cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harold Shipman
Hayatı
Shipman, İngiltere'nin Nottingham kenti'ndeki Bestwood Council Estate'de dört çocuğun ikincisi olarak dünyaya geldi. Babası kamyon şoförü Harold Frederick Shipman (12 Mayıs 1914 - 5 Ocak 1985), annesi ise Vera Brittan'dır (23 Aralık 1919 - 21 Haziran 1963). Her ikisi de dindar Metodistler ve işçi sınıfının üyeleriydi. Gençliğinde çeşitli gençlik liglerinde yetenekli bir rugby oyuncusuydu. Bir koşucuydu ve okuldaki son yılında okulunun atletizm takımının kaptan yardımcısı oldu. 17 yaşındayken, çok bağlı olduğu annesi akciğer kanserinden öldü.[5] Kurbanları gibi ona da hastalığın son evrelerinde morfin verildi ve doktoru bunu evde uyguladı.
5 Kasım 1966'da Primrose May Oxtoby ile evlendi. Dört çocukları oldu.
Shipman, Leeds Tıp Fakültesi'nde tıp eğitimi aldı ve 1970 yılında mezun oldu. Pontefract, West Riding of Yorkshire'daki Genel Revir'de çalışmaya başladı. 1974 yılında Todmorden, Batı Yorkshire'daki Abraham Ormerro Tıp Merkezi'nde pratisyen hekim olarak ilk görevine başladı. 1975 yılında kendi kullanımı için opioid pethidine üretmeye başladı. Bunun için 600 sterlin para cezasına çarptırılmış ve York'taki uyuşturucu rehabilitasyon kliniğine katılmıştır. Daha sonra 1977'de Manchester yakınlarındaki Hyde'da bulunan Donneybrook Tıp Merkezi'nde pratisyen hekim oldu.
1983 yılında Granada Televizyonu tarafından World in Action belgeselinde toplumun akıl hastalarına yönelik muamelesi hakkında röportaj yaptı. 1993 yılında kendi muayenehanesini açtı ve daha sonra saygın bir vatandaş olarak kabul edildi.
Window Shopper
"Window Shopper", Amerikalı rapçi 50 Cent'in Get Rich or Die Tryin' Soundtrack albümünden, Avustralya ve Birleşik Krallık'ta çıkan ilk, Amerika Birleşik Devletleri'nde çıkan ikinci teklisidir. Parçanın altyapısında bir Bob Marley şarkısı olan "Burnin' And Lootin" örnekleri kullanılmıştır.
Şarkı, ABD Billboard Hot 100 listesinin 20 numarasına ulaşmıştır. Böylece albümden çıkan en başarılı tekli olmuştur.
Video
Parçanın video klibi Benny Boom yönetmenliğinde, Monako'da çekilmiştir. Video, 2006 yılında "En İyi Rap Video" dalında bir MTV Video Müzik Ödülü'ne aday gösterilmiştir.
İbrail Kuşatması (1828)
İbrail Kuşatması, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nda evre.
İbrail Kalesi'ni 21 Mayıs 1828'de kuşatan Grandük Mihail Pavloviç komutasındaki Rus ordusuna ağır kayıplar verdiren Süleyman Paşa komutasındaki kale garnizonu, kalenin fiziken tahribata uğraması karşısında savunma olanağı kalmadığından, tüm garnizonun Silistre'ye tahliyesi koşuluyla 23 Haziran 1828'de kaleyi teslim etti.
Kuşatma öncesi
Rusya İmparatorluğu 26 Nisan 1828 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan ettikten kısa bir süre sonra Rus ordusu 8 Mayıs 1828'de Prut nehrini üç yerden geçerek, Boğdan ve Eflâk üzerinden Osmanlı topraklarına girdi. Buna mukabil, 20 Mayıs 1828'de savaş ilan eden Osmanlı İmparatorluğu ise iki yıl önce Yeniçeri Ocağının kaldırılması sırasında büyük hizmetler veren Karadeniz Boğazı Muhafızı (Komutanı) Ağa Hüseyin Paşa Serasker olarak atandı.
8 Haziran'da Çar I. Nikolay'nın da bölgeye gelmesiyle Rus ordusu Tuna'yı geçmeye başladı ve 11 Haziran'da İsakçı'yı işgal etti. 70.000 kişilik Rus ordusu daha sonra Babadağ üzerinden Karasu'ya ilerledi ve Maçin, Tulça, Hırsova ve Köstence kalelerini kuşatmayı hedefledi.
Kuşatma
Bu hedef doğrultusunda Rus ordusunun daha savaşın başlangıcında ana hedeflerinden biri İbrail Kalesi olmuştu. Tuna'nın sol (batı) kıyısında bulunan bu kale, yarım daire şeklinde ve 25 metre yükseklikte bir sura ve dokuz büyük tabyaya sahipti. Süleyman Paşa komutasında ve çoğu milis 8.000 kişilik garnizon tarafından muhafaza edilen kalede çeşitli büyüklüklerde 278 top vardı.
3-6 Haziran'da siperlerin kazılmasını işlemlerini tamamlayan Ruslara karşı Osmanlı garnizonu da huruçlarla kayıp verdirmeye başladı. 8 Haziran'da Amiral Zautski komutasındaki 18 gemiden kurulu Rus Tuna filosu da İbrail önlerine geldi. Karşısında ise 32 parçalı Osmanlı Tuna filosu konuşlandı. Muharebede Osmanlı filosu yenilince takviyesiz kalan Maçin kalesi düştü.
15 Haziran'da Rus ordusu lağımları patlatarak taarruza giriştiyse de, güneydeki lağımın yeterince tahribat yaratamaması nedeniyle dar bir bölgede hücuma kalkan Rus birlikleri kaydadeğer kayıplar verdiler. Rus Komutan Grandük Mihail birliklere taarruzu durdurarak ricat emri verdiğinde Rus ordusunun kaybı en az 650 ölü ve 1.400 yaralı olmak üzere 2.000'i aşmıştı.
Bununla birlikte, bir ayı aşkın zamandır kuaştma altındaki kalenin dayanacak takati kalmadığından Süleyman Paşa 17 Haziran'da Rus ordusunun daha önce yaptığı teslim olma teklifi çerçevesinde müzakere teklif etti. 8.000 kale muhafızının silahlarıyla birlikte sancaklarını açarak serbestçe Silistre'ye geçmeleri koşuluyla kalenin teslim edilebileceği teklifinin Rus tarafınca kabul edilmesi üzerine, Osmanlı garnizonu 23 Haziran'da İbrail kalesini tahliye etti.
Kuşatma sonrası
İbrail Kalesinin 21 Mayıs'tan 18 Haziran'a kadar yaklaşık bir ay Rus ordusuna direnmesi, Osmanlı ordusunun cepheye gelmesi ve Rus ordusunun asıl hedefleri olan Şumnu, Rusçuk ve Varna'yı takviye etmesi için kritik bir zaman kazandırdı.
Buna ilaveten, Osmanlı garnizonu neredeyse hiçbir kayıp vermeden Rus ordusundan yaklaşık 4.000 (Türk kaynaklarına göre 5.000) askeri savaş dışı bırakmış, garnizonun kendisi ise silahlarıyla ana Osmanlı ordusuna iltihak etmişti.
Rus ordusu ise, verdiği 4.000 askerlik kaybın yanısıra, Haziran sonlarına kadar İbrail kalesi önünde zaman kaybederek ileri harekâtını yaz aylarında icra etmek zorunda kalmış, özellikle Dobruca’nın bataklık ve rutubetli arazisinde sıtma ve dizanteriden ciddi kayıplar vermeye başladılar.
