cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karadeniz Rumları
Nüfus
Günümüzde, geniş çaplı evliliğe (aynı zamanda Pontuslu olmayan Yunanlarla) bağlı olarak, Pontus Rumlarının veya hâlâ Pontus'da yaşayan Rum kökenlilerin sayısı kesin olarak bilinmemektedir. 1988'den sonra, Sovyetler Birliği'ndeki Pontus Rumları, Yunanistan'da, Atina ve Selanik'e ve özellikle Yunan Makedonyası'na ve çevresine yerleşmeye başladılar.
Mitoloji
Yunan Mitolojisi'nde Karadeniz Bölgesi, Yason ve Argonotlar'ın Altın Post'u aramak için yelken açtıkları yerdir. Amazonlar (Yunan Mitolojisi'ndeki kadın savaşçılar) da Pontus'ta (özellikle Pontus Rumları'nın yerleşim yerlerinden biri olan Kırım'ın Tavrida bölgesi) yaşıyorlardı. Bu yüzden Pontus Rumları’nın savaş tarzının Amazonlar'dan geldiği söylenir.
Antik Çağ
Eski Anadolu'nun kuzey kıyılarının bilinen ilk Grek kolonisi M.Ö 800 dolaylarında kurulan Sinope'dir. Bu koloninin sakinleri İyon kenti olan Miletos'dan gelen tüccarlardı. Karadeniz kıyılarının kolonize edilmesinden sonra Karadeniz'in Grek dünyasındaki adı, Πόντος Αξεινος (Pontos Aksenios) (Konuksevmez Deniz)'dan Πόντος Εὔξεινος (Pontos Euksenios) (Konuksever Deniz)'e çevrilmiştir. Zamanla, bölgeye yerleşen Greklerin sayısı önemli ölçüde arttıkça, günümüzdeki Türkiye, Bulgaristan, Gürcistan, Rusya, Ukrayna ve Romanya'nın Karadeniz kıyı şeridinde daha fazla koloni kuruldu. Trapezus Bölgesi'nden (daha sonra Trapezonda, günümüzde Trabzon), Ksenofon tarafından yazılan ve kendisi ile 10.000 paralı Grek askerinin Kyros'un (Genç) Pers tahtını ağabeyi II. Artakserkses'den almak için başlattığı isyanın başarısız olmasından sonra Karadeniz'e geri çekilişlerinin hikâyesini anlattığı Anabasis adlı kitapta bahsedilir.Ksenofon kitabında, denizi gördükleri zaman ”Thalatta! Thalatta!” (Deniz! Deniz!) diye bağırdıklarını ve yerel halkın da onları anladığını çünkü onların da Grek olduğunu ve 300 yıldan fazla bir süredir orada yaşadıklarını da ekler. Çeşitli Grek kolonileri arasında ticaret gelişmekle birlikte Pontus'un iç kesimlerinde yaşayan kabileler ile de ticaret gelişmiştir.Daha sonra Trapezus diğer koloniler arasında önemli bir konuma yükseldi ve ”Pontus Rum Kültürü ve Medeniyeti”nin kalbi haline geldi. Bölgenin önemli yerleşimcilerinden biri de Karadeniz kıyısındaki Tieon bölgesinde doğan ve Pergamon Krallığı'nı M.Ö. 2. yüzyılda yöneten Grek kökenli Filetarios'dur.
Bu bölge M.Ö. 281 yılında soyu Grek kenti olan Kius'un Fars hükümdarı olan I. Ariobarzanes'e dayanan I. Mithridatis tarafından bir krallık olarak şekillendi. I. Mithridatis'in soyundan gelenler arasından en çok öne çıkan kişi M.Ö. 90-65 yılları arasında Roma Cumhuriyeti'ne karşı yenilene kadar 3'ü de birbirinden şiddetli olan Mithridatik Savaşları'nı yapan VI. Mithridatis'dir. Hatıralarında, Grek dünyasının barbar Romalılara karşı koruyucusu olduğunu belirten VI. Mitridatis (Büyük), 3. Mitridatik Savaşı'nda yenilip krallığı yıkılmadan önce Pontus Krallığı'nı Bitinya, Kırım, Propontis'e kadar genişletmişti. Pontus Krallığı'nın yıkılmasıyla, Bosporan Krallığı adı altında M.S. 4. yüzyılda Hunlar'a yenilene kadar Roma'ya bağlı Kırım merkezli vasal bir devlet oluşturuldu.Pontus'un geri kalanı ise Roma İmparatorluğu'nun bir parçası olmuş, dağlık iç kısım (Haldia) ise 6. yüzyılda tamamen Doğu Roma İmparatorluğu'na bağlanmıştır.
Orta Çağ
Pontus, Bizans İmparatorluğu'nu 1082'den 1185'e, imparatorluğun Anadolu'yu Selçuklu Türklerinden geri almak için yeniden dirildiği bir dönemde yöneten Komnenos Hanedanı'nın doğum yeriydi. Konstantinopolis'in Dördüncü Haçlı Seferi sonucu düşüşü ardından Bizans İmparatoru I. Aleksios'un soyundan gelen ve o zaman Komnenos Hanedanı'nın reisi olan I. Aleksios, Trabzon Rum İmparatorluğu'nu kurmuştur. İmparatorluk, Komnenoslar'ın Türk asıllı soylu bir aile olan ve İoannis Aksuh gibi ünlü politikacıları da içeren Aksuh ailesi ile evlilikler yapması sonucu oluşan ve Komnenos Hanedanı'nın bir kolu olan Megas Komnenos Aksuh (Aksuhos ya da Afuhekos da denir) ailesi tarafından da yönetildi.
Trabzon Rum İmparatorluğu, Fatih Sultan Mehmed tarafından 1461 yılında fethedilinceye kadar 250 yıldan fazla bir süredir varlığını korumuştur. Ancak Osmanlıların, bu bölgedeki Rum direnişini tamamen ortadan kaldırması 18 yıl daha sürecekti. Bu uzun süren direniş sırasında birçok Rum asil ve aristokrat, özellikle Orta Çağ Rusyası, Orta Çağ Gürcistan’ı, Safevî ve Karakoyunlu soyluları ile evlilik bağı kurarak kendilerine Osmanlılara karşı destek ve koruma elde etmeye çalıştılar. Osmanlı, bu bölgede mutlak hakimiyeti sağladıktan sonra ise buradaki Rumlar'ın birçoğu Müslüman olmuş ve Müslüman olanların büyük bir kısmı Türk kültürünü benimsemiştir. Ancak günümüzde bile varlıklarını koruyan Trabzon’un doğusundaki Pontuslu Rum Müslümanlar, Pontus kültürünü büyük ölçüde korumuşlardır. 1461 ve 1828-29 Türk-Rus Savaşı arası dönemde Pontuslu Rumların bir kısmı ekonomik nedenlerle (Madencilik, hayvan yetiştiriciliği vb.) Gürcistan ve Ermenistan civarına yerleşmiştir. Daha sonra bu grup kendilerini Kafkasya Rumları olarak tanımlamıştır. Osmanlı Dönemi'nde Pontus Rumları'nın birçoğu Müslüman olmuş ve Türkçe'yi benimsemişlerdi. Bunun kendi istekleri dahilinde olmuş olma ihtimali yüksektir. Her ne kadar Osmanlıların, gayrimüslimlerden cizye alması ve Devşirme sistemi sebep olarak gösterilebilse de o zamanki Rum ruhban sınıfının bozulmuş olması, Rumların Müslüman olmasına daha büyük bir etkisi oldu. Örneğin; Rum Kilisesi hiyerarşisinin Hristiyanları büyük vergi ile yüklemesi ve Hristiyanların cenaze töreni hakkı için yüksek ücret istemesi, Rumlar'ın İslam'a geçmesinde etkili oluyordu.Hatta Hristiyan din adamlarının çocukları köle olarak sattığı bile iddia ediliyordu. İslam'a geçişin başka bir nedeni ise Rum Kilisesi'nin dogmatizmi idi. "Kutsal Ayin'de mayalı veya mayasız ekmek kullanmak” gibi ehemmiyetsizliğine sonsuz muhavere sağlayan Hristiyan doktrinlerin aksine İslam ilkelerinin açık anlayışı olması İslam'a geçişin en önemli sebeplerinden biri olarak görülür.
