cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rösselsprung Harekâtı (1944)
Rösselsprung Harekâtı (Almanca: Unternehmen Rösselsprung), İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazilerin Yugoslav partizanlarının lideri Josip Broz Tito'yu öldürmek veya esir almak üzere gerçekleştirdiği askerî harekâttır. Harekât bugün Sırbistan sınırları içinde yer alan Bosna köyü Drvar'daki partizan karargâh ve tahkimatına karşı gerçekleştirilmiştir. 25 Mayıs 1944 tarihinde işbirlikçi Çetniklerle koordineli şekilde başlatılan Alman saldırısı sonucunda partizan sığınağına ağır kayıplar pahasına girilse de Tito ve kurmay heyeti bölgeden ayrılabilmiş, sonrasında da 15. Dağ Kolordusu, 500. Waffen-SS Paraşüt Taburu ve Luftwaffe'nin koordineli saldırısı püskürtülmüştür.
Arka plan
Yugoslavya Krallığı, İkinci Dünya Savaşı sırasında 6 Nisan 1941 tarihinde Mihver Devletlerinin işgaline uğramıştır. Hızla çözülen ve düşman karşısında direniş gösteremeyen Yugoslav Ordusu savaşın 11. gününde teslim olmuştur. İşgalin ardından ülke Mihver Devletler arasında paylaşılmıştır. Bugünkü Hırvat ve Bosna-Hersek torpaklarına karşılık gelen bölgede Bağımsız Hırvatistan Devleti adı altında Nazilere bağlı kukla bir devlet kurulmuştur. Burada faşizmi ve aşırı milliyetçilik ideolojisini benimsemiş Ustaşa hareketi iktidara gelir. Bağımsız Hırvar Devleti içinde varılan uzlaşma uyarınca kuzey ve kuzeydoğu bölgeleri Almanlar tarafından işgal edilirken, güney ve güneybatı bölgeleri İtalya'nın denetimine geçer. Ustaşa hareketi iktidarı alır almaz Sırplara, Yahudilere ve Roman halklarına karşı etnik temizlik harekaâtına girişir, katliamlar gerçekleştirmeye başlamıştır.
Mihver işgaline karşı direnen Jozip Broz Tito önderliğindeki partizanlar Eylül 1943 itibarıyla İtalya'nın savaştan çekilmesiyle beraber İtalya denetimindeki bölgelerde iktidarı ele geçirir. Aynı yılın Kasım ayında toplanan Yugoslavya Antifaşist Ulusal Kurtuluş Konseyi Kongresinde mareşal ünvanını alan ve başbakan atanan Tito, Dinar Alpleri bölgesindeki Drvar'da karargâh kurar. Coğrafi olarak oldukça korunaklı olan bölgedeki mağara kompleksleri hem partizanlar hem de onlara yardım sağlayan Müttefik Devletler yetkilileri için uygun bir koruma sağlar. Güneydoğu Avrupa'daki Wehrmacht komutanı Maximilian von Weichs tarafından "Almanya'nın en büyük düşmanı" olarak tanımlanan Tito'ya karşı bu bölgede harekât düzenleme kararı alınır.
Harekât
Harekât 25 Mayıs 1944 günü sabah 05:00'de kara birliklerinin harekete geçmesiyle başladı. Saat 06:35 sularında Luftwaffe'ye bağlı Junkers Ju 87 savaş uçakları tarafından bölgeye bombardıman düzenlenmiştir. Savaş uçakları toplamda 440 sorti gerçekleştirmiştir. 500. Waffen-SS Paraşütçü Taburu planörlerle ve paraşütlerle hedef bölgeye ulaşmaya başladıklarında saatler 07:00'yi göstermekteydi. Çoğunlukla başarılı şekilde bölgeye inen paraşütçü birlikleri Drvar köyünün denetimini kolaylıkla ele geçirmiştir. Köyün dışındaki mağara kompleksine yaklaşan Almanlar burada partizanların yoğun bir direnişiyle karşılaşır. Bölgede konferansları bulunan komünist gençlik örgütlerinin de muharebeye katılmasıyla beraber Almanlar ağır kayıplara rağmen baskı altına alınır. Saat 10.30 sularında Almanlar ana karargâha oldukça yaklaşmış olsalar bile hem ağır zaiyat vermiş durumdadırlar hem de lojistik güçlükleri başlamıştır. Tito ve kurmay heyeti bu sırada püskürülen ilk saldırının ardından mağara kompleksinden ayrılır ve Potoci yönüne ilerler. İkinci dalga paraşütçü birlikleri köyün batısına doğru indirilse de bölgedeki yoğun partizan direnişi karşısında ilerleme sağlanamaz. Mezarlık bölgesinde sıkıştırılan Almanlar etraflarının sarılmasına rağmen direnirler ve gece boyu süren taarruzlara karşı koyarak böglede tutunurlar. Bölge yoğun bir şekilde mayın ve tahkimatlarla korunduğu için Almanlara geleneksel yöntemlerle destek gelmesinde sorun yaşanmaktadır. Ayrıca İngiltere öncülüğünde kurulmuş olan Balkan Hava Kuvvetleri filosu da Almanlara ciddi kayıplar yaşatır. İlerleyen günlerde Çetniklerin de desteğini alan Naziler bölgede ilerleseler de Nazi komuta heyeti 27 Mayıs günü harekâtı iptal kararı alır.
Sonrası
Beraberinde Sovyet ve İngiliz misyon temsilcileri olan Tito heyeti, Kupres yakınlarındaki havaalanından İtalya'nın Bari kentine götürülür, oradan da İngiliz donanmasına ait HMS Blackmore ile Vis Adasına götürülerek Müttefik Devletler temsilcileriyle bir araya gelmesi sağlanır. Tito'nun karargâhı kısa süreliğine de olsa Nazilerin eline geçmiş olsa bile Naziler amaçlarına ulaşamamış olur. Tito ve partizanları önemli kayıplar yaşamış olsalar da faaliyetlerine devam etmiştir. Alman raporlarına göre özellikle 500. SS Paraşütçü Taburu ağır kayıp yaşamış, muharebelerin ilk gününde 576 ölü ve 48 yaralı olacak şekilde önemli bir zaiyat yaşamıştır. Aynı raporda partizan kayıpları 6 bin olarak verilse de bu rakamın abartıldığı düşünülmektedir. Daha sonraki dönemde Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı olacak olan Tito, asıl doğumgünü olan 7 Mayıs yerine kendisine karşı düzenlenen başarısız suikast girişiminin tarihi olan 25 Mayıs tarihini kutlamıştır.
7. Kral TV Video Müzik Ödülleri
7. Kral TV Video Müzik Ödülleri veya '''7. Kral TV VMÖ'''; 1 Mart 2001 tarihinde, Lütfi Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı'nda, 2000 yılında yayınlanan şarkılara, şarkıcılara, söz yazarlarına, bestecilere ve yönetmenlere ait ödülleri vermek üzere yapılmıştır. Törenin sunuculuğunu Ziya Kürküt ve Janset yapmıştır.
Davutköy, Yenice
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Çanakkale il merkezine 90 km, Yenice ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Kral suyu
Kral suyu, asitlerin az etki ettiği ya da etki etmediği altın ve platin gibi metallerle tepkimeye girebilen kuvvetli bir asit çözeltisidir. Hidroklorik asit ve nitrik asitin 3:1 oranında karıştırılmasıyla oluşur. Ebu Musa Câbir bin Hayyan tarafından bulunduğu tahmin edilmektedir.
3 HCl + HNO3 → NOCl (aq) + Cl2 (aq) + 2 H2O (l)
Latince adı Aqua Regia'dır. Genellikle üçe bir oranında konsantre hidroklorik asit ile nitrik asidin karışımıyla oluşur. Tek başına altını çözemeyen asitler bir araya gelince bunu başarabilmektedir.
