cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hamidiye Tıp Fakültesi
6639 numaralı Bazı Kanun ve Kanun Hükmündeki Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 27 Mart 2015 tarihinde kabul edilmesi ve ardından 15 Nisan 2015 tarihinde 29327 sayılı resmi gazetede yayınlanması ile yine aynı kanunla kurulan Sağlık Bilimleri Üniversitesine bağlı fakültelerden biridir.
Kökü Osmanlı padişahı II. Mahmut'un 14 Mart 1827’de açtığı Tıphane'ye uzanan Türkiye tarihindeki ilk tıp fakültesi ve bugünkü Cerrahpaşa Tıp Fakültesi ve İstanbul Tıp Fakültesi'nin Osmanlı Devleti'nin son dönemlerindeki ismiyle Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane olan ve bir dönem Haydarpaşa Lisesi, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesinin de eğitim gördüğü Haydarpaşa'daki tarihi binasında eğitim vermektedir. Dekanı Prof. Dr. Erdoğan Çetinkaya'dır. Akademik kadrosunda 15 profesör, 7 doçent, 14 doktor öğretim üyesi bulunmaktadır.
15 Temmuz 2016 da gerçekleşen darbe girişimi sonrası kapatılan GATA da eğitim gören Askeri Tıp Öğrencileri günümüzde İstanbul'da kurulan SBÜ Hamidiye Tıp Fakültesi ve Ankarada kurulan SBÜ Gülhane Tıp Fakültesinde sivil öğrenciler ile karma eğitim görmektedirler.
Öğrenciler klinik bilimlerdeki eğitim ve stajlarını üniversiteye bağlı olan ve SUAM(Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi) olarak adlandırılan İstanbul'daki 25 eğitim araştırma hastanesinde gerçekleştirmektedir.
Sankhuniathon
Sankhuniathon (MÖ 14/13. yüzyıl?), Antik Çağ'da yaşamış Fenikeli yazar. Hakkındaki tek bilgi kaynağı, Phonikika adlı yapıtını özgün metninden çevirdiğini iddia eden Babyloslu Philon'un (MS 100) yapıtlarıdır. Philon'un iddiasının doğruluğu tartışma konusu olmuşsa da, 1929'da Suriye'deki Ras Şamra'da (eskiden Ugarit) ortaya çıkarılan Fenike dilinde belgeler, Sankhuniathon'un Fenike mitolojisi ve dinsel inançları hakkında yazdıklarını destekler niteliktedir. Philon'a göre Sankhuniathon bu dinsel bilgileri, Fenike tapınaklarında bulunan heykel biçimindeki Baal Amon sütunları üstünde yer alan yazıtlardan edinmiştir.
Tanrıların tarihi
Çeşitli kuzeybatı Semitik tanrıları ile ilgili aktardığı jenealoji aşağıda verilmiştir. Yunanca isimleri olan tanrılar italik ve parantez içinde verilmiştir.
Elyon =  Beruth (Hypsistus)| |                                     +---+--+                                      |              |                                      |              |                             (Uranüs)/(Epigeius) = (Ge (Gaia)) (Autochthon)   | |     +---+--+---+++---+      |           |                              |           |        |                |       |      |           |                              |           |        |                |       |     Elus     Baetylus      (Uranus) = ? = Dagon/(Siton) (Atlas)  Astarte = Elus = (Rhea)  Baaltis (Kronos)                         |    (Zeus Arotrios)       (Aphrodite)|      |         (Dione) |                             |                                     |      |      +++        |               +++++++---+---+-+    ++++++++      |            |        |        |               |||||||       |         |    |||||||    |      |            |        |        |               |||||||       |         |    |||||||    | (Persephone)  (Atena)  Sadidus  Demarûs  Sydyc = (Titanides)  (Pothos)  (Eros)  7 sons   Muth Adodus/(Zeus) |  | (Artemides)           (Qetesh)       (Thanatos) |      |   |                                        (Plüton) +--+ +++++++  +--+                              |         |||||||         |                              |         |||||||         |                         Melcarthus    (Cabeiri)   (Asclepius) (Herakles)  (Corybantes) (Samothraces) (Dioscuri)
Elus = Anobret      (Nereus) born in Peraea   |   |                  | |  |                  |     +---++   ++             |     |               |            |        |             |     |               |            |        |             | (Kronos II)   (Zeus) Belus   (Apollo)   Iedud        (Pontus) Mot                    |                                          | |                                                        |                                                         |                                                         |                                                       Sidon
Tani ilçesi
Host Vilayeti'nin güneyinde yer alan ve Pakistan'a sınırı bulunan ilçenin yönetim merkezi Tani şehridir. 2006 yılı tahmini nüfusu ise 52,800'dür. İlçenin batısında Sipera, kuzeyinde Nadir Şah Kot ve Mandozayi, doğusunda Gurbuz ilçeleri ve güneyinde Pakistan devleti bulunur. İlçe halkı ağırlıkla Peştuca konuşurmaktadır.
Peugeot Type 141
Peugeot Type 141, Fransız otomobil üreticisi Peugeot tarafından 1911 yılında Lille fabrikasında üretilen ilk Peugeot otomobil modellerinden biridir. Toplam 95 adet üretilmiştir.
Model, önde konumlandırılan ve arka tekerleklere tahrik mili vasıtasıyla güç veren dört silindirli dört zamanlı bir motora sahipti. Motor 6082 cm³'lik bir deplasmandan güç üretebilmekteydi.
Meksika tarihi
Meksika'nın tarihi, Kuzey Amerika'nın güney kısmında bulunan bir ülke olan Meksika'nın, üç bin yıl olarak bilinen sürecini kapsamaktadır. İlk olarak 13,000 yıl önce uygarlıklar tarafından bulunulmuştur. Bölge, 16. yüzyılda İspanyollar tarafından işgal edilmeden önce, Meksika Kızılderilileri ve Aztekler olarak anılan yerli uygarlıklar bulunmaktaydı.
Peugeot Type 141
141 ve 141 A modelleri mevcuttu. uzunluğa ve dingil mesafesine sahip olan model, torpido spor gövde biçimindeydi ve toplam 4 yolcu kapasiteliydi.
Meksika tarihi
1519 yılında, Meksika'nın en köklü yerli medeniyetleri, İspanyollar ile kaynaşmaya başlamış, Avrupa Kültürü'nü benimsemeye doğru yol almışlardır. Ülke, dünyanın en fazla İspanyolca konuşulan bölgesi olsa da, Amerika yerli dilleri konuşulması bakımından da Kuzey Amerika'nın büyük bir kısmına ev sahipliği yapmaktadır. Üç asır boyunca İspanyol İmparatorluğu'nun parçası olan ülke, İspanyolca dilinin yanında Katolizm ve Batı kültüründen de etkilenmiştir. Uzun süren bir mücadeleden sonra Meksika, 1810 yılında İspanya'dan bağımsızlığını ilan etti. 1846 yılında, Meksika-Amerika Savaşı'nın patlak vermesiyle, iki yıl süren savaşta Meksika, kendi topraklarının neredeyse yarısını ABD'ye bırakmıştır.
Daha sonra 19. yüzyılda Fransa, Meksika'yı istila etti (1861) ve I. Maximilian'ı tahta geçirerek İkinci Meksika İmparatorluğu'nu kurdu. Ancak bu rejim 1867 yılına kadar sürdü. Bir yarım yüzyıl süren ekonomik durgunluk ve siyasi kaosun ardından 1884 yılında başa geçen Porfirio Díaz devletin gücünü düzenledi ve toplum ile ekonominin modernizasyonunu sağladı. Ancak Meksika devrimi ile başlayan süreç (1910–1920), Porfirio Díaz'ın tahttan indirilmesi ve Meksika'nın Dolaşım ordularının ülkenin nüfusunun onda birini öldürmesiyle son buldu.