Modern Çağ
Hristiyan Pontus Rumları 1920'lere kadar Pontus bölgesinde ve 1990'lara kadar Gürcistan ve Ermenistan'da önemli bir nüfusa sahiptiler (nüfusun yaklaşık %25'i). Hatta günümüzde bile Türkiye'de 2018'den yana 345.000 Pontus Rumu'nun yaşadığı tahmin edilir. Bu sayıyı veren kaynaklar bunlardan Hristiyan olanları, etnik gerilimden dolayı kimliklerini ve dinlerini ifşa etmekten çekindiklerini belirtir. Dillerini ve kültürlerini büyük ölçüde korumuş olan Pontuslu Rum Müslümanlar dilsel ve etnik mensupluklarına rağmen Hristiyanları Rum (Ελληνικος), Müslümanları ise Türk (Τούρκος) olarak tanımlamaktadırlar. Tahmin edilen 345.000 Pontus Rum'unun önemli bir kısmı Türkleştirilerek asimile edilmiştir. Önceleri, 19. yüzyılda Rus yanlısı Pontus Rumları, Pontus Alpleri'nden ve Erzurum'dan ayrılarak Kars civarına yerleşti (Güney Gürcistan'daki Kafkas Rumları ile birlikte).Dağlık bir bölgede olan Kars vilayeti 93 Harbi'nin ardından 1878 San Stefano Antlaşması ile Rus İmparatorluğu'na teslim edildi. Bunun üzerine Pontusluların bir kısmı İslam'ı reddetti ve ana yurtlarını terk etti. Onların “Ortodoks Dünyasının Koruyucuları“ ise onları, Kars vilayetini Hristiyanlaştırmak adına Gürcüler, güneydeki Ruslar hatta Ortodoks olmayan Ermeniler, Almanlar ve Estonyalılar ile birlikte yeni ele geçirdikleri bu yere yerleştirdi. I. Dünya Savaşı arifesinde Osmanlı İmparatorluğu'nda iktidarı ele geçiren Jön Türkler ülkenin içindeki Hristiyan olan Ermeniler'i, Asurlar'ı ve Rumlar'ı, o dönemdeki durum sebebiyle Osmanlı'ya bağlamak ve kendi devletlerini kurmamaları için tedbirler almıştır. Ancak bu tedbirler Osmanlı sonrası dönemde ırkçı bir hal almış ve I. Dünya Savaşı sırasındaki Arap İsyanı sebebiyle bu durumun Türk olmayan Müslümanlar'a dahi etkileri olmuştur. Bu tedbirler daha sonraları Hristiyanlar'ın büyük bir bölümünün başka ülkelere göçüyle sonuçlanacaktı. 1916'da Trabzon, Rus İmparatorluğu kuvvetleri tarafından ele geçirildi. Ancak Ekim Devrimi sebebiyle Rus kuvvetleri Rus İç Savaşı'na katılmak için Trabzon'u terk ettiler.
1917-1922 yılları arasında Trabzon Metropoliti Hrisanthus tarafından yönetilen ancak hiçbir devlet tarafından tanınmayan Pontus Cumhuriyeti kuruldu. 1917 yılında Yunanistan ve İtilaf devletleri tarafından Ponto-Ermeni Federasyonu'nun bir parçası olarak Helenik bir özerk bölge oluşturması planlanmıştı. Paris Barış Konferansı'nda alınan kararlar sonucu Hrisanthus, tamamen bağımsız bir Pontus Cumhuriyeti'nin kurulmasını önermişti. Ancak bu teklifi ne Yunanistan ne de diğer ülkelerin delegeleri tarafından desteklendi. Ruslar Pontus'u boşalttıktan sonra bölgedeki Rumlar ve Ermeniler, bölgedeki Türk milisleriyle çatışma içine girdiler. Süryani Kırımı ve Ermeni Kırımı sonucu Pontus Rumları aynı şeyin kendi başlarına gelmemesi için 1923 yılında Türkiye ile Yunanistan arası nüfus mübadelesini kabul eden Lozan Antlaşması imzalanana kadar sürecek bir silahlı direnişe (αντάρτικο του Πόντου) geçtiler. Hristiyan Rumların çoğu, Ekim Devrimi sebebiyle oluşan kaos sonucu Rusya'ya sığınmayıp Yunanistan'a göç etti. İslam'ı kabul etmiş olup bölgenin kuzeydoğusunda yaşayan Rumlar, devlet tarafından Türk sayıldı ve Türk kültürünü bölgede hâkim kılmak için asimile edilmeye çalışıldılar. Ancak halen dilini ve kültürünü korumuş Müslüman Rumlar da bulunmaktadır. Pontus Rumları'nın ana dili olan Pontus Rumcası, Türkiye’de halen konuşulmaktadır. Nüfus mübadelesi sonrası birçok Pontus Rum’u Attika ve Makedonya'ya yerleştirildi. Sovyetler Birliği'ndeki Pontus Rumları ise ağırlıklı olarak Gürcistan SSC ve Ermenistan SSC'ye yerleşmişti. Ayrıca Pontus Rumları, Karadeniz'deki Odessa ve Sohum'da da önemli bir varlığa sahiptirler. II. Dünya Savaşı sonrası 100.000 Rum (37.000'i Kafkasya'dan), Stalin tarafından Orta Asya'ya sürülmüştür. Bu Eski Sovyet Ülkeleri'nde Pontus Rum toplulukları halen mevcuttur. Ayrıca Almanya, Avustralya ve Amerika Birleşik Devletleri'nde de çok sayıda Pontus Rum'u bulunur.
Rum Kırımı ve Nüfus Mübadelesi
Süryaniler, Ermeniler ve diğer Osmanlı azınlıkları gibi Pontuslu Rumlar da özellikle Trabzon‘da ve Kars Oblastı'nda (1918 yılında Osmanlı kontrolüne geçti), Ruslar ve Ermeniler ile işbirliği yaptıkları için öldürüldü. Ekim Devrimi'ni takiben Rusların bu bölgelerden çekilmesi üzerine Pontuslular ayaklandılar ve Pontus Cumhuriyeti'ni kurdular. Pontus Ayaklanması sırasında birçok Rum'un çatışmalar neticesiyle öldüğü belirtilir. Sayı tam olarak belli olmasa da Türk kaynaklarında 200.000, yabancı kaynaklarda 400.000 Pontus Rum'unun çatışmalar, Kırım ve amele taburunda çalıştırılma suretiyle öldürüldüğü belirtilir. 1923 yılında Lozan Antlaşması'nın imzalanması sonucu nüfus mübadelesi sebebiyle Pontus Rumları Yunanistan'a göç etti. Neal Ascherson bu durum hakkında ”Karadeniz” adlı kitabında der ki Taksim Meydanı'ndaki Türk gazeteleri 1923 felaketinin hesabını şu şekilde sunuyor:Cumhuriyet’in ilan edilmesiyle bu bölgede yaşayan Yunanlar kendi ülkelerine geri döndüler[…].' Kendi ülkelerine mi? Dönmek mi? Onlar Pontus’da 3000 yıla yakın bir süredir yaşıyorlardı. Onların lehçeleri 20. yy. Atinalılarınca anlaşılabilir değildi. Pontuslu Rumların bir kısmı Yunanistan'a giderken öldü. Bu yolculukların kayda değer hesapları Steve Papadopoulos’un ”Pontus Tarihi ve Kültürü” üzerine yaptığı çalışmalarına dahil edildi. Göç eden Pontus Rumları Birleşik Devletler'e şöyle bir yazı göndermişlerdi: Birçok yaşlı ve çocuk yolculuk sırasında öldü. Mürettebat öldüklerini fark edince onları denize attılar. Ölen çocukların annesi, çocukları yaşıyormuş gibi davranmaya başladı. Ölülere ne yapıldığına tanık olanlar da Yunanistan'da düzgün bir cenaze yapılabilmesi için aynı şekilde sanki onlar ölmemiş gibi davranmaya başladılar. 1928 yılında Yunanistan'daki nüfus sayımına göre toplam 240.695 tane Pontus Rum'u Yunanistan'a göç etmişti. Bunlardan 11.435'i Rusya'dan, 47.091'i Kafkasya'dan ve 182.169'u Pontus bölgesinden geliyordu. Türkiye'de ise 345.000 Pontus Rum'unun yaşadığı tahmin ediliyor. Ancak tahminlerin daha da fazla olduğu tahmin ediliyor.
