cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antalya Müzesi
Tarihi
1919'da Antalya'nın İtalyanlar tarafından işgali sırasında işgal kuvvetleri ile birlikte gelen arkeologlar, yöreyi gezerek buldukları antik eserleri toplayıp İtalyan Konsolosluğu'na taşımaya başladılar. O zamanlar Antalya tarihine ilgi duyan ve arkeolojiyi seven lise öğretmeni Süleyman Fikri Erten, tarihi eserleri medeniyet adına topladıklarını iddia eden İtalyanların bu hareketlerine karşı çıktı. Tekeli Mehmet Paşa Camii'nin yanında terk edilmiş küçük bir mescidi düzenleyerek Antalya Müzesi'nin ilk temelini atmış oldu. Daha sonra İtalyanların Antalya'dan çekilmesi üzerine onların topladıkları eserleri de bu küçük müzeye getirdi.
1937 yılından sonra Yivli Minare Camii müze olarak kullanıldı. Burada bölgede yapılan kazılarda bulunan eski uygarlıkların kalıntıları bir bir toprak üzerine çıkarılıp sergileniyordu. Müze, günümüzde Konyaaltı ilçesinde bulunan binasına 1972'de taşındı. Antalya Müzesi 1988 yılında "Avrupa Konseyi Özel Ödülü"ne layık görüldü.
Müzenin özellikleri
Antalya Müzesi, 30.000 metrekareyi kaplayan bir alanda 14 sergi salonu ile heykel ve değişik eserlerin sergilendiği açık hava galerileri ve bahçeden oluşmaktadır. İnsanlık tarihine kesintisiz tanıklık etmiş Anadolu topraklarının en zengin geçmişe sahip köşelerinden biri olan Antalya Bölgesi'nin sınırları içerisinde yer alan üç antik kültür bölgesi Likya, Pamfilya ve Psidia'nın önemli bir bölümü Antalya Müzesi'nin sorumluluk alanını oluşturur. Müzede sergilenen eser sayısı 5.000 kadardır. 25.000 - 30.000 kadar eser ise müzede sergilenmeden korunmaktadır.
Paşalimanı, Üsküdar
Paşalimanı, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Üsküdar ilçesine bağlı bir semttir. Bir semt olduğundan kesin sınırları çizilememekle birlikte, semt Üsküdar ve Kuzguncuk semtleri arasında; İstanbul Boğazı kıyısında yer almaktadır. Fethipaşa Korusu bu semt sınırları içinde bulunmaktadır.
Andrea Santoro
Andrea Santoro (7 Eylül 1945, Priverno, İtalya – 5 Şubat 2006, Trabzon, Türkiye), Türkiye'de Katolik Kilisesi'nin Fidei dönüm misyoneri üyesi olarak görev yaptığı Trabzon'daki Santa Maria Katolik Kilisesi'nde öldürülen bir Roma Katolik rahibiydi. Bu Türkiye'de nefret suçlarına dikkat çeken Ermeni gazeteci Hrant Dink cinayeti ve Zirve Yayınevi cinayetleri ile birlikte gündeme gelen olaylardan biriydi. Santoro'yu öldüren zanlının kendi ifadelerine göre Danimarka Karikatür Krizinden etkilendiği bilinmektedir.
Ölüm ve sonrası
5 Şubat 2006'da kilisede dua ederken diz çökerken arkadan vurularak öldürüldü. Bir tanık, failin " Allahu Ekber " diye bağırdığını duydu. Saldırının nedeni bilinmiyor.
Olaydan iki gün sonra 16 yaşındaki lise öğrencisi Oğuzhan Akdin, elinde 9 mm'lik tabancayla tutuklandı. ABD Hava Kuvvetleri Özel Soruşturma Bürosu tarafından çalınan silahlarla ilgili bir soruşturma, bu silahın ABD'nin Irak ordusuna verdiği ancak kaybolan bir grup silahın parçası olduğunu ortaya çıkardı. Öğrenci polise Jyllands-Posten Muhammed karikatürleri tartışmasından etkilendiğini söyledi. Cinayetin öncesinde Türk popüler basınında büyük bir Hıristiyanlık karşıtı propaganda yapıldı. Öldürülmesinden üç ay önce, Santoro'nun telefonu Trabzon'da Türk polisi tarafından dinlenmişti.
Oğuzhan Akdin, 10 Ekim 2006'da Trabzon'daki çocuk mahkemesi tarafından "kasten adam öldürme" suçundan 18 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasına çarptırıldı. Yerel Katolik idare başkanı Anadolu Apostolik Vekili Piskopos Luigi Padovese'ye göre, duruşma sırasında ne katil ne de annesi herhangi bir pişmanlık göstermedi.
Ermeni-Türk gazeteci Hrant Dink'in katilinin de Trabzonlu olması ve 18 yaşından küçük olması nedeniyle, Türk polisi Santoro ve Dink cinayetleri arasındaki olası bağlantıları araştırıyordu. Ekim 2007'de Türkiye'deki Yargıtay, Santoro'nun katilinin hapis cezasını onayladı. 2016 Türk darbe girişiminin ardından, katil cezasının 10 yıldan azını çektikten sonra hapisten çıktı.
Papa XVI. Benedictus 29 Kasım 2006'da Efes'teki Meryem Ana Evi Türbesi'ndeki vaazında şehadetini hatırladı.
Don Santoro'nun St. John Lateran Bazilikası'ndaki cenazesinde, Roma Piskoposluğunun vekili Kardinal Camillo Ruini vaazında Don Santoro için olası kutsama sürecinin Şubat 2011'den sonra açılabileceğinden bahsetti. Suikastı, kısmen Roma Genel Vekili ve Santoro'nun ilahiyat fakültesinden sınıf arkadaşı Kardinal Angelo De Donatis tarafından düzenlenen Don Andrea Santoro Derneği tarafından her yıl kutlanıyor.
Takahiro Sakurai
Takahiro Sakurai ( Sakurai Takahiro; 13 Haziran 1974 Okazaki, Japonya), Japon seslendirme sanatçısı. Çoğunlukla yakışıklı ve büyüleyici erkek rollerini seslendirmektedir. Önceden 81 Produce üyesi olup 20 Temmuz 2014'ten beri INTENTION üyesidir.
Filmografi
1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
Aç Yol
Aç Yol (İngilizce: The Famished Road) Nijeryalı yazar Ben Okri'nin 1991 yılında yayınlanan ve Man Booker Ödülü kazanan romanıdır. Türkçesi İmge Kitabevi Yayınları tarafından 2000 yılında Berrin Karayazıcı Aksoy'un çevirisiyle yayınlanmıştır. Roman fantastik, animist, ruhani ve gerçekçi öğelerin iç içe geçtiği kendine özgü bir dil kullanarak büyülü gerçekçilik akımına yeni, Afrika kaynaklı bir boyut kazandırdığından büyük bir edebi başarı olarak nitelendirilmiştir.
Konusu
Ruhlar dünyasından bir türlü kopamayan Azaro, sürekli olarak ölü doğmaktadır. Sonunda bir gün doğar ve dünyada kalmaya ve yaşamaya karar verir. Ancak ruhlar dünyasındaki arkadaşları peşini bırakmayacağı gibi doğduğu küçük ancak hızla modernleşmekte olan köyde olup biten siyasi olaylar da onu maceradan maceraya sürükleyecektir.
Ayrıntı
Aç Yol Radiohead'in "Street Spirit (Fade Out)" adlı şarkısının sözlerine ilham kaynağı olmuştur.
Phoenix Adaları Korunmuş Bölgesi
Phoenix Adaları Korunmuş Bölgesi (veya İngilizce kısaltılmış adıyla PIPA), yaklaşık olarak orta Avustralya ile Hawaii arasında Pasifik'te Kiribati Cumhuriyeti sınırları içerisinde yer alan okyanus ulusudur. PIPA, Kiribati sitesinin Münhasır Ekonomik Bölge (MEB) sınırlarının %11,34'ünü oluşturmaktadır ve 408.250 km2 (157.630 sq mi) büyüklüğü ile Pasifik Okyanusu'ndaki en büyük deniz koruma alanıdır.
