cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aykut Erdoğdu
Kişisel yaşamı
İngilizce ve Almanca bilmektedir. Özge Pömen'le evliliğinden bir çocuk babası oldu. Pömen'den boşandıktan 3 ay sonra, 13 Haziran 2022 tarihinde CHP Yüksek Disiplin Kurulu üyesi hukukçu Tuba Torun (d.1987) ile evlendi.
Alta Nehri
Alta Nehri ( Ukrainian , Alta, Iltytsya) Ukrayna'da yer alan küçük bir nehirdir ve aynı zamanda Trubizh'in bir koludur. Pereyaslav antik kenti, Trubizh ve Alta ırmaklarının arasında bulunmaktadır.
Alta nehri, 1015 yılında Boris ve Gleb isimli azizlerin Lanetli Svyatopolk tarafından gönderilen suikastçılar tarafından öldürüldüğü yer olarak kabul edilir. Nehir, 1019'da Svyatopolk ile kardeşi Bilge I. Yaroslav arasında yapılan ve Yaroslav'ın zaferiyle sonuçlanan savaşın da mevkisiydi.
1068'de gerçekleşen Alta Nehri Savaşı'nda, Kievli I. Izyaslav'ın ordusu Kumanlar tarafından yenilgiye uğratıldı.
25 Mayıs 1630'da nehir üzerindeki Pereyaslav yakınlarındaPolonyalı hetman Stanisław Koniecpolski, Taras Triasylo liderliğindeki Zaporojya Kazakları tarafından yenilgiye uğratıldığı. Bu savaş Taras Gecesi olarak da bilinir ve Taras Şevçenko şiiri Taras Nich'te anlatılır.
Michael Dunn (oyuncu)
Michael Dunn (doğum adı Gary Neil Miller, 20 Ekim 1934 - 30 Ağustos 1973), cüce olan Amerikalı aktör ve şarkıcıydı. Zelda Rubinstein, Eric the Actor, Mark Povinelli ve Ricardo Gil dahil olmak üzere diğer çoğu insandan önemli ölçüde daha küçük ve kısa (cüce) olan bir dizi oyuncuya ilham verdi.
1963'te, en iyi yardımcı erkek oyuncu dalında New York Eleştirmenleri Birliği Ödülü'nü aldı ve Edward Albee'nin Carson McCullers tarafından kaleme aldığı The Ballad of the Sad Café'nin sahne uyarlamasındaki Kuzen Lymon rolüyle 1964 Tony Ödülü'ne aday gösterildi. Dunn, Ship of Fools'daki alaycı Karl Glocken rolüyle en iyi yardımcı erkek oyuncu olarak Oscar’a aday gösterildi.
Gordon Cooper
Leroy Gordon " Gordo " Cooper Jr. (6 Mart 1927) - 4 Ekim 2004) Amerikalı bir uzay mühendisi, test pilotu, Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri pilotu ve Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk insan uzay programı olan Merkür projesi'ndeki Merkür yedilisi adı verilen grubun en küçük üyesiydi. Cooper, çocukken uçmayı öğrendi ve II.dünya Savaşı'nda Savaş pilotu olarak hizmet verdikten sonra 1956'da test pilotu olmaya hak kazandı ve 1959'da 1. astronot grubuna seçildi.
1963'te Cooper, en uzun ve son Mercury uzay uçuşu olan Mercury-Atlas 9'un pilotluğunu yaptı. Bu 34 saatlik görev sırasında, uzayda bütün bir günü geçiren ilk Amerikalı oldu, uzayda ilk uyuyan ve son Amerikalı tamamen yalnız bir yörünge görevine başladı. Bir dizi ciddi ekipman arızasına rağmen, Faith 7 adını verdiği uzay aracını sadece bir sıçramaya yönlendirerek manuel kontrol altında görevi başarıyla tamamlamayı başardı. kurtarma gemisinin önünde. Cooper, 1965'te ikizler 5'in Komuta Pilotu olarak uçtuğunda ikinci bir yörünge uçuşu yapan ilk astronot oldu. Pilot Pete Conrad ile birlikte ) seyahat ederek yeni bir uzay dayanıklılık rekoru kırdı. 190 saat 56 dakika içinde -sekiz günden kısa bir süre içinde- astronotların Dünya'dan Ay'a gidip gelmek için gereken süre boyunca uzayda hayatta kalabileceklerini gösteriyor.
Cooper arabalarla ve teknelerle yarışmayı severdi ve 28.000 $'lık Salton City'ye girdi. tekne yarışı ve 1965'te Southwest Championship Drag Boat yarışları ve itfaiyeci Red Adair ile 1967 Orange Bowl Regatta. 1968'de Daytona'nın 24 Saati'ne girdi, ancak NASA yönetimi içerdiği tehlikeler nedeniyle geri çekilmesini emretti. Apollo 10 görevinin yedek komutanı olarak görev yaptıktan sonra yerine Alan Shepard geçti ve 1970 yılında NASA ve Hava Kuvvetleri'nden albay rütbesiyle emekli oldu.
Apionacaridae
Apionacaridae, Analgoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Tömek, Selçuklu
Tömek, Konya ilinin Selçuklu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kuzey Banat
Kuzey Banat İlçesi (, Severnobanatski okrug,, , , }}) Sırbistan'ın idari sisteminde istatistiksel bölgelerin içinde yer alan bir idari birimdir ve ülkenin kudeyinde yer alır. 146.690 nüfusa sahip ilçenin merkezi Kikinda'dır.
Japonya hükûmeti
Japonya hükûmeti, Japonya'yı yöneten kuruluştur. Japonya, başında bir imparatorun olduğu ve 47 idari bölümden oluşan bir üniter anayasal monarşidir.
Hükûmet, 1947'de kabul edilen Japonya Anayasası çerçevesinde hareket eder. İmparatorun rolü tamamen sembolik olup hükûmeti Başbakan ve Devlet Bakanlarının oluşturduğu Bakanlar Kurulu yönetir ve denetler. Bakanlar Kurulu, yürütme erkinin kaynağıdır ve hükûmet başkanı olan Başbakan tarafından kurulur. Başbakan, Ulusal Diet tarafından belirlenir ve imparator tarafından atanır.
Fratia
Fratia, Fratiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Bügülme
Bügülme (, Bugulma;, Bögelmä), Rusya'nın Tataristan Cumhuriyeti'ne bağlı Bügülme rayonunun merkezi olan şehirdir. Yüzölçümü 27.87 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 89,204'tür.
Bügülme'ye Bügülme Havalimanı hizmet vermektedir. Havalimanı aynı zamanda Ak Bars Aero'nun merkezine ev sahipliği yapmaktadır.
Koch Industries
Koch Industries, Inc. Wichita, Kansas merkezli, çok uluslu bir holdingdir. Cargill'den sonra Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en büyük ikinci özel şirkettir. Bağlı ortaklıkları; petrol, kimyasallar, enerji, elyaf, ara ürünler ve polimerler, mineraller, gübre, kağıt hamuru ve kağıt, kimyasal teknoloji ekipmanları, bulut bilişim, finans, emtia piyasası ticareti ve yatırımların üretimi, rafine edilmesi ve dağıtımı ile ilgilenmektedir. Koch; Flint Hills Resources, Georgia-Pacific, Guardian Industries, Infor, Invista, KBX, Koch Ag & Energy Solutions, Koch Engineered Solutions, Koch Investments Group, Koch Minerals & Trading ve Molex şirketlerinin sahibidir. Firmanın 60 ülkede yaklaşık 122.000 çalışanı vardır ve işlerinin yaklaşık yarısı Amerika Birleşik Devletleri'ndedir.
