cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sıla (albüm)
Albüm hakkında bilgi
Albümde 14 şarkı ve bir tane de versiyonla beraber toplam 15 şarkı bulunmaktadır. Albümün prodüktörlüğünü Ozan Doğulu üstlenirken, sanatçıya Kenan Doğulu, Sezen Aksu, Yalın ve Efe Bahadır da sözleri ve müzikleriyle eşlik ettiler. Düzenlemelerde ise Ozan Doğulu, Murat Yeter, Mustafa Ceceli ve Nedim Ruacan yer aldı.
Öne çıkan şarkılar
Albümün ilk single'ı "...Dan Sonra" olurken, şarkı Sıla'ya 2008 Powertürk Müzik Ödülleri'nde "En İyi Çıkış Yapan Sanatçı" ödülünü de getirdi. Şarkı Türk listelerinde kısa zamanda 1 numara, Avrupa'da da en yüksek 79 numara olmayı başardı. Şarkının klibini Murad Küçük çekti ve klip de dünya çapında en çok izlenen 12.klip olma unvanına sahip oldu. Sıla, klipte testereli ve vamp haliyle şarkının asi ruhunu başarıyla ifade ederken, dikkatleri üzerine çekmeyi de başardı. Büyük başarılar elde eden ilk single'dan sonra 2.single albümün akustik parçalarının en başarılılarından biri olan "Kenar Süsü" oldu. Bu klibin de yönetmeni Murad Küçük olurken, şarkı kısa zamanda Türk listelerinde 2 numaraya kadar yükselmeyi başardı. Albümün iddialı şarkılarından "Ne Desem İnanırsın" bir video klip çekilmeden Türkiye Listesi'nde 32 numaraya kadar yükselmeyi başarmıştır. Yine albümün bir diğer ön plana çıkan şarkılarından biri olan "Dön Demeyi Unuttum" ise 28 Temmuz 2008 tarihli Billboard Türkiye Listesi'ndeki 30.haftasında en yüksek olarak 30 numaraya kadar yükselmiştir. Sıla daha sonra çıkardığı konuşamadığımız şeyler var albümüyle çok geniş bir dinleyici kitlesine ulaştı ve uzun zaman listelerde ilk sırada yer aldı.
Cemal Reşit Rey
Cemal Reşit Rey (24 Eylül 1904, Kudüs – 7 Ekim 1985, İstanbul), Türk besteci, piyanist ve orkestra şefidir.
Türkiye'de klasik müziğin kuruluşuna öncülük etmiş müzisyenlerindendir. Cumhuriyet tarihinin ilk kuşak bestecilerinden biri olarak Türk Beşleri arasında yer alır. Konçertoları, senfonik şiirleri ve başka orkestra yapıtları da olan Rey, Onuncu Yıl Marşı, Lüküs Hayat operetinin de yaratıcısıdır. Sonradan İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası'na dönüşen İstanbul Şehir Orkestrası'nın kurucusudur.
Yaşamı
24 Eylül 1904'te Kudüs'te doğdu. Sarayla yakın ilişkileri olan bir Osmanlı ailesine mensuptur. Babası, o doğduğu sırada Kudüs mutasarrıfı olan Ahmet Reşit Rey, annesi ise Sadrazam İbrahim Edhem Paşa'nın oğlu Mustafa Bey'in kızı Fethiye Hanım'dır. Müziğe yeteneği Kudüs'teki çocukluk döneminde ortaya çıktı. İlk müzik derslerini annesinden aldı ve sekiz yaşındayken bir vals besteledi. Babasının Kâmil Paşa Kabinesi'nde Dahiliye Nazırlığı'na atanması üzerine Cemal Reşit beş yaşındayken ailece İstanbul'a geldiler.
Cemal Reşit, ilkokul yıllarında piyano çalışmaya başladı. Öğrenimine Galatasaray Lisesi'nde devam ederken Kamil Paşa Hükûmeti'nin düşmesinden sonra aile, 1913 yılında zorunlu olarak Paris'e taşındı. Babası, Mahmud Şevket Paşa suikastından dolayı gıyabında mahkûm edildiği için bir süre Fransa'da, ardından Cenevre'de yaşadılar.
Fransa'da özellikle Fransa Cumhurbaşkanı Raymond Poincaré aileye sahip çıktı. Paris'te yaşadıkları yıllarda konservatuvar müdürü ve ünlü besteci Gabriel Fauré onu dinleyip müzik dehasını keşfetmiş; kendisini piyanist ve pedagog Marguerite Long'a yönlendirmiştir. Marguerite Long, 19 yaşına kadar hiç para almadan Cemal Reşit'in eğitimi ile yakından ilgilendi.
I. Dünya Savaşı başlayınca Cemal Reşit ailesi ile birlikte Paris'ten ayrılıp Cenevre'ye yerleşti. Eğitimine Cenevre Konservatuvarı'nda devam ederken, normal lise eğitimini de sürdürdü. Konservatuvarın ustalık sınıfına kadar yükseldiyse de 1919'da babası Dahiliye Nazırlığı'na atanınca ailesiyle birlikte İstanbul'a geldi. İstanbul'da müzik eğitiminden uzak kalan Cemal Reşit, piyano eğitimine devam etmek üzere 1920'de tek başına Paris'e gönderildi ve tekrar Marguerite Long'la çalışmaya başladı. Raoul Laparra ile kompozisyon, enstrümantasyon ve orkestra çalıştı. Gabriel Faure'den müzik estetiği, şef Henri Defosse'den orkestra şefliği dersleri aldı. Daha okul yıllarında besteleriyle ilgi çekti. 1921'de mezun oldu.
Etosha Ulusal Parkı
Etosha Ulusal Parkı, Namibya'nın kuzeybatısında yer alan ulusal parktır. Park bir alana yayılmıştır ve park büyüklüğü nedeniyle Etosha havzası adını almıştır. Etosha havzası Etosha Milli Parkı'nın toplam alanı alanının %23'ünü kapsamaktadır. Park Kara gergedan gibi birçok tehdit ve tehlike altındaki türler de dahil olmak üzere yüzlerce memeli, kuş ve sürüngen türlerine ev sahipliği yapmaktadır.
Cemal Reşit Rey
Yaşamı
Türkiye'de Cumhuriyetin ilanından sonra İstanbul'a dönerek Darülelhan'ın (sonradan İstanbul Belediye Konservatuvarı) batı müziği bölümüne öğretmen olarak atandı. Nişantaşı Şair Nigâr Sokak'taki konakta annesi, babası, ağabeyi Ekrem Reşit, kız kardeşi Semine ve eşi Semih Argeşo ile birlikte yaşadı. Muhittin Sadak, Sezai ve Seyfettin Asal, Ali Sezin, Ekrem Tektaş ve Mesut Cemil gibi arkadaşları ile ikili, üçlü, dörtlü ve daha çok sayıda oda müziği grupları oluşturdu ve konserler verdi. .
Cemal Reşit Rey, 1926'da konservatuvarda birçok sesli koro; 1934 yılında ise "Yaylı Sazlar Grubu"nu kurdu. İstanbul Şehir Orkestrası’nın ilk çekirdeği olan topluluk, sonraki yıllarda konservatuvarın ileri sınıflarından üfleme çalgı öğrencilerinin de katılmasıyla bir senfonik orkestra özelliğine kavuşmuştur. Orkestra, kurucusu Cemal Reşit Rey yönetiminde her hafta düzenli konser vermeyi 1968'e kadar sürdürdü.
Etosha Ulusal Parkı
Park Kunene bölgesinde yer almakta ve topraklarının bir kısmını Oshana, Oshikoto ve Otjozondjupa ile paylaşmaktadır.
