çin'in su bakımından zengin bölgesinde yer aldığından, toplam arazi alanının %10'unu oluşturan birçok nehir ve su sistemi ile geniş bir su alanına sahiptir. Nehirler ve akarsular manzarayı iyileştirir ve şehrin ekolojik ortamını sabit tutar.
Hidroloji
Guangzhou Şehri, Xijiang Nehri, Dongjiang Nehri ve Beijiang Nehri'nin alt kesimlerindedir. Bölgedeki nehir sistemi gelişmiştir ve su alanı çok büyüktür.
Şehrin nehirleri, İnci Nehri Deltası'nın iki ikincil su sistemi ve esasen İnci Nehri Deltası sistemine ait olan Beijiang Nehri dahil olmak üzere İnci nehir sistemine aittir. Bunların arasında kuzeydoğuda dağlık nehirler hakimdir, ana nehirler Conghua Bölgesi, Huadu Bölgesi ve Baiyun Bölgesi boyunca akan Liuxi Nehri, Zengjiang Nehri, Dongjiang Kuzey Ana Akımı ve Zengcheng Bölgesi boyunca akan Baini Nehri; güneyde İnci Nehri Deltası vardır.
Nehir şebeke alanı, esasen Batı, Kuzey ve Doğu nehirlerinin alt su yolları ile İnci Nehri'nin ön ve arka su yollarının oluşturduğu nehir şebekesidir. Nehir şebekesindeki ana su yollarının toplam uzunluğu 416 kilometredir. Ön ve arka su yolları Guangzhou'nun kentsel bölgesinden geçer. İnci nehrinin denize sekiz girişi vardır. Bunlardan Humen, Jiaomen ve Hongqili'nin üç girişi Guangzhou şehir sınırları içindedir. Nehir suları Lingdingyang'a akar. İnci nehir halicinin kıyı şeridi 522 kilometre, sığ su alanı ise yaklaşık 4.000 kilometrekaredir.
Guangzhou'daki göller çoğunlukla yapay göllerdir. Toplam depolama kapasitesi 1.116 milyar metreküp olan bölgede 1.322 rezervuar ve çeşitli su depolama projeleri vardır. Bunlar arasında toplam depolama kapasitesi 387 milyon metreküp olan Liuxihe rezervuarı adlı 1 büyük rezervuar ve toplam depolama kapasitesi 412 milyon metreküp olan 15 orta büyüklükte rezervuar vardır.
Guangzhou şehrinde, Beş Hanedan döneminde Liumai Kanalı kazılmıştır ve şehrin içindeki ve dışındaki nehirler yoğun bir şekilde kaplanmıştır. Surlar ve yollarda yapılan birçok proje kapsamında, eski şehirdeki nehirler yavaş yavaş ortadan kalktı. 2010 Asya Oyunlarından sonra yetkililer Donghao nehrini eğlence ve gezi yeri olarak yeniden düzenledi.
İklim
Yengeç Dönencesi'nin güneyinde yer almasına rağmen Guangzhou'nun Doğu Asya musonu'ndan etkilenen nemli subtropikal iklim’i (Köppen Cfa/Cwa) vardır. Yazlar yüksek sıcaklık, yüksek nem ve yüksek ısı indeksi ile nemlidir. Kışlar ılıman ve nispeten kurudur.
Guangzhou'nun nisandan eylüle kadar uzanan uzun muson mevsimi vardır.
Aylık ortalama sıcaklıklar ocakta 13.9C (28.2F) ile temmuzda 28.9 °C (55.2F) arasında değişirken, yıllık sıcaklık ortalaması 22.6°C (72.7F)’dir.
Sonbahar, ekimden aralığa kadar ılıman, serin ve rüzgarlıdır ve sonbahar en iyi seyahat zamanıdır.
Bağıl nem yaklaşık yüzde 68'dir oysa yıllık yağış metropol bölgesinde 1,700 mm'den (67 inç) daha fazladır. Aylık olası güneş ışığı yüzdesi mart ve nisanda yüzde 17'den kasımda yüzde 52'ye kadar değişirken yakındaki Shenzhen ve Hong Kong'dan daha az yılda 1,628 saat parlak güneş ışığı alır.
