cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hollanda Altın Çağı resmi
Sanat dünyası
Yabancılar, üretilen muazzam miktarda sanat eserine ve birçok resmin satıldığı büyük fuarlara dikkat çekti - Sadece 1640'tan sonraki 20 yılda kabaca 1.3 'milyonun üzerinde Hollanda resmi yapıldığı tahmin edilmektedir. Üretim hacmi, en iyi bilinen sanatçılar dışında fiyatların oldukça düşük olduğu anlamına geliyordu; sonraki dönemlerin çoğunda olduğu gibi daha moda sanatçılar için yüksek bir fiyat farkı vardı. Güçlü çağdaş bir üne sahip olmayanlar ya da son yıllarında Vermeer, Frans Hals ve Rembrandt gibi dönemin en büyükleri arasında sayılanlar da dahil olmak üzere modası geçmiş olanlar, geçimini sağlamakta önemli sorunlar yaşadılar ve fakir öldüler; birçok sanatçının başka işleri vardı veya sanatı tamamen terk etti. Özellikle 1672'deki Fransız işgali (Rampjaar veya "felaket yılı") sanat piyasasına hiçbir zaman tam olarak geri dönemeyen ciddi bir bunalım getirdi.
Resimlerin dağılımı çok genişti: "Evet birçok tim, demirciler, ayakkabıcılar vb., demirci ocaklarında ve onların durumunda bazı resimlere veya diğerine sahip olacaklardı. 1640 yılında bir İngiliz gezginin bildirdiğine göre, bu Kontrie Yerlilerinin Resim Yapmak zorunda oldukları genel Notion, kuşatma ve sevinç işte budur. Neredeyse ilk kez pek çok profesyonel sanat tüccarı, Vermeer ve babası, Jan van Goyen ve Willem Kalf gibi birkaç önemli sanatçı da vardı . Rembrandt'ın bayisi Hendrick van Uylenburgh ve oğlu Gerrit en önemlileri arasındaydı. Samuel van Hoogstraten'e göre manzaralar satması en kolay komisyonsuz eserlerdi ve ressamları "Sanat Ordusu'ndaki sıradan uşaklardı". Hollandalı sanatçıların teknik kalitesi genelde yüksekti, hala çoğunlukla bir usta ile çıraklık yoluyla eski ortaçağ eğitim sistemini takip ediyordu. Genelliklşe atölyeler, Flanders veya İtalya'dakinden daha küçüktü ve bir seferde yalnızca bir veya iki çırak vardı ve bu sayı genellikle lonca düzenlemeleri tarafından kısıtlanıyordu. Cumhuriyetin ilk yıllarındaki kargaşa, Güney'den kuzeye hareket eden yerlerinden edilmiş sanatçıların ve mahkeme ve kilisedeki geleneksel pazarların kaybıyla birlikte, çoğu kez hala Aziz Luka Loncası olarak adlandırılan sanatçı loncalarının yeniden dirilmesine yol açtı. Pek çok durumda bu, sanatçıların kendilerini ev boyama gibi diğer birkaç esnafla bir loncayı paylaştıkları ortaçağ gruplarından ayırmalarını içeriyordu. Bu dönemde birkaç yeni lonca kuruldu: 1579'da Amsterdam, 1590'da Haarlem ve 1609 ile 1611 arasında Gouda, Rotterdam, Utrecht ve Delft. Leiden yetkilileri loncalara güvenmedi ve 1648 yılına kadar loncalara izin vermedi.
Yüzyılın ilerleyen dönemlerinde, hem eğitimi hem de satışları kontrol eden eski bir lonca fikrinin artık işe yaramadığı ve yavaş yavaş loncaların yerini genellikle yalnızca sanatçıların eğitimiyle ilgilenen akademiler aldığı anlaşılmaya başladı. Mahkemeyle birlikte Lahey, 1656'da Confrerie Pictura'nın kurulmasıyla sanatçıların iki gruba ayrıldığı erken bir örnekti. Açıkça portreler istisna olmak üzere, Hollanda sanat piyasasının geleceği gösterdiği birçok yoldan biri, belirli bir komisyon olmaksızın diğer ülkelerde olduğundan çok daha fazla Hollanda resmi "spekülatif" olarak yapıldı. Birçok sanatçıların hanedanları vardı ve çoğu, efendilerinin veya diğer sanatçıların kızlarıyla evlendi. Pek çok sanatçı çıraklıkları için ücret ödeyen varlıklı ailelerden geliyordu ve sık sık mülk sahibi olmak için evleniyorlardı. Rembrandt ve Jan Steen bir süre Leiden Üniversitesi'ne kaydoldular.
Bazı şehirlerin konularına göre farklı tarzları ve özellikleri vardı ancak Amsterdam büyük zenginliği nedeniyle en büyük sanat merkeziydi. Haarlem ve Utrecht gibi şehirler, yüzyılın ilk yarısında daha önemliydi; Leiden ve diğer şehirler 1648'den sonra ortaya çıktı ve hepsinden daha önemlisi Amsterdam giderek Hollanda'nın geri kalanından, Flanders ve Almanya'dan sanatçıları kendine çekti.
Hollandalı sanatçılar pek çok ulusun sanat teorisine göre çarpıcı bir şekilde daha az ilgiliydiler ve sanatlarını tartışmaya daha az ilgi duyuyorlardı; Görünüşe göre genel entelektüel çevrelerde ve daha geniş halk arasında sanatsal teoriye o zamana kadar İtalya'da olandan çok daha az ilgi vardı. Neredeyse tüm komisyonlar ve satışlar özel olduğundan ve hesapları korunmayan burjuva bireyler arasında bunlar da başka yerlerde olduğundan daha az belgelenmiştir. Ancak Hollanda sanatı ulusal gurur kaynağıydı ve başlıca biyografiler çok önemli bilgi kaynaklarıdır. Bunlar, esasen önceki yüzyılı kapsayan Karel van Mander (Het Schilderboeck, 1604) ve Arnold Houbraken'dir (De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen - "Hollandalı Ressamların Büyük Tiyatrosu", 1718–21). Her ikisi de Vasari'yi çok sayıda kısa sanatçı yaşamını (Houbraken'in davasında 500'ün üzerinde) dahil ederek izledi ve gerçekten aştı ve her ikisi de olgusal konularda genel olarak doğru kabul edilir.
Alman sanatçı Joachim von Sandrart (1606–1688) Hollanda'da dönemler boyunca çalışmıştı ve aynı formattaki Deutsche Akademie'si tanıdığı birçok Hollandalı sanatçıyı kapsar. Houbraken'in ustası ve Rembrandt'ın gözbebeği Samuel van Hoogstraten idi ki Zichtbare Wereld ve (1627-1678), Inleyding tot de Hooge Schoole Schilderkonst (1678) biyografik bilgilerden daha kritik olanları içerirler ve dönemin resminde en önemli eserleri arasında yer alıyordu. Sanat teorisi üzerine diğer Hollanda eserleri gibi, Rönesans teorisinin birçok ortak noktasını açıklarlar ve çağdaş Hollanda sanatını tamamen yansıtmazlar hala sıklıkla tarihi resme odaklanırlar.
