cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albert Sabin
Hayatı
Abraham Saperstein (daha sonra Albert Sabin) Białystok, Rus İmparatorluğu'nda 1918'den önce Polonya'da Polonyalı Yahudi ebeveynler Jacob Saperstein ve Tillie Krugman'ın çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. 1921'de Belçika'nın Antwerp kentinden New York Limanı'na giden SS Lapland'da ailesiyle birlikte göç etmiştir. 1930'da Amerika Birleşik Devletleri vatandaşı olmuştur. Adını Sabin olarak değiştirerek Bruce ikinci adını almıştır. Lise olarak New Jersey, Paterson'da mezun olmuştur.
Sabin üniversiteye bir diş hekimliği programında başlamıştır ancak viroloji ile ilgilenmiştir ve ana dalını değiştirmiştir. 1928'de bilim alanında lisans diplomasını, 1931'de New York Üniversitesi'nden tıp diplomasını almıştır.
1983 yılında Sabin, servikal omurgada felç ve yoğun ağrıya neden olan kireçlenmeyi geliştirmiştir. Sabin bir televizyon röportajında bu deneyimin hayatının geri kalanını ağrıyı hafifletmek için çalışarak geçirmeye karar vermesine neden olduğunu açıklamıştır. 1992 yılında Sabin'in 86 yaşındayken Johns Hopkins Hastanesi'nde yapılan ameliyatla başarılı bir şekilde tedavi edilmiştir. Bir yıl sonra Sabin, Washington'da kalp yetmezliğinden ölmüştür.
Tıp kariyeri
Sabin, 1931'den 1933'e kadar New York'taki Bellevue Hastanesi'nde dahiliye, patoloji ve cerrahi alanında eğitim görmüştür. 1934'te İngiltere'deki Lister Önleyici Tıp Enstitüsü'nde araştırma yapmıştır. Ardından Rockefeller Tıbbi Araştırma Enstitüsü'ne (şimdi Rockefeller Üniversitesi) katılmıştır. Bu süre zarfında, özellikle bulaşıcı hastalıklar alanında araştırmalara yoğun bir ilgi duymuştur.
Sékou Koïta
Sékou Koïta (d. 28 Kasım 1999), Red Bull Salzburg takımında forvet pozisyonunda görev yapan Malili millî futbolcudur.
Albert Sabin
Tıp kariyeri
1939'da Ohio, Cincinnati'deki Cincinnati Çocuk Hastanesine taşınmıştır. Dünya Savaşı sırasında, ABD Ordusu Tabip Birliklerinde yarbay olarak görev yapmıştır ve Japon beyin yangısına karşı bir aşı geliştirilmesine yardımcı olmuştur. Çocuk Hastanesi ile olan ilişkisini sürdürerek 1946'da Cincinnati Üniversitesi'nde Pediatrik Araştırmalar bölümünün başkanı olmuştur. Cincinnati Çocuk Hastanesinde Sabin, "Yıldız Bilimsel Oğlu" olarak adlandırdığı Robert M. Chanock'un bursunu yönetmiştir.
Sabin, 1967'de Küba yetkilileriyle ABD ve Küba arasında kendi ulusal bilim akademileri aracılığıyla işbirliğine dayalı bir ilişki kurma olasılığını tartışmak için Küba'ya gitmiştir.
1969-1972'de İsrail'de yaşamıştır ve Rehovot'taki Weizmann Bilim Enstitüsü'nün Başkanı olarak görev yapmıştır. Amerika Birleşik Devletleri'ne döndükten sonra (1974-1982) Güney Karolina Tıp Üniversitesi'nde araştırma profesörü olarak çalışmıştır. Daha sonra Washington DC bölgesine taşınmıştır. Burada Bethesda, Maryland'deki NIH kampüsündeki John E. Fogarty Uluslararası Merkezi'nde bir akademisyen olmuştur.
Çocuk felci araştırması
Jonas Salk, 1955'te kullanım için piyasaya sürülen enjeksiyonla verilen "ölü" bir aşı olan inaktive edilmiş bir çocuk felci aşısı (IPV) geliştirmiştir. Çocuk felci komplikasyonlarının çoğunu önlemede etkiliydi, ancak ilk bağırsak enfeksiyonunu engelleyememiştir.
Sabin, antikor üretimini uyarıyor gibi görünen ancak felce neden olmayan polio virüsünün mutant suşlarına dayanan bir oral aşı geliştirmiştir. Canlı oral aşısının alıcıları arasında kendisi, ailesi ve meslektaşları vardı. Sabin'in ilk klinik denemeleri 1954'ün sonlarında Chillicothe Ohio Islahevi'nde gerçekleştirilmiştir. 1956-1960 yılları arasında, oral aşıyı mükemmelleştirmek ve olağanüstü etkililiğini ve güvenliğini kanıtlamak için Rus meslektaşlarıyla birlikte çalışmıştır. Sabin aşısı, polio virüsünün kan dolaşımına girmesini engellemek için bağırsaklarda çalışmıştır.
1955 ve 1961 yılları arasında oral aşı SSCB'de, Doğu Avrupa'nın bazı bölgelerinde, Singapur'da, Meksika'da ve Hollanda'da en az 100 milyon insan üzerinde test edilmiştir. Sabin türlerinden oral poliovirüs aşısının (OPV) ilk endüstriyel üretimi ve toplu kullanımı Sovyet bilim adamı Mikhail Chumakov tarafından organize edilmiştir.
Tuğrul Keskin
Tuğrul Keskin (d. 15 Mayıs 1961, Aralık, Iğdır), Türk şair.
İzmir Atatürk Ticaret lisesi mezunu. Daha sonra devam ettiği Muğla Yüksek İşletme Okulu'nu bitirmeden 1981'de ayrıldı. Türkiye Yazarlar Sendikası üyesidir. 1980'li yıllarda Yenibütün Şiir Manifestosu'ne imza atan beş şairden biridir. 1990'lı yıllarda ayrıca Sanat Hareketi'ne katıldı.
Alacalı, Tire
Alacalı, İzmir ilinin Tire ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Alacalı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ölüm pozu
Dinozor ve kuş fosilleri, sıklıkla başın geriye doğru atılması, kuyruğun uzatılması ve ağzı açık olması gibi karakteristik bir duruşta fosil olarak bulunur. Bazen "ölüm pozu" olarak adlandırılan bu duruşun nedeni bilimsel bir tartışma konusu olmuştur. Geleneksel açıklamalar, hayvanın boynundaki güçlü bağların vücudu poza çekmek için kuruyup büzülmesinden dolayı oluştuğunu söylemektedir.
Cynthia Marshall Faux ve Kevin Padian, 2007'de canlı hayvanın ölüm sancıları sırasında opisthotonus'a maruz kaldığını ve pozun herhangi bir ölüm sonrası sürecin sonucu olmadığını öne sürdü. Ayrıca, vücudun farklı bölgeleri ve uzuvlar farklı yönlerde olabileceğinden, vücudun bir "ölüm pozunda" rastgele düzenlenmesinden sorumlu olduğu fikrini de reddediyorlar, bu da hareket eden suyun bir sonucu olma ihtimalini düşük buluyorlar. Ayrıca bağların kurutulmasının pozisyonu inandırıcı hale getireceği iddiasının da inandırıcı görünmediğini buldular.
2012 yılında, paleontologlar Achim G. Reisdorf ve Michael Wuttke, ölüm pozlarıyla ilgili bir çalışma yayınladılar. Bu çalışmanın sonuçlarına göre, sözde "opistonik duruş", kas spazmlarına neden olan bir beyin hastalığının sonucu değildir ve aynı zamanda hızlı bir cenaze töreni de değildir. Daha ziyade, peri-mortem daldırma, Ligamentum elastikiyetinin başı ve kuyruğu geri çekmesini sağlayan kaldırma kuvvetiyle sonuçlandı.
