cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bulgar-Osmanlı savaşları
Başarısız ittifak
Yenilgi, yalnızca Tarnovo'da değil, Konstantinopolis'te de ciddi bir alarma yol açarak, Osmanlı işgalinin ana kolaylaştırıcılarından bir olan John Kantakouzenos'u tahttan çekilmeye zorladı. Tehdit ile karşı karşıya kalan Bulgaristan ve Bizans yakınlaşma girişiminde bulundular. 1355'te Bulgar İmparatoru Keratsa'nın kızı, yeni Bizans İmparatoru V. İoannis'in küçük oğlu IV. Andronikos ile evlendi. Ancak Tarnovo hanedanları ile Konstantinopolis arasındaki yeni ilişkiler, Osmanlılara daha önemli bir yanıt verme beklentilerini karşılamadı.
20 Aralık 1355'te Stefan Duşan'ın ölümünden sonra, Sırp İmparatorluğu Batı Balkanlar'daki hegemonyasının çoğunu kaybetti ve büyük ve etnik açıdan çeşitli imparatorluk birkaç ardıl devlete bölündü. Dönemin Bulgar ve Bizans İmparatorlukları, bir kez daha yarımadada Osmanlı yayılmasını durdurma potansiyeline sahip tek büyük siyasi güç olarak kaldılar. 1354 ve 1364 yılları arasında Türkler, Plovdiv ve Stara Zagora gibi bir dizi önemli kale ve kasabanın saldırıya uğramasıyla Trakya'yı fethetti. 1350'lerin sonlarından itibaren Osmanlı askeri birlikleri, kaynaklara göre İmparator'un surları güçlendirmek için önlemler alması nedeniyle başkentin çevresine bile ulaştı. Osmanlı tarihçisi Hoca Sâdeddin Efendi, 1359 ile 1364 yılları arasındaki Türk ilerlemesinin birçok bölgenin yıkımını ve nüfusunu azaltmasını içerdiğini öne sürer: Plovdiv, Stara Zagora ve Sliven kasabaları harap oldu ve Venets ve Sotirgrad gibi diğerleri tamamen yok edildi. Yıkıma, yerel halkın katledilmesi ve Küçük Asya'ya sürülmesi eşlik etti.
İki İmparatorluk arasında sadece tam bir koordinasyon eksikliği yoktu, aynı zamanda Karadeniz'deki Mesembria ve Anchialos limanları konusunda da çekişiyorlardı. Bulgaristan 1364'te onları başarıyla savundu, ancak devam eden çatışma, yaklaşan tehlikeye rağmen iki devlet arasındaki güvensizliği ve düşmanlığı derinleştirdi.
İvan Aleksandr'ın son yılları
17 Şubat 1371'de İvan Aleksandr'ın ölümünden sonra, Bulgarların yaşadığı topraklar birkaç bağımsız devlete bölündü. İkinci Bulgar İmparatorluğu'nun eski topraklarının çoğu, çarın üçüncü oğlu İvan Şişman'ın yönetimi altına girdi; kuzeybatı bölgeleri en büyük oğlu İvan Sratsimir'in hakimiyetindeydi, despot Dobrotitsa Dobruca'yı elinde tutuyordu ve Makedonya'nın çoğu Sırp soyluları tarafından kontrol edilen birkaç feodal devlete bölünmüştü.
Çirmen Muharebesi ve sonuçları
1371'de Makedonya'daki iki feodal bey, Türklere karşı bir sefer düzenledi. Sırasıyla Pirlepe kralı ve Serez despotu Sırp kardeşler Vukašin ve Uglješa, Osmanlıları durdurmak için büyük bir Hıristiyan ordusu topladılar. Doğuda toprakları Osmanlı topraklarına sınır olan Uglješa, tehdidi anladı ve Sırp ve Bulgar devletlerinden yardım istedi ancak başarısız oldu. Karışık Sırp-Yunan-Bulgar nüfusuna hükmeden iki kardeş, etnik açıdan farklı 20 ila 70.000 kişilik güçlü bir orduyla doğuya doğru yola çıktı. Lala Şahin Paşa liderliğindeki çok daha az sayıda birlik, 26 Eylül gecesi aşağı Meriç vadisindeki Çirmen köyü yakınlarında kamp kuran birleşik Balkan kuvvetlerine saldırdı. Tüm ordu geri püskürtüldü ve Vukašin ve Uglješa, kuvvetlerinin çoğuyla birlikte yok edildi.
Muharebeden hemen sonra, I. Murad'ın orduları, Kuzey Trakya'yı aşan ve genç İvan Şişman'ı Balkan Dağları'nın kuzeyine geri çekilmeye zorlayan başka bir sefer başlattı. Uzun ve şiddetli kuşatmalardan sonra bir dizi kale düştü: Örneğin Diampol kasabası, Timurtaş'ın güçlerine karşı aylarca savaştı, ancak sonunda yiyecek kıtlığı nedeniyle teslim olmaya zorlandı. İvan Şişman'ın voyvodalarından biri olan Şişkin, Balkan Dağları'nın güney eteklerindeki savaşta öldürüldü ve Osmanlıların Rodoplar, Kostince, İhtiman ve Samokov'u fethini daha da kolaylaştırdı. Kanlı bir kuşatmadan sonra güneybatıdaki Manastır'ı ele geçirdiler ve kısa süre sonra Sofya Vadisi'ni ele geçirdiler. 1373'te İvan Şişman, aşağılayıcı bir barış anlaşmasını müzakere etmek zorunda kaldı: Murad ile Şişman'ın kız kardeşi Tamara Hatun arasındaki evlilikle birliği güçlendiren bir Osmanlı vasalı oldu. Telafi etmek için Osmanlılar, İhtiman ve Samokov da dahil olmak üzere fethedilen toprakların bir kısmını iade ettiler.
1371 ile 1373 yılları arasında Osmanlılar, Balkanlar üzerinde hatırı sayılır bir güç olarak ortaya çıktı. Tüm Trakya'ya hükmettiler ve Doğu Makedonya'daki Uglesha topraklarını ele geçirdiler ve vasalları olan Vukaşin'in oğlu Marko ve İvan Şişman'ı boyun eğdirmeyi başardılar.
Rodopların düşüşü
Aynı dönemde (1371-1373) işgalciler, kuzeyden yaklaşan güçlü ve iyi korunan kalelerle dolu bir dağ olan Rodopların kontrolünü ele geçirdiler. Günümzde harabe halinde olan Rakovitsa kalesi Davud Paşa tarafından kuşatıldı ve voyvodası Kurt tarafından şiddetle savunuldu; zorla ele geçirmeye yönelik nafile girişimlerin ardından Türkler müzakereleri kabul etti ve Bulgarlar mülklerini ellerinde tutarak teslim oldular.
Benzer şekilde, Rodopların stratejik kalelerinden biri olan Tsepina halkı, Davud Paşa'nın su kaynaklarını kesmesi üzerine, dokuz ay boyunca Osmanlı saldırılarına direndikten sonra canları ve malları karşılığında teslim oldular. Aynı şekilde Stanimaka (Asenovgrad) alındı ve kısa bir süre sonra komutanı Georgi'nin son saldırıda öldüğü Batkun'un kuzey Rodop kalesi düştü.
