cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ölüm Yiyen
Igor Karkaroff
Durmstrang Enstitüsü'nün müdürüdür. Gri saçları ve soluk bir yüzü vardır. Voldemort, Harry Potter'a yenilmeden önce O'nun en büyük destekçilerinden biriydi. Ancak daha sonra Deli Göz-Moody tarafından yakalanmış ve mahkemede diğer destekçilerin adlarını verdiği için serbest bırakılmıştır. Üç Büyücü Turnuvası sırasında kolundaki Ölüm Yiyen işareti yeniden parlamaya başlayınca Hogwarts'tan kaçmıştır. İki yıl sonra ise Kuzey'de bir kulübede ölüsü bulunmuştur.
Bellatrix Lestrange
Bellatrix "Bella" Lestrange (evlilik öncesi soyadı Black), en önemli ölüm yiyendir. Ayrıca Sirius Black'in kuzenidir. Bellatrix, serinin ilk kitaplarında adsız bir yan karakterken, daha sonraki kitaplarda ana kötü karakterlerden biri haline gelmiştir. Ayrıca kitaplarda tanıtılan ilk kadın Ölüm Yiyendir. Neville Longbattom'ın ailesine bilgi edinmek için Curcio Laneti ile işkence yaparak delirtmiş ve bu nedenle Voldemort güç kaybedince seherbazlar tarafından yakalanıp Azkaban'a atılmış ancak serinin 5. kitabında diğer Ölüm Yiyenler ile birlikte Azkaban'dan kaçarak Voldemort'un ordusuna tekrar katılmıştır.Yine serinin beşinci kitabı Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nda Harry Potter'in vaftiz babası olan kuzeni Sirius Black'i öldürmüştür. Lord Voldemort'un en sıkı destekçilerinden biridir. Bellatrix'in yaptığı büyük bir hata yüzünden de Harry, Hermione ve Ron bir hortkuluğun yerini bulup onu yok ederler. Serinin 7. kitabında ise Malfoy'ların malikanesinde Dobby; Harry, Ron, Luna, Hermione ve asa yapımcısı Ollivander'ı buharlaştırırken Bellatrix attığı hançer ile Dobby'i öldürmüştür. Ayrıca 7. kitapta Fred Weasley ve Nymphadora Tonks'u öldürmüştür.
Kasasında gemino ve flagrante laneti (büyüsü) vardır. (Çoğaltma Büyüsü)
Serinin beşinci kitabı Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nın film uyarlamasında Bellatrix'i Helena Bonham Carter canlandırmaktadır. Harry Potter ve Melez Prens ve Harry Potter ve Ölüm Yadigarları filminde de kendisi canlandırmıştır.
Kocası Rodolphus Lestrange, kocasının kardeşi Rabastan Lestrange ve genç Barty Crouch Jr ile beraber Crouch'un yönettiği mahkemede Azkaban'a atıldı. Zümrüdüanka Yoldaşlığı filminde Azkaban'dan kaçmıştır.
Rodolphus Lestrange ile evlidir ancak evlilikleri sevgiden yoksundur. Hatta J. K. Rowling bir röportajında Bellatrix'in Voldemort'a takıntılı ve âşık olduğunu söylemiştir. Kız kardeşi Narcissa "Cissy" Black Malfoy'dur (Lucius Malfoy'un eşi). Andromeda Tonks, Bellatrix ve Narcissa'nın kız kardeşidir; fakat bir Muggle doğumlu büyücü ile evlendiğinden Bella ve Cissy Andromeda'yı reddetmiştir.
Draco Malfoy (Narcissa'nın oğlu) ve Nymphadora Tonks (Andromeda'nın kızı) Bellatrix'in yeğenleridir. Bellatrix son kitapta Nymphadora'yı öldürmüştür; nedeni Nymphadora'nın babasının bir muggle olması ve Nymphadora'nın bir kurtadam olan Remus Lupin ile evlenmesi ve ailelerinin adına leke sürmesidir. En güçlü 9. büyücüdür.
Draco Malfoy
Lucius ve Narcissa Malfoy'un tek çocuklarıdır. Hogwarts'ta Slytherin bölümünde okumaktaydı. Harry Potter'la aynı yaştadırlar. Esrar Dairesinde yapılan savaşta babasının başaramadığı görevi yüzünden Voldemort tarafından Albus Dumbledore'u öldürme görevi verilmiştir. 6. Senede aldığı görevden dolayı kaygılanan annesi Severus Snape'i görevi yerine getirirken yardımcı olması ve arkasını kollaması için bozulmaz yemini etmişlerdir.
Sebastian Rudy
Sebastian Rudy (d. 28 Şubat 1990, Villingen Schwenningen), TSG 1899 Hoffenheim takımında forma giyen ofansif orta saha mevkiinde görev alan Alman millî futbolcudur.
Ölüm Yiyen
Draco Malfoy
Asası, Alıç ağacından yapılmıştır, özü tek boynuzlu at kılıdır. Tam 25.5 cm'dir. Makul derecede esnektir. Draco bu asa ile Dumbledore'a Expelliarmus büyüsü yapmış ve onu asasız bırakmıştır. Tabi Dumbledore buna izin vermiştir planları doğrultusunda (o gece ölmesi gerekiyordu.) Fakat bunu Draco'nun yapmaması onun iyi birisi olduğunu kendisine hissettirmek için elinden geleni yapmıştır. Daha sonra Malfoy Malikanesi'nde Draco bu asa ile yanında Annesi olmak üzere Harry ve Ron'la savaşmıştır. Daha sonra Dobby'nin gelmesi ve oradakileri yenmesi üzerine Harry tarafından büyü kullanılmayarak Draco'dan alınmıştır.
Sebastian Rudy
Stuttgart
Sebastian Rudy kariyerine 2003'te Stuttgart II'de başladı. 2007 yılında as takıma yükseldi ve ilk sezonunda Sevilla FC karşısında ilk UEFA Avrupa Ligi maçına çıktı 2007-08 sezonunda 3 maça çıkabildi. Rudy 2008-09 sezonunda ilk defa UEFA Şampiyonlar Ligi'nde mücadele etti ve Stuttgart formasıyla ilk golünü Rangers ile oynanan şampiyonlar ligi maçında attı. Sezonu toplamda 19 maçta 1 gol ile kapadı. Rudy 2009-10 sezonuna UEFA Avrupa Ligi play-off maçında gol atarak fırtına gibi başladı ancak devamı gelmedi forma şansı bulamamaya başladı.
Ölüm Yiyen
Draco Malfoy
Hiçbir zaman Ölüm yiyen olmak istememiştir.
Şerif İsmail
Şerif İsmail Muhammed Eylül 2015 ile Haziran 2018 tarihleri arasında Mısır başbakanı olarak da görev yapan Mısırlı mühendis. 16 Temmuz 2013 ve 12 Eylül 2015 tarihleri arasında Petrol ve maden kaynakları bakanı olarak görev yaptı.
Ölüm Yiyen
Lucius Malfoy
Asası Karaağaç, çekirdeği ise Ejderha Yürekteli'dir. İstemeyerek de olsa asasını Voldemort'a vermiştir. Asasını kaybettiği için otoritesini de kaybetmiştir.
