cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
His New Profession (film, 1914)
Konu
Charlie parkta oturmuş gazete okurken bir gençle karşılaşır. Bu genç adam sevgilisiyle parkta vakit geçirmek istemektedir ama yanında bacağı kırık olduğu için ilgilenmek zorunda olduğu amcası vardır. Bu yüzden Charlie'den amcasıyla ilgilenmesini rica eder ve sevgilisinin yanına döner. Charlie tekerlekli sandalyedeki bu adamı biraz gezdirir, sonra da bara ugrayıp bir iki kadeh içmek ister; fakat parası yoktur. Amca sandalyesinde uykuya daldığında onu yine uyuklayan bir dilencinin yanına götürür ve yoldan geçen insanlar amcayı da dilenci sanarak para bırakırlar. Bu paraları alan Charlie bara gidip içer. Bu sırada geride bıraktığı amca ile dilenci arasinda kavga cıkar ve polis gelir. Son sahnelerde polisler, dilenci, amca, yegeni ve Charlie'nin katıldığı; başta amca olmak üzere insanlarin ara sıra limandan denize düştüğü bir kaçma kovalamaca başlar.
Volkswagen
1980'li yıllarda Volkswagen
23 Mart 1987 günü üretim bandından inen beyaz bir Golf CL modeliyle Volkswagen, hiçbir markanın kıramadığı bir rekora imza attı: Bu modelle Volkswagen, dünya çapında ürettiği 50 milyonuncu otomobilini üretim bandından indirdi. Ve böylece Golf, sadece Almanya'nın değil, artık bütün Avrupa'nın en çok beğenilen otomobili olmuştu. Bir yıl sonra, yani 8 Haziran 1988'de, Golf'ün toplam üretim adedi 10 milyona ulaştı. 4 Temmuz 1989'da ise emektar Wolfsburg fabrikasından 25 milyonuncu adet, üretim bandından indi. Bütün bu rekorlar birbiri ardına devam ederken, otomobil pazarındaki yerini sağlamlaştıran Volkswagen, kendini 1990'lı yılların getireceği daha da çetin bir rekabete hazırlıyordu.
Volkswagen tasarım modelleri
1980'li yıllarla birlikte Volkswagen yeni bir hamle daha geliştirerek, gelecek yılların tekniğine ışık tutacak model tasarımları çıkarmaya başladı. Şirketin araştırma ve geliştirme faaliyetleri içinde yürütülen bu çalışmalar için 9.000 m² ofis ve laboratuvar alanı ile 6.000 m² atölye ve deney alanı tahsis edildi. Geliştirilmiş konfor, yüksek hızda güvenlik ve çevre kirliliği sorunları, bu bölümde derinlemesine inceleniyordu. AUTO 2000 projesi bu amaçla geliştirilen ilk model oldu. Hız denemelerinde kullanılan IRVW II modelinden sonra çarpıcı stili olan IRVW 4-Futura modeli geliştirildi. Bu modelin taşıdığı özellikler arasında martı kanadı gibi açılan geniş yan kapılar, ABS fren sisteminin yanı sıra otomatik park etme sistemi de vardır. Bu nedenle de hem ön, hem de arka lastikleri yön değiştirebiliyordu.
İlk otomobilleri, Hitler'in her Alman ailesini bir otomobil sahibi yapma düşüncesi doğrultusunda, Porsche firması tarafından tasarlanıp üretilmeye başlanan, oldukça ekonomik ve kullanışlı olan, Türkiye'de "kaplumbağa" ya da "tosbağa" olarak bilinen (İngilizcede Beetle, yani böcek) modeliyle Volkswagen'in ünü tüm dünyaya yayıldı. Tüm dünyada 20 milyondan fazla üretilmiş olan bu modelin üretimi 2003 yılına kadar devam etti. Aynı modelin günümüze uyarlanmış yeni versiyonu olan New Beetle ise 1999 yılında piyasaya sürüldü. Volkswagen, bugün birçok modeliyle dünya pazarında söz sahibi olan önemli bir otomobil firmasıdır.
Şu sıralar, TSI kodlu yeni motorunu Polo, Golf,Jetta, Scirocco modellerine monte edip satışa sürmektedir. Bu motor, 1.4 litre hacme sahip olup 160 beygir (170 beygir ve 140 beygir güç üreten sürümleri üretimden kaldırılıp, 125 beygir ve 150 beygirlik modeller ile değiştirilmiştir.) güç üretebilmektedir.
Uluslararası başarılar
Volkswagen'i 1980'li yıllara hazırlayan Toni Schmücker, 1981'in sonuna doğru şirketin idaresini Dr. Carl Hahn'a bıraktı. Otomotiv dünyasının globalleşme sürecine girdiği bu dönemde Dr. Hahn'ın liderliğinde birçok gelişmelere imza atıldı. Bunlardan en önemlisi Çin'de Volkswagen Santana modelinin üretimine başlamak olmuştu. Bakir sayılan bu pazarda Volkswagen, bugün hâlen güçlü pozisyonda öncülüğünü devam ettirmektedir. Hahn döneminin ikinci büyük anlaşması ise İspanyol Seat markası ile yapıldı. Önceleri teknik işbirliği ile başlayan ilişkiler, sonraları FIAT'ın çekilmesiyle tam bir devir teslimle sonuçlandı. Volkswagen yönetimi altında SEAT'ta gelişmeler hızla ilerledi. Diğer taraftan Güney Amerika ülkelerine araç temin etmek için % 51 Volkswagen hissesiyle güçlü bir kuruluş olan AUTOLATINA kuruldu. Ünlü Berlin Duvarı henüz yıkılmamıştı ama Volkswagen yetkilileri Almanya'nın doğu kesimindeki otomotiv kuruluşlarıyla görüşmeleri başlatmışlardı. Dünya, yeni bir dönemin eşiğindeydi ve Volkswagen yönetimi de bunun bilinciyle gelişmeleri izliyordu.
Ayrıca bakınız
Volkswagen Derby
Sean Astin
Sean Astin (25 Şubat 1971) Amerikalı sinema oyuncusu, yönetmen, seslendirme sanatçısı ve yapımcı. Dnevniki Nyana dizisinde rol oynamıştır. Yüzüklerin Efendisi kitaplarından uyarlanan ve aynı adı taşıyan üçlemede Sam karakterini oynamıştır.
Özel yaşamı
Alexandra (d. 27 Kasım 1996) adında bir kızı vardır. Alexandra 2003 yapımı Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü'nde Elanor Gamgee rolünde oynamıştır.
Erwin Piscator
I. Dünya Savaşı'nda 1915'ten itibaren Alman ordusunun piyade sınıfında görev almak zorunda kalır ve bu durum daha sonra Die Aktion dergisinde yayınlanan şiirlerine de konu olan militarizm ve savaş karşıtlığını körükler.
Savaş dönüşü, 1919’da Berlin’e yakın Königsberg şehrinde Tribünal Tiyatrosunu ve aynı zamanda Berlin’de Proletarische Theater’i kurar. Piscator‘un yalnızca politik propaganda ile yetinmeyip, gösterilerinin sanatsal biçimini de geliştirmeye çalıştığı Proletarya Tiyatrosu, sanatsal olmadığı gerekçesiyle ruhsatın polis tarafından yenilenmemesi üzerine 1921’de kapandığında, üye sayısı dört bine ulaşmıştır.
Sonrasında Volksbühne'ye alternatif olarak, Berlin'de yazar Hans Rehfisch ile birlikte "Proletarian Volksbühne"yi ("Halk Sahnesi"ni) kurar ve 1922-1923 yıllarında Maksim Gorki, Romain Rolland ve Leo Tolstoy'dan uyarlama oyunlar sergiler.
