cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hybrid Theory (albüm)
Hybrid Theory (Melez Teori), Linkin Park'ın 2000 yılında piyasaya sürdüğü albümdür. Bu albüm aynı zamanda Linkin Park'ı dünya arenasına çıkartan, grubu büyük kitlelere tanıtan albümdür. Albümün kapağında yer alan Kanatlı Asker figürünü, grubun Rap Vokalisti Mike Shinoda çizmiştir. Grubun fanlarına göre One Step Closer,In The End,A Place For My Head,Papercut ve Crawling grubun gelmiş geçmiş en tutulan şarkıları arasındadır. Amerika'da toplam satışı 10 milyonu geçmiştir. Tüm dünyada ise 30 milyona aşkın satışı ile 21. yüzyılın en çok satan albümü unvanını kazanmıştır. Papercut, One Step Closer, Crawling, In The End ve Points Of Authority(Konser Klip) şarkılarına klip çekilmiştir.
2018 yılı rakamlarına göre 21. yüzyılın en çok satan albümüdür.
Gün Olur Devran Döner
Gün Olur Devran Döner, Türk rock sanatçısı Umut Kaya tarafından 15 Nisan 2014 tarihinde piyasaya sürülmüş ikinci stüdyo albümüdür.
Gelenek (anlam ayrımı)
Gelenek aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Cevat Rıfat Atilhan
Cevat Rıfat Atilhan (1892, İstanbul – 4 Şubat 1967), Türk yazar.
Hayatı
Cevat Rıfat Atilhan, 1892 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Çocukluğunun ilk yılları Şam'da geçti. Atilhan'ın babası Rıfat Paşa, Şam mutasarrıfıydı. Doğduğu şehir olan İstanbul'a gelerek burada ilkokula başladı. İlkokulu bitirmesinin ardından Kuleli Askerî Lisesi'ne girdi. I. Dünya Savaşı'nın başlaması ile birlikte Mersinli Cemal Paşa'nın emrine verilen Atilhan, Sina ve Filistin Cephelerinde bulundu. Türk Kurtuluş Savaşı'nda Zonguldak-Bartın ve Havalisi Cepheleri kumandanlığına tayin edildi. Türk Kurtuluş Savaşı'nın ardından ordudan ayrılarak yazı hayatına başladı.
Tek parti döneminde Türkçülük ideolojisine yakın olan Atilhan 1946 yılından itibaren İslami düşüncenin en önemli iki fikir dergisi olan Sebilürreşad ve Büyük Doğu'da yazılar yazdı. Gerek yazıları gerekse siyasal etkinliğiyle o dönemde güç kazanmakta olan İslami hareketi büyük oranda etkiledi. 1945 yılında Millî Kalkınma Partisi, daha sonra 1947'de kurulan Türk Muhafazakâr Partisi ve de İslam Demokrat Partisi'nin kurucuları arasındaydı. Sonrasında Necip Fazıl ile tekrar hapse atıldı.
Ağustos 1964 yılında Somali'de toplanan İslam Devletleri Kongresi'ne davet edildikten sonra kongrenin İcra Komitesi Başkanlığı'na seçildi. Bu görev onun son göreviydi. Atilhan, 4 Şubat 1967 tarihinde geçirdiği kalp krizi sonucu öldü. Bülent Oran'ın, Ahmet Atilhan'ın, Atilla Atilhan'ın ve iki kız çocuğunun babasıydı.
Antisemitizm
74 eser ve binlerce makale yazan Atilhan, yazılarının içeriğinden dolayı Yahudiler tarafından Türkiye'nin Hitler'i olarak nitelendirildi. Türkiye'deki Nazi sempatizanlarının en önemlilerinden biriydi. Ona göre pek çok kötü gelişmenin sorumlusu Yahudiler idi. Yahudilerin dünyayı istila etmeye çalıştığını yazılarında belirten Atilhan, Bolşevik Devrimi'nin Troçki gibi düşünen Yahudilerin eseri olduğunu iddia etti. Atilhan'a göre, Yahudi ve Siyonist eş anlamlı kavramlardı. Atilhan, "kan iftirası"nın yani dinsel olarak Hristiyan kaynaklı antisemitizmin en önemli temalarından biri olan Yahudilerin Hristiyanlar çocukları kaçırıp kanlarını akıtıp hamursuz imal ettiklerine inanan ve propagandasını yapan ilk Türk ve Müslümandı. Atilhan'ın 1933-34 yıllarında yayımladığı Millî İnkılâp dergisi Nazi ideolojisinden etkilenmişti. Nazi ideoloğu Julius Streicher'in yayınladığı Der Stürmerde yer alan karikatürler Millî İnkılâpta aynen kullanıldı. 1934'te Nihal Atsız'ın Orhun dergisinde, Cevat Rıfat Atilhan'ın ise Millî İnkılâp dergisinde Yahudilere karşı ırkçı yazılar yazmaları sonucunda halk etki altında kalarak Yahudi azınlığa karşı şiddet olaylarına girişti. Tekirdağ, Edirne, Kırklareli ve Çanakkale gibi illerde Yahudilere ait dükkân ve evler yağmalandı. Atilhan, aynı zamanda masonluk karşıtı yazılar yazdı.
Narseh
Narseh (bazen Narses ya da Nerseus diye de geçer), Sasani Devleti'nin 293–302 yılları arasındaki kralıydı. I. Şâpûr'un (241–272) oğludur.
293 yılında büyük yeğeni III. Behrâm'a karşı taht iddiasında bulundu ve kısa bir süre sonra kral oldu. Roma İmparatorluğu'na saldırdı, ama 296 yılında imparator Galerius'u (305-311) Fırat Nehri'nde Callinicum yakınlarında yendikten sonra 297 yılında yenilgiye uğradı ve bir barış anlaşmasına mecbur kaldı. Buna göre, batı Mezopotamya ve yukarı Dicle'nin sol yakasında bulunan beş vilayeti Romalılar'a bıraktı. Ayrıca Romalılar'ın Ermenistan Krallığı üzerindeki hakimiyetini tanımak zorunda kaldı.
297 yılında tamamlanan bu barış 337 yılına kadar kırk yıl sürdü. Nerses 302'de öldü. Ardından II. Hürmüz tahta çıktı (302–309).
Doğankavak, Kelkit
Doğankavak, Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Karlankas"'dır. Yerleşim bölgede yaşanan savaşların etkisiyle harap olduğundan 1516 ve 1530 yılı tahririnde Karlankas adıyla virane (boş) olarak kaydedilmiştir. Osmanlı yönetimince bölgede başlatılan iskan politikası neticesinde 1591 tahririnde köy, sadece Müslümanların yaşadığı bir yerleşim olarak görülmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celâlî isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu oldukça azalmıştır. 1642 yılında Karlınkas adıyla kaydedilen köyde; 3'ü normal ve 3'ü askeri olmak üzere 6 Müslüman hane bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) 4 haneden oluşan köyde 26 erkek nüfus kaydedilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da birlikte Karlankas adıyla Kelkit kazasının köyleri arasında yer alan yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya
Gümüşhane iline 105 km, Kelkit ilçesine 29 km uzaklıktadır. Köyün kuzeyinde Sökmen, güneyinde ise Oğuz köyleri bulunmaktadır.
Korfu (bölgesel birim)
Korfu veya Körfüz ( Kérkyra), Yunanistan'da İyon Adaları coğrafi bölgesine bağlı bir il. Başkenti Korfuz'dur.
Fenerbahçe (futbol takımı) 1937-38 sezonu
Fenerbahçe (futbol takımı) 1937-38 sezonunda İstanbul Ligi'nde bir gollük averaj farkıyla ikinci oldu. İstanbul Şildi'ne ise üçüncü kez şampiyonluğa ulaştı.
Millî Küme'de ise Futbol Federasyonu'yla anlaşmazlığa düşen Fenerbahçe ligden ihraç edildi.