Wiltshire'da oturur. Bir zamanlar Voldemort'un destekçisi olan gruptandır. Bir ölüm yiyendir. Severus Snape, Lucius'un eski arkadaşıdır. Severus Snape Hogwarts'a ilk geldiğinde Sınıf Başkanıdır. Snape Slytherin masasına oturunca onun sırtını sıvazlamıştır. Voldemort tekrar eski gücünü kazanmaya çalışırken ona olan bağlılığı canlanır. Evinde çok çeşitli Karanlık Sanatlar Malzemesi vardır. Bazılarını evde bazılarını da yemek odasının döşemesinin altındaki bir odada saklar. Kendisinin de safkan bir büyücü olmakla birlikte Hogwarts'ta da sadece safkan büyücülerin yetiştirilmesi için sürekli baskı yaparak gücünü ve parasını bu değişiklik yapılsın diye kullanır. Dumbledore'un etkisiz bir müdür olduğunu düşündüğü için onun zaman zaman geçici olarak görevden uzaklaşmasını sağlar.
Yıllardır onlarla yaşayan Dobby adında bir evcinleri vardır. Fakat Harry onu ustaca bir oyunla serbest bırakmıştır. Büyücü Topluluğundaki etkisini kullanarak çok miktarda bağış ve yardımlarla Sihir Bakanlığında hatırı sayılır bir güç elde etmiştir. Bakan Cornelius Fudge da ona safkan büyücü olmasından ve sayılamayacak kadar çok olan parasından ötürü ses çıkarmamaktadır. Lucius, Tehlikeli Yaratıkların Yönetimi Komitesi'nde görevlidir.
Bakanlıkta yapılan savaştan sonra Azkaban'da hapse atılmıştır. Kendisiyle birlikte daha birçok kişiyi de yakalatmıştır, hem de kehaneti alamadan. Asıl görevi kehaneti almak olduğundan Voldemort ona kızgındır. Tutuklandıktan sonra evine baskın düzenlenerek tehlikeli olabilecek her şeye bakanlık tarafından el konulmuştur.
Voldemort'un yeniden güçlenmesi ve Azkaban'ı koruyan Ruh Emicilerin mahkûmları serbest bırakmasından sonra ise Voldemort'un yanında yerini almıştır. Ancak Voldemort kendisine tam anlamıyla güvenmemektedir. Esas isteğinin kendi güçlenmesi olduğunu Voldemort'un güçlenmesi veya ideallerinin çok önem taşımadığını bilmektedir. Son yaptığı işlerde de başarısızlığa uğrayınca ceza olarak oğluna Dumbledore'u öldürme görevini verir. Aslında Voldemort da Draco'nun bu görevi başaramayacağını bilmektedir. Lucius ile karısı için oğullarının başarısızlığını ve bunun bedelini ödediğini görmek gerçekten çok acı olacaktır.
Hogwarts'taki savaşta Lucius, oğlunun hayatından şüphe duyar. Bağıran Baraka'da konuşurlarken bunu doğrudan Voldemort'a söylemese de tek hedefi oğlunu sağ salim kurtulması için savaşın bitirilip Harry'nin yakalanmasıdır. Bunun için Voldemort'u ikna etmeye çalışır. Ancak o bunu farkındadır.
Son savaştan sonra iyilerin tarafına geçmiştir.
Peter Pettigrew
Peter Pettigrew, Harry Potter serisinde hayali karakterdir. Harry Potter'ın babası James Potter'ın en yakın arkadaşlarından biridir. Aynı zamanda fareye dönüşebilen bir animagustur. Bu yüzden lakabı Kılkuyruk'tur. Çocukluk döneminde James Potter ve Sirius Black'e hayran olan Pettigrew; Harry'i Voldemort'tan korumak için Albus Dumbledore'un yaptığı Fidelius büyüsünün sır tutucusu olarak seçilmiştir.
Peter gidip Potter'larin yerini Voldemort'a anlatmış, James ve Lily'nin ölümüne sebep olmuştur. Sirius Black olanları öğrendiğinde Pettigrew'ı bir caddede kıstırır. Bunun üzerine Pettigrew caddenin büyük bir kısmını havaya uçurmuşturur ve fareye dönüşmeden önce bir parmağını kopartıp kanalizasyona kaçmıştır. Bu olayın ardından yıllarca Harry Potter'ın en yakın arkadaşı Ron Weasleynin evcil hayvanı Scabbers olarak yaşamış ve böylece saklanmayı başarmıştır. On üç yıl boyunca Weaasley'lerin evcil hayvanı olarak saklanmış olan Pettigrew'ı bütün büyücülük toplumu Sirius Black tarafından öldürülmüş(12 muggle ile birlikte) olarak biliyordu.
Sirius Black Gelecek Postası'nda Weasley'lerin mısırda çekilmiş olan fotoğraflarında gördüğü Pettigrew'ı tanıması üzerine büyücü hapishanesi olan Azkaban'dan kaçar ve Pettigrew'ın peşine düşer ve Hogwarts'ta yakaladığı Pettigrew'ın gerçek kimliği ortaya çıkar. Harry'nin onun kimliğini ve ihanetini öğrendikten sonra yine de yaşamını bağışlamasının (Anne ve babasının en iyi dostları Remus Lupin ve Sirius Black in katil olmalarını istemeyeceklerini düşündüğü için bağışlamıştır.)ardından kaçmış ve yeniden Lord Voldemort'un ölüm yiyenlerine katılmıştır. Pettigrew, Harry'nin Hogwarts'taki dördüncü yılında kendi elini feda ederek Lord Voldemort'un yeniden geri dönmesine yardım etmiştir. Daha sonra son kitapta Harry'ye duyduğu ufak bir merhamet duygusu sonucu Voldemortun yaptığı lanetli el ile kendini boğarak ölmüştür.
Severus Snape
İlk Savaşta Ölüm yiyendir. Sybill Trelawney'den duyduğu ' 'temmuz ayında Karanlık Lordu alt edecek bir oğlan çocuğunun doğması ile ilgilidir" karanlık lordu alt edecek olan geliyor... yedi ay ölürken doğacak... karanlık lorda üç kez karşı çıkanlardan doğacak. Ve karanlık lord çocugu dengi olarak işaretleyecek. Ama çocuk karanlık lordun bilmediği bir güce sahip olacak. Biri diğerinin elinde ölecek. Çünkü biri yaşarken diğeri varlığını sürdüremez. " Kehaneti Karanlık Lord'a iletmiştir. Annesi Harry'i korumaktayken öldüğünden (Lily Potter Snape'in çocukluk aşkı) Ölüm yiyenlerden iyilerin tarafına geçerek yoldaşlık için casusluk yapmaya başlamıştır. Draco'nun görevinde Arkasını kollamıştır. Karanlık Lord'un Hogwarts'da etkisi sırasında Müdür olmuştur. Hogwarts savaşında Minerva Mcgonagall ile düello yapmıştır. Bağıran Baraka'da Karanlık Lord tarafından Mürver asaya daha çok hakim olabilmek için öldürmüştür. Yaşamının son anlarında Harry'e anılarını vererek okuyuculara ve izleyicilere aslında ne kadar yanlış anlaşılan biri olduğu göstermiştir. Asası, 31 cm uzunluğundadır. Karaağaç yapımıdır, özü ise kakao çekirdeğidir. Esnek bir asa değildir, oldukça katıdır. Özellikle savunma büyülerinde çok iyidir. Dumbledore'u öldüren asadır. Çok kısa bir süre Sirius Black tarafından kullanılmıştır. Snape öldükten sonra asaya ne olduğu tam olarak bilinmemekle birlikte Snape'le beraber gömüldüğü tahmin edilmiştir. Lily Evans(Potter)'a onu gördüğü zamandan beri aşıktır. O ölünce acısı ve suçluluk duygusu yüzünden Dumledore'a uyup dışarıdan zalim bir profesör gibi gözükse de aslında amacı Harry Potter'ı korumaktır. Ayrıca Lily Evans(Potter)'a duyduğu aşkından dolayı Patronusu bir Kartal iken Lily Evans(Potter)'ın Patronusu olan "Gümüş Maral'a" dönüşmüştür böyle bir şey olması çok zordur ancak çok büyük acıdan ve sevgiden dolayı patronus değişebilir ve Snape'de ikisi de vardır. Bu nedenle patronusu bir "Maral"dır.