1924-1927 yılları arasında Volksbühne'de yönetmen olarak ve 1927 ve sonrasında kendi tiyatrosu "Piscator-Bühne"de yapımcı ve yönetmen olarak toplumsal ve politik oyunlar sergiler. Amacı halka sol politikayı açıklamak ve insanları bu yönde dönüştürmeye çalışmak olmuştur.
1928'de Piscator-Bühne'de, Jaroslav Hašek'in aynı adlı romanından uyarladığı ve Türkiye'de de defalarca farklı gruplar tarafından sahnelenen oyun "Aslan Asker Şvayk"ı sahnelemiştir. 1929'da tiyatrosu parasızlık yüzünden kapanır.
1929'da Piscator tiyatro teorisi alanındaki çalışması Politik Tiyatro'yu yayınlar.
1931 yılında Piscator, film çekimi için gittiği Sovyetler Birliği'nden (Hitler'in yükşelişi sebebiyle) geri dönemeyip sürgün olarak kalır.
1937'de dansçı Maria Ley ile Paris'te evlenir. Nikâhtaki sağdıçlarından biri Bertolt Brecht'tir.
1951'de, McCarthy döneminin siyasi baskısından ve "komünist avı"ndan dolayı Piscator, Dramatik Atölye’nin yönetimini karısı Maria Ley Piscator’a bırakarak, Batı Almanya'ya dönmek durumunda kalır.
1956 Ağustos’unda Brecht’in ölümü üzerine, Doğu Alman hükûmeti tarafından anma törenlerine çağrılır. Brecht hakkındaki görüşlerini günlüğüne şöyle not eder: “Epik Tiyatro’yu buldu. Yalnızca sözcüğü; ama - benim tiyatromdaki temel uygulamaları gördükten sonra - kuramı geliştirdi ve oyunlar yazdı. Her şeye karşın daha büyük olan oydu. Sanatı yoluyla bölünme sırasında Almanya’yı temsil edebilen tek adamdı. Bütün sınırların ötesinde etkin oldu. Oyunları batıda da oynanıyor. İnsan ona yalnızca hayran olabilir.”
1957’de Batı Berlin’e yerleşen Piscator, çeşitli tiyatrolarda birçok oyun sergiler. Bunlar arasında en çok dikkati çekenler, Schiller’in ‘Haydutlar’ının yeni bir uyarlaması ve Arthur Miller’in ‘Cadı Kazanı’dır. 1960’ta ise, ilk kez bir Brecht oyununu, ‘Cesaret Ana’yı, Kessel’de sahneye koyar.
1962 yılında Batı Berlin'deki Freie Volksbühne'de tiyatro müdürü ve yönetmen olarak çalışmaya başlar ve 1966'daki ölümüne kadar çağdaş ve belgesel tiyatro türlerinin en önemli savunucu ve temsilcilerinden biri olarak yaşamını sürdürür.
Fırnaz İskelesi
Antalya ili Kaş ilçesine bağlı Yeşilköy beldesi yakınlarında yer alan ve koruma alanı kapsamında olduğu için tesisleşmeye izin verilmeyen bir bölgedir. Fırnaz Koyu, Muar Kürü ya da Muğar Kürü olarak da bilinir.
Ulaşım
Kara yoluyla ulaşım için Kaş-Kalkan istikametinde, Kalkan'ı 4 km geçtikten sonra Yeşilköy belde merkezine varmadan önceki yol ayrımı kullanılır. Bölgenin koruma alanı kapsamında olması dolayısıyla kara yolu ulaşımı için ayrılan yol asfalt değildir. Bu nedenle biraz meşakkatli bir yolculuktan sonra eşsiz güzellikteki koya ulaşılır.
Bir diğer ulaşım şekli de Kalkan'dan tekne kiralamak suretiyle deniz yoluyla ulaşımdır.
Görülecek yerler
Yerli ve yabancı yatların mutlak ziyaret noktalarından biri olan koyda insanı gençleştirdiğine inanılan çamur ile çamur banyosu yapılabilir. Turkuaz renkli sularının berraklığı yıl boyunca hiç değişmez. Çevresi sarp yamaçlarla çevrili olan koy, aynı zamanda Likya Yolu üzerinde yer almaktadır.
Bölgede eski çağlara ait yaşantının izlerini taşıyan eserlerden en önemlisi Delik Kemer olarak bilinen su kemeridir. Bu kemer, Likya döneminin en önemli kenti olan Patara'nın su sorununu çözmek amacıyla yapılmıştır. Olumsuz arazi koşullarına rağmen suyun tepeleri aşmasını sağlayacak şekilde dönemine göre oldukça yaratıcı bir mühendislik tekniği kullanılarak yapılmış kemer, her yıl çok sayıda turist çekmektedir.
Christopher Street
Christopher Street, New York şehrinin gey mahallesi Greenwich Village'de bir cadde. Stonewall ayaklanmalarının yer aldıkları Stonewall Inn bu caddede bulunur ve cadde, 1970'lerdeki gey hakları hareketinin merkezi oldu. Oscar Wilde Bookshop da bu caddede bulunur. Haziran 1999'da ABD İçişleri Bakanlığı 51 ve 53 Christopher Street, caddenin kendisi ve etrafındaki caddeleri bir National Historic Landmark ("Ulusal Tarihi Öneme Sahip Yer") olarak tayin etti; bu lezbiyen, gey, biseksüel ve transgender topluluğu için önem taşıyan ilk National Historic Landmark'tır.
Stonewall ayaklanmalarından bir sene sonra ayaklanmaların birinci yıldönünümü kutlamak için New York'ta "Christopher Street Liberation Day" (Christopher Street Özgürlük Günü) isimli bir onur yürüyüşü düzenlendi. Bu ABD tarihinin ilk onur yürüyüşü idi ve ABD'nin yanı sıra dünyanın birçok kentinde benzeri onur yürüyüşlerinin sunulmalarına yol verdi. Günümüzde Almanya ve İsviçre'de düzenlenen gey onur geçit törenlerine "Christopher Street Day" (CSD) ismi verilir.
Mehmet Nuri Yaman
Mehmet Nuri Yaman, (d. 11 Mart 1944, Malazgirt) - (ö. 27 Haziran 2011, Çeşme, İzmir ), Kürt siyasetçi.
Golden Gate Köprüsü
Golden Gate Köprüsü (Türkçe: Altın Kapı Köprüsü), Kaliforniya'daki San Francisco Körfezi'nin girişinde, Golden Gate Boğazı üzerinde bir asma köprüdür.
Mehmet Nuri Yaman
1968 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İdari Şube Bölümü'nü bitirdi. Bünyan, Yeşilhisar, Derinkuyu, Oltu ve Gerede Kaymakamlığı, Mülkiye Müfettişliği, Çorum, Kütahya ve Çankırı'da Vali Yardımcılıkları, İçişleri Bakanlığı merkez teşkilatında APK Daire Başkanlığı görevlerinde bulundu. Mülkiye Başmüfettişliği görevine dönerek, Teftiş Kurulu Başkanlığı'nda bu görevi yürüttü. XXIII. dönem Demokratik Toplum Partisi (DTP) Muş milletvekiliydi. DTP'nin kapatılması üzerine BDP'ye geçmiş ve BDP'nin Grup Başkanlığı'na seçilmişti. Evli ve iki çocuk babasıydı. 27 Haziran 2011 tarihinde geçirdiği kalp krizi sonucu ölmüştür.
Golden Gate Köprüsü
Şu anda, dünyadaki en uzun on dokuzuncu asma köprüdür. Köprü uzunluğu 2,73 km, ayaklar arasındaki uzaklık 1,28 km'dir, yüksekliği 235 metreyi bulur. Taşıt trafiği için altı şerit vardır. Köprü, San Francisco'yu Marin County'nin kuzey bölgeleri ve daha seyrek bir yerleşim olan Napa ve Sonoma Valley ile birleştirir.
