cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Attila
Erken dönem hayatı
Attila'nın babası Muncuk, beşinci yüzyılın başlarında birlikte Hun İmparatorluğu'nu yöneten Oktar ve Rua'nın kardeşiydi. Bu tarz diarşi yönetimler Hunlar'da yaygındır, ancak tarihçiler bunun yerleşmiş bir uygulama mı, yoksa ara sıra mı meydana geldiğinden emin değillerdir. Ailesi asil bir soydan gelmekle beraber, bir kraliyet hanedanı oluşturulup oluşturulmadığı belirsizdir. Attila'nın doğduğu tarih ve doğum yeri kesin olarak bilinmemektedir. Panunya bölgesinde doğmuş olma olasılığı yüksektir. Doğum tarihi olarak bazı tarihçiler 395 ve 406 yıllarını göstermektedirler ancak bu tarihleri hayal ürünü bulan ve dördüncü yüzyılın son on yılı ile V. yüzyılın başlarını gösteren tarihçiler de bulunmaktadır.
Attila, hızla değişen bir dünyada büyüdü. İçinde yaşamakta olduğu halkı, Avrupa'ya daha yeni gelmiş göçebelerden oluşuyordu. 370'lerde Volga Nehrini geçtiler ve Alanların topraklarına yerleştiler. Ardından Karpatlar ile Tuna arasındaki Got Krallığına saldırdılar. Askeri birliklerinin temelini oluşturan atlı okçuları yenilmezlik konusunda ün kazanmış, savaş alanında oldukça hareketli savaşçılardı ve Cermen kabileleri onlara karşı koyamıyordu. Hunlardan kaçan büyük kitleler, Cermanya'dan batıya ve güneye, Ren ve Tuna kıyıları boyunca Roma İmparatorluğu sınırlarına yerleşmeye başladılar. 376'da Vizigotlar Tuna'yı geçti ve Doğu Roma'ya sığındılar. İlk zamanlarda imparatora bağlı kalsalar da kısa süre sonra Valens'e isyan ettiler ve 378'de Hadrianapolis Muharebesi'nde imparatoru öldürdüler. Çok sayıda Vandal, Alan, Suevi ve Burgund topluluğu, Hunlardan kaçmak için 31 Aralık 406'da Ren Nehri'ni geçerek Batı Roma kontrolündeki Galya'yı işgal etti. Roma İmparatorluğu 395'ten beri ikiye bölünmüştü ve biri Batı'da Ravenna'dan, diğeri ise Doğu'da Konstantinopolis'ten olmak üzere iki farklı hükûmet tarafından yönetilmekteydi. Hunlar, etnik açıdan çeşitli halklardan oluşan bir seçkin grubun iradesiyle belirlenen belirsiz sınırları olan geniş bir bölgeye hükmetmekteydi. Bu halklardan bazıları Hunlar olarak asimile edilmiş olsa da, birçoğu kendi kimliklerini korudu ancak Hun hükümdarının hakimiyetini kabul etti. Hunlar, Batı Romalıların yaşadıkları birçok sorunun dolaylı kaynağı konumundaydı, çeşitli Cermen kabilelerini Roma topraklarına sürüklemişlerdi. Ancak iki imparatorluk arasındaki ilişkiler yakın ve samimiydi. Romalılar Hunları paralı asker olarak Cermenlere karşı kullanmış ve hatta iç savaşlarında dahi Hun askerler yer almıştı. Bu sayede gaspçı Joannes, 424'te III. Valentinianus'a karşı topladığı orduya binlerce Hun askeri alabilmişti. Bu operasyonu daha sonra Magister militum olacak olan Flavius Aetius yönetti. Romalılar ile Hunlar arasındaki bu ittifak 401'den 450'ye kadar sürdü ve Romalılara çok sayıda askeri zafer kazandırdı. Hunlar, Romalıların kendilerine haraç ödediğini düşünürken, Romalılar bunu sunulan hizmetler için yapılan ödemeler olarak görmeyi tercih etti. Attila, amcası Rua'nın başta olduğu sırada, reşit olduğu dönemde Hunlar büyük bir güç haline gelmişti. Konstantinopolis Patriği olan Nestorius, bu konuda duyduğu rahatsızlığı şu sözlerler belirtmişti: "Onlar (Hunlar), Romalılara hem efendi hem de köle oldular".
Birinci Bizans seferi
Ertesi yıl Attila ve Bleda, imparatorluk heyeti ile Margus'da bir araya gelmiş ve avantajlı bir anlaşmaya varmışlardı. Ayrıca anlaşma Hunlara özgü bir şekilde at sırtında yapılmıştı. Doğu Romalılar, kaçakları iade etmeyi, önceki 350 Roma poundu (yaklaşık 115 kg) altın haraçı ikiye katlamayı, pazarlarını Hun tüccarlarına açmayı ve Hunlar tarafından esir alınan her Romalı için sekiz Solidi fidye ödemeyi kabul etti. Anlaşmadan memnun kalan Hunlar, Doğu Roma İmparatorluğu sınırlarından ayrıldılar ve belki de imparatorluklarını sağlamlaştırmak ve güçlendirmek için Alföld'deki evlerine döndüler. II. Theodosius, bu fırsatı Konstantinopolis'in duvarlarını güçlendirmek, şehrin ilk deniz duvarını inşa etmek ve Tuna boyunca sınır savunması oluşturmak için kullandı.
Sonraki birkaç yıl boyunca Hunlar, Sasani İmparatorluğu'nu işgal ederken Roma'nın görüş alanının dışında kaldılar. Ancak Ermenistan'daki bir karşı saldırı, Attila ve Bleda'yı fetih planlarından vazgeçmeye zorladı. 440'lı yılların başlarında Hunlar, Theodosius'un taahhütlerini yerine getiremediğini ve Margo Piskoposunun Tuna nehrini geçip kuzey kıyılarındaki Hun mezarlarını tahrip edip yağmaladığını iddia ederek Bizans İmparatorluğu'na saldırdı. Tuna'yı geçerek nehir üzerindeki kaleleri yerle bir ettiler.
Roma İmparatorluğu'nun başka bölgelerinde yaşanan olaylar geçici olarak Konstantinopolis'in dikkatini dağıtmıştı. Hunlar Tuna boyunca şehirlere saldırırken, Genserik liderliğindeki Vandallar Batı Roma eyaleti Afrika'yı ve başkenti Kartaca'yı ele geçirdi. Kartaca, Batı İmparatorluğu'nun en zengin vilayeti ve Roma için ana besin kaynağıydı. Ayrıca Sasani Şahı II. Yezdicerd 441'de Ermenistan'ı işgal etti.
Romalı birlikler, Afrika'daki Vandallara karşı bir sefer düzenlemek için Balkanlardan ayrılmış ve Sicilya'ya yollanmışlardı. Bu durum, Attila ve Bleda'nın önündeki Balkanlar'ı tamamen savunmasız bıraktı. Hun ordusu sınır bölgelerindeki şehirleri yağmaladı. Singidunum, Sirmium ve civar şehirleri ele geçirdi. Ardından ateşkes ilan edildi ve 442 yılı boyunca ateşkes devam etti. Bu süre içerisinde Theodosius, askerlerini sınırlara geri getirme ve gelecek saldırılara karşı hazırlıklar yapma fırsatı buldu. 442 yılında Theodosius, Sicilya'daki birliklerini geri çağırdı ve Hunlara karşı koyabilmek için büyük miktarda yeni para tertipledi. Bütün bu hazırlıkların ardından Hunları yenebileceğine inanan Theodosius, Attila ile Bleda'nın taleplerini reddetti.
