cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Parasempatomimetik ilaçlar
İndirekt etkili
İndirekt etkili parasempatomimetik maddeler, geri dönüşlü kolinesteraz inhibitörleri, geri dönüşsüz kolinesteraz inhibitörleri veya ACh salınımını destekleyen maddeler veya anti-adrenerjikler olabilir. Sonuncusu, antagonist sistem olan sempatik sinir sistemini inhibe eder.
Kaynakça
<references group="" responsive="1">
Warhammer
Warhammer ya da Warhammer Fantasy, Games Workshop firması tarafından 1980'li yılların başlarında üretilmiş bir fantezi setidir. Bu setlerden en çok bilinenleri Warhammer Fantasy Battles, Warhammer Fantast Roleplay ve bilimkurgu ağırlıklı olan  Warhammer 40K' dır.
Bu masaüstü savaş oyunlarındaki karakterler Tolkien'in Orta Dünya'sı ile ve diğer fantastik kurgu karakterleriyle büyük benzerlikler taşımaktadır. Warhammer setlerinde Chaos baş düşmandır ve genellikle diğer ırkları yok etmeye veya ezmeye çalışmaktadır. Setlerde bahsi geçen dünyalar çok değişik türden ırklarla doludur, örneğin insan, elf, ork, ogre, kara elfler, lizardmen, cüceler vb.
Warhammer 40K oyunundaki ırklar ise:
Space Marines: Birçok Chapter'dan oluşan Space Marines İmparator'a bağlıdır ve birimleri İmparator'un genlerinin bir kısmından oluşturulmuştur. Bu yüzden bir insandan çok daha dayanıklı ve güçlüdürler. İnsanlığı korumak için yaratılmış bu ırk kendilerini feda etmekten hiç çekinmeyen korkusuz savaşçılardan oluşmuştur. Onlar için savaş nefes almak kadar doğaldır. İmparator'dan aldıkları kuvvetle kötülüğü ezmek için buradalar. Menzilli birimleri ağırlıktadır ancak yakın savaş araçları çok etkilidir.
Aşk (albüm, 2023)
Aşk, Altın Gün grubunun 5. albümüdür. Albüm, 2023 yılında yayınlanmıştır.
Warhammer
Chaos Space Marines: Eye of Terror adı verilen bölge Chaos'un evrenimiz ile olan bağlantısıdır. Buraya çok yaklaşan Space Marines birlikleri ve başlarındaki Warmaster Horus, Chaos'tan etkilenerek İmparator'a saldırırlar. İmparator'un en güvendiği Primarch'lardan olan Horus, İmparator tarafından öldürülür ancak İmparator da ölümcül yara almıştır. İmparator aşmış güçleriyle ölmemeyi başarmış ancak bitkisel hayat gibi bir hâlde taht odasında durarak zihinsel güçleriyle Imperium'u koruması altına almıştır. İşte Chaos Marines'in doğuşu böyledir. Uzaktan da yakından da güçlü olan Chaos'ların eksiği birim sayısından ve teknoloji eksikliğinden gelir.
Imperial Guard: İmparator'un Çekici (Hammer of The Emperor) olarak da bilinen bu ordu bilinen insan ordusudur. Marine'ler gibi gelişmiş genleri olmamasına rağmen sayı çoğunluğu ve bir insanın azmiyle Imperium'da çok önemli bir yere sahiptirler. Onlar için savaş kendini feda etmek için hazır bekleyen insanlarla kazanılır ve bu sayı onlarda milyonlarla ölçülür. Menzilli saldırı ve tanklarına güvenen insanlar bunu kullanmaktan çekinmezler!
Eldar: Eldarlar insanların ataları denizden sürünerek çıktıklarında bile bütün galaksiye yayılmışlardı. Korkunç bir geçmişe sahip olan Eldar'lar bu konuyu çok nadir konuşurken, eskiden yıldızların ve gezegenlerin kaderlerine bile karar verebilcek zihinsel güce sahiplerdi. "Düşüş" adı verilen Eldar'ların neredeyse yok olmasına sebep olan bu olaydan sonra Craftworld adı verilmiş dev yaşayan gemilerine binip kaçmışlardır. Eldar'ların en büyük gücü "Farseer" adı verilen ve geleceği görebilen liderleridir. Şu anda en saygın Farseer olan Eldrad Ulthran tarafından yönetilen Ulthwé Craftworld'ü tarafından sürekli tarihin akışı değiştirilmekte ve alakasız saldırılar sebebiyle Eldar'lara "dengesiz" gözüyle bakılmaktadır. Hâlbuki bunun sebebi geleceği değiştirmektir. Uzaktan etkili olan savaşçıları ağırlıklı olmasına rağmen hiç de hafife alınamayacak yakın dövüş birimleri vardır ve bir de zihinsel güçler var, tabi.
Necrons: 60 milyon yıldır gömülü duran Necronlar tanrılar kadar eski varlıklardır. Amaçları basittir. Tüm canlıları yok etmek. Tanrılarının kana olan açlığını gidermek için hiç haber vermeden hedef seçmeden herkese saldıran Necronlar iskeletimsi görüntüleri ile korku salmakta ve herkesi kesip biçmektedirler. Menzilli saldırı ağırlıklı olmalarına rağmen yakın dövüşte hiç de fena değiller.
Orks: Orcs değil, evet, onların adı Orks. "Waaagh!" diye bağırıp duran bu yeşil derililer birliğinde goblinler de vardır ama kocaman orkların arasında lafları bile olmaz. Sayılarını bilmenin mümkün olmadığı orklar kavga etmeye inanılmaz heveslidirler. Savaşacak birilerini bulamazlarsa kendileri arasında savaşmaktan hiç çekinmezler. Kabileler şeklinde yaşamalarına rağmen birlik beraberlik içinde yaşamazlar. Eğer böyle olsaydı zaten evrende onlara dayanabilecek bir güç yoktur. Ancak bu pek de mümkün gözükmüyor. Yakın savaş odaklıdırlar ama silah kullanmaktan da hiç çekinmezler.
Tau: Genç ve hırslı olan Tau'lar ortak bir amaç için birleşmiş ve aydınlanma aramaktadırlar. Gittikçe güçlenen Tau "Greater Good" için her türlü direnişi ezip geçmektedir. Greater Good'u her yere yaymak isteyen Tau'lara Kroot adı verilen bir uzaylı türü de dahildir. Hızlı ve güçlü olan kroot'lar doğal savaşçılardır. Teknolojik açıdan iyi bir ilerleme kaydeden Tau'lar özellikle menzilli saldırılarda etkilidirler.
2012 Yaz Olimpiyatları'nda Azerbaycan
2012 Yaz Olimpiyatları'nda, Azerbaycan adına 14 sporda 53 sporcu yarışma hakkı kazanmıştır. Bu sporcuların 38'i erkek, 15'i kadındır. 2012 Yaz Olimpiyatları'nın açılış seremonisinde Azerbaycan bayrağını Elnur Memmedli taşımıştır. Bu seremoniye dönemin Azerbaycan cumhurbaşkanı İlham Aliyev de katılmıştır.
Azerbaycan kafilesi, Londra'ya iki bölüm halinde gitmiştir. 32 sporcudan oluşan ilk bölüm, 24 Temmuz 2012'de; 2. bölüm ise 4 Ağustos 2012'de yola çıkmıştır. Her iki bölüm de Bakü Haydar Aliyev Havalimanı'ndan uğurlanmıştır.
Ayrıca Azerbaycan, 2012 Yaz Olimpiyatları'nda bir madalya için en çok prim veren 3. ülke olmuştur.