Doğal miras
Resifte birçok yeni türde dahil olmak üzere 514 tür canlı bulunmaktadır. Ayrıca PIPA'nın sekiz adasından beşi BirdLife International tarafından Önemli Kuş Alanı olarak belirlenmiştir. Günümüzde bu adalarda yaşayan 19 tür bulunmaktadır. Diğer birçok deniz kuşları ise Avustralya ve Yeni Zelanda'dan gelerek PIPA üzerinden göç ederler. Buradaki tanınmış endemik türlerden birisi de, nesli tükenme tehlikesi altında bulunan Phoenix kırlangıcı'dır.
UNESCO Dünya Mirası
30 Ocak 2009 tarihinde, Kiribati Cumhuriyeti Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü diğer adıyla UNESCO'ya Phoenix Adaları'nın Dünya Mirası Listesi hakkında görüşülmesi ve sit alanı ilan edilmesi için başvuru yaptı. Bu 2000 yılından bu yana sözleşmeye imza atmamış ülkelerden olan Kiribati Cumhuriyeti'nin ilk adaylık başvurusuydu. 1 Ağustos 2010 tarihinde Brezilya'da yapılan Dünya Mirası Komitesi'nin 34. oturumunda PIPA'nın Dünya Mirası listesine alınması kararı oylandı ve kabul edildi. Böylece PIPA dünyanın en büyük ve en derin Dünya Mirası oldu.
Nişancı Mehmed Paşa
Hayatı
Mısır'a yaptığı ticaretle de meşgul olan Hacı Ali adında Kayseri'nin Erkilet köyünden birinin oğludur. Nusretnâme'de, "Ermeni Mehmet Paşa" diye nitelelendirilmekle onun Ermeni asıllı olduğu ima edilmektedir.
Bazı küçük hizmetlerde bulunduktan sonra İstanbul'a geldi. Halep valisi olarak göreve tâyin olunan Silahdar Süleyman Paşa yanında çalışmaya başladı. Silahdar Süleyman Paşa 1710'da sadaret kaymakamı ve 1712'de sadrâzam; 1713'te kaptan-ı derya olduğu zamanlarda onun kethüdalığını yaptı. Silahdar Süleyman Paşa 1714'te Girit valisi olunca onun yanında kethüdalıktan istifa etti. Silahdar Damat Ali Paşa'nın sadrazamlık döneminde Sipahi ağalığı vekilliği yaptı.
1716'de Silahdar Damat Ali Paşa'nın Avusturya seferine yetiştirmek üzere Dükakin sancağından yaya asker yazmaya memur edildi ve bu sırada (sonradan Nevşehirli Damat İbrahim Paşa olarak anılacak) "Mevkufatçı İbrahim Efendi" ile tanıştı ve yakın arkadaş oldu. Mehmet Efendi, Dükakin'den tedarik ettiği askerle orduya yetiştiği zaman, ordu Petrovaradın Muharebesi'sinde mağlup olup Silahdar Damat Ali Paşa şehit düşmüştü. Fakat bunun hizmeti takdir olunarak kendisine Halep muhassıllığı verildi.
Mehmet Efendi, Halep'e gitmekte iken Edirne'ye uğradı. Dostu (sonradan Nevşehirli Damat İbrahim Paşa olarak anılacak) İbrahim Paşa, o sırada vezirlik rütbesini almış olup sadrazam kaymakamlığı yapmaktaydı. Kendisini Halep'e göndertmeyerek kapıcılar kethüdalığına tâyin ettirdi. Dört ay sonra da Şubat 1717'de onun vasıtasıyla vezirlik verilip nişancı yapıldı.
1717'deki Avusturya seferi için III. Ahmet orduda emin ve muktedir birisinin bulunarak sadrazam olan Hacı Halil Pașa'ya idare desteği ve teşvik vermesini etmesini arzu etmekteydi. Bu nedenle Nişancı Mehmet Paşa bu seferde ordu ile cepheye gitti. Belgrad önündeki muharebede mağlup olan ordu Niş'e çekildi. Bu mağlubiyetin sorumlusu görülen ve azil edilen Sadrazam Hacı Halil Paşa'nın yerine kimin sadrazam ve serdar-ı ekrem yapılması sorunu ortaya çıktı. Bu sırada pâdışâh, sadrazam kaymakamı Damat İbrahim Paşa'yı sadrazam yapmak istemekteydi. Fakat Damat İbrahim Paşa böyle pek nazik dönemde sadrazamlık yetkisi yüklenmekten çekinmekteydi. Edirne'de sadaret kaymakamlığı görevinde daha fazla katkı yapabileceğni iddia etti. Niş'te orduda bulunan yakın arkadaşı Nişancı Mehmet Paşa'yı tavsiye etti. Böylece 26 Ağustos 1717'de Tevkii Nişancı Mehmet Paşa sadrazam ve serdar-ı ekrem tayin edildi.
1718'de ordunun cepheye hareketi esnasında sadaret kaymakamı olan Damat İbrahim Paşa Avusturya ile sulh müzakeresine girişmesi taraftarı idi ve III. Ahmed'in muvaffakatını almıştı. Fakat sadrazam Nişancı Mehmet Paşa, sulh müzakerelerine aleyhtar idi. Bunun üzerine 10 Mayıs 1718'de sadrazam azledildi ve Damat İbrahim Paşa sadrazamlığa getirildi.
Nişancı Mehmet Paşa azlinden sonra hemen Mayıs ortalarında Venedikliler tarafından alınmış olan Preveze ve Dubnice kalelerini geri almak için Yanya sancağı ile Narda seraskerliğine tayin edildi. Fakat yapılan müzakereler dolayısıyla orada seraskerliği gerektiren bir iş bulunmadığı anlaşıldı. Eylül 1718'de Tırhala sancağı ve Niğbolu sancağı ile birlikte Niş muhafızlığı görevine nakledildi.
1719'da doğu Anadolu'da Van eyaleti valiliği verildi. Ama tam bu sırada Girit'te Kandiye muhafızı Köprülüzade Numan Paşa öldü ve Şubat 1720'da Nişancı Mehmet Paşa onun yerine Girit'e Kandiye muhafızlığına gönderildi.
Daha sonra Mısır valiliği görevine nakledildi. Mısır valiliğinde, kısa bir dönem aralık hariç, Temmuz 1728'e kadar altı yıldan fazla kaldı. Burada bulunan kölemen ve yeniçeri serkeşlerini temizledi; huzur ve asayişi sağladı.
Temmuz 1728'de Ebu Bekir Paşa ile becayiş suretiyle Cidde valisi görevine gitti. Oraya vardıktan sonra çok geçmeden 1728'de öldü. Ölümünde altmış yaşlarında idi. Günümüzde Vahhabiler tarafından tüm mezarları yerle bir edilmiş olan Mekke'deki Mualla mezarlığına gömüldü.
Değerlendirme
III. Ahmet zamanında İngiltere elçisi Lord Montegue'nun eşi Lady Mary Wortley Montagu Nişancı Mehmet Paşa konağına giderek onun hanımıyla haremde görüşmüştür. Lady Wortley Montegue'nün yazdığı çok ünlü İngilizce hatıralarında bu vezir konağının debdebesiz ve vezirin harem hayatının mütevazı olduğunu beyan etmektedir.
Arp 51
Arp 51, Balina takımyıldızı yönünde bulunan bir çubuklu sarmal gökadadır. Gökada hakkında, Tuhaf Gökadalar Atlası'nda bulunduğu alt kategoride bahsedilen, "Eşlikçileri küçük ama yüksek yüzey parlaklığına sahip sarmal gökadalar" tarifi dışında pek bir şey bilinmemektedir. Pek çok kaynakta morfolojik bakımdan SB:(s)c olarak sınıflandırılmıştır. Kırmızıya kayma, dikey hızı ve uzaklığı da bilinmemektedir.