En güçlü oksidanlardan biri olan nitrik asit, altının çok ufak neredeyse ölçülemez bir miktarını çözüp altın iyonuna dönüştürür. Ortamdaki hidroklorik asit ise bu altın iyonlarıyla birleşir. Altın iyonları eksildiğinden denge hali bozulur, bu da daha fazla altının çözünmesine yol açar. Cabir Bin Hayyam bu karışımı kullanarak altın, platin gibi maddeleri çözmüştür.
Altının Kral suyu ile verdiği reaksiyona benzer denklemler platin için de yazılabilir. Altında olduğu gibi yükseltgenme reaksiyonu sonunda ürün olarak azot di oksit veya azot oksit açığa çıkabilir.
Pt (s) + 4 NO-3 (sulu) + 8 H + (sulu) → Pt4 + (sulu) + 4 NO2 (g) + 4 H2O(s)
3Pt (s) + 4 NO-3 (sulu) + 16 H + (sulu) → 3Pt4 + (sulu) + 4 NO (g) + 8 H2O (s)
Yükseltgenen platin iyonu sonra klorür iyonları reaksiyona sokularak kloroplatinat iyonu oluşması sağlanır.
Pt4 + (sulu) + 6 CI (sulu) → PtCl2-6 (sulu)
Deneysel kanıtlar kral suyu ile platinin reaksiyonunun çok karmaşık olduğunu ortaya koymaktadır. İlk etapta sıvı haldeki platinden kloroplatinik asit (H2PtCl4) ve nitroplatin klorür ((NO) 2PtCl4) 'den oluşan bir karışım üretilir.
Üretilen nitroplatinklorür katı üründür. Platinin tam çözünmesi arzu edilirse, derişik hidroklorik asit ile katı kalıntıların tekrar ekstraksiyonu gerçekleştirilmelidir.
2Pt (k) + 2HNO3 (sulu) + 8 HCI (sulu) → (NO) 2PtCl4 (k) + H2PtCl4 (sulu) + 4 H2O (I)
Kloroplatinik asit ısıtırken çözelti klorla doyurularak kloroplatinik asite yükseltgenebilir.
Sonuç olarak;
Platinin genellikle asitlerle reaksiyon vermediği bilinir. Ancak sıcak kral suyu ile kloroplatinik asit oluşturur. Reaksiyon aşağıdaki gibidir.
Pt + 4 HNO3 + 6 HCl → H2PtCl6 + 4 NO2 + 4 H2O  Bakınız  Resim 3.
32. Waffen-SS Gönüllü Grenadiye Tümeni 30. Januar
32. SS Gönüllü Grenadier Tümeni "30. Januar", 1944 yılının son günlerinde kurulan Waffen-SS tümenlerinden bir tanesidir. Bu tümenin adı olan 30. Januar'ın Türkçesi 30 Ocak'tır. Anlamı Adolf Hitler'in Almanya şansölyesi olduğu tarih olmasıdır. Kızıl Ordu'ya karşı savaştı. Mayıs 1945'te Amerikan birliklerine teslim oldu.
Linnaeus'un Havarileri
Linnaeus'un Havarileri, dünya çapında botanik ve zoolojik keşifler yapan ve botanikçi Carl Linnaeus tarafından görevlendirilen ya da önerilen bir grup öğrenciyi tanımlamak için kullanılan bir kavramdır. Söz konusu keşifler 18. yüzyılın ikinci yarısında gerçekleşti ve bu öğrenciler Linnaeus tarafından 'havariler' olarak adlandırıldı.
Birçok havari yolculuklarına İsveç'ten başladı. Bazıları İsveç Doğu Hindistan Şirketi gemisinde vaiz veya doktor olarak görev yaptı. Seferler genellikle tehlikeliydi. On yedi havariden yedisi eve dönemedi. İlk havari Christopher Tärnström, 1746'da Côn Sơn Adası'nda tropikal bir ateşten öldü. Tärnström'ün dul eşi, çocuklarını babasız bıraktığı için Linnaeus'a tepki gösterdi. Bu olaydan sonra Linnaeus sadece bekar öğrencileri sefere gönderme kararı aldı.
Yeni keşfedilen birçok bitki, hayvan ve böcek, Linnaeus ve havarileri tarafından isimlendirildi ve kataloglandı. Sonuç olarak, havarilerin seferleri, canlıları sınıflandırmak için yeni bir sistem olan Linnaeus taksonomisinin yayılmasına yardımcı oldu. Ek olarak, Linnaeus'un hayranlarından biri olan İngiliz botanikçi Joseph Banks, tüm İngiliz araştırma gemilerinde bir doğa bilimci bulundurma geleneğinin başlamasını sağladı. Bu durum, Charles Darwin'in HMS Beagle ile yaptığı sefer gibi gelecekteki keşifler üzerinde doğrudan bir etkiye sahipti.
Kökenleri
Carl Linnaeus 23 Mayıs 1707'de Råshult, Småland, İsveç'te doğdu. Linnaeus, 1728'de botanik ve tıp okumak için Uppsala Üniversitesi'ne kaydoldu. Öğrenimini tamamladıktan sonra tıp okumak için Hollanda'ya gitti. Hollanda'dayken, bitkileri sınıflandırmak için yeni bir sistemi öneren Systema Naturae'yi yayınladı.
Linnaeus Mayıs 1741'de İsveç'e döndü ve Uppsala Üniversitesi'nde Tıp Profesörü olarak atandı. Dokuz yıl sonra üniversitenin rektörü oldu ve doğa bilimlerinin ön plana çıktığı dönemi başlattı.
Linnaeus'un, Uppsala'da geçirdiği süre boyunca yaptığı belki de en önemli katkı eğitimci kimliğiydi. Dersleri dolu geçerdi ve genellikle Botanik Bahçesi'nde yapılıyordu. Öğrencilere kendileri için düşünmeyi ve kimseye güvenmemeyi öğretti. Yaz aylarında Cumartesi günü yapılan botanik gezileri, onun derslerinden daha popülerdi. Linnaeus ve öğrencileri Uppsala çevresindeki flora ve faunayı keşfettiler. Ayrıca, en iyi öğrencilerinden bazılarının evinde yatılı kalmasına izin verdi.
Linnaeus'un önde gelen öğrencileri arasında, en umut verici ve kararlı olanlar, genellikle profesörlerinin yardımıyla dünyanın çeşitli yerlerine botanik gezileri yaptılar. Bu on yedi maceracıya Linnaeus'un havarileri dendi. Bu öğrencilere miktarı değişken olan burslar verildi. Linnaeus, bazen Rektör yetkisinin havarilerine keşif gezisinin finansmanı veya burs vermek için kullandı. Havarilerin çoğuna yolculukları sırasında neyi arayacakları konusunda talimatlar verildi. Havariler, Linnaeus'un sınıflandırma sistemine göre yeni bitkiler, hayvanlar ve mineraller topladı, organize etti ve sınıflandırdı. Çoğu, yolculukları bittiğinde koleksiyonlarını Linnaeus'a verdi.
Christopher Tärnström, Çin (1746)
Christopher Tärnström (1703-1746) ilk havariydi. Linnaeus, Tärnström'ün Çin'e botanik bir keşif gezisi düzenlemesine izin verdi. 1746 yılında Tärnström serbest geçiş izni bulunan İsveçli Doğu Hindistan Şirketi gemisi Calmar ile Çin'e gitti. Bitkileri, hayvanları ve böcekleri içeren toplanacak şeylerin Linnaeus tarafından yazılmış bir listesini aldı. Ancak Calmar, hava şartlarının muhalefeti nedeniyle Côn Sơn Adası'nın (günümüz Vietnam kıyılarının dışında) ötesine gidemedi. 4 Aralık 1746'da Tärnström, İsveç'e herhangi bir botanik veya zoolojik örnek gönderemeden tropikal ateşten öldü. Dul karısı Linnaeus'u çocuklarını babasız bırakmakla suçladı. Tärnström'ün ölümünün ardından Linnaeus, yalnızca evli olmayan erkeklerin havarileri olmasına izin verdi.
