cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Çin ekonomisi
Kişi başına gelir temelinde, Uluslararası Para Fonu'na (IMF) göre Çin, 2020 yılında nominal GSYİH'ya göre 56., SAGP GSYİH'ya göre 70. sırada yer almaktadır. Çin'in kıyı bölgelerindeki kentler daha sanayileşme eğilimi gösterirken, art alandaki bölgeler daha az gelişmiştir. Çin'in ekonomik önemi arttıkça ekonominin yapısı ve sağlığına da dikkat çekiliyor.
Ziyaeddin Gözübüyük
Erzurum Mülkiye Rüştiyesi ve Medrese mezunudur. Erzurum Dârü’l-Hilâfe Mektebi Müdürlüğü, Erzurum Belediye Meclisi, Maârif ve İstinâf Mahkemesi Azalıkları, Müftü Vekilliği, Erzurum Dârü’l-hilâfetü’l-âliyye Medresesi Müdürlüğü, TBMM I. ve II. Dönem Erzurum Milletvekilliği yapmıştır. II. Dönem Milletvekilliğinden istifası 25 Nisan 1920 tarihinde Genel Kurul'da okunarak kabul edilmiştir.
Paulos Faraj Rahho
Kaynakça
<references group="" responsive="0">
Çin ekonomisi
Çin'deki çevresel kirliliğin uzun vadeli sosyoekonomik maliyetinden  kaçınmak için, Grantham İklim Değişikliği ve Çevre Araştırmaları Enstitüsü'nden Nicholas Stern ve Fergus Green tarafından Çin ekonomisinin, ulusal kaynakların yeniliklere daha iyi tahsisi ile yüksek teknoloji, düşük karbon emisyonlarıyla daha gelişmiş endüstriyel gelişmelere kaydırılması ve Çin'in ağır sanayinin etkisini azaltmak için sürdürülebilir ekonomik büyüme için Ar-Ge'ye yatırım yapması önerildi. Bu, merkezi hükûmetin planlama hedefleri ile uyumludur.
Şi Cinping'in Çin Rüyası "iki 100'ler"e ulaşmanın bir yolu olarak tanımlanmaktadır: 2021'de Çin'in "orta derecede iyi bir toplum" haline gelmesinin maddi hedefi, Çin Komünist Partisi'nin 100. yıldönümünde ve Çin'in 2049'da tamamen gelişmiş bir ulus haline gelmesi çağdaşlaşma hedefi, Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşunun 100. yıldönümünde gerçekleşecektir.
Çin ekonomisinin uluslararasılaşması, 2005 yılında satınalma yöneticileri endeksi tarafından Çin'de resmî olarak başlatılan ölçütlendirilmiş ekonomik tahmini etkilemeye devam etmektedir. 2010'ların başında, Çin, 10 trilyon doları aşan bir GSYİH (SAGP) yüksekliğiyle (ABD ve AB ile birlikte) tek Asya ülkesidir. Çin ekonomisi büyüdükçe Çin'de Renminbi uluslararasılaşması gerekli olan bir süreçtedir. Çin, 2015 yılında Asya Altyapı Yatırım Bankası'nın kuruluşunu başlattı.
Çin, Batı medyasında, Çin Komünist Partisi tarafından tek partili oligopol ve sosyalist piyasa ekonomisi olduğu ve suni para devalüasyonu, fikrî mülkiyet hırsızlığı, korumacılık ve yerel lehdetme dâhil haksız ticaret uygulamaları yönünden eleştirildi.
Çin ekonomisinin ekonomik büyüme hızı, ekonominin zorla inişe geçmesinin korkuları ile yavaşlamaya başlamıştır. Yavaşlama endüstriyel bölgelerde, kömür, çelik ve çimento gibi temel sanayilerde aşırı kapasite olarak ortaya çıkmış ve satışlarda düşüş olmuştur.
Bölgesel ekonomiler
Çin'in eşit olmayan ulaşım sistemi —doğal ve beşeri kaynakların bulunabilirliği ve sanayi altyapısında önemli farklılıklar ile birlikte— Çin'in bölgesel ekonomilerinde önemli değişikliklere neden olmaktadır.
Ekonomik kalkınma genellikle kıyı illerinde iç bölgelere göre daha hızlıdır ve bölgeler arasında kişi başına düşen gelirde büyük farklılıklar vardır. En zengin üç bölge İnci Irmağı Deltasında merkezli güneydoğu kıyısında; Doğu kıyısında, Aşağı Yangtze Nehri üzerinde ve Bohai Denizi yakınlarında, Pekin–Tianjin–g bölgesindedir. Bu alanların hızla gelişmesinin, Asya bölgesel ekonomisi üzerinde en büyük etkiye sahip olması beklenmekte ve Çin hükûmeti bu zengin bölgelerdeki hızlanan büyümenin önündeki engelleri kaldırmak için tasarılar hazırlamaktadır.
İdari Birim tarafından GSYİH
Çin'de 33 idari bölüm bulunmaktadır. Aşağıda, Çin'deki üst idari bölümler 2015 yılında GSYİH'ye göre sıralanmıştır, GSYİH, 6.2284 CNY/USD döviz kuru kullanılarak yuandan dolara dönüştürüldü.
Hong Kong ve Makao
"Tek ülke, iki sistem" politikası uyarınca, Hong Kong'un eski İngiliz kolonisi ekonomileri ve Portekiz'in Makao kolonisi Çin'in geri kalanı ile birbirinden ayrıydı. Hem Hong Kong hem de Makao, yabancı ülkelerle ekonomik görüşmeler yapmakta ve bu konularda serbest dolaşımda bulunmakla birlikte, Dünya Gümrük Örgütü, Dünya Ticaret Örgütü ve Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği forumu gibi çeşitli uluslararası ekonomik kuruluşlara çoğunlukla "Hong Kong, Çin" ve "Makao, Çin" isimleri altında tam üye olarak katılmaktadır.
Kalkınma
1978'den önce uzunca bir süre ekonomik kriz geçiren Çin, 1979'dan itibaren ekonomik reformların uygulanmasını takiben dünyanın en büyük ekonomik güçlerinden biri haline geldi. Çin, bu yıllardaki olağanüstü ekonomik büyüme oranlarıyla olası büyük bir gelişme göstermiştir.
Çin, sürekli ekonomik kalkınmayı sağlamak için "beş yıllık plan" stratejisini yerine getirmiştir. Onüçüncü Beş Yıllık Plan (2016-2020) halen uygulanmaktadır.
Önceden Japonya ve Güney Kore gibi, yaklaşık 30 yıldır Çin gerçekten büyümekte ve vatandaşlarını refaha ve dünya mallarına yaklaştırmaktadır. 1978 ve 2005 yılları arasında Çin'in kişi başına GSYİH'sı $ 153 dolar ile $ 1284 dolar arasında değişirken, cari işlemler fazlası 1982-2004 yılları arasında on iki kat artarak 5,7 milyar dolardan 71 milyar dolara yükselmiştir. Bu süre zarfında Çin, giyim ve ayakkabı gibi düşük ücretli işkollarındaki ilk başarıların ötesine geçerek, giderek çok yönlü bilgisayarlar, ilaçlar ve otomobil üretimi yapan bir endüstriyel güç merkezi haline geldi.