1911 Arnavut İsyanı
1911 Arnavutluk İsyanı ya da Arnavutluk İsyanı'nın Bastırılması Mart-Ağustos 1911 tarihleri arasında Osmanlı hükûmetine karşı Malisörlü Katolik Arnavutlar tarafından gerçekleştirilen bir isyandır.
Podgorica isyancıların ana üssü olup isyancılar Karadağ Kralı I. Nikola tarafından desteklenmiştir. İsyan Osmanlı İmparatorluğu'nun nüfusunun birliğini korumasını imkânsız kıldığını gösterdiğinden Türk milliyetçiliği gelişmeye başladı.
Dorset Senior League
Dorset Football League, İngiltere merkezli bir Futbol yarışmasıdır. İngiliz futbol ligi sisteminin 11. seviye ligi olan Dorset Premier Futbol Ligi'nin besleyicisidir. Bu nedenle Dorset Senior League, 12. seviye bir ligdir. Küme düşen takımlar Bournemouth Saturday Football League'e düşer.
Cokato, Minnesota
Cokato, Amerika Birleşik Devletleri'nin Minnesota eyaletinde yer alan ve Wright ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 2.694'tür.
Analgidae
Analgidae, Analgoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Sandy Gandhi
Sandy Gandhi (doğum adı: Sandra Aranha; 28 Ocak 1958 - 1 Şubat 2017) Avustralyalı komedyen ve köşe yazarıdır. Ailesi çok önceden Avustralya'ya gelerek Byron Bay, New South Wales'da yerleşmiştir. Avustralya'nın En İyi Hint Yerlileri 'nden birisi üvanını almıştır. Hindistan karakterlerini canlandırdığı stand-up komedi gösterileriyle biliniyordu. The Echo adlı firma'da editörlük yapmış ayrıca Australia's Got Talent adlı yarışmada jüri üyeliğinde bulundu.
Luksor Uluslararası Havalimanı
Luksor Uluslararası Havalimanı (Arapça:مطار الأقصر الدولي, ), Mısır'da, Luksor şehrine servis sağlayan havalimanı. Şehrin 6 km doğusunda yer alır. Nil Nehri ve Krallar Vadisi gibi pek çok turistik destinasyona ulaşım imkanı sağlamaktadır.
Sandy Gandhi
Komedyen ve köşe yazarı Sandy Gandhi Yeni Delhi, Hindistan'da doğmuş Bangalore ve Avustralya'da Melbourne'de büyümüştür.
Hint asıllı Avustralya'lı komedyen ve köşe yazarı Sandy Gandhi 1 Şubat 2017'de Byron Bay New South Wales'de 59 yaşında ölmüştür.
Anhomoeus
Anhomoeus, Anhomoeini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Swain County
Swain ilçesi veya Swain County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Karolina eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 13,981'dir. İlçenin merkezi Bryson City şehridir.
Yi Sun-sin
Yi Sun-sin (28 Nisan 1545-16 Aralık 1598), Joseon Hanedanı döneminde yaşamış bir Koreli amiraldir. Özellikle Imjin Savaşı sırasında Japon donanmasına karşı kazandığı zaferlerle bilinmekteydi ve yalnızca Koreliler tarafından değil, Japon amiraller tarafından da savaş alanındaki örnek davranışlarına saygı gösterilmiştir. Askeri tarihçiler, Amiral Yi Sun-Sin'i, Amiral Horatio Nelson ile birlikte muhtemelen, hiçbir denizcilik eğitimi olmamasına rağmen görünüşte aşılmaz olanlara karşı hiç savaş kaybetmemesiyle tarihin en büyük deniz komutanı olarak belirlemiştir.
Biot, Alpes-Maritimes
Biot Fransa'nın Provence-Alpes-Côte d'Azur bölgesine bağlı Alpes-Maritimes ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2016 yılı itibarıyla 10,121'dir.
İsmail Bulatov
İsmail Bulatov (Kırım Tatarcası: İsmail Bulat oğlu Bulatov, Rusça: Исмаил Булатович Булатов; 28 Şubat 1902 - 25 Eylül 1975), II. Dünya Savaşı sırasında Kızıl Ordu'da görev yapan Kırım Tatar generaliydi. Çatışmanın başlangıcında yarbay olan rütbesi yükseltilerek tümgeneralliğe terfi ettirildi ve Berlin üzerinden birlikleri yönettiği 21. Ordu'nun komutan yardımcısı oldu. Savaştan sonra sağlığı nedeniyle ordudan istifa etmek zorunda kalmış ve uzun süre askerlik yapmasına rağmen Kırım'a bir daha dönememiş, hayatının geri kalanını Odessa'da geçirmiştir. Kardeşi Zekeri Bulatov da askerlik hizmeti sayesinde 1944'te sınır dışı edilmekten kurtuldu, ancak savaştan sonra Kırım'da ikamet edemedi ve Kattakurgan'da yaşadı.
İlk Yılları
Bulatov, 28 Şubat 1902'de Yevpatoria'da yoksul bir Kırım Tatar ailesinde doğdu. Babasının erken ölümü nedeniyle, daha okuldayken ailenin geçimini sağlayan kişi oldu. İlk eğitimini tamamladıktan sonra rabfak'a katıldı ve askere gitmeden önce Simferopol'e taşındı. Orduya girdikten sonra Kazan'da iki yıllık bir askeri-politik akademiye girdi. Daha sonra mezun oldu ve 23. Tüfek Tümeni'nde alay komiseri ve parti bürosunun yürütme başkanlığına terfi edene kadar bölük komutanı olarak atandı. 1933'ten 1937'ye kadar Leningrad Askeri-Siyasi Akademisi'nde okudu, ardından 39. Tüfek Tümeni komiseri olmadan önce akademide öğretim üyesi olarak kaldı. Daha sonra 120. Tüfek Tümeni'ne atandı.
II. Dünya Savaşı
Sovyetler Birliği'nin barbarossa operasyonuna karşı savunmasının ilk aşamasında, Bulatov 120. Tüfek Tümeni'nin geri kalanıyla birlikte Orel'de konuşlandırıldı. Temmuz-Ağustos ayları arasında Yelnya Taarruzu'nun bir parçası olarak karşı saldırı başlattılar, ancak düşman ilerlemesini durdurduktan sonra bölük Eylül ayında yedek rezervine transfer edildi. Kısa süre sonra, aynı birlik Kızıl Ordu liderliği tarafından Yelnya savaşında gösterdiği cesaret nedeniyle ödüllendirilecek olan 6. Muhafız Tüfek Tümeni olarak yeniden ortaya çıktı. Savaş sırasında, Bulatov her zaman Kızıl Bayrak Nişanı aldığı ve albaylığa terfi ettiği ön cephede kaldı. O yılın ilerleyen günlerinde, Alman birliklerinin Moskova'ya ulaşmasını önlemek için Oryol-Tula bölgesinde savaşa katıldı. Aralık ayında Yefremov'u düşman kontrolünden geri alan savaşta yer aldı. Kafasına isabet eden mermi parçaları ile yaralandı, ancak general Konstantin Petrov savaşta aldığı yaralarla öldükten sonra tümenin komutasını alarak savaşta kaldı.