Yaxley
Yaxley, en önemli Ölüm Yiyenlerden biridir ve Lord Voldemort'un Sihir Bakanlığı'ndaki ajanlarından biridir. Antonin Dolohov Pius Thicknesse'e imperius lanetini yapmasına rağmen kendisi yapmış gibi göstermiştir. 7. kitapta Harry, Hermione ve Ron bakanlığa girdikleri zaman Ölüm Yiyenler tarafından fark edilmişlerdir. Harry ve arkadaşları tam Grimmauld Meydanı 12 numaraya cisimlenirken Yaxley Hermione'nin kolundan tutmuş ve onlarla birlikte Grimmauld Meydanı 12 Numaraya cisimlenmiştir. Hermione Yaxley'i bir tiksindirme büyüsüyle uzaklaştırsa da Yaxley çoktan Grimmauld Meydanının sırrını öğrenmiştir. Bu sayede Ölüm Yiyenler Grimmauld Meydanı 12 Numaraya girebilmişlerdir. Son savaşta George Weasley ve Lee Jordan tarafından yakalandı.
Şerif İsmail
Kariyeri
İsmail, eğitimli bir mühendistir. Devlet tarafından işletilen petrokimya ve doğal gaz firmalarında yöneticilik yaptı. 2002 yılında kurulan petrokimya Mısır holding şirketinin (ECHEM) başkanı oldu. Mısır doğal gaz holding şirketi (EGAS) Başkanı seçildi. Sonra devlet tarafından işletilen petrol holding şirketi Ganoub El Wadi Petrol Holding'in (GANOPE) müdürü olarak çalıştı ve şirketin başkanı oldu.
Hazım el-Beblavi liderliğindeki geçici kabineye 16 Temmuz 2013 tarihinde petrol bakanı olarak atandı.
2015 yılında üstlendiği başbakanlık görevini 7 Haziran 2018 tarihine kadar sürdüren İsmail, söz konusu tarihte görevinden istifa ederek makamı geçici olarak Mustafa Madbuli üstlenmiştir. 4 Şubat 2023'te hayatını kaybetmiştir.
Sebastian Rudy
Hoffenheim
Rudy ardından 2009-10 sezonunda 1899 Hoffenheim'e transfer oldu. İlk Bundesliga maçına FC St. Pauli karşısında 78. dakikada Sejad Salihovic'in yerine oyuna girerek çıktı ve şu ana kadar Almanya Bundesliga kariyerinde hiç gol atamadı.
Aktoprak, Gölbaşı
Aktoprak, Adıyaman ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1919 yılı kayıtlarında Seski Abdalları olarak geçmektedir.
Yeni Forum
1970'e kadar Forum adıyla yayınlanıyordu. 1970-1979 yılları arasında el ve fikir değişikliği sonucu yayımlanmayan dergi, 15 Eylül 1979 tarihinde Aydın Yalçın'ın öncülüğünde Yeni Forum adı ile yayın hayatına devam etti. O tarihlerde imtiyaz sahibi ve yayın müdürlüğünü Nilüfer Yalçın'ın yaptığı derginin yazı işleri müdürlüğünü 1 Temmuz 1987 tarihinden itibaren Ömer Lütfi Kanburoğlu sürdürmüş ve 1994 yılında Prof. Aydın Yalçın'ın vefatından sonra derginin yönetimini de üstlenmiştir.
Derginin Yeni Forum adı ile yayımlandığı süreçte yayın kurulunun Yâsin Aslan, Dr. Zâkir Avşar, Prof. Dr. Emin Çarıkçı, Mehmet Arif Demirer, Prof. Dr. İsmet Ergün, Ömer Lütfi Kanburoğlu, Prof. Dr. Ali Karaosmanoğlu, Altemur Kılıç, Prof. Dr. Orhan Morgil, Dr. Cengiz Özdiker, Prof. Dr. Osman Metin Öztürk, Prof. Osman Okyar, Dr. Hüseyin Ağca, Adnan Şenel, Seyfi Taşhan, Prof. Dr. Erdal Türkkan, Prof. Aydın Yalçın, Nilüfer Yalçın, Kâzım Yılmaz gibi isimlerden oluştuğunu görürüz. Bu süreçte derginin sürekli yazarları arasında yayın kurulunu oluşturan isimlerin dışında Atilla Yayla, Mustafa Erdoğan, Osman Metin Öztürk, Graham Fuller, Paul Henze, Fethi Tevetoğlu, Cihat Akyol, Abdülhaluk Çay, Zbigniew Brzezinsky, Tahir Sünbül, Yaşar Canatan, Sübidey Togan, Suat İlhan, Fuat Doğu'nun adları dikkat çeker.
1954 yılından günümüze kadar yayın hayatını sürdüren dergi, Türkiye'nin en eski yayın organlarından biridir. Türkiye'de siyasete yön vermiş, bir müddet politikada bulunmuş hemen herkesin bir şekilde forum ile bağının olduğunu görülür. Forum dergisi, Türk siyasetine etkisi itibarıyla birçok doktora tezine de konu olmuştur. Yeni Forum Dergisi bir süre internet üzerinde yayımlanmış ve 2000 yılında Türkiye'nin yaşadığı ekonomik kriz sebebi ile kapanan yüzbinlerce şirket gibi o da yayın hayatına veda etmiştir. Derginin arşivine Kültür Bakanlığına bağlı kütüphaneler ve çeşitli üniversite kütüphanelerinden ulaşılabilir.
NT (şirket)
N-T Kitap Kırtasiye, Türkiye merkezli kırtasiye, kitap ve teknoloji ürünleri mağazaları zinciridir. NT, 148'i Türkiye'de olmak üzere 7 ülkede toplam 165 mağazasının yanı sıra e-mağazasıyla da hizmet vermektedir.
1999'da, İzmir merkezli Nil Kırtasiye ile İstanbul merkezli Tuna Kırtasiye'nin birleşmesiyle ve her iki şirketin baş harflerini almasıyla kuruldu. Kurulduğu dönemde Türkiye genelinde 36 şubesi bulunmaktaydı. 2010'un ilk yarısında 11 şube daha açarak Türkiye'nin 56 ilinde 91, 7 ülkede ise 18 olmak üzere toplamda 109 şubeye ulaştı. Aynı yıl, Tüm Tüketicileri Koruma Derneği tarafından Altın Marka olarak seçildi. Eylül 2012'de açılan 12 mağazayla toplam mağaza sayısı 152 oldu. 15 Temmuz darbe girişimi sonrasında, Anadolu 9. Sulh Ceza Hakimliğinin kararı doğrultusunda, bağlı olduğu Kaynak Holding'in diğer şirketleriyle birlikte NT'ye de kayyım atandı. İlerleyen dönemde şirketin varlıkları Turkuvaz Medya Grubu'na devredildi ve adı TveK olarak değiştirildi. 2019'da, Kırgızistan'daki varlıkları da TMSF'ye devredildi.
Amberin Zaman
Amberin Zaman (d. 1 Şubat 1960), Türk gazeteci, Al-Monitor haber sitesi yazarı.