Marilyn Frye
Marilyn Frye (d. 1941, Tulsa, Oklahoma) Amerikan felsefeci ve radikal feminist kuramcıdır. Marilyn Frye; cinsiyetçilik, ırkçılık, boyundurluk ve cinsellik teoriyle bilinir. Eserleri beyaz ırkın üstünlüğü, erkek dokunulmazlığı, gey ve lezbiyenlerin marjinalliği gibi feminist konuların tartışmalarını ortaya çıkarmıştır. Frye açıkça lezbiyendir. Eserlerinin çoğunda özellikle ırk ve cinsiyeti konu alan sosyal kategorileri inceler. Marilyn Frye, adalet perspektifinden konuları ele almasıyla birlikte metafizik, epistemoloji ve sosyal kategorilerin ahlak psikolojisiyle de son derece ilgilendi.
Eğitimi ve kariyeri
Frye, Mac Black’in gözetimi altında Anlam ve deyiş gücü başlıklı bir tez yazdı ve 1963’te Stanford Üniversitesi’nden felsefe dalında BA derecesi aldı. 1969’da Cornell Üniversitesi’nden Felsefe bölümünden doktorasını tamamladı. 1974’te Michigan Devlet Üniversitesi’ne gelmeden önce, Pittsburgh Üniversitesi Felsefe bölümünde ders verdi. 2003 yılından emekliliğine kadar, Michigan Üniversitesi’nde seçkin bir profesördü. Frye, aynı zamanda Edebiyat ve Sanat Fakültesinde Lisans Üstü Dekan Yardımcısı olarak görev yaptı. 2008’de ‘’Phi Beta Kappa’’ cemiyetinde doğal felsefeciydi.
Araştırma ve yayınları
Frye, feminist felsefesinin klasiği olan ve 9 denemeden oluşan ‘’Gerçeklik Siyaseti’’nin yazarıdır.
Ödülleri
Frye, 2001 yılında Felsefe Kadınlar Topluluğu tarafından Yılın Kadın Felsefecisi seçildi. Frye 2007-2008 yılında Phi Beta Kappa Cemiyeti’nin Doğal Felsefecisi seçildi. Her yıl verilen Romanell Profesörlüğü, ödülü hak eden kişinin seçkin başarısını ve halkın felsefe anlayışına yaptığı önemli katkılarını takdir eder. Bu ödülü alan kişiler halka açık bir dizi konferans verir. Frye’nin konferansı ‘’İnsan Türleri: Ontoloji ve Siyaset’’ başlıklı konuydu.
Kitaplardan bölümler
‘’Kategoriler ve Bölünmeler’’, Feminist Teoriler Ansiklopedisi, Yayıncı, Lorraine Code, New York: Routledge, (2000)
‘’Özcülük/Irkçılık: Ontolojik Tedavinin Başarısızlığı’’,  Akademik Feminizm Öldü Mü? ,  Uygulamada Teori, Yayıncı, Minnesota Üniversitesi İleri Feminist Araştırma Merkezi, New York Üniversitesi Yayınevi, (2000)
Frye, Marilyn(2005), ‘’Baskı’’, Cudd Ann E.; Andreasan, Robin O., Feminist teori: felsefi bir antoloji, Oxford, UK Malden, Massachusetts: Blackwell Pub, sayfa 84–90,  ISBN 9781405116619.
Frye, Marilyn (2005), ‘’Tehlikedeki kategoriler’’,  Andrew, Barbara S.; Keller, Jean; Schwartzman, Lisa H., Siyaset ve Ahlakta Sosyal Müdahaleler: sosyal teori ve feminist ahlak, Lanham, Maryland: Rowman & Littlefield Yayınevlei, Sayfa 41–58,  ISBN 9780742542693.
Dergi makaleleri
‘’Farklılıkların Gerekliliği’’  Pozitif Bir Kadın Kategorisi Oluşturmak, Toplum Ve Kültürde Kadın Dergisi,  Cilt 21, Sayı 3, Yaz (1996)
Yıldızla Randevu
Yıldızla Randevu (Özgün adı: StarStruck), 2010 yapımı bir Disney Channel Orijinal Filmi'dir. Başrolde Sonny'nin Yıldızı'yla tanınan Sterling Knight vardır. Film, ABD'de 14 Şubat 2010'da galasını yapmıştır. İlk gösteriminde 6,5 milyon kişi tarafından izlenmiştir. Türkiye'de ise 1 Mayıs 2010'da gösterildi.
Konu
Jessica adındaki sıradan bir kızın bir gün ünlü genç yıldız Christopher Wilde ile çarpışması ile Los Angeles'ta macera dolu bir seyahat başlar. Jessica ilk başlarda bu yıldızdan hoşlanmazken paparazzilerden kaçışları sırasında aslında onu sevdiğini fark eder. Fakat Christopher bir röportajı esnasında ilişkilerini inkâr edince ikili arasında problemler çıkar.Ancak daha sonra Christopher yaptığı yanlışı düzeltir ve Jessica ile arası düzelir.
Denizaltı alıcıları
Denizaltılar, hem su altında aletli seyir gerçekleştirdiğinden, hem de gizliliği önemli olduğundan seyrüsefer sistemleri gelişmiş araçlar olmak zorundadırlar. Denizaltının seyrüseferini ve dost/düşman diğer araçları görmesini ve tanımasını sağlayan araçlara denizaltı alıcıları denir.
Denizaltının aktif alıcıları
Klasik denizaltının en büyük özelliği gizliliktir. Nükleer denizaltılar gibi enerjisi bol olmadığından ve torpido tehdidi karşısında süratlenip kaçamadığı için, gizliliğine azami dikkat gösterir. Bu yüzden aktif alıcılarını, tespit edilme şartlarını iyi değerlendirerek kullanır. Nükleer denizaltı ise sürat ve derinlik avantajına sahip olduğundan, aktif alıcılarından aktif sonarını daha rahat kullanır.
Radar
Denizaltı, coğrafi konumunu veya hedeflerin pozisyonunu tespit için kullanılır. Belli bir bölgeye dar bir açıda, çok kısa süre için elektromanyetik intişar yapar ve keser. Çevreden yansıysan dalgalar radar tarafından değerlendirilir ve böylece keşif yapılmış olur. Nadiren olmakla birlikte hedefe torpido atışından önce hedefin rota-sürat-mesafe parametrelerinin tayininde kullanılır.
Radar, bir vericinin atmalar (SUPLE) halinde yaydığı radyo dalgalarının yolları üzerindeki cisimlerden yansıyarak geri dönmesi ve bir alıcı tarafından yakalanması ilkesi temelinde çalışır. Alıcı geri dönen yankıdan hedefin yönünü ve mesafesini, iki yankı arasında geçen zamandan da hızını belirleyebilir. Hedef doğrudan radara geliyorsa ya da uzaklaşıyorsa Doppler etkisi sayesinde gene hız belirlenebilir. Radar atmaları düz bir hatta gittiğinden ufkun (Dünyanın eğiminin) ötesindeki hedefleri belirleyemezler. Bu nedenle savaş uçakları çok alçaktan uçarak radar sinyakllerinden kurtulabilirler. Ayrıca "hayalet" (stealth) uçakların tasarımında, radar sinyallerinin kolayca yansıyacağı dik yüzeylerden (ör: gövdeye dik kuyruk vb) kaçınarak ya da elektromanyetik sinyalleri emici özelliğwe sahip bileşik malzemeler ve boyalar kullanarak bunlara belli bir görünmezlik sağlamak mümkün.
