cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tutankhamun
Ailesi
Amarna'daki Kraliyet Mezarı'nda bulunan bir kabartmaya dayanarak Tutankhamun'un annesinin Akhenaton ve Nefertiti'nin ikinci kızı Meketaten olduğu yönünde bazı önerilerde bulunulsa da, Mekaetaten'in ölümü sırasında yaklaşık 10 yaşında olduğu göz önüne alındığında, bu olasılık olası görülmedi. Kabartmanın başka bir yorumu, Nefertiti'yi annesi olarak adlandırır. Meritaten'in de, mezarında bulunan bir kutu kapağı ve taç giyme tuniğinin yeniden incelenmesine dayanarak annesi olabileceği öne sürüldü.
Bosna Soykırımı
Soykırımın başlangıcı
Nisan 1992’de Srebrenitsa'nın hemen dışında bulunan Bratunac köyünde, 350 Bosnalı Müslüman, Sırp paramiliter ve özel polis güçleri tarafından işkence gördüler. Burada yaşananlar hakkındaki bilgiler, ancak aylar sonra katliam sırasında çekilen görüntülerin yayınlanması ile anlaşıldı.
Tutankhamun
Ailesi
2008 yılında, Kahire Üniversitesi'nden bir ekip tarafından Tutankhamun ve Yeni Krallık kraliyet ailesi olduğu düşünülen veya bilinen diğerlerinin mumyalanmış kalıntıları üzerinde genetik analiz yapıldı. Sonuçlar, babasının Akhenaton olarak tanımlanan KV55 mezarındaki mumya olduğunu, annesinin ise kocasının öz kız kardeşi olduğu tespit edilen "Genç Kadın" olarak bilinen KV35 mezarındaki mumya olduğunu gösterdi. Nefertiti'nin Akheneton'un kardeşi olmadığı bilindiğinden, bu Genç Kadın mumyasının Nefertiti olamayacağı tespit edildi. Ekip, Amenhotep III'ün KV55'teki Akheneton'un babası olduğunu ve Akhenaton'un da Tutankhamun'un babası olduğunu yüzde 99,99'un üzerinde kesin olduğunu bildirdi.
Bosna Soykırımı
Soykırımın başlangıcı
Sırpların bu yaptığının dünyada duyulması, düşünülenin aksine Bosnalı Boşnakların kurtulma ümitlerini arttırmadı. Aksine, BM ve NATO desteğinde özellikle Sırplar hedef alınarak bir ambargo başlatıldı. Fakat hem Sırpların eski müttefikleri olan Rusların yardımı, hem de coğrafi olarak daha iç kesimlerde bulunan Bosnalı Müslümanlara göre daha avantajlı olmaları sebebiyle, bu ambargodan Bosnalı Sırplar neredeyse hiç etkilenmediler. Etkilenen daha çok Müslümanlar oldu.
Zamanla dünyada yükselen tepkiler ve özellikle bazı destekçilerinin durumun vahametini anlamaya başlamaları ile Müslümanlara yönelik bazı yardımlar ulaştırılmaya başlanmıştır. Birçok ülkede Bosna'ya yardım kampanyaları düzenlenmiştir. Bosnalıların şanssızlığı burada da devam etmiş, güvendikleri Müslüman ülkelerde kampanya paraları kendilerine ulaştırılmak şöyle dursun, başka politik amaçlar için kullanılmış ve büyük bölümü asla yerine ulaştırılmamıştır.
I Only Have Eyes for You
I Only Have Eyes for You (ya da Türkçe adıyla Gözüm Senden Başkasını Görmüyor), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin ikinci sezonunun on dokuzuncu bölümü.
Tutankhamun
Ailesi
Ancak, mumyalanmış kalıntılardan elde edilen genetik verilerin geçerliliği ve güvenilirliği, çürüme nedeniyle olası bozulma nedeniyle sorgulanmıştır. Marc Gabolde ve Aidan Dodson gibi araştırmacılar, Nefertiti'nin gerçekten de Tutankhamun'un annesi olduğunu iddia etmektedir. DNA sonuçlarının bu yorumunda, genetik yakınlık bir erkek kardeş-kız kardeş eşleşmesinden değil, Nefertiti'yi Akhenaton'un birinci kuzeni yapan üç kuşak birinci kuzen evliliğinin sonucudur. Bu yüzden DNA sonuçları Genç Kadın mumyasını Akhenaton'un kız kardeşiymiş gibi göstermektedir.
I Only Have Eyes for You
Özet
1955 yılında, âşık olduğu öğretmeni ve kendini öldüren bir Sunnydale Lisesi öğrencisinin azap içindeki hayaleti, her yıl, öldükleri günde iki öğrencinin bedenine girerek aynı sahneyi tekrar tekrar yaşar. Angelus Buffy'yi öldürmeye geldiği sırada, James Buffy'nin bedenindedir, anîden öğretmen Sadie'nin ruhu da Angelus'un bedenine girer. Spike ise, belkemiğinde oluşan yarayı gizlice tedavi eder.
Tutankhamun
Ailesi
Tutankhaten kral olduğunda, daha sonra adını Ankhesenamun olarak değiştiren Akhenaten'in kızlarından biri olan Ankhesenpaaten ile evlendi. Çiftin bebeklikten sağ kurtulamayan iki kızı vardır. Bu bebekler mezar kodları 317a ve 317b adlı yerlere mumyalanmış olarak defnedilmişlerdi. Bebeklerin DNA testleri sonucu Tutankhamum'un çocukları olduğu belirlendi. Ancak DNA testleri KV21A'ya defnedilen Ankhesenpaaten'in bebeklerin annesi olduğuna dair kuvvetli veriler sunmadı.
Annesi
Tuthankamun'un annesi Antik Mısır'ın büyük gizemlerinden birini oluşturmaktadır. Antik Mısır geleneklerine göre kral anneleri önemli bir statüye sahiptir. Kraliçe Tiaa ve Tiye'nin adları tapınak ve lahitlerde geçmiştir. Ancak Tuthankamun'un annesine dair bilgi Antik Mısır'da herhangi bir yazıt, kabartma ve heykelde bulunamamıştır.
Mumyasının keşfi
1889'da arkeolog Victor Loret Krallar Vadisinde II. Amenhotep'in mezarını keşfeder. Mezar holünde yerde sargısız çıplak halde tahrip edilmiş üç isimsiz mumya da bulur. Bu mumyalar bir çocuk, bir genç kadın, bir ihtiyar kadına aitti. Mumyaların bir lahitleri olmadığı için isimleri öğrenilmedi. İsimleri yüzyıllar boyunca gayri olarak Oğlan, Genç Kadın, Yaşlı Hanım olarak kaldı. 2008'de bu üç mumya DNA testlerine tabi tutuldular. Üç mumya da birinci dereceden kraliyet ailesi mensubu çıktı.
Oğlan, III. Amenhotep'in oğlu Webensenu idi. (Tuthankamun'un amcası)
Yaşlı Hanım adlı yaşlı mumyanın DNA'sı Akhenaton ve Tuthankamun ile eşleşti. Bu mumya; Akhenaton'un annesi, Tuthankamun'un büyük annesi, III. Amenhotep'in eşi Kraliçe Tiye idi.
En şaşırtıcı sonuç Genç Kadın olarak adlandırılan mumyadan çıktı. Bu mumyanın DNA'sı üç kral ve bir kraliçe ile eşleşti. Kral III. Amonhotep ve Kraliçe Tiye'nin öz kızı, Kral Akhenaton'un öz kız kardeşi ve Kral Tuthankamun'un öz annesiydi.
Bu önemli keşiften sonra Genç Kadın mumyası detaylı incelenmeye alındı. İncelemeler sonunda Genç Kadın'ın kimliği ve ölümü hakkında çeşitli teoriler öne sürüldü.
