cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaldıraç (finans)
Operasyonel kaldıraç
Operasyonel kaldıraç, şirketin işletme faaliyetlerindeki maliyet yapısı ve sabit giderlerin etkisi üzerine odaklanır. Şirketin operasyonel kaldıraçı, sabit maliyetlerin değişken maliyetlere oranı olarak tanımlanabilir. Yüksek sabit maliyetlere sahip olan şirketler, satış hacmi arttığında daha fazla kâr elde ederken, satış hacmi düştüğünde daha fazla zarar edebilirler.
Operasyonel kaldıraç, şirketin faaliyetlerindeki gelir-gider dengesini etkiler ve operasyonel riski artırabilir. Şirketler, operasyonel kaldıraçlarını yönetmek için maliyet yapılarını optimize etmeye, verimliliği artırmaya ve iş süreçlerini iyileştirmeye çalışırlar.
İzmir Doğal Yaşam Parkı
İzmir Doğal Yaşam Parkı, İzmir'in Çiğli ilçesinde yer alan kâr amacı gütmeyen bir hayvanat bahçesidir. İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından 30 Kasım 2008'de açılmıştır. 134 türden 2.700'ü aşkın hayvanın bulunduğu park 425.000 m²'lik alan üzerinde kuruludur. Avrupa Hayvanat Bahçeleri ve Akvaryumlar Birliği üyesidir. Yılda 1 milyon civarında kişinin ziyaret ettiği parkta kapatılan İzmir Hayvanat Bahçesi'nden ve yurt dışından getirilen hayvanlar doğal ortamlarında sergilenmektedir.
Tarihçe
İzmir Doğal Yaşam Parkı'nın yapımına 2006'da başlandı. Türkiye'nin ilk hayvanat bahçesi olarak 1937'de açılan ve Kültürpark içerisinde yer alan İzmir Hayvanat Bahçesi'nin kapatılmasına ve sahip olduğu hayvanların Çiğli'deki yeni alana taşınmasına karar verildi. Yapımı için 21 milyon lira harcanan ve 425.000 m²'lik alan üzerine kurulan İzmir Doğal Yaşam Parkı, 30 Nisan 2008'de açıldı. 3 Nisan 2011'den beri Avrupa Hayvanat Bahçeleri ve Akvaryumlar Birliği üyesidir. 2013'te İslam İşbirliği Teşkilatı bünyesinde kurulan İslam Başkentleri ve Kentleri Teşkilatı tarafından "belediye hizmetleri, peyzaj ve çevre" dalında ödüle layık görüldü.
Gölet
8.450 m2 büyüklüğündeki bu bölümde kuğular, ördekler ve su kuşları sergilenmektedir.
Çocuk hayvanat bahçesi
Bu alanda küçük atlar, cüce keçiler, Kamerun koyunları, tavşanlar, tavuklar, hindiler ile kara ve su kaplumbağaları bulunmaktadır.
Kanatlı barınağı
3.000 m2'lik bu sergi alanında su kuşları, ördekler, leylekler, keklikler ve aynaklar barınmaktadır.
Yırtıcı kuşlar
2.000 m2 alana kurulan bu bölümde kartallar, şahinler, akbabalar ve baykuşlar sergilenmektedir.
Maymun adaları
İki adadan oluşan 6.600 m2'lik bu sergi alanında monalar, velvetler ve siyah makaklar yaşamaktadır.
Tropik merkez
Türkiye'nin ilk tropik merkezi olan sergi alanı 2.300 m2 büyüklüğündedir ve 18 türden 66 hayvana sahiptir. Bunlardan bazıları yılanlar, kertenkeleler, timsahlar, kaplumbağalar, balıklar, macaw papağanları, marmosetler ve meyve yarasalarıdır.
Asya filleri
Asya filleri için 14.500 m2'lik bir alan bulunmaktadır. Türkiye'de bir Asya fili ilk kez İzmir Doğal Yaşam Parkı'nda doğdu. İnternet anketiyle fil yavrusuna "İzmir" adı verildi. Ayrıca İzmir Hayvanat Bahçesi'nin simgesi olan ve 59 yaşında bir ameliyat esnasında yaşamını yitiren Pak Bahadır isimli asya filinin mezarı da bu alan içerisindedir.
Diğer memeliler
Parkta bulunan diğer memelilerden bazıları kanguru, mirket, yer sincabı, gine domuzu, koati, ceylan, alageyik, kızıl geyik, deve, yaban keçisi, sırtlan, ayı, kurt, vaşak, halka kuyruklu lemur, puma, aslan ve kaplandır.
Diğer kuşlar
Parkta sergilenen diğer kuşlar arasında ak pelikan, tepeli pelikan, tavus kuşu, sülün ve papağan bulunmaktadır.
Livanura
Livanura (Gürcüce: ლივანურა; okunuşu: "livanura"), Gürcistan’ın Acara bölgesinde yetişen sofralık üzüm cinsidir. Adını Artvin bölgesinin eski adı olan Livana’dan alır. Livanura, "Beyaz Livanura" (თეთრი ლივანურა) ve "Siyah Livanura" (შავი ლივანურა) olmak üzere iki ayrı asma cinsi kabul edilmektedir. Her iki üzüm cinsi de Gürcü asma cinsleri aarsında sofralık üzüm kategorisinde yer almaktadır.
Gürcüce "Tetri Livanura" olarak adlandırılan Beyaz Livanura, yaygın olarak Yukarı Acara'da Çao köyü ile çevresinde yetiştirilmektedir. Sözlü geleneğe göre Çao köyü sakinleri tarafından 19. yüzyılda Livana'dan götürülmüştür. Bu asma cinsinin asıl adı bilinmemektedir ve Livana'dan sağlandığı için bu şekilde adlandırılmaktadır. Bu üzüm cinsine, Siyah Livanura'dan ayırt etmek için Beyaz Livanura denmiştir. Fazla bakım istemeyen ve bol meyve veren bir üzüm cinsidir. Güzel ve çekici salkımlara sahip olan üzüm tatlı bir tada sahiptir.
Gürcüce "Şavi Livanura" olarak adlandırılanlan Siyah Livanura, tıpkı Beyaz Livanura gibi Livana'dan götülmüştür. Acara'nın iklimi Livana'ya benzediği için burada kısa sürede Yukarı Acara ve Orta Acara bölgelerinde yaygın hale geldi. 19. yüzyılın ortalarında yaylan mantar hasatalığı yüzünden sadece Keda'da ağaçlarda varlığını korudu. Fazla bakım istemeyen üzüm bol meyve vermektedir.
Episkopal Kilise (ABD)
Episkopal Kilisesi, Amerika Birleşik Devletleri'nde mevcut olan bir Protestan kilisedir. Anglikan Birliği'ne bağlıdır. Episkopal Kilise'nin başpiskoposu Michael Bruce Curry'dir ve bu kilisenin ilk Afrika kökenli başpiskoposudur.
2017 yılında Episkopal Kilisesi'nin 1.905.349 vaftiz olmuş üyesi vardı ve bunların arasından 1.745.156'sı ABD'de yaşıyordu. 2011 yılında ABD'nin en büyük mezheplerinden on dördüncü idi.
Peritübüler kılcallar
Peritübüler kılcallar, boşaltım sisteminde götürücü arteriyol (atardamarcık) tarafından beslenen çok küçük kan damarlarıdır; bu damarlar, nefronlar boyunca ilerleyerek nefronun iç boşluğu ile kan arasında geri emilim ve salgılama (sekresyon) yapılmasını sağlar. Peritübüler kılcallar, proksimal ve distal tübüllerin kortikal parçalarını sararken; vasa recta, medullaya gider ve Henle kulbuna yaklaşır.
Vücutta tutulması gereken iyon ve mineraller; aktif taşıma, sekonder aktif taşıma veya transitöz aracılığıyla peritübüler kılcallara emilir.