Doğu Roma İmparatorunun kendilerine karşı çıkması üzerine Hunlar 443 yılında tekrar harekete geçti. Romalılar, bu saldırılar sırasında ilk defa Hunların Koçbaşı ve Kuşatma kulesi kullandıklarına şahit oldular. Hun birlikleri Ratiara ve Naissus şehirlerini başarıyla ele geçirdi ve halkı katletti. Naissus'u kuşatmadan bir süre sonra ziyaret eden Priskos, şehirde gördükleri ile ilgili şunları söylemiştir, "Naissus'a vardığımızda şehri yağmalamış ve terk edilmiş bulduk; kiliselerde sadece birkaç hasta insan yatıyordu. Nehirden kısa bir mesafede, açık bir alanda durduk. Nehir kenarındaki bütün bölge savaşta öldürülen adamların kemikleriyle doluydu."
Nišava boyunca ilerleyen Hunlar, daha sonra Serdica, Philippopolis ve Arcadiopolis'i aldı. Konstantinopolis'in dışında Aspar tarafından kumanda edilen bir Roma ordusuyla karşılaştılar ve yapılan muharebede Roma ordusunu yok ettiler. Ancak şehre ilerlemek istediklerinde Hunların elinde başkentin çifte duvarlarında gedik açabilecek bir imkan yoktu ve geri çekildiler. Buna rağmen, Callipolis yakınlarında ikinci bir Roma ordusunu daha yendiler.
Etkili bir direniş gösteremeyen Theodosius, yenilgiyi kabul ettiğini bildirmek için Anatolius'u barış şartlarını müzakere etmeye gönderdi. Varılan yeni anlaşmanın koşulları öncekinden çok daha sertti: İmparator işgal sırasında antlaşmanın şartlarına uymadığı için ceza olarak 6.000 Roma poundu (yaklaşık 2000 kg) altını vermeyi kabul etti; yıllık haraç üç katına çıkarıldı ve 2,100 Roma poundu (yaklaşık 700 kg) altınına yükseltildi; ve her Romalı mahkum için 12 solidi fidye ödendi. Taleplerinin karşılanması üzerine Hunlar tekrar kendi topraklarına geri döndüler.
İkinci Bizans seferi
445 yılında Attila'nın elçileri Bizans hükümdarından Hun tutuklularının iadesini talep etti ancak o sırada diğer düşmanlarıyla görece barış içerisinde olan, dolayısıyla herhangi bir savaş için hazır askerleri bulunan Bizanslılar bu talebi reddetti. Bununla birlikte, 440'ların ortalarında Bizans İmparatorluğu, oldukça ağır bir dizi kargaşa ve doğal afet ile karşı karşıya kaldı. 27 Ocak 447'de, büyük bir deprem Konstantinopolis'te oldukça ağır hasarlara sebep olmuş, ayrıca Theodosian Duvarı'nın büyük bölümünü yıkmıştı. Bu deprem, Trakya vilayetinde pek çok kasaba ve köyü harap etmiş, yeni salgınlara yol açmış ve halihazırda devam etmekte olan kıtlığı daha da ağırlaştırmıştır. Attila, Bizans içerisinde yaşanan bu sorunları taleplerini kabul ettirmek için bir fırsat olarak gördü. Tüm birliklerini seferber etti ve Balkanlar'ın kuzeyindeki Daçya'ya ilerledi. Marcianopolis'te konuşlanmış Roma birlikleri Hun askerlerinin ilerleyişini durdurmak istese de Utus Muharebesi'nde ağır bir yenilgi aldılar. Bölgedeki askeri gücün yok edilmesi ile birlikte Hun birlikleri bütün Trakya'yı yağmaladılar. Bizans imparatoru II. Theodosius dikkatini başkenti savunmaya vermişti. Depremlerden zarar gören duvarları onarmak ve bazı yerlerde eski surların önüne yeni bir sur hattı daha inşa etmek için insan gücü toplamaya odaklandı. Belki de bu sebeple Attila Konstantinopolis'e saldırmaktan vazgeçti ve bunun yerine Yunanistan'ı işgal etmeyi ve yağmalamayı tercih etti. Attila'nın birlikleri Lamya'ya kadar ilerledi ve yanlarında yağmalardan elde ettikleri büyük miktardaki mal ile birlikte geri çekildiler.
Müzakerelerer sebebi ile Hunlar ve Romalılar arasında yoğun ve çeşitli bir diplomatik hareketlilik yaşandı. Bu müzakerelerin bir parçası olarak, Saray mensubu olan Priskos büyükelçi olarak Attila'nın başkentine gönderildi ve 449 baharında Attila'nın korumalarından birisi olan Edecão Konstantinopolis'e gitti. Theodosius, kendisine yapılan taleplerin ağır yükümlülüklerinden kurtulmak istiyordu. Dolayısıyla, aynı yılının yazında görünüşte barış anlaşmasını sonuçlandırmak isteyen, ancak asıl amacı Attila'ya yapılacak bir suikastı gizlice organize etmek olan bir elçiyi Hun başkentine gönderdi. Bu amaç için Attila'ya yakın ve o sırada büyük bir prestij ve güç sahibi Edecão'ya elli pound altın ödendi. Ancak Edecão, bu planı Hun kralına ifşa etti ve sonucunda Romalılar çok daha büyük bir aşağılama ile karşı karşıya kaldılar. Bu başarısızlığa rağmen Theodosius, geçen süreyi birliklerini güçlendirmek için kullandı ve müzakereleri durdurmayı başardı. 450 yılında kabul edilen barış antlaşması 447'den önceki bölgesel durumu aynen korudu ve miktarı bilinmeyen bir haraç ödenmesi karşılığında Romalı mahkumların geri gönderilmesini sağladı.
Öncesi
440'ların sonuna kadar Attila, Roma'nın fiili lideri Flavius Aetius ile yakınlığı sayesinde Batı Roma ile iyi ilişkiler içerisindeydi. Romalı aristokrat, 433 yılında Hunlar arasında sürgün olarak kısa bir süre geçirmiş, zaman zaman Attila'nın amcası Rua ile işbirliği yapmış ve Attila'nın kendisine sağladığı birliklerden batıdaki savaşlarda kişisel olarak yararlanmıştır. Ancak zaman içerisinde iki taraf arasında gerilim oluşmaya başladı ve Hunlar'ın Batı Roma ile ilgili fikirleri değişti. 449'da Salland Frankları arasındaki bir taht kavgası başlamış, Attila ölü Frank kralının büyük oğlunu desteklerken, Ravenna ve Aetius onun kardeşini desteklemişti. Aynı zamanda Vizigotlara karşı savaşan ve onlardan çekinen Genserik'in hediyeleri ve diplomatik çabaları da Attila'nın planlarını etkilemiş olabilir.
450 yılında İmparator III. Valentinianus'un ablası Honoria, Attila'dan yardım istedi. İmparator siyasi çıkarlarını desteklemek amacıyla, ablasını eski bir senatörle evlendirmeye karar vermişti. Bu evlilikten kaçınmak isteyen Honoria, mühür yüzüğünü Attila'ya gönderdi. Honoria, mektubunda Attila'ya "Augustus" olarak hitap etmişti ve muhtemelen kendisine evlilik sözü vermişti. Bu talep Attila'ya Batı İmparatorluğu'na yapacağı bir saldırıyı meşrulaştırması için iyi bir fırsat sundu. Attila, muhtemelen savaş nedeni olarak kullanabilmek amacıyla, Galya'nın kendisine çeyiz olarak verilmesini talep etti.
Valentinianus, olanları öğrendikten sonra Honoria'yı idam ettirmek istese de annesi Galla Placidia'nın kendisini ikna etmesi üzerine ablasını sürgün etmeyi tercih etti. İmparator, sözde evlilik teklifinin meşruiyetinin şiddetle reddedildiğini Attila'ya bildirdi. Bu sırada Bizans imparatoru Marcianus onu Hunlara karşı direnmesi için cesaretlendirdi ve yardım edeceğine söz verdi. Attila, Honoria'nın masum olduğunu, teklifin meşru olduğunu ve haklı olarak kendisine ait olanı talep etmeye geleceğini ilan etmek için Ravenna'ya bir elçi gönderdi.
