cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Georg Elser
Münih'te sorgulama
Nebe yardım için Viyana'daki Gestapo başkanı Franz Josef Huber'i aramıştı. Huber, Elser'in dizlerinin çürümüş olabileceği fikrine sahipti. Burgerbräukeller'teki gece çalışması sırasında, çalışmanın belirgin sonucu olarak diz kapaklarının kötü çürümüş olduğu görüldü.
Berlin Sorgulaması
Elser, muhtemelen 18 Kasım'da Prinz Albrecht Caddesi'ndeki Berlin Gestapo Karargahı'na transfer edildi. Ebeveynleri, kardeşleri ve eşleri, eski kız arkadaşı Else Härlen ile birlikte, Trenle Berlin'e, Moabit cezaevinde ve sonra da büyük Hotel Kaiserhof'ta tutulmak üzere alındılar. Annesi kız kardeşi Maria Hirth, kayınbiraderi olan Karl Hirth ve Else Härlen Elser'in huzurunda sorguya çekildi. 1950'de Elsa Härlen şunu hatırladı: ...Yüzü şişmiş ve siyah ve mavi dayak yemişti. Gözleri yuvalarından dışarı fırladı ve görünümü beni dehşete düşürdü. ... Bir subay kendini Elser'in arkasına yerleştirdi ve konuşmasını sağlamak için arkasına ya da başının arkasına vurmaya devam etti...
Bir suçtan suç ortağı olarak kabul edilen ve bir yıldan fazla hapsedilen Maria Hirth ve kocası dışında, Aile üyeleri ve Else Härlen'in evlerine dönmesine izin verildi. Elsa Härlen, Heinrich Himmler'in röportajında, Adolf Hitler'le izleyici kitlesine sahip olmak ve Martin Bormann tarafından sorguya çekilmek istendiğinde dikkat gösterildi. Elser'in tek başına hareket etmediğine dair bir miktar kanıt bulmaya çalışıldı. Elser, Berlin'de iken, sorgulayıcılarını suikast girişiminin tek teşvikçisi olarak ikna etmek için bombasının tasarımıyla ilgili beş tam boyutlu çizim yaptı. Bu çizimler Gestapo sorgulama raporunda belirtiliyor, ancak bu raporlar günümüze kadar sağlam kalamamıştır.
Sorgulama raporu
19-23 Kasım tarihleri arasında beş günlük işkence Gestapo Protokoll (sorgu raporu) üretti. Belge Kappler, Schmidt ve Seibold tarafından 'Kriminalkommissare' için imzalandı. 1964 yılına kadar Koblenz'deki Alman arşivlerine gömülmüş olan bu rapor şu anda Elser hakkında en önemli bilgi kaynağı olarak görülüyor. Rapor, Elser'in aile üyeleri ve Elsa Härlen'in Berlin'deki sorgusundan bahsetmemiştir çünkü rapor sadece Elser'in sorgularına verdiği cevapları içermektedir. Tek teşvikçiydiği hayati soru üzerine Elser şunu söylemişti: ''İsviçre'den, Alman polisine suikasttaki tek suçlu olduğumu, suç ortağı veya suç ortağım olmadığını açıklayan niyetim de vardı ve detaylıca incelemiştim. Ayrıca bomba cihazımın doğru bir şekilde çizilmesini ve davanın yürütülmesinin bir açıklamasını da gönderdim, böylece iddiamı doğrulamış oldum. Alman polisine böyle bir mesajla, suçlu aramada herhangi bir masum kişiyi tutuklamamasını sağlamayı istedim.''
Himmler nihai raporu okurken öfkelendi ve kırmızı örtünün üzerinde yeşil mürekkeple şunu yazdı: "Bu salak ne yazdı?"
Bunun aksine, polis soruşturmasına öncülük eden Arthur Nebe, 1939 Noelinde özel olarak Hans Bernd Gisevius'u ifşa ederek Elser'in ahlakına saygı gösterdi: Elser'in problemi ne biliyor musun? Halk bu adamı, sıradan insanı severdi; tutkuyla ve basit cümlelerde, tüm ülkelerdeki kitlelere savaşın açlık, sefalet ve milyonlarca insanın ölümüyle nasıl örtüştüğünü ortaya koydu. Her zamanki gibi pasifist değil, mantığı oldukça basitti: Hitler savaştı ve eğer giderse barış olacak. ...
Nazi propagandası
Swiss dergisi, Appenzeller Zeitung, 23 Kasım 1939'da Otto Strasser'ın Paris'teki bir röportajda Elser, Best veya Stevens hakkındaki herhangi bir bilgiye sahip olduğu iddialarını reddettiğini bildirdi. 13 Kasım'da İsviçre makamları, Strasser'i Ekim ayında yabancı bir gazetede Hitler hakkında azılı konuşmalar yaptığı tespit edildikten sonra İsviçre'den sınırdışı etti.
Orture, uyuşturucular ve hipnoz
Arthur Nebe, bu dönemde Elser'in yıpranmış halinden Hans Gisevius'a seslendi. Gisevius daha sonra şunu yazdı: Elser, Gestapo kendisine çok tuzlu ringa balığı yedirerek ve onu ısıya maruz bırakarak ve ardından sıvılardan mahrum bırakarak kendisinden bilgi toplamaya çalıştı. Otto Strasser'a karşı belli belirsiz bir bağlantının olduğunu itiraf etmesini istediler. Tutuklanmasından bu yana ona insanca muamele yapan kişiyi (Nebe) bir daha görmekten büyük bir sevinç patlaması yapar gibiydi.
Sonraki bir tartışmada Hitler, Heydrich'e bir emir çıkardı: ''Elser'in ne tür bir adam olduğunu bilmek isterim. Onu bir şekilde sınıflandırmalıyız. Bu konuda bana geri dön. Üstelik bu suçluyu konuşturmak için her türlü yolu kullanın. Ona hipnotize ettirin, uyuşturucu verin; Bilim adamlarımızın denediği bu nitelikteki her şeyden faydalanın. Kışkırtıcıların kim olduğunu bilmek istiyorum. Bunun arkasında kim olduğunu bilmek istiyorum.''
Bombanın yeniden yapılması
Berlin Gestapo Karargahında iken Müller, Elser'e Bürgerbräukeller'de kullandığı patlayıcı cihazı yeniden düzenlemesini emretti. Schellenberg, Reinhard Heydrich ve Walter Schellenberg'in atölyede Elser'i ziyaret ettiklerinde şunları kaydetti: "Elser sorgulamaya yalnızca isteksizce yanıt verdi. Ancak işçiliği için övgü aldı. Elser'in Bürgerbräukeller bombasını yeniden inşa etmesi, Gestapo tarafından büyük saygı görüyordu ve eğitim amacıyla el kitaplarına bunun belirtilmesini de kabul ettiler.
Sonrası
Bürgerbräukeller'deki bombalamadan bir gün sonra, Buchenwald Konsantrasyon Kampı'ndaki öfkeli SS muhafızları intikam aldı. Yirmi bir Yahudi, görevde bulunan ekip tarafından öldürüldü ve kamptaki bütün Yahudiler üç gün yiyecek verilmedi. Gestapo, köylüleri sorgulamak için Königsbronn köyüne indi ve aylarca tekrar tekrar aynı soruları sordu. Köy, suçluların yuvası olarak damgalanmış ve "Assassinville" olarak bilinmeye başlamıştı. Başka yerde, Elser ile temas kurmuş olabilecek herkesi avladı ve Gestapo tarafından sorguya çekildi.
Taşocağı sahibi Georg Vollmer ve çalışanları, Gestapo sorgulamalarında şiddetle dövüldüler. Patlayıcı maddelerle uğraşırken ihmal nedeniyle Welzheim toplama kampında 20 yıl hapis cezasına çarptırılan Vollmer, eşinin Rudolf Hess'i eski bağlantılarla dilekçe vermesinin ardından 1941'de serbest bırakıldı. Kocasının tekrar götürüleceğinden korkarak aklını kaçırdı, serbest bırakılmasından altı ay sonra öldü. Ölümünden önce, üç komünist grubuyla Kuch adında bir Zürih müzik sanatçısının Elser'i suikast girişiminde bulunduğuna dair bir rivayet başladı.
