cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elektromanyetik indüksiyon
İndüktörler içinde Parazit Ürünlenim
Bu çizimde, dönen bir armatür üzerindeki sağlam bir bakır çubuk, sadece alan mıknatısının, N kutup parçasının altından geçmektedir. Çubuk indüktörü üzerindeki kuvvet hatlarının dengesiz dağılımını not ediniz. Manyetik alan daha yoğundur ve sonuç olarak, bakır çubuğun sol kenarlarındaki (c, d) alan daha zayıf iken, sağ kenarındaki (a, b) alan daha güçlüdür. Çubuğa karşı alan kuvveti içerisindeki, bu fark, bakır çubuk helezonlar ya da girdap akımları üretir. Çünkü, çubuğun iki kenarı da aynı hızla hareket etmektedir. Elektrik motorları, jeneratörler ve transformatörler gibi yüksek akımlı güç-frekans cihazları, paralellerde, büyük katı iletkenler içerisinde oluşabilen girdap akımlarını dağıtmak için, küçük çift iletkenler kullanır. Aynı prensip, güç frekansından yüksekteki transformatörlere uygulanmaktadır. Örneğin, switch –mode güç kaynaklarında ve rayo alıcılarının ara frekans bağlama transformatörlerinde kullanılır.
İki Olgu
Bazı fizikçiler Faraday’ın yasasının iki farklı olguyu tanımlayan, tek bir denklem olduğunu söylemişlerdi. Bu olgular şunlardı: Biri,hareketsel EMF, hareket eden bir tel üzerinde (Lorentz kuvvetine bakınız.) bulunan bir manyetik kuvvet tarafında üretilmektedir. Diğeri ise, transformatör EMF, değişen manyetik alan nedeniyle, bir elektrik kuvveti tarafından üretilir. (Maxwell-Faraday denklemi nedeniyle).
James Clerk Maxwell, bu etkiye 1861 yılında ‘On Physical Lines of Force’ adlı kağıdında dikkat çekti. Kağıdın ikinci kısmının ikinci yarısında, Maxwell, bu iki olgu için ayrı bir fiziksel açıklama vermektedir. Elektro manyetik ürünlenimin bu iki yönü için bazı modern kitaplarda referans yapılmıştır. Richard Feynman’ın belirttiği gibi:
Einstein’ın Görüşü
Bu bariz ikilem üzerindeki yansıma özelliği, görecelik kuramını geliştirmek için Einstein'ı kullandığı başlıca yollardan biridir:
Kürtlerde Selefilik
Kürtlerde Selefilik, Kürtler tarafından Büyük Kürdistan'da uygulanan Selefilik hareketin tarihini ifade eder. Selefiliğin Kürdistan'daki tarihi bitişik değildir ve Kürdistan'ın hangi parçasına bağlı olarak farklı bir tarihe sahiptir.
Irak Kürdistanı'nda
Irak Kürdistanı'nda Selefiliğin yükselişi 1980'lerin ortalarına kadar uzanıyor. Kürtler arasında yeni Selefi hareket ile tasavvufa daha çok meyleden geleneksel İslam arasında bir rekabet vardı. Saddam Hüseyin'e karşı Kürt ayaklanmalarından sonra, İslami Uyanış ya da Kürt mücahitleri olarak bilinen oluşum altında Kürt İslamcılarının artışı başladı. Laik KBY başlangıçta Selefiliğin büyümesine karşıydı ve laik Kürtlerin ve İslamcı Kürtlerin tek düşmanı Saddam Hüseyin olduğu için Selefilerin toplantılar yapmasına ve özgürce vaaz vermesine izin verdi. Kürt İslami uyanışı daha sonra ABD ve laik Kürt partilerinin ağır baskısı nedeniyle gerileyecekti. Suudi Arabistan IMK'yi finanse etti ve destekçisi oldu. Irak Kürdistanı, Kürdistan'ın Selefilerin en çok yaşadığı kısmıdır. Iraklı 2003 Irak işgali ve Saddam Hüseyin'in devrilmesinden sonra, Irak Kürdistanı'nda bir Selefilik kıvılcımı daha canlandı. Ensar el-İslam, 2001'de kendi mini devletini kuracak kadar ileri giden Irak Kürdistanı'ndaki en bilinen Selefi gruptur. Ensar el-İslam çok hızlı büyüdü ve büyük bir etkiye sahipti. O kadar önemliydi ki, Ensar el-İslam'a karşı CTG Kürdistan'ın kurulmasına yol açtı. Etkileri o kadar arttı ki, Bağdat 2003'te Irak el-Kaidesi'nin Iraklı Arap üyeleri, Kürtlerin Irak'taki en etkili cihatçılar haline geleceği ve dolayısıyla Irak el-Kaidesi'nin yerini alacağı korkusuyla bazı Ensar el-İslam Kürt gençlerini öldürdü. Irak Başbakanı İyad Allavi'ye Almanya'da Ensar el-İslam Kürt ajanı Refik Yusuf tarafından da suikast girişiminde bulunuldu. Kürdistan Bölgesi'nin her yerinde Süleymaniye, Erbil, Halepçe ve Duhok şehirlerinde Kürt dilinde çok sayıda Selefi okul var. KBY daha sonra birçok Selefi kitabı yasakladı ve Selefi imamların ayrıcalıklarını sınırladı. Pek çok Selefi imam, KBY'nin onaylamadığı konuşmaları nedeniyle kovuldu. KBY'nin Selefiliğe yönelik baskıları, Irak Kürdistanı'nda Selefiliğin büyümesini durdurmadı. Aksine, Molla Krekar'ın Selefi etkisi ve popülaritesi, çoğunlukla popülist görüşleri, Kürtleri önemsediğini ve desteklediğini ifade ettiği açıklamaları ve birçok Kürdün KBY'nin yapmadığını söylediği Kürdistan'a yönelik eleştirileri nedeniyle arttı. Sadece Molla Krekar'ın imajını güçlendirmekle kalmadı, aynı zamanda KBY'ye karşı muhalefeti de artırdı.
Suriye Kürdistanı'nda
Irak ve Şam İslam Devleti'nin yükselişinden sonra Suriye Kürdistanı'nda Selefilik genellikle hoş karşılanmaz. YPG ve YPJ'yi de içeren KDSÖY ve SDG'si, bölgeyi ve halkı laikleştirme, batılılaştırma ve liberalleştirme çabasıyla Selefiliğe sert bir baskı uyguladı. Selahaddin El-Kurdi Hareketi ve Kürt İslam Cephesi gibi Suriye Kürdistanından iki Kürt Selefi hareketi olmuştur. Bu grupların her ikisi de kendilerini Kürt hareketi olarak görüyor ve her ikisi de Kürtlerin, Kürt haklarının ve Kürt dilinin korunmasının öncelikleri olduğunu sürekli dile getirdiler. Ancak ikisi de popüler olmadı ve Kürt İslam Cephesi destek eksikliği nedeniyle dağıldı.
