cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Instacart
Tarihçe
Instacart, eski bir Amazon.com çalışanı olan seri girişimci Apoorva Mehta tarafından 2012 yılında kuruldu. Apoorva Hindistan'da doğdu ve 2000 yılında ailesiyle birlikte Kanada'ya taşındı. Waterloo Üniversitesi'nde mühendislik okudu ve 2008 yılında mezun oldu. Sonunda Instacart'ın yaratılmasına yol açan Y Combinator'un Yaz 2012 partisine katıldı. 2013 yılında Mehta, 30 Yaş Altı Forbes 30 listesine dahil edildi. Apoorva daha önce BlackBerry, Qualcomm ve daha sonra Amazon'da tedarik zinciri mühendisi olarak çalışmıştı ve burada paketleri Amazon'un depolarından müşterilerin evlerine taşımak için teslimat sistemleri geliştirmişti. Instacart'ı kurmadan önce Apoorva, 20'den fazla farklı hizmeti uygulamayı denemişti. Sosyal oyun şirketleri için bir reklam ağı kurmak gibi diğer birçok girişimin yanı sıra özellikle avukatlar için bir sosyal ağ geliştirmeyi de denemişti.
Nokia 2630
Romanya ve Çin'deki Nokia fabrikalarında üretildi.
Instacart
Tarihçe
Instacart başlangıçta San Francisco'da piyasaya sürüldü. Nisan 2015 itibarıyla firmanın yaklaşık 200 çalışanı vardı. Haziran ayı civarında, bazı müşterilerin Chicago ve Boston'dan başlayarak ve bir sonraki ay Atlanta, Miami ve Washington, DC'deki müşterileri için teklifini genişletmek üzere yarı zamanlı çalışanlar olmayı seçmelerine izin veren yeni bir politika başlattı.
Anadolu Selçukluları soyağacı
Anadolu Selçukluları aile ağacı aşağıdadır.
Nokia 2630
Tasarım
2630, 66 gram ağırlığında, düğmeleriyle başparmakla çalıştırılan şeker çubuğu tarzı bir telefondur. 65.536 renk ile 1,8 inç TFT renkli ekrana sahiptir ve cep telefonunun tüm bilgilerini gösterir. Yerel S40 cihazları gibi her iki tarafta birer d-pad ve iki seçim düğmesi kullanır. Bitir tuşu ayrıca telefonu açmak/kapatmak için de kullanılır. Telefonun arkasında ayrıca 640x480 piksel, VGA kamera telefon bulunuyor.
Anadolu Selçukluları soyağacı
Devletin ilk sultanı Süleyman Bey hanedana adını veren Selçuk Bey'in en büyük oğlu olan Arslan Yabgu'nun torunudur. Arslan Yabgu en büyük oğul olduğu halde Gaznelilere esir düştüğü için yönetim kardeşi Mikail'in oğullarına geçmiş ve bu durum Arslan Bey soyundan gelenlerle Mikail Bey soyundan gelenler arasında bir soğukluğa yol açmıştır. Anadolu fethiyle görevlendirilen Kutalmış oğlu Süleyman Bey ve soyundan gelenler kısa süre sonra merkez ile bağlarını koparmış ve kendi devletlerini kurmuşlardır. Anadolu Selçuklu Devleti Büyük Selçuklu İmparatorluğu daha uzun ömürlü olarak 14. yüzyıl başına kadar varlığını devam ettirmiştir.
Instacart
Tarihçe
Kasım 2016'da şirket politikasını değiştirdi ve bunun yerine işçilere ödeme yapmak için kullanılacak bir hizmet ücreti karşılığında bahşiş bırakma seçeneğini kaldırdı. Alışveriş yapan müşterilerin bir kısmı ve müşteri baskısı nedeniyle bazı firmalar, düşük kârlar nedeniyle politikaya karşı tepki gösterdiler. Bahşişi ayrı bir sayfada hizmet ücreti bölümünün altına yerleştiren değişiklik seçeneğini, şirket yalnızca haftalar sonra eski haline getirmeye zorlanmış oldu.
Anadolu Selçukluları soyağacı
Renk kodu
Aşağıdaki aile ağacı sadece Anadolu Selçuklularına ait olup, Büyük Selçuklu Hanedanı için Selçuklu Hanedanı sayfasına bakılmalıdır. Kutuların renk kodu şöyledir;
Instacart
Tarihçe
Mart 2017'de Instacart, bireysel müşterilerinin bağımsız yükleniciler olarak yanlış sınıflandırılmasından kaynaklanan bir grup davası için 4,6 milyon dolar ödediği bir anlaşmayı kabul etti. Mart 2015'te tamamlanan dava, uygunsuz bahşiş havuzlaması ve iş giderlerinin işçilere geri ödenmemesi dahil olmak üzere 18 ihlal iddiası içeriyordu.
Michel Delpuech
Michel Delpuech (d. 13 Şubat 1953, Aurillac (Cantal)) Fransız vali.
Instacart
Tarihçe
Kasım 2017'de şirket, Toronto ve Vancouver'daki belirli lokasyonlardan teslimat yapmaya başlamak için Loblaw Companies ile bir ortaklık kurduğunu duyurarak Kanada'ya genişledi. Aynı ay, bazı Instacart işçileri, ücretlerin saatte 1 dolar kadar düşük olduğunu iddia eden bir grev eylemine katıldı. Instacart, grevin operasyonları üzerinde hiçbir etkisi olmadığını iddia etti. 2018'in ortalarında Instacart, 11 Kanada pazarında kullanıma sunuldu ve beş pazar için daha genişleme planlıyordu. Eylül 2018'de Instacart, Walmart Canada mağazaları, Staples Canada ve M&M Food Market'i de hizmetlerine ekledi.
Michel Delpuech
Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nde hukuk lisansını tamamlamıştır. Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiştir. 1980 yılından itibaren İçişleri Bakanlığı'nda çeşitli kademelerde görev almıştır. 2003-2006 yıllarında Hauts-de-Seine Valisi, 2006-2007 yıllarında Korsika Bölge Valisi ve Güney Korsika Valisi, 2007-2009 yıllarında İçişleri Bakanı Michèle Alliot-Marie'nun kabine direktörü, 2009-2012 yıllarında Picardie Bölge Valisi ve Somme Valisi, 2012-2015 yıllarında Akitanya Bölge Valisi, Güneybatı Güvenlik ve Savunma Hattı Valisi ve Gironde Valisi, 2015 yılında Rhône-Alpes Bölge Valisi ve Rhône Valisi olarak görev yapmıştır. 1 Ocak 2016 tarihi itibarıyla Auvergne-Rhône-Alpes Bölge Valisi ve Rhône Valisidir. 27 Şubat 2017 tarihinden geçerli olmak üzere Île-de-France bölge valisi ve Paris valisi olarak atanmıştır. 19 Nisan 2017 tarihinde ise Paris polis müdürü olarak atanmış, 20 Mart 2019 tarihinde görevden alınmıştır. 10 Nisan 2019 tarihinde Danıştay üyesi olarak atanmıştır.
Instacart
Tarihçe
Ocak 2018'de şirket, bakkallar için beyaz etiketli bir platform olan Toronto merkezli Unata'yı 65 milyon dolara satın aldı. Nisan 2018'de Instacart, tüm siparişlerde zorunlu olarak %5 hizmet ücreti belirleyerek ödeme hizmetinde birkaç değişiklik daha yaptı. Başlangıçta, kapatılabilen doğrudan Instacart'a giden isteğe bağlı %10 servis ücreti teklif etti. Ayrıca bahşişi ödeme ekranına geri döndürdü ve varsayılan değeri %0'dan %5'e yükseltti.