Yapımı
Körfeze köprü yapılması fikri 1872 yılına dayanır. Ancak feribot kapasitelerinin sınıra dayandığı 1920'li yıllara kadar o yıllarda yapılan taslaklara el sürülmedi. Köprünün yapımı 5 Ocak 1933-27 Mayıs 1937 tarihleri arasında, tartışmalı baş mühendis Josef B. Strauss'un yönetiminde gerçekleştirildi. Yapım süresince 11 işçi yaşamını yitirdi.
Adın Kökeni
Köprü, adını San Francisco Körfezi'ne açılan 1,6 km genişliğindeki boğazdan almıştır (Golden Gate (Altın kapı) ya da Chrysoplae). Bu adı, 1846 yılında Kaliforniya'daki altına saldırı zamanında, Kaptan John C. Fremont'un verdiği, kaptanın İstanbul'daki Chrysoceras ya da Golden Horn (Altın Boynuz) diye adlandırılan Haliç'i hatırlattığı için böyle adlandırıldığı söylenir.
Trafik
27 Mayıs 1937'de öğlen saat on ikide Beyaz Saray'dan başkan Franklin D. Roosevelt'in verdiği telgraf sinyaliyle trafiğe açıldı. Açılışta, geleneksel olarak kurdele değil, zincir kesilmiştir.
Günlük olarak 100.000 araç köprüyü kullanır ve bu sayı yılda %10 civarında artar. Şehre dönüş bedeli, dingil başına 2,50 dolardır. Golden Gate Köprüsü, San Francisco-Oakland Bay Köprüsü'nün tersine paslanmaz metalden yapılmadığı için korumanın masraflı oluşuna rağmen, on yıllardır kâr etmektedir.
Boya
İlk planlamada gri renge boyanması düşünülürken, Amerikan donanması, gemilerden kolay görünebilmesi için köprünün siyah ve sarı çizgili boyanmasını istiyordu. Bitim aşamasında mimar Edwin Morrow köprüyü kırmızı paslanmazdan koruyucu astar boya ile görünce kararını verdi. Deniz ve gökyüzünden ayrılıp, sahildeki doğayla uyumlu olacağını düşündüğü sıcak turuncu rengi seçti. Bu renk, karayollarında ikaz işaretlerinde de kullanılır ve uluslararası turuncu olarak adlandırılır.
Boyanın düzenli olarak yenilenmesi, köprünün bakımındaki başlıca çalışmadır. Boya, çelik aksamı paslanmadan korur. Köprünün düzenli aralıklarla tümünün boyandığına dair yanlış bir inanış bulunmaktadır. Gerçekte ise köprü, ilk boyandığında kurşun bileşimli astar boya ve paslanmaz koruyucuyla kaplanmış ve ilk 27 yıl gereken yerlerin tamiri dışında tekrar boyanmamıştır. 1965'te paslanma o kadar ilerler ki, boyanın tümünün kazınıp, plastik asıllı inorganik çinko-silikat astar boya ile boyanıp, üzerine de vinil asıllı örtücü cila atılması için bir program başlatılır. 1990 yılında, örtücü cila, zamanın standartlarına uygun akrilik bir emülsiyon ile değiştirilir. Bu yeniden boyama programı 1995'te sonlandırılır. Günümüzde, 38 kişilik bir boyacı kadrosu boyanın aşınan yerlerini onarmak üzere çalışmaktadır.
Şehrin simgesi oluşu
Golden Gate Köprüsü, San Francisco şehrinin ve tüm San Francisco Körfez Bölgesi'nin, hatta birçokları için en az New York'taki Özgürlük Heykeli kadar ABD'nin de simgesidir.
Lale Yavaş
Lale Yavaş (d. 1978, Zürih) Türk kökenli İsviçreli oyuncu
Lale Yavaş, 1978 yılında Türk kökenli bir ailenin kızı olarak Zürih'te dünyaya geldi. Bern Üniversitesi Güzel Sanatlar Akademisi Müzik ve Tiyatro Bölümü'nden mezun olduktan sonra Alles Wird Gut, Ben İsviçreli Bir Bankacıydım ve Imbissness adlı filmlerde rol aldı. 2005 yılında Alman birinci kanalı ARD'de gösterilen Zeit der Wünsche (Dilekler Zamanı) adlı iki bölümlük televizyon filmindeki performansından dolayı çok sayıda olumlu eleştiri aldı. Türkiye'den Almanya'a işgöçü bağlamında bir aşk hikâyesinin anlatıldığı bu filmdeki başarısı, Adolf Grimme Ödülü ve Alman Sat1 televizyon kanalı tarafından verilen "sinematik yeni yetenek" ödülünü almasını sağladı. Yavaş, 2006 yılında ise ünlü Lüksemburglu yönetmen Andy Bausch'un Deepfrozen filminde, Peter Lohmeyer ile birlikte başrolü üstlendi.
Sanatçı, sinema filmlerinin yanı sıra, Alman televizyon sinemacılığında önemli bir yeri olan "Tatort" adlı polisiye dizilerde de rol alıyor. Yavaş, 2005 yılından beri, Saarländischer Rundfunk kanalı tarafından hazırlanan Tatort dizilerinde, komiser Maximilian Brückner ve Gregor Weber ile birlikte çalışan alımlı adli tıp doktoru Rhea Singh'i canlandırıyor.
Biber gazı
Biber gazı, Biber spreyi veya OC gazı, OC spreyi (OC="Oleoresin Capsicum"), polis işlerinde, isyan ve kargaşa kontrollerinde, kişisel olarak kendini savunmada, ayı ve köpek gibi hayvanlara karşı korunmada kullanılan (gözlerde kontrolsüz gözyaşı akmasına sebep olan, acı ve hatta geçici körlük nedeniyle gözleri tahriş edebilen kimyasal bileşiklerde içerebilen) bir göz yaşartıcı gazdır. Gazın enflamasyon etkisi görüşü engeller ve gözlerin kapatılması için bir sebep oluşturur. Bu geçici körlük, kolluk kuvvetlerinin kısıtlanması gereken kişileri daha kolay yönlendirmesini, tutmasını ve engellemesini sağlar. Aynı şekilde kişisel kullanımda saldırgan kişinin hareketlerini kısıtlayarak, gazı kullanan kişinin kendisini savunmasını kolaylaştırır. Ölümcül olmayan bir silah olarak değerlendirilse de nadir vakalarda ölümcül olmuştur, ancak yine de endişelerin oluşmasında biber gazı püskürtülmesinden sonra gerçekleşen ölümlerin sayısı etkili olmaktadır.
Biber gazının etken maddesi kapsaisin'dir. Kırmızı Şili biberi veya acı Arnavut biberinde etken maddesi bol miktarda bulunduğundan biber gazı üretiminde hammadde olarak bu biberler kullanılır. Türkiye’de üretilmeyen biber gazı, Amerika başta olmak üzere Brezilya ve diğer Güney Amerika ülkelerinden ithal edilmektedir. Gazın kilosu 62 doları bulmaktadır.
İlk yardım
Biber gazının etken maddesi kapsaisin suda çözünmediği için çok miktarda su bile biber gazının etkisini azaltmaz. Genellikle kurbanların gözyaşı üretimini arttırmak için sık sık göz kırpması ve irrite edici maddeyi gözden çıkarması tavsiye edilir.
Biber gazı, deriyi tahriş ederek, göz, burun, ağız, deri ve solunum yollarında yanma ile acıya yol açar. Gaza maruz kalan kişi 5-45 dakika etkisiz hale gelir. Gaz; bulanık görme, su gibi burun akıntısı, hapşırma ve salya artışı, deride kızarma gibi etkilere yol açar.
En çok önerilen beş tedavi yöntemi (Maalox, %2 lidocaine jel, bebek şampuanı, süt veya su) üzerine yapılan bir resmî araştırmanın sonuçlarına göre:
Kontakt lens solüsyonları, gözdeki etkileri azaltmakta yardımcı olmaktadır.