Bununla birlikte, yörüngenin ne kadar süre devam edebileceği sadece belirsiz kaldı. 11. beş yıllık plana göre, Çin'in öngörülebilir bir gelecek için yıllık %8 oranında büyümesi gerekiyordu. Üst yönetim, ancak bu tür düzeydeki bir büyüme ile, Çin'in endüstriyel üstünlüğünü geliştirmeye devam edebileceğini, vatandaşların yaşam seviyesini yükseltebileceğini ve ülke çapında beliren eşitsizliklerin giderilmesini sağlayabileceğini savundu. Ancak Çin'in tahmin ettiği bu tür büyümeyi hiç kimse muhafaza etmemişti. Dahası, Çin bir dereceye kadar gelişimin daha kolay parçalarını geçirmişti. 1980'lerde, geniş ve verimsiz tarım işkolunu köylülerle merkezi planlamanın sınırlarından kurtardı ve onları yabancı yatırımcılara ilk kez kazandırdı. 1990'lı yıllarda durgun sanayi işkolunu yeniden yapılandırmaya başladı ve ilk kez yabancı yatırımcılara seslendi. Bu politikalar ülkenin olağanüstü büyümesini kolaylaştırdı. Bunun yerine, Çin'in pek çok kişinin piyasaya doğru attığı adımı son adım olarak kabul etmesi, bankacılık işkolunu serbestleştirmesi ve gerçek bir sermaye piyasasının başlangıçlarını başlatması gerekiyordu. Ortak yazarlar Greenwich Business School'dan Mete Feridun ve Çin'in Wuhan Üniversitesi'nden Abdul Jalil'in yazdığı Asya Pasifik Ekonomisi Dergisi'nde yayınlanan bir makaleye göre, finansal gelişme Çin'deki gelir eşitsizliklerinde bir azalmaya neden oluyordu. Ancak bu süreç kolay olmayacaktır. 2004 yılı itibarıyla, Çin'in kamu iktisadi teşebbüsleri hâlâ kısmen yeniden yapılandırılmış ve bankaları, şimdiye kadar geri ödeme şansının azlığı ile takipteki kredilerde 205 milyar doları aşan (1.7 trilyon RMB) bir yük ile uğraşıyorlardı. Ülkenin dalgalı bir döviz kuru vardı ve hem cari hem de sermaye hesaplarında sıkı denetimler yapıldı.
2014 yılının ortalarında Çin, ekonomiyi canlandıracak adımlar attığını açıkladı; bu ekonomi, o zamanlar yılda %7.4 oranında işliyor, ancak yavaşlıyordu. Tedbirler, demiryolları, yollar ve hava limanlarını içeren, Yangtze Nehri'nin yanında yeni bir ekonomik kuşak yaratmak için çok katmanlı bir ulaşım ağı inşa etmeyi öngörüyordu.
2024 yılında küresel bilgi sağlayıcısı IHS Inc.'e (NYSE: IHS) göre Çin dünyanın en büyük ekonomisi olacaktır. IHS baş Asya ekonomisti Rajiv Biswas; Colo, Englewood'da kurulu bir şirket tarafından yapılan açıklamada, "Önümüzdeki 10 yıl boyunca, Çin ekonomisinin yerel ekonominin yapısına yardımcı olacak tüketimde daha hızlı bir büyümeye doğru dengelenmesi bekleniyor" dedi.
Bölgesel kalkınma
Bu stratejiler, eşitsizliklerin genişlemesini önleme girişiminde bulunmak üzere Çin'de nispeten yoksul bölgeleri göz önüne almaktadır:
Yurt dışı yatırım:
Ali Keven
Hayatı ve kariyeri
Mahkeme kararıyla öğretmenlik mesleğine geri dönebilme hakkını elde etmesine rağmen Yozgat'tan ayrılmayarak burada esnaflık yaptı. Sosyal Demokrat Halkçı Parti'de (SHP) görev aldı. SHP ve CHP Yozgat İl Başkanlığı görevlerinde bulundu. 2002 ve 2011 genel seçimlerinde Yozgat 2. sıra milletvekili adayı oldu.
24 Haziran 2018 tarihindeki genel seçimlerde milletvekili seçildi.
Çin ekonomisi
Anahtar ulusal projeler
"Batı-Doğu Elektrik İletimi", "Batı-Doğu Gaz İletimi" ve "Güney-Kuzey Su Transferi Projesi" hükûmetin üç önemli stratejik projesidir ve yılda toplam 12 milyar metreküpü hedefler. "Güneyden Kuzey Su Değişim Projesi" nin inşası resmi olarak 27 Aralık 2002'de başlatıldı ve I. evrenin tamamlanması 2010'da planlandı; bu durum kuzey Çin'deki ciddi su eksikliğini giderecek ve Yangtze, Sarı, Huaihe ve Haihe nehri vadilerinin su kaynaklarının akılcı dağılımını gerçekleştirecektir.
Makroekonomik eğilimler
Ocak 1985'te Çin Devlet Konseyi, bir Ulusal Muhasebe Sistemi (SNA, System of National Accounting) kurmayı, ulusal ekonomiyi ölçümlemek için gayri safi yurt içi hasıla (GSYİH) kullanmayı kabul etti. Çin, ulusal ekonomik muhasebenin yeni bir sistemini kurmak için kuramsal temel, rehberlik ve muhasebe modeli vb. çalışmalarına başladı. 1986 yılında Çin Halk Cumhuriyeti'nin ilk vatandaşı olarak doktorasını almış Dr. Fengbo Zhang, yurt dışındaki bir ülkeden ekonomi alanında Çin Makroekonomik Araştırmaları – Çin'in GSYİH verilerini Çin'in kendi araştırmasıyla tamamlama ve yayınlama için Çin'in yedinci Beş Yıllık Planının kilit araştırma projesini hazırladı. Yukarıdaki özet Çin Makroekonomik Yapı ve Politika kitabı na dahil edilmiş (1988) Başyazar: Fengbo Zhang; ve Çin Devlet Konseyi Araştırma Merkezi tarafından toplu olarak yazılmıştır. Bu, Çin tarafından yayınlanan ilk GSYİH verisidir. Çin Devlet Konseyi, Ağustos 1992'de "Ulusal Muhasebe Sisteminin uygulanmasına ilişkin bildirim" yayınladı, SNA sistemi resmen Çin'e tanıtıldı, Sovyetler Birliği'nin MPS sisteminin yerine geçti, Batı ekonomisi GSYİH göstergesi, Çin'in en önemli ekonomik göstergesi haline geldi (WikiChina: China GDP, The First China GDP).
Aşağıdaki çizelge, Çin'in GSYİH'sının Uluslararası Para Fonu (IMF) tarafından tahmin edilen piyasa fiyatlarındaki milyonluk (Çin yuanı) rakamlarla birlikte eğilimini göstermektedir. Ayrıca bakınız.
Düzenli konular ve çevre
Hükûmet son yıllarda ekonominin hızlı dönüşümüne ilişkin toplumsal çekişme ve çevresel zararları azaltmak için bir mücadele yürüttü; iller, işletmeler ve bireylerden kaynaklanan makbuzları toplama; yolsuzluk ve diğer ekonomik suçları azaltma; devlete ait işletmelerden, göçmenlerden ve işgücüne yeni girenlerden atılan on milyonlarca işçinin yeterli iş büyümesini sürdürmesi ve büyük kamu iktisadi teşebbüslerini ayakta tutmada, çoğu ekonominin güçlü bir şekilde genişlemesine katılmayan işletmelerin birçoğu tam ücret ve emekli aylığı ödeme yeteneğini kaybetmişti. Köyler ve kentler arasında 50 ila 100 milyon üzeri kırsal işçi dolaşıyordu ve birçoğu yarı zamanlı olarak düşük ücretli işlerle geçiniyordu. Tutulan direniş, merkezi politikadaki değişiklikler ve kırsal kadrolar tarafından otorite kaybı Çin'in nüfus kontrol programını zayıflattı.
Carmen Balagué
Carmen Balagué (d. 17 Temmuz 1952), İspanyol oyuncu. 1977'de başladığı oyunculuk kariyerinde 60'ın üzerinde yapımda yer almıştır.