2018'de Instacart, Kroger, ALDI, Sam's Club, Publix ve Costco gibi perakendecilerle ABD içindeki genişlemeleri duyurdu. Şubat 2018'de Instacart, müşteriler tarafından verilen bahşişleri bir yazılım hatasını gerekçe göstererek geri çekti. Ayrıca, feragat edilmesi gereken hizmet bedelleri için de sıklıkla müşterilerden ücret alınıyordu.
Kasım 2018'de Instacart, kullanıcıların önceden paketlenmiş siparişlerini marketten almalarını sağlayan bir market tıklama ve alma hizmeti olan Instacart Pickup'ın ulusal genişlemesini duyurdu. Kasım ve Aralık 2018'de Instacart, bireysel alışverişçileri için ödeme sistemini yeniden değiştirdi; alışveriş yapanlar bu ödeme sisteminin önemli ölçüde daha düşük ücretle sonuçlandığını iddia ederek boykot ettiler. Instacart müşterileri sosyal medyada siparişlerinin geciktiğinden şikayet etti.
Şubat 2019'da, alışveriş yapanların teslimat başına 0,80 ABD doları kadar düşük ödeme örnekleri yayınladığı çevrimiçi bir organizasyon kampanyasının ardından, medyanın ve müşterilerin dikkatini çekti, şirket, ödeme sistemini revize edeceğini ve bazı işçilere geri ödeme yapacağını duyurdu. Revize edilmiş ödeme sistemi kapsamında, bahşişler artık tam hizmetli bir alışveriş siparişi için (teslimat pazarına göre) 7-10 ABD doları ve yalnızca teslimat için 5 ABD doları olarak belirlenen minimum taban ücretlere dahil edilmiyordu.
Şubat 2020'de Illinois eyaletinde Skokie kentindeki Instacart çalışanları sendikalaşma için oy kullanma kararı aldı. Instacart, sonuçların onaylanmasını bekleyerek oylamayı "onurlandıracağını" söyledi. Fakat seçime gidilen süreçte, üst düzey Instacart yöneticileri sendikacı işçilerin bazılarının teslimat için yiyecekleri aldıkları bir Skokie marketinde sendika karşıtı yayınlar dağıttı. Instacart'ın 142.000 çalışanının yaklaşık 12.000'i sendikalaşma seçeneğine sahip çalışanlardır.
Mart ortasından 2020 Nisan ortasına kadar Instacart, COVID-19 salgını sırasında market teslimatlarına yönelik talep artışını karşılamak için ek 300.000 işçiyi işe aldı. Apptopia'dan alınan veriler, mesafe önlemleri arttıkça günlük indirmelerde %218'lik bir artış gösterdi. Instacart ayrıca pandemiye yanıt olarak temassız teslimat seçeneği, güvenlik kitleri, alışveriş yapanlar için yönergeler ve COVID-19'dan etkilenenler için yeni hastalık izni politikaları ve yeni ödeme seçenekleri gibi hizmetler de sundu.
Mart 2020'de Instacart çalışanları, COVID-19 güvenlik önlemlerinin olmaması nedeniyle 27 Mart 2020'de grev tehdidinde bulundu. Gig İşçi Kolektifi adlı bir grup, 30 Mart Pazartesi günü ülke çapında bir yürüyüş yapılması çağrısında bulundu. Diğer taleplerin yanı sıra Instacart'tan işçilere tehlike ücreti ve koruyucu donanım sağlamasını istiyorlardı. 18 Nisan 2020 itibarıyla Instacart'ın güvenlik kitlerini, sipariş vermek için karmaşık bir süreci tanımlayan çalışanlarının çoğuna sağlamamış durumda olduğu rapor edildi.
Mayıs 2020'de Instacart, 18 eyalette 2.400 ayrı konumda hizmet veren Rite Aid ile bir ortaklık kurdu. Ağustos 2020'de Instacart, aynı gün teslimat hizmetleri sunmak için ABD'de Walmart ile ilk ortaklığına başladı. Ortaklık, Los Angeles, San Francisco, San Diego ve Tulsa'da başlayan bir pilot programdır.
Ek operasyonları arasında Albertsons, C&S Wholesale Grocers, Staples US ve Total Wine & More bulunur. Instacart, market iş ortaklarına ek olarak Disney mağazası, Sephora, Bed Bath & Beyond, Best Buy, Big Lots, 7-Eleven ve diğerleri dahil olmak üzere perakendecilerden aynı gün teslimat hizmeti de sunmaktadır.
Hizmet modeli
Siparişler, müşterinin belirlediği zaman çerçevesinde siparişi alan, paketleyen ve teslim eden bireysel müşteri tarafından bir saat veya beş gün öncesine kadar yerine getirilir ve teslim edilir. Müşteriler kişisel banka veya kredi kartları, Google Pay ve Apple Pay ile ödeme yapabilirler. 35 ABD doları ve üzeri siparişler için kargo ücreti 3,99 $ ve bu miktarın altında 7,99 $'dır. Siparişin maliyetine bakılmaksızın, minimum 2 $ taban ücret olmak üzere %5 hizmet ücreti vardır. Instacart, aylık yaklaşık 9,99 ABD doları veya yıllık 99 ABD doları ücret karşılığında Instacart Express adlı bir üyelik hizmeti de sunar. Üyelik hizmeti, 35 ABD dolarının üzerindeki siparişlerde teslimat ücretlerinden feragat eder, ancak müşterilerin yine de alışveriş yapan için hizmet ücretini ödemesi gerekir. Müşterilerden ayrıca bir bahşiş bırakmaları da istenir. Instacart'ın ortaklık programına katılan perakendeciler, Instacart pazarındaki münferit öğelerin fiyatını belirler ve bunlar çoğunlukla mağaza içi ile aynı fiyatlar olur. Ayrıca müşteriler, önceden verdikleri siparişlerini ayrı bir hizmet aracılığıyla mağazadan teslim alabilme olanağına da sahiptirler. Instacart'ın ortaklık programına katılmayan mağazalar için müşteriler, negatif fiyattan %50'nin üzerine kadar çıkabilen oranlarda, münferit ürünlerle sipariş başına yaklaşık %15 - %40 oranında bir kâr payı alabilir.
Finansman
En son finansman turu itibarıyla, Ekim 2020'de şirketin değeri 17,7 milyar ABD dolarına yükseldi.
Geçmiş finansmanlar
Mart 2017'de Instacart, 3,4 milyar dolarlık bir değerleme ile 400 milyon dolar fon sağladı.
Şubat 2018'de şirket, Coatue Management'ın yanı sıra Glade Brook Capital Partners ve mevcut yatırımcıların önderlik ettiği bir finansman turunda 200 milyon dolar topladı. Ekim 2018'de Instacart, risk fonlama şirketi D1 Capital Partners liderliğindeki bir fon turunda 600 milyon dolar daha topladı; finansman turu, şirkete 7,6 milyar dolar değer biçti.
Kasım 2018'de Instacart, Andreessen Horowitz, Sequoia Capital, Kleiner Perkins, Comcast Ventures, Thrive Capital, Coatue Management ve Valiant Capital dahil olmak üzere yatırımcılardan ek 271 milyon dolar toplayarak son tur fonunu 871 milyon dolara ve değerlemeyi 7,87 milyar dolara kadar yükseltti.
Ekim 2020'de Instacart, Valiant Capital ve D1 Capital Partners liderliğindeki bir finansman turunda 200 milyon dolar daha topladı.
Gaozu (Han)
İmparator Gaozu (MÖ 256-1 Haziran MÖ 195) veya asıl adıyla Liu Bang (劉邦), Çin'in Han Hanedanı'nın kurucusu ve ilk imparatorudur. Saltanatı MÖ 202'den MÖ 195 yılında ölümüne kadar sürmüştür. Gaozu, Çin tarihinde mütevazı köylü sınıfı kökenli az sayıdaki hanedan kurucularından biridir.
The Boat Race
The Boat Race, Cambridge University Boat Club ile Cambridge University Boat Club ekipleri arasında, Londra'daki Thames Nehri'nde yapılan yıllık kürek yarışmasıdır.
