cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Srebrenitsa ve Jepa'nın düşmesi
Batı Slavonya etnik temizliği
UNPROFOR Boşnakların Sırplara yaptığı katliamlara, etnik temizleme operasyonlarına ve silahlı saldırılarına seyirci kalırken UNPOFOR kontrolü altındaki diğer bir güvenli bölge olan Batı Slavonya'da 1 Mayıs 1995'te, Hırvat kuvvetleri de orada yaşayan Krayina Sırp Cumhuriyeti ilan ettigi Batı Slavonya'daki sivil Sırplara saldırdılar. 21 Şubat 1992'de BM GK'i 743 sayılı kararıyla "BM barışı koruma misyonu"nun (UNPROFOR, United Nations Protection Force) oluşturulmasına ve "Birleşmiş Milletler koruması altındaki üç bölge" olan Doğu Slavonya, Batı Slavonya ve Krayina bölgelerinde görevlendirilmesine karar verdi. Ancak, 1995 yılı Nisan-Mayıs aylarında Batı Slavonya'yı korumakla görevli UNPROFOR kuvvetleri, sivil Sırp halkını korumamış, aksine Sırplardan Hırvat saldırısı haberini de saklamışlardır. Arjantin, Nepal ve Ürdün taburları, saldırı konusunda birçok saat önceden uyarıldıkları için, askerî operasyon sahasından başka yerlere kaçmışlardır. Batı Slavonyalı Sırp güçleri saldırıya karşı ciddi bir direniş gösteremedi ve bozguna uğratıldı. Çok kısa bir süre devam eden "sınırlı polis harekâtı" sonucu 454 kadar öldürülmüş ve 18.000 kadar sivil Sırp da yerinden edilerek etnik temizlik planların bir parçası olarak göçe zorlanmıştır. Bu Sırplar da yaşadıkları yerlerden Sırp Cumhuriyeti içlerine doğru göç etmek zorunda kalmışlardır. Batı Slavonya'daki bu travmatik olay ve Srebrenica güvenlik bölgesi koşullarının Boşnak tarafı tarafından ihlal edilmesi ve Boşnakların bu bölgelerdeki Sıprlara saldırılarının UNPROFOR tarafından engellenememesi yüzünden nihayetinde Srebrenica düşmesinin önşartları oluşmuş oldu. Temmuz ayı ortasında ise Sırp Cumhuriyeti Parlamentosu Başkanı Momçilo Krayişnik (Momčilo Krajišnik), BM koruması altındaki Batı Slavonya etnik temizliğinden intikam almak için Srebrenica "güvenlik bölgesi"nin alınması gerektiğini ilan etti.
Saraybosna Savaşı ve Vişnitsa Olayı
15 Haziran 1995'te Aliya İzzetbegoviç Saraybosna'da bir bildiri yayımlayarak, Bosna ordusunun Saraybosna'yı saran Sırp çemberini kırmak için harekete geçtiğini açıkladı. 15-17 Haziran'da Boşnak Ordusu, Semizovaç-Olovo yolunu, Çemerska, Debelo Brdo ve Trebeviç dağlarını ele geçirdi. İzzetbegoviç yaptığı açıklamada, hükûmet birliklerinin başlattıkları saldırının hedefinin, Saraybosna çevresinde 3 yıldır devam eden Sırp kuşatmasını bitirmek olduğunu, saldırının bu hedefe ulaşıncaya kadar devam edeceğini ekledi. 18-22 Haziran'da Boşnak Ordusu, Pale'yi (Sırp Cumhuriyeti'nin başkenti) zaptetmeye çalıştı, fakat direnişle karşılaşınca savaş hareketlerini durdurmak zorunda kaldı. Bu arada Bosnalı Sırplar elindeki askeri birliklerini Saraybosna cephesine kaydırdı ve 22 Haziran'da karşı saldırıya geçerek Boşnak Ordusunu bozguna uğrattı. Sırplar da Semizovaç-Olovo yolunu ve Çemerska'yı geri aldi, ayrıca Saraybosna-Trnovo yoluna hakim ve stratejik öneme sahip tepelerini ele geçirdi. 15-28 Haziran Saraybosna Savaşı sonunda tarafların tahmini kayıpları ise şöyledir: Boşnaklar 1.000 ölü ve 3.000 yaralı, Sırplar ise 200 ölü ve 600 yaralı.
26 Haziran 1995'te Boşnak Ordusu Kurmaybaşkanı Enver Hacihasanoviç'in emri üzerine Vişnitsa (Višnjica) köyü yakılıp yıkılmıştır. Hacihasanoviç, Vişnitsa'ya saldırının Saraybosna cephesindeki Sırp kuvvetlerini çekeceğini bildirdi. Srebrenica Bölgesi Belediyesi Yürütme Komitesi Başkanı İbran Mustafiç bu provokasyona öteden beri karşıydı. Mustafiç, Vişnitsa'ya saldırından sonra intikam olabileceği yolunda uyarıda bulunmuştu. Mustafiç'in uyarısına rağmen Boşnaklar, Hollandalı askerlerin mevzileri içinden geçerek Vişnitsa'ya saldırı yaptılar. Bu kez Sırp köylülerin çoğu dağlara kaçmayı başardı. Boşnaklar, 1 askeri öldürdü ve 3 köylüyü yaralandı, Sırp mallarını yağma edip evleri yaktılar. Bundan sonra 100 koyunu götürüp Srebrenica 'güvenli bölgesi'ne döndüler. Bu saldırı Saraybosna Savaşının sonucunu etkilemedi, ancak Srebrenica 'güvenli bölgesi'nin çözülüşü hızlandırdı.
Radovan Karaciç, Vişnitsa yakma haberini alınca Srebrenica'nın alınması emrini verdi.
Krivaya 95 (Krivaja 95) Operasyonu. Srebrenica'nın düşmesi
Srebrenica'daki 28. Tümen, başta AK-47 ve Makineli tüfekler olmak üzere hafif silahlarla donatılmış olan 5.500-6.200 askerten ibaretti. Tek bir tanka ya da bir zırhlı taşıyıcıya sahip değildiler, topçuların yalnızca 80mm'lik havanlar, bir Hongjian Red Arrow-73 ve bir 76-mm dağ topu M1938 (+40 mermi) vardı. 370-400 kişilik Hollanda Taburu ise otuz zırhlı taşıyıcıya, altı BGM-71 TOW'a ve altı 81mm'lik havanlara sahipti.
Srebrenica'yı zaptetmesi üzerine Sırplar bölgeye 3 bin asker, 10 tank, bir zırhlı personel taşıyıcı ve 52 top ile Sam füzeleri sevk edilmişti. 6.750 kişilik ihtiyat kuvvetleri Srebrenica ve Jepa etrafındaydılar. Bosna Sırp Ordusu, "güvenli bölge"nin Boşnak savunma hattını yarmak istemektediler. 6 Temmuz (1995) sabahı saat 3.15'te 28. tümenin mevzilerine roket ateşi açılması ile saldırı başladı. Tüm gün boyunca Sırplar 836 m-lik Javor dağına hücum yapmaktaydılar. Ama akşam üzeri sağanak hâlinde yağmur boşandı. Görüş azaltıldığı için Sırplar çıkış mevzilerine geri çekildi. Hollandalı komutanın hava desteği isteği, Carl Bildt ve Slobodan Miloşeviç arasındaki görüşme yapıldığı gerekçesi ile reddedildi. Ertesi gün askeri harekat durduruldu. Çünkü Srebrenica bölgesi sise büründü tamamen. 8 Temmuz'da Hollandalılar açılan ateş sonucu Javor dağındaki iki kontrol yerini terk ettiler. 9 Temmuz günü saat 9.00 ve 18.15'te Sırplar, Hollandalıların iki gözetleme mevzilerine daha saldırdı ve 30 kadar Hollanda askerini rehin aldı. Javor dağı ve Zvornik'in boksit ocaklarıyla bağlantısını sağlayan önemli bir kavşak artık Sırpların elindeydi.
