cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krum Milev
Millî takım kariyeri
Bulgaristan formasıyla 18 maçta 3 gole imza atan Milev, ilk kez millî formayı 1938 FIFA Dünya Kupası elemelerinde Çekoslovakya'yla oynanan 1-1'lik maçta giydi. İlk golünü ise 6 Haziran 1943'te Macaristan'a 4-2 yenildikleri maçta attı. 3 kez Balkan Oyunları turnuvası kadrosunda yer aldı.
Milev millî takımda çıktığı 18 maçın 9'una kaptan olarak çıktı. 3 kez Slavia Sofya, 15 kez de Lokomotiv Sofya forması giyerken millî takımda yer aldı.
CSKA Sofya
1948'de askerler tarafından kurulan CSKA Sofya takımının başına geçti. Futbol takım tarihinin ikinci teknik adamı olmuştu. 1948-49 sezonu günümüzdeki Bulgaristan Ligi'nin profesyonel anlamda başladığı sezon olmuştu. Milev'in CSKA'sı lig ikincisi oldu. 1949-50 sezonuna ise 2 galibiyetle başlasalar da komünist Bulgaristan bir spor reformu gerçekleştirdi. Devlet, kendi eliyle iş gruplarına göre yeni takımlar kurdu. Yeni sezonda yer alacak takımların belirlendiği play-off mücadelesinde CSKA Sofya, o zamanki adı DSO Dinamo Sofya olan ezeli rakibi Levski Sofya'nın rakibi DSO Akademik Sofya'ya puan kaybetmesiyle lige yükselemedi. Ancak ordu takımlarının düzenlenmesi ile çoğu CSKA Sofya futbolcusu lige Narodna voyska takımı altında girdi.
1951'de CSKA Sofya, Narodna voyska'dan ayrılıp ligde geri dönmüştü. Milev, yönetimindeki takım ligde yıllar sürecek olan hegomonyasını o sene kazanılan şampiyonlukla başlattı. 1951-1964 arasında 11 şampiyonluk kazandılar. 1955'te kazandıkları şampiyonluklarıyla Bulgaristan tarihinde Şampiyon Kulüpler Kupası'na katılan ilk takım oldular. 1956-57 Şampiyon Kulüpler Kupası'nda çeyrek finalde Kızılyıldız'a toplamda 4-3 yenilerek elendiler.
1962-63 sezonu 9 sezon üst üste şampiyonluk serisinin son bulduğu sezon oldu. Avrupa'da ise beklenen başarı bir türlü gelmiyordu. 1963-64 sezonunda ise takım ligde onbirinci olup düşme hattının biraz üstünde ligi bitirdi. Hâlen CSKA Sofya tarihinin en başarısız olan bu sezondan sonra Milev görevinden kovuldu. Milev, CSKA Sofya yıllarında 4 kez de Sovyet Ordusu Kupası'nı müzeye götüren isim olmuştu. Krum Milev, hâlen CSKA Sofya tarihinin en başarılı teknik direktörüdür.
Bulgaristan
1953'te Stoyan Ormandzhieva'nın yanındaki görevine geri döndü. 1955'e kadar yaptıkları 6 maçta sadece 1 mağlubiyet aldılar. 8 Ağustos 1958'de Polonya ile yaptıkları maç Milev'in tek başına yönettiği tek Bulgaristan maçı oldu. 1955'te bir maçlığna George Pachedjiev göreve gelmişti. Milev, daha sonra 4 maç da Pachedjiev ile çalıştı.
1956-60 arasında Bulgaristan'ın yaptığı maçların üçü dışında hepsinde Krum Milev takımın bşanıdaydı. En büyük başarıları 1956 Yaz Olimpiyatları'nda bronz madalyanın sahibi olmalarıydı. Burada ilk turda Büyük Britanya'yı 6-1 yenip yarı finale çıktılar. Yarı finalde SSCB'ye uzatmalarda kaybeden takım, bronz madalyayı Hindistan'ı 3-0 yenerek kazandı. 1958 FIFA Dünya Kupası ve EURO 1960 elemelerine katılsalar da başarılı olamadılar.
Son yılları
1969-70 sezonunda Beşiktaş'a transfer olup ilk kez ülkesinden ayrıldı. Ancak Beşiktaş, başarılı sonuçlar alamadı. 23 hafta takımı yöneten Milev sadece altı galibiyet alınca görevden alındı. Beşiktaş, sezonu dokunuzcu olarak tamamlayacaktı.
FIFA Dünya Kupası video oyunları
FIFA Dünya Kupası video oyunları FIFA Dünya Kupası'nı konu alan futbol video oyunları. FIFA, 1986 yılından itibaren, Dünya Kupası'nı konu alan oyunların lisansına sahiptir. İlk olarak U.S. Gold tarafından 1986'da üretilmeye başlanan oyunlar, 1997'den beri Electronic Arts tarafından üretmektedir.
World Cup Carnival
Artic Software tarafından geliştirilen ve U.S. Gold tarafından Commodore 64, ZX Spectrum ve Amstrad CPC platformları için yayımlanan ilk FIFA Dünya Kupası oyunudur. 1986 FIFA Dünya Kupası'nı esas alarak üretilen oyun, video oyun endüstrisindeki hemen hemen hiç kimse tarafından takdir edilmedi.
World Championship Soccer‎
1990 FIFA Dünya Kupası için piyasaya sürülen 3 farklı oyunun tamamının kapağında; turnuvanın logosu ve maskotu yer alıyordu. Oyunun ilk sürümü, World Cup Carnival 'ın yapımcısı U.S. Gold tarafından, Atari ST, ZX Spectrum Amstrad CPC, Commodore 64 ve Amiga için üretildi. Oyunda Sensible Soccer'dakine benzer kuş bakışı kamera açısı kullanılmaktaydı.
İkinci sürümü Sega tarafından üretilen oyunun, US Gold'un ürettiği oyunla birçok bakımdan benzerlik gösteriyordu. Ufak farklılıklar dışında takım kadrolarının çoğu, 1986 Dünya Kıpası'nın kadrolarından oluşmakta, buna rağmen her oyuncu, yeteneklerine göre farklı puanlara sahipti. Sonraları adı World Championship Soccer olarak değiştirilen oyun, Dünya Kupası'nın bitiminden sonra da satmaya devam etti.
Oyunun üçüncü sürümü ise Novotrade tarafından üretildi ve Virgin Interactive tarafından satışa sunuldu. Diğer versiyonların aksine, daha çok arcade oyununu andıran World Trophy Soccer'da her takımın sahada yedi oyuncusu bulunmaka, maçta devre arası olmamakta ve oyuncunun her takımla karşılaşması temelne dayanan bir fikstür bulunmaktaydı. Bu sebepten ötürü, oyuncuların seçebileceği sadece 4 takım (Belçika, İtalya, İspanya ve İngiltere) bulunmaktaydı.
World Cup USA '94
U.S. Gold tarafından üretilen son Dünya Kupası oyunudur. DOS, Amiga, Mega Drive, Mega-CD, Sega Master System, SNES, Game Boy ve Sega Game Gear platformları için çıkarılan oyunda, önceki oyunlarda olduğu gibi kuş bakışı kamera devam etmektedir. Oyunun Mega-CD sürümünde; Scorpions tarafından seslendirilmiş iki şarkıdan oluşan soundtrack de bulunmaktadır.
World Cup 98
Windows, PlayStation, Nintendo 64 ve Game Boy Color platformları için yayımlanan oyunda, o zamana dek yapılan tüm futbol oyunları içinde, ilk kez lisanslı forma ve logolar kullanıldı. Önceki oyun FIFA: Road to World Cup 98'de kullanılan motorun üzerine geliştirilen oyun, diğer serilere göre takım stratejisi ve taktikle ilgili gelişmeler ile beğeni topladı. Oynanabilir takımlar arasında finallere katılan takımların yanında birkaç takım daha bulunmaktadır. Oyunda yer alan "Klasik Dünya Kupası" moduyla birlikte oyuncular, spikerliği Kenneth Wolstenholme tarafından yapılan maçları siyah-beyaz renklerle oynayabilme ve eski Dünya Kupalarının heyecanını yaşama imkânına sahip oldu.
