cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rus-Çerkes Savaşı
Paris antlaşması
1856 Paris Antlaşması'nda İngiliz temsilcisi Clarendon Kontu Edward Villiers Çerkesya'nın bağımsız bir devlet olarak kalması konusunda ısrar ettiyse de Fransız ve Rus temsilciler Çerkes topraklarını Rusya'ya vermek istediler. Villiers daha sonra anlaşmaya Rusya'nın Çerkesya'da tahkimatlar inşa edemeyeceğini eklemeye çalıştı. Ancak bu, Fransız temsilcisi tarafından yine engellendi. Nihai antlaşma ile Çerkesler, Rusya'nın Çerkeslere başka yerlerdeki Rus vatandaşlarıyla aynı hakları verme zorunluluğu olmaksızın antlaşma ile de jure Rus egemenliği altına alındı. Çerkesler bu anlaşmaya şiddetle karşı çıktılar.
Son direnişler
1854 yılında Gerandıqo Berzeg komutasındaki Çerkes kuvvetleri, Rus ordusunun ele geçirdiği bölgeleri ve tahkimatları geri almak için yola çıktı ve kısmen başarılı oldu. 1857'de Abın'da toplanan Çerkes meclisinde "teslim olup ölmektense Ruslara karşı savaşa devam edip ölmek" kararlaştırıldı. 1857’de Gerandıqo Berzeg komutasındaki Ubıhlar ve İsmail Zayuş komutasındaki Çerkes-Abhazlar deniz kıyısındaki Rus ordularını yenilgiye uğrattılar. Şubat 1857'de Teofil Lapinski komutasındaki Polonyalı gönüllüler Çerkesya için savaşmak üzere Kafkasya'ya geldi. Aynı yıl 1857'de, Dimitri Milyutin Çerkes halkının yok edilmesi gerektiğini savunduğu belgeyi yayınladı. Milyutin'e göre, mesele Çerkes topraklarını boşaltmak değil, Çerkeslere son vermek olmalıydı. Çar II. Aleksandr öneriyi kabul etti ve Milyutin savaş bakanı olarak terfi edildi. Buna ek olarak Rostislav Fadeyev öneriyi destekleyerek, "Çerkesleri evcilleştirmek mümkün değil, yarısını tamamen yok edersek, diğer yarısı silahlarını bırakacaktır." fikrini ortaya koydu.
1858’de Şeyh Şamil ele geçirildikten sonra, Petersburg’da yeni bir savaş stratejisi geliştirildi. 1859 Ocak ayında general Loris-Melikov komutasındaki Rus ordusu Abhazya’ya girdi. 1859 yılında, Ruslar Osmanlı hükûmeti ile detayları görüşmeye başladılar. Ruslar Kafkasya'da Çerkes varlığını yok etmek istiyordu, Osmanlılar ise Balkanlardaki isyanlara karşı bir güç olarak Müslüman nüfusa ihtiyaç duyuyorlardı. Böylece 1860 yılında iki taraf 50.000 Çerkesin sürgün edilmesinde karar kıldı, ancak Ruslar bu rakama sadık kalmayacaklardı.
1860'a gelindiğinde Rusların Çerkesya'da yetmiş bin askeri vardı. 1860 yılında Psıhu kıyısında general Garganov komutasında büyük bir Kozak ve Rus ordusu Ubıh-Abhaz ordusu ile savaşmaya başladı. Ubıh ve Abhazlar büyük bir direnişle karşılık verdiler ama buna rağmen sayıca üstün olan Rus ordusu savaşı kazandı.
Bu dönemde Rus siyasetçi Viktor Koçubey, bölgeyi ziyaret eden Amerikanlara şöyle demişti:
"Bu Çerkesler tıpkı sizin Amerikan Kızılderilileriniz gibi - evcilleştirilemezler ve uygarlaşmamışlar ... onları yalnızca imha etmek sessiz tutabilir."
- Viktor Pavloviç Koçubey
Çerkes meclisi
Çerkes ileri gelenleri ve askerî liderleri arasındaki bir toplantıda geleneksel meclis toplantılarını terk edip tam anlamıyla modern bir meclis kurulması gerektiği kararı alındı ve 13 Haziran 1861 tarihinde Çerkes Meclisi kuruldu. Meclisin merkezi olarak günümüzde Soçi olarak bilinen Şaçe bölgesi seçildi. Meclis başkanı ve Çerkesya başkanı olarak Gerandıqo Berzeg seçildi. Tüm Çerkesya'nın ortak hükûmeti bu meclis idi.
Uluslararası camiada farkındalığı arttırma çabasıyla, meclis resmi olarak bağımsız Çerkesya devletini dünyaya ilan etti ve derhal Çerkes ulusunun tanınmasının yanı sıra savunma operasyonlarını finanse etmek için silah ve malzeme desteği sağlama çabalarını iki katına çıkarmaya çalıştı. Komutanlar taktikleri tartıştılar, ittifaklar planladılar ve son direnişe hazırlanmak için çaba sarf ettiler. Meclis, Ağustos 1861'de İngiltere'nin Sohum'daki (Abhazya) konsolosluğuna Çerkeslerin politik durumunu ve isteklerini açıklayan bir deklerasyon sundu.
Meclis hükûmeti, Eylül 1861'de Rus Çarı II. Aleksandr ile barışı tesis etmek için görüştü.
"Bu topraklar bizim ve biz onları adil bir şekilde yönetmeye çalışıyoruz, bu nedenle halkımıza adil davranıyor ve bizi ziyaret edenlerin canına ve malına saygı duyuyoruz. Peki sizinki gibi güçlü bir ülkenin amacı nedir: bizim gibi bir halkı yok etmek mi? Bize karşı adaletli olun, mallarımızı ve mescitlerimizi harap etmeyin; güçlü bir devletin haksız yere can alması utanç vericidir. Bizim vahşi bir halk olduğumuza dair dedikodular yayarak tüm dünyayı kandırıyorsunuz. Kanımızı dökmeye çalışmayın; burada var olmamıza izin verin."Ancak Çarlık hükûmeti mutlak kontrol sağlamak için Çerkesleri anavatanlarından çıkarmaya çalıştığından, Çerkesya'nın ilhakı Rusya'nın emelleri için yeterli değildi. Çar, babası I. Nikolay'ın politikasını tutarlı bir şekilde sürdürdü ve Çerkes barış önerilerini reddetti. Rus Çarı, Çerkeslerin ya Osmanlı topraklarına ya da Sibirya'ya sürgün edileceğini ilan etti. Ayrılmayı reddedenlerin kaderi ise Rus generallerin insafına bırakılmıştı, ki çoğu durumda generaller nüfusu katletmeyi tercih ediyordu. Çerkes temsilcilere karar vermeleri için bir ay süre verdi. Meclis bir toplantı yaptı ve Rus taleplerinin reddine karar verdi. Meclis, katledilmekte olduklarını ve yakında sürgüne gönderileceklerini ileri sürerek her iki ülkeden de destek almak için hızla Osmanlı İmparatorluğu ve Birleşik Krallık'a heyetler gönderdi. İngiliz delegeleri, bağımsız bir Çerkesya'nın tanınmasının yanı sıra, tutarlı bir devlette birleşirlerse Paris'ten olası tanınma sözü verdiler. Osmanlı'da ise Çerkes işleriyle ilgili özel bir komite oluşturuldu ve yerel Müslüman halktan bağışlar alındı.