İbrail kalesindeki garnizonun komutanı Süleyman Paşa; başlangıçta kaleyi teslim ettiği için idama mahkum edildiyse de, yaptığı savunmanın faydaları anlaşılınca affedilmiş, bununla birlikte vezir unvanı geri alınarak Zağra'ya sürüldü.
Prodromos Kaçandonis
Prodromos Kaçandonis (d. 20 Ekim 1975) 100 ve 200 metre yarışlarında koşan Kıbrıslı sprint koşucusu. Ayrıca eskiden 110 metre engelli yarışlarında da yer almıştır. 200 metre yarışlarını, 1998 Avrupa Salon Atletizm Şampiyonası'nda altıncı ve 1998 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda ise yedinci olmuştur.
Longview, Teksas
Longview ABD'nin Teksas eyaletine bağlı Gregg ilçesinin merkezi olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 80.455'tir.
Peter Pan ve Korsanlar
Peter Pan & the Pirates, 1989-1993 yılları arasında hazırlanan ve Fox Kids yayınlanan bir çizgi dizi. Peter Pan'ın maceralarını konu almaktadır. Meşhur oyuncu Tim Curry Kaptan Hook'u seslendirmiştir ve bu rolüyle ödül kazanmıştır.
2001'de The Walt Disney Company'in Fox Kids Worlwide'ı satın almasıyla dizinin mülkiyeti Disney'e geçti. Buna rağmen dizi Disney+'ta yer almamaktadır.
Pyrausta amiculatalis
Pyrausta amiculatalis, Crambidae familyasına ait bir güve türüdür. Berg tarafından 1876'da tanımlanmıştır. Arjantin'de bulunur.
Peter Pan ve Korsanlar
Türkiye'de sırasıyla HBB, Show TV ve Jetix Play'de yayınlanmıştır.
Pyrausta amiculatalis
Kanat açıklığı yaklaşık 16 mm'dir. Ön kanatların temel rengi turuncu-sarıdır.
Eleni Artimata
Eleni Artimata (, d. 16 Mayıs 1986, Paralimni), Kıbrıs Rumu kısa mesafe koşucusu. Pekin'de düzenlenen 2008 Yaz Olimpiyatları'nda Kıbrıs Cumhuriyeti'ni temsil etti. 200 metre yarışlarında ikinci tura kadar yükselebildi. Pescara'daki 2009 Akdeniz Oyunları'nda, 100 metrede bronz ve 200 metrede altın madalya olmak üzere iki madalya kazandı. Ayrıca 2005 Küçük Avrupa Ülkeleri Oyunları'nda iki altın madalya kazanmıştı.
Gücenme
Gücenme, bir insanın karşıdaki kişinin ona yaptığı veya yaptıkları yüzünden ona karşı içinde bir kırgınlığın oluşması ve bununla birlikte içinde oluşan üzüntü ve kırgınlıkla karışan bir duygudur.
Genel bilgiler
Gücenme insanın içinde oluşan bir duygudur ve bunu bazen dışarıya da yansıtabilir ya da içinde de tutabilir. Ama yaptığı hareketlerle zaten bunu karşısındaki gücendiği insana belli edecektir ve bu yüzden gücenme pek de gizli kalmaz.
Gücenme bazen hafif olarak insanda fark edilmez bazen de üzücü sonuçlara yol açabilir ve kötü sonuçlar doğurabilir.
Yalvaç Müzesi
Yalvaç Müzesi, Isparta'nın Yalvaç ilçesinde 1965 yılında açılan müze.
Müzenin arkeoloji bölümünde MÖ 2500 ila MS 3. ve 4. yüzyıl arasına tarihlendirilebilen birçok eser bulunmaktadır. Bu eserler başlıca seramik, heykelcik, heykel, büst ve cam eşyalardan oluşmaktadır. Birçoğu Antiocheia, Pisidya'dan gün yüzüne çıkarılmış eserlerdir. Etnografik olarak da müzenin bulunduğu bölgedeki yerel kültürlere ait el sanatları vardır. Salonlardan biri el yazmalarına ayrılırken bir diğeri de çağdaş çağdaş ressamların eserlerine ayrılmıştır. Bahçe kısmında ise alçakkabartmalar, lahitler ve mezar taşları gösterilmektedir.
Katie Koestner
Katherine H. Koestner, Amerikan cinsel saldırı aktivistidir. Koestner'in popüler olması 1990'da William ve Mary Üniversitesi kampüsünde kendisini ve flört ettiği kişiyi de içeren bir tecavüz iddiasıyla gerçekleşti. Koestner, farkındalığı artırmak için 1991'de diğer üniversitelerde konferanslar vermeye başladı. Ayrıca, tecavüz kriz merkezlerinde gönüllü olarak çalıştı. 1993'te HBO tarafından yapılan No Visible Bruises: The Katie Koestner Story belgeselinde yer aldı. Koestner, özellikle flört veya randevu tecavüzü kavramının daha iyi anlaşılmasına vesile oldu. 1994'te mezun olduğu William ve Mary'de cinsel saldırı önlemeye yönelik gruplar kurmuştur. Koestner halen Take Back the Night adlı oluşumun yöneticisidir. Aynı zamanda cinsel saldırıyı önlemeye ve farkındalığı artırmaya yönelik derslerine devam etmektedir.
Nokia 3650
3600, Amerika pazarlarında görünen ilk Symbian OS cihazıydı. Aynı zamanda Kuzey Amerika pazarı için duyurulan entegre kameralı ilk telefon oldu. Nokia 3660/3620 adı verilen geliştirilmiş sürümler bir yıl sonra duyuruldu. O zamana kadar iş odaklı Nokia 6600, şirketin amiral gemisi Seri 60 akıllı telefonu olarak piyasaya sürüldü. 3660'ın resmi halefi Nokia 3230'du; 3620 için resmi bir halef piyasaya sürülmedi, ancak AT&T Wireless Services'i satın aldıktan kısa bir süre sonra Cingular Wireless (şimdi AT&T Mobility) serisinde Nokia 6620 ile değiştirildi.
Telefon, Outlandish'in 2003 yılında yayımlanan Aicha için yaptığı cover için bir müzik videosunda göründü
Nokia 3660/3620
Nokia 3660 (veya Kuzey Amerika'da 3620) olarak adlandırılan 3600 serisinin donanım revizyonu 9 Ekim 2003 tarihinde 3600 ve 3650'nin yerini alacak ve bazı kullanıcıların orijinal telefonun dairesel tuş takımının tasarımı üzerinden şikayetlerini ele alacak şekilde duyuruldu. Orijinal 3600/3650'de olduğu gibi, 3620/3660, Symbian OS'de Seri 60 sürüm 1.x üzerinde çalışır.
3600/3650'deki değişiklikler arasında geleneksel bir tuş takımı (3650'nin dairesel tuş takımının aksine) ve 16 bitlik bir ekran (3650'nin 12 bitlik ekranının aksine) bulunur.
Hem 3620 hem de 3660 temelde aynı telefon, ancak ABD pazarını hedefleyen Nokia 3620 GSM 850/1900 ile çalışırken, Avrupa telefonu Nokia 3660 GSM 900/1800/1900 üzerinde çalışıyor.
Ayşegül Yordam
Ayşegül Yordam, Türk müzisyen. Geleneksel halk türküleri söylemektedir.
1994 yılında ilk solo çalışması olan “Güzelleme” adlı albümü çıkardı. Albümlerinde geleneksel ve Batı müziği enstrümanlarını bir arada kullandı.
Canlı olarak kaydedilen Farfara albümü ile dünya müziğinin saygın dergilerinden Froots'un 2006 mart sayısı listesine girdi. Grup Yorum'un "Sıyrılıp Gelen" albümüne adını veren parçayı okudu. Halen İstanbul'da yaşamakta ve çeşitli projeler ile müzik alanında çalışmalarına devam etmektedir.