1942'de Bulatov ve general Vyacheslav Tsvetaev, Stalingrad, Don ve Güneybatı Cephelerinde savaşmaya devam eden 20'den fazla tümeni eğiten 10. Yedek Ordu'ya atandı. O yılın Aralık ayında birliğin adı 5. Şok Ordusu olarak değiştirildi ve Stalingrad Cephesine gönderildi. O ayın ilerleyen günlerinde 5. Şok Ordusu Güneybatı Cephesi'ne dahil edildi, ancak iki haftadan kısa bir süre sonra 3 Ocak 1943'te Güney Cephesi'ne yerleştirildi. Orada, birlik Rostov-on-Don, Donbass, Melitopol, Nikolaev ve Odessa savaşlarında savaştı. Aynı yılın Mart ayında Bulatov, tümgeneral rütbesine terfi etti. Haziran 1944'te Baltık Cephesi'nde konuşlanmış 10. Muhafız Ordusu'nun komutan yardımcılığına atandı. Bir önceki ay, ulusu Kırım'dan toplu olarak Orta Asya'ya sürgün edilmiş, "halk düşmanı" ilan edilmiş, birçok medeni haktan yoksun bırakılmıştı. Bulatov Kızıl Ordu'da subay olduğu için Mayıs 1944'te sınır dışı edilmekten kurtuldu, ancak savaş sonrasında da ikinci sınıf bir vatandaş gibi muamele gördü. Ocak 1945'te 2. Beyaz Rusya Cephesi'ndeki 21. Ordu'nun komutan yardımcısı oldu ve Koenigsberg ve Berlin muharebelerine katıldı.
Savaş sonrası
Savaşın sona ermesinden sonra Bulatov, sağlık nedenleriyle Ocak 1946'da emekli olmak zorunda kalana kadar orduda kaldı. Tüm savaş boyunca Kızıl Ordu'nun sadık bir üyesi olmasına rağmen, Kırım Tatar etnik kökeni memleketine geri dönemeyeceği anlamına geliyordu. Hayatının geri kalanında bölge konseyinin bir üyesi olduğu Odessa'da yaşadı. 25 Eylül 1975'te öldükten sonra Tairovsky mezarlığına defnedildi.
Ugnius
Ugnius, Anisoscelini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Lernaea
Lernaea, Lernaeidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Belh Hanlığı
Belh Hanlığı, Buhara Hanlığının (1526-1702) en büyük idari birimidir. Daha sonra - Güney Türkistan'da (1702-1850) var olan ve daha sonra Afgan Emirliği tarafından ilhak edilen Özbek hanlığı.
Sermaye malları
Sermaye malları, malların veya hizmetlerin üretiminde kullanılan dayanıklı ürünlerdir. Sermaye malları, üretim faktörleri olarak toplu olarak bilinen üç ürün yelpazesinden biridir. diğer ikisi bölge ve emektir. Bu sınıflandırma, klasik ekonomi döneminde ortaya çıkmış ve sınıflandırmada egemen yöntem olmaya devam etmiştir.
Alloptidae
Alloptidae, Analgoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Sermaye malları
Bir toplum, üretim araçlarına yatırılabilecek zenginlikten tasarruf ederek sermaye malları satın alır. Ekonomi açısından, sermaye malları somut mülkiyettir. İnsanlar onları belirli bir süre içinde başka mal veya hizmetler üretmek için kullanır. Üretimde yer alan makine, alet, bina, bilgisayar gibi ekipmanlar sermaye mallarıdır. Sermayenin mal sahipleri bireyler, hane halkları, şirketler veya hükûmetler olabilir. Sermaye malları üretmek için kullanılan herhangi bir malzeme de bir sermaye malı olarak kabul edilir. .
İki kültürlülük
İki kültürlülük göçler sonucu baş gösteren, göçmenlerin hem kendi toplum kültürlerini koruması hem de göçtükleri toplumun kültürünü benimsemesi ile ortaya çıkmış bir kavramdır. Göçtükleri toplumun kültürlerini öğrenirken kendi kültürlerini de korumaları, iki kültürü de bünyelerinde barındırarak gelecek nesilleri aktarmaları iki kültürün birleşiminden doğan yeni bir kültür oluşturur.
Grosjean, iki kültürlü olabilmenin uzun bir süreç olduğundan bahseder. Birey kendi kültürel kimliğini oluştururken ikinci bir kültüre aidiyet hissetmesi ve o kültürü benimseyebilmesi, hangi kültüre aidiyet göstereceği yine bireyin kendi bireysel unsurlarını göz önünde bulundurmasıyla sağlanır. Her iki kültürü benimseyebileceği gibi hiç bir kültüre aidiyet hissetmemesi de bir hayli olasıdır. Çocukluk yaşlardan itibaren iki kültüründe birey üzerindeki etkisi, bireyin kültürel kimliğini belirler. Çocuk yaşlarda bireyin girdiği sosyal ortam, bulunduğu kesim, sahip olduğu aile, bireyin hangi kültüre ait hissedeceği ve nasıl bir kültürel kimliğe bürüneceği konusunda başat rol oynar. Bireyin aile ve yakın çevresinde kullandığı dil, benimsediği kültür büyük oranda bireyin sahip olacağı kültürel kimliği oluşturur. Göç eden aile hala kendi kültürlerini sürdürüyorsa çocuk da hem aile içerisinden hem de yaşadığı toplumdan öğrendiği kültürü öğrenip, kendi kimliğini oluşturacaktır.
Diğer yandan yeni topluma asimile olan göçmenlerin kendi dillerini, kendi kültürlerini unutması ile yeni bir kültür benimsenir. İki kültürlülük uzun süreçler sonucu ortaya çıkan yeni bir kültür yaratır. İki kültürlülük her ne kadar mümkün olsa da zamanla, nesilden nesle aktarılmasıyla tek bir kültüre dönüşebilir.
Bryan Johnson
Bryan Johnson (18 Temmuz 1926 – 18 Ekim 1995 ), İngiliz şarkıcı ve oyuncudur.
Bryan Johnson, 1960 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Birleşik Krallık'ı "Looking High, High, High" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Yarışmada ikinci olmuştur.
Johnson, 18 Ekim 1995 tarihinde 69 yaşındayken ölmüştür.
Tarpeius
Tarpeius, Anisoscelini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Megamelanus
Megamelanus Delphacini familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Leonid Brejnev'in etkisi
Leonid Brejnev'in etkisi, 1964-1982 yılları arasında Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri görevi yapan ve iki kere Yüksek Sovyet Prezidyumu Başkanı olan Leonid Brejnev'in Sovyetler Birliği ve Rusya Federasyonu'ndaki etkileridir. 1964-1982 yılları arasında yüksek politik mevkilerde görev yapan Brejnev uluslararası ilişkilerdeki rolü ve savunma politikalarındaki yöntemleri ile Sovyetler Birliği'ni bir süper güç olarak dünya siyasetinde güçlü bir aktör hâline getirdi.
Göreve geldikten sonra Sovyetler Birliği ekonomisi'nin büyüme oranları ve bununla paralel olarak ülkedeki yaşam kalitesi arttı. Tarım politikalarına özel önem vererek tarımsal alanlara devlet teşvikleri verilmesini sağladı ve Sovyet tarımının gelişmesini sağladı. Ancak 1970'lerin ikinci yarısından itibaren ekonomik durgunluk dönemi başladı. Değişim yanlısı olmaması ve Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu ile birlikte fikir birliği ile karar alma konusundaki titizliği, parti ve ülke içinde sürekli bir siyasi istikrarla sonuçlandı.