Osmanlılar, Rodopların iç kesimlerinde inatçı bir direnişle karşılaştı: Merkez bölgeler, Cedit Paşa ve İbrahim Paşa orduları tarafından işgal edildi. İlki, Chepelarska nehri vadisi boyunca Stanimaka ile Baçkovo Manastırı arasındaki yoldan ilerlerken, İbrahim Paşa Plovdiv'den Parvenets üzerinden ve ardından Vacha Nehri vadisinden yola çıktı. Diğerlerinin yanı sıra Zarenitsa, Zagrad, Gradishte, Çiltepe ve Karakulas (Vacha boyunca), İmaretdere ve Momina Voda'da (Eğridere'ye yakın yükseklikler) çatışmalar meydana geldi. Tanınmış Osmanlı paşası Sarǎ Baba'nın öldürüldüğü Momina Voda ve Enihan Baba'nın can verdiği Karakula'daki çatışmalar özellikle şiddetliydi.
Sofya'nın Düşüşü
Osmanlılar, Sofya çevresindeki bölgeyi ele geçirdikten sonra kuzeybatıya doğru yürüyüşlerine devam ettiler. Murad'ın asıl amacı Bulgaristan ile Sırbistan arasındaki bağları koparmaktı çünkü İvan Şişman'ın vassalı olmasına rağmen Murad ona güvenmiyordu ve Bulgar hükümdarının dönmek için uygun bir fırsat beklediğini biliyordu. Sert çatışmalardan sonra 1386'da Türkler Pirot ve Niş'i ele geçirerek birçok Bulgar'ı öldürdüler ya da köleleştirdiler.
1388 seferi
Osmanlıların Balkan yarımadasının orta kesimlerinde ilerlemesi, sadece İvan Şişman için değil, Sırbistan ve Bosna'da da ciddi endişelere neden oldu. Sırp Prensi Lazar ve Bosna Kralı I. Tvrtko Kotromaniç, Osmanlı karşıtı bir koalisyon kurdu ve Bulgar İmparatoru da onlara katıldı ancak asker gönderemedi. 1387'de Bosnalılar ve Sırpların birleşik kuvvetleri Ploşnik Muharebesi'nde Osmanlıları yendi.
Ancak Hıristiyan devletler zaferi geniletmek için herhangi bir girişimde bulunmazken, Türklerin tepkisi hızlı oldu. 1388'de Çandarlı Ali Paşa komutasındaki 30.000 kişilik bir ordu doğu Balkan Dağları'nı geçerek Bulgaristan'ın kuzeyine doğru ilerledi. Bulgarlar tamamen şaşırdılar ve işgalciler Pravadı, Şumnu, Madara ve diğer şehirleri ele geçirdiler. İlk baştaki sürpriz sefer nedeniyle kasabalar ve kaleler düzgün bir savunma düzenleyemediler, ancak ilk şoktan sonra Bulgarlar önlem aldı. Çandarlı Ali Paşa'nın ordusu Varna'yı kuşattığında, savunucular sert bir şekilde direndi ve Türkler kuşatmayı bırakıp kuzeye doğru ilerlemek zorunda kaldı.
Tutrakan'da vatandaşlar Türklerin küçük bir garnizon kurmasına izin verdiler, ancak daha sonra Türk askerlerini öldürerek kuşatma için hazırlandılar. Çandarlı Ali Paşa hemen çevredeki tarlaları yaktı ve kısa süre sonra açlıktan ölmek üzere olan kasaba teslim olmak zorunda kaldı. Bu başarıdan sonra batıya, Tuna kıyısındaki en güçlü Bulgar kalelerinden biri olan Niğbolu'ya doğru ilerlediler. Savunma, o sırada kasabada bulunan İvan Şişman tarafından organize edildi. Osmanlıların yaklaşık 30.000 adamı olmasına rağmen şehri alamadılar ve Çandarlı Ali Paşa bizzat Murad'dan takviye istemek zorunda kaldı. Hoca Sâdeddin Efendi'ye göre, Sultan muazzam bir orduyla Niğbolu'ya yürüdü ve ne pahasına olursa olsun kasabayı ele geçirmeye kesin olarak karar verdi. İvan Şişman yeni düşmanla karşılaştığında ateşkes istedi. Murad kabul etti ve Bulgarlar Niğbolu'yu kurtardılar, ancak bir başka önemli Tuna kalesi olan Silistre'yi terk etmek zorunda kaldılar. Ancak Çandarlı Ali Paşa Silistre'ye vardığında Bulgarlar kasabayı teslim etmeyi reddettiler. Murad, Niğbolu'yu ikinci kez kuşattı ve bu kez İvan Şişman Osmanlı şartlarını kabul etti ve Silistre'ye bir Türk garnizonu yerleştirildi.
Seferin bir sonucu olarak Türkler, birkaç önemli kasaba da dahil olmak üzere doğu Bulgaristan'ın çoğunu aldı. Artık İvan Şişman'ın yetkisi, başkent Tarnovo'nun batısındaki topraklara ve Tuna boyunca birkaç kaleye kadar geriledi. Doğuda Bulgarlar Varna'yı ve Dobruca Despotluğu'nun başkenti Kaliakra tuttular. Muhtemelen o sırada İvan Sratsimir bir Osmanlı tebaası oldu.
Euryoryzomys
Euryoryzomys, Sigmodontinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Galenomys
Galenomys, Sigmodontinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Euneomys
Euneomys, Sigmodontinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Cadılar Bayramı Öldürür
Cadılar Bayramı Öldürür (özgün ad: Halloween Kills), David Gordon Green'in yönettiği ve Danny McBride ve Scott Teems'in senaryosunu yazdığı 2020 yılı Amerikan yapımı slasher filmi. 2018'de çıkan Cadılar Bayramı'nın ve Cadılar Bayramı serisinin devamıdır. Önceki filmde olduğu gibi Jamie Lee Curtis, James Jude Courtney başrol olarak yer aldı. Yine Michael Myers karakterinin dublörlüğünü Nick Castle yaptı. Şubat 2019 yılına kadar senaristliği üstlenmesi için Scott Teems ile anlaşıldı. Film, devam filmi ile birlikte Temmuz 2019'da açıklandı.
Cadılar Bayramı Öldürür 'ün 15 Ekim 2021'de Universal Pictures tarafından Amerika Birleşik Devletleri'nde gösterime girmesi planlanıyor.
Doraemon: Nobita ve Uzay Kahramanları
Doraemon Nobita ve Uzay Kahramanları (Japoncaドラえもん のび太の  Doraemon: Nobita no Supēsu Hīrōzu)  Japon animasyon bilim kurgu aksiyon filmi  ve 35. Doraemon filmi. 7 Mart 2015'te Japonya'da gösterime sürülen ''Doraemon (1979) anime serisinin 35. yıl dönümü ve Doraemon'' (2005) anime serisinin 10. yıl dönümü anısına yayınlandı. ''Doraemon'un 6. filmi olan Doraemon: Nobita'nın Küçük Yıldız Savaşları filmine'' benzerdir.
Konusu
Karanlık gecede bir uzay gemisi tepeye çarpar. Bir gün Suneo, Gian ve Shizuka, büyülü bir akım gişe rekorları kıran uzay temelli bir kahraman filmi "Galaksinin Koruyucuları" hakkında bir film yapmaya karar verirler. Bu arada Nobita, küçük çocukların önünde lastik bant sanatı yaptı. Nobita, üç arkadaşının filmi çektiğini gördüğü tepeye gitti. Gian ve Suneo, Nobita'nın hareket etmek istediği gibi Nobita'nın canavar rolünü oynamasını sağladı. Gian, bir uzaylı olduğu için Nobita'yı yener ve Nobita ağlamaya başlar ve Doraemon'dan yardım istemek için evine kaçar. Bundan sonra ikisi, Suneo'nun filmi çektiği tepeye döndüler ve Doraemon, Burger yönetmeni adlı bir film yönetmeni olan cebinden bir alet çıkardı.
