cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Genetik
İlk genetik deneyi, Mendel ve Klasik Genetik
Mendel'in ölümünden sonra gelen 1890'lara kadar, onun çalışmasının önemi geniş çaplı olarak anlaşılamadı. O dönemde benzer problemler üzerinde çalışan başka bilimciler onun çalışmalarını tekrar keşfettiler. Ölümünden 16 yıl sonra Hollanda’da Hugo De Vries, Almanya’da Correns ve Avusturya’da E. Von Tschermak adlı üç biyolog, çeşitli bitki türlerinde, birbirlerinden habersiz yaptıkları araştırmalarda, Mendel yasalarının geçerliliğini gösterdiler ve tüm sonuçları "Mendel yasaları" adı altında toparladılar. Mendel'in çalışması aynı zamanda, kalıtım çalışmalarında istatistik yönteminin kullanımını önermekteydi. ....
"Genetik" terimi, 1905’te Mendel’in çalışmasının önemli savunucularından William Bateson tarafından Adam Sedgwick’e gönderilen bir mektupta ortaya atılmıştır. Bateson 1906’da Londra’da yapılan Üçüncü Uluslararası Bitki Melezleri Konferansı’nda yaptığı açış konuşmasında kalıtım çalışmasını tanımlarken “genetik” terimini kullanarak, bu terimin yaygınlaşmasını sağlamıştır. (bir sıfat olarak genetik, Yunanca genesis - γένεσις ("kaynak")'tan türemiştir, o da genno - γεννώ ("doğurmak")'tan; biyolojik anlamıyla bu sıfat, isim hâliyle 'genetik'ten daha önce, ilk defa 1860'ta kullanılmıştır) )
Moleküler genetik
Önceleri, kromozomların genleri içerdiği ve protein ile DNA’dan oluştuğu bilinmekteyse de, kalıtımdan hangisinin sorumlu olduğu bilinmiyordu. 1928’de Frederick Griffith, yayımladığı makalesinde, keşfettiği transformasyon fenomenini açıkladı. Bundan 16 yıl sonra da, 1944'te, Oswald Theodore Avery, Colin McLeod ve Maclyn McCarty bu transformasyondan sorumlu molekülün DNA olduğunu gösterdiler. 1952'deki Hershey-Chase deneyi de, DNA'nın (proteinden farklı olarak) virüslerin genetik malzemesi olduğunu, diğer molekülün kalıtımdan sorumlu olamayacağını kanıtladı.
James D. Watson ve Francis Crick 1953'te DNA'nın yapısını çözdüler ve Rosalind Franklin'in çalışması olan X ışını kırınım çalışması sonuçlarını kullanarak DNA molekülünün sarmal bir yapısı olduğunu gösterdiler. Onların ikili sarmal modeli, nükleotit dizisinin diğer iplikçikte tamamlayıcı eşleri olduğunu gösterdi. Bu yapı, nükleotitlerin sıralanmalarıyla genetik bilginin saklanabileceğini göstermekle kalmadı, aynı zamanda ikileşme için fiziksel mekanizmasını gösterdi: iki iplikçik birbirinden ayrışınca, her iplikçik kendine eş olacak yeni bir iplikçiğin oluşumu için kendi dizisini bir kalıp olarak kullanabilirdi.
Bu yapı, kalıtım sürecini açıklamaktaysa da; DNA’nın hücre davranışlarını nasıl etkilediği henüz bilinmiyordu. Sonraki yıllarda, bazı bilim insanları, DNA'nın, ribozomlardaki protein üretim süreçlerini kontrol mekanizmasını anlamaya çalıştılar ve DNA'nın genetik kodunun mesajcı RNA (mRNA) ile okunduğunu ve çözüldüğünü buldular. RNA, DNA'ya benzer, nükleotitlerden oluşmuş bir moleküldür; mRNA'nın nükleotit dizisi proteinlerdeki amino asit dizisini oluşturmak için kullanılır. Nükleotit dizisinin amino asit dizisine çevirisi genetik kod aracılığıyla gerçekleşir.
Kalıtım konusunda yapılan bu moleküler düzeydeki buluşlar, DNA'nın moleküler yapısının anlaşılmasını ve biyolojideki yeni bilgilere uygulanan bir araştırma patlamasını sağlamıştı. 1977’de Frederick Sanger'in zincir sonlandırmalı DNA dizileme yöntemi önemli bir gelişme olmuştur; bu teknoloji bilimcilerin DNA moleküllerini okumasını sağlamıştır. 1983'te Kary Mullis tarafından geliştirilen polimeraz zincir tepkimesi ise, DNA izolasyonunu ve DNA parçalarının istenen bölgelerinin kolayca çoğaltılmasını sağladı. Bu ve diğer teknikler ve bir yandan İnsan Genom Projesi’nin ekip çalışması, diğer yandan Celera Genomics’in özel çalışması sonucunda, 2003’te insan genomu dizileri tümüyle gün ışığına çıkarılmıştır.
Kesikli kalıtım ve Mendel yasaları
En temel düzeyde, organizmalardaki kalıtım, günümüzde genler adını verdiğimiz ayrık özellikler aracılığıyla meydana gelir. (Bir özelliğin büyüklüğü iki, veya birkaç değer etrafında toplanmışsa bu özellik ayrıktır; eğer sürekli bir değerler dağılımı gösteriyorsa, süreklidir) Bu konuda gözlemde bulunan ilk kişi, bezelye bitkisi de kalıtımsal özelliklerinin ayrışımı üzerinde çalışmış Gregor Mendel olmuştur. Çiçek rengi üzerine yaptığı araştırmalarda, Mendel her bir çiçeğin ya mor ya beyaz olduğunu, ara bir renk olmadığını gözlemledi. Aynı genin farklı, birbirinden ayrık versiyonları alel olarak adlandırılır.
Mendel, bezelye bitkisinin çiçeklerinin rengi üzerindeki deneme çalışmasında, rengin ya mor ya da beyaz olduğunu ve asla bu iki rengin karışımı bir rengin oluşmadığını gözlemledi. Aynı genin bu farklı versiyonlarına alel adı verilir. Bezelye bitkilerinde her organizma her genin iki aleline sahiptir. İnsan da dahil olmak üzere birçok organizmada bu kalıtım modeli geçerlidir. (Genetikte böyle bir organizmadaki genin iki alelinden birinin anneden, diğerinin babadan geçtiği kabul edilir.) Aynı alelin iki kopyasını içeren organizmalara homozigot, iki farklı alele sahip organizmalara ise heterozigot adı verilir.
Bülend Özveren
Bülend Özveren (19 Ağustos 1941, İstanbul - 18 Ekim 2022, İstanbul), Türk televizyon sunucusu ve spor spikeri. 1975 ve 2012 yılları arasında aralıklarla Eurovision Şarkı Yarışması'nı Türkçe olarak sunmasıyla tanınmaktadır.
Genetik
Kesikli kalıtım ve Mendel yasaları
Heterozigot organizmalarda genellikle, alellerden birinin nitelikleri diğerininkileri bastıracak şekilde organizmanın fenotipini belirler; alellerden nitelikleri organizmanın fenotipine hakim olanına (baskın çıkana) "baskın" (dominant), niteliklerinin fenotipe hakim olmadığı gözlemlenen öteki alele ise "çekinik" (resesif) adı verilir. Bununla birlikte, bazen bir alelin tam anlamıyla baskın olmadığı görülmüştür ki, bu duruma “eksik baskınlık” adı verilir. Bazen de her iki alelin niteliklerinin birden etkili olduğu gözlemlenir ki, bu duruma da “eşbaskınlık” (kodominans) adı verilir.