Saltanatı
Tutankhamun tahta çıktığında ve firavun olduğunda, taht adını Nebkheperure olarak aldığında sekiz ila dokuz yaşları arasındaydı. Yaklaşık dokuz yıl hükümdarlık yaptı. Tutankhamun döneminde Vezirlik makamı Yukarı ve Aşağı Mısır arasında bölünmüştü. Yukarı Mısır'ın başlıca veziri Usermontu adında biriydi. Pentju adındaki diğer bir isim de vezirdi ama hangi toprakların veziri olduğu belli değil. Tutankhamun'un halefi olan Ay'ın bu pozisyonda olup olmadığı tam olarak bilinmiyor. Firavun Ay'ın mezarı WV23 kodlu adlı yerdedir. Ancak KV58 adlı mezarın da Firavun Ay ile ilişkisi vardır. KV58'in Ay'ın asıl mezarına sığmayan gömü eşyalarının konulduğu yedek depo olarak kullanıldığı öne sürülür. KV58'den bir altın varak parçası, Ay'ın "Maat'ı yöneten vezir" sıfatıyla birlikte Maat Rahibi olarak anıldığını göstermektedir, ancak bilginin kesinliği hakkında şüpheler vardır. Bu sıfat, normal vezir tarafından kullanılan olağan tanıma uymamaktadır, firavunların kullandığı resmi olmayan bir unvan olabilir. Bazı mısırbilimciler Ay'ın vezir unvanını benzeri görülmemiş bir şekilde kullanmış olduğunu da ileri sürür.
Tutankhamun, 18. hanedanlık içinde Amarna Dönemi firavunlarındandır. Amarna dönemi Tutankhamun'un babası Akhenaton'un din devrimi ile başladı. Baba Akhenaton binlerce yıllık Amon dinini reddedip Aton dinini ilan etmiştir. '''IV. Amonhotep''' olan adını din değişimi sonrası Akhenaton yaptı. Bu din geçişi sancılı olmuştur. Akhenaton, Amon'a ait tapınakları tahrip edip Aton adına yeni tapınaklar inşa ettirmiştir. Akhenaton'un ölümünden sonra Aton dini uzun süreli olmamıştır. Akhenaton adına ait 2 mezar yeri mevcuttur. Biri Amarna'da diğeri Krallar Vadisinde KV55 kodlu yerdir. Akhenaton'un mumyası KV55'de tahrip edilmiş halde bulunmuştur. Yüz maskesi ve isminin yazılı olduğu kartuş, altın kaplama tabutundan kazıtılmıştı. Akhenaton'un tahrip edilmiş tabutu oğlu Tutankhamun tarafından KV55'e getirilip koruma altına alındığı öne sürülür. Bu da Akhenaton'un ölümünden kısa süre sonra hanedanlıkta iç karışıklık çıktığını işaret etmektedir.
Amarna dönemi firavunları; Akhenaton, Smenkhare, Neferneferuaten, Tutankhamun ve Ay'dır. Tüm firavunların birbiriyle kan bağı vardır. Ay'dan sonra dönemin generali Horemheb firavun oldu. Horemheb'in Amarna dönemi firavunları ile kan bağı yoktu. Ay'dan sonra Akhenaton'un dinine saldırıların şiddeti arttı. Amarna en büyük tahribatı Horemheb döneminde yaşadı. Horemheb, Amarna'ya ait tüm kalıntıları yok edip tarihten silmek istedi. İsteğine kısmen de ulaşmıştır. Amarna öncesi firavunlara ait bilgiler kuvvetliyken Amarna dönemi bilgileri azdır. Günümüzde dönemin mumya kalıntılarının DNA testleri ve kısıtlı arkeolojik kalıntılarla döneme ait bilgiler elde edilmektedir.
Krallara ölümlerinden sonra morg kültleri ve ilişkili tapınaklar aracılığıyla saygı gösterilirdi. Tutankhamun, yaşamı boyunca bu şekilde tapılan birkaç kraldan biriydi. Karnak'ta bulunan, Amun-Ra ve Tutankhamun'a adanan bir dikilitaş, kraldan bağışlanma ve dilekçe sahibini günahın neden olduğu bir rahatsızlıktan kurtarması için tanrılaştırılmış halinde başvurulabileceğini gösterir. Nubia'daki Kawa ve Faras'a kadar uzak yerlere bile Tutankhamun adına tapınaklar inşa edilmiştir.
İlâhi makamı elinde bulunduran firavunun halk ve tanrılarla ilişkilendirilebilmesi için tahta çıktıklarında kendilerine özel sıfatlar yaratılmıştır. Eski Mısır ünvanları aynı zamanda kişinin niteliklerini göstermeye ve onları karasal aleme bağlamaya da hizmet eder. Beş isim, yüz yıllar boyunca Horus İsmiyle geliştirildi. Tutankhamun'un asıl adı Tutankhaton'da, tam beş ad protokolünde hiçbir şey bulunamadığı için, onunla ilişkili bir Nebty adı veya Altın Şahin adı yoktu. Tutankhaton'un 1877'ye kadar "Aton'un Yaşayan Görüntüsü" anlamına geldiğine inanılıyordu; ancak, tüm Mısırbilimciler bu yoruma katılmadı. İngiliz Mısırbilimci Battiscombe Gunn, eski yorumun Akhenaten'in teolojisine uymadığına inanıyordu. Gunn, böyle bir ismin küfür olacağına inanıyordu. Tut'u bir isim olarak değil bir fiil olarak gördü ve çevirisini 1926'da "Aton'un-yaşamı-memnuniyet vericidir" olarak öne sürdü.
Amarna döneminin sonu
Firavunluk mertebesine ulaştıktan sonra Tutankhamun, eski Amon kültünün rahip sayısını arttırdı. En değerli metal ve taşlardan Amon heykelleri, en iyi ahşaplardan tanrılara adak olarak gemiler yaptırdı. Rahiplerin gelecekteki istikrarını güvenceye almak için kraliyet koruma kararnamesi çıkarttı.
Bosna Soykırımı
Srebrenitsa Katliamı
Zamanla gücünü toparlayan Nasır Oriç liderliğindeki Müslüman direniş örgütü Sırplara karşı koymaya ve bazı başarılar elde etmeye başladılar. Bu duruma artık bir son vermenin zamanının geldiğini düşünen BM, Dayton görüşmelerini başlattı. Sırplar, görüşmelerde avantaj elde etmek için iki stratejik kent olan Gorajde ve Srebrenitsa'yı ele geçirmek maksadıyla güçleriyle bu iki kente saldırdılar. Tarihin gördüğü katliamlardan birini Hollandalı Barış Gücü'ne rağmen yaptılar. BM tarafından güvenli bölge olarak ilan edildikten iki yıl sonra Srebrenitsa, 1995 yılının yaz ayında II. Dünya Savaşı’ndan sonra meydana gelen en büyük toplu soykırıma uğradılar. Sırplar işkence yaptıkları Bosnalı Müslümanları, öldürdüler. cesetlerini yine onlara gömdürdüler. Bosna Savaşı'nın bu en kanlı olayı Srebrenitsa Katliamı olarak adlandırılmıştır.
Srebrenitsa Katliamında öldürülenlenlerin kesin sayısı bilinmemekle birlikte BM'nin Eski Yugoslavya Savaş Suçları Mahkemesi savcısı, 7.000 ila 8.000 kişinin öldürüldüğünü belirtmiştir. Bosna Sırpları'nın hükûmetinin hazırladığı bir raporda ölü sayısı 7.779, Boşnak hükûmetinin raporunda ise 8.374'ten fazla olarak gösterilmektedir. Şimdiye kadar Srebrenitsa etrafında 42 toplu mezar bulunmuş ve uzmanlara göre 22 bölgede daha toplu mezar olduğunu tahmin edilmektedir. Şimdiye kadar 2.070 kişinin kesin kimlik tespiti yapılırken 7.000'den fazla kişinin ise cansız bedeni kesin kimlik tespiti için bekletilmektedir. Ayrıca Sırplar katliamı gizlemek için bâzı cesetleri ilk gömüldükleri toplu mezarlardan çıkarıp başka yerlere tekrar gömdüklerinden katliamla ilgili deliller bozulmuş ya da yok olmuştur.