Tarihi resim yapma
Bu kategori sadece geçmişteki tarihi olayları betimleyen resimleri değil aynı zamanda İncil, mitolojik, edebi ve alegorik sahneleri gösteren resimleri de kapsar. Son tarihsel olaylar esasen kategorinin dışında kaldı ve gerçekçi bir şekilde portrelerin deniz, şehir manzarası veya manzara konularıyla uygun kombinasyonu olarak ele alındı. Kilise sanatı için yerel bir pazar olmadığından ve doldurulacak birkaç büyük aristokrat Barok ev de olmadığından, büyük dramatik tarihi veya İncil sahneleri diğer ülkelerdekinden daha az sıklıkta üretildi. Dahası, büyük şehirlerin Protestan nüfusu, gerçekçiliğe karşı güçlü bir tepki ve görkemli görsel retoriğe güvensizlik yaratan Hollanda İsyanı sırasında başarısız Habsburg propagandasında Maniyerist alegorinin bazı dikkate değer ikiyüzlü kullanımlarına maruz kalmıştı. Tarihi resim artık bir "azınlık sanatı" idi ancak bu tarih konularının basılı versiyonlarına nispeten yoğun bir ilgi ile yeniden düzenlendi
Hollandalı tarih ressamları diğer resim türlerinden daha fazla İtalyan resminden etkilenmeye devam etti. İtalyan şaheserlerinin baskıları ve kopyaları dolaşıma girdi ve belirli kompozisyon taslakları önerdi. Hollandalıların ışık tasvirindeki artan becerisi İtalya'dan özellikle de Caravaggio'dan türetilen stillere dayanıyordu. Bazı Hollandalı ressamlar da İtalya'ya gitti ancak bu, Roma'daki Bentvueghels kulübünün üyeliğinden görülebileceği gibi Flaman çağdaşlarından daha az yaygındı. Yüzyılın başlarında, bir önceki yüzyılda oluşturulmuş tarzlara sahip birçok Kuzey Maniyerist sanatçı, 1630'lara kadar Abraham Bloemaert ve Joachim Wtewael vakalarında çalışmaya devam etti. Alman ressam (Roma merkezli) Adam Elsheimer, Rembrandt'ın ustası Pieter Lastman ve Jan ve Jacob Pynas gibi Hollandalı ressamlar üzerinde Caravaggio (her ikisi de 1610'da öldü) kadar etkili olduğu için birçok tarihi resim küçük ölçekliydi. Diğer ülkelerden gelen Barok tarih resmiyle karşılaştırıldığında, gerçekçilik ve anlatı doğruluğu üzerine Hollanda vurgusunu paylaştılar ve Rembrandt'ın ilk resimleri bu tarzda olduğu için bazen "Pre-Rembrandtists" olarak biliniyorlar.
Utrecht Caravaggism, hem tarih resmini hem de genellikle büyük tür sahneleri İtalyan esintili bir tarzda üreten ve genellikle chiaroscuro'yu yoğun bir şekilde kullanan bir grup sanatçıyı tanımlar. Ayaklanmadan önce yeni Hollanda topraklarındaki en önemli şehir olan Utrecht, alışılmadık bir Hollanda şehriydi, yüzyılın ortalarında hala yaklaşık % 40 Katolikti hatta buradaki kasaba evleriyle pek çok kırsal soyluları ve seçkinleri içeren seçkin gruplar arasında daha da fazlaydı. Önde gelen sanatçılar Hendrick ter Brugghen, Gerard van Honthorst ve Dirck van Baburen'di ve okul 1630'larda aktifti ancak van Honthorst 1650'lere kadar İngiliz, Hollanda ve Danimarka mahkemelerine daha klasik bir tarzda başarılı bir mahkeme ressamı olarak devam etti.
Rembrandt, portreci olarak finansal başarı elde etmeden önce tarihi ressam olarak işe başladı ve bu alandaki hırslarından asla vazgeçmedi. Gravürlerinin büyük bir kısmı dinsel anlatı sahneleridir ve son tarih komisyonunun hikayesi, Claudius Civilis'in Komplosu (1661), hem forma bağlılığını hem de izleyici bulmada yaşadığı zorlukları gösterir. Pek çok öğrencisi olan birkaç sanatçı, kişisel tarzını sürdürmek için başarılı girişimde bulundu; Govaert Flinck en başarılı olanıydı. Gerard de Lairesse (1640-1711), Fransız klasisizminin ağır etkisi altına girmeden ve hem sanatçı hem de teorisyen olarak onun önde gelen Hollandalı savunucusu olmadan önce bunlardan bir diğeriydi.
Çıplaklık, tarih ressamının koruyucusuydu ancak birçok portreci, Rembrandt'ın yaptığı gibi, ara sıra çıplaklarını (neredeyse her zaman kadın) klasik bir adla giydirdi. Tüm sınır tanımayan müstehcenliklerine rağmen, tür ressamları, genellikle fahişeleri veya "İtalyan" köylülerin resmini yaparken nadiren cömert bir bölünme veya uyluk gerginliğinden fazlasını ortaya çıkardı.
Portreler
Portre resmi, 17. yüzyılda Hollanda'da gelişti çünkü diğer ülkelerdeki muadillerine göre portre yapmaya çok daha hazır olan büyük bir ticaret sınıfı vardı; Çeşitli tahminlere göre toplam üretimin 750,000 ile 1,100000 adet arası portre yapıldığıdır. Rembrandt, genç bir Amsterdamlı portreci olarak en büyük finansal başarılı dönemini yaşadı ancak diğer sanatçılar gibi kasabalıların resim siparişi veren portrelerinden oldukça sıkıldı: Van Mander'e göre "sanatçılar bu yolda zevksiz seyahat ediyorlar"dı.
Hollandalı portre resmi 17. yüzyıl Avrupa'sının geri kalanındaki aristokrat Barok portresinin havalı ve aşırı retoriğinden kaçınırken erkek ve çoğu durumda kadın modellerin kasvetli kıyafetleri ve Kalvinist, sahne, mal veya görüşlerin dahil edildiğine dair duygu arka plandaki arazi tüm teknik kalitelerine rağmen birçok Hollanda portresinde gururun günahının yadsınamaz bir aynılığa yol açtığını gösterecekti. Tam uzunlukta bir poz da gurur gösterebileceğinden genellikle ayakta durmaktan kaçınılır. Pozlar özellikle kadınlar için gösterişsizdir ancak çocuklara daha fazla özgürlük tanınabilir. Bir portreye sahip olmanın klasik anı, yeni karı koca bir çift resimde ayrı çerçeveler işgal etmekten ziyade evlilik üzerineydi. Rembrandt'ın daha sonraki portreleri, karakterizasyon gücü ve bazen bir anlatı unsuru tarafından zorlanır ancak ilk portreleri bile New York'taki Metropolitan Sanat Müzesi'ne bağışlanan 'başlangıç Rembrandtları' odasındaki gibi toplu halde moral bozucu olabilir. Dönemin diğer büyük portreciliği canlı fırça çalışmaları ve modelleri rahat ve neşeli gösterme yeteneği, en umutsuz konulara bile heyecan katan Frans Hals'dir. Willem Heythuijsen portresinin son derece "soğukkanlı duruşu" olağanüstüdür: "Bu döneme ait başka hiçbir portre bu kadar gayri resmi değildir". Model on yıl önce Hals'ın tek gerçek boyutlu tam boy portresini görevlendirmiş olan zengin bir tekstil tüccarıydı. Özel bir oda için çok daha küçük olan bu çalışmada binicilik kıyafetleri giyer. Jan de Bray, modellerini klasik tarihin figürleri gibi kostümlü poz vermeleri için teşvik etti ancak eserlerinin çoğu kendi ailesinindir. Thomas de Keyser, Bartholomeus van der Helst, Ferdinand Bol ve diğerleri, aşağıda tarih veya tür ressamları olarak belirtilenler de dahil olmak üzere, daha geleneksel eserleri canlandırmak için ellerinden geleni yaptılar. Modadan diğer resim türlerine göre daha az etkilenen portre, Hollandalı sanatçılar için güvenli yedek olarak kaldı.