9 Temmuz günü saat 17.00'de Sırp öncüsünün şehre yaklaştığı haberini Thom Karremans'a ulaştı. Bu bilgiler üzerine Karremans, 28. Tümen Komutan Vekili Ramiz Beçiroviç'ten yardım istedi. Thom Karremans Beçiroviç'e "Srebrenica'yı Sırp saldırısından koruyacak önlemler alınması" çağrısında bulunuyordu. Hollandalı komutan Boşnaklara teslim ettikleri silahların (Potoçari Üssündeki obüsler, havanlar ve top) geri alınmasını istemelerine rağmen isteğine olumsuz cevap aldı. Ramiz Beçiroviç şu şekilde cevap vermiş:"Bu silaha ihtiyacımız yok. Srebrenica'yı korumaya niyetli değiliz. NATO hava desteğini neden istemediniz?" Bu karşılığı hiç beklemediğinden şaşıran Karremans hava desteği isteğini yineliyordu. Aynı günün akşamı Bernard Janvier ve Yasushi Akashi Bosnalı Sırplara, sabaha kadar geri çekilmezlerle ve rehin Hollandalıları serbest bırakmazlarla NATO'nun hava saldırısı düzenleyeceği tehdidinde bulundu.
10 Temmuz saat 07:00'de Mido Salihoviç komutasındaki 100 kişilik müfrezesi, Srebrenica iki kilometre güneyindeki Kozle köyün ün yanındaki Sırp koluna ansızın hücum etmiş, bir tank ve birkaç araba ateşe vermiş, daha sonra Kozle ile Jivkovo Brdo'ya hakim tepeleri zaptetmişti. Bu sırada Salihoviç'in Beçiroviç'e yaptığı takviye çağrıları cevapsız kaldı. Öğleden sonra Sırp kuvvetleri, tepelere yoğun bir topçu ve havan ateşi açarak taarruza başladılar. Salihoviç müfrezesi kısmen dağıldı kısmen imha edildi.
10-11 Temmuz gecesi Boşnak askerleri, Srebrenica'nın güneyindeki savunma mevzilerini terk etmeye ve kuzey-batı yönüne doğru gitmeye başladı. (2002 yılında "NIOD-rapport: Srebrenica en 'veilig' gebied; Reconstructie, achtergronden en analyses van de val van een Safe Area" adlı bir incelemede yer alan Hollanda askerlerinin ifadeleri, Srebrenica'nın Boşnak Ordusu tarafından Sırplara teslim edildiği gerçeğini ortaya koyuyordu. Fakat 6.600 sayfalık rapor yayınlamasının aradan sekiz yıl geçtiği halde, Hollanda Savaş ve Dokümantasyon Merkezi bu raporu hâlâ dünyanın hiçbir diline (ne İngilizceye, ne de Sırpçaya) çeviremedi.) 11 Temmuz sabah Srebrenica'da tam bir kaos durumuydu; binlerce sığınmacı panik içerisinde sokaklarda koşuşturuyordu. Gün ortasında çoğunluğu kadın, çocuk ve ihtiyarlardan müteşekkil 20.000’den fazla sığınmacı Potoçari’deki ana Hollanda üssüne kaçtılar. Hollandalı askerler de kenti boşalttılar.
Saat 14:40’ta iki Hollanda F16 uçağı Srebrenica’yı kuşatan Sırp mevzilerine iki adet bomba bıraktı. 1 Sırp tank vuruldu. Sırplar bu saldırılara ellerindeki Hollandalı rehineleri öldürecekleri ve Potoçari Üssünü bombardıman edecekleri tehdidiyle karşılık verince bundan sonraki saldırılar durdu.
11 Temmuz 1995 günü saat 16.15'te Ratko Mladiç, 28. Tümenin hiç direnmeden bırakılmış kente kolaylıkla girdi. Mladiç, Srebrenitsa'yı ele geçirdiğinde, kent merkezinde bir kameraya konuşurken şunları söylemiştir: ""''İşte 11 Temmuz 1995'te Sırp şehri Srebrenica'dayız. Büyük bir Sırp bayramı arifesinde iken bu şehri Sırp milletine armağan ediyoruz. Nihayet, dahiyalara karşı gerçekleştirdiğimiz ayaklanmadan sonra, bu toprakta "Türklerden" intikam almamızın vakti geldi''"
Potoçari kampı. Mültecilerin tahliyesi
11 ve 12 Temmuz tarihlerinde Mladiç, Karremans ve Boşnak yetkilileri (Nesib Manciç, Çamila Osmanoviç-Purkoviç ve İbrahim Nuhanoviç) ile görüşmeler sonucu mültecilerin otobüslerle konvoy halinde Tuzla Serbest Bölgesine götürülmesini konusunda anlaşmaya vardı. Bu amaçla Sırp Cumhuriyeti hükümeti Potoçari'ye 50 otobüs gönderdi. Otobüsler kente gelirken Sırplar, 15 ile 70 yaş arası erkekleri "savaş suçlusu sanıkları sorguya çekmek" gerekçesiyle ayırdı. Potoçari’ye kadar gelen Mladiç televizyon kameraları karşısında kimseye bir şey yapılmayacağı ve herkesin güvenle Srebrenica dışına çıkarılacağı garantisi verdi. Mladiç de, "Size Allah yardım edemez ama Mladiç edebilir!" diyor ve elindeki çikolataları Boşnak çocuklara dağıtıyordu. Ancak Mladiç, "bütün İslamcı teröristler ve savaş suçluları" bulunup cezalandırılacağını uyarıda bulunuyordu.
Mültecilerin tahliye işlemi bittikten sonra Hollandalı askerler kampta yaklaşık bir hafta daha kaldılar. Hollanda Taburu daha sonra 21 Temmuz’da Hırvatistan’a nakledildi.
Yoğun bir psikolojik bombardıman
BM Genel Sekreteri Butros Gali Srebrenitsa'nın düşmesine ilişkin gazetecilere yaptığı açıklamasında, BM'nin en önemli görevinin Srebrenitsa'dan kaçanlara güvenli bir barınak bulması olduğunu söyledi. Bu maksatla UNPROFOR Tuzla'ya acil yardım malzemesi (kişisel hijyen, çadır, ilaç ve su), doktor ekibi ve uzman gönderdi. Ama Boşnak hükûmeti Tuzla kentine insanı yardım konvoylarının ulaşmasını engelleyip psikolojik savaşta medya baskı aracı olarak Srebrenitsalıları kullanmayı tercih etti. Srebrenica'dan tahliye edilen binlerce kadın, yaşlı ve çocuk Tuzla Havaalanında derme çatma çadırlara veya kızgın güneş altındaki yerlere sığınmıştı. Sıcak bir yazdı, insanlar kavruluyordu. CNN, BBC, France 2 ve başka Batı televizyon kanalları, gayrisıhhi şartlar altında yaşayan çocukları, ağlayan kadınları ve sıcak çarpmasına maruz kalan ihtiyarları göstererek Sırplara karşı kin besliyordu. Günlerdir Batı basını 'kurşuna dizme', 'yakma', 'diri diri gömme', 'kitlesel tecavüz' ve 'Srebrenitsa cesetler yığın yığındı' öyküleriyle ilgili haberlere geniş yer veriyor.
