cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
İslam tarihi
Babür İmparatorluğu
1526'da kurulan Babür İmparatorluğu, Güney Asya'nın neredeyse tamamını kapsayan bir güçtü. Timur hanedanı Orta Asya'dan gelen Türk-Moğol Çağatay köklere dayanıyordu. İlk iki Babür imparatorunun her iki ebeveyni de Orta Asya soyundan gelirken, izleyen imparatorlar ağırlıklı olarak Rajput ve Pers soyundan geliyordu. Hanedan kültürde Hint-Pers idi, Fars kültürünü saray kültüründe ve idari geleneklerinde görülen yerel Hint kültürel etkileriyle birleştirdiler.
İmparatorluğun başlangıcı geleneksel olarak kurucusu Babür'ün Delhi Sultanlığı'nın son hükümdarı İbrahim Lodi'ye karşı Birinci Panipat Savaşı'nda (1526) kazandığı zafere tarihlendirilir. İmparatorluk Babür'ün halefi Hümayun'un saltanatı sırasında, Şir Şah Suri tarafından kurulan Sur İmparatorluğu tarafından kısa bir kesintiye uğradı. Babür İmparatorluğu'nun "klasik dönemi" 1556'da Ekber'in tahta çıkmasıyla başladı. Bazı Rajput krallıkları kuzeybatı Hindistan'daki Babür egemenliğine önemli bir tehdit oluşturmaya devam etti, ancak çoğu Ekber tarafından bastırıldı. Tüm Babür imparatorları Müslümandı ; Ancak Ekber, Ain-i-Akbari ve Dabistān-i Mazāhib gibi tarihi kitaplarda kaydedildiği gibi, yaşamının son bölümünde Dīn-i Ilāhī adlı senkretik bir din öne sürdü. Babür İmparatorluğu, varlığının büyük bir bölümünde yerli toplumlara müdahale etmeye çalışmadı, daha ziyade uzlaştırıcı idari uygulamalar,   ve senkretik, kapsayıcı bir yönetici seçkinler  yoluyla daha sistematik, merkezi ve tek tip kurallar  ile sukunet ve gözetimi sağlamayı tercih etti. Kuzey ve Batı Hindistan'daki Marathalar, Rajputlar, Peştunlar, Hindu Jatlar ve Sihler gibi geleneksel ve yeni sosyal gruplar, Babür yönetimi sırasında işbirliği veya zıtlıklarla askeri ve yönetim tecrübeleri kazandılar. Şah Cihan'ın saltanatı (1628-1658), sırasında inşa edilen Tac Mahal, Moti Mescidi, Kızıl Kale, Jama Mescidi ve Lahor Kalesi gibi ünlü anıtlar Babür mimarisinin örnekleri arasındadır.
Muhammed Evrengzib'in şeriat yönetimi, Feteva-yı Hindiyye'nin kurulmasına tanık oldu. Müslüman Hindistan, dünya GSYİH'sının %25'i ile dünyanın en büyük ekonomisi haline geldi. Dünyanın önde gelen bir ekonomisi olan ve 18. yüzyıl Batı Avrupa'sına daha iyi koşullara sahip olan en zengin eyaleti Bengal Subah, proto-sanayileşme döneminin Sanayi Devrimi'ne benziyordu. İngiliz-Babür Savaşı gibi çok sayıda çatışmaya da tanık olunmuştur.
Evrengzib'in ölümünden sonra, imparatorluğun idari ve ekonomik sistemlerinin zayıflığı nedeniyle iç memnuniyetsizlik ortaya çıktı ve bu imparatorluğun dağılmasına ve eski devletlerin bağımsızlık ilanlarına yol açtı. Bengal'in Nawab'ı, Awadh'ın Nawab'ı, Haydarabad'ın Nizamı, Tipu Sultan ve diğer küçük devletler tarafından yönetilen Mysore Krallığı olarak bilinen büyük ekonomik ve askerî güçlerdendi. 1739'da Babürler, İran'daki Afşar hanedanının kurucusu Nadir Şah'ın güçleri tarafından Karnal Savaşı'nda ezici bir şekilde yenildi ve Delhi yağmalandı ve gerilemelerini büyük ölçüde hızlandırdı.
Güney Hindistan merkezli Mysore Krallığı, kısmen şeriat temelli ekonomik ve askeri politikaların kurulmasına tanık oldu. Fethul Mücahidin Bengal'in yerini aldı. Anglo-Mysore Savaşları Hyder Ali, oğlu Tipu ve Napoleon Bonaparte ve Doğu Hindistan Şirketi de dahil olmak üzere Fransız müttefikleri arasında yapıldı. Roket topçusu ve dünyanın ilk demir kasalı roketleri olan Mysor roketleri savaş sırasında kullanılmış ve Cihad merkezli Fethul Mujahidin derlenmiştir.
Osmanlı İmparatorluğu'nun bölünmesi
19. yüzyılın sonunda, Osmanlı İmparatorluğu gerilemişti. Almanya'yı Birinci Dünya Savaşı'nda destekleme kararı, İttifak Devletleri'nin bu savaştaki yenilgisini paylaştıkları anlamına geliyordu. Osmanlı yönetimi Çanakkale Savaşı'nın muzaffer generaliMustafa Kemal'in liderliğindeki Türk milliyetçileri tarafından devrildi. Atatürk'e Müttefikler tarafından Türkiye'nin savaşa katılımını sona erdiren Sevr (1920) antlaşmasını yeniden müzakere etme imkanı sağlandı ve Lozan Antlaşması'nda (1923) modern Türkiye Cumhuriyeti tanındı. Atatürk, ekonomik kalkınmayı ve sekülerleşmeyi vurgulayan iddialı bir modernleşme programını uygulamaya devam etti. Türk kültürünü Avrupa yasalarını yansıtacak şekilde dönüştürdü, Arap rakamlarını, Latin alfabesini benimsedi, dini kurumu devletten ayırdı ve kadını özgürleştirdi - hatta kadınlara batıdaki oy hakkı ile paralel olarak oy kullanma hakkı verdi.
Birinci Dünya Savaşında Müttefikler, Arap partizanlarla Osmanlı İmparatorluğu'na karşı işbirliği yaptı. Arap İsyanı sırasında, İngiliz istihbarat ajanı TE Lawrence liderliğindeki İngilizlerin, Osmanlı kuvvetlerine karşı Arap gerillalarla işbirliği yaptı ve tüm Osmanlı birlikleri 1918 yılına kadar bölgeden çekildi. Savaşın sona ermesinin ardından, Küçük Asya dışındaki eski Osmanlı topraklarının büyük çoğunluğu, koruyucular olarak muzaffer Avrupa güçlerine devredildi. Ancak, birçok Arap, yalnızca bir yıl önce yayınlanan McMahon-Hüseyin Yazışmaları ile doğrudan çelişen Balfour Deklarasyonu karşısında dehşete düştü. Osmanlı halefi devletler arasında günümüz Arnavutluk, Bosna-Hersek, Bulgaristan, Mısır, Yunanistan, Irak, İsrail, Lübnan, Romanya, Suudi Arabistan, Sırbistan, Suriye, Ürdün, Türkiye, Balkan ülkeleri, Kuzey Afrika ve Karadeniz'in kuzey kıyısı bulunmaktadır.
Türkiye ve Mısır gibi ülkeler, İslam'ı yönetimden ayırmaya çalıştı. Suudi Arabistan ise Vahabilik olarak bilinen Sünni İslam'ın püriten formunu destekledi.