Sefer
451 baharında Attila, Hunları ve vasalları olan Gepidleri, Ostrogotları, Alamanları, Herulileri, Ren Franklarını (Salland Frankları Romalılar ile müttefik olmuşlardı.) ve başka birçok Cermen kabilesini bir araya getiren bir ordunun başında Galya'ya karşı bir sefer başlattı. Ordunun toplam kaç kişiden oluştuğu bilinmemekle birlikte, dönemin standartlarına göre çok sayıda olduğu ve dolayısıyla yavaş hareket ettiği öngörülebilir. Belgica'ya vardığında Jordanes, ordunun yaklaşık yarım milyon adamdan oluştuğunu söylese de, modern tarihçiler bu sayının yüz bin kişi civarlarında olmasının daha kabul edilebilir olduğunu söylemektedir. Attila, teslim olmayı reddeden Metz şehirini kuşattı. Aylar sonra, 7 Nisan 451'de şehrin güney duvarı yıkıldı ve uzun süren direnişten dolayı öfkeli olan Hunlar yerel halkın tamamını katletti. Saldırıya uğrayan diğer şehirlerin bazıları, piskoposlarını anmak için yazılan hagiografik biyografiler ile belirlenebilmektedir. Nicasius, Rheims'teki kilisesinin sunağının önünde katledildi; Saint Genevieve'nin Paris'i ve Servatus'un Tongeren'i dualarıyla kurtardıkları yazılmıştır. Ayrıca, Troyes piskoposu Lupus, Attila ile şahsen görüşerek şehrini kurtarmasıyla tanınır.
Bu sırada, içerisinde Flavius Aetius ve Avitus'un da bulunduğu bir delegasyon Attila'nın durmadan batıya doğru ilerleyişini sebep göstererek Vizigotlar'ın kralı I. Theodorik'i Romalılarla ittifak kurmaya ikna etti. Attila, birliklerini iki ana gruba ayırdı ve ilk grup Kuzey Fransa'yı yağmalamaya odaklanırken, bizzat Attila tarafından komuta edilen ikinci grup doğrudan Orléans'a ilerledi. Şehrin direnmesi üzerine Hun birlikleri şehri haftalarca kuşatmak zorunda kaldı. Bu kuşatma, Flavius Aetius komutasındaki Romalılara ve Kral Theodorik'e, yapılacak savaş için gerekli olan orduları toplamalarına zaman verdi.
Kuşatma altındaki şehir düşmek üzereyken birleşik Roma kuvvetleri 14 Haziran'da bölgeye varmayı başardı. Bunun üzerine Attila kuşatmayı kaldırdı ve ikiye ayırdığı ordusunun geri kalan bölümü ile yeniden birleşmek için birlikleriyle geri çekildi. Aetius geri çekilen Hun ordularını takip etti ve düşmanı ile genellikle Katalununum yakınlarında olduğu varsayılan bir yerde karşılaştı. Attila, düzlük bir yerde savaşarak atlı birliklerini en iyi şekilde kullanabilmek istediğinden bu bölgeyi özellikle tercih etmişti.
İki ordu, 20 Haziran 451'de Katalon Muharebesi'nde çarpıştı. Theodorik, savaş alanında ölmüş olmasına ve iki tarafın da ağır kayıplar vermesine karşın, Koalisyon birlikleri Hun ordusunu savaş alanında kıstırmayı başardı ancak Aetius, Hunların ortadan kaldırılmasının ardından ortaya çıkabilecek muhtemel bir Vizigot çatışmasından korktuğu için avantajını kullanamadı. Aetius'un bakış açısından, Attila ve ordusunun mevcut kayıplar ile çekilmesine izin vermek Roma için en iyi olan şeydi. Vizigot Kralı Theodorik ölmüştü, Attila kargaşa içindeki ordusu ile geri çekilmekteydi. Dolayısıyla Romalılar galip görünme avantajına sahipti.
Attila tarafında ise elde edilen bazı küçük başarılara rağmen, Galya'daki sefer bir başarısızlıktı. Attila bölgede aradığı müttefikleri bulamamıştı ve kendisine karşı birleşen koalisyon ordusu daha güçlü olduklarını kanıtlamıştı. Ordusunun kaybı büyüktü ve geri çekilirken yağmada elde edilen ganimetin bir kısmını terk etmek zorunda kalmıştı. Attila, hem otoritesini hem de prestijini korumak için hızlı hareket etmesi gerektiğini biliyordu, bu yüzden ertesi yıl başka bir sefer daha organize etti.
İtalya seferi
452 baharında Attila, bir kez daha Honoria ile evlilik iddiasını ortaya attı ve bu sefer ordusu ile birlikte İtalya yarımadasına doğru harekete geçti. Hun birlikleri Alpleri geçtikten sonra, uzun bir kuşatmadan sonra Aquileia'yı ele geçirmeyi başardılar. Yapılan yağmanın ardından şehir neredeyse tamamen yerle bir edildi. Sonrasında Attila ve birlikleri sırasıyla Padova, Verona, Milano ve Pavia kentlerini ele geçirdiler ve yağmaladılar. Bu süreçte Aëtius savaşma gücünden yoksundu, Attila'nın ilerlemesini sadece taciz saldırıları ile yavaşlatmayı başarabilmişti. Attila tam olarak bilinmeyen bir sebeple ordusunu Po Nehri'ni geçmeden durdurdu. Bu noktada, hastalık ve açlık Hun kampını ele geçirmiş, böylece ordunun savaşmasını engellemiş ve işgalin durmasına katkıda bulunmuş olabilir.
İtalya 451'de korkunç bir kıtlık çekmişti ve mahsulleri 452'de biraz daha iyi durumdaydı. Ancak Attila'nın 452'de Kuzey İtalya ovalarını yağmalaması hasadı iyileştirmememişti. Roma'ya ilerlemek, İtalya'dan elde edilemeyecek kadar erzak gerektirecekti ve şehri almak Attila'nın tedarik durumunu iyileştirmeyecekti. Bu nedenle Attila'nın barışı sonuçlandırması ve anavatanına çekilmesi daha kendisi için daha kazançlıydı.
Attila seferde iken, Marcianus nihayet Romalılara yardım etmeye karar vermişti. Önceki yıl Kalkedon Konsili'ne katılan Aetius adlı başka bir subayın komutası altındaki bir Doğu Roma ordusu Tuna'yı geçerek topraklarını korumak için geride bırakılan Hun birliklerini mağlup etmeye başlamıştı. Aquae Flaviae piskoposu Hydatius, Chronica Minora'sında yaşananları şöyle anlatmaktadır:
Attila, şu ya da bu nedenle, barış yapmanın ve anavatanlarına geri dönmesinin kesinlikle daha kazançlı olduğunu düşünmüştü. Sonuç olarak muzaffer bir komutan olarak ve büyük ganimetlerle Tuna'nın ötesindeki topraklarına çekildi. Ordusu zayıflamış olmasına rağmen, Honoria ve çeyizi kendisine teslim edilmezse Romalıları ertesi yıl geri dönmekle tehdit etti.
Ölümü
Yurduna dönmesinin ardından Attila, II. Theodosius'un ardından Bizans tahtına geçen İmparator Marcianus'tan kendisine ödenmeyen haraçları talep etmek için Konstantinopolis'e yeni bir saldırı planlamaya başladı. Ancak, 453'ün başlarında Hun hükümdarı beklenmedik bir şekilde öldü. Olayla ilgili en eski anlatım, Attila'nın, son eşi İldiko ile evliliğini kutladığı gece bol miktarda içki içtikten sonra şiddetli bir burun kanaması geçirdiği ve boğularak öldüğü hakkındadır ve Priskos'a atfedilir. Priskos'a göre, ölümü düğün gecesi gerçekleşecek ancak sabah gardiyanlar onu uyandırmak için odasına girdiklerinde, gelinin ölü bedeninin üzerinde ağladığını gördüklerinde ve şaşırdıklarında fark edilecekti.
