cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rodney Alcala
Erken Ceza Geçmişi
1979'da Alcala'nın fotoğrafını çekmesine izin veren bir kadın, “Profesyonel olduğunu söyledi, bence onun için bir model oluyordum” dedi. Portföyde ayrıca "... [çıplak] genç oğlanların yayılmasından sonra yayıldı" dedi. Fotoğrafların çoğu cinsel olarak müstehcendir, ve çoğu tanımlanmamıştır. Polis, bazı konuların soğuk dava kurbanları olabileceğinden korkuyor. 1979'da, daha sonraki duruşma ifadelerine göre, Alcala 15 yaşındaki Monique Hoyt'ın fotoğraflarını çekerken bilinçsizce başına vurdu ve ona tecavüz etti.
Buluşma Oyunu görünümü
1978'de Alcala, popüler oyun programı The Dating Game'de bir yarışmacı oldu. Ev sahibi Jim Lange onu "babası onu 13 yaşındayken karanlık odada bulduktan sonra tamamen gelişmiş, başarılı bir fotoğrafçı" olarak tanıttı ve ekledi "Çekimler arasında onu skydiving veya motorsikletçilik yaparken bulabilirsiniz."
Bir yarışmacı daha sonra Alcala'yı "tuhaf görüşlere" sahip "çok garip bir adam" olarak nitelendirdi. Alcala yarışmayı kazandı ve "bekarlığa veda" için Cheryl Bradshaw ile bir randevu aldı ve daha sonra Cherly onu "ürpertici" bulduğu için Alcala ile çıkmayı reddetti. Suç profesörü Pat Brown, Alcala'nın Buluşma Oyununun ortaya çıkmasından sonra en az üç kadını öldürdüğünü belirterek, bu reddin şiddetlendirici bir faktör olabileceğini söyledi. "Biri aklında ne yaptığını merak ediyor" dedi Brown. "Bu çok iyi almayacağı bir şey. [Seri katiller] reddetmeyi anlamıyor. O kızla ilgili bir sorun olduğunu düşünüyorlar: 'Bana oynadı. Almak için çok oynadı. '
Campobello di Licata
, İtalya'nın Agrigento ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2019 tarihi itibarıyla 10.291 kişidir.
Rodney Alcala
Samsoe Cinayeti ve İlk İki Dava
Huntington Beach'ten 12 yaşındaki bir kız çocuğu olan Robin Samsoe, 20 Haziran 1979'da plaj ve bale sınıfı arasında bir yerde kayboldu. Ayrışan cesedi 12 gün sonra Los Angeles'ın dağ eteğindeki tepelerde bulundu. Samsoe'nin arkadaşları polise, sahilde bir yabancının ona yaklaşıp fotoğraflarını çekmek istediğini söyledi. Dedektifler fotoğrafçının kabataslak bir çizimini yaydı ve Alcala'nın şartlı tahliye memuru onu tanıdı. Alcala'nın annesinin Monterey Park'taki evini ararken polis, Seattle'da bir depo için kira makbuzu buldu; ayrıca depoda Samsoe'nin küpelerini de buldular.
Alcala Temmuz 1979'da kefaletsiz olarak tutuklandı. 1980 yılında yargılanmış, mahkum edilmiş ve Samsoe cinayeti nedeniyle ölüm cezasına çarptırılmıştır, ancak jüri üyeleri önceki cinsel suçları hakkında uygunsuz bir şekilde bilgilendirildiği için karar California Yüksek Mahkemesi tarafından bozuldu. 1986'da, önceki sabıka kaydı tanıklığının ihmal edilmesi nedeniyle, birinciyle neredeyse aynı olan ikinci bir duruşmadan sonra, tekrar mahkum edildi ve idam cezasına çarptırıldı. Dokuzuncu Devre Temyiz Mahkemesi paneli ikinci mahkumiyeti geçersiz kıldı, çünkü Alcala'nın, Samsoe'nun cesedini bulan park bekçisinin "polis müfettişleri tarafından hipnotize edildiği" konusundaki görüşüne destek olmasına izin verilmedi.
Ek kurbanlar
Kaliforniya'daki Orange County soruşturmacıları 2003 yılında üçüncü davasını hazırlarken, Alcala'nın DNA'sının yeni bir devlet yasası (itirazları üzerine) altında örneklendiğini ve menisinin Los Angeles'taki iki kadının tecavüz-cinayet sahnelerinde kaldığını öğrendi. 2004'teki bir başka soğuk vaka DNA eşleştirmesi de dahil olmak üzere ek kanıtlar, Alcala'nın dört ilave kadının öldürülmesi iddiasına yol açtı: New York'taki kaçak 18 yaşındaki Jill Barcomb, 1977'de Los Angeles vadisinde "top gibi yuvarlanmış" halde bulundu ve aslında Hillside Strangler'ın kurbanı olduğu düşünülüyordu; 27 yaşındaki Georgia Wixted, 1977'de Malibu'daki evinde coplanmış halde; 31 yaşındaki Charlotte Lamb, tecavüz edilmiş, boğulmuş ve 1978'de El Segundo apartmanının çamaşır odasında bırakılmış halde; ve 21 yaşındaki Jill Parenteau, 1979'da Burbank evinde öldürülmüş halde bulundu.
Cesetlerin hepsi "özenle poz verilmiş pozisyonlarda" bulundu. Alcala'nın Seattle depolama dolabında bulunan başka bir çift küpe, Lamb'ın DNA'sına uyan kalıntıya sahipti.
İkinci ve üçüncü denemeler arasındaki hapsedilmesi sırasında Alcala, Samsoe davasında masum olduğunu iddia ettiği ve farklı bir şüpheli önerdiği You, The Jury adlı bir kitap yazdı ve kendi kendine yayınladı. Ayrıca, kayma ve düşme olayı için ve ona az yağlı bir diyet vermeyi reddettiği için Kaliforniya ceza sistemine karşı iki dava açtı.
Üçüncü (birleştirilmiş) Dava
2003 yılında savcılar Samsoe suçlamalarına yeni keşfedilen dört kurbanın suçlamalarını da katma amaçlı bir harekete girdiler. Alcala'nın avukatları buna itiraz etti; bunlardan birinin açıkladığı gibi, "Eğer bir jüri üyesiyseniz ve bir cinayet davası duyarsanız, makul bir şüphe duyabilirsiniz, ancak özellikle beş kişiden dördünde, görgü tanıkları tarafından iddia edilmediğinde, ancak DNA eşleşmeleriyle kanıtlandığında makul bir şüpheniz olduğu söylenebilir.. " 2006 yılında, California Yüksek Mahkemesi, savcılığın lehine karar vermişti ve Şubat 2010'da Alcala, beş suçlama hakkında yargılanmıştı.
Üçüncü dava için Alcala kendi avukatı olmayı seçti. Kendi savunmasında tavır aldı ve beş saat boyunca hem sorgulayıcı hem de tanığın rollerini oynadı, kendine sorular sordu (kendisini normalden daha derin bir sesle "Bay Alcala" olarak ele aldı) ve sonra cevapladı. Bu garip kendi kendine sorgulama ve cevaplama oturumu sırasında jüri üyelerine sık sık tekdüze bir monotonda, Samsoe kaçırıldığı sırada fotoğrafçı olarak iş başvurusunda bulunarak Knott's Berry Farm'da olduğunu söyledi. Jüriye, Seattle dolabında bulunan küpelerin Samsoe değil, onun olduğunu kanıtlamak amacıyla The Dating Game'deki 1978'deki görünüşünün bir kısmını gösterdi. Gösteri sırasında Alcala'ya karşı yarışan aktör Jed Mills, bir muhabire, küpelerin henüz 1978'de erkekler için sosyal olarak kabul edilebilir bir hesap olmadığını söyledi. "Kulağında küpesi olan bir adam görmemiştim" dedi. "Onları onun üzerinde fark ederdim".