Hepsi uzay kahramanı oldular (kostümlerini gerçeğe dönüştüren bir "gerçek ışık" kullanarak) ve Burger'ın yardımıyla sahte bir uzay canavarıyla savaşmaya başladılar. Bu sırada başka bir gezegenden bir uzaylı, uzay kahramanlarından yardım istemeye geldi ve onu takip etmeyi kabul ettiler. Uzay gemisinde, farelerle dolu Pokkoru gezegeninin şerifi olan uzaylı Aron, Recreation Land Space güvenlik personelinin (aslında uzaylı korsanlar) takibinden kaçtığı için şanslıydı.
Ertesi sabah Aron ve keşif grubu Pokkoru gezegenine girer. Bundan sonra Aron, meclis üyelerini ve halkı uyanık olmaları konusunda uyarmaya çalışır, ancak kimse ona inanmaz. Nobita bazı uzaylı korsanları keşfeder, bu yüzden onu uzaklaştırırlar ve o aşağı iner ve yıldız armasını kuyulara düşürür. Neyse ki Aron, Nobita'yı iplerle bağlanmış halde bulur ve Space Land'in Arumasu yıldızını düşürmek için gezegenin enerji planını emdiğini bilerek yanlışlıkla kılık değiştirmesini aktif bırakır. Ancak Aron ve Nobita, Meba tarafından keşfedildi ve Gian ve Suneo, daha önce Ogon tarafından tutuklandı. Shizuka, Doraemon ve Nobita, yıldızın kendisine doğru sürüklendiğini görmüşlerdi ve bir şeylerin ters gittiğini anladılar, bu yüzden onları ve arkadaşlarını kurtardılar. Kurtarma başarılı olmasına rağmen Shizuka, Haido tarafından yakalandı. Aron'un grubunu teslim etmek için, onu kazığa geçirmekle tehdit ediyor. Burger müdürü daha sonra Haido'yu korkutmak ve Shizuka'yı kurtarmak için sanal görüntüler gösterir. Hepsi sığındığında, grup bölünmeye başladı ve Aron kahramanlar hakkındaki gerçeği öğrenir, ancak Aron yine de ona yardım ettikleri için Pokkoru gezegenine geldikleri için grubu kahramanlar olarak övür. Grup daha sonra gezegen Pokkoru Aron'u kurtarmaya yardım etmeye karar verdi.
Pokkoru sakinleri tehlikelerinden habersizken grup, kule grubu Space'e doğru ilerliyor. Meba ve Ogon, grubu bloke etmek ve savaşmak için gelirken, Haido ve grubu kulenin altındaki bodrumdadır. Meba, Aron'a saldırır ve Nobita yardım etmeye çalışır, ancak Meba'nın belindeki kemer ona düştüğü için yanlışlıkla korsan gemisinin içine ışınlanır, ardından Shizuka, Gian ile düello yapıp Ogon'u yenerek Meba ile savaşır ve onu yener. Doraemon, Suneo ve Aron bodruma girerler ama Haido onları kovalamak için dövüşçüsünü kullanır. Shizuka ve Gian gelir ve Haido'nun dövüşçüsüne saldırarak Haido'nun düşmesine neden olur. Grup, Haido ile yüzleştikten sonra sırrı öğrenir.
Nobita, Ikaros ile yalnızken savaşır, ancak çok zayıf olduğu için (Arumasu yıldızının önemli bir bileşeni olan grafitten gelen enerji olmadığı için), Nobita onu çabucak yendi. Sırrı öğrendikten sonra fırlatıcıları devre dışı bırakmak için gemiye geri döndüler ama çok geç kalmışlardı çünkü Ikarosu onu tetiklemişti. Şans eseri, yıldız patlamalarını durdurdular ve Burger Direktörü, Pokkoru'nun gezegenlerindeki hayatı geri getirmek için enerjiyi emmediği zamanı geri sardıktan sonra Arumasu'yu öldürdüler. Pokkoru'yu yıkımdan kurtarırlar ve sakinler, Aron'un uyarısından önce yavaş yavaş uyanır. Hikaye "Bu gülüşe sahip çıkalım..." mesajıyla bitiyor.
Müzik
İlk kez 10 Aralık 2014 tarihinde şarkıcı Miwa, filmde şarkı sunabileceğini açıkladı. 25 Şubat 2015'te 17. single'ı "360" - filmin tema şarkısı yayınlandı.
Açılış şarkısı: Yume wo Kanaete Doraemon (Karakter ver.) Yazar: Kurosu Katsuhiko / şarkı - Doraemon (Wasabi Mizuta), Nobita (Ohara Megumi), Shizuka (Yumi Kakazu), Jaian (Kimura Subaru), Suneo (Tomokazu Seki) (Kolombiya)
Şarkı biter: 360 Söz: Miwa / söz yazarı - Miwa & NAOKI-T / şarkı - Miwa (Sony Music Japan Inc.)
Filmdeki kafes:
Gişe
Film, açılış haftasonunda (7-8 Mart) 365 ekrandan 557.000 izlenme ile 5,3 milyon ABD doları kazanan Japon gişe rekorunu kırdı. 19 Nisan 2015 itibarıyla Japon gişesinde hasılat (3,75 milyar ¥) elde etti. Film, 3,93 milyar Yen (32,7 milyon ABD Doları) ile 2015 yılında Japon gişelerinde en çok hasılat yapan beşinci Japon filmi oldu. Şubat 2016 itibarıyla, film Japonya'da (32,7 milyon dolar), Hong Kong'da (799.043 dolar), İtalya'da (1.295.875 dolar), Güney Kore'de (696.169 dolar), Tayvan'da (108.560 dolar), Birleşik Arap Emirlikleri'nde (69.349 dolar),Vietnam (350.706 dolar).
İşte bu filmin Japonya'daki tüm hafta sonlarının gişe hasılatı:
Golan Tepeleri'nin statüsü
Golan Tepeleri, 1967'deki Altı Gün Savaşı'nda İsrail tarafından Suriye'den ele geçirilen Batı Asya'daki kayalık bir platodur. Uluslararası toplum, Golan Tepeleri'nin resmi Suriye toprağı olduğunu kabul etmekte ve İsrail'in askeri işgalini geniş çapta reddetmektedir. Savaşın ardından Suriye, Hartum Kararı'nın bir parçası olarak İsrail ile herhangi bir müzakereyi reddetti.
Golan Tepeleri, 1981'de Knesset, İsrail yasalarını bölgeye uygulayan ve ilhak olarak tanımlanan bir hareket olan Golan Tepeleri Yasası'nı kabul edene kadar askeri yönetim altındaydı. Buna cevaben, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi oy birliğiyle, İsrail'in toprakların statüsünü değiştirme eylemlerini kınayan 497 sayılı BM Güvenlik Konseyi Kararını kabul etti ve İsrail'in eylemlerini "boş, hükümsüz ve uluslararası yasal etkiden yoksun" ilan etti ve Golan'ın işgal altındaki bir bölge olarak kaldığını ilan etti. 2019'da ABD, Golan Tepeleri'ni İsrail'in egemen bölgesi olarak tanıyan tek devlet olurken, uluslararası toplumun geri kalanı Suriye'nin İsrail askeri işgali altında tuttuğu toprakları değerlendirmeye devam etmektedir.