Türkiye Kürdistan'ında
Güneydoğu Anadolu'daki Kürtlerin çoğunlukta olduğu bölgelerin, Türklerin çoğunlukta olduğu bölgelere göre daha dindar ve muhafazakar olduğu biliniyor ve bu da genellikle radikalleşmeye yol açıyor. Son zamanlarda Bingöl ve Adıyaman'dan gelen bir Kürt dalgası Selefiliği benimsiyor. Bingöl eskiden Kürt Hizbullahı'nın kalesiydi, Kürtlerin çoğunlukta olduğu Adıyaman, eskiden tütün üretimiyle biliniyordu. Şehir daha sonra yeni ve rezil bir ün kazanacak olsa da, Türkiye'nin en ölümcül terör hücresine sahip olan şehir. 2014 ile 2015 yılları arasında Bingöl'den 45 aile, aile üyelerinden birinin IŞİD'e katılmak için Suriye veya Irak'a gittiğini Türk makamlarına bildirdi. Diyarbakır'dan Bingöl'e okumaya giden bir öğrenci, "Kimse şaşırmasın. Bingöl'de ve başka yerlerde Kürtlerin radikalleşmesi IŞİD'in ortaya çıkmasından çok önce başladı" dedi. Hepsi İslam Devleti'ne katılmasa da, Türkiye'den bazı Kürtler, Selefi bir örgüt olmanın yanı sıra aynı zamanda bir Kürt hareketi olan Selahaddin el-Kurdi Hareketi'ne katılmak için Suriye'ye gidecekti. Selefi Kürtler, diğer Selefilerle birlikte Recep Tayyip Erdoğan'ı ve AKP'yi bile Gavur olarak gördüler.
The Strangerhood
The Strangerhood, Rooster Teeth Productions tarafından yaratılan bir komedi dizisidir. Bilgisayar ve video oyunlarındaki video görüntülerine, daha önceden kaydedilmiş diyalogların ve diğer seslerin senkronize edilmesiyle hazırlanmaktadır. Animasyon, The Sims 2 oyunu kullanılarak, sitcomlar ve reality show'ların parodisi olarak oluşturulmaktadır.
Yasi Dönence Kuşağı Kasırgası
Yasi Dönence Kuşağı Kasırgası Queensland ve Avustralya kıyılarında, 3 Şubat 2011 sabahı etkili olan tropikal (dönencelerde oluşan) siklon kasırgası. Yasi'nin başlangıcını Fiji yakınlarındaki hafif bir tropikal akım oluşturmuştur. Siklon hareketleri şiddetini arttırmış, kasırga 3. düzey fırtınalara Avustralya saatiyle 5:00pm (07:00 UTC) 31 Ocak 2011'de ulaşmıştır. 1 Şubat'ta siklon güçlenerek 4. düzey kasırgaya dönüşmüş, kasırga 2 Şubat'ın erken saatlerinden sonra ise 5. düzey siklona kadar yükselmiştir. Kasırga hızlandıktan sonra yer yer 295 km hıza kadar şiddetlenmiştir.
The Strangerhood
The Strangerhood, Rooster Teeth Productions'ın dört machinima serisinden ikincisidir. Red vs. Blue: The Blood Gulch Chroniclesdan önce ve PANICSten sonra piyasaya çıktı. Seride Desperate Housewives, Lost, 24 ve American Idol gibi programların parodileri yer almaktadır.
Oxyopes pugilator
Oxyopes pugilator, Oxyopes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Yasi Dönence Kuşağı Kasırgası
21 numaralı tropikal kasırgalara uygun olarak, Avustralya saatiyle 9:00pm AEST (11:00 UTC)'de koordinatları yakınlarında, "110 kilometre'den Doğu Innisfail'e ulaşmış ve buradan batı istikametinden kuzeybatıya saatte 25 km hızla hareket etmiştir," hareketin kuvveti 930 hektopaskal'dır.
Zarar
Kasırga en büyük zararı, Avustralya havzasına verirken; devlet yetkililerinin açıklamalarına göre, insanların meteorolojinin uyarılarına uymasıyla birlikte; kasırgada ölen olmamıştır. Basın kaynaklarına göreyse kasırga, "devlet tarihinin en büyük kasırgası" olarak nitelendirilmiştir.
Verona
Verona, kuzeydoğu İtalya'nın Veneto bölgesinde 2019 itibarıyla 259.608 nüfuslu bir şehirdir. Verona, Veneto bölgesinde bulunan yedi ilden biri olan Verona ili merkezidir. Verona şehri kuzey-doğu İtalya'nın en önemli turizm merkezlerinden biridir. Bunun başlıca nedeni kültürel, mimarî ve tarihi eserleridir, yıl içinde organize edilen birkaç önemli uluslararası fuar ve yaz aylarında Klasik Romalılardan kalma antik Arena da yapımlanan tiyatro ve opera temsilleridir.
Verona'da bulunan tarihî binaların değerleri ve önemleri dolayısıyla Verona şehri UNESCO Dünya Mirasları listesine dahil edilmiştir. Verona'da klasik Roma döneminden kalmış ve Orta Çağ'da kullanılmamış birçok anıt eser bulunmaktadır. Bunların başında yaz mevsiminde açık havada opera ve tiyatro sahnelenmesi için kullanılan Arena adlı Romalılardan kalma amfi binası gelmektedir. Orta Çağ'da inşa edilen binalar 1117'deki büyük depremle yıkılmakla beraber, şehrin Romenesk tipi mimariye dayanarak yeniden imar edilmesi Verona'da çok önemli Orta Çağ'ın son dönemlerinden kalmış birçok anıt yapının ve şehir meydanın bulunmasına yol açmıştır. Ayrıca Verona, Romeo ve Juliet'in şehri olarak da bilinir. Bu hikâye, ölümsüz bir aşkın öyküsüdür.
Coğrafi konumu
Verona'nın coğrafî konumunun önemi Alplerden çıkıp Garda Gölü'nden geçip gelen Adige Nehri'nin yaptığı bir kaviste yerleşmesidir. Bu nehir 1956'ya kadar zaman zaman şehrin sel afetine uğramasına yol açmış, ama bu tarihte inşası bitirilen Mori-Torbole Tüneli nedeniyle sel riski azaltılmıştır.
Demografi
Verona komününün sınırları içindeki nüfusu 2019 itibarıyla 259.608 kişi olup nüfus yoğunluğu 1.300 kişi/km² olur. Verona komünü bulunduğu bölgenin ikinci büyük komünü ve kuzey-doğu İtalya'nın üçüncü büyük komünü olur. Verona metropoliten bölgesi 1,426 km² olup nüfusu 714,274 kişidir.
Verona komünü nüfusunun 19. ve 20. yüzyıllardaki değişimi resmî nüfus sayımı sonuçlarına göre şu şekilde gösterilmektedir: Kişi
Şehiriçi otobüs
Verona şehri ve varoşlarında il idaresi toplu taşıma şirketi olan "''Azienda Trasporti Verona (ATV)" şirketi otobüsler işletmektedir.
Demiryolları
Verona'da İtalya'da kuzey-güney yönde Brenner Geçiti ile Roma arasındaki ana demiryolu hattı  ile doğu -batı yönde Milano ile Venedik arasındaki ana demiryolu hattı kesişmektedir. Bu nedenle Verona İtalya'dan tüm Avrupa'ya ana hat demiryolları ile bağlıdır. Verona'ya uluslararası, yörel ve yerel tren hizmetleri bulunmaktadır.
Verona'nın ana tren istasyonu şehir merkezinin güneyinde bulunan "Verona Porta Nuova Tren Garı"dır. Bu istasyon yaklaşık günde 65.000 yolcuya veya yılda 25 milyon yolcuya tren hizmetleri sağlamakta ve bu nedenle İtalya'nın yolcu taşıma istasyonları arasında dokuzuncu sırayı almaktadır.
Şehrin doğusunda "Porta Vesçova" adlı, bir zamanlar şehrin ana istasyonu olan, küçük bir istasyon daha bulunmaktadır. Günümüzde bu istasyon Venedik-Porta Nuova arasında işleyen trenler için bir ara istasyondur.