Aktif sonar
Radarla aynı esasa göre çalışan sonarlar, elektromanyetik dalga yerine ses dalgası gönderir. Gönderilen "Ping"'in frekansı arttıkça hedefe çarpıp dönme mesafesi kısalır. Bu frekansın "Kesinliği" fazladır ve cihazları az yer kaplar. Marmara denizi gibi kesafet çeşitliliği nedeniyle tabakası fazla denizlerde yüksek frekansın etkinliği iyice azalır. Alçak frekans uzak mesafelere gidebilir fakat bu frekansın seçiciliği azdır ve cihazları çok yer kaplar. Klasik denizaltı için dikkatle kullanılması gereken cihazdır. Denizaltı Harekâtı bölümünde incelenen "Ortam Şartlarına" bağlı olarak "Çok uzak mesafeler"'den duyulabilir.
Denizaltının pasif alıcıları
Kendisi herhangi bir işlemde bulunmadan sadece dinleme/gözlem halindeki alıcılardır.
Periskop
1854 yılında Fransız Marie Dawey, aynalarla ilk periskobu yapmış 1872’de prizmaları kullanmıştır. Amerikalı Thomas H. Doughty’nin iç savaş esnasında Red River’da harekât yapan Monitör Osage’ın taretine bir boru içine koyduğu aynalarla nehir setleri üstünden konfederasyon birliklerine atışlar yapması periskop fikrinin kabaca ilk kullanımını teşkil eder.
1902'de; Protector dizaynında dışarıyı görmek için, merceklerle yaptığı “Omniscope ya da Skalomniscope” adını verdiği buluşu ile Simon Lake ve Periskobu geliştirip Hollanda yapımı İngiliz denizaltılarına uygulayan Dublinli bir teleskop imalatçısı: Sir Howard Grubb (1844-1931) periskopun gelişiminde önemli rol oynayan iki kişidir. Günümüz denizaltılarında prizmadan ve merceklerden oluşan ABD SSN denizaltılarında kullanılan Kollmorgen T18 gibi periskoplara radar, lazer mesafe ölçer, tv kamerası, fotoğraf makinası, ESM anteni, UHF anteni, gece görüş sistemi, kızılötesi alıcı ve ışıkla haberleşme (Mors) için lamba ilave edilebilmektedir. Virginia sınıfı denizaltılarda köklü bir değişiklik ile periskop konmayıp yerine “Photonics mast” denilen ve mukavim tekne dışında sürülebilen iki direkte yüksek çözünürlüklü kameralar, kızılötesi, low-level light görüntüleyici, lazer mesafe ölçer ve elektromanyetik dalga tespit -ESM- sensörü ile donatılmış bir “Şapka” mevcuttur. Veriler, fiberoptik kablolarla iletilmektedir.
Pasif sonar
Su altındaki her türlü sesi dinlemeye imkân veren cihazdır. Tekne dışındaki Hydrophone denilen algıçlarına gelen ses titreşimlerinin, düşük voltajlarda elektrik enerjisine dönüşmesi esasına göre çalışır. Yakın tarihe kadar operatörlerin kulak hassasiyeti ve tecrübesi ile etkili bir şekilde kullanılabilen bu cihaz; frekans bandının genişletilmesi ve kütüphanesine, su altında duyulabilecek sesleri tanıma için karşılaştırma yapabileceği örnekler kaydedilmesi sayesinde, operatöre net analiz sonuçları vermekte ve tespitinde yardımcı olmaktadır.
Elektromanyetik dalga tespit cihazı (ESM)
Hava, kara veya denizden yapılan her türlü elektromanyetik intişarı (Radar veya telsiz yayınını) tespit eder ve ekranında yönünü görüntüler. Eğer gelen elektromanyetik dalgayı analiz edebilme imkânı varsa; hafızasına kaydedilmiş bilgilerle karşılaştırarak, gemi ismine kadar tanımlayabilir.A
Akustik dalgaları tespit cihazı
Bu cihaz için de yukardaki tanımlamalar kullanılabilir. Ayrı bir cihaz olduğu gibi, gelişmiş sonarların imkânlarından biri de olabilir.
Siyasi parti sembolleri listesi
Aşağıdaki liste, dünya genelinde siyasi partiler ve gruplar tarafından kullanılan sembol ve işaretlerin bir örneğidir. Bazı semboller, dünya genelinde belirli bir ideoloji ya da hareketi ifade etmek amacı ile, bazıları ise belirli ideolojileri destekleyen partilerce ortak olarak kullanılmaktadır. Diğer simgeler ise, bölgesel farklılıklar gösterebilmektedir.
Türkiye
Alfabetik olarak listelenmiş partiler Türkiye'deki siyasi partiler listesi maddesindeki parlamentoda temsil edilen siyasi partiler ve seçime katılabilen partilerden oluşmaktadır. Renkler partilerin kurumsal kimlik kılavuzlarından alınmıştır. Kurumsal kimlik kılavuzu bulunmayan partilerin renk değerleri ise Vikipedi maddelerinde yer alan bilgi kutularından alınmıştır.
John Prescott (siyasetçi)
John Leslie Prescott, Baron Prescott (d. 31 Mayıs 1938, Prestatyn, Galler), Britanyalı siyasetçi ve bakandır.
Ruskin College ve Hull Üniversitesi'ni bitirmiştir. 1970-2010 yılları arasında Hull East'ten milletvekilliği yapmış, 1994-2007 yılları arasında İşçi Partisi'nin başkan yardımcısı olmuş, 1997-2001 yılları arasında Çevre, Ulaştırma ve Bölgeler Bakanı olarak görev yapmış, 2001-2007 yılları arasında hükûmette Birinci Devlet Sekreteri olarak görev üstlenmiştir. Tony Blair'ın başbakanlığındaki bütün hükûmetlerde (1997-2007) başbakan yardımcısı olarak hükûmetin iki numaralı ismi olmuştur.
Jean Curthoys
Jean Curthoys (d.1947 Yeni Güney Galler) Avustralyalı feminist filozof.
Avustralya Komünist Partisi'nin önde gelen üyeleri Geoffrey ve Barbara Curthoys'un kızları olarak Yeni Güney Galler, Broken Hill’de doğdu. Kızkardeşi Ann, akademik bir tarihçidir. Sydney Üniversitesinde bilim ve felsefe okuduktan sonra 1973’te Sidney'de ilk feminist felsefe dersini vermeye yardımcı oldu. 1997’de yayımladığı Feminist Amnesia adlı kitabında, bundan sonraki feminist teorisini, entelektüel ve manevi olarak steril bir kariyerizm için 1960’ların özgürlük teorisini terk etmekle suçlar.
Ayrıca, küresel finansal krizin Avustralya için ne anlama geldiğini anlatan, düzenlemesini Robert Manne, David McKnight’ın üstlendiği to Goodbye to All That?: On the Failure of Neo-liberalism and the Urgency of Change adlı kitaba katkıda bulunmuştur. Basın yoluyla gördüğü Victor Dudman’ın Grammar and Semantics adlı kitabında, Victor Dudman’ın mantık üzerinde dilbilgisi önceliği çalışmasına bir önsöz yazmıştır.
Curthoys ilk olarak filozof Alan Olding ile, daha sonra ise fotoğrafçı ve tarihçi John Williams ile evlendi.