İngiliz ve Fransız Mandaları
Birinci Dünya Savaşı'nın ardından, Osmanlı İmparatorluğu'nun eski topraklarının bazı bölümleri, savaşın muzaffer İtilaf ülkelerinin kontrolü altındaki Milletler Cemiyeti mandalarına bölündü. Filistin İngiliz Mandası ve Suriye Fransız Mandası, Paulet-Newcombe Anlaşması'nda ikisi arasında kesinleşen sınırla, bu tür iki manda idi. 1923'te çizilen sınır, Suriye ile Filistin arasındaki ilk ve bugüne kadarki son uluslararası sınırdı. Sınıri Celile Denizi'nin tamamını, doğu kıyısında on metre genişliğinde bir şeritle birlikte İngiliz Mandası içine yerleştirdi. Fransız Mandası, 1946'da Suriye Cumhuriyeti'nin bağımsızlığı ile sona erdi ve Suriye, tatlı su kaynaklarına daha fazla erişim sağlamak için sınırda değişiklik yapılmasını talep etti, İngilizlerin bu talebi reddi Milletler Cemiyeti tarafından onaylandı ve bu sebeple İngiltere bu konuyu kapandı saydı.
Manda sonrası dönem
İsrail'in bağımsızlık ilanını takip eden 1948 Arap-İsrail Savaşı, yeni kurulan İsrail devletinin İngiliz Mandası topraklarının yaklaşık %77'sini kontrol etmesiyle sonuçlandı. Ancak Suriye, İngiliz ve Fransızların çizdiği sınırın kıyı şeridinin on metre doğusundaki Celile Denizi'nin doğu kıyısına kadar ilerlemişti. Ateşkes ilanının ardından yapılan ateşkes görüşmelerinde, İsrail'in iddia ettiği gibi on metrelik şerit askerden arındırılmış bölgeye dahil edildi.
Golan Tepeleri Hukuku
14 Aralık 1981'de Knesset Golan Tepeleri Yasası'nı kabul etti. Yasa ilhak terimini kullanmazken, İsrail muhalefeti ve uluslararası toplum tarafından ilhak olarak kabul edildi.
Eylem uluslararası alanda kınandı ve buna karşılık Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, yasanın "geçersiz ve hükümsüz ve uluslararası yasal etkisi yok" olduğunu ve Dördüncü Cenevre Sözleşmesi'nin Golan'a işgal altındaki bir bölge olarak uygulanmaya devam ettiğini bildiren 497 sayılı Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Kararı'nı kabul etti.
Uluslararası görüşler
Mart 2019'da, daha önce Golan Tepeleri'ni işgal edilmiş sayan ABD, İsrail'in 1967'den beri elinde tuttuğu topraklar üzerinde egemenliğini tanıyan ilk ülke oldu. Uluslararası toplumun geri kalanı, bölgeyi İsrail işgali altında tutulan Suriye olarak görmeye devam etmektedir. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin Avrupa Birliği üyeleri, ABD'nin açıklamasını kınayan ortak bir bildiri yayınladı ve BM Genel Sekreteri António Guterres, Golan Tepeleri'nin statüsünün değişmediğini belirten bir bildiri yayınladı. Arap Birliği, ABD'nin bu hamlesini kınadı:" Trump'ın tanıması bölgenin durumunu değiştirmez." dedi.
Eremoryzomys
Eremoryzomys, Sigmodontinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Notiomys
Notiomys, Sigmodontinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Nesoryzomys
Nesoryzomys, Sigmodontinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Neusticomys
Neusticomys, Sigmodontinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Ümmü Ruman
Ümmü Ruman Zeyneb (Arapça: أمّ رومان زينب بنت عامر بن عويمر بن عبد شمس بن عتاب الكنانية), İslam peygamberi Muhammed'in bir arkadaşıydı. Asıl adı Zeyneb olduğu rivayet edilmiştir. Ebû Bekir’in hanımı ve Âişe’nin annesidir.
Hayatı
Zeyneb, Kinanah'ın El-harita kabilesinin Dushman topluluğunun bir üyesi olan Amir ibn Umayr'ın kızıydı. Kabilesinden olan Abdullah b. Hâris b. Sahbere el-Ezdî ile evlendi ve bu evlilikten Tufayl adlı oğulları oldu. Kısa bir süre sonra Ümmü Ruman dul kaldı ve etrafında kimse onu desteklemedi. Ebû Bekir daha sonra onunla evlendi ve ilk müslümanlar arasında yer aldı. Ebû Bekir ile evliliğinden iki çocuğu oldu: Abdurrahman ve Âişe.
Daha sonraları Âişe Medine'ye hicret ederken eşlik etmiştir. Âişe’nin İfk Hadisesi nedeniyle yaşadığı sıkıntılarda Ümmü Rûmân kızını rahatlatmaya çalışmış, onu teselli etmiştir.
İbn Saad tarafından Ümmü Ruman'ın Nisan/Mayıs 628'de Medine'de öldüğünü iddia edilmekteydi.
Kuzey Cermenleri
İskandinavyalılar olarak da bilinen Kuzey Cermenleri, İskandinav ülkelerinde yaşayan bir Cermen etnik ve dilsel grubu. Halklar, kültürel benzerlikleri, ortak ataları ve bugünkü tüm Kuzey Cermen dillerinin evrildiği Eski Norsçanın atası olan Proto Norsça kullanmış olmaları ile tanımlanır.
Kökenler
Kuzey Cermen halklarının MS erken yüzyıllarda İsveç'te farklı bir grup olarak ortaya çıktığı düşünülmektedir. Svearlar, Danlar, Götarlar, Gutlar ve Rugii gibi Kuzey Cermen kabileleri Klasik Antik Çağ'da çeşitli yazarlar tarafından bahsedilmiştir. Sonraki Viking Çağı boyunca, genellikle Vikingler olarak adlandırılan denizci Kuzey Cermenleri, Avrupa ve ötesindeki topraklara baskınlar düzenlemiş, yerleşmiş, birkaç önemli devlet kurmuş ve Kuzey Atlantik'i Kuzey Amerika'ya kadar keşfetmiştir. Bu genişlemeden doğan etnik gruplar arasında Normanlar, Nors Galler ve Ruslar (Slav Ruslar ile karıştırılmamalıdır) yer alır. Viking Çağı'nın Kuzey Cermen halkları, karşılaştıkları kültürler tarafından farklı şekillerde isimlendirilmiştir ancak genellikle Norslar olarak adlandırılırlar.
11. yüzyılda Viking Çağı'nın sona ermesiyle, Kuzey Cermen halkları İskandinav mitolojisini bırakarak Hristiyanlığı benimsemeye başlamış, daha önceki kabile toplumları merkezileşerek modern Danimarka, Norveç ve İsveç krallıklarına evrilmiştir.