Aşırı sıcaklık değerleri ile 39.1 °C (73.5 F) arasında değişir.
Şehirde kaydedilen son kar yağışı, ikinci son kaydedilen kar yağışından 87 yıl sonra 24 Ocak 2016'da oldu.
İdari bölümler
Guangzhou eyalet altı şehir'dir. Onbir bölge üzerinde doğrudan yargı yetkisi vardır:
Ekonomi
Guangzhou, Çin anakarası'nın önde gelen ticaret ve üretim bölgelerinden biri olan İnci Nehri Deltası'nın ana üretim merkezidir. 2017'de GSYİH 2,150 milyar Yuan'e (318 milyar ABD Doları) ulaştı, kişi başına ise 150,678 Yuan (22,317 ABD Doları) oldu. Guangzhou, Çin'in en müreffeh şehirlerinden biri olarak kabul edilir. Hurun Küresel Zenginler Listesi 2020'ye göre milyarder sayısı bakımından Guangzhou dünyada 10. sırada, Çin'de ise Pekin, Şanghay, Hong Kong ve Shenzhen'den sonra 5. sıradadır.
Oxford Economics‘in yaptığı bir araştırmaya göre Guangzhou'nun 2035 yılında nominal Gayri safi yurt içi hasıla (GSYİH) açısından dünyanın en büyük 10 şehri arasında (Çin'deki Şanghay, Pekin ve Shenzhen ile birlikte) olması beklenmektedir, ve kişi başına nominal GSYİH'si 2030'da 42,000 ABD dolarının üzerine çıkacaktır. Guangzhou ayrıca 2020 Küresel Finans Merkezleri Endeksi'inde (GFCI) küresel olarak 21. (Washington, DC ve Amsterdam arasında) ve tüm Asya ve Okyanusya bölgesinde (Şanghay, Tokyo, Hong Kong, Singapur, Pekin, Shenzhen ve Dubai'nin arkasında) 8. sırada yer aldı. Hızlı sanayileşme nedeniyle Guangzhou bir zamanlar oldukça kirli bir şehir olarak kabul edilirdi. Yeşil şehir planlaması uygulandıktan sonra artık Çin'in en yaşanabilir şehirlerinden oldu.
Kanton Fuarı
Kanton Fuarı olarak da bilinen Çin İthalat ve İhracat Fuarı her yıl nisan ve ekim aylarında Ticaret Bakanlığı(Çin) tarafından düzenlenir. 1957 baharında açılışı yapılan fuar şehir için önemli bir olaydır. Çin'deki en uzun geçmişe, en yüksek seviyeye ve en büyük ölçekli ticaret fuarı'dır. 104. oturumdan itibaren fuar Liuhua'daki eski kompleksten Pazhou'daki yeni Kanton Fuarı Kompleksi'ne taşındı. GICEC'e Hat 8 (Guangzhou Metrosu) üzerinde iki istasyon ve Haizhu Tramvay üzerinde üç istasyon hizmet verir. 104. oturumdan bu yana Kanton fuarı iki değil üç aşamalı olarak düzenlenir.
Endüstri
İhracata yönelik imalat sanayisi şehirde çok gelişmiştir.
İş Ortamı
Guangzhou, uluslararası işletmeler için bir merkezdir. China Briefing tarafından yayınlanan bir makaleye göre, 2018 yılına kadar, projeleriyle 297 Fortune Global 500 şirketi ve genel merkezli veya bölge merkezli 120 Fortune Global 500 şirketi dahil olmak üzere 30.000'den fazla yabancı yatırımlı şirket Guangzhou'ya yerleşmişti.
Demografi
2010 nüfus sayımında, Guangzhou'nun nüfusunun 12,78 milyon çıktı. 2014 itibariyle, 11.264.800 şehir sakini ile 13.080.500 olduğu tahmin edildi. Dolayısıyla nüfus yoğunluğu km2 başına yaklaşık 1.800 kişidir.
