cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peçenekler
Peçeneklerin ana yurdu ve batıya göçleri
Burada Peçenekler’den bahsederken 8 boydan oluşan topluluğun hepsinin birlik olarak hareket ettiği düşünülmemelidir. Tarihi kaynaklar incelendiğinde bu boylardan bazılarının Macaristan’a güneyden, doğudan ve kuzeyden olmak üzere giriş yaptığı görülmektedir. Güneyden gelenlerin Demirkapı yoluyla, doğudan gelenler Karpat Dağları’nın güney geçitlerini takiben Maros (Mureş) ve Szamos (Someş) nehirlerini takip ederek batı yönünde ilerleyerek Erdel, Sebeș-Körös ve Szamos ovalarına gelmişlerdir. Kuzeyden gelenler ise Karpat Dağları’nı Seret ve Prut Nehirlerinden geçerek Tisa’ya yerleşmişlerdir. Buna göre Peçenekler’in en batı sınırını Karpatların doğu eteklerinde bulunan Siret Nehri oluşturmaktaydı. Peçeneklerin 10. yüzyılın başında Tisa bölgesine girişleri Árpád zamanına tarihlenmektedir. Arpad’ın oğlu olan Macar reisi Zolta (907-947) zamanında (Gesta Hungarorum’a göre 931 senesi) Peçenekler'i, Alman hücumuna karşı koymak üzere topraklarının batı sınırında Fertő gölü (Masony bataklıkları olarak da geçiyor) boyuna yerleştirmiştir. Taksony (950’li-960’lı yıllar/970 civarı) zamanında birçok Peçenek boyunun Macaristan’a geldiği, başlarında Tanuzaba isimli bir reislerinin bulunduğu ve Kuzey Macaristan’da Kemej arazisine yerleştirildikleri bilinmektedir. Hatta Dük Taksony’nin de Peçenek asıllı bir prensesle evlenerek bu halkla iyi ilişkiler sürdürmeyi hedeflediği hanedanlık ilişkileri sağlamıştır.
Ruslarla olan münasebetleri
Peçenekler 860-889 yılları arasından itibaren İdil Nehri’ni geçerek Güney Rusya bozkırlarında görülmeye başlamıştı. Rus kroniklerinde Peçenekler’den ilk defa 915 yılındaki kayıtlarda bahsedilmekle birlikte onların 889 yılında Kiev dolaylarına geldiği bilinmektedir. Bu nedenle 915’den önce de Ruslar ile Peçenekler’in karşılaştığını söylemek yanlış olmayacaktır. Rus kroniklerinde Peçenekler’in 917 yılında Bizans’a destek için Tuna dolaylarına giderken, Kiev Knezliği I. İgor'la barış yaparak bu harekâta giriştikleri belirtilmektedir. 920 yılında I. İgor’un düzenlediği sefer dışında Ruslarla Peçenekler arasında önemli bir çarpışma görülmemiştir. Hatta kayıtlara göre bu dönemlerde Peçenekler ile Ruslar arasında yoğun bir ticari faaliyet görülürken, Rus tacirler özellikle Bizans ile ticaret yapmak istediğinde Peçenekler’den izin almak zorundaydı. Bu dönemde bazı Peçenekler’in de Rus Knezi için paralı asker olarak görev yaptığı görülmektedir.
I. igor 941 yılında gemilerle düzenlediği Konstantinopolis Kuşatması’nda aldığı ağır yenilgi sonrasında 944 yılında yeniden Bizans’a doğru sefere çıktığında bu sefer yanında paralı Peçenek askerleri de bulunmaktaydı. Ancak İgor, Bizanslılar ile barış yaptığından dolayı geri çekildiğinde Peçenekler geri dönmeyip Bulgar topraklarına akınlar düzenlemiştir. Peçenek-Rus ilişkileri bir süre daha barış içerisinde geçti. I. İgor’un ölümünden sonra karısı Olga’nın naipliği sonrasında oğlu I. Svyatoslav Kiev Knezi olmuştu. Svyatoslav, Peçeneklerle çatışmaya girmeden bazı Slav boyları ile Hazarlarla mücadeleye giriştikten sonra Bulgar saldırıları karşısında sıkışık bir durumda kalan Bizanslılar’ın yardım talebini kabul ederek 967 yılı Ağustos’unda Tuna’yı geçerek Bulgarlar’ın önemli bir şehri olan Veliki Preslav dahil bazı şehirleri ele geçirdi. Bu sırada nedeni bilinmemekle birlikte Peçenekler 968 yılında Kiev’i kuşattılar. Ancak kuşatma ekipmanlarına sahip olmayan Peçenekler bir süre sonra muhtemelen Svyatoslav’ın yardıma gelmesi üzerine çekilmişlerdir. Svyatoslav, 969 yılında yeniden Bulgarlar üzerine sefere çıktığında bazı Peçenek askerleri yanında yer almaktaydı. Ruslar’ın Bulgarları yenerek Tuna dolaylarına yerleşmesinden rahatsız olan Bizans İmparatoru I. İoannis’in düzenlediği sefer sonucunda Svyatoslav geri çekilmek zorunda kaldı. Peçenekler 970 yılında Kiev Knezliğinin Bizanslılar üzerine düzenlediği sefer kapsamında günümüz Lüleburgaz’ında yaşanan ve Bizans’ın galibiyetiyle sonuçlanan Arcadiopolis Muharebesinde de Ruslar’ın yanında yer aldılar. O dönemin siyasetine uygun olarak Peçenek-Rus ilişkileri çok değişken bir düzeydeydi. Peçenekler büyük ihtimalle Bizans’ın kışkırtmasıyla başbuğları Küre önderliğinde, büyük ganimetlerle Kiev’e dönmekte olan Svyatoslav ve kuvvetlerini 972 yılı ilkbaharında Dinyeper Nehri içerisindeki Khortytsia Adası yakınlarındaki şelalelerde pusuya düşürdüler. Ruslar’ın çok azı bu pusudan sağ kurtulabilirken Kiev Knezi Svyatoslav dahil olmak üzere çoğu da öldürüldü. Hatta Peçenek başbuğu Küre zaferini kutlamak için Svyatoslav’un kafatasından kendisine kadeh yaptırmıştır. Svyatoslav’ın ölümünden sonra oğulları Yaropolk ile Vladimir arasındaki çarpışmalar esnasında Peçenekler Tuna boylarına kadar daha rahat akınlarda bulunabiliyorlardı. Vladimir 980 yılında kardeşini ortadan kaldırınca Peçeneklerle mücadeleye girişti. Rus ve Peçenekler arasında çok sayıda küçük çaplı çatışmalar olduktan sonra Peçenekler 996’da Ruslar üzerine sefere çıktılar. 6 Ağustos’ta yapılan savaşta da Vladimir’i ağır şekilde yenilgiye uğrattılar. Sonrasında Belgorod’u kuşatsalar da bir süre sonra geri çekildiler. Sonrasında da Vasil'kov’u da benzer şekilde kısa süreliğine kuşattılar.
