cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fenerbahçe Boks Şubesi 1984-85 sezonu
Fenerbahçe Boks Şubesi 1984-85 sezonunda İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası'nda bir yıl aradan sonra tekrar şampiyon olurken, Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası'nda da başarısını bir üst seviyeye çıkararak 3 altın ve 6 bronz madalya ile tarihinde ilk kez takımlar şampiyonluğuna ulaştı.
NGC 337
NGC 337, Balina takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 59 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir çubuklu sarmal galaksi. William Herschel tarafından 10 Eylül 1785 tarihinde keşfedilmiştir.
Fenerbahçe Boks Şubesi 1984-85 sezonu
İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası
Şampiyona 16-18 Mart 1985 tarihlerinde düzenlendi.
Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası
Şampiyona 18-21 Aralık 1984 tarihlerinde İstanbul'da düzenlendi. Fenerbahçe şampiyonada büyük bir varlık göstererek 3 altın ve 6 bronza madalya aldı ve kulüpler tasnifinde tarihinde ilk kez Türkiye şampiyonu oldu. Bu başarının ardından Fenerbahçe, uzun yıllar Türkiye şampiyonalarında en başarılı kulüp olma vasfını sürdürdü.
The Fame Monster
Ticari performansı
Satışa sunulduğu ilk hafta içinde, sadece The Fame Monster diskini bulunduran albüm 174.000 satış rakamıyla Amerika Birleşik Devletleri'nde beş numaraya kadar yükselirken, içinde The Fame albümünü de barındıran çift disklik albüm 151.000 satış rakamıyla altıncı sıraya yükseldi. Ayrıca 65.000 satışla Top Digital Albums listesinin zirvesine oturdu. Albümdeki sekiz şarkıdan yedisi de Hot Digital Songs listesine giriş yaptı. Bunun yanı sıra albüm, ABD Dans/Elektronik Albümler listesinde Gaga'nın önceki albümü The Fame'i yerinden ederek bir numaraya yerleşti. Ocak 2010'da ABD'de bir milyon kopya satış rakamını geçmesi üzerine Amerika Kayıt Endüstrisi Birliği (RIAA) tarafından platin sertifika ile ödüllendirildi. Nielsen SoundScan verilerine göre, Mart 2014 itibarıyla aynı ülkede 1.585 milyon kopyanın üzerinde satış gerçekleştirdi. Albüm, Canadian Albums Chart'ta altı numaraya kadar ilerledi.
Avustralya'da başta bir önceki albümle beraber listeye giren The Fame Monster, daha sonra ayrı bir albüm olarak değerlendirildi. Ülkenin ulusal listesine girişinden on sekiz hafta sonra bir numaraya yükseldi ve 210.000 kopya satış rakamı sayesinde Avustralya Kayıt Endüstrisi Birliği (ARIA) tarafından üç kez platin sertifika ile ödüllendirildi. Japonya'da kendi başına listeye girdi ve Oricon listesinde yedi numaraya kadar yükseldi; 577.000 üzerinde kopya sattı.
Birleşik Krallık'ta The Fame Monster, The Fame ile birlikte yalnızca deluxe hâliyle satışa sunuldu, bu nedenle The Fame albümünün altında listelere girdi ve 3 Ocak 2010'da iki numaraya kadar yükseldi. Albümde yer alan sekiz şarkının tamamı, ülkenin single listesinde ilk 110 sıralama içinde yer aldı. Albüm, 28 Şubat 2010'da ülkede bir numaraya yükselerek, önceleri dört hafta bir numarada kalan The Fame albümünün üzerine bir beşinci hafta daha bir numarada kaldı. Aralıklarla hepsi birer haftalık olmak üzere iki kez daha listenin zirvesine yükseldi. Ayrıca European Top 100 Albums listesinde 13 numaraya kadar ilerledi ve Avrupa'da üç milyonun üzerinde kopya satması sayesinde Uluslararası Fonogram Endüstrisi Federasyonu (IFPI) tarafından üç kez platin sertifika ile ödüllendirildi.
Single'lar
"Bad Romance", albümün ilk single'ı olarak yayımlandı. 3 Ekim 2009'da şarkının bir bölümü, Saturday Night Live programında "Poker Face" ve "LoveGame" şarkılarıyla beraber seslendirildi. Tamamı ise ilk kez, moda tasarımcısı Alexander McQueen'in İlkbahar/Yaz 2010 Paris Moda Haftası'ndaki defilesinin 6 Ekim 2009'daki finalinde seslendirildi. 27 Ekim 2009'da dijital ortamda single olarak yayımlanan şarkı, Canadian Hot 100, European Hot 100, German Singles Chart ve UK Singles Chart'ın yanı sıra Avusturya, Bulgaristan, Danimarka, Finlandiya, Fransa, İrlanda, İspanya, İsveç, İtalya, Macaristan, Norveç, Romanya ve Slovakya ulusal listelerinde bir numaraya çıktı; Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya, Belçika, İsviçre ve Yeni Zelanda'da iki numaraya kadar ilerleyebildi. 13 Şubat 2011'de single, 53. Grammy Ödülleri'nde En İyi Kadın Pop Vokal Performansı Ödülü'nü kazandı; video klibi ise En İyi Kısa Video Klip Ödülü'nün sahibi oldu.
"Alejandro", albümün üçüncü single'ı olarak satışa sunuldu. Gaga'nın plak şirketi, aslen "Telephone"un ardından üçüncü single olarak "Dance in the Dark" şarkısının yayımlanmasını planladı. Gaga, üçüncü single seçimini "Alejandro"dan yana kullandı ve şirketine danışmadan üçüncü single olarak yayımladı. "Alejandro"nun üçüncü single olması sebebiyle, Gaga ile plak şirketi arasında tartışma çıktı. Şarkıcı, aldığı kararı, Twitter'daki hesabı üzerinden "Alejandro is on the radio. Fuck it sounds so good, we did it little monsters." (Türkçe: "Alejandro radyoda. Kahrolası kulağa hoş geliyor, küçük canavarlar başardı.") şeklinde duyurdu. Single, resmî olarak 20 Nisan 2010'da ABD radyolarına gönderildi. "Alejandro", Avustralya ve Kanada ulusal listesinde ilk beş içinde yer aldı, diğer birçok ülkede ise ilk on sıralama içine girdi. Amerika Birleşik Devletleri'nde Billboard Hot 100'da beş numaraya kadar yükseldi ve Gaga'nın bu listede ilk on içinde yer alan yedinci single'ı oldu.
"Dance in the Dark", albümün dördüncü ve son single'ı olarak Avustralya, Fransa ve Yeni Zelanda'da yayımlandı. Aslen, The Fame Monster'a geri sayım kapsamında iTunes üzerinden bir tanıtım single'ı olarak satışa sunuldu. 9 Kasım 2009 itibarıyla Birleşik Krallık'ın iTunes mağazasında "Alejandro" ile beraber indirilebildi. İlk olarak şarkının albümden çıkan üçüncü single olarak dünya genelinde yayımlanması planlansa da Gaga, bunun için "Alejandro"yu seçti.