Meclis binası Temmuz 1862'de bir çıkartma birliği tarafından yakıldı. Bundan sonra Meclis toplantıları, Meclis Başkanı Gerandıqo Berzeg'in memleketi olan Mutıxwa (şimdiki ‘Plastunki’) bölgesinde yapılmaya başlandı. "Çerkesleri Çerkesya'dan uzaklaştırma" fikri resmi olarak 10 Mayıs 1862 tarihinde çar tarafından onaylandı. Çar II. Aleksandr'ın verdiği emir Çerkesleri katletmek yerine sürgün etmek olmasına rağmen, Rus komutanlar bunun yerine Çerkes nüfusunun büyük bir kısmının katledilmesi fikrini tercih ettiler.
Rus askeri Ivan Drozdov'un anılarına göre, Rus ordusu çoğunlukla Çerkeslerin yaşadığı bölgeleri ayrım gözetmeksizin yok etmeyi tercih etti. Eylül 1862'de bir Çerkes köyüne saldırdıktan ve bazı sakinlerinin ormana kaçtığını gördükten sonra General Yevdokimov ormanı altı saat boyunca bombaladı, ardından hayatta kalan kimsenin kalmadığından emin olmak için ormanı ateşe verdi. Drozdov, Çerkeslerin ailelerinin ve köylerinin geri kalanının kaçmasına izin vermek için kendilerini toplara feda etmeye yemin ettiklerine kulak misafiri olduğunu bildirdi. Lev Tolstoy'un bildirdiğine göre Rus askerleri gece Çerkes köylerine dalıyorlardı.
1862'de Çerkesler, davalarını savunmak için Britanya'daki büyük şehirlere bir liderler heyeti göndererek Londra, Manchester, Edinburgh ve Dundee gibi büyük İngiliz ve İskoç şehirlerini ziyaret ettiler. Ziyaretler başta İskoçlar olmak üzere Britanyalılar tarafından destekle karşılandı. Politikacılar ve gazeteler "Çerkes davasını" ele almaya ve "Çerkesya'yı katliamdan kurtarmak için" müdahale çağrısında bulunmaya başladılar ve bir noktada Parlamento, Rusya ile savaşmaya ve mücadele eden Çerkesya üzerinde bir manda kurmaya girişmeye yaklaştı.Ancak sonunda, bu tür girişimler İngiliz hükûmet politikasını değiştirmede başarısız oldu. Londra'nın eylemsizliğine kızan birçok kişi tarafından organize edilen Çerkes Yardım Komitesi, Çerkes yetimler için şilte, battaniye, yastık, yün ve giysi temini için 2.067 £ toplamayı başardı. Ancak Komite daha sonra Rus düşmanlığı ile suçlandı ve kapatıldı.
1863 sonbaharından itibaren başlatılan operasyonla Çerkes köyleri ve erzakları yakılıyor ve bu süreç General Yevdokimov'un bölge sakinlerinin tamamının öldüğüne ikna olana kadar devam ediyordu. Güneydoğuda Çerkesler, Rus askeri ilerlemelerine karşı son direnişlerini sürdürmeye hazırlandılar. Teslim olmayı reddetmesiyle, Çerkes aşiretleri Rus ordusu tarafından birer birer hedef alındı.
Dilekçe
9 Nisan 1864'te Çerkesler tarafından "Çerkes Liderlerden Majesteleri Kraliçe Victoria'ya Dilekçe" imzalandı: "Rahman ve rahim olan Allah'ın adıyla.
İngiltere Kraliçesi ve İmparatoru Majestelerine en alçakgönüllü dilekçemiz şu şekildedir:
Rus Hükûmeti'nin, dünyanın yaradılışından bu yana bizim evimiz ve ülkemiz olan Çerkesya'yı hukuka aykırı bir şekilde boyunduruk altına almak ve ilhak etmek için uğraşmaya başlamasının üzerinden seksen yıldan fazla bir süre geçti. Eline düşen çocukları, çaresiz kadınları, yaşlıları koyun gibi keser. Kafalarını kavun keser gibi süngü ile uçurur, uygarlığın ve insanlığın sınırlarını aşan, tarif edilemeyen, yapmadığı hiçbir baskı ve zulüm yoktur.
Nesilden nesile canımız ve malımız pahasına, bizim için canımızdan daha değerli olan vatanımızı savunmak için bu hükûmetin zalimane uygulamalarına karşı çıkmaktan kaçınmadık. Ancak son birkaç yılda, Yüce Allah'ın bize uygun gördüğü kuraklık ve yine onların kendi yıkımlarının neden olduğu kıtlıktan yararlanarak denizden ve karadan yapılan şiddetli saldırılarla bize büyük sıkıntı verdiler. Savaşlarda, dağlarda açlıktan, deniz kıyısındaki sefaletten ve denizde beceri eksikliğinden kaybedilen hayatlar çoktur.
Tarla kuşu
Tarla kuşu (Alauda arvensis), çayır kuşu, toygar, turgay isimleri ile de bilinen, toygargiller (Alaudidae) familyasına ait küçük, ötücü bir kuş türü.
Rus-Çerkes Savaşı
Dilekçe
Bu nedenle, Rus hükûmetinin ülkemize yönelik acımasız saldırılarını püskürtmek ve ülkemizi ve halkımızı birlikte kurtarmak için, insanlığın koruyucusu ve adaletin merkezi olduğunu duyduğumuz İngiliz hükûmeti ve halkının arabuluculuğunu ve değerli yardımını istiyoruz.
Tarla kuşu
Özellikleri
100'e yakın kuş türünün sesini taklit ettiği söylenir.
Rus-Çerkes Savaşı
Dilekçe
Ancak, ülkemizin ve halkımızın korunması için bu yardımı karşılamak mümkün değilse, o zaman düşmanın saldırıları ve kıtlık sonucu çaresiz ve sefil çocuklarımızın ve kadınlarımızı güvenli bir yere götürmek için bize kolaylıklar sağlanması için sizden ricada bulunuyoruz.
Tarla kuşu
Beslenme
Tohum, dane, salyangoz ve böceklerle beslenir.
Rus-Çerkes Savaşı
Dilekçe
Ve bu iki istekten hiçbiri dikkate alınmazsa, hükûmetlerin merhametine ve lütfuna yaptığımız çağrılara rağmen bu çaresiz durumumuzda tamamen yok edilirsek, o zaman Âlemlerin Rabbi karşısında hakkımızı aramaktan vazgeçmeyeceğiz. Zayıfları korumak maksadıyla saltanatını, kuvvetini ve kudretini Majestelerine emanet etti O.
Tarla kuşu
Yayılışı
Avrupa, Asya ve Kuzey Afrika'da yayılış gösterir. Türkiye'de de yaygın olarak görülürler.
Rus-Çerkes Savaşı
Dilekçe
Ekselanslarından (Sir Henry Bulwer), büyük İngiliz Hükümetine ve şanlı İngiliz ulusuna çaresizlik ve sefalet durumumuzu bildirme aracı olması için yalvarıyoruz ve bu nedenle Ekselanslarına en mütevazı dilekçemizi sunmaya cesaret ettik. Bu dilekçenin bir nüshası da Bâb-ı Ali Hükûmetine ve diğer Devletlerin Elçiliklerine sunulmuştur.