Çin ekonomisi
Düzenli konular ve çevre
Diğer büyük sorunlar işgücü ve fiyatlama sistemi ile ilgilidir. Hem kentsel hem de kırsal alanlarda büyük ölçekli eksik istihdamla birlikte açık açık işsizliğin yıkıcı etkileri korkusu güçlenmişti. Özellikle endüstriyel hammaddeler ve büyük sanayi ürünleri gibi belli başlı ürünlerin fiyatları devlet tarafından belirlenmektedir. Çoğu durumda, temel fiyat oranları 1950'lerde belirlenmiştir ve şu anki üretim hacmi ve talepleri açısından çoğu kez oransızdır. Yıllar geçtikçe, fiyat yapısında büyük para yardımları yapıldı ve bu devlet destekleri 1970'lerin sonlarında ve 1980'lerde önemli ölçüde büyüdü. 1990'ların başında, bu parasal destekler büyük oranda, Çin'in 2001'de Dünya Ticaret Örgütü'ne (WTO) üye olmasından ötürü giderek daha da ekonomik serbestleşme ve serbestleşme talebini ortadan kaldırmaya başladı.
2010 yılına gelindiğinde, hızla yükselen ücretler ve yaşam seviyesinde genel bir artış, küresel ısınmayı kontrol altında tutmak için karbon emisyonlarını azaltma ihtiyacı ile birlikte bir çatışma sürecinde enerji kullanımını arttırdı. Enerji verimliliğini ve yenilenebilir kaynakların kullanımını artırmak için gayretli çabalar vardı; 1.000'den fazla verimsiz santral kapatıldı, ancak çıktılar, fosil yakıtların yakılmasından kaynaklanan karbon emisyonlarında dramatik bir artış göstermeye devam etti.
Ulusal borç
Uluslararası Para Fonu, St. Louis Federal Rezerv Bankası ve IV. Madde İstişare Raporları gibi diğer kaynaklar, 2014 yılı sonunda Çin'in "genel devlet brüt borcu"'nun GSYİH'ya oranını yüzde 41,44 olarak belirlemiştir. Çin'in 2014 GSYİH'sı 10,356.508 trilyon ABD Doları, ve devlet borcu da yaklaşık 4.3 trilyon ABD Doları olmuştur.
2010'ların ortalarına gelindiğinde, birçok araştırmacı Çin hükûmetinin borcunun "büyüklüğü" konusunda endişelerini dile getirdi.
2015 Uluslararası Para Fonu raporunda, Çin'in kamu borcunun nispeten düşük olduğu sonucuna varılmış, "şarta bağlı darbelere sahip senaryo haricindeki tüm standart stres testlerinde istikrarlı bir yolda" olduğu vurgulanmış, örneğin, "tahsili gecikmiş alacaklardan TKR'lerde olası bir artış ile baş etmek için büyük ölçekli bankaların yeniden sermayelendirilmesi veya finansal sistem kurtarması" gibi durumlarda iyi bir konumda olduğu bildirilmiştir.
"Gölge bankacılık" Çin'de artmış ve finansal sisteme risk oluşturmaktadır.
Çin yetkilileri, "ülkenin hâlâ hükûmet borcunu artırma yetkisine sahip olduğu" konusunda ısrarcı olan analistlerin endişelerini reddetti. Eski Fed Başkanı Ben Bernanke, 2016'nın başında, "borçlanmanın çoğunluğu yerel para birimi cinsinden verildiği için, Çin'in borç yükü ile karşı karşıya bulunduğu bir iç sorununun" olduğunu dile getirdi. Pek çok ekonomist Bernanke ile aynı görüşleri dile getirdi.
Düzenleyici ortam ve vergi sistemi
Çin ekonomisi hızla genişlemiş, ancak düzenleyici ortamı ayak uyduramamıştır. Deng Şiaoping'in açık pazar yeniliklerinden bu yana, yeni işletmelerin büyümesi, hükûmetin bunları düzenleme yeteneğini aşmıştır. Bu durum, rekabeti ve zayıf gözetim ile karşı karşıya olan işletmelerin kâr marjlarını artırmak için sık sık tüketici güvenliği pahasına büyük önlemler aldığı bir durumu yarattı. Bu konu 2007'de daha da belirginleşti; ABD tarafından sorunlu Çin ihracatına birtakım kısıtlamalar getirildi.
1950'lerden 1980'lere kadar, merkezî hükûmetin gelirleri esasen devlete verilen kârlardan kaynaklanıyordu. Bazı hükûmet gelirleri de, en önemlisi genel sanayi ve ticari vergilerinden gelen gelirlerden oluşuyordu.
Bununla birlikte, bu eğilim devlet işletmelerinin kârlarının bu kârlarla ilgili vergilerle değiştirilmesi içindir. Başlangıçta, bu vergi sistemi, çeşitli kuruluşların piyasa değeri ve fiyat durumlarında farklılıklara izin verecek şekilde düzenlenmiş, ancak 1990'ların başında daha tekdüze/değişmez vergi planları getirilmiştir. Ayrıca o zaman sürecinde kişisel gelir ve katma değer vergileri de uygulanmaya başlanmıştır.
Enflasyon
2007-2008 kış aylarında enflasyon, yıllık bazda yaklaşık %7 seviyesinde gerçekleşirken, Mart 2008'de yayınlanan Şubat 2008 istatistiklerinde %8,7'ye yükselmiştir.
Benzin ve dizel yakıt kıtlıkları, devlet tarafından belirlenen düşük fiyatlarla yakıt üretimi için rafinerilerin isteksizliğinden dolayı 2007 sonbaharında oluştu. Kasım 2007'de bu fiyatlar, bir litre 2.65 dolar seviyesinde yakıt satışı ile hafifçe arttı ve halen dünya fiyatlarından biraz daha düşüktür. Fiyat denetimleri çok sayıda temel ürün ve hizmet üzerinde etkili oldu, ancak fiyatlar Kasım 2007'de yıllık %18.2 oranında artan gıdalardan etkilenmedi. Enflasyon sorunu Çin hükûmetinde en üst düzeyde endişe yarattı. 9 Ocak 2008'de, Çin hükûmeti resmi internet sitesinde şu ifadeyi yayınladı: "Çin hükûmeti Çarşamba günü piyasa fiyatlarını istikrara kavuşturmak için daha fazla tedbir almaya ve stok tutma veya hile yoluyla fiyatları artırmaktan suçlu bulunanların cezalarının ağırlığını artırmaya karar verdi."
Ocak 2008 itibarıyla, enflasyon oranı %7.1'e yükseldi. BBC News Ocak 2008'de kış fırtınalarına bağlı olarak 1997'den bu yana en yüksek enflasyon oranının gerçekleştiğini ilan etti. Hükûmet 11 Mart 2008'de yaptığı açıklamada, şiddetli kış fırtınalarının ekonomiyi bozduğunu ve gıda sıkıntısının kötüleşmesinin ardından Çin'in enflasyon oranının, 2008 yılı Şubat ayında yüzde 8.7 oranına yükseldiğini duyurdu. Bununla birlikte, yaz ve sonbahar boyunca, enflasyon Ekim 2008'de tekrar %6.6'ya düştü.
Yatırım döngüsü
Çin yatırımları her zaman son derece döngüsel olmuştur. 1958 Büyük İleri Atılımından bu yana, sabit sermaye oluşumundaki büyüme özgün olarak her beş yılda bir yükseldi. Son doruk noktaları 1978, 1984, 1988, 1993, 2003 ve 2009'da gerçekleşti. Karşılık gelen düşüşler 1981, 1986, 1989, 1997 ve 2005 yıllarında oluşmuştur.