Tanıtım
The Fame Monster albümünün tanıtımları ilk defa Saturday Night Live gösterisinde Gaga'nın "Bad Romance" şarkısının piyano sürümünü seslendirmesiyle başladı. Gaga, albüm tanıtımı için It's On with Alexa Chung ve Almanya'da yayınlanan Wetten, dass..? gibi programlar da dâhil olmak üzere birçok televizyon programına katıldı. 16 Kasım 2009'da "Speechless" şarkısını, Los Angeles Çağdaş Güzel Sanatlar Müzesi'nin otuzuncu yıl dönümü kutlamalarında seslendirdi, sanatçı Francesco Vezzolli ve Rusya'daki Bolşoy Bale Akademisi ile iş birliği yaptı. Aynı gün Gaga, CW kanalında yayınlanan Gossip Girl dizisinin "The Last Days of Disco Stick" bölümüne konuk oldu. Burada "Bad Romance"i seslendirirken, "Alejandro", "Dance in the Dark" ve "Telephone" gibi albümün diğer şarkıları da bölüm boyunca yer yer çaldı. Şarkı ayrıca 2009 Amerikan Müzik Ödülleri, The Jay Leno Show ve The Ellen DeGeneres Show gibi programlarda da seslendirildi. 15 Ocak 2010'da The Oprah Winfrey Show'a katılan Gaga, "Monster", "Bad Romance" ve "Speechless" şarkılarından oluşan bir potpori seslendirdi. 52. Grammy Ödülleri töreninde, Elton John ile beraber "Poker Face", "Speechless" ve "Your Song" şarkılarını seslendirerek gösteriyi açtı. 16 Şubat 2010'da 2010 BRIT Ödülleri'ne katılan sanatçı, Alexander McQueen anısına önce "Telephone"un balad sürümünü, daha sonra da "Dance in the Dark"ı seslendirdi. Mart 2010'da "Bad Romance" ve "Monster", The Fame albümündeki "Just Dance" ve "Poker Face" şarkılarıyla birlikte Rock Band video oyunu serisi için indirilebilen içeriğe dâhil edildi.
Daha önceleri Gaga, Kanye West ile beraber bir turneye katılacağını belirtti. Bu turne Fame Kills: Starring Kanye West and Lady Gaga adıyla tanıtılacaktı. Ancak West, Taylor Swift ile 2009 MTV Video Müzik Ödülleri'nde yaşadığı olaydan sonra, müziğe bir süre ara vereceğini açıkladı. Bu bildirinin ardından tüm turne tarihleri iptal edildi. Daha sonraları Gaga, The Fame Monsterı ve ilk albümü The Famei tanıtmak amacıyla tek başına ayrı bir turne düzenleyeceğini belirtti. The Monster Ball Tour adı verilen turne, albümün yayımlanmasından dört gün sonra, Kasım 2009'da başladı ve Nisan 2011'e kadar devam etti. Turne kapsamında Kid Cudi ve Jason Derulo gibi şarkıcılar, konser açılışlarında Gaga'ya eşlik etti. Gaga, turneden "gelmiş geçmiş ilk pop-elektro operası" şeklinde bahsetti.
Gaga ve yapım ekibi, gösterideki her şeyi içine sığdıran çerçeveye benzeyen bir sahne tasarladılar. Gaga bu tasarımla yaratıcılığını kontrol edebileceğini düşündü. Albümde Gaga'nın yıl boyunca karşı karşıya kaldığı paranoyalar ele alındığından, gösterinin ana teması evrim oldu; Gaga gösteri ilerledikçe büyüme gösterdi. Gaga sahnenin tasarımını içi oyulmuş bir televizyon ile kıyasladı. Kanye West ile yapmayı planladığı turneden ögeler bazı yerlerde kullanıldı. Turnenin şarkı listesi şarkıcının ilk albümü The Famedeki ve The Fame Monsterdaki şarkılardan oluştu. 2010'daki gösteriler için Gaga, turnenin yenilenmeye ihtiyacı olduğunu çünkü orijinal gösterinin çok kısa bir sürede hazırlandığını belirtti. Yenilenen gösterilerde New York teması kullanıldı ve Gaga ile arkadaşlarının Monster Ball'a giderken şehirde kaybolmaları tasvir edildi. Gösteri dört bölüme ayrıldı; beşinci bölüm tekrar bölümü oldu. Her bölümde Gaga başka bir kıyafet giydi ve bir sonraki bölüme geçilirken Gaga'nın gotik ve iddialı pozlarından oluşan video görüntüleri gösterildi. 2009'daki gösteriler Gaga'nın ışıklı bir labirentin arkasında belirmesiyle başladı. Devamında akustik piyano çalındı ve silahlardan yapılan kostümler, Mısır tarzı başlıklar ve peri masalı karakteri Rapunzel'in saç modelinin kullanıldığı danslar sergilendi. Yenilenmiş gösteriler daha fazla tiyatral hareketlerden ve ateş çıkaran sütyen, klavyeye dönüşen araba ile devasa bir yarı fener balığı yarı ahtapotun kullanıldığı sahne donanımlarından oluştu. Eleştirmenler gösteriyi beğendiler ve Gaga'nın vokal yeteneği ile tarz ve moda anlayışını övdüler. Ayrıca Madonna gibi sanatçıların turneleriyle kıyasladıkları gösterinin görkemli ve tiyatral yönünden etkilendiler.
Yapım görevlileri
Yapım görevlileri, The Fame Monster albüm kitapçığından alınmıştır.
Gürdal Duyar
Gürdal Duyar (d. 20 Ağustos 1935, İstanbul- ö. 18 Nisan 2004, İstanbul), Türk heykeltıraş.
Atatürk’ü konu alan anıt heykelciliği ve çevresindeki renkli kişileri işlediği büstler ile tanınmış bir sanatçıdır.
Yaşamı
1935 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. İstanbul Haydarpaşa Lisesi'nin orta bölümünü bitirdikten sonra İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi (İDGSA) Heykel Bölümü’nün liseye denk düzey sınıflarında sanat eğitimine başladı. Akademide önce Alman heykeltıraş Rudolf Belling’in yanında, daha sonra da Ali Hadi Bara atölyesinde çalıştı. 1959’da okuldan mezun oldu ve yaşamına serbest sanatçı olarak devam etti.
Mezuniyetinden sonra bir süre Fransa, Belçika ve İsviçre'de ikamet eden Duyar, heykel çalışmaları, mimari üstüne araştırmalar yaptı, heykeltıraş Leon Perrain’le çalışarak taş işçiliğini geliştirdi.
1962 yılında Düzce Belediyesi'nin isteğiyle yaptığı 1.50 metrelik Atatürk büstünü yaptı. 1973 yılında Cumhuriyetin 50 yılı onuruna heykel yapması için seçilen 20 heykeltıraştan birisi oldu. Karaköy Meydanı için yaptığı Güzel İstanbul Heykeli dönemin kimi politikacıları tarafından müstehcen bulunarak çeşitli tartışmalara neden oldu. Heykel, Yıldız Parkı'na taşındı.
1976 yılında yaptığı Kayseri Meydanı için yaptığı ve Türk Kurtuluş Savaşı’nı anlatan Atatürk Anıtı da klasik eğilimlerin dışına çıktığı bir eserdir ve dikilmesi engellenmiştir.
Günümüzde M. T.A. Enstitüsü (Ankara) bahçesindeki Atatürk ve Madencilik adı heykel kompozisyonu da, klasik anıt heykelciliğine tepki duyan bir anlayıştan kaynaklanır.
Duyar'ın eserleri arasında Uşak, Burhaniye ve İskenderun Atatürk anıtları, İstanbul Abdi İpekçi Caddesi'ndeki Abdi İpekçi Barış Anıtı, Beşiktaş Vişnezade Parkı'ndaki Necati Cumalı Heykeli, ünlü öykücü Sait Faik Abasıyanık'ın Burgazada’da müze haline dönüştürülen evinin önündeki büstü, Akatlar Sanatçılar Parkı’ndaki Kemal Sunal, Barış Manço, Sadri Alışık ve Bedia Muvahhit gibi tanınmış sanatçıların büstleri de yer alıyor.