Giresun Üniversitesi
Giresun Üniversitesi, Türkiye Bakanlar Kurulu'nun 2006 yılı içerisinde aldığı bir kararla bağlı olduğu KTÜ'den ayrılarak Giresun ilinde açılan üniversite.
Tarihçe
Giresun Üniversitesi, 2809 sayılı Yüksek Öğretim Teşkilat Kanunu’na, 01. 03. 2006 tarihinde ve 5467 sayılı Kanun ile eklenen 65. Madde ile kurulmuştur. Üniversitenin temeli 1962 yılında Kız Öğretmen Okulu ile atıldı. 1976 yılında Eğitim Enstitüsüne dönüştürüldü, 1982 yılında iki yıllık Eğitim Yüksekokulu olarak KTÜ Fatih Eğitim Fakültesine bağlandı. 1992 yılında da Eğitim Fakültesi halini aldı. 1976 yılında MEB'e bağlı olarak açılan Meslek Yüksekokulu, 1982 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi Rektörlüğü'ne bağlandı. Sağlık Meslek Yüksekokulu 1992 yılında ön lisans düzeyinde öğretime başlamış olup, 1996 yılında lisans düzeyinde KTÜ'ye bağlı Sağlık Meslek Yüksekokulu'na dönüştürüldü. Tirebolu Meslek Yüksekokulu, Karadeniz Teknik Üniversitesi Rektörlüğü'ne bağlı olarak 1994-1995 eğitim-öğretim yılında hizmete girdi. Fen-Edebiyat Fakültesi 1998 yılında KTÜ Rektörlüğü'ne bağlı olarak kuruldu. Şebinkarahisar Meslek Yüksekokulu, 1998 yılında Cumhuriyet Üniversitesi Rektörlüğü'ne bağlı olarak eğitim-öğretim faaliyetine başladı. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Mart 2003'te kuruldu. Alucra Meslek Yüksekokulu, 2005 yılında Cumhuriyet Üniversitesi'ne bağlı olarak eğitim-öğretim faaliyetine başladı. Tıp Fakültesi 27 Mayıs 2007 tarihinde kuruldu. Bu birimler 5467 Sayılı Kanun ile kurulan Giresun Üniversitesi'nin temellerini oluşturmuştur.
Fakülteler
Spor Bilimleri Fakültesinin temelleri Eğitim Fakültesi bünyesinde 2012-2013 Eğitim Öğretim yılında kurulan Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü olarak atılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'nın 5/2/2015 tarihli ve 1307733 sayılı yazısı üzerine, 28/3/1983 tarihli ve 2809 sayılı Kanunun ek 30 uncu maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 16/2/2015 tarihinde alınan kararla Spor Bilimleri Fakültesi kurulmuş olup hâlen bir aktif olmak üzere dört bölüm ve 265 öğrenci ile Eğitim-Öğretim sürdürülmektedir. Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği, Antrenörlük, Spor Yöneticiliği, Rekreasyon bölümleri vardır.
Dış ilişkileri
Kafkasya Üniversiteler Birliği'nin üyesidir.
Grenada'nın işgali
Grenada'nın İşgali (Operation Urgent Fury - Acil Öfke), 1983'te Karayipler'de bulunan Grenada adasının ABD ve birkaç Karayip ülkesi tarafından işgal edilerek, marksist hükûmetin iktidardan uzaklaştırılmasıyla sonuçlanan askerî harekât. Soğuk Savaş nedeniyle Batı Yarımküresinde yaşanan en büyük uluslararası boyutlu çatışmalardan biridir. Aynı zamanda ABD'nin Vietnam Savaşı'ndan sonra giriştiği ilk büyük askerî harekâttır.
Operasyon öncesi koşullar
Grenada, yaklaşık 200 yıllık sömürge döneminden sonra Mart 1967'de, Birleşik Krallık'a bağlı özerk bir devlet oldu.Ağustos 1967'de yapılan seçimlerde, sendikacı Eric M. Gairy önderliğindeki Grenada Birleşik İşçi Cephesi (GULP), Grenada Ulusal Partisi (GNP) karşısında çoğunluğu sağlayarak iktidara geldi. Şubat 1974'te Grenada Birleşik Krallık'tan bağımsızlığını ilan etti. Bu arada Eric Gairy yönetimine karşı toplumsal ve siyasi muhalefet giderek arttı. GULP, 1976 seçimlerinde, muhalefetteki Yeni JEWEL (Joint Endeavor for Welfare, Education, and Liberation - Refah, Eğitim ve Özgürlük İçin Ortak Çaba) Hareketi (NJM-New Jewel Movement) koalisyonu karşısında parlamentodaki çoğunluğunu yitirdi. 1979'da, Gairy yurtdışındayken NJM kansız bir darbeyle iktidarı ele geçirdi ve Maurice Bishop, yeni kurulan Devrimci Halk Hükûmeti'nin (PRG) başına geçti.
Sosyalist eğilimli olduğu için Batılı devletlerin karşı çıktığı hükûmet, Gairy'nin ardından ekonomiyi büyük ölçüde düzeltti.Buna karşı anayasayı yürürlükten kaldırarak ve diğer siyasi partileri yasaklayarak bir tek parti rejimi kurdu.Dış politikada Küba ve diğer komünist ülkelere yakınlaştı. Bishop yönetimi yeni uluslararası havaalanın inşaatı için Kanada ve Meksika gibi sosyalist olmayan ülkelerden yardım alsa da, Mart 1983'te ABD başkanı Ronald Reagan yeni inşa edilen havaalanı pisti ve yakıt depolarının ticari uçuşlar için haddinden fazla büyük inşa edildiğini, Bishop'un asıl niyetinin adayı bir Sovyet-Küba hava üssüne çevirmek olduğunu ve bunun ABD için büyük bir tehdit oluşturduğunu iddia etti.
13 Ekim 1983'te başbakan yardımcısı Bernard Coard bir darbeyle başbakan Maurice Bishop'u iktidardan uzaklaştırdı.Bishop ev hapsine alındı, Bishop'un tekrar görevine dönmesi için toplu gösteriler yapıldı.Bishop kaçmaya çalışırken öldürüldü.Hudson Austin yönetimindeki ordu ülkenin kontrolünü ele geçirdi ve bir askeri konsey oluşturuldu. Birleşik Krallık valisi ev hapsine alındı ve sokağa çıkma yasağı ilan edildi.
Operasyon
Grenada'daki hükûmet darbesi, 1981'den beri Grenada'daki sosyalist yönetimi devirme planları yapan Reagan yönetimi için bu yönde bir fırsat oluşturdu. ABD, zaten kendi kontrolü altında bulunan Doğu Karayip Devletleri Orgütü (OECS)'dan Grenada'ya müdahale yönünde bir karar çıkarttırdı. Sağcı ve ABD yanlısı hükûmetlerin işbaşında olduğu Jamaika ve Barbados harekât sırasında ABD'ye yardım edeceklerini açıkladılar.
25 Ekim 1983 sabahı Amerikalı paraşütçüler adaya indirilmeye başladı. Operasyon boyunca toplam 7.000 ABD ve 300 OECS askeri adaya ulaştı. Yaklaşık 1.500 kişilk Grenadalı ve 700 Kübalı (çoğunlukla inşaat işçisi) asker işgal kuvvetlerine karşı koydu. Güçlü direniş karşısında 2 tabur asker daha adaya çıkarıldı. Ancak güçlü direnişe karşı, ABD'nin etkili havagücü - özellikle taarruz helikopterleri ve deniz gücü - işgal kuvvetlerine büyük üstünlük kazandırdı.
