cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Celâl Şengör
Kanuni Sultan Süleyman hakkında ifadeleri
Celâl Şengör’ün Azerbaycan’da bir grup öğrenciyle sohbet ettiği sırada söylediği ''En cahil Türkler Müslüman olan Türklerdir. Osmanlı Devleti, benim kanaatimce, Türk tarihinin en alt noktasıdır. Yani orada Osmanlılar, ne eğitime önem verdiler ne bir şeye önem verdiler.'' ifadeleri, bilim camiasının ve tarihçilerin tepkisini çekti. Bunlardan birisi olan, Marmara Üniversitesi'nden Prof. Dr. Mustafa Küçükaşçı, ''Böyle bir sonuca ulaşmak bilim tarihine aykırı. Bu konuda yeterli araştırma var mı ki bu sonuca ulaşılsın. Anadolu’da yaşayan halkların dilleri, sosyal durumları, imar durumları hakkında yeterli bilgi sahibi değiliz. Araştırma yok bu konuda. Türkler Anadolu’ya gelmeden önce kaç eğitim kurumu vardı, Türkler geldikten sonra kaç medrese açıldı? Anadolu’ya gelen bilim insanlarının Maveraünnehir’den geldiğini biliyorduk. Son dönemdeki araştırmalar Irak’tan da çok sayıda ilim irfan sahibi insanın geldiğini ortaya koyuyor. Tarih perspektifiyle bu değerlendirmeyi yapmak lazım. Türkler İslamiyet ile birlikte medenileşti, şehirleşti. İslamiyete girmeseler göçebe topluluk olarak kalırdı. İslamiyet Arapları da medenileştirdi. Yakın zamanda kaybettiğimiz Prof. Dr. Haluk Dursun’un sözüdür; milletler edep ile devletler erkan ile ayakta durur. Osmanlılar bunun en güzel örneğidir.''” yorumuyla Şengör'ün bu sözlerini eleştirmiştir.
Taciz iddiaları
16 Eylül 2021 tarihinde ortaya çıkan bir videosunda "Bir öğrencim o kadar kızdırdı ki; eteğini kaldırdım, kıçına bir tokat attım. Kendisi dehşete düştü. Baktım böyle bakıyor bana. Bana bak dedim baban bunu yaptı mı dedim. Bana babam bile bunu yapmadı dedi. Heh dedim eksik kalmış, şimdi tamamlandı" ifadelerini kullanmıştır. Şengör'ün bu ifadeleri kamuoyunda taciz olarak yankı bulmuştur. Öğrencisinin kamuya yansıyan bir şikayeti olmamıştır. İstanbul Teknik Üniversitesi rektörlüğü, Şengör hakkında idari soruşturma başlattığını açıkladı. Yapılan soruşturma neticesinde idari ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. Şengör 23 Mart 2022'de İTÜ'den yaş nedeniyle emekliye ayrılmıştır.
Colchicum speciosum
Vargit çiçeği, şepart veya bilimsel adıyla Colchicum speciosum, Colchicaceae familyasından, Kuzey Türkiye, Kafkasya ve Kuzey İran'ın dağlık bölgelerine özgü çiçekli bitki türüdür. 18 santimetre uzunluğa ve 10 santimetre genişliğe ulaşabilir. C. speciosum sonbaharda kırmızımsı/mor çiçekler açar. Kayış şeklindeki yapraklar ilkbaharda büyür, sonra sararır, yaz ilerledikçe solup ölür. Vargit çiçeği tüm kısımları yutulduğunda toksiktir.
Yetiştirilmesi
Çoğu iklimde yaşayabilen Colchicum speciosum, tam güneşli ve kısmi gölgeli iyi drene edilmiş topraklarda iyi sonuç verir. Bahçelerde yaz sonunda ve sonbaharda geç çiçek açması nedeniyle değerlidir.
Türün kültivarları arasında beyaz renkli "Album" ve ametist-mor renkli "Atrorubens" yer almaktadır; her iki külvitar da 2017'de Kraliyet Bahçıvanlık Derneği'nin verdiği Garden Merit ödülünü kazanmıştır.
Colchicum speciosum var. bornmuelleri (syn. Colchicum bornmuelleri Freyn), zümrüt yeşili tüp ve kahverengimsi anterler ile kase şeklinde, beyaz boğazlı çiçeklere sahiptir.
Koloş Kalesi
Koloş Kalesi, Kıbrıs adasındaki Limasol şehrinin 14 kilometre batısındaki Koloş (Yunus) köyünün güneybatı kenarında eski bir Haçlı kalesidir. Orta Çağ'da büyük stratejik öneme sahipti ve Kıbrıs'ın o dönemdeki ana ihracatlarından biri olan yerel şeker kamışından şeker üretimi için büyük tesisler içeriyordu. Orijinal kale muhtemelen 1210 yılında Frank ordusu tarafından, Kral I. Hugues'in Hospitalier Şövalyelerine verdiğinde inşa edildi.
Şimdiki kale 1454 yılında Malta Şövalyeleri'nden Koloş Komutanı Louis de Magnac tarafından yaptırılmıştır ve arması kalenin duvarlarına oyulmuş olarak görülebilmektedir. Kıbrıs Haçlı Krallığı'ndaki fraksiyonlar arasındaki rekabet nedeniyle, kale 1306'da Tapınak Şövalyeleri tarafından alındı, ancak Tapınakçıların ortadan kaldırılmasının ardından 1313'te Hospitalier Şövalyeleri'ne geri döndü. Günümüzde kale, ekli dikdörtgen bir muhafaza veya yaklaşık 30x40 metrelik bir bailey ile üç katlı tek bir kaleden oluşmaktadır.
Bölge şekerinin yanı sıra tatlı şarabı komandarya ile de tanınırdı. Aslan Yürekli I. Richard Limasol yakınlarındaki Navarreli Berengaria ile evlenmesinden sonraki düğün ziyafetinde, iddiaya göre "kralların şarabı ve şarapların kralı" olduğunu ilan etti. Bölgede bin yıldır üretiliyor ve dünyanın en eski sürekli üretilen ve adlandırılmış şarabı olduğu düşünülüyor ve burada Tapınakçıların Büyük Komutanlığı'ndan sonra yüzyıllardır "Komandarya" olarak biliniyor.
Kirmen
Eğirmen veya eğirmeç; yün, keten, kenevir, pamuk gibi lifli hammaddeleri büküp ip yapmaya (eğirmeye) yarayan bir ucu çengelli tahta araçlara verilen ad. Bir çubuk ve çengelden oluşan eğirmene iğ denir. Oldukça ilkel bir araç olan iğ üzerine daha sonraki dönemlerde yuvarlak bir ağırlık (ağırşak) geçirilmiştir. Altına artı şeklinde çubuklar geçirilmiş iğe ise kirmen denir. Eğirmenler ip üretiminde kullanılan, bilinen en eski araçlardır.
Etimoloji
İğ sözcüğü Eski Türkçedir ve Dîvânü Lugati't-Türk'te de listelenir. İğne sözcüğünün kökeni iğ'e dayanır.
Robert Dankoff, kirmen kelimesinin Ermenice k’arman'dan geldiğini belirtir. Hasan Eren ise, kirmen kelimesinin eğirmen kelimesinden geldiğini ve baştaki e sesinin düştüğünü ifade eder. Eren'e göre eğirmen kelimesi eğirmek fiiline -men eki getirilerek türetilmiştir.
Nikolay Çernışevski
Nikolay Gavriloviç Çernişevski (12 Temmuz 1828 - 17 Ekim 1889) Rus devrimci demokrat, materyalist filozof, eleştirmen ve sosyalist. Bazıları tarafından bir ütopik sosyalist olarak değerlendirilmiştir. 1860'larda devrimci demokratik hareketin önderi konumundaydı. Sovyetler Birliği'nin kurucusu Vladimir Lenin, Emma Goldman gibi önemli isimleri etkilemiştir.
Hayatı
Çernişevski Rus popülizmi, Narodizm'in kurucusudur. Kamuoyunu otokrasinin bir devrim ile devrilmesi ve sosyalist bir toplumun yaratılması için çalışmaya davet etmiştir. Düşüncesi eski köylü komününü temel alan bir sosyalizm yaratmaktı. Herzen, Belinsky ve Feuerbach fikirlerini büyük ölçüde etkilemiştir. Felsefi anlamda bir maddeci (materyalist) idi.
Çernişevski'ye büyük hayranlık duyan Lenin ise onun Rusya'daki devrimci düşünce ve hareketin gelişimindeki rolünü şöyle açıklar; "...Herzen'den sonra Narodnik görüşleri geliştiren Çernişevski, Herzen'le karşılaştırıldığında büyük bir sıçrama yapmıştır. Çernişevski çok daha tutarlı ve militan bir demokrattı, onun yazıları sınıf mücadelesi ruhunu esinlendirir. O, liberalizmin ikiyüzlülüğünü teşhir etme yolunu kararlılıkla izlemiştir... Ütopik sosyalist görüşlerine rağmen, O, kapitalizmin dikkat çekici biçimde derin bir eleştirmeniydi." (Rusya'da İşçi Basınının Tarihinden)
İMovie
Yüksek çözünürlüklü video desteği
IMovie, sürüm 5 (2005 yılından itibaren) ile HDV video kameralardan yüksek tanımlı video, sonraki sürümlerde AVCHD kameralar veya QuickTime dosyalarından (.mov) MPEG-4 sıkıştırılmış video işler. Bunu kolaylaştırmak için iMovie / iLife, Apple Intermediate Codec'i bir QuickTime bileşeni olarak sisteme yükler. iMovie, bu codec bileşenini kullanarak HD videoyu içe aktarma üzerine kodlar ve QuickTime dosya biçiminde (.movie.) depolar.
iMovie HD 5
iMovie HD, iPhoto, iTunes müzik ve iDVD'ye dışa aktarmaya hazır bölüm işaretçileri ayarlarının alınmasına izin veren araç kutusu düğmeleriyle HDV (720p ve 1080i) desteği ve diğer iLife paketiyle entegrasyonu içeriyordu. IMovie HD 5, varsayılan olarak dv olarak gürültüye neden olan mjpeg dosyalarını içe aktardı; Mjpeg dosyaları, bu sürümde "isight" dosyaları ile gizemli bir şekilde toplanır. Video düzenleme işleminin tamamı otomatikleştirmeye çalışan, sahne arasında ortak bir geçiş yapılmasına, videoyla senkronize edilecek bir müzik parçasına ve eşlik eden iDVD yazılımı ile oluşturulacak bir DVD'ye izin vererek "Magic iMovie" adlı yeni bir özellik eklendi.
iMovie HD 6
iMovie 6 Ocak 2006'da iLife '06 paketinin bir parçası olarak piyasaya sürüldü ve orijinal olarak iLife '08 ile birlikte iMovie '08'in yerini almıştı (yeni sürümün eski Power PC Macintosh bilgisayarlarıyla uyuşmur). Bununla birlikte, iLife '09 serbest bırakıldıktan sonra bu seçenek kaldırıldı. iPhoto, iTunes, iDVD, GarageBand ve iWeb ile entegre edildi. IMovie HD 6, kullanım kolaylığı için tasarlandı ve yeni temalar içerildi. Temalar, kullanıcıya film kliplerini veya fotoğraflarını profesyonelce tasarlanmış zeminlere bırakmasını sağlar. Her tema, tam hareketli grafik tamponlar ve geçişler içeriyordu. iMovie HD 6, gerçek zamanlı efektler de ekledi; bu, bazı efektleri render olmadan gerçekleştirmek için bilgisayarın grafik işleme biriminden avantaj aldı. Aynı zamanda, gerçek zamanlı başlık, gelişmiş ses araçları ve efektleri, aynı anda birden fazla projeye erişme olanağı, video podcast'leri ve blog'ları (iWeb ile entegrasyon kullanılarak), iTunes 5 ve 6'ya dayalı daha ince bir görünüm getirdi.
iMovie HD 8
iMovie '08 (Sürüm 7.0), iLife '08 paketinin bir parçası olarak Ağustos 2007'de piyasaya çıktı. iMovie '08-de, iMovie tamamen yeniden tasarlandı ve yeniden yazıldı. HD çıkışı ve dönüştürülecek daha çok format daha vardı. Bununla birlikte, bu, desteklenen codec bileşenleri üzerine belgelenmemiş bir kısıtlama ile sınırlıydı. IPhoto QuickTime kitaplığını kullanır ve tüm QuickTime destekli formatlar için küçük resimler oluşturabilir, ancak bunların çoğu iMovie '08 tarafından kullanılamaz. IMovie '08'in içe aktarabildiği formatlardan bazıları bir iPhoto kütüphanesine eklendiğinde tanınmayacaktır. Hareketli JPEG ile (MJPEG) kodlanmış AVI dosyaları tanınmış gibi görünse de, bu dijital kameralar tarafından kullanılan en yaygın formattı. Kullanıcı tarafından kontrol edilen bir hızda kütüphanedeki videoyu hızla önizlemek için "kaydırma" adı verilen yeni bir özellik eklendi ve böylece kullanıcıya, vurgulama metni gibi video kliplerinin parçalarını vurgulamasına izin veren bir özellik oldu. IMovie 08 aynı zamanda çoklu müzik, anlatım ve ses efektleri de dahil olmak üzere iki kat fazla arka plan sesi katma yeteneğine sahipti; Önceki sürümlerde birden fazla parça oynatılabilir, ancak yalnızca iki ekstra ses parçası görüntülenebilir. IPhone boyutundaki video da dahil olmak üzere daha fazla dışa aktarma biçimi içeriyordu. Ayrıca AVCHD gibi kaset tabanlı HD videoyu, DVD ve HDD kameralarından çekilen videoları destekledi. IMovie '08 ayrıca filmleri YouTube video paylaşımı web sitesine aktarabilme özelliğine de sahiptir. IMovie '08, 1,9 GHz veya daha hızlı bir PowerPC G5 veya Intel işlemci ile bir Mac gerektiriyor. Apple G4 tabanlı bilgisayarlarda desteklenmiyor. Bununla birlikte, bir sistem kesmek, iMovie 7.1 veya sonraki sürümün bir PowerPC G4 üzerinde çalışmasını sağlar.
iMovie HD 9
Bazı yeni özellikler getirdi ve temel video efektleri (hızlı / yavaş çekim ve eskimiş film gibi) ve görüntü sabitleme yanı sıra, konumları işaretlemek için seyahat haritası işlevleri de dahil oldu. iMovie '09 ayrıca picture-in-picture ve Chroma keying gibi daha gelişmiş özelliklerin basit uygulamalarını tanıttı. Ayrıca, hassas kesim editörü ve bir kırpma düzelticisi ile düzenlemeyi geliştirdi; Flip Mino gibi sabit disk tabanlı kameralar için gelişmiş destek, bazı yeni başlıklar ve geçişler eklendi ve tam iDVD desteği eklendi. Ek olarak, kullanıcıya tüm videolarını tek bir yerden bulup inceleyebileceği Tam Ekran Kütüphane Tarayıcısı'nı tanıttı.
iMovie '11
iMovie '11 (Sürüm 9.0) iLife '11 paketinin bir parçası olarak 20 Ekim 2010'da piyasaya çıktı. Ev filmleri, daha fazla ses kontrolü, anında oynatma ve flaş ve tut efektleri, yüz tanıma, haber temaları ve videoyu bir Mac, iPad, iPhone / iPod touch veya Apple'da izleyebilme, TV, hem de Facebook ve YouTube'da paylaşım yeteneğine sahiptir. Artık AVCHD Lite biçimini destekliyor. 6 Ocak 2011'de Apple, iMovie '11'i (Aperture, iWork paketi ve diğer iLife paketi yanı sıra) yeni yeni Mac App Store'de yerleşdirdi.
iMovie 10.0
iMovie 10.0 versiyonu 22 Ekim 2013'te Apple Inc. tarafından piyasaya sürüldü. iMovie'nin bu sürümü, iOS iMoviesin'den bir film, daha fazla film ve römork tema seçeneği paylaşmak için daha fazla seçenek içererek tamamen yeniden tasarlandı. Resimlerde, kesimlerinde daha gerçekçi yeşil ekran efektleri ve daha kolay iyileştirmeler yapmak daha kolaydır. IMovie 10.1, 13 Ekim 2015'te piyasaya sürüldü. 4 K video düzenlemeye izin verildi ve önemli bir kullanıcı arayüzü revizyonunun yanı sıra bazı çevresel özelliklerin kaldırılması da dahil edildi.
iMovie iOS
Steve Jobs, 7 Haziran 2010'da yaptığı WWDC açılış notunda yaklaşmakta olan iPhone 4'ün iMovie'nin yeni bir IOS yerli sürümünü destekleyeceğini açıkladı. Yazılım Mac sürümünün birçok temel özelliğini destekleyir. Uygulama App Store'den 4.99 $ 'a indirerek elde edilebilir. iPhone için iMovie resmen 24 Haziran 2010 tarihinde iPhone 4'ün lansmanı ile geldi. 1 Eylül 2010'da, iMovie yeni 4. nesil iPod Touch ile uyumlu hale getirildi. IOS için iMovie'nin iPad sürümü, 2 Mart 2011'de Apple medya etkinliğinde duyuruldu ve yedi gün sonra piyasaya çıkan iPad 2 sürümüyle birlikte sunuldu. Tim Cook, 7 Mart 2012'de iOS için iMovie'nin üçüncü nesil iPad'le birlikte güncellenmiş bir sürümünü duyurdu.
Orfe (film)
Orfe (Fransızca özgün adı: Orphée), 1950 Fransa yapımı fantastik dramatik filmdir.
Daha çok gerçeküstücü filmleriyle ve sıra dışı ilişkileriyle tanınan Fransız şair-sinemacı Jean Cocteau'nun yazıp yönettiği bu alegorilerle bezeli film Orfe mitine dayanan şiirsel bir aşk öyküsünü anlatır. Antik Yunan mitolojisinde anlatılan söylenceler, "doğaüstü" ile harmanlanarak gerilimli bir üslupla 1950'lerin Paris'ine taşınmıştır.
Filmleri adeta birer rüyayı andıran Cocteau'nun bu filmindeki başkarakteri Orphée'nin, aslında Cocteau'nun ta kendisi olduğu, bu nedenle filmin bir bakıma 'şifreli bir otobiyografi' olduğu ileri sürülmüştü. Filmde Orphée rolünü oynayan Jean Marais, eşcinsel olduğu bilinen Cocteau'nun gerçek hayattaki sevgilisiydi ve yönetmen birçok filminde daha bu yakışıklı aktöre rol vermişti. "Orfe" filmi, Cocteau'nun "Orfe Üçlemesi" (Orphic Trilogy)'nin ikinci filmidir. Aralarına uzun yıllar girmiş olan bu filmlerden ilki 1930 yapımı "Bir Şairin Kanı" (Le Sang d'un Poète), sonuncusu ise 1960 tarihli "Orfe'nin Vasiyetnamesi" (Le Testament D'Orphée)'dir. Aynı zamanda yönetmenin son filmi olan "Orfe'nin Vasiyetnamesi"nde "şair" rolünü (başrol) bizzat Cocteau üstlenmişti. "Orfe"nin "kara film"leri andıran siyah-beyaz görüntülerini Nicolas Hayer çekmiş, müziğini ise Cocteau'nun gedikli bestecisi Georges Auric yapmıştır.
Gözden düştüğü hissine kapılan orta yaşlı bir şair olan Orphée (Jean Marais)'nin küçümsediği genç rakibi bir trafik kazasında ölünce onun patroniçesi olan güzel Prenses Ölüm (María Casares)'le tanışır ve ondan çok etkilenir. Bu arada ihmal ettiği eşi Eurydice (Marie Déa) de benzer bir kazada ölünce Orphée, onu geri getirebilmek için ölüler diyarına 'iner' (tıpkı söylencede anlatıldığı gibi). Cocteau, öteki dünyaya geçiş kapıları olarak diğer filmlerinde olduğu gibi aynaları kullanır.
İlk gösterimi 1 Mart 1950'de Cannes Film Festivali'nde yapılan film Türkiye'de Nisan 2000'de 19. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde gösterildi. Orfe, 1951 yılında "en iyi film" kategorisinde BAFTA ödülüne aday gösterilmişti.
Konusu
Öykünün merkezi karakterleri, halk arasında çok sevilen orta yaşlı, duyarlı şair Orphée (Jean Marais) ve sevimli eşi Eurydice'dir (Marie Déa) (adları Orfe mitindeki Orphée (Orfe, Orpheus) Eurydice (Evridiki) adlarıyla aynıdır, Söylencede bir ozan/müzisyen olan Orfe, filmde modern çağ şairi yapılmıştır). Orfe, meslektaşlarının toplandığı "Şairler Kahvehanesi"ne (Café des Poètes) ne zaman gelse, kendisini demode bulan genç kuşak şairler tarafından küçümsenir, hor görülür. Bu genç rakipleri arasında en popüler olanı ise Jacques Cégeste'tir (Edouard Dermithe). Bir gün kafeye hamisi şık Prenses (Maria Casarés) ve onun şoförü Heurtebise'le (François Périer) birlikte aşırı içkili olarak gelen Cégeste taşkınlık yapmaya başlar ve kavga çıkarır. Sonunda olay yerine gelen polis aralarında Cégeste'in de bulunduğu olaya karışan gençleri tutuklar. Bu sırada kolunu ısırdığı polisten kurtulan genç şair Cégeste, dışarıya kaçar, ancak yoldan hızla geçen bir çift motosikletin altında kalarak ağır yaralanır. Prenses bilinci yerinde olmayan Cégeste'i hastaneye kendi Rolls-Royce'u ile götürmek hususunda polisi ikna eder. Olayları iki masa öteden izlemiş olan Orphée'yi de şahit olarak arabasına binmeye razı eder. Gönülsüzce otomobile binen Orphée, bir süre sonra hastaneyi geçmiş olduklarını, Cégeste'in de ölmüş olduğunu fark eder. Biraz önce genç şaire çarpan motosikletlerin de otomobile eskortluk yaptığını gören Orphée daha da şaşırır. Otomobilin radyosundan sürekli olarak abuk sabuk, ama şiiri andıran mısralar duyulmaktadır. Bunlar Orphée'ye ilham verici gelir.
Uzunca bir süre sonra Prenses'in şehir dışındaki yıkık dökük malikânesine gelirler. Hava kararmıştır. Burada Prenses ölmüş olan genç şair Cégeste'i yeniden hayata döndürür. Prenses dirilttiği şairi bir aynanın içinden geçirerek yeraltı dünyasına götürür. Genç şair kadına "ölüm meleğim" diye hitâb etmektedir. Orphée de aynı yoldan geçmek ister ama artık sertleşmiş olan aynı ayna onun geçmesine izin vermez. Oracıkta bayılan Orphée bir kum ocağında, su birikintisinin yanıbaşında kendine gelir. Az ileride kendisini bekleyen Heurtebise tarafından arabayla evine bırakır.
Orphée'nin eşi Eurydice onu beklerken oldukça endişelenmiş ve polise haber vermiştir, zira bütün gece eve gelmeyen eşi üstelik bir de egzotik bir Prenses'le birlikte görülmüştür. Yaşadıklarından çok etkilenen Orphée ise çok ketumlaşmıştır ve karısına tek kelime bile anlatmaz, hemen kendi odasına çekilir. Orphée'nin evinde kalmaya başlayan Heurtebise ise Eurydice'in sadakati ve saflığından etkilenir ve ona aşık olur. Artık bir ölüm meleği olduğu iyice anlaşılan Prenses gece yarısı başka bir aynanın içinden geçerek uyumakta olan Orphée'yi ve Eurydice'i uzun uzun süzer. Prenses, Orphée'ye âşık olmuştur ve kıskandığı Eurydice'i yok etmeyi düşünür. Heurtebise umutsuzca yalvararak Orphée'nin radyodan gelen mısralara kulaklarını kapamasını ve tehlikede olan karısıyla ilgilenmesini ister. Oysa Prenses düzenlediği bir bisiklet kazasıyla Eurydice'i çoktan yeraltı dünyasına götürmüştür bile.
Heurtebise, Orphée'ye, Eurydice'i kurtarmak için tek bir yolun kaldığını, onun da geçiş kapısı olan bir aynadan geçerek ölüler diyarına 'inmek' olduğunu söyler. Aslında bu dünyaya gitmeye can atan Orphée, eşi Eurydice'in mi yoksa tutkulu bir hayranlıkla bağlandığı Prenses'in mi peşinden gideceği hususunda tereddütlüdür. Birlikte, Heurtebise'in rehberliğinde bu ölüler dünyasında ilerlerlemeye başlarlar. Jean Cocteau bu dünyayı bombardımanda harab olmuş bir şehrin sisler içindeki sokakları ve metruk binaları şeklinde betimlemiştir.
Aslında ölüm Prensesi'nin de yetkilerinin bir sınırı olduğu anlaşılır. Onun da hesap verdiği patronları vardır ve canlıların dünyasına gereğinden fazla müdahele ettiği için yeraltı ölüler dünyasının hiyerarşisi içinde başı belaya girmiştir. Eurydice'i gereksiz ve yetkisiz öldürdüğü için bir yargı kuruluna hesap verir. Heurtebise ve Orphée de tesadüfen bu yargılamanın tam ortasına düşerler. Prenses yargıçlara Orphée'ye âşık olduğunu itiraf ederken, Heurtebise de aynı şekilde Eurydice'i sevdiğini söyler. Mahkeme heyeti Orphée ve Eurydice'in ölüler dünyasına kural dışı getirilmiş oldukları içine tekrar canlılar dünyasına geri gönderilmesine karar verir. Ancak bir şartları vardır: Orphée, Eurydice'in yüzüne asla bakmayacaktır, kuralı bozar da bakarsa Eurydice kaybolacak ve tekrar yeraltı dünyasına getirilecektir (söylencede olduğu gibi). Heurtebise de onlarla birlikte gidecek aralarında bir göz teması olup olmadığını denetleyecektir. Ancak bu çok zordur, otomobilin içindeyken dikiz aynasından bir anlık göz göze gelme, Eurydice'in anında ölüler diyarına geri gitmesiyle sonuçlanır.
İdolleri olan şair Cégeste'in ortadan yok olmasından Orphée'yi sorumlu tutan bir grup genç, Orphée'nin malikânesinin dışında birikerek olay çıkartırlar. İtiş kakış sırasında Orphée kendi tabancasıyla vurulur. Polislerle birlikte olay yerine gelen Heurtebise, Orphée'nin cansız bedenini Rolls-Royce'a atar ve iki motosikletli eşliğinde aynı yolları aşıp yine bir aynanın içinden geçirerek yeraltı ölüler dünyasına götürür. Burada Prenses ve Cégeste onları beklemektedir. Prenses ve Orphée birbirlerine sadakat yemini ederler. Prenses ve iki yardımcısı Heurtebise ve Cégeste'in zamanı geri çevirmek gibi bir güçleri vardır. Bu güçlerini kullanarak Orphée'yi aynaların içinden geçirerek kendi yatak odasına, sevgili eşi Eurydice'in yanına sağ salim gönderirler. Kendilerine yeterince vakit ayıramadıkları için birbirlerinden özür dileyen sevgililer sarılıp uyurlar. Prenses ve Heurtebise ise, sevdikleri bu iki ölümlüye yaptıkları jest yüzünden ölüler dünyasının egemenleri tarafından cezalandırılacaklardır.
Tarzı ve çekimler
Jean Cocteau'nun, bu filminde Eski Yunan Mitolojisinde bahsi geçen bilindik Orfe söylencesini, 1950'lerin Paris'ine uyarlarken oluşturduğu fantezi dozu yüksek rüya benzeri sahneleri, zaman zaman da olsa kullandığı bazı uyuşturucuların etkisiyle tasarladığı bile ileri sürülmüştü. Cocteau'nun kendisinin de belirttiği gibi: "Bazı şeyleri kanıtlamaya çalışan eserler kadar bayağı bir şey yoktur". Seyircilerin içinde entelektüel anlamlar aramamaları gereken bu filmde de derin analizler gerektirecek kadar ciddi şeyler olmamalıdır. Bu film Orfe mitinin serbest bir uyarlaması, doğaçlama gelişen bir yorumudur.
"Orfe" aynı zamanda Cocteau'nun kendi yaşamından da yansımalar içerir. Çok yönlü bir sanatçı olan Cocteau, yönetmenliğinin yanı sıra aynı zamanda bir ressam, yazar ve şairdi de. Gerçek hayatta eşcinsel sevgilisi olan Jean Marais'e filmin başrolü olan 'yaşlanmakta olan popüler şair' Orphée 'yi oynatmıştı. Onun karşısında genç şair Cégeste'i oyanayan Edouard Dermithe de gerçek hayatta evlat edindiği oğluydu. Filmde tanınmış bir şair olan Orphée uzunca bir süreden beri halk arasında popülerken, onu demode bulan genç nesil, Cégeste gibi yeniyetme, avangart şairleri daha çok beğeniyordu ve el üstünde tutuyordu.
Cocteau aynı zamanda bir özel efektler sihirbazıydı. Üstelik bütün bunları henüz sinemanın emekleme dönemini yeni aştığı 1920'li, 1930'lu yıllarda yapıyordu. Bu filmde de en sık başvurduğu teknik, "filmi geriye doğru oynatma" tekniğidir. Böylelikle cesetler dramatik bir biçimde dimdik hayata döndürülüyor, yerdeki cam parçaları bir araya getirilerek kırık bir ayna eski haline getiriliyor, oyuncular lastik bir eldiveni zahmetsizce (veya büyülü bir biçimde) ellerine geçiriveriyorlar vb. Diğer efektler arasında daha üçlemenin ilk filminde de başvurduğu, aktörleri duvara yapışıklarmış gibi hareket ettirmesi (kamerayı 90 derece yatırarak, oyuncuları duvar şekli verilmiş zeminde süründürmesi, yani yerçekiminden yararlanması) vb sayılabilir.
Jean Cocteau'nun "Orpheus Üçlemesi"
"Orphée"den başka Jean Cocteau'nun Orfe söylencesini kendi görüş açısından irdelediği benzer iki filmi daha vardır. İlki ve sonuncusu arasında 30 yıl bulunan bu üç filme Jean Cocteau'nun "Orpheus Üçlemesi" (Orphic Trilogy) adı verilir. Bu üçleme The Criterion Collection firması tarafından bir restorasyonu takiben 3 DVD'lik bir box set olarak piyasaya verilmişti.
Rüya (Hande Yener ve Seksendört albümü)
Rüya, Türk şarkıcı Hande Yener ve müzik grubu Seksendört'ün bir remiks albümü. 11 Haziran 2012'de Poll Production tarafından yayımlandı. Yener'in Teşekkürler albümünden, Seksendört'ün Akıyor Zaman albümünden sonra piyasaya sürdüğü ilk albüm çalışmasıdır.
Albümde, Ünlü grubunun bir şarkısı olan "Rüya"nın Yener ve Seksendört tarafından seslendirilen bir versiyonunun yanı sıra, Sinan Akçıl imzası taşıyan "Öfkem Var" şarkısı da bulunmaktadır. Ayrıca albümde, Yener & Seksendört'ün önceki albümlerinde yer alan şarkıların bazılarının remixleride bulunmaktadır.
Arka plan ve yayımlanma
Hande Yener bir röportajında, Seksendört ile iş birliği projesinin Polat Yağcı'nın fikri olduğunu, düet şarkısını da Polat Yağcı'nın seçtiğini söyledi. Ayrıca albüm için Sinan Akçıl'dan "Öfkem Var" şarkısı alınarak albüme koyuldu. "Rüya" şarkısı, 2012'nin ilk aylarında kaydedildi ve 14 Nisan 2012'de TTNET Müzik'te satışa sunuldu.
Eleştiriler
Albüm hakkında Türkiye'nin öne gelen eleştirmenleri ve eleştiri siteleri genel anlamda olumlu eleştiriler yapmışlardır. Radyocu Michael Kuyucu, albüm için "Rüya garip bir şarkı, arabic başlıyor, unison sesler, gürültülü ve bence biraz da kalıpların dışında bir şarkı. Ürkütücü bir şarkı yani. İçindeki alaturka motiflerde Hande’ye yakışmamış. Ancak albümde yer alan "Öfkem Var" bunun çok dışında bir düet. Bu düetin duygusunu çok sevdim. Bu şarkı Hande'ye de Seksendört grubuna da yakışmış. Temiz bir rock şarkısı diyebilirim. İçinde duyguda var, melodik bir yapıda var." yorumunda bulundu ve remixlerin başarısını takdir etti. gercekpop.com ise "Uzun lafın kısası coverlamak için iyi bir şarkı seçilmiş." yorumunda bulunarak "Rüya" şarkısını övdü.
Jordi Figueras Montel
Jordi Figueras Montel (d. 16 Mayıs 1987), İspanyol futbolcudur. Karlsruher SC formasını giymektedir.
2017 İslami Dayanışma Oyunları'nda futbol
2017 İslami Dayanışma Oyunları'nda futbol , 8-21 Mayıs 2017 tarihleri ​​arasında Azerbaycan'ın Bakü kentinde düzenlenen bir futbol yarışmasıdır. Turnuva U-23 branşında düzenlendi.
Katılımcı ülkeler
Sekiz takım katıldı.
Grup B
{{{{Futbol maçı kutusu }} {{Futbol maçı kutusu }}
{{Futbol maçı kutusu }} {{Futbol maçı kutusu }}
Kültür Bakanlığı (Azerbaycan)
Azerbaycan Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı —  kültür, sanat, turizm, tarihi ve kültürel yapıların korunması, yayınevleri, sinema alanlarında devlet siyasetini düzenleyen kurumdur.
Ay Geçidi
Ay Geçidi (İngilizce: Lunar Gateway) veya kısaca Geçit, güneş enerjisiyle çalışan bir iletişim merkezi, bilim laboratuvarı, kısa süreli yaşam modülü, keşif araçları ve diğer robotlar için bekletme alanı olarak hizmet vermesi amaçlanan Ay yörüngesinde planlanmış bir uzay istasyonudur. 2024'ten sonra NASA'nın Artemis Programı'ndaki ana odak noktalarından biri olması beklenmektedir. Geçit, Ay'ın güney kutbunun hem robotik hem de mürettebatlı keşfi için hazırlık noktası olarak hizmet verecek ve NASA'nın Mars'a yönelik Derin Uzay Taşımacılığı konsepti için ana durak noktası olacaktır. Daha önce Derin Uzay Geçidi (DSG) olarak bilinen istasyon, NASA'nın 2019 Birleşik Devletler federal bütçesi için 2018 teklifi sırasında Ay Yörünge Platformu Geçidi (LOP-G) olarak yeniden adlandırıldı. Bütçeleme süreci tamamlandığında, Amerikan Kongresi tarafından ön çalışmalar için 332 milyon ABD doları bütçe ayrılmıştır.
Geçit'te çalışılacak bilim disiplinlerinin; gezegen bilimi, astrofizik, Dünya gözlemi, heliofizik, temel uzay biyolojisi ve insan sağlığı alanlarında olması beklenmektedir. Geçit'in geliştirme süreci, Uluslararası Uzay İstasyonu ortak kuruluşlarından dördü olan NASA, ESA, JAXA ve CSA ile işbirliği içinde yürütülmektedir. İnşaatın 2020'li yıllar içerisinde başlayıp tamamlanması planlanmaktadır. 14'ten fazla uzay ajansından oluşan Uluslararası Uzay Araştırmaları Koordinasyon Grubu (ISECG), Geçit'in insan varlığını Ay'a, Mars'a ve Güneş Sistemi'nin ötesine taşımada kritik öneme sahip olduğu deklare etmiştir.
Ay Geçidi'nin, adı ve logosu belirlenirken ABD'deki Missouri eyaletinin St. Louis kentinde bulunan, Gateway Arch kemerinden ilham alınmıştır.
Çalışmalar
NASA'nın bir Ay yörünge istasyonunun geliştirilmesine yönelik çalışmaları ilk olarak 2012 yılında başlayan Derin Uzay Habitatı projesinin önerilmesiyle başlanmıştır. Bu teklifle, 2015 yılında NextSTEP programı kapsamında derin uzay habitatlarının gereksinimlerini incelemek için finansman sağlanmıştır. Şubat 2018'de, NextSTEP ve diğer Uluslararası Uzay İstasyonu ortak çalışmalarının, Geçit'in yaşam modüllerinin ihtiyaç duyduğu yeteneklerin kazandırılmasına rehberlik edebileceği duyuruldu. 27 Eylül 2017'de, NASA ve Roscosmos arasındaki işbirliğine ilişkin gayriresmi bir ortak bildiri açıklandı. Geçit'e güç sağlayacak olan güneş enerjili Güç ve Tahrik Elemanı (PPE) projesi, normalde iptal edilmiş olan Asteroit Yeniden Yönlendirme Görevi'nin bir parçasıydı. 7 Kasım 2017'de NASA, küresel bilim topluluğundan Derin Uzay Geçidi'nin Ay yörüngesindeki konumundan yararlanabilecek bilimsel çalışmalar için kavram haritası sunmalarını istedi. Derin Uzay Habitatı Konsept Bilimi Çalıştayı, 27 Şubat - 1 Mart 2018 tarihleri arasında ABD'nin, Denver kentinde düzenlendi. Bu üç günlük konferansta, Geçit'in kullanımıyla yürütülebilecek olası bilimsel çalışmalar 196 farklı sunumla ele alınmıştır. 2018'de NASA, üniversitelerin Geçit için kavramlar ve yetenekler geliştirmeleri adına Devrimci Havacılık ve Uzay Sistemleri Kavramları Akademik Bağlantı (RASC-AL) yarışması başlattı. Yarışmacılardan dört alandan birinde mühendislik ve analiz çalışmaları yapmaları istendi. Bunlar; "Ay Geçidi Vidasız Kullanım ve İşlemleri", "Ay Geçidi Tabanlı İnsan-Ay Yüzey Erişimi", "Bilim Platformu Olarak Ay Geçidi Lojistiği" ve "Ay Geçidi Tabanlı Yörüngesel Tug Tasarımı"dır. Lisans ve lisansüstü öğrencilerinden oluşan ekiplerden 17 Ocak 2019 tarihine kadar bu dört temadan birini ele alan bir yanıt sunmaları istendi. NASA, önerilen konseptleri geliştirmeye devam etmek için 20 ekip seçmiştir. Bu ekiplerden on dördü, projelerini Haziran 2019'da Florida, Cocoa Beach'teki RASC-AL formuna katılıp sunum yapmaları için 6.000 ABD doları tutarında burs kazanmıştır. Yarışma sonucunda Mayagüez'deki Porto Riko Üniversitesi'nden Ay Keşfi ve Kutup Bölgelerine Erişim konsepti kazanmıştır.
Güç ve tahrik
1 Kasım 2017'de NASA, Güç ve Tahrik Unsuru'nun (PPE) geliştirilmesinde uygun maliyetli yolların aranması ve özel şirketlerden yararlanılmasını sağlama amacıyla dört ay süren 5 ayrı çalışma başlattı. Bu çalışmaların toplam bütçesi 2,4 milyon ABD dolarıdır. PPE çalışmalarını gerçekleştiren firmalar Boeing, Lockheed Martin, Orbital ATK, Sierra Nevada ve Space Systems/Loral oldu. Bu ihaleler, Geçit'te ve diğer ticari uygulamalarda kullanılabilecek habitat modüllerinin temel prototiplerini geliştirmek için 2016 yılında beri devam eden NextSTEP-2 ihalelerine ek olarak yapılmıştır. Böylece Geçit'e, NextSTEP altında geliştirilen bileşenler de dahil edilmiştir. NASA yetkilileri, kullanılacak güç ve tahrik sistemi için büyük olasılıkla 14 kW'lık Hall iticileri adı verilen iyon motorlu İleri Elektrik Tahrik Sistemi'ne sahip olacağını belirtti. Motor; Glenn Araştırma Merkezi, Jet Tahrik Laboratuvarı ve Aerojet Rocketdyne tarafından geliştirilmektedir. Dört özdeş motor 50 kW'lık enerji tüketmektedir. Ayrıca 2019 yılında PPE güç ve tahrik sistemlerinin üretilmesi için Kanada merkezli bir şirket olan MDA ile sözleşme imzalandı. [[Dosya:Gateway-configuration-20180705.jpg|sağ|küçükresim|300x300pik|Geçit'in tamamlandıktan sonraki görünümü
Yörünge ve operasyonlar
Geçit'in, Ay'ın etrafında son derece eliptik, yedi gün süreli yakın doğrusal bir Halo yörüngesinde konuşlandırılması planlanmaktadır. Ay yörüngesine yerleşmenin amacı, Ay'ın ötesine ve derin uzaya gitmek için gerekli bilgi ve deneyimi geliştirmeyi amaçlamaktır. Önerilen yörünge, Geçit'ten Ay'a yapılacak keşiflerde 730 m/s delta-v ve yarım günlük bir bekleme süresiyle alçak kutup yörüngesine ulaşılmasına imkan verecek. Yörüngesel istasyon, yılda 10 m/s'den daha az delta-v gerektirmektedir. Böylece nispeten küçük bir delta-v harcamasıyla, yüzeyin çoğuna erişim sağlanabilecek. Bu yörüngenin avantajlarından biri de, Dünya ile minimum miktarda iletişim kesintisidir.
Yapısı
2024 için planlanan ilk mürettebatlı istasyon görevi sırasında (Artemis 3) Geçit, mini bir uzay istasyonu olacak şekilde yalnızca Güç ve Tahrik Elemanı (PPE) ve Yerleşim Lojistik Karakolu (HALO) modüllerinden oluşacak. Ay Geçidi'nin çeşitli bileşenlerinin başlangıçta Uzay Fırlatma Sistemi (SLS) ve Orion uzay aracı kullanılarak bir araya getirilmesi planlanmıştı; ancak sonradan alınan kararla ticari fırlatma araçlarının kullanılmasına karar verilmiştir. Roscosmos tarafından, Proton-M ve Angara-A5M roketlerinin de yükleri veya mürettebatı taşımak için de kullanabileceği önerilmiştir; ancak bu artık gündemde değildir. Tüm modüller Uluslararası Yerleştirme Sistemi Standardı kullanılarak bağlanacaktır. Hem PPE hem de HALO, 2024 yılının Ocak ayında Dünya'da bir araya getirilecek ve tek fırlatıcı üzerinde birlikte fırlatılarak dokuz ila on ay içerisinde Ay yörüngesine ulaşacak. Kanada Uzay Ajansı, Avrupa Uzay Ajansı ve Japonya Uzay Araştırma Ajansı; bir robotik kol, yakıt ikmali ve iletişim donanımı ve yerleşim ve araştırma kapasitesine katkıda bulunarak projeye dahil olmayı planlamaktadır. Bu uluslararası projelendirmeler, KKD ve HALO Ay yörüngesine yerleştirildikten sonra başlayacak.
Önerilen modüller
Ay Geçidi konsepti hala geliştirilmektedir ve aşağıdaki modülleri içermesi beklenmektedir:
TIR
TIR (Fransızca: Transports Internationaux Routiers, Türkçe tercümesi: Uluslararası Karayolu Taşımacılığı), Birleşmiş Milletler Teşkilatı bünyesindeki Uluslararası Nakliyat Birliği (IRU) tarafından 15 Ocak 1959 tarihinde Cenevre'de imzalanan bir anlaşma. Bu anlaşma 11 ülke (Avusturya, İsveç, Portekiz, Bulgaristan, Finlandiya, Macaristan, Fransa, Malta, İsviçre, Tunus ve Yugoslavya) arasında imzalanan birleşik taşımacılığına (kara yolu, demiryolu, havayolu, denizyolu) ve konteyner kullanılmasına izin veren bir sözleşmedir.
Bu buluş ülkelerarası ticari eşya nakliyatını çok kolaylaştırmış ve hızlandırmıştır. Aranan tek husus, TIR plakası taşıyacak kamyon ve konteynerlerin sözleşmeye bağlı teknik şartnamede belirtildiği şekilde eşyayı koruyucu teçhizatı havi olmasıdır.
Türkiye'de bu hususun tespiti ve Uygunluk Belgesinin verilmesi, TIR sözleşmesinin tatbiki ve kontrolü gümrük idarelerince yapılmaktadır.
TIR kamyonlarının taşıdıkları yüklerin vergileri hususunda, muhtemel kayıplara karşı tazmini açısından, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, kefil kuruluş olarak, uluslararası görev yapmaktadır.
TIR sözleşmesinde, bu kolaylığı kötüye kullanacak, kaçak mal taşıyanlarla ilgili cezai hükümler mevcutsa da Türkiye sözleşmenin bu hükümlerini imzalamamış, bu gibi durumlarda kendi mevzuatını uygulayacağını üye ülkelere bildirmiştir.
Umbraculidae
Umbraculidae, Notaspidea takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Sylvia Bretschneider
Sylvia Bretschneider (14 Kasım 1960 – 28 Nisan 2019), Alman siyasetçi.
Yaşamı ve kariyeri
Almanya Sosyal Demokrat Partisi (SDP) bünyesinde aktif siyasi kariyerini sürdürdü. 1994 yılında Mecklenburg-Vorpommern’in Landtag meclisi'ne delege olarak girdi. 2002 yılında Almanya Devlet Meclisi başkanı oldu. 2019 yılında ölümüne kadar siyasi görevine devam etti. 14 Kasım 1960'ta Waren (Müritz), Mecklenburg-Vorpommern'de doğdu. Evli olup üç çocuk sahibiydi.
Ölümü
28 Nisan 2019'da Neubrandenburg'da yakalandığı kanser hastalığına yenik düşerek 58 yaşında ölmüştür.
Tylodinidae
Tylodinidae, Notaspidea takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Manresa
Manresa, İspanya'nın Barselona ilinde bulunan bir belediyedir. Belediyenin nüfusu 2018 yılı itibarıyla 76.250'dir.
Trabzon Botanik Parkı
Trabzon Botanik Parkı, Trabzon Büyükşehir Belediyesi tarafından inşa ettirilmiş ve Trabzon'un Ortahisar ilçesinde yer alan Çamoba mahallesinde bulunan bir botanik parkı. Park, Temmuz 2018'de açılmıştır. Parkın bulunduğu 103 dönümlük arazide yapım öncesi Türk Silahlı Kuvvetleri'ne ait bir atış alanı bulunmaktaydı. Park, Karadeniz bölgesindeki ilk, Türkiye'deki 10. botanik bahçesi olmaktadır.
Alan, içerisinde 21 farklı kültivarı barındıran bir fındık bahçesine, 7 adet atölye binasına ve bir herbaryuma sahiptir. Mescit, tuvalet, oyun evi, restoran ve kır kahveleri parkta yer alan diğer yapıları oluşturmaktadır. Arazinin dönüştürülmesinden önce arazide yer almış binalar korunmuştur. Arazide Mimar Sinan Kulesi adlı bir kule de bulunur.
Seth-Peribsen
Seth-Peribsen (Ash-Peribsen, Peribsen ve Perabsen olarak da bilinir), Mısır'ın İkinci Hanedanlığı döneminde (2890 – 2686 M.Ö) hüküm süren erken bir Mısır hükümdarının (firavun) serekh adıdır. Bu hanedan içindeki kronolojik konumu bilinmemektedir ve ondan önce ve sonra kimin hüküm sürdüğü tartışmalıdır. Saltanatının süresi de bilinmemektedir.
Peribsen adı olağandışıdır, çünkü Horus değil Set onun koruyucu tanrısıydı. Bu durum, kralın şahin şeklindeki tanrı Horus'u kraliyet hamisi olarak seçmesine ilişkin Mısır geleneğine aykırıdır.
Peribsen'in mezarı 1898'de Abydos'ta keşfedildi. İyi korunmuştu ve daha sonraki hanedan dönemlerinde yapılan restorasyonun izlerini taşıyordu.
Mercan adası
Oluşum Süreci
Derin okyanus tabanının denizin en yüksek kabarmak düzeyinin hemen altına kadar yükselmesi sonucunda oluşan resifin büyük bölümü su altındadır. Resifin üst çember bölümünün çevresinde genellikle alçak düz adalar ya da alçak ve düz kesintisiz kara şeritleri yer alır. Bu adalardan bazıları Maldivliler, Polinezyalılar, Mikronezyalılar gibi pek çok halkın yüzyılardan beri üzerinde yaşadığı yerlerdir. İngilizce Atoll kelimesinin ilk kayıtlı kullanımı 1625 yılında olmuştur. Atolllerin kökeni her zaman denizcilerin ve doğa bilimcilerin ilgisini çekmiştir. İlk bilim insanları resifi oluşturan organizmaların yalnızca deniz yüzeyinin yaklaşık 100 m derinine kadar olan kadar olan bölümde yaşıyor olmasına karşılık resifin çok daha derinlerden yükseldiğini saptamışlardı. Atoll oluşumunun günümüzdeki açıklaması charles Darwin'in kuramına dayanır. Buna göre atolller, çok önceleri çöküp yok olan bir volkanik adanın çevresinde gelişmekte olan bir resifin son aşamasını temsil eder.
Resifler saçaklanarak çevredeki açık sulara ve aynı zamanda yukarı doğru büyür binlerce yıllık etkin bir büyüme döneminden sonra resif yapısı araya giren bir lagün suyu uzantısıyla volkanik kıyı şeridinden ayrılır. Bu, set resifi aşamasıdır. Sonunda volkanik ada dibe dalarak yok olur ve geriye, tepesi su düzeyinin üstüne yükselen ve ortadaki çöküntüsü bir lagün yapısı kazanan resif kalır.
Dağılımı
Resif mercanlar sadece okyanus ve denizlerin sıcak tropikal ve subtropikal sularında geliştiğinden atolller yalnızca tropik ve tropik altında bulunur. Tropik denizlerde, çökme kuramı uyarınca aynı oluşumun değişik aşamaları biçiminde birbiri ile ilişkilendirilebilen çeşitli resif ve volkanik ada türleri yer alır. İlk kez 1952'de Enewetak atollünde gerçekleştirilen bir dizi sondaj  çalışması sonucunda bugünkü resiflerin üstünden 1400 m aşağıda volkanik kayaçlar saptanmış ve böylece çökme kuramı büyük ölçüde doğrulanmıştır.
Sofralık üzüm
Sofralık üzüm; hasat edildikten sonra hiçbir işleme uğramadan doğrudan tüketmeye yönelik üretilen bir üzüm çeşididir. Belli bir standarda sahip olmamakla birlikte, üzümün türüne göre rengi, büyüklüğü ve tadı değişebilir. Ayrıca, sofralık üzümler çekirdekli ve çekirdeksiz oluşuna göre de ayrılır. Genellikle Vitis vinifera ve Vitis labrusca türü üzümler sofralık tüketime uygundur.
1969-70 FA Cup
1969-70 FA Cup, Football Association Challenge Kupası'nın 89. sezonudur. Turnuvada Chelsea takımı şampiyon olmuştur.
Tangerina
Tangerina (Citrus reticulara L. var. ve bazen Citrus x tangerina ), mandalina ve pomelonun çaprazlanmasıyla oluşan hibrit bir turunçgildir.
Kızıl Kayalar Muharebesi
Kızıl Kayalar Muharebesi veya Chibi Muharebesi, Çin tarihindeki Üç İmparatorluk döneminin başlamasından yaklaşık 12 yıl önce Han Hanedanı'nın sonunu belirleyen bir muharebeydi. MS 208/9 kışında güney savaş ağaları Liu Bei ve Sun Quan'ın müttefik kuvvetleriyle kuzey savaş ağası Cao Cao'nun sayısal olarak üstün güçleri arasında savaşıldı. Liu Bei ve Sun Quan, Cao Cao'nun Yangtze Nehri'nin güneyindeki toprakları fethetmek ve Doğu Han Hanedanı'nın topraklarını birleştirme girişimlerini yenilgiye uğrattı. Kızıl Kayalar'daki bu zafer, Liu Bei ve Sun Quan'ın Yangtze'yi kontrol etmesini sağladı ve daha sonra Shu Han ve Doğu Wu Hanedanı'nın güneydeki iki eyaletinin daha sonra oluşturulmasında bir temel oluşturan bir savunma hattı sağladı. Muharebenin tarihteki en büyük deniz muharebesi olduğu kabul edilmektedir.
Adem Yavuz
Hayatı
İlk ve ortaokulu Sivas'ta, liseyi İstanbul'da bitirdi. Liseden sonra Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ne başladı fakat ikinci sınıftayken okulu bıraktı. 1967'de TRT'nin sınavlarını kazanarak TRT'de TV programcılığına başladı. TRT'de çalışırken Ankara İktisadi Ticari İlimler Akademisi'nde kayıt oldu ve 1970 yılında buradan mezun oldu. Mezun olduğu yılda askere gitti. Yedeksubay eğitiminden sonra askerliğini Adana'nın Kadirli ilçesinde tamamladı.
Askerlik sonrası TRT'deki işine geri dönmek için başvuruda bulundu. Fakat Millî Savunma Bakanlığı, yaptığı güvenlik soruşturmasında Adem Yavuz'un DEV-GENÇ üyeliği ve Fikir Kulüpleri Federasyonu kurucusu olduğu gerekçesiyle devlet kurumlarında çalışmasının sakıncalı olacağı şeklinde rapor üretti. Bu rapor sonucunda Adem Yavuz'un TRT'ye başvurusu reddedildi.
1973 Türkiye genel seçimleri için CHP'den Sivas milletvekili adaylığı ön seçimlere katıldı ama kazanamadı.
Rehin alınması ve vurulması
Adem Yavuz, Türkiye’den Kıbrıs’a giden ikinci gazeteci kafilesi dahilinde adaya gitti. Bu esnada Kıbrıs’ta 1. Harekât bitmiş, Birleşmiş Milletler ateşkes kararını uygulamaya başlamış ve garantör ülkeler 1. Cenevre konferansındaki görüşmelerini sürdürüyordu. Cenevre konferansından bir sonuç çıkmayınca, Kıbrıs’ta bulunan Türk ordusu İkinci Barış Harekâtı başlattı.
Vurulma sürecinde başından beri yanında bulunan gazeteci arkadaşı Cengiz Kapkın’ın aktarmasına göre;
İkinci Barış Harekâtı’nın başlamasıyla Adem Yavuz, Cengiz Kapkın ve Ergin Konuksever’in de dahil olduğu Türk gazeteciler, gazetecilik faaliyetleri gerçekleştirmek için sivil olarak harekâtı yapan öncü kuvvetlerle birlikte Mağusa’ya doğru hareket ettiler. Orduyla beraber Serdarlı’ya kadar geldikten sonra, yol boyunca biriktirdikleri haber materyallerini Türkiye’ye gün sonuna kadar ulaştırabilmek için Lefkoşa’ya dönmek istediler. Fakat dönebilmek için araç bulamadılar. O sırada Serdarlı yakınındaki Ergenekon köyünden Yüksel Mesaryalı’yı hamilelik sancılarından dolayı hastaneye götürmek için yola çıkan araca denk geldiler. Araç 3 gazeteciyi de alarak yoluna devam etti. Araçla Lefkoşa’ya yaklaştıklarında, Küçükkaymaklı Bata ayakkabı fabrikası yanından Rumlar tarafından ateş açıldı. Ateş sonucunda şöför başından vuruldu ve öldü, iki gazeteci de hafif yaralandı. Ardından Rumlar araçtaki 3 gazeteciyi ve diğerlerini rehin aldı.
Yüksel Mesaryalı, hamileliğinden dolayı hastaneye bırakıldı. Erkek esirler ise gözleri ve elleri bağlı olarak arkası açık bir kamyona bindirilerek Limasol’a götürülmek üzere yola çıkıldı. Bu esnada Adem Yavuz, yolculuğun ilk dakikalarında bir Rum Milli Muhafız askeri tarafından taramalı tüfek ile yakın mesafeden midesine birden fazla ateş edilerek vuruldu.
Ölümü
Adem Yavuz vurulduktan sonra ilk müdahale Rum hastanesinde bir Rum doktor tarafından yapıldı. Daha sonra Türk tarafının girişimleriyle Türk kesimine iade edildi. İadesi sonrası ağır yaralı olarak Adana Tıp Fakültesi Hastanesi’ne kaldırıldı. Hastaneye kaldırılması ile birlikte dönemin ileri gelen profösörleri tedavi etmek için Adana’ya geldi. Fakat doktorların tüm müdahalelere rağmen 26 Ağustos 1974'te Adana Tıp Fakültesi Hastanesi'nde karın zarı iltihabının kanını zehirlemesi sonucu öldü.
Ölümünün ardından
Ölümü sonrası naaşı Ankara’ya getilrildi ve Basın Yayın Genel Müdürlüğü önünde tören düzenlenerek katafalk içerisinde ziyarete açıldı. Aynı gün içerisinde Maltepe Camii’de cenaze namazı kılındı. Cenaze namazı sonrası tabutla birlikte kortej eşliğinde Anka Haber Ajansı ve TRT Genel Müdürlüğü binaları önünde saygı duşuru yapıldı. Törenlerin ardından cenazesi toprağa verilmek üzere Sivas’a gönderildi. Sivas'ta İstanbul Gazeteciler Cemiyeti tarafından Çınarlı'da yaptırılan anıt mezara defnedildi.
21 Nisan 1976 yılında Türkiye Cumhuriyeti tarafından annesi Elif Yavuz hayatta olduğu sürece maaş bağlanması için kanun çıkarıldı.
Popüler kültürdeki yeri
1976-2013 yılları arasında İstanbul'da kullanılan şehir hatları vapuruna adı verildi.
Halk ozanı Ali Doğan tarafından Adem Yavuz'a Ağıt isimli şarkı bestelendi. Aynı beste diğer halk ozanları tarafından da seslendirildi.
Pleurobranchidae
Pleurobranchidae, Notaspidea takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Torna tezgâhı
Torna, (en. lathe) kendi ekseni etrafında dönmekte olan metal bir iş parçası üzerinden doğrusal hareket eden bir kesici takım yardımıyla talaş kaldırma işlemine tornalama, bu işin yapıldığı tezgâha ise torna tezgâhı veya kısaca torna denir.
Kullanımı
Torna tezgahları ağaç tornalama, metal işleme, metal sıvama, termal püskürtme, parça ıslahı ve cam işlemede kullanılır. Torna tezgahının en iyi bilinen tasarımı çanak çömlek yapımında çömlek çamurunu şekillendirmek için kullanılan çömlekçi çarkı’dır. En uygun şekilde donatılmış tornalar aynı zamanda katı malzemeleri döndürerek düz silindirik yüzeylerin yapımında ve vida dişleri açmada veya helis yüzeyler yapımında da kullanılır. Çıtalarla inanılmaz karmaşıklıkta üç boyutlu katılar yapılabilir. İş parçası genellikle bir veya iki punta tarafından tutulur ve bunlardan en az biri farklı iş parçası uzunluklarına uyum sağlamak için genelde yatay hareket ettirilir. İş parçası torna aynası veya pens kullanılarak veya kelepçelerle veya dog clutch’ı kullanılıp sabitlenerek de dönme ekseni etrafında döndürülebilir.
Tarih
Torna, Sanayi Devrimi için çok önemlidir. Takım tezgâhlarının annesi olarak kabul edilir.
Ağaç işleme torna tezgahları
Ağaç işleme tornası en eski torna çeşididir. Diğer tüm çeşitler bu basit torna tezgahlarından türetilmiştir. Malzeme ile operatör arasında ayarlanabilir bir yatay metal ray (alet dayanağı) genellikle elde tutulan şekillendirme aletlerinin konumlandırılmasını sağlar. Şekillendirmeden sonra metal şekillendirme aletleriyle yapılan yüzeyi düzleştirmek için hala dönmekte olan nesneye zımpara kağıdını bastırma ve kaydırma da uygulanır. Operatörlerin ellerinin dönen ahşapla arasına girmesi güvensiz olabileceğinden alet desteği genellikle zımparalama sırasında çıkarılır.
Çoğu ağaç tornası 200 - 1,400 (devir/dakika) arası hızda çalışacak şekilde tasarlanır; bu tür çalışmaların çoğunda ve daha az hız gerektiren büyük iş parçalarıyla 1000 (devir/dakika)’nın biraz üzeri optimum kabul edilir.
Annie Corley
Annie Corley (d. 1952; Lafayette, Indiana, ABD), Amerikalı oyuncudur. 1990'da başladığı oyunculuk kariyerinde sinema ve televizyon yapımlarında rol almıştır. En aşina rolü 1995 yapımı Meryl Streep'in kızı rolünü canlandırdığı Yasak İlişki (The Bridges of Madison County) adlı sinema filmidir.
Yaşamı ve kariyeri
Indiana'da bulunan DePauw Üniversitesi'ni bitirdi. İlk önemli rolünü 1992 yapımı film Malcolm X 'te canlandırdığı haber muhabiri karakteridir. Daha sonra Altın Küre Ödülü Adayı olan bazı filmler The Cider House Rules, Seabiscuit, 21 Grams, Monster ile yan rollerde yer aldığı The Lucky Ones, 2009 yapımı Crazy Heart ve Law Abiding Citizen'de rol almıştır.
Sinema filmleri yanında televizyon prodüksiyonları olan; The Closer, NYPD Blue, Touched by an Angel, The West Wing, Without a Trace, Murder, She Wrote, CSI: Crime Scene Investigation ve The Practice vb. dizilerde yer almıştır.
Burak Özdemir (sanatçı)
Burak Özdemir (5 Ekim 1983, İstanbul) Alman besteci, fagot sanatçısı, koreograf ve yönetmendir.