Yerleşim Yerleri
Pontus Rumları'nın zamanında yerleştiği bölgeler (bölgelerin günümüzdeki isimleri parantez içinde belirtilmiştir):
Doğu Anadolu Rumları
Doğu Anadolu'nun yüksek platosuna özgü olan ve Trabzon Rum İmparatorluğu sınırlarının hemen güneyinde yer alan etnik Rumlar (Erzurum Vilayeti) hem Pontus Rumlarından hem de Kafkasyalı Rumlardan farklılaşır. Buradaki Rumların bir kısmının kökeni 1461 yılında Trabzon'un fethedilmesiyle bu bölgelere göç eden Rumlara dayanır. Buradaki Rumların büyük bir kısmının kökeni, geç Roma ve Bizans döneminde buraya Pontus Alpleri'nden gelen çiftçilere, askerlere, devlet memurlarına ve tüccarlara dayanır. Batı, Orta Karadeniz ve Pontus Alpleri'nde bulunan büyük Rum nüfusunun aksine Erzurum ve Erzincan bölgelerinde çoğunlukla Türkçe ve Ermenice konuşulur. Rumlar bu bölgede nüfusun sadece küçük bir kısmını oluşturur. Sonuç olarak bu bölgeye yerleşen Rumlar, Ermeni v e Türk kültütel etkilerine maruz kalmışlar ve yaşadıkları bölge Bizans'tan sonra Selçuklu Hanedanının ve Türk beyliklerin hakimiyeti altında kalmasından dolayı Rumlar arasında Türkçenin kullanımı artmıştır. Bu bölgedeki Rumlar’ın çoğunluğunun İslam'ı kabul ederek “Türk olduğu” ve bir kısmının ise 19. yüzyılda tekrar Hristiyan olmak üzere gizli Hristiyan olduğu bilinmektedir. 19. yüzyıl ve 20. yüzyılın başlarında Erzurum, Ruslar tarafından birçok kere işgal edildi. Bu dönemde Hristiyan olan Pontus Rumları'nın, Ruslar ile işbirliği yaptığı ve Erzurum'un kuzeyindeki bölgelere yerleştiği bilinmektedir.
Kuzey Anadolu Rumları Klasik Osmanlı dönemi ve 1829 arasında, Kars'a, Ermenistan'a, Gürcistan'a ve Güney Rusya'ya göç etmiştir. Bu bölgelere göç edenler Kafkas kültürü etkisinde kalmaları sonucu bu bölgedeki Rumlar Kafkasya Rumları olarak adlandırılır. 20. yüzyılın başlarına kadar Hristiyan kalan Rumlar ya 1923 nüfus mübadelesi sonucu Yunanistan'a gönderildi ya da Rum Kırımı sırasında öldü.
Kültür
Pontus Kültürü, farklı bölgelerin topoğrafyasından etkilenmiştir. Trapezonda, Samsunda, Karasunda ve Sinopi gibi ticari şehirlerde; sanat ve eğitim kozmopolit bir orta sınıfın kontrolü altında gelişti. Argipolis gibi iç kesimde kalan şehirlerde ekonomi tarım ve madenciliğe dayanıyordu Bu durum, gelişmiş limanları bulunan şehirler ile Pontus Alpleri'nin tabanından uzanan vadi ve ovalarda kurulmuş şehirler arasında kültürel ve ekonomik bir fark yarattı.
Dil
Pontus Rumcası, çoğu Modern Yunanca lehçeleri gibi Helenistik ve Roma dönemlerinde MÖ 4. yy ve MS 4. yy arasında konuşulan Koini Yunancası'ndan türemiştir. M.S. 11. yy'da Selçuklu Devleti'nin Küçük Asya'yı ele geçirmesinden sonra Pontus bölgesi Bizans İmparatorluğu'ndan ayrı kaldı. Pontusluların ana karadaki Yunanlardan ayrı kalması sonucu Pontus Rumcası, belirgin bir şekilde farklı olarak gelişti. Bununla birlikte Pontus Rumcası, yakın bölgelerde konuşulan Türkçe, Farsça ve Kafkas dillerinden etkilenmiştir.
Eğitim
Pontus Rumlarının zengin kültürü, bölgedeki eğitim kurumlarına, kiliselerine ve manastırlarına yansımıştır. Bu yapıların arasından en çok bilineni 1682-1921 yılları arasında bölgedeki Rumların eğitiminin hızlı bir şekilde gelişmesini sağlayan Kemerkaya Rum Koleji'dir (Φροντιστήριο Τραπεζούντος Frontistirio Trapezuntas). Bu okul, halen Trabzon'da Kanuni Anadolu Lisesi adıyla eğitimini sürdürmektedir.
Türküler
Pontus müziği; Antik Yunan, Bizans ve Kafkasya'nın (özellikle Kars'ta) müzikal öğelerini taşır. Muhtemelen, bu duruma bölgedeki Rumlar ile yaşayan diğer halkların da bir katkısı vardır ancak bu etki belirgin değildir.
Dil ve diğer kültürel özellikler gibi müzik tarzı da Pontus topografyasından etkilenmiştir. Bölgenin dağları ve nehirleri bölgedeki Rum toplulukları arasındaki iletişimi engelledi ve bu durum müziğin tarzının yöreden yöreye değişmesine yol açtı. Bu müzik tarzlarının şekillenmesinde, bölgedeki Rum olmayan halkların da etkisi vardır. Bu nedenle Doğu Pontus'un müzik tarzı, Batı ve Güneybatı Pontus'unkinden daha farklıdır. Örneğin Kars'taki Pontus müziğinde; Kafkas müziğinin ve Anadolu'daki çalgıların etkileri görülebilir. Türklerin Karadeniz Bölgesi'ndeki müzik ve dansları Pontus Rumlarınınkine çok benzer ve Türklerin yaygın müzikleri melodi bakımından Rumlarınki ile aynıdır. Bazı ağıtlar ve baladlar dışında bu müzik daha çok halk oyunlarında kullanılır. Pontus müziğinin kökeni, 9. yüzyılda Bizans İmparatorluğu'nda ortaya çıkan epik ya da destansı şiirlere dayanan Akritik müziğe dayanmaktadır. Akritik müzik, Bizans İmparatorluğu'nun doğu sınırlarını savunan Akriteslerin maceralarını konu alan müzik türüdür. Pontus müzik enstrümanları arasındaki en popüleri; kit kema ve Rebek gibi Orta Çağ Avrupası'ndaki diğer yaylı müzik enstrümanları ile ilişkilendirilen kemençedir (Yunanca:Ποντιακή λύρα). Ayrıca dankiyo, tulum, aulos ve kaval da kullanılan enstrümanlara örnek verilebilir.
Zurnanın türü bölgeden bölgeye değişir. Bafra tarzı zurna büyüklüğü ve çıkardığı farklı ses ile diğer türlerinden belirgin bir biçimde ayrılır. Kema, Bafra ve Batı Pontus'ta çok popülerdi. Kapadokya kökenli olan Kemane, Kapadokya ve Pontus'da yaşayan Rumlar arasında çok popülerdi. Kars'da ise def, ud ve klarnet çok popülerdi.