Vücuttan atık olarak boşaltımı yapılması gereken iyonlar, mesaneye ve vücudun dışına doğru gönderilmek için kılcallardan nefrona salgılanır.
Temelde, peritübüler kılcallar glukoz ve amino asit gibi kullanılabilir maddeleri geri emer ve belirli mineral iyonlarını ve fazla suyu tübüle salgılar.
Peritübüler kılcallar aracılığıyla gerçekleşen değişimin çoğu, kimyasal gradyan ozmozu ve hidrostatik basınçtan dolayı gerçekleşir. Suyun peritübüler kılcallara doğru hareketi, filtrasyon sırasında glomerulustaki su kaybından dolayıdır; bu durum kanın kolloid ozmotik basıncını arttırır. Kan, peritübüler kılcalları besleyen götürücü arteriyol aracılığıyla glomerulustan çıkar. Kanın peritübüler kılcallardaki daha yüksek ozmolaritesi, su alımına neden olan bir ozmotik basınç oluşturur. Diğer iyonlar, çözücü direnci aracılığıyla peritübüler kılcallar tarafından alınabilir. Aktif taşıma yoluyla sıvı ve elektrolitlerin yeniden emilmesiyle ilerleyen su, interstisyumun daha yüksek sıvı basıncı ve götürücü arteriyolün darlığından dolayı peritübüler kılcal damarlara giren kanın düşük sıvı basıncı nedeniyle peritübüler kılcal damarlara da gider.
Yuri Başkatov
Yaşamı ve kariyeri
Başkatov, 20 Haziran 1968'de Kişinev, Moldova, Sovyetler Birliği'nde doğdu. Moldova Teknik Üniversitesi'nden mezun oldu.
1988 yılında 100 metre serbest stilde ulusal şampiyonalarda başarı göstererek Sovyetler Birliği rekoru kırmış Olimpiyatlar'a katılmaya hak kazanmıştır. 1988 ve 1992 Yaz Olimpiyatları'nda 4 × 100 metre serbest stil bayrak yarışlarında iki kez gümüş madalya kazanmış aynı zamanda 1988'de bireysel 100 metre serbest stilde beşincilik derecesi almıştır. Ayrıca 1989'da Avrupa Su Sporları Şampiyonası ve 1991'de Dünya Su Sporları Şampiyonası'nda biri altın olmak üzere üç madalya kazandı.
Ölümü
Başkatov, 3 Eylül 2022 tarihinde 54 yaşında öldü.
Hacı Bendo Camii
Hacı Bendo Camii (Arnavutça: Xhamia e Haxhi Bendos) veya Hacı Bedo Camii (Xhamia e Haxhi Bedos), Arnavutluğun Borşi köyü'nün yanındaki Sopot tepesi'nin üstünde bulunmakta olan ve Osmanlı döneminde inşa edilen tarihî bir Türk dinî yapımdır. Yapı, Borşi Kalesi'nin içinde bulunmaktadır. Fakat bu camii Komünizm dönemde zarar görmüştür ve bugüne kadar yeniden ibadete açılamıştır. Eskiden kırmızı tuğladan olan kubbesi, bugün beton ile kapatılmıştır. Bölgedeki Bizans dönemi kiliseler ve manastırlar bugün restore edilirken Hacı Bendo Camii bugüne kadar restore edilmemiştir. İçindeki Müslüman freskler ve nakkaşlık işleri yok olmak tehlikede. Taşdan olan minaresinin yarısı eksik.
Camii, Tepedelenli Ali Paşa döneminde 17. yüzyılında inşa edilmiş olan ve Osmanlı mimarisinin Arnavutluk'taki yapıtlarından birisidir. Bugün ise, kaleyle birlikte Borşi köyde bulunan önemli bir turistik noktadır.
Hacı Bendo Camii, Avlonya'nın Himara belediyesi'nin Lukova idari birimi içinde bulunmaktadır ve Enver Hoca diktatörlükte zarar gören ve kapatılan Osmanlı camilerden biridir. Arnavutluk Halk Cumhuriyeti döneminde Osmanlı döneminden kalan camilerinin çoğu yok edilmiştir ve onların yerine Sosyalist ve Modern mimarlıklar getirilmiştir.
Büyük Kolombiya
Büyük Kolombiya Cumhuriyeti, bugünkü Venezuela, Kolombiya, Panama ve Ekvador'u da içine alan geniş bir cumhuriyet.
Katatau
Katatau (1 Mart 1986 - ), Brezilyalı eski futbolcudur.
Isabella (Angoulême)
Angoulême'li Isabella ( French , IPA: [izabɛl dɑ̃ɡulɛm] ; C. 1186  /1188  – 4 Haziran 1246), 1200'den John'un 1216'daki ölümüne kadar Kral John'un ikinci karısı olarak İngiltere Kraliçesi idi. Aynı zamanda 1202'den 1246'ya kadar Angoulême Kontesi'ydi.
Isabella'nın, daha sonra III. Henry olarak hükümdar olan varisi de dahil olmak üzere kraldan beş çocuğu vardı. 1220'de Isabella, La Marche Kontu Lusignan'dan Hugh X ile evlendi ve ondan dokuz çocuğu daha oldu.
Isabella'nın çağdaşlarından bazıları ve sonraki yazarlar, Isabella'nın, derin bir nefret duyduğu annesi Castile'li Blanche tarafından alenen küçümsendikten sonra, 1241'de Fransa Kralı IX. Louis'e karşı bir komplo kurduğunu iddia ediyor. 1244'te, komplo başarısız olduktan sonra, Isabella kralı zehirlemeye çalışmakla suçlandı. Tutuklanmamak için iki yıl sonra öldüğü Fontevraud Manastırı'na sığındı, ancak bunların hiçbiri doğrulanamadı.
Kanal, Kepez
Kanal, Antalya ilinin Kepez ilçesine bağlı bir mahalledir.
Photograph
Hard Rock grubu Def Leppard'ın 1983 yılında Pyromania albümü için yapmış oldukları şarkıdır. Şarkı VH1 tarafından hazırlanan tüm zamanların en iyi 100 hard rock şarkısı sıralamasında 13. sırada yin VH1'ın hazırladığı son 25 senenin en iyi şarkıları sıralamasında 17. sırada yer almıştır.
Hasköy, Ardahan
Hasköy , Ardahan ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Hasköy, tarihsel Artaani bölgesinde yer alır. Erken ve geç orta çağda bu bölge Gürcistan sınırları içinde yer alıyordu. Artaani bölgesini Osmanlılar 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı mufassal defterinde Hasköy geçmemektedir. Ancak Gürcistan Vilayeti içinde Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlı Kargsopel'in (كاركسوپل) zaman içinde Hasköy'e dönüşmüş olabileceğine dair görüş vardır. Çünkü Gürcüce Kargsopeli (კარგსოფელი) "Hasköy" anlamına gelir. Bu tarihte Kargsopeli'nin nüfusu 14 haneden (70 kişi) oluşuyordu. Defterde kayıtlı vergi yükümlüsü erkekler Batata, Kaimaroz, Cavaha, Huca, Sula, Grigol, Badura, Lala, Giorgi, Laşkara, Vardzel ve Elia adları taşıyordu. Bu isimler Kargsopeli'nin Hristiyan Gürcü köyü olduğunu göstermektedir. Sözkonusu defterdeki kayda göre bugünkü Hasköy'ün sınırları içinde Ardana (اردانە) adını taşıyan bir yerleşme bulunuyordu. Ardanaki'den adından değişime uğrayan ve Gürcistan Vilayeti sınırları içindeki bu yerleşme, Ardahan-i Büzürg livasının Güney nahiyesine bağlıydı. Nüfusu 16 Hristiyan haneden oluşuyordu. Mufassal defterde kayıtlı erkek adlarına bakınca, bu köyün nüfusunun çoğunluğunun Gürcülerden oluştuğu anlaşılmaktadır.