Olaylardan seksen yıl sonra yazılan Bizans vakayinamelerinde Attila'nın ölümünün, eşi tarafından bıçaklanarak gerçekleştiği bildirilmektedir. Bazı tarihçiler, Theodosius'un Birkaç yıl önce denediğine benzer bir planın Marcianus tarafından düzenlemiş olabileceğini varsayarak, bu hipotezi inandırıcı bulmaktadırlar. Bununla birlikte bazı tarihçiler ise olayın gerçekleştiği zamana yakın dönemlerde kayda alınmış kaynaklarda Hun kralının vücudunda herhangi bir yara rapor edilmemiş olması nedeniyle cinayet hipotezinin reddedilemeyeceğini veya doğrulanamayacağını söylemektedirler.
Jordanes'e göre, Attila'nın askerleri hükümdarlarının ölümünü öğrendiklerinde kılıçlarıyla saçlarını ve yüzlerini keserek tepki göstermişlerdi çünkü Hun kültürüne göre tüm savaşçıların en büyüğünün ölümüne, kadınların yakarış veya gözyaşlarıyla değil, erkeklerin kanıyla yas tutulmalıydı. Attila gizli bir yerde, sırasıyle altın, gümüş ve demirden oluşan üç adet tabut ile beraber gömüldü ve mezarını kazan köleler, mezarın asla keşfedilmemesi ve kutsallaştırılmaması için öldürüldü. Mezarın yeri günümüzde hala belirsizdir.
Attila'nın oğulları olan İlek, Dengizik ve İrnek, babalarının ölümünün ardından Hun İmparatorluğu'nun topraklarını ve vasal halklarını kendi aralarında bölüşmeleri sürecinde çıkan gerginlik zamanla çatışmalara dönüştü. Kendilerinin "en kötü koşulların köleleri" gibi muamele gördüklerini hisseden ve kültürel bağımsızlıklarını talep eden Cermen halkları, Attila'nın eski dostu ve sadık bir müttefiki olan Ardarik yönetiminde Hunlara karşı bir ayaklanma başlattı. 454'te İlek önderliğindeki Hunlar, Nedao Muharebesi'nde Cermenler karşısında acı bir şekilde yenildi ve savaş sırasında İlek öldürüldü.
Attila'nın kalan oğulları Gotları tekrar idareleri altına alabilmek amacıyla, Ostrogotların hükümdarı, Katalon Muharebesinde Attila ile birlikte savaşmış olan Valamir'e saldırdılar, ancak geri püskürtüldüler. Ardından muhtemelen İrnek idaresindeki bir grup Hun kabilesi doğuya doğru göç etti. Abisi İlek'in ölümünün ardından Dengizik, 469'da Tuna'nın güneyine son bir baskın girişiminde bulundu, ancak Bassianae Savaşı'nda yenildi ve ertesi yıl öldürüldü.
Attila'nın imparatorluğu ölümünün ardından uzun süre yaşamamasına rağmen, Roma'ya ve diğer komşularına karşı yaptığı seferlerin etkisi olduça uzun sürdü. Hunların eylemleri sebebiyle zayıflayan Roma İmparatorluğu'nun ekonomik durumu, işgalciler tarafından kaybedilen stratejik öneme sahip toprakları yeniden kazanmak için yeterli değildi. Batı Roma'nın zayıflaması 476 yılında Odoacer tarafından tahttan indirelecek olan Romulus Augustus'a kadar devam edecek ve ardından İmparatorluğun çöküşü gerçekleşecektir.
Etimoloji
Birçok bilim insanı, "Attila" adının Doğu Cermen kökenli olduğunu iddia etmektedir; Gotça veya Gepidce "baba" anlamına gelen atta isminin sonuna, "-cık", "-cik" e benzer bir küçültme eki olarak -ila eklenmesi ile Attaila (Küçük baba) isminin meydana geldiği söylenmektedir. Söz konusu etimoloji teorisi ilk olarak 19. yüzyılın başlarında Jacob ve Wilhelm Grimm kardeşler tarafından önerildi.
Bazı başka bilim insanları ise ismin kökeninin Türk dillerinden geldiği söylemiştir. Omeljan Pritsak, "Attila" adının *es (büyük, ulu) ve *til (deniz, okyanus) ifadelerinin sonuna, son ek /a/'nın gelmesi ile beraber oluşmuş birleşik başlık adı olduğunu öne sürdü. Vurgulu arka hece olan til, es ön ekini sertleştirdi ve böylece as halini aldı.. Sonuç olarak "Okyanusal, evrensel hükümdar" anlamına gelen attíl- (<* etsíl <* es tíl) biçiminde tekil bir isim oluştuğunu söyledi. J. J. Mikkola ise ismin āt (nam, şöhret) kelimesinden geldiğini öne sürdü. Bir başka teoride ise H. Althof (1902), ismin Türkçedeki atlı süvari veya Türkçe at ve dil kelimeleri ile ilgili olabileceğini düşünmüştür. Maenchen-Helfen, Pritsak'ın teorisinin "dahice ama birçok nedenden ötürü kabul edilemez" olduğunu savunurken, Mikkola'nın önerisini "ciddiye alınamayacak kadar zorlama" olduğunu ifade etmiştir. M. Snædal benzer şekilde, bu önerilerin hiçbirinin geniş çevrelerce kabul görmediğini belirtmiştir. Attila isminin kökeninin Türk dillerinden geldiğini söyleyen önerileri eleştiren Gerhard Doerfer, "Kral VI. George'un isminin kökeni Yunanca'dan, I. Süleyman'ın ismi ise Arapça bir kökenden geliyor. Ancak bu onları ne Yunan ne de Arap yapmıyor. Dolayısıyla Attila'nın isminin Hun kökenli olmaması kabul edilebilir." diyerek konu hakkındaki görüşünü açıklamıştır.
Horseshoe Adası
Horseshoe Adası, Antarktika Yarımadası'nın batısında bulunan bir adadır. Ada, Graham Toprakları'nın batı kıyısında Square Körfezi girişinde yer almakta olup işgal eden 12 km uzunluğunda ve 6 km genişliğindedir.
Ada, 1936-37 yıllarında bölgeyi karadan ve havadan haritalayan John Rymill yönetimindeki İngiliz Graham Kara Seferi tarafından keşfedildi ve adlandırıldı. Adı, adaya karşılaştırılabilir bir şekil veren 600 ila 900 m'lik zirvelerin at nalı şeklinde hizalanmasından gelmektedir.
Adanın kuzeybatı ucunda, 1950'lerin sonlarında aktif olmayan ancak nispeten değişmemiş ve tam donanımlı bir Birleşik Krallık araştırma istasyonu olan Horseshoe İstasyonu olarak da bilinen Y İstasyonu yer almaktadır. İstasyon, Birleşik Krallık'ın Antarktika Antlaşması Danışma Toplantısı'na yaptığı öneriden sonra bir Tarihi Yer veya Anıt olarak belirlenmiştir. Ada, aynı zamanda 3. Ulusal Antarktika Bilim Seferi kapsamında kurulan geçici Türk Bilimsel Araştırma Kampı'na ev sahipliği yapmaktadır.
Trigonometrik fonksiyonların integralleri
c sabiti sıfırdan farklı varsayılmıştır.
Sadece Sinüs içeren trigonometrik fonksiyonların integralleri
Not: cvs{x} fonksiyonu 1-sinx'e eşittir.