Brejnev uluslararası ilişkilerde yumuşama politikası izledi. Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri'ne yapılan harcamaları artırarak ordunun gelişiminde büyük rol oynadı. Sovyet ordusu uluslararası siyasette bir güç olarak nüfuzunu artırdı, bu yönüyle bir yandan dünya üzerindeki komünist ayaklanmalara ve hükûmetlere destek verirken, diğer yandan Doğu Bloku içerisinde ortaya çıkan siyasal sorunları askerî yöntemle bastırmada bir güç olarak kendini var etti. Bu durum Brejnev Doktrini olarak anıldı.
Brejnev'in görev süresi boyunca siyasi yolsuzluklar artış gösterdi ve bu durum Sovyetler Birliği ekonomisinin 1980'li yıllara kadarki gelişiminde büyük bir sorun hâline geldi. Ölümüne yakın döneme kadar Sovyet halkı arasındaki popülaritesi azaldı, ancak onun politikalarına verilen destek her zaman belirgin bir halde kaldı. Ölümünün ardından kendisi ve ailesi sert politik eleştirilere maruz kaldı. Öldüğünde nüfusunun çoğunluğundan yaşlı kişilerin yönetim kademelerinde olduğu bir gerontokrasi dönemi bıraktı. Kendisinden sonra gelen Sovyet lideri Mihail Gorbaçov, Brejnev'in politikalarını açıkça eleştirdi ve onun dönemini Durgunluk Dönemi olarak niteledi. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Rusya'da yapılan çok sayıda ankette Brejnev dönemi olumlu olarak hatırlandı.
1973'e kadar olan ekonomik büyüme
Brejnev'in liderliği dönemine tekabül eden 1960-1970 yılları arasında Sovyet tarım üretimi yıllık %3 oranında arttı. Endüstri de gelişti, Sekizinci Beş Yıllık Plan kapsamında fabrikaların ve madenlerin üretimi 1960'a kıyasla %138 arttı. Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu'nun reformizm karşıtı politikaları olmasına rağmen Aleksey Kosigin hem Brejnev'i hem de Politbüro'yu ikna ederek, Yeni Ekonomik Mekanizma adında bir ekonomik reform politikası başlatan Macaristan Halk Cumhuriyeti lideri János Kádár'ın serbest hareket etmesini sağladı ve perakende pazarlarının kurulması için sınırlı izin verildi. Benzer olarak Polonya Halk Cumhuriyeti yönetimi 1970 yılında Sovyetlerden bağımsız bir ekonomik yaklaşım daha benimsendi, zira Polonya hükûmeti ağır sanayinin hızlı büyümesini kolaylaştırmak için birinci dünya ülkelerinin kredilerine ihtiyacı olduğuna inanıyordu. Brejnev liderliğindeki Sovyet hükûmeti sübvansiyon olarak petrol ve doğal gaz ihracatını sürdürmeyi göze alamadığı için Polonya'ya onay verdi. Ancak reformlara tolerans konusunda karşı örnekler de gerçekleşti, örneğin Alexander Dubček'in reformlarının çok ileri gittiğini düşünen Sovyetler ve Varşova Paktı ülkeleri 1968'de Çekoslovakya'ya müdahale etti. Brejnev döneminde Politbüro, Kruşçev döneminden kalan adem-i merkeziyetçilik politikalarını terk etti ve aynı dönemde bölgesel ekonomileri yönetmek için kurulan Sovnarhozlar ortadan kaldırıldı.
1928-1973 arası dönemde Sovyetler Birliği ekonomik olarak Amerika Birleşik Devletleri ve Batı Avrupa'yı kolaylıkla yakalayabilecek bir hızla büyüdü. Bununla birlikte Sovyetler II. Dünya Savaşı'nın etkisiyle yıkıma uğradı ve çoğu bölgesi harabe hâline geldi. 1941-1945 yıllarındaki Müttefik Devletler yardımları ile askeri, teknolojik, endüstriyel amaçlarla nakit, malzeme ve ekipman sağlayan casusluk faaliyetleri sayesinde Sovyetlerin ekonomik kalkınması birçok Batı ülkesini geçti. Özellikle nükleer teknoloji, radyo iletişimi, tarım ve ağır sanayi alanlarında ileri teknolojiler ülkenin ekonomik gelişiminde kilit rol oynadı. Ancak 1970'li yılların başında Batı'nın geri kalanını yakalama süreci duraksadı, 1973 yılı çok sayıda kaynak tarafından Durgunluk Dönemi'nin başlangıcı olarak tanımlandı. Durgunluğun başlangıcı Batı Avrupa ve ABD'deki finansal krizle aynı zamana denk geldi. 1970'lerin başında Sovyetler Birliği dünyanın en büyük ikinci sanayi kapasitesine sahipti ve diğer ülkelere göre daha fazla çelik, petrol, pik demir, çimento ve traktör üretti. Sovyetler Birliği ekonomisi 1973'ten önce hem Amerikan ekonomisinden daha hızlı bir şekilde genişledi hem de Batı Avrupa ekonomileri ile istikrarlı bir şekilde aynı oranda büyüdü. 1964-1973 yılları arasında, Sovyet yurttaşlarının kişi başına düşen gelir oranı kabaca Batı Avrupa'nın yarısı, ABD'nin ise üçte biri oranına yakındı.
Tarım politikası
Brejnev'in tarım politikası kolektif tarımı güçlendirmeye dayalıydı. Üretim kotaları merkezi olarak uygulanmaya devam edildi. Daha büyük kolhozların verimliliği artıracağı düşüncesiyle Kruşçev'in çiftlikleri daha büyük şekilde birleştirme politikasını sürdürdü. Çiftliklerdeki devlet yatırımlarının artmasını sağladı, 1970'li yıllarda devlet yatırımlarının %27'si tarıma aktarılarak tarıma aktarılan kaynak ülke tarihinin en yüksek seviyesine çıkarıldı. Sadece 1981'de, 33 milyar Amerikan doları (çağdaş döviz kuru) tarıma yatırıldı.
1980 yılında tarımsal üretim, 1966-1970 arasındaki ortalama üretim oranından %21 daha yüksekti. Tahıl ürünleri üretimi %18 artış gösterdi. Ülkede tarımsal verimi değerlendirme kriteri tahıl hasadıydı. Kruşçev döneminde başlayan tahıl ithalatı devam etti. Amerika Birleşik Devletleri ile ticari ticaret anlaşmalarını imzalamaya yanaşmadı, Arjantin örneğinde olduğu gibi başka ülkelerle anlaşma yapmak için görüştü. Ticaret gerekliydi, çünkü Sovyetler Birliği'nde üretilen yem bitkileri önemli ölçüde eksikti. Eksiklik görülen başka bir sektör ise 1970'li yıllarda üretimi %2 oranında azalan şeker pancarı idi. Brejnev'in bu sorunları çözmek için devlet yatırımını arttırdı. Politbüro üyesi Gennadiy Voronov, her bir çiftlikteki iş gücünün birbiriyle bağlantılı olarak bölünmesini savundu. Buna göre her bir "bağlantı" bir çiftliğin süt ünitesini çalıştırmak gibi belirli işlevlere sahip olacaktı. Voronov önerinin gerekçesi olarak iş gücünün büyümesiyle birlikte işçilerin kendilerini daha az sorumlu hissettiğini savundu. Bu program 1940'larda Andrey Andreyev tarafından Stalin yönetimine önerilmişti, ancak Kruşçev Stalin'in ölümünden önce de sonra da bu öneriye karşıydı. Brejnev önerileri kabul etmedi ve 1973'te Voronov Politbüro'dan ayrıldı.