Çin'de, yatırımın çoğunluğu en azından kısmen devlete ait olan işletmeler tarafından gerçekleştirilmektedir. Bunların çoğu yerel yönetimlerin idaresi altındadır. Canlanmalar öncelikle yerel yönetim düzeyinde saptırılmış teşviklerin sonucudur. Serbest girişim ekonomisindeki girişimcilerin tersine, Çinli yerel yetkililer öncelikle siyasi nedenlerle motive edilirler. Başarım değerlendirmeleri büyük oranda kendi yargı alanlarındaki GSYİH büyümesine dayandığından, büyük ölçekli yatırım projelerini desteklemek için güçlü bir teşvik almaktadırlar. Ayrıca gerçek bir iflas riski taşımamaktadırlar. Yerliler sorun sorun yaşadıklarında, her zaman kamu bankaları tarafından kefaletle tahliye edilirler. Bu koşullar altında, aşırı yatırım kaçınılmazdır.
Özgün bir döngü merkezi hükûmet kredisinin ve sanayi politikasının gevşetilmesiyle başlar. Bu, yerel yönetimlerin, doğrudan yönettikleri devlet işkolu birimleri aracılığıyla ve kendi yargı alanlarının dışındaki özel yatırımcılara ve şirketlere yatırım teşvikleri sunarak, yatırımları atılgan şekilde güdülemesine olanak tanımaktadır. Ortaya çıkan patlama, fiyatlar üzerinde yukarı yönlü bir baskı oluşturmakta ve ayrıca kömür ve elektrik gibi kilit girdilerin sıkışmasına (2003'teki gibi) neden olabilmektedir. Enflasyon sosyal istikrarı tehdit eden bir seviyeye ulaştığında merkezî hükûmet, sanayi ve kredi politikasının uygulanmasını sıkılaştırarak müdahale edecek, gerekli onayı almadan ilerleyen projeler durdurulacak ve özel yatırımcı türleri için banka kredileri kısıtlanacaktır. Krediler daha sonra daralır ve yatırım büyümesi azalmaya başlar.
Sonunda merkezi olarak uygulanan bu tür müdahaleler eksiklikleri hafifletmekte ve enflasyonu kabul edilebilir seviyelere indirmektedir. Bu noktada, merkezî hükûmet, yerel yönetimlerin daha gevşek politika taleplerine cevap veriyor ve döngü tekrar başlıyor.
Finans ve bankacılık sistemi
Çin'in mali kurumlarının çoğu devletin mülkiyetindedir ve devletçe yönetilmektedir ve bankacılık varlıklarının %98'i devlete aittir. Maliye ve malî kontrolün temel araçları, hem Çin Halk Bankası (PBC - People's Bank of China) hem de Maliye Bakanlığı'ndadır ve bunlar Devlet Konseyi yönetimi altındadır. Çin Halk Bankası, 1950'de Çin Merkez Bankası'nın yerini aldı ve kademeli olarak özel bankaları devraldı. Bu banka diğer merkezî ve ticari bankaların işlevlerinin çoğunu yerine getirir. Tedavüle para birimini çıkarır, dolaşımı yönetir ve bütçe harcamalarını dağıtırken önemli bir rol oynar. Buna ek olarak, hükûmetin ekonomik tasarıları dikkate alınarak malî ve genel performansları üzerinde kapsamlı bir denetim yapmasını sağlayan hükûmet kuruluşlarının ve diğer organların hesaplarını, ödemelerini ve makbuzlarını yönetir. Çin Halk Bankası (PBC) ayrıca uluslararası ticaret ve diğer yurt dışı finansal işlemlerden sorumludur. Dış ülkelerdeki Çinliler tarafından yapılan havaleler, çeşitli ülkelerde bir dizi şubesi bulunan Bank of China (BOC) tarafından yönetilmektedir.
Önemli diğer mali kuruluşlar arasında, ekonomik kalkınmayı finanse eden ve yabancı yatırımları yönlendiren Çin Kalkınma Bankası (CDB - China Development Bank); Tarım işkolunu sermayelendiren Çin Ziraat Bankası (ABC - Agricultural Bank of China); Genel yatırımların bir kısmının sermayelendirilmesinden ve belirli sanayi ve inşaat şirketlerine sermaye fonları sağlanmasından sorumlu olan Çin İnşaat Bankası (CCB - China Construction Bank) ve sıradan ticaret işlemlerini yürüten ve kamu için bir tasarruf bankası görevi gören Çin Endüstri ve Ticaret Bankası'dır (ICBC - Industrial and Commercial Bank of China).
Çin'in ekonomik reformları, bankacılık sisteminin ekonomik rolünü büyük ölçüde artırdı. Kuramsal olarak, herhangi bir girişim veya kişi, devlet planının dışındaki kredileri almak için bankalara gidebilir, uygulamada, devlet banka kredilerinin %75'i Devlet Teşebbüslerine (SOE - State Owned Enterprises) gider. Neredeyse tüm yatırım sermayesi daha önce devlet planına göre bir hibe temelinde sağlanmış olsa da, yenileşme başlangıcından beri politika, devlet tarafından yönetilen çeşitli finansal kurumlar aracılığıyla bir kredi esasına kaydırılmıştır. 2011 yılı itibarıyla, yerel yönetimlere 14 trilyon Yuan kredi sağladığı tahmin edilmektedir. Bu toplamın çoğunun dış gözlemciler tarafından başarısız olduğuna inanılıyor. Artan miktarda fon, ekonomik ve ticari amaçlar için bankalar aracılığıyla kullanılabilir hale getirilir. Yabancı sermaye kaynakları da artmıştır. Çin, Dünya Bankası ve birkaç Birleşmiş Milletler programının yanı sıra bazı ülkelerden (özellikle Japonya'dan) ve daha az ölçüde ticari bankalardan kredi kullanmıştır. Hong Kong, bu yatırımların önemli bir kanalıymış gibi bir kaynaktan yol oluşturmuştur. 23 Şubat 2012'de Çin Halk Bankası (PBC), on yıllık bir takvim çizelgesini yayınlarken sermaye piyasalarını serbestleştirme eğilimini ortaya koymuştur. Bu gelişimin hemen ardından, Shenzhen bankaları, bireyler için sınır ötesi yuan havalelerini başlatmayı başardılar ve Çinli vatandaşların yuanlarını yurt dışı bir hesaba devretmesinden daha önceden yasaklanmış oldukları için PBC sermaye kontrol yapılarında önemli bir değişiklik yaşamıştır.
İki borsa (Şanghay Borsası ve Shenzhen Borsası) ile anakara Çin borsası, Kasım 2014'ten itibaren 4.48 trilyon ABD doları piyasa değeri ile dünyanın ikinci en büyük borsası olmuştur.
Ağustos 2013'te, mali bilgileri ve eğilimleri toplamak ve çözümlemek için henüz adlandırılmamış üst düzey bir organ oluşturulması merkezî hükûmet tarafından ilan edildi. Merkez bankası, mali konularda çalışan diğer kuruluşların üyeleri gibi katılmaktaydı. Doğrudan düzenleyici yetkiye sahip olmayacak, ancak olası istikrarsızlık kaynakları olan gölge bankacılık gibi konularda düzenleyicilere uygun rehberlik sağlamak için en yüksek yetkin düzeyde çalışmaya devam edecektir. Mete Feridun (University of Greenwich Business School) ve meslektaşları tarafından 2010'da Uluslararası Ekonomi ve Finans İncelemesi'nde yayınlanan bir yazıda, maddi kalkınmanın Çin'de ekonomik büyümeyi teşvik ettiğine dair ampirik kanıtlar sunduğunu belirtmiştir.
Hisse Senetleri Piyasaları
2014'ten itibaren 2015 yılının ilk çeyreğinde mali sistem işkolu, Çin'in yıllık %7 büyümesinin yaklaşık %1.5'unu sağlıyordu.