Halk oyunları
Horon, Yunan ve Fars dans stillerinin özelliklerini korur. Bu dansın adı, köken olarak Yunanca'da ”dans“ anlamına gelen ”Horoi” (Χοροί, tekili; Χορος) kelimesinden gelmektedir. Bu oyun dairesel olarak ve kısa adım atarak oynanır. Pontus halk oyunlarından benzersiz olanı ise hızlıca dönerek oynanan tremulodur (Rumca:Τρέμουλο). Diğer Yunan oyunları gibi bu oyunlar da bir daire içinde çizgisel bir hareket içinde oynanır. Ayrıca Pontus dansları diğer Orta Doğu oyunları ile tek bir kişi tarafından yönetilmemesi bakımından benzerlik taşır. En ünlü halk oyunları arasında: Horon, Serra, Maheria, Prihhos, Koçari ve Omal bulunur.
Pontus Rum mutfağı
Pontus Rum mutfağına özgü yemeklerden birkaçı:
Tabakini Manastırı
Tabakini Yorgi Manastırı (Gürcüce: ტაბაკინის წმინდა გიორგის მონასტერი) Batı Gürcistan'ın yukarı İmereti bölgesindeki Zestafoni şehrine 7-8 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir manastırdır.
Tarihi
Yedinci ve sekizinci yüzyıllarda inşa edilmiş eski kısım, iki nefli bir kilise, yan şapel ve kilise bodrumundan oluşmaktadır. Kilise, 16. yüzyılın ilk yarısında boyanmıştır ve daha sonraki dönemden kalma bir çan kulesine sahiptir. Manastır, İmereti Kralı III. Bagrat'ın (1510-1565) resimlerini içermektedir.
1980 ve 1986 yılları arasında, ibadethane yenilenmiştir. 1990'lı yıllarda, keşişler için bir ev inşa edilmiştir.
Yeniden doğuşu
1992'de, manastır bir kez daha kutsanmıştır. Manastıra bir Yakov rahibi (Çohonelidze) yerleşmiştir. Kilise cemaatinin liderliği ve yardımsever insanların lütuflarıyla, keşişler için elektrik ve su teminatının olduğu evler inşa edilmiştir. Kardeşlik artmış, Hieromonk Varakhiely ve Matthew, Jacob ile birlikte çalışmıştır. Manastırda birçok genç, manevi ebeveynlerinin öğretileri sayesinde Hristiyanlığı benimsemiştir. Günümüzde manastırda, manastırın reisi Hegumen Jacob ve beş rahip adayı yaşamaktadır.
Hampton Gay and Poyle
Hampton Gay and Poyle, İngiltere'nin Oxfordshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Shohei Ikeda
Shohei Ikeda (d. 27 Nisan 1981), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2000 yılında Shimizu S-Pulse kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Sanfrecce Hiroshima, Vegalta Sendai, JEF United Ichihara Chiba, Ehime FC, FC Gifu kulüplerinde oynadı.
Donbass Kurtarıcılarına
Donbass Kurtarıcılarına Donetsk, Lenin Komsomol parkı'nda bulunan, Büyük Vatanseverlik Savaşı (II. Dünya Savaşı) sırasında Donbas'ı kurtaran tüm askeri birliklerin anısına adanmış abide. Güneydoğu Ukrayna'nın en büyük abidesi olup, şehir ve çevresine adanmış ana askeri tarih anıtıdır.
Zafer Günü'ne adanmış anma toplantıları geleneksel olarak bu abidenin çevresinde yapılır. Gaziler abideden aşağıya doğru anıtın etrafındaki ağaçlı yollara kadar yürürler ve orada kutlama yapılıp, yemek yenir.
Wim Jonk
Wim Jonk (d. 12 Ekim 1966), Ajax takımında orta saha pozisyonunda görev yapmış Hollandalı millî futbolcu ve teknik direktördür.
Donbass Kurtarıcılarına
Anıta ek olarak, askeri ekipmanları içeren bir platform, Gazi miniparkı, direnişe katılan partizanlara adanmış bir rulo ile hatıra çanının olduğu hatıra komplekside mevcuttur.
Tanım
Abide, keskin kenarları ile Donetsk terrikonlarının (terrikon: suni, koni biçimli tepe) silutlerini temsil eden yere eğik gelen üç duvar kümesinden oluşan üçgen formundadır. Abidenin ayağında "sönmeyen ateş" vardır. Bir duvarında "1943, Kurtarıcılara, Donbass" yazmaktadır. Diğer duvarda Donetsk Oblastı'nın yerleşimlerinin kurtuluş tarihlerinin içeren plaka bulunur.
Wim Jonk
Profesyonel kariyerine 1986 yılında Volendam kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Ajax, Internazionale, PSV ve Sheffield Wednesday kulüplerinde oynadı.
Donbass Kurtarıcılarına
Tanım
Platformda, sağ ellerinde aşağı bakan kılıç tutan bir madenci ve asker heykellerinden bir kompozisyon bulunur. Askerin sol eli havaya kalkmış, madencinin ise yanındadır. Arkalarında ise dalgalanan beş uçlu yıldız formunda bir figür bulunur. Asker keskin yüzlü genç bir erkek, madenci ise olgun bir erkektir. Portreler model olmadan ama kolektif imajlardan yontulmuştur.
Heykeller bakırdan yapılmış ve 18 metre yüksekliğindedir, abidenin kaideden tepeye yüksekliği 30 metreden fazladır. Kaide, kömür katmanlarının temsil eden siyah granitten yapılmıştır. Kaidenin içi oyuktur.
Yer
Abide, Donetsk'in Kievskiy bölgesinde yer alan Lenin Komsomol parkı içindedir. Coğrafi koordinatları: 48 ° 01'16 .97 "N 37 ° 48'56 .42". Kalmius Nehri üstünde bir tepede olması nedeniyle, abide uzaklardanda da görülebilir. Abide parkı ikiye bölen geniş bir bulvarın sonunda yer almaktadır. Bulvarın ortası çiçek tarhları ile düzenlemiştir, etrafı akasya, ıhlamur, ceviz, alaçam ve Donetsk bölgesine ait diğer bitki formları ile çok güzel çevrelenmiştir. Abidenin yanındaki alanlarda, "Gaziler Bahçesi" (2010 yılında kuruldu), "Askerlerin dul eşlerine adanmış ağaçlı yol" (Huş ağaçları 2010 yılında ekilmiştir) ve "Hatıra ağaçlı yol" (Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda ölen ya da kaybolan Donetsk halkına adanmak üzere 6 Eylül 1992 tarihinde kurulmuştur) yer alır.
Yapım
SSCB Komünist Partisi Merkez Komitesi ve SSCB Bakanlar Kurulu 1967 yılında abidenin yapılması ile ilgili bir emir yayınladı. Heykeltıraşların Kiev ekibi abide üzerinde çalışmaya başladılar fakat fikir geliştirmenin ötesine geçmedi. 1976 yılında, heykeltıraşlar Yuri Baldin ve Alexander Porozhnyuk ile mimarlar Vladimir Kishkan ile Mikhail Ksenevich, tasarım mühendisi Yefim Raygorodetsky arasında Donetsk yazarlarından bir grup abide üzerinde çalışmaya başladılar. Vladimir Kishkan gruba liderlik ediyor ve abide tasarımı üzerinde birçok fikri vardı. Eylül 1983 tarihi yani Donets Havzası'nın kurtuluşunun 40. yıldönümünde açılması planlanıyordu fakat zaman yetersizliği yüzünden ertelendi ve abide 8 Mayıs 1984 yani Zafer Gününün 39. yıldönümünde açıldı.