Bağlantılı çiftliklerle ilgili denemelere yerel bazda izin verildi. Stavropol'daki bölgesel komitenin birinci sekreteri olan Mihail Gorbaçov kendi sorumlu bölgesinde bağlantılı çiftlik denemeleri gerçekleştirdi. Tarımla ilgili çeşitli sorunlarla karşı karşıya kalan Politbüro, "Çiftliklerarası İşbirliği ve Tarım-Sanayi Entegrasyonu Temelinde Tarımsal Üretim Uzmanlığının ve Konsantrasyonunun Geliştirilmesi Üzerine" başlıklı bir karara imza attı. Karar, üretimi arttırma çabalarında işbirliği yapmaları için kolhozların birbirine yakın olması talimatını içeriyordu. Diğer yandan hükûmetin gıda ve tarım sektörüne sunduğu destekler kullanım dışı çiftliklerin yeniden faaliyet göstermesini engellemedi; ürün fiyatlarındaki artışlar, petrol ve diğer kaynakların maliyetindeki artışlarla dengelendi. 1977'ye gelindiğinde, petrol 1960'ların sonlarında olduğundan %84 daha pahalıya mal oldu. Diğer kaynakların maliyeti de 1970'lerin sonunda arttı.
Brejnev bu sorunlara yönelik olarak biri 1977, diğeri 1981 yılında olmak üzere iki kere kararname çıkardı. Bu kararnamelere göre Sovyetler Birliği'ndeki özel mülklerin azami boyutu yarım hektara çıkarıldı. Bu önlemler tarımsal üretimin artmasının önündeki çok sayıda engeli ortadan kaldırdı, ancak sorunları tamamen çözmedi. Brejnev döneminde özel arazilerdeki toprağın %4'ü kullanıldığında ulusal ekonomiye %30 oranında pozitif katkı verdi. Bu durum bazı kaynaklarca kolektivizasyon politikasından vazgeçmenin Sovyet tarımının çökmesini önlemek ile eşdeğer olarak görüldü, ancak Sovyet politikacıları ideolojik nedenlerle kolektivizasyon karşını sert tedbirleri desteklemekten kaçındı. Tarımsal sorunların altında yatan sorunlar genellikle vasıflı işçilerin gittikçe artan sıkıntıları, harap olan kırsal kültür, işçilerin ücretlerinin kalite yerine miktarla orantılı olarak ödenmesi, küçük toplu çiftlikler ve yol bulunmayan kırsal alan için gerekli olan büyük tarımsal makinalar gibi konuları kapsıyordu. Brejnev bu sorunlar karşısında büyük toprakları tarıma uygun hale getirme projeleri, sulama projeleri ve radikal reformlar gibi atılımlar gerçekleştirdi.
Ekonomik durgunluk
Mihail Gorbaçov tarafından Durgunluk Dönemi olarak adlandırılan dönem; iki süper güç olan Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki silahlanma yarışı, Sovyetler Birliği'nin ekonomik izolasyon fikrinden vazgeçerek ve aynı zamanda Batı toplumlarında meydana gelen değişiklikleri göz ardı ederek uluslararası ticarete katılma kararı, 1968'de Prag Baharı'nın bastırılması için Sovyet tanklarının gönderilmesi gibi politikalarının artan sertliği ; Afganistan'a müdahale, iç bürokrasi sorunları, yönetimin yaşlı kadrolarca gerontokrasi yoluyla oluşması, ekonomik reform eksikliği, politik yolsuzluklar, arz eksiklikleri ve ekonomik yapısal sorunlar gibi çok sayıda durumun ortaya çıktığı bir dönem oldu. Sosyal durgunluk; vasıfsız işçilerin artan talepleri, iş gücündeki yetersizlikler ve emek-verimlilik disiplindeki gerileme ile devam etti. Brejnev, Aleksey Kosigin aracılığıyla küçük ve düzensiz ekonomik reformlar yapsa da, 1970'li yılların başlarında ekonomik gelişmeler yavaşladı. Bu reformlardan biri 1965 Sovyet ekonomik reformu idi. Kökenleri Kruşçev dönemindeki 1956-1962 reformuna uzanan reform Kosigin öncülüğünde başlatıldı. Parti Merkez Kongresi ekonomik sorunların var olduğunu kabul etmesine karşın "pazar ekonomisini" ve "piyasalaşmayı" getiren reformların çok ileri gittiğine karar verdi ve reformu iptal etti.
1979 yılında kurulan Kosigin hükûmetinin üstlendiği son önemli reform, iş kalitesinin iyileştirilmesi amacıyla Parti Merkez Komitesi ile ortaklaşa yapılan 1979 Sovyet ekonomik reformu oldu. Reform, 1965 reformunun aksine bakanlıkların görev ve sorumluluklarını artırarak merkezi hükûmetin ekonomi üzerindeki yetkilerini daha da artırmaya çalıştı. Kosigin'in 1980'deki ölümü ve sonrasında onun yerine seçilen Nikolay Tihonov'un ekonomiye dair reform karşıtı yaklaşımı nedeniyle, reformun çok az bir kısmı gerçekleştirilebildi.
Onuncu Beş Yıllık Plan %6,1'lik bir büyüme hedefine ulaşmaya çalıştı, ancak bu hedefe ulaşamadı. Benzer olarak On Birinci Beş Yıllık Plan da başarısızlıkla sonuçlandı, büyümedeki değişim %4-5 oranında kaldı. Brejnev, Batı Avrupa ve Arap devletleri ile ticaret ilişkilerini geliştirerek bu sorunları dengelemeye çalıştı. Ağır sanayi sektöründe olumlu sonuçlar alındı, Brejnev döneminde ABD büyüme oranlarından daha fazla oranlar elde edildi. Brejnev yönetiminin bir başka olumlu etkisi de bazı Doğu Bloku ülkelerinin Sovyetler Birliği'nden ekonomik olarak daha gelişmiş hale gelmesi oldu.
Topluma etkisi
Brejnev'in Sovyetler Birliği lideri olduğu on sekiz yıl boyunca, kişi başına düşen millî gelir yarı yarıya arttı. Bu büyümenin dörtte üçü 1960'larda ve 1970'li yılların başında meydana geldi. Brejnev döneminin ikinci yarısında kişi başına ortalama gelir dörtte bir oranında arttı. Dönemin ilk yarısında kişi başına gelir yılda %3,5 oranında artış gösterdi, bu durum önceki yıllara nazaran daha az bir büyüme oranıydı. Kimi kaynaklar bu durumu Brejnev'in Kruşçev politikalarının çoğunun tersine döndürmesiyle açıklar. Dönem boyunca kişi başına tüketim oranı %70 oranında arttı, ancak bu büyümenin dörtte üçü 1973 öncesinde dörtte biri ise dönemin ikinci yarısında gerçekleşti. Brejnev döneminde tüketim mallarının üretimindeki artışın büyük bölümü 1965 Kosigin reformu ile ilişkilidir.
Ekonomik büyümenin 1970'li yıllarda yavaşlamasına karşın, yaşam standartı ve konut kalitesi önemli ölçüde yükseldi. Brejnev döneminde Sovyet liderliği ekonominin büyümesine dikkat etmek yerine sosyal hizmetleri artırarak ülkedeki yaşam kalitesini iyileştirmeye çalıştı. Bu durum artık Sovyet halkının yönetime verdiği desteğinin artmasına neden oldu. Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nde yaşam kalitesi, Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ve Estonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin gerisinde kaldı. Bu durum, kimi Rus yurttaşların Brejnev liderliğindeki Sovyetler Birliği hükûmeti'nin Rus halkına zarar verdiğine inanmasına neden oldu. Devlet yönetimi işçileri değişken işlerde görevlendirdi ve bu Sovyet endüstrisinde karakteristik bir özellik hâline geldi. Fabrikalar, maden ocakları, ofisler gibi devlet kuruluşlarına, işlerini önemsemeyen ve iyi yapmayan ve disiplinsiz personeller gönderildi. Kimi kaynaklar bu durumu asıl verimsizliğe neden olan durum olarak görür. Sovyet hükûmetinin bu duruma karşı etkili bir önlemi yoktu, vasıflı işçilerin yeteri kadar olmaması nedeniyle işinde yetersiz kalan işçilerin yerine uzman kadro alınamadı.