Guangzhou'nun meskun alanı doğrudan diğer birkaç şehre bağlanır. İnci Nehir Deltası Ekonomik Bölgesi'nin yerleşim alanı yaklaşık 'dir ve Guangzhou'nun dokuz kentsel bölgesi Shenzhen (5,36 milyon), Dongguan (3,22 milyon), Zhongshan (3,12 milyon), Foshan'ın çoğu (2,2 milyon), Jiangmen (1,82 milyon), Zhuhai (890 bin) ve Huizhou'nun Huiyang Bölgesi (760 bin) dahil olmak üzere 22 milyon insanı barındırdığı tahmin edilmektedir. Bitişik Hong Kong Özel İdari Bölgesi'nin nüfusu da eklendikten sonra bu grubun toplam nüfusu 28 milyonun üzerindedir. Bölgenin hızla büyüyen ekonomisi ve yüksek işgücü talebi, göçmen işçilerden oluşan devasa bir "değişken nüfus" yarattı; bu nedenle, her yıl en az altı ay 10 milyona kadar göçmen bölgede ikamet etmektedir. 2008'de Guangzhou'nun daimi sakinlerinin yaklaşık beş milyonu hukousız göçmendi.
Kentsel toplu taşıma
Guangzhou metrosu'nun ilk hattı 1997'de açıldığında Guangzhou Çin anakarası'nda Pekin, Tianjin ve Şanghay'ın arkasında dördüncü şehirdi. Halen metro ağı on üç hattır ve toplam uzunluğu 'dir. Uzun vadeli plan, şehrin metro sisteminin 2020 yılına kadar 15 hattın faaliyete geçmesiyle üzerine çıkarılmasıydı. Metro sistemine ek olarak 31 Aralık 2014'te açılan Haizhu Tramvay hattı da vardır.
2010 yılında Zhongshan Yolu yanı sıra Guangzhou Bus Rapid Transit (GBRT) sistemi de tanıtıldı. Bunun metroya birkaç bağlantısı vardır ve günlük 1,000,000 yolcu seferi ile dünyanın 2. en büyük metrobüs sistemidir. Bogota'daki TransMilenio BRT metrobüs sisteminden ardından ikinci sıradaki kapasiteli olup yoğun saatlerde tek yönde saatte 26,900 yolcu taşır. Sistem tek yönde her 10 saniyede bir veya saatte 350 otobüsle ortalama bir otobüsün hareket ettiği ve köprüler dahil yaklaşık dünyanın en uzun metrobüs istasyonlarını içerir.
Karayolu ulaşımı
19. yüzyılda şehrin 600'den fazla uzun, çoğunlukla asfalt ve düz caddesi vardı ama yine de caddeler çok dardı. Haziran 1919'da daha geniş caddelere yer açmak ve tramvayların geliştirilmesi için şehir duvarını yıkma çalışmaları başladı. Yıkım toplam üç yıl sürdü.
2009'da, Guangzhou'daki 9.424 otobüsün ve 17.695 taksinin tamamının 2010 yılına kadar LPG-yakıtıyla, ulaşım için temiz enerjiyi teşvik etmek ve kentte düzenlenecek 2010 Asya Oyunları öncesinde çevreyi iyileştirmek için çalışacağı bildirilmişti. Mart 2014'te Guangzhou, dünyanın en çok LPG yakıtlı araçlarının kullanıldığı şehirdi ve 2006 yılı sonunda 6.500 otobüs ve 16.000 taksi, tüm otobüs ve taksilerin yüzde 85'ini alarak LPG kullanıyordu.
1 Ocak 2007 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, belediye yönetimi Guangdong'un kentsel alanlarında motosikletleri yasakladı. Yasağı ihlal ettiği tespit edilen motosikletlere el konuldu. Guangzhou trafik bürosu, yasaktan bu yana şehir merkezinde trafik sorunlarının ve kazaların azaldığını raporlandığını iddia etti.
Havaalanları
Guangzhou'nun ana havaalanı, Baiyun Bölgesi'ndeki Baiyun Uluslararası Havaalanı'dır; 5 Ağustos 2004'te açıldı. Bu havalimanı, Çin'deki trafik hareketleri açısından en yoğun ikinci havalimanıdır. Şehir merkezine çok yakın olan ancak şehrin hızla artan hava trafiği talebini karşılayamayan eski Baiyun Uluslararası Havaalanı'nın yerini aldı. Eski Baiyun Uluslararası Havaalanı 72 yıldır faaliyetteydi.
