cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zug (kanton)
Zug, İsviçre'nin kantonlarından biridir. Başkenti Zug'dur.
Belediyeler
Kantonda on bir belediye vardır.
Chirodropus
Chirodropus, Chirodropidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Tripedalia
Tripedalia, Carybdeidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Roma zaferi
Roma zaferi, Roma güçlerini devletin hizmetinde zafere götüren bir askeri komutanın veya orijinal ve geleneksel olarak başarıyla tamamlanan bir askeri komutanın başarısını halka açıklamak ve kutlamak için düzenlenen Antik Roma'nın bir sivil töreni ve dini ayin idi.
Zafer gününde, general bir defne tacı ve tamamen mor, altın işlemeli toga ("boyalı" toga), onu neredeyse ilahi veya kral gibi tanımlayan regalia giyerdi. Ordusu, tutsakları ve savaşının ganimetleri ile dört atlı bir arabada, Roma sokaklarında silahsız bir geçit töreni yapardı. Capitol Tepesi'ndeki tapınağında, Jüpiter'e fedakarlık ve zaferinin nişanlarını sunarlardı.
Östergötland
Östergötland, (İsveç'in Götaland bölgesinde yer alan bir bölgedir. Şehrin toplam nüfusu 428.579'dur. Sınırında Småland, Västergötland, Närke, Södermanland ve Baltık Denizi bulunur.
Kasabalar
Bölgede bulunan kasabalar:
Tamoya
Tamoya, Carybdeidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Carybdea
Carybdea, Carybdeidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
The Dismemberment Plan
The Dismemberment Plan 1 Ocak 1993 yılında Amerika Birleşik Devletlerinde kurulan bir Indie rock grubudur. Ayrıca D-Plan ya da The Plan olarak da bilinmektedir. Grup üyeleri Eric Axelson (bass), Jason Caddell (gitar), Joe Easley (davul), ve Travis Morrison (vokal ve gitar)'dir. Axelson, Caddell, Morrison ve orijinal davulcu Steve Cummings grubu lise yıllarında iken kurmuştur.Grup çıkış albümleri ! yayınladıktan sonra Steve gruptan ayrıldı ve yerine Easley geldi.
The Dismemberment Plan 2003 yılında dördüncü albümlerini yayınladıktan sonra dağıldı. Sonrasında grup 2011 yılında tekrar bir araya gelerek Japonya ve Amerika turu düzenlediler.Geri dönüş albümleri Uncanney Valley, 15 Ekim 2013 tarihinde yayınlandı.
Afganistan Kürtleri
Afganistan Kürtleri, Afganistan'da Kürt kökenli bir etnik gruptur. Birçok kez Afganistan'da bulundular.
Tarih
Afganistan'daki Kürtler, Moğol istilası kadar erken bir tarihte, Kürtler bugünkü Afganistan'da Moğollarla savaşmak için kuzeybatı İran'dan alındığında geldi; Türkmen ve Özbek göçebelerle savaşmak için topraklarından alınan Horasan Kürtleri ile aynı sebep. Kürtler farklı zamanlarda Afganistan'a gelmişler ve orada yaşamışlardır. Afganistan'a yönelik bir başka büyük Kürt göçü dalgası, Afşar hanedanlığı döneminde İran Kürdistanı'ndan daha büyük Horasan'a göçlerinin devam etmesiydi. Nader Shah'ın ordusunu iki ana grup oluşturdu. Birincisi, savaş ve muharebeden sorumlu Şahseven Türkleri, ikincisi ise Nadir'in ordusuna yedek olarak hizmet eden bir Kürt grubuydu. Afgan Kürtlerinin çoğunluğu Moğollarla savaşmak için getirilen Kürtlerin torunları veya Afganistan'a göç eden Kürtlerin torunları veya Nadir Şah'a sadık Kürtlerin torunları olsa da, 1980'lerde önemli sayıda İslamcı Kürt, Sovyetlere karşı savaşmak için Afganistan'a geldi. Bugün Afgan Kürtleri çoğunlukla asimile edilmiş, ancak Kürt olduklarını kabul ediyorlar, çoğu anadili olarak Dari konuşuyor ve aralarında Kürtçe konuşan çok az kişi var. Pek çok Afgan Kürt şehirlere yerleşirken, birçoğu hala göçebe yaşam tarzını sürdürüyor, Afganistan dağlarında keçi ve koyunlarla yaşıyor. Sünni İslam'ı takip ediyorlar ve çoğunlukla Herat, Ghazni, Mezar-ı Şerif ve Kabil şehirlerinde yaşıyorlar. Nüfusları yaklaşık 200.000 kişidir.
Maniitsoq
Maniitsoq, diğer adıyla Sukkertopen, Grönland'ın Qeqqata bölgesinde bulunan bir kasabadır. Grönland'da var olan 6. en büyük yerleşim yeridir. 2020 yılında 2534 olarak ölçülmüş nüfusu her yıl azalış göstermektedir.
Endüstri
Maniitsoq geçiminin büyük kısmını balıkçılık veya yerel satıcılık gibi işlerden kazanmakta olup büyük bir endüstri söz konusu değildir. 2008 yılından beri bölgede 600 çalışandan (Grönland nüfusunun %1'inden fazlası) oluşacak bir Alüminyum Eritme tesisi yapılmak istenmiş olup hiçbir zaman hayata geçirilememiştir.
Nüfus
Yakınlarındaki diğer şehirler gibi Maniitsoq genel olarak nüfusunu kaybetmektedir. Kasaba 1990'dan bu yana nüfusunun %15'ini kaybetmiştir. Kasaba'nın bulunduğu Qeqqata bölgesindeki şehirlerden sadece Sismiut ve Kangerlussuag son 20 yıldır nüfusunu tutabilmiştir. Bölgedeki insanlar Dünya'dan izole olmayan, daha büyük yerleşim yerlerine (Nuuk, Danimarka) göç etmeyi tercih etmektedir.
Parthenope Cumhuriyeti
Parthenope Cumhuriyeti (İtalyanca: Repubblica Partenopea, Fransızca: République Parthénopéenne) ya da Napoli Cumhuriyeti, Napoli Krallığı içinde yer alan ve Birinci Fransız Cumhuriyeti tarafından desteklenen kısa ömürlü, yarı özerk bir cumhuriyetti. Cumhuriyet, Fransız Devrim Savaşları sırasında, Kral IV. Ferdinand'ın Fransız birliklerinin şehre girmesinden önce kaçması sonucunda ortaya çıktı. Kral IV. Ferdinand, bir İngiliz gemisiyle kaçtı. Fransız komutan General Championnet komutasındaki Fransız birlikleri tarafından ilan edilev Cumhuriyet, 21 Ocak'tan Ferdinand'ın monarşik otoriteyi yeniden kurmak ve cumhuriyetçi faaliyetleri zorla bastırmak için Napoli'ye girdiği 13 Haziran 1799'a kadar varlığını sürdü.
Etimoloji
Parthenope Cumhuriyeti, adını şu anda Napoli şehrinin bir parçası olan eski bir Yunan yerleşim yeri olan Parthenope'den almıştır. Yunan yerleşimin adı da Neapolis'te kutlanan efsanevi bir deniz kızı olan Parthenope'den gelir.
Cumhuriyetin Kökenleri
Fransız Devrimi'nin patlak vermesi üzerine Napoli Kralı IV. Ferdinand ve Kraliçe Maria Carolina ilk başta reforma aktif olarak karşı çıkmadılar; ancak Fransız monarşisinin düşüşünden sonra ona şiddetle karşı çıktılar ve 1793'te Fransa'ya karşı ilk koalisyona katıldılar ve Fransız sempatisi olduğundan şüphelenilen herkese karşı şiddetli zulümler başlattılar. Ancak cumhuriyetçilik, özellikle aristokrasi arasında zemin kazandı.
