cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Restriksiyon enzimi
Uygulamalar
Restriksiyon enzimleri DNA'da bulunan tek baz değişikliklerini (tek nükleotit polimorfizmleri, veya "SNP"leri) spesifik olarak tanıyarak gen alellerini ayırt etmekte kullanılırlar. Bunun için o alelde bulunan bir restriksiyon yerinin bir SNP tarafından değişikliğe uğraması gerekmektedir. Bu yöntemle, bir DNA numunesini dizilemeden, bir retriksiyon enzimi ile onu genotiplemek mümkün olur. Numune önce DNA parçaları oluşturacak şekilde restrilksiyon enzimi ile sindirilir, sonra farklı büyüklükteki parçalar jel elektroforezi ile ayrıştırılır. Genelde, doğru restriksiyon yerine sahip olan aleller jelde iki görünür bant meydana getirir, değişlikliğe uğramış restriksiyon yeri olan parçalar ise kesilmezler ve sadece bir bant oluştururlar. Bant sayısı kişinin genotipini gösterir. Bu işlem bir restriksiyon haritalaması örneğidir.
Benzer şekilde, restriksiyon enzimleri Southern blot yöntemiyle genomik DNA'nın kesilmesinde kullanılır. Bu yöntem ile, bir kişinin genomunda bir genin kaç kopyası (veya paralogu) olduğu belirlenebilir. Bu yöntemin bir diğer uygulamasında belli bir toplulukta kaç tane gen mutasyonu (polimofizmi) olduğu belirlenebilir, buna restriksiyon parçası uzunluk polimorfizmi (İng. restriction fragment length polymorphism, RFLP) denir.
Örnekler
Restriksiyon enzimi örnekleri:
Anahtar:
* = küt uçlar
N = C, G, T veya A
W = A veya T
Dış bağlantılar
Genel: Veritabanları: Yazılım:
Serdarabad Anıtı
Dizayn
Rafael İsraelyan tarafından tasarlanan anıt, Ara Harutyunyan, Arşam Şahinyan ve Sambel Minasyan tarafından yapıldı.
Kompleksin girişi kırmızı tüften yapılmış devasa kanatlı öküz figürleriyle çevrilidir. Ortadaki merdiven ise 26 metre yüksekliğindeki bir çan kulesinin olduğu meydana çıkar. On iki adet çanın asılı olduğu yapı uzaktan görülebilmektedir. Çanlar her yıl tarihî zafer gününde çalar. Anıtın devasa antik tarzda dizayn edilmiş kanatlı Ermeni aslanlarıyla korunduğuna inanılıyor. Kompleks, Karabağ'da ölen askerlere adanan bahçe ile çevrilidir.
Tarihçe
1960'ların başlarında Serdarabad Muharebesi'ndeki zaferin onuruna bir takım girişimler tasarlandı. Ana yazarlardan biri, Ermeni diasporasında tarihî olayların sürdürülmesine olan ilgiye işaret eden Ermenistan Komünist Partisi Birinci Sekreteri Yakov Zarobyan'dı. 1964'te Zarobyan'ın raporu SBKP Merkez Komitesine gönderildi ve ardından Moskova projeye onay verdi. 1966'da Sovyet Ermenistanı'nın liderliğinde bir değişiklik oldu ve bu sırada projenin başına Zarobyan'ın yerine anıtın inşasını yürütecek olan Anton Koçinyan getirildi. 1968'de, 22-26 Mayıs 1918 tarihlerinde gerçekleşen Sardarabat Muharebesi'nin 50. yıl dönümü anma töreninde, savaş alanının yerinde bir anıt park düzenlendi. 1969'da Sardarabat Anıt Kompleksi, SSCB Devlet Ödülü'ne aday gösterildi.
1980'lerin başında Ermenistan SSC, Gürcistan SSC ve Azerbaycan SSC liderleri (sırasıyla Karen Demirciyan, Eduard Şevardnadze ve Haydar Aliyev), Transkafkasya Askerî Bölgesi Askerî Konseyi oturumunun bir parçası olarak anıt kompleksi ziyaret ettiler.
Önemli olaylar
Her yıl Cumhuriyet Bayramı kutlamalarında Ermenistan cumhurbaşkanı, Ermenistan başbakanı ve hiçbir BM üyesi ülke tarafından tanınmayan Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'nin devlet başkanı anıta çelenk koymak için anıtı ziyaret etmektedir. 2018'de Ermenistan devletinin kuruluşunun yüzüncü yıl kutlamalarında, anıtta törensel bir askerî geçit töreni düzenlendi.
Nieheim
Nieheim Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 31 Aralık 2017 tarihi itibarıyla 6,177'dir.
Maniheizm
Mani dini veya Maniheizm, 3. yüzyılda Pers İmparatorluğu içinde, "Peygamberlerin Mührü" yani "son peygamber" olduğuna inanılmış Mani tarafından kurulmuş ve kısa sürede hızla geniş bir coğrafyaya yayılmış büyük bir dindi. Bu dinin önemli kutsal metinlerinden biri Arzhang'dı. Mani dini en parlak dönemini 8. yüzyılda Uygur Devleti'nin millî dini olarak ilan edilmesi ile yaşadı. Mani kelimesi eski Türkçe "Mengü" ve Çağatay Türkçesinde "Tanrı" demektir.
Mani dininin dünyayı görüşünde tanrısal aydınlık ile karanlık iki rakip olarak karşı karşıya durur. Bu ikisinin birbirleri ile mücadelesinde aydınlığın bir kısmı karanlığın içinde (dünyanın içinde) tutsak kalmıştır. Herhangi bir canı söndürmek, hatta bir meyveyi dalından koparmak bile tanrısal maddeye zarar verip aydınlığın tutsaklığını daha da uzatır. Işığın (aydınlığın) tutsaklığına ancak "seçilmişler"in yardımı ile son verilebilir. Seçilmişler hiçbir canlıyı incitmezler ve asla cinsel ilişkide bulunmazlar. Bu yüzden kendi başlarına geçimlerini sağlayamazlar ve "dinleyenler" onların ihtiyaçlarını temin ederler. Seçilmişlerin sindiriminde ışık ile karanlığın birbirinden ayrıldığına, dua ve şarkı yardımı ile bu elde edilen ışığın tekrar Tanrı'ya geri döndüğüne inanılır. Ancak dinleyenler de günahlarını temizlemek için birçok enkarnasyonlardan geçmeleri gerekir. İnanca göre dünyanın sonunda ışık ile karanlık ebediyen ayrılacaklardır.
O güne dek bilinen tüm dinsel sistemlerin gerçek sentezi olduğu ileri sürülmüştür. Manicilik aslında Zerdüşt düalizmi, Babilonya folkloru, Budist ahlâk ilkeleri ve Hristiyan unsurların bir karışımından oluşmaktadır. Bu bileşimde önde gelen anlayış iki ezelî ilkenin, iyi ve kötünün, çatışmasıdır. Bu bakımdan din tarihi araştırmaları, Maniciliği bir tür dinsel düalizm (ikicilik) olarak sınıflandırmışlardır. Bu din hem Doğu'ya, hem de Batı'ya doğru olağanüstü bir hızla yayılmış; Kuzey Afrika, İspanya, Fransa, Kuzey İtalya ve Balkanlar'da bin yıl süre ile dağınık ve süreksiz biçimde varlığını devam ettirmiştir. Oysa, asıl gelişimini doğduğu topraklar olan Mezopotamya, Babilonya ile İran'da gerçekleştirmiş ve Doğu'da etkisini X. yüzyıldan sonralara kadar sürdürdüğü Türkistan, Kuzey Hindistan, Batı Çin ve Tibet'e kadar yayılmayı başarmıştır.