Pehr Kalm, Kuzey Amerika (1747-1751)
Pehr Kalm (1715-1779) İsveç'te Fin bir ailenin çocuğu olarak doğdu ve Aralık 1740'ta Linnaeus'un öğrencisi oldu. Linnaeus'a botanik bir keşif gezisi için Kuzey Amerika'ya seyahat etmesini önerdi. Linnaeus bunu kabul etti Uppsala ile Abo üniversitelerinin finansman desteği ile 1747 yılında Kalm, Kuzey Amerika'ya olan yolculuğuna başladı. İngiltere'de uzun bir süre kaldıktan sonra, 1748 sonbaharında Philadelphia'ya ulaştı. İki buçuk yıl boyunca Kuzey Amerika'da kaldı, Pennsylvania, New Jersey, New York ve güney Kanada eyaletlerini ziyaret etti. Daha sonra İsveç'e döndü. Kalm, Linnaeus'un umutlarını gerçekten yerine getiren birkaç havariden biridir; yanında preslenmiş bitki ve tohumlardan oluşan geniş bir koleksiyon getirdi. Seyahat deneyimlerini daha sonra üç ciltlik En resa til Norra America adlı kitapta yayımlandı.
Fredric Hasselquist, İzmir, Mısır vb. (1749-1752)
Fredric Hasselquist (1722-1752), Linnaeus'un botanik açıdan keşfedilmemiş Doğu Akdeniz hakkında bahsettiğini işitti ve bu bölgeye seyahat etmeyi kafasına koydu. Hasselquist fakirdi ve keşif gezisini mümkün kılmak için Linnaeus ve Olof Celsius'un sağlayacağı finansmana güveniyordu. 7 Ağustos 1749'da Hasselquist, kışı geçirdiği Stockholm'den İzmir'e gitti. Daha sonra, dönmeden önce on ay kaldığı Mısır'a gitti. Seyahatindeki diğer rotalar; Suriye, Kıbrıs, Rodos ve Sakız Adası idi. Zengin bir botanik ve zoolojik koleksiyonu ve ayrıca minerallerle İzmir'e döndü. 9 Şubat 1752'de İsveç'e dönmeden önce öldü. Seferi sırasında büyük bir borç biriktirdi ve Linnaeus'a, Hasselquist'in koleksiyonlarının ve el yazmalarının borç ödenene kadar eve gönderilmeyeceği konusunda bilgi verildi. İsveç Kraliçesi Louisa Ulrika borcu ödedi ve Linnaeus, Hasselquist'in bulgularını teslim aldı. 1757'de Linnaeus, Hasselquist'in koleksiyonlarına ve el yazmalarına dayanarak Iter Palaestinium'u yayınladı.
Olof Torén, Surat ve Guangzhou (1750)
Olof Torén (1718-1753) 1750'de İsveç Doğu Hindistan Şirketi'nde vaiz olarak Surat ve Hindistan'a gitti. İsveç'e dönmeden önce Guangzhou (Kanton) ve Çin'e devam etti. Yolculuğu sırasında Linnaeus ile yazıştı; bu mektuplar ölümünden sonra başka bir havari olan Pehr Osbeck'in seyahatnamesinin bir eki olarak yayınlandı. Yolculuğu sırasında hastalandı ve döndükten kısa bir süre sonra 1753'te öldü. Büyük bir koleksiyonla geri dönmüştü.
Pehr Osbeck, Çin (1750-1752)
Pehr Osbeck (1723-1805), 1750'de Prins Carl gemisiyle Göteborg'dan Çin'e gitti. Birincil görevi Linnaeus için çay bitkisi toplamaktı. Guangzhou'da dört ay geçirdi, burada birçok bitki topladı ama çay bitkisini toplayamadı. Haziran 1752'de koleksiyonu ile İsveç'e döndü ve koleksiyonunu Linnaeus'a verdi.
Pehr Löfling, İspanya ve Venezuela (1751-1756)
Pehr Löfling (1729-1756), Stockholm'deki İspanyol büyükelçisi İspanyol florasını keşfetmek için yardım istediğinde Linnaeus tarafından önerildi. Löfling, 1751'de Madrid'e gitti ve burada yaklaşık iki yıl kaldı. Flora ve faunayı araştırdı ve düzenli olarak Linnaeus'a bitkiler gönderdi. 1754'te İspanyollar Güney Amerika'ya bir sefer düzenledi ve Löfling onlara katılmaya davet edildi. İlk önce Kanarya Adaları'nda durdular ve Venezuela'ya devam etmeden önce kısa bir süre kaldılar. Venezuela'da Löfling, iki asistanının yardımıyla bitki topladı. Löfling, 22 Şubat 1756'da Guyana'daki ölümüne kadar Güney Amerika'da kaldı.
Anton Rolandsson Martin, Spitsbergen (1758)
Anton Rolandsson Martin (1729-1785) Estonya'da doğdu ve daha sonra İsveç'e Linnaeus'tan eğitim almak için geldi. Linnaeus, Martin'in Arktik Okyanusu'ndaki bir ada olan Spitsbergen'e gitmesi için İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'nden hibe almasına yardım etti. 1758'de Martin adaya yapılan bir balina avcılığı seferine katıldı, ancak karaya sadece birkaç saat için çıkmaya fırsat bulabildi. Topladığı yosunları ve likenleri geri getirmeyi başardı. Geri getirebildiği çok az örnek olmasına rağmen, Martin'in seferi Linnaeus'un övgüsünü kazandı.
Carl Fredrik Adler, Doğu Hint Adaları, Çin ve Java (c. 1761)
Carl Fredrik Adler (1720-1761) 1761'de bir İsveç Doğu Hindistan Şirketi gemisiyle Doğu Hint Adaları'na gitti. Aynı seferde Çin ve Cava'yı da ziyaret etti. Yolculuğu kısa sürdü. Aynı yıl Java'dayken öldü. Ancak, ölümünden önce Çin'den Linnaeus'a bazı örnekler göndermeyi başarmıştı.
Pehr Forsskål, Mısır ve Yemen (1761-1763)
Pehr Forsskål (1732-1763) Finlandiya'da doğdu ve 18 yaşındayken Linnaeus'un öğrencisi oldu. Forsskål'a, Danimarka Kralı V. Frederik tarafından Orta Doğu'ya yapılacak olan bir Danimarka seferine katılmak isteyip istemediği soruldu. Linnaeus'a danıştı ve gitmesine izin verildi. Danimarkalı bir keşif gezisi olmasına rağmen, Kral Frederick V, Linnaeus da dahil olmak üzere birçok uluslararası botanikçi onları inceleyene kadar bulguların Kopenhag'a yerleştirilmeyeceğini belirtti. Forsskål ve keşif seferi 1761 kışında yola çıktı. İlk durakları İskenderiye, Mısır oldu. Forsskål Süveyş'te birçok örnek topladı ve Kızıldeniz'in flora ve faunasını ilk tanımlayanlardan biri oldu. Sefer, Nisan 1763'te Forsskål'ın Linnaeus'un özellikle ilgilendiği bir Commiphora türünü bulduğu Yemen'e devam etti. Ancak Forsskål, bulduğu türü Linnaeus'a teslim edemeden 11 Temmuz 1763'te sıtmadan öldü. Forsskål, keşif sırasında Flora Aegyptiaco-Arabica ve Descriptiones Animalis üzerinde çalıştı. Eserleri ölümünden sonra 1775'te başka bir sefer üyesi olan Carsten Niebuhr tarafından yayımlandı.