Etken maddelerin deriye yayılmasını ve yanma hissinin uzamasını engellemek için kurbanların etkilenen bölgelere dokunmamaları ve ovuşturmamaları gerekmektedir. Çoğu ambulans servisi ve acil servis bebek şampuanı kullanarak gazın yıkanmasından olumlu sonuçlar elde etmektedir. Bu yöntemle gazın bir kısmı solunum sisteminde kalmakta, ancak görüşün açılması 7-15 dakika içerisinde gerçekleşmektedir.
Yasallık
Biber gazının günümüzde pek çok ülkede toplumsal olayları bastırmak için veya kişinin kendini savunması için kullanması yasaldır. Ancak Kimyasal Silahlar Sözleşmesi kapsamında kimyasal silah olarak kabul edildiği için savaşta düşmana karşı kullanılması yasaktır.
Coritiba FC
Coritiba Foot Ball Club, 12 Ekim 1909 tarihinde Brezilya'nın Curitiba kentinde kurulmuş bir futbol kulübüdür. Série B'de mücadele etmektedir. Maçlarını 37.182 kişilik Estádio Couto Pereira'da oynamaktadır.
The Roads of Kiarostami (film)
The Roads of Kiarostami, 2005 İran yapımı siyah-beyaz Abbas Kiyarüstemi belgeselidir. Süresi, 32 dakikadır. Yönetmen, filmde, kendi ilham kaynaklarını göz önünde tutarak, şiirsel gözlemlerlerle sade siyah-beyaz fotoğrafları, müziği ve politik açıdan provoke edici finali birleştirir ve doğa manzaralarının gücünü yansıtır.
Akmonya
Akmonya’nın Tarihi Coğrafyası
Akmonya şehri, günümüzde Uşak’ın Banaz ilçesinin Ahat Köyü içerisinde Asar mevkiindedir. Coğrafi olarak Banaz ovasının (antik dönemdeki adıyla Panasion) kuzey-doğusunda ve Burgaz Dağlarının kuzey ucunda kuzey-batıya doğru yerleşmiştir. Şehrin kalesi tepede ve gerçekten korunaklı bir yerdedir. Tepenin eteklerine doğru mezarlar var ise de yüzyıllar süren kaçak kazılar sonucu bunlar nerede ise kaybolmuştur. Şehri 1883 yılında ziyaret eden William Ramsay bile mezarların devamlı bir şekilde açıldığından ve taşlarının yağmalandığından şikayet eder. Akmonya şehri etrafındaki diğer yerleşim yerleri ile sıkı ekonomik ilişki içerisinde olmuştur. Bunlardan en önemlileri Susuz Köyü’ndeki Keramon-Agora, Çarık Köyündeki Traianapolis ile İslam Köy’deki Alia’dır. Aslında Keramon-Agora, Akmonya’nın pazar yeridir ve onun bu anlamda Akmonya ile birlikte tek bir yerleşim ünitesi olarak değerlendirilmesi yerinde olur.
Akmonya çeşitli yolların, özellikle de Pers İmparatorluğu’nun atar damarı olan ve Sardis ile imparatorluk başkentleri Susa ve Persepolis’i birbirine bağlayan “Kral Yolu”nun üzerinde olması nedeniyle ekonomik refah içinde bulunmuştur. Hellenistik dönemin sonlarında ve Roma idaresi altında şehrin belirli bir özerklik kazandığını söylemek mümkündür. (Magie, 1950: 132) Bu dönemden kalan sikkeler bunun birer göstergesidir. Yalnız bu durum, Akmonya’ya özgü bir durum olarak görülmemelidir. Üçüncü yüzyılda yaşanan enflasyonist krizden önce pek çok Anadolu ve Roma imparatorluk şehri benzer bir statüye sahip bulunuyordu.
Akmonya Adı, Şehrin Kuruluşu, ve Kaynaklar
Akmonya adının nereden geldiği tartışma konusudur. Bölgenin zamanında Frigya kontrolünde olduğu düşünülerse, Akmonya’nın Frigya'lılar tarafından kurulduğu ve isminin de Frigce olduğu düşünülebilir. Gerçektende bir Hint-Avrupa dili olan Frigce’de akmon (άκμων) kelimesinin “taş” anlamına gelmesi muhtemeldir. Yalnız Eski Yunanca “örs” anlamına gelen akmon (άκμων) kelimesi de bir olasılık olarak görülebilir. (Zgusta, 1984: 30-32)
Milet'li Alexander Polyhistor (yak. MÖ 70) tarafından kaydedilen şehrin kuruluş efsanesi bölgenin eskiçağ kültürü hakkında bizi aydınlatır. Buna göre, Manes’in iki oğlu olmuştur. Birisinin adı Akmon ve diğerinin adı Doias’dır, ve Akmon Akmonya şehrini kurmuştur. William Ramsay, bu efsanede bazı yerel dinlerin izlerini görür. Manes’in diğer isimlerine bakarak onun bir güneş tanrısı olduğu sonucuna varır. Bazı Akmonya sikkeleri üzerinde bulunan atlı figürünü de Manes ile ilişkilendirir. (Ramsay, 1895-97: 625-26) Dolayısıyla, Manes’i daha sonra Yunan etkisi altında Zeus figürüne asimile olmuş yerel bir tanrı olarak görür. Gerçektende Manes Herodot’da Lydia kralı Atys’in babası olarak görülür. Ayrıca, Asya kıtasının adı da Lidya'lı Asies’den gelmektedir ki, Asies’in babasının adı Cotys, onunda babasının adı Manes’tir. (Herodot, I.94, IV.45) Bu bilgiler, şehrin sosyal ve ekonomik tarihi konusunda pek az şey söylese de, bölge kültürünün eskiliğini gösermesi açısından önemlidir. Ramsay, erken Akmonya sikkeleri ile Pergamon (Bergama) sikkeleri arasındaki benzerlikten yola çıkarak, Akmonya ile Bergama arasında bir yakınlık olması olasılığını ileri sürer. (Ramsay, 1895-97: 630)
Her ne kadar Akmonya adı bazı yazılı kaynaklardan, Cicero’nun (MÖ 106 – MS 43) Lucius Valerius Flaccus adlı bir idareciyi halkın mallarına kanunsuz olarak el koyduğu yolundaki suçlamalara karşı savunmak için yazdığı Pro Flacco adlı söylevinden, nümizmatik verilerden, ve Batlamyus’un eserinden biliniyordu ise de, Akmonya adı ile Ahat Köyü’nde bulunan harabeleri ilk defa ilişkilendiren 19. yüzyılın ilk yarısında Johann Franz olmuştur. (Buckler ve Calder, 1939: xvii) Bu tarihten sonra Akmonya üzerine olan çalışmalar daha çok etrafta kaydedilen yazıtlar üzerinden yapılmış, sistematik kazılar hiçbir zaman başlamamıştır. Yazıtlar daha çok Roma dönemine aittir ve şehrin Bizans ve daha sonra Germiyan ve Osmanlı idaresi altındaki durumu hakkında bilgilerimiz hemen hemen yok denecek kadar azdır. Akmonya’nın Dacia, yani aşağı yukarı bugünkü Romanya ve Moldovya’da bulunan ve Batlamyus (90-168) tarafında kaydedilen Akmonya ile karıştırılmaması gerekir. (Ptolemy, 1991: 82, 114)
Roma İmparatorluğu ve Akmonya
Roma dönemi boyunca Akmonya daha çok Apamea (bugünkü Dinar) idaresi altında (Conventus Juridicus) olmuştur. Akmonya daha sonra Praetor yani vali Lucius Valerius Flaccus’un (MÖ 63) idaresi altında olmuştur. Flaccus, hiç ihtiyaç olmadığı halde kendisine bir donanma yapabilmek için Akmonya, Dorylaeum (Eskişehir) ve Temnus (Menemen) ahalisinden ve Yahudilerden ağır vergiler almak ve mallarına el koymakla suçlanmıştır. Cicero’nun Flaccus’u savunmak için yazdığı Pro Flacco Flaccus hakkında şüphelerin oluşmasına sebep olmuşsa da, imparatorluğun Asyalı halklarını aşağılayıcı aşırı ifadelerle dolu olması nedeniyle herhangi bir sonuç getirmemiştir. (Magie, 1950: 379-80; Cicero, Pro Flacco, XV)