Arap-İsrail çatışması
Arap-İsrail çatışması, Yahudi ulus devleti olarak modern İsrail Devleti'nin kurulmasını, bunun sonucunda Filistin halkının yerinden edilmesini ve Yahudilerin Arap ve Müslüman ülkelerden göç etmesini ve ayrıca Arap devletleri ile İsrail Devleti arasındaki rakip ilişkiyi içerir. (bkz. ilgili İsrail-Filistin çatışması). İlk başta sadece İsrail'e komşu olan Arap devletlerini kapsamasına rağmen, İsrail ile ağırlıklı olarak Müslüman olan diğer devletler arasında da husumet gelişmiştir.
Altı Gün Savaşı, 5-10 Haziran 1967 de İsrail ile komşu ülkeleri Mısır, Ürdün ve Suriye arasında yapıldı. Arap ülkeleri Süveyş Kanalı'nı kapattılar ve bunu Mayıs 1970'te Suudi Arabistan'dan Lübnan'a uzanan “devre hattının” kapatılması izledi. Bu gelişmeler, Avrupa'da Libya petrolünün önemini artırdı.1970 yılında, Occidental Petroleum diğer petrol şirketlerinden ayrıldı ve Arapların fiyat artış taleplerini kabul etti.
Ekim 1973'te, İsrail ile Müslüman komşuları arasında Yom Kippur Savaşı olarak bilinen yeni bir savaş başladı. OPEC, Sedat'ın kampanyalarının başarısıyla cesaretlenmişti. Arap dünyası, Batı'nın İsrail'e desteğine yanıt olarak, 1973'te ABD ve Batı Avrupa'ya petrol ambargosu uyguladı. Faysal, Suudi Arabistan'ın petrol zenginliğinin bir kısmını, mücadelelerinde İsrail'e sınırı olan "ön cephedeki devletleri" finanse etmek için kullanacağını ilan etti. Petrolün merkeziliği, Arap-İsrail çatışması ve siyasi ve ekonomik istikrarsızlık ve belirsizlik, bölge siyasetinin değişmez özellikleri olmaya devam ediyor.
Birçok ülke, birey veya sivil toplum kuruluşu, kültürel-dini bağlar veya ideolojik, insan hakları veya stratejik nedenlerle bu çatışmaya dahil olduğunu hissediyor. Bazıları Arap-İsrail çatışmasını Batı Dünyası ile Müslüman dünyası arasındaki daha geniş bir medeniyetler çatışmasının bir parçası (veya öncüsü) olarak görse de diğerleri bu görüşe karşı çıkıyor. Bu çatışmadan kaynaklanan husumet, dünyanın birçok ülkesinde her iki tarafın destekçilerine (veya algılanan destekçilerine) karşı tarafın destekçileri tarafından sayısız saldırılara neden oldu.
Diğer İslami işler
1979 Devrimi'nde iki yıl boyunca liberaller, solcular ve İslami gruplar birbirleriyle savaştı ve İslamcılar iktidarı ele geçirdi. İran'ı anayasal bir monarşiden, Şii din adamı ve "mercii taklit" olan Ayetullah Ruhullah Humeyni'nin yönetimi altında teokratik cumhuriyete dönüştürdüler. Devrimin ardından yeni bir anayasa onaylandı, referandum hükûmeti kuruldu ve Ruhullah Humeyni Yüce Lider ilan edildi.
Suudi Arabistan destekli Selefiler İran Devrimi ile karşı cephelerde yer aldılar. Kendi sınırları içinde bir İslam devriminin gerçekleşeceğinden korktukları için Suudi Arabistan ve Kuveyt gibi Körfez ülkeleri Irak'a düşman olmalarına rağmen Saddam Hüseyin'i İran'ı işgal etmeye, (İran-Irak Savaşı) teşvik ettiler. Bazı İranlı sürgünler, işgal ederse, yeni doğan İslam cumhuriyetinin hızla çökeceğine Saddam'ı ikna etmeye de yardımcı oldu.
Bereketzade Çeşmesi
Bereketzade Çeşmesi, İstanbul'un Beyoğlu semtinde yer alan bir duvar çeşmesidir.
Lale Devri üslûbunun bir şaheseri kabul edilen çeşme, halkın su ihtiyacını karşılamak üzere 1732 yılında şu anki konumundan farklı bir yerdeki (Bereketzade Sokağı'ndaki) küçük eski bir çeşmenin yerine yaptırılmıştı. 1844'te Sultan Abdülmecid'in annesi Bezmialem Valide Sultan'ın isteği ile tamir edilmiş; 20. yüzyılda yeniden onarım görmüş ve bugünkü yerine taşınmıştır.
Tamamen mermer malzemeden inşa edilmiş olan çeşmenin cephesi, kitabeler ve barok mimarinin etkisinde çok zengin natüralist süslemelerle kaplıdır. Şu anda Galata Kulesi'nin Beyoğlu yönündeki yarım daire planlı avlusunu kuşatan duvarın üstünde; Büyükhendek caddesiyle Fırçıçı sokağının kesiştiği köşede yer almaktadır.
Geçmişi
Çeşme I. Mahmud devrinde 1732 yılına yaptırılmıştır. Hafız adlı şairin yazdığı 12 beyitlik yapım kitabesinde açıklandığına göre "Galata ve Tophane semtlerindeki halkın çektiği su sıkıntısını sarayın öğrenmesi üzerine padişah I. Mahmud'un annesi Saliha Sultan tarafından Galata'ya bol su akıtılması için gerekli tedbirleri alınmış ve şıkk-ı evvel defterdarı (başdefterdar) Mehmed Efendi'nin bir 15. yüzyıl çeşmesinin yerine bugün görüleni yaptırmıştır". Söz konusu 15. yüzyıl çeşmesi, Bereketzade Ali Efendi Cami adlı caminin yanında Fatih döneminde Galata Kulesi'nin dizdarı Bereketzade Hacı Ali tarafından yaptırılmış ancak harap hale gelmiş çeşmedir.
Bereketzade Sokağı'ndaki eski küçük çeşmesinin yerine yapılmış olduğu için "Bereketzâde Çeşmesi" adıyla anılagelmiş olsa da I. Mahmud devrinde padişahın annesi Saliha Sultan namına bu çeşmeyi yaptıran Defter-i Şıkk-ı evvel Mehmet Bey'dir. Çeşmedeki yedi beyitlik Nazîf imzalı tamir kitâbesinde belirtildiğine göre, çeşme 100 yıl sonra yeniden harap oldu ve Sultan Abdülmecid'in annesi Bezmiâlem Vâlide Sultan'ın isteği doğrultusunda hazinedar Azm-i Cemâl'in hayratı olarak 1844'te bir daha ihya edildi.
Çeşme 20. yüzyılda yeniden harap olmuş ve İstanbul Şehri Muhipleri Cemiyeti tarafından 1910 yılına doğru onarılmıştır. Celal Esat Arseven'in kitabında şu bilgiler verilir: "Bir zamanlar çok harab bir hale gelmiş olan bu çeşme İstanbul Muhipler Cemiyeti tarafından yapılan teşebbüs ile Evkaf Nezareti ser Mimarı Ziya Bey'in nezareti altında tamir edilmiştir. Çeşmenin kırık mermerleri ve çalınmış olan dilimli müsenna kurnaları yeniden yapılmış ve üzerinde bir saçak inşa edilmiştir.",. Hakkı Göktürk ise, "Birinci Cihan Harbinden az evvel Bereketzade Çeşmesi tesadüf eseri bir alaka ile zamanın sanat konularından biri oldu, Fransa'nın Türkiye Büyük elçisinin zevcesi Madam Pompar İstanbul'un tabiat güzellikleri ile İstanbul'un sanat eserlerinin hayranı ve Türk dostu pek münevver bir kadındı. "İstanbul Şehri Muhibleri Cemiyeti" adı ile bir cemiyetin kurulmasında büyük himmet göstermişti. Bir gün bu cemiyetin azalarından birkaç kişi ile şehri dolaşırken Bereketzade Çeşmesini gördü. Cephesi tamamen alçak kabartmalarla bir biblo gibi işlenmiş sanat eserinin metruk, perişan halinden son derece üzüntü duydu; evvela yarısı Türkçe yarısı Fransızca bir risale neşredildi, icab eden yerlere dağıtıldı ve cemiyet adına teşebbüse geçerek toplanan para ile güzel çeşme tamir edildi." şeklindeki cümlelerle Arseven'in söz ettiği onarımı daha ayrıntılı anlatmaktadır. .