Simone (film)
Simone (stilize edilmiş adıyla S1m0ne), 2002 yılı ABD yapımı bir bilimkurgu ve hiciv filmi. Başrollerini Al Pacino, Catherine Keener, Evan Rachel Wood, Rachel Roberts, Jay Mohr ve Winona Ryder oynamaktadır.
Konu
Yönetmen Viktor Taransky'nin düzgün giden işleri, yeni filminin baş kadın oyuncusu Nicola Anders'ın çekip gitmesi üzerine tehlikeye girer. Derin bir bunalıma giren yönetmen, çareyi Hank adında bir hayranının ölmeden önce ona verdiği diskteki programla sanal ortamda yarattığı aktris Simone'u gerçek bir oyuncu gibi öne çıkarmakta bulur.
Ulm Katedrali
Ulm Büyük Kilisesi (Ulmer Münster) 1890 ve 1908 tarihleri arasında dünyanın en yüksek yapısıdır ve halen en yüksek kilise unvanına sahiptir. Kilise kulesi 768 basamaktan oluşur ve 161,53 metre yüksekliktedir. Almanya'nın Ulm şehrinde bulunan kilise Gotik mimarinin örneklerinden birisidir. 161 metre yükseklikteki kilise kulesiyle Ulm şehrine ve bölgeye hakim ola gelmiştir. Uygun hava koşullarında, İsviçre'nin Säntis dağı ya da Almanya'nın en yüksek dağı olan Zugspitze görülebilir. Katedral değildir. Ulm'un piskopos hiçbir zamandır.
David Ferrer
David Ferrer Ern, 2 Nisan 1982 tarihinde İspanya'nın Javea kentinde doğan İspanyol tenisçi. ATP dünya sıralamasında 10.06.2013 tarihi itibarıyla 4. 'dür.
2008 ve 2009 yıllarında İspanya ile Davis Kupası'nı kazanmıştır. Kariyerinin ilk Grand Slam finalini 09.06.2013 Pazar günü Fransa Açık Roland-Garros Tenis Turnuvasında bir diğer İspanyol raket olan Rafael Nadal'a karşı oynamıştır ancak 3-0 ile kaybetmiştir. Finale ise turnuvada hiç set kaybetmeden çıkmıştır.
Edis İlhan
Edis İlhan (d. 10 Eylül 1977, Fatih, İstanbul) Türk şarkıcıdır. Gece Yolcuları grubunun solisti olarak tanınmıştır.
Etmoid kemik
Etmoid kemik ya da kalbursu kemik, burun boşluğunu beyinden ayıran, kafatasında bulunan bir kemiktir. Burunun üst kısmında ve yörüngemsilerin arasında bulunur. Bu küpsel kemik süngerimsi yapıda olduğu için hafiftir. Etmoid kemik, göz çukurlarını oluşturan kemiklerden biridir.
Eklemleri
Etmoid kemik on beş kemikle eklem yapar.
Yaralanma
Kağıtsı tabaka'nın (lamina papyracea) kırılması, etmoid kemiğin yanal tabakası, burun oyuğu ve eş taraflı yörünge arasında alt-orta yörünge duvarı boyunca hava kalmasıyla (amfizem) sonuçlanır. Burun oyuğunda basıncın artması, örneğin hapşırma sırasında görülmesi gibi, geçici göz fırlamasına (egsotalmi) kadar gider.
Yön Bulmadaki İşlevi
Bazı kuşlar ve göç eden hayvanların etmoid kemiklerinde, Dünya'nın yerçekimi yönlerini bulmaya izin veren bir manyetik katman vardır. İnsanlar da bunun gibi bir katmana sahiptirler, fakat bu katmanın işlevini yitirdiğine inanılır.
Mirza Şefi Vazeh
Mirza Şefi Vazeh (Azerbaycan alfabesi: Mirzə Şəfi Vazeh) - Azerbaycanlı şair, eserlerini Azerbaycan Türkçesinde ve Farsça yazmıştır.
Mirza Şefi 1794 yılında Gence'de doğdu. Dedesi Muhammed Şafi Gence asilzadelerinden idi, babası Kerbelayi Sadıh sonuncu Gence hükümdarı Cavad Han'ın sarayında mimar olmuştur.
İlk tahsilini medresede aldı ve burada Arapça ve Farsça öğrendi. 1840 yılında Tiflis'e taşındı ve eski öğrencisi Mirza Fatali Ahundov'un yardımıyla okul oğretmeni oldu. Tiflis'te yaşadığı yıllarda Vazeh edebiyata daha çok zaman ayırmış oldu ve 1844 yılında "Divan-i Hikmet" adlı birçok ünlü Azeri, Rus ve yabancı aydınların katıldığı bir edebi toplum kurdu. Bu toplumun üyeleri arasında Alman şair ve gezgin Friedrich Martin von Bodenstedt de var idi ve Almanya'ya döndükten sonra Vazeh şiirlerini Almancaya çevirerek "Mirza Şafi şarkıları" («Die Lieder des Mirza-Schaffy») adı ile çap ettirdi. Kitap popüler oldu ve diğer Avrupa dillerine de tercüme olundu. Ancak Vazehin ölümünden sonra F. von Bodenstedt şarkıların kendisine ait olduğunu iddia etti.
Mirza Şefi Vazeh V.V.Grigoryev ile birlikte Azerbaycan Türkçesinde ilk ders kitaplarından biri olan "Kitabi-türki" adlı kitap da yazmıştır.
Mirza Şefi Vazeh 1852 yılında Tiflis'te öldü.
Lupa
Lupa Roma mitolojisinde kurt tanrıça olarak anılmaktadır. Kelimenin tam karşılığı da 'Kurt Tanrıça'dır. Kurt Tanrıça, Roma mitolojiside saygı duyulan bir tanrıça olup melezleri bulup onları test ettiği varsayılır. Testleri geçenleri serbest bırakıp diğerlerini kendi kurtlarına yem ettikleri bilinir. Efsaneye göre Romulus ve Remus'u emziren kara kurt olarak da bilinir. Romulus ve Remus'tan sonra 'güçlü' ve 'sevecen' kadınları temsil etmeye başlamıştır. Yine eski bir efsaneye göre; Lupa Tanrı Apollon'un bir su perisinden olan çocuğudur. Güzelliği herkesin gözünü kamaştırır ve mükemmel yay kullanır. Tanrı Apollon Lupa'ya bütün çocuklarından daha çok değer verir. Ayrıca ona her zaman göz kamaştırması için bir büyü yapar. Tanrı Apollon'un ikiz kardeşi Tanrıça Artemis bunu duyunca aklına Apollon yüzünden katlettiği eski sevgilisi Orion gelir ve onun intikamını almanın tam sırası olduğunu düşünür. Gidip Lupa'ya bir büyü yapar ve onun kendisine meydan okumasını sağlar. Bunu duyan Apollon ne yapacağına karar veremez ve en sonunda gidip Tanrıça Artemis'le konuşur. Ve ona Lupa'yı bir canavara dönüştüreceğine dair yemin eder. Ama bunu yapmadan önce Artemis'in yaptığı büyüyü öğrenir ve Lupa'yı hayvanlar arasında en çok saygı görecek şekle sokar ve onu kurt adlı yeni yarattığı ırkın Kraliçesi yapar. Bunu da Tanrıça'nın gün batarken ve doğarken çıkardığı sarı ışık ile bağdaştırılar. Bunun ona Apollon'un yaptığı büyü olduğunu söylerler.
Regresyon testi
Regresyon testi uygulama ortamındaki yapılan tüm değişiklikleri; uygulamaya yeni eklenen özellikler, daha önceki yaşanan hataların düzeltilmesinden sonra, mevcut problemlerin giderildiği ve yeni yapılan güncellemelerin, eklenen özelliklerin yeni bir hata üretip üretmediğini kontrol amaçlı olarak yapılan yazılım test türüdür.
