cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sayga
Habitat ve göç
Saygalar tipik olarak açık kurak düzlüklerde ve yarı çöl alanlarda yaşamaktadırlar. Bahar mevsimi dişi saygalar toplanır ve üreme alanlarına göç etmeye başlarlar. Yazın sürüler daha ufak gruplara ayrılır ve güz mevsiminden itibaren toplanarak kışlayacakları alanlara giderler. Saygaların göç rotaları ve uzunlukları yiyecek ve hava şartlarına göre değişmektedir. Ortalama olarak 1000 km ölçüsünde ve kuzey-güney doğrultusunda bir rota izlenir. Kızışma mevsimi sürecindeyse bir yetişkin erkeğin haremi görünümünde olan 5-10 arası dişi birey içeren gruplar kurulur ve alfa erkek tarafından gruba yaklaşan erkeklere müdahale edilir. Dişi saygalar yaklaşık 5 aylık bir gebelik sonrası bir yavru (nadiren ikiz doğururlar) dünyaya getirirler. Bu yavru birkaç gün içinde ayaklanıp sürüye tam anlamıyla dahil olur.
Tükenme tehlikesi
20. Asrın son seneleri saygalar için çok zor geçmiştir. 1990'larda saygaların sayısı inanılmaz büyük bir azalışla 1.5 milyondan 50 bine kadar azaldı ve tür yok oluşla kaşı karşıya kaldı. Bu yıkıcı zararın sebebi aşırı ve kaçak avlanma olarak belirlenmiştir. Özellikle geleneksel Çin tıbbı yüzünden saygaların boynuzları kullanılmakta ve kaçak avlanılmaktadırlar. Bilhassa bölgedeki ekonomik sorunlar ve Sovyetler Birliği'nin dağılış sürecindeki otorite boşluğu nedeniyle kaçak avcılık bu hayvanların sayısında yüzde 95 bir azalışa neden olmuştur. 2015 Mayıs'ında Kazakistan'ın doğal alanlarında inanılması güç bir felaket ortaya çıkmıştır, toplamda 2 haftada 120 binin üzerinde sayganın ölüsü bulunmuştur. İlk 117 sayga ölüsü 10 Mayıs tarihinde bulunmuştur, WWF kayıtlarına göre sadece 11 gün sonra 28 bin ölü hayvan kalıntısı daha tespit edilmiştir. Ölümler hızlı ve beklenmedik bir şekilde ilerliyordu. WWF de yaşanan kayıpların çok ciddi olduğunu, Kazakistan ve tüm dünyanın doğal koruma çabalarına ihtiyaç duyulduğunu ifade etmiştir. Kazakistan tarım bakanı yardımcısı Erlan Nisanbayev de sorunun kaynağının ortaya çıkarılması adına araştırmalar yapıldığını ifade etmiştir. Dönemin Kazakistan başbakanı Karim Masimov antilop ölümlerinin sebebi için resmi bir komisyon kurulmasını emretmiştir. İlk çalışmalar ışığında toplu ölümlerin enfeksiyon hastalıkları sebebiyle gerçekleştiği düşünülmektedir. Pasteurella ve Costridium bakterilerinin bu toplu ölümlerden sorumlu olduğu fikri vardır. Bu bakterilerin sürüler üzerinde ölümcüllük oranı yüzde 100 olmaktadır, genelde bu bakterilerin sadece bağışıklık sistemi zayıf hayvanları öldürdüğü biliniyor. Bu ölümcüllük durumuna neyin neden olduğu sorusuna cevap ise ekolojik faktörlerin tetiklemesi olabilir.
Pedro Coronas
Pedro Coronas (d. 19 Eylül 1990), Portekizli futbolcudur. Primeira Liga ekiplerinden Moreirense'de oynuyor.
Triangulum (takımyıldız)
Triangulum ya da Üçgen takımyıldızı, modern 88 takımyıldızdan biridir. Ayrıca, 1. yüzyıl gökbilimcisi Batlamyus'un 48 takımyıldızdan oluşan listesinde de yer alır. Kuzey gökkürededir ve küçük bir alan kaplar. Triangulum adı Latince'de üçgen anlamına gelir. Bu takımyıldız güney gökküredeki Triangulum Australe ile karıştırılmamalıdır. Takımyıldız, üçüncü ve dördüncü kadirden olan üç en parlak yıldızının ikizkenar üçgene yakın, uzun ve dar bir üçgen oluşturması sebebiyle bu ismi almıştır.
Yıldızlar
Üçgen takımyıldızında birinci kadirden hiç yıldız yoktur. En parlak yıldızı, 3 kadir parlaklığında bir beyaz dev olan β Trianguli ve onun sönük ve yakın çiftidir. En parlak ikinci yıldızı ise, 3.41 kadir parlaklığında sarı-mavi devaltı bir yıldız olan α Trianguli ve onun sönük ve yakın çiftidir. Bu yıldız ayrıca Caput Trianguli olarak da bilinir ve üçgenin tepe noktasını oluşturur. 6 Trianguli (daha eski kaynaklarda ι olarak bilinir) "farkedilebilir renk karşıtlığıyla çekici bir çift yıldız"dır, orta büyüklükte bir teleskopla büyük sarı yıldız ve donuk mavi yıldız ayırt edilebilir. Her iki bileşen de ayrı ayrı yakın çiftlerdir.
Derin uzay nesneleri
Üçgen, Üçgen gökadasının (M33) bulunduğu takımyıldızdır. Bu gökada Yerel Kümenin 2.9 milyon ışık yılı mesafedeki uzak bir üyesidir ve karanlık bir gökyüzünde çıplak gözle görülmesine yeten 5.8 kadir parlaklığındadır. Ancak ne var ki, düşük yüzey parlaklığı sebebiyle ışık kirliliği olan göklerde, küçük bir teleskop veya dürbünle bulunması dahi zor hatta kimi zaman imkânsızdır.
Bu takımyıldız bölgesinde M33'e ek olarak, hepsi 11. kadirden daha sönük birkaç NGC gökadası da bulunmaktadır. Bunların en büyükleri arasında 10 yay dakikası uzunluğunda ve 12 kadir parlaklığında olan NGC 925 sarmal gökadası ve 5 yay dakikası uzunluğunda ve 11.6 kadir parlaklığında olan NGC 672 çubuklu sarmal gökadası sayılabilir.
Tarihi ve mitolojisi
Babil yıldız kataloglarında Üçgen ve γ And MULAPIN (𒀯𒀳) "Büyükayı" olarak bilinen takımyıldızı oluşturur. MÖ 1000 yılı dolaylarında derlenmiş, kabul edilmiş yıldız listelerini içeren tablet çiftinde (MUL.APIN olarak bilinir) geçen ilk takımyıldız olmasıyla dikkat çekicidir. "Büyükayı", "Enlil'in yolu"nun (Güneş'in gökyüzünde en kuzeydeki konumu, yaz gündönümünden 45 gün öncesi ve sonrasına denk gelir) ilk takımyıldızıdır.
Takımyıldızın daha önceki adı Sicilia (Sicilya) olduğu söylenir. Bu iddianın temelinde, Sicilya'nın koruyucu tanrıçası Ceres'in Jüpiter'e, adaların cennette (gökyüzünde) yer alması için yalvardığı söylencesi vardır.
Uzay tabanlı güneş enerjisi
Uzay tabanlı güneş enerjisi, dünyada kullanılması için uzaydan güneş enerjisi toplama konseptidir. 1970 lerden bu yana araştırmaları devam etmektedir.
