cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Portekizli Isabella
Ekonomi
Isabella, belirli çıkarlar için ortak iyiyi taviz vermez bir şekilde savunan, yarımada krallıklarının sorunları konusunda derin bir uzmandı. Dış düzeyde, onun mantıklı eylemleri, yarımadanın ve korsanlığın istila ettiği Kuzey Afrika kıyılarının savunmasında belirleyiciydi. Bu, değerli metallerin akışını sağladı ve İspanya'yı imparatorluk hazinesinin başlıca kaynaklarından biri haline getirdi. Naiplikleri aracılığıyla, İspanya'nın imparatorluğun pahalı askeri politikalarından bağımsız kalmasını ve dolayısıyla yaşamı boyunca nispeten müreffeh kalmasını sağladı. Ancak Kastilya, Karl'ın imparatorluğuna entegre oldu ve ölümünden sonra yüksek enflasyondan muzdarip oldu. Kocasının sonraki saltanatı sırasında biriken muazzam bütçe açığı ve enflasyon, oğulları II. Felipe'nin saltanatı sırasında iflasın ilan edilmesiyle sonuçlandı.
İç ve dış ilişkiler
Isabella, dış ilişkileri nedeniyle Karl'a karşı önceki isyanlara bir yanıt olarak, hükümdarın otoritesini sağlamak için kraliyet gücünü etkili bir şekilde savundu. Sonbaharda düzenli olarak Toledo, Valladolid, Sevilla, Barselona ve Mallorca arasında seyahat etti. İmparatorluğun önemli meselelerini ele almak için çift birbirleri ile daha düzenli yazıştılar. Dış politikada Isabella, Fransız ve İspanyol kraliyet aileleri arasındaki evlilik ittifaklarının müzakerelerine aktif olarak müdahale etti. Kendi çocuklarının, Kral I. François'in çok daha büyük olan çocukları ile evlenmeye zorlanmaması konusunda çok endişeliydi.
Ölümü
Birkaç yıl boyunca, Isabella ve sarayı, kısmen salgın hastalıklara maruz kalmaktan kaçınmak için şehirden şehre seyahat etti. Veremden acı çektiğine dair bir tahmin vardı, onu tanımlayan bir çağdaşı: "İmparatoriçe dünyadaki en büyük acınacak kişi, o kadar zayıf ki bir insana benzemiyor". 1539'da yedinci kez hamile kaldı, ancak üçüncü ayda doğum öncesi komplikasyonlara neden olan başka bir ateşe yakalandı ve ölü bir oğul doğurdu. İki hafta sonra, 1 Mayıs 1539'da, kocası olmadan 35 yaşında öldü.
Karl kadar harap olmuştu ki, Katolik Hükümdarların mezar yeri olan Granada Kraliyet Şapeli'ne, karısının cesedine eşlik etmeye cesaret edemedi. Bunun yerine oğulları Felip'e annesinin cesedini Francisco de Borja ile birlikte eşlik etmesi talimatını verdi. Bununla birlikte, çürüme Isabella'nın vücudunu o kadar bozmuştu ki, Gandía onu tanıyamadı ve iddiaya göre ölümün güzelliğine yaptıklarından o kadar korktu ki daha sonra bir Cizvit oldu ve San Francisco de Borja olarak ün kazandı. Karl onun ölümüyle o kadar kederliydi ki, 2 ay boyunca bir manastıra kapandı, yalnızlık içinde onun için dua etti ve yas tuttu. Ölümünün üzüntüsünden asla kurtulamadı ve yasını göstermek için hayatının geri kalanında siyah giydi. Ölümünden çok sonra gayri meşru bir oğlu olan Juan de Austria'nın doğumuyla sonuçlanan bir ilişkisi olmasına rağmen, asla yeniden evlenmedi. Charles, 1558'de, öldüğünde elinde tuttuğu aynı haçı elinde tutarken dul olarak öldü.
1574'te Isabella'nın cesedi oğlu tarafından San Lorenzo de El Escorial Kraliyet Manastırı'na transfer edildi ve burada başlangıçta kocasıyla birlikte Kraliyet Şapeli'nin mihrabının hemen altında küçük bir hazneye defnedildi. Bu, çiftin yan yana, "vücutlarının yarısı mihrabın altında ve yarısı rahibin ayakları altında" birlikte yeniden gömüleceği yeni bir dini temelin kurulmasını isteyen zeyil bıraktığı son arzusu ve vasiyeti uyarınca yapıldı. Ünlü Manastır Bazilikası ve Kraliyet Mahzeni hala yapım aşamasındayken Kraliyet Şapeli'nde kaldılar. 1654'te, Bazilika ve Kraliyet Mahzeni, büyük torunları IV. Felipe'nin hükümdarlığı sırasında nihayet tamamlandıktan sonra, çiftin kalıntıları, doğrudan Bazilika'nın altında bulunan Kraliyet Pantheon'una taşındı. Bazilika'nın bir tarafında Karl ve Isabella'nın bronz heykelleri, arkalarında kızları Avusturyalı Maria ve Karls'ın kız kardeşleri Avusturyalı Eleanor ve Macaristanlı Maria'nın büstleri vardır. Bazilika'nın tam karşısında, oğulları ile üç karısının ve talihsiz torunu Asturias prensi Karl'ın tasvirleri yanlarındadır.
Post mortem hatırası
Karl, Isabella'nın anısına, 1540'ta Flaman besteci Thomas Crecquillon'u İmparatoriçe onuruna yeni müzik bestelemesi için görevlendirmesiyle başlayarak, sanat ve müzik aracılığıyla çeşitli eserler ısmarladı. Crecquillon, kocasının acısını ve sevgili karısıyla cennette bir kavuşma arzusunu ifade eden Missa Mort m'a privé'sini onun anısına besteledi. Ona bir başka müzikal övgü, 1545'te Fransız-Flaman besteci Nicolas Payen tarafından bestelenen Carole cur defles Isabellam'dır.
1543'te Karl, en sevdiği ressam Tiziano Vecelli'yi, Isabella'nın eski portrelerini model olarak kullanarak ölümünden sonra portrelerini boyaması için görevlendirdi. Tiziano, Portekiz İmparatoriçesi Isabeln Portresi ve La Gloria da dahil olmak üzere onun birkaç portresini yaptı.. Daha sonra birlikte imparatorluk çiftinin bir çift portresini çizdi ve bunun bir kopyası Peter Paul Rubens tarafından yapıldı. Karl bu portreleri her seyahatinde ve 1555'te Yuste Manastırı'na emekli olduktan sonra yanında tuttu.
Thyreocoridae
Thyreocoridae, Pentatomoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Ciniflella
Ciniflella, Amaurobiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Lamatorma
Lamatorma, Roma döneminde iskan edilen bir antik Kilikya kasabasıydı.
Günümüzdeki yeri, Damlaçalı, Türkiye yakınlarında bulunmaktadır.
.lt
Litvanya'nın internet kod harfleri.
Kahkahaçiçeğigiller cinsleri listesi
Bu listede Kahkahaçiçeğigiller familyasına ait cinsler yer almaktadır.
Atlético Venezuela CF
Atlético Venezuela, Venezuela'nın en üst düzey futbol ligi olan Primera División Venezuela'da yer alan bir futbol kulübü.