Hasköy 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Rusların eline geçti. 1886 nüfus sayımında Ardana adının geçmemesi ve Hasköy'ün kaydedilmiş olması, Ardana köyünün terk edilmesinin ardından Hasköy'ün ortaya çıkmasıyla ilişkili olabilir. Nitekim Ardana'da eski çağlardan kalma kale kalıntısı buranın Hasköy'den daha eski yerleşim olduğunu göstermektedir. Rus idaresinde Ardahan sancağının (okrug) Ardahan kazasına (uçastok) bağlı olan Hasköy'de 272 kişi yaşıyordu ve nüfusun tamamı Rumlardan oluşuyordu. Hasköy'ün nüfusu 1896 yılında 320 kişi, 1906 yılında da 482 kişi olarak tespit edilmiştir.
Hasköy köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca köy Türkiye'ye bırakıldı.
Hasköy köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Ardahan kazasının Yalnızçam nahiyesine bağlıydı. Kars vilayetindeki diğer Hasköy ise, bu tarihte Göle kazasının Hoçovan nahiyesi sınırları içinde bulunuyordu. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 358 kişiden oluşuyordu. Diğer Hasköy de bu tarihte Ardahan kazasına bağlanmıştı ve Hoçovan nahyesinin de idari merkeziydi. 1965 genel nüfus sayımında Hasköy'ün nüfusu 730 kişiye çıkmıştı ve bu nüfus içinde 251 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Köy, Ardahan il merkezine 28 km uzaklıktadır.
Marcoux, Loire
Marcoux Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Loire ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2016 yılı itibarıyla 760'tır.
Kleber Romero
Kleber Romero (14 Şubat 1976 - ), Brezilyalı eski futbolcudur.
İstatistikleri
1||0||0||0||0||0||1||0 1||0||0||0||0||0||1||0
Nerses Varjabedyan
'''II. Nerses Varjabedyan''' (28 Ocak 1837, Kostantiniye-26 Ekim 1884, İstanbul) Türkiye Ermenileri 72. patriği. Asıl adı Boğos'tur.
İlköğrenimini 1852'de Hasköy'deki Nersesyan Okulu'nda tamamladıktan sonra önce aynı okulda, daha sonra da Adrianopolis'deki (günümüzdeki Edirne'deki) Arşagunyan Okulu'nda öğretmenlik yaptı. 1858'de Edirne bölgesi ruhani lideri Episkopos Arisdages Rafaelyan'ın eliyle din adamı takdis edilerek Nerses adını aldı. 1859'da Hasköy'deki Surp Isdepanos Ermeni Kilisesi vaizliği görevine atandı. 1861'de Ermeni patrikliği Ruhani Meclisi üyeliğine seçildi. 1862'de Kilikya Patriği II. Giragos Açabahyan'ın eliyle Sis'teki (bugün Kozan) Patriklik Kilisesi'nde episkopos takdis edildi. 1863'te Ruhani Meclis başkanlığına seçildi. 1865'te görevle Mısır'a yollandı. Orada görüştüğü Nubar Paşa'dan da maddi destek alarak Hasköy'de Nubar Şahnazaryan Okulu'nu kurdu. 1870'te İzmit bölgesi ruhani liderliği görevine seçildi. Aynı yıl Taşra Komisyonu başkanlığını üstlendi. Samatya büyük yangını (1866) felaketzedelerine yardım toplamak amacıyla 1872'de Kafkasya'ya gitti. Varjabedyan Patrik Mıgırdiç Hrimyan'ın istifası üzerine 18 Şubat 1874'te patrik kaymakamı görevine getirildi. Genel Meclis'in 14 Nisan 1874'teki oturumu sırasında oy çoğunluğuyla II. Nerses adıyla Ermeni patriği seçildi. 12 Kasım 1881'de patriklik görevinden istifasını sadarete sundu. İstifası reddedilince, ertesi gün Adliye ve Mezahip Nezareti'ne de bir istifa mektubu sundu. Fakat II. Abdülhamid'in ısrarı üzerine ikinci istifası da reddedildi. Varjabedyan 9 Mayıs 1884'te Ermenistan'daki Eçmiadzin Başpatriklik Katedrali'nde yapılan seçimle gıyabında tüm dünya Ermenileri başpatrikliği görevine getirildi. Rus çarı tarafından da onaylanan seçim sonrasında sağlığı nedeniyle bu görevden de 15 Ekim 1884'te istifa etti. Kısa bir süre sonra da öldü. Naaşı Kumkapı'daki Surp Asdvadzadzin Patriklik Kilisesi narteksinde toprağa verildi. Nerses Varjabedyan'ın İstanbul'da yaptığı en önemli işi Galata'daki Getronagan Okulu'nu kurmasıdır (Getronagan Ermeni Lisesi). Dönemindeki bir diğer inşaat da 1866 büyük yangınında harap olan Samatya'daki Surp Kevork Kilisesi'dir. Patrik Harutün Vehabedyan döneminde tamamlanan (8 Şubat 1887) yapının kitabesinde ise müteveffa Patrik Başepiskopos Nerses Varjabedyan'ın zamanında başladığı kayıtlıdır.
Sihirli Siper
Sihirli Siper (İng. The Magic Foxhole) Amerikalı yazar J. D. Salinger'ın 1944 yılında tamamladığı hiç yayınlanmamış bir öyküsüdür.
Nerses Varjabedyan
1874-1884 yılları arasında İstanbul Ermeni Patriği olarak görev yaptı. Rus-Türk Savaşı sırasında kiliseyi denetledi. Savaşın ardından Osmanlı Ermenilerinin hâlâ devlete bağlı olduklarına ve ulusal bağımsızlığı elde etmeye çalışmadıklarına Saltanatı ikna etmeye çalıştı.
Sihirli Siper
Açıklama
Salinger II. Dünya Savaşı sırasında ABD ordusuna bağlı bir asker olarak Avrupa'daydı. Normandiya Çıkarması'na katılan yazar bu öyküyü çıkarmadan sonraki günlerde halen savaştayken yazdı. Sihirli Siper o günlerde dergilerde sık sık yayınlanan savaş yanlısı kahramanlık öykülerine benzemiyordu. Aksine savaşın yıkıcılığını konu edinmişti.
Salinger 21 sayfalık bu öyküyü yayımlaması için The New Yorker dergisine gönderdi. Dergi Sihirli Siper ' i reddetti.
Konusu
Normandiya Çıkarması'nda sonra Garrity isimli asker Cherbourg'a doğru ilerlerken arabasına bir otostopçu alır. Garrity "Mac" olarak seslendiği bu ere hevesle çıkarmanın hemen ardından taburuyla birlikte girdikleri bir çatışmayı anlatmaya başlar. Anlattığı olayların kahramanı kendisi ve Lewis Gardner'dır.
Çıkarmadan hemen sonra taburları boşaltılmış bir Alman mevkiine saldırır. Almanlar ilerideki tepelik bir ormana siper kazmış saklanmaktadırlar. Amerikalılar ile Almanların arasında bir bataklık vardır. Almanlar iki gün iki gece boyunca top ve havan ateşiyle kendilerini savunur. Bu sırada Amerikan taburu bataklıkta ilerlemeye çalışmaktadır. Almanlar bombalamaya başladıklarında ise birbirinde uzak mesafedeki tek kişilik siperlere sığınmaya çalışırlar. Öncü olduğu için herkesten önden giden Gardner yalnız başına siperlere sığındığında bu siperlerin sihirli olduğunu düşünür.