Uygulama ve uygulama ortamlarında gerekli değişiklikler ve sabitlemeler yapıldıktan sonra yeniden yapılan testlere çekilme (regresyon) testi denilir. Böylece, önceki testlerde belirlenen sorunların giderildiğinden ve yeni eklenen özelliklerin sorunsuz çalıştığından ve yeni hatalar oluşmadığından emin olunur.
''' Niçin Regresyon Testi? '''
Regresyon Testleri çok önemlidir, çünkü günümüzde birçok yazılım yinemeli geliştirim (İterative Development) süreci ile yapılmaktadır. Yinelemeli geliştirim sürecinde; her bir döngüde yeni bazı işlevler (Functionality) eklenerek kısa döngüler kullanılmaktadır. Bu senaryoda; yeni eklenen işlevlerin var olan işlevleri bozmadığından emin olmak için, her bir döngüde Regresyon Testini uygulamak çok anlamlı olacaktır.
''' Regresyon testi ne zaman yapılır? '''
Sistem üzerinde yapılan her değişiklik istenmeyen yan etkiler doğurabilir. Her değişiklik ve hata düzeltmesinin ardından regresyon testleri yapılarak, sistemin bütünlüğü test edilir. Regresyon testlerinde sistem için kullanılan altyapı tanımlanmış bir duruma getirildikten sonra testler uygulanır.
Kurumsal dünyada yazılım geliştirmenin her aşamasında bu test uygulama türünü kesinlikle uyguluyor olmak gerekir. Çünkü günümüzde oluşturulan uygulamalar sürekli olarak gelişmektedir güncellenmektedir, müşterinin isteklerine göre değişiklikler yapılmaktadır. Aksi takdirde zaman ve maliyet açısından daha büyük kayıpların açığa çıkabilmesi kaçınılmaz olabilir.
Regresyon testi sadece geliştirmelerin amaca uygunluğunu değil aynı zamanda yazılım kalitesine de büyük katkılar sağlayabilir.
Regresyon testi sırasında kullanılması gereken en temel stratejiler ise;
-Yapılan değişikliklerin yan etkilerinin izlenmesi ve mevcut olan hatalarında  başka hatalar oluşturup-oluşturmadığını kontrol edilmesi
-Mevcut her hata ve değişiklik için ayrı bir regresyon test senaryosu oluşturulmalı.
-Birbirine benzeyen test senaryoları kontrol edilerek gereksiz ya da etkileri daha az olanlar kaldırılmalı ya da test öncelik sıralamaları değiştirilmeli.
-Tasarım ile ilgili olan alanlar da incelenmeli.
-Uygulamanın sistem üzerindeki etkileri izlenmelidir. (bellekler vb.)
Regresyon testi ne zaman ve ne sıklıkla yapılır?
Regresyon testi sonucunda bulunan hatalar düzeltildikten sonra test hazırlık süreci kontrol edilir. Eğer tüm kriterlerin kabul edilebilir düzeyde olduğu tespit edilirse test sonlandırılır. Testin sonlandırılmasının ardından uygulama, kullanıcı kabul testine açılır. Müşterilerin bulduğu hatalar veya değiştirilmesi istenilen noktalar gözden geçirilerek tekrar test ekibinin kontrolüne sunulur. Bu kontrolden çıkan uygulama ürün aşamasına geçer ve güncellemeler tamamlanana kadar regresyon testlerine devam edilir.
Regresyon testine yardımcı uygulama “ EggPlant “
EggPlant uygulaması OCR (Optical Character Recognition‏) yani Optik Karakter Tanıma yeteneğine sahip arayüz kontrolü yapabilen bir test uygulaması olduğu için, regresyon testi ihtiyacı olan şirketlere büyük katkılar sağlamaktadır. Örneğin GittiGidiyor şirketi, sahip olduğu siteyi ve mobil uygulamaları sürekli olarak güncellediğinden dolayı, her değişiklik sonrası EggPlant aracılığı ile arayüz testleri yaparak uygulamaların bütünlüğünü korumaktadır.
Regresyon testleri genel olarak fonksiyonel testler veya birim testler olarak kategorize edilebilir. Fonksiyonel testler, çeşitli girişler ile tam bir program çalışır. Birim testler tek tek işlevleri, altprogram veya nesne yöntemleri kullanırlar. Fonksiyonel test araçları ve birim test araçları Hem derleyici paketinin bir parçası olmayan üçüncü taraf ürünleri olma eğilimindedir ve her ikisi de otomatik hale eğilimindedir. Bir fonksiyon testi hatta fare hareketleri ve tıklamaları kontrol etmek için otomatik bir mekanizma içeren bir program girişlerinin bir komut dosyası dizi olabilir. Bir birim test kodu kendisi veya kod test edilen değiştirmeden kod bağlanan bir sürücü tabakası içinde ayrı işlevler kümesi olabilir.
Domitianus
Titus Flavius Domitianus (24 Ekim 51 – 18 Eylül 96), Domitian adıyla bilinen Flavius Hanedanına mensup, Roma İmparatoru. Domitianus, Vespasian'ın oğlu olduğu için, annesi Yaşlı Domitilla ve 14 Ekim 81'de yerine imparator olduğu kardeşi Titus'la birlikte Flavian Hanedanı üyesidir.
Gençliği
Domitian, babası halâ politikacı ve ordu komutanı iken Roma'da doğdu. Genç bir erkek olarak eğitimini ayrıcalıklı senatoryal sınıftan aldı. Retorik ve edebiyat okudu, kanun ve yönetim üzerine yazıları yayınlandı. Biyografisinde Suetonius onu, seçkin muhabbetli, bilgili ve eğitimli bir delikanlı olarak tasvir eder. Kendisinden büyük kardeşi Titus'tan farklı olarak Domitian, babasının Afrika ve Yahudiye eyaletlerindeki seferlerine katılmamıştır.
70'te kendisiyle evlenmesi için Domitia Longina'yı boşanmaya zorladı. Kocası Lucius Aelius Lamia, prensin isteğine karşı çıkamazdı ve böylece Domitia, İmparatorun gelini oldu. Başlangıçtaki kayıtsızlığa rağmen, birlik her iki taraf içinde oldukça itibarlıydı. Domitia Longina, Nero terörünün kurbanlarından, değerli komutan ve şereflendirilmiş politikacı general Gnaeus Domitius Corbulo'nun en küçük kızıydı. 71'de oğulları, 74'te kızları oldu ancak her ikisi de erken yaşta öldü. Evlilik geleneksel olmaktan uzaktı; Domitian adı çıkmış bir çapkındı ama karısı kıskanç değildi. Bazı kaynaklara göre karısı onun metresleriyle olan maceralarına katılırdı.
İkinci çocuk olarak, Domitian sorumluluklardan uzaktı. Birkaç onursal Konsüllük ve rahiplik unvanı aldı ama herhangi bir imperium (emretme yetkisi) memuriyeti olmadı. Kardeşi Titus'un saltanatında durumu hiç kimsenin onu geleceğin imparatoru olarak görmemesinden dolayı aslında hiç değişmedi ama Domitian kesinlikle ihtiraslıydı. Titus öldüğünde, onun halefi olarak selamlanmayı Praetorian muhafızlarının desteği ile sağlama almıştı.
İmparatorluğu
Domitian, yönetici olarak bir felaket olduğunu kısa sürede ispat edecekti. Ekonomi önce durdu ardından Denarius'un değerini ağır biçimde düşürmeye zorlayan bir durgunluğa girdi. Ekonomik durumu düzeltmek için yükseltilen vergileri, hoşnutsuzluk izledi. Domitian, sanata olan sevgisi ve halkın gözüne girebilmek adına hala 64'teki Büyük Roma Yangını'nın ve 69'daki iç savaşın etkilerini taşıyan şehri yeniden imar etmek ve güzelleştirmek için büyük çaplı yatırımlara girişti. Aralarında Capitol Tepesi'ndeki Jüpiter Tapınağı ve Palatine Tepesi'ndeki sarayında bulunduğu yaklaşık elli bina inşa ya da tamir edildi.
