cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deli Abdullah Paşa
Hayatı
1822'de Hacı Salih Paşa'nın azledilmesinden sonra kendisine sadrazamlık görevi verilmek için saraya davet edilmiştir. Abdullah Paşa devlet işlerine müdahalesiyle sadrazamları eğlenceye alan nişancı Halet Efendi'nin katli için ferman almadıkça mührü hümayunu kabul edemiyeceğini arz etmiş, şartında ısrar etmesi üzerine II. Mahmud, Halet Efendiyi fedaya mecbur kalmış, Abdullah Paşa Padişahtan Halet Efendi'nin Konya'ya sürgün fermanını aldıktan sonra 10 Kasım 1822 tarihinde Hacı Salih Paşa'nın yerine sadrazam tayinini kabul etmiştir. Arkasında da Konya Valisi Galip Paşa'ya, ihtirasatıyla devlet bünyesinde derin yaralar açmış olan Halet Efendi'nin idam fermanını göndermiştir.
Sadareti zamanında, Tophane'de çıkan yangında gösterdiği gayret üzerine Padişahın takdirini kazanmış, ancak bu yangına gönderilen yeniçerilerin disiplinsiz çapulcu tutumlarını kontrolda gevşek davranması sebebiyle dört aylık bir sadrazamlık görevinden sonra 10 Mart 1823'te azledilmiştir.
Azlinden sonra İzmit sancak beyliğine gönderilmiştir. Burada iken hastalığı daha fazlalaşmış ve 15 Aralık 1823 tarihinde ölmüştür.
Değerlendirme
Bostancıbaşı Abdullah Paşa dürüst, çalışkan ve hayırsever bir kimse idi. Vakanüvislerin o devri tasvir eden diliyle Abdullah Paşa erazil ve hayta güruhunun anladığı dili pek iyi bildiğinden gürleyen sesi hiddet, şiddet ve heybetiyle şehir eşkiyasını penç-i kahrında titretmiş ve halk arasında büyük bir şöhret kazanmıştır. Asileri ve kötü insanları aman vermeden tepelediği için “Deli” lakabı ile de meşhur olmuştur.
Vecdi Bürün
Vecdi Bürün (1918, İstanbul - 3 Şubat 1997), Türk şair, yazar, romancı, armatör. Davut Paşa Sultanîsi "felsefe-i ûlâ" hocası Mustafa Meyli Efendi'nin torunu.
TBMM 1. Dönem Erzurum milletvekilleri listesi
Erzurum'dan TBMM 1. Dönem'de görev yapan mebuslar;
Boncuklar
Boncuklar, Karabük ilinin Eskipazar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1896 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 50 km, Eskipazar ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
Albert Steffen
Albert Steffen (10 Aralık 1884, Murgenthal - 13 Temmuz 1963, Dornach, İsviçre), İsviçreli roman ve oyun yazarı. Rudolf Steiner'in kurduğu antroposofi akımının önde gelen yazarlarındandır.
Ulusal Keşif Ofisi
Ulusal Keşif Ofisi (İngilizce: National Reconnaissance Office - kısaca NRO), Amerika Birleşik Devletleri'ndeki 17 istihbarat ajansından biri olan kurum. Savunma Bakanlığına bağlı olup; Merkezî İstihbarat Teşkilatı (CIA), Ulusal Güvenlik Ajansı (NSA), Savunma İstihbarat Ajansı (DIA) ve Ulusal Jeouzamsal İstihbarat Ajansı (NGA) ile birlikte ülkedeki en büyük beş istihbarat ajansından biri konumundadır.
Fuzhou, Jiangxi
Fuzhou, Çin'in Jiangxi eyaletinde bulunan bir il düzeyi şehirdir. Şehir, kuzeybatıda eyalet başkenti Nanchang, kuzeydoğuda Yingtan ve Shangrao, batıda Ji'an ve Yichun ve güneybatıda Ganzhou il düzeyi şehirleri ile doğuda Fujian eyaleti ile komşudur. Yüzölçümü 18.817 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 3.912.307'dir.
İdari bölümler
Fuzhou şehri bir semt ile 10 ilçeye ayrılmaktadır.
Krasnoufimsk
Krasnoufimsk, Rusya'nın Sverdlovsk Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir, Ufa Nehri'nin kıyısında yer almakta olup aynı zamanda Krasnoufimsk okrugunun merkezidir. Yüzölçümü 127 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 39,765'tir.
