cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kōnosuke Matsushita
Kōnosuke Matsushita (d. 27 Kasım 1894 - ö. 27 Nisan 1989) Japon en büyük Japon tüketici elektroniği şirketi olan Panasonic kuran bir Japon sanayiciydi.
Jouy-en-Josas
Sakinlerine "Jovaciens" ve "Jovaciennes" denir.
Şehir, 1964'ten beri HEC Paris okulunun ana kampüsüne ev sahipliği yaptığı için dünya çapında tanınmaktadır.
Tenmei
Tenmei, Japonya tarihinde Mart 1781-Ocak 1789 tarihlerini kapsayan dönem adıdır. Dönem, An'ei'den sonra gelmekte olup Kansei'ye kadar devam etti. Bu dönemde hüküm süren imparator Kōkaku idi.
Katja Schuurman
Katja Schuurman (d. 19 Şubat 1975,Utrecht, Hollanda) Hollandalı bir aktris, şarkıcı ve sunucudur.
Telscombe
Telscombe, İngiltere'nin East Sussex kontluğunda bulunan bir civil parish.
Katja Schuurman
1992-1999
Schuurman ilk oyunculuk deneyimini 1992'de Uit de school geklapt adlı televizyon dizisiyle yaptı. İki yıl sonra RTL dizisi Goede Tijden'de Slechte Tijden (GTST) Govert Harmsen'in üç yeğeninden biri olan Jessica olarak yeniden ortaya çıktı.
GTST'den diğer iki karakterle birlikte Linda,Roos ve Jessica adlı spin-off kız grubunu kurdu. İlk single'ları "Ademnood" 1995 sonlarında Hollanda listelerinde bir numara oldu.
Bu başarılı yıldaki tek hayal kırıklığı De Zeemeerman'ın vizyona girmesiydi; insanları sinemalara çekmeyi başaramadı ve şimdiye kadar yapılmış en kötü Hollanda filmi seçildi.
Katja, hem LR&J ile hem de kendi başına single çıkarmaya devam etti. Maar nu heb ik er een, Wereldmeid, Totaal Verkocht ve Lover or friend ile hitleri oldu.
2000-günümüz
2000 yılında Schuurman, Salou merkezli Costa! Goede Tijden, Slechte Tijden'de kız kardeşi Hedwig'i oynayan Georgina Verbaan ile yeniden bir araya geldi. Kosta! 2001 yılında gösterime girdi ve bir televizyon dizisine uyarlanacak kadar başarılı oldu. Schuurman ilk iki sezonda ortaya çıktı. Ayrıca 2022 filmi Costa 'da rol aldı.
Schuurman, BNN (2008'e kadar), NET5 (2008-2014) ve KRO - NCRV için programlara ev sahipliği yapmaya devam etti. 2019'da Schuurman, RTL'ye geri döndü.
Kişisel hayat
Aktör Thijs Römer ile 8 Ağustos 2006'da  Fransa'da evlendi; kızları Sammie 22 Nisan 2010'da doğdu. Şubat 2015'te boşandılar.
2019'da Schuurman, şef Freek van Noortwijk ile evlendi. Ağustos 2020'de Schuurman'ın ikinci çocuğu olan bir kızları oldu.
Kansei
Kansei, Japonya tarihinde Ocak 1789-Şubat 1801 tarihlerini kapsayan dönem adıdır. Dönem, Tenmei'den sonra gelmekte olup Kyōwa'ya kadar devam etti. Bu dönemde hüküm süren imparator Kōkaku idi.
Sabah Abdülcelil
Sabah Abdülcelil (1 Temmuz 1951 - 28 Şubat 2021), Iraklı eski millî futbolcu ve teknik direktör.
Yaşamı ve kariyeri
Abdülcelil, 1 Temmuz 1951'de Bağdat, Irak Krallığı'nda doğdu. Aktif futbol kariyerinde orta saha mevkiinde; Al-Kuliya Al-Askariya ve Esalet Al-Mai / Al-Amana futbol takımlarının formasını giydi. 1975 ile 1979 yılları arasında Irak millî futbol takımı ile çıktığı 37 maçta 6 gole imza attı. Futbol kariyerini sonlandırdıktan sonra Al-Quwa Al-Jawiya futbol kulübü dahil Irak'taki bazı takımları çalıştırdı.
Şark Şekerciliği
Şark Şekerciliği, yemek kitabıdır.1838 tarihinde Fried­rich Unger tarafından yazılmış Conditorei des Orients yemek kitabının Türkçe çevirisidir. Osmanlı dönemi şekerciliği hakkında bilgi vermektedir. Merete Çakmak, Priscilla Mary Işın tarafından Türkçeye çevrilmiştir. Kitapta 97 adet şekerleme ve tatlı tarifini içermektedir.
Sabah Abdülcelil
Yaşamı ve kariyeri
Abdül Celil, 28 Şubat 2021'de COVID-19 nedeniyle doğum yeri Bağdat, Irak'ta 69 yaşında öldü.
Şark Şekerciliği
Friedrich Unger Yunanistan’ın ilk kralı I. Otto’nun şekercibaşısıdır.
2006 Avrupa Tekvando Şampiyonası
2006 Avrupa Tekvando Şampiyonası 26–28 Mayıs 2006 tarihleri arasında Almanya'nın Bonn şehrinde düzenlenen turnuvadır.
Ronco all'Adige
Ronco all'Adige, İtalya'nın Veneto bölgesine bağlı Verona ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Ekim 2018 tarihi itibarıyla 6.002'dir.
Alıssa, Çumra
Alıssa, Konya ilinin Çumra ilçesine bağlı bir mahalledir.
Twenty (film)
Twenty (Korece: 스물; RR: Seumul)2015 yılında yayınlanan gençlik filmi.Flmin başrollerinde Kim Woo-bin, Lee Junho ve Kang Ha-neul bulunmaktadır. filmin senaristliğini ve direktörlüğünü Lee Byeong-heon yapmıştır bu onun 2012 yılında yaptığı Cheer Up, Mr. Lee fiminden sonraki ikinci filmidir.
2021 Dünya Veteranlar Güreş Şampiyonası
2021 Dünya Veteranlar Güreş Şampiyonası, 19 - 24 Ekim 2021 tarihleri ​​arasında Yunanistan, Loutraki kentinde düzenlendi.
Yarışma aşağıdaki yaş kategorilerinde yapılmaktadır: Ağırlık kategorileri aşağıdaki gibidir:
2016 Yaz Olimpiyatları'nda boks - Erkekler 49 kg
Takvim
All times are Brasília Time
Terry Norris (aktör)
Terence Richard Norris (9 Haziran 1930; Richmond, Melbourne, Victoria, Avustralya - 20 Mart 2023, Avustralya ), Avustralyalı sahne, radyo, televizyon ve sinema oyuncusu ve siyasetçi.
Oyunculuk hayatı
Bir aktör olarak çeşitli televizyon programlarında ve Babam, Romulus, Narnia Günlükleri: Şafak Yıldızının Yolculuğu gibi filmlerde rol aldı.
Siyaset hayatı
Norris, Victoria Yasama Meclisi'ne Avustralya İşçi Partisi'nden girdi ve siyaset yaparak aktörlük kariyerine on yıl ara verdi.
Ticehurst
Ticehurst, İngiltere'nin East Sussex kontluğunda bulunan bir civil parish.
Santa Margarida d'Empúries
Birinci aşama
Alanın nekropol olarak kullanımına dair ilk işaretler MS dördüncü yüzyılın ortaları ile beşinci yüzyılın başlarına tarihlendirilmektedir. Bu döneme ait lahit parçalarının yanı sıra bazı mezarların mozaik ile kaplı olduğuna işaret eden tesseraeler de bulunmuştur.
