cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dan (antik şehir)
Dan, (İbranice: דן) Tanah'da adı geçen ve İsrail Krallığı'nın en kuzeydeki şehri olarak tanımlanan şehirdir ve Dan ailesine aittir. Şehir, Kuzey İsrail'de, İbranice'de Tel Dan (תל דן "Dan'ın Höyüğü") veya Arapça'da Tell el-Qadi (تل القاضي "Yargıç Höyüğü") olarak bilinen Tell ile tanımlanır.
Kimlik ve isimler
İsviçreli gezgin Johann Ludwig Burckhardt, 1822'de ölümünden sonra yayınlanan seyahatnamesinde Ürdün Nehri'nin kaynağını "Dhan" (Arapça: ضان) olarak tanımlamıştır. Amerikalı bir deniz subayı olan William F. Lynch, Tell el Kadi antik şehrini 1849'da eski Dan bölgesi olarak tanımladı. Üç yıl sonra Edward Robinson da aynı tanımlamayı yaptı ve bu tanımlama bugün de kabul görmektedir.
Tanah'ta Dan kabilesi burayı fethetmeden önce, buranın Laish olarak bilindiğini ve Yeşu, Yargıçlar ve Yeşaya kitaplarında farklı yazılışlara sahip olduğunu söyler. Yeşu 19:47'de bu bölgeye "mücevher" anlamına gelen Leshem denir. İşaya 10:30 'un çeşitli çevirilerinde Laishah olarak geçen bir adı da bulunmaktadır.
Günümüz İsrail Devleti'nde şehir Tel Dan olarak telaffuz edilmektedir.
Tarih ve Arkeoloji
Bölgede yürütülen arkeolojik kazılara göre, kasabada ilk olarak Cilalı taş devrinde (M.Ö. 4500) yerleşim olduğu; fakat sonrasında M.Ö. 4.binyıllık dönemde terkedildiği ve 1.000 yıla yakın bir süre yaşam olmadığı anlaşılmıştır.
Tunç Çağı
Tel Dan'da yapılan kazılarda, M.Ö. 1750 civarında Orta Tunç Çağı'nda inşa edildiği tahmin edilen megalitik bazalt bloklar üzerinde kil tuğladan bir şehir kapısı ve ortostatlar ortaya çıkartıldı. Bulunan bu şehir kapısına günümüzde de kullanılan haliyle "İbrahim'in Kapısı" ismi verildi. çünkü İbrahim, yeğeni Lut'u kurtarmak için Dan'a gitti (Yaratılış Kitabı 14:14 ).
Söz konusu kapı 2000'li yıllarda restore edilmiş ve bugün turistik bir cazibe merkezi haline gelmiştir.
Demir Çağı
Sur kalıntılarının içinde, dış kapının girişine yakın bir yerde Tel Dan stel'inin parçaları bulunmuştur. Stel'in üzerinde Aramice dilinde Şam kralına atıfta bulunan bir yazıt yer almaktadır. Arkeologlar'ın büyük kısmı stel'in, atıfta bulunduğu kralın Hazael (M.Ö. 840) olduğunu düşünse de, azınlık bir grup bahse konu olan kralın Ben-Hadad (M.Ö. 802) olduğunu düşünmekedir. Yazının küçük bir kısmı günümüze ulaşmış ve bazı arkeologların "Davud'un Evi" anlamına geldiğine inandıkları BYTDWD (ביתדוד) harflerini içeren bir metin bulunmaktadır. Stel M.Ö. 500 yılından daha eski bir arkeolojik eserde David isminin ilk ortaya çıktığı yazıttır. (Bu satırın hemen üstünde 'MLK YSR'L' harfleri bulunur, dönemin İbranice harfleri göz önünde bulundurulduğunda -dönemin alfabesinde hiç sesli harf bulunmuyordu- yazının anlamının "İsrail Kralı'na aittir" olduğu anlaşılmaktadır). Dan şehri, Aramiler'in yayılma döneminde, İsrail Krallığı ile aralarında yaşanan savaşlarda oldukça sıkıntılı dönemler geçirmiştir. Krallar Kitabında, İsrail kralı Ahav ile Aramilerin kralı 1.Ben Hadad ve onların halefleri tarafından yönetildiği dönemde, Dan şehrinin İsrail Krallığı ile Aramiler arasında en az dört kez el değiştirdiğini yazmaktadır. Tel Dan stelinin Dan şehrinin, Aramiler tarafaından yöneltdiği dönemde yapıldığı düşünülmektedir. Asur İmparatorluğu güneye doğru genişledikçe, İsrail Krallığı başlangıçta bir vasal devlet haline geldi, ancak isyandan sonra, III.Tiglat-Pileser döneminde (M.Ö. 733/732) Yeni Asurlular şehri işgal etti.
1992 yılında kentin ziyaretçilere açılabilmesi amacıyla, M.Ö. 733/732'de Asurlu III.Tiglat-Pileser tarafından yağmalandığı dönemden kalma bir enkaz yığını temizlenerek kaldırılmıştır. Bu temizlik işleminde, şehrin o güne kadar bulunamayan ikinci bir giriş kapısı daha keşfedilmiştir. Giriş kompleksi, alçak taş platformlu taş döşeli bir avluya doğru açılıyordu. Kapının M.Ö. 9.Yüzyılda inşa edilen surlar, ve şehir duvarları ile genişletilen podyum alanı ile birlikte yapıldığı anlaşılmıştır. Şehir III.Tiglat-Pileser tarafından yıkılmadan önce iç kısımda bulunan podyum alanı, M.Ö. 8.Yüzyıl civarında II.Yarovam döneminde genişletilmiştir.
İsrail kapısının olduğu bölümde, iki basamakla erişilebilen yükseltilmiş bir kare podyum bulunmaktadır. Podyum köşelerinde bulunan dekoratif taş soketlerin, gölgelik kollarını tutturmak için kullanılmış olabileceği gibi, kral koltuğunun taban kısmına da ait olabileceği düşünülmektedir.
Sonraki dönemler
Kalıntılar'dan anlaşıldığı üzere, Pers, Helenistik ve Roma dönemlerinde de, podyum çevresinde ("yüksek yer" olarak da bilinir) kült faaliyetinin devam ettiği anlaşılmaktadır.
Tel Dan Doğa Koruma Alanı
Tel Dan Tabiatı Koruma Alanı ilk olarak 1974'te toplamda 39 hektar olarak belirlenmiş, 1989'da ise 9 hektar alan daha eklenmiştir. Dan Nehri, Hula Vadisi'nin kuzey kesiminde üç kaynakla daha birleşerek Şeria Nehri'nin oluşturur.Doğa Koruma alanında göze çarpan ilgi çekici yerler arasında Cennet kaynakları, İbrahim veya Kenan kapıları ile İsrail kapısı yer almaktadır.
Ekrem Rumani
Ekrem Rumani (d. 1 Nisan 1978), defans pozisyonunda görev yapmış Faslı millî futbolcudur.
Fas millî futbol takımı formasını 13 kez giydi.
Forsyte Efsanesi
Forsyte Efsanesi (Özgün adı: The Forsyte Saga) İlk kez 1922'de bu başlık altında yayınlanan, Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan İngiliz yazar John Galsworthy'nin 1906 ile 1921 yılları arasında yayımladığı üç roman ve iki ara bölümden oluşan bir seridir. Galsworthy'ninkine benzeyen büyük bir üst-orta sınıf İngiliz ailesinin önde gelen üyelerinin iniş çıkışlı hayatlarını anlatmaktadır. Çiftçi atalarından sadece birkaç nesil uzakta, aile üyeleri "Yeni zengin" olarak statülerinin kesinlikle farkındadırlar. Ana karakter, avukat ve uzman Soames Forsyte, mal biriktirme yeteneği nedeniyle kendisini "mülk sahibi" olarak görmektedir ancak bu ona zevk vermeyi başaramaz.