Nodirbek Abdusattorov
Nodirbek Abdusattorov (18 Eylül 2004), Özbek satranç büyükustası. Nisan 2018'de, 13 (13 yıl 1 ay 11 gün) yaşındayken büyükusta unvanını almıştır. 2021 dünya hızlı satranç şampiyonudur.
Phiela
Phiela veya Phiale, İstanbul Boğazı'nda bulunan bir antik Bithynia sahil kasabasıydı.
Site, günümüzde Körfez, Türkiye yakınlarında bulunmaktadır.
Dünya Düzdür: Yirmi Birinci Yüzyılın Kısa Tarihi
Dünya Düzdür: Yirmi Birinci Yüzyılın Kısa Tarihi Thomas L. Friedman'ın 21. yüzyıl'ın başlarını vurgulayarak küreselleşmedeki değişimi inceleyen kitabıdır. İlk baskısı 2005 yılında yapılmıştır. 2006 yılında güncellenmiş ve genişletilmiş yani bir baskısı daha yapılmıştır.
Yazar kitabında, 2000 yılında internetin dünyaya hızla yayılmaya başlaması ile küreselleşmenin oyun alanını nasıl yeniden düzenlediğini, bu yeni çağda nasıl dünyanın çok küçük bir yer haline gelip oyun sahasının düzleştiğini, tüm dünya nüfusunun tek bir şirket haline gelerek küresel düzeyde işbirliklerine gittiğini ve rekabet etmek için yepyeni bir güce sahip oldukları savını öne sürüyor. Friedman, bu değişime karşı koymaya çalışan toplumları eleştirerek, tüm toplumların kaçınılmaz bir şekilde güçlerini bu değişime uydurmak zorunda olduklarını aksi takdirde geri kalacaklarını iddia ediyor. Kitabın 11. bölümü özellikle teknolojik ve sosyoekonomik değişikliklerden daha az etkilenen bunun sonucu olarak da fakirleşen, 3.5 milyar düz olmayan dünya insanından bahsediyor ve onlara, hükümetlerine ve iş camialarına, düz dünyaya katılmak için ihtiyaç duydukları şeyleri adresliyor. Friedman, dünyayı düzleştiren güçleri açıklarken 21. yüzyılın ekonomik tarihine de ışık tutuyor.
.ad
.ad, Andorra'nın İnternet Ülke Alan Kodu (CcTLD) kod harfleri. Andorra Telekom (Servei de Telecomunicacions d'Andorra) tarafından istenmiştir.
Fakat kısaltma reklamlar için kullanılmaktadır. Bu yüzden bazı reklam şirketleri tarafından reklam kesmek için kullanılmaktadır.
Burkina Faso millî futbol takımı
Burkina Faso (eski adıyla Yukarı Volta) millî futbol takımı, Burkina Faso'yu uluslararası arenada temsil eden futbol takımıdır. 1984 yılında ülke bu adı alana kadar da Yukarı Volta adıyla biliniyordu.
Güncel kadro
1321 ve 17 Kasım 2019 tarihlerinde 2021 Afrika Uluslar Kupası Uganda ve Güney Sudan karşısında elemeleri için aşağıdaki oyuncular seçildi.
Tessaratomidae
Tessaratomidae, Pentatomoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Chresiona
Chresiona, Amaurobiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Mojaysk
Mojaysk, Rusya'nın Moskova Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir, Moskova'nın 110 km batısında yer almaktadır. Yüzölçümü 2,627.28 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 31,363'tür.
Dawson's Creek
Kavak Yelleri adlı Türk dizisi kısmen Dawson's Creek'ten uyarlanmıştır.
Garip Adası
Garip Adası İzmir'in Dikili ilçesi Bademli koyu açıklarında Kalemli Adası ile birlikte yan yana yer alan adacık.
Dawson's Creek
Konu
Dawson yönetmen olmayı isteyen saf kasaba delikanlısı, Pacey kasabanın en tembel öğrencisi gibi görünse de içinde fırtınalar kopan genci, Joey kasabanın en fakir ailesinin kızı ve hayatını değiştirmek için çabalayan Capeside'ın en güzel kızı, Jen New York'tan Capeside'a anneannesinin yanına ceza için gönderilmiş, geçmişi bir hayli kirli olmasına rağmen kendisi güzel mi güzel bir kızdır. Diziye ikinci sezonda Jack ve Andy kardeşler katılmıştır. Andy ruh sağlığı bozuk bir kızdır. Jack ise cinsel kimliğinde önceleri sorun yaşamaktadır, daha sonra eşcinsel olduğunu açıklamıştır. Andy beşinci sezonun sonunda tamamen diziden ayrılmıştır.
Garip Adası
Ada turistik bir destinasyon olup üzerinde yerleşim yoktur. Adaya ulaşım yaz aylarında deniz motorları ile sağlanmaktadır.
Dawson's Creek
Konu
Dizi için hayali birçok şey üretilmiştir. En başta Capeside adında bir kasabanın olmayışı gibi Capeside High School diye bir okulda yoktur. Ayrıca Joey'nin kazandığı Worthington University gerçekte yoktur.
Stephen Hunt (1981 doğumlu futbolcu)
Stephen Hunt (d. 1 Ağustos 1981), kanat pozisyonunda görev yapmış İrlandalı eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1999 yılında Crystal Palace kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Brentford, Reading, Hull City, Wolverhampton Wanderers, Ipswich Town, Coventry City kulüplerinde oynadı.
Dawson's Creek
Konu
Birinci sezonda dizinin jenerik müziği Paula Cole'un seslendirdiği I Don't Want to Wait adlı parçadır. Diğer sezonlarda dizinin jenerik müziği Jann Arden'in seslendirdiği Run Like Mad adlı parçadır.
Garip Adası
Dış bağlantılar
Garip Adası
Dawson's Creek
Konu
Dizinin son sezonu olan altıncı sezonda Kıbrıslı Türk Halil Özsan, Todd Carr rolüyle 14 bölümde yer almıştır, agresif kendini beğenmiş ve bir o kadar da yakışıklı bir yönetmen rolünü canlandırmaktadır. Dünyada Hal Ozsan adıyla tanınmaktadır.
Ana Karakterler
Joey, Dawson'ın elde edemediği büyük aşkın güzel kızı. Ablasıyla birlikte yaşayan Joey, annesini küçük yaşta kaybetmiş babası birçok kez suç işlemiş güzel bir kızdır. Bazen ailesinin durumu Joey için zor olsa da o daha zorlarla başa çıkmış ve ülkenin en iyi üniversitesini kazanmıştır. Pacey ile mükemmel bir aşk yaşamış olan Joey'yi diğer arkadaşlarından ayıran en önemli özelliği kendini dış dünyadan korumaya çalışmasıdır. Bu durum onun yeni erkek arkadaşı olmasına bazen engeldir.
Pacey, Capeside'ın haylaz ve bıçkın delikanlısı. Aslında içlerindeki en akıllısı. Üniversite hayallerini gerçekleştiremeyen Pacey birçok iş denemesinde bulunmuş, paralar kazanmış ve gününü gün etmiştir. Kızlar üzerinde inanılmaz bir etki bırakan Pacey'nin yoğun bir aşk trafiği vardır. Pacey'nin en önemli özelliği olaylar karşısında fevri davranmaması ve olaylara objektif yaklaşmasıdır.