Eczacı Carlo Lauberg'den ilham alan Jakobenliğin yayılmasıyla, 1793'te Napoli Yurtseverler Derneği doğdu, devrimci gizli bir topluluk kısa süre sonra iki fraksiyona bölündü: anayasal monarşi (LOMO (Özgürlük ya da Ölüm)) destekçisi ve bir diğer demokratik cumhuriyet (ROMO (Cumhuriyet ya da Ölüm)) destekçileri. Bu ilk örgütlenmeleri ilk tutuklamaları (52) ve ilk ölüm cezaları (8) takip etti.
1796'da General Napolyon Bonapart liderliğindeki Fransız birlikleri İtalya'da önemli başarılar elde etmeye başladı; Napoli orduları, yaklaşık 30.000 asker daha fazla güce sahip olmasına rağmen, Fransızlara karşı tutunamadı. Takip eden iki yıl içinde Fransızlar İtalya'da yayılmaya devam etti; birbiri ardına Fransız yanlısı ve Jakoben Ligurya Cumhuriyeti, Cisalpin Cumhuriyeti ve Roma Cumhuriyeti gibi kardeş cumhuriyetler ilan edildi. Bu arada General Bonapart, Mısır'da sefere çıkmak için İtalya'dan ayrıldı.
küçükresim|General Championnet'in Fransız ordusu 23 Ocak 1799'da [[Napoli'ye girdi.]] küçükresim|General Jean Étienne Championnet, [[Napoli Krallığı'nın fatihi]] küçükresim|1799'da Sant'Elmo'nun ele geçirilmesi
1796'da Fransa ile barış sağlanmıştı. Ancak 1798'de Napolyon'un Mısır'da yokluğunda ve Horatio Nelson'ın Nil Muharebesi'ndeki zaferinden sonra Maria Carolina, Ferdinand'ı Fransa ile bir kez daha savaşa girmeye teşvik etti. Nelson, Eylül 1798'de coşkuyla karşılandığı Napoli'ye geldi. Napoli ordusu, Avusturyalı general Karl Mack'in komutası altında alelacele 70.000 kişiyi askere çağırdı. 29 Kasım'da bu ordu, Papalık otoritesini yeniden kurmak isteyen Fransızlar tarafından tahliye edilen Roma'ya girdi. Ancak, ani bir Fransız karşı saldırısından sonra, birlikleri geri çekilmek zorunda kaldı ve sonunda bozguna uğradı. Çağdaş bir hicivci, Kral'ın Roma'yı fethetmesi hakkında şunları söyledi: "Geldi, gördü, kaçtı".
Kral aceleyle Napoli'ye döndü. Lazzaroni (halkın en alt sınıfı) Bourbon Hanedanına bağlı ve onu savunmaya hazır olmasına rağmen, Nelson'ın HMS Vanguard'ına bindi ve sarayıyla birlikte panik içinde Palermo'ya kaçtı.
En çılgın kafa karışıklığı kaosa sebep oldu. Lazzaroni, cumhuriyetçi olduğundan şüphe duyulan çok sayıda kişiyi katlederken, kendilerini Kralları tarafından terk edilmiş bulan soylular ve eğitimli sınıflar, anarşiden kaçınmak için Fransız himayesi altında bir cumhuriyet tasarlamaya başladılar. 12 Ocak 1799'da Pignatelli, Sparanise'de Fransız general Jean Étienne Championnet'e teslim oldu. Pignatelli ayrıca 16 Ocak 1799'da Palermo'ya kaçtı.
Fransızlara teslim olunduğu haberi Napoli ve vilayetlere ulaştığında lazzaroni sınıfı ayaklandı. Silahsız ve disiplinsiz olmalarına rağmen düşmana umutsuz bir cesaretle direndiler. Bu arada Napoli'nin Jakoben ve Cumhuriyetçi kanatları da ayaklanınca ve iç savaş çıktı. 20 Ocak 1799'da General Championnet komutasındaki Cumhuriyetçiler Castel Sant'Elmo kalesini fethettiler ve ertesi gün Fransızlar şehre girdi. Kayıplar 8.000 Napolili ve 1.000 Fransızdı.
Cumhuriyet
21 veya 23 Ocak 1799'da Parthenope Cumhuriyeti ilan edildi. İsim, gelecekteki Napoli şehrinin bulunduğu yerde eski bir Yunan kolonisi olan Parthenope'ye atıfta bulunuyordu. Cumhuriyet yalnızca Fransız Ordusunun gücü nedeniyle var oldu. Cumhuriyetin liderleri, Cassano Irpino Prensi Gennaro Serra gibi kültürlü, yüksek karakterli ve doğuştan insanlardı, ancak bu insanlar toplumlardan kopuk insanlardı ve kendi ülkelerinin alt sınıfları hakkında çok az şey biliyorlardı. Yeni hükûmet, Championnet'in para talepleri nedeniyle kısa süre sonra kendisini mali zorluklar içinde buldu; bir ordu örgütleyemedi (ve bu nedenle Fransız korumasına bağımlıydı) ve devleti "demokratikleştirme" girişimlerinde çok az başarı elde etti.
Bu arada, Palermo'dan etkili bir piskopos olan Kardinal Fabrizio Ruffo bir karşı devrim örgütlemesi için Calabria'ya gönderildi. "Kutsal İnancın Hıristiyan ordusu" (Esercito Cristiano della Santa Fede) ile beklentilerin ötesinde başarılı oldu. Bir İngiliz filosu Napoli'ye yaklaştı ve Procida adasını işgal etti, ancak Bourbon donanmasında eski bir subay olan Francesco Caracciolo komutasındaki Cumhuriyet filosuyla birkaç çatışmadan sonra, Palermo'ya geri çağrıldı.
Amiral Ushakov komutasındaki Rus ve Türk gemilerinin desteklediği Ruffo, şimdi başkente yürüdü ve burada, Méjean komutasındaki küçük bir kuvvet dışında Fransızlar geri çekildi. Dağınık Cumhuriyetçi müfrezeler yenildi ve 13 Haziran 1799'da Ruffo ve birlikleri Napoli'ye ulaştı. Ruffo, Ponte della Maddalena'daki çaresiz bir savaşın ardından şehre girdi. Haftalarca lazzaroni sınıfı yağmalamaya ve katliama devam etti ve Ruffo istese de onları dizginleyemedi. Bununla birlikte, Castel Sant'Elmo'daki Fransızlar ve Castel Nuovo ve Castel dell'Ovo'daki Cumhuriyetçilerce kontrol ediliyordu. Ruffo, olası Fransız-İspanyol filosunun her an gelmesinden endişe ettiği için Kraliçe'nin isyancılarla anlaşma yapmama emrini çiğneyerek kalelerin boşaltılması için Cumhuriyetçilerle müzakereler yürütmeye başladı. Kısa süren müzakereden sonra, taraflar bir ateşkes imzaladılar ve kalelerin boşaltılacağı, rehinelerin serbest bırakılacağı ve garnizonların silahsızlandırılarak Napoli'de kalmaları veya Toulon'a yelken açmaları üzerinde anlaştılar. Teslimiyet, Ruffo ile İngiliz, Rus ve Türk subayların yanı sıra Cumhuriyetçiler adına Fransız komutan tarafından imzalandı.
Gemiler Toulon'a yolculuk için hazırlanırken, kalelerdeki tüm rehineler kurtarıldı; ancak 24 Haziran 1799'da Nelson filosuyla geldi ve teslimiyeti duyunca antlaşmaya uymayı reddetti. Fransızları ilgilendirdiği sürece antlaşmayı tanımayacağını belirtiyordu. Kardinal Ruffo ise öfkeyle, anlaşmanın sadece kendisi tarafından değil, Rus ve Türk komutanlar ve İngiliz yüzbaşı Edward Foote tarafından da imzalandığını, bu nedenle saygı duyması gerektiğini ve eğer Amiral Nelson'ın antlaşmaya uymaması halinde kaleleri ele geçirmesine yardım etmeyeceğini belirtti.