İlk yılları
Amberin Zaman baba tarafından Irak kökenli Bangladeşli, anne tarafından ise Gürcü, Tatar ve Yörük kökenlidir. Babası Arshad-uz Zaman, 1950'li yıllarda Paris'te Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun olduktan sonra ilk görev yeri İstanbul olmuştur. Pakistan'ın İstanbul Büyükelçiliğinde basın ataşeliği yapan baba Zaman, İstanbul'da Notre Dame de Sion mezunu olan Vasfiye Kalmuk'tan Türkçe dersleri aldı. Zaman ve Kalmuk arasında ilişki evlilik ile sonuçlandı. Amberin Zaman, çiftin bu evliliğinden olan iki kızından biri olup New York'ta doğmuştur. Üniversiteyi İsviçre'de bitiren Amberin Zaman, 2004 yılında Amerikalı diplomat Joseph Pennington ile evlenmiştir.
Gazetecilik yaşamı
1992 yılından beri aralarında The Washington Post ve The Daily Telegraph olmak üzere çeşitli yabancı basın organlarında Türkiye muhabirliği, The Economist dergisi ve Los Angeles Times gazetesinin Türkiye temsilciliği görevlerini yapmış, BBC World'de Türkiye ve eğitim sisteminin ülkedeki etkileri konulu programda yorumcu olarak görev almıştır. Zaman, yayın hayatına başladığı 2007 yılından itibaren Tarafta çalıştıktan sonra Mart 2010'da Habertürke geçti. Bu gazete ile yollarını ayırdıktan sonra Mayıs 2013'ten itibaren yeniden Taraf gazetesinde köşe yazmaya başladı.
3 Temmuz 2015'te, hem Taraf'ın kurucu ekibinin dağıldığı gerekçesiyle, hem de gazetenin kendi muhabiri olan ve tutuklu yargılanan Mehmet Baransu'ya destek olunmadığı gerekçesiyle istifa etmiştir. 7 Temmuz 2015'te Diken gazetesinde yazmaya başlamıştır. Aralık 2018`den itibaren Al-Monitor haber sitesinde Orta Doğu ve Kuzey Afrika kıdemli muhabirliği yapmaktadır.
31 Mart 2016'da, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın ABD gezisi kapsamında Brookings Enstitüsü'nde yaptığı konuşmayı izlemek için binaya girmek isteyen Amberin Zaman ve diğer birkaç gazeteci, Erdoğan'ın korumaları tarafından binanın girişinde hakarete uğramıştır ve içeri sokulmamıştır.
Eleştiriler
Ahmet Hakan, Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı ile ilişkilerini eleştirmiş kendisi de buna sert bir karşılık vermiştir. 2014 yılı Ağustos ayında ise Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın cumhurbaşkanlığı adaylığı için yaptığı bir konuşmada Amberin Zaman'a yönelik olarak; ''“Orada da gazeteci kılıklı bir militan çıkmış. Edepsiz bir kadın. Müslüman ülkede bunu beklemek zor değil mi diyor. Haddini bil haddini. Haddini bil eline vermişler bir kalem, gazete köşesinde yazıyorsun. Haddini bil, edepsiz kadın.”'' şeklinde sözler kullanmıştır. Bu sözler medyada geniş yer bulmuş ve Amberin Zaman 8 Ağustos 2014 tarihli Taraf gazetesi köşe yazısında “Önce insan ol!” başlığını kullanarak Erdoğan'a yanıt vermiştir.
Ahmet Taner Kışlalı
Ahmet Taner Kışlalı (10 Temmuz 1939, Tokat – 21 Ekim 1999, Ankara), Türk siyaset bilimci, siyasetçi, Kültür Eski Bakanı, yazar ve öğretim üyesi.
Hayatı
Siyasi olarak demokratik sosyalizm ve sosyal demokrasi görüşlerini benimsemiş bir Kemalistti. 1971-1977 yılları arasında Yankı dergisi'nde yazdığı yazılarla CHP Genel Başkanı Bülent Ecevit'in dikkatini çekti. olarak 1977 yılında CHP listesinden İzmir milletvekili seçildi. 1978 yılında Bülent Ecevit hükûmetinde Kültür Bakanı olarak görev yaptı. Kültür Bakanlığı'nca Ulusal Kültür Dergisini yayımlattı. 12 Eylül 1980 darbesi sonrasında Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde siyaset bilimi dersleri vermeye başladı. 1988 yılında profesör oldu. 1991 sonunda Cumhuriyet gazetesinde Haftaya Bakış başlığıyla köşe yazıları yazmaya başladı. 1995 yılında Antalya yolunda birlikte geçirdikleri trafik kazasında eşini kaybetti. 1997 yılında ikinci evliliğini Nilüfer Kışlalı'yla yaptı. Bu evlilikten üçüncü kızı (Nilhan Nur) dünyaya gelmiştir.
21 Ekim 1999 tarihinde saat 09.40'ta Ankara'da evinin önünde uğradığı bombalı saldırı da öldürüldü. Akit gazetesi suikasttan önce hakkında bir haber yapmış ve Kışlalı'nın üzerine çarpı atılmış fotoğrafını manşetten vermişti. Faili bulunamadı.
Bombalı Saldırı
Öldürülmeden önce Cumhuriyet Gazetesi'ndeki makalesi nedeniyle Akit Gazetesi tarafından "Zorba Kemalist gemi azıya aldı, Halkı köpeğe benzetti" başlığıyla hedef gösterildi ve "28 Şubatçı" olarak suçlandı. Fotoğrafının üzerinde çarpı işareti konarak kapak yapıldı.
Ahmet Taner Kışlalı, 21 Ekim 1999 günü saat 09:40'ta Cumhuriyet gazetesine yazdığı son yazısını faksladıktan yaklaşık 19 dakika sonra evinden çıktı. 06 GK 377 plakalı aracına yönelen Kışlalı, arabasının üstüne silecek ile kaput arasına konulmuş poşete sarılı paketi alıp sol eliyle kapıyı açtığı sırada büyük bir patlama meydana geldi. Sol kolu kopan Kışlalı, site bekçisi Arif Emirhan Kılıç tarafından Bayındır Hastanesi'ne götürüldü. Saat 10:02'de kalp koroner atışı durmuş, nabzı hızlanmış ve bilinci kapanmış bir şekilde Tıp Fakültesi Hastanesi'ne getirildi. Operatör Dr. Hasan Karakış tarafından yapılan muayene sonrası öldüğü tespit edildi. Ölüm raporu yine Hasan Karakış tarafından hazırlandı ve Dr. Ersin Kaya tarafından basın açıklamasıyla bildirildi. Mezarı Ankara'da Karşıyaka Mezarlığı'ndadır.
Ölümünden sonra 1999 Sertel Demokrasi Ödülü'ne layık görülmüştür.
Kel Aliço
Kel Aliço, Bulgaristan'ın Plevne ili Çerven bryag Червен бряг beldesi, İskar Nehri kıyısındaki Koynare(койнаре) köyünde doğmuş meşhur bir yağlı güreşçidir. Saçsız başından dolayı "kel" lakabıyla anılan Aliço, çok sert ve acımasız güreş tekniğinden dolayı "Gaddar Ali" olarak anılırdı. Güreşe küçük yaşta başladı. Yalnız döneminin değil, Türk güreşinin en büyük pehlivanlarından biri olarak tanındı. Abdülaziz'in ilgisini çekerek huzur güreşlerine katıldı. Yıldız Sarayı'nda şamdancı başılığa kadar yükseldi. Kırkpınar'da aralıksız 27 yıl başpehlivanlığı kazandı. 56 yaşındayken kendisine meydan okuyan çırağı Adalı Halil'i yendiğinde; Adalı, Aliço'dan 25 yaş daha küçüktü. Mezarı İpsala'nın Aliçopehlivan köyündedir.