Jen, Newyorklu güzel bir kız. Birçok erkekle beraber olmuş ve Dawson'ı kendisine aşık etmiştir. Ama bu aşk fazla sürmemiş kendisini başka aşklarda aramıştır. Anneannesiyle beraber yaşayan Jen, inançsız bir kızdır ve anneannesiyle sorun yaşamaktadır. Capeside Jen için bir kaçış yeridir ve oranın kendisini koruyacağını düşünür. Jen'in en önemli özelliği, aralarında ne yaşanırsa yaşansın arkadaşlarıyla hala dost kalabilmeyi başarmasıdır.
Uluslararası medyada
Dizinin uluslararası televizyonlarda oynandığı kanallar ve tarihleri:
Pierre Deladonchamps
Pierre Deladonchamps (d. 1 Haziran 1978), Fransız oyuncu. En Çok Umut Vadeden Erkek Oyuncu dalında César Ödülünü kazandığı ve başrolünü oynadığı Stranger by the Lake adlı gerilim filmi ile bilinmektedir. A Kid (2016) adlı filmdeki performansıyla En İyi Erkek Oyuncu dalında César Ödülü'ne aday gösterilmiştir. 2015 yılında Fransa Hükûmeti tarafından Sanat ve Edebiyat Nişanı aldı.
Pontus Rumcası
Pontus Rumcası (Yunanca: Ρωμαιίκα (Romeika) ya da Ποντιακά (Pontiaka)), 1923 Türkiye-Yunanistan nüfus mübâdelesine değin Kandıra ile Batum arasında yaşayan Rumlar tarafından konuşulmuş, günümüzde Anadolu'da sadece Trabzon'a bağlı bazı köylerin yanı sıra (özellikle Çaykara ve Dernekpazarı), Yunanistan'a gönderilen Ortodoks Hristiyan mübâdillerin yaşadığı kentlerde konuşulmaya devam edilen Rumcanın bir lehçesidir. Pontus Rumcası, Pontiaka ve Karadeniz Rumcası adlarıyla da bilinmektedir. Osmanlı dönemi ve sonrasında Karadenizli Rumların göç ettiği Gürcistan, Kırım ve Stalin döneminde sürüldükleri Rusya ile Kazakistan’da Hristiyan Pontuslular tarafından hâlen konuşulmaktadır.
Pontus Rumcası, 778.000 kişi tarafından konuşulan Hint-Avrupa dil ailesine bağlı ölme tehlikesiyle karşı karşıya olan bir dildir. Bununla birlikte 200,000-300,000 kişinin anadilidir. Çoğunluk itibarıyla Kuzey Yunanistan'da konuşulmakla birlikte Türkiye, Rusya ve Ermenistan'da Pontuslu Rum kökenliler tarafından konuşulmaktadır.1923'te Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesinde Ortodoks Hristiyan Rumların anavatanlarından ayrılmasıyla, bu dil Yunanistan'a gelmiştir. Ancak bu dil, Trabzon'un doğusunda halen konuşulmaktadır. Pontus Rumcası, Modern Yunanca ile aynı dilin lehçesi kabul edilir. Ancak her birinin konuşmacısının birbirini tam olarak anlayamadığı belirtilmektedir. Pontus Rumcası, Yunan alfabesi ile yazılırken Türkiye'de Latin alfabesi, Ukrayna'da Kiril alfabesi daha sık kullanılmaktadır.
Pontus Rumcası ile yakından ilgili olan diğer Yunanca lehçeleri Ukrayna'nın Mariupol kentinde (önceden Kırım'da)(bkz:Rumeyce), Gürcistan'da ve eski Rus Kafkasyası'nda Kars Oblastı'nda konuşulmaktadır. Bu lehçelerin Pontus Rumcası sayılıp sayılamayacağı dilbilimsel yöntemlere göre değişir. Bu dilin konuşmacıları Doğu Pontuslular veya Kafkas Rumları olarak da adlandırılır.
Adlandırma
Pontus Rumcasını konuşan kişiler, konuştukları dile Romeika (Ρωμαίκα) adını vermişlerdir. Ama Romeika (Ρωμαίκα) terimini sadece Pontus Rumcası için değil daha genel anlamda Modern Yunancayı da kapsayacak bir anlamda kullandılar. Pontus terimi ilk olarak bilimsel bir tanımladır. Ama daha sonra Yunanistan'da yaşayan Pontuslular için bu terim bir kimlik işareti olarak kabul edilmiştir. Benzer şekilde, Türkçede genel olarak Türkiye'de yaşayan bütün etnik Yunanları ifade eden Rum kelimesinden türetilen Rumca (ˈɾumd͡ʒa) kelimesi Modern Yunancaya yakın olan İstanbul ve Gökçeada (İmbros) lehçeleri gibi Pontus Rumcası için de kullanılmaktadır.
Günümüzde Türkiye'de yaşayan Pontus Rumcasını konuşanlar, konuştukları dile Rumca, Romeika ya da Rumcika derler.
Sınıflandırma
Pontus Rumcası, Hint-Avrupa dil ailesinin Helenik diller kolunun Attika-İon grubuna bağlı olarak sınıflandırılır. Pontus Rumcası, köken olarak Koini ve Bizans Yunancasından İon Yunancasına dayanır ve Türkçe, Rusça, Gürcüce ve Ermeniceden etkilenmiştir. Pontus Rumcasının Doğu Karadeniz'deki değişkesi Antik Yunancaya en yakın yaşayan (konuşulmaya devam eden) dildir
Tarihi
1923 yılına değin Kandıra ile Batum arasında konuşulan Pontus Rumcası konuşulmaktaydı. Ancak 1923 Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi sonrası bu dili konuşan kişilerin çoğu Yunanistan’ın kuzey bölgelerine göç etmiştir. Daha sonra Yunanistan’a göç eden bu kişilerin birçoğu II. Dünya Savaşı ve Yunan İç Savaşı sebebiyle ABD’ye göç etmiştir. Türkiye’de ise 1923 Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi’nden sonra Trabzon’un doğusundaki bazı yerleşimlerde yaşayanlarca konuşulmaktadır.
Lehçeler
Bunların arasından en çok Haldiot konuşuluyordu. Ses biliminde, bazı Pontus değişkelerinin Türkçedeki gibi büyük ünlü uyumu bulundurduğu rapor edilmiştir (Mirambel, 1965).
İlk olarak dilbilimci Michael Deffner 1877 yılında Karadeniz Rumcasının Of, Uzungöl (Şerah) ve Trabzon merkez lehçeleri birbirleri, Antik Yunanca ve Modern Yunanca ile karşılaştırınca arkaik ögeler taşıyan Pontus Rumcası'nın Orta Çağ Rumcası olduğunu bildirmiştir.