Savaşın sonuçları
Çatışmalar sırasında ABD rakamlarına göre 19 ABD askeri öldü ve 116'sı yararlandı, Grenada tarafında ise 45 asker ve 24 sivil yaşamını yitirdi. Farklı kaynaklar ABD askeri kayıplarının 100 dolayında olduğunu ve çoğunluğu solcu ve komünistlerle onların aileleri olmak üzere en az 600 Grenadalı sivilin ABD kuvvetleri tarafından öldürüldüğünü bildirdiler.
Birleşmiş Milletler 38/7 kararıyla Grenada'nın işgalini kınadı.İngiliz Milletler Topluluğu üyesi olan Grenada'ya düzenlenen ABD müdahalesi Birleşik Krallık, Trinidad ve Tobago ve Kanada'nın da tepkisini çekti. Müdahaleden sonra genel vali Paul Scoon yeniden göreve geldi. 1984'te yapılan seçimleri, Herbert A. Blaize önderliğindeki Yeni Ulusal Parti (NNP) kazandı. 1985 ortalarına kadar ABD kuvvetleri adada kaldı.
Manisa'da 1946 Türkiye yerel seçimleri
26 Mayıs 1946 Yerel Seçimleri'nde Manisa Belediyesi ile 10 ilçenin belediye başkanlarının belirlenmesi için belediye meclis üyelerinin seçimi yapılmıştır. Demokrat Partililer, Manisa'nın genelinde seçime girmemiş ama sandık başlarında görevlilerini bulundurmuştur. MKP ise Akhisar ve Turgutlu'da seçimlere katılmasına karşın, seçim sırasında ve sonrasındaki tasnif sürecinde yolsuzluk olduğu iddiası ile seçimden çekildiğini ilan etmiştir.
Manisa
! align="center" colspan="3" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="3" | Katılım oranı İl merkezinde kazanan CHP üyeleri oy birliği ile Naci Aslay'ı Manisa Belediye Başkanı olarak seçmiştir.
Akhisar
! align="center" colspan="3" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="3" | Katılım oranı Alaşehir'de kazanan CHP üyeleri Ali Rıza Akseli'yi Akhisar Belediye Başkanı olarak seçmiştir.
Alaşehir
! align="center" colspan="3" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" | Belediye üye sayısı ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="3" | Katılım oranı Alaşehir'de kazanan CHP üyeleri Hikmet Ünlü'yü Alaşehir Belediye Başkanı olarak seçmiştir.
Demirci
Demirci'de seçimi CHP kazanmıştır. Belediye meclisi toplantısında mevcut başkan Mehmet Ünlü tekrar başkan seçilmiştir.
Kırkağaç
Kırkağaç'ta seçimi CHP kazanmıştır. Belediye meclisi toplantısında mevcut başkan Zühdü Eken tekrar başkan seçilmiştir.
Kula
Kula'da seçimi CHP kazanmıştır. Belediye meclisi toplantısında belediye başkanlığına Ahmet Atay seçilmiştir.
Salihli
Salihli'de seçimi CHP kazanmıştır. Belediye meclisi toplantısında belediye başkanlığına Nazmi Hazneci seçilmiştir.
Soma
Soma'da seçimleri CHP kazanmıştır. Soma'da toplanan belediye meclisi, belediye başkanlığına Fehmi Temizel'i seçmiştir.
Turgutlu
! align="center" colspan="3" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="3" | Toplam ! align="center" colspan="3" | Katılım oranı Turgutlu'da kazanan CHP üyeleri Sıtkı Evini'yi Turgutlu Belediye Başkanı olarak seçmiştir.
Champaign County, Illinois
Champaign ili veya Champaign County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Illinois eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 205,865'tir. İlin merkezi Urbana şehridir.
Kerkük-Baniyas Petrol Boru Hattı
Kerkük-Banyas Petrol Boru Hattı Irak'ın kuzeyinden Kerkük çevresinin petrolünü, Suriye, Baniyas limanına ulaştıran petrol boru hattıdır. Boru Hattı uzunluğunda ve  kapasitesindedir. Boru Hattı 23 Nisan 1952 günü açılmıştır. Boru Hattı, ABD'nin Irak'ı işgali sırasında, ABD hava saldırısı ile zarar görmüş ve o zamandan beri kullanılmamaktadır.
17 Aralık 2007 günü, Suriye ve Irak, hattın tamiri konusunda uzlaştılar. Boru Hattı, Gazprom'un alt şirketi Stroytransgaz tamir edilecekti. Ancak Stroytransgaz başarılı olamadı ve sözleşme Nisan 2009'da geçerliliğini yitirdi. Var olan hattın tamiri, yenisini inşa etmek daha pahalı olduğu için, Eylül 2010'da Irak ve Suriye yeni iki yeni Kerkük-Baniyas hattı inşa etmek için anlaştılar. Ağır ham petrol taşıyacak bir hat kapasitesinde, daha hafif petrol taşıyacak diğer hat  kapasitesinde olacaktı.
María Cano
İlk yılları ve eğitimi
Cano 12 Ağustos 1887'de Medellín'in Antioquia departmanında Don Rodolfo Cano ve Dona Amelia Márquez'in çouğu olarak dünyaya geldi. Ebeveynleri eğitimli ve toplumda etkili radikal liberallerdi. İki kız kardeşi vardı. Cano Katolik okullar yerine seküler kurumlarda eğitim aldı. O dönem Kolombiya'da kadınların üniversiteye gitmesine izin verilmiyordu. Annesi ile babası, o 23 yaşındayken hayatını kaybetti.
Kariyeri
1 May 1925'te, Kolombiya İşçi Bayramı sırasında, Cano "Medellín'in işçi çiçeği" olarak anılmaya başladı; bu onurlandırma ifadesi genellikle, Cano'nun siyasi bir platform olarak kullandığı gönüllü çalışanlara verilmekteydi. Kolombiyalı yazar, toplumda sembol bir asi kadın figürü hâline gelmişti; hatta "Antioquialı aileler kızlarının mariacanos olmasını engellemeye çalışıyordu."
Cano birçok kez gözaltına alındı ve polis takibi altında tutuldu. Mitinglerinin bazıları çevik kuvvet polisi tarafından dağıtılmıştı. Kolombiyalı yazar toplumsal elitin sosyal adaletsizliğine, hükûmetin muhalefete olan baskısına ve Amerikan şirketlerinin uygulamalarına karşı söylemler geliştirdi.
Cano partinin yayın organı La justicia'yı kuranlardandı; birçok farklı yayında yazıları yer aldı. 1928'de hükûmetin komünist hareketleri bastırmayı amaçladığı ley heroica kanununa karşı mücadelenin lideriydi. ABD askerlerinin işgaline karşı Nikaragualı Augusto César Sandino'ya da destek verdi. 1928 yılında bir muz bahçesinde başlayan grev, 6 Aralık'te Santa Marta'nın Ciénaga belediyesindeki bir eylemde işçilerin katledilmesiyle sonuçlanmıştı. Cano orada bulunmasa da eylemi planlamakla suçlandı ve tutuklandı. Sosyalistler arasındaki bir ideolojik ayrışma sonucu siyasi olarak yalnız kaldı; 1934'teki siyasete dönme çabası da başarısızlıkla sonuçlandı.
Cano Bogotá'dan ayrılarak Medellín'deki Antioquia Devlet Yayınevi'nde çalıştı. Medellín Kadınlar Birliği 1945'te onun katkılarını tanıdı. 1960'ta Antioquia Kadınları Demokratik Organizasyonu'nun sözcüsü olarak seçildi.
Mohamed Daf
Mohamed Daf (d. 10 Mart 1994), Senegalli futbolcudur.
María Cano
Özel hayatı
Cano, komünist yazar Ignacio Torres Giraldo'yla birlikte yaşamıştı.
Ölümü
Cano 26 Nisan 1967'ta Medellín'de hayatını kaybetti.