1992-1995 arasında Uluslararası Kızılhaç Örgütü verilerine göre Bosna-Hersek'te 312.000 kişi hayatını kaybetmiştir. Bu kayıpların 200.000 kadarı Boşnak halkına ait olup Bosnalılar, dünyanın gözü önünde ve Avrupa'nın göbeğinde sistematik bir soykırıma tâbî tutulmuştur. Sadece Srebrenitsa'da olanlar hakkında elle tutulur delillerin varlığı söz konusu olsa da çok yakın tarihte gerçekleşen soykırımı aydınlatmaya yetmemektedir.
Soykırım sorumluları
Lahey'deki Savaş Suçları Mahkemesi'nde görülen davada Sırp Partisi lideri Radovan Karadžić, Sırp Ordusu komutanı Ratko Mladić, Vujadin Popoviç (Bosnalı Sırp komutan), Ljubisa Beara (Genelkurmay Başkanı), Drago Nikoliç (güvenlik şefi), Ljubomir Borovcanin (özel polis müdürü), Radivoje Miletiç (Genelkurmay Başkan Yardımcısı), Milan Gvero (komutan yardımcısı, Vinko Pandureviç (tugay komutanı) Bosna Savaşı sırasında Srebrenitsa'da 8.000'den fazla sivilin katledilmesinden sorumlu oldukları iddiasıyla gıyaplarında haklarında dava açılmıştır.
Bosna'da meydana gelen iç savaş sırasında Sırp ordusunun yapmış olduğu katliamın arkasındaki itici güç Sırbistan Demokrat Partisi ve lideri Radovan Karadžić'tir. Parti bağımsızlık ilanı ile birlikte hükûmetten de çekilerek yasadışı bir örgüt gibi çalışmalarını yürüterek Müslüman bölgelerinde katliamları yapmışlardır. Sırp denetimindeki Ilıca bölgesinde Bosna Oteli'nde faaliyet gösteren parti lideri Radovan Karadžić ve arkadaşlarını korumakla görevli Sırp militanların üniformalarında Sırbistan bayrağı ve Çetniklerin kullandığı madenî bir para büyüklüğündeki siyah renkli bir arma bulunmaktaydı. Bütün bu katliamları gerçekleştirmek için gereken ekonomik ve askerî güç, temelde Federal Yugoslavya Ordusu'nda bulunuyordu. Ancak bu gücü yönetebilecek yetki ise Sırbistan'daydı. Dolayısıyla katliamları gerçekleştiren Sırp milislerin Sırbistan ile bağlantılı olmamalarına imkân yoktu. Sırp militanları ve Sırbistan Federal Ordusu arasındaki bu işbirliği kanıtlanamamıştır. Unutulmaması gereken en önemli hususlardan birisi de SDS'nin bu faaliyetlerine birçok Sırp ordu ve hükûmet yetkilisi muhalefet etmiş, o zor koşullara rağmen görevlerini bırakmışlardır. O dönemde yapılan bâzı Türk gazetecilerinin bölgedekilerle yaptıkları röportajlarda Bosna'da yaşayan 1,3 milyon Sırp nüfusun sadece yüzde 10'u, yani 130.000 kişinin Sırbistan ile birleşmek istediklerini düşündükleri rapor edilmiştir.
Savaşın bitişi
Bosna Savaşı'nı sona erdiren Dayton Anlaşması, Paris’te 14 Aralık 1995'te imzalandı. 300.000 kişinin ölümüne ve yüz binlerce sivilin yurtlarından göçmesine neden olan dört yıllık savaşı durduran bu anlaşma, dönemin ABD Balkan Özel Temsilcisi Richard Holbrook’un başkanlığında ABD’nin Ohio eyaletine bağlı Dayton adlı kasabadaki bir hava üssünde haftalar süren müzakerelerden sonra karara bağlanmıştır. Bosna-Hersek Cumhuriyeti’nin ilk cumhurbaşkanı Aliya İzzetbegoviç’in ifadesiyle ‘âdil olmasa da olabileceğin en iyisi’ olan bu anlaşma, türünün tek örneğidir. Anlaşmanın bir bölümü, Bosna-Hersek Devleti’nin anayasal yapısını ortaya koyarken Bosna-Hersek adı verilen yeni bir devlet altında son derece karmaşık ve çok katmanlı bürokratik bir yapı öngörülmüştü. Anlaşma neticesinde Bosna-Hersek Federasyonu ve Sırp Cumhuriyeti adında iki entite kurulmuş, etnik temellere dayalı entiteler üzerinde ise zayıf otoriteye sahip merkezî bir hükûmet modeli ve etnisiteleri yansıtan ortak kurumlar oluşturulmuştur. Birbirleriyle savaşmış üç etnik toplumun yeniden bir arada yaşamasını ve Bosna-Hersek’in tüm kurumlarıyla işlemesini amaçlayan Dayton Barış Anlaşması’nın sivil yönlerinin uygulanmasına ilişkin sorumluluk ise Yüksek Temsilcilik'e verilmiştir.
Lahey Adalet Divanı kararı
Eski Yugoslavya'da işlenen savaş suçları için Boşnaklar, ilk kez BM'nin en üst mahkemesi sayılan Lahey Uluslararası Adalet Divanı'na Srebrenitsa Katliamı’ndan çok daha önce 1993 yılında müracaat ettiler. Mahkemenin başvuru karşısındaki tek tavrı, soykırımın önlenmesi için taraflara yapılan çağrıyı açıklamak olmuştur. Boşnakların ikinci başvurusu ise 2003 tarihinde yapıldı. Başvuruyu değerlendiren Lahey yargıçları bir senelik bir sürecin ardından 26 Şubat 2007'de beklenen kararı açıkladı. Mahkemenin aldığı kararlar özetle şu şekildedir:
Bu kararlarla Sırbistan'ın soykırım konusunda bir yükümlülüğü bulunmadığına karar verilmiş ve Bosnalıların bekledikleri tazminata açılan yol kapanmıştır.
Lahey Uluslararası Adalet Divanı'nın Sırbistan'ı suçlu bulmamış olmasına rağmen Eski Yugoslavya Savaş Suçları Mahkemesi Bosna'da işlenen suçların soykırım olduğunu kabul etmiştir. Bu mahkemede sorumlu olduğu düşünülen kişilerin yargılanmaları devam etmektedir. Lahey’deki bu mahkeme iki Bosnalı Sırp subayı soykırımdan suçlu bulmuş, General Radislav Krstiç ise 35 yıl hapis cezasına çarptırılmıştır. Albay Vidoje Blagojeviç, kendisi hakkında verilmiş olan 18 yıl hapis cezasını temyiz etmemiştir. Eski Sırp Lideri Miloseviç ise yargılanırken ölmüştür. Diğer iki Bosnalı Sırp yetkili, Radovan Karadžić ve General Ratko Mladiç ise Sırbistan'a yapılan tüm bu kişileri korumamaları yönündeki çağrılara rağmen yıllarca tutuklanamadılar. Fakat 21 Temmuz 2008 gecesi düzenlenen bir operasyonla Karadzic yakalanarak 30 Temmuz 2008'den beri Lahey'de tutuklu bulunmaktadır. . General Ratko Mladić ise 26 Mayıs 2011 günü Sırp istihbaratı tarafından Sırbistan'da yakalanıp 31 Mayıs 2011 tarihinde Lahey Savaş Suçları Mahkemesi'ne gönderildi.