Heidenheim'daki Waldenmaier silah fabrikasının sahibi Waldenmaier Vollmer'dan daha şanslıydı. Abwehr'in 1944'te desteklenmesiyle, savaş çabasına önemli katkılarda bulunmak için Birinci Sınıf Çarpışma madalyası aldı. 1940'ta bir Gestapo adamı ona şöyle dedi: "Tekrarlanan işkenceye rağmen, Elser hikayesine emekçileri ve bütün dünyayı savaştan kurtarmak için saldırıyı gerçekleştirdi."
Elser'i metal parçaları ile farkında olmadan tedarik eden Münih'in çilingir Max Niederholer, iki hafta boyunca Gestapo tarafından tutuklandı ve gözaltına alındı. Londra'da doğmak onun davasına yardım etmedi. Maria Schmauder'in babası, özellikle Elser'in evinde yabancı radyo istasyonlarını dinlediğini itiraf ettiği gibi uzun sorgulamaya tabi tutuldu. Mathilde Niedermann 1939'da birkaç gece Gestapo tarafından sorguya çekildi. Elser'in Konstanz'da Komünistlerle dostça olmasına rağmen, 'siyasette tamamen ilgisiz' olduğunu savunuyordu. Mathilde ve Elser'in oğlu Manfred Büh neredeyse altmış yıl sonra, 1997'de Münih'te Georg Elser Platz'ın adanmasına değindi; aynı yıl öldü.
Elser'in sevgilisi Elsa Härlen, Elser'in "ikili bir hayat sürmesine ve siyasi hayatını özel hayatından tamamen ayırmasına" söyledi. 1959'da verdiği bir röportajda Federal Cumhuriyet hükümetinden herhangi bir iadeyi istemediğini söyledi.
Elser, Bürgerbräukeller bombalanması için asla yargılanmadı. Berlin Gestapo Merkezinde işkence yapıldıktan bir yıl sonra, 1941'in ilk ayları ve 1945 başları arasında Sachsenhausen toplama kampında özel olarak gözaltında tutuldu. Sachsenhausen'de, Elser'i diğer mahkûmlardan ayıran T-şekilli bir binada izole edildi. Her biri 9.35 m²'lik bir alanda bir araya gelen üç hücrelere yerleştirilen iki tam zamanlı muhafızları ve birkaç zithers de dahil olmak üzere mobilya ve diğer şeyler yapmak için bir çalışma alanı için yeri de vardı. Elser'in belirgin tercihli tedavisi, ekstra rasyonalardan oluşuyordu. Kamp berberine günlük ziyaretler, İngiliz SIS görevlisi Payne Best'in de aralarında bulunduğu diğer tutsaklar arasında ilgi uyandırdı. Daha sonra Elser'in kamp konağına düzenli ziyaretlere izin verildiğini yazdı. Martin Niemöller ayrıca Sachsenhausen'in bunker'inde özel bir mahkûmdu ve Elser'in bir SS adamı ve Hitler ve Himmler'in ajanı olduğu söylentilerine inandı. Elsa Härlen Aralık 1939'da başka biriyle evlenmiş olmasına rağmen, Elser kendi hücresinde onun fotoğrafını muhafaza etti. 1945 başında, Dachau toplama kampına transfer edildi.
Ölümü
Nisan 1945'te, Almanların yenilgisi yaklaştığında, Nazilerin Bürgerbräukeller bombalamayla ilgili gösteri duruşması yapma niyeti boşa çıktı. Hitler, Dachau'daki Elser için kullanılan "Eller" adlı özel tutuklusunun yanı sıra, Wilhelm Canaris, Dietrich Bonhoeffer ve ona karşı komplo kuran diğer kişilerin infaz edilmesini emretti. 5 Nisan 1945'te Berlin'deki Gestapo Karargâhından alınan emir, Dachau toplama kampının komutanı SS-Obersturmbannführer Eduard Weiter'e gönderildi. Emir, Mayıs 1945'te Yüzbaşı S. Payne'in eline geçti ve Best'in The Venlo Incident adlı kitabında bu anlatılmıştır. Verilen emirin en sonunda, emirleri yerine getirdikten sonra, bu mektubu imha ediniz şeklinde belirtilmiştir. Emirdeki imza, Best'e göre okunaklı değildi.
9 Nisan 1945 tarihinde Avrupa'da savaşın sona ermesine dört hafta kala, Georg Elser vurularak öldürüldü ve üstündeki giysili bedeni hemen Dachau Toplama Kampı krematoryumunda yakılmıştır. Elser 42 yaşındaydı.
1954'te, Dachau'daki krematoryumdan sorumlu olan SS-Oberscharführer Theodor Bongartz'ın, SS-Unterscharführer Edgar Stiller'in Elser cinayetinden yargılandığı bir Alman mahkemesi sırasında, Georg Elser'in gerçek katili olduğu belirlendi. 1943-1945 yılları arasında Dachau'daki özel mahkûmlardan sorumlu SS üyesi olarak, Stiller, Elser'den, Bongartz tarafından vurulduğu iddia edilen krematoryuma eşlik etmekle suçlandı. Theodor Bongartz'ın, 1945'te bir hastalıktan öldüğü hesaplanamadı.
Königsbronn'daki Elser'in anısına adanmış bir plak'ta şöyle yazmaktadır: İşlerim yoluyla daha fazla kan dökülmesini önlemek istedim.
Elser, Bürgerbräukeller bombalamasından bu yana söylentiler ve çeşitli komplo teorilerine konu olmuştur. Savaştan sonra, Protestan papaz ve teolog Martin Niemöller, Sachsenhausen'deki "sığınak" da gözaltında tutuldu ve Elser'in SS'ye üye olduğu ve bu suikast girişiminin Naziler tarafından resmedilmesi için sahnelendiği söylentisine güveniyordu. Hitler, Providence tarafından korunuyordu. 1948'de, Merkezi İstihbaratın gelecekteki Direktörü Allen Welsh Dulles (ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatının fiilen başı), komplo teorilerini şöyle özetledi: 8 Kasım'da, 1923'teki Birahane darbesinin yıldönümünde ve binayı terk etmesinden sonraki yıldönümünde yaptığı konuşmada Hitler'in yıllık konuşmasına kısa bir süre sonra Münih'teki Bürgerbräukeller'de bir bomba patladı. Bu olay hala çözülmemiş haldedir. Bazı kanıtlar, Alman cemaati anlayışını pekiştirecek ya da Reichstag yangınında olduğu gibi yeni bir terör dalgası yaratmak için bombanın Hitler ve Himmler'in bilgisi ile patladığına işaret ediyor.
1969'da Anton Hoch'un 19-23 Kasım 1939 tarihli The Gestapo Protokoll (sorgulama raporu) üzerine yaptığı tarihsel araştırmalar, Elser'in tek başına hareket ettiğini ve suikast girişiminde Nazi rejimini ya da herhangi bir dış grubu içermeye yönelik bir kanıt bulunmadığını keşfetti.
Anıtlar
Elser, 20 Temmuz 1944'teki Hitler hakkındaki suikast girişimi komplocularının aksine, 1990'lı yıllara kadar Almanya Federal Cumhuriyeti'nin resmi hatıra kültüründe kabul görmedi. Elser'e olumlu bakmanın bir yolu için ilk atılım, 1999'da Hellmut G. Haasis'in bir biyografisini yayınlamasıyla geldi. Ocak 2003'te Elser'in 100. Doğum Günü vesilesiyle Deutsche Post özel bir damga yayınladı.
2008'de Münih'te Georg Elser Hallen adlı bir müzik mekanı yıkıldı. Bununla birlikte, 2014 yılı itibarıyla Münih'te Georg Elser Hallen ismini taşıyan beş mekân vardı.