Yüzbaşı Bell ve Troubridge, Nelson'a 26 Haziran 1799'da Cumhuriyetçilerin gemiye bindirilmesine karşı çıkma yetkisine sahip olduğunu belirtmesine karşın Nelson tavrını değiştirdi. Bunun üzerine cumhuriyetçiler kendileri için hazırlanan gemilere bindiler. Ancak 28 Haziran'da Nelson fikrini değiştirdi ce birçok Cumhuriyetçiyi tutukladı. Napoli'den kaçmaya çalışırken yakalanan Caracciolo, amiralin amiral gemisinde Nelson'ın himayesinde Kraliyetçi subaylardan oluşan bir askeri mahkeme tarafından yargılandı, ölüme mahkum edildi. Jakobenlerin son kalesi Pescara 30 Haziran'da teslim oldu.
Sonrası
küçükresim|Napoli'ye döndükten sonra IV. Ferdinand, Basilica del Carmine'de gömülü olan Masaniello'nun kalıntılarını dağıttı. Masaniello, Cumhuriyetçiler tarafından bir sembol olarak benimsenmişti. 10 Temmuz 1799'da Kral Ferdinand, Napoli Krallığı'na bağlı bir firkateyn olan Sirena ile Napoli Körfezi'ne girdi. O öğleden sonra saat dörtte, önümüzdeki dört hafta boyunca karargahı olacak olan İngiliz Foudroyant'a gitti.
8.000 kadar siyasi mahkumdan 99'u idam edildi; bilim adamı Domenico Cirillo; Luisa Sanfelice; cumhuriyetin savaş bakanı Gabriele Manthoné; Castel dell'Ovo'nun savunucusu Massa; ihanetle esir düşen Pescara'nın savunucusu Ettore Carafa; ve cumhuriyetçi hükûmetin gazetesi il Monitore Napoletano'nun editörü ve devrimciye dönüşen saray şairi Eleonora Fonseca Pimentel. 500'den fazla kişi hapsedildi (222 ömür boyu), 288 kişi sınır dışı edildi ve 67 kişi sürgüne gönderildi. Bunun paralelinde sansür ve tüm siyasi hareketlere yönelik baskı uygulandı.
1801'de, Cisalpin Cumhuriyeti'ne ulaşmaya çalışan Napoli Krallığı ordusu generali Kont Ruggero di Damas, 14 Ocak'ta (diğer kaynaklara göre 13 veya 16) Siena savaşında Miollis ve Pino tarafından yönetilen Fransızlara yenildiler ve ardından 18 Ocak'ta Foligno ateşkesi geldi. Şubat 1801'ta imzalanan Foligno ateşkesi, Fransa adında komutan Joachim Murat imzalanırken, Napoli adına Damas tarafından imzalandı. Ateşkesi Fransa'nın Napoli Krallığı üzerinde hakimiyeti resmen onaylayan Floransa barışı izledi. Bu, Fransız monarşisinin ve Napolyon birliklerinin Napoli'de yaklaşık on yıl boyunca bulunmasını ifade ediyordu.
Virgularia
Virgularia, Virgulariidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
1974 FA Charity Shield
1974 FA Charity Shield, İngiltere'de futbolun yönetim organı olan Futbol Federasyonu (FA) tarafından desteklenen hayır kurumlarına para toplamak amacıyla düzenlenen yıllık futbol yarışması Charity Shield'in 52. organizasyonudur.
Maç 10 Ağustos 1974'te, 1973-74 Football League First Division şampiyonu Leeds United ile 1973-74 FA Cup kazananı Liverpool arasında, Londra'daki Wembley Stadyumu'nda oynandı. Maç 1-1 eşitlikle tamamlandı. Penaltı vuruşlarının sonucunda Liverpool maçı 6-5 kazandı.
Kaynakça
Özel
Genel
1989 Dünya Halter Şampiyonası
1989 Dünya Halter Şampiyonası, 16-23 Eylül 1989 tarihleri arasında Yunanistan'ın Atina kentinde erkekler yarışmaları, 24-26 Kasım 1989 tarihleri arasında Birleşik Krallık'ın Manchester kentinde ise kadınlar yarışaları düzenlendi. Etkinliğe Dünya Halter Birliği'ne bağlı 37 ulusal federasyondan 353 halterci (220 erkek ve 133 kadın) katıldı. Erkeklerde 62.incisi ve Kadınlarda 3.üncüsü düzenlenmiştir.
Madalya tablosu
Büyük (Toplam sonuç) madalyalara göre sıralama
Tüm madalyaların sıralaması: Büyük (Toplam sonuç) ve Küçük (Koparma ve Silkme)
Balticina
Balticina, Virgulariidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Kutluk Bilge Kağan
Kutluk Bilge Kağan veya Gök Kağan, Ur Çor Kağan'ın ölümünden sonra Uygur Kağanlığı tahtına geçen Uygur hükümdarıdır. Liyakatli yönetimi nedeniyle kendisinden Karabalsagun Yazıtı'nda Kök Kağan (Gök Kağan) olarak bahsedilmektedir. Genç yaşta ölen Ur Çor, kendisinden sonra bir taht varisi bırakmadığı için, ülke içerisinde yaşanan karışıklık sonucunda Ediz uruğundan bir tudun olan olan Kutluk Bilge, Uygur tahtına oturmayı başarmıştır. Ancak Çin kaynaklarındaki bu bilgi, Karabalsagun Yazıtı'nda doğrulanmamakta ve Kutluk'un bir tigin olduğu söylenmektedir. Aynı zamanda bu yazıtta, Kutluk'un tahta geçiş nedeni; o dönemdeki devlet adamlarının içerisindeki en yaşlı ve liyakatli tudun olmasına bağlanmaktadır. Buna göre, Türk Toyu'nun kararıyla tahta çıkan Kutluk, Uygurların toy seçimiyle iş başına gelen ilk kağanıdır.
Kağanlığı
Karabalsagun Yazıtı'ndaki bilgilere göre, Kutluk Bilge döneminde Uygur Kağanlığı liyakatli yönetim sayesinde güçlenmiş, Uygurlara karşı büyük bir tehlike arz eden Kırgız kağanı ortadan kaldırılmıştır. Yazıta göre, Kutluk bilge ve cesur bir kişidir. Daha önceki dönemlerde Tibetlilere ve Karluklara kaybedilen, Beş-Balık bölgesinin önemli bir bölümü geri alınmıştır. Bu fetihler Karabalsagun Yazıtı'nda şu şekilde ifade edilmektedir: ''Daha sonra Karluk ve Tibetliler peş peşe devlete karşı bölükler kurdular ve Urgu'da Türk ordusu düşman ordusuyla karşılaştı. Türk ordusu Beş-Balık'ın yarısını aldı ve yarısını da kuşattı. Bunun üzerine Gök Kağan büyük bir ordu ile düşman kumandanlarını mahvedip şehirleri geri aldı.''
Kağan yaptığı bu seferin ardından ölmüş ve 805'te Uygur tahtına Alp Külüg Bilge Kağan geçmiştir.
Stylatula
Stylatula, Virgulariidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Acanthoptilum
Acanthoptilum, Virgulariidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Gunter Demnig
Gunter Demnig (d. 27 Ekim 1947, Berlin), Alman sanatçı. En çok Yahudiler, eşcinseller, Romanlar ve engelliler de dahil olmak üzere Nazi zulmünün kurbanlarına Stolperstein ("tökezleyen blok") anıtlarıyla tanınır. Nazi Almanyası tarafından sınır dışı edilen ve öldürülen bir Holokost kurbanı için eski bir konutun önüne oyulmuş pirinç taşlar yerleştiren proje, Almanya'da başladı ve o zamandan beri Avrupa'da 26 ülkeye 90.000'den fazla taş yerleştirilerek yayıldı.