Modern Kuzey Cermen etnik gruplarını Danimarkalılar, İzlandalılar, Norveçliler, İsveçliler ve Faroeliler oluşturur. "[T]he pages of history have been filled with accounts of various Germanic peoples that made excursions in search of better homes; the Goths went into the Danube valley and thence into Italy and southern France ; and thence into Italy and southern France; the Franks seized what was later called France; the Vandals went down into Spain, and via Africa they "vandalized" Rome; the Angles, part of the Saxons, and the Jutes moved over into England; and the Burgundians and the Lombards worked south into France and Italy. Probably very early during these centuries of migration the three outstanding groups of the Germanic peoples — the North Germanic people of Scandinavia, the East Germanic branch, comprising the Goths chiefly, and the West Germanic group, comprising the remaining Germanic tribes — developed their notable group traits. Then, while the East Germanic tribes (that is, the Goths) passed gradually out of the pages of history and disappeared completely, the North Germanic, or Scandinavian, or Norse, peoples, as they are variously called, became a distinctive people, more and more unlike the West Germanic folk who inhabited Germany itself and, ultimately, Holland and Belgium and England. While that great migration of nations which the Germans have named the Volkerwanderung was going on, the Scandinavian division of the Germanic peoples had kept their habitation well to the north of the others and had been splitting up into the four subdivisions now known as the Swedes, Norwegians, Danes, and Icelanders. Long after the West Germanic and East Germanic peoples had made history farther south in Europe, the North Germanic tribes of Scandinavia began a series of expeditions which, during the eighth and ninth centuries, in the so-called Viking Age especially, led them to settle Iceland, to overrun England and even annex it to Denmark temporarily, and, most important of all, to settle in northern France and merge with the French to such an extent that Northmen became Normans, and later these Normans became the conquerors of England."  Bu etnik gruplar İskandinavyalılar olarak isimlendirilir ancak bu adlandırma bazen İzlandalılar ve Faroelileri kapsamayabilir. Kuzey Cermen halkları, özellikle de Danimarkalılar, Norveçliler ve İsveçliler o kadar yakından ilişkilidir ki, akademisyenler bazen bu etnik grupları aynı ve tek bir halk olarak görürler.
Mitoloji
Prof. Sven Laga Bring’in en önemli eseri dört ciltlik İsveç imparatorluğu Tarihi kitabı
Lagerbring tarih kitabının birinci cildinde 1060 yılına dek Odin ve onun hanedanlığı olan İnıminhe krallarının hüküm sürdüğü Viking tarihini anlatmaktadır. Buradaki en önemli dayanağı İzlandalı siyasetçi, tarihçi, yazar Snoheş turleşine’nin, Edda adı altında topladığı İskandinav mitolojisi, söylenceleri, masalları ve destanlarıdır. Kitabının girişinde bunların güvenilirliğini sorgulamış, kendinden önceki değişik yerli yabancı tarihçilerin verdiği ve Ştolessine’nin anlattıklarıyla çakışan bilgiler ışığında bunların güvenilir olduğu sonucuna varmıştır. Hem Ştolessine’nin ve hem de Lagarbring’e göre Oden ve halkı Türkler ve Asyalılardır. Odin'nin kökeni hakkında İskandinav Mitolojisi ve önemli Akademisyenler, Türk kökenli olduğunu belirtirler.
Bardisi Kilisesi
Bardisi Kilisesi (Gürcüce): ბარდისის ეკლესია), Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı ve eski adı Bardisi (Bardız) olan Gaziler köyünde orta çağda Gürcülerden kalma bir kilisedir.
Mimari
Gaziler köyünün merkezinde, eski kale ve sarayın hemen yakınıda bulunan Bardisi Kilisesi, haç planlı ve kubbeli bir yapı olarak inşa edilmiştir. Kili günümüze yıkık halde ulaşmış olup yapıdan sadece kaplama taşları sökülmüş duvar bölümleri kalmıştır.
Ekvtime Takaişvili’nin 1907 yılında verdiği bilgiye göre, bu tarihte Samtshe hükümdarı Mzeçabuki’nin sarayı tamamen yıkılmıştı. Bununla birlikte sarayın kilisesi olan Bardisi Kilisesi görece iyi durumdaydı. Tek nefli bir bazilika diye tanımladığı kilisenin içi ve dışı kesme taşlarla kaplıydı. Çatısı çökmüş, ama duvarları sağlamdı. Fakat batı ve kuzey duvarlarının kaplama taşlarının bir kısmı sökülmüştü. Giriş kapısı güneyde bulunan kilisenin doğu, batı ve güneyde pencereleri bulunuyordu. O tarihte kilisenin kapısı taş duvarla kapatılmıştı. Giriş kapısının çevresi kabartmalar süslenmişti ve yarı dairesel bir kemeri bulunuyordu. Bu kemerin altındaki taşta kucağında İsa ile Meryem figürü bulunuyordu. Bebek İsa’nın altında Gürcü alfabesinin Nushuri harfleriyle "ქ’ე", yani "ქრისტე" (İsa) yazıyordu.
Bardisi Kilisesi'nin kapısının iki yanında gül formunda iki süsleme yer alıyordu. Kapının sağındaki beş irice taşta doğuya doğru uzanan Gürcü alfabesinin Asomtavruli harfleriyle bir yazıt bulunmaktadır. Yazı “... ამ ეკ-ლს აღმშნბ[ლსა ათბგსა პა]ტონსა მზეჭაბკს” diye başlıyor, sonra doğuya doğru “დღგრძბით შ-ნ ღ-ნ” şeklinde devam ediyor. Bu yazı Takaişvili tarafından “... ამ ეკლესიის აღმაშენებე[ლსა ათაბაგსა პა]ტრონსა მზეჭაბუკს დღეგრძელობით შეუნდვნენ ღმერთმან” (Bu kiliseyi yaptırmış olan sahibi Atabagi Mzeçauki’ye Tanrı uzun ömür ihsan eylesin) şeklinde okunmuştur. Ekvtime Takaişvili bu yazıtın I. Kaihosrovi’nin oğlu olan ve 1516 yılında ölen Mzeçabuki’ye ait olduğunu yazmıştır.
Bardisi Kilisesi'nin taşları köyde bir çeşmenin yapımında kullanılmıştır. Caminin yakınındaki bu çeşmede Gürcüce yazıt tespit edilmiştir. Bazı taşlar ise caminin avlusunda bulunmaktadır.
Nephelomys
Nephelomys, Sigmodontinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Ebva Gazvesi
Ebvâ Gazvesi, (Arapça: غزوة الأبواء Gazatu’l Ebva'a ) veya Veddan Gazvesi, İslam peygamberi Muhammed’in bir gazasıdır.
Bu sefer, Muhammed'in bir askeri birliğin komutanı olarak çıktığı ilk askerî gazvedir. Miladi Ağustos 623, Hicrî Safer ayının 2'inci yılında gerçekleşen sefer sırasında asıl hedef olan Kureyşli putperestlerle karşılaşılmamış, Ebvâ çevresinde yaşayan Kinane kabilesinin Damraoğulları koluyla bir saldırmazlık antlaşması yaparak yazıya geçirilmiştir. Söz konuşu antlaşma metni tarihçi Muhammed el-Zurkani'ye göre şöyledir:"'Bu belge, Allah'ın Resulü Muhammed'in, mallarında ve canlarında kendilerine güvenlik ve güvenlik tesis ettiği Banu Damra'ya aittir. Allah'ın dinine karşı çıkmadıkları sürece Müslümanlardan destek bekleyebilirler. Peygamber onların yardımını ararsa olumlu cevap vermesi de beklenir.'"Buna göre Damraoğulları, Müslümanlar'ın himayesinde olacak, onlara karşı yapılan askeri hiçbir faaliyete destek vermeyecekler, aksine müslümanlar destek isterse yardıma geleceklerdir. Esasen küçük bir kabileyle yapılan bu antlaşmayı doğubilimci W. Montgomery Watt, peygamber Muhammed'in Kureyş'i muharebe için kışkırtması olarak yorumlamıştır.
Abastumani (köy)
Abastumani (Gürcüce: აბასთუმანი; okunuşu: “abastumani”), Gürcistan’ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Adigeni Belediyesi sınırları içinde bir köydür. Otshe Çayı’nın sol kıyısında deniz seviyesinden 1.160 metre yükseklikte yer alır. Adigeni kasabasına 18 km uzaklıktadır.