Guangzhou Baiyun Uluslararası Havalimanı'nın halen iki pisti daha planlanmış olmak üzere faal üç pisti vardır. 2. Terminal 26 Nisan 2018'de açıldı. Zengcheng Bölgesi'nde başka bir havaalanı da planlanmaktadır.
Guangzhou'ya Hong Kong Uluslararası Havaalanı hizmet verir; biletli yolcular Lianhuashan Feribot Terminali'nden ve Nansha Bölgesi'ndeki Nansha Feribot Terminali'nden HKIA'ya Skypier giden feribotlara binebilirler. Guangzhou'yu HKIA'ya bağlayan otobüs otobüs seferleri de vardır.
Demiryolları
Guangzhou, Pekin – Guangzhou, Guangzhou – Shenzhen, Guangzhou – Maoming ve Guangzhou – Meizhou – Shantou konvansiyonel hızlı demiryollarının son durağıdır. 2009'un sonlarında, Wuhan-Guangzhou yüksek hızlı demiryolu, kat eden Çoklu birim treniyle  maksimum hızda hizmete başladı. Aralık 2014'te Guiyang-Guangzhou yüksek hızlı demiryolu ve Nanning-Guangzhou demiryolu, sırasıyla ve  en yüksek hızlarda hizmete başladı. Guangdong-Kowloon treni, Guangzhou Doğu Garı'ndan kalkar ve Hong Kong, Kowloon'daki Hung Hom istasyonu'na varır. Güzergâh yaklaşık 182 km (113 mil) 'dir ve yolculuk iki saatten az sürer. Her gün şehrin farklı noktalarından (çoğunlukla büyük otellerden) kalkan otobüsler ile sık otobüs hizmetleri de verilir. Guangzhou–Zhuhai şehirlerarası demiryolu ve Guangzhou-Foshan-Zhaoqing şehirlerarası demiryolu gibi Guangzhou'dan çıkan birçok bölgesel demiryolu yolu da çalışmaya başladı.
Su taşımacılığı
Guangzhou'daki Nansha Feribot Terminali ve Lianhua Shan Feribot Terminali ile Hong Kong Çin Feribot Terminali arasında ve ayrıca Nansha Feribot Terminali ile Hong Kong'daki Makao Feribot İskelesi arasında günlük yüksek hızlı katamaran seferleri vardır.
Kültür
Çin'de, Kanton halkı'nın kültürü, daha büyük "Güney" veya "Lingnan" kültür alanlarının bir alt kümesidir. Guangzhou'nun kültürel mirasının dikkate değer yönleri şunlardır:
Guangzhou Opera Binası ve Senfoni Orkestrası da kendi tarzlarında klasik Batı müziği ve Çin bestelerini icra ederler. Kanton müziği, Çin enstrümantal müziğinin geleneksel bir tarzıdır, Cantopop ise pop müzik ve Rock and roll'un komşu Hong Kong'dan gelişen yerel biçimidir.
Yaya caddeleri
Her semtte insanların kaldırımlarda yürüyebileceği pek çok alışveriş alanı vardır ancak çoğu yaya caddesi olarak ayrılmıştır. Popüler yaya caddeleri şunlardır:
Alışveriş merkezleri
Guangzhou'da birçok AVM ve alışveriş merkezi vardır. Yeni alışveriş merkezlerinin çoğu Tianhe bölgesindedir.
Eğitim
Guangzhou Yüksek Öğrenim Mega Merkezi'nin yüksek öğrenim kampüsleri şunlardır:
Guangzhou'nun tam olarak akredite edilmiş ve derece veren diğer üniversiteleri ve kolejleri şunlardır:
İki ana kapsamlı kütüphane, Guangzhou Kütüphanesi ve Guangdong Eyaleti Sun Yat-sen Kütüphanesidir. Guangzhou Kütüphanesi, Guangzhou'da bir halk kütüphanesidir. Kütüphane, 23 Haziran 2013'te tamamen açılan Zhujiang New Town'daki yeni bir binaya taşındı. Guangdong Eyaleti Sun Yat-sen Kütüphanesi, Güney Çin'deki en büyük antik kitap koleksiyonuna sahiptir.