85'te Domitian kendini, kendi başına çok zor yerine getirebileceği bir görev olarak, Roma ahlakını ve davranışlarını denetleyen İmparatorluk kurumuna ömür boyu Censor olarak atadı. 83 yılıyla birlikte kendi evliliği, karşılıklı sadakatsizlik ve skandallarla kopma noktasına gelmişti. Bu yılda Domitia Longina aktör aşığı Paris'le birlikte yakalandı. Adam idam edildi ve imparatoriçe hızlı bir boşanmanın ardından sürgüne gönderildi. Ertesi yıl Domitian, yeğeni  Julia Flavia'ya (Titus'un kızı) karşı ilgi duydu ve ilk evliliğinde olduğu gibi kocasını kovarak kadını kaçırdı. Julia Flavia 91'de bir kürtaj sırasında öldü ve ardından tanrılaştırıldı. Bundan sonra Domitia Longina, Domitian'ın onunla bir daha hiç evlenmemesine rağmen Roma İmparatoriçesi olarak saraya geri çağrıldı.
Domitian'ın en büyük zevki sanat ve oyunlardı. 86 yılında Capitoline Oyunları'nı düzenledi. Olimpiyat Oyunları'nda olduğu gibi, her dört yılda bir yapılıyordu ve atletizm gösterileri, araba, hitabet, müzik ve temsil yarışmaları düzenleniyordu. İmparator, ülkenin her tarafından gelen yarışmacıların seyahatlerinin masraflarını karşılıyor ve ödülleri dağıtıyordu. Aynı zamanda gladyatör gösterilerine de düşkündü ve bu gösterilere kadın ve cüce dövüşleri gibi önemli yenilikler getirmişti.
Domitian, Romada aldığı, lejyonlardan uzak eğitiminden dolayı yetenekli bir ordu komutanı değildi. Belki de bu yüzden, onun saltanatında imparatorluğun askeri girişimleri sınırlıdır. Domitian Chatti topraklarında ve Büyük Britanya'da kazandığı zaferler için birkaç Roma zafer alayı istedi ancak bunlar oralarda savaş hala devem ederken yapılan propaganda manevralarıydı. Bununla birlikte, saltanatı sırasında çıkılan birkaç seferde, özellikle de Tuna sınırında Daçyalılar'ın kralı Decebalus'a karşı savaşıldı. Domitian aynı zamanda 82 yılında Chatti'ye karşı savaşmak için Lejyon I Minervia'yı kurdu.
İtidalle başlayan saltanatının sonlarına doğru, Domitian acımasız bir kişilik ortaya koyar. Antik kaynaklara göre, akademik çevrelerin aksi iddialarına rağmen, Yahudiler ve Hristiyanlar saltanatı sırasında ağır biçimde cezalandırıldılar. İmparator, aynı zamanda uğruna senatoryal ve equestrian düzenin birkaç üyesini öldürteceği ya da idam ettireceği paranoid bir cezalandırılma korkusu geliştirdi. Aristokratlardan hoşlanmıyordu ve bunu da Senato'nun karar alma gücünü geri alarak göstermekten korkmuyordu.
Domitian Eylül 96'da, içinde düşmanları bulunan Senato üyeleri, Praetorian Muhafızları ve İmparatoriçe Domitia Longina'nında bulunduğu planlı bir tertip sonucu Stephanus (Julia Flavia'nın kahyası) tarafından öldürüldü. İmparator, astrolojik kehanete göre bir öğle vakti öleceğini biliyordu. Bu yüzden, günün bu saatlerinde her zaman huzursuzdu. Son gününde, Domitian kendini rahatsız hissediyordu ve birkaç kez hizmetçiye saatin kaç olduğu sordu. Tertibin içinde olan hizmetçi çocuk, çok daha geç bir saat olduğunu söyleyerek yalan söyledi. Rahatlayan İmparator, bazı kararnameleri imzalamak için gittiği masasında Stephanus tarafından sekiz defa bıçaklanarak öldürülecekti.
Domitian'ın halefi Senato tarafından atanan ve Beş İyi İmparator'un ilki olan Nerva oldu. Damnatio Memoriae emrinin geleneğine uygun olarak adı tüm kamu kayıtlarından silindi. Domitian'a ait pek çok heykel ya da resim damnatio nun uygulanmasından sonra aslında Domitian'iken Nerva ile yer değiştirildiği için yaşama şansı buldu.
Domitian Hakkında Antik Kaynaklar
Antik (ya da modern) edebi metinlerin gerçekliklerinin kökeni, film ya da diğer sanatsal media açısından aynı amaç için bir problem olarak tarzlarının övgü ya da tarih olup olmadığıdır. Tüm bu anlatım tarzlarının yaratıcıları kişisel ilgi ve inançları buna ilave olarak içinde yaşadıkları sosyo-tarihi bağlama göre yönlendirilmişlerdir. Domitian'ın hayatı ile ilgili çağdaşı büyük bir kaynak olan ve imparatoru ve yaptığı işleri övmek ana teması olan dört şiirin şairi Statius'un Silvaesi;
Bu şiirlerin tonu aşırı dalkavukça bulunabilir; gerçekten de derlemenin bu tarzı günümüz duyarlılıklarına o kadar yabancıdır ki bazı edebiyatçılar bunun gizli bir eleştiri olup olmadığını sorgulamaya başlamışlardır.
Aynı şekilde, çağdaşı şair Martial, Epigram'larında (vecize ya da nükte) İmparator üzerine defalarca kucak dolusu övgüler düzer. Domitian hakkında, Martial'a ait şiirlerde Birçok harika rastlantısal kaynak vardır, göze çarpan bazıları ;
Statius'tan daha genç olmasına rağmen şair Decimus Iunius Iuvenalis ve tarihçi Tacitus ve Suetonius Domitian'ın saltanatı sırasında yetişkindiler. Bu yazarların her biri eserlerinin çoğunu ya da tamamını Domitian'ın saltanatından sonra yazdılar, nazım ya da nesir eserleri eski imparatora yağ çektiğinde uygun olmayacaktı. Dahası, çalışmaların derlemesinin önceki hanedan (Flavianlar)'a karşı pek övücü olmaması her durumda memnuniyetle karşılanacaktı. Tacitus, Flavianlar zamanında harika bir politik kariyere sahipti ve Domitian zamanında da Konsül derecesine ulaşmıştı. Bu sebeple yazar Flavian hanedanı hakkında yazdığı Tarihler adlı eserinde kişişel bilgisini kullanarak konuşabilirdi. Domitian'ın saltanatını ayrıntılı bir şekilde anlatan bu kitap kaybolmuştur, kitabın henüz önsözünde ipsa in pace saevum (barışta bile vahşi) tabiriyle Flavian dönemini sert sözlerle eleştirir. (savage even in peace itself; Hist. 1.2-3). Olasılıkla Domitian'ın betimlemesindeki hakaretin seviyesi imparator Tiberius'a karşı yazdığı Annales (vakayiname) adlı eseri ile aynı düzeydedir.
Decimus Iunius Iuvenalis, Domitian dalkavuklarına ve imparatorun kendisine karşı davranışlarında sertti. Özellikle de aşağıdaki örneklerde:
Bir Roma yergisini tarihi bir kaynak olarak almanın zorlukları var ancak yazarın asıl noktası belli: İmparator ahlaksız, zalim ve adaletsizdi.