Koca Yusuf
Mindere çıkan ve grekoromen güreşi yapan ilk Türk pehlivanı olduğu sanılmaktadır. 1885 yılında Kırkpınar başpehlivanı olmuş; 1894 yılından itibaren Avrupa ve ABD'de devrin en ünlü güreşçileri ile güreşmiştir. 138 kilo sıkletindeki sporcu, 1,91 metre boyundaydı. ABD turnesinden ülkesine dönerken bir gemi kazasında yaşamını yitirdi.
Lakabı
Serbest güreşin efsanevi isimlerinden olan Yusuf; iri gövdesi, güreş becerisi, gücü ve sporcu ahlakı ile "Koca" lakabını almıştır. Önceleri doğduğu köyden ötürü "Karalarlı Yusuf", sonra "Şumnulu Yusuf" olarak anılmış, 1896'dan itibaren çırağı "Erikli Mehmet"e "Küçük Yusuf" denilmeye başlanınca kendisine "Büyük Yusuf" denilmişti.
Dünyada "Korkunç Türk" anlamına gelen "Terrible Turk" unvanı ile anıldı. Kendisinden sonra başka Türk güreşçiler de bu unvanı kullandılar.
1900 yılında Rıza Tevfik 'Güreşte Avrupa Usulü ile Türk Usulü arasındaki Fark ve Müşahebet’ başlıklı yazısında kendisinden Koca Yusuf diye bahsedince yurtta bu isimle anılmaya başlanmıştır.
Çocukluk ve gençlik yılları
Koca Yusuf dönemin ünlü pehlivanlarından Şumnulu Dursun Pehlivan, Nasuhçulu Kel İsmail Pehlivan ve Pomak Osman tarafından yetiştirildi. Kırkpınar tarihinde 27 yıl boyunca üst üste başpehlivanlığı elinde bulunduran ve Sultan Abdülaziz'in başpehlivanı olan Kel Aliço ile 1885 yılında güreşti. Sabah başlayan mücadele akşam sona erdi. Kel Aliço mücadele sırasında güreşi bırakmış ve kendi elleriyle ülkenin başpehlivanlığı unvanını Koca Yusuf'a devretmiştir. Kel Aliço'nun çırağı olan ve 18 yıl Kırkpınar başpehlivanlığını elinde bulundurduğu söylenen Adalı Halil'i iki kez ardı ardına yendi. Sultan Abdülaziz, Sultan V. Murat ve Sultan II. Abdülhamit döneminde pek çok güreş yaptı. Koca Yusuf ile çarpışan Kara Ahmet, Katrancı Mehmet Pehlivan, Filiz Nurullah, Kurtdereli Mehmet ve Hergeleci İbrahim gibi ünlü pehlivanlar, onun kendilerinden üstün bir pehlivan olduğunu kabul ettiler.
Koca Yusuf'u yenebilen iki pehlivandan birinin Katrancı Mehmet Pehlivan, diğerinin ise Kavalalı Çolak Mümin Pehlivan olduğu iddia edilir. 1894 yılında Rami'de yapılan ve Kel Aliço'nun hakem olduğu bir karşılaşmada Çolak Mümin, Koca Yusuf'u açık düşürmüştür. Hakem Aliço bu durumu yenik sayınca Yusuf tek yenilgisini almıştır. Çolak Mümin'in bu maçta sakatlanmasından ötürü güreş hayatına devam edemediği rivayet edilir.
Fransız güreşçi Joseph Doublier ile tanışması ve Fransa’da güreşme teklifi alması hayatını değiştirdi. Fransız yazar Edmond Desbonnet'in "Güreşin Kralları" (1910, Paris) adlı kitabında anlatıldığına göre Doublier, 1894'te rakibi Sabés'e yenildikten sonra onu yenecek bir güreşçi arayışına girmiş ve Türkiye'ye gelmiş; Katrancı Mehmet Pehlivan, Kurtdereli Mehmet Pehlivan, Filiz Nurullah ve Filibeli Kara Osman ile beraber Koca Yusuf'u beraberinde Fransa'ya götürmüştü. Yusuf, başlangıçta yurt dışına çıkmayı kabul etmediyse de Müslümanların güçlü olduğunu ispat etmenin bir cihat olduğu şeklindeki ulema açıklamaları üzerine 1897'de Avrupa'ya gitti ve Paris'te minder güreşinin kurallarını öğrendi. İlk maçını Sabés ile yaptı ve onu yendi. Fransa'da 3 yıl kaldı (1894-1897). Bu dönemde güreştiği ve döneminin önemli sporcuları olan Olsen, Pons ve Fournier'yi yendi. Gambier, Raul, Rum güreşçi Antonio Pierri ve İngiliz güreşçi Tom Cannon'u da yendikten sonra Avrupa’da rakip bulamaz hâle geldi. Paris'te bir sirkte, Türk güreşçi Hergeleci Mahmut Pehlivan (İbrahim Mahmut) ile yaptığı ancak polis müdahalesi ile durdurulabilen karşılaşma, gelmiş geçmiş en acımasız güreş karşılaşması olarak hatırlanır.
ABD turnesi
Avrupa'da büyük ün kazanınca Amerika Birleşik Devletleri'nden organizatörler onu New York'a davet ettiler. Antonio Pierri ve Doublier ile birlikte gittiği ABD'de menajeri William Brady oldu. Bu ülkede yaptığı 33 karşılaşmada yendiği sporcular arasında George Bothner, Ewan Lewis, Dan McLeod ve Tom Jenkins vardır. Chicago'da bir karşılaşmada dünya şampiyonu Evan Lewis’i üst üste iki defa yendikten sonra yurda dönmeye karar verdi. Yaptığı güreşlerde yenilmemesi ve heybeti dolayısıyla ABD'de kendisine The Terrible Turk (Korkunç Türk) unvanı verilmiştir.
ABD'ye gelişinden önce hiç yenilgi almayan Yusuf İsmail, 26 Mart 1898'de Ernest Roeber ile yaptığı maçta diskalifiye oldu. Madison Square Garden'da yapılan bu maçta rakibini ringden dışarı atması, Roeber'in öldüğünü düşünen seyircilerin ayaklanmasına ve Yusuf'a karşı linç girişimine neden oldu. Söz konusu maç, spor yazarı Walter Camp tarafından kaleme alınan 1907 tarihli The Substitue: A Football Story adlı romanda anlatılmıştır.
İki rakip, Metropolitan Opera Evi'nde 30 Nisan günü tekrar karşı karşıya geldi. Aralarındaki itişmelerden sonra menajerlerinin ringe çıkıp müdahale etmesi sonucu olay büyüyüp yine seyirciler arasında bir ayaklanma dalgası olunca karşılaşma iptal edildi ve bu olaydan sonra Opera Evi güreş karşılaşmalarına kapatıldı.
Ölümü
Türkiye'ye dönmek üzere 21 Mayıs 1898'de Fransız bandıralı La Bourgogne transatlantiği ile yola çıkan Koca Yusuf, bindiği geminin 4 Temmuz sabahı New York'un kuzeydoğusundaki Sable Adası'nın 60 mil açıklarında İngiltere bandıralı Cromartyshire şilebiyle çarpışıp batması sonucu tüm yolcular ve mürettebatla birlikte boğularak hayatını kaybetmiştir.