Soykırım sonuçları
Bosna-Hersek Cumhuriyeti'nin bağımsızlığını ilan etmesi ve devlet içindeki Sırpların ayrılıkçı bir hareket başlatarak bu hareketi Sırbistan destekli bir iç savaşa döndürmesi ile katliamlar, siyasi amaçlı olarak yapılmıştır. Bu katliamlar sonucunda Bosna-Hersek Devleti Sırplar ve Bosnalı Müslümanlar arasında paylaştırılmıştır. Açılan mahkemelerde katliamcıların soykırım suçu işlediklerine karar verilmiş olmasına rağmen suçlar bireyselleştirilerek katliamın esas planlayıcısı olduğu iddia edilen Sırbistan Cumhuriyeti'nin sorumluluğunun olmadığına hükmedilmiş, böylece öldürülen binlerce Bosnalı Müslüman âilelerin tazminat almaları imkânsızlaşmıştır.
Avrupa güçleri, kendilerine çok yakın konumda bulunan çatışma bölgelerine müdahale edememiş, gerekli koordinasyon ve harekât planlaması hem NATO, hem Avrupa Birliği ülkelerince yapılamamıştır. Bu durum, özellikle Avrupa Birliği ülkelerinin askerî yönden hâlâ ABD'ye bağımlı olduğu yönündeki iddiaları güçlendirmiştir. Özellikle Fransa liderliğindeki bâzı ülkeler, Avrupa'nın kendi ordusunu kurmasının bu gibi sorunlara daha etkin ve gerçekçi müdahaleye imkân sağlayacağı yönünde görüşler üretmeye başlamışlardır.
Soykırımın Sırp olmayan destekçileri
Katliamları gerçekleştiren Sırp milislerin nereden yardım aldıkları konusunda çeşitli iddialar bulunmaktadır. Ancak Bosna Savaşı sırasında meydana gelen bâzı olaylar şüpheye yer bırakmaksızın Sırp katliamcıların işlerini kolaylaştırmıştır. Bunların bâzıları:
Tutankhamun
Amarna döneminin sonu
Tutankhamun'un firavun olarak ikinci yılında, eski Mısır düzenine dönüşler başlandı. Hem o hem de kraliçesi, adlarından Aten'i kaldırıp yerine Amun koydu ve başkenti Akhetaten'den geri Thebes'e taşıdı. Aton dininden vazgeçip, babasının dinini tamamen reddetmese de bir belirsizlikte bıraktı. Mısır'ı çok tanrılı dine geri döndürdü. Bir firavun olarak ilk işi, babasının mumyasını Akhetaten'deki mezarından çıkarmak ve onu Krallar Vadisi'ne yeniden gömmek oldu. Bu onun saltanatını güçlendirmeye yardımcı oldu. Tutankhamun, Karnak'taki stelleri, tapınakları ve binaları yeniden inşa etti. Luksor'a eserler ekledi ve Mısır'da Akhenaton tarafından yağmalanan diğer tapınakların restorasyonuna başladı.
Seferler, anıtlar ve yapılar
Ülke, Akhenaton'un saltanatının ardından ekonomik olarak zayıf ve kargaşa içindeydi. Diğer krallıklarla diplomatik ilişkiler ihmal edilmişti ve Tutankhamun, özellikle Mitanni ile onları yeniden kurmaya çalıştı. Başarısının kanıtı, mezarında bulunan çeşitli ülkelerden gelen hediyeler gösterilmektedir. İlişkileri geliştirmek için gösterdiği çabalara rağmen, Nubyalılar ve Asyalılarla savaşlar yapılmıştır. Bu savaş sahneleri Thebes'teki tapınakta kaydedilmiştir. Mezarında vücut zırhı, askeri seferlere uygun katlanır tabureler ve yaylar vardı ve okçuluk eğitimi almıştı. Bununla birlikte, gençliği ve yürümek için baston kullanılmasını gerektiren fiziksel engelleri göz önüne alındığında, çoğu tarihçi onun bu savaşlara kişisel olarak katılmadığını düşünür.
Üçüncü hükümdarlık yılında Tutankhamun, babasının saltanatı sırasında yapılan birkaç değişikliği tersine çevirdi. Tanrı Aton'a tapınmayı sona erdirdi ve tanrı Amon'u üstünlüğe kavuşturdu. Amun kültü üzerindeki yasak kaldırıldı ve rahipliğine geleneksel ayrıcalıklar iade edildi. Başkent Teb'e geri taşındı ve Akhetaten şehri terk edildi. Kral, restorasyonunun bir parçası olarak, özellikle Mut tapınağına giden sfenks caddesini düzenlediği, Teb'deki Karnak'ta inşaat projeleri başlattı. Sfenksler orijinal olarak Akhenaten ve Nefertiti için yapılmıştır; onlara yeni koç başları ve kralın küçük heykelleri verildi. Luksor tapınağında, III. Amenhotep'in giriş revakının dekorasyonunu tamamladı. Akhenaten döneminde tahrif edilen anıtlar restore edildi ve tanrı Amon'un yeni kült görüntüleri yaratıldı. Apis Bull, Horemakhet ve Opet ile ilgili olanlar da dahil olmak üzere geleneksel festivaller yeniden kutlandı. Karnak tapınağının önüne dikilmiş olan Restorasyon Stelinde şu yazar;"Tanrıların ve tanrıçaların tapınakları harabeye dönmüştü. Tapınakları terk edilmiş ve otlarla sarılmıştı. Kutsal alanları yok gibiydi ve mahkemeleri yol olarak kullanılıyordu... Tanrılar bu topraklara sırtını döndü... Biri bir tanrıya öğüt almak için dua etse, asla yanıt vermezdi."Tutankhamun'un inşaat projelerinin çoğu, ölümü nedeniyle tamamlanmamıştı ve halefleri, özellikle Horemheb tarafından tamamlandı ancak Horemheb tapınak kartuşlarına Tutankhamun yerine kendi adını yazdırdı.
Sağlığı
Tutankhamun'un yüz rekonstrüksiyonu 2005 yılında Mısır Eski Eserler Yüksek Konseyi ve National Geographic tarafından gerçekleştirildi. Üç ayrı ekip (Mısırlı, Fransız ve Amerikalı) çocuk kralın yüzünü yaklaşık olarak belirlemek için ayrı ayrı çalıştı. Mısır ve Fransız ekipleri konularının Tutankhamun olduğunu bilirken, Amerikan ekip Tutankhamun hakkında çalıştıklarını bilmiyorlardı. Tüm ekipler çok benzer sonuçlar verdi, ancak sonuçta Fransız ekibin çalışması silikona döküldü.
Ölüm nedeni
Tutankhamun'un ölümünün koşulları hakkında günümüze ulaşan hiçbir kaydı yoktur; önemli tartışmalara ve büyük çalışmalara konu olmuştur. Hawass ve ekibi, ölümünün muhtemelen çoklu zayıflama bozukluklarının, belki de düşme sonucu bir bacak kırığının ve ciddi bir sıtma enfeksiyonunun birleşiminden kaynaklandığını öne sürüyor. Bununla birlikte, Timmann ve Meyer, orak hücreli aneminin, Mısır ekibinin "ilginç ve makul" olarak adlandırdığı bir öneri olan kral tarafından sergilenen patolojilere daha iyi uyduğunu savundu.
Mezarı
Mezarı 1922 yılında Howard Carter tarafından bulunmuştur. Tutankamon’un mezarı Krallar Vadisi'nde yer almaktadır. Tutankhamun'un mumyası haricinde mezardan çıkarılanlar Kahire müzesinde sergilenmektedir. Mezarı 1972'de Londra'da ve daha sonra ABD'de sergilenmiştir.