Edip Rüştü Akyürek
İlk yılları ve meslek hayatı
1903 yılında Sakız adasında doğan Edip Rüştü, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Dişçilik Bölümünden mezun olarak diş hekimi olarak görev yapmaya başladı. Mesleğini hem Balyakara Aydın Maden Şirketinde, hem de serbest olarak icra etti.
Bursa Belediye Başkanlığı
Akyürek, 3 Mayıs 1942 tarihinde Bursa Belediye Başkanlığına seçildi. Bu dönemde Bursa'da kültür ve sanat için yaptığı çalışmalar arasında Belediye Müzikevi ile Sanat Galerisi'ni açması, ayrıca Kültürpark için arazi kamulaştırması yer alır. 1943 yılında belediyeye bağlı bir şehir tiyatrosu kurmak için Muhsin Ertuğrul'la yazıştı. Hatıratına göre Ertuğrul'un haftada üç kez Bursa'ya gelmesi için anlaşsalar da, belediye meclisi tiyatronun kuruluşuna izin vermedi.
Belediye başkanlığı döneminde halk sağlığına ilişkin çalışmalar da yürüttü. 1943 yılında özellikle İstanbul'da baş gösteren tifüs salgını dolayısıyla, hastalığın bu dönem yüksek sayıda ziyaretçi alan Bursa'ya yayılmaması için müdahalelerde bulundu. Bu bağlamda İstanbul'dan gelen otobüslerin dezenfekte edilmesi, ateşli hastaların tespit edilerek mahallelerin karantinaya alınması gibi tedbirler yürürlüğe koyuldu.
Av hayvanı
Av hayvanı, spor veya yemek için avlanan herhangi bir hayvandır. Gıdalar için avlanan hayvanların türü ve aralığı dünyanın farklı yerlerinde farklılık göstermektedir. Bazı ülkelerde av hayvanı, küçük veya büyük olarak gerekli lisanslara ilişkin hukuki sınıflandırmayı da içermektedir.
Kazım Karabekir, Yüreğir
Kazım Karabekir, Adana ilinin Yüreğir ilçesine bağlı bir mahalledir.
II. Gıyâseddin Keyhüsrev
'''II. Gıyaseddin Keyhüsrev (Eski Anadolu Türkçesiyle: , Gıyâs 'ed-dîn Keyhüsrev''') (d. 1221 - ö. 1246, Alaiye), 1237-1246 arasında Anadolu Selçuklu Sultanı.
Sultan I. Alaeddin Keykubad'ın büyük oğludur. Babasının ölümünden sonra onuncu sultan olarak tahta çıktı. Döneminde pek çok sosyal, bilimsel ve dinî kurum kurulmuş, büyük mimarlık eserleri inşa edildi. Ancak aynı dönemde vezir Sadeddin Köpek’in etkisinde kalarak tecrübeli devlet adamlarını bertaraf etmiş; ülkede gerileme başlamıştır. Kösedağ Savaşı’nda uğranılan yenilgi ile devlet çöküş sürecine girmiştir.
Annesi Hunat Hatun'un Kayseri’de Hunad Hatun Külliyesi ile İncesu’daki Şeyh Turesan Zaviyesi onun devrinde meydana getirilmiş eserlerdendir.
Yaşamı
1221 yılında doğduğu tahmin edilir. Babası I. Alaeddin Keykubad, annesi “Mahperi Sultan” olarak da bilinen Hunat Hatun'dur.
Melikliğinin ilk yılları ve tahta çıkması
1228’de Mengüçoğlu Beyliği’ni ortadan kaldırıp topraklarını ülkesine katan Alaaeddin Keykubat, onu Erzincan iline melik atayarak atabeyi Mübarizeddin Ertokuş'la birlikte Erzincan'a gönderdi. Melikliğinin ilk yıllarında Trabzon’u kuşattı.
Babası Alaeddin Keykubat, büyük oğlu Gıyaseddin Keyhüsrev yerine küçük oğlu İzzeddin Kılıç Arslan'ı veliaht atamış ve ümeradan biat almıştı. Günümüze ulaşan yazılı kaynaklarda (İbn Bibi, Aşıkpaşazade ve Anonim Selçukname) başta Sadeddin Köpek olmak üzere bir kısım ümeranın teşviki ve desteği ile babasını zehirletip, yine aynı ümeranın oldu bittisiyle tahta çıktığı belirtilmektedir. Günümüz araştırmacıları da bunu güçlü bir olasılık olarak görmektedir. Babasının ölüm haberinin, veliaht yerine önce Gıyaseddin Keyhüsrev'e gönderilmiş olması bu konuda "ikna edicidir".
Dımaşk (Şam) ve Halep Eyyubi hükümdarları ile babasının zamanında yapılan tabiiyet anlaşmalarını yeniledi. Halep Eyyubi hükümdarının kızı ile evlenmek, kendi kız kardeşini ise onunla evlendirmek yoluyla akrabalık kurdu. Çok geçmeden diğer Eyyûbî Hükümdarları ve Artuklular da kendisine bağımlı oldu. Moğolistan’a babasının hazırladığı elçilik heyetini gönderdi. Babası, kendisinden küçük olan kardeşi İzzeddin Kılıç Arslan'ı veliahtlığa atamıştı ancak babasının ölümü (1237) üzerine Sadeddin Köpek önderliğindeki bazı emirlerin desteğiyle Türkiye Selçuklu tahtına Gıyaseddin Keyhüsvrev çıktı. Kardeşinin tarafını tutan Harezm emirlerine karşı mücadeleye girişti; onları kendisine biat etmek zorunda bıraktı.
Gürcü Prensesi Tamar ile evliliği
Keyhüsrev, babasının devrinde nişanlanmış olduğu Gürcü Prensesi Tamar ile 1237 veya 1238’de evlendi; bu evlilikten II. Alâeddin Keykubad dünyaya gelmiştir. Eşi Anadolu’da Gürcü Hatun adıyla tanındı. Gürcü Hatun’a olan sevgisini bastırdığı paralarla gösterdi. Bu paralarda bulunan arslan-güneş tasvirinin kendisinin (arslan) ve karısı Gürcü Hatun’un (güneş) sembolleri olduğu ileri sürülür.
Sadeddin Köpek’in katli
Keyhüsrev, saltanatının ilk yıllarında güvenmediği devlet adamlarını Sadeddin Köpek’in telkinleri ile birbir etkisiz hale getirdi; hatta eski veliaht İzzeddin Kılıçarslan ile annesi Adile Hatun’u da öldürttü. Nihayet Türkiye Selçuklu tahtı üzerinde hak iddia eden Sadeddin Köpek'i de öldürttü (1239).
Daha önce yönetimde etkili olan emirlerin yeniden işbaşına geçmesiyle devlet eski düzenine kavuştu, dış ilişkileri düzeldi. Eyyubi melikleri, Nikea'da (günümüzde İznik) hüküm süren Bizans imparatorları (İznik İmparatorluğu) ve Kilikya ile Mardin Artukluları II. Keyhüsrev'e bağlılıklarını sürdürdüler. 1240'ta Diyarbakır, Türkiye Selçuklularının eline geçti.
Babai ayaklanması
Bu arada Moğolların önünden kaçarak Anadolu'ya sığınan göçebe Türkmenler, Anadolu'daki yerleşik devlet düzeni içinde yeni sorunlar yaratmaya başladı. Bu koşullarda Baba İshak'ın başlattığı Babai ayaklanması çok hızlı ve kanlı bir şekilde gelişti. Beyşehir Gölü üzerindeki Kudababad Sarayı’na sığınan Keyhüsrev, Moğol tehlikesine karşı ülkeyi savunmak üzere Erzurum sınırında bulunan orduyu çağırarak ayaklanmayı bastırabildi (1240). Bu olay neticesinde devletin gücü önemli ölçüde sarsıldı.
