cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adak
Adak, herhangi bir dilek yerine geldiğinde karşılığında yapılacağı veya verileceği söylenen şey ve bunun sonucunda insanın kendisini Tanrı'ya karşı yükümlü kıldığı durum. Osmanlıca nezir kelimesinin Türkçe karşılığıdır. Kutsal varlıklardan yardım dilemek amacıyla kurban kesme, saçı verme, mum yakma, para bağışlama gibi eylemlerde bulunma taahhüdü. Hatta bir şeyden vazgeçme örneğin bir hayvanı doğaya salma (azat etme) bile adağın kapsamına girer. Örneğin Türkçe ile uzak akraba olan Yakut dilinde Adık olarak söylenen bu sözcük bazı nesnelerin yakılmasını ve hayvanların özgür bırakılmasını da ifade eder. Bu yüklenim yerine getirilmediği takdirde kişinin başına olumsuzluklar, hatta felaketler geleceğine inanılır.
Bazı kültürlerde Adak Heykeli kavramına bile rastlanmaktadır. Çünkü bu söz Tanrı'ya karşı verilmiştir. Adak uygulaması ve törenleri hemen her dinde -farklı biçimlerde ve farklı subjelerle olsa da- mevcuttur. Adamak fiili ile de kullanılır. Türk kültüründe en yaygın olan uygulama adak kurbanı ve adak sadakasıdır. Adak orucuna da rastlanır. Bir dilek yerine geldiğinde, önceden adandığı biçime uygun olarak ya kurban kesilir ya da yoksullara para verilir veya oruç tutulur. Ayrıca kendisini bir işe bütünüyle vermek veya o uğurda feda etmek anlamında da kullanılır.
Etimoloji
(Ad/At) kökünden türemiştir. Ad (isim) sözcüğünden türeyen Adamak fiilinin çekimli halidir. Adını ortaya koymak, adıyla sorumluluk alma demektir. Çünkü adını vermek, kendini vermek anlamına gelir. Farklı Türk dillerinde Adah veya Azah olarak da söylenir. Kendi adı üzerine ant içmek demektir.
Antik Çağ'da Adak
Antik Çağ'da bir istek gerçekleşince tapınaklara yahut kiliselere adaklar verilirdi. Bazen, isteğin gerçekleşmesini ithafen adak steli olarak adlandırılan dikilitaşlar dikilirdi.
İslam'da Adak
Bir olayın olması için adanan ve gerçekleşince de kesilen kurbandır. Kimsenin ibadet maksadıyla yükümlü olmadığı halde, mübah olan bir işi yapmayı kararlaştırması, kendisine vacip kılması. Kişinin adağını yerine getirmek üzere kestiği hayvan adak kurbanı olur. Adakta herhangi bir nesneye ve bireye kan sürmek sünnilik mezhebine göre mekruhtur, sünni İslam'da bu tür obje ve işaretlemeler yoktur. İnsanların kafasına kurban kanı sürmek İslamiyet öncesi döneme ait olup İslamiyet döneminde Muhammed peygamber tarafından yasaklanmıştır.
Adağı kim yiyemez
Adağı kim kesiyorsa o kişinin anne, babası, dedesi, ninesi, eşi, çocukları ve torunları adak kurbanından et yiyemez. Bir şekilde bu kişilerden birisi kurbandan yerse adak kurbanı kesen kişi, yenilen etin tutarı ne kadarsa o kadar miktarı fukaraya sadaka vermesi gerekir. Et bu kişilerin dışındaki yoksul, ihtiyacı olanlara dağıtılır. Bölgede et dağıtılacak hiç yoksul kişiler yoksa adak kabul olmaz.
Kurbanda kesilen hayvanın farkı
Kurbanın geçerli olması için kurbanı kestiren kişiler bakmasa bile kesilirken kurbanın yanında olmalıdır. Eğer kesilen bölgede herkesin maddi durumu iyi ise kurban kabul olmaz, gereksiz tüketimden dolayı israf ve günaha girer. Kurban bayramında kesilen kurban üçe taksim edilir. Üçte biri yoksullara, diğer üçte biri ziyarete gelen eşe, dosta ikram edilir. Geriye kalan kısmı ise kişinin ailesine bırakılır. Kesilen bölgede çok yoksul varsa tamamı fakirlere dağıtılmalıdır. Eğer bölgede kurban eti dağıtacak yoksullar yoksa kurban kesimi günahtır.
NGC 4398
NGC 4398, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir yıldızdır. Gökyüzünde Başak takımyıldızı yönünde bulunur. Alman astronom Heinrich d'Arrest tarafından 1865 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Yağma (hukuk)
Yağma, günlük kullanımda gasp olarak da bilinen bir suç türü.
Oluşabilmesi için, şüphelinin cebir veya tehdit yolu ile bir menkul malın kendisine teslimini zorla gerçekleştirmesi gerekir. Yolda yürüyen mağdurun cep telefonunu vermemesi durumunda kendisini yaralayacağını söyleyerek mağdurun cep telefonunun zorla teslim alınması bu duruma örnek gösterilebilir.
Nitelikli yağma
Konvansiyonel yağma suçundan farklı olarak nitelikli yağma suçunun oluşması fiilin ağırlaştırıcı kabul edilen bir eşya ile (örn. silah), gece vaktinde veya örgüt (çete) halinde işlenmesi gibi sebeplerin var olmasına bağlıdır.
Karya
Karya, Anadolu'nun güneybatısında günümüzde Muğla kuzey kısımları Denizli güneyi ve içerideki bölgeye denk gelen coğrafyanın eski çağlardaki ismi. Bölgenin oluşumu Antik Yunan kavimlerinin Anadolu'nun Ege kıyılarında koloniler kurmaya başlamalarından öncesine dayanmaktadır ve bir uygarlık düzeyi yaratmış olan Karyalıların Anadolu'nun yerli halkı olduğu konusunda tarihçiler arasındaki mutabakat genişlemektedir.
Herodot'a göre, Karyalılar adlarını verdikleri Karya bölgesine efsanevi kurucu kralları Kar önderliğinde yerleşmiştir. Dilbilim araştırmaları Karya dilinin komşu Lidya ve Likya ve daha kuzeydeki Misya dilleri gibi Hititlerin ardılı Luviceden türemiş yerli bir Anadolu dili olduğunun kanıtlarını ortaya koymuştur. Bizzat Karyalıların Anadolu'nun yerlileri olduğu inancını taşıdıkları yine Herodot tarafından belirtilmektedir.
Coğrafya
Karya bölgesi, günümüzde Aydın ve Muğla illerinin büyük bir bölümü ile Denizli ilinin batı uç kısmını kapsayan Anadolu'nun güneybatı ucunda yer almakta idi. Bu bölge genel olarak antik dönemde doğu ve güneydoğuda Frigya ve Likya, kuzeyde Lidya ve İyonya bölgeleri ile komşudur. Bölgenin batısı ve güneyini tümüyle Ege Denizi çevreler.
Bölgenin doğal sınırını kuzeyde Aydın Dağları ile Büyük Menderes Irmağı oluşturuyordu. Özellikle bereketli Büyük Menderes Ovası'nın farklı topluluklar tarafından iskân edilmiş oluşu sınır konusunda kimi karışıklıkların doğmasına neden olmuştur. Antik coğrafyacı Strabon bölgeyi "Magnesia'dan sonra yol Tralleis'e ulaşır. Messogis dağı solda ve yolun sağında Lidyalılar, Karyalılar, İyonyalılar, Miletoslular, Misyalılar ve Magnesia'nın Aioller'i tarafından işgal edilen Maindros ırmağının ovası bulunur. Aynı tür topografya Nysa ve Antioheia'ya kadar devam eder." şeklinde betimlemiştir.