Destanın ayrı bölümleri ve uzun hikayenin tamamı sinema ve televizyona uyarlandı. İlk kitap olan The Man of Property, 1949'da Hollywood tarafından That Forsyte Woman olarak uyarlandı ve başrollerinde Errol Flynn, Greer Garson, Walter Pidgeon ve Robert Young yer aldı. 1967'de BBC, The Forsyte Saga'yı ve ardından Forsytes, A Modern Comedy ile ilgili bir üçlemeyi dramatize eden 26 bölümlük popüler bir dizi yayınladı. 2002'de Granada Television, ITV ağı için iki dizi yaptı: The Forsyte Saga ve The Forsyte Saga: To Let. Her ikisi de Masterpiece Theatre'ın bir parçası olarak ABD'de gösterime girdi. 2003 yılında The Forsyte Saga, BBC'nin İngiltere'nin "en sevilen romanı" konulu The Big Read anketinde 123. sırada yer aldı.
The Forsyte Saga'nın ardından Galsworthy, itibari aileye dayanan iki üçleme daha ve birkaç ara bölüm daha yazdı. Ortaya çıkan serinin topluca adı The Forsyte Chronicles'dır.
Finlandiya Parlamentosu üyelerinin listesi, 2015-2019
Bu makalede, 2015-2019 yılları arasında Finlandiya Parlamentosu üyeleri listelenmektedir. 37. Finlandiya Parlamentosu, 19 Nisan 2015 tarihinde yapılan parlamento seçimlerini takip etmektedir. Parlamento'da 200 milletvekili bulunmaktadır.
Forsyte Efsanesi
Ödüller
Forsyte Saga, John Galsworthy'ye 1932'de Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandırdı.
Tarık Şihab
Tarık Şihab (d. 22 Kasım 1975), defans pozisyonunda görev yapmış Faslı millî futbolcudur.
İHA-230
İHA-230, Roketsan tarafından TRG-230 füzesi üzerinden silahlı insansız hava araçlarında kullanılmak üzere geliştirilen bir balistik füze. İnsansız hava aracının irtifa ve hızına bağlı olarak 150+ km menzile kadar erişebilmekte. Hala testleri devam etmekle birlikte yakın zamanda seri üretime geçmesi beklenmekte.
Wolfgang Kapp
Wolfgang Kapp (24 Temmuz 1858 – 12 Haziran 1922) Alman bir memur ve gazeteciydi. Katı bir milliyetçi olan Kapp, daha çok kendi ismini taşıyan Kapp Darbesi'nin lideri olarak bilinir.
İlk yılları
Kapp, siyasi bir aktivist ve daha sonra Ulusal Liberal Parti'den Reichstag delegesi olan babası Friedrich Kapp'ın 1848'deki başarısız Avrupa devrimlerinden sonra yerleştiği New York'ta doğdu. 1870 yılında aile Almanya'ya döndü ve Kapp'ın eğitimi Berlin'de Friedrich Wilhelm Gymnasium'da (Lise) devam etti. Wolfgang Kapp, 1884'te Margarete Rosenow ile evlendi; çiftin üç çocuğu oldu. Karısının ailesi aracılığıyla, politik olarak muhafazakar unsurlarla bir aile bağlantısı edindi. 1886'da Tübingen Üniversitesi'ndeki hukuk öğrenimi sonunda mezun oldu ve aynı yıl Maliye Bakanlığı'na atandı.
Siyasi aktiviteleri
Sıradan bir resmi kariyerin ardından, Doğu Prusya'daki Tarım Kredi Enstitüsü'nün kurucusu oldu ve bu eyaletteki toprak sahiplerinin ve çiftçilerin refahını teşvik etmede büyük başarı elde etti. Sonuç olarak, Doğu Prusya'nın Junkerleri ile yakın temas halindeydi ve Birinci Dünya Savaşı sırasında Şansölye Bethmann Hollweg'e yapılan bir saldırıda kendisini onların sözcüsü haline getirdi. Kapp'ın Die Nationalen Kreise und der Reichskanzler başlıklı ve 1916 yazının başlarında yayınlanan broşürü, Hollweg yönetimindeki Alman dış ve iç politikasını eleştirdi. Bu broşür, "Junius Alter"in saldırılarıyla aynı zamanda ortaya çıktı ve Hollweg'in Reichstag'da "iğrenç suistimal ve iftiralardan" bahsettiği öfkeli bir yanıtı uyandırdı.
1917'de Alfred von Tirpitz ile birlikte olan Kapp, kısa bir süre başkanlığını yaptığı Deutsche Vaterlandspartei'yi (Anavatan Partisi) kurdu. Ağustos 1919'da sağcı bir düşünce kuruluşu olan Nationale Vereinigung'u (Ulusal Birlik) kuran General Erich Ludendorff ve Waldemar Pabst da dahil olmak üzere sağın önde gelen isimlerinden biriydi. Bir tür muhafazakar militarist hükûmet kurmak için bir karşı-devrim için kampanya yürüttü. Ancak Nationale Vereinigung, monarşinin restorasyonu için baskı yapmadı, Kaiser Ordusunun baskısına boyun eğdi ve Kasım 1918'de Hollanda'ya sürgüne gitti. 1919'da Almanya'da Weimar Cumhuriyeti'nin konsolidasyonunu gören Kapp, Deutschnationale Volkspartei'nin (Alman Ulusal Halk Partisi) bir üyesiydi.
Almanya'nın Birinci Dünya Savaşı'ndaki yenilgisi, Kapp gibi milliyetçiler tarafından bir aşağılama ve ihanet olarak görüldü. Arkadan bıçaklanma efsanesinin savunucusu ve Versay Antlaşması'nın şiddetli bir eleştirmeni oldu. 1919'da bir monarşist olarak Reichstag'a seçildi.
Darbe
Mart 1920'de Ehrhardt Tugayı olarak bilinen Freikorps'un lideri Hermann Ehrhardt, General Walther von Lüttwitz (Reichswehr Komuta Grubu I Komutanı) tarafından Berlin'i Weimar Hükûmeti'nden almak için Deniz Tugayı'nı kullanması için yetkilendirildi. Weimar hükûmeti, isyancı Reichswehr birlikleri tarafından tutuklanmamak için Dresden'e ve ardından Stuttgart'a kaçtı.
Kapp, yeni bir hükûmet ve devlet yönetimi ilan etmesine rağmen, Lüttwitz ile birlikte böyle bir darbe için destek eksikliğini hesaplayamadı. Eski düzenin, kamu hizmetinin, işçi sendikalarının ve genel nüfusun çoğunluğu darbecilerin yanında yer almadı ve sonuç olarak yeni ilan edilen devlet, SPD tarafından Genel Grev çağrısı yapılmadan önce sadece iki gün sürdü. Hans von Seeckt komutasındaki Reichswehr, von Seeckt Cumhuriyet hükûmetini isyancı Freikorps birimlerine karşı savunmayı reddettiği için anayasal taahhütlerini yerine getiremedi. Weimar rejimi, halk tarafından grev yapılarak kurtarıldı ancak yapılan bu darbe, başka nedenlerle başarılı olamadı. Bunlar arasında, başından itibaren darbeye katılmaya isteksiz olan askeri seçkinler, yargı ve kamu hizmetlerinden dış ve aktif desteğin olmaması neden olmuştur.
Kapp, darbe başarısız olunca İsveç'e kaçtı. Sürgünde iki yıl geçirdikten sonra, Nisan 1922'de Reichsgericht'teki bir davada kendini haklı çıkarmak için Almanya'ya döndü. Kısa bir süre sonra kanserden Leipzig'de gözaltında iken öldü.
Ginger Adası
Ginger Adası, Karayipler'deki Britanya Virjin Adaları'nda şu anda yerleşim olmayan bir adadır. Bölgedeki son gelişmemiş özel adalardan biridir. Ada, kabaca 258 dönümlük (104 hektar) büyüklüğündedir. Britanya Virjin Adaları'ndaki en iyi dalış alanlarından ikisinin yeridir: "Alice Harikalar Diyarında" ve "Ginger Bozkırları". Adanın sahibi Aggie Sailing Team'dir. İskele olmadığı ve ada çok büyümüş olduğu için çoğu insan adaya gitmez.