Denis Mukwege
Denis Mukwege (d. 1 Mart 1955), Kongolu jinekolog ve pentekostal papazdır. Silahlı isyancılar tarafından tecavüze uğrayan kadınların tedavisinde uzmanlaştığı Bukavu'daki Panzi Hastanesi'ni kurmuş ve çalışmaktadır.
Mukwege ve Iraklı Yezidi insan hakları aktivisti Nadia Murad, "cinsel şiddetin bir savaş silahı olarak kullanılmasına son verme çabaları"ndan dolayı birlikte Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü.
Mukwege, İkinci Kongo Savaşı'ndan beri tecavüze uğrayan binlerce kadına tedavi etti, bazıları bir kereden fazla, 17 saatlik çalışma günlerinde günde on operasyon gerçekleştirdi. The Globe and Mail'e göre Mukwege "muhtemelen tecavüz yaralanmalarını onarma konusunda dünyanın önde gelen uzmanıdır". 2013 yılında “savaş zamanı cinsel şiddetten kurtulan kadınları iyileştiren ve kök nedenleri hakkında konuşan cesur çalışmaları”ndan dolayı Doğru Geçim Ödülü aldı.
Kariyeri
Mukwege, Belçika'daki eğitiminden döndükten sonra, Lemera Hastanesinde çalışmaya devam etti. Birinci Kongo Savaşı başladıktan sonra, şiddet olayları nedeniyle Bukavu'ya döndü ve 1999 yılında Panzi Hastanesi'ni kurdu. Yapısı esas olarak İsveç Hristiyan yardım kuruluşları ve İsveç Uluslararası Kalkınma İşbirliği Ajansı tarafından finanse edildi. İsveç Pentekostal Misyonu kalkınma işbirliği örgütü PMU'dan destek almaya devam etti.
Kuruluşundan bu yana, Panzi Hastanesi 82.000'den fazla karmaşık jinekolojik hasarı ve travması olan hastayı tedavi etmiştir. Tahmini yaralanmaların %60'ı cinsel şiddetten kaynaklanmıştır. O zamandaki hastaların çoğu çatışma bölgelerinden geliyordu. Mukwege hastalarının hastaneye bazen çıplak, genellikle korkunç durumda nasıl geldiğini anlattı. 1990'ların sonlarında farklı silahlı gruplar arasındaki çatışmalarda genital hasarın bir savaş silahı olarak kullanıldığını gözlemlediğinde, Mukwege kendini kadına yönelik cinsel şiddet mağdurlarına yardım etmek için rekonstrüktif cerrahiye adadı. Alman Tıbbi Misyon Enstitüsü (DIFAEM) Mukwege'in fon ve ilaçlarla çalışmasını destekliyor.
Brown, Indiana
Brown ilçesi veya Brown County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Indiana eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 15.242'dir. İlçenin merkezi Nashville şehridir.
Alaylı, Tire
Alaylı, İzmir ilinin Tire ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Alaylı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çin-Kırgızistan ilişkileri
Çin-Kırgızistan ilişkileri, Çin ile Kırgızistan ülkeleri arasındaki hem tarihî hem de günümüzdeki ikili ilişkileri kapsar.
20-21. yüzyıl
İkinci Dünya Savaşı sırasında yer almış Çin-Japon Savaşı'na katılmış Kırgızistanlı askerler olmuştur; bunlar Harbin, Dalian ve diğer Çin şehirlerinde 'ne karşı savaşmıştır. 1955 yılında Kırgızistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde bir tiyatroda (白毛女) adında bir operanın gösterilmesiyle Çin operası Kırgızistan'da ilk kez gösterilmiş oldu.
1992 yılının başında Çin Halk Cumhuriyeti Kırgızistan ile diplomatik ilişkiler kurdu. Bunun ardından iki ülke, sınır anlaşmazlığı sorununu çözmek üzere sınırı birlikte incelemeye anlaştı. Birçok müzakere turundan sonra Çin ile Kırgızistan, 1996 ve 1999 yıllarında sınır anlaşmazlığını çözen anlaşmalar imzaladı.
1996 yılında Kırgızistanlı ekonomist, başkent Bişkek'te Çin ekonomik reformunun önderi Deng Şiaoping'in adını taşıyan bir sokağın olmasını önerdi ve Kırgızistan'ın Çin'in reform ve açılmayla geçirdiği deneyimden öğrenebileceği derslerin olduğunu ileri sürdü.
2010 Güney Kırgızistan olayları sırasında yaklaşık 7 bin yerel Çinli Kırgızistan'ın güneyinde mahsur kalmış veya Kara-Su toptancı pazarındaki konut sahasında sığınmaya mecbur kalmış. Kırgızistan'daki Çin Büyükelçiliği, mahsur kalmış Çinlileri güvenli bölgelere götürmek üzere planlar açıkladı ve Kırgızistan'daki Çin Ticaret Odası, Çinli iş insanlarını korumak üzere bunlar için güvenlik görevlileri ayarladı.
17 Ocak 2019 tarihinde Bişkek'te protestolara patlak verildi. Protestocular, Çin'in Kırgızistan üzerindeki etkisinin durmadan büyümesini protesto etti ve çeşitli konulara dair Kırgızistanlı memurlara yönelik çağrılarda bulundular: Çin'den gelmiş yasadışı göçmenlerin sınırdışı edilmesini, Kırgızistan'ın üstlediği Çin borcunun oranının azaltılmasını, yerel insanların Çinlilerle evlenmelerinin yasaklanmasını ve önceki sene bir Çin şirketinin işlettiği yerel bir enerji santralinin çöküşünün derinlemesine araştırılmasını talep ettiler. Polis 21 göstericiyi tutukladı.
Sharon Gesthuizen
Sharon Maria Jacoba Gerarda Gesthuizen (d. 23 Ocak 1976 ), Hollandalı bir politikacı ve eski iş kadınıdır. Sosyalist Parti üyesi olarak 30 Kasım 2006 ve 23 Mart 2017 tarihleri arasında milletvekilliği yaptı. Ekonomik ilişkiler, iltica ve göç politikası ve yargı konularına odaklandı.
Nisan'dan Aralık 2006'ya kadar Haarlem belediye meclisi üyesiydi.
2018'de Sosyalist Partiyi GreenLeft lehine terk etti çünkü partinin göç konusundaki tutumuna katılmadı.
Gesthuizen Millingen aan de Rijn'de büyüdü ve Arnhem'deki Artez Sanat Enstitüsü'nde sanat eğitimi aldı. 2002-2003 yılları arasında Hollanda Öğrenci Birliği (LSVb) üyesiydi.
Jacques Hamel
Jacques Hamel (30 Kasım 1930 - 26 Temmuz 2016), Saint-Étienne-du-Rouvray'de görev yapmış bir Fransız Katolik rahibidir. 26 Temmuz 2016'da Hamel, 2016 Normandiya kilisesine saldırı sırasında, Hamel kilisesinde Ayini yönetirken Irak İslam Devleti ve Levant'a bağlılık sözü veren iki Müslüman erkek tarafından öldürüldü.
Ölümünün koşulları, Papa Francis dahil Hristiyan olmayanlar, ve basın tarafından şehit olarak adlandırılmasına neden oldu. Ölümünden kısa bir süre sonra onu aziz ilan etme çağrıları başladı. Azizlik davası, Papa Francis'in bu tür davaların açılması için normalde zorunlu olan beş yıllık bekleme süresinden feragat etmesinden sonra, Nisan 2017'de piskoposluk düzeyinde resmen açıldı.