Cemal Reşit Rey
Yaşamı
Cemal Reşit Rey, Fransız şarkıları bestelediği ilk bestecilik döneminden sonra 1926'dan itibaren Türk halk ezgilerini kullanarak besteler yaptı. 12 Anadolu Türküsü, Türk Manzaraları, Bebek Efsanesi, Anadolu İzlenimleri ve Karagöz gibi eserleri, Türk halk şarkılarını armonize ettiği eserlerindendi. 1931-1950 arasında ise kontrpuan uygulamaya yöneldi ve Türk Klasik Müziği'nden esinlendi. Halkı çok sesliliğe alıştırmak için 1932-1942 yılları arasında librettosunu ağabeyi Ekrem Reşit Rey'in yazdığı pek çok operet ve uvertür besteledi. Tamamı Darülbedayi'de sahnelenen oyunlar büyük ilgi gördü. Rey Kardeşler'in ilk operet çalışması dönemin Şehir Tiyatroları Genel Sanat Yönetmeni Muhsin Ertuğrul ve İstanbul Valisi Muhittin Üstündağ talebiyle yazılmış Üç Saat opereti idi. Halkın gösteriği ilgi üzerine cumhuriyetin onuncu yılında sahnelenmek üzere yazdıkları Lüküs Hayat, en tanınmış operetleridir.
1933'te Türkiye'nin onuncu yılı kutlamaları için yapılan yarışmaya katıldı. Faruk Nafiz Çamlıbel ve Behçet Kemal Çağlar'ın yazdığı güfte için yaptığı beste, Onuncu Yıl Marşı olarak kabul edildi.
1938 yılında Ankara'ya çağrılarak Ankara Radyosu'nda Batı Müziği Bölümü Şefliği yaptı. 1940’da İstanbul’a dönerek öğretmenliğini, piyanistliğini ve orkestra şefliğini sürdürdü.
1945 yılında İstanbul'da Filarmoni Derneği'nin kuruluşuna ön ayak oldu. Bu dernek aracılığıyla dünyaca ünlü şef ve solistlerin Türkiye'ye gelip konserler vermesi mümkün oldu.
1950-1955 yılları arsında İstanbul Radyosu'nda, Temsil Kolu Şefi olarak çalıştı. Ayrıca "Piyano Dünyasında Gezintiler" programını hazırlayıp sundu. 1968'de emekli olana kadar İstanbul Şehir Orkestrası'nı yönetmeyi sürdürdü.
1981'de devlet sanatçısı unvanına layık görüldü. 1982'den ölümüne kadar Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda kompozisyon öğretmenliği yaptı. 1985'te Lüküs Hayat operetinin 51 yıl aradan sonra yine aynı sahnede İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda sahnelenmesi nedeniyle gala gecesi için Harbiye'deki Muhsin Ertuğrul Sahnesi'ne getirilen Cemal Reşit Rey, burada son defa sahneye çıktı. 7 Ekim 1985'te hayatını kaybetti ve Edirnekapı'daki aile mezarlığına defnedildi.
Eserleri
Cemal Reşit Rey’in ayrıca üç müzikal komedisi (revü’sü) vardır.
Atinalı Timon
Atinalı Timon (Özgün İngilizce adi :The Life of Timon of Athens) İngiliz yazarı William Shakespeare (okunuşu Vilyım Şekspir) tarafından yazılmış beş perdeden oluşan bir oyun olup konusu klasik Yunan çağlarında Atina'da tanınmış Timon hakkındadır. Shakespeare olasılıkla bu şahsı tanınmış Klasik Yunan filozofu Timon ile karıştırmıştır.
Genel olarak bu oyun Shakespeare'in en silik ve anlaşılması zor olan oyunlarının başında gelmektedir. Önceleri bu oyun bir trajedi olarak sınıflandırılmıştır. Ama zamanla Shakespeare otoriteleri fikirlerini değiştirerek ne trajedi ne de tam bir komedi olarak gördükleri için çağımızda oyun problem komedi olarak nitelendirilmektedir. Bu oyun Shakespeare eserleri üzerinde çalışanlar tarafından acayip görülmektedir. Özellikle klasik zaman, mekân ve aksiyon birliğine uyulmamakta ve metinde özellikle zaman aralıkları (boşluklar) bulunmaktadır. Bu nedenle oyun bitirilmemiş veya çok yazarlı veya deneysel tiyatro eseri olarak nitelendirilmiştir. Aynı nedenle, ne zaman yazıldığı bilinmemekte ve bu bir tartışma konusu olmaktadır. Bu oyun 1623 de Shakespeare'in eserlerinin Birinci Folyo adı verilen edisyonda basılmasına kadar yayınlanmamıştır.
Yazılma kaynağı, zamanı ve sahnede oyun
Oyunun kaynaklarının başında Romalı yazar Plutarch'ın Hayatlar adlı tanınmış biyografi eserinde klasik Yunan ve Romalı kişilerin hayat hikâyeleri arasında bulunan "Alkibiyades'in Hayatı adlı bölüm gelmektedir. Diğer bir kaynak ise eski Klasik Yunanca yazan fakat Roma İmparatorluğu zamanında yaşamış Samosata (şimdi Türkiye'de bulunan Samsat) doğumlu Lucian'in diyaloglar kitabı içinde bulunan Cimri Timon adlı yazısıdır.
Ondokuzuncu yüzyıldan beri bu oyunun yazarının tek Shakespeare olmadığı; fakat farklı mantık ve düşünce tarzları bulunan iki değişik yazar tarafından hazırlanmış olduğu iddiaları yapılmaktadır. Ama bu genel olarak kabul görmüş bir açıklama değildir. İkinci yazar teoricileri bu ikinci yazarın Thomas Middleton (1580 – 1627) olduğunu iddia etmektedirler.
Shakespeare'in yaşadığı yıllarda bu oyunun ne zaman ve hangi tiyatroda oynandığı hakkında hiç belge yoktur. Bazı kişiler bu oyunun ilk defa hukuk ve avukatlık öğrencilerinin çoğunlukla devam ettikleri Inns of Court (Adliye Hanı) tiyatrosunda ilk defa oynandığını iddia etmektedirler.
Diğer bir iddia da Shakespeare'in bu oyunun ilk temsilinde çok ufak bir rol (Şair rolünü) aldığıdır.
Cromwell Devrimi'nden sonra 1660'ta İngiliz tiyatroları yeniden açıldıktan sonra ta 1851'e kadar bu oyun Shakespeare'in metni kullanarak sahneye konmamış; değişik adaptasyonlar halinde repertuvarlara girmiştir. Bu adaptasyonlar arasında 1678'de Thomas Shadwell, 1768'de James Dance, 1786'da Thomas Hull, ve 1816'da George Lamb tarafından yapılanları çok başarılı olarak Londra sahnelerinde oynanmıştır. 1851'de Samuel Pepys'in prodüktörlüğü altında Saddler's Wells tiyatrosunda ana metne sadık ilk temsilinden sonra bu eser tam orijinal metinle İngiliz tiyatrosunda yer aldığı söylenebilir.