Mısırbilimci Zahi Hawas ve Salima İkram'a göre Tutankhamun'un kendisi için hazırlanan asıl mezara defnedilmediğini düşünmektedir. Tutankhamun'un mezar yeri kendinden sonraki firavun Ay'ın kullandığı öne sürülür. Kraliyet vadisindeki kaya mezarlarında 12 oturan maymun figürleri sadece iki kaya mezarında bulunmaktadır. Biri Tutankhamun'un, diğeri Ay'ın mezarındadır. Tutankhamun öldüğünde Ay'ın Tutankhamun'u asıl mezarı yerine kral vadisinde daha küçük bir mezara defin emri verdiği öne sürülür. Öyle ki altın kaplama tabutu mezara sığmayıp ayak kısımlarında törpülenmesi, Tutankhamun'un aslında önceden daha büyük bir mezara hazırlık yaptığını göstermektedir.
Ay'ın mevcut mezarı, Tutankhamun'un büyükbabası III. Amonhotep'e yakın bir yerdedir.
Tutankhamun'un mezarında bulunan eşyaların bazılarında bir önceki firavun Nefernefereuaten adı yazıldığı da görülmüştür. Mumya maskesinin arkasındaki isim kartuşunda da tamir izi belirmektedir. Maskenin başka firavun mezarından alınıp Tutankhamun için yeniden düzenlendiği tezi de öne sürülmektedir.
Mezarının yeniden keşfedilmesi
Howard Carter alanda 7 yıl kazı ve araştırmalar yaptı. Kazıdaki ekip için alana su taşıyan Mısırlı bir çocuk, su testisini yere indirirken düzgün kesilmiş bir taşın üzerine koyduğunu fark ettiler. Çocuğun testiyi üzerine koyduğu taş, Tutankhamun'un mezar girişini kapatan bir taştı. Girişteki moloz yığınlarını temizleyen Carter Tutankhamun'un mezarını keşfetmiş oldu. Mezara KV62 kodu verildi.
Mezarından çıkan eşyalar
Mezarda sağlam bir altın tabut, yüz maskesi, tahtlar, ok yayları, trompetler, nilüfer kadehi, altın ayak tezgahları, mobilyalar, yiyecekler, şaraplar, sandaletler ve taze keten iç çamaşırları dahil olmak üzere 5.398 eşya bulundu. Howard Carter'ın bu eşyaları kataloglaması 10 yıl sürdü. Mezarda keşfedilen en ilginç nesne demir bir hançerdi. Çünkü Tutankhamun döneminde medeniyetler henüz demir çağına olmayıp bakır çağındaydı. Son analizler, mezardan çıkarılan demir hançerin bir göktaşından yapıldığı tespit edildi. Tutankhamun'un mezar eşyalarının çoğu, başlangıçta daha önceki sahipler için, muhtemelen Smenkhkare veya Neferneferuaten veya her ikisi için yapıldıktan sonra Tutankhamun için kullanıma uyarlandığına dair işaretler göstermektedir.
Tutankhamun efsanesi
Kral Tutankhamun'un mezarı, diğer kralların mezarlarına göre oldukça gösterişlidir. Tutankhamun'un genç yaştaki sıra dışı ölümünün nedeni bugün bile pek bilinmemektedir. Sanki Tutankamon aceleyle gömülmüştür. Bir kısım araştırmacılara göre mezar bir soylu için hazırlanmaktaydı fakat o sırada Tutankamon ölünce aceleyle buraya gömdürüldü. Ancak mumyasının kafatası sol kulağının arkasında zedelenme bulunduğu için şu anki Mısır bilimcilerinin son açıkladığı durum Tutankhamun'un generali olan Horemheb'in yönetimi ele geçirme amacıyla Tutankhamun'un kafatası arkasına sert bir cisimle vurmuş olabileceği tezidir.
Tutankamon’un mezarı iki odadan ve ilk odaya inen bir merdivenden oluşmaktadır. İlk odada bir at arabası, Tutankamon’un tahtı ve bunlar gibi Tutankamon’un hayattayken kullandığı paha biçilemez eserler bulunmuştur. Bu oda bulunduğunda, odanın Krallar Vadisi'nde yer almasından dolayı, bir mezar olması gerektiğini düşünen Howard Carter ve arkadaşları odanın duvarlarına vurarak duvarın arkasındaki boşlukları aradılar. Sonunda bir boşluk bulundu ve duvar kırıldı. Duvarın arkasındaki bir odada, yeni bir oda gibi görünen kocaman bir tahta kutu vardı. Kutu mühürlüydü. Howard Carter, mühürü -hayatında gördüğü ve göreceği en güzel şeyi- görmüştü. Bir lahtin içindeki som altından tabut mum ışığında bile parlıyordu. Howard Carter bu keşfi ile kendisine iyi bir kariyer sağlasa bile fakirlik ve unutulmuşluk içinde ölürken cenazesine bir iki kişi dışında kimse katılmamıştır.
Lanetler, Carter'in çok sevdiği kanaryasının bilinmeyen bir nedenden dolayı Mısır'ın simgesi olarak kabul edilen bir kobra yılanı tarafından yenilmesiyle başladı. Bir süre sonra kazı işlerinin ücretini karşılayan Lord Carnarvon'un Kahire'de kan zehirlenmesi nedeniyle ölümü büyük yankı uyandırdı ve turist akını yaşandı. Ayrıca mezara giren bazı kişilerin ateşli bir hastalıktan ölmesi de firavunun laneti adında bir hurafe başlatmıştır.
Firavun'un lahdinde hiyeroglif olarak bulunan yazılarda dikkat çekmektedir; Firavunun mezarına her kim dokunursa ölümün kanatları onu saracaktır.
Zaman Tüneli Arşiv 3
Zaman Tüneli Arşiv 3, Ferdi Tayfur'un albümüdür.
Şarkılar
Kısım A
Kısım B
Söz-Müzikler: Ferdi Tayfur
The Greencards
İlk albümleri Movin 'On, yerel Teksas ödüllerini aldı ve Americana radyo istasyonlarında listelendi. Country Music Television, Weather and Water'ı 2005'in en iyi 10 bluegrass albümünden biri olarak seçti ve The Greencards, aynı yıl Bob Dylan ve Willie Nelson ile turneye davet edildi. Viridian, Billboard dergisinin Bluegrass Müzik Listesi'nde bir numaralı pozisyonu alarak Greencards bunu yapan ilk uluslararası grup oldu. Viridian, eleştirmenlerce övülen bir albümdü ve Avustralya Kayıt Endüstrisi Derneği tarafından En İyi Country Albümü dalında aday gösterildi. Viridian'dan "Mucky the Duck" adlı parça 50. Grammy Ödülleri'nde En İyi Enstrümantal Ülke Performansı olarak aday gösterildi.
Eamon McLoughlin, Aralık 2009'da gruptan ayrıldı ve Nashville'de yaşamaya devam ediyor. Aslen Oregonlu olan Carl Miner, gruba Mayıs 2010'da akustik gitar çalarak katıldı. Madenci, Ceviz Vadisi Festivali'nde 1999 Ulusal Yassı Toplama Şampiyonası'nı kazandı ve Nashville'de yaşıyor.
Oluşumu
Greencards başlangıçta iki Avustralyalı, mandolin için Kym Warner ve basta Carol Young ve keman için bir İngiliz, Eamon McLoughlin'den oluşuyordu. Güney Londra'da büyüyen McLoughlin, hafta sonları George Jones, George Strait ve Ricky Skaggs'den etkilenerek ailesiyle birlikte country müzik gösterileri yapmaya başladı. İrlandalı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen McLoughlin'in babası, Londra merkezli bir country grubunun lideriydi. McLoughlin, dokuz yaşında keman çalmak için piyano derslerinden uzaklaştı ve babasının grubuyla sahne aldı. McLoughlin, Sussex Üniversitesi'nden Siyaset ve Amerikan Çalışmaları bölümünden ayrıldıktan sonra 1997'de Brighton'dan Austin'e taşınmıştı. Göç etmeden önce Londra'da Royal Schools of Music Grades eğitimi alan McLoughlin, Amerika Birleşik Devletleri'ne geldikten sonra Asylum Street Spankers, Austin Lounge Lizards, Bruce Robison ve Ray Wylie Hubbard ile turneye çıktı.