Çerkesya Halkı tarafından imzalanmıştır. 29 Şevval, 1280"
Qbaade muharebesi
21 Mayıs 1864'de 20.000 kişilik Çerkes ordusu ile 100.000 kişilik bir Rus ordusu arasında Qbaade Muharebesi gerçekleşti. Rus kuvvetleri dört taraftan ilerledi. Çerkes güçleri hattı kırmaya çalıştı, ancak birçoğu cepheye ulaşmayı başaramadan Rus topçuları ve piyadeleri tarafından vuruldu. Kalan savaşçılar militan olarak savaşmaya devam ettiler ve kısa sürede yenildiler. Rus ordusu zaferi kutlamaya başladı ve bir askeri-dini geçit töreni düzenlendi, 100 Çerkes savaşçı otorite kurmak için halka açık bir infazda kolları ve bacakları kesilerek idam edildi. Muharebenin yaşandığı yerin günümüzdeki ismi "Krasnaya Polyana", yani kızıl çayır, adını tepeden nehre akan Çerkes kanından alır. Qbaade muharebesinin ardından Çerkes sürgünü hız kazanmış oldu. 1864'teki yenilginin ardından, Berzeg savaşı bitirmek ile direnmeye devam etmek arasında kaldı. Konuyu tartışmak için İslam alimlerine danıştı ve hatta Abhazya prensi Mihail Çaçba ile görüştü. O yokken 3 bin kişilik ordusu Rus ordusunun saldırısına uğradı ve tamamen yok edildi. Bundan sonra başta direnmeye devam etme kararı alsa da, yeterince asker toplayamayan Berzeg 24 Mart 1864'te Berzeg, Çerkeslerin askeri faaliyetlerini durduracağını ilan etti ve Osmanlı topraklarına sürgüne gönderildi. Sürgüne gitmeden önce son bir konuşma yaptı:"Hayatım boyunca, yüreğim vatanımın özgürlüğü için amansız bir tutkuyla yandı. Düşmanımız Ruslara karşı savaşmadığım ender anlarda kendimi yaralarımı sarmaya ve gençleri beslemeye adadım. Anavatanımı korumak için ömür boyu süren görevimin bir sonucu olarak, savaş alanında bana katılacak yaşa gelene kadar kendi oğlumla doğru dürüst tanışmadım. Şimdi bile, önünüzde dururken, vahşi işgalcilere karşı 35 yıllık onurlu mücadelede kazanılan on altı savaş yarası taşıyorum. Savaşta yenilgiye uğramış olsak da insanlığımızdan ve onurumuzdan asla vazgeçmeyeceğiz. Aramızdaki hainler yenilgimize sebep oldular ama vatanımız Allah'ın lütfuyla sonsuza kadar kalbimizde, ruhlarımıza silinmez bir şekilde kazınacak. Şimdi bile uğrunda savaştığım insanlar gözlerinde yaşlarla yalvarıyorlar, onları bırakmamamı istiyorlar. Bir gün asil atım üzerinde zaferle vatanıma döneceğime yemin ederim. Buna gücüm yetmezse, bari beni sevgili vatanımın toprağına yatırın."
Berzeg, Osmanlı topraklarına geldikten sonra Osmanlı Padişahı Abdülaziz tarafından bizzat davet edildi ve ödüllendirildi. Kendisine İstanbul'da bir asilzade evi teklif edildi, fakat o bu teklifi reddederek Manyas'ta küçük bir köye taşındı. Dağlarda yaşayan bazı Çerkes aşiretleri, özellikle de Hak'uçlar, direnişlerini 1870'li yıllara kadar sürdürdüler.
Mihail Nikolayeviç ise askerlerini böyle tebrik etmişti:"Bu 1864 yılında, tarihte eşi benzeri olmayan bir iş başarıldı: dağlı sakinlerinin hiçbiri eski ikamet yerlerinde kalmıyor ve bölgeyi yeni Rus nüfusuna hazırlamak için temizlik önlemleri alınıyor."
- Mihail Nikolayeviç Romanov
Bölgede bulunan Britanyalı diplomat Sir Pelgrave durumu "yok olmalarını izlemek üzücü, tek suçları Rus olmamaktı" şeklinde yorumlamıştı.
Sürgün
1861'den 1864'e kadar sürgünleri gerçekleştirme sorumluluğu Yevdokimov'a verildi. Yevdokimov'un birlikleri, Çerkes köylerini yok ettikten sonra, kalan Çerkesleri kıyıya kaçmaya zorladı. Kıyıya sürülen Çerkesler burada Osmanlı İmparatorluğu'na gönderilmeyi beklediler. Yevdokimov'un tehcir operasyonları sırasında ölen Çerkeslerin sayısı kesin olarak bilinmemekle birlikte modern tahminler en az 625.000 ile başlamaktadır. Bazıları, ayrılmayı beklerken kalabalıklar arasında salgın hastalıklardan öldü. Diğerleri, yoldaki gemiler fırtınalar sırasında battığında veya kâr odaklı nakliyecilerin kârı en üst düzeye çıkarmak için gemilerini aşırı yüklediği durumlar nedeniyle öldü. Olaylara şahit olan Rus tarihçi Adolf Berge durumu böyle açıklamıştı:"Novorossiisk limanında gördüklerimi asla unutmayacağım, on yedi bin dağlı kıyıda toplanmış, yılın geç, sert ve soğuk zamanı, evsiz, yiyeceksiz ve doğru dürüst giyecek giysisi olmayan bu insanlar tifüs ve çiçek hastalığının pençesindeydiler. Zayıf bir kadın cesedi çöplüğe iki bebeğiyle beraber atılmış, birisi hayat mücadelesi içinde, diğeri annesinin göğsünde besin arıyor. Kim bunu görür de etkilenmez ki? Böyle sahneler hiç de nadir değildi."
- Adolf Petroviç Berge Ivan Drozdov şunları kaydeti: "Yolda gözlerimiz insanı şok eden bir görüntüyle karşılaştı. Köpeklerin kısmen parçalayıp yedikleri kadın, çocuk, yaşlı cesetleri; açlıktan ve hastalıktan bir deri bir kemik kalmış, neredeyse ayakları üzerinde duramayacak kadar güçsüz, bitap düşmüş ve daha canlıyken köpeklere yem olan sürgünler."
- Ivan Drozdov
Başlangıçta, 17 Mayıs 1863'te Çar II. Aleksandr, göç etmeyi "seçenlerin" kendi yollarının bedelini ödemesi gerektiğine karar verdi. Yolculuk masraflarını karşılamak için Çerkesler bazen sığırlarını, eşyalarını ve hatta kendilerini köle olarak satmaya zorlandılar. Çerkesler tipik olarak, kiralanmamış gemileri kullanarak ayrılmaya zorlandılar, böylece kendilerini bu tür gemilerin kaptanları tarafından suiistimallere maruz bıraktılar. Bazı durumlarda 1.800 kadar Çerkes hayvan ve ev eşyalarıyla birlikte tek bir gemiye tıkıştırıldı. Çoğu durumda, bu tür gemiler battı. Eğer gemiler batmadıysa, bu tür kalabalık ortamlar hastalıkların yayılmasına ve susuzluğa müsait hale geliyor ve gidecekleri yere vardıklarında sadece yolcularının cesetlerini barındırıyordu. Bu tür gemiler, gözlemciler tarafından "yüzen mezarlıklar" olarak anılıyordu.
Başka bir Rus gözlemci olan Olshevsky, durumdan en çok Yevdokimov komutasındaki Rus komutanlığını sorumlu tuttu:
Çerkes kıyılarını terk edenlerin sadece bir kısmı Osmanlı limanlarına ulaşabildi. Osmanlı kıyılarına ulaşmayı başaran kesimden çok daha fazlası kısa süre sonra orada hastalıklardan öldü. Bir İngiliz görgü tanığı olan Laurence Oliphant şunları yazdı: "Erkek, kadın ve çocuk yığınları tam anlamıyla deniz kıyısını kapladı. Hepsi zayıf ve aç görünüyordu. Çoğu çıplaktı. Birkaçı ölüydü." 1864'te Bâb-ı Âli, kıyılarında meydana gelen insani felaket nedeniyle Rus hükûmetinden tehcirleri durdurmasını defalarca istedi. Osmanlı talepleri defalarca reddedildi.
Rusya, tehcir edilenlerin hayatta kalmasının öncelik olmadığını açıkça ortaya koyduğunda, Osmanlı ve İngiliz gemileri Çerkesleri taşımak için geldi.
