cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stanley William Hayter
Stanley William Hayter (d. 27 Aralık 1901, Londra ö. 4 Mayıs 1988, Paris), Britanyalı ressam. Aynı zamanda 1930'larda yaptığı sürrealist ve 1940'larda yaptığı soyut dışavurumcu eserleriyle bilinen bir baskı sanatçısıdrr.
Hayatı
1901 ve 1988 yılları arasında yaşamış olan Stanley William Hayter, 20. yüzyılın önemli baskı sanatçılarındandır. Birbirinden bağımsız düşünmenin imkânsız olduğu Hayter, ve 26 yaşındayken kurduğu Atelier 17, 20. yüzyıl sanat olayları içerisinde önemli bir yer tutmaktadır. Gerek Atelier 17'de çalışarak baskı yapan sanatçılar için gerekse Hayter’in sanatçı kişiliğinin oluşmasındaki önemi nedeniyle Atelier 17, 20. yüzyıl baskı resim tarihi içerisinde önemli bir yer tutmaktadır.
Stanley William Hayter çoğunlukla baskıcı olarak bilinmesinin yanı sıra teknik ressam, ressam ve yazar unvanlarını da hak etmiş bir sanatçıdır. S.W. Hayter hayatı boyunca 452 adet baskı yapmıştır buna ek olarak numaralı baskıları ve çizimleri vardır. ” S.W. Hayter’ın Paris’te bulunduğu sıralarda Atelier 17 ile ilgili yazdıkları ilgi toplamış Paris sanat çevresi içerisinde Hayter’i takip edilen bir sanatçı konumuna getirmiştir. “Aslında S.W. Hayter’ın baskıcı ve ressam kariyerini etkileyen iki önemli unsuru çok miktarda yazdığı yazı ve Atelier 17 oluşturmaktaydı. 1949 yılında yazdığı New Ways of Gravure ve 1962 yılında yazdığı About Prints adlı iki kitabı bulunmaktadır”.
Atelier 17, Hayter’in hayatı boyunca birkaç kez yer değiştirmiştir. Atelier 17 Hayter’in hayatı ile sıkı sıkıya bir bağ oluşturmuştur.
1922 yılında Anglo-Iranian Oil Co. şirketinde işe başlayan Hayter, 4 yıl boyunca çalıştığı bu şirkette şirket çalışanlarının portrelerini yapmıştır. Bu dönemde yaptığı 150 adet yağlı boya resmin konularını manzaralar, nehirler, deniz kenarları, botlar, petrol rafinerileri ve portreler oluşturmuştur. Şirket 1925 yılında Hayter’in yaptığı bu resimleri merkez binasında sergilemiş ve satmıştır. Bu belki de Hayter’in sanatçı olma kararını tetikleyen önemli bir faktördür. 1926 yılında Paris’te Giacometti’nin stüdyosunda akademik teknikleri öğrenmek için çalışmaya başlamış ve Akademy Julien’e kabul edilmiştir. Akademide sanat hayatını etkileyecek önemli dostluklar kuran Hayter’in arkadaşlarını Giacometti, Balthus, Calder, Anthony Gross ve Joseph Hecht oluşturmaktaydı.
1926 yılında Hecht’in stüdyosunda çalışırken kendi gravür tekniğini geliştirmiş 1927 de Atelier 17’de tekniğini anlattığı deneysel işliklerde bulunmuştur. ”Tekniğini oluşturan en önemli faktörü geleneksel gravür tekniğini geliştirerek hakkak kalemi olarak bilinen “burin”i kullanımı oluşturmaktaydı.” İşlikler, sanat çevreleri tarafından büyük bir ilgi görmüştür.
1933 yılında Hayter baskı stüdyosunu Paris’e taşımış ve çalışmalarına burada devam etmiştir. “1934-1939 yılları arasında Picasso’nun asistanlığını yürütmüştür.” Bu tarihler arasında kendi çalışmalarına da hız kesmeden devam eden Hayter, Picasso, Miró, Arp, Tanguy, Giacometti, Ernst, Trevelyan ve Peterdi gibi sanatçıları etkilemiştir.
1934 yılında Atelier 17 de Oedipus adlı bir dizi gravür çalışmasını tamamlayan Hayter, serinin tümünde yeni aletlerle oluşturduğu kendi yöntemini kullanmıştır. “Bu Teknikte burinin tek başına doku oluşturmakta yetersiz kaldığını fark eden Hayter, arka planları oluşturmak için el dokusunu da baskıda kullanmıştır. Beyaz çizgi yöntemiyle oluşturduğu bu yeni teknikte Hayter, beyaz çizginin gücüne herkesin dikkatini çekmek istemiştir. ” Hayter’in baskılarındaki renk ve doku kullanımı baskı sanatçıları içerisinde zor ulaşılabilir bir konuma yükselmesine neden olmuştur. Otomatizm ve sürrealizm ile ilgilenmiş sürrealist hareket içerisinde yer almıştır.
1936 yılında, 1930 yılından beri içinde olduğu sürrealist grupla birlikte sergi açmıştır.Sürrealist grubun ilk uluslararası sergisini düzenleyen Hayter, 1939 yılında Paul Eluard’ın gruptan çıkarılmasıyla birlikte ayrılmaya karar verir. Dönemin ünlü eleştirmenlerinden olan Paul Eluard’ın, Hayter için yazdığı yazılar Hayter’in ün kazanmasında önemli bir yer tutmaktadır. Ayrıca Samuell Beckett ve Georges Hugnet’ta sanatçıyı yakından izlemişler ve Hayter’in sanatı hakkında birçok yazı kaleme almışlardır. 1940 ve 1950 yılları arasında New York’a taşınan Atelier 17, II. Dünya Savaşı sırasında Amerika’ya gelmiş olan sanatçıların uğrak yeri olmuştur.
Börse München
Börse München (Münih Borsası), Almanya, Münih merkezli bir borsadır. 1830'da kurulan şirket şu anda 6300'den fazla menkul kıymet listeliyor. 1935'te Augsburg borsası ile birleşerek Bayerische Börse'yi oluşturdu. Sonunda 2003 yılında isim Börse München olarak değiştirildi. Borsa Lenbachplatz'daki saray gibi bir binadan Brienner Straße'deki Karolinenplatz'a taşındı.
Amerika Birleşik Devletleri Telif Hakkı Kanunu
Amerika Birleşik Devletleri Telif Hakkı Kanunu (İngilizce: United States Copyright Law), Amerika'daki herhangi bir bilgi veya düşünce ürününün kullanılması ve yayılması ile ilgili hakların, yasalarla belirli kişilere verilmesini öngören kanundur. Bu kanun Amerika'daki federal yasanın bir parçası olup Amerika Birleşik Devletleri Anayasası tarafından onaylanmıştır.
CA Bella Vista
CA Bella Vista, Uruguay'ın en üst düzey futbol ligi olan Primera División (Uruguay)'da yer alan bir futbol kulübü.
Eric B. Is President
"Eric B. Is President", hip hop ikilisi Eric B. & Rakim'in Paid in Full albümünden bir şarkı.
Zekai Muammer Tunçman
Dr. Zekâi Muammer Tunçman (1895, İstanbul – 1980), Türk hekim, mikrobiyolog. Türkiye'de mikrobiyolojinin kurucularındandır. Kuduz hastalığına karşı 1928 yılında başladığı ve bütün ömrü boyunca sürdürdüğü mücadelesi nedeniyle “Türkiye’nin Pasteur'ü” olarak anılır.
Yaşamı
1895 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Fatih Merkez Rüştiyesi ve Vefa İdadisi'nin ardından 1913 yılında Darülfünun Tıp Fakültesi'ne girdi. Tıp Fakültesi öğrencileri I. Dünya Savaşı nedeniyle bir yıl erken mezun edildikleri için 1918’de fakülteden mezun oldu. . Savaş sırasında Yalova Hastanesi’nde görev yaptı; savaştan sonra bir süre serbest hekimlik yaptı ve ardından İstanbul Bakteriyolojihanesi’nde asistan olarak çalışmaya başladı.