Sanatçıların stüdyo yöntemleri hakkında çok az bildiğimiz kadarıyla Avrupa'nın başka yerlerinde olduğu gibi yüz muhtemelen bir veya iki ilk oturuşta çizilmiş ve belki de boyanmış gibi görünür. Diğer oturumların tipik sayısı belirsizdir - sıfır (tam uzunlukta bir Rembrandt için) ile 50 arasında belgelenmiş görünmektedir. Giysiler stüdyoya bırakıldı ve asistanlar ya da getirilmiş bir uzman usta tarafından boyanmış olabilir ancak ya da bu nedenle resmin çok önemli bir parçası olarak görülüyorlardı. Evli ve hiç evlenmemiş kadınlar, aile grupları dışında ne kadar az bekar kadının resminin nasıl yapıldığını vurgulayan elbiselerinden ayırt edilebilir. Başka yerlerde olduğu gibi gösterilen giysilerin doğruluğu değişkendir - çizgili ve desenli giysiler giyilirdi ancak sanatçılar bunları nadiren gösterir, anlaşılır bir şekilde fazladan çalışmadan kaçınırlar. Dantel ve fırfır yakalar kaçınılmazdı ve gerçekçilik isteyen ressamlara bu zorlu bir meydan okumaydı. Rembrandt, desenli dantelleri boyamanın, geniş beyaz stokları yerleştirmenin ve ardından deseni göstermek için hafifçe siyaha boyamanın daha etkili bir yolunu geliştirdi. Bunu yapmanın bir başka yolu, siyah bir katmanın üzerine beyaza boyamak ve deseni göstermek için fırçanın ucuyla beyazı kazımaktı.
Yüzyılın sonunda 1630'larda İngiltere'de van Dyck tarafından başlatılan ve "pitoresk" veya "Roma" kıyafeti olarak bilinen yarı süslü elbisede modelleri gösterme modası vardı. Aristokrat ve asker modeller, parlak kıyafetler ve geniş ortamlarda kentlilere göre kendilerine daha fazla özgürlük tanıdılar ve dini bağlantılar muhtemelen birçok tasviri etkiledi. Yüzyılın sonunda aristokrat ya da Fransızlar, burghers arasında değerler yayılıyordu ve tasvirlere daha fazla özgürlük ve gösterime izin verildi.
Tronie, portre, tarih ve tür resminin öğelerini birleştiren farklı bir resim türü idi. Bu genellikle alışılmadık bir ruh hali veya ifadeyi yakalamaya odaklanan tek bir figürün yarı uzunluğuydu. Modelin gerçek kimliğinin önemli olmaması gerekiyordu ancak bunlar tarihsel bir figürü temsil edebilir ve egzotik veya tarihi kostümü giymiş olabilirlerdi. Kendi portrelerinin çoğu aynı zamanda tron olan Jan Lievens ve Rembrandt (özellikle kazınmış olanlar) bu türü geliştirenler arasındaydı.
Aile portreleri Flanders'da olduğu gibi bahçelerde açık havada yer alma eğilimindeydi ancak daha sonra İngiltere'de olduğu gibi geniş bir manzara olmadan ve kıyafet ve ruh hali bakımından nispeten gayri resmi olma eğilimindeydi. Büyük ölçüde Hollanda buluşu grup portreleri, bir şehrin okulunun veya askeri muhafızlarının memurları, mütevelli heyetleri ve loncaların ve hayır kurumlarının vekilleri gibi Hollanda yaşamının önemli bir parçası çok sayıda sivil dernek arasında popülerdi. Özellikle yüzyılın ilk yarısında portreler çok resmiydi ve kompozisyon açısından sertti. Gruplar genellikle bir masanın etrafına oturmuş, her biri izleyiciye bakıyordu. Giysilerdeki ince ayrıntılara ve uygun olan yerlerde mobilyalara ve bir kişinin toplumdaki konumunun diğer işaretlerine çok dikkat edildi. Yüzyılın ilerleyen dönemlerinde gruplar daha canlı ve renkler daha parlak hale geldi. Rembrandt'ın Draperlar Loncası Sendikaları, bir masanın etrafındaki bir grubun incelikli bir muamelesidir. Bilim adamları genellikle etraflarında çalıştıkları alet ve nesnelerle poz veriyorlardı. Doktorlar bazen 'Anatomik Ders' denen bir kadavranın etrafında birlikte poz verdiler, en ünlüsü Dr.Nicolaes Tulp'un Rembrandt'ın Anatomi Dersi (1632, Mauritshuis, The Hague ). Regentenstuk portrelerinde mütevelli heyetleri, yüzlerinde ciddi ifadelerle bir masanın etrafına oturmuş, koyu renkli giysilerle poz veren bir kemer sıkma ve alçakgönüllülük imajını tercih ettiler (incelikle toplumdaki seçkin duruşlarına tanıklık ediyordu).
Milis gruplarının portrelerinin çoğu Haarlem ve Amsterdam'da yapıldı ve çok daha gösterişli ve rahattı, hatta diğer portre türlerinden çok daha büyüktü. İlk örnekler onlara yemek yediğini gösterdi, ancak daha sonraki gruplar çoğu figürün daha dinamik bir kompozisyonu desteklediğini gösterdi. Rembrandt'ın, daha çok Night Watch (1642) olarak bilinen ünlü Kaptan Frans Banning Cocq Militia Şirketi, bir grubu eylem halinde göstermek için iddialı ve tam anlamıyla başarılı olmayan bir girişimdi, bir devriye veya geçit töreni için yola çıktı, aynı zamanda tipik olanlardan kaçınma konusunda yenilikçi bir girişimdi. bu tür çalışmaların geniş biçimi.
Günlük hayattan resimler
Tür resimleri, belirli bir kimliğin eklenemeyeceği figürleri belirgin bir şekilde içeren sahneleri gösterir - bunlar portre değildir veya tarihi figürler olarak tasarlanmamıştır. Manzara resmiyle birlikte, tür resminin gelişimi ve muazzam popülaritesi, bu dönemde Hollanda resminin en ayırt edici özelliğidir, ancak bu durumda Flaman resminde de çok popülerdi. Vermeer'in Sütçü Kız gibi çoğu tek kişilik figürler; diğerleri bazı sosyal durumlarda veya kalabalıklarda büyük grupları gösterebilir.
Yukarıdaki Steen çok açık bir örnektir ve her bir bileşeni gerçekçi bir şekilde tasvir edilmiş olsa da genel sahne gerçek bir anın makul bir tasviri değildir; genelde tür resminde betimlenen ve hicivlenen bir durumdur.
Rönesans yeniden düzenlenmiş amblem kitapları geleneği, 17. yüzyıl Hollandalısının ellerinde - neredeyse evrensel olarak yerel dilde okur yazar ancak çoğunlukla klasikler konusunda eğitimsizdi- Jacob Cats, Roemer Visscher ve diğerleri, genellikle popüler atasözlerine dayanır. Bunlara yapılan illüstrasyonlar genellikle doğrudan resimlerde alıntılanmıştır ve 20. yüzyılın başından beri sanat tarihçileri çok sayıda tür eserine atasözleri, sözler ve sloganlar eklemişlerdir. Diğer bir popüler anlam kaynağı da cinsel alanda çok sayıda Hollandaca argo terim kullanan görsel kelime oyunlarıdır: vajina bir ud (luit) veya çorap (kous) ile ve bir kuş (vogelen) ile temsil edilebilir seçeneklerdi ve yanlarında ayakkabılar, ağızlıklar ve testiler ve flamalar gibi tamamen görsel semboller olurdu. Aynı ressamlar genellikle çok farklı bir ev hanımı ruhuyla ya da evde ya da işyerinde istirahat halindeki diğer kadınları resmetti - erkeklerin benzer muamelelerinin sayıca üstündeydiler. İşlerini sürdüren işçi sınıfından erkekler, özellikle Hollanda Altın Çağı sanatında yoklar; manzaralar gezginler ve aylaklar tarafından doldurulmuştur ancak nadiren toprağın filizleri görülür. Hollanda Cumhuriyeti, Avrupa'daki uluslararası ticarette en önemli ülke olmasına ve deniz resimlerinin bolluğuna rağmen liman işçilerinin ve diğer ticari faaliyetlerin resimleri çok nadirdir. Bu konu grubu, çağın kültürel kaygılarını yansıtan bir Hollanda buluşuydu ve sonraki iki yüzyıl içinde diğer ülkelerden özellikle Fransa'dan sanatçılar tarafından benimsenecekti.