Bülend Özveren
Biyografi
Sultanahmet İlkokulu'ndan mezun olduktan sonra, orta öğretimini Saint Benoît Fransız Lisesi'nde, yüksek öğretimini ise Galatasaray Lisesi'nde tamamlamış, İstanbul Üniversitesi, Hukuk Fakültesi'nden mezun olmuştur.
Genetik
Kesikli kalıtım ve Mendel yasaları
Bir çift organizma çiftleştiğinde, döl (yavru), rastgele bir biçimde, iki alelinden birini anneden, diğerini babadan miras (kalıt) alır. Ayrık kalıtım ve alellerin ayrışımı üzerine yapılmış bütün bu gözlemler, toplu olarak, Mendel’in birinci yasası veya Ayrışma Yasası adıyla bilinir.
Sembolik gösterim sistemi ve şemalar
Genetikçiler kalıtımı betimlemede şema ve semboller kullanırlar. Bir gen bir veya birkaç harfle temsil edilir. Bu temsilde büyük harf baskın aleli, küçük harf çekinik aleli temsil eder. Genellikle bir “+” sembolü bir gen için normal, mutant olmayan aleli temsil etmede kullanılır. Döllenmede ve Mendel’le ilgili üretme deneylerinde ebeveyn, "parent" sözcüğünün başharfi olan “P” ile, döl (yavru) F1 ile (“F” "filial" sözcüğünün başharfi, “1” de birinci nesil anlamında) temsil edilir. F1 neslindeki döller birbiriyle çiftleşince meydana gelen yeni nesildeki döller F2 olarak temsil edilir. Çaprazlamanın sonucunu öngörmede kullanılan yaygın şemalardan biri "Punnett karesi" olarak bilinir.
Bülend Özveren
Biyografi
1975 ve 2012 yılları arasında aralıklarla Eurovision Şarkı Yarışması'nı Türkçe olarak sunmuştur. 1982'de TRT'de yayınlanan Riziko adlı programın sunuculuğunu yaptı. Aynı yıl TRT'den istifa etti ve sırası ile Gelişim Yayınları'nda editör ve Cen ajans reklam şirketinde müşteri temsilcisi olarak çalıştı. 1985 yılında kendi reklam şirketini kurdu ve 1987 yılından itibaren de Pen ajans reklam şirketinin genel müdürü olarak görev yaptı. 1986 yılından 1998 yılına kadar aralıksız TRT'de dış yapımcı olarak canlı yayınlanan yüzlerce yarışma programını hazırladı ve sundu.
Genetik
Sembolik gösterim sistemi ve şemalar
Genetikçiler insandaki genetik hastalıkları incelerken genellikle, özelliklerin kalıtımını temsil etmede soyağacı çizelgesi kullanırlar.
Bülend Özveren
Biyografi
1999 yılı sonunda emekli olan Bülend Özveren, TÜRVAK'ta spiker-sunucu bölüm başkanı olarak çalıştı. İstanbul ve Bursa'da çeşitli kurslarda öğretmenlik yaptı. Fransızca ve İngilizce bilen Bülend Özveren "spiker-sunucu" bölümlerinde usta öğretici olarak derslere girdi ve etkili ve güzel Türkçe konuşma konularında çeşitli üniversite ve kuruluşlarda konferanslar verdi.
Genetik
Genlerin etkileşimi
Organizmalar binlerce gen içerir ve cinsel çiftleşmeyle üreyen organizmalarda bu genlerin birlikte bulunmaları (tertiplenmeleri) genellikle birbirlerinden bağımsızdır. Yani, örneğin, sarı veya yeşil renkli bir bezelye alelinin kalıtımı (aktarımı), çiçeklerin beyaz veya mor oluşunu belirleyen alellerin kalıtımıyla ilişkisizdir. “Mendelin ikinci yasası” veya “Bağımsız Tertiplenme Yasası” olarak bilinen bu olguda, ebeveynin her ikisinden gelerek karışan farklı genlerin alellerinin, dölü oluştururken farklı pek çok kombinasyonla bir araya gelebileceği anlamına gelir. (Ancak "Genetik bağlantı" gösteren bazı genler bağımsız olarak bir araya gelmezler edilmezler, bu konu aşağıda daha ayrıntılı işlenecektir.)
Sıkça görüldüğü gibi, farklı genler aynı özelliği (fenotipi) oluşmasını sağlayacak tarzda birbirlerini etkileyebilirler. Avrupa kökenli Omphalodes verna bitkisinin genleri bu duruma örnek olarak gösterilebilir. Bu bitkide, çiçeklerin renginin mavi ya da magenta olmasını sağlayan iki alelli bir gen vardır. Fakat bu bitkide bir de, çiçeklerin renkli olup olmayacağını, yani renkli veya beyaz olacağını denetleyen, iki alelli bir başka gen daha vardır. Bitki bu ikinci genin beyaz alelinin iki kopyasına sahip olduğu zaman, birinci gendeki mavi ile magenta rengi alellerden birinin bitkide etkili olmasına meydan verilmeksizin, çiçekler beyaz olur. Genler arasındaki bu etkileşime "epistasis" adı verilir, sıfat olarak da, birinci genin ikincisi üzerinde "episatik" olduğu söylenir.
Donna Lewis
Donna Lewis (d. 6 Ağustos 1973), Galli şarkıcı ve besteci. Single çalışması I Love You Always Forever adlı parçayla hit olmuştur. Atlantic Records plak şirketi çatısında iki albüm çıkarmıştır. Şarkıcı Lewis Cardiff doğumludur.
Genetik
Genlerin etkileşimi
Birçok özellik ayrık özellik (beyaz ya da mor çiçekler örneğinde olduğu gibi) olmak yerine sürekli özelliktir (insan boyu ve deri rengi gibi). Bu karmaşık özellikler birçok genin ürünüdür. Bu genlerin etkisi, organizmanın deneyimlerde bulunduğu çevrenin etkileriyle çeşitli derecelerde dengelenir. Bir organizmanın genlerinin böyle bir karmaşık özelliğe katkıda bulunma derecesine “kalıtsallık” adı verilir. Bir özelliğin kalıtsallık ölçüsü, çevrenin o özellik üzerindeki değişen etkilerine bağlı olarak görecelidir. Örneğin insanın boyu dediğimiz karma özelliğin kalıtsallığı A.B.D.’nde %89 olarak belirlenmişken, beslenme ve sağlık sorunlarının bulunduğu Nijerya gibi yoksul bir ülkede çevrenin etkisi daha büyük olduğundan, bu oran ancak %62 olarak belirlenmiştir.
DNA ve kromozomlar
Genlerin moleküler temeli deoksiribonükleik asittir (DNA). DNA da 4 tipteki bir nükleotitler zincirinden oluşur: adenin (A), sitozin (C), guanin (G) ve timin (T). Genetik enformasyon (kalıtım bilgisi) nükleotitlerin dizilişinde bulunmakta olup, genler DNA zinciri boyunca uzanan diziler olarak mevcuttur. Bu kuralın dışında kalabilen tek istisna virüslerdir; virüsler bazen DNA yerine benzeri olan RNA molekülü kullanırlar; çünkü virüslerin genetik malzemesi RNA’dır.
Bülend Özveren
Biyografi
Haziran 2013 yılında Uluslararası Türkçe Derneği (TÜRKÇEDER) tarafından düzenlenen 11. Türkçe Olimpiyatı'nı sundu. 2013 yılının sonunda yeni yayın döneminde Show TV'de yayınlanan Bir Milyon Kimin? adlı yarışma programında Okan Bayülgen ve Gülben Ergen ile jüri üyeliği yaptı.