İstanbul'un işgal altında olduğu 1920 yılında Anadolu'ya kinin, aşı, serum ve pek çok ilacın gönderilmesi yasak olmasına rağmen Anadolu'ya gönderilmek üzere çalıştığı labatatuvarda gizlice kolera ve veba kültürleri hazırladı. Ayrıca Anadolu'dan talep edilen yüzbin çiçek aşısını Sıhhiye Müdürü Abdullah Cevdet'in göz yumması ile bir başka laboratuvardan dışarı çıkardı. Eşi Muazzez Hanım ile birlikte yanlarına aldıkları aşı, serum, kültür ve deney hayvanlarıyla birlikte İnebolu’ya, oradan Kastamonu’ya kaçmayı başardı. Dört yıl boyunca Kastamonu’da aşı ve serum üretti; demir borular döşeterek içme sularının sterilizasyonunu sağladı ve halk sağlığına yönelik yazılar yazıp konferanslar verdi.
Türk Kurtuluş Savaşı sona erdikten sonra Bursa'ya tayin edildi; Ahmetvefikpaşa Hastanesi Bakteriyoloji Laboratuvarı şefi oldu. Bu görevi sırasında Bursa’nın içme suyunun temizlenmesini sağladı; “Bursa Tıbbi Müsamereleri” adlı bilimsel bir toplantı örgütledi. Bu, yaşamı boyunca düzenleyeceği pek çok ulusal ve uluslrarası mikrobiyoloji toplantısının öncüsü oldu.
1925’te Bursa’da çalıştığı hastaneyi ziyaret eden Refik Saydam'ın önerisi ile uzmanlık için Avrupa sınavlarına katıldı ve kazandı. Üç arkadaşı ile birlikte devlet tarafından Paris’teki Pasteur Enstitüsü’ne kuduz konusunda eğitim görmek için gönderildi. 1927’te ihtisasını bitirip Türkiye’ye döndü. Önce İstanbul Kuduz Müessesesi müdürlüğüne, birkaç ay sonra Diyarbakır Kuduz Müessesesi müdürlüğüne atandı. Zekâi Muammer Bey Diyarbakır'da “mükemmel” diye tanımlanan bir hastane kurdu. O dönemde çok yaygın olan sıtma, kızıl, kuduz, çiçek hastalıkları ile savaştı. Ulaşım sorunu yüzünden merkeze gelemeyenler için Diyarbakır çevresinde çok sayıda aşı istasyonu kurdu; hazırladığı aşı ve serumları bu istasyonlara gönderdi. “Semple” adı verilen aşının başarısı ve kullanım kolaylığı konusunda Sağlık Bakanlığı’nı ikna edip uygulanması için onay çıkarttı. Aşı, yıllar boyu bütün yurtta kullanıldı. Kent halkını temiz içme suyuna kavuşturdu. 1932’de İstanbul'da artan kuduz vakaları nedeniyle acil olarak İstanbul Kuduz Müessesi müdürü olarak atandı. Müessese’deki aşılama tekniğini iyileştirdi; ağrı veren enjektörleri değiştirdi, aşının usule uygun üretimini sağladı.
1937’de İhsan Şükrü Aksel ile birlikte yalancı kuduz (aujezisky) virüsünü izole etmeyi başararak dünyada bir ilki gerçekleştirdi.
1957’de yarasalarda kuduz virüsünü araştırdı ve virüsü izole etti. Horoz, tavuk gibi hayvanların gagalaması sonucu kuduz bulaşmayacağını kanıtladı; bu nedenle başvuranların boş yere aşı olmasını önledi. Buluşları ve başarıları uluslararası konferanslarda ve dergilerde bilim dünyasına sunuldu. Kuduz aşısının astım krizlerini ortadan kaldırdığını ortaya koyması, onun araştırmalarının ilginç sonuçlarından birisidir. Kuduzla ilgili çalışmaları nedeniyle Dr. Zekai Muammer Tunçman'a Fransız hükûmeti tarafından 1959 yılında Légion d'honneur şövalye nişanı verilmiştir. Türk Mikrobiyoloji Cemiyeti'nin başkanlığını 30 yıl boyunca sürdüren Tunçman, 1948’den 1970'lerin sonuna kadar Mikrobiyoloji  dergisini ve kuduz konusunda dört dilde yayımlanan Rabies adlı bir dergiyi çıkardı. Kuduz hastalığı konusunda birçok yayımlanmış kitabı vardır.
Yolören, Yenişehir
Yolören, Bursa ilinin Yenişehir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Mahallenin bilinen eski adı Mekirköy'dür.
Tarihçe
Mahallenin ilköğretim okulu binasının inşaatına 1934 yılında başlanmış ve 1936 yılında tamamlanarak eğitim, öğretim faaliyetine başlamıştır. Okul binasının çatısı 1960 yılında değiştirilmiş ve onarım görmüştür. 1986 yılında okul için 3 katlı 6 daireli lojman yapılmıştır. Eski okul binası ise 2004 yılında Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunca Kültür varlığı olarak koruma altına alınmıştır.
Coğrafya
Bursa il merkezine 55 km, Yenişehir ilçesine 5 km uzaklıktadır.
Börse Stuttgart
Börse Stuttgart (SWB), (Stuttgart Borsası) Almanya, Stuttgart merkezli bir borsadır. Ülkenin en büyük ikinci ve Avrupa'nın dokuzuncu en büyük borsasıdır.
Börse Stuttgart, 4 Şubat 1860'ta farklı sektörlerden bir grup insanın düzenli olarak buluşmaya karar vermesiyle ortaya çıktı. Bu tür ilk toplantı 12 Mart 1860'ta gerçekleşti. 2007'nin sonlarından bu yana, Börse Stuttgart EUWAX AG'de% 82,4 hisseye sahiptir. Kasım 2008'de Börse Stuttgart Holding GmbH, İsveç'in en büyük ikinci borsası olan Nordic Growth Market NGM AB'yi satın aldı.
Jale Derviş
Jale Derviş (1914, Lefkoşa – 3 Mayıs 2012), Kıbrıs Türkü müzisyen, piyanist ve öğretmen. Kamran Aziz'le birlikte batı müziğinin temel ve öğrenimini yaydı. Özellikle ada basınında “hocaların hocası” olarak anıldı.
Yaşamı
Babası hakimlik yapan Mehmet Derviş Bey’dir. 1914 yılında Lefkoşa’da doğdu. St. Joseph Fransız Lisesi’nde müziğe olan ilgisiyle dikkat çekti ve piyano dersleri almaya başladı. Sour Agathe ilk piyano öğretmeniydi. 6 yıl bu okulda eğitim gördü. Londra'da dil öğrenemeye çalıştı. Burada Özel Milton Okulu’na kaydoldu ve bir yandan alt sınıflara ders verirken bir yandan da kendi öğrenimini gerçekleştirdi. Kıbrıs’a dönünce piyano resitalleri düzenledi. British Council’in düzenlediği özel bir konsere katıldı ve piyano dersleri vermeye başladı. Mehmet Ratip Şevket ile olan evliliğinden 2 çocuk sahibi oldu. 1946 yılından 1973’e kadar Victoria Kız Lisesi’nde öğretmenlik yaptı. Klasik müzik ve koro çalışmalarında bulundu. Ayrıca Kamran Aziz ile yakın ilişkileri vardı ve amatör olarak etkinlik gösteren "Kamran Aziz ve Arkadaşları" adlı grupta piyanist olarak yer aldı. Grup için çeşitli parçalar çevirmekle beraber 1984'te KKTC Kültür Dairesinin TRT'ye gönderdiği Kıbrıs eserlerinden Aziz'in sözlerini yazdığı 11 parçayı besteledi. 3 Mayıs 2012’de ise hayatını kaybetti.