Hamas’ın savaş taktikleri
Siyasi ve militan kollara sahip olan Filistinli İslami direniş örgütü olan Hamas’ın militan kolu, İsrail’e karşı yürüttüğü harekette birçok farklı taktik kullanmaktadır. Bunların arasında; bombalı intihar saldırıları, roket saldırıları, gerilla savaş taktikleri ve sivilleri kalkan olarak kullanmak vardır.
Gerilla Savaş taktikleri
Hamas, büyük oranda Gazze Şeridi’nde ve daha az oranda Batı Şeria’da gerilla taktiklerinden yararlandı. Kuruluşundan beri, yıllar içerisinde bu teknikleri kullanıp, militan kolu bu teknikleri benimsedi. Rakibi El Fetih Partisi’nin 2006 yılında yayınladığı bir rapora göre, Hamas, Gazze’ye birkaç yüz civarında yaklaşık 1300 ton gelişmiş roket ve diğer tip silahlar soktu.
Bombalı intihar saldırıları
Hamas’ın militan kolu Izz Ed-Din El-Kassam Tugayı 1991 yılında kuruldu. 90lı yıllarda El Kassam Tugayı İsrail’e karşı birçok sayıda saldırıda bulundu ve hem askeri hem sivil ölümlere sebep oldu. Nisan 1993’te Batı Şeria’daki intihar saldırıları başladı. 1994 Şubatında Baruch Goldstein tarafından gerçekleştirilen Hebron’daki bir cami’de 30 Müslüman’ın ölümüyle sonuçlanan katliamdan sonra, El Kassam Tugayı İsrail’e saldırmaya başladı. El Kassam ve diğer grupların saldırıları 1993 Oslo Anlaşmasını (Hamas bu anlaşmaya karşı çıkmıştı ), ihlal etse de, Filistin Yönetimi Başkanı Yaser Arafat saldırıyı gerçekleştirenleri yakalamakta isteksizdi ve yeterli güce de sahip değildi. Bazı analistlere göre, Filistin Yönetimi sivillere karşı her türlü saldırıyı durdurabilirdi fakat durdurmak istemedi.
Birinci İntifada’nın ilk yıllarında (1987-1993), Hamas’ın şiddeti önce İsraille işbirliği yapanlara ve örgütün değerlere karşı ters bulduğu kişilere yönelikti ve daha sonra ise İsrail ordusuna yönelikti. 1992 yılında El Kassam Tugayı’nın kurulmasıyla yeni bir yön doğdu ve 1993 yılında Batı Şeria’daki hedeflere karşı bombalı intihar saldırıları başladı.
Bu tür saldırıların ilki 16 Nisan 1993 tarihinde, Batı Şeria’nın Mehola kentideki biri askeri diğeri sivil iki otobüsün yanına park edilmiş arabadaki patlayıcıların, El Kassam Tugayı tarafından patlatılmasıyla gerçekleşti ve bir Filistinli sivilin ölümüne ve sekiz İsrail askerinin yaralanmasına sebep oldu. 1994 Şubatında Baruch Goldstein tarafından gerçekleştirilen Hebron’daki bir cami’de 30 Müslüman’ın ölümüyle sonuçlanan katliamdan sonra, El Kassam Tugayı bombalı intihar saldırılarını artırdı ve sivilleri hedef almaya başladı. Sivilleri hedef alan ilk bombalı intihar saldırısı, 16 Nisan 1994 tarihinde Afula’da gerçekleşti. Saldırgan bir otobüsün yanındaki bomba yüklü aracı patlattı ve kendisiyle birlikte dokuz kişinin ölümüne ve elli kişinin yaralanmasına neden oldu. En ölümcül bombalı intihar saldırısı 27 Mart 2002 tarihinde Netanya Oteli’ne yapıldı ve otuz kişinin ölümüne ve 140 kişinin yaralanmasına sebep oldu. Saldırı aynı zamanda Fısıh Bayramı saldırısı olarak da adlandırıldı çünkü bir Yahudi bayramı olan Fısıh bayramının ilk gecesi yapıldı. Hamas bombalı intihar saldırılarını, İsraile karşı orantısız savaş koşullarında olduğunu belirterek meşru buldu fakat bu tür saldırılar uluslararası hukuka göre insanlığa karşı suçlar olarak belirlenmiştir. İnsan Hakları İzleme Örgütü’nün 2002 yılındaki bir raporunda, İHİÖ Hamas liderlerinin insanlığa karşı işlenmiş suçlardan sorumlu tutulmaları gerektiğini belirtti. Mayıs 2006’da İsrail Hamas yetkililerinden İbrahim Hamed’I tutukladı. İsrail’e göre Hamed, İsrail’e karşı düzenlenmiş birçok bombalı intihar saldırısından ve diğer birçok saldırıdan sorumluydu. Hamed’in bu suçlamalarla ilgili yargılanma süreci henüz sonuçlanmadı. 