Alcala, kadınların hiçbirini öldürdüğünü hatırlayamadığını iddia etmek dışında, eklenen dört suçlamaya itiraz etmek için önemli bir girişimde bulunmadı. Kapanış tartışmasının bir parçası olarak, kahramanın bir psikiyatriste "öldürmek istediğini" söylediği Arlo Guthrie şarkısı "Alice's Restaurant"ı çaldı. İki günden az süren müzakereden sonra jüri, onu beşinci kezbirinci derece cinayetten suçlu buldu. Duruşmanın ceza aşamasında sürpriz bir tanık, Alcala'nın ilk bilinen kurbanı Tali Shapiro'ydu.
Alcala ve tek savunma tanığı tarafından ödenen bir psikiyatrist olan Richard Rappaport, borderline kişilik bozukluğunun Alcala'nın cinayetleri işlediğine dair bir anısı olmadığını iddia edebileceğini doğruladı. Savcı, Alcala'nın "yaptığının yanlış olduğunu ve umursamadığını bilen" bir cinsel avcı olduğunu savundu. Mart 2010'da Alcala üçüncü kez ölüm cezasına çarptırıldı.
Tanımlanamayan fotoğraflar
Mart 2010'da Huntington Beach, CA ve New York Emniyet Müdürlükleri, Alcala'nın 120 fotoğrafını yayınladı ve fotoğrafını çektiği kadın ve çocukların herhangi birinin ek kurban olup olmadığını belirleme umuduyla halktan fotoğrafları tanımlama konusunda yardım istedi. Polis, cinsel açıdan çok açık oldukları için yaklaşık 900 ek fotoğrafın kamuya açıklanamayacağını söyledi. İlk birkaç haftada, polis yaklaşık 21 kadının kendilerini tanımlamak için öne çıktıklarını, ve “en az altı aile”, “yıllar önce kaybolan ve asla bulunamayan” sevdiklerini tanıdıklarına inandıklarını söyledi.
Fotoğrafların hiçbiri, bir aile üyesinin, cesedi 1982'de Wyoming'de bulunan Christine Thornton'un fotoğrafını tanıdığı 2013'e kadar kayıp şahıs davasına veya faili meçhul cinayete kesin olarak bağlı değildi (aşağıya bakınız ).
Eylül 2019 itibarıyla, orijinal fotoğrafların 109'u çevrimiçi olarak yayınlanmaya devam ediyor ve polis, daha fazla kimlikle halkın yardımını talep etmeye devam ediyor.
New York Eyaleti
2010 mahkumiyetinin ardından New York yetkilileri, infaz bekleyen bir hükümlü olarak statüsü nedeniyle Alcala'yı takip etmeyeceklerini açıkladı. Bununla birlikte, Ocak 2011'de, bir Manhattan büyük jürisi onu TWA uçuş görevlisi Cornelia Crilley ve Ciro's varisi Ellen Hover'ı 1971 ve 1977'de öldürmekle suçladı. Haziran 2012'de New York'a iade edildi. Burada her iki konuda da suçlu hoşnutsuz olarak girdi.
Aralık 2012'de ölüm cezası mahkumiyetinin temyiz yollarını takip etmek için Kaliforniya'ya dönme arzusunu dile getirerek her ikisini de suçlu olarak değiştirdi. 7 Ocak 2013'te bir Manhattan yargıcı Alcala'ya 25 yıl daha hapis cezası verdi. Ölüm cezası 2007'den beri New York'ta bir seçenek değildi.
Washington
Seattle polisi, 2010 yılında Alcala'yı 13 Temmuz 1977'de Antoinette Whittaker'in ve 1978 Şubat ayında Joyce Gaunt'un faili meçhul cinayetlerinde "ilgilenilen kişi" olarak adlandırdı. Alcala, araştırmacıların daha sonra 1979'da Kaliforniya'daki kurbanlarından ikisine ait takılar bulduğu Seattle bölgesi depolama dolabını kiraladı. Diğer soğuk vakaların Kaliforniya, New York, New Hampshire ve Arizona'da yeniden araştırma için hedeflendiği bildirildi.
San Francisco
Mart 2011'de, San Francisco'nun kuzeyindeki Kaliforniya'daki Marin County'deki müfettişler, Alcala'nın, fotoğrafını çekmeyi teklif eden bir adamla tanışmak için Fisherman's Wharf'a bir yolculuk yaptıktan sonra kaybolan 19 yaşındaki Pamela Jean Lambson'un 1977 cinayetinden sorumlu olduklarından "emin olduklarını" açıkladı. Hırpalanmış, çıplak vücudu daha sonra bir yürüyüş parkurunun yakınında Marin County'de bulundu. Hiçbir parmak izi veya kullanılabilir DNA olmadan suçlamaların yapılması olası değildir, ancak polis onları Alcala'nın suçu işlediğine ikna etmek için yeterli kanıt olduğunu iddia etmiştir.
Borgo di Terzo
, İtalya'nın Bergamo ilinde bulunan bir komündür.
Trichoneura
Trichoneura Poaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Rodney Alcala
Wyoming
Eylül 2016'da Alcala, 1977'de kaybolan 28 yaşındaki Christine Ruth Thornton'un öldürülmesi ile suçlandı. 2013 yılında, bir akraba onu Alcala'nın Huntington Beach PD ve NYPD tarafından yayınlanan halka açık fotoğraflarından tanıdı. Vücudu 1982'de Wyoming, Sweetwater County'de bulundu, ancak Thornton'un akrabaları tarafından sağlanan DNA'nın kalıntılarından doku örnekleri eşleştirdiği 2015 yılına kadar tanımlanmadı.
Biyografik film
Alcala'nın Dating Game Killer adlı hayatı hakkında biyografik bir film Peter Medak tarafından yönetildi ve 3 Aralık 2017'de üretilen Amerikan televizyon ağı Araştırma Bulma'da yayınlandı.
Ayrıca bakınız
Genel:
Vence
Vence, Fransa'nın Provence-Alpes-Côte d'Azur eyaletinde yer alan ve Alpes-Maritimes ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 19.241'dir.
Charles Blondin
Charles Blondin (doğum adı Jean François Gravelet, 28 Şubat 1824 – 22 Şubat 1897), Fransız ip cambazı ve akrobattır. 30 Haziran 1859'da Niagara Şelaleleri'ni ip üstünde geçmesi ile tanınır.
Blondin 28 Şubat 1824'te Hesdin, Pas-de-Calais, Fransa'da doğdu. Doğum adı Jean-François Gravelet'ti, ancak diğer birçok isim ve takma adla biliniyordu: Charles Blondin, Jean-François Blondin, Chevalier Blondin ve The Great Blondin. Beş yaşındayken Lyon'daki École de Gymnase'e gönderildi ve altı aylık bir akrobatlık eğitimi aldı.
Mihály Károlyi
Mihály Károlyi, tam adıyla Kont Mihály (Michael) Adam Georg Nikolaus Graf Károlyi von Nagykároly (d. 4 Mart 1875, Budapeşte, Macaristan - ö. 19 Mart 1955, Nice, Fransa), Macar siyasetçi. Macaristan'ın ilk devlet başkanıdır. 31 Ekim 1918 - 11 Ocak 1919 tarihleri arasında vekâleten; 11 Ocak 1919 - 21 Mart 1919 tarihleri arasında da asâleten Macaristan devlet başkanı olarak görev yaptı.