Patimat Abakarova
Patimat Abakarova (d. 23 Ekim 1994, Mahaçkale) Dağıstan doğumlu Azeri tekvandocu.
Rio de Janeiro'da düzenlenen 2016 Yaz Olimpiyatları'nda 49 kiloda yarışarak bronz madalya kazanmıştır.
1993-94 Corgoň Liga
Superliga 1993-94 sezonu sonucundaki lig sıralamasının istatistiki incelemesi. Slovak millî futbol liginin ilk sezonudur.
Genel bakış
12 takımın mücadele ettiği ligde Slovan Bratislava şampiyon oldu.
Francis Picabia
Francis Picabia (tam ismi  Francis-Marie Martinez de Picabia) (22 Ocak 1879 – 30 Kasım 1953), Fransız ressam, heykeltıraş, grafik sanatçısı ve yazar. Dadaizmin ve Gerçeküstücülüğün en önemli temsilcilerinden sayılır.
Hayatı
Francis Picabia Juan Martinez Picabia'nın torunu idi. Büyükbabası Küba doğumlu olup sonra New York ve Madrid'de yerleşmiş idi. Annesi Fransız asıllı Alphonse Davanne (1824-1912) bir kimyager ve fotoğrafçı idi ve Société française de photographie (Fransız Fotografya Cemiyeti) başkanlığı yapmıştı. Amcası Maurice Devanne Fransa'nın önemli bilim kütüphanelerinden olan Paris'te kurulu "Sainte-Geneviève Kütüphanesi" Konservator-Direktörü idi. Annesi Francis daha 7 yaşında iken öldü. Francis okul eğitimini önce Paris'te önemli bir özel Katolik okulu olan "College Stanislas" 'da ve sonra yine Paris'te "Monge Lisesi"'nde yaptı.
Babası "Pancho" Picabia oğlunun genç yaşta gösterdiği güzel resim yapma kabiliyetinden gayet kıvanç duyarak genç oğlunun hazırladığı "Vue des Mertingues (Martingues Manzarası)" adlı tablosunu yılda bir prestijli sergi açan "Fransız Ressamlar Salonu"'na gönderdi. Bu tablo o yıl için Salon sergisinde gösterilmek için kabul edildi. Ertesi yıl Francis "Ecole 'Éçöle des Arts Decoratifs (Dekoratif Güzel Sanatlar Okulu)"'na kaydını yaptırdı. Bu okula devam etmekle beraber zamanının çoğunu Louvre'daki güzel sanatlar okuluna ve "Humbert Akademisi"'ne devamla geçirdi. Burada sonradan meşhur ressamlar olarak isim yapacak George Braque ve "Mary Laurencin" ile arkadaşlık yaptı. 1894'te Francis Picabia babasının toplamış olduğu İspanyol tablolarını kopya edip asıllarını satarak büyük bir Japon estampları koleksiyonu kurdu. Clichy Bulvarında binası bulunan Fernand Cormon stüdyosuna devam başladı ve sonradan tanınmış ressamlar olan Van Gogh ile Toulouse-Lautrec de bu stüdyoya devam etmekte idiler.
Annesinden bir miras kalmakla ve böylece büyük para sorunları olmamasıyla beraber 20. yüzyıl başından itibaren Francis Picabia hayatını bir ressam olup eserlerinin satışından elde ettiği gelirle geçinmeye başladı. 1897'de ünlü İzlenimci ressamlardan olan Alfred Sisley ile tanışıp onun atölyesine devam edip onun "empresyonizm" resim stilini öğrenip eserlerinde uygulamaya başladı. Bu arada 1898'de diğer bir ünlü "empresyonizm" ressamı olan Pisarro ve ailesi ile tanıştı.
"Barbizon ekolü" adı verilen Alfred Sisley, Camille Pissarro ve Marius Borgeaud bu empresyonist ressam grubuna 1903-1908'de katılması Francis Picabia'nın empresyonizm stiline olan hevesini daha da teşvik etti. 1905-1908 döneminde Francis Picabia iki defa Akdeniz kıyısında Martigues'de tatil yapıp buradaki deniz ve kanal manzaraları peyzajlarının konusu yaptı. Bu deniz kıyısının parlak ve ışıklı atmosferi hazırladığı diğer tablo ve resimlerde de kendini aksettirdi. Hazırladığı eserler ve popüler olarak katıldığı sergilerde gösterdiği eserler empresyonizm akımı içinde yeni bir gelişme olan "saf parlak gün veya ay ışıklı empresyonizm (pur luminisme impressionnism)" olarak anılmaya başlandı. On yıl kadar uzun olan bu artistik dönemde Francis Picabia gayet üretken bir sanatkar ressam olarak bu stili kullanarak çok sayıda tablolar ve resimler hazırladı. Bu çalışmaları ile kendini sanat çevrelerinde tanıttı. Bazı eleştirmenler bu dönemde hazırladığı eserleri, Sisley ve diğer Barbizon grubu ressamların eserlerinin kopyacılığı olarak tenkit ederler ve eserlerine konu olan Paris ve etrafında bulunan küçük kiliseler, patikalar, nehir kıyıları, mavnalar ve şehir çatıları ile çamaşırhaneler olduğunu iddia edip bu stilde hazırladığı eserleri küçümserler. Bu stilde yetiştiği sanat zirvesi 64 tablosu ile 1905'te "Galeri Hausman"'da açtığı solo şahsi bir sergi oldu. Bu solo sergi hem eleştirmenlerin çoğunluğu tarafından tutuldu, hem de sanatsever halk arasında çok popüler olarak, çok sayıda seyirci kitlesi topladı. Bu sergiden sonra Danthon Sanat Galerisi'nde yeni bir şahsi sergi açtı. Buradaki popülerliği uluslararası ün kazanmasına neden oldu. Önce eserleri Berlin'de "Kaspar Kunstsalon"'da; sonra Londra, Münih ve Barselona'da özel sanat galerilerinde açılan solo sergilerde gösterildi.
Bu sırada Francis Picabia yeni sanat akımlarına doğru yöneldi. Georges Seurat'in ortaya atıp geliştirdiği ve takipçisi Paul Signac'in devam ettirdiği noktacılık veya puantilizm stiline uyan bazı eserler hazırladı. Hazırladığı noktacılık akımına uyan eserleri de bazı eleştirmenler tarafından Signac'ın kopyacılığı olarak kritik edilir. Sonra da 1908'de birden "empresyonizm" akımı ile sanat ilişkisini kesti. Böylece sanat eseri alım satımı ile uğraşan galerileri ve müşterilerini kaybetmiş oldu. Eser satışlarından elde ettiği geliri de kaybetmiş olmaktaydı ve annesinden miras kalan servetine dayanmaya başladı.
1909'da hazırlamış olduğu "akuvarel tablo" Caoutchouc soyut sanat akımının kurucu tablolarından birisi olduğu bazı sanat tarihçileri tarafından iddia edilmektedir.
1909'dan itibaren sonradan kübizm kurucuları olarak bilinecek ressamlarla ve daha sora da bu akım içinde František Kupka'nin başını çektiği "Section d'or (Altın Bölüm)" adını taşıyan grubu oluşturanlarla arkadaşlık ve sanat ilişkileri kurdu.
1908'de Gabrièle Buffet ile tanıştı; çok yakın bir ilişkiye girdiler ve 1909'da evlendiler. Karısı Fransa'nın ileri gelen ailelerinden biri idi. Fransa'da romantizm akımında önemli bir yazar, şair ve politikacı olan Alphonse de Lamartine kuzenlerinden biri olup, diğer kuzenleri Lübnan'daki sedir ağaçlarını inceleyen Jussieu adlı üç tanınmış botanistti. Dedelerinin biri ise tanınmış bir amiral idi. 1910 ile 1919 arasında iki erkek 2 kız çocukları oldu.