Ekonominin yavaşlamasına rağmen, Haziran 2015'ten itibaren Çin menkul kıymetler endeksi, Şanghay ve Shenzhen borsalarında işlem gören 300 hisse senedine dayanan CSI 300 Endeksi, son 12 ay içinde yaklaşık %150 arttı. Marj ticaretiyle harekete geçirilen olası bir ekonomik balonun çökmesiyle oluşan hasarı önlemek amacıyla, merkezî hükûmet marj kredileri için şartları kaldırdı. 2007-2008 döneminde meydana gelen bir kazadan kaynaklanan ekonomik zarar, marj kredisinin çok kısıtlanmış olması nedeniyle sınırlıydı. Temmuz başında, 12 Haziran'daki en yüksek seviyelerinden %30'luk bir düşüşün ardından, mavi yongalı, çoğunlukla devlete ait kuruluşlar, Çin menkul kıymetler endüstrisi ve merkezi hükûmet, mevcutları geri satın alarak ve yerleşik şirketlerin mevcutlarının alımlarını artırarak piyasayı istikrara kavuşturma çabaları göstermiş; bununla birlikte, hareketliliğin büyük kısmı, değerlemede hızlı bir artışa dayalı hisse senedi satın almış, çoğunlukla işçi sınıfı olan, karmaşık olmayan yatırımcılar tarafından yoğun bir şekilde yatırım yapılan küçük, daha az kurulmuş şirketlerde yapılmıştır. Çin hisse senetlerinin %80'i bireysel yatırımcılara ve birçok acemi sahibine aittir. Çin Securities Finance Corporation'ın 10 Temmuz 2015 tarihli çabaları itibarıyla, Çin emtia ve borsaları tarafından ticareti finanse etmek için kurulan bir şirket olan CFS, görünüşte piyasayı istikrara kavuşturmuştu. Çin Menkul Kıymetler Düzenleme Komisyonu, krizden etkilenen önemli miktarda Çin menkul kıymet kuruluşlarının menkul kıymet almasını ve elinde tutmasını istedi. Merkez bankası ve ticari bankalar tarafından sağlanan fonları kullanan China Securities Finance Corporation, bazı şirketlerin hisse senetlerinin %5'ini elde etmeyi durdurmak için yeterli hisse senedi satın aldı. Kredi hatları, CFS tarafından bazıları şirket mevcutlarının %5'ine kadar satın alınan 21 menkul kıymet kuruluşuna kadar uzatıldı. Satın alınan küçük hisse senetlerinin bazılarına aşırı değer biçilebilir.
Pazartesi günü rekor kıran Çin stokları Temmuz 2015'in son haftasında %10 düştü.
Para sistemi
Renminbi ("halkın para birimi"), Çin'in para birimi olup, yuan olarak adlandırılır ve 10 jiao veya 100 fence bölünür. Renminbi, Çin'in para otoritesi olan Çin Halk Bankası tarafından tedavüle sürülür. ISO 4217 kısaltması CNY olup, yaygın şekilde "RMB" olarak kısaltılmaktadır. 2005 yılı itibarıyla yuan, genellikle dış gözlemciler tarafından bildirildiği şekilde yaklaşık %30-40 oranında değer düşüklüğüne uğradı. Ancak IMF, yuan'ın doğru bir şekilde değerlendiğini belirtti.
Renminbi, ağırlıklı olarak Amerikan doları karşısında yönetilen dalgalı döviz kuru sisteminde tutulmaktadır. 21 Temmuz 2005'te Çin, para birimini ABD Doları karşısında %2.1 oranında yeniden değerleme yaptı ve o zamandan beri bir para birimi çemberine atıf veren bir döviz kuru sistemine geçti, Renminbi'nin günde yüzde yarısı kadar dalgalanmasına izin verdi.
31 Temmuz 2008'de döviz kuru (1 ABD doları başına Çin yuanı) 6,846 RMB, 2007'nin ortasında 7.45 RMB, 2006 yılının başında ise 8.07 RMB:1 ABD doları=8.2793 yuan (Ocak 2000), 8.2783 yuan (1999), 8.2790 yuan (1998), 8.2898 yuan (1997), 8.3142 yuan (1996), 8.3514 yuan (1995) oldu.
Çin'in ticaret dengesi, enflasyon, tüketici fiyat endeksi ve para biriminin değeri ile ölçülen karmaşık bir ilişkiye sahiptir. Yuan'ın değerinin "kayda değer" olmasına rağmen, Çin'in merkez bankası değerini diğer para birimleriyle ilişkili olarak kontrol etme konusunda kesin bir yeteneğe sahiptir. Et ve yakıt fiyatlarındaki keskin artışa bağlı olarak 2007'deki enflasyon, büyük olasılıkla hayvan yemi veya yakıt olarak kullanılan emtialardaki artıştan kaynaklanmaktaydı. Aralık 2007'de izin verilen yuan değerinin hızlı bir şekilde yükselmesi, muhtemelen, renminbi değerinin daha fazla olmasına izin vererek enflasyonu hafifletme çabalarıyla ilişkiliydi. Mete Feridun (Greenwich Üniversitesi İş Okulu) ve meslektaşları tarafından 2010'da Uluslararası Ekonomi ve Finans İncelemesinde yayınlanan bir yazıda, maddi kalkınmanın Çin'de ekonomik büyümeyi teşvik ettiğine dair ampirik kanıtlar sunduğunu belirtmiştir.
10 Ağustos 2015 haftasında, Çin ekonomisinin yavaşlaması ve doların değer kazanması karşısında Çin Halk Bankası, renminbinin değerini yaklaşık %5 aşağı çekti. Devalüasyon, resmî payı kapanış piyasa oranlarına perçinleyerek gerçekleştirildi. ABD doları karşısında piyasa temelli bir "temsilen" döviz kuru, Çin'in hedeflerinden biri olan Uluslararası Para Fonu (IMF) tarafından Özel Çekme Hakkı'na (SDR - Special Drawing Rights) sahip bir para biriminin belirlenmesi için bir gereklilikti. 2000'lerin sonlarından bu yana Çin, renminbiyi uluslararasılaştırmaya çalıştı. 2013 itibarıyla, RMB, dünyadaki en çok işlem gören 8. para birimidir. IMF direktörü Christine Lagarde Kasım 2015'te G-20 ve IMF toplantılarından önce, yuan'ı SDR para sepetine ekleme konusundaki desteğini açıkladı. Duyuru ile 30 Kasım'daki IMF toplantısında resmi onay için 'yeşil ışık' verildi.
Tarım
Çin, dünyanın en büyük tarım ürünleri üreticisi ve tüketicisidir – ve sanayide yaklaşık 300 milyon Çinli tarım işçisi vardır, çoğunlukla ABD tarımının büyüklüğü hakkında arazi parçaları üzerinde çalışmaktadır. Neredeyse ekilebilir araziler gıda bitkileri için kullanılır. Çin, dünyanın en büyük pirinç üreticisidir ve buğday, mısır (mısır), tütün, soya fasulyesi, patates, sorgum, fıstık, çay, darı, arpa, yağlı tohum, domuz eti ve balık başlıca gıda kaynakları arasında yer almaktadır. Pamuk, diğer lifler ve yağlı tohumlar da dahil olmak üzere başlıca gıda dışı ürünler, Çin'ce yapılan dış ticaretin gelirinin küçük bir bölümünü oluşturmaktadır. Sebze ve meyveler, balık ve kabuklular, tahıl ve et ürünleri gibi tarım ürünleri Hong Kong'a ihraç edilmektedir. Örneğin, Çin'in ekili alanı ABD toplamının yalnızca %75'i olduğu için ve yoğun tarım nedeniyle verimleri yüksektir, ancak Çin hala ABD'den %30 daha fazla bitki ve hayvan yetiştiriciliği yapmaktadır. Çin gelişmiş bitki stokları, gübreler ve teknoloji vasıtasıyla tarımsal üretimini daha da artırmayı ummaktadır.