Havaalanı
Verona Havaalanı Verona şehir merkezinin 5 km güney-batısındadır. Yılda yaklaşık 3.5 milyon uçak yolcusuna hizmet vermektedir. Bu Havaalanı şehrin ana tren garı olan Porta Nova Garı'na sık otobüs hizmetleri ile bağlıdır.
Verona Havaalanı ile Münih, Berlin, Frankfurt, Viyana Schwechat, Moskova, Paris Charles De Gaulle, Londra Gatwick, Manchester, Liverpool John Lennon, Dublin havaalanları ile uluslararası uçak seferleri ve bu havameydanı ile Roma Fiumici, Napoli, Cagliari, Catania, Palermo arasında İtalya içi direkt uçak seferleri yapılmaktadır.
Kardeş Şehirler
Verona şehrinin şu yabancı şehirlerle resmî kardeş şehir bağlantıları bulunmaktadır. Bu bağlantıların bazıları tematiktir.
Resimler
Verona
NGC 6224
NGC 6224, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Herkül takımyıldızı yönünde bulunur. E-S0 tipi bir merceksi, eliptik galaksidir. Amerikan astronom Lewis A. Swift tarafından 1887 yılında 40,64 cm (16 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Kings Mountain, Kuzey Karolina
Kings, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Karolina eyaletinde yer alan ve Cleveland ilçesinde yer alan bir şehirdir. 26 Kasım 2009 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 10.296 olduğu tespit edilmiştir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 4.873 kişi, 1.848 ev ve 1.367 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
Algazi Sinagogu
Algazi Sinagogu, Türkiye'nin İzmir şehrinde yer alan bir sinagogdur. Kemeraltı'ndaki tarihî sinagoglardan biridir. Bet İsrael Sinagogu'nun ardından şehirdeki en büyük sinagogdur.
Tarihçe
Algazi Sinagogu, 1724'te Algazi ailesi tarafından yaptırıldı. 1841'deki yangında zarar gören sinagog, sırasıyla 1889, 1901, 1997 ve 2007'de restore edildi.
Mimari
Yığma taş olarak inşa edilen Algazi Sinagogu, tek katlıdır. Kadınların ibadet ettiği mehizah bölümü günümüzde mevcut değildir. Sinagogun zemin ve tavan kaplamaları ahşaptır. Merkezinde konumlanan ve dört basamakla yükseltilen tevya, tavanı dokuz dikdörtgen parçaya ayıran ve çatının yükünü çeken dört sütunla çevrilidir. Oturma sıraları tevyayı çevreler. Sinagogun üzeri açık mermer tabanlı bir avlusu vardır.
Çimentepe, Sarıgöl
Çimentepe, Manisa ilinin Sarıgöl ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin eski ismi Çöpköy olarak ve muhtarı aşçı Süleyman olarak geçmekteydi. Ancak daha sonra bu mahallenin ismi 1985 yılında mahkeme kararı ile Çimentepe olarak değiştirildi. 1969 yılında meydana gelen 6.9 büyüklüğündeki depremde 10 kişi öldü. Mahalledeki taş yapı binaların tamamının hasar görmesi üzerine devlet tarafından prefabrik binalar yapılarak hak sahiplerine 30 yıl ödemeli olarak verildi. Depremden sonra kontenjan tanınarak mahalleden çok sayıda kişi Almanya'ya işçi olarak gönderildi. Çimentepe Köyü'ndeki vatandaşların çoğunluğu yurt dışında çalışmaktadır. Mahallenin geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır.
Coğrafya
Manisa iline 148 km, Sarıgöl ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Enis Berberoğlu
Kadri Enis Berberoğlu, (d. 5 Haziran 1956, İstanbul), Türk gazeteci, yazar ve siyasetçi. CHP parti meclisi üyesi ve genel başkan yardımcısıdır.
MİT TIR'ları Skandalı'nda suçlu bulunarak 13 Haziran 2017 tarihinde 25 yıl hapis cezasına çarptırıldı ve milletvekilliği 4 Haziran 2020 tarihinde düşürüldü. 11 Şubat 2021'de milletvekilliğini geri kazandı.
Arthur Jonath
Arthur Jonath (d. 9 Eylül 1909 - ö. 14 Nisan 1963), Alman atlettir. Los Angeles, Kaliforniya'da düzenlenen 1932 Yaz Olimpiyatları'nda 100 metrede (10,4 saniye derecesiyle) bronz ve 4 x 100m bayrak yarışında (Helmut Körnig, Friedrich Hendrix ve Erich Borchmeyer'le birlikte) 40,9 saniyelik dereceleriyle gümüş madalyanın sahibi oldular.
Enis Berberoğlu
Eğitimi
1975 yılında Avusturya Lisesi'nden mezun oldu. Boğaziçi Üniversitesi'nin iktisat bölümünden lisans derecesiyle mezun oldu. Ekonometri alanında da yüksek lisans yaptı.
Gazetecilik hayatı
Gazeteciliğe 1981 yılında Dünya Gazetesinde başladı. CNN Türk ekonomi müdürü, Hürriyet ve Radikal gazetelerinde yazar olarak çalıştı. 29 Aralık 2009 tarihinde Hürriyet Gazetesi Genel Yayın Yönetmenliğine getirildi. Bu görevi 5 yıl sürdürdükten sonra siyasi baskılar yüzünden 10 Ağustos 2014 tarihinde Hürriyet Gazetesi Genel Yayın Yönetmenliği'nden istifa etti. Ekim 2014'te Sözcü yazar kadrosuna katıldı.
Siyasî hayatı
14 Haziran 2017 tarihinde MİT TIR'ları görüntülerini Cumhuriyet gazetesinin genel yayın yönetmeni Can Dündar'a sızdırdığı suçlamasıyla yargılandığı davada yirmi beş yıl hapis cezası ve tutuklama kararı verildi. "Devletin gizli kalması gereken bilgi ve belgelerini askeri ve siyasal casusluk amacıyla temin etme" ve "FETÖ silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme" suçlarından yargılanan Berberoğlu'na ilkin müebbet verildi. Daha sonra cezası "fâilin geleceği üzerindeki muhtemel etkiler" sebebiyle indirim takdîri kullanılarak yirmi beş yıla indirildi. Aynı gün CHP, meclisi terk etti. Parti grubuyla olağanüstü gündemle toplanan CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu 15 Haziran'da Ankara'daki Güvenpark'ta saat 11.00'de bir araya geleceklerini duyurdu. CNN Türk'te Ne Oluyor? programında canlı yayına katılan Kılıçdaroğlu, adalet yürüyüşüne dair şu bilgileri verdi: "'Elimde sadece 'Adalet' yazan afiş olacak. Yürüyeceğim. Bıçak kemiğe dayandı. Adalet sağlanıncaya kadar yürüyeceğim. Güvenpark'tan başlayacak, (Berberoğlu'nun tutuklu bulunduğu) İstanbul Maltepe Cezaevi'ne yürüyeceğiz. Kaç gün sürer bilmiyorum. Durmadan yürüyeceğiz.' "4 Haziran 2020 tarihinde TBMM Genel Kurulu'nda, mahkemece onanan cezasına ilişkin TBMM'ye sunulan Cumhurbaşkanlığı tezkeresinin okunmasıyla milletvekilliği düşürüldü.
Anayasa Mahkemesi, 17 Eylül 2020 tarihinde aldığı kararla, Enis Berberoğlu'nun "seçilme ve siyasi faaliyette bulunma hakkı" ile "kişi hürriyeti ve güvenliği hakkınının ihlal" edildiğine hükmetti. 11 Şubat 2021 tarihinde mahkeme kararıyla yeniden milletvekili oldu.