Biyografi
Gunter Demnig, Nauen ve Berlin'de büyüdü ve abiturunu 1967'de aldı. O yılın ilerleyen saatlerinde Berlin Sanat Üniversitesi'nde Profesör Herbert Kaufmann ile yaratıcı eğitim okumaya başladı. 1969'dan 1970'e kadar orada endüstriyel tasarım okudu. 1971'de Kunsthochschule Kassel'e transfer oldu, yaratıcı eğitim eğitimine devam etti ve 1974'te ilk devlet sınavını geçti.
Aynı yıl Kassel Üniversitesi'nde Harry Kramer ile sanat okumaya başladı. Bunu takiben, 1977'den 1979'a kadar iki yıl boyunca tarihi anıtları planladı, inşa etti ve yönetti. 1980'den 1985'e kadar, Kassel Üniversitesi'nde sanat fakültesinde sanatsal-bilimsel bir meslektaştı.
1985 yılında Köln'de kendi stüdyosunu açtı ve çok sayıda yerel projede çalıştı. 1994'ten beri IGNIS-Kulturzentrum (IGNIS Kültür Merkezi) ile de ilgilenmektedir.
Demnig'in en iyi bilinen eseri Stolpersteine adını verdiği eserdir. Demnig'in Stolpersteine'i, Nasyonal Sosyalizm kurbanları için küçük, parke taşı büyüklüğünde pirinç anıtlardır. Bir zamanlar Nazi kurbanlarının yaşadığı ya da çalıştığı binaların önündeki kaldırımların üzerine yerleştirilen bu resimler, hem kurbana hem de Nazi savaş suçlarının boyutuna dikkat çekiyor. 2017 yılına kadar, Avrupa'da 21 ülkede yaklaşık 61.000 Stolpersteine döşendi, bu da projeyi dünyanın en büyük anıtı haline getirdi.
Brittoli
, İtalya'nın Abruzzo bölgesine bağlı Pescara ilinde bulunan bir komündür.
Tepito
Tepito Meksika'nın başkenti Meksiko'ya bağlı Cuauhtémoc belediyesinin semtlerinden biridir. Nüfusu yaklaşık 38.000'dir.
Hristos Colis
Hristos Colis (d. 30 Ocak 2002), Norwich City takımında kanat ve forvet pozisyonunda görev yapan Yunan futbolcudur.
PAOK
Colis, PAOK formasıyla ilk profesyonel maçına 7 Haziran 2020 tarihinde lige 1-0 yenildikleri Olimpiakos karşısında çıkarken, oyuna 76. dakikada dâhil oldu. 20 Haziran 2020 tarihinde OFİ'yi 3-1 yendikleri maçta ilk golünü attı.
25 Ağustos 2020 tarihinde Colis, 2020-21 UEFA Şampiyonlar Ligi eleme ve play-off turlarında Beşiktaş karşısında Avrupa'daki ilk iki golünü attı ve ayrıca Dimitris Pelkas'a bir asist yaptı.
Autauga ilçesi, Alabama'daki Ulusal Tarihi Yapılar Listesi
Bu liste, Alabama'nın Autauga İlçesindeki Ulusal Tarihi Yapılar Listesi'nin bir listesidir. Bu liste, Autauga County, Alabama, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Ulusal Tarihi Yapılar Listesi'ndeki mülklerin ve bölgelerin tam bir listesi olarak tasarlanmıştır. Enlem ve boylam koordinatları birçok Ulusal Tarihi Yapılar Listesi mülkü ve bölgesi için sağlanır; bu konumlar bir Google haritasında birlikte görülebilir.
Pennatula
Pennatula, Pennatulidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Ptilosarcus
Ptilosarcus, Pennatulidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Burl Ives
Burl Icle Ivanhoe Ives (d. 14 Haziran 1909 - ö. 14 Nisan 1995) Amerikalı şarkıcı ve sahne, ekran, radyo ve televizyon oyuncusuydu.
Ives, seyyar bir şarkıcı ve banjoist olarak kariyerine başladı ve geleneksel halk şarkılarını popüler hale getiren kendi radyo programı The Wayfaring Stranger'ı başlattı. 1942'de Irving Berlin'in This Is the Army müzikal komedisinde rol aldı ve CBS radyosunun büyük yıldızlarından biri oldu. 1960'larda başarılı bir şekilde coutry müziğine geçti ve " A Little Bitty Tear " ve " Funy Way of Laughin'" gibi hit şarkılara imza attı. 1940'ların ve 50'lerin sonlarında popüler bir film oyuncusu olan Ives'in en tanınmış filmleri, So Dear to My Heart (1949), Cat in a Hot Tin Roof (1958) ve En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında Oscar kazandığı Rufus Hannassey rolü ile The Big Country (1958).
Ives, genellikle 1964 Noel televizyon özel programı Rudolph the Red-Nosed Reindeer programının anlatıcısı olan Kardan Adam Sam'in sesi olarak tanınır ve program her yıl Noel zamanı yayınlanır.
Erken dönem
Ives Jasper County, Illinois'ye dahil olmayan Newton yakınlarındaki Hunt City'de doğdu. Babası Levi "Frank" Ives (1880-1947) ve Cordelia "Dellie" (1882-1954; evlenmeden önce White). Altı kardeşi vardı: Audry, Artie, Clarence, Argola, Lillburn ve Norma. Babası önce bir çiftçi, sonra ilçe ve diğerleri için bir aracıydı. Bir gün, Ives bahçede annesiyle şarkı söylüyordu ve amcası onları duydu. Yeğenini Hunt City'deki eski askerlerin toplanmasında şarkı söylemeye davet etti. Çocuk halk şarkısı "Barbara Allen"ı söyledi ve hem amcası hem de seyircleri etkiledi.
1927'den 1929'a kadar Ives, amerikan futbolu oynadığı Illinois, Charleston'daki Eastern Illinois State Teachers College'a (şu anda Eastern Illinois Üniversitesi) gitti. İlk senesinde, İngilizce sınıfında Beowulf üzerine bir ders dinlerken, aniden zamanını boşa harcadığını fark etti. Kapıdan çıkarken profesör iğneleyici bir laf söyledi ve Ives arkasından kapıyı çarpıp çıkarken kapıdaki camı kırdı. Altmış yıl sonra okul bir binasına okulu bırakan en ünlü öğrencilerinden birinin adını vardı. Ives, The Order of Demolay'in Charleston Bölümünün bir üyesiydi ve adı DeMolay Şeref Listesi'nde yer alır. Ayrıca 1927'de İskoç Rite Masonluğu'na girdi. 1987'de 33. ve en yüksek dereceye yükseltildi ve daha sonra Büyük Haç'a seçildi.
23 Temmuz 1929'da Richmond, Indiana'da Ives, Starr Piano Company'nin Gennett etiketi için "Behind the Clouds" parçasına deneme kaydı yaptı, ancak kayıt birkaç hafta sonra reddedildi ve imha edildi. İlerleyen yıllarda Ives böyle bir parça kaydettiğini hatılamadığını belirtti.