Ailesi
Mihály, Macaristan'ın en köklü ve en varlıklı aristokrat sülâlelerinden birinin evladıydı. Dönemin şartlarına göre olabilecek en iyi bir şekilde yetiştirildi. İngilizce, Fransızca ve İtalyanca olmak üzere birkaç dil öğrendi. Ne var kî, doğuştan gelen bir konuşma bozukluğundan muzdaripti. Ana dili Almanca'ydı, yazılı ve sözlü olarak Macarca'yı hiçbir zaman anadil seviyesinde kullanamadı. Genç aristokrat Károlyi, Paris, Londra, Viyana ve Budapeşte arasında vurdumduymaz bir hayat sürdü. Kış aylarını Fransız Rivierası'nda Menton'da amcasının yanında geçirirdi. Zengin iş insanı Gyula Andrássy'nin kendisinden 20 yaş küçük üvey kızı Katinka Andrássy ile 1914'te evlenene kadar, kumar masalarında bir servet kaybetti. Kumar borçları 12 milyon krona ulaştı.
Bracca
, İtalya'nın Bergamo ilinde bulunan bir komündür.
Çahabey, Konak
Çahabey, İzmir ilinin Konak ilçesine bağlı bir mahalledir. Değirmentepe (Yunanca: Koryphe) bölgesinde yer alan mahallede geçmişte antik Zeus Akraios Tapınağı bulunmaktaydı.
Hildebrandtia africana
Hildebrandtia africana Hildebrandtia cinsine bağlı bir türdür.
Turania
Turania, İtalya'nın Lazio bölgesine bağlı Rieti ilinde bulunan bir komündür.
Tridens
Tridens Poaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Çığlık Çığlığa Başyapıt
Çığlık Çığlığa Başyapıt (İzlandaca: Gargandi snilld), İzlanda'daki müzik sahnesi hakkında Ari Alexander Ergis Magnússon'ın yazdığı ve yönettiği 2005 yapımı belgesel film. Film, İzlanda'nın bu kadar çok çeşitli ve yetenekli müzisyenlere ev sahipliği yapmasının nedenlerini bulmaya çalışıyor.
Filmin çoğunda İzlanda'nın en büyük müzisyenlerinden sayılan Björk, Sigur Rós, Slowblow, Múm, Ghostigital, Quarashi, Singapore Sling gibi sanatçıların canlı performansları ve röportajları gösterilmektedir.
Mátyás Rákosi
Matyas Rakosi (d. 9 Mart 1892 - ö. 5 Şubat 1971) Macar komünist siyasetçi.
1945-1956 yılları Macaristan Komünist Parti lideri, 14 Ağustos 1952 - 4 Temmuz 1953 tarihleri arasında da Macaristan Başbakanı olarak görev yaptı.
Ovada
Ovada, İtalya'nın Piyemonte bölgesine bağlı Alessandria ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2015 tarihi itibarıyla 11.484'tür.
Hildebrandtia aloysii
Hildebrandtia aloysii Hildebrandtia cinsine bağlı bir türdür.
Triniochloa
Triniochloa Poaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Hildebrandtia austinii
Hildebrandtia austinii Hildebrandtia cinsine bağlı bir türdür.
Branzi
, İtalya'nın Bergamo ilinde bulunan bir komündür.
Tripidium
Tripidium Poaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Copa América şampiyonluğu kazanan teknik direktörler listesi
CONMEBOL tarafından; 1963-1989 yılları arasında Güney Amerika Şampiyonası, 1993'ten itibaren ise CONCACAF Altın Kupa adıyla düzenlenen turnuvada, Uruguay ile 1916'daki ilk turnuva sonrasında şampiyonluğa ulaşan ilk teknik direktör Alfredo Foglino oldu. Guillermo Stábile; tamamı Arjantin ile olmak üzere 1941, 1945, 1946, 1947, 1955 ve 1957'de şampiyonluk yaşayarak altı kez şampiyon olan ilk ve tek teknik direktör oldu. 1920 ve 1926'da Uruguay ile Ernesto Fígoli, 1959 (Ekvador) ve 1967'de yine Uruguay ile Juan Carlos Corazzo, 1991 ve 1993'de ise Arjantin ile Alfio Basile, birden fazla şampiyonluk elde eden diğer teknik direktörlerdi. 7 farklı millete mensup teknik direktör şampiyonluk yaşarken, 17 şampiyonlukla Arjantinli teknik direktörler bu alanda lider konumda bulunmaktadır.
Armutlu, Bulgaristan
Armutlu ( Kruşari), Bulgaristan'ın Dobriç ilinde bulunan bir köy ve belediyedir.
Yüzölçümü 417.458 km² olan köyün nüfusu 2015 yılı itibarı ile 4.935'tir.
Yerleşim birimleri
Armutlu belediyesine bağlı yerleşim yerleri;
Hildebrandtia diredawaensis
Hildebrandtia diredawaensis Hildebrandtia cinsine bağlı bir türdür.
Robert Preston (oyuncu)
Robert Preston Meservey (d. 8 Haziran 1918 - ö. 21 Mart 1987), Amerikalı tiyatro ve sinema oyuncusu ve şarkıcısıydı. The Music Man tiyatro oyununda ve oyunun 1962 film uyarlaması’nda Profesör Harold Hill'in rolünü üstlendi. Bu film ona kariyerindeki iki Altın Küre Ödülü adaylığından ilkini kazandırdı. Preston, film yapımcısı Blake Edwards ile ilk olarak SOB'da (1981) ve sonra Victor/Victoria'da (1982) olmak üzere iki kez işbirliği yaptı. İkinci filmde Carroll "Toddy" Todd'u rolündeki performansı ile 55. Akademi Ödülleri’nde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday gösterildi.
Triplasis
Triplasis Poaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Gülen İnek
Gülen inek (Fransızca:La vache qui rit) 1865'ten beri Bel Group (Fromageries Bel) tarafından üretilen işlenmiş peynir ürünlerinin bir markasıdır ve özellikle markanın en popüler ürünü olan yayılabilen peynir anlamına gelir.
Jura, Fransa bölümündeki tesis, 1865'te Orgelet şehrinde kuruldu, sonra fabrika Lons-le-Saunier şehrinde ortaya çıktı. Léon Bel (Léon Bel) fabrikasının sahibi tarafından icat edilen peynirin, çeşitli peynirlerin satılmamış birçok kalıntılarını biriktirdiği düşünülmektedir. İlk kez 1921 yılında peynir tanıtıltı. Fransa'da ulusal bir patent alan ilk peynirdir.
Logo
Markanın logosu gülen bir inek kafasıdır. Logonun ilk resmi, markanın mucidi ve fabrikanın sahibi Leon Belemruen tarafından yapıldı. Gülen ineğin çekilişi, I. Dünya Savaşı sırasında etin nakliyesi için kamyonlar üzerinde gördüğü “La Wachkyrie” (valkür) ambleminin motifleri üzerine, sanatçı Benjamin Rabieux tarafından yapıldı. 1923'te Belle Rabieux'un isteği üzerine logo yeniden işlendi. Eşi Belya'nın isteği üzerine, ineğe daha kadınsı bir bakış eklendi - kırmızı bir renk aldı, kulaklarında kulak halkaları ortaya çıktı.
Ürünler
Peynir, olgunlaşma sürecini durdurmak için pastörize edilmiş krem, süt, taze ve yaşlı peynirlerin (özellikle comté peyniri) bir karışımıdır. Pastörizasyon işleminden dolayı çok yönlü ve portatif peynir sınırlı bir süre için tekrar dondurulmadan kalabilir. Arketipli peynir, porsiyon boyundaki tek tek kamalara sarılır ve yuvarlak, düz bir kutuda paketlenir. Marka, dünya çapında farklı pazarlarda üçgenler, kareler veya dikdörtgenler, sürülebilir küvetler, bite boyutlu küpler formatlarında mevcuttur.