Horşrüstem bahşı
Horşrüstem bahşı (Farsça: بخش خورش رستم‎ ‎), İran'ın Erdebil Eyaleti'nde bulunan Halhal şehristanı'nın 3 bahşından birisidir.
Genetik
DNA ve kromozomlar
Genler, kromozom denen DNA dizisi zincirleri boyunca doğrusal bir düzende sıralanmışlardır. Bakterilerde her hücrenin, basit bir dairesel kromozoma sahip olmasına karşılık, bitki ve hayvanların da dahil bulunduğu ökaryot organizmalar, çoklu doğrusal kromozomlar halinde düzenlenmiş DNA’lara sahiptirler. Bu DNA zincirleri son derece uzundur; örneğin en uzun insan kromozomu 247 milyon baz çiftini içerecek uzunluktadır.
Bir kromozomdaki DNA, onu düzenleyen, sıkıştıran ve ona erişimi kontrol eden yapısal proteinlerle beraber, kromatin denen bir yapı oluşturur. Ökaryotlarda kromatin genellikle nükleozomlardan oluşur, bunlar DNA üzerinde düzenli aralıklarla yer alan, DNA'nın etrafında sarılı olduğu, histon proteinlerinden oluşmuş yapılardır. Bir organizmadaki kalıtımsal malzemenin bütününe (yani, genelde, tüm kromozomlarındaki DNA dizilerinin tamamına) genom adı verilir.
Horşrüstem bahşı
Bahşın 2006 yılı nüfusu 14,577 kişi ve 3,765 hanedir.
Bülend Özveren
Kişisel hayatı ve ölümü
2 Ocak 1970'te kendi gibi televizyoncu olan Sebla Özkantarcı ile evlendi. 12 Eylül 2022'den beri kalp yetmezliği ve böbrek hastalığı tedavisi gören Bülend Özveren, 18 Ekim 2022'de 81 yaşında İstanbul'da hayatını kaybetti. 19 Ekim 2022'de Hoşdere Mezarlığı'na defnedildi.
Genetik
DNA ve kromozomlar
Haploit organizmaların her kromozomdan yalnızca bir kopyaya sahip olmalarına karşın, hayvanların çoğu ve birçok bitkinin dahil olduğu diploitlerde, her kromozomdan iki kopya ve dolayısıyla her genden iki kopya bulunur. Bir genin iki aleli, kardeş kromozomlardalerde aynı “lokus”larda (konumlarda) yer alır; bu alellerin her biri bir ebeveynden (biri anneden, biri babadan) alınmıştır.
Horşrüstem bahşı
Bahş içindeki önemli şehirler: Haşatjin
Genetik
DNA ve kromozomlar
Bunun bir istisnası, organizmanın cinsiyetinin belirlenmesinde rol oynayan, cinsiyeti belirleyen eşey kromozomlarında söz konusudur. Bu kromozomlardan (örneğin insandaki 23. kromozom çiftinden), insanlarda ve memelilerde çok az gene sahip olan Y kromozomu erkeklik özelliklerinin gelişimini başlatmasına karşın, diğeri, X kromozomu, öteki kromozomlara benzemekte olup, cinsel belirlenmeyle ilgili olmayan birkaç gen içerir. Dişiler X kromozomundan iki kopyaya sahip olurlarken, erkekler bir X, bir de Y kromozomuna sahip olurlar. Dolayısıyla, cinsiyetle bağlantılı hastalıklar olarak ortaya çıkan alışılmadık kalıtım örnekleri de X kromozomunun kopyasındaki bu sayısal farklılıktan ileri gelir.
Üreme
Hücreler bölündüğünde, onların tüm genomu kopyalanır ve her yavru hücre onun bir kopyasını miras alır (kalıt alır). Mitoz adı verilen bu süreç, en sade üreme biçimi olup, “eşeysiz üreme”nin temelidir. Eşeysiz üreme, bazı çok hücreli organizmalarda da, anne veya babadan birinin genomunu miras alan bir yavru (döl) üremesini sağlayacak şekilde, oluşabilir. Genetik olarak, ebeveyninin tıpkısı olan döllere klon denir.
Ökaryotik organizmalarda ise genellikle “eşeyli üreme” olur. Eşeyli üremede ebeveynlerin her ikisinden gelen kalıtımsal materyalin karışımını içeren bir döl üretilir. Eşeyli üreme sürecinde, haploit ve diploit hücre tipleri arasında almaşık bir sıralama olur. Haploit hücreler birbirleriyle kaynaşarak genetik materyalleri birleştirir ve çift kromozomlu bir diploit hücre yaratırlar. Diploit organizmalar, DNA ikileşmesi olmadan bölünerek haploit hücreler meydana getirirler. Bu yolla meydana gelen yavru haploit hücreler her kromozom çiftinden birini ya da diğerini rastlantısal olarak kalıt (miras) almışlardır. Hayvan ve bitkilerin çoğu, yaşamlarının hemen tamamını diploit olarak geçirirler, haploit biçimleri sadece, tek hücreli gametlerden ibarettir.
Bakteriler eşeyli üremenin bu haploit/diploit yöntemini kullanmasalar da, yeni kalıtımsal enformasyonun edinilmesinde birçok yöntem kullanırlar. Örneğin, bazı bakteriler konjugasyon denilen yolla, dairesel bir DNA parçasını bir bakteriden diğerine aktarırlar. Bakteriler aynı zamanda, çevrelerinde bulunan DNA parçalarını alıp genomlarına dahil edebilirler ki, bu fenomen, transformasyon olarak bilinir. Bu süreçler sonucunda “yatay gen aktarımı” denen, birbiriyle ilişkisiz organizmalar arasında kalıtımsal enformasyon parçalarının nakli meydana gelir.
Kromozomal parça değişimi ve genetik bağlantı
Kromozomdaki belirli iki nokta arasında meydana gelebilecek rekombinasyon olasılığı bu iki nokta arasındaki uzaklığa bağlıdır. Yeterince uzak olan genler arasında hep rekombinasyon olacağından bu genlerin alleleri rastgele bir şekilde dağılırlar. Nispeten yakın genler durumunda, krosover olma olasılığının düşük olması, bu genlerin genetik bağlantı göstermesi anlamına gelir; her iki genin alelleri birlikte kalıt olmaya eğilimlidir. Genlerin dizileri arasındaki bağlantı miktarı çizgisel bir bağlantı haritası oluşturur ki, bu harita genlerin kromozom boyunca düzenlenişine kabaca karşılık gelir.