Brejnev döneminde bazı alanlarda gözle görülür iyileşme mevcutken, bazı alanlarda kötüleşme gözlendi. Sağlık sisteminde gerileme görüldü ve hastalık oranı arttı.. Yaşam alanı birinci dünya ülkelerine göre oldukça düşük kaldı, ortalama Sovyet insanı 13.4 metrekarede yaşıyordu. Çok fazla olmamakla birlikte yinede Moskova'daki evsiz insan sayısı daha önceki dönemlere göre arttı, bu insanların çoğu küçük kulübelerde veya eski tramvaylarda yaşıyordu. 1970'li yılların sonlarında gıda çeşitliliği geriledi, örneğin Sverdlovsk'da temel gıda ürünlerinin alınması zorlaştı.
Brejnev yönetimi Sovyetler Birliği'nde tatil haklarını yüksek standartlara çekti. çalışkan Sovyet yurttaşları için çok sayıda dinlenme tesisi ve yıllık tatil hakları düzenlendi. Sendika aktivistleri ve ailelerini Kırım Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ve Gürcistan SSC'deki plaj tatilleriyle ödüllendirdi.
Sosyal statünün katı hale gelmesi Sovyet toplumunun ortak bir özelliği hâline geldi. 1930'lu ve 1940'lı yıllarda bir işçi yerel Sovyet yetkililerinin gözüne girer ise masa başında yetkili konumdaki bir işe terfi edebilirdi. Brejnev döneminde durum böyle değildi, daha yüksek standartlardaki bir iş pozisyonuna sahip kişiler mümkün olduğunca makamlarını kimseye bırakmazdı. Herhangi bir işte yetersizlik olmak o işten çıkarılmak bir neden olarak görülmedi. Bu durum Brejnev dönemindeki Sovyet toplumunu durgun bir hale geldi.
Sovyet-ABD ilişkileri
Sovyet lideri olarak 18 yıl görev yapan Brejnev, genel anlamda yumuşama politikası izledi. Kruşçev çözülmesi sırasında izlenen yaklaşımlar bazı benzerlikler taşırken, Brejnev'in politikası Kruşçev çözülmesinden iki ana konuda önemli ölçüde farklıydı. Birincisi; amaçları açısından daha kapsamlı olması ve silah kontrolü, kriz önleme, Doğu-Batı ticareti, Avrupa güvenliği ve insan hakları konularında imza anlaşmaları içermesiydi. İkinci ise Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği'nin askerî gücünü eşitlemenin önemine dayanıyordu. 1965-1970 yılları arasında Brejnev yönetiminin savunma alanına yaptığı harcamalar %40 oranında arttı ve sonrasında periyodik olarak yıllık artışlar devam etti. Brejnev'in öldüğü 1982 yılında gayri safi millî hasılanın %15'i Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri'ne harcandı.
Sephinioides
Sephinioides, Anisoscelini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Leonid Brejnev'in etkisi
Sovyet-ABD ilişkileri
1970'lerde Sovyetler Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkilerde siyasi ve stratejik gücünün zirvesine ulaştı. Stratejik Silahların Sınırlandırılması Görüşmeleri'nin birinci antlaşması (SALT-1), iki süper güç arasında nükleer silahların eşit etkinliğini sağlamlaştırırdı, Helsinki Nihai Senedi Doğu Avrupa'daki Sovyet egemenliğini meşrulaştırdı ve ABD'nin Vietnam'daki yenilgisi ile Watergate skandalı ABD'nin prestijini zayıflattı. Brejnev ve ABD Başkanı Richard Nixon, her iki ülkeyi de gelecek füzelere müdahale edecek sistemler tasarlamayı yasaklayan ve ABD ile Sovyetler Birliği'nin misilleme korkusu olmadan diğerini vurmaktan alıkoyan Anti-Balistik Füze Antlaşması'nı imzaladı. Sovyetler Birliği Orta Doğu ve Afrika'daki diplomatik ve politik etkisini genişletti.
1970'lerin ortalarında Henry Kissinger'in Sovyetler Birliği'ne yönelik yumuşama politikası başarısız oldu. ABD açısından yumuşama politikası, iki ülke arasında bağlantı kurulabileceği ve SALT I ile birlikte ilişkilerin gelişeceği umudu doğurmuştu. Ayrıca Sovyet-ABD arasında gelişmiş bir ticaret ilişkisinin üçüncü dünya ülkelerindeki komünizmin büyümesini durduracağı düşünüldü. Ancak bunların hiçbiri gerçekleşmedi, Sovyetler Birliği Vietnam Savaşı sırasında ABD'ye karşı savaşan Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi mensubu komünist gerillalara aktif biçimde destek vermeye başladı. ABD, Vietnam Savaşı'ndan yenilgiyle ayrıldı ve Kamboçya, Laos ve Vietnam'da komünist hükûmetler kuruldu. Gerald Ford, Jimmy Carter'a karşı başkanlık seçimini kaybettikten sonra ABD'nin dış politikası Sovyetler Birliği'ne ve komünist dünyaya yönelik daha saldırgan bir hale geldi, anti-komünist hükûmet ve örgütlerin finanse edilmesi faaliyetlerine başlandı. İlk başlarda tüm savunma alanlarına yapılan yatırımlar düşüş gösterirken, Carter'ın başkanlığının sonraki yıllarında Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetleri'ne yapılan harcamaları artırıldı.
Vietnam Savaşı
Nikita Kruşçev döneminde başlayan Kuzey Vietnam desteği Brejnev döneminde de devam etti. Şubat 1965'te Aleksey Kosigin çok sayıda Sovyet hava kuvvetleri generali ve ekonomi uzmanıyla birlikte Hanoi'ye gitti. Sovyet ziyareti sırasında ABD Başkanı Lyndon B. Johnson Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi'nin yakın tarihli Holloway Kampı saldırısına misilleme olarak Flaming Dart Operasyonu ismiyle Kuzey Vietnam topraklarına bombalama izni verdi.