Konu özeti
Timon hemen hemen tüm karakterlerin hazır bulunduğu büyük bir parti vermektedir. Timon savurganlıkla herkese para dağıtmaktadır; herkes daha fazla para alabilmek icin onu memnun etmeye çalışmaktadırlar. Ancak insanların iyiliğine inanmayan sinik filozof Apemantus bu cömertliğe konu olmamakta, konuşmaları ve eleştirileri ile Lord'ların aslında Timon'un gerçek arkadaşları olmadığını ifade etmektedir. Timon Filozofun bu görüşlerini reddeder. Timon, Şairden bir şiir, Ressam'dan bir resim, Kuyumcudan bir pırlanta kabul etmiştir. Ama bunları bile cömertliği dolayısıyla Perde'nin sonunda arkadaşlarına hediye ederek elinden çıkarır. Bir İhtiyar Atinalı Timon'un uşağı olan Lucilliusun, kızına kur yapmasına sinirlenmiştir; fakat Timon ona, sakinleştirmek için, 3 talent verir. Çünkü uşağının mesut olması bile Timon için kıymetlidir. Partiye geldiği zaman arkadaşı Ventidius'un borcunu ödeyemediği için hapse atıldığını haber almıştır. Ventidius'un borcunu ödemek için para gönderir ve Ventidius hemen Timon'un davetine gelir. Timon dostluğun değeri üzerine bir konuşma yaptıktan sonra herkes hazırlanmış bir oyun içinde oyunun temsilini seyrederler. Sonra herkes dans etmeye başlar. Parti sona ermeye başlarken Timon (ertesi gün av için kullanılacak) atlarını ve diğer mallarını da dostlarına dağıtmaya başlar.
Timon'dan sonra gelen filozof Apemantus Timon'un alacaklılarını şiddetli tenkitleri ile geciktirmektedir. Timon'un alacaklıları Timon'un kendilerine hemen ödeme yapmasını istemek için geldiklerini bildirirler. Apemantus Soytarı ile birlikte bu alacaklılara büyük sitemlerde bulunur.
Timon uşaklarını malî destek istemek en yakın saydığı arkadaşlarına gönderir. Timon'un bu arkadaşları hep sahte dost olarak çıkıp birer birer Timon'un uşakları elleri boş geri dönmelerine neden olurlar. Hatta bu sahte arkadaşlardan ikisi uzun monologlarla uşakların nasıl olur da böyle bir mantıksız isteği kendilerine getirdiklerinden sitem ederler.
Diğer taraftan Alkibiades'in ufak rütbeli bir subayı kızgınlığını daha şiddetle ifade etmiş ve bir adamı öldürmüştür. Alkibiades Senato'da subayına merhamet gösterilmesi gereğini, bu aşk nedeniyle yapılan bir cinayet sucunun, önceden tasarlanmış kastî bir cinayetten, daha hafif bir ceza görmesinin gerektiğini savunur. Senatörler bu öneriyi kabul etmezler. Alkibiades savunmasında ısrar etmesi üzerine onu da sürgüne göndermeye karar verirler. Alkibiades askerlerinin desteği ile sürgünden dönüp intikam almaya and içer. Bu perde Timon'un, uşakları ile birlikte, kendine yardım etmeyen sahte arkadaşlarından, gelecek davetinde, nasıl öç alabileceğini planlaması ile sona erer.
Timon bu seferki partisi daha küçüktür. Sadece kendisine yardımı reddedip dostluğuna ihanet edenler partiye çağrılmıştır. Partide kapalı tepsilerle güya parti yemekleri ortaya gelir. Fakat kapaklar açılınca servis kapları içinde sadece bir kap ılık su olduğu ve etrafında ufak taslar bulunduğu görülür. Timon bu ılık suyu misafirlerinin üzerlerine serper ve onlara boş tasları atarak gûya misafir ağırlar.
Sonra da Timon şehirden kaçar. Sadık arkadaşı Flavius onu bulmaya yemin eder. Timon etrafı duvarlarla çevrili şehre küfür ederek kırlara gider. Bir mağarada kendine barınak yaparak ve kökler yiyerek basit bir hayat yaşamaya koyulur.
Flavius en sonunda mağaraya varır. O da Timon'dan para istemek niyetindedir. Ancak o Timon'un şehre dönmesini de istemektedir. Timon, Flavius'un bu melez ve hastalıklı dünya yaratıkları arasında tek gerçek dostu olduğunu ve böylece parlayan bir örnek olduğunu bildirir.
Atina'dan iki elçi de gelmiştir. Alkibiades'in Atina'ya karşı yapabileceği kötülükleri önlemek için Timon'un arabuluculuk yapmasını isterler. Timon elçilere gidip kendilerini asmalarını söyler.
Timan hemen bu vahşi kırsal alanda hayatını kaybeder. Bir asker onun mezarını bulur ve Alkibiades'e haberi götürür. Atina üzerine ordusuyla yürüyen Alkibiades Atina duvarları önünde bu haberi alır; eldivenlerini yere atarak Timon'un kendi yazdığı ve kısmen Callimachus tarafından yazılmış şu son mersiyeyi okur:
Oyun böylece Atina şehrinin Alkibiades'in ordusuna teslim oluşu ile sona erer.
Ana temalar
Bu oyunda bazı önemli motifler köpekler, nefes, (IV. Perde'den itibaren) altın ve kullanmadır. Kullanma hem bir kişiyi kullanma gibi açık seçik olarak, hem de tefecilik anlamına gelebilecek kapalı mecazi şekildedir.
Gabriel Batistuta
Gabriel Omar Batistuta (d. 1 Şubat 1969), Arjantinli eski futbolcudur.
FIFA tarafından yaşayan en iyi 125 futbolcu arasına seçilmiştir. Serie A'da 1991-2003 yılları arasında oynadığı 318 maçta attığı 184 gol ile ligin kurulduğu tarihten bu yana en fazla gol atan 8. futbolcu unvanına sahiptir. 10 gol ile Dünya Kupalarında en çok gol atan Arjantinli futbolcudur. Onu 8 golle Maradona, Messi ve Guillermo Stabile takip etmektedir. Rekorla finale çıktı , Sabah, Erişim tarihi: 23 Haziran 2016
Millî takım kariyeri
Arjantin millî futbol takımı formasını ilk kez 27 Haziran 1991'de Brezilya karşısında giyen Batistuta, millî formayla ilk iki golünü 8 Temmuz 1991'de 3-0 kazanılan Venezuela maçında kaydetti. 78 defa giydiği millî forma altında 56 gole imza atarak Lionel Messi'den sonra millî takımın en golcü 2. futbolcusu unvanını elinde tutan Batistuta, 3 ayrı FIFA Dünya Kupası'nda da gol atmayı başarmış isimlerin arasına girmiştir
NGC 3996
NGC 3996, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Aslan takımyıldızı yönünde bulunur. Sc tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1832 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Herdem Yeşil Parti
Herdem Yeşil Parti (Yaprak Dökmeyen Parti), 1852’de Adolf Anderssen ve Jean Dufresne arasında oynanmış ünlü satranç oyunudur.
Bu oyun, Ölümsüz Parti gibi dostça oynanmış bir oyundu. Bu partinin isim babası olan Wilhelm Steinitz, daha sonra bu parti için şu sözleri söylemişti: “Herdem Yeşil parti, Anderssen’in defne yapraklarından yapılmış Tacıydı..”
Adolf Anderssen - Jean Dufresne
''1. e4 e5 2. Af3 Ac6 3. Fc4 Fc5 4. b4'' Bu açılış 1800’lerde popüler olan ve günümüzde de ara sıra oynannan Evans Gambiti’dir. Beyaz gelişim avantajı için bir piyon feda ediyor.
''4...Fxb4 5. c3 Fa5 6. d4 exd4 7. O-O d3?! (Diyagram)'' Bu iyi bir karşılık olarak kabul edilemez; burada dxc3 veya d6 yapılabilirdi.
8. Vb3!? Bu hamle ile derhal f7 piyonuna saldırıyor, fakat Burgess burada Ke1’i öneriyor.
''8.... Vf6 9. e5 Vg6'' Beyazın e5 piyonu alınamaz; eğer 9... Axe5, sonra 10. Ke1 d6 11. Vb5+, Şaha ve File çatal atarak bir alet kazanır.
''10. Ke1! (diyagram) Age7 11. Fa3 b5?!'' Pozisyonunu korumak yerine, siyah Vezir Kalesini tempo sayesinde etkinleştirmek için, bir feda ile karşılık veriyor. Burgess burada b piyonunun ilerlemesine izin vermek yerine tempo ile 11....a6 önermektedir.