Genetik kod
Genler, fonksiyonel etkilerini, genellikle, hücredeki fonksiyonların çoğundan sorumlu, proteinlerin üretimiyle ifade ederler. Proteinler amino asit zincirleridir ve bir genin DNA dizisi (bir RNA aracılığıyla) bir proteinin kendine has dizisini üretmede kullanılır. Yazılım (transkripsiyon) denilen bu süreç, genin DNA dizisine kaşılık gelen bir diziye sahip bir RNA molekülü üretimiyle başlar. Ardından, bu mesajcı RNA molekülü translasyon denilen bir süreçle, RNA dizisindeki enformasyona karşılık gelen bir amino asit dizisi üretmede kullanılır. RNA dizisindeki her üç nükleotitlik grup bir kodon olarak adlandırılır, bu kodonların her biri proteinleri oluşturan 20 amino asitten birine karşılık gelir. RNA dizisi ile amino asitler arasındaki bu ilişkiye genetik kod adı verilir. Bu enformasyon akışı tek yönlü olur; yani enformasyon nükleotit dizilerinden proteinlerin amino asit dizisine aktarılır, proteinden DNA dizisine aktarılmaz. Bu olgu Francis Crick tarafından “moleküler biyolojinin merkezî dogması” olarak adlandırılmıştır. Bir proteini amino asit dizisi, o proteinin üç boyutlu yapısını oluşturur ki, bu da proteinin fonsiyonuyla yakından ilişkilidir. Bunlardan bazıları, kollajen proteinince oluşturulmuş lifler gibi, basit yapılı moleküllerdir. Enzim denen proteinler başka proteinlere ve basit moleküllere bağlanabilirler, bağlandıkları moleküllerdeki kimyasal reaksiyonları kolaylaştırarak (proteinin kendi yapısını değiştirmeksizin) katalizör rolü oynarlar. Proteinin yapısı dinamiktir; örneğin hemoglobin proteini, memeli kanında oksijen moleküllerinin alınması, taşınması ve salınmasını kolaylaştırırken eğilip bükülerek farklı biçimler alır.
DNA’daki tek bir nükleotitin farkı bile, bir proteinin amino asit dizisinde bir değişikliğin olmasına neden olabilir. Proteinlerin yapıları kendi amino asit dizilerinin sonucu olduğu için de, böyle bir değişiklik o proteinin özelliklerini değiştirebilir; örneğin proteinin özelliklerini, o proteinin yapısında istikrarın bozulmasına veya o proteinin diğer protein ve moleküllerle etkileşiminde değişiklikler olmasına yol açacak şekilde, değiştirebilir. İnsanlardaki kalıtımsal hastalıklardan orak hücre anemisi adlı kan hastalığı bu duruma örnek olarak gösterilebilir. Bu hastalık, hemoglobinin β-globin bölümünü belirleyen kodlama bölgesindeki tek bir baz farklılığından kaynaklanır; bu bir bazın farklı olması, hemoglobinin fiziksel özelliklerinin değişmesine yol açan bir amino asiti değişikliğine neden olur. Fiziksel özelliklerinin değişmesinin sonucunda ortaya çıkan hemoglobinin “orak hücre” versiyonları, birbirlerine yapışırlar, üst üste yığılarak lifler oluştururlar. Bu lifler proteini nakleden alyuvarların biçiminin bozulmasına yol açar. Orak biçimli hücreler kan damarları içinde rahat akamazlar, parçalanma veya damarı tıkama eğilimlidirler. Bu sorunlar sonunda kişide bu hastalıkla ilgili tıbbi rahatsızlıklara yol açar.
Bazı genler RNA’da kopyalanmakla birlikte proteine çevrilmezler ki, bunlara “kodlamayan RNA” molekülleri denir. Bu ürünler, bazı durumlarda, kritik hücre fonksiyonlar ile ilgili yapılarda rol alırlar (Ribozomal RNA, taşıyıcı RNA gibi). RNA aynı zamanda, diğer RNA molekülleriyle "hibridizasyon" etkileşimleri yoluyla düzenleyici etki rolüne sahip olabilir. (Örneğin mikroRNA)
Doğuştan gelenler - sonradan kazanılanlar
Genler, bir organizmanın işleyişiyle ilgili bütün enformasyonu içermekteyse de, çevre, nihai fenotipin belirlenmesinde önemli bir rol oynar. Genetik faktör ile çevre faktörü ikilemi, “doğuştan gelenler ile sonradan kazanılanlar” anlamında kullanılan, İngilizce “nature versus nurture” (kısaca, nature vs. nurture, doğa ve yetişme ikilemi) deyişiyle ifade edilir. Bir organizmanın fenotipi kalıtım ile çevrenin etkileşimine bağlıdır. “Isıya duyarlı mutasyonlar” olgusu bu duruma örnek olarak gösterilebilir. Genellikle, bir protein dizisi içinde değişen bir amino asit, onun davranışını ve diğer moleküllerle etkileşimini değiştirmez; fakat yapının istikrarını bozar. Yüksek sıcaklıkta moleküller daha hızlı hareket ettikleri ve birbirleriyle çarpıştıkları için, böylesi bir amino asit değişimi, proteinde yapısının bozulmasıyla (denatürasyon) ve işleyişinin zayıflamasıyla kendini gösteren bozukluklara yol açar. Düşük sıcaklıklı ortamlarda ise proteinin yapısı istikrarlı kalır ve işleyişi normal halde devam eder. Bu mutasyon türü siyam kedisinin kürkünde renk bakımından gözle görülür halde kendini gösterir: Pigment üretiminden sorumlu bir enzimdeki mutasyon, derideki yüksek sıcaklıklı bölgelerde yapısal istikrarının bozulmasına ve işleyişinin zayıflamasına yol açmaktayken bacak, kulak, kuyruk gibi daha soğuk bölgelerde protein, işleyişini zayıflatmadan sürdürür; böylece kedi, uç bölgeleri koyu renkli bir kürke sahip olur.
Gen düzenlemesi
Bir organizmanın genomu binlerce gen içermekle birlikte, bu genlerin hepsinin de belirli bir anda aktif olmaları gerekmez. Bir gen, mRNA transkripsiyonu gerçekleştiğinde (ve proteine çevrildiğinde) “ifade olmuş” demektir. Genlerin ifadesini denetleyen birçok hücre yöntemi vardır. Mesela proteinler yalnızca hücre ihtiyaç duyduğunda üretilirler. Transkripsiyon faktörleri genin transkripsiyonunu ya teşvik etmek ya da engellemek suretiyle düzenleyen proteinlerdir. Örneğin, Escherichia coli bakterisinin genomunda triptofan amino asitinin sentezi için gerekli bir seri gen vardır; fakat triptofanın hücrede kullanıma hazır hale gelmesinden sonra, bu genlere artık ihtiyaç kalmaz. Triptofanın varlığı genlerin faaliyetini doğrudan etkiler; triptofan molekülleri “triptofan represörü”ne (bir transkripsiyon faktörü) bağlanırlar, bağlanınca represörlerin yapısını öyle değiştirir ki, represörler genlere bağlanır. Triptofan represörü genlerin transkripsiyonu ve ifadesini durdurur, ve dolayısıyla, triptofan sentezi sürecinin “olumsuz geri beslemeli” (negative feedback) düzenlemesini sağlamış olur.
Gen ifadesindeki farklılıklar, özellikle çok hücreli organizmalarda belirgindir, bu tip canlılarda hücrelerin hepsi aynı genomu içermelerine karşın, farklı gen kümelerinin ifadesinden kaynaklanan çok farklı yapı ve davranışlara sahiptirler. Çok hücreli bir organizmadaki tüm hücreler, tek bir hücreden türerler. Bu tek hücrenin farklı hücre tiplerine farklılaştığı süreç sırasında, dış ve hücreler arası sinyallere tepki verir, aşamalı olarak farklı gen ifade şekilleri kurarak farklı davranış tipleri oluşturur. Çok hücreli organizmalarda yapıların gelişiminden tek bir gen sorumlu değildir; bu farklı davranış tipleri birçok hücre arasındaki karmaşık etkileşimlerden doğar.
Ökaryotlarda kromatinde yapısal özellikler genlerin transkripsiyonunu etkiler. Bu özellikler “epigenetik”tir (üst-kalıtsal); çünkü etkileri DNA dizisinin üzerinde yer alır ve bir hücre kuşağından diğerine aktarılan kalıta haizdir. Epigenetik özelliklerden olayı, aynı ortamda oluşan farklı hücre tipleri çok farklı özelliklere sahip olabilirler.