Erken dönem
Hamel, 30 Kasım 1930'da Fransa'nın Darnétal kentinde doğdu. Altı yaşında Rouen'deki St. Paul Kilisesi'nde koro çocuğu oldu ve 14 yaşında küçük ruhban okuluna girdi. Cezayir'de 18 ay askerlik yaptı. Diğer adamlara öldürme emri vermek istemediği için subay olmak istemiyordu.
Bakanlık
Hamel, 30 Haziran 1958'de rahip olarak atandı. 2000 yılında Saint-Étienne-du-Rouvray'e katıldı. 2005 yılında 75 yaşında resmen emekli oldu ancak cemaatin rahip yardımcısı olarak hizmet vermeye devam etti.
Hamel, Normandiya'nın bölgesel Müslümanlar konseyinin başkanı olan yerel İmam Muhammed Karabila ile birlikte 2015'in başından beri dinler arası bir komitede çalıştı. Hamel'in ölümünden sonra Karabila, onu din tartıştığı arkadaşı ve aynı zamanda başkaları için canını veren biri olarak tanımladı.
Anma ve cenaze
27 Temmuz 2016'da Notre Dame de Paris'te anısına bir Ayin düzenlendi. Ayin, Paris Başpiskoposu André Vingt-Trois tarafından yapıldı ve cumhurbaşkanı François Hollande, başbakan Manuel Valls ve bakanlar Jean-Marc Ayrault, Bernard Cazeneuve, Emmanuel Macron ve Najat Vallaud-Belkacem, eski başkanlar Nicolas Sarkozy ve Valéry Giscard d'Estaing, Rouen Başpiskoposu Dominique Lebrun ve Luigi Ventura katıldı. Cenaze ayini, 2 Ağustos 2016'da Rouen Katedrali'nde düzenlendi ve aralarında üst düzey din adamları, Fransız İçişleri Bakanı Bernard Cazeneuve ve eski başbakan Laurent Fabius'un da bulunduğu binlerce kişilik bir kalabalığı çekti. Papa Francis, Lebrun'a Hamel'in resimlerini tüm yerel kiliselere yerleştirmesi talimatını verdi.
Ağustos 2016'da Aid to the Church in Need'in İtalyan kolu, Hamel'in öldürülmesine yanıt olarak Nijerya, Küba, Zambiya, Demokratik Kongo Cumhuriyeti ve Hindistan gibi ülkelerde 1.000 yeni rahip yetiştirmenin maliyetini karşılayacağını duyurdu. Aynı yılın 27 Ağustos'unda Br. Alexis Bugnolo ve AJ Baalman, Peder Jacques Hamel'in anısına zulüm gören Hristiyanları savunmak için Ordo Miitaris Inc.'i kurdu.
Kanonlaştırma nedeni
Hamel, ölümünden kısa bir süre sonra bazı uluslararası basın tarafından şehit olarak anıldı. 13 Ağustos'ta La Croix, Rouen başpiskoposu Dominique Lebrun'un Hamel'in şehit olduğunu düşündüğünü, ancak onu öyle ilan etme kararının papaya ait olduğunu söylediğini bildirdi. "Resmi olarak, prosedürü başlatmak için kişinin ölüm yerinin piskoposudur" diye ekledi. Sidney başpiskoposu Anthony Fisher, onun odium fidei'de ("inançtan nefret ederek") öldüğünü ileri sürerek, "Bu, Katoliklerin bir şehidin karakteristik ölümünü, uğruna ölen biri olarak tanımlamak için kullandıkları bir terimdir. onun inancı ve bu inanç yüzünden." 14 Eylül 2016'da Papa Francis, Hamel'den kanonlaştırmadan önce kullanılan bir unvan olan "kutsanmış" olarak bahsetti. Papa Francis, 14 Eylül'de Vatikan'da Hamel'in ruhu için düzenlenen bir ayin sırasında "Bu adam, sunakta İsa'nın şehitliğinin yanında şehitliğini kabul etti" dedi. Papa, "O bir şehittir ve şehitler kutsanmıştır" diye devam etti. İki hafta sonra Başpiskopos Lebrun bir vaazda Papa'nın kanonlaştırma sürecinin başlaması için gereken beş yıllık bekleme süresinden resmen feragat ettiğini ve bunu gecikmeden hazırlamaya karar verdiğini duyurdu.
Paskalya ayini sırasında (13 Nisan 2017 Kutsal Perşembe günü), Başpiskopos Lebrun, Rouen'in tüm din adamlarının bir araya gelmesiyle kanonlaştırma davasının açıldığını kamuoyuna duyurdu. Başpiskopos Lebrun ayrıca Papa'nın Hamel'in bir fotoğrafının bir kiliseye asılmasına izin verdiğini ve onu kutsanmış olarak nitelendirdiğini söyledi. Rouen piskoposluğunun rektör yardımcısı Paul Vigouroux, yerel soruşturmadan sorumlu olarak Emrin postülatörü olarak atandı. Rouen Başpiskoposluğu, Hamel'in şefaatini talep etmek için bir dua dağıttı. Dua, bölücü olan Şeytan'ın maskesini düşürmesi ve dua alışkanlıklarındaki ölümü de dahil olmak üzere, cinayetinin koşullarına atıfta bulunur.
Armutlu, Tire
Armutlu, İzmir ilinin Tire ilçesine bağlı bir mahalledir.
Cindy Franssen
Cindy Franssen (d. 30 Ocak 1976), 2019 yılında Avrupa Parlamentosu Üyesi olarak seçilen Belçikalı bir politikacıdır. O zamandan beri İstihdam ve Sosyal İşler Komitesi ile Kadın Hakları ve Cinsiyet Eşitliği Komitesi'nde görev yapıyor.
Komite görevlerine ek olarak Franssen, Parlamentonun Hindistan ve MEP'lerle Kanserle Mücadele Grubu delegasyonunun bir parçasıdır.
Christine Defraigne
Christine Defraigne (d. 21 Nisan 1962 ), Belçikalı bir politikacıdır. 2014-2018 yılları arasında Belçika Senatosu'nun başkanlığını yaptı.
Zafere Hücum
Zafere Hücum (İngilizce özgün adıyla Rush), Ron Howard'ın yönettiği ve 1976 Formula One sezonu sürücüleri James Hunt ve Niki Lauda arasındaki rekabeti anlatan, senaryosunu Peter Morgan'ın yazdığı 2013 ABD yapımı biyografik aksiyon filmidir. Filmin başrollerinde Chris Hemsworth ve Daniel Brühl gibi tanınmış oyuncular yer almaktadır. Filmin 2 Eylül 2013 tarihinde Londra'da 2013 Toronto Uluslararası Film Festivali'nde prömiyeri yapılmış ve ilk olarak 13 Eylül 2013 tarihinde ABD'de sınırlı sinemada gösterime sunulmuştur. Türkiye'de ise 20 Eylül 2013'te vizyona girmiştir.
Christine Defraigne
Politik Görüşleri
2009 yılında Christine Defraigne ülke çapında burka yasağı önerdi. Ayrıca tesettür mayosuna "kadın özgürlüğünün reddi" adını verdi. Anestezi olmadan hayvanların kesilmesini durdurma önerisi, Valon'da bu uygulamanın yasaklanmasına neden oldu. Defraigne bir feministtir.
Eleştiriler
2016 yılında Tahran'ı ziyaret ederken bir eşarp taktığı için eleştirildi. Kendisini "Batılı önde gelen kadınların yaptıklarından farklı bir şey yapmadığını" söyleyerek savundu. Ayrıca Batı'nın “İslam'dan öğrenecek çok şeyi olduğunu” söylemekle suçlandı, ama bunu reddetti.