1911'de Francis Picabia ilk defa 1910'da tanışmış olduğu ressam Marcel Duchamp' ın erkek kardeşi olan ressam Jacques Villon'un Paris'in batı varoşlarından birinde bulunan stüdyosunda toplanan "Puteaux Grubu" adli ressam grubuna katılıp bu gruba katkıda bulundu. Bu grup içinde şair Guillaume Apollinaire ve kübizm akımında önemli ressamlar olan Albert Gleizes, Roger de La Fresnaye, Fernand Léger ve Jean Metzinger bulunmaktaydı. Picabia'nın hazırladığı eserler de kübizm akımının önemli bazı eserleri olarak bilinmeye başladı.
1912'de şair Guillaume Apollinaire' in ressam karı koca Sonia Terk Delaunay ve Robert Delaunay ile birlikte ortaya attığı Orfizm akımına baştan katıldı. Mart 1913'te bu akıma katılanlar "Salon de Independents" bir sergi açtılar. Apollinaire, Kübizm yerini alacak olduğunu iddia ettiği Orfizm için bir manifesto yayımladı. Berlin'de bulunan "Erster Deutscher Herbstsalon" sergi salonunda, küratörü Herwarth Walden, Orfizm kurucuları karı-koca Delauneyler, Leger, Albert Gleizes ile birlikte Francis Picabia'nın eserlerini sergiledi. Bu sergiye bazı Fütürist akımı eserlerin konulması ise ressamlar ve sanatseverler arasında çok tartışma doğurdu. Genellikle İtalyanlardan oluşan Fütürizm akımı ressamları (örneğin Umberto Bocconi) bu iki akımın ayrı olduğunu şiddetle ilan ettiler.
1913'te "Amerikan Ressamlar ve Heykeltıraşlar Cemiyeti"nin New York'ta "Ulusal Muhafızlar 69. Alay'"nın askeri deposu olan Armory'de açtığı ilk modern sanat sergisi olan "Uluslararası Modern Sanat Sergisi" veya kısa ismiyle "Armory Show (Armory Sergisi)" 'ne katılan Avrupa avantgart ressamların temsilcisi Marcel Duchamps ile birlikte Francis Picabia idi. Bu sergide Francis Picabia 1912'de hazırladığı "The Dance at the Spring (Kaynakta Dans)" adli Kübizm akımına uygun olan tablosu ile temsil edildi. Ama bu sergide Kübizm akımının simgesi haline gelen ve Amerikan sanat eleştirmenlerinin ve sanatla ilgilenen Amerikan alelade halkın tenkitlerini üstüne çekip gayet büyük bir promosyon süksesi yaratan eser Marcel Duchamp'ın Nude Descending a Staırcase, No. 2, (Merdivenden İnen bir Çıplak II) adlı tablosu oldu.
Bu sergiyi organize edenler arasında bulunan New York da "291" isimli resim galerisinin sahibi olan "Alfred Stieglitz" 17 Mart 1913 - 5 Nisan 1913 döneminde sırf Francis Picabia'nın eserlerinin gösterildiği bir sergi organize etti. Ayrıca Francis Picabia ve Marcel Duchamp ve Amerikalı olan Man Ray bu sanat galerisinin ismine atıfla 291 adlı bir dergi çıkartmaya başladılar ve bu dergi ile modern sanatın ortaya çıktığını ilan ettiler. Bu dergi Birleşik Amerika'da Dadaizm akımının ilk görüntüsü olarak kabul edilmektedir. Bu dönemde Francis Picabia "mekanistik kompozisyon" adını verdiği ve ressam eli değmeden otomatik mekanik olarak hazırlanan tablolar yapmaya başlamıştı. 1916'da Picabia New York'a sırf ticaret amacı ile gitti; ama Amerikan sanatseverler ve galeri sahiplarinden gelen çok sayıda davet üzerine ABD 'de planladığından çok daha uzun müddet kaldı. Yayınlanması devam eden 291 adlı sanat dergisi bir sayısını Picabia'nın sanatına hasretti. New York'ta kaldığı zaman karısı Gabrielle ve Marcel Duchamp kendisine katıldılar ve Amerikan sanatçı Man Ray ile de tanıştı. Fakat şahsi olarak bu Amerika seyahati Picabia'ya yaramadı. Ayaklarında ödemden ve taşikardiden muzdarip oldu. Ayrıca kendine yabancı gelen bu ülkede rekreasyon için gayet fazla alkol almaya ve hatta uyuşturucu ilaçlar kullanmaya başladı.
1916'da hazırladığı "mekanistik kompozisyon" eserleri ve hazırladığı alaycı konuları ima eden bir seri imal edilmiş sanat objesi konularının sanatsal analizini ihtiva eden makaleler Barcelona'da yayımlanan 391 adli bir sanat dergisinde ele alındı. Bu analizi yapılan Picabia tarafından hazırlanan eserlerin dadaizm akımının başlangıç eserleri olduğu birçok eleştirmen tarafından kabul edilmektedir.
Picabia 1918 zaman birlikte olduğu kız arkadaşı olan "Germaine Everling" ile birlikte Lozan ve Zürih'e gitti. 1918'de Dadaizm'in doğuş merkezi olan Zürih'e bu grubun teoretisyenlerinden olan Tristan Tzara ile yakın ilişkiler kurdu ve onun radikal düşünce ve fikirlerinin gayet büyük etkisi altında kaldı. Sonra Picabia Paris'e geçti. Bu şehirde dadaizm akımlı edebiyat sanatı öncüleri olan André Breton, Paul Éluard, Louis Aragon ve Philippe Soupault'la Paris'in Opera semtinde "Certa" adlı bir sanatseverlerin müdavim olduğu Basklı bir patrona ait olan bir barda Dadaizm akımının başında olarak bu akımı geliştirdiler. Picabia bu grubun resim alanında baş temsilcisi idi ve o günlerde gayet koyu ve bu akımdan olmayanları provoke eden bir "Dadaist" olarak isim yaptı. Fakat Picabia bu akımdan çok geçmeden soğumaya başladı. 1921'de Dadaizm akımında tamamen ayrılmıştı ve bu sanat akımı telin eden yazılar yazmaya başladı. 1924'te son sayısı çıkan Dadaizm dergisi olan 391 de bu akımın başında olan Andre Breton'un dadaizm fikirlerine yazı ile hücum ederek onu şiddetle tenkit etti.
1921'de Francis Picabia sürrealizm akımına katıldı. Aynı yıl film direktörü René Clair 'in hazırladığı avangart sürrealist film olan Ent'racte (Antrak) adlı filmde bir binanın çatısından sokağa bir top atışı yapan aktör olarak görüntüsü bulunmaktadır. 1924'te, Picabia'nın hazırladığı metine dayanan Relache adlı bale eseri Paris'te "Champs-Elysees Tiyatrosu"'nda Erik Satie'nin bestelediği müziği ve Jean Borlin'in hazırladığı koreografi ile sahneye konuldu. Rene Clair'in "Ent'racte (Antrak) adlı filmi bu balenin giriş ve sahne arası (antrakt)'da gösterildi. Bu bale ve film eseri sanatsever seyirciler arasında ve sonra genel ahali arasında büyük bir olay yarattı. Bunda sonra Picabia Paris'te bulunan "Rolf de Maré" idareciliği altında bulunan "Ballets suédois (İsveç Balesi)" ile birlikte çalışmalar yaptı ve bu bale trupunun sahneye koyduğu birkaç bale eserinin dekor ve mizanseni Picabia tarafından hazırlandı. Picabia bu dönemde sürrealist akımına uygun resimler de yapmaya devam etti. 1921'de sergilediği "Cannibale" adli eseri bu akımın yankılayan önemli bir eser olduğu eleştirmenlerce kabul edilir. 1922'de bu akımın da başkanlarından olduğu kabul edilen Andre Breton yeni yayımlağa başladığı "Littérature" adli derginin baş sayfası Picabia'nın bir resmini taşımaktaydı. Bu derginin diğer nüshalarında da, Andre Breton editör olarak hiç karışmayarak, Picabia'ya ya yeni eserlerini gösterme imkânı sağladı. Picabia'in bu dergide yayımladığı eserler gayet eklektik olarak Hristiyan dinsel ikonlar, erotik ikonlar ve şans oyunları ikonları ihtiva etmektedir.