Clements Markham
Sir Clements Robert Markham (d. 20 Temmuz 1830 – ö. 30 Ocak 1916), İngiliz coğrafyacı, kâşif ve yazar.
1863 ve 1888 yılları arasında Kraliyet Coğrafya Kurumu (RGS)'nun yazı işleri müdürüydü ve daha sonra 12 yıllığına Kurum'un başkanlığında görev aldı. Son kapasite dahilinde başlıca, 1901-04 Ulusal Antarktik Keşif Seferi'ni örgütlemekten ve Robert Falcon Scott'ın kutupsal kariyerini yaymaktan sorumluydu.
Markham, Sir John Franklin'in kayıp keşif heyetine dair birçok aramadan biri esnasında HMS Assistance ile Arktik'e geldiği sırada bir Kraliyet Donanması öğrencisi ve deniz yarsubayı olarak mesleğine başladı. Daha sonra Markham, Hindistan Bürosu'na coğrafyacı olarak hizmet etti. Kınakına bitkilerinin yerli Peru ormanlarından toplanıp Hindistan'da ekilmesinden sorumluydu. Bu, Hindistan hükûmetinin hangi tür kininin çıkartılabileceği konusunda ana bir kaynak elde ettiği anlamına gelir. Markham aynı zamanda Robert Napier'in Habeşistan seferî birliğine coğrafyacılık hizmeti de vermiş; 1868 yılında Magdala'nın düşüşüne şahit olmuştur.
Markham'ın RGS başkanlığının asıl başarısı 50 yıl aranın ardından Antarktik keşfiyle İngiliz alâkasının 19. yüzyılın sonunda uyanışıydı. Ulusal Antarktik Keşif Seferi'nin nasıl örgütlenmesi gerektiği konusunda çok güçlü ve sağlam fikirleri vardı ve ilk olarak Yüzbaşı Scott'ın emirleri altında bir deniz harp kuruluşu olarak işletilmesini sağlayacak çok çetin mücadeleler verdi. Bunu yapmak amacıyla Markham, bilimsel topluluğa kadar ulaşan düşmanlık ve muhalefeti aştı. Keşif seferlerini izleyen yıllarda onunla aynı dönemde yaşamış başka kâşiflerin başarılarını hiçe sayıp itibarlarını zedeleyecek kadar Scott'ın meslek hayatını savunmaya devam etti.
Bütün hayatı boyunca tarih olayları, seyahatnameler ve biyografiler içeren eserleri olan Markham sürekli seyahat eden bir gezgin ve üretken bir yazardı. RGS'ye yönelik birçok araştırma ve rapor yazmış ve aynı zamanda başkan olduğu Hakluyt Kurumu'na yönelik pek çok düzenleme ve çeviri çalışması yapmıştır. Çalışmalarının çoğunun bilginlikten oldukça büyük heyecana dayanmasının kabul edilmesine rağmen kamusal ve akademik onur nişanları almış; coğrafyanın öğretisinde büyük bir tesir olarak tanınmıştır.
Onun ismini taşıyan coğrafî özellikler arasında 1902 yılında adını ondan alan Antarktika'nın Markham Dağı'dır.
Çocukluğu
1838'de David Markham, Essex, Colchester'ın yakınındaki Great Horkesley'in rektörlüğüne atanmıştır. Bir yıl sonra Markham önce Cheam School'da ve daha sonra Wedminster School'da eğitimine koyulmuştur. Söylendiğine göre jeoloji ile astronomi ve genç yaştan itibaren boş zamanının çoğunu dolduran bir faaliyet, üretken yazarlık ile özellikle ilgilenen zeki bir öğrenciydi. Westminster'da "harikulada bir mekân" bulmuş; saldalla dolaşmaya, çoğu kez Thames Nehrindeki yarışlarda dümencilik yapmaya özel bir ilgi geliştirmiştir.
Deniz harp öğrenciliği
Mayıs 1844'te Markham, Deniz Mahkemesinin Lord Komisyon Üyesi Koramiral Sir George Seymour ile, Mansfield'in Kontesi olan Markham'ın halası tarafından tanıştırılmıştır. Genç adam, koramiralin üzerinde olumlu bir izlenim bırakmış ve toplantı, Kraliyet Donanmasında onu askerî öğrenciliğe kadar götürmüştür. Bu nedenle 28 Haziran 1844 tarihinde Markham Portsmouth'a hareket edip birkaç gün sonra Seymour'un amiral gemisi HMS Collingwood'a katılmıştır. Collingwood, Seymour'un Pasifik istasyonunun emirlerini üsttlenmekte olduğu Pasifik Okyanusu'na doğru uzun bir yolculuk için donatılıyordu. Bu yolculuk hemen hemen dört yıl kadar devam etmiştir. Markham'ın sosyal ilişkileri anlaşılan ona oldukça rahat bir zaman temin etmiş; karısını ve kızlarını gemisine alan koramiral Seymour ile aile yemeği yemek için sık sık gemiyle gezintiye davet edildiği bildirilmektedir. Collingwood gemisi, Rio de Janeiro ile Falkland Adaları'na yapılan ziyaretleri ve Güney Okyanusu'ndaki fırtınalı bir deniz yolculuğunu içine almış olan bir deniz gezisinden sonra 15 Aralık 1844'te, Pasifik istasyonunun merkezi Valparaíso'nun Şilinin liman şehrine ulaşmıştır. Birkaç haftalık bir mühletin ardından onun daha sonraki mesleğinde görünür bir şekilde rolü olan ülkenin tecrübesini Markham'a kazandıran Collingwood bu kez tekrar Peru kıyısındaki büyük liman şehri Callao seferine çıkmıştır.. Sonraki iki yıl boyunca Sandwich Adaları'nı (Hawaii), Mexico'yu ve Markham'ın, Fransız başkanlarına karşı çıkan milliyetçi isyancılara destek vermeye kalkıştığı Tahiti'yi ziyaret eden Collingwood Pasifik'te seyretmiştir. Deniz harp okulundaki bir öğretmene karşı saygısızlığından dolayı cezalandırıldığı zaman deniz harp disiplininin ilk üslubunu görmüş; sabahleyin saat sekizden güneşin batışına kadar güvertede ayakta kalmaya mecbur edilmiştir. 25 Haziran 1846 tarihinde on tane gruptan bir tanesinin içinde üçüncü dereceye giren Markham deniz yarsubaylık sınavını geçmiştir. Uzun dönemler Şilinin'da geçmiş ve Peru'nun liman şehirleri onun İspanyolca öğrenmesine de olanak tanımıştı.
Deniz gezisinin sonuna doğru Markham'ın özlemleri anlaşılan o deniz harp mesleğinden itibaren değişmiş. İşte bu anda evden başlayan deniz gezisinde bu düşünceleriyle Seymour'un desteğini kazanan Markham, bir kâşif ve coğrafyacı olmayı her şeyden önce arzu etmiş. Temmuz 1848'de Portsmouth'a gelişte donanmayı terk etme isteğinden babasını haberdar etmiş ama kalması için babası tarafından ikna edilmiştir. Akdeniz'deki uzun bir hizmet döneminin ardından Markham, hizmete karşı ilgisini daha da hafifletmiş olan Spithead ve Cobh'a dayanan durgunluk süresini çekmiştir. Ancak 1850'nin başında üç gemilik bir filonun Sir John Franklin'in kayıp Arktik keşif heyeti için yeni bir aramaya girişmek üzere bir araya getirildiğini öğrenmiştir. Markham bu girişimde bir yer ayarlamak için ailesinin tesirini kullanmış ve 1 Nisan 1850'de filonun en önemli iki gemisinden biri HMS Assistance gemisine atanmasından haberdar edilmiştir.