İkinci aşama
İkinci aşamada, günümüzde kilisenin olduğu bölgeye 2,46 x 2,46 ölçülerinde üzerinde sık sık değişiklik yapıldığı anlaşılan dar bir geçiş aralığına sahip bir su havuzu inşa edilir. Bu havuzun zeminide bulunan opus signinum harcı, yapının dışında da var olduğundan, buradaki yapının genişlik bakımından üzerine sonradan inşa edilen kiliseden daha büyük olduğu düşünülmektedir. Bir vaftizhane olarak yorumlanan ve MS 6. yüzyıla tarihlenen bu buluntuların, hangi kilise ile bağ içinde olduğu ise bilinmemektedir.
Bu döneme ait olduğu düşünülen bir lahit üzerinde şu yazıt bulunmaktadır. "PV)S QUIESCET GAVDET SPIRITVS QVE IN CRISTO LETA TVR·PLVS MINVS VIXIT ANIS LX."Burada aktarılan bilgiye göre 60 yaşını aşmış bir piskopos buradaki mezarlıkta gömülmüştür.
Sonraki aşamalar
Sonraki aşamalarda vaftiz su teknesi doldurularak kapatılır ve üzerine 11,60 x 5,20 genişliğinde yeni bir mekan eklenir. Yapının günümüzde sahip olduğu görünüşe kavuşması 10. yüzyılı bulmaktadır. Bu dönemde yapılan önemli değişikliklerden birisi yapının doğusuna 2,30 yarıçapında at nalı formundaki apsisin eklenmesi sayılabilir.
Kulikovskaya Muharebesi
Kulikovskaya Muharebesi (Rusça: Куликовская битва), Mamay Mirza komutasındaki Altın Orda Devleti ordusu ile Moskova Knezliği Prensi Dmitri Donskoy komutasındaki birleşik Rus knezlik orduları arasında 8 Eylül 1380'de Don Nehri yakınlarında yapılan savaş. Birleşik Rus orduları ilk kez Altın Orda Devleti'ne karşı zafer kazandı.
2019 Avustralya Açık - Tek genç erkekler
Sebastian Korda turnuvanın son şampiyonuydu, ancak artık gençler turnuvalarına katılmaya uygun değildi.
Lorenzo Musetti, finalde Emilio Nava'y, 4-6, 6-2, 7-6(14-12)'lık setlerle mağlup ederek şampiyon oldu.
Apa, Çumra
Apa, Konya ilinin Çumra ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
25 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Libeled Lady
Libeled Lady, 1936 yapımı screwball komedi türünde film. George Oppenheimer, Howard Emmett Rogers, Wallace Sullivan ve Maurine Dallas Watkins tarafından yazılan film Jack Conway tarafından yönetilmiştir. Başeollerinde Jean Harlow, William Powell, Myrna Loy ve Spencer Tracy vardır. Bu, Powell ve Loy'un bir araya geldiği on dört filmin beşincisiydi.
Libeled Lady, En İyi Film Akademi Ödülü'ne aday gösterildi. Film 1946'da Esther Williams, Van Johnson ve Lucille Ball ile Easy to Wed olarak yeniden çekildi.
Film 9 Ekim 1936'da gösterime girdi ve gişede ABD ve Kanada'da 1.601.000 dolar ve denizaşırı ülkelerde 1.122.000 dolar elde etti, 1.189.000 dolar karla sonuçlandı.
1936 En İyi Film dalında Akademi Ödülü adaylığı aldı, ancak Powell ve Loy'un da rol aldığı The Great Ziegfeld'e kaybetti.
Quadriceps femoris
Quadriceps femoris kası (Latince: Musculus quadriceps femoris), uyluğun önündeki dört tane kası içeren büyük bir kas grubudur. Ayrıca bu kaslar diz eklemini önden kateden kaslar olarak da bilinir. Musculus quadriceps femoris ismi, Latincede uyluğun dört başlı kası anlamına gelir. Bu kaslar rectus femoris, vastus lateralis, vastus medialis ve vastus intermedius 'dur.
Yapı
Quadriceps femoris, 4 adet farklı kastan (veya baştan) oluşur.
Ferenc Cserháti
Ferenc Cserháti (d. 12 Şubat 1947 –ö. 22 Temmuz 2023), Macar Roma Katolik piskopos.
Hayatı ve çalışmaları
Cserháti, 12 Şubat 1947'de Turulung, Macaristan'da doğdu. Alba Julia, Romanya'daki dini çalışmalarından ardından aynı yerde 18 Nisan 1971'de rahip olarak atanarak dini görevine başladı. Ardından Căpleni (1971 – 1973) ve ardından Sighetu Marmației (1973 – 1979) rahibi olarak görev yaptı. 1979'da yerleştiği Almanya'da 1979–1982 yılları arasında Frankfurt'taki Aziz Georgen Felsefe ve İlahiyat Koleji ile Innsbruck'taki Leopold Franzens Üniversiteleri'nde ilahiyat alanında eğitim gördü. Eğitimi tamamladıktan sonra 1982'den 1984 yılına kadar Münih'teki Aziz Margaret Cemaati'nin rahibi, Münih'teki Macar Katolik Misyonu'nun başı ve Macar kişisel cemaatinin rahibi, 1985'ten itibaren Münih'teki Macar Caritas Servisi'nin başkanı, 1989'dan 1993 yılına kadar Münih'teki Paulinum Derneği'nin (öğrenci yurdu) başkanı ve 1991'den itibaren Kardinal Mindszenty Vakfı'nın mütevelli heyeti üyesi olarak hazır bulundu. Aynı zamanda 1990'dan 1991 yılına kadar Alba Julia'daki Roma Katolik İlahiyat Koleji'nde doçent, 1996-8 Ekim'den 2006 tarihleri arasında yurtdışında yaşayan Roma Katolik Macarlarının piskoposu Attila Miklósházy'nin Avrupa delegesi, 1996 yılı sonundan itibaren Avrupa Macar Katolikleri'nin Életünk adlı gazetesinin genel yayın yönetmeni, 2002'den itibaren Alman Piskoposlar Konferansı'nın Macar delegesi ve Almanya'daki Macar başpiskoposu, 2006 yılından itibaren Macar pastoral hizmetinin yurtdışındaki koordinatörlüğünü yürüttü. 2004'ten itibaren Malta Tarikatı'nın himayesine girdi. Son olarak Papa XVI. Benedikt tarafından 2007-2023 yılları arasında görevlendirildiği Estergon-Budapeşte Yardımcı Piskoposluğu ve Centuria Başpiskoposluğu görevlerini yürüttü. Hizmetlerinden dolayı 2021'de Macaristan Liyakat Nişanı (Orta Haç)'nı aldı.
Ölümü
Cserháti, 22 Temmuz 2023'te 76 yaşında öldü.
Uckfield
Uckfield, İngiltere'nin East Sussex kontluğunda bulunan bir civil parish.
Ferenc Kemény
Ferenc Kemény (17 Temmuz 1860, Nagybecskerek, Sırbistan – 21 Kasım 1944, Budapeşte), Macar eğitimci ve hümanist. Uluslararası tanınma nedeniyse Uluslararası Olimpiyat Komitesi'nin kurucu üyesi ve günümüzdeki barış hareketindeki rolüdür.
Bunsei
Bunsei, Japonya tarihinde Nisan 1818-Aralık 1830 tarihlerini kapsayan dönem adıdır. Dönem, Bunka'dan sonra gelmekte olup Tenpō'ya kadar devam etti. Bu dönemde hüküm süren imparator Ninkō idi.
Barbara Krafftówna
Barbara Krafftówna ya da Barbara Krafft-Seidner (5 Aralık 1928, Varşova – 23 Ocak 2022, Skolimów, Polonya), Polonyalı aktris.