Switzerland County
Switzerland ilçesi veya Switzerland County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Indiana eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 10,613'tür. İlçenin merkezi Vevay şehridir.
Atatürk, Tire
Atatürk, İzmir ilinin Tire ilçesine bağlı bir mahalledir.
Ambazonya
Ambazonya (resmî adıyla Ambazonya Federal Cumhuriyeti ve genellikle verilen adıyla Amba Land), 1961'de BM tarafından oluşturulan Kamerun Federasyonu'nun uluslararası olarak özerk bir anglofon devleti olarak kabul edilen, kendi kendini egemen ilan eden bir devlettir.
İdari yapı
Ambazonya 13 ilçeye bölünmüştür.
2016 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler +105 kg
2016 Yaz Olimpiyatları'nda halter erkekler +105 kg müsabakaları, 15 Ağustos'ta Riocentro'da yapıldı.
Format
Her sporcu koparmada ve silkmede üçer kaldırış yapar. Toplam ağırlığa göre sıralama yapılır. Eşitlik hâlinde yarışma tartısında daha hafif olan sporcu üstte yer alır.
Rekorlar
2016 Rio öncesi rekorlar aşağıdaki gibiydi.
Lugol çözeltisi
Lugol çözeltisi, iyot elementi ile potasyum iyodürün suda çözünmesiyle elde edilen bir karışımdır. İlk kez Fransız fizikçi Auguste Lugol tarafından 1829 yılında hazırlanmıştır.
Çözelti, karbonhidrat içeren bir maddeye döküldüğünde o madde mavi- mor ve lacivert renk alır. Bir maddeye nitrik asit dökülmüşse ve o madde sarıya dönmüşse o madde protein içerir veya protein ağırlıklıdır.
Ali Rıza Acara
Ali Rıza Acara (1883, Batum - 11 Ağustos 1969, Ankara ) TBMM 1. dönem Batum milletvekili.
Bancor (kripto para birimi)
Bancor Protokolü, kripto para birimi belirteçlerinin, takası kolaylaştırmak için bir emir defterine veya karşı tarafa ihtiyaç duymadan blok zincirleri dahil diğer belirteçlere otomatik olarak dönüştürülmesine izin vermek için kullanılan merkezi olmayan değişim ağları için bir standarttır. Bancor, dünyanın ilk blok zinciri tabanlı otomatik likidite havuzunu veya otomatik piyasa yapıcısını (AMM), ağındaki herhangi bir token için otomatik olarak verilmesini veya değiştirilmesini sağlayan gömülü bir dönüştürücü (akıllı sözleşme) ile dijital bir para birimi olan Smart Token'i icat etti. Bancor Ağı, Bancor Protokolünü kullanan ve BNT, Bancor Ağ Jetonu aracılığıyla bağlanan ve herhangi bir jetonun başka bir jetona dönüştürülebildiği ağ için hub jetonu görevi gören tüm farklı jetonlardan oluşur.
Ali Rıza Acara
Hayatı
Ali Rıza Acara Batum'un Yukarı Acara bölgesinde Feyzizade Dursun Efendi'nin oğlu olarak dünyaya geldi. Yukarı Acara'daki medreselerde ilk ve orta öğrenimini tamamlayan Ali Rıza Acara, lise için İstanbul'daki Medresetül Kuzat'a gitti. I. Dünya Savaşı sırasında Batum'a döndü ve direnişçilerin arasına katıldı. Batum İslam Cemiyeti'nin kurulmasında etkin rol oynadı. Bu çalışmaları nedeniyle 1920'de TBMM 1. dönem meclisine davet edildi. Mecliste Adalet, Şeriye ve evkaf ve Dışişleri komisyonlarında çalıştı. Teşkîlât-ı Esâsîye Kanunu'nda “Devletin Dini İslam”dır maddesini imzalayan kişi oldu. Sonraki dönemde Şeriyye komisyonu kâtipliğini yürüttü. Anadolu'nun farklı yerlerinde halkı Kurtuluş Savaşına katılması için teşvik etti. Milletvekilliğinden sonra Kocaeli'nin İhsaniye köyünde bir süre çiftçilik yaptı. 1931 ve 1935 yılları arasında Uşak Mahkemesi'nde hakimlik yaptı. Sonraki 3 yıl ise PTT genel müdürlüğünde avukatlık görevini icra etti. Hayatının sonraki dönemini Ankara'da avukatlık yaparak geçirdi. 11 Ağustos 1969'da ölen Ali Rıza Acara, Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedildi.
Bancor (kripto para birimi)
Tarihi
Bancor Protokolü Teknik Raporu ilk olarak 13 Şubat 2017'de kurucular Galia Benartzi, Guy Benartzi, Eyal Hertzog ve Yudi Levi tarafından tanıtıldı. Bancor'un ağı İsviçre'de kayıtlıdır. Şirket adını John Maynard Keynes'in 1940'larda uluslararası ticaret sistemini yeniden geliştirme fikri olan "Bancor" olarak anılan uluslarüstü bir para birimi öneren "Uluslararası Takas Birliği (ICU)" adlı para birimi anlayışından almaktadır.
Kurugöl, Susuz
Kurugöl, Kars ilinin Susuz ilçesine bağlı bir köydür.
Olimpiyat Oyunları'nda Aruba
Olimpiyat Oyunları tarihindeki ilk katılımını Seul, Güney Kore'de düzenlenen 1988 Yaz Olimpiyatları'nda gerçekleştiren Aruba, sonrasındaki tüm Yaz Olimpiyat Oyunları'na sporcu gönderirken hiçbir Kış Olimpiyat Oyunları'nda yer almadı. Ülkeyi temsil eden sporcuların hiçbiri, bu oyunlarda madalya kazanamadı. 1952-1984 yılları arasındaki oyunlarda ise Arubalı sporcular, Hollanda Antilleri çatısı altında mücadele etmişlerdi. 1985'te kurulan Aruba Olimpiyat Komitesi, ertesi yıl Uluslararası Olimpiyat Komitesi üyesi oldu.
Kurugöl, Susuz
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Gölviran, 1928 kayıtlarında Gölveren ve daha sonra Güzelpınar olarak geçmektedir.
Ali Rıza Acara
Ailesi
Ali Rıza Acara evli ve üç çocuk babasıydı.
Kurugöl, Susuz
Coğrafya
Köy, Kars il merkezine 33 km, Susuz ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Diana (film)
Diana, İngiltere Prensesi Diana'nın hayatının son iki yılının konu alındığı ve yönetmenliğini Oliver Hirschbiegel'in yaptığı 2013 yapımı biyografik dram filmidir.
Film Kate Snell'in 2001 yılında yazdığı Diana: Her Last Love kitabına dayanmaktadır ve Stephen Jeffreys tarafından senaryolandırılmıştır. Filmin dünya prömiyeri 5 Eylül 2013 tarihinde Londra'da yapıldı. 20 Eylül 2013 tarihinde İngiltere ve Pakistan'da gösterime girdi.
IEEE Transactions on Antennas and Propagation
IEEE Transactions on Antennas and Propagation, IEEE Antenler ve Yayılım Cemiyeti tarafından aylık olarak yayımlanan akran denetimli bir bilimsel dergidir. Dergi, 1952 yılında IRE Transactions on Antennas and Propagation adı altında kurulmuştur. İçerik olarak dergi anten teorisi ve elektromanyetik alanların yayılımı ile ilgili araştırmaları kapsamaktadır.
Journal Citation Reports'a göre derginin 2019'daki etki faktörü 4.371'dir.
Pia Dijkstra
Parlamentoya seçilmeden önce haber sunucusuydu. 1988 yılından 2000 yılına kadar Hollandalı yayın kuruluşu NOS Journaal kanalı için çalıştı.