''12. Vxb5 Kb8 13. Va4 Fb6'' Siyah burada O-O oynayamaz, çünkü 14.Fxe7 ile bir alet kazanır c6'daki At hem e7’deki Atı hem de a5’te Fili aynı anda koruyamaz.
''14. Abd2 Fb7 15. Ae4 Vf5? 16. Fxd3 Vh5 17. Af6+!?'' Bu güzel bir fedadır, her ne kadar Burgess 17. Ag3 Vh6 18. Fc1 Ve6 19. Fc4 ile basitçe alet kazanmayı önerse de.
''17.... gxf6 18. exf6 Kg8 19. Kad1! Vxf3'' Siyah Vezir alınamaz, çünkü g8’deki Kale, g2’deki piyonu açmaza almıştır. (Diyagrama bakınız)
''20. Kxe7+! Axe7? 21. Vxd7+!! Şxd7 22. Ff5+'' Çifte şahlar tehlikeli çünkü Şahı oynamaya zorluyor. Sadece tehlikeli değil sonuca götüren.
''22.... Şe8 23. Fd7+ Şf8 24. Fxe7# 1-0'' Savielly Tartakover demişti ki, "Bu kombinezonun satranç oyunu literatüründe bir eşi daha yoktur.”
Batı Afrika ebola salgını
Batı Afrika Ebola salgını, Aralık 2013'te Gine'de başlayıp Liberya, Sierra Leone başta olmak üzere Batı Afrika ülkelerine yayılan ve Haziran 2016'da sona eren Ebola kanamalı ateşi salgınıdır. Salgın sonucunda virüs 28 bin 616 kişiye bulaşmış, 11 bin 325 kişi hayatını kaybetmiştir.
ABD Hastalık Kontrol ve Korunma Merkezleri, Avrupa Komisyonu, Batı Afrika Ülkeleri Ekonomik Topluluğu dahil olmak üzere pek çok kuruluş bölgeye salgını önlemek amacıyla maddi yardımda ve mobil personel yardımında bulunmuştur, ayrıca Sınır Tanımayan Doktorlar bölgede çalışmalarına devam etmektedir. Söz konusu ebola salgını, hastalığa yakalanan kişi ve ölümler açısından tarihteki en ölümcül ebola salgınıdır.
İlk vaka Aralık 2013'te Gine'nin güney sınırlarına çok yakın bir köyde kaydedildi. İlk başta fark edilmeyen virüs, kısa sürede salgına dönüşerek komşu ülkeler Liberya, Sierra Leone'ye de sıçradı. Nijerya ve Mali'de küçük çaplı salgınlar görülürken, Senegal, Britanya ve Sardinya'da izole vakalar görüldü. Ayrıca, ABD ve İspanya'daki bazı sağlık çalışanlarında da ebolaya rastlandı ancak bu vakalar bir salgına dönüşmedi.
Vakaların sayısı Ekim 2014'te zirveye çıktı ancak bu tarihten sonra uluslararası çabaların etkisiyle düşüşe geçti.
Dünya Sağlık Örgütü, 8 Mayıs 2016 itibarıyla toplam 28.616 şüpheli vakayı ve 11.310 ölüm vakasını (Ölüm oranı: %39,5) bildirdi.
2013
Bilinen ilk vakanın kurbanı Emile'in annesi, kız kardeşi ve büyükannesi de benzer belirtilerle hastalanıp öldüler. Virüsün bulaştığı bu ilk kişiler, hastalığın önce diğer köylere yayılmasına sebep oldular. Ardından virüs, bölgedeki yerel hastanede görev yapan sağlık görevlilerine bulaştı, daha sonra da sınırın ötesindeki komşu ülkelere yayıldı. Emile'in köyü Liberya sınırına 11 km, Sierra Leone sınırına 30 km uzakta bulunuyordu.
2014
Ebola salgını 1970'li yıllarda Zaire ve Sudan'da, ve sonraki yıllarda Orta ve Güney Afrika'da sık sık görülmüş olması rağmen, uluslararası toplum tarafından Batı Afrika'ya özgü olmadığı ve bu coğrafyada görülmeyeceği düşünülüyordu. Aynı şekilde, Batı Afrika devletleri de ölümlerin Ebola virüsünden kaynaklandığını geç teşhis ettiler. Dolayısıyla salgın, Ebola olarak tanımlanıncaya değin çoktan 3 ülkeye yayılmıştı.
25 Mart 2014'te Gine Sağlık Bakanlığı, 4 güneydoğu eyaletinde Ebola salgınının yayıldığını resmî olarak bildirdi ve komşu ülkeler Liberya ve Sierra Leone'deki vakaların da araştırıldığı belirtti. Bu tarih itibarıyla 86 şüpheli vakanın 59'u ölümle sonuçlanmıştı. (Ölüm oranı: %68) Mayıs ayının sonlarına doğru salgın, Gine'nin 2 milyon nüfuslu başkenti Konakri'ye ulaştı. Yine mayıs sonu itibarıyla 281 vakanın 186'sı ölümde sonuçlandı.
Liberya'da ilk vakalar Mart sonlarında görüldü. Salgının Liberya'nın yarım milyon nüfuslu başkenti Monrovia'ya haziran ortalarında ulaştığı bildirildi. Temmuz ortalarında 196 vakanın 116 ölümle sonuçlandı.
Sierra Leone'de de ilk vakalar Mart sonlarında görüldü, 5 ölümle sonuçlandı. 17 Temmuz'a gelindiğinde, ülkedeki şüpheli vakaların toplam sayısı 442'ye ulaştı ve Gine ve Liberya'daki şüpheli vaka sayısını geride bıraktı. Gine ise 310 ölüm vakası ile diğer ülkeleri geride bıraktı.
Temmuz sonunda toplamda 1323 vaka görüldü, 729 ölümle sonuçlandı. 460 vaka Gine'de, 533 vaka Sierra Leone'de, 329 vaka Liberya'da görüldü. Bu tarihe kadar Ebola salgını sadece bu 3 ülkede görülmekteydi.
2015
Dünya Sağlık Örgütü'nün 30 Mart 2015 tarihli istatistiklerine göre, salgının üzerinden geçen 1 yılda virüs, 25 bin 178 kişiye bulaşmıştı, bunlardan 10 bin 445'i hayatını kaybetti.
Salgın bu üç ülke haricinde az sayıda vakalarla birkaç diğer ülkede de görüldü. Nijerya'da 20 vaka, Mali'de 7 vakaya rastlandı. Batı Afrika'da Ebola virüsüne yakalanıp Senegal, İspanya, Britanya ve ABD'ye giriş yapan birkaç kişi de bu ülkelerdeki vakaları oluşturdu. Ancak Ebola buralarda yayılmadı.
DSÖ, Ekim 2015'in ilk haftasının, yeni bir vakaya rastlanmadan geçen ilk hafta olduğunu duyurdu.
2016
14 Ocak 2016'da DHÖ, Batı Afrika genelinde Ebola salgınının resmen bittiğini duyurdu. Ebola virüsünün azami yayılış süresinin iki katı olan 42 günlük sürenin vaka olmadan atlatıldığı, ancak yine de gelecekte ufak çaplı vakalar görülebileceği bildirildi. Ertesi gün, Ekim 2015'ten beri hiçbir vaka görülmeyen Sierra Leone'de, 4 ayın ardından tekrar Ebola vakası ortaya çıktı.
Domuzgiller
Domuzgiller (Suidae), geviş getirmeyen bir çift toynaklı familyası. Familyanın 5 cinse ayrılan 20 türünden Avrupa'da ve Türkiye'de bulunan tek temsilcisi, evcil domuzun atası olan yaban domuzudur.