Hiro Matsushita
Hiroyuki Hiro Matsushita (d. 14 Mart 1961), Champ Car ve Formula Atlantic serilerinde 1989'da ilk ve tek Japon sürücü olarak Toyota Atlantik Şampiyonası (Pasifik) kazanan eski bir sürücüdür. Ayrıca Indianapolis 500'de yarışan ilk Japon sürücüdür. Panasonic'in kurucusu Kōnosuke Matsushita'nın torunu ve 1961'den başlayarak on altı yıl boyunca Panasonic'in ikinci başkanı olarak görev yapan Masaharu Matsushita'nın oğludur.
Barbara Krafftówna
Ölümü
Krafftówna, 23 Ocak 2022'de Skolimów, Polonya'da doğal nedenlerden ötürü 93 yaşında öldü.
Arıkören, Çumra
Arıkören, Konya ilinin Çumra ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
25 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Monteforte d'Alpone
Monteforte d'Alpone, İtalya'nın Veneto bölgesine bağlı Verona ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ekim 2010 tarihi itibarıyla 8.509'dur.
Kuzey Kore-Sovyetler Birliği ilişkileri
Kuzey Kore-SSCB ilişkileri, Kuzey Kore ile Sovyetler Birliği arasındaki diplomatik ilişkilerdir.
Kore Savaşı dönemi
Kuzey Kore ile Sovyetler Birliği (SSCB) arasındaki ilk resmi ilişkiler 12 Ekim 1948'de Kuzey Kore'nin komünizm ilkelerini barından kuruluş ilanından hemen sonra kuruldu. Kuzey Kore başlangıçta yalnızca Doğu Bloku ülkelerince tanınmıştı. 1958'de Cezayir ülkeyi tanıyan ilk komünist olmayan ülke oldu. Sovyetler Birliği 1950 yılında Kuzey Kore askeri birliklerine güneye doğru ilerlemesi için ekonomik ve askeri yardım sağladı. Kore Savaşı boyunca Sovyet yardımı ve etkisi yüksek seviyede devam etti. Sovyet 64. savaş uçağı filosu Kore Savaşı'na katılmıştır. Sovyetler yine savaş kapsamında Şubat 1950'de Çin ile birlikte bir ittifak anlaşması imzalamış, Kuzey Kore'ye destek veren Çin'e sadece bu savaş sırasında 2.000.000.000 dolarlık yardımda bulunmuştur. Savaştan sonra Sovyetler Kuzey Kore ekonomisini yeniden inşa etme konusunda büyük ölçüde dayanışma sağladı. Buna ek olarak, savaş sırasında Çin Halk Kurtuluş Ordusu askerlerinin yardımları ve 1958 yılına kadar ülkede bulunmaları Kuzey Kore'de Çin yanlısı olumlu bir etki yarattı. 1961'de Kuzey Kore hiçbir zaman resmi olarak sona ermeyen Sovyetler Birliği (daha sonra Rusya tarafından devralınmıştır) ve Çin ile resmi karşılıklı güvenlik anlaşmaları imzaladı.
Soğuk Savaş dönemi
İki ülke Soğuk Savaş döneminde yakın müttefikti. Bu dönemde gerek siyasal gerek askeri pek çok ilişki geliştirildi. Ayrıca Kuzey Kore ve Çin'in ihtiyaç duyduğu savaş pilotları Sovyetlerden gelmiştir. Kuzey Kore, Çin-Sovyet ayrılığında açık taraf tutmaktan kaçınırken, her iki ülkeden de yardım kabul ederek Sovyetler Birliği ve Çin arasında eşitlik politikası izledi. Kore İşçi Partisi açık olarak bir taraf seçmese de, teorik tartışmalarda kısmen Çin Halk Cumhuriyeti tarafında yer almış, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri Jozef Stalin'in ölümünün ardından başlayan destalinizasyon politikalarını destekleyenleri partiden tasfiye etmiş ve sürgüne yollamıştır. Bununla birlikte Kore, bu tartışmalardan bağımsız olarak Juche adında yeni bir doktrin geliştirdiğini duyurmuştur.
Kim Il-sung'un 1984'teki Moskova ziyaretini takiben, Kuzey Kore-SSCB ilişkilerinde çarpıcı bir iyileşme yaşandı ve Kuzey Kore'ye gelişmiş Sovyet silahlarının yenilenmesi ve ekonomik yardımın artması sağlandı. Gorbaçov döneminde 1985'ten sonra Güney Kore ile uzlaşma amacıyla Kuzey Kore'ye olan yardımlar azaltılmaya başladı. Buna karşın askeri teçhizat, 1989'da son MiG-29'lar teslim edilene kadar verilmeye devam edildi. 1988'de ikili ilişkiler zirveye ulaştı, Kuzey Kore'nin ticaretinin yaklaşık %60'ı Sovyetler Birliği ile yapılmaktaydı. Ticaretin çoğu, Moskova'nın ödün vermiş fiyatlarla Pyongyang'a sağladığı hammadde ve petrolü kapsıyordu.
Sovyetler Birliği'nin dağılması'ndan sonra Boris Yeltsin'in liderliğindeki yeni Rusya hükûmeti, Kuzey Kore'ye eski desteğini çekmiştir.
Eracle Arion
Aile
Eracle, soyu on yedinci yüzyılın ortalarına götüren bir Boiernași Ialomițeni ailesinden gelmektedir. Scarlat Arion'un 16 çocuğundan biriydi. General, 1866 yılında, Ialomiţa İlçesi, Fierbinți'de 1623 hektarlık bir mülkü miras alan Cafegibaşa lakaplı Nicolae Alexandrescu'nun kızı Sevastia (Vatica) (ö. 1923) ile evlendi. Dört çocuğu vardı: Albay olan Nicholas, Zoe, Viorica ve Margareta.
Gelişim Değişim Yılları
Genç Arion, askeri bir kariyer için genç yaşta karar verdi. Bükreş'teki "Subaylar Okulu"na (1855-1857) kabul edildi ve mezun olduktan sonra Metz'deki "Paris Politeknik Okulu"nun yanı sıra Metz'deki "Topçu ve Mühendislik Okulu"na (1857-1861) katıldı. Sonuç olarak, 1857 ikinci bir teğmen ve 1861'de bir teğmen oldu.
Arion, askeri kariyerinde ve ötesinde hızla ilerledi, 1864'te yüzbaşı, 1868'de binbaşı ve 1870'te yarbay rütbelerini aldı. Bu dönemde çeşitli işlevler yerine getirdi. 1861'den 1863'e kadar Arion, diğer şeylerin yanı sıra, No'da bir bölüm komutanıydı. Romanya Ordusu'nun 1'i, daha sonra Savaş Bakanlığı Topçu Müdürlüğü'nde (1863-1864 ve 1868-1870) Genelkurmay subayı olarak transfer edildi.
1864-1868 yılları arasında topçu silahlarının geliştirilmesi ve donatılmasıyla uğraştığı bu süre içinde, Harbiye Nezareti Topçu Müdürlüğü'nde subay olarak Harbiye Nezareti'ne bağlı "Silah Fabrikası"nda komuta edilen topların imalatına nezaret etti. Nantes. Aynı zamanda, yarbay olarak atanmasıyla, Arion No.lu Topçu Alayı komutanı oldu (1870-1875).
Yükseliş Yılları
1875'te Herakles Arion albaylığa terfi etti ve Genelkurmay Topçu Teşkilatı başkanlığına (1875-1877), ardından Büyük Karargah'ın Büyük Dük Nicholas'a (1877-1878) askeri ataşesi ve son olarak Özel Okul komutanlığına atandı. Topçu ve Mühendislik (1881-1882). Genelkurmay Topçu Teşkilatı şefi olarak, her piyade tümeni için bir topçu alayı kurulmasında ısrar etti (5 Şubat 1877 tarih ve 550 numaralı raporuna göre), böylece iki topçu alayı daha kurdu. Ayrıca 87 mm "Krupp" topları (1875 ve 1877 modelleri) ile donatımı destekledi ve böylece bölgesel topçuların temellerini attı. Bu bağlamda "Savaşta Topçuluk Talimatları"nı geliştirdi.
