cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cava insanı
Trinil fosilleri
Ekim 1887'de Dubois, akademik kariyerini, modern insanın atasının fosillerini bulmak umudu ile Hollanda Doğu Hint Adaları'na gitti.<span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200058de_Vos2004270_3-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200058de_Vos2004270_3-0"> [3]  <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200058de_Vos2004270_3-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200058de_Vos2004270_3-0">  Orduya, cerrah olarak katıldı. <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200059_.5B.22unorthodox.22_venture.3B_was_refused_government_funding.3B_hired_as_medical_officer.5D_and_61_.5B.22he_was_the_first_person_to_set_out_on_a_deliberate_search_for_fossils_of_human_ancestors.22.5D_4-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200059_.5B.22unorthodox.22_venture.3B_was_refused_government_funding.3B_hired_as_medical_officer.5D_and_61_.5B.22he_was_the_first_person_to_set_out_on_a_deliberate_search_for_fossils_of_human_ancestors.22.5D_4-0"> [4]  <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200059_.5B.22unorthodox.22_venture.3B_was_refused_government_funding.3B_hired_as_medical_officer.5D_and_61_.5B.22he_was_the_first_person_to_set_out_on_a_deliberate_search_for_fossils_of_human_ancestors.22.5D_4-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200059_.5B.22unorthodox.22_venture.3B_was_refused_government_funding.3B_hired_as_medical_officer.5D_and_61_.5B.22he_was_the_first_person_to_set_out_on_a_deliberate_search_for_fossils_of_human_ancestors.22.5D_4-0"> İş görevleri yüzünden, arkeolojik kazılara sadece Temmuz 1888'de, Sumatra'da başlayabildi.<span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200061_5-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200061_5-0"> [5]   <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200061_5-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200061_5-0">  Çokça memeli fosili bulması ile hükûmet, onun yanına iki mühendis ve elli çalışan atadı.<span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200061.E2.80.9362_6-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200061.E2.80.9362_6-0"> [6]   <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200061.E2.80.9362_6-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200061.E2.80.9362_6-0"> Aradığı fosilleri bulamayınca 1890'da Cava'ya taşındı.<span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTETheunissen198941.E2.80.9343_7-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTETheunissen198941.E2.80.9343_7-0"> [7]   <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTETheunissen198941.E2.80.9343_7-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTETheunissen198941.E2.80.9343_7-0">
Dubois, Ağustos 1891'de Solo Nehri kıyısındaki Trinil'de araştırmalarına başladı. Takımı, bir diş(Trinil 1) ve kafatası parçası(Trinil 2) ortaya çıkardı. Dubois, bu türe ilk olarak "Anthropopithecus" ismini verdi. Bu ismi verdi çünkü benzer bir diş 1878'de Hindistan'da bulumuş ve yine "Anthropopithecus" ismi verilmişti.
Ağustos 1892'de, Dubois'in takımı insanınkine benzeyen uzun bir uyluk kemiği buldu. "Çok yaşlı bir dişi" 'ye ait olduğunu düşünen Dubois, türün ismini "Anthropopithecus erectus" olarak değiştirdi.<span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTEde_Vos2004272_.5Bcitation_from_an_assessment_Dubois_made_in_1893.5DSwisherCurtisLewin200061_.5Bname_Anthropopithecus.5D_9-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTEde_Vos2004272_.5Bcitation_from_an_assessment_Dubois_made_in_1893.5DSwisherCurtisLewin200061_.5Bname_Anthropopithecus.5D_9-0"> [9]  <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTEde_Vos2004272_.5Bcitation_from_an_assessment_Dubois_made_in_1893.5DSwisherCurtisLewin200061_.5Bname_Anthropopithecus.5D_9-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTEde_Vos2004272_.5Bcitation_from_an_assessment_Dubois_made_in_1893.5DSwisherCurtisLewin200061_.5Bname_Anthropopithecus.5D_9-0">  Dubois, 1892'nin sonlarında, türün kafatası hacminin 900 santimetreküp olduğunu tespit edince, bu türün insanlar ve maymunlar arasındaki bir geçiş formu olduğuna kanaat getirdi.<span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200067_10-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200067_10-0"> [10]   <span class="mw-ref" id="cxcite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200067_10-0" rel="dc:references" contenteditable="false" data-sourceid="cite_ref-FOOTNOTESwisherCurtisLewin200067_10-0">  1894'te,  türün ismini  "Pithecanthropus erectus" olarak değiştirdi
Fiziksel özellikleri
Java Adamı yaklaşık 170 cm uzunluğundaydı ve uyluk kemiklerinin gösterdiği üzere modern insan gibi yürüyordu. Kafatası kalın kemiklere, geri çekilen alına sahipti. İri bir çene yapısına ve çıkıntılı kaş sırtlarına sahipti. 900 santimetreküp ile kafatası kapasitesi diğer H.erectus türlerinden daha küçüktü. İnsan dişlerine büyük köpek dişleri ile birlikte sahipti. Java Adamı, diğer Homo erectus'lar gibi büyük ihtimalle nadir türlerden biriydi. Java Adamı'nın keskin kabuk gibi şeyler kullanarak eti kestiğinin bulguları vardır.
Ateşi kontrol
Homo erectus, çoğu arkeoloğa göre ateşi kontrol etti. Trinil'de Java Adamı'nı fosillerinin yanında, yaşları 500,000 ile 830,000 yıl arsında olan yanmış odunlar bulunuldu. Ancak, merkez Cava volkanik bir bölge olduğundan, bu bulgu Java Adamı'nın ateş kullandığının kesin bir kanıtı olarak kullanılamaz.
Yahya Ömer Eryetkin
Yahya Ömer Eryetkin, (d. 1901, Zile, Tokat), Türk bürokrat.
Sivas Sultasi'ni bitirdikten sonra, 1927 yılında Mülkiye Mektebüt İdari Şubesinden mezun olmuştur. Samsun Maiyet Memurluğu, Of, Sandıklı, Çine, Bitlis, Hizan, Söke, Çerkeş ve Uzunköprü Kaymakamlıkları, Mardin, Niğde valilikleri, İçişleri Bakanlığı Zat İşleri Umum Müdürlüğü, Afyonkarahisar, Kırşehir Valilikleri yapmıştır. 13 Mayıs 1952'de de emekli olmuştur. Evli ve üç çocuk babasıdır.
1996-97 PAF Ligi
TFF PAF Ligi 1996-97 A, Ümit ve genç millî takımların altyapısını oluşturmak ve Süper Lig'de yer alan kulüpler ile şirketlerin kendi altyapılarını güçlendirerek, tüm futbolcularının resmi müsabaka oynamalarını ve deneyimlerini artırmalarını sağlamak amacıyla sekizinci kez düzenlenen organizasyondur. Sezon sonunda Trabzonspor 72 puan toplayarak ikinci kez şampiyon oldu.
Stepfanie Kramer
Stepfanie Kramer (d. 6 Ağustos 1956; Los Angeles), Amerikalı şarkıcı, şarkı yazarı ve oyuncu.
1970'lerde gerek ABD gerekse tüm Dünya'da fenomen olmuş yapımlar Starsky & Hutch ve Hayal Adası'nda rol alarak tanındı. 1984, ABD yapımı Hunter 'da Fred Dryer ile birlikte rol aldı.