Abastumani, Varhani, Sağrdze, Pareha, Kikineti, Tsahani, Tsahnistskaro ve Harcami köyleriyle birlikte Varhani temini oluşturmaktadır.
Adigeni Belediyesi sınırları içinde Abastumani adını taşıyan bir de kasaba bulunmaktadır.
Tarihçe
Abastumani adının, burada yaşayan Abasadzelerle ilişkili olduğu tahmin edilmektedir. Bu yer adı "Abasların köyü" anlamına gelen "Abastubani"den değişime uğramış olmalıdır. 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterinde "Abastuban" (اباستوبان) olarak yazılması da bu görüşü desteklemektedir.
Abastumani’nin 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde yer alması, buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Köyü Osmanlılar 16. yüzyılın son çeyreğinde Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe-Saatabago’dan ele geçirmişti. Osmanlı idaresinin Abastuban (اباستوبان) olarak kaydettiği köy, Ahısha livasıın Oshe nahiyesine bağlıydı. Bugünkü Abastumani kasabası aynı tarihte Oshe adıyla kaydedilmiştir. Abastuban köyünde 18 hane yaşıyordu. İspenç vergisi vermekle yükümlü kılınmış olan bu hanelerin reisleri Dovlata, İason, Maharebel, Mazana, Sultan, Kuzan, Nikoloz, Gogiça gibi adlar taşıyordu. Köyde buğday, arpa, çavdar, darı tarımı, meyvecilik ve arıcılık yapılıyor, domuz besleniyordu.
Nüfus
2014 yılı verilerine göre köyde 256 kişi yaşıyordu.
Arthur Holmes Madalyası
Arthur Holmes Madalyası ve Onursal Üyeliği, Avrupa Yerbilimleri Birliği'nin (EGU) en prestijli ödüllerinden biridir. Madalya jeoloji alanına üstün katkıları ve kalıcı çalışmaları nedeniyle uluslararası itibar elde etmiş bilim insanlarına verilir. Madalya, 2005 yılından bu yana Avrupa Yerbilimleri Birliği Genel Kurulu tarafından yıllık olarak verilmektedir. Arthur Holmes Madalyası, 1983'ten 2004'e kadar ise EGU'nun öncüllerinden biri olan Avrupa Yerbilimleri Birliği (EUG) tarafından veriliyordu.
Ödül, kayaların ve minerallerin radyometrik tarihlendirilmesindeki katkıları ve sonunda levha tektoniği teorisinin geliştirilmesine yol açan manto konveksiyonu üzerine çalışmalarıyla tanınan İngiliz jeolog Arthur Holmes'un adını almıştır.
Sahipleri
Kaynak: (1983-2003) EUG
Kaynak: (2005-günümüz) EUG • 2020 Donald B. Dingwell
• 2019 Jean Braun
• 2018 Celâl Şengör
• 2017 Jean-Pierre Brun
• 2016 Trond H. Torsvik
• 2015 Carlo Laj
• 2013 Sierd Cloetingh
• 2012 Vincent Courtillot
• 2011 William E. Dietrich
• 2010 Roland von Huene
• 2009 David Gubbins
• 2008 Anthony B. Watts
• 2007 Claude Jaupart
• 2006 Anny Cazenave
• 2003 Charles H. Langmuir
• 2001 Francis Albarède
• 1999 Ikuo Kushiro
• 1995 C.J. Allègre ; R.K. O'Nions
• 1993 J.F. Dewey
• 1991 J.G. Ramsay ; Maurice Mattauer
• 1989 W.S. Fyfe
• 1985 A.E. Ringwood
• 1983 Dimitri S. Korzhinskii ; H. Ramberg
Don't Need You (Bullet for My Valentine şarkısı)
Don't Need You, Galli heavy metal grubu Bullet for My Valentine'ın 7 Kasım 2016 tarihinde video klibi ile birlikte yayınladığı teklisi. Şarkı, aynı zamanda 2 yıl sonra çıkmış olan Gravity albümüne dahil edilmiştir. Bu yüzden Gravity'nin ilk teklisi olarak da kabul edilir. Ayrıca grubun eski bateristi Michael "Moose" Thomas'ın yerine gelen yeni baterist Jason Bowld ile birlikte kaydedilen ilk şarkıdır.
Müzik Videosu
Ville Juurikkala'nın yönetmenlik koltuğunda oturduğu klip, aldatma ve ihanet temalarını işler. Grup şarkıyı icra ederken arka planda anlatılan hikayede birbirini aldatan birden fazla çiftin kilisede bir düğün sırasında ihanetlerinin gün yüzüne çıkmasıyla kavga etmesiyle son bulur. Grubun solisti Matt Tuck, şarkı ve video klip hakkında Kerrang! dergisine şunları söylemiştir: "Bu sadece lanetlenmiş bir düğün deği. Bu sahip olduğum bir fikre bir bakış. Güzel ilerleyen bir tören var ve her şey sevgi ve güven içerisinde ilerliyor gibi görünüyor. Ama yolunda gitmeyen birtakım saçmalıklar var. Çekimi yaptığımız kilise bu konsept için mükemmel. Tam anlamıyla bir nikah kilisesi değil. Gerçekten karanlık ve kirli. Bu koyu temanın videonun konsepti için harika olacağını düşündük. Büyük ve süslü görünmesini istedik, ama bir o kadar da içeriden kirli ve koyu."
Taro Emir Tekin
Tarık "Taro" Emir Tekin (d. 15 Haziran 1997, İstanbul), Türk oyuncudur. Sadakatsiz ve Bir Peri Masalı dizilerindeki rolleri ile tanınmaktadır. Oxford School of Drama'da drama üzerine eğitim almıştır. Şevval Sam ve Metin Tekin'in oğludur.
Hayatı ve kariyeri
Tarık "Taro" Emir Tekin, sanatçı Şevval Sam ile futbolcu Metin Tekin'in oğlu olarak 15 Haziran 1997 tarihinde İstanbul'da dünyaya geldi. Küçük yaşlardan itibaren oyunculuk eğitimi almaya başlayan Tekin, Cambridge School of Visual & Performing Arts dahilinde University of Arts London’ın PaPA derecesini bitirdi. Ardından RADA Foundation kursunda eğitim aldı ve Oxford School of Drama tiyatro bölümünde eğitimine devam etti. Bir süre İngiltere'de yaşadıktan sonra Türkiye'ye dönüş yaptı ve oyunculuk kariyeri başladı. İlk olarak 2020 yılında Rise of Empires: Ottoman isimli Netflix dizisinde yer alan Tekin, ardından yine internet dizisi olan ve BluTV yapımı olan Çıplak dizisinde Bulut karakterini canlandırdı. 2020-2022 yılları arasında Kanal D ekranlarında yayınlanan Sadakatsiz isimli dizide Selçuk Dağcı karakterine hayat verdi ve bu rolle adından söz ettirdi. Son olarak ise, Bir Peri Masalı adlı dizide Onur Köksal karakteriyle başrolde yer aldı.
Tekin, oyunculuğun yanında amatör olarak müzikle de ilgilenmektedir.
== Filmografisi ==
Necromys
Necromys, Sigmodontinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Esat Arsebük
Ahmet Esat Arsebük (1885, İstanbul - 14 Mayıs 1954, Ankara), Türk hukuk profesörü.