Vladimir’in ölümünden sonra Ruslar arasında yaşanan iç savaşta da rol oynayan Peçenekler, Svyatopolk’u destekleseler de başarılı olamamıştı. Ancak Svyatopolk kayınpederi I. Bolesław Chrobry’nin desteğiyle 1015’de Kiev Büyük Knezi olabilmişti. 1018 yılında Yaroslav Kiev’i ele geçirince Svyatopolk’un Peçenekler’e sığındığı görülmektedir. Peçenekler 1019’da Svyatopolk ile birlikte Yaroslav’a saldırsalar da mağlup olarak geri çekildiler. Bundan sonraki yıllarda Peçenekler’in Karadeniz’in kuzeyinden daha batıya doğru hareket ederek Tuna’nın sol sahiline doğru gittikleri görülmektedir. Peçenekler, 1018’de Birinci Bulgar İmparatorluğu’nun Bizans tarafından ortadan kaldırılmasıyla doğrudan Bizans’la komşu olmuşlardı. Bundan sonra küçük çaplı Peçenek akınları görülmekle birlikte 1026’da Tuna’yı geçen Peçenekler Bulgaristan topraklarına büyük bir saldırı gerçekleştirmiştir. Bu saldırıda bi çok Bizans askeri öldürülürken, çok sayıda da Bizans komutanı esir edilmiştir. Ancak toparlanan Bizanslılar karşı hücumla Peçenekleri yeniden Tuna’nın ötesine geri çekilmeye mecbur bırakmışlardır. 1030 yılından itibaren Bizans’ın uyguladığı ekonomik reformlar buradaki halk tarafından kabul görmeyerek isyanlara sebep olmuştur. Bunu fırsat bilen Peçenekler’in 1032 ve 1035/36 yıllarında Selanik’e kadar uzanan topraklara akınlar düzenledikleri görülmektedir. Bazı tarihçiler Peçenekler’in bu yeni topraklardaki zenginliği gördüklerinden dolayı, Karadeniz’in kuzeyindeki Rus sınırında yer alan topraklarını bırakarak buralara yerleşmeye başladıklarını düşünmektedirler. Ayrıca Rus kroniklerine göre 1034 ya da 1036’da Kiev Büyük Knezi I. Yaroslav (Kiev Büyük Knezi)’ın Kiev yakınlarında bazı Peçenek boylarını ağır bir yenilgiye uğrattığı bilgisini değerlendiren bir takım tarihçiler, bu mağlubiyetinde Peçenekler’in Tuna dolaylarına yerleşmesinde etkisinin olacağını belirtmektedir. Ancak bazı tarihçilere göre ise Ruslar’ın Torki/Torkil olarak adlandırdığı Uzlar’ın Dinyeper’in doğusuna gelmeleriyle birlikte Peçenekler’in Tuna dolaylarına kaymak zorunda kaldıkları şeklindedir. Uzlar Karadeniz’in kuzeyine yerleştiğinde burada kalmayı sürdüren Peçenek boylarının bazıları onlara tabi olurken, bazılarının da Ruslar’a tabi olarak Kiev Knezliğinin güney hudutlarında sınır muhafızı olarak yaşamlarını sürdürmüşlerdir. Yine bu dönemde bazı Peçenek kitlelerinin de Tisa ve yan kolu Samoş Nehri dolaylarından Macar topraklarına girdiği bilinmektedir. Eski düşman olmakla birlikte Macarlar, özellikle bu savaşçı topluluk üyelerinin topraklarında yaşamasına izin vererek onların savaşçılığından faydalanmaya çalışmıştır.
İç savaş ve Bizans'la olan ilişkiler
Peçenekler aslında bir boylar konfederasyonu olup, birbirleriyle her zaman anlaştıkları söylenememektedir. Bazı Peçenek kabilelerinin iç anlaşmazlıklar ve Uz tehdidi nedeniyle 10. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Macar topraklarına yerleştikleri görülmektedir. Peçenekler’in kadim düşmanı olan Uzlar’da 1030 yılından itibaren doğudan gelip İdil Nehri dolaylarına gelen Kıpçak-Kuman baskısını yaşamaktaydı. Uzlar’ın Kıpçak-Kuman baskısı nedeniyle Don boylarından çıkarılmaları, Peçenekler’inde Uz baskısı nedeniyle Dinyeper’in akışa göre sağındaki topraklara sürülmesine sebep olmuştu. Bizanslı vakanüvis Georgios Kedrenos 1050 yılında bitirdiği eserinde Peçenekler’in, Pannonia’dan Dinyeper’e kadar uzanan topraklarda yaşadığı belirtilmiştir.
Peçenek İsyanı
Bizans bu bağımsız Peçenek kitlelerinden rahatsız olunca Kegen'i İstanbul’a çağırmış, o da kalabalık bir orduyla İstanbul önlerine gelmiştir. Kegen burada uğradığı suikasttan yaralı olarak kurtulunca, oğulları Balçar ve Gulinos suikastçıları alarak diğer beylerle birlikte İmparatorun huzuruna çıkmış, imparatorda suikastçıların Kegen’in Bizans’a ihanet etmeyi planladığı ve şehre saldırmayı düşündüğünü söylemesi üzerine Kegen ve adamları şehirde rehin olarak tutulmaya başlanmıştır. Bunu haber alan şehir dışındaki Peçenek güçleri de Yüztepe’ye giderek oradaki Peçenek kitleleriyle anlaşmıştır. Birleşen Peçenekler, Balkanlardan Edirne’ye kadar uzanan Trakya topraklarına saldırırken, üzerlerine gelen Bizans kuvvetlerini de Dampoli Kalesi yakınlarında ağır bir mağlubiyete uğrattılar. Bu yenilgi nedeniyle güç durumda kalan Bizanslılar, elinde rehin bulunan eski Peçenek reisi Turak ve çok sayıda beyi serbest bırakarak onlarla barış yapmayı umut etmiştir. Ancak Turak ve diğer Peçenek beyleri, Bizans’a sadık kalacakları ve tekrar İstanbul’a döneceklerine dair yemin etselerde Yüztepe mevkiine gelince bu yeminlerine sadık kalmayarak kabilelerine liderlik etmeye başlamışlardır. Bizanslılar bunun üzerine Anadolu’daki çoğu eyaletten asker topladıkları gibi paralı Frank paralı askerlerini de getirterek Yüztepe’deki Peçenekler üzerine sefere çıktı. Peçenekler 1049 yılı sonbaharında, Yüztepe yakınlarındaki Diakane olarak adlandırılan yerde Bizanslılar’ı ağır bir yenilgiye uğratmış ve Trakya’yı baştan sona yağmalamıştır. Peçenekler 8 Haziran 1050 yılına gelindiğinde Edirne’yi kuşatmışsa da bir süre sonra kuşatmadan vazgeçerek Makedonya ve Trakya topraklarında yağmaya girişmişlerdir. Bizanslılar bu sıkışık durum karşısında yeniden Peçeneklerle barış çalışmalarına başlamış ve bu amaçla da rehin tuttukları Kegen’i 1051 yılı başlarında elçi olarak Peçenekler’e yollasada onlar, daha önceleri kendilerine saldırgan davranışlar sergileyen Kegen’i karşılarında gördüklerinde onu linç ederek öldürmüşlerdir. Bizans İmparatorluğu bu sefer Frank ve Vareg paralı askerlerle desteklenen ancak küçük sayılabilecek bir kuvvetle, Peçenekler’e çete saldırıları şeklinde pusu savaşıyla oldukça başarılı sonuçlar alarak Peçenek baskısını bir miktar kırabilmiştir. Kendilerine güven gelmesiyle yeniden Peçenek merkezi olan Yüztepe’ye saldırıya geçen Bizans güçleri 1053 yılı ilkbaharında Preslav tarafına geldiklerinde Peçenek güçlerinden korkarak geri çekilmeye çalışsa da Bulgaristan valisi Basil’de dahil olmak üzere çok sayıda Bizans askeri ölmüştür. Bu zorlu durum karşısında iyice güçsüzleşen Bizans’da vergi ödemek ve bulundukları topraklarda verilen otonomi kaydıyla Peçeneklerle 30 yıl süreli bir barış antlaşması yaptı. Ancak kaynaklarda 1059’da Bizans-Peçenek çatışmaları görülmekte olduğundan bu barışın pekte uzun süreli olmadığı anlaşılmaktadır. Bizans’ın Peçeneklere verdiği bu otonomiyle ilgili olarak Silistre’de bulunan tarihi mühürde Paradunavon (Paristrion) Eyaleti’nde “Patzinakia” özerk bölgesinin varlığı keşfedilmiştir. Peçenekler o dönemde Dobruca bölgesinde oldukça yayılmıştır.