2011'de Georg Elser'in 17 metrelik (56 ft) çelik heykeli, Alman yazar Rolf Hochhuth tarafından Berlin'de açıldı. Belediye makamları projeyi çok pahalıya bulduktan sonra, 200.000 avroya mal olan anıt, Hochhuth'un girişimi üzerine kuruldu. Sonunda, Berlin devlet senatosu Elser heykelini finanse etti. Eylül 1979'da Bürgerbräükeller yıkıldı. Bulunduğu bölgede artık GEMA Binası, Gasteig Kültür Merkezi ve Münih City Hilton Oteli yer alıyor. GEMA Binası girişindeki kaldırımdaki bir plaka'da, Elser'in bombasını gizlediği direğin bulunduğu yere işaret ediyor.
Elser'in öyküsü 1989 yapımı Klaus Maria Brandauer yönettiği Yedi Dakika adlı filminde ve Oliver Hirschbiegel'in yönettiği 2014 yılı yapımı 13 Dakika (Almanca: Elser) adlı filmde anıldı.
Carlos Gallardo
Carlos Gallardo (d. 22 Haziran 1966, Acuna), Meksikalı erkek sinema oyuncusu ve yapımcı.
Kimyasal (anlam ayrımı)
Bir Kimyasal madde özel bir kimyasal bileşim içeren malzemedir.
Kimyasal ayrıca şu anlamlara da gelebilir:
Güzelkent, Türkeli
Güzelkent, Sinop ilinin Türkeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
30 Kasım 1989 tarihinde Helaldı, Keşköyü, Taçahmet ve Yusuflu köyü Emreli mahallesinin "Güzelkent" adı altında birleşmesi ile belediye statüsü alarak beldeye çevrilen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Taçahmet ise, 1990'lı yıllarda halk oylamasıyla belediyeden ayrılarak yeniden köy statüsü aldı.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 90 km, Türkeli ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
Çoban I (cüce galaksi)
Çoban Cüce Gökadası (Boo I dSph) Çoban takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 200.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan bir cüce küremsi gökadadır. Samanyolu'nun uydu gökadasıdır ve 2006 yılında keşfedilmiştir. Toplam aydınlatma gücü 100.000 L☉ ve mutlak büyüklüğü -5,8 ile normal bir fotoğrafta görülemeyecek kadar soluktur. Gökadanın yapısı Samanyolu'nun etkisi nedeniyle çok bozulmuştur.
Vellore
Vellore, Hindistan'ın Tamil Nadu eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2011 yılı itibarıyla 696.110'dır.
Abadan
İran'daki petrol yataklarından gelen boru hatlarının ulaştıkları kentte, dünyanın en büyük petrol arıtma tesislerinden biri kurulmuştur. Bir adet uluslararası havaalanının bulunduğu şehirde ayrıca 1939'da kurulan bir teknoloji enstitüsü vardır.
Geçmişi
1047'de kurulan Abadan, 1908'de petrol bulunup bir yıl sonra da ilk rafineriler kurulmaya başlayıncaya kadar küçük bir kasaba olarak kaldı. İran'ın en işlek limanlarından biri olan Abadan, Osmanlı İmparatorluğu ile İran arasında sürekli bir tartışma konusu olmuştur. 1847'de yapılan Erzurum Antlaşması'yla İran'a bırakıldı. 1909'da Anglo Persian Oil Company, adayı kiralayarak burada dünyanın en büyük rafinelerinden birini kurdu. 1973'te İran tarafından devralındı. 1951'e kadar dünyanın en büyük petrol arıtma tesisleri olan rafinerilerde, 1980'de İran-Irak Savaşı başlayıncaya kadar yılda 18 milyon ton ham petrol işleniyordu, bu savaşta büyük zarar gördü  Irak'ın 1983'te düzenlediği saldırı sonucunda Basra Körfezi'nin tarihindeki en büyük petrol kirlenmesi ortaya çıktı.
Lilian Thuram
Lilian Thuram (d. 1 Ocak 1972), savunmada görev almış eski Fransız futbolcudur. 2008 yazında PSG ile bir yıllık sözleşme imzalamak üzereyken kalp problemi yaşadı. Kardeşini de aynı hastalıktan kaybeden futbolcu, PSG ile sözleşme imzalayamayacağını basına açıklarken göz yaşlarını tutamadı.
Millî takım kariyeri
Fransa millî futbol takımı ile 1998 FIFA Dünya Kupası'nı, 2000'de Avrupa Futbol Şampiyonası'nı kazanan Thuram, 2004'te Pele tarafından yaşayan en iyi 125 oyuncudan biri seçilmiştir. Kardeşinin daha 17 yaşında ölümüne sebep olan kalp sorununun kendisinde de olduğu ortaya çıkmıştır. 1 Ağustos 2008'de futbolu bıraktığını açıklamıştır.
Millî takımda kaydettiği 2 golü de aynı maçta Hırvatistan karşısında dünya kupası yarı finalinde gerçekleştirmiştir.
Mitsubishi Ki-21
Mitsubishi Ki-21 ( Kyūnana-shiki jūbakugekiki; Müttefik raporlama adı: Sally veya Gwen), Mitsubishi tarafından üretilen Japon yapımı bir ağır bombardıman uçağıdır. Uçak, Pasifik Savaşı sırasında Güneydoğu Asya'daki çatışmalarda kullanılmıştır.
Terazi
Terazi veya baskül, bir cismin üzerindeki yerçekimi etkisinden yararlanarak, o cismin kütlesinin belirlenmesinde kullanılan bir ölçüm cihazı.
Çalışma şekli
Kütlenin belirlemesinde kullanılan bir alet olarak terazi, denge prensibi ile çalışır. Ağırlığından emin olunan kütleler bir tarafa, ölçülecek cisim ise bir tarafa konularak dengeye gelmesi sağlanır. Bu işleme ise tartma denir.
Sembolik anlamı
Terazi denge ve adaletin de sembolü olarak kullanılır.
Yenimehmetli, Polatlı
Coğrafya
Ankara il merkezine 95 km, Polatlı ilçesine 21 km uzaklıktadır.
Küçükbürüngüz, Melikgazi
Küçük Bürüngüz, Kayseri ilinin Melikgazi ilçesine bağlı bir mahalledir.
Óscar Pereiro
Óscar Pereiro Sío, (d.3 Ağustos 1977), eski İspanyol yol bisikleti yarışçısı ve 2006 Fransa Bisiklet Turu kazananı. Pereiro, 2006 yılında Tur'un asıl galibi Floyd Landis'in 17. etap zaferi sonucunda alınan doping numunelerinin pozitif çıkması üzerine yapılan soruşturma sonucunda, elinden alınan Tur zaferi sonucunda Tur'un galibi ilan edilmiştir. Pereiro (2000-2001) yılları arasında Porta da Ravessa, (2002-2005) yılları arasında Phonak Hearing Systems, (2006-2009) yılları arasında Caisse d'Epargne ve 2010 yılında Astana adına yarışmıştır. 2010 yılında bisiklet kariyerinden emekli olduktan sonra, kendi memleketinin takımlarından Segunda División B takımı Coruxo FC adına futbol oynamaya başlamıştır.
Büyük turlarda yıllara göre genel klasman çizelgesi
DNF = Bitiremedi.
Everything Must Go
Everything Must Go, Steely Dan grubunun 2003 yılında çıkardığı son stüdyo albümüdür.
Listeler
Albüm
Emanuel Pogatetz
Emanuel Pogatetz, (d. 16 Ocak 1983, Graz), Avusturya millî futbol takımında oynayan defans oyuncusu.