Troya
Truva (Yunanca: Τροία Troya veya Ίλιον İlion, Latince: Troia veya Ilium, Hititçe: 𒌷𒃾𒇻𒊭 Wilusa/Vilusa veya 𒋫𒊒𒄿𒊭 Truwisa/Truvisa), Kaz Dağı (İda) eteklerinde tarihî bir kenttir. Çanakkale il sınırları içinde, günümüzde Hisarlık olarak adlandırılan arkeolojik bölgede yer alır.
Çanakkale Boğazı'nın güneybatı ağzının hemen güneyinde ve Kaz Dağı'nın kuzeybatısında bulunan bir şehirdir. Homeros tarafından yazıldığı sanılan iki manzum destandan biri olan İlyada'da bahsi geçen Troya Savaşı'nın gerçekleştiği antik kenttir.
1870'lerde Alman amatör arkeolog Heinrich Schliemann tarafından Tevfikiye köyü civarında keşfedilen antik kentte çıkan eserlerin çoğu yurt dışına kaçırılmıştır. Eserler günümüzde Türkiye, Almanya ve Rusya'da çeşitli müzelerde sergilenmektedir. Antik kent; 1998 yılından beri Dünya Miras Listesi'nde, 1996 yılından beri de Millî Park statüsündedir.
Etimoloji
Fransızcanın etkisiyle antik kentin bu dildeki "Troie" kelimesinin okunuşundan Türkçeye Truva olarak geçmiştir. Kentin adı Yunanca belgelerde Τροία (Troia) olarak geçer. Bazı uzmanlar, kentin Türkçe "Troya" olarak anılmasının daha doğru olduğunu savunmaktadır. Bununla birlikte Türkçe belgelerde Truva adı Truva Savaşı, Truva Atı örneklerinde görüldüğü gibi yaygın olarak kullanılmaktadır.
Troya Kent Mevkisi
Antik kent, Çanakkale merkez ilçesine bağlı Tevfikiye köyünün batısında, "Hisarlık Tepesi'''nde" bulunur (39.96667°N, 26.21667°W). Tepe, 200x150m boyutlarında, 31.2m rakımlı ve aynı zamanda geniş bir kalker tabakasının parçasıdır.
Hisarlık Tepesinde bir antik kentin olduğu uzun süre bilinmese de tepenin isminden de anlaşılacağı gibi bölgede arkeolojik kalıntıların yüzeye yakın olduğu ve bu yüzden yerel sakinlerince tepeye Hisarlık adı verildiği görüşü savunulabilir. Ayrıca Troya kentinin kurulduğu zamanlarda Hisarlık Tepesi, Karamenderes ve Dümrek Çaylarının döküldüğü ve Çanakkale Boğazı'na açılan bir koyun kenarında, bugüne göre denize çok daha yakın bir yerde bulunduğu düşünülür.
Kentin bulunduğu ve adını verdiği, bugün yaklaşık olarak Çanakkale İli'nin Asya kıtasında temsil eden tarihsel bölge Troas (ya da Troad) olarak adlandırılır.
Tarihçe
İlk olarak Efes ve Milet antik kentleri gibi denize yakın olan kent, Çanakkale Boğazı'nın güneyinde bir liman kenti olarak kurulmuştur. Zamanla Karamenderes Nehri'nin kent kıyılarına taşıdığı alüvyonlar nedeniyle denizden uzaklaşmış ve önemini yitirmiştir. Bu yüzden yaşanan doğal felaketler ve saldırılar sonrasında yeniden iskan edilmeyip terk edilmiştir.
Troyalılar, Sardis kökenli Herakleid hanedanının yerine geçmiş ve Anadolu'yu 505 yıl boyunca Lidya Krallığı Candaules (MÖ 735-718) dönemine dek yönetmişlerdir. İyonlar, Kimmerler, Frigyalılar, Miletliler onlardan sonra Anadolu'da yayılmış, ardından MÖ 546 yılında Pers istilası gelmiştir.
Troya antik kenti, Athena tapınağı ile özdeşleşmiştir. Pers egemenliği sırasında imparator I. Serhas çıktığı Yunanistan seferinde, Çanakkale Boğazı'nı geçmeden önce kentte gelerek bu tapınağa kurban sunduğu, aynı şekilde Büyük İskender'in de Perslere karşı giriştiği mücadele sırasında kenti ziyaret ettiği ve zırhını Athena tapınağına bağışladığı tarihsel kaynaklarda belirtilir.
Troya Katmanları
1871'de amatör arkeolog Heinrich Schliemann tarafından keşfedilen antik şehrin kalıntılarında, ilerleyen zamanlarda gerçekleştirilen kazılar sonucu, aynı yerde yedi kez -farklı dönemlerde- kent kurulduğu ve farklı dönemlere ait 33 katman olduğu saptanmıştır. Şehrin bu karmaşık tarihsel ve arkeolojik yapısı, daha kolay incelenebilmesi için kent tarihsel dönemlere göre sırayla Roma rakamlarıyla ifade edilen 9 ana bölüme ayrılmıştır. Bu ana dönemler ve bazı alt dönemler aşağıda verilmiştir:
Troya II, III, IV ve V (MÖ 2600-1950)
Troya II, bir önceki evrenin iki katına çıktı ve daha küçük bir kasaba ve üst kaleye sahipti. Duvarlar kral için megaron tarzı sarayı barındıran üst akropolü koruyordu. İkinci evrede arkeolojik kazılarda büyük bir yangın tarafından tahrip edildiği görülmektedir ancak Troyalılar, II. Troya'dan daha büyük fakat içerisinde daha küçük ve daha yoğun evler barındıran müstahkem bir kale oluşturacak şekilde yeniden inşa ettiler. Bu yoğun ve müstahkem yapılanmanın sebebinin ekonomik bir gerileme ve dış tehditlerin artması olduğu düşünülmektedir. Daha büyük bir alanı kaplayan surların yapımı Troya III, IV ve V'te de devam etti. Böylece ekonomik sebepler ve dış tehditler karşısında dahi surlar sonraki evrelerde de ayakta kaldı.
Troya VI ve VII (MÖ 1700-950)
Troya VI, MÖ 1250 civarında, muhtemel bir deprem sebebiyle yıkıldı. Bu katmanda bir ok ucu dışında herhangi bir gövde kalıntısı bulunamadı ancak kent hızla kendini iyileştirdi ve daha düzenli bir şekilde yeniden inşa edildi. Bu yeniden inşa ile kent merkezi deprem ve kuşatmalar karşısında kentin dış kenarını korumak için yoğun bir şekilde güçlendirilmiş bir kaleye sahip olma eğilimini sürdürdü.
Troya VI, güney kapısındaki sütunların inşası ile karakterize edilebilir. Sütunların herhangi bir yapıyı desteklediği düşünülmemekte, sunak benzeri bir tabana ve etkileyici bir büyüklüğe sahiptir. Bu yapı muhtemel olarak şehrin dini ritüellerini yaptığı alan olarak düşünülmektedir. Troya VI'nın diğer bir karakteristik özelliği; kalenin yakınında sıkıca paketlenmiş bir mahfaza ve birçok Arnavut kaldırımı sokağının inşasıdır. Sadece birkaç ev bulunmasına rağmen bunun sebebi Troya VIIa'nın tepelerinin üzerine yeniden inşasıdır.