Etsiz Pazartesi
Etsiz Pazartesi, hareketi pazartesi günleri etsiz beslenmeyi teşvik ederek hem insan sağlığı, hem gezegenin geleceği, hem de hayvan hakları konusunda bilinç yaratmayı hedefleyen uluslararası bir harekettir. ABD'de 2003 yılında başlayan hareket, çevre, sağlık ve hayvan dostu yemek tarifleri ve bilgilendirici makaleler paylaşarak farkındalığı arttırmayı, ete olan bağlılığı azaltmayı hedeflemektedir.
Ayaklıkırı, Tire
Ayaklıkırı, İzmir ilinin Tire ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Ayaklıkırı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Batı kıyafet kodları
Batı kıyafet kodları, Batı kültüründe farklı kıyafetlerin giyildiğine dair kıyafet kodu türleridir. Sınıflandırmalar geleneksel olarak resmi kıyafet, yarı resmi kıyafet ve iş kıyafeti olarak ayrılır. İlk ikisi bazen gündüz ve gece kıyafetlerine ayrılır. Bu seviyenin altındaki herhangi bir şey gündelik giyim olarak adlandırılır.
Törensel kıyafet, askeri üniforma, dini kıyafet, akademik kıyafet, mahkeme kıyafeti, diplomatik üniforma, okul üniforması ve formalite seviyesine uygun halk kostümü genellikle ilgili kıyafet kodlarıyla birlikte verilir.
Chautauqua County, Kansas
Chautauqua ilçesi veya Chautauqua County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kansas eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 3.669'dur. İlçenin merkezi ve en büyük şehri Sedan'dır.
Bahariye, Tire
Bahariye, İzmir ilinin Tire ilçesine bağlı bir mahalledir.
Ingrid van Engelshoven
Ingrid Katharina van Engelshoven (d. 12 Temmuz 1966), 26 Ekim 2017'den beri Üçüncü Rutte kabinesinde Eğitim, Kültür ve Bilim Bakanı olarak görev yapan Hollandalı bir politikacıdır.
2017'de Temsilciler Meclisi'ne seçilmeden önce, 26 Haziran 2014'ten 16 Şubat 2017'ye kadar Lahey'de belediye meclis üyesi olmuştu. Van Engelshoven, Radboud Nijmegen Üniversitesi'nde siyaset bilimi ve Leiden Üniversitesi'nde hukuk eğitimi aldı. 26 Ekim 2017 tarihinde, Mark Rutte'nin partisinin üçüncü kabinesinde Eğitim, Kültür ve Bilim Bakanı olarak atandı.
Morton, Kansas
Morton ilçesi veya Morton County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kansas eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 3.233'tür. İlçenin merkezi ve en büyük şehri Elkhart'dır.
Turbo (film)
Turbo, DreamWorks Animation tarafından üretilen ve 20th Century Fox tarafından dağıtılan 2013 ABD yapımı 3D bilgisayar animasyonu komedi ve spor filmidir. Ayrıca yönetmenliğini David Soren'in yaptığı film özgün bir fikre dayanmaktadır. Film 17 Temmuz 2013 tarihinde vizyona girmiştir.
Yeni Ahit'in Metin Tarihi
Yeni Ahit'in Metin Tarihi Yunanca ve diğer dillerde günümüze ulaşan çok sayıda el yazmasının aktarılmasıdır. Yeni Ahit'in el yazısı aktarılması, diğer tüm eski edebi eserlerden daha iyi ve daha kapsamlıdır. En eski metin tanıkları, yazarların orijinal metinlerinin çıkış zamanına çok yakındır.
Bugün mevcut 27 kanonik kitabın hepsinin büyük sayıda kopyası var. Bazıları Kutsal Yazıların geniş kısımlarını içerir; diğerleri sadece fragman halindedir. Bir sayıma göre, orijinal Yunan dilinde 5.000'den fazla ve diğer dillerde 8.000'den fazla el yazması var - toplam 13.000'den fazla el yazması. El yazmaları M.S. 2. yüzyıldan 16. yüzyıla kadar tarihlenmektedirler ve her biri doğru orijinal metnin saptanmasına yardımcı olur.
Metin Tarihi için elzem olan yazılar şunlardır:
Metin Tarihi metnin geçmişi, metin aktarımının başlangıç noktasına yaklaşmak istediği için geriye doğru yönlendirilir.
El Yazmalarının Keşfi
Şu anda Yunanca Yeni Ahit'in tamamını veya bir kısmını içeren bilinen yaklaşık 5.000 el yazması vardır. Çoğu, son iki yüzyılda araştırma için açıldı. Reformasyon döneminde, Kodeks Bezae dışında, 11. yüzyıldan önce yazılmış hiçbir el yazması daha büyük bir grup tarafından bilinmiyordu.
Ondan sonra Oxyrhynchus Papirüsleri 1900'lerde, Chester Beatty Papirüsleri 1930'da ve Bodmer Papirüsleri 1950'de keşfedildi.
Malzeme
El yazmaları için malzeme olarak papirüs ve parşömen kullanılmıştır.
Papirüs
Nil deltasının sulak bölgesinde yetişen adı "nehrin ürünü" anlamına gelen papirüs bitkisinden yapılır. Saz ailesine ait uzun bir su bitkisi. Sığ suda yetişen, 2 ila 6 m yüksekliğe ulaşan ve çok sayıda ince başakçık ile bir çiçek salkımıyla biten sivri, üçgen bir gövdeye veya sapa sahiptir. Eski Mısırlılar papirüsü pek çok şekilde kullanmayı biliyorlardı: Onu yakıt olarak kullandılar, ondan gemiler, yelkenler, halatlar, paspaslar ve sandaletler yaptılar. Bundan başka Papirüs çalısı bir yazı malzemesinin üretimi için kullanıldı.
Mısırlıların papirüsten yazı malzemeleri yapmak için kullandıkları yöntem oldukça basitti. Sapları toplarken, en çok ve en beyaz hammaddeyi içerdiğinden, su yüzeyinin altında büyüyen kalın, özlü kısım tercih edildi. Dış kabuk soyulmuş ve kalan özlü iç kısım yaklaşık 40 ila 45 cm uzunluğunda parçalar halinde kesilmiştir.
Daha sonra ilik geniş fakat çok ince şeritler halinde kesildi. Şeritler daha sonra, kısmen hafifçe çakışacak şekilde düz bir yüzey üzerinde yan yana dikey olarak yerleştirildi. İnce bir tutkal tabakası uygulandıktan sonra, üzerine yatay olarak başka bir papirüs şeridi tabakası serildi.
Daha sonra tabakalar, bir kâğıt oluşturmak üzere bir araya gelene kadar tokmaklarla dövüldü. Yapraklar güneşte kurutulduktan sonra istenilen büyüklükte kesilir. Son olarak ponza taşı, deniz kabuğu veya fildişi yardımıyla düzeltilip parlatıldı. Bu, birçok boyut ve kalitede olan oldukça dayanıklı, esnek, neredeyse beyaz bir yazı malzemesi üretti. Genellikle yatay çizgili tarafta yazılırdı; ancak bazen bir belgeyi bitirmek için arka tarafı da kullanılırdı. Çizgilerin seyri, yazıcının -kamış bir kalem ve kauçuk, kurum ve sudan yapılmış yazma sıvısı kullanarak- düz çizgiler yazmasına yardımcı oldu. Tipik olarak, insanlar beş ila on santimetre genişliğinde dar sütunlar halinde yazarlardı.