Ölümüyle ilgili iki iddia mevcuttur: ilk iddia kaza sırasında gemideki İtalyanların botlara ulaşmak üzere harekete geçtiği ve bu esnada botlara ilerleyen diğer yolcuları da bıçakları ile tehdit edip kimileri bıçakladığı söylenmektedir. Bu arbedeye dair farklı anlatılarda ise elindeki bıçak ile kendisine yol açmaya çalışan Koca Yusuf'un indirilen botlardan birine atladığı ve cüssesi nedeniyle botun alabora olmasına sebep olarak diğer yolcularla beraber boğularak yaşamını yitirdiği iddia edilmektedir. İkinci iddia ise Koca Yusuf'un Amerika'da kazandığı güreşlerin ardından kazandığı paraları kâğıt paralara güvenmediği için altına çevirdiği, bu altınları ise belindeki kemerinde taşıdığı ve altınların ağırlığı nedeniyle okyanusta boğulduğu yönündedir. Bahsi geçen altınların toplam değeri 10000 dolara tekabül etmekte, dolayısıyla hayli ağır olabileceği düşünülmektedir.
Çocukları
Koca Yusuf'un eşi Refiye'den Mehmet ve Hüseyin adında iki çocuğu olmuştur.
Ölümünden sonra
Türkiye'nin ilk kez ürettiği ve Türkiye ortaklığı bulunan A400M askerî nakliye uçağına hatırasını yaşatmak adına "Koca Yusuf" adı verilmiştir. 2001 yılında basılan Bin Yılın Türkleri Hatıra Para Serisi'nde Koca Yusuf portreli hatıra para da yer almıştır.
Hayatı, gazeteci-yazar Halil Delice tarafından "Cihan'ı Titreten Türk Koca Yusuf Yalnızca Güle Yenildi" (2005) adıyla kitaplaştırılmış ve ayrıca hayatının belgesel yapılması için 2008 yılında "Koca Yusuf Türkiye'de" adlı bir araştırma projesi başlatılmıştır.
Mezarı hakkında
Koca Yusuf’un naaşının Atlas Okyanusu’nda kaybolduğu sanılmaktadır. Ancak şair Sunay Akın’ın Önce Çocuklar ve Kadınlar adlı kitabının “Okyanusa Yenilen Güreşçi” başlıklı bölümünde Azor Adaları'nda mezarının bulunduğu iddiasına yer verilmiştir. Kaza sonrasında civar adalara vuran gemi yolculara ait 20 cesetten pek heybetli değişik kılıklı olanının Koca Yusuf olabileceğini iddia eden yazar, cesedin adadaki kilisenin mezarlığına defnedildiğini belirtmiştir.
Mor (şarkı)
"Mor", Hande Yener'in 2016 çıkışlı on ikinci stüdyo albümü Hepsi Hit'ten bir şarkı. Albümün çıkış şarkısı olarak yayımlandı.
Şarkı hakkında bilgi
Şarkı hızlı tempolu pop özellikleri taşımaktadır. Şarkının sözü, müziği ve düzenlemesi Mert Ekren tarafından hazırlandı. Şarkının mix'ini ise Tufan Taş yaptı. Yener, bu şarkıdan etkilenerek imaj değişikliğine gitti. Albüm için ve imaj fotoğraflarında kullanılması için saçlarını mor renge boyattı. Şarkı, iTunes listesine 1 numaradan giriş yapmayı başardı.
Kafa derisi yüzme
Bu trofe geleneği daha çok savaş ganimeti olarak Kızılderililerde rastlanır; fakat, sanılanın aksine kafa derisi yüzme geleneği Kızılderililerde yaygın bir uygulama değildir ve evrensel olmaktan uzaktır. Yeni Dünya'da Kızılderililerden gördükleri kafa derisi yüzme geleneği Eski Dünya'dan gelen Avrupalılar (özellikle de Fransızlar ve Britanyalılar) tarafından da işkence ve intikam olarak sürdürülmüş, hatta kafa derisi ödül avcılığı bile oluşturulmuştur. Bazı Meksika (Sonora ve Chihuahua) ve ABD (Arizona) eyaletlerinde geçmişte düşman Kızılderililerin yüzülmüş kafa derileri için ödeme bile yapılmıştır. ABD Kızılderili katliamlarından bazılarında Kızılderililer tarafından Beyazların kafa derileri yüzülmüşken, 1782 Gnadenhütten Katliamında Beyaz milisler tarafından Lenape Kızılderililerinin kafa derileri yüzülmüştür.
Kökeni
Örneklerine hem Yeni Dünya'da (Kolomb öncesi ve sonrası) hem de Eski Dünya'da (M.Ö. 5. ve M.S. 10. yy.) rastlanır.
Günümüzde bazı Kızılderili kökenliler (örnek olarak, Mashantucket Pequot ve Narragansett kabile yetkilileri ) tarafından kafa derisi yüzme geleneğinin Kuzey Amerika'ya Britanyalılar tarafından getirildiği yönündeki iddialarına rağmen, Kolomb öncesi Amerika'da hem kafa derisi yüzme hem de kafa kesme, kol kesme gibi diğer beden parçalarının trofe olarak kesme geleneği olduğunu doğrulayan bol miktarda kanıt bulunmaktadır. Kolomb-öncesi kafa derisi yüzme geleneği Kuzey Amerika'da çok yaygın olmasına karşın, Güney Amerika'daki yaygınlığı oldukça az olmuştur. Bu gelenek, bölgeden bölgeye ve kabileden kabileye belirgin farklılıklar taşır.
11. yüzyılda güneybatı İngiltere'de Wessex Kontluğu'nda (Earl of Wessex) earllerinden Godwine düşmanlarının kafa derisini yüzdürmüş ve altı asır sonra bu etkinlik Hollandalılar ve İngilizler tarafından Yeni Dünya'ya getirilmiş, savaşın resmi bir yöntemi olmaktan ziyade, daha çok sınır bölgelerindeki halkların öfkesini hafifletmek için ödül olarak uygulanmıştır. Sömürge savaşlarında en çok bilinen kafa derisi yüzme olayı, Püriten İngiliz kadını Hannah Duston'un Raid on Haverhill (1697) sonrasında yenidoğan kızıyla birlikte Abenaki Kızılderililerine tutsak düşmesi ve diğer iki tutsak İngiliz kadınıyla birlikte kaldığı Abenaki ailesinin on ferdinin kafa derisini yüzmesidir. ABD'de heykeli dikilerek onurlandırılan ilk kadın kahraman olan Hannah'nın Boscawen, New Hampshire'deki anıt heykelinde sol elinde bir Kızılderiliden yüzülmüş kafa derisini tutarken görülmektedir. Hannah, 19. yüzyıl boyunca "Amerikan kafa derisi avcılığının anası" (mother of the American tradition of scalp hunting) olarak nitelendirilmiştir.
Her ne kadar bu gelenek Kuzey Amerika'ya Avrupalılar tarafından getirilmese de, Britanyalılar ve Fransızların müttefik oldukları Kızılderili kabilelerinin savaşlarda kafa derisi yüzmelerine ses çıkarılmadığı gibi, ileriki dönemlerde bunu destekler mahiyette Beyazlar (ve çoğunlukla yönetimde olan kişiler) tarafından ödül avcılığı promosyonu (scalp bounty) oluşturularak insan avı başlatılmış, daha da ilerleyen dönemlerde ise bizzat Beyazlar bu geleneği Kızılderililer üzerinde de uygulamışlardır.
Hint-Avrupa halklarında
MÖ 5. yüzyılda, Avrasya'da İskitlerde kafa derisi yüzme geleneği olduğunu Yunan tarihçi Herodot yazmıştır: "İskit askerleri yüzülmüş kafa derisini etlerinden kazıyarak temizlerler ve elleriyle sürterek yumuşatırlar. Yumuşamış bu derileri peçete (el temizleme mendili) olarak kullanırlar. İskitler bu kafa derileriyle gurur duyarak atlarının yular ve dizginlerine asarlar. Deri sayısının fazlalığı o kişinin değerli kimse olduğunu gösterir. Birçoğu da yüzülmüş kafa derilerini birbirine dikerek kendileri için pelerin yaparlar."