Eulipotyphla
Eulipotyphla, filogenetik yapılandırmanın moleküler yöntemlerine daynark önerilmiş ve içinde artık geçerli olmayan polifiletik Lipothphla takımının Laurasiatheria kladında bulunan üyeleri içeren ama Afrotheria kladında bulunan üyelerini içermeyen memelilerden oluşan bir takımdır. Lipotyphla takımı da yine artık geçerli olmayan Insectivora takımından bir grup memelinin çıkarılmasıyla oluşturulmuş bir takımdı. Eulipotyphla, Latince "gerçek şişman ve kör" anlamına gelir.
Scrotifera kladının kardeş grubudur ve birlikte Laurasiatheria kladını oluştururlar.
Sınıflandırma
Roca et al. ve Brace et al. çalışmalarına dayanan günümüz taksonları arasında familya düzeyindeki ilişkileri gösteren kladogram:
Filogenetik ağaç içindeki alt ve üst bazal alt kladlar Solenodonota ve Erinaceota alt takımlarıdır. Bu iki dalın yaklaşık 72 ila 74 milyon yıl önce ayrıldığı tahmin edilmektedir. Nesophontidae ve Solenodontidae familyalarının yaklaşık olarak 57 milyon yıl önce ayrıldığı tahmin edilmektedir. Talpidae ile Soricidae'nin ve Soricidae ile Erinaceidae'nin ise yaklaşık olarak 69 ve 64 milyon yıl önce ayrıldıkları tahmin edilmektedir.
Kepezli, Akçakale
Şanlıurfa ilinin Akçakale ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Şanlıurfa il merkezine 72 km, ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Tuzcul sabun otu
Tuzcul sabun otu (Saponaria halophila), karanfilgiller (Caryophyllaceae) familyasından bir endemik bitki türü. Mayıs ayında çiçek açar. Genellikle Orta Anadolu'da yayılış gösterir. Gövde uzunluğu 5–15 cm arasında değişir.
Sürünücü gövdeli, bir yıllık ve otsu bir bitki türüdür. Yapısında bulunan saponinler, eczacılıkta önemlidir. Tuzlu bataklıklarda yaşar. Türkiye'ye özgü, sadece Tuz Gölü civarında sınırlı bir alanda yayılış gösteren endemik bir bitki türüdür.
Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'nin vize politikası
Vizeden muaf ülkelerden birinden gelinmediği sürece Dağlık Karabağ Cumhuriyeti ziyaretçileri vize almak zorundadırlar.
Świętochłowice
Świętochłowice (telaffuz: [ˌɕvjɔ̃tɔxwɔˈviʦɛ]) Polonya'nın güneyinde 51.722 (2014) nüfuslu bir kasabadır. 1999'dan beri Silezya Voyvodalığı'nda (Silesian) bulunmaktadır daha önce Katowice Voyvodalığı'nda (1975-1998) bulunmaktaydı.
Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'nin vize politikası
Vize politikası
Aşağıdaki ülkelerin vatandaşları vizesiz Dağlık Karabağ Cumhuriyetini ziyaret edebilirler:
Świętochłowice
Tarih
Alman toplama kampı Auschwitz'in bir alt kampı Świętochłowice'de 1943 tarihinde Zgoda işgücü kampı olarak açılmıştır. 1945 Ocak'tan itibaren, kamp tekrar açılmıştır ve Komünist Polonya tarafından kullanılmıştır. 1945 tarihinde 2.500 mahkûmun hayatını kaybettiği hapishane aynı yıl Kasım ayında kapatılmıştır.
Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'nin vize politikası
Vize politikası
Yukarıdaki ülkelere ek olarak, diğer üç eski-Sovyet devletlerin vatandaşları Artsakh'a vizesiz seyahat edebilir. Tanınmayan Devletler Topluluğunun tüm üyeleri, vatandaşları için vize gerekliliğini kaldırmayı kabul etti:
Diğer ülkelerin vatandaşları Ermenistan'ın Dağlık Karabağ Daimi Temsilciliğinden vize alabilirler. İstisnai durumlarda, giriş vizesi Stepanakert'deki Dağlık Karabağ Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı'ndan da verilebilir. Tek bir 21 günlük turist vizesi mevcuttur ve en fazla bir, iki ya da üç ay boyunca tekli ve çoklu vize verilebilir.
Eğer Azerbaycan'a gitmek isteyen bir kişinin pasaportunda Dağlık Karabağ Cumhuriyeti vizesi, damgası ya da oraya seyahat ile herhangi bir kanıt var ise Azerbaycan Cumhuriyeti'ne girişi kalıcı olarak yasaklanacaktır ve bu kişi "persona non grata (istenmeyen adam listesine) listesine" dahil edilecektir.
Świętochłowice
Nüfus
Świętochłowice'de 55.527 kişi yaşamaktadır. Polonya'nın nüfus yoğunluğu en fazla olan şehridir ve Avrupa'nında en fazlalarındandır. Kilometrekare başına yaklaşık 4200 kişi düşmektedir.
İklim
Świętochłowice Silezya-Cracovia iklim kuşağında yer almaktadır. Yıllık yağış miktarı 700 milimetredir. En çok yağış Temmuz'da ve en az Şubat ayındadır. Ortalama sıcaklık 7 °C'dir. Świętochłowice'de Ocak sıcaklığı yaklaşık -2,5 °C ve Temmuz sıcaklığı 18 °C'dir.
Toprakler
Świętochłowice'de daha çok esmer toprak ve bataklık toprağı bulunur.
Komşuları
Świętochłowice'nın 5 komşusu vardır:
Spor
Świętochłowice'de en popüler spor motor yarışıdır. Şehirde Piaśniki bölgesinde Skałka stadyumu bulunmaktadır.
Selimpaşa Höyüğü
Selimpaşa Höyüğü, İstanbul il merkezinin batısında, Silivri İlçesi'ne bağlı Selimpaşa Mahallesi merkezinin yaklaşık olarak 3 km. batısında, Marmara kıyısında yer alan bir höyüktür. Güneyinden İstanbul – Tekirdağ karayolunun kuzeyindedir. Yapılaşma nedeniyle tehdit altında olmasına karşın bu tehdit, İstanbul Arkeoloji Müzesi tarafından sit alanı ilan edilerek kontrol altına alınmıştır.
Araştırmalar
Höyük David French tarafından 1965 yılında tespit edilmiştir. Daha sonra Mehmet Özdoğan başkanlığında yürütülen Trakya Araştırmaları kapsamında incelenmiştir. Bir üçüncü inceleme 2008 yılında Ş. Aydıngün başkanlığındaki ekip tarafından İstanbul Tarih Öncesi Çağlar Yüzey Araştırması çerçevesinde yapılmıştır.
Tabakalanma
Kazı yapılmadığı için tabakalanma bilinmemektedir. Bununla birlikte French ve Özdoğan tarafından yüzeyden toplanan buluntular Erken Tunç Çağı, Helenistik Dönem ve Roma Dönemi'ne tarihlenmektedir. Aydıngün'ün çalışmasında ele geçen buluntular ise Kalkolitik Çağ, Erken Tunç Çağı I. ve II. evre, Demir Çağı, Erken Frig Dönemi, Helenistik Dönem, Roma Dönemi, Bizans Dönemi ve Osmanlı Dönemi malzemesidir.
Göçeri, Hamamözü
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gümüşhacıköy ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Hamamözü ilçesine bağlandı.
