cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Evan Bates
Kariyeri
2002-2003 sezonunda takım novice düzeyine geçti. O sezon ilk uluslararası düzeyde bir yarışmaya girdiler. North American Challenge Skate programında Thunder Bay, Ontario'da yapılan yarışmada novice düzeyinde 10. sırada yer aldılar. Yerel şampiyonada 4. olarak sectional yarışmalarına girme hakkını kazandılar. (ABD Gençler şampiyonasında yarışmak için geçilmesi gereken bir yarışma. İlk 4 sırada yer alan takımlar ulusal şampiyonaya katılma hakkı elde eder) Samuelson ve Bates sectional şampiyonada 6. sırada yer aldı ve ulusal şampiyonaya katılma hakkını elde edemedi.
2003-2004 sezonunda takım yerel şampiyonayı kazandı. Sectional yarışmasında gümüş madalya alarak ulusal şampiyonaya novice düzeyinde katılma hakkı elde etti. 2004 ABD Gençler şampiyonasında bronz madalya aldı. (novice level) Bu sonuç onlara Estonya Uluslararası Buz Dansı Şampiyonasına (Estonia International Ice Dancing Championships) novice düzeyinde katılma hakkı verdi. Samuelson ve Bates bu yarışmada gümüş madalya kazandı.
2004-2005 sezonunda çift novice düzeyinde yarışmaya devam etti. Samuelson & Bates yerel şampiyonada gümüş, Sectional şampiyonada altın madalya aldı. Ulusal şampiyonada yarışma hakkını kazanan ikili novice düzeyinde ulusal şampiyon oldu.
2005-2006 sezonunda ikili gençler düzeyine geçti. (junior) ISU Junior Grand Prix yarışmalarına ilk kez girdiler. 2005-2006 ISU Junior Grand Prix'de Slovakya'da yapılan yarışmada zorunlu dansta 6., orijinal dansta 10. ve serbest dansta 6. sırada yer alıp genel toplamda 8. oldular. Sofya, Bulgaristan'daki yarışmada ise yarışmanın tüm bölümlerinde ve genel toplamda 5. sırada yer aldılar. Çift sectional şampiyonalarını kazandı ve 2006 ABD Gençler Şampiyonasında gümüş madalya aldı. Bu sonuç ile 2006 Dünya Gençler Şampiyonasına katılma hakkı elde eden çift yarışmayı 10. sırada bitirdi.
2006-2007 sezonunda gençler düzeyinde devam ettiler. 2006-2007 ISU Junior Grand Prix serisinde Meksika'daki yarışmada yarışmanın tüm bölümlerini ilk sırada bitirip genel toplamda altın madalya kazandılar. Taipei'deki yarışmada ise zorunlu dansı ikinci, orijinal ve serbest dansı ilk sırada bitirip altın madalya aldılar. Bu madalyalar ile birlikte Junior Grand Prix Finaline katılma hakkı elde ettiler. İkili aynı koçla çalıştıkları Madison Hubbell & Keiffer Hubbell çiftinin ardında gümüş madalya kazandı.
Junior Grand Prix Finali'ne katılma hakkı kazanmaları onlara 2007 ABD Şampiyonasına direkt katılma hakkı verdi. Yeniden Hubbell'lara karşı yarışan Samuelson & Bates ABD Gençler şampiyonluğunu kazandı. Bu sonuçlarla 2007 Dünya Gençler Artistik Patinaj Şampiyonasına giden çift serbest danstan önce ikinci sırada bulunmaktaydı. Serbest dans sırasında Samuelson düştü, Bates'de ona takıldı ve Samuelson'un eline bastı. Eli kesilen patenci programı tamamlayamadı ve yarışmadan çekilmek zorunda kaldılar.
2007-2008 sezonunda Samuelson & Bates uluslararası düzeyde gençler, ulusal düzeyde ise büyükler seviyesinde yarıştı. O sezon çift serbest danslarında Alessandro Safina'dan Luna, özgün danslarında bir Rus halk müziği olan Kalinka'yı kullandı. Sezona 2007-2008 ISU Junior Grand Prix yarışmaları ile başladılar. Lake Placid'de yapılan yarışmada yapılan üç bölümü birden ilk sırada geçip altın madalya aldılar. Avusturya'da yapılan yarışmada ise zorunlu ve serbest dansı kazanıp, orijinal dansta Maria Monko / Ilia Tkachenko çiftine geçildiler. Genel toplamda takım altın madalyayı 2.61 puan farkla aldılar. Bu madalyalar 2007-2008 Junior Grand Prix Finali'ne kalmalarını sağlarken, 2008 ABD Şampiyonasına direkt katılma hakkı veriyordu. Junior Grand Prix Finali'nde zorunlu dansı üçüncü, orijinal ve serbest dansı ikinci sırada tamamlayan ikili Maria Monko / Ilia Tkachenko'nun ardında gümüş madalya aldı.
Samuelson & Bates 2008 ABD Şampiyonasına ilk kez büyükler düzeyinde katıldı. Zorunlu ve orijinal dansları 4. sırada bitirdiler. Serbest dansta ise ikili bir kaldırış sırasında düştü ve serbest dansı 6. sırada bitirdi. Genel toplamda 4. olan Samuelson & Bates pewter madalyasını kazandı. (ABD Şampiyonasına özgü, 4.'ye verilen madalya) Bu sonuçlar çift 2008 Dünya Gençler şampiyonasına gitme hakkı kazandı. Yarışmada üç bölümü de ilk sırada bitirip genel toplamda altın madalyayı kazandılar.
2008-2009 sezonunda çift büyükler düzeyinde yarışmalara katılmaya başladı. Yılın ilk yarışması olan 2008 Nebelhorn Trophy'i kazandılar. Bu yarışmada zorunlu dansı 'nin ardında ikinci tamamladılar. Orijinal ve ve serbest dansı ilk sırada bitiren ikili altın madalyayı kazandı. 2008-2009 ISU Grand Prix serisinde 2008 Skate America'da yarıştılar. İlk kez büyükler düzeyinde Grand Prix yarışmasına giren çift zorunlu dansı 5., orijinal dansı 4. ve serbest dansı 3. sırada geçti. Serbest dansta en yüksek teknik puanı elde eden ikili 175.66 puana ulaşarak dördüncü oldu. Ardından 2008 NHK Trophy'de zorunlu dansı üçüncü, orijinal ve serbesti dördüncü sırada bitirerek bronz madalya kazandılar. Serbest dans sırasında dönüş sırasında düşen ikili buna rağmen ilk Grand Prix madalyalarını kazanmış oldu.
Ocak ayında düzenlenen 2009 ABD Artistik Patinaj Şampiyonasına katılan Samuelson & Bates gümüş madalya kazandı ve Dünya şampiyonası takımına girdi. 4 Şubat-8 Şubat 2009'da Kanada'da yapılan 2009 Dört Kıta Artistik Patinaj Şampiyonasında zorunlu dansı (Finnstep) 4. bitirdiler. Orijinal Dansta ise 5 teknik elemanın 4'ü en yüksek seviye olan dört üzerinden değerlendirildi. Yarışmada en yüksek teknik puanı alan çift üçüncü sıraya çıktı. Serbest dansıda üçüncü bitirip genel toplamda bronz madalyanın sahibi oldular. Bu sonuçla çift büyükler düzeyindeki ilk sezonlarında ilk Grand Prix madalyalarının ardında ilk ISU Şampiyonası madalyasını da almış oldu.
Programlar
.
Gülay Çokay
Boğaziçi Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Bilgisayar Bölümü'nü bitirdikten sonra İngiltere'de şehir planlamacılığı üzerine eğitim gördü. 1991 seçimlerinde Çatalca belediye başkanı seçildi. 1994 yerel seçimlerinde Şişli Belediye Başkanı seçildi.