Tarih
Mani, 14 Nisan 216 tarihinde Arşaklılar'a ait Tizpon kentinde dünyaya geldi. Fâtâk güçlü dinsel eğilimlere sahip bir kişi olmalıydı, zira bir süre sonra Ecbatana'yı terk ederek, Güney Babilonya'da bulunan "Menakkede" (Arapça Mugtasıla) adlı bir Mandeen tarîkatine katıldı ve küçük oğlunu bu inançlara göre yetiştirdi. Mani'nin babası da, din reformu taraftarı olarak önemli etkinliklerde bulunmuş ve adeta oğluna öncülük etmiştir. Mani dinsel eğitiminin yanı sıra gençlik yıllarını nakkaşlık öğrenerek geçirmiştir.
Mani Pers İmparatorluğunun I. Şapur (242–273) egemenliği altındaki döneminde, öğretilerini çok başarılı olarak halk arasında yayabilmiştir. Ancak I. Şapur'in ardından tahta çıkan hükümdar I. Behram (ya da II. Behram) onu Magerlerin bir şikayeti üzerine tutuklatıp idam ettirmiştir. Maniciler, Mani'nin bir haça çakılarak (İsa'daki gibi) idam edildiğini kayıt etmiş olsalar da, bunda bazı şüpheler vardır. Mani dini Antik Çağın sonlarında, 3. ve 4. yüzyıllarda Sasani İmparatorluğu ve çevresinde yayılmıştır. Kral I. Şapur'in bir kardeşi Mani dini'ni kabul etmiş; ancak Şapur'dan sonra gelen Fars kralları Manicilerin düşmanı olmuşlardır. 4. yüzyılda Roma İmparatorluğuna kadar yayılmış olan Mani dini, etkili misyoner uygulamaları sayesinde daha da ilerleyip Çin'e ve İspanya'ya kadar yayılmıştır. Mani dini en parlak dönemini Uygur hükümdarı Bögü Kağan'ın hüküm sürdüğü 762 yılında devlet dini olarak ilan etmesi ile yaşamıştır. Mani dini'nin misyoner uygulamalarının nasıl bu kadar başarılı olduğu sorusu günümüzün birçok tarihçilerini meşgul etmiştir: Dini yaymak için kullanılan dini ifadelerin doğuda Budizm'e ve batıda Hristiyanlığa yaklaştırılmış olması; ama buna rağmen dinin yöresel olarak ana hatlarından sapmaması buna neden olarak görülmektedir. Mani dini 5. yüzyılda özellikle Roma İmparatorluğunda hızla yayılan Hristiyanlığa ciddi bir rakip olmuş, bu yüzden Romalılar bu dinin yayılmasını önlemek için çaba göstermişlerdir. Mani dini Çin'de 14. yüzyılda ortadan kaybolmuş, ama Çin'in Ming döneminin kuruluşunda önemli bir rol oynamıştır (Ming aydınlık ya da ışık anlamına gelir). Mani dini sonunda Avrasyada birçok dinin içine işlenmiş ve böylece başka dinlerin yeni kollarının ve tarikatlarının doğmasını sağlamıştır.
“Yezdân-ı Baht” mezhebinin kurulması
“Hişam İbn-i Abd’ûl-Melik” devrinde Mâniler’in önderlerine Mihr adı verilmekteydi. Mâni reislerinden olan Zâd Hürmüzd ise ayrı bir Mâni tarikâtı kurmak amacıyla “Medain” şehrine gitti. Orada karşılaştığı Haccac’ın kâtibi Miklas’ı “Danaveryan” adı verilen tarikâtın başına geçirdi. Miklas’ın ölümünden sonra ise yerine Afrika’dan gelen “Ebû Hilâl’ûd-Deyhûrî” geçti. Me’mûn ve Mu’tâsım devirlerindeki reisleri “Ebû Ali Sâid” ve sonra da “Nâsır bin Hürmüz’ûs-Semerkandî” idi. Me’mûn devrinde Rey şehrinde ikâmet etmekte olan “Yezdân-ı Baht” Mâniler’den ayrılarak kendi mezhebini oluşturdu.
Zandikler (Zenâdike)
Mâniler’e Sasânîler Devri’nde “Zandik” adı veriliyordu. “Mes’ûdî”, Zandikler’i Zerdüşt’ün kitabı Avesta’dan ayrılarak onun tefsiri olan “Zend” kitabına bağlanan topluluk olarak tanımlamaktadır. Yani tefsiri kabul ederek asıl metni reddedenler anlamında kendilerine “Zandik” adı verilmişti. İslâm devirlerinde önce Mâniler, daha sonra da Mezdekîler ayni şekilde “Zandik” (Zindik) olarak adlandırılmışlardı. Emevîler devrinde Zindik olarak adlandırılanlar nispeten azınlıktaydı. Me’mûn Horasan’a ilk geldiğinde “Mübid Mûbidân” halifenin veziri Fazl İbn-i Sehl’in yanında bulunmaktaydı. Me’mûn Zındıklar’a ve Mübidler’e karşı son derece müsamahakâr davranan bir halife olarak tanınmaktaydı.
Dünya görüşü
"Paracletos" sözcüğü, Ruhulkudüs'e verilen bir isim olarak Yuhanna İncili'nde geçmektedir. "Paracletos"un din dışı anlamı "şefaat eden, aracı, arabulucu" biçimindedir. Özellikle, İsa'nın veda konuşmalarında "Avutucu, Gerçek Ruh ve Kutsal Ruh" adı altında sıkça yer almaktadır. (Yuhanna XIV/16,26 - XV/26 - XVI/7)
Manicilik'te gerçek gizem, köktenci ve evrensel düalizmdir. Manici inanca göre bu gizem, Mani'nin ruhsal ikizi olan Paracletos tarafından Mani'ye aktarılmış ve Mani de bu gizemi öğretmekle görevlendirilmiştir. Mani, on iki yaşındayken ilk kez göksel bir ziyarete tanık olduğunu ve ilk ilâhi açıklamaları aldığını ileri sürer. Arap tarihçisi en-Nedîm'e göre bu ziyareti yapan "et-Taum" (ikiz anlamına gelen Nebatîce bir sözcük) adlı bir melektir. Bu melek Mani'nin ikizi ya da ruhsal eşi olup, onu eğitip görevine hazırlayacak olan Paracletos'tur.
Mani'ye göre Zerdüşt, Buddha ve hatta İsa'nın başarılı olamamalarının nedeni, kendi öğretilerini yazıya geçirmemiş olmalarında aranmalıdır. Bu düşünce ile Mani, herkesçe anlaşılabilen basit bir dil kullanarak kendi öğretisini yazıya dökmüştür. Manici yazıların halktan gördüğü yoğun ilgi, Maniciliğin karşısında olanların ve özellikle Hristiyan Kilisesi'nin neden bu yazıları yok etmeye çalıştıklarını açıklamaktadır. 279 Yılında, Roma İmparatoru Diocletianus, İskenderiye kentinde tüm Manici yazıların yakılmasını buyurmuştur. Buna benzer yok etme çabaları yüzyıllarca sürdürülmüştür. Halbuki, İsa'dan sonra II. yüzyılın ortalarında İran'da doğan Manicilik inancı, henüz ilk yüzyılını tamamlamadan Doğu ve Batı'ya yayılmayı başarmıştı ve doğal olarak karşısındaki en büyük rakip Hristiyanlıktı. Manicilik ile Hristiyanlık arasında uzun ve sert bir kavga cereyan etti. Hristiyanlık bu kez karşısında, akılcı yöntemleri ve başarılı diyalektik çözümlemeleri olan, Hristiyan Kilisesi modeline uygun örgütlenen ciddi bir hasım bulmuştu. Her geçen gün, Manicilik karşıtı kilise kuralları, devlet buyrukları ve düalist öğretileri kötüleyen yapıtlar çoğalıyordu. Hristiyan Kilisesi, Manicilik karşısında geçirdiği korkuyu bir daha asla unutamayacak, yüzyıllar boyunca karşılaştığı her düalist hareketi Maniciliğin bir devamı ya da hortlaması olarak kabul edecekti. Aradan uzun yıllar geçmiş olmasına karşın Vaudoislar, Katharlar, Tampliyeler Manicilik ile suçlanacaktı. Artık, Hristiyan Kilisesi'nin gözünde her sapkın inanç Manicilik olarak yaftalanacaktır. Bu suçlamadan ne Luther, ne de Calvin kendini kurtaramayacaktır. Oysa, Luther kendi yandaşları tarafından Kilise'nin Maniciliğe karşı son savunucusu olarak gösterilmiştir.