Bu karışık etnik yapısına karşın, Lidya ile olan kuzeydeki sınırı, en azından MÖ 4. yüzyıla kadar Messogis dağlarının belirlemiş olduğu söylenebilir. Ancak Diodoros ve Strabon sınırın Maiandros ırmağı tarafından çizildiği görüşündedirler. MÖ 188 yılında imzalanan Apamea Antlaşması'ndan sonra sınır olarak Messogis yerine Maiandros kullanılmaya başlanmıştır.
Bölgenin güneydoğu sınırını Salbakos oluşturmaktaydı. Strabon, Frigya ile Karya arasındaki sınırın Karura'dan geçtiğini bildirmektedir. Doğuda ise Kabalis yöresi ile komşu idi. Burada kuzeyden güneye doğru sıralanan Tabae, Attoudda, Apollonia Salbacae, Afrodisias, Herakleia, Apollonia ve Kidrama, Karya'nın en doğu uçtaki kent ve kasabalarını oluşturuyordu.
Tarihçe
Son yıllarda yapılan araştırmaların ışığında bölgenin tarihini Herakleia'da bulunan tarihöncesi duvar resimlerinden dolayı Tarihöncesi'nden yani MÖ 8. binyıldan itibaren başlatmak mümkündür. Latmos Dağı'ndaki bu tarihöncesi resimler, Neolitik ile Kalkolitik dönemlere tarihlenmektedirler.
Bölgenin iç kesiminde yer alan ve bir İyon kenti olan Miletos, İasos'ta yürütülen kazılarda ve Torba'da ele geçen buluntular Kalkolitik Çağ'a aittir. Aynı merkezlerde ve başka kentlerde Bronz Çağı'na ait eserler de ele geçtiği görülür. Özellikle MÖ 2. bin ortalarından itibaren bir İyon kenti olan Miletos, daha güneyde İasos ve Knidos çevresinde Girit eserlerine rastlanır. MÖ 14. ve 13. yüzyılda Miletos ve İasos dışında Halikarnassos yarımadasında Balbura çevresinde ve içeride Stratonikeia sınırlarında Miken seramiği mevcuttur.
Aiolis ve İyonlardan sonra MÖ 900 yıllarına doğru göçe başlayan Dorlar, Karyalıların oturduğu bölgeye yerleşmeye başlayınca zaman zaman yerli halkın büyük direnişi ile karşılaşmışlardır. Buna karşı zamanla Dor Heksapolisi yani Dor Altı Kenti adı verilen bir birlik oluşturarak kendilerini güçlendirmeye çalışmışlardır. Rodos'tan Lindos, İalisos, Kamiros ve Kos, Anadolu'dan Halikarnassos ve Knidos kentlerinin katıldığı bu birliğin dinî yönü ağır basmaktaydı.
İlk önce Karyalılardadan Homeros bahseder:
Homeros'a göre Karyalılar güneybatı Anadolu'ya yerleşmişlerdi. Ayrıca Homeros Karyalılardan; Paionlar, Lelegler, Kaukolar, Pelasglar, Likyalılar, Misyalılar, Frigler gibi Troya'nın yandaşı olarak bahseder.
MÖ 7. yüzyılda ve 6. yüzyılın ilk yarısında Karya'nın, Lidya topraklarına dâhil olduğu anlaşılmaktadır. Pers Kralı II. Kiros MÖ 545 yılında Lidya'yı egemenliği altına alınca Karya bölgesi de Perslerin egemenliğine girmiştir. Herodot'un bildirdiğine göre, Pers işgali sırasında kıyıda ve iç kesimdeki Karya ve Dor kentleri, Pidasa dışında hiçbir direniş göstermeyerek satraplık sistemi içine alınmışlardır. Bununla birlikte yerli prensler kendilerini kabul ettirmişler ve üstünlüklerini Helen kentleri üzerinde bile etkin kılmışlardır.
MÖ 395 yıllarından sonra başlı başına bir satraplık hâline getirilen Karya yerli bir sülalenin yönetimine bırakılmıştır. İlk Karya satrabı Hissaldomos'tur ve onu oğlu Hekatomnos izlemiştir. Strabon'un bildirdiğine göre, Hekatomnos Karya kralıydı. Mausolos, İdrieos ve Piksodaros adlı üç oğlu ve iki kızı vardı. Erkek kardeşler arasında en büyüğü olan Mausolos, büyük kız kardeşi Artemisia ile evlenmiştir. Aslında bir satrap olan Mausolos, MÖ 377'de Karya bölgesinin gerçek kralı durumuna gelmiştir. Hekatomnos sülalesi zamanında özellikle Hekatomnos'un çocukları Mausolos, İdrieos, Piksodaros, Artemisia ve Ada zamanında bölge büyük bir gelişime sahne olmuştur. Karya bölgesi Mausolos ve Artemisia zamanında Pers yönetiminden ayrılmaya başlar.
Önceleri satraplık başkenti olan Milasa'da oturan Mausolos, MÖ 4. yüzyılın ortasına doğru deniz kıyısındaki elverişli konumu nedeniyle Halikarnassos'u başkent yapmıştır. Etki alanı kuzeyde Tralleis'ten güneyde Ksanthos'a kadar uzanıyordu. Helen kültürüne hayran olan Mausolos, başkenti olduğu kadar diğer Karya kentlerini de sanat yapıtları ile süslemek üzere ünlü Helen mimar ve heykeltıraşları bölgeye davet etmiştir. Mausolos'tan ötürü "mausoleum" sözcüğü Roma devrinde Augustus ve Hadrianus'un mezarları gibi en gözde anıt mezarlar için kullanılmıştır. Günümüzde de bu terim modern dünyanın anıtsal mezarları için de kullanılmaktadır.
Mausolos çocuksuz ölünce krallığı karısı Artemisia'ya kalır. Onun da ölümünden sonra kardeşi İdrieos yönetime geçer. İdrieos hastalanıp ölünce yerini karısı Ada alır ancak Hekatomnos'un üçüncü oğlu Piksodaros, Ada'yı Halikarnassos dışına sürgün eder. Piksodaros Pers yanlısı biri olduğundan yönetimi paylaşacağı bir satrap gönderilmesini ister. Piksodaros'un ölümüyle Persli Satrap Orontobates Halikarnassos'a egemen olur.
Mondoñedo
Mondoñedo, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzeybatı köşesinde bulunan Galiçya otonom bölgesine bağlı dört eyaletten biri olan Lugo'ya bağlı 67 belediyeden biridir. Mondoñedo belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 4.863 kişidir.
Karya
Tarihçe
Hekatomnos'un kızı Ada, Halikarnassos'dan sürüldükten sonra Alinda kraliçesi olmuştur. İskender MÖ 334 yazında Karya'ya gelince, Halikarnassos'u yerle bir eder ve bu kenti Ada'ya geri verir. İskender'in erken ölümü üzerine Karya bölgesi önce I. Antigonos'un, MÖ 301 yılından sonra Lisimahos'un, MÖ 281 yılı sonrasında ise Seleukos'un eline geçer. Bu arada Kaunos, Halikarnassos ve Mindos gibi kıyı kentler Ptolemaioslar tarafından işgal edilir. MÖ 190 yılında Roma ve müttefiki Rodos ile Pergamon ve III. Antiohos arasında Magnesia yöresinde yapılan ve Antiohos'un yenilgisiyle sonuçlanan savaştan sonra imzalanan Apamea Antlaşması ile Maiandros'un güneyindeki tüm Karya ve Kuzey Likya Rodos'a, kuzeyindeki dar şerit ise Pergamon'a bırakılmıştır. Bu antlaşmaya göre Herakleia, Euromos, İasos, Milasa, Bargilia, Mindos, Halikarnassos, Pedasa ve Knios gibi kentler ise özgür bırakılmıştır.