Bu papirüs tabakaları, genellikle yaklaşık 20 yapraktan oluşan bir tomar yapmak için uçlarından birbirine yapıştırılabilir. Ya da ilk Hristiyanlar arasında yaygın olarak kullanılan kitap benzeri bir kodeks oluşturmak için katlanarak sayfalar halinde olabilirler. Ortalama bir rulo yaklaşık dört ila altı metre uzunluğundaydı. Devlet belgeleri ise genellikle çok uzundu ve bir tanesinin neredeyse 40 metreyi bile ölçtüğü tespit edildi. Yunanca biblos kelimesi başlangıçta papirüs ağacının yumuşak hamuruna uygulandı, ancak daha sonra bir kitaba atıfta bulunmak için kullanıldı (Matta 1:1; Markos 12:26). Küçültme şekli biblíon'un çoğulu "küçük kitaplar" anlamına gelen biblía'dir ve bu kelimeden Almancada "Bibel" kelimesi (İngilizce: Bible; İtalyanca: Bibbia; İspanyolca: Biblia; Hırvatça: Biblija) türetilmiştir (2. Timoteos 4:13 [βιβλία = küçük kitaplar]). Papirüs endüstrisi için önemli bir merkez haline geldikten sonra bir Fenike kentine Byblos adı verildi.
Papirüs ruloları, M.S. 2. yüzyılın başlarına kadar, Papirüs Kodeks'inin yerini aldığı zamana kadar yaygın olarak kullanıldı. Daha sonra, 4. yüzyılda papirüsün popülaritesi azaldı ve yerini daha kalıcı bir yazı malzemesi olan parşömen aldı. İhtiyaç duyulmayan papirüs ruloları silindirik kutularda veya capsa adı verilen kaplarda muhafaza edilirdi.
Bir yazı malzemesi olarak papirüsün büyük bir dezavantajı vardı: çok dayanıklı değildi. Nemli bir yerde saklandığında bozulur ve kuru bir yerde çok kırılgan hale gelir. M.S. 18. yüzyıla kadar, Kutsal Kitap'taki tüm eski papirüs el yazmalarının yok olduğuna inanılıyordu. Bununla birlikte, 19. yüzyılın sonunda, bir dizi değerli Kutsal Kitap papirüsü keşfedildi.
Buluntular esas olarak Mısır'da ve papirüsün korunması için gerekli ideal kuru iklime sahip olan Ölü Deniz çevresinde yapılmıştır. The Anchor Bible Dictionary şöyle diyor: “Bölgedeki iklim şartları yüzünden, bu döneme [M.Ö. birinci binyıl] ait papirüs bir belge ancak çöldeki bir mağarada ya da sığınakta muhafaza edilmişse bu kadar uzun süre dayanır.”
Bu yerlerde bulunan bazı Kutsal Kitap papirüsleri M.Ö. 2. veya 1. yüzyıla aittir. Bulunan bu papirüs el yazmalarının birçoğuna "papirüs" deyimle atıfta bulunulmaktadır. Örneğin Nash papirüsü (M.Ö. 1. veya 2. yüzyıl), Papirüs Rylands iii. 458 (M.Ö. 2. yüzyıl) ve Chester Beatty I papirüsü (M.Ö. 3. yüzyıl).
Parşömen
Koyun, keçi veya buzağı derisinden yapılan yazı malzemesi. Deri uzun zamandır bir yazı malzemesi olarak kullanılmaktadır. Ölü Deniz'de bulunan İşaya Rulosu, M.Ö. 2. yüzyılın sonlarına doğru deriden yapılmış bir kopyadır. Bununla birlikte, Mısır papirüsü bir yazı malzemesi olarak daha yaygın olarak kullanıldı. Fakat (Plinius'un bildirdiği gibi) Mısır kralı M.Ö. 190 civarında papirüs ihracı yasaklanınca Bergama'da (Grekçe: Pergamon [parşömen teriminin kökeni]) parşömen kullanımının ortaya çıktığı söyleniyor. Belki de bu, hayvan derilerini işlemek için zaten var olan bir yöntemin popülerleşmesi olarak anlaşılmalıdır. Bu yöntem yaprakları her iki tarafta da yazmayı mümkün kılmıştır. Parşömen ruloları, daha ucuz papirüs rulolarından çok daha dayanıklıydı.
Vellum
Parşömenler genellikle koyun, keçi veya dana derisinden yapılırdı. M.S. 3. ve 4. yüzyıllarda, sonunda daha kaba ve daha ince malzeme türleri arasında bir ayrım yapıldı. Daha kaba olanlara hala parşömen, daha ince olanlara 'vellum' denirdi. Vellum, hassas buzağı veya keçi derisinden veya ölü doğmuş buzağı veya kuzu derisinden yapılmıştır. Hazırlık sırasında, kürk yıkanmış derilerden sıyrıldı ve bir çerçeveye gerildi. Daha sonra postlar tekrar yıkandı ve pürüzleri gidermek için tekrar kazındı. Son olarak üzerine kireç serpildi ve ponza taşı ile ovuldu.
Sonuç ince, esnek ve neredeyse beyaz bir yazı malzemesiydi. Matbaa sanatının icadına kadar önemli kitaplar üretmek için kullanıldı. Kutsal Kitap'ın birkaç önemli el yazmaları Vellum adlı yazı malzeme üzerinde yazıldı: Kodeks Sinaiticus (4. yüzyıl), Kodeks Vaticanus (4. yüzyıl) ve Kodeks Alexandrinus (5. yüzyıl).
Palimpsest
Bir palimpsest (Latince: palimpsestus; Grekçe: palímpsēstos, "kazınmış" anlamına gelir) yeni bir metne yer açmak için, örneğin kazıyarak orijinal metnin çıkarıldığı bir belgedir. İyi bilinen bir Kutsal Kitap parşömeni, M.S. 5. yüzyıldan kalma Codex Ephraemi Syri rescriptus'tur. Palimpsest'te daha eski metin (kazınmış) daha önemli olduğunda, bilim adamları genellikle kimyasal reaktifler ve fotoğraf gibi teknik araçları kullanarak silinen yazıya ulaşabilip ve onu okunabilir hale getirebilirler.
Tomar ya da Kodeks
Başlangıçta birkaç papirüs veya parşömen yaprağı birbirine yapıştırılıp bir çubuğa sarıldı. Ruloların, kodekslerin uygulanmadığı bazı dezavantajları vardı. Okuyucu tomarların son bölümünde bir şey aradıysa, altı, ruloyu dokuz veya daha fazla metre yuvarlaması gerekebilirdi. Bu, antik çağın yazarlarının diğer kaynaklardan alıntı yaparken genellikle çok belirsiz olmasının bir nedeni olabilir. Bir parşömeni açıp ilgili pasajı bulmakla uğraşmak yerine, muhtemelen hafızadan alıntı yapıyorlardı.
Kodeks, tomardan çok daha pratikti. Otuz metreden daha uzun bir tomar gerektirecek olan dört İncil'in tümü tek bir kodeks içinde yer alabilirdi. Bir kodeksin belirli bir kısmı bulmak, onun uzun bir tomarın sayısız sütununda aradığından daha kolaydı. Bir kodeks genellikle aynı miktarda papirüs veya parşömenden yapılan bir tomardan iki kat daha fazla metin içeriyordu, çünkü tomarlar genellikle sadece bir tarafa, fakat bir kodeksin sayfaları her iki tarafa da yazıldı. Bu nedenle kodeks, tomarlardan daha ekonomikti.
Yeni Ahit el yazmaları yalnızca kodeks biçiminde günümüze ulaşmıştır. Bu, en küçük parçalarda bile kesin olarak kararlaştırılabilir, çünkü bir kodeksin sayfaları her zaman her iki tarafa da yazılır (belki de tüm kodeksin son sayfası hariç). Bir yüze yazılmış Yeni Ahit el yazması kalıntıları son derece nadirdir.