25 Haziran 1861'de Çar II. Aleksandr, "Kuzey Kafkasya Yerleşimi" başlıklı bir imparatorluk fermanı imzaladı: "Artık Tanrı'nın yardımıyla, Kafkasya'nın tamamen fethi meselesi sonuca yakındır. Düşman dağlıları işgal ettikleri verimli ülkelerden tamamen kovmak ve bir Rus Hristiyan nüfusunu sonsuza kadar yerleştirmek için sadece birkaç yıllık ısrarlı çabalar gerekiyor. Bu eylemi gerçekleştirmenin onuru, esas olarak Kubanski silahlı kuvvetlerinin Kozaklarına aittir."
- II. Aleksandr
Osmanlı'ya gönderilen Çerkesler, Balkanlar, Anadolu ve Arabistan başta olmak üzere imparatorluğun her bölgesine yerleştirildi.
Bernkastel-Kues
Bernkastel-Kues, Almanya'da Renanya-Palatina eyaletinde yer alan bir şehirdir.
Daniel Bernhardt
Daniel Bernhardt (d. 21 Ağustos 1985), kaleci pozisyonunda görev yapmış Alman eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2006 yılında TSG 1899 Hoffenheim II kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla TSG 1899 Hoffenheim, VfR Aalen kulüplerinde oynadı.
Korku filmi
Korku filmi izleyicilerde korku, dehşet, terör veya tiksinti uyandırmak amacıyla kurgulanan bir film türüdür. Korku filmlerinin konusunu gündelik hayata sızan ve bazen doğaüstü şekillerde ortaya çıkan şeytani güçler, olaylar ya da karakterler oluşturur. Korku filmi karakterleri vampirler, zombiler, canavarlar, hayaletler, psikopatlar, seri katiller ya da korku uyandıran başka bir dizi karakteri içerir. İlk korku filmleri sıklıkla klasik edebiyattaki Drakula, Frankenstein, Mumya, Kurtadam, Operadaki Hayalet ve Dr. Jekyll ve Mr. Hyde gibi karakter ve öykülerden esinlenmiştir. II. Dünya Savaşı sonrası korku filmleri ise, bundan farklı olarak, yaşamda güvensizlik yaratan şeylerden esinlenmiş ve üç farklı korku filmi alt türünün doğmasına yol açmıştır: kişilik korkusu, kıyamet korkusu ve şeytani güçler korkusu filmleri. Son alt tür, erken dönem korku filmlerinin -dünyaya dehşet salan doğaüstü güçler üzerine daha çok vurgu yapan- modern biçimleri olarak ele alınabilir.
Güneyköy, Bulancak
Güneyköy, Giresun ilinin Bulancak ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün halkı, 93 Harbi'nden (1877-1878) sonra Acara'dan göç etmiş olan Gürcülere dayanır. Nüfusun çoğunluğu Keda (წონიარისი: Tsoniarisi köyü), Şuahevi ve Hulo ilçelerinden gelmiştir.
Coğrafya
Köy, Giresun il merkezine 45 km, Bulancak ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Köy, Bulancak'ın güneyinde olup, numaralı Bulancak-Kovanlık-Aydındere il yoluna, Damudere, Kuzköy, Kayadibi üzerinden, 14,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Babarşani
Babarşani (Farsça: بابارشاني), İran'ın Kürdistan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Bicar şehristanı'nın Çeng Elmas bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 481 kişi ve 128 hanedir.
Keçikaya, Divriği
Keçikaya, Sivas ilinin Divriği ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Meli olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 233 km, Divriği ilçe merkezine 49 km uzaklıktadır.
Bernsdorf (Oberlausitz)
Bernsdorf, Almanya'da Saksonya eyaletinde yer alan bir şehirdir.
Eucalyptus camaldulensis
Eucalyptus camaldulensis Avustralya'ya endemik olan ancak dünyanın çeşitli yerlerinde de yetiştirilen, mersingiller familyasından okaliptüs türü bir ağaçtır. Boyu 45 metreye kadar ulaşır. Avustralya'da özellikle akarsu ve göl kenarlarında yetişir.
Sıralama
Sıralama bir dizi elemanı, belirli bir özelliğine göre sıraya dizme işlemine verilen addır. Bilgisayar bilimlerinin en çok incelenmiş konularından birisi sıralama algoritmalarıdır.
Karışık halde:  9 4 2 8 3 1 5 6 7 Sıraya dizilmiş: 1 2 3 4 5 6 7 8 9
Sıralama, genellikle indekslerde, ansiklopedilerde kullanılır. Ayrıca şuralarda da yaygındır: Katalog, bibliyografya, sözlük, kütüphane fişleri ve bazı arama motorları.
Zerrine
Zerrine (Farsça: آرمرده‎), İran'ın Kürdistan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Divandere şehristanı'nın Kereftu bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 1,272 kişi ve 266 hanedir.
Bernstadt a. d. Eigen
Bernstadt auf dem Eigen, Almanya'da Saksonya eyaletinde yer alan bir şehirdir.
Kurabiye
Kurabiye un, yağ, badem, fıstık, fındık, kakao gibi malzemelerle yapılan Orta Doğu ve Balkanlar'a özgü bir çeşit bisküvidir.
Etimoloji
Dil bilimci Sevan Nişanyan'ın açıklamasına göre Türkçeye Farsçadaki gulābiya (gül suyu ile yapılan küçük hamur işi) sözcüğünden türeyerek girmiştir. Arapçadaki ġurābiye / ġuraybiye sözcüğü ise Türkçe aracılığıyla geçmiştir. .
Tarihi
Kurabiyenin ilk kez 7. yüzyılda İran'da yapıldığı düşünülmektedir. Bölgedeki şeker kullanımından kısa bir süre sonra ortaya çıkan kurabiyeye, yazılı olarak ilk defa 10. yüzyılda yazılmış Arapça yemek kitabı Kitab al-Ṭabīḫ'te rastlanmaktadır. Kurabiyenin Osmanlı mutfağına 15. yüzyılda girdiği düşünülmektedir.
Osmanlı mutfağındaki kurabiye çeşitleri
Basılı ilk yemek kitabı Melceü’t-Tabbâhîn'de kurabiye tarifleri vardır.
Altplan
Alt plan herhangi bir hikâye veya ana kurgu için destekleyici bir yan hikâye veya ikincil bir kurgu koludur. Alt plan, zaman ve yerine göre veya konusal anlam içinde, ana kurguya bağlanabilir. Alt plan genellikle kahraman ya da antagonist dışında olan destekleyici karakterleri konu alır.
William Shakespeare'in IV. Henry, Bölüm 2 eserinin, ana kurgu olarak Henry'nin prens hali olan Hal dan kral hali olan Henry'e kadar büyümesini ve Fransız topraklarının fethini konu alır. Alt plan ise, savaşlara Falstaff'in katılımı ile ilgilidir. Falstaff ve Henry birkaç noktada karşılaşır ve Falstaff, Henry'nin tanıdığı birisi haline gelir ancak onun kurgusu ile Henry'nin kurgusu birbirine karışmaz. Aralarında tematik bir bağ olsa da, eylemsel bağa dönüşmez.
Alt plan, ana kurgudan, tüm hikâyede daha az yer almasıyla, daha az önemli olayların oluşmasıyla, hikâyenin bütününe daha az etki etmesiyle ve daha az önemli karakteri ortaya çıkarmasıyla ayrılır. Yapılarından dolayı genellikle kısa hikâyelerde alp plan olmaz.
Mihaloğlu Aziz Bey
Mihaloğlu Aziz Bey
Mihaoğulları ailesinden Abdullah Mihal Gazi'nin oğlu. Tarihi kaynaklarda II. Mihal olarak da geçmektedir.