Bereketzade Ali Efendi Camii 1948-1952 yıllarında belediye tarafından yıkıldı; yanındaki harap durumda çeşmenin ise 1957'de bulunduğu yerden sökülerek Galata Kulesi dibindeki sur duvarı parçasına yapıştırılması uygun görüldü.
Yapı özellikleri, süslemeleri ve kitabeleri
Çeşme Lale Devri üslûbunun bir şaheseri kabul edilir. Tamamen mermer malzeme ile inşa edilmiştir. Yüksekliği 4 metre genişliği ise 3,65 metre olan yapının cephesinde biri ortada büyük, diğerleri bunun iki yanında daha küçük birer çeşme vardır. Çeşmenin etrafına 0,44 metre genişliğinde kesme taşların koyulması ile cephe genişliği 6,02 metreye ulaşmıştır. Ana kullanım alanı 0,16 metre derinliğinde, 1,51 metre genişliğinde dilimli kemerle sonlanan nişten oluşur. Üzeri yarım bir çatıyla örtülüdür.
Çeşmenin cephesi, kitabeler ve barok mimarinin etkisinde çok zengin natüralist süslemelerle kaplıdır. Üst kısmında içi incir dolu iki tabak; incir tabaklarının iki yanında ise ayaklı birer yemiş tabağı içinde armutlar vardır. İncirler ortadan yarıktır. Yemiş tabaklarının arası çiçeklerle kaplanmıştır.
Meyvelerden oluşan natürmortlarla süslenmiş panonun altında yapım kitabesi yer alır. Sülüs hatlı yapım kitabesinde altı kıtalık bir manzume ile çeşmenin tarihi anlatılmıştır. Şairin, düşürdüğü tarihlerle ün salmış Galatalı Hafız olduğu sanılmaktadır. Kitabede her bir kartuşun arasına bir çiçek motifi yerleştirilmiştir.
Kitabe ve panonun iki yanında içinden çiçekler çıkan, sehpa üstüne yerleştirilmiş uzun boyunlu vazolar işlenmiştir. Sehpalı vazoların altında iki sıra yazı şeridi, onların da altında şişkin ve dilimli tabanı olan uzun boyunlu vazodan çıkan gül, gonca, krizantem gibi çiçeklerden oluşan birer natürmortlu pano yerleştirilmiştir.
Yapım kitabesinin altında, ayna taşının üstünde palmet ve kıvrık dallardan oluşan arabesk motifi vardır. Hemen altında "Allahın dileği olur" yazan kitabe yer alır.
Ayna taşının üstünde talik hattı ile yazılmış üç buçuk kıtalık tamir kitabesi vardır. 19. yüzyıl şairi Nâzif tarafından kaleme alınmıştır. Tamir kitabesinin altında üzerinde sülüs hatla yazılmış Enbiya Suresi'nin 30. ayeti yazan kitabe bulunmaktadır: "…ve her şeyi sudan hayat verdik. Hala inanmayacaklar mı?"
Ayna taşının iki yanında birer adet şişkin ve dilimli tabanı olan uzun boyunlu vazodan çıkan gül, gonca, krizantem gibi çiçeklerden oluşan natürmortlu pano yerleştirilmiştir. Vazolardan birinin iki yanında birer erik, diğerinin iki yanında birer armut vardır. Musluğun iki yanında ise birer servi motifi işlidir.
Çeşmenin iki yanında kareye yakın birer panoda ortasında çiçek bulunan rozetler işlidir. Üstünde yazı şeridi ve istiridye ile sonlanan bir niş bulunur. Sağ taraftaki yazı şeridi Besmele kitabesidir, sol taraftaki ise İnsan Suresi'nden bir ayet içerir (Bu orada bir pınardır ki, adına "selsebil" denir.') Her iki taraftaki nişin altında birer dilimli kurna vardır.
Kaçış alanı
Kaçış alanı, yarış pistlerinde yarışçı güvenliği için tasarlanmış alan. Pistin yarışçılar açısından en fazla risk oluşturan bölümleri genellikle kaçış alanı olarak seçilir.
NGC 1896
NGC 1896, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir yıldızdır. Gökyüzünde Arabacı takımyıldızı yönünde bulunur. *Grp tipi bir yıldız grubudur. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Agelena labyrinthica
Agelena labyrinthica, Agelenidae familyasından Palearktik bölgede yayılmış bir örümcek türü. Tür epiteti ördüğü ağdaki huni biçimli yollar bir labirenti andırdığı için verilmiştir. Almanya'da 2011 Yılın Örümceği olarak seçilmiştir.
Tarihçe
İlk kez 1757 yılında İsveçli entomolog ve araknolog Carl Alexander Clerck (1709-1765) tarafından Araneus labyrinthicus adıyla tanımlanan tür 1831 yılında Sundevall tarafından Agelena labyrinthica adıyla revize edilmiştir.
Teşhis anahtarı
Tür teşhis karakteri (Türkiye için): Karapaksta, orta yerde kenarları paralel olan açık kahverenginde bir şerit vardır; prosoma kahverengi; bacak segmentleri uzun kıllar ile desteklenmiş; opisthosoma soluk gri ve çikolata kahvesi karışımı rengindedir.
Morfoloji
Dişi 8–12 mm, erkek 8–9 mm boyundadır. Karapaks oldukça uzun, ortada kenarları paralel olan açık kahverengi bir şerit uzanır. Bütün karapaks boyunca devam eden bu şerit göz bölgesini de içine almakta. Bu şeritlerden sonra ise yeniden açık kahverngi bölge yer alır. Keliserler koyu kahveringi. Bacakların bütün segmentleri uzun kıllı. Opisthosoma soluk gri renkte, üzerinde şeritler mevcut, şeritler önden arkaya dogru kıvrılarak uzanır ve genişliği giderek daralan beyaz çizgilerle sınırlanır. Epijinde orta duvar ile septumların arkasında kitinden pürüzlü bir yapı fark edilir.
Duyu organı: Agelanidae familyasındaki diğer türlerden farklı olarak A. labyrinthica türünde birinci bacak çiftinde tarsusun üst tarafında en az 4 adet trichobothria bulunur. Her yürüme bacağı için yaklaşık 25 trichobothria vardır. Bu kıllar ağa yakalan avları hissetmede kullanılan duyu organlarıdır.
Habitat
Büyük çarşaf ve huni şeklindeki ağlarının üzerinde huninin içine çekilmiş durumda bulunurlar. Ağlarını kısa vejetasyon ya da çalılıklar arasına örerler. Büyük Britanya'da kaba kesilmemiş otlaklarda, ekilmemiş tarla kıyılarında ve dikenli katırtırnağı ve funda gibi alçak boylu çalılarda ördüğü ağın hunisinde pusuya yaıp bekler. Her iki cinsiyetten erginlerine temmuz ve ağustos aylarında, dişisine daha sonra da rastlanır.