Britney Jean
Britney Jean, Amerikalı şarkıcı Britney Spears'ın RCA Records tarafından 3 Aralık 2013'te yayımlanan sekizinci stüdyo albümü. Albüm ilk olarak 29 Kasım 2013'te iTunes üzerinden streaming yapılarak dinlemeye sunuldu. Fiziksel olarak tüm dünyada yayınlanış tarihi 3 Aralık olarak belirlendi. Britney Spears albüm tanıtımı süresince katıldığı her programda albümünü "en kişisel albümüm" olarak tanımladı. Spears'ın en başarısız albümü olarak sayılır çünkü ilk hafta satışı Amerika'da 107 bin, tüm dünyada 219 bindir. Bu, Spears'ın en düşük ilk hafta satış rakamıdır. Albüm, Billboard 200 listesine 4 numaradan giriş yaparak Britney Spears'ın listelere en düşük sıradan giriş yapan albümü olmuştur. Böylece Britney Spears, sekizinci stüdyo albümünü de Top 5'ten listelere sokan kadın şarkıcı unvanını taşımış oldu. Ayrıca iTunes üzerinden satışa sunulduğu andan 19 dakika sonra #1 numara olarak iTunes tarihinin en hızlı 1 numara olan albümü olmuştur. Spears, Britney Jean albümüyle birlikte Amerika'daki 9. Top 10 albümüne kavuşmuştur (8 stüdyo albümü, 1 toplama albüm). Şarkıcı, albümdeki her şarkıda yazarlık yapmıştır. "Work Bitch", albümün çıkış single'ı olarak 17 Eylül 2013'te yayımlandı. Britney Jean albümü Kanada'da ilk hafta 40.000 satmıştır ve şu anki satışları 60 binden fazladır. Meksika'da ise 50 binden fazla satan Britney Jean hiç tanıtıcı reklamı olmamasına rağmen kendi kendine satışlarına devam etti. Britney Jean ilk hafta 107 bin, ikinci hafta 30 bin, üçüncü hafta 27 bin, dördüncü hafta 29 bin, beşinci hafta da ise 15 bin satmıştır. Britney Jean'ın sonraki single'ı Perfume, aynen Femme Fatale albümünden çıkan son single Criminal gibi ortalama başarı gösterdi. Sebebi ise Director's Cut (Gerçek) versiyonunun yayınlanmamasıdır. Şarkı ilk günde +1.000.000'dan fazla izlenilmiştir daha sonra bu sayı azalmıştır. İsveç'te bir radyonun sonraki single'nın  It Should Be Easy  olacağını söylerken, Avustralya için de sonraki single'nın Alien olabileceği söylendi. Önemli bir radyoda sonraki teklinin Till It's Gone olabilecegini söylediler. "I Am Britney Jean" belgeselinde Britney, sıradaki single'nın "Alien" olmasını istediğini söyledi ama Britney resmi YouTube sitesine "Now That I Found You" ve "It Should Be Easy" şarkılarını koymuştur. Bazı yerlerde "Now That I Found You" bazı yerlerde ise "It Should Be Easy" olacağı söylendi. Ama "Now That I Found You", "It Should Be Easy"'den daha çok radyolarda çalınmaya başladı. Britney takımından ses gelmeyince "Now That I Found You"'da radyolardan kaldırıldı. Britney Jean'de Billboard 200 listesinde 10 haftada çıktı. Britney Jean +800 bin satmıştır.
Fenikeliler
Fenikeliler (Rumca: Phoiníkē), Antik Çağ'da yaşamış Sami dillerine mensup bir dil konuşan Akdenizli kavimdir. Bereketli Hilal'in Akdeniz'e bakan kıyılarında gelişen bu uygarlık, talassokrasik bir yapıda şekillenmiştir. Fenikeliler, Doğu Akdeniz'den tüm Akdeniz kıyılarına hatta Atlas Okyanusuna yayılarak en bilineni Kartaca olan şehir devletleri kurmuştur.
Bir deniz kavmi olarak öncelikle ticaretle uğraşmışlar; gittikleri yerlere zeytin, zeytinyağı, incir, ceviz, badem, nar, erik, hurma, kayısı, kavun, balkabağı, şarap gibi gıda ürünleri; bakır, demir, gümüş, altın gibi madenler; Sedir ağacından kereste; fildişi ve camdan sanatsal nesneler; yün, keten, pamuk ve ipek gibi kumaşlar götürmüşlerdir. Mısırlılardan öğrendikleri cam işleme sanatını ilerleterek, Sayda, Sur ve Sarepta gibi şehirlerde saydam camlar üretmişlerdir. Asıl şöhretlerini ise farklı farklı renklendirdikleri kumaşlar sayesinde edinmişlerdir. MÖ 1570'te bir tür kabuklu deniz canlısı olan Murex sayesinde mor renkli kumaşlar elde etmeyi başarmışlar ve sonraki zamanlarda Antik Yunanlar tarafından getirdikleri bu renk kumaşa atfen mor rengin vatanı (Yunanca: Phoiníkē) insanları yani Fenikeliler olarak anılmaya başlanmışlardır. Antik Çağ'ın şairi Homeros, Troya'lı Paris'in Helen'e kendisiyle birlikte kaçması için Fenike kumaşı hediye ettiğini söylemiştir.
Fenikelilerin en çok bilinen buluşu alfabedir. Fenike alfabesi, günümüz tüm modern alfabelerinin temelini oluşturmaktadır Alfabeleri, önce Anadolu ve Antik Yunan Uygarlıklarında; sonra Kenan bölgesinde ve Antik Roma'da yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır.
Tarihçe
Fenikelilere ait ilk kayıtlar, Kenan toprakları olarak adlandırılan günümüzde Lübnan, İsrail, Suriye, Ürdün, Gazze ve Türkiye'nin güney kıyılarını içine alan bölgede milattan önce üç bin yıllarına kadar gitmektedir. Arvad, Zemar (Simyra), Trablus, Biblos, Beyrut, Sayda, Sur, Akka liman şehirlerini kuran Fenikeliler, milattan önce 2500 yıllarından itibaren Mısırlılarla ticari münasebete başlamışlardır. Bu ülkeye ağaç ve nebati koku maddesi, zeytinyağı ve reçine ihraç ederlerdi. Ancak siyasi bakımdan iyi teşkilatlanamadıklarından kısa zamanda Mısır'ın nüfuzu altına girdiler. İki bin yıllarının başında Hiksosların istilalarına uğradılar. Mısırlılar istilacılara karşı korumak bahanesiyle Fenike topraklarını tamamen askeri işgal altına aldılar.
Fenikelilerin Sur kentinden kovulan bir grup asi Fenikeli MÖ 800 yılında Tunus sahillerinde Kartaca'yı kurdular. Kartaca kendi statüsüne rağmen Fenike kentlerinden olan Sur (Tyros)'a bağlılığını sürdürdü ve ticari karının %10'unu tanrı Melkart'ın tapınağına bağışladı. Kartaca, Roma'ya karşı Hannibal isimli komutanı ile girdiği savaşı kaybetti ve bu sayede Roma, Akdeniz ticareti ve hakimiyetini ele geçirdi.
Fenikeliler, yaşadıkları dönemde Akdeniz'in her noktasına yayılmış, günümüzde Britanya olarak bilinen adaya kadar ulaşmış, o dönemde dünyadaki ilk büyük ticaret ağını oluşturmuştur. Hem başka dil konuşan insanlarla anlaşmayı, hem de kayıt tutmayı kolaylaştırmak amacıyla o zamana kadar sadece resimlerden oluşan yazı sistemlerini devrimsel bir buluş olan basit formlarda çizilebilen sembollere dönüştürmüşlerdir. Oluşturdukları Fenike alfabesiyle günümüz çağdaş yazı sisteminin temellerini atmışlardır. O dönemde Deniz Kavimleri'nden Fenikeliler ve Mikenler uygarlığın ulaştırma memurlarıydı, uygarlığı taşıma görevini gerçekleştirmişler; Avrupa'da Yunan, Minoan ve Roma uygarlıklarının şekillenmesine yardımcı olmuşlardır. Madenleri arama çabası, kâşif ve madencileri daha uzaklara, hatta Kuzey ve Batı Avrupa'nın bilinmeyen barbar bölgelerine kadar götürmüştür. Burada ticaret her zaman çalışmasını sürdürmüş, izolasyonu zayıflamış, insanların birbirleriyle ilişkilerini değiştirmiş, dünyaya yeni biçimleri kabul etmeye zorlamıştır.