Mustafa Şazeli
Mustafa Şazeli (d. 14 Şubat 1973), kaleci pozisyonunda görev yapmış Faslı millî futbolcudur.
Fas millî futbol takımının 1998 FIFA Dünya Kupası kadrosunda yer aldı.
Şeki Han Camii
Şeki Han Camii18.-19. yüzyıllara ait tarihi-mimari bir eserdir. Azerbaycan'ın Şeki şehrinde bulunmaktadır.
Cami, Azerbaycan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu'nun 2 Ağustos 2001 tarih ve 132 sayılı kararı ile yerel öneme sahip taşınmaz tarihi ve kültürel anıtlar listesine dahil edilmiştir.
İlk dönemler
Cami, Hicri takvime göre 1183 yılında Şeki Hanı Muhammed Hüseyin Han tarafından yaptırılmıştır. Caminin inşaatı tamamlandıktan sonra bu vesileyle o dönemde yaşamış olan şair Hacı Muhammed Çelebi Efendi Zari 9 beyitten oluşan bir gazel yazmıştır. Bu gazelinde de caminin yapım tarihini kapalı maddeyi-tarihle belirtmiştir. Bu gazel ile birlikte edebiyat eleştirmeni Salman Mümtaz, "Riyazul-ulema" kelimesinin bu caminin ebced hesabına göre yapım tarihi olduğunu söylemiştir. Her iki tarih de Ebced'de MS 1769-1770'e karşılık gelen 1183'e eşittir.
Salman Mümtaz'ın notlarına göre, cami orijinal olarak Birinci Cuma Camii olarak adlandırılıyordu. 1780'de Muhammed Hüseyin Han, Hacı Abdulgadir ile yaptığı savaşta yaralandı ve teslim olmaya zorlandı. Bir hafta esir tutulduktan sonra boğularak idam edildi. Cenazesi yaptırdığı caminin mihrabına defnedilmiştir. Bundan sonra bu camiye Han Camii adı verilmiştir.
14 Nisan 1853'te Şeki Han camii, Nuha pazarı ile birlikte yandı. Mustafa Ağa Şekihanov'a göre o dönemde Bazar ve Cuma camii ile birlikte caminin çevresindeki evler de yanmıştı. Yangından sonra Mustafa ağa'nın babası Kerim Ağa Şekihanov bu camiyi onarmaya başlamış ancak vefat ettiği için bu işi bitirememiştir.
Sovyet işgali döneminde
Sovyet işgalinden sonra 1928'den itibaren resmi olarak dine karşı mücadele etmeye başladılar. Aynı yılın Aralık ayında Azerbaycan Komünist Partisi Merkez Komitesi birçok cami, kilise ve sinagogu eğitim amaçlı kullanılmak üzere kulüplere devretti. Azerbaycan'da 1917'de 3.000 cami varsa, 1927'de bu sayı 1.700, 1933'te 17'dir.
İşgalden sonra Şeki Han Camii de ipek böcekçiliği için depo ve "Aydınlar Evi" olarak kullanılmıştır.
6 Mart 1968'de Azerbaycan SSC Bakanlar Kurulu'nun emriyle Şeki'nin tarihi Yukarı Baş semtinde "Yuhari Baş Devlet Tarihi-Mimarlık Rezervi" kuruldu. Burada bulunan Şeki Han camii de rezerv alanına aittir.
1981 yılında cami restorasyon projesi hazırlanmasına rağmen sonraki yıllarda hiçbir şey yapılmadı.
Bağımsızlıktan sonra
Cami, Azerbaycan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu'nun 2 Ağustos 2001 tarih ve 132 sayılı kararı ile yerel öneme sahip taşınmaz tarihi ve kültürel anıtlar listesine dahil edilmiştir.
2001 yılından bu yana, Şeki şehrinin tarihi kısmı UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne aday olarak seçilmiştir. 7 Temmuz 2019'da "Şeki'nin tarihi merkezi, Han Sarayı ile birlikte" UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı. Karar, Bakü Kongre Merkezi'nde düzenlenen UNESCO Dünya Mirası Komitesi'nin 43. oturumunda alındı. Şeki'nin tarihi merkezinde yer alan Şeki Han Camii de Dünya Mirasları arasında yer almaktadır.
Restorasyonu
Külliye arazisindeki restorasyon çalışmaları, Devlet Turizm Ajansı'nın talimatıyla Azerbaycan Mimarlık ve İnşaat Üniversitesi tarafından hazırlanan projeye göre yapıldı. Külliyenin ilk görüntüsünün elde edilebilmesi için külliyede 3 boyutlu ölçümler yapılmıştır. Restorasyon çalışmaları sırasında iklimin etkisiyle kullanılamaz hale gelen tuğlalar yenileri ile değiştirilerek, mekan pişmiş tuğla ile yeniden örülmüştür. Minaredeki tuğlaları erozyondan korumak için özel malzemelerle yalıtım tabakası oluşturulmuştur. Caminin ilk yapımında kullanilan pencereler ve Muhammed Hüseyin Han'ın kullandığı kapı restore edilmiştir. Mimarların desteği ile pencerelerden ikisinin önceki görüntüsü restore edildi.
Cami tavanının fotoğrafı olmadığı için Devlet Turizm Ajansı ve tasarımcıların ortak kararıyla Gödek minareli cami ve Şeki Han Sarayı'nın tavanındaki şebekenin yapısında camiye yeni bir tavan yapıldı. Binanın iç ve dış duvarları 1961 tarihli fotoğraflara göre restore edilmiştir.
Cami avlusundaki eski su havuzunun yerine yeni bir havuz yapılmıştır. Bahçedeki han çınarları ve diğer ağaçların çevresinde koruma alanı oluşturuldu. Caminin eski giriş kapısı ve merdivenleri ile güneyindeki Han mezarlığındaki mezar taşları restore edilmiştir.
Cami ile birlikte çevredeki birçok bina da yenilenmiş ve burada bir müze kurulmuştur. Burada Şeki Hanlığı dönemine ait farklı sergiler, çeşitli kaynaklardan derlenen malzeme ve kültür örnekleri sunulmaktadır. Müzenin birinci katında Şeki Hanlığı dönemine ait bakır kaplar, milli giysiler, takılar, 18. yüzyılda Şeki tüccarlarının evlerini süsleyen duvar aynaları, geleneğe göre önlerine konulan mücrû ve tılsım örnekleri sergilenmektedir. Kelağayı sanatı sergileniyor. İkinci katta Şeki halısı, çeşitli halıcılık aksesuarları, Abdüllatif Efendi'nin "Şeki Hanları Tarihi" kitabı ve Şeki Hanlığı dönemine ait yazılı literatür, şebeke örnekleri, 18. yüzyıl Şeki Hanları döneminde kullanılan madeni paralar ve 18.-19. yüzyıllardan kalma silah örnekleri sergilenmektedir.
İkinci katta han odası bulunmaktadır. Bu bölümde, Şeki hanı Muhammadhusein han Mushtag tarafından düzenlenen edebi toplantılarda kullanılan ud müzik aleti, Muhammadhusein han'ın satranç tahtası, Şeki hanı Muhammadhusein han'ın tahtının tarihi kaynaklardaki görsellerden hareketle yapılmış bir kopyası, 18. yüzyılda kullanılan Şeki Hanlığı ve Şeki Han Salim Han'ın savaş bayrağı ve Şeki Han Sarayı'ndaki minyatür resimlerden yola çıkılarak yapılan hanın kıyafetleri sunulmaktadır.