Türkiye‘nin dışında iki grup daha bulunmaktadır:
Oftalik
17. yüzyılda Müslümanlaşmış bazı Pontuslular Türkiye'de kaldı ve Pontus Rumcası, onlar tarafından kısmen korundu. Konuştukları lehçeye, dilbilimciler Trapezountiak alt grubunun bir kolu olarak sınıflandırıp Oftalik adını verirken, bu lehçenin konuşmacıları, konuştukları dile Rumeyka diyorlar. En 5,000 kişinin bu dili konuşmakta olduğu bilinmektedir. Ancak konuşmacıların sayısının daha yüksek olduğunu gösteren tahminler de bulunmaktadır. Oftalik/Rumeyka dilini konuşanlar, Trabzon ilinin doğu ilçesinde yoğunlaşmıştır: Çaykara (Kadahor), Dernekpazarı (Kondu), Sürmene (Sourmena) ve Köprübaşı (Göneşera). Daha az yaygın olmasına rağmen Of ilçesinin uzak köylerinde de Pontus Rumcası konuşulmaktadır. Ayrıca Rize iline bağlı İkizdere'nin (Dipotamos) batısında da konuşulmaktadır. Eskiden bu lehçe daha doğuda olan Pazar'a (Atina) kadar daha geniş bir alanda konuşulmaktaydı.
Oftalika, Grekçede var olan ancak Modern Yunanca'nın değişkelerinde kaybedilen mastarı korumuştur. Bu nedenle arkaik olarak nitelendirilip Grekçeye en yakın dil olarak kabul edilmiştir.
Ayrıca, Yunanistan'daki Nea Trapezunta, Pieria (Orta Makedonya) bölgesinde Trabzon'dan göç eden (özellikle Dernekpazarı (Kondu)) Hristiyanların soyundan gelenler tarafından da bu lehçe çok benzer bir şekilde konuşulmaktadır.
Garzevelce
Gümüşhane ilinin Merkez ilçesinin doğusundaki Kale Bucağı'nın (Kovans Nahiyesi) çoğu köyünde ve bucağın yakın çevresindeki bazı köylerde bilinen bir lehçedir. Karadeniz Rumcası sözcüklerin Türkçe ek sistemiyle birlikte kullanılmasıyla oluşmuştur. Lehçeyi, çevre il ve ilçelere giden Gümüşhaneli kalaycı esnafının kendi aralarında şifreli bir şekilde anlaşmak için oluşturdukları belirtilmektedir, bu yüzden lehçeye kalaycı dili de denir. Dili/lehçeyi daha çok köylerin yaşlı erkekleri bilmekle birlikte genç nesiller arasında da bilinmektedir.
Coğrafî dağılım
Her ne kadar Pontus Rumcası Karadeniz'in güney kıyılarında konuşulmuş olsa da 18. ve 19. yüzyıllarda sayısı azımsanmayacak kadar çok insan Rus İmparatorluğu'nun elinde bulunan Karadeniz'in kuzey kıyılarına göç etti. Pontus Rumcası, hala Ukrayna'nın çoğunlukla Mariupol bölgesinde, ayrıca Odessa ve Donetsk bölgesinde, Rusya'da (Stavropol civarı) ve Gürcistan'da konuşulmaktadır.
Kurtuluş Savaşı’ndan sonra Anadolu’da kalan konuşucuların çoğu Lozan Antlaşması‘na bağlı olarak Yunanistan’a (özellikle Kuzey Yunanistan) yerleştirildi. İkinci göç dalgası ise 90’lı yılların başında Eski Sovyet ülkelerinden geldi.
Yunanistan’da Pontus Rumcası, diğer Yunan lehçelerinin karışımı nedeniyle bir iletişim aracı olarak değil, sembolik olarak kullanılıyor.
Sovyetler Birliği
Tarih boyunca, Pontus Rumcası SSCB’deki Yunan azınlığın de facto diliydi. Ancak 1926’da Sovyet-Rum entelijans tarafından yapılan Tüm Birlik Konferansı’nda (Πανσυνδεσμιακή Σύσκεψη), resmî dilin Demotiki olması kararına varılmıştı.
Daha sonra Sovyetler Birliği ve Sovyet sonrası Rusya’da Yunan kimliğinin canlanması sonucu Rumeyka ve Demotiki arasında yeni bir bölünmeye neden oldu. 80’lerin ortasında Rum kimliğinin canlandırılması için yeni bir girişimde bulunuldu. Ukraynalı bilgin Andriy Biletsky yeni bir Slav alfabesi oluşturdu. Ancak birkaç yazar ve şair dışında bu alfabe bölge halkı tarafından çok nadir kullanılıyor.
Kültür
Dil zengin bir sözlü geleneğe sahiptir. Ayrıca Pontus folklörü ve müzikleri Yunanistan'da popülerdir. Dilin, şiir koleksiyonları (Kostas Diamantidis en ünlü şairlerdendir), romanlar ve Galyalı Asteriks’in Maceraları çizgi romanlarının Pontus Rumcası versiyonu gibi sınırlı miktarda modern edebî ürünleri vardır. Gençlik Standart Yunanca’yı birincil dilleri olarak konuşurlar. Pontus Rumcası, Kuzey Amerika’da konuşucular tarafından Yunanistan'dakilere nispeten daha iyi korunuyor.
Trabzon’da inceleme yapan dilbilimci Mackridge: Trabzon’da bu dili konuşanların, Yunanca sadece 5’e kadar sayabildiklerini, devamında Türkçe rakamlar kullandıklarını, Yunanca ’ναι’ (evet) kelimesini bilmelerine karşılık ’οχί’ (hayır) kelimesini bilmediklerini, ay isimlerinin tümünün Rumca olmasına karşın, mevsim ve günleri bilmediklerini, ‘merhaba’, ’Allah’a ısmarladık’, ’sağol’ benzeri günlük dilde kullanılan pek çok kelimenin Rumca karşılığının unutulduğunu gözlemiştir (Mackridge, 1987: 115-135).
Alfabe
Yunanistan‘da Pontus Rumcası, aksanlı olarak yazılır;/ʃ ʒ kʃ pʃ/ için σ̌ ζ̌ ξ̌ ψ̌, [æ ø] için α̈ ο̈ yazılır.Türkiye‘de Latin Harfleri (Türk teleffuzu ile) ile yazılır. Rusya‘da Kiril Alfabesi ile yazılır. Sovyet Dönemi’nin başlarında Pontus Rumcası yukarıdaki gibi yazılırken fonetik yazılan harfler [æ ø] ikili harf şeklinde (ια, ιο) yazılıyordu.
Eskil biçimler
Aşağıdaki Grekçe’de bulunan eskil biçimler Modern Yunanca’da kaybolmuş olmakla birlikte Pontus Rumcası’nda halen bulunmaktadır.
.ae
.ae, Birleşik Arap Emirlikleri'nin İnternet Ülke Alan Kodu (CcTLD) kod harfleri.
Scutelleridae
Scutelleridae, Pentatomoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Ed-Dahiliye
Ed Dahiliye Bölgesi (Arapça: منطقة الداخلية), Umman'ın 9 yönetim bölgesinden birisidir.
Ülkenin kuzeyinde bulunan bölgenin yönetim merkezi Nizva şehridir. Yüzölçümü 31.900 km², 2010 yılı nüfusu ise 315.266'dır.
Oleguer Presas
Oleguer Presas i Renom (d. 2 Şubat 1980), İspanyol futbolcudur.
Kariyerine İspanya'nın Gramenet takımında başlamıştır. Barcelona B'ye 2001-2002 sezonunda imza atmıştır. 2008 yılında Hollanda'nın Ajax Amsterdam takımı ile sözleşme imzalamıştır.