2008 yılında, Hamas patlayıcılar mühendisi Shihab al-Natsheh, Dimona’da ölümcül bir bombalı intihar saldırısı planladı. El Kassam Tugayı militanları, İkinci İntifada esnasında hem İsrailli askerlere ve hem de sivillere karşı gerçekleştirilen hem askeri tarzdaki saldırılardan hem de bombalı intihar saldırılardan sorumlu silahlı gruplar arasındaydı. Bu Filistinli ayaklanma Birinci ayaklanmadan daha fazla şiddetliydi. Toplam ölü sayısı Filistin tarafında 55000 ve İsrail tarafında ise 11000 kişi idi ve ayrıca 64 yabancı da ölülere katıldı. İkinci İntifada esnasında kullanılan intihar bombalarının %40 ı bir çalışmaya göre El Kassam’dan geldi.
Roket Saldırıları
İnsan Hakları İzleme Örgütü’ne göre, Hamas ve diğer silahlı gruplar, 2001 yılından beri İsrail’e karşı binlerce roket saldırında bulundu. Onbeş kişinin ölümüne ve birçok kişinin yaralanmasına neden oldu ve silahların menzilinde bulunan 800000 İsrailli sivilin hayatına tehdit oluşturmaktaç Hamas yetkilileri roketlerin hedeflerinin askeri noktalar olduğunu belirtip, ölen sivillerin kaza sonucu olduğunu belirtti. Neden olarak da silahlarin kötü kalitelerini sundu. 2009 Ocağı, Dökme Kurşun Harekatı sonrasında, Hamas büyük çapta roket saldırılarını durdudu ve başka gruplar tarafından girişilen en az iki roket saldırısını durdurarak sorumlularını tutukladı. Şubat 2010’da Hamas bir bildirge yayınlayarak Gazze Savaşı esnasında zarar verdikleri ve hayatlarına mal oldukları İsrailli siviller için pişmanlık duyduklarını belirtti. Saldırıların askeri noktalarını hedeflediğini ama teknik problemlerden dolayı sivil noktaları vurduklarını belirtti. İsrail cevap olarak Hamas’ın defalarca medyaya karşı sivilleri hedef aldıklarını övünerek anlattıklarını belirtti.
2014 yılındaki çatışmalar hakkındaki bir raporda “Hamas tarafından atılan 2500-3000 civarındaki roket ve havan toplarının neredeyse hepsi yerleşim alanlarına atılmıştı.” Eski İsrail teğmenlerinden Jonathan Halevi, Hamas’ın içinde Dimona’daki nükleer santralin, Haifa’daki kimyasal fabrikanın ve Ben Gurion Havaalanı’nın bulunduğu, vurulduklarında çok sayıda hayata mal olacak yerleri hedef aldıklarından gurur duyduklarını belirtti.
2008-2009 Gazze Savaşı Esnasında
Hamas sözcüsü Sami Abu Zuhri, Hamas’ın insan kalkanlarını kullandığını ve etkili oluşundan dolayı bundan mutluluk duyduklarını belirtip,direniş için bu taktiğin önemli olduğunu anlattı. Böylece daha önceki İsrail iddialarını geçerli kılmış oldu. İsrail Dışişleri Bakanlığı Hamas’ın düzenli olarak sivil kalkanları kullandığını ve bunu Hamas yetkililerin evlerini korumak için yaptıklarını belirtti. İsrail İstihbarat ve Terörizm Bilgi Merkezi Hamas’ı ve diğer silahlı grupları geniş çapta sivil kalkan taktiğini kullanmakla suçladı. Bu taktiğin Hamas’ın savaş doktrinin bir parçası olduğunu ve İsrailli Güçlerin kendilerini hedeflememeleri için 2008 – 2009 Gazze Savaşı esnasında sivilleri kullandıklarını belirtti. Merkeze göre Hamas, çocukları kullanarak çatışma alanlarından kaçmak, silahları ve roketleri sivillerin evlerinde veya cami, hastane ve eğitim binalarına saklamak, roketleri ve havan toplarını sivillerin yoğunlukta bulunduğu yerlerden atmak ve sivilleri saldırı esnasında silahları grupların bulunduğu yerlere çağırmak gibi Filistinli sivillerin hayatlarını tehlike altına sokacak taktikler kullanıyordu.