Hayatı ve Futbol Kariyeri
Emmanuel Pogatetz, 16 Ocak 1983'te Avusturya'nın Graz kentinde doğdu. Kariyerine SK Sturm Graz'da başladı. FC Kärnten ve Bayer 04 Leverkusen'de oynayan futbolcu, 2005 yılında Middlesbrough takımına transfer oldu. UEFA Kupası'nda Basel ile oynanan maçta Mladen Petric ile çarpışan futbolcunun burnu, çenesi, ve elmacık kemiği kırıldı ve üç ay sahalardan uzak kaldı. Ardından fıtık teşhisi konulan futbolcu 24 Nisan 2006'da ameliyat oldu. Eylül 2006'da Avusturya millî futbol takımı teknik direktörü Josef Hickersberger'i ve kaptan Andreas Ivanschitz'i eleştirdiği için millî takımdan çıkarıldı. 2010 yılında 5 yıl formasını giydiği Middlesbrough'dan Hannover 96'ya transfer oldu.
2012-2013 Almanya Bundesliga I lig ekiplerinden Wolfsburg'a transfer oldu.
Tekniği çok iyi olmamasına karşın özverili ve hırslı futbolu sayesinde Middlesbrough taraftarlarının gönlünde taht kuran Pogatetz 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda Avusturya millî futbol takımında görev aldı.
Michael Apted
Michael David Apted, "CMG" (d. 10 Şubat 1941, Aylesbury, Buckinghamshire – ö. 7 Ocak 2021, Los Angeles, Kaliforniya), İngiliz aktör, senarist, film yapımcısı ve yönetmen.
Yaşamı
Apted, 10 Şubat 1941'de Aylesbury, Buckinghamshire, İngiltere'de doğdu. Londra Şehir Okulu ve Cambridge Downing Koleji'nde eğitim aldı. 1963'te başladığı sinema kariyerini 2021'deki ölümüne kadar devam ettirdi. Yönetmenliğini üstlendiği James Bond serisi film; The World is Not Enough ile bilinir. Ayrıca yine yönetmen olarak; Amazing Grace, Nell ve The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader adlı filmlere imza attı.
29 Haziran 2003'te, Amerika Yönetmenler Birliği'nin Başkanlığı'na seçildi ve 2009 yılına kadar bu görevde kaldı. 2008 yılında Aziz Michael ve Aziz George Nişanı (CMG) aldı.
Ölümü
Apted, 7 Ocak 2021'de Los Angeles, Kaliforniya'daki aile evinde 79 yaşında öldü.
Passaic County
Passaic ili veya Passaic County Amerika Birleşik Devletleri'nin New Jersey eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 524,118'dir. İlin merkezi Paterson şehridir.
Baryum nitrat
Baryum nitrat kimyasal formülü Ba(NO3)2 olan baryum ve nitrat iyonundan meydana gelmiş bir tuzdur.
Baryum nitrat beyaz kristallerden oluşmuştur. Zehirlidir, suda çözündüğünden dolayı suda çözünen diğer baryum bileşikleri gibi deriyle temastan kaçınılmalıdır. Bazen nitrobarit minerali olarak doğada bulunabilir.
Baratol baryum nitrat, TNT ve bağlayıcı dan oluşan bir patlayıcı bileşimdir.
Baryum nitrat savunma sanayisinde patlayıcı, maytap, havai fişek, askeri mühimmat, optik cam yapımlarında da kullanılır.
Baryum nitrat bir çok alanda çeşitli baryum tuzları şeklinde kullanılmaktadır. Bunlar; baryum klorür, baryum sülfat, baryum karbonat, baryum oksit, baryum peroksit gibi.
Baryum nitrat bir oksidandır ve indirgeyici ajanlarla iyi reaksiyon verir.
2Ba (NO3) 2 → 2BaO + 4NO2 + O2
Bahamalar bayrağı
Bayrak, bir siyah eşkenar üçgene eşit uzunluklarda kesişen ikisi mavi biri altın sarısı olmak üzeri üç eşit yatay çizgiden meydana gelir. 1:2 en-boy oranına sahiptir. Soldaki siyah eşkenar üçgen birlik, kararlılık ve Bahamalar halkını temsil etmektedir. Siyah üçgene eşit uzunluklarda kesişen üç adet çizgi vardır. Mavi renkteki çizgiler denizi, ortadaki altın sarısı çizgi ise Bahamalar topraklarını temsil etmektedir. Bayrak, 10 Temmuz 1973 tarihinde kabul edilmiştir.
Tasarım
Bayrağın renk kodları ve ölçüleri aşağıdaki gibidir.
Ginler
Gin ya da Jing halkı ( ya da ), Çin'de yaşayan etnik Vietnamlıların torunlarından oluşan bir topluluktur. Ağırlıklı olarak Çin'e bağlı Guangşi Zhuang Özerk Bölgesi'ndeki Dongxing ile Fangchenggang kıyılarından yakın mesafede bulunan, "Üç Gin Adası" (京族三岛) olarak bilinen adalarda yaşarlar. Bu topraklar önceden Nguyễn Hanedanı yönetimi altında olup, sonradan Fransızlar tarafından Çing Hanedanı'na devredildi.
1958 yılından önce bu Việt'ler, Kantonlu gruplar ile aynı kategoriye dahil edilip Yue olarak bilinirlerdi, lâkin bu zamandan itibaren Việt etnik grubu, "Kinh", "Gin" ya da "Jing" isimleriyle ayrı bir etnik grup olarak sınıflandırılmaktadır.
2020 yılı itibarıyla Ginlerin nüfusu 33,112'dir. Bu sayı, Çin anakarasında eğitim gören ya da çalışan 36,205 Vietnam vatandaşını (2010 Çin Ulusal Nüfus Sayımı) dahil etmemektedir.
Rika Masuya
Rika Masuya (増矢 理花), Japon millî futbolcudur.
2014-2018 yıllarında 27 kez Japonya kadın millî futbol takımı forması giymiştir.
Peter Pan (film, 2003)
Peter Pan, 2003 ABD-Avustralya ortak yapımı fantastik macera filmi.
Konu
Wendy, küçük erkek kardeşleriyle yaşamaktadır. Bir gün halası ona büyüdüğünü söyler, Wendy biraz düşününce büyümek istemediğini anlar. Ama ne yazık ki buna bir çare yoktur, her gece onlara fantastik hikâyeler anlatan Wendy artık büyümüştür ve onların odasından ayrılma zamanı gelmiştir. Onları pencereden dinleyen Peter Pan, Wendy'yi ve kardeşlerini Varolmayan Ülke (Never Never Land)'e götürür. Bu masal diyarında çocuklar Kaptan Hook'la karşılaşır ve macera Peter Pan'ın en iyi arkadaşı Tinkerbell eşliğinde başlar.
Bilgisayar müziği
Bilgisayar müziği, bilgisayar kullanılarak oluşturulan bir elektronik müzik türüdür. Ses sentezi, sayısal işaret işleme, ses tasarımı, sonik difüzyon, akustik ve psikoakustik gibi yeni ve mevcut bilgisayar yazılım teknolojilerinin teorisini ve uygulanmasını ve müziğin temel özelliklerini içerir.
Feleküddin Dündar Bey
13. yüzyılda genellikle hayvancılıkla geçinen Türkmen aşiretleri Anadolu Selçuklu Devletinin batı Anadolu’daki topraklarına yerleştiler. Hamit Bey adlı bir beyin aşireti de (Isparta ilinin ilçesi) Uluborlu taraflarına yerleşti. Ancak 1243 yılında Selçukluların Moğollara yenilmelerinden sonra Selçuklu otoritesinin zayıflamasından yararlanarak bağımsız hareket etmeğe başladılar.
İmar faaliyetleri
Dündar Bey, Burdur’da şehre hâkim bir yerde halen Ulu cami diye bilinen camiyi yaptırmıştır. Caminin 1301 tarihli kitâbesinde Dündar Bey’den “melikü’l-ümerâ” unvanı ile bahsedilmektedir. Dündar Bey, Eğirdir'de de bir medrese yaptırmıştır. Medresenin 1302 tarihli kitabesinde Dündar Bey'den hem “melikü’l-ümerâ” hem de “ispehsâlâr” unvanı ile söz edilmektedir.