Gelenek, Hieronymus Bosch ve Yaşlı Pieter Bruegel'in ilk konularına dönüştüğü Erken Hollanda resminin gerçekçiliğinden ve ayrıntılı arka plan etkinliğinden gelişti ve aynı zamanda atasözlerinden de yararlanıldı. Haarlem ressamları Willem Pieterszoon Buytewech, Frans Hals ve Esaias van de Velde, dönemin başlarında önemli ressamlardı. Buytewech, ahlaki önemi ayrıntılarda gizlenen, ince giyimli gençlerin "neşeli şirketleri" ni resmetti. Van de Velde, sahneleri genelde kır evlerinde bahçe partilerinde geçen tür resimlerindekinden çok farklı, gözü kara figürler içeren bir peyzajcı olarak da önemliydi. Hals esas olarak bir portreciydi ancak kariyerinin başlarında portre boyutunda tür figürleri de boyadı.
Flaman köylü meyhane sahneleri ustası Adriaen Brouwer'ın Haarlem'de kalması, 1625 veya 1626 yılları arasında, Adriaen van Ostade'ye ömür boyu sürecek konusunu verdi ancak genellikle daha duygusal bir yaklaşım benimsedi. Brouwer'den önce köylüler normalde açık havada tasvir edilmişti; Van Ostade'nin bazen muazzam büyüklükte, gösterişli bir şekilde yıpranmış çiftlik evlerini işgal etmesine rağmen, genellikle onları sade ve loş bir iç mekanda gösterir.
Van Ostade Utrecht Caravaggisti'nin tür çalışmalarında olduğu gibi, bir grup olarak tek bir figürü resmetme olasılığındaydı ve tek figür veya iki veya üç kişilik küçük gruplar, özellikle kadınlar ve çocuklar dahil olmak üzere giderek daha yaygın hale geldi. Dönemin en önemli kadın sanatçısı Judith Leyster (1609–1660), kocası Jan Miense Molenaer'den önce resim yapmaktan vazgeçti. Leiden fijnschilder okulu ("ince ressamlar"), çoğu bu türden küçük ve son derece tamamlanmış tablolarla ünlüydü. Önde gelen sanatçılar arasında Gerard Dou, Gabriel Metsu, Frans van Mieris the Elder ve daha sonra oğlu Willem van Mieris, Godfried Schalcken ve Adriaen van der Werff yer aldı.
Çalışmaları seleflerine göre aşırı rafine görünen bu sonraki nesil aynı zamanda portreler ve tarihi resimler de çizdi ve dönemin sonunda eserleri tüm Avrupa'da aranan Hollandalı ressamlar oldu. Tür resimleri, Hollanda toplumunun artan refahını yansıtıyordu ve ortamlar, yüzyıl ilerledikçe giderek daha rahat, zengin ve dikkatli bir şekilde tasvir edildi. Ortak konuları daha samimi tür grupları olan Leiden grubunun bir parçası olmayan sanatçılar arasında iç sahnelere ışığa olan ilgisi çok belirsiz bir figür ama en saygın tür ressamı olan Jan Vermeer ile paylaşılan Nicolaes Maes, Gerard ter Borch ve Pieter de Hooch da vardı.
Manzaralar ve şehir manzaraları
Peyzaj resmi 17. yüzyılda önemli bir türdü. 16. yüzyılın Flaman manzaraları (özellikle Anvers'ten) ilk olarak örnek oldu. Bunlar özellikle gerçekçi değildi, çoğunlukla stüdyoda, kısmen hayal gücüyle boyanmış ve Joachim Patinir'in "dünya peyzajı " geleneğindeki eski Hollanda manzara resminin tipik yukarısından yarı havadan görünümü hala kullanıyorlardı, Herri met de Bles ve eski Yaşlı Pieter Bruegel. Bölgenin ikliminde çok tipik olan (ve olan) genellikle etkileyici bulut oluşumlarını vurgulamayı mümkün kılan daha düşük ufuklarla, genellikle açık havada yapılan çizimlere dayanan, belirli bir ışık veren ve zemin seviyesinden görülen daha gerçekçi bir Hollanda peyzaj stili geliştirildi. En sevilen konular batı deniz kıyısındaki kum tepeleri, sığırların otladığı genellikle uzaktaki bir şehrin silueti ile geniş bitişik çayırları olan nehirlerdi. Donmuş kanallar ve derelerle dolu kış manzaraları da boldu. Alçak Ülkeler ticaret için ona bel bağladığından yeni topraklar için savaştığından ve rakip ülkelerle savaştığından deniz de gözde bir konuydu.
Gerçekçiliğe geçişteki önemli erken figürler Esaias van de Velde (1587-1630) ve Hendrick Avercamp (1585-1634) idi her ikisi de yukarıda tür ressamları olarak da bahsedilmişti - Avercamp'ın durumunda her kategoride aynı resimlerden bahsedilmeyi hak eder. 1620'lerin sonlarından itibaren manzara resminin "tonal aşaması" başladı, sanatçılar ana hatlarını yumuşattılar veya bulanıklaştırdılar ve gökyüzüne büyük bir önem vererek atmosferik bir etkiye odaklandılar ve insan figürleri genellikle yok ya da küçük ve uzaktaydı. Resim alanı boyunca köşegenlere dayalı kompozisyonlar popüler hale geldi ve su sıklıkla öne çıktı. Önde gelen sanatçılar, Jan van Goyen (1596-1656), Salomon van Ruysdael (1602-1670), Pieter de Molyn (1595-1661) ve deniz resminde Simon de Vlieger (1601-1653) idi. - yakın zamanda yapılan bir çalışma, Cuyp dahil en az bir süre van Goyen'in tarzında çalışan 75'ten fazla sanatçıyı listelenir. 1650'lerden itibaren atmosferik kaliteyi koruyan, ancak daha etkileyici kompozisyonlar ve daha güçlü ışık ve renk kontrastları ile "klasik faz" başladı. Kompozisyonlar genellikle tek bir "kahraman ağaç", yel değirmeni veya kule veya denizcilik çalışmalarında bir gemi tarafından sabitlenir. Baş ressam Jacob van Ruisdael (1628-1682) idi; İtalyan manzarası (aşağıda) hariç her tipik Hollandalı konuyu kullanarak büyük miktarda ve çeşitlilikte çalışmalar ortaya koydu; bunun yerine aceleyle akan sel ve şelalelerle birlikte karanlık ve dramatik dağ çamı ormanlarının "Kuzey" manzaralarını resmetti.
Öğrencisi Meindert Hobbema'ydı (1638-1709), en çok alışılmadık Middelharnis'teki cadde (1689, Londra) ile tanınan, su değirmenleri ve ormandaki yolların olağan sahnelerinden bir sapmadır. En iyi çalışmaları daha büyük resimler (bir metre veya daha fazla) içeren daha kişisel tarzlara sahip diğer iki sanatçı Aelbert Cuyp (1620–1691) ve Philips Koninck (1619–1688) idi. Cuyp altın İtalyan ışığını alıp akşam sahnelerinde ön planda bir grup figür, arkalarında nehir ve geniş bir manzara ile kullandı. Koninck'in en iyi eserleri, bir tepeden, geniş düz tarlalar üzerinden devasa bir gökyüzüne sahip panoramik manzaralardır.