Eyyubiler ile olan mücadelesi
Keyhüsrev, 1241’de ordusunu Kayseri’de topladı. Dımaşk Eyyubi hükümdarı ile güçlerini birleştirip Silvan Eyyubi hükümdarının üzerine yürüdü. Silvan Eyyubi hükümdarı da Germiyanlı Türkmenler’in ve Harizmler’in desteğini sağlamıştı. Yaklaşan Moğol tehlikesi üzerine Abbasi hükümdarının araya girmesiyle iki ordu arasındaki savaş önlendi. Silvan hükümdarının yeniden Selçuklulara tabi olması şartıyla barış yapıldı.
Moğol İstilası ve Kösedağ yenilgisi
Moğollar İran’ı istila edip Gürcistan’ı yağma ettikten sonra Irak’a akınlar düzenlemeye başladılar. İyiden iyiye Anadolu’ya yaklaştılar ve Selçuklu sınırlarında faaliyetler gösterdiler. Kaçınılmaz olan Anadolu Seferi’ni Selçuklu Devleti’nin güçlü olduğunu düşündükleri için bir süre ertelediler. Ancak Babaî Ayaklanmasında Selçuklu Devleti’nin gösterdiği acizliği görünce saldırmaya karar verdiler. Erzurum, o dönem Selçuklu Devleti’nin gerek konumu gerekse zenginliği sebebiyle en önemli şehirlerinden biriydi. Ayrıca bu şehir Anadolu’nun kapısı sayılmaktaydı. Gürcü ve Ermeni kuvvetleriyle beraber 30.000 kişiden oluşan Moğol ordusu 1242 yılının sonbaharında Erzurum’a doğru ilerledi. Türkiye Selçuklularının zayıflamasından yararlanan Moğollar 1242'de Erzurum'u ele geçirdiler. Kösedağ Savaşı'nda da Anadolu Selçuklu ordusunu yenilgiye uğrattılar (1243). II. Keyhüsrev savaştan sonra Batı Anadolu'ya kaçtı. Moğollar Sivas’a girdi ve şehri üç gün süreyle yağma ettirdi. Ardından Kayseri’yi kuşattılar, kahramanca direnmesine rağmen şehri ele geçirip büyük bir katliam yaptılar. Azerbaycan’a dönüşleri sırasında aynı şekilde Erzincan’da katliam yaptılar. Bu olaylar sırasında Keyhüsrev'in annesi ve ailesi Halep’e gitmeye çalışırken yakalanıp Moğollar’ a teslim edildi.
Popüler kültürdeki yeri
2018'de yayınlanan sinema filmi Direniş Karatay'da Ali Buhara Mete tarafından canlandırılmıştır.
Denizler Altında 20.000 Fersah (anlam ayrımı)
Aradğınız madde aşağıdakilerden biri olabilir:
Ardipithecus kadabba
Adlandırma
Ardipithecus yapay bir kelimedir. Cinsin adı kısmen Afar dilinden ("ardi" = topraktan), kısmen Yunancadan ("pithēkos" = antik Yunancada maymun olarak telaffuz edilir) türetilmiştir. Kadabba sıfatı Afar dilinden gelir ve bir ailenin atasını belirtir. Ardipithecus kadabba bu nedenle "maymunların atası" anlamına gelir.
Bahai İnancının Eleştirisi
Bahai dini, "tüm dinlerin temel değerini" ve "tüm insanların birliğini" öğreten dindir.
Ardipithecus kadabba
Açıklama
Ardipithecus kadabba 'nın holotipi, korunmuş bir azı dişi (M3) ve ALA-VP-2/10 envanter numarasına sahip beş diş veya kök parçasına sahip bir sağ alt çene parçasıdır. 2001 yılına ait ilk tanımlama, 1992'den beri Etiyopya'daki Afar Bölgesi'nde toplam beş bölgede kazılan ve diğer on kişiden gelen diğer kemik buluntularına dayanmaktadır. Ancak Yohannes Haile-Selassie tarafından yapılan ilk tanımlamada, Ardipithecus kadabba Ardipithecus ramidus 'un bir alt türü olarak tanımlanmış ve Ardipithecus ramidus kadabba olarak adlandırılmıştır. 2004 yılına kadar bu isim Haile-Selassie ve Ardipithecus ramidus 'un kaşifi Tim White tarafından ortak bir yayında revize edilmedi.
Cerbe Deniz Muharebesi
Cerbe Deniz Muharebesi 1560 yılının Mayıs ayında Tunus'un Cerbe Adası açıklarında Kaptan-ı Derya Piyale Paşa kumandası altındaki Osmanlı Donanmasıyla İspanyol kuvvetlerinin başını çektiği bir Haçlı Donanması arasında yapılmış bir deniz savaşıdır. Osmanlıların büyük bir zafer kazandığı bu savaşta Haçlı gemilerinin yarısı batırılmıştır.
Bahai İnancının Eleştirisi
Karşılaştığı eleştiriler ve zorluklar dünyanın farklı bölgelerinde önemli ölçüde farklılık göstermektedir. Batı'da, liberaller Bahai dinini bazı muhafazakar sosyal uygulamaları, özellikle de Bahailer için evlilik öncesi veya eşcinsel yakınlık yasağı nedeniyle eleştirdiler. Batılı akademisyenler, Bahailerin din hakkında yayın yaparken yayın öncesi inceleme talep etme gerekliliğini ve kadınların Yüce Adalet Evi'nde hizmet etmekten dışlanmasını eleştirdiler. Bu sorunlar, Avrupa ve Kuzey Amerika dışındaki sayısal olarak baskın Bahai topluluğu için yalnızca marjinal olabilir.
Ardipithecus kadabba
Özellikleri
Fosil buluntularının bir alt tür olarak ilk atamasının bu düzeltmesi, Ardipithecus kadabba 'nın Ardipithecus ramidus türüne atfedilen fosillerden daha "ilkel" özelliklere sahip olması gerçeğiyle doğrulanmıştır. Ardipithecus kadabba böylece aynı zamanda Sahelanthropus ve Orrorin cinsleriyle daha büyük bir benzerlik gösterir. Bu ifadeler, Kasım 2002'de gün ışığına çıkan ve 5,8 ila 5,6 milyon yıl öncesine tarihlenen diğer kemik buluntularına dayanıyordu.
Cerbe Deniz Muharebesi
Haçlı Donanması ve hazırlıkları
1538'de Preveze'de alınan yenilgi ve 1541'de İmparator Şarlken'in felaketle sonuçlanan Cezayir seferinin ardından Akdeniz'in önde gelen deniz güçlerine sahip olan İspanya ve Venedik devletleri, Osmanlılar ve müttefikleri olan korsanları kendilerine büyük birer tehdit olarak görmeye başladılar. Özellikle 1558'de Piyale Paşa'nın Balear Adaları'na saldırılar düzenlemesi ve Turgut Reis ile beraber İspanya'nın Akdeniz sahillerine saldırılar düzenlemesi üzerine, İspanya kralı II. Felipe, Papa IV. Paul'den Trablusgarp'ın Turgut Reis'ten geri alınması için yeni bir Haçlı donanması kurulmasına önayak olmasını istedi.
Ardipithecus kadabba
Özellikleri
Aynı zamanda, tüm eski buluntulardan bilindiği gibi, sözde honlama yani dişlerde taşlama izlerine dair herhangi bir kanıta rastlanmadığı da vurgulandı. Köpek dişleri ısırırken birbirine sürtündüğünde ortaya çıkarlar ve böylece uçlarını sürekli keskinleştirirler. Bu "honlama" işlemini yapabilmek için, dişlerin her bir köpek dişinin yanında, antagonist çenenin köpek dişlerinin oturduğu bir boşluk (diastema) vardır. Bu özelliğin kaybı, buluntuların daha sonra Australopithecuslara ve nihayet Homo cinsine yol açan büyük insansı maymunların bu gelişim çizgisine atanması için bir argüman olarak kullanılır.