Uzay tabanlı güneş enerjisi, geçerli güneş toplama yöntemlerinden, Dünya'nın yüzeyindeki enerjiyi toplamak yerine, yörüngeli uydularda bulunan enerjiyi toplayarak daha farklı olacaktır. Böyle bir sistemin bazı öngörülen faydaları ise; daha yüksek bir toplama oranı, atmosfer difüzyon eksikliği ve uzayda gece vaktinden mütevellit daha uzun bir toplama periyodudur. Güneş enerjisinin bir kısmı (55-60 %) atmosfer boyunca yolculuğu sırasında emilme ve yansıma etkilerinden dolayı kaybolmaktadır. Uzay tabanlı güneş enerji sistemleri atmosferin dışında güneş ışığını mikrodalgalara dönüştürerek bu kaybı ve Dünya'nın rotasyonundan dolayı meydana gelecek eksilmeyi önler.
Böyle bir sistemin uygulanması maliyetinin yanı sıra, uzay tabanlı güneş enerjisi aynı zamanda birçok yeni engeli de beraberinde getirir. Bunlardan ilki kullanım için orbit ve Dünya yüzeyi arasındaki enerji transfer problemidir. Çünkü Dünya'nın yüzeyinden uydu orbitallerine uzanan kablolar ne pratik bir kullanıma sahip olacak ne de günümüz teknolojisi ile ulaşılabilir olacaktır. Uzay tabanlı güneş enerjisi tasarımları genellikle kablosuz güç aktarımını içerecek şekilde tasarlanır. Uydu toplama, güneş enerjisini paneller üzerinde elektrik enerjisine çevirecek, (mikrodalga vericisi ya da lazer yayıcı güç) ve ışınını yeryüzünde bulunan koleksiyoncu (alıcı antenler) e odaklayacak. Bunun yanı sıra, radrasyon ve mikrometeoroid hasar da uzay bazlı güneş enerjisi için diğer kaygı verici unsurlardır.
Uzay tabanlı güneş enerjisi, sürdürülebilir veya yeşil enerjinin, yenilenebilir enerjinin bir formu olarak düşünülmekte ve bazen de iklim mühendisliği önerileri arasında yer almaktadır.
Aynı zamandan uzay tabanlı gübeş enerjisi, antropojenik iklim değişikliği veya fosil yakıt tükenmesi gibi sorunlara geniş ölçekli çözüm arayanlar için çok ilgi çekicidir.
Tarihi
Amerikan Ulusal Uzay Topluluğu, uzay güneş enerjisi ile ilgili büyük tarihi dokümanları, çalışmaları ve haber makalelerini barındırdığı Uzay Güneş Enerjisi Kütüphanesi çalışmalarını sürdürmektedir. 1941'de bilimkurgu yazarı Isaac Asimov mikrodalga ışınların kullanılarak çeşitli gezegenlere Güneş'ten toplanan enerjinin iletilmesini konu alan, bilimkurgunun kısa hikâyesi 'Reason' adlı hikâyeyi yayınladı. Uzay tabanlı güneş enerjisi konsepti, Orijinal haliyle uydu-güneş enerji sistemi olarak bilinir ve ilk olarak Kasım 1968 de tanımlanmıştır. 1973'te Peter Glaser çok uzak mesafeler için mikrodalgalar kullanarak uydulardan yeryüzüne enerji transferi metoduyla 3,8781,647 numaralı patenti almıştır.
Glaser daha sonra Arthur D. Little şirketinde başkan yardımcısı oldu. Bunun üzerine NASA bu şirketle diğer dört şirkete liderlik ederek daha geniş çaplı bir çalışma yürütmesi için 1974 bir anlaşma imzaladı. Daha sonra, kavramın var olan birçok önemli sorunları bulundu, - uzay konusundaki projeler için deneyim eksikliği başta olmak üzere- bu durum daha fazla tetkik ve araştırmaya yöneltti.
Üyük, Gölpazarı
Üyük, Bilecik ilinin Gölpazarı ilçesine bağlı bir köydür.
Uzay tabanlı güneş enerjisi
Kesilme
1977 yılında NASA Uzay tabanlı güneş enerji sisteminin fizibilitesini incelemek için Fresh Look adlı çalışmayı yapmıştır. Nasa, Amerika Ulusal Uzay Politikasının, Nasaya Dünya ve orbital arasındaki taşınmanın maliyetinin düşürülmesi teknolojisi için ciddi miktarda bir yatırım yaptığını iddiaa etti.Buda uzay güneş enerjisinin mutlak bir gereklilik olduğunu gözler önüne serdi.
Üyük, Gölpazarı
Tarihçe
Köyün eski adı, 1487 yılı kayıtlarında Üyük olup, Türkçede "üyük" ya da "öyük" sözcüğü "höyük" anlamına gelmektedir.
Lazboard
Lazboard, petranboard veya eskiden kullanılan adıyla üzme tahtası, Rize'nin İkizdere ilçesine bağlı Petran Yaylası'nda kar üzerinde kaymak için kullanılan alet ve bu aletle yapılan spordur. Araştırmaya göre, Petran köyü sakinleri snowboard benzeri bir aleti en uzun süredir aktif olarak kullanan topluluktur. Lazboard ismi, Doğu Karadeniz'in otokton halkı Lazlardan türemiştir.
Özellikleri ve yapımı
Tahtanın boyutu kullanacak kişinin kilosu ve boyuna uygun olacak şekilde tasarlanır. Kuzinede kaynayan sıcak suyla çam ağacı istenen esnekliğe ulaşana kadar ıslatılır. Tahtanın önü kayarken batmayacak şekilde bükülür ve tahta kuruması için bırakılır. Keresteler kuruduktan sonra yan yana getirilerek çıtalarla birleştirilir. Çıtalar kişinin kayma pozisyonuna göre bağlanır. Ardından tahta zımparalanır. Son olarak tahtanın altına sürtünmeyi azaltması için sığır iç yağı sürülür. Lazboarda yön vermek için fındık ağacından yapılmış sopa, dengede kalmak için lazboarda bağlanmış ip kullanılır. Lazboard saatte 80 kilometre hızla gidebilir.
Ortaya çıkışı
Petran köyü sakinleri kestikleri tahtaların üzerinde namaz kılar, ve tahtayı temizlemek için tahtanın yüzeyini karla ovarlardı. Bir rivayete göre tahtayı temizleyen çocuklardan biri canı sıkıldığı için tahta ile kaymayı dener. Bunu göre köylüler köyden kente gitmek için üzme tahtasını kullanmaya başlar.
Üyük, Gölpazarı
Coğrafya
Köy, Bilecik il merkezine 20 km, Gölpazarı ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Lazboard
Tarihçe
Üzme tahtasının ne zamandan beri kullanıldığı tartışmalıdır. Bazı kaynaklara göre 1600'lü, bazı kaynaklara göre 1700'lü bazı kaynaklara göre ise 1800'lü yıllardan beri üzme tahtası kar üzerinde kaymak için kullanılmaktadır. İlk olarak ulaşım amacıyla kullanıldığı düşünülen üzme tahtası günümüzde eğlence amaçlı kullanılmaktadır. Köy sakinlerinin %90'ı önceden Lazboard kullandığını belirtmiştir. Amerikalı snowboardcu Jeremy Jones 2008'de Meşeköy'ün eski adı Petran'dan esinlenerek üzme tahtasını Petranboard olarak adlandırmıştır. Ayrıca Lazboard ismi de zamanla benimsenmiştir. 2008'den beri her yıl şubatın ilk haftasında Petranboard/Lazboard Kayak Şenliği düzenlenmektedir. Snowboardcu Alex Yoder ve Nick Russel'ın 2016'da çektiği Foothills: The Unlinked Heritage of Snowboarding isimli belgesel Lazboard'u konu almaktadır. Bu belgeselle beraber Lazboard'un dünya çapında tanınırlığı artmıştır. Petranboard Kayak Şenliği 2020 ve 2021'de yapılmamıştır.