2 Aralık 2022'de Şeki Han cami kompleksi restorasyondan sonra açıldı. Aynı gün cami de ibadete açıldı.
Mimarisi
Cami 45 metre uzunluğunda ve 10 metre genişliğindedir. Caminin 21 metrelik minaresi pişmiş tuğla ve kireç kullanılarak yapılmıştır. Yapımında çay taşları, pişmiş tuğla, kireç, kiremit, kayın, kavak ağaçlardan ve diğer yerel inşaat malzemeleri kullanılmıştır. Cami dıştan kemerli bir şerefeye ve minareye sahiptir. Caminin yanında Han mezarlığı var. Şeki hanları, aile üyeleri ve akrabaları burada gömülüdür.
Nureddin Kasımi
Nureddin Kasımi (d. 17 Ekim 1977), defans pozisyonunda görev yapmış Faslı millî futbolcudur.
Fas millî futbol takımı ile 20 kez maça çıkıp 2 gol kaydetti.
Cerro Tololo Inter-American Gözlemevi
Cerro Tololo Inter-American Gözlemevi (CTIO), kuzey Şili'nin Coquimbo Bölgesi'ndeki Cerro Tololo'da bulunan bir astronomik gözlemevidir. Destek tesislerinin bulunduğu La Serena'nın yaklaşık doğusundadır. Site, 1959'da Şili ve Amerika Birleşik Devletleri'nden bir bilim insanları ekibi tarafından belirlendi ve 1962'de seçildi. İnşaat 1963'te başladı, düzenli astronomik gözlemler 1965'te başladı. Cerro Tololo'daki büyük binaların inşaatı, 1974'te Víctor Blanco Teleskopu'nun tamamlanmasıyla sona erdi, ancak daha küçük tesisler sonradan inşa edildi. Cerro Pachón, 2000'den beri açılışı yapılan iki büyük teleskop (Gemini South ve SOAR) ve biri inşaatın ilk aşamalarında olan (Vera C. Rubin Gözlemevi) ile hala geliştirilme aşamasındadır.
CTIO'daki başlıca teleskoplar 4 metre Víctor M. Blanco Telescope (adını Porto Rikolu astronom Víctor Manuel Blanco'dan almıştır) ve 4.1 metre Cerro Pachón'da bulunan Güney Astrofizik Araştırma Teleskobu'dur. Cerro Tololo'daki diğer teleskoplar arasında 1.5 m, 1.3 m, 1.0 m ve 0.9 m SMARTS konsorsiyumu tarafından işletilen teleskoplar mevcuttur. CTIO aynı zamanda PROMPT, WHAM ve LCOGTN gibi diğer araştırma projelerine de ev sahipliği yaparak ABD ve dünya çapındaki bilimsel araştırmalar için güney yarım küreye erişim için bir platform sağlar.
Organizasyon
CTIO, NOIRLab tarafından yönetilen iki gözlemevinden biridir, diğeri ise Tucson, Arizona yakınlarındaki Kitt Peak Ulusal Gözlemevi'dir (KPNO). NOIRLab, Şili'deki iki zirvenin etrafındaki ve La Serena, Şili'deki genel merkezdeki mülkün sahibi olan Astronomi Araştırma Üniversiteleri Birliği (AURA) tarafından işletilmektedir. AURA ayrıca Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü ve İkizler Gözlemevi'ni de işletmektedir. 8,1 m Cerro Pachón'da bulunan Gemini Güney Teleskopu, uluslararası bir konsorsiyum için CTIO'dan ayrı olarak AURA tarafından yönetilmektedir. Ulusal Bilim Vakfı (NSF), NOIRLab için finansman sağlayan kuruluştur.
Josef Vojta
Josef Vojta (19 Nisan 1935 - 6 Mart 2023), eski Çek millî futbolcudur.
Yaşamı ve kariyeri
Vojta, 19 Nisan 1935'te Pilsen, Çekoslovakya'da doğdu. Ústí nad Labem altyapısında başladığı aktif futbol kariyerini 1960-1971 yılları arasında orta saha bölgesinde; Sparta Prag ve Chomutov futbol takımlarında sürdürdü. Sparta Prag ile iki lig ikide kupa şampiyonluğu yaşadı. Kariyeri boyunca çıktığı 351 maçta 77 gole imza attı. Ayrıca Çekoslovakya millî futbol takımı bünyesinde UEFA Avrupa Ligi 1960'ta üçüncü oldukları ve 1964 Yaz Olimpiyatları'nda ikinci oldukları müsabakalar dahil yedi maçta kadroya girmiştir. Spor alanındaki çalışmalarıyla 2010'da Sparta Prag Şöhretler Holü'ne adı dahil edilmiştir.
Başarıları
Sparta Prag
Çekoslovakya
Porus (kral)
Porus veya Poros (Eski Yunanca; Πῶρος, Pôros; MÖ 326-321), Hindistan Yarımadası'nın Pencap bölgesindeki Jhelum Nehri (Hydaspes) ve Chenab Nehri (Acesines) arasındaki bölgeyi kapsayan alanda hüküm sürmüş eski bir Hint kralıydı. Sadece Yunan kaynaklarında adı geçmektedir.
Olağanüstü becerilere sahip efsanevi bir savaşçı olduğu kabul edilen Porus, Hydaspes Savaşı'nda (MÖ 326) Büyük İskender'e karşı yenildi. Savaş sonrasında kendisinden etkilenen İskender onu sadece satrapı olarak atamakla kalmadı, aynı zamanda güneydoğuda Hyphasis'e (Beas) kadar uzanan topraklar üzerinde hakimiyet verdi. Porus'un MÖ 321 ile 315 yılları arasında öldüğü sanılmaktadır.
Küçük Şeytan
Küçük Şeytan, İran'ın dış politika bildirilerinde İsrail için kullanılan aşağılayıcı bir adlandırmadır. Kaynaklara göre bu terim, ilk olarak İran lideri Ruhullah Humeyni tarafından 5 Kasım 1979 tarihinde konuşmasında, Şah'a destek vermekle ve ABD ile yakın ve güçlü ilişkilerine suçlanan İsrail'i tanımlamak için kullanıldı. Hizbullah da bu terimi aynı anlamda kullanmaktadır.
Ayrıca başka kaynakların naklettiklerine göre bu lakap Temmuz 1980'de, Libya lideri olan Muammer Kaddafi tarafından kullanıldı.
İsrail başbakanı, Binyamin Netanyahu, Amerika'ya yolculuk yaptığtı zaman bu terimi kullanıp şöyle belirtti: "İranlı siyasetçilere göre İsrail küçük şeytandır ve Amerika büyük şeytan."
Panthéon-Sorbonne Üniversitesi
Panthéon-Sorbonne Üniversitesi (Fransızca: Université Panthéon-Sorbonne) ya da bilinen diğer adıyla Paris 1 Panthéon-Sorbonne Üniversitesi (Fransızca: Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne), Fransa'nın başkenti Paris'te bulunan bir kamu araştırma üniversitesidir. 1968 Mayıs olaylarını takiben Paris Üniversitesi'nin on üçe bölünmesiyle 1971 yılında kurulan üniversite, Fransa'nın hukuk, ekonomi ve siyasi bilimler alanlarındaki en büyük kamusal araştırma ve öğretim kurumudur.
Europaeum, Avrupa Üniversiteler Birliği, Una Europa ile Akdeniz Üniversiteler Birliği'nin bir üyesidir. Üniversite, 2020 yılında QS Dünya Üniversite Sıralamaları'nda sanat ve sosyal bilimler alanlarında dünya otuz ikincicisi, kamu yönetimi alanında ise dünya elli ikincisi olmuştur. Üniversite bu alanlarda, Fransa'da sırasıyla birinci ve üçüncü gelmiştir. Aynı sıralalamada üniversitenin hukuk fakültesi dünya yirmincisi ve Fransa birincisi, siyasi bilimler fakültesi ise dünya elli birincisi ila dünya yüzüncüsü arasında yer alıp Paris Siyasi Bilimler Akademisi'nin ardından Fransa ikincisi olarak sıralanmıştır.