Birleşmiş Milletler Dünya Gıda Programı'na göre, 2003 yılında Çin, dünya nüfusunun yüzde 20'sini dünyanın ekilebilir arazisinin sadece yüzde 7'siyle besledi. Çin, tarımsal üretimde dünya çapında ilk sırada yer alıyor ve topografik ve iklimsel faktörlerin bir sonucu olarak, toplam arazinin yalnızca yüzde 10-15'i ekimi için uygundur. Bunun yarısından biraz fazlası sulanmaz ve kalan kısım çeltik alanları ile sulanan alanlar arasında kabaca eşit olarak bölünür. Bununla birlikte, nüfusun yaklaşık yüzde 60'ı kırsal alanda yaşıyordu ve 1980'li yıllara gelindiğinde yüksek oranda doğrudan yaşayabiliyordu. O zamandan beri, pek çoğu tarlaları terk etmeye ve hafif üretim, ticaret ve ulaşım gibi diğer etkinlikleri sürdürmeye teşvik edildi; ve 1980'lerin ortalarında çiftçilik, kırsal üretim değerinin yarısından azını oluşturuyordu. Bugün, tarım Çin'in GSYİH'sının sadece %13'üne katkıda bulunmaktadır.
Hayvan yetiştirme işi, tarımsal üretimin ikinci önemli bileşenini oluşturmaktadır. Çin, domuz, tavuk ve yumurta konusunda dünyanın önde gelen bir üreticisidir ve koyun ve sığır sürüleri de önemli oranda bulunmaktadır. 1970'lerin ortalarından beri hayvancılık üretiminin artırılması üzerinde daha fazla durulmaktadır. Çin'de okyanus ve tatlı su balıkçılığı ve su ürünleri yetiştiriciliği geleneği uzun bir geçmişe sahiptir. Gölet yetiştiriciliği her zaman önemli olmuş ve aşırı balık avının tehdit ettiği kıyı ve iç avcılıklarının takviye edilmesi ve karidesler gibi kıymetli dış satım mallarının sağlanması için giderek daha fazla önemde vurgulanmıştır.
Sel, kuraklık ve erozyon gibi çevresel sorunlar, ülkenin birçok yerinde tarım için ciddi tehdit oluşturmaktadır. Ormanların toptan yıkımı, yetersiz olduğunu kanıtlayan güçlü bir ağaçlandırma programına yol açmıştır ve orman kaynakları hala oldukça yetersiz kalmaktadır. Başlıca ormanlar, Qin Dağları'nda, merkezi dağlarda ve Siçuan-Yunnan platosunda bulunur. Erişilemez oldukları için, Qinling ormanları kapsamlı bir şekilde işlenmedi ve ülke ahşabının büyük kısmı Heilongjiang, Jilin, Siçuan ve Yunnan kaynaklıdır.
Tibet, Sincan ve Çinghay'dan oluşan Batı Çin'in, çiçek yetiştiriciliği ve sığır yetiştiriciliği alanları dışında tarım açısından önemi yoktur. Çin'in en önemli mahsulü olan pirinç, güney eyaletlerinde egemendir ve buradaki çiftliklerin çoğunda yılda iki hasat yapılır. Kuzeyde, buğday en büyük oranda önem taşırken, Orta Çin'de buğday ve pirinç birbirleriyle üst sıralarda yer almak için yarışır. Darı ve kaoliang (çeşitli tahıl sorgumu) başlıca kuzeydoğu ve bazı merkezi illerde yetiştirilmektedir, ve bazı kuzey alanları ile birlikte, önemli miktarlarda arpa da temin edilmektedir. Soya ürünlerinin çoğu kuzey ve kuzeydoğudan türetilmiştir; çay, merkezî güneydeki sıcak ve nemli tepelik bölgelerden gelirken, mısır (mısır darısı) merkezî bölgede ve kuzeyde yetiştirilmektedir. Pamuk merkezi illerde yoğun olarak yetiştirilmekle birlikte, güneydoğuda ve kuzeyde daha az bulunur. Tütün merkezî güneyde ve merkezî bölgede yetiştirilir. Diğer önemli bitkiler patates, şeker pancarı ve yağlı tohumlardır.
Hâlâ gelişmiş makineler başta olmak üzere tarımsal makinelerin nispeten eksikliği hissedilir. Çoğunlukla Çinli köylüler ya da çiftçiler basit, mekanik olmayan tarım araçlara bağımlıdırlar. Su korumasının arttırılmasında iyi bir ilerleme kaydedilmiş ve ekili arazilerin yaklaşık yarısı sulanabilirdir.
1970'lerin sonlarında ve 1980'lerin başında ekonomik yenileşmeler başlatıldı. Her şeyden önce, bu, tarım işinin hane halkı sorumluluğu sistemine kaydırılması ve ortakçıl tarıma kaldırılmasıyla başladı. Daha sonra fiyat denetimleri kademeli bir şekilde serbestleştirilmesini içerecek şekilde genişletildi; mali yerinden yönetim; devlet işletmelerinin devasa özelleştirilmesi, böylece hizmetlerde ve hafif üretimde çok çeşitli özel işletmelere izin verilmekte; çeşitlendirilmiş bankacılık sisteminin temelinde (ancak büyük miktarlarda devlet kontrolü ile); bir borsa gelişimi; ve artan dış ticaret ve yabancı yatırım için ekonominin açılması sağlanmıştır.
Konut ve inşaat
Gayrimenkul endüstrisi Çin ekonomisinin yaklaşık %20'sini oluşturur.
Enerji ve mineral kaynaklar
Enerji
Elektrik:
Elektrik – kaynaktan üretim:
Petrol:
Doğal gaz:
1980'lerden bu yana, Çin'in enerji üretimi etkileyici bir şekilde büyüdü ve iç tüketime ayrılan oran da artmış oldu. Tüm enerjinin yüzde 80'i termik santrallerde fosil yakıtla üretilmekte, hidroelektrik tesisleri ile de yüzde 17 oranında pay almakta; sadece yaklaşık yüzde 2 gibi bir oranda enerji de nükleer enerjiden elde edilerek, başta Guangdong ve Zhejiang'da bulunan santrallarden sağlanmaktadır. Çin, genelinde zengin bir enerji olasılığına sahip olmasına rağmen, çoğu enerji tesisi henüz geliştirilmemiş durumdadır. Ayrıca, enerjinin coğrafi dağılımı, bu kaynakların çoğunu kendi büyük sanayi kullanıcılarından görece uzak tutar. Temelde kuzeydoğu kömür ve petrol açısından zengindir, kuzey Çin'in orta kesimi bol miktarda kömür kaynağına ve güneybatı da büyük hidroelektrik potansiyeline sahiptir. Ancak, Guangzhou çevresindeki sanayileşmiş bölgeler ile Şanghay çevresindeki Aşağı Yangtze bölgesi çok az enerjiye sahipken, kuzeydoğudan daha büyük enerji kaynakları alanlarının yakınında ağır sanayi bulunmaktadır.
Çin, büyük oranda çevresel endişeler nedeniyle mevcut enerji karmasını, Çin'in enerjisinin %70-75'ini oluşturan kömüre olan aşırı miktarda bağımlılıktan, petrole, doğalgaza, yenilenebilir enerjiye ve nükleer güce bağımlılığa doğru kaydırmak istemektedir. Çin aşırı üretimi durdurmak için son beş on yılda binlerce kömür madenini kapatmıştır. Çin istatistiklerine göre, bu durum %25'in üzerinde bir oranda kömür üretimini azaltmıştır.