1990'da, Camila Loboguerrero'nun yönettiği Maria Cano adlı bir film çekildi; filmde Cano'yu Maria Eugenia Dávila canlandırdı. Antioquia'da bir sokak, iki okul ve bir üniversiteye adı verildi. 1991'de Funza'da The Flor del Trabajo Association ismiyle bir işçi birliği kuruldu; birlik 23 Mart 201'te Association Maria Cano adını aldı.
Artyom Çigvintsev
Artem Chigvintsev (, fra : Artem Vladimirovitch Tchigvintsev), d. 12 Haziran 1982; Izhevsk, Rusya), Rus dansçı ve dans eğitimcisi. Yaşamını ve kariyerini Amerika Birleşik Devleri'nde sürdüren Chigvintsev özellikle "Latin Dansları" konusunda uzmanlaşmış dansçı ve eğitimcidir.
Kariyeri
2009'da Nicole Scherzinger'la beraber dans ettiği sahnelerin yer aldığı Pussycat Dolls grubunun video müzik klibi “Hush Hush” 'da yer aldı. Chigvintsev, 2011 yılında koreografisini düzenlediği BBC yapımı çocuk programı "CBeebies" 'te yayınlanan yılbaşı pantosu gösterisi düzenlemiş ve Cinderella (Külkedisi) adlı müzikalde rol almıştır. Chigvintsev ayrıca Newport Beach adlı televizyon dizisinin bir bölümünde ve müzikal türde sinema filmi I Now Pronounce You Chuck and Larry 'de rol almıştır.
Dans yarışması Strictly Come Dancing 'in 8. sezonunda aktris Kara Tointon ile yarışmaya katılan Chigvintsev birinci seçilmiştir. Ayrıca Amerika Birleşik Devletleri'nde popüler bir dans yarışması programı olan Yıldızlarla Dans Etmek 'te katılımcı ve jüri olarak yer almıştır.
Eddy Clearwater
Eddy "The Chief" Clearwater (doğum adıyla: Eduardo Harrington ; 10 Ocak 1935; Macon,Mississippi- ö. 1 Haziran 2018; Skokie, Illinois, ABD.), Amerikalı siyahi blues şarkıcısı ve müzisyendir.
Yaşamı ve ölümü
Blues Revue, “coşkulu rave-up'lar” 'ı gitarıyla çalıp söylemiş ve muhteşem sahne performansı müzikteki özgür ruhu elektronik gitarıyla perçinlemiştir. Blues'un en iyi şarkı yazarlarından birisi olarak gösterilmekteydi.
Evli olan müzisyen Jason ve Edgar iki erkek çocuğu sahibiydi.
Amerikalı tanınmış blues müzisyeni Eddy Clearwater 1 Haziran 2018'de Skokie, Illinois'deki evinde 83 yaşında kalp yetmezliğinden öldü.
Altı Gün Savaşı
Altı Gün Savaşı (Arapça: حرب الأيام الستة, Ḥarb'el‑eyyam'es‑Sitte veya Arapça: حرب 1967, Ḥarb 1967; İbranice: מלחמת ששת הימים, Milhemet Sheshet Ha‑Yamim), diğer adlarıyla 1967 Arap-İsrail Savaşı, Üçüncü Arap-İsrail Savaşı, Altı Günün Savaşı veya Haziran Savaşı, 5 Haziran 1967 Pazartesi, İsrail ile Arap komşuları Mısır, Ürdün ve Suriye arasında başlayan ve 6 gün süren savaşa verilen addır. Arap İttifakı'na Irak, Suudi Arabistan, Sudan, Tunus, Fas ve Cezayir de asker ve silah yardımıyla katılmışlardır.
İsrail'in kesin üstünlüğü ile bitmiştir. Bu savaştaki önemli olaylardan biri de savaşı gözlemlemek üzere gönderilen USS Liberty adlı bir Amerikan gemisinin İsrail tarafından saldırıya uğramasıdır. Şimdiki birçok sorunun temelini oluşturur. Savaşın sonunda Mısır'dan Sina Yarımadası'nı, Suriye'den Golan Tepeleri'ni ve Filistin'in Gazze Şeridi ile Batı Şeria topraklarını alan İsrail topraklarını dört katına çıkarmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Çağlayangil, Türk hükûmetinin kuvvete başvurularak toprak kazanılmasını kabul edemeyeceğini açıklamıştır. BM Güvenlik Konseyi'nde Türkiye'nin bu görüşü kabul görmüş ve konseyin 242 sayılı Kararı'nda İsrail'in son savaşta işgal ettiği tüm topraklardan çekilmesi istenmiştir. İsrail bu kararı başta kabul etmiş ve Sina Yarımadası'ndan Mısır lehine çekilmiş olsa da ilerleyen dönemlerde diğer toprakları ilhak ettiğini açıklamıştır. İsrail'in BM Kararlarını uygulamaması sonraki dönemde bölgede birçok sorunun kaynağını oluşturmuştur. Türkiye, Fas'ta toplanan İslam İşbirliği Teşkilatı'nda da İsrail'in işgal ettiği topraklardan çekilmesi gerektiğini vurgulamış, buna karşın İsrail ile diplomatik ilişkilerin kötüleştirilmesi kararına karşı çıkmıştır.
Ulusal Santa Cecilia Akademisi
Ulusal Santa Cecilia Akademisi (İtalyanca: Accademia Nazionale di Santa Cecilia), 1585 yılında V. Sixtus tarafından çıkarılan Ratione congruit adlı kararname ile kurulan dünyanın en eski müzik kurumlarından biridir. 2005 yılından bu yana, genel merkezi Renzo Piano tarafından tasarlanan ve Roma'da bulunan Parco della Musica'da bulunmaktadır.
Altı Gün Savaşı
Süveyş Krizi sonrası
1956 Süveyş Krizi, Mısır açısından askeri bir yenilgi, ancak politik bir zafer olmuştur. ABD ve Sovyetler Birliği'nden gelen ağır siyasi baskılar, İsrail'in kuvvetlerini Sina Yarımadası'ndan çekmesine yol açmıştır. 1956 savaşından sonra, Mısır sınır bölgesinin askerden arındırılması ve gerillaların sınırı geçip İsrail'e girmesini engellemek amaçlı bir Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün, Birleşmiş Milletler Acil Durum Kuvveti'nin yerleştirilmesine razı olmuştur. Mısır aynı zamanda önceki Süveyş Krizi'nde İsrail gemilerine kapatıp, krizin tırmanmasına sebep olan Tiran Boğazı'nı tekrar açmayı kabul etti. Sonuç olarak İsrail-Mısır sınırı bir süre sakin kaldı.
1956 krizi sonrasında bölgede sürdürülmesi mümkün olmayan bir denge oluştu. Bu dönemde hiçbir Arap ülkesi İsrail'i diplomatik olarak tanımamıştı. Suriye ise Sovyet Bloğu'ndan aldığı destekle 1960'ların başında İsrail'e karşı gerilla saldırılarına destek veriyordu.
İsrail Ulusal Su Yolu
1964 yılında İsrail, ulusal su yolu projesi için Ürdün Nehri'nden su almaya başladı. Ertesi yıl ise Arap devletleri, Ürdün Nehri'nden gelen suyun İsrail'e akmamasına yol açacak planlarını devreye soktular. Bu plan İsrail'in ulusal su yolu kaynaklarını %35, ülkenin toplam su kaynağını ise %11 azaltacaktı. İsrail Savunma Kuvvetleri (IDF) Suriye'de inşa halinde olan baraj tesislerine Mart, Mayıs ve Ağustos 1965'te saldırılarda bulundu. Bu saldırılar Suriye - İsrail arasında savaşa dek süren uzun sınır çatışmalarına yol açtı.