1930'lar 1940'lar
Ives, 1930'ların başlarında bir seyyar şarkıcı olarak ABD'yi dolaştı, garip işler yaparak ve banjosunu çalarak ekmeğini kazandı. Mona, Utah'da yetkililerin müstehcen bir şarkı olarak belirlediği "Foggy Dew" şarkısını söylediği için ahlak suçu işlediği gerekçesiyle tutuklandı. 1931'de Terre Haute,Indiana'da WBOW radyosunda çalmaya başladı. Ayrıca okula geri döndü ve Indiana Eyalet Öğretmen Koleji'nde (şimdi Indiana Eyalet Üniversitesi) derslere devam etti. 1933'te Ives, New York'taki Juilliard School'a da gitti. Broadway'e ilk kez 1938'de Rodgers ve Hart'ın hit müzikali The Boys form Syracuse 'de küçük bir rol ile sahne aldı. 1939'da Los Angeles'taki, The Boys from Syracuse'ün başrol oyuncusu, arkadaşı ve aktör Eddie Albert'e katıldı. İkili, Hollywood'un Beachwood Canyon mahallesinde bir süre bir daire paylaştı.
1940 yılında Ives, kendi radyo şovuna kendi şarkılarından The Wayfaring Stranger adını verdi. Önümüzdeki on yıl içinde, "Foggy Dew " (bir İngiliz halk şarkısı), "The Blue Tail Fly" (şimdi "Jimmy Crack Corn" olarak bilinen eski bir âşık ezgisi) ve " Big Rock Candy Mountain "(eski bir hobo şarkısı) gibi pek çok halk şarkısını popülerleştirdi. Aynı zamanda farklı zamanlarda Woody Guthrie, Will Geer, Millard Lampell ve Pete Seeger'ın da dahil olduğu bir halk şarkısı grubu olan Almanacs'lara da katıldı. Almanacs, başlangıçta Amerikan'ın II. Dünya Savaşı'na ve Franklin Roosevelt'in Müttefik yanlısı politikalarına girmesine karşı çıkan en sol grup olan Amerikan Barış Seferberliği'nde (ABS) aktifti. "Get Out and Stay Out of War" ve "Franklin, Oh Franklin" gibi şarkıları kaydettiler.
1942'nin başlarında, Ives ABD Ordusu'na alındı. Önce Camp Dix'e sonra en Irving Berlin'nin This Is the Army kadrosuna katıldığı Camp Upton'a gitti. Onbaşı rütbesine çıktı. Gösteri Hollywood'a gidince Ordu Hava Kuvvetleri'ne transfer oldu. Görünüşte tıbbi nedenlerle Eylül 1943'te terhis edildi. Eylül ve Aralık 1943 arasında, Ives California'da aktör Harry Morgan ile yaşadı (daha sonra Jack Webb'in TV şovu Dragnet'in 1960'lı versiyonunda Memur Bill Gannon ve M*A*S*H'de Albay Sherman T. Potter'ı canlandırdı.). Aralık 1943'te Ives, haftada 100$ karşılığında CBS radyosu için çalışmak üzere New York'a gitti. 1944'te Earl Robinson (müzik) ve Millard Lampell (söz) tarafından bestelenen Abraham Lincoln'ün hayatı ve ölümü hakkında bir şarkı olan The Lonesome Train 'i kaydetti.
1946'da Ives, Smoky filminde şarkı söyleyen bir kovboy olarak rol aldı.
1947'de Ives, "The Blue Tail Fly"ın birçok versiyonundan birini kaydetti, ancak bu kez popüler Andrews Sisters (Patty, Maxene ve LaVerne) ile eşleştirdi. Kaydın kapak kısmı hızlı ilerleyen "I'm Goin' Down the Road" şarkısıydı. Ives, üçlünün başarısının kaydın iyi satılmasına yardımcı olacağını umuyordu ve oldu. Şarkı hem çok satan disk hem de Billboard hit oldu.
17. yüzyıl İngiliz şarkısı "Lavender Blue"nun kendi yorumu ilk hit şarkısı oldu ve 1949 yılında So Dear to My Heart filminde kullanılarak En İyi Orijinal Şarkı dalında Akademi Ödülü'ne aday gösterildi.
1950'ler 1960'lar
Ives, 1950 Red Channels kitapçığına girdi ve sözde Komünist bağları olan bir şovmen olarak kara listeye alınmıştı. 1952'de Amerikan Karşıtı Faaliyetleri İzleme Komitesi (HUAC) ile işbirliği yaptı ve gelir kaynağını kaybetmekten korktuğu için ifade vermeyi kabul etti. Ives HUAC'ye verdiği ifade sayesinde kara listeden çıkartıldı ve filmlerde oynamaya devam etmesine izin verildi, ama aynı zamanda Ives ve dahil olmak üzere Pete Seeger birçok halk şarkıcısı arasının acı bir şekilde açılmasına neden oldu. Seeger, Ives'i kendi kariyerini kurtarmak için başkalarının adını vermek ve kültürel ve siyasi bağımsızlık hareketine ihanet etmekle suçladı. Kırk bir yıl sonra, Ives, o zaman bir tekerlekli sandalye kullanıyordu, yıllar önce barıştığı Seeger ile New York'taki bir yardım konserinde bir araya geldi. Birlikte "Blue Tail Fly" şarkısını söylediler. Ives bu on yıl boyunca daha çok filmde rol aldı. Filmleri arasında, Cennet Yolu 'nda Salinas, California Şerifi Sam, Cat on a Hot Tin Roof'ta Big Daddy, Karaağaçlar Altında, Wind Across the Everglades, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında Akademi Ödülü aldığı The Big Country, Mister Roberts 'a devam filmi, Graham Greene romanından uyarlanan Our Man in Havana yer alır.
1960'lar 1990'ların
1960'larda Ives, country müziğini daha sık seslendirmeye başladı. 1962'de hem country müziği hem de popüler müzik tutkunları arasında popüler olan üç şarkı yayınladı: " A Little Bitty Tear ", "Call Me Mister In-Between" ve "Funny Way of Laughin'".
Ives, 1960'larda ve 1970'lerde birkaç film ve televizyon rolünü canlandırdı. 1962'de, Jan de Hartog'un aynı adlı bir romana dayanan The Spiral Road'da Rock Hudson ile oynadı. Ayrıca Disney'in Summer Magic filminde Hayley Mills, Dorothy McGuire ve Eddie Hodges ile rol aldı ve film müziklerini Robert ve Richard Sherman yaptı. 1964'te Tony Randall ve Barbara Eden ile The Brass Bottle filmindeki cini oynadı.
Ives, Pinokyo ve Kökler de dahil olmak üzere diğer televizyon yapımlarında sahne aldı.
Kısa ömürlü O.K. Crackerby!'de rol aldı(1965-1966). Komedide Hal Buckley, Joel Davison ve Brooke Adams'la birlikte rol aldı. Komedinin konusu dünyanın en zengin adamı olarak kabul edilen kişinin başından geçenlerdi. Önceki yıldan Walter Brennan'ın ABC'deki buna benzer Tycoon dizisinin yerini aldı.
The Bold Ones serisindeki The Bold Ones: The Lawyers (1969-1972) dizisinde Walter Nichols rolünü canlandırdı.
Ives zaman zaman ürkütücü temalı yapımlarda rol aldı. Örneğin, 1970 yılında, The Man Who Wanted to Live Forever 'da rızası olmayan bağışçıların organlarını çalan bir karakteri canlandırdı. 1972'de, karakterinin torununu öldürmek için korkunç bir intikam peşinde olduğu Rod Serling'in Night Gallery programının "The Other Way Out" bölümünde old man Doubleday olarak rol aldı.
Ives'in Amerikan vokal müziği üzerindeki etkisi onuruna 25 Ekim 1975'te Pennsylvania Üniversitesi Glee Kulübü Başarı Ödülü'ne layık görüldü. 1964 yılında başlatılan bu ödül, “her yıl müzik dünyasına önemli katkılarda bulunan ve yeteneklerimizin kendilerini geçerli bir şekilde ifade edebileceği bir ortam yaratmaya yardım eden kişileri takdir etmek amacıyla veriliyor.”