Batı'daki reformasyon hareketinden sonra, her ne kadar Kilise'nin dogmatik tutumunda önemli bir değişim olmadıysa da, Maniciliğin araştırılması ve daha iyi anlaşılması çabaları başladı. Manici belgelerinin incelenmesi, Doğu ile Batı'yı Zerdüşt ile İsa'yı birleştirmeye uğraşmış bir bilgenin varlığını gösteriyordu. Zamanla, eski İran ve Hint inançlarının daha iyi anlaşılmasıyla, Maniciliğin kaynaklarına dair yeni açıklamalar elde edildi. Maniciliğin temel öğretisi olan gnostik düalizmin eski Zerdüşt inançlarının yanı sıra, Hint öğretilerinde kök bulduğu ortaya çıkarıldı. Böylece Manicilik; köktenci düalizm, Doğu pagan inançları ve doğacı dinlerden kaynaklanan, Zerdüşt'ten yola çıkarak düzenlenmiş ve İncil kalıbına dökülmüş bir gnostik Asya inancı olarak tanımlandı. Assyrioloji'nin gelişimi Manicilikte yeni nitelikler bulunmasını sağladı. Böylece, Maniciliğin en eski köklerinin Kalde ve Babilonya'nın eski inançlarında yer aldığı anlaşıldı. Sonuçta Mani dininin, Mezopotamya-İran düalizmi üzerine temellenen ve evrensel bir din niteliğine ulaşabilmek amacıyla Buddhizm ve Hristiyanlıktan aktarmalar yapan bir "syncretist" (bağdaştırmacı) inanç olarak Doğu'ya ve Batı'ya doğru genişlediği belirlendi. Bu genişleme, Hristiyanlığın ilk yüzyıllarında tam anlamıyla etkindi ve ancak İslâm tarafından kesin olarak durdurulacaktı. Kısacası Mani, Zerdüşt inancının da kaynağı olan Kalde-Babilonya potasında, Buddhist ahlâk ilkelerini ve Hristiyan öğretisini harmanlayan bir bilgeydi.
Ortaya çıkarılan son bulguların ışığında, Manicilik bir büyük din olarak değerlendirilebilir. Üstelik "kitaplı" bir din, bir misyoner dini, örgütlenmiş bir din, tüm büyük dinleri kendinde eritmek isteyen evrensel ve nihaî bir din. Ancak tüm bu niteliklerden daha önemlisi, her şeyin başına iki ezelî ve karşıt iki ilkeyi, Işık ve Karanlığı yerleştirmiş olan ve İsa'nın gelişini müjdelediği "Paracletos" tarafından gizemleri açıklanan köktenci bir "gnosis"tir Manicilik. Tüm yaşamı ve tüm bilgileri içerdiğini ileri süren bir toptancı gizem dinidir. İsa başarısız olmuş, Aziz Paul ile Marcion'un çabaları boşa gitmiştir. Gerçek Kilise'yi yeniden düzenlemekle görevlendirilmiş olan Paracletos-Mani zuhur etmiştir.
Maniheizmin Şî’îlik üzerine olan tesirleri, Mu'tezile ve Mazdeizm ile mücadelesi
Emevîler devrinde ve Abbâsî Halifeliği’nin başlangıcında Mâniler’e gösterilmekte olan hoşgörü zamanla Zerdüşt Mûbidleri’nin de tesirleri neticesinde şiddete dönüşmeye başlamıştı. Emevîler’in dinî tesamühünü terk eden Abbâsîler eski İran hükümdarlarının tahtlarına oturmak suretiyle onların rolünü üstlenerek öteki mezheplere karşı eski Zerdüştîliğin uygulamış olduğu şiddetin aynını göstermeye başlamışlardı.
Maniheizmin Abbâsîler Devri’nde İslâm ile giriştiği mücadele
Abbâsîliğin en önemli niteliklerinden biri, Arap unsurlardan ziyâde İranlılar’ın rolüyle Devlet ile Eglise’nin “Ehl-i Sünnet vel Cemaat” adını alan tam bir İslâm Ortadoksluğu çatısı altında birleştirilmesi olmuştu. Zenâdika’nın ittihamı rejim aleyhtarlarına karşı devletin en mükemmel silahını oluşturmaktaydı. Örneğin, İbn’ûl-Mukaffa’ “Süfyan bin Muaviye” tarafından Zindiklik bahanesiyle i’dam edilmişti. “Şair Beşşar İbn-i Bürd” Hâlife Mehdî’nin sarayında uzun yıllar geçirdikten sonra veziri Yakup İbn-i Davud’un aleyhinde hicviyeler yazması nedeniyle kırbaçlanarak, şair “Ebû Nüvâs” ise Halife Emîn’e telmihan yazdığı şiirler nedeniyle zehirletilerek öldürülmüşlerdi. Her ikisi de Zindiklik ile itham edilmişlerdi.
Abbâsî Hâlifesi Ebû Câʿfer "el-Mansûr" devrinde “Mâniler” iyi muamele gördü. Hâlifenin tâbibi “Hasib” kendisinin Hristiyan olduğunu açıkça söyleyen bir “Zindik” idi. Ayni halifenin kâtibi “Yezid bin El-Feyz” de Mâni idi. “Mâniler” ve kendilerine “Dehrîler” adı verilen hür düşünceli ve materyalist feylesoflar, Hâlife Muhammed "el-Mehdî bi’l-Lâh" zamanında ise Zindiklik töhmetiyle i’dama, hapse ve i’tisafa uğradılar. “İbn-i Râvendî” yandaşı olan “Salih bin Abd’ûl-Kuddus” de H. 166 / M. 783 yılında Hâlife Mehdî tarafından i’dam ettirilmişti.
Maniheizmin Abbâsîler Devri’nde Zerdüştlük ile mücadelesi
Mâniler, Zerdüştîler ile de münazara ve mücadelelerini sürdürmektelerdi. Bu konuda yazılmış “Chikand Guomânîgu Vîgıâr” adındaki Zedüştî eser, Maniheizmi ret ve cerh etmektedir.
Gnosis
Hristiyanlığın ilk yüzyıllarında, Kilise Babaları çoğu zaman pek dikkatli ve titiz olmalarına karşın, temel teolojik konularda kararsız duruma düşmüşlerdi. Çabalarını "Günahtan Arınma" konusuna yöneltmişler, ancak Günahın asıl nedeni konusunda yetersiz kalmışlardı.
Oysa, o çağlarda Hristiyanlar için en önemli sorun günahtı. İçinde yaşadıkları, Roma İmparatorluğu'nun acımasız, sefih ve belirsiz dünyası, hiç kuşkusuz günah dolu bir dünyaydı. Öyleyse, her şeye kadir olan, iyi Tanrı tüm bu kötülüklere ve günahlara nasıl oluyor da izin veriyordu?