Ayrıca 1890 yılında keşfedilen bu VI. Troya tabakasında Miken çanak çömlekleri bulunmuştur. Bu çanak çömlek, Troya IV sırasında Troyalıların hala Yunanlar ve Ege ile ticaret yaptığını göstermektedir. Ayrıca kalenin 400 metre güneyinde ölü yakma mezarları bulunmuştur. Bu, Helenistik kent surlarının güneyinde küçük bir alt kentin kanıtını sağlamıştır. Her ne kadar erozyon ve düzenli inşaat faaliyetleri nedeniyle bu kentin büyüklüğü bilinmese de, 1953 yılında Blegen tarafından sitenin kazılması sırasında ortaya çıkarıldığında, ana kayanın hemen üzerindeki yerleşimleri savunma amaçlı kullanılabilecek bir hendek bulundu. Dahası, duvarın güneyindeki küçük yerleşimin kendisi de ana şehir surlarını ve kaleyi korumak için bir engel olarak kullanıldığı muhtemeldir.
Hala tartışılan bir konu, Troya'nın Anadolu mu yoksa Miken uygarlığına mı mensup olduğudır. Şehrin Ege'de bir varlığı olsa da, seramik buluntuları ve mimarisi Anadolu yöneliminde kuvvetle ipucu veriyor, ek olarak Luvi şehir devletlerinin birçoğu erken Troya dönemlerinde (Troya I-VII), bölgede ve Ege ticaretinde hakimdi. Ege kıyısı boyunca uzanan Luvi kentleri gibi Troya'nın da kazılarda da bulunan kalıntılar ışığında Luvi kenti olması muhtemeldir. Troya VI kazısı sırasında bulunan çanak çömleklerin yalnızca yüzde biri Miken uygarlığına aittir. Kentin büyük duvarları ve kapıları, diğer pek çok Anadolu tasarımıyla yakından ilişkilidir. Ayrıca, ölü yakma uygulaması Anadolu kültürünün bir özelliğidir. Kremasyon, Miken dünyasında asla görülmez. Anadolu hiyeroglifi Luvi yazısıyla ile işaretlenmiş olan bronz mühürlerle birlikte Anadolu hiyeroglifleri de 1995 yılında ortaya çıkarılmıştır. Bu mühürler, zaman zaman yaklaşık 20 diğer Anadolu ve Suriye kentinde görülmüştür (M.Ö. 1280 - 1175).
Troya VI uzun mesafeli ticari hakimiyetini bu dönemde de sürdürdü ve bu dönemde nüfusu kuruluşunun zirvesini gördü ve 5.000 ila 10.000 arasında insan topluluğunu içinde barındırdı ve önemli bir şehir statüsüne yükseldi. Troya'nın konumu Erken Tunç Çağı'nda son derece uygun bir yerdeydi. Orta ve Son Tunç çağlarında Afganistan, Basra Körfezi, Baltık Bölgesi, Mısır ve Batı Akdeniz'e kadar ulaşan uzun mesafeli bir ticaret bölgesi için ortak noktaydı. Orta ve erken dönemde Troya VI da geçtiği düşünülen ticari ürünlerin doğudan metaller ve batıdan parfüm ve yağlar gibi çeşitli ürünlerin Türkiye kıyıları boyunca bulunan yüzlerce gemi batığı kalıntılarından görülmektedir. Bu gemilerde bol miktarda ticari mal bulunmaktaydı ve gemilerin bir kısmı 15 tondan fazla mal taşıdığı gözlemlenmektedir. Batıklarda keşfedilen mallar arasında bakır, kalay ve cam külçeleri bronz aletler ve silahlar; abanoz ve fildişi; deve kuşu yumurtası kabukları, mücevherler ve Akdeniz'in her yerinden farklı kültürlere ait seramikler bulunmaktadır. Tunç Çağı'ndan itibaren, Akdeniz'de keşfedilen 210 gemi enkazından 63'ü Türkiye kıyı şeridinde keşfedildi ancak Troya'nın bulunduğu yerdeki kalıntılar asgari düzeydedir. Troya VI katmanında bulunan mallarının çok azının belgelendiği görülmektedir. Geç Tunç Çağı boyunca çok az ticari merkez olması ve ticaret hacminin düşük olmasının, bunun olası sonucu olduğu tahmin edilmektedir. Troya en büyük ticari rotaların kuzeyindedir bu yüzden Troya'yı doğrudan bir ticari merkez olarak tanımlamak yerine 'ticarete ciddi katkıda bulunan bir metropol' olarak tanımlamak daha doğrudur.
Troya VII'a katmanında nüfusun çoğunluğunun surların içinde yaşadığını vurgulamak doğrudur.
Bu durumun böyle olmasındaki temel sebep, büyük olasılıkla Miken tehdididir. Troya VI'nın bir deprem tarafından tahrip edildiği düşünülmektedir. Bölgedeki fay hatlarının hareketliliği ve tektonik aktiviteler bu olasılığı güçlendirmektedir Troya VIIa'nın kazı sürecini zorlaştıran Troya VI'nın üzerine inşa edilmiştir.
M.Ö. 13. yüzyıl ortalarına tarihlenen Troya VIIa, Homerik Troya için en güçlü adaydır bu evrenin savaş tarafından tahrip edildiği kazılarda ortaya çıkarılmıştır. Troya VIIa'yı sona erdiren ve tahmini M.Ö. 1184 yıllarında meydana gelen yangın ve katliamların delilleri bu evrenin Troya Savaşı sırasında Akalar tarafından kuşatılan şehir ile özdeşleşmesine neden olmuştur ve Troya Savaşı, Homeros tarafından yazılmış İlyada Destanı'nda ölümsüzleştirilmiştir.
Calvert'in 1000 Yıllık Boşluğu
Başlangıçta, Troya VI ve VII'nin katmanları tamamen göz ardı edildi çünkü Schliemann yanmış Truva II şehrini Homerik Troya olması ihtimalini tercih ediyordu. Arkeolojinin Schliemann'ın Troyasın'dan uzaklaştığı ve Homerik Troya'yı bir kez daha bulmak için çalışmalara başlama Troya VI üzerine yoğunlaşmayla oldu Dörpfeld'in Troya VI'yı keşfetmesiyle "Calvert'in 1000 yıllık boşluğu" ortaya çıktı.
Bu 1000 yıllık boşluk, (M.Ö. 1800-800) Schiliemann'ın arkeolojisinin hesaba katmadığı bir dönemdi ve böylece Troya zaman çizelgesinde bir delik oluşturdu. Homer'ın İlyada'sının şehir tarifinde surların bir tarafının bir bölümünün zayıf olduğu söylenir. Dörpfeld, 300 metrelik duvar kazıları sırasında zayıf bölümün Homerik Troya tarifine çok benzeyen bir bölümle karşılaştı. Dörpfeld, Homerik Troya'yı bulduğuna ikna oldu ve kentin kazılarını yapmaya başladı. Bu tabakanın duvarlarında (Troya VI) geç Helladik (LH) IIIa ve IIIb dönemlerinden kalma çok sayıda Miken çömleği ortaya çıkmıştır ve Troyalıların ve Mikenlerin arasında bir ilişki olduğu ortaya çıkarılmıştır. Duvarlardaki büyük kule "İllios büyük kulesi" gibi görünmektedir. Sonuç olarak kalıntılar şehrin Dörpfeld'in Homer destanındaki şehir olan İllios'a (Troya) rastladığını gösterdi. Schilliemann'ın kendisi, Troya VI'nın Homerik Troya olması ihtimalini yüksek olduğunu belirtmiş ancak bununla ilgili bir şey yayınlamamıştır. Troya'yı bulmak konusunda Schilliemann kadar tutkulu olan Dörpfeld tarafından onaylanan tek tartışma, kentin erkekler tarafından değil deprem tarafından tahrip edilmiş gibi görünmesi tartışmasıdır. Fakat Troya VII'nin Mikenlilerin saldırdığı Troya olmadığı konusunda çok az şüphe vardır.