Mutasyonlar
DNA ikileşmesi süreci sırasında ikinci iplikçiğin polimerizasyonunda rastlantısal yanlışlıklar gerçekleşir. Mutasyon ya da değişinim adı verilen bu hatalar, özellikle bir genin protein kodlama dizisinde oluşmaları durumunda organizmanın fenotipi üzerinde güçlü bir etkide bulunabilirler. Fakat DNA polimeraz enziminin, hataları düzeltme yeteneği sayesinde bu hataların oranı son derece düşüktür; hata oranı, her 10-100 milyon bazda 1 hata olarak gözlemlenmiştir. DNA’daki değişim oranını arttıran süreçlerin mutajenik olduğu söylenir. Mutajenik kimyasallar genellikle baz eşleşmesine müdahale ederek, DNA ikileşmesinde hatalara yol açarlar. Morötesi ışınım ise, DNA yapısına zarar vermek suretiyle mutasyonlara neden olur. DNA’daki kimyasal zarar doğal yolla meydana gelmekteyse de, hücreler uyumsuzlukları ve bozulmaları tamir etmek üzere “DNA tamir” mekanizmalarını kullanırlar. Ancak, tamir bazen DNA’yı -dizisi bakımından- orijinal haline geri döndüremeyebilir.
Krosover ile kromozomal parça değişimi yapan ve genleri yeniden birleştiren (rekombine eden) organizmalarda mayoz bölünme esnasındaki hizalanma (iki kromozomdaki benzer dizilerin yan yana gelmesi) hataları da mutasyonlara neden olabilir. Bu hatalar, benzer dizilerin neden oldukları, partner kromozomların hatalı hizalanması sonucu olması özellikle muhtemeldir; bu da genomlardaki bazı bölgeleri mutasyona daha eğilimli kılar. Bu hatalar DNA dizisinde büyük yapısal değişiklikler yaratır; kromozomda geniş bölgelerde duplikasyonlar (ikilenmeler), inversiyonlar (evirmeler), delesyonlar (çıkarmalar) veya farklı kromozomlar arasında parçaların kazara aktarılması (translokasyon) söz konusu olabilir.
İnsan DNA sında yaklaşık 25.000 gen bulunur ve bu genlerde meydana gelen mutasyonlar sonucu 6.000 in üzerinde genetik hastalık tespit edilmiş ve tedavisi aranmaktadır. Mutasyonların, başta kanser olmak üzere, zeka geriliği, erken yaşlanma ve daha binlerce hastalığa yol açtığı bilinmektedir.
Doğal seçilim ve evrim
Mutasyonlar farklı genotipli organizmaların ortaya çıkmasına neden olur ve bu farklılıklar da farklı fenotiplerin oluşmasıyla sonuçlanır. Birçok mutasyonun organizmanın fenotipi, sağlığı ve (doğal seçilimle ilgili) üreme uyumu (İng. fitness) üzerinde az bir etkisi vardır. Etkisi olan mutasyonlar genelde zararlıdırlar ama bazen, organizmanın içinde bulunduğu çevre koşulları bağlamında yararlı denebilecek mutasyonlar da olur.
Popülasyon genetiği popülasyonlardaki bu genetik farklılıkların kaynaklarını, dağılımlarını ve bu dağılımların zamanla nasıl değiştiğini araştıran bir genetik altdalıdır. Bir alelin bir popülasyondaki sıklığı doğal seçilimle etkilenebilir; belirli bir aleli taşıyan bireylerin hayatta kalma ve üremesindeki yüksek oran, o alelin zamanla o popülasyonda daha sık olmasına neden olabilir. Aynı zamanda, “genetik sürüklenme” denilen, şans faktörünün etkisiyle, yani olayların tesadüfi akışıyla da, allel sıklığında değişimler olabilir. Genetik sürüklenme bir popülasyonun gen havuzunda, doğal seçilimden farklı olarak, uygun genlerin seçilmesi gibi bir yönlendirmeyle değil de, tamamen rastlantı eseri sayılan, kuşaktan kuşağa ortaya çıkan değişiklikler şeklinde tanımlanır.
Organizmaların genomları, birçok kuşak boyunca, evrim denilen olgu ile sonuçlanmak üzere, değişebilirler. Mutasyonlar ve mutasyonların yararlı olanları için olan seçilim sonucunda, bir canlı türün çevresine daha uyumlu biçimlere dönüşerek evrimine neden olabilir. Bu sürece adaptasyon denir. Yeni türler, türleşme denilen süreçle oluşur. Türleşme genellikle, farklı popülasyonların coğrafi olarak ayrı düşmelerinin neden olduğu genetik farklılaşmadan ortaya çıkar.
Evrim esnasında DNA dizileri birbirinden uzaklaştığı ve değiştiği için, diziler arasındaki bu farklılıklar, aralarındaki evrimsel uzaklığı hesaplamada bir “moleküler saat” gibi kullanılabilir. Genetik kıyaslamalar genellikle, türler arasındaki evrimsel akrabalığı nitelemede en doğru yöntem olarak kabul edilir, bu yöntem, fenotipik kıyaslamalarla edinilmiş bazı yanıltıcı değerlendirmeleri de düzeltir. Türler arasındaki evrimsel uzaklıklar “evrim ağacı” ya da “filogenetik ağaç” denilen şemalarla temsil edilir, bu şemalarla türlerin ortak bir atadan inişini ve zaman boyunca türlerin birbirinden uzaklaşmalarını gösterir. Ancak, bu ağaç şemaları türler arasındaki yatay gen transferi olaylarını gösteremez.
Model organizmalar
Genetikçiler başlangıçta genetiği geniş bir organizma yelpazesi üzerinde çalışmışlarsa da, sonraları araştırmacılar organizmaların bir altkümesi üzerinde özelleşmeye başlamıştır. Belli bir organizma hakkında önemli miktarda araştırma yapılmış olması yeni araştırmacıların da aynı organizmayı daha derinlemesine icelemeye teşvik etmiştir. Böylece birkaç model organizma günümüzdeki genetik araştırmaların önemli bir kısmı için temel oluşturmuştur. Model organizmalar genetiğindeki başlıca araştırma konuları, gen düzenlemesi, morfogeneze ilişkin gelişim genleri ve kanserdir.
Model organizmalar kısmen kullanımlarının pratik olması nedeniyle seçilmiştir; kısa üretim süreleri, genetik manipülasyonun kolay olması bazı organizmaların genetik araştırmalarda popüler olmasına neden olmuştur. Yaygın olarak kullanılan model organizmalar arasında, bağırsak bakterisi Escherichia coli, turpgiller familyasından Arabidopsis thaliana bitkisi, bir maya türü olan Saccharomyces cerevisiae, iplik kurdu Caenorhabditis elegans, yaygın meyve sineği Drosophila melanogaster ve ev faresi Mus musculus sayılabilir.