Yaşamı
3 Nisan 1964'te Çatalca'da doğdu. Boğaziçi Üniversitesi Bilgisayar Bölümü'nü bitirdikten sonra İngiltere'de şehir planlamacılığı üzerine eğitim gören Aslıtürk, ilk evliliğini üniversitede tanıştığı Ünal Ercan'la yaptı. Birkaç ay sonra boşanan Çokay, ikinci evliliğini iki çocuğunun babası Sadrettin Atığ ile yaptı.
Politikaya, henüz 25 yaşında iken, Demokrat Merkez Partisi'nin, Çatalca İlçesi kurucusu ve başkanı olarak başladı. 1989'da DYP genel başkanlığı görevini yürüten Süleyman Demirel'in daveti üzerine Doğru Yol Partisi'ne (DYP) giren Gülay Çokay, 1991 seçimlerinde Çatalca belediye başkanı seçildi. Başkanlığı sırasında Genel Başkanı Tansu Çiller ile Büyükşehir Belediye başkan adaylığı konusunda ters düştü ve DYP'den istifa ederek Anavatan Partisi'ne (ANAP) katıldı. 1994 yerel seçimlerinde Şişli Belediye başkanı seçildi. Kasım 1997'de hakkındaki yolsuzluk iddiaları üzerine görevinden ve partisinden istifa eden Çokay, yurt dışına kaçtı. Halen yurt dışında yaşamakta olan Çokay, güzellik merkezi işletmektedir. 25 Haziran 2007'de yaklaşık 9 yıl süre ile yargılandığı davada beraat etti.
Gülay Çokay'ın soyadı görevi esnasında iki kez değişti. Seçildiği zaman Atığ soyadını kullanan Çokay, Eylül 1997'de boşanmasının ardından eski soyadı Çokay'ı kullandı. Birkaç gün sonra ise Orhan Aslıtürk ile evlenmesinin ardından Aslıtürk soyadını aldı. Orhan Aslıtürk'ten Orhan Gazi adında bir oğlu oldu.
2001 yılında Orhan Aslıtürk'ten boşandı.
Selami, Razavi Horasan
Selami (Farsça: سلامي‎), İran'ın Razavi Horasan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Haf şehristanı'ndaki, aynı isimli Selami bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 6.056 kişi ve 1.341 hanedir.
Mott, Kuzey Dakota
Mott, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Dakota eyaletinde yer alan ve Hettinger ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 721'dir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 721 kişi, 154 ev ve, 70 aileden oluştuğu tespit edilmiştir.
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi; Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk hukuk okulu olarak 1925 yılında Ankara’da “Ankara Adliye Hukuk Mektebi” adıyla kurulan, 1946 yılından itibaren Ankara Üniversitesine bağlı bir fakülte olarak hizmet veren hukuk okuludur.
5 Kasım 1925'te Mustafa Kemal Atatürk tarafından açılan okul, cumhuriyet dönemi Türkiye'sinde sıfırdan kurulan ilk yükseköğrenim kurumudur.
İlk TBMM binasında öğretime başlayan Ankara Adliye Hukuk Mektebi, 1928 yılında ilk mezunlarını vermiştir. Daha sonra adı Ankara Hukuk Fakültesi ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi olarak değişen kurum, eğitim hizmetini günümüzde Ankara Üniversitesi’nin Cebeci kampüsünde sürdürür.
1925 Öncesi Dönem
Osmanlı Devleti'nde hakim-savcı yetiştiren Mekteb-i Kuzzat'ın varlığına son verilmesinin ardından, hakim, savcı, icra memuru, zabıt katibi, müstantik gibi adliye memurunun yetiştirilmesi için bir hukuk mektebinin kurulmasına ihtiyaç duyulmuştur. Bu bağlamda 1925 yılında Ankara’da bir hukuk okulu kurma isteği dönemin Adalet Bakanı Mahmut Esat Bey’in girişimi ile gerçekleştirildi. Mahmut Esat Bey 1925 yılı Bütçe Kanunu tasarısına, hakim azlığı gerekçesi ile bir yatılı hukuk okulu açılması için ödenek koydurmuştu. 23 Şubat 1925 günü Bütçe Kanunu Meclis Genel Kurulu’nda, uzun tartışmalardan sonra dört oyluk farkla Ankara Leylî (yatılı) Hukuk Mektebi’nin açılması kabul edilmiştir. Hakim kadrolarındaki açıkları kapatmak üzere kurulan kurum bir fakülte değil, Adalet Bakanlığı bünyesinde yatılı bir meslek okulu niteliğindeydi ve öğretim kadrosu adliye erkânından oluşuyordu. Mahmut Esat Bey’in olağanüstü çabaları olmasaydı böyle bir karar alınamazdı. Adliye Vekili, Ankara’ya hukuk mektebi açılmasına itiraz eden milletvekillerini ikna edebilmek için bütün enerjisini, beceri ve kudretini, tatlı dil ve güler yüzünü kullanmış ve mektebin kurulmasını kişisel çabalarıyla sağlamıştı. Bu nedenle Ankara Hukuk Mektebi’nin kurucusunun Mahmut Esat Bozkurt olduğunu söylemek yanlış olmaz. Bu tartışmalar sırasında Cemil Bilsel, Ankara'da bir hukuk okulu kurulması fikrini şu şekilde ifade etmiştir :"“Merkez-i Cumhuriyette bulunuyoruz. Buranın bir Mekteb-i Hukuka behemehâl ihtiyacı vardır. Yapılacak tedrisâttan bu muhit de istifâde edecektir, yalnız talebe değil. Dünyanın en güzel inkılâbını yapmış bir memlekette asrın hukukiyâtı okunmaz olur mu, efendiler? Biraz da İstanbul’un ettiği istifâde kadar Anadolumuz da maariften hissemend olsun...”"
1925-1927 Dönemi (Ankara Adliye Hukuk Mektebi)
Henüz binası, müdürü ve öğretim kadrosu bulunmadığı halde 1925 yılı yaz aylarında okula kayıt için başvuru alınmaya başlandı. Lise, yedi senelik idadi veya bir yükseköğrenim kurumu mezunları veya bir yükseköğrenim kurumunda kayıtlı olanlar sınavsız, lise öğrencisi olanlar veya lise muadili başka kurumlardan mezun olanlar ise oldukça zor bir sınavla okula kabul edildiler. Okula ilk olarak 301 öğrenci kayıt yaptırdı, içlerinden 75 öğrenci yatılıydı.
15 Eylül 1925 tarihinde Mahmut Esat Bozkurt Adalet Bakanlığı’nda okul müfredatının ve yönetiminin belirlenmesi amacıyla Ahmet Ağaoğlu, Yusuf Akçura, Şevket Memadali Bilgişin, Cemil Bilsel, Tevfik Kamil Koperler, Yusuf Kemal Tengirşenk, Süheyp Nizami Derbil, Hasan Saka, Refik Sayfdam, Sadri Maksudi Arsal ve Şükrü Kaya gibi dönemin önemli hukukçularından oluşan bir komisyon oluşturmuştur.
Ankara Hukuk Mektebi'nde ilk dersi Hukuk-ı Esasiye profesörü 5 Kasım 1925'te Ağaoğlu Ahmet Bey vermiştir.