18 Nisan 2004'te akciğer kanserinden hayatını yitirdi. Cenazesi, Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Gökkuzgunlar
Gökkuzgunlar, kuşlar (Aves) sınıfının, karinalılar (Carinatae) bölümünün, gökkuzgunumsular (Coraciiformes) takımına giren bir alt takımı.
Gagaları oldukça kuvvetli ve sivri olan kuşlardır. Kısa uçuşlarla ya da yerde ve su içerisinde böcek ararlar. Bazıları bitkilerle beslenir. Kovuklara yuva yaparlar. Genellikle erkek ve dişi birlikte kuluçkaya yatar.
Familyalar
Yalıçapkınıgiller (Alcedinidae)
Boynuzlu gagalıgiller veya Boynuzgagagiller (Bucerotidae)
Gökkuzgunugiller (Coraciidae)
Arı kuşugiller (Meropidae)
Motmotgiller (Momotidae)
Orman ibibiğigiller (Phoeniculidae)
Todogiller (Todidae)
İbibikgiller, diğer adı ile Çavuş kuşugiller (Upupidae)
Brachypteraciidae
Cerylidae
Halcyonidae
Mors alfabesi
Mors alfabesi veya mors kodu, kısa ve uzun işaretler (• ve –) ile bunlara karşılık gelen ışık veya sesleri kullanarak bilgi aktarılmasını sağlayan yöntem. 1832'de telgraf ile ilgilenmeye başlayan Samuel Morse tarafından 1835 yılında oluşturuldu. 1837'de kullanılmaya başladı. 1840 yılında patent için başvuruldu.
İlk hat ABD'de Baltimore, Maryland ile başkent Washington arasında kuruldu. İlk mesaj İncil'den bir cümleyi içeriyordu ve 24 Mayıs 1844 tarihinde gönderildi.
Orijinal mors kodu kısa ve uzun sinyallerin kombinasyonunun bir sayıya karşılık gelmesinden oluşmuştu. Her sayı da bir harfe karşılık geliyordu.
Ancak Morse'un bulduğu sistemin kullanımı kolay değildi. Asistanı Alfred Vail ile bu konu üzerine ortaklaşa çalışmaya başlayan Morse, bir süre sonra Vail'in önerdiği sistemin daha basit olduğuna ikna oldu. Vail'in sisteminde kısa ve uzun sinyallerin yanı sıra duraklamalar da kullanılıyordu. Bu sistem daha sonra Amerikan Mors Kodu olarak isimlendirildi.
Mors kodu; sesli olarak, radyo sinyallerinin açılıp kapatılmasıyla, telgraf tellerinden geçen elektrik akımıyla, mekanik yolla ya da görsel (ışıkların yanıp sönmesi) gibi çeşitli yollarla iletilebilir.
Sistem genel olarak Mors alfabesi olarak adlandırılsa da uygulamada İngiliz alfabesi ve buna bağlı noktalama işaretlerini ifade etmek için iki farklı tür mors kodu kullanılmaktadır. Bunların birincisi olan Amerikan Mors Alfabesi, genellikle telgraf sistemlerinde kullanılırken; Uluslararası Mors Alfabesi ise araları görmezden gelerek sadece kısa ve uzun sinyallere göre çalışır.
Akçakaya, Talas
Akçakaya, Kayseri'nin Talas ilçesine bağlı bir yerleşim bölgesidir. Önceleri köy statüsündeyken, Kayseri belediye sınırları içerisine alınarak mahalle durumuna getirilmiştir. Kayseri'ye yaklaşık 12 kilometre mesafededir. Civarında Zincidere, Reşadiye, Endürlük ve Kıranardı köyleri bulunmaktadır.
Mors alfabesi
Örneğin;
Akçakaya, Talas
Coğrafya
Kayseri il merkezine 12, Talas ilçesine 5 km. uzaklıktadır.
Mors alfabesi
Amerikan Mors kodu
Ticari amaçlar için günümüzde kullanılmamaktadır. Kimi kaynaklarda "Demiryolu Morsu" diye anılır. Kısa ve uzun sinyallerin yanı sıra ara sıra da boş aralar kullanılmaktadır. Bu tür mors alfabesi karada telgraf telleri üzerinde haberleşen telgraf operatörleri için geliştirilmiştir. Günümüzde demiryolu müzelerinde görülebilmektedir.
Kodun en eski hali Morse kodu ile haberleşen operatörlerin birbirleri ile anlaşabilmeleri için geliştirilmişti. İlk günlerde operatörler sadece iki tane ses duyarlardı: Klik ve klak sesi. Tuşa her basış klik, tuştan parmağın çekilmesi ise klak sesini yaratıyordu. Ancak bu sistemi düzgün olarak kullanabilmek çok zordu. Örneğin, operatörün A(. -) sesini gönderebilmesi için "klik klak" yapması gerekiyordu.
Birçok telgraf operatörü önceleri demiryollarında daha sonra Western Union ile haber ajanslarında çalışıyordu. Ünlü bilim adamı Thomas Edison da gençlik yıllarında telgraf operatörlüğü yapmıştı.
Modern uluslararası Mors kodu
Modern Uluslararası Mors Kodu, 1848 yılında Alman Friedrich Clemens Gerke tarafından geliştirildi. Bu kod türü ilk kez Hamburg ile Cuxhaven arasında Almanya'da kullanıldı. 1865 yılına dek birtakım küçük değişiklikler yapıldı ve aynı yıl Paris'teki Uluslararası Telgraf Konferansı'nda Uluslararası Mors Kodu olarak kabul edildi.
Bu mors kodu halen yürürlükte olan koddur. Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (ITU) tarafından kabul edilmiştir.
Mors kullanmanın avantajları
Mors kodu radyo cihazları ile yayınlanmak istendiği zaman diğer radyo bazlı iletişim cihazlarından daha basit bir düzenek kullanmak yeterlidir. Yüksek cızırtılı, düşük frekanslı ortamlarda bile kullanılabilmektedir. Bir diğer avantajı da daha düşük bant genişliğine ihtiyaç duymasıdır. Örneğin sesli iletişimde 2400 Hz bant genişliği kullanılırken, Mors kodu için tek taraflı 100–150 Hz yeterli olmaktadır.
Bunun dışında mors alfabesi ile haberleşme yazılı mesajlaşmadan daha hızlıdır. Hatta bazı cep telefonu şirketleri mors alfabesi uyumlu cep telefonu üretmektedir.
1991 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde FCC'nin Amatör Radyocu lisansını alabilmek için dakikada 5 kelimeyi Mors alfabesi ile alıp, göndermek gerekliydi. 2000 yılına kadar amatör radyo lisanslarının en üst seviyesi olan extra class için bu rakam 20 kelimeye kadar çıkıyordu. 2005 yılından itibaren bu lisans için de 5 kelime yeterli sayıldı.
2003 yılında Dünya Radyo İletişimcileri Konferansı'nda alınan karar gereğince Uluslararası Mors Alfabesini bilmek amatör telsizci sertifikası alma koşulu olmaktan çıkarıldı.
24 Mayıs 2004 tarihinde ise ilk telgrafın 159. yıl dönümünde Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (ITU), "@" işaretini de Mors alfabesine ekledi. @ işareti (AT COMMERCiAL) kelimesinin baş harfleri olan "AC" harflerinin karşılığı ile ifade ediliyor.
Dominique Dropsy
Dominique Dropsy (d. 9 Aralık 1951 - ö. 7 Ekim 2015, Leuze, Fransa), kaleci olarak oynamış Fransız eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1970 yılında Valenciennes kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Strasbourg, Bordeaux kulüplerinde oynadı.