Movin' On (2003–2004)
2003 yılında The Greencards, şovlarda ve çevrimiçi olarak 10.000 kopya satan ilk albümleri Movin 'On'u kaydettiler ve kendileri yayınladılar. Albüm, Americana radyo listelerinde ilk beşe girdi. Pat Flynn, bant üyelerinden biri New Çim Revival bir şekilde Movin' On kaydedilmesi üzerine guested, seans gitarist ve Hava ve Su yeniden yapmayı dönecekti. Albümün sese klasik folk balladry ve rock 'n' roll'u harmanlarken, bir jam-band zihniyetini bütünleştirerek geleneksel bluegrass müziğini aştığı söylendi. Bu değerlendirmeyle tezat oluşturan albüm, bluegrass müziğine geleneksel ve başarılı bir " lo-fi " yaklaşımı olarak da gösterildi. Eleştirmenler, Movin 'On'da mandolin, keman ve gitarda virtüöz sololarına dikkat çekti.
Movin 'On, The Greencards'a En İyi Yeni Grup dalında 2004 Austin Müzik Ödülü'nü kazandırdı. Ödüllerden birkaç ay sonra, grup Dualtone Records tarafından imzalandı ve bir sonraki albümleri Weather and Water üzerinde çalışmaya başladı. Şirket 2005'in başında Movin 'On'u yeniden yayınlayarak daha fazla yayın ve satış yarattı.
Weather and Water (2005–2006)
İkinci Dualtone albümleri Weather and Water, 28 Haziran 2005'te yayınlandı. Dualtone Records, kayıt alındığı sırada herhangi bir müdahale veya değişiklik talep etmeden, istediklerini kaydetmelerine izin verdiğini belirtti. The Washington Post'taki Weather and Water ile ilgili bir incelemede, bu albümde ilk çıkışlarından farklı olarak Movin 'On'un blues virtüözlüğünden ziyade müziği destekleyen şarkı sözlerine odaklanıldığı belirtildi. Grubun üç üyesi de Weather and Water'da şarkı söyledi, ancak Young'ın sesi "rüya gibi, unutulmaz kalitesi" ile dikkat çekti. Weather and Water albümündeki müzikleri, Rocky Mountain News'den John Lehndorff tarafından Celtic'ten etkilenmiş ve bluegrass aromalı olarak adlandırılmıştı, ancak grubun denizaşırı kökenlerine rağmen belirgin bir Amerikan sesine sahip olduğunu belirtti. 2005 yılının başlarında, The Greencards, Austin'de South by Southwest'te ilk kez performans sergiledi ve ardından prestijli MerleFest'te ilk kez sahneye çıktı.
Viridian (2007–2008)
The Greencards, önceki albümlerinde müzik parçalarını kayıt stüdyolarının izolasyon kabinlerinde ayrı ayrı kaydetmişti. Viridian için, grup üyeleri albümlerini gerçek zamanlı olarak açık bir odada birlikte kaydettiler ki bu, albümün bir kısmı için kendiliğinden bir his yaratmada bir faktör olduğu söyleniyordu. Viridian'daki şarkıların çoğu Young tarafından söylendi ve Nashville'den Kim Richey tarafından kaleme alınan "Travel On" hariç tüm parçalar The Greencards tarafından yazıldı. Onların sesi Viridian aracılığıyla Kanadalı alternatif ülke grubu The Duhks'a benzetildi. Viridian, piyasaya sürüldükten sonra No. Billboard dergisinin Bluegrass Müzik Listesinde 1. sıraya yerleşti. Daha önce Patty Griffin ile çalışan yapımcı Doug Lancio'nun Viridian'ın başarısında olumlu bir faktör olduğu söyleniyordu. Lancio, 2007 albümünden önce The Greencards ile çalışmamıştı. Greencards, Bluegrass Müzik Tablosunda 1numaraya ulaşan ilk uluslararası müzikal eylemdir.
Viridian'ın bir incelemesinde, Hybrid Magazine'den Embo Blake, Carol Young'ın "Waiting On The Night" adlı parçasında "zahmetsizce diftonglar " olarak vokal becerisine dikkat çekti. Dallas / Fort Worth'taki WFAA-TV'ye göre, albüm dünyevi bir tada sahip geleneksel bir bluegrass çekirdeğine sahip. The Sydney Morning Herald'dan Bruce Elder, Viridian'ı " güç turu " olarak nitelendirdi.
Fascination (2009'dan itibaren)
21 Nisan 2009'da The Greencards dördüncü stüdyo albümleri Fascination'ı yayınladı. Warner, albümü "en odaklanmış" çalışmaları olarak tanımlıyor. Üç grup üyesi, önceki albümlerinde, bitmiş işle yeterince uyumlu hale gelene kadar, müzik için ayrı ayrı fikirler ileri sürmüşlerdi. Fascination için, daha güçlü bir iş yaratmak için bireysel gururlarını bir kenara bıraktıklarını söylüyor. The Greencards'ın yılların turne deneyimi, ilk çalışmalarının onlara da yardımcı olmasından bu yana biriktirdi. Grubu kurdukları zamana değinerek, "Sadece Austin'de çaldık. Muhtemelen her şeyi yazdık, bildiğimiz tek şey buydu ve bu daha geleneksel bir şeydi. Ama o zamandan beri, beş veya altı yıl boyunca gezdik, tüm deneyimlerimiz, tanıştığınız tüm insanlar. Gerçekten eklektik bir müzik tarzına sahip olan tüm bu festivallerde çaldığımız için çok şanslıyız. "
Müzik tarzı ve etkileri
Eleştirmenler tarafından ilerici bluegrass ("newgrass") müzik okulunun bir parçası olarak kabul edilen The Greencards, Bob Dylan ve the Beatles'tan Kelt usulü İrlanda geleneksel müziğine, çingene temalarına ve Latince'ye kadar çok çeşitli müzikal etkilerden yararlanıyor. Müziklerini şekillendiren çok çeşitli etkilere rağmen, The Greencards her zaman belirgin bir şekilde Americana sesini korumuştur. Çalışmalarını etkileyen çeşitli sesler her zaman tespit edilebilirken, hiçbiri grubun müziğine hakim olamaz. Tribune Haber Servisi'nden Jim Abbott, The Greencards'ı cilalı, "sofistike bir parlaklığa sahip dünyevi, büyüleyici kökler müziği" olarak nitelendirdi, ancak bazı bluegrass safistlerinin Del McCoury Band gibi diğer eylemlerde bulunabilecek vokal özgünlüklerini gözden kaçırabileceğini belirtti. Onların çekiciliği, hem "araçsal el becerilerine" hem de bluegrass geleneklerine hem saygı duyma hem de gösteriş yapma biçimlerine atfedildi. The Greencards'ın bluegrass sesinin ilerici doğası, Nickel Creek ve Alison Krauss & Union Station ile karşılaştırıldı.
Liu Shunsong
Liu Shunsong (Çince: 劉順松 ) (1 Aralık 1952 - 30 Ağustos 2022) Tayvanlı bir politikacı ve 2014'ten 2022'deki ölümüne kadar Demokratik İlerici Parti'nin bir temsilcisi olarak Miaoli İlçe Meclisi'nde görev almaktaydı.
Shunsong, 30 Ağustos 2022'de 69 yaşında COVID-19 nedeniyle öldü.
Aşktan Bıçak
Aşktan Bıçak, Hazal'ın beşinci stüdyo albümüdür.