2014 Gazze Savaşı esnasında
İnsan Hakları grubu, Filistinli silahlı grupların, sivillerin olduğu alandan saldırılarda bulunduklarını bildirdi. 2014 Eylül ayında Hamas tarafından verilen bir demeçte, grubun İsrail’e karşı roket saldırılarının sivillerin bulunduğu alanlardan yapıldığı anlatıldı. Hamas politik liderlerinden Khaled Meshal, grubun sivil kalkan kullanmadığını belirtti. Başka bir yetkili saldırıların sivillerin bulunduğu alandan 200-300 metre ileride yapıldığını belirtti.
Hamas’ın Arapça konuşan sözcüsü Sami Abu Zuhri özellikle Gazze’deki sivillere 8 Temmuz 2014 tarihinde El Aksa televizyonunda çağrıda bulunarak, İsrail tarafından saldırı altında olan bölgelerden ayrılmamaları çağrısında bulundu. Bu çağrı daha önceki İsrail ve müttefikleri tarafından, Hamas’ın sivillere kalkan olmalarıyla ilgili çağrıda bulunduklarına dair gelen iddiaları, kanıtlamış oldu kısmen. Af Örgütü’ne göre ise bu çağrı paniği engellemek için olabilirdi. 2014 Gazze Savaşı esnasında, İsrail aynı zamanda hastanelere zarar verdi. Hastaneleri hedef alan saldırılarının nedeni olarak, vurulan hastanelerin içinde saklanmış roketlerin olduğu gerekçesi verildi. Bir Fin gazeteci, El Şifa hastanesinin yakınlarından roketlerin atıldığını rapor etti fakat yıllardır aynı hastanede çalışan iki Norveçli doctor hastanenin yakınlarında silahlı militanların olmadığını belirtip roket iddialarını inkâr etti. İsrail Güvenlik Güçleri videolar yayınlayarak hastanenin saldırılardan önce boşaltıldığını belirtti fakat birçok uluslararası kuruluş çeşitli raporlarla videonun orijinal olmadığını gündeme getirdi. Sivillerin Hamas tarafından sivil kalkan olarak kullanılmasıyla ilgili Avrupa Birliği Hamas’ı kınadı.
Uluslararası Kızıl Haç Komitesi, Deir El Balah’taki El Aksa Hastanesi en az dört defa direkt olarak vuruldu ve ameliyat kanadı ve yoğun bakım üniteleri zarar gördü. İsrail Güvenlik Güçleri ayrıca Al Waffa Hastanesini vuracaklarına dair uyarıda bulundu. Bir uluslararası activist Al Waffa hastanesi çalışanları tarafından tek tek bütün katlarda dolaştırıldığını ve rokete benzer bir şey görmediğini belirtti. Aktivistin grubu hastaneyi korumak sivil kalkan olmak için gönüllü oldular. Hastanenin rehabilitasyon merkezi İsrailli güçler tarafından en az altı defa vuruldu. İsrailli Güçlerin elinde uyarıları gösteren ve içeride kimsenin olmadığını control ettiklerini gösteren videolar olmasına rağmen aktivistler bu videoların orijinal olmadığını belirtti. Bir rapor bu videonun 2009 yılına ait olduğunu ve uyarı seslerinin de tamamıyla farklı bir hastaneyle ilgili videodan olduğunu belirtti. Rapor İsrail Güçlerinin progpoganda için video ve ses kayıtlarını manipule ettiklerini belirtti.