MS 9. yüzyılda, Abbé (düşük rütbeli Katolik din adamı unvanı) Emmanuel H. D. Domenech'in yazdığına göre Vizigotlar, Franklar ve Anglosaksonlar gibi Germen kabilelerinde savaşlarda kafa derisi yüzme geleneği vardı.
MS 10. yüzyılda, Tarihçi ve dilci Friedrich von Adelung'a göre, kafa derisi yüzme geleneği Slavlarda görülür.
Sami halklarında
Makkabiler'in ikinci kitabında (yaklaşık MÖ 67-37), Filistin'de kafa derisi yüzülmüş esirlerin tarifi bulunmaktadır.
Yeni Dünya
Kafa derisi yüzme ve trofe alma geleneği daha çok savaş ganimeti olarak Kızılderililerde rastlanır. Sanılanın aksine kafa derisi yüzme geleneği Kızılderililerde yaygın bir uygulama değildir ve evrensellikten uzaktır. Bazı ABD Kızılderililerinde 19. yüzyılın sonuna kadar kafa derisi yüzme geleneği sürdürülmüştür.
Sömürge döneminde kafa derisi yüzme uygulaması şiddetlenerek, Fransızların istekleri doğrultusunda Kızılderililer tarafından Beyazların kafa derilerinin yüzülmesi (Indian scalping) ve İngilizlerin teşvikleri doğrultusunda Beyazlar tarafından Kızılderililerin kafa derilerinin yüzülmesi (White scalping) görülmüştür. Kuzey Amerika'da kafa derisi yüzme uygulaması Kolomb-öncesine uzansa da, büyük ölçüde İngiliz, Fransız ve Amerikan hükûmetleri tarafından teşvik edilmiştir.
Geleneksel kafa derisi kesme aracı olarak Kızılderili savaş baltası (tomahavk) kullanılsa da Kızılderililerde Beyaz tüccarların getirdiği ticari bıçaklar içinde İngilizcede scalper (ya da Indian scalping knife) olarak adlandırılan kafa derisi yüzme bıçağı da kullanılmıştır. Bu bıçaklar orta boy bıçaklar olup boyu 12 inç, kesici kısmı 7 inç boyunda ve 1/16 inç kalınlığındadır.
Kafa derisi yüzen ve dansını yapan Kızılderili halkları:
Kafa derisi dansı
Florida Kızılderili kabilesi Apalaçiler (Apaçiler ile karıştırmamak gerekir) savaşta yendikleri düşmanlarından yüzdükleri kafa derilerini sergilerler. Kafa derisi yüzme savaşçı sınıfına girmenin en etkili yoludur ve bu giriş ritüel bir dans olarak kutlanır. Dansa katılacak olan savaşçılar hayvan postu elbise ile kuş gagasından yapılma başlık giyerler.
Hoçanklarda savaş ganimeti olarak düşmanlardan yüzülmüş bir kafa derisi (waruǧáp) buhar kulübesinin merkezine yerleştirilir. Daha sonra ritüel olarak bütün gece dans edilir ve buna Hok’ixére Waši («Dance to Overtake the Enemy») denir. Kafa derisi ruhu (soul of the scalp) üzerinde onu ezerek yapılan bu dans, o ruhtan yaşamında kazandıklarını dansçılara geçirmek içindir.
Şayenlerde kafa derisi dansı eski zamanlarda hèè-man-èh («yarı erkek-yarı kadın») denen ve yaşlı adam kıyafeti giymiş iki ruhlu tarafından yapılırdı. Şayenlerde kafa derisi dansı bir anlamda zafer dansı ve aynı zamanda çok büyük bir sosyal olaydır.
ABD'nin kuzeyininin üçte ikisini dolaşan Lewis and Clark Expedition keşif gezisinde kafa derisi dansı törenlerine de şahit olunmuştur. Bunlardan biri Lakota (Teton) Siyularında rastlanmıştır. Ucunda bir Omaha Kızılderilisinin yüzülmüş kafa derisi olan sırığın etrafında dans eden Siyu kadınına erkekler yaptıkları savaşın hikâyesini anlatan şarkılarıyla eşlik etmişlerdir. Lakotacada kafa derisi dansı için I-wa-ki-ci Wa-ci-pi terimi kullanılır. Siyuların yakın akrabaları olan Nakotalarda (Assiniboine) da kafa derisi dansı (Nakotaca Wah-kittai Wache) görülür
Hikarila Apaçileri kafa derisi dansı yaparlar.
Karaayaklar kafa derisi dansı (Karaayakça otokanáípaska) yaparlar.
Tonkavalar kafa derisi dansı yaparlar.
Atsinaların kafa derisi dansı yapması fotoğrafla belgelenmiştir.
Hidatsaların kafa derisi dansı yapması 1840 lı yıllarda Karl Bodmer (1809–1893) tarafından resmedilmiştir.
Skiri Pavnileri kafa derisi dansı (kiisaaka’u’) yaparlar.
İç Saliş halklarından Spokanların kafa derisi dansı yapması Kanadalı ressam Paul Kane tarafından resmedilmiştir. Spokanların Swhy-ayl-puh (Chualpay, Colville) kabilesinin kafa derisi dansı yapması yaklaşık 1851-1856 yıllarında Paul Kane tarafından resmedilmiştir
İç Saliş halklarından Flathead Kızılderilileri kafa derisi dansı yaparlar. Kafa derisi dansı için Salişçe (Bitterroot Salish) yul terimi kullanılır.
Nimipuların reisi Allalimya Takanin'in (Looking Glass) atlarını çalan Karaayakların üzerine düzenlediği bir savaştan dönüşü onuruna kadınlarca yapılan bir kafa derisi dansı (Nimipuca ʔiwéˑlweˑcet ) Gustav Sohon tarafından resmedilmiştir. Bu dansta Nimipu kadınlarından biri Karaaayak Kızılderilisinden yüzülmüş kafa derisini uzunca bir sırık üstünde tutarak dans ederken, askerler ve komisyon üyeleri banklar üstünde dansı izlemiş, ayrıca göndere çekilmiş bir ABD bayrağı da çizilmiştir.
Kuzey Şoşonilerinde kafa derisi dansı kadınlar tarafından yapılır. Erkeklerin el davulu çalması eşliğinde kadınlar kartal tüyleriyle ya da boncukla süslü elbise giyerler ve kafa derisi sırığı etrafında dans ederler. Kafa derisi için genelde geleneksel düşmanları olan Karaayaklar ya da Nimipularınki kullanılır.
Kaibab Güney Payutları ucunda kafa derisi bulunan bir sırığı ortaya dikerek etrafında davul eşliğinde dans ederler.
Çerokilerde savaşçılar kafa derisi dansı (ya da zafer dansı) yaparlar ve bu dans kartal dansının bir parçasıdır.
Pueblo halklarından Tivalar (Tigua) kafa derisi dansını (kufura) savaşın bitiminde yaparlar. Tiva halklarından olan Taoslar da da bu dans görülür. Taoslarda dans bedenlerinin ve suratlarını boyayan savaşçılar tarafından yapılır ve dört gün sürer, beşinci gün sırığın ucundaki kafa derisi pueblo dışında kayaların arasına gizlenir.
Kolomb-öncesi
Kolomb öncesi Amerika'daki en erken kanıtı batı Iowa'da M.S. 200-800 dönemlerine tarihlenen Hanging Valley sit alanıdır. Kuzey Amerika'da arkaik dönem'in Late Archaic Period denen bölümüne (yaklaşık M.Ö. 2500-1000/500) tarihlenen Eva sit alanında bulunmuş bir bireyin kafatasında baş tacı etrafında kesik izleri görülmektedir.