Fransa millî futbol takımı için toplam 17 kez sahaya çıkmıştır. 7 Ekim 2015 tarihinde öldü.
Dağlık Karabağ Cumhuriyeti başbakanı
Dağlık Karabağ Cumhuriyeti başbakanı, de facto olarak varlığına devam ettiren Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'nde devlet başkanlığından sonraki en üst siyasi makamdır. 8 Ocak 1992 yılından itibaren 6 farklı isim başbakanlık yapmıştır. Oleg Yesayan, Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'nin kurucu başbakanıdır. Ülkenin son başbakanlık görevini 14 Eylül 2007 ile 7 Eylül 2017 tarihleri arasında Arayik Harutyunyan yürütmüştür.
2017 yılında gerçekleştirilen referandum sonucu başkanlık sistemine geçişi onaylanmış, başbakanlık makamı kaldırılmıştır.
Elazığ'da 2002 Türkiye genel seçimleri
3 Kasım 2002 Genel Seçimleri Elazığ ili sonuçları;
Still life
Still life şu anlamlara gelebilmektedir:
Nikos Salingaros
Nikos A. Salingaros (doğ. 1952, Perth, Avustralya) şehir kuramı, mimari kuramı, karmaşıklık kuramı ve tasarım felsefesi hakkındaki çalışmalarıyla tanınan matematikçi ve uzman.
Mimar ve öncü bir yazılım uzmanı olan Christopher Alexander ile yakın çalışma arkadaşı olan Salingaros, Alexander’ın geleneksel modern mimari hakkındaki sert eleştirel analizlerini de paylaşmaktadır. Tıpkı Alexander gibi Salingaros da, mimari ve kentleşme alanında, disiplinli bilimsel analizle içgüdüsel deneyimin bir bileşkesi olarak tanımlanabilecek, insanın ihtiyaçları ve beklentilerine daha yakın, alternatif bir kuramsal yaklaşım önermiştir. Mimari ve Kentleşme alanlarına yoğunlaşmadan önceki dönemde Salingaros cebir, matematiksel fizik, elektromanyetik alanlar ve termonükleer füzyon konularında dikkat çeken çalışmalar yayınladı. Halen San Antonio Teksas Üniversitesi’nde matematik profesörü olarak çalışan Salingaros İtalya, Meksika ve Hollanda’daki bazı mimarlık fakültelerinde de dersler vermektedir.
Kişisel Bilgiler
Yunan bir ailenin tek çocuğu olan Salingaros’un babası popüler besteci Stelios Salingaros’tur. Salingaros aynı zamanda opera sanatçısı bariton Spyros Sali(n)garos’un da yeğenidir.
Eğitim
Önce ressam olarak sanat alanında çalışmalar yapan Salingaros kısa süre sonra bilime yöneldi. Florida Miami Üniversitesi’nde fizik okuyan akademisyen 1974 yılında Stony Brook New York Eyalet Üniversitesi’nde yüksek lisans ve 1978’de de doktora çalışmalarını tamamladı. 1982 senesinde Christopher Alexander ile uzun soluklu bir işbirliğine koyulan Salingaros, Alexander’ın doğanın estetiği ve geometrik süreçleri hakkındaki The Nature of Order adlı 4 ciltlik şaheserinin editörlerinden birisi oldu.
Kariyer
Salingaros 1983 yılında, bugün halen görevli olduğu San Antonio Teksas Üniversitesi Matematik Bölümünde çalışmaya başladı. 1990’lı yıllarda mimari ve kent formu hakkındaki araştırmalarını yayınlamaya başladı. 1997 yılında mimari alanında yaptığı çalışmalarıyla Alfred P. Sloan Vakfı tarafından ilk kez verilmeye başlanan ödülün sahibi oldu. 2003’te INTBAU’nun (International Network for Traditional Building, Architecture & Urbanism – Geleneksel Bina, Mimari ve Kentleşme Uluslararası Ağı) ve INTBAU College for Traditional Practitioners’ın (Geleneksel Uygulayıcılar Okulu) Onur Kuruluna seçildi.
Çalışmaları
Salingaros’un eserleri kent morfolojisi, fraktalleri ve şebekeleri alanında iki temel kavramın oluşmasına yardımcı oldu. Principles of Urban Structure adlı eseri, şehirleri devasa fraktaller olarak tanımlıyor olması nedeniyle, Michael Batty (İngiltere) ve Pierre Frankhauser’ın (Fransa) çalışmalarıyla kıyaslandı. Yine aynı şekilde kentleri birer dev şebeke olarak tarif ettiği için bu eser Paul Drewe (Hollanda) ve Gabriel Dupuy’un (Fransa) çalışmalarıyla karşılaştırıldı. Salingaros’un çalışmaları kent formunu küçük-dünya ağı ve ölçeksiz ağ gibi yeni kavramlarla ilişkilendirir. Londra Üniversitesi’nde Şehir Planlama Profesörü olan Michael Batty, Salingaros’un alana yaptığı katkılar için şöyle der: “Tabandan yukarı evrimleşen şebekelerin nasıl etkin ve uyum sağlamış, düzenli (ölçekli) hiyerarşilere öncülük ettiğini gösteriyor…. Bu, küçük dünya teorisi, ama bu teori içinde, henüz pek de sömürülmemiş olan bir fikir mikrobu barındırıyor. Kentlerdeki elementleri birbiriyle ilişkilendirmede, çok sayıda kısa link doğal olarak bir sıraya girerek daha az sayıdaki uzun linkleri meydana getiriyor. Bu uzun linkler, bence, küçük dünyalar, ölçeksiz ağlar, güç kanunu dağılımları ve daha da önemlisi ulaşım teknolojisindeki değişikliklerle bağlantılandırılabilir. Bu noktayı ilk işaret eden Salingaros oldu”. Ref.
Daha önceden yayınlanmış olan makalelerini bir arada topladığı A Theory of Architecture adlı eseri formlarla insani hassasiyetlerin ilişkisini ortaya koyan bilimsel prensipler sunan, tasarım alanına yönelik bir dizi rehber niteliğindedir. Bu çalışmasında uygulamalı mimari sistemi, herhangi bir uygulayıcı mimarın kullanabileceği şekilde tarif eder. Bu eserde Salingaros, insanın hassasiyetlerine en duyarlı binalar olarak tarif ettiği eskinin muhteşem binaları hakkındaki gözlemlerini bir arada toplamıştır. Her ne kadar bu yöntem ve altında yatan kuram, geleneksel mimari tipolojileri desteklese de Salingaros mimarların belli durumlarda kararın çevresel faktörleri ve projenin ihtiyaçları doğrultusunda şekillenmesine müsaade etmeleri gerektiğinin altını çizerek duruma bağlı olarak kendi fikirlerini de özgürce hayata geçirmelerini salık verir. Eserinde şu soruların cevabını aramıştır: Süsleme yapmak nasıl haklı çıkarılabilir, neden gereklidir? Samimi havayı ve güzelliği ön plana çıkaran hiyerarşiler ve oranlar nelerdir? Biyolojik doğamızın hangi yönü (ya da belki de doğanın kendisinin hangi özelliği) nedeniyle belli bir yapının karşısında bir şey hissederken başka bir yapı karşısında farklı duygular hissederiz? Bir matematikçi olarak yorum yapan Salingaros bu soruları yanıtlamak için kuramsal bir çerçeve önerir.
Anti-Architecture and Deconstruction adlı eserde ise çağdaş “star” mimarisi ve akademi dünyası mimari medya içinde bu sistemi destekleyenlere karşı kaleme alınmış makaleler bir araya getirilmiştir. Eser yazarın bu çevrelerin eylemleri nedeniyle ön plana çıktığını öne sürdüğü “kötü mimari”ye karşı ateşli bir iddianame niteliğindedir. Salingaros “kötü mimari”yi insanları rahatsız veya fiziksel olarak hasta yapan ve sıradan insanların gereksinimlerine ve doğaya adapte olmak yerine formal veya ideolojik kaygılar peşinde koşan mimari olarak tanımlar.