Portela Havalimanı
15 Ekim 1942'de 4 adet 1.000 m.'lik pist ile açılmış ve kısa süre sonra genişletilmiştir. Portekiz'in uluslararası yolcu taşımacılığındaki ana kapılardan biridir. Güney Avrupa'daki en geniş havaalanlarından biridir. Boeing 747 gibi büyük boyutlu uçakların inmesine imkân verebilecek iki tane ana pisti vardır.
Ellinikon Metropolitan Parkı
Ellinikon Metropolitan Parkı (Mitropolitikos Polos Elliniku - Ayu Kosma), Yunanistan'ın Elliniko kentinde inşa halinde olan bir parktır. Park, eski Ellinikon Uluslararası Havalimanı arazisi üzerinde inşa edilmekte olup parkın yanı sıra lüks evler, oteller, kumarhane, marina, mağazalar, ofis binaları içermesi ve Yunanistan'ın en yüksek binalarına sahip olması planlanmaktadır.
Parkın, inşaatın 2008'de başlaması ve 2013'te tamamlanması planlanıyordu ancak Yunan hükûmeti borç krizi nedeniyle planlar rafa kaldırıldı. Temmuz 2020'de parkta çalışmalar başladı ve 2024'te tamamlanması planlanmaktadır.
DaimlerChrysler
DaimlerChrysler, 1998 yılında Daimler Benz otomotiv grubunun 36 milyar dolara Chrysler otomotiv grubunu satın alarak oluşturdukları otomotiv şirketi.
Hotbird uydusu üzerinden DCTV logosu altında 7 ayrı kanalda 7 ayrı dilde otomotiv sektörü hakkında yayın yapmaktadır. Söz konusu 7 dilin arasında Türkçe de bulunmaktadır.
Chrysler’in sürekli zarar etmesi sonucu 2007 yılında grubun %80,1’ini 7,4 milyar dolara Amerikalı yatırım şirketi Cerberus’a satmıştır. Satış sonrası Daimler grubu Daimler AG olarak ismini değiştirmiştir.
DaimlerChrysler
SM UC-13
SM UC-13, İmparatorluk Donanması'nda hizmet veren UC I tipinde bir mayın döşeme denizaltısıydı. 23 Kasım 1014'te sipariş edilen denizaltı; 28 Ocak 1915'te kızağa kondu, 11 Mayıs 1915'te denize indirildi ve 15 Mayıs 1915'te görevlendirildi. 12 Kasım 1915'te Karadeniz'de, Melen Çayı civarında karaya oturmasının ardından mürettebatı tarafından imha edildi.
V. Christian'ın Tacı
Kral V. Christian'ın tacı, Danimarka'nın tüm mutlakiyetçi krallarının taç giyme töreninde kullanılan kraliyet tacı. Bu tacı giyen hükümdarlar 1840'da sona ererken, taç hala 1972'de son kez Danimarka kralının kastrum dolorisinde kullanıldı.
Kral V. Christian'ın döneminden VIII. Christian'a kadar kullanıldı. Paul Kurtz tarafından Kopenhag'da 1670 veya 1671 yılında tasarlanıp yapılmıştır. Emaye ve kesme taşlı altından oluşmakta ve toplam ağırlığı 2080 g. idi. Ayrıca 2 garnet ve 2 safir ile süslendi.
2013 Akdeniz Oyunları'nda atletizm - Erkekler 1500 metre
2013 Akdeniz Oyunları'nda erkekler 1500 metre mücadelesi 27 Haziran'da Nevin Yanıt Atletizm Kompleksi'nde yapıldı.
Rekorlar
Yarışlar öncesi dünya ve oyunlar rekorları şöyleydi:
Yarışlar boyunca yeni bir dünya veya oyunlar rekoru kırılamadı.
Selen Domaç
Selen Domaç (d. 14 Mart 1981, İstanbul), Türk dizi ve sinema oyuncusu.
Soham Mantra
Soham ''Sanskritçe'de "Ben O'yum veya O Benim" anlamına gelen Hindu mantrası. Soham şeklinde söylenir. "Sah" "O", "Aham" ise "Ben" demektir ve bireysel ruh ya da Jiva'nın Brahman veya Yüce Benlik ile özdeşliğine işaret eden bir mantradır. Mantra'nın nefesle birleştirilerek yapılıyor olması sebebiyle evrensel bir mantra olduğu da söylenir. ''
Uygulanışı
Soham meditasyonu yapmadan önce beden ve diğer Koşalar (insandaki varlıksal katmanlar) "Ben beden, zihin veya Prana değilim, Ben O'yum, O Benim" şeklinde tekrarlarla reddedilmelidir.
Tebbet Suresi
Tebbet Suresi (Arapça: سورة المسد), Kur'an'ın 111. suresidir. Sure, 5 ayetten oluşur.
Sure, ismini, ilk ayetinde geçen ve "kurusun" anlamına gelen "tebbet" kelimesinden alır. Surenin diğer isimleri de Ebu Leheb, Leheb veya Mesed Suresi 'dir.
Tebbet ismi, sadece Türkçede bu sureye isim olarak verilir. Fatiha Suresi'nden sonra Mekke'de indirildiğine inanılır. "Tebbet" kelimesi, "kurusun" anlamına gelen bir bedduadır. Surede, İslam peygamberi Muhammed'in amcası Ebu Leheb ve karısının cehenneme gireceği söylenmektedir.
Sure
1: Ebu Leheb'in elleri kurusun. Zaten kurudu.
Selen Domaç
Hayatı
1981 yılında İstanbul'da doğmuştur. Üniversite eğitimini 2006 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünde tamamlamıştır. Son olarak, 2021 yılında yayımlanan Seni Çok Bekledim adlı dizide Songül karakterini canlandırmıştır.
Tebbet Suresi
Sure
3: O, alevli bir ateşe girecektir.
5: Boynunda bükülmüş hurma liflerinden bir ip olduğu hâlde.
Konusu
Rivayetlere göre Peygamber Muhammed'in mesajına inanmayarak kendisine muhalefet olanların başında, amcası Ebu Leheb ve karısı Ümmü Cemil geliyordu. Ebu Leheb ve karısı, Muhammed'e muhalefet olmakla da kalmıyor; kendisine her türlü eziyeti yapmaktan, örneğin onun geçeceği yollara dikenler sermekten veya pisliklerini onun evinin önüne atmaktan da geri kalmıyorlardı. Bu nedenlerle sure, tamamen Ebu Leheb ve karısının aleyhine indirilen beddua ayetlerini içermektedir.
Surenin inişiyle ilgili olarak İslam kaynaklarında çok sayıda rivayet yer almaktadır. Ancak bunların en meşhuru şöyledir: Kur’an’da "En yakın akrabanı uyar" ayetinin (Şu'ara Suresi: 214) inmesi üzerine Muhammed, bir sabah vakti Safâ tepesine çıkıp Kureyş mensuplarına ve Mekke halkına seslenmiş, onlar da etrafında toplanınca, "Size şu dağın arkasından bir düşman süvari ordusunun gelmekte olduğunu söylesem bana inanır mısınız?" diye sormuş, onlar da "Daha önce senin herhangi bir yalanını duymadık, inanırız." demiştir. Bunun üzerine Muhammed, Mekkelilere kendisinin gönderilmiş bir uyarıcı ve elçi olduğunu bildirmiştir. Dinleyiciler arasında bulunan amcası Ebu Leheb bu nedenle ona taş fırlatmış, azarlamış ve "Kahrolası! Bizi bunun için mi buraya çağırdın?" diyerek uzaklaşmıştır. İnanca göre, yaşanan bu olayın ardından, Ebu Leheb'in Muhammed için kullandığı "tebb" kavramıyla başlayan bu sure inmiştir.