Bahai İnancının Eleştirisi
Dinin Ortadoğu'da yükselişi ve ardından Batı'ya hareketi, bir Bahai karşıtı polemiğe yol açtı. Hristiyan ve İslami yazarlar (örn. John Ankerberg) tarihine ve kurucularına, kurumlarına, öğretilerine ve kehanet kullanımına saldırdı.
Cerbe Deniz Muharebesi
Haçlı Donanması ve hazırlıkları
Bunun üzerine İspanya, Papalık Devleti, Malta, Ceneviz, Venedik ve Savoya Dükalığı'nın birleşmesi ile kurulan ve 100-150 parça gemi ve yaklaşık 30.000 kara askerinden oluşan bir armada hazırlandı. Donanmaya Medina-Coeli dukası Jean de la Cerda, kara ordusuna ise İspanyol asilzadelerden Don Alvaro de Sande komuta edecekti. Birliklerin genel komutanı ise ünlü amiral Andrea Doria'nın yeğeni Giovanni Andrea Doria olacaktı.
Haçlı donanması'nın öncelikli planı Tunus açıklarındaki yer alan ve gerek Trablusgarp, gerekse Tunus'a olan mesafesi açısından stratejik bir konuma sahip Cerbe Adası'nı ele geçirmek, ardından Trablusgarp'a saldırmaktı. Ada ele geçirildiğinde Malta ve Sicilya donanmaları burada bırakılıp Osmanlı Donanması'nın Batı Akdeniz'e geçmesi engellenecek, bu sayede askeri yardım alamayacak olan Cezayir daha kolay elde edilebilecekti.
Messina'dan yola çıkan Haçlı donanması ilk önce Malta'ya uğradı. Burada kötü hava koşulları nedeniyle 2 ay mahsur kalan donanma hastalık vb. nedenlerle yaklaşık 2.000 kayıp verdi. Şubat 1560'ta Trablusgarp'a doğru harekete geçtiler ve 7 Mart 1560'ta Cerbe Adası'na asker çıkarmaya başladılar.
Osmanlı Donanması ve hazırlıkları
Bu esnada Akdeniz'deki hareketlenmenin farkına varan Trablusgarp beylerbeyi Turgut Reis, padişah Kanuni Sultan Süleyman'a durumu bildirip gerekli tedbirin alınmasını arz etti. Bir yanda Basra Körfezi'nde Portekiz'liler ile mücadeleye girişen Osmanlı Devleri, diğer yanda henüz padişah yaşıyor olmasına rağmen Şehzade Selim ve Şehzade Beyazıt arasında başlayan taht mücadelesi ile çalkalanıyordu. Tüm bunlara rağmen Kanuni, kaptan-ı derya Piyale Paşa'ya emir vererek duruma müdahale etmesini istedi. Gerekli hazırlıklar kısa sürede tamamlanarak 86 savaş gemisiyle İstanbul'dan harekete geçildi. Bu donanmaya Mora'da Midilli sancakbeyi Kurdoğlu Muslihiddin Mustafa ve Rodos sancakbeyi Kurdoğlu Ahmed dahil oldular.Böylece Osmanlı donanmasının savaş gemisi sayısı 120'ye ulaşmış oldu.
Ardipithecus kadabba
Özellikleri
Son olarak, aynı yayında, Ardipithecus, Sahelanthropus ve Orrorin 'in aynı form grubuna ait olduğu ve –daha fazla buluntu bulduktan sonra– muhtemelen tek bir cinse atanabileceği belirtilmiştir.
Bahai İnancının Eleştirisi
Bahai dini birliğini korudu ve mezhepler oluşturmak için çeşitli girişimlerde bulunulmasına rağmen ciddi bölünmeden kaçındı. Her Bahai hizipçiliği girişimi, birkaç yüzden fazla kişiyi çekmeyi başaramadı ve zamanla azaldı. Bu tür kıymık gruplarının takipçileri dışlanır ve çoğunluk tarafından Bahai olarak kabul edilmez.
Cerbe Deniz Muharebesi
Osmanlı Donanması ve hazırlıkları
7 Mayıs 1560'ta Malta'ya ulaşan Piyale Paşa adaya saldırılar düzenleyip esir ve ganimet elde etti. Akabinde, Turgut Reis'in edindiği istihbarat sonucunda Haçlı Donanması'nın halen Cerbe'de olduğu ve Trablusgarp'a saldırmak için beklediği öğrenildikten sonra acilen Cerbe Adası'na doğru yelken açıldı.
Ardipithecus kadabba
Özellikleri
2008'de Bernard Wood ve Nicholas Lonerga, diğer hominin türlerinden önemli ölçüde farklı olan Ardipithecus kadabba'nın diş yapısının özelliklerinin, Hominini'ye atanmasını Ardipithecus ramidus'ta olduğundan daha az temelli gösterdiğine dikkat çekti.
Bahai İnancının Eleştirisi
İslam ile ilişkisi
Bahai dini aynı zamanda görüşleri itibarıyla İslam kültürüne dayanmakla beraber İslam dairesinden çıkmış bulunan bir mezheptir. İslam teolojisi, Muhammed'i Tanrı'nın gönderdiği son peygamber olan Hatem-i Nebiyyin ve İslam'ı tüm insanlık için son din olarak kabul eder. Bahaullah'ın ilahi vahiy iddiası, İslam'ın bu yaygın yorumuyla doğrudan çelişmektedir. Bu nedenle, Müslüman dünyasındaki yetkililer Bahai inancını reddetmiş ve Bahaileri, mürted olarak kabul etmişlerdir.
Cerbe Deniz Muharebesi
Osmanlı Donanması ve hazırlıkları
Piyale Paşa komutasındaki donanmanın 11 Mayıs 1560'ta Cerbe'ye ulaşması Haçlı birlikleri arasında sürpriz ve panik yarattı, çünkü Haçlılar'ın beklentisi Osmanlı donanmasının ancak yaza doğru İstanbul'dan sefere çıkabileceği ve o zamana kadar Trablusgarp'ın ele geçirileceği şeklindeydi.
Ardipithecus kadabba
Habitat
İlk tanımlamaya göre, eşlik eden paleontolojik buluntular, Ardipithecus kadabba 'nın Sahelanthropus için de tanımlandığı gibi ormanlar, ağaçlarla çevrili savanlar ve açık sulardan oluşan bir habitatta yaşadığını göstermektedir.
Cerbe Deniz Muharebesi
Deniz muharebesi
14 Mayıs 1560'ta Osmanlı donanması Preveze'de uygulanan yarım ay şeklindeki savaş düzenine girmişti. Merkeze Piyale Paşa, sağ kanada Kurdoğlu Ahmed Bey ve sol kanada da Kurdoğlu Mustafa Bey komuta ediyordu. Haçlı donanması da benzer bir dizilişi uyguladı.