Pilici-Branyevo katliamı
Bakınız: 10. Suikast Müfrezesinin üyeleri davası
Tuzla'ya 28.Tümenin yarması
11 Temmuz günü akşam üzeri 28. Tümene mensup asker ve yetişkin erkekten oluşan 12.000-15.000 kişilik bir grup Šušnjari (Şuşnyari) köyünde toplandı. Yaptıkları suçların cezasını çekmekten kurtulmak ve yürüyerek Boşnak kontrolündeki bölgeye ulaşabilmek arzusundaydılar. 11-12 Temmuz gecesi Boşnaklar dağlar ve orman içinden Tuzla’ya doğru yola çıktılar, ancak Kamenica ve Snagovo bölgelerinden geçerken Bosna-Sırp kuvvetlerinin pusularına düştüler. Boşnakların bir kısmı topçu ateşi ve havan ateşiyle öldürüldü. Boşnakların bir kısmı ise mayınlara çarpıp öldü ve Jadar nehrini gecmeye zorlaması sonucu boğuldu. Sırp askerleri yakalayabildiklerini de öldürdü. Esirlere acımasız ve sert davranışı intikam hırsı ile açıklamak olanaklıdır. Sırp askerleri arasında Boşnak vahşetinin görgü tanıkları ve Naser Oriç'in saldırılarında ölenlerin yakınları vardı. Bosna-Hersek Sırp Cumhuriyeti Araştırma Komisyonunun hazırladığı bir raporda linç edilen Boşnakların sayısı yüzden az olarak gösterilir. Zaten, Jepa Bölgesinde bulunan Ratko Mladiç ve Radislav Krstiç, kendi askerlerin kontrolünü sağlayamadılar.
Bu ağır kayıplara rağmen 28. Tümen Sırp mania müfrezesini kırıp geçirdi ve 16 Temmuz günü sabah üzeri karşıdan geldiği Bosna-Hersek Ordusu 2. Kolordusu birlikleriyle birleşti. 15 Temmuz'daki savaş sonucu 50 Sırp öldü, 150 Sırp ise yaralandı. Yeni asker ölümlerden kaçınmak için 16 Temmuz saat 13.00'te beş günlük ateşkes ilan edildi ve Boşnaklara koridor açıldı. Bu süre içinde 5.500 (Boşnak yanlısı versiyon) ile 10.000 (Sırp yanlısı versiyon) kişi arası Tuzla'ya salimen ulaşabildi.
BM görevlileri, 28. Tümenin yarması koşullarını denetlemek ve Tuzla'ya ulaşan erkek sayısını belirtmek için hiçbir şey yapmadı. Bunun üzerine ölü sayısı Boşnak hükûmeti tarafından "düzeltildi", 28. Tümene mensup askerler "masum ve silahsız siviller" olarak nitelenmişti. 25 Temmuz 1995'te ise BM İnsan Hakları Komisyonu Özel Raportörü Tadeusz Mazowiecki, Paris'te yaptığı açıklamada, "Bosnalı Sırplar'ın Srebrenica "güvenli bölgesini" ele geçirmelerinden sonra, 7 bin kişinin kayıp olduğunu" bildirmiştir.
Stupçanitsa 95 (Stupčanica 95) Operasyonu. Jepa'nın düşmesi
11 Temmuz günü Sırp Cumhuriyeti Ordusu'nun bir kısmı, 10.000-12.000 Müslüman’ın yaşadığı ve 79 Ukraynalı UNPROFOR askeri tarafından güvenliği sağlanan Jepa "güvenli bölgesi"ne kaydırıldı. 13 Temmuz'da Radislav Krstiç komutasındaki Bosna Sırp birlikleri Jepa'yı da bombalamaya başladılar.
14 Temmuz tarihinde ise Bosnalı Sırplar, başında Albay Avdo Paliç'in bulunduğu 285. Tugay'ın teslim etme teklifini reddettikten sonra Jepa'ya karşı saldırılarını yoğunlaştırıp BM Koruma Gücü askerlerine ait son iki gözlem karakolunu ele geçirdiler. 15 Temmuz'da Jepa Belediye Başkanı radyo aracılığı ile Saraybosna'ya gönderdiği mesajda, "Zepa çevresindeki Sırp çemberi daralıyor. NATO'nun Sırplara hava akını düzenlemesini, Acil BM Acil Mukabele Gücü'nün yardıma gelmesini bekliyoruz" dedi. Bunun üzerine Jepa'daki BM üssünü kuşatan Sırplar, NATO uçaklarının kenti kurtarmak için yardıma çağrılması halinde üssü bombalamakla tehdit ettiler.
19 Temmuz'da Ratko Mladiç, Radislav Krstiç ve Jepa liderleri arasındaki görüşmeler sonuç vermedi. Ve 22 Temmuz'da Sırplar cephenin güney kesiminde tank birliği kullandı. 25 Temmuz'da Jepa da düştü.
27 Temmuz'da, Jepa'daki bir UNPROFOR kampında, resmi görüşmeler sırasında, Albay Avdo Paliç ortadan kaybolmuştu. Boşnak hükûmeti, Bosnalı Sırp kuvvetlerinin Paliç'i götürdüklerini ve Paliç'in kalıntıları sekiz diğer kurbanla birlikte 2001 yılında Bosna'nın doğusundaki Rogatica kasabasında ortaya çıkarılan bir toplu mezardan çıkarıldıklarını bildirdi. Adli tıp uzmanları 5 Ağustos 2009'de Avdo Paliç'in kalıntılarını teşhis ettiklerini söylediler.
Gorajde Sorunu
Bosnalı Sırplar, Srebrenica ve Jepa birlikte ile Gorajde'yi (Doğu Bosna'daki üçüncü "güvenli bölge") ele geçirmek istemekteydiler. 20 Temmuz'da Radovan Karaciç, Amerikan Watete televizyonuna verdiği demeçte, Boşnaklara, Gorajde ile Saraybosna'nın bir kısmını takas etme" önerisinde bulundu. Karadziç, Boşnakların Sırplara zorluk çıkarmanın dışında Gorajde'ye ihtiyacı olmadığını belirterek, önerdikleri değişimin savaşmaktan daha iyi olduğunu söyledi. Bunun üzerine 21 Temmuz'da ABD Dışişleri Bakanı Warren Christopher Londra Konferansı'nda yaptığı konuşmada, Sırplara acilen "Gorajde'ye saldırmayın" şeklinde bir ültimatom verilmesini istedi. 22 Temmuz'da ABD Savunma Bakanı William Perry de, Londra'da yapılan Temas Grubu genişletilmiş toplantısından sonra Washington'a dönerken, uçakta gazetecilere yaptığı açıklamada, Sırpların uluslararası uyarılara meydan okuyarak "güvenli bölge" Gorajde'ye saldırmaları halinde, NATO savaş uçaklarının, hava saldırıları gerçekleştirmek için birkaç gün içinde hazır duruma geleceğini ekledi.
Dayton Anlaşmasının çizdiği sınırlara göre, Gorajde Boşnak-Hırvat Federasyonu'na bırakılmıştır.
Krayina etnik temizliği. "Srebrenica uydu görüntüleri"
28 Temmuz'da Bosnalı Hırvatlar, Jepa bir bölgesine başında Ratko Mladiç komutasındaki Sırp kuvvetlerin yığmasından istifade ederek Banya Luka'yı Knin'le bağlayan iki önemli şehri Bosansko Grahovo ve Glamoç'u ele geçirdiler. Aynı gün 20 bin Sırp sivili, dağları aşarak Grahovo ve Glamoç'u terk etti.