Dipnot
<references group="lower-alpha" />
1991 Avrupa Kadınlar Voleybol Şampiyonası
1991 Avrupa Bayanlar Voleybol Şampiyonası, 28 Eylül-6 Ekim 1991 tarihlerinde İtalya’da yapıldı. On yedincisi düzenlenen şampiyonaya on iki ülkenin ulusal takımları katıldı. Maçlar Roma ve Ravenna kentlerinde oynandı.
Feridun Ayalp
Mustafa Ferudun Ayalp (1916, Birecik - 30 Mayıs 1979), Türk siyasetçi.
İstanbul Tıp Fakültesi mezunudur. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Doğum Kliniği Uzmanlığı, Elazığ, Suruç, Bismil, Pazarcık, Yeşilhisar Hükûmet Tabîplikleri, TBMM IX. ve X. Dönem Şanlıurfa Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır.
Derya Sazak
Derya Sazak (d. 1956, Ankara), Türk gazeteci, yazardır.
Gazi Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu'nu bitirdi. Gazeteciliğe 1976 yılında Yeni Ulus gazetesinde köşe yazarı olarak başladı. ANKA'da parlamento muhabiri olarak çalıştı. Güneş Gazetesi'nde kuruluş kadrosunda yer aldı. 1983 yılından 2013 yılına kadar Milliyet Gazetesi’nde yazmıştır. 2012-2013 yıllarında gazetenin Genel Yayın Yönetmenliğini yapmıştır. Ancak Gezi Parkı olayları sırasındaki tutumu nedeniyle görevine son verilmiştir. Ayrıca TRT 1'de yayınlanan Politik Açılım programını sunmuştur. Evli ve 1 çocuk babasıdır.
Carlos Castillo Armas
Albay Carlos Castillo Armas (d. 4 Kasım 1914 - ö. 26 Temmuz 1957) eski Guatemala Devlet Başkanı. 8 Haziran 1954 tarihinde gerçekleştirdiği askerî darbeyle başa geldi, 1957 yılında suikasta uğrayarak öldü.
1954 Haziran sonunda, ABD tarafından diplomatik ve ekonomik olarak izole olan Arbenz hükûmeti, "kuzey devine" karşı direnişin boşuna olduğu sonucuna vardı ve Arbenz 27 Haziran'da istifa etti. Kısa bir süre sonra, Castillo Armas ve onun "Ordu" Guatemala Şehri'ne yürüdü ve bir yönetici cunta kurdu. 8 Temmuz 1954'te Castillo Armas cunta başkanlığına seçildi.
CIA'in desteği sayesinde (CIA kod adı: Calligeris, Operasyon PBSUCCESS) kurduğu askerî cuntanın başına geçen Armas, 26 Temmuz 1957 tarihinde Başkanlık Sarayında Başkanlık koruması tarafından öldürüldü. Öldüren kişi, Romeo Vásquez Sánchez, olaydan kısa bir süre sonra intihar etti. Sánchez'in Armas'ı neden öldürdüğü tam olarak aydınlatılamamıştır. Armas'ın yerine Luis Arturo González López gelmiştir.
İstanbul Teknik Üniversitesi Denizcilik Fakültesi
İTÜ Denizcilik Fakültesi, 3 Temmuz 1992'de kurulmuştur. İçerisinde deniz ulaştırma ve işletme mühendisliği, gemi makineleri işletme mühendisliği bölümleri vardır. Sembolik kurulma tarihi 1884'tür.
Tarihi
Okul, 5 Aralık 1884 tarihinde Heybeliada'da bulunan Deniz Harp Okulu'nun özel bir bölümü biçiminde yatılı olarak açılan Leyli Tüccar Kaptan Mektebi adıyla kurulmuştur. Okul, 1908 yılına kadar hizmet vermiş ve sonrasında kapatılmıştır.
Bundan bir yıl sonra 1909'da Çarkçıbaşı Hamit Naci tarafından İstanbul ilinin Azapkapı semtinde özel bir okul olarak kurulmuştur. Bu özel okul, ortaokul sonrası 4 senelik eğitim vermekteydi. Okul, Güverte ve Makine Bölümlerinden oluşmaktaydı. Adı da Milli ve Hususi Ticaret-i Bahriye Kaptan ve Çarkçı Mektebi idi.