Değiş Tokuş (dizi)
Değiş Tokuş, Amerikan yapımı aksiyon/fantezi/komedi animasyon televizyon serisidir. Disney Channel'da ilk gösterimini 28 Temmuz 2006'da yapmış olup 30 Mart 2009 tarihine kadar üretimi devam etmiştir.
Konu
Jenerikten anlaşıldığı gibi Todd ve Riley iki yetim çocuktur. Bir dergideki ilanla Fleemco'yu arayıp bir anne ve baba sipariş ederler. En iyisini bulana kadar birilerini daha iyileriyle değiştirebilmektedirler. Ancak 2 yetim, babalarını 'Richard "Dick" Marion Gözüpek' ve annelerini ise 'Karen "K" Mildred Gözüpek' olmak üzere seçmişlerdir.
Not
İkinci sezonda karakter tasarımları oldukça değişmiştir ve Fleemco olayları azalıp daha çok Riley üzerinde durulmuştur.
Cabassus
Cabassus veya Kabassos (Eski Yunanca: Καβασσός) veya Cabessus veya Kabessos (Καβησσός) veya Kabissos, Tarsus ve Mazaca arasındaki antik Kataonya veya Kapadokya kasabasıydı. Roma ve Bizans döneminde iskan edilmiştir.
Yerleşim yeri Göksun'un batısında, Doğanbeyli yakınlarında yer almaktadır.
Hoover Barajı
Hoover Barajı, Arizona ve Nevada eyalet sınırında bulunan kendi kendine çalışabilme kabiliyetine sahip beton-kemer barajdır.
Tarihçe
20. yüzyılın ilk yıllarından beri, Black kanyon (en:Black Canyon of the Colorado) ve hemen yanındaki Boulder kanyon'un (en:Boulder Canyon (Colorado River)) etrafındaki bölge, hidroelektrik ve sulama amaçlı kullanılabilecek suyun kontrolünü sağlayabilecek bir baraj için yeterli bir potansiyele sahip olup olmadığı araştırılmaktaydı. 1928 yılında, ABD Kongresi'nin projeyi onaylaması üzerine, en iyi fiyat teklifini veren Six Companies adlı konsorsiyum ihaleyi kazanmış ve Hoover barajı inşaatına başlamıştır.
Kolorado Nehrinin Black kanyon bölgesinde inşa edilmiştir. 1931 yılında başlayan baraj inşaatı, 1 Mart 1936 tarihinde, Hükûmetin barajı resmen kabulü ile tamamlanmıştır. Barajdaki inşaatin çoğu tamamlanması üzerine, 30 Eylül 1935 tarihinde ABD Başkanı Franklin Roosevelt'in de katıldığı "Adanmışlık ve Özveri Töreni" düzenlendi. Barajın inşası, binlerce işçinin çalışmasına ve yüzün üzerinde işçinin ise hayatına mâlolmuştur.
Perpignan
Perpignan (Katalanca: Perpinyà), Fransa'nın Languedoc-Roussillon bölgesinde Pyrénées-Orientales departmanında bir şehir.
Perpignan eski Katalonya'nın Roussilion Komarka'sının başkenti idi ve 13. ve 14. yüzyılda eski Mayorka Krallığının Avrupa karası üzerindeki merkezi idi. Perpignan İber yarımadası ile Güney Fransa arasındaki geçiş noktası olmuştur.
Perpignan'ın belediye sınırları içinde nüfusu (2009 itibarıyla) 120 896 kişidir; ama etrafındaki varoşlarla büyük metro Perpignan nüfusu 279 983 kişidir. Böylece belediye sınırları içinde Perpignan Avrupa'daki Fransa şehirleri arasında 30. sırada olup Languedoc-Roussillon bölgesinin üçüncü sırada komünü olmaktadır. Ama büyük metro Perpignan Languedoc-Roussillon bölgesinde, metro Montpellier'den sonra ve metro Nimes'den önce Languedoc-Roussillon bölgesinde ikinci büyük nüfusludur. Şehir her yıl yeni göçmen çekerek büyümektedir ve Fransa'daki şehirlerin büyüme hızıyla karşılaştırılmasında Montpellier ve Toulouse'dan sonra üçüncü sıradadır.
Kardeş şehirler
Perpignan şehrinin, aşağıdaki şehirlerle kardeş şehir bağları vardır:
Sophia, II. Justinus'un eşi
Aelia Sophia (y. 530 – y./601 sonrası) 565 ile 578 yılları arası İmparator II. Justinus'un karısıdır. Özellikle ekonomik konular ile ilgilenmiştir ve Justinus'un hükümdarlığı sırasında mali konulara dahil olmuştur. Justinus'un aklî dengesini kaybettiği dönem naibe olarak hareket etmiştir. <!--
Family
During the reign of Justinian I (527–565), Theodora arranged for Sophia to marry his nephew Justin. According to the Chronicon of Victor of Tunnuna, Justin was a son of Dulcidius and Vigilantia. Her father-in-law is also known as Dulcissimus in genealogical resources. Vigilantia and her brother, Justinian I, were children of Petrus Sabbatius and a senior Vigilantia, who was a sister of Justin I.
Empress consort
Justinian I had several nephews but seems to have never appointed an heir. On the night of 13 November 565 – 14 November 565, Justinian I lay on his deathbed. Justin was his kouropalates and thus the only viable heir within the Great Palace of Constantinople. He managed to gain the support of the Byzantine Senate and was proclaimed emperor within the palace walls before the other members of the Justinian Dynasty were notified. The events were recorded by the court poet Flavius Cresconius Corippus.
Corippus often translated her Greek name "Sophia" to its Latin equivalent "Sapientia". The meaning of both is "Wisdom", and the poet uses it as both a divine name and title for her. The accession speech of Justin makes specific mention of Sophia co-ruling with her husband, the presumption being that she already exercised political influence over him. Corippus records Sophia being in charge of the arrangements for the funeral of Justinian and claims she weaved his shroud with scenes depicting the triumphs of his reign.
In 568, Narses was removed from his position as prefect of Italia. According to Paul the Deacon, Sophia sent a message to the senior general that she had a more suitable position for a eunuch like him, as an overseer of the weaving girls of the gynaikonitis (women's quarters). Paul attributes to this message the choice of Narses to retire in Naples, instead of returning to Constantinople as Justin had ordered him to do. The interpretation being that Narses was afraid of Sophia.
Sophia also influenced the financial policies of Justin. Having inherited an exhausted treasury, they set about repaying the various debts and loans of Justinian to bankers and money-lenders. According to Theophanes, Sophia was in charge of the examination of the financial records and the payment; thus restoring the credibility of the royal treasury. The imperial couple was trying to cut down on expenses and increase the treasury reserves. Evagrius, John of Ephesus, Gregory of Tours and Paul the Deacon all mention it while accusing both Justin and Sophia of greed. She did research their debts and repaid them, which gained her a lot of contemporary praise.
Sophia took the name Aelia following the practices of the empresses of the Theodosian dynasty and the House of Leo. The name had not been used by the two preceding empresses of her own dynasty. She was the first Empress consort depicted in Byzantine coinage with equally royal insignia to her husband. They were also depicted together in images and statues while the name of Sophia alone was given to two palaces, a harbor and a public bath built in her honor.