4-8 Ağustos 1995 tarihlerinde ise Hırvatistan Ordusu, Boşnak 5. kolordu ve NATO’yla işbirliği içinde, Fırtına Harekâtı düzenleyerek, Krayina Sırp Cumhuriyeti'ni ve Batı Bosna Cumhuriyeti'ni yıkmıştı. 10 Ağustos 1995'te, ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü David Johnson Washington'da yaptığı açıklamada, Sırplar'ın Srebrenica'yı ele geçirmesinden sonra 10 bin kadar kişinin akıbetinin bilinmediğini kaydetti. Johnson, uydudan elde edilen fotoğrafların birer kanıt olarak BM Güvenlik Konseyi'ne ABD Daimi Temsilciliği tarafından verileceğini bildirdi. Aynı gün BM GK'nin basına kapalı yapılan toplantısında Amerika'nın BM Büyükelçisi Madeleine Albright, resimde Nova-Kasaba'nın etrafında daha yeni kazıldığı belli olan topraklar ve 2.000-2.700 kişinin gömüldüğü toplu mezarları açıkça görüldüğünü açıkladı. Albright de, ABD uydularının Srebrenica yakınlarındaki futbol sahalarında toplu olarak öldürülmeyi bekleyen Müslümanların yerlerini tespit ettiklerini belirtti. Ancak 'futbol sahası görüntüleri' hiçbir zaman kamuoyuna gösterilmedi. BM Güvenlik Konseyi'nin daimi üyeleri olan Amerika Birleşik Devletleri, Fransa ve İngiltere kararıyla, Srebrenica uydu görüntüleri gizlendi ve hatta, gelecek 30-50 yıl içinde Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi'nde kullanımını yasaklandı.
1995 Ağustos ayında "Birleşmiş Milletler 8.000 kişinin yaşamını yitirdiği katliamı önlememiş" diye haberler ve "Srebrenica uydu görüntüleri" dünya basını ve televizyon ekranlarını uzun süre işgal etti. CNN, CBS, BBC, France 2, TG1, Hollanda Televizyonu, Agence France-Presse muhabirleri Srebrenica bir bölgesine geldiler. Fakat muhabirler ne toplu mezarlar ne de futbol sahası bulamadılar. Lahey Mahkemesi müfettişleri ise 1996'da Nova-Kasaba bir bölgesinde çalışmalara başladı, ancak 33 kalıntı bulabildi. Nihayet, Batılı bağımsız gazetecileri, 'Srebrenica uydu görüntüleri'nin aslında sahte olduğunu ileri sürdüler. Tekzip yazıları, 20 Ağustos 1995 sayılı The Guardian Manchester'de, 17 Aralık 1997 sayılı Die Tageszeitung'da, Mart 1996 sayılı Living Marxism'de ve Mart-Nisan 1996 sayılı Nova, Frankfurt o/m'da  yayınlandı ama bunun hiçbir anlamı yoktu. Dünyâ kamuoyu bütün dikkatini Srebrenica üzerinde toplayarak Krayinalı Sırpların acılarını unuttu ve II. Dünya Savaşı’ndan beri Avrupa’daki en kötü etnik temizlik olan Krayina etnik temizliğinde NATO ve UNPROFOR'un oynadığı rolüyle ilgilenmedi.
Rövanşizm
1993-Temmuz 1995 arasında Alman uçakları ve pilotları, Bosna-Hersek üzerindeki havadan yardım operasyona ve "Uçuş Yasağı" operasyonuna UNPROFOR çevresinde ve BM GK'inin onayı ile katılıyordu. Srebrenica ve Jepa'nın bir düşmesine kadar iç kamuoyunun baskısıyla Birlik 90/Yeşiller Koalisyonundan Alman politikacı Joschka Fischer Alman askerlerinin Bosna’ya gönderilmesinin yanlış oldugunu söylüyordu. Ancak bu gerçek, 1995 yılının Temmuz ayında tam tersine döndü. 30 Temmuz 1995'te Joschka Fischer, Bosna’da yaşanan olayları "faşizmin yeni bir şekli" ilan etmiş ve Srebrenica sonrası Alman Ordusunun Balkan’a gönderilmesine artık karşı olmadığını açıklamıştır. Deliberate Force Operasyonu, II. Dünya Savaşı'ndan bu yana Alman hava kuvvetlerinin ilk askerî operasyonudur.
Srebrenitza katliamı iddiası de, Almanya'nın Kosova Savaşı'na katılmasını haklı göstermek için Berlin'e fırsat verdi. 28 Mart 1999'de, Almanya Savunma Bakanı Rudolf Scharping, ARD televizyonuna verdiği demeçte, Almanya'nın Kosovalı Arnavutları soykırımdan koruyacağını açıklayarak "Srebrenica'da BM barış güçleri 30.000 kişinin katledilmesine seyirci kaldıklarını" söyledi.
"Akrepler"
2 Haziran 2005'te, yani iddia edilen soykırımın 10. yıldönümünden sadece 1-1,5 ay önce La Hey Mahkemesi’nde "Škorpioni" (Шкорпиони) isimli sözde askeri birliği bir üyesinin kişisel arşivinden alınan video kaydı gösterildi. Yugoslavya Federal Cumhuriyeti'nin eski lideri Slobodan Miloşeviç yargılandığı sırada Lahey Mahkemesi'nde de gösteren video kaydında, dağlık ve ormanlık bir bölgede esir alınan 6 kişinin nasıl kurşuna dizildiği gösterilmekteydi. Bu görüntüler, 11 Temmuz 1995'te Srebrenica’da 8000 Bosnalı Müslümanın öldürülerek gerçekleştirildiği soykırımın bir kanıtı olarak kabul edildi.
2007 Nisan ayında Belgrad’taki Sırbistan Savaş Suçları Mahkemesi dört Sırp milisi beş yıl ile yirmi yıl arasında değişen hapis cezalarına çarptırdı. Sanıklar, 1995 yılı yazında Bosna-Hersek'in Trnovo köyünde altı Müslüman esiri öldürmekten suçlu bulundular. Hakim davanın karar duruşmasında, "Akrepler" birliğin komutanı Slobodan Mediç ve yardımcısı Branislav Mediç'e 20 yıl, suçunu itiraf eden Pera Petraşeviç'e 13 yıl, diğer sanık Aleksander Mediç'e ise 5 yıl hapis cezası verdi. Aynı davada yargılanan Aleksander Vukov ise beraat etti. Hakim de, sivil halka karşı savaş suçu işlendiğini açıkladı ancak "soykırım" ya da "insanlığa karşı suç" gibi terimleri kullanmaktan kaçındı.
10. Suikast Müfrezesinin üyeleri davası
Yugoslavya polisi 1996 yılının Mart ayı başında Voyvodina'nın Novi Sad kentinde 10. Suikast Müfrezesinin iki eski üyesi Drajen Erdemoviç ve Radoslav Kremenoviç'i yakaladı. Erdemoviç ve Kremenoviç, aynı ayın sonunda Lahey'e sevkedildi. 22 Mayıs'ta Kremenoviç serbest bırakıldı ve Belgrad'a döndü.
31 Mayıs, 19 ve 20 Kasım 1996'de, Hırvat paralı askeri Drajen Erdemoviç Srebrenitsa olayları hakkında bilgi verdi. Erdemoviç, üyesi olduğu 10. Suikast Müfrezesinin, 16 Temmuz 1995'te, Zvornik kuzeyi-batısındaki Pilica'da bulunan bir ciftlikte 1.200 kadar kişiyi nasıl sistematik olarak öldürdüğünü anlattı. 29 Kasım 1996'da Drajen Erdemoviç bizzat kendisi yaklaşık 70-120 silâhsiz Müslüman'ı öldürmekten dolayı savaş hukuku ve geleneklerini ihlal etmekten suçlu bulunmuş ve 10 yıl hapis cezası almıştır 5 Mart 1998'de cezası 5 yıla indirilmişti. 2000 yılının Ağustos ayında Drajen Erdemoviç, general Krstiç'e karşı tanıklık yapması karşılığında özgürlüğüne kavuşmuştur.