Johnson Brejnev'e, Kuzey Vietnam'a Sovyet garantisi verirse Güney Vietnam düşmanlığına son vereceğini belirtti. Brejnev başlangıçta bu teklifle ilgilendi, ancak Andrey Gromıko Kuzey Vietnam hükûmetinin savaşa diplomatik bir çözümle yaklaşmadığını söylemesinden sonra teklifi reddetti. Johnson yönetimi bu reddedilmeye Vietnam'daki Amerikan varlığını genişleterek yanıt verdi, ancak daha sonra silah kontrolüne ilişkin bir anlaşmayı müzakere etmek Sovyetler Birliği'ni davet etti. Sovyetler bu davete basitçe yaklaşmadı, çünkü Brejnev ve Kosigin Vietnam'daki savaşın uzun zamana yayılması sebebiyle kimin Sovyetler Birliği'ni yurtdışında temsil etme hakkına sahip oldukları konusunda anlaşmazlığa sahipti. 1967'nin başlarında Johnson, Ho Chi Minh ile anlaşma yapmayı teklif etti ve Güney Vietnam'a saldırıların son verilmesi hâlinde ABD'nin Kuzey Vietnam'daki bombalı saldırılarına son vermeye hazır olduğunu söyledi. ABD'nin bombalama saldırıları birkaç gün durdu ve Kosigin bu teklifi desteklediğini açıkça ilan etti. Kuzey Vietnam hükûmeti bu teklife yanıt vermedi ve bu nedenle ABD Kuzey Vietnam'daki saldırılarına devam etti. Brejnev bu olaydan sonra Vietnam'da devam eden savaşa diplomatik çözümler aramanın umutsuzca bir yol olduğu sonucuna vardı. Johnson, 1968 yılında Kosygin'i Vietnam Savaşı'nı ve silahlanma yarışında devam eden sorunları tartışmak için Glassboro Zirvesi Konferansı'na davet etti. Zirve dostça bir atmosferde geçti, ancak her iki tarafı da memnun edecek somut adımlar atılamadı.
1969'daki Çin-Sovyetler Birliği sınır çatışmasının ardından Çin, Kuzey Vietnam hükûmetine yardım etmeye devam etti, ancak 1969'da Ho Chi Minh'in ölümü üzerine Çin'in Vietnam’a en güçlü bağlantısı kesildi. Bu dönemde Richard Nixon Amerika Birleşik Devletleri Başkanı seçildi. Nixon, komünizm karşıtı söylemleriyle tanınmasına rağmen 1971'de ABD'nin komünist Çin ile ilişki kurması gerektiğini söyledi. Bu söylemdeki amaç, ABD birliklerinin Güney Vietnam hükûmetini koruyarak Vietnam'dan yavaşça çekilmesi içindi. Nixon bunun mümkün olabilmesi için tek yolun hem Çin hem de Sovyetler Birliği ile ilişkileri geliştirmek olduğunu düşündü. Daha sonra silah yarışının kontrolü ve Vietnam Savaşı üzerine bir antlaşma müzakere etmek için Moskova'ya bir ziyarette bulundu, ancak Vietnam konusunda hiçbir anlaşma sağlanamadı. Moskova'ya yaptığı ziyarette Nixon ve Brejnev SALT I'i imzaladılar ve Soğuk Savaş sırasında var olan düşmanlığın yerini alacak olan barış içinde bir arada yaşama çağını ilan edecek yumuşama döneminin başlangıcını belirlediler.
Çin-Sovyet ilişkileri
Çin ile Sovyetlerler Birliği arasındaki ilişkiler Kruşçev'in Yugoslavya ve Batı sistemlerine benzer liberal Doğu Avrupa devletleriyle yakınlaşma girişiminde bulunmalarının ardından hızla kötüye gitti ve Çin-Sovyet ayrılığı derinleşti. Brejnev 1960'larda yönetimde ilem geldiğinde Çin'de Mao Zedong önderliğinde Kültür Devrimi'ni başladı. Denge siyaseti izleyen Brejnev yönetimi, "Mao'nun sosyalist devrimi bitirmek için neden böyle kendi kendini yıkıcı bir yöntem başlattığını anlamadığını" belirtti. Bu dönemde Brejnev'in yönetiminin kendine iç sorunları da mevcuttu, zira Çekoslovakya Sosyalist Cumhuriyeti yönetimi Sovyet modeline aykırı hareket eden kararlar alıyordu. Varşova Paktı'nın Çekoslovakya'ya müdahalesinin ardından Brejnev; Batı modeline kayan herhangi müttefik bir komünist devlete Sovyetler Birliği'nin müdahale etme hakkı olduğunu belirten Brejnev Doktrini'ni ilan etti. Bu doktrin sadece Doğu Bloğu ile değil, aynı zamanda Asya'daki komünist devletlerle de gerginliği arttırdı. 1969'da diğer komünist ülkelerle olan ilişkiler, Brejnev'in Moskova’daki uluslararası bir konferansa katılmak için iktidardaki on dört komünist partisinden beşini bile toplayamadığı bir düzeye kadar kötüye gitti. İlgi görmeyen konferansın ardından Sovyet yönetimi "uluslararası komünist hareketin lider merkezi yoktur" açıklamasında bulundu.
1969'da daha sonra Çin Halk Kurtuluş Ordusu kuvvetleri Sovyet sınırını geçerek Çin-Sovyetler Birliği sınır çatışmasını başlattı ve iki ülke arasında gerilim yükseldi. Bunun üzerine Sovyetler Birliği Bakanlar Konseyi Başkanı Aleksey Kosıgin Pekin'i ziyaret etti. 1980'lerin başında Çin ve Sovyet yönetimleri, iki devlet arasındaki ilişkilerin normalleşmesini isteyen bildiriler yayınladılar. Çin'in Sovyetlerden istediği koşullar Çin-Sovyet sınırındaki Sovyet askeri varlığının azaltılması, Afganistan ve Moğolistan'daki Sovyet birliklerinin geri çekilmesi ve Kamboçya'daki Sovyet destekli Vietnam işgalinin son bulmasıydı. Brejnev Mart 1982 tarihinde Taşkent'te yaptığı konuşmada ilişkilerin normalleşmesi için çağrıda bulundu. Ancak Çin-Sovyet ilişkileri Mihail Gorbaçov dönemine kadar tam olarak normalleşemedi.
Megamelodes
Megamelodes Delphacini familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Leonid Brejnev'in etkisi
Afganistan'a müdahale
1978'deki Sevr Devrimi ile birlikte Afganistan'da komünist hükûmet kurulmasının ardından Afganistan İç Savaşı patlak verdi. Sovyetler Birliği yönetimi Orta Asya'daki devrimci hareketlere etkisini sürdürmek amacındaydı. KGB raporunda Afganistan'da birkaç hafta içinde sosyalist düzenin sağlanabileceği iddiasının ardından, Brejnev ve üst düzey parti yetkilileri tam bir müdahaleye katılmayı kabul ettiler. Günümüzdeki birçok araştırmacı, Brejnev'in Afganistan'daki durum hakkında yanlış bilgilendirildiğine inanmaktadır. Bu kaynaklara göre, müdahale yanlıları Afganistan'da 1950'den beri var olan 1.500-2.500 arası Sovyet askeri danışman ve teknisyene dayanarak askeri zaferin rahatlıkla elde edilebileceğine yönelik olumlu bir senaryo çizdi, ancak düzenli ordu birimlerini gönderme konusunda anlaşamadılar. Bazı kaynaklar söz konusu dönemde Brejnev'in sağlığının kötü olduğunu ve doğrudan askerî müdahale taraftarlarının Afganistan'daki durumun kolay olacağına dair sahte kanıtları kullanarak aldatma yoluyla Politbüro'daki çoğunluğu elde ettiğini iddia eder. Bazı kaynaklar ise Brejnev'in kendisine tam senaryoyu anlatılmadan kararnameye imza attığını, aksi takdirde böyle bir kararı hiçbir zaman onaylayamayacağını yazar. Sovyetler Birliği'nin ABD büyükelçisi Anatoly Dobrynin Brejnev'i yanlış bilgi veren grubun asıl beyninin Mikhail Suslov olduğuna inanıyordu. Brejnev'in kişisel doktoru Mihail Kosarev sağlığı iyi iken Brejnev'in müdahaleye direndiğini ifade etti. Devlet Duması Başkan Vekili Vladimir Jirinovski yaptığı resmi açıklamada Afganistan'daki askeri çözümün bir grup tarafından desteklenmesine rağmen Savunma Bakanı Dmitri Ustinov'un düzenli ordu birimleri göndermekte ısrar eden tek Politbüro üyesi olduğunu belirtti.
Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri'nin bazı yöneticileri Afganistan'da Sovyet askeri birimlerinin varlığına karşı çıkarak Afganistan'daki siyasete müdahale edilmemesi gerektiğini savundu. ABD Başkanı Jimmy Carter, Ulusal Güvenlik Danışmanı Zbigniew Brzezinski'nin önerisine uyarak "1945'ten bu yana barış için en ciddi tehlike" olarak nitelendirdiği Afganistan müdahalesini kınadı. ABD yönetimi, Sovyetler Birliği'ne yapılan tüm tahıl ihracatını durdurma kararı aldı ve Moskova'da düzenlenen 1980 Yaz Olimpiyatları'nı boykot etti. Sovyetler Birliği 1984 Yaz Olimpiyatları'nı boykot ederek yanıt verdi. Çin müdahaleyi kınadı ve Afgan direnişçilerine askeri destek sağladı.
Doğu Avrupa
Brejnev yönetiminin ilk ciddi krizi 1968 yılında Çekoslovakya Sosyalist Cumhuriyeti'nde Alexander Dubček liderliğinde Prag Baharı olarak bilinen liberalleşme girişimiyle başladı. Brejnev Varşova Paktı'nın Çekoslovakya'ya müdahalesinden önce Temmuz ayında Çekoslovakya liderliğini revizyonist ve Anti-Sovyet olarak tanımladı ve kınadı. Müdahale sonrasında Ağustos'ta Dubček görevden uzaklaştırıldı. Müdahale bazı Doğu Bloku ülkelerdeki muhaliflerin protestolarına yol açtı. Ardından Brejnev'in Sovyetler Birliği'nin "sosyalizmi korumak" adına diğer devletlerin iç işlerine müdahale etme hakkına sahip olduğunu duyurmasıyla birlikte Brejnev Doktrini ortaya çıktı. Çekoslavakya'ya müdahâlenin ardından Brejnev, 13 Kasım 1968'de Polonya Birleşik İşçi Partisi Beşinci Kongresi'nde düşüncelerini şu sözleri dile getirdi;
"Sosyalizme düşman olan güçler, bazı sosyalist ülkelerin kalkınmasını kapitalizme dönüştürmeye çalıştığında, bu durum yalnızca ilgili ülkenin sorunu değil, tüm sosyalist ülkelerin ortak bir sorunu ve endişesi hâline gelir."
Brejnev Çekoslovakya'daki durum Politbüro'da tartışıldığı zaman askerî güç kullanımı için yoğun baskı yapmadı. Zira yaşanan durumun tehlikeli olduğunun farkındaydı, ancak müdahaleye karşı oy kullanırsa gerek Sovyetler Birliği gerekse Doğu Bloku ülkelerinde büyük kargaşalarla karşı karşıya kalınabilirdi. Sovyet arşivlerine göre Brejnev Çekoslovak hükûmeti ile geçici bir uzlaşma arayan birkaç kişiden biriydi. Sovyet liderliğindeki belirgin sesler, "devrimci hükûmetin" yeniden kurulmasını istedi. 1968’'deki askerî müdahalenin ardından Brejev Çekoslovakya Komünist Partisi'nin Politbüro üyesi olan Çekoslovak reformcu Bohumil Šimon ile bir araya geldi ve "Eğer Sovyetlerin Çekoslovakya'ya silahlı müdahale için oy kullanmasaydım bugün bu makamda oturmazdınız, büyük ihtimalle ben de olmazdım." ifadelerini kullandı.
1980'de Polonya Halk Cumhuriyeti'nde Solidarność hareketinin ortaya çıkmasıyla siyasi bir kriz meydana geldi. Ekim ayının sonunda hareketin 3 milyon, Aralık ayında ise 9 milyonu üyesi vardı. Polonya hükûmeti tarafından düzenlenen kamuoyu yoklamalarında, ankete katılanların %89'u Solidarność'u destekledi. Bu harekete yönelik ne yapılacağına dair anlaşmazlıklar ortaya çıktı, ancak çoğunluk Wojciech Witold Jaruzelski'ın sıkıyönetim uygulama önerisine sıcak baktı. Sovyetler Birliği ve Doğu Bloku neler yapılacağına hemen karar vermedi, ancak Doğu Almanya Devlet Konseyi Başkanı Erich Honecker askerî müdahalede ısrar etti. Honecker Brejnev'e yazdığı resmi mektupta "Polonya'daki artan sorunları kontrol altına almak için ortak askeri tedbir" önerdi. CIA raporunda Sovyet ordusunun müdahale için hazırlıklara başladığı belirtildi.
1980-81'de Doğu Bloğku milletvekilleri Polonya'nın durumunu görüşmek üzere Moskova'da bir araya geldi. Brejnev 10 Aralık 1981'de Polonya delegelerine Sovyetler Birliği'nin istenirse müdahale edebileceğini, ancak Polonya'nın iç meselelerini kendilerinin çözmesinin daha iyi olacağını ifade etti. Bu durum Brejnev Doktrini'nin her durumda uygulanmayacağı sonucunu çıkardı. İç meseleler Jaruzelski'nin önerdiği şekilde 12 Aralık 1981'de ilan edilen sıkıyönetim yöntemiyle çözüldü.
Ölümü ve sonrası
Brejnev'in ölümü Sovyet halkının büyük çoğunluğunu derinden etkiledi. Brejnev'in görev süresi boyunca siyasi yolsuzluklar artış göstermiş ve bu durum Sovyetler Birliği ekonomisinin 1980'li yıllara kadarki gelişiminde büyük bir sorun hâline gelmişti. Brejnev'in ölümünden sonra Genel Sekreter seçilen Yuri Andropov ülke çapında geniş kapsamlı bir yolsuzlukla mücadele kampanyası başlattı. Andropov, Sovyetler Birliği hükûmeti ile Sovyet işçi sınıfı arasındaki sosyal disiplini yeterli seviyeye getirebilirse Sovyet ekonomisinin düzeleceğine inandı. Bununla birlikte Brejnev Dönemi'nde dair ideolojik kayıtsızlık ve kişisel hoşgörü konularını eleştirdi. Brejnev döneminde gerontokrasi ile yaşça büyük kişilerin belirgin olarak yönettiği hükûmet kabinesi aşamalı olarak değiştirildi ve Nikolay Rıjkov ve Yegor Ligaçev gibi yeni üyeler Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin merkez yönetimine görevlendirildi. Brejnev'in son yıllarında Sovyet dış politikası kötüye gittiği için ölümünden kısa süre önce Haziran 1982'de Amerika Birleşik Devletleri başkanı Ronald Reagan Sovyetler Birliği'ni Kötülük İmparatorluğu olarak tanımladı. Bu radikal diplomatik tutum Mihail Gorbaçov tarafından başlatılan Yeni Politik Düşünce hamlesiyle birlikte sönümlendi. Marksizm-Leninizm her dönem gibi Sovyet yurttaşlarından güçlü destek almaktaydı, ancak Brejnev Dönemi'nde bu oran az da olsa geriledi. Tüm olumsuzluklara rağmen Sovyet halkı Brejnev döneminde de liberal demokrasi ve çok partili sistem gibi kavramlardan uzak durdu ve bu nedenle Marksizm-Leninizm ülkedeki öncü inanç olarak kalmaya devam etti.