Okul, önce Yüksekkaldırım semtine sonrasında tekrar Azapkapı 'ya ve 1913 yılında da Paşalimanı, Üsküdar'a taşınmıştır. 1927'de ise Feriye Sarayı'na taşınmıştır.1928 yılında Okul, devletleştirilmiştir ve Âli Deniz Ticaret Mektebi adını almıştır. İktisat Bakanlığı'na bağlanmıştır. Ve 2 yılı lise, 2 yılı Yüksek Bölümler olan Güverte ve Makine Bölümlerinden oluşacak şekilde düzenlenmiştir. Normalde gündüz eğitim veren okul, 1930'da yatılı hale getirilmiştir.
1934'te okulun adı Yüksek Deniz Ticaret Mektebi olarak değiştirilmiş ve Yüksek Bölümlerde eğitim süresi 3 yıla çıkarılmıştır. 1939'da okul, Ulaştırma Bakanlığı'na bağlanmıştır ve Lise bölümleri de kapatılmıştır. 3 Haziran 1946'da çıkarılan bir kanunla okulun adı Yüksek Denizcilik Okulu olarak değiştirilmiştir. Eğitim süresi 4 yıla çıkarılmıştır. 18 Ağustos 1981'de yine çıkarılan bir yasa ile Yüksek Denizcilik Okulu, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'na bağlanmıştır. Ve Feriye Sarayı'ndan halen bulunduğu Tuzla'daki yerine taşınmıştır. Adı ise son kez düzenlenmiş ve Denizcilik Yüksek Okulu adını almıştır.
3 Temmuz 1992'de İstanbul Teknik Üniversitesi'ne bağlanmıştır ve İTÜ Denizcilik Fakültesi adını almıştır. Halen faaliyetlerini sürdürmektedir.
Celal Öncel
Mahmut Celal Öncel (d. 1919, Şanlıurfa - ö. 18 Aralık 1986), Türk siyasetçi.
Ankara Hukuk Fakültesi mezunudur. Kurtalan Savcı Yardımcılığı, Mihalıççık Cumhuriyet Savcı Yardımcılığı, Serbest Avukatlık, TBMM IX., X. ve 1. (XII) Dönem Şanlıurfa Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.
Balyoz Harekâtı
Balyoz Harekâtı, 12 Mart Muhtırası sonrası kurulan hükûmetle başbakan olan Nihat Erim'in, tırmanan anarşi ve teröre karşı 22 Nisan 1971 günü TRT'de yaptığı konuşmada, "Alınacak tedbirler balyoz gibi kafalarına hemen inecektir." açıklamasıyla ülkedeki sol örgütlere karşı başlatılan ve bu örgütlerle bağlantılı-bağlantısız sola karşı yapılan tutuklama, işkence, yargılama ve cezalandırmaları kapsayan harekâttır.
Harekât kapsamında İstanbul, Ankara ve İzmir başta olmak üzere 6 ilde sıkıyönetim ilan edildi. TİP ve DİSK vakit kaybedilmeksizin kapatıldı ve binlerce solcu gözaltına alınarak işkence ve sorgudan geçirildi. Kitaplar yasaklanıp topluca yakıldı, grev ve lokavt yasaklandı, basına geniş çaplı sansür uygulandı, Akşam ve Cumhuriyet gazeteleri kapatıldı.