Müze
Başlangıçta müze anıtın içinde planlandı fakat bu fikir zor coğrafi şartlar nedeniyle terk edildi. Figürlerin altında, 18 metre yüksekliğinde ve toplam 3,500.00 metrekare alanlık bir boşluk vardı. Bu oda, Donetsk Ulusal Akademi Ukrayna Müzik ve Drama Tiyatrosu'nun eski sahne dekorlarını saklamak için kullanıldı. II. Dünya Savaşı'nın çok katmanlı panoramasının yaratılacağı bir fikirde mevcuttu. 2000'lerin sonunda, Alexander Porozhnyuk, abidenin içinde müze oluşturma fikrine döndü, ve 2010 yılında, yer tesislerinin Büyük Vatanseverlik Savaşı Müzesine dönüştürülmesi çalışmalarına başlandı, iki ile üç yıl içerisinde bitirilmesi planlanmaktadır.
Askeri ekipman bölümü
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın 65. yıl dönümü vesilesi ile 2010 yılında, anıtın önüne T-34-76, T-34-85, T-54/55 modellerinde 3 tank, ZIS-2 ve ZiS-3 modellerinde 2 anti tank silahı yerleştirilmiştir. Tanklar ve anti tank silahları Stalino'nun kurtuluşuna katılmışlardır.
Adolfo Ruiz Cortines
Adolfo Tomás Ruiz Cortines (30 Aralık 1889 – 3 Aralık 1973) tartışmalı 1952 seçimlerini Kurumsal Devrimci Parti adayı olarak kazanıp 1952 ile 1958 yılları arasında Meksika devlet başkanlığı yapmış Meksikalı siyasetçi. Selefi Miguel Alemán Valdés ve halefi Adolfo López Mateos'un aksine Meksika Devrimi'ne katılmıştır (Meksika Devrimi'ne katılmış son başkandır). Meksika'nın en yaşlı devlet başkanlarından olan Ruiz Cortines kadınlara seçme ve seçilme hakkı vermesi ve Meksika Mucizesi olarak bilinen dönemde ekonomiyi büyütmesiyle hatırlanır.
Devrimci askeri kariyeri
1909'da Ruiz Cortines, General Díaz'ın başkanlığına muhalefetin başı Francisco I. Madero tarafından aynı yıl yazılmış La sucesión presidencial de 1910 (1910 Başkanlığın Devri) adlı kitabı okudu. Kitap Ruiz Cortines'in siyasetle ilgilenmesini sağladı. 1910'da Meksika Devrimi başladı ve devrimin ana figürleri Pascual Orozco and Francisco Villa gibi kişilerden etkilendi. Bu etkiden dolayı 1912'de 23 yaşındayken Meksiko'ya taşındı. Meksiko'da kalırken Başkan Francisco I. Madero suikasta uğradı ve General Victoriano Huerta göreve el koydu. Ruiz Cortines, Huerta hükûmetine karşı olduğu için, Huerta pek çok Meksikalı'nın gözünde görevi gasp etmişti, devrimcilerin Anayasacı kolunun lideri Venustiano Carranza'nın sağ kolun Alfredo Robles'e bağlı devrimci güçlere katıldı. Robles Meksika'nın güneyi ve merkezindeki kuvvetlerden sorumluydu. Ruiz Cortines devrim sırasında çarpışmalara katılmış olsa da esas görevi mutemetti. 1920'de Carranza'nın halefini seçmesine karşı çıkan Sonorancı generaller Adolfo de la Huerta, Alvaro Obregón ve Plutarco Elías Calles isyan edince Meksika'dan kaçmaya çalışan Carranze yanına yüklü miktarda hazine altını almıştı. Treni yakalandı ve altın Meksiko'ya geri getirilip genç ve güvenilir Ruiz Cortines'e emanet edildi.
Leocereus
Leocereus, Cactaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Adolfo Ruiz Cortines
Siyasi kariyeri
Muhasebeci geçmişi, dürüst namı ve devrimci kimliği ile 1920'lerde Ruiz Cortines'in seçebileceği pek çok yol vardı. Hükûmete bağlı Ulusal İstatistik Dairesi'nde çalışt; o zamanlar genç bir öğretmen ve sonradan önemli bir Meksika tarihçisi olacak Daniel Cosío Villegas'tan istatistik dersleri aldı. Ruiz Cortines çeşitli yayınlarda Ulusal İstatistik Dairesi'nin özerk bir kurum olması gerektiğini savundu. 1935'te Lázaro Cárdenas'ın başkanlığı sırasında siyasi kariyerine 45 yaşında Meksiko'dan sorumlu müdür olarak başladı. Bu zaman zarfında devrimci bir askerin oğlu ve genç bir avukat olan, sonrasında Meksika başkanı olacak (1946–1952) Miguel Alemán Valdés ile tanıştı. 1940'ta Ruiz Cortines, Cárdenas'ın halefi olarak seçtiği Manuel Avila Camacho'nun seçim kampanyasını yönetti. Beş yıl sonra Başkan Ávila Camacho, Alemán'ı güçlü bir konum olan İçişleri Bakanlığı görevine atadı. Miguel Alemán kişiel dostluklarından dolayı Ruiz Cortines'e sekreteri olması teklifinde bulundu. Bu pozisyon Ruiz Cortines'in Kurumsal Devrimci Parti (PRI) içinde güç kazanmasını sağladı. Birkaç yıl sonra (PRI) onu Veracruz valisi adayı gösterdi.
Veracruz valiliği
Aralık 1944'te Ruiz Cortines Veracruz valisi oldu. Yönetimi sırasında eyaletteki eğitim sistemini genişletti. Kurduğu kurumlar arasında insanların hayat kalitesini arttırmasını sağlayan pratik eğitim veren Teknik Bilgiler Enstitüsü (Departamento para Estudios Técnicos), Antropoloji Enstitüsü, Devlet Planlama Komitesi vardır. Kadınların yerel ve belediye seçimlerine katılabilmesi için eyalet anayasasını değiştirdi. Veracruz o zamanlar Meksika'nın ana limanlarından biri olduğu için yollar yaparak altyapıyı geliştirdi.
İç politika
14 Ekim 1951'de Ruiz Cortines'in geleneklere uygun bir şekilde Kurumsal Devrimci Parti'nin (PRI) başkan adayı olduğu görevdeki başkan tarafından açıklandı. PRI en baskın partiydi ve Ruiz Cortines'in seçimi kazanması bekleniyordu. 1 Aralık 1952'de başkanlık görevine geldi.
Alemán yıllardaki yolsuzluk skandallarından sonra devlete yeni bir imaj çizmek ve devletin güvenilirliğini yeniden sağlamak istiyordu. Sloganı "tasarruf ve ahlak"tı.
Kamu harcamalarına sıkı denetim getirdi. Yol, demir yolu, baraj, okul ve hastahane yapımını destekledi. "Denize Marş" adlı bir planı uygulamaya soktu. Planın hedefi nüfusu tepelerden deniz kıyısına taşımak ve deniz ve kıyı kesimindeki kaynakların daha iyi kullanılıp geliştirilmesiydi. Bu program kapsamında sıtma kurutuldu. Kırsal nüfusun yaşam koşullarını iyileştirmek ve toprak dağıtımını teşvik etmek için Kırsal Sosyal Yardım Programı'nı kurdu. Yabancılara ait büyük mülkler kamulaştırıldı. Çiftçileri doğal afetlerden korumak için Çiftlik Güvenliği programını başlattı.
Görev süresinin başında Başkan Ruiz Cortines Anayasa'nın 34. maddesinin değiştirilmesini ön gören bir yasa tasarında bulundu. Buna göre kadınlarla erkekler eşit siyasi haklara sahip olacaktı; kadınlara oy kullanma hakkı verilecekti. Konut ihtiyacını karşılayabilmek için Ulusal Konut Enstitüsü'nü kurdu. Sanayiye teşvikler verdi, özellikle küçük ve orta boy işletmelere. Petrokimya endüstrisinin gelişiminin temellerini attı ve yeni iş olanaklarının yaratılmasını destekledi.