Daha önceden bahsedildiği gibi Kuman-Kıpçak ilerleyişi nedeniyle Peçeneklerin eski düşmanı olan Uzlar, Tuna’nın kuzeyine kadar gelmişlerdi. Yeni bir Kuman-Kıpçak hareketinin sonucunda 1064 yılı sonu ve 1065 yılı başı kışında Uzlar, donan Tuna’yı geçerek etrafı tahrip ederek Balkan içlerine kadar ilerlediler. Ancak bu sefer dağınık hareket etmeleri ve soğuk havaya bağlı olarak yaşanan salgınlar nedeniyle zayıf duruma düşmeleri üzerine, Peçenekler ve Bulgarlar tarafından kısa sürede imha edildiler. Bu katliamdan kurtulabilen Uzlar'ın bir kısmı Peçenekler'e tabi olurken, önemli bir kısmı ise Bizans’a sığınarak özellikle Makedonya olmak üzere Bizans topraklarına yerleştirildiler ve kısa sürede asimile olarak tarih sahnesinden silindiler. Peçenekler bu dönemlerde Bizansta yaşanan iç savaştan da istifade ederek Tuna dolaylarında iyice yayılmışlardı. Bu dönem kayıtlarında Silistre kalesi Tatuş/Tatos adlı bir Peçenek beyinin elindeydi. Bizans kaynaklarına göre 1067 yılında da Bizans topraklarına Peçenek saldırısı görülmüştür.
Kumanlar'la temas, Bizans'a karşı son seferleri ve tarih sahnesinden silinmeleri
1087 yılı ilkbaharında Tselgu (Çelgü) Han önderliğindeki Kumanlar ve Peçenekler ile birlikte eski Macar Kralı Solomon’unda yer aldığı kuvvetler Bizans topraklarına saldırıya geçtiler. Trakya dolaylarında Nikola Maurokatakalon idaresindeki Bizans kuvvetleriyle yapılan savaşta Peçenek-Kuman güçleri yenilerek kaçmak durumunda kaldı. Bu savaşta Tselgu (Çelgü) ile Solomon’da ölmüştür. Bu galibiyetten güç alan İmparator I. Aleksios, 1087 yılı Haziran’ında Peçenekler üzerine harekete geçti. Temmuz/Ağustos ayında Peçenek denetimindeki Derster (Silistre)'i kuşatan imparatora karşı Peçenek lideri de o dönemde Don Nehri ile Dinyester arasındaki topraklarda yaşayan Kumanlardan yardım istedi. Bizanslılar Silistre’yi ele geçiremeyince geri çekilmeye başlayınca, kaleden çıkan Peçenekler tarafından ağır bir yenilgiye uğratıldılar. Peçenekler bu galibiyet sayesinde büyükçe bir ganimet elde ettiler. Anna Komena’ya göre, savaştan sonra desteğe gelen Kumanlar, ganimetten pay istemiş ancak Peçenekler buna yanaşmayınca araları bozulmuştur. Bizans kışkırtması sonucu Kumanlar Peçenekler’e saldırarak onları yendikleri gibi Bizans ordusunun da tamamen imha etmesini de önlemiş oldular. Peçenekler Bizans üzerine doğru harekete geçerken, Kumanlar da Tuna dolaylarına gelmişti. Bizanslılar Peçeneklerle barış yaparken Kumanları da Dinyeper taraflarındaki topraklarına dönmeye ikna edebilmiştir. Peçenekler baş gösteren Kuman tehdidine karşı Balkan Geçitlerini de Bizanslılara geri vermiştir. Kuman tehdidinin ortadan kalkmasıyla Peçenekler yeniden Bizans’a saldırsa da kısa süre sonra barış yaptılar. Ancak Peçenekler barış yapmalarına rağmen geri dönmeyerek kışı Ergene Nehri dolaylarındaki Taurokomen’de geçirdikten sonra 1088 yılı ilkbaharında yeniden Bizans’a saldırdılar. Bundan sonraki yıllarda Peçeneklerin Tuna dolaylarına çekilmeyerek kışı Trakya topraklarında geçirdiği, ilkbahardan itibaren de Trakya ve Makedonya topraklarına sıklıkla saldırdıkları görülmektedir. Bizanslılarda bu dönemde Peçenekler ile mümkün olduğunca cephe savaşından kaçınmaktaydılar.
Tüm bunlar yaşanırken İzmir dolaylarında gücünü artırdıktan sonra bağımsız beyliğini kuran Çaka Bey Bizans İmparatorluğu'nun başkenti Konstantinopolis'i kuşatma amacıyla Trakya’daki Peçenekler ile 1090 yılında temasa geçmiştir. Çaka Bey karadan Peçeneklerin Gelibolu yarımadasını işgal etmesini beklerken, kendisinin de denizden İstanbul’u kuşatma niyeti vardı. Ancak kuşatılma tehdidine karşı Bizanslılar 1090/1091 kışında Kumanlar-Kıpçaklar ile irtibata geçmişti. 1091 Nisan’ında erken harekete geçen Peçenekler, Meriç ağzındaki Enez yakınlarında İmparatorun başında olduğu Bizans ordugâhının karşısına kendi ordugahlarını kurmuşlardır. Ancak Peçeneklerin saldırmayıp Çaka Bey’i beklemesi, Bizanslıların ikna ettiği 40.000 kişilik Kuman gücünün zamanında yardıma gelmesini sağladı. 29 Nisan 1091’de Enez yakınlarında meydana gelen Levounion Muharebesinde Peçenekler neredeyse tamamen imha edildi. Bizanslılar aldıkları Peçenek esirlerinin çoğunu öldürürken kalan kısmını da Makedonya’ya yerleştirmişlerdir. Bu yerleşimlerden en bilineni 11. yüzyılda Bizans’a tabi olan Uz ve Peçeneklerin önceden yerleştirildiği Moglena şehri ve civarlarıdır. Kaçabilenler ise Tuna Nehri boyları ve Macaristan’a yerleşmişlerdir. Bu savaş Peçeneklerin önemli güç olarak tarih sahnesinden silinmesi anlamı da taşımaktadır.
Bundan sonraki yıllara ait tarihi kayıtlara bakıldığında bir süreliğine Balkanlar’da Peçenek saldırısı yaşanmamıştır. 1116’da Kumanlar’a tabi olarak yaşayan Peçenek ve Uzlar, Don Nehri dolaylarında Kumanlara karşı isyan çıkarsalarda başarılı olamayarak Rus Knezi Vladimir’e sığınmak zorunda kalmış ve Kiev dolaylarına yerleşmişlerdir. Ancak Peçenekler Rus topraklarında rahatsızlık çıkarınca 1121 yılında Ruz knezinin zoruyla ya da kendi istekleriyle Tuna dolaylarına gittiler. 1122’de Tuna’yı geçerek Bizans’a saldırıya geçen Peçenekler, Trakya’ya kadar toprakları yağmalasalar da Bizanslılar tarafından Berce (Eski Zağra) yakınlarındaki Beroia Muharebesinde yenilgiye uğratılmış ve esir edilenlerin bir kısmı da daha önceleri de olduğu gibi Bizans topraklarındaki Vardar Nehri boylarına, Makedonya, Sırbistan, Bosna ve Sofya çevrelerine zorunlu iskana tabi tutulmuşlardır. Kaçabilenlerin önemli bir kısmı da Macaristan Kralı II. Istvan tarafından iyi karşılanarak Peşte başta olmak üzere Macaristan’da çeşitli yerlere yerleştirilmişlerdir. Bizans kaynaklarında bundan sonra 1152 ve 1154’de Peçenek saldırılarından bahsedilirken, yağmacı Peçenekler bir süre sonra topraklarına geri dönmüştür. 1161-1171 yılları arasında yaşanan Peçenek saldırıları sonrasında Bizanslılar Tuna’yı geçse de Peçeneklerle karşılaşmadan geri dönmek zorunda kalmıştır. Bundan sonraki Bizans kaynaklarında Peçeneklerden paralı asker olarak istifade edilmeleriyle ilgili bahsedilirken, 13. yüzyıl başından itibaren Bizans kaynaklarında Peçenekler ilgili herhangi bir bilgi yer almamaya başlamıştır.