2002 FIFA World Cup
EA Sports tarafından yayımlanan oyun; FIFA Football 2002 ve FIFA Football 2003'ün oyun motorlarının birleştirilmesiyle üretildi. Oyunda, oyuncuların toplara verdiği aşırı falsolar ve hakemlerin verdiği kararlar dikkat çekmektedir. Önceki FIFA oyunlarından farklı olarak oyunun soundtrack'i, Vancouver Senfoni Orkestrası tarafından oyuna özel olarak oluşturuldu.
2006 FIFA World Cup
EA Sports tarafından üretilen oyun, Nisan 2006'nın son iki haftasında piyasaya sürüldü. Oyunda sadece Dünya kupası değil, ön eleme turları da yer almaktadır. 127 millî takımın olduğu oyunda oyuncular, oyunda kendilerini yaratıp istedikleri takıma koyma fırsatına kavuşmuşlardır. Global Challenge adlı mod ile önceki Dünya Kupası veya elemelerde oynanan maçları yeniden oynayabilmek mümkün olmuştur.
South Africa
FIFA Dünya Kupası elemelerine katılan 199 takımın yer aldığı oyun, Nisan 2010'da piyasaya sürüldü. Oyunda; daha yüksek rakımlı yerlerde oynanan maçlarda oyuncuların daha fazla yorulması, takımların; rakip takımlara karşı kendi sahalarında daha üstün oynaması, bazı futbolcuların sakatlanıp, gelecek maçları kaçırabilmesi gibi özellikler yer almaktadır.
Bruce Lee
Bruce Lee (d. Lee Jun-fan, ; 27 Kasım 1940 – 20 Temmuz 1973) Hong Konglu ve Amerikalı bir dövüş sanatçısı, dövüş sanatları eğitmeni, oyuncu, yönetmen, senarist, yapımcı ve filozoftu. Modern karma dövüş sanatlarının (MMA) yolunu açmakla tanınan, farklı dövüş disiplinlerinden gelen hibrit bir dövüş sanatları felsefesi olan Jeet Kune Do'nun kurucusuydu. Lee; eleştirmenler, medya ve diğer dövüş sanatçıları tarafından tüm zamanların en etkili dövüş sanatçısı ve Doğu ile Batı arasındaki uçurumu kapatan, 20. yüzyılın pop kültürü ikonu olarak kabul edilir. Hong Kong aksiyon sinemasını tanıtmasıyla ve Asyalıların Amerikan filmlerinde sunulma şeklini değiştirmesine yardımcı olmasıyla tanınır.
Lee, Hong Kong merkezli bir Kanton opera yıldızı olan Grace Ho ve Lee Hoi-chuen'in oğluydu. 1940 yılında San Francisco'da ailesi, babasının yurtdışındaki konser turnesi için şehri ziyaret ederken doğdu. Aile birkaç ay sonra Hong Kong'a döndü. Babası tarafından bir çocuk oyuncu olarak Hong Kong film endüstrisine tanıtıldı. Ancak bunlar dövüş sanatı filmleri değildi. İlk dövüş sanatları deneyimi arasında Wing Chun (Yip Man'den eğitim aldı), tai chi, boks (Hong Kong boks turnuvasını kazandı) ve görünüşe göre sık sık sokak dövüşleri (mahalle ve çatı kavgaları) vardı. 1959'da, doğumundan dolayı ABD vatandaşlığına sahip olan Lee, Seattle'a taşınabildi. 1961'de Washington Üniversitesi'ne kaydoldu. Oyunculuk kariyerine çok hevesli olsa da dövüş sanatları öğreterek para kazanmayı düşünmeye başladığı bu süre zarfında Amerika Birleşik Devletleri'ndeydi. Seattle'da evinin dışında işletilen ilk dövüş sanatları okulunu açtı. Daha sonra Oakland'da ikinci bir okul kurduktan sonra, bir keresinde Kaliforniya'daki 1964 Long Beach Uluslararası Karate Şampiyonasında gösteriler ve konuşmalar yaparak büyük ilgi gördü. Daha sonra öğretmenlik yapmak için Los Angeles'a taşındı. Öğrencilerine Chuck Norris, Sharon Tate ve Kareem Abdul-Jabbar da dahildi. 1970'lerde, Lee'nin Hong Kong ve Hollywood yapımı filmleri, Hong Kong dövüş sanatları filmlerini yeni bir popülerlik ve beğeni düzeyine yükseltti, Batı'nın Çin dövüş sanatlarına olan ilgisini artırdı. Filmlerinin yönetimi ve tonu, dünya çapında dövüş sanatları ve dövüş sanatları filmlerini çarpıcı biçimde etkiledi ve değiştirdi.
1970'lerin başındaki beş uzun metrajlı Hong Kong dövüş sanatları filmindeki rolleriyle tanınır. Bunlar; Lo Wei'nin Büyük Patron (1971) ve Öfkenin Yumruğu (1972) filmleri, Golden Harvest'in Lee tarafından yazılan ve yönetilen Ejderin Dönüşü (1972) filmi ve Warner Bros.'un Ejder Kalesi (1973) ile Ölüm Oyunu (1978) filmleridir. Lee, filmlerinde Çin milliyetçiliğini betimlemesi ve Asyalı Amerikalılar arasında Asya klişelerine meydan okuduğu için başta Çinliler olmak üzere tüm dünyada tanınan ikonik bir figür haline geldi. Başlangıçta Wing Chun, tai chi, boks ve sokak dövüşü öğrendikten sonra, bunları çeşitli kaynaklardan gelen diğer etkilerle birleştirip Jeet Kune Do (Yargılayan Yumruğun Yolu) adını verdiği kişisel dövüş sanatları felsefesinin ruhuna dönüştürdü.
Lee 20 Temmuz 1973'te 32 yaşında hayatını kaybetti. Ölümünden bu yana Lee; judo, karate, karma dövüş sanatları ve boks gibi modern dövüş sporlarının yanı sıra film, televizyon, çizgi roman, animasyon ve video oyunları da dahil olmak üzere modern popüler kültür üzerinde önemli bir etkiye sahip olmaya devam etti. Time dergisi, Lee'yi 20. yüzyılın en önemli 100 insanından biri olarak gösterdi.
Hayatı
San Francisco'da doğan Lee'nin gerçek adı Lee Jun-Fan'dır. İsmini doğumunda hazır bulunan doktor vermiştir. Annesinin Alman ve İngiliz kökenli olduğu düşünülmektedir. Babası ve annesi, Çin operasında oyuncuydu. Lee doğduğunda, bir turne için Birleşik Devletlerde bulunuyorlardı. Ailesi, Kung Fu öğrenmesini istedi. 6 yaşındayken bile ilerideki, hırçın ve sert karakterini belli ediyordu. Lee, Kung Fu tekniklerini bilinçsiz bir şekilde öğrenmeye başladıktan sonra, 1954'te ünlü Kung Fu Ustası Yip Man'ın öğrencisi olarak Wing Chun sistemini çalışmaya karar verdi. Bunun diğer bir nedeni ise bir sokak kavgasında küçük düşme korkusunu yenebilmekti. İlerleyen zamanlarda da Wing Chun sistemine boks çalışmalarını da eklemeye başladı. Dansa büyük bir ilgi duymaktaydı. Henüz 14 yaşındayken dans etmenin çok eğlenceli olduğunu keşfetmişti, zaten bunun içinde yetenekliydi. Dans etmek isteyenleri geri çevirmezdi. Dans dengesi ve ayak hareketlerinin çoğu onun daha sonra dövüş stilinde etken olmuştur. En sevdiği dans olan "Cha Cha" dansında Hong Kong'da şampiyon bile seçilmişti.