Ruiz Cortines hükûmeti kamu maliyesini sağlamlaştırmak ve enflasyonla mücadele edebilmek için kamu harcamalarını kısmaya karar verdi. Bu politika Meksika'nın ekonomisinin büyük bir hızda büyümesini sağladı çünkü uzun yıllar sonra Meksika hükûmeti ilk defa bütçe fazlası veriyordu. 1953'te özel yatırımların düşmesiyle Ruiz Cortines popüleritesini kaybetti. Popüleritesini arttırmak için politikalarında değişikliğe gitti. Nisan 1954'te crisis de la Semana Santa diye adlandırılan krizde peso'nun değerini dolar karşısında düşürüp bir doları 8,65 peso'dan 12,50 peso'ya çıkarmak zorunda kaldı.
Dış ilişkiler
Ruiz Cortines'in görev süresi boyunca Meksika ile ABD ilişkisinde soğukluk yaşandı çünkü Ruiz Cortines Meksika'nın herhangi bir uluslararası savaşa girmesine neden olacak anlaşmalar yapmak istemiyordu. 1956'da Ruiz Cortines, ABD Başkanı Dwight D. Eisenhower Kanda Başbakanı Louis St. Laurent ile bir toplantıya katıldı. Toplantı sırasında liderler göçmen sorunları, ekonomik işbirliği, sivil havacılık ve kıyı bölgelerinde yasa dışı balıkçılık üstüne konuştu. Genel olarak Ruiz Cortines'in dış politikası muhafazakar ve diğer ülkelerin bağımsızlığına saygı duyacak şekildeydi. Hükûmeti Latin Amerika ile daha yakın bağlar kurmayı ve Latin Amerika'da resmi bir sistem sağlayacak Amerikan Devletleri Örgütü'nü kurmayı hedefliyordu. 1954'teki Caracas Konferansı'nda Meksika halkaların kaderlerini tayin etme hakkını savunamadı.
Başkanlıktan sonra
1 Aralık 1958 Ruiz Cortines görevi halefi Adolfo López Mateos'a devretti ve kamu hayatından tamamen emekli oldu. son günlerinde gençliğinden tanıdığı siyasetçi Manuel Caldelas García, Veracruz'daki evine taşındı. Caledas García ev işlerine yardımcı oldu ve eski başkanın bakımını üstlendi. 2 Aralık 1973'te öğleden sonra Ruiz Cortines'in sağlık durumu kötüleşti. Dr. Mario Díaz Tejeda eski başkana müdahale etmek için eski başkanın evine gitti. Aldığı ilaçlar etkisini gösterince Ruiz Cortines uykuya daldı. 3 Aralık 1973 sabah 9:05'te Tomás Adolfo Ruiz Cortines 82 yaşında damar sertleşmesinden dolayı kalp krizi geçirdi ve hayatını kaybetti.
Carteret, New Jersey
Carteret, Amerika Birleşik Devletleri'nin New Jersey eyaletinde yer alan ve Middlesex ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 22.844'tür.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 65.496 kişi, 26.845 ev ve 17.835 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
2000 Sayımı
1 Nisan 2000 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 57.537 kişi, 23.685 ev ve 17.708 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Gemi inşaatı
Gemi inşaatı, bir geminin tasarımına başlanmasından işletmeye alınmasında kadar olan süreçtir. Bu süreç gemi mühendislerinin başında bulunduğu bir ekiple dizayn bürolar ve tersanelerde yürütülür.
Dizayn ve Planlama
Ön dizayn aşaması, bir gemiden istenen özelliklere göre temel karakteristiklerinin belirlenmesi aşamasıdır. Geminin türü, servis hızı, tonajına göre en-boy-derinlik-draft gibi boyutlarının ve formunun, inşa sürecinde kullanılacak malzemelerin ve ekipmanların belirlendiği, bütçenin oluşturulduğu, tedarikçilerin belirlendiği süreçtir.
Bu aşamada geminin boyutları, formu belirlenir buna göre geminin hidrostatik ve mukavemet hesapları yapılır. Deniz ve hava şartlarına göre geminin davranışlarını en iyi hale getirecek şekilde optimize edilir. Çıkan sonuçlara göre hazırlanan resimlere, tablolara göre üretim süreci başlatılır.
Üretim
Üretim, hazırlanmış olan proje dokümanlarına göre seçilmiş olan malzemelerin uygun biçim ve şartlarda birleştirilmesi ve test edilmesi sürecini kapsar.
Çelik Konstrüksiyon Süreci
Geminin tekne ve üst yapı imalat sürecidir. Bu aşamada çelik saclar uygun biçim ve tekniklerle kesilerek (nesting) montaja uygun hale getirilir. Montaj, planlara göre hazırlanmış olan malzemelerin birleştirlmesi aşamasıdır. Bu aşama onaylandıktan sonra kaynak işlemi başlar. Tersanenin çalışma usulune göre önce bloklar imal edilir. Ardından bloklar kızak ya da havuz üzerinde birleştirilmek sureti ile geminin teknesi oluşturulur.
Geminin büyüklüğüne, tersanenin kapasitesine göre blokların büyüklüğü ve sayısı değişebilir.
Donatım
Geminin ana ve yardımcı makineler, güverte makineleri, elektronik aygıtlar, boru ve elektrik devreleri, mobilyalar ve diğer sabit ve tüketilebilir malzemeler ile donatılması sürecidir.
Boru atölyelerinde hazırlanan boru devreleri kullanım yerlerine göre çelik, paslanmaz çelik, galvanizli çelik, bakır, gibi malzemelerden hazırlanır.
Bitirme
Boya, test, kalite kontrol, bürokratik işlemleri kapsayan süreçtir.
Bürokratik İşlemler
Geminin ticari, teknik ve güvenlik konuları ile ilgili olarak sahip olması gereken belgelerin hazırlanması, gerekli başvuruların yapılması ve sonuçlandırılması için yapılan işlemlerdir.
Yeni Kompleksite
Yeni Kompleksite, müzikle ilgili materyalin her boyutunda aynı anda meydana gelen gelişim süreçlerinin karmaşık, çok tabakalı etkileşimiyle ilgilenen besteciler için kullanılan bir nitelendirici isimdir.
Lasiocereus
Lasiocereus, Cactaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
BeIN HD (Türkiye)
beIN, Digiturk platformunu tanıtmak için yayın yapan televizyon kanallarıdır. DIGI ismindeyken bir dönem Turksat üzerinden şifresiz yayın yapmıştır.
Özel Kanallar
Özel kanallar sadece özel zamanlarda ve özel günlerde yeni numaralı kanallarda yayın yapan film, dizi ve dini içerikli kanallardır. 1. Kanaldan yayın yapan özel kanalların tablosu:
Kaynakça
Digiturk Tüm Kanallar
Keisuke Ota (1981 doğumlu futbolcu)
Keisuke Ota (d. 23 Temmuz 1981), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2000 yılında Shimizu S-Pulse kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Ventforet Kofu, Kashiwa Reysol, JEF United Ichihara Chiba, Tokushima Vortis, FC Gifu kulüplerinde oynadı.
Curzon Hattı
Curzon Hattı Sovyetler Birliği ve Polonya arasındaki bir sınır çizgisi önerisidir. Curzon Hattının tarihi, küçük değişikliklerle beraber, I. Dünya Savaşı dönemine kadar uzanır. Curzon Hattı, ilk kez Yüksek Savaş Konseyi tarafından, yeni ortaya çıkan İkinci Polonya Cumhuriyeti ve Sovyetler Birliği devletleri arasındaki sınır çizgisi olarak çizilmiştir. Hattı kurma önerisi, gelecekte yapılacak sınır anlaşmasına diplomatik olarak hizmet etmesi amacıyla İngiliz Dışişleri Bakanı George Curzon tarafından ortaya konulmuştur. Ancak savaşın devam etmesi nedeniyle, hiçbir zaman sınır anlaşması yapılamadı.