Gnostisizm'in temelinde bu kötülük ve günah sorununu çözme arzusu yatar. Kilise bu konuda tatmin edici yanıtlar üretemeyince, düşünürler kendi öz çözümlerini aramak zorunda kaldılar ve bu arayışın sonunda Hristiyan Düalizmi oluştu. II. yüzyılın ortalarında, Gnostik düşünce, birbirinden alabildiğine farklı ancak özde birleşen Marcion, Valentinus ve Basilides gibi düşünürlerin önderliğinde Roma dünyasını sarstı.
Gnostiklerin çözümü, görünen ve bilinen, zalim ve günah dolu evreni yaratmış olma sorumluluğunu Tanrı'dan almak biçiminde ortaya çıktı. Marcion'a göre evreni yaratan Ahd-i Atik'teki merhametsiz Jehova (Demiurgos) idi. Platon, Timaeus isimli diyaloğunda evreni Demiurgos'un yarattığını söyler. Bu Yunanca sözcük "zanaatkâr" anlamını taşımaktadır. Gnostikler, Demiurgos'u evreni tüm kusurları ile yaratan, kötü, cahil ve kıskanç, ikincil bir tanrı olarak değerlendirmişlerdir. Gnostizmin ilkelerine göre, sıradan insanlar, yalnızca Gnostiklerin kavrayıp taptığı gerçek Tanrı'ya değil, bilinçsizce Demiurgos'a tapmaktadırlar.
Çeşitli Gnostik tarîkatlerin birbirinden ne ölçüde farklı olduklarını bugün tam olarak bilemiyoruz. Ancak, bunların tümünde bir inisiyasyon töreninin, bir "gizeme ulaşma" ritüelinin uygulandığı biliniyor. Tüm bu tarîkatler, insanları içlerinde bulunan "Tanrısal Öz"ün ölçüsüne göre üç sınıfa ayırmışlar. Valentinus'a göre bu sınıflar şu biçimde sıralanıyor: önce "Pneumatikoi" (Ruhanîler) geliyor; bu kişiler Tanrı ateşi ile dolu olup kurtuluşları için yalnızca gnosis'in açıklanmasına gereksinim duyarlar. İkinci kategoride "Psikhikoi" (Psişikler) bulunur; bu kişilerin ruhlarında Tanrısal öz az da olsa bulunur ama kurtuluşları kesin değildir; kurtulmak için iyilikler yapmaları gereklidir. Sonuncu kategoriyi "Glikoi" (Maddîler) oluşturur; bunlar içlerinde hiç Tanrı kıvılcımı olmayan kişilerdir ve kaçınılmaz olarak geldikleri toza geri dönecekler.
Gnostik düşünce böylesine kesin çizgilerle belirlenmiş bir Düalizmi içerdiği için, yalnızca iyilik ile kötülüğü değil, tüm erdemlerin karşıtını da içeriyordu. Mademki, yaratılmış evren günah doluydu, o zaman ondan kaçınmak gerekliydi. Öncelikle, her şeyden elini eteğini çekmek gerekliydi. Dünya zevk ve nimetlerinde aşırıya kaçmak acınacak bir durumdu, evlenmek ve çocuk yapmaktan uzak durulmalıydı.
Ancak, Gnostik Düalizm giderek daha keskinleşecek, Işık ve Karanlık, İyi Tanrı ile Demiurgos arasındaki karşıtlık daha sertleşecekti. Demiurgos artık açıkça şeytanın ta kendisi olarak düşünülüyor ve evreni yaratanın doğrudan şeytan olduğu kabul ediliyordu.
Marcion'un temellerini attığı bu inanç zamanla ilk büyük Hristiyan Düalist kilisesini oluşturdu. Marcion'un düşünceleri o denli etkili olmuştu ki, daha sonraları ortodoks Hristiyanlık, karşısında bulduğu her türlü sapkın inanca "Marcionist" ya da "Manihaeist" sıfatını yapıştırdı.
Örgüt ve ritüel
Maniciliğin örgütlenmesinde de Marcion örnek olarak alınmıştır. Maniciler iki sınıfa ayrılmışlardır: gizeme ulaşmış olanlar ile sıradan inananlar ya da Mani'nin adlandırdığı gibi "Seçkinler" (ya da Yetkinler) ile "Dinleyenler". Manicilik'te kadınlar da seçkinlerin arasına kabul edilirdi. Bir tür ruhban sınıfı olan seçkinler, çok zorlu hazırlık dönemlerinden ve çetin inisiyasyon törenlerinden geçirilirlerdi. "Consolamentum" (Teselli) adı verilen inisiyasyon törenine pek önem verilirdi. Bu aşamadan sonra, seçkinler "Tanrısal Işık" ile dolarlar ve artık bu ışığı dünyevî nesnelerle kirletecek eylemlerden kaçınırlardı. Evlenmezler, mülk sahibi olamazlar, et yemezler, şarap içmezlerdi. Tarım işlerinde çalışmamalı, hatta ekmeği bile doğramamalıydılar. Günlük yiyecekleri ve yalın giysileri ile gezgin bir yaşam sürmeliydi seçkinler.
Seçkinlerin ilkeleri, Buddhist keşişlerin disiplinine şaşırtıcı ölçüde yakındı. Arada bulunan tek fark, Manici seçkinlere yerleşik yaşamın yasak olmasıydı. Seçkinlerin yaşamı oldukça zordu. Yaşamları üç mühürle bağlıydı: ağız, el ve gönül mühürleri...İlk mühür, tüm kötü yiyecekleri ve kötü sözleri yasaklardı. İkinci mühür, canlı varlıkların içinde saklı bulunan ışığa verilebilecek her türlü zararı engellemek içindi; adam öldürmek, hayvan öldürmek, hatta meyve koparmak bile yasaktı. Üçüncü mühür, Manicilik inancına ve temizliğine karşı çıkan her türlü düşünceyi yasaklamaktaydı.
Doğal olarak, seçkinlerin sayısı pek azdı. Tarihte ün kazanmış seçkinlerin son derece az sayıda olması da garipsenebilir. Maniciliğe bağlı olanların büyük çoğunluğu "Dinleyiciler"den oluşuyordu. Bunlar yalnızca Mani'nin "On Emri" ile bağlıydılar. Bu on emir sırasıyla puta tapmayı, namussuzluğu, cimriliği, her türlü öldürme eylemini, zina yapmayı, hırsızlığı, yalancılığı, büyücülüğü, ikiyüzlülüğü ve Maniciliğe ihaneti yasaklıyordu. Sıradan inananların ilk görevi seçkinlere neredeyse tapınma derecesine varan bir saygı beslemekti. Dinleyiciler sık sık seçkinlerin önünde diz çökerek kutsanma talep ederler, buna karşılık sebze ve meyve verirlerdi. Herkes için geçerli olan diğer dinsel görevler dua ve oruçtu.
Dua öğle, akşamüstü, gün batımında ve güneş battıktan üç saat sonra olmak üzere günde dört kez zorunluydu. Gündüz duaları güneşe dönerek yapılır, geceleri ise aya bakarak dua edilirdi. Ne güneşin, ne de ayın görünmediği günlerde dua yönü kuzeydi. Dua etmeden önce uygulanması kesin koşul olan bir arınma riti vardı. Arınma işlemi su ile ya da su bulunmazsa toprak ile yapılırdı. Oruç zamanlaması da tıpkı dua gibi doğrudan astronomik olgulara bağlıydı. Haftanın ilk günü güneşin onuruna (Sunday?) herkes oruç tutardı. Seçkinler, haftanın ikinci günü de ay onuruna oruç tutmakla sorumluydular. Ayrıca her yeni ayda, herkes ik gün oruç tutardı.
Maniciliğin diğer rit ve törenleri hakkında bilinenler pek az. Mani'nin ölüm yıl dönümünde gerçekleştirilen "Bema" töreni Maniciliğin en büyük kutlaması olarak biliniyor. Bu törende sürekli dua edilir ve kutsal yazılar okunurdu. Beş basamakla çıkılan bir platformun üzerine boş bir taht yerleştirilirdi. "Bema" töreninin diğer ayrıntıları ise bilinmiyor.