Sık sık karıştığı sokak kavgalarından dolayı 19 yaşındayken kötü şöhret edinince, 1959'da ailesi onu doğduğu Amerika Birleşik Devletleri'ne kendi arkadaşlarının yanına göndermiştir. Seattle'de otururken bir restoranın çatı katında garsonluk yaptığı sürece kalmasına izin verildi. Liseyi bitirip üniversiteye geçti. Washington Üniversitesinde Felsefe Bölümüne girdi ve geceleri restoranda çalışmaya devam etti. Bir yandan okula devam ederken, bir yandan da Amerikalılara Çin Kültürü'nün zenginliğini anlatmak için, o güne kadar Çinlilerden başkasına öğretilmesi yasak olan olan Kung Fu dersleri vermeye başlamıştı. Bu amaçla kendi adını taşıyan Jun Fan Kung Fu adında bir okul açmıştı. Bu spor okulu 1963 yılına kadar açık kalmış, yine aynı yıl Amerikalı Linda Emery ile evlenmiştir. Lee, daha sonra Oakland'da ikinci okulunu açtı. Burada geniş bir kitleye, Amerikalılara yabancı olan bu sanatın ne kadar geniş içerikli ve derin felsefeye sahip olduğunu ispatladı.
Kariyeri
Bruce Lee, Ed Parkers'la 1964 yılında ilk uluslararası çıkışını yaptı. Sonrasında Green Hornet adlı dizide oynamaya başladı. Bruce, bunun kendisi için bir çıkış olacağını düşünürken; dizi, bir sezon sonra yayından kaldırıldı. Daha sonra James Garner'in oynadığı "Marlowe" adlı filmde küçük bir rol kaptı ve birkaç bölümünde göründü. Sakatlansa da vazgeçmemişti fakat bu küçük rol kariyeri ona hiçbir fayda sağlamadı.
İlk uzun metrajlı filmi; Çinli prodüktör Raymond Chow'un yeni kurduğu film şirketi Golden Harvest ile çekilen Big Boss (Büyük Patron) filmidir. Film, Hong Kong ve güneydoğu Asya bölgesinde şimdiye kadar kırılmış tüm gişe rekorlarını altüst ederek büyük bir patlama yaptı. Bunun üzerine Asya milliyetçiliğinin işlendiği Fist of Fury (Öfkenin Yumruğu) filminde oynadı. Lee'nin bu filmlerinde kendisine özgün stilini de görmek mümkündür. Hong Kong film sanayinde avantür filmlerin hareketli sahnelerine Bruce Lee'nin Hollywood tecrübesi ile olağanüstü koreografileri yeni bir boyut kazandırmıştır. Büyük Usta, çekilen filmin güzel olması için dövüş sahnelerinin koreografisini düzenlerken gece gündüz demeden çalışıyordu. Hareketli sahneler için uzun plan çekimler yapar, yüksek tekmeler kullanır, Escrima'nın (silahlı dövüş sanatı) Nunchaku, Bo, Kali, bıçaklar ve küçük Çin okları gibi tüm silahlarını kullanarak dövüş sahnesini olağanüstü artistlik figürlerle süslemekteydi.
Bruce Lee, kalitesi ile Kung Fu sineması sektörüne yeni bir boyut kazandırdı. Escrima ustası Dan Inosanto, Lee'nin özgün stili Jeet Kune Do’nun kesinlikle gösteri olmadığını, aksine çok gerçekçi, fantezisi olmayan, vücut hareketlerinin işlevine uygun bir spor olduğunu söylemekteydi. Lee'nin komple bir sporcu olduğunu, Jeet Kune Do'nun da gerçek bir dövüşte çok etkili bir sistem olduğunu hararetle savunurdu. Bunun yanında Bruce Lee'nin de çok iyi bir oyuncu olduğundan, dövüş sanatını beyaz perdede fantastik bir şov olarak seyirciye sergilemeyi becerebildiğini söylemekteydi. İşte bu yüzdendir ki; filmleri dünya sinema klasikleri arasına girmiştir.
Bruce Lee’nin üçüncü filmi Way of the Dragon (Ejderin Yolu) oldu. Bu filmde Lee'nin yanında yardımcı oyuncu olarak, Amerika'da yedi defa karate şampiyonu olmuş "Chuck Norris" görülmüştü. Filmin final mücadelesinde ise adeta Karate ve Kung Fu'nun üstünlük mücadelesi sergilenmektedir. Bruce Lee'nin her filmi bir diğerine nazaran yenilikleri ile göze çarpmaktadır. Bruce Lee'yi zirveye taşıyan film ise, Dan İnosantio ve Kerim Abdül-Cabbar ile birlikte rol aldığı  Game of Death (Ölüm Oyunu) filmidir (Fakat bu filmi tamamlayamadan ölmüştür). Amerikan filmlerinde başrol oynamayı çok isteyen ancak bunu başaramayan Lee, dördüncü filmini çekerken Amerikalı yapımcılardan başrol oynayacağı bir film teklifi geldi. Bunun üzerine sanatçı Ölüm Oyunu filmini yarıda bırakarak, Çin-Amerikan ortak yapımı olan Enter the Dragon (Ejder Kalesi) filmini çekti.
Ölümü
Son zamanlarda sırtından çok ciddi bir şekilde rahatsızlanmıştı. Beyninde bir tümör olduğu da düşünülmüştü. Doktorları ona dövüş sanatlarını kesinlikle bırakmasını ve iyileşmesi için yataktan çıkmaması gerektiğini söylediler. Bu Bruce Lee'nin hayatında en kötü dönemlerinden biriydi. Altı ay boyunca sırtüstü yatakta kaldı. Ama beynini çalışmaktan alıkoyamıyordu. Bu zaman diliminde "Jeet Kune Do Tao" adlı kitabı yazmaya başladı. Ancak bitiremeden hayata veda etti. Kitabını ölümünden sonra karısı tamamladı. 20 Temmuz 1973'teki Bruce Lee'nin ölümünü çevreleyen koşullar Asya'da bir bilinmezlik fırtınası ve dünyanın her tarafında ölümüne dair bir sürü iddianın gezindiği bir trajedi olarak kaldı.
Betty Ting'in de başrol oynayacağı "Game Of Death" adlı filmini bitirmek için yapımcısı Raymond Chow'la görüşmek üzere Betty'nin dairesine gitmişti. Raymond, öğleden sonra akşam tekrar konuşmak üzere onlardan ayrıldı. Baş ağrısından şikayet eden Bruce, Betty'i her zaman kendisinin de kullandığı bir aspirin karışımı olan "Equogesic" verdi. Ondan sonra Bruce, uzanmak üzere yatak odasına gitti. Raymond akşam niçin gelmediklerini öğrenmek için onları aradığında; Betty, Bruce'un uyuyakaldığını söyledi. Raymond, Betty'nin dairesine gidip Bruce kaldırmayı çalıştı ama başaramadı. Panik olmaya başladılar ve Betty doktor çağırdı. Onu kurtarmak için yapılan birçok başarısız denemeden sonra ambulans çağrıldı.
Küçük Ejder Bruce, hastaneye gittiğinde ölüydü. Acil müdahalede kalp ve solunuma müdahale edildi. Fakat bir hayat belirtisi yoktu. Bruce'nin nasıl öldüğü tartışma konusu oldu. Ölümünün beynindeki tümörden olabileceği söylendi. Bunun doğuştan mı yoksa daha sonra mı ortaya çıktığı meçhuldü ama kafasında her an patlamak üzere olan hasar görmüş bir damarla birlikte de çok vakti yoktu. Hatta ölümünden 2 ay önce bir beyin travması geçirmişti. Bruce Lee'nin genç yaşta ölümüyle; Hong Kong yasa boğulmuş, binlerce insan sokaklara dökülüp, son yolculuğunda onu yalnız bırakmak istememişlerdi. Kalabalığı durdurmak için polis tarafından barikatlar bile kurulmuştu.