Diğer sanatçıların bir kısmı bu grupların hiçbirine uymaz, özellikle Rembrandt, bazıları Hercules Seghers'den (yakl. 1589 – yakl. 1638) bazıları da dahil olmak üzere nispeten az sayıda resmi yapılmış peyzajı çeşitli etkiler gösteri; çok nadir bulunan geniş dağ vadisi manzaraları 16. yüzyıl stillerinin çok kişisel bir gelişimiydi. Aert van der Neer (ö. 1677) gece veya buz ve kar altında çok küçük nehir görüntülerini çizdi.
Ön planda hayvanların olduğu manzaralar farklı bir alt türdü ve Cuyp, Paulus Potter (1625–1654), Albert Jansz tarafından resmi yapıldı. Klomp (1625-1688), Adriaen van de Velde (1636–1672) ve Karel Dujardin (1626–1678, çiftlik hayvanları), Philips Wouwerman'ın çeşitli ortamlarda atları ve binicileri boyadığı. İnek, Hollandalılar için bir refah sembolü idi, şimdiye kadar sanatta göz ardı edilmişti ve at dışında en çok gösterilen hayvandı; İtalya'yı belirtmek için keçiler kullanılmıştır. Potter'ın Genç Boğası, Napolyon'un Paris'e götürdüğü (daha sonra geri döndü) muazzam ve ünlü bir portredir, ancak hayvancılık analistleri anatominin çeşitli bölümlerinin tasvirinden, çok farklı yaşlardaki altı farklı hayvanın çalışmalarının bir bileşimi gibi göründüğünü belirttiler. Mimari, özellikle kiliseleri olmak üzere Hollandalıları da büyüledi. Dönemin başlangıcında ana gelenek, Flaman resminin gelişmeye devam ettiği ve Hollanda'da Dirck van Delen tarafından temsil edilen, keşfedilmiş Kuzey Maniyerist mimarisinin hayali sarayları ve şehir görünümleriydi. Daha büyük bir gerçekçilik ortaya çıkmaya başladı ve gerçek binaların dış ve iç mekanları her zaman sadık olmasa da yeniden üretildi. Yüzyıl boyunca perspektifin uygun şekilde sunulması anlayışı büyüdü ve coşkuyla uygulandı. Kilise iç mekanlarında birkaç sanatçı uzmanlaştı.
Gerrit Berckheyde ana şehir caddelerinin, meydanların ve büyük kamu binalarının az nüfuslu görünümlerinde uzmanlaşmıştır; Jan van der Heyden, genellikle ağaçların ve kanalların bulunduğu, daha sessiz Amsterdam sokaklarının daha samimi sahnelerini tercih etti. Bunlar gerçek görüşlerdi, ancak bunları kompozisyon etkisi için ayarlamaktan çekinmedi.
Deniz resimleri
Hollanda Cumhuriyeti olağanüstü zenginliği için deniz yoluyla ticarete bel bağladı, dönem boyunca İngiltere ve diğer uluslarla deniz savaşları yaptı ve nehirler ve kanallarla kesişti. Bu nedenle, denizcilik resim türünün son derece popüler olması ve bu dönemde Hollandalı sanatçılar tarafından yeni zirvelere taşınması şaşırtıcı değildir; Manzaralarda olduğu gibi önceki deniz resminde tipik olan yapay yükseltilmiş görünümden hareket çok önemli bir adımdı. Deniz savaşlarının resimleri, bir Hollandalı donanmasının ihtişamının zirvesindeki hikâyelerini anlatı ancak bugün tahmin edilenler genellikle daha sakin sahnelerdir. Gemiler normalde denizdedir ve rıhtım sahneleri şaşırtıcı bir şekilde yoktur.
Necdet Kent
İsmail Necdet Kent (d. 13 Ekim 1911 - ö. 20 Eylül 2002), Türk diplomat. Muhtar Kent’in babasıdır.
Hollanda Altın Çağı resmi
Deniz resimleri
Çoğu zaman küçük gemiler bile Hollanda'nın üç rengini uçurur ve birçok gemi donanma veya diğer birçok hükümet gemisinden biri olarak tanımlanabilir. Fotoğrafların çoğunda bir plaj veya liman bakış açısı veya bir haliç manzarası olan bir kara parçası vardı. Küçük tekneler ve sazlıklarla Salomon van Ruysdael'in küçük resimlerinden, güneşin genellikle geniş bir nehrin üzerinden battığı Aelbert Cuyp'un büyük İtalyan manzaralarına kadar nehir sahnelerinde uzmanlaşmış diğer sanatçılar. Tür, doğal olarak manzara resmiyle çok şey paylaşı ve gökyüzü tasvirini geliştirirken ikisi birlikte gitti; birçok peyzaj sanatçısı ayrıca sahil ve nehir sahneleri de resmetti. Sanatçılar arasında Jan Porcellis, Simon de Vlieger, Jan van de Cappelle, Hendrick Dubbels ve Abraham Storck yer alır. Yaşlı Willem van de Velde ve oğlu, yüzyılın başında olduğu gibi gemiyi konu haline getirme eğilimindeyken daha önceki on yılların tonal çalışmalarında vurgu deniz ve hava idi. 1672'de Londra'ya gittiler ve ağır denizlerin ustası Almanya doğumlu Ludolf Bakhuizen'i baş ressam olarak bıraktılar.
Necdet Kent
Orta öğrenimini Galatasaray Lisesinde, yüksek öğrenimini New York Üniversitesi Kamu Hukuku Bölümünde tamamladı. 1937 yılında Dışişleri Bakanlığına girdi. 1941 yılında tayin olduğu ve 1944 yılına kadar kaldığı Marsilya Başkonsolosluğundaki görevinden önce Atina'ya Muavin Konsolos olarak atanmıştı.
1941 - 1944 arasında Türkiye'nin Marsilya Başkonsolosluğunda Muavin Konsolos idi. II. Dünya Savaşı sırasında birçok Yahudiye Türk pasaportu vererek hayatlarını kurtardı.
Hollanda Altın Çağı resmi
Natürmontlar
Çeşitli konu türleri kabul edildi: banketje "ziyafet parçaları", ontbijtjes daha basit "kahvaltı parçaları" idi. Neredeyse tüm natürmontların ahlaki bir mesajı vardı, genellikle hayatın kısalığı ile ilgili - bu vanitas teması olarak bilinir - bir kafatası gibi bariz bir sembol veya daha az belirgin olan, örneğin yarı soyulmuş limon (örn. hayat, görünüşte tatlı ama tadı acı). Çiçekler soluyor ve yiyecekler çürüyor ve gümüşün ruha bir faydası yok. Yine de yüzyılın ikinci yarısının daha ayrıntılı parçalarında bu mesajın gücü daha az güçlü görünür. Başlangıçta gösterilen nesneler neredeyse her zaman dünyevi idi. Bununla birlikte, pahalı ve egzotik nesneleri tasvir eden ve 1640'larda Antwerp'te Frans Snyders ve Adriaen van Utrecht gibi Flaman sanatçılar tarafından bir alt tür olarak geliştirilen yüzyılın ortalarından itibaren pronkstillevens ("gösterişli hala yaşamlar") daha popüler hale geldi. Manzara resminin erken gerçekçi, tonal ve klasik aşamalarının natürmort resminde benzerleri vardı. Willem Claeszoon Heda (yakl. 1595-1680) ve Willem Kalf iken (1619-1693), pronkstilleven değişikliği açtı Pieter Claesz (d. 1660) ("kahvaltı parçaları") veya müstehcen vanitas "ontbijt" ya da belli vanitas parçalarının resmini yapmayı tercih etti.