İsrail ve Ürdün: Samu Olayı
12 Kasım 1966'da bir İsrail sınır devriyesi aracının mayına çarpması sonucu üç asker öldü, altısı yaralandı. İsrailliler mayının Batı Şeria'daki El Samu'dan teröristlerce düzenlendiğine inanıyorlardı. 13 Kasım sabahı son üç yılda barış için Abba Eban ve Golda Meir ile gizli görüşmeler yapan Ürdün kralı Hüseyin, İsrail'deki bağlantılarından İsrail'in Ürdün'e karşı bir saldırı planı olmadığı bilgisini aldı. Ancak sabah 05.30'da "Filistin Kurtuluş Örgütü'nün terörist aktiviteleri sebebiyle" İsrail kuvvetleri Ürdün kontrolü altındaki Batı Şeria'da tümü Filistinli mültecilerden oluşan 4,000 nüfuslu bir köy olan Es Samu'ya saldırdı.
"Shredder Operasyonu" adı verilen bu saldırı, İsrail'in 1956'dan beri yaptığı en büyük askerî harekâttı. Tanklar ve uçaklarla desteklenen 3,000-4,000 kişilik bir kuvvet, bir rezerv ve iki saldırı gücüne ayrıldı. Rezerv kuvvet sınırın İsrail yakasında kalırken, iki hücum grubu Ürdün kontrolündeki Batı Şeria'ya girdi. Sekiz Centurion tankı, 40 üstü açık kamyonda 400 paraşütçü ve on açık kamyonda yer alan 60 istihkamcı Samu'ya doğru yol alırken üç tank ve 100 paraşütçüden oluşan daha küçük bir kuvvet daha küçük iki köye, Kirbet El-Markas ve Kirbet Jimba'ya yönlendi. Bu olay hakkında birbiriyle çelişen raporlar mevcuttur. Terrence Prittie'nin Eshkol: The Man and the Nation kitabına göre 50 ev havaya uçurulmuş, ancak içlerinde yaşayanlar saatler önce tahliye edilmiştir. Ürdün'ün 48. Piyade Taburu, Binbaşı Esad Ghanma komutasında İsrail kuvvetlerine kuzeybatıdan saldırdı. Kuzeydoğudan yaklaşan diğer iki bölük İsrailliler tarafından karşılandı, bu sırada bir Ürdün müfrezesi iki 106 mm geri tepmesiz topuyla Samu'ya girmeyi başardı. Çatışmada üç Ürdünlü sivil, onbeş Ürdünlü asker öldü; kırkbeş asker ve doksanaltı sivil yaralandı. İsrail paraşütçü taburunun komutanı Albay Yoav Shaham İsrail tarafının kaybıydı. Ayrıca on İsrail askeri de yaralandı. İsrail hükûmetine göre elli Ürdünlü ölmüştü, ancak bu rakam moral bozukluğuna sebep vermemek ve Kral Hüseyin'e olan güveni yüksek tutmak amacıyla Ürdün'ce asla doğrulanmadı.
İki gün sonra ABD başkanı Johnson'a özel asistanı Walt Rostow tarafından ulaştırılan bir notta "geri çekilme bu noktada bir seçenek değildir. Tanklar ve uçaklarla desteklenmiş 3,000 kişilik bir saldırı provokasyon sınırları dışındadır ve yanlış hedefe yöneltilmiştir." yazmakta, ABD ve İsrail çıkarlarına verilen hasar anlatılmaktaydı: "Hüseyin ve İsrail arasındaki karşılıklı dengeyi yok ettiler... Hüseyin'i güçten düşürdüler. 500 milyon dolar harcayıp İsrail'in en uzun sınırına, hem İsrail hem de Suriye ile Irak'a karşı denge faktörü olarak Hüseyin'i yerleştirdik. İsrail'in saldırısı Hüseyin üzerinde sadece daha radikal Arap devletlerinin değil, Ürdün'deki Filistinlilerin ve Ürdün ordusunun da karşı saldırı talepleriyle yüz yüze kalacak. Araplarla yapılan uzun süreli birikimi yok ettiler... Suriyeliler, İsrail'in Sovyet destekli Suriye'ye değil de ABD destekli Ürdün'e saldırmasından cesaret alabilirler."
Ürdünlüler, Filistinliler ve Arap komşularından Samu'yu korumadaki başarısızlığı sebebiyle yoğun eleştirilere maruz kalan Hüseyin, 20 Kasım'da ülke çapında seferberlik ilan etti.
25 Kasım'da Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, 228 numaralı kararında "İsrail Hükümeti'nin 13 Kasım 1966'daki harekatı sebebiyle oluşan can kaybı ve ağır hasar" sebebiyle "İsrail'in büyük çaplı askeri harekatı BM Hukuku'na ve genel ateşkes anlaşmasına karşı gelmek" anlamında değerlendirilmiştir. "İsrail'in devam edecek askeri harekatları göz ardı edilmeyecek ve bu tipte bir olay tekrarlanırsa BM gerekli karşı önlemleri alacaktır."
İsrail ve Suriye
Kral Hüseyin’in hayallerini boşa çıkaran ve çoğunlukla Ürdün üzerinden İsrail’e karşı yapılan destek saldırılarına ek olarak Suriye, silahsız bölgeler olarak anlaşılmış yerlerden, Golan Tepelerinden Galilee’ye giden İsrailli sivil mültecilere de bombardıman yapmaya başladı.
1966 yılında, Mısır ve Suriye, İsrail’e aynı yönden saldırmak amacıyla aralarında askeri bir antlaşma imzaladı. Mısır Dışişleri Bakanı Mahmud Riyad’a göre, Mısır, Sovyetler Birliği'nin "müşterek savunma kanadına" girmeye ikna olmuştu. Sovyet bakış açısının iki önemli unsuru vardı:
Şubat 1967’de Londra’ya yapılan bir ziyaret sırasında İsrail Dışilişkileri Bakanı Abba Eban, gazetecilere, her ne kadar Araplar bu bildiriyi Suriye’ye karşı etkin bir cepheleşme hareketı olarak görse de, İsrail’in “ümitlerini ve endişelerini” anlatmak amacıyla bir bildiride bulundu. Yıllar sonra İsrail Savunma Bakanı Moşe Dayan savaş sebeplerinden farklı bir açıklamada bulundu: “Suriye sınırı boyunca ne bir tarla ne de bir mülteci kampı vardı. Sadece Suriye Ordusu vardı... Kibbutzim iyi tarımsal alanları gördü... ve Suriye bu alanları elde etmeyi düşledi... Bu topraklar için olan açgözlülüklerini gizlemeyi bile teşebbüs etmediler... Biz bu silahsızlandırılmış bölgede, toprağı sürmenin olanaksız olduğu bazı alanlara bile bir traktör gönderdik. Suriyelilerin bu şartlar altında bize karşı saldırı başlatacağını biliyorduk. Eğer saldırmasalardı, Suriyelilerin öfkesi ve saldırısı bitene kadar ileri seviye traktörümüzü söylecektik. Ve sonra topçu desteğimizi kullandık. Daha sonra da hava gücümüzü... Suriye, savaşın dördüncü günü bizi tehdit bile edemedi.”