Fenike adı
Fenikelilere bu ismi veren Yunanlar olmuştur ve Fenikeliler ismini ilk olarak Yunan tarihçi Heredot kullanmıştır. Fenikelilerin kendi dillerinde kendilerine ne ad verildiği tam olarak bilinmemektedir. Kendilerini Kenaniler adıyla zikrettikleri sanılmaktadır. Kenani adı bazı araştırmacılara göre Hurrice olan bir sözcük iken bazı araştırmacılara göre de Samice bir sözcüktür ve kırmızı anlamına gelen Kenanigi'den gelmektedir. Fenikeliler adı da benzer şekilde Yunancada, Sur moruna atfen 'kızıl insanlar' anlamına gelen Phonikes kelimesinden gelmektedir. Kısaca bu etnik topluluğa Helenler Fenikeliler adını verirken Doğu kavimleri Kenaniler adını kullanmıştır.
Uğraştıkları zanaat
Doğusunda Lübnan Dağları, batısında Doğu Akdeniz kıyıları, güneyinde Ras Nakura Burnu, kuzeyinde Asi Irmağı bulunan alanda merkez şehirlerini kuran Fenikeliler, denizci olduklarından Orta Doğudan Batı Akdeniz kıyılarına kadar yayılmışlardır ve deniz ticareti ile uğraşmışlardır. Fenikeliler Akdeniz civarında birçok koloni kurmuşlardır. Ticarette çok ileriydiler, gemileri de gelişmişti. Ham madde kaynaklarına ulaşmak için koloni kuruyorlardı ve gelişen Yunan uygarlığının en büyük rakipleriydi. Akdeniz çevresinde birçok ticaret merkezleri ve koloniler kuran Fenikeliler, çöl kervanlarının uğrak noktaları olan Şam, Hama, Dibre şehirlerinden ticaret malları alıp satıyorlardı. Batı ile doğu arasındaki ticarete aracılık ve komisyonculuk edip, ithalat ve ihracattan büyük gelir sağladılar. Sur moru olarak bilinen boyalı Kumaşlar; tahıl ve yemiş; metal, ahşap, toprak, cam ve fildişi eşya, keten ihracatı yapıyorlardı. Dokuma, işlenmiş deri, mor boya ve koku maddeleri ticaret dallarının başta gelenleriydi. Ürettikleri camdan şişeler içinde kokular; amforalar içinde şarap, zeytinyağı ve gıdalar taşınıyordu. Şarap kültürünün batıya doğru yayılması Fenikeliler sayesinde olmuştur.
Mimarlıkta en çok kullandıkları malzeme, taş olmuştur. Evleri tek katlı olup, salonu, hamamı ve su kuyusu vardı. Tapınakları dikdörtgen şeklinde olup, koridorla avludan ve adak yerlerinden meydana gelir.
Fenike gemileri ve Deniz Yolculukları
Fenikeliler, gemilerinde çoğunlukla dayanıklı bir ağaç olan Lübnan Sediri kullanırlardı. Grekler, hippoi ve galloi olarak isimlendirdikleri iki tür Fenike ticaret gemisi olduğunu söylerler. At figürlü gemiler, hippoi olarak anılır ve Asur rölyeflerinde de betimlenmiştir. Galloi ise daha sade teknelerdir, tekne baş ve/veya kıçında at başı figürleri yer almaz. Grek mitolojisinde deniz tanrısı olarak görülen ve at terbiyecisi olarak anılan Poseidon'un, Fenike at figürlü gemilerinden etkilenen bir algının Fenike deniz tanrısı Yam'ın bir eşdeğeri olması isteğinin sonucu olduğu açıktır.
Antik yazarlar Strabon ve Aratus'a göre Fenikelilerin ustalıklı seyirleri, gökyüzüne hakim olmalarından kaynaklanıyordu. Kenan ve Fenike kültürlerinde görülen birçok tanrının Güneş ve Ay dışında ayrıca gezegenler, takımyıldızları ve hava durumuyla ilişkisi bulunmaktaydı. Bu bulgular, Fenikelilerin ve Kenanlıların en azından temel bir gözlemsel astronomi uyguladıklarını göstermektedir.
Din
Mezopotamya kavimlerinde olduğu gibi, Fenikeliler de politeisttiler. Tanrıları erkek ve dişi olmak üzere ikiye ayrılırdı. Ayrıca her şehrin bir tanrı ve tanrıçası vardı. Bereket tanrıçası Astart, tarım tanrıçası Atargatis en büyük tanrılarındandı. Dağlar ve tepelere tapınak yapıp, ilk doğan erkek çocuklarını tanrılarına kurban edip, oturarak taparlardı. Fenikeliler, kolonilerle yayılmaya başladıkça inançlarını da yaymışlardır. Fenikelilerin baş tanrı ve tanrıçası olan Baal ve Astarte Kıbrıs, Sardunya, Malta, Sicilya, İspanya, Portekiz ve özellikle modern Tunus'ta bulunan Kartaca'da tapılmaya başlanmıştır. Fenikelilerin tanrıları, Kenan bölgesi tanrılarından gelmektedir. Bu tanrılar, daha sonra isimleri değişerek Yunan tanrıları olacak ve Yunan mitolojisinin kaynağını oluşturacaktı.
Fenike şehir ve kolonileri
MÖ 10. yüzyılla birlikte Fenikeliler o zamanki bilinen deniz sahillerinde yayılarak tüm Akdeniz havzasında şehir devletleri ve koloniler kurmuşlardır. Bu şehir devletleri politik olarak bağımsız yapılardı; Eski Yunan demokrasisinden önce başa seçimle gelen merkezden yöneten bir kralları bulunmaktaydı. MÖ 9. yüzyıla gelindiğinde zayıflamaya başlayan merkez Fenike şehirlerin aksine Kartaca güçleniyor ve parlak bir döneme giriyordu. Kent içinde iki büyük ve yapay liman inşa edilmişti. Bu limanlardan biri, Kartaca'nın 220 savaş gemisinden oluşan donanması için, diğer ise deniz ticaret filosu içindi. Şehir çoğunlukla Etrüks ve Yunanlarla ticaret yapıyordu. Kraliçe Dido tarafından kurulan ve döneminin süper gücü olan kent, MÖ 146'da Roma ile yaptıkları üçüncü Pön savaşlarını kaybederek yıkılmış ve böylece Roma tüm Akdeniz hakimiyetini ele geçirmiştir.
Önemli Fenike şehirleri listesi
Modern Cezayir Modern Kıbrıs Modern İtalya Modern Libya Malta Adaları Modern Moritanya Modern Portekiz Modern İspanya Modern Tunus Modern Türkiye Modern Fas Diğer koloniler
Gelidonya Burnu Batığı
MÖ 1200'lere Bronz Çağı'na tarihlenen bir gemi batığı olarak 1960 yılında Gelidonya Burnundan çıkarılmıştır. Uluburun batığı çıkarılana kadar tarihin en eski gemi batığı olarak bilindi. Buluntular, önceleri düşünüldüğü gibi Akdeniz ticaretini Mikenlilerin değil; ön-Fenikelilerin yönetmesinin daha olası olduğunu gösterdi.
Julianna Margulies
Julianna Margulies (asıl adı Julianna Luisa Margulies) (d. 8 Haziran 1966, New York, ABD), Amerikalı oyuncu. Altın Küre'de drama dalında en iyi kadın oyuncu ödülü "The Good Wife" dizisindeki "Alicia" rolüyle kazandı.