Yapısı ve ilk müfredatı
Okul kurulduğu sırada henüz Ankara’da bir üniversite bulunmadığından herhangi bir üniversiteye bağlı değildi bu yüzden “fakülte” adıyla değil “Ankara Adliye Hukuk Mektebi” adıyla kurulmasına karar verildi. 3 yıllık olarak belirlenen okul müfredatında Mecelle’nin okutulmamasına karar verildi. İlk kez Türk Hukuk Tarihi kürsüsü kuruldu, “Usûl-i Fıkıh” dersi ise kaldırıldı. Komisyon toplantısında en önem verilen konulardan biri de okulda izlenecek metottu. Gerek bilimsel araştırmada ve gerekse öğretimde tetkik ve tenkit (araştırma ve eleştirme) metodu seçildi. Okulun ilk yıllarında Medeni Hukuk, Cezaiyât, İktisat, İlm-i Mâli, Ticaret-i Beriyye, Ticaret-i Bahriye, Devletler Umumi Hukuku, Devletler Hususi Hukuku, İdare Hukuku, Hukuk-ı Esasiye, Roma Hukuku ve Mukayeseli Kavanin, Siyasi Tarih ve Hukuk Tarihi kürsüleri bulunuyordu.
"Profesör" unvanının kullanılması
Okulda ders verecek hocaların akademik unvanlarının ne olacağı konusu da komisyonda uzunca tartışılmıştır. O dönemde üniversite hocalarına "müderris" deniyordu. Ancak müderris unvanının medreseyi çağrıştırdığını düşünen Ankara Hukuk Mektebi kurucuları kendilerine bu unvan ile hitap edilmesini istemiyorlardı. Akla gelen bir diğer sıfat "muallim" idi. Ancak İstanbul Hukuk Fakültesi’nde "muallim" unvanının doçentliğe karşılık kullanılmasından dolayı, İstanbul’dan gelen Müderris Cemil Bilsel’in unvanının sanki doçentliğe düşürülmüş gibi algılanabileceği kaygısıyla bu unvan da kabul görmedi. Bu sebeplerle, Ankara Hukuk Mektebi’nin kurucuları ders verilecek kişilere “müderris” yerine “profesör” denmesine karar verdi. Böylece Ankara Hukuk Mektebi’nde öğretimin başlaması ile birlikte "profesör" unvanı Türk yükseköğretim tarihinde ilk defa kullanılmış ve kelime Türkçeye girmiş oldu.
İlk eğitim kadrosu ve açılış
Mustafa Kemal Paşa, “Profesörler Meclisi” adını alan komisyonun fahri başkanlığına, başvekil İsmet Paşa ise “Türk Hukuk Tarihi fahri profesörlüğüne” getirildi. Mahmut Esat Bey, Meclis Reisi görevini üstlendi ve “İhtilaller Tarihi” dersinin profesörlüğünü üstüne aldı. İstanbul Darülfünun müderrislerinden Cemil Bey, "Reis Vekili" yani fakülte dekan oldu. 11 profesörle eğitim-öğretim hayatına başlayan Ankara Adliye Hukuk Mektebi’nin öğretim elemanı sayısı zamanla yirmilere çıkmıştır. Ankara Adliye Hukuk Mektebi'nin ilk yıllardaki kadrosu şu şekildedir : Ankara Hukuk Mektebi 5 Kasım 1925 günü Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin (1. Meclis Binası) Genel Kurul Salonu'nda Mustafa Kemal Atatürk tarafından açılmıştır. Mustafa Kemal Atatürk, Ankara Adliye Hukuk Mektebi'nin açılışına atfettiği anlamı şu sözlerle dile getirmiştir :"'Cumhuriyetin merkez-i idaresinde bir Hukuk Mektebi açmak vesilesi bugünkü içtimaımızı ihzar etmiş bulunuyor. Bugün şahit olduğumuz, hâdise, yüksek memur ve mütehassıs âlimler yetiştirmek teşebbüsünden daha büyük bir ehemmiyeti hâizdir. Senelerden beri devam eden Türk İnkılâbı, mevcudiyetini ve zihniyetini, hayat-ı içtimaiyenin menbâsı olan yeni esasat-i hukukiyede tespit ve teyit etmek çaresine tevessül etmiştir... Cumhuriyetin müeyyidesi olacak bu büyük müessesenin küşâdında hissettiğim saadeti hiçbir teşebbüste duymadım ve bunu izhar ve ifade etmekle memnunum.'"Açılış konuşmalarından sonra Ankara Adliye Hukuk Mektebi’nin ilk dersini vermek üzere Hukuku Esasiye Profesörü Ağaoğlu Ahmet Bey Anayasa Hukukuna genel bir giriş yaparak okulun ilk dersini vermiş oldu. Tarihçi Prof. Dr. İlber Ortaylı 5 Kasım 1925 tarihini hukuk eğitimimizde bir dönüm noktası olarak kabul etmektedir.
Ankara Hukuk Mektebi eski bir kuruluş geleneğini takip etti, Tanzimat döneminde kurulan yüksekokullar ya Maarif-i Umumiye Nezareti’nin, ya da İstanbul Ticaret mektebi örneğinde olduğu gibi Ticaret ve Meadin Nezareti’nin bir-iki odasında kurulur, birkaç sene nezaretin içinde idare ederler, sonra ayrı bir binaya taşınırlardı. Ankara Adliye Hukuk Mektebi'nin ilk binası iki katlı ahşap bir bina olan ve telgrafhane olarak Kurtuluş Savaşı boyunca önemli görevler üstlenen binadır. Yatılı öğrencileri de barındıran bu binanın, fakülte müdürüne ve diğer fakülte üyelerine ait iki de eklentisi vardır. 5 Kasım 1925 tarihinde okul açıldıktan sonra, telgraf binasının boşaltılması geciktiği için dersler bir ay kadar Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yapıldı. Yatılı öğrenciler ise, okulun tadilat hazırlıkları yapılırken bir süre Yahudi Mahallesi’ndeki eski Müstantik Mektebi’nde kaldılar. Tadilatlar tamamlanınca, eğitim Meclis binasından telgrafhane binasına; yurtlar da Müstantik Mektebinden, telgrafhanenin arka sokağında bulunan bir binaya taşındı. Yeni yurdun üst katındaki odalardan biri müdüre, birisi ise kalacak yer bulamayan hocalara ayrılmıştı. Medeni Hukuk Profesörü Veli Saltıkgil Bey ve Ceza Hukuku Profesörü Baha Kaya Bey ev bulana kadar bu yurtta kalmışlardır. Yeni alınan yurt binası da yatılı 75 öğrenciyi barındırmakta yetersizdi. Bu nedenle binanın avlusuna 2 tane daha kerpiç bina yapıldı.