Göran Rothman, Tunus ve Libya (1773-1776)
Göran Rothman (1739-1778), Uppsala Üniversitesi'nde tıp okudu ve tezinin danışmanı Linnaeus idi. 1773'te Rothman, İsveç Bilimler Akademisi tarafından görevlendirilerek Kuzey Afrika'ya gitti. Libya ve Tunus'u ziyaret etti, ancak bölgedeki karışıklıklar nedeniyle iç bölgelere gidemedi. Çok az bulguyla 1776'da İsveç'e döndü.
Johan Peter Falk, Rusya (1768-1774)
Johan Peter Falk (1732-1774), 1751'de Uppsala Üniversitesi'ne geldi ve bir havari oldu. Linnaeus'a, Gotland adasına yaptığı keşif gezisinde eşlik etti ve daha sonra Linnaeus'un oğlu Carl'ın öğretmeni oldu. 1760'ta Linnaeus, Falk'ı Danimarka'nın Mısır seferi sırasında Forsskål'a eşlik etmesi için teşvik etti, ancak Falk, Danimarkalılardan onay alamadı. 1768'de Rus Bilimler Akademisi, doğu Rusya'yı keşfetmek için birkaç keşif gezisi düzenledi. Linnaeus sayesinde Falk'a keşif gezilerinden birinin sorumluluğu verildi ve aynı yıl yola çıktı. Keşif gezisinde, Volgograd ve bozkırlar da dahil olmak üzere Rusya'daki birçok yeri araştırdı. Falk, flora ve faunanın yanı sıra yerel gelenekleri araştırdı ve tanımladı. Yolculuk sırasında Falk afyon bağımlısı oldu ve bu durum sefer sırasında depresyona girmesine neden oldu. 1774'te sefer, Kazan'a ulaştı ve Falk burada intihar etti. Ölümünün ardından, koleksiyonları ve makaleleri, 1785-86'da Samuel Georg Gmelin tarafından Beyträga zur topografischen Kenntniss des Russichen Reichs başlığı ile yayınlammak üzere Saint Petersburg'a gönderildi.
Daniel Solander, Avustralya (1768-1771) ve İzlanda (1772)
Daniel Solander (1733-1782), Uppsala'da öğrenci olduğu süre boyunca Linnaeus'un evinde yaşıyordu. Linnaeus ona düşkündü, Solander'a en büyük kızıyla evlenme sözü verdi ve Solander'a halefi olacağını söyledi. Linnaeus'un tavsiyesine dayanarak Solander, 1760'ta İngiltere'ye gitti ve burada Linnaeus sistemini yaydı. İki yıl sonra Linnaeus, Solander'ı Saint Petersburg'da botanik profesörü olarak görevlendirilmesini sağladı. Ancak Solander, İngiltere'de kalmaya karar verdiğini söylediğinde Linnaeus hayal kırıklığına uğradı. Bu, ilişkilerine zarar verdi ve daha sonra Linnaeus'un ondan "nankör Solander" olarak bahsettiği duyuldu. 1768'de Solander, İngiliz botanikçi Joseph Banks tarafından, Endeavor gemisiyle Pasifik Okyanusu'na yaptığı ilk yolculuğunda James Cook'a eşlik etmesi için görevlendirildi. Endeavor, Avustralya, Asya, Afrika ile Solander ve Banks'in birçok doğa bilimleri keşfi yaptığı başka bölgelere gitti. Keşif gezisinden yaklaşık bir yıl sonra, 1772'de Solander ve Banks İzlanda'ya başka bir botanik yolculuk yaptılar. Koleksiyonlarından Linnaeus'a hiçbir şey göndermedi, ancak örneklerini Linnaeus'un sistemine göre düzenlemeye devam etti.
Anders Sparrman, Çin (1765-1767), Güney Afrika (1771-1772 ve 1775) Okyanusya (1772-1775) Senegal (1787)
Anders Sparrman (1748-1820), bir havari olmadan önce bile, bir İsveç Doğu Hindistan Şirketi gemisinde cerrah olarak Çin'e iki yıllık bir yolculuk yapmıştı. 1771'de Linnaeus'un havarilerinden biri olarak Güney Afrika'ya gitti ve burada flora ve faunayı araştırdı. Ertesi yıl, Cook'un ikinci seferine katılması istendi. Yolculuk sırasında, Okyanusya ve Güney Amerika dahil olmak üzere çeşitli yerlerde bitkileri topladı ve inceledi. İki yıl sonra birçok botanik bulgu elde ederek Güney Afrika'ya döndü. 1776'da Uppsala'ya dönmeden önce orada sekiz ay daha kaldı. 1787'de Senegal'e bir keşif gezisine çıktı. Seyahatlerini Resa till Goda Hopps-Udden, södra Polkretsen och omkring Jordklotet, samt till Hottentott- och Caffer-Landen Åren 1772-1776 başlığı ile üç cilt halinde, 1783-1818 arasında yayımladı.
Carl Peter Thunberg, Güney Afrika, Japonya (1770-1779)
Tıpkı Linnaeus gibi, Carl Peter Thunberg de (1743-1828) Uppsala'ya 18 yaşında geldi. 1770 yılında tezini tamamlayarak Paris'e gitti. İsveç'e dönüş yolunda Amsterdam'da Linnaeus'un arkadaşı Johannes Burman ile tanıştı. Burman'ın etkisiyle Thunberg, Hollanda Doğu Hindistan Şirketi'nde cerrah oldu. O zamanlar sadece Hollanda gemilerine açık olan Japonya'ya giden bir sefere katıldı. Sefer, 1772'de Güney Afrika'da durdu ve üç yıl kaldı. Bu süre zarfında Thunberg 300 yeni bitki türü buldu ve bulgularını Linnaeus'a gönderdi. 1775'te sefer Cava'ya ve ardından Japonya'ya devam etti. Japonya'daki tüm yabancılar, Nagazaki'nin dışındaki Dejima adasında kalmaya zorlandı, bu nedenle Thunberg'in anakara florasını incelemesi zordu. Bununla birlikte, Dejima bahçelerinde bulduğu bitkilere eklemek için anakaradan bazı örnekler getirmesi için birçok çevirmen buldu. Thunberg'in Japon manzarasını keşfedebildiği tek zaman, Edo'daki şogun ziyaret ettiği zamandı. 15 ay sonra yolda Sri Lanka'ya da uğrayarak İsveç'e döndü. Japonya'daki bulgularından, Flora Japonica adlı eserini yayımladı. Güney Afrika'daki bulgularından ise Flora Capensis'i yayımladı.
Andreas Berlin, Gine (1773)
Andreas Berlin (1746-1773), katılabileceği bir botanik keşif gezisi bulmak için Londra'ya gitmeden önce Linnaeus'un öğrencisi olarak Uppsala Üniversitesi'nde okudu. 1773'te İngiliz doğa bilimci Henry Smeathman ile Gine'ye gitti. Keşif gezisinin amacı Afrika'nın orta kısımlarını keşfetmekti, ancak anakaraya ulaşmadan önce Berlin, Îles de Los'tayken mide hastalığından öldü. Ölümünden önce Berlin, Linnaeus'a birkaç bitki göndermeyi başarmıştı.
Adam Afzelius, Sierra Leone (1792-1796)
Adam Afzelius (1750-1837), Uppsala'da eğitim gördükten ve ders verdikten sonra 1792'de Sierra Leone'ye yapılan bir İngiliz seferine katıldı. 1796'da bazı botanik yazılarında tanımladığı birçok yeni örnek bularak geri döndü. Ayrıca Linnaeus'un otobiyografisini de yayımladı.
Kolbaşı, Tatvan
Kolbaşı, Bitlis ilinin Tatvan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında  Avetax ya da Avetağ olup, Ermenice'de "havatağ" sözcüğü "dede mahallesi" anlamına gelmektedir. Köyün eski adı 2000 yılı kayıtlarında ise Oruçlu olarak geçmektedir. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır. Köy, 2008 yılında "Kolbaşı" adını almıştır.