Yayılımı
Palearktik bölgede yayılmıştır. Avrupa'da yaygındır. Büyük Britanya'da İngiltere'nin güneyinde ve Galler'in kıyı bölgelerinde görülür.
Bölücek, Devrek
Bölücek, Zonguldak ilinin Devrek ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 38 km, Devrek ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
İnç
İnç (İngilizce tekil: Inch, çoğul: Inches), 2,54 cm uzunluğundaki uzunluk ölçüsü birimidir. ( " ) işareti ile ifade edilir. İngiliz birimleri, Emperyal birimler, Birleşik Devletler geleneksel birimleri gibi farklı sistemlerin bir parçasıdır. Uzunluk değeri sistemden sisteme değişebilir. Alan hesaplamalarında inç kare, hacim hesaplamalarında ise inç küp adını alır.
Bir uzunluk ölçüsü olarak inç; ABD, Kanada ve Birleşik Krallık'ta yaygın olarak kullanılır. ABD ve İngiltere'de kişilerin boy uzunlukları foot ve inç cinsinde ifade edilirken; Kanada'da sürücü ehliyeti gibi resmi belgelerde kişilerin boy uzunlukları metrik ölçülerle gösterilir.
Türkçesi parmak olarak geçer.
Uluslararası inç
1958 yılında Birleşik Devletler ve İngiliz Milletler Topluluğu'na üye devletler "uluslararası yarda"nın uzunluğunu 0.9144 metre olarak belirlemişlerdir. Buna bağlı olarak "uluslararası inç" de 25,4 milimetre olarak tanımlanmıştır.
İnçin standart uluslararası sembolü in'dir. Bazı durumlarda, "fit" tek kesme işareti, inç ise çift kesme işaretiyle gösterilir.
Diğer uzunluk birimlerine dönüşümü
1 uluslararası inç;
Ayrıca bakınız
Tomme (lingtemaat)
63. Britanya Akademisi Sinema Ödülleri
63. BAFTA Ödülleri İngiliz Sinema ve Televizyon Sanatları Akademisi tarafından 2010 yılında sinema dalında verilen ödüllerdir. Adayların 21 Ocak 2010'da açıklandığı ödüller 21 Şubat 2010'da sahiplerine verildi.
Kazananlar ve adaylar
İngilizce olmayan En İyi Film kategorisi dışında tüm adaylar 21 Ocak 2010'da açıklanmıştır.
En İyi Erkek Oyuncu
Colin Firth – ''A Single Man as George Falconer
En İyi Kadın Oyuncu
Carey Mulligan – ''An Education as Jenny Miller
En İyi Animasyon Film
Up – Pete Docter
En İyi Sinematografi (Görüntü Yönetimi)
The Hurt Locker - Barry Ackroyd
En İyi Kostüm Tasarımı
The Young Victoria - Sandy Powell
En İyi Yönetmen
The Hurt Locker - Kathryn Bigelow
En İyi Kurgu
The Hurt Locker - Chris Innis & Bob Murawski
En İyi Film
The Hurt Locker
Best Film — British (Alexander Korda Award for Best British Film)
Fish Tank
Best Film Not in the English Language
A Prophet (Un prophète)
Best Makeup and Hair
The Young Victoria
Best Music (Anthony Asquith Award for Film Music)
Up – Michael Giacchino
Best Production Design
Avatar
En İyi Uyarlama Senaryo
Up in the Air - Jason Reitman and Sheldon Turner
En İyi Özgün Senaryo
The Hurt Locker – Mark Boal
En İyi Ses
Up in the Air - Jason Reitman ve Sheldon Turner
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu
Christoph Waltz – Inglourious Basterds as Hans Landa
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu
Mo'Nique – Precious' as Mary Lee Johnston
En İyi Özel Efekt
Avatar
Best Short Animation
Mother of Many
En İyi Kısa Film
'I Do Air''
Yükselen Yıldız Ödülü
Kristen Stewart
Uluç Gürkan
Halis Uluç Gürkan (d. 5 Kasım 1945, Şanlıurfa), eski milletvekili ve ODTÜ'de öğretim görevlisidir. TBMM başkanvekilliği yapmıştır. Çeşitli medya organlarında gazetecilik deneyimi vardır. Halen Atılım Üniversitesinde öğretim görevlisi olarak görev yapmaktadır.
Hayatı
5 Kasım 1945 tarihinde Şanlıurfa'da doğmuştur. Evli ve iki çocuk babasıdır. Mustafa Kemal Gençlik Vakfı kurucu üyesi, Atatürkçü Düşünce Derneği, Mülkiyeliler Birliği, Çağdaş Gazeteciler Derneği, Beşiktaş üyesidir.
Eserileri: "Ermeni Sorunu'nu Anlamak, Önyargıları Aşmak ve Nefretten Arınmak", Destek Yay., 2011. (belge-söyleşi kitabı)
Eğitim
Yüksek (1964-1968) Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi - Uluslararası İlişkiler Öğrenci Derneği Başkanı – Ortanın Solu Grubu / 1967-1968) Lise (1961-1964) Tarsus Amerikan Lisesi Ortaokul (1957-1961) Talas (Kayseri) Amerikan Ortaokulu İlkokul (1952-1957) Rami (İstanbul), Yıldız Yenimahalle (İstanbul), Koruköy (Gelibolu), Kavak (Gelibolu), Uzunköprü Edirne).
Terry Eagleton
Terence "Terry" Eagleton (d. 22 Şubat 1943, İngiltere), İrlanda asıllı İngiliz akademisyen ve yazar. Edebiyat ve kültür teorileri uzmanı. Özellikle Marksist edebiyat kuramı üzerine çalışmaları ile tanınır. Şu anda Manchester Üniversitesi'nde görevlidir.
Eagleton'ı özgün bir edebiyat kuramcısı olarak düşünmek mümkündür. Marksizm'e dayalı materyalist bir eleştiri teorisi oluşturmaya çalışmıştır. Kurduğu Marksist teori birçok eleştirmenin çalışmalarının kuvvetli ve etkili yönlerinin sentezinden oluşmaktadır. Genelde modernite ve modernizm üzerine eğilmektedir. Postmodernizme temel olarak itiraz etse de, yine de tümden yadsımamaktadır.
Eagleton doktorasını Cambridge Üniversitesi, Trinity Koleji'nde yaptı. Marksist edebiyat eleştirmeni Raymond Williams'ın öğrencisiydi. Kariyerine 19. ve 20. yy edebiyatları üzerine çalışarak başladı. Sonradan Williams'ın Marksist edebiyat kuramına yöneldi. Oxford Üniversitesi'nin Wadham, Linacre ve St. Catherine's Kolejleri'nde görev aldı. 1960'larda Slant etrafında toplanan sol eğilimli bir Katolik gruba katıldı ve birkaç teolojik makale ve bir de kitap yazdı, Towards a New Left Theology (Yeni Bir Sol Teolojiye Doğru). Bu eserin Türkçe çevirisi bulunmamaktadır.
Daha yakın bir zamanda Eagleton kültürel çalışmaları daha geleneksel edebiyat teorisiyle birleştirdi. Son zamanlardaki yayınları teolojik alanlara tekrar ilgi duyduğunu gösteriyor. Eagleton üzerindeki önemli bir diğer etki de psikanaliz oldu ve İngiltere'de Slavoj Žižek çalışmalarının önemli bir savunucusudur.
Halen New Statesman, Red Pepper ve The Guardian gibi önde gelen İngiliz yayınlarında politik olaylar üzerine yorum yazıları yayınlanmaktadır.