Gülen inek peyniri orijinal lezzetinde,% 7 yağ içeren hafif bir versiyonda ve% 3 yağ içeren ultra hafif bir versiyonda mevcuttur. Ayrıca, peynirin aromalı versiyonları (jambon, gravyer peyniri, sarımsak, kırmızı biber, mantar, keçi peyniri, mavi peynir, fındık, pizza ve soğan gibi) dünya çapında çeşitli pazarlarda mevcuttur.
Dünyada isimleri
Marka dünyanın birçok ülkelerinde orijinal isim ve kendi dillerindeki "Gülen inek" isimi ile satılmakdadır. Türkiye'de de bu isimle pazarlanır. Ocak 2006 yılında Türkiye’de eritme üçgen peynirinin ilk üreticisi olan Karper’in yüzde 51 hissesini satın aldı.
Eski Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyetinde, Hırvatistanda üretilen çok benzer peynir olan Zdenka çok popüler ve ürün adı olmuş markalar haline gelmiştir.
Brembate
, İtalya'nın Bergamo ilinde bulunan bir komündür.
Ayrıca bakınız
Brembo Nehri
Brembate di Sopra
, İtalya'nın Bergamo ilinde bulunan bir komündür.
1961 Suriye parlamento seçimleri
Suriye'de 1 ve 2 Aralık 1961'de parlamento seçimleri yapıldı. Halk Partisi, 172 sandalyenin 33'ünü kazanarak parlamentodaki en büyük parti olmaya devam etti.
Hildebrandtia obcordata
Hildebrandtia obcordata Hildebrandtia cinsine bağlı bir türdür.
McLaren M30
McLaren M30, 1980 Formula 1 sezonunun bir parçası olarak McLaren tarafından üretilen ve kullanılan Formula 1 yarış aracı. Yalnızca takımın tek pilotu Alain Prost tarafından sürülen bir araçtı. M30'un amacı, eski olarak algılanan McLaren M29'u devralarak yer etkisi tasarımından daha fazla yararlanmaktı.
Tek M30 1980 Amerika Birleşik Devletleri Grand Prix'si antrenmanlarında yaşanan bir kazada hasar gördü. 1981 sezonunda McLaren M29 modeline geri döndü. McLaren M30, ekibin Ron Dennis'in Project 4 Formula 2 ekibiyle birleşmesinden önce McLaren tarafından tamamlanan son yeni otomobildi ve ertesi yıl ekibin liderliğini üstlendi.
İrlandalı pilot Alo Lawler, 1984-1989 yılları arasında İngiltere yerli Formule Libre şampiyonasında yarışmak için arabayı kullandı ve daha sonra ABD'deki tarihi dizilerde yarışan George Nuse'a satıldı.
2004'ten beri Sean Allen, Tarihi Grand Prix'de Kuzey Amerika'daki McLaren M30'u rekabetçi bir şekilde yarıştı.
Formula 1 Dünya Şampiyonası sonuçlarını tamamlayın
( anahtar ) ( kalın yazılan sonuçlar pol pozisyonunu, italik yazılan sonuçlar en hızlı turu gösterir)
Vacone
Vacone, İtalya'nın Lazio bölgesine bağlı Rieti ilinde bulunan bir komündür.
Şabla
Şabla, Bulgaristan'ın Dobriç ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir, Karadeniz'in kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 329.6398 km² olan köyün nüfusu 2015 yılı itibarı ile 5,073'tür.
Şabla geniş bir beyaz kumlu plaja sahiptir ve Doğu Bloku'nun önemli turizm merkezlerinden biriydi. Bulgaristan'ın en doğu kısmını oluşturan Şabla Burnu belediye sınırları içerisinde yer almaktadır.
Aleksey Çırgal-ool
Aleksey Çırgal-ool (Çırgal-ool Dongak) (24 Nisan 1924, Şuy - 10 Mart 1989, Kızıl), Tıva kökenli Rusyalı sanatçı. Tıva,Sovyet bestekarı, aktör ve öğretmen. Sovyetler Birliği halk sanatçısı(1984). Onu ilk profesyonel Tıva bestekarı adlandırırlar.
Yaşamı
A. Çırgal-ool Tıva Arat Cumhuriyeti'nin şimdiki Baytayga ilinin Şuy köyünde doğmuştur. 1944 yılında o kendisinin ilk şarkısını Stepan Sarıgoolun «Ergelig salgın» (Эргелиг салгын) diye şiirini bestelemiştir.
1960-1963 yıllarında Sanat lisesinde çalışmış ve buranın ilk müdürü olmuştur. Bu kolejin adı günümüzde Aleksey Çırgal-ool'un adı ile adlandırılmıştır. 1962 yılına doğru tiyatro orkestra şefliği yapar. 1969 yılından sonra ise Tıva'nın filarmonisindedir.
1958 yılından beri SSCB Besteciler Birliği üyesi olmuş 1978 yılında Tıva Özerk Cumhuriyeti'nin Besteciler Birliğinde görev almıştır. Aynı zamanda Tıva ÖSSC Meclisinde 2 dönem milletvekili oldu.
Tiyatro rolleri
Semis-Lama («Dongur-Ool» S. K. Toka)
Hlestakov («Revizor» N. V. Gogol)
İvan Karas («Dunay arkasında Zaparojyeli», S. S. Külak-Artemovski)
Mükafatları
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyetinin emektar sanatçısı (1964)
Hildebrandtia linearifolia
Hildebrandtia linearifolia Hildebrandtia cinsine bağlı bir türdür.
Aleksey Çırgal-ool
Mükafatları
Tıva Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin halk sanatçısı (1967)
SSCB Halk sanatçısı (1984)
Tıva Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin Devlet Mükafatı (1971)
"Şeref nişanı" ödülü.
Neolojism
Neolojizm (/niːˈɒlədʒɪzəm/) (Yunanca νέο-néo(="yeni") ve λόγος /lógos'tan, "konuşma, söyleyiş" anlamına gelir), ortak kullanıma giren fakat ana akım dilde tamamen kabul görmemiş görece yeni veya yalıtılmış bir terim, kelime veya deyimdir. Neolojizmler genellikle kültür ve teknolojideki değişiklikler tarafından yönlendirilir. Dil oluşumu sürecinde, neolojizmler protolojizmlerden daha olgundur. Gelişme aşaması protologizm (yeni türetilmiş) ile neologizm (yeni kelime) arasında olan bir kelime bir prelogizmdir. Neolojizmler popüler örnekleri bilimde, kurguda (özellikle bilimkurguda), filmlerde ve televizyonda, markalaşmada, edebiyatta, jargonda, dilbilimde, görsel sanatlarda ve popüler kültürde bulunabilir.
Brumano
, İtalya'nın Bergamo ilinde bulunan bir komündür.
Hildebrandtia promontorii
Hildebrandtia promontorii Hildebrandtia cinsine bağlı bir türdür.
Hildebrandtia sepalosa
Hildebrandtia sepalosa Hildebrandtia cinsine bağlı bir türdür.
Kraliyet Sarayı, Phnom Penh
Kraliyet Sarayı, Phnom Penh, Phnom Penh'te 1860'larda inşa edilmiş olan, Kamboçya Kralları'nın ikamet ettiği yapı topluluğu.
Cengiz Topel, Konak
Cengiz Topel, İzmir ilinin Konak ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kraliyet Sarayı, Phnom Penh
19. yüzyıl ortasında Kral Norodom'un başkenti 45 km. kuzeydoğudaki Oudong'dan Phnom Penh'e taşımasından sonra inşa edildi. Saray binalarının birçoğunda geleneksel Kmer mimarisi ile Avrupa mimarisinin özelliklerinin birleştirildiği görülür. Bangkok'taki Büyük Saray ile büyük benzerlik göstermektedir. Saray yapılarından biri olan III. Napolyon Pavilyonu, Fransız imparatoriçesi Eugenie Süveyş Kanalı Açılış Töreni sırasında ikameti için İsmailiye'de inşa edilmiş; daha sonra sökülüp Kral Norodom'a hediye olarak gönderilmiş 1876'da Phonom Penh'te tekrar birleştirilmiştir. Saraya 20. yüzyılda birçok yeni yapı eklenmiş ve eski yapılardan birçoğu yıkılmıştır.