Jaakko Syrjä
Jaakko Syrjä (d. 7 Mart 1926 – ö. 22 Mayıs 2022), Fin tanınmış yazar. 1975'ten 1980 yılına kadar Finlandiya Yazarlar Birliği Başkanı olarak görev yaptı.
Yaşamı
Syrjä, 7 Mart 1926'da Pälkäne, Finlandiya'da sığır ticareti yapan çiftçilikle uğraşan Martta née Niemiö ve Juho Nestori Syrjä çiftinin çocuğu olarak doğdu. Ailesiyle birlikte yedi yaşındayken Hirsilä'dan Korkeakoski'ye taşındılar. Ardından gençlik döneminde Tampere'ye gelerek burada demiryolu ekipmanları ve buharlı lokomotif üreten Lokomo firmasında çalışmaya başladı. 1953'te There came the Bear (Bir Ayı Geldi) adlı çalışmasıyla katıldığı Pirkanmaa Yazma Yarışması'nda "En İyi Kısa Öykü" dalında birincilik elde etti.
Kazandığı birinciliğin ardından Mikko Mäkelä'ya üye oldu ve burada yazar Väinö Linna ile yakın arkadaşlık kurdu. Yapı tasarımcıısı Alex Matson'un deneyimlerine dayanan bir roman keleme aldı. Gummerus ve WSOY yayınlarında editörlük yaptı. Ayrıca 1970-1975 yılları arasında üyesi Finlandiya Yazarlar Birliği'nin 1975-1980 yılları arasında başkanlığını üstlendi. Romancı Kalle Päätalo ile ortak çalışmalar yapmış ardından Väinö Linna Derneği'ne üye olmuştur.
Ölümü
Syrjä, 22 Mayıs 2022'de Ylöjärvi, Finlandiya'da kaldığı bir huzur evinde COVID-19 ile enfekte olduktan sonra 96 yaşında öldü.
Friedrich Konrad Beilstein
Friedrich Konrad Beilstein (17 Şubat 1838 - 18 Ekim 1906), Rus kimyacı ve ünlü Handbuch der organischen Chemie 'nin (Organik Kimyanın El Kitabı) yazarıdır. 1881'de yayımlanan bu çalışmanın ilk baskısı, 2.200 sayfada 1.500 bileşiği kapsıyordu. Bu el kitabı şu an Beilstein veritabanı olarak biliniyor.
Hayatı
Beilstein Sankt-Peterburg'da Alman kökenli bir ailede doğdu. Rusçaya hakim olmasına rağmen bir Alman okulunda okudu. 15 yaşında Robert Bunsen'in eğitimi altında kimya okuduğu Heidelberg Üniversitesine gitti. İki yıl sonra Justus Liebig'in öğrencisi olarak Münih Üniversitesine geçti ancak kısa süre sonra Heidelberg'e geri döndü. Orada, sonradan ana dalı hâline gelen organik kimyaya ilgi duymaya başladı. Doktorası için Göttingen Üniversitesinde Friedrich Wöhler'e katıldı ve doktorasını Şubat 1858'de, yirminci doğum gününden iki gün önce aldı. Becerisini ve deneyimini arttırmak için Adolphe Wurtz ve Charles Friedel ile çalışmak üzere Paris'e gitti. 1859 sonbaharında, Carl Jacob Löwig tarafından kendisine Breslau Üniversitesinde laboratuvar asistanlığı görevi için yapılan teklifi kabul etti, ancak kısa süre sonra Göttingen'e geçti. Orada Privatdozent oldu ve organik kimya dersleri verdi. 1865 yılında "Professor Extraordinarius" (Yardımcı Doçent) unvanını aldı. Ayrıca Zeitschrift für anorganische und allgemeine Chemie dergisinin editörü oldu. O dönemki araştırması, benzen serisinin türevlerinin izomerizmi üzerine odaklanmıştı. Özellikle klorotoluen ve benzil klorür arasındaki ilişkileri keşfetti.
Beilstein, Göttingen'de organik bileşikler hakkında sistematik notlar toplamaya başladı ve sonunda Hamburg'da yayımlanan ünlü el kitabının basılmasını sağladı. Beilstein'ın tek başına derlediği ilk baskı, 1881-1883'te iki cilt halinde çıktı ve hızla tükendi. İkinci baskı 1886'da basılmaya başlandı ve ilkinden daha büyük üç cilt doldurdu. Üçüncü baskı 1893'te basılmaya başlandı. 1900'de tamamlandı ve el kitabının sahibi olan Alman Kimya Derneği tarafından düzenlenen dört büyük cilt eklemeyle tamamlandı.
1866 yılında Beilstein, İmparatorluk Teknoloji Enstitüsünde kimya profesörü olduğu St. Petersburg'a döndü. Orada aromatik serilerin izomerizmi üzerine araştırmalarına devam etti. 1881 yılında iyi bir gelir, özel bir konut ve bir laboratuvarın verildiği bir pozisyon olan Rus Bilimler Akademisine üye oldu. Leicester, Beilstein'ın Dmitri Mendeleyev'in seçilmesinden yana olduğunu, ancak Mendeleyev'in adaylığının hiçbir zaman başarılı olmadığını belirtiyor. Beilstein, seçilmesinden kısa bir süre sonra araştırma, el kitabının derlenmesi ve en sevdiği hobisi olan müzik için profesörlüğü bıraktı. Ayrıca seyahat etmeyi çok severdi ve her yıl birkaç ayını Avrupa'da geçirirdi. Beilstein hayatı boyunca bekar kaldı, ancak daha sonraki yıllarda arkadaşı olan bir kızı evlat edindi. 1906'da felç atağından aniden öldü.
Osmanlı İmparatorluğu'nun parçalanması
Osmanlı İmparatorluğu'nun parçalanması (30 Ekim 1918 – 1 Kasım 1922), I. Dünya Savaşı'nı takiben Kasım 1918'de İstanbul'un Britanya, Fransa ve İtalya askerleri tarafından işgal edilmesinin ardından başlayan jeopolitik bir süreçti. Parçalanma, özellikle Osmanlı İmparatorluğu'nun Almanya ile ittifak kurmasının ardından yapılan Sykes-Picot Anlaşması gibi İtilaf Devletleri'nin savaşın ilk safhalarında yaptığı birtakım anlaşamalar üzerinden planlanmıştı. Eskiden Osmanlı İmparatorluğu'nu oluşturan büyük topraklar ve halklar, birkaç yeni devlete bölündü. Osmanlı İmparatorluğu; jeopolitik, kültürel ve ideolojik yönden önde gelen İslam devletiydi. Osmanlı'nın savaşın ardından parçalanması, Britanya ve Fransa gibi Batılı güçlerin Orta Doğu'ya hâkim olmasına sebep oldu ve modern Arap dünyası ile Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasına yol açtı. Türk Ulusal Hareketi tarafından bu Batılı güçlere direnilse de, Osmanlı'nın ardıl devletleri kapsamında böylesi bir direniş II. Dünya Savaşı'nı takip eden hızlı dekolonizasyon sürecine kadar görülmedi.
Irak ile Filistin himayelerinin yaratımında ara sıra gözlenen şiddet olaylarının ve Suriye'nin de toplumsal sınırlarla bölünmesine yönelik tasarının, Orta Doğu'da gerilimlerin sürmesini sağlayarak dönemin Batılı kolonicilerinin (Britanya, Fransa ve İtalya) barış aracısı veya silah tedarikçisi rolünü üstlenmelerini gerektirecek büyük bir strateji kapsamında gerçekleştiği düşünülmektedir. Milletler Cemiyeti tarafından Fransız Suriye ve Lübnan Mandası, İngiliz Mezopotamya Mandası, Filistin Mandası ve Mavera-i Ürdün Emirliği kuruldu. Osmanlı'nın Arap Yarımadası'ndaki topraklarında Hicaz Krallığı ve Yemen Mütevekkili Krallığı kuruldu. Hicaz Krallığı daha sonradan Necid Sultanlığı (günümüzde Suudi Arabistan) tarafından ilhak edildi. Osmanlı'nın Basra Körfezi'nin batı sahilinde bulunan toprakları ise ya Necid Sultanlığı'nca ilhak edildi (El-Ahsa ve Katif), ya da Britanya himayesi altına girerek (Kuveyt, Bahreyn ve Katar) Körfez ülkelerini oluşturdu.