Regent
Justin reportedly suffered from temporary fits of insanity and was unable to perform his duties as early as the fall of Dara to Khosrau I of the Sassanid Empire in November, 573. According to Gregory of Tours, sole power of the Empire at this point was assumed by Sophia. Evagrius Scholasticus reports that Sophia managed to conclude a three-year truce with Khosrau on her own. But as a Regent she would require supporters and she picked Tiberius II Constantine as her colleague in power. He was Comes Excubitorum (Commander of the Excubitors).
According to the chronicle of Theophanes the Confessor, Tiberius was officially appointed Caesar by Justin on 7 December 574. He was also adopted by Justin and thus became his appointed heir.
John of Ephesus records that Sophia and Tiberius found themselves arguing over their financial policies as effective co-regents. With Sophia pursuing the decreasing of royal expenses while Tiberius argued for the necessity of their increase. Particularly for military expenses.
The Ecclesiastic history of John of Ephesus and the chronicle of Theophanes the Confessor both consider Sophia planning to marry Tiberius herself at this point. His current marriage to Ino Anastasia seen as an offense to her. Ino and her daughters Constantina and Charito were not allowed to enter the Great Palace of Constantinople. They were instead settled in the palace of Hormisdas, residence of Justinian I prior to his elevation to the throne. According to John of Ephesus, Tiberius joined them every evening and returned to the Great Palace every morning. Sophia also refused to let the ladies at court visit Ino and her daughters as a token of respect to them.
Ino eventually left Constantinople in favor of Daphnudium, her previous residence. According to John of Ephesus, Tiberius left Constantinople to visit Ino when she fell sick. Her daughters are assumed to have joined her in her departure from the capital.
In September 578, Justin II appointed Tiberius as his co-emperor. On 5 October 578, Justin was dead and Tiberius became the sole Emperor. According to John of Ephesus, Sophia sent Patriarch Eutychius of Constantinople to Tiberius to convince him to divorce Ino, and offering both herself and her adult daughter Arabia as prospective brides for the new Emperor. Tiberius refused. Sophia was no longer the Empress consort, though still an Augusta.
Widowed Augusta
Sophia retained her rank as Augusta and continued to hold a section of the palace for herself. Meanwhile, her rival Ino Anastasia was also proclaimed an Augusta. The situation was not to her liking and John of Ephesus records further arguments over financial policy. Gregory of Tours records that Sophia took part in a conspiracy to depose Tiberius and replace him with another Justinian, younger brother of the Justin murdered in Alexandria.
Tiberius reacted by taking hold of much of her property, dismissing her loyal servants and appointing replacements loyal to him. However her rank and presence in the palace remained. Theophanes records that in 579, Sophia retired to the Sophiai, a palace built in her honor. He describes her as holding her own minor court and honored as mother of Tiberius.
On 14 August 582, Tiberius died. He was succeeded by Maurice, a general betrothed to Constantina. Maurice had been a choice of Sophia. Gregory of Tours reporting that she had planned to marry him and regain the throne. The marriage of Constantina and Maurice took place in Autumn 582. The ceremony was performed by Patriarch John IV of Constantinople and is described in detail by Theophylact Simocatta. Constantina was proclaimed an Augusta while both Sophia and Anastasia also kept the same title. John of Ephesus mentions all three Augustas residing in the Great Palace, which would mean either that her retirement was temporary or that Theophanes misreported her status.
The Easter of 601 was also the last time Sophia was mentioned in our sources. Whether she survived to see the deposition of Maurice in 602 is unclear.
Children
Sophia and Justin had at least two children:
-->
Sharpe's Waterloo
Sharpe's Justice, Bernard Cornwell’in aynı adlı roman dizisinden televizyona uyarlanan Sharpe adlı film dizisinin ondördüncü bölümüdür. İngiliz ITV kanalında ilk olarak 1997 yılında gösterilen filmde Sean Bean ve Daragh O'Malley başrollerdedir.
Konusu
1815 yılında Napolyon Bonapart’ın Elba Adasındaki sürgünden kaçmasının ardından Fransa’ya dönerek yeniden ordu kurmasıyla savaş yeniden başlar. Fransızların yenilmesini isteyen Richard Sharpe (Sean Bean) sevgilisi Lucille’e (Cécile Paoli) bir daha savaşmayacağına dair verdiği söze rağmen savaşmak ister. Lucille, Sharpe’ın önceki eşi Jane’den (Abigail Cruttenden) farklı olarak onu affeder ve onunla beraber cepheye gelir.
Hollanda Prensinin kampına giden Sharpe burada eski silah arkadaşları Patrick Harper (Daragh O'Malley), Hagman (John Tams) ve Harris (Jason Salkey) ile bir araya gelir. Sharpe, Hollanda Prensi William’ın (Paul Bettany) emrinde yarbay olarak yer alacaktır.
Sharpe Fransız kuvvetlerinin konumlarını inceler ve Brüksel’e geçerek burada bir baloya katılan İngiliz Orduları komutanı Wellington Dükünü durumdan haberdar ederek Napolyon’un niyetlerine karşı uyarıda bulunur. Balodan ayrılırken kendisini aldatan eşi ve onun sevgilisi Lord Rossendale (Alexis Denisof) ile karşılaşır. Lord Rossendale’in üzerine yürüyen Sharpe bir skandalın yaşanmasına neden olur. Eşinin ondan çaldığı paranın tamamını ondan tahsil edeceğine dair bir söz aldıktan sonra onu bırakır. Bu sırada eski eşi, Rossendale’dan, Sharpe’ı savaş meydanında öldürmesini ister.
Sharpe, muharebe başlarken askerî açıdan çok önemli bir konumdaki La Haye Sainte çiftliğine gider. Buranın savunulmasını üstlenen Alman birliklerine yardımcı olur. Bu sırada çiftliğin düştüğünü zannederek emrindeki İngiliz birliklerine hücum emri veren Hollanda Prensi William’ın verdiği yanlış kararları uzaktan izlemek zorunda kalır. Fransız süvarisinin saldırısına hazırlıksız yakalanan İngiliz askerler komutanlarının beceriksizliği yüzünden öldürülür ve alay sancakları düşmanın eline geçer. Sharpe olanları öfke ve çaresizlikle seyretmek zorundadır.
Tarihi konular
Napolyon Savaşları Paris’in işgal edilmesi ve Napolyon’un tahttan feragat etmesi üzerine sona ermesiyle galip devletler 1814 yılı Kasım ayında Viyana Kongresini toplar. Burada farklı ülkelerin farklı çıkarları çatışır. Rus Çarı I. Aleksandr Polonya’yı topraklarına katmaya çalışmakta Prusya Saksonya’yı istemekteydi. Birleşik Krallık temsilcisi Robert Stewart ise bu taleplere karşı olarak Fransa Temsilcisi Talleyrand ve Avusturya temsilcisi Metternich ile birlikte hareket eder. Galip devletlerin rehavetinden yararlanan Napolyon 26 Şubat 1815 günü sürgünden ayrılarak Fransa topraklarına ayak basar. Mutlakiyetçilen hakim olduğu Vendée hariç olmak üzere geçtiği her yerde yeniden imparator olarak tanınan Napolyon iktidarı alır. 13 Mart 1815 günü aldığı kararla önceki parlamentoyu iptal eder ve imparatorluğunu ilan eder. Derhal ordusunu yeniden oluşturmaya koyulan Napolyon, Viyana Kongresinin kendisini yasadışı ilan etmesiyle savaşın içinde bulur. Birlikleri terhis edilmiş olan ve genel seferberlik ilan etmediğinden diğer kıta ülkelerine göre ordusu daha küçük olduğundan Birleşik Krallık, diğer müttefik ordularına mali destek vermeyi tercih eder.