Ankara Adliye Hukuk Mektebi’nin ilk yılındaki yatılı öğrencilerden biri olan ve sonradan 1948-1950 yıllarında Fakülte dekanı ve Ankara Üniversitesi Rektörü olarak görev yapacak olan Hüseyin Cahit Oğuzoğlu, yurt binasına yaptırılan bu 2 kerpiç bina ile ilgili olarak şu anısını paylaşır : "“Binalar kışlayı andırıyordu. Yağmur yağdığı zaman yatakların başına şemsiyeler açılır, herkes ıslanmamak için gerekli tedbirlere başvururdu. Burada kalan arkadaşların odalar içerisinde şemsiye açması nedeniyle son derece eğlenceli olaylar yaşanmıştı”."Ankara Adliye Hukuk Mektebi’nin ilk öğrencileri birçok yönden tarihe tanıklık etmiştir. TBMM, toplantı salonunu, kütüphanesini, zabıt kâtiplerini, matbaasını bir fakültenin kullanımına tahsis etmiştir. Öğrenciler, gerek eski meclis binasında, gerekse eski Telgrafhane Müdürlüğü binasında öğrenim görürken, TBMM’nin bazı oturumlarını (örneğin 17 Şubat 1926 tarih ve 743 sayılı Türk Kanun-ı Medenisi ile 1 Mart 1926 tarih ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun görüşmelerini) dinleyici sıralarından izlemişlerdi. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu da TBMM’de kabul edilmeden Ankara Adliye Hukuk Mektebi'nde ders olarak okutulmaya başlanmıştır. 1925 yılı öğrencileri, Atatürk’ün Nutuk adlı eserinin 15-20 Ekim 1927 tarihinde okunduğu sırada TBMM’de hazır bulunmuş ve 6 gün boyunca bu eseri canlı olarak dinlemişlerdi. Mustafa Kemal Paşa da, kuruluşundan itibaren Ankara Hukuk Mektebi’ne son derece önem vermiş, dersleri ve sınavları sık sık izlemiştir. Nitekim Mustafa Kemal Paşa, Sadri Maksudi’nin bir sınavına girmiş, bu sırada sınavdaki öğrencilerden çok sınıfta bulunan hocalar ter dökmüşlerdi. Ankara Hukuk Mektebi’nin ilk öğrencilerinin tanıklık ettiği başka bir tarihî olay da İstiklâl Mahkemeleri’ydi. Yurtta kalan öğrenciler sabah okula giderken Ulus meydanında ve Karaoğlan’da göğüslerinde yaftaları, sehpada geceden asılmış kimseleri görüyorlardı.
1927-1946 Dönemi (Ankara Hukuk Fakültesi)
Ernst Hirsch 1943’te Ankara Hukuk Fakültesi'nde hocalığa başlamış 1952’ye kadar hoca olarak faaliyette bulunmuştur. Bu dönemde fakültede, hukuk felsefesi, hukuk sosyolojisi ve Ticaret Hukuku derslerini vermiştir.
1945 sonrası (Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi)
Ankara Üniversitesi'nin 18 Haziran 1946 tarihinde kurulması ile birlikte Ankara Hukuk Fakültesi Ankara Üniversitesi'ne hukuk fakültesi olarak bağlanmıştır. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi bünyesinde 1 Aralık 1954 tarihinde Türkiye İş Bankası tarafından Türkiye'de banka, sigorta ve ticaret hukuku alanındaki bilimsel araştırma, inceleme ve yayınları geliştirmek ve Türk banka ve ticaret hukukunu, çağdaş hukuk sistemleri arasında ileri bir seviyeye ulaştırmak amacıyla Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü kurulmuştur. 31.03.1979 yılında, Adalet Bakanlığı’nın önerisi üzerine, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ve Adalet Bakanlığı arasında imzalanan bir protokolle ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesine bağlı olarak Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Adalet Meslek Yüksekokulu kurulmuştur. 2015 yılında kontenjanı 820'den 650'ye düşürülmüştür.
Günümüzde Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi bünyesinde bulunan Anabilim Dalları şunlardır: Avrupa Birliği Hukuku Anabilim Dalı, Deniz Hukuku Anabilim Dalı, İş ve Sosyal Güvenlik, Hukuku Anabilim Dalı, Karşılaştırmalı Hukuk Anabilim Dalı, Medeni Usul ve İcra-İflas Hukuku Anabilim Dalı, Medeni Hukuk Anabilim Dalı, Roma Hukuku Anabilim Dalı, Ticaret Hukuku Anabilim Dalı, Milletlerarası Özel Hukuk Anabilim Dalı, Anayasa Hukuku Anabilim Dalı, Ceza ve Ceza Muhakemesi Hukuku Anabilim Dalı, Genel Kamu Hukuku Anabilim Dalı, Hukuk Felsefesi ve Sosyolojisi Anabilim Dalı, Hukuk Tarihi Anabilim Dalı, İdare Hukuku Anabilim Dalı, Mali Hukuk Anabilim Dalı, Milletlerarası Hukuk Anabilim Dalı.
Kütüphane ve Yayınlar
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Kütüphanesi 1925'te kurulmuştur. 1950 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Kütüphanesi'ne 24.000 ciltlik kitap koleksiyonu ile ülkenin en büyük hukuk ihtisas kütüphanesine sahip olduğu görülür. Günümüzde, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Kütüphanesi 150.000'den fazla kitap ile hukuk alanında Türkiye'nin en büyük ihtisas kütüphanesidir. Ayrıca kütüphane bünyesinde nadir eserler koleksiyonundan oluşan bir müze de mevcuttur. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi bünyesinde 3 adet kütüphane bulunmaktadır: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi tarafından yayımlanan bilimsel dergiler şunlardır:
Sinop Yarımadası
Sinop Yarımadası, Kuzey Anadolu'da Ayancık'ın doğusu ile Gerze'nin kuzeyi arasında Karadeniz'e doğru ilerlemiş kütlesel yarımadadır. Türkiye'nin en kuzey noktası olan İnceburun buradadır.
Güneydoğu Bölgesi, Kuzey Makedonya
Güneydoğu Bölgesi (Makedonca: Југоисточен регион) Kuzey Makedonya'nın 8 istatistiksel bölgesinden biridir. Adını da bulunduğu konumdan alan bölge Kuzey Makedonya'nın güneydoğusunda yer alır ve toprakları Bulgaristan ile Yunanistan devletleriyle sınırdaştır. Bölge sınırları içinde Ustrumca ve Gevgeli şehirleri yer alır.
Demografi
Bölgenin toplam nüfusu 171.416’dır.
Gezenek, Şenkaya
Gezenek, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
NGC 4273
NGC 4273, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Yelken takımyıldızı yönünde bulunur. SBc tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1786 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Gezenek, Şenkaya
Tarihçe
Gezenek köyünün eski adı Posik'tir. Nitekim 1574 tarihli Osmanlı mufassal defterinde ve Erkân-i Harbiye-i Umumiye'nin 1914 tarihli haritasında Posik (پوسیك) olarak geçer. Ayrıca 1902 tarihli Kars haritasında da bu yerleşimin adı "Posik" biçiminde yazılmıştır. Bu yer adı, Ermenicenin etkisiyle Gürcüce "Poso"dan değişime uğramış olabilir. Poso (ფოსო), çöküntü, çukur anlamına gelir.
Posik, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16 yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki megalit yapı ve kilise kalıntıları da buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.
Posik, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Oltu sancağının Bardiz nahiyesinin köylerinden biriydi. Köyün nüfusu, tamamı Hristiyan olan 29 haneden oluşuyordu.
Posik, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çıldır Eyaleti'nin Oltu sancağına bağlıydı ve Müslim nüfus defterine göre köydeki 28 hanede 81 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Posik köyünün nüfusunun yaklaşık 162 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Posik köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması’yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin "Posik" (Посикъ) adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 32 hanede, 113'ü erkek ve 104'ü kadın olmak üzere 217 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Rumlardan oluşuyordu. Posik köyünün nüfusu 1896 yılında 240 kişiye, 1906 yılında ise 296 kişiye yükselmiştir.
Posik köyü, 1940 genel nüfus sayımında Kars vilayetinin Sarıkamış kazasına bağlı Bardiz nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 243 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Bardiz nahiyesi ve Posik köyü bu kazaya bağlandı. Posik Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Gezenek olarak değiştirilmiştir. Gezenek köyünün nüfusu 1965 yılında 385 kişide oluşuyor ve bu nüfus içinde 142 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Gezenek köyü Erzurum il merkezine 171 km, Şenkaya ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Kontrol
Kontrol şu anlamlara gelebilir:
Fuat Başar
Fuat Başar (d. 1953, Erzurum), hattat, ebrûcu ve şair.