Farklı araştırma alanları
Genetik bilimindeki gelişmelerin yanı sıra, araştırmaların gitgide farklı alanlarda özelleşmeye başlaması bu bilim dalının altdallarının oluşmasına neden olmuştur. Genetiğin altdallarından bazıları şunlardır:
Medikal genetik araştırmaları
Medikal genetik, genetik çeşitliliğin, insan sağlığı ve hastalıklarıyla ilişkilerini araştırmaktadır. Bir hastalığa neden olabilecek bilinmeyen bir gen araştırıldığında, araştırmacılar, hastalıkla ilgili genomun konumunu saptamada genellikle “genetik bağlantı” ve genetik soyağacı çizelgesinden yararlanırlar. Popülasyon düzeyindeki araştırmalarda, araştırmacılar genomdaki, hastalıklarla ilgili genlerin konumlarını saptamada “Mendelci rastgeleleştirme” yönteminden yararlanmaktadır; bu teknik bilhassa, yalnızca tek bir genle kesin olarak belirlenemeyen, birkaç gene ilişkin (çok genli) özelliklerde yararlı olmaktadır. Hastalık geni olabilecek herhangi bir gen aday olarak saptanınca, artık sonraki araştırmalar genellikle, bu genin bir model organizmadaki dengi olan gen (ortolog gen) üzerinde yapılır. Genotipleme teknikleri, kalıtımsal hastalık çalışmalarının yanı sıra, genotipin ilaca cevabı nasıl etkilediğini araştıran farmakogenetik alanının gelişmesini de sağlamıştır.
Kanser kuşaktan kuşağa kalıtım yoluyla geçen bir hastalık olmasa da, günümüzde genetik bir hastalık olarak ele alınmaktadır. Kanserin vücuttaki gelişim süreci çeşitli olayların bir araya gelmesiyle oluşmaktadır. Bazen vücuttaki hücreler bölünürken mutasyonlar olur. Bu hücrelerdeki mutasyonlar bir çocuğa aktarılmasa da, hücrelerin davranışını etkileyebilmekte ve kimi zaman onların büyümelerine ve daha hızlı bölünmelerine neden olmaktadırlar. Hücrelerin bu anormal ve uygunsuz bölünmelerini engelleyen mekanizmalar vardır; uygunsuz bölünmekte olan hücrelerin ölmesi için sinyaller yolanır. Ama bazen başka mutasyonlar çoğalan hücrelerin bu sinyallere uymamasına neden olabilir. Vücutta, bir çeşit dahili bir doğal seçilim süreci meydana gelir; hücrenin bölünmeye devamını sağlayan mutasyonlara hücrelerde birikir, sonunda bir kanser tümörü meydana gelir. Tümör büyüyüp gelişerek vücudun çeşitli dokularını istila eder.
Araştırma teknikleri
Günümüzde DNA, laboratuvarda birçok bakımdan istenildiği gibi değiştirilebilmektedir. Laboratuvar çalışmalarında kullanılan restriksiyon enzimleri DNA’yı belli dizilerde keserek arzu edilen parçaları üretmek için kullanılır. Ligasyon enzimleri ise, elde edilen bu parçaları yeniden birleştirme, yani birbirine bağlama olanağı sağlamaktadır ve böylece, araştırmacılar, farklı kaynaklardan (biyolojik türlerden) alınan DNA parçalarını birleştirerek “rekombinant DNA” yaratabilmektedirler. Genellikle “genetik yapısı değiştirilmiş organizmalar”la (İngilizce kısaltmasıyla GMO) ilgili çalışmalarda yararlanılan rekombinant DNA bilhassa, plazmidler (üzerlerinde birkaç gen bulunan dairesel DNA parçaları) bağlamında kullanılmaktadır. Bakterilerin içine plazmidlerin sokulması ve bu bakterilerin “agar” tabaklarında (bakteri hücrelerinin klonlarını izole etmek için) büyütülmesiyle araştırmacılar, eklenen DNA parçalarını klonal olarak çoğaltabilmektedirler ki bu, moleküler klonlama olarak bilinen bir işlemdir. (Klonlama terimi, aynı zamanda çeşitli teknikler kullanarak klonal organizmalar yaratmak için de kullanılır.)
DNA aynı zamanda polimeraz zincir tepkimesi (PCR) denilen bir süreç kullanılarak da çoğaltılabilir. PCR, özel kısa DNA dizileri kullanılarak, DNA’nın hedef seçilen bir bölgesini izole edebilir ve onu aşırı derecede büyütebilir. DNA’nın son derece küçük parçalarını aşırı ölçüde çoğaltabildiğinden, PCR genellikle spesifik DNA dizilerinin varlığını saptamakta kullanılır.
DNA dizilemesi ve genomik
Genetik çalışmalarında geliştirilmiş en temel teknolojilerden biri olan DNA dizilemesi araştırmacılara DNA parçalarındaki nükleotit dizisini belirleme olanağı sağlamaktadır. 1977’de Frederick Sanger ve çalışma arkadaşlarınca geliştirilen bir DNA dizileme yöntemi (zincir sonlandırma dizilemesi) DNA parçalarını dizilemede artık rutin bir yöntem olarak kullanılmaktadır. Bu teknoloji sayesinde araştırmacılar, birçok insan hastalığıyla ilgili moleküler dizileri inceleme olanağına kavuşmuşlardır.
DNA dizilemesi ucuzlaştıkça ve bilgisayarların da yardımıyla araştırmacılar, birçok organizmanın genomunu dizilemişlerdir. Bunu yapmak için dizilenmiş DNA parçaları, dizilerinin aynı olduğu bölgeleri çakıştırılarak, daha büyük bölgelerin dizileri belirlenir (genom inşası süreci) dizilemişlerdir. Bu teknolojiler, insan genomu için de kullanılmış, insan genomunun dizileme projesi 2003 yılında tamamlanmıştır. Yeni yüksek hacimli dizileme teknolojileri DNA dizileme maliyetini hızla düşürmektedir, çoğu araştırmacı bir insan genomunun dizilenme maliyetinin yakın gelecekte bin dolara inmesini beklemektedir.
DNA dizileme yöntemleriyle belirlemeler sonucunda edinilen, işe yarar dizilemelerin miktarının gitgide artması, organizmaların genom bütünlerindeki araştırmalarda hesaplama aletleri ve analiz örnekleri kullanan, genomik adlı araştırma alanını doğurmuştur. Genomik aynı zamanda, biyoenformatik bilimsel disiplininin bir altalanı olarak da kabul edilebilir.
Kaynakça
Özel:
Genel:
The Avant-Garde
The Avant-Garde Amerikalı rock grubudur. Chuck Woolery ve Elkin "Bubba" Fowler'ın kurduğu grup Columbia plak şirketiyle anlaşmalıydı. İlk 45'likleri "Yellow Beads" 1967 yılında yayınlandı. Bu parçadaki akustik eğilim 1968 yılında çıkarttıkları "Naturally Stoned" plağında yerini orkestral popa bıraktı. Parça Billboard listelerinde 40 numaraya yükseldi. Son 45'likleri "Fly With Me" 1969 yılında yayınlandıktan sonra aynı yıl içinde grup dağıldı. Woolery solo çalışmalarla müzik kariyerine devam etti. Elkin de Leonard Cohen ile çalışmaya başladı.
İç mimarlık
İç mimarlık, bir mimari mekânın içinde, kullanıcılara işlevsel, yapısal ve estetik ölçütlere göre en uygun tasarımı sunmak için çözümler üreten meslek dalıdır.
İç mimarlık bir yandan güzel sanatların gerektirdiği plastik değerleri içeren, estetik bilgi ile yoğrulmuş, diğer yandan mimarlığın bina olgusuyla ilişkilendirilen bir konumda da yer almaktadır. İç mimarın bir bina içinde yer alan mekânların hacim ve yüzeylerini değerlendiren bir boyutta konuya yaklaşmasının yanı sıra, yapı sistemleri, fiziksel çevre kontrolü, aydınlatma, ergonomi, ısıtma, gibi mekân konforu konularında da bilgili olması gerekmektedir. Bu açıdan bakıldığında mekânı kullanan bireylerin yaşam kalitesini ve konforunu öne çıkartan tanımlı mekânların, tanımlı işlevlerle, kullanıcı için biçimlendirilmesi ve tasarlanması mesleğin temel amaçlarındandır.