The Meaning of Life (Hayatın Anlamı)
Eagleton, okura hayatın "ona göre" anlamını vermeden önce "Hayatın anlamı nedir?" sorusunu irdeliyor. Bunu da diğer eserlerinde yaptığı gibi kullanılan terimleri açıklamaya çalışarak gerçekleştiriyor. Hayatın anlamını da bireysel ve kolektif mutluluk ve tatminin doğal uyumunda bulduğunu söylemek mümkün.(Ayrıntı Yayınları'ndan çıkan bir çevirisi vardır)
How to Read a Poem (Bir Şiir Nasıl Okunur)
Özellikle edebiyat eleştirisine giriş amaçlı yazdığı bu kitabında genel terminolojiyi açıkladıktan sonra bir şiirin "yakın okuma"sının geleneksel olarak nasıl yapılması gerektiğini örnekleriyle gösteriyor. (Agora Kitaplığı, İstanbul, 2011. ISBN 9786051031323
Holy Terror (Kutsal Terör)
Bu eserin Türkçe çevirisi bulunmamaktadır.
Kuramdan Sonra
Bu kitabında Eagleton, günümüz kültür ve edebiyat teorilerini eleştirmektedir. Ama edebiyat ve kültür üzerine disiplinlerarası çalışmaları tamamen işe yaramaz olarak görmemektedir. Hatta Eagleton bu tür bir birleşmenin geniş anlamda birçok önemli konunun irdelenmesinde etkili olduğunu ileri sürmektedir. Eleştirisi daha çok postmodernizm ve teorisyenleri üzerinde yoğunlaşmaktadır. (ISBN 975-04-0278-2, Nisan 2004, Literatür Yayıncılık, İnceleme).
Azizler ve Alimler
Eagleton'ın tek romanıdır. Senaryolaştırılıp Wittgenstein filmine uyarlanmıştır. (ISBN 975-8829-12-2, Kasım 2003, Agora Kitaplığı, Roman & eski tükenen baskı: ISBN 975-539-023-5 Temmuz 1992, Ayrıntı Yayınları).
Edebiyat Kuramı (kitap)
Eagleton'ın en çok tanınan eseridir. Modern anlamda metin incelemesinin 19. yüzyıl romantiklerinden son birkaç on yılın postmodernistlerine kadar izini sürer. Düşünceleri Marksist gelenekten gelmektedir ve yapıbozumculuk gibi daha yakın döneme ait teorileri eleştirel olarak incelemektedir. (ISBN 975-539-412-5, 2004, Ayrıntı Yayınları, İnceleme)
Eleştiri ve İdeoloji
(1985, İletişim Yayınları, İnceleme)
Estetiğin İdeolojisi (ISBN 975-6557-17-6, 2004, Doruk Yayınları, İnceleme)
Kapı Bekçisi
Çocukluğunda kilisede kapı bekçiliği yaptığı günlerden başlayıp üniversite yıllarını da içeren anılarını aktardığı Kapı Bekçisi Eagleton'ın Marksist düşüncelerinin teorik bir ilgiden çok daha öteye gittiğini göstermektedir. Kitabın adı kilisedeki onu çok etkileyen görevinden gelmektedir. Bu görev kızlarını manastıra kapanmadan önce son kez gören ailelere manastırın dışına kadar eşlik etmektir. Bu anılarını oldukça hüzünlü olarak değerlendirir. (ISBN 975-8509-35-7, Nisan 2002, Bilge Kültür Sanat, Anı)
Kültür Yorumları
(ISBN 975-539-446-X, Şubat 2005, Ayrıntı Yayınları, İnceleme)
Postmodernizmin Yanılsamaları
(ISBN 975-539-221-1, 1999, Ayrıntı Yayınları, İnceleme)
William Shakespeare (kitap)
(ISBN 975-518-114-8, Mayıs 2005, Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi, İnceleme)
The English Novel (İngiliz Romanı)
(İngiliz Romanı, Mart 2012, Sözcükler Yayınları.)
Saint Oscar and Other Plays (Aziz Oscar ve Diğer Oyunları)
İrlandalı oyun yazarı Oscar Wilde'ın hayatından esinlenerek yazdığı Aziz Oscar ilk olarak İrlanda'da GreenDay tiyatro grubu tarafından sahnelenmiştir. (Türkçeye çevirilmemiştir.)
Marxist Literary Theory (Marksist Edebiyat Kuramı)
(Türkçeye çevirilmemiştir.)
Towards a New Left Theology (Yeni Bir Sol Teolojiye Doğru)
(Türkçeye çevirilmemiştir.)
Scholars and Rebels
(Türkçeye çevirilmemiştir.): Kitaba entelektüel tanımlamalarıyla başlayan Eagleton, 19. yüzyılda İrlanda'daki aydın sayılabilecek grupları incelemektedir.
The Truth About the (o)Irish (İrlandalılar Hakkında Gerçekler)
Türkçeye çevirilmemiş olan bu kitabı İrlandalılar ve İrlanda kültürü hakkında alfabetik maddelerden oluşmaktadır. Özellikle şehir efsanaleri tadında yazdığı bu esprili kitabında birçok kişinin varsaydığı, efsane olarak kabul ettiği kültürel özellikleri kendine özgü üslubuyla hicvedip analitik bir gözle gerçekleri ortaya koymaya çalışmıştır.
Harabekayış
Harabekayış, Elazığ ilinin Baskil ilçesine bağlı bir köydür.
Terry Eagleton
Marksizm ve Edebiyat Eleştirisi
(ISBN 978-975-0510-90-8, Eylül 2012, İletişim Yayınları, İnceleme)
Harabekayış
Coğrafya
Köy, Elazığ il merkezine 56 km, Baskil ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.
Ayşe Arman
Ayşe Arman (d. 9 Aralık 1969, Adana), Türk gazeteci ve köşe yazarı.
Hayatı
Ayşe Arman, 9 Aralık 1969’da Adana'da doğdu. Babası Mehmet Kutman Arman, üniversite eğitimi için gittiği İsviçre'nin başkenti Bern’de kapı komşusu Alman Veronika Passler’le tanışıyor ve evleniyorlar. Evlendikten sonra Adana'ya yerleşen çiftin 3 çocuğu oluyor.
Orta ve lise tahsilini Tarsus Amerikan Lisesi’nde tamamlayan Arman, ardından İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi radyo, televizyon ve sinema bölümüne kaydoldu. Arman, 18 yaşında Nokta dergisinde çalışmaya başladı ve eğitimini yarıda bıraktı. Sırasıyla Nokta, Aktüel, Tempo, Marie Claire ve Yeni Yüzyıl gazetesinde çalıştıktan sonra Hürriyet gazetesine girdi. 27 yıl boyunca Hürriyet gazetesinde çalıştıktan sonra 2019 yılında istifasını vermiştir. Kendi internet sitesi ve sosyal medya hesabı üzerinden röportajlarını paylaşmaya devam etmektedir.
2015 yılında af ile tekrar kayıt yenileyerek İstanbul Üniversitesi'ndeki lisans eğitimini tamamladı.
2011 yapımı Aşk Tesadüfleri Sever başlıklı filmde konuk oyuncu olarak yer aldı.
2017 yılından beri İyilik Kolyeleri: Sakajawe adı altında kolye yapımıyla ilgilenmektedir. Kolyelerin satımından elde edilen gelir ise yardım projelerine kullanılmaktadır.
Ayşe Arman, Haldun Dormen ile Betül Mardin'in oğlu Ömer Dormen'le evlidir. Alya adında bir kızları vardır. Röportaj ve yazılarında feminist üslup ve hareketleri, LGBT haklarına yönelik aktivist söylemleri dikkat çekmektedir.
İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde Röp-Art, yaratıcı röportaj dersleri vermekteydi. 3 Kasım 2019'da Hürriyet gazetesinden istifa ettiğini sosyal medya hesabından duyurdu.
NGC 1897
NGC 1897, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir açık yıldız kümesidir. Gökyüzünde Kılıçbalığı takımyıldızı yönünde bulunur. OCL tipi bir açık yıldız kümesidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1835 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Muş (il)
Muş, Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesinin Yukarı Murat-Van Bölümü'nde yer alan bir ildir.
Merkez, Bulanık, Malazgirt, Varto, Hasköy ve Korkut ilçeleri ile birlikte, Muş İli Nüfusu: 411.117'dir. (2020 sonu) Geçimini genellikle tarım ve hayvancılık ile sağlayan halkın büyük bir bölümü köylerde ikamet etmektedir. İl merkezinin denizden yüksekliği: 1334 m.'dir.
İklim
Bölgenin denize uzak ve yüksek olması nedeniyle karasal iklimin etkisi görülür. Çok geniş bir bölge olması ve yükseklik farklarına bağlı olarak iklim özellikleri farklılaşır.
Ekonomi
Başlıca geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Kentte pek çok fabrika da mevcuttur.
Yönetim
İllerde protokolde ilk sırada yer alan Vali, merkezi yönetimi temsil eder ve Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Büyükşehir dışındaki illerde yerel yönetim, şehirler düzeyindedir. Belediye Başkanı, belediye sınırları içinde kalan seçmenin oy çokluğu ile seçilir. Ayni seçmen İlçe Belediye Meclisi için de oy kullanarak ilçelerin belediye meclislerini oluşturur. İldeki bütün seçmenler ayrıca il genel meclisi için de oy kullanarak, İl Genel Meclisinin oluşumunu sağlarlar.
İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)
İl Genel Meclisi, İl Özel İdaresinin karar organıdır, başkanını üyeleri arasından gizli oyla seçer. Ayrıca, İl Genel Meclisi kendi içinden gizli oyla bir yıl görev yapacak 5 kişilik İl Encümenini seçer.
Merkezi yönetim, Vali ve İl Müdürlerinden oluşur. İl Özel İdaresi (İl Genel Meclisi ve İl Encümeni) seçilmişlerden oluşur, ancak Vali başkanlığında görev yapar. Yerel yönetim ise belediye başkanları ve belediye meclislerinden oluşur.
Muş Valisi, 1970-Eskişehir doğumlu '''Doç. Dr. İlker Gündüzöz'''’dür. 6 Kasım 2018 tarihinde İller İdaresi Genel Müdürü iken atanmıştır.
Bulanık ve Varto'nun HDP'li belediye başkanları seçildikten sonra İçişleri Bakanlığı tarafından görevden alınmış, yerine ilçe kaymakamları kayyum atanmıştır.
2019 Türkiye yerel seçimleri sonuçlarına göre Muş İl Genel Meclisi üye sayısı, 8 AK PARTİ, 7 HDP ve 1 MHP ile 7 boş (HDP'li olup üyeliği iptal edilen) üyelik olmak üzere 23’dür.
2018 Genel seçimleri sonucu, Muş'u temsilen TBMM'de AKP'den 1 milletvekili (Mehmet Emin Şimşek) ve HDP'den 3 milletvekili (Gülüstan Kılıç Koçyiğit, Mensur Işık, Şevin Coşkun) seçilmiştir.
Nüfus
Güncel Nüfus Değerleri (TÜİK 6 Şubat 2023 verileri )
Muş ili nüfusu: 399.202 'dir. Bu nüfusun % 60,6'i şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 8.650 km2'dir. İlde km2'ye 46 kişi düşmektedir. (Bu sayı Hasköy'de  97’dir.) İlde yıllık nüfus% 1,49 oranında azalmıştır. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Merkez ilçe (% 0,84)- Malazgirt (-% 6,03)
Eğitim
Muş Alparslan Üniversitesi 2007 yılında kurulmuştur. Daha öncesinde ise çevredeki diğer üniversitelere bağlı olarak ilde yükseköğretim kurumları mevcuttu.
Spor
Muşspor, 1984-1985 sezonunda 3. Lig'in yeniden kurulmasıyla Muş'taki kulüplerin bir araya gelip kurduğu Muşspor, tarihinde ilk kez profesyonel liglerde mücadele etmeye başladı. 1990-1991 sezonunda Zeki Eker’in başkanlığı döneminde 3. Lig 2. Grup'ta şampiyon olan kulüp, tarihinde ilk kez 2. Lig'e (Şu an ki 1. Lig) yükseldi. Ancak 1993-1994 sezonu sonunda 2. Futbol Ligi 5. Klasman Grubu'nu 7. sırada bitirerek 3. Lig'e düştü. 3. Lig'de oynarken şirketleşen kulübün adı Muşspor AŞ olarak değiştirildi. 1997-1998 sezonunu 3. Lig 1. Grup'ta 16. sırada tamamlayan kulüp, Muş 1. Amatör Ligi'ne düştü. Ancak ertesi sezon şampiyon olarak tekrar 3. Lig'e yükseldi. 2004-2005 sezonunda 3. Lig 1. Grup'ta, 15. sırada yer alarak tekrar Muş 1. Amatör Ligi'ne düştü. Ertesi sezon ise kulüp kapandı.
2018-19 Sezonu sonunda, futbol liglerindeki tek takımı Muş Menderes Spor, futbol Bölgesel Amatör Lig (BAL)'deki grubunu 12. tamamlamıştır. Muş Menderes Spor sonraki yıllarda İsmini Muş 1984 Muşspor olarak değiştirerek Bölgesel Amatör Ligde devam etmiştir. Ayrıca futbol kadın 3. liginde 2 takımı, voleybol 2. liginde erkeklerde 2, kadınlarda 1 takımı bulunmaktadır. Küme düşen ya da yükselen takım olmamıştır.
Ziraat Türkiye Kupası 'nda, Muş Menderes Spor 1. turda elenmiştir.
Muş'u futbol alanında temsil eden Muş 1984 Muşspor ve Muş Belediyespor Bölgesel Amatör Ligde aynı grupta oynamaktadırlar.
Muş Bedensel Engelliler Basketbol Kulübü (Muş Besk) Tekerlekli Sandalye Basketbol 1.liginde mücadele etmektedir.
Önemli spor tesisleri: Muş Şehir Stadı (2.250), Atatürk Spor Salonu (1.500) ve Muş Kapalı Yüzme Havuzu (500)'dur.
Tatlar
Tatlar, Azerbaycan'ın kuzeydoğusu ve Dağıstan'ın güneyi arasında yaşayan bir İran halkıdır. Tatlar günümüzde Kafkasya Persleri olarak bilinir.
Lykaon
Yunan mitolojisinde Lycaon ya da Lykaon (/laɪˈkeɪɒn/; Attika Yunancası: [ly.kǎː.ɔːn] ), efsanenin en popüler versiyonunda, Zeus'un gerçekten her şeyi bilip bilmediğini test etmek isteyen Lykaon, kendi oğlu Nyctimus'un öldürüp, etini Zeus'a sunan Arkadya kralıydı.