Karya'daki Rodos egemenliği huzursuzluklara neden olmuş ve Üçüncü Makedonya Savaşı'nın bitmesiyle birlikte MÖ 167 yılında Karya, Roma'nın isteği üzerine yeniden bağımsızlığına kavuşmuştur. Pergamon Kralı III. Attalos'un MÖ 133 yılında vasiyet yoluyla bütün topraklarını Roma'ya bırakması ile Karya bölgesi, Roma'nın Asya eyaletinin bir parçası olmuştur. Romalı diktatör Lucius Cornelius Sulla zamanında ise Pisidia korsanlarını cezalandırmak üzere Roma bölgeye hâkim olur. Karya bölgesi bir süre ayrı bir eyalet olarak yönetilir.
MS 4. ve 5. yüzyıllarda Karya bölgesinin iç kısımlarının Hristiyanlaşmaya başladığı ve Hristiyanların gizlendiği kentler olarak da Afrodisias ve Amyzon çevresi görülür. Bu kentler piskoposluk merkezi olarak bilinmektedir. MS 6. yüzyıldan itibaren bölge Hristiyanlaşmış Bizans İmparatorluğu toprakları içerisinde yer alır. MS 10. yüzyıldan itibaren Arap akıncılarının istilasına ve yağmasına maruz kalır. Yine MS 10. yüzyıldan itibaren Rodos ve Rodos ile birlikte Venedik ve Ceneviz hâkimiyeti görülür. Öyle ki bu hâkimiyet belli bazı noktalarda II. Mehmed'in fethine kadar sürer. İç kesimde özellikle dağlık kesime Türkmenlerin yerleştiği ve daha sonra Menteşe Beyliği'ni oluşturdukları bilinmektedir.
Dil ve yazı
Kimi günümüz bilim insanları Karyalıları Luvilerin devamı olarak görmek isterler. Ancak Karya yer adları ve dinleri bu halkın Luviler gibi Hint-Avrupa karakterli bir dil konuşmadıklarına işaret ederler. Karya'da konuşulan dil Karca hakkında bilgiler çok kısıtlıdır ve bu dil henüz çözülememiştir.
Batı Anadolu halklarından Karyalıların dillerine ve yazılarına ilişkin erken dönem örnekleri Anadolu dışında Mısır'da ele geçmiştir. MÖ 591 yılında II. Psamtik'in Nübye seferinde görevlendirdiği Karyalı paralı askerler, Mısır'daki kayalar ve mabetler üzerine yazdıkları yüzlerce grafitti bırakmışlardır. MÖ 6. yüzyıla tarihlenen Karca yazıtlı vazo ve çömlek parçalarına Anadolu'da da rastlanır ancak bu yazıtlar sıklıkla MÖ 5.- 4. yüzyıllar arasına tarihlenirler. Karya bölgesinde ise Euromos, Khalketor, Labranda, Kyndia, Kaunos ve Milas yakınlarında Sinuri kutsal alanında bulunan örnekler mevcuttur.
1996 yılında Kaunos Apollon kutsal alanında üzerinde Karca ve Grekçe olarak iki dilde yazılmış metin bir stel bulunmuştur. Bu stelde Grekçedeki "Kaunos" yerine Kar dilinde kentin yerel ismi olan "Kbid" okunmaktadır. Bu yazıt sayesinde Karca çözümlenmiş sayılmaktadır. En azından söz konusu yazıt bu dilin çözümlenmesini daha emin bir koşula taşımıştır. Ancak dilin çözümleme düzeyi, kişi, yer adları analizlerinden ve çift dilli yazıtların getirdiği kazanımlardan öteye geçmemektedir.
Hint-Avrupa kökenli olan Karcada sözcük ve dil bilgisi yapısında Luvi etkisini gösteren unsurlar bulunur. Fenike alfabesindekilere benzer harflerle yazılmış Karcanın ellinin üzerinde yazım işareti bulunmaktadır.
Din
Bu bölgede en çok saygı gören tanrılar Zeus ve Apollon, tanrıçalar ise Leto, Artemis ve Afrodit'tir. Ana tanrıça inancı, Artemis ve Afrodit kültünden gelişir. Bu tanrıçalar öylesine Anadolu'ya özgü ve farklıdır ki tamamen toprağın bereketini temsil ederler. Zaman zaman da Anadolulu ana tanrıça, toprak ana Kibele, Luvicede "kadın" demek olan ana tanrıça Lada, Grekçedeki Leto ile özdeşleşir.
Artemis, Bargylia ve Kindya'da Artemis Kindyas adı altında tapım görürken, İasos'ta Artemis Astias olur. Tanrıça, Afrodit Karios olarak Afrodisias'ta, Afrodit Euploia olarak ise Kaunos'ta tapım görür.
Artemis'in kardeşi Apollon aynı şekilde yörede saygınlık gören tanrılardan biridir. Hitit ve Luvilerin baş tanrısı Teşup ile özdeşleşen Apollon, Anadolu Zeus'u gibi bazen çift başlı balta taşır. Apollon Alabanda'da "saygınlıkta eşit" anlamına gelen Apollon İsotimos olarak adlandırılır. Çoğu Karya kentinde bu iki kardeş tanrı Apollon ve Artemis'e Hydai, Amyzon ve Olimpos'ta olduğu gibi beraberce tapınılır. Homeros'un İlyada'sında bu tanrılar (Apollon, Artemis ve Afrodit), Troyalıların yanında çarpışırlar.
Bölgede Karyalıların ulusal tanrısı olan Zeus'a birçok farklı ad altında tapınılıyordu. Milasa'da Zeus Karios, Labraunda'da Zeus Labrandeus veya Zeus Stratios ve ayrıca Zeus Osogos, Alabanda, Keramos ve Stratonikeia'da Zeus Hrisaoris, İasos'ta Zeus İdrieus ve Zeus Megistos, Panamara'da Zeus Panamareus, Hidissos'ta Zeus Areios, Afrodisias'ta ise Zeus Nineodios adı altında tapınılıyordu. Karya'da her Karya şehir tanrısının başına bir "Zeus" ilave edilmiş, böylece de Zeus baştanrı olarak şekillendirilmiştir.
1912 Fransa Bisiklet Turu
1912 Fransa Bisiklet Turu, Fransa Bisiklet Turu'nun 10. sürümüydü. Tur toplam 5.289 km ve 15 etap içeriyordu. Tur 1912 yılı 30 Haziran-28 Temmuz tarihleri arasında yapıldı. Bisikletçilerin hız ortalaması 27,763 km/saatti. Ronde van België'de dört etap kazandıktan sonra, Alcyon takımı Gustave Garrigou'nin 1911 Fransa Bisiklet Turu'ndaki zaferini tekrarlamasına yardım etmesi için Odiel Defraye'yi kiraladı, ancak, yarış ilerlediğinde Defraye' n kuvvetli bir bisikletçi olduğu ortaya çıktı ve daha sonra kendisi takım lideri yapıldı. Eski şampiyon Garrigou üçüncü olurken, Defraye 1912 Fransa Bisiklet Turu'nu kazandı.
İslam'da cennet
İslam'da Cennet (Arapça: جَنّة, romanize: janna, pl. جَنّٰت jannāt, Türkçe: Cennet). Cennet yurdu İslam eskatolojisinde salihlerin ve İslama inananların ölümden sonra varacakları son yurdun adıdır. Adem ile Havva'nın yaratıldığı yere de Cennet denir.
Firdevs (Arapça: فردوس), Farsça Pardis (Farsça: پردیس) kelimesinden ödünç alınan ve aynı zamanda İngilizce "paradise" kelimesinin de kaynağı olan edebi terimdir. Kuran genellikle Cennet terimini sembolik anlamda Firdevs'e atıf olarak kullanır, ancak İslamda "Firdevs" cennetin en yüksek derecesine işaret ediyor. Müslüman inanışlarına göre bu dünyada özlenilen her şeyin cennette olacağı varsayılmaktadır. İslâm'a göre cennetteki hayat sonsuz olacaktır. Cennetin en yüksek kademesinde peygamberlerin, şehitlerin ve evliyanın barınacağı varsayılmaktadır.