Selimpaşa Höyüğü
Buluntular
Yüzey araştırmalarında ele geçen çanak çömlek buluntuları koyu renkli açkılı maldır. Bu mal grubu Kuzeybatı Anadolu'nun Erken Tunç Çağı I. evresi çanak çömleği ile benzerlik göstermektedir. Bu tipte çanak çömlek Marmara Bölgesi'nde Tekirdağ / Toptepe Höyüğü ve Edirne / Arpalık Tepe Höyüğü'nde de ele geçmiştir. Bu bağlamda Kumtepe Ib tabakasıyla çağdaş görünmektedir.
Murat Duman
Murat Duman (d. 4 Nisan 1974, Ankara), Türk eski futbolcudur.
Kulüp kariyeri
Futbola 10 yaşında Ankara'nın en köklü takımlarından güneş sporda Avni Bulduk hocanın keşfiyle futbol hayatına başladı. Daha sonra Emekli Sandığı spor kulübünde 1 yıl oynadıktan sonra Marmaris Belediyesi GSK profesyonel futbol hayatına geçiş yaptı.
Profesyonel kulüp kariyeri
Marmaris Belediyesi GSK 4 yıl oynadıktan sonra Vanspor'a transfer olmuştur sırasıyla Konyaspor Yozgatspor 2 Yıl Diyarbakırspor 2 yıl Malatyaspor  Konyaspor  Kayserispor Sivasspor Sakaryaspor Samsunspor ve Türk Telekom'da futbol kariyerine son vermiştir
Profesyonel futbol kariyerinde 425 maça çıkan futbolcu 11 gol atıp 55 sarı kart görmüştür ve kariyerinde hiç kırmızı kart görmeyerek tarihe geçmiştir.
Antrenörlük kariyeri
Futbolculuğu bıraktıktan sonra teknik direktör Kemal Özdeş'in yardımcısı olarak antrenörlük kariyerine 2011 yılında Manisaspor da başlamıştır.
sırasıyla Manisasporspor Gençlerbirliği SK Balıkesirspor Karşıyaka Elazığspor Kasımpaşa SK 2016-2018  Göztepe   Kasımpaşa SK 2019  Yeni Malatyaspor kuluplerinde Kemal Özdeş'in yardımcılığını yapmıştır
Defragmentasyon
Defrag, disk birleştimek anlamına gelmektedir. Bilgisayardaki sabit diskte parçalanmış dosyaları birleştirmek için yapılır. Windows içerisinde dâhilî disk birleştirme aracı olduğu gibi bu işlemi hâricen gerçekleştiren yazılımlar da mevcuttur. Başka işletim sistemlerinde disk birleştirme programları mevcuttur.
Sabit diske yüklenmiş yazılımlar ve onların bileşenleri, sabit disk üzerine her zaman art arda ve düzgün olarak yerleştirilemezler. Bu durum sabit disk üzerinde dosyaların parçalı olarak kalmasına neden olur. Parçalı dosyaları olan bir yazılım çalıştırıldığında ve bu parçalar işlemci tarafından çağrıldığında sabit diskinin okuyucu kafası dosyaları okumak için çok fazla hareket eder. Sonuç olarak sabit diskte gecikmeler, gürültüler ve ömründe azalma olur. Hattâ uzun süreli parçalanma hâlinde sabit diskinin sıcaklığında da artmalar görülür.
Düzenli olarak disk birleştirmek, gecikme, gürültü ve sıcaklığı azaltacak, başarısında da gözle görülür artış sağlanacaktır.
Bu konuda hizmet veren ücretsiz araçlar olduğu gibi ücretli ve nispeten daha profesyonel yazılımlar da mevcuttur. Ayrıca her Windows sürümünde dâhilî Disk Birleştirme Aracı yer almaktadır. Windows işletim sisteminin aksine Linux tabanlı işletim sistemlerinde, disk birleştirme diye bir kavram yoktur, çünkü bu işletim sistemlerinde, sistemlerin mimarîsi gereği, zaten disk parçalanma olmaz. Bu yüzden disk birleştirme ihtiyacı kalmamış olur.
Yenikapı, Fatih
Yenikapı, İstanbul'un Fatih ilçesi sınırları içinde Marmara Denizi sahilinde yer alan bir semttir. Ayrıca Konstantinopolis Surları'nın kapılarından biridir. Semt Kennedy Caddesi ve Mustafa Kemal Caddesi'nin kesiştiği noktanın etrafında gelişmiştir. Batısında Samatya, doğusunda Kumkapı, kuzeyinde ise Aksaray semtlerine komşudur.
Yenikapı semti Marmara Denizi kıyısında bulunan diğer semtler gibi Rum ve Ermeni vatandaşlarının yoğunlukta bulunduğu bir semtti. 20. yüzyılda gazino, taverna, lunapark ve çay bahçelerinin yoğunlaştığı bir yer haline geldi. İstanbul'un Avrupa yakasına hizmet veren banliyö trenlerinin bir istasyonu Yenikapı'da bulunmaktaydı. Günümüzde Marmara Denizi'ndeki çeşitli noktalara giden deniz otobüsleri ve feribotlar Yenikapı'dan kalkmaktadır. Yenikapı'da Marmaray projesine ait yeraltı istasyonu 2013'ten beri hizmet vermektedir. M1 hattı ve M2 hattı Yenikapı'da sonlanmaktadır.
Anzur İsmailov
Anzur İsmailov (d. 21 Nisan 1985), Özbek millî futbolcudur.
Türkiye'deki Dünya Mirasları listesi
Türkiye'de on dokuz tane UNESCO Dünya Mirası bulunmaktadır. İlk olarak 1985'te İstanbul'un Tarihî Alanları, Göreme Millî Parkı ve Kapadokya ile Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası, son olarak da 2021'de Arslantepe Höyüğü listeye dâhil edildi. Listedeki varlıklardan on yedisi kültürel, ikisi karma alandır. Türkiye'nin Dünya Mirası Geçici Listesi'nde ise seksen dört tane varlığı bulunmaktadır.
1945'te kurulan Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü'nün (UNESCO) yasaları, bir yıl sonra 26 ülke tarafından kabul edildi. Türkiye, 1972'de imzalanan Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme'ye 1983'te taraf oldu.
Geçici Liste
Türkiye'nin Dünya Mirası Geçici Listesi'nde seksen dört tane varlığı bulunmaktadır. Bunlardan yetmiş yedisi kültürel, üçü doğal, dördü karma alandır. Liste en son 15 Nisan 2021'de güncellendi.
İmal usulleri
İmal usulleri, İmalat konusunda teorik bilgiler verilerek, üretim tekniklerinin uygulandığı ve örneklerle anlatıldığı bir mühendislik dersidir. Dersin kapsamında kaynak yöntemi de incelenmektedir.
Kokuşma
Kokuşma, ölmüş hayvan (insan da dahil) bedeninin ayrışmasının yedi aşamasından biridir. Geniş anlamda, dokular arasındaki uyumsuzlukla ve çoğu organın sıvılaşmasıyla sonuçlanan bir süreç içinde, protein yapılarının bozulmasıdır. Organik maddelerin bakterilerle veya mantarlarla ayrışmasından kaynaklanır ve zararlı kokuların oluşumuyla  sonuçlanır.