Özel hayatı
Kendisi gibi gazeteci olan Oya Berberoğlu ile evli ve bir kız çocuğu babasıdır. Almanca ve İngilizce bilen Berberoğlu'nun, Susurluk: 20 Yıllık Domino Oyunu, ''Kod Adı: Yüksekova. Susurluk, Ankara, Bodrum, Yüksekova Fay Hattı ve Öbür Türkler'' başlıklı kitapları vardır. 24 Nisan 2005 tarihli köşe yazısında, aile boyu suç ve meziyete inanmadığını kaydedip, çarpıcı örneği kendi köklerinden verdi: "Berberoğlu (cumhuriyetten önce Berberzade) soyadının geçmişi, vakıf kayıtlarında 200 yıl geriye kadar takip edilebiliyor. Dedem İzmir’de Rufai ve Kadiri tekkesinin şeyhiydi, babam imanlı bir sosyalist. Ablam siyasete hiç bulaşmadı, bendeniz tescilli sosyal demokratım."
Erbey, Siverek
Erbey, Şanlıurfa ilinin Siverek ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Erbey; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kripto para
Kripto para veya kısaca kripto (Antik Yunancadan,, kruptós, lit. "gizlenmiş, şifreli"), bir değişim aracı olarak çalışmak üzere, işlemleri güvence altına almak için matematiğin bir dalı olan kriptografi kullanılarak tasarlanmış bir dijital unsurdur. Kripto paralar bir nevi dijital döviz, alternatif döviz ve sanal dövizdir. Kripto varlıklar, merkezi elektronik para ve merkezi bankacılık sistemlerin aksine tümüyle merkeziyetsizlerdir. Her bir kripto para biriminin merkeziyetsizliği, umumi işlem veri tabanı olan dağıtık muhasebe defteri (ledger) olarak işlev gören bir blok zincirinden (Blockchain) gelmektedir.
2009’da Satoshi Nakamoto tarafından oluşturulan Bitcoin, ilk merkeziyetsiz kripto paradır. O zamandan beri birçok farklı kripto para ortaya çıkmıştır. Bitcoin dışındaki kripto para birimlerine genel olarak altcoin denilir ki bu kısaltma alternatif ve coin yani madeni para’nın birleşimidir. Uzmanlar, kripto paraların toplam piyasa değerinin ileriki yıllarda 3–4 trilyon Amerikan dolarına kadar çıkabileceğini tahmin etmekte.
Özellikleri
Bir kripto paranın şu 6 özelliği olması beklenir:
Biraz daha genelleyerek açarsak:
Çin Ansiklopedisi
Çin Ansiklopedisi ("Büyük Çin Ansiklopedisi"), ilk geniş girişli Çince modern ansiklopedidir. Çin Ansiklopedisi Yayınevi tarafından 1978'den bu yana yayınlanmakta olup 1980'de astronomi üzerine bir ciltle başlayarak her seferinde bir cilt yayınlandı ve son cildi 1993 yılında tamamlandı. Ansiklopedi, 74 cilt ve 80.000'den fazla maddeden oluşmaktadır. Her konu içinde 66 numaralı (bazı konular birden fazla cilt kaplar) konuya göre düzenlenmiş, girişler birçok modern Çince sözlükte olduğu gibi pinyin ile düzenlenmiştir. 2015 yılında bir Uygurca baskısı yayınlandı.
Bir CD-ROM sürümü ve aboneliğe dayalı bir çevrimiçi sürüm de mevcuttur. Çalışmanın ikinci ve daha kısa bir baskısı 2009'da yayınlandı.
Üçüncü çevrimiçi baskı 2018'in sonunda ücretsiz olarak yayınlandı. 2011'de başlayan bu çevrimiçi ansiklopedi programına Çin Bilimler Akademisi'nden bazı uzmanlar da dahil olmak üzere 20.000'den fazla bilim insanı katıldı. Ansiklopedide 300.000'den fazla madde bulunmaktadır.
Vampir
San Marco çan kulesi marcos festivali.
Vampir, günbatımı ile şafak arasında dirilerek mezarından çıktığına, insanlara saldırıp kanlarını emdiğine inanılan mitolojik bir varlıktır.
Tarihçe
Vampir kültürü Babil'den kalan örneklere dayanır ve yüzyıllar boyunca değişimini inceleyen kapsamlı folklorik tarihsel araştırmalara konu teşkil eder. Kan emme ve öldükten sonra dirilme efsaneleri Orta Çağ'da yayıldı. 1200'lerde İngiltere'de Galli bir din adamı olan Walter Map bir vampirin bütün bir köy ahalisinin kanlarını emmek suretiyle öldürdüğünü iddia etti. Map'ın iddiasına göre köyde sağ kalan son kişi kılıcını çekip kana susamış cehennem yaratığının kafasını ensesine kadar ikiye bölmüş ve tehlikeyi sona erdirmişti.
Vampir varlığına inanan bilim insanları vampirlerin kendilerince belirlenen özelliklerini şöyle özetlemişlerdir: Acıyı en az düzeyde hissederler, vücutlarında özellikle de yüzlerinde çürüğe dayalı hafif çukurluklar ve izler bulunur, göz renkleri sürekli değişim içindedir ve iki göz asla aynı renkte bulunmaz. Beklenmedik zamanda, fark edemeyeceğiniz kadar hızlı ve bir o kadar da güçlü tepkiler verebilirler. Ten ısıları sürekli değişiklik içindedir. Gün ışığından etkilenmezler (Vampirlerin güneş ışığında yok olduğu fikri Friederich Wilhelm Murnau'nun Nosferatu, Bir Dehşet Senfonisi filminde ortaya atılmış, Popüler kültür'e ait modern bir düşüncedir). Düşünce okuyabilirler, bu nedenle onlara karşı koymak imkânsız gibidir. Zekalarını ve güçlerini asla bir kitlenin anlayacağı bir şekilde dışarıya vurmazlar. Bahsedildiği gibi köpek dişleri ilgi çekici büyüklükte değildir.
Sadece Hristiyan Avrupa'da değil, çeşitli toplumlarda vampir efsaneleri yaratıldı. Hindistan'da kimi kadınlar, uyurken kana susamış cinlerin saldırısına uğradıklarına inanırlar. M.Ö. 700 yılları civarında yazıldığı tahmin edilen, orijinali Sanskritçe'den pek çok dile ve yerel lehçeye çevrilen bir öykü ve efsane koleksiyonu olan Vikram ve Vampir bu inanışa örnektir. 1001 Gece Masalları'nda dişi vampirlerle ilgili öyküler yer almaktadır. Yeni Gine'nin Camma kabilesinde Ovengua cini ya da Borneo adasındaki Dayak kabilesinde Buau adlı varlık da benzer inanışlara dayanan yaratıklardır.
Tarihçiler vampir kelimesinin Sırpça, Lehçe ya da Türkçe'den türetildiğini öne sürer. Bu efsanenin ayyuka çıktığı ve vampir avlarının düzenlendiği 1730'lu yıllarda Aydınlanmanın ünlü filozofu Voltaire konuya şöyle bir yorum getirir: “Gerçek kan emiciler mezarlarda değil, aramızda. Borsa spekülatörleri, tüccarlar ve işadamları halkın kanını her gün emmekteler. Bunlar kesinlikle ölmüyor ama yaşarken çürüyor.” Karl Marx'ın konuya yaklaşımı ise şu şekildedir: “Sermaye ölü emektir. Ancak canlı emeğin emilmesi ile vampirlere özgü biçimde hayat bulur. Ne kadar emerse o kadar hayat bulur.”