Diğer bir trajedi ise oğlu Brandon Lee'nin 31 Mart 1993'te Amerika'nın Kuzey Carolina eyaletinde "The Crow" filminin çekimleri sırasında kameralar önünde karnından vurularak ölmesidir. Bruce Lee, Amerika'nın Seattle kentinde (Washington eyaletinde) Lake View mezarlığına gömülmüştür. Daha sonra, 3 Nisan 1993'te Brandon Lee de babasının yanına gömüldü. Her gün kendisinin ve oğlunun mezarı dünyanın dört bir tarafından gelen insanlar tarafından ziyaret edilmektedir.
Bruce Lee hayatında sadece dört öğrencisine “Jeet Kune Do” hocası olma lisansı verdi. Bunlar Taky Kimura, James Yimm Lee, Dan Inosanto ve Ted Wong'dur.
Alexandre Ribot
Alexandre-Félix-Joseph Ribot (7 Şubat 1842 – 13 Ocak 1923), Fransız siyasetçi.
Pas-de-Calais bölgesinde dünyaya gelen Ribot, Paris Üniversitesi'nde hukuk okuduktan sonra baroya kaydoldu. 1875-1876 yılları arasında Adalet Bakanlığı'nda genel sekreter olarak görev yaptı.
1877 yılında politikaya atıldı. Mecliste daha çok ekonomik konularla ilgilenip 1882 yılında ise bütçe raportörü olarak görev yaptı. Radikal Parti'nin en büyük muhaliflerinden oldu. 1885 yılında yapılan seçimlerde milletvekili seçilemedi. 1889 yılında yeniden meclise girdi ve 1890 yılında dışişleri bakanı oldu. 1892-1893, 1895,1914 ve 1917 yıllarında 4 kez hükûmet kurarak başbakan oldu.
Fenerbahçe (futbol takımı) 1950-51 sezonu
Bununla birlikte Fenerbahçe, yabancı takımlarla oynanan karşılaşmalarda başarılı sonuçlar almaya devam etti. İsveç'in Elfsborg takımını 3-2, İsrail'in Makkabi Tel Aviv takımını 2-1 ve Yugoslavya'nın Hajduk Split takımını yine 2-1 yenen Fenerbahçe sezon sonunda (4-17 Haziran 1951) Suriye'ye üç maçlık bir turneye çıkarak tarihinde beşinci yurt dışı seyahatini gerçekleştirdi ve bu turnede iki galibiyet ve bir beraberlik aldı (bir sonraki Suriye seyahati tam 56 yıl sonra 2007'de icra edilecekti). Buradan Lübnan'a geçerek Racing Club Beirut'la oynaması planlansa da, anlaşmadaki pürüzler nedeniyle maç gerçekleştiremedi.
Fenerbahçe, dönüşte Hatay'a da uğrayıp 17 ve 19 Haziran 1951'de Antakya Kurtuluşspor ve Antakya Karması'nı yenerken, Hatay'ın Türkiye'ye katılmasından sonra bu vilayette maç yapan ilk İstanbul takımı oldu.
Gazeteciler Cemiyeti (Basın) Kupası
23 Nisan-8 Mayıs 1949 tarihlerinde düzenlenen Gazeteciler Cemiyeti Kupası'nda (diğer adlarıyla Basın Kupası ya da Matbuat Kupası) altışar maç sonunda Fenerbahçe ve Beşiktaş dörder galibiyet ve ikişer yenilgiyle aynı puanda kalmışlardı. Turnuva kaideleri gereği averaj kuralı uygulanmamış, dolayısıyla kupa iki ezelî rakip arasında kalmıştı. İki takımın ilave bir final maçıyla Kupa şampiyonunu belirlemeleri üzerine mutabık kalınmışsa da, gerek 1948-49 gerek 1949-50 sezonlarındaki fikstürün yoğunluğu nedeniyle, söz konusu karşılaşmanın yapılabilmesi mümkün olamamıştı.
Nihayet iki kulübün de muvafakatıyla 1950-51 sezonunun başında oynanmasına karar verilen final maçının tarihi 21 Ekim 1950 olarak belirlendi (bu arada İstanbul Ligi'nin ilk üç haftası oynanmış bulunuyordu). Fenerbahçe karşılaşmaya Lui Şalabi, Müzdat Yetkiner, Hilmi Ardağ, Selahattin Torkal, Kamil Ekin, Mehmet Ali Has, Zekeriya Bali, Bahri, Lefter Küçükandonyadis, Erol Keskin, Halit Deringörden oluşan kadrosuyla çıktığı karşılaşmada 1-0 yenik duruma düşmesine rağmen 8 dakika sonra Zekeriya Bali'nin golüyle beraberliği yakaladı. Normal süre 1-1 bitince uzatmaya geçildi ve Halit Deringör'ün attığı gol Fenerbahçe'ye hem maçı hem de kupayı kazandırdı. Fenerbahçe'ye kupayı İstanbul Valisi ve Belediye Başkanı Fahrettin Kerim Gökay takdim etti.
Zafer Gazetesi (Cumhuriyet Bayramı) Kupası
Fenerbahçe, Cumhuriyet Bayramı vesilesiyle Ankara Demirspor'un davetine icabetle 29 Ekim 1950'de Ankara'ya giderek ertesi gün anılan takımla oynadı. 1949 yılında Demokrat Parti'nin yayın organı olarak kurulan Ankara'nın genç gazetesi Zafer de maçın galibine verilmek üzere bir kupa koydu. Fenerbahçe, 28 Ekim'de A millî takımın İsrail'le, genç millî takımın da Mısır'la yaptıkları karşılaşmalarda oynayan futbolculardan yoksun bir kadroyla Ankara'ya geldi. Ankara 19 Mayıs Stadyumu'ndaki karşılaşmayı da Mısır millî futbol takımıyla birlikte Ankara'ya gelmiş bulunan anılan ülkenin uluslararası hakemi Zeki Osman Bey yönetti. Karşılaşmada Lui Şalabi, Erdoğan Dağdelen, Hilmi Ardağ, Kamuran Ayas, Samim Var, Nedim Günar, Zekeriya Bali, Suphi Ural, Ahmet Erol (İbrahim), Yüksel Doğanay, Faruk Talay kadrosuyla oynanan Fenerbahçe maçın sonlarına doğru Suphi Ural'ın attığı golle maçı ve kupayı kazandı. Kupayı Fenerbahçe'ye Tekirdağ Milletvekili Şefik Bakay takdim etti.
Mihrdad Puladi
Mihrdad Puladi (d. 26 Şubat 1987), İranlı eski millî futbolcudur.
III. Theodosios
'''III. Theodosios''' (Yunanca: Θεοδόσιος Γ), Mayıs 715 - 25 Mart 717 döneminde hüküm süren Bizans imparatoru.
İmparatorluğa getirilme
İmparator II. Anastasios'un emri ile Rodos'a hücum eden Bizans donamasında bulunan Opsikion Theması askerleri kendilerinin gayretiyle bir askerî darbe ile tahta geçirdikleri II. Anastasios idaresinden hoşnutsuzdular. Bundan dolayı seferden dönerken isyan ettiler ve sefer komutanı Amiral İoannis'i döverek öldürdüler. Bu isyanı idare edenler kendilerine yeni bir imparator adayı olarak Theodosios'u seçtiler. Bazı tarihçilere göre Theodosios eski imparator III. Tiberios'un oğlu idi. Fakat birçok eski ve yeni Bizans tarihçisi Theodesios'un seçimini çok anlaşılmaz ve nedeni bilinmez bir tarihî gerçek olarak ifade etmektedirler. Zamanının tarihçisi Günah Çıkartıcı Theofanis'in anlatığına göre, Theodosios kendisinin isyancılar tarafından imparator olarak ilan edileceğinden haberdar değildi. Haberi alınca kaçıp Adramytteion (günümüzde Edremit) civarında bulunan ormanlarda saklanmayı denedi. Ama askerler tarafından bulunarak kılıç tehdidi altında Mayıs 715de imparator ilan edildi.