Coğrafya
Köy, Bitlis il merkezine 47 km, Tatvan ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, Tatvan'ın güneydoğusunda olup, numaralı Bitlis-Van (Tatvan-Gevaş) devlet yoluna 1,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Rahim Mirahuri
Rahim Mirahuri (d. 30 Nisan 1956), defans pozisyonunda görev yapmış İranlı millî futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerinin tamamını Bank Melli kulübünde geçirdi.
Millî takım kariyeri
İran millî futbol takımı ile 1984 AFC Asya Kupası'nda dördüncülük elde etti.
Budin
Budin, bugünkü Budapeşte'nin Tuna Nehri'nin batısında kalan kısmı. Bir dönem, Macaristan Krallığı'na başkentlik yapmıştır.
Çukurova Üniversitesi SK
Çukurova Üniversitesi SK, Adana'daki Çukurova Üniversitesi öğrencilerinin spor faaliyetlerini yürütebildiği ve farklı spor dallarında rekabet edebildiği bir kulüptür. Kulüp, atletizm, futbol, basketbol, voleybol, hentbol, yüzme, jimnastik ve diğer birçok spor dalında faaliyet göstermektedir. Ayrıca, üniversitenin milli takımlara sporcu yetiştirme hedefi doğrultusunda da çalışmalar yürütmektedir. Çukurova Üniversitesi Spor Kulübü, öğrencilerin sağlıklı bir yaşam sürdürmelerine ve spor kültürünü benimsemelerine katkı sağlamaktadır. Çukurova Üniversitesi Spor Kulübü'nün renkleri yeşil beyazdır ve bu renkler, kulübün kimliğinde önemli bir yere sahiptir. Yeşil renk, doğayı, tazeliği ve yeniliği, beyaz renk ise saflığı, aydınlığı ve umudu simgeler. Kulübün renkleri, öğrencilerin spor yaparken ve rekabet ederken takım ruhunu ve üniversite kimliğini yansıtmaktadır.
Tarihçe
Çukurova Üniversitesi Spor Kulübü, 1972 yılında Adana'daki Çukurova Üniversitesi'nin kurulmasıyla birlikte faaliyete geçti. Kulübün amacı, öğrencilerin spor yapmasını sağlamak, spora ilgi duyan öğrencilerin yeteneklerini geliştirmek ve üniversite içinde spor faaliyetlerini örgütlemekti.
1990'larda, Çukurova Üniversitesi Spor Kulübü, öğrencilerin spor yapabilecekleri modern bir spor tesisi olan Çukurova Üniversitesi Atatürk Spor Salonu'nu açtı. Bu tesis, kulübün faaliyetlerinin genişlemesine ve daha profesyonel bir düzeyde yürütülmesine olanak sağladı.
2000'li yılların başından itibaren, Çukurova Üniversitesi Spor Kulübü, hentbol, yüzme, jimnastik ve diğer birçok spor dalında da faaliyet göstermeye başladı. Kulüp, öğrencilerin spora olan ilgisini artırmak ve farklı spor dallarında rekabet etmelerini sağlamak için çalışmalar yürüttü.
2010'larda, Çukurova Üniversitesi Spor Kulübü, milli takımlara sporcu yetiştirme hedefi doğrultusunda da faaliyetler yürüttü. Kulüp, özellikle voleybol, basketbol ve atletizm gibi spor dallarında yetenekli öğrencileri keşfetmek ve onların gelişimine katkı sağlamak için çaba sarf etti.
Bugün, Çukurova Üniversitesi Spor Kulübü, öğrencilerin spora olan ilgisini artırmak, sağlıklı bir yaşam sürmelerine katkı sağlamak ve üniversite kimliğini yansıtmak için önemli bir rol oynamaktadır. Kulüp, Adana ve Türkiye'de düzenlenen çeşitli spor etkinliklerinde üniversiteyi temsil etmekte ve başarılı sonuçlar elde etmektedir.
Filistin Toprakları için Avrupa Birliği Polis Misyonu
Avrupa Birliği Polisi ve Filistin Toprakları için Hukukun Üstünlüğü Misyonu, resmi adı AB Filistin Polis Desteği Koordinasyon Ofisi (EUPOL COPPS), Filistin topraklarına yönelik bir Avrupa Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası (CSDP) misyonudur. Batı Şeria'da. İki devletli çözüme dayalı kapsamlı bir barış için çalışma bağlamında Filistin devletinin inşasını desteklemek için Avrupa Birliği'nin daha geniş çabalarının bir parçasıdır. AB'nin Filistin topraklarında yürüttüğü iki sivil misyondan biri, diğeri ise Avrupa Birliği Refah Sınır Yardım Misyonu (AB BAM Refah).
EUPOL COPPS'un genel merkezi Ramallah'dadır ve amacı Filistin himayesi altında polislik ve ceza adaleti alanlarında ve en iyi uluslararası standartlara uygun olarak gelecekteki bir Filistin Devleti'nin kurumlarını inşa etmede Filistin Yönetimine yardımcı olmaktır. AB'nin desteği, Filistin nüfusunun emniyet ve güvenliğini artırmayı ve hukukun üstünlüğünü güçlendirmede Filistin Yönetimi'nin iç gündemine hizmet etmeyi amaçlamaktadır. EUPOL COPPS, sorumluluk alanında AB'nin ve daha geniş uluslararası topluluğun sahadaki durumu iyileştirme ve pratik sonuçlar elde etme çabaları için kilit bir zemin görevi görür.
Kuruluş
EUPOL COPPS, Kasım 2005'te bir AB Konseyi kararının ardından kurulmuştur ve AB'nin AB Özel Temsilci ofisi bünyesinde Ocak 2005'te kurulan AB Filistin Polis Desteği Koordinasyon Ofisinin (EU COPPS) çalışmalarına dayanmaktadır.
Organizasyon yapısı
EUPOL COPPS, 69'u uluslararası, 45'i yerli olmak üzere 114 silahsız personelden oluşmaktadır. Personelin çoğu AB üye ülkelerinden ikincil kadrodan oluşmaktadır. EUPOL COPPS'un üç operasyonel ayağı vardır: Polis Danışmanlığı, Hukukun Üstünlüğü ve Program ve Değerlendirme Departmanı. Tüm bölümler, AB Üye Devletleri ve Kanada veya Norveç gibi AB'ye katkıda bulunan ülkelerden deneyimli polis memurları, yargıçlar ve uzmanlardan oluşmaktadır. Bölümler arasında yakın işbirliği, çeşitli tematik gruplar aracılığıyla gerçekleşir.
Şu anki Misyon Başkanı, halefi olan M. Rodolphe Mauget, Kenneth Deane, Henrik Malmquist ve Paul Robert Kernaghan'dır. İlk Misyon Başkanı Jonathan McIvor'du. Misyon Başkanı, AB Orta Doğu Barış Süreci Özel Temsilcisi aracılığıyla Ortak Dış ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisinden rehberlik alır.
Geller etkisi
Geller etkisi kişinin, metal nesneleri, dokunarak veya dokunmadan sözde paranormal olarak eğip bükmesi ve saatleri dokunmaksızın paranormal olarak durdurması veya hızlı çalıştırması fenomenine ve bu tür olaylarda söz konusu olan etkiye Parapsikoloji’de verilen addır. Kontrollü bilimsel deneylerle ispatlanmamıştır, dolayısıyla bilimsel gerçekliği yoktur.