Erkekler yarışı ilk olarak 1829'da yapıldı ve Birinci ve İkinci Dünya Savaşları ile COVID-19 pandemisi dışında 1856'dan beri her yıl düzenlendi. Kadınlar için ilk yarışma 1927'de yapıldı ve 1964'ten beri her yıl düzenlenmeye devam edildi. 2015 yılından bu yana kadınlar yarışı aynı gün ve parkurda gerçekleşti ve 2018'den bu yana iki yarışın kombine etkinliği "The Boat Race" olarak adlandırıldı. 7 Nisan 2019 Pazar günü yapılan 2019 yarışlarında Cambridge, hem erkekler hem de kadınlar yarışlarının yanı sıra her iki yedek yarışı da kazandı.
Parkur, Putney'den Mortlake'e kadar Batı Londra'daki Thames'in 4,2 millik (6.8 km) bir bölümünü kapsamaktadır. Cambridge, 2019 itibarıyla erkekler yarışını 84, Oxford ise 80 kez kazandı. Kadınlar yarışında Cambridge 44, Oxford ise 30 kez galip geldi. 1965'ten beri erkekler için ve 1966'dan beri kadınlar için yedek tekne yarışı düzenlenmektedir.
Her yıl 250.000'den fazla insan nehrin kıyısından yarışı takip etmektedir. 2009'da 270.000 kişi ile rekor bir seyirci katılımı sağlandı. 15 milyon veya daha fazla kişi ise televizyondan izlemektedir.
Stuck on You (Elvis Presley şarkısı)
"Stuck on You", Elvis Presley'in 2 yıllık askerliğinden sonraki ilk hit şarkısıdır. Mart 1960'ta kaydedilen şarkı, birkaç hafta içinde piyasaya çıktı. Piyasaya çıkar çıkmaz yükselişe geçti; Nisan 1960'ta Billboard Hot 100 listesinde bir numaraya yükselirken, Presley'in bir numarayı gören 1960'lardaki ilk ve genelde on üçüncü şarkısı oldu. "Stuck on You", R&B listesinde de altıncı sıraya kadar yükseldi. Şarkı, Percy Faith'in "Theme from a Summer Place" şarkısının 9 haftalık birinciliğini elinden aldı. Kayıt, Birleşik Krallık listelerinde de üç numaraya yükseldi. Şarkı Aaron Schroeder ve J. Leslie McFarland tarafından yazıldı ve Elvis Presley'in Gladys Music şirketi tarafından yayımlandı.
Yeni Zelanda'da, üzerinde RCA logolu özel bir karton plak kapağı ile büyük harflerle "ELVIS" ve sol altta "Elvis'in tüm dünyadaki 50.000.000 hayranı için." yazısıyla satışa sunuldu.
Vasil Shkurtaj
Vasil Shkurtaj (d. 27 Şubat 1992), Arnavut futbolcudur. Super League (Yunanistan) ekiplerinden Asteras Tripolis'de oynuyor.
Panionios
2010-11 sezonunda Panionios'da futbola başlamıştır.Bu takımla 3 maça çıkmıştır.
Roda
Eylül 2013'te Eredivisie takımlarından Roda'da 8 maça çıkıp 1 gol kaydetmiştir.
Niki Volos
Temmuz 2014'te Super League (Yunanistan) takımlarından Niki Volos'a transfer oldu.İlk maçına ise 23 Ağustos 2014'te Olympiacos'a karşı çıkmıştır.
Asteras Tripolis
26 Ocak 2015'te bedelsiz olarak Asteras Tripolis'e transfer olmuştur.
Control (albüm)
Ünlü R&B şarkıcısı Janet Jackson'ın 1986 çıkışlı üçüncü stüdyo albümüdür. Albüm, Janet Jackson'ın kariyerinin başlangıcı olarak kabul edilmektedir. Albümde tamamen 80'li yılların Pop ve R&B tınıları hakimdir. Albümden çıkan çoğu klipte koreografiler Paula Abdul tarafından düzenlenmiştir. "When I Think Of You" adlı parça, Janet Jackson'ın ilk zirve şarkısıdır. "Nasty" adlı parça ise içinde geçen "That's Janet, Miss Jackson if you Nasty" ("İşte Janet, Bayan Jackson, eğer uçuksan") adlı sözlerle 1980'li yılların önemli simgelerinden olmuştur.
Albüm hakkında
Önceki albümlerin elde ettiği beklenenin altındaki başarıların ardından, Jackson babası ve ailesiyle olan ilişkilerini kesmeye karar verdi. Ancak bu dönemi şu şekilde yorumlamıştır; "Babama onu daha fazla beni gütmesini istemediğimi açıklamak istediğimi ancak bunun o kadar kolay olmadığını hatırlarım. Bu durumu annem aracılığıyla benim yerime söylemek daha kolayken, bunu kendim söylemek çok daha önemliydi. Bu işi kendim yapmalıydım." Jackson buna ek olarak "Ben sadece ailemden, evimden, babamın iktidarından kurtulmak istemiştim. Bunu babama bildirmek, yapmak zorunda olduğum en zor şeylerden biriydi." şeklinde beyanat vermiştir. Kısa süre sonra sanatçı, yapımcısı olan babası Joseph Jackson ile olan bağını kesti ve ünlü yapımcılar Jimmy Jam ve Terry Lewis ile anlaşma imzaladı. Böylece ilk albümü için çalışmaya başlayan Jackson, albümünün adını "Control" (İngilizce: Kontrol) koyarak, babasının buyruklarından kurtulduğunu ve kendi başına daha başarılı olacağını kanıtlamak istemiştir. Jackson, bir röportajında "Control" albümünün kayıtları ile ilgili; "O sıralarda Minneapolis'te, kaldığımız otelin önünde iki adam yolda beni takip etmekteydi; tehlikenin kapıya dayandığını anladığım anda yapımcılarım Jimmy Jam ve Terry Lewis'e koşup beni korumalarını istemek yerine, onlara sırtımı dönüp cesurca oradan uzaklaştım. Bu, Nasty ve What Have You Done For Me Lately'nin doğuş hikâyesidir." şeklinde bir beyanatta bulunmuştur.
Jackson, bu ilhamların ardından, 1985 ve 1986 yılı boyunca çalışarak ve ünlü yapımcıları işe alarak, 1986 yılında çıkardığı "Control" albümünü yayınladı. Albüm, eleştirmenlere göre Jackson için bir milat olarak kabul gördüğü gibi, 80'ler müziğinde hatrı sayılır bir yer edinmeyi başardı. 5 hafta boyunca Amerika listelerinde 1 numarada kalan albüm, Janet Jackson’a 5 kez platin plak kazandırdı.
Tekliler
Albümden çıkan teklilerden "What Have You Done for Me Lately", tam bir disko hiti olarak kabul edilmektedir. Şarkı, ABD listelerinde ilk ona girdiği gibi, dans listeleri ve Hollanda başta olmak üzere kimi Avrupa ülkelerinde zirveye oturdu. Jackson, kendi yorumuna göre artık istediğini elde etmeye başlamıştır. Ardından çıkan teklilerden "Control" tam bir "kendi kararlarını verebilen Jackson" imajı çizdi, "Nasty" ise bir 80'ler hiti oldu. Albümden eleştirmenlerce seksenlerin en iyi ballad şarkılarından kabul edilen "Let's Wait Awhile" gibi bir hit de çıktı. 1986'nın sonlarına doğru çıkan "When I Think of You", sanatçının ilk 1 numaralı single'ı oldu. Bu tarihten itibaren, Janet Jackson, çoğu çevreye göre artık giderek tanınmaya, listelerde ağabeyi Michael Jackson ile yarışmaya başlamıştır. "Control" albümünden sonra, klasik 80'ler imajıyla ve yeni sanatçı kişiliğiyle, kendi deyimiyle istediğini elde etmeye başladı. "Control" albümü, satışlara ve listelere bakıldığında Jackson'ı aile torpilli imajını silmeye yetti.