Nikos Salingaros, David Brian, Andres Duany, Michael Mehaffy ve Ernesto Philibert tarafından kaleme alınan "Social Housing in Latin America: A Methodology to Utilize Processes of Self-Organization” başlıklı makalede bir çevrenin başarılı bir şekilde inşa edilmiş olmasını garanti altına almada sosyo-uzamsal ilişkilerin oynadığı rol ele alınmıştır. Bugün dünyanın karşı karşıya olduğu temel kentleşme sorunu, sadece toplu konutların planlanması ve inşasını kapsayan sosyo-politik süreçleri değil, favela’ların geniş kapsamlı bir renovasyonunu da içermektedir. Bu makale, medeni haklardan mahrum kalmaya ve bu hakların gaspına karşı sakinleri tarafından savunulacak kadar çok sevilen kent uzamını çok önemli bir kavram olarak betimler. Burada duygusal bir kriter söz konusudur ve bu kriter kent sakinlerinin kendilerine uygun kent morfolojisi içinde duygusal ihtiyaçlarının doğru şekilde tatmininden doğar. Bu tatmin de sadece kullanıcı katılımıyla (bir ST temsilcisinin rehberliğinde gelişen tabandan yukarıya yürüyen bir süreç çerçevesinde) yaratılır. Bu başarılı kent uzamı türü ender olarak savaş sonrası planlamanın tipolojilerinden doğar.
Salingaros daha yakın tarihli eserlerinde insan çevresinin tasarımının vazgeçilmez bir bileşeni olarak Biyofili konusuna eğilmiştir. Bu noktada Salingaros’un görüşleri Edward Osborne’un Sürdürülebilir Tasarım hakkındaki fikirlerine paraleldir.
Mimari
Salingaros’un mimari alanında bazı önemli figürler üzerinde kuramsal açıdan büyük etkisi oldu. A Pattern Language ve Notes on the Synthesis and Form adlı zihin açıcı bilimsel incelemelerin yazarı olan Christopher Alexander, Salingaros’un etkisini şu sözlerle açıklar: “Bana göre bilim ve mimari arasındaki derin bağlantıyı keşfetmeye başlayan ikinci kişi Katarxis’in dört editöründen biri olan Nikos Salingaros’tu. Yıllar boyu The Nature of Order'da yer alan materyalin yayına hazırlanmasında bana yardımcı oldu. Sanırım 90’lı yılların ortalarında mimari problemlere bilimsel bir yolla yaklaştığı makaleler yazmaya başladı. 90’ların ikici yarısında bu köprünün inşasına önemli katkılarda bulunmaya ve mimaride bir köprü oluşturan bilimsel keşiflere yapmaya başladı.” Çağdaş mimari alanının önemli eleştirmenlerinden Prens Charles, Salingaros’un eseri A Theory of Architecture'a yazdığı önsözde matematikçinin etkisini şu ifadeyle dile getirdi: “Bu merak uyandırıcı, belki de tarihsel olarak önemli bu yeni düşünürünkinden daha kışkırtıcı bir ses yok kuşkusuz.”
Şehircilik
Salingaros temel olarak alanında etkili, modernist mimar ve şehir planlamacısı olan Le Courbusier tarafından 1933 yılında yazılmış olan Atina Anlaşması’nın yerini almak üzere hazırlanan 2003 tarihli Yeni Atina Anlaşması’na katkıda bulundu. Kentin işlevlerini ayrı ayrı inceleyen bu detaylı plan monokültür ve yayılma gibi savaş sonrası kent tipolojilerinin oluşturulmasına yardımcı oldu. Bu ve benzeri yazıları aracılığıyla Salingaros banliyöleri güçlendirmeye ve ABD ve Avrupa kentlerini insani bir ölçekte yeniden bağlantılandırmaya gayret etti. Bu çalışma, yayılmacı gelişimin yerini daha kompakt ve içinde yürüyerek gezilebilir şehirler ve kasabaların alması gerektiğini savunan Yeni Kentleşme akımı ile aynı doğrultudadır.
Bilgisayar Bilimi
Salingaros hiçbir zaman tam anlamıyla bir yazılım makalesi kaleme almamıştır. Buna rağmen matematikçinin iki yazısı bilgisayar bilimi çevrelerinde alıntılanmıştır. Her iki yazı da Principles of Urban Structure adlı kitaba daha sonradan dâhil edildi.
Salingaros The Structure of Pattern Languages (2000) adlı eserinde örüntülerin (yazılım alanında Alexander tarafından ortaya konan tasarım örüntüsü/paterni hareketinin merkezini oluşturan bir kavram) yinelenen tasarım çözümleri ve insan aktiviteleri hakkında bilgiler içerdiğini öne sürer. Salingaros’a göre, gözlemlenen örüntülerin bağlantılandırılma yöntemleri bir Örüntü Dilini geçerli kılar ve stilistik kuralları ve anti-örüntüleri rastgele olarak saf dışı bırakır. Bu konuda E. Todd, Kemp ve C. Phillips’in yorumu şöyledir: “Salingaros, bağlantıları olmadığı için gevşek bir örüntü birikiminin bir sistem olmadığını ortaya koyuyor. Buradan hareketle bir birikimin bir dil olup olmadığını belirleyen şeyin örüntüler arasındaki bağlantıların kalitesi ve doğası olduğunu ima ediyor. Yazar örüntü dillerini tartışırken iki bağlantısallık formu tanımlıyor: dışsal bağlantısallık ve içsel bağlantısallık. Bu iki bağlantı formu bir örüntü dilinin doğrulanmasında temel etmendir. Salingaros bir örüntü dilinde seviyeler arasındaki ve seviyelerin içindeki bağlantıların zenginliğinin dilin içsel geçerliğini belirleyen faktör olduğunu ortaya koymaktadır.”
L. Andrew Coward’la birlikte kaleme aldığı The Information Architecture of Cities (2004) adlı kitabında kentleri, yüksek seviyeli işlevselliğin sistemi iletişim halindeki modüllere böldüğü bir bilgisel mimari sistemi olarak tanımlar. Çevresel girdiler, şahsi ilişkiler, telekomünikasyon ve insanların hareketi kent sistemlerindeki bilgi değiş-tokuşunun kapsamına dahildir. Kent sakinlerinin şehrin içinde seyahat etmeleri (seyahatin niyeti etkileşimdir) temel bir bilgi alışverişi teşkil eder. Ama ideal olarak, seyahatler ikincil ve kazara yapılan bilgi değiş tokuşu sağlar. Örneğin, işine gitmekte olan bir yaya, yolda alışveriş eder, reklamlara bakar, bir gazete satın alır, bir arkadaşına rastlar ve onunla bir-iki laf eder. Kentlerin erdemi iste bu yoğunluklu, fraktal, çok katmanlı bilgi alışverişidir. Bu alışveriş kentlerde ekonomik refah ve kültürün yaratılmasıyla yakından ilintilidir.
Karmaşıklık
Salingaros fizikteki termodinamik kantitelerle bir analoji kurarak bir Karmaşıklık modeli geliştirdi. Bu modeli daha sonra bilgisayar bilimi uzmanı Allen Klinger’la birlikte daha da ileri götürdü. Bu çalışmada Herbert Simon’ın “önemli olan organizasyonun karmaşıklığıdır” diyen nosyonu temel alınarak, bunu ölçmek için basit araçlar önerildi. Christopher Alexander, Salingaros’un modelini The Nature of Order'ın ilk cildinde şöyle tartışmıştır: “Sadece yaşayan yapıyı, prensipte, matematiksel muameleye hassas olduğunu ve bu nedenle de fizik biliminin bir parçası olarak görülmesi gerektiğinin altını çizmek için bu sonucu işaret etmenin çok önemli olduğuna inanıyorum”.