Oğulları
Dündar Bey'in üç oğlu vardı; Hızır, İshak ve Mehmet. Hızır ve İshak Dündar Bey'in öldürülüşünden sonra beyliğin yönetimini almışlar, daha sonra da başa Mehmet Bey'in oğlu Mustafa Bey geçmiştir.
BBC Select
BBC Select, BBC1 veya BBC2'nin kapatıldığı saatlerde, genellikle 02:00 ile 06:00 arasında BBC tarafından yürütülen bir gece televizyon hizmetiydi. Bu program, iş insanları, avukatlar, hemşireler ve öğretmenler gibi uzman kitlelere yönelik programlamayı gösterirdi ve bir video kaydı yoluyla izlenmek üzere tasarlanmıştı.
Alvar Aalto
Hugo Alvar Henrik Aalto (d. 3 Şubat 1898, Kuortane — ö. 11 Mayıs 1976, Helsinki), Fin mimar. 20. yüzyılın en önemli mimarları arasında yer alan Aalto mimarlık, mobilya, tekstil ve cam işleri alanlarında tasarımlar yaptı. Aalto'nun erken dönem kariyeri, 20. yüzyılın ilk yarısında Finlandiya'daki ekonomik gelişime ve sanayileşmeye rast gelmekte olup Ahlström-Gullichsen ailesi başta olmak üzere müşterilerinin pek çoğu sanayiciydi. 1920'lerden 70'lere kadar süren kariyeri boyunca yapıtları sırasıyla İskandinav Klasisizmi, 1930'larda daha rasyonel Uluslararası Üslup Modernizmi, 1940'larla beraber daha organik modernist anlayışının etkileriyle tasarlandı. Yine de kariyeri boyunca en belirgin özelliği Gesamtkunstwerk, bir bütün sanat olarak taşıdığı kaygıdır; öyle ki - ilk eşi Aino Aalto ile beraber – sadece binayı değil, onun iç yüzeylerinden mobilyalarına, lambalarına, cam işlerine kadar pek çok bileşeniyle müdahale etti. Kendisi tarafından tasarlanan Alvar Aalto Müzesi, onun memleketi olarak kabul edilen Jyväskylä'dadır.
Hayatı
Hugo Alvar Henrik Aalto Kuortane, Finlandiya'da dünyaya geldi. Babası Johan Henrik Aalto Fince konuşan bir haritacı, annesi Selly (Selma) Matilda (evlilik öncesi soyadı Hackstedt) İsveççe konuşan postane müdiresiydi. Aalto 5 yaşındayken ailesi Alajärvi'ye, sonra da Orta Finlandiya'daki Jyväskylä'ya taşındı. Burada Jyväskylä Lisesi'nde okudu ve temel eğitimini 1916'da tamamladı. Bu yıldan sonra Helsinki Teknoloji Üniversitesi'nde mimarlık okumaya başladı. Çalışmaları, uğruna savaştığı Fin İç Savaşı yüzünden aksadı. Sonrasında eğitimine devam etti ve 1921'de mezun oldu.
Mezuniyet sonrası Alvar, Avrupa'yı dolaştıktan sonra 1923'te tekrar Jyväskylä'ya döndü ve ilk mimarlık bürosunu açtı. Jyväskylä onun mimarlığıyla, herhangi bir şehirden daha fazla Aalto yapısı içermesiyle göze çarpan bir kent haline döndü. 1925'te, mimar Aino Marsio ile evlendi. Balayında gittikleri İtalya'dan sonra Akdeniz kültürüyle kurduğu entelektüel bağ hayatı boyunca ona damgasını vurdu. Aalto'lar bürolarını 1927'de Turku'ya taşıdı ve mimar Erik Bryggman ile iş birliğine gitti. Büro daha sonra 1933'te Helsinki'ye taşındı.
Aalto'lar, kendileri için Munkkiniemi, Helsinki'de ev-büro karışımı yapı tasarlayıp inşa ettiler (1935–36), ancak daha sonra özel yapım büroları aynı mahallede inşa edildi (1954–56) - bu son yapı günümüzde Alvar Aalto Akademisi'ne ev sahipliği yapmaktadır. Aino ve Alvar Aalto iki çocuk yaptılar: bir kız (Johanna "Hanni" Alanen, evlilik öncesi soyadı Aalto, 1925) ve bir oğlan (Hamilkar Aalto, 1928). 1926'de genç Aalto'lar Alajärvi'de Villa Flora adında bir yaz kulübesi tasarlayıp inşa ettiler. Aino Aalto kanser yüzünden 1949'de öldü. 1952'de Aalto, daha önceden kendi bürosunda asistan olarak çalışan mimar Elissa Mäkiniemi (1994'te öldü) ile evlendi. 1952'de Aalto kendisi ve karısı için Muuratsalo, Orta Finlandiya'da bir başka yaz kulübesini - o zamanki adıyla Deneysel Ev - tasarlayıp inşa etti. Alvar Aalto 11 Mayıs 1976'da Helsinki'de öldü.
Erken dönem kariyer: klasisizm
Her ne kadar bazen İskandinav modernizminin ilk ve en önemli mimarlarından kabul edilse de, tarihi bilgilere yapılan daha sıkı incilemelere göre Aalto'nun (Finlandiya'da bir öncüyken) Gunnar Asplund ve Sven Markelius gibi diğer İsveç'teki öncülerle beraber iletişim içinde olduğu ve onlardan etkilendiği görülmektedir. İskandinavya'daki bu dönemdeki bu neslin paylaştığı özelliklerin başında hepsinin klasik eğitim gördükten sonra o dönemki adıyla İskandinav Klasisizmi - önceki baskın tarz Ulusal Romantizm'e tepki olarak beliren bir başka tarz - tarzıyla tasarımlar yapmaya başlayıp daha sonra 1920'lerle beraber modernizme kaymasıydı. Jyväskylä'ya 1923'te kendi bürosunu açmak üzere dönüşüyle beraber Aalto kendini hepsi de klasik tarzda bazı tek ailelik evler tasarlamakla meşgul etti. Bu evlerin arasında annesinin kuzeni Terho Manner için Töysa'da 1923'te tasarladığı ev, Jyväskylä polis şefi için 1923'te tasarladığı yaz konağı ve Tarvaala'da 1924'te tasarlanan Alatalo çiftlik evi yer almaktaydı. Bu süreçte ilk umumi binalarını tamamladı: Jyväskylä İşçi Kulübü (1925), Jyväskylä Savunma Birliği Binası (1926) ve Seinajoki Savunma Birliği Binası (1924-29). Aalto bunun yanında Finlandiya veya yurtdışında yapılacak prestijli devlet binaları adına birçok mimarlık yarışmasına katıldı. Bunların arasında başlıca Fin Parlamento binası (1923 - 1924), Helsinki Üniversitesi için ek bina ve Cenova, İsviçre'deki Milletler Cemiyeti'ne ev sahipliği yapacak yapı (1926-27) yer almaktaydı. Buna ek olarak bu dönem, profesyonel dergi ve gazetelere makale yazan Aalto'nun yazı bakımından da oldukça bereketli bir dönemidir. Bu süreçte "Urban culture" (Kent kültürü, 1924), "Temple baths on Jyväskylä ridge" (Jyväskylä sırtlarında tapınak hamamları, 1925), "Abbé Coignard's sermon" (Abbé Coignard'nın vaazi, 1925) ve "From doorstep to living room" (Kapı eşiğinden oturma odasına, 1926) gibi en bilindik tezlerini yazdı.