Tıp tahsili yaparken 1976 yılında hüsn-ü hat ile meşgul olmaya başlamıştır. Çeşitli zorluklarla yazıya devam etmiş bir süre sonra Hamid Aytaç ile tanıştıktan sonra öncelikle mektuplaşarak sonra hocasının atölyesinde eğitim almıştır. Aynı dönemlerde ebru sanatına da ilgi duyarak araştırmaya başlamıştır. Bu sürede ebrucu Mustafa Düzgünman ile de tanışarak ebru eğitimi almıştır. 1980 yılında İstanbul'a yerleşen sanatçı Hamid Aytaç'dan yazı, Mustafa Düzgünman'dan ebru icazeti almıştır. Bir yandan müzik ve edebiyatla da ilgilenen sanatçının henüz yayınlanmamış çok sayıda şiirleri bulunmaktadır. Yazı, ebru ve şiir alanlarında çok sayıda öğrenci yetiştirmiştir. Yurt içi ve yurt dışında sayısız sergi açmıştır. Yerli ve yabancı çok sayıda koleksiyonda ve bir kısım müzelerde eserleri bulunmaktadır.
Sanatçı hat ve ebru sanatlarının sevilmesi ve yaygınlaşması için emek vermiştir. İstanbul'da Küçükayasofya semtinde bulunan atölyesinde çalışmalarına devam etmektedir.
Sengan
Sengan (Farsça: سنگان‎), İran'ın Razavi Horasan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Haf şehristanı'ndaki, aynı isimli Sengan bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 8,718 kişi ve 1.952 hanedir.
Kbk wz. 1988 Tantal
'''Kbk wz. 1988 Tantal''', Polonya 'da 1980 yılların sonlarında, Zaklady Lucznic Radom tarafından tasarlanmış ve geliştirilmiş, 5,45 X 39 mm çapında bir piyade tüfeğidir.
Tüfeğin tasarım çalışmaları, 1984 yılında Polonya Savunma Bakanlığının talebi ile birlikte bir devlet kuruluşu olan Radom tarafından başlatılmıştır. 1985 yılının sonuna gelindiğinde silahın bir adet prototipi üretilmiştir. 1986 yılında üretilen bir seri prototip ile deneme ve test aşamasına geçilmiştir. wz.1981 ismi verilen bu ilk prototip serisi, 5,45 mm çapında Sovyet AK-74 tüfeğinin büyük oranda bir kopyası şeklindeydi. Tüfek bombası kullanılabilmesi için bu prototip üzerinde bir takım değişikliklere gidildi. Bu nedenle çok fonksiyonlu namlu ağzı ve daha etkili katlanabilir dipçik eklendi. (Dipçik, AKSM'nin doğu alman modeli olan MPi-KMS-72 piyade tüfeğinin bir kopyasıdır). 1970'li yılların sonlarında test edilmiş olan '''AKMS wz. 1980''' ismi verilen tüfeğin atış modu sistemi entegre edilmiştir. 1989 yılına gelindiğinde '''Kbk wz. 1988 Tantal''', beklentileri karşılayacak düzeye gelmesiyle birlikte bir önseri üretimi yapılmıştır. 1990 yılında test aşamalarını başarıyla geçmesi üzerine 1991 yılı itibarıyla Polonya Ordusu'unda kullanımına başlanmıştır.
Harry Dean Stanton
Harry Dean Stanton (d. 14 Temmuz 1926 - ö. 15 Eylül 2017), Amerikalı oyuncu ve müzisyen. Sinema kariyerine 1950'lerde başlayan Stanton, Cool Hand Luke, Kelly's Heroes, Dillinger, The Godfather Part II, Alien, Escape from New York, Paris, Texas, Repo Man, Pretty in Pink, The Last Temptation of Christ, Wild at Heart, Straight'in Hikayesi (The Straight Story), The Green Mile ve Inland Empire gibi filmlerde rol almıştır. Ayrıca 2000'lerin sonlarında HBO'un dizisi Big Love’da da yer almıştır.
İlk yılları
Stanton, 1926 yılında tütün çiftçisi ve berber Sheridan Harry Stanton ile kuaför Ersel Stanton çiftinin çocukları olarak Kentucky'de doğdu. Ailesi lisedeyken boşandı ve daha sonra tekrar evlendiler. Stanton'ın Archie ve Ralph iki erkek ile Stan adında üvey kardeşi vardı. Aile, müziğe yatkın bir geçmişe sahipti.
Stanton Lafayette High School ve University of Kentucky’de eğitim gördü. UK'deyken İngiliz tiyatrocu Wallace Briggs'in yönetimi altında tiyatro yapıp, gazetecilik ve sanatları eğitimi de aldı. 2011'de Harry Dean Stanton: Crossing Mulholland belgeselinde "oyuncu veya şarkıcı olmak için bir tercih yapmam gerekiyordu. Hep şarkı söylerdim. Sonra eğer oyuncu olursam bunların hepsini yapabileceğimi düşündüm" dedi. Wallace Briggs öğrencisini okulu bırakıp, oyuncu olmaya yönlendirdi. Stanton daha sonra Kaliforniya'ya giderek Pasadena Playhouse’ta sınıf arkadaşlarının arasında olan Tyler MacDuff ve Dana Andrews ile eğitim gördü.
Kariyeri
Harry Dean Stanton'ın sinema kariyerinin en büyük dönüm noktalarından biri Alman yönetmen Wim Wenders'ın 1984 yapımı Paris, Texas filmi oldu. Hafızasını kaybetmiş, çöllerde amaçsızca gezen Travis Henderson karakterini canlandıran Stanton, bu rolüyle özdeşleşip, kült statüsüne ulaşmıştır. Paris, Texas aynı yıl Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'yi de kazanmıştır.
Özellikle kariyerinin başlarında birçok televizyon dizisinde de yer alan Stanton, 1958-68 yılları arasında CBS'in western dizisi Gunsmoke’un sekiz bölümünde, yine CBS'in bir başka western dizisi olan Rawhide’ın da 1959-65 yılları arasında dört bölümünde yer aldı. 2004 yılında Sean Penn ve Elvis Costello ile birlikte Two and a Half Men dizisinin "Back Off Mary Poppins" bölümünde cameo rolüyle görüldü. Stanton 2006-10 yılları arasında ise HBO'un dizisi Big Love’da çok eşli bir dini lider olan Roman Grant karakterini canlandırdı.
Oyuncu 15 Eylül 2017'de Los Angeles'ta 91 yaşında öldü.
İcazet
İcazet (Arapça: الإِجازَهْ ijazah), "diploma" anlamına gelen bir terimdir.
İlk defa 9. yüzyılda kullanıldığı bilinen ve ilk akademik derece olarak kabul edilmektedir. 9. yüzyılda, Medrese, Cami ve Bimaristan (Tıbbi okul) gibi yükseköğretim kurumlarının diploması olarak kullanıldı. Bunun yanı sıra devlet bünyesinde olmamakla beraber, devletin çalışmalarına izin verdiği yöresel medreselerde ders veren müderrislerin talebelerine verdikleri bir başarı ve artık ders verebilecek seviyeye geldiğini gösterir belge de icazet olarak bilinmektedir. Tabii ki, bu türden olanların devlet kademelerinde herhangi bir geçerliliği olmayıp, sadece manevi bir değer ifade etmektedir.