Uri Geller’in önceleri paranormal olarak adlandırılmış, ancak artık birer illüzyondan ibaret olduğu anlaşılan bu yeteneğini ortaya koyduğu gösteriler, önce Cambridge Üniversitesi uzmanları ve Dr. Andrija Puharich tarafından, daha sonra Londra'daki Birbeck Koleji Fizik Bölümü'nde, Prof. John Hasted, Prof. David Bohm ve Prof. John Taylor tarafından incelenmiştir. Geller, bu incelemelerin hiçbirinde yeterli derecede kontrol uygulanmasına izin vermemiştir. Uri Geller’in yeteneklerini en fazla incelemiş olan araştırmacı, nörolog ve tıbbi aygıtlar uzmanı olan Dr.Andrija Puharich’tir.
Geller’in psişik yeteneğini göstermek üzere çeşitli ülkelerde çeşitli televizyon kanallarına çağrılması konunun popüler olmasını sağlamıştır. Gösterileri sırasında çekilen görüntülerin dikkatli incelenmesi ile yaptığı işin paranormal bir olay değil bir illüzyondan ibaret olduğu açıkça görülmüştür.
James Randi davası
Kendisi de eski bir illüzyonist olan James Randi, Uri Geller'in telekinezi, kaşık bükme ve benzeri şovlarını kendi de tekrarlayıp, nasıl yapıldığını açıkça göstererek Geller'in doğaüstü güçlerinin gerçekte illüzyon ve aldatmacalar olduğunu ortaya koymuş, Geller için "şarlatan" tanımlamasını kullanmıştır. Bu söz üzerine Uri Geller, James Randi'ye karşı tazminat davası açtı. 9 Aralık 1994'te sonuçlanan davayı James Randi kazandı. Mahkeme masrafları Uri Geller tarafından ödendi.
Verónica Boquete
Şubat 2015'ten beri kadın futbolunun gelişimi için UEFA elçisi ve 2017'den beri de İspanya'dan Juan Mata'nın liderliğindeki ve çocukların sosyal açıdan yeniden bütünleşmesi için mücadele eden bir girişim olan CommonGoal futbolcular topluluğunun bir parçasıdır.
Taşlısekban, Süloğlu
Taşlısekban, Edirne ilinin Süloğlu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında Seymen olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Edirne il merkezine 38 km, Süloğlu ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köy, Süloğlu'nun kuzeyinde ve numaralı Lalapaşa-Süloğlu il yolu kenarındadır.
Şansal Büyüka
Şansal Büyüka (d. Şansav Büyüka; 8 Ocak 1947, Sivas), Türk gazeteci, spor yazarı ve program sunucusu ve spor yorumcusu.
Hayatı
Şansal Büyüka, 8 Ocak 1947 tarihinde Sivas'ta dünyaya geldi. 1992 yılında Kanal 6'da program yapmaya başladı. 1993 yılında Kanal 6'dan ayrılıp Kanal D'ye geçti. 1994 yılında Kanal D'nin satılmasına rağmen hem Kanal D'de çalıştı hem de Hürriyet gazetesinde yazdı. 1996 yılında İlker Yasin'in gelmesiyle, Kanal D'den ve Hürriyet gazetesinden ayrılıp; Show TV, atv ve Cine5 TV kanallarının yanı sıra Sabah gazetesinde çalışmaya başladı. 1998 yılında atv'yi bıraktı. 1999 yılında Show TV'nin satılmasıyla Cine5'den ayrıldı. 2000 yılında Akşam gazetesinde yazdı. 2012 yılında ise Çukurova Grubu ile sözleşmeleri bitti. Halen Milliyet gazetesinde spor yazarı olarak çalışmaktadır. Türk televizyon tarihinde efsane olmuş "Maraton" ve "Televole" programlarına imza atmıştır.
27 Ekim 2019'da, 19 Ekim 1996'dan beri çalıştığı yayıncı kuruluş beIN SPORTS Türkiye'den ayrıldı.
Aktif olarak Milliyet gazetesinde köşe yazarlığı yapmaktadır.
La Fontaine (şarkı)
"La Fontaine", Murat Dalkılıç'ın ilk stüdyo albümü Merhaba'dan (2010) bir şarkı. 2009 yılında single olarak da satışa sunulmuştur. Soner Sarıkabadayı tarafından yazılıp bestelenmiştir. Türkçe Top 20'de iki numaraya yükselmiştir.
Durankaya, Şirvan
Durankaya, Siirt ilinin Şirvan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1916 yılı kayıtlarında Kürtçede "boğaz" anlamına gelen Gelî olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Siirt il merkezine 50 km, Şirvan ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Fox Entertainment Group
Fox Eğlence ve Film Şirketi bir 20th Century Fox şirketi olup, Fox Searchlight Pictures ve Fox Music, Inc gibi kuruluşları bünyesinde barındırır. 2000 yılından bu yana faaliyette olan bu şirketin Başkanı Thomas Rothman ve Genel Müdür yardımcısı ise Jim Gianopulos'dir.
Yitzhak Arad
Yitzhak Arad (önceki adı: Icchak Rudnicki; d. 11 Kasım 1926 – ö. 6 Mayıs 2021), İsrailli tarihçi, yazar ve IDF'de görevli tümgeneral.
Yaşamı
Arad, 11 Kasım 1926 tarihinde Švenčionys, İkinci Polonya Cumhuriyeti'nde doğdu. 1972-1993 yılları arasında Yad Vashem'in direktörlüğünü yaptı. Yazılı çalışmalarında Holokost tarihine odaklanmıştır.
Ölümü
Arad, 6 Mayıs 2021 tarihinde Tel Aviv, İsrail'de 94 yaşında öldü.
Şık Şık
"Şık Şık", Volga Tamöz, Grup Hepsi ve Murat Dalkılıç tarafından seslendirilen bir şarkı.
Solanum woodburyi
Solanum woodburyi, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Ahmet Turhan
Ahmet Turhan, (d. 1966, Yozgat, Türkiye), Türk bürokrat.
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1987 yılında mezun olmuştur. 1990 yılında Kaymakamlığa geçmiştir. Sırasıyla Keles, Hani, Tekkeköy, Midyat, Yahyalı, Çumra ve Develi Kaymakamlıklarında bulundu. İçişleri Bakanlığı'nın 10 Haziran 2009 tarihli 10030 numaralı yazısı ve Bakanlar Kurulunun 11 Haziran 2009 tarihli kararıyla Batman Valiliği görevine atanmış ve 3 Ağustos 2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan valiler kararnamesi ile Balıkesir Valisi olmuştur. 15 Eylül 2014 Valiler kararnamesi ile Merkez valisi olarak atanmıştır.
FETÖ/PDY soruşturması
Turhan, 15 Temmuz darbe girişimi sonrasında 20 Temmuz 2016 tarihinde İçişleri Bakanlığı tarafından açığa alındıktan sonra Olağanüstü hâl kapsamında çıkarılan 672 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca 1 Eylül 2016 tarihinde örgüt üyeliği iddiasıyla meslekten ihraç edildi. Örgüt üyeliği suçlamasıyla Ankara 13’nci Ağır Ceza Mahkemesi’nde yargılandığı davada, 8 Mart 2019 tarihinde delil yetersizliğinden beraat etti.
Gümüşler, Yenice
Gümüşler, Çanakkale ilinin Yenice ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1902 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Çanakkale il merkezine 110 km, Yenice ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.
Dereceli tabakalanma
Jeolojide, derecelendirilmiş bir yatak, yatağın bir tarafından diğerine tane veya talaş büyüklüğünde sistematik bir değişiklik ile karakterize edilir. En yaygın olarak tabanda giderek daha ince olanlara doğru derecelendirilen daha iri çökeltilerle normal derecelendirme biçimini alır. Normal olarak derecelendirilmiş yataklar genellikle, zaman geçtikçe taşıma enerjisinde (akış hızı) düşen çökelme ortamlarını temsil eder, ancak bu yataklar hızlı çökelme olayları sırasında da oluşabilir. Muhtemelen en iyi türbidit tabakalarında temsil edilirler; burada, önce ağır, kaba çökeltileri çökelten ani ve güçlü bir akıntıya işaret ettikleri, daha ince olanları, akım zayıfladıkça takip eder. Ayrıca karasal akarsu birikintilerinde de oluşabilirler.