Güney Dakota'da Kolomb-öncesi 1325 yılına tarihlenen Crow Creek Katliamı arkeolojik sit alanında bulunan 486 iskelet kalıntısının % 90 kadarında kafatasında tipik kafa derisi yüzme kesiği görülmüştür.
Sömürge Savaşları
New England ve müttefiği İrokua Konfederasyonu ile New France ve müttefiği Abanaki Konfederasyonu arasında yetmiş beş yıllık bir dönemde ilki 1688 yılında King William Savaşı ile başlayan altı koloni savaşında, savaşamayanlar dahil pek çok kafa derisi yüzme olayı meydana gelmiştir. Bu savaşlarda en çok bilinen kafa derisi yüzme olayı, Püriten İngiliz kadını Hannah Duston'un Raid on Haverhill (1697) sonrasında yenidoğan kızıyla birlikte Abenaki Kızılderililerine tutsak düşmesi ve diğer iki tutsak İngiliz kadınıyla birlikte kaldığı Abenaki ailesinin on ferdinin kafa derisini yüzmesidir.
Massachusetts King William Savaşı sırasında 1689 Haziran ayında kafa derisi ödülü (scalp bounty) çıkarmıştır. 1703 yılında Queen Anne Savaşı sırasında Massachusetts Bay Colony yüzülmüş yerli kafa derisi başına 60 $ ödül koymuştur. 8 Ağustos 1722 günü Father Rale Savaşı (1722–1725) sırasında, Massachusetts Kızılderililerden yüzülerek getirilen kafa derilerine ödül koymuştur Ranger John Lovewell'in kafa derisi avcılığı seferi düzenlediği bilinmektedir ve en ünlüsü New Hampshire'de Pequawket Muharebesi sırasındadır.
King George Savaşı sırasında Fransızlar ve müttefiği Kızılderililer tarafından Britanyalı ailelere karşı yürüttükleri katliamlara tepki olarak, Massachusetts valisi William Shirley 1744 yılında Kızılderili adam, kadın ve çocuklardan yüzülecek kafa derileri için bir ödül koymuştur.
Father Le Loutre Savaşı ile Fransız-Kızılderili Savaşı sırasında Yeni İskoçya ve Acadia'da Fransız sömürgeciler Britanyalılardan yüzülecek kafa derileri için Kızılderililere ödeme yapmışlardır. 1749 yılında Britanya valisi Edward Cornwallis Kızılderililerden yüzülecek kafa derileri için New England Ranger'larına ödeme yapmıştır. Hem Mikmak Kızılderilileri hem de Britanyalılar savaşan savaşçılardan ve savaşmayan sivillerden (kadın, çocuk ve bebeklerden) kafa derisi yüzmüşlerdir. Fransız-Kızılderili Savaşı sırasında 1756 yılında Yeni İskoçya valisi Charles Lawrence Mikmak Kızılderilileri erkeklerden yüzülecek kafa derileri için ödül bile vermiştir. Fransız-Kızılderili Savaşı sırasında 12 Temmuz 1755 tarihinde Massachusetts Bay Colony vali yardımcısı Spencer Phips tarafından Kızılderililerden yüzülen kafa derileri için ödül koymuş, yetişkin erkek Kızılderili kafa derisi için 40 £, kadın ya da 12 yaşındaki çocukların kafa derisi için 20 £ ödeme yapılmıştır.
1756 yılında Pensilvanya valisi Morris, Lenni Lenape (Delaware) Kızılderililerine karşı yaptığı savaş bildirgesinde, "12 yaşından büyük her yetişkin Kızılderili düşman erkek için 130 Pieces of Eight" ve "her yetişkin Kızılderili düşman kadın için 50 Pieces of Eight, öldürülmelerinin kanıtı olarak" yüzülmüş kafa derisi getirene ödül olarak verileceğinin duyurmuştur
Kabilelerarası savaş
Mark van de Logt'un yazdığına göre, ''modern sanayi ülkeleri arasındaki çatışmalar için kullanılan "topyekün savaş" nitelemesini askeri tarihçiler ayırsa da, bu terim Pavniler, Siyular ve Şayenler arasındaki savaşları nitelemek için de kullanılabilir. ... Savaşmayanlar da savaşta hedef durumdadır. Gerçekten de, bu Kızılderililerde kadın ya da çocukların kafa derilerinin yüzülmesi de onur verici olarak kabul edilmektedir''.
Amerikan Bağımsızlık Savaşı
Amerikan Bağımsızlık Savaşı sırasında, Province of Quebec (1763-1791)'in Britanyalı vali yardımcısı Henry Hamilton American Patriots arasında "hair-buyer general" («saç satın alan general») olarak bilinirdi, zira Hamilton düşman Kızılderililerden yüzülen kafa derileri karşılığında Beyaz Amerikalı yerleşimcilere prim ödemesi yapmıştır. Hamilton, sömürgeciler tarafından savaşta sağ yakalanan Kızılderilileri savaş tutsağı yerine savaş suçlusu olarak görmüştür. Bununla birlikte, Amerikan tarihçileri kafa derileri için ödül teklif ettiğine dair bir kanıt bulamamışlardır. Amerikan Bağımsızlık Savaşı sırasında hiçbir Britanyalı subayın kafa derisi ödemesi yapmadığı varsayılır. Altın saçlarıyla bilinen General Custer yenildiği Little Bighorn Muharebesi sonunda kafa derisi yüzülmemiştir, çünkü savaşı kazanan Siyuların gözünde Custer'in sarı saçları "temiz değildir" ve de "kötü etkilidir".
Amerikan Bağımsızlık Savaşı sırasında Beyazlar arasında da bazı kafa derisi yüzme olayları görülmüştür. Örnek olarak, Bloody Bill Anderson liderliğindeki konfederasyon gerillaları birlik askerlerinden yüzdükleri kafa derilerini eyerlerine süs olarak asmışlardır. Archie Clement adlı bir gerilla ise Anderson'un "baş-yüzücüsü" olarak ünlenmiştir.
Olimpiyat Oyunları'nda Lübnan
Lübnan'ın olimpiyatlardaki ilk görünümü yetkili bir heyetin Berlin'de düzenlenen 1936 Yaz Olimpiyatları'na katılımıyla gerçekleşmiştir. 1947'de Lübnan Olimpiyat Komitesi'nin kurulmasını takiben Lübnan, ilk kez 1948 Olimpiyat Oyunlarına katıldı. 1948 Yaz Olimpiyat Oyunları'ndan itibaren 1956 yılı hariç olmak üzere düzenli olarak Yaz Olimpiyat Oyunlarına katılım göstermektedir.
Lübnan, İngiliz ve Fransızların Süveyş Krizi'ne müdahil olmasını protesto etmek için 1956 Yaz Olimpiyatları'na katılmayan üç ülkeden birisiydi. Lübnan ayrıca 1948'den itibaren birkaç dönem haricinde Kış Olimpiyat Oyunları'na katılım göstermektedir.
Lübnan, 2010'da birincisi düzenlenen Gençlik Olimpiyat Oyunları'na da katılmıştır.
Madalya Tablosu
Ana madde: Tüm Olimpiyatlar için madalya sıralaması
Kiki Kogelnik
Kiki Kogelnik (d. 1935 ö. 1997) Avusturyalı bir ressam, heykeltıraş ve baskı yapımcısıydı. Güney Avusturya’da doğdu, Viyana Güzel Sanatlar Akademisi’nde okudu ve 1961’de New York’a taşındı. Kogelnik, Avusturya’nın en önemli popüler sanatçısı olarak görülür.