Picabia bu dönemde Paris'te yaşamaya devam etti. Sevgilisi Germaine'den bir oğlu oldu. Aile Normandi, New York ve "Cote d'Azur"'da tatiller yaptı. 1925'te resim eserlerinde figüratif konular ihtiva etmeye başladı. 1930'lu yıllarda Avrupa'da yaşayan ve avantgart yazar olarak gayet ün kazanan Amerikalı modernist roman yazar Gertrude Stein'la yakın arkadaş olduğu bilinmektedir. Bu arada Picabia'nın güney Fransa kumarhane gazinolarında büyük meblağları kumar için sarf ettiği bildirilmektedir. Bu dönemde Picabia'nın sinema ve fotoğrafa da büyük ilgi gösterdiği bilinmektedir. Daha sonra buyuk bir ilgi alanı olacak olan eski ve spor otomobil koleksiyonu kurmaya başlaması bu dönemde ortaya çıkmıştı.
1940'lı yılların başında II. Dünya Savaşı başından itibaren Güney Fransa'da yeni kız arkadaşı Olga ile yaşamaya başladı, 1940'ta arkadaşı olduğu ve Fransız Rezistans hareketinin güney Fransa Lot bölgesinde "Koru Valisi" veya gizli rezistans bölge idarecisi olan Robert Dumas'ın teşviki ile Francis Picabia ve kız-arkadaşı Olga, Lot bölgesinde Çalamene'de bulunan Robert Dumas'ın tatil evine sığındılar. 14 Haziran 1940'ta Francis Picabia ve Olga orada evlendiler. Bundan sonra bu çift Golfe Juan'da, Creuse bölgesinde Tourette-sür-Loup ve Felletin'de yaşadılar.
II. Dünya Savaşı daha bitmeden Picabia Paris'e döndü. Sanat eserleri olarak soyut konulu resimler yapmaya ve şiirler yazmaya devam etti. Fakat 1945'ten sonra Francis Picabia soyut sanat akımından ayrıldığını ilan etti. Hayatını eğlence ile geçirmeye başladı. Bu arada 150 kadar sayıda otomobil ihtiva eden bir eski ve spor otomobil koleksiyonu topladı. Bu dönemde hazırladığı eserler çeşitli konularda ve figüratif resim akımlarını takip eden küçük tuvaller oldu ve bunlardan çoğu pornografik dergilerden ilham almakta idi.
1949 ilkbaharından Paris'te "Galeri Rene Drooin" adlı güzel sanat tüccarı ve özel sergi evi Picabia'nın ilk retrospektif eserleri sergisini organize etti.
1951 yılının sonunda Picabia kendini paralize eden bir beyin damar tıkanması geçirdi. Bunu ölmeden atlattı ve paralitik olarak iki yıl daha fazla yaşadı. Bu sırada tabloları monokrom fon üzerine birkaç renkte leke ve nokta ihtiva etmekte idi ve bunlar bazı eleştirmenlere göre minimalizm akımının öncüleri olmaktadır.
30 Kasım 1953'te 74 yaşında iken Paris'te öldü.
Söylemiş, Yenişehir
Söylemiş, Bursa ilinin Yenişehir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Joachim von Ribbentrop
Joachim von Ribbentrop (d. 30 Nisan 1893, Wesel - ö. 16 Ekim 1946, Nürnberg), Nazi Almanyası Dışişleri Bakanı ve diplomat.
Söylemiş, Yenişehir
Tarihçe
Söylemiş veya Sülemiş olarak da anılan, Yenişehir ilçesine bağlı eski bir mahalledir.
Joachim von Ribbentrop
İlk yılları
Joachim von Ribbentrop, Ren Bölgesi'nde, Wesel'de, kariyerli bir ordu subayı olan Richard Ulrich Friedrich Joachim Ribbentrop ve eşi Johanne Sophie Hertwig'in çocuğu olarak dünyaya geldi. Çocukluğu İngiltere, Fransa ve İsviçre’de düzensiz olarak çeşitli özel okullarda geçti. 1904'ten 1908'e kadar, Metz'de, Alman İmparatorluğu'nun en güçlü kalesi olan Fabert Lisesi'nde Fransızca dersleri aldı. Eski bir öğretmeni Ribbentrop'u "kibir dolu, sınıfta en aptal olan öğrenci, kendini beğenmiş ve çok saldırgan" olduğunu belirtmiştir. Babası, eşcinsel olduğu iddiasıyla Kaiser II. Wilhelm'i defalarca aşağıladığı için 1908'de Prusya Ordusu'ndan kovuldu ve Ribbentrop ailesinin çoğu zaman parası yoktu.
Söylemiş, Yenişehir
Coğrafya
Bursa iline 60 Km, Yenişehir ilçesine 6 Km uzaklıktadır.
Joachim von Ribbentrop
İlk yılları
Sonraki 18 ay boyunca aile, çocuklara Fransız ve İngiliz özel öğretmenler tarafından eğitim verilmeye devam edildiği ve Ribbentrop'un boş zamanlarını kayak ve dağcılık yaparak geçirdiği İsviçre'nin Arosa kentine taşındı. Arosa'da kalan Ribbentrop, daha sonra İngilizce bilgisini geliştirmek için bir yıllığına İngiltere'ye gönderildi. Hem Fransızca hem de İngilizce bilen genç Ribbentrop, 1910'da Kanada'ya gitmeden önce çeşitli zamanlarda Grenoble, Fransa ve Londra'da yaşadı.
Joachim von Ribbentrop daha sonra Kanada'ya döndü. Montreal'deki Stanley Caddesi'ndeki Molsons Bank için ve ardından mühendislik firması M. P. ve J. T. Davis şirketinde Quebec Köprüsü'nün yeniden inşasında çalıştı. Ayrıca Moncton'dan Winnipeg'e bir hat inşa eden Ulusal Kıtalararası Demiryolunda da çalışıyordu. New York ve Boston'da bir gazeteci olarak çalıştı ve daha sonra Almanya'ya dönüp Tüberküloz hastalığından kurtulmak için bir süre dinlendi. Kanada'ya döndü ve 1913'te Ottawa'da Alman şarap ve şampanyalarını ithal eden küçük bir iş kurdu. 1914'te Ottawa'nın ünlü Minto buz pateni takımı için yarıştı ve Şubat ayında Boston'da düzenlenen Ellis Memorial Trophy turnuvasına katıldı.
I. Dünya Savaşı başladığında, Ribbentrop Kanada'yı (Britanya İmparatorluğu'nun bir parçası olarak Kanada, Almanya ile savaş halinde idi) terk etti. 15 Ağustos 1914'te Hoboken, New Jersey'den kalkan Hollanda-Amerikan gemisi olan Potsdam ile Almanya'ya döndü ve Alman Ordusuna 125. Hussar Alayına gönüllü olarak katıldı. Doğu Cephesi'nde ilk görevini yapacaktı ancak daha sonra Batı Cephesine nakledildi. Daha sonra Demir Haç madalyası aldı.
Ribbentrop 1918 yılında Teğmen rütbesiyle karargâh subayı olarak İstanbul'a gönderildi. Osmanlı Devleti'nde kaldığı süre içinde, Franz von Papen adlı başka bir kurmay subay ile arkadaş oldu.