Dugesiidae
Dugesiidae, Geoplanoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi
Dugesiidae familyasına bağlı cinsler (2023) :
Karl Saur
Karl-Otto Saur (16 Şubat 1902, Düsseldorf - 28 Temmuz 1966, Pullach), Nazi Almanyası'ndaki Reich Silahlanma ve Savaş Üretimi Bakanlığı'nda yüksek rütbeli bir memurdu ve Adolf Hitler'in vasiyetinde Reich Mühimmat Bakanı olarak seçildi.
Biyografi
Saur, 1949'da bir mühendislik danışmanlığı kurdu ve aynı zamanda küçük bir yayınevi kurdu. Ortaya çıkan şirket Saur Verlag, 1960'ların başından itibaren oğlu Klaus Gerhard Saur yönetiminde ekonomik olarak başarılı oldu.
Gloster Javelin
Gloster Javelin, Gloster Aircraft Company tarafından üretilen Birleşik Krallık yapımı bir jet avcı ve önleme uçağıdır. Uçak, Gloster adını taşıyan son uçak tasarımı olup uzun bir geliştirme döneminden sonra 1956'da hizmete girdi. Yerini English Electric Lightning'e bıraktı.
Teknik özellikler (Gloster Javelin FAW Mk 9)
Kaynakça:
Yorgos Zisopulos
Yorgos Zisopulos (d. 23 Mayıs 1984), Yunan eski futbolcudur.
Menulog
Menulog Pty. Ltd. Avustralya ve Yeni Zelanda'da hizmet veren çevrimiçi yiyecek ve içecek siparişi uygulamasıdır. E-ticaret platformunun merkezi Sidney'dedir ve ana Anglo Dutch şirketi Just Eat Takeaway'e aittir. Menulog'un Avustralya'da 15.000'den fazla, Yeni Zelanda'da ise 500'den fazla restoran ortağı ve kuryesi vardır.
Belleville'de Randevu
Belleville'de Randevu, Sylvain Chomet'in yönetmenliğini ve senaristliğini üstlendiği 2003 yapımı animasyon filmi. Filmin özgün adı Les Triplettes de Belleville olup, Birleşik Krallık'ta Belleville Rendez-vous, Kuzey Amerika'da The Triplets of Belleville adı ile yayınlanmıştır. Filmde Michèle Caucheteux, Jean-Claude Donda, Michel Robin, ve Monica Viegas seslendirmelerde yer almıştır. Filmde diyaloglar olmasına rağmen çoğunlukla şarkı ve pandomim kullanılmıştır. Animasyonun biçmi kendine özgün olduğu için izleyiciler ve eleştirmenler tarafından övülmüştür. Film, Fransa, Belçika ve Kanada'daki film şirketlerince yapıldığı için uluslararası bir ortak üretimdir.
Konu
Yetim bir çocuk olan Champion'u büyük annesi Madame Souza büyütmüştür. Büyük annesinin hediye ettiği üç tekerlekli bir bisiklet ile Champion'un bisiklet yarışlarına olan aşkı başlar. Büyük anne Madame Souza'nın da desteği ile yıllar süren çalışmaların ardından Champion, Fransa Bisiklet Turu'na yarışmacı olarak katılmayı başarır. Fakat Champion, iki yarışçı ile birlikte mafyalar tarafından kaçırılır.
Belleville adlı bir şehre kaçırılan Champion, burada bisiklet temelli bir kumar makinası için gün boyunca pedal çevirmek zorundadır. Madame Souza ve sadık köpeği Bruno Champion'u kurtarmak için hazırlanırlar. Madam Souza ve Bruno büyük bir okyanusu aşarak Belleville adlı şehre gelir. Madam Souza'ya erkek torunu Champion'u bulabilmek için Belleville Üçlüsü adlı eski bir şarkıcı grubu üyeleri Violette, Blanche ve Rose (Violette, Blanche ve Rose'un isimleri Fransa bayrağındaki renklerden esinlenilmiştir) yardım eder.
Larry Libertore
Lawrence Paul "Lightning" Libertore, Jr. (d. 18 Kasım 1939 - ö. 25 Aralık 2017),Eski Amerikan futbolcusu ve siyasetçidir. Öğrenclik yıllarında başladığı spor kariyerinde kolej liginde Miami Edison Yüksek Okulu Amerikan Futbolu takımı ve üniversite yıllarında Florida Üniversitesi Futbol takımı daha sonra kısa dönem profesyonel ligde Florida Gators Amerikan futbolu takımında 1960'tan 1962 yılına kadar futbol oynamıştır.
Sporu bıraktıktan sonra Lakeland, Florida'da emlakçılık ve Florida Eyalet Parlamentosu'nda Demokrat Parti (ABD) üyesi olarak seçilerek 1970'ten 1974 yılına kadar delege olarak görev yapmıştır.
18 Kasım 1939'da Canton, Ohio'da doğan eski Amerikan futbolcusu ve siyasetçi Larry Libertore 25 Aralık 2017'de 78 yaşında Lakeland'de aort anevrizması sonucu ölmüştür.
Çavuş, Şile
Çavuş, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Şile ilçesinin 4 merkez mahallesinden biridir. Çavuş'un kuzeyinde Karadeniz; kuzeydoğusunda Hacıkasım; doğusunda Balibey; batısında Kumbaba mahalleleri; güneybatısında Ahmetli; güneyinde ise İmrendere köyleri bulunmaktadır.
Ziyad Bahaddin
Ziyad Bahaddin (d. 30 Ağustos 1964), Mısırlı avukat ve siyasetçi. Aynı zamanda Sosyal Demokrat Parti'nin kurucu üyesidir.
Adriyatik Sorunu
I. Dünya Savaşı'nın ardından, Adriyatik Sorunu, Adriyatik Denizi'nin doğu kıyısı boyunca daha önce Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'na ait olan bölgelerin kaderiyle ilgiliydi. Anlaşmazlığın kökleri, savaş sırasında (26 Nisan 1915) imzalanan gizli Londra Paktı'nda ve artan milliyetçilikte, özellikle de İtalyan irredantizminde ve nihayetinde Yugoslavya'nın yaratılmasına yol açan Yugoslavizminde yatmaktadır. Sorun, Paris Barış Konferansı'nda anlaşmanın önünde büyük bir engeldi, ancak 12 Kasım 1920'de İtalya ve Yugoslavya arasındaki Rapallo Antlaşması ile kısmen çözüldü.
Arka plan
Avusturya-Macaristan, 3 Kasım 1918'de birliklerine savaşı durdurma emri verdiğinde savaştan çıktı. O gün İtalya ile imzalanan Villa Giusti Ateşkesi 4 Kasım'da yürürlüğe girdi ve 13 Kasım'da İtalya'nın Balkan cephesindeki müttefikleriyle Belgrad Ateşkesi imzalandı. İtalya, 1915 anlaşmasıyla kendisine verilen toprakları derhal işgal etmeye başlarken, aynı anda Güney Slavlar, hem İtalyan genişlemesine hem de Avusturya-Macaristan otoritesine karşı yerel yönetimler kurdular. 5-6 Ekim'de Zagreb'de bir Sloven, Hırvat ve Sırp Ulusal Konseyi kuruldu ve 29 Ekim'de orada Sloven, Hırvat ve Sırp Devleti ilan edildi ve aynı gün Hırvatistan-Slavonya'nın meşru parlamentosu olan Sabor, Avusturya-Macaristan'dan bağımsızlığını ilan etti. 1 Aralık'ta bu yeni devletin Sırbistan ve Karadağ ile birleşmesi ile Belgrad'da Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı (daha sonra Yugoslavya) kuruldu.
Nüfus
Yugoslavya'nın öne sürdüğü ana tez, söz konusu toprakların neredeyse tüm nüfusunu yani yaklaşık yedi milyon Slav içermesiydi.