Yeni Ahit el yazmalarının başlangıçtan itibaren kodeks biçiminde yazılıp yazılmadığı, yani Yeni Ahit yazılarının hiçbir zaman rulo halinde olup olmadığı şu anda kesin olarak belirlenememektedir. En eski Yeni Ahit papirüsleri M.S. 2. yüzyıldan kalmadır.
Kodeksin kökeni
Kodeks teriminin türetildiği ve başlangıçta bir ağaç gövdesini tanımlamak için kullanılan Latince caudex kelimesi, kodeksin kökeni hakkında bazı ipuçları vermektedir. Daha sonra terim, üzerlerine yazı yazmak için balmumu ile kaplanmış ahşap tabletlere uygulandı. Bireysel paneller daha sonra şeritler veya halkalarla birbirine bağlandı ve toplanan bu paneller kodeks olarak tanındı. Sonra Romalılar mum kaplı tahta tabletler yerine yazı malzemesi olarak parşömen kullanmaya başladılar.
Bu parşömene “[üzerine yazı yazmak için hazırlanmış] deri” anlamına gelen membrana deniyordu. Görünüşe göre 'membrana' M.S. birinci yüzyılda yaygın olarak kullanılıyordu. Örneğin 2. Timoteos 4:13'te, elçi Pavlus Timoteos'tan "[papirüsten olan] tomarları (Grekçe: βιβλία), özellikle parşömenleri (Grekçe: μεμβράνας [membránas] = parşömen )" getirmesini istedi. İçerikleri hakkında hiçbir şey söylemedi. Bu nedenle, bazı yorumcular onun İbranice Kutsal Yazıların tomarlarını ve herhangi bir notu veya mektubu istediğini düşünüyor. "Özellikle parşömenler" ifadesi, bunların hem papirüs hem de parşömen tomarları olduğunu gösterebilir.
Kutsal Kitap-Yeni Çeviri (2001): "kitapları, özellikle yazı derilerini" tercüme eder, Kitabı Mukaddes: “kitapları, bilhassa derileri” yazıyor. Ancak “parşömenlerin” not defterleri, kağıtları veya parşömen rulolarını olup olmadığı kesin olarak söylenemez.
Yazı malzemelerindeki değişikliğin bir sonucu olarak, kodeksin geliştirilmesi daha hızlı ilerledi. İlk kodeksler çeşitli şekillerde geldi. Bir tür kodeks, ikiye katlanmış ve dikilmiş kalın bir kağıt tabakasından oluşuyordu. Böyle bir kodeks kapatıldığında, iç yapraklar dış yapraklardan daha fazla dışarı çıkıyor ve bu nedenle kesilmesi gerekiyordu. Bu nedenle bu kodeks, ortadaki yaprakların dıştakilere göre oldukça dar idi. Sonunda popüler hale gelen kodeks, birkaç katmandan oluşuyordu. Yarıya katlanmış dört veya beş yaprak kağıttan oluşan bir katman, ciltleme için en uygun olduğunu kanıtladı. Bu düzenleme ile, kenarlar boyut olarak birbirinden en az farklıydı. Her katmanın yaprakları, katmanlar istiflenmeden önce birbirine dikildi ve kodeksi tamamlamak için kapaklar arasına bağlandı. Modern kitaplar da bir dizi katmandan oluşur.
İlk Hristiyanlar ve Kodeks
En azından M.S. birinci yüzyılın sonlarına kadar, Hristiyanlar öncelikle tomarları kullandılar. Elçi Yuhanna, M.S. 96 yıllarında yazdığı Vahiy'den bir "rulo" olarak söz etti (Vahiy 22:18, 19). Kısa bir süre sonra, Hristiyanlar, Yunanca Kutsal Yazıları oluşturan kayıtları korumak için kodeksi kabul ettiler. Arkeolojik kanıtlar, ilk Hristiyanların kodeksleri herkesten daha fazla kullandığını gösteriyor. Örneğin, üçüncü yüzyıldan kalma klasik yazılardan 291 adet tomar fragmanları bulundu. Ancak bu zamandan sadece 20 kodeks parçası var. Hristiyan kayıtlarından 38 kodeks parçası ve yaklaşık 9 rulo parçası günümüze ulaşmıştır. İlk Hristiyanların kodeks şeklindeki Kutsal Yazıları kullanmak için iyi nedenleri vardı. İsa Mesih, takipçilerine şu emri vermişti: “Bütün milletlerden insanları öğrencilerim olarak yetiştirin. . . size buyurduğum her şeye uymayı onlara öğretin” (Matta 28:19, 20). Öğrenciler yetiştirmek ve onlara öğretmek için Hristiyanların Kutsal Yazıları kullanmaları gerekiyordu. Kodeksin kullanışlı biçimi, uygun ayetleri bulmalarını kolaylaştırarak bu görevi yerine getirmelerine yardımcı oldu.
M.S. birinci yüzyılda, öğrenci yetiştirmek ve öğretmek için kutsal yazılardan kapsamlı bir şekilde yararlanılması gerektiği gösterildi. Örneğin Kutsal Kitap, elçi Pavlus'un kutsal yazıları nasıl kullandığını anlatır: “Pavlus âdet edindiği gibi havraya, onların yanına gitti. Üç Sebt günü Kutsal Yazıları kullanarak onları ikna etmeye çalıştı. Yazılardan kanıtlar göstererek Mesih’in acı çekmesi, ölüp diriltilmesi gerektiğini açıkladı” (Elçilerin İşleri 17:2, 3). Öğrenciler ayrıca Kutsal Yazıları kullanarak belirli düşünceleri inceledikleri için övüldü. Bu yüzden şunu okuyoruz: "Veriya’daki Yahudiler Selanik’tekilerden daha açık fikirliydi; kendilerine anlatılanların doğruluğunu her gün Kutsal Yazılardan dikkatle araştırarak sözü büyük istekle kabul ettiler." (Elçilerin İşleri 17:11). İlk Hristiyanlar Kutsal Kitap'ın ayetlerini içeren kodeksleri sık sık kullandılar.
Papirüs El Yazmaları
Papirüs, hayatta kalan en eski Yeni Ahit el yazmalarıdır. 2. ila 7. yüzyıllara tarihlenirler. Papirüs, Mısır ve Orta Doğu'daki diğer ülkelerin arkeolojik kazılara açıldığı 19. yüzyıldan itibaren keşfedildi. Bazı önemli papirüs koleksiyonları, alıcının (Chester Beatty, Martin Bodmer) veya bulundukları yerin (Oxyrhynchus) adını alır. Papirüs el yazmaları bugüne dek kullanılan Gregory-Aland sistemine göre şu şekilde sıralanır:, , ... (Yeni Ahit'in Papirüsler Listesine bakınız)
Bugün 400.000'den fazla papirüs bilinmektedir ve bunların 120'den fazlası Yeni Ahit'in bazı kısımlarını içerir. Birçok el yazmaları sadece çok küçük parçalardır.
Bazı papirüsler kesinlikle 2. yüzyıla aittir. Ünlü Papirüs 52 (Papirüs 52), 125-150'e tarihlenir. Bazı fragmanların 1. yüzyılın ilk yarısına kadar olan erken tarihleri bilimde tartışılır. Örneğin, bazı araştırmacılar 7Q5 papirüsünü Yeni Ahit papirüsü olarak sınıflandırır. Bu erken tarihlemenin önde gelen bir temsilcisi Carsten Peter Thiede idi. Papirüs 64 ve Papirüs 67 hala ikinci yüzyılın papirüsleri olarak kabul edilebilir.