1820'lerde bir eleştirmen “Vampiri olmayan tiyatro yok“ diye veryansın etmiştir. Yazar Sheridan Lefanu'nun 1872'de yazdığı “Carmilla” adlı öyküyle vampirler, aralarına ilk kez bir kadını almışlar buradan da vamp sözcüğünü türetmişlerdir.
İrlandalı yazar Bram Stoker, 1897'de yazdığı “Drakula” adlı eserinde türün bütün mitlerini toparladı ve bu konudaki en iyi klasiği meydana getirdi. Bu kitap vampir efsanesinin sinemaya da sıçramasına neden oldu. Alman dışavurumcu yönetmen Murnau, 1922'deki ünlü klasiği “Nosferatu” ile sinema tarihindeki ilk vampir filmini çevirdi. 1930'lu yıllarda Hollywood'un en gözde konularından biri vampirlerdi. Sinemanın en tanınmış vampir oyuncusu ise Christopher Lee'ydi. Zaman içinde vampirler pusuya yatmış canavar görünümünden kurtulup şık, baştan çıkartıcı, güzel yaratıklar haline geldi. Francis Ford Coppola ise Bram Stoker'ın romanından yaptığı özgün uyarlama ile vampirlerin hayatını bir trajedi olarak yorumladı. Stephenie Meyer'ın 2005 yılında yazmaya başladığı Alacakaranlık roman serisi (ve 2008'de başlayan film uyarlamalarıyla) vampirler canavarlıktan kahramanlığa terfi ettiler.
Bilim açısından Vampirlik
Kaliforniya Üniversitesi araştırmacılarından kimya profesörü Wayne Tikkanen'in yaptığı araştırmaya göre vampirliğin asıl sebebinin Porfiria hastalığı olduğu tespit edilmiştir. 1700'lü yıllarda hastalık hakkında bilgisi olmayan Avrupalılar, hastaları vampir olarak niteleyerek lanetlemekteydiler. Bir çeşit kan zehirlenmesi olan Porfirya hastalığının ilerlemesiyle derinin kızılötesi ışınlara karşı zayıfladığı ve bu nedenle karardığını açıklayan Tikkanen, “Hastada anormal kıllanma görülür. Dudaklar kuruyup çekildiği için dişler ortaya çıkar. Hasta çok acı çeker. Sonunda çıldırır.” diyerek hastalığı açıklamıştır. Bu hastaların derilerinin hassaslığı nedeniyle sadece geceleri çıkabildiklerini ve tedavi amacıylada hayvan kanı içtiklerini belirten Tikkanen “Hikayelerde vampirlerin neden gece dışarı çıkıp kan içtiklerinin yanıtı işte bu.” demiştir.
Ancak diğer bilimsel kaynaklar, porfiria hastalığının vampir efsanesini doğurduğu iddiasına şüpheyle yaklaşmaktadır.
Hastalıkla anlatılan efsaneler arasındaki bazı uyuşmazlıklar vardır. Öncelikle portifianın birçok çeşidi bulunmaktadır va bunlardan sadece en az rastlananı deri bozukluklarına yol açmaktadır. Ki bu bozukluklar sadece diş etinin çekilmesi değildir, yüz derisinde çatlamalar, burnun veya parmakların düşmesi gibi belirtiler de vardır. Orta çağda mezarlıklarından çıkarılan kişilerin bu kadar aşırı görüntü bozukluklarına sahip olduklarından bahsedilmemiştir. Ayrıca bu güne kadar kayıtlı olan 200 hastalık vakası vardır, ki bu da böylesine büyük bir efsaneye yol açabilecek büyüklükte bir sayı değildir.
Vampirlerin gün ışığına çıkamadıkları ilk defa roman yazarları tarafından söylenmiştir. Oysa 18 ve 19 yüzyıl vampirlerine gündüzleri de rastlandığına dair söylentiler vardır. Ayrıca Drakula her ne kadar bembeyaz bir cilde sahipse de, balkanlarda "al yanaklı" tasvir edilen vampir efsaneleri vardır. Queen Of The Damned filmindeki Akasha esmerdir.
İnsan vücudu, sindirim sistemine giren her besini en küçük yapı taşına ayırıp, bundan kendi moleküllerini yapar. Portifia hastalarının ihtiyaç duyulan o karmaşık molekülü kan içerek sağlayamaz. Ayrıca sarımsakta portifinın etkilerini arttıracak maddelerin varlığı kesin olarak kanıtlanamamıştır.
Orta çağda daha yaygın olan bir hastalığın daha bu inanışların kaynağı olabileceği düşünülmektedir. Bu hastalıkta kişi uzun bir süreliğine bayılır. Bilinci yerindedir ancak vücudunu kontrol edememektedir. Bir süre sonra hasta, büyük ihtimalle bir tabutta, ayılır/uyanır. Bu hastalık nadir de olsa günümüzde de görülmektedir. Discovery Channel'da bir kadın, üç defa morgda uyandığını anlatmıştır.
Belki de bu mitin açıklamasını bu kadar uzakta aramaya gerek yoktur. Anahtarın efsanelerin ana kahramanları ölüler olma olasılığı da vardır. Ölülerin cildi zaten daha soluk olur. Basınçtan dolayı genelde ağzın kenarlarında patlayan damarlar, insanlara ölünün kan emdiği izlenimini verir. Ölümden sonra derinin çekilmesiyle saçlar ve tırnaklar uzamaya devam edermiş gibi görünür, bu da kişinin hala yaşıyor sanılmasına neden olur.
Türklerdeki vampir inanışları
Vampir figürü Türklerde uzun yıllardır olan bir figürdür. Ubır ismiyle geçer. Açgözlü, büyük dişli, ateş gözlü yaratıklardır. Günahkarlar mezarda bir hayvan şekline bürünür ve Ubır haline gelir. İri başlı, uzun kuyruklu bir varlıktır. Genellikle ölen büyücüler Ubıra dönüşür. Ağzından ateş püskürür. Günlerce hatta aylarca hareketsiz kalabileceği gibi istediğinde uçabilir de. Hiç kimseden korkmaz. Etrafına bulaşıcı hastalık yayar. Ne bulursa yer. Obur olduğu anlaşılan bir ölünün mezarı açılıp çivi çakılır. İstediği şekle girebilir. Kurt veya yaban köpeği kılığına girip koyunları parçalar. Bir dağın başında toplanıp, kaçırdıkları insanları yerler. Bir ölünün Ubır olmaması için ateşin altından geçirilmesi gerekir. Obur kelimesi doyumsuz, vampir yani Ubır'dan türemiştir.
1884’te Budapeşte Üniversitesi öğretim üyelerinden ve şarkiyat akademisinin kurucusu Profesör Arminius Vambery, özyaşamsal kitabı “Arminius Vambery : Yaşamı ve Maceraları”nda Türkler'deki bazı vampir inanışlarına da değinmektedir. Macar dilinin köklerini araştırmak amacı ile Orta Asya’ya kadar derviş kılığında yolculuk eden Vambery’e göre: “ Osmanlılar’da yaygın bir inanışa göre vampirler ağaç kovuklarında gizlenirler ve oralarda avlanırlarmış. Ele geçirilen vampirler kelleleri kesildikten sonra bir çuvala konup denize atılırmış.”
“Cadılar hortlayan ölülerdir” diye açıklar Prof. Pertev Naili Boratav ve ekler “Çokluk kadınların cadı olduğuna inanılır, ama erkeklerden de cadılaşanların bulunduğuna kanıt belgeler vardır. Türk geleneğindeki cadı aşağı yukarı Batı inanışlarındaki vampiri karşılar. Cadılar mezardaki taze ölüleri çıkartıp ciğerlerini yerlermiş. Bir Rumeli anlatmasından öğrendiğimize göre eskiden cadıları zararsız hale sokan uzman cadıcılar olurmuş.”