Savaş bittikten sonra 1919'da terhis edildi, zengin bir Wiesbaden şarap üreticisinin kızı olan Anna Elisabeth Henkell ile tanıştı. Berlin'de bir şarap ticarethanesi açtı. 5 Temmuz 1920 yılında Annelies Henkell ile evlendi, şarap satıcısı olarak Avrupa'yı dolaşmaya başladı ve beş çocuğu oldu. 1925'te teyzesi Gertrud von Ribbentrop onu evlat edindi ve bu da onun adına soylu parçacık von'u eklemesine izin verdi.
Nazi kariyeri
1928 yılında, yurt dışı bağlantıları olan bir iş insanı olarak Adolf Hitler'e tanıtıldı. 1930'dan itibaren Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'ni (NSDAP) finansal olarak destekledi. Eşi ile beraber 1 Mayıs 1932'de partiye katıldı. NSDAP kartı numarası 1199927 idi. 30 Mayıs 1933'te SS'e girdi (SS numarası 63083 idi.) O yıl kendisine SS-Standartenführer onursal SS subayı rütbesi verildi. SS üyelik numarası ise 63083 idi.
1933'ten 1945'e kadar Reichstag'da milletvekili olarak görev yaptı. 1933'ten itibaren Hitler'in dış politikası görevlisi, 1934'ten 1939'a kadar Führer vekilinin kurmayında NSDAP'nin dış politik sorunlar görevlisi oldu. 1934 ve 1935'te Reich hükûmetinin silahsızlanma sorunlarıyla ilgilenen görevlisi oldu. 1935'te kendisine SS-Oberführer onursal rütbesi, 1936'da ise SS-Gruppenführer onursal rütbesi ve 1940'ta SS-Obergruppenführer onursal rütbesi verildi.
Ağustos 1936'da, Hitler, İngiltere'ye Ribbentrop'u Anglo-Alman ittifakını müzakere etmesini emretmesi ile Büyükelçi olarak atadı. 4 Şubat 1938'de ise Hitler, Dışişleri Bakanı olarak Konstantin von Neurath'ın yerine Ribbentrop'u atadı. Neurath'un az kavgacı ve tedbirli doğasının aksine, Ribbentrop tümden 1938-1939'da savaşı destekledi. Dışişleri Bakanı Ribbentrop zamanı üç döneme ayrılabilir. İlk olarak, 1938-1939 yıllarında yaklaşan savaşta Almanya yanlısı olabilmeleri için başka devletleri ikna etmeye çalıştı. İkinci olarak, 1939'dan 1943'e kadar, Almanya'nın tarafında ya da en azından savaşa girmeleri ve Alman yanlısı olabilmeleri için diğer tarafsız devletleri ikna etmeye çalıştı. Son aşamada ise, 1943'ten 1945'e kadar, Almanya'nın müttefiklerini elde tutmak için bir görevi vardı. Her üç dönem boyunca, Ribbentrop İtalya, Japonya, Romanya, İspanya, Bulgaristan ve Macaristan diplomatları ve liderleri ile sık sık bir araya geldi.
Almanya ile İngiltere’nin Sovyetler Birliği’ne karşı birleşmesi gerektiği fikrini belirtti. 5 Şubat 1937 yılında İngiltere Kralı VI. George Almanya’ya gelerek görüşmeleri başlattı. 1938 yılında İngiliz ve Fransız ve hükümetleri Hitler'in isteklerine boyun eğdikleri ve Çekoslovakya'nın Almanya'ya verildiği Münih Anlaşmasını imzaladı.
Türkiye
Ribbentrop, 1939'un Mart ayı sonlarında, Almanya'daki Alman avukatlarından Hans Kroll'a gitti ve Türkiye'yi Almanya ile ittifak kurmaya başladı. Türkler, Kroll'e Almanya'ya herhangi bir itirazları olmadığı ve Balkanlar'ı kendi ekonomik alanlarına getirdiği konusunda güvence verdi.
Nisan 1939'de Ribbentrop, Dışişleri Bakanlığı üst düzey personelinin gizli bir toplantısında Almanya'nın Polonyalılarla görüşmeleri sona erdirdiğini ve o yılın sonlarında bir operasyonla Polonya'yı yok edeceğini söylediğinde, orada bulunan herkes bu haberi sevinçle karşıladı. Anti-Polonya duyguları uzun zamandır yaygınlaşmıştı ve 1938'de Çekoslovakya'ya saldırmakla ilgili ılımlı tutumlarının aksine, Weizsäcker gibi diplomatlar Polonya'yla 1939'da savaş olasılığı konusunda son derece hevesliydi. Versay Antlaşması'nın yarattığı "iğrençlik" olarak gördükleri Polonya'nın meşruiyetini hiç kabul etmemiş olan Weizsäcker gibi profesyonel diplomatlar, Polonya'yı haritadan silip süpürecek bir savaşa verdikleri desteği gösterdiler. Alman hükûmetinde hem diplomatlar hem de askerler, önceki yıla göre Çekoslovakya'yı yok etme hakkındaki görüşlerinin aksine, Hitler'in Polonya karşıtı politikasına destek verdiler. Seçtikleri eylem biçimiyle Hitler ve Ribbentrop'ı cesaretlendirdiler.
Nisan 1939'de Ribbentrop, İngiltere ile Türkiye'nin Almanya'yı Balkanlardan uzak tutmak için bir ittifak üzerinde müzakerelerde bulundukları konusunda bir bilgiye kavuştu. 23 Nisan 1939'da, Türkiye Dışişleri Bakanı Şükrü Saracoğlu, İngiliz Büyükelçisine, ülkesinin Akdeniz'in İtalyan iddiaları konusundaki endişelerinden ve Almanların Balkanlar üzerindeki kontrolü konusunda endişelerini dile getirerek, Anglo-Sovyet-Türk ittifakının Mihver ekseni'ne karşı en iyi yol olarak önerdi. Almanlar, Türk diplomatik kodlarını çözdüğünde, Ribbentrop, Anglo-Türk görüşmelerini "Türklerin bize anlatacakları şeyden" çok daha ileri gitti şeklinde belirtti. Ribbentrop, Franz von Papen'i Almanya'nın Ankara'daki büyükelçisi sıfatı ile Türkiye'yi Almanya ile ittifak kurma talimatı ile atadı. Ribbentrop Papen'i Nisan 1938'den beri Türkiye büyükelçisi olarak atamaya çalışıyordu. Papen'i Birinci Dünya Savaşı'ndan büyük bir hoşnutsuzluk duygusuyla hatırlayan Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün kendisini büyükelçi olarak kabul etmeyi reddetmesi üzerine ilk girişimi başarısızlığa uğradı. Papen'in adaylığını özel olarak önermek, bir çeşit Alman şakası anlamına gelmişti. Ankara'daki Alman Büyükelçiliği, önceki büyükelçi Friedrich von Keller'in Kasım 1938'de emekli edilmesinden bu yana boştu ve Ribbentrop, Türk Dışişleri Bakanı Şükrü Saracoğlu'nun Nisan 1939'de Kroll'u şikayet ettiği sırada Papen'i büyükelçi olarak kabul etmesini sağlamıştı.
Ribbentrop ve Papen, Türklerle konuşmaya odaklanmak yerine Papen'in Ribbentrop'u atlayıp gönderilerini doğrudan Hitler'e gönderdikleri yönünde bir anlaşmazlık içinde dolaştı. Eski bir Başbakan olarak Papen, Avusturya Büyükelçiliği sırasında Dışişleri Bakanı'nın atlayarak bu ayrıcalığı vermişti. Ribbentrop'un 1918 yılına dayanan Papen'le arkadaşlığı, bu konu yüzünden sona erdi. Aynı zamanda Ribbentrop, Almanya'yı müttefik olarak kazanma çabası kapsamında Berlin Büyükelçisi Mehmet Hamdi Arpağ'a bağırdı. Ribbentrop'un aşırı tutumlu davranışının soncu olarak, Anglo-Türk ittifakı 12 Mayıs 1939'da imzalandı.