1877-1878 yılları arasında Kurtuluş Savaşı'na katıldı, Türklere karşı savaştı ve Romanya'nın bağımsızlığının uluslararası olarak tanınmasıyla sonuçlandı. Calafat'ta "Bateria Carol" tarafından atılan ilk top atışında hükümdarın gözü önünde bulunduğu Calafat'ın savunması için "Bateria Mircea" ve "Bateria Elisabeta" örgütledi. Ayrıca Săliștioara-Măgura'dan Tuna Nehri üzerindeki köprünün inşasını koordine etti, diğer Rumen subaylarla birlikte Osman Nuri Paşa'nın teslimiyetinde hazır bulunan Plevna Kuşatması'nda topçuların harekete geçmesinin hazırlanmasına öncülük etti.
Arion, 1892 yılına kadar bu görevi sürdürdüğü 1883 yılında tuğgeneralliğe ve topçu genel müfettişliğine atandı. Bu rütbe ile çok prestijli ve önemli iki görevde bulundu. Kolordu (1893-1902) ve Bükreş şehrinin (1895-1903) komutanıydı.
1902 yılında Subay Arion Tümgeneralliğe terfi etti. Bükreş şehrinin kalelerinin kubbelerinin denenmesi komisyonunun, ordunun silahlanmasına karar vermek için çağrılan tüm teknik komisyonların ve ülkenin başkanlık ettiği savunma konseylerinin bir parçasıydı. Kral Topçu Dergisi'nin kurulması için girişim komitesinin onursal başkanıydı. 25 yıl önce bağımsızlığının ilanının 25. yıl dönümü, 1866'da Prens Carol'ın tahta çıkması ve 1881'de kral olarak taç giymesi münasebetiyle Mayıs 1902'de yapılacak etkinliklerin hazırlanması kendisine verilen önemli görevler arasında yer almaktadır. Bağımsızlığın yıldönümünde, Arion, Calafat'tan gelen "Carol" bataryasının bir topunun prensin huzurunda ilk mermiyi ateşlediği 15 Mayıs 1877'nin unutulmaz gününün anısına "İlk Top Bayramı"nı düzenledi. Sahada kutsama eylemlerinin başlaması parlamentoda ilan edilen bağımsızlık mücadelesi ilan etti.
Ödülleri
Eracle Arion, diğerlerinin yanı sıra en iyi ödüllere sahip bir subaydı:
Eylül 1903'te Revista Artileriei tarafından yayınlanan ölüm ilanı şöyle diyor: “Çalışarak yaşadı ve çalışmaları oldukça verimli ve faydalıydı. Rumen topçularının eşsiz öğretmeniydi. Sadık bir askerdi, vatanına ve tahtına bağlıydı."
Udimore
Udimore, İngiltere'nin East Sussex kontluğunda bulunan bir civil parish.
Proje planlaması
Proje planlama proje ortamında ilerlemeyi planlamak ve daha sonra rapor etmek için Gantt çizelgeleri gibi programların kullanımıyla ilgili olan proje yönetimi
Başlangıçta, proje kapsamı tanımlanmış ve projeyi tamamlamak için uygun yöntemler belirlenmiştir. Bu adımı takiben, işi tamamlamak için gerekli olan çeşitli görevlerin süreleri listelenir ve bir iş dökümü yapısına gruplanır. Proje planlama, genellikle proje planları, iş yükleri ve ekiplerin ve kişilerin yönetimi dahil olmak üzere bir projenin farklı alanlarını organize etmek için kullanılır. Görevler arasındaki mantıksal bağımlılıklar, kritik yolu tanımlayan bir faaliyet ağ diyagramı kullanılarak tanımlanır. Proje planlama, esasen belirsizdir, çünkü proje başlamadan önce yapılmalıdır. Bu nedenle, görevlerin süresi çoğunlukla iyimser, normal ve kötümser vakaların ağırlıklı ortalamaları ile tahmin edilmektedir. Kritik zincir yöntemi, projenin yürütülmesindeki olası gecikmeleri öngörmek için planlamaya "tamponlar" ekler. Programdaki kayan veya boş zaman, proje yönetimi yazılımı kullanılarak hesaplanabilir. Ardından, gerekli kaynaklar tahmin edilebilir ve her bir etkinlik için maliyetler her bir kaynağa tahsis edilerek toplam proje maliyeti verilebilir. Bu aşamada, proje takvimi, proje hedeflerine uymak için kaynak kullanımı ve proje süresi arasındaki uygun denge elde etmek üzere optimize edilebilir. Kurulduktan ve kararlaştırıldıktan sonra, proje takvimi temel çizelge olarak bilinir hale gelir. İlerleme, projenin ömrü boyunca temel çizelgesine göre ölçülecektir. Gelişimin temel çizelgeye göre analiz edilmesi kazanılmış değer yönetimi olarak bilinir.
Proje planlama aşaması 2'nin girdileri proje tüzüğü ve konsept teklifini içermektedir. Proje planlama aşamasının çıktıları, proje gereksinimlerini, proje zaman çizelgesini ve proje yönetim planını içerir.
Proje planlaması manuel olarak yapılabilir, ancak genellikle proje yönetimi yazılımı kullanılır.
İz Düşümü
İz Düşümü, Çelik'in 21 Nisan 2023 tarihinde yayımladığı bir stüdyo albümdür.
Albümde Sensin Bize Bizden Yakın şarkısı hariç tüm şarkılar Çelik tarafından yazılıp bestelenmiştir. Sensin Bize Bizden Yakın şarkısının sözü Yunus Emre'ye, bestesi Çelik'e aittir. Şarkı iki versiyonla yorumlanmıştır.
Hayyam Uydusu
Hayyam, İran'da tasarlanan ve üretimi Rusya'da gerçekleştirilen uzaktan algılama uydusudur. 9 Ağustos 2022 tarihinde Kazakistan'nın Baykonur Uzay Üssü'den Soyuz fırlatma aracıyla uzaya gönderildi. Bu uydunun adı İranlı 11. Yüzyıl polimatı olan Ömer Hayyam'dan alınmıştır.
Hayyam Uydusu yerden 500 kilometre yükseklikte bir yörüngeye yerleştirildikten sonra İran'a günde 4 kez 1 metre hassasiyetle görüntü sağlamaktadır. Yüksek çözünürlüklü kamera ile donatılan bu uydu 5 yıl boyunca tarım, su kaynakları, madencilik, ve çevre sorunlarının gözlemlenmesi için kullanılacak.
Şadgeldi Paşa Türbesi
Şadgeldi Paşa Türbesi, Şadgeldiler Beyliği'nin kurucusu Hacı Şadgeldi Paşa'dır. Amasya'nın merkezinde bulunan Şadgeldi Paşa Türbesi, Kadılar Türbesi'nin güneybatısında Halifet Gazi Türbesi'nin karşısındadır. 14. yüzyılda inşa edilmiştir.
Ahoti Kilisesi
Ahoti Klisesi (Gürcüce: ახოთის ეკლესია), Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı ve eski adı Ahoti olan Kömürlü köyünde orta çağdan kalma Gürcü kilisesidir.