Amerika Beyaz Saray Milli Güvenlik Danışmanı Yardımcısı, Tony Blinken, Hamas’I sivilleri kalkan olarak kullanmakla suçladı. Dünya liderlerini Hamas’ı bu taktiğinden dolayı kınamaya çağırdı ve Hamas bilinçli bir şekilde sivillere yönelik saldırılar gerçekleştirdiğini de belirtti. Ayrıca İsraillilerin sivilleri vurmamak için ellerinden geleni yaptıklarını da belirtti. ABD Genel Sekreteri John Kerry ve Blinken, İsraili, sivillere karşı dikkatsizce saldırılarda bulunduğu ve sivil hayatlara dikkat etmediği suçlamasına karşı savundu  Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komiseri Navi Pillay, Hamas militanlarının uluslararası kanunları ihlal ederek roketleri okullara ve hastanelere sakladıklarını ve hatta roket saldırılarını kalabalık yerlerden yaptıklarını belirtti
Kaynakça
.
Middle East Airlines
Middle East Airlines – Air Liban S.A.L. Lübnan'ın ulusal ve bayrak taşıyıcı havayolu şirketi. Merkezi başkent Beyrut'ta yer alan şirket, üssü konumunda olan Rafik Hariri Uluslararası Havalimanından 21 ülkede 31 farklı noktaya uçuş gerçekleştirmektedir. 1945'te kurulan şirket, 2012'den bu yana SkyTeam üyesidir.
Waltham St Lawrence
Waltham St Lawrence, İngiltere'nin Berkshire kentinde bulunan bir sivil pariştir.
Yerel yönetim
Waltham St Lawrence, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Berkshire üniter otoritesine ve Newbury'nin parlamenter seçim bölgesine aittir.
TBMM 1. Dönem Eskişehir milletvekilleri listesi
Eskişehir'den TBMM 1. Dönem'de görev yapan mebuslar;
İstintag
Sorgu (Azerice: İstintaq) 1979 Azerbaycan yapımı bir dram-dedektif filmidir.
Konusu
Geçmişte sporcu olan Murat Abiyev bazı kimselerce yoldan çıkarılmış; katile dönüşmüş, hapsedilmiş ve şu yargılanmaktadır. Murat mafyanın küçük bir üyesidir bu yüzden büyük mafya üyeleri tüm yapılanları Murat'ın üzerine atmak istemişlerdir. Murat da arkadaşlarını korumak adına bunların hepsini kabul etmiştir ama olaylar ilerledikçe yanlış yaptığını anlayacaktır. Nedeni ise arada, bir kızın tecavüz edilmesi olayı olmasıdır; suçu üzerine yıkılmış Murat'ın ölüm cezasını alması söz konusudur. Olayın müfettişi olan Seyfi, Murat'ın suçsuz olduğu, bütün suçlamaların ona ait olmadığı düşüncesindedir. Mafya'nın başındakilerden Almazov, hiçbir rüşveti kabul etmeyen Seyfi'ye ev ve mobilya gibi teklifler ederek baskı yapmaktadır.
Kalbe (Milde)
Kalbe, Almanya'da Saksonya-Anhalt eyaletinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu 31 Aralık 2014 sayımlarına göre 7,799 kişidir.
Phryne
Phryne (Eski Yunanca: Φρύνη) (doğum c. 371) MÖ dördüncü yüzyılda yaşayan bir Antik Yunan fahişesiydi (hetaira). En çok, hatip Hypereides tarafından savunulduğu dinsizlik davasıyla tanınır.
Phryne'nin gerçek adı Mnesarete (Μνησαρέτη, "erdem anısına") idi, ancak sarımsı teninden dolayı Phrinē ("kurbağa") olarak adlandırıldı. Bu, diğer fahişelere de sıklıkla verilen bir takma addı. Böotya bölgesinde bulunan Thespiae şehrinde Epicles'in kızı olarak doğdu, ancak Atina'da yaşadı. Doğum ve ölüm tarihleri tam olarak bilinmemekle birlikte, İstefe'nin Thespiae'yi yerle bir ettiği ve sakinlerini kovduğu yıl olan M.Ö 371 yılında dünyaya gelmiştir.
Şöhret
Athenaeus, Phryne hakkında birçok anekdot sunar. Güzelliğini över, Eleusinia ve Poseidonia festivalleri sırasında saçlarını saldığını ve çıplak denize adım attığını yazar. Bu, ressam Apelles'e ünlü Afrodit Anadyomene resmini çizmesi için ilham vermiş olmalıdır. Söylendiğine göre, sevgilisi olan heykeltıraş Praksiteles, Knidos Afroditi (antik Yunan'da bir kadının ilk çıplak heykeli) heykeli için onu model olarak kullanmıştır.