Elfraim Elrom'un kaçırılması
Militanların yakalanması için aynı gün "Fırtına I Tatbikatı" uygulamaya kondu. 23 Mayıs 1971 gece yarısından başlanarak İstanbul il sınırları içinde 15 saat sokağa çıkma yasağı kondu. Yasağın başladığı an tüm otobüs, tren ve gemi seferleri iptal edildi. Yeşilköy trafiğe kapatıldı. İstanbul; 30 bin subay, er ve polis tarafından karış karış arandı. Binlerce asker ve polis hiçbir yetkisi olmadan evlere giriyor, gördükleri her kitabı alıyor, kitapların sahiplerini sorguya çekiyordu. Muhbir vatandaşlar da tatbikata destek verdi. Apartman yöneticileri ve kapıcılar da görev aldı. Halka dışarı çıktıkları takdirde ateş edileceği söylendi. Meraklılar, olan biteni pencerelerden sarkarak izledi. Aramalara gün ağardıktan sonra helikopterlerle devam edildi. Yasak sona erdiğinde yüzlerce kişi yakalanmış, sakıncalı kitaplar imha edilmişti. Ancak yakalananlar arasında eylemciler yoktu. Olaylarla hiç ilgisi olamayan kişiler hapishaneye sokulmuştu. Fakir Baykurt'tan Yaşar Kemal'e, Mümtaz Soysal'dan Uğur Mumcu'ya, Samim Kocagöz'den Muammer Aksoy'a, Tarık Zafer Tunaya'ya kadar birçok yazar ve bilim insanı gözaltına alınmıştı. Hükûmetin yeni şiddet önlemleri alınacağını ilan eden açıklamalarından sonra, sadece bir gün içinde gözaltına alınan ve aranmakta olup da "isimleri ilan edilerek" teslim olmaya davet edilen kişilerin sayısı 547'ye ulaşmıştı. Bundan on ay sonra da "Fırtına II Tatbikatı" yapılacaktır.
Nurhak Olayı
31 Mayıs 1971 günü THKO militanlarının, cezaevindeki Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının serbest bırakılmasını sağlamak için ABD Radar Üssü'nü basmaya giderken güvenlik güçleriyle çatışmaya girmeleri olayıdır.
THKO militanları, Malatya Kürecik'te bulunan ABD Radar Üssü'nü basmak üzere yola koyuldular. Üstekileri rehin alacak, karşılığında Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın Cezayir, Suriye gibi herhangi bir ülkeye gönderilmelerini isteyeceklerdi.
Kızıldere Olayı
Mahir Çayan ve arkadaşları, 26 Mart 1972 günü Ünye Radar Üssünde çalışan biri Kanadalı, ikisi İngiliz üç teknisyeni kaçırıp Tokat'ın Niksar ilçesi Kızıldere köyünde muhtar Emrullah Arslan'ın evinde saklanırlar. Tutuklu bulundukları İstanbul Kartal Askerî Cezaevinden tünel kazarak kaçan Çayan ve arkadaşları, Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı 1 No.'lu Askerî Mahkemesince ölüm cezasına çarptırılan Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan için verilen kararın infaz edilmemesini isteyen bir bildiriyi kaçırdıkları İngilizlerin şifreli kasasına bırakırlar. Bu bildirinin radyoda yayımlanmasını, yayımlanmazsa teknisyenlerinin öldürüleceğini de bildiriye eklerler.
Fatsa-Ünye-Niksar ilçelerinde aramalar başlar. Niksar-Ünye kara yolunda yapılan bir arama, Çayan ve arkadaşlarının izini bulmaya yeter. Yakalananlardan Hasan Yılmaz, "Bana 100 lira verdiler. Rehberlik yaptım. Yol gösterdim. Hepsi de Kızıldere köyündeler." der. Saklandıkları evin sahibi muhtar Emrullah Arslan bulunur, konuşturulur. İçişleri Bakanı Ferit Kubat, Jandarma Genel Komutanlığı İstihbarat Başkanı General Vehbi Parlar, Samsun Jandarma Bölge Komutanı Albay Celal Durukan 29 Mart günü Kızıldere köyüne giderler. "Teslim olun!" çağrılarına karşı Çayan ve arkadaşları, "İngilizler elimizde. Teslim olmayacağız! Çarpışacağız. İngilizler burada ölecek." yanıtını verirler. Daha sonra askerlerin açtığı ilk ateşle vurulan Mahir Çayan oldu ve hemen orada öldü. Elleri arkadan bağlı rehin teknisyenler de Çayan'ın arkadaşları tarafından kurşuna dizilerek öldürüldüler.
Nina (şarkıcı)
Ana Maria Agustí Flores (d. 1 Ekim 1966, Barselona), İspanyol şarkıcısıdır. Bilinen adıyla Nina.