Doğu'daki etkileri
Hem Roma İmparatorluğu'nun, hem de İran'da Sasanîler'in baskısına karşın, Manicilik hızla yayıldı. İran'ın Doğusunda bulunan ülkelerde çok başarılı oldu. X. yüzyılın başlarında, Arap tarihçi El-Birunî "Doğu Türklerinin büyük çoğunluğu, Çin ve Tibet'te yaşayanlar ve Hindistan'ın bir bölümü Mani dinine bağlıdırlar" diye yazmıştı. Son zamanlarda Turfan kazılarında ortaya çıkarılan Manici resim ve edebiyat bulguları bu açıklamayı kanıtlamıştır. Mani'nin ölümünden bir yüzyıl sonra, Manicilik Malabar kıyılarına kadar yerleşti. Kara Balgasun'da bulunan ve bir zamanlar Nesturîler'e ait olduğu zannedilen Çince yazıtların, aslında Manici oldukları kuşku duyulmayacak biçimde belirlenmiştir.
Doğu'da Manicilik, IV. yüzyılın sonlarından başlayarak, Doğu İran'da sağlam bir sıçrama tahtası edinmiş ve buradan hareketle İpek Yolu boyunca Afganistan'dan Tarım Havzasına kadar yayılabilmişti. Manicilik 762 yılında Uygurlar'da devlet dini olarak kabul edilmiş ve böylelikle Çin'e doğru genişleme olanağına da kavuşmuştu. IX. yüzyılda Uygur devletinin yok olmasından sonra, Cengiz Han'a kadar Tarım havzasında varlığını sürdürmüştü. Çin içinde ise, Güney kıyılarına kadar inerek, buralarda varlığını gizli bir din olarak devam ettirmeyi başarmıştı. Çin'in Fukien eyaletinde XVI. yüzyılda bile Maniciliğe rastlanmıştı.
Manicilik İran ve Babilonya'da hiçbir zaman egemen din düzeyine yükselemedi, ancak Emevîlerin yönetimi altında geniş bir hoşgörü ve refaha ulaşabildi. Maniciler kimi Emevî halifelerinden müsamaha gördüler, başkent Bağdat'ta az sayıda olmalarına karşın, Irak'ın birçok köyüne yayıldılar. Ancak, Emevîlere oranla çok daha az dinsel hoşgörü sahibi olan Abbasîler döneminde, Maniciler "zındık" olarak değerlendirilip baskı görmüşler, çeşitli suçlamalar nedeniyle cezalandırılmışlardır. Bu suçlamalar arasında Düalizm, zina, akraba arası cinsel ilişki ve homoseksüellik önde geliyordu. Uygulanan baskılara karşın, özellikle Irak'ta bulunan Manici topluluk etkinliğini IX. yüzyıla kadar sürdürmüştü. Ancak, devam eden Abbasî zulmü, Maniciler'in toplu halde önce Horasan'a ve daha sonra, Maniciliğin bir devlet dini olduğu Uygur ülkesine göç etmelerine yol açmıştı.
Maniciliğin, Tomas İncili, "Addas Öğretileri" ve Hermas'ın Çobanı gibi Hristiyan apokriflerini benimsemesinden dolayı, Tomas, Addas ve Hermas'ın Mani dininin ilk büyük havarileri oldukları söylentisi doğdu. Addas'ın Doğu'da, Thomas'ın Suriye'de ve Hermas'ın da Mısır'da havarilik ettikleri varsayıldı.
Manicilik, Mani'nin ölümünden önce bile, Filistin'de biliniyordu. Efrem 378 yılında, hiçbir başka ülkenin Mezopotamya kadar Manicilik'ten etkilenmediğinden yakınmaktaydı. Edessa'da (Urfa) 450 yılında güçlü bir Manici cemaat mevcuttu. Emesuslu Eusebius'un, Laodikyalı Georgios'un, Tarsuslu Diodorus'un, Antakyalı Chrysostomus'un, Salamisli Epifanus'un ve Bostralı Titus'un Maniciliğe karşı mücadele ettikleri biliniyor. Tüm bunlar, Maniciliğin Batı Asya'da Hristiyanlık için ne denli büyük bir tehlike olduğunu göstermektedir. Ancak, Maniciliğin Hristiyanlığa en fazla zarar verdiği ülke Mısır oldu. İmparator Konstantin zamanında, Maniciliği benimsemiş olan İskenderiye valisi tüm Hristiyan rahiplere görülmemiş bir sertlikle davrandı.
Doğu Roma toprakları üzerinde, Manicilik en etkin olduğu düzeye 375-400 yılları arasında ulaştı ve sonra hızla geriledi. VI. yüzyılda bir süre için yeniden önem kazandı ve toplumun yüksek sınıfları arasında kabul gördü. Bu dönemde İmparator Justinianus Manicilikle ciddi bir mücadeleye girdi ve kısa sürede Maniciliğin bu canlanma çabası da bastırıldı. Ancak, bu çabalar Maniciliği tümüyle yok edemedi. Bir süre sonra Manicilik, yeniden canlanarak, Paulisyenler ve Bogomiller adı altında Bizans İmparatorluğu'nu istilâ etti.
Batı'daki etkileri
Batı'da Maniciliğin esas yurdu Kuzey Afrika'ydı. Mani'den sonra gelen ve ikinci Paracletos olarak adlandırılan Adimantus da Afrika'da etkin olmuştu. Maniliğin Afrika'daki en büyük önderlerinden biri de, IV. yüzyılın sonlarında yaşayan Mileveli Faustus'tur. Mileve'de yoksul bir ailenin oğlu olarak doğan Faustus, gençliğinde Roma'ya yerleşmiş ve orada Maniciliğe girmişti. Derin bilgi sahibi değildi, ama etkileyici bir konuşmacıydı. Manici çevrelerde ünü çok yaygındı. 383 Yılında Kartaca'ya göç ettikten kısa süre sonra Hristiyanlar tarafından tutuklandı, fakat herhangi bir ceza görmeden salıverildi. 400 Yılında, Maniciliği öven ve Hristiyanlığı, özellikle Eski Ahid'i yeren bir kitap yazdı. Hristiyan Pederlerinden ve Maniciliğin en önemli düşmanı olan Augustinus bu kitaba tam otuz üç ciltlik bir yapıtla yanıt verdi. Faustus'un daha sonraki yaşamı hakkında bilgi mevcut değil. Ancak, Augustinus'un yirmi yıl boyunca kaleme aldığı sonraki yapıtlarında Manicilik'ten hiç söz etmemesi, bu süre içinde Maniciliğin etkisini giderek yitirdiğini gösteren bir kanıttır. Vandallar'ın Afrika'yı ele geçirmesi üzerine, Maniciler son bir girişimle, Arius mezhebine bağlı Vandallar'ı Maniciliğe çekmeye çalıştılar. 477-484 yılları arasında hüküm süren Vandalların Kralı Hunerik'in bu girişime karşı tepkisi çok sert oldu ve Kuzey Afrika'daki tüm Maniciler ya sürgüne gönderildiler ya da yakıldılar.
Maniciliğin Batı'daki merkezlerinden biri de Roma kentiydi. 311-314 yılları arasında Papalık yapan Miltiades, "Liber Pontificalis" isimli eserinde, Roma'daki Manicilerden söz etmekteydi. İmparator Valentianus'un 372 yılında çıkardığı bir ferman, Roma'daki Manicilerin kovuşturulmasını buyurmaktaydı. 384-388 yılları arasında da, Roma'da "Martari" adında yeni bir Manici tarîkat ortaya çıktı. Bu tarîkat, özgün Mani öğretisini değiştirmeyi amaçlayarak, seçkinlerin gezgin yaşamı terk etmesini ve bir tür manastır düzenine girmesini öngörmekteydi. Martariler en büyük direnci Maniciler'den gördüler.