Gümüş Pagoda, Kmer Sarayı, Tac Salonu, İç Saray olmak üzere dört ana bölümden oluşur. Saray, her zaman şehrin turistleri en çok cezbeden yerlerinden olmuştur. Ziyaretçiler Gümüş Pagoda  ve ortadaki Tac Salonu etrafında dolaşabilir. Kralın yaşadığı bölümler ise ziyarete kapalıdır.
Tripsacum
Tripsacum Poaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Tripogon
Tripogon Poaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Çankaya, Konak
Çankaya, İzmir ilinin Konak ilçesine bağlı bir mahalledir. İlçenin batıya uzanan ince sahil şeridinde sıralanan mahallelerden biridir ve batıda Göztepe ile doğuda Mithatpaşa ile Murat Reis mahalleleri arasında yer alır. Mahalle, güney ve kuzeyden sırasıyla Mustafa Kemal Sahil Bulvarı ve İnönü Caddesi ile sınırlanır. İnönü Caddesi mahallenin Karabağlar ilçesiyle sınırını oluşturur. Mithatpaşa Caddesi, Mustafa Kemal Sahil Bulvarı'na paralel olarak mahalleyi kat eder.
Altyapı
İzmir metrosunun Hatay istasyonu ile T2 (Fahrettin Altay - Halkapınar) Tramvay Hattı'nın Köprü ve Sadıkbey istasyonları mahalleye hizmet vermektedir. Mahallede bir Bisim istasyonu bulunmaktadır.
Osmanlı İmparatorluğu tarihi
Osmanlı İmparatorluğu yaklaşık 1299 yılında I. Osman tarafından Anadolu'nun kuzeybatısında, Bizans'ın başkenti Konstantinopolis'in hemen güneyinde küçük bir beylik olarak kurulmuştur. Osmanlılar Avrupa'ya ilk kez 1352'de geçtiler, 1354'te Çanakkale Boğazı'ndaki Çimpe Kalesi'nde kalıcı bir yerleşim kurdular ve başkentlerini 1369'da Edirne'ye taşıdılar. Aynı zamanda, Anadolu'daki çok sayıda küçük Türk devleti de fetihler ya da bağlılık bildirimleri yoluyla filizlenmekte olan Osmanlı sultanlığına dahil edildi.
Fatih Sultan Mehmed'in 1453'te Konstantinopolis'i (bugünkü adıyla İstanbul) fethetmesiyle devlet, Avrupa, Kuzey Afrika ve Orta Doğu'nun derinliklerine doğru genişleyerek güçlü bir imparatorluğa dönüştü. Balkanların çoğunun 16. yüzyılın ortalarında Osmanlı egemenliği altına girmesiyle birlikte, 1517'de Halifeliği üstlenen Sultan I. Selim döneminde Osmanlı toprakları katlanarak arttı ve Osmanlılar doğuya yönelerek diğer bölgelerin yanı sıra Batı Arabistan, Mısır, Mezopotamya ve Levant'ı fethetti. Sonraki birkaç on yıl içinde, Kuzey Afrika kıyılarının çoğu (Fas hariç) Osmanlı topraklarının bir parçası haline geldi.
1699'dan itibaren Osmanlı İmparatorluğu, iç durgunluk, masraflı savunma savaşları, Avrupa sömürgeciliği ve çok etnikli tebaası arasındaki milliyetçi isyanlar nedeniyle sonraki iki yüzyıl boyunca toprak kaybetmeye başladı. Her halükarda, gerileme 19. yüzyılın başlarında İmparatorluk'un liderleri için belirgindi ve İmparatorlu'un çürümesini engellemek amacıyla çeşitli derecelerde başarıya ulaşan çok sayıda idari reform uygulandı. Osmanlı İmparatorluğu'nun kademeli olarak zayıflaması 19. yüzyılın ortalarında Doğu Sorunu'nun ortaya çıkmasına neden oldu.
İmparatorluk, I. Dünya Savaşı'ndaki yenilgisinin ardından kalan topraklarının İtilaf Devletleri tarafından paylaşılmasıyla sona erdi. Saltanat, Türk Kurtuluş Savaşı'nın ardından 1 Kasım 1922'de Ankara'daki Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükûmeti tarafından resmen lağvedildi. Osmanlı İmparatorluğu, 600 yılı aşkın varlığı boyunca, bir zamanlar topraklarının bir parçası olan çeşitli ülkelerin geleneklerinde, kültüründe ve mutfağında görülebileceği gibi, Orta Doğu ve Güneydoğu Avrupa'da derin bir miras bıraktı.
Osmanlı etiyolojisi
Birinci Dünya Savaşı'nın ve Osmanlı İmparatorluğu'nun sona ermesiyle birlikte, jeopolitik ve tarihsel bağlamda Osmanlıların ortaya çıkış ve gerileme nedenleri, imparatorlukları ve her ikisinin nasıl tanımlandığına ilişkin sorular ortaya çıktı. İkinci Dünya Savaşı arifesinde, Osmanlı İmparatorluğu'nun başlıca tarihsel mirasçısı olan Türkiye'nin coğrafi konumu ve jeopolitik ağırlığı, meselelere propaganda ağırlığı kazandırdı. Tahran Konferansı'nın ilk gündem maddesi, Türkiye'nin 1943 yılı sonuna kadar İkinci Dünya Savaşı'na katılması konusuydu.
Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluş dönemi (1299-1453)
12-13. yüzyıllarda Anadolu Selçuklu Devleti'nin yıkılmasıyla Anadolu, Anadolu beylikleri olarak adlandırılan bağımsız devletlere bölündü. Sonraki birkaç onyıl boyunca bu beylikler Moğolların ve onların İran devleti İlhanlıların egemenliği altında kaldı. Bu durum, daha sonraki Osmanlıların Fars doğasını açıklamaktadır. 1300 yılına gelindiğinde, zayıflamış Bizans İmparatorluğu Anadolu topraklarının çoğunu bu Türk beyliklerine kaptırmıştı. Beyliklerden birinin başında, Batı Anadolu'da Eskişehir civarında Ertuğrul'un oğlu, Osmanlı adının türetildiği Osman Gazi (ö. 1323/4) bulunuyordu. "Osman Bey'in Rüyası" olarak bilinen hikâyede ifade edilen kuruluş mitinde, genç Osman fetih için ileri görüşlü bir imparatorluk vizyonundan ilham almıştır (rüyasına göre imparatorluk, kökleri üç kıtaya yayılan ve dalları gökyüzünü kaplayan büyük bir ağaçtır). Rüyasına göre Osman'ın İmparatorluğu olan ağacın köklerinden dört nehir çıkarıyordu: Dicle, Fırat, Nil ve Tuna. Ayrıca ağaç, Kafkasya, Toroslar, Atlas ve Balkan sıradağları olmak üzere dört sıradağı gölgelemiştir. I. Osman, saltanatında Türk yerleşiminin sınırlarını Bizans İmparatorluğu'nun sınırlarına doğru genişletti.
Bu dönemde, imparatorluğun ömrü boyunca kurumları büyük ölçüde değişecek olan resmi bir Osmanlı devlet teşkilatı kuruldu.
Osman Gazi'nin ölümünden sonraki yüzyılda Osmanlı egemenliği Doğu Akdeniz ve Balkanlar'a yayılmaya başladı. Osman Gazi'nin oğlu Orhan Gazi, 1326'da Bursa şehrini ele geçirdi ve burayı Osmanlı devletinin yeni başkenti yaptı. Bursa'nın düşmesi, Bizans'ın Kuzeybatı Anadolu üzerindeki kontrolünü kaybetmesi anlamına geliyordu.