Hat, II. Dünya Savaşı esnasında önemli bir jeopolitik faktördü. Josef Stalin, Doğu Polonya'yı işgal ettiği zaman, Sovyetler Birliği'nin sınırlarını Adolf Hitler ile beraber Curzon Hattı boyunca bölmüştür. Batılı güçler, Barbarossa Harekâtı'nın ardından, Sovyetler Birliği ile görüşmelere başladılar. Tahran Konferansı yapılana kadar, Müttefikler, Polonya'nın doğu sınırının 1939'da çizilen Curzon Hattındaki gibi kalması konusunda hemfikir değildi; ancak Churchill'in pozisyonu, Kursk Muharebesi'ndeki kesin Sovyet zaferinden sonra değişti.
Tahran Konferansı'nda belirlenen özel bir anlaşmanın ardından, 1945 Yalta Konferansı'nda, Müttefik Devlet liderleri Franklin D. Roosevelt, Winston Churchill ve Stalin, Polonya ve Sovyetler Birliği arasındaki doğu sınırı olarak, beş ila sekiz kilometrelik değişikliklerle Curzon Hattı'nın kullanılması konusunda karar kıldı. Churchill, Lviv şehri de dahil olmak üzere, Doğu Galiçya'nın parçalarını Polonya topraklarına eklemeyi önerdiğinde (B Hattı'ndaki gibi), Stalin, Sovyetler Birliği'nin, önceden Britanya Hükûmeti'nin birkaç kez onaylamış olduğu üzere daha az toprak talep edemeyeceğini savundu. Müttefik Devletler, eskiden Alman yönetiminde bulunan bölgelerin (Kurtarılan Topraklar) Polonya'ya dahil edilmesiyle bu zararı telafi etmiştir. Sonuç olarak, Belarus, Ukrayna ve Polonya ülkeleri arasındaki mevcut sınır, Curzon Hattıyla belirlenmiştir.
Graptocleptes
Graptocleptes Harpactorini oymağına bağlı bir böcek cinsidir.
Hanborough
Hanborough, İngiltere'nin Oxfordshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Tarasca devleti
Tarasca devleti (Nahuatl: Michoacán), Kolomb öncesi Amerika'da Orta Meksika bölgesindeki devlettir. Devlet yaklaşık olarak bugünkü Meksika'nın Michoacán eyaleti sınırlarına karşılık gelir. İspanyol istilası döneminde Mezoamerika bölgesinde Azteklerden sonra en büyük ikinci devletti.
14. yüzyıl başlarında kurulan devlet 1530 yılında bağımsızlığını yitirmiş ve İspanyol İmparatorluğunun boyunduruğuna girmiştir. Devletin Nahuatl dilindeki Michoacán olan adının anlamı Balığı olaların yeridir. Taracsalıların dili olan Purépecha dilinde devletin ismi Iréchecua Tzintzuntzánidir. Tarasca devletinin halkı çoğunlukla etnik Purépecha olsa da zamanla asimile edilen Nahua, Otomi, Matlatzinca ve Chichimec kabileleri de mevcuttu. Devletin yapısı ilk dönemlerde ekonomik olarak bağlı devletçikler şeklindeyken ilerleyen dönemde idare merkezileşmiş ve cazonci adı verilen sıkı kontrol mekanizması kurulmuştur. Tarasca devleti başkenti Pátzcuaro Gölü kıyılarındaki Tzintzuntzan kentidir.
Tarasca devleti Azteklerle çağdaştır ve bu iki devlet arasında çok sayıda muharebe yaşanmıştır. Azteklere yenilmeyen Tarasca devleti bu devletin kuzeybatıya doğru yayılmasına engel olmuş, sınırlarını çeşitli tahkimatlarla korumayı bilmişlerdir. Bu anlamda sınırları tanımlı ilk gerçek Mezoamerika devleti sayılmaktadır. Görece yalıtık konumundan ötürü kültürel anlamda özgün bir yerde bulunan uygarlı araç gereç, süs ve silah yapımında metal kullanan çok az sayıdaki Mezoamerika uygarlığından birisidir.
Coğrafi konum
Tarasca devletinin geliştiği bölge volkanik bir yükselti konumundadır. Lerma ve Balsas Nehri arasında yer alır. Bölge ılıman tropik bir iklime sahiptir, 2000 metre yükseklikte çeşitli göller de bulunmaktadır. Çam, meşe ve köknar ağaçlarının bulunduğu topraklar tarıma görece elverişlidir. Kuzey bölgelerde kaplıcaların bulunduğu alanda obsidyen oluşumları sıklıkla gözlemlenir. Genel olarak devlet Pátzcuaro Gölü havzasına kurulmuştur.
Koldo
Jesús Luis Álvarez de Eulate Güergue ya da kısaca Koldo (d. 4 Eylül 1970), kaleci pozisyonunda görev yapmış Andorralı eski millî futbolcu ve Andorra'nın teknik direktörüdür.
2010 yılından bu yana Andorra Millî Futbol Takımını çalıştırmaktadır.
Tarasca devleti
Kuruluş ve büyüme
Klasik dönemde Patzcuaro Gölü civarında yaşayan Purépecha dışında en az iki etnik kültürden bahsedilebilir: Jarácuaro bölgesindeki Nahuatl dilini konuşan kabile ve gölün kuzey kıyısında yaşayan Chichimeca kültürü kabilesi. Relación de Michoacán belgesine göre Tariácuri adlı kabile lideri Patzcuaro Gölü etrafındaki toplulukları bir araya getirerek güçlü bir devletin temellerini atar. 1300 yılında ilk fetih harekâtları başlar. Kendisi Pátzcuari kentinden devleti yöneten Taríacuri, oğulları Hiripan ve Tangáxoan'ı surasıyla Ihuatzio ve Tzintzuntzan kentlerinin başına getirir. Özellikle Hiripan Cuitzeo Gölü çevresindeki bölgede başarılı fetih seferleri yapmıştır. Hiripan ve Tangáxuan hakimiyet kurdukları bölgelerde bir vergi sistemi yerleştirerek güçlü bir merkezi devletin temellerini atarlar. Oluşmaya başlayan yönetici bürokrasi sayesinde fethedilen yerlerden gelen gelirler asiller ve yöneticiler arasında pay edilmeye başlanır. Tzitzipandáquare idaresindeki dönemde yeni bölgeler fethedilse de Aztek yayılması karşısında bu yeni bölgeler ya elden çıkacak ya da stratejik geri çekilme yüzünden denetimi verilecekti. 1460 yılında Tarasca devleti sınırları Pasifik Okyanusu kıyısındaki Zacatula'ya kadar genişler, Toluca vadisine içlerine kadar ilerler. 1470'li yıllarda Axacatl komutasındaki Aztekler bir dizi muharebe sonrasında Tarascalıların denizle irtibatını kesecek şekilde toprak elde etse de sonunda geri çekilmek durumunda kalmışlardır. Bu başarıdan sonra Tarascalılar sınırdaki kentleri tahkim ederek bir savunma hattı oluşturmuştur. Ayrıca Aztekler tarafından topraklarından kovulmuş olan Otomi ve Matlatzinca halklarının sınır bölgelerine yerleşmesine izin vererek Tarasca topraklarının korunmasını sağlar. 1480 yılıyla birlikte Ahuitzohl komutasındaki Aztekler, Tarascalılara saldırılarını şiddetlendirirler. İki taraf da birbirine üstünlük sağlayamadan bölgeye gelen İspanyollar durumun tamamen değişmesine yol açar. Son bağımsız Tarasca cazonci II. Tangáxuan olur.