Cennetin aksi, Nar (ateş) ile ifade edilen cehennemdir. Arapçada hem Cennet hem de Cehennem için birçok kelime vardır ve bu kelimeler Kuran ve hadislerde de geçer. Kelimelerin çoğu İslam inancının bir parçası haline gelmiştir.
Cennet ve Gök
Kuran'da Cennet genellikle inananların ahirette ödüllendirildiği bir yer, سماء samāʾ (genellikle pl. semāwāt) ise uzay veya gök küresi anlamında "yedi gök" (2:29, 78:12) gibi deyimlerle kullanılır.
Ancak bazı kaynaklar ikisini bir şekilde birbirine bağlar. Sufi kozmolojisine göre, Cennet genellikle yedi göğün üstünde veya altıncı ve yedinci göğün arasında tasvir edilir. Kuran 21:30 ve 67:5'e dayanan bazı modern yorumlarda, en alttaki gök de gözlemlenebilir evren olarak yorumlanır.
İslâm'da cennet tanımı
"İslâm'da cennet" hakkında ayrıntılı bilgi Kur'an'da, hadislerde ve geleneksel tefsirlerde bulunmaktadır. Bu kaynaklara göre cennet sekiz ana kapı tarafından kuşatılmıştır ve her kapı birbirinden ayrılmış kademeleri temsil etmektedir. Bu kapılar şunlardır:
En yüksek kademe Firdevs (bazen Adn denilir) olarak bilinir. Yine bu kaynaklara göre; Kıyametten sonra Firdevs kademesine ilk olarak Muhammed bin Abdullah, ardından sefalet içinde yaşayanlar ve sonra en dindar olanlar girecektir. Cennete girenlerin melekler tarafından Arapça selamlanacakları rivayet edilmektedir.
İslâmî metinler, cennette ikamet eden ölümsüz kimseleri: mutlu - acıdan, üzüntüden, korkudan ve utançtan uzak - her dileği yerine gelen kişiler olarak tanımlar. Bu metinler, cennette yaşayan herkesin aynı yaşa (33 yaşında) ve aynı özelliklere sahip olacağını, pahalı cüppeler ve bilezikler giyeceğini, güzel kokacağını, altın ve değerli taşlarla bezenmiş divanlarda uzanırken paha biçilemez tepsilerle ölümsüz hizmetkarlar tarafından sunulan ziyafetlerde yer alacağını iddia etmektedir. Metinlerde özellikle bahsedilen tüketim maddeleri: et, meyve, kokulu şarap ve sarhoşluk vermeyen içkilerdir. Bu kaynaklara göre cennettekiler kan bağı olan yakınlarıyla (bu kişilerin cennete girdikleri varsayılırsa) vakit geçirebilecek ve geçmişi hatırlayabileceklerdir. İslâmî metinlerde cennette yer alacağı rivayet edilen: yüksek bahçeler, gölgeli vadiler, kâfur veya zancefil kokulu pınarlar; su, süt, bal ve şarap nehirleri; tüm meyvelere sahip olan dikensiz ağaçlar; cennette barınmanın güzel olacağına işaret edilmektedir. Kur'an'da ve hadislerde cennetteki bir günün dünyadaki bin yıla eşit olduğu, sarayların altın, gümüş, inci ve öteki değerli maddelerden yapıldığı, göz kamaştırıcı atların ve develerin yanında diğer yaratıkların da olduğu söylenmektedir. Bunların yanı sıra çok büyük ağaçlar, miskten yapılmış dağlar, aralarından nehirler akan inci ve yakuttan oluşmuş vadilerden bahsedilir. Bahsi geçen dört büyük cennet nehirlerinin adları: Seyhan (Sir Derya), Ceyhan (Amu Derya), Fırat ve Nildir.
İslâm dünyasınca cennetteki bu iyi koşullara rağmen Allah'ın tasdiki ve yakınlığı çok daha önemli sayılmaktadır.
== Cennetin kademeleri ==
Ömer Gücük
Ömer Gücük (d. 15 Ağustos 1963) Türk büyükelçi.
Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü'nden 1986 yılında mezun olmuş, aynı yıl Dışişleri Bakanlığı'na girerek çeşitli görevler üstlenmiş, 2001-2003 yılları arasında sırasıyla Dışişleri Bakanları İsmail Cem, Şükrü Sina Gürel, Yaşar Yakış ve Abdullah Gül'ün özel kalem müdürü olarak görev yapmış, 2003-2007 yılları arasında New York'ta Birleşmiş Milletler Türkiye Daimi Temsilciliği'nde müsteşar ve birinci müsteşar olarak görev ifa etmiş, 2007-2009 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Protokol Genel Müdürlüğü'nde daire başkanı ve 2009-2012 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Avrupa Birliği Katılım Süreci Genel Müdür Yardımcısı olmuş, 2012-2016 yılları arasında Tunus Büyükelçiliği görevini üstlenmiştir. 2017 yılı sonu itibarıyla Çok Taraflı Ekonomik İşler Genel Müdürü olmuş 2021 yılı itibarıyla da Roma Büyükelçisi olarak görev yapmaktadır. Evli olup Fransızca, İngilizce ve İtalyanca bilmektedir.
Fahri Kaya
Fahri Kaya (15 Haziran 1930, Kumanova; 24 Mart 2020, İstanbul ), Türk öğretmen, öykücü ve şair.
Hayatı
1930 yılında Kumanova'da doğdu. Annesi ev kadını Fatime Hanım, babası öğretmen Mustafa Efendi'dir. Babası, Kumanova’da “Işık” adlı Türk ilkokulunu açmış ve iki yıl aynı okulun müdür görevinde bulunmuştur.
Yüksek öğrenimini Belgrad’daki Filoloji Fakültesi’nin Şarkiyat Bölümü’nde sürdürmüştür. Belgrad Üniversitesi’nin Edebiyatçılar Kulübü üyesi olarak çeşitli toplantılara ve tartışmalara katılmıştır. Burada, Filoloji Fakültesi Talebeler Birliği’nin başkanlık üyesi olmuştur.
1954 yılının Eylül ayında Üsküp Radyosu ile iş ilişkisi kurup, burada çocuk ve kültür yayınlarını hazırlamıştır. İki yıl sonra Necati Zekeriya’nın yönettiği Sevinç dergisine geçmiş ve onunla birlikte Sevinç ve yeni çıkmaya başlayan Tomurcuk dergilerinde çalışmıştır. Ayrıca radyodaki görevini sürdürmüştür. 1958 yılında Fahri Kaya, çalıştığı Detska Radost’tan ayrılmıştır. Sonrasında 1958-1969 yılları arasında Birlik gazetesinde çalışmıştır. Kısa bir zamanda baş ve sorumlu yazar yardımcısı olarak görev almıştır.
Fahri Kaya, gazeteden ayrıldıktan sonra siyasete girmiştir. İki yıl Makedonya hükümetinin kültür sorunlarıyla uğraşmıştır. Ardından tanıtma sekreterliğinin, bugünkü deyimle bakanlığın başına geçmiş ve bu görevde altı yıl kalmıştır. 1974 yılın sonlarında Makedonya Komünistler Birliği İcra Komitesinin üyesi olmuştur. Sonra da partinin başkanlığına seçilmiştir.
1982 yılında yedi kişiden oluşan ve Makedonya Cumhurbaşkanı görevini gören başkanlık görevine seçilmiştir. Sekiz yıl görev yaptığı devletin bu en yüksek mevkiinden emekliliğe ayrılmıştır.