İki keman için re minör konçerto (Bach)
Eser Hızlı - Ağır - Hızlı şeklinde üç bölümden oluşu;
İki kemanın solo çalgı olarak öne çıktığı re minör ikili konçerto, Bach’ın en sık seslendirilen yapıtlarından biridir. Leipzig yıllarında besteci tarafından bir ton aşağı (do minöre) aktarılıp iki klavsen için yeniden düzenlemiştir. Bu eserde solo partiler eşit önemdedir ve zengin bir kontrapuntal orkestra dokusu ile örülüdür. Vivace başlıklı birinci bölümün girişinde orkestra, ana konuyu (ritornello) bir füg niteliğinde sergiler. Orkestranın solistlere bıraktığı üç ayrı solo bölümde iki keman birbirini taklit ederek müzik yaparlar, diğer solo bölümlerde de kimi zaman birinci kimi zaman ikinci solo kemanın ön plana çıktığı görülür. Güçlü ana konu en son dört ölçülük kısa özetiyle bölümü tamamlar.
Largo ma non tanto başlıklı ikinci bölüm, ilgili Majör tonda (Fa Majör), siciliano benzeri huzur dolu pastoral havası, iki dış bölüme karşıtlık oluşturur. Üç bölmeli bir yapı sergiler. On beş ölçüden oluşan A bölmesi en sonda beş ölçülük özeti ile yinelenirken, aradaki B bölmesi yirmi beş ölçü uzunluğunda tutulmuştur. Bu bölüm baştan sona bas çalgıların taşıdığı ve sürekli yinelenen bir motif üzerine önce ikinci, sonra dominant tonda (Do Majör) birinci solo kemanın girişi ile başlar.
Son bölüm sonat allegrosuna da benzerlik göstermektedir. Tekrarlanan müzik (ritornello) başta yirmi bir ölçüden oluşurken aradaki ikinci ve üçüncü tekrarlanışında on iki ölçü, üçüncü tekrarlanışında on ölçü ve son kez tekrarlanışında otuz iki ölçü gibi farklı uzunluktadır.
Aradaki dört kesim ise ana temadan yola çıkarak iki farklı konu içermektedir. Sonuncusunda ilk solo kesimin sol minör tondan duyulması ise bir sonat allegrosundaki yeniden serime benzetilebilir, bu ara kesimin sonunda ton tekrar ana ton olan re minöre döner ve (ritornello) bölümü kararlı bir şekilde bitirir.
Yeniden düzenlemesi
İki Klavsen için BWV 1062 eser sayılı do minör konçerto, BWV 1043 eser sayılı re minör iki keman konçertosunun sonradan Leipzig yıllarında G. Ph. Telemann derneği konserleri için J. S. Bach tarafından yapılmış bir yeniden düzenlemesidir.
Comala
Comala (İspanyolca: [koˈmala]), Meksika'nın Colima eyaletinde, eyalet başkenti Colima yakınlarında bulunan bir kasaba ve belediyedir. Kasabadaki binaların cepheleri 1960'lardan beri beyaza boyandığı için “Amerika'nın Beyaz Köyü” lakabı kullanılmaktadır. Kasabanın tarihi merkezi "Tarihi Anıt Bölgesi" ilan edilmiş ve kasaba 2002 yılında Pueblo Mágico (Büyülü Şehir) olmuştur. Eski sanatçı Alejandro Rangel Hidalgo'nun evi Nogueras Çiftliği ve eski Nogueras dahil olmak üzere 400'den fazla topluluğun yerel yönetim otoritesi olan Comala Belediyesi'nin belediye merkezidir.
Comala kasabası
Comala kasabası, 254 km2'lik bir alanı kapsayan dört yüzün üzerinde başka topluluk için yerel yönetim otoritesi olan Comala Belediyesi'nin belediye merkezidir. Bölge ilk olarak yerel halk zamanında Ajuchitlán veya "Çiçekler Vadisi" olarak adlandırılmaktaydı ve yerli yerleşimler Colima Yanardağı'ndan akan akarsuyun yakınında bulunmaktaydı. Belediye yönetiminin yanı sıra, belediyenin ana merkezleri Suchitlán, Zacualpan ve Cofradía de Suchitlán'dır. Belediye yönetimi ise bir belediye başkanı, bir genel sekreter, "síndico" adlı bir görevli ve "regidores" adlı dokuz görevliden oluşur. Kasaba Cuauhtémoc, Minatitlán ve Villa de Álvarez kasabaları ile kuzeyde Jalisco eyaleti ile komşudur.
2005 yılı itibarıyla kasabada yerli dili konuşan sadece 68 kişi bulunmaktadır. Çoğu, Suchitlán ve Zacualpan halkında bulunan Nahuatl konuşanlarla Nahuatl veya Maya dilinde konuşmaktadır. 1980'den 2005'e kadar, kasabanın nüfusu ortalama %3,5'in üzerinde bir büyüme oranıyla 15.823'ten 19.485'e yükselmiştir. Nüfusun %97'sinden fazlası Katolik'tir. Ayrıca küçük bir Evangelist Hristiyan topluluğu da bulunmaktadır.
2005 itibarıyla, belediyenin neredeyse tamamı halkın olan 4.776 konut mevcuttur. Şebeke suyu, sokak aydınlatması, kanalizasyon ve çöp toplama gibi temel altyapı, nüfusun %90'ından fazlasına ulaşmaktadır fakat nüfusun sadece %75'i polis hizmetlerine ve %80'i asfalt yollara sahiptir. Belediye sınırları içerisinde on yedi anaokulu, otuz ilköğretim okulu, yedi ortaokul, üç lise ve bir meslek okulu bulunmaktadır. 15 yaş üstü nüfusun yüzde onundan azı okuma yazma bilmemektedir.
Zacualpan Kültür Merkezi, 1996 yılında eyalet hükûmeti tarafından Instituto Colimense de Cultura aracılığıyla inşa edilmiştir. Topluluk tarihine ve yerli kimliğine ithaf edilen, tarım aletleri ve belgeleri, Meksika Devrimi'nden silahlar, eski demiryolu parçaları ve Cristero Savaşı'ndan kalıntılar içermektedir. Ayrıca Comala'da suikaste uğrayan Indio Alonso ile ilgili belgeler ve bölgedeki şifalı bitkiler ile alakalı fotoğraflar da ayrıca görülebilmektedir.
Suchitlán Halk Müzesi, kasaba meydanının yanındaki kemerlerde bulunan yerel halk ve belediye yönetimi tarafından kurulmuştur. Kasabanın duvar resimleri, ahşap maskeler, geleneksel aletler, müzik aletleri ve geleneksel dansları temsil eden bebeklerin bulunduğu tek bir salondan oluşmaktadır. Müze ayrıca Suchitlán ejido'nun kurulmasıyla ilgili belgeleri de içermektedir.
Yerel dini bayramlar arasında 2 Şubat'ta Suchitlán'da Candelaria Bakiresi, 25 Ocak'ta Aziz James ve 15 Mayıs'ta Zacualpan'da İşçi Isidor ziyafeti yer almaktadır. Suchitlán, “morenos”, “gallitas”, “negros”, “sonjaeros” ve “del rebozo” gibi geleneksel danslarıyla tanınan bir bölgedir. Zacualpan'ın dikkat çeken dansı Danza de Conquista denilebilir. Suchitlán, nijayote, pinole ve ekşi portakal gibi yiyecek ve içeceklerle kutlanan ve her yıl yapılan bir karnaval vardır. Açılış töreninde ise ekmek, çiçek ve kolyelerden yapılmış taç ve asalarla ciddi ve duygusal konuşmalar yapan kişiler yer almaktadır. Comala'daki festivaller sırasında kadınların yerel kıyafetleri taklit etme amaçlı olarak kostümler giymeleri, jaripeos adı verilen rodeoları ve Día de los Hijos Ausentes adlı bir olayı duyurmak için bir tören alayı oluşturmaları geleneksel bir etkinliktir. La Caja festivalinde atlar müzik eşliğinde dans ederek gösteri yaparlar. Bölgenin çeşitli yerlerinde Bağımsızlık Günü her yaştan insan tarafından at ve yaya yarışları ile kutlanmaktadır. Zacualpan'daki Aziz John Bayramı sırasında kazananlar domuz, tavuk ve hindi gibi ödüller alırlar.