Loppa
Loppa Norveç'in Finnmark ilinde bulunan bir belediyedir. Belediyenin nüfusu 2018 yılı itibarıyla 941'dir.
Uzay tabanlı güneş enerjisi
Kesilme
Tersine, Dr Pete Worden Uzay tabanlı sistemin, Arizona Çöl'ünden kullanılan güneş enerji sisteminden beş kat daha pahalı olduğunu iddiaa etti. Ve bunun üzerine spekülatif bazı çözümler önerdi ve bunlar onyıllar dan önce gerçekleşecek gibi görünmüyordu.
2 Kasım 2012 de, Uzay tabanlı güneş enerjisi üzerine Çin ve Hindistan Uzay işbirliği yaptılar....Hindistan ve Çin'in bu ortaklığı uygun finansman ile uzun süreli bir ilişki içinde çalışması, diğer uluslara örnek olarak, Uzay bazlı güneş enerji sistemi işin güzel bir girişim örneği olabilir.
Uzay Güneş Enerjisi Keşif Araştırma ve Teknoloji programı
Uzay güneş enerjisi keşif araştırma ve teknoloji programı
Güneş enerjsini elektrik enerjisine çeviren ve bunları yeryüzüne göndermek için gelecek gigavat güneş güç sistemi için, güneş güç uydusu geliştirme yoluna gitti. Bu teknoloji programı güneş enerjisini elektrik enerjisine dönüştürmek için, yoğunlaştırıcı lensler veya güneş ısı motorları ile şişme bir fotovoltaik yapı kullanmayı önerdi. Program aynı zamanda eşzamanlı yörünge sistemleri ve senkronize güneş yörüngeleriyle de ilgilendi. Bu program tarafından varılan bazı sonuçlar:- -Her boyutta inşa edilen güç santralleri sonucu, artan küresel enerji talebinin uzun yıllar boyunca devam etmesi muhtemeldir.
Japon Uzay Araştırma Ajansı
Mayıs 2014 te, Elektrik ve elektronik mühendisliği enstitüsü (IETT) spektrum dergisinde Dr. Susumu Sasaki tarafından yayınlanan ‘uzay her zaman güneşlidir’ adlı uzun bir makale yer aldı. Belirtilen makalede, ‘ Birçok yıllardır yapılan çalışmalar bilimkurgu içeriklidir ancak uzay tabanlı
Güneş enerjisi gerçek olabilir’ ifadeleri kullanıldı.
Japon Uzay Araştırma Ajansı 12 mart 2015'te, kablosuz olarak 1.8 kilovatı 50 metre ötede bir alıcıya, elektriği mikrodalgaya çevirerek ilettiklerini daha sonra da tekrar elektriğe çevirdiklerini duyurdu. Bu durum bu tür bir güç için uygulanması gereken standart prosedür idi. 12 Mart 2015 te Mitsubishi Endüstri, 10 kilowatt bir enerjiyi 500 metre uzaklığa ilettiklerini açıkladı.
Potansiyel
Uzay tabanlı güneş enerji sistemi çok çekiciydi, çünkü uzay Dünya yüzeyinde güneş enerjisi toplamak için birçok önemli avantaja sahipti.
Dezavantajları
Uzay tabanlı güneş enerji sistemi beraberinde birçok problemi de getirir:
Dizayn
Uzay tabanlı güneş enerjisi temelde üç unsurdan oluşur:
uzay tabanlı kısımın yerçekimine karşı kendisini desteklemesi gerekmez. (Nispeten zayıf gelgit gerilmeler hariç). Karasal rüzgar veya havaya karşı hiçbir korunmaya ihtiyacı duymaz, ancak mikrometre ve güneş patlamaları olan uzay tehlikeleriyle başa çıkmak zorunda kalacaktır. Dönüşümün iki temel yöntemi incelenmiştir: fotovoltaik (PV) ve güneş dinamiği (SD). Uzay tabanlı güneş enerjisi konseptinin çoğu analizi güneş ışığını, güneş pilleri kullanarak elektriğe çevirmek için fotovoltaik dönüşüme odaklanmıştır. Güneş dinamiğin kullanılması watt başına kitle azaltabilir.
Ohio Üniversitesi'nin ev sahipliğinde yıllık Uluslararası SunSat tasarım yarışması vardır.
Mikrodalga güç iletimi
William C. Brown 1964 yılında Walter Cronkite’ın CBS News programı sırasında,
gösterdi ki, mikrodalga destekli model helikopteri uçuş için gerekli tüm enerjiyi mikrodalgalardan alabiilir. 1969 ve 1975 yılları arasında Bill Brown JPL Raytheon programın teknik direktörü 30 kW lık bir gücü 1 millik bir mesafeye %84 lük bir etkinlikle gönderdi.Onlarca kilowattlık mikrodalga güç iletimi de Kaliforniya’daki Goldstone’da yapılan testler ile kanıtlandı. (1975).
Lazer ışınlama gücü
Lazer ışınlama gücü, mekanın daha fazla sanayileşme için bir atlama taşı olarak NASA’nın öngördüğü bir konsepttir. 1980'li yıllarda, NASA araştırmacıları uzay-uzay gücü için güneş enerjili lazerin gelişimine odaklı olarak lazerlerin potansiyel kullanımı üzerinde çalıştı. 1989 yılında gücün dünyadan uzaya lazer formunda gönderilebileceği olabileceği öne sürüldü. 1991 yılında içeriği bir ay üssüne güç sağlamak için lazer güç çalışması dahil olan SELENE projesi (uzay lazer enerjisi) başladı. SELENE programı iki yıllık bir araştırma çabası oldu, ancak operasyonel duruma kavramını alarak maliyeti çok yüksek oldu ve bir uzay tabanlı gösterime ulaşmadan önce 1993 yılında resmi proje sona erdi.
1988 yılında Toprak tabanlı lazer kullanımı uzay itici gücü için bir elektrik pervanesi iktidara Grant Logan tarafından teknik detaylı bir çalışma sunuldu. O ultraviyole lazer ışınını dönüştürmek için 600 derece elmas güneş pilleri kullanmayı önerdi.
Yörünge konumu
yörüngeye bir uzay güç istasyonu bulmanın ana avantajı ; anten geometrisi sabit kalır ve böylece antenleri düzgün tutmak daha kolaydır. Diğer bir avantajı sürekli güç aktarımının şimdi hemen hemen kullanılabilir olmasıdır. Neredeyse sürekli güç üretmelerinde önce diğer uzay tabanlı santraller daha uzun bir başlama zamanları vardır.
Toprak tabanlı alıcı
Toprak tabanlı Alıcı antenlerin muhtemelen çok kısa diotlarla bağlanmış dipol antenlerinden oluşacaktır. Uydudan Mikrodalga yayılan yayınların yaklaşık % 85 verimlilik ile dipol olarak kabul edileceği düşünülmektedir. Geleneksel bir mikrodalga anteni ile Resepsiyon verimi daha iyidir ancak maliyeti ve karmaşıklığı da oldukça büyüktür.
uzay uygulamalarında
Bir lazer uzay tabanlı güneş enerjisi Ay ya da Mars yüzeyinde bir baz veya araç gücü olabilir. Bir uzay gemisi veya başka bir uydu da Aynı yollarla güç olabilir. 2012 yılında, Uzay Güneş Enerjisi NASA tarafından sunulan bir raporda otoriteler Uzay Güneş Enerjisi arkasında teknoloji için başka potansiyel kullanımı için bir rapor sundular.