Tanım
Termodinamik olarak, tüm organik dokular kimyasal enerji deposudur, canlı organizma sürekli biyokimyasal onarım ile muhafaza edilmediğinde, kimyasal olarak daha basit bileşikler olan amino asitlere ayrışmaya başlar. Bir çürüyen bedenin proteinlerin parçalanması spontan bir süreçtir, sindirim sistemindeki anaerobik bakteriler protein yıkımını hızlandırırlar. Hücre proteinlerinin bakteriler tarafından sindirimi, vücut dokularını zayıflatır. Çürümüş et kokusu taşıyan bedende, proteinler sürekli daha küçük bileşenlere ayrışır, bakteriler, fonksiyonel grup putresin ve kadavenin aminleri gibi gaz ve organik bileşikler salgılar. Başlangıçta, çürüme gazları vücut boşlukları içinde kısıtlanırlar, ama sonunda dolaşım sistemi içine daha sonra komşu dokulara difüze olurlar. Kokuşmuş gazlar, damar yoluyla vücudun başka kısımlarına ve kol ve bacaklara nüfuz eder.
Gövde ve bacaklarda şişkinlik gaz-doku infiltrasyonunun önemli görsel sonucudur. Sürekli artan iç basınç hacmi arttırır, gaz sınırlayıcı dokular zayıflar ve ayrışır. Kokuşma sırasında, cilt dokuları delinir ve bakteryel gaz sızıntısı oluşur. Anaerobik bakteriler vücut doku proteinlerini sindirerek tüketmeye ve ayrıştırmaya devam ederler ve vücut iskeletleşme aşamasına yaklaşır. Ayrıca bu devam eden tüketim bakteriler tarafından etanol üretimi ile sonuçlanır, özellikle su içinde bulunmuş bedenlerde kan alkol içeriği tespiti zordur.
Kokuşma terimi, genelde insan ya da hayvanın fiziksel ölümünden sonra vücudunun iskeltleşmesine kadar olan biyokimyasal süreçleri kapsar. Zehirlenerek ölümlerde, Antimon, Arsenik, Fenol, Kargabüken, Striknin ve Çinko klorid gibi zehirler kokuşmayı geciktirir.
Etkileyen faktörler
Kokuşma oranını etkileyen birçok faktör vardır.
Dışsal faktörler
Çevre ısısı: Yüksek atmosferik ve çevre sıcaklığı kokuşmayı hızlandırır. Optimum kokuşma hızı 21 ve 38 °C arasındadır. Daha yüksek nem seviyeleri süreci hızlandırır. Bu optimum sıcaklık dokuların kimyasal bozulmasına yardımcı olur ve mikroorganizmaların çoğalmasını teşvik eder. Kokuşma, 0 °C'nin altında ve 48 °C'nin üzerinde durur.
Nem ve hava maruziyeti: Beden su altında kalırsa, havayla temas mümkün olmadığından kokuşma normale göre daha yavaş olur. Hava maruziyeti ve nem, mikroorganizmaların çoğalmasına neden olduğundan, dokuların bozulmasını hızlandırır.
Defin şekli: Ölü bedeni hızla defin etme, kokuşmayı yavaşlatabilir. Derin mezarlara gömülen bedenler, sıcaklık değişimlerinden daha az ekilendikleri için daha yavaş kokuşurlar. mezarların bileşimi de önemli bir faktördür, yoğun killi topraklar kokuşmayı hızlandırma eğilimindedirler kuru ve kumlu topraklar yavaşlatma eğilimi gösterirler.
Işık maruziyeti: Işık dolaylı olarak katkıda bulunur. Böcek ve sinekler larvalarını burun ve göz kapağı altı gibi vücudun ışık almayan bölgelerine bırakırlar.
İçsel faktörler
Ölüm yaşı: Ölü bebekler ve fetüsler daha az mikroorganizma bulundurmaları nedeniyle daha yavaş kokuşma gösterirler. Genellikle genç insanlar yaşlı insanlardan daha hızlı kokuşma gösterirler.
Vücut durumu: Zayıflar, bünyelerinde yağ ve nem azlığı nedeniyle daha yavaş kokuşurlar.
Ölüm nedeni: Ölüm nedeni kokuşma hızını doğrudan etkiler, genellikle ani çarpmalar veya kaza sonucu ölenler, bulaşıcı hastalıklar sonucu ölenlerden daha yavaş kokuşurlar. Potasyum siyanid ya da Striknin gibi zehirler sonucu ölenler, yavaş kokuşma gösterirken, kronik alkolizm sonucu ölenler daha hızlı kokuşma gösterirler.
Dış yaralanmalar: Antemortem ve postmortem muayenelerde oluşan yaralı alanlar bakteriler tarafından işgal edilebilir ve kokuşmayı hızlandırır.
Kokuşmayı geciktirme
Bilinen bazı maddeler kokuşmayı geciktirler, bunlardan bazıları.
Araştırma
Tennessee Üniversitesi adli antropoloji birimi insanın kokuşması hakkında çalışmalar yapmak için 1981 yılında beden çiftliği kurdular. Bu konuda başka yerlerde de birkaç birim kurulmuştur.
Kırmacı, Azdavay
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 95 km, Azdavay ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Kitsch
Kitsch, (Kiç diye okunur), tüketicilerinde (seyreden, izleyen, dinleyen, okuyan, bakan kişilerde) estetik etki yaratan ancak herhangi bir sanat akımı kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmayan ürünleri ifade eden bir sanat terimidir. Genellikle var olan bir tarzın "aşağı bir kopyası" olan sanatı sınıflandırmak, ifade etmek için kullanılmıştır.
Kitsch terimi, 19. yüzyılda Almanya'da ucuz ve popüler resimleri veya eskizleri betimlemek için kullanılmaya başlanmış ve ardından pek çok dile aynı kelime çevirisi yapılmadan kavramsal olarak yerleşmiştir. Modernist dönemde "taklit, popüler, değersiz, klişe, dekoratif ve kitlelere hitap eden" anlamında ve "yüksek sanat"ın karşısında konumlandırılmış ve olumsuzlama üzerinden neyin sanat olduğunu tanımlayan bir işlev de görmüştür. Zaman içinde hem anlamı hem kullanımı evrilen ve değişen kitsch, güncel sanatın benimsediği, kullandığı, ironisini sahiplendiği bir kavrama dönüşmektedir.
Kelime anlamı ve kökeni
Kitsch kelimesi, Almanca'ya ait bir kelimedir ve Fransızca'ya acotille ya da art tape-à-l'oeil şeklinde çevrilmiştir. Ancak bu kelime, günümüzde tüm Avrupa dillerinde aynı şekilde ve aynı anlamda kullanılır. Sıfat olarak kullanıldığında, kitleler için tasarlanmış ve büyük çoğunluk tarafından beğenilen kültür ürünlerini niteler. İsim olarak ise bir zevk kategorisini tanımlar.
Bir görüşe göre kelime İngilizce'de gelişigüzel yapılmış karalama, müsvedde anlamına gelen "sketch" kelimesinin Almanca'da yanlış telaffuz edilmesinden doğmuştur. Bir başka görüşe göre Bavyera yöresinde yaygın olarak kullanılan ucuzlatmak, ayağa düşmek, bayağılaştırmak anlamlarına gelen, kimi yerel lehçelerde eski eşyadan yenisini yapmak, sokaktan çöp toplamak gibi anlamlar da kazanan "verkitschen" kelimesinden türemiş olabilir. Verkitschen fiilinden türeyen bu kavram, bir şeyin yerine başkasını satmak anlamına gelir.