Savaş top atışları ile başladı. Türk topçusunun isabetli ve etkili atışları sonucunda Haçlı filosunda panik ve bozgun belirtileri gözlemleyen Piyale Paşa, düşmanın üzerine gidilmesini emretti. Bu manevrayı gören Juan de la Cerda, elindeki gemileri iki gruba ayırıp bir kısmı ile açık denize hareketlenirken diğer grubu kıyıya yönlendirdi. Bunun üzerine Piyale Paşa denize açılmak isteyen grubun üzerine giderken, Kurdoğlu Mustafa Bey karaya doğru yöneldi. Açık denizde haçlı donanmasına büyük bir darbe vuran Piyale Paşa, Giovanni Andrea Doria'nın filosunu yakalayıp rampa etti, fakat kaptan Doria küçük bir sandal ile ağır yaralı halde kaçmayı başardı. Bu esnada Kurdoğlu Mustafa Bey komutasındaki birlikler karaya yanaşamayan Haçlı gemilerine saldırıp Haçlı birliklerinin önemli bir kısmını etkisiz hale getirdi. Deniz savaşı Türk'lerin kesin zaferi ile sonuçlandı.
Kara muharebesi ve kuşatma
İlk günün sonunda savaşın hakimiyeti tamamen Piyale Paşa'nın eline geçmişti. Bazı kaynaklarda, Haçlı donanmasının ilk günkü kaybının 20 kadırga ve 26 gemisi olduğu, ertesi gün kara savaşları devam ederken ise verilen toplam kaybın hazırlanan armadanın neredeyse yarısı olduğu belirtilir. Asker kaybının ise 9.000-18.000 arasında değiştiği rivayet edilir. Savaşın üçüncü günü Cerbe'ye ulaşan Turgut Reis'in kaçmaya çalışırken yakaladığı gemilere verdirdiği zayiat ve aldığı esir ve ganimetlerle Haçlı donanmasının kaybı büsbütün artmıştır. Alınan esirler arasında Giovanni A. Doria'nın kaçması ile komutayı devralan Don Alvaro de Sande ve diğer üst düzey subay ve soylular da bulunmaktaydı. Kara savaşından kurtulabilenlerin Cerbe Kalesi'ne sığınması ile başlayan kuşatma üç ay sürmüş ve kaleyi savunan İspanyol askerler teslim olması ile savaş tamamen sona ermiştir.
Muharebe sonrası
Türk tarihinde Cerbe Zaferi'nden, Preveze'den sonra gelen ikinci büyük deniz zaferi olarak bahsedilir. Cerbe Kalesi'nin fethinden yaklaşık iki ay sonra 27 Eylül 1560'ta Osmanlı Donanması, haçlılardan ele geçirilen ve tahrip edilmeyen 28 savaş gemisi ve 27 nakliye gemisinin yanı sıra aralarında düşman komutanlar Don Alvaro de Sande, general Sanieu de Levia ve Sicilya/Napoli filo komutanı Don Juan'ın bulunduğu yaklaşık 5.000 esir ile İstanbul'a dönmüştür.
Cerbe Muharebesi'nde alınan zafer ile Osmanlı İmparatorluğu'nun Akdeniz'de 22 yıl önce Preveze Zaferi ile başlayan hakimiyeti zirve noktasına ulaşmıştır. Birkaç yıl sonra 1565'te Osmanlı Donanması, Rodos'tan kaçan Hospitalier Şövalyeleri'nin yeni üssü olan Malta Adası'nı kuşatmış, fakat bu defa başarılı olamamıştır. Türklerin denizlerdeki yenilmezliği 1571 yılındaki İnebahtı faciasına kadar devam etmiştir.
Maurice Pialat
Maurice Pialat (31 Ağustos 1925 - 11 Ocak 2003) Fransız yönetmen, senarist, oyuncu ve yapımcı. Yönetmenlğini yaptığı ve başrollerini Gérard Depardieu ile Sandrine Bonnaire'nin paylaştığı Şeytanın Güneşi Altında adlı film ile 1987 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü kazandı. 1983 tarihli Aşklarımıza (À nos amours), 1991 tarihli Van Gogh ve Loulou gibi filmler en bilinen yapıtlarıdır. 2003 yılında Böbrek yetmezliği sebebiyle ölmüştür.
1960'lı yıllarda kısa metrajlı filmleriyle tanınmaya başlandı. 1962-1964 yılları arasında Türkiye'ye geldi ve İstanbul'da Bosphore (Boğaziçi), Byzance (Bizans), Istanbul (İstanbul), Haliç, Maître Galip (Galip Usta) ve Pehlivan adlarını taşıyan altı bölümlük Fransızca bir belgesel çekti. İlk uzun metrajlı filmi ise Aşklarımıza adlı filmdir. Bu film ile 9. César Ödülleri'nde En İyi Film ödülüne layık görüldü. Ardından Şeytanın Güneşi Altında adlı film ile 1987 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü kazandı. Hollandalı ressam Vincent van Gogh'un bir trenle yaptığı seyahati konu edinen Van Gogh filmini çekti. Filmin başrol oyuncusu Jacques Dutronc 1992 yılında 17. César Ödülleri'nde En İyi Erkek Oyuncu César Ödülü'nü kazandı. Aynı zamanda Fransız senarist ve yapımcı Sylvie Pialat ile evliydi.
Kışla, Yüreğir
Kışla, Adana ilinin Yüreğir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Klometiazol
Klometiazol, 1930'larda Hoffmann-La Roche tarafından orijinal olarak geliştirilen bir yatıştırıcı ve hipnotiktir. İlaç, akut alkol yoksunluğu semptomlarının tedavisinde ve önlenmesinde kullanılır.
Zararlı etkiler
Klometiazolün uzun süreli ve sık kullanımı toleransa ve fiziksel bağımlılığa neden olabilir. Aniden bırakma, alkol veya benzodiazepinlerin aniden kesilmesine benzer semptomlarla sonuçlanabilir.
1980 NBA Seçmeleri
1980 NBA Seçmeleri, 10 Haziran 1980'de yapılmıştır, 10 turdan oluşmuştur ve toplamda 214 oyuncu seçilmiştir.
Yanında yıldız olan oyuncular Basketball Hall of Fame'e seçilen oyunculardır. Koyu şekilde yazılan oyuncular ise All-NBA Team kadrosuna seçilen oyunculardır.
Banksia marginata
Banksia marginata, (Türkçe: gümüş bankalar), Güneydoğu Avustralya'nın büyük bölümünde bulunan Banksia bitki cinsinde bulunan bir ağaç veya odunsu çalı türüdür. Güney Avustralya'daki Eyre Yarımadası'ndan Armidale'nin kuzeyine, Yeni Güney Galler'e ve Tazmanya ve Bass Boğazı adalarına kadar uzanır. Okaliptüs ormanı, çalılık, fundalık ve bataklık gibi çeşitli habitatlarda yetişir. Banksia marginata, 20 santimetrelik (7,9 inç) bir çalıdan 12 metrelik (40 ft) bir ağaca kadar geniş bir alan olarak değişir. Dar yapraklar doğrusaldır ve sarı çiçek salkımları (çiçek sivri uçları) yazın sonundan kışın başlarına kadar görülür. Çiçeğin sivri uçları önce kahverengiye döner ardından griye döner ve kanatlı tohumları içeren odunsu kökler geliştirir. İlk olarak 1800'de Antonio José Cavanilles tarafından tanımlanan B. marginata'nın, diğer koleksiyonları 1810'da Robert Brown tarafından birkaç ayrı tür olarak belirlenmiş, ancak, hepsi 1870'te George Bentham tarafından tek bir tür olarak yeniden sınıflandırılmıştır. Banksia tarafından hiçbir farklı alt tür tanınmamıştır. Uzman Alex George ise yine de daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu kabul etmektedir. Yerli ve Avrupalı ​​bal arıları gibi pek çok kuş türü, özellikle de bal arıları, çiçek sivri uçlarında yem ararlar. Buda Orman yangınına tepki değişikliği gösterir. Bazı popülasyonlar serotinlidir: ateşle öldürülürler ve bitki örtüsündeki koniler içinde tutulan ve bir yangından sonra açığa çıkan büyük tohum depolarından yeniden oluşurlar. Diğerleri yeraltı lignotuberlerden veya lateral köklerden gelen emicilerden yeniden oluşur. Kereste için kullanılmasına rağmen, Banksia marginata en yaygın olarak bir bahçe bitkisi olarak görülür ve cüce formları ticari olarak çoğaltılır ve satılır.