Tatlar
Bir kısmı Dağ Yahudileri diye anılmaktadırlar, İlk Asur işgal ve kolonizasyonu sırasında İsrail'den çıkartılan Yahudi göçmenlerin, müttefikleri İran tarafından Dağıstan'a yerleştirilmeleri ve daha sonra da Mitraizm, Zerdüştizm gibi inanışların etkisi ve Dağıstan'ı elinde tutan İranlı asker-soylularla karışmaları sonucunda oluştukları bilinmektedir. Dağıstan'la ilgili milattan önceki yüzyıllarda bazı kayıtlarda Dağıstan Yahudiler'ine rastlanmaktadır. Örneğin Mahaçkale(Dağıstan'ın başkenti) civarlarında Yahudiler'in işlettiği bazı han ve ticaret yerlerinin bulunduğu bir yerleşim olduğu bilinmektedir. Ancak Yahudiler'in Dağıstan'daki varlıkları İran varlığıyla ilgilidir, ve daima bu iki varlık tarih boyunca birbiriyle iç içe geçerek gelişimini sürdürelmiştir.
Lykaon
Bu korkunç eylemlere karşılık Zeus, Lykaon'u bir kurda dönüştürdü ve çocuklarını öldürdü; Nyctimus hayata döndürüldü.
Tatlar
Çoğunluğu İslâm inancını benimsemişlerdir. Ancak Yahudi inancını koruyanlar Dağıstan'da ve Azerbaycan'da hala yaşamaktalar. Dağıstan'ın Derbent ve Mahaçkala kentlerinde sinagogları açık bulunmaktadır. Dünyadaki Tat nüfusunun neredeyse %10'a yakını Azerbaycan'da yaşamaktaysa da Şiî-İslâm inancında olmaları sebebiyle hızla Azerileştikleri bilinmektedir. Türkiye'deki Tatlar'ın da çoğunlukla Azerî olarak adlandırıldıkları bilinmektedir.
Çoğu Tat Şiî olmakla beraber Sünnî bir azınlık da bulunur.
Lykaon
Korkunç işleriyle ünlü olmasına rağmen, Lykaon bir kültür kahramanı olarak da hatırlandı: Lycosura şehrini ve Zeus Lycaeus kültünü kurduğuna inanılıyordu. Pausanias, Panathenaic Oyunlarından daha eski olan Lycaean Oyunları geleneğini, onun başlattığını düşünüyordu. Gaius Julius Hyginus'a göre (d. MS 17), Lykaon ilk tapınağı Killene Hermes'e adadı.
Tatlar
Yahudi olan Tatların 1990'lı yıllardan itibaren yaşadıkları bölgelerden İsrail'e önemli bir göç dalgası yaşanmıştır.
Konuştukları dil Orta Farsça olan Pehleviceye çok yakındır. Müslüman ve Yahudi Tatların dilleri arasında da fark bulunmaktadır.
Lykaon
Aile
Lykaon, Pelasgus'un oğluydu. Annesi ya okeanid Meliboea veya başka bir Lykaon'un kızı Deianira idi. Karısı Killene Dağı'na adını veren bir naiad perisi Cyllene idi. Ancak bazı hikâyelerde, Cyllene, annesi olarak kabul edildi. Bazı kaynaklarda, Arkadya kasabasının, Nonakris'in karısının adını aldığı düşünülüyordu. Lykaon'un en az üç kızı olduğu da biliniyordu: Callisto, Dia ve Psophis.
Tatlar
Dağıstan'da 1200, İsrail'de 5 bin, Azerbaycan'da 25.200, Rusya Federasyonu'nda 1585, Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi ve Marmara bölgelerinde ise 20 bin kadar Tat'ın yaşadığı tahmin edilmektedir. Ancak Türkiye'de bu dilin konuşanı kalmamış ve çoğunluğu özellikle Azerice içerisinde kaybolmuştur.
Demografi
20. yüzyılın başlarında Tatlar Doğu Azerbaycan'ın nüfusunun %11'ine tekabil ediyordu. Bakü'nün %18,9'unu, Kuba'nın %25,3'ünü oluşturmuştur. Zamanla veri değişimine, yanlış tanıtma ya da sadece basit asimilasyon ile günümüzdeki sayıları oldukça azalmıştır.
Lykaon
Lykaon'un Oğulları
Bibliotheka'ya göre Lykaon'un 50 oğlu vardır. Lycaon'un oğullarının alternatif bir listesi Pausanias tarafından hazırlanmıştır. Anlattığına göre, hemen hemen her biri Arkadya'da bir şehir kurdu ve eponim olarak bu şehirlere adlarını verdiler.
Tatlar
Tarih
Kafkasya'da bulunan Perslerin en eski iması Antik Yunan tarihçisi Herodot'un Ahameniş İmparatorluğu'nun MÖ. 558-330'dan kalmadır ve bu vakitte Güney Kafkasya'yı topraklarına katmışlardır.
Günümüz Ermenistan, Gürcistan ve Azerbaycan'da bulunan arkeolojik bulgular Ahamenî mimarisi, seramiği ve takılar içeriyor.
Lykaon
Ana efsanenin versiyonları
Efsanenin farklı versiyonları şu şekildedir:
Tatlar
Tarih
Bölgedeki Pers nüfusu hakkında Ahamenilerden kalan çok az bilgi vardır. Büyük ihtimalle günümüz Tatlarının ataları Güney Kafkasya'ya Sasaniler döneminde 3-7. yüzyıllar arasında gelmiş ve bölgedeki güçlerini korumak adına garnizonlar inşa etmişlerdir.
Bölge Araplar tarafından fethedildikten sonra (7. ve 8. yüzyıllar) halkın müslümanlaşması başlamış oldu.
Lykaon
Modern yorum
İngiliz şair Robert Graves, The Greek Myths adlı eserinde Lycaon efsanesinin kökenini şöyle açıklamıştır:
Tatlar
Tarih
1230'larda Moğollar Güney Kafkasya'yı fethetti ve İlhanlılar 1250'lerde kuruldu. Moğol hakimiyeti 1360 - 1370'e dek devam etti ancak bu şairler ve bilim insanlarının ortaya çıkmasına engel değildi. 13. yüzyılın sonunda Güney Kafkasya Timur tarafından işgal edilmişti. 15. yüzyılın sonunda ise, Şirvanşahlar büyükçe güç toplamışlardı, hem ekonomik hem siyasi bağları kuvvetlenmişti. 16. yüzyılın ortasındaysa Safevî İmparatorluğu Şirvanşahları yok etmiş, Transkafkasya'yı sınırlarına katmışlardı. 18. yüzyıl sonlarında Rus Çarlığı, İran'ın Kafkasya içerisindeki hakimiyetine sıkça karşı koymuştur. Sonucunda Rus-Pers savaşları 1804-1813 ve 1826-1828 yaşanmış, Gülistan ve Türkmençay antlaşmaları ile son bulmuştur. Bu antlaşmalar ile Rusya Güney Kafkasya'nın büyük bölümünü ve Kuzey Kafkasyanın bir kısmını Kaçar İran'ından almıştır. Bundan sonra Çarcı otoriteler tarafından alınmış, belli sayıdaki Tat halkının ikamet edişi hakkında veriler bulunmaktadır. Rus-Pers savaşı (1804-1813) sırasında Bakü şehrinin yaklaşık 8.000 kişilik nüfusu tamamen Tatlardan oluşmaktaydı.
19. yüzyılda Abbasgulu Ağa Bakıhanov yazılmış Gülistan-i İrem'e göre Tatlar Şamahı, Bakü, Darband ve Kuba'ya yayılmışlardı.
1894 Kafkasya kütüğüne göre, Kafkasya'da 124,693 Tat bulunuyordu. Yine de Azerbaycan dilinin kullanımının artışı sebebiyle Tatça konuşulmamaya, kullanılmamaya başlandı. Sovyet döneminde 1930'ların sonlarında Tatların etnik bilinçleri kaybolmaya başladı ve kendilerine Azeri demeye başladılar. 1926'da 28,443 Tat sayılmışken 1989'da yalnızca 10,239 kişi kendilerini böyle tanımladılar.