Athenaeus'a göre, Praksiteles onun için iki heykel daha yaptı: Thespiae tapınağında kutsanan bir Eros heykeli ve som altından yapılmış ve Delphi tapınağında kutsanan Phryne'nin bir heykeli.
Athenaeus'a göre Phryne o kadar zengindi ki, M.Ö 336'da Büyük İskender tarafından yıkılan Thebes surlarının yeniden inşası için finansman sağlama teklifinde bulundu. (Surun üzerine "İskender tarafından yıkıldı, fahişe Phryne tarafından restore edildi" ibaresinin yazılması şartıyla.)
Duruşma
Phryne'nin hayatındaki en bilinen olay onun yargılanmasıdır. Athenaeus, bir ölüm cezası nedeniyle yargılandığını ve aşıklarından biri olan hatip Hypereides tarafından savunulduğunu yazar. Athenaeus suçlamanın niteliğini belirtmez, ancak Pseudo-Plutarch onun dinsizlikle suçlandığını yazar. Diodorus Periegetes göre dava için konuşma Lampsakoslu Anaximenes tarafından yazılmıştır. Karar aleyhte çıkacakmış gibi göründüğünde Hypereides, Phryne'nin cübbesini çıkardı ve yargıçların ona merhamet göstermesini sağlamak için göğüslerini açtı. Güzelliği, yargıçlara batıl bir korku aşıladı, kendilerini "Afrodit'in bir peygamberi ve rahibesini" ölüme mahkum etmeye ikna edemediler. Acıdıkları için onu beraat ettirmeye karar verdiler.
Bununla birlikte Athenaeus, Posidippus'un Ephesia'sında duruşmanın başka bir versiyonuna dair söylentiyi aktarır. Phryne'nin her jüri üyesinin elini sıkarak ve ağlayarak gözyaşlarıyla hayatı için yalvardığını tanımlar. Craig Cooper, Posidippus hikayesinin gerçek versiyon olduğunu ve Phryne'nin duruşması sırasında mahkeme önünde göğüslerini asla açmadığını savunuyor.
Awonawilona
Awonawilona, Amerikalı Zuni yerlilerinin mitlerinde (bakınız: Zuni mitolojisi) yaratıcı tanrıdır. 'Gök-baba' ile 'dünya-anne'nin oluşmasını sağlayandır. Daha sonra 'gök-baba' ile 'dünya-anne' tüm canlıların oluşmasını sağlamıştır.
Marne, Fransa
Marne [], Fransa'nın illerinden birisidir. İl, "Épernay", "Reims", "Sainte-Menehould" ve "Vitry-le-François" olmak üzere 4 yerleşime ayrılmıştır. Her yerleşimin farklı özellikleri bulunmaktadır.
İl hakkında
İl, Fransa'nın Fransız Devrimi'nden sonra; 4 Mart 1790 tarihi itibarıyla belirlenen ilk eyaletlerinden birisidir. Bölge Fransa'nın 69. en kalabalık yöresidir. İl, Fransa'nın kuzeydoğu kuşağında, yer almaktadır. İlde tarım ve turizm gelişmiştir. Bununla beraber, şehir katedralleriyle ilgi çekmektedir. İlin çevresi Ardennes, Meuse, Haute-Marne, Aube, Seine-et-Marne ve Aisne illeriyle çevrilidir. Bölgede yaşayan insanlara Marnais adı verilmektedir.
Maroştorda
Maroşpazarı, Targul, Tirgul veya Vaşerhal (, ;, , Romanya'nın Mureș ilinin başkenti olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2011 yılı itibarıyla 212,752 olup Romanya'nın 16. büyük şehirlerinden biri olmaktadır.
TBMM 1. Dönem Gelibolu milletvekilleri listesi
Gelibolu'dan TBMM 1. Dönem'de görev yapan mebuslar;
The Neptunes
The Neptunes, Pharrell Williams ve Chad Hugo'nun oluşturduğu Amerikalı prodüksiyon grubu. Grup, 1990'lı yıllardan bu yana başarılı hip hop ve R&B sanatçılarının prodüktörlüğünü üstlenmektedir. Virginia Beach'te yaz kampında tanışan ikili, prodüktörlüğe Teddy Riley'nin yanında başladı. The Neptunes, 1990'ların sonları itibarıyla synthesizer ve klavye ağırlıklı minimalist tarzıyla ön plana çıktı. Jay-Z, LL Cool J, Busta Rhymes ve Nelly gibi hip hop sanatçılarının yanı sıra; Britney Spears, Kelis, Justin Timberlake ve Usher gibi pop sanatçılarıyla çalıştılar.