Ters derecelendirmede yatak yukarı doğru kabalaşır. Bu tip derecelendirme nispeten nadirdir ancak tane akışı ve enkaz akışı ile çökeltilen tortuların karakteristiğidir. Aeolian süreçlerinde de gözlemlenir. Bu biriktirme işlemleri, granüller konveksiyon örnekleridir.
Dereceli Tabakalanma
Dereceli tabakalama, taşlanmış yatay bir düzlemde partiküllerin partikül boyutuna ve şekline göre sınıflandırılmasıdır. Terim, jeolojik bir profilin nasıl oluştuğuna dair bir açıklamadır. Yanal bir düzlemde tabakalaşma, farklı boyuttaki malzemelerin aktif olarak biriktirilmesinin fiziksel sonucudur. Bu malzemelerin kapalı bir sistemde aşağı doğru hareketindeki yoğunluk ve yerçekimi kuvvetleri, döküntülerin boyuta göre çökellerin ayrılmasına neden olur. Böylece, üstte daha ince, daha yüksek gözenekli klastlar oluşur. Daha yoğun, daha az gözenekli klastlar, normal derecelendirme olarak adlandırılan altta konsolide edilir. (Ters derecelendirilmiş yataklar, altta daha küçük klastlar olmak üzere üstte büyük klastlardan oluşur.) Yatak malzemesinin dereceleri, içinde parçacıkların çökeldiği ortamın viskozitesine kıyasla katı bileşenlerin çökelmesi ile belirlenir. Steno'nun Orijinal Yataylık İlkesi, kaya katmanlarının, belirlenmiş bir zaman ölçeği ve derinliği üzerinde yatay katmanlar halinde oluştuğunu açıklar. Nicholas Steno, fosillerin kaya katmanlarında (tabakalar) korunduğunu fark ettikten sonra hipotezini ilk kez 1669'da yayınladı.
Oluşumu
Malzemelerin tabakalı katmanlara yerleşmesi periyotlar halinde olur. Zamanla malzemelerin çökelmesindeki değişikliklerle birlikte tekrarlanan çökelme olayları olmaktadır. Kademeli yatakların kalınlığı 1 milimetreden birkaç metreye kadar değişir. Katmanların oluştuğu belirli bir zaman sınırı yoktur. Yatak formu içindeki malzemelerin boyut ve şeklinin tekdüzeliği, mevcut veya önceden yatay bir düzlemde mevcut olmalıdır.
Tortul Dereceli Yataklama
Zamanla taşıma enerjisinde azalma olan rüzgarlı veya akışkan çökelme ortamlarında, yataklama malzemesi normal derecelendirme ölçeğine göre daha homojen bir şekilde sınıflandırılır. Su veya hava yavaşladıkça bulanıklık azalır. Detritusun askıdaki yükü daha sonra çökelir. Hızlı hareket zamanlarında, yataklama, biriktirme yüzeyinde zayıf bir şekilde sınıflandırılabilir ve bu nedenle, malzemenin hızlı hareketi nedeniyle normal olarak derecelendirilmez. Eğimleri azalan geniş kanallarda, yavaş hareket eden su, geniş bir alan üzerinde büyük miktarlarda kalıntı taşıyabilir. Böylece, enerji akımı akışlarının daha az sınırlandığı geniş alanlarda eğimi azalmış noktalarda dereceli yataklar oluşur. Enerji dağılır ve azalır. Bulanık çökeltiler, katmanlar halinde uyumlu boyutlarda ve şekillerde çökelir.
Ortamdaki akımlar veya fiziksel deformasyondaki değişiklikler, derecelendirilmiş bir yatağın üstünde veya altında uyumsuzluklarla bir çökelme yüzeyinin veya litolojik dizinin gözlemlenmesi ve izlenmesi üzerine belirlenebilir. Detrital tortul dereceli yataklar, erozyon, çökelme ve ayrışma kuvvetlerinden oluşur. Kırıntılı malzemelerden oluşan dereceli yataklar genellikle kum ve kilden oluşur. Taşlaşmadan sonra, detritik tortulardan, silt taşı ve kumtaşı oluşur.
Kırıntılı Tabakalaşma
Kırıntılı oluşumlar, silisli deniz organizması çürümesi ve diyajenezden oluşan biyokimyasal çörtü gibi organik kaynaklardandır. Bataklıklarda veya bataklıklarda çürüyen bitki maddelerinden ana materyalin organik tortulaşması da kademeli bir yatak kompleksi ile sonuçlanabilir. Bu aktivite binlerce yıl sonra turba veya kömür oluşumuna yol açar. Kireçtaşı, köken olarak% 95'ten fazla biyojeniktir. Deniz organizmalarının karbonat fosillerinin birikmesinden yapılmıştır. Çift kabuklular, karidesler ve sürüngenler gibi hayvanların neden olduğu biyolojik erozyon, deniz alt tabakasını değiştirerek, yiyecek aramak için yatak malzemesinin elenmesi nedeniyle katmanlı yatak düzlemlerine neden olur. Organik kırıntılı tabakalar, şist ve yağlı şist haline gelebilir veya milyonlarca yıl baskı altında olabilir.
Luis Nery Caballero
Luis Nery Caballero (d. 22 Nisan 1990), Paraguaylı futbolcudur. Liga MX ekiplerinden Atlas'ta oynuyor.
Ertuğrul Seçme
Ertuğrul Seçme (d. 7 Kasım 1965, Ankara), Türk futbol antrenörü.
1999'dan 2017'ye kadar Kayserispor'da altyapı sorumlusu olarak çalışan Seçme, teknik direktör Domingos Paciência ile yolların ayrılmasının ardından geçici olarak takımın başına getirildi ve uzun süre galibiyet alamayan takımıyla galibiyet aldı. Sonraki maçı da kazanan Seçme, bir sonraki maçta ise Galatasaray'ı Türk Telekom Arena'da 1-0'lık skor ile yenen takımın teknik direktörüydü. 2017-2018 sezonu öncesinde 3. Lig'e düşen Kayseri Erciyesspor'un teknik direktörü oldu.
Osmanlı saray mutfağı
Osmanlı saray mutfağı ya da matbah-ı âmire, Osmanlı İmparatorluğu'nda saray mutfağına verilen isimdir.
Saray Mutfağı
Fatih Sultan Mehmed tarafından 1475-1478 yıllarında yaptırılan Topkapı Sarayı'nın mutfak bölümü 5250 Metrekarelik bir alanı kapsar. Yemeklerin pişirildiği bölümler dışında - kiler, - aşçı ve yamakların koğuşları, - bir çeşme, - bir cami - bir hamam bulunur.
8 bölümden oluşan mutfakta her bölümün ayrı ocağı, ayrı fırını ve farklı uzmanlık alanları olan aşçı ve yamakları bulunur. 16. yüzyılda Saray mutfağında, hamurcular, simitçiler, pilavcılar, kebapçılar, kuşhaneciler, sebzeciler ve tatlıcılardan oluşan 60 kişilik aşçılar grubu ve 200 yamak çalışırdı. Başlarında ise üst rütbeli bir görevli olarak Aşçıbaşı yer alırdı.
Matbah-ı Amire mutfaklarla birlikte içinde sebzehane, kiler, kasap işletmesi gibi birçok kuruluşu barındırırdı. Saray mutfakları ikisi helvahane mutfağı ait olmak üzere 10 gözden oluşuyordu. Padişahtan en aşağı saray görevlisine kadar herkesin yemekleri bu mutfaklarda pişerdi. Bütün bu mutfaklar, sarayın Birun kısmında ikinci avlunun sağ tarafında inşa edilmişti. Padişah ayrıca Enderun kısmında bulunan ve usta aşçıların hizmet ettiği Kuşhane ismi verilen özel mutfaktan da yararlanıyordu.