2005'de Amerikalı araştırmacılar Kuba, Şabran, Hızı, Siyezen, İsmmayıllı ve Şamahı Rayonlarının çeşitli köylerinde bazı sayımlar yapmışlardır, sonucunda bu köylerde 15,553 Tat bulunmuştur.
İstemihan Talay
Mustafa İstemihan Talay (1945, Tarsus, Mersin, Türkiye), Türk bürokrat ve siyasetçi.
1964 yılında Tarsus Amerikan Kolejini bitirdikten sonra, 1968 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdi. Aynı okulda Siyaset ve Yönetim Bilimi konusunda yüksek lisans yapmıştır. Kaymakamlık, Belediyeler Fon ve Krediler Genel Müdürlüğü, 18., 19., 20. ve 21. Dönem Mersin (İçel) Milletvekilliği ile 55., 56. ve 57. hükûmetlerde Kültür Bakanı olarak görev yaptı. Hâlen İstanbul Aydın Üniversitesi Mütevelli Heyeti üyesidir. Ayrıca CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nun başdanışmanıdır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Tosun Terzioğlu
Tosun Terzioğlu, (d. 1942, İstanbul - ö. 23 Şubat 2016, İstanbul) Türk matematikçi.
1977-1982 yıllarında Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde Fen ve Edebiyat Fakültesi Dekanı idi. 1997'de Sabancı Üniversitesi'nin kurucu rektörü oldu ve 12 yıl rektörlük görevini sürdürdü.
Yaşamı
1942 yılında İstanbul'da doğdu. Lise eğitimini Robert Kolej'de, lisans derecesini Newcastle-upon-Tyne Üniversitesi'nde (İngiltere, 1965), doktora derecesini Matematik dalında Frankfurt Üniversitesi'nde 1968 yılında aldı. Daha önce çalıştığı üniversiteler Wuppertal Üniversitesi, Michigan Üniversitesi ve ODTÜ'dür. Michigan Üniversitesi ve Wuppertal Üniversitesi'nde araştırmacı olarak bulundu.
1992-1997 yılları arasında TÜBİTAK Başkanlığı, 1993-1997 yıllarında NATO Bilim Komitesi Türkiye temsilciliği, 1996-1997 yıllarında Bilimsel ve Teknik Araştırma Vakfı Yönetim Kurulu Başkanlığı yaptı. 1997 yılından beri TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi Yönetim Kurulu Başkanlığı'nı ve 1989 yılından itibaren Türk Matematik Derneği Başkanlığı'nı yapmaktaydı. TÜBİTAK Bilim Ödülü sahibiydi. Araştırma alanı fonksiyonel analizdi. Türkiye Bilimler Akademisi, Türk Matematik Derneği, TESEV, Türkiye Bilişim Vakfı, Tarih Vakfı, Bilimsel ve Teknik Araştırmalar Vakfı, BITAV ve Türkiye Zeka Vakfı üyesiydi. Bilim Akademisi'nin kurucularındandı.
Babası Nazım Terzioğlu da matematikçidir. Ünlü bilim insanı 23 Şubat 2016'da ölmüştür.
Burhanoğlu, Devrek
Burhanoğlu, Zonguldak ilinin Devrek ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1892 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 48 km, Devrek ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
John Reed (gazeteci)
John Reed (tam adı: John Silas Reed, takma adı: Jack) (d. 22 Ekim 1887, Oregon - ö. 19 Ekim 1920, Moskova), Amerikalı şair, gazeteci, yazar ve komünist aktivist. Moskova'daki Kremlin Duvarı Mezarlığı'nda gömülü olan tek Amerikalıdır.
Hayatı
Oregon eyaletine bağlı Portland'da doğan Reed, atletizme ilgili bir genç olarak iyi okullarda eğitim gördü. Maddi durumu iyi olan ailesinin desteğiyle Harvard'ı bitirdikten sonra İngiltere, Fransa ve İspanya'yı gezdi. Geri döndüğünde ise gazetecilik mesleğini seçerek, yazı ve şiirler yazmaya, araştırmalar yapmaya başladı. "Sangor" adlı şiirinin beğeni toplamasının yanı sıra, "Paterson'da Savaş" adlı yazısıyla ABD gazetecilik tarihinde bir değişim yarattı. 1913'te Paterson, New Jersey'de ipek işçilerinin grevini izlediği sırada tutuklandı. 1914 yılında çalıştığı gazetenin görevlisi olarak gittiği Meksika'da gelişen siyasi devrim sürecini araştırırken Pancho Villa ile tanışıp dost oldu. Bir süre sonra bu konudaki anılarını "Başkaldıran Meksika" adlı yapıtında anlattı. İzlenimleri, Meksika devrimini ve Pancho Villa rüzgarını dünyaya tanıttı ve sinema filmi olarak çekildi.
1916 yılında feminist yazar Louise Bryant ile evlendi. John Reed, Meksikalı kahramandan etkilenerek, proletarya hareketlerini desteklemeye başladı. I. Dünya Savaşı'nı izlemek için gönderildiği Avrupa'da Sırbistan, Bulgaristan ve Romanya'yı gezdi, savaş karşıtı dünya görüşü nedeniyle çok üstüne düşmeden, yaşadığı ve gördüğü olayları kitaplaştırmasının ardından, 1917 Devrimi sürecinde Rusya'ya gelerek Bolşevikleri destekledi. Rusya'nın Sovyetler Birliği'ne dönüşmesi sırasındaki izlenimlerini "Dünyayı Sarsan On Gün" adlı yapıtında anlattı. 1918 yılında Sovyet Hükûmeti'nden Başkonsolosluk görevi alarak ABD'ye dönmesine karşın, Amerikan yönetimi bu görevi tanımadı. Amerikan Sosyalist Partisi'ne üye oldu.
Bolşevik lider Vladimir Lenin, 1920 yılında ABD'deki işçilere Amerikan İşçilerine Mektup adında bir mektup göndermiştir. Bu mektubun ABD'ye ulaşması, kendisi gibi bir Bolşevik olan M. M Borodin tarafından organize edilmiştir. Mektup ve Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Anayasası metni P. I. Travin tarafından, ABD'deki yetkililere teslim edilmiş ve ardından John Reed tarafından ABD basınında bütün tüm bu belgelerin ve mektubun yayımlanması sağlanmıştır. Mektupta ABD Başkanı Woodrow Wilson'a yeni Sovyet Hükûmeti'ne karşı müdahalelerin durdurulması talebi bulunmaktadır. Mektubun biraz kısaltılmış versiyonu Aralık 1918'de bir New York dergisinde yayımlanmıştır. Mektup okuyucuları arasında ilgi uyandırmış ve birçok kopyası basılmış ve İngiltere, Almanya, Fransa'daki dergilerde yayımlanmıştır. Mektup, ABD ve Avrupa'da emek ve komünist hareketlerinin gelişmesine yardımcı olmuş ve Sovyet Hükûmetinin barış yanlısı tutumu buralardaki işçilerin takdirini kazanmıştır. Ayrıca ABD'de, Hükûmetin Rusya'ya müdahalesini protesto eden gösteriler düzenlenmiştir.
Partinin yayın organı sayılabilecek Voice of Labor (Emeğin Sesi) dergisinde yayımlanan yazıları nedeniyle hakkında soruşturma açılınca, sahte pasaportla Sovyetler Birliği'ne dönen John Reed, III. Enternasyonal'in Yürütme Kurulu'na seçildi. Bakü'de katıldığı bir toplantıda yediği yiyecekler nedeniyle Tifüs hastalığına yakalanan yazar, Moskova'ya döndüğünde yaşamını yitirdi.