Felsefe
Salingaros mimaride yapıbozumculuğu ve yapıbozumculuğun postyapısalcı felsefede eleştirel olmayan uygulamalarının sert bir dille eleştirmiştir. “The Derrida Virus” başlıklı makalesinde Fransız düşünür Jacques Derrida’nın fikirlerinin eleştirel olmayan bir şekilde uygulanmasının mantıklı düşünceyi ve bilgiyi darmadağın eden bir bilgi “virüsü” meydana getirdiğini savunur. Salingaros düşüncelerin aktarımını açıklarken daha önce Richard Dawkins tarafından ortaya konan mem modelini kullanmıştır. Böylelikle daha evvel düşünür Richard Wolin’in öne sürdüğü Derrida’nın felsefesinin mantıken nihilist olduğu görüşünü geçerli kılan bir model ortaya koymuştur. Her ne kadar Dawkins’in fikirlerini kullanmış olsa da Salingaros, Dawkins’in The God Delusion adlı kitabında açıkladığı gibi dini herhangi başka bir mem olarak değerlendirmiş olmasına sert bir şekilde karşı çıkar. Alexander’ın din ile geometri arasında bağ kurduğu en son eserini destekleyen Salingaros dini geleneğin gerek mimaride gerek felsefede insanın anlaşılabilmesi için önemli tarihi katkıları olduğu görüşünü savunur.
Genel
Salingaros Utne Reader’ın Kasım-Aralık 2008 sayısında yayınlanan “Dünyamızı değiştirmekte olan 50 UZGÖRÜLÜ kişi” listesine dahil edilmiştir. Bu liste 2001 yılında Utne Reader tarafından basılan ve Jane Jacobs, Andres Duany, Elizabeth Plater-Zyberk, Muhammad Yunus, Fritjof Capra, Edward Goldsmith ve William McDonough’un da yer aldığı “65 UZGÖRÜ: Hayatımızı değiştirecek kişiler ve fikirler” adlı kitaptan sonra yapılan ilk devam listesi niteliğindedir.
Trombopoetin
Trombopoetin, Trombopoietin veya TPO 1994'te bulunmuş olan bir hormon. Trombopoetin, trombosit üretimini kontrol eden başlıca hormondur.
Yapısı
Bir glikoprotein olan trombopoetin türüne göre 353-356 amino asitten oluşur. Esas yapım yeri olan karaciğerin dışında, böbrek, kemik iliği ve dalakta da yapılır. Trombopoetin molekülü 353 amino asitli oluşmasına rağmen ilk 195 amino asitli kısmı tüm fonksiyonları gösterebilir. Molekül ilk sentezlendiğinde daha uzundur, fakat proteolitik parçalanmayla karboksi terminalinden kısalarak esas molekülü oluşturur. Ayrıca, yapısal olarak sinir hücrelerinin gelişiminde görev alan bazı nörotrofinlere benzer.
Görevi
Trombopoetin megakaryositlerin farklılaşmasını (diferansiasyon) ve böylece de trombosit üretimini düzenler. Son yıllarda yapılan çeşitli çalışmalar, trombopoetininin özellikle trombosit salınımından önceki son dönem megakaryosit farklılaşmasında mutlak gerekli olduğunu göstermiştir.
Trombopoetin trombosit sayısının artmasına neden olmasının yanında, trombositler üzerinde bulunan reseptörler aracılığıyla trombositlerin adezyon (yapışma, bağlanma) ve agregasyonunu da arttırır.
Genetik
Trombopoetin geni 3. kromozomda q27-28’dedir. Bazı kalıtsal trombositozlarda bu gende anomali oluşmuştur. Ayrıca bazı lösemi durumlarında da bu gende anomali tespit edilmiştir.
Apu'nun Dünyası
Bengalli sinemacı Satyajit Ray'in yönettiği filmin senaryosunu da yine Ray, Bengalli yazar Bibhutibhushan Bandyopadhyay'in "Aparajita" adlı yarı otobiyografik romanından uyarlayıp yazmıştır.
"Apu'nun Dünyası" (Apur Sansar), Satyajit Ray'in Apu Üçlemesi'ni oluşturan filmlerinin sonuncusudur. Üçlemenin diğer filmleri ise: 1955 tarihli Yol Türküsü (Pather Panchali) ve 1956'da tamamlanan Yenilmez (Aparajito)'dır. Bu filmin müziklerini de diğer iki filmin müziklerini yapan Ravi Shankar bestelemiştir. Her üç filmin öyküsü de Bibhutibhushan Bandyopadhyay (Bibhutibhushan Banerjee olarak da biliniyor)'ın kitaplarından uyarlanmıştır. Bu film de diğerleri gibi siyah beyaz çekilmiştir ve düşük bir bütçeyle tamamlanmıştır. Her üç filmin de görüntü yönetmeni Subrata Mitra'dır.
"Apu'nun Dünyası" filminde olaylar üçlemenin ikinci filmi olan "Yenilmez"'in kaldığı yerden devam eder (O film de ilk filmin kaldığı yerden devam ediyordu). Artık okulundan yeni mezun olmuş bir erişkin olarak Apu'nun kalabalık mega kent Kalküta'da işsiz geçen günleri, yazar olma hayalleri ve nihayet bir evlilik yapmasıyla bu sorumsuz günlerinin sona ermesi anlatılır.
Apu ilk filmde halasını ve kızkardeşini, ikinci filmde de babası ve annesini kaybettiği ve artık yaşça iyice büyümüş olduğu için Satyajit Ray üçlemenin bu sonuncu filminde tamamen farklı bir oyuncu kadrosu ile çalışmıştır. Daha sonra birçok filminde de rol vereceği bu oyunculardan Sharmila Tagore, Satyajit Ray'in aile dostları ve hocası olan hümanist şair Rabindranath Tagore'un büyük torunudur.
"Apur Sansar", 1959 yılında İngiltere'de İngiliz Film Enstitüsü (BFI)'nün Sutherland Ödülü'nü, ABD'de de Ulusal Film Eleştirmenleri Ödülü'nü kazandı. Ayrıca "en iyi film" dalında BAFTA ödülüne aday göterildi.
Konusu
Satyajit Ray'in Apu Üçlemesini oluşturan filmler neredeyse tek bir filmin bölümleri gibi tasarlanmıştır ve bir devamlılık arzeder. Birinin bittiği yerde konuyu diğeri devralır. Üçlemenin ilk filmi Yol Türküsü (1955)'nde Apu'nun küçüklüğü ve doğduğu köydeki yaşantısı anlatılır. İkinci film Yenilmez (1956)'de ise Apu'nun eğitim yılları anlatılır. İlk filmde ihtiyar halası ve küçük kızkardeşini, ikinci filmde de babası ve annesini kaybeden Apu artık dünyada yapayalnızdır.