Troya IX
Şehir, on bir günlük kuşatmanın ardından M.Ö. 85'te Sulla'nın rakibi olan Roma generali Fimbria tarafından tahrip edildi. Sulla, Fimbria'yı mağlup ettiği o yılın sonlarında, kenti sadakatini ödüllendirmek için yeniden inşasına yardım etti. Ilion, bu cömertlik eylemini ilk yıl olarak M.Ö. 85 olan yeni bir sivil takvim düzenleyerek karşılık verdi. Bununla birlikte, Roma'nın sağladığı statüsüne rağmen, şehir birkaç yıl finansal sıkıntı içinde kaldı. M.Ö. 80'lerde, Roma halkı yasadışı bir şekilde Athena Ilias'ın kutsal bölgelerine vergi uyguladı ve kent L. Julius Caesar'ı hakemliğe çağırdı. Aynı yıl şehir korsanlar tarafından saldırıya uğradı. M.Ö. 77'de, Athena Ilias'ın koinonunun yıllık festivalini yönetmenin maliyetleri, hem Ilion hem de Koinon'un diğer üyeleri için çok zorlayıcı hale geldi. L. Julius Caesar, bir kez daha finansal yükü düzenlemek için hakemlik yapmak zorunda kaldı. M.Ö. 74'te, Ilıanlar bir kez daha VI. Mithridates'e karşı Roma generali Lucullus'un yanında olarak Roma'ya sadakatlerini gösterdiler. Mithridates'in 63-62'deki son yenilgisini takiben, Pompey, Ilion'un yardımcısı ve Athena Ilias'ın patronu olarak kentin sadakatini ödüllendirdi. M.Ö. 48'de Jullius Ceasear da, Mithridatik Savaşları sırasında kentin sadakatini kuzeni L.Julius Ceasear ile olan ilişkisini ve ailesinin Venüs'ten Troya Prensi Aenas üzerinden geldiğini söyleyerek İllian'lılar ile akrabalık kurdu. M.Ö. 20'de, İmparator Augustus Ilion'u ziyaret etti ve önde gelen vatandaşının Euthydikos'un oğlu Melanippides'in evinde kaldı. Ziyareti sonucunda, Athena Ilias tapınağının, bouleuterion (belediye binası) ve tiyatronun restorasyonunu ve yeniden inşasını da finanse etti. Tiyatro kısa bir süre sonra MÖ 12–11'de tamamlandı, Melanippides bu yararı kaydetmek için tiyatroda bir Augustus heykeli adadı.
Kazılar
Troya antik kentinin Hisarlıkta olabileceğine ilişkin ilk yorumlar, 1822 İskoç Charles Maclaren tarafından yapılmıştır. İlk arkeolojik araştırma, bölgede bir höyüğün olabileceğini tespit eden İngiliz Frank Calvert tarafında 1863-1865 yıllarında yapılmıştır. Fakat bu kentin Troya olduğu görüşünün kesinlik kazanması ve yaygın şekilde tanınması Alman Heinrich Schliemann tarafından yapılan kazılar sonucunda olmuştur.
Sarı Irmak
Sarı Nehir, Sarı Irmak, Huangho ya da Altın Nehir, (Çince: 黄河, pinyin: Huáng Hé, Wade-Giles: Hwangho, Huang Ho, Huangho; Göktükçe :𐰖𐱁𐰞𐰽𐰺𐰍 [yašïl ügüz] ), Çin'in Yangtze'den sonra ikinci, ve dünyanın en uzun altıncı nehri. Uzunluğu 5.464 km olup, Çin'in batısından Bohai Denizi'ne akar. Adını çığırının üst bölümlerindeki yüksek çamur oranına borçludur.
Sarı Irmak "Çin medeniyetinin beşiği" olarak adlandırılır. Havzası kuzey Çin'in en eski uygarlıklarının doğum yeri olmuştur. Ancak aşağı bölgelerde tabanın dolması sonucu sık sık meydana gelen seller nedeniyle, "Çin'in kederi" adıyla da anılmaktadır. Örneğin 1870 yılında sarı nehir taştığında 1 milyondan fazla kişi öldü.
Troya
Heinrich Schliemann
Aslen tüccar olan Heinrich Schliemann, Hisarlıkta ilk geniş kapsamlı kazıları yapan ve "Troya Hazinesi" ya da "Priamos Hazinesi" adlı koleksiyonu bulan kişidir. Osmanlı Devletinden kazı izni alarak 1870 yılında tamamlanan sondaj çalışmaları neticesinde, 1871-1874 yılları arasında ilk grup kazılarını yapmıştır. Bir dönem sıtma hastalığına yakalanan Schliemann, kazılara ara vermiş ve ilk kazılar kadar yoğun olmamakla beraber 1890'lara kadar kazılara devam etmiştir. Schliemann'ın kazılarda bulduğu hazineleri yurt dışına kaçırdığı da bilinmektedir.
Gerek Schliemann'nin arkeoloji kökenli olmayışı, gerekse arkeoloji biliminin o dönem yeterince gelişmemiş olması dolayısıyla bu dönem yapılan kazılarda çıkan eserler yeterince iyi değerlendirilememiştir ve birçok başka arkeolojik bulguda tahribata yol açmıştır.
Ekometre
Ekometre, haftalık ekonomi ve politika içerikli, sanayici işadamları ve üst düzey yöneticilerden oluşan bir okur profiline sahip, gazete bayilerinde, büyük finans merkezlerinde satılan ve abonelerine ise kurye ile ulaşan, 2002 yılından beri kesintisiz yayınlanan bir ekonomi gazetesidir. Her haftanın pazartesi günü yayınlanır.
Troya
Wilhelm Dörpfeld
Mimar olan ve Schliemann kazılarınada eşlik eden Wilhelm Dörpfeld, Schliemann'nın ölümü sonrası 1893-1894 yıllarında kazıları üstlenir. Kentin katmanlı yapısının tespiti Dörpfeld'e aittir.
Carl W. Blegen
Bir süre ara verilen kazılar Türkiye Cumhuriyeti döneminde Amerikalı arkeolog Carl W. Blegen tarafından tekrar başlatılır. Kazılar Cincinati Üniversitesi desteğiyle 1932-1938 döneminde yapılmıştır. Blegen özellikle Truva Savaşının geçtiği dönem olarak düşünülen Troya VIIa dönemini üzerine çalışmalarıyla özdeşleştirmiştir.
Manfred Korfmann
Antik kent aynı zamanda önemli bir turistik gezi noktası olduğu için Korfmann'ın kazılarına ilk olarak ören yeri düzenleme çalışması ile başlamıştır. Daha sonraki yıllarda hem yaptığı arkeolojik çalışmalar hem de kentin millî park olmasına verdiği destek ve antik kentte turistlere yönelik çalışmalarıyla hatırlanır.
Ernst Pernicka
Pernicka, 2006 yılından beri kazıları yürütmektedir.
Yurt dışındaki eserler
Almanya: Heinrich Schliemann Troya'da bulduğu hazineyi önce Yunanistan'a daha sonra da Almanya'ya kaçırdı. II. Dünya Savaşı'ndan önce Almanya'da olduğu bilinmekte olan hazine savaş sonrası kayıplara karıştı. Günümüzde Almanya'nın elinde hala yaklaşık 480 Troya eseri olduğu sanılmaktadır. Bu eserlerin Berlin'de bulunan Neues Müzesinde 103 ve 104 nolu salonlarda sergilenmektedir fakat koleksiyon II. Dünya Savaşı'nda kaybolduğu için sergilenen bazı eserler, asıllarının kopyalarıdır.
"Burada sergilenen kültür hazinesi, dünya kültür mirasının bir parçasıdır. Bu yapıtlar, ait oldukları uygarlıkların topraklarında daha büyük bir anlam ve zenginlik kazanmaktadırlar"
Rusya: Troya hazinesinin Berlin'de kaybolan kısmının II. Dünya Savaşı sonunda, müttefik kuvvetlerce işgal edilen Berlin'de, saklandıkları Berlin Hayvanat Bahçesi'nden Ruslar tarafından alınıp götürüldükleri ortaya çıktı. Uzun süre eserlerin ülkesinde olduğu iddialarını reddeden Rusya, 1994 eserlerin ülkesinde olduğunu kabul ederek, bunların savaş tazminatı olduğunu belirtti. Eserlerin Türkiye tarafından istenmesine konusunda ise eserler Almanya'dan getirdiği için Türkiye'nin bunları isteme hakkı olmadığı yönündedir. Rusya'daki eserler 1996 yılından beri Moskova'da bulunan Puşkin Müzesi'nde sergilenmektedir.