İlk Arktik deniz yolculuğu 1850-51
Sir John Franklin Kuzeybatı Deniz Yolculuğu'nun aramasında HMS Erebus ve HMS Terror gemileriyle İngiltere'yi terk etmişti. Yüzer durumda bir geniş buz tabakasına demirleyip batıya doğru devam etme şansını bekleyen keşif heyeti son olarak Baffin Körfezi'nin kuzey sularında balina avcıları tarafından 29 Temmuzda görülmüştür.
Kaybolmuş gemilere yönelik av iki yıl sonra baş göstermiştir. Markham'ın katıldığı yardım filosu HMS Resolute içinde Captan Harotio Austin tarafından kumanda edilmiştir. Markham'ın Assistance gemisine Erasmus Ommanney tarafından kaptanlık edilmiştir. Keşif heyetinin en genç üyesi ve onun tek deniz yarsubayı olarak Markham'ın sınırlı bir rolü vardı ama keşif seferinin her ayrıntısını seyir defterinde titiz bir şekilde açıklamıştır. Gemiler 4 Mayıs 1850 tarihinde sefere çıkmıştır. 28 Mayısta Grönland'ın en güney noktasını tesis ettikten sonra filo 25 Haziranda Melville Körfezi'nde buz tarafından durduruluncaya kadar güneye doğru ilerlemiştir. Nihayet Franklin tarafından götürülmüş bilinen güzergâha Lancaster Boğazının batısına ilerleyebildikleri 18 Ağustosa kadar burada kalmışlardır.
Burada gemiler, kaybolan keşif heyetinin işaretleri yönelik farklı bölgeleri aramak için dağılmışlardır. 23 Ağustosta Ommanney, taş yığınından bir anıta bakıp keşfetmiş ve Franklin'in konserve et sağlayıcısı "Goldner" adını taşıyan yakın mesafede konserveleme malzemeleri keşfetmiştir. Diğer artan ve atılan ekipman kalıntılarıyla beraber bu kırıntılar kimsenin keşfetmediği Franklin'in ilk izleriydi. Birkaç gün sonra Beechey Adası'nda arama topluluğu, Ocak ve Nisan 1846 arasında ölmüş olan Franklin'in mürettebatının o üyeleri olduğunu ispatlayan üç mezara rastlamıştır.
Aramalar, gemilerin uzun Arktik kışı için saklanmasına kadar sürmüştür. Takip eden aylarda çalışma şefi, bahar kızak sezonuna hazırlanmak için özel görev ile gönderilmiştir. Mürettebat konferansları ile dersleri ve Markham'ın "muhteşem sahnesel yetenekler"ini sergileyebildiği çeşitli tiyatral şaşırtma hareketleri vardı. Başlıca, Arktik tarihi ile olağanüstü literatürü konularında pek çok konferans vermiş ve Collingwood deniz gezisi sırasında onu büyülemiş olan bir ülkeye, Peru'ya imkân dâhilinde bir iade-i ziyaret yapmayı planlamıştır. Bahar geri geldiği zaman kızaklarla hareket eden bir dizi keşif heyeti, kayıp mürettebatın uzaktaki izlerini aramak için kızaklardan suya indirilmiştir. Markham, Franklin'in uzaktaki hiçbir izini çıkartmayan bu faaliyetlerde elinden gelen görevin en iyisini yerine getirmiş ama önceden haritası yapılmamış deniz kıyısının yüzlerce millik haritasının yapılmasına rehberlik etmiştir. Keşif heyeti Ekim 1851'in başında İngiltere'ye geri dönmüştür. İngiltere'ye geri dönüşü üzerine hemen Markham, donanmayı terk etme niyetinden babasını haberdar etmiştir. "One of the main reasons for his disaffection appears to have been the severity of the corporal punishment that was constantly administered for what in his view were trivial offences." Hoşnutsuzluğunun asıl nedenlerinden biri de kendi görüşünün önemsiz suçlar saydığı şeyler için sürekli olarak verilmiş olan ciddî cezalardan yetmiş tanesi olduğu ortaya çıkmaktadır. Bir tayfanın dayak cezasını engellemesinden dolayı Collingwood hizmeti sırasında başı derde girmişti. Hizmetinden uzun süreyi işgâl etmiş olan işsizlikle aklını da başına toplamış oldu. Biraz pişmanlıkla daha yaşlı Markham (babası) oğlunun isteğine rıza göstermiş ve teğmenlik rütbe sınavının topçuluk bölümünü kazanıp geçtikten sonra Markham 1851'in sonunda hizmeti bırakmıştır.
İlk seyahati 1852-53
1852 yılının yaz aylarında deniz harp yükümlülüklerinden muaf tutulan Markham, Peru'ya uzun bir ziyaret planları yaptı. Masrafları örtmek için babası tarafından 500£'luk (2008 değerleriyle 40,000£'dan daha fazla) bir hediye ile desteklenen Markham 20 Ağustosta Liverpool'dan gemiyle yol aldı.
Inca tarihini araştıran, ziyaret ettiği birçok yapı ve harabeyi seyir defterinde betimleyen Markham birkaç haftalığına şehirde kalmıştır. Yakındaki kasaba ve harabelere bir gezintiye gidişi sırasında o civarda yetiştirilmiş kininin bir kökenini, kınakına bitkisinin özelliklerini ilk kez öğrendiği San Miquel, La Mar, Ayacucho bölgesini araştırmıştır. Panama'ya bir vapur götürmeden önce ilk olarak Halifax'a ve ondan sonra karayoluyla Boston'a ve New York'a ilerleyen Markham geniş kapsamlı bir rota ile gezdi. Kıstak'ı geçtikten sonra nihayet 16 Ekimde oraya ulaşan Markham, Callao'ya yol aldı. Andes'ten hedefi Cuzco'nun antik Inca şehrine doğru dümen kıran Markham, 7 Aralık 1852'de Peru'nun iç bölgelerinde gezdi. Yolda Markham, yerel kültürü araştırmak ve Quechua bilgisini artırmak amacıyla Ayacucho kasabasında neredeyse bir aylığına kaldı. Cuzco'yu gezdi. Ondan sora Cuzco'dan doğru hareket etmiş ve Apurímac Nehri'nin 300 fit (91 m) yukarısına asılmış sallanan bir köprüyü (Apurimac Köprüsünü) geçtikten sonra o ve grubu, 20 Mart 1853'te nihayet onları Cuzco şehrine getiren verimli vadilerin içinden geçmişlerdir. Onun gibi Lima'ya dönen altı gruptan biriyle birlikte giden Markham nihayet 18 Mayısta Cuzco'yu terk etmiştir. Daha sonra yerli ve Avrupalı mimarinin onun bir karışımıyla "sömürge yerleşim yerinin göze çarpan bir örneği" olarak tanımlanacak olan Arequipa şehrine kadar olan dağları aşan seyahatleri onları güneye doğru götürmüştür. Şehir, Markham'ın Japonya'daki Fuji Dağına benzettiği koni şeklindeki volkan Misti Dağına kadar gözden kaçırılmaktadır. 23 Haziranda grup, Markham'ın babasının ölümünü işittiği Lima'yı incelemiştir. 17 Eylülde ulaştığı İngiltere yolundan hemen sapmıştır.