Lansman maliyetleri
Uzay tabanlı güneş enerjisi kavramı için maliyeti bir sorun alanı başlattı. Yeniden kullanılabilir fırlatma sistemleri alt fırlatma maliyetlerini düşürmek için önerildi. Kasım 2013 itibarıyla, bir şirket, SpaceX, iki yıl boyunca özel olarak finanse edilen çok-yıllık kalkınma programı üzerinde durarak belirtilen niyeti ile bir yeniden roket fırlatma sistemi ile "Tam ve hızlı bir şekilde yeniden kullanılabilir" fırlatma teknolojisini ticarileştime girişiminde bulundu. SpaceX, düşük irtifa güçlendirici dönüş prototipini sekiz test uçuşu ile tamamladı.
Başlatılan malzemenin nihai yörüngesine teslim olması gerekmez. Örneğin iyon iticileri veya nükleer tahrik içerikleri. mikrodalgalar tarafından yörüngeye gelen optik açıklık 'boyutlarının çok büyük olması gibi zorluklar taşır. Örneğin, 1978 de NASA SPS çalışmasında 1 kilometrelik çaplı verici antene ihtiyaç duymuştur ve 2.45 GHz hızında mikrodalga ışınları için de, alıcı antenlerin alanının 10 km çapında olması gerektiğini belirtmiştir. Bu boyutlar, atmosfer emişini artmasına sebep olmasına rağmen biraz daha kısa dalga boyları kullanılarak azaltılabilir. Bu kadar geniş ebatlarda verici ve alıcı antenler SPS için asgari pratik güç seviyesinin mutlaka yüksek olması gerektiği anlamına gelmektedir. Mümkündür ancak ekonomik değildir.
Sorunun ölçeği hakkında bir fikir vermek için, kilovat başına 20 kg bir güneş paneli kitle varsayarak, 4 GW elektrik santrali yaklaşık 80.000 metrik ton ağırlığında ve dünyadan başlatılması düşünülür. Çok hafif tasarımlarda büyük olasılıkla aynı 4 GW kapasiteli istasyon için güneş panelleri 4.000 metrik ton yani 1 kg / kW değerine ulaşacaktır. tahmini seri bir ödeme planı başlatmanın maliyet 500 - 800 dolar arası kadar olacaktır. Bu maliyetlere ağır uzaya fırlatma emisyonlarının çevreye etkisi de eklenmelidir.
Ancak, 2013 yılında son yeniliklere dayalı, Elektrik Alan: Uzay Tabanlı Güneş Enerjisi Teknolojileri ve Uygulamaları daha küçük uyduları değiştirerek ve daha düşük Yörüngeler maliyetleri azaltmak için yeni bir yol önerdi.
Uzaydan bina
Gerard O'Neill, 1970'li yılların başında yüksek fırlatma maliyetleri sorununu belirterek, Önerilen malzeme ile Ay'a yörüngesinde SPSS bina inşa etmeyi önerdi. Ay'a fırlatma maliyetleri düşük yerçekimi ve atmosferik drag eksikliği nedeniyle Dünya'dan çok daha düşük idi. Bu yaklaşım Ay'da kitle sürücüleri kurmak için önemli sermaye yatırımı gerektirmekteydi. Bununla birlikte, Nisan 1979 tarihinde 30, NASA sözleşme kapsamında General Dynamics 'Convair Bölümü tarafından Nihai Rapor Aysal kaynakların kullanımı ucuz olacağını sonucuna vardı.
Hammaddenin kiloluk kaynağı başına nispeten ucuz olması ve uzaydaki bu tasarımlar için endişe azaltak istenmesi SPSlerin farklı bir türlerde inşa edilmesi sonucuna neden oldu. O'Neill'in vizyonunda Ay malzemelerinin pound başına düşük maliyetli olması yörüngede daha fazla ay tesisi kurulmasına teşvik olacaktı. Ay'a inşaaların başlatılması için ileri teknikler bir güneş enerjisi uydu inşası maliyetini azaltabilirdi. Bunun için ilk öneriler Jerome Pearson’dan geldi.
Ay’da
David Criswell Ay’ın, güneş enerjisi istasyonları için en uygun yer olduğunu önerdi, ve Aysal güneş enerjisi fikrine teşvik ettii. Criswell, büyük ölçüde Ay’da bulunan malzemelerin kullanımasını, in-situ kaynak kullanımını ve Rovers montaj ve güneş hücreleri açmayı en büyük avantajlar olarak görüyordu. Dünya çevresindeki yörüngelerinde dönen güç rölesi uydular ve mikrodalga ışını yansıtan Ay Projenin aynı zamanda bir parçası olacaktı.
Bir göktaşından
Asteroit madenciliği de ciddi bir fikir kabul edilmiştir. Bir NASA tasarım çalışması 10.000 tonluk yörüngeye bir 500.000 tonluk asteroit fragmanı dönecek olan birmaden aracı  fikrini değerlendirdi. sadece yaklaşık 3.000 ton maden geminin geleneksel havacılık dereceli yükü olarak kabul edilecekti. Gerisi ise kitle sürücü motoru için reaksiyon kütlesi olacaktı. Getirilen asteroidin % 100 yararlı olduğunu varsayarsak başlatma maliyetlerinde yaklaşık% 95 azalma gözlenecektir. Ancak böyle bir yöntem ile toplanmaya aday astroidler için kapsamlı bir anket çalışması gerekecektir. Şimdiye kadar, biz sadece onların kompozisyonları üzerinde tahminlerde bulunduk.
Güvenlik
Huzmeye maruz kalma riskinin başka yollarla minimize edilmesi mümkündür. Yerde, fiziksel erişim kontrol edilebilir ve mikrodalgaların kesişi noktası olan kiriş koruyucu metal kabuğu ile yolcu sağlayarak tipik uzay aracı uçuşu sağlanır. Ayrıca airflight kontrol alanları gözlemleyerek pozlamayı önleyebilirsiniz. Işının merkezinde yer seviyesinde o mikrodalga ışın yoğunluğu sisteminde yerleşik olarak tasarlanmış ve fiziksel bir hale bürünecektir. Sadece taşıyıcılar çok uzakta ve güvensiz seviyelere yoğunluğunu artırmanın mümkün olamayacak kadar küçük olduğu görülecektir.
Yaygın önerilen yaklaşım, güvenli ışın hedefleme sağlamak için, bir retrodirective faz dizi anten / alıcı antenlerini kullanır. Alıcı antenlerin merkezinden yayılan bir "Pilot" mikrodalga ışın verici antene bir önfaz kurar. Anten altdizilimlerden her birinde, devreler bir iç saati fazı ile Pilot ışınının ön fazını, giden sinyalinin fazını kontrol etmek için karşılaştırır. Pilot ışın verici kullanmayan bir sistem gücünü ışınını herhangi bir yere odaklaması açısından aciz olurdu.
20. yüzyılda
1968: Dr. Peter Glaser bir "güneş enerjisi uydu" sistemi kavramını yüksek yere eşzamanlı yörüngede güneş kollektörleri mil kare tanımlasıyla tanıttı.
1982: Boeing önerisi [90]
1987: Sabit Yüksek İrtifa Röle Platformu Kanadalı deneyi
1995-1997: NASA uzay güneş enerjisi (SSP) kavram ve teknolojileri "Fresh Look" çalışması yürüttü.
1998: Japonya'nın uzay ajansı Uzay Güneş Enerjisi Sistemi (SSPS), günümüze kadar devam eden bir programı geliştirmeye başladı.
1999: NASA'nın Uzay Güneş Enerjisi Keşif Araştırma ve Teknoloji programı (SERT, aşağıya bakınız) başlar.