İnisiyatifin kendisinde olduğunu bilen Paris ve Lyon gibi korunaklı şehirleri olmasına rağmen Napolyon savunma yerine saldırı savaşını tercih eder. Amacı müttefik kuvvetlerin bir araya gelmesine izin vermeden her birisini ayrı ayrı yenerek antlaşma masasına oturmaya razı etmektir. Napolyon’u Yarımada Savaşı sırasında mağlup eden Birleşik Krallık askerlerinin en deneyimlileri ABD ile yapılan 1812 Savaşına gönderilmiştir. Napolyon’un bir avantajı da Birleşik Hollanda Krallığı’na karşı ayaklanma konumunda olan Belçika’nın içinde bulunduğu durumdur.
Belirleyici muharebe 18 Haziran 1815 günü yaşanır. Napolyon’un müttefik ordularının birleşmesine engel olma planları başarısız olur. Mağlup olan Fransız Ordusu Paris yönünde geri çekilir. Waterloo’dan üç gün sonra Paris’e gelen Napolyon hala iktidarda kalma ve direniş başlatma planları yapsa da ülkedeki kamuoyu buna engel olur. Formalite olmasını bildiği halde 22 Haziran 1815 günü dört yaşındaki oğlu II. Napolyon lehine tahtı bırakır. Müttefik devletler XVIII. Louis iktidarını yeniden kuracak ve Napolyon da 1821 yılında öleceği Saint Helena Adasına sürgüne gönderilecektir.
Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi
Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi veya kısaca NGBB; İstanbul'un Ataşehir ilçesinde bulunan bir botanik bahçesidir. 1995 yılında ANG Vakfı tarafından Ali Nihat Gökyiğit'in eşi Nezahat Gökyiğit adına kurulmuştur. Başlangıçta hatıra parkı niteliğinde olan alan 2003 yılında botanik bahçesine dönüştürülerek ziyarete açılmıştır. Türkiye florasına ait türlerin yanı sıra çeşitli ülkelerden getirilen ağaçlar, çalılar ve otsu canlıların da bulunduğu bahçe; şehir halkı için bir mesire alanı olmasının yanı sıra botanik ve ilgili diğer bilim dalları için de önemli bir araştırma ve eğitim merkezidir.
Altı Şapkalı Düşünme Tekniği
Altı Şapkalı Düşünme Tekniği Edward De Bono'nun 1985'te yayınlanan kitabıdır. İngilizce adı Six Thinking Hats 'tir.
De Bono, insanların birkaç farklı şekil ve yaklaşımla kavrama ve düşünme eylemini gerçekleştirebildiğini incelemiştir. Bu yaklaşımlar hakkında teori geliştiren yazar, insanların düşünme alışkanlıkları ile kendilerini kısıtlayarak, sadece bir veya iki yaklaşımla düşünme eylemini gerçekleştirdiğini gözlemlemiştir. De Bono, farklı yaklaşımların tanımlanması ve bu yaklaşımların nasıl kullanılabileceğinin öğretilmesi durumunda, insanların bu yaklaşımları kullanarak, toplantılarda ve takım çalışmalarında çok daha üretken olabileceğini öne sürmüştür.
Yazar, yanal düşünmeyi destekleyici olarak, bir sorunun çözümünde belli bir yaklaşımın adaptasyonunu, yanal düşünmenin hayata geçirilmesi olarak tariflemektedir. Altı farklı yaklaşım tanımlamış ve her bir yaklaşımı farklı renkte şapkaların takılması ile sembolize etmiştir.
De Bono’nun altı şapkası:
Altı şapkalı düşünme tekniğinin ana amacı:
De Bono, Altı Düşünce Şapkası metodunun başarıyla kullanılmasının sırrının, bir toplantı veya işbirliği sırasında, yapılan tartışmanın özenle, ihtiyaç duyulan tek bir yaklaşıma odaklı olarak yapılması olduğuna inanmaktadır. Örneğin, belirli bir sorunun incelenmesi ve soruna bir çözüm getirilmesi için bir toplantı düzenlenebilir. Bu toplantıda sırasıyla sorunun önce keşfedilmesi, sonra soruna dair bir dizi çözümlerin geliştirilmesi ve son olarak bu çözüm dizisinin kritiğinin yapılarak bir çözüm yönteminin seçilmesi için, Altı Şapkalı Düşünme methodu kullanılabilir.
Toplantı, toplantının nasıl yürütüleceğini tartışmak, amaç ve hedefleri belirlemek için herkesin Mavi şapka olduğunu varsayarak başlayabilir. Daha sonra tartışma, soruna dair görüş ve tepkilerin alınması için, Kırmızı şapka düşüncesiyle devam edebilir. Bu faz, sorundan ve çözümlerden kimlerin etkileneceği gibi, asıl çözüme dair kısıtlamaların belirlenmesi için de kullanılabilir. Tartışma, fikirler ve muhtemel çözümler üretmesi için (önce Sarı ve sonra) Yeşil şapkaya geçer. Daha sonra tartışma, bilgi üretmek için düşünen Beyaz şapka ile çözümleri eleştirmek için düşünen Siyah şapka arasında gider gelir.
Herkes herhangi bir anda belli bir yaklaşıma odaklandığı için, eğer gruptan bir kişi (Kırmızı şapka) duygusal tepki göstermeye odaklanırken, başka bir kişi (Beyaz şapka) objektif düşünmeye ve yine bir başka kişi de (Siyah şapka) ortaya çıkan fikirlere karşı eleştirel olmaya çabalar ise grup çok daha işbirlikçi hale gelebilir.
Niyazi Ünver
Niyazi Ünver (d. 22 Eylül 1966; Ankara), kütüphaneci, yazar, el yazması ve nadir eser uzmanı.
İlk, orta ve lise öğrenimini Ankara'da yaptı. 1985 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Doğu Dilleri ve Edebiyatları Bölümü, Fars Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalına girdi. 10 Ekim 1989 yılında mezun oldu. Aynı yıl Kültür Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü bünyesinde bulunan "Türkiye Yazmaları Toplu Kataloğu" (TÜYATOK) şubesinde göreve başladı. Askerlik görevini yedek subay olarak İstanbul'da Kara Kuvvetleri Lisan Okulu Komutanlığında Farsça öğretmeni olarak yaptıktan sonra, eski görevine döndü. 1992'de TÜYATOK şubesinin Milli Kütüphane'ye devredilmesiyle birlikte Milli Kütüphane Başkanlığında çalışmaya devam etti. Türkiye kütüphanelerinde bulunan el yazması eserlerin görüntülerinin dijital ortama aktarılması çalışmalarında proje sorumlusu olarak görev yaptı. Bu amaçla www.yazmalar.gov.tr ile Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü Millî Kütüphane Başkanlığı https://dijital-kutuphane.mkutup.gov.tr/  web sitesinin oluşumuna katkı sağladı.