Kazancı Yokuşu
Kazancı Yokuşu, İstanbul'un Taksim semtinde yer alan yokuş. Adını Ordinaryüs Prof. Dr. Tevfik Remzi Kazancıgil'in bu yokuşun başında yer alan konağından alır.
Kadnikov
Kadnikov, Rusya'nın Vologda Oblastı'na bağlı Sokol rayonunda bulunan bir şehirdir. Şehir, Sodima Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 4,796'dır.
Pembe sumru
Taksonomi
İngiliz doğa bilimci George Montagu, 1813'te pembe sumruyu tanımlamıştır. Genetik olarak, ortak ataları kara enseli sumruya (S. sumatrana) kardeş soy olmakla birlikte beyaz alınlı sumru (S. striata) ile çok yakından ilişkilidir.
Bu tür, başlıca gaga rengi ve küçük tüy ayrıntılarında farklılık gösteren bir dizi coğrafi ırka sahiptir.
Sterna dougallii dougallii Avrupa ve Kuzey Amerika'nın Atlantik kıyılarında ürer ve kışı Karayipler ile Batı Afrika'nın güneyinde geçirir. Bu türün hem Avrupa, hem de Kuzey Amerika'daki nüfusu uzun vadede gerilemiştir; ancak etkin koruma önlemleri, son yıllarda bazı topluluklarda, özellikle Avrupa'daki nüfusun çoğunluğunu (yaklaşık 1200 çift) elinde tutan İrlanda'nın Dublin kıyısındaki Rockabill Adası'nda düşüşü tersine çevirmiştir.
Tropikal türevler olan S. dougallii korustes ve S. dougallii bangsi, Hint Okyanusu boyunca doğu Afrika'dan Japonya'ya değin yerleşik üreyen alt türlerdir. Bu alt türlerin gagalarında daha fazla kırmızılık vardır. Uzun gagalı ve kısa kanatlı S. dougallii gracilis, Avustralya ve Yeni Kaledonya'da yavrulamaktadır. Kuzeybatı Hint Okyanusu, S. dougalli arideensis alt türünün nüfusunu barındırmaktadır. Kimi yazarlar yalnızca üç ırkın arideensis, gracilis ve dougallii 'nin korunması gerektiğini ileri sürmektedir.
Betimleme
Pembe sumru, küçük-orta büyüklükte bir sumru olup 33-36 santimetre uzunluğuna, 67-76 santimetre kanat genişliğine sahip olmakla birlikte bayağı sumru, kuzey sumrusu ve pembe sumrudan daha büyük olup tüyleri benzer olan kara gagalı sumru ile karıştırılabilmektedir. Pembe sumrunun ince keskin gagası üreme mevsimi boyunca gelişen kırmızı zeminli siyah bir gagadır; tropik ve güney yarım küre ırklarınınkinden daha geniştir. Pembe sumru, kısa kanatlıdır ve bayağı sumru veya kuzey sumrusundan daha hızlı kanat çırpmaktadır. Kanatların üst bölümü soluk gri ve alt bölümü beyazdır ve en dıştaki temel uçuş tüylerinin yazın kararmasına karşın uçarken küçük bir kara gagalı sumru gibi çok solgun görünmektedir. Yetişkin bireyler, çok uzun, esnek kuyruk şeridine ve turuncu-kızıl bacaklara sahiptir. Yazları yetişkinlerin alt bölümleri, kuşa adını veren pembemsi bir renk almaktadır.
Gıda ve beslenme
Diğer Sterna sumrularında olduğu gibi, pembe sumru, neredeyse her zaman denize dalarak balıklar ile beslenir; akrabası olan sumrulara göre çok daha denizcidir, yalnızca yıkanmak için ve avlanmadığında seyrek olarak kıyıdaki tatlı su lagünlerine uğramaktadır. Genellikle doğrudan dalış yapar ve kuzey sumrusu tarafından tercih edilen "aşamalı olarak havada beklemeyi" tercih etmemektedir. Erkek bireyin dişi bireye balık sunması, kur gösterisinin bir parçasıdır.
Bir sumru için alışılmadık olan pembe sumrular kleptoparazitik bir davranış sergilemektedir; başka deniz kuşlarından, sık olarak da İngiliz kolonilerindeki bayağı deniz papağanlarından balık çalmaktadır. Bu alışkanlık, balıkların daha derin yüzdüğü, dalışlarda sumruların yeterince derinlere ulaşamayacağı, ancak daha derin dalış bayağı deniz papağanlarının erişebileceği kötü hava koşullarında yiyecek toplama yeteneklerini büyük ölçüde arttırmaktadır.
Kışın; alın beyaza, gaga siyaha dönüşür. Genç pembe sumrular, genç kara gagalı sumrular gibi pullu bir görünüme sahiptir, ancak bu türden daha dolgun siyah bir başı vardır.
Yavrulama
Bu tür, zaman zaman diğer deniz kuşlarıyla birlikte kıyı ve adalardaki kolonilerde ürer. Avustralya topraklarında kara enseli sumru (S. sumatrana), tepeli sumru (Thalasseus bengalensis), büyük tepeli sumru (T. bergii), Sternula nereis, sürmeli sumru (Onychoprion anaethetus) ve Chroicocephalus novaehollandiae türleri ile yan yana yuvalandığı kaydedilmiştir. Genellikle içi boş veya yoğun bitki örtüsünün altında zeminin kazınmasıyla yuva yapar ve bir veya iki (nadiren üç) yumurta bırakır. Yuvasını ve gençlerini diğer ak sumrulardan daha az savunurlar, genellikle onları korumak için çevredeki kolonideki kuzey sumrularına ve bayağı sumrulara güvenmektedirler. Daha küçük kolonilerde seyrek olarak bu diğer sumru türleriyle çiftleşebilirler.
Ak karınlı deniz kartalı (Haliaeetus leucogaster) ve gümüş martı, yumurta ve civcivler için avlanırken, taşçeviren (Arenaria interpres), kara sıçan (Rattus rattus) ve Egernia kingii avcılardan da kuşkulanılmaktadır.
Ötüş
Pembe sumrunun ötüşü, diğer sumrulardan oldukça farklı olup kara kızılbacağa benzemektedir ve çuvit biçiminde oldukça belirgin bir ötüşü vardır.
Korunma durumu
19. yüzyılın sonlarında, bu kuşlar şapkaları süslemek amacıyla kullanılan tüyleri için avlandılar. Yakın zamanlarda; bazı bölgelerde sayıları büyük martılar tarafından son zamanlarda avlanmasının artması ve rekabetin artmasından dolayı azalmıştır. Bu tür, 2019 itibarıyla, İngiltere'nin en nadir üreyen deniz kuşu olmuştur.
Bu türün Avrupa nüfusunun %75'inden fazlasını oluşturan en büyük Avrupa kolonisi İrlanda'da Dublin Kontluğu, Rockabill Adasındadır. 2013 yılında Rockabill'de 1213 çift yuva yapmıştır. Wexford Kontluğundaki Lady Adası Gölü kolonisi de çok önemlidir, 2013'te 155 çift burada yuvalanmıştır.
Kısmen gizlenmiş yuva mevkileriyle birlikte folluklarının (hazır yuvalarının) sağlanması, kuşların bunlara kolayca ulaşmasının sonucunda kuşlar için çok keskin bir koruma başarısı sağladığı kanıtlamıştır. Bu sonuçlar, kuzey gümüş martısı gibi yırtıcı kuşlardan yavrulara sağlanan koruma ile üreme verimliliği büyük ölçüde arttırılmaktadır. Northumberland'ın Coquet Adası'ndaki bir kolonide, folluklar sağlandıktan sonra nüfus, 25 çiftten (1997) 92 çifte (2005) yükselmiştir. Benzer önlemler Anglesey sumru kolonilerinde ve özellikle ağaç ebegümeci gibi bitki örtüsünün temizlenmesi ile birlikte uygulanmıştır. 2018 yılında, on yıldan fazla bir süre içinde ilk kez, uçabilecek olgunluğa erişmiş bir çift yavru kuş, önceki yıllardaki koruma projesi olan Kraliyet Kuşları Koruma Derneği projesinden sonra Anglesey açıklarındaki Skerries'te adanın çevresindeki stratejik konumlarda, pembe sumru çağrılarının ve el yapımı tuzakların çekiciliğinin yardımıyla yeniden tasarlanmış hazır yuvalara (folluklara) yerleştirilmiştir.