Amerikalılar ilerleyip de Gardner her seferinde farklı bir sipere sığındıkça hayalete benzeyen gözlüklü ve değişik miğferli bir asker görmeye başlar. Gördüğü şeyi Garrity'e anlatınca Garrity Gardner'ın aklını kaçırdığını düşünür. Gardner bir süre sonra hayalet askerin henüz doğmamış oğlu Earl olduğunu öğrenir. Oğlunun gelecekte savaşacağını düşünüp dehşete düşen Gardner onu öldürmeye karar verir. Böylece oğlu Gardner'ın yaşadıklarını yaşamak zorunda kalmayacaktır. Gardner'ın planını öğrenen Garrity ona engel olmaya karar verir. Bir sonraki sipere onunla birlikte atlayacak ve askerin hayaleti vurmamasını sağlayacaktır. Ama hendeğe ulaşamadan sırtından vurulur.
Ayıldığında sahilde kurulmuş hastanededir. Aklını tamamen kaybetmiş olan Gardner da oradadır. Gardner'ın oğlunu öldürmediğini öğrenir. Çünkü oğlu "orada olmak istemiştir".
Garrity bundan sonra kumsalda tanıştığı hemşireyle ilgili bir öykü anlatmaya başlar. Hikâyenin sonunda Garrity başka bir otostopçu askere aracına binmesini teklif eder.
Pimpilona Yaylası
Pimpilona Yaylası, Rize ilinin Çamlıhemşin ilçesinde bulunan bir yayladır. Aşağıki Yayla bölgesinde bulunan 1.827 metre rakımlı yaylanın karşısında Hemşinlilerin kullandığı çamlıklar yer almaktadır. Yayla, Koçdüzü Yaylası'na giden yol üstündedir.
Etimoloji
Pimpilona adı; Lazcada sakallı anlamına gelen "pimpiloni" kelimesine yer adlarında kullanılan "ona" ekinin gelmesiyle oluşmuştur.
Murat Erkan
Murat Erkan (d. 1969), Türk iş insanı. Mart 2019'dan itibaren Turkcell'in icra kurulu başkanlığı (CEO) görevini yapmaktadır.
Haute-Corse
Haute-Corse [] (Türkçe: "Yukarı Korsika"), Fransa'nın illerinden birisidir. Haute-Corse, "Calvi" ve "Corte" olmak üzere 2 yerleşime ayrılmıştır. Bu yörelerin her birinin farklı özellikleri bulunmaktadır.
İl hakkında
İl, Fransa'nın 15 Eylül 1975'te kurulan en yeni illerinden biridir. Bölge Fransa'nın 93. en kalabalık yöresidir. İl, Korsika adasının kuzey kıyılarında yer almaktadır. İlin güneyinde, ada komşusu olan, "Corse-du-Sud" (Güney Korsika) yöresi bulunmaktadır. Bölge, en az komşusu kadar geniş bir turizm potansiyeline sahiptir.
Bulgar millî uyanışı
Bulgar millî uyanışı (Bulgarca: Ранно възраждане), Karlofça Antlaşması'ndan 1807 yılındaki Kabakçı Mustafa İsyanı'na kadar olan süreci kapsayan, Bulgaristan tarihindeki Bulgar ulusal canlanmasının ilk dönemidir. Bu tarihsel aydınlanma döneminde, özellikle Küçük Kaynarca Antlaşması'ndan sonra Osmanlı İmparatorluğu'nun kademeli olarak gerilemesi koşullarında, kendini tanımlama ve kendini tanımaya yönelik ilgi uyanmış ve yeniden canlanmıştır.
Geri plan
İdari olarak Rumeli Eyaleti'ne bağlı olan Osmanlı Bulgaristanı, Osmanlı İmparatorluğu'nun Viyana'da gerçekleştirdiği iki muharebeye kadar Avrupa'da kuruluşu, sağlamlaşması ve fethi için adım attığı temeldir. Daha önce, Mohaç'taki iki savaş, Orta Avrupa'daki Osmanlı varlığının başlangıcını ve sonunu işaret ediyordu.
Uyanışın başlangıcı
Osmanlı Macaristanı'nın kaybı, Osmanlı İmparatorluğu'na ezici bir darbe vurdu. 1700 yılında imzalanan İstanbul Antlaşması ile Osmanlı İmparatorluğu'nun Rus Çarlığı ile diplomatik ilişkileri kuruldu ve Büyük Petro'nun hükûmet reformundan sonra Rus İmparatorluğu ortaya çıktı. Prusya Krallığı, Osmanlı İmparatorluğu'nun 1761'de Yedi Yıl Savaşı sırasında diplomatik ilişkiler kurduğu Avrupa siyasi haritasında yer aldı.
Köprülü devrinin sona ermesinden sonra Bulgar toprakları ve Bulgarlar, Pax Ottomana'nın iki asırlık sükunetinin ardından, Bizans Bulgaristanı zamanındaki ilk üç haçlı seferlerinde olduğu gibi, kendilerini yine Militaris Yolu'nda buldular. Aydınlanma Çağı bağlamındaki bu durum, Bulgarların uyanışının başlangıcına işaret ediyor. Osmanlı tarih yazımında bu zamana Lale Devri dönemi denir. Louis Sauveur Villeneuve şahsında Fransız diplomasisi, Belgrad Antlaşması ve Niş Antlaşması ile II. Süleyman zamanından beri kilit müttefikini istikrara kavuşturmayı başardı, ancak Osmanlı'nın kılıcının ihtişamı on yedinci yüzyılla birlikte geçti.
Bu sırada, Bulgar topraklarındaki ve Bulgarların yaşam ve ruhundaki genel sosyo-ekonomik ve kültürel-manevi değişiklikleri belirten iki önemli eser ortaya çıktı: Stemmatografia ve Istoriya Slavyanobolgarskaya.
End of Nations
End of Nations Microsoft Windows üzerinde MMORTS türünde çıkması planlanan bir video oyunudur.
Oyun Petroglyph Games tarafından geliştirilmiş olup Trion Worlds tarafından yayınlanacaktır. Oyun aksiyon ve geleneksel strateji oyunlarında kullanılan GZS türünün birleşimi olup, ilerlemeli ve sosyal ortamda çoklu oynanabilen massively multiplayer online game (MMO) türündedir. 2011 yılında Kuzey Amerika ve Avrupa'da eş zamanlı olarak çıkması planlanmaktadır. End of Nationsın geliştiricisi Petroglyph, binlerce oyuncunun birlikte oyunun ana NPC düşmanı Order of Nations ile savaşacaklarını ummaktadır. End of Nations oyunda geleneksel MMO elementlerini massive persistent world dahilinde gelişen karakterler, sınıf seçimleri, hileler ile birlikte birleştirmeyi planlamaktadır. Ayrıca oyunda PvE, PvP ve gameplay desteği olacağı umulmaktadır.
Svyatoslav'ın Bulgaristan'ı istilası
Svyatoslav'ın Bulgaristan'ı istilası, Doğu Balkanlar'da 967/968'de başlayan ve 971'de biten bir çatışmaya atıfta bulunur ve Kiev Rusları, Bulgaristan ve Bizans İmparatorluğu'nu ilgilendirir. Bizanslılar, Rus hükümdarı Sviatoslav'ı Bulgaristan'a saldırmaya teşvik ederek, Bulgar güçlerinin yenilgisine ve ülkenin kuzey ve kuzeydoğusunun sonraki iki yıl boyunca Ruslar tarafından işgal edilmesine yol açtı. Müttefikler daha sonra birbirlerine döndü ve ardından gelen askeri çatışma Bizans zaferiyle sonuçlandı. Ruslar çekildi ve doğu Bulgaristan Bizans İmparatorluğu'na dahil edildi.