1991 yılında emekli olmuştur. Şu an (2010) Üsküp’te yaşıyor ve Balkanlar’da Türk kültür sanat dünyasına katılımlarına devam etmektedir.
Öğretmenlik
1955 -1965 yılları arasında göç yüzünden öğretmensiz kalan Üsküp’teki Tefeyyüz İlköğretim Okulu, Nikola Karev Öğretmen Okulu ve yine Üsküp’teki Yüksek Pedagoji Okulu’nda bir süre dışarıdan Türk dili ve edebiyatı dersleri vermiştir.
Necati Zekeriya ile, daha sonraları da kendi başına Makedonya ve Kosova’daki Türk okulları için okuma kitapları ile alıştırma defterlerini hazırlamıştır.
1957 yılından 1995 yılına kadar Makedonya ve Kosova’da Türk okullarında kullanılan okuma kitaplarının çoğunu hazırlamıştır. Birçok ders kitabını Türkçeye çevirmiştir.
Kosova öğrencileri için yeni yöntemli bir alfabe hazırlamıştır. II. Dünya Savaşı’ndan sonra Kosova’da Türk dili için yayınlanan ilk alfabedir.
Edebî Çalışmaları
Çocuklar için kaleme aldığı ilk şiirlerini 1964 yılında Yakimova’da yazmaya başlamıştır. Bu şiirlerin ilk dinleyicileri de öğrencileri olmuştur. İlk şiirlerini “İlk Adımlar” adlı kitapta toplamıştır. Söz konusu eser, II. Dünya Savaşı’ndan sonra dönemin Yugoslavya’sında çocuklar için yayınlanan ilk ve bölgenin çağdaş yayıncılık tarihinde dördüncü kitap olması açısından önemlidir.
Fahri Kaya, şiirin yanında çocuklar için hikâyeler de yazmış bir kişidir. Yazar hikâye etmek istediklerini çocukların anlayabilecekleri çok sade bir dille anlatmıştır. Yazarın çocuk hikâyelerini içeren kitapları 2001 yılında Ankara’da Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı tarafından yeniden yayınlanmıştır.
Kaya, konusu ağırlıklı olarak göç olan ve doğdukları topraklarda ölmek şansına sahip olamayan insanların çileli yaşamlarını yaşlılar için yazdığı hikâyelerinde anlatmıştır. Bu kitaplarda yer alan hikâyelerin bazıları Makedonca ve İngilizceye de çevrilip yayınlanmıştır. Fahri Kaya’nın yaşlılar için yazdığı şiirleri de vardır. Ancak bu çalışmalar henüz (Temmuz 2010) kitap hâline gelmemiştir.
Fahri Kaya, eleştiri, deneme ve diğer türlerde de eserler yazmıştır. Balkanlar’da ve özellikle Yugoslavya’da çeşitli Türk tiyatrosunda oynanan oyunlar, oyunları sahneye koyanlar ve oynayanlar hakkında devamlı yazmıştır. Makedonya ve Kosova Türklerinin kültür etkinlikleri hakkında yazılar kaleme almıştır.
Edebî çalışmaları yanında bilimsel çalışmalarıyla, Balkanlar’da Türk varlığının tarihiyle ilgili çok bilinmeyen, gündemden düşmüş bazı olayları gün yüzüne çıkarmak ve Balkanlar’daki Türk varlığının derinliğini anlatmak için çalışmalar yapmıştır. Ayrıca, Üsküplü olan edebî şahsiyetlerden Yahya Kemal Beyatlı ve Sabri Berkel hakkında da yazılar yazmıştır.
Birçok antoloji hazırlamıştır. Antolojilerin dışında Nâzım Hikmet’in şiirlerinden oluşan büyük bir derlemesi de vardır. Söz konusu derleme 1982 yılında şair Adem Gaytani’nin çevirisiyle Arnavutça olarak da basılmıştır. Şair hakkında uzun bir denemesiyle birlikte bu seçme, daha sonraları “Özlem ve Ayrılıklar” başlığıyla Makedonca olarak yayınlanmıştır.
Kaya, Melih Cevdet Anday’ın şiirlerinden gerçekleştirdiği kapsamlı bir derlemeyi “Eden Nov Svet” (Yeni Bir Dünya) başlığı altında Makedonca yazmıştır. Orhan Veli, Oktay Rıfat ve Melih Cevdet’ten seçtiği şiirler de “Novo Staro” (Yeni Eski) adlı bir kitapta yayınlanmıştır. Kaya’nın bir antolojisi de “Sovremena Turska Poezija” (Çağdaş Türk Şiiri) adlı çalışmasıdır. Eser, 70 kadar Türkiye Türkü şairin şiirlerini kapsamıştır. Bu antoloji Makedon şiir severlerine Türk şairlerinin kazandırılması ve kitapta çağdaş Türk şiiri üzerine geniş bir inceleme ve şairler için de geniş bir kaynakçanın yer alması bakımlarından önemlidir.
1953 yılında Dr. Marija Ðukanović ile Belgrad’da “Dečja Kniga” yayınları arasında “Turske Bajke” (Türk Masalları) adlı seçmesi çıkmıştır.
Türk halk edebiyatı ile çağdaş Türk yazarlarından çeşitli dergilerde yayınlanan birçok yazı, derleme ve çeviri yazıları vardır. Fazıl Hüsnü Dağlarca’ya Struga Şiir Akşamları’nda Altın Çelenk ödülünün verilmesi dolayısıyla Kaya tarafından yazılan monografide şairin kişiliği ve yaratıcılığını içeren yazısı önemlidir.
Kosova’da Türkçe yayınlanan Türkçem dergisi tarafından 2010 yılında Kaya’ya bir ödül verilmiştir.
GUM
GUM (, okunuşu ve kısaltması,  eskiden birçok Sovyet şehrinde bulunan AVMlere verilen isimdir, aynı zamanda Sovyetler döneminde Uluslararası Devlet Mağazası  olarak bilinirdi. Benzer isme sahip mağazalar eski Sovyet devletlerinde bulunur.
En ünlü GUM Moskova'nın Kitay-gorod bölgesinde batısı Kızıl Meydan'a bakacak şekilde bulunur. Günümüzde alışveriş merkezi olarak kullanılmaktadır. 1920'nin başlarında konum, Üst Ticaret Binaları olarak bilinirdi.
Yakınında, Bolşoy Tiyatrosunun karşısında GUM'a çok benzeyen başka bir yapı vardır, günümüzde bu bina TsUM olarak bilinmektedir. Aşağı yukarı aynı boyutlarda olan Kuzey Amerika tarzındaki alışveriş merkezi, camdan bir çatıya sahiptir.
Tasarımı ve yapısı
Cephesi uzunluğunda olan yapı Kızıl Meydan'ın doğusunda yer alır. 1890 ve 1893 yılları arasında Alexander Pomerantsev (mimar) ve Vladimir Shukhov (mühendis) tarafından yapılmıştır. Yamuk şekilli yapı Rus Orta Çağ mimarisine sahiptir ve binanın temellerini çelik, çatısını cam oluşturur, yapısı 19. yüzyılda yapılmış Londra'daki demiryollarına benzer.
Cam çatılı tasarım binayı inşaat zamanında eşsiz kıldı. Çatının çapı uzunluğundadır. Parlak ve hassas gözükür, ancak 50.000'den fazla metal bölmeden yapılmış sağlam bir yapıya sahiptir ve yoğun kar yağışına karşı dayanıklıdır. Aydınlatma, büyük kemerli demir ve cam tavan pencereleri ile sağlanır, her birinin ağırlığı dır ve 20.000'den fazla cam bölmeye sahiptirler. Cephe, kırmızı granit, Tarusa mermeri ve kalker ile kaplı üç yatay tabakaya ayrılmıştır. Her bir bölüm üç tabakalıdır ve betonarme yürüyüş yollarıyla bağlantılıdır.