Erken dönem kariyer: işlevselcilik
Aslen klasik bir yarışma önerisi olan ama daha sonra bitmiş yüksek-modernist bir bina haline gelen Viipuri Kütüphanesi (1927–35), Aalto'nun tasarım yaklaşımında klasisizmden modernizme geçişine bir örnek teşkil eder. Aynı şekilde onun hümanist yaklaşımı bu kütüphanede net bir şekilde gözlenebilmektedir: yapının içi doğal malzemeler, sıcak renkler ve dalgalı çizgilerle tasarlanmıştı. Finansal sorunlar ve vaziyetin değişmesi nedeniyle Viipuri Kütüphanesi projesi sekiz yıl sürdü ve o bu süreçte Turun Sanomat Binası'nı (1929–30) ve Paimio Sanatoryumu'nu (1929–32) tasarladı. Böylece Turun Sanomat Binası Aalto'nun modernizme olan geçişini belgeledi. Bu süreç Paimio Sanatorymu ve inşası devam eden kütüphane projesinde de kendini gösterdi. Her ne kadar Turun Sanomat Binası ve Paimio Sanatoryumu nispeten saf modernist işler olsa da, mimarın geleneksel modernist anlayışı sorgulamasının tohumlarıyla daha cüretkar sentetik bir duruşa yönelişini sentezler. Bu iki binanın özellikle Dessau'daki Bauhaus tasarım okulu düşünüldüğünde Walter Gropius tarzını andırdığı söylenmektedir. Viipuri binasıyla beraber Aalto, Avrupa normlarından çıkarak kendi kişiselliğini göstermeye başladı.
Sven Markelius aracılığıyla Aalto bir Congres Internationaux d'Architecture Moderne (CIAM) üyesi oldu ve 1929'da Frankfurt'ta ikinci toplantıya, 1933'te Atina'da dördüncü toplantıya katılarak László Moholy-Nagy, Sigfried Giedion ve Philip Morton Shand gibi isimlerle yakın arkadaşlıklar kurdu. Bu sıralarda yeni modernizmin en büyük öncülerinden olan Le Corbusier'yi Paris'teki bürosunda birkaç kez ziyaret etti.
Aalto, Paimio Sanatoryumu (1932) ve Viipuri Kütüphanesi'nin (1935) bitişine kadar dünya çapında ilgi çekmedi. 1939 New York Dünya Fuarı kapsamında Aalto'nun Fin Pavyonu tasarımı Frank Lloyd Wright'ın "dahiyane iş" yorumu da dahil olmak üzere olumlu eleştiriler aldığı zaman mimarın ünü ABD'de oldukça arttı. Sigfried Giedion'un Modernist mimari üzerine yazdığı ses getiren kitabı Space, Time and Architecture: The growth of a new tradition (Mekan, Zaman ve Mimarlık: Yeni geleneklerin güçlenişi, 1949) Aalto'nun uluslararası ününün kabul görmesine yol açtı. Bu kitapta Aalto, Le Corbusier de dahil olmak üzere diğer bütün modernist mimarlardan daha çok ilgi gördü. Aalto üzerine yaptığı analizde Giedion, tasarımlardaki moda, atmosfere, çarpıcı yaşama ve hatta "Finlandiya Aalto nereye giderse orada," beyanıyla ulusal karakteristiğe birincil öncelik vererek doğrudan işlevsellikten ayrılan yönlerini irdeledi.
Orta dönem kariyeri: deneycilik
Aalto'nun ahşap ile yaptığı ilk dönem deneyleri ve saf modernizmden uzaklaşması Noormarkku'da genç sanayici Harry ve Maire Gullichsen çifti için tasarlanan lüks Villa Mairea (1939) yapısı için görevlendirildiğinde somut bir görüntüye ulaştı. Maire Gullichsen bu çalışmada asıl müşteri olarak davrandı ve süreç boyunca sadece Alvar ile değil Aino Aalto ile beraber de çalıştı, onlara daha cüretkar olmaları konusunda ilham verdi. Asıl tasarım özel bir sanat galerisi de içerecek biçimdeydi ancak bu asla inşa edilmedi. Yapı merkezde böbrek biçimli bir havuzdan ibaret olan iç "bahçe"nin etrafında U şekli çizmekteydi. Havuzun bitişiğinde Fin ve Japon örnekleri çağrıştıran köy tarzı bir sauna bulunuyordu. Bu evin tasarımı geleneksel Fin, saf modernizm, İngiliz ve Japon mimarisi gibi pek çok tarzdan etkilenmişti. Bu ev zengin bir aile için tasarlanmış olsa da, Aalto burada denediği yeniliklerin geniş kitlelere yapılacak konutlar için de bulgular sağladığını iddia etti.
Yükselen ünü, onu Finlandiya dışında da projelere adım attırdı. 1941'de ABD'ye Massachusetts Teknoloji Enstitüsündeki bir profesörün konuğu olarak gitti. Bu II. Dünya Savaşı sırasında olduğundan, öğrencilere düşük bütçeli, küçük ölçekli evlerle savaş kurbanı Finlandiya'nın tekrar inşasıyla paralel dersler verdi. MIT'de öğretirken, aynı zamanda yurt binalarından Baker House'ı tasarladı. 1948'de tamamlanan bu bina Aalto'nun kırmızı tuğla döneminin başlangıcıdır. Aslen Sarmaşık Birliği üniversite geleneğini devam etmek adına Baker House'ta kullanılan tuğla, mimarın Finlandiya'ya dönüşünde bazı binalarda da onun gözde malzemelerinden biri haline geldi. Bu girişimler arasında yeni Helsinki Teknoloji Üniversitesi kampüsü (1950'de başlandı), Säynatsalo Belediye Binası (1952), Helsinki Emekli Enstitüsü (1954), Helsinki Kültür Evi (1958) ve Muuratsalo'da yapılıp o dönemde "Deneysel Ev" olarak adlandırılan kendi yazlığı (1957) yer almaktadır.
Olgunluk dönemi kariyeri: monumentalizm
Aalto, Helsinki'de erken 1960'lar ve 1970'ler (1976'deki ölümüne kadar) boyunca pek çok önemli esere imza attı. Töölö Koyu ve demiryolu arazilerinin bitişiğinde; Eliel Saarinen tarafından yapılan Ulusal Müze ve ana demiryolu istasyonuyla çevrelenen Helsinki merkezinde yer alan boşluğa yapılacak yerleşim planı bunlardan biriydi. Bu planında Aalto, ayrı ayrı mermer kaplı, koya bakacak binalarla bir hat çizmeyi gündeme getirdi ve bu koya konser salonu, opera, mimarlık müzesi ve Fin Akademisi'nin yönetim merkezi gibi kültürel yapılar önerdi. Bu şema Kamppi semtine kadar yüksek ofis binalarıyla genişletildi. Aalto bu şemayı ilk defa 1961'de paylaştı ancak 60'lar boyunca pek çok düzenlemeden geçti. Bu planda Töölö koyuna bakan Finlandiya Salonu (1976) ve Kamppi semtinde Helsinki Elektrik Şirketi için yapılan ofis binası olmak üzere sadece iki parça gerçek hayata taşındı. Ludwig Mies van der Rohe'nin geometrik birimlerle binalar için geliştirdiği dil, Aalto tarafından da Helsinki'deki diğer pek çok yerde kullanıldı: Enso-Gutzeit binası (1962), Akademik Kitapçı (1962) ve SYP Banka Binası (1969).
Aalto'nun 1976'daki ölümünden sonra bürosu eşi Elissa tarafından yürütülmeye devam edildi. Elissa, Aalto'nun yarım bıraktığı işleri tamamladı. Bu işler arasında Jyväskylä Şehir Tiyatrosu ve Essen opera binası yer almaktadır. Elissa Aalto öldükten sonra, büro Alvar Aalto Akademisi olarak işine devam etmekte olup Aalto binalarının restorasyonu için öneriler üretip arşivleme organizasyonunu üstlenmeye başladı.