Osmanlılar Anadolu'daki kanatlarını güvence altına aldıktan sonra 1352'den itibaren Avrupa'ya geçtiler; on yıl içinde Trakya'nın neredeyse tamamı Osmanlılar tarafından fethedildi ve Konstantinopolis'in Balkan hinterlandıyla bağlantısı kesildi. Osmanlı başkenti 1369 yılında Edirne'ye taşındı. Önemli bir şehir olan Selanik 1387'de Venediklilerin elinden alındı. Kosova'da 1389'da kazanılan Osmanlı zaferi bölgedeki Sırp gücünün sonunu getirmiş ve Osmanlı'nın Avrupa'ya doğru genişlemesinin önünü açmıştır. Orta Çağ'ın son büyük çaplı Haçlı seferi olarak kabul edilen 1396 Niğbolu Muharebesi, muzaffer Osmanlı Türklerinin ilerleyişini durduramadı. Türk hâkimiyetinin Balkanlar'a doğru genişlemesiyle birlikte, Konstantinopolis'in stratejik fethi çok önemli bir hedef haline geldi. İmparatorluk, şehri çevreleyen neredeyse tüm eski Bizans topraklarını kontrol ediyordu, ancak Timur 1402'de Ankara Muharebesi'nde Anadolu'yu istila edince Bizanslılar geçici olarak rahatladı. Timur Yıldırım Bayezid'i esir aldı. I. Bayezid'in yakalanması Türkleri kargaşaya sürükledi. Devlet 1402'den 1413'e kadar süren bir iç savaşın içine düştü, Bayezid'in oğulları veraset için savaştı. Savaş, I. Mehmed'in sultan olarak ortaya çıkması ve Osmanlı gücünü yeniden tesis ederek Fetret Devri'ne son vermesiyle sona erdi.Balkanlar'daki Osmanlı topraklarının bir kısmı (Selanik, Makedonya ve Kosova gibi) 1402'den sonra geçici olarak kaybedildi, ancak daha sonra 1430'lar ve 1450'ler arasında II. Murad tarafından geri alındı. II. Murad, 10 Kasım 1444'te Lehistan Kralı III. Władysław (aynı zamanda Macaristan Kralı) ve János Hunyadi komutasındaki Macar, Leh ve Eflak ordularını Varna Haçlı Seferi'nin son muharebesi olan Varna Muharebesi'nde mağlup etti. Dört yıl sonra János Hunyadi, Türklere saldırmak için (Macar ve Eflak kuvvetlerinden oluşan) başka bir ordu hazırladı, ancak 1448'deki İkinci Kosova Muharebesi'nde II. Murad tarafından tekrar yenilgiye uğratıldı.
II. Murad'ın oğlu Fatih Sultan Mehmed, devleti ve orduyu yeniden organize etti ve 29 Mayıs 1453'te, 21 yaşındayken Konstantinopolis'i ele geçirerek savaştaki hünerini gösterdi.
Yükselme dönemi (1453-1566)
Fatih Sultan Mehmed'in 1453'te Konstantinopolis'i fethetmesi, imparatorluğun Güneydoğu Avrupa ve Doğu Akdeniz'deki üstün güç statüsünü pekiştirdi. Mehmed, Konstantinopolis'i aldıktan sonra Ortodoks Patriği Gennadios ile görüştü ve Doğu Ortodoks Kilisesi'nin özerkliğini ve topraklarını koruyabilmesi karşılığında Osmanlı otoritesini kabul ettiği bir anlaşma yaptı. Loukas Notaras'ın ünlü "Konstantinopolis'te Latin serpuşu görmektense Türk sarığı görmeyi yeğlerim" sözünde özetlendiği gibi, son Bizans İmparatorluğu ile Batı Avrupa devletleri arasındaki kötü ilişkiler nedeniyle, Ortodoks nüfusun çoğunluğu Osmanlı yönetimini Venedik yönetimine tercih etti.
Fatih Sultan Mehmed, 1453 yılında Konstantinopolis'i (bugünkü İstanbul) Osmanlı İmparatorluğu'nun yeni başkenti yaptıktan sonra Kayser-i Rûm (Caesar Romanus, yani Roma İmparatoru) unvanını aldı. Bu iddiasını pekiştirmek için eski Roma İmparatorluğu'nun batı başkenti Roma'yı fethetmek üzere bir sefer başlatacaktı. Bu amaçla Venedik Arnavutluğu gibi Adriyatik Denizi'ndeki mevzileri güvence altına almak için uzun yıllar harcadı ve ardından 28 Temmuz 1480'de Osmanlıların Otranto ve Apulia'yı istilasıyla devam etti. Türkler Otranto ve çevresinde yaklaşık bir yıl kaldılar, ancak II. Mehmed'nin 3 Mayıs 1481'de ölümünden sonra, yeni takviyelerle İtalyan Yarımadası'nın daha derinlerine girme planlarından vazgeçildi ve kalan Osmanlı birlikleri Adriyatik Denizi'nin doğusuna geri döndü. Bu dönemde, 15. ve 16. yüzyıllarda Osmanlı İmparatorluğu uzun bir fetih ve genişleme dönemine girerek sınırlarını Avrupa ve Kuzey Afrika'nın derinliklerine kadar genişletti. Karadaki fetihler Osmanlı ordusunun disiplini ve yenilikçiliği sayesinde gerçekleşmiş, denizde ise Osmanlı donanması bu genişlemeye önemli ölçüde yardımcı olmuştu. Donanma aynı zamanda Karadeniz, Ege ve Akdeniz'de İtalyan şehir devletleriyle, Kızıldeniz ve Hint Okyanusu'nda ise Portekizlilerle rekabet ederek önemli deniz ticaret yollarını korudu.
Devlet, Avrupa ve Asya arasındaki başlıca kara ticaret yollarını kontrol etmesi nedeniyle ekonomik olarak da gelişti.
İmparatorluk, kararlı ve etkili bir Sultanlar silsilesinin yönetimi altında gelişti. Sultan I. Selim (1512-1520), 1514 yılında Çaldıran Muharebesi'nde Safevi İran Şahı I. İsmail'i yenerek İmparatorluğun doğu ve güney sınırlarını önemli ölçüde genişletti. I. Selim 1515 yazında Anadolu'nun fethini tamamlayarak Osmanlılar ile Mısır Memlükleri arasındaki tampon bölgeyi azalttı. Bu da Osmanlıların 1516-1517 yılları arasında gelen donanmalarıyla Memlük topraklarına girmelerine olanak sağladı. Ocak 1517'de Mısır'a girdiler. I. Selim Mısır'da Osmanlı egemenliğini kurdu ve Kızıldeniz'de bir donanma varlığı yarattı. Osmanlı'nın bu genişlemesinden sonra Portekiz İmparatorluğu ile Osmanlı İmparatorluğu arasında bölgede hâkim güç olma rekabeti başladı. Bu fetih, II. Tomanbay'ın idam edilmesiyle sona erdi ve Osmanlı İmparatorluğu topraklarının iki katına çıkmasıyla sonuçlandı.
Osmanlı'nın Mısır'ı ele geçirmesi Avrupalıların baharat ticaret yollarını kaybetmesine neden oldu. Osmanlılar kendilerini Avrupa'ya karşı savunmak ve yeni topraklar kazanmak için donanmalarını inşa etmeye karar verdiler. Cezayir Emiri İspanyollara karşı Osmanlı'dan yardım istedi. 1518 yılına gelindiğinde Cezayir bir Osmanlı vilayetiydi.