İsyancılar Konstantinopolis'i 6 ay süren bir kuşatmaya aldılar ve merkezi güçler ile isyancılar arasında devamlı bir mücadele başladı. İmparator Anastasios İznik'e kaçtı. Ama bir iç savaş şeklini alan bu mücadele Konstantinopolis Ortodoks Patriği I. Germanos aracılığı sonucunda II. Anastasios'un tahtından III. Theodesios lehine feragat etmesi ile sona erdi.
İmparator olan III. Theodosios Bizans tarihinde az bulunur bir makul davranışla Anastasios'un Selanik'te bir manastırda keşiş olarak gönderilmesini onayladı.
İmparatorluk; Leon'un isyanı ve tahttan feragât
Önceki imparatorun beklediği gibi Theodosios imparator olur olmaz yazın Emevi Arap ordusu Anadolu'nun çok içlerine sarkarak talan akınlarına başladılar. 716'de biri Emevi Halifesi'nin kardeşi Mesleme bin Abdülmelik komutasında diğeri Süleyman adlı bir general komutasında iki büyük Emevi Arap ordusu iki koldan Anadolu sınırlarına girdi. Maslama ordusunun ilk hedefi Anadolu'da en büyük Bizans şehri olan ve Anatolikon Theması merkezi olan Amorium kenti idi. Bu thema'yı korumak için daha önceki imparator Anastasios en ünlü komutanı Leon İsauryalı'yı themaya Stratigos (askeri vali) olarak seçmişti. Bu karadan akını sırasında Emevi donanması da Bizans sahillerine hücumlar yaptı.
Theodosios hem Balkanlardan gelecek bir ekstra hücumu önlemek ve hem askerî destek almak için Bulgarlara büyük tavizler vererek Bulgar Kralı ile bir antlaşma yaptı. Bu antlaşma ile Bulgar Kralı bir Arap istilası karşında Bizans'a askerî destek verecekti. Bu antlaşma Theodosios tahttan ayrıldıktan sonra 719'da "İkinci Arap Konstantinopolis Kuşatması"'nın ortadan kaldırılması için verilen Bulgar askerî desteğine bir neden oldu.
716 yılında gelen Emevi hücumunun iki kolu Amorium önünde birleşti. Ama bu şehirde bulunan Stratigos General Leon İsauryalı Arap orduları komutanları ile müzakerelere girişti. 716 sonlarında Arap orduları yine eski sınırın gerisine çekildiler.
717 başlarında Anatolikon Theması Stratigosu olan ve Arapların çekilmesini sağladığı için halk arasında büyük ün yapmış olan General Leon İsauryalı III. Theodosios'a karşı isyan etti; askerleri tarafından imparator ilan edildi ve Konstantinopolis'e karşı yürüyüşe geçti. Armeniakon Theması Stratigos'u olan Artabasdos ile kızını ona vermek ve ona en yüksek askeri rütbe olan "Kuropalatis" rütbesi verme vaadiyle, anlaşmış ve onun askerleri de ordusuna eklenmişti. Thodosius bu orduya karşı koymak için toplanabilen küçük bir orduyu oğlu komutasında gönderdiyse de bu ordu Leon'a Nicomedia'da (İzmit) yenik düşüp Theodosios'un oğlu ve ailesi esir olarak ellerine geçti. Leon, Kontantinopolis surlarının savunma önemini bildiği için Patrik ve Bizans Senatosu üyeleri ile konuşmalara başladı. Bütün Bizanslılar o yıl yazında Emevi Arapların tekrar hücuma geçeceklerini bildikleri için bu tehdit altında bir iç savaş yapılmasının aleyhindeydiler. Leon, Theodosios'un ve oğlunun hayatlarına hiçbir zarar gelmeyeceğini resmen garanti etti. Böylece 25 Mart 717'de Theodosios tahtından Leon lehine feragât etti.
Theodosios ve oğlu keşiş olarak Efes'te bir manastıra çekildiler. Theodosios'nun ne zaman öldüğü bilinmemektedir. 729'da Theodosios'un Efes Baspiskoposu olduğu sanılmaktaydı; ama yeni tarihi araştırmalar Efes Başpiskoposu'nun Theodosios'un oğlu olduğunu kabul etmektedirler. Her kim olursa olsun bu Theodosios adlı Efes Başpiskoposu 24 Temmuz 754 tarihinde toplanan ikonoklast "Hieria Konsili"'ne katılmıştır.
Ailesi
III. Theodosius'un evlenmiş olduğu bilinmektedir ama karısının ismi kaybolmuştur. Bir oğulları olduğu bilinmektedir. Theodosios ve oğlu Efes'te manastıra çekilmişlerdir. Oğlunun da keşişlik isminin Theodosios olduğu bilinmektedir.
İstatistiksel yayılma ve sapma
İstatistiksel yayılma ve sapma (diğer adlarıyla istatistiksel değişkenlik veya varyasyon) istatistik biliminde bir sayısal kantitatif değişkenin ölçülen veya ölçülebilen değerlerinin veya bir olasılık dağılımı'nın genel olarak veya bir merkez noktasından yaygınlığı veya değişebilirliği özelliğidir. İstatistiksel yayılma veya sapma kantitatif değişkenlerin veya rassal değişkenlerin diğer bir özelliği olan merkezsel konum ölçüleri ile birlikte istatistikçilerin en çok ilgilendikleri konulardır. Genel olarak günlük hayatta en çok kullanılan yayılma ölçüsü açıklık olmakla beraber, bunun gayet bariz olarak aykırı değerlerden çok etkilenmesi dolayısı ile çeyrekler açıklığı, standart sapma ve varyans gibi diğer çok kullanılan yayılma ölçüleri geliştirilmiştir.
İstatistiksel yayılma
Eğer bir değişkenin tüm değerleri veya gözlemlenen değerleri birbirine özdeş olarak tek ve sadece tek bir değer alırsa istatistiksel yayılım sıfırdır. Değişken değerleri daha farklı değerler almaya başladıkça yayılma artmaya başlayarak yayılma ölçüsü sıfırdan başka değerler alır.
İstatistiksel yayılma ölçüleri için değişik sınıflama şekilleri vardır. Bir çeşit sınıflama yayılımın ölçümünün herhangi bir belli merkezsel noktaya referansla yapılıp yapılmadığına göredir. Açıklık veya çeyrekler açıklığı yayılım ölçüleri için herhangi bir diğer merkezsel noktaya referans verilmez. Ortalama mutlak sapma, standart sapma veya varyans için ise belirli bir merkezsel konum noktası, aritmetik ortalama, bir çapa noktası gibi bir referans noktası olur ve yayılma bu merkezsel referans noktasından sapmalar ile ölçülür.
Diğer bir sınıflama yayılma ölçülerinin ölçülme birimlerinin özelliklerine dayanır:
Bazı yayılım ölçleri boyutsuz olup ölçülmeleri için hiçbir birimi olmayıp sade ve sade hiçbir birimi olmayan bir saf sayı olarak ifade edilirler. Ama bu halde değişken verileri için boyut veya birim bulunmamaktadır. Bunlara örnek:
Yayılım ölçülerinin çok büyük bir kısmı için "yayılım ölçüsü değişkenin ölçüldüğü birim" ile ölçülür. Örneğin değişkenler metre veya dakika ile ölçülmekte ise yayılma ölçüleri de ayni birimde olan metre veya dakika ile ölçülürler. Bunlara örnek:
Bu türdeki istatistiksel yayılma ölçüleri sadece değişmez-birimli olmayıp değişmez konumluluk" ve boyuta göre doğrusal olma özelliklerine de sahiptirler. Böylece bir rassal değişken olan X için SX'' olan yayılım ölçüsü ise, bunun bir doğrusal dönüşümü olan
ifadesi için de yayılım ölçüsü
olur.