Özellikler
Domuzgiller orta büyüklükte, fıçı şeklinde çevik bir vücut yapısına sahip memelilerdir. Vücutları çok seyrek, fırça gibi sert ve kısa olan kıllarla kaplıdır. Renkleri kırmızımsı kahverengi ile gri veya siyah arası değişir. Uzunlukları 50–190 cm (artı 3–45 cm kuyruk) ve ağırlıkları 6–350 kg arası değişir.
Kafaları uzun ve gözleri küçük olur. Kuyrukları ince ve uzundur. Burunları önden bakıldığında yuvarlak ve düzdür ve bir fil hortumunun ucunu andırır. Kulakları ince ve sivri olur. Erkeklerin köpek dişleri çoğu zaman dışarı doğru çokça uzamıştır. En ilginç dişlere sahip olan domuz türü geyik domuzudur. Geyik domuzunun dişleri burnunu deşerek yukarıya doğru büyür.
Domuzgillerin her ayaklarında daima 4 parmakları vardır. Toynaklaşmış olan 2. ve 3. parmaklar diğerlerinden daha büyük olur ve bütün ağırlığı taşırlar. Daha küçük olan 1. ve 4. parmaklar daha yüksekte durur ve yere değmezler.
Yayılım ve yaşam alanı
Domuzgillerin doğal yayılımı Avrasya'nın 40. enleminden güneyini ve tüm Afrikayı kapsar. En fazla çeşitleri Güneydoğu Asya'da, Endonezya ve Filipinler'de bulunur. Bu coğrafyada hatta henüz bilimsel olarak tarif edilmemiş daha fazla türleri de bulunduğu tahmin edilir.
Islak ormanları, bataklıkları yer tutar, fazla kuru bölgelerden kaçınırlar.
Yaşam şekli
Özellikle insanlar tarafından rahatsız edildikleri bölgelerde gündüzleri saklanıp gece aktif olurlar. Saklanmak ve dinlenmek için sık çalılıkları, kendi kazdıkları kuyuları (bazen bitkilerle örterler), doğal mağaraları veya diğer hayvanların inşa edip terk ettikleri inleri seçerler. Çoğunlukla suyun yakınında bulunurlar, çoğu türler çamur banyosu yapıp böylece kendilerini parazitlere karşı korurlar. Domuzlar çok hızlı koşabilir ve çok iyi yüzebilirler. Tehdit edildikleri takdirde saldırgan savaşçılara dönüşür, düşmanlarına uzun dişleri ile saldırırlar.
Domuzgiller çoğunlukla bir sürü içinde yaşar. Bu gruplar bir ya da birkaç dişi domuz ile bunların yavrularından oluşur. Yetişkin erkekler yalnız yaşarlar.
Üreme
Çoğu domuzgillerde erkekler çiftleşme öncülüğü elde etmek için kendi aralarında dövüşürler. Bu dövüşlerde birbirlerine kafaları ve uzun dişleri ile çarparak saldırırlar. Gebelik 3-5 ay sürer ve sonunda 1-8 yavru dünyaya gelir. Geyik domuzu ile evcil domuzun haricinde tüm domuzların yavruları çizgili olarak dünyaya gelir, yavrular büyüdüklerinde çizgiler yok olur. Bu çizgiler yavruların çalıların arasında daha iyi saklanmaları için faydalıdır.
Domuzlar ve insanlar
Domuzlar daima etleri yüzünden avlanılmış ve bu nedenden dolayı daha çok eski zamanlarda evcilleştirilmiş ve yetiştirilmeye başlanmıştır. Domuzların 8500 yıl önce evcilleştirildikleri kabul edilir.
Fazla avlanılmaktan dolayı, visaya domuzu ve cüce yaban domuzu gibi bazı türler tehlike altına girmiştir. Bu türlerin ikisi de IUCN tarafından „yok olma tehlikesinde“ (critically endangered) olarak kategorize edilmiştir.
Bazı dinlerde domuz eti ve domuzdan elde edilen ürünleri yemek yasaktır.
Dış sistematik
Geleneksel sınıflandırma'da domuzgiller, pekarigiller ve su aygırıgiller ile birlikte domuzumsular ya da geviş getirmeyenler (Suina) alt takımını oluştururlar.
Ancak altdaki kladogramda görebildiğimiz gibi filogenetik sınıflandırmada Balinalarda hesaba katılması gerekir:
İç sistematik
Domuzgiller familyası 5 cinse ayrılan 20 türden oluşur:
Günter Blobel
Günter Blobel (d. 21 Mayıs 1936 - ö. 18 Şubat 2018), Alman-Amerikalı biyolog.
Almanya'da Waltersdorf'da doğdu. Ocak 1945'te ailesiyle beraber, Kızıl Ordu'dan kaçmak için deniz yolunu kullanarak Silezya bölgesinden kaçtı. Ama Blobel ailesi savaştan tam anlamıyla kaçamamıştır. Çünkü Gunter'ın 19 yaşındaki ablası yolculuk yaptığı trenin bombalanması sonucu ölmüştür.
Savaştan sonra Blobel Freiberg kasabasında büyümüştür. Tübingen Üniversitesi'nden mezun oldu ve 1960'ta University of Wisconsin–Madison'da doktorasını aldı.
1999'da Blobel Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'ne peptid sinyallerini keşfederek aday oldu ve kazandı.
Günter Blobel 1968'den beri New York'ta Rockefeller Üniversitesi'nde çalışmaktadır. Manhattan'da yukarı doğu yakasında karısı ve üç köpeğiyle birlikte yaşamaktadır. Blobel aynı zamanda Chromocell Corporation şirketinin "Bilimsel danışma kürsüsü" nün ortak kurucusu ve başkanıdır.
Yeniköy, Karayazı
Yeniköy, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Köy civar köylerden sonra kurulduğu için Yeniköy ismini almıştır. Köy halkı Kürt'tür.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 99 km, Karayazı ilçesine 17 km uzaklıktadır.
E-Tower
E-Tower, Brezilya'ın en yüksek yirmi ikinci gökdelenidir. São Paulo'ta bulunmaktadır. Yüksekliği 148 metredir ve 37 katlıdır.
Gökçedam, Osmaniye
Gökçedam, Osmaniye ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 870 yılı kayıtlarında El-ˁAmûdeyn, 1163 yılı kayıtlarında Amuda ya da Amudan, 1928 yılı kayıtlarında ise Hemite olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Osmaniye il merkezine 22 km uzaklıktadır. Köyün doğusunda Hemite Kalesi bulunur.
Bayındır boyu
Bayundur boyu, Oğuz Kağan Destanı'na göre Oğuzların 24 boyundan biri ve Kaşgarlı Mahmud'a göre Divân-ı Lügati't-Türk'teki yirmi iki Oğuz bölüğünden üçüncüsü; "Bayundur"lardır. Belgeleri şudur : diye tanımladığı bir Oğuz boyudur. Bu boyların Üçoklar kolundan (sol kolundan) Oğuz Kağan'ın oğlu Gök Han'ın soyundan geldikleri kabul edilir.
Akkoyunlu hanedanı Bayındır boyundan çıkmıştır.
Etimoloji
Türk şahıs adı olan, Bayundır ile eş kökenlidir.
Bay+u(n)+dır
Eski Türkçedeki; bay- "zengin" sözcüğünden +u sonekiyle türetilmiş; bayu- "zenginleşmek, müreffeh olmak" fiilinden ise (+dır) yapım ekiyle türetilmiş bir kelimedir.