Abakan Dağı
Abakan Dağı, Rusya Federasyonu'na bağlı özerk bir cumhuriyet olan Hakasya'da dağ. 1984 m yüksekliğindedir ve taygayla kaplıdır.
Adriyatik Sorunu
Nüfus
Dalmaçya adalarından sadece Lošinj (Lussin) İtalyan çoğunluğuna sahipti. Rijeka'nın hinterlandı, banliyöleriyle birlikte dahil edildiğinde, Yugoslav çoğunluğu daha da arttı. Gorizia ve Gradisca üzerindeki İtalyan iddiası, Rijeka çevresindeki Slav yerleşimleri üzerindeki iddiası gibi genel olarak kabul edildi.
Nokia 2650
Özellikler
Nokia 2650 aşağıdaki özelliklere sahiptir:
Dimarcusidae
Dimarcusidae, Cavernicola altseksiyonuna bağlı bir hayvan familyasıdır.
Adriyatik Sorunu
Nüfus
Roma'daki Ezilen Milliyetler Konferansı'nda (8-10 Nisan 1918), Britanya ve Fransa tarafından desteklenen ve Güney Slavları siyasi olarak birleştirme ihtiyacını ifade eden bir Yugoslavya belgesi olan Korfu Bildirgesi'ne (20 Temmuz 1917) İtalya resmi destek verdi.
Coğrafya
İtalyanlar, İtalya'nın doğal coğrafi sınırının Jülyen ve Dinar Alpleri'ni içerdiğini ve bu nedenle Avusturya-Macaristan kıyılarının coğrafi İtalya'nın içinde olduğunu savundular. Adriyatik'in doğu kıyısının coğrafyasının stratejik önemi genel olarak kabul edilmiştir. Paris Barış Konferansı'na katılan Amerikan delegasyonuyla birlikte Sınır Coğrafyası Bölümü Başkanı Douglas Wilson Johnson o sırada şöyle yazmıştı: "[Adriyatik'in] doğu kıyısındaki herhangi bir deniz gücü, kendisini İtalya'ya karşı muazzam avantajlara sahip olarak bulmalıdır." Johnson, Pula (Pola), Avlonya (Vlorë/Valona) ve merkezi bir Dalmaçya adası grubunun İtalyanlara sunduğu teklifin stratejik sorunu etkili bir şekilde çözdüğünü ve iki Adriyatik gücünü dengelediğini kaydetti.
Rijeka'nin ortak işgali
29 Ekim 1918'de Avusturya-Macaristanlılar Rijeka'yı (Fiume) tahliye etti ve yeni Hırvat belediye başkanı Rikard Lenac, kasabanın Sloven, Hırvat ve Sırp Devlet Ulusal Konseyi'ne bağlılığını ilan etti. 30 Ekim'de İtalyan topluluğu, Antonio Grossich başkanlığında bir "ulusal konsey" kurdu ve Fiume'nin İtalya ile birliğini ilan etti. Ertesi gün yerel vali, Trieste valisinin yaptığı gibi gücü İtalyanlara devretti. 4 Kasım'da zırhlısında bulunan Amiral Guglielmo Rainer komutasındaki bir İtalyan deniz müfrezesi Fiume limanına ulaştı. Rainer yerel yönetimin feshedildiğini ilan etti ve 14 Kasım'da İtalya Başbakanı Vittorio Orlando, Genelkurmay Başkanı Armando Diaz'ın tavsiyesi üzerine hareket ederek Rainer'a bir deniz piyadesi çıkarma emri verdi. Ertesi gün (15 Kasım) Diaz, Müttefik birliklerinin Fiume işgalinde yer almasını istedi. İtalyan Cephesi'ndeki İngiliz kuvvetlerinin komutanı Cavan Kontu'na "işgalin müttefik kuvvetlerinin tarafından yapıldığını göstermek ve düzeni sağlamak için göstermek üzere" bir bölük göndermesi emredildi. Aynı gün 2.000 Sırp askeri Fiume'nin eteklerine geldi.
Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri de Fiume'ye deniz birlikleri gönderdi ve 17 Kasım'da bazı Amerikalı, İngiliz ve Fransız deniz subayları, terk edilmiş valinin sarayında Belediye Başkanı Lenac ve Sloven-Hırvat-Sırp eyaletinden bir delege olan Ivan Lorković ile bir araya geldi. Sırp birliklerinin o öğleden sonra bölgeyi boşaltmaları ve İtalyan deniz piyadelerinin Paris Barış Konferansı Yüksek Konseyi'nin emirlerini beklemek için üç gün daha karaya çıkmamaları konusunda anlaşmaya varıldı. Rainer kabul etmesine rağmen, talimatsız hareket ettiği gerekçesiyle amiri tarafından karar kabul edilmedi ve o öğleden sonra seksen kişilik bir İtalyan birliği şehre girdi. Lenac hükûmetine saraydan çıkma emri verdiler ve halka açık sergilenen tüm Sırp bayraklarını kaldırdılar. 18 Kasım'da Sloven, Hırvat ve Sırp Ulusal Konseyi, müttefik komutanları resmen protesto etti. 19 Kasım'da bir Amerikan taburunun gelişi herhangi bir şiddet olayını engelledi, ancak İtalyanlar sonunda şehre 12.000 asker gönderdi. Amiral Edward Kiddle, "Siyasi nedenlerle ezici bir güçle bir İtalyan askeri işgali" yazdı. İngiliz Adriyatik Kuvvetleri'ne komuta eden Commodore Howard Kelly, 22 Kasım'da "İtalyan işgali, İtalyan tahtına bir ilhak görünümündedir" diyebildi."
Deniz komisyonunun kurulması
İtalya ile Avusturya-Macaristan arasındaki eski sınır olan Tagliamento'nun doğusundaki toprakları ilk işgal etmeye başladığında İtalya, ABD'nin (İtalyan Cephesi'nde İtalyan komutası altında olan) 332. Piyade Alayı birliklerini uluslararası bir işgal gücü gibi görünmek amacıyla görevlendirdi. Amerikan birliklerinin bu şekilde kötüye kullanılması, ABD Savaş Bakanlığı'nın askerlerin geri çekilmesini emretmesine yol açsa da, Başkan Woodrow Wilson, Paris'teki Adriyatik Sorunu üzerindeki müzakerelerin bozulmasını önlemek için emre karşı çıktı. Bundan sonra, sonuç olarak, Adriyatik'in uluslararası kontrolü bir deniz sorumluluğu haline geldi.
16 Kasım 1918'de Müttefik donanmalarının -Amerikan, İngiliz, Fransız ve İtalyan- temsilcileri, Adriyatik Deniz Komisyonu'nu (veya Komitesini) kurmak için Venedik'te bir araya geldi. 26 Kasım'dan itibaren Roma'da düzenlenen birkaç oturumda komisyon, Avusturya-Macaristan filosunun ve kıyı şeridinin kaderine karar verdi. Filo, kaderiyle ilgili nihai bir siyasi karar verilene kadar Amerikalılar, Fransızlar ve İtalyanların kontrolünde bölünürken, sahil ise kuzeyde İtalya (esas olarak Avusturya Kıyısı'na tekabül eden) ortada ABD (çoğunlukla Dalmaçya) ve güneyde bir Fransa (esas olarak Arnavutluk) arasında olmak üzere üç kontrol bölgesine bölündü. Bu düzenleme nihayetinde Paris'te siyasi onay aldı. Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri Sekreteri Josephus Daniels, aynı zamanda Paris Barış Komisyonu'nun Amerikan deniz danışmanı olan Donanma Operasyonları Şefi William S. Benson'a şunları yazdı: "Olası Adriyatik gelişmeleri ve [Amerikan] Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun sonlarında kurulan Slav hükümetine sempati gösterme arzusu nedeniyle, derhal Adriyatik'e bir bayrak subayı göndermenin arzu edilir olduğunu düşünün.." Benson daha sonra, bölgelerindeki Amerikan deniz kuvvetlerine komuta eden Amiral William H. G. Bullard'a, "Başkan tarafından ortaya konan genel ilkelerin", yani ulusların kendi kaderini tayin hakkını vurgulayan On Dört Nokta'nın daha da geliştirilmesi gerektiğini ve bunun için Yugoslav ulusuna aktif Amerikan desteğini ima ettiğini yazdı.