Kitsch uzun zaman "çirkin", "rüküş", "zevksiz" gibi kelimelerle tanımlanmış, bu kelime akla kaba bir zevksizlik anıtı ya da kullanım eşyalarındaki gülünç ve naif bir tutumu getirmiştir. Ancak zamanla kitsch kavramının "estetik zevkten yoksunluğu" değil, estetik kalitenin özel bir türünü nitelediği kabul edilmeye başlanmıştır.
Kavram, sanat dünyasına ilk olarak resim dalından girmiş, ardından edebiyat otoriteleri tarafından ele alınmış ve bazı eserler acımasızca eleştirilip "kitsch" ilan edilmiştir. Mimaride kitsch yapıtlar, komik, yerine uygun olmayan, aniden insanın karşısına çıkmış bir şekil alırlar.
Sanat tarihinde kitsch
19. yüzyılda Almanya'da ve Avusturya'da yaygın olarak kullanılan kitsch kelimesinin ilk olarak 1860’lar ve 1870’lerde Münih'in sanat piyasasında ortaya çıktığı ve kolayca pazarlanabilen, ucuz ve çokça rağbet gören resimleri ve eskizleri tarif etmek için kullanıldığı konusunda mutabakat vardır. Dramatik etki, duygusallık, dokunaklı olma gibi özellikleri vurgulayan Romantizmin, kitsch ile yapısal olarak benzediği düşünülmektedir. Kitsch'in özünü oluşturan şey onun açık uçlu belirlenemezliği, bulanık "halüsinasyon" gücü, aldatıcı düşselliği, kolay bir katharsis vaadidir. Kitsch, kendisini ironiye bırakır, bu da onun sanat alanında yeniden ortaya çıkmasına yön veren tarafı olmuştur.
Kitsch tanımlaması ve analizi oldukça zor bir kavramdır. Net ve katı bir tanımını yapmak neredeyse imkansızdır. Kitsch, modern estetiğin en şaşırtıcı ve en belirsiz kategorilerinden biridir; sanatın kendisi gibi kitsch de tek bir noktadan tanımlanamaz. Kitsch, herkesin anlayabileceği yaygın bir dil konuşmalıdır. Kitsch kafa karıştırıcı değildir, her zaman doğrudan temsili kullanır.
Sanat eleştirmeni Clement Greenberg, 1939 yılında Partisan Review dergisinde yayımlanan "Avangard ve Kitsch" başlıklı makalesinde sanat ve kitsch'i karşıt iki kavram olarak ele almıştır: "Kitsch mekaniktir ve formüllere dayanır. Kitsch zamanımızda sahte olan her şeyin özüdür. Kitsch müşterilerinden paraları hariç hiçbir şey talep etmez – zamanlarını dahi". Kitsch, avangarda ve modernizme karşıt bir estetik anlamında yaygınlaşmaya bu makaleden sonra başlamıştır. Gillo Dorfles'e göre, "kitsch sanatın özelliklerini taşır, oysa gerçekte sanatın yanıltılmasıdır". Matei Calinescu'ya göre ise "Bütün kitsch kavramı, taklit, sahtekarlık, karşıtlık ve aldatma-estetiği etrafında döner." Kitsch, gotik, rokoko ve barokun çağdaş biçimidir. Jean Baudrillard kitsch'i kültürel bir kategori olarak gerçek olmayanla, simülasyonla ve taklitle özdeşleştirir. Yazar Milan Kundera'ya göre ise "Ne kadar aşağılık bulursak bulalım, kitsch insanlık durumunun vazgeçilmez bir parçasıdır."
Cool kitsch
"Kitsch! Kültürel politikalar ve beğeni" kitabının yazarları Ruth Holliday ve Tracey Potts'a göre günümüzde kitsch, "şüpheli geçmişinden sıyrılarak biyografisinin 'eğlence' aşamasına giriyor gibi görünmektedir" ve "muhtemelen dokunmak için güvenli olacak kadar soğumuştur".
Cool kitsch, havalı-yapan-kitsch’tir ve havalı-yapan-kitsch, yoğunlaştırılmış bir kendi kendine yapım tekniğidir. Bazı kitsch nesnelerini havalı bir şekilde sahneye koymaya ve yeniden değerlendirmeye yardımcı olan karmaşık manevralara dikkat etmektir, bir dizi gizlenmiş sınıf eylemini açığa çıkarır.
Nostaljik kitsch ve melankolik kitsch
Kültür tarihçisi Celeste Olalquiaga, Yapay Krallık kitabında, bilim ve endüstri tarafından dönüştürülen bir dünyanın ortaya çıkardığı kayıp duygularıyla ilişkilendiren bir kitsch teorisi geliştirir. Kâğıt ağırlıkları, akvaryumlar, deniz kızları ve Kristal Saray gibi örneklere odaklanan Olalquiaga, Benjamin'in "diyalektik görüntü" kavramını, daha yaygın olarak tartışılan "nostaljik kitsch" ten farklılaştırdığı "melankolik kitsch" in ütopik potansiyelini tartışmak için kullanır.
Bu iki tip kitsch, iki farklı bellek biçimine karşılık gelir. Nostaljik kitsch, "bilinçli veya uydurulmuş bir devamlılık duygusu için deneyim yoğunluğunu feda eden" "anımsama" yoluyla çalışır: "Anın yoğunluğunu tolere edemeyen anımsama, bir olayın kabul edilebilir kısımlarını seçer ve tamamlanmış olarak algılanan bir bellekte birleştirir. […] Yeniden inşa edilen bu deneyim, kendisinin bir amblemi olarak dondurularak kültürel bir fosil haline gelir."
Buna karşılık, melankolik kitsch, Olalquiaga'nın "bir nesne aracılığıyla yoğunluk ve dolaysızlık deneyimini yeniden ele geçirmeye" çalışan "hatıra" ile ilişkilendirdiği bir bellek biçimi olan "hatırlama" yoluyla işlev görür. Anımsama, hatırlanan bir olayı sembolik aleme çevirirken ("temsili anlam lehine dolaysızlıktan yoksun bırakılmış"), hatırlama "bilinçdışının anısıdır."
Kitsch kavramı üzerine bazı çalışmalar
Endüstri Ürünleri Tasarımcısı Sebahat Karcı, mimar ve akademisyen Emre Demirtaş ve İrem Uslu danışmanlığında yürüttüğü “Araştırma Tabanlı Tasarım Projesi” kapsamında kitsch kavramı üzerinden kent kimliği analizi yaparak İstanbul'a dair bir “Kitsch Pop-Up Kitap” (üç boyutlu katlanabilir kitap) üretti (2019).
19. yüzyıldan bu yana anlamı değişikliğe uğrayan kitsch kavramı üzerine Ulya Soley küratörlüğünde İstanbul'da Pera Müzesi'nde bir grup sergisi açıldı (2021).< Sergide, Alex Da Corte ve Jayson Musson, Bruno Miguel, Cameron Askin, FAILE, Farah Al Qasimi, Gülsün Karamustafa, Hayırlı Evlat, Miao Ying, Nick Cave, Olia Lialina ve Mike Tyka, Pierre et Gilles, Slavs and Tatars ve Volkan Aslan'ın yapıtları yer aldı.
Hayward, Wisconsin
Hayward, Amerika Birleşik Devletleri'nin Wisconsin eyaletinde yer alan ve Sawyer ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 yılı nüfus sayımına göre 2.318'dir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 2.318 kişi, 1.048 ev, ve 550 aile bulunmaktadır. The population density was. There were 1.227 housing units at an average density of. The racial makeup of the city was %83,3 White, %0,4 African American, %11,8 Native American, %0,9 Asian, %0,3 from other races, and %3,2 from two or more races. Hispanic or Latino of any race were %2,5 of the population.