2000: NASA John Mankins’in Büyük ölçekli SSP mevcut teknoloji ve yetenekleri çok önemli ilerlemeler gerektiren sistemleri için çok karmaşık bir entegre sistem "diyerek, ABD Temsilciler Meclisi'nde ifade verdi.
21. yüzyılda
2001: Dr. Neville Marzvelle ‘’ biliyoruz ki, güneşin enerjisini yüzde 42 ile 56 oranında dönüştürecek teknolojiye sahibiz.... Muazzam bir ilerleme kaydettik.... Eğer büyük aynalar kullanmak suretiyle güneş ışınlarını konsantre edebilirsen veya daha çok para ödeyerek lensleri kullanırsan....Burada bir risk meydana gelir ama bunu södümleyebilirsin...İnanıyoruz ki15-20yıl içerisinde kilovat başına daha az para ödeyeceğiz....
2001: NASDA (Japonya'nın ulusal uzay ajanslarının biri JAXA bir parçası olmadan önce 10 kilowatt ve güç 1 megavat ile deneysel uydu fırlatılması için ek araştırma ve bir prototip yapmayı planladığını duyurdu.
2003: ESA çalışmaları
2007: ABD, Pentagon'un Ulusal Güvenlik Uzay Dairesi (NSSO) bir rapor yayınladı
2007: Mayıs 2007'de SBSP pazar ve teknoloji mevcut durumunu gözden geçiren bir atölye kuruldu (Massachusetts Teknoloji Enstitüsü)
2009: Birçok şirket geleceğin SBSP ortaklıklarını ve taahhütlerini ilan etti.
2010: Avrupa'nın en EADS Astrium SBSP planlarını açıkladı.
2010: Sky'ın Limitsiz: Uzay Tabanlı güneş enerjisi, Hint-ABD stratejik ortaklığı sonrası önemli bir adım.
2015: Uzay Teknolojisi (CAST) ekibi Çin Akademisi onların Multi-Döner Ortak Tasarım video ile Uluslararası SunSat Tasarım Yarışması kazandı.
2016: Justin Lewis-Weber tarafından bir kağıt "Lunar Tabanlı Self-çoğaltılıyor Solar Fabrikası" yenilikçi yaklaşımı için ulusal ilgi gördü.
2016: Mike Snead 4 bölümlük serisi bir kapak taşı olarak Uzay Güneş Enerjisi jumpstart için mevzuat önerdi.
Tipik olmayan yapılandırmalar ve mimarlık hususlar
Tipik referans sistemi GEO da ciddi sayıda bireysel uydular içerir. Bireysel uydu için tipik referans tasarımı 1-10 GW aralığında ve genellikle enerjisi kolektörü / dönüşüm olarak düzlemsel veya konsantre güneş fotovoltaik içerir. En tipik iletim tasarımları 1–10 GHz (2.45 veya 5.8 GHz) RF bandında atmosferde asgari kayıplar vardır. uydulardan için olan malzemeler kaynağa sahiptir
Eagle Mobile
Eagle Mobile, Arnavutluk'ta Mart 2008 tarihinde kurulan ve Albtelecom'un bünyesinde bulunan GSM operatörü. Genel müdürü ise Orhan Coşkun'dur.
Uzay tabanlı güneş enerjisi
Tipik olmayan yapılandırmalar ve mimarlık hususlar
Ve Dünya üzerinde üretilen ve yeniden roketi fırlatıldıktan sonraLEO taşınması yoluyla kimyasal veya elektriksel olarak taşınması beklenir. Özetle, mimarlık seçenekler şunlardır:
Referans sisteminden birkaç ilginç tasarım türevleri vardır:
Eagle Mobile
Çalık Holding ve Türk Telekom ortaklı Albtelecom'a ait olan şirketin teknik altyapı çalışmaları için Huawei firması ile 12 Aralık 2007 de bir anlaşma imzalanmış ve 3G teknolojisine hazır bir altyapı oluşturulmuştur. 2008 yılının Mart ayında hizmete başlamıştır.
Uzay tabanlı güneş enerjisi
Tipik olmayan yapılandırmalar ve mimarlık hususlar
Alternatif enerji toplama yeri: GEO, çünkü dünyaya gelişinin yakınlığı avantajları en tipik olan yer ve basitleştirilmiş işaretleme ve izleme olanaklarına sahip ve ölçeklenebilirlik tüm küresel talep birkaç kez karşılamak için diğer lokasyonlar önerilmiştir:
Güneş Toprak L1: Robert Kennedy III, Ken Roy ve David Alanları önerdiler ki ; L1 in güneşliği olan bir varyantı Dyson Dots olarak adlandırılmadlır.
Ekvator LEO: Japonya'nın SPS 2000, ekvatoral Leo da bir gösteri düzenlenmelidir.
Enerji koleksiyonu: Güneş Enerjisi Uydular için en tipik tasarımlar fotovoltaik içerir.. Bu düzlem (ve genellikle pasif soğutuldu), konsantre edildi (ve belki de aktif soğutmalı) olabilir. Ancak, birden çok ilginç varyantları vardır.
Güneş rüzgar halkası : Ayrıca Dyson-Harrop uydu denir. Burada uydu Güneşten gelen fotonları kullanır.ancak Güneş rüzgarı yüklü parçacıkların yerine elektromanyetik bağlanma yoluyla, büyük döngü akımı oluşturur.
Alternatif uydu Mimarlık : Tipik uydu yapısal bir kafes oluşan monolitik yapı, bir veya daha fazla toplayıcı, bir veya daha fazla verici ve zaman zaman, birincil ve ikincil reflektördür. Alternatif tasarımlar şunlardır:
Küçük uydu sürüleri : Bazı tasarımlar, serbest uçan küçük uydu sürülerini önerir. Bu birçok lazerin yapısında bulunur.
Ücretsiz kayan bileşenleri: Solaren monolitik bir yapıya Birincil yansıma ve iletim reflektörü serbest uçan bir alternatif önermiştir.
Spin sabitleyici : NASA bir spin-stabilize ince film kavramını araştırdı.
Transmisyon: enerji iletimi için en tipik tasarım zeminde bir Alıcı antenlerin için aşağıdaki 10 GHz RF anten üzerinden olandır.
Kurgu
Güneş enerjisi verici uzay istasyonları bilimkurgu eserlerinde Isaac Asimov un eseri "Reason" (1941) da olduğu gibi, ortaya çıktı. Asimov’un kısa öyküsü "Son soru" da Dünya'da kullanılmak üzere sınırsız enerjiyi sağlamak için SBSP kullanımını anlatılır. Ben Bova gerilim filmi PowerSat diğerleri onu sabote etmeye çalışırken, bir güneş enerjisi oluşturma hakkında bir milyarderin hikâyesini anlatır. video oyunu Sid Meier'in Alpha Centauri olarak bilinen versiyonunda, bir şehir iyileştirmek için, oyuncu bir "Orbital Güç Verici" olarak adlandırılan sistemi kullanarak bunu başarabilir. oyuncu sahibi olduğu tüm şehirler için enerji üretimine büyük ikramiye ödülünü kullanarak katkıda bulunabilir. manga ve anime Mobile Suit Gundam 00 da ise ; güneş kolektörleri ve mikrodalga vericilerinin her ikisini birden içeren bir yörünge boyunca, Dünya'nın yüzeyine geri aşağı güç taşıyan güç santralleri ve uzay asansörleri, 24 yüzyılda Dünya için elektriğin ana kaynağıdır. Çeşitli havacılık şirketleri de, kurumsal vizyon videoları için yaratıcı gelecek güneş enerjisi uydularını gösterime sunmaktadır. Boeing Just Wait dahil olmak üzere Lockheed Martin'in The Next 100 yaşında, 1000 Birleşik Fırlatma İttifakı CIS-Lunar.