1939 başlarından itibaren Ribbentrop, Alman hükûmetinin Sovyetler Birliği ile kısa vadeli anti-Polonya ve uzun vadeli İngiliz karşıtlığı politikalarının amaçlarını gerçekleştirmenin en iyi yolu olduğu yönündeki önde gelen savunucusu olmuştu. Molotov-Ribbentrop Paktı müzakereleri sırasında Ribbentrop, Moskova'daki Büyükelçisi Friedrich Werner von der Schulenburg'u Mart 1939'da Parti Kongresi öncesinde Sovyet liderinin Joseph Stalin tarafından yapılan ve Batı karşıtı bir biçimde güçlü bir şekilde karşı çıkan bir raporla çok memnun kaldı. Schulenburg'un bildirdiğine göre, Sovyetler Birliği'nin Almanya ile bir anlaşma isteyebileceği anlamına geliyordu. Ribbentrop, Schulenburg'un raporunu, Dışişleri Bakanlığı ticaret departmanından Dr. Julius Schnurre'yi bir Alman-Sovyet ekonomik anlaşması görüşmesi için göndererek takip etti. Aynı zamanda, Ribbentrop'un Anti-Komintern Paktı'nı İngiliz karşıtı bir ittifaka dönüştürme çabaları, 1938-39 kışları boyunca Japonlardan gelen düşmanlıkla karşılandı, ancak İtalyanlarla Ribbentrop belli belirgin bir başarı elde etti. Ribbentrop'un çabaları, Mayıs 1939'da Çelik Paktının imzalanmasıyla başarılı bir şekilde taçlandırıldı, ancak bu, yalnızca yanlışlıkla Mussolini'ye önümüzdeki üç yıl için savaş olmayacağından emin olarak yapıldı.
Sovyetler Birliği ile antlaşma ve II. Dünya Savaşı'nın başlaması
1939'da Sovyetler Birliği ile Nazi Almanyası arasında imzalanan saldırmazlık antlaşmasında Sovyet meslektaşı Molotov ile birlikte önemli rol oynadı ve bu anlaşmaya Molotov Ribbentrop Paktı'na ismi verildi. 1940 yılında Ribbentrop İtalya, Almanya ve Japonya arasında Sovyetler Birliğine karşı Anti-Komintern Paktını imzaladı.
Ribbentrop, Roma'daki Alman büyükelçiliğine 13 Ocak 1943 tarihli bir telgrafta, İtalya'nın Yahudilere yönelik zulümdeki pasif rolünü kınadı: "Yahudiliği bir hastalık olarak kabul etmemize rağmen ... İtalyan hükümeti, Yahudileri bireysel olarak tedavi edebileceğine inanıyor." Aynı yıl, Ribbentrop, Hitler'den 1 milyon Reichsmark bağış aldı.
Azalan etkisi
Savaş devam ederken, Ribbentrop'un etkisi azaldı. Dünyanın çoğu Almanya ile savaş halinde olduğu için, diplomasinin değeri sınırlandıkça Dışişleri Bakanlığı'nın önemi azaldı. Ocak 1944'e gelindiğinde Almanya'nın yalnızca Arjantin, İrlanda, Vichy Fransası, İtalya'daki İtalyan Sosyal Cumhuriyeti, İşgal altındaki Danimarka, İsveç, Finlandiya, Slovakya, Macaristan, Romanya, Hırvatistan, Bulgaristan, İsviçre, Vatikan, İspanya, Portekiz, Türkiye, Tayland, Japonya ve Japon Mançukuo'nun kukla devletleri ve Çin'in Wang Jingwei rejimi ile diplomtik ilişkileri vardı. Aynı yılın ilerleyen zamanlarında Arjantin ve Türkiye, Almanya ile bağlarını kopardı; Romanya ve Bulgaristan Müttefiklere katıldı ve Finlandiya, Sovyetler Birliği ile ayrı bir barış yaptı ve Almanya'ya savaş ilan etti.
Hitler, Ribbentrop'u giderek yorucu buldu ve ondan kaçınmaya başladı. Dışişleri Bakanı'nın Almanya'nın en azından bazı düşmanlarıyla, özellikle Sovyetler Birliği ile barış arama izni istemesi, yabancılaşmalarında rol oynadı. Etkisi azaldıkça, Ribbentrop zamanını diğer Nazi liderleriyle Hitler'in gözüne girmek için Yahudi karşıtı politikaların kontrolü konusunda çekişerek geçirdi.
Ribbentrop, 20 Nisan 1945'te, Berlin'deki Führerbunker'de Hitler'in 56. doğum günü kutlamasına katıldı. Üç gün sonra Ribbentrop, Hitler ile görüşmeye çalıştı, ancak Führer'in yapması gereken daha önemli şeyler olduğu açıklamasıyla reddedildi. Bu olaydan sonra Adolf Hitler çevresinde bulunanlara artık Ribbentrop'u görmek istemediğini söylemiştir. Bu onların son kez bir araya gelmesi oldu.
Tutuklanması
Hitler'in intiharından sonra Ribbentrop, Hitler'in halefi bir hükümet atadığı 29 Nisan 1945 tarihli siyasi vasiyetinde artık yer almıyordu. Onun yerine Arthur Seyss-Inquart dışişleri bakanı rolünü üstlenecekti.
Savaşın sonunda Ribbentrop yine de Flensburg'a gitti. Görünüşe göre hâlâ son Reich hükümetinde yer almak istiyordu. Yeni devlet başkanı Karl Dönitz'in yönetimin altında bir rol bulmaya çalıştı, ancak reddedildi. Ribbentrop'un Flensburg'daki planı başarısız olduktan sonra, bir oda kiraladığı liman kenti Hamburg'da Herr Reiser ismi altında saklandı. Eski bir iş ortağıyla yer bulmaya çalışırken oğlu, Müttefik yetkililere bir tüyo verdi. 14 Haziran 1945'te bir ev araması sırasında Ribbentrop, Saha Güvenlik Bölümünden ve Hamburg yakınlarındaki İngiliz ve Belçikalı güçler ile çalışan Çavuş Jacques Goffinet adlı bir Fransız tarafından tutuklandı. Daha sonra kız kardeşi Ingeborg Jenke ile yapılan bir karşılaştırmada, şüphesiz teşhis edilebilirdi. İngiliz karargahında yapılan bir aramada, İngiltere Başbakanı Winston Churchill'e hitaben yazılan, İngiliz dış politikasını Alman karşıtı duygularla eleştiren ve İngiltere'nin savaştan önce Almanya ile ittifak yapmamasını, Doğu Almanya'nın Sovyet işgali ve Bolşevizm'in Avrupa'nın merkeze ilerlemesini suçlayan başıboş bir mektupla bulundu.
Ağustos 1945'te Nürnberg]]'e nakledilene kadar, önce Lüneburg'daydı ve ardından diğer NSDAP liderleri ve yüksek rütbeli Wehrmacht askerleriyle birlikte Lüksemburg, Bad Mondorf'taki 32 numaralı savaş esirlerinin bulunduğu Ashcan Kampı'nda tutuldu.