The median age in the city was 39.8 years. %23,7 of residents were under the age of 18; %8,5 were between the ages of 18 and 24; %23,6 were from 25 to 44; %23,5 were from 45 to 64; and %20,8 were 65 years of age or older. The gender makeup of the city was %47,5 male and %52,5 female.
Akmağara, Hekimhan
Akmağara, Malatya'nın Hekimhan ilçesine bağlı toplam altı Mezra'dan (Akmağara, Darıyeri, Karamukça, Aliağalar, Çataltepe ve Kurbağalı) oluşan bir mahalledir.
Coğrafya
Malatya'ya 105, Hekimhan ilçesine 25 km. mesafededir.
Galaksi oluşumu ve evrimi
Gökadaların ortaya çıkma ve evrimlerinin incelenmesi bir bakıma gökadaların nasıl meydana geldikleri ve evren tarihinde nasıl bir evrim yolu izledikleri sorularının yanıtlanması girişimleridir. Bu alandaki bazı teoriler geniş ölçüde kabul görmekle birlikte, bu alan astrofizikte hâlen ilerlemeler bekleyen etkin (araştırmaların sürdüğü) bir alandır.
Gökadaların oluşumu
Evrenin halihazırdaki erken "model"leri Big Bang kuramına dayanmaktadır. Big Bang olayının başlangıcından 300.000 yıl sonra hidrojen ve helyum atomları rekombinasyon denilen bir olayla oluşmaya başladılar. Bu dönemde hemen hemen tüm hidrojen nötrdü (iyonize olmamış), ışığı kolaylıkla soğurabilir haldeydi ve yıldızlar henüz oluşmamışlardı. Dolayısıyla bu döneme "Karanlık Çağlar" adı verilir. Yoğunluk kararsızlıklarının (ya da anizotropik düzensizliklerinin) olduğu bu ilk maddede büyük yapılar belirmeye başladılar. Baryonik madde kütleleri karanlık maddenin soğuk halelerinde (İng. halo) yoğunlaşmaya başladılar. Bu ilk yapılar sonradan, günümüzde gördüğümüz gökadalar haline geleceklerdi.
Gökadaların bu erken durumuna ilişkin kanıt 2006’da IOK-1 gökadasının keşfedilmesiyle elde edildi. Bu gökada 6.96 gibi olağan-dışı yüksek bir kırmızıya kayma içerisindeydi ki, bu da Büyük Patlama başlangıcından 750 milyon yıl sonra meydana geldiğini gösteriyor ve şimdiye dek gözlemlenenler içinde en uzak ve en eski gökada olduğunu ortaya koyuyordu. Her ne kadar bazı bilim insanları Abell 1835 IR1916 gibi başka gök cisimlerinin IOK-1’den daha yüksek bir kırmızıya kayma içerisinde olduğunu ileri sürmüşlerse de, şimdilik genel kabul, yaşı ve bileşimi bakımından IOK-1’e öncelik vermektedir. Böyle öngökadaların (protogalaksi) varlığı, bunların Karanlık Çağlar denilen dönemde oluşmuş olabilecekleri fikrini akla getirmektedir.
Bu tür erken gökada oluşumlarının ortaya çıkış süreci astronomide henüz tartışmaya açık temel meselelerden birini oluşturmaktadır. Bu konuya ilişkin teoriler iki kategoride ele alınabilir:
Bu teoriler artık büyük karanlık madde halelerinin muhtemel varlığını da hesaba katarak yeniden düzenlenmek durumundadır. Öngökadalar oluşmaya ve büzülmeye başladıktan sonra, bunlarda ilk “hale yıldızları” (Popülasyon III yıldızları, III. kuşak yıldızlar) ortaya çıkmışlardır. Bu yıldızlar tümüyle hidrojen ve helyumdan meydana gelmiş büyük yıldızlardı. Bu iri yıldızlar yakıt rezervlerini hızla tüketip süpernovalar haline geldiler ve yıldızlararası ortama ağır elementler saldılar. Bu “ilk kuşak yıldızları” çevredeki nötr hidrojeni iyonize ederek, uzayda ışığın yolculuk etmesine olanak veren oluşumlar yarattılar.
Evrim
Sonraki iki milyar yıl sırasında, biriken madde "gökada diski" içine yerleşmiştir. Bir gökada, yaşamı boyunca, kendine “yüksek hız bulutları” ve cüce gökadalardan çektiği maddeleri katar. Bu maddeler çoğunlukla hidrojen ve helyumdur. Yıldızların doğum-ölüm çevrimi, yavaş yavaş ağır elementlerin salınmasını artırır ki, bu, sonradan gezegenlerin oluşmasına imkân sağlayacaktır.
Çarpışmalarının ve kütleçekimsel etkileşimlerinin gökadaların evrimi üzerinde hatırı sayılır bir etkisi vardır. Erken dönemde gökada birleşmeleri daha yaygındı ve gökadaların çoğu, biçimleri bakımından “tuhaf gökadalar” (İng. peculiar galaxy) sınıfındaydılar. Yıldızlar arasındaki uzaklık yeterince büyük olduğundan, çarpışan gökadalardaki yıldızlar bu çarpışmadan etkilenmezler, yani gökadaların kendileri gibi değişikliğe uğramazlar. Bununla birlikte, spiral kolları oluşturan gaz ve tozun kütleçekim etkisiyle sıyrılması, “gelgit kuyruğu” denilen bir yıldız zincirinin meydana gelmesine neden olur. Bu tür oluşumların örnekleri NGC 4676 ve Antenler Gökadası adıyla bilinen çarpışan gökadalarda görülebilir. Bu tür bir etkileşimin bir örneği de Samanyolu Gökadası ile komşusu Andromeda Gökadası’dır. Her iki gökada birbirlerine 130 km/s hızla yaklaşmaktadır ve hızlarını etkileyen yan hareketler göz ardı edilirse, yaklaşık 5-6 milyar yıl sonra çarpışacaklardır. Samanyolu Gökadası daha önce hiç bu kadar büyük bir gökada ile çarpışmamış olsa da, daha önce cüce gökadalar ile çarpışmış olduğuna ilişkin kanıtlar artmaktadır. Böyle büyük ölçekli çarpışmalar nadirdir ve zaman geçtikçe böyle iki denk gökadanın birleşmesi daha nadir hale gelmektedir. Parlak gökadaların çoğu ömürlerinin son milyar yıllarında böyle kökten bir değişikliğe uğramazlar.
Gelecek
İlkel yıldızın çökmesiyle meydana gelen yıldızlar, evrimleri boyunca kütlelerinin büyük bir kısmını yıldızlararası ortama atarak beyaz cüce, nötron yıldızı veya bir kara delik olarak evrimlerine son verirler. Günümüzde yıldız doğumlarının çoğu serin gazın pek tükenmemiş olduğu küçük gökadalarda meydana gelmektedir. Samanyolu Gökadası gibi sarmal gökadalar, spiral kollarındaki yıldızlararası yoğun hidrojen moleküler bulutlarına sahip oldukları sürece yalnızca yeni kuşak yıldızlar üretirler. Bu gazdan artık yoksun olduklarından eliptik gökadalar ise yeni yıldızlar üretemezler. Mevcut hidrojen rezervleri yıldızlarca tüketilip ağır elementlere dönüştürüldüğünde yeni yıldız doğumları meydana gelemez. Yıldızları yaşlandıkça gökadanın parlaklığı da giderek azalır.