Faaliyetleri
Osmanlının kuruluş dönemindeki savaşlarda akıncı komutanı olarak bulunmuş,Vize kalesini fethetmiştir.
Mihaloğlu Aziz Bey 1403 yılında ölmüştür. Mezarı Edirne'deki Gazi Mihal Camii nde Mihaloğulları aile kabristanındadır.
Geleneği
Mihaloğulları ailesinin Plevne kolu, Edirne ve sonra Plevne'ye yerleşen Mihaloğlu Aziz Bey'in oğul ve torunları ile devam etmiştir.
Seyfi Havaeri
Seyfi Havaeri (19 Temmuz 1920, İstanbul - 24 Ocak 2009, İstanbul), Türk tiyatro ve sinema oyuncusu, senarist, yönetmen ve yapımcı.
Hayatı
Sanat yaşamına tiyatro oyunculuğuyla başlayan Havaeri, Sadi Tek Topluluğu, Raşit Rıza Tiyatrosu Tiyatrosu, Burhanettin Tiyatrosu gibi sahnelerde rol aldı. 1947 yılından itibaren sinemaya geçen sanatçı, yönetmenliğe başladı. Yönettiği filmlerin büyük kısmının senaryosunu da yazan ve iki filminin yapımcılığını üstlenen Havaeri, bazı filmlerinde oyunculuk da yaptı. Zaman zaman Ertem Göreç, Lütfi Ömer Akad, Osman Fahir Seden gibi isimlerle çalıştı.
Kekliktepe, Divriği
Kekliktepe, Sivas ilinin Divriği ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1870 yılı kayıtlarında Kalun ya da Karlıkışla, 1928 yılı kayıtlarında ise Galun olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 204 km, Divriği ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır.
The Buddha of Suburbia
The Buddha of Suburbia, İngiliz müzisyen David Bowie'nin, Hanif Kureishi'nin aynı isimli kitabından uyarlama olan BBC dizisi için hazırladığı soundtrack albümü. 8 Kasım 1993'te yayınlanmıştır.
Şarkı listesi
Tüm şarkılar David Bowie tarafından yazılmıştır.
Alphaville
Alphaville, 1980'li yıllarda popüler olan Alman bir müzik topluluğudur.
Kurucuları Marian Gold (gerçek adı Hartwig Schierbaum, d. 26 Mayıs 1954), Bernhard Lloyd (gerçek adı Bernhard Gößling, 6 Haziran 1960) ve Frank Mertens (gerçek adı Frank Sorgatz, 26 Ekim 1961), 1977 yılında başladıkları çalışmalarını "Forever Young" adını verdikleri topluluklarıyla gerçekleştirdiler.
1982'de kurulan grup, 1984'te Big in Japan adlı bir tekli yayımladı. 1984 yılına kadar birçok çalışma yayımlayan Alphaville, 1980'lerde barış teması üzerine çok popüler bir topluluk olan Forever Young, 1990 yılında çektiği 'Songlines' videosuyla aynı yıl Hollywood'da, En İyi Kısa Film Oscar'ını aldı.
Kelime çağrışım testi
Kelime çağrışım testi, ilk kez Charles Darwin'in kuzeni Sir Francis Galton tarafından kullanılan ve deneğe (test yapılan kişiye) yüksek sesle bir dizi kelime söylenerek kelimenin söylendiği anda aklına gelen ilk kelimeyi belirtmesi istenerek yanıtlanmasını sağlayan test şeklidir.
Gözlemci, bir kronometre yardımıyla tepki süresini not alır; bu süre, deneğin bir yanıt verene kadar geçirdiği saniyelerdir. Alınan bu süre notları bir tabloya işaretlenir. Genelde bir listede yaklaşık 100 kelime bulunur. Galton, tepki süresini tam olarak ölçerken tüm detayları not alarak ilerledi. Tüm bunlar, testin uygulamasını oldukça karmaşık kılardı. Ne yazık ki, test sonucu elde edilen bilgi birikimi, zekanın derecesini hesaplamada ya hiç değer taşımıyordu ya da çok az katkıda bulunuyordu.
Sigmund Freud ve Carl Gustav Jung -kendine göre değişiklikler yaparak uygulamıştır- testi kullananlar arasındadır.
Carl Gustav Jung, bu testi uygularken kendine göre bir değişiklik yapmıştır. Basit ama önemli olan bu değişiklik kelimenin söylenmesinden sonra geciken tepki süresinin nedeninin testin uygulandığı kişiye sorulmasıydı.
Anas penelope
Anas penelope, Anas cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Bersenbrück
Bersenbrück, Almanya'da Aşağı Saksonya eyaletinde yer alan bir şehirdir.
Atifete Jahjaga
Eğitimi
Kosova'nın güneybatı kasabasında Yakova'da doğdu ve ilk ve orta okula orada devam etti. 2000 yılında Priştine Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. 2006/07 yılında İngiltere'de Leicester Üniversitesi'nde polis yönetimi ve ceza hukuku alanında yüksek lisans sertifika programına katıldı. Almanya'da George C. Marshall Avrupa Merkezi Güvenlik Çalışmaları'nda ve ABD'de FBI Ulusal Akademisi'nde yoğun mesleki eğitim aldı.
Kosova Cumhurbaşkanlığı
6 Nisan 2011'de Kosova Demokratik Partisi, Kosova Demokratik Birliği ve Yeni Kosova İttifakı tarafından Kosova cumhurbaşkanlığı için bir uzlaşmacı aday olarak ilan edildi. 7 Nisan günü meclis oylaması ilk turunda ülkenin dördüncü Cumhurbaşkanı seçildi; mevcut 100 milletvekilinden 80 oy almıştır.
Parlamentoda açılış konuşmasında, Cumhurbaşkanı olarak kendisinin ana amaçlarından biri, Avrupa Birliği ve Birleşmiş Milletler'e Kosova'nın üyeliğinin güvenli olduğunu belirtti. ''Bütün Kosova'nın ideali AB üyeliği ve ABD ile kalıcı bir dostluktur. Ben inanıyorum ki hayallerimiz gerçeğe dönüşecek'' şeklinde Parlamentoya ilk konuşmasını yapmıştır.
Azınlıklar
Kosova'nın çeşitli etnik topluluklar arasında köprü kurmak için çalışmaktadır. Dinlerarası diyaloglarda aktif olmuştur ve sürekli Kosova'da azınlık topluluklarına ulaşmıştır. 2013 yılında, ülkede hakim olan dinlerarası hoşgörüyü geliştirmeye devam ederek, Sırp Ortodoks Decan Manastırı ve Paskalya kutlamaları için din adamlarını ziyaret etmiştir.
Ödülleri
27 Haziran 2013 tarihinde Durham Üniversitesi'nden fahri unvanı aldı.
Özel yaşamı
Astrit Kuçi adlı bir diş hekimi ile evlidir.
The Corrs
The Corrs, pop-rock'türünün ögelerini geleneksel İrlanda temalarıyla müziklerinde birleştiren İrlandalı bir müzik grubudur. Grup üyeleri, Andrea Corr (baş vokal, teneke düdük (tin whistle), ukulele), Sharon Corr (keman, klavye, geri vokal), Caroline Corr (davul, vurmalı çalgı, piyano, bodrán, geri vokal) ve Jim Corr (gitar, piyano, klavye, geri vokal) kardeşlerdir. Dundalk, County Louth, İrlanda'dan dünyaya açılmışlardır.