Tanım
Aynı zamanda yaygın kullanılan bir dinî terimdir ve özellikle tasavvuf kültürü içerisinde daha özelleşmiş bir anlama sahiptir. Bir sanat dalında yetiştiğine, eserlerine kendi imzasını atabileceğine dair hocası tarafından "hatt-ı icaze" ile yazılan yazı.Osmanlı döneminde her nevi iş ve sanatdalında ustalık vasfı kazananlara verilen "bu işi hakkı ile yapabilir" nişanı.İcazet tasavvuf litaratüründe de yerlesmistir.Bir Tarikatte,Mürşit'in tasavvuf alanında yetiştirdiği ve Allah tarafından Manen Mürşit'e derviş için Halifelik müsaadesi verildiğine inanılması, mürşidin mürid ya da derviş'e gerek sözlü ya da yazılı verdiği izin.
Hande Yener videografisi
Türk pop ve elektronik müzik şarkıcısı Hande Yener'in videografisi; otuz sekiz müzik videosu, bir film, beş televizyon projesi ve beş reklam filminden oluşmaktadır. 12 Ocak 1973'te İstanbul'da doğan Yener, çalıştığı mağazaya gelen Hülya Avşar aracılığıyla Sezen Aksu ile tanıştı. Bu süreçten sonra Aksu'nun vokalistliğini ve asistanlığını yaptı. 2000'de ilk stüdyo albümü Senden İbaret'i yayınladı. Albümdeki "Yalanın Batsın", "Bunun Adı Ayrılık" ve "Yoksa Mani" şarkılarını kliplendirdi; kliplerde Elza Angel, Hakan Yonat ve Murad Küçük ile çalıştı. Aynı yıllarda 5 Maymun Çetesi ve Dadı dizilerinde konuk oyuncu olarak yer aldı. 2002'de ikinci stüdyo albümü Sen Yoluna... Ben Yoluma...'yı piyasaya sürdü. Albümdeki "Sen Yoluna Ben Yoluma", "Şansın Bol Olsun", "Evlilik Sandalı" ve "Küs" şarkılarını kliplendirdi. "Küs" şarkısının klibinde Nihat Odabaşı ile çalıştı. 2003'te Hande Yener Show programının sunuculuğunu yaptı. Üçüncü stüdyo albümü Aşk Kadın Ruhundan Anlamıyor'da (2004) yer alan "Acele Etme" ve "Armağan" şarkılarının kliplerinde İtalyan yönetmen Luca Tommassini ile çalıştı. Albümdeki altı şarkıya klip çekti.
Ocak 2006'da dördüncü stüdyo albümü Apayrı'yı yayınladı. Albümün ilk klibi "Kelepçe"'yi İngiliz yönetmen Simon Henwood yönetti. Aynı yıl içinde gösterime giren "Aşkın Ateşi", "Kim Bilebilir Aşkı" ve "Biraz Özgürlük" kliplerinin yönetmenliğini Tommassini üstlendi. "Aşkın Ateşi" klibi ile Türkiye'yi OGAE Video Yarışması'nda temsil etti ve yarışmanın ikincisi oldu. "Biraz Özgürlük", 13. Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde Yılın Klibi kategorisinde aday gösterildi. 2007'de elektronik müzik tarzına geçiş yaptı. Bu tarzı kullanarak hazırladığı ilk stüdyo albümü Nasıl Delirdim?'in ilk klibi "Kibir"'i, Kemal Doğulu yönetti. Bu klipten sonra Doğulu, Yener'in "Unutulmuyor" (2011) klibine kadar yayınladığı tüm kliplerin yönetmenliğini üstlendi. Ardından albümdeki "Romeo" ve "Yalan Olmasın" şarkılarını da kliplendirdi. "Romeo"'da, kendisinin o sıralar sevgilisi olan Kadir Doğulu oyuncu olarak yer aldı. 2008'de "Hipnoz", 2009'da "Hayrola?" kliplerini yayınladı. "Hipnoz" klibi, bazı tartışmalara yol açtı.
2009'un sonunda tekrar pop müzik yapacağını açıkladı. Nisan 2010'da sekizinci stüdyo albümü Hande'ye Neler Oluyor?'u yayınladı. Albümün ilk klibi için "Sopa" ve "Yasak Aşk" şarkılarını tek bir klipte birleştirdi. Aynı yıl içinde "Bodrum", "Uzaylı" ve "Çöp" şarkılarını kliplendirdi. "Uzaylı"'da kendisine rol arkadaşı olarak oyuncu İbrahim Kendirci eşlik etti. Aynı yılın sonunda Geniş Aile dizisinde konuk oyuncu olarak yer aldı. Nisan 2011'de Sinan Akçıl ile "Atma" şarkısında düet yaptı; şarkının klibinde Akçıl ile beraber kamera karşısına geçti. Dokuzuncu stüdyo albümü Teşekkürler'de (2011) yer alan "Unutulmuyor" ve "Teşekkürler" şarkılarının kliplerini Şenol Korkmaz yönetti. Bunlardan ilkinin çekimleri Fransa'da, ikincisinin çekimleri İzlanda'da gerçekleştirildi. Aralık 2012'de onuncu stüdyo albümü Kraliçe'yi piyasaya sürdü. Albümün ilk klibi "Hasta", Adile Sultan Sarayı'nda çekildi.
NGC 4275
NGC 4275, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Berenis'in Saçı takımyıldızı yönünde bulunur. Sb tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1785 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Şehr Zuv
Şehr Zuv (Farsça: شهرزو‎), İran'ın Razavi Horasan Eyaleti'nde şehir.
Riveş
Eyaletin Kaşmer şehristanı'ndaki, Kuhsorh bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 4.610 kişi ve 1.277 hanedir.
Sümerce
Sümerce (𒅴𒂠), Sümerlerin anadili. Güney Mezopotamya'da MÖ 4000 yılında konuşuluyordu. MÖ 2000'li yılların başlarında yerini konuşma dili olarak Akadcaya bıraktı ancak Mezopotamya'da MS 1. yüzyıla kadar kutsal, şölensel, edebî ve bilimsel bir dil olarak kullanılmaya devam etti. Daha sonra ise bu dil 19. yüzyıla kadar unutuldu. Mezopotamya'da konuşulan diğer dillerin aksine Sümercenin izole dillerden olduğu kabul edilir.
Kronoloji
Yazılı Sümercenin kronolojisi birçok farklı dönemden oluşur denebilir:
Muhteber Demirtaş
Muhteber Demirtaş, (d. 1952, Ordu) Türk ressam ve Sanat Eğitimcisi.
Sümerce
Kronoloji
"Post-Sümerce" terimi, dilin ölmesinden sonra Babilliler ve Asurlular tarafından, bir çeşit ayin dini olarak dini törenlerde ve sanatsal veya ilmi amaçlarla kullanılmaya devam ettiği dönemi kapsar. Her ne kadar bazı bilim adamları Sümercenin Güney Mezopotamya'nın küçük bir bölgesi olan Nippur ve çevresinde MÖ 1700'e kadar konuşulmaya devam ettiğini söyleseler de, dilin neslinin tükenmesi kabaca, MÖ 2000 yılında Mezopotamyada yer alan son Sümer devleti olan Üçüncü Ur Hanedanının yıkılışına denk gelir.