Roma döneminde Akmonya’dan yetişen en önemli kişi İmparator Vespasian (69-79) idaresi altında Roma’da senatör olan L. Servenius Cornutus’dur. Akmonya’da bulunan yazıtlardan öğrendiğimize göre Cornutus praetor, Kıbrıs quaestor’luğu, ve Roma’da Asya prokonsülü M. Aponius Saturninus’un legatus’u olarak bulunmuştur. İmparator Nero (54-69) zamanında Senato’ya girmiştir. Bu durum, Akmonya ile yarış halinde olan Aezani’de (Kütahya yakınında) öyle bir kızgınlık ve hayal kırıklığı yaratmıştır ki, İmparator Nero tarafından gönderilen emirnameler parçalanmıştır. (Walton, 1929: 44-45) Akmonya, Anadolu’daki diğer Roma şehirleri gibi, özerk bir yapıya sahip olmuştur. Şehir tüccar ve toprak sahiplerinden oluşan bir elit (curiales) tarafından yönetilmiş ve kendi bakır paralarını darpetmiştir. Herhalde şehrin kendi parasını darp etmiş olması, günümüzde hala söylenegelen ve Akmonya’nın Roma İmparatorluğu’nun darphanesi olduğu şeklindeki söylentinin de kaynağını oluşturmuştur. Akmonya elitinin evlilik yoluyla çevredeki diğer ailelerle bağlantı kurduğu bilinmektedir. Bunların en önemlisi aşağıda daha detaylı bahsedeceğimiz Julia Severa’dır. Şehirde bir tiyatronun varlığı yanında son on yıllarda ortaya çıkarılan mozaiklerin bir spor salonuna ya da stadyuma ait olma ihtimali düşününce şehrin gelişkin ve özbilince sahip bir sosyal-siyasi elitinin var olduğu varsayılabilir. (Whittow, 1990: 6-7, 28) Ramsay, Akmonya’da kabile ve lonca örgütlenmesinin yan yana bulunmuş olması gerektiğini, ve lonca örgütlenmesinin Lidya ve Pers döneminden kalma daha eski bir sosyal yapıyı temsil ederken, kabilelerin Yunanlar ile birlikte ortaya çıktığını söyler. (Ramsay, 1895-97: 630)
Akmonya’da Din ve Yahudi Cemaati
Akmonya’da imparator Claudius (41-54) zamanında bir imparatorluk kültü kurulmuş ve Claudius burada “Yeni Zeus” olarak adlandırılmıştır. (Magie, 1950: 544) Akmonya Neokorate statüsü, yani yerel imparator kültü, Akmonya’ya ayrıcalıklı bir konum vermiştir. Daha sonra, Servenius Cornutus’un annesi Julia Severa bu kültün ‘yüksek rahibesi’ (archiepeia) konumunda olmuştur. Julia Severa değişik şehirlerde akrabaları olan asil bir soydan gelmiştir. (Ramsay, 1895-97: 647-49)
Yalnız Akmonya’nın dini coğrafyasında asıl ilginç olan, Akmonya’da varlığı bilinen Yahudi cemaatidir. Yukarıda sözü geçen Julia Severa Akmonya’da bir sinagog yaptırmıştır. Bu sinagogoun 80 ya da 90'lı yıllarda gerçekleştirilen tamiratının yazıtı günümüze kadar gelmiştir. Bu yazıt Erceş (şimdiki adıyla Güllüçam) köyü yakınında bulunmuş ve çeşitli defalar yayınlanmıştır. Bu gün Afyon Müzesi’ndedir (Buckler ve Calder, 1939: 97; Trebilco, 1991: 58-59; Ameling, 2004: 348-55):
''Bu bina Julia Severa tarafından yaptırıldı. Sinagogun yaşam boyu hahamı olan Publius Tyronios Klados, Haham Lucius oğlu Lucius ve Arkon Publius Zotikos bu sinagogu kendi kaynakları ve kendilerine verilen paralarla tamir ettirdiler. Duvar ve tavan resimlerini bağışladılar, pencereleri sağlamlaştırdılar ve diğer bütün süslemeleri yaptırdılar. Sinagog ise onları, Sinagoga karşı olan cömertlikleri, faziletli hareketleri, ve gayretleri nedeniyle altın kaplı bir kalkan ile onurlandırdı.''
Julia Severa'nın 50'li ve 60'lı yıllarda etkin olduğu düşünülürse, sinagogun da o tarihlerde yapılmış olması gerekir. Julia Severa’nın kendisinin bir Yahudi olduğu konusunda elde herhangi bir delil yoktur. (Ramsay, 1895-97: 650) Trebilco bu fikre katılmamaktadır. (Trebilco, 1991: 58-59) Yazıtın içeriğinden Akmonya’daki sinagogun, Sardis'teki sinagog kadar görkemli olmasa bile, yine de önemli ve özenli bir yapı oldugunu gösterir. Yapının özellikleri ve Julia Severa gibi etkili bir kadının Yahudi cemaatine olan ilgisi yan yana getirildiğinde, Akmonya’da Yahudi cemaatinin hem nüfusça fazla, hem de ekonomik ve politik olarak etkin olduğu düşünülebilir.
Sinagogun yeri ve şekli konusunda bir şey söylemek mümkün değildir. Hatıplar köyünde bulunan bir mermerdeki yedi uçlu şamdanın (menora) Akmonya’daki sinagogdan geldiği düşünülmektedir. (Buckler ve Calder, 1939: 119; Trebilco, 1991: 60)
Akmonya’daki Yahudi cemaatinden günümüze daha çok mezar kitabeleri kalmıştır. Bu kitabeler gömülü kişinin adının yanında mezar hırsızlarına karşı bazı lanetler içermeleri nedeniyle kültür tarihi bakımından önemli kaynaklardır. İşte bunlardan birkaçı (Trebilco, 1991: 62-63; Ameling, 2004: 362-64):
Bu yazıt, Akmonya’da bir Yahudi’nin yönetici pozisyonuna kadar yükselebilmiş olması açısından önemlidir.
Bazı yazıtlar ise gelecek nesillerde mezarlara başkalarının gömülmesini engellemek için yazılmıştır. Akmonya’dan alınan ve Susuz Köyü camiinin duvarında bulunan yazıt buna güzel bir örnektir (Buckler ve Calder, 1939: 103-104; Trebilco, 1991: 69-70):
Bazı yazıtlar, Ahat Köyünde bir ev duvarında bulunup 1934 yılından beri Afyon müzesinde sergilenen yazıtta olduğu gibi, Yunanca ve İbranice olmak üzere iki dilli yazılmıştır. (Buckler ve Calder, 1939: 115) Bu örnekleri çoğaltmak mümkündür. Akmonya’daki ve genel olarak İç Ege Bölgesindeki Yahudi varlığının bundan çok öncelere, Selevkos Kralı Antiochus III (MÖ 241-187) zamanına tarihlemek de mümkündür. (Trebilco, 1991: 5-12; Ameling, 2004: 356-57) Bu bölgede Akmonya dışında Sardis ve Apamea’da (Dinar) ciddi bir Yahudi nüfus bulunuyordu. Özellikle Apamea’da İsa’dan iki yüzyıl önce basılmış bazı sikkelerde Nuh’un gemisi motifini işleyen sikkelerin bulunması çok ilginçtir. (Trebilco, 1991: 86-95)
Akmonya ayrıca, Roma Katolik Kilisesi hiyerarşisi içinde bir piskoposluktur. Bu piskoposluğa atandığı bilinen piskoposlar sırasıyla Optimurs (381’den önce), Gennadius (451), Theotimus (459), Basilius (624), Paulus (787), ve Eustachius (869, 879). (Ramsay, 1895-97: 663) Günümüzde bu pozisyon bir ünvansal piskoposluktur (titular see) ve 1962 yılından beri Roma Katolik Kilisesi’nce bu makama bir atama yapılmayıp boş tutulmaktadır.