İçinde bulunduğumuz "yıldız oluşum çağı"nın yüz milyar yıl süreceği tahmin edilmektedir. Kızıl cüceler gibi çok daha küçük ve giderek soluklaşan yaşlı yıldızların olacağı sonraki “yıldız çağı”nın 10-100 trilyon yıl süreceği düşünülmektedir. Bu “yıldız çağı”nın sonunda gökadalar şu sıkışık cisimlerden ibaret olacaklardır: Kahverengi cüceler, beyaz cüceler (soğumuş kara cüceler), nötron yıldızları ve kara delikler. Ardından kütleçekimsel gevşemenin sonucu olarak tüm yıldızlar kara deliklere düşecekler ya da çarpışmalar sonucunda galaksilerarası uzaya fırlatılacaklardır.
Alexander Calder
Alexander Calder, (22 Temmuz 1898 – 11 Kasım 1976), Sandy Calder olarak da bilinen Amerikalı heykeltıraş ve ressam, en ünlü çalışması mobildir. Alexander Calder ayrıca tablo, taş baskı, oyuncak, kanaviçe ve mücevher gibi çalışmalar da oluşturdu.
Biyografi
1909 yılında, dördüncü sınıftayken ailesi için noel hediyesi olarak pirinç levhadan bir köpek ve bir ördek heykeli oluşturdu.
Sanat kariyeri
Calder, bir sanatçı olmaya karar verince Art Students League of New York'a yerleşti. Öğrenciyken, 1925 yılında National Police Gazette için çalıştı. Burada Ringling Brothers and Barnum and Bailey Circus çizimleri için görev aldı. Daha sonraki çalışmalarında tema olacak olan sirke hayran oldu. 1926 yılında, Calder Paris'e taşındı. Sırp oyuncak tüccarının önerisiyle, artikülasyon ile oyuncak tasarlamaya başladı. 1927 yılında Birleşik Devletler'e geri döndü. Çocuklar için ahşaptan çekilebilen ve itilebilen oyuncaklar tasarladı ve bunlar, Gould Manufacturing Company tarafından üretildi.
1928 yılında, Calder, ticari bir galeri olan Weyhe Galerisi New York'ta ilk solo fuarını düzenlendi. 1934 yılında ise, ilk solo müze sergisini The Renaissance Society at the University of Chicago'da düzenledi.
Paris'teyken Calder, Joan Miró, Jean Arp ve Marcel Duchamp gibi birçok avant-garde sanatçılarıyla tanıştı. 1930 yılında Piet Mondrian'ın stüdyosuna yaptığı bir ziyaret, onu soyut sanatta şoka uğrattı.
Google Blog Arama
Google Blog Search, Google şirketinin sağladığı bir hizmettir. Normal aramadan farklı olarak, yapılan arama sadece blog sayfaları içerisinde yapılmaktadır. Bu sayede arama alanı daraltıldığından net sonuçlara ulaşmak daha olasıdır. Blogger, Live Journal, Weblog gibi sağlayıcılarda arama yapar.
Megrelce
Megrelce (Megrelce: მარგალური ნინა / Margaluri nina ; Abhazca: Агыршәа / Agırşwa), Güney Kafkas dillerinden biridir. Gürcistan'ın güneybatısındaki antik Kolhis halkıyla ilişkili olduğu sanılan yaklaşık 500.000 Megrel tarafından konuşulur.
Dağılım
Megrelce, yaygın olarak Gürcü alfabesiyle yazılır; ama bu dil aslında yazılı bir dil değildir ve belli bir yazı standardı da oluşmamıştır. Megrelce konuşan nüfus ikidillidir ve asıl dilleri dışında Gürcüce konuşurlar. Gürcüce aynı zamanda Megrelce konuşan nüfusun yazı ve eğitimi dilidir.
Tarih
Megrelce, Güney Kafkas dillerinden biridir. En yakın akrabası Lazcadır ve bu iki dilin yaklaşık 500 yıl önce ayrılmaya başladığı kabul edilir. Aynı dili konuşan nüfusun kuzeyinde kalanlar Megrelce ve Osmanlılar'ın fethettiği bölgede kalanlar Lazca konuşan halk olarak ikiye ayrıldılar. Bu iki dil Gürcüceye yakın olmakla birlikte Gürcüceyle ayrışmanın MÖ 1. bin yılda başladığı kabul edilir. Güney Kafkas dillerinden olan Svanca ise akrabası olan bu dillere daha az benzer ve diğer dillerden MÖ 2. bin yılda ayrıştığı sanılır.
Bazı dilbilimciler, Megrel ve Laz dillerinin tek bir Zan dilinin birer lehçesi olduğunu ileri sürer. Zan dilinin yakın çağlarda Megrel ve Laz dillerine ayrıldığını ve günümüzde Zan dillerinin ayrıca konuşulan diller olmadığına dikkat çekerler.
En eski yazılı Megrelce metinler 19. yüzyıla tarihlenir. Bu metinler daha çok etnografya içeriklidir. İlk Megrelce dilbilimsel çalışmalar da 19. yüzyılın sonlarında yapıldı. 1930-1938 arasında Kazahişi Gazeti, Komuna, Samargaloş Çai, Narazeniş Çai ve Samargaloş Tutumi gibi gazete ve dergiler yayımlandı.
Lehçeler
Megrelce’nin başlıca lehçe ve ağızları şunlardır:
Ekonomik düşünce okulları
İktisadi düşünce okulları, bir "düşünce okulu" olarak tanımlanabilecek kadar önemli iktisat teorilerini kapsamaktadır. Buradaki sınıflandırmada iktisadi düşünce okullarının ve temsilcilerinin bir sınıflandırması yapılmasıyla birlikte günümüzdeki çoğu ekonomistin bir düşünce okulundan bağımsız olarak teoriler öne sürdüğü bilinmektedir. İktisadi düşünce kabaca üç evreye ayrılabilir: Modern dönem öncesi (Greco-Roman, Hindistan, Pers, Hilâfet ve Çin dönemi), Erken modern (merkantalizm, fizyokrasi) ve Modern dönem (18 yüzyılda Adam Smith ile başlayan Klasik ekonomi) Ekonomi sistematik olarak modern dönemde gelişmiştir.
Günümüzdeki ekonomistlerin çoğu ortodoks ekonomi de denilen ana akım iktisat yaklaşımını izlemektedirler. Ana akım iktisat yaklaşımı kendi içinde tuzlu su ekonomi(temsilcileri; Berkeley, Harvard, MIT, Pennsylvania, Princeton ve Yale) ve Laissez faire düşüncesini temsil eden tatlı su ekonomisi(temsilcileri; Chicago okulu, Carnegie Mellon University,Rochester Üniversitesi ve Minnesota Üniversitesi) olarak bir ayrıma tabi tutulmaktadır. Bu düşünce okullarının ikisi de neoklasik sentez ile ilişkilidir.