Tarihçe
Ahoti Kilisesi, Ahoti Manastırı'nın ana kilisesidir. Bu manastırın ve kilisenin bulunduğu Ahoti köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Ahoti (ახოთი), Gürcüce bir yer adı olup ormanken tarlaya dönüştürülmüş arazi anlamına gelir. Gürcüce bir ad taşıması köyün Osmanlı döneminden önce bir Gürcü yerleşimi ve buradaki manastır ile kilisenin de Gürcü dinsel yapıları olduğunu göstermektedir. Nitekim duvar tekniği ve kullanılan malzemeler açısından Ahoti Kilisesi'nin 10. yüzyılın ikinci yarısında inşa edildiği tahmin edilmektedir. Cami olarak da kullanılmış olan Ahoti Kilisesi, köyde yeni bir caminin inşa edilmesinden sonra, 1970'lerde büyük ölçüde yıkılmıştır.
Mimari
Ahoti Kilisesi, Kömürlü köyünün Aşağı mahalle denen kısmında, iki küçük derenin birleştiği yerde, bir terasta yer kurulmuş olan Ahoti Manastırı'nın ana kilisesidir. Manastırın yapıları içinde kubbeli ve tek mekânlı Ahoti Kilisesi'nin apsisi, kuzey ve güney duvarları görece iyi durumda günümüze ulaşmıştır. Kilisenin dikdörtgen planlı bir yapı olduğu anlaşılmaktadır. Apsiste dekoratif amaçlı sarımsı taş kullanılmıştır. Duvarlarda benzer bir kullanıma rastlanmamaktadır. Kilisenin duvarları kaba yonu orta büyüklükte taşlarla harç kullanılarak örülmüştür. Kilisenin kuzey duvarının doğu tarafta, dış kısım ile apsis arasında bir depo yer alır. Depo bugün yıkık haldedir. Kilisenin kuzey tarafında bir ek binası olduğu anlaşılmaktadır. Bu ek binanın kilisenin giriş kapısı olması ihtimali de vardır. Kilisenin kuzey tarafında bulunan başka bir yapının kuzey ve doğu duvarları bugüne ulaşmıştır. Bu kilisenin sağlam halini hatırlayan köylülerin verdiği bilgiye göre kilisede duvar resimleri de bulunuyordu.
Brezilya İmparatorluğu
Brezilya İmparatorluğu, (Portekizce: Império do Brasil) 19. yüzyılda bugünkü Brezilya ve Uruguay toprakları üzerinde var olmuş devlet.
1. Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Hükûmeti
1. Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Hükûmeti 28 Mayıs 1918 ile 17 Haziran 1918 tarihleri arasında Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'ni (ADC) yönetmiştir. Azerbaycan'ın 28 Mayıs 1918'de bağımsızlığını ilan etmesinden sonra kuruldu ve Azerbaycan başbakanı Fetali Han Hoyski tarafından aşağıdaki bileşimle kuruldu:
Brezilya İmparatorluğu
Tarihi
Brezilya, 16. yüzyılın başlarından beri bir Portekiz sömürgesi durumundaydı. Napoléon'un 1807'de Portekiz'i işgal etmesinden sonra Portekiz veliaht prensi Dom João, Brezilya'ya sığınmaya karar verdi. Veliaht prens 1808'de Rio de Janeiro'ya varınca sömürgenin konumu değişti; Brezilya, fiilen Portekiz İmparatorluğu'nun merkezi durumuna geldi. Portekiz'in Brezilya üzerindeki ticaret tekelinin kaldırılması ile Britanya'nın Brezilya ile ticareti büyük önem kazandı. 1815'te yapılan yasal bir düzenleme ile Brezilya Portekiz'le eşit bir statüye kavuşturuldu. 1816'da Kraliçe I. Maria'nın ölümü üzerine veliaht prens, VI. João olarak tahta çıktı.
Fransızların geri çekilmesinden sonra Portekiz'de ortaya çıkan karışıklıklar, kralın Portekiz'e dönüşünü zorunlu kılıyordu. Kral 1821'de oğlu Dom Pedro'yu veliaht tayin ederek Portekiz'e dönmek üzere Brezilya'dan ayrıldı. Bu arada Portekiz'de, yüz yılı aşkın süredir ilk kez toplanan Cortes (Parlamento), Brezilya'nın statüsünün yeniden sömürgelik düzeyine indirilmesine karar vermiş, Dom Pedro'nun da Portekiz'e dönmesini talep etmişti. Portekizliler ile Brezilyalılar arasındaki sürtüşmelerin arttığı ve cumhuriyetçi eğilimlerin belirginleştiği bir ortamda, Dom Pedro Lizbon'a dönmeyi reddederek 7 Eylül 1822'de de imparatorluk tacını giydi. Amerika Birleşik Devletleri, 1824'te yeni devleti tanıyan ilk ülke oldu. Britanya'nın arabuluculuk girişimleri sonucunda 1825'te de Portekiz, yeni Brezilya hükûmetini tanıdı.
I. Pedro, bağımsızlıktan hemen önce topladığı kurucu meclisi dağıttıktan sonra yeni ve liberal bir anayasa hazırlattı. Yeni anayasaya göre oluşturulan meşrutiyet yönetimi sırasında, krala karşı muhalefet arttı. Brezilya'nın bugünkü Uruguay topraklarını yitirmesine yol açan Brezilya-Arjantin Savaşı'ndan sonra kral 1831'de henüz beş yaşında olan oğlu lehine tahttan çekildi.
1840'ta II. Pedro'nun resmen tahta çıkmasına değin geçen süre bir iç karışıklık ve savaş dönemiydi. İç savaşın sona ermesini sağlamak amacıyla 1834'te anayasada yapılan değişiklikle daha adem-i merkeziyetçi bir yapılanmaya gidildi, önemli yetkilerle donanmış eyalet parlamentoları oluşturuldu.
Kim Young-ok (oyuncu)
Kim Young-ok (Korece: 김영옥; d. 5 Aralık 1937) 1957 yılında çıkış yapan Koreli oyuncu. Güney Kore'nin "Ulusal Büyükannesi" olarak anılır bunun nedeni birçok film ve dizide büyükanne rolünde olmasıdır.
Brezilya İmparatorluğu
Tarihi
Yaklaşık yarım yüz yıl süren II. Pedro döneminde Brezilya siyasal bakımdan istikrarlı, ekonomik bakımdan ise ihracata yönelik liberal bir ekonomiyle yönetilen bir devlet görünümündeydi. Aydın bir kişiliği olan II. Pedro, anayasal çerçeveye sadık kalarak, meclislerin ve hükûmetin etkin biçimde çalışmasına özen gösterdi. İmparatorluğun başlıca toplumsal ve ekonomik sorunu, ekonominin temel direği olan tarımda pamuk, kahve ve şeker üretiminin köle emeğine dayanmasıydı. Liberal bir ekonomik politika izlendiği için sanayinin gelişmediği, altın madenlerinin de önemini yitirdiği bu dönemde egemen sınıfı büyük toprak sahipleri oluşturuyordu. Köle emeğine duyduğu gereksinme, bu kesimin köleliğin kaldırılmasına uzun süre direnmesinin nedeniydi. Brezilya, bir oranda Britanya'nın baskısıyla 1831'de köle ticaretini yasakladıysa da bu ticaret 1853'e değin sürdü. Büyük toprak sahiplerinin siyasal ağırlığı nedeniyle, köleliliğin bütünüyle ortadan kaldırılması ancak 1888'de gerçekleştirildi. Bu tarihte 700 bin dolayında köle özgürlüğüne kavuştu.
II. Pedro döneminde, Brezilya'nın bölgedeki etkinliği de arttı. Brezilya, Arjantin'deki Rosas rejiminin sona ermesinde etkili olduğu gibi, Brezilya ile Arjantin ve Uruguay arasındaki ittifak, 1864-70 savaştan sonra Paraguay'da da bir rejim değişikliğinin gerçekleşmesini sağladı. Bu, aynı zamanda bölgedeki liberal rejimlerin de zaferi anlamına geliyordu.