Split olayı
Deniz Komisyonu Aralık ayı başlarında Fiume'deki çalışmalarına başladı, ancak Ocak ayında İtalyan temsilcisi Amiral Vittorio Mola protesto amacıyla istifa etti. Amerikalı, İngiliz ve Fransız amirallerin talepleri üzerine İtalya, 1 Şubat 1919'da yerine Tümamiral Ugo Rombo'yu atadı. 8 Şubat'ta Venedik'te bir toplantıda Rombo, Amiral Albert Parker Niblack'e Amerikalıların Adriyatik sorununu anlamadıklarını ve bunun İtalyanlar ile geri kalanlar arasındaki müzakerelerde bir kesintiye yol açtığını söyledi. Sonunda Komisyonun raporu kamuya açıklanmadı.
Komisyon Split'e taşındığında, amiraller Yugoslavları düzeni sağlamakla görevlendirdi, ancak 24 Şubat'ta bazı Yugoslav (çoğunlukla Hırvat) vatandaşları yerel İtalyanofillerle toplantı yapan bazı İtalyan subaylarına saldırdı. Rombo, Müttefiklerin şehri devriye gezmesini istedi, ancak Niblack ve Benson veto etti.
Avusturya-Macaristan filosunun paylaşımı
8 Ekim 1918'de, Ulusal Konsey'in Zagreb'de yakın zamanda açılmasına cevaben, Avusturya-Macaristan'ın iki parlamentosundan biri olan Reichsrat, 1–3 Şubat Kotor (Cattaro) isyanından sonra halen tutuklu olan 379 denizciden 348'ini serbest bıraktı. 22-24 Ekim'de subaylar tüm gemilerde denizcilerle kendi ana dillerinde, İmparator I. Karl'ın Cisleytanya'yı federalleştirme planını açıklayan görüşmeler yaptılar, ancak moralleri veya kraliyete sadakati geri getirmek için çok geçti. 26 Ekim'de yasak isyan çağrısı Hurra-Rufe, Kotor'da SMS Erzherzog Friedrich zırhlısında ve iki gün sonra Pula'daki zırhlılarda duyuldu. Denizciler konseyler örgütlediler, ancak açıkça isyan veya kargaşa çıkarmadılar. Bir önceki gün imparatordan alınan emirler altında 31 Ekim 1918'de Avusturya-Macaristan Donanması, tüm gemileri ve diğer araçları, malzemeleri, depoları ve tesisleriyle (limanlar, cephanelikler, vb.) Amiral Miklós Horthy tarafından Sloven, Hırvat ve Sırp Ulusal Konseyi'ne devredildi. Yugoslav olmayan tüm denizciler izne çıkarıldı ve tüm subaylara yeni ulusa hizmet etmeye devam etme seçeneği verildi. İmparatorun emri, gelecekte Avusturya-Macaristan'ın tüm "milletlerinin" filonun değerinden payları için tazminat talep etme hakkına sahip olması gerektiği koşulunu içeriyordu. Kotor'daki resmi devir 1 Kasım'da gerçekleşti, aynı gün İtalyanlar SMS Viribus Unitis zırhlısını Pula'da, bunun bir Yugoslav gemisi olduğunun farkında olsalar da olmasalar da batırdılar. Avrupa'da konuşlu ABD Donanması komutanı Amiral William Sims, Amiral Bullard'a USS Birmingham (CL-2) gemisinin Pula'ya gitmesini ve Yugoslavya tarafından Korfu'ya götürülen eski Avusturya-Macaristan gemilerine beyaz bayraklar altında eşlik etmesini emretti.
1 Kasım günün sonunda, Deniz Kuvvetleri Kurmay Başkanı Paolo Emilio Thaon di Revel hükûmete "Avusturya filosunun tamamının veya en azından büyük bir bölümünün Avusturya bayrağını indirip ve Yugoslavya bayrağını çekti. Filo veya büyük bir kısmı zaten Yugoslav Ulusal Komitesinin elinde." şeklinde bildirmde bulunmuştu. Bu, Villa Giusti'deki müzakereleri etkilemedi ve donanma adına ateşkes Avusturya Donanması'ndan Lihtenştayn Prensi Johannve Tuna Filosu'ndan Kaptan Georg Zwierkowski tarafından imzalandı. Antlaşma, İtalyanlara Avusturya-Macaristan filosunun bir payını vadediyordu (aslında bu, birkaç gün önce ortadan kalkmıştı):
Ateşkesin yürürlüğe girmesinden kısa bir süre önce 4 Kasım günü saat 15:00'te İtalyan donanması Vis'i (Lissa) işgal etti. Bu, "1866'nın [yani Prusya-Avusturya Savaşı] eski şeytanlarını kovmak ve savaş en azından teknik olarak hala devam ederken İtalyan donanmasının onurunu geri getirmek için" yapıldı. Gün sonundan önce Fiume, Trieste ve Pula işgal edilmişti ve 5 Kasım'da bunu Šibenik (Sebenico) izledi. Yugoslavlar, İtalyanlara hizmet edemeyecekleri tüm gemileri terk ettiler ve 7 Kasım'da SMS Radetzky (1909), Pula'dan işgal edilmemiş Bakar (Buccari) limanına doğru yola çıktı. 9 Kasım'da Pula'da kalan tüm gemilerde İtalyan bayrağı çekildi. O gün, İngiliz, Fransız ve İtalyan donanmalarının kruvazörleri Kotor Körfezi'ne (Bocche di Cattaro) ve işgal edilmemiş son Avusturya-Macaristan limanına doğru yola çıktı. Oradaki denizciler -İtalyanlar tarafından ganimet olarak alınmasını önlemek için- Avusturya-Macaristan sancaklarını kesip hatıra olarak dağıttılar. Aynı gün, Korfu'da Müttefikler arası bir konferansta, İtalyan diplomat Ugo Conz İngiliz meslektaşlarına şu yanıtı verdi: "Devletin olmadığı yerde filo olmaz. Böyle bir devlet kurulmadığı veya barış kesin olarak sağlanmadığı sürece Yugoslav filosu olamaz."
Amerikan işgal bölgesi
Amerikan işgal bölgesi Dalmaçya'da vatandaşlar bir geçici meclis ve bir vali seçmişti ve her ikisi de yeni doğmakta olan Sloven, Hırvat ve Sırp Devletini desteklemişti. Düzen, genellikle güvenilmez olan yerel milisler ve bölgede az sayıda garnizon kurmaya başlayan Sırp birlikleri tarafından sağlandı. Bu düzenleme Amerikalılar tarafından desteklendi, ancak "1919'un başlarında, rahatsız edici yerel koşullar, Adriyatik [Deniz Kuvvetleri] Komitesi'ni Amerikan amiral komutasındaki bölgede gece gündüz dört silahlı müttefik devriyesi dolaştırmaya zorladı." Bundan birkaç ay sonra Amiral Bullard, yerel polise her gün birkaç saat düzeni sağlamada yardımcı olmak için müttefikler arası devriyenin yerini tamamen Amerikalılardan oluşan bir devriyeyle değiştirdi.