Kolejden samimi arkadaşı Pulu (Swapan Mukherjee), Apu'yu kuzeninin Khuina köyündeki düğününe davet eder. Nehir yoluyla yapılacak bu şiirsel yolculuk Apu'nun reddemeyeceği kadar cazip bir olaydır. Geleneklere göre düzenlenen düğün daha başlamadan damat adayı delirir. İnanışa göre Pulu'nun kuzeni Aparna (Sharmila Tagore) evlenmek için en uygun olan bu kutsal günü kaçırırsa lanetlenerek evde kalacaktır. Pulu, el altındaki en elverişli damat adayı o olduğu için Apu'dan damat olmasını rica eder. Zaten kızın annesi de, yüzünü İlah Krişna'ya benzettiği Apu'ya hayran olmuştur. Bu teklife önce şiddetle itiraz eden Apu daha sonra kızı bu güç durumdan kurtarmanın asil bir davranış olacağına karar vererek evlenmeyi kabul eder.
Hiç hesapta yokken evlenen Apu, yeni eşi Apurna'yı Kalküta'ya götürür ve yoksul hayatını onunla paylaşmaya başlar. Yeni evli çift burada birbirlerini tanımaya çalışırlar. Bu süreçte çift arasında en küçük bir fiziksel temas (sarılma, öpme vb) bile perdede gösterilmez. Apurna gebe kaldığında Apu onu bir süreliğine baba evine gönderir. Ancak bir süre sonra Apurna'nın doğum yaparken öldüğü haberini alır. Apurna bir oğlan çocuğu dünyaya getirmiştir. Kedere boğulan Apu karısının ölümünden sorumlu tuttuğu oğlunu görmek istemez. Umutsuzluğa düşen ve hayata küsen Apu yazdığı romanı yok eder ve kömür madenlerinde çalışmaya başlar. Beş yıl aradan sonra arkadaşı Pulu onu tekrar bulur ve hayatındaki ikinci önemli değişikliği ona yaşatır: Apu'nun oğluna kavuşmasını sağlar.
Satyajit Ray'in Apu Üçlemesi
Satyajit Ray 1955 yılında çektiği "Yol Türküsü" nün uluslararası alanda yarattığı büyük sansasyon üzerine ilk filmin kahramanı Apu'nun öyküsünün devamını da yapmaya karar verdi. 1956 ve 1959'da tamamanan devam filmleri ilki kadar ses getirmedi. Bu üç filme birlikte "Satyajit Ray'in Apu Üçlemesi" adı verilmektedir.
Kuşburnu
Kuşburnu (Rosa canina) Avrupa, kuzeybatı Afrika ve Batı Asya'da yetişen bir tür bitki. İçi tüylüdür ve çok sayıda tohumu vardır. Sonbaharda olgunlaşır. C vitamini açısından dünyanın en zengin meyvesidir. Limondan 60 kat daha fazla C vitamini içerir. Taze olarak tüketildiği gibi kurutularak da kullanılır. Çayı ve marmelatı yapılır. Yabangülü, itburnu, itgülü, gülelması, yiric gibi adlarla da bilinir. İnsanların geçimini sağlamak için kullandıkları bir ticaret metasıdır.
Eş anlamlıları
Avrupa genelinde bir transektten elde edilen yabani gül örneklerinin büyütülmüş parça uzunluğu polimorfizmi kullanılarak yapılan DNA analizinden ("Caninae" bölümünden 900 örnek ve diğer bölümlerden 200 örnek), aşağıda belirtilen türlerin tek Rosa canina türünün parçası olarak kabul edilir ve bu nedenle R. canina:
Yetiştirilmesi ve kullanımı
Bolca büyüdüğü Bulgaristan'da kuşburnu çayın yanı sıra tatlı bir şarap yapmak için kullanılır. Kuşburnu Slovenya'da üretilen bir meşrubat olan Cockta'da aroma verici olarak kullanılır.
Bu bitkinin formları, ekili güllerin aşılama sında veya tomurcuklanması için stok olarak kullanılır. Yabani bitki, arazi ıslahında ve özel peyzaj düzenlemelerinde toprağı stabilize etmek için kullanılır.
Kültivasyonda çok azı yaygın olmakla birlikte, çok sayıda kültür olarak adlandırılmıştır. Rosa canina  'Assisiensis' çeşidi, dikensiz tek köpek gülüdür.
Çiçeği, Romanya'nın ulusal sembollerinden biridir.
Mutfakta kullanımı
Meyve, turta, güveç ve şarap yapımında kullanılır. Çiçekleri şurup yapılabilir, veya salatalarda yenebilir veya sirke, bal ve brendi ile şekerlenebilir veya konserve edilebilir.
Canina meiosis
Rosa cinsinin Canina bölümü olan köpek gülleri (çoğunlukla Kuzey ve Orta Avrupa'da görülen 20-30 tür ve alttür) alışılmadık bir meiosis, poliploidide bile (örneğin tetraploidlerde veya hekzaploidlerde) ortaya çıkabilmesine rağmen bazen "kalıcı garip poliploidi" "olarak adlandırılır. Ploidi seviyesinden bağımsız olarak diğer kromozomları tek değerlikli olarak bırakıp yalnızca yedi iki değerlikli oluşur. Tek değerlikli olanlar yumurta hücrelerine dahil edilir ancak polene dahil değildir. Diğer bazı organizmalarda da benzer süreçler meydana gelir. Köpek gülleri en yaygın olarak pentaploiddir, yani ' 'Rosa' ' cinsi için yedi kromozomun temel sayısının beş katıdır ancak tetraploid veya hexaploid de olabilir.
Botanik Bilgi
Gülgiller familyasından 1-3,5 m. kadar boylanabilen, gövdesi ve dalları dikenli olan bir ağaççıktır. Kenarları dişli oval biçimli 5-7 yaprakcıktan oluşan yaprakları ilkbahardan başlayıp yaz boyunca açan, açık ya da koyu pembe, bazen beyaz renkli küçük ve yalın kat, güzel kokulu çiçekleri vardır. Bu çiçeklerin tabanı olgunlaşınca taç yaprakları dökülür ve “kuşburnu” denilen, 1,5–2 cm. uzunlukta parlak kırmızı meyvelere dönüşür. Gerçekte yabani gül bitkisinin meyvesi kuşburnunun içindeki beyaz renkli tüylü çekirdeklerdir.
Türk diyalektlerindeki adları
Tuva Türkleri tarafından ıtkadı yani it-yemişi adı verilmektedir.
Erenler, Çayeli
Erenler, Rize ilinin Çayeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adının, Hemşincede "manastır" anlamına gelen Venek isminden türediği düşünülür. Köyün adı, 1954 yılına tarihlenen Türk kaynağında Venekdere olarak geçmektedir. Daha önceleri Apso köyüne bağlı Venekdere mahallesi iken, 14 Temmuz 1954'te yine aynı köye bağlı Veysor mahallesi ile birleşerek Erenler adıyla köy statüsü kazandı. Daha önceleri Pazar ilçesine bağlıyken, 6 Ağustos 1954'te Çayeli ilçesine bağlandı.
Coğrafya
Köy; Rize il merkezine 32 km, Çayeli ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Eric F. Wieschaus
Eric F. Wieschaus (d. 8 Haziran 1947), Amerikalı gelişimsel biyolog. 1995 yılında Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü Edward B. Lewis ve Christiane Nüsslein-Volhard ile birlikte "embriyonik gelişimin genetik kontrolü ile ilgili keşiflerinden dolayı" kazanmıştır.
İspanya başbakanı
İspanya başbakanı, (resmî olarak Hükûmet Başkanı, İspanyolca: Presidente del Gobierno), İspanya hükûmetinin başkanıdır. Şu anki İspanya başbakanı Pedro Sánchez'dir.
Gianfranco Terenzi
Gianfranco Terenzi (2 Ocak 1941 - 20 Mayıs 2020), San Marino'nun üç kez naipi olmuştur. San Marino Hristiyan Demokrat Parti üyesidir. İlk dönem Rossano Zafferani (Ekim 1987-Nisan 1988) ile naip oldu. ikinci dönem Enzo Colombini (Ekim 2000-Nisan 2001) ile oldu. Üçüncü döneminde (Nisan 2006 Ekim 2006) Loris Francini ile naip olmuştur.