Regina Todorenko
Regina Todorenko (Rusçası - Регина Тодоренко), 14 Haziran 1990 Ukrayna'nın Odessa kentinde doğmuş Rus ve Ukraynalı şarkıcı, oyuncu ve sunucudur.
Hollanda Altın Çağı resmi
Natürmontlar
Tüm bu ressamlarda özellikle yüzyılın ortalarında kahverenginin hakim olduğu renkler genellikle çok sessizdir. Bu, kariyerinin çoğunu Anvers'te sınırda geçiren önemli bir figür olan Jan Davidsz de Heem'in (1606–1684) çalışmaları için daha az doğrudur. Heda bazen daha uzun dikey kompozisyonlar çizmesine rağmen burada sergileri kuzeyde alışılmadık, geniş dikdörtgen resimler oluşturmak için yana doğru yayılmaya başladı. Natürmort ressamları özellikle hanedanlar kurmaya eğilimliydi, öyle görünüyor ki: birçok de Heems ve Bosschaerts vardı, Heda'nın oğlu babasının tarzını sürdürdü ve Claesz, Nicholaes Berchem'in babasıydı. Çiçek resimleri kendi uzmanlarıyla bir alt grup oluşturdu ve bazen Maria van Oosterwyck ve Rachel Ruysch gibi birkaç kadın sanatçının uzmanlık alanıydı. Hollandalılar ayrıca botanik ve diğer bilimsel çizimler, baskılar ve kitap resimlerinde dünyaya öncülük etti. Tek tek çiçeklerin yoğun gerçekçiliğine rağmen resimler bireysel çalışmalardan ve hatta kitap illüstrasyonlarından oluşturuldu ve çok farklı mevsimlere ait çiçekler rutin olarak aynı kompozisyona dahil edildi ve aynı çiçekler, tıpkı sofra parçalarının yaptığı gibi, farklı işlerde yeniden ortaya çıktı. Vazoda çiçek buketleri o zamanda evlerde yaygın değildi- hatta Delftware lale sahiplerindeki gibi çok zengin çiçekler tek tek gösterildi
Regina Todorenko
Biyografi
Regina, ortalama bir ailenin çocuğu olarak, 14 Haziran 1990'de Ukrayna'nın Odessa kentinde doğmuştur.
Hollanda Altın Çağı resmi
Natürmontlar
Ölü avlar ve canlı boyanmış ama ölülerden çalışılmış kuşlar, Hollanda diyetinin temelini oluşturan ölü balıklar gibi başka bir alt türdü - Abraham van Beijeren bunların çoğunu yaptı. Hollandalılar, büyük natürmort unsurlarını diğer resim türleriyle birleştiren Flaman stiline daha az verildi - portrelerden gurur duyacaklardı - ve bu aynı eserdeki farklı unsurlar üzerinde işbirliği yapan uzman ressamların Flaman alışkanlığıydı. Ancak bu bazen oldu - Philips Wouwerman ara sıra bir manzarayı av veya çatışma sahnesine dönüştürmek için adamlar ve atlar eklemek için kullanılırdı, Berchem veya Adriaen van de Velde insanları veya çiftlik hayvanları eklemek için kullanılırdı.
Regina Todorenko
Biyografi
Ocak 2014 yılından Todorenko oldu yeni tv sunucusu proje «Oryol & Reshka».
Hollanda Altın Çağı resmi
Yabancı topraklar
Hollandalı sanatçılar için Karel van Mander'in Schilderboeck'i sadece bir biyografi listesi değil, aynı zamanda genç sanatçılar için bir tavsiye kaynağıydı. Kısa sürede 17. yüzyılda genç Hollandalı ve Flaman sanatçıların nesiller için klasik bir standart eser haline geldi. Kitap, sanatçılara Floransa ve Roma'nın turistik yerlerini gezip görmelerini tavsiye etti ve 1604'ten sonra birçok kişi bunu yaptı. Bununla birlikte, tüm alanlardaki en önemli Hollandalı sanatçıların, Rembrandt, Vermeer, Hals, Steen, Jacob van Ruisdael ve diğerleri gibi figürlerin yolculuğa çıkmadığı dikkat çekicidir.
Regina Todorenko
Biyografi
2015 yılında Regina Todorenko kaydetti İlk şarkı ve çektiği klip şarkısı «Heart's Beating». Ayrıca bu yıl oldu, bir partinin rus gösterisi «Ses». Bir kör dinleme Regina sung şarkı Tina Karol «Nochen'ka». Onu öğretmen kız oldu Polina Gagarina.
Hollanda Altın Çağı resmi
Yabancı topraklar
Birçok Hollandalı (ve Flaman) ressam yurtdışında çalıştı veya eserlerini ihraç etti; Baskıresim aynı zamanda Rembrandt'ın Avrupa'da tanınır hale geldiği önemli bir ihracat pazarıydı. İngiltere Kralı II. Charles'a Hollanda Hediyesi, dört çağdaş Hollanda tablosunu içeren diplomatik bir armağandı. İngiliz resmi Hollandalı ressamlara büyük ölçüde bağımlıydı, Sir Peter Lely ve ardından Sir Godfrey Kneller, İngiliz İç Savaşı'ndan önce Flaman Anthony van Dyck tarafından kurulan İngiliz portre stilini geliştirdi. Deniz ressamları van der Velde, baba ve oğul, 1672 Fransız işgalinde Hollanda'dan ayrılan ve sanat piyasasında bir çöküşe neden olan birkaç sanatçı arasındaydı. Ayrıca Londra'ya taşındılar ve İngiliz manzara resminin başlangıcı, Hendrick Danckerts gibi daha az seçkin Hollandalı ressamlar tarafından kuruldu.
Bamboccianti, tür sahnesini İtalya'ya tanıtan Hollandalı sanatçılardan oluşan bir koloniydi. Jan Weenix ve Melchior d'Hondecoeter, ölü ya da diri av hayvanları ve kuşlar konusunda uzmanlaştı ve Kuzey Avrupa'daki kır evi ve açık havada atış kulübesi talep ediyorlardı.
Necdet Kent
Bir akşam, Konsolosluktaki yardımcısı, o bölgede yaşayan Türk Musevilerin Alman toplama kamplarına gönderilmek üzere hayvan vagonlarına yüklendiklerini bildirdi. Kent, bunun üzerine hemen Saint Charles Tren İstasyonu'na gitti. Kent, trene yaklaştı ve daha sonra hatıralarında bu olayı şöyle anlattı: "O akşama dair hatıralarımdan silinmeyecek olan tek anı, vagonlardan birinin üzerinde gördüğüm, 'Bu vagona 20 baş hayvan ve 500 kilo ot konulabilir' şeklindeki yazıydı." Kent'in kısa sürede fark edeceği gibi bu vagonların içinde tıka basa sıkıştırılmış 80 kişi vardı. İstasyondaki Gestapo kumandanı, Kent'in orada bulunuşundan haberdar olunca kendisine yaklaştı ve hemen ayrılmasını istedi. Ancak Kent, nezaketini zorlayarak bu insanların Türk vatandaşı olduklarını ve ortada hemen düzeltilmesi gereken bir hata bulunduğunu söyledi. Gestapo kumandanı, kendisinin sadece emirleri yerine getirdiği ve vagonlardaki bu insanların Türk değil, sıradan Museviler oldukları şeklinde yanıt verdi. Kent, daha sonraki hatıralarında şunları söylemişti: "Tehditlerimin sonuçsuz kaldığını gördüğüm zaman birdenbire yardımcıma döndüm ve 'Hadi gidiyoruz, biz de bu trene biniyoruz' dedim. Beni durdurmaya çalışan askeri bir kenara iterek vagonlardan birine bindim. Böylece yalvarma sırası Gestapo subayına gelmişti. Hiçbir uyarıya yanıt vermedim ve tren de hareket etmeye başladı." Tren bir sonraki istasyonda durdu ve Alman subayları trene binerek Marsilya'da trenden ayrılmasına izin verilmediği için kendisinden özür dilediler. Dışarıda kendisini ofise geri götürmek üzere bekleyen bir Mercedes vardı. Ancak Kent yerinden kımıldamadı. Anılarında bu olaydan şöyle bahsetmişti: "Musevi oldukları için 80'den fazla Türk vatandaşının bu hayvan vagonlarına yüklendiklerini ve benim de, böylesi bir davranışı reddeden bir hükûmetin temsilcisi olduğumu açıkladım." Onun bu taviz vermeyen tutumuyla şaşkına dönen Almanlar herkesi trenden indirdiler ve bu drama bir son verdiler. Kent, daha sonra şöyle demişti: "Kurtardığımız insanların boynumuza ve ellerimize sarılmalarını, gözlerindeki minnettarlığı ve sabaha karşı yatağa giderken duyduğum iç rahatlığını unutamam."