Borotav’ın vurguladığı cadı vampir ilişkisini ve cadıcıları kanıtlayan ilginç bir belgeyi Mehmet Seyda sunmaktadır: Aşağıdaki yazı 1833 yılında Tırnova kadısı Ahmet Şükrü Efendi tarafından hükûmet merkezine gönderilmiş ve Takvim-i Vekayi gazetesinin 68. sayısında yayınlanmıştır:
Tırnova kadısının naklettiği olay türün literatürüne uygun bir vampir olayıdır. Arada küçük farkları olsa da klasik cadıcılık yöntemlerini izlemektedir. Örneğin kazık göbeğe değil de kalbin hizasına çakılır yürekleri kaynatmak kadar cesetlerin kellelerini uçurmak da geleneğe göre etkin bir çaredir. Bu tür asılsız söylentilerin halkı disiplinsiz yeniçerilere karşı harekete geçirmek için ortaya atıldığı sanılmaktadır.
Meçkey
Meçkey - Türk, Anadolu ve Altay halk inanışında, batı dillerindeki karşılığı ile birebir örtüşen bir anlamla vampir demektir. Meçik de denir. Türk halk kültüründe ve halk inancında kendine özgü bir vampir türüdür. Bazı yönleri bütünüyle Türk kültürüne özgü olsa da Batı toplumlarının inanışlarına çok benzeyen bazı özellikleri de mevcuttur. Örneğin tıpkı Nosferatu'da olduğu gibi, "tağun" (yani veba) hastalığı taşıdığına inanılır. İnsanların kanını emer, içlerinde büyür. Ölüm saçan kambur bir yaşlı kadın (veya bazen yaşlı bir erkek) şeklinde düşünülür. Sözcük, biçmek (kesmek) fiili ile alakalıdır. Meç Moğolcada maymun, Mes ise silah demektir. Türklerde masal ve söylencelerde maymuna benzer varlıklara sıklıkla rastlanır.
Uzak Doğu Vampir inanışları
Asya'nın güney doğusunda genellikle hortlak benzeri yaratıklara ait inanışlar bulunuyor. Bunların da ani ve korkunç ölümler sonucu ölenlere ait ruhlar oldukları söyleniyor. Uzak doğu kaynaklı korku filmlerinde bunlar gibi bir travma sonucu ölen, ölümlerini kabul etmek istemeyen ve yaşayanlardan intikam almaya çalışan hortlaklar konu ediliyor. Bali, Malezya, Endonezya, Filipinler ve Kamboçya'da dişi vampir benzeri (Türk folklorundaki lohusa kadınlara musallat olduğu söylenen "al karısı" benzeri) bazı yaratıklara inanılıyor ama bunlar bilinen vampir stereotipinin epeyce dışında kalıyorlar. Daha çok hortlak ve cadı benzeri yaratıklar olarak tanınıyorlar. Sadece kan içmiyor, iç organlarla da besleniyorlar. Vücutlarını parçalayarak bölünebilme, yarasa kanatlarıyla uçabilme, uzun dilleriyle kan emebilme vb. özellikleri var. Genellikle de genç ve güzel kadınların intihar ya da doğum sırasında ölümleri nedeniyle ortaya çıktıkları söyleniyor. Özellikle Japon kültüründe hiçbir vampir inanışı bulunmuyor. Japon kökenli vampirler sadece mangalar ve sinemada bulunuyor. Çin'de ise zombi benzeri kara büyüyle yeniden diriltilen cesetler olduğuna inanılıyor ama bunların da yaşayan ölüler olmaları, uzun saç ve tırnakları dışında vampirlikle pek bir alakaları bulunmuyor.
Vampire: The Masquerade
White Wolf tarafından kurgulanmış popüler RYO'lardan biridir. Oyun vampir faaliyetlerini insanlara belli etmeden yaşamanızı gerektiren bir dünyada geçer. İnsanların vampirlerin varlığını bilmesi gizlenmelidir. Ayrıntılı bilgi için bkz. Vampire: The Masquerade.
Delphi Yazıtları: Ayışığı Tanrıçası Selene
Gizemcilikle ilgilenenler arasında “Vampir İncili” olarak da bilinen “Delphi Yazıtları”nın Yunan mitolojisinin efsanevi Delphi kahinine ait olup olmadığı ya da tarihsel bir değer taşıyıp taşımadığı bilinmiyor. Yazıtların içinde yer alan bir bölüm, özellikle vampirlerin mitolojik kökenine ve nasıl ortaya çıktıklarına ışık tutan bir aşk hikâyesinden oluşuyor. Tanrıça Selene’nin antik Yunan mitolojisindeki hikâyesinden farklı bir çizgide ilerleyen bu hikâyeye göre, ilk vampir ay ve av tanrıçası Artemis tarafından yaratılıyor. Metnin tamamına ulaşmak için bknz.Delphi Yazıtları: Ayışığı tanrıçası Selene
Carl Gustav Jung ve vampirlerin kaynağı
Psikiyatrinin babası Carl Gustav Jung, kolektif bilinçaltı kuramında insanlığın ortak bir ruh alanında veya frekansında bir bütün olduğunu veya iletişimde olduğunu savunur. Kolektif bilinçaltı zamanın başlangıcından beri insanlık tarafından paylaşılmakta, ilkel anıları ve örnek tavırları yani arketipleri içermektedir. İşte bu örnekler, insanları çeşitli biçimde etkiler: Hayallerde, rüyalarda, dini inançlarda, mitlerde, sanatta ve folklörde belirir. Jung'un bu kuramına göre, vampirler de kolektif bilinçaltındaki arketiplerden biri olarak yorumlanabilir. [kaynak belirtilmeli]
Efsane : Âdem ile Havva'nın çocuğu Kain
''Ve Tanrının kendisi, Uriel'ın ağzından Kain'e son ve en büyük lanetini verdi:
Spartakusbund
Spartakistler, Spartaküs Birliği (Almanca: Spartakusbund), I. Dünya Savaşı sırasında Almanya'da Marksistler tarafından kurulan siyasi örgüt. Bu hizip daha sonra Almanya Komünist Partisi adını aldı.
Vampir
Efsane : Âdem ile Havva'nın çocuğu Kain
"Sen ve senin çocukların, bu diyarda gezdiği sürece karanlığa tutunacaklar. Sadece kan içecekler. Sadece kül yiyecekler. Bir ölü gibi yaşayacaklar, fakat ölmeyecekler. Son günlere kadar dokunduğunuz her şey yok olacak!"
Bu lanetle Kain acı bir çığlık attı, gözlerinden kan geliyordu. Kanı bir kabın içine doldurdu ve içti.
Spartakusbund
4 Ağustos 1914'te Almanya Sosyal Demokrat Partisi hükûmetin savaş bonusunu onaylayınca partinin sol kanadında yer alan ve savaş karşıtı olan Karl Liebknecht, Rosa Luxemburg, Franz Möling ve Clara Zetkin önderliğindeki üyeler muhalif hareket oluşturdu. Temmuz 1915'te bu üyeler parti yönetimine protesto mektubu yolladılar.
Vampir
Efsane : Âdem ile Havva'nın çocuğu Kain
Kafasını kaldırdığında Cebrail karşısında duruyordu. Fırtına sonrası sessizliğinin verdiği yankıyla: "Âdem'in oğlu, Havva'nın oğlu; babamın bağışlayıcılığı sandığından çok daha büyük. Şimdi bile affedilmeye bir yol açıldı. Bu yola "Golconda" diyeceksin. Çocuklarına ondan bahset, çünkü sadece bu yolla yeniden ışıkta yürüyebileceksiniz."''