Ödüller
Aalto'nun ödülleri arasında Britanyalı Mimarlar Kraliyet Enstitüsü (1957) ve Amerikan Mimarlar Enstitüsü (1963) kapsamında ayrı ayrı altın madalyaya layık görüldü. Bununla beraber 1957'de Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'nde Yabancı Onur Üyesi olarak seçildi. Aalto Finlandiya Akademisi'nin bir üyesi olarak 1963 ve 1968 yılları arasında yöneticilik yaptığı gibi, 1925'ten 1956'ya kadar Congrès International d'Architecture Moderne (CIAM, Uluslararası Modern Mimarlık Kongreleri) üyesi olarak kaldı.
İşler
Aalto'nun kariyeri İskandinav Klasisizmi'nden saf Uluslararası üslup modernizme ve hatta daha kişisel sentetik ve nevi şahsına münhasır modernizme kadar değişkenlik gösterir. Aalto'nun yapıtları şehir planlama ve mimarlık kadar büyük ölçekli alanlardan iç mimarlık, mobilya ve cam tasarımı ve resim sanatına kadar değişkenlik gösterir. Hayatı boyunca 500'den fazla ayrı bina tasarladığı bilinen mimarın 300 kadar tasarımı inşa edilmiş olup bu binaların çoğu Finlandiya'da bulunmaktadır. Bunun yanında Fransa, Almanya, İtalya ve ABD olmak üzere birkaç inşa edilmiş tasarımı bulunmaktadır.
Aalto yaptığı resimlerin kişisel sanattan ziyade mimari tasarım sürecinde yaptığı birer çalışma olduğunu öne sürmüştür. Aynı şekilde onun küçük ölçekte ahşapla yaptığı heykelsi deneyler daha sonraki mimari detay ve formların oluşmasına yol açmıştır. Bu deneylerden bazıları patent elde etmiştir: örneğin, 1932'de yeni bir lamine bükük-kontrplak mobilya formu geliştirmiştir. Onun deneysel yöntemleri, Bauhaus tasarım okulundan, özellikle 1930'da tanıştığı László Moholy-Nagy gibi kimselerle sürdürdüğü iletişim sonucunda gelişmeler gösterdi. Aalto'nun mobilyaları Londra'da 1935'te sergilendikten sonra karşılaştığı olumlu ilgi ve talep karşısında, eşi Aino, Maire Gullichsen ve Nils-Gustav Hahl ile beraber Artek şirketini kurdu. Aalto'nun cam işleri (Aino ve Alvar) Iittala tarafından üretildi.
Aalto'nun 'High Stool' (Yüksek Tabure) ve 'Stool E60' (Tabure E60) (Artek tarafından geliştirildi) günümüzde halen tüm dünyada Apple şirketinin satışını yapan Apple Store'larda müşterilere oturacak yer sağlamak adına kullanılmaya devam etmektedir. Siyah vernikle üretilen tabureler 'Genius Bar' müşterileri için ve diğer bazı yerlerdeki mağazalarda oturacak yerler gerektiğinde kullanılmaktadır.
Kalıt
Aalto pek çok şekilde anılmaya devam etmektedir:
Genco Erkal
Genco Erkal (28 Mart 1938, İstanbul - ), Türk tiyatrocu ve sinema oyuncusudur.
1959 yılından başlayarak Türkiye'nin önemli özel tiyatro topluluklarında oyuncu ve yönetmen olarak çalıştı. 1969 yılında, bugün de sanat yönetmeni olduğu ve Türkiye'de politik tiyatronun gelişiminde öncü rol üstlenen Dostlar Tiyatrosu'nu kurdu.
1965 yılında Nikolay Gogol'un Bir Delinin Hatıra Defteri adlı öyküsünü tiyatroya uyarlayıp Türkiye'de Batılı anlamda metne dayalı sahnelenen ilk tek kişilik oyun olarak sahneledi. Yıllar boyunca üç farklı yorumla sahnelediği bu eser, onunla özdeşleşti. Erkal, tek kişilik oyunların ustası olarak tanındı.
Sanatçı, Aziz Nesin'den Haldun Taner'e, Nâzım Hikmet'ten Behiç Ak'a ve Yaşar Kemal'e birçok sanatçının eserlerini tiyatroya uyarladı. Senfonik konserlerde birçok yapıtı anlatıcı olarak seslendirdi. Sinemada 1982 yılında At ve 1983 yılında Faize Hücum filmleri ile "en iyi erkek oyuncu" dalında Antalya Film Festivali'nde iki kez Altın Portakal' aldı.
Natalio Wheatley
Natalio Dixon Wheatley (d. 2 Haziran 1980 ), Britanya Virjinli siyasetçi. Wheatley, Karayipler'de Küçük Antiller'in bir parçası konumunda olan ve coğrafî açıdan Orta Amerika'ya dâhil edilen, Britanya Denizaşırı Toprakları'nın bir parçası olarak Birleşik Krallık bölgesi olan Britanya Virjin Adaları'nda 5 Mayıs 2022 tarihinden bu yana başbakanlık makamında bulunmaktadır.
Genco Erkal
Yaşamı
28 Mart 1938'de İstanbul'da doğdu. Babası deniz subayı Reşat Bey, annesi moda tasarımcısı ve terzi Nebahat Erkal (Şerbetçi) idi. Galatasaray Lisesi İlkokulu'nda yatılı okuduktan sonra orta öğrenimini Robert Kolej'de, yükseköğrenimini İstanbul Üniversitesinin Psikoloji Bölümü'nde tamamladı.
Natalio Wheatley
Aynı zamanda eski başbakan Willard Wheatley'in torunu olan Wheatley, zaman zaman benimsediği Afrika ismi Sowande Uhuru ile anılmayı tercih ettiğini ifade etti.
Siyasi kariyeri
Wheatley, Britanya Virjin Adaları'ndaki başlıca siyasi ailelerden birindendir.
İlk olarak Halkın Yurtsever İttifakı (PPA) için 2011 genel seçimlerinde genel bir aday olarak yarıştı. Oylamayı 798 oyla (%2,3) 10. sırada tamamladı. Ardından, Halkı Güçlendirme Partisi (PEP) için 2015 genel seçimlerinde de büyük bir aday olarak yarıştı. Oylamayı 470 oyla (%1.3) 11. sırada tamamladı. Daha sonra yedinci bölge için Virgin Adaları Partisi için 2019 genel seçimlerinde yer aldı ve oyların %44,76'sını elde ederek görevdeki Kedrick Pickering'i yendi.
Abbas bin Abdülmuttalib
Abbas bin Abdülmuttalib (568 - 653) İslam peygamberi Muhammed'in sahabesi ve amcası.
Natalio Wheatley
Siyasi kariyeri
2019'dan itibaren Eğitim, Kültür, Gençlik İşleri, Balıkçılık ve Tarım Bakanı olarak atandı. Dönemin başbakanı Andrew Fahie'nin Nisan 2022'de Miami, Amerika Birleşik Devletleri'nde uyuşturucu kaçakçılığı ve kara para aklama suçlamalarıyla tutuklanması sırasında başbakan vekiliydi. Britanya Virjin Adaları'ndaki yolsuzluğa ilişkin bir Soruşturma Komisyonu, adaların yönetiminde "korkunç" başarısızlıklar olduğunu ve adaların anayasasının kısmen askıya alınmasını ve iki yıla kadar adaların doğrudan İngiliz yönetimi altına gierek Londra'nın adayı doğrudan yönetmesine karşı çıktı. 5 Mayıs 2022'de Andrew Fahie'nin başbakan olarak görevden alınması için kendi hükûmetine karşı gensoru önergesi verdi. Önerge oybirliğiyle kabul edildi. Wheatley aynı gün başbakan olarak yemin etti.
Genco Erkal
Yaşamı
Tiyatroya küçük yaştan itibaren ilgi duydu. Robert Kolej'deki öğrencilik günlerinde tiyatro ile yoğun olarak ilgilendi. Ailesi tiyatroculuk yapmasını onaylamadığı için üniversitede psikoloji eğitimi aldı, tiyatro ile amatör olarak uğraştı. 1957'de amatör bir oyuncu olarak Genç Oyuncular topluluğunun kuruluşunda yer aldı.