VI. yüzyıldan başlayarak, Manicilik Batı'da neredeyse tümüyle yok oldu. Her ne kadar sağda solda, kimi gizli topluluklar ve düalist tarîkatlar varlığını sürdürdüyse de, bunların Babilonyalı peygamber Mani ile doğrudan ya da bilinçli bir ilintisi mevcut değildi. Ancak tam beş yüzyıl sonra, XI. yüzyılda Doğu'dan, Bizans ve Bulgaristan yolu ile gelen Paulisyenler ve Bogomiller Batı'yı etkilediler. Bunların düalist öğretileri, Kuzey İtalya ve Güney Fransa'da tohumlanabilecek verimli alanlar buldular ve böylece tarihte ilk kez Hristiyan topraklarına yönelik Haçlı Seferlerine yol açmış olan Kathar hareketinin temellerini attılar. Et yemezler ve savaşmak yasaktır.Bu nedenle savaşma yetenekleri azalır.
Sonuç
Bu denli sıra dışı bir teoloji ve insanın yazgısından çok "Işık" için ilgi besleyen bir dinsel inancın, böylesine hızla yayılıp itibar görmesi oldukça yadırgatıcı bulunabilir. Ancak, gnostik efsanelerin bolluğu, ne denli akıldışı olursa olsun, bu tür yaratılış öykülerine inanmaya hazır geniş halk kitlelerinin varlığını göstermektedir. Ayrıca, III. yüzyılda Roma'nın baskıcı ve mutsuz dünyasında, tıpkı Hristiyanlık gibi, herkese kurtuluş vadeden bir inancın yayılma olasılığının ne ölçüde yüksek olduğu Manicilik örneğinden açıkça anlaşılmaktadır.
Maniciliğin kısa sürede yayılması, ne ondan önceki, ne de sonraki dinsel inançların yayılmasına benzemez. Zira Manicilik, diğer dinlerin aksine, kabul edildiği ülke ve topluluklarda hiçbir temel politik ve sosyal değişim yaratmayı öngörmemiştir. Bu durum Manici misyonerlerin görevlerini zorlaştırmış, zaten bir bileşim olarak doğan dinlerini, diğer ulusların kültürel ve toplumsal koşullarına adaptasyon gereğini yaratmıştır.
Maniciliğin tümüyle entelektüel düzeyde kalması ve toplumsal-politik değişimler yaratmakta iddiasız olması en zayıf özelliğiydi. Kısacası Manicilik anti-sosyal olması yüzünden başarısızlığa uğradı. Bu sert ve savaşçı çağlarda, uygarlıklarını barbar saldırılarına karşı koruma endişesindeki yöneticiler, bu denli edilgen bir inancı onaylayamazlardı. Toplumsal kuralları hiçe sayan, yandaşlarına başıboş dolaşıp çalışmayı reddetmelerini ve sadaka ile geçinmelerini buyuran, hayvanların öldürülmesine bile karşı çıkan barışçı bir inancın baskı ve zulüm görmesi kaçınılmazdı. Örgütsel yapıları da, ağır baskılardan sonra yaşamını sürdüremeyecek kadar dayanıksız ve edilgendi.
Cedros (Santa Cruz das Flores)
Cedros Portekiz'de Santa Cruz das Flores belediyesine bağlı olan, 10,55 km² yüzölçümüne sahip, 152 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Atatürk Mahallesi (İstanbul metrosu)
Atatürk Mahallesi Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M7 ve M9 hatlarında yer alan, inşa hâlindeki metro istasyonudur.
Atatürk Mahallesi (M7) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M7 hattında yer alan inşa halindeki metro istasyonudur. Küçükçekmece'nin Atatürk mahallesinde, Yunus Emre Caddesi üzerinde yer almaktadır. Dostluk Parkı altında inşa edilmektedir. İstasyon ilk planlandığında M9 Atatürk Mahallesi İstasyonu 'nun alt kotunda, doğusunda yer almaktaydı. İki hat tek bir istasyon yapısı bünyesinde bulunmaktaydı. M7 hattında 2021 yılında yapılan revizyonlarla birlikte bu aktarma istasyon yapısı plandan kalkmış yerine Dostluk Parkı altında şaft tipi bir istasyon yapısı inşa edilmeye başlanmıştır.
2023 yılında yapılan revizyonla birlikte Dostluk Parkı'nda bulunan şaft tipi istasyon yerine M9 İstasyonunun batısına konumlanacak ve alt kotundan geçecek tünel tipi bir istasyon planlanmıştır. Dostluk parkında bulunan istasyonla M9 İstasyonu arasında aktarma imkanı bulunmazken, yeni planda iki istasyon arasında yaya altgeçidi vasıtasıyla aktarma planlanmıştır.
İstasyon, 30 metre derinlikte tünel yöntemiyle inşa edilmektedir. M7 istasyonunun 2025'te hizmete girmesi planlanmaktadır.
Atatürk Mahallesi (M9) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M9 hattında yer alan inşa halindeki metro istasyonudur. Küçükçekmece'nin Atatürk mahallesinde, Öztürk Sokak üzerinde yer alan istasyonun 2 girişi bulunacaktır. M9 hattı, M7 hattının üst kotundan geçmektedir. M9 istasyonunun 2023'te hizmete girmesi planlanmaktadır.
M7 İstasyonu ile M9 İstasyonu istasyonları arasında yaklaşık 130 metre mesafe bulunmaktadır. İki istasyon arasında yaya altgeçidi vasıtasıyla aktarma planlanmıştır.
Koç Holding
Koç Holding, 1926 yılında Vehbi Koç tarafından kurulan holdingtir. Türkiye'nin ilk holdingi ve en büyük özel kuruluşlarından birisidir. Holding merkez binası Üsküdar, Nakkaştepe'dedir.
Koç Holding'in geçmişi, kurucusu Vehbi Koç'un, 1920'lerde Ankara'da ticarete atılmasına değin iner. Zamanla iş alanlarını genişleterek 1950'lerde sanayi alanında çeşitli şirketler oluşturan Koç, gıda sektörünün ardından elektrikli ev aletleri ve otomotiv sektörlerine yöneldi.
1963'te şirket sayısı 25'e ulaşan topluluk yeni bir örgütlenmeye giderek holding statüsünü benimsedi.
Vehbi Koç, 1984'te yönetim kurulu başkanlığını oğlu Rahmi Koç'a, Rahmi Koç da aynı görevi 2003 yılında oğlu Mustafa Koç'a bırakmıştır.
Mustafa Koç’un vefatı sonrasında ise Koç Holding Yönetim Kurulu tarafından Ömer M. Koç Yönetim Kurulu Başkanı, Ali Y. Koç Yönetim Kurulu Başkan Vekili olarak atanmıştır.
Nikolaos Oikonomides
Nikolaos ya da Nikos Oikonomides (, (d. Atina, 14 Şubat 1934) – (ö. 31 Mayıs 2000) Yunan-Kanadalı Orta çağ Roma tarihçisidir. Bizans aristokrasisi ve bürokrasisi alanında önde gelen uzmanlardan biridir.
Koç Holding
Holding, 2020 yılında Fortune dergisinin dünyanın en büyük 500 sanayi firması (Fortune Global 500) listesinde 471. sıradadır.
İstanbul Sanayi Odası tarafından hazırlanan ‘’Türkiye’nin 500 Büyük Sanayi Kuruluşu’’ 2019 yılı araştırmasında, Koç Topluluğu’na bağlı 4 şirket ilk 10'a girmeyi başarmıştır.