İngiltere'de pembe sumru için resmi hükûmetin ulusal Biyoçeşitlilik Eylem Planı kapsamında koruma amacıyla yer açılmıştır. İngiltere'nin türlere yönelik tehdit planının ana nedenlerinden biri küresel ısınmadır ve besin kaynağı olan balıklar için dikey profil dağılımında bir değişiklik yaratır. Pembe sumru, Afrika-Avrasya Göçmen Su Kuşlarının Korunması Sözleşmesinin uygulandığı türlerden biridir.
Kanada Yaban Yaşamı Servisi, pembe sumruyu Tehdit Altında olarak listelemektedir. ABD İçişleri Bakanlığı pembe sumrunun kuzeydoğu nüfusunu Tehlike Altında, Karayipler nüfusunu Tehdit Altında olarak listelimektedir.
Yoksun - Kör Talih
Şarkılar
Kısım A
Kısım B
Söz-Müzikler: Ferdi Tayfur
Flaman Bölgesi Komünist Partisi
Komünist Partisi (, veya KP) Belçika'nın Flaman Bölgesi'nde faaliyet gösteren bir komünist partidir. Parti Belçika Komünist Partisi'nin 1989 yılında ülkeyi oluşturan iki bölgeye göre bölünmesi sonucu kurulmuştur. Partinin siyasi sekreteri Jaak Perquy'dur. Partinin yayın organı Agora dergisi, gençlik kolu Jong-KP adlı gençlik örgüttür. 2009 yılında kapatıldı.
İsmail Beyazidi
İsmail Beyazidi veya (Kürtçe: Îsmaîlê Bazîdî) 1654'te Ağrı, Doğubayazıt'ta doğmuş klasik Kürt edebiyatı şairi ve yazarı. Ahmed-i Hani'nin yanında dinî ve edebiyat eğitimini görmüştür. Özellikle Kürt çocuklara Kürtçe eğitim vermek için Gulzar adında Kürtçe bir kitap yazmıştır. 1709'da doğduğu il Doğubeyazıtta öldü.
Zastava M77
Genel bakış
M77, 7,62mm çapındadır ve 7.62x51mm NATO fişeği ile beslenir. Gaz işletimli, hava soğutmalı, şarjör beslemeli, seçimlik ateşlemeli (yarı veya tam otomatik) bir silah olup sabit veya seyyar dipçikli modellere sahiptir.
Genel Ulusal Kongre
Tarihi - Kuruluşu
Libya İç Savaşı'nda Muammer Kaddafi rejimi yıkılmış ve ülke Ulusal Geçiş Konseyi önderliğinde demokratik geçiş sürecini başlatmıştır. Ardından ülke genelinde birçok siyasi grup oluşmuştur, liderler seçilmiştir. 7 Temmuz 2012 tarihinde 2012 Libya Genel Ulusal Kongresi seçimleri yapılmıştır. 200 sandalye değişik grup ve kişilere bırakılmıştır. Kongre, 8 Ağustos 2012 tarihinde kuruldu. Genel Ulusal Kongre, 1 Nisan 2016 tarihinde dağıldığını açıkladı ve yerini Devlet Yüksek Konseyi aldı.
In silico
In silico (Kelime anlamı "silikonda" karşılık gelir, bilgisayar çipleri için silikonun toplu kullanımına atıfta bulunur), biyolojik deneylere atıfta bulunarak "bilgisayarda veya bilgisayar simülasyonu yoluyla gerçekleştirilen" anlamına gelen bir ifadedir. İfade 1987 yılında, biyolojide yaygın olarak kullanılan (ayrıca sistem biyolojisine bakınız) ve canlı organizmalarda, canlı organizmaların dışında ve doğada yapılan deneylere sırasıyla atıfta bulunan in vivo, in vitro ve in situ Latince ifadelere atıf bulunularak türetilmiştir.
Sabit Gözügeçgel
Sabit Gözügeçgel (1877 Kayseri - 1938), Türk siyasetçi.
Corelli'nin Mandolini (film)
Corelli'nin Mandolini, Louis de Bernières tarafından kaleme alınan ve II. Dünya Savaşı sırasında Yunanistan'ın Kefalonya Adasında konuşlandırılan İtalyan Ordusu'nun yüzbaşısı ile yerli bayanın aşk hikâyesini anlatan Yüzbaşı Koreli'nin Mandolini adlı romanından uyarlanmış eser.
Konusu
Yıl 1941, II. Dünya Savaşı sürmektedir. Almanlarla ittifak yapan İtalyanlar, Yunan adası Kefalonya'yı işgal etmeye başlarlar. Adada düzeni sağlamak üzere bir İtalyan topçu birliği adaya gelir. Birlikte yer alan subaylardan Yüzbaşı Corelli, bir yandan Yunanlarla yan yana barış içinde yaşamanın yollarını arar ve müzik festivalleri gibi etkinliklere katılırken, köy doktorunun güzel kızı Pelagia'ya aşık olur.
1943'te İtalyanlar Müttefik Kuvvetlerine teslim olarak taraf değiştirdiklerinde Yüzbaşı Corelli adayı Alman istilasına karşı savunmak zorunda kalacaktır.
Feyzi Mengüç
İbrahim Feyzi Mengüç (18 Mayıs 1896 – 23 Haziran 1965) Türk asker. Türk Silahlı Kuvvetlerinin 9. Genelkurmay Başkanı.
1914 yılında İstihkâm Asteğmen rütbesi ile Harp Okulu'ndan mezun oldu. 1919 yılına kadar istihkâm Bölüklerinde ve Yol İnşaat Şubesi'nde İstihkâm Subaylığı yaptı. 1919 yılında girdiği Harp Akademisi'ni 1921 yılında bitirerek Kurmay oldu. 1939 yılına kadar çeşitli karargâh ve birliklerde görev yaptı.
1939 yılında Tuğgeneral, 1941 yılında Tümgeneral, 1947 yılında Korgeneral ve 1953 yılında Orgeneral rütbesine terfi etti. Tuğgeneral rütbesi ile Ağrı Hudut Tugay Komutanlığı ve 15. Tümen Komutan Vekilliği, Tümgeneral rütbesi ile 15. ve 69. Tümen Komutanlığı, Korgeneral rütbesi ile Harp Akademileri Komutan Vekilliği ve 7. Kolordu Komutanlığı, Orgeneral rütbesi ile 3. Ordu Komutanlığı, Harp Akademisi Komutanlığı ve Yüksek Askeri Şura Üyeliği görevlerinde bulundu. Askeri Yargıtay Başkanı iken, 11 Ekim 1957 - 22 Ağustos 1958 tarihleri arasında idareten Genelkurmay Başkan Vekilliği görevini yürüttü. 15 Aralık 1959 tarihinde Askeri Yargıtay Başkanlığı'ndan kendi isteği ile emekli oldu.
Marshall Berman
Marshall Berman (d. The Bronx, New York, 1940 - ö. 11 Eylül 2013), Amerikalı hümanist, marksist ve teorisyendir. City University of New York'ta(en) siyaset teorisi ve şehir sosyolojisi derslerini verdi. The Village Voice dergisinde düzenli olarak yazmaktaydı.