Osmanlı hükûmetinin tamamen düşmesiyle birlikte saltanat temsilcileri, günümüz Türkiye'sinin büyük bölümünü Batılı güçlere ve Yunanistan'a devredecek olan Sevr Antlaşması'nı imzaladı. Fakat Türk Kurtuluş Savaşı sebebiyle Batılı güçler, Sevr henüz uygulanamamışken bir kez daha müzakerelere giriştiler. Batılı güçler ve Türkiye Büyük Millet Meclisi arasında 1923 yılında imzalanıp onaylanan Lozan Antlaşması, Sevr Antlaşması'nı geçersiz kıldı ve toprak sorunlarının birçoğunu çözüme kavuşturdu. Irak Krallığı ve Türkiye Cumhuriyeti arasında Musul Vilayeti'nin durumuyla ilgili çözülemeyen sorun, Milletler Cemiyeti'nin desteğiyle 1926'da çözüldü. Büyük Suriye toprakları da Sykes-Picot Antlaşması ile Britanya ve Fransa arasında bölündü. İtalya ve Rusya ile yapılan gizli anlaşmalar da sonuçlandırıldı. 1917 tarihli Balfour Deklarasyonu, uluslararası Siyonist hareketi Filistin'de bir Yahudi yurdu kurulmasını talep etmek için cesaretlendirdi. Üçlü İtilaf'ın bir parçası olan Rusya, savaş zamanında gerçekleşen Rus Devrimi'nin ardından yapılan Brest-Litovsk Antlaşması gereğince Osmanlı İmparatorluğu'nun paylaşılmasında yer almadı. Sevr Antlaşması, Yemen'in bağımsızlığı ile Britanya'nın Kıbrıs üzerindeki hâkimiyetini de resmen kabul etti.
Martin Mutschmann
Martin Mutschmann (9 Mart 1879 – 14 Şubat 1947), Üçüncü Reich döneminde Saksonya eyaletinin (Gau Saxony) Nazi Bölgesel Lideri (Gauleiter) idi.
İlk yılları
Savaştan sonra, milliyetçi ve anti-Semitik Deutschvölkischer Schutz und Trutzbund'un erken bir katılımcısıydı. Nisan 1922'de Ulusal Sosyalist Alman İşçi Partisi'ne (NSDAP) katıldı, Plauen'deki yerel şubenin (Ortsgruppe) kurucu üyesiydi ve Nazi Partisi'ne kişisel sermaye bağışlarında bulundu Mutschmann dantel işini Büyük Buhran'da kaybetti, ancak diğer işletmelerden bağış toplamaya devam etti Bağış toplama becerileri sayesinde, Nazi Partisi ve Landsberg hapishanesinde ziyaret ettiği Adolf Hitler'in gözüne girdi Başarısız Birahane Darbesi'nin ardından Nazi Partisi'nin yasaklandığı dönemde, NSFB parti kongresinde görevi devralan bir Nazi paravan örgütü olan Ulusal Sosyalist Özgürlük Hareketi'nin (NSFB) Saksonya'daki lideri olarak 16-17 Ağustos 1924 tarihlerinde Fritz Tittmann'ın yerini aldı.
Nazi Partisi kariyeri
Naziler iktidara geldikten sonra Mutschmann, 5 Mayıs 1933'te Saksonya Reichsstatthalter (Reich Valisi) olarak atandı Sık sık Saksonya'nın refahından çok hobisiyle ilgilenmekle suçlandı 28 Şubat 1935'te, Uzun Bıçaklar Gecesi'nin ardından tasfiye edilen rakibi Manfred Freiherr von Killinger'in yerini alarak Saksonya'nın Bakan-Başkanı oldu Mutschmann, aynı anda hem Reichsstatthalter hem de Bakan-Başkan pozisyonlarını işgal eden birkaç Gauleiter'den biriydi 4 Eylül 1935'te Karl Frank'ın Alman Hukuk Akademisi'ne üye oldu. 9 Kasım 1937'de SA - Obergruppenführer'e terfi etti.
İkinci Dünya Savaşı ve ölümü
1 Eylül 1939'da savaş başladığında, Gau'nun yanı sıra Gau Halle-Merseburg, kuzey Reichsgau Sudetenland ve Gau Thüringen'in bir bölümünü içeren Wehrkreis (Askeri Bölge) IV için Reich Savunma Komiseri olarak atandı 16 Kasım 1942'de, Reich Savunma Komiserlerinin yargı yetkisi Wehrkreis'ten Gau seviyesine değiştirildi ve yalnızca Gau Saksonya için Komiser olarak kaldı. 25 Eylül 1944'te Saksonya'daki Nazi Volkssturm kuvvetlerinin komutanı oldu. Reich Savunma Komiseri olarak, hava ve sivil savunma önlemlerinden sorumluydu ve 13-15 Şubat 1945 tarihleri arasında meydana gelen Dresden bombalamasına yeterince hazırlanmamakla suçlandı
14 Nisan 1945'te Dresden'i "kale" şehri ilan etti. 1 Mayıs'ta Dresden'de, Alman diktatör Adolf Hitler'in 30 Nisan 1945'te intihar etmesinden sonra şehir halkının yasını tutması konusunda ısrar etti. 5 Mayıs'ta, yanlış bir şekilde, Doğu Cephesinde büyük çaplı bir Alman saldırısının başlatılacağını duyurdu. 8 Mayıs'ta Dresden Kızıl Ordu tarafından işgal edilince şehirden kaçtı. Oberwiesenthal'a ve ardından Tellerhäuser'e taşınarak, 17 Mayıs'ta polis tarafından tutuklanana kadar saklandı. Kasaba meydanında sergilendi ve halkın alay konusu oldu. NKVD'ye teslim edildi, Moskova'daki Lubyanka hapishanesine hapsedildi, Sovyetler Birliği Yüksek Mahkemesi Askeri Heyeti tarafından yargılandı ve 30 Ocak 1947'de ölüm cezasına çarptırıldı 14 Şubat 1947'de vurularak idam edildi.
Roy J. Plunkett
Roy J. Plunkett (26 Haziran 1910 - 12 Mayıs 1994) Amerikalı bir kimyager. 1938 yılında Politetrafloroetileni (PTFE) yani teflonu icat etti.
Hayatın erken dönemi ve eğitim
1932'de Manchester Üniversitesi'nden kimya alanında lisans derecesi ile mezun oldu. Doktora derecesini 1936'da Ohio State Üniversitesi'nden Karbonhidrat Oksidasyonunun Mekanizması üzerine yaptığı çalışmayla kimya alanında tamamladı. ).
Dorothy Enola Detrick, b. 1907, d 1984, 16 Ağustos 1935, Franklin, OH, ABD ile evlendi. Daha sonra Lous Mary Koch ile evlendi, b. 1925, d. 1996, 24 Mayıs 1965, Arlington, VA, ABD
Kariyer
1936'da EI du Pont de Nemours and Company tarafından Deepwater, New Jersey'deki Jackson Laboratuvarlarında araştırma kimyacısı olarak işe başladı.