The Ekonomist dergisi tarafından yapılan Türkiye'nin en zengin aileleri araştırmasında Koç ailesi sahip olduğu serveti ile Türkiye'nin en zengin aileleri arasında 1. sırada yer almaktadır.
== Yönetim kurulu ==
Şirketler
Koç Holding şirketleri, dört ana sektör ve diğer sektörler olmak üzere gruplanmıştır.
Yapı ve İnşaat
Dayanıklı Tüketim Grubu
Enerji Grubu
Finans Grubu
Otomotiv Grubu
Diğer sektörlerdeki şirketler
Koç Grubu'nun Uluslararası Ortakları
Hatay'da 2018 Türkiye cumhurbaşkanlığı ve genel seçimleri
Seçimden Önce
1 Kasım'da yapılan seçimde 10 milletvekili çıkarabilen Hatay ilinin 5 milletvekili Adalet ve Kalkınma Partisi'ne,4 milletvekili Cumhuriyet Halk Partisi'ne,1 milletvekili ise Milliyetçi Hareket Partisi'ne aitti. Bu seçime katılım %86,87 oranlarında gerçekleşmişti.
Milletvekili Sayısındaki Değişiklik
2017 Türkiye anayasa değişikliği referandumu sonrası kabul edilen kararla TBMM üye sayısı 550'den 600 vekile çıkarılırken daha önce 10 milletvekili çıkarabilen Hatay bu seçimle beraber 11 milletvekili çıkardı.
Genel Seçim
! align="center" colspan="12" | Sonuçlar ! İttifak ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Çevre Oyu ! align="center" | Gümrük Oyu ! align="center" | İttifakın oyu ! align="center" | Toplam ! align="center" | Oy oranı ! align="center" | MV Sayısı ! align="center" | Adaylar ! align="center" | İttifakın toplam oyu
! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="6" | Geçersiz ya da boş ! align="center" colspan="6" | Katılım oranı
Seçilen Milletvekilleri
24 Haziran Pazar günü yapılan seçimlerin ardından seçilen 27. dönem Hatay milletvekilleridir.
Cumhurbaşkanlığı Seçimi
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş ! align="center" colspan="4" | Katılım oranı
Fındık, Güçlükonak
Fındık, Şırnak ilinin Güçlükonak ilçesine bağlı bir beldedir.
Coğrafya
Belde; Güçlükonak ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Ponta Delgada (Santa Cruz das Flores)
Ponta Delgada Portekiz'de Santa Cruz das Flores belediyesine bağlı olan, 18,72 km2 yüzölçümüne sahip, 453 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Capistrello
Capistrello İtalya'nın Abruzzo bölgesine bağlı L'Aquila ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Mart 2017 tarihi itibarıyla 5.168'dir.
Honduras Kızılderilileri
Honduras Kızılderilileri (İspanyolca Los indios de Honduras, indígenas de Honduras), Honduras'ta yaşayan Mezoamerika ve Orta Amerika Kızılderilileri kültür grubundan Kızılderili halkları.
Arnold Böcklin
Arnold Böcklin (16 Ekim 1827, Basel - 16 Ocak 1901, San Domenico), İsviçreli ressam, heykeltıraş, süsleme sanatçısı ve grafist.
Eserleri
Böcklin; romantizm akımından etkilenen bir sembolisttir. Eserlerinde mitolojik konuları işler. Max Ernst, Salvador Dalí ve Giorgio de Chirico gibi gerçeküstücü ressamları etkilemiştir.
NGC 7630
NGC 7630, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Kanatlıat takımyıldızı yönünde bulunur. S? tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz amatör astronom Andrew Common tarafından 1880 yılında 91,44 cm (36 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Vardenafil
Vardenafil (INN)  ereksiyon bozukluğunu tedavi amacı ile kullanılan bir PDE -5 inhibitörüdür. Ticari olarak Levitra (Bayer AG, GSK ve SP), Hindistan'da Staxyn ve İtalya'da Vivanza isimleriyle satılmaktadır.
Tarihi
Vardenafil Levitra ismi ile, Bayer, GlaxoSmithKline ve Schering-Plough firmaları tarafından ortak olarak pazara sürülmüştür. 2005 itibarıyla GSK'nın Levitra üzerindeki pazarlama hakları ABD dışındaki pek çok pazarda Bayer'e devredilmiştir. İtalya'da, Vardenafil Bayer tarafından Levitra ismiyle, GSK tarafından Vivanza ismi ile satılmaktadır. Böylece Avrupa Birliği ticaret kuralları gereğince, AB'de Vivanza'nın Levitra'yla beraber paralel ithalatı mümkün olabilmektedir.
Ağızda dağılan bir formu olan Staxyn ve Levitra Soft, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada  gibi ülkelerde onay almaya başlamıştır.
Klinik kullanımı
Vardenafil'in endikasyonları ve kontraendikasyonları diğer PDE -5 inhibitörleri ile aynıdır; sildenafil sitrat (Viagra) ve tadalafil (Cialis) ile fonksiyon olarak oldukça alakalıdır. Vardenafil molekülü ve sildenafil sitrat arasindaki fark, bir azot atomunun konumu ve sildenafilin piperazin halkasındaki metil grubun etil gruba değişimidir. Tadalafil, yapı olarak hem sildenafilden hem vardenafilden farklıdır. Vardenafil'in kısmen kısa etkinlik süresi sildenafil'den biraz daha uzundur.
Ereksiyon bozukluğu endikasyonunun ötesinde vardenafil erken boşalma için etkili bir tedavi sağlayabilir, penetrasyondan boşalmaya kadar geçen süreyi uzatabilir.
Yan etkileri
Yaygın olarak, olumsuz ilaç reaksiyonları (yan etkileri) diğer PDE -5 inhibitörleri ile aynı şekildedir. Vardenafil'e özgü sık rastlanan yan etkiler bulantı; nadir görülen yan etkileri karın ağrısı, sırt ağrısı, ışığa duyarlılık, anormal görme, göz ağrısı, yüz ödemi, hipotansiyon, çarpıntı, taşikardi, eklem ağrıları, kas ağrısı, kızarıklık, kaşıntı ve devamlı ereksiyon halidir.
Muhtemelen ciddi, ancak nadir görülen vardenafil yan etkisi kalp krizidir. Ayrıca nadir olarak, vardenafil oldukça acı verici, acil bir durum olan priapism - sürekli ereksiyona sebep olabilir, tedavi edilmediğinde iktidarsızlığa yol açabilir.
18 Ekim 2007'de, ABD Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) yaptığı açıklamada, olası sağırlığın (ani işitme kaybı) da vardenafil ve diğer PDE -5 inhibitörleri üzerine uyarı olarak belirtilmesi gerektiğini söylemiştir.
İlaç etkileşimleri
Vardenafil, diğer tüm PDE -5 inhibitörleri gibi nitrat ilaçları ile beraber alınmamalıdır, birlikte kombine edilmesi hayati tehdit olabilecek hipotansiyona (düşük kan basıncına) sebep olabilir.
Ayrıca, vardenafil QT aralığının uzamasına sebep olmaktadır. Bu nedenle, QT aralığını etkileyen diğer ilaçlarla (örneğin amiodaron) beraber alınmamalıdır.
Doz formları
2.5 mg, 5 mg, 10 mg ve 20 mg dozlarında yuvarlak turuncu tabletler olarak bulunabilmektedir.Normal başlangıç dozu 10 mgdır (kabaca 50 mg sildenafile denk gelir). Maksimum doz sıklığı günde bir kez olmak üzere cinsel aktiviteden 1-2 saat önce alınmalıdır. İngiltere gibi bazı ülkelerde sadece belirli dozlar bulunabilmektedir.
Coelacanthi
Coelacanthi, Sarcopterygii üstsınıfına bağlı bir hayvan sınıfıdır.
NBA asist kralları listesi
NBA asist kralları listesi NBA'de oynayan basketbolcuların sezon sonunda yakaladıkları en yüksek asist ortalamalarını içerir. John Stockton, 9 sezon asist kralı olarak rekoru elinde bulundurmaktadır.
Wake Forest University
Wake Forest University, North Carolina, Winston-Salem'de bulunan özel bir araştırma üniversitesi. 1834 yılında kurulan üniversite, adını Kuzey Carolina, Raleigh'in kuzeyindeki Wake Forest'tan almıştır. Üniversitenin ana kampüsü olan Reynolda Kampüsü, üniversite 1956'da oraya taşındığından beri Winston-Salem şehir merkezinin kuzeyinde yer almaktadır.
Murat Sancak
Murat Sancak (23 Ocak 1968) Türk iş insanı ve spor yöneticisi, MT Grup Yönetim Kurulu Başkanı ve Mevcut Adana Demirspor Başkanı.
İş hayatı
İlaç dağıtım alanında faaliyet gösteren Alliance Healthcare’da uzun yıllar Satınalma ve Satış Direktörlüğü görevini yürüttü. 2005 yılında MT Sağlık Ürünleri şirketini kurarak sağlık alanında yatırımlarına başladı. 2008 yılında Türkiye’nin en büyük hasta altı bezi fabrikası SAN Sağlık firmasını kurdu. 2009 yılında MT Bilgi Teknolojileri şirketini hayata geçirerek Türkye’nin ilk yeni nesil yazar kasa pos markası VERA’nın geliştirilmesine ve üretilmesine öncülük etti.
Suikaste uğraması
20 Ağustos 2015 yılında suikast girişimine uğramış olup aracına 21 kurşun isabet etmiştir, bu olayda kendisi yara almadan kurtulmuştur.
Kişisel yaşamı
Evli ve 6 çocuk babasıdır. İş insanı Ethem Sancak'ın kuzenidir.
Mitchell County
Mitchell County şu anlamlara gelebilir:
ABD'deki iller
5 tane:
Nokia Lumia 822
Nokia Lumia 822 Nokia tarafından üretilmiş Nokia Lumia serisine mensup bir Windows Phone sistemli akıllı telefondur. Windows Phone 8 sistemlidir. 29 Ekim 2012'de açıklandı. Verizon Communications müşterileri için münhasıran mevcuttur. Cihaz, Nokia Lumia 820'nin bir varyantıdır. Lumia 822, Qi standart indüksiyon şarj ve LTE bağlantısını destekliyor.
29 Ekim 2012 tarihinde yapılan duyuruda Steve Ballmer, HTC Windows Phone 8X, HTC Windows Phone 8S ve Nokia Lumia 920 gibi diğer Windows Phone 8 akıllı telefonların yanında Lumia 822 modelinin piyasaya çıktığını duyurdu. Nokia Lumia 820-de, bazı özel taşıyıcı türevleri, örneğin LTE ağları desteği oldu. Nokia Lumia 822 aslında 15 Kasım 2012'de satışa sunuldu.
18 Şubat 2014'te Nokia Lumia 822, "Black" bellenim güncelleştirmesini (düzeltme numarası 3051.40000.1352.0042) aldı ve Windows 8.1'i tanıtan "DENIM" ürün yazılımı güncelleştirmesini alıyor.
Donanım
Lumia 920 ve 820'nin aksine, Lumia 822 farklı bir gövde tasarımı ve şekline sahiptir. Siyah, Beyaz, Gri ve Kırmızı (Sevgililer Günü'nü anmak için 24 Ocak'ta açıldı) dört farklı renkte sunulmaktadır. Lumia 822'de, 1,5 GHz hızında ve 1 GB yerleşik RAM bulunan bir Qualcomm Snapdragon S4 çift çekirdekli işlemci bulunuyor. 16 GB'lık dahili depolama alanı ve MicroSD tarafından da genişletilebilen 64 GB'a kadar bellek vardır.
Lumia 822, WVGA (800 × 480) çözünürlükte 2 kaplı Gorilla Glass, 4.3 inç ekrana sahiptir. Ekran, Nokia'nın ClearBlack ekran teknolojisini içeren AMOLED ekran teknolojilerini kullanıyor. Bu, kontrastı geliştirerek siyahları daha koyu ve daha derin yapmak için ekranın yansımasını kaldırmak için ekranda bir polarizasyon filtresi ekler. Lumia 820'ye benzer şekilde, arkadan bakan kamera f / 2.2 Carl Zeiss Tessar lensli 8 megapiksel bir sensöre sahiptir. Arka yüz kamerası 30 fps'de 1080p tam HD video çekimi yapabiliyor. Önden bakan kamera 1.2 megapiksel çözünürlüğe sahip ve 720p'de videolara izin veriyor.
Lumia 822, Verizon'un CDMA ve LTE bantlarının tümünü destekliyor. Ayrıca, çeşitli GSM bantlarını desteklemektedir. Telefonlar arasında küçük dosyaların aktarılmasına izin veren NFC'yi destekler. Diğer bağlantılar şunları içerir; Wi-Fi 802.11a / b / g / n, Bluetooth 4.0 ve Micro USB. 822 Qi teknolojisi ile endüktif şarjı destekliyor. Bununla, telefonun şarj yastığı veya plakaya yerleştirilmesini ve şarj edilmesini sağlar.
Yazılım
Nokia Lumia 822-in işletim sistemi Windows Phone 8-dir. Cihaz Windows Phone 8.1 güncellemesi almadı. Model Windows Phone Store uygulama mağazası ve pek çok uygulama ile daha önceden kurulu olarak geldi. Seçkin Nokia hizmetleri var: Here Suite, Here Haritalar, Here Drive + ve Here City Lens. OneDrive bulut bilişim de bulunmaktadır.
Leutenberg
Leutenberg Almanya'nın Türingiya eyaletinde bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 31 Aralık 2017 tarihi itibarıyla 2,115'tir.
Çukurkışla, Tufanbeyli
Çukurkışla, Adana ilinin Tufanbeyli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Adana iline 215 km, Tufanbeyli ilçesine 20 km uzaklıktadır.
Makao Yarımadası
Makao Yarımadası, Makao'nun kuzeyini oluşturan bir yarımadadır. Yarımada Güney Çin Denizi kıyısında yer almakta olup Makao'nun tarihi ve en kalabalık bölümünü oluşturmaktadır.
Makao Yarımadası'nın yüzölçümü 9,3 km² olup nüfusu 2013 yılı itibarı ile 504,300'dür. Yarımadanın en yüksek noktası ise 90 metredir. Yarımada Makao'nun Nossa Senhora de Fátima, Santo António, São Lázaro, Sé ve São Lourenço olmak üzere beş bucağını içermektedir.
Serdar Ferhat Paşa
İlk sadrazamlığından önceki hayatı
1590 tarihli Venedik elçilik raporunda Sırp kökenli olduğu iddia edilse de başta diğer birçok Venedik raporları olmak üzere, yerli kaynaklar onun Arnavut asıllı ve Enderun‟da yetişmiş bir devşirme olduğu hususunda birleşirler. Çağdaş kaynak Mustafa Ali, Ferhat Ağa'nın Enderun'dayken geleceğin padişahı Şehzade Selim'e aş-pez olarak hizmet ettiğini iddia eder. Habsburg elçisi Wratislaw da Ferhad Ağa‟nın ilk saray görevinin çaşnigirlik olduğunu belirtir. Enderûn'dan kapıcıbaşılık görevi ile çıkma yapmıştır. Kanuni Sultan Süleyman'ın son dönemlerinde sultanın teveccüh ve güvenini kazanmıştır.