Peçenek izleri
Peçenek tarihi incelendiğinde; Ukrayna, güney-güneydoğu Polonya, Slovakya’nın batı ve güneyi, Avusturya’nın doğusu, Macaristan, Moldovya, Romanya, Bulgaristan, Makedonya, Yunanistan’ın kuzeyi ve Sırbistan, Batı ve Orta Anadolu topraklarına yayıldıkları görülmektedir. Peçenekler asimile olmakla birlikte, günümüzde onlarla ilişkilendirilen yerleşimlere rastlanabilmektedir.
Anadolu'da Peçenekler
Peçenekler tarih sahnesinden silinmekle birlikte bundan sonra onlarla ilgili az da olsa bilgi bulunmaktadır. Bizans’a tâbi olan Peçenekler’in bir kısmının Anadolu topraklarına yerleştirildiği bilinmektedir. Ancak bunlardan sadece Suriye’deki Türkmenler’e karşı Misis ve dolaylarına yerleştirilen Peçenekler’in kayıtları görülebilmektedir. Osmanlı kayıtlarında Hamman vilayeti Muarra köyüne bağlı Beçine/Beçini adında bir yer görülmektedir. Elbistan vilayetine bağlı Horman kazasının Küçük Becenek köyü ile Büyük Becenek adıyla bir mezra bulunmaktaydı. 1927 yılında İçişleri bakanlığınca hazırlanan Köylerimiz adlı kitapta; Ankara’nın merkez vilayetine bağlı Beçetek köyü, Zir nahiyesine bağlı Yukarı Beçenek köyü ve Şuba nahiyesine bağlı Peçenek köyü ile Şebinkârahisar Şuşehrinde Peçenek köyü bulunmaktaydı.
Günümüzde hala Marmara, Batı ve Orta Karadeniz, İç Anadolu'nun çeşitli yerlerinde                geleneklerini sürdüren Peçeneklerin yaşadığı bilinmektedir. Eskişehir, Ankara, Aksaray arasında bazı köy ve yer adları da bu görüşü desteklemektedir. (Ankara'nın Altındağ, Kazan, Çamlıdere ve Sincan ilçelerine bağlı Peçenek adında köyler vardır. Eskişehir'in Han ilçesinde Beçene köyü bulunmaktadır. Şereflikoçhisar ve bugün kısmen Aksaray İl sınırları içerisinde arada kalan bir kısım Kırsal Bölgesine ciddi sayıda Peçenekler yerleşmesi olmuş Bizans döneminde, burada Peçenek Çayırı ve bu Çayır boyu bulunan köylere eskiden bugüne Peçenek Köyleri denilmekte, Ayrıca Şırnak'ın İdil ilçesine bağlı Peçenek adlı bir köy daha vardır.) Bunlarla birlikte Gümüşhane ve Bayburt yöresinde de var oldukları bilinmektedir.
Trabzon'un Çaykara ilçesine bağlı Maraşlı (eski adıyla Nefs-i Paçan) köyüne ilk yerleşenlerin Peçenek Türkleri olduğu düşünülmektedir. Kahramanmaraş'ın Afşin ilçesindeki Berçenek (Tarlacık) ismindeki köyün Peçeneklerden kalma olduğu rivayet edilir. Ayrıca Batı Anadolu'da yaşamış Kızıl Beğ (1184-(?)) Peçenek Beyidir.
Macaristan'da Peçenekler
Macar kaynaklarına göre Peçenekler Macaristan’a ilk yerleştiklerinde özgür olup genelde sınırları korumak için yerleştirilerek bir nevi buraları savunma için yaşamak zorundaydılar. Ancak ilk gelenler bir süre sonra Macarlarla birlikte Hristiyanlaşarak krallıkta önemli konumlara gelmeye başladılar. Macaristan Krallığı'nın hafif süvari birlikleri arasında Peçenekler 1051, 1074, 1116 ve 1146'da ortaya çıkmaktadır. Ancak 13. yüzyılın ortalarından itibaren Peçenekler’in özgür bireyler olarak krallık kademelerinde üst düzey görevler almaya başladıkları görülmektedir. 13. ve 14. yüzyıllarda Peçenekler’in yaşadığı özerk topraklar Bissenorum adıyla bilinmektedir. Peçenekler, Macarlarla çok yakın ilişki içinde olduklarından tarihi Macar topluluklarının yaşadıkları bölgelerde çoğunun ismi kaybolmakla birlikte çok sayıda Peçenek isminden kaynaklı yerleşimler bulunmaktadır. Genel olarak dağınık olarak yerleştirilmekle birlikte en büyük bitişik Pecheneg bölgesi Székesfehérvár'ın güneydoğusundaki Sárvíz boyunca yaklaşık 80 km boyunca Tuna'ya kadar uzanıyordu. Burada, 46 Orta Çağ yerleşim biriminde Pecheneg mülk sahiplerini bulunamkta ve 30-32 köyün nüfusu ya tamamen ya da kısmen Peçeneklerden oluşmaktaydı. Latince Macar tarihi kaynaklarında Peçenekler halk olarak; Bisseni, Bessi, Pecinati ve Pincennates biçimlerinde adlandırılmaktadır. Onlarla ilgili yer isimleri ise Beseneu, Besenew, Bessenew olarak görünmektedir. Ayrıca kişi adı olarak Bechenek ~ Bechenegh şeklinde verilmiştir. Günümüzde Macaristan'da Peçeneklerle ilişkili yerleşim yerleri aşağıdaki gibidir.
Slovakya'da Peçenek yer adları
Slovakya'daki Peçenek yer adları, çoğunlukla buradaki Macar azınlıkların yerleşime verdikleri isimlerden bilinebilmektedir.
Romanya'da Peçenek yer adları
Peçenekler Macar topraklarına ilk gittiklerinde özellikle Macar Krallığı'nın batı topraklarına sınırları korumak için yerleştirilmiştir. Daha sonraları, özellikle 12. yüzyıl başlarında gelen Peçenek kitleleri ise Transilvanya dolaylarına sınır muhafızı olarak yoğun şekilde yerleştirilmeye başlanmıştır. Basarab Hanedanı ve onlara ithafen verilen Besarabya adının Peçenek kökenli bir ad olduğu da öne sürülmektedir. Ayrıca Brașov şehrinin adınında Brasso (Eski Türkçe, Barasu yani Beyaz su) ile Slavca "ov" ekinden geldiği söylenmektedir ki bu Türkçe kelimenin de Peçeneklerden kaldığı gibi görüşler bulunmaktadır. Bunun gibi Arpaş, Avrig, Bögöz, Racoș, Biborțeni, Bățani ve Baraolt gibi yer ve nehir adlarının da Peçeneklerden kalma yer adları oldukları düşünülmektedir.
Moldova'da Peçenek izleri
Moldova'nın Nisporeni ilçesinin Grozești köyü yakınlarında yapılan kazılarda 10. yüzyıla ait Peçenek mezarlığı bulunmuştur.
Metin Kaçan
Metin Kaçan (d. 15 Kasım 1961, İncesu - ö. 6 Ocak 2013, İstanbul), Türk yazar ve senarist.
Ailesi, Metin Kaçan altı aylıkken İstanbul'a geldi. Kasımpaşa Lisesi'ni 2. sınıfta bıraktı. Mizah dergilerinde yazılar yazmaya başladı. İlk makalesi 1985 yılında Gırgır dergisinde yayınlandı. Kısa öykülerle, edebiyat dünyasına "Jak Laban" ve "Andante" takma isimleri ile yazılar yazdı. Daha sonra "Ağır Roman" piyasaya çıktı ve senaryolaştırılarak, filme alındı. Ardından tiner kullanan sokak çocuklarının yaşamının anlatıldığı "İstedikleri Yere Gidenler" isimli kitabı Kemal Aratan ile birlikte hazırladı.
Ağır Roman 2003 yılında, Fındık Sekiz ise 2008 yılında Almanca'ya çevrildi. Fransızca'ya da çevrilen Ağır Roman 2012 yılında Actes Sud Yayınevi tarafından yayımlandı. Ağabeyi karikatürist Hasan Kaçan, küçük kardeşi ise aktör Fatih Kaçan'dır.