Hakkında
Kâşgarlı Mahmud tarafından Dîvânü lugati’t-Türk’te Bayundur şeklinde yer alır, Oğuzların 24 Boyu içerisinde üçüncü sırada zikredilir ve damgasının şekli de verilir. Reşîdüddin ise boyun adını Bayındır şeklinde göstermiş ve bu ismin “daima nimetle dolu olan yer” mânasına geldiğini belirtmiştir. Yine ona göre Bayındır Oğuzlar’ın Üçok kolunun birinci boyudur.
XV. ve XVI. yüzyıllara ait tahrir defterlerinde elli iki kadar köy ve mezraa Bayındır adını taşıdığı, dolayısıyla Anadolu’nun orta ve batı bölgelerinde bulunan bu yer adları, Selçuklular devrinde Anadolu nüfusunun Türkleşmesinde, Bayındırlar’ın mühim bir rol oynadığı tahmin edilmektedir.
Bayındırlar’ın Anadolu’nun fetih ve iskânına katılmasından sonra Türk tarihindeki en mühim rolleri Akkoyunlu Devleti’ni kurmalarıdır. Bundan dolayı Akkoyunlu hânedanına Türk kaynaklarında Bayındırlu, Farsça eserlerde Bayındıriyye adı verilir. Bayındır boyunun damgasını devletlerinin resmî alâmeti kabul etmişlerdir. Böylece Akkoyunlu paralarında, resmî vesikalarında, silâhlarında ve bayraklarında Bayındır damgası görülür.
Joel Kovel
Joel Kovel (27 Ağustos 1936; Brooklyn, New York), Amerikalı yazar ve psikiyatrist.
1961'de Columbia Üniversitesi'ni bitirdi. Albert Einstein Tıp Fakültesinde psikiyatri ihtisasını tamamladı. Downstade Tıp Merkezi Enstitüsü'nde psikanaliz diploması aldı. Bronx Kent hastanesinde psikiyatri profesörlüğü yaptı. Bard College'de toplumsal çalışmalar profesörlüğü, The New School for Social Research'da antropoloji profesörlüğü yapmıştır.
Papay
Papay, Türk, Altay ve İskit mitolojilerinde Yıldırım Tanrısı.
Baba/Babay kavramı
Baba kavramı Türk topluluklarının geleneksel inançlarında mâna âlemi ile bağı olan evliya, koruyucu ruh ve benzer varlıkların adlarında yer alan tamlayıcı bir sözcüktür. Örneğin, Burkut Baba, Zengi Baba, Kamber Baba, Çiftçi Baba ve Rüzgar Baba ve sair gibi. Eski Türkçede, Babay biçiminde de kullanılmış olan bu kelime, evliya gözüyle bakılan, kutsal sayılan kişi ve varlıklar, türbeler ve mezarların adlarında da kullanılır. Örneğin, Baba Dağı, Karaltı Baba, Hazret Baba, Şeyh Baba, Diri Baba, Kırklar Baba, Atlı Baba ve sair gibi. Adlarında Baba sözcüğü olan pirlerin büyük bir kısmı dağ ve kayalarla alakalı varlıklardır. Bu husus, Dağ Ruhuna (Dağ İyesine) olan inançla bağlantılıdır. Bu kavramın dağ kültüyle ilgili anlamı Babanı şeklinde Urartu dilinde de yer alır. İskit mitolojisindeki Gök Tanrısı "Babay-Papay"ın adı da anlamsal yapı bakımından Baba ile karşılaştırılabilir. "Babay" ise Rusların ve Slavların inançlarında hayalî bir motifin adıdır (Baba Yaga). Ancak burada Baba kelimesi Türkçedekinin aksine eril bir varlığı değil dişi bir kavramı ifade eder. Örneğin, babaanne, nine, yaşlı kadın. Korkunç görünüşlü "Babay"ın mitolojik bir varlık olarak bu kültürlerde değişik özellikleri vardır. Mesela, uçabilmesi, küpe veya toprağa girebilmesi gibi.
Etimoloji
Papay, Pap/Pab/Pay/Bay kökünden türemiştir. Zenginlik ve kutsallık içerir. Eski Tunguz-Mançu dilinde bu kök çalışmak anlamı taşır ve yine bu dillerde şaman manası ile bağlantılıdır. İskit ve Sogd kökenlidir.
Havace
Havace (Farsça: خواجه‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Heris şehristanı'ndaki, aynı isimli Havace bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2015 yılı resmî nüfusu 4.700 kişi ve 1281 hanedir.
NGC 3997
NGC 3997, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Aslan takımyıldızı yönünde bulunur. SBb/P tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1827 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Kuşçulu, Çarşamba
Kuşçulu, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Muhtemelen Oğuzların Bozok kolunun Bayat boyu tarafından kurulmuştur. (bkz. bayat boyu)
Coğrafya
Samsun iline 41 km, Çarşamba ilçesine 5 km uzaklıktadır.
Raymond Loewy
Raymond Loewy (5 Kasım 1893 – 14 Temmuz 1986) Fransız asıllı Amerikalı endüstriyel tasarımcı. Çeşitli endüstri dallarında yaptığı tasarımlarla şöhret kazanmıştır. Yaptığı tasarımlar sonucunda 31 Ekim 1949 tarihinde Time dergisine kapak olmuştur ve tanınırlığı artmıştır.
Profesyonel kariyerinin büyük bir kısmını ABD'de geçirdi. Shell, Exxon, TWA ve eski BP logoları onun tasarımları arasındadır. Ayrıca Greyhound Scenicruiser otobüsü, Coca-Cola, otomat, derin dondurucu da tasarımlarındandır. Birçok demiryolu ve lokomotif tasarımı da yapmıştır.
Amerika'ya Şekil Veren Adam, Endüstriyel Tasarımın Babası gibi lakapları vardır.
Nezerkehrizi
Nezerkehrizi (Farsça: نظركهريزئ‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Heştrud şehristanı'ndaki, aynı isimli Nezerkehrizi bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 1.181 kişi ve 227 hanedir.
Yiğityolu, Karayazı
Yiğityolu, Erzurum ilinin Karayazı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin Kürtçe adı mergexel dir.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 152 km, Karayazı ilçesine 32 km uzaklıktadır. ilçe merkezine 1-1.5 saat sürer. mahallede 4 minibüs her gün çalışmaktadır. verimli topraklara sahiptir. köy de evler dağınık bir şekildedir.
Kuşhane, Çarşamba
Kuşhane, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Samsun iline 31 km, Çarşamba ilçesine 5 km uzaklıktadır.
MRAP
MRAP (İngilizce: Mine Resistant Ambush Protected), mayına dayanıklı ve pusuya karşı etkin koruma sağlayan ilk olarak ABD tarafından geliştirilmiş zırhlı, askerî arazi aracı.
Toplayıcılar
Les glaneurs et la glaneuse, 2000 yılı Fransa yapımı belgesel film.
Ünlü Fransız sanatçı Agnès Varda tarafından yönetilmiştir. Hayatını çöp veya hasat sonrası ürünleri toplayarak geçiren insanları ve eserlerini çöpten topladığı materyallerle yapan sanatçıları konu edinir.
Abdülkerim Kırca
Abdülkerim Kırca (1956, Suşehri - 19 Ocak 2009, Ankara), Türk asker, emekli albay.
İlköğrenimini Suşehri Cumhuriyet İlkokulunda, ortaöğrenimini Suşehri Lisesi'nde tamamlayan Kırca; 1974'te Kara Harp Okuluna girdi. 1978 yılında buradan jandarma teğmeni rütbesi ile mezun oldu.