Teflon'un keşfi için Plunkett'in şöyle söylemiştir: "6 Nisan 1938 sabahı asistanım Jack Rebok, önceki gün kullanmakta olduğumuz TFE silindirlerinden birini seçti ve aparatı kullanıma hazır hale getirdi. TFE gazının silindirden kendi basıncı altında akmasını sağlamak için valfi açtığında hiçbir şey olmadı. . . Bir ikilem içindeydik. Bu şartlar altında yapacak başka bir şey düşünemedim, bu yüzden valfi silindirden çıkardık. Bu zamana kadar hiç gaz kalmadığı oldukça açıktı. Silindiri dikkatlice ters çevirdim ve laboratuvar tezgahının üzerine beyazımsı bir toz çıktı. Biraz daha toz elde etmek için silindirin içindeki tel ile bazılarını kazıdık. Bu şekilde çıkardığım şey azdı, bu yüzden içeride daha fazlası olması gerektiğini biliyordum. Sonunda... silindiri kesmeye karar verdik. Yaptığımızda, silindirin alt taraflarında paketlenmiş daha fazla toz bulduk."Plunkett ayrıca, kullanılan TFE silindirlerinin yaklaşık her biri 1 kg (2,2 pound), nispeten küçük, büyük silindirler değil, dürülmüş mektup kağıdı büyüklüğünde silindirler olacaktır.
Kaptaki tetrafloroetilen, korozyon direnci, düşük yüzey sürtünmesi ve yüksek ısı direnci gibi şaşırtıcı özelliklere sahip mumsu bir katı olan politetrafloroetilene polimerize edildi. Plunkett, bu tesadüfi keşfin öyküsünü, Symposium Proceedings'de yayınlanan, Kimya Tarihi bölümündeki Amerikan Kimya Derneği ulusal toplantısının bahar toplantısında Nisan 1986'da New York'ta anlattı.
1939'dan 1952'ye kadar DuPont's Chambers Works'te bir benzin katkı maddesi olan tetraetilkurşun üretiminde yer alan baş kimyagerdi. Bundan sonra 1975'te emekli olmadan önce DuPont'ta Freon prodüksiyonunu yönetti.
Ödüller
Plunkett, "insan türünün rahatını, refahını ve mutluluğunu" teşvik eden bir buluş için 1951'de Philadelphia kentinden John Scott Madalyası aldı. Katılımcılara evlerine götürmeleri için Teflon kaplı bir kek kalıbı verildi. Bunu diğer ödüller ve dereceler izledi. Plunkett, 1973'te Plastics Hall of Fame'e (Plastik Onur Listesi) ve 1985'te National Inventors Hall of Fame'e (Ulusal Mucitler Onur Listesi) alındı.
Plunkett, 12 Mayıs 1994'te Teksas'taki evinde 83 yaşında kanserden öldü.
Bettye Washington Greene
Bettye Washington Greene (20 Mart 1935 - 16 Haziran 1995) Amerikalı endüstriyel araştırma kimyacısı. Dow Chemical Company'de profesyonel bir pozisyonda kimyageeri olarak çalışan ilk Afrikalı Amerikalı doktor olmuştur. Dow'da lateks ve polimerler üzerine araştırmalar yaptı. Dr. Greene, bilimde erken dönem Afrika kökenli Amerikalı bir öncü olarak kabul edilir.
Ernie Pyle
1945'te öldüğü sırada Pyle en tanınmış Amerikan savaş muhabirleri arasındaydı. Sendikasyon köşesi ülke çapında 400 günlük ve 300 haftalık gazetede yayınlandı. Başkan Harry Truman, Pyle hakkında şunları söyledi: "Bu savaştaki hiç kimse, Amerikan savaşçılarının hikayesini, Amerikalı savaşçıların anlatılmasını istediği kadar iyi anlatmadı. Bütün hemşehrilerinin şükranlarını hak ediyor."
Bettye Washington Greene
Hayatın erken dönemi ve eğitim
Bettye Washington, Fort Worth, Teksas'ta doğdu. Ayrılmış devlet okullarından birine gitti ve 1952 civarında IM Terrell Lisesi'nden mezun oldu.
Ernie Pyle
Hayatının erken dönemi ve eğitimi
Ernest "Ernie" Taylor Pyle, 3 Ağustos 1900'de Indiana, Vermillion County kırsalındaki Dana, Indiana yakınlarındaki Sam Elder çiftliğinde doğdu. Ailesi Maria (Taylor) ve William Clyde Pyle idi. Pyle doğduğunda babası, Elder mülkünde kiracı bir çiftçiydi. Pyle'ın ebeveynlerinden hiçbiri sekizinci sınıftan sonra okula gitmedi.
Bettye Washington Greene
Hayatın erken dönemi ve eğitim
Alabama'daki Tuskegee Enstitüsü'ne girdi ve 1955'te kimya alanında lisans derecesi ile mezun oldu. Kıdemli Hava Kuvvetleri Komutanı William Miller Greene ile 1955 yılında evlendikten sonra Detroit'teki Wayne State Üniversitesi'nde doktorasını tamamladı. Fiziksel kimyada Wilfred Heller (1962) ile birlikte çalıştı. 1965 yılında Doktora tezi olan "Işık saçılımı ile emülsiyonlarda partikül boyutu dağılımlarının belirlenmesi" yayınlanmıştır.
Ernie Pyle
Hayatının erken dönemi ve eğitimi
Tek çocuk olan Pyle, çiftçiliği sevmiyordu ve daha maceralı bir yaşam sürdürüyordu. Bono, Helt Township, Vermillion County, Indiana'daki yerel bir liseden mezun olduktan sonra, I. Dünya Savaşı sırasında ABD Donanmasına katıldı. Pyle, eğitimine Illinois Urbana-Champaign Üniversitesi'nde başladı ancak ek eğitim için Great Lakes Donanma Eğitim İstasyonuna transfer edilemeden savaş sona erdi.
Bettye Washington Greene
Hayatın erken dönemi ve eğitim
Bilimsel Araştırma Topluluğu Sigma Xi'ye üye olarak seçildi.
Dow Chemical
1965 yılında Greene, Dow Chemical Company'nin Midland, Michigan'daki EC Britton Araştırma Laboratuvarı'na katıldı. Şirkete profesyonel bir pozisyonda katılan ilk Afrikalı-Amerikalı kadındı. Dr. Greene, Saran Araştırma Laboratuvarı'nda Polimerler konularında danışman olarak görev yapmış ve Stiren Bütadien (SB) Lateks grubu, onun uzmanlığını ve bilgisini sıklıkla kullanmıştır. Dow'da lateks ve kağıt arasındaki etkileşimler de dahil olmak üzere kolloid ve lateks kimyasını araştırmıştır.
1970 yılında, Dow Chemical'da kıdemli araştırma kimyagerliğine terfi etti. 1973'te, lateksi iyileştirebilecek polimerler bulmak için yine lateks ile çalışan Dow Chemical'ın Tasarımlı Polimerler Araştırma Bölümü'ne katıldı. Ardından 1975'te kıdemli araştırma uzmanı oldu. 1990 yılında emekli olana kadar Dow Chemical'da çalışmaya devam etti. Lateksin yeniden dağılmasına katkıda bulunan farklı özellikleri inceleyen ve sıvıların veya çözeltilerin yüzey gerilimini belirlemek için metodolojileri inceleyen çalışmaları da yayınladı. 1990 yılında Dow Chemical'dan ayrıldı.
Dr. Greene, Dow Chemical'daki kariyeri boyunca birkaç patent başvurusunda bulunmuş, 1985 yılında, kendisine yaklaşık yüzde 2 ila yaklaşık yüzde 30 oranında modifiye edilmiş bir lateks içeren fosfor yüzey gruplarının eklenmesini içeren bir kağıt kaplama bileşimi hazırlama yöntemini açıklayan "Fosforlu yüzey grupları içeren stabil lateksler" başlıklı bir patent verilmiştir. 1986'da, modifiye lateks hazırlamak için emülsiyon polimerizasyon tekniklerini de kullanan "Fosforlu yüzey grupları içeren stabil latekslerle hazırlanan kompozit levha" başlıklı bir takip patenti aldı. 1990'da Dr. Greene, bir yapışkan bant oluşturmak üzere geleneksel substratları kaplamak için lateks bazlı basınca duyarlı bir yapıştırıcının icadı için "Emülsiyon polimerizasyonu ile hazırlanan lateks bazlı yapıştırıcı" başlıklı bir patent aldı.
Polimer bilimine onlarca yıl katkıda bulunduktan sonra, 16 Haziran 1995'te Midland'da öldü.