ABD: Troya'nın Erken Tunç Çağı'ndaki 2. Dönemi'nden kalma küpe, kolye, diadem, bilezik, pendant gibi 24 parçadan oluşan eser 1966 yılında Penn Müzesi'nce satın alındı. Bu parçalar 2009'da dönemin Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay'ın başlattığı görüşmeler öncülüğünde Türkiye'ye iade edildi.
Kuruluşu
Mitolojide şehrin kurulduğu tepe, Zeus'u kandırdığı için Zeus tarafından Olympus'tan aşağı atılan tanrıça Ate'nin ilk düştüğü yerdir. Kentin kurucusu Tros'un oğlu İlios'tur. Çanakkale yakınlarındaki Dardanos kenti kralı Dardanos'un soyundandır.
Frigya Kralının düzenlediği bir yarışmayı kazanır ve ödül olarak verilen siyah boğayı takip ederek, boğanın durduğu yere bir kent kurmaya karar verir. Boğa, tanrıça Ate'nin düştüğü yerde yere çöker ve İlios kentini bu tepeye kurar. Kente kurucusundan dolayı İllion, İlios'un babası Tros'dan dolayı da Troya denir. Kentin Akalar tarafından yıkılmasıyla ise bu tanrıçanın getirdiği kötü şansa bağlanır.
Kral Laomedon
Zeus, tarafından kaçırılan Ganymede'nin babası olan kral, kötü kişiliği ile tanınır. Ganymede'ye karşılık kral özel atlar verir. Kendisini devirmek isteyen Poseidon ve Apollon'un tuzağından, tanrıça Thetis tarafından kurtulan Zeus, Poseidon ve Apollon'a kentin surlarını yapma cezası verir. Bu görevi tamamlayınca karşılık olarak Kral Laomedon, önerdiği altınları vermez. Poseidon da Troya'a bir deniz canavarı saldırtır. Yarı-tanrı Herkül ise kralın atlarına karşılık canavarı öldürür. Kral ise sözünü yine tutmaya yanaşmayınca, Herkül Kral Laomedon'u öldürür ve kralın oğlu son Troya kralı Priamos tahta geçer.
Truva Savaşı
Truva Savaşı, Kaz Dağındaki tanrıçalar arası güzellik yarışması sonucu, dünyanın en güzel kadının aşkını kazanan Priamos'un oğlu Paris, bu evli kadın Hellen'i kaçırmasıyla başlayan ve Troya'nın yıkılmasına yol açan İlyada'ya da konu olmuş savaştır.
Truva Atı
Truva atı, savaş bitmesi amacıyla şehre gizlice girmek için yapılarak, surlar içerisine sokulmak üzere karşı tarafa hediye edilen tahta attır. Odysessus'un fikri olan içi boş tahta at Troyalılara hediye gibi sunulur. Atın içine gizlenen askerlerden habersiz Troyalılar anıtı şehre taşır ve kutlamalara başlarlar. Akşam ise askerler dışarı çıkarak şehrin yağmalanmasına başlarlar. Truva atı tabiri o kadar yaygınlaşır ki deyim olarak da kullanılmaya başlar. Truva atının gerçekten var olup olmadığı bilinmemektedir. Homeros tarafından anlatılan öyküde geçmekle birlikte, bunun bir metafor olduğunu düşünen tarihçiler de bulunmaktadır. Bu tarihçilere göre, Truva atı gerçekten inşa edilmemiştir ve ancak deprem tanrısı da olan Poseidon'un simgesi olan atın, depremle yıkılan Truva surlarından içeri girme olayına metafor olarak Homeros tarafından kullanıldığı düşünülmektedir.
Troyalı ünlüler
Mitolojide bahsi geçen Troya'lı ünlü kişiler şunlardır;
Troya ve Türkler
15. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'nun Avrupa'da büyük bir güç kazanmaya başlamasıyla birlikte Rönesans dönemi hümanist düşünürleri Türklerin soyları hakkında fikir yürütmeye başlamıştı. En büyük görüş ise Türklerin Truvalıların soyundan geldiği iddiasıydı. Birçok Rönesans düşünürü eserlerinde Truva şehri Yunanlar tarafından ele geçirildikten sonra Asya'ya kaçan Truvalı bir grubun, yani Türklerin Anadolu'ya geri dönerek Yunanlardan intikam aldığını anlatırlardı. Daha eski tarih olan 12. yüzyılda, Tyreli William, Türklerin göçebe kültüründen geldiklerini belirterek köklerinin Truva'ya dayandığını belirtmişti. İstanbul'un fethinden önce İspanyol Pero Tafur 1437'de Konstantinopolis (İstanbul) şehrine uğradığında insanlar arasında "Türkler Truva'nın intikamını alacaklar" sözünün dolaştığını söyler. 1453’te İstanbul’un muhasarası sırasında kentte bulunan Kardinal İsidore yazdığı bir mektupta Osmanlı padişahı Fatih Sultan Mehmet’ten "Troyalıların Prensi" şeklinde söz etmişti. Fatih Sultan Mehmed'in vakanüvisi Kritovulos, Fatih'in Midilli seferi sırasında Çanakkale'de Truva kalıntılarının bulunduğu bölgeye gelerek burada Truva savaşı kahramanları hakkında hayranlık hislerini belirterek onları methettiğini belirtmiştir. Kritovulos, Fatih'in başını sallayarak Truva medeniyetiyle ilgili şu sözleri sarfettiğini yazmıştır:
"Allah beni bu şehrin ve halkının dostu olarak bugüne kadar sakladı. Biz bu şehrin düşmanlarını yendik ve onların vatanlarını aldık. Burayı Yunanlar, Makedonyalılar, Teselyalılar ve Moralılar ele geçirmişlerdi. Bunların biz Asyalılara karşı kötülüklerini aradan birçok devir ve yıl geçmesine rağmen onların torunlarından aldık."
Aynı şekilde Sabahattin Eyüboğlu'nun ‘Mavi ve Kara’ adlı denemeler kitabında Yunanlara karşı Türk Kurtuluş Savaşı'nı yöneten Mustafa Kemal Atatürk’ün yanındaki bir subaya ‘'Dumlupınar’da Truvalıların öcünü aldık’' dediğini iddia eder.
Popüler kültürde
Filmler
Diğerleri
Yorubaca Vikipedi
Yorubaca Vikipedi (Yorubaca: Wikipéédíà Yorùbá) Vikipedi'nin Yorubaca dilindeki versiyonudur. 1 Şubat 2008 itibarıyla 6161 maddeyi geçmiştir. Bu rakam 93. büyük Vikipedi dil versiyonu yapmaktadır. Nijer-Kongo dillerinden bin madde sayısını geçen 3 Vikipedi'den biridir.
Marie Sarayı
Marie Sarayı, Saint Petersburg'da inşa edilen son neoklasik tarzdaki İmparatorluk konutudur. Mimar Andrei Stackenschneider tarafından tasarlanan yapı 1839 ve 1844 yılları arasında inşa edilmiştir. Konut günümüz itibarıyla Saint Petersburg'un Yasama Meclisi'ne ev sahipliği yapıyor.
Konumu
Saray, Aziz İshak Meydanı'nın güney tarafında, Aziz İshak Katedrali ile Mavi Köprü'nün karşısında yer almaktadır.
Sarayın ilk hali bölgenin büyük tüccarlarından Zakhar Chernyshev'e aitti. Chernyshev zaman zaman evini Condé Prensi Louis Henri gibi büyük devlet adamlarına tahsis etmiştir.