II. Selim'in halefi Kanuni Sultan Süleyman (1520-1566), Selim'in fetihlerini daha da genişletti. Macaristan'a karşı savaşı 1521'de savaşı yeniden başlatarak Belgrad'ı ele geçirdi; Süleyman Macaristan Krallığı'nın güney ve orta kısımlarını fethetti. (Batı, kuzey ve kuzeydoğu kısımları bağımsız kaldı).
1522'de Osmanlılar, Rodos'un fethinde zafer kazandıktan sonra Doğu Akdeniz'in tam hakimiyetini sağladılar. Fransa, İtalya'nın kontrolü için Habsburg Hanedanı ile savaş halindeydi. Fransa kaybetti ve bu da Fransız-Türk ittifakının yükselmesine neden oldu. Habsburg topraklarına ulaşmak için Osmanlıların Macaristan'dan geçmesi gerekiyordu ve Mohaç kasabasına saldırdılar. Süleyman'ın 1526'da Mohaç Muharebesi'nde kazandığı zaferden sonra, bugünkü Macaristan topraklarında (batı bölgesi hariç) ve diğer Orta Avrupa topraklarında Türk egemenliğini kurdu (Ayrıca bakınız: Macaristan-Osmanlı Savaşları). Bu zaferden sonra, 1526'da Buda kuşatmasını tekrar kazandı, ancak 1527'de I. Ferdinand'a kaybetti. Süleyman daha sonra başkent Buda'yı geri almak için John Zapolya ile güçlerini birleştirdi. Ardından 1529'da Viyana'yı kuşattı, ancak kışın başlamasıyla geri çekilmek zorunda kalınca şehri alamadı. Kısa bir süre sonra I. Ferdinand, Zapolya'ya yönelik desteği durdurmadığı için Suleyman'a misilleme olarak 'Küçük Savaşları' başlattı.
1532'de Viyana'ya bir saldırı daha düzenledi, ancak şehrin 97 kilometre güneyindeki Kőszeg Kalesi'nde yapılan Kőszeg Kuşatması'nda geri püskürtüldü. Hikâyenin diğer versiyonunda, şehrin komutanı Nikola Jurišić'e nominal bir teslimiyet için şartlar teklif edildi. Ancak Süleyman, Ağustos yağmurlarının başlamasıyla geri çekildi ve önceden planlandığı gibi Viyana'ya doğru ilerlemedi, bunun yerine eve döndü.
Safevilerin Osmanlılara karşı ayaklanmaya başlamasının ardından 1533 yılında Sulieman, Habsburglarla İstanbul Antlaşması'nı imzaladı. Habsburglar, 1537 yılında Osmanlı ikmal hatlarının bulunduğu Vertizo Muharebesi'nde Osmanlılara karadan ve denizden saldırmıştır. Osmanlılar Preveze Muharebesi ile birlikte bu muharebeyi de kazanarak Kutsal İttifak'ın zayıflamasına ve Venediklilerin Osmanlılarla barış yapmasına neden oldu.
1538 yılında Osmanlı Donanması Amirali Barbaros Hayreddin Paşa, Preveze Körfezi'nde Kutsal İttifak ile karşılaştı. Osmanlılar bu donanma savaşında sayıca azınlıktı, ancak Melfi Prensi Andrea Doria'nın geri çekilmesinden sonra kazandılar.
Türklerin 1543'te daha da ilerlemesinin ardından Habsburg hükümdarı Ferdinand, 1547'de Macaristan'daki Osmanlı üstünlüğünü resmen tanıdı. Süleyman döneminde Erdel, Eflak ve aralıklı olarak Boğdan, Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı beylikler haline geldi. Doğuda, Osmanlılar 1535'te Bağdat'ı Perslerden alarak Mezopotamya'nın kontrolünü ve Basra Körfezi'ne denizden erişimi ele geçirdi. Süleyman'ın saltanatının sonunda İmparatorluğun nüfusu yaklaşık 15.000.000 kişiye ulaşmıştı.
Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman dönemlerinde İmparatorluk, Akdeniz'in büyük bölümünü kontrol eden baskın bir deniz gücü haline geldi. Süleyman döneminde Osmanlı donanmasına komuta eden Osmanlı amirali Barbaros Hayreddin Paşa'nın başarıları, Hristiyan donanmalarına karşı bir dizi askeri zafer sağladı. Osmanlı İmparatorluğu'nun bu dönemdeki önemli deniz zaferleri arasında Preveze Deniz Muharebesi (1538); Ponza Deniz Muharebesi (1552); Cerbe Deniz Muharebesi (1560); Cezayir'in (1516 ve 1529'da) ve Tunus'un (1534 ve 1574'te) İspanya'dan fethi; Rodos'un (1522) ve Trablus'un (1551) Hospitalier Şövalyelerinden alınması; Kutsal Roma İmparatorluğu'ndan Nice'in (1543) alınması; Ceneviz Cumhuriyeti'nden Korsika'nın (1553) alınması; İspanya'dan Balear Adaları'nın (1558) alınması; Hint Okyanusu seferleri sırasında Portekiz'den Aden (1548), Maskat (1552) ve Açe'nin (1565-67) alınması; ve diğerleri.
Nice (1543) ve Korsika'nın (1553) fethi Fransa adına Fransa kralı I. François ile Osmanlı sultanı I. Süleyman'ın güçleri arasında ortak bir girişim olarak gerçekleşti ve Osmanlı amiralleri Barbaros Hayreddin Paşa ve Turgut Reis tarafından komuta edildi. Nice Kuşatması'ndan bir ay önce Fransa, Osmanlıların 1543'te Estergon'u fethi sırasında bir topçu birliğiyle Osmanlıları destekledi. Hem Güney hem de Orta Avrupa'da Habsburg yönetimine karşı ortak muhalefetle birleşen Fransa ve Osmanlı İmparatorluğu bu dönemde güçlü müttefikler haline geldi. Sultanlar Fransa'ya İmparatorluk içinde vergi almadan ticaret yapma hakkı tanıdıklarından, ittifak ekonomik ve askeri nitelikteydi. Bu zamana kadar Osmanlı İmparatorluğu, Avrupa siyasi alanının önemli ve kabul gören bir parçasıydı. Habsburg İspanyası, İtalya ve Habsburg Avusturyası'na karşı Fransa, İngiltere Krallığı ve Hollanda Cumhuriyeti ile askeri bir ittifak kurdu.
Osmanlı İmparatorluğu, gelecekteki fetihlerinde kendilerine yardımcı olması için Akdeniz'de İtalya'ya yakın bir ada olan Malta'yı kontrol altına almaya çalıştı. Ada, Hospitaller Şövalyeleri tarafından kontrol ediliyordu ve 1551'de Osmanlılar ilk kez adayı ele geçirmeye çalıştılar. Osmanlılar adayı almak yerine, bugünkü Libya kıyısında bir liman kenti olan Trablus'u ele geçirmeyi başardılar. Bu sadece kısmi bir başarısızlık olduğundan, 1565'te bir kez daha denediler ve Şövalyeler tarafından bir kez daha yenildiler.
Ancak I. Süleyman'ın Akdeniz havzasında yayılma politikası 1565 yılında Malta'da durduruldu. Daha sonra Malta Kuşatması olarak anılacak olan ve yaz boyunca süren kuşatma sırasında, sayıları 50.000 civarında olan Osmanlı kuvvetleri Hospitalier Şövalyeleri ve 6000 kişilik Malta garnizonuna karşı savaştı. Maltalıların inatçı direnişi Eylül ayında kuşatmanın kaldırılmasına yol açtı. Başarısız kuşatma (Türkler Malta ana adasındaki St. Elmo Kalesi ile birlikte Gozo Adası'nı ele geçirmeyi başardılar, ancak başka yerlerde başarısız oldular ve geri çekildiler) Kanuni Sultan Süleyman'ın 1529'da aynı şekilde sonuçsuz kalan Birinci Viyana Kuşatması'ndan sonra yaşadığı ikinci ve son yenilgiydi. I. Süleyman 1566'da Zigetvar Kuşatması sırasında çadırında eceliyle öldü. 1571'deki İnebahtı Muharbesi (1570'te Venedik kontrolündeki Kıbrıs'ın Osmanlılar tarafından ele geçirilmesiyle tetiklenmişti), kısa sürede eşit büyüklükte bir Osmanlı donanması inşa edilmesine ve 1574'te Tunus'un İspanya'dan geri alınmasına rağmen, Akdeniz'deki Osmanlı deniz üstünlüğü için bir başka büyük gerileme olmuştur.