Surenin ilk üç ayetinde, asıl adı "Ebû Utbe Abdüluzza" olan, fakat yüzünün parlaklığı ve kırmızılığı dolayısıyla babası Abdülmuttalib tarafından "Ebû Leheb" (alev alev parıldayan kişi, alevin babası) künyesiyle anılan amcasına beddua edilmekte, sahip olduğu servetin ve çocuklarının kendisini cehennem ateşinden kurtaramayacağı haber verilmektedir. Son iki ayette ise Ebu Leheb'in karısı Ümmü Cemil'in de tıpkı kocası gibi cehenneme gireceği belirtilmektedir.
Kaynakça
✅
1997 Kıtalararası Kupa (futbol)
1997 Kıtalararası Kupa, 2 Aralık 1997'de, Tokyo'daki Ulusal Stadyum'da, Kıtalararası Kupa'nın sahibi olacak takımı belirlemek için, 1996-97 UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonu Borussia Dortmund ile 1997 Copa Libertadores şampiyonu Cruzeiro arasında oynanan maç. Organizasyon tarihindeki 36. maç olan bu maçı Michael Zorc ve Heiko Herrlich'in golleriyle 2-0 kazanan Borussia Dortmund, kupayı kazanan taraf olmuştur. Borussia Dortmund, kupa tarihindeki tek maçından galibiyetle ayrılırken, Cruzeiro ikinci maçında da mağlubiyet almış oldu. Maçın adamı ise Borussia Dortmund forması giyen Andreas Möller olarak belirlendi.
III. Napolyon'un tacı
'''III. Napolyon'un tacı''' Fransız İmparatoru III. Napolyon için yapılmış kraliyet tacı. Bir taç giyme töreni olmasa da, Paris'teki 1855 Sergi Universelle vesilesiyle onun için bir taç yapıldı. Altın taç, kartal şeklindeki kemerler ve diğerleri, elmaslarla ayarlanmış ve bir globus cruciger gibi tepelenmiş bir haç şeklindeydi.
III. Napolyon 1870'te Fransa-Prusya Savaşı'ndaki mağlubiyetinden dolayı devrildikten sonra, karısı ile birlikte 1873'te öldüğü İngiltere'deki Chislehurst'da sürgüne yollandı. Fransız Kraliyet Mücevherlerinin çoğu Üçüncü Fransız Cumhuriyeti tarafından 1885 yılında III. Napolyon'un tacı da dahil olmak üzere satıldı.
Şolma Yaylası
Şolma Yaylası, Trabzon ilinin Maçka ilçesine 22 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. Turizm merkezi ilan edilen yaylanın rakımı yaklaşık 1.800 metredir.
Adobada
Adobada (İspanyolca "marine edilmiş" anlamına gelir), adovada adı da kullanılır, Meksika mutfağında tacolara benzer şekilde yaygın olan birçok yemek için bir hazırlıktır. Adobada, genellikle sirke ve kekik ile kırmızı acı sosuyla marine edilmiş domuz etidir, ancak farklı et türlerini ve al pastor'a daha yakın marine edilmiş sosları ifade edebilir. Genellikle küçük, esnek mısır tortillasında sotelenmiş sebzeler ve peynirle birlikte servis edilir.
New Mexico
"Carne adovada", New Mexico mutfağının spesiyalitesi olan pişmiş bir et yemeğidir. En basit haliyle, çiğ domuz eti şeritler veya küpler halinde kesilir ve New Mexico kırmızı biber tozu (Hatch, Chimayo veya guajillo acı biber) veya kıyılmış kırmızı biber, sarımsak, kekik, misket limonu/limon suyu ve/veya sirke, kimyon ve tuzla birlikte büyük bir plastik torbaya konur, ardından gece boyunca karıştırılır ve soğutulur. Yemek, etin nemli kalması için tamamen folyoya sarılmış veya güveç gibi kapalı bir tabakta kısık ateşte pişirilerek pişirilir.
Güney New Mexico versiyonu genellikle domuz etinden şeritler ve parçalar halinde kesilir. Tarihsel olarak, soğutmadan önce, domuz eti lactobacillus bakteri üretimi kullanılarak bir güveçte kırmızı acı biberi içinde fermente edildi. Fermente et bir koruma yöntemiydi ve domuz etine "ekşi" bir tat kattı, bu da modern New Mexico adovada tariflerinin neden biraz beyaz sirke veya limon/limon suyu gerektirdiğini açıklıyor. Kırmızı biber, taze kıyılmış sarımsak, harç ve havanda öğütülmüş kekik, komino (kimyon), kişniş ve kızartılmış olabilen veya olmayabilen kişniş tohumlarının baharatları kullanılarak acı biber kabuğunun parçalarıyla "con pellejo" hazırlanır. Daha sonra, et neredeyse kararmış yarı kuru ve gevrek kırmızı biber ile kaplanırken, içi yumuşak, nemli ve sulu olana kadar pişirilir. Kırmızı biber ve haşlanmış veya kızarmış domuz etinin diğer versiyonları carne adovada olarak söylenebilir. Kırmızı biber ve domuz derisi pellejo'nun diğer versiyonları aslında chile Colorado olarak bilinen şeydir. Carne adovada, tortilla, fasulye ve pilav, fideo, patates kızartması veya taze sirke lahana salatası veya salata ile birlikte servis edilebilir.
Başka bir versiyon New Mexico'nun merkezinde bulunur. Domuz parçaları süte batırılır ve kuru bir kırmızı biber salçası, sarımsak tozu, tuz ve komino sürülerek yuvarlanır. Bunlar, chicharróne ile büyük bir kızartma kabına atılır ve dışı gevrek, içi yumuşak ve sulu olana kadar derin kızartılır.
Meksika
Meksika'daki bazı eyaletlerde carne adobada, marine edilmiş domuz eti anlamına gelir. Colima, Jalisco ve Michoacán eyaletlerinde tacolar için çok yaygın bir içeriktir. Guerrero eyaletinin bazı bölgelerinde, biberle işlenmiş et anlamına gelen "carne enchilada" olarak bilinir. "Huasteca" bölgesinde (San Luis Potosí, Tampico, Veracruz ve Hidalgo) "cecina enchilada" olarak adlandırılabilir. Cecina, ince kesilmiş biftek anlamına gelir. Meksika adobada varyasyonlarının çoğu, turşusu için her ikisi de sıcak ve baharatlı olabilen guajillo veya chipotle biberleri kullanır.
Turşuda kullanılan baharat, biber ve sirke kombinasyonuna "adobo" denir. Adobo çeşnisi için çok sayıda tarif ve bölgesel çeşitler carne adobada'ya farklı tatlar verir. Meksika'dan birçok carne adobada tarifinde, New Mexico tarzı yemeklerde tipik olarak kullanılmayan yenibahar, tarçın, karanfil, defne yaprağı ve/veya hindistan cevizi baharatları kullanılır.
Kosova Ulusal Sanat Galerisi
Kosova Ulusal Sanat Galerisi (Arnavutça: Galeria Kombëtare e Arteve e Kosovës, Sırpça: Национална галерија Косова) Şubat 1979'da kurulan Priştine'deki Kosova Ulusal Kütüphanesi'nin hemen arkasında bulunan Priştine Kampüsü'ndeki bir sanat galerisi.
Kosova Cumhuriyeti'ndeki en yüksek görsel sanatlar kurumu. Yerel ve uluslararası sanatçıların çeşitli sergilerinin sergilendiği alandır. Kosova Ulusal Galerisi, kitaplar, kataloglar, broşürler ve iki monografi yayınladı: "Kosova Çağdaş Sanatı" ve "Kosova Fenikleri".
Sanat dalları ve sanatçılar
Birçok sanatçının Kosova'daki görsel sanatın gelişiminde ve onaylanmasında yararları vardır. Paris'te Daut Berişa, Amerika Birleşik Devletleri, Meksika, Roma'da Mikel Gjokaj, Roma, Brüksel, Tiran ve Almanya'nın Munchen kentinde Bahri Drançolli gibi dünyadaki birçok galeride sergileri ile Kosovalı sanatçılar sanatın yayılmasına yardımcı oldular.