Moğollar (anlam ayrımı)
Moğollar aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Joachim von Ribbentrop
Yargılanması ve İdamı
Nürnberg Mahkemesinde yargılandı. Kasıtlı bir şekilde savaş çıkarmak, savaş suçları ve insanlığa karşı suçları planlama ve barışa karşı suç işlemekle suçlandı. Karara göre, Ribbentrop, Anschluss'un yanı sıra Çekoslovakya ve Polonya'nın işgallerinin planlanmasında aktif olarak yer aldı. "Nihai Çözüme" derinden dahil oldu; 1942 gibi erken bir tarihte, Mihver ülkelerindeki Alman diplomatlara Yahudileri doğudaki ölüm kamplarına gönderme sürecini hızlandırmalarını emretti. Almanya üzerinde vurulan Müttefik havacıların linç edilmesini destekledi ve 1945'te savaş esiri olarak tutulan bir Fransız subay olan Tümgeneral Gustave Mesny'nin öldürülmesinin örtbas edilmesine yardım etti. Mahkeme, Ribbentrop'un savaşın uygulanmasına ne kadar yakından dahil olduğu göz önüne alındığında, "Hitler'in eylemlerinin saldırgan doğasından habersiz kalamayacağını" söyleyerek bu argümanı reddetti. Ribbentrop hapishanede bile Hitler'e sadık kaldı: "Tüm bildiklerime rağmen, bu hücrede Hitler bana gelip 'bunu yap!' dese, yine de yapardım."
Yargılama sırasında, Ribbentrop'un savaştaki rolü açığa çıkarılmaya çalışıldı. Örneğin, kendisine yapılan çapraz inceleme sırasında, İngiliz savcı Sir David Maxwell-Fyfe, Ribbentrop'u "saldırgan bir eylem" ile Çekoslovakya Cumhurbaşkanı Emil Hácha'yı tehdit ettiğini iddia etti.
Amerikan ordusundan Gustave M. Gilbert adlı bir psikoloğa, yargılanan Nazi liderlerini incelemesi için izin verildi. Gustave M. Gilbert'in yaptığı diğer testlerin arasında, Wechsler-Bellevue IQ testinin bir Alman versiyonunu uygulandı. Test sonucunda Joachim von Ribbentrop 129 puan derecesi ile teste tutulan Nazi liderleri arasında 10. oldu. Duruşmanın bir noktasında, bir ABD Ordusu tercümanı, Ernst von Weizsäcker'e Hitler'in Ribbentrop'u nasıl bu kadar yüksek bir göreve getirmiş olabileceğini sordu. Ernst von Weizsäcker, "Hitler, Ribbentrop'un gevezeliklerini hiçbir zaman fark etmedi çünkü her zaman tüm konuşmayı Hitler yapardı."
Ankara Çayı
Ankara Çayı; Sakarya Nehri'nin bir uzantısı olarak Ankara'nın doğusundan başlayıp şehir merkezine kadar uzanan bir akarsudur. Porsuk Çayı'ndan sonra Sakarya Nehri’nin ikinci büyük kolu olan Ankara Çayı sırasıyla Nallıhan, Beypazarı ve Ayaş ilçelerinden geçerek şehri ortadan ikiye böler ve Sincan sınırları içerisinde Çubuk Çayı ile birleşip yoluna devam eder. Kuzeyden gelen Hatip Çayı ve güneydeki İncesu Deresi ise Ankara Çayı'nı besleyen diğer akarsu kaynaklarıdır. Yaz aylarında debisi azalırken yağışların artmasıyla birlikte akıntı şiddeti güçlenen çay, birçok noktada köprülerle aşılmış ve yine aynı sebepten dolayı ve evsel atıkların yarattığı koku nedeniyle bazı bölümlerinin üstü kapatılmıştır.
Özellikleri
İçerdiği kalsiyum ve magnezyum değerleri göz önünde bulundurulduğunda Ankara Çayı'nın suyu çok serttir. Ankara için çok önemli bir tatlı su kaynağı olmasına karşın maruz kaldığı kirlilik sebebiyle yeterince verim alınamamakta ve sulama suyu olarak kullanılması sağlık açısından tehlikeli durumlar ortaya çıkarmaktadır.
Kirlilik ve alınan önlemler
Ankara Çayı, hem kendini besleyen kaynaklardan gelen atıklar hem de kendi taşıdığı kirlilik yükü yüzünden bir akarsuyun ulaşabileceği en yüksek kirlilik derecesi olan "polisabrobik bölge" içerisinde değerlendirilmektedir. 90'lı yıllarda yapılan çalışmalar sonucunda ise pH değerlerinin 7,5-7,9 arasında olduğu saptanarak "hafif alkali" grubuna dahil edilmiştir. Suda bulunan NO2-N ve PO4 -3-P değerleri incelendiğinde de su kalitesinin 3. ve 4. sınıflar arasında seyrettiği görülmüştür. Yağışların azalmasıyla birlikte yaz aylarında sudaki çözünmüş oksijen seviyesinin düşmesi de suyun kalitesini olumsuz yönde etkileyen faktörler arasındadır. Ortamdaki organik madde yükünün fazla oluşu da su kirliliğini arttırmaktadır.
Çayı kirleten doğal unsurların yanı sıra evsel ve endüstriyel atıklar gibi beşeri faktörler de suyun kendini yenilemesine mani olmaktadır. 1992 yılında, Sincan'ın Tatlar Mahallesi yakınlarında bir atık su arıtma tesisi inşasına başlanmış ve çay suyunun kanalizasyondan ayrıştırılarak temizlenmesi hedeflenmiştir.
I Ain't No Joke
"I Ain't No Joke", hip hop ikilisi Eric B. & Rakim'in Paid in Full albümünden bir şarkı. Albümün ikinci single'ı olarak yayınlandı.
Pavel Cebanu
Pavel Cebanu (d. 28 Mart 1955), forvet pozisyonunda görev yapmış Moldovalı futbolcu ve teknik direktördür. 1 Şubat 1997'den beri Moldova Futbol Federasyonu başkanlığı yapmaktadır.
Profesyonel kariyerine 1973 yılında FC Nistru Chişinău kulübünde başlayıp 1985 yılına kadar aynı kulüpte forma giydi.
Göğü Delen Adam
Göğü Delen Adam (Almanca özgün adı Der Papalagi), Erich Scheurmann tarafından ilk kez Almancada 1920 yılında yazılan kitap. Kitapta, Samoa'da bir kabile şefi olan Tuavii'nin Avrupa'da geçirdiği günleri bir mektup halinde halkına anlatması konu edilmektedir. Yani, kitabın aslında bir kabile şefinin halkına yazdığı bir mektuptan ibaret olduğu kitapta belirtilmektedir.
Genel olarak, Avrupa'nın yaşam biçimine olumsuz bir eleştiri niteliğindedir. Kitapta birçok kez geçen "papalagi" terimi, beyaz adam terimini anlatmaktadır.
Andaç, Uludere
Andaç, Şırnak ilinin Uludere ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1946 yılı idari bölge kayıtlarında Zap, 1928 yılı kayıtlarında ise Kürtçede "bayraklı" anlamına gelen Alamon ya da Alaman olarak geçmektedir. 1990 yılı öncesine kadar Hakkari'nin Çukurca ilçesine bağlıdır. Daha sonra Hakkâri ili Uludere ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Şırnak ili Uludere ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya
Köy, Şırnak il merkezine 85 km, Uludere ilçe merkezine 48 km uzaklıktadır. Köy, Uludere'nin güneydoğusunda olup, numaralı Şırnak-Hakkari devlet yolu ve Irak sınırına 3,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
1959-60 Şampiyon Kulüpler Kupası
Birinci tur
1 KuPS kuradan sonra turnuvadan çekildi, Eintracht Frankfurt tur atladı.
İkinci tur
1 İki maç sonucunda eşitlik olduğundan oynanan üçüncü playoff maçında Nice, Fenerbahçe'yi 5-1 yenip tur atlamıştır.
Çeyrek final
1 İki maç sonucunda eşitlik olduğundan oynanan üçüncü playoff maçında Glasgow Rangers, Sparta Rotterdam'ı 3-2 yenip tur atlamıştır.
Ağlaşan, Kestel
Ağlaşan, Bursa ilinin Kestel ilçesine bağlı bir mahalledir.