19-20 Nisan gecesi 2010 yılında, Sloven paralı asker Franc Kos, Hırvatistan'ın doğusundaki Bajakovo'da, Sırbistan'dan Hırvatistan'a girerken Hırvatistan polisi yakalandı. Bosna medyasına göre, Franc Kos, 10. Suikast Müfrezesinin mensubu olarak Pilica-Branyevo katliamına katıldı.
Radislav Krstiç davası
2 Aralık 1998'de Radislav Krstiç NATO güçleri tarafından tutuklandı. Radislav Krstiç, 2 Ağustos 2001 yılıında Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi tarafından soykırım suçlusu olarak suçlu bulunup 46 yıl hapisle cezalandırıldı. 19 Nisan 2004'te cezası 35 yıla indirilmiştir.
Slobodan Miloşeviç davası
Slobodan Miloşeviç'e göre, Srebrenica olaylarıda yabancı gizli servislerin bir parmağı olduğu konusunda ciddi gerekçeleri vardır. 27 Eylül 2002'de, Miloşeviç Lahey Mahkemesinde yaptığı savunmada, katliamın Fransız Gizli Servisi emrinde bulunan paralı askerler tarafından gerçekleştirdiğini söyledi.
Radovan Karaciç davası
2009 yılının Temmuz ayında Radovan Karaciç, Srebrenica katliamında "ölü sayısının abartıldığını" kanıtlamak için DNA testlerini kullanmak istedi.
Soykırım davası
26 Şubat 2007'de Lahey Adalet Divanı; bu katliamı bir 'soykırım' olarak kabul etti; ancak Sırbistan'ın sorumlu tutulmayacağına karar verdi.
Adem Şahin
Adem Şahin, TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi öğretim üyesi, genel sekreteri ve eski rektörü, Türk bilim insanı.
1958'de Ordu’da doğdu. 1979'da Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümünü bitirdi. Ardından 1983 senesinde İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü'nde eğitimini tamamladı. 1984'te İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’nde Yüksek Lisansını, 1988 yılında ise Doktorasını tamamlayan Adem Şahin, 1982-1989 yılları arasında Araştırma Görevlisi, 1989-1991 yılları arasında Doktor Araştırma Görevlisi, 1991-1996 yılları arasında Yardımcı Doçent ve 1996-1999 yılları arasında Doçent olarak İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi İktisat Politikası Anabilim Dalında çalıştı. 1999-2000 yılları arasında Sanayi ve Ticaret Bakanlığında Müsteşar Yardımcılığı yaptıktan sonra 2000-2007 döneminde Müsteşar olarak çalıştı.
2007 senesinde TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat Bölümü öğretim üyesi olarak çalışmaya başlayan Adem Şahin, 2008'de TOBB ETÜ Genel Sekreterliği görevini üstlendi ve 2009'da Profesör oldu. Hâlen TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi Uluslararası Girişimcilik Bölümünde öğretim üyesi olarak görev yapan Adem Şahin, 9 Haziran 2014'te TOBB ETÜ rektörlüğü görevine vekalet etmeye başlamıştır. Temmuz 2015'te rektörlük görevine asaleten getirilmiş olup, bu görevini 2018 yılına dek sürdürmüştür.
NGC 4285
NGC 4285, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Yelken takımyıldızı yönünde bulunur. Sa tipi bir sarmal galaksidir. Amerikan astronom Lewis A. Swift tarafından 1886 yılında 40,64 cm (16 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
The Warning (Queensrÿche albümü)
The Warning, Seattle'lı progressive metal grubu Queensrÿche grubunun 7 Eylül 1984 tarihinde yayınladığı ilk uzun çalar albümüdür. Albüm, müzikal altyapı bakımından 1980'li yılların başında tüm dünyada popüler olan "New Wave of British Heavy Metal" dalgasının etkisinde kalmıştır. Bu nedenle, Queensrÿche'ın bu albümdeki soundu, İngiliz heavy metal grubu Iron Maiden'ın Piece of Mind ve Powerslave albümlerinin sounduna yakındır.
The Warning albümünde Geoff Tate'in vokal performansı ve Chris DeGarmo ile Michael Wilton'un gitar performansları, müzik otoriteleri tarafından oldukça beğenilmiştir. Queensrÿche, bu albümde Amerikalı müzik aranjörü, besteci ve prodüktör Michael Kamen ile ilk kez çalışmıştır. Michael Kamen, The Warning albümündeki orkestral düzenlemeleri gerçekleştirmiştir. Queensrÿche, Kamen ile 1988 tarihli Operation Mindcrime ve 1990 tarihli Empire albümlerinde; ve ayrıca 1993 tarihli Last Action Hero filmi için besteledikleri "Real World" isimli parçada tekrar çalışmıştır.
The Warning albümünde "giderek makineleşen dünyanın yeni sorunları" ve "kıyamet günü" gibi temalar işlenmiştir. "Roads to Madness" isimli şarkıda ise Chris DeGarmo'nun bir zamanlar akıl hastanesinde geçirdiği günler anlatılmaktadır. DeGarmo, akıl hastanesinde yattığı günleri tam on yıl sonra yayınladıkları 1994 tarihli Promised Land albümündeki "Out of Mind" isimli şarkıda da bir kez daha anlatmıştır.
The Warning albümünde en çok dikkati çeken parça ise yine bir Chris DeGarmo eseri olan "Take Hold of the Flame" isimli şarkıdır. Dönemin heavy metal ve power metal sounduna çok yakın olan bu şarkı, sonradan Queensrÿche'ın her konserinde seslendirdiği (encore) şarkıların başında gelmiştir. Bir önceki demo çalışmaları Queensryche EP'de yayınlanan "Queen of the Reich" gibi, The Warning albümünde yayınlanan bu şarkıda da vokalist Geoff Tate'in yüksek kalitedeki ses performansı göz doldurucu bir özelliktedir. Ayrıca grubun Live in Tokyo konseri görüntülerinden oluşan "Take Hold of the Flame"in video klibi, MTV'de yayınlanmıştır.
Diğer Queensrÿche albümleri gibi The Warning albümü de, 2003 yılında bonus şarkıları da içeren CD formatında bir kez daha yayınlanmıştır.
2003'te yeniden yayınlanan CD'deki bonus şarkılar
Bu albüm, aşağıdaki bonus şarkıların da eklenmesiyle 6 Mayıs 2003 tarihinde tekrar yayınlanmıştır.
Oncorhynchus tshawytscha
Kral sombalığı (Oncorhynchus nerka), alabalıkgiller (Salmonidae) familyasından anodrom deniz balığı türü.
Jeff Davis
Jeff Davis, (13 Haziran 1975, Connecticut) yazar ve yapımcı.
Hayatı
Davis, Vassar Kolejin'nden mezun olduktan sonra, Güney Kaliforniya Üniversitesi'ne senaryo master derecesi almak için gitti. Senaryo okuyucusu, editör asistanı, bilgisayar yazılım kılavuzları ve Los Angeles destek yazar uzmanı olarak çalıştı.
Kariyer
2003 yılında CBS'nin polisiye dizisi olan Criminal Minds'ta ilk sezon ortak yapımcı olarak görev yaptı. 2009 yılında MTV ile Teen Wolf hakkında görüşmelere başladı. Criminal Minds ve Teen Wolf dizilerinin yaratıcısı, aynı zamanda Teen Wolf'un yönetici yapımcısıdır.