Profesyonel tiyatroya başlaması, Muhsin Ertuğrul'dan gelen teklifle oldu. İlk profesyonel oyunu Kenter Tiyatrosu'nda sahnelenen Çöl Faresi adlı oyundaki rolü idi. İlk profesyonel rejisi de Kenter Tiyatrosu'nda Ionesco'nun tek perdelik "İskemleler" ve "Ders" oyunlarına yaptığı reji oldu. Oyunculuk yaşamına Kenter Tiyatrosu'ndan sonra Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu'nda ve Ankara'da askerlik yaparken temas ettiği Ankara Sanat Tiyatrosu'nda devam etti. 1963’te Arena Tiyatrosu’nda sahnelenen Aslan Asker Şvayk oyunundaki Şvayk rolü ile dönemin tek tiyatro ödülü İlhan İskender Ödülü'nü kazandı. Ardından Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu'nda Keşanlı Ali Destanı'nı yönetti.
Nikolay Gogol'un Bir Delinin Hatıra Defteri adlı öyküsünü tiyatroya uyarladı ve Türkiye'de oynanan ilk tek kişilik oyun olarak 1965 yılında Ankara Sanat Tiyatrosu'nda sahneledi. 1969, 1992 ve 2014'te farklı yorumla sahnelediği bu eser, onunla özdeşleşti. Ankara Tiyatrosu'nda Asaf Çiğiltepe'nin sahnelediği "Arturo Ui'nin Önlenebilir Yükselişi" oyunu ile Brecht tiyatrosu ile tanıştı.
On yıl değişik tiyatrolarda oyuncu ve yönetmen olarak çalıştıktan sonra 1969 yılında Mehmet Akan, Şevket Altuğ, Ferit Erkal, Arif Erkin Güzelbeyoğlu ve Nurten Tunç ile birlikte devrimci bir tiyatro topluluğu olan Dostlar Tiyatrosu'nu kurdu. Genç Oyuncular'ın devamı olarak kurulan Dostlar Tiyatrosu'nun ilk oyunu 15 Ekim 1969'da sahneye konan Ha Me Ka Ha Ha Pe idi. "Durdurun Dünyayı İnecek Var"'ın ardından 1970'te sahnelenen "Rosenbergler Ölmemeliydi" ekibin çıkış oyunu oldu. Bu oyunu "Asiye Nasıl Kurtulur" (1971), "Havana Duruşması" (1971) adlı belgesel oyun, Kafkas Tebeşir Dairesi uyarlaması "Analık Davası" (1971), "Azizname (1973) ve "Alpagut Olayı" (1974) izledi. Turhan Selçuk'un Abdülcanbaz çizgi romanının,  Nâzım Hikmet'in Kerem Gibi şiirinin uyarlamalarını sahneye koydu.  1978 yılında Brecht'in oyunlarından uyarladığı "Brecht Kabare"'yi sahneledi. Dostlar Tiyatrosu'nun kadrosu salonsuzluk ve bütçe sorunları sebebiyle 1980'lerde dağıldı ve Dostlar, prodüksiyon tiyatrosu olarak oyunlar sahnelemeye devam etti.
Yaroslav Haşek'ten Aslan Asker Şvayk, Gogol'den Bir Delinin Hatıra Defteri, Bertolt Brecht'ten Galileo, Maxwell Anderson'dan Yalınayak Sokrates, Nâzım Hikmet'ten Kerem Gibi, Can Yücel'den Can çeşitli ödüller kazandığı ünlü rolleri arasında yer alır. Oyuncu ve tiyatro yönetmeni olarak birçok ödüle değer görüldü; çeşitli kurumlar tarafından yaşam boyu başarı ödülü ile ödüllendirildi.
1993-1998 yılları arasında, Paris'te ve Avignon Festivali'nde Fransızca da oynamaya başlayan Genco Erkal, üç Fransız yapımında rol aldı: Nâzım Hikmet'ten Sevdalı Bulut, Philippe Minyana'dan Ou vas-tu Jérémie? ve Paulo Coelho'nun ünlü romanından uyarlanan Simyacı.
Senfonik konserlerde Prokofiev'in Peter ile Kurt, Stravinski'nin Askerin Öyküsü, Fazıl Say'ın Nâzım adlı yapıtlarını anlatıcı olarak seslendirdi.
Önemli uluslararası film festivallerinde gösterilen ve birçok ödül kazanan At, Faize Hücum, Hakkâri'de Bir Mevsim, Camdan Kalp ve uzun bir aradan sonra 2008 yılında çevrilen Pazar: Bir Ticaret Masalı, Çağan Irmak'ın senaryosunu yazdığı ve yönettiği, 2010 yılında vizyona giren Prensesin Uykusu filminde filmlerinin başrolünde oynadı. 1982 yılında At ve 1983 yılında Faize Hücum filmleri ile "en iyi erkek oyuncu" dalında Antalya Film Festivali'nde iki kez Altın Portakal' aldı. TRT televizyonu için Haldun Taner'in ünlü müzikli oyunu Keşanlı Ali Destanı'nı yönetti ve oynadı.
2008 senesinde Sivas'93 isimli belgesel tiyatro oyununu yazdı ve yönetti. Oyuncuların birden fazla role girdiği bir epik tiyatro örneği olan bu oyunda, 1993 yılında Sivas Madımak Oteli’nde çıkarılan bir yangın sonucu öldürülen otuz üç kişinin hikayesini konu edindi. Oyun, Türkiye ve Avrupa genelinde sahnelendi.
2009 senesinde, Amerikalı tarihçi ve tiyatro yazarı Howard Zinn tarafından 1999 yılında yazılan Marx in Soho adlı tek kişilik tiyatro oyununu güncelleyerek Marx'ın Dönüşü adıyla sahneledi.
Sanat yaşamı, Ayşe Yüksel tarafından "Güneşin Sofrasında - Genco Erkal’ın Dostlar Tiyatrosu Serüveni" (2020) adıyla kitaplaştırılmıştır.
Ağustos 2021'de İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Basın Suçları Bürosu tarafından 5 yıl önce gelen bir ihbar ile başlatılan soruşturma sonucunda, hakkında "Cumhurbaşkanı'na hakaret" suçundan 1 yıl 2 aydan 4 yıl 8 aya kadar hapis cezası istemiyle sonuçlanan bir iddianame hazırlandı. İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesi'ne sunulan iddianamede olay konusu olan yorumlarından birkaçı aşağıdaki kendisine ait olan iki tweeti oldu:
Abbas bin Abdülmuttalib
İlk gençlik yıllarından itibaren ticaretle uğraşmıştır. Maddi durumu iyi olduğu için, İslam öncesi dönemde Kabe' yi ziyarete gelen hacılara su dağıtma (Sikaye) ve onlara ziyafet verme (Rifade) görevlerini kardeşi Ebu Talib'den devralan Abbas, ayrıca ona maddi destek sağlamak maksadıyla oğlu Cafer'in bakımını da üstlenmiştir.
Başta Müslümanlığı kabul etmeyen ancak karşı da çıkmayan Abbas Bin Abdülmuttalip, Bedir Savaşı'nda Mekkeliler'in safında çarpışıp tutsak düştü ve fidye ödeyerek kurtuldu. Daha sonra Mekke'de kalarak, Mekkeliler'in savaş planlarını peygambere bildirdi. Mekke'nin fethi hazırlıkları sırasında Müslüman olduğunu açığa vurmuştur. Peygambere para yardımında bulunup, bazı seferlerine katıldı. Abbasi halifeleri oğlu Abdullah'ın soyundan gelir.
Stalag III-C
Stalag III-C, II. Dünya Savaşı sırasında esir alının Müttefik Devletler'in askerleri için kullanılan Nazi esir kampı. Brandenburg eyaletine bağlı Neumark'da (şimdi Drzewice, Kostrzyn nad Odrą, Polonya) inşa edildi.