Şubat 1995'te Alp Buğdaycı ile birlikte Güneş K. isimli kadına 3 saat süren anal yoldan tecavüz ve işkence suçlamalarıyla hüküm giydiler ve hapis cezası aldılar. Kaçan cezaevinde kaldığı süre boyunca şişlendi ve kulağı kesildi.
Metin Kaçan, 6 Ocak 2013'te bindiği taksiyi durdurduktan sonra Boğaziçi Köprüsü'nden atlayarak intihar etti. Hasan Kaçan, 28 Şubat sürecinde kendisi ile ilgili yürütülen linç kampanyası nedeniyle kardeşinin bu duruma düştüğünü bunun sorumlusunun o döneminin medyası olduğunu ifade etti. Cenazesi ölümünden 16 gün sonra Beylikdüzü sahilinde bulundu ve ailesi tarafından tespit edildi, Edirnekapı Mezarlığı'nde aile kabrine defnedildi.
Çevreci
Çevreci, çevre hareketini destekleyen veya çevreci hareketlere katılanları tanımlamak için kullanılan sözcük. Çevrecilik hareketine mensup olan kişi.
Doğal kaynakları ve ekosistemleri korumak için lobi faaliyeti yapan, çevre eğitimi, çevreci eylemler ve örnekler geliştirerek, merkezi ve yerel yönetimlerdeki karar alma süreçlerini etkileme arayışında olan kişi.
Batı'da, en tanınmış çevreci örgütlerden bazıları Greenpeace ve Robin Wood'tur. Türkiye'de en çok bilinen çevreci sivil toplum kuruluşları ise; ÇEKÜD (Çevre ve Kültür Kuruluşları Dayanışma Derneği), ÇEKÜL (Çevre ve Kültür Vakfı), ÇEVKO, Doğal Hayatı Koruma Derneği,TEMA (Türkiye Erozyonla Mücadele Ağaçlandırma ve Doğal Varlıkları Koruma Vakfı) 'dır.
Azeri halk oyunları
Azeri halk oyunları;
Manuel Iturra
Manuel Rolando Iturra Urrutia (d. 23 Haziran 1984), Necaxa takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Şilili millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2003 yılında Universidad Chile kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla União Leiria, Murcia, Málaga, Granada, Udinese, Rayo Vallecano ve Necaxa kulüplerinde oynadı.
Bhikku
Bhikku, (Pali dilinde), dişil Bhikkuni, Sanskrit dilinde Bhikshu, dişil Bhikshuni, Budacılıkta, dünyadan el etek çekip tefekkür yolunu seçen ve dilenci keşiş cemaatine katılan kişi. Küçük yaşta manastır yaşamına katılabilmek olanaklıysa da (bazı münzevi cemaatlerine buluğ çağına erişmemiş çocuklar da girebilir) bhikku'luğa kabul edilebilmek için en az 21 yaşında olmak, ana babanın iznini almış bulunmak, borçlu olmamak, beden ve zihin bakımından da sağlıklı olmak gerekir.
Bhikku terimi dilenmek anlamına gelen bir fiilin kökünden türemiştir.Budacı bir keşiş ya da rahibenin ayırt edici temel özelliği yoksul bir yaşam sürmesi ve maddi dünya ile ilişkisini kesmiş olmasıdır. Başlangıçta Bhikku'lar, Buda'nın (M.Ö. 6. yy.) öğretilerini gündelik yaşama uygulamak ve tefekküre dalmak amacıyla ailelerini ve dünya uğraşlarını terk eden dilenci müritlerdi. Çoğunlukla köy ve kent yakınlarındaki orman içlerinde gruplar halinde inzivaya çekilir, yiyecek karşılığı çevre halkına dinsel doğruluğun (dhamma; Sanskrit dilinde, dharma) kurallarını öğretirlerdi. Budacı metinlerden, Buda'nın tarikata (Sangha) önceleri yalnız erkekleri kabul ettiği, ama daha sonra kadınların da rahibe olmasına izin verdiği anlaşılmaktadır. Gene de kadın tarikatları hiçbir zaman erkek tarikatları kadar genişlememiştir.
Bir bhikku, gündelik yaşamın tüm ayrıntılarını düzenleyen Budacı manastır yasasının (patimokkha) bağlayıcı olan bütün kurallarına uymak zorundadır.Bu kuralların sayısı, farklı mezheplere göre 227 ile 250 arasında değişir. Bhikkuni'lerin uyması gereken kuralların sayısı daha da çoktur. Kuralları çiğneyenler, ayda iki kez yapılan keşişler toplantısında (uposatha) günah çıkarır. Çiğnendiği takdirde tarikattan ömür boyu çıkarılmayı gerektiren dört kural vardır:
Bhikku'ların saç ve sakalları hep traşlıdır. Giysileri iki parçalı bir cüppe ile bir atkıdan oluşur. Eskiden safranla boyalı paçavralardan yapılan bu giysiler günümüzde halktan kişilerce hediye edilmektedir. Bhikku'nun pek az şeye sahip olmasına izin verilir: Cüppesi, kuşağı, sadaka çanağı, bir ustura, giysilerini yamaması için iğne iplik ve küçük böceklerin içtiği suya girip zarar görmesini engelleyecek bir süzgeç.
Bhikku gündelik yiyeceğini dilenerek toplar. Öğleden ertesi sabaha değin hiç katı yiyecek yiyemez. Özellikle bir keşiş için pişirilmiş olmaması koşuluyla et yiyebilir, ama kutsal günlerde et yemesi yasaktır. Halkın yiyecek bağışlaması bir erdem sayılır.
Güneydoğu Asya'daki Theravada ülkelerinde keşişler para kullanamaz, beden çalışmasına giremez. Ama Çin ve Japonya'da durum farklıdır.Zen Budacılığının buralarda öteden beri geçerli olan kuralına göre çalışmadan geçen bir gün yiyeceksiz bir gün demektir.
Xanny (şarkı)
"xanny", Amerikalı şarkıcı Billie Eilish'in ilk stüdyo albümü When We All All Asleep, Where Do We Go? 'dan (2019) bir şarkıdır. Şarkıyı Eilish ve kardeşi Finneas O'Connell yazmıştır. Kasım 2019'da şarkıcı, şarkı için bir müzik videosu yayınlayacağını duyurdu ve şarkının müzik videosu 5 Aralık 2019'da yayınlandı.
Ekip
Ekip bilgilerine Tidal ve When We All Fall Asleep, Where Do We Go? albümünün dipnotlarından ulaşılmıştır.
Güreş, Mihalıçcık
Güreş, Eskişehir ilinin Mihalıççık ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Eskişehir iline 111 km, Mihalıçcık ilçesine 15 km uzaklıktadır.
Yaybahar
Yaybahar, Türk müzisyen Görkem Şen tarafından "gerçek zamanlı akustik yaylı sentezleyici" olarak tanımlanan bir akustik enstrümandır. İngiltere merkezli bir radyo olan Classic FM, yaptığı online incelemesinde yaybaharı "tamamen tuhaf, ürkütücü ve hoş sesler" çıkaran bir "dahi canavar" olarak nitelendirmiştir. İrlanda merkezli müzik dergesi Journal of Music ise yaybaharın sesini "tamamen büyüleyici" olarak tanımlamaktadır.
Etimoloji
Yaybahar adı Türk kökenlidir. İki kelimenin birleşiminden oluşur. Görkem Şen röportajlarından birinde, ismin yeni bir yaşam ya da yeni bir başlangıç fikrinden geldiğini belirtmektedir.
Yapı ve işlev
Yaybahar; ney, Afrika kökenli gök gürültüsü davulu ve Avustralya çalgısı olan didgeridoo gibi birçok farklı enstrümandan ilham almaktadır. Tasarımı ve sesiyle hem Batı hem de Doğu izlerini taşımaktadır. Şen, teller ve rezonans gövdesi arasında yeni bir köprü sistemi icat etmiştir. Enstrüman, orkestral yaylı çalgılara benzer şekilde, iki davul kafasının ortasında asılı duran iki farklı uzun telin tahta bir yayla kaydırılmasıyla, davullara vurarak veya yayı enstrümanın tepesinden yukarı kaydırarak çalınır. Besteci Ian Honeyman, yaybahar'ı "ahşap gövde yerine yaylar ve davulları rezonans için kullanan çello benzeri bir enstrüman" olarak tanımlıyor.