Tarihi
Ekim Devrimi zamanında, bina yaklaşık 1200 mağaza içeriyordu. Devrimden sonra, GUM millileşti. Yeni Ekonomi Politikası zamanında (1921–28), GUM, bir Dış Ticaret Müsteşarlığı olarak, sınıf, cinsiyet ve etnik köken gözetmeksizin Rusya genelindeki tüketicilere bir perakende ticaret şirketi olarak faaliyet göstermekteydi. GUM'daki mağazalar, sosyalist düzeni inşa etme ve "ülke çapında işçiler ve köylüler için tüketimin demokratikleştirilmesi" gibi Bolşevik hedeflerini daha ileri götürmek için kullanılıyordu. Sonuçta, GUM'un tüketimi özendirerek komünizmi inşa etme çabaları başarısız oldu ve tartışmasız tüketicileri devlet mağazalardan uzaklaştırmayı ve şikayet ve yetki kültürünün ülkede oluşmasını sağladı."
GUM, Josef Stalin tarafından ilk Beş Yıllık Planı yürüten komite için 1928'de ofis alanına dönüştürülene dek bir mağaza olarak kullanılmaya devam etti. Stalin'in karısı Nadezhda 1932'de intihar ettikten sonra, GUM, onun vücudunu sergilemek için kullanıldı.
1953'te bir mağaza olarak yeniden açıldıktan sonra GUM, Sovyetler Birliği'ndeki birkaç mağazadan biri haline geldi.
Sovyetler Birliğinin yıkılmasından sonra, GUM kısmen, daha sonra tamamen özelleştirildi. Süpermarket şirketi Perekryostok'a bağlanmadan önce birkaç kez el değiştirdi. Mayıs 2005'te, Rus lüks mal dağıtıcısı ve butik operatörü Bosco di Ciliegi'ye %50.25 faiz ile satıldı. Özel bir alışveriş merkezi olarak, eski kısaltmasını koruyabildi ve hala GUM olarak adlandındırılmaktadır. Ancak, kısaltmanın ilk kelimesi olan Gosudarstvennyi ('devlet') Glavnyi ('ana') kelimesi ile değiştirildi, böylece GUM'un yeni açılımı "Main Universal Store" oldu.
Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst
Bavyeralı bir Katolik olan ve bir prens ailesinden gelen Hohenlohe hem Hohenlohe-Schillingsfürst prensi, hem de Ratibor und Corvey prensi unvanlarını taşıyordu. Kısa bir süre Prusya devlet hizmetinde bulunduktan sonra Bavyera üst meclisinde yer aldı. 1848'de Frankfurt'taki geçici Alman hükûmetine bağlı bir diplomat olarak görev yaptı.
Bavyera'nın, Yedi Hafta Savaşı'nda (1866) Avusturya'nın müttefiki olarak Prusya karşısında yenilgiye uğramasından sonra, Aralık 1866'da, besteci Richard Wagner'in önerisi üzerine Bavyera başbakanlığına getirildi. Kuzey Alman Konfederasyonu'yla ittifak kurması ve Alman Gümrük Birliği'nin (Zollverein) yenilenmesini desteklemesi, Bavyeralı milliyetçilerin muhalefetine ve Mart 1870'te iktidardan düşmesine yol açtı.
Bavyera'nın 1871'de Alman Devleti'ne katılmasını destekledi. Reichstag'da başkan yardımcısı, Bundesrat'ta Bavyera temsilcisi olarak görev yaptı. Kulturkampf (yeni Alman Devleti ile Katolik Kilisesi arasındaki çatışma) sırasında kilisede verilen vaazların siyasi amaçla kullanılmasını yasaklayan bir yasa tasarısına önayak oldu ve Cizvit tarikatının dağıtılmasını destekledi.
Temkinliliği, zekası ve geniş deneyiminden dolayı, 1894'te Caprivi kontu Leo'nun görevden alınmasıyla boşalan şansölyelik makamını dolduracak aday olarak ortaya çıktı. Şansölye olur olmaz Johannes von Miquel, Amiral Alfred von Tirpitz, Adolf Marschall von Bieberstein ve Bernhard von Bülow gibi nüfuzlu kişilerin gölgesinde kaldığını gördü. II. Wilhelm'in çoşkularının yol açtığı zararları önlemeye ya da onarmaya çalıştıysa da fazla başarılı olamadı. Wilhelm'in Sosyal Demokratlara karşı sert davranma politikasından yana olma politikasına karşın, bozgunculuğa karşın Alman yasasının (1894) ve Sosyalistlere karşı Prusya yasasının (1897) çıkarılmasını destekledi.
Bülow'un 1897'de dışişleri bakanı olarak uluslararası ilişkilerde Alman nüfuzunu artırmayı amaçlayan yeni bir dünya siyaseti izlemeye başlamasıyla bütünüyle silik bir şansölye durumuna düştü. İstifa edince yerine Bülow geçti.
Anakol öncesi yıldız
Anakol öncesi yıldız yıldızlararası ortamdaki (Yıldızlararası madde - Interstellar Medium – ISM) maddelerden yeni oluşmuş ve merkezlerinde nükleer tepkimeleri başlatacak sıcaklığa henüz erişmemiş yıldızlardır. Dolayısıyla çekimsel büzülme sonucu sıkışan yıldız maddesinin sağladığı enerji ile ışınım yapmaktadırlar. Anakol öncesi yıldızların ışınım enerjisini sağlayan bu büzülme türüne Kelvin-Helmholtz büzülmesi denmektedir. PMS yıldızları genellikle püsküren değişenler olarak dikkate alınmış ve GCVS de çok sayıda alt gruba bölünmüştür (FU, IN, INA, INB, INT, INYY ve diğerleri). Ancak bu sınıflama tamamen gösterdikleri fotometrik özelliklere göre yapıldığından, oldukça karmaşık (homojen olmayan) bir gruplama ortaya çıkmıştır. Fiziksel anlamda birbirinden pek de farklı olmayan bazı yıldızlar ayrı alt gruplar oluşturmuşlardır. Örneğin RW Aur türü değişenler (GCVS de IS kodlu) ile T Tauri yıldızları olarak adlandırılan (GCVS de INT kodlu) düşük kütleli PMS yıldızları arasında fiziksel açıdan hiçbir fark yoktur. FU Ori türü değişenler (GCVS de FU kodlu) ise evrimlerinin özel bir safhasında yer alan T Tauri yıldızlarıdır. Bu türden değişenlere bazen genel olarak Orion Değişenleri veya Orion Popülasyonu da denmektedir. Çünkü Orion yıldız oluşum bölgesinde, bahsedilen tüm türlerden yıldız bulabilmek mümkündür. Bu yıldızların çoğu hâlen oluştukları bulutsuların içinde yer aldıklarından “Bulutsu değişenleri” olarak da adlandırılmışlardır.
Sınıflandırma
Günümüzde PMS yıldızları için fiziksel anlamı olan sınıflama, kütlelerine göre yapılmaktadır. Buna göre; T Tauri Yıldızları adı verilen düşük kütleli (M ≤ 3M⊙) PMS yıldızlarından oluşan bir grubun yanında, “Herbig Ae/Be Yıldızları” olarak adlandırılan ve kütleleri 4M⊙ ≤ M ≤ 8M⊙ arasında olan ikinci bir grup ortaya çıkmıştır. İki grup arasında keskin bir geçiş yoktur, ancak Herbig Ae/Be yıldızlarına oranla T Tauri yıldızları sayıca daha çoktur. Bilinen 1000'i aşkın T Tauri yıldızına karşılık, gözlenmiş Herbig Ae/Be yıldızı sayısı henüz 50'yi geçmemiştir.