Kupon toplayıcısının problemi
Kupon toplayıcısının problemi bir olasılık kuramı pratik problemi olarak "bütün kuponları topla ve ödün kazan" tipli yarışmalar için olasılık modeli içerir. Sorulan soru şöyle ifade edilebilir: Yarışma için n sayıda kupon olduğu kabul edilsin ve kuponların geri koyup tekrar seçme ile toplandığı varsayılsın. Bütün n kuponları toplamak icin t sayıda örneklem deneysel seçiminden daha fazla sayıda seçim yapılması gerekliliğinin olasılığı nedir?" Bu problemin matematik analizi gereken deneysel seçimin beklenen sayısının O(n\log(n)) haddinde büyüyeceğini açıklamaktadır. Örneğin n=50 olursa bütün 50 kuponun toplanması için gereken örneklem yaklaşık sayısı 225 olmalıdır.
Problemin anlaşılması
Bu problemi çözmeye anahtar ilk düşük sayıda kuponun toplanması zamanının çok küçük olduğudur. Son birkaç kuponun toplanması ise, buna tam karşıt olarak, gayet çok zaman alması gerekmektedir. Örnegin 50 kuponlu bir problem için 49uncu kuponu topladıktan sonra 50. kuponu bulmak için asgari 50 deneysel seçim yapmak gerekmektedir. Beklenen zaman dönemini hesap edebilmek için toplam zamanı 50 zaman aralığına bölmek gerekmektedir.
Bekleyişin hesaplanması
Tum n kuponu toplamak icin gerekli zaman T olarak ve ti i - 1 kupon toplandıktan sonra iinci kuponu toplamak için gerekli zaman olduğu kabul edilsin. T ve ti rassal değişkenler olarak görülebilir. i - 1 kupon elde bulunduğu verilmiş ise bir yeni kuponu toplama olasılığı
'pi = (n - i + 1)/n''
olduğu gözümlenebilir. Bundan dolayı ti beklenen değeri 1/pi olan bir geometrik dağılım gösterir. beklenen değerlerin doğrusallığı dolayısıyla şu yazılabilir:
Burada Hn bir harmonik sayı olur ve harmonik sayıların "asimptotik" özelliğini kullanarak, şu ifade bulunur:
Burada Euler–Mascheroni sabiti olur.
Şimdi Markov eşitsizliği kullanarak istenilen olasılık sayısı için sınırlar konulur:
Varyansın hesaplanması
ti rassal degişkenlerinin bağımsızlığı özelliği kullanılarak şu elde edilir:
Burada son eşitlilik baz problem olarak anılan Riemann zeta fonksiyonunun değeridir.
Şimdi istenilen olasılık değerine sınırlar koymak için Çebişev eşitsizliği kullanılır:
Kuyruk kestirimleri
Diğer bir yaklaşım kullanılarak başka bir yukarı sınır ifadesi de elde etmek mümkündür: İlk r sayıda deneysel seçimde i-inci kuponun ele geçmeme olayı {Z}_i^r ile ifade edilsin. O zaman
Böylece,, için şu elde edilir.
Olasılık üretici fonksiyonları ile bağlantı
Kupon toplayıcısının problemini çözmek için üretici fonksiyon yaklaşımı da kullanılabilir.
Melissa Panarello
Melissa Panarello, 1985, İtalyan yazar.
Dört yaşında yazı yazmaya başladı. Dokuz yaşında "Meleklerin Uçuşu" isimli bir roman yazmıştı. On iki yaşındayken Nazizmi anlatan yazısı ile Newspaper Game yarışmasında ikin­cilik kazandı.
Genç yazarın ikinci kitabı L'odore del tuo respiro (Nefesinin kokusu) ise Yusufçuk Gece Gelir adı ile Türkiye'de yayınlandı. Bu kitap da günlük şeklindeydi, yazarın ilk kitabının basılmasıyla ünlü olmasından sonraki yaşantısını anlatıyordu. Bu kitapta ise genellikle olayların ruhsal boyutlarını inceliyordu.
Melissa P. röportajlarından birinde, bu kitapları yazmadan önce Vladimir Nabokov'un Lolita'sını okumadığını açıkladı. Edebiyat çevreleri eleştirilerinde, Melissa P. kitaplarının ahenkten, fikirden ve vasat bir kitapta olması beklenen pek çok şeyden yoksun olduğunu, erotizmin estetikten bağımsız ve pornografiye kaçan bir üslupla işlendiğini, kitapların çok satmasında sanatsal değerlerinden daha çok izlenen stratejinin etkili olduğunu belirtmektedirler.
Kırmızı Saçlı Kadın
Kırmızı Saçlı Kadın, Orhan Pamuk'un 2016 yılında yayımladığı roman. Yıllardır süre gelen efsaneler ile güncel konuları bir araya getiren Orhan Pamuk, bunları aşk, kıskançlık ve baba-oğul ilişkilerini tarihsel olaylar üzerinden yaptığı tasvirlerle anlatıyor. Kitapta dönem yaşantıları hakkında fikir sahibi olmak da mümkün. Pamuk, Kırmızı Saçlı Kadın Romanı için Kara Kitap'tan yoruldum, kısa bir roman yazayım dedim. Okyanusları koşarak geçeyim dedim, mümkün mü diye kısa roman yazmak. O da bende olmadığını düşündüğüm bir hüner, bir deneyim. Bana kalırsa Kırmızı Saçlı Kadın hem kısa, hem doğu-batı milli kimlik üzerine düşünme, şahsiyet ve medeniyet arasındaki ilişkiler gibi konuları irdelediği için tamamen farklı" ifadelerini kullanmıştır.
Konusu
Cem, 1980 yılında İstanbul'da annesi ile yaşayan bir lise öğrencisidir. Cem annesi ile daha samimidir, babasına ise biraz uzaktır. Cem'in babası eczacıdır ve Cem her gün babasına öğle yemeği götürmektedir. Cem'in annesi bir gün Cem'e babasının bir daha gelmeyeceğini söyler, buna içerleyen Cem, maddi sıkıntı çekmemek ve üniversite hayalleri için gerekli gördüğü dershaneye gidebilmek için iş aramaya başlar. Cem ilk olarak bir kitabevinde çalışmaya başlamıştır, ardından tavsiye üzerine kuyuculuk işinde çalışmaya başlar.
Romanın diğer kahramanlarından Hayri Bey yeni bir tekstil fabrikası kurmak ister fakat tekstil fabrikası için alanda sondaj çalışması yapılması gerekir. O dönemlerde makineli sondaj çalışmaları olmadığından dönemin önde gelen kuyucularından Mahmut Usta'ya alanda su arama işini verir. Mahmut Usta yanında Cem ve Ali ile sondaj çalışmalarına başlar. Kısa bir zaman zarfında ustasına alışan Cem, ustasına büyük bir sevgi besleyip babası gibi görmektedir. Tekstil fabrikasının kurulacağı alandaki su arama çalışmaları gereğinden uzun sürmüştür ve bu çalışma günlerinde Cem kırmızı saçlı bir kadınla karşılaşmış ve ona âşık olmuştur. Her gün kırmızı saçlı kadını görmeye çalışan Cem kısa bir süre sonra bu kadının tiyatrocu ve evli olduğunu öğrenmiştir. Cem ile Kırmızı Saçlı Kadın; kadının kocasının evde olmadığı bir gün karşılaşmışlar ve birlikte olmuşlardır. Bu sıralarda kuyucu Mahmut Usta'nın çırağı Ali ise işi bırakmıştır. Cem, Kırmızı Saçlı Kadın ile birlikte olduktan bir gün sonra ustasıyla çalışırken; ustasının kafasına yirmi metre yükseklikten bir kova düşmüştür. Cem ustasını kurtaramayacağını düşünür, sonraları ise şehri terk etmiştir.