1993 yılından bu yana, Çin, net bir petrol ithalatçısı olmuştur ve bu kaynağın büyük bir kısmı Orta Doğu'dan gelmektedir. Çin'de işlenmiş ham petrolün %20'sini dış alımla sağlanmış petrol oluşturmaktadır. Net ithalatın 2010 yılına kadar günde 3.5 milyon varile (560,000 m³) yükselmesi beklenmektedir. Çin, petrol ithalatının kaynaklarını çeşitlendirmekle ilgilenmekte ve dünya genelinde petrol alanlarına yatırım yapmaktadır. Orta Asya'dan petrol dış alımını geliştirmekte ve Kazakistan petrol alanlarına yatırım yapmaktadır. Pekin, Çin'in toplam enerji tüketiminin yalnızca %3'ünü oluşturan doğal gaz üretimini artırmayı ve 10. Beş Yıllık Planda (2001-2005) doğalgaz ve gaz kullanımını toplam enerji üretiminin %2'sinden 2005'te %4'e çıkarmak amacıyla (ABD'de enerji üretiminin %25'ini oluşturan gaz) stratejisini uygulamayı planlamıştır. Çözümlemeciler, Çin'in 2010 yılında doğal gaz tüketiminin iki katından fazla olmasını öngörmüştür.
Madencilik
Eski madencilik ve cevher işleme teknolojileri modern tekniklerle değiştirilmekte, ancak Çin'in hızlı sanayileşmesi, yurt dışından gelen minerallerin ithal edilmesini gerektirmektedir. Avustralya ve ABD'den yapılan demir cevheri ithalatı, 2000'lerin başında artarak, çelik üretiminde hızla yerel demir cevheri üretimini geride bıraktı. Ayrıca Çin, özellikle Kongo Demokratik Cumhuriyeti ve Gabon gibi ülkelerdeki ekonomik büyümeye ilişkin rezervleri toplamak için birçok Afrika ülkesinde giderek daha etkin hale geldi.
2004 yılında başlıca üretim alanları olarak kömür (yaklaşık 2 milyar ton), demir cevheri (310 milyon ton), ham petrol (175 milyon ton), doğalgaz (41 milyon metreküp), antimon cevheri (110.000 ton), kalay konsantreleri (110.000 ton), nikel cevheri (64.000 ton), tungsten konsantreleri (67.000 ton), rafine edilmemiş tuz (37 milyon ton), vanadyum (40.000 ton) ve molibden cevheri (29.000 ton) bulunmaktadır. Büyüklük sırasına göre, üretilen mineraller boksit, alçı, barit, manyezit, talk ve ilgili mineraller, manganez cevheri, fluorspar ve çinko idi. Buna ek olarak, Çin, 2004 yılında 2,450 ton gümüş ve 215 ton altın üretti. 2002 yılında madencilik işkolu toplam istihdamın %0,9'undan azını oluşturmasına karşın, toplam sanayi üretiminin %5,3'ünü oluşturmuştur.
Hidroelektrik kaynaklar
Çin önemli nehir ağı ile ve dağlık arazilerinden dolayı hidroelektrik enerji üretimi için büyük bir olası güce sahiptir. Toplam hidroelektrik yeterliliğinin büyük kısmı, kömür arzının zayıf olduğu ülkenin güneybatısındadır, ancak enerji gereksinimi hızla artmaktadır. Kuzeydoğudaki potansiyel oldukça küçüktür, ancak ilk hidroelektrik yapılarının inşa edildiği yer —Japonların Mançurya'yı işgali sırasında— oradaydı. Yağıştaki önemli mevsimsel dalgalanmalar nedeniyle nehirlerin akışı kış boyunca düşme eğilimi gösterir ve bu birçok enerji santralinin normal kapasitesinden daha azıyla çalışmasına neden olurken yaz mevsiminde sel baskınları sıklıkla müdahale edilecek boyuttadır.
24 milyar dolarlık maliyetle inşaatı on üç yıl süren Yangtze Nehri üzerinde bulunan harika Üç Boğaz Barajı 2006'da tamamlandı ve bölgedeki elektrikleme ve taşkın kontrolünde devrim yaratmaktadır.
Kömür
Çin, iyi mineral kaynaklara sahiptir ve bunların en önemlisi kömürdür. Çin'in mineral kaynakları, geniş kömür ve demir cevheri rezervlerine sahip olmakla birlikte, neredeyse diğer tüm endüstriyel minerallerin bol miktarda arzına da yeter. Kömür yatakları çok yaygın olsa da (her ilde bir miktar kömür bulunur) toplamın çoğu ülkenin kuzey kesiminde bulunur. Aslında Şansi eyaletinin toplamın yaklaşık yarısını içerdiği düşünülmektedir; diğer önemli kömür yatağı içeren iller ise Heilongjiang, Liaoning, Jilin, Hebei ve Shandong'dur. Bu kuzey eyaletlerinin yanı sıra Siçuan'da önemli miktarlarda kömür mevcuttur ve Guangdong, Guangxi, Yunnan ve Guizhou'da bazı önemli yataklar bulunmaktadır. Ülkenin rezervlerinin büyük bir kısmı iyi bir bitümlü kömürü içermekle birlikte, aynı zamanda geniş linyit yatakları da bulunmaktadır. Antrasit, çeşitli yerlerde (özellikle Liaoning, Guizhou ve Henan) bulunur, ancak genel olarak çok önemli değildir.
Yetkili makamlar, kömür kaynaklarının daha eşit bir şekilde dağılımını sağlamak ve yeterli ulaşım ağı üzerindeki gerilimi azaltmak için ülke genelinde çok sayıda küçük, yerel olarak işletilen madenlerin geliştirilmesi çağrısında bulundu. Bu kampanya, 1960'lardan sonra enerjik biçimde takip edildi ve sonuçta binlerce küçük maden yatağı kuruldu ve bunlar ülkenin kömürünün yarısından fazlasını üretmektedirler. Bununla birlikte, bu çıktı genellikle pahalıdır ve yerel tüketim için kullanılır. Ayrıca, bu düzenlenmemiş madenlerde her yıl binlerce ölüme neden olan emniyet önlemlerinin uygulanmasının zorunlu olmamasına da yol açtı.
Kömür, Çin'in enerji tüketiminin (2005'te %70) büyük kısmını oluşturmaktadır ve Çin dünyanın en büyük kömür üreticisi ve tüketicisidir. Çin ekonomisi büyümeye devam ederken, Çin'in kömür gereksiniminin önemli oranda artacağı tahmin edilmektedir. Kömürün Çin'in toplam enerji tüketimindeki payı azalmakla birlikte, kömür tüketimi mutlak olarak artmaya devam edecektir. Çin'in bir güç kaynağı olarak kömür üzerine artan talebi ve artan güveni, Çin'i karbon dioksit de dahil olmak üzere asit yağmuruna neden olan kükürt dioksit ve sera gazlarının en büyük yayıcısı haline getirme yolunda önemli derecede katkıda bulunmuştur.
Alenia Aermacchi M-346 Master
Alenia Aermacchi M-346 Master İtalyan çift-motorlu transonik gelişmiş bir eğtim ve hafif-saldırı saldırı uçağıdır. Başlangıçta Yakovlev şirketi ile Yak/AEM-130 olarak ortaklaşa geliştirildi ancak bu anlaşma 2000 yılında feshedildi ve Alenia Aermacchi, M-346 Master'ı ayrı olarak geliştirmeye başladı. Aynı zamanda Yakovlev şirketi de projeye Yakolev Yak-130 olarak devam etti. M-346 Master'ın ilk uçuşu 2004 yılında gerçekleşti. Uçak, başta İtalyan Hava Kuvvetleri olmak üzere İsrail Hava Kuvvetleri, Polonya Hava Kuvvetleri, Singapur Hava Kuvvetleri ve Yunanistan Hava Kuvvetleri tarafından kullanılıyor. Alenia Aermacchi şirketinin 2016 yılında Finmeccanica şirketi ile birleşmesinin ardından şirket, Leonardo-Finmeccanica halini aldı. Daha sonrasında 2017 yılında Leonardo olarak yeniden markalaşmasının ardından en son halini aldı.En son hali ile beraber birim fiyatı 7.000.000$ olarak değişti.