Açıklama
Banksia marginata, genellikle bir metre (3 ft) uzunluğundaki küçük bir çalıdan 12 metre yüksekliğindeki (39 ft) bir ağaca kadar değişen oldukça değişken bir türdür. Victoria'nın Batı Bölgesi'ndeki Beeac yakınlarında ve Tazmanya'daki çeşitli yerlerde 15 ila muhtemelen 30 m (50–100 ft) arasında alışılmadık derecede büyük ağaçlar rapor edilmişken, bunun yanı sıra 20 cm (7,9 inç) ile sınırlı kompakt çalılar kaydedilmiştir. Mesela Tazmanya'daki kıyı fundalıklarında (Rocky Cape Ulusal Parkı gibi). Çalılar, Gibraltar Range Milli Parkı'nda yalnızca 2 m (6,6 ft) yüksekliğe ulaşır. Kabuk soluk gridir ve yaşla birlikte ince bir şekilde mozaiklenmeden önce başlangıçta pürüzsüzdür. Yeni dallar ilk başta tüylüdür, ancak olgunlaştıkça tüylerini kaybeder, yeni büyüme ile soluk veya pembemsi kahverengidir. Yapraklar dönüşümlü olarak 2–5 mm uzunluğundaki yaprak sapları üzerinde düzenlenir ve karakteristik olarak genç veya daha genç yapraklarda (3–7 cm [1.2-2.8 inç] uzunluğunda) dişlidir. Dar yetişkin yaprakları donuk yeşil renktedir ve genellikle doğrusal, dikdörtgen veya kama şeklinde olup (kama şeklinde) ve 1,5–6 cm (0,6–2,4 inç) uzunluğunda ve 0,3–1,3 cm (0,1–0,5 inç) genişliğindedir. Sınırlar yaşla bütünleşir ve uç en sık kesik veya kesiktir, ancak akut veya mukronat'da olabilir. Yaprakların hücresel yapısı odunlaşmaya dair kanıtlar gösterir ve yapraklar biraz serttir. Yapraklar ayrıca batık gözeneklere sahiptir. Yaprağın alt yüzeyi, kahverengimsi tüylerle kaplı belirgin bir orta şerit ile beyazdır.
Çiçeklenme olarak bilinen karmaşık çiçek sivri uçları, Yeni Güney Galler ve Victoria'da genellikle yazın sonundan kışın başlarına (Şubat'tan Haziran'a) kadar görünür, ancak çiçeklenme Cebelitarık Sıradağlarında sonbaharın sonlarında ve kışın meydana gelir. Silindirik şekle sahiplerdir ve dik olarak 5–10 cm (2–4 inç) uzunluğunda ve 4–6 cm (1.6–2.4 inç) ölçülerinde çok sayıda kompakt çiçek biriminin ortaya çıktığı merkezi bir odunsu sivri uçtan veya eksenden oluşurlar.) Ayrıca soluk sarı renkli ve 1000 ayrı çiçekten oluşur (784 tanesi Cebelitarık Sıradağlarında kaydedilmiştir) ve en az üç yaşında olan dallar üzerindeki düğümlerden doğarlar. Bazen aynı çiçeklenme mevsiminde birbirini izleyen düğümlerden iki tane büyüyebilir. Tomurcukların sonlarında gri veya altın rengi olabilirler. Çoğunda olduğu gibi, anez akropetaldir; tek tek tomurcukların açılması çiçek başaklarını tabandan yukarıya doğru ilerler. Zamanla çiçek sivri uçları önce kahverengiye ve ardından griye döner ve eski çiçekler genellikle koni üzerinde kalır. Odunsu foliküller çiçeklenmeden sonraki altı ay içinde büyür ve tek bir çiçek başakta 150'ye kadar gelişir. Birçok popülasyonda sadece birkaç folikül gelişir. Küçük ve eliptik, uzunlukları 0,7-1,7 cm (0,3–0,7 inç), 0,2–0,5 cm (0,1–0,2 inç) yüksek ve 0,2–0,4 cm (0,1–0,2 inç) genişliktedir.
Kıyı ve taşkın yatağı popülasyonlarında, bunlar genellikle kendiliğinden açılır ve tohum salarken, genellikle fundalık ve dağlık habitatlardan bitkilerde ateşle yanana kadar kapalı kalırlar. Her bir folikül, aralarında tohumlara benzer şekle sahip odunsu koyu kahverengi bir ayırıcı bulunan bir veya iki verimli tohum içerir. 0,9-1,5 cm (0,4-0,6 inç) uzunluğunda olan tohum yumurtadan kama şeklindedir (obovattan kama şeklinde) ve koyu kahverengi 0,8-1,1 cm (0,3-0,4 inç) geniş membranöz "kanat" ve 0,5–0,8 cm (0,2–0,3 inç) uzunluğunda ve 0,3–0,4 cm (0,1–0,2 inç) genişliğinde ölçülere sahip kama veya orak biçimli (kama biçimli – falcate) tohumdur. Tohum yüzeyi pürüzsüz olabilir veya küçük sırtlarla kaplı olabilir ve genellikle parlar. Ortaya çıkan fide ilk önce iki obovat kotiledon yaprağını büyütür ve bu yapraklar birkaç ay daha ortaya çıktıkça birkaç ay uzunluğunda kalabilir. Banksia marginata, B. paludosa ve B. integrifolia kotiledonları görünüş olarak çok benzerdir.
Sınıflandırma ve adlandırma
Banksia marginata genellikle gümüş bankalar olarak adlandırılır, çünkü yapraklarının beyaz alt kısımları, yeşil olan yeşilliklerle kontrast oluşturur ve bitkiye "gümüşi" bir görnüm verir. Diğer yaygın isimler arasında hanımeli ve cüce hanımeli bulunur. Batı Victoria'nın Jardwadjali dilinde aborjin adı warock iken, Adelaide Ovalarından Kaurna pitpauwe ve Tazmanya'daki Macquarie Limanı bölgesindeki yerel adı tangandır.