Doğu Bölgesi (Kuzey Makedonya)
Doğu Bölgesi (Makedonca: Источен регион) Kuzey Makedonya'nın 8 istatistiksel bölgesinden biridir. Adını da bulunduğu konumdan alan bölge Kuzey Makedonya'nın doğusunda yer alır ve toprakları Bulgaristan devletiyle sınırdaştır. Bölge sınırları içinde İştip ve Koçana şehirleri yer alır.
Demografi
Bölgenin toplam nüfusu 181.858’dir.
Bolvadin
Bolvadin, Türkiye'nin Afyonkarahisar iline bağlı ilçe.
Ön tarihi
Bolvadin, Anadolu'nun en eski yerleşim yerlerinden biridir. Mevcut vesikalara göre 10.000 yıllık geçmişi vardır. Bolvadin, antik Paroreos Phrygia vadisinde kurulmuştur.
Bu vadide MÖ 8000'de yerleşik hayata geçilmiştir.
Romalılar ve Bizanslılar dönemi
Arkaik devirde bir site şehri olan Bolvadin, Afyon bölgesindeki 52 yerleşim biriminden birisiydi. Anadolu'daki bütün tarihî devirleri yaşamıştır. Romalılar zamanında Polybotum isminde il merkezidir. Üçhöyük mevkiinde mühim bir iskân merkezi olan Kayster Pedion şehri MÖ 401 yılında Persler tarafından yakıldıktan sonra Polybotum hızla gelişmiştir. Grek tarihçisi Ksnefon, "Anabasis" isimli kitabında Kayster Pedion şehri için "yolların birleştiği yerde kalabalık bir şehirdir" der.
133 yılında Polybotum'u ziyaret eden Roma kralı Hadrianus adına 3 cins para basılmıştır. Kralın heykelleri form ve agoraları süslemiştir. Bizans zamanında "Polybotos" ismiyle anılmıştır. Çevresine tesir eden kültür şehri olmuştur. Bizans'ın son zamanlarında Türk ve Arap akınlarının tesiri ile şehir küçülmüş, nüfus dağılmıştır. Bizans tarihçisi Anne Comnenus "Alexia" isimli eserinde bu şehrin çevresinin merkezi olduğunu yazar. 9. asrın başlarında büyük bir deprem geçirir. Şehrin surları ve binaları yıkılır. Bizans Kralı Aleksi Comnenus şimdiki Hisar Mahallesi'nin olduğu yere büyük bir kale yaptırır, halkın bir kısmı ile askerleri buraya taşır, büyük bir kısmı ise Sivrihisar ve Seyitgazi'ye taşınır. 732 yılında Emevi komutanı Mesleme büyük bir ordu ile Bolvadin'e gelir. Burada Akrenon (Afyon) kalesi kuşatılır. Kuşatmada Seyyid Battal Gazi ve Muhammed'in sahabesi Abdulvahab Gazi yaralanır. Seyit Battal Gazi, Seyit Gazi'de; Abdül Vahap Gazi de Bolvadin'de ölürler. Türbeleri bu yerdedir. Bu olayların hatırası olan Sahabe Abdül Vahap Gazi'nin türbesi Eber Gölü kenarında bir höyük üzerindedir.
Selçuklular dönemi
Bolvadin, Malazgirt Meydan Muharebesi'nden sonra 1107 tarihinde yapılan Bolvadin Savaşı sonunda Emir Mengücek Bey tarafından Türklerin eline geçmiştir. Bolvadin Savaşı, Anadolu'nun Türkleşmesinde önemli bir rol oynamıştır.
Türklerin eline geçtikten sonra Bolvadin'e Yazır, Avşar, Karkın, Çepni boyları gelip yerleşmişlerdir. Daha sonra aşiretlerin iskanları sırasında çeşitli aşiretler, cemaatler yerleştirilmiştir. Bugünkü Bolvadin ve civarındaki halkın kökleri bu aşiretlere dayanır.
Bolvadin merkezinde Yazır, Peçenek, Karkın ve Çerkez aşiretleri etkindir. Daha sonra Sarıkeçili, Karakeçili ve Tekeli Yörükleri gelmişlerdir. Civarda ise Morcaali Türkmenleri (Kemerkaya), Oğuz Türkleri (Çay), Karabağ Türkmenleri (Büyükkarabağ, Ortakarabağ, Derekarabağ), Tabanlı Türkmenleri (Kurucaova Köyü), Selçuklu Yörükleri (Dişli Kasabası), Avşar Yörükleri (Özburun Kasabası), Karakeçili Yörükleri (Yörükkaracaören ve civarı) yerleşmiştir.
Bolvadin Selçuklular zamanında "Karahisar-ı Devle" ismiyle anılan Afyon'a bağlı 10 kadılıktan birisi olup yeniden imar edilmiştir. Bu devirde 11 nahiyesi (Han, Bayat, Musluca, Göçmen Akviranı, Nevahi-i Barkınlı, İshaklu, Çay, Karamık, Şuhut, Karaadilli, Çölabat), 326 köyü, 11 mahallesi vardı. Büyük bir ticaret merkeziydi. Selçuklular'dan günümüze kadar yalnızca Alaca Camii ulaşmıştır. Alaca Çeşmesi ve Ali Efendi Camisi'nin yalnız kitabeleri ulaşabilmiştir. Mevlana'nın oğlu Sultan Veled, Afyon'u ziyareti sırasında "Bolvadin Mevlevihanesi"ni açmıştır.
Anadolu beylikleri dönemi
Bolvadin, Selçuklu Hanedanı yıkıldıktan sonra Eşrefoğulları, Sahipataoğulları ve Karamanlılar'ın eline geçmiştir. Bu devirde Eşrefoğlu Külliyesi ve Erkmenhisarı Camii yapıldı. Bu eserlerden günümüze Eşrefoğlu Camisi'nin kitabesi ve Erkmenhisarı Camisi'nin minaresi (Kırık Minare) gelebilmiştir.
Osmanlı dönemi
Bolvadin, Sultan I. Murat zamanında Osmanlı topraklarına katıldı. Osmanlı döneminde, önceleri Germiyan vilayetine (Kütahya), 1839'dan sonra Hüdavendigar vilayetine (Bursa) bağlı kaza merkezi oldu. 1850 yılında Muhassılığa yükseldi. Karahisar-ı Sahip Sancağı (Afyon) iki Muhassılığa ayrılmıştır:
Büyük bir kültür merkezi olan Bolvadin'de ticari hayat ve sanat çok gelişmiştir. 1831 yılında yapılan nüfus sayımındaki istatistiklere göre 150 çeşit meslek grubu vardır. Ziraat Bankası 22. şubesini 1873 yılında Bolvadin'de açmıştır. Bunu takiben Osmanlı Bankası ve Akşehir Bankası da şube açmışlardır. Daha sonra Bolvadinliler 1 Haziran 1914 yılında, Osmanlı Döneminin ilk özel bankalarından olan "Bolvadin İktisadi Osmani Bankası"nı kurmuştur.