Tarihçe ve Gözlemler
T Tauri yıldızları ilk kez Taurus-Auriga Karanlık Bulutsusu'nda, Joy tarafından 1942 yılında gözlenmiştir. Genelde geç tayf türünden yıldızlardır. Tayflarında, Güneş'in tayfında gözlenen kromosferik salma çizgilerine benzer yapılar izlenmektedir. Joy bu yıldızlara, grubun en parlak üyesi olan T Tauri'nin ismini vermiştir. T Tauri yıldızlarının fiziksel doğasını ilk kez 1947 yılında Ambartsumian açıklamış ve bu yıldızların henüz anakola erişmemiş oldukça genç yıldızlar olduğunu söylemiştir. T Tauri yıldızları bu fiziksel doğaları gereği karanlık bulutsu komplekslerine yakın bölgelerde gözlenirler. Tayflarında genel süreklilik üzerinde geç tür (G-M) yıldızlara ilişkin soğurma yapıları izlenir. Sürekli ışınımları bazı dalgaboyu aralıklarında normal yıldızlardan beklenenden çok daha şiddetli olabilmekte ve bu bölgelerde soğurma yapılarını örtebilmektedir. T Tauri'lerin tayfını karakterize eden en önemli özelliklerden biri, Güneş tayfında görülen kromosferik salmalara benzer salma çizgileri içermeleridir. Gözlenen en güçlü salma çizgileri hidrojenin Balmer serisi çizgileri ve CaII, FeII gibi metallere ait iyonizasyon çizgileridir. Ayrıca nötral He çizgileri de görülmektedir. Bazı T Tauri yıldızlarının tayfında, çevrelerini saran ince gaz yapıların varlığını işaret eden yasak çizgiler de gözlenmektedir. Salma çizgileri oldukça karmaşık profil yapıları göstermektedir. Bu durum yıldızı çevreleyen maddede rastgele yönlerde kütle hareketleri olduğuna işarettir. Yıldızı çevreleyen maddede bol miktarda "toz" oluşunun doğal sonucu olarak, kızılötesi ve milimetre-altı (sub-millimeter) dalgaboylarında şiddetli "artık ışınım" gözlenmektedir. T Tauri yıldızlarının çok genç cisimler olduğuna en iyi kanıt ise, tayflarında λ6707 Å da gözlenen Li soğurma çizgisinin varlığıdır. Lityum, kozmik bolluk açısından evrende çok az bulunan bir elementtir ve yıldız atmosferlerinde çok hızlı tüketildiğinden, yaşlı yıldızların tayfında kendini gösteremez.
Monforte de Lemos
Monforte de Lemos, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzeybatı köşesinde bulunan Galiçya otonom bölgesine bağlı dört eyaletten biri olan Lugo'ya bağlı 67 belediyeden biridir. Monforte de Lemos belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 19.472 kişidir.
NGC 4399
NGC 4399, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir H II bölgesidir. Gökyüzünde Güneyhaçı takımyıldızı yönünde bulunur. GxyP tipi bir galaksidir. İngiliz astronom William Parsons tarafından 1850 yılında 182,88 cm (72 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
1972-73 NBA sezonu
1972-73 NBA sezonu profesyonel basketbol ligi NBA'in 27. sezonudur. Sezon sonunda New York Knicks takımı, Los Angeles Lakers'i 1973 NBA Finalleri'nde 4-1 ile geçerek lig şampiyonluğunu kazanmıştır.
Batı Konferansı
Ş - NBA Şampiyonu
NBA ödülleri
Not: Tüm bilgiler NBA.com sitesinde tarih sayfalarından derlenmiştir.
Penthesilea
Penthesilea (Yunanca: Πενθεσίλεια) veya Penthesileia Yunan mitolojisinde Ares ve Otrera'nın kızı, Hippolyta, Antiope ve Melanippe'nin kız kardeşi, Amazon kraliçesi. Quintus Smyrnaeus Penthesilea'nın Truva Savaşı'na gelişini şöyle anlatır: Penthesilea Hippolyta'yı geyik avlarlarken mızrakla öldürür; bu kaza Penthesilea'yı ölmek isteyecek kadar kahreder ancak bir savaşçı ve bir Amazon olarak bunu onurlu bir şekilde, savaşta yapmalıdır. Bu yüzden Truva Savaşı'na girmeyi kabul eder, Truva'nın savunma saflarında savaşır.
Penthesilea, Ares ile Otrera'nın kızı, Hippolyta, Antiope ile Melanippe'nin kız kardeşi ve bir Amazon kraliçesidir. Truva Savaşı'na katılması şöyle anlatılır: Geyik avlarken, bir hata sonucu, kardeşi Hippolyta'yı mızrakla öldürmüştür. Bu talihsiz kaza Penthesilea'ya çok fazla acı çektirmiş ve tek isteği ölmek olmuştur. Bu yüzden Truva Savaşı'na katılmak için kolayca ikna edilmiştir. Bu savaşta Truvalıları savunmuştur.
Quintus Smyrnaeus'un Posthomerica'sında Penthesilea
Penthesilea, Posthomerica'nın başlangıcında, Hector'un ölümü ve cenazesi ardından yeniden başlayacak savaştan önceki gece Truva'ya varır. Truva'ya iki nedenden ötürü gelir: Birincisi, insanlara halkının, Amazonlar'ın harika savaşçılar olduğunu ve savaşın zorluklarının üstesinden gelebileceklerini göstermek için, ikinci olaraksa; kız kardeşi Hippolyta'yı avlanırken kazara öldürmesinden ötürü tanrıları yatıştırmak için. On iki yoldaşıyla savaşa geldi ve Truvalılar'a Achilles'i öldüreceğine söz verdi. İlk ve tek savaş gününde, Penthesilea birçok adam öldürdü ve kesin bir zafer olmamasına rağmen, Achilles'le karşılaşmadan önce onun birliğinden Telamonian Ajax'la çarpıştı. Achilles gelmeden önce, Penthesilea Telamonian Ajax'la savaşmaya çalıştı ancak Ajax onun çabalarına gülüp geçti. Achilles sonunda, göğüslüğüne bir darbeyle Penthesilea'yı devirdi ve hayatı için yalvarırken bırakarak öldürdü. Achilles, Penthesilea'nın miğferini almadan önce cesedine saygısızlık etti. Bu sırada, Penthesilea'nın güzelliğini gördü ve onunla evlenebileceğini düşünerek, onu öldürdüğü için pişmanlık ve üzüntüyle doldu.
Epik Dönem'de Penthesilea
Kayıp destanı özetleyen, Miletus'un Arctinos'unun Aethiopis'i Proclus, Penthesilea'nın hayatından olayları, alıntılardan kalan sadece 5 satırla anlatır[4]. Penthesilea'nın öyküsüne Epik Dönem'deki Iliad'ın sonundaki geleneksel bir müsveddeyle geçiş yapılır.
"Hector'un cenaze oyunları böyleydi. Ve sonra, Amazon geldi, hunharca insan katleden Ares'in büyük yürekli kızı." Diodorus Siculus'a göre; "Şimdi onlar, Penthesileia cesareti kazanmak için savaşan son Amazon'du ve soy giderek azaldı; sonunda tamamen gücünü kaybetti diyorlar; sonuç olarak sonraki dönemlerde, hangi yazar onların kahramanlığını yeniden dile getirse, erkekler Amazonlar hakkındaki antik hikayeleri uydurma farz ediyorlar."(Diodorus Siculus, ii. 46). Penthesilea'nın yanı sıra, Antibrote, Ainia ve Clete de dâhil on iki Amazon daha vardı. Diğerleri Alcibie, Antandre, Bremusa, Derimacheia, Derinoe, Harmothoe, Hippothoe, Polemusa ve Thermodosa. [5] Ancak, Clete'nin gemisi battı ve Clete asla Truva'ya ulaşamadı.