Yaygın olarak dağılmış ve çeşitli bir bitki olan B. marginata, bağımsız olarak tanımlanmış ve ilk kaşifler tarafından birçok farklı isim verilmiştir. Kaptan James Cook üçüncü yolculuğunda şöyle demişti: "en yaygın ağaç yaklaşık on fit yüksekliğinde, dar yapraklı, hemen hemen dallanan ve yalnızca çok sayıda iplikten oluşan büyük, sarı, silindirik bir çiçek'ki döküldüğünde çam tepesi gibi bir meyve bırakır." Banksia cinsi, Yeni Zelanda ve Avustralya'daki (Botany Bay) durakları da dahil olmak üzere dünyanın çevresini dolaştığı ilk yolculuğu sırasında (1768-1771) Kaptan Cook ile birlikte olan bir botanikçi olan Sir Joseph Banks'in onuruna seçildi. Marginata türü ilk olarak 1793 yılında, Sydney ve Parramatta arasındaki bir yerden Luis Née tarafından toplandı. 1800 yılında İspanyol botanikçi Antonio José Cavanilles, türe bugün hala taşıdığı binom ismini verdi. Tür adı Latince marginatus'tur ("bordered") ve alttan bakıldığında yaprakların kıvrımlı kenarlarının alt yüzeyinin görünümünü ifade eder. Cavanilles ayrıca Née tarafından aynı yerde toplanan başka bir örneği farklı bir tür olan Banksia microstachya Cav ile tanımladı. Dentat yapraklı daha küçük bir çalı olan bu çalı, genç yapraklı aynı türden olgunlaşmamış bir bitki olduğu ortaya çıktı. Robert Brown, 1810 tarihli çalışmasında Prodromus Florae Novae Hollandiae et Insulae Van Diemen'ye şu anda B. marginata'ya atfedilebilen altı takson (B. marginata α ve β artı dört başka tür) dahil 31 Banksia türünü tanımladı. Cinsi iki alt türe ayırdı ve bu türleri Banksia verae, "True Banksias" alt cinsine yerleştirdi. Banksia australis R.Br.'yi, koleksiyonun yerini 1802'de Victoria'daki Port Phillip Bay olarak verdi. Brown'un B. marginata ile eşanlamlı hale getirilen diğer koleksiyonları, güneydoğu Tazmanya'daki Margate Rivulet'ten bir çalı olan Banksia depressa R.Br., Flinders ve King Island'dan Banksia insularis R.Br. ve Banksia patula R.Br., Güney Avustralya, Port Lincoln civarında olan bir çalı. Fransız doğa bilimci Aimé Bonpland, 1816'da buna Banksia marcescens Bonpl. Adını vermişti, çünkü o zamana kadar Banksia marginata adı zaten yayınlanmıştı. Yine'de daha fazla eşanlamlı olan Banksia ferrea Vent'dir.
Carl Meissner, cinsle ilgili 1856 düzenlemesini yayınladığında, tarif edilen 58 Banksia türü vardı. Meissner, 1847'de Stephan Endlicher tarafından Eubanksia olarak yeniden adlandırılan Brown'ın Banksia verae'sini yaprak özelliklerine göre dört seriye ayırdı. Salicinae serisinde şimdi B. marginata'ya batırılmış altı tür ve dört çeşit daha listeledi.
1870'te George Bentham, dönüm noktası niteliğindeki yayını Flora Australiensis'te Banksia'nın kapsamlı bir revizyonunu yayınladı. Bentham'ın düzenlemesinde, tanınan Banksia türlerinin sayısı 60'tan 46'ya düşürüldü. Bentham, Brown'ın B. australis, B. depressa, B. patula ve B. insularis'i tanımlamak için kullandığı özelliklerin ayrı formları daha fazla ayırt edemediğini gözlemlendi. Örnekler gün ışığına çıktı ve bu nedenle onları B. marginata ile eş anlamlı olarak ilan etti. Meissner'ın dört serisi, yaprak, stil ve polen sunan karakterlere dayalı olarak dört bölümle değiştirildi. B. marginata, B. integrifolia ve B. dentata ile birlikte Eubanksia kesitine yerleştirildi.
Banksia'da Yerleştirme
Banksia cinsinin mevcut taksonomik düzenlemesi, botanikçi Alex George'un Avustralya Flora kitap serisi için 1999 tarihli monografisine dayanmaktadır. Bu düzenlemede B. marginata, Banksia alt cinsi Banksia'ya yerleştirilmiştir, çünkü çiçek salkımları Banksia'nın karakteristik çiçek sivri uçları, düz stilleri nedeniyle Banksia bölümü ve çiçek salkımları silindirik olduğu için Salicinae serisi şeklini almıştır. 1994'te yayınlanan morfolojik kladistik bir analizde Kevin Thiele, onu Salicinae serisi içinde yeni tanımlanan bir alt dizi Integrifoliae'nin en temel üyesi olarak yerleştirdi. Ancak, Salicinae'nin bu alt grubu George tarafından desteklenmedi. George, kendi aralığı boyunca çok yüksek derecede değişkenlik gösteren Banksia marginata üzerinde büyük bir çalışma yapılması gerektiğini kabul etti. B. marginata'nın Banksia'daki yerleşimi şu şekilde özetlenebilir:
1998'den beri Amerikalı botanikçi Austin Mast ve ortak yazarlar, Banksia ve Dryandra cinslerini içeren Banksiinae alt grubu için DNA dizisi verilerinin devam eden kladistik analizlerinin sonuçlarını yayınlıyorlar. Analizleri, George'un taksonomik düzenlemesinden büyük ölçüde farklı bir soyoluşa işaret ediyor. Banksia marginata, B. paludosa ve B. integrifolia'nın üç alt türünü içeren daha büyük bir grubun iki takson parçası olan B. saxicola'ya en yakın akraba veya "kardeş" diyebiliriz. 2007'nin başlarında, Mast ve Thiele, Dryandra'yı içine katarak Banksia cinsini yeniden düzenledi ve B. subg'yi yayınladı. Kaşık şeklinde kotiledonlara sahip taksonlar için spathulatae; B. subg ve Banksia, kaşık şeklindeki kotiledonlardan yoksun, kuşatıcı taksonlar olarak yeniden tanımlandı. Dryandra'nın DNA örneklemesi tamamlandıktan sonra tam bir düzenleme yayınlayacaklarının habercisi oldular.
Diğer türlerle melezler
Bu bitki, mavi Dağlar'da Newnes ve Clarence arasındaki eski terk edilmiş bir demiryolunun yerinde penisilata kaydedildi; tek bir B. marginata bitkisi, ara özelliklere sahip ancak B. conferta bitkisi daha fazla özelliklere sahiptir. B. marginata, birlikte bulundukları yerde B. paludosa ile de çiftleşebilir. Ayrıca banksia'da, Atlas projesi sırasında Mount William'dan B. saxicola ile bir melez'de kaydedildi.
Victoria'nın güney kıyısındaki Cape Paterson'dan geldiği düşünülen B. integrifolia ile iddia edilen bir melez ilk olarak Alf Salkin tarafından tanımlanmış ve ticari olarak'da küçük miktarlarda mevcuttur. 1 m'ye (3,3 ft) kadar çekici, dayanıklı, düşük büyüyen bir bitki oluşturur. Salkin, Banksia marginata ve B. integrifolia'nın bir arada bulunduğu kıyı bölgelerinde meydana gelen bir ara form gözlemlemiştir. Buna Wilsons Burnu topodemi adını vererek, kum tepelerini kolonileştirdiğini, integrifolia'ya benzer ancak daha dar yapraklara sahip olduğunu ve eski sivri uçlarda çiçeklerin devam ettiğini ancak marginata kadar kalıcı olmadığını belirtmiştir. Bu formu New South Wales'deki Revesby'den ve Cape Paterson'dan almış ve Marlo ve Bemm Nehirlerindeki benzer bitkiler hakkında raporlar almıştı. Doğu Gippsland'daki Mallacoota yakınlarında B. integrifolia ve B. marginata arasında ara bitki meşcereleri'de kaydedilmiştir.
Dağılım ve yaşam alanı
Banksia marginata, Yeni Güney Gallerin kuzeyindeki Baradine ve Gibraltar Range Milli Parkı'nda güneyde Victoria ve Güney Avustralya'da ve Tazmanya'da bulunur. King, Flinders ve Cape Barren Adaları da dahil olmak üzere Bass Strait'in büyük adalarında bulunur. Queensland'in güneydoğusundaki Southport'un güneybatısındaki Springbrook Dağları'ndan koleksiyonun bir raporu vardır. Güneybatı Yeni Güney Galler'de oldukça nadirdir. Victoria'da, ağırlıklı olarak kıyı veya Traralgon'un doğusundaki kıyıya yakın konumdadır, ancak Yeni Güney Galler'de Sidney bölgesindeki kıyı bölgelerinde yoktur. Banksia marginata, genellikle Melbourne'un batısındaki bazalt düzlüklerinde büyük bir ağaç olarak büyümüş, ancak neredeyse sonradan yok olmuştur. Adelaide civarında, batı banliyölerinde plaj ön tepelerinin arkasındaki eski kum tepelerinde yaygındı. Ayrıca Adelaide eteklerinde de yaygındır. Dağılımı üzerinden yıllık yağış 400 ila 1.000 mm (16 ila 39 inç) arasında değişmektedir.