Nina, 1991 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İspanya'yı "Nacida para amar" adlı şarkıyla temsil etmiştir.
Fatmaören Höyüğü
Fatmaören Höyüğü, Çorum'un Sungurlu İlçe'sinin Yörüklü beldesinin 500 metre batı kuzeybatısında yer alan bir höyüktür. Hüseyindede Höyüğü'ne kuş uçuşu 2,5 km. mesafededir. Höyük üç doğal yükselti üzerinde oluşmuştur. En yüksek noktasında tarla seviyesinden 25 metre yüksekliktedir. Fatmaören Tepesi olarak bilinen bu üç yükselti, çevrenin kurak ve çorak olmasına karşın sulak bir bölgede, adeta bir vaha görünümündedir. Boyalı Höyük, Hüseyindede Höyüğü ve Fatmaören, MÖ III. binyılda Hitit Kültürü'nün çekirdek bölgesi olarak görülmektedir.
Kazılar
Höyük, 1999 yılında, Hüseyindede Höyüğü'ndeki kazıların üçüncü sezonunda, bu kazıları yürüten ekip tarafından bölgede yapılan yüzey araştırmalarında saptanmıştır. Höyükteki kazılara 2003 yılında Çorum Müzesi adına Doç. Dr. Tunç Sipahi başkanlığında, Türk Tarih Kurumu'nun maddi desteğiyle başlanmıştır.
Tabakalanma
Yerleşmede esas olarak Eski Hitit Çağı'na tarihlenen mimari buluntular ortaya çıkarılmıştır. Tarımsal faaliyetler ve şiddetli erozyonun tüm yapıları yok ettiği ileri sürülmektedir. Ele geçen az sayıdaki çanak çömlek parçalarından MÖ I. binyıla ve Klasik Dönemlere tarihlenen yerleşmeler olduğu anlaşılmaktadır. Fakat ele geçen çanak çömleğin büyük kısmı Eski Hitit Dönemi'ne aittir. Erken Tunç Çağı'na ait çanak çömlek de az sayıda bulunmuştur. Yüzey toplamalarından ve sondaj çalışmalarından üç yükseltiden oluşan höyükte farklı dönemlerde, farklı kesimlerde, farklı uygarlıkların yerleştiği anlaşılmaktadır.
Buluntular
İlk kazı sezonu olan 2004 yılı kazılarında, yer yer ana kaya üzerine oturtulmuş büyük bir yapı kompleksiyle ilişkili dikdörtgen planlı iki odaya ulaşılmıştır. D açmasında saptanan bu yapıya kazı başkanınca "D" yapısı adı verilmiştir. Ana kayayı oluşturan kayalar bazı yerlerde kesilerek taş bir taban haline getirilmiş, çıkartılan taşlar ise yapıda kullanılmıştır. Temellerde büyük taşlar döşenmiş, duvarlar ise kenarlarda dikdörtgen taşlar, iç kısımlarda daha küçük taşlar kullanılmıştır. Ortaya çıkarılan odalardan biri dıştan dışa 25,5 x 7,5 metre boyutlarında olup duvarlar bir metre kalınlıktadır. Diğer odanın tam planına ulaşılamamakla birlikte aynı ölçülerde olduğu düşünülmektedir. Odalarda, iki oda arasındaki taş döşeli alandaki ve ortaya çıkarılan ocak yerindeki çanak çömlek buluntuları yapıların Eski Hitit Dönemi'ne tarihlendirilmesine kesinlik kazandırmıştır.
Kazılarda ortaya çıkarılan mimari kalıntılar uzun bir yapı ile birkaç taş kaplı alandır. Ayrıca günlük kullanıma ilişkin çanak çömlek buluntuları ele geçmiştir. Bu buluntulara dayanılarak yerleşim dışı bir kutsal alan yanında konutların da bulunduğu ileri sürülmektedir.
Tahribat durumu
Höyüğü oluşturan üç yükseltinin her yerinde tarım yapılmaktadır. Bu tarımsal faaliyetler sırasında mimari kalıntılardan sökülen taşlar, tarla sınırlarının belirlenmesinde kullanılmış, bulunan çanak çömlekler kırılarak etrafa dağıtılmıştır.