İtalyan birlikleri birkaç kez sınırı geçerek Amerikan işgal bölgesine girdi, ancak her seferinde ya bir uyarıyla ya da bir durumda Amerikan savaş gemilerinin gelişi ve Amerikan kuvvetlerinin karaya çıkmasıyla geri çevrildiler. Birkaç kasabada Amerikalılar, Dalmaçyalıların hayatlarını ve mallarını herhangi bir İtalyan adaletsizliğine karşı koruyacaklarına dair bildiriler yayınladılar. Bu ikinci tür propaganda, barışı korumanın en etkili yoluydu, çünkü Amerikan amiral içte garnizon kurmak için Sırp birliklerine güvenmek zorundaydı. Kendi garnizonu küçücüktü ve takviyeler sadece acil durumlarda karaya çıkıyordu İtalyan bölgesinden bir Yugoslav belediye başkanı, halkını İtalyanlardan koruduğu için Amerikan amiraline bir teşekkür mektubu gönderdi.
Amerikan deniz kuvvetlerini Adriyatik evine getirmek için ilk çaba Aralık 1919'da gerçekleşti. Şubat 1920'de İtalyanlar, Versailles Müttefik Askeri Komitesi tarafından İtalya'ya tahsis edilen ve Split'te Amerikan kuvvetleri tarafından korunan dört Avusturya-Macaristan gemisini istediler. İtalyanların bu gemileri alma hırsı, Amerikan gemilerini Adriyatik'te daha uzun süre tutma kararına yol açtı. Amerikan işgali ancak İtalyan kuvvetlerinin bölgelerini boşaltmasından ve Uluslararası Düşman Savaş Gemilerini İmha Etme Komitesi'nin komutası altındaki tüm eski Avusturya-Macaristan gemilerini İtalyan Donanması'na tahsis etmesinden sonra sona erdi. Son Amerikan birlikleri, Rapallo Antlaşması'nın imzalanmasından sonra 29 Eylül 1921'de USS Reuben James (DD-245) ile ayrıldı.
Müzakereler
Paris Barış Konferansı'nda Adriyatik Sorunu ile ilgili gerçekleşen baskın İtalyan kişiliğine göre üç döneme ayrılabilir: Ocak-Haziran 1919, Baron Sonnino dönemi; Haziran-Eylül 1919, Tittoni dönemi; ve 12 Eylül – 9 Aralık 1919, d'Annunzio dönemi.
Wilson Hattı
Ocak ayından Haziran 1919'a kadar müzakerelere, müttefiklerini bölen ve fetheden, İngiltere ve Fransa'yı Londra Antlaşması'nı kabul etmeye zorlayan ve Amerika ile güçlü bir konumdan doğrudan müzakere etmeye çalışan İtalyan Dışişleri Bakanı Baron Sidney Sonnino egemen oldu. Aynı zamanda İtalyan halkını milliyetçi propagandalarla kamçıladı. Orlando hükûmeti 23 Haziran'da Francesco Saverio Nitti hükûmetiyle değiştiğinde, Sonnino'nun yerini Tommaso Tittoni aldı. Bununla birlikte, 6 Temmuz 1919'da körüklenen milliyetçi şevk, Rijeka'da İtalyan nüfusunun bir unsurunun işgalci Fransız askerlerinden bazılarını katlettiği açık şiddete dönüştü.
15 Nisan'da Başkan Wilson, İstirya yarımadasını İtalya ile Yugoslavya arasında bölen ve "Wilson Hattı" olarak adlandırılan bir hat öneren muhtıra yayınladı. Trieste ve Pula, onları birbirine bağlayan demiryolu ile, İtalyan tarafında uzanıyordu; Rijeka ve Ljubljana (Laibach), onları birbirine bağlayan demiryolu ile Yugoslav tarafında uzanıyordu. Učka (Monte Maggiore) İtalya'ya geçecekti, ancak Wilson Hattı, Londra Antlaşması'ndan daha fazla Rijeka'nın batısına uzanıyordu. İtalya, Kuzey Dalmaçya'da bu anlaşmayla tanınan haklardan hiçbirine sahip olmayacaktı, ancak Vis (Lissa) ve Lošinj (Lussin) adalarını alacaktı. Avusturya-Macaristan'dan miras kalan Yugoslav filosu azaltılacak ve sınır bölgesi genel olarak askerden arındırılacaktı. İtalyanlar, Wilson hattının Trieste-Pula demiryoluna yeterli koruma sağlamadığını iddia ettiler.
Tittoni, Londra Antlaşması'ndan vazgeçerek ve Fransız-İtalyan ittifakını güçlendirerek müzakerelerin gidişatını değiştirdi, ancak Başkan Wilson'ın önerdiği "hattı" kabul etmedi. Fransız diplomat André Tardieu, Tittoni ve Amerikalılar arasında bir aracı olarak çalıştı ve ilk olarak Rijeka (Fiume) çevresinde bir toprak şeridinden gelecekte Fiume Özgür Devleti olacak bir tampon devlet yaratılmasını önerdi. O zamanki Amerikan itirazı, tampon devletin kendi sakinlerinin kaderlerini tayin hakkını kabul etmemesiydi.
Muhtıra ve uzlaşma
12 Eylül 1919'da Gabriele d'Annunzio, bir grup hoşnutsuz Granatieri di Sardegna askerine, uluslararası komisyona ve İtalya ile Yugoslavya hükûmetlerine meydan okuyan bir yürüyüşte Fiume'ye-sözde impresa di Fiume ("Fiume teşebbüsü")-önderlik etti. Tittoni, Amerikan ve İngiliz hükûmet başkanlarının her ikisi de ülkelerine döndükten sonra Fransa Başbakanı Georges Clemenceau tarafından temsil edilen uluslararası topluluğa ve Yugoslav hükûmetine İtalya'nın d'Annunzio'yu dizginlenmesi için zaman vermesi isteği ile bir dilekçe verdi. Ekim'de Fiume'nin kendisinin ve ona giden bir kıyı şeridi ile beraber Lošinj ve Vis'in yanı sıra Cres (Cherso) ve Lastovo (Lagosta) adalarının İtalya'ya verilmesini ve Zadar (Zara) kentinin İtalyan koruması altında özgür bir şehir olmasını önerdi.
Başkanın ayrılmasından sonra Frank Polk, Paris'te Barış Müzakereleri için Amerikan Komisyonuna başkanlık etti. Amerikan, İngiliz ve Fransız delegeleri tarafından imzalanan 9 Aralık muhtırasının arkasındaki itici güçtü. Bu muhtıra, İtalyanların Fiume ile çoğu Yugoslav adası üzerindeki taleplerini reddetti ve hatta Arnavutluk üzerindeki yetkilerini kısıtladı. Bu muhtıra, başbakanları 14 Ocak 1920'de İtalyan mevkidaşlarıyla Amerikan katılımı olmadan bir uzlaşma imzalayan İngiliz ve Fransızlar tarafından hızla terk edildi. Fiume ve bir sahil şeridinin İtalya'ya verilmesi ve karşılığında Arnavutluk'un kuzey kesiminden ayrılarak Yugoslavya'ya verilmesi kararlaştırıldı. İkincisinin kabulünü kazanmak için, yeni uzlaşmanın imzacıları, Londra Antlaşması'nı başka türlü uygulamakla tehdit ettiler.
Bu son uzlaşma, 10 Şubat'ta yayınlanan bir bildiride, bunu "Amerika'nın uğruna savaşa girdiği ilkelerin açık bir reddi" olarak kınayan Başkan Wilson'un öfkesini uyandırdı. Amerika Birleşik Devletleri'ni Versay Barış Antlaşması'ndan ve önceki Haziran'daki Fransız-Amerikan anlaşmasından çekmekle tehdit etti. 26 Şubat'ta Clemenceau ve İngiltere Başbakanı David Lloyd George, Ocak uzlaşmasını reddetmeyi teklif eden ve Aralık muhtırasının benzer şekilde rafa kaldırılmasını öneren bir muhtıra yayınladı. Yugoslavya ve İtalya'yı doğrudan müzakere etme isteklerini dile getirdiler ve Wilson'ın arzusunun aksine, her şey başarısız olursa Londra Antlaşması'nı uygulama niyetlerinin arkasında durdular. O sırada bazıları tarafından Lloyd George'un, Nitti ile Doğu (yani, Rus ve Türk) Sorunu'nda Fransa'ya karşı İngiltere'yi destekleyeceği özel bir anlaşmayla Wilson'ın çabalarını kişisel olarak boşa çıkardığı öne sürüldü.