Günümüzde kurumsal iktisatın etkisinin azalması ve geçerliliğinin yitirilmesi nedeniyle, Heterodoks yaklaşımların hakimiyeti söz konusudur. Son Heteredoks yaklaşımlar Feminist ekonomi, Yeşil ekonomi, Post otistik ekonomi ve Termoekonomi olarak bilinmektedir. Heteredoks yaklaşımlar daha çok ana akıma iktisata karşı eleştiri merkezli hareket etmektedir. Örneğin:
Merkantilizm
Geç Orta Çağ ve erken Rönesans döneminde Avrupa'da iktisadi politika, iktisadi faaliyetleri soylular ve kilisenin elde ettiği gelirleri arttırmak amacıyla vergilendirilmesi gerek bir mal olarak ele almıştır. İktisadi mübadeleler, geçiş ücreti veya panayır kurma düzenlemeleri yanında lonca kısıtlamaları ve riba (aşırı faizcilik) üzerindeki dini kısıtlamalar gibi feodal düzenlemelerle denetim altına alınmıştır. İktisadi politika belirli bir alandaki ticareti teşvik etmek amacıyla tasarlanmıştır. Sosyal sınıfların önemli olması nedeniyle, din veya ahlâka dayanarak farklı sınıflar için izin verilen stilleri, maddeleri ve satınalma sıklıklarını içeren kıyafet ve barınma düzenlenlemeleri uygulanmıştır. Niccolò Machiavelli, Prens adlı kitabında iktisadi politikayı tavsiye biçiminde ilk kez kuramsallaştıran yazarlardan olmuştur. Bunu, prensler ve cumhuriyetler harcamalarını sınırlandırmalı ve zengin veya nüfusu fazla olanın diğerlerini soyması engellenemeli diyerek yapmıştır. Bu sayede bir devlet vatandaşları üzerine ağır külfetler yüklememesi nedeniyle cömert olarak nitelendirilir.
Fizyokratlar
İktisadi Düşünceler Tarihine Avusturya Bakışı isimli kitabında Murray Rothbard, modern iktisat tarihinin Adam Smith yerine fizyokratlarla başlaması gerektiğini öne sürmektedir.
Klasik İktisat
Klasik iktisat, aynı zamanda klasik politik iktisat olarak da anılmaktadır, ana akım iktisatın 18. ve 19. yüzyıldaki özgün biçimidir. Klasik iktisat piyasaların dengeye gelmesi eğilimi ve değer kuramları üzerine yoğunlaşmaktadır. Neo-klasik iktisat temelde değer kuramında faydacı olması ve modelleri ile denklemlerinde temel olarak marjinalist kuramı kullanması ile klasik iktisattan ayrılmaktadır. Marksist iktisat da klasik kuramdan hareketle oluşturulmuştur. Anders Chydenius (1729–1803), İskandinav tarihinin önde gelen klasik liberallerindendir. Finlandıyalı bir rahip ve parlamento üyesi olan Anders Chydenius, 1765 yılında Ulusal Kazanç (The National Gain) isminde bir kitap yayınlamıştır. Bu kitabında ticaret ile sanayi serbestisi hakkında fikirler öne sürerek ve ekonomi ile toplum arasındaki ilişkiyi araştırarak, Adam Smith'in benzer fakat daha kapsamlı kitabı Ulusların Zenginliği'nden on bir yıl önce liberalizmin prensiplerini belirlemiştir. Anders Chydenius'a göre demokrasi, eşitlik ve insan haklarına saygı ilerlemeye ve tüm toplumun mutluluğuna giden tek yoldur.
Marksist İktisat
Marksist İktisat, Karl Marx ve Friedrich Engels'in çalışmaları sonucunda ortaya çıkmıştır. Bu iktisat okulu değerin emek teorisi üzerine yoğunlaşmaktadır ki Marx bunu emeğin sermaye tarafından sömürülmesi olarak ele almıştır. Dolayısıyla, Marksist iktisatta değerin emek teorisi, kapitalist bir toplumda sadece fiyat teorisi değil emeğin sömürüsünün ölçülmesinde bir yöntemdir.
Anarşist İktisat
Anarşist iktisat baskıcı sosyal kurumlar tarafından yönetilmeyen üretim ve mübadele biçimlerini anahatlarıyla belirlemeye çalışan bir kuramlar bütünüdür. Anarko-kapitalistler rekabetçi serbest piyasanın dinamiklerinin zorunlu devlet kontrolü olmadan özgürce işlediği bir toplum arzularlar. Birçok diğer anarşist iktisatçı ise kapitalist mülkiyet ve kapitalist üretim biçimleri kaldırılmadan ekonomilerin gerçek anlamda serbest olamayacağını ileri sürmektedir.
Dağılımcılık
Dağılımcılık geç 19. yüzyılda ve erken 20. yüzyılda Papa Leo XIII'ün Rerum Novarum genelgesindeki ve Papa Pius's XI'in Quadragesimo Anno genelgesindeki öğretileri yansıtmak amacıyla Katolik düşünürler tarafından formüle edilmiştir. Dağılımcılık kapitalizm ve sosyalizm arasında üçüncü bir yol arayışıdır ve arzusu özel mülkiyet varlığını korurken toplumu Hristiyan adalet kuralları çerçevesinde şekillendirmektir.
Neoklasik İktisat
Neoklasik iktisat günümüzde kullanılan baskın iktisat biçimidir ve iktisatçılar arasında en çok taraftarı olunan akımdır. Eleştirenler tarafından genellikle Ortodoks İktisat olarak adlandırılır. Bu yaklaşımın daha spesifik bir açıklaması Lionel Robbins'in An Essay on the Nature and Significance of Economic Science (1932) (İktisadi Bilimin Doğası ve Ehemmiyeti Üzerine Bir Deneme) adlı makalesinde:"insan davranışlarını alternatif kullanımları olan kıt kaynaklar arasındaki ilişkiler şeklinde çalışan bilim" olarak verilmektedir. Kıtlık, kullanılabilir kaynakların tüm ihtiyaç ve istekleri karşılayamaması anlamına gelmektedir. Eğer kıtlık ve kullanılabilir kaynakların alternatif kullanımları olmazsa herhangi bir iktisadi sorun da olmaz.
Avusturya Okulu
Avusturya iktisat okulu, değerin emek teorisi, istatistiksel veriden hareketle teorik çıkarımlar, yumuşak para ('loose money'), matematiğin ve iktisadi modellemenin önemi ve özel mülkiyetin korunması ve cebri sözleşmeler (force of contract) dışında devletin piyasaya müdahelesi gibi önemli (bazıları da ikincil) konularda klasik ve neo-klasik teorileri reddeder. Okul, insanların seçim ve eylemlerini subjektif yorumlama ve marjinal fayda (neo-klasik iktisada bu kavramı vermişlerdir) vasıtasıyla açıklamaktadır. Nedensel akıl yürütmenin tümdengelimci zincirini takip ederek iktisadi eylem teorilerini araştırırlar. Ekonomik büyümenin itici gücü olarak girişimciyi görürler.
Avusturya okulununu temel bir atak noktası da Zirve-Dip döngüsünün normal bir iktisadi düzen olduğudur ki bu tarz döngülerin merkezi plancılar tarafından yapılan parasal manipülasyonların belirtisi olarak ortaya çıktıklarını öne sürerler.
Okul, genelde tartışmalı olsa da, tarihsel olarak etkili olmuştur. En tanınmış Avusturyalı iktisatçı belki de, "para teorisi ve iktisadi dalgalanmalar konusunda yaptığı öncü çalışmalar ve iktisadi, sosyal ve kurumsal fenomenlerin karşılıklı bağımsızlıklarının etkili analizi" nedeniyle Nobel İktisat Ödülünü almış olan, Friedrich von Hayek'tir.