Kaynakça
İngilizce vikipedia
Gri uzaylı
Zeta Reticulans, Roswell Grileri veya Griler olarak da adlandırılan gri uzaylılar, dünya dışı yaşam oldukları iddia edilen sözde varlıklardır. Sık sık yakın temas ve uzaylılar tarafından kaçırılma iddialarına konu olurlar. Bu tür iddiaların ayrıntıları çok çeşitlidir, ancak tipik olarak Griler, pürüzsüz, gri renkli cilde sahip küçük vücutları, iri, tüysüz kafaları ve büyük, siyah gözleriyle insana benzeyen varlıklar olarak tanımlanırlar. 1961'de New Hampshire'da gerçekleştiği iddia edilen Betty ve Barney Hill'in kaçırılma iddiası gri uzaylıları popüler hale getirmiştir. Öncül figürler bilimkurguda tanımlanmış ve benzer tanımlar 1948 Aztec UFO Aldatmacası'nın ilk anlatımlarında ve 1947 Roswell UFO olayının sonraki anlatımlarında yer almıştır.
Gri uzaylı, insan olmayan zeki bir yaratığın ve genel olarak dünya dışı yaşamın arketipik bir imgesi ve uzay araştırmaları çağında popüler kültürün ikonik bir mecazı olarak ortaya çıkmıştır.
Görünüş
Griler tipik olarak burun, kulak veya cinsel organlar gibi insan vücudunun dış kısımlarının küçültülmüş biçimlerine sahip olan veya bunlardan tamamen yoksun gri tenli, bodur insanımsı varlıklar olarak tasvir edilirler. Vücutları genellikle uzun, küçük bir göğse sahip ve kas yapısı ile görünür iskelet yapısından yoksun olarak tasvir edilir. Bacaklarının daha kısa olduğu ve insandan orantısal olarak farklı uzuvlara ve insanlardan farklı eklemlere sahip oldukları şeklinde tasvir edilirler.
Zeta Reticuli ile İlişkilendirme
Griler ve Zeta Reticuli arasındaki ilişki 1969 yılında Marjorie Fish adlı bir öğretmenin Betty Hill tarafından çizilen bir haritayı yorumlaması üzerine ortaya çıkmıştır. Betty Hill hipnoz esnasında kendisine uzaylıların yaşam alanlarını ve yakınlarındaki yıldızları içeren bir harita gösterildiğini iddia etmiştir. Bunu öğrenen Fish, Hill'in çiziminden bir model çıkarmaya çalışmış ve sonunda uzaylıların yaşam alanı olarak işaretlenen yıldızların bir ikili yıldız sistemi olan Zeta Reticuli olduğunu belirlemiştir.
Köken
Gri uzaylının kökenlerinin 19. yüzyılın sonlarına kadar dayandığı düşünülmektedir. 1891 yılında Kenneth Folingsby tarafından yayımlanan Meda: A Tale of the Future adlı romanda anlatıcı balon şeklinde kafaları olan küçük, gri tenli uzaylılarla karşılaşmıştır. 1893 yılında H. G. Wells, The Man of the Year Million adlı makalesinde insanlığın gelecekteki görünümünü tasvir etmiş ve insanları ağzı, burnu veya saçı olmayan ve büyük kafalı canlılar olarak tanımlamıştır. Wells ayrıca 1895 yılında Zaman Makinesi adlı romanında insanlığın ardıl türü olan Eloi'leri benzer ifadelerle tasvir etmiştir.
1917 dolaylarında okültist Aleister Crowley, görünüş olarak modern bir Griye benzeyen Lam adında bir "doğaüstü varlık" ile yaptığı görüşmeyi anlatmıştır. Crowley bu varlıkla "Amalantrah Çalışmaları" adını verdiği ve insanların uzaydan ve boyutlar ötesinden varlıklarla temasa geçmesini sağladığını düşündüğü bir süreç aracılığıyla iletişime geçtiğine inanıyordu. Çoğu geriye dönük biçimde Lam'ı daha sonraki Gri karşılaşmalarıyla ilişkilendiren diğer okültistler ve ufologlar, o zamandan beri Lam'dan kendi gelişlerini anlatmışlardır; bunlardan biri varlığı "soğuk, bilgisayar benzeri bir zeka" ve insan idrakinin tamamen ötesinde şeklinde tanımlamıştır.
1933 yılında İsveçli yazar Gustav Sandgren, Gabriel Linde takma adıyla Den okända faran (The Unknown Danger) adlı bir bilim kurgu romanı yayınladı. Romanda yumuşak gri kumaştan yapılmış giysiler giyen, kısa boylu, büyük kel kafalı ve iri, koyu renkli, pırıl pırıl gözleri olan bir uzaylı ırkını tasvir etti. Özellikle genç okuyucuları hedefleyen romanda, hayal edilen uzaylılara ait illüstrasyonlar da yer alıyordu. Bu tasvir, popüler gri uzaylı imgesinin dayandığı şablon haline gelecekti.
Betty ve Barney Hill'in kaçırılması
Bu kavram 1965 yılında Betty ve Barney Hill'in kaçırılmasıyla ilgili gazete haberlerinin bu olayı meşhur etmesine kadar niş bir kavram olarak kaldı. Sözde kaçırılanlar, Betty ve Barney Hill, 1961 yılında grimsi derili insansı uzaylı varlıkların kendilerini kaçırdığını ve kendilerini bir uçan daireye götürdüklerini iddia etmişlerdir.
Martin Kottmeyer 1990 tarihli "Entirely Unpredisposed" adlı makalesinde Barney'nin hipnoz sırasında ortaya çıkan anılarının Barney'nin ilk hipnotik seansından 12 gün önce yayınlanan The Outer Limits adlı bilimkurgu televizyon dizisinin "The Bellero Shield" bölümünden etkilenmiş olabileceğini öne sürmüştür. Söz konusu bölümde, "Tüm evrenlerde, evrenlerin ötesindeki tüm birliklerde, gözleri olan herkesin konuşan gözleri vardır" diyen iri gözlü dünya dışı bir varlık bulunuyordu.
Carl Sagan, 1997 yılında yayınlanan The Demon Haunted World: Science as a Candle in the Dark adlı kitabında 1953 yapımı Invaders from Mars adlı filmin hipnoz anılarının arkasındaki bir başka potansiyel ilham kaynağı olabileceğini söyleyerek Kottmeyer'in kuşkularını desteklemiştir.
Folklora yayılması
1988 yılında Christophe Dechavanne, Fransız bilim-kurgu yazarı ve ufolog Jimmy Guieu ile birlikte Fransız televizyonunda haftalık olarak yayınlanan Ciel, mon mardi ! adlı programın canlı yayınında bir söyleşi yaptı. Program Fransa'nın üç ulusal televizyon kanalından biri olan TF1 tarafından yayınlanıyordu. Jimmy Guieu, Majestic 12'den bahsetmenin yanı sıra, ilerleyen zamanlarda Fransızca'da les Petits-Gris adıyla daha iyi tanınacak olan "küçük griler" olarak adlandırdığı grubun varlığından da bahsetmiştir.