Sümer mitolojisinde yer alan Emeş-Enten ve Lahar-Aştan hikâyesinin bir benzeri olarak, Adem ve Havva’nın ilk oğulları olan Habil (Abel) ve Kabil’in (Cain) hikâyesi İncil’in ilk bölümünü oluşturan Eski Ahit’te yer alıyor. Hikâyeye göre Tanrıya adak adayan iki kardeşten yalnızca Habil’in adağı kabul görür, bunun üzerine Kabil duyduğu kıskançlıkla kardeşi Habil’i öldürerek lanetlenir ve kıyamet gününe dek durmadan yeryüzünü dolaşmak zorunda kalır. Kabil kardeşini öldürdüğünü anlayan insanların onu da öldüreceğini söyleyince Tanrı onun bedeninde lanetli olduğunu gösteren bir iz bırakarak şöyle buyurur: "Her kim Kabil'i öldürürse, intikam yedi kat fazlasıyla onun üzerine olsun". Böylece Kabil ilk katil ve ilk ölümsüz olarak dünyayı dolaşır. İncil’de bahsedildiğine göre Kabil’in çocukları da olur, bir şehir kurarak ona oğlu Hanok’un adını verir. Günümüzde bu şehrin Urfa olduğuna inanılıyor. Kuran’da da ayrıca Maide suresi içinde isimleri belirtilmeksizin Adem’in ilk oğulları arasında geçen bu hikâyeye yer verilmiştir.
Spartakusbund
Ancak parti içi muhalefet hareketi Emek Birliği ile Gruppe Internationale olarak iki ayrı hizbe bölündü. Bunlardan "Gruppe Internationale" üyeleri 1916'da Leibknecht'in evinde toplanarak Luxemburg'un tasarladığı yönergeyi kabul etti ve kendi broşürünü neşretmeyi kararlaştırdı. Bu gayriresmî broşürde "Spartaküs" takma adı kullanıldığı için "Spartakusbriefen" (Spartaküs bröşürü) denildi ve grup da artık "Spartakusgruppe" olarak anılmaya başlandı.
Vampir
Efsane : Âdem ile Havva'nın çocuğu Kain
Kabil’in hikâyesinin geri kalanına kutsal kitaplarda değil ama Lilith ya da Enoch’un kitabı gibi doğruluğu kilise tarafından kabul edilmeyen kimi eski kitaplarda yer verilmiş. Bu kaynaklara göre, Kabil’in yaptıklarının cezasını çekmesi için taşıdığı ölümlü ruhundan mahrum bırakıldığı ve diğer ölümlüler gibi dünya nimetlerinden yiyemediği anlatılıyor. Kabil’in daha sonra Adem’in ona boyun eğmeyi reddettiği için sürgün edilen ilk karısı Lilith ile birleştiği ve Kızıldeniz civarında Nod adında bir kente yerleştiği belirtiliyor. İbrani mitolojisinde kabusların kraliçesi ve tüm iblislerin anası olan Lilith’in hiçbir şey yiyemeyen Kabil’i hayatta tutmak için ona kendi kanından verdiği ve böylece kendi soylarının ilk vampirleri oluşturduğuna inanılıyor. Günümüzde de pek çok vampir öyküsünün temelinde Kabil veya Lilith’e göndermeler yapılmaktadır.
Spartakusbund
Başlıca üyeleri tutuklu oldukları için Spartaküs broşürünün yazı ve dağıtım işlerini Leo Jogiches (Tyşka) üstlendi. Jogiches polisin takibine rağmen grup ile irtibatı kesmeden broşürün trajını artırdı.
Vampir
Dini Metinlerde Vampirlik: Yehuda'nın ihaneti
Judas İscariot, (İscariot latince katil anlamına gelmektedir) olarak bilinen Yehuda’nın da İncil’de adı geçen ilk vampir olabileceğine inanılıyor. Geleneksel vampir inanışına göre vampirlerin haç ve gümüşe karşı hassasiyet göstermelerinin nedeninin de bu hikâyeye dayandığı düşünülüyor. Yehuda, geleneksel Hristiyan inancına göre İsa peygambere ihanet ederek onu otuz gümüş sikke karşılığında ele veren bir havarisidir. Yehuda’nın nasıl öldüğüne dair çok farklı inanışlar bulunmakla birlikte, bunlar içinde en bilineni Yehuda’nın İsa’yı çarmıhta görerek duyduğu vicdan azabı ve korkuyla kendini asarak intihar etmesidir. Öte yandan İncil’de ya da diğer kutsal kitaplarda “vampir” sözcüğü hiç kullanılmamıştır.
Farklı kültür ve inanışlardaki vampir inanışları için bknz.Vampir Tanrıları
Spartakusbund
Rusya'daki Ekim Devrimi'nden sonra Spartaküs üyeleri dağıttıkları broşür ile kitleleri devrime çağırdıysa etkili olamadı. 7 Ekim 1918'de gizli toplantı düzenlendi ve işçiler ve askerlere hitaben sosyalizmin vurgulanması kararlaştırıldı. Ancak 4 Kasım'da Kiel'de denizcilerin ayaklanmasıyla Spartaküs'ten bağımsız olarak Alman Devrimi başladı. Alman Devrimi'nden sonra önde gelen Spartaküs üyeleri tahliye edildi. Luxemburg ve arkadaşları Die Rote Fahne gazetesini çıkarmaya başladı.
Vampir
Vlad Tepes
III. Vlad namı diğer Kont Drakula, 1444'te, 13 yaşındayken kardeşi Radu ile beraber, devşirme olması amacıyla Edirne'ye getirilmiştir. 1447'de babası II. Vlad Dracul ve ağabeyi Mircea'nın Macarlar'la savaş sırasında ölmesinin ardından; Macarlar tarafından Eflak'ın başına getirilen II. Vladislav'ı devirmesi için 1448'de yanına bir de ordu verilerek salıverilir. Kardeşi Radu Osmanlılarla kalmayı tercih eder. Vlad, kraliyet ailesinin düşman kolundan olan II. Vladislav'ı devirir ama tahttaki ikinci ayında yine Macarlar tarafından Boğdan'a sürülür, II. Vladislav tekrar başa geçer. Üç sene sonra, 1451'de Boğdan prensi Bogdan'ın öldürülmesini fırsat bilerek Eflak'a döner. Geçen süre zarfında II. Vladislav Macar komutan János Hunyadi'ye ihanet ederek Osmanlı tarafına geçmiştir. Dracula'ya da Macarlar'ın tarafına geçmek düşer. 1456'da János Hunyadi ikinci Sırbistan seferine çıkarken Vlad da ikinci Eflak seferine çıkar, II. Vladislav'ı öldürür ve başa geçer. Bu olaydan sonra meşhur işkenceleri başlar. Tahta geçer geçmez ilk yaptığı işlerden birinin ülkesinde yoksul insan kalmasın diye dilencileri ve yoksulları toplayıp bir yemek vermek, ardından da hepsini diri diri yakmak olduğu söylenir. 1456'dan 1462'ye kadar süren altı senelik hükümdarlığı sırasında kadın, çocuk demeden; kimi kaynaklara göre 40 binden kimilerine göreyse 100 binden fazla insanı öldürtmüştür. 1462'de Osmanlı İmparatorluğu'nun Eflak'ı topraklarına katması üzerine kaçmak zorunda kalır, yardım beklediği Macar Kralı kendisini zindana atar. Osmanlılar, Eflak'ın başına Vlad Tepes'in kardeşi Radu'yu getirir. Radu 1473'e kadar tahtta kalır. 1475'teki ölümüne kadar geçen iki senelik sürede ise, rakip aile Danestiler'den yaşlı Başarab ile Radu arasında tam altı kere el değiştirir. Radu'nun ölümünden sonra bir buçuk sene kadar aralıksız tahtta kalan Basarab'ın saltanatı, Macar krallığının desteğini almayı basarıp 3. Eflak seferine çıkmış olan Vlad Tepes tarafından bozulur. Kazıklı, Moldova ve Transilvanya ordularının da desteğiyle 3. kez, ancak ilki gibi yine yalnızca iki aylığına tahta çıkar. Orduların Transilvanya'ya hareketini fırsat bilen Osmanlılar, Kazıklı'yı devirir. Rivayete göre öldürülüp başı İstanbul'a getirilmiş, vücudu Snagov'da bir manastıra gömülmüştür. Ancak manastırda 1931'de yapılan kazılarda mezarın boş olduğu görülmüştür. 1897 yılında Bram Stoker ölümsüz eseri Dracula'da Kazıklı'yı Kont Drakula adıyla diriltmiştir.