Yapımcılar
Yaybahar ticari olarak üretilmemiştir.
Kullanıldığı yerler
İrlandalı şarkıcı Muireann Nic Amhlaoibh'in "Thar Toinn / Seaborne" (2020) albümünde kendisi de müzisyen olan eşi Billy Mag Fhloinn'in çaldığı yaybahara yer vermiştir. Albümün son parçası olan Port Na bPúcaí'nin Irish Eco gazetesi tarafından yapılan incelemesinde, "şarkıyı çevreleyen gizemle birlikte rezonansa giren ve Nic Amhlaoibh'in şarkıyı söyleyişine gizemli bir ses çıkararak tamamlayıcı etkide bulunan, yaybaharı "dünya dışı bir enstrüman" olarak tanımlıyor.
Ian Honeyman'ın "Into Darkness" bestesi yaybahar sesini kullanmaktadır.
Kahverengi Boston ekmeği
Kahverengi Boston ekmeği Amerikan mutfağından çavdar unu, buğday unu, mısır unu, yayık ayranı ve şeker pekmezi ile hazırlanan geleneksel bir sodalı ekmekdir. Bu ekmek buharda pişirilir.
Karalar, İnegöl
Karalar, Bursa ilinin İnegöl ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Karalar Köyü, İnegöl’ün kuzeybatısında ve Ahî Dağı’nın batı kesiminde Kazancı Eşiği adı verilen engebeli alanda ve kısmen de Kara Dere vâdisinde yer almaktadır. Geçimi, tahıl, ziraata ve hayvancılığa dayanmaktadır. Bursa il merkezine 52 km, İnegöl ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Yerli köylerdendir. Bir diğer ifade ile manav’dır. Yakın çevresinde, Akhisar, Çavuş Köyü, Şehitler/Domaköy, Halalca, Hamza Bey köyleri ile Alanyurt Beldesi yer almaktadır.
İnegöl şehir merkezine uzaklığı 8 kilometredir. 1990 yılı genel nüfus sayımına göre köy nüfusu, 484 kişidir. 2000 yılı genel nüfus sayımına göre ise 168’i erkek, 157’si kadın olmak üzere toplam köy nüfusu, 325 kişiye düşmüştür.
Karalar sözcüğü, etimolojik yapısı bakımından incelendiğinde dil kaideleri açısından bir hazif işleminin yapıldığı görülür. Burada İbarenin aslı, Kara Bükler veya Karamıklar’dır. Gramer kaidelerinden hazif kaidesi uygulanarak bu sözcük, Karalar şeklini almıştır.
Karalar Köyü tarihî bir niteliğe sahiptir. Karalar Köyü civarında yer alan Domaköy/ İl, Aslan/ Şehitler Köyü, Çelebi Sultan Mehmed’in baş veziri Beyazıt Paşa tarafından Savcı Beyoğlu Selim Bey’den satın alınmış ve sonra da Bursa’da inşa ettirdiği medreseye vakfedilmiştir. Bir diğer ifadeyle Karalar Köyü, Beyazıt Paşa vakfıdır. Vergi geliri de Bursa’daki Beyazıt Paşa Medresesi’ne tahsis edilmiştir. Köyde halihazırda 1880'li yıllarda (93 harbi Osmanlı-Rus savaşında) Bulgaristan'dan gelen Türk göçmenler yaşamaktadır. Çanakkale şehitler defterinde de köyden 4 kişinin şehit olduğu bilgisi yer almaktadır.
Günümüzde köy mahalle olmuş olup, köy arazilerinin imara açılması ile birlikte TOKİ Baykoca konutları ve diğer TOKİ Etap konutları, Sevim Yıldız Mesleki eğitim kampüsünü köy arazileri içerisinde bulundurmaktadır.
Mihail Fradkov
Mihail Yefimoviç Fradkov (Rusça: Михаи́л Ефи́мович Фрадко́в) (d. 1 Eylül 1950), Rus politikacı. 2004-2007 yıllarında Rusya başbakanlığı görevinde bulundu.
Putin'e kadarki kariyeri: Fradkov Yahudi bir ailenin çocuğu olarak şimdi Samara olarak bilinen şehrin yakınlarında doğdu. Moskova’da makine mühendisliği okudu ve 1972’de mezun oldu. Üstüne uluslararası ticaret doktorasını yaptı. 1973’te iki yıllığına büyükelçilik yapacağı Hindistan’a tayin edildi. Sonrasında Sovyetler Birliğinde çeşitli görevlerde bulundu. Dağılmadan sonra BDT’nin Cenevre’de toplanan kurulunda bu kez Rusya’yı temsilen bulundu. 1992'de Dış Ticaret Bakanlığı’na atandı. 1997’de Yeltsin tarafından görevden alınırken 1999’da Putin tarafından iade-i itibar olundu.
1949-50 Çekoslovakya Birinci Ligi
1. fotbalová liga 1949 sezonu sonucundaki lig sıralamasının istatistiki incelemesi.
Genel bakış
14 takımın mücadele ettiği ligde NV Bratislava şampiyon oldu.
Graçaniça Muharebesi
Tripolje Savaşı (Gračanica Muharebesi olarak da bilinir ), Kasım 1402'de Branković ailesi desteğiyle Osmanlıların ve Stefan Lazarević tarafından yönetilen Sırplar arasında bir savaştı.
1402’de Osmanlıların Ankara'daki kaybından sonra Osmanlı hâkimiyetinden ayrılmak isteyen Sırpların hükümdarı Lazarević aldığı siyasi kararlar ile bağımsızlığını öne sürmeye başladı. Yeğeni Đurađ Branković bir kavgadan sonra yeni Osmanlı padişahıyla birleşmeye niyetlendiğinde Lazarević ile arası bozulmuş ve Branković hapse atılmış. Branković bir arkadaş tarafından serbest bırakıldıkdan sonra Osmanlı kuvvetleri ile beraber Lazarević'e karşı savaşmaya başlamış. Osmanlı takviye kuvvetleri yanında cesaretlenen Branković Kosova'daki Lazarević'in Sırp içlerine döneceği güzergâh üzerindeki olan Adriyatik kıyılarına dikilmiş. 21 Kasım 1402'de Tripolje sahasında çatışma başlamış.
Arka plan
Osmanlıların 1402 Temmuz'unda Ankara Savaşı’nda yenilmeleriyle ve ardından Sultan Bayezid’in ortadan kaybolmasıyla, Sırpların siyasi kararlar alarak özerkleşebilmelerine fırsat verildi. Bir zamanlar Osmanlı tarafında savaşmış olan Sırplar o yıllarda Bizans yönetmenliği altında olan topraklardan memleketlerine dönmüşler. Ağustos 1402'de Konstantinopolis'te Bizans İmparatoru II. Manuil Lazarević'e Despot unvanını taktı.
Lazarević hâlâ Konstantinopolis'teyken Sırpların diğer bir yöneticisi olan yeğeni Đurađ Branković ile kavga etmeye başladı. 15. ve 16. yüzyılların Mavro Orbini adlı tarihçisine göre Branković Bayezid'in en büyük oğlu Süleyman Çelebi ile gücünü birleştirmek istediğine dair Lazarević şüphelendiğinde aralarında kavga çıkmış. Çelebi ise o zamanlarda Rumeli'de güç sahibi idi. Tarihçi Dimitris Kastritsis'a göre Bayezid Branković'in babasını sürgün edikten sonra arazilerin bir kısmını Lazarević'e verince kavga çıkmış. Lazarević İmparator VII. İoannis'a Branković'i hapsetmesini teşvik etmesine rağmen, başarılı olup olmadığı kesin olarak bilinmiyor. 1402'de Lazarević Branković'in hapsedilmesini emrediyor, ancak Brankoviç o yılın eylül ayında bir arkadaşın yardımı ile serbest bırakılıyor. Branković da derhal Lazarević ile savaşacak asker istemek amacıyla Süleyman Çelebi ile görüşme yapmış.