America Sings 1974'te Disneyland'da açıldığında, Ives ana sunucu olan Audio-Animatronic olan Sam Eagle'ı seslendirdi.
Burl Ives, 1970'lerde ve 1980'lerde Luzianne çayının ticari sözcüsü olarak düzenli bir şekilde televizyon reklamlarına çıktı.
1989 yılında Ives, 80. doğum gününde şov dünyasından emekli olduğunu açıkladı. Ancak, 1993 yılına kadar kendi isteği ile ara sıra fayda konserlerine çıkmaya devam etti.
Broadway rolleri
Ives'in Broadway kariyeri The Boys from Syracuse (1938-39), Heavenly Express (1940), This Is the Army (1942), Sing Out, Sweet Land (1944), Paint Your Wagon (1951-52) ve Dr. Cook's Garden(1967) oyunlarındaki rollerini içerir. En önemli Broadway performansı (daha sonra 1958'de filmi çekildi), Kızgın Damdaki Kedi (1955-56) oynundaki "Big Daddy" Pollitt rolü oldu.
Yazarlık
Ives'in otobiyografisi, Wayfaring Stranger, 1948'de yayınlandı. Ayrıca Burl Ives' Songbook (1953), Tales of America (1954), Sea Songs of Sailing, Whailing and Fishing (1956) ve The Wayfaring Stranger's Notebook (1962) gibi birçok kitap yazdı veya derledi.
Erkek izciler
Ives, Amerikan İzcileri'yle uzun süreli bir ilişkiye sahipti. 1924'te Yalnız İzci, Amerikan İzcileri'yle birleşmeden önce bu grubunun bir üyesiydi. Örgüt 1966'da Ives'i "göreve aldı". İzcilerin en büyük ödülü olan Gümüş Buffalo Ödülü'nü aldı. Ödül sertifikası Valley Forge, Pennsylvania'daki İzcilik Müzesi'nde sergileniyor. Ives genellikle dört yılda bir düzenlenen Amerikan İzicleri jamboree etkinliğine, 1981'deki Fort A.P. Hill, Virginia'da Oak Ridge Boys ile sahneyi aynı sahneyi paylaştığı etkinlik de dahil olmak üzere, katılırdı. 1977'de Pennsylvania'nın Moraine Eyalet Parkı'ndaki Ulusal Jamboree'de Erkek İzciler'e verdiği röportajın ses kaydı vardır. Ives ayrıca 1977 Ulusal Jamboree hakkında 28 dakikalık bir filmin anlatıcısıydı. Amerikan İzcileri tarafından üretilen filmde Ives "İzciliğin gençlere karakter gelişimi ve ufuklarını genişlemesi için birçok yol sunuyor" dedi.
Yurttaşlık ödülleri
Ives, Illinois Lincoln Akademisi ödülüne layık görüldü ve 1976'da Illinois valisi tarafından sahne sanatları alanında Lincoln Nişanı'na (eyaletin en büyük ödülü) layık görüldü.
Ives, Haziran 1994'te DeMolay Uluslararası Şeref Salonu'na girdi.
Kayıtların yanması
25 Haziran 2019'da, New York Times Dergisi, 2008 Universal stüdyosu yangınında kayıtlarının yandığı bildirilen yüzlerce sanatçı arasında Burl Ives'i listeledi.
Kişisel hayatı
6 Aralık 1945'te Ives, 29 yaşındaki senaryo yazarı Helen Peck Ehrlich ile evlendi. Oğulları Alexander 1949'da doğdu.
Ives ve Helen Peck Ehrlich Şubat 1971'de boşandı. Ives iki ay sonra Londra'da Dorothy Koster Paul ile evlendi. İlerleyen yıllarda Ives ve Paul, Anacortes, Washington'da, Puget Sound bölgesinde ve New Mexico Galisteo'da, Turkuaz Yolu üzerinde bir sahil evinde yaşadılar. 1960'larda, Bahamalar'daki Abacos'un bir bariyer adası olan Elbow Cay'de Hope Town'un hemen güneyinde başka bir evi aldı.
Ölümü
1994 yazında uzun zamandır pipo ve puro içen Ives'e ağız kanseri teşhisi kondu. Birkaç başarısız operasyondan sonra daha fazla ameliyata yapılmasını istemedi. Komaya girdi ve 14 Nisan 1995'te 85 yaşında, 86. doğum gününden sadece iki ay önce Washington Anacortes'teki evinde öldü. Illinois, Jasper County'deki Hunt City Kasabası'ndaki Höyük Mezarlığı'na gömüldü.
Halipteris
Halipteris, Halipteridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Ernst Muldaşev
Ernst Rifgatovich Muldashev' (Bash. Muldashev, Ernst Rifgatovich; 1 Ocak 1948 doğumlu, Sermenevo, Başkurt Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti) - Sovyet ve Rus göz doktoru, cerrah, Ufa'da Rusya Federasyonu Sağlık Bakanlığı "Tüm Rusya Göz ve Plastik Cerrahi Merkezi, Federal Devlet Bütçe Teşkilatı"nın genel müdürüdür. Rusya Federasyonu'nun onursal doktorudur. Buna ek olarak, eski uygarlıkları incelemek için Girit, Mısır ve Tibet'e yapılan seferlerle ilgili mistik konularda bir dizi ezoterik kitap, gazete yayını ve filmin yazarı olarak ün kazandı.
Ernst Muldashev, 1 Ocak 1948'de Başkurt Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin Beloretsk bölgesi Verkhne-Sermenevo köyünde basit bir ailede doğdu. 1955-1965'te Muldashev, Salavat'taki okulda (First Lyceum) okudu.1972'den 1982'ye kadar Ufa Göz Araştırma Enstitüsü'nde araştırmacı, rekonstrüktif ve plastik cerrahi bölümünün başkanı olarak çalıştı.
1982-1988'de Muldashev, 10 Nolu Hastanenin göz bölümünde göz doktoru olarak çalıştı.1988-1990 yıllarında Inter-Water Bilimsel ve Teknik Kompleksi'nde "Göz Mikrocerrahisi" göz cerrahisi nakil laboratuvarı başkanı olarak çalıştı.
1990'dan beri Tüm Rusya Oftalmik ve Plastik Cerrahi Merkezi'nin direktörlüğünü yapmaktadır.
1990'dan 1993'e kadar Rus Parlamentosu üyesiydi. Ernst Muldashev, "Sovyet vatandaşı üzerinde deney yapma" suçlandıktan sonra icatlarını savunmak için milletvekili oldu. Yüksek Kurulun çöküşü sırasında tutuklandı ve coplarla dövüldü. 50'den fazla Rus patentinin, 10 yabancı patentin, buluşlar ve faydalı modellerle ilgili 7 monograf dahil olmak üzere 300'den fazla bilimsel yayının yazarıdır :
Sklera stafilomları, 2000,
Karaciğer ve Böbrek Yolu Cerrahı, 2005,
Cerrahın ifadeleri. Dünyanın ilk göz naklini nasıl yaptım, 2010
Glokomda düzgün ameliyat ediyor musunuz, 2013,
Rejeneratif tıp. Oftalmik cerrahide alloplant biyomateryalleri, 2014
Unterägeri
Unterägeri, Zug kantonunda bir belediyedir.
Aslî günah
İnanç, 3. yüzyılda ortaya çıkmaya başladı ancak "orijinal günah" (Latin: peccatum originale) ifadesini kullanan ilk yazar Hippo Augustine (354-430) ile tam olarak şekillendi. Augustinus'tan etkilenen Kartaca (MS 411-418) ve Orange (MS 529) konseyleri, Kilise'nin resmi sözlüğüne orijinal günahla ilgili teolojik spekülasyonlar getirdi.