The Corrs, hayırseverlik faaliyetlerine etkin bir şekilde katılmıştır. 2004'teki The Prince's Trust etkinliğinde ve 2005'te U2'dan Bono ile birlikte Live 8 gibi sayısız hayır konserinde yer almışlardır. Aynı yıl müzik ve yardım toplama kampanyalarına katkılarından dolayı kendilerine onursal MBE (Most Excellent Order of the British Empire) takdim edildi. Grup neredeyse 10 yıldır etkin değildi çünkü Jim ve Caroline aileleriyle ilgilenmekte; Andrea ve Sharon ise kendi aileleriyle ilgilenirken solo kariyerlerini sürdürüyordu. Sharon'a göre, The Corrs'un yeniden bir araya gelip gelmeyeceği belirsizdi. Ancak, 2015'in başlarında yeniden birleşme söylentilerini, Haziran 2015'te Chris Evans ile yaptığı bir radyo röportajında, Andrea'nın The Corrs'ın yeni bir albüm üzerinde çalıştığını ve BBC Radio 2'nin Live in Hyde Park festivalinde yer alacağını belirtmesi doğrulamıştır. Altıncı stüdyo albümü White Light bir Avrupa turu eşliğinde 27 Kasım 2015'te piyasaya sürüldü. İki yıl sonra, yedinci stüdyo albümü Jupiter Calling, 10 Kasım 2017'de piyasaya sürüldü.
1990–1994: İlk ticari başarı
The Corrs, İrlanda'da Dundalk, County Louth'tan doğmuştur. Caroline ve Andrea hâlâ okula devam ederken, Jim ve Sharon bir ikili olarak genellikle teyzelerinin pub'ı McManus'ta, çalmaya başlamıştı. 1990'da Jim ve Sharon, müzikal bir dörtlü oluşturmak için genç kardeşlerini de aralarına kattı. Kariyerleri 1991'de The Commitments filmi için seçmelere katıldıklarında başladı. Jim, Sharon ve Caroline’ın her birinin müzisyen olarak küçük parçaları varken, Andrea’nın Sharon Rabbitte rolü olarak konuştuğu bir kısım vardı. John Hughes, film için seçmelere katıldıklarında onları fark etti ve menajerleri olmayı kabul etti.
1994 yılında, İrlanda'da Amerika Büyükelçisi Jean Kennedy Smith, onları Dublin Whelan's Music Bar'da bir konser sırasında gördükten sonra Boston'da 1994 FIFA Dünya Kupası'nda müzik icra etmeleri için davet etti. Amerika Birleşik Devletleri, Atlanta'da 1996 Yaz Olimpiyatları'nda boy gösterdikten sonra The Corrs, Celine Dion'un dünya çapında sergilediği Falling Into You: Around the World Tour'una katıldı.
1995–1999: Uluslararası ün
Atlantic Records'un A&R (A&R - Artists and Repertoire, Sanatçılar ve Repertuvar) başkanı Jason Flom, Kanadalı bir müzisyen, yapımcı, besteci ve aranjör olan David Foster'la tanışmalarını önerdi. The Corrs, Foster için canlı bir performans sergilemiş ve Atlantic Records'la anlaşma imzalamayı kabul etmişti. Çıkış albümleri olan Forgiven, Not Forgotten'ın kayıtları için ABD'de kalma sürelerini beş aydan fazla bir süreye uzattılar. Albümde Kelt ezgileri esintili parçalar arasında altı enstrümantal parça bulunmaktaydı. Albüm İrlanda, Avustralya, Japonya, Norveç ve İspanya'da iyi bir satış grafiği sergiledi. Bununla birlikte, ABD ve İngiltere'de büyük bir başarı yakın değildi. Sonunda, albüm İngiltere ve Avustralya'da Platin statüsüne ulaştı ve İrlanda'da 4×Platin ile, bir İrlandalı grup tarafından en başarılı çıkışlardan biri halini aldı.
The Corrs'un bir sonraki albümü, 1997 çıkışlı olan Talk on Corners, Alanis Morissette ile işbirliği yaptığı için saygı duyulan Glen Ballard tarafından üretilmişti. The Corrs ayrıca Carole Bayer Sager, Oliver Leiber, Rick Nowels ve Billy Steinberg ile işbirliği yapmıştır. İrlanda ve İngiltere'de başarılı olmuş ve 3 numaradan Avustralya albüm listelerine giriş yapmıştı.
Grup, Fleetwood Mac'ın tribute albümü için "Dreams"'in farklı bir türevini kaydettikten sonra, "What Can I Do?", "So Young" ve "Runaway"in yeni remiksleri ile Talk on Corners'ı yeniden yayımladı. Özel sürüm dünya çapındaki listelerin zirvesinde konumlanmış ve yine İngiltere ve Avustralya'da çoklu-Platin statüsüne ulaşmıştı.
1998'in Haziran ayında, The Corrs, Pavarotti & Friends for the Children of Liberia adlı yardım konserine katılmıştı. Konser, İtalya'nın Modena kentinde Luciano Pavarotti'nin ev sahipliğinde gerçekleştirildi. Diğer sanatçılar arasında Jon Bon Jovi, Celine Dion, Spice Girls ve Stevie Wonder yer aldı. Konser, Pavarotti & Friends'in Liberya'daki çocuklara barınak sağlanmasına yönelik Liberya Çocuk Köyünün inşası için para toplamayı amaçlamıştı.
Ertesi yıl, The Corrs, "En İyi Uluslararası Grup" BRIT Ödülü aldı. 5 Ekim 1999'da İrlanda Wickmore County, Ardmore Stüdyolarında MTV Unplugged'da canlı performans sergilediler. Elde edilen CD ve DVD 2.7 milyon kopya sattı ve daha önce yayınlanan şarkıların canlı performanslarını ve aynı zamanda daha sonra üçüncü albümleri olan In Blue'da yer alan yeni bir şarkı olan "Radio"'yu içermekteydi.
2000–2002: Ana akım başarı
2000 yılında, The Corrs üçüncü albümleriyle ana akım başarısına geri döndü. Önceki albümlerinin aksine, In Blue, popa doğru yöneldi. İngiltere, İrlanda, Avustralya, Almanya, İsviçre ve Avusturya'daki ilk satış haftasında In Blue bir numara oldu ve Fransa ve Norveç'te listelere 2 numaradan giriş yaptı. İsveç ve İspanya'daki ikinci haftasında en üst noktaya tırmandı.
The Corrs, Alejandro Sanz ile Andrea Corr arasındaki bir düet olan "Una Noche (One Night)" adlı In Bluedaki şarkıda Sanz ile çalıştı; Sanz, Andrea'nın müzik videosuna olan ilgiyi arttırdı. Buna karşılık The Corrs, El Alma Al Aire adlı albümünde "Me Iré (The Hardest Day)" adlı şarkıyı seslendirdi. The Corrs, Robert Lange ile, Billboard Hot 100'de 20 numaraya, Avustralya'da 7 numaraya, İrlanda'da ve Yeni Zelanda'da 3 numaraya ulaşan ve Birleşik Krallık'ta listelerin üst sıralarına tırmanan bir ana akım hit single'ı olan Breathless'ı üretmek için işbirliği yaptı. Albüm doğrudan İrlanda Albüm Listeleri'nde bir numaraya yükselmiş, listelerdeki tarihin en yüksek üçüncü hafta satışlarını gerçekleştirerek U2'nin The Best of 1980–1990 ve Oasis'in Be Here Nowının ardında bir satış grafiği çizmişti. In Blue, ABD'de 1× Platin satış, İngiltere'de 2× Platin satış ve Avustralya'da 4× Platin satış başarısı elde etti.
Albümün yapımı aşamasında Corr kardeşlerin annesi Jean, akciğer nakli için beklerken, vefat etti. Dundalk ve Bono'daki Aziz Patrick Mezarlığı'na gömülmüş; Larry Mullen, Jr., Brian Kennedy ve Paul Brady cenaze törenindeki katılımcılar arasındaydı. Andrea ve Caroline Corr tarafından albüm için yazılan "No More Cry", babalarının kederin üstesinden gelmesine yardımcı olması için yazılmıştır.