Binbaşı Cem Ersever'in öldürülmesinden sonra JİTEM'in Diyarbakır Bölge Komutanı görevine geldi. Davası 2005 yılında açılan ve 1992-1994 yılları arasında sekiz kişinin kaçırılarak öldürülmesi ile ilgili başlatılan soruşturmalarda, Yeşil kod adlı Mahmut Yıldırım ve Abdülkadir Aygan'ın da aralarında bulunduğu yedi kişi ile beraber cinayetlerin sorumlusu olmakla suçlandı. İddianamede sanıkların JİTEM adına cinayetler işlediği, Kırca'nın çetenin yöneticisi olduğu iddia edildi.
Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanı Kutlu Savaş tarafından hazırlanan Susurluk Raporu'nda Kırca'nın "Yeşil" kod adlı Mahmut Yıldırım ile birlikte yaptığı infazlara yer verildi.
JİTEM itirafçısı Abdülkadir Aygan, Ocak 2009'da Star gazetesine verdiği röportajda Abdülkerim Kırca'nın emriyle işlediğini söylediği pek çok cinayeti tek tek sıraladı. Bu röportajdan birkaç gün sonra Abdülkerim Kırca intihar etti. Genelkurmay Başkanlığı, Kırca'nın ölümü üzerine basında yer alan haberlere sert tepki gösterdi. Yapılan basın açıklamasında "Kişi ve kuruluşların âdeta yargısız infaz edilerek suçlu ilan edilmesi, temel insan haklarına aykırı olduğu gibi hiçbir hukuki ve ahlaki kuralla da bağdaşmamaktadır." dendi. Kırca'nın cenaze törenine Genelkurmay Başkanı ve kuvvet komutanların da içinde bulunduğu pek çok asker katıldı. Kırca, Ankara Karşıyaka Mezarlığında defnedilmiştir.
Kürtün, Çarşamba
Kürtün, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Samsun iline 45 km, Çarşamba ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Yolgören, Karayazı
Coğrafya
Erzurum il merkezine 150 km, Karayazı ilçesine 40 km uzaklıktadır.
Sıfır noktası enerjisi
Sıfır noktası enerjisi, kuantum mekaniğinde fiziksel bir sistemin sahip olabileceği en düşük enerjidir ve kuantum vakumu sıfır noktası enerjisi adıyla da anılır. Bu enerji aynı zamanda temel-durum enerjisidir. Bütün kuantum mekanik sistemler, temel durum enerjisine sahipken bile yapılarının doğası gereği enerji dalgalanması geçirir. Belirsizlik İlkesi gereği fiziksel bir sistemin sahip olduğu sıfır noktası enerjisi daima onun potansiyel kuyusundan (potansiyel enerjinin başka hiçbir enerji çeşidine dönüşemediği alandır. Kuantum hapishanesi olarak da adlandırılır) büyüktür bu durum mutlak sıfır noktasında bile geçerlidir. Sıvı Helyum'un atmosferik basınç altında mutlak sıfır noktasında bile donmayışının sebebi budur. Standart Model'e göre bu enerjiye elektromanyetik alan, fermiyonik alan, Higgs alanı ve diğer ölçü alanlar dahildir.
Kuantum alan teorisinin boş uzay alanı değil temel durum alanı olarak tanımladığı enerji vakum enerjisidir. Kozmolojide, vakum enerjisi, kozmolojik sabiti için bir çeşit açıklamadır. Bununla ilişkili bir başka terim de zero-point alanıdır ve belli bir alandaki en düşük enerji durumu olarak açıklanır.
Anne Francis
Anne Francis (d. 16 Eylül 1930, New York - ö. 2 Ocak 2011, Kaliforniya), Amerikalı oyuncu.
Hayatı
Anne Francis, 1956 yılında rol aldığı bilimkurgu dizisi Kayıp Gezegen ile tanındı. Daha sonra onlarca film ve dizide oynayan sanatçı, 1960'ların ortasında rol aldığı özel bir kadın dedektifi canlandırdığı Honey West adlı diziyle Altın Küre ödülünü kazandı.
Anne Francis, akciğer kanseri nedeniyle 2 Ocak 2011 tarihinde Kaliforniya'da 80 yaşında öldü.
2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Bulgaristan
Bulgaristan, Rusya'nın başkenti Moskova şehrinde gerçekleştirilen 2009 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılımını onaylamıştır. Bulgar yayıncısı Bulgaristan Ulusal Televizyonu (BNT) tarafından yapılan bir Ulusal final ile Bulgaristan'ı eden kişi belirlenmiştir. Bulgaristan'ı "Illusion" adlı şarkısıyla Krassimir Avramov temsil etmiştir.
Be A Star
Be A Star 21 Şubat 2009 tarihinde yapılmış ve yarışmadaki kazanan katılımcı ve şarkısı Eurovision Şarkı Yarışması'nda Bulgaristan'ın temsilcisi olmuştur.
Arturo Vidal
Arturo Vidal (d. 22 Mayıs 1987, Santiago), Şilili millî futbolcudur. Brezilya Série A ekiplerinden Athletico Paranaense takımında forma giymektedir.
2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Bulgaristan
Eurovision'da
Bulgaristan, 12 Mayıs 2009 tarihinde yapılan birinci yarı finalde yarışmıştır. İsrail'den sonra ve İzlanda'dan önce 11. sırada sahnede yer almıştır. 7 puan alarak 19 ülke arasında on altıncı olmuş ve finale yükselememiştir.
Arturo Vidal
İlk yılları
Altyapısında yetiştiği Colo Colo'da 2005 yılında profesyonel oldu. 2 sezon boyunca formasını giydiği takımda 56 maça çıktı ve bu maçlarda 5 gol kaydetti.
2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Bulgaristan
Yarı final
Yarı finalde verilen puanlar:
Arturo Vidal
Bayer Leverkusen
1 Temmuz 2007 tarihinde, Bundesliga ekiplerinden Bayer 04 Leverkusen'e 5,2 milyon avro karşılığında transfer oldu.
2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Bulgaristan
Final
Finalde verilen puanlar:
Arturo Vidal
Bayer Leverkusen
Vidal, 2007-08 sezonunda 24 maça çıktı ve 1 gol kaydetti. Leverkusen formasını ilk kez 11 Ağustos 2007 tarihinde, Energie Cottbus maçında giydi. Maç 0-0 beraberlikle sonuçlandı. Leverkusen adına ilk golünü ise 23 Eylül 2007 tarihinde, Hannover 96 karşısında 1 gol atarak kaydetti. Maç 3-0 galibiyet ile sonuçlandı. Bu maçta attığı gol Vidal'in sezondaki tek golü oldu. UEFA Avrupa Ligi'nde Vidal ilk maçına 20 Eylül 2007 tarihinde, Leiria karşısında çıktı. Maç 3-1 Leverkusen galibiyeti ile sonuçlandı.
Divali
Divali, Hindistan merkezli olup Hinduların kutladığı ve başlangıcı Hindu takviminin Ashvin ayının 13. gününe, karanlık iki haftanın başlangıcına denk gelen, "ışık festivali" anlamına gelen bir ulusal festivaldir. Teolojik anlamının yanı sıra yeni yılın kutlanmasını referans vermektedir. Genellikle beş gün (veya Hindistan'ın bazı bölgelerinde altı) sürer ve Hindu ay-güneş ayı Kartika'da (Ekim ortası ile Kasım ortası arasında) kutlanır.
Beş gün süren festivalin kökeni Hindistan alt kıtasındadır ve erken Sanskritçe metinlerde adı geçmektedir.
Arturo Vidal
Bayer Leverkusen
Vidal, 2008-09 sezonunda 29 maça çıktı ve 3 gol kaydetti. Bochum, Frankfurt ve Werder Bremen maçlarında toplamda 3 gol atarak sezondaki gol atma beceresini gösterdi. DFB-Pokal'da Vidal ilk maçına 10 Ağustos 2008 tarihinde, Oberhausen karşısında çıktı. Maç 3-2 Leverkusen galibiyeti ile sonuçlandı. DFB-Pokal'da ilk golü ise 23 Eylül 2008 tarihinde, Augsburg karşısında kaydetti. Maç 2-0 Leverkusen galibiyeti ile sonuçlandı.