Diğer istatistiksel yayılım ölçüleri değişken değerleri ile ilgili ama değişik birimlerdedir. Varyans standart sapmanın karesi olduğu için, değişkenin ölçme biriminin karesi birimindedir. Örneğin değişken metre ile ölçülürse varyans metre kare birimlidir. Bu nedenle varyansın konumu değişmez ama boyuta göre doğrusal değildir.
Kategorik değişkenler için yayılma ve sapmanın tanımlanıp ölçülmesi kavramsal olarak daha zor açıklanmaktadır ve genellikle fen ve teorik matematik temelli istatistikçiler tarafından kategorik veri yayılma ölçüleripek kullanılmamakta olduğu için geldirilmemişlerdir. Ancak kategorik veriler ile çok uğrasan sosyal bilimler içinde bu çeşit kalitatif yayılma ölçüleri geliştirilmiştir.
İstatistiksel yayılmanın kaynakları
Fiziksel bilimlerde yayılma ve değişkenlik ölçülme hatalarının rassal olmalarından doğmaktadır. Ölçüm enstrümanları hiçbir zaman hiç kusursuz ve tam mükemmel değildirler. Bu bilimlerde ölçülen kantitenin sabit ve hiç değişmediği genellikle kabul edilir ve böylece değişkenlik ölçümlerin arasında farklardan, yani gözlem hatası nedeni ile ortaya çıkar.
Bu varsayım biyolojik bilimlerde doğru değildir. Gözlemlenen fenomen incelenen fenomenin kendine özel karakteri dolayısıyla diğerlerinden farklıdır ve anakütlenin değişik üyeleri birbirlerinde çok genel ayrılıklar gösterirler.
Sosyal bilimlere gelince biyolojik bilimlerden çok daha fazla sayıda değişkenlik doğuran faktörler (tarihsel, fizyolojik, psikolojik, politik, sosyal) nedenlerle incelenen karakterlerde büyük yayılma gösterebilirler.
Soner Şahin
Soner Şahin (d. 29 Mart 1981, İstanbul) Kaleci pozisyonunda oynamış Türk eski futbolcu.
Kariyeri
Şahin futbola 1990 yılında Gaziosmanpaşa'da başlamıştır. Altyapı eğitimini 2001 yılına dek Gaziosmanpaşaspor, Küçükpazarspor ve Küçükköyspor'da sürdüren futbolcu 17 Ağustos 2001 tarihinde Küçükköyspor ile imzaladığı sözleşmeyle birlikte profesyonel futbola adım atmıştır. İlk resmî lig maçına ise 14 Mayıs 2000 tarihinde Vefa karşısında çıkmıştır. 2001-02 sezonunda Denizlispor'a transfer olan Şahin, Denizlispor a takımında yedi kez kadroya girmiş fakat hiç forma bulamamıştır. Burada bir sene geçirdikten sonra Küçükköyspor'a kiralık olarak dönen Soner Şahin, sonraki iki sezonda Maltepespor ve Kartalspor'a kiralanmıştır. 2006-07 sezonu başında Giresunspor'a transfer olan futbolcu Giresunspor'da Lig B'den Lig A'ya yükselme başarısını göstermiştir. Sezon sonu tekrar Kartalspor'a transfer olan futbolcu 2008-09 ara transfer sezonunda Kartalspor'daki maddi sorunlardan dolayı Altay ile anlaşmıştır. 1.5 yıl burada görev yaptıktan sonra 2010-11 sezonunda Karşıyaka'ya transfer olmuş, devre arasındaysa Giresunspor'a dönmüştür. 2012-13 sezonu yaz transfer döneminde Denizlispor'a transfer olacağı duyurulmuş fakat 3 Temmuz 2012 günü Denizlispor, as kalecisi Yakup Bugun ile sözleşmesini uzatınca Soner'i almaktan vazgeçmiştir. Soner ise Samsunspor'a imza atmıştır. 2014-15 sezonu sonuna kadar bu takımda oynayan Şahin, 2015-16 sezonu başında Boluspor'a bedelsiz transfer olmuştur.
IPFilter
IPFilter (yaygın olarak ipf olarak anılır) birçok Unix benzeri işletim sistemleri için güvenlik duvarı hizmetleri ve Ağ adresi dönüşümü (NAT) sağlayan açık kaynaklı bir yazılım paketidir. Yazar ve yazılım sürdürücüsü Darren Reed'tir. IPFilter hem IPv4 hem de IPv6 protokollerini destekler ve durum bilgisi olan bir güvenlik duvarıdır.
IPFilter, FreeBSD, NetBSD, Solaris 10 & 11 ve illumos ile birlikte gelmektedir. Eskiden OpenBSD'nin bir parçasıydı, ancak Mayıs 2001'de Theo de Raadt ile Reed arasındaki tartışmalar sona erdikten sonra lisansıyla ilgili sorunlar nedeniyle kaldırıldı. DragonFly BSD, Mayıs 2011'de IPFilter için desteğini kaldırdı.
IPFilter, çalışma zamanı yüklenebilir bir çekirdek modülü olarak yüklenebilir veya her çekirdeğin özelliklerine ve kullanıcı tercihlerine bağlı olarak doğrudan işletim sistemi çekirdeğine dahil edilebilir.
Yazılım belgeleri, mümkünse modül yaklaşımını önerir.
IPFilter'ı desteklediği bilinen işletim sistemleri şunlardır:
René Viviani
Jean Raphaël Adrien René Viviani (8 Kasım 1863 – 7 Eylül 1925) Fransız siyasetçi.
1863 yılında Cezayir'de doğdu. 1893 yılında politikaya atıldı. 1902 yılına kadar Paris milletvekili olarak görev yaptı. 1906 yılında bu defa Creuse bölgesinden meclise girdi. Georges Clemenceau kabinesinde Sosyal Güvenlik Bakanı olarak yer aldı. Daha sonra Gaston Doumergue hükûmetinde Millî Eğitim Bakanlığı'na getirildi.
1914 yılında yapılan seçimler sonrası oluşan meclis başbakanlık konusunda anlaşmazlığa düştü. Başbakanlık krizinin olduğu bir ortamda Cumhurbaşkanı Raymond Poincaré, Viviani'yi başbakanlığa atadı.
Daniel Davari
Daniel Davari (doğum 6 Ocak 1988), İranlı futbolcudur.
Davari, İranlı bir baba ve Polonyalı bir anneden Katolik olarak yetiştirildi. 28 Eylül 2014'te Davari'nin eşi Kristina, Eliah adlı oğlunu doğurdu.
Türk Boğazları krizi
Türk Boğazları krizi, Soğuk Savaş sırasında Türkiye ile Sovyetler Birliği arasındaki kısa süreli bölgesel krizdir. Türkiye, II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar tarafsızlığını korumayı başarmıştı. Sovyet hükûmeti tarafından Türk hükûmetine, Rus nakliye gemilerinin Karadeniz'i Akdeniz'e bağlayan Türk boğazları'ndan serbestçe geçebilmesi için baskı yapılmaya başlandı. Türk hükûmetinin, Sovyetler Birliği'nin taleplerini kesin bir dille reddetmesi, bölgedeki tansiyonu arttırarak, krizi bir güç gösterisine dönüştürdü. Bu olay, daha sonra Truman Doktrini'nin ortaya çıkmasına belirleyici bir faktör olarak hizmet etti. Bu kriz Türkiye'nin yüzünü tamamen Batı'ya, yani Amerika Birleşik Devletleri ve NATO'ya döndürmesine neden oldu. Bu tarz olaylar Türkiye'nin günümüzde dünya üzerindeki gücünü pekiştirdi.