Elizabeth Bathory
Macaristan Krallığı’nın en ünlü soylu ailelerinden biri olan Bathory ailesinden gelen Kontes Elizabeth Bathory ve kızı Celile, tarihin en kötü şöhretli kadınları listesinde kuşkusuz ilk sıralarda yer alıyorlar. Bathory, 54 yıllık yaşamı boyunca işlediği korkunç cinayetler nedeniyle de dünyanın en ünlü kadın seri katili unvanını taşıyor. 15 yaşındayken evlendirildiği kocası Ferenc Nádasdy’nin ölümünden sonra suç ortağı hizmetçileriyle birlikte yüzlerce (söylentiye göre 650) genç kızın işkence edilerek öldürülmesinden sorumlu tutulan Bathory, ömrünün kalan 4 yılını kendi şatosu olan Csejte’de küçük bir odaya hapsolmuş bir şekilde geçirdi. Cinayetleri bizzat işlettiği yardımcıları korkunç cezalar alırken Bathory bir soylu olduğu için ne yargı önüne çıkartılmış ne de söz konusu suçlardan hüküm giymiştir. Öte yandan Csejte şatosunda kapısı tuğlalara örülen bir odada unutulmaya terk edilen kontesin adını anmak bile yasaklanmıştır. Bathory’nin gençliğini koruyabilmek amacıyla bakire kızların kanlarıyla banyo yaptığı söylentileri onun uzak bir akrabası sayılabilecek Wallachia prensi Vlad Tepeş gibi bir vampir olduğuna inanılmasına yol açmıştır.
Spartakusbund
Spartakistler 10 Kasım'da kurulan Almanya Sosyal Demokrat Partisi ile Almanya Bağımsız Sosyal Demokrat Partisi'nin (Unabhängige Sozialdemokratische Partei Deutschlands) koalisyonuna muhalefet etti ve zamanla Berlin'deki Bağımsız Sosyalist Demokrat Parti içindeki aşırı sol "Revolutionäre Obleute" ile yakınlaştı. 6 Aralık'ta Weimar Cumhuriyeti'ne bağlı askerler Spartaküslerin gösterisine ateş ederek 16 kişiyi katletti. 29 Aralık 1918 ile 1 Ocak 1919 tarihleri arasında Berlin'de Spartaküslerin parti kongresi toplandı ve siyasi hizip Almanya Komünist Partisi (Kommunistische Partei Deutschlands) adını aldı.
Vampir
Elizabeth Bathory
Macarca ismiyle Erzsébeth Báthory, 1560 yılında doğdu ve çocukluğunu Ecsed şatosunda geçirdi. Macaristan’ın Osmanlılar ve Avusturyalılarla gerçekleştirdiği savaşların yaşandığı bu dönemde Bathory Latince, Almanca ve Yunanca dillerini iyi derecede bilen bir Protestan genç kız olarak yetiştirilmişti. Acımasızlığıyla şöhret kazanan kuzeni Transilvanya prensi Stephen gibi Elizabeth de çocukluğundan itibaren ani öfke nöbetleri geçirmekteydi. Araştırmacılar bunun aileden gelen genetik bir bozukluk olduğuna ve Bathory’nin epilepsi hastası olma ihtimaline inanıyor. Günümüzdeki tarih uzmanları ve psikiyatrlar Bathory’nin aynı zamanda cinsel kimlik bozukluğuna da sahip olduğunu belirtiyorlar. Henüz 14 yaşındayken hamile kalan Elizabeth, söylenene göre kadın ya da erkek istediği herkesle birlikte olabilmekteydi. Öte yandan Bathory’nin kimi akrabalarının da sicili pek parlak değildi. Halasının lezbiyen bir cadı, amcasının şeytana tapan bir simyacı ve erkek kardeşinin ise birlikte yalnız kalınmaktan korkulan bir cinsi sapık olarak tanınması Bathory’nin çevresinde öyküneceği yeterince kötü örnek olduğunu gösteriyor. Öte yandan çocukluğundan beri Elizabeth’le ilgilenen bakıcısının da kara büyüyle uğraşan ve ayinlerinde küçük çocukları kurban etmekten çekinmeyen biri olduğunu da eklersek Bathory’nin bu durumda bir seri katile dönüşmemesi neredeyse imkânsızdı. Elizabeth, evlendikten sonra kocasının evlilik hediyesi olan Csejte şatosuna yerleşti. Şato etrafındaki birbirine bitişik 17 köy ve tarım arazileriyle çevriliydi ve Küçük Karpat dağlarının kayalıkları üzerinde yükseliyordu. Kocasının sürekli savaşta ve evden uzakta oluşu Bathory’i ticari ve politik konularla ilgilenmek zorunda bırakmıştı. Tarihçilere göre Bathory bu konuda da oldukça başarılıydı. Öte yandan Bathory güzelliğiyle övünmek, aynalar karşısında zaman geçirmek ve günde neredeyse beş defa kıyafet değiştirmekten de geri kalmıyordu. Bathory’nin babasından ve kocasından öğrendiği acımasızlığı sarayındaki hizmetçilere göstermesi ise en sıradan uğraşıydı. Yaşlanmaya başladığını düşündüğü andan itibaren cildini yenileyebilmek için kendini farklı büyülerle uğraşmaya verdiği de biliniyor.
Spartakusbund
Luxemburg Die Rote Fahne'nin başmakalesinde halkı liberal gazetelerin yazıhanelerini işgal etmeye çağırınca silahlı işçiler ve devrimci askerler isyan etti. Weimar Cumhuriyeti'nin Cumhurbaşkanı Friedrich Ebert Freikorps'u yolladı ve 9 Ocak ile 15 Ocak tarihleri arasında şiddetli çatışmalar yaşandı. Bu saldırılarla Spartaküs isyanı bastırıldı ve yüzlerce Spartaküs öldürüldü. 15 Ocak'ta Luxemburg, Liebknecht ve Wilhelm Pieck Freikorps tarafından yakalandı. Liebknecht silahla vurularak öldürüldükten sonra meçhuller morguna bırakıldı. Luxemburg ise daha vahşi bir biçimde dipçik ile dövülerek öldürüldükten sonra cesedi ırmağa atıldı. Pieck ise kaçmayı başardı ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra Doğu Almanya'da (DDR) sosyalizmin kurulmasına öncülük etti. Pieck DDR'nin ilk ve son cumhurbaşkanı oldu.