927'de Bulgaristan ile Bizans arasında uzun yıllar süren savaşı sona erdiren ve kırk yıllık barışı tesis eden bir barış anlaşması imzalandı. Bu arada her iki devlet de zenginleşti, ancak güç dengesi yavaş yavaş Doğu'da Abbâsîlere karşı büyük toprak kazanımları elde eden ve Bulgaristan'ı çevreleyen bir ittifaklar ağı oluşturan Bizanslıların lehine değişti. 965/966'da, savaş benzeri yeni Bizans imparatoru II. Nikiforos, barış anlaşmasının bir parçası olan yıllık haraç yenilemeyi reddetti ve Bulgaristan'a savaş ilan etti. Doğu'daki seferleriyle meşgul olan Nikiforos, savaşı vekaleten yapmaya karar verdi ve Rus hükümdarı Svyatoslav'u Bulgaristan'ı işgal etmeye davet etti.
Svyatoslav'un sonraki seferi, onu yalnızca Bulgarlara diplomatik baskı uygulamak için bir araç olarak gören Bizanslıların beklentilerini fazlasıyla aştı. Rus prensi, 967-969'da kuzeydoğu Balkanlar'daki Bulgar devletinin çekirdek bölgelerini fethetti, Bulgar çarı II. Boris'i ele geçirdi ve ülkeyi onun aracılığıyla fiilen yönetti. Svyatoslav, Bizans'ın kendisine karşı güneye doğru ilerlemeyi amaçladı ve bunun Balkanlar'da yeni ve güçlü bir Rus-Bulgar devletinin kurulmasına neden olacağı için Bizans endişelendi.
Bizans imparatoru I. İoannis, 970 yılında Arkadiopolis Muharebesi'nde Ruslara ve onların Bulgar müttefiklerine karşı kesin bir zafer kazandı ve 5 Nisan 971'de, II. Boris'in tüm ailesiyle birlikte yakalandığı Bulgar başkenti Preslav'ı ele geçirdi. Dorostolon kalesinin üç ay süren kuşatmasından sonra Svyatoslav, Bizanslılarla anlaşmayı kabul etti ve Bulgaristan'dan çekildi. I. İoannis, Doğu Bulgaristan'ı Bizans İmparatorluğu'na resmen ilhak etti. Bununla birlikte, Orta ve Batı Balkanlar'daki ülkenin çoğu, imparatorluk kontrolünün dışında kaldı; bu, Cometopuli Hanedanı altındaki bu bölgelerde Bulgar devletinin yeniden canlanmasına yol açacaktı.
Arka plan
10. yüzyılın başlarında Balkanlar'a iki güç hakim oldu: Bizans İmparatorluğu yarımadanın güneyini ve kıyıları kontrol ediyordu ve Birinci Bulgar İmparatorluğu orta ve kuzey Balkanlar'ı elinde tutuyordu. Yüzyılın ilk on yıllarına, imparatorluğunu bir dizi savaş pahasına Bizans'ın aleyhine genişleten ve imparatorluk unvanının tanınmasını sağlayan Çar Simeon egemen oldu. Simeon'un Mayıs 927'deki ölümünü, kısa süre sonra iki güç arasında bir anlaşma ve aynı yıl daha sonra bir evlilik ittifakı ile resmileşen bir yakınlaşma izledi. Simeon'un ikinci oğlu ve halefi I. Petr, Bizans imparatoru I. Romanos'un torunu Maria ile evlendi ve imparatorluk unvanı tanındı. Barış karşılığında Bulgar hükümdarına yıllık bir haraç (Bizanslılar, yüzünü kurtarmak için Maria'nın bakımı için bir sübvansiyon olarak adlandırdılar.) ödenmesine karar verildi. Her yıl (Bizanslılar, görünüşü kurtarmak için Maria'nın bakımının ödenek olarak adlandırdılar), barış karşılığında Bulgar hükümdarına ödenmesi için kabul edildi.
Barışçıl ilişkiler her iki tarafa da uygun olduğu için anlaşma neredeyse kırk yıl sürdü. Bulgaristan, Tuna'nın oluşturduğu engele rağmen, kuzey bölgelerinde bozkır halkları, Macarlar ve Peçenekler tarafından hâlâ tehdit altındaydı. Bulgaristan'ın her yerine baskınlar düzenlediler ve zaman zaman Bizans topraklarına da ulaştılar. Bizans-Bulgar barışı, yine de, birçok Peçenek baskını Bizanslılar tarafından desteklendiği için kuzeyden daha az sorun anlamına geliyordu. Petr'ın hükümdarlığı, Simeon'un askeri ihtişamından yoksun olmasına rağmen, müreffeh ekonomisi ve gelişen kent toplumuyla Bulgaristan için hala "altın çağ" idi.
Bizans, bu barış döneminde enerjisini, generaller İoannis Kurkuas ve Nikiforos Fokas komutasındaki bir dizi seferin imparatorluk topraklarını büyük ölçüde genişlettiği Doğu'daki Abbâsîlere karşı savaşlara odaklamak için kullandı. Aynı zamanda, askeri reformlar çok daha etkili ve saldırı odaklı bir ordu yarattı. Bizanslılar, yarımadadaki güç dengesini ince bir şekilde değiştirerek, Orta ve Doğu Avrupa halklarıyla ilişkilerini geliştirmek için istikrarlı bir şekilde çalışarak Balkanlar'ı ihmal etmediler. Kırım'daki Hersonos ileri karakolları, Peçenekler ve yükselen güç Kiev Rusları ile ticareti sürdürdü; Bizans misyonerleri, Macarların Hristiyanlaşmasına öncülük ettiler; ve Batı Balkanlar'ın Slav prensleri, özellikle Časlav Klonimirović'in Sırbistan üzerindeki Bulgar kontrolünü sona erdirmesinden sonra İmparatorluğun hükümdarlığını bir kez daha kabul ettiler. Bulgar İmparatorluğu'nun çevresindeki bu ilişkiler Bizans diplomasisi için önemli bir değerdi: Peçenekler ve Hazarlar tarafından Bulgaristan'a yönelik saldırıları kışkırtmak, Bulgarlara baskı uygulamak geleneksel bir yöntemdi.
İmparator II. Romanos'un 963'te ani ölümü üzerine Nikiforos Fokas, tahtı Romanos'un bebek oğullarından gasp etti ve II. Nikiforos olarak kıdemli imparator oldu. Anadolu askeri aristokrasisinin önemli bir üyesi olan Nikiforos da ağırlıklı olarak Doğu'ya odaklandı ve ordusunu kişisel olarak Kıbrıs ve Kilikya'yı kurtaran seferlerde yönetti. Dolayısıyla, 965'in sonlarında veya 966'nın başlarında, bir Bulgar elçisi alacakları haraçları toplamak için Nikiforos'u ziyaret etti. Son dönemdeki başarılarının güveni artıran ve Bulgar hükümdarın talebini küstah bulan Nikiforos, İmparatoriçe Maria'nın yakın zamanda ölümüyle ( 963) bu tür yükümlülüklerin ortadan kalktığını iddia ederek ödemeyi reddetti. Elçileri dövdü ve onları tehdit ve hakaretlerle evlerine gönderdi. Askerleriyle birlikte Trakya'ya gitti ve burada askerî gücün bir göstergesi olarak ayrıntılı bir geçit töreni düzenledi ve birkaç Bulgar sınır kalesini yağmaladı. Nikiforos'un Bulgaristan ile ilişkileri ihlal etme kararı, Petr'ın Macarlar ile imzaladığı son antlaşmaya da cevap oldu. Antlaşma, Macarların Bulgaristan'daki baskınlarını durdurmaları karşılığında ülkeyi geçip Bizans'a baskın yapmalarına izin verileceğini öngörüyordu.