Guieu daha sonra John Lear ve Milton William Cooper tarafından açıklanan Gri uzaylılar / Majestic-12 komplo teorisini konu edinen "E.B.E." (for "Extraterrestrial Biological Entity"): E.B.E.: Alerte rouge (first part) (1990) ve E.B.E.: L'entité noire d'Andamooka (second part) (1991). yarı belgesel filmlerini yazdı. Griler o zamandan beri çeşitli komplo teorilerine konu olmuştur. Birçok komplo teorisyeni, Grilerin hükûmet tarafından yürütülen dezenformasyon veya inkar kampanyasının bir parçasını temsil ettiğine veya hükûmetin zihin kontrol deneylerinin bir ürünü olduğuna inanmaktadır. 1990'larda popüler kültür de giderek artan bir şekilde Grileri bir dizi askeri-endüstriyel kompleks ve Yeni Dünya Düzeni komplo teorileriyle ilişkilendirmeye başlamıştır. 1995 yılında film yapımcısı Ray Santilli, 1947 yılında Roswell'de gerçekleştiği iddia edilen olay yerinde bulunan "gerçek" bir uzaylı otopsisini gösteren 16 mm'lik 22 makara film elde ettiğini iddia etti. Ancak 2006 yılında Santilli filmin orijinal olmadığını, orijinal filmin bozulduğu tespit edildikten sonra oluşturulan bir "rekonstrüksiyon" olduğunu açıkladı. Santilli gerçek bir Gri'nin 1947'de bulunduğunu ve otopsi yapıldığını, halka açıklanan görüntülerin de bu orijinal görüntülerin bir kısmını içerdiğini iddia etti.
Zekanın psikokültürel dışavurumu
Nörolog Steven Novella, gri uzaylıların en belirgin özelliklerinin modern insanın geleneksel olarak zeka ile ilişkilendirdiği her şeyi temsil ettiğini ve gri uzaylıların insan hayal gücünün bir yan ürünü olduğunu ileri sürmektedir. "Ancak uzaylılar sadece insan gibi görünmekle kalmıyor, psikolojik olarak zeka ile ilişkilendirdiğimiz özellikleriyle insan gibi görünüyorlar."
Anne hipotezi
Skeptic dergisinde yazan Frederick V. Malmstrom, derginin 2005 yılında yayınlanan 11. cilt, 4. sayısında Grilerin erken çocukluk gelişiminin kalıntı anıları olduğu fikrini ortaya atar. Malmstrom, erken çocukluk dönemi duyu ve algısına ilişkin edindiğimiz bilgilere dayanarak bir annenin yüzünü dönüştürmek suretiyle bir Grinin yüzünü yeniden inşa eder. Malmstrom'un çalışması, Grilerin varlığına, birçok insanın bir Gri imgesi sunulduğunda yaşadığı yoğun içgüdüsel tepkiye, regresyon hipnozu ile kurtarılmış bellek terapisinin uzaylılar tarafından kaçırılma deneyimlerine ilişkin anıları "kurtarmadaki" etkisine ve bunların ortak temalarına başka bir alternatif önermektedir.
Evrimsel imkansızlık
Biyolog Jack Cohen'e göre, Dünya'dan farklı çevresel ve ekolojik koşullara sahip bir gezegende evrimleştiği düşünülen bir Gri'nin tipik görüntüsü, bir uzaylının temsili olarak inandırıcı olamayacak kadar fizyolojik olarak insana benzemektedir.
Popüler kültürde
Gri uzaylı tasvirlerine, 1977 yapımı Üçüncü Türden Yakınlaşmalar filmindeki yardımsever uzaylılar gibi birçok film ve televizyon şovunda yer verilmiştir.
1990'larda, Grilerle ilgili komplo teorilerinin anlatıldığı hikâyeler yaygınlaştı. FOX kanalında ilk kez 1993 yılında yayınlanan The X-Files dizisi bunun en iyi bilinen örneklerinden biriydi. Dizi, Gri benzeri dünya dışı canlıların varlığına dair kanıt bulma arayışını bir dizi UFO komplo teorisi alt olay örgüsüyle birleştirerek ana hikâye örgüsünü oluşturmuştur. Diğer kayda değer örnekler arasında X-COM video oyunu serisi ("Sectoids"), ilk kez 1996'da yayınlanan ve MJ-12 komplosunu genişleten Dark Skies ve 1998'deki "Thor's Chariot" bölümünde İskandinav mitolojisinden karakterler kılığında eski Dünya'yı ziyaret eden yardımsever Grilerin bir ırkı olan Asgard'ı tanıtan Stargate SG-1 bulunmaktadır. 2005'teki ilk gösteriminden bu yana American Dad! adlı animasyon komedi dizisinde düzenli bir karakter olan Roger Smith, hem Roswell UFO olayı hem de 51. Bölge komplo teorileriyle bağlantılı olan Gri benzeri bir uzaylıdır.
Kadıköy, İzmit
Kadıköy, Kocaeli ilinin İzmit ilçesine bağlı bir mahalledir.
Cali
Santiago de Cali Kolombiya eyaleti Valle del Cauca'nın başkenti ve nüfusa göre ülkenin en büyük ikinci şehridir. Cali, Güneybatı Kolombiya'da ekonomik, endüstriyel ve tarım merkezi oluşturur. 1536 yılında kurulan Cali Amerika'nın en eski şehirlerinden biridir. Şehir "Salsanın başkenti" ya da Sucursal del cielo (yaklaşık tercüme: cennetin şubesi) olarak da adlandırılır.
Coğrafya
Cali ülkenin batısında yaklaşık 1000 m rakımda, Rio Cauca'nın Rio Cali nehirlerinin birleştiği yerdedir. Ortalama ısı 26,8 °C olup, Ekvator yakınında olduğundan mevsimsel ısı oynamaları büyük değildir.
çerçevesinde, demir- ve kömür içerikli tepeler bulunur ki, pas kırmızısı renkleri Ekvator'a özgü bitkilerin dolgun yeşil renkleriyle çevreye karakter verirler.
Cali kuzeyde Yumbo ve La Cumbre, doğuda Palmira (Kolombiya) ve Candelaria, güneyde Jamundí ve batıda Buenaventura ve Dagua komünleri ile komşudur.
Tarihçe
Cali Francisco Pizarro'nun fetih ordusunda bulunan İspanyol subay Sebastián de Belalcázar tarafından Santiago de Cali adıyla kurulur.
Ekonomi
Şehir, yoğun olarak tarıma dayanan bir bölge olan Cauca Vadisi'nin merkezidir. Ağırlık noktası şeker kamışı üretimidir. Cali çevresi bölgesinin ekonomisini az sayıdaki aile domine eder.
Banco de Occidente (Batı Bankası) Cali de kurulmuş eski ve iyi tanına bir banka olup ağırlıklı olarak Valle del Cauca bölgesinde olmak üzere tüm ülke genelinde hizmet vermektedir. Coğrafi konum itibarı ile Cali nin Buena Ventura limanının (Kolombiya nın Pasifik okyanusundaki en büyük limanı) yanında olması Cali ye bir ayrıcalık vermiştir.
Şehir, Medellín Karteli ile birlikte kokain ticareti yapan dünyanın en önemli ve kudretli uyuşturucu kartellerinden biri olan, Cali Karteli ile ünlenmiştir. Uyuşturucu ticareti ve uyuşturucu ile bağlantılı şiddet suçları, kartelin dağılmasına rağmen hala daha önemli rol oynamaktadır.
Şehirde, çok sayıda gecekondu mahallesi bulunur. Sorunlu semtlerden bazıları, Rio Cauca nehrinin sulak dere yatağında bulunan Aguas Blancas ve batıdaki dağ yamaçlarında bulunan Siloe 'dir.
Eğitim
Halkın geniş bir bölümü devlet okullarında eğitim almaktadır. Şehirde 1 devlet 7 özel üniversite bulunmaktadır.
İklim
Koppen iklim sınıflandırma kapsamında, Cali savana tropikal iklime sahiptir. Cali deki ortalama sıcaklığı 25 °C (77 °F) dir. Ortalama en düşük sıcaklık 18.5 °C (65 °F) ve ortalama en yüksek sıcaklık ise 31 °C (88 °F) dir.