İç mimar, mekân organizasyonuna yeni ve ekonomik çözümler getirmek amacı ile tasarımlar yapar. Mesleğinin gereği olarak, insan-donanım-mekân sorunlarını alışılmış biçim ve ölçülendirmelerin ötesinde temel verileri ele alarak, yeniden, günümüz ve gelecek kaygısı ile araştırır. Malzeme ve teknoloji alanındaki gelişmeleri, mekân ve donanım tasarımlarında kullanır. İç mimarların hizmet ettikleri alanlar genel olarak söyle sıralanabilir :
Uluslararası İç Mimarlar Federasyonu’nun (IFI) iç mimarlık alanında çalışacak olan kişilerin sahip olması gereken özellikler olarak benimsediği temel özellikler : iç mekânların işlevsel ve nitelikli olabilmesine ilişkin sorunları tanımlayarak araştıran ve yaratıcılığını katarak çözen; iç mekânı tasarlayan, tasarım analizi yapan, şantiye denetimi, yapı sistemleri, estetik, iç mekâna ilişkin yapı bilgisi, donatı, malzeme, donanım konusunda bilgi veren ve iç mekâna ilişkin çizim ve dokümanları hazırlamak üzere eğitim ve deneyimle donanmış olmalarıdır.
Tarihçe
İç mimarlık hem sektör hem de eğitim alanlarında 20. yüzyılın başında Amerika Birleşik Devletleri’nde kurumsallaşmıştır. Dünya’ya yayılan bu meslek, özünde güzel sanatlar ve ornamentasyon sanatının doğal gelişimi ve mimarlığın odaklanan özel bir alanı olarak yapılandırılmış ve uzmanlaşarak gelişmiştir.
Aston Villa Hardcore
Aston Villa Hardcore, Premier League'de mücadele eden Birmingham merkezli İngiltere futbol kulübü Aston Villa'nın taraftar grubu. İngiltere'deki en tehlikeli taraftar grupları arasında gösterilmektedir.
Arka plan
Aston Villa'nın en büyük taraftar grubu olan Aston Villa Hardcore, günümüzde varlığını sürdüren birçok taraftar grubu gibi marjinalize olmuştur. Aston Villa Hardcore ile Villa'nın en büyük rakibi Birmingham City'nin taraftar grubu Birmingham Zulus arasında sıklıkla arbede yaşanmaktadır.
Ekim 2002'de, Aston Villa ile Birmingham City arasındaki maçın öncesinde çıkan kavganın ardından Aston'daki Rocky Lane bölgesinde yapılan şafak operasyonlarında her iki takım taraftarlarından olmak üzere toplamda 15 kişi tutuklandı. Maçtan önce yaşanan kavga için sıklıkla "Rock Lane Muharebesi" ifadesi kullanılmaktadır. 2004'te, grubun üyelerinden Steven Fowler, 2002'de yaşanan kendisinin de yer aldığı kavga için altı aylık hapis cezasına çarptırıldı. 27 Mart 2004'te Chelsea Headhunters grubuyla yapılan kavgayı organize ettiği gerekçesiyle 2005'te 12 aylık bir ceza daha alan Fowler, futbol maçlarına gitmekten on yıllığına men edildi. Olayın ardından Fowler'ın yanında birkaç Villa taraftarı daha tutuklandı. Fowler, 22 Ağustos 2004'teki West Bromwich Albion maçından önce yaşanan arbedede de yer aldığından dolayı tekrar tutuklanarak 20 aylık hapis cezasına çarptırıldı.
Kasım 2006'da Aston Villa'nın çeşitli taraftar grupları ve Birmingham Zulus ile yaşanan kavgaları detaylı bir biçimde anlatan Villains adındaki kitabın yayımlanması gündeme gelse de, Birmingham taraftarlarının tehditleriyle birlikte geri adım atıldı.
Ekim 2008'de, Fowler'ın Michael Lutwyche ile birlikte yazdığı, grup hakkında bilgiler içeren Hardcore adlı kitap yayımlandı.
Jack Lemmon
Jack Lemmon asıl adı John Uhler Lemmon III (8 Şubat 1925 - 27 Haziran 2001), özellikle komedilerde başarı sağlayan Amerikalı sinema oyuncusudur.
Hayatı
Harvard Üniversitesi'nde okurken tiyatroyla ilgilendi. ABD Deniz Kuvvetleri'nde askerliğini yaptıktan sonra New York şehrindeki gece kulüplerinde piyano çaldı. Radyo oyunlarında rol aldı ve tiyatro oyunculuğu yaptı. 1954'te, başrollerini Judy Holliday'le paylaştığı It Should Happen to You filmiyle sinema oyunculuğuna başladı. Ertesi yıl yardımcı erkek oyuncu Oscar'ını kazandığı Mister Roberts filmiyle ün kazandı. 1966'da The Fortune Cookie'de birlikte oynadığı Walter Matthau ile başarılı bir ikili oluşturdu. 1973'te Save The Tiger filmiyle en iyi erkek oyuncu dalında Oscar kazandı. 1979 tarihli China Syndrome ve 1982 yapımı Costa Gavras'ın yönettiği Missing filmleriyle Cannes Film Şenliği'nde iki kez en iyi erkek oyuncu seçildi. Sinema hayatı boyunca yedi kez en iyi erkek oyuncu Oscar'ına aday gösterildi.
The Avengers (müzik grubu)
The Avengers Yeni Zelandalı rock grubudur. Parlophone plak şirketiyle anlaşmalı olan grup 1966 yılında Wellington'da kuruldu. Grup Clive Cockburn (gitar, klavye), Dave Brown (ritim gitar), Eddie McDonald (bas) ve Ian "Hank" Davis'ten (davul) oluşuyordu.
The Avengers 1960'ların ortalarında Yeni Zelanda'da popüler olmuştur. Grubu Ken Cooper adındaki Wellington'lu organizatör yeni kulübü The Place'te çalmaları için diğer gruplardan seçtiği müzisyenlerle kurmuştu. Clive Cockburn The Mustangs, Dave Brown The Wanderers ve Eddie McDonald The Strangers gruplarında çalışıyorlardı. Bu grupların hepsi Wellington gruplarıydı. Hank Davis'in çalıştığı Napierli The Epics grubundandı. Grup Beatles şarkıları yorumlayarak kariyerine başladı. En önemli liste parçaları Episode Six grubuna ait "Love Hate Revenge" parçası yorumlarıydı. Plak 1968'de listelerde 2 numaraya yükseldi.
Yurt dışında iki defa turneye çıkan grup (her ikisi de Avustralya'ya) ikinci turnede aynı adı taşıyan başka bir grupla karıştırılmamak için New Zealand Avengers adını aldı. Ancak grup Yeni Zelanda'da kazandıkları üne karşın uluslararası planda başarılı olamadı. 1969 Temmuz'unda grup dağıldı.
Clive Cockburn kariyerine televizyonda devam etti. Hank Davis ve Eddie McDonald Batı Avustralya'da Perth kentine yerleştiler ve Bakery adlı grubu kurdular.
Mesut Akusta
Mesut Akusta (d. 22 Şubat 1964, Konya), Türk oyuncu.