Savaştan kaçınmak için endişelenen Çar Petr, iki oğlu Boris ve Roman'ı rehin olarak Konstantinopolis'e gönderdi. Bu hareket Nikiforos'u yatıştırmada başarısız oldu, ancak o, Bulgaristan'a karşı sefer yürütemedi veya buna istekli değildi; kuvvetleri Doğu ile savaşıyordu ve dahası, Bizanslıların geçmiş deneyimlerine bakan Nikiforos Bulgaristan'ın dağlık ve yoğun ormanlık arazisine bir sefer düzenlemeye isteksizdi. Sonuç olarak, Doğu Avrupa'dan bir kabileyi Bulgaristan'a saldırmaya çağıran eski Bizans çaresine başvurdu. 966'nın sonlarında veya 967'nin başlarında, Hersonos vatandaşı olan patrikios Kalokyros'u Rus hükümdarı Svyatoslav'a elçisi olarak gönderdi. Bizanslılar, antlaşmayla bağlı oldukları Ruslar ile uzun süredir yakın ilişkiler sürdürüyorlardı. Zengin ödüller vaatleriyle ve Diyakoz Leon'a göre 1.500 pound altın ödemesiyle, Rus hükümdarı kuzeyden Bulgaristan'a saldırmaya teşvik edildi. Peçenekler geleneksel olarak bu tür görevler için kullanıldığından, Nikiforos'un Svyatoslav'u yardım için çağırması alışılmadık bir durumdu. Svyatoslav'un Bulgar seferinin geçmişini ve kronolojisini çevreleyen soruları inceleyen tarihçi A.D. Stokes, bu hareketin, Hazar Kağanlığı'nı yakın zamanda yıkan Svyatoslav'un dikkatini Hersonos'un Bizans karakolundan uzaklaştırmak için ikinci bir nedeni olduğunu öne sürer.
Svyatoslav, Bizans teklifini coşkuyla kabul etti. Ağustos 967 veya 968'de Ruslar Tuna'yı geçerek Bulgar topraklarına girdi, Silistre Muharebesi'nde 30.000 kişilik Bulgar ordusunu yendi ve Dobruca'nın çoğunu işgal etti. Bulgar tarihçi Vasil Zlatarski'ye göre Svyatoslav, Bulgaristan'ın kuzeydoğusundaki 80 kasabayı ele geçirdi. Buralar yağmalandı ve yok edildi ama kalıcı olarak işgal edilmediler. Çar I. Petr, yenilgi haberini aldığında epileptik felç geçirdi. Ruslar Pereyaslavets'te kışladı, Bulgarlar ise Dorostolon (Silistre) kalesine çekildiler. Ertesi yıl, Svyatoslav, ordusunun bir kısmıyla birlikte Kiev'deki başkentine bir Peçenek saldırısına karşı çıktı (Bizanslılar tarafından ya da Rus İlk Vakayiname'ye göre Bulgarlar tarafından kışkırtıldı). Aynı zamanda Çar Petr, Liutprando di Cremona tarafından kaydedilen bir ziyaret olan Bizans'a yeni bir elçi gönderdi. Önceki kabullerin aksine, bu kez Bulgar elçilere büyük bir onurla muamele edildi. Yine de, konumundan emin olan Nikiforos, sert şartlar talep etti: Çar Petr istifa edip yerine Boris getirilecek ve iki genç imparator, Basileios ve Konstantinos, Boris'in kızları olan Bulgar prensesleriyle evlenecekti.
Petr, 969'da öldüğü bir manastırda emekli olurken, Boris Bizans gözetiminden serbest bırakıldı ve Çar II. Boris olarak tanındı. O an için, Nikiforos'un planının işe yaradığı görüldü. Bununla birlikte, Sviatoslav'ın güneye kısa süreli kalışı, onun içinde bu verimli ve zengin toprakları fethetme arzusunu uyandırdı. Bu niyetiyle, imparatorluk tacını kendisi için arzulayan eski Bizans elçisi Kalokyros tarafından cesaretlendirildi. Böylece, Peçenekleri yendikten sonra, yokluğunda Rusya'yı yönetmeleri için genel valiler atadı ve gözünü tekrar güneye çevirdi.
969 yazında Svyatoslav, müttefik Peçenek ve Macar birlikleriyle birlikte Bulgaristan'a döndü. Onun yokluğunda Pereyaslavets, II. Boris tarafından kurtarılmıştı; Bulgar savunucuları kararlı bir mücadele verdi, ancak Svyatoslav şehre hücum etti. Bundan sonra Boris ve Roman teslim oldular ve Ruslar doğu ve kuzey Bulgaristan'ı hızla kontrol ederek Dorostolon'a ve Bulgaristan'ın başkenti Preslav'a garnizonlar yerleştirdi. Boris orada ikamet etmeye ve Svyatoslav'ın vasalı olarak nominal yetkisini kullanmaya devam etti. Gerçekte, bir figürden biraz daha fazlasıydı, Bulgarları ordusuna almaktan Rusların varlığına karşı duyduğu öfkeyi ve tepkisini azaltmak için tutuldu. Svyatoslav Bulgarları ordusuna almakta başarılı görünüyordu. Kısmen ganimet beklentisinden, ancak aynı zamanda Svyatoslav'ın Bizans karşıtı tasarımlarından etkilenerek ve muhtemelen ortak bir Slav mirasıyla yumuşatılan önemli sayıda Bulgar askeri, Rus ordusuna katıldı. Rus hükümdarının kendisi, yeni tebaasını yabancılaştırmamak için dikkatliydi: ordusunun kırsal bölgeleri yağmalamasını ya da barışçıl bir şekilde teslim olan şehirleri yağmalamasını yasakladı.
Böylece Nikiforos'un planı geri tepti: Zayıf bir Bulgaristan yerine, İmparatorluğun kuzey sınırında yeni ve savaşçı bir ulus kurulmuştu ve Svyatoslav güneyde Bizans'a doğru ilerlemeye devam etme niyetini gösterdi. İmparator, Bulgarların Ruslara karşı savaşı yeniden başlatmalarını sağlamaya çalıştı, ancak önerileri dikkate alınmadı. Sonra, 11 Aralık 969'da, Nikiforos bir saray darbesinde öldürüldü ve yerine Balkanlar'daki durumla ilgilenme görevini üstlenen I. İoannis geçti. Yeni imparator, müzakereler öneren Svyatoslav'a elçiler gönderdi. Rus hükümdarı, geri çekilmeden önce büyük bir meblağ talep etti ve aksi takdirde İmparatorluğun Avrupa topraklarını kendisine terk etmesi ve Küçük Asya'ya çekilmesi konusunda ısrar etti. O an için I. İoannis, konumunu sağlamlaştırmak ve güçlü Fokas klanının ve onun Küçük Asya'daki yandaşlarının huzursuzluğuna karşı koymakla meşguldü. Bu nedenle Balkanlar'daki savaşı kayınbiraderi, Domestikos ton sholon Bardas Skleros ile hadım stratopedarches Petros'a emanet etti.
970'in başlarında, Bulgar, Peçenek ve Macarlar büyük birlikleri ile bir Rus ordusu Balkan Dağları'nı geçip güneye yöneldi. Ruslar, Filipopolis (günümüzde Filibe) şehrine saldırdı ve Diyakoz Leon'a göre, hayatta kalan sakinlerinden 20.000'i kazığa bağladı. Skleros, 970 ilkbaharının başlarında, Rusların ilerleyişini Arkadiopolis (günümüzde Lüleburgaz) yakınlarında yüzleşti. Ordusu sayıca oldukça az olan Bizans generali, Peçenek birliğini ana ordudan uzaklaştırmak için hazırlanmış bir pusuya çekmek için sahte bir geri çekilme kullandı. Ana Rus ordusu, takip eden Bizanslılar tarafından ağır kayıplar vererek paniğe kapıldı ve kaçtı. Ruslar Balkan sıradağlarının kuzeyine çekildi, bu da Tzimiskes'e iç karışıklıklarla başa çıkması ve güçlerini bir araya getirmesi için zaman verdi.