Penthesilea'nın ölümü
Apollodoros, Bibliothek'te[6], Penthesilea'nın, öldürdükten sonra ona âşık olan ve kendisiyle dalga geçtiği için Thersites'i döndüren Achilles tarafından öldürüldüğü söylenir. Genel yorum, Achilles'in Penthesilea'dan romantik bir şekilde etkilendiği yönündedir[7].
Notlar
1. ^ Otrera is commonly invoked as the founder of the Temple of Artemis in Ephesus.
2. ^ Quintus Smyrnaeus, Posthomericai.18ff.
3.^ Quintus, and Alan James. "Book I." The Trojan Epic: Posthomerica. Baltimore: Johns Hopkins UP, 2004. 1-20. Print.
4.^ Quintus Smyrnaeus on-line text.
5.^ Julie Ruffell, "Brave women warriors of Greek myth: an Amazon roster" gives a long alphabetized list of Amazon names, but with no citations.
6.^ Pseudo-Apollodorus Epitome of the Bibliotheke 5.1 (Sir James George Frazer's translation).
7.^ Sextus Propertius, in Book III.11, poem XI, of his Elegies
Sauer 38H
Sauer 38H, Nazi Almanyası'nda 1938-1945 arasında prestijli silah firması J.P. Sauer und Sohn tarafından üretilmiş, horozsuz işletimli (iğne vuruşlu) hafif yarı otomatik tabanca.
Kuzey Amerika ülkeleri listesi
Kuzey Amerika, yüzölçümü bakımından Asya ve Afrika'dan sonra dünyanın en büyük üçüncü, nüfus bakımından ise Asya, Afrika ve Avrupa'dan sonra en büyük dördüncü kıtasıdır. Yaklaşık 24.247.039 kmlik alanı ile dünya topraklarının %16,3'ini kapsamaktadır. 500 milyondan fazla kişi barındırmaktadır (yani toplam Dünya nüfusunun %10'undan daha az).
Kuzey Amerika, Amerika kıtasının kuzey kıtasıdır. Panama Kıstağı Kuzey Amerika ile Güney Amerika'yı birbirinden ayırır. Doğuda Atlas Okyanusu, kuzeyde Arktik Okyanusu ve batıda Büyük Okyanus tarafından sınırlandırır. Kuzeydoğuda Danimarka Boğazı Grönland'ı İzlanda'dan ve kuzeybatıda Bering Boğazı, Alaska'yı Asya'dan ayırır.
Bu sayfa Kuzey Amerika'nın coğrafî kapsamına giren ülkeleri; bayrakları, başkentleri, para birimleri, resmî dilleri, yüzölçümleri, nüfusları ve coğrafı konumunu gösteren haritalar ile listelenmektedir. Bu liste, Birleşmiş Milletler üye devletleri ve bağımlı topraklar olarak ikiye ayrılmıştır.
ABD
Aşağıdaki bütün topraklar "ada toprakları" (insular areas)'dır; yasal olarak ABD idaresi altında olan "unincorporated territory" (yani siyasal olarak ABD'nin egemenliğinde olup vatandaşlarının anayasanın sağladığı hakların bütününden yararlanmadıkları toprak parçası) statüsüne sahipler. Daimi nüfusları olan ABD Virgin Adaları ve Porto Riko "unincorporated organized (organize) territory", hiç nüfusu olmayan Navassa Adası ise "unincorporated unorganized (organize edilmemiş) territory" olarak sayılır.
Birleşik Krallık
Aşağıdaki bütün topraklar Britanya Denizaşırı Toprağıdır. Birleşik Krallık'ın bir parçası oluşturmuyorlar; bağımsızlığa kavuşamayan ya da İngiliz toprağı olmaya karar veren Britanya İmparatorluğu kalıntılarıdır.
Fransa
Bunların iki tanesi (Guadeloupe ve Martinique), hem Fransa'nın bölgeleri hem de illerindendir. Çoğunluğu boş olan Clipperton Adası doğrudan Fransız Denizaşırı Bakanlığı tarafından idare edilir. Fransa'nın Kuzey Amerika'daki diğer toprakları ise, denizaşırı kolektivite olarak sayılırlar.
Tartışmalı bölgeler
Aşağıdaki toprakların her ikisi Kolombiya tarafından yönetilir. Fakat bu toprakların asıl kime ait oldukları hakkında tartışmalar vardır. ABD ve Jamaika Bajo Nuevo'nun üzerinde; ABD ve Nikaragua da Serranilla Adası'nın üzerinde egemenliklerini iddia ederler.
Dipnot
<references group="DN"/>
Amsterdam Weekly
Amsterdam Weekly Hollanda'nın başkenti Amsterdam'da basılan ücretsiz İngilizce kültürel bir gazetedir. Gazete haftada bir kez çarşamba günü çıkmaktadır. Gazetede ana olarak konser, tiyatro ve sinema hakkında yazılar yer almaktadır. Gazete market, gazete bayi, restoranlarda bulunmakla birlikte haftalık 26.000 adet basılmaktadır. 2004 yılında kurulan gazetenin merkezi Amsterdam'dadır.
Sırakaya, Kâhta
Sırakaya, Adıyaman ilinin Kâhta ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1835 ve 1928 yılı kayıtlarında Kakşîr olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Adıyaman il merkezine 58 km, Kâhta ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Monterroso
Monterroso, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzeybatı köşesinde bulunan Galiçya otonom bölgesine bağlı dört eyaletten biri olan Lugo'ya bağlı 67 belediyeden biridir. Monterroso belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 4209 kişidir.
Reine
Reine Norveç'in küçük bir kasabasıdır. Norveç'in en büyük haftalık dergisi (Allers) tarafından 1970'lerin sonlarında Norveç'te en güzel köy olarak seçildi. Reinebringen Dağı'ndan (448 metre) çekilen bir fotoğrafı, güzel manzarasıyla Norveç'i tanıtan broşürlerde sıkça kullanılır.
Reine, 1743 yılından bu yana bir ticaret merkezi olmuştur. Günümüzde köyde turizm önemli yer tutmaktadır ve uzak konumuna rağmen, binlerce insan her yıl bu köyü ziyaret etmektedir. Köyün içinden geçen Avrupa E10 karayolunda kapalı bir burunda yer almaktadır. Reine, Sakrisoya ve Hamnøya'nın güneyinde yer almaktadır. 2016-2019'da Reinebringen'e taştan bir merdiven inşa edildi ve bu da dağın (daha önce dik, çamurlu ve tırmanması zor olarak kabul edilir) kolayca erişilebilir olmasını sağladı.
Yerel gazetesi Lofotposten'dir.
Reine'de son zamanlarda bir "Coca-Cola" lansmanı yapıldı. Şirket tarafından "henüz en küçük lansmanımız" olarak anıldı.
Kolugo
Kolugolar ya da uçarmakiler (Dermoptera, Yunanca: dérma = deri, ptéryga = kanat; "deri kanatlılar"), ağaçlarda yaşayan ve havada süzülerek ağaçtan ağaca hareket eden, Güneydoğu Asya'da bulunan ve en yakın akrabası primatlar olan memeli. Soyu tükenmeden günümüze gelmiş ve yaşayan yalnızca iki türü bulunan Cynocephalidae (Uçarmakigiller) familyasını ve Dermoptera (Abalı memeliler) takımını oluşturur. Havada süzülerek hareket eden memeliler içinde en beceriklileridir ve yüksek bir noktadan alçak bir noktaya ayakları arasındaki fazladan deri perdelerini kullanıp havada süzülerek ulaşır. Aynı zamanda uçarmaki adı da verilmesine karşın gerçek maki değildir.