The Neptunes, 2001 yılında kurduğu Star Trak Entertainment bünyesinde Clipse, Robin Thicke ve Snoop Dogg gibi sanatçıların prodüktörlüğünü üstlendi. Ayrıca Shay Haley ile birlikte N.E.R.D grubunu kurdular. 2003 yılında The Neptunes Present... Clones adlı bir derleme albüm piyasaya çıkardılar. Ağırlıklı olarak Star Trak sanatçılarının seslendirdiği parçalardan oluşan albüm, Amerikan Billboard 200 listesinde bir numaraya yükseldi. Grup, 2004 yılında En iyi Prodüktör dalında bir Grammy Ödülü kazandı.
1990'lı ve 2000'li yıllarda Amerikan Billboard Hot 100 listesinde ilk ona girmeyi başaran 24 şarkıya imza atan The Neptunes, müzik tarihinin en başarılı prodüktörleri arasında gösterilmektedir. Billboard dergisi 2009 yılında hazırladığı son on yılın en iyi on prodüktörü listesinde The Neptunes'a ilk sırada yer verdi. Vibe dergisi okurları en iyi hip hop prodüktörleri anketinde The Neptunes'u Dr. Dre ve DJ Premier'in ardından üçüncü seçti.
Speccy
Speccy, PC kullanıcıları için Piriform tarafından geliştirilen ve bedava yayınlanan bir sistem bilgilendirme yazılımıdır.
Speccy bilgisayardaki her donanım parçasının istatistik değerlerini ayrıntılı olarak verebilir. Örneğin programda CPU, Anakart, RAM, Grafik kartı, Hard disk, Optik sürücü, Ses kartı gibi donanımların verilerini istatiksel bir biçimde görebilirsiniz.
Özellikleri
Speccy, kullanıcıların bilgisayarındaki her donanım parçasının sayısal değerlerini istatiksel bir biçimde verebildiği gibi, CPU, Anakart, RAM, Grafik kartı, Hard disk, Optik sürücü, Ses kartı verilerini ayrı bir dosyaya kaydedebilir, desteklenen bazı parçaların sıcaklık değerlerini ve mutlak sıcaklıklarını öğrenebilirsiniz.
Eğil Beyliği
Eğil Beyliği veya Eğil Emirliği, Emir Mansur'un neslinden Pir Bedir tarafından, Mirdasi aşireti ile Diyarbakır yöresinde Zazalar ve bazı Kürt aşiretlerinin yardımıyla 1049 yılında kurulan ve günümüz Eğil ve çevresinde hüküm süren beyliktir.
Beyliğin kuruluşu
Şerefname'ye göre, Abbas bin Abdülmuttalib neslinden olup Sincar Dağı (Hakkâri Bölgesi) dolaylarında dini faaliyetlerde bulunan Pir Mansur 11. yüzyıl ilk yarısında yerinden ayrıldıktan sonra o günkü Piran köyüne yerleşerek dini faaliyetlerine burada devam etmeyi sürdürmüş ve burada da arasında kan bağı bulunmadığı Mirdasiler'in uzantısı olan Mirdasi aşireti tarafından saygı görerek bölgede dini bir önder olmaya başlamıştır. Mansur'un ölümünden sonra oğlu Pir Musa babasının rolünü üstlenmeye devam ederek başta Mirdasi aşireti olmak üzere bölgedeki diğer aşiretler üzerinde de etkisini sürdürmüştür. Onun ölümü üzerine yerine geçen Pir Bedir ise desteğini aldığı aşiretlerin yardımıyla Eğil kalesini ele geçirerek burada beyliğini kurmuştur. Kalenin kimlerden hangi tarihte alındığı bilinmemekle birlikte, Pir Mansur'un 1039 yılında henüz Sincar Dağı'nda olduğu dikkate alındığında beyliğin kuruluş tarihinin 11. yüzyılın ikinci yarısında olması ön plana çıkmaktadır.