Kınakına misyonu, 1859-61
Peru'ya ilk gezisinin ardından altı yıl Markham, kınakına bitki ve tohumlarını toplamak için özel bir görevle oraya geri döndü. Hindistan Bürosunda sivil bir yardımcı olarak çalışmaktaydı ve 1859 yılında kınakına ağaçlarının bir düzene göre toplanıp onların Hindistan'da seçilmiş konumlara dikilmesi hususunda işverenlerine teklifler yaptı. Kininin bir kökeni olarak kınakına ağaç kabuğu sıtma ve diğer tropik hastalıklara karşı ilk bilinen tedaviydi. Bu planlar onaylanmış ve Markham, 29 yaşında tüm işlemden vazife başına tayin edilmiştir.
Ocak 1860 sonlarında Lima'ya ulaşan Markham ve ekibi, ki içlerinde ünlü botanikçi Richard Spruce da bulunuyordu, Aralık 1859'da Peru'ya gitmek için İngiltere'yi terk etti. Kuruluşlarında tehlike vardı, Peru ve Bolivya savaşın sınırında olup Markham'ın ekibi çok geçmeden iş üzerindeki denetimlerini korumak için Peru'ya ait tedirgin alâkalardan düşmanlığı gördü. Bu, onun işlem alanını daraltmış ve en iyi nitelikli numuneleri edinmekten onları alıkoymuştur. Markham gerekli ihraç lisanslarını edinmek üzere bürokratik engelleri aşmıştır.
Markham orada ve Burma (şimdi Myanmar ile Ceylon (şimdi Sri Lanka)'da kınakına fidanlıklarına uygun konumlar seçmek için Hindistan'a gemiyle gitmeden önce kısa bir süreliğine İngiltere'ye geri döndü. Hindistan fidanlıklarının birçoğu gelişme göstermemiş ve böcekler tarafından çok geçmeden mahvedilmiş olsa da diğerleri hâlâ yok olmayıp Hindistan'daki sağlık sorunlarına daha fazla el veren Richard Spruce tarafından edinilmiş türlerle büyütülmüştür. İlk fidanlıklardan yirmi yıl sonra Hindistan'dan toplanmış yıllık kınakına ağaç kabuğu mahsulü 220.000 kg olarak hesaplandı. Kınakınayı Hindistan'a tanıtma çalışması için Markham, İngiliz Hükûmeti'nden (2008 fiyatlarıyla £200,000 üzerinde) 3,000£ değerinde bir hibe parası almıştır.
Hindistan Bürosu
1853 yılında babasının ölümünden sonra Markham'ın istihdamı karşılaması gerekmiş ve Aralık 1853'te yılda £90 (2008'de £6,000 civarındaki) ücretle Inland Revenue'nun Legacy Duty Bürosunda küçük bir yazmanlık işini sağlama almıştı. Sıkıcı çalışmayı keşfetmiş fakat 1857 yılında Hindistan Bürosu olan şeyi öncüye altı ay sonra iletebilmiştir. İşte çalışma ona gezme ve coğrafyaya olan ilgisini sürdürme imkânı verecek yeterli vakitle ilgisini çekiyor ve karşılığını veriyordu.
Habeşistan, 1867-68
1867 yılında Markham, Hindistan Bürosunun coğrafya departmanının başkanı oldu. Daha sonra o yıl keşif seferinin coğrafyacısı olarak Sir Robert Napier'in, Habeşistan'a sevk edilen askerî kuvvetlerine katılmak için kurmaylık kursuna seçildi. Bu kuvvetler Habeşistan Kralı Theodere tarafından kazanılmış faaliyetlere bir cevap olarak İngiliz hükûmetince sevk edildi. 1862 yılında kral, Mısırlı istilacılara karşı korunmayı talep eden ve bir büyükelçinin tayinini teklif eden İngiliz hükûmetiyle yazışmıştı. Mısır'a suç verme riskine karşı isteksiz olan İngiliz hükûmeti yazışmayı cevaplamadı. Kral, İngiliz konsolosunu ve heyetini ele geçirip zindana atarak bu saygısızlığa tepki göstermiş ve güya kralın annesinin onurunu kırmış olan misyonerin yakalanıp kamçılanmasını emretmiştir. Kralın mektubuna geciken yanıt, mektubu getiren heyetin esir alınıp hapsedilmesiyle sonuçlandı. Başarısız uzlaştırma çabalarının ardından İngilizler, askerî bir keşif heyeti göndererek meseleyi bastırmaya karar verdi. Ülke coğrafyacısı çok az tanındığı için harita yapma yetenekleri ile deneyimli bir gezginin, bunun sonucu olarak Markham'ın tayininin kuvvetlere eşlik etmesi gerektiğine karar verildi.
Napier'in birlikleri 1868 başlarında Kızıldeniz'de Annesley Körfezi'ne ulaştı. Markham, genel inceleme çalışmasına dair sorumluluğu ve özellikle kralın dağdan kalesi Magdaala'ya rota seçimiyle kuvvetin garnizon kurmaylığına iliştirildi. Deniz kıyısından güneye doğru 400 mil (640 km) sınır bölgesi boyunca karşılaştığı vahşi hayvan türlerini anlatan Markham aynı zamanda ekibin doğabilimcisi sıfatıyla da hareket etti. 10 Nisan 1868 tarihinde ansızın saldırılan Magdala'nın, savaşlarına Napier ile birlikte gitti. Kralın kuvvetleri, Napeir'in ilerleyen birlikleriyle karşılaşmaktan dağı sorumlu tutarken Markham: "Snider tüfekleri hiçbir Habeş birliğinin tahammül edemediği ateşi sürdürdü. En kahramanca mücâdelenin böyle çok büyük cephane eşitsizliği karşısında hiçbir şey yapamadığı yöntemlerle yok edildiler." diye kaydetti. Markham'a göre kralın kuruluşu keşfinden sonra galip birlikler, "sanki ölü bir kurnaz adam gibi Markham'a desteklerini kestiler". Markham, kralın kötü hareketlerinin sayısız ve korkunç zulümleri olduğu hâlde nihayet kahraman olarak öldüğünü ekledi. General Napier'in emirleriyle Magdala toprağa kadar yakılıp silahları imha edildi. İngiliz birlikleri ondan sonra ayrılmış ve Temmuz 1868'de Markham'a İngiltere'de arka çıkılmıştır. Bu seferberliğe hizmetlerinden dolayı Markham 1871'de Banyo Rütbesinin kavalyeliğine atandı.
İkinci Arktik seyahati, 1875-76
Markham ... 1870'li yılların başlarında Kraliyet Deniz Harp Arktik keşif heyetine sorun olacak bu bağlantıları kullandı. Başbakan Benjamin Disraeli "İngiliz halkını hiç ayrım yapmamış olan deniz kıyısındaki kuruluşun yüksek manevî gücü"nü kabul etti. Keşif heyeti denize açılmaya hazır olduğunda Markham keşif heyetinin üç gemisinden birinde, HMS Alert gemisinde Grönland'a kadar eşlik etmeye çağrıldı. Markham bunu onaylayıp 20 Mart 1875 tarihinde konvoydan ayrıldı. Baffin Körfezi'ndeki ada gibi Disko'ya kadar Alert gemisinde kalan kâşif üç aylığına gözden kayboldu. Bu seyehatten: "Benim (bundan önce) hiç daha mutlu (geçen) bir turistik deniz yolculuğum olmamıştı ... yoldaşlardan bir soylu grubu hiç birlikte denize açılmadılar." diye bahsetti. Yurda doğru olan yolculuk Valorous bir kayalığa vurup önemli onarımları gerektirdikten sonra ertelenmişse de destek gemisi HMS Valoruos ile İngiltere'ye geri döndü. Diğer çeşitli çıkarlara karşı ilgisini artırmasıyla birlikte Markham'ın Hindistan Bürosundaki görevlerinden uzun süre uzak kalması üstlerinin istifasını istemelerine neden oldu. Markham ona emekliliği hak ettiren 22 yıllık hizmeti, garnizon nöbet işinden 1877 yılında emekli oldu.