Resim
Müzede aşağıdaki sanatçıların resimleri sergilenmiştir:
Grafik
Müze aşağıdaki grafik sanatçılarının eserlerini sergiledi:
...bir eksiğiz
...bir eksiğiz, Ahmet Kaya'nın yapım şirketi GAM Müzik tarafından 3 Mart 2014'te yayımlanan albümdür. 27 sanatçının Kaya'nın şarkılarını yorumladığı albümün prodüktörlüğünü Gülten Kaya ve Yavuz Bingöl üstlendi. Ahmet Kaya için 2002 yılında yayımlanan Dinle Sevgili Ülkem adlı albümden sonra ikinci saygı albümüdür.
Touhou Project
Touhou Project ( Tōhō Purojekuto), Team Shanghai Alice tarafından geliştirilen Japon shoot 'em up video oyunu serisidir. Team Shanghai Alice'in tek üyesi ZUN, oyunların grafik, müzik ve programlamasını bağımsız olarak üretmektedir.
Touhou Project'in konusu, insanlar ve yōkainin yaşadığı kurgusal bir alan olan doğaüstü varlıklar olan Gensokyo'da ortaya çıkan garip olaylar etrafında dönmektedir.
Niels Neergaard
Niels Thomasius Neergaard (27 Haziran 1854 – 2 Eylül 1936), Danimarkalı bir tarihçi ve siyasi figür, Liberal Merkez Venstre'ye ve 1910'dan beri Venstre'ye üyeydi.
Touhou Project
Seri, Ekim 2010 tarihinde "en çok fan yapımı atıcı serisi" olarak Guinness Dünya Rekorları'na dahil edildi. Touhou Project, ana seriye ek olarak ticari hayranı kitaplar, müzik, light novel ve manga gibi bir medya zinciri haline geldi.
Niels Neergaard
Neergaard'ın politikacı olarak en büyük zorlukları 1920 Paskalya Krizinden sonra başbakan ve maliye bakanlığıydı. Güney Jutland'ın Danimarka egemenliğine dönüşünü organize ederek I. Dünya Savaşı'nın getirdiği ekonomik krizle başa çıkmak zorunda kaldı. Ayrıca 1915 Anayasasının içeriği üzerinde de önemli bir etkisi oldu.
Touhou Project
İlk 5 oyun, NEC PC-9801 için çıktı ve 6. oyun olan Embodiment of Scarlet Devil ile Microsoft Windows platformuna geçti.
Çin'de eğitim
Çin'de eğitim, Çin Eğitim Bakanlığı'nın işlettiği bir devlet eğitim sistemidir. Tüm vatandaşların en az dokuz sene okul eğitimi görmesi şart. Hükûmetin finanse ettiği bu dokuz senelik zorunlu eğitim; altı ya da yedi yaşında başlayan altı senelik ilköğretim (小学) ve 12 ile 15 yaşları arasında üç senelik ortaokul (初中) eğitiminden ibaret; ancak bazı eyaletlerde beş senelik ilkokul ve dört senelik ortaokul var. Ortaokul sonrası ise Çinli öğrenciler üç senelik lise (高中) eğitimi görür.
Eğitim Bakanlığı verilerine göre ilkokul katılım oranı %99, hem ilkokul hem de ortaokula katılımın oranı ise %80. 1985'te hükûmet, vergi kaynaklı yüksek eğitimi kaldırdı, böylece üniversiteye başvuranlara akademik yeteneğe dayalı olarak burs için yarışma zorunluluğu uygulandı. 1980'lerin başlarında hükûmet, ilk özel okulun açılmasına izin verdi. Üstelik 1995 ile 2005 yılları arasında lisans öğrencileri ve doktora derecesi sahiplerinin sayısı beş kat arttı.
Çin, uluslararası öğrenciler için de popüler bir hedef noktası olmuştur. 2013 itibarıyla Çin, uluslararası öğrenciler için Asya'daki en popüler ülke, dünya çapında ise en popüler üçüncü ülkedir.
Şanghay ile Hong Kong'un Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı kapsamındaki en yüksek puan kazanan yerlerin arasında olmasıyla beraber Çin'in eğitim sistemi, titizliği ve sınav hazırlığına fazla odaklanması konularında eleştirilmiştir.
Küreselleşme
Küreselleşme ya da globalleşme, ürünlerin, fikirlerin, kültürlerin ve dünya görüşlerinin alışverişinden doğan bir uluslararası bütünleşme sürecidir.
Küreselleşme kavramının özelliklerinden biri, olası etkilerinin çok sayıda ve çeşitli olduğu izlenimini vermesidir. Küreselleşme, yalın toplumsal gerçekleri oldukça aşan spekülasyonlar, varsayımlar, güçlü toplumsal imgeler ve metaforlar üretme kapasitesiyle olağanüstü doğurgan bir kavramdır. Hatta, birçok düşünürün de belirttiği gibi bu kavramın çok boyutluluğu onu, sınırlarını çizme uğraşını bile zora sokmaktadır. Bu anlamda küreselleşme, sosyal bilimlerin her dalında yaygın kullanılan bir kavram olmakla beraber, genellikle bir "durum"dan, daha çok bir "akım"ı veya bir zihniyeti ima eder hale getirilmiştir. Tanımdan da anlaşılacağı gibi küreselleşme sadece sosyolojinin konusu değildir fakat sosyolojik açıdan toplumsal alandaki bir değişimi ifade etmektedir. Değişimi anlamak açısından Robertson şöyle demştir: "...Küreselleşme teması anlayışları aralarında farklılık göstermesine rağmen küreselleşme diye adlandırılan şeyi anlamanın en iyi yolunun, dünyanın "birleşik" hale geldiği, ama kesinlikle safdil işlevselci tarzda bütünleşmediği 'biçim sorunu' üzerinde yoğunlaşmak olduğunu düşünmektedir"
Dünyanın birleşik hale gelmesi, tekdüze dinamikler ile oluşan bir süreç değildir. Çünkü küreselleşme, ekonomik olduğu kadar siyasal, teknolojik ve kültürel boyutlu bir süreçtir. Giddens’e göre küreselleşme, tek bir süreç değildir, karmaşık süreçlerin bir araya geldiği bir olgular kümesidir. Üstelik çelişkili ya da birbirine zıt etkenlerin devreye girdiği bir süreçtir. Çoğu insanın gözünde küreselleşme, basitçe gücün ya da etkinin yerel toplulukların elinden alınıp küresel arenaya aktarılmasından ibarettir.
Bu sürecin toplumsal yaşama yönelik etkisi bağlamında Giddens, modernliğin sonucu olarak değerlendirdiği küreselleşmeyi, uzak yerleşimlerin birbiri ile ilişkilendirildiği yerel oluşumların millerce ötedeki olaylarla biçimlendirildiği dünya çapındaki toplumsal ilişkilerin yoğunlaşması olarak tanımlamaktadır. Ayrıca şunu da belirtmek gerekir ki, bu çok boyutlu kavram etki ettiği toplumsal gerçeklik türüne göre bireylerin kafasında da çeşitli anlamlar oluşturmaktadır. Bu anlamda bazıları için küreselleşme, kapitalizmin gücünü temsil ederken, bazıları için de, dünyanın batılılaşmasını ifade etmektedir. Bazıları küreselleşmenin yoğunluk ve artan melezleşmeyle birlikte heterojenlik yarattığını düşünürken, bir diğer grup homojenliği artırdığını düşünmektedir.