Cebelitarık Sıradağları Milli Parkı'nda, çoğunlukla sazlarla ilişkili bataklık sağlığında bulunan baskın bir açık fundalık çalı ve baskın olmayan bir kapalı çalıdır. Buradaki bitkiler bir dereceye kadar kendi kendilerine uyumluluğa sahiptir. Sidney bölgesinde, fundalıklarda sağlık bankaları (Banksia ericifolia), yaşlı adam bankaları (B. serrat)), dağ şeytanı (Lambertia formosa), mızrak yapraklı geebung (Persoonia lanceolata) ve cüce elma (Angophora hispida) ile birlikte büyür. Ayrıca, Silvertop külü (Eucalyptus sieberi), Blue Mountains külü (E. oreades), Sydney nane (E. piperita), karalanmış sakız (E. haemastoma), Blue Mountains mallee külü (E. stricta), gevrek sakız (E. mannifera), ormanlık alanlarda kar sakızı (E. pauciflora) ve kırmızı kan odunu (Corymbia gummifera) ile de büyümektedir.
Victoria çapındaki orta yağışlı okaliptüs ormanlarında, manna sakızı (Eucalyptus viminalis), dar yapraklı nane (E. radiata), messmate (E. obliqua), bataklık sakızı (E. ovata) ile bağlantılı olarak ortaya çıkan, yetersiz bir tür olarak yaygındır. Yaygın bir çalı, bazen küçük ağaç, çalılık ve ormanlarda olduğu kadar, kıyı çalıları ve menzilinin bir kısmında çalılıktır. Güney Gippsland'da, genellikle orman yangınından sonra bir lignotuber veya vantuzdan yenilenen ve çok az tohum oluşturan bir çalıdır. Doğu Gippsland'daki Croajingolong Ulusal Parkı'nda düşük yayılan bir çalı olarak kaydedilmiştir. Melbourne'un batısındaki Wombat Eyalet Ormanı'nda, daha az verimli topraklarda 1 ila 2 m (3,3 ila 6,6 ft) yüksekliğinde bir çalı olarak ve daha verimli topraklarda 8 m'ye (26 ft) kadar büyük bir ağaç olarak büyür. Bölgede tarım veya yakıt için açılmış çok az ağaç kalmıştır. Benzer şekilde, Corangamite bölgesinde daha batıda, ya bir ağaç ya da emici bir çalıdır.
Tazmanya'da Banksia marginata, karma ormanlarda (burada küçük bir ağaç olarak yetişir), düğme otlu bozkırlarda, Loddon, Franklin ve Huon Nehirlerinin taşkın ovalarında ve kıyı bölgelerinde çok çeşitli habitatları kaplar. Tazmanya'nın batı ve güneybatısının bazı kısımlarında, bu tür Banksia marginata ıslak çalılık olarak bilinen tehdit altındaki yerel bitki örtüsü topluluğu içinde baskındır. Türler için herhangi bir makrofosil kaydı yoktur, bu nedenle anakaradan yeni bir giriş mi olduğu yoksa yakın zamanda mı geliştiği belirsizdir, ancak hem ana karada hem de Tazmanya'da varlığı Pleistosen'den beri var olduğunu öne sürmektedir. Ana karada Banksia integrifolia tarafından işgal edilecek kıyı habitatlarında yetişir.
Banksia marginata, killi tınlılar, şist ve turbalı tınlardan kuvarsit, kumtaşı, kireçtaşı veya granitten oluşan kumlu veya kayalık topraklara kadar çeşitli toprak türlerinde yetişir, ancak en çok kumlu topraklar hakimdir. Adelaide bölgesinde kumlu topraklarla sınırlıdır. Toprak türleri, Grampians'taki yüksek asidik topraklardan Güney Avustralya'daki alkali topraklara kadar geniş bir pH aralığına sahiptir. Bitkiler, Mount Field Milli Parkı'nda deniz seviyesinden 1.200 m (3.900 ft) AHD'ye kadar değişen yüksekliklerde kaydedilmiştir.
Ekoloji
küçükresim|Tabandaki tek tek [[çiçekler açılmış ve sivri uçtan daha yukarıdakiler hala kapalıyken, kısmen anez yoluyla çiçeklenme olmuş.
]] Çiçeklerde yiyecek arayan ve beslenen çok sayıda kuş türü gözlemlenmiştir; bunlar arasında gökkuşağı lorikeet (Trichoglossus haematodus), misk lorikeet (Glossopsitta concinna), mor taçlı lorikeet (G. porphyrocephala), çift gözlü incir-papağan (Cyclopsitta diophthalma), kırmızı karaçalı (Anthochaera carunculata), küçük çakal kuşu (A.), sarı karaçalı kuş (A. paradoxa), dikenli yanaklı kuş tüyü (Acanthagenys rufogularis), sarı yüzlü kuş tüyü (Lichenostomus chrysops), şarkı söyleyen kuş tüyü (Lichenostomus virescens), beyaz tüylü kuş tüyü (L. penicillatus), siyah çeneli (Melithreptus gularis), kahverengi başlı honeyeater (M. brevirostris), beyaz naped honeyeater (M. lunatus), crescent honeyeater (Phylidonyris pyrrhoptera), New Holland honeyeater (P. novaehollandiae), sarımsı taçlı honeyeater (Gliciphila melanops) omurga gagası (Acanthorhynchus tenuirostris), gürültülü madenci (Manorina melanocephala), silvereye (Zosterops lateralis) ve dikenli gagalar (Acanthiza türleri) bulunmaktadır. Ayrıca sarı kuyruklu kara kakadu (Calyptorhynchus funereus) tohumla beslenir.
Çevik antechinus (Antechinus agilis), çalı sıçanı (Rattus fuscipes), tüy kuyruklu planör (Acrobates pygmaeus), ve şeker planörünün (Petaurus breviceps) çiçek dikenlerini gözlemlediği kaydedildi. Hem polen hem de nektar güneybatıdaki pigme keseli sıçan (Cercarteus concinnus) tarafından tüketilmektedir. Karıncalar, arılar (hem yerli hem de Avrupa bal arıları), sinek böcekleri ve kahverengi kelebekler çiçek sivri uçlarına ziyaretçi olarak kaydedilmiştir. Braconidae ailesindeki Mesostoinae alt ailesinin yaban arısı Mesostoa kerri güneydoğu Avustralya'da B. marginata'da kök safralarına neden olur. Safralar ya 3,3 cm (1,3 inç) çapında yuvarlak ya da 15 cm (5,9 inç) puro şeklindedir. Bitki üzerindeki etkileri belirsizdir. B. marginata, buprestid böceği Cyrioides imperialis'in larva ve yetişkin dönemleri için konakçı bir bitkidir. Çok daha patolojik, Banksia bitkilerinin tabanında delikler açan Banksia longicorn böceği (Paroplites australis), daha sonra zayıflayıp düşerek veya rüzgarla uçup ölmektedir. Acrospermum gaubae, Argopericonia elegans, Asterina systema-solare, Botryosphaeria banksiae, bir Cladosporium türü, Cooksonomyces bankiae, Dimerium banksiae, Episphaerella bankiae, bir Periconmiella türü, Satchloisbulidesustrallais, Satchloerella Banksiae gibi çeşitli mantar türlerinin yeşillik üzerinde büyüdüğü'de kaydedilmiştir.