Siyasi arka plan
Türkiye ile Sovyetler Birliği arasındaki bu krizin temelleri, II. Dünya Savaşı öncesine ve savaşların olduğu döneme dayanır. 1930'ların son yarısına kadar Türk-Rus ilişkileri sıcak ve biraz kardeşçe idi. İki taraf, aralarında imzaladıkları Moskova Antlaşması ile birbirleriyle işbirliği sözü vermişlerdi.
1936'da Türkiye, Sovyetler Birliği, Avustralya, Bulgaristan, Fransa, Almanya, Yunanistan, Japonya, Birleşik Krallık ve Yugoslavya'nın imzaladığı, Montrö Boğazlar Sözleşmesi ile boğazlar üzerindeki askerî  ve siyasi hakları düzenleme yetkisi Türkiye'ye bırakıldı. Bu sözleşme, boğazlarla ilgili yapılan son görüşme oldu. Önceki antlaşmalar ve konferanslar, 19. ve 20. yüzyıllarda boğazların açıklığını esas almıştı. Sorun, Faşist İtalya'nın ve yayılmacı politikalarının yükselmesi ve Bulgaristan'ın boğazların Türkiye tarafından silahlandırılmasından endişe etmesi nedeniyle tekrar nüksetmişti. 20 Temmuz 1936 tarihinde anlaşmanın imzalanmasından sonra Türkiye'ye boğazları silahlandırmasına ve düzenlemesine izin verildi. Antlaşmaya göre Karadeniz'e kıyısı olmayan ülkelerin gemileri Türkiye'den izin almak zorundaydı. Josef Stalin, 1936 konvansiyonunun değiştirilmesi için uluslararası kamuoyuna baskı yapmaktaydı ve 1939'da boğazların Türkiye ve Sovyetler Birliği tarafından ortaklaşa kontrolünü teklif etti. Sovyetler Birliği'nin, Nazi Almanyası ile Molotov-Ribbentrop Paktı'nın imzalanması üzerine, Sovyet Dışişleri Bakanı Vyaçeslav Molotov zorla boğazları kontrol altına almak ve onların yakınında bir askerî üs kurmak için ülkesinin isteği konusunda Alman meslektaşını bilgilendirdi.
Türkiye ile sınır anlaşmazlıkları
Sovyetler Birliği, Doğu Anadolu Bölgesi'nde Türkiye-Sovyetler Birliği sınırının Gürcistan SSC ve Ermenistan SSC lehine değiştirilmesini talep etti. Sovyet Başbakan Yardımcısı Lavrentiy Beria Gürcistan'ın güneybatısındaki Türk topraklarının Osmanlı döneminde Türkler tarafından Gürcülerden çalındığını iddia etti ve bu Stalin'in kulağına gitti. Beria'nın sözde teorisi Türk tarafından kabul edilecek olsaydı, Karadeniz ve Orta Doğu üzerinde Sovyet etkisi artacak ve süreç içinde ikinci bölgedeki Britanya İmparatorluğu'nun etkisini azaltacaktı. Bu iddia, Mayıs 1953'te Boğazlar rejimi üzerindeki Sovyet şartları ile birlikte geri çekildi.
Kızışma
Sovyetler Birliği, Nazi Almanyası'nı kesin olarak yenince, 1945 ve 1946 yılında konuyu tekrar gündeme getirdi. 1946 yılı boyunca, Türk ve Amerikalı diplomatlar konuyla ilgili sık sık görüşmeler yaptı. Sovyetler Birliği, savaş sırasında Karadeniz'deki Sovyet Donanması'na ait gemilerin boğazlardan geçmesini istediyse de Türkiye buna izin vermeyince gerginlik daha da büyüdü. 6 Nisan 1946'da Amerikan savaş gemisi USS Missouri'nin Türkiye ziyareti Sovyetleri daha da kızdırdı. Gemi, Türkiye'nin ABD büyükelçisi Mehmet Münir Ertegün'ün cenazesini Türkiye'ye getirmişti. Fakat Sovyetler geminin gelişinin tesadüfi olmadığını iddia ettiler. Geminin bölgeye gelmesi sürpriz olmamasına rağmen Sovyetler Birliği'nin ABD büyükelçisi Nikolay Vasileviç Novikov, Missouri'nin boğazlara gelmesinin "Sovyetler Birliği'ne karşı bir askeri-politik bir gösteri" olduğunu ve bu durumun Montrö Boğazlar Sözleşmesi'nin açıkça ihlali olduğunu Amerikalı yetkililere bildirdi.
Sovyet görüşü
Sovyet Dışişleri Komiserliği 7 Ağustos 1946 tarihinde, Türk Dışişleri Bakanlığı'na "artık boğazların diğer Karadeniz ülkelerinin de güvenlik çıkarlarını temsil ettiğini" ifade eden bir nota verdi. Sovyetler, bununla İtalyan ve Alman savaş gemilerinin boğazlardan çatışma olmaksızın geçebildiğine göndermede bulunmaktaydı. (Türkiye, 23 Şubat 1945'te Almanya'ya savaş ilan etti ve Türk kuvvetleri boğazlardaki Alman gemilerine el koydu.) Sovyetler, notada ayrıca Montrö Boğazlar Sözleşmesi'ni yeniden düzenleyen bir uluslararası konferansın toplanmasını talep etmekteydi.
Amerikan görüşü
Sorun, Potsdam Konferansı'nda ABD Başkanı Harry S. Truman'ın da gündemine geldiğinde, Boğazlar sorununun Türkiye ve SSCB ile ilgili bir iç siyaset sorunu olduğunu ve iki tarafın arasında çözülmesi gerektiğini söyledi. ABD Potsdam'da Sovyetlerle anlaşmazlığa düşmek istemediğinden böyle bir yol izlemişti. Karadeniz ve Akdeniz arasında önemli bir stratejik geçidi Sovyetlere bırakmak, muhtemelen Türkiye'yi Komünist bir ülke yapardı. Paris'teki barış görüşmelerindeki diplomatlara, ABD Dışişleri müsteşarı Dean Acheson tarafından gönderilen gizli telgrafta, Boğazlar konusunda ABD'nin tutumu açıklandı:
20 Ağustos 1946 tarihinde, Müsteşar Acheson durumun aciliyetini açıklamak ve Amerika Birleşik Devletleri Hükûmeti'nin bilinen görüşlerini açıklamak için 15 gazeteci ile bir araya geldi.
NATO desteği ve gerginliğin düşmesi
Sovyetler Birliği, 1946 sonbahar yaz aylık döneminde Türk kıyılarına yakın manevralara sahip savaş gemileriyle Karadeniz'deki donanma varlığını artırdı. Kara birliklerinin önemli bir kısmı Balkanlara sevk edildi. Hızla artan Rus baskısından kurtulmak için Türkiye, birkaç gün sonra ABD'den yardım istedi. Başkan Truman yönetimine danıştıktan sonra Türkiye'ye bir deniz görev kuvveti gönderdi. 9 Ekim 1946 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve ilgili hükûmetler Türkiye'ye verdikleri desteği yinelediler. 26 Ekim'de Sovyetler Birliği, Türk Boğazları kontrolüne ilişkin yeni bir zirve için kendine özgü talebini ve kısa bir süre sonra da bölgeden askerî güçlerinin çoğunu geri çekti. Türkiye tarafsızlık politikasını terk etti. Ayrıca Türkiye ve Yunanistan'da Sovyet etkisinin yayılmasını sona erdirilmesini amaçlayan Truman Doktrini planı kapsamında 1947 yılında ABD'den ekonomik ve savunma yardımı olarak USD $ 100,000,000 kabul etti. Bu iki ülke 1952 yılında NATO'ya katıldı.