Hayırseverlik
Greene, Afrika kökenli Amerikalı kadınlarla çalışmayı vurgulamak üzere kurulan ulusal bir kamu hizmeti grubu olan Delta Sigma Theta kız öğrenci yurdunun Midland, Michigan Mezunlar Bölümü'nün sözleşmeli üyesiydi. Midland bölümü 1984'te kuruldu.
Patentler
Greene, karboksilik asit kopolimerize edici ajan kullanan lateks bazlı bir yapıştırıcı ve kaplama olarak kullanılan fosfatlı lateks polimerler dahil olmak üzere bir dizi patente sahiptir.
Anna Uşenina
Anna Yuriyivna Uşenina (d. 30 Ağustos 1985), Kasım 2012'den Eylül 2013'e kadar Kadınlar Dünya Satranç Şampiyonu olan Ukraynalı bir satranç ustasıdır.
Özel hayatı
Uşenina, doğduğu yer olan Harkiv'de yaşıyor. Yahudi etnik kökenlidir. Genç Uşenina'nın entelektüel ve yaratıcı yetenekler geliştirmesi gerektiğine karar veren annesi, onu yedi yaşında satrançla, resim ve müzikle tanıştırdı. 15 yaşında Ukraynalı Kızlar (20 yaş altı) şampiyonu oldu. 2000-2002 yıllarında Harkov Olimpik Rezerv Spor Okulu'nda satranç eğitimi almasına rağmen, satranç becerilerinin çoğu kendi kendine öğretildi. Bu dönemde antrenörü Uluslararası Usta Artiom Tsepotan'dı. Daha sonra Kramatorsk'taki uzman bir tesiste daha fazla koçluk aldı.
Ulusal başarısı
Ulusal Ukrayna Kadınlar Şampiyonası'nda kaydettiği ilerleme ve başarıları dikkat çekicidir. 2003'te (Mikolayiv) ve 2004'te (Aluşta) sırasıyla dördüncü ve altıncı sırada bitirdi, ardından 2005'te Aluşta'da şampiyon oldu ve müsabaka boyunca Tatjana Vasilevich'i geride bıraktı. Bu başarısını 2006'da Odessa'da neredeyse tekrarladı, ikinci bitirdi, ancak daha yüksek puan alan Natalia Zhukova ve Inna Gaponenko'nun önündeydi. Bu kombine (erkek ve kadın) yarışmalarda, Anton Korobov ve Oleg Romanishin gibi kalibresinden büyük ustalarını yendi ve Ukrayna'da "Onurlu Spor Ustası" unvanını aldı.
Virginia Biddle
Virginia Biddle, Amerikalı bir revü sanatçısı, dansçı ve mankendir.
Yaşamı
1910 yılında Topeka'da dünyaya geldi. Kendisi Ziegfeld Follies'in gösterilerinde 1928'den 1931'e değin oynadı. 1931 Temmuzu bir patlama sonucu dans edemez duruma geldi ve açtığı 50.000 dolarlık davadan yalnızca 50 dolar alabildi.
2003 yılında, 92 yaşındayken Middlesex Hastanesinde öldü.
Edmund Tudor, Richmond'un 1. Kontu
'''Edmund Tudor, Richmond'un 1. Kontu (1430 - 3 Kasım 1456) Hadham'lı Edmund''' olarak da bilinir. İngiltere Kralı VII. Henry'nin babası ve Kuzey Galler, Penmynydd'deki Tudor ailesinin bir üyesiydi. Owen Tudor ve dul kraliçe Valois'li Catherine'in çocuğu olarak dünyaya gelen Edmund, İngiltere Kralı VI. Henry'nin de üvey kardeşiydi. Henry, Edmund'un yetiştirilme tarzıyla ilgilendi ve ona reşit olduğunda bir unvan ve topraklar verdi. Hem Edmund hem de kardeşi Jasper, kralın kalan en yakın akrabaları oldukları için Kral'a danışman yapıldı.
Doğum ve erken yaşam
İngiltere Kralı V. Henry'nin ölümünün ardından, Valois Kraliçesi dul Catherine, Owen Tudor ile evlendi. Evlilik gizliydi ve Catherine'in ölümüne kadar yaygın bir bilgi değildi. Catherine ve Owen'ın 1429/30 civarında evlendikleri düşünülmektedir. Daha sonra Kraliçe oğlu VI. Henry'nin evinde yaşamayı bıraktı ve Owen'a Mayıs 1432'de Parlamento'da bir İngiliz'in hakları verildi. İlk oğulları Edmund, Hertfordshire'daki Much Hadham Sarayı'nda doğdu. 3 Ocak 1437'de annesi öldü. Catherine ölünce, Kraliçe'nin düşmanları Owen'a karşı harekete geçti. Londra'ya çağrıldı, ancak Kraliyet mahkemesi tarafından evlilikle ilgili suçlamalardan beraat etti. Galler'e giderken tutuklandı ve Newgate Hapishanesinde hapsedildi. 1438'in başlarında kaçtıktan sonra tekrar yakalandı ve bir kez daha Windsor Kalesi'ne hapsedildi. Annelerinin ölümü ve babalarının hapsedilmesinin ardından Edmund ve erkek kardeşi Jasper, Suffolk'un 2. Kontu Michael de Pole'un kızı Katherine de Pole'un gözetiminde büyütüldü. Mart 1442'de VI. Henry, bu noktada üvey erkek kardeşlerini dikkate almaya başladı. Onların, öğretilerini denetleyen rahiplerin gözetimine verilmesini sağladı. Edmund, erkek kardeşi ve babası, Henry'nin kraliyet ailesine alındı. Henry, görünüşte üvey erkek kardeşlerine düşkündü ve Edmund'un 15 Aralık 1449'da Richmond Kontu ve 23 Kasım 1452'de Jasper Pembroke Kontu olmasıyla her birini soylulaştırdı.
Richmond Kontu
Kont olarak ve saray halkı tarafından Kral'ın üvey kardeşleri olarak tanınan Edmund ve Jasper, Dükler hariç, saraydaki diğer tüm din adamı olmayanlara göre benzersiz bir önceliğe sahipti.
Anjou’lu Margaret ile yedi yıllık evliliğin ardından Henry hâlâ çocuksuzdu. Gloucester Dükü Humphrey'in ölümünden sonra kraliyet soyu risk altındaydı ve Tudor kardeşler olası mirasçılar olarak kabul ediliyordu. Ama anneleri Catherine aracılığıyla Fransız kraliyet soyundan gelmelerine rağmen, İngiliz tahtıyla hiçbir kan bağlarının olmadığından bazı endişeler vardı. 1452'de Edmund ve Jasper, Henry'nin küçük kişisel danışman grubu arasındaydı ve mahkemedeki tek kan bağı olanlar onlardı. Ancak ikisi de İngiltere'deki devlet meselelerinde yetenekli değildi ve bunun yerine onlara öncelikle Galler'de Kral'ın otoritesini sağlama görevi verildi. İkilinin resmî görevi 5 Ocak 1453'te Londra Kulesi'nde gerçekleşti. Aynı yılın ilerleyen saatlerinde 6 Mart'ta mahkemedeki tüm Kont'ların başı olarak İngiltere Parlamentosu'ndaki koltuklarını aldılar. İngiltere Avam Kamarası tarafından yapılan bir dilekçenin ardından, hem Jasper hem de Edmund, resmî olarak Kral'ın meşru üvey kardeşleri olarak tanındılar. 1452 ve 1453'te Henry onlara büyük parasal hibeler verdi ve ayrıca Edmund'a Westmorland ve Lancashire'da mülk verdi. Edmund, kârlı bir mülk işletiyordu ve merkezi Boston, Lincolnshire'da bulunan yün endüstrisine yatırım yaptı. Henry ayrıca Londra'da Thames Nehri yakınında bulunan Baynard Kalesi'nin ortaçağ sarayını da Edmund'a verdi.