Küreselleşme kavramı ortaya çıktığından beri devletlerin gelişme süreçlerinin her aşamasında önemli rol oynamıştır. Küreselleşme her zaman devletle etkileşimde bulunmuştur. Son yüzyıllarda toplumların sosyal, kültürel ve siyasi hayatlarına etki ederek dünyayı yönlendirme konusunda güç kazanmıştır. Devlet dışı sosyal organizasyonlar küreselleşmeyi, çevre hareketi, demokratikleşme ve insanileştirme gibi pozitif sosyal amaçları sağlayacak kaldıraç olarak görürken, iş adamları için artan kâr ve güç stratejisi ve hükûmetler için de çok sık olarak devlet gücünde artış sağlamanın yerine kullanılmaktadır. Giddens, küreselleşmeyi, bir çeşit sadece veya kısmen Batılılaştırma olarak görür. Elbette Batılı ülkeler ve daha genelde sanayi ülkeleri, yoksul ülkelere kıyasla dünyadaki gelişmeleri hâlâ çok daha fazla etkileyecek güce sahiptirler. Ama küreselleşmenin başka bir boyutu, beraberinde giderek merkezsizleşmeyi; belli bir ülkeler grubunun denetiminin ortadan kalkmasını, büyük kuruluşlarının denetim gücünün iyice azalmasını da getirmesidir. Sonuç olarak bu küreselleşmeyi daha iyi anlayabilmek için bu kavramın toplumsal yaşama olan etkilerini ayrı ayrı başlıklar halinde ele alıp değerlendirmek gerekecektir. Ama unutulmaması gereken unsur bu etkileri ayırma çabasının sadece küreselleşmenin daha kolay anlaşılabilmesine yönelik olduğudur.
Amerikalı ekonomist Timothy Taylor, küreselleşmeye karşı olan tepkilere karşın şunları ifade etmiştir: "Küreselleşme, ne ulusal ekonomiyi hasta eden bir zehir ne de kâr amaçlı holdinglerin işçileri sömürmek ve çevreye zarar vermek üzere kullandığı bir araçtır. Küreselleşme, ne sömürgeciliğin dönüşü ne de dünya yönetimine erişim anlamındadır. En temel düzeydeki basit anlamıyla küreselleşme, imkân dahilindeki ticarî aktivitelerin sınırlarının genişlemesidir. Coğrafî, teknolojik ya da yasal engellerle kısıtlanmış, satış, satın alma, üretim, borç verme, borçlanma faaliyetleri, daha pratik hâle gelmektedir. Kürselleşmeyle birlikte ortaya çıkabilecek olanakları araştırmak ve çözümlemek, yıldırıcı bir çaba, esneklik ve değişimi gerektirmektedir. Çünkü küreselleşme, yeni ekonomik olanakların bu tür olağanüstü büyük bir düzen içinde yer alışını kapsamaktadır.
İbrahim Güzelce
İbrahim Güzelce (d. 1922, İstanbul - ö. 11 Nisan 1976, İstanbul), Türk sosyalist, sendikacı. Türkiye İşçi Partisi (TİP) ve Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) kurucusu.
Matbaacılık Meslek Okulu'nu bitirdi. Bir süre çeşitli basımevlerinde dizgi operatörü olarak çalıştı.1948'de, Mürettibin Cemiyeti'nin ardılı olan Basın Teknisyenleri Sendikası'nın genel sekreteri oldu. 1950'de Demokrat İşçi Partisi'nin kurucu üyeleri arasında yer aldı ve genel sekreterliğini üstlendi. 1957'de Hürriyet Partisi'nden milletvekili adayı oldu ama seçilemedi. 1961'de TİP'in kuruluş çalışmalarına katılarak bir süre genel sekreterliğini yürüttü. 1963-1967 arasında Türkiye Basın Sanayii İşçileri Sendikası'nın (Basın-İş) genel başkanlığını yaptı. 1967'de Basın-İş adına DİSK'in kurucuları arasında yer alarak, konfederasyonun ilk genel sekreteri oldu. Ardından yurt dışına gitti ve Alman Sendikalar Federasyonu'nun (Deutscher Gewerkschaftsbund - DGB) Berlin'deki Yabancılar Bürosu'nda danışmanlık yaptı. Türkiye'ye döndükten sonra, DİSK'in 1975'teki 5. Genel Kurulu'nda yeniden genel sekreter seçildi ve ölümüne değin bu görevi sürdürdü.
Eduardo da Silva
Eduardo Alves da Silva (d. 25 Şubat 1983 Rio de Janeiro, Brezilya), bilinen adıyla Eduardo da Silva, Brezilya doğumlu eski Hırvat millî futbolcudur.
Forvet mevkiinde oynayan Eduardo Premyer-Liha takımı Shakhtar Donetsk ve Hırvatistan millî futbol takımında forma giydi. Arsenal'in Thierry Henry'yi satmasıyla takımın forveti olmuştur. 25 Şubat 2008 günü Birmingham City FC maçında sakatlanmıştır. Ayağında üç kırık tespit edilen Eduardo da Silva'nın 2008-2009 sezonunda sahalara dönmesi bekleniyor. Eduardo da Silva, Arsenal'a 3 Temmuz 2007'de yaklaşık 24 Milyon € karşılığında transfer olmuştur. Premier League maçında Birmingham oyuncusu Taylor tarafından ayağı kırılmıştır. 18 ay sahalardan uzak kaldıktan sonra sahalara geri döndü. 2010-2011 sezonundan 2016-2017 sezonuna kadar Shakhtar Donetsk forması giymiştir. Atletico Paranaense ve Legia Varşova'da forma giydikten sonra 2019 yılında futbolu bıraktı.
Arta/Solar7
Association Sportive d'Arta (şu anda sponsorluk nedeniyle Arta Solar 7 olarak bilinir) Arta, Cibuti merkezli bir futbol kulübüdür. 2017'de kurulmuştur.
2018 Washington Açık - Tek erkekler
Turnuvanın son şampiyonu olan Alexander Zverev, finalde Alex de Minaur'u 6-2, 6-4'lük setlerle mağlup ederek şampiyonluk unvanını korumayı başardı.
Seribaşları
İlk dört seribaşı tenisçi, elemelerin ilk turunu bay geçerek maç yapmadan bir üst tura yükseldi.
Amasya'da 1931 Türkiye genel seçimleri
1931 Türkiye genel seçimleri Amasya İli sonuçları;
1972-73 Türkiye Basketbol Ligi
Türkiye Basketbol Ligi 1972-73 sezonu, Türkiye Basketbol Ligi'nin 7. sezonudur. Üç şehirden (İstanbul, Ankara, İzmir) 12 takımın katıldığı lig deplasmanlı lig usulüne göre oynandı. 22 maç sonunda 62 puan toplayan İTÜ şampiyon olurken, ligin son 2 sırasında yer alan yirmi altışar puanlı PTT ve Altınordu küme düştü.
Statü
12 takım çift devreli lig usulünde karşılaşmıştır. Bu karşılaşmalar sonunda en fazla puan toplayan takım ligi şampiyon olarak tamamlarken, ligin son iki sırasında yer alan takımlar ise ligden düşmüştür. Takımlar galibiyet için 3, beraberlik için 2, mağlubiyet için ise 1 puan almışlardır.
Katılan Takımlar
Beşiktaş - İstanbul Fenerbahçe - İstanbul Galatasaray - İstanbul İTÜ - İstanbul Kadıköyspor - İstanbul PTT - İstanbul Ankaragücü - Ankara Kolej - Ankara Muhafızgücü - Ankara Suspor - Ankara Şekerspor - Ankara Altınordu - İzmir
Puan durumu
1972-73 Sezonu Sayı Kralı :
Kaynanam Kudurdu
Kaynanam Kudurdu Sadık Şendil'in senaryosunu yazdığı, Sırrı Gültekin'in yönetmenliğini yaptığı 1973 yılı yapımı Türk filmidir.