Hint kazı
Hint kazı (Anser indicus),  ördekgiller familyasından  Orta Asya’da dağ gölleri civarında binlerce kuşluk sürü ile dolaşan ve üreyen ve kışları Güney Asya’da geçiren göçmen kaz  türü.
Necdet Kent
Kent savaştan sonra Türkiye'nin New York Başkonsolosu olarak görev yaptı ve bunu takiben Bangkok, Yeni Delhi, Stokholm ve Varşova'da büyükelçilik görevlerinde bulundu.
Artık emekli bir diplomat olan Kent'e, 15 Mayıs 2001 tarihinde, İsrail'den gelen ve üzerinde "Bir can kurtarmak dünyayı kurtarmak gibidir" yazan özel bir madalya ile beraber Türkiye'nin en yüksek şeref madalyalarından birisi olan Üstün Hizmet Madalyası verildi. Bu tören sırasında Kent, "Benim yaptığım, yapmam gereken şeydi. Bir şeyler yapmam gerektiğini biliyordum." dedi.
Hint kazı
Hint kazının Dünya’nın en yüksekten uçan kuşlarından biri olduğu düşünülmektedir. Dünya’nın en yüksek beşinci dağı olan Makalu Dağı (8.481 m) üzerinden uçarken görülmüştür. Everest Dağı (8.848 m) üzerinden de uçtuğu söylenmiştir ama bu bilgi kanıtlanamamıştır.
Necdet Kent
2002 yılında vefat eden Necdet Kent’in Bebek Camii’nde cenaze töreni düzenlendi ve Kent'in cenazesi namaz sonrası Zincirlikuyu Mezarlığı’nda toprağa verildi.
Owilfordia
Owilfordia, Porrorchinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Moğolistan'ın illeri
Moğolistan idari olarak 21 ile (, aymag) ayrılmıştır. İller daha sonra ilçelere (сум, sum) ayrılmaktadır. Modern iller 1921 yılında kurulmuştur. Başkent Ulan Batur özel bir statüye sahip olup bağımsız bir il belediyesi olarak yönetilmektedir.
Necdet Kent
Yine kendisi gibi İkinci Dünya Savaşı sırasında Yahudileri Nazi soykırımından kurtaran iki Türk diplomat Namık Kemal Yolga ve Selahattin Ülkümen ile birlikte Türk Dışişleri tarafından ‘Üstün Hizmet Madalyası’ ile ödüllendirildi.
Hollanda Altın Çağı resmi
Yabancı topraklar
Hollanda Brezilya'nın kuzeydoğu şeker üreten bölgesinin Hollandalı kontrolü kısa sürse de (1630-54), Vali Johan Maurits van Nassau-Siegen Hollandalı sanatçıları on yedinci yüzyıl manzarasını ve bölgenin halklarını göstermede değerli olan sahnelerin resmini yapmaya davet etti. Bu sanatçılardan en iyi bilinen ikisi, bir peyzajcı olan Frans Post ve Brezilya nüfusunun etnografik resimlerini yapan bir natürmort ressamı Albert Eckhout'du. Bunlar başlangıçta Recife'deki Vrijburg Sarayı'nın Büyük Salonunda sergilendi. Amsterdam'da bu tür resimler için bir pazar vardı ve Post, Hollanda'ya döndükten sonra yıllarca Brezilya resimleri yapmaya devam etti. Hollanda Doğu Hint Adaları sanatsal açıdan çok daha az ele alındı.
Sabuncular Deresi
Sabuncular Deresi, Senoz Deresi, Çayeli Deresi veya Büyükdere Deresi (Eski Yunanca: Adieno), Rize ilinin Çayeli ilçesinde bulunan ve Karadenize akan bir nehirdir. Kuzeye doğru akan nehrin kaynağının denizden yüksekliği yaklaşık 3000 metredir ve nehrin uzunluğu yaklaşık 46 kilometredir. Nehrin yatak eğimi %65'tir ve kaynağı Tekfur Tepesidir. Çayeli'nin batısından Karadeniz'e akmaktadır. Denizden 30 kilometre uzaklıkta Ligovi Deresi ve İncesu Deresi'ne ayrılır. Batıdaki kolu Ligovi Deresi, doğudaki kolu ise İncesu Deresidir. Nehirde sportif olta balıkçılığı yapılabilmektedir.
Hollanda Altın Çağı resmi
Sonraki ün
17. yüzyıl Hollanda resminin muazzam başarısı, sonraki nesillerin çalışmalarını etkisiz hale getirdi ve 18. yüzyıl Hollandalı ressamı - ve tartışmasız, Van Gogh'dan önceki 19. yüzyıl ressamı - Hollanda dışında iyi bilinmemektedir. Zaten dönemin sonunda sanatçılar, alıcıların yaşayan sanatçılardan çok ölülerle ilgilendiğinden şikayet ediyorlardı.
Sabuncular Deresi
Fauna
Nehirde yaşayan balık türleri sırayla Salmo coruhensis, Alburnoides fasciatus, Barbus escherichii, Squalius sp., Mugil cephalus, Liza aurata ve Ponticola rizensis'tir.
Necdet Kent
23 Nisan 2009 tarihinde Coca Cola'nın Yönetim Kurulu Başkanlığına seçilen Muhtar Kent'in babasıdır. Ayrıca, yazar Ayşe Kulin'in yazdığı ve II. Dünya Savaşı sırasında Musevilerin çektiği Nazi zulmünü anlatan "Nefes Nefese" adlı romanda geçen "T.C. Marsilya Başkonsolosu Nazım Kender" karakteri de Necdet Kent'i temsil eder.
Hint kazı
Taksonomi
Hint kazı bazı sınıflandırmalarda Anser cinsinden ayrılır, ve içinde tek tür olarak bulunduğu Eulabeia cinsinde sınıflandırılır.
Hüzünlü Gurbet
Hüzünlü Gurbet, Ahmet Özhan'ın 2003 yılında çıkan stüdyo albümü. Ahmet Özhan bu albümünde, Klasik Türk müziği şarkıları seslendirmiştir. Albümde yer alan şarkıların sözleri Fethullah Gülen'e, müzikleri Ahmet Hatipoğlu ve Ertuğrul Erkişi'ye aittir.
Azerbaycan'da yerel seçimler
Azerbaycan'da yerel seçimler, Azerbaycan'da 1999'dan itibaren yapılan yerel seçimlerin ve sonuçlarının yer aldığı liste.