7 Nisan 1967’de sınırda, Golan Tepeleri'ne gerçekleştirilen önemsiz bir hava saldırısı olayı savaşı tekrar kızıştırdı ve İsrail Hava Kuvvetleri'ne bağlı Dassault Mirage III savaş uçakları tarafından altı Suriye MiG-21'in düşürülmesine sebep oldu. Tanklar, ağır havan topları ve topçu birlikleri, Tiberias Gölünün güneydoğu kısmında kalan silahsızlandırılmış bölgedeki toprağı işleme hakkının tartışıldığı alandaki sınırın 76 km’lik uzantısında çeşitli bölgelerde kullanıldı. Haftanın başında, Suriye, o alanda çalışan bir İsrail traktörüne iki kere saldırdı ve 7 Nisan sabahı geri döndüklerinde Suriye traktöre saldırmaya devam etti. İsraillilerin cevabı bölgede zırhlandırılmış traktörler ile toprağı işlemek oldu ve sonuç olarak saldırının uzun bir süre değişmesine sebep oldu. İsrail, Suriye’ye karşı yaptığı hava saldırılarında 250 ve 500 kg’lık bombalar kullandı. Suriye’nin cevabı ise İsrail sınırlarındaki yerli halkı ağır topçu atışına tutmak oldu. İsrail buna misilleme olarak Sqoufiye köyündeki 40 evi hava saldırısı ile yok etti. 15:19’da Suriye topçuları Kibbutz Gadot’a top yağmuruna başladı ve 40 dakika içinde 300 top mermisi kibbutza düştü. UNTSO (Birleşmiş Milletler Ateşkes Denetim Örgütü) bir ateşkes yapılması yönünde girişimde bulundu; fakat Suriye, İsrail’in silahsız bölgedeki tarımsal faaliyetlerini durdurmayacağı sürece bu antlaşmayı kabul etmeyeceğini açıkladı.
11 Mayıs’ta İsrail’in Dışişleri Bakanı Levi Eshkol, Kudüs’de Mapai parti mitinginde, 7 Nisan’da sınırlarda devam eden terörizme cevap olarak hava gücünü kullanmakta tereddüt etmedikleri şeklinde beyanda bulundu. Aynı gün İsrail delegesi Gideon Rafael, “meşru müdaafa hakları”nı belirten bir mektubu Güvenlik Kurulu Başkanı’na sundu. 12 Mayıs Tel Aviv’deki yapılan yazılı bir açıklamada James Feron, bazı İsrailli liderlerin “sınırlı bir alanda Suriye’ye karşı acilen güç kullanılmasını gerektiren” bir karara vardıklarını rapor etti. Mayıs’ın başlarında İsrail kabinesi Suriye’ye karşı sınırlı bir hava saldırısına yeşil ışık yaktı; fakat Rabin’nin büyük ölçekli ve sınırsız bir hava saldırısı ya da Ba’ath rejimini devirmek için öne sürdüğü yeni isteği Eskhol tarafından reddedildi. Bowen’in raporuna göre:
Sınır olayları hat safhaya geldi ve hem siyasi hem de askeri alandaki bir numaralı Arap liderleri, İsrail’e misillemelerini durdurması yönünde çağrıda bulundu. Nasır hegemonyasındaki Mısır, daha sonraları Arap dünyasının merkezini elde etme yönünde girişimlerde bulundu. Sina’yı tekrar silahlandırma planları ile birlikte Arap deklarasyonları tek bir birlik oldu. Suriye her ne kadar ani bir saldırı için hazırlık yapmasa da bu görüşlerini Arap dünyası ile paylaştı. Sovyetler Birliği etkin bir şekilde Arap devletlerinin askeri gereksinimlerini karşıladı. 13 Mayıs’ta bir Sovyet istihbarat raporu Sovyetler Birliği Başkanı Nikolai Podgomy’ye ulaştı; ama bu istihbarat biraz gecikmişti. Rapora göre Mısır Yardımcı Bakanı Anwar Sedat, İsrail birliklerinin Suriye sınırı boyunca hareketlendikleri yönündeki istihbaratın yanlış olduğu yönünde bir açıklamada bulunuyordu. Mayıs 1967’de, Suriye Dışişleri Bakanı Hafız Esat: “Bizim kuvvetlerimiz böyle bir saldırıyı sadece geri püskürtmek için tamamen hazır değildir; ayrıca özgürlük hareketimizi başlatmak ve Arap yurdundaki Sionist varlığı da tamamen yok etmek için hazırdır... Suriye Ordusu’nun parmakları tetiktedir. Ben, askeri bir adam olarak savaşı bitirecek bir çatışmaya girme zamanımızın geldiğine inanıyorum.” şeklinde bir söylemde bulundu.
BM Acil Müdahale Kuvveti’nin geri çekilmesi
16 Mayıs akşamı saat 10’da, UNEF komutanı General Indar Jit Rikhye, Birleşik Arap Emirlikleri’nin Savunma Bakanlığı’nda çalışan General Mohammed Fawzy’den bir mektup aldı. Mektupta şunlar yazıyordu: “Bilginize sunulur, tüm B.A.E. zırhlı birliklerine İsrail’e karşı yapılacak bir harekâta hazır olmaları için emir verdim. Her an herhangi bir Arap ülkesine karşı saldırı hareketi patlak verebilir. Bu talimatlardan dolayı birliklerimiz Sina’da doğu sınırlarımızda zaten hazır. Sınırlarımız boyunca gözlem noktaları kuran tüm BM güvenliği adına, senin acilen tüm birliklerini geri çekme emri çıkartmanı rica ediyorum.” Rikhye, Genel Sekreter'e talimatlar için rapor vereceğini söyledi.
BM Genel Sekreteri U Thant Mısır hükûmeti ile görüşmeyi kabul edeceğini ekledi; fakat 18 Mayıs günü Mısır Dışişleri Bakanı BM Acil Müdahale Kuvveti’nin içindeki birlikleri ile ulusları, Mısır ve Gazze şeridi’nin sınırlandırıldığını ve onların acilen orayı terk etmesi gerektiğini söyledi. Mısır kuvvetleri UNEF(United Nations Emergency Force) birliklerinin kendi sınırlarına girmesini engelledi. Hint ve Yugoslav hükûmetleri U Thant’ın kararını önemsemeden UNEF’ten kendi birliklerini çekme kararı aldı. Bu olaylar meydana gelirken, U thant UNEF’in İsrail sınırlarına yeniden konuşlanmasını önerdi; fakat İsrail bunu reddetti. UNEF askerleri ile Mısır’ın ilk saldırısını durdurmak istemesi yüzünden tartıştı. Mısır’ın muvazzaf milletvekili bu olaylardan sonra U Thant’ı UNEF’in Sina ve Gazze Şeridi’nde hazır bulunuşunu sınırlandıracağı kararını verdiğini söyleyerek bilgilendirdi. Ve geri çekilmenin mümkün olduğunca gerçekleşmesini istedi. 19 Mayıs’ta UNEF komutanı geri çekilmek için emir aldı. Daha sonra Mısır başkanı Cemal Abdünnasır Sina’ya tekrar askeri birliklerini konuşlandırdı ve İsrail sınırındaki tanklar ve birlikler ile ilgilenmeye başladı.
Tiran Boğazı
22 Mayıs’ta Mısır, Tiran Boğazını “tüm gemilerin İsrail’e stratejik malzemeler” götürmeleri nedeniyle kapatacağını duyurdu ve 23 Mayıs’ta boğazı tüm gemilere kapattı. Mısır Arap Cumhuriyeti, 18 Ocak 1951 yılında kabul edilen ve 17 Şubat 1958’de son şeklini alan BM Deniz Konvansiyonu Kanunu’nun üçüncü maddesindeki koşulda belirtilen yasaya uygun olarak 12 deniz mili genişliğindeki deniz sahasına el koydu. Konvansiyonun 23 maddesi bu tür durumlarda gemilerin denetlenmesini emretmesi sebebiyle bu deniz sahasına doğru yol almakta olan masum yolcuların haklarının denetlenmesi ve birtakım belgeler ile ön tedbirlerin böyle gemiler için ulusal antlaşmalara uygun olarak yapılabilmesi şart koşuyordu. Mısır Arap Cumhuriyeti, sözü geçen gemilerin denetlenebilme yetkesine sahip olduklarını ilân etti ve böyle uluslararası kararların sonuca ulaşana kadar Mısır o gemilerin ve gemidekilerin denetçisi olmaya başladı.