Muhteber Demirtaş
İlköğrenimini tamamladığı 1965 yılında sınavını kazandığı şimdiki adıyla Beşikdüzü Anadolu Öğretmen Lisesi olan altı yıllık Beşikdüzü Kız İlköğretmen Okulu’na girdi. Dönemin "İlköğretmen Okulları"nın ideal yönlendirmelerinden nasibini alarak; resim öğretmenlerinin gördükleri resim yeteneğini değerlendirdi ve diğer derslerdeki başarıları da göz önünde bulundurularak 1968 yılında İstanbul Ortaköy İlköğretmen Okulu’nun şimdiki "Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri"nin sınıf bazı olan "Resim Semineri"ne yetenek sınavını kazanarak kaydoldu. Üç yıl boyunca sanat eğitimcileri Selahattin Hüsnü Taran ve Hamdi Dicle’nin öğrencisi olarak resim eğitimi gördü. 1971 yılında öğretmen olarak mezun olan Demirtaş, dört yıl yaptığı öğretmenlik görevinden sonra, 1974 yılında yetenek sınavını kazandığı şimdiki adı Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi olan dönemin Gazi Eğitim Enstitüsü Resim- İş Bölümü’ne girdi. 1980 yılında mezun oldu. Değişik illerin ortaokul ve liselerinde aralıksız olarak sanat eğitimciliği görevinde bulunan sanatçı, 1988 yılında mezun olduğu üniversitenin resim ana sanat dalında lisans tamamladı.
Sümerce
Kronoloji
Nippur'daki geç dönem Sümercesi tapınak hattatlık (yazı) okulundan günümüze kalan birçok edebi eser ve Sümerce-Akadca çift dilli sözcük listeleri bulunur. Bunlar Sümercenin anlaşılmasında büyük rol oynamıştır. Sümerce edebi eserlerin %80'i Nippur'da bulunmuştur. Dilin özellikle Akadca konuşan devletler tarafından yoğun bir şekilde resmî ve edebi dil olarak kullanılması durumu, geç dönem Sümercesi ile daha sonrasındaki dönem arasındaki ayrımının da anlaşılmasını sağlamıştır.
Muhteber Demirtaş
1971 yılında açtığı ilk kişisel resim sergisinden sonra aralıklarla kişisel sergi açan Muhteber Demirtaş 2008 yılında Ankara Çayyolu Batıbirlik Sanat Galerisi'ndeki resim sergisi ile 13 kişisel sergi açmış oldu.
Sümerce
Diğer iddialar
Tarih boyunca Sümerce ile bağlantılı olduğu öne sürülmüş dil ailelerinden bazıları şu şekilde listelenebilir:
Muazzez İlmiye Çığ ve bazı Türk tarihçiler Sümercenin bir Türk dili olduğunu öne sürmektedir. Eklemeli bir dil olması açısından Sümerce Türkçe, Macarca gibi dillerle benzerlik gösterse de, aynı benzerliği kelime dağarcığı, söz dizimi ve dilbilgisinin diğer kuralları açısından gösterdiği söylenemez.
Konuyla ilgili olarak 20. yüzyılın sonlarından itibaren yeniden bir sınıflandırma girişimi yapılmış, nostratik diller adı verilen geniş dil ailesine aidiyeti önerilmiş; ancak savı öne süren Alan Bomhard daha sonra savının zayıflığını kabul etmiştir. Ural dilleriyle bağlantısı öne sürülse de bu da kabul görmemiştir. Sümercenin telaffuzunun tahmini olarak bilinmesi, sınıflandırma girişimlerinde gramerin yeterince ele alınmaması, Sümercenin bölge dilleriyle olan geniş alışverişi göz önünde bulundurulduğunda izole dil olduğu hâlen kabul görmektedir.
Yazı sistemi
Sümerce tarihte bilinen ilk yazılı dildir. Sümerce çiviyazıları daha sonra Akkad ve Elamlılar tarafından kullanılmıştır. Ayrıca, Hitit dili gibi hiyeroglifsel el yazılarına sahip Hint-Avrupa dillerine de uyarlanmıştır. Ugaritçe ve Eski Farsça gibi dillerin farklı ve kolay yazılış şekillerinin kökeni de, logografik işaretler içermeyen Sümerce çivi yazılarına dayanır.
Sümercenin deşifresi ve anlaşılması
1838'de Henry Rawlinson, Georg Friedrich Grotefend'in 1802 tarihli çalışmasını temel alarak, modern Farsça bilgisini kullanarak Behistun yazıtlarının Eski Farsça bölümünü çözmeyi etmeyi başardı. Metnin geri kalanını 1843'te ele geçirdiğinde, o ve diğerleri, Eski Farsça için deşifre ettiği 37 işaretten başlayarak yavaş yavaş Elamca ve Akadca bölümlerini tercüme edebildiler. Bu arada, arkeolojik kazılardan, çoğu Semitik Akad dili olmak üzere daha birçok çivi yazılı metin gün ışığına çıkıyordu. Bunlar usulüne uygun olarak deşifre edildi.
Ancak 1850 yılına gelindiğinde Edward Hincks çivi yazısının Semitik olmayan bir kökeni olduğundan şüphelenmeye başladı. Sami dilleri ünsüz biçimlerine göre yapılandırılmıştır, oysa çivi yazısı fonetik olarak işlediğinde, ünsüzleri belirli sesli harflere bağlayan bir heceydi. Dahası, belirli işaretlere verilen hece değerlerini açıklayacak hiçbir Semitik sözcük bulunamamıştır. Julius Oppert, Mezopotamya'da Akadcadan önce Semitik olmayan bir dilin var olduğunu ve bu dili konuşanların çivi yazısını geliştirdiğini öne sürmüştür.
1855'te Rawlinson güney Babil'deki Nippur, Larsa ve Uruk yerleşimlerinde Semitik olmayan yazıtların keşfedildiğini duyurdu.
1856'da Hincks, çevrilmemiş dilin eklemeli bir karaktere sahip olduğunu ileri sürdü. Bu dil bazıları tarafından "İskitçe", bazıları tarafından da kafa karıştırıcı bir şekilde "Akadca" olarak adlandırılmıştır. 1869'da Oppert, bilinen "Sümer ve Akad Kralı" unvanına dayanarak "Sümerce" adını önerdi ve Akad krallığın Sami kısmını ifade ediyorsa, Sümer'in Sami olmayan ekini tanımlayabileceğini düşündü.
İki dilli bir Sümer-Akkad metnini bilimsel olarak ilk ele alan kişi, 1879'da Die sumerischen Familiengesetze'yi (Sümer aile yasaları) yayınlayan Paul Haupt'tur.
Ernest de Sarzec 1877'de Sümer bölgesi Tello'da (antik Girsu, Lagaş eyaletinin başkenti) kazılara başladı ve 1884'te Sümer tabletlerinin transkripsiyonlarını içeren Découvertes en Chaldée'nin ilk bölümünü yayınladı. Pennsylvania Üniversitesi 1888 yılında Sümer Nippur kazılarına başlamıştır.
R. Brünnow tarafından hazırlanan Sümer İdeograflarının Sınıflandırılmış Listesi 1889'da yayımlandı.
Sümercede işaretlerin sahip olabileceği fonetik değerlerin şaşırtıcı sayısı ve çeşitliliği, dilin anlaşılmasında bir sapmaya yol açtı - Parisli bir oryantalist olan Joseph Halévy, 1874'ten itibaren Sümercenin doğal bir dil değil, gizli bir kod (bir kriptolekt) olduğunu savundu ve önde gelen Asurologlar on yıldan fazla bir süre bu konuda mücadele ettiler. Friedrich Delitzsch, 1885'ten başlayarak bir düzine yıl boyunca Halévy'nin argümanlarını kabul etti ve 1897'ye kadar Halévy'den vazgeçmedi.
Paris'teki Louvre Müzesi'nde çalışan François Thureau-Dangin de 1898'den 1938'e kadar yayınladığı Les inscriptions de Sumer et d'Akkad (Sümer ve Akkad Yazıtları) gibi yayınlarla Sümerce'nin deşifre edilmesine önemli katkılarda bulunmuştur. Paris'teki Collège de France'dan Charles Fossey de bir başka üretken ve güvenilir akademisyendi. Contribution au Dictionnaire sumérien-assyrien, Paris 1905-1907 adlı öncü çalışması, P. Anton Deimel'in 1934 tarihli Sumerisch-Akkadisches Glossar'ının (Deimel'in 4 ciltlik Sumerisches Lexikon'unun III. cildi) temelini oluşturur.