Hollanda Altın Çağı resmi
Sonraki ün
Sadece üretilen muazzam miktarlardan ötürü Hollanda Altın Çağı resmi, 18. yüzyılda Hollandalı Altın Çağı sanatçılarını tanımlamak için bulunmuş bir terim olan Eski Usta resim koleksiyonlarının her zaman önemli bir bölümünü oluşturdu. Eski kraliyet koleksiyonlarında sadece Wouwerman resimlerini alan Dresden'de 60'tan fazla ve Hermitage'de 50'den fazla resim vardır. Ancak dönemin itibarı birçok değişiklik ve vurgu kayması göstermiştir. Neredeyse değişmeyen bir faktör, özellikle Romantik dönemden beri Rembrandt'a duyulan hayranlık oldu. Diğer sanatçılar, kritik servet ve piyasa fiyatında büyük değişiklikler gösterdiler; dönemin sonunda bazı aktif Leiden fijnschilderleri'nin büyük itibarı vardı ancak 19. yüzyılın ortalarından bu yana çeşitli türlerdeki realist eserler çok daha fazla takdir edildi.
Azerbaycan'da yerel seçimler
1999 Azerbaycan yerel seçimleri 2.667 belediyede düzenlenmiştir. Seçimler 2.591 belediyede gerçekleşmiş 20.456 belediye üyesi seçilmiştir.
Hollanda Altın Çağı resmi
Sonraki ün
18. yüzyılın ikinci yarısında, Hollanda resminin gerçekçiliği İngiltere'de bir "Whig tadı" idi ve Fransa'da Aydınlanma rasyonalizmi ve siyasi reform özlemleriyle ilişkilendirildi. 19. yüzyılda, gerçekçiliğe neredeyse evrensel bir saygı ve türler hiyerarşisindeki son düşüşle birlikte, çağdaş ressamlar, tür ressamlarından hem gerçekçiliklerini hem de anlatı amacıyla nesneleri kullanmalarını ödünç almaya ve benzer konuları kendileri resmetmeye başladılar. Hollandalıların öncülük ettiği tüm türlerle çok daha büyük tuvallerde (hala hayatlar hariç) ortaya çıktı.
Azerbaycan'da yerel seçimler
26 Mart 2000 tarihinde düzenlenen ara yerel seçimlerde 74 belediyede yeni seçimler düzenlendi ve 566 belediye üyesi seçildi.
Hint kazı
Fiziksel özellikleri
Hint kazı genel olarak soluk gri renklidir. Anser cinsi içinde diğer kazlardan, başında bulunan kara şeritlerle kolayca ayırdedilebilir. Rengi diğer kazlardan daha soluktur. Erkekler 71–76 cm boyunda ve 1,87-3,2 kg ağırlığındadır.
Hollanda Altın Çağı resmi
Sonraki ün
Manzara resminde, 18. yüzyılda İtalyan sanatçılar en etkili ve en çok saygı duyulan sanatçılardı, ancak John Constable onları yapaylık için kınayan, tonal ve klasik sanatçıları tercih eden Romantikler arasındaydı. Aslında her iki grup da 19. yüzyılda etkili ve popüler kaldı.
Azerbaycan'da yerel seçimler
Seçimlerin gerçekleşemediği Nerimanov Belediyesinde ise 25 Haziran 2000 tarihinde yeni seçimler düzenlenmiştir.
2001 tarihinde de yeni ara yerel seçimler düzenlendi.
2002'de boşalmış sandalyelere sahip belediyeler ve yeni belediyelerde, toplamda 546 belediyede seçimler düzenlenmiştir. Toplamda 743 belediye üyesi seçilmiştir.
2004 Azerbaycan yerel seçimleri 2.731 belediyede düzenlenmiş, onlardan 10 belediyede seçim sonuçları iptal edilmişti ve 21.613 belediye üyesi seçilmiştir.
Hava freni (havacılık)
Hava freni veya hız frenleri, havacılıkta iniş sırasında sürüklenmeyi artırmak veya yaklaşma açısını artırmak için kullanılan bir tür uçuş kontrol yüzeyidir. Hava frenleri spoilerden farklıdır, çünkü hava frenleri kaldırmada çok az değişiklik yaparken sürüklenmeyi artırmak için tasarlanmıştır, spoiler ise kaldırma-sürükleme oranını düşürür ve kaldırma kuvvetini korumak için daha yüksek bir hücum açısı gerektirir, bu da daha yüksek perdövites hızına neden olur.
Bilinen en eski hava freni 1931 yılında geliştirilmiş ve kanat destek payandalarına yerleştirilmiştir. Çok geçmeden kanadın arka kenarının altında bulunan hava frenleri geliştirildi ve onlarca yıl boyunca standart uçak hava freni haline geldi.
1936'da, II. Dünya Savaşı'ndan önce Nazi Almanya'sı Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug (DFS) planör araştırma organizasyonuna başkanlık eden Hans Jacobs, planörler için her bir kanadın üst ve alt yüzeyinde yer alacak, bıçak tarzı kendi kendine çalışan dalış frenleri geliştirdi. Çoğu erken dönem planör, inişe yaklaşırken iniş açısını ayarlamak için kanatlarda spoilerler ile donatılmıştır. Daha modern planörler ise konumlarına bağlı olarak kaldırma kuvvetini azaltabilen ve sürtünmeyi artırabilen hava frenleri kullanır. Genellikle, hem spoilerin hem de hava frenlerinin özellikleri arzu edilir ve birleştirilir - çoğu modern jet yolcu uçağı, birleşik spoiler ve hava freni kontrollerine sahiptir. İnişte, tekeler yere değdiğinde bu spoilerlerin açılması dramatik bir kaldırma kuvveti kaybına neden olur ve bu nedenle uçağın ağırlığı kanatlardan alt gövdeye aktarılır ve tekerleklerin mekanik olarak daha az kayma şansı ile frenlenmesine olanak tanır. Ayrıca, spoiler tarafından oluşturulan parazit sürükleme doğrudan frenleme etkisine yardımcı olur. Ters itme, inişten sonra uçağın yavaşlamasına yardımcı olmak için de kullanılır. Neredeyse tüm jet uçaklarda bir hava freni veya çoğu uçakta hava freni görevi de gören spoiler bulunur. Pervaneli uçaklar, motor gücü azaltıldığında pervanenin doğal frenleme etkisinden yararlanır, ancak jet uçakların böyle doğal bir frenleme etkisi yoktur ve iniş hızını kontrol etmek için hava frenlerini kullanmaları gerekir. Birçok erken dönem jet, iniş için yaklaşırken (Arado Ar 234, Boeing B-47) veya inişten sonra ( English Electric Lightning) paraşüt kullanmıştır.
Azerbaycan'da yerel seçimler
2014 Azerbaycan yerel seçimleri 1.607 belediyede düzenlenmiş, onlardan 8 belediyede seçim sonuçları iptal edilmiştir. Toplamda 15.035 yere 14.936 belediye üyesi seçilmiştir.
Hava freni (havacılık)
1950'lerde tasarlanan Blackburn Buccaneer deniz taarruz uçağının bölünmüş bir kuyruk konisi vardı ve değişken bir hava freni olarak yanlara doğru hidrolik sistemle açılabiliyordu. Bu sistem ayrıca uçak gemisi üzerindeki kapalı alandaki uçağın uzunluğunun azaltılmasına yardımcı oluyordu.
Azerbaycan'da yerel seçimler
2019 Azerbaycan yerel seçimleri 1.606 belediyede düzenlenmiş, 9 belediyede seçim sonuçları iptal edildi. 15.156 yere 15.075 belediye üyesi seçilmiştir.
Hava freni (havacılık)
F-15 Eagle, Suhoy Su-27, F-18 Hornet ve diğer avcu uçakları kokpitin hemen arkasında yer alan hava frenlerine sahiptir.