Birleşmiş Arap Cumhuriyetlerinin konumu boğazda sadece 5 km genişliğindeki bir alanda gemileri denetleme hakkına sahipti. Bu durum boğazın büyük bir kısmını çevreleyen Mısır’ın gemileri denetleyebilmesi ve körfeze geçişlerin kontrolünü elinde tutması sebebiyle uzun süre tartışıldı. Nasır, “Bu durum altında biz Akabe Körfezine geçişler için İsrail flamalı gemilere izin verebilir miyiz?” şeklinde bir yakınmada bulundu. İsrail, Akdeniz’den yaptığı ticaretlerde en çok bu yolu kullanıyordu ve John Quigley’e göre İsrail bandıralı olmayan gemilerin Eliat limanında Haziran 1967’den önce iki yıldır kullanılıyor olması, Eliat’taki bu tür petrol gemilerinin önemli bir ihracat kaynağı olduğunu gösteriyordu. Belirsizlik devam ediyordu ve buna rağmen bazı İsrail bandıralı olmayan petrol gemileri bu yolu kullandı. Bu durum uluslararası bir dava haline dönüştü ve İsrail geçişlerin yasal olmadığını öne sürdü. Bundan önce 1957 yılında İsrail Sina ve Gazze’den geri çekilirken de casus belli ilan etmişti.
Arap devletleri İsrail’in boğazdan geçiş haklarını kontrol etmesi yüzünden anlaşmazlığa düşmüştü. İsrail’e bu hakları sağlayan Karasuları ve Karasularına Yakın Bölgeler Konvansiyonu’nun 16ıncı maddesinin 4. fıkrasını görmezden geldiler. Bununla birlikte, karasularına geçişte tüm devletlerin gemilerdeki masum yolcuların haklarını düzenleyen yasanın uygulanması çok uzun bir süreçti. Mısır tutarlı bir şekilde bu yasalar altında yolcuların haklarını garanti altında tutacağını söylüyordu. Dahası, 1950’de Mısır, Sanafir ve Tiran’daki Suudi adalarını işgal ettiği zaman serbest geçiş yapan Amerikan yolcularını engellediği için ABD’nin “uluslararası hukuka uygun olarak” askeri yığınak yapabilmesine sebep olmuştu. 1949’da Uluslararası Adalet Mahkemesi Arnavut Kralı, Korfu Nehri Davası’nda göz altına alınmıştı.
Mısır ve Ürdün
İsrail hükûmeti Mayıs ve Haziran ayları boyunca Ürdün’ü savaşın dışında tutmak için çalıştı. İsrail, çok yönlü saldırıdan endişeleniyordu ve Batı Şeria’daki Filistin halkı ile uğraşmak zorunda kalmak istemiyordu. Her nasılsa, Ürdün Kralı Hüseyin İsrail milliyetçiliği içindeki dalgayı savaştan önce ortadan kaldırdı. Ve böylece 30 Mayıs’ta Filistin ile karşılıklı bir savunma antlaşması imzaladı. Bu sebeple de Mısır ve Suriye arasında bulunan askeri birliklere katıldı. Başkan Nasır, ki birkaç gün önce Kral Hüseyin “emperyalist uşağı” olarak çağrılıyordu, “Bizim temel görevimiz İsrail’in yıkımını gerçekleştirmek. Arap halkı savaşmak istiyor.” şeklinde bir beyannâmede bulundu. Mayıs 1967’in sonunda, Ürdün kuvvetleri Mısır Generali Abdul Munim Riad’ın komutasına verildi. Aynı gün, Nasır “Mısır, Ürdün, Suriye ve Lübnan ordularının İsrail sınırlarında konuşlanmalı. Mücadelenin onuru için Irak, Cezayir, Kuveyt, Sudan ve tüm Arap halkı hazırda bekliyor. Bu hareket tüm dünyayı şoke edecek. Bugün onlar Arap halkının savaşa hazır olduğunu bilecek. Kritik saat yaklaştı. Ciddi bir atak için belli bir seviyeye ulaştık; daha fazla bildiri için değil.” şeklinde bir beyanda bulundu. İsrail, Ürdün’ü savaşa girmemesi için defalarca uyardı. Mutawi’ye göre, Hüseyin bir küstahlığın ikileminin boynuzları üzerinde enselendi: Ürdün’ü savaşın içine çekmek için izin verdi ve İsrail’in cevabını sert bir şekilde yüzüne çarptı. Savunma Bakanı General Sharif Zaid Ben Shaker bir basın toplantısında “Eğer Ürdün savaşa katılmazsa, Ürdün’de bir sivil savaş patlak verecek.” şeklinde uyarıda bulundu.
İsrail’in kaygılı düşünceleri Ürdün’ün kendi geleceğini başlatması ile birlikte Batı Şeria’ın Ürdün kontrolüne geçeceği yönündeydi. Bunun sonucunda Arap Kuvvetleri İsrail karasularından sadece 17 kilometre yakınına konuşlandı. Bu noktadan yapılacak iyi koordine edilmiş bir tank saldırısı İsrail’i bir buçuk saat içinde ikiye bölebilirdi. Buna rağmen Ürdün ordularının büyük olması Ürdün’ün yapacağı manevraların muhtemelen yeteneksizce gerçekleşeceği anlamındaydı. Ülkenin diğer Arap milletleri tarafından İsrail’e karşı yapılacak saldırılarda bir toplanma alanı olarak kullanılmasının tarihi hemen fark edildi. Batı Şeria’dan yapılacak bir atak İsrail liderliğine bir tehdit olarak göründü hep. Aynı zamanda birkaç diğer Arap devleti İsrail sınırlarına konuşlanmıyor, Irak, Sudan, Kuveyt ve Cezayir’e zırhlı mekanize ordularını ekliyordu.
Savaşa giden yol
27 Mayıs 1967'de Arap ticaret birliğine olan konuşmasında Nasır "Eğer İsrail, Suriye veya Mısır'a saldırırsa bu bir genel savaştır ve Suriye ile Mısır sınırlarındaki noktalardan ibaret bir savaş olmayacaktır. Savaş bir genel savaşa dönüşecektir ve en büyük görevimiz İsrail'i yok etmektir." demiştir.
İsrail Dışişleri Bakanı Abba Eban otobiyografisinde "Nasır silahlı bir savaşa girmeyeceğini düşünmüştü. Onun amacı savaşsız bir galibiyet kazanmaktı." yazmıştır. James Reston, 4 Haziran 1967 tarihli New York Times'ta yayınlanan yazısında "Kahire savaş istemiyor ve savaşa hazır değildir. Lakin çoktan savaş çıkma olasılığını kabullenmiş, olayın kontrolünü tamamen kaybetmiştir." demiştir.
Gazeteci Mike Shuster 2002 tarihli Amerikan Ulusal Devlet Radyosu'ndaki yazısında; savaştan önce bile İsrail'in kendisini yok etmek isteyen Arap ülkeleriyle çevrili olduğu gerçeğinin açık olduğunu dile getirmiştir. Shuster bunu "Mısır; milliyetçi ve Arap Orta Doğu'nun en güçlü ordusuna sahip Nasır tarafından yönetiliyordu. Suriye ise İsrail'i denize itmeye çalışan radikal Baas Partisi tarafından yönetiliyordu." diyerek açıklamıştır. İsrail'in provoke edici olarak gördüklerini ise kanalların İsrail'e kapatılması ve silahsızlaştırılması uygun görülen Sina Yarımadası'a asker çıkarılması olarak göstermiştir.