1960'larda yaşamı ve çalışma hayatı
Kogelnik kariyerine 1961’de Viyana’da Galerie Nächst St Stephan'da soyut çalışmalarını sergileyerek başladı. O zamanda Ecole de Paris Serge Poliakoff’tan etkilenmişti, ama New York’ta popüler sanat hareketiyle iç içeyken kendisine ait türü buldu. Avusturyalı soyut dışavurum sanatçısı Arnulf  Rainer ile nişanlıydı.
Kogelnik başka bir soyut dışavurumcu olan Amerikalı sanatçı Sam Francis ile de yakındı, ve 1961’de New York, Santa Monika ve Kaliforniya’da zamanını onunla geçirdi. Kogelnik, 1962’de New York’a taşındıktan sonra Roy Lichtenstein, Claes Oldenburg, Andy Warhol, Larry River, Tom Wesselmann, Joan Mitchell, Robert Rauschenberg ve Jasper Johns yakın bağ grubu sanatçılarına katıldı. Kogelnik abartılı şapkaları ve giysileriyle gittiği her yerde büyüleyici oldu.
1960’ların başlarında Kogelnik resimlerini yapmak için arkadaşlarının gerçek boyutlarıyla kesme kağıt kalıplarını kullanmaya başladı.
Kogelnik 1966’da Londra’dayken, New York’taki stüdyo alanı büyük bir yangının içinde kalmış. Kogelnik yangından önce taşınmış olmasına rağmen, alt kattaki komşusu, Amerikan sanatçı Alfred Leslie, sanatsal çalışmalarının hepsini kaybetmiş. Aynı yıl Kogelnik, Londra’da radyasyon onkolojisti Dr.George Schwarz ile evlendi, 1967’de oğlu Mono’yu doğurdu, kısa süre sonra New York’a geri döndü. 1969’da Kogelnik, Viyena’da Galerie Nächst Aziz Stephan 11. Apollo’nun inişi sırasında, canlı yayın esnasında bir dizi ay temalı serigrafi üreten bir Moonhappening yarattı.
1970’ler ve sonrası
1970’lerde Kogelnik’in ilgisi, özellikle ticari reklamlarda tasvir edilen kadın rollerine değinen çalışmalara geçti. İroni, mizah ve popüler estetiğiyle feminist broşürü bu zamanlarda Kogelnik’in tek çalışmasıydı. 1974’te seramiklerle çalışmaya başladı, resmin uzantısı olarak heykelsel formu kullandı.
1980’lerde kırılmış insanlar, işaretler ve semboller Kogelnik’in çalışmalarını durdurmaya başladı ve Expansion serisinde resimleriyle birlikte seramik modellerini kullandı. Ayrıca 1978’de Jim Carroll ve diğerlerinin olduğu 16mm lik kısa B&W CBGB filmini yazıp yönetti.
Daha sonraki çalışmalarında, insan bedeni parçalanmış ve manipüle edilmiş formda tasvir edildi, 1990’lı yıllarda çalışmalarının çoğu soyutlanmış ama anlamlı yüzlerle canlandırdı. Kogelnik cam heykelleri yarattığı sırada, sanat yapımında dekoratif ve ticari temalarda yorumda bulunduğu çizim ve basımlarla ilgilendi.
Ölümü ve mirası
Kogelnik 1 Şubat 1997’ de Viyana’da kanserden öldü. Avusturya, Bleiburg’da yakıldı. Aynı yıl geçmişe ait çalışmalarının büyük çoğunluğu Viyana’da Avusturya Belverede Galerisi’nde tutuldu. 1998’de Kogelnik, sanatta Avusturya’nın en yüksek madalyasını ve Avusturya Bilim ve Sanat Şeref Çarmıhı’nı kazandı. Daha önceden Viyana şehri Görsel Sanatlar ödülü verilmişti.
2003’te Avusturya Postanesi, Kogelnik’in 1973’teki tablosu, Prenez Le Temps d’Aimer’in sahip olduğu 55 avro sentlik damgası olduğunu açıkladı. Kogelnik ayrıca biri Avusturya, Bleiburg, diğeri ise adının verildiği sokak olan Avusturya, Klagenfurt'ta olmak üzere iki çeşme tasarladı.
Dış bağlantılar
http://www.kogelnikfoundation.org/
40. Sinema Yazarları Derneği Ödülleri
2007 SiYAD Ödülleri Sinema Yazarları Derneği’nin 2007 yılında Türk Sineması için vereceği ödüller. Ödül töreni 3 Mart’ta düzenlendi. 11 dalda dağıtılan ödüller için aday olacak isimlerin Sinema Yazarları Derneği’nin 55 üyesi tespit etmiştir. Ödüle aday gösterilen kişiler SİYAD Genel Başkanı Murat Özer ve Genel Sekreteri Deniz Yavuz’un katılımıyla yapılan basın toplantısında açıklandı.
Dictyodendrillidae
Dictyodendrillidae Dendroceratida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Tesla Roadster (2020)
Tesla Roadster'ın 0–97 km/s (0-60 mil) hıza 1,9 saniyede çıkarak sokakta kullanılması yasal olan herhangi bir seri üretim otomobilinden daha hızlı olacağı açıklandı. Tesla CEO'su Elon Musk, 10 soğuk gaz iticili bir model de dahil olmak üzere daha yüksek performanslı donanım seviyelerinin temel şartnamelerin ötesinde mevcut olacağını duyurdu.
Selenocosmia kulluensis
Selenocosmia kulluensis, Selenocosmia cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Haciz
Haciz, devletin, bireye ait bir alacağı veya bir kamu alacağını tahsil etmek amacıyla, borçlunun maddi değeri olan bazı mallarına el koyması ve bazı durumlarda borçlunun bu mallarda tasarruf yetkisini kısıtlaması işlemi. Hangi malvarlığı haklarına haciz konulup konulamayacağı hususunda genel olarak bir ayrım yoktur. Kural olarak borçlunun başkasına devredebileceği tüm haklar haciz konusu olabilir. Taşınır-taşınmaz mallar, alacak hakları (maaş, banka hesabındaki para, kira alacağı gibi) ve fikrî haklar (marka hakkı gibi) haczedilebilir.
2003 Azerbaycan cumhurbaşkanlığı seçimi
15 Ekim 2003'te Azerbaycan'da cumhurbaşkanlığı seçimi yapıldı. Beklendiği gibi, uluslararası gözlemcilerin özgür ve adil olmadığına karar verdiği bir seçimde, görevi sona eren cumhurbaşkanı Haydar Aliyev'in oğlu İlham Aliyev, ezici bir çoğunlukla dördüncü cumhurbaşkanı seçildi.
Hari Kostov
Hari Kostov (d. 13 Kasım 1959, Probiştip), Ulah asıllı Makedon siyasetçi. Mayıs 2004'ten Kasım 2004'e kadar Kuzey Makedonya Başbakanıydı. Cumhurbaşkanı Branko Zrvenkovski tarafından atandıktan iki hafta sonra 31 Mayıs 2004'te Parlamento tarafından Başbakanlığa seçildi. Kostov, 1980'li ve 1990'lı yıllarda Makedon hükûmeti ve Dünya Bankası için ekonomik bir danışmandı. Zrvenkovski liderliğindeki ve 2002'den 2004'e kadar süren önceki hükûmet içişleri bakanıydı ve Zrvenkovski cumhurbaşkanı seçildiğinde görevi sona erdi. Kostov, Zrvenkovski hükûmetinden yetkililerin çoğunu elinde tuttu.