2001 yılında, The Corrs ilk derleme albümü Best of The Corrs'u çıkardı. Albüm, daha önce yayınlanan şarkıları ve "Would You Be Happier?", "Make You Mine" ve "Lifting Me" gibi yeni şarkılarıda içeriyordu. Albüm İrlanda'da yüksek satış grafiği çizmedi ama Avustralya'da Platin albüm statüsüne ulaştı. The Corrs, kendi adını alan ilk albümünde, "Canto Alla Vita" parçasını kaydeden Josh Groban ile işbirliği de yapmıştır.
Grup İrlanda'ya döndüğünde, daha önce MTV'nin Unplugged serisi için sahne aldığı Ardmore Studios'ta başka bir canlı konsere ev sahipliği yaptımıştır. Konuk sanatçılar arasında U2'dan Bono ve The Rolling Stones'dan Ronnie Wood'da vardı. Konser sırasında Bono, Andrea Corr'a Nancy Sinatra'nın "Summer Wine" ve Ryan Adams'ın "When the Stars Go Blue" şarkısı için eşlik etti. Ronnie Wood, Jimi Hendrix'in "Little Wing" ve Rolling Stones'un "Ruby Tuesday" şarkılarında gitar çalmak için sahnede gruba katıldı. Bu performanslar, İngiltere'de kaydedilen ve canlı bir albüm olarak yayınlanan VH1 Presents: The Corrs, Live in Dublin adlı albümde derlendi.
2003–2005: Sonraki yıllar
2003 yılında, Andrea Corr, In America adlı film için Bono ve Gavin Friday tarafından yazılan "Time Enough for Tears"'ı kaydetti. Bu parça The Corrs'un 2004'teki albümü Borrowed Heaven'da yayınlandı. Dublin ve Los Angeles'ta 18 aylık bir süre boyunca kaydedilen Borrowed Heaven, daha önce Melanie C ve Kelly Clarkson ile çalışan Olle Romo tarafından üretildi. Albüm, gitarlara biraz daha ağır vurgu yaparak The Corrs'un folk rock türüne dönüşünü işaret etti. Bununla birlikte, albüm öncekiler kadar başarılı değildi, ama en azından İngiltere ve Almanya'da No.2'ye girebilecek ve İngiltere'deki Gümüş kayıt konumuna, Almanya'da Altın kayı konumuna erişebilecek kadar başarılıydı. Jason Duffy, geçici olarak davulcu olarak, ikinci çocuğuna hamile olan Caroline'in turneye katılamaması dolayısıyla, onun yerini doldurmak amacıyla gruba katıldı. Borrowed Heaven grubun ebeveynlerine adanmıştır.
Grup ayrıca, 2005 albümü Home'u vefat eden annelerine adadı. Albüm, bir grup olarak onların 15 yılında annelerinin şarkı kitabından alıntılı geleneksel İrlanda şarkılarını da içeren geleneksel İrlandalı albümü olarak kabul edilir. Albüm Mitchell Froom tarafından hazırlandı ve BBC Radio 2 Orchestrayı da içinde barındırıyordu. Homedaki şarkılar İrlanda müziğinin tarihini de kapsıyordu. Ayrıca İrlandaca iki şarkı, "Bríd Óg Ní Mháille (Brigid O'malley)" ve "Buachaill Ón Éirne (Loch Éirne'den bir çocuk)" albüme dâhildir. Home, İrlanda, Fransa (5. sıraya yükselmiş) ve Almanya'da (12. sıraya yükselmiş) başarılı olmuş ve İngiltere'de Gümüş Sertifika sahibi olmuştur.
2006–2014: Solo projeler ve geriye dönük yayınlar
Andrea 25 Haziran 2007'de ilk solo albümü Ten Feet High'ı çıkardı. Björk, Gwen Stefani ve Madonna ile çalışan Nellee Hooper tarafından üretildi; Bono baş yapımcıydı. Albümden çıkan ilk single "Shame on You" (Aşkımı Benden Uzak Tutmak İçin) idi. 30 Mayıs 2011'de Andrea, ikinci albümü Lifelines'i, The Blue Nile'in "Tinseltown in the Rain" adlı cover şarkı albümünün ilk single'ı olarak yayınladı. 2009 yılında solo kariyerine başlayan Sharon'ın, single olan "It's Not a Dream" albümü, 29 Ağustos 2009'da piyasaya sürüldü. 10 Eylül 2010 tarihinde ilk albümü Dream of You, The Korgis tarafından "Everybody's got to Learn Sometime" adlı albümünün ilk single'ı olarak yayınlandı. Sharon Mart 2012'de ikinci albümünü yazmayı bitirdi..
The Corrs, 20 Kasım 2006'da ikinci derleme albümü Dreams: The Ultimate Corrs Collection'ı çıkardı. Albüm, grubun hitlerinin birçoğundan ve daha önce The Corrs albümlerinde piyasaya sürülmemiş olan "I know my Love", The Chieftains ile işbirliğinden oluşan "All I Have to Do Is Dream" ve Andrea'nın Laurent Voulzy ile yaptığı düetinden oluşuyordu. Albümde ayrıca "When Stars Go Blue" ve "Goodbye" remiksleri de yer aldı. Sonuncusu albümü tanıtmak için yalnızca indirilebilir bir single olarak piyasaya sürüldü. Ancak, albüm İrlanda'da 24 numaraya ulaşarak kötü bir grafik çizdi. 25 Eylül 2007'de The Corrs, The Works adlı bir başka derleme albümünü yayınladı. Albüm, daha önce yayınlanan şarkıları içeren üç CD'den oluşur. Selefinden daha kötü bir performans gösterdi ve listelere hiç giremedi.
2015–2016: Geri dönüş ve altıncı stüdyo albümü
Haziran 2015'te Andrea, The Corrs'un 13 Eylül 2015'te Hyde Park'ta canlı olarak performans sergileyeceğini ve yeni bir kayıt oluşturma sürecinde olduğunu açıkladı. 17 Eylül 2015'te grup altıncı stüdyo albümlerini doğrulamış, 27 Kasım 2015'te piyasaya sürülen altıncı stüdyo albümü White Light 2016'da gerçekleşen bir Avrupa turu eşliğinde dinleyicileriyle buluşmuştur.
2017–günümüz: Yedinci stüdyo albümü
Jim tarafından Music Radar'la yapılan yeni bir röportaja göre, grup yedinci stüdyo albümü Jupiter Calling'in kaydını çoktan yapmıştı. T Bone Burnett tarafından üretilen albüm 10 Kasım 2017'de satışa çıkmış ve ardından 19 Ekim'de Londra'daki Royal Albert Hall'da bir konser verilmiştir.
Müzik tarzı ve etkileri
Tarzlarını tarif etmesi istendiğinde Caroline Corr, "modern ritimlerin ve teknolojinin akustik enstrümanlar, keman, teneke düdük, davul ve tabii ki seslerle harmanlanması..., bu enstrümanların evlenmesi bizim sesimizdir" dedi. The Corrs'un müziği tipik olarak pop rock ve folk rock karışımı olarak sınıflandırılır. Her ne kadar Andrea, Talk on Cornerstaki türü, Forgiven Not Forgottenda daha "belirgin hatlı, biraz daha gitar odaklı ve İrlandalı bir sese sahip" olarak nitelese de, bu ilk iki albümünde - Forgiven, Not Forgotten ve Talk on Corners - daha belirgin olmaktadır.