Selçuklu Sultanı tarafından Diyarbakır ve yöresinin ele geçirilmesiyle görevlendirilen Fahrüddevle bin Cehîr'in 1083 yılı sonlarına doğru sefere başlamış olup bu tarihten sonra yaşanan Selçuklu saldırısı karşısında tutunamayan Pir Bedir, şehrini terk ederek Meyyafakirin hakimine sığınmak zorunda kalmışsa da Selçuklu güçlerinin burayı kuşatması üzerine yaşanan çarpışmalar esnasında hayatını kaybetmiştir. Şerefname ve bazı kaynaklarda Meyyafakirin'in Artuk Bey'ce ele geçirildiği belirtilmekle birlikte burasının 30 Ağustos 1085'de Fahrüddevle bin Cehîr komutasındaki Selçuklu birliklerince ele geçirildiği bilinmektedir.
Pir Bedir’in ölümünün ardından hamile olduğu anlaşılan eşi Belkîze’den dünyaya gelen tek varisi Bulduk adlı oğlu, babasının destekçileri tarafından ergenliğe ulaşınca Emir Bulduk adıyla beyliğin başına geçirilmiş ve bundan sonra Eğil beylerine Emir Bulduk'un ismine izafeten Buldukaniler de denilmeye başlanmıştır. Beyliğin sınırları hakkında bilgi olmamakla birlikte Emir Bulduk’un torunu Emir Muhammed döneminde beyliğin en geniş sınırlarına ulaştığı görülmekte olup Emir Muhammed'in oğullarından Emir Timurtaş Mazgirt dolaylarındaki Bağın kalesini alarak buralara egemen olmuş ve onun soyundan gelenler Palu Beyliği’ni kurmuş, diğer oğlu (ya da amcaoğlu) Emir Hüseyin’de Berdenc kalesi ile Çermik dolaylarına hakim olmuş ve onun soyundan gelenlerde Çermik Beyliği’ni kurmuşlardır. Şerefname'de yazıldığı üzere Eğil beyleri ile aralarında kan bağı bulunan Palu ve Çermek beylerine Mırdasi aşiretine izafeten Mırdasi Hükümdarları da denilmiştir.
Eğil beylerinin Diyarbakır ve dolaylarında hakim olan Selçuklular, İnaloğulları, Mardin Artukluları, Eyyubiler, Hısnıkeyfâ Artukluları, Anadolu Selçuklu Devleti, İlhanlılar ve Celâyirliler ile ilişkileri hakkında yeterli bilgi yoktur. Ancak Büyük Selçuklulardan sonra Diyarbakır merkezli bir beylik olan İnaloğulları Beyliği (1098-1183) döneminde Eğil kalesinin, İnaloğullarının vezirlerinden Nîsanoğlu Müeyyedüddin 1156 yılında öldüğü sırada oğlu İzzüddevle Ebû Nasr'ın hakimiyetinde olduğu bilinmektedir. Ebû Nasr'ın ölümünden sonra da onun oğlu Esadüddin'in Eğil kalesinin hakimi olduğu bilinmekle birlikte ilerleyen yıllarda, 1183'de Selahaddin Eyyubi'nin Diyarbakır'ı ele geçirip İnaloğulları'na son vermesiyle birlikte yeniden Eğil beyliğine geçmiştir.
Osmanlı döneminde Eğil Beyliği
1514 yılında yaşanan Çaldıran Muharebesinden sonra Yavuz Sultan Selim’in danışmanı olan İdris-i Bitlisî, Kürt aşiret ve beyleriyle görüşerek bir kısmının desteğini almış ve bu güçlerle Bıyıklı Mehmed Paşa’ya katılarak Safeviler’ce kuşatılan Diyarbakır’ın 10 Eylül 1515’de Osmanlı egemenliğine girmesinde önemli rol oynamıştır. Safeviler'in yenilmesiyle Kasım Bey'de Eğil'i geri almıştır. Bundan sonra da civardaki birçok bey ile görüşmeyi sürdüren İdris-i Bitlisî sayesinde Eğil Beyliği de 1516 yılı dolaylarında Osmanlı hâkimiyetini tanımıştır.
Diyarbakır’ın ele geçirilmesinin hemen akabinde Diyarbekir Eyaleti kurulmuş olup Eğil Beyliği’de diğer bazı beylikler gibi özel statