cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saraybosna
Coğrafya
Saraybosna, tarihî Bosna bölgesinin içinde, Avrupa'nın güneydoğusunda bulunan üçgen biçimli Bosna-Hersek topraklarının hemen hemen merkezinde kurulmuştur. Koordinatları 43.86667°N, 18.41667°W şeklinde olan kent Dinar Alplerinin ortasındaki Saraybosna Vadisi boyunca uzanır. Opcina adı verilen dört belediyeden oluşur. Centar (Merkez), Novi Grad (Yeni Şehir), Novo Sarajevo (Yeni Saraybosna) ve Stari Grad (Eski Şehir). Saraybosna'nın komşu belediyeleri İlidza [İlica] ve Vogošča'dır [Vogoşça]. Kuzeyde "Ozren Planina" (1.452 m), güneyde "Romanija Planina" (1.649 m) ve Jahorina (1.913 m) dağları arasında kalan Miljacka [Milyaçka] vadisinde kurulmuştur. Bu dağlar Dinar Alpleri'nin bir parçasıdır.
Yönetim ve siyaset
Şehir yasama yapısı "Saraybosna Kanton Meclisi" tarafından gerçekleştirilmekte olup, idari yapıları şu birimlerden oluşmaktadır;
Ekonomi
Bosna-Hersek'in Gayri Safi Millî Hasılası (GSMH) 3.356.220.000 (1999) dolar olup, Saraybosna'ya düşen pay 1.264.412.000 dolardır.Saraybosna'da kişi başına düşen GSMH ise 2.470 dolardır. Trafik ve iletişim (Saraybosna Kanton ekonomisinin toplam gelirinin %53'ü) toplam işçi sayısının %18'ini istihdam etme olanağı verir. Endüstri (Saraybosna Kanton ekonomisinin toplam gelirinin %14.8'i) toplam işçi sayısının %18,5'ini, ticaret ise (Saraybosna Kanton ekonomisinin toplam gelirinin %17,9'u) toplam işçi sayısının %19,5'ini istihdam eder.
Demografi
1991 nüfus sayımlarına göre nüfusun %50'si Boşnaktır. Boşnakların, Sırpların ve Hırvatların mahalleleri ayrıdır. Aktif olarak Sırplar ve Boşnaklar savaşmış olmasına rağmen şehrin en pahalı yerlerinde Hırvatlar oturur ve şehrin üst tabakasını oluştururlar.
Eğitim
Yükseköğretim Saraybosna'da uzun ve zengin bir geleneğe sahiptir. Ülkenin en önde gelen yükseköğrenim kurumları Saraybosna'dadır.
Kültür
Saraybosna, birçok açıdan Türkiye'ye benzer. Türk kahvesi, börek, tarih, mimari, sosyal yapı gibi yönlerden Türkiye'ye yakınlığı belli olan bir şehirdir. 1984 Kış Olimpiyatları Saraybosna'da yapılmıştır. Katolik Başpsikoposluğu, Ortodoks Patrikliği ve Müslüman Cemaati Başkanlığının bulunduğu Saraybosna, aynı zamanda tıp, ticaret, müzik ve kültür kurumlarının merkezidir. Şehir, tarihsel yapıtları bakımından zengindir. Bosna-Hersek Müzesi'nde zengin arkeoloji ve etnografya koleksiyonları vardır. Kaleleri ve camileriyle ünlü olan şehrin bu tarihsel yapıları, Bosna-Hersek'in diğer yerleşim birimlerinde de olduğu gibi savaş sırasında bilhassa tahrip edilmiş ve büyük zarar görmüşlerdir.
Saraybosna'da kültürel kurumlar büyük önem arz etmektedir. Kentte; 1 opera, 6 tiyatro, 4 müze, 7 sinema, 33 kütüphane, 287 spor tesisi ve 25 fakülteli bir üniversite vardır.
Mr Sheen (marka)
Mr Sheen 1950'lerde Avustralya'da Jake Green tarafından yaratılmış, çoğunlukla yer ve mobilya cilası olan bir temizlik malzemeleri markasıdır. Bir aerosol olan ürün, silikonlar, mumlar ve çözücüler kombinasyonunu kullanır ve şu anda Reckitt Benckiser tarafından üretilmektedir.
Saraybosna
Mimari
Bosna Savaşı sonrası her ülke katılımda bulunarak şehri yeniden kurma çalışması yürütmüştür. Türkiye de inşa ettiği toplu konutlarla bu çalışmalara katılmıştır.
Müzik
Saraybosna tarihsel bölgenin en önemli müzikal bölgelerinden biri olmuştur. Saraybosna Pop rock okulu 1961 ve 1991 yılları arasında şehirde geliştirdi.
Spor
Şehir 1984 Kış Olimpiyatları'na ev sahipliği yapmıştır. Yugoslavya Jure Franko tarafından erkekler dev slalom kategorisinde bir gümüş madalya kazandı.
Don Omar
Hayatı
William Omar Landrón Rivera, William Landrón ve Luz Antonia Rivera'nın oğulları olarak San Juan'da doğmuştur. Küçük yaştan itibaren müziğe ilgiliydi. Gençliğinde, bir Protestan kilisenin etkin bir üyesi oldu.
William Omar Landrón Rivera, Jackie Guerrido ile evli ve üç çocuk babasıdır..
Kariyeri
İlk önemli görünümü 1999 albümü Operación Sandunga şarkısı "Déjame cazarlos" üzerine oldu. Çok kısa zamanda gece kulübünde çalışmaya başladı.
2009: iDon
Don Omar üçüncü stüdyo albümü iDon  28 Nisan 2009 tarihinde yayımlanmıştır. IDon ' Latin radyo istasyonlarında en çok istenen şarkı oldu. İkinci resmi single "Sexy Robotica", 5 Haziran 2009 tarihinde yayımlanmıştır.
2010: Meet the Orphans
"Hasta Abajo", "Danza Kuduro", "Taboo" gibi şarkılarının da yer aldığı Don Omar'ın dördüncü stüdyo albümü olan "Meet the Orphans" 2012 yılında yayımlanmıştır. Bu albümde Don Omar kendi şirketi Orfanato Music Group bünyesindeki Kendo Kapponi, Syko ve Plan B gibi diğer sanatçılarla düetler yapmıştır. Bu albümle Don Omar "Lo Nuestro Award for Urban Album of the Year" ödülünü alma başarısı göstermiştir.
2012: Don Omar Presents MTO2: New Generation
Meet the Orphans 2: New Generation albümü 2012 yılında piyasaya çıkmıştır. 2010 yılında yayımladığı Meet the Orphans albümünün devamı niteliğinde olan bu albümde Don Omar yine kendi şirketine bağlı sanatçılarla düetler yapmıştır. "Hasta Que Salga Sol", "Zumba", "Dutty Love" gibi hitler bu albümde yer alır. Don Omar bu albümle Latin Grammy Ödülleri En İyi Urban Müzik Albümü ödülüne layık görülmüştür. Yine aynı albümle Billboard Latin Müzik Ödüllerinde Yılın En İyi Ritm Albümü ödülünü almaya hak kazanmıştır.
2015: The Last Don 2
Don Omar'ın 2015 yılında yayımladığı The Last Don 2 albümü adeta büyük sükse yaptığı The Last Don albümüne gönderme niteliği taşımaktadır. Aynı başarıyı yakalama hedefiyle yayımladığı son albümünde Don Omar Latin Amerika'da tanınmış birçok reggaeton sanatçısıyla düet yapmaktadır. The Last Don 2 albümünde "Soledad", "Guaya Guaya", "Perdido En Tus Ojos (ft. Natti Natasha)", "Callejero (ft. Tego Calderón)", "En Lo Oscuro (ft. Wisin y Yandel), "Olvidar Que Somos Amigos (ft. Plan B)", "Te Recordaré Bailando", "Dobla Rodilla (ft. Wisin), "Tírate al Medio (ft. Daddy Yankee)", "Yo Soy De Aquí (ft. Yandel, Daddy Yankee, Arcangel)", "Bailando Bajo El Sol", "Sandunga (ft. Tego Calderón")" isimli 12 çalışma yer almaktadır.
Eşitlikçi feminizm
Christina Hoff Sommers'ın Who Stole Feminism? kitabında ortaya attığı iki terimden biri eşitlikçi feminizm diğeri cinsiyet feminizmidir.
Eşitlik feminizmi/Farklılık feminizmi
Eşitlik ve farklılık feminizmi arasındaki farklılıklar, değişik feminizm akımlar arasındaki farklılıkların belirgin özelliklerin merkezini oluşturur. Eşitlik feminizmine (radikal feminizm) göre “tipik erkekçe” ya da “tipik kadınca” diye yapılan davranış tanımları doğru değildir. Sosyalleşme ve beraberinde getirdiği görev dağılımında kadın ve erkek arasındaki davranış farklılıkları ortaya çıkar. “İnsan kadın olarak doğmaz, kadın yapılır” (Simone de Beauvoir) İkinci Dünya Savaşı’nın sonun kadar, bu cinsiyetler arsındaki rol dağılımı sorun yaratmaya devam etmiştir.
Bu fikre karşı ilk savaş adımını atan “Simone de Beauvoir: Das andere Geschlecht” adlı kitabında, Almanca olarak bu durumdan bahsetmiştir. Daha sonra da Fransızca olarak kaleme aldığı Nouvelles Questions Feministes (NQF) yazısında feministleri sınıflara ayırmıştır.
Simone de Beauvoir, 9 Ocak 1908'de Paris'te doğdu. Burjuva sınıfından geldiği için varlık içinde büyüdü ve bu onun iyi bir eğitim alıp, yeteneklerini geliştirebilmesi için güzel olanaklar sağladı. Henüz 14 yaşındayken ateist olmaya karar verdi. O zamana dek bir Katolik olarak bu dinin tüm gereklerini yerine getiren bir kız olarak büyümüştü. Ancak bu dünyanın “ölümsüz” olan dünyanın yanında önemsiz olduğunu düşünmüyor, aksine asıl olanın bu dünya olduğuna inanıyordu. Bu yüzden “ölümsüzlük” anlamına gelen Tanrı’ya inanmaktan vazgeçti. Bunu ilk kitabı olan ‘Memories d’une jeun efille rangee’de (yoldan çıkmış genç bir kızın anıları; 1958) anlatmıştır. Bu kitabı La force de lage (1960- en iyi yıllarda), La force des choses (1963- olayların akışı) ve Toute compte fait (topu topuna, 1972) izler. Bu kitaplarında hayatının belli kesitlerini ve bir türlü özdeşleşemediği “kadın” ve “evlilik” simgelerinden nasıl uzaklaştığını anlatır. Bunları anlatırken de felsefi bakış açısından vazgeçmez.
Simone de Beauvoir önce filoloji ve matematik okur. Daha sonra Sorbonne’da felsefe eğitimine başlar. Bir süre felsefe öğretmenliği yaptıktan sonra sadece yazarlık yapmaya karar verir.
Üniversitede öğrenciyken Jean Paul Sartre ile tanıştı ve Sartre ölünceye dek onunla beraber yaşadı. Aralarındaki ilişki özgürlük ve bağlılık arasındaki bir denge esasına dayanmaktaydı. Bu ilişkide önemli olan tek şey dürüstlüktü. Sartre de evlilik karşıtıydı ve hiçbir zaman tek kadınla yetinmezdi. İlişki süresince iki yılda bir yenilenen anlaşmalar yaptılar. Bu şekilde birlikteliklerini korur ve aşklarını da düzenlerler. Çok ileriki yaşlara kadar beraber yaşadıkları bir evleri ya da düzenli bir ev hayatları; dolayısıyla da çocukları olmadı. Çünkü Beauvoir, toplumda onu “kadın” rolüne sokacak her türlü şeyden kaçınırdı. “Kadın” rolüne dair hayatındaki tek olgu Sartre ile yaşamak isteğiydi. La force de l’age romanında sadece Sartre ile beraber olduğu zamanların onun için anlamlı olduğunu yazmıştı. Ancak ardından da bir başka romanında şu cümleler okunur: “Sartre ile karşılaştığım zaman her şeyi kazandığıma inanmıştım. Onun yanında benim kendimi gerçekleştirmem başarısızlığa uğrayamazdı. Şimdi kendi kendime şunu söylüyorum: Kurtuluşu bir başkasında aramak, yıkılmanın en güvenli yoludur”.
Sartre ile olan ilişkisinin yoğunluğu Beauvoir’ın eserlerinin özgünlüğünün her zaman sorgulanmasına neden oldu. Her ikisi de eleştirel ortamda, birbirlerinin yapıtlarını etkilemekteydi fakat Sartre’nin özgünlüğü hiçbir zaman sorgulanmadı. Aslında Beauvoir’da Sartre gibi dahi olmadığını ve ondan beslendiğini söyleyerek bu yargıları destekler. Fakat aslında düşüncelerini özgürce dile getirebilecek yetenektedir. Yapıtlarının sadece felsefi kurgu olmaması ve yaşanmış deneyimlere dayanıyor olması özgünlüğüne temel olan esaslardı ve onun felsefe dünyası daha çok etik ve ahlaki sorunlar düzlemindeydi.
Beauvoir’a göre özgürlük Tanrı’nın verdiği bir şey değildi. Aksine insanın onun uğruna her gün savaşması gerekirdi. Eylemleri daima “özgürlük” amacında olmalıydı. Sartre'nin II. Dünya Savaşı’nda askere alınması, daha sonra Almanlara esir düşmesi “özgürlük” ve “ben” kavramlarının dış olgulara bağlı olduğunun bir kanıtıydı. Beauvoir, bu savaş deneyimleriyle başkasının özgürlüğünü artık kendisi için bir tehdit olarak değil, kendi özgürlüğünün bir gerekliliği olarak görmeye başlamıştı. Bu durumdan çıkan ahlaki olgu da her insanın başka insanların özgürlüğü ile ilgili kaygı taşımak zorunda olduğuydu.
Beauvoir “kendini planlama” düşüncesinin kadında var olmadığını görür. Ona göre kadın özerk değil, ”göreceli” bir varlıktır yani kadınlar erkek olmadan düşünemez ve düşünülemezler. “O, erkeğe göre belirlenecek ve farklı görülecek, erkekse ona göre değil, erkek öznedir, o mutlaktır.” (Beauvoir/1989) Bu durumu kadının biyolojik bir görev olan anneliği yerine getirmesi için yetiştirilmesi, erkeğin de “dışarıya” gönderilmesi ve dünyaya egemen olmasına bağlar. Kadın ”iç”in, erkek ise ”dış”ın yaratıcısıdır. Erkek her zaman yeni şeyler yarattı ancak kadın varolanı yeniledi ve türü korudu. Yani Beauvoir’e göre de erkek egemenliği kabul edilmiş durumdaydı, ancak bu bedensel gücün değil, eylem yapan özne olmasının sonucuydu. Beauvoir, “olayların akışı” adlı yapıtında kendisinin kendi kadınlığından acı çekmekten çok uzak olduğunu; çünkü her iki cinsin da avantajlarından yararlandığını söyler. Ancak kitaplarına ve konuşmalarına bakılırsa onun da kendini “göreceli” bir varlık olarak gördüğü anlaşılır ve Sartre olmazsa olamayacağı izlenimi daha da belirginleşir.
Beauvoir Sarte’nin de benimsemiş olduğu Marksizm'i benimsedikten sonra ikili sosyalist ülkelere birçok gezi yaptı. Kapitalizm ve sosyalizmin etkisiyle 1970'li yıllardaki siyasi çalışmalarının ağırlık noktasını kadın hareketlerine verdi.
Beauvoir’in son yapıtı La cer des adieux’te (1981- vedaın töreni) 15 Nisan 1980'de ölen hayat arkadaşının fiziksel çöküntüsü anlatılır. Ayrıca son yıllarda Sartre ile yaptığı konuşmalar da bu kitapta yer almaktadır. Ancak bir yandan “büyük bir adamın bedensel zayıflıklarının gereksiz yere çok ayrıntılı anlatılması”, bir yandan da “eleştirel mesafenin çok az olması” kusurlarıyla birçok eleştiriye maruz kaldı. Yeni bir şeyler yazmak için gerekli esini bulamadığından yazmayı bıraktı. 14 Nisan 1986'da öldü.
Abluka (film)
Abluka, Türkiye, Fransa ve Katar ortak yapımı dramatik film. Emin Alper'in yazıp yönettiği filmin başrollerini Mehmet Özgür, Berkay Ateş ve Tülin Özen paylaşıyor. Abluka, Emin Alper'in ikinci uzun metrajlı filmidir. Film Türkiye'de 6 Kasım 2015'te vizyona girmiştir.
Abluka filmi 2015 yılında düzenlenen 72. Venedik Film Festivali'nde gösterilmiş ve Altın Aslan ödülü için yarışmıştır. Film, aynı festivalde bağımsız eleştirmenler ödülü Premio Bisato D'oro, Arca CinemaGiovani ve Jüri Özel Ödülü'nü kazanmıştır. Ayrıca film, Kuzey Amerika'nın önemli film festivallerinden olan Toronto Film Festivali'nde de gösterilmiştir.
Abluka, 2015 yılında Türkiye'de düzenlenen 22. Adana Altın Koza Film Festivali'nde En İyi Film dalında birinci olmuştur. Yine aynı festivalde En İyi Sanat Yönetmeni, En İyi Kurgu ve Umut Veren Genç Erkek Oyuncu (Berkay Ateş) dallarında da ödüle layık görülmüştür. 2016 yılında Sinema Yazarları Derneği tarafından, En İyi Film, En İyi Kurgu ve En İyi Senaryo ödüllerine layık görülürken, filmin yönetmeni Emin Alper ise Abluka filmiyle En iyi Yönetmen ödülünü kazandı.
Konu
20 yıl hapis yattıktan sonra, Kadir şartlı tahliye olur. İstanbul büyük bir siyasal karmaşa içindedir, polis ise failleri yakalamak için önlemlerini her geçen gün arttırmaktadır. Emniyette yüksek bir mevkide olan Hamza, şartlı tahliye karşılığında Kadir’e bir iş bulmasında yardımcı olur. Kadir bir çöp toplayıcısı gibi çalışarak gecekondu mahallelerinde muhbirlik yapmaya başlar. Çöplerde bomba yapım malzemeleri olup olmadığını araştırmakta, buna göre istihbarat bilgisi üretmektedir. Kadir, kardeşi Ahmet’i çalıştığı mahallelerden birinde bulur. Ahmet ise belediyede sokak köpeklerinin itlafından sorumlu birimde çalışmaktadır. Ahmet, Kadir’in yakın bir abi-kardeş ilişkisi kurmak için çabalarını karşılıksız bırakır. Ahmet’in mesafeli tutumu, Kadir’i çeşitli komplo teorileri üretmeye yöneltir.
Periskop
İbrahim'in icadı.
Periskop, deniz ve kara savaşlarında, harekâtı kolaylaştırmak maksadıyla kullanılan, emniyetli mesafelerden hedefe görünmeden incelemeye yarayan optik bir alettir. Teknisyenler, nükleer araştırmaları da tehlikeli bölgeye yaklaşmadan periskopla gözler. Periskopun en çok kullanıldığı saha denizaltılardır.
Periskopta iki yansıtıcı ayna veya prizma bulunur. Birinci ayna hedeften gelen ışıkları doksan derece kırarak aşağı doğru yansıtır. İkincisiyse bu gelen ışıkları tekrar doksan derece kırarak yatay yönde göze iletir. Periskobun bu özelliği teleskobik yapı ile güçlendirilir. Periskop, mercekler yardımı ile hedefi yaklaştırma, büyütme özelliği kazanır.
Periskop, prensip olarak ters ve doğru yerleştirilmiş iki dürbünün bir tüp içine yerleştirilmesinden ibarettir. Ters dürbünde cisimler olduğundan daha küçük görülmesine rağmen görüş açısı çok büyüktür. Ters dürbünle genişletilmiş görüş sahası doğru dürbünle tekrar büyütülüp yaklaştırılarak gözlenir. Bu duruma göre görüntüyü büyütmek için üst (ters) dürbün görüntüsünün küçültülmesi; alt (doğru) dürbün görüntüsünün ise büyütülmesi gerekir. Bu işlemler periskop kafasına monte edilmiş kolların elle döndürülmesiyle yapılır.
Periskopta görüntüye ve kullanıma tesir eden birçok husus vardır. Fiziki olarak periskopun ince ve uzun olması istenir. Periskobun boyunu uzatmak için ara mercek düzenleri ilave edilir. Boy uzayıp çap daraldıkça ışık kaybı artar. Görüntü büyütme ve görüş açısı mercek çaplarına bağlıdır. Periskopla yalnız cisimlerin şekli incelenmekle kalmaz, ayrıca hedef, mesafe ve açı göstergeleri ilavesiyle hedefle ilgili daha geniş bilgi de toplanır. Gelişmiş periskoplarda fotoğraf makinaları, ekran görüntüleme, hafıza sistemleri de mevcuttur. Bütün bu parçalar basit bir silindirik tüp boru içerisine monte edilmiştir. Boru çapı küçüldükçe görüş açısı küçülür.
Denizaltı periskopları
Periskopun en yaygın olarak kullanıldığı alan denizaltı gemileridir. Periskop, denizaltının gözüdür. Denizaltılar su altında satha yakınken gözükmeden su üstü gemisi gibi seyir yapabilmek için periskop kullanırlar. Denizaltı periskopları hem ince hem de uzun olmalıdır. İnce ve uzun periskoplarda görüş açısı ve ışık şiddeti azdır. Bu eksiklikleri gidermek üzere denizaltı periskoplarına boru boyunca kuvvetlendirici mercekler ilave edilmiştir. Denizaltı periskobunun bir özelliği de dikey ve eksenel yönde hareketli olmasıdır. Dikey hareketle su derinliğine göre periskop boyu ayarlanır. Eksenel döndürme hareketiyle de her açıdaki hedefi görmek mümkün olur. Bu hareketler hidrolik ve mekanik kuvvetlerle sağlanır.
Denizaltı periskoplarında genellikle iki tip büyütme oranı vardır. Değerdeki büyütmede görüş açısı 40° civarındadır. Daha büyük büyütme oranı 6 değerinde olup, görüş açısı 8° civarındadır.
Denizaltı harekâtı sürat istediği için, periskop hareketlerini sağlayan mekanizmalar kolay kullanılabilir özelliktedir. Mesela periskopun alt gözetleme kafasında bulunan eksenel döndürme kolları, aynı zamanda mesafe, ayar ve görüş açısı ayar görevlerini de yapar. Bu kollardan birine bağlı makaralı tel düzeniyle yukardaki prizma ve mercek donanımına dikey eksen yönünde hareket verdirilerek yatay ile 45° açı yüksekliğindeki hedefler de görülebilir.
1980'lerde geliştirilen denizaltı periskoplarında ise periskop gözetleme kafasının su üzerinde uzun müddet kalmasına gerek kalmamaktadır. Böylece düşman gemilerinin radarlarına yakalanma ihtimali azaltılmıştır. Periskop bir an satha süzülerek, ekseni etrafında 360°döndürülüp tekrar aşağı çekilir. Periskop merceğinden giren ışık hafızalı ekranda görüntülenerek ekrandan hedef analizi yapılır.
Periskoplardaki diğer özellikler; Periskop optik düzeninde ışık kırılma kayıplarını azaltmak için hedef merceğinin havaya bakan yüzeyi kimyevi olarak ince bir film tabakası ile kaplanır. Bu şekilde yüzeyi kaplanmış mercekli periskopta ışık geçirgenliği % 30-50 arası artar. Görüntü genliği ise % 60 oranında büyür. Bu görüntüde puslanma ve leke olmaz.
Periskop imalatında dikkat edilecek hususlardan biri de, periskop borusunun su ve hava sızdırmamasıdır. Periskop borusu içindeki nemli hava boşaltılarak yerine kuru hava, yani azot gazı doldurulur. Bu şekilde suyun yoğunlaşması önlenerek merceklerde ve prizmalarda buğulanmanın önüne geçilmiş olur.
Kensuke Sato
Kensuke Sato (d. 19 Ocak 1989), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2011 yılında Yokohama FC kulübünde başladı.
Güzelyayla Yaylası
Güzelyayla Yaylası, Trabzon ilinin Vakfıkebir ilçesine 11 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 1 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın idari birim olan Rıdvanlı (Komandara) mahallesine 6 kilometre uzaklıktadır. Yayla hayvancılık amacıyla kullanılmaktadır.
Livron-sur-Drôme
Livron-sur-Drôme, Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Drôme ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2017 tarihi itibarıyla 9.104'tür.
Taksi Tahran
Türkiye'de tanıtımı İstanbul Film Festivali'nde yapılan, 65. Berlin Film Festivali'nde Altın Ayı Ödülü'nü kazanan ve yönetmenliğini İranlı senarist ve yönetmen Jafar Panahi'nin yaptığı film.
Konusu
Tahran sokaklarında çalışan bir taksiye binen yolcuların, hayatlarından kesitlerin aktarıldığı bu filmde; baskı ve yasakların özelde de sinema sektöründe uygulanan sansür ve yasakların dramatik ve esprili bir aktarımı yapılmaktadır. Filmde hayattan gerçek kesitler politik biçimde perdeye yansıtılmıştır. Filmin başrolünde de oynayan yönetmen Jafar Panahi'nin aynı zamanda İran'da film yapmasının yasaklanması da filmin hikâyesinin yazılmasına neden olmuştur.
Postes aeriennes
Postes Aeriennes Türkiye'nin erken döneminde yapılan hava postası taşımaları için kullanılan deyimdir.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulduğu yıllarda dünyada hava posta taşımacılığı başlamakta idi. Hava postası taşımak amacı ile kurulan şirketler genç Türkiye Cumhuriyeti'nin postalarını taşımak için talip oldular. Türkiye Cumhuriyeti posta idaresi başvuran şirketlerden CFRNA - Compagnie Franco-Roumaine de Navigation Aérienne (Fransızca: Fransız-Romen Hava Taşımacılığı Şirketi) ile anlaşma yaptı. İstanbul Ankara arasında ilk hava postası taşıması CFRNA şirketi tarafından 13 Eylül 1924 tarihinde gerçekleştirildi.
Daha sonra AEI-Aero Espresso Italiana hava taşıma şirketi 15 Ağustos 1926 tarihinde İstanbul-Brindisi uçuşlarına da başladı, böylece bütün Avrupa ülkelerine Birindisi aktarmalı olarak hava postası ulaşımı başladı.
Alüminyum folyo
Alüminyum folyo, 0.2 milimetreden ince tabakalar hâline getirilmiş alüminyuma verilen addır, 6 mikrometreye kadar incelikteki tabakalar sıklıkla kullanılır. Çoğunlukla yiyeceklerin, kozmetik ve kimyasal ürünlerin ambalajlanmasında kullanılır. Endüstrideki kullanımının yanında, yiyeceklerin saklanması için tüketicilere de satılır.
İnce folyo kırılgandır ve bazen daha sağlam ve kullanışlı yapmak için plastik veya kağıt gibi diğer malzemelerle alüminyum folyo laminasyon yapılır.
Yıllık alüminyum folyo üretimi, 2003 yılında Avrupa'da yaklaşık 800,000 ton ve ABD'de 600,000 ton idi.
Alüminyum folyonun yaklaşık %75'i gıda, kozmetik ve kimyasal ürünlerin ambalajlaması için ve %25'i endüstriyel uygulamalar için kullanılır (örneğin, ısı yalıtımı, elektrik kabloları ve elektronik). Alüminyum folyo kolayca geri dönüştürülebilir. 20. yüzyılın ortalarında alüminyum folyo kalay folyonun yerini aldı. Tıpkı çelik kutu’ya hala "teneke kutu" denmesi gibi alüminyum folyoya da Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri'nde gayri resmi olarak genellikle "kalay folyo" denir. Metalize filmler bazen alüminyum folyo ile karıştırılır ancak aslında bunlar ince bir alüminyum tabakasına sahip polimer ince film biriktirme filmlerdir.
Alüminyum folyodan önce
İnce kalay tabakasından yapılan folyolar alüminyum muadillerinden önce ticari olarak varlardı. Kalay folyo ticari olarak on dokuzuncu yüzyılın sonlarından yirminci yüzyılın başlarına kadar pazarlandı. "Kalay folyo" terimi, İngilizce'de alüminyum folyo için terim olarak varlığını sürdürmektedir. Kalay folyo, alüminyum folyodan daha az şekillendirilebilir ve sarıldığı gıdaya hafif bir kalay tadı verir. Gıda sarmak için teneke folyonun yerini alüminyum ve diğer malzemeler aldı.
Buluş
1910'da Emmishofen, İsviçre'de ilk kez alüminyum folyo haddeleme tesisi Dr. Lauber, Neher & Cie. tarafından açıldığında kalayın yerini alüminyum almaya başladı. Alüminyum üreticileri J.G. Neher & Sons’un sahibi olduğu tesis, 1886'da enerjisi sürece güç sağlayan Ren Şelalesi'nin eteğinde İsviçre'de Schaffhausen'de kuruldu. Aralık 1907'de Neher'in oğulları Dr. Lauber ile birlikte sonsuz haddeleme işlemini buldular ve bu sayede alüminyum folyonun koruyucu bir bariyer olarak kullanılabileceğini keşfettiler.
1911'de Bern merkezli Tobler, çikolatalarını alüminyum folyoya sarmaya başladı, buna benzersiz üçgen çikolata Toblerone dahildir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde folyonun ilk kullanımı 1913'te Life Savers, şekerlemeler ve sakız içindi.
İmalat
Sürekli döküm yöntemi çok daha az enerji yoğundur ve tercih edilen süreç haline gelmiştir. 0.025 mm altındaki kalınlıklar için son geçiş için birlikte genellikle iki katman konur ve daha sonra bunlar ayrılarak bir parlak tarafı ve bir mat tarafı olan folyo elde edilir. Birbiriyle temas eden iki taraf mat, dış taraflar ise parlaktır; bu, yırtılmayı azaltmak, üretim oranlarını artırmak, kalınlığı kontrol etmek ve daha küçük çaplı bir silindir ihtiyacını ortadan kaldırmak için yapılır.
Özellikler
Alüminyum folyonun bir parlak, bir de mat tarafı vardır. Parlak taraf, alüminyum haddelenirken son geçişte üretilir. Folyo mastarı ile ölçmek için yeterince ince boşluklu merdaneler üretmek zordur, bu nedenle, son geçişte aynı anda iki tabaka haddelenir ve merdanelere girişte mastarın kalınlığı iki katına çıkar. Levhalar daha sonra ayrıldığında, iç yüzey donuk ve dış yüzey parlaktır. Finişteki bu farklılık bir tarafı tercih etmenin yemek pişirirken bir etkisi olduğu algısına yol açmıştır. Birçoğu (yanlış bir şekilde) farklı özelliklerin parlak yüzey dışa bakacak şekilde sarıldığında ısıyı dışarıda tuttuğuna ve parlak yüzey içe bakacak şekilde ısıyı içeride tuttuğuna inansa da, gerçek fark ölçü aletleri olmadan fark edilemez. Artan yansıtıcılık, radyasyonun hem emilimini hem de emisyonunu azaltır. Folyonun yalnızca bir tarafında yapışmaz kaplama olabilir. Parlak alüminyum folyonun yansıtıcılık değeri %88 iken mat kabartmalı folyo yaklaşık %80'dir.
Periodonsiyum
Periodonsiyum, dişi çevreleyen ve destekleyen dokular olan periodontal membran, alveol kemiği, sement tabakası ve diş etini kapsayan bölgedir.
Periodonsiyum, dişlerin çene kemiğine sabitlenmesi (ataçman, attachment), çiğneme işlevi esnasında diş üzerine gelen basınçların amortismanı, diş çevresinde biriken mikroorganizmaların derin dokulara ulaşmasının engellenmesi gibi önemli işlevlere sahiptir.
Periodontal Hastalık (periodontitis)
Gingivitis basit bir dişeti iltihabiyken onun daha ilerlemiş hali periodontitis olarak adlandırılır. İltihap, dişi kemiğine bağlayan periodonsiyumun derin tabakalarındaki ataçmanı bozmaya başladığı andan itibaren periodontitis olarak adlandırılır. Burada kriter ataçman kaybıdır. Olayı başlatan etmen genellikle kötü ağız hijyenidir.
Bazı ender türleri haricinde ağrısız seyreder. Gingivitisin ilk aşamalarından itibaren diş eti kanaması vardır. Yaşlı bireylerde kanama görülmeyebilir. Diş kolelerinde dental calculus (tartar, diş taşı) görülebilir.
Bu hastalık, eğer tedavi edilmezse dişin mobiletesini arttırır ve alveolüyle bağlarını kaybeden diş ağızdan kolayca düşer.
Group B
B Grubu, 1982 yılında Fédération Internationale de l'Automobile (FIA) tarafından düzenlenen spor otomobil yarışları ve ralli yarışmaları için düzenlenen bir dizi düzenlemeydi. B Grubu düzenlemeleri, şimdiye kadar yapılmış en hızlı, en güçlü ve en sofistike ralli otomobillerinden bazılarını destekledi ve genellikle geliştirmenin altın çağı olarak adlandırılıyor. Bununla birlikte, bazıları ölümcül olan bir dizi büyük kaza, yüksek hızlarından ve etkinliklerde kalabalık seyirci kontrolü eksikliğinden suçlandı. Henri Toivonen ve yardımcı pilotu Sergio Cresto'nun 1986 Tour de Corse'de ölümünden sonra, FIA bu sınıfı dağıttı ve yerini önce Grup S ile değiştirdi. kısa bir süre sonra da Grup A en üst sınıf olarak değiştirildi. Kısa ömürlü B Grubu dönemi ralli hayranları ve otomobil meraklıları arasında efsanevi bir statü kazandı.
Periodonsiyum
Periodontal Hastalık (periodontitis)
Periodontal hastalıkların tedavileri periodontoloji uzmanları veya diş hekimleri tarafından yapılır.
Group B
Genel bakış
Grup A, güç, ağırlık, izin verilen teknoloji ve toplam maliyet açısından sınırlı üretim kaynaklı araçlara hitap eder. Temel model seri üretime (5000 adet / yıl) ve 4 koltuğa sahip olmak zorundaydı. Grup A, yarışlarda çok sayıda kişisel yarışçının giriş sağlamasını amaçlamıştır.
Buna karşılık, Grup B, teknoloji, tasarım ve homologasyonun rekabet edebilmesi için gereken araç sayısı üzerinde çok az kısıtlamaya sahipti - diğer serilerden daha az. Ağırlık mümkün olduğunca düşük tutuldu, yüksek teknolojili malzemelere izin verildi ve takviye konusunda herhangi bir kısıtlama yoktu, bu da kazanan otomobillerin güç çıkışının 1981'de 250 hp'den yüksek olmasına neden oldu. B Grubu kurallarının getirilmesinden bir yıl önce 500'den fazla üretilen en az iki otomobil vardı. B Grubu'nun son yılı olan 1986'ya kadar Sadece 5 yıl içinde, ralli arabaları iki kattan fazla arttı.
Kategori, mevcut bir üretim modeline ihtiyaç duyulmadan, doğrudan rekabet zaferleri ve reklam ile tanıtım fırsatları vadederek otomobil üreticilerine yönelikti. Group C Şasi ve motor geliştirmeye benzer esnek bir yaklaşıma sahip, ancak toplam ağırlık ve maksimum yakıt miktarı hakkında katı kurallara sahipt
B grubu başlangıçta çok başarılı bir gruptu ve birçok üretici Dünya Ralli Şampiyonası'na katıldı ve seyirci sayısını artırdı. Ancak hızlı bir şekilde rekabet etme maliyeti arttı ve arabaların performansı çok fazla kanıtlandı, bir dizi ölümcül kazaya ev sahipliği yaptı. Sonuç olarak Group B 1986 sonunda iptal edildi ve A Grubu yönetmelikleri 1997'de World Rally Carsın ortaya çıkmasına kadar tüm otomobiller için standart haline geldi.
Sonraki yıllarda B Grubu, Avrupa Ralli-Kros Şampiyonasında bir fırsat buldu ve MG Metro 6R4 ve Ford RS200 gibi arabalar 1992 yılına kadar yarıştı. 1993 için FIA, B Grubu modellerini mevcut A Grubu araçlara dayanması gereken prototiplerle değiştirdi, ancak yine de B Grubu'nun ruhunu, düşük ağırlık, 4WD, yüksek turbo takviye basıncı ve şaşırtıcı miktarda güçle izledi.
Grup 2 ve Grup 4
1983'e kadar iki ana sınıfı Grup 2 ve Grup 4 domine ediyordu. Büyük üreticiler, en az 400 yarış arabası üretilmesini gerektiren Grup 4'te yarıştı. Dönemin önemli otomobilleri arasında Lancia Stratos HF, Ford Escort RS1800 ve Fiat 131 Abarth vardı.
1979'da FISA (daha sonra ismi  FIA  motor sporları düzenle komisyonu olarak değiştirildi) dört tekerlekten çekiş sistemini (4WD) yasallaştırdı. Otomobil şirketleri, 4WD sistemlerinin ekstra ağırlığının ve karmaşıklığının herhangi bir performans avantajını yok edeceği düşündüklerinden 4WD kullanmaya çok ta taraftar değildi.
Bu düşünce, Audi 1980'de Turbocharged ve 4WD Quattro'da bir yarış otomobili hazırlayıp tanıttığında paramparça oldu. O yıl Portekiz'in Algarve Rallisi'nde bir Quattro kullanıldı. Audi Sport Factory Rally Team, IN-NE 3 tarafından bir açılış (sıfır) arabası olarak tescil edildi ve profesyonel sürücü Hannu Mikkola tarafından kullanıldı. Mikkola'nın yardımcı pilotu Arne Hertz idi. IN-NE 3'ün bu ralli üzerindeki tüm aşamalar için kombine süresi, kazanan otomobile göre 30 dakikadan daha hızlıydı. Yeni araba gerçekten ağır ve hantalken, maharetleri çakıl üzerinde başlıyor ve Özel Aşamalarda yol tutuşu şaşırtıcıydı.
Quattro resmi olarak 1980 yılınnda avusturyadaki Jänner-Rallye ise yarış pistlerine adım attı ve kolay bir birincilik kazandı ve 1980 ve 1981 sezonlarında kazanmaya devam etti. tutarlı sonuçların olmaması Ford'un 1981'de Ari Vatanen ile arkadan itişli escort u ile sürücü şampiyonluğu unvanını kazanması anlamına geliyordu. Audii1981Sanremo rallisinde Michèle Mouton kullandığı araç ile  ile ilk defa bir kadın dünya şampiyonu olarak tarihin tozlu sayfaları arasında yerini aldı. Mouton bir sonraki senede Opel sürücüsü Walter Röhrl.ün ardından 2.ci oldu
Grup N, A ve B
FISA, ralli otomobillerini üç sınıfa ayırmaya karar verdi: Grup N (standart üretim arabalar), Grup A (modifiye edilmiş üretim arabaları) ve Grup B (modifiye spor arabaları). Bu gruplar 1982'de tanıtıldı.
Grup N ve Grup A otomobilleri, farklı miktarlarda yarış hazırlığına izin verilen aynı otomobillerdi (Grup N'de neredeyse hiçbir değişiklik yapılmazken, Grup A'da önemli değişiklikler yapıldı). Otomobiller dört koltuğa sahip olmak zorundaydı (arka koltukların minimum boyutu bazı 2 + 2 araçların yeterli olabileceği kadar küçük olmasına rağmen) ve çok sayıda üretilmeliydi. Bu 1982 ile 1991 yılları arasında yılda 5000 otomobil idi. Daha sonra, homologlaştırılan versiyonun bir küresel bir model den üretilmesi durumunda yılda 2500 otomobil olarak değiştirildi (tüm versiyonlar için yılda 25000 araba otomobil). B Grubu, FISA sayısız otomobil üreticisinin yarışmalarda rekabet etmek istediğini fark ettiğinde; Stratos ve Quattro'nun başarılarına tanık olan üreticiler, orta motorlu ve RWD veya 4WD'li araçların tercih edildiğini hissetti, ancak RWD üretim modellerinin yerini yavaş yavaş FWD rakipleri aldı ve kazanma şanslarını azalttı. Homologasyon minimumunu 400'den (Grup 4'te) 200'e düşürerek FIA, üreticilerin üretim muadillerini bu kadar çok sayıda araç üretme zorunluluğu olmadan özel RWD veya 4WD ralli arabaları tasarlamalarını sağladı.
B Grubu arabalar iki kişilik olabilir ve minimum üretim 200 otomobildir. Üreticilerin her yıl 20 araba üreterek modeli homologe etmelerine izin verildi. Yarışlara giren arabalar daha da değiştirildi (Grup A'daki ile aynı değişikliklere izin verildi). Grup B teorik olarak, otomobil firmalarının Grup N veya A'da homologlaştırılamayan spor arabalarını homologlaştırmak için kullanıldı, çünkü dört koltuk zorunluluğu yoktu veya üretim adetlerine ulaşmak zorunluluğunda değildirler (örneğin, Ferrari 308, Porsche 911 gibi arabalar) vb.). bu gibi araçların yönetmeliklerde kullanılan isimi ("Sports Grand Touring Cars") dır.
Bununla birlikte, büyük üreticiler bu kuralları farklı yollarla kullandılar: 20 otomobil üreterek modelini belirlediği bir ralli arabası tasarladılar ve daha sonra homologluk için sınırlı sayıda (200) sokak arabası yaptılar. (Daha önce benzer şeyler Grup 4'te, örneğin Lancia Stratos içinde yapılmıştır. Bazı durumlarda bu arabalar zararla satıldı ve gazeteciler     bu araçları incelediklerinde tam olarak bitirilmemiş ve şehir kullanımına uygun olmalarından bahsediyordu.
Her grupta motor yer değiştirmesine dayanan sınıflar vardı (aşırı beslemeli motorlar için basıncın 1.4 e denk gelecek şekilde ayarlanması). Her sınıfın farklı ağırlık sınırları, maksimum lastik boyutları vb. Vardı. Grup B için en önemli sınıflar 3000 cc sınıfı (2142.8 cc turbo veya süperşarjlı), 960 kg minimum ağırlık (Audi Quattro, Lancia 037) ve 2500 cc (1785 cc turbo veya süperşarjlı), 890  kg (Peugeot 205 T16, Lancia Delta S4) idi. Orijinal Renault 5 Turbo 1.4 L motor 2000 cc klasmanına dahil oldu. Ferrari 288 GTO ve Porsche 959, 4000  cc (2857 cc), 1100 kg  B Grubu için muhtemelen pist yarışı normal bir sınıf olurdu ama Group B içerisinde bu gibi araçları bir arada görmek çok normal karşılanıyordu. 1985 yılına kadar grup 4 için tasarlanmış araçları grup be içerisinde görülmeye devam etmiştir.
B Grubundaki Sınıflar: Audi 3000 cc sınıfında daydı, çünkü cadde versiyonlarının yeri bu sınıfta idi ve cadde versiyonundan türetilen bir araba olarak, gereken minimum ağırlığa ulaşmak zor olurdu. Lancia, 037 si için alt sınıfın çok hafif ve dolayısıyla çakıl etaplar için çok kırıcı olabileceğine karar verdi ve iyi bir 2000 cc motor ile kendilerini kanıtladılar. .
Bu kurallara karar verildiğinde, bu yer değiştirme kısıtlamalarının gücü kontrol etmek için yeterli olacağı düşünülmüştü, ancak 1980'lerin başında ve ortasında mühendisler turbo motorlardan olağanüstü miktarda güç elde etmeyi keşfettikten sonra (aynı durum F1içinde geçerliydi). Günümüzde turbo motorların gücü, kısıtlayıcı zorunlu kılmak suretiyle sınırlıdır (Dünya Ralli Arabası, Grup A ve Grup N'de).
1983-1985
Audi Quattro hala özünde bir Grup 4 otomobili olmasına rağmen, 1983'te Hannu Mikkola'yı pilotlar şampiyonu unvanına taşıdı. Lancia, B Grubu spesifikasyonlarına göre yeni bir araba tasarlamıştı, ancak Lancia 037'nin hala arkadan çekişli olduğu ve bu nedenle farklı yüzeylerde Audi'den daha az tutarlı olduğu ortaya çıktı (genellikle Lancia, asfalt üzerinde yüksek yol tutuşa sahipti ve Audi, kar ve çakıl gibi gevşek yüzeylerde üstünlüğü ele almıştı). Bununla birlikte, 037, Lancia'nın, o zamanlar genellikle daha prestijli olduğu düşünülen üretici unvanını yakalayabilecek kadar iyi performans gösterdi. Aslında, Lancia'nın Sürücüler Şampiyonası'na olan ilgisi o kadar düşüktü, şoför Walter Röhrl'in hala şampiyon olma ihtimalini taşıyor olmasına rağmen, sezon finali RAC Rally'e tek bir araç ile katıldılar Düşük homologasyon gereksinimleri, üreticileri hızla Grup B'ye çekti. Opel, Ascona'yı Grup B Manta 400 ile değiştirdi ve Toyota, Celica baz alan yeni bir otomobil tasarladı. Lancia 037 gibi, her iki otomobil de arkadan çekişliydi, ancak çeşitli ülkelerdeki ulusal yarışlarda başarılı olsalar da, Dünya Şampiyonası seviyesinde uzaklardı, ancak Toyota İsveçli çöl sürüş uzmanı merhum Björn Waldegårdile anlaştıktan sonra 1983 Fildişi Sahili Rallisi'ni kazandı. .
1984 yılında, Audi Stig Blomqvist ile, Lancia'yı pilotlar kategorisinde yendi, ancak zafer acı oldu: Yıl içerisinde Peugeot, B Grubu normlarına uygun 205 T16  ile ralli sahnesine katıldı. T16'da ayrıca dört tekerlekten çekiş vardı ve Audi Quattro'dan daha küçük ve daha hafifti. Direksiyon başında 1981 pilotlar şampiyonu Ari Vatanen vardı ve takım yöneticisi gelecekteki Ferrari Formula 1 takım yöneticisi ve FIA Başkanı Jean Todt'un operasyonu tititzlikle deneteliyordu. T16'nın ilk rallisini bir kaza geçirmesi kazanmasını engelledi, ancak gelecekte Audi için ciddi bir rakip olacağını gösterdi. Kısa bir dingil mesafesi de dahil olmak üzere Quattro'da yapılan büyük revizyonlara rağmen Peugeot 1985 sezonuna egemen oldu. Her ne kadar talihsilik olarak: Vatanen Arjantin'deki yarış sırasında bir etapta kaza geçirerek ağır yaralandı ve. Timo Salonen 1985 şampiyonluğunu 5 galibiyetle kazandı.
1986
1986 sezonunda şampiyon Timo Salonen ve eski Toyota sürücüsü Juha Kankkunen ile Peugeot'nun 205 T16'nın yeni Evolution 2 versiyonuna sahipti. Audi'nin yeni Sport Quattro S1'i 600 hp (450  kW) ve büyük bir kar küreme aracına  benzeri ön uç a  sahipti. Lancia'nın Delta S4'ü Finlandiyalı harika Henri Toivonen ve Markku Alén'in elinde olacaktı ve Ford, Stig Blomqvist ve Kalle Grundel ile yüksek teknolojili RS200 ile hazırdı.
Sintra yakınlarındaki Portekiz Rallisi'nin "Lagoa Azul" etabında, Portekizli yerel şampiyon Joaquim Santos küçük bir seyirci grubundan kaçınmak için sağa dönerek yükseldi. Bu onun RS200 kontrolünü kaybetmesine neden oldu. Araba sağa doğru yoldan seyircilerin içine doğru kaydı. Otuz bir kişi yaralandı ve üç kişi öldü. Tüm üst düzey ekipler hemen şampiyonadan çekildi ve B Grubu tehlikeye girdi. Mayıs ayı başında Tour de Corse'da bir felaket daha yaşandı. Lancia'nın Toivonen ile şampiyonanın favorisiydi ve ralli hızlı başlamasına neden oldu. 18. etapbın sonuna yedi kilometre uzaklıktaki Toivonen'in S4'ü, sıkı bir sol virajın korumasız yolun kenarından uçtu ve dik bir ağaçlık yamaçtan aşağı indi. Otomobil, çarpışma sonucu patlayan yakıt tankları ile ters döndü. Akkor haldeki turboşarj, Kevlar kaporta ve yırtılmış yakıt deposunu alev almasına neden oldu. Toivonen ve yardımcı pilot Sergio Cresto koltuklarında öldü. Tanık olmayışı yüksek hızda neden, Toivonen in yoldan çıktığını belirlemek imkânsız hale getirdi. Bazıları Toivonen'in o zamanki sağlık durumundan (gripten muzdarip olduğu bildirildi) bahsediyor ; diğerleri, mekanik arıza ya da Toivonen'in etaplara lider konumdayken ve birinciliklerle dolu bir kariyere sahip olmasına rağmen, otomobili kontrol etmenin zorluğunu gösteriyor. Bu aşamaya kadar, etap birinciliği üstüne etap birincili alıyordu ve ralliye başka bir sürücü zorlamadan büyük bir farkla liderlik ediyordu.
bu kazadan 1 yıl sonra lancia sürücüsü Attilio Bettega 037 ile ölümcül bir kazaya karışarak öldü. Bu ölümcül büyük ölçüde suçlanan korsikalı (kötü şansı ve yardımcı pilot Maurizio Perissinot zarar görmediği için) Toivonen ve Cresto'nun ölümü ile kopilotu Michel Wyder ın ölümüne neden olan F1 sürücüsü  Marc Surer in RS200 ile yaptığı kazalarla ilişkilendirildikten grub B nin yasaklanması için FIA ya baskılar başlamıştı. bunun üzerine Audi korsika rallisi sonrasında yarışlardan çekilme kararı aldığını açıklaması ile FIA grup B yi sezon sonunda sonlandıracağını açıkladı
B Grubunun son günleri de tartışmalı olacaktır. Peugeot lar, İtalyan hakemler tarafından Ralli Sanremo'dan diskalifiye edildi, çünkü arabanın dibindeki 'etekler' i yasadışı kabul edildi. Peugeot hemen İtalyanları Lancia' ları kayırmakla suçladı. İngiliz gözlemcilerin Peugeot ile beraber şekilde yasal olarak geçirdikleri bu olay sonrasındaki RAC Rallisi'nde kullanılmasına hüküm verilmesi iddiaları güçlendirildi. Fransa merkezli FISA, Amerika'daki son yarıştan on bir gün sonra Sanremo Rallisinin sonucunu iptal etti. Sonuç olarak, şampiyonluk unvanı Lancia'dan Markku Alén'den Peugeot'nun Juha Kankkunen'e geçti. Timo Salonen 1986 sezonunda iki ralli daha kazanmış ve toplam 7 galibiyet ile en başarılı B grubu dönemi pilotu olmuştur.
eğilim
1987'de B Grubu arabaların dünya sahnesinde sona ermesine rağmen, motor sporlarından yok olmadılar. Peugeot, T16'larını Dakar Rallisi'nde çalışacak şekilde uyarladı. Ari Vatanen etkinliği 1987, 1989 ve 1990'da kazandı. Geliştirilmiş Peugeot ve Audi arabaları da Colorado'daki Pikes Peak Hillclimb'de yarıştı. Walter Röhrl'un S1 Ralli arabası 1987'de Pikes Peak International Hill Climb'ı kazandı ve o zaman yeni bir rekor kırdı. Audi, B Grubu deneyimlerini sırasıyla 1988 ve 1989 yıllarında Trans-Am ve IMSA GTO serisi için prodüksiyon tabanlı bir yarış otomobili geliştirmek için kullandı. Ford, RS200'lerini özel alıcılara sattı ve birçoğu 1987 başından 1992 sonuna kadar Avrupa Ralli-Kros etkinliklerinde kullanıldı. Metro 6R4 de Rallycross'ta sıkça görüldü ve araba İngiliz ve İrlanda ulusal şampiyona etkinliklerine de girildi. Porsche'nin 959'u hiçbir zaman bir Dünya Ralli etkinliğine girmedi, ancak Orta Doğu şampiyonasında yarıştı ve Paris-Dakar Rallisi'ni kazandı. 961 prototipi GTX sınıfını 24 Saatlik Le Mans 1986 yarışında kazandı ancak 1987'de çöktü ve alev aldı. Ferrari 288 GTO, asgari otomobil ihtiyacını halka oluşturdu ve sattı, ancak kategorisinde hiçbir zaman aksiyon görmedi. Amaçlanan WSPC ızgaraları, bir grup C Grubu otomobil tarafından dolduruldu, ancak 1989'da bir IMSA GTO yarışında sınırlı kullanım gördü.
S Grubu
B Grubunun iptal edilmesinin yanı sıra, 1986 trajedileri de B Grubunun önerilen değiştirilmesinin hurdaya çıkarılmasını sağlamıştır: S Grubu.
B Grubu
Dikkat: Grup B onay belgesi ile verilen ancak hiçbir zaman Grup B yarışçısı olarak yapılmayan otomobiller listelenir.
Gough
Gough aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Ölçü işareti
Ölçü işareti, Batı müzik notasyonunda her bir ölçüde kaç tane vuruş olduğunu ve vuruşlardaki nota değerini belirtmek için kullanılan sembol veya sayı. Bir müzik eserinin notasyonunun başına konur ve portede tonal donanım işaretinden veya tonal donanım işareti yoksa anahtardan hemen sonra gelir.
Kahla
Kahla, Almanya'da Türingiya eyaletinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu 31 Aralık 2015 sayımlarına göre 6,940 kişidir.
Budaklar, Eskipazar
Budaklar, Karabük ilinin Eskipazar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1896 yılı kayıtlarında İleler ve Budaklar olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 42 km, Eskipazar ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
Memory hole
Kökeni
Bin Dokuz Yüz Seksen Dört'ün Hakikat Bakanlığı'nda çalışan kahramanı Winston Smith'e, hükümetin propaganda çıkarlarına hizmet etmek için rutin olarak eski gazete makalelerini gözden geçirme görevi verilir. Örneğin, Smith, yeni politikaları yansıtacak şekilde gıda tayınlaması hakkındaki bir ifadeyi geriye dönük olarak değiştirmeye çağrılabilir.
O'Brien, Smith'e işkence ederken hafıza deliğine atıfta bulunulur; O'Brien, Parti tarafından örtbas edildiğine dair kanıtlar sunarak Smith'i bu tür belgelerin var olduğu konusunda heyecanlandırır. Ancak, O'Brien daha sonra hafıza deliğindeki kanıtları yok eder ve sadece kanıtın varlığını değil, aynı zamanda eylemlerinin herhangi bir hafızasını da reddeder. O'Brien, hem politik olarak uygunsuz bir gerçekle ilgili anısını hem de bunun kanıtlarını yok etmek için yaptığı eylemi aktif olarak bastırdığından, Smith bunun çiftdüşün eylemi olduğunu fark eder.
Kaynakça
Kaynaklar
Boncuk Yılmaz
Boncuk Yılmaz (13 Mayıs 1981, İstanbul) Türk oyuncudur.
Hayatı
Anadolu Üniversitesi İletişim Fakültesi mezunudur. Trenle seyahat ederken Ahmet Uluçay ile tanışmasıyla birlikte, 2004 yılında Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak filmiyle oyunculuğa başlamıştır. Bu filmdeki "Nihal" rolüyle aynı yıl düzenlenen yirmi altıncı SİYAD Türk Sineması Ödülleri'nde "Umut Veren Genç Kadın Oyuncu Ödülü"nü almıştır. Bu filmdeki başarısıyla beraber, "Kızlar Yurdu", "Sıla" ve "Haneler" gibi yapımlarda bulunmuştur.
Mayıs 2013'te kendisi gibi oyuncu olan Fethi Kantarcı ile evlenmiştir.Evliliğinden Kılıç Ali Kantarcı adında bir oğlu olmuştur
Fenerbahçe (erkek voleybol takımı) 2010-11 sezonu
Fenerbahçe Voleybol Takımı 2010-11 sezonunda Türkiye Erkekler Voleybol Ligi'nde mücadele etmiş ve tarihinde üçüncü kez Türkiye şampiyonu olmuştur. Sezon başında Süper Kupa'yı Ziraat Bankası'na kaptıran sarı-lacivertliler Türkiye Kupası'nda da finalde Arkas'a mağlup oldular. Fenerbahçe Avrupa Şampiyonlar Ligi'ne iyi başlamasına rağmen grup maçlarının sonunu iyi getiremedi ve grubunda dördüncü olarak elendi.
Genç takım
Genç takım İstanbul şampiyonu oldu. 6-11 Haziran 2011 tarihlerinde Denizli'de tertiplenen Türkiye Şampiyonasında yarı finalde Beşiktaş'a 3-2 yenilerek elendi. Ziraat Bankası'nı 3-0 yenerek Türkiye üçüncüsü oldu.
Yıldız takım
Yıldız takım İstanbul şampiyonu oldu. 14-19 Haziran 2011 tarihlerinde Afyon'da düzenlenen Türkiye Şampiyonasında finalde Arkas'a 3-0 yenilerek Türkiye ikincisi oldu.
Küçük takım
Küçük takım İstanbul şampiyonu oldu. 22-27 Haziran 2011 tarihlerinde Ankara'da tertiplenen Türkiye Şampiyonasında yarı finalde İstanbul Büyükşehir Belediye'ye 3-2 yenilerek elendi. Bursa Bosch'u 3-0 yenerek Türkiye üçüncüsü oldu.
Bundesautobahn 602
Bundesautobahn 602 (Türkçe: Federal Otoyol 602), kısaca Autobahn 602, kısaltması BAB 602 veya A 602) güneybatı Almanya'da bir otoyoldur. Trier şehrini A 1 otoyoluna bağlar.
Xianning
Xianning, Çin'in Hubei eyaletinde bulunan bir il düzeyi şehirdir. Şehir, Hubei eyaletinin güneydoğusunda yer almakta olup kuzeyde eyalet başkenti Wuhan, batıda Jingzhou ve doğuda Huangshi il düzeyi şehirleri ile güneydoğuda Jiangxi ve güneybatıda Hunan eyaletleri komşudur. Yüzölçümü 10,019 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 2,462,583'tür.
İdari bölümler
Xianning şehri bir semt, bir ilçe düzeyi şehir ile dört ilçeye ayrılmaktadır.
Inoue Gennan Inseki
Inoue Gennan Inseki Gennan Inseki (井上幻庵因碩) profesyonel bir Japon Go oyuncusu ve Inoue Hanedanı'nın 1824-1846 yılları arasındaki lideri idi. Hanedan'ın liderlik listesinin başına Doseki gelecek şekilde bir numaralandırma değişikliği önermiş ve böylece (onunculuktan bu şekilde çıkarak) Inoue Hanedanı'nın on birinci lideri olmuştur.
1846 yılında Honinbo Shusaku ile oynamış oldukları oyun, içerdiği "Kulak kızartan hamle" ile go tarihindeki en ünlü oyunlardan biri olmuştur.
Basketball-Bundesliga Ödülleri
Basketball-Bundesliga Ödülleri Alman erkek basketbol ligi, Basketball-Bundesliga'da en başarılı olan oyunculara verilen kişisel ödüldür.
Kenji Arabori
Kenji Arabori (d. 31 Temmuz 1988), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2011 yılında Yokohama FC kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Tochigi SC, Shonan Bellmare, Montedio Yamagata kulüplerinde oynadı.
Bundesautobahn 33
Bundesautobahn 33 (Türkçe: Federal Otoyol 33, kısaca Autobahn 33, kısaltması BAB 33 veya A 33), Almanya'da kuzeyde A 30'u ve güneyde A 44'ü birbirine bağlayan bir otoyoldur.
Tarihçe
A 33'ün tarihi 1960'larda B 68 yolu olarak başladı. Rotanın Bramsche'ye ulaşmak için kuzeye doğru uzatılması amaçlanmıştı ve günümüze kadar B 68, bir otoyola benzer bir şekilde Osnabrück ve Bramsche arasında kısmen uzatıldı.