II. Pedro döneminde Brezilya'nın Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa ile ilişkileri de gelişti, ulaştırma ve enerji gibi alanlara önemli yatırımlar yapıldı, 8.000 km uzunluğunda bir demiryolu ağı kuruldu. Bu yatırımlar önemli ölçüde, şeker, kahve ve pamuk gibi ürünlerin ihracatından sağlanan gelirle yapıldı. Ama Brezilya'nın en önemli ihraç ürünü olma yolundaki kahve ticaretini elinde tutan Britanya'ya ticari bağımlılığı da gitgide arttı.
Dış ilişkilerdeki yoğunlaşma, ABD'nin federal yapısından etkilenen cumhuriyet yanlılarının 1870 sonrasında etkinliğini artırmasına katkıda bulundu. Köleliğin kaldırılmasına tepki gösteren toprak sahiplerinin ve ordunun bazı unsurlarının desteğini yitiren II. Pedro sonunda 15 Kasım 1889'da tahttan çekilmeye zorlandı. Pedro'nun Avrupa'ya sürgüne gönderilmesiyle de imparatorluk dönemi sona erdi.
Bağlar, Çumra
Bağlar, Konya ilinin Çumra ilçesine bağlı bir mahalledir.
Trapezius
Trapezius, üçgen şeklinde bir kastır. En yüzeyel sırt kasıdır. Protuberentia occipitalis externa, lig. nuchae, tüm torakal vertebraların processus spinosusları ve ligamentum supraspinaleden başlar. Üst parçasının lifleri clavicula'nın lateral 1/3'üne; orta parçasının lifleri, acromiona; alt parçasının lifleri ise spina scapula'nın medial ucundaki üçgen şeklinde olan trigonun spinae scapulae'ya tutunur. Üste lifleri Musculus levator scapulae ile birlikte scapulanın yukarı kaldırılmasını sağlar ve omzun çökmesini engeller. Orta parçası, romboi kaslarla birlikte scapulaenın orta hatta yaklaştırılmasında görev alır. Alt parçası ise kolun hiperabdusiyonunda Musculus serratus anteior'a yardım eder.Bu pozisyonda cavitas glenoidealis yukarı bakar. oskültasyon üçgeni'ni sınırlayan kaslardan biridir. Nervus accessorius ve C3-C4 spinal sinirler tarafından inerve edilir. Nervus accessoriusun felcindeki omuz düşüklüğünün sebebi Musculus trapezius'tur.
Anıtkabir tarihi
Ankara'nın Çankaya ilçesinde yer alan ve Mustafa Kemal Atatürk'ün anıt mezarını içeren yapı kompleksi olan Anıtkabir'in inşa fikri, Atatürk'ün 10 Kasım 1938'deki ölümünün ardından ortaya çıktı. Atatürk'ün naaşının ise, Ankara'da bir anıt mezar inşa edilene kadar Ankara Etnografya Müzesi'nde kalması kararlaştırılmıştı.
Anıt mezarın inşa edileceği yeri belirlemesi amacıyla hükûmet tarafından bir komisyon kuruldu. Hazırlanan rapor doğrultusunda, 17 Ocak 1939'daki Cumhuriyet Halk Partisi meclis grubu toplantısında yapının Rasattepe'de inşa edilmesine karar verildi. Kararın ardından ilgili arazide kamulaştırma çalışmaları başlatılırken yapının tasarımını belirleme amacıyla 1 Mart 1941'de uluslararası bir proje yarışması açıldı. 2 Mart 1942'de sona eren yarışma sonrasında yapılan değerlendirmeler sonucunda, Emin Onat ile Orhan Arda'nın projesinin, birtakım değişikliklerle uygulanmasına karar verildi. Sunulan ikinci projede bir kez daha yapılan değişikliklerin ardından mimarların oluşturduğu üçüncü proje, 4 Temmuz 1944'te Bayındırlık Bakanlığı ile mimarlar arasında imzalanan sözleşmeyle birlikte uygulama aşamasına geçti. 9 Ekim 1944'te gerçekleştirilen temel atma töreniyle inşaata başlandı.
Dört kısım hâlinde gerçekleştirilen inşaatın, arazideki toprak tesviye çalışmaları ile allenin istinat duvarlarının yapılmasını kapsayan ilk kısmını, 4 Eylül 1944'te açılan ihale sonucunda Hayri Kayadelen'e ait Nurhayr Şirketi üstlendi. 1945 yılı sonlarında tamamlanacak olan ilk kısım inşaat çalışmaları devam ettiği sırada, 18 Ağustos 1945'te, anıt mezar binası ile tören meydanını çevreleyen binaların yapılmasını kapsayan inşaatın ikinci kısmının ihalesi gerçekleştirildi. Bu kısmın inşasını Rar Türk üstlenirken zemin etüdünün hazırlanması, anıt mezarın temel sisteminin değiştirilmesi, betonarme ve statik hesaplarının yapılması ve bu hesap işlemleri ücretlerinin ödenmesi konularından dolayı bu kısmın başlangıcı gecikti ve temel inşaatına 1947'nin inşaat mevsiminde başlandı. İkinci kısım inşaatı devam ettiği sırada açılan ve 11 Eylül 1950'de sonuçlanan; Anıtkabir'e çıkan yollar, Aslanlı Yol ve tören alanının taş kaplama işleri, anıt mezar binasının üst döşemesinin taş kaplaması, merdiven basamaklarının yapılması, lahit taşının yerine konması ve tesisat işlerinin yapılmasını kapsayan üçüncü kısım ihalesini ise Amaç Ticaret kazandı.
1950 genel seçimleriyle iktidara gelen Demokrat Parti hükûmeti döneminde, hem inşaatın daha hızlı sonuçlanması hem de tasarruf amacıyla Kasım 1950 itibarıyla projede birtakım değişiklikler yapıldı. 6 Haziran 1951'de gerçekleştirilen inşaatın dördüncü ve son kısmının ihalesini, Muzaffer Budak'ın şirketi kazandı. Bu kısım; Şeref Holü ile tonozların alt döşemeleri, Şeref Holü çevresi taş profilleri ile saçak süslemeleri ve mermer işlerinin yapılmasını kapsıyordu. Kompleksteki heykel, kabartma ve yazıların konuları, oluşturulan komisyonlar tarafından belirlenirken bunların tasarımları ve uygulamaları için sırasıyla yarışma ve ihale yöntemleri izlendi. Mozaik ve fresk süslemeleri için ise komisyon kurulmamış ya da yarışma düzenlenmemişti. Yaşanan birtakım sorunlar ve aksaklıklar nedeniyle Anıtkabir, planlanandan geç olarak Ekim 1953'te tamamlandı. İnşaat sonunda projenin toplam maliyeti yaklaşık 20 milyon lirayı bulmuş ve proje için ayrılan 24 milyon liralık bütçeden yaklaşık 4 milyon lira tasarruf edilmişti. 10 Kasım 1953'te gerçekleştirilen bir törenle, Atatürk'ün naaşı buraya nakledildi. 1973'ten beri İsmet İnönü'nün kabrinin de yer aldığı Anıtkabir'e 1966'da defnedilen Cemal Gürsel ile 1960-1963 yılları arasında defnedilen on bir kişinin naaşları ise 1988'de Anıtkabir'den kaldırıldı.