Nusret Çolpan
Nusret Çolpan (d. 1 Ekim 1952 Bandırma, ö. 31 Mayıs 2008, İstanbul), Türk Minyatür sanatçısı ve Mimar
Kuyruk
Kuyruk, belirli hayvan türlerinin vücutlarının arka ucundaki bölümdür; genel olarak, bu terim gövdenin farklı, esnek bir uzantısına atıfta bulunur. Vücudun memelilerde, sürüngenlerde ve kuşlarda kabaca sakrum ve kuyruk sokumuna karşılık gelen kısmıdır. Kuyruklar öncelikle omurgalıların bir özelliği olsa da, akrepler ve sıçrar kuyruklular gibi bazı omurgasızların yanı sıra salyangoz ve sümüklüböceklerin bazen kuyruk olarak adlandırılan kuyruk benzeri uzantıları vardır. Kuyruklu nesnelere bazen "kaudat" denir ve vücudun kuyruğa yakın veya kuyrukla ilişkili kısmına "kaudal" önadı verilir.
Nusret Çolpan
İlk ve Orta öğretimini Bandırma’da tamamladı. Daha sonra İstanbul’da Zincirlikuyu Meslek Lisesini ve Yıldız Üniversitesi Mimarlık Fakültesini bitirdi. Bu yıllarda İstanbul Üniversitesi Tıp Tarihi Enstitüsü’nde Prof. Dr. A. Süheyl Ünver ve Azade Akar’dan Türk Süsleme Sanatları dersi aldı ve minyatür çalışmaya başladı.
Kuyruk
İşlev
Hayvan kuyrukları çeşitli şekillerde kullanılır. Balıklar ve diğer bazı deniz yaşamları için bir hareket kaynağı sağlarlar. Birçok kara hayvanı, sinekleri ve diğer ısıran böcekleri uzaklaştırmak için kuyruklarını kullanır. Kedigiller ve kangurular da dahil olmak üzere bazı türler kuyruklarını denge için kullanırlar; Yeni Dünya maymunları ve keseli sıçanlar gibi bazıları, ağaç dallarını kavramalarına izin verecek şekilde uyarlanmış, kavrayıcı kuyruklarlara sahiptir.
Nusret Çolpan
Kendisini Kanuni devrinde yaşayan Matrakçı Nasuh isimli sanatçı çok etkilemiştir. Mimaride kazandığı disiplin ve görüşten de faydalanarak minyatüre kendine has bir çizgi ve renk getirmiştir. Ancak bunu minyatürün genel prensiplerine uyarak yapmıştır. Çalışmalarının hepsi özgün ve daha önce yapılmamış konulardır. Sanatçı yurt içinde ve yurt dışında muhtelif sergiler açmış ve sergilere katılmıştır. 35 yıldır minyatür çalışan sanatçının yurt içinde ve yurt dışında değişik koleksiyonlarda yaklaşık 300 eseri bulunmaktadır.
Kuyruk
İşlev
Kuyruklar ayrıca sosyal sinyalleşme için de kullanılır. Bazı geyik türleri, yakındaki diğer geyikleri olası tehlikelere karşı uyarmak için kuyruklarının beyaz alt tarafını parlatırlar, kunduzlar tehlikeyi belirtmek için kuyruklarıyla suya vururlar, ve köpekgiller (evcil köpekler dahil) kuyruklarını konumlandırma ve hareket yoluyla duygularını gösterir. Bazı türlerin kuyrukları zırhlıdır ve akrepler gibi bazıları zehir içerir.
Bazı keler türleri kuyruklarını vücutlarından ayırabilir ("döker"). Bu onların kıvranan, kopan kuyruk tarafından dikkati dağılan yırtıcılardan kaçmalarına yardımcı olabilir. Bu şekilde dökülen kuyruklar genellikle zamanla eski haline döner, ancak yerine konan parça tipik olarak eskisindem daha koyu renklidir ve kemik değil sadece kıkırdak içerir. Çeşitli sıçan türleri, hayvanın bir yırtıcıdan kaçması için dış tabakanın döküldüğü, "degloving" olarak bilinen kuyruklarıyla benzer bir işlev gösterir.
Nusret Çolpan
Sanatçı, 31 Mayıs 2008 Cumartesi sabahı, geçirdiği kalp krizi sonucu ölmüştür.
Ödüller
Kültür Bakanlığı Büyük Ödülü
Kuyruk
İşlev
Atgiller gibi otlayan hayvanların kuyrukları hem böcekleri süpürmek için kullanılır hem de hayvanın fiziksel veya duygusal durumunu gösteren şekillerde konumlandırılır veya hareket ettirilir.
Nusret Çolpan
Ödüller
Türk Kültürüne Hizmet Vakfı Büyük Ödülü
Kuyruk
İnsan kuyruğu
İnsanlarda kuyruk tomurcuğu, embriyonun omurganın sonuna doğru gelişen kısmını ifade eder. Ancak, bu bir kuyruk değildir. Nadiren, bir çocuk omurları olmayan, sadece kan damarlarını, kasları ve sinirleri içeren "yumuşak bir kuyruk" ile doğar, ancak bu, körelmiş bir gerçek kuyruktan ziyade bir anormallik olarak kabul edilir – kuyruğun beklendiği yerde böyle bir uzantı bulunduğunda bile. Atavizmin bir sonucu olarak, kaudal omurları içeren "gerçek kuyrukları" olan bebeklerin 40'tan az vakası bildirilmiştir.
Nusret Çolpan
Ödüller
Mevlana Başarı Ödülü
Kuyruk
İnsan kuyruğu
İnsanlarda pelvise bağlı bir "kuyruk kemiği" (kuyruk sokumu) vardır; omurganın ucunda, genellikle dört kaynaşmış omurdan oluşur. Normalde dışarıdan çıkıntı yapmaz – insanlar ve diğer kuyruksuz maymunlar, acaudal (veya acaudat, kuyruksuz) memelilerdir.
Nusret Çolpan
Ödüller
Dış İşleri Bakanlığı Teşekkür Beratı
Türkiye Yazalar Birliği Geleneksel Sanatlar başarı ödülü
Kişisel sergiler
Topkapı Sarayı
Basın Müzesi
Atatürk Kitaplığı
İstanbul Büyükşehir Belediyesi
Bandırma Kültür Merkezi
Caferağa Medresesi
Cemal Reşit Rey Sergi Salonu
Tuğra Sanat Galerisi
KadirHas Üniversitesi
Taksim Sanat Galerisi
Bursa Tayyare Kültür Merkezi
İlişkisel bütünlük (Veri tabanı)
Örnekteki Albüm tablosunun son iki satırında bulunan albümlerin yabancı anahtarları (Artist_ID = 3, Artist_ID = 4) Artist tablosunda yer almamaktadır. Örnekteki iki tablo arasında ilişkisel bütünlük desteklenmediği için Albüm tablosunda anahtar değeri olduğu halde bu iki artist Artist tablosundan silinmiştir.
İlişkisel veri tabanı yönetim sistemlerinde birincil anahtarın silinmesi durumunda hata verilerek ya da birincil anahtar ile birlikte bu birincil anahtarın yabancı anahtar olarak bulunduğu diğer tablodaki satırlarında silinmesi sağlanarak ilişkisel bütünlüğe destek verilir.
Doğubayazıt
Doğubayazıt ya da eski adıyla Bayazıt, Ağrı iline bağlı bir ilçe, aynı ilçenin merkezi ve günümüzde merkezinin Karaköse'ye taşınmasının ardından adı Ağrı olarak değiştirilen Bayazıt ilinin eski merkezidir. Anadolu'nun doğusunda, Avrupa E-yolu E80 transit yolu üzerinde kurulmuştur. Ağrı'ya bağlı ve Merkez ilçenin 93 km doğusunda, İran'a 35 km uzaklıktadır. İlçe toprakları genellikle engebeli ve yüksektir. İlçe merkezi düzlükte kurulmuştur. Ağrı'nın en eski, tarihi ilçesidir. Kendi adını taşıyan ovanın güney doğusunda kurulmuştur.