Kutsal kitaplardaki arka plan ve ilk gelişmeler
Yahudilik, insan doğasını bir tür orijinal günah tarafından geri döndürülemez şekilde kirlenmiş olarak görmez çünkü Havari Pavlus Adem'in eylemi, günah ve ölümün insanlığın doğal kaderi haline geldiği bir etkiyle sonuçlanmıştır.
Erken Hristiyanlığın, 4. yüzyıldan önce kesin bir orijinal günah doktrini yoktu. Fikir, Yeni Ahit'in yazılmasından sonraki yüzyıllarda, ilk Kilise babalarının yazılarıyla adım adım gelişti. Didache, Hermas'ın Çobanı ve Barnabas'ın Mektubu'nun yazarları, tümü 1. yüzyılın sonlarından veya 2. yüzyılın başlarından, çocukların günahsız doğduklarını varsaydılar; Aynı dönemden Romalı Clement ve Antakyalı Ignatius, evrensel günahı doğal kabul ettiler ancak kökenini açıklama gereği duymadılar; 2. yüzyılın sonlarında İskenderiyeli Clement, günahın Adem'den miras kaldığını öne sürse de nasıl kaldığını söylemedi.
Cennet Bahçesi'nin öyküsü Tekvin 3, seks ile Adem ve Havva'nın itaatsizliği arasında hiçbir ilişki kurmaz; ne yılan Şeytan'la ilişkilendirilir, ne de "günah", "yüz çevirme", "isyan" ya da "suçluluk" gibi kelimeler kullanılır. Mezmur 51:5'in sözleri şöyledir: "İşte bak, ben fesat içinde doğdum ve günah içinde annem bana hamile kaldı". Fakat konuşmacı günahkârlığının izini gebe kalınan ana kadar sürerken, bunun tüm insanlığa uygulanabileceği fikrini destekleyebilecek az şey vardır. Romalılar'da Pavlus, "günahın tek bir adam (yani, Adem) aracılığıyla dünyaya girdiğini" yazarken kastettiği Tanrı'nın, Adem'in yaptıkları için sonraki nesilleri cezalandırdığı değil; Adem'in hikayesinin tüm insanlığı temsil ettiğidir.
1975 FA Charity Shield
1975 FA Charity Shield, İngiltere'de futbolun yönetim organı olan Futbol Federasyonu (FA) tarafından desteklenen hayır kurumlarına para toplamak amacıyla düzenlenen yıllık futbol yarışması Charity Shield'in 53. organizasyonudur.
Maç 10 Ağustos 1975'te, 1974-75 Football League First Division şampiyonu Derby County ile 1974-75 FA Cup kazananı West Ham United arasında, Londra'daki Wembley Stadyumu'nda oynandı. Derby County maçı 2-0 kazandı.
Abdourahamane Tchiani
Abdourahamane Tchiani (Omar Tchiani olarak da bilinir) Nijerli bir askeri subay ve Nijer başkanlık muhafızlarının şefidir. Başkan Mohamed Bazoum'u tutuklayarak 2023 Nijer darbesinde kilit rol oynadı. Daha sonra 28 Temmuz 2023'te kendisini "Anavatanı Koruma Ulusal Konseyi başkanı" olarak ilan etti.
Askeri kariyeri
Cumhurbaşkanlığı muhafızlarının komutanı olmadan önce, uyuşturucu kaçakçılığıyla mücadele ettiği Zinder, Agadez ve Diffa bölgelerindeki kuvvetleri yönetti. 1989'da, ödüllendirildiği UTA Flight 772 kazasının olduğu yere ulaşan ilk subaydı. Ayrıca Fildişi Sahili, Sudan ve Demokratik Kongo Cumhuriyeti'ndeki BM barışı koruma misyonlarında görev yaptı.
2011'de, başkanlık muhafızlarının komutasını üstlendi ve 2018'de onu generalliğe terfi ettiren dönemin Cumhurbaşkanı Mahamadou Issoufou'nun yakın bir müttefikiydi. 2015 yılında Tchiani, Issoufou'ya karşı bir darbe planına karışmakla suçlandı, ancak mahkemede suçlamaları reddetti.
2021'de, bir darbe girişimini engellemede birime liderlik etti; Issoufou, Tchiani'yi görevinde tutan demokratik olarak seçilmiş halefi Mohamed Bazoum'a yol açmak için istifa etmeden iki gün önce bir askeri birlik başkanlık sarayını ele geçirmeye çalıştı.
İktidarı ele geçirmesi
26 Temmuz 2023'te Tchiani, 2023 Nijer darbesinin bir parçası olarak başkent Niamey'deki başkanlık sarayında Bazum'u gözaltına alan başkanlık muhafızlarına liderlik etti. Darbenin, analistlerin Bazum'un görevinden almayı planlayan Tchiani tarafından yönetildiği bildirildi. Bazum'a yakın kaynaklar, ilişkilerinin gerginleştiği bildirildiği için 24 Temmuz'daki kabine toplantısında Tchiani'nin görevden alınmasına karar verdiğini söyledi.
28 Temmuz'da Tchiani, devlet televizyonunda yaptığı bir konuşmada kendisini Anavatanı Koruma Ulusal Konseyi'nin başkanı olarak ilan etti Darbenin ülkenin "kademeli ve kaçınılmaz çöküşünü" önlemek için yapıldığını söyledi ve Bazum'un "ölüler, yerinden edilmişler, aşağılanma ve hüsran yığını" olarak adlandırdığı ülkenin "acı gerçekliğini" saklamaya çalıştığını söyledi." Ayrıca hükümetin güvenlik stratejisini sözde etkisizliği nedeniyle eleştirdi, ancak sivil yönetime dönüş için bir zaman çizelgesi vermedi.
Rus firkateyni Oryol
Friedrich, 1636'da Nijni Novgorod'da Rus emeği ve malzemeleri kullanılarak inşa edilmiş olmasına rağmen, Batı Avrupa tipi ilk Rus yelkenli gemisi olarak kabul edilmez. Çünkü Holstein fonları ve uzmanlığı kullanılarak inşa edilen Friedrich, Holstein-Gottorp'un hizmetinde görev aldı.
İnşaatı
17. yüzyıl boyunca, Rusya ve İran, başta kumaş ve ipek olmak üzere diğer mallarda ticaretlerini geliştirdiler. Deniz taşımacılığı, Astrahan merkezli ve Hazar Denizi ve Volga Nehri boyunca gerçekleştirildi. Bu yol İran'ın sadece Rusya ile değil, tüm Avrupa ile ticarete açılmasına hizmet etti. Özellikle Hollandalı ve İngiliz tüccarlar aktifti.
Bu büyüyen ticareti korumak için, Çar I. Aleksey bir gemi inşa programının oluşturulması için emir yayınladı. Tersane, Moskova'nın güney doğusunda, günümüz Moskova Oblastı'ndaki Oka Nehri üzerindeki bir kasaba olan Dedinovo'da inşa edildi. Proje, boyar Afanasi Ordin-Naşçokin tarafından denetlenen Veliki Novgorod'nin altına yerleştirildi. Amsterdam'dan deneyimli denizciler tutuldu ve Moskova'da yaşayan bir Hollandalı olan Karnelius van Bockhoiven, gemi inşa uzmanlığı için işe alındı. Oryol, iki küçük gemiyle birlikte üretildi. Gemi, 24,5 m (80 ft 5 inç) uzunluğunda, 6,5 m (21 ft 4 inç) genişliğinde, 250 metrik ton (250 uzun ton; 280 kısa ton) ağırlığında ve üç direkli bir yelkenli gemiydi. 23 denizci ve 35 askerden oluşan bir mürettebatı vardı ve 22 silahla silahlandırıldı.