16. yüzyıl ilerledikçe, Osmanlı donanmasının üstünlüğü, başta Portekiz olmak üzere Batı Avrupa'nın Basra Körfezi, Hint Okyanusu ve Baharat Adaları'nda büyüyen deniz güçleri tarafından sorgulanmaya başlandı. Osmanlıların Doğu ve Güney'e giden deniz yollarını kapatması, Avrupalı güçleri, artık Osmanlı kontrolü altında olan eski İpek ve Baharat yollarına giden başka bir yol bulmaya itti. Karada ise İmparatorluk, birbirinden çok uzak iki savaş alanı olan Avusturya ve İran'daki askerî harekâtlarla meşguldü. Bu çatışmaların İmparatorluğun kaynakları üzerindeki baskısı ve bu kadar geniş mesafelerde ikmal ve iletişim hatlarını sürdürmenin lojistiği, nihayetinde deniz çabalarını sürdürülemez ve başarısız hale getirdi. İmparatorluğun batı ve doğu sınırlarında savunmaya duyulan öncelikli askeri ihtiyaç, nihayetinde küresel ölçekte uzun vadeli etkili bir angajmanı imkansız hale getirdi.
Osmanlı İmparatorluğu'nun dönüşümü (1566-1700)
Avrupalı devletler bu dönemde, İpek Yolu ile başlayan Doğu Asya ve Batı Avrupa arasındaki geleneksel kara ticaret yollarının Osmanlı kontrolüne geçmesini engellemek için çaba göstermeye başladı. Batı Avrupa devletleri, denizdeki yeni keşifler yoluyla Asya'ya kendi deniz yollarını kurarak Osmanlı ticaret tekelinden kaçınmaya başladı. Portekizlilerin 1488'de Ümit Burnu'nu keşfetmesi, 16. yüzyıl boyunca Hint Okyanusu'nda bir dizi Osmanlı-Portekiz deniz savaşını başlattı. Ekonomik olarak, Fiyat Devrimi hem Avrupa'da hem de Orta Doğu'da yaygın bir enflasyona neden oldu.Üzerine birde diğer ülkelere yapılan Kapitilasyonlar nedenliyle ekonomik kriz yavaştan patlak vermeye başladı.Bunun Osmanlı toplumunun her kademesinde ciddi olumsuz sonuçları oldu.
Dördüncü İvan'ın (1533-1584) yönetimindeki Rusya'nın Tatar hanlıkları aleyhine Volga ve Hazar bölgesine doğru genişlemesi kuzeydeki hac ve ticaret yollarını kesintiye uğrattı. II. Selim'in sadrazamı Sokollu Mehmed Paşa'nın buna karşı Don-Volga kanalı şeklinde tasarladığı (Haziran 1569'da başladı) ve Astrahan'a bir saldırıyla birleştirdiği oldukça iddialı bir plan başarısız oldu ve kanal kışın başlamasıyla terk edildi. Bundan böyle İmparatorluk, Kırım Hanlığı'nı Rusya'ya karşı siper olarak kullanma stratejisine geri döndü. 1571 yılında, Osmanlılar tarafından desteklenen Kırım Hanı I. Devlet Giray Moskova'yı yaktı. Ertesi yıl istila tekrarlandı ancak Molodi Savaşı'nda püskürtüldü. Kırım Hanlığı bir dizi köle akınıyla Doğu Avrupa'yı istila etmeye devam etti ve 17. yüzyılın sonuna kadar Doğu Avrupa'da önemli bir güç olarak ve özellikle Rusya için bir tehdit olarak kaldı. Güney Avrupa'da, İspanya Kralı II. Felipe önderliğinde Katolik güçlerden oluşan bir koalisyon, Akdeniz'deki Osmanlı deniz gücüne meydan okumak için bir ittifak kurdu. İnebahtı Muharebesi'nde (1571) Osmanlı donanmasına karşı kazandıkları zafer, Osmanlı'nın yenilmezlik imajına indirilmiş şaşırtıcı bir darbeydi. Ancak bugün tarihçiler savaşın askeri değil sembolik önemine vurgu yapmaktadır, zira yenilgiden sonraki altı ay içinde sekiz modern kalyon da dahil olmak üzere yaklaşık 250 yelkenliden oluşan yeni bir Osmanlı filosu inşa edildi ve inşaatın en yoğun olduğu dönemde İstanbul tersanelerinde her gün yeni bir gemi üretiliyordu. Osmanlı Sadrazamı, Venedikli bir bakanla yaptığı görüşmelerde şu yorumu yaptı: "Kıbrıs'ı sizden almakla kollarınızdan birini kesmiş olduk; donanmamızı yenmekle siz sadece sakalımızı tıraş etmiş oldunuz". Osmanlı donanmasının toparlanması Venedik'i 1573'te bir barış anlaşması imzalamaya ikna etti ve Osmanlılar Kuzey Afrika'daki konumlarını genişletip sağlamlaştırmayı başardılar. Ancak yeri doldurulamayanlar, deneyimli deniz subayları ve denizcilerdi. İnebahtı Muharebesi, Osmanlı donanmasına, hızla yenilenen gemilerin kaybından çok, deneyimli insan gücünün azalması açısından zarar verdi.
Bu yenilenen atılganlık dönemi, Mayıs 1683'te Sadrazam Kara Mustafa Paşa'nın 1683-1699 Osmanlı-Kutsal İttifak savaşlarında Viyana'yı ikinci bir Osmanlı kuşatması girişiminde bulunmak üzere büyük bir ordunun başına geçmesiyle felaketle sonuçlandı. Nihai saldırı ölümcül bir şekilde gecikince, Osmanlı kuvvetleri Polonya kralı III. Jan Sobieski'nin öncülük ettiği müttefik Habsburg, Almanya ve Polonya kuvvetleri tarafından Viyana Muharebesi'nde süpürüldü.
Bu dönemde sadece iki padişah imparatorluğun güçlü siyasi ve askeri kontrolünü bizzat elinde tuttu: IV. Murad (1612-1640) Erivan'ı (1635) ve Bağdat'ı (1639) Safevilerden geri aldı ve kısa süren bir saltanat döneminde de olsa merkezi otoriteyi yeniden sağladı. II. Mustafa (1695-1703) Macaristan'daki Habsburglara karşı 1695-96 Osmanlı karşı saldırısını yönetti, ancak Zenta'da feci yenilgiyle (11 Eylül 1697) karşılaştı.
Duraklama ve reform (1700-1827)
Bu dönemde Osmanlı İmparatorluğu'na yönelik tehditler geleneksel düşman olan Avusturya İmparatorluğu'nun yanı sıra yeni bir düşman olan yükselen Rusya İmparatorluğu'ndan da geldi. İmparatorluğun Mısır ve Cezayir gibi bazı bölgeleri ismen olmasa da fiilen bağımsız hale geldi ve daha sonra Britanya ve Fransa'nın etkisi altına girdi. Daha sonra, 18. yüzyılda, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki merkezi otorite yerini yerel valilerin ve liderlerin sahip olduğu çeşitli derecelerde taşra özerkliğine bıraktı.