Arka plan ve anıt mezarın yerinin belirlenmesi
Mustafa Kemal Atatürk'ün 10 Kasım 1938'de, İstanbul'daki Dolmabahçe Sarayı'nda ölümünün ardından, defin yeri konusunda basında çeşitli tartışmalar başladı. 10 Kasım 1938 tarihli Kurun ile 11 Kasım 1938 tarihli Tan gazetelerinde Atatürk'ün nereye gömüleceğinin belli olmadığı ve bu kararı Türkiye Büyük Millet Meclisinin vereceği; mezarın ise Çankaya Köşkü'nün yanı, Ankara Kalesi'nin ortası, ilk meclis binasının bahçesi, Atatürk Parkı ya da Orman Çiftliği'nde yapılmasının olası olduğu yazılmıştı. 13 Kasım'de hükûmet, Atatürk için bir anıt mezar yapılıncaya kadar kendisinin naaşının Ankara Etnografya Müzesi'nde kalacağının kararlaştırıldığını açıkladı. 15 Kasım tarihli Akşam'da, anıt mezarın Ankara Etnografya Müzesi'nin bulunduğu sırtta yapılmasının yüksek bir ihtimal olduğu yazıldı. Defin işleminin Ankara dışındaki bir yerde yapılmasına yönelik tek öneri, İstanbul Valisi Muhittin Üstündağ tarafından Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri Hasan Rıza Soyak'a, defnin İstanbul'da gerçekleştirilmesine yönelik olarak yapılmışsa da bu öneri kabul görmemişti. 19 Kasım'da İstanbul'dan Ankara'ya taşınan cenaze, 21 Kasım'da düzenlenen törenle müzeye konuldu.
Atatürk'ün 28 Kasım'da açılan vasiyetinde kendisinin mezar yerine dair hiçbir ifade yer almazken hayatta olduğu dönemde bu konuya dair bazı sözlü ifadeleri ve hatıraları bulunuyordu. Afet İnan'ın 26 Haziran 1950 tarihli Ulus gazetesinde aktardığı bir hatıraya göre, Recep Peker'in kabir yeri için Ulus Meydanı'ndan Ankara Garı'na inen yol üzerinde bulunan kavşağı öne sürmesine yönelik olarak Atatürk, "İyi ve kalabalık bir yer. Fakat ben, böyle bir yeri milletime vasiyet edemem." yanıtını vermişti. Aynı hatırada İnan, 1932 yazında gerçekleştirilen çok katılımcılı bir sohbet esnasında Atatürk'ün Çankaya'ya gömülmesini istediğini; ancak o günün gecesinde otomobille Çankaya'ya dönerken kendisine "beni milletim nereye isterse oraya gömsün, fakat benim hatıralarımın yaşayacağı yer Çankaya olacaktır" dediğini ifade ediyordu. 1959'da kaleme aldığı hatıratında Münir Hayri Egeli, Atatürk'ün Orman Çiftliği'ndeki bir tepede, dört yanı ve üstü kapalı olmayan ve kapısında "Gençliğe Hitabe"nin yazılı olduğu bir kabir istediğini belirtirken konuşmasını "Bütün bunlar benim fikrim. Türk milleti elbet bana münasip göreceği şekilde bir kabir yapar." şeklinde tamamladığını aktarıyordu.
Başbakan Celâl Bayar, 29 Kasım'da gerçekleştirilen Cumhuriyet Halk Partisi Meclis Grubu toplantısında anıt mezarın yerinin belirlenmesi için uzmanlardan oluşturulan komisyon tarafından düzenlenen raporun grup onayına sunulduktan sonra uygulamaya geçileceğini ifade etti. Başbakanlık Müsteşarı Kemal Gedeleç başkanlığında; Millî Savunma Bakanlığından generaller Sabit ve Hakkı, Bayındırlık Bakanlığı Yapı İşleri Genel Müdürü Kazım, İçişleri Bakanlığı Müsteşarı Vehbi Demirel ve Millî Eğitim Bakanlığı Yüksek Öğretim Müdürü Cevat Dursunoğlu'nun oluşturduğu komisyonun ilk toplantısı 6 Aralık 1938'de gerçekleştirildi. Bu toplantı sonunda komisyon, 16 Aralık 1938'de gerçekleştirmeyi planladıkları ikinci toplantıya Bruno Taut, Rudolf Belling, Léopold Lévy, Henri Prost, Clemens Holzmeister ve Hermann Jansen'in davet edilmesini ve bu heyetin görüşlerinin alınmasını kararlaştırdı. Bakanlar Kurulu 24 Aralık'ta, bu heyetin görüşleri alınarak komisyon tarafından hazırlanan raporun incelenmesi için Cumhuriyet Halk Partisi Meclis Grubuna sevkine karar verdi. 3 Ocak 1939'da gerçekleştirilen meclis grubu toplantısında, ilgili raporu incelemekle görevlendirilen Falih Rıfkı Atay, Rasih Kaplan, Mazhar Germen, Süreyya Örgeevren, Refet Canıtez, İsmet Eker, Münir Çağıl, Mazhar Müfit Kansu, Necip Ali Küçüka, Nafi Atuf Kansu, Salâh Cimcoz, Saim Uzel, Ferit Celâl Güven, Tevfik Tarman ve Mithat Aydın'dan oluşan 15 kişilik CHP Anıtkabir Parti Grubu Komisyonu kuruldu. 5 Ocak'ta gerçekleştirilen komisyonun ilk toplantısında komisyon başkanlığına Çağıl, kâtipliğine Güven, raportörlüklerine ise Atay, Örgeevren ve Kansu seçildi. Komisyon, yer tespiti için oluşturulan heyetin önerdiği dokuz noktada; Çankaya Köşkü'nün çevresinde, Etnografya Müzesi'nde, Yeşiltepe'de, Timurlenk (ya da Hıdırlık) Tepesi'nde, Gençlik Parkı'nda, Ankara Ziraat Mektebi'nde, Orman Çiftliği'nde, Mebusevleri'nde ve inşası devam eden yeni Türkiye Büyük Millet Meclisi binasının arkasındaki tepede inceleme gezileri gerçekleştirdi. 5 Ocak'taki toplantıda, yer tespit heyetinin önerilerinin ötesine geçerek başka yerlerin de incelenmesi yönünde karar alındı.
17 Ocak'ta gerçekleştirilen komisyon toplantısında Mithat Aydın'ın sunduğu öneri doğrultusunda aynı gün, Rasattepe'de de incelemeler gerçekleştirildi. Komisyon üyelerinden Süreyya Örgeevren, anıt mezar için Rasattepe'nin seçilmesi gerektiğini "Tepeye çıkılıp Ankara'ya bakılınca; bir ucu Dikmen, diğer ucu da Etlik Bağları olmak üzere nihayetlenen sevimli bir hilâlin tam ortasına düşen bir yıldız üzerinde bulunulduğunu vehleten his ve müşahede olunur. Yıldız nısıf dairenin her noktasına ne pek uzak ne pek yakındır." ifadeleriyle belirtti. Atay, Cimcoz ve Güven, uzmanların Rasattepe'yi hiç düşünmediklerini ve daha sonradan teklif edilen bu yeri reddettiklerini belirterek kendilerinin bu kararına katıldıkları ve anıt mezarın Çankaya Tepesi'nde olması gerektiği yönünde görüş bildirdi. Üçlü, "Atatürk'ün hayatı boyunca Çankaya'dan ayrılmadığını, Çankaya'nın şehrin her tarafına hâkim olduğunu; Kurtuluş Savaşı, devletin kuruluşu ve inkılâpların hatıralarına ayrılmaz bir surette bağlı olduğunu, maddi ve manevi tüm şartları taşıdığını" ifade ederek Çankaya'daki eski köşkün arkasında su depolarının yer aldığı tepeyi önerdi. Aynı gün gerçekleştirilen oylamada 11 üyenin desteğini alan Rasattepe, anıt mezarın inşa edileceği yer olarak belirlendi.