1908'de Stephen Herbert Langdon, Charles Virolleaud'nun editörlüğünü yaptığı Babyloniaca dergisinin sayfalarında, Bruno Meissner'in nadir logogramlar üzerine yeni ve değerli bir kitabını incelediği "Sumerian-Assyrian Vocabularies" başlıklı makalesinde Sümerce ve Akadca kelime bilgisindeki hızlı gelişmeyi özetlemiştir.Sonraki araştırmacılar Langdon'ın tablet transkripsiyonları da dâhil olmak üzere çalışmalarını tamamen güvenilir bulmamışlardır.
1944 yılında Sümerolog Samuel Noah Kramer "Sümer Mitolojisi" adlı eserinde Sümercenin deşifresinin ayrıntılı ve okunabilir bir özetini sunmuştur.
Çoğu modern ya da klasik dilin durumuna kıyasla, makul Sümerologlar arasında bile nispeten az fikir birliği vardır. Özellikle sözel morfoloji hararetle tartışılmaktadır. Genel gramerlere ek olarak, Sümer gramerinin belirli alanlarıyla ilgili pek çok monografi ve makale vardır ki bunlar olmadan alanla ilgili bir inceleme tam sayılamaz.
Sümerce alanındaki başlıca kurumsal sözlük çalışması 1974 yılında başlatılan Pennsylvania Sümerce Sözlük projesidir. PSD 2004 yılında Web'de ePSD olarak yayımlanmıştır. Proje şu anda Steve Tinney tarafından yürütülmektedir. Sözlük 2006'dan bu yana çevrimiçi olarak güncellenmemiştir, ancak Tinney ve meslektaşları ePSD'nin yeni bir baskısı üzerinde çalışmaktadır ve bu çalışmanın taslağı çevrimiçi olarak mevcuttur.
Ses Bilgisi
Sümerce fonolojiyle ilgili çağdaş bilgimiz kusurludur ve eksiktir. Bu konuşan bir kitlenin olmamasından, Akadça fonolojisiyle aktarılmasından ve çivi yazısının getirmiş olduğu zorluklardan kaynaklanmaktadır. I.M. Diakonoff'un da belirttiği gibi, "Sümercenin morfofonemik yapısını bulmaya çalıştığımızda, buna doğrudan ulaşamadığımızı, aksine çok kusurlu ve morfofonemik gösterimi temel almayan mnemonik bir yazı sistemi sayesinde rekonstrükte ettiğimizi unutmamalıyız".
Ünsüzler
Sümercenin en azından şu ünsüz seslere sahip olduğu düşünülmektedir:
Ünlüler
Çivi yazıyıla ayırtedilebilen ünlüler /a/, /e/, /i/, ve /u/ şeklindedir. Çeşitli araştırmacılar /o/ ve /ɛ/, /ɔ/ gibi daha fazla ünlü fonemlerin varlığını ileri sürmüşlerdir. Bu ünlü varlıkları muhtemelen Akadça bu fonemleri ayırtetmediği için gizlenmiştir. Bu tranliterasyonu yapılmış Sümercede çeşitli eş seslilerin de varlığını kanıtlıyor görünmektedir. Bu hipotezler tamamen kabul edilmiş değildir.
Sargon Öncesi Lagaş yazıtlarında ünlü genişliğine yönelik bir ünlü uyumu olduğuna dair bazı kanıtlar vardır. ve muhtemelen de birden fazla ünlü uyumu kuralıyla birlikte. Ayrıca son dönemlerdeki yazıların bazılarında görüldüğü şekliyle, belirli bir ön ek veya son ekin ünlüsünün bitişik hecedekine kısmen veya tamamen uyum sağladığı bazı durumlar da vardır ve kesin olmasa da kayda değer şekilde iki heceli köklerin iki hecesinde de aynı ünlünün olmasına doğru bir eğilim mevcuttur. Bu örüntüler bazı araştırmacılar tarafından daha zengin bir ünlü hazinesine dair bir kanıt olarak yorumlanmıştır.
Heceler V, CV, VC, CVC gibi şekilde olabilirdi. Eğer Sümercenin daha karmaşık heceler vardıysa da bunlar çivi yazısı ile tam olarak ifade edilmemiştir.
İsimler
Sümerce bir isim genel olarak bir ya da iki heceden oluşur ( (igi "göz", e2 "ev", nin "bayan, hanım"). Lakin šakanka "pazar" gibi üç heceli bazı kökler de vardır. Canlı ve cansız olmak üzere ( ilki tanrılara ve bazı örneklerde "heykel" sözcüğüne gelir, diğeri ise topluluk çoğul isimlerine) İki dil bilgisel cinsiyet vardır ve bu ayrım  anlamsal açıdan tahmin edilebilir.
Sıfatlar ve diğer niteleyiciler isimden sonra gelir (lugal maḫ "muhteşem kral"). İsimler çekimli değildir, aksine dil bilgisel işaretleyiciler isim ifadesine bir bütün olarak belirli bir düzende gelir. Genel olarak düzen şu şekildedir: İyelik, çoğul ve durum eklerine klasikleştiği üzere "ek" olarak bilinmektedir fakat son zamanlarda edat ve son takı olarak tanımlanmaktadır.
Çoğul eki canlı cinsiyetli isimler için /-(e)ne/ şeklindedir. Cansız isimler çoğul eki almazlar. Lakin çokluk ayrıca ḫi-a "çeşitli" sıfatıyla, /-meš/ bildirme eki ile, ismin tekrarlanmasıyla (kur-kur "tüm yabancı topraklar") veya sadece fiil şeklinin çokluğuyla ifade edilebilir. Fiil şeklindeki çokluk sadece canlı isimler içindir.
Genel olarak tanımlanan hal ekleri şu şekildedir:
Zamirler
Kanıtlanan kişi zamirleri şu şekildedir: Çoğu ekte, ünlüler ünlü ile biten sözcüklere geldiğinde düşer.
Sayılar
Sümerce onluk ve altmışlık bir sistemin bileşimine sahiptir(Örneğin, 600 "on altmış"). Sümerce sayı sistemi 10'u temel alan altmışlık bir sistemdir. Sayılar ve bileşik sayılar aşağıdaki şekildedir:
Nokia 2700 Classic
Nokia 2700 Classic Finlandiyalı telefon üreticisinin 2009'un 1. çeyreğinde piyasaya sürdüğü cep telefonu. Nokia bu telefonunda kullanacağı işletim sistemi olarak tercihini S40 platformundan yana kullanmıştır. Tasarım hatlarıyla günümüz dokunmatik telefonlarının aksine bar tipi dizayn edilen Nokia 2700 Classic, geçmişten izler taşımaktadır. Telefon 2" boyutunda ve 262K renk derinliğinde bir ekrana sahiptir. Temel yapısının önemli bir kısmını sert plastik oluşturmaktadır.
Teslis
Bu doktrine Teslisçilik veya Üçlü Birlikçilik denir ve inananları Teslisçiler, inanmayanlar ise Teslis Karşıtı veya Üçlü Birlikçi Olmayanlar olarak adlandırılır. Teslis inancına dayalı olmayan Hristiyan görüşler arasında Üniteryencilik, Binitarianizm ve Modalizm yer alır.
Kaya Tarakçı
Kaya Tarakçı (d. 23 Nisan 1981, Adana) Türk futbolcudur.
Nokia 2700 Classic
Yazılım
İşletim sistemi: Nokia S40 Platformu