Konsept ve stil
Saray, I. Nicholas tarafından, en büyük kızı Maria Nikolaevna'ya, İmparatoriçe Joséphine'in torunu Maximilian de Beauharnais ile evlenmesi için bir hediye olarak yapılmıştır.
Kırmızımsı kahverengi cephe rustik ve geleneksel Neoklasik tarzda düzenlenmiş korint sütunlarına sahip olsa da, tüm tasarım 17. yüzyıl Fransız Barok tarzından esinlenmiştir. Dış süslemede ve iç dekorasyonda Rönesans detaylarına rastlamak mümkündür. Günümüzde saray beyaza boyanmıştır.
Prometheus (film, 2012)
Prometheus, yönetmenliğini Ridley Scott'ın, senaristliğini Jon Spaihts ve Damon Lindelof'un yaptığı, başrollerinde Noomi Rapace, Michael Fassbender, Guy Pearce, İdris Elba, Logan Marshall-Green ve Charlize Theron gibi isimlerin oynadığı 2012 yapımı bilimkurgu filmi. 21. yüzyıl sonlarında doğru, birkaç antik kültürün eserleri arasında keşfedilen yıldız haritaları Prometheus mürettebatının ilgisini çekmektedir. İnsanlığın kökeni arayan mürettebat farklı bir gezegene gelerek insan ırkının yok olmasına neden olabilecek bir tehdidi keşfeder.
Marie Sarayı
Devlet Konseyi
Mariinsky Sarayı, 1884'te İmparatorluk bünyesine alındı. 1917'ye kadar da İmparatorluk tarafından kullanıldı. Bu dönemde Bakanlar Kurulu haline gelen Devlet Konseyi, İmparatorluk Şansölyeliği ve Bakanlar Komitesi'ne ev sahipliği yaptı. Danıştay oturumları için saraydaki büyük salon mimar Leon Benois tarafından tasarlanmıştır.
Prometheus (film, 2012)
Filmin gelişimi Yaratık serisinin beşincisi olarak 2000'li yılların başında başladı. Scott ve yönetmen James Cameron, Scott'ın 1979 yılında yönettiği bilimkurgu korku filmi olan Yaratık'ın bir önbölümü olacak şekilde düşünmüşler. 2003 itibarıyla, Alien Predator'e Karşı filmi ile Scott seriye tekrar bir ilgi gösterdi. Spaihts, Yaratık serisinin olaylarına karşılık gelecek şekilde bir senaryo yazdı fakat Scott bu filmlerin ipuçlarını tekrarlamaktan kaçınmak için farklı bir yön seçti. 2010 yılı sonlarında, Lindelof Spaihts senaryoyu yeniden yazmak için projeye katıldı ve Scott'un Yaratık hikâyesinin öncesinde yaşanan olayları anlatan ancak doğrudan bu konuya bağlı olmayan bir hikâye geliştirdi.
Marie Sarayı
Devlet Konseyi
15 Nisan 1902'de Sosyalist Devrimci Parti üyesi Stepan Balmashov, İçişleri Bakanı Dmitry Sipyagin'i saraydaki bir toplantı arasında öldürdü.
Devlet kullanımı
Rus Geçici Hükümeti, 1917 Mart'ında sarayın tamamını ele geçirdi ve kısa süre sonra Geçici Konsey'e devretti. Ekim Devrimi'nin ardından saray, çeşitli Sovyet bakanlıklarına ve akademilerine ev sahipliği yaptı. Almanya ile savaş sırasında saray hastaneye çevrilmiş ve yoğun bombalamalara maruz kalmıştır.
Prometheus (film, 2012)
Prometheus filmi 1 Haziran 2012 tarihinde Birleşik Krallık'ta ve 8 Haziran 2015 tarihinde Kuzey Amerika'da vizyona girmiştir. Dünya çapında $403 milyon dolar hasılat yapmıştır. Yorumlar fimin estetik tasarımı ve oyunculuğu, özellikle Fassbender'ın canlandırdığı Android robot David üzerine olmuştur.
Konusu
Bir uzay aracı dünyaya gelir, insansı bir yaratık elinde bulunan sıvıyı içerek parçalanmaya başlar ve suya karışır. Onun DNA'sı biyogenez bir reaksiyon başlatır.
Marie Sarayı
Devlet kullanımı
Saray, 1994'ten beri Saint Petersburg Yasama Meclisi'nin ana merkezi olarak kullanılmaktadır.
Prometheus (film, 2012)
Konusu
2089 yılında, arkeologlar Elizabeth Shaw ve Charlie Holloway birkaç antik kültürün eserleriyle eşleşen İskoçya'da bir yıldız haritası keşfeder. Onlar insanları dünyaya getiren bu yaratıkları "Mühendis" olarak adlandırmaktadırlar. Peter Weyland, Weyland Corporation yaşlı CEO'su, yıldız haritalarından yararlanarak LV-223 gezegenine bir seyir finanse etmiştir. Android David gemiyi kontrol etmektedir.
Prometheus ekibi LV-233 gezegenine geldiklerinde, dünyaya benzediğini fakat aşırı nitrojenden dolayı yaşanamaz bir gezegen olduğunu keşfederler. Onlar taş yazıtları bulmak için geldikleri yerde, insansı bir kafatası ve büyük bir vücut keşfederler, bunun mühendis olduğunu düşünürler ve Shaw bunu incelemek için gemiye götürür. Mürettebat onların soyunun tükenmiş olduğunu tahmin eder ve diğer organlarını da bulurlar. Ekip üyeleri Millburn ve Fifield keşiflerlerin büyümesinden rahatsız olurlar ve Prometheus'a geri dönmeye çalışırlar, ancak girdikleri mağarada kaybolurlar. Ortaya çıkan bir fırtına yüzünden keşif yarıda kalır. Silindire benzer bir yapı keşfeden Android David, bu silindirlerden koyu bir sıvı aktığını görür ve bundan birkaç örnek alır. Geminin laboratuvarında, Mühendis DNA'sı ile insan DNA'sını karşılaştırırlar. David silindiri ve içindeki sıvıyı inceler. Daha sonra kasıtlı olarak kin duyduğu Holloway'ın içtiği içkisinin içine bu sıvıdan damlatır. Kısa bir süre sonra Holloway ve Shaw cinsel ilişkiye girer.
Girdikleri mağarada Millbrun ve Fifield yılana benzeyen bir yaratıkla karşılaşırlar ve yaratık Millburn'u öldürür ve Fifield'in kaskına aşındırıcı bir sıvı püskürtür. Mürettebat döndüğünde, Millburn cesedini bulurlar. David canlı bir Mühendis kontrol odasını bulur ve Dünya'yı vurgulayan bir yıldız haritası keşfeder. Bu arada, Holloway hızla hasta olmaktadır. Tüm mürettebatla beraber Prometheus'a geri dönerler ancak Vickers onu gemisine almak istemez, onu ateş silahıyla yakarak öldürür. Daha sonra, hamile kalamamasına karşın Shaw'ın hamile olduğu ortaya çıkar. Bundan korkan Shaw, onu çıkarmak için otomatik cerrahi masasını kullanır. Shaw daha sonra Weyland'ın Prometheus gemisinde olduğunu keşfeder. Onun amacı, ölümü yaklaştığından ve bunu engellemek istediğinden Mühendislerden sonsuz yaşam talep etmektir.