İnşaat arazisindeki ilk kamulaştırmalar
Anıt mezarın inşa edileceği arazinin bir bölümü özel şahıslara ait olduğundan bu arazinin kamulaştırılması ihtiyacı ortaya çıktı. Buna dair ilk açıklama 23 Mayıs 1939'da Türkiye Büyük Millet Meclisinde gerçekleştirilen bütçe görüşmeleri sırasında, Başbakan Refik Saydam'dan geldi. Saydam, Rasattepe'deki kadastro işlemleri ile haritaları yaptırdığını ve kullanılacak arazinin sınırlarının belirlendiğini açıkladı. Bütçede Anıtkabir için, 205.000 Türk liralık kısmı kamulaştırma bedeli, 45.000 Türk liralık kısmı ise uluslararası bir proje yarışması için olmak üzere toplam 250.000 Türk lirası ödenek ayrıldığını belirtti. Kamulaştırılması planlanan arazinin 287.000 m2 olduğunu ekleyen Saydam, bu arazi içerisinde devlete, belediyeye ya da şahıslara ait olan kısımlarının olduğunu söylerken "herhangi bir mahkemelik durum olmazsa" kamulaştırma için harcanacak parayı 205.000 Türk lirası olarak öngördüğünü ifade etti.
İçişleri Bakanlığı tarafından hazırlanan ve Anıtkabir'in inşa edileceği arazinin sınırlarını düzenleyen plan 23 Haziran 1939'da tamamlandı ve 7 Temmuz 1939'da Bakanlar Kurulu tarafından onaylandı. Kamulaştırma çalışmalarıyla ilgilenmesi amacıyla Başbakanlık Müsteşarı Vehbi Demirel'in başkanlığında kurulan komisyon, Ankara Belediyesine bir tebligat göndererek belirlenen plan çerçevesinde kamulaştırma işlemlerine başlanması talebinde bulundu. Belediye tarafından 9 Eylül günü yayımlanan ilanda, kamulaştırma edilecek alanların özel şahıslara ait olan kısımları için parsel numaraları, alanları, sahipleri ve ödenecek tutarları yer alıyordu.
26 Mart 1940'taki parti meclis grubu toplantısındaki konuşmasında Saydam, o tarih itibarıyla 280.000 m2 arazinin kamulaştırma edilse de arazinin Anıtkabir için yetersiz bulunduğunu ve 230.000 m2 arazinin daha kamulaştırma edileceğini duyurdu. İnşaat arazinin daha geniş olduğu ikinci Anıtkabir planı, İçişleri Bakanlığı tarafından 5 Nisan 1940'ta tamamlandı. Bu plana göre arazi; 459.845 m2si özel şahıslara ait yerler, 43.135 m2si kapanan yollar ve yeşil alanlar, 28.312 m2si hazineye ait yerler, 3.044 m2si hazineye ait okul ve karakollar, 8.521 m2si ise önceki plandan kalan kamulaştırma edilmemiş özel şahıslara ait yerler olmak üzere toplamda 542.8572ydi. Kamulaştırma için 886.150 lira 32 kuruş ödenmesi planlanmıştı. Bu ikinci plan, 20 Nisan'da Bakanlar Kurulu tarafından onaylandı. Ankara Belediyesinin ikinci plana göre kamulaştırma sahiplerine yönelik ilanı 5 Eylül'de yayımlandı. 1940 yılı bütçesinde inşaat sahasının kamulaştırılması için ayrılan bütçe 1.000.000 liraya çıkarıldı.
Kasım 1944'teki Meclis görüşmelerinde Bayındırlık Bakanı Sırrı Day, Anıtkabir'in inşası için o zamana kadar 542.000 m2 arazinin kamulaştırma edildiğini, bunun 502.000 m2sinin özel şahıslardan alınıp kamulaştırıldığını, 28.000 m2lik kısmın hazineye ait olduğunu, 11.500 m2lik kısmın ise ihtilaflı olduğundan dolayı henüz kamulaştırma edilemediğini açıkladı.
Proje yarışması
Anıtkabir'in inşa edileceği arazinin kamulaştırılmasıyla görevli olan ve Cumhuriyet Halk Partisi milletvekillerinden oluşan komisyon 6 Ekim 1939'da, Anıtkabir'in tasarımının belirlenmesi için uluslararası bir proje yarışması düzenlenmesine karar verdi. 21 Kasım 1939'daki parti grubu toplantısında yaptığı konuşmada Refik Saydam, Anıtkabir'in inşa edileceği arazideki kamulaştırma çalışmalarının tamamlanmasının ardından Anıtkabir'in inşası için uluslararası bir proje yarışmasının düzenleneceğini açıkladı. 26 Mart 1940'taki konuşmasında ise Saydam, uluslararası mimarlar tüzüğüne uygun olacak şekilde yarışma şartnamesinin ve teknik programın hazırlandığını ifade etti. Başbakanlık Anıtkabir Komisyonunun 18 Şubat 1941'de yayımladığı tebliğ ile, "böyle önemli inşaat meydana getirmiş olan" Türk ve Türk olmayan mühendis, mimar ve heykeltıraşların katılımına açık ve başvuruların 31 Ekim 1941'de sona ereceği bir proje yarışması düzenlenmesine karar verildiği bildirildi. İlerleyen dönemde ise yarışmaya başvuru için aranan şart kaldırılarak daha fazla Türk mimarın yarışmaya başvurma şansının önü açıldı. Bayındırlık Bakanı Cevdet Kerim İncedayı'nın daha sonraları, 25 Aralık 1946'daki Meclis Genel Kurulunda kullandığı ifadelere göre öncelikle uluslararası bir yarışma açılması düşünülmüş; ancak "II. Dünya Savaşı'ndan dolayı katılımın az olması" ve "gelen tekliflerin tatmin edici olmaması"ndan ötürü ikinci bir yarışma açılmıştı.
Yarışma, değişen maddelerden dolayı şartnamesinin yeniden düzenlenmesi nedeniyle 1 Mart 1941'de başladı. Şartnameye göre en az üç kişiden oluşan jüri, birincilik için hükûmete üç proje önerecek ve hükûmet de bunlardan birini seçecekti. Birinci projenin sahibine inşaatın kontrol hakkı ve inşaat bedeli üzerinden %3 oranında ücret, her ikisi de ikinci sayılacak olan jüri tarafından önerilen diğer iki projenin sahiplerine 3.000 lira, diğer projelerden bir veya birkaçına ise mansiyon ödülü olarak 1.000 lira ödenecekti. Şartnameye göre inşaatın yaklaşık bedelinin 3.000.000 lirayı aşmaması gerekiyordu. Lahdin bulunacağı Şeref Holü yapısını Anıtkabir'in merkezi olarak gösteren şartname, bu kısımda Altı Ok'un sembolize edilmesini istiyordu. Bu yapının dışında, "altın kitap" denilen özel defterin olduğu salon ve yarışmacının uygun gördüğü yerde bir Atatürk müzesi planlanıyordu. Ziyaretçilerin giriş yaptığı bir ana şeref girişi ile anıtın önünde bir meydan yapılmasına da yer verilmişti. Ana yapıların dışında sığınak, otopark, idare, kapıcı odaları gibi müştemilat yapıları da şartnamede yer almıştı.
Yarışmanın jüri üyeleri, planlanan bitiş tarihi olan Ekim 1941'e kadar belirlenememişti. O ay Ivar Tengbom ilk jüri üyesi olarak belirlendi. 25 Ekim'de Bakanlar Kurulu tarafından alınan kararla yarışma süresi 2 Mart 1942'ye kadar uzatıldı. İlerleyen dönemde ise iki jüri üyesi daha, Károly Weichinger ve Paul Bonatz belirlendi. Yarışmanın sona ermesinin ardından 11 Mart 1942'de ise Türk jüri üyeleri olarak Arif Hikmet Holtay, Muammer Çavuşoğlu ve Muhlis Sertel'in belirlenmesiyle toplam jüri üyesi sayısı altıya ulaştı.