Bizans taarruzu
970 yılı boyunca Bardas Foka'ın isyanını bastırmakla meşgul olduktan sonra I. İoannis, 971'in başlarında Ruslara karşı bir sefer yapmak, birliklerini Asya'dan Trakya'ya taşımak ve erzak ve kuşatma teçhizatı toplamak için kuvvetlerini sıraladı. Bizans donanması sefere eşlik ederek, düşmanın arka tarafına iniş gerçekleştirmek ve Tuna nehrinin karşısındaki geri çekilmelerini kesmek için asker taşımakla görevlendirildi. İmparator, hareketini gerçekleştirmek için 971 Paskalya haftasını seçti ve Balkan dağlarının geçitleri, ya Ruslar Bulgar isyanlarını bastırmakla meşgul oldukları için ya da belki de A.D. Stokes'un önerdiği gibi Arkadiopolis Muharebesi sonrası yapılan barış anlaşması onları gevşettiği için Rusları tamamen şaşırttı.
I. İoannis'in doğrudan kendisinin komuta ettiği ve sayıları 30.000-40.000 arasında değişen Bizans ordusu hızla ilerledi ve direniş görmeden Preslav'a ulaştı. Rus ordusu, surlar önünde yapılan bir muharebede mağlup oldu ve Bizanslılar şehri kuşatma altına aldı. Rus soylu Sphangel komutasındaki Rus ve Bulgar garnizonu kararlı bir direniş gösterdi, ancak şehir 13 Nisan'da saldırıya uğradı. Tutsaklar arasında, Bulgar imparatorluk kıyafetiyle birlikte Konstantinopolis'e getirilen II. Boris ve ailesi de vardı. Svyatoslav komutasındaki ana Rus kuvveti, imparatorluk ordusunun önünde Tuna Nehri üzerindeki Dorostolon'a doğru çekildi. Svyatoslav bir Bulgar ayaklanmasından korktuğu için 300 Bulgar asilini idam ettirdi ve diğerlerini de hapse attı. İmparatorluk ordusu herhangi bir direniş görmeden ilerledi; yol boyunca çeşitli kale ve müstahkem mevkide bulunan Bulgar garnizonları barışçıl bir şekilde teslim oldular.
Bizanslılar Dorostolon'a yaklaşırken, savaşa hazır bir şekilde şehrin önündeki alanda konuşlanmış olan Rus ordusu ile karşılaştılar. Uzun ve çetin bir mücadelenin ardından I. İoannis'in ağır katafrakt süvarilerine ilerlemelerini emrettiği gün Bizanslılar mücadeleyi kazandılar. Ruslar hızla saflarını bozup kalenin içine kaçtılar. Sonraki Dorostolon Kuşatması üç ay sürdü; bu süre zarfında Bizanslılar şehri karadan ve denizden ablukaya aldı ve Ruslar birkaç saldırı girişiminde bulundular. Hepsi Bizans zaferleri ile sonuçlanan üç meydan muharebesi yapıldı. Temmuz sonundaki son ve özellikle vahşi muharebeden sonra Ruslar teslim olmak zorunda kaldılar. Bizans vakainüvislerine göre, o zamana kadar başlangıçta 60.000 kişi olan ordudan sadece 22.000 kişi kalmıştı. İoannis ve Svyatoslav bir araya gelerek bir barış antlaşması yapmayı kabul ettiler: Rus ordusunun, esirlerini ve yağmalamayı geride bırakarak ayrılmalarına izin verildi ve ticaret hakları, imparatorluk topraklarına bir daha asla saldırmama yeminleri karşılığında yeniden teyit edildi. Svyatoslav, evine giderken Dinyeper nehrinde bir Peçenek pususunda öldürüldüğü için barış anlaşması uzun süre yaşayamadı.
Neticesi
Savaşın sonucu tam bir Bizans zaferiydi ve I. İoannis tüm avantajlardan yararlanmaya karar verdi. Başlangıçta II. Boris'i meşru Bulgar çarı olarak tanımasına rağmen, Dorostolon'un düşüşünden sonra niyeti değişti. Bu, Konstantinopolis'e zaferle dönüşü sırasında, imparatorun Altın Kapı'ya Meryem Ana ikonası ve Bulgar imparatorluk alametlerini taşıyan bir at arabasının arkasında, Boris ve ailesinin ise I. İoannis'in arkasından girdiği sırada ortaya çıktı. Alay, Konstantin Forumu'na ulaştığında, Boris imparatorluk nişanından alenen mahrum bırakıldı ve Ayasofya kilisesinde Bulgar tacı Tanrı'ya adandı.
Bu, Bulgaristan'ın en azından Bizans gözünde bağımsız bir devlet olarak sembolik sonunu işaret ediyordu. Bizans generalleri, Tuna Nehri boyunca ülkenin doğu kısımlarına yerleştirildi. Preslav, imparatorun onuruna Ioannopolis olarak yeniden adlandırıldı ve Dorostolon önünde gerçekleşen son muharebeye müdahale ettiğine inanılan Aziz Theodor Stratelates'un onuruna Dorostolon (veya belki Pereyaslavets) Theodoropolis olarak yeniden adlandırıldı. I. İoannis, Bulgar Patrikhanesi'ni Konstantinopolis Patrikliği'ne bağlı bir başpiskoposluğa indirdi. Filipopolis (günümüzde Filibe) çevresindeki bölgeye Ermeniler yerleştirilirken, Bulgar kraliyet ailesini ve birçok soyluyu Konstantinopolis ve Küçük Asya'da yaşamaları için getirdi. Bununla birlikte, doğu Bulgaristan'ın dışında ve orada yalnızca büyük şehir merkezlerinde Bizans kontrolü yalnızca teoride vardı. I. İoannis, II. Nikiforos gibi daha çok doğu ile ilgilendi. Rus tehdidinin ortadan kalkması ve Bulgaristan'ın görünüşte yatışması ile dikkati Suriye'ye çevrildi. Balkanların iç kısımlarının güvenliğini sağlamak için koordineli bir Bizans harekâtı yapılmadı. Sonuç olarak, ne Rus ne de I. İoannis'in birliklerinin cesaret edemediği kuzey-orta Balkanlar ve Makedonya, daha önce olduğu gibi yerel Bulgar seçkinlerinin elinde kaldı.
Bu bölgelerde, 976'da I. İoannis'in ölümünden sonra Bizans iç savaşlarından yararlanan ve Cometopuli ("Kontun oğulları") olarak tanınan Kont (comes) Nikola'nın dört oğlu önderliğinde bir Bulgar direnişi ortaya çıktı. Aralarında en yetenekli olan Samuil, merkezi Makedonya'da olan Bulgar krallığını canlandırdı ve 997'de Çar olarak taç giydi. Korkunç bir savaşçı, Mora Yarımadası'na kadar güneydeki Bizans topraklarına baskın seferleri düzenledi ve Bizans imparatoru II. Basileios ile 1018'de Bulgar devletinin Bizanslılar tarafından nihai fethi ile sonuçlanan bir dizi savaşta çarpıştı. Bununla birlikte, 971 olayları nedeniyle, Bizanslılar, onu, 971'den önce Bulgar hükümdarlarının sahip olduğu eşitlik ilkesini kabul etmek bir yana, imparatorluk otoritesine karşı bir asiden başka bir şey olarak görmeyeceklerdir.
Ocean Spray
Ocean Spray şu anlamlara gelebilir:
Osmanlı padişahlarının defnedildiği yerler listesi
Osmanlı padişahlarının gömüldükleri yerler listesi, 1299-1922 yılları arasında Osmanlı'da padişah olan kişilerin hayatını kaybettikten sonra gömüldükleri yerleri belirtmektedir.
Michael (Kent prensi)
Kent’den Prens Michael, (Michael George Charles Franklin; d. 4 Temmuz 1942), Britanya kraliyet ailesinin bir üyesidir. Kraliçe II. Elizabeth'in baba tarafından kuzeni, Kral V. George ve Kraliçe Mary'nin torunu. Prens Michael, Britanya taht sıralamasında 52. sıradaydı.