Oryol 1668'de denize indirildiyse de henüz tamamlanmamış ve bu nedenle kışı Dedinovo'daki rıhtımda geçirmişti. Sonunda, 7 Mayıs 1669'da Hollandalı kaptan David Butler'ın (Davidt Jansz Butlaer) komutası altında tersaneden ayrıldı. Savaş gemisi Volga'dan Hazar Denizi'ndeki gemileri koruyacağı Astrahan'daki üssüne doğru yola çıktı.
Geminin yok olması
Oryol, Ağustos 1669'da Astrahan'a geldi, ancak misyonunu hiçbir zaman yerine getirmedi ve muhtemelen Hazar Denizi'nde yelken açmadı. Stenka Razin'in isyancı güçleri Rus kasabalarına baskın düzenlediği sırada gemiye demirdeyken Astrahan'ı savunmaları emredildi. Geminin silahlarından bazıları kaleye kaldırıldı ve Kazaklar 1670 Haziran'ında şehre saldırdığında, Oryol demirdeydi ve savunmasızdı. İsyancılar gemiyi alarak yaktılar. Kaptan Butler'ın Astrahan'ın işgali ve Oryol'un yıkımına ilişkin kendi anlatımı, Hollandalı gezgin Jan Struys'un seferleriyle sayesinde 1683'te yayınlandı.
Sembolik önemi
Sankt-Peterburg'daki Amirallik Binası tepesindeki yelkenli gemi görüntüsü, büyük ihtimalle Oryol'dan etkilenerek tasarlandı. Hollandalı usta Harmen van Bol'es'in eseri olan orijinal altın rüzgar gülü, 1886'da Amirallik'in deniz müzesine taşınıp yerine tam bir kopyasıyla değiştirilene kadar yerinde kaldı. Üç direkli gemi, Saint Petersburg şehrinin bir amblemi haline geldi.
Rus beyaz, mavi ve kırmızı üç renginin en eski kaydı Oryol'da dalgalanan bayraktan geliyor. Bu bayrak daha sonra I. Petro tarafından tüm Rus gemileri için standart hale getirildi. Renk seçimi için birkaç geleneksel açıklama vardır. Bir versiyona göre, tasarım, gemi yapımcıları ve mürettebatının onuruna Hollanda bayrağına dayanıyordu. Alternatif olarak, üç renk Moskova Knezliği'nin ambleminden alınmış olabilir.
Ströer
Ströer SE & Co. KGaA, merkezi Köln'de bulunan bir Alman dış mekân reklamcılık, çevrimiçi reklamcılık, reklam panoları ve şehir mobilyası şirketidir. Almanya dışında şirketin ana pazarları Polonya, İspanya, Hollanda, Belçika ve Birleşik Krallık'tır. Halka açık şirket, SDAX ve Frankfurt Borsası'nın "prime standart" segmentinde işlem görmektedir. 2019'da geliri 1,6 milyar avroydu.
Ströer, her ay tahmini 30 milyon kişiye ulaşan halka açık yerlerde yaklaşık 4000 video ekranı işletmektedir.
Yatırımları
Ströer, Kasım 2015'te T-Online'ın (Almanya'nın en büyük genel ağ servis sağlayıcısı) çevrimiçi kapısını satın aldı.
2016 yılında Ströer, United Online'dan StayFriends'i satın aldı. StayFriends artık resmî olarak Ströer's T-Online tarafından yönetiliyor.
Eleştiri: Çocuklara Tütün Reklamı Yapmak
Halka açık yerlerde, nikotin pazarlamasını yasaklayan Avrupa yasalarına rağmen Almanya'daki Ströer Media tütün reklamı yapmak için ulusal mevzuattaki boşlukları durmaksızın kullanıyor, dahası özellikle gençleri hedef alıyor. Şirket, Almanya başta olmak üzere Mainz ve Hildesheim şehirlerinde, doğrudan okulların, anaokullarının ve oyun alanlarının önüne reklam tabelaları yerleştiriyor.
Kaynakça
__DEĞİŞTİRYOK__ __DİZİN__ __YENİBAŞLIKBAĞLANTISIYOK__
Menzingen
Menzingen, Zug kantonunda bir belediyedir.
2001 Dünya Halter Şampiyonası - Erkekler 56 kg
2001 Dünya Halter Şampiyonası'nda Erkekler 56 kg müsabakaları 4 Kasım 2001 tarihinde gerçekleştirildi.
Cham, İsviçre
Cham, Zug kantonunda bir belediyedir.
Hünenberg
Hünenberg, Zug kantonunda bir belediyedir.
Cemil Hasanlı
Cemil Polathan oğlu Hasanlı (d. 15 Ocak 1952) Azeri tarihçi, yazar ve siyasetçi. 1993-2011'de Bakü Devlet Üniversitesi'nde ve 2011-2013 yılları arasında ise Hazar Üniversitesi'nde profesör olarak görev aldı. Elçibey hükûmetinin son yılında Genel Meseleler üzere Azerbaycan Cumhuriyeti Devlet Müşaviri görevinde çalıştı. 1994-2005 senelerinde Azerbaycan Halk Cephesi Partisinin insanî meseleler üzere genel başkan yardımcısı görevinde bulunmuş ve AHCP üyesi olarak 2. ve 3. dönüm Azerbaycan Cumhuriyeti Millî Meclisi milletvekili seçilmiştir. 2013 Azerbaycan cumhurbaşkanlığı seçiminde muhalefetin kurduğu Demokratik Kuvvetlerin Millî Şûrası başkanı seçilen Hasanov, ortak aday olarak seçimlere katılmış ve %5,53 oy alarak seçimleri ikinci sırada bitirmişti. 2013'ten beri Demokratik Kuvvetlerin Millî Şûrası'nın lideridir.
Hayatı
Cemil Hasanlı, 15 Ocak 1952'de Bilasuvar ilçesine bağlı Ağalikend köyünde doğdu. 1970 yılında SM Kirov (şimdiki Bakü Devlet Üniversitesi) adına Azerbaycan Devlet Üniversitesi Tarih Fakültesine girdi ve 1975 yılında bu fakülteden mezun oldu.
Eğitim
1960-1970 yıllarında Celilabad ilçesine bağlı Alar köyü orta öğretim okulunda okudu. 1970 yılında SM Kirov (şimdiki Bakü Devlet Üniversitesi) adına Azerbaycan Devlet Üniversitesi Tarih Fakültesine girdi ve 1975 yılında bu fakülteden mezun oldu. .
1977 sonbaharında Bakü Devlet Üniversitesi Avrupa ve Amerika Ülkeleri Yeni ve Modern Tarih Bölümü'nde tam zamanlı yüksek lisans dersine girdi ve 1980 yılında mezun oldu. .1983-1984 yıllarında Moskova Devlet Üniversitesi'nde uzmanlık kursu aldı.
1984 yılında Bakü Devlet Üniversitesi ihtisas savunma konseyinde "SSCB-Amerikan ilişkileri" konulu tezini savundu ve tarih bilimleri adayı derecesi aldı. 1990 yılında SSCB Devlet Halk Eğitim Komitesi kararı ile doçent unvanını aldı. 1992 yılında "Azerbaycan Cumhuriyeti'nin uluslararası ilişkiler sistemi, 1918-1920" konulu doktora tezini savundu ve Tarih Bilimleri Doktoru derecesini aldı. 1993 yılında Azerbaycan Cumhuriyeti Yüksek Tasdik Komisyonunun kararı ile "Avrupa ve Amerika Ülkelerinin Modern Tarihi" profesörü oldu. 1994'ten beri Bakü Devlet Üniversitesi'nde profesör olarak görev yapmaktadır.Haziran 1993 olaylarından sonra Abulfaz Elçibey ile Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti Ordubad ilinin Kalaki köyüne gitti.