İki Deli
İki Deli, Türk şarkıcı Hande Yener'in dördüncü derleme albümü. 4 Aralık 2015'te Poll Production tarafından yayımlandı. Yener'in Mükemmel (2014) albümündeki bazı şarkıları, Volga Tamöz'ün No. 2 (2015) albümünde yer alan "Sebastian" şarkısını, "Kışkışşş" single'ını ve Serdar Ortaç eşliğinde seslendirilen "İki Deli" şarkısını içerir.
Hukukçu
Hukukçu hukuk fakültesinden mezun olan kişidir. Hukukçu, ilgili mevzuata bağlı olarak, akademisyen, yazar, okutman, savcı, hâkim ya da avukat olabilir.
Day of the Moon
Day of the Moon Büyük Britanya bilimkurgu dizisi Doctor Who 'nun altıncı sezonunun ikinci bölümüdür. Seride, Mark Sheppard tarafından canlandırılan Canton Everett Delaware karakterinin ikinci kez görüldüğü bölümdür. Önceki bölümü olan "The Impossible Astronaut" ise bundan bir hafta önce yayımlanmıştır ve bu bölümün önceki kısmı niteliğindedir.
Hukukçu
Profesyonel olarak, Birleşik Krallık, Avustralya, Yeni Zelanda, Güney Afrika ve diğer birçok İngiliz Milletler Topluluğu'nda hukukçu kelimesi bazen bir barrister (avukat) ve solicitor (savcı) anlamına gelirken, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da genellikle bir hakime atıfta bulunur.
Day of the Moon
Konu
Doktor yakalanıp, mükemmel bir hapishanede tutsak tutulmaktadır. Bu arada FBI da Amy Pond, Rory Williams ve River Song’un peşindedir. Yeni arkadaşları Canton Everett Delaware'in yardımıyla kahramanlarımız bir araya gelip öğrendiklerini birbirleriyle paylaşırlar. Ne var ki hatıralarını paylaşamazlar, çünkü Dünya hipnotik güçleri sayesinde insanlığı kontrol edebilen bir uzaylı ırk tarafından istila edilmiştir ve kimse güvenilir değildir. Başkan Nixon'ın da yardımıyla Doktor düşmanı yenip kayıp küçük kızı kurtarmalıdır.
Keelung
Keelung, Tayvan'ın il şehirlerinden biridir. Şehir ülkenin kuzeydoğusunda yer almakta olup Taipei-Keelung metropol alanının bir parçasıdır. Yüzölçümü 132.7589 km² olan şehrin nüfusu Ocak 2016 tarihi itibarı ile 372,019'dur. Keelung, sıklıkla yaşanan yağışlar ve denizcilikteki rolü nedeniyle "yağışlı liman" adı ile bilinmekte olup Kaohsiung'dan sonra ülkenin ikinci büyük limanıdır.
İdari bölümler
Keelung şehri idari olarak yedi semte ayrılmaktadır.
Karahasanlar, İnegöl
Tarihçe
1877-1878 yılları arasında süren ve Osmanlı'nın kaderini belirleyen Osmanlı Rus savaşı sırasında Balkanlar'da tam bir Türk katliamı başlamıştır. Osmanlıdan 7-8 Ocak 1878 gece yarısı komutana gelen "Ahaliyi hicret ettirin, mal, eşya düşünecek gün değildir" telgrafı üzerine kar, kış ve ayazda ahali; kimi yayan, kimi araba ile kimi trenle Bulgaristan'dan İstanbul'a ulaşmıştır. Yolda 600 bin civarında insanın yaşamını yitirdiği bilinir. Sağ olarak İstanbul'a ulaşabilenlere Osmanlı, yerleşmeleri için devlet arazileri ve vakıf arazilerini göstermiştir. Bunlardan bir kısmı da Karahasanlar mahallesine yerleştirilmiştir. Kendilerine ağaçtan, topraktan, taştan evler yaparak orayı köy haline getirrmişlerdir. Yani yerleşim alanı yok iken yer bir bağlıktır. Yerleşen ahalinin "Gökbağ mahallesi" olarak isimlendirdiği mahallenin resmî adı Karahasanlar mahallesidir. Köy ahalisi ve çevre köyler ve İnegöllüler hâlâ Gökbağ adını kullanırlar. Hicri takvimle 1293 yılında başladığı için halk arasında 93 Harbi de denilen harpteki katliamdan kurtulanların yerleşip yurt edindiği bir yerdir.
Coğrafya
Bursa il merkezine 71, İnegöl ilçesine 26 km uzaklıktadır.
Jindřich Matyáš Thurn
Kont Jindřich Matyáš Thurn-Valsassina (Almanca: Heinrich Matthias Graf von Thurn und Valsassina; İtalyanca: Enrico Matteo Conte della Torre di Valsassina) (24 Şubat 1567 - 26 Ocak 1640 ), İmparator II. Ferdinand'a karşı Protestan Bohemya İsyanı'nın liderlerinden biri olan Çek (Bohem) asilzade. Otuz Yıl Savaşı'na yol açan olaylarda yer aldı ve savaştan sonra İsveç ve Estonya'da ikamet eden İsveç hizmetinde askeri lider ve diplomat oldu.
Nazım Resmor
Nazım Resmor Öztelli (d. 1867, Erzurum - 4 Temmuz 1935, Ankara), Türk bürokrat ve siyasetçi. TBMM 1. Dönem milletvekili ve Hakkı Behiç Bayiç'in hakkındaki gensorular nedeniyle istifasından sonra 4 Eylül - 6 Eylül 1920 tarihleri arasında 2 gün Dahiliye Vekili (İç İşleri Bakanı) oldu. İç İşleri Bakanlığı kayıtlarına göre, Soyadı Kanunu ile birlikte Öztelli soyadını almıştır.
Hayatı
1867 yılında Erzurum'da doğdu. Mekteb-i Mülkiyeden mezun oldu. Önce Bâb-ı Seraskerî Muhasebe Kalemi Mülâzımlığı, sonra Adana, îşkodra ve Yanya Vilayetleri Mektupçuluk görevlerinde bulundu. Gevgili ve Hama Sancakları Mutasarrıflıkları görevlerinden sonra 1911 yılında Van Vali Vekilliği, 1912 yılında ise Harput Valililiğine terfi etti.
İlk Büyük Millet Meclisinde (1. Dönem) Tokat Milletvekili olarak yer aldı. Ankara'da ilk hükûmetin kurulması üzerine Dahiliye Vekaleti Müsteşarlığına seçildi ve bu görevi bir ay süreyle yürüttü.
1920 yılında Yeşil Ordu Cemiyeti kurucuları arasında yer aldı, bu cemiyetin İslami-Bolşevik çizgideki programının hazırlanmasına katıldı ve Genel Sekreterliğini üstlendi. Bu cemiyete üye olan diğer milletvekilleriyle birlikte Millet Meclisinde 14 kişilik Halk Zümresi adlı grubu oluşturdu.