1998 yılında Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı Bölümünde "Türk Edebiyatında Mülemma" isimli teziyle yüksek lisansını yaptı. 2010 yılında yine aynı bölümden "Gelibolulu Sürûrî ve Dîvânı" teziyle doktorasını tamamladı. Hâlen Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü bünyesinde bulunan Yazma ve Nadir Eserler Koleksiyonu Şube Müdürlüğünde Kültür ve Turizm Uzmanı olarak çalışmalarına devam etmektedir.
Türk Dünyası Edebiyatçılar Ansiklopedisi madde yazarlarındandır.
Makale ve Bildiriler
''ÜNVER,  Niyazi. “El Yazması Eserleri Kullanmanın Adabı” Hergün gazetesi, 11 Temmuz 1996.''
''ÜNVER,  Niyazi. “Yazma Eserlerin Korunması Bakımı ve Temizliği” Defne Dergisi Ağustos 19 99, s.16–17''
''ÜNVER,  Niyazi ve bşk. “Milli Kütüphane Cönkler Katalogu” Milli Kültür Dergisi, Sayı: 485–486, s. 373–375, Eylül-Ekim 2003''
''ÜNVER,  Niyazi. “İsmail Berkok'un Eserleri-Bibliyografik Deneme”, Ölümünün 50. Yıl dönümünde General İsmail Berkok'a Armağan (1889–1954) Haz: Nimet Berkok Toygar, Kamil Toygar, Ankara 2004,''
''ÜNVER,  Niyazi. “Milli Kütüphane Koleksiyonunda Bulunan Birkaç Önemli El Yazması Eser ve Yazma İnciller” Nimet Bayraktar’a Armağan Haz. İrfan Dağdelen ve bşk. İstanbul 2006, s. 164–169.''
''ÜNVER,  Niyazi. “Milli Kütüphane’de Dijitalleşme Çalışmaları” I. Ulusal İslam Yazmaları Sempozyumundu sunulan bildiri. 14–15 Mayıs 2007 İstanbul''
''ÜNVER,  Niyazi. “Carullah Zemahşeri ve Türkiye Kütüphanelerinde Bulunan El Yazması Eserlerinin Nüshaları” Uluslar arası Carullah Zemahşeri Sempozyumunda Sunulan Bildiri, 23–25 Mayıs 2007 Türkmenistan''
''ÜNVER,  Niyazi. “Türkiye Kütüphanelerinde Bulunan Cezayir’le İlgili Elyazmaları” Arap Kültür Başkenti Cezayir–2007 sempozyumunda sunulan bildiri. 20-23 Ekim 2007.''
''ÜNVER,  Niyazi. “Kültürümüzün Temel Kaynakları El Yazması Eserler ve Türkiye’de Yapılan Çalışmalar” Kültürün Temel Kaynakları sempozyumunda sunulan bildiri. 14–15 Mart 2008 Aşkabat-Türkmenistan''
''ÜNVER,  Niyazi. Milli Kütüphane’de Dijitalleşme Çalışmaları” Uluslar Arası El Yazmaları Sempozyumundu sunulan bildiri. 10–12 Ekim 2008 İstanbul''
''ÜNVER,  Niyazi ve bşk. “Milli Kütüphane’deki Ahmet Şükrü Esen Cönkleri” Ahmet Şükrü Esen’e Armağan, Haz. M. Sabri KOZ, İstanbul 2009, s. 121–166''
Dış Bağlantılar
__DİZİN__ __YENİBAŞLIKBAĞLANTISI__
Cavernocymbium
Cavernocymbium, Amaurobiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Super Mario World
oyun yoshinin ilk olduğu oyundur Super Mario world 1990 yılında Nintendo tarafından geliştirilen platform video oyunudur. Oyun, Super Mario serisinin altıncı oyunu olup 21 Kasım 1990 tarihinde Japonya ve sonraki yıllarda diğer ülkelerde Super Nintendo Entertainment System için piyasaya sürüldü.
Oyun, Mario'nun Prenses peachl ve Dinosaur Land'i Bowser ve Koopalings'ten kurtarma arayışını takip ediyor. Oyun, önceki Super Mario oyunlarına benzemektedir. Oyuncular, Mario veya kardeşi Luigi'yi, hedefin sonunda bayrak direğine ulaşmak olan bir dizi bölüm üzerinden kontrol etmektedirler. Super Mario World, düşmanları ve Koopa Troopas'ın kabukları yiyerek yetenek kazanabilen bir dinozor olan Yoshi'yi tanıttı.
Super Mario World, Shigeru Miyamoto ve Takashi Tezuka'nın liderliğinde Nintendo Entertainment Analysis & Development bölümü tarafından geliştirildi. Oyun, Super Nintendo Entertainment System için yayınlanan ilk Mario oyunu olup konsolun teknik özelliklerinden en iyi şekilde yararlanmak üzere tasarlandı. Geliştirme ekibi, Nintendo Entertainment System serisinin yayınları karşılaştırıldığında daha fazla özgürlüğe sahipti. Yoshi, NES oyunlarının gelişimi sırasında kavramsallaştırıldı ancak donanım kısıtlamaları nedeniyle Super Mario World oyununa kadar kullanılmadı.
Super Mario World, genellikle tüm zamanların en iyi video oyunlarından biri olarak kabul edilir. Dünya çapında 20 milyon kopya sattı ve en çok satan SNES oyunu oldu. Ayrıca, Ağustos ve Ekim 1995 tarihleri arasında yayımlanan Yoshi's Island adlı aynı oyuna dayanan bir ön bölüm animasyon televizyon serisi hazırlandı. Oyun, 1994 yılında SNES yayınlanan Super Mario All-Stars + Super Mario World derlemesinin bir parçası olarak, 2001'de Super Mario World: Super Mario Advance 2 olarak Game Boy Advance'a, Wii, Wii U ve New Nintendo 3DS konsolları için Virtual Console'da ve Super NES Classic Edition'ın bir parçası olmak üzere birçok kez yeniden yayınlandı. Ayrıca Super Nintendo Entertainment System uygulamasını kullanarak Nintendo Switch Online üzerinden Nintendo Switch'te yayınlandı.
.af
.af, Afganistan'ın internet kod harfleri.
Plataspidae
Plataspidae, Pentatomoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
24 bölümleri listesi
24 Joel Surnow ve Robert Cochran tarafından yaratılmış bir Amerikan aksiyon dizisidir. İlk kez 6 Kasım 2001'de Fox'ta yayımlandı.
Nissan Stadyumu
Nissan Stadyumu, ABD'nin Tennessee eyaletindeki Nashville'deki bir stadyumdur. 1999 yılında açılan mekan NFL takımlarından Tennessee Titans Amerikan futbolu takımına ev sahipliği yapmaktadır.
Batıne
El Batina Bölgesi (Arapça: منطقة الباطنة), Umman'ın 9 yönetim bölgesinden birisidir.
Ülkenin kuzeyinde bulunan bölgenin yönetim merkezi Suhar şehridir. Yüzölçümü 12,500 km², 2010 yılı nüfusu ise 761,977'dır.
Callevopsis
Callevopsis, Amaurobiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Eş-Şarkiye Bölgesi
Eş Şarkiya Bölgesi (Arapça: منطقة الشرقية‎), Umman'ın 9 yönetim bölgesinden birisidir.
Ülkenin doğusunda bulunan bölgenin yönetim merkezi Sur şehridir. Yüzölçümü 36,400 km², 2010 yılı nüfusu ise 348,969'dır.