Çin ekonomisi
Kömür
2015 yılı itibarıyla kömür fiyatlarındaki düşüş kuzeydoğudaki kömür madenlerindeki işten çıkarmalara neden oldu.
Petrol ve doğal gaz
Çin'in karasal petrol kaynakları çoğunlukla Kuzeydoğusunda ve Sincan, Kansu, Çinghay, Siçuan, Şantung ve Henan bölgelerinde bulunur.
Alenia Aermacchi M-346 Master
Versiyonlar
M-346
Çin ekonomisi
Petrol ve doğal gaz
2013'te Çin'in ekonomik büyümesinin hızı ulusal petrol hacmini aştı ve yılın ortasında meydana gelen taşkınlar ülkenin petrol sahalarını hasara uğrattı. Sonuç olarak Çin, arzın azalmasını telafi etmek için önemli miktarda petrol ithal etmiş ve dünyanın en büyük petrol ithalatçısı olarak Eylül 2013'te ABD'yi geçmiştir.
Alenia Aermacchi M-346 Master
Versiyonlar
Temel varyant
Çin ekonomisi
Petrol ve doğal gaz
Doğal gaz konusunda görece az araştırma yapıldığından Çin'in doğal gaz rezervlerinin toplamı bilinmiyor. Siçuan, bilinen doğalgaz rezervlerinin ve üretiminin yaklaşık yarısını oluşturmaktadır. Geri kalan çoğu Çin doğal gazının, Kuzeydoğu'nun ana petrol sahalarında, özellikle de Daqing petrol sahasında üretilen benzin kaynağı olduğu bilinmektedir. Qaidam Havzası, Hebei, Jiangsu, Şanghay ve Zhejiang'da ve Hainan Adası'nın güneybatısındaki başka gaz kaynakları bulunmuştur. Ekonomi uzmanları Mete Feridun (Greenwich Üniversitesi) ve Abdül Celil (Çin'de Wuhan Üniversitesi) tarafından 2011 yılında Enerji Ekonomisi'nde yayınlanan bir makaleye göre, Çin'deki mali kalkınma çevre kirliliği pahasına gerçekleşmedi ve finansal gelişme, çevre kirliliğinde azalmaya neden oldu. Yazarlar, karbon emisyonlarının ağırlıklı olarak gelir, enerji tüketimi ve ticaret açıklığı ile belirlendiğini ve bulgularının Çin örneğinde Çevresel Kuznets Eğrisinin varlığını doğruladığını belirtti.
Alenia Aermacchi M-346 Master
Versiyonlar
M-346A
Çin ekonomisi
Metaller ve metal olmayanlar
Demir cevheri rezervleri, Hainan dâhil çoğu ilde bulunur. Kansu, Guizhou, güney Siçuan ve Guangdong eyaletlerinin zengin rezervleri bulunmaktadır. En büyük maden rezervleri Yangtze Nehri'nin kuzeyinde bulunur ve komşu demir ve çelik işletmelerince tedarik edilir. Nikel, krom ve kobalt hariç olmak üzere, Çin'de ferro alaşımlar ve manganez tedarik edilmektedir. Tungsten rezervlerinin de oldukça büyük olduğu bilinmektedir. Bakır kaynakları orta derecededir ve yüksek kaliteli cevher sadece birkaç yatakta bulunur. Keşifler Ningxia'dan bildirilmiştir. Kurşun ve çinko mevcuttur ve boksit kaynaklarının bol olduğu düşünülmektedir. Çin'in antimon rezervleri dünyadaki bilinen en büyük rezervlerdir. Kalay kaynakları bol miktarda bulunur ve oldukça zengin altın yatakları vardır. Çin, dünyanın beşinci en büyük altın üreticisi ve 21. yüzyılın başlarında, yüksek teknoloji endüstrisinde ihtiyaç duyulan nadir metallerin önemli bir üretici ve ihracatçısı konumundadır. İç Moğolistan'daki Bayan Obi madenindeki nadir toprak rezervlerinin dünyanın tek bir noktasında en büyük olduğu düşünülmektedir.
Alenia Aermacchi M-346 Master
Versiyonlar
2012'den bu yana İtalyan Hava Kuvvetleri'nde kullanılan varyant.
M-346LCA (Hafif Saldırı Uçağı)
Çin ekonomisi
Sanayi ve imalat
2022 itibarıyla sanayi, Çin'in GSYİH'sının %39,9'unu oluşturdu. 2011 ve 2013 yılları arasında Çin, Amerika Birleşik Devletleri'nin 20. yüzyılın tamamında tükettiğinden daha fazla çimento kullandı. 2021'de Çin, dünyadaki toplam imalat üretiminin %30,3'ünü oluşturarak dünya çapında birinci sırada yer aldı. Sanayi ve yapı işkolu, Çin'in GSYİH'sının %46.8'ini oluşturmaktadır. 2011-2013 yılları arasında Çin, 20. yüzyıl boyunca Amerika Birleşik Devletleri'nden daha fazla çimento kullandı. 2009'da dünyadaki toplam imalat üretiminin yaklaşık %8'i Çin'de gerçekleşmiş, Çin, o yıl endüstriyel üretimde dünya çapında üçüncü sırada yer aldı (birinci Avrupa Birliği ve ikinci Amerika Birleşik Devletleri idi). IHS Global Insight tarafından yapılan araştırmaya göre, 2010 yılında Çin, dünyanın imalat sanayisi üretiminin %19.8'ine katkıda bulundu ve ABD'nin yaklaşık 110 yıllık bu konumunu takiben o yıl dünyanın en büyük üreticisi oldu.
Kasım 2012'de Çin Halk Cumhuriyeti Devlet Konseyi, tüm önemli endüstriyel projeler için "sosyal risk değerlendirmesi" görevini üstlenmiştir. Bu gereksinimi planlanan projeler veya açılımlar için bazı yerlerde toplu olarak protesto gösterileri izledi.
Alenia Aermacchi M-346 Master
Versiyonlar
Polonya Hava Kuvvetleri'ne Suhoy Su-22'lerin yerine konması için önerilen silahlı varyantı.
M-346FT (Avcı-Eğtim)
Çin ekonomisi
Sanayi ve imalat
Başlıca sanayiler arasında madencilik ve cevher işleme; demir ve çelik; alüminyum; kömür; makine sanayii; silahlar; tekstil ve konfeksiyon; petrol; çimento; kimya sanayii; gübreler; gıda işleme; demiryolu araçları ve lokomotifler, gemi ve uçaklar da dahil olmak üzere otomobiller ve diğer taşımacılık araçları; ayakkabı, oyuncak ve elektronik dahil tüketici ürünleri; telekomünikasyon ve bilgi teknolojisi vardır. Çin, küresel üretim tesisleri için tercih edilen bir yer haline gelmiştir. Bir ihracat sahanlığı olarak ve Çin'in istihdam gücü, gelirlerine katkıda bulunmuştur.
Alenia Aermacchi M-346 Master
Versiyonlar
Hem Muharebe hem de eğtim için kullanılabilen varyantı. Muharebe için hava-hava muharebesi için amaçlanan varyantı. Temel varyanttan farklanan özellikleri arasında, yeni taktik veri bağlantısı sistemi ve farklı mühimmatlar kullanabilme kapasitesi vardır.
M-346FA (Avcı-Saldırı)