Büyük Millet Meclisi Hükûmetinin Cami Baykut ardından 2. Dahiliye Vekili olan Hakkı Behiç Bey'in kendisine yöneltilen sert soru önergeleri üzerine istifası üzerine 4 Eylül 1920 tarihli toplantıda Mustafa Kemal, Albay Refet (Bele) Bey'i aday gösterdi. Henüz üç ay önce, 1920 Haziran ayında kurulan Halk Zümresi ise Doktor Nazım Bey'i aday gösterdi. İlk turda kazanan olmadı fakat ikinci turda Refet Bey 187 oyun 65'ini alabilirken, 98 oy alan Nazım Bey Dahiliye Vekili seçildi. Fakat sadece 2 gün Dahiliye Vekilliği yapabildi. Çünkü Mustafa Kemal iç işleri bakanlığı gibi önemli bir makama üçüncü kez Bolşevik eğilimli bir kişinin seçilmiş olmasına büyük tepki göstererek seçimi tanımadığını beyan etti. Dahiliye Vekili sıfatıyla kendisiyle görüşmeye gelen Nazım Bey ile görüşmeyi bile kabul etmedi. Merkez Ordusu Komutanı Nurettin Paşa'nın kendisini ölümle tehdidine kadar varan baskılar ve o sıralarda Ankara Keçiören'de misafir olduğu evde Mustafa Kemal'in ziyaret ettiği Çerkez Ethem'in ricası sonucunda Nazım Bey iki gün sonra görevinden istifa etti. 6 Eylül günü yapılan yeni oylamada 131 oy alan Refet Bey yeni Dahiliye Vekili oldu. Mustafa Kemal yıllar sonra, 1927'de verdiği Büyük Nutuk'ta Meclis iradesine karşı koymasını "Bu zatın yabancı çevrelere casusluk ettiğine de asla şüphe etmiyordum. Nitekim, daha sonra İstiklâl Mahkemeleri birçok gerçeği ortaya koymuştu. ... Böylece Nazım Bey, Hükümet'in bütün iç idare makinesinin başında, memleket ve millete değil, fakat paralı uşağı olduğu kimselerin isteklerinin gerçekleşmesine en büyük hizmeti yapabilecek duruma gelebilmiştir." diyerek açıkladı.
Nazım Bey aynı zamanda Ankara'da gizli olarak kurulan Türkiye Komünist Partisi (TKP) örgütlenmesi ve Aralık 1920'de yasal olarak kurulan ve Komintern (Komünist Enternasyonal) programına bağlılığını ilan eden Türkiye Halk İştirakiyun Fırkası (THİF) içinde de Salih Hacıoğlu ile birlikte önde gelen bir rol oynadı. Bu arada yayınladıkları Emek adlı gazetede yürütülen Bolşevik propaganda Ankara'da artan bir tepki doğruyordu. Örneğin, burada yer alan yazılardan birinde şöyle deniyordu: "Kemal, Anadolu'nun mutlak buyrukçusudur. Tutalım zaferi kazandı. Köylü sınıfının durumu sanki bu yüzden daha mı iyi olacak? Kemal ne zafer kazanırsa kazansın, Anadolu halkına yararı olmayacaktır... Yunanlı emperyalistlerle süregelen savaş sona erer ermez, Anadou'da bir iç savaş başlayacaktır." 1920 yılı Aralık ayı sonlarında patlak veren Çerkez Ethem Ayaklanması ardından tutuklamalar THİF'e de sıçrayınca Şubat 1921’de partinin Yeşil Ordu kökenli liderlerinden Nâzım Bey ve Şükrü Bey partinin kapatıldığını ilan ettiler. Fakat bu karar, kendilerinin ve THİF mensuplarının sonraki günlerde İstiklal Mahkemesi tarafından yargılanmasına engel olamadı.
Büyük Millet Meclisinde Nazım Bey ile ilgili olarak önce hassas bilgilerin yabancı devletlere sızdırıldığı kuşkuları hakkında Üçüncü Şube tarafından tahkikat yapılmasına, ardından bu tahkikat sonucunda dokunulmazlığının kaldırılıp mahkemeye sevk edilmesi önerisinin kabul edilmesine uzun tartışmalar sonunda karar verildi. 12 Mayıs 1921 tarihinde Ankara İstiklâl Mahkemesi tarafından yargılanmaya başladı. Kendisine yöneltilen gizli Yeşil Ordu Cemiyeti ve THİF içinde yer alarak hükûmeti yıkma gayesi gütmek, Mustafa Suphi ve Çerkez Ethem ile irtibatlı olmak, gizli faaliyetleri için Sovyet Rusya'dan para almak gibi suçları reddeden Nazım Bey, Mayıs 1921'de "gizli komünist fırka teşkili suretiyle hükümeti devirme teşebbüsünde" bulunmaktan 15 yıl kürek cezasına çarptırıldı. Fakat Eylül 1921'de çıkan af kanunu ile serbest bırakıldı.
4 Temmuz 1935 tarihinde öldü.
Carya illinoinensis
Carya illinoinensis, Amerika kökenli bir bitki türüdür.
IUCN Kırmızı listesi
Carya illinoinensis ağacı büyüktür ve hem Amerika Birleşik Devletleri hem de Meksika'ya özgüdür. Tür, 3 milyon km2'yi aşan bir oluşum alanı (EOO) ile geniş bir coğrafi alana sahiptir. Türler boldur ve ayrıca ceviz üretimi (tarım) için ekilir. Türe yönelik önemli bir tehdit yoktur ve dağılımındaki her iki ülkede de tehdit altında olmadığı değerlendirilmektedir. Tür küresel olarak En Az Endişe Veren olarak değerlendirilir. Türlerin iklim değişikliğine tepkisini kontrol etmek için izleme gereklidir.
Coğrafi dağılım bilgileri
Bu türün anavatanı Amerika Birleşik Devletleri ve Meksika'dır. ABD'de bu tür, dağılımın kuzeyindeki Illinois'den güneyde Texas ve Mississippi'ye kadar güneybatı ve güney eyaletlerinde bulunur. Meksika'da, türler eşit derecede yaygındır, Chihuahua ve Coahuila'dan Veracruz ve Oaxaca'ya kadar mevcuttur. (Villaseñor 2016). Bu tür, 2.363.995 km2'lik bir yayılış alanına (EOO) sahiptir. Türler, cevizler için doğal dağılımının dışında yetiştirilmektedir.
Nüfus bilgileri
Bu tür, Potter ve diğerleri tarafından modellenen iklim değişikliğine yanıt olarak 'korunabilirlik sınıfı C - yüksek güvenlik açığı, potansiyel kalıcılık' içinde yer almaktadır. Bu nedenle, gelecekte nüfus, iklim değişikliğinin ardından düşüşe maruz kalabilir.
Kullanım ve Ticaret bilgileri
Bu tür en çok, türe ortak adını veren cevizi için kullanılır ve yetiştirilir. Bu kuruyemişler yemek pişirmede, genellikle tatlı yapmak için kullanılır. Cevizden üretilen yağ ayrıca yemek pişirmek veya kozmetik için de kullanılabilir. Ağacın kendisi de döşeme, mobilya, panel ve tarım aletleri üretiminde kullanılan kereste için hasat edilebilir. Ağaç, gölgelik ve hayvancılık için bir besin kaynağı olarak tarım arazilerine dikilebilir. Yerli Amerikalılar ayrıca bu bitkiyi saçkıran ve tüberkülozu tedavi etmek için tıbbi olarak kullanırlar.
Koruma İşlemleri bilgileri
Bu tür en az 91 botanik bahçesinde (BGCI 2018) bulunur ve yaygın olarak yetiştirilir. Bu tür ABD için NatureServe (2018) ve Least Concern in Mexican Cloud Forest (González-Espinosa et al. 2011) için G5- Secure olarak değerlendirilmiştir.
Cahuamanta
Cahuamanta, manta vatozu ve karides ile yapılan tipik bir Meksika deniz ürünü yemeğidir. Genellikle manta vatozu, karides ve sebze içeren çorba olarak hazırlanır. Taco olarak da hazırlanabilir. Et suyu tek başına servis edildiğinde, "çıplak" anlamına gelen Yaqui dilinden alınan bichi olarak adlandırılır.
Başlangıçta, ana madde deniz kaplumbağasıydı (caguama), ancak nesli tükenmekte olan türler listesine girmesi nedeniyle avlanması yasaklandı. O zamandan beri manta vatozu ve karides ana malzemeler haline geldi.
Bu yemek ilk olarak Sinaloa'nın Los Mochis şehrinde yapıldı.
Jüterbog
Jüterbog, Almanya'nın kuzeydoğusunda yer alan bir şehirdir. Şehir, Brandenburg eyaletinde ve Teltow-Fläming ilinde yer almaktadır. Şehrin nüfusu 1 Aralık 2009 tarihinde 12,131'dir.