Tartışmanın devam etmesi (1947-1953)
Türk hükûmeti, Kasım 1946'da Moskova'ya yeni bir büyükelçi olarak Faik Akdur'u atadı. Türkiye Cumhurbaşkanı İnönü, Sovyet Rusya ile ilişkilerin daha da geliştirilmesi odaklanması için Akdur'a talimat verdi. Ayrıca boğazlar ile ilgili görüşmelerde bulunması kesin olarak yasaklandı.
Amerika Birleşik Devletleri, Çanakkale ve İstanbul Boğazı'nın kaderini belirlemek için uluslararası bir konferansın yapılmasını önerdi. Sovyetler Birliği, Amerika Birleşik Devletleri tarafından açıklandığı gibi bir ortamda düzenlenen bir konferansın kabul edilemez olduğunu iddia etti. 10 Aralık 1946'da Moskova'daki Sovyet Dışişleri Bakanlığı'na Türkiye'deki Sovyet Büyükelçisi S. Vinogradov tarafından gönderilen muhtıraya göre, Sovyet görüşünün azınlıkta kalacağı bu konferansta Boğazların statüsü ile ilgili önemli bir değişiklik yapılmasının beklenmesinin mümkün olmadığı dile getirilmekteydi.
Büyükelçi S. Vinogradov 1948'de Politbüro kararıyla görevinden alındı. Yerine atanan yeni büyükelçi Aleksandr Lavrişev'e, Sovyet Dışişleri Bakanlığı tarafından boğazlar ile ilgili son derece önemli bilgileri ihtiva eden bir dizi talimat gönderdi.
Joseph Stalin'in ölümünden sonra 30 Mayıs 1953 tarihinde yeni gelen Sovyet hükûmeti boğazlar üzerindeki hak iddialarını reddetti. Sovyet Dışişleri Bakanı Molotov, İstanbul ve Çanakkale Boğazları üzerindeki Rus iddialarını, hem de Türk-Ermenistan-Gürcistan sınırı boyunca diğer toprak anlaşmazlıklarını sahiplenmedi.
Sonuç
Uluslararası görüşün Türkiye lehinde olması, ayrıca Türkiye'nin kararlı tutumu sayesinde Sovyetler Birliği, boğazlar üzerindeki tüm iddialarından vazgeçti. Ortadoğu'da bir güç olabilmenin yolunun Türkiye ile iyi ilişki kurmaktan geçtiğini anlayan Sovyetler Birliği bu yönde hareket etti. Türkiye'nin 1952'de NATO'ya girmesiyle Sovyetler Birliği bu politikadan vazgeçmek zorunda kaldı. 1936 Montrö Antlaşması, SSCB ve ardıl devletleri ile Türkiye arasında günümüzde hala yürürlüktedir.
İbrahim Efendi
Oğlanlar Şeyhi İbrahim Efendi, Osmanlı döneminde yaşamış Ekberi meşrepli, Bıçakçı Ömer Dede (Şeyh Emir Sıkkinî)’ye atfedilen (Melâmetîyye/Melâmîyye-î Bayramîyye Tarikâtı)  tasavvuf okuluna mensup bir sufi ve tasavvuf önderi. Olanlar, Oğlanlar, Oğlan Şeyh veya Aksarayi lakaplarıyla da bilinir.
Hayatı
Bayramı-Melami şeyhlerinden İbrahim Efendi. Küçük yaşta şeyhi ve dedesi Şah Ali'nin sorduğu bir soruya verdiği yanıt üzerine "Bu oğlancık şeyhtir" demesi üzerine lakabı Oğlanlar Şeyhi olarak kalmıştır. 1591 veya 1592 tarihinde kesin olarak bilinmemekle birlikte Konya-Aksaray-Eğridere veya İstanbul Aksaray'da doğdu, 1655’te İstanbul’da öldü. Genç yaşta geldiği İstanbul’da Eğrikapı Halveti Tekkesi Şeyhi Hakkizade Osman Efendi’ye bağlandı. Gavsî tekkesine şeyh oldu. Vahdet-i Vücud görüşünü işleyen eserler kaleme aldı.
Alıntılar
Talebesi ve halifesi Sunullah Gaybi'nin Sohbetname adlı eserinden aktarılan sözleri:
Salgurlular
Salgurlular, 1148-1286 tarihleri arasında İran'ın Fars bölgesinde hüküm süren Türk hanedanıdır. Hanedan adını yirmi dört Oğuz boyundan biri olan Salgur'dan (Salur) alır. Selçukluların Fars meliki Melikşah b. Mahmûd'un bölgede yaşayan Salgurluların reisi olan, atabeyi Muzafferüddin Sungur b. Mevdûd'un kardeşini suçsuz yere öldürmesi üzerine Atabeg Sungur isyan etti. 1148'de Melikşah'ı yenilgiye uğratıp Şiraz'ı ele geçirdi ve Salgurlular veya Fars Atabegleri adıyla bilinen hanedanın temellerini attı.
Zaman zaman hakimiyetleri Kirman (1204-1213), Umman, Hürmüz ve Bahreyn'e (8 Ağustos 1236'dan sonra) da genişledi. Salgurlular 1157'ye dek Büyük Selçuklu Devleti'ne, 1194'e dek Irak Selçuklu Devleti'ne tâbi oldular, 1194-1218 arasında bağımsız yaşadıktan sonra, 1218-1231 arasında Harezmşahlar'a bağlandılar. 1231'de İlhanlılar'ın egemenliğini kabul ettiler. 1286 yılında İlhanlılar Salgurluları tamamen hakimiyeti altına aldılar. Hanedan, Abış Hatun'un 1286'da Tebriz'de İlhanlılar tarafından öldürülmesiyle sona erdi.
Eyüp Muharebesi
Eyüp Muharebesi, 15 Haziran 1410 tarihinde, 1402 Ankara Muharebesi sonrası Fetret Devri'ne giren Osmanlı Devleti'nin, Padişah Yıldırım Bayezid'in oğulları Süleyman Çelebi ve Musa Çelebi arasında İstanbul'un surlarının kıyısında bugün Eyüpsultan ilçesinin bulunduğu yerde meydana gelmiş bir muharebedir.
Muharebe sırasında Musa Çelebi'nin yanında bulunan Sırp Prensi Vuk Lazarevic'e bağlı kuvvetler Süleyman Çelebi'nin tarafına geçince, muharebe Süleyman Çelebi'nin zaferiyle sonuçlandı.
Pachuca
Pachuca ya da tam adıyla Pachuca de Soto, Meksika'nın ortadoğu kesimindeki Hidalgo eyaletinin merkezi şehirdir.
Nueva España'daki ilk yerleşmelerden biridir. Doğu Sierra Madre'deki zengin madencilik bölgesinde, deniz düzeyinden 2.426 m yüksekte yer alır. Yakınlarındaki Real del Monte dünyanın en geniş gümüş yataklarından biridir ve Meksika'nın toplam gümüş üretiminin önemli bir kısmını karşılar. Gümüşü cevherden ayırmakta kullanılan patio işlemi 16. yüzyılda Bartolomé de Medina tarafından Pachuca'da geliştirilmiş, siyanürleme işleminde kullanılan Pachuca tankı da gene burada bulunmuştur.
Pachuca'da 1877'de kurulmuş bir maden ve metalurji okulu vardır; Hidalgo Özerk Üniversitesi de (1961) buradadır.
Koloman Moser
Koloman Moser (30 Mart 1868 - 18 Ekim 1918), Avusturyalı ressam ve tasarımcı. Viyana'daki Secession akımının önde gelen sanatçılarından olmasının yanı sıra, Wiener Werkstätte'nin kuruluşunda da rol almıştır. Kitap, dergi, posta pulu, cam, porselen ve seramik tasarımları yapmıştır.