In Blue'da ana akım popa doğru ilerleyerek synthesizer'lara büyük önem verildi. Hareket birçok eleştiriyi üzerine çekti; bir Entertainment Weekly eleştirmeni "müzikal etnik berraklığın göz kamaştırıcı bir örneği" olarak adlandırdı. Bir USA Today eleştirmeni "karşılaşabileceği en iyi ana akım pop albümü" olarak nitelendirdi.
Borrowed Heaven, özgün folklorik türü korurken gitarlara daha fazla önem verdi. Home, grubun birçok geleneksel İrlanda şarkısını içeren geleneksel bir İrlanda albümüdür. Albüm, Phil Lynott ("Old Town") tarafından yazılan 1982 şarkısını da dahil, farklı İrlanda müzik dönemlerinden şarkılar içerirken, 1000 yaşındaki "Return to Fingal", Japonca, sınırlı Almanca ve İspanyolca sürümlerinde bir bonus parça olarak yer aldı. White Light, çok daha elektronik tabanlı enstrümantasyonla In Blue'ya benzer bir sese geri dönerken, Jupiter Calling, en az üzerine seslendirmeli (overdubbing) daha soyunmuş (stripped back) bir canlı performans olarak nitelendirilir.
The Corrs'un ana etkilendikleri, müzisyen olan ve onları enstrüman çalmayı öğrenmeye teşvik eden ebeveynleriydi. The Eagles, The Police, The Carpenters, Simon and Garfunkel ve Fleetwood Mac gibi müzisyenlerden ilham almışlardı; Sharon, CNN ile yaptığı bir röportajda bunun, "şarkılarının çok, çok melodik ve ahenkli olmasının nedeni" olduğunu söyledi.
Hayırseverlik
The Corrs, hayırsever nedenlerle afet yardımları gibi destekler konusunda etkin olmuştur. 1998'de The Corrs, Pavarotti & Friends for the Children of Liberia adlı yardım konserine katıldı. Konser İtalya, Modena'da yapıldı ve Luciano Pavarotti tarafından gerçekleştirildi. Diğer katılımcı sanatçılar arasında Jon Bon Jovi, Natalie Cole, Pino Daniele, Celine Dion, Florent Pagny, Eros Ramazzotti, Spice Girls, Vanessa L. Williams, Stevie Wonder, Trisha Yearwood ve Zucchero vardı. Konser, Pavarotti & Arkadaşları Liberya Çocuk Köyünü inşa etmek ve iç savaş sırasında Liberya'daki yetimlere sığınma için kullanılacak parayı çoğalttı. The Corrs, Sinéad O'Connor, Van Morrison, Boyzone, U2 ve Enya ile birlikte 1998'de Kuzey İrlanda'daki Omagh Bombalaması kurbanları yakınlarına para toplamak için bir yardım konseri düzenledi.
Yardım çalışmalarının tanınması için The Corrs, 2005 yılında Kraliçe II. Elizabeth tarafından İngiliz İmparatorluk Nişanı Onursal Üyeleri yapıldı.
Grup üyeleri
1995'in sonlarında, Anthony Drennan (baş gitarist) ve Keith Duffy (bas gitar) gruba katıldı ve turne ve kayıt kadrosunun kalıcı birer parçası haline geldi. 1998 yılının başlarında Drennan, Genesis ile turnedeyken, Talk on Corners turunun iki ayağı için onun geçici yedeği İrlandalı gitarist Conor Brady oldu. Keith'in küçük kardeşi Jason Duffy, Caroline'ın hamileliği nedeniyle Borrowed Heaven turu için gruba davulcu olarak katıldı. Hem Anthony Drennan hem de Keith Duffy, grubun 2015'teki geri dönüşleri için gruba yeniden katıldılar.
Ödüller
The Corrs'ın şarkılarının çoğu, sayısız ülkede 1 numaraya çıkmıştı. 1999'da bir BRIT Ödülü kazanmış ve 2005 ve 2006'da iki kez Meteor Müzik Ödülleri'ne aday gösterilmiştir. 2001 yılında iki Grammy ödülüne aday gösterildiler: biri Breathless şarkıları için, diğeri enstrümantal şarkıları Rebel Heart içindi.
Emma Laine
Emma Johanna Laine, (26 Mart 1986, Karlstad,İsveç) Fin profesyonel tenisçi. Laine, 2004 yılında profesyonel olmuştur.
Yalçın Granit
Yalçın Granid (12 Eylül 1932  - 1 Kasım 2020  ), Türk eski basketbolcu, antrenör, idareci ve gazeteci.
1932 yılında İstanbul'da doğdu. Babasını henüz iki yaşındayken kaybetti ve çocukluğunu Arnavutköy'de geçirdikten sonra, ortaokul ve liseyi o yıllarda Fatih'te bulunan Darüşşafaka Lisesi'nde okudu. Burada basketbola başladı ve okulda basketbolun yaygınlaşmasına öncülük ettikten sonra 1949 yılında liseden mezun oldu.
Oyunculuk kariyeri
Darüşşafaka basketbol şubesinin üç kurucusundan biri oldu. Mezuniyetinden önce Arnavutköy'de tanıştığı Samim Göreç'in önerisiyle Galatasaray ile idmanlara çıkmaya başladı. 17 yaşındayken Ali Sami Yen'in teklifini kabul edip Galatasaray'ın ilk profesyonel oyuncusu oldu. Aynı yıl içinde henüz Galatasaray B takımında oynarken, A millî takım kadrosuna davet edildi ve Napoli’deki Aldo Mairano Kupası'ndaki İtalya maçında ilk kez ay-yıldızlı formayı giydi.
A millî takım formasını 68 kez giyen Yalçın Granit, erken bir yaşta basketbolu bırakma kararı almasına rağmen bu millî maçların 16 tanesine kaptan olarak çıktı. 1951'de Paris, 1955'te Budapeşte ve 1957'de Sofya'da düzenlenen Avrupa şampiyonalarında A millî takımın en skorer oyuncusu oldu, Fransa'da kazanılan Avrupa altıncılığı başarısında önemli rol oynadı. 1955 Avrupa Şampiyonası'nı sayı krallığında üçüncü, basketbol kariyerinin son maçlarına sahne olan 1957 Avrupa Şampiyonası'nı ise sayı krallığında ikincilikle bitirdi. Aynı zamanda 1952'de Helsinki'deki Yaz Olimpiyatları'nda oynama hakkı elde eden A millî basketbol takımının da bir üyesiydi.
1954’te İstanbul Üniversitesi Jeoloji Bölümü’nün tek mezunu olarak lisans öğrenimini tamamladı, Fransa'ya gitme sebeplerinden biri de doktorasını yapmaktı. 1956'da aynı fakültede Prof. Dr. Enver Altınlı'nın yanında asistanlığa başladı ve İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Tatbiki Jeoloji Enstitüsü tarihinin ilk asistanı oldu. Bilecik bölgesinde yaptığı çalışmaları Fransa'da Prof. Henri Tintant ile birlikte bir makaleye dönüştürdü.
Koçluk
25 yaşında basketbolu bıraktıktan sonra, koçluk hayatına Darüşşafaka’da başladı. 1959-60 sezonunda Darüşşafaka'ya tarihinin ilk ve tek İstanbul Ligi şampiyonluğunu kazandıran takımın başantrenörüydü. Darüşşafaka'yı çalıştırırken ikinci ligde yer alan Beyoğluspor'un teklifini kabul etti ve iki yıl çalıştırdığı bu takımın da üst lige geri dönmesinde önemli rol oynadı. 1960 yazında eğitimle basketbolu birleştiren bir modeli uygulamaya geçirmeyi tasarlayan İTÜ'nün başına geçti ve uzun yıllar şampiyonluklara ambargo koyacak bir takımın temellerini attı. Aynı yıllarda ticarete de atıldı ve BOTEKS iplik boyama fabrikasının kurucu ortaklarından biri oldu.