Prens Michael, zaman zaman Birleşik Krallık dışındaki Commonwealth krallıklarındaki bazı durumlarda Kraliçeyi temsil eder. Aksi takdirde, kendi danışmanlık işini yönetir ve dünya çapında çeşitli ticari işler üstlenir. Ayrıca Avrupa'nın kraliyet aileleriyle ilgili bazı televizyon belgeselleri de sundu.
Hayatı
Prens Michael, İkinci Dünya Savaşı sırasında 4 Temmuz 1942'de Coppins, Iver, Buckinghamshire'da doğdu. Kral V. George ve Kraliçe Mary'nin oğlu ve Kral VI. George'un küçük kardeşi olan Kent Dükü Prens George'un üçüncü çocuğuydu. Doğduğu sırada Michael, Britanya taht sıralamasında yedinci sırada yer aldı. Annesi, Yunanistan ve Danimarka Prensi Nicholas ve Rusya Büyük Düşesi Elena Vladimirovna'nın kızı Prenses Marina'ydı.
Sunningdale Okulu ve Eton Koleji'nde eğitim gördü. Fransızca bilmekte ve Almanca ve italyanca "çalışma bilgisine" sahip olmasının yanı sıra, kraliyet ailesinin Rusça öğrenen ilk üyesiydi, nitelikli bir tercümandı.
Prens Michael, Ocak 1961'de Mons Subay Harbiyeli Okulu'na girdi ve buradan 11. Süvariler'e (Prens Albert'in Kendi) atandı, daha sonra 11. Süvariler ile 10. Kraliyet Süvarileri (Galler Prensi) arasındaki 1969 birleşmesinden sonra Kraliyet Süvarileri'nde (Galler Prensi) görev yaptı. 1971'de filosunun Birleşmiş Milletler barış gücünün bir parçası olduğu Almanya, Hong Kong ve Kıbrıs'ta hizmet gördü. Yirmi yıl süren askeri kariyeri boyunca sonraki görev turları, Savunma İstihbarat Kadrosunda bir dizi atamayı içeriyordu. 1981 Yılında Binbaşı rütbesiyle Ordudan emekli oldu.
George V'nin dördüncü oğlunun üçüncü çocuğu olarak, kraliyet ailesindeki tek ikinci oğul olan Prens Michael'ın kraliyet ailesi adına görev yapması beklenmiyordu. Birleşik Krallık dışındaki Commonwealth alemlerinde resmi görevlerde bulunmuş ve Kraliçeyi yurtdışında temsil etmiştir.
Bununla birlikte, Birleşik Krallık'ta resmi kraliyet görevlerini yerine getirdiği için hiçbir zaman ödenek almadı. Prens, 1978'de evlendikten sonra Kensington Sarayı'nda bir daireyi kullanmasına izin verildi.
30 Haziran 1978'de Prens Michael Avusturya'nın Viyana kentindeki Rathaus Kentinde sivil bir törenle Alman bir soylu olan Barones Marie Christine von Reibnitz ile evlendi. Papa John Paul II'nin iznini aldıktan sonra (önceki bir papaz olan Papa Paul VI, Roma Katolik düğünü yapmalarını yasaklamıştı), çift daha sonra 29 Haziran 1983'te Londra Başpiskopos Evi'nde düzenlenen bir Roma Katolik töreninde evlilikleri kutsandı.
Evlilik sırasında Marie Christine von Reibnitz sadece bir Roma Katoliği değil, aynı zamanda boşanmış bir kadındı. Bankacı Thomas Troubridge ile evlenmişti; 1973'te ayrıldılar, 1977'de boşandılar ve evliliklerini bir yıl sonra, Prens Michael ile evlenmesinden iki ay önce Roma Katolik Kilisesi tarafından iptal ettirdiler. 1701 Tarihli Veraset Yasası uyarınca Prens Mikhail, bir Roma Katoliği ile evlenerek taht sıralamasındakii yerini kaybetti. 26 Mart 2015'te 2013 Taç Yasası'nın yürürlüğe girmesiyle sıralamaya geri döndü.
Valdinei Rocha de Oliveira
Valdinei Rocha de Oliveira (27 Ekim 1971 - ), Brezilyalı eski futbolcudur.
İstatistikleri
3||0||0||0||0||0||3||0 3||0||0||0||0||0||3||0
Karşıyaka, Kepez
Karşıyaka, Antalya ilinin Kepez ilçesine bağlı bir mahalledir.
Cordelle
Cordelle Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Loire ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2016 yılı itibarıyla 924'tür.
Hag-Seed
Hag-Seed, Margaret Atwood'un Ekim 2016'da yayınlanan romanı. William Shakespeare'in Fırtına adlı oyununun modern bir yeniden anlatımı olan romanda, Makeshiweg Tiyatrosu'nda işini kaybettikten sonra bir hapishaneye öğretmen olarak sürgün edilen ve kendisine haksızlık edenlerden intikam almayı planlayan Felix adındaki tiyatro yönetmenini konu almaktadır.
Bülent Alkılıç
Bülent Alkılıç, (d. 1 Ocak 1962, Rize), Türk eski futbolcudur. En çok Galatasaray'da oynadığı dönemden dolayı tanınır. 90'lara kadar Türk futbolunda aynı takımda aynı isimden iki futbolcu bulunduğunda isimlerin önüne Büyük ve Küçük eklenildiği için, Bülent Korkmaz'ın as takıma yükselmesinden sonra Bülent Alkılıç Büyük Bülent diye anılmaya başlandı ve bu lakapla hafizalarda kaldı. Orta saha mevkiinde oynamıştır ve Orta sahanın yanı sıra forvette, hatta savunmada da oynadı.
Kulüp takımları kariyeri
1980 yılında Galatasaray as takım kadrosuna dahil edildi. As takım için ilk resmî karşılaşmasına 8 Kasım 1980 tarihinde Orduspor'a karşı oynanan Süper Lig karşılaşmasında çıktı.
1987 yılında Bülent Korkmaz'ın A Takım'a çıkması ile "Büyük Bülent" lakabı ile çağrılmaya başlandı. Bülent Korkmaz'ın lakabı da böylece "Küçük Bülent" oldu. Üç kez kiraya verilmesine rağmen 10 yıldan fazla bir süre Galatasaray'ın futbolcusu olmuştur.
15. Yıl Seçmeler
15. Yıl Seçmeler, Grup Yorum'un 15. kuruluş yılına özgü hazırlanmış en çok sevilen parçalarının tekrar seslendirilmesi ile olmuş karma bir albümdür.
Michael Burry
Michael Burry, Amerikalı bir yatırımcı ve hedge fon yöneticisidir. 1971 doğumlu olan Burry, Vanderbilt Üniversitesi'nden tıp derecesiyle mezun olmasına rağmen, finansal dünyaya olan ilgisinden dolayı bir süre sonra tıp kariyerinden ayrılmıştır.
Burry, 2000'li yılların başında, tahvil piyasasında bir balonun oluştuğunu ve bu balonun yakın bir gelecekte patlayacağını öngörmüştür. Bu öngörüsünü kullanarak, 2005 yılında Scion Capital adlı hedge fonunu kurmuştur. Fonunun stratejisi, karmaşık finansal araçlar kullanarak mortgage tahvilleri gibi riskli varlıklardan yararlanmak ve bu varlıkların değer kaybedeceği bir dönemde kar elde etmektir.
Burry'nin bu öngörüleri, finansal sektörde başlangıçta pek fazla dikkate alınmamış olsa da sonradan doğruluk kazanmıştır. 2008'de mortgage krizi patlak verdiğinde, Burry'nin tahminleri büyük ölçüde doğru çıkmış ve Scion Capital önemli miktarda kar elde etmiştir. Bu başarısı, Burry'ye yatırım dünyasında büyük bir itibar kazandırmış ve Wall Street'in en tanınmış isimlerinden biri haline gelmiştir.