Çöküş
Aztek İmparatorluğunun çöküş haberinden sonra II. Tangáxuan hemen İspanyol konkistadorlara elçiler gönderir. Birkaç İspanyol elçilerle birlikte Tzintzuntzan'a gelir ve burada Tarasca hükümdarı tarafından ilgiyle karşılanır. Hernan Cortes'e Tarasca devletinin hediyesi olan altınlarla dönen elçiler Cortes'in iştahını kabartmış olur. 1522 yılında Cristobal de Olid komutasındaki bir İspanyol birliği Tzintzuntzan'a gelir. Onbinlerce askere sahip Tarasca devleti savaşmaksızın boyun eğer. Savaşmadan işbirliği yolunu seçen Tangáxuan ve Tarascalılara görece özerklik sağlanır. Bölge bu tarihten sonra hem Tangáxuan hem de Cortes'e vergi verir hale gelir. İspanyollar Tangáxuan'ın vergilerin çoğunu kendisine aldığını ve kendisini hala hükümdar gördüğünü anlayınca bölgeye kötü şöhretli konkistador komutan Nuño de Guzmán'ı atar. Guzmán Tarascalı asilzade Don Pedro Panza Cuinierángari ile birlik olup Tangáxuan'ı alaşağı eder ve idam edilmesini sağlar. Bundan sonra kargaşa ve şiddet olayları artar. Takip eden dönemlerde İspanyol kuklası Tarascalı liderler bölgeyi yönetecektir. İspanya'ya geri çağrılan Nuño de Guzman'ın yerine gelen rahip Vasco de Quiroga yerlilerle temas kurup onları ikna ederek bölgede İspanyol hakimiyetini sağlamlaştırır.
Roderick MacFarquhar
Roderick Lemonde MacFarquhar (d. 2 Aralık 1930 – ö.10 Şubat 2019), İngiliz gazeteci, yazar, tarihçi ve siyasetçidir. Harvard Üniversitesi'nde profesör olarak görev aldı. 1974-1978 arasında milletvekili olarak siyasete girdi. Çin Halk Cumhuriyeti ve Mao'cu Çin'i konu alan üç baskılık eserleri; The Origins of the Cultural Revolution ve Mao’s Last Revolution 'u yayınlamıştır.
İslam Devrimi Komiteleri
İslam Devrimi Komiteleri ( Komitehaye İnkilabe İslâmi) veya kısaca Komite (کمیته), İran'da eski bir kolluk teşkilatı idi. Komite, 1979 yılında İslam Devrimi sırasında kurulmuş olup İçişleri Bakanlığı'na bağlıydı ve sosyal davranış üzerine İslami düzenlemeleri ve ahlaki standartları uygulamaktan sorumluydu. 1991 yılında Şehrbani ve Jandarma ile birleşerek İran İslam Cumhuriyeti Kolluk Kuvvetleri (NAJA) kuruldu.
Merced County
Merced ili veya Merced County Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 281,202'dir. İlin merkezi Merced şehridir.
Yaka, Gelendost
Yaka, Isparta ilinin Gelendost ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1912'den beri aynı adı taşımaktadır. 1975 yılında Yakaköy adıyla beldeye çevrilen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy, Isparta il merkezine 85 km, Gelendost ilçe merkezine 2 km uzaklıktadır. Köy, Gelendost ilçe merkezinin güneydoğusunda yer alır. Doğusunda Balcı köyü, güneybatısında Hacılar köyü, kuzeybatısında Gelendost ilçesi ve kuzeyinde Bağıllı köyü ile çevrilidir.
Helmut Kunz
Helmut Kunz (d. 26 Eylül 1910 – ö. 1976), Adolf Hitler'in intihar etmesinden sonra Joseph Goebbels'in altı çocuğuna öldürülmeden önce anestezi uygulanması için emir vermiş bir SS diş hekimi idi.
Gençliği
Kunz, Ettlingen, Almanya'da dünyaya geldi. Önce hukuk okudu, daha sonra dişhekimliği okudu. Doktora tezi'nde "çocuğun bebeklikte beslenmesi ile ilgili olarak çocuğun diş çürükleri üzerine çalışmalar" üzerine yazı yazdı. 1936'da Leipzig'in güneyindeki Lucka'da bir dişhekimliği kliniği açtı. SS'e, Sturm 10/48 birliğine katıldı.
SS kariyeri
1939'da Kunz, 3. SS Division Totenkopf'un üyesiydi. 1941'de ağır yaralandı ve Berlin'deki Waffen-SS sağlık bürosuna diş hekimi genel yardımcılığına atandı. Nisan 1945'ün sonlarında Berlin'deki Reich Şansölyeliğine atandı.
Yakalanışı ve daha sonra hayatı
Kunz'un ifadesine göre, çocuklara kendisinin morfin enjekte ettiğini, ancak çocuklara siyanür kapsüllerini Magda Goebbels (çocukların annesi) veya Dr. Ludwig Stumpfegger'in içirdiğini belirtti.
Bu, Hitler'in Führerbegleitkommando koruması ve Führerbunker'daki iletişim şefi SS-Oberscharführer Rochus Misch'in ifadesine ve Goebbels'in Devlet Sekreteri'nin Propaganda Bakanlığı'ndaki görevlisi Werner Naumann'ın ifadelerine aykırıdır. Naumann ve Misch, aslında, Hitler'in cerrahı SS Dr. Stumpfegger'in, Magda Goebbels'in çocukların ağzına siyanür kapsülleri yerleştirmeden önce Göbels'in çocuklarının derin bir uykuda olabilmeleri için tatlandırılmış bir narkotik içki karıştırdığını belirtti.
Alman mahkemeleri Kunz'u mahkûmiyet vermeyi reddetti ve ölümüne kadar çok saygı gören dişhekimi olarak kaldı. 1976'da Freudenstadt'ta öldü ve 10/11 numaralı çift mezar olan Städtischer Friedhof (belediye mezarlığı) bölümünde (R) gömüldü.
Kırşehir'deki liseler
Kırşehir'deki çeşitli liseler aşağıda olduğu gibi verilmiştir. Kırşehir'deki liseler diğer illerdeki gibi Fen lisesi, Anadolu lisesi, İmam Hatip ve Güzel Sanatlar liseleri gibi eğitim sistemine sahip Mesleki ve normal lise eğitimi vermektedir.
Hatiora
Hatiora, Cactaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Graptoclopius
Graptoclopius Harpactorini oymağına bağlı bir böcek cinsidir.
Mahalle bekçisi
Çarşı ve Mahalle Bekçisi ya da Mıntıka Bekçisi, Türkiye'de Güvenlik Güçlerine yardımcı olmakla görevli silahlı güvenlik görevlisidir. Emniyet Teşkilatında görev yapar. 24 Nisan 1914 tarihli Çarşı ve Mahallât Bekçileri Hakkındaki Kanun ile oluşturuldu ve 14 Temmuz 1966 tarihli 772 sayılı Çarşı ve Mahalle Bekçileri Kanunu ile yeniden düzenlendi. 1995 yılında Bekçi alımları durdu ve 2008 yılında yardımcı hizmetler sınıfında bulunan Çarşı ve Mahalle Bekçileri, Emniyet Hizmetleri sınıfına alınarak göreve devam ettiler. Nisan 2017'de çıkarılan 690 sayılı kanun hükmünde kararname ile yeniden personel alımı gerçekleştirildi. 18 Haziran 2020 tarihli 7245 sayılı kanun ile birlikte Çarşı ve Mahalle Bekçiliği Kanunu olarak düzenlenip günümüz koşullarına uyarlandı.
İlk olarak 20 ilde 69'u kadın 9 bin 433 Bekçi alımı yapıldı. Halen 69'u kadın olmak üzere 28 bin 773 Mıntıka Bekçisi ülke genelinde görev yapmaktadır. Mıntıka Bekçilerinin yeniden göreve başlamasıyla ülkedeki mal varlığına karşı işlenen suçlarda belirgin şekilde düşüş yaşanmıştır.