Bu arada Kaptan George Nares'in emri altında asıl keşif heyeti HMS Discovery ve HMS Alert adlı iki gemiyle kuzeye doğru ilerlemişti. 1 Eylül 1875 tarihinde o tarihe kadar her gemiyle ulaşılan en yüksek enleme, 82°24'e ulaştılar. Markham'ın kuzeni Komutan Albert Hastings Markham tarafından kurulan kızak takımı ertesi bahar aylarında 83°20'lik En Uzak Kuzey rekorunu elde etti.
Başkanlık dönemi
Keşif üzerinden ayrıcalıklı eğitim ile ortaya çıkan derneğin yeni politikaları ile üstünlükte kendisini bulan Markham, Mayıs 1888'de derneğin yazı işleri müdürlüğü mevkisinden istifa etti. "25 yılın hizmetinden sonra yazı işleri müdürlüğünden emekliye ayrılması üzerine ... coğrafya yazını ile elde ettiği başarılarının değerinin bilinmesiyle" derneğin kuruculuk madalyasıyla ödüllendirildi.
Sonraki birkaç yıl seyahat ve kitap yazmayla dolduruldu. Eğitim filosu ile yapılan daha fazla gemi gezisi ve Baltık ile Akdeniz'e yapılan uzun ziyaretler vardı. Bu yolculukların birisinin seyri boyunca 1893'te Markham, Kraliyet Coğrafî Derneğinin gıyabında Başkanlığına atandı. Bu beklenmeyen yükseliş, Markham'ın hangi konularda sessiz kaldığı hakkındaki kadın üyelerin sorusu üzerinde dernek içinde çatışmayla sonuçlandı. Temmuz 1893'te konu özel bir genel toplantıya bırakıldığında kadınları derneğe alacak teklif, ayrıcalıkla gönderilen ezici bir kartpostal oy pusulasına rağmen güç belâ iptal ettirildi. Bu şartlarda Derneğin Başkanı M. E. Grant Duff bürosunu bıraktı. 22 mevcut kadın üyeye dernekte kalmaları için imkân verilmiş fakat derneğin politikalarını değiştirdiği Ocak 1913'e kadar artık derneğe alınmamışlardır. Markham—ele alınan diğer şahısların—yerine geçen birisi olarak ilk seçenek olmasa da kadın üye tartışmasından uzak durup üyeliğe açık olarak kabul edilebilirdi. Başkanlığa erişmesinin ardından coğrafyaya olan hizmetlerinin tanınmasıyla Markham, Şövalye Komutanlık rütbesine doğru Banyo Rütbesine yükseltilip Sir Clements Markham olmuştur.
Birkaç yıl sonra yazılmış bir mektupta Markham, bazı büyük kuruluşların benimsenmesiyle "derneğin sağlam ününü eski hâline getirecek" kadınlar üzerindeki tartışmanın ardından başkanlık varsayımında gerek duyduğunu söyledi. Bu misyon için temel olarak Antarktika keşfini seçmiş, James Clark Ross'un daha önceki elli yıllık keşif seferlerinden beri hiç önemli bir Antarktika keşfi olmamıştı. Derneğe yeni bir hız kazandırma dürtüsü, "güneyde hâlen var olan önemli sorunları giderecek bir sefer"e çağıran deniz bilimci Prof. John Murray tarafından 1893 yılında derneğe verilen bir konferans sayesinde sağlandı. Murray'a karşı Kraliyet Coğrafî Derneği ve Kraliyet Derneği aralarında, İngiliz Antarktika keşif seferi için mücâdele edecek karma bir kurul kurdu. Markham bütün başkanlık yetkilerini bu sorunun ilerletilmesine adadı.
Ulusal Antartik Keşif Seferi
Coğrafya derneği, Ağustos 1895'te altıncı Uluslararası Coğrafya Kongresi'ne ev sahipliği yaptığında Murray'ın Antartik keşfinin yeniden başlatılmasına dair çağrısı iki yıl sonra tekrar ele alındı.
"Antarktik Bölgelerinin keşfi[ne] gene girişilecek coğrafî keşfin en büyük parçası[olan]dır. Böylesine sistematik bir keşiften kaynaklanan bilimin hemen her dalında bilgi birikimine ilâveler karşısında, Kongre, dünya genelindeki bilimsel cemiyetlerin teşvik etmeleri gerektiği; bütün yöntemin onlara en etkili yöntem olarak gözüktüğü; bu çalışmaya yüzyıl başlamadan önce girişilmesi gerektiği izlenimlerini bırak[ır.]an"
bu Kongre ittifak kararını geçmiştir.
Bu karara karşı İngilizlerin cevabını hazırlayan karma kurulda görüş ayrılıkları mevcuttu. Markham ve Kraliyet Coğrafya Cemiyeti'nin görüş birliğinin büyük kısmı, donanmanın şanını hayata döndürmenin vesilesi olarak yeni bir Ulusal Antartik Keşif Seferi'ni görüşüp gereği olarak keşif seferini düzenlemeyi istediklerinde Murray ve Kraliyet Cemiyeti geniş çapta sivil olan bir keşif seferine karşı geldiler. Markham'ın azmi, 1900 yılında keşif seferinin genel komutanı olarak, HMS Majesticte o zamanki torpido teğmeni tarafından, koruması altındaki Robert Falcon Scott'ın tayinini sağlama bağladığı gün sonunda gâlip geldi. Böyle yapmakla İngiliz Müzesi Profesörü John Gregory'nin ellerinde olan liderliği verme girişimini önledi. Markham tarafından düzenlenen, Komutan için Direktifler, coğrafî ve ilmî çalışmaya eşit öncelikler vermiş olsa da Markham'ın muhaliflerinin görüşüyle bu, bilimsel çalışmanın donanma serüvenine bağlığını temsil etmiştir. "Serüvene karşı olan bilim" görüşleri tekrarlandığında keşif seferinin nüksetmesinden sonra bilimsel sonuçlarından bazılarının kesinlik ve uzmanlığı konusunda eleştirisi vardı.
Markham keşif seferine fon sağlamakla daha fazla sorunu göze aldı. Üç yıllık gayretten sonra, 1898'de, gereken şeyin yalnızca bir kısmı için söz verilmişti. Anglo-Norveçli kâşif Carsten Borchgreving, gizli bir Antarktik girişimine para sağlayacak yayımcı George Newnes'ten (2008'de £3 milyonun üzerinde) £40,000'lık bir tutar sağlamıştı. Para kaynağının kendi projesinden ayrıldığına inanan Markham öfkeliydi ve "kaçamak cevaplı, yalancı ve dolandırıcı" olarak Borchgrevink'i kınadı. Ulusal Antarktik Keşif Seferi'ne katılmak için soru soran Markham'a yazmış olan İskoçyalı kâşif, William Speirs Bruce'a aynı derecede düşmandı. Tayinden hiçbir onay almamakla Bruce, İskoçyalı Coats ailesinden para sağlayıp kendi İskoçya Ulusal Antarktik Keşif Seferi'ni düzenledi. Markham "zararlı rekabet"in ve girişimin "kendisi için plan yapmak amacıyla ... Ulusal Keşif Seferi'ni felce uğrutmasından" Bruce'u suçladı. İskoçyalı keşif heyeti zamanında denize açıldı ama Markham İskoçya keşif seferine doğru affetmemeyi sürdürüp seferin katılımcılarının geri dönüşleri sırasında hiç kutup madalyası almamalarını sağlayacak etkisini kullandı.