Tarihçe
MÖ 250 yılında bölge Pers Krallığı ile Roma İmparatorluğu arasında birkaç defa el değiştirdi. Küçük Arsaklılar (MÖ 150 – M.S. 430) çağında Bayazıt Ovasına Gokovit sancağı adı veriliyordu. Burası Digor ile Iğdır kalesindeki çift başkenti de içine almaktaydı. Sonradan belirli aralıklarla Romalılar, İranlılar, Araplar, Bagratlar ve Bizanslıların yönetimine girdi. Alparslan’ın ilk batı seferi sırasında (1064) Kars bölgesi ve Ağrı çevresi ile birlikte, Doğubayazıt’da Bizanslılar’dan alınarak Selçuklular’a bağlı Anışedatları beyliğine (1064 –1200) verildi. 1207 – 1255 arasında bölge, Sökmenlerin eline geçti. 1231 yılında Doğu Anadolu ile birlikte Moğol istilasına uğradı. Bölge 1239 yılında Cengizlerin kontrolüne geçti. 1358 yılında İlhanlılar’a varis olan Celayirliler’e geçti.
Moğollar ve onların birer kolu olan İlhanlılar ve Celayirliler uzun süre buraları otlak ve yayla olarak kullandılar, ordularını beslediler. Moğollular’dan Orgun Han Aladağ’da bir saray yaptırdı. Daryunk hisarı yani Bayazıt eski kalesi yıkılmış olduğundan, yukarı Aras bölgesine egemen olarak Anı Valisi olan Celali Şehzade Bayazıt Han 1374'te Ahlat ve Van bölgesinden gelerek Aras boyuna saldıran Karakoyunlu hükümdarı Bayram Hoca (1366-1380) ordusuna karşı şimdiki Bayazıt Kalesi yerine bir kale yaptırdığından o tarihten sonra buraya Bayazıt Kalesi denildi. İşte şehrin adının Celali Oğulları’ndan bu şehzade Bayazıt’tan geldiği sanılmaktadır. Bayazıt sonradan Esinoğulları’na 1368 ve 1382’de Karakoyunlu, 1386 Timur idaresine, 1406’da tekrar Karakoyunlular’ın eline geçti. 1469-1502 arasında Akkoyunlular’a bağlandı. Şaruz savaşından Akkoyunlular’ı yenen Safeviler, bölgedeki etkinliklerini genişletip, (1502-1576) 76 yıl kadar burayı yönettiler.
Yavuz Sultan Selim Çaldıran’a, Kanuni Sultan Süleyman Tebriz’e, IV. Murat İran’a giderken Bayazıt’tan geçmiştirler. Yavuz Sultan Selim komutasındaki Osmanlı Ordusu Çaldıran’a girerken 20 Ağustos 1514'te Bayazıt Ovası'nın kuzeyindeki Sarısu boyunda Danasazı (Şahlı Gölü) yanında konakladığından Bayazıt Kalesi halkı padişaha bağlılığını bildirdi. Çaldıran savaşından sonra tekrar Osmanlı yönetimine geçen Bayazıt, zamanla İran baskısına uğradı. Yine Osmanlı ordusu Doğu seferine çıktığında (20 Haziran 1543) Bingöl’de konaklayan Baş Vezir (Sadrazam) Damat İbrahim Paşa’ya kale anahtarını getiren Sünniliğe bağlı yerliler arasında Bayazıtlılar da vardı. Kanuni Sultan Süleyman devrinde Eleşkirt ile birlikte Bayazıt 1578’de Van Beylerbeyliği Sancak Beyleri tarafından fethedilerek, bir sancak halinde Van’a bağlandı. Bayazıt Van beylerbeyliğine bağlı 14 sancak merkezinden biri idi. 1744 yılından sonra Silvan (Farkin) bölgesinden kara-Behlül Bey’in başçılık ettiği Bısyan, Sıpkan, Zilan boy ve oymakları buralara yerleştiler.
Silvanlı Kara Behlül ile soyundan gelenler Bayazıt’ta “Ocaklık” yolu ile sancak beyi oldular. 1590 yıllarında buraların boşalan köylerini şenlendirdiler. 1744'te Avşarlı Nadir Şah’ın saldırısında dağıldılar. Bu dağılmadan sonra sancak beyleri merkezden atanmaya başlanmıştır. Bunların en ünlüsü İshak Paşa'dır. İshak Paşa 1776-1798 yılları arasında Bayazıt’ta sancak beyi beyliği yapmıştır. İshak Paşa şehrin doğusundaki bir tepeyi yontma taş ile çevirterek içerisindeki İshak Paşa Camii, Saray, Hamam, Külliye medresesi ve diğer bölümleri gibi Anadolu’nun son şaheserini mimarlara yaptırmıştır.
Daha önce olduğu gibi 1821 – 1822 yıllarında son İran Kaçarlı akınları Bayazıt’ta çok can ve mal kaybına yol açtı. Ruslar ilk olarak 1856 Paris Anlaşması'na göre geri döndüler. 1877-1878 Osmanlı – Rus harbinde 25 Ekim 1877’de Alacadağ bozgunu üzerine Osmanlı ordusu Erzurum’u korumak üzere toplanınca, aynı ayın sonunda Ruslar Bayazıt'ı ele geçirdiler. 30 Mart 1878 Yeşil Köy anlaşması ile Bayazıt Rusya’ya bırakılmışsa da Berlin Antlaşması ile (13 Temmuz 1878) Osmanlı'ya verilmiştir. 1877 – 1878 harbi sonunda Ruslar çekilirken, Van’dan gelen Ermeniler’e buradakileri de katıp birlikte götürmüş, Gökçegöl’ün batısında yeni kurulan şehre Navo Bayazıt (Yeni Bayazıt) adını vererek oraya yerleştirilmişlerdir. Ermeniler çekilince Van’dan gelen Alay Komutanı Miralay Hüseyin Hüsni Efendi, Bayazıt'ı teslim aldı. Mutasarrıflığa Kettühdağ oğlu Abdulvahap Efendi tayin edildi. Daha sonra İstanbul’dan tayin edilen Adil Giray Mutasarrıf oldu. Cumhuriyet ilanından sonra mutasarrıflıklar Valiliğe dönüştürüldüğünden mutasarrıf Kamil Bey ilk Vali olarak atandı. Iğdır ve Tuzluca Bayazıt’a bağlandı. 1927 yılında Bakanlar Kurulu kararı ile Vilayet merkezi Karaköse’ye alınınca Vali Ziya Tekeli Karaköse’ye, Karaköse Kaymakamı Yusuf Ziya Bey’de Bayazıt’a atandı. 1934 yılında Iğdır ve Tuzluca buradan alınarak Kars’a bağlandı. Aynı yıl ilçenin adı Doğubayazıt olarak değiştirildi. 1959 yılında Durupınar sit alanı keşfedilmiştir. Nuh'un gemisinin izleri bu alanda bulunduğu tahmin edilmektedir.
Coğrafi Yapı
Doğusunda İran, güneyinde İran ve Van (Muradiye-Çaldıran), batısında Diyadin ve Taşlıçay, kuzeyinde Tuzluca, Iğdır ve Aralık vardır. Düşman işgalinden kurtuluş günü 14 Nisan'dır.
İlçe toprakları ovadan ve volkanik kütlelerden meydana gelmiştir. Büyük Ağrı Dağı (5,137 m) Küçükağrı Dağı (3,896 m) Kale tepe (3,196 m) Arı dağı (2,934 m) Tendürek Dağı (3,533 m) ve Göller tepe (2,643 m) Doğubayazıt dağlarının en önemli yükseltileridir. Dağların yüksek kesimleri ve etekleri geniş yayla alanlarıdır.