Hayatı ve kariyeri
Mesut Akusta, 22 Şubat 1964 tarihinde Konya'da doğdu. İlkokul öğrenimine Konya'da, ortaokuluna babası emekli olunca annesinin memleketi Afyon'da gitti. Ortaokul son sınıftayken okuldan uzaklaştırıldı. 1985 yılında babasının ölümü üzerine Ankara'ya taşındılar. Aynı yıl kendi imkanlarıyla tiyatro yapmaya başladı, altı yıl çocuk tiyatrosunda yer aldı. Ankara'daki halk eğitim merkezlerinde, teknik ressamlık ve tiyatro kurslarına gitti. Edebiyat ve sanat fakültesini kazandı. 1992 yılında Hadi Çaman Yeditepe Oyuncularına katıldı. 1993 yılından itibaren dizi ve filmlerde rol almaya başladı. 1997 yılında Nezihe Araz'ın yazdığı Cahide adlı oyunda rol aldı. Fehim Paşa Konağı, Atları da Vururlar ve Şerefe Yirminci Yüzyıl adlı müzikallerde yer aldı.
14 Ocak 2011 tarihinde trafik kazası yapan Akusta, büyük tehlike atlattı. 2013-2016 yılları arasında yayımlanan Karagül adlı dizide canlandırdığı "Kendal Şamverdi" karakteriyle tanındı.
Ağustos 2021'de Çankaya'daki evinde beyin kanaması geçirdi ve hastaneye kaldırıldı.
Özel hayatı
2016 yılında İdris Özbir'in kızı Şafak Özbir ile evlenmiş, 2017 yılında Berfin Cano adında bir çocuğu olmuştur.
Akkuyu, Nizip
Akkuyu, Gaziantep ilinin Nizip ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Gaziantep il merkezine km, Nizip ilçesine km uzaklıktadır.
Hüseyin Çiftçi
Hüseyin Çiftçi, (d. 1945 Mucur, Kırşehir, ö. 2014 Avanos, Nevşehir), Türk şairdir.
Gazi Üniversitesi Fransızca Bölümü’nden mezun oldu. Türkiye'nin değişik yerlerinde Fransızca ve Türkçe öğretmenliği yaptı. Edebiyat çalışmalarına ortaokul yıllarında başladı. Şiirleri, televizyonda “ Şiir Dünyası”, “Bir Şiirdir Yaşamak” programlarında yayınlandı. Gülpınar, Kemalist Ülkü, Milli Kültür, Milli Eğitim, Ajans-Türk, Tay, Şiiri Özlüyorum gibi dergilerde de yer aldı. Hüseyin Çiftçi, evli ve dört çocukludur.
Kıbledağı
Kıbledağı, Rize ilinin Güneysu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1583 yılı kayıtlarında Setoz olarak geçmektedir. Köy, 1913'ten beri günümüzdeki adını taşımaktadır.
Coğrafya
Köy; Rize il merkezine 17 km, Güneysu ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır.
Meşginşehr merkezî bahşı
Meşkinşehr merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان مشگین‌شهر‎ ‎), İran'ın Erdebil Eyaleti'nde bulunan Meşkinşehr şehristanı'nın 4 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 112.128 kişi ve 26.284 hanedir.
Bahş içindeki önemli şehirler: Meşkinşehr
Martin Yarımadası
Martin Yarımadası, Artarktika'da 96 km uzunluğunda ve 32 km genişliğinde bir yarımada. Getz Buz Sahanlığı ile Dotson Buz Sahanlığı arasında Marie Byrd Toprakları kıyısındadır. Yarımadanın uç noktasında Jacobsen Burnu vardır.
1947 yılında Amerikan Donanması'nın Highjump operasyonuyla havadan fotoğraflanmış ve haritalandırılmıştır. Yarımadaya 1943-1946 yıllarında ABD tarama ekibinin bir üyesi olan coğrafyacı Albay Lawrence Martin'in adı verilmiştir.
A Band of Angels
A Band of Angels İngiliz rock grubu. 1962 yılında kurulan grubun bütün üyeleri Harrow'da aynı okulda okuyorlardı. 1964'ten itibaren profesyonel olarak Ember plak şirketinden başarılı 45'likler yayınlayan grup, 1966 yılında grubun vokalisti ve kurucusu Mike d'Abo'nun Manfred Mann grubuna gitmesiyle dağıldı. Grubun çalışmaları daha çok The Shadows, Duane Eddy ve Cliff Richard şarkılarının yorumlarına dayanıyordu.
Georges Ambourouet
Georges Ambourouet (d. 5 Ocak 1986), defans mevkiinde görev yapan Gabonlu millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2001 yılında USM Libreville kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Sedan, Delta Téléstar, Makedonija Gj. P., Ceahlăul Piatra Neamţ, Dinamo Tiranë, Missile Libreville, Flamurtari Vlorë, Olympique Khouribga, Kukësi kulüplerinde oynadı.
Arşak bahşı
Arşak bahşı (Farsça: بخش ارشق‎‎ ‎), İran'ın Erdebil Eyaleti'nde bulunan Meşkinşehr şehristanı'nın 4 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 12.636 kişi ve 2.746 hanedir.
Bahş içindeki önemli şehirler: Razi, Erdebil Eyaleti
Kay Sage
Katherine Linn Sage (d. 25 Haziran 1898 - 8 Ocak 1963), gerçeküstücü Amerikalı şair ve ressam.
Albany, New York'ta üst orta sınıf bir ailenin kızı olarak dünyaya geldi. Gençliği annesiyle birlikte çeşitli Avrupa ülkelerini gezerek geçti. Maddi olanakları sayesinde hovarda bir gezgin hayatı sürdü. 1920'lerin başında İtalya'ya yerleşti, Roma'da sanat dersleri aldı. Bir İtalyan asilzadesi olan Prens Ranieri di San Faustino ile evlendi. Ancak daha sonra "durağan bir bataklık" olarak niteleyeceği zengin bohem hayatından sıkıldı ve on yıl sonra eşinden ayrıldı. Kendini sanat hayatına verdi.
Gerçeküstücü akım, onu Fransa'ya çekti. Paris'te düzenlediği bir sergi sırasında ressam Yves Tanguy ile tanıştı ve daha sonra evlendi. Birlikte ABD'ye yerleştiler.
Eleştirmenler, Sage'in resimlerini eşi Tanguy'unkilerin gölgesinde değerlendirir. Her iki ressamın eserlerinde de görünürde büyük benzerlik vardır: Düz bir ufukla sınırlanan peyzajlarda tuhaf, gerçeküstü şekiller. Bu tablolar Tanguy'nünküler kadar Chirico'nunkileri de çağrıştırır.
Lady Gaga'nın et elbisesi
Lady Gaga'nın et elbisesi, Lady Gaga'nın 2010 MTV Video Müzik Ödülleri'nde giydiği, çiğ dana bifteğinden yapılan ve basında "et elbise" olarak adlandırılan elbisedir. Arjantinli tasarımcı Franc Fernandez tarafından tasarlanan ve Nicola Formichetti tarafından şekillendirilen elbise Time tarafından 2010 yılının en önemli moda olayı olarak adlandırıldı. Et elbise de Gaga'nın diğer elbiseleri gibi arşivlenebilmesi için tahnitlendi ve kurutulmuş et şeklinde 2011 yılında Rock and Roll Hall of Fame'de sergilenmeye başlandı. Ödül töreninden sonra Gaga elbisenin insanların inandığı şeyler için savaşma ihtiyacının bir ifadesi olduğunu açıkladı ve ABD ordusunun "Don't ask, don't tell" ("sorma, söyleme") politikasından nefret ettiğini vurguladı.
Elbise hayvan hakları savunucularının eleştirilerine maruz kaldı. Basın et elbise fikrinin özgünlüğünü çağdaş sanat ve popüler kültürden benzer örneklerle karşılaştırmalar yaparak tartışmaya açtı.