Akmonya arkeolojisi
Akmonya'da sistemli arkeolojik kazılar hiçbir zaman başlamamıştır. En son olarak 2000 yılında Asar mevkiinde aşağı yukarı bir basketbol sahası büyüklüğünde bir mozaik ortaya çıkarılmıştır. Uşak Müzesi tarafından kurtarma çalışmaları yapılmış olmakla birlikte, mozaiğin bir parçasının hemen çalınmış olması nedeniyle çalışmalar yarıda kalmış, mozaiğin üzeri örtülmüştür. (Başgelen, 2000: 23-25) Uşak Üniversitesi Arkeoloji Bölümü tarafından 2014 ile 2017 yılları arasında yüzey araştırması gerçekleştirilmiştir.
Radio Manà Manà
Radio Manà Manà Roma, Lazio bir İtalyan özel radyo istasyonu dayanmaktadır ve primariy Lazio. Bu, günde 24 saat yayın yapan ve aynı zamanda internet akışı üzerinden dünya çapında yayınlar.
Başlıca programcılar
Maurizio Costanzo, Marco Baldini, Luciano Moggi, Gabriele La Porta, Vincenzo D'Amico, Angelo Di Livio, Giuseppe Giannini, Giada Di Miceli, Marcello Riotta, Max Coccobello, Fabio Calvari, Maurizio Modica, Emanuele Puddi, Stefania Lillo, Roby Rossini.
Dar Alanda Kısa Paslaşmalar
Dar Alanda Kısa Paslaşmalar, 2000 Türkiye yapımı, dram türündeki sinema filmidir. Yönetmenliğini, ikinci uzun metraj filmini çeken ve bu filmde sinemaya uyarlayarak çocukluğunu ve gençliğini geçirdiği kasabanın ve ailesinin hikâyesini anlatan Serdar Akar yapmıştır.
Filmin başrollerinde Müjde Ar, Savaş Dinçel, Rafet El Roman, Erkan Can, Sezai Aydın, Şahnaz Çakıralp ve Uğur Polat yer aldı. Yapımcılığını Üstün Karabol ve Nida Karabol’un yaptığı filmin özgün müziklerini Fahir Atakoğlu hazırladı. 8 Aralık 2000 tarihinde Türkiye'deki sinemalarda gösterime girdi ve sinema salonlarında 13 haftalık gösterimi sonucunda 141.111 kişi tarafından seyredildi.
Gerçek bir hayat hikâyesinden yola çıkılarak senaryolaştırılan film, yaşamını futbol sahalarında geçirmiş ünlü ve ünsüz insanların farklı umut ve beklentilerinin, tutkularının, aşklarının süregeldiği ve anlatıldığı bir öyküye sahiptir. Sinema oyuncularının oynadığı Esnafspor takımı, Türk futbol tarihinde yer edinmiş olan; Tanju Çolak, Rıdvan Dilmen, Cüneyt Tanman, Metin Tekin, Rıza Çalımbay, Ali Gültiken, Ayhan Akbin gibi dönemin ünlü futbolcularının yer aldığı takıma karşı futbol müsabakası yapmaktadır.
20. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde Semih Kaplanoğlu'nun Herkes Kendi Evinde adlı filmi ile "En İyi Türk Filmi Ödülü"nü paylaşmışlardır. Aynı zamanda Serdar Akar, "En İyi Yönetmen Ödülü"nü ve Savaş Dinçel ise "En İyi Erkek Oyuncu Ödülü"nü kazanmıştır.
Konusu
Esnafspor adlı futbol takımı, Bursa'nın tarihî semtlerinden birinde (İvazpaşa) esnaf ve orada ikamet eden mahalle sakinlerince kurulmuş olan amatör bir futbol kulübüdür. Brezilya millî futbol takımından etkilenerek benimsedikleri sarı-yeşil formaları ile, Suat, Kıvırcık, Lango, Mercimek, Ateş, Onbaşı, Alağaçlı, Paşa, Boncuk, Selçuk, Niyazi, Turgay ve diğerlerinin, mahallenin genç ve yaşlı insanlarının top koşturduğu sıradan bir takımdır. Fırıncı Hamdi'nin bütün emeğini ortaya koyarak kulüp başkanlığını üstlendiği Esnafsporlu kişilerin en büyük tutkuları Bursa Amatör Kulüpler Ligi'nde şampiyon olmaktır. Mahalleye nereden ve nasıl geldiğini artık kimsenin hatırlamadığı Hacı, beş yıldır takımın baş antrenörlüğünü yürütmektedir. Fakat işler bir türlü yolunda gitmemekte, Esnafspor her maçtan mağlubiyetle ayrılmaktadır. Hacı'nın Esnafspor'u çalıştıracak, onlarla birlikte idmanlarda yer alacak genç bir yardımcıya ihtiyacı vardır. Sonunda semtin lisesinde beden öğretmenliği yapmakta olan Çetin'den yardım istemeye karar verir. Bu Esnafspor için yepyeni bir dönemin başlangıcıdır.
Andy Bausch
Andy Bausch (d. 12 Nisan 1959 Dudelange, Lüksemburg) Lüksemburglu yönetmen. Resim ve fotoğrafçılık üzerine eğitim almış, rock müziğine olan ilgisi sinemayla ilişki kurmasını sağlamıştır.
Resü'l-Hayme Serbest Ticaret Bölgesi
Ras Al Khaimah Serbest Ticaret Bölgesi Yönetimi, Birleşik Arap Emirlikleri’ndeki serbest ticaret bölgelerinden biridir. Bölge, Birleşik Arap Emirlikleri’nin Ras Al Khaimah Emirliği’nin en kuzeyinde yer almaktadır. Dubai’ye 45 dakika mesafededir. RAK, 2000 yılının Mayıs ayında Ras Al Khaimah Emirliği’nden Ekselansları Şeyh Faisal bin Saqr başkanlığında kurulmuştur. RAK STB’nin Ras Al Khaimah'da İş Parkı, Endüstriyel Park, Teknoloji Parkı, Havacılık Parkı ve Akademi Bölgesi olmak üzere beş parkı bulunmaktadır.Ayrıca Türkiye, Hindistan, Almanya ve ABD’de mümessillikleri vardır ve BAE’deki dört bölgede yenilik ve promosyon merkezleri dahilinde tesisler öneren ilk serbest bölgedir.
RAK STB Parkları
Rak STB İş Parkı 1’i idari merkez olmak üzere 5 binadan oluşmaktadır. İş Parkı Ras Al Khaimah’ın İş Bölgesinin merkezindedir. Endüstriyel Park, Ras Al Khaimah sahil yolu boyunca Ras Al Khaimah’nın yaklaşık 18 km kuzeyinde kuruludur ve Hulaylah Adasının hemen bitişiğindedir.Park, Saqr Limanı’nın yaklaşık 6 km yakınındadır ve 128 hektarlık bir alanı kapsamaktadır. Burası ağır endüstriler, depolama, ve enerji temini için uygundur. İş sahası konaklama, gümrük bürosu, operasyon destek servis merkezi, diğer idari ve destek servislerini içerir.
Ras Al Khaimah’nın güneyinde kurulu olan ve Emirates Karayolu ile Ras Al Khaimah Uluslararası Havalimanı sayesinde Dubai’ye bağlanan Teknoloji parkının avantajı Dubai’ye olan yakın konumudur. Mevki olarak hızlı gelişen Al Hamra Köyü’nün ve tatil beldesinin karşısında inşa edilmiştir. 100 hektarlık bir alanı kapsayan Park, hafif endüstriler ve otomasyon teknolojileri için uygundur.