Kültür hayatını temsil eden medreselere, tekkelere, ahi kuruluşlarına Selçuklular zamanında raslanır. Bu teşkilatlar Osmanlı zamanında gelişmiştir. Nakşibendi, Kadri, Rufai ve Şazeli tarikatlarının merkezi olmuştur. Arşivlerdeki vesikalara göre 14 tekke vardır. 1924 yılında medreselerin kaldırıldığı tarihte, 28 tane medrese bulunuyordu. Aynı tarihte Afyon'da 19, Sandıklı'da 6, Aziziye (Emirdağ)'de 1 medrese vardı. 1839'dan sonra medreselerin yanı sıra kurulan okullardan Bolvadin'de 7 ibtidaiye (ilkokul), 1 rüştiye (ortaokul) vardır. Ayrıca 63 tane sıbyan (mahalle mektebi) bulunuyordu.
Kurtuluş Savaşı
Bolvadin, Türk Kurtuluş Savaşında stratejik yönden önemli bir merkez olmuştur. Birinci ve İkinci Ordu Bolvadin'de kurulmuştur. Cemal Kutay’ın değerlendirmesine göre Mehmet Fahrettin Koçak, “az faniye nasip olacak bir şerefin sahibi”dir. Zira Koçak, Yunan Başkumandanı Nikolaos Trikupis’i esir eden kıtalardan birinin Başçavuşudur ve esir düşman generalini Gazi Mustafa Kemal’in Başkumandanlık Karargâhına götürenler arasındadır. Mehmet Fahrettin Koçak Hicrî 1315'te Bolvadin’de doğmuş, 1978 yılında 79 yaşında ölmüştür.
Konum
Bolvadin, 31 derece 2 dakika doğu meridyeni ile 38 derece 43 dakika kuzey paralelinin kesiştiği noktada, derin ve uzun bir alüvyon ova üzerine kurulmuştur.
Ege bölgesi'nin İç Batı Anadolu kesminde yer alan Bolvadin güneyden Sultandağları, kuzeydoğudan Emirdağları ile çevrilidir.
Ulaşım açısından İç Anadolu, Ege ve Akdeniz bölgelerini birbirine bağlayan kilit noktadadır. Deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1016 metre ve yüzölçümü 1108 km² dir. Afyon yüzölçümünün %12,85' ünü oluşturur.
Yüzey şekilleri ve iklim
Bolvadin'in arazileri genellikle ovadır. İlçenin yüzölçümünün ortalama %40'ı tarımsal saha olup büyük bir kısmında tahıl üretilmekte, ikinci sırayı meyvelik, bağ ve bahçe sahaları almaktadır. İlçenin dağlarında sarı meşe, ardıç ve çam ormanları vardır.
Bolvadin iklim bakımından İç Anadolu Bölgesi ile Ege Bölgesi arasında yer aldığından, zaman zaman karasal, zaman zaman ılıman hava kütlelerinin tesiri altında kalmaktadır. Genel olarak yazları kurak ve sıcak, kışları soğuk ve kar yağışlı geçmektedir.
Bolvadin yeraltı suları bakımından zengin bir kuşakta yer almasına rağmen akarsular bakımından fakirdir. Bölgedeki tek akarsu Ahır Dağlarından doğup, Bolvadin'in güneyinden geçerek Eber Gölü'ne dökülen Akarçay'dır. Üzerinde Altıgöz, Develi, Kırkgöz ile Sırt köprüsü gibi köprüler vardır.
Eber Gölü, Bolvadin'in güneydoğusunda bulunur. Bolvadin, Çay ve Sultandağı ilçelerine kıyısı vardır. Denizden yüksekliği 967 metre ve yüzölçümü 125 km² dir. Akarçay ve Sultandağlarından gelen sel suları ile beslenmekte olup, gölde yetişen kamış, hasırotu ile gölde bulunana sazan ve turna balıkları göl çevresinde bulunan köylüler için geçim kaynağı sağlamaktadır.
Nüfus
Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğü tarafından Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) uygulamasıyla yapılan nüfus sayımlarının sonuçlarını açıkladı. Açıklanan nüfus sayımında Afyonkarahisar'ın Bolvadin ilçesinin merkezi nüfusu 52 bin'den 31 bin'e gerileyerek yüzde 40 azaldı.
Sayım sonucuna göre, Bolvadin'e bağlı kasabaların nüfusu ise şöyle: "Dişli Kasabası 3 bin 766, Kemerkaya Kasabası 2 bin 232, Özburun Kasabası 1 bin 966, Büyükkarabağ Kasabası 1 bin 621 olarak açıklandı."
İlçe 2 belde, 14 köy ve 64 mahalleden oluşmaktadır.
Ekonomi
Bolvadin'de ekonomik hayat tarım, hayvancılık, ticaret ve sanayiye bağlıdır. Halkın geçim kaynağındaki ana unsur tarım ve hayvancılıktır. Buğday, arpa, mısır, nohut, fasulye, yeşil mercimek, şekerpancarı, haşhaş, ayçiçeği yetiştirilmekte; elma, armut, kayısı, vişne, kiraz gibi meyveler de üretilmektedir. Hayvancılıkta özellikle küçük baş hayvan yetiştiriciliği yaygındır.
Bolvadin, il ve ilçelere sanayi mamulleri pazarlamaktadır. Bunlar emaye ürünleri, işlenmiş kereste, teneke, demir doğrama, kaymak, sucuk, yumurtadır.
Bolvadin denince kaymak üzerinde durmak gerekir. Asıl kaymak Bolvadinli dilinde "camız" denen manda sütünden başkasından yapılmaz. Ancak son senelerde camız nüfusunda bir azalma olduğu söylenmektedir. Camız sütünün kendine has kıvamı, kokusu, yağ oranı ile kaymağın ham maddesi olarak önemli bir yeri vardır. Burada bir noktayı da belirtmekte fayda var, son zamanlarda Afyon otogarındaki satıcılardan kaymak istendiğinde "kaymak" diye verdiklerinin içinde süt bulunan şekerden başka bir şey olmadığını bilmek ve aldanmamak gerekir. Asıl Bolvadin kaymağı, halis sütün şeker gibi hiçbir katkı maddesi katılmamış halinin özel metodlarla yoğunlaştırılması olduğunu ve mutlaka Bolvadin kaymağının aranması gerektiğinin altını çizmek gerekir.
Gurbetçilik
Kasaba ve köyler de dahil nüfusun büyük bölümü bu şehirlerinde yaşamaktadır:
Turizm
İlçe çok miktarda yeraltı jeotermal kaynağa sahiptir. Afyonkarahisar - Konya yolunun üzerinde olan Heybeli Termal Tatil Köyü, Bizans döneminden beri kullanılan bir kaplıca olup, o dönemde "Kızılkilise" veya "Kızılkirse" adıyla bilinen, Bolvadin'in önemli bir turizm merkezidir. Bolvadin Belediyesi'nin işlettiği tesis, son yıllarda yapılan çalışmalar ile tam bir turizm merkezi haline gelmiştir. Bolvadin’e 37 km uzaklıktadır. Su sıcaklığı 46 °C ile 52 °C arasında değişmekte olup, pH değeri 6,8’dir.
Bayramlarda ve yaz aylarında kapasitesini zorlayan tesis, bölgenin önemli bir termal tesisidir. Suyu şifalıdır. Birçok cilt hastalığına iyi gelmektedir. Bünyesinde 4 yıldızlı Özer Termal Otel'ini de barındırmaktadır. Büyük bir alana yayılmış olan tesiste; çim saha, basketbol sahası, çay bahçesi, çocuk parkı, 2 tane büyük havuz, 2 tane eski ve daha küçük havuz (Orta havuzlar) ve sayamadığımız birçok mekân vardır. Her devremülkte havuz vardır.
Kırkgöz Köprüsü
Bolvadin’in 6 km Güneyinde Bolvadin ile Sultandağı arasında Akarçay üzerindedir.