Ayrıca mutasyona uğramış Fifield Prometheus gemisinin hangarına saldırır ve mürettebattan birkaç kişiyi öldürür. Prometheus'un kaptanı Janek ateş silahıyla onu etkisiz hale getirir. Weyland ve Shaw eşliğinde takım, David'in keşfettiği kontrol odasına giderler. David uyutulmakta olan Mühendisi uyandırır ve Weyland ne istediğini açıklamak için onun dilinde konuşur. Mühendis ise sinirlenir, David'in kafasını koparır ve Weyland'ın takımını öldürerek cevap verir. Shaw kaçar ve Janek'e Mühendis'in sıvıyı Dünya'ya götüreceğini ve tüm insanları öldüreceğini hakkında uyarır. Vickers filika yardımı ile kaçar ve Janek Prometheus'u Mühendis'in gemisine çarptırır. Mühendisin zemine çakılan gemisi Vickers'i ezer. Shaw Prometheus'un kaçış filikasına gider ve içinden çıkardığı yaratığın büyüdüğünü görür. David'in hâlâ aktif olan kafası Shaw'ı Mühendis'in hayatta olduğunu ve onun için geldiği hakkında uyarır. Mühendis filikaya girer ve Shaw'a saldırır ve çaresiz durumda kalan Shaw yaratığın kapısını açar ve yaratık Mühendisi yakalar. Yaratık yumurtasını mühendisin içine aktarır. Shaw, David'in kafasını alır ve diğer bir gemiyle gezegenden kaçar. İnsanları neden yok etmek istediklerini araştırmak üzere bir sefere çıkar.
Yaşam filikasında ise Mühendis'in içinden Yaratık doğar.
Oyuncular
Rapace Shaw'ı, bir arkeolog, Tanrı'ya inanan bir karakter olarak tanıttı. "Filmin ortasında, o bir savaşçıya dönüşür ve sonunda, tek kurtulan o olur". Oyunculuk yardımı almak için Shaw rolüne odaklandı ve bir güzel bir İngiliz aksanıyla konuşmak için bir lehçe koçu ile çalıştı.
Şanlıurfa Gençlikspor (kadın voleybol takımı) 2002-03 sezonu
Kulüp sezonu dokuzuncu olarak tamamlamıştır.
2002-2003 Sezonu
Kulüp bu sezon Türkiye Kadınlar Voleybol Ligi'nde mücadele etmiştir.
Play-Off Ön Eleme Turu
Not: Şanlıurfa Gençlikspor elenmiştir.
Oğulköy, Kastamonu
Oğulköy, Kastamonu ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 14 km uzaklıktadır.
Konyaspor 2014-15 sezonu
Konyaspor 2014-15 sezonu Konyaspor'un kuruluşunun 93. yılı ve Süper Lig'deki 13. sezonudur. Konyaspor bu sezonda Süper Lig ve Türkiye Kupası'nda mücadele edecektir. Geçtiğimiz yıl Süper Lig'de 11. sırada bitirmişlerdir. Bir önceki sezon kadrosuna Alexander Hleb gibi flaş bir transfer yapan Konya ekibi, 2014-15 sezonunda ise Ciprian Marica ve Gabriel Torje'yi kadrosuna katmıştır.
Transferler
Son Güncellenme Tarihi: 1 Eylül 2014
1.yarı
Süper Lig'in ilk yarısında mücadele ettiği kadro
Dai Nippon Butoku Kai
Dai Nippon Butoku Kai ( ("Büyük Japonya Savaş Erdemleri Kurumu"), aslen 1895'te Kyoto'da kurulan ve 2. Dünya Savaşı dönemindeki Japon hükûmetiyle güçlü bağları olan bir savaş sanatları kuruluşuydu. 2. Dünya Savaşı'nın sona ermesinin ardından, DNBK kamusal bir kuruluştan özel bir kuruluş statüsüne geçti. Kayıtlı olanların sayısı, milyonlardan yüzlere düştü ve kurum, Japonya'daki tüm savaş sanatları organizasyonlarını yönetme yetkisini kaybetti. Genel Karargah savaş sırasında Japon Ordusu ile olan ilişkisi nedeniyle, DNBK'yı 1946'da feshetti. Sonraki yıllarda, DNBK'nın 1.300'den fazla yetkilisi ve memuru tasfiye edildi - toplumdan dışlandılar, işlerini kaybettiler ve herhangi bir hükûmet pozisyonunda yer almaları yasaklandı. 1953'te, uzun süredir devam eden meşhur klasik savaşçı erdemlerini ve geleneklerini korumaya yönelik yeni bir felsefi vizyonla, eskiyle ilgisi olmayan bir DNBK kuruldu.
Orijinal Askerî Okulun Kuruluşu
Orijinal Dai Nippon Butoku Kai tesisi 1895'te Kyoto'da özel bir kuruluş olarak kuruldu. 1930'larda, başarılı bir Rus-Japon Savaşı'nın ardından, devlet sistematik olarak savaş sanatlarını tahsis etmeye başladı ve çaba 1942-1945'te Japonya'nın "militarizasyonu" (sengika) sürecinde zirve yaptı. Bu çaba, "savaş sanatları eğitimini savaşma açısından efektif hale getirmeyi ve ideolojik olarak aşırı milliyetçi hükûmet politikası ile uyumlu hale getirmeyi amaçlayan eşi görülmemiş politikalar" ortaya çıkmasına sebep oldu. Böylece tüm budo organizasyonlarının devlet kontrolü altında bir araya toplanması gündeme geldi. Sağlık ve Refah Bakanlığı tarafından desteklenen "Ulusal Fiziksel Mukavemet Müzakere Konseyi" devlet kontrolü altında ve 5 bakanlık arasında "kapsayıcı bir sivil toplum örgütü" oluşturulmasını önermişti. Bu 5 bakanlık okullara, kamu kurumlarına ve kitlelere budō'yi teşvik eden Kōseishō (Sağlık ve Refah), Mombushō (Eğitim), Rikugunshō (Ordu), Kaigunshō (Donanma) ve Naimushō (Ev) bakanlıklarıydı. Bu, aşırı milliyetçi hükûmet tarafından yapılan propagandanın toplumsal kapsamını genişletmenin etkili bir yoluydu. Ayrıca budo programları aracılığıyla toplumun endoktrinasyonuna giden yol açılmış oldu. Başlıca hedefin çocuklar ve okullar olduğu, bu hedef için ulusal bütçeden ayrılan oranın büyüklüğünden belli olmaktadır.
5 bakanlık bu birleşme önerisine şöyle cevap vermişti: "Budō'nun ilerlemesine yıllarca katkıda bulunan resmî bir oluşum olan Dai-Nippon Butokukai'yi yeniden yapılandırmak ve onu hükûmet organlarına dahil etmek için bir fikir birliğine vardık." Bu, kamu kaynaklarının ulusal olarak daha büyük bir projeye harcanmasına izin verdi.
2. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Müttefik Kuvvetler Başkomutanı (General Douglas MacArthur), orduyla ilişkisi bulunanların ve milliyetçi propaganda örgütlerinin tümünün feshedilmesi için bir talimat yayımladı. Dağıtma, SCAPIN9 548 (Aşırı Milliyetçilerin Feshedilmesi) dahilinde bir tasfiye talimatı yayımlayan ve "aşırı milliyetçi veya militarist sosyal, siyasi, meslekî ve ticari topluluklar ve kurumlar dağıtılacak ve yasaklanacaktır." ifadesini kullanan "İstenmeyen Personelin Kamu Görevinden Çıkarılması ve Dışlanması" bünyesinde yapıldı.
Bu talimatı SCAPIN 550 (İstenmeyen Personelin Kamu Görevinden Çıkarılması ve Dışlanması) talimatı takip etti: "Militarizmin ve militan milliyetçiliğin aktif savunucuları olan kişiler, kamu görevinden ve kamusal veya önemli özel sorumluluk pozisyonlarından çıkarılacak ve dışlanacaktır."
Genelkurmay Başkanlığına önerilen bir memorandumda ayrıca: "Dai Nippon Butokukai'nin askeri veya yarı askeri eğitim veren bir organizasyon olduğu ve Japonya'da militarizmin ve savaşçı ruhunun sürdürülmesini sağladığı için SCAPIN hükümlerine göre tasfiye edilmesi gerektiği" belirtilmişti.