Ras Al Khaimah Uluslararası Havalimanına kurulu olan 75.000 m² lik bir alana kurulu Havacılık Parkı muhafaza, tamir ve bakım operasyonları için elverişlidir
Akademi bölgesi RAK’ ta ve BAE’de yaşayan şahıslara akademik programlar önererek, eğitim organizasyonlarına ev sahipliği yapmaktadır. Ana binalar (Akademi Bölgesi 1&2) RAK STB iş parkının hemen yakınında kuruludur. Bazı eğitimsel organizasyonlar Ras Al Khaimah bölgesinde bulunan ayrı kampüslerin idaresinin altında gerçekleştirilmektedir.
RAK STB Uluslararası Merkezleri
RAK STB Türkiye İrtibat Bürosu Kasım 2007 de kurulmuştur. Büro İstanbul’un en hızlı büyüyen finans merkezlerinden biri olanAtaşehir’de Uphill Towers da bulunmaktadır.RAK STB Türkiye’de de irtibat bürosu bulunduran tek BAE Serbest Ticaret Bölgesidir. Serbest Bölgenin Türkiye ofisi sadece şirket kurulum işlemlerinin takibini yapmakla kalmaz aynı zamanda şirket kurulumu akabinde müşterilerin ihtiyaç duyabileceği oturum başvurusu, ruhsat yenileme ve evrak takibi gibi diğer ilave hizmetleri de sağlamaktadır. Bu hizmetlerin müşteriye yansıyan herhangi bir masrafı yoktur. Özellikle uluslararası ticaret yapan, danışmanlık hizmeti veren veya BAE'de üretim yapacak olan firmalar için Birleşik Arap Emirlikleri en cazip ülkelerden biridir zira Emirlikler'de vergi uygulaması yoktur. vergi uygulanmadığı için bürokratik formaliteler minimum seviyede uygulanmaktadır. Ayrıca BAE Asya ve Avrupa'nın ortasında yeni ticaret yollarının birleşme noktasında bulunan konumundan ötürü uluslararası bir lojistik merkezdir.
Mumbai’deki RAK STB Hindistan mümessilliği resmi olarak Ağustos 2005’te faaliyetlerine başlamış ve böylelikle RAK STB Hindistan’da bir İrtibat Bürosu açan ilk BAE serbest bölgesi olmuştur. Hizmet götürülen müşterilerin çoğunluğu Hint kökenlidir RAK Serbest Ticaret Bölgesi Almanya İrtibat Bürosu serbest bölgenin Avrupa merkez ofisi olarak Köln’de Media Park’ta kurulmuştur.
RAK STB BAE İş ve Promosyon Merkezleri
Ras Al Khaimah Serbest Ticaret Bölgesi Yönetimi Dubai ve Abu Dhabi de İş ve Promosyon Merkezleri bulundurmaktadır. RAK STB halen Dubai’de iki İş ve Promosyon Merkezine sahiptir.
RAK Fairmont İş Merkezi
RAK STB bürosu Dubai’nin finansal bölgesi Şeyh Zayed Yolu üzerinde bulunan The Fairmont Dubai Hoteli’nin 17. katındadır. Dünya Ticaret Merkezi, Dubai Uluslararası Kongre Merkezi, Emirates Kuleleri, Dubai Uluslararası Finans Merkezi(DIFC) ve Burj Khalifa’nın yakınında yerleşik bir iş merkezidir. Festival Şehri RAK STB Promosyon&Yenilik Merkezi Dubai Festival Şehri’nde kuruludur.
ABU DHABI
RAK STB’nin Abu Dhabi Mall ‘da bir Promosyon&Yenilik Merkezi vardır.
Ayrıca bakınız
•	•	Ras Al Khaimah
Japonya'nın ekonomik tarihi
Avrupa'yla ilk temas 16. yüzyıl
Röneseans Avrupa'sı 16. yüzyılda, Japonya'ya eriştiğinde bu ülkeye hayranlık duymaya başladı. Japonya değerli metaller açısından zengin bir ülke olarak düşünülüyordu. Buna temel olarak, Marco Polo'nun anlattığı altın kaplı tapınakları ve volkanik bir yüzeye sahip olmanın getirdiği yerüstü kaynakların derin madenler açılmadan önceki önemli etkileri gösterilebilir. Japonya dönemin en büyük bakır ve gümüş ihracatçısıydı. Japonya’nın yüksek kültürlü, güçlü sanayi öncesi teknolojilere sahip, sofistike bir feodal bir toplum olduğu fark ediliyordu. Herhangi bir Batı ülkesinden daha çok şehirleşmiş ve daha kalabalıktı. Batıdaki herhangi eğitim kurumundan daha büyük Budist üniversitelerine sahipti. Dönemin meşhur Avrupalı gezginleri şöyle derdi “Sadece Doğu uygarlıklarını değil, Batıyı da geçmişler”.
Avrupa'dan gelen ziyaretçiler Japonya'nın ustalık konusunda gösterdiği ilerlemeye ve metal işlerine yatkınlıklarına hayran kalırdı. Japonya, Avrupa'da çok bulunan demir gibi yer altı kaynakları konusunda fakir kaldığı için elinde olan kaynakları tasarruflu kullandı ve onlarda ustalaştı. Bakır ve çelik konusunda dünyanın en iyisi haline geldi, silahları en keskin, kâğıt sanayisi ise yetişilemez bir hal aldı.
Avrupa'yla ticareti
Tamamen Çin mallarından oluşan ilk kargolar Portekiz gemileriyle Japonya’ya geliyordu. Japonlar bu kargoları büyük bir hevesle bekliyorlardı. Çin’in Wako korsanlarından dolayı Japonya ile ilişkileri yasaklamış olması bunun en önemli sebebi. Japonlar'ın Nanban (Güneyli Barbarlar) dediği, Portekizliler, Asya'nın tüm ticaretini elinde tutuyordu.
Portekizliler, 1557'de Macao'yu aldıktan sonra, Çin ile ticaret partneri oldu ve Japonya ile ticarette bazı ayarlamalara gitti; en yüksek fiyatı verene yıllık “Kaptanlık” unvanını sattı ve sattığı kişiye de yıllık tek bir gemi yürütme hakkı tanıdı. Bu gemi, kalyonun 2 3 katı büyüklüğündeydi.
Portekiz'in ticareti, gittikçe, Çin'in kaçak ticaret gemilerinden, 1592'den itibaren Japonya'nın Kızıl Amblemli Gemilerinden, 1600'den itibaren İspanya'nın Manila'dan gelen gemilerinden, 1609'den itibaren Hollandalılardan ve 1613'ten itibaren İngiliz gemilerinden rahatsız oldu. Hollanda korsanlık ve deniz savaşları yaparak İspanya ve Portekiz'in Pasifikteki ticari gücünü azalttı ve sonunda ufak bir liman olan Dejima’da 1638 yılından itibaren ticaret izni olan tek ülke oldu.
Edo Dönemi
Edo döneminin başlangıcı, Nanban ticaret döneminin son yıllarına denk gelir. Bu dönem ekonomik ve dini düzlemde Avrupa güçleriyle yoğun ilişkiler içine girildi. Japonya’nın ilk Batı usulü gemi savaş filosunu yapması bu döneme rastlar. Şogunluk, 350 üç yelkenli ve silahlandırılmış ticaret gemisi toplayıp, Asya ticaretine giriştiler. Hristiyanlaştırmayı engellemek için, Japonya sakoku tabir edilen izolasyon dönemine girdi. Bu dönem sırasında ekonomi dengeli ve ılımlı bir süreç yaşadı.