30 Mayıs 2009 tarihinde, Bayer 04 Leverkusen DFB-Pokal'da Werder Bremen ile final oynadı. Vidal bu maçta 84 dakika görev aldı. Maç 1-0 Bremen galibiyetiyle bitti.
Vidal, 2009-10 sezonunda 31 maça çıktı ve 1 gol kaydetti. Bayern Münih maçında sezondaki tek golünü kaydetti.
Vidal, 2010-11 sezonunda 33 maça çıktı ve 10 gol kaydetti. UEFA Avrupa Ligi'nde ilk golü ise 4 Kasım 2010 tarihinde, Aris Saloniki karşısında kaydetti.
Juventus
21 Temmuz 2011 tarihinde, Serie A ekiplerinden Juventus'a 12,5 milyon avro karşılığında transfer oldu.
Vidal, 2011-12 sezonunda 33 maça çıktı ve 7 gol kaydetti. Juventus formasını ilk kez 21 Aralık 2011 tarihinde, Udinese maçında giydi. Maç 0-0 beraberlik ile sonuçlandı. Juventus adına ilk golünü ise 11 Eylül 2011 tarihinde, Parma ile yapılan maçta kaydetti. Maç 4-1 galibiyet ile sonuçlandı. 22 Nisan 2012 tarihinde, Roma ile yapılan maçta 2 gol atarak başarılı performansını sürdürdü. Maç 4-0 galibiyet ile sonuçlandı. Coppa Italia'da Vidal ilk maçına 20 Mart 2012 tarihinde, Milan karşısında çıktı.
20 Mayıs 2012 tarihinde, Juventus Coppa Italia'da Napoli ile final oynadı. Vidal bu maçta 90 dakika görev aldı. Maç 2-0 Napoli galibiyeti ile bitti.
11 Ağustos 2012 tarihinde, Juventus Supercoppa Italiana'da Napoli ile finale oynadı. Vidal bu maçta 120 dakika görev aldı ve 1 gol kaydetti. Maç 4-2 Juventus galibiyeti ile bitti ve kupayı Juventus kazandı.
Bayern Münih
2015 yılının Temmuz ayında 37 milyon avro transfer ücretiyle Alman ekibi Bayern Münih'e transfer olmuştur. Bayern'le senelik 3 milyon avrodan 4 yıllık sözleşme imzalamıştır. Bayern Münih'in Wolfsburg'la oynadığı DFL-Supercup finalinde normal süresi 1-1 sona eren ve uzatmalara giden maçta takımının tek golünü kaydederek Bayern'deki ilk golüne imza atmıştır.
Şili U-20
Şili U-20 ile ilk maçına 1 Temmuz 2007 tarihinde, Kanada U-20 maçında çıktı. Maç 3-0 galibiyet ile sonuçlandı. Şili U-20 adına ilk golünü ise 5 Temmuz 2007 tarihinde, Kongo U-20 ile yapılan maçta kaydetti. Maç 3-0 galibiyet ile sonuçlandı.
Şili
Şili ile ilk maçına 13 Ekim 2007 tarihinde, Arjantin maçına çıktı. Maç 2-0 yenilgi ile sonuçlandı. Şili adına ilk golünü ise 6 Eylül 2009 tarihinde, Venezuela ile yapılan maçta kaydetti. Maç 2-2 beraberlik ile sonuçlandı.
Luis Subercaseaux
Luis Subercaseaux Errázuriz (10 Mayıs 1882, Santiago - 1973), Şilili bir atlet ve diplomattır.
Şili Olimpiyat Komitesi, Subercaseaux'nun Atina'da düzenlenen 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki 100 metre, 400 metre ve 800 metre yarışlarına katıldığını öne sürse de, Uluslararası Olimpiyat Komitesine ait resmî raporlarda kendisinin ismi geçmemektedir. Bill Mallon ise etkinliklere Şilili bir atletin katıldığını ancak yarışmadığını belirtmektedir.
İkna
İkna bir toplumsal etkileme biçimidir. İnsanlara akılcı ve simgesel (ki her zaman mantıklı olmayan) yollarla bir fikir, tutum veya eylemin benimsetilmesine doğru kılavuzluk etme sürecidir. İknanın amacına ulaşmada kullandığı yöntem amaca doğru zorlamak yerine amacı ilgi çekici kılmaktır.
Manipülasyon iknayı bir insan ya da grubun diğerinin zarar görmesi pahasına en uç noktaya taşımasıdır.
Aristoteles “Retorik bir açıdan iknanın mevcut araçlarını keşfetme sanatıdır” demiştir.
PSV
PSV ya da tam adıyla Philips Sport Vereniging (Türkçe: Philips Spor Birliği), 31 Ağustos 1913'te Philips işçileri tarafından kurulan bir spor kulübüdür. Ama kulüp en fazla başarıyı futbol şubesinde yakalamıştır. Hollanda'da Ajax ve Feyenoord ile birlikte Hollanda'nın en başarılı 3 takımdan biri olan PSV, en son 2017-18 sezonunda lig şampiyonu olmuştur. 1988'de de UEFA Şampiyonlar Ligi'ni kazanarak Avrupa'nın en büyüğü olma başarısını göstermiştir.
PSV yetiştirdiği oyuncuları büyük paralar karşılığı Avrupa'nın ünlü kulüplerine satmasıyla bilinir.
Kullanılmayan forma numaraları
12 - 12'nci adam(Taraftarlar için)
99 - Phoxy (Maskot)
NGC 3998
NGC 3998, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Büyük Ayı takımyıldızı yönünde bulunur. S0 tipi bir merceksi galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1789 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Jaꞑalif
Yeni Türk alfabesi veya kısaca Jaꞑalif,, 1930'lu yıllarda Sovyetler Birliği'ndeki Slav kökenli olmayan halklar için oluşturulmuş Latin alfabesi temelli bir yazı sistemidir. 1926 yılının Şubat ayında Bakü'de toplanan Birinci Türk Halkları Kurultayı&apos;nda alınan karar ile 1926 yılının Nisan ayında Kazan'da Jaꞑa Tatar əlifʙasь adıyla tasarlandı. 3 Temmuz 1927 tarihinde Tataristan hükûmeti tarafından Yañalif, Tatar dilinin resmi yazı sistemi olarak kabul edildi ve 1940 yılına kadar kullanıldı.
Eşzamanlı olarak başta Sovyetler Birliği'nde konuşulan diğer Türk dilleri olmak üzere Tacikçe gibi bazı Türki olmayan diller için de Jaꞑalif temelli Latin alfabeleri kullanılmaya başlandı.
Alfabe
Jaꞑalif'te kullanılan harfler, karşılık geldikleri ses değerleri ve modern Ortak Türk alfabesindeki eşdeğer harfler aşağıdaki tabloda verilmiştir.
Аа, Вв, Cc, Şş, Dd, Đđ, Әә, Ff, Gg, Ƣƣ, Hh, Ii, Çç, Kk, Ll, Mm, Nn, Ꞑꞑ, Оо, Өө, Рр, Qq, Rr, Ss, Тт, Ѣѣ, Uu, Уу, Vv, Хх, Ьjьj, Zz, Ƶƶ, Ьь, Ee
Аа, Вв, Çç, Cc, Dd, Ee, Ьь, Әә, Ff, Gg Ƣƣ, Hh, Ii, Jj, Kk Qq, Ll, Mm, Nn, Ꞑꞑ, Оо, Өө, Рр, Rr, Ss, Тt, Uu, Yу, Xx, Ьjьj, Zz, Ƶƶ, Şş, Vv