Spor
Cali, América de Cali ve Deportivo Cali gibi Kolombiya’nın en başarılı futbol kulüplerine ev sahipliği yapar.
Konsolosluklar
ALMANYA: GERHARD FRIDRICH WILHELM THYBEN Fahri Konsolos AVUSTURYA: HAROLD ZANGEN Fahri Konsolos BELÇİKA: ERIC JEAN PAUL VAN DEN HOVE Fahri Konsolos BRAZİL CARLOS FERNANDO LIZARAZO ÁLVAREZ Fahri Konsolos ŞİLİ: MARÍA VICTORIA IRRAGORI HORMANAZA Fahri Konsolos DANİMARKA: VAGN AAGE KNUDSEN RAMOS Fahri Konsolos EL SALVADOR: JUSTO LOURIDO MUÑOZ Fahri Konsolos FİNLANDİYA: MARIO ANTONIO CÓRDOBA CHEDE Fahri Konsolos FRANSA: GEORGES BERNARD BOUGAUD VILLANUEVA Fahri Konsolos İSRAİL: MOISES BACALZWEIMAN Fahri Konsolos İTALYA: GIULIANO MORINI CALERO Fahri Konsolos JAPONYA: RODRIGO LINCE TENORIO Fahri Konsolos LÜBNAN: CARLOS JURI FEGHALI Fahri Konsolos MEKSİKA: JUAN ANTONIO ZACCOUR NADER Fahri Konsolos NORVEÇ: RODRIGO OTOYA DOMÍNGUEZ Fahri Konsolos HOLLANDA: GERRIT DIRK VAN DE LEUR Fahri Konsolos PANAMA: DANIEL QUIJANO REISSNER Fahri Konsolos PERU: FERNANDO GUIDO CASTAÑEDA PINASCO Fahri Konsolos POLONYA: MAXI STROH AKERSTAINS Fahri Konsolos ÇEK CUMHURİYETİ: CARLOS MANUEL FLÓREZ VÉLEZ Fahri Konsolos DOMİNİK CUMHURİYETİ: ANA LUCIA PAZ TENORIO Fahri Konsolos ROMANYA: ERNESTO DE LIMA BOHMER Fahri Konsolos İSVEÇ: LILIAN HELENA JENSEN MOSQUERA Fahri Konsolos İSVİÇRE: EDUARDO HERRERA BOTTA Fahri Konsolos TÜRKİYE: M.CEM GÜLDEN Türkiye Cumhuriyeti Fahri Başkonsolosu
Bob McFarlane (atlet)
Robert Malcolm McFarlane (28 Mayıs 1927 - 27 Şubat 2006), Kanadalı atlet ve cerrah.
1948 Yaz Olimpiyatları'nda Kanada'yı 400 metre koşuda temsil etmiştir. Sporcu 1950'de 5 dalda Kanada rekoru kırmıştır ve yıl sonunda verilen Lou Marsh Kupası'na layık görülmüştür.
John Adams
John Adams (d. 30 Ekim 1735, Quincy, Massachusetts, ö. 4 Temmuz 1826, Quincy, Massachusetts), 1797'den 1801'e kadar Amerika Birleşik Devletleri'nin 2. başkanı olarak görev yapan, Amerikalı devlet adamı, avukat, diplomat, yazar ve ABD'nin kurucu babalarındandır. ABD'nin ilk başkan yardımcısı olması ile de bilinir.
Yaşamı
John Adams 30 Ekim 1735' te Braintree Massachusetts' te doğmuştur. 3 erkek kardeşin en büyüğüdür. 6 yaşındayken hem kız hem de erkekler için olan kız okuluna girmiştir. Daha sonra Braintree Latin okuluna girmiştir. Burada Latince, retorik, mantık ve aritmetik dersleri almıştır. 1751 yılın da 16 yaşındayken Harvard Kolejine girmiştir. Burdayken Thukididis, Cicero, Tacitus ve Platon gibi ünlü ilk çağ bilginlerinin eserlerini okumuştur. 1755' te bu okuldan mezun olduktan sonra Worcester' da öğretmenlik yapmıştır. Ancak daha sonra avukat olmak istemiştir. 1756' da o zamanlarda Worcesterin ünlü avukatlarından olan James Putnam' ın yanında hukuk eğitimi almıştır. 1758' de Harvard' dan Master of Arts kazanmıştır. 1759' da baroya girme isteği kabul edilmiştir. 1759' da Abigail Adams' la tanışmıştır. Bu evlilikten 9 çocuğu olmuştur. Kızlardan 1768' de Susanna, 1770' te Charles, 1772' de Thomas ve 1777' de Elizabeth, Elizabeth doğarken Susanna ise 1 yaşındayken ölmüştür. Erkeklerden ise 1767' de John Quincy Adams, 1770' te Charles Adams ve 1772' de Thomas Bolyston Adams doğmuştur. Charlesle Bolyston babaları gibi avukat olmuştur. Charles alkole bağlı sirozdan dolayı 1800 yılın da 30 yaşın da ölmüştür. Bolyston da 1832 yılın da 59 yaşın da ölmüştür. John Quincy Adams ise siyasetçi olup ilerde A.B.D' nin 6. başkanı olmuştur.
Bağımsızlık Savaşı
John Adams Amerikan Bağımsızlık Savaşının önde gelen kişilerinden birisidir ve artık Boston merkezli Massachusetts kolonisinin ünlü avukatlarından birisi olmuştur. Kendisi İngiltereden ayrılması görüşündeydi. 1774'te Amerika'daki 13 İngiliz kolonisinin kurduğu Kıta Kongresi'nde Massachussets temsilcisiydi. 4 Temmuz 1776 tarihli Bağımsızlık Bildirgesi'ni yazan Beşli komite'deki isimlerden birisidir.
Bağımsızlığın ilanının ardından İngiltere'ye karşı Fransa'nın desteğini almak için 1778-1780 yılları arasında Paris'te Benjamin Franklin ile birlikte görev yaptı. Daha sonra Bağımsızlık Savaşı için kredi almak amacıyla Hollanda'ya geçti ve 1785'te İngiltere'ye gidene kadar orada kaldı. Bu dönemde Prusya ile de diplomatik ilişkiler kurdu. 1785-1788 yılları arasında İngiltere'de ABD'nin resmi temsilcisi olarak görev yaptı ve Kral III. George ile görüştü.
ABD'nin ilk başkan yardımcısı
1788'de ABD'ye döndü ve ilk ABD Başkanlık seçimi olan 1789 seçimlerinde aday oldu. Seçiciler kurulu seçiminde George Washington 69 oyun tümünü, John Adams ise 34'ünü aldı. Dönemin seçim usulleri uyarınca her Seçici iki oy kullanır, en çok oy alan Başkan seçilir, ikinci gelen ise Başkan Yardımcısı olurdu. Böylece George Washington ilk ABD Başkanı, John Adams ise ilk Başkan Yardımcısı oldu. 1792 yılındaki ikinci seçimde de George Washington 132 Seçicinin tümünün oyunu alarak Başkan, John Adams ise 77 oyla ikinci gelerek Başkan Yardımcısı oldu.
ABD'nin 2. başkanı
1796 yılında George Washington emekli olmaya karar verirken John Adams Federalist Parti'nin adayı olarak seçimlere katıldı. En önemli rakibi Demokratik-Cumhuriyetçi Parti adayı, Bağımsızlık Bildirgesi'nin ünlü mimarı Thomas Jefferson'du. John Adams 138 Seçicinin 71'inin oyunu alarak Başkan, Thomas Jefferson ise 68 oyla Başkan Yardımcısı seçildi.