Dendi
Dendi (Farsça: دندی), İran'ın Zencan Eyaleti'nde şehir.
Kent bağlı olduğu eyaletin kuzeybatısında Batı Azerbaycan sınırı yakınlarında yer alır. Zencan ile Takab arasındaki kara yolu üzerinde, Zencan'a 100 km. uzaklıktadır.
Dandi bir maden şehridir. Çevresinde zengin çinko ve kurşun yatakları bulunur ki Orta Doğu'nun en zengin kurşun yatakları buradadır. Kentte 140 ton/saat kapasiteli kurşun ve çinko işleme tesisi bulunmaktadır. Kent ayrıca Angoran Milli Parkı yakınlarında bulunur. 25 yıl önce kurulan milli park pek çok vahşi türün yaşam alanıdır.
Dış bağlantılar
Kentin uydu haritası
Aşağıelmahacılı, Yerköy
Aşağıelmahacılı, Yozgat ilinin Yerköy ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 31 km, Yerköy ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Yerköy'ün doğusunda ve /numaralı Kırıkkale-Yozgat devlet/uluslararası yoluna 1,5 km.'lik iki yolla bağlıdır.
Hariciye Nezâreti
Hariciye Nazırlığı ya da Hariciye Nezareti Son dönem Osmanlı Hükümetlerinde devletin dış siyasetini yürütmekle görevli, günümüzdeki Dışişleri bakanlığı'na karşılık gelen kurumdur. İstanbul'da günümüzde İstanbul Valiliği işlevini gören Babıali binasında sadrazamlıkla aynı binayı paylaşmıştır.
19. yüzyıla kadar Osmanlı Devleti'nde dışişleri Reis-ül Küttablar tarafından yürütülürdü. Dış ülkelerle yapılan yazışmalardan ise Babıali Tercüme Odası sorumluydu. Osmanlı Devleti'nin Avrupa'dan aldığı borçların artması, Avrupa ülkelerinin Yunan Bağımsızlık Savaşında gözlendiği gibi Osmanlı Devleti'nin içişlerine karışmaya başlaması gibi nedenler Osmanlı Devleti'ni Avrupa başkentlerine elçiler göndermeye ve dış ilişkileri yönetecek bir devlet kuruluşu kurmaya zorladı. Padişah II. Mahmut'un yaptığı reformlar çerçevesinde 1835 yılında Reis-ül Küttablık, Umur-ı Hariciye Nazırlığı adıyla yeniden örgütlendi. 1836 yılında son Reis-ül Küttab Yozgatlı Akif Paşa'ya Hariciye Nazırı unvanı verildi ve elçilikler de bu daireye bağlandı.
Hariciye Nazırlığına ilk atanan devlet adamlarının çoğu Tercüme Odası'ndan yetişmiş kimselerdi. Bu kişilerin çoğu sadrazamlığa kadar yükselmiş, bazıları Hariciye Nazırlığı göreviyle sadrazamlık görevi arasında defalarca mekik dokumuşlardır. Örneğin Tanzimat'ın önde gelen devlet adamlarından Mustafa Reşit Paşa 4 kez Hariciye Nazırlığı, 6 kez de sadrazamlık görevinde bulunmuş. Tanzimat döneminin diğer önemli isimlerinden Âli Paşa 8 kez Hariciye Nazırlığı, 5 kez de sadrazamlık yapmış, Fuat Paşa ise 5 kez Hariciye Nazırlığı, 2 kez de sadrazamlık yapmıştır. 1844-1871 yılları arasındaki 25 yılda bu iki devlet adamı defalarca Hariciye Nazırlığı görevini yürüterek, bu kuruma karakterini kazandırmışlardır.
Hariciye Nezareti II. Abdülhamit'in padişahlık yıllarında 1885, 1889, 1900 ve 1902 yıllarında 4 kez Salname-i Umur-ı Nezaret-i Hariciyye adında yayınlanan Salnameler Hariciye Nazırlığı hakkında geniş bir bilgi kaynaklarıdır.
Müslüman olmayan Osmanlı devlet adamları da 4 kez Hariciye Nazırlığına getirilmiştir. 93 Harbi'nden sonra imzalanan Berlin Antlaşması'nın müzakerelerini yürüten Rum asıllı Aleksandros Karatodori ve Sava Paşa, 1879 yılında, Osmanlı Ermeni devlet adamı Gabriel Noradunkyan 1912 yılında, Katolik Rum devlet adamı Yusuf Franko Paşa ise 1919 yılında Hariciye Nazırlığı görevini yürütmüşlerdir.
4 Kasım 1922 tarihine kadar görev yapan Ahmed İzzet Paşa Osmanlı Devleti'nin en son Hariciye Nazırıdır. Cumhuriyet kurulduktan sonra Hariciye Nazırlığı Ankara'ya taşındı, önce Hariciye Vekaleti, sonra da Dışişleri Bakanlığı adını aldı.
1994 Avrupa Atletizm Şampiyonası - Kadınlar uzun atlama
1994 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda kadınlar uzun atlama müsabakası 11-12 Ağustos'ta Helsinki Olimpiyat Stadyumu'nda yapıldı.
Katılımcılar
17 ülkeden 25 sporcu katıldı.
Samur
Samur (Martes zibellina), sansargiller (Mustelidae) familyasından kürk ticaretinde postu en değerli sayılan Rusya'nın kuzeyindeki soğuk ve çok geniş Sibirya bölgesinde yaşayan memeli türü.
Özellikleri
Uzunluğu, 13-18 santimetrelik kabarık tüylü kuyruğu dışında 30–50 cm, ağırlığı 0,9-1,8 kg, yüzü sivri, postu genel olarak parlak koyu kahverengidir. Son derece ince olan tüyleri sivri uçlu, boynunun altı bazen koyu esmer ya da sarımsı tüylüdür.
Beslenme
Sansargillerin öbür üyeleri gibi samur da ayrım gözetmeden çok çeşitli hayvanları avlayıp yer. Kurbanları arasında tavşanlar, fareler, sıçanlar ve kuşlar sayılabilir. Avlanma dürtüsü tıpkı gelincik ve sansarlarda olduğu gibi çok güçlüdür. Kurbanlarını yalnız aç olduğu zaman değil, sık sık yalnızca öldürmüş olmak için öldürür ve tümüyle tüketmeden bırakır.
Üreme
Samurlar yalnız yaşarlar. Çiftleşmeden sonra döllenmiş yumurtanın dölyatağı duvarına yuvalanması geciktiğinden gebelik dönemleri 250-300 gün kadar sürer. Bir batında doğan yavru sayısı 1-4 arasında değişir.
Nükleozit trifosfat
Nükleotit trifosfat, üç fosfatlı bir nükleotittir. Doğal nükleotit trifosfatlar arasında adenozin trifosfat (ATP), guanozin trifosfat (GTP), sitidin trifosfat (CTP), timidin trifosfat (TTP) ve üridin trifosfat (UTP) bulunur. Bu terimler riboz içeren nükleotit trifosfatlar için kullanılır. Deoksiriboza içeren nükleotit trifosfatların adında ise deoksi- öneki bulunur: deoksiadenozin trifosfat (dATP), deoksiguanozin trifosfat (dGTP), deoksisitidin trifosfat (dCTP), deoksitimidin trifosfat (dTTP) ve deoxyüridin trifosfat. Nükleotit maddesine bakıp bu bileşiklerin ayrıntılı tanımlarını görebilirsiniz.