Çoğunlukla modern pop ve norteño müziği kasabada popüler müzik türüdür. Üflemeli çalgılar üzerinde geleneksel müzik çalan dokuz tanınmış gruba sahiptir. Boğa güreşleri esnasında yaygın olarak bu müzik türleri çalınmaktadır
Kasaba
Tarihsel olarak, Comala küçük bir tarım köyü/kasabasıdır. 20. yüzyılın başında, kasabanın ana meydanın etrafında sadece üç caddesi mevcuttur. Aynı zamanda Juan Rulfo "Pedro Páramo" romanında kasabadan bahsettiği düşünülür fakat Rulfo'nun romanda doğrudan kasabadan mı bahsettiği bilinmemektedir. Kasaba hala papaya, muz, mama, badem ve palmiye bahçeleri ile çevrilidir. Dekorasyon amacıyla portakal ve palmiye ağaçları bulunmaktadır. Kasabadan Colima Yanardağı görülebilmektedir. Özellikle şehir merkezindeki eski binaların birçoğu kerpiçten yapılmış duvarlara sahiptir ve evlerin çoğunun demir çitlerle korunan çiçeklerle dolu küçük avluları vardır. Kasabanın tarihi merkezi, 1988 yılında cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile Tarihi Anıt Bölgesi ilan edilmiş ve nehir taşlı sokaklarıyla ayırt edilmektedir. 1961'de kasaba, kendisini çevreleyen topluluklardan ayırt etmenin bir yolu olarak kendisini beyaza boyamaya karar vermiştir. Bugün beyaz duvarlı ve kırmızı kiremit çatılı yapılarla doludur.
Kasaba, Benito Juárez'e adanmış ve tarihi boyunca birkaç kez yenilenmiş bir ana meydan üzerinde toplanmıştır. Meydanın merkezinde, 20. yüzyılın başlarında yapılmış olan metal bir çatı yapısı ile tepesinde taş temelli beyaz bir köşk vardır. Köşkü çevreleyen palmiye ağaçları ve gül çalıları, her köşede dört çeşme ve Alejandro Rangel Hidalgo tarafından yapılmış Gotik tarzı demir banklar ile bahçe alanları mevcuttur. Meydanın hemen dışında yerel ürünler satan ve yerel yemekler yapan restoranların karşılıklı bulunduğu pasajlar vardır. Yerel yemek olarak guajillo biberleri ile yapılan kalın bir sosta domuz eti olan tatemado adlı bir yemeğin yanı sıra pozole ve beyaz menudo sayılabilir.
Burada satılan önemli bir içecek panche adındaki farklı aromalardan oluşturulan bir içecektir. Gizlice üretenlerin daha fazla olduğu düşünülse de şu anda en az yirmi aile tarafından Comala'da nesiller boyu üretilen bir içecektir. İçeceğe bir isim sertifikası verilerek “ponche de Comala” adı verilen ürünlerin tekilaya benzer bölgeden olması sağlandı. Ramon Salazar Salazar, panço yapımında öncülerden biriydi ve oğlu Ramiro Salazar Trujillo hala panço zanaatıyla ilgilenmeye devam etmektedir. Ponche, en geleneksel nar, hindistancevizi ve fıstık ve badem gibi kuruyemişler olmak üzere en az on dört farklı aroma kullanılan bir içecektir. Diğer yaygın tatlar arasında kahve, fıstık, demirhindi, böğürtlen, erik ve rompope bulunur. İçecek nispeten düşük bir alkol içeriğine sahiptir ve aperatif olarak soğuk veya oda sıcaklığında içilebilir. Başka bir içeceğe ise şeker kamışından yapılan buzla servis edilen bir tür atol olan bate denilmektedir.
Ayrıca ana meydana bakan taraflarda belediye sarayı ve bölge kilisesi bulunmaktadır. Belediye sarayı, üzerinde bir saat ve belediye arması bulunan 20. yüzyılın başlarından kalma bir binadır. 2000 yılında belediye sarayının kulesindeki saatin bazı tartışmalardan sonra değiştirmesine karar verilmiştir. Bina, şehrin tarihi merkezinin bir parçası olarak tarihi bir alandadır. Bu sebeple belediye yetkilileri ile INAH arasında saatin değiştirilmesi konusunda anlaşmazlık çıkmıştır. Sonunda saat belediye tarafından korunan eski saatle değiştirilmiştir. Bölge kilisesinin adı San Miguel del Espiritu Santo'dur. Mevcut bina 20. yüzyılın başlarında inşa edilmiştir. Atriyuma açılan kemer ise 1832'den kalma daha eski bir yapıdır. Kilisenin bir ayırt edici özelliği de kulelerinden birinin bitmemiş olmasıdır ki bu da açıkça görülmektedir. İki kule arasında Başmelek Mikail'in beyaz bir heykeli bulunmaktadır.
Comala, 2002 yılında Pueblo Mágico seçilmiş ve 2006'da kasaba imajını turizme kazandırmak için yapılan projelere yaklaşık on milyon peso yatırım yapılmıştır. Comala Kasabası, turizmin nasıl artırılacağına dair fikir alışverişinde bulunmak için düzenlenmekte olan Meksika'nın kırk Pueblos Mágicos'unun 2011 kongresine de ayrıca ev sahipliği yapmıştır.
TURİSTİK AKTİVİTELER
Colima Üniversitesi'nin "Alejandro Rangel Hidalgo", "Eko parkı" ve soyu tükenmiş şeker değirmeninin "chacuaco"su ile ünlü aynı "Ex hacienda de Nogueras" başlıca turistik mekanlarıdır.
Alejandro Rangel Üniversitesi Müzesi'nde, Colima Üniversitesi, sanatçı Alejandro Rangel Hidalgo tarafından seçilmiş olan İspanyol öncesi seramik koleksiyonunu sergilenmektedir. Ayrıca set tasarımcısı ressam, tasarımcı ve grafik illüstratör olarak mükemmel bir kişisel çalışma örnekleri de görebilmektedir.
Nogueras Kültür Merkezi, Ex Hacienda de Nogueras'ın binasında yer almaktadır. Günümüzde restoran endüstrisi de gelişmeye devam etmektedir.
Facebook Zero
Facebook Zero, sosyal ağ servis şirketi Facebook tarafından cep telefonu tabanlı internet sağlayıcılarıyla işbirliği içinde gerçekleştirilen bir "ağ tarafsızlığı" girişimdir. Bu versiyon, yalnızca Facebook ile anlaşmaya giren sağlayıcılar aracılığıyla çevrimiçi olarak kullanılabilir. Fotoğraflar varsayılan olarak yüklenmez. Kullanıcılar yine de tıklayarak görüntülemeyi seçebilir ancak fotoğraf kullanımı için düzenli veri ücretleri uygulanır.
Comala
Nogueras Hacienda
Comala kasabasının tarihi merkezine ek olarak, en önemli turistik noktalarından birisi de şehrin hemen dışında bulunan ve daha önce sanatçı Alejandro Rangel Hidalgo'ya ait olan ve restore edilmiş bir çiftlik olan Nogueras'ın eski çiftliğidir.