En önemli papirüsler:
Chester Beatty papirüslerinin keşfedilmesinden bu yana Kutsal Kitap'ın papirüs koleksiyonuna yapılan en önemli katkı, 1956 ve 1961 yılları arasında yayınlanan Bodmer papirüslerinin satın alınmasıydı. Her ikisi de M.S. 200 civarında yazılmış olan Bodmer II Papirüsü (Papirüs 66) ve Bodmer XIV ve XV (Papirüs 75) Papirüsü özellikle dikkate değerdir. Papirüs Bodmer II, Yuhanna İncili'nin büyük bir bölümünü içerirken, Papirüs Bodmer XIV ve XV, Luka ve Yuhanna İncillerinin büyük bir bölümünü içerir.
Örneğin, Papirüs 90 M.S. 100-200'e tarihlenir.
Onsiyal (majüskül) El Yazmaları
Majüskül (onsiyal) el yazmaları, parşömen üzerine büyük harflerle yazılmış yazılardır. Parşömen, papirüsten daha pahalıdır, fakat çok daha dayanıklıdır. Bu nedenle özellikle değerli belgeler veya temsili amaçlı yazılar için kullanılmıştır. Bugün 4. ve 9. yüzyıllar arasında yaklaşık 300 onsiyal el yazmaları bilinmektedir. Metin eleştirisinde büyük harf veya sıfırla başlayan sayılar kullanılarak Nestle-Aland sistemine göre kısaltılırlar. Bunların en önemli beşi, aynı zamanda farklı metin türlerinin en önemli temsilcileridir, böylece bu beş kodeks, en önemli varyantlar hakkında iyi bir genel bakış sunabilir:
Minüskül El Yazmaları
Minüskül el yazmaları, 9. yüzyıldan 15. yüzyıla tarihlenen küçük harflerle yazılmış yazılardır. Yaklaşık 2.900 minüskül el yazmaları kataloğuna dahil edildi. Daha az olan yaş, metin eleştirisi için bu yazıların değerini sınırlar, ancak çok daha eski el yazmalarıyla yakından ilişkili olanlar da vardır. Örneğin, minüsküller 33, 579, 892 ve 2427 (2006'da bu el yazması, 19. yüzyıldan kalma bir taklit olduğu ortaya çıktı.) en yüksek kalite seviyesinde sınıflandırılır.
Kilisenin ders kitapları (leksiyonar)
Yeni Ahit'in ders kitapları, Kutsal Kitap'ın bölümlerini de içeren bir ayin kitabının bir kopyasıdır. Bu ders kitapları, Yunanca onsiyal veya küçük harflerle yazılmış olabilir. Yazı malzemesi olarak papirüs, parşömen, vellum ya da kağıt kullanıldı.
Süryanice (Aramice lehçesi) çeviriler
M.S. 2. yüzyıldan itibaren, Yunanca Kutsal Yazıların Süryaniceye (Aramice lehçesi) çevirileri ortaya çıktı. Önemli bir Suriyeli çeviri, 2. yüzyıldan kalma bir incilleri içeren Tatian'ın Diatessaron'udur. Belki de orijinal olarak Roma'da Yunanca yazılmış ve daha sonra Suriye'de Tatian tarafından Suriye diline çevrilmiştir, ancak bu kesin değildir. Diatessaron bugün hala Arapça bir çeviri şeklinde korunmaktadır. Ayrıca 3. yüzyıldan kalma Yunanca yazılmış küçük bir parşömen parçası ve çok uzun alıntılar içeren 4. yüzyıla ait Diatessaron tefsirinin Ermenice tercümesi de bulunmaktadır.
Sadece İncillerin eski bir Suriye çevirisinin (Diatessaron'dan farklı bir çeviri) tamamlanmamış el yazmaları hayatta kaldı: Cureton-Suriyeli (Curetonianus) ve Sina-Suriyeli (Sinaiticus). Bu el yazmaları 5. yüzyılda yapılmış olsa da, muhtemelen daha eski bir Suriye metninin kopyalarıdır. Yunancadan yapılan orijinal çeviri M.S. 200 civarında olabilir. Yunanca Kutsal Yazıların başka kitaplarının da eski Süryanice çevirileri olması çok muhtemeldir, ancak bunlardan hiçbir el yazması ispat edilmez.
Peşitta
5. yüzyıla ait Suriye dilinde olan Peşitta, 2. Petrus, 2. ve 3. Yuhanna, Yahuda ve Vahiy dışında Yunanca Kutsal Yazıların tüm kitaplarını içeriyordu. M.S. 508 civarında, Mabbug (Hierapolis) Piskoposu Philoxenus, Hristiyan Kutsal Yazılarının Peşitta metnini Polykarp tarafından revize ettirdi ve 2. Petrus, 2. ve 3. Yuhanna, Yahuda ve Vahiy ilk kez Suriye dilinde olan bir çeviriye alındı.
M.S. 5. yüzyıldan itibaren, Hristiyanlığı kabul eden Süryanice konuşanlar arasında Peşitta tercümesi yaygındı. "Peşitta" terimi, "basit olan" anlamına gelir. İbranice Kutsal Yazıların kısmı muhtemelen M.S. 2. veya 3. yüzyılda esas olarak İbranice'den çevrildi. Fakat daha sonraki bir revizyon Septuagint ile bir karşılaştırma içeriyordu. Çok sayıda Peşitta el yazması günümüze ulaşmıştır. En değerli el yazması Milano'da (İtalya) Biblioteca Ambrosiana'da saklanan 6. veya 7. yüzyıldan kalma bir kodekstir.
Pentatökün (Levililer hariç) bir Peşitta el yazması M.S. 464 yılına tekabül eden bir tarih taşır ve bu onu herhangi bir dilde Kutsal Kitap'ın en eski tarihli el yazması yapar.
Latince çeviriler
Eski Latince çeviriler muhtemelen M.S. 2. yüzyılın ikinci yarısından itibaren ortaya çıktı. Görünüşe göre Latince Kutsal Kitabın tamamı, en geç M.S. 250 yılına kadar Kuzey Afrika'daki Kartaca'da kullanılıyordu. İbranice Kutsal Yazılar henüz Origenes tarafından gözden geçirilmeyen Septuagint'ten Eski Latince'ye çevrildi, Yunanca Kutsal Yazıları ise orijinal Yunancadan çevrildi. Belki farklı çeviriler yapılmıştır ya da en azından birkaç çevirmen Eski Latince Kutsal Kitap üzerinde çalışmıştır. Bilginler genellikle iki temel antik Latince metin türünü adlandırırlar: Afrikalı ve Avrupalı metin. Eski Latince Yeni Ahit'in 50'den fazla el yazması (veya fragmanı) günümüze ulaşmıştır. Bazen Itala veya Vetus Latina adı altında gruplandırılırlar.
Vulgata
Vulgata, tüm Kutsal Kitap'ın, kendi zamanının en önemli Kutsal Kitap bilgini olan Hieronymus'tan (Sophronius Eusebius) hazırlanan bir çevirisidir. M.S. 383'te yayınlanan İncillerden başlayarak, kendini ilk olarak Hristiyan Kutsal Yazılarının eski Latince çevirisini gözden geçirmeye adadı. 384 ile 390 yılları arasında Septuagint'e dayanarak eski Latince Mezmurlarının gözden geçirilmiş iki versiyonunu yaptı. Bunlardan birincisine "Psalterium Romanum", ikincisine ise "Psalterium Gallicanum" adı verildi çünkü ilk olarak Roma ve Galya'da kullanımları kabul edildi. Hieronymus ayrıca Mezmurları doğrudan İbranice'den tercüme etti ve bu eser "Psalterium iuxta Hebraeos" olarak bilinir.