Mutfak hizmetleri
Topkapı Sarayında Kubbealtı Vezirleri ve Harem halkı için yapılan yemekler Has Mutfakta, padişaha özel yemekler ise Kuşhane Mutfağında, haremin üst seviyeli kadınlarına Valide Sultan Mutfağında, Harem ağalarına Kızlarağası Mutfağında, Kapı Ağaları ve Divan memurlarına ayrı bir mutfakta, Hazinedar başı ve maiyetine, Kilercibaşı ve maiyetine, Saray ağası ve maiyetine ayrı ayrı mutfaklarda yemek pişiriliyordu. Günde yaklaşık olarak 4000 kişiye yemek hazırlayan, özel günlerde 10.000 yeniçeriye çorba-pilav-zerde pişiren bu hizmetlerin sayısı zaman zaman değişmesine rağmen 18. yüzyılda 500 kadardı. Bunlara ek olarak 400 kadar Helvacı tatlı yiyecekler (helva, macun, şerbet vb.) hazırlardı.
Aynı zamanda bir eczane olan saray mutfağında hekimler tarafından ihtiyaç duyulan ilaçlar yapılır, padişaha pişirilen yemekler ise kuşhane mutfağında hazırlanırdı. Padişaha gidecek yemekleri hazırlayan aşçılar ise Zülüflü Baltacılar içerisindeki güvenilir kişilerden seçilen aşçı ve helvacı ile birlikte bunlara bağlı kalfalardan oluşmaktaydı. Hazırlanmasında özel maharet isteyen yemekler tek kişilik tencerelerde pişirilir, Padişah sefere çıkarsa kuşhane mutfağı görevlileri de beraberinde giderlerdi.
Has mutfak
Osmanlı saray mutfağında İkinci önemli mutfak olan “Has mutfak" matbah-ı amireden bağımsız olarak çalışan mutfaklardan ikincisidir. Başlıca hizmet ettiği kişilerden bahsedecek olursak Valide Sultan, şehzadeler ve harem halkından nüfus sahibi olan ailelerdir. Osmanlı sarayı Mutfak Hizmetlerinde Divan Vezirleri ve Harem halkı için de yapılan yemekler Has Mutfakta pişirilirdi.
Üstüdan-ı Matbah-ı Has
Osmanlı Mutfak tarihinde saray mutfağındaki mutfak bölümlerindeki deneyimli aşçıların en bilgilisi ve en yetkilisine verilen isimdir.
Osmanlı'da "has" en iyisi anlamına gelmekle birlikte, çoğunlukta padişaha ait, padişahın hizmetinde olan "kişi" ya da "alan" anlamına gelir. Örnek olarak has bahçe, has gelir, [http://www.turkish-cuisine.org/print.php?id=181&link=http://www.turkish-cuisine.org/historical-development-1/ottoman-period-176/phases-of-turkish-cuisine-ottoman-cuisine-181.html#:~:text=%C4%B0kinci%20mutfak%20%E2%80%9CHas%E2%80%9D%20mutfak%20olup,(Ongun%201982%3A139). has mutfak], has oda gibi padişaha ait olanlar için kullanılır. Has altın, has gümüş olarak dikkate aldığımızda bir nesnenin özü ve en değerlisi anlamında kullanılmıştır. Matbah (Matbah-ı Âmire) kelimesi ise yemek pişirilen yer yani mutfak anlamındadır.
Buradan yola çıkarak "Üstüdan-ı Matbah-ı Has" teriminin anlamı "Osmanlı mutfak teşkilatındaki ustaların en iyisi", en bilgilisi, tüm mutfak bölümleri ve mutfak hizmetlerinde bilgi ve deneyim sahibi olan kişi anlamında kullanılmıştır.
Aşçıbaşı
Osmanlı saray mutfağında aşçıbaşı; ait olduğu mutfakta yetkili ve bilgili olan kişidir. Osmanlı saray mutfağı teşkilatında bulunan mutfak bölümleri (Has Mutfak, Kuşhane Mutfağı, Valide Sultan Mutfağı,  Kızlarağası Mutfağı) arasında her mutfağın bir aşçıbaşı' sı vardır. Bu mutfak bölümleri çalışanları arasında; aşçılar, ocak aşçısı, kebap aşçısı, tatlıcı, hamurcu, helvacı, pilavcı, balıkçı ve hekimlerin verdiği reçete yemeklerini hazırlayan perhizci gibi aşçılar çalışmaktadır.
Osmanlı Saray mutfağı teşkilatında Üstüdan-ı Matbah-ı Has, matbah-ı amire emini ve gerektiğinde Kilercibaşı' na karşı sorumludur. Günümüzde Profesyonel mutfaklarda ise aşçıbaşının görevleri daha detaylı ve farklıdır.
Sofra hizmetleri
Harem'de sofra hizmetlerine çeşnigir usta denilen harem kıdemlilerinden bir kadın bakardı. Peşkircibaşı ise kıdemli kilercilerden seçilirdi. Peşkirleri muhafaza eden kişi Peşkir Gulamı idi. Sultan II. Abdülhamid'e sofrada yalnız Kilercibaşı hizmet ederdi. Padişaha en yakın olanlar ise Hasodalılardı. Padişah [Has Oda]]'da veya teras ve bahçelerde yalnız başına yemek yer, yemek için kaşık ve parmaklarını kullanır daha sonra ellerini sabunla yıkardı. Yemek sonrası ve öncesi padişahın ellerini yıkamak için İbrik Gulamı ve İbriktar görevlendirilmişti. Butün bu görevler Enderun ağaları tarafından gerçekleştirilirdi. Her birinin terfi edeceği görevler belliydi.
Helvacılar
Sarayın helva, macun, hoşaf gibi tatlıları helvahanede yapılır, burada çalışanlara Helvacıyan-ı Hassa denilirdi. Başarılı olanları Helvacıbaşı Çaşnigirbaşı veya Hoşafçıbaşı olurdu. Ocak, 18. yüzyılda 6 usta ve 100'ü aşkın şagirtten oluşuyordu. Topkapı Sarayında mutfaklara bitişik ayrı bir helvahane bulunur. Yapılan macunların bazıları aynı zamanda bazı hastalıklara ve zayıf bünyelilere iyi geldiğinden bunlar hekimbaşı denetiminde yapılırdı. Bu ocakta yılda bir kere ot gecesi denilen gecede yapılan özel macun bütün saray eşrafına ayrı ayrı gönderilir, aynı gece ocak ahalisi bayram yaparak eğlenirdi.
Diğer bölümler
Saray ekmekçilerine Habbazin-i Hassa denilirdi. Ekmekçibaşının yönetiminde çalışırlar ve hamurcu, pişirici ve elekçilerden oluşurlardı. Fodlacılar (Pideciler) ayrıydı.
Bunlardan ayrıca kasaplar, yoğurtçu ve sütçüler, sebzeciler, tavukçular, simitçiler, buzcu ve karcılar, kalaycı, mumcu, buğday döğücüler (Kendüm küban), sakalar ve yedi bölük halinde çalışan kilerciler vardı. Hepsi enderunda bulunan kilercibaşına bağlı çalışırlardı.
Sarayda mutfak işlerine bakan memura Hâcegân rütbesinde olur ve Matbah-ı Amire Emini adı verilirdi. Kilercibaşının denetiminde olan Matbah-ı Âmire Emini, mutfak ihtiyâçlarını karşılayan, masraf ve gider defterlerini tutan ve mali açıdan baş muhâsebeye karşı sorumlu bulunan kişiydi.