Dönemin ekonomik gelişmeleri, şehirleşme, iç ve dış ticarette anlamlı bir gelişme ve el sanatı endüstrisinde bir yayılma şeklinde ortaya çıktı. Yapı ticareti, bankacılık ve tüccar kurumları ile birlikte yayıldı. Han otoriteleri artan tarımsal üretimi ve kırsal el sanatlarının yayılmasını önceden görmeye başladı.
18. yüzyılın ortalarında, Edo'nun nüfusu 1 milyon, Osaka ve Kyoto'nunkiler ise 400 bin idi. Pek çok kale kenti de büyüdü. Osaka ve Kyoto ticaret ve el sanatları üretiminin merkezi, Edo ise yiyecek ve temel şehir tüketim malzemelerinin tedarikçisi oldu.
Meiji Dönemi
19. yüzyılın ortasında, Tokugawa hükûmeti ülkeyi Batı etkisine ve ticaretine açtığından beri Japonya iki ekonomik gelişme döneminden geçti. İlki 1868 de başlayıp İkinci Dünya Savaşı'na kadar sürdü; ikincisi ise 1945 – 1990. Her iki dönemde de, Japonya kendisini Batıya ve Batı düşüncesine açmıştı. Devrimsel nitelikte, sosyal, politik ve ekonomik değişimler yaşadı ve dikkatli bir şekilde geliştirilmiş etki alanları ile bir dünya gücü oldu. Her iki dönemde de, Japon hükûmeti ekonomik gelişmeleri ulusal devrimi yukarıdan besleyerek ve toplumun her seviyesinde planlayarak ve yönlendirerek destekledi. Ulusal amaç, her seferinde Japonya’yı bağımsızlığı asla tehdit edilemeyecek kadar güçlü ve zengin kılmaktı.
Meiji döneminde (1868-1912), liderler batı tarzı yeni bir eğitim sistemi kurdu ve yüzlerce öğreniciyi Amerika ve Avrupa’ya gönderdi ve 3000 kadar Batılı öğretmen aldı. Ayrıca demiryolları yaptı, kara yollarını geliştirdi, toprak reformu yaptı ve ülkeyi yeni gelişmelere hazırladı.
Devlet, sanayileşmeyi arttırmak için, özel işletmelere kaynakları ayarlamak ve planlamak konusunda yardım ederken, özel sektör ekonomik büyümeyi uyaracak hale getirilmişti. Hükûmetin en büyük desteği, işletmelerin doğması için gerekli ortamı sağlamak oldu. Kısaca, hükûmet, üreticiyi yönlendirdi ve işletmeye teşvik etti. Meiji döneminin başında, hükûmet yeni fabrikalar, tersaneler yapıldı ve işletmecilere ucuz fiyattan devretti. Bu işletmelerin çoğu hızla büyüdü ve iş dünyasına hükmeden konglomeralar haline geldi. Hükûmet, özel teşebbüse ana teşvikçi olarak ortaya çıktı ve düşük vergiler gibi iş sonrası poliçeleri uyguladı.
Militarizm
II. Dünya Savaşı'ndan önce, Japonya; Tayvan, Kore, Mançurya ve Kuzey Çin'in bir parçasını işgal ederek ziyadesiyle büyük bir imparatorluk kurdu. Japonya, bu etki alanlarına politik ve ekonomik bir ihtiyaç olarak bakıyordu ve bu yabancı ulusların Japonya’yı hammadde ve kıta sahanlığını elinden alarak kendisini boğmasını engelliyordu. Japonya geniş askeri gücünü imparatorluğun korunması için gerekli görüyordu.
Hızlı büyüme ve yapısal gelişim Japonya'nın 1868'den beri, iki ekonomik gelişim dönemini karakterize ediyor. İlk dönemde ekonomi orta derecede, tarım ise sanayi altyapısının gelişmesini sağlayacak derecede büyüdü. Rus-Japon savaşı 1904'te başladığında, %65 istihdam ve %38 gayri safi yurt içi hasılaya sahipti ve hala tarıma dayalı fakat modern endüstri gelişmeye başlıyor. 1920'lerin sonunda, tarımın %21lik payına kıyasla, üretim ve madencilik gayri safi yurt içi hasılanın %23ünü oluşturuyordu. Taşıma ve iletişim ağır sanayideki gelişmeyi yakalamak için geliştirildi.
I. Dünya Savaşı sırasında Japonya savaştan yorgun çıkan Avrupalı rakiplerinin piyasayı boş bırakması sayesinde dünya piyasasında yer edinmeye başladı ve Edo döneminden bu yana ilk kez ticaret fazlası vermeye başladı.
1930'larda, Japon ekonomisi Büyük Buhrandan diğer sanayileşmiş uluslardan daha az etkilendi ve %5 gayri safi yurt içi hasıla artışı ile devam etti. Üretim ve madencilik gayri safi yurt içi hasılanın %30’u ile tarımın payının iki katına çıktı. Fakat sanayinin çoğu ulusun askeri gücü için harcandı.
Savaş sonrası dönem
II. Dünya Savaşı, 1868'den bu yana Japonya’nın elde ettiği her şeyi sildi. Fabrikalar ve altyapının %40’ını kaybetti ve üretim seviyeleri 50 yıl önceki haline döndü. Halk bu yıkımdan korktu ve harekete geçti. En modern ekipmanla donatılmış yeni fabrikalar kurmaya başladı. Bu Japonya’ya, eski teknolojiye sahip diğer galip ülkelere kıyasla çok büyük avantaj sağladı. Japonya'nın ikinci ekonomik gelişme dönemi başladığında ise; milyonlarca, iyi disiplinli ve iyi eğitimli askeri ile Japonya'yı yeniden kuracak güce sahipti. Japon kolonileri savaşın sonucu olarak kaybedilmiş; fakat Japonya’nın etkisi Asya ve ötesine yayılmıştı
İşgal
ABD'nin Japonya'yı işgali (1945-52) ulusun demokratik bir devlet kurulması için yeniden yapılanmasıyla sonuçlanır. Amerikan desteği toplam $1.9 milyar veya ulusal ithalatın %15’i ve gayri safi milli hasıla’nın %4’ü gibi bir miktardır. Bu yardımın %59’u yiyecek, %15’i sanayi malzemeler, %12 ise taşıma malzemesidir. ABD destek garantisi verdi; fakat 1950'lerin ortasına kadar bu destek tükendi. ABD'nin askeri temin oranı 1953'te Japonya'nın gayri safi milli hasılasının %7 si gibi bir seviyeye çıktı ve 1960'ta %1 e kadar düştü. İşgal esnasında, ABD sponsorlu bazı önlemler alındı. Toprak reformu gibi bu önlemler ekonomik gelişmenin temelini oluşturdu. Özellikle, savaş sonrası endüstriyel liderlerin yok olmasından yeni yeteneklere yer açılması ile ulusal sanayi yeniden yapılandı. Sonunda ekonomi dış ticaretten faydalanmaya başladı; çünkü ihracatın hızla genişlemesi teknoloji ithalatının borca girmeden yapılabilmesine fırsat verdi.
Yeniden İnşa
Savaş sonrası dönemin ilk yıllarını kaybolan sanayi kapasitesini yeniden yaratmak için harcadı. Elektrik enerjisi, kömür, demir, çelik ve kimyasal gübrelere büyük yatırımlar yaptılar. 1950'lerin ortasında savaş öncesi seviyelere ulaşılmıştı. Askeri tahakküm altından kurtulan hükûmetin talepleriyle, ekonomi kayıp momentini kurtarmakla kalmadı, ayrıca önceki dönemlerin büyüme oranlarını da aştı. 1953 ile 1965 arasında, gayri safi milli hasıla yılda %9 dan daha fazla büyüdü, üretim ve madenciliğin oranı %13, inşaat sektörünün oranı %11 ve altyapının oranı %12 arttı. 1965'te bu sektörler işgücünün %41 ini oluşturuyordu ve sadece %26 sı tarımda kalmıştı.