Arnavut Sorunu
The New York Times'da 4 Mart 1920'de yayınlanan bir başkanlık notunda, Woodrow Wilson "Arnavutluk'un kuzey bölgesindenin Yugo-Slavya'ya, başka bir yerden mahrum bırakıldıkları için toprak tazminatı tahsis eden hiçbir planı onaylayamayacağını" teyit etti ve böylece Yugoslavya'nın Rijeka üzerindeki İtalyan haklarını tanıması karşılığında İşkodra'nın (Shkodër/Scutari) Yugoslavya'ya verilmesini önlenmiş oldu. 9 Aralık 1919 tarihli bir iç memorandumda, Amerika, İngiltere ve Fransa delegeleri, 1913'te belirlenen Arnavutluk Prensliği'nin sınırlarını tanıdı. 14 Ocak 1920 tarihli bir memoranduma göre, Yugoslav delegasyonu, yabancı etkiden uzak bağımsız bir Arnavutluk'tan yanaydı ancak bu mümkün olmazsa delegeler kuzeyde Yugoslavya'ya toprak imtiyazları verilmesini tercih ediyorlardı. Müttefikler, Orta Arnavutluk ve Yugoslavya'nın kuzey Arnavutluk'tan geçiş hakları üzerinde bir İtalyan mandasını tanımaktan ve kendi topraklarında demiryolları inşa etme ve işletme hakkına sahip olmaktan zaten memnunlardı. Loşna Kongresi'ndeki (27-31 Ocak) Arnavut temsilciler, bir çözüm olarak İtalya'nın Avlonya (Vlorë/Valona) üzerindeki planlarına karşı koymak için yapılmış olmasına rağmen, herhangi bir İtalyan mandasına karşı oy kullandılar.
Karadağ Sorunu
Paris'te Baron Sonnino, Karadağ'ın bağımsızlığını ve müzakere masasındaki varlığını savundu ve Podgorica Meclisi üye seçimindeki usulsüzlükleri eleştirdi. Karadağ kralının kızı olan İtalya Kraliçesi Elena, babası adına Woodrow Wilson ile bile aracılık yaptı. Kral, federal bir Yugoslavya'da özerk bir Karadağ'ı kabul etmeye hazır olmasına rağmen, Müttefikler, bu devlete verilen herhangi bir özerkliğin, yalnızca İtalyan müdahalesinin devam etmesi için zemin sağlayacağına inanıyorlardı. 7 Temmuz 1919'da Dışişleri Bakanı Tittoni, Paris'teki Amerikalı coğrafya uzmanı Binbaşı Johnson'a İtalya'nın Karadağ'ın Kotor Körfezi ve Lovćen Dağı üzerindeki egemenliği karşılığında kuzey Dalmaçya ve bazı adalardaki tüm haklarından vazgeçeceği önerisinde bulundu. Ayrıca Johnson'ın (ve İngiliz delegesi Sir Eyre Crowe'un) bölgesel bir tehlike olarak gördüğü Karadağ'ın bağımsızlığının devam etmesi konusundaki tercihini iletti ve Johnson'dan önerilerini Yugoslav Dışişleri Bakanı Ante Trumbić'e iletmesini istedi. Ertesi gün (8 Temmuz) ABD Dışişleri Bakanı Lansing'in onayını aldıktan sonra, Johnson şaşırmış Trumbić'i bilgilendirdi. Aynı akşam Yugoslav delegasyonu İtalya'nın "etkileyici" önerisini oybirliğiyle reddetti. Bu geri çevirmeden sonra, İtalyanlar, Karadağ sorunundan çoğunlukla kaçınmalarına rağmen, Londra'daki Müttefik Denizcilik Komisyonu'ndaki delegeleri aracılığıyla doğrudan Yugoslavlarla müzakere etmeye başladılar. Başbakan Nitti'nin sözleriyle, "bağımsız bir Karadağ'ın korunması dış politikasının başlıca varsayımları arasında" olmasına rağmen, uzun vadede Yugoslav-Karadağ birleşmesinin kaçınılmaz olduğu ve Karadağ'ın bağımsızlığı için baskı yapmakta yalnız olmak Paris'te yakışık almayacaktı.
Hui (Han)
İmparator Hui (MÖ 210-188), Çin'in Han Hanedanı'nın ikinci imparatorudur. Saltanatı MÖ 195'ten MÖ 188 yılında ölümüne kadar sürmüştür.
Boğaz ağrısı
Boğaz ağrısı veya boğaz yanması, boğaz bölgesinde oluşan ağrı, hassasiyet, yanma veya kaşınma hissine verilen isimdir. Genel olarak boğaz iltihabından (farenjit) veya bademcik iltihabından (tonsilit) kaynaklanır. Bununla birlikte aralarında travmanın da yer aldığı çok geniş spektrumlu nedenleri olabilir.
Üç aylık bir dönem baz alındığında, insanların %7,5'inin bu süre içerisinde boğazı ağrır.
En yaygın nedeni akut viral farenjittir (bazı kaynaklarda vakaların %80'inin viral farenjitten olduğu ifade edilir ), yani boğazda gerçekleşen viral enfeksiyondur. Buna yol açan virüsler arasında adenovirüsler, soğuk algınlığına yol açan rinovirüsler, koronavirüsler, respiratuvar sinsityal virüs, veya gribal enfeksiyona yol açan influenza virüsleri veya Epstein-Barr virüsü vardır. Bunların yanı sıra daha az görülen streptokok farenjiti gibi diğer enfeksiyonlar söz konusu olabilir. Çocuklarda bakteriyel sebepler daha sık görülür, streptokok farenjiti vakaların %37'sini oluşturur. Reflüde (gastro-özofageal reflü hastalığı veya laringofaringeal reflü) de mide asidinin devamlı olarak boğaz bölgesine gelmesi, boğazın tahrişine ve kronik, nonspesifik (belirgin bir nedeni gözükmeyen) boğaz ağrısına yol açabilir. Boğaz ağrısının diğer nedenleri arasında alerjik rinit, boğaza yabancı madde kaçmış olması veya tümörler yer alır.
Ağrı tedavisinde parasetamol veya non steroidal antienflamatuar ilaçlar kullanılabilir. Kortikosteroid kullanımı semptomların geçmesini hızlandırabilir veya ağrı düzeyini azaltabilir. Antibiyotiklerin boğaz ağrılarını kısaltmadaki etkisi ortalama olarak 16 saatlik bir kısaltma olarak gösterilmiştir. It is not known whether antibiotics are effective for preventing recurrent sore throat. Yükselen antibiyotik direnci dolayısıyla boğaz ağrısı için antibiyotik kullanımının azaltılması teşvik edilmektedir. Benzokain veya bazı diğer boğaz pastilleri boğaz ağrısını hafifletmek için kullanılmaktadır. Farklı pastillerin farklı etkileri olup, farklı tip boğaz ağrılarında tavsiye edilebilirler.
Batken çatışması
Batken çatışması, Temmuz-Eylül 1999 tarihleri arasında Kırgızistan'ın Batken ilinde Kırgızistan ordusu ile Özbekistan İslami Hareketi militanları arasında meydana gelen çatışmalardır. Çatışmalar, Özbekistan İslami Hareketi militanlarının Tacikistan'dan Özbekistan ve Kırgızistan topraklarına akınlarından kaynaklandı ve kısmen Kırgızistan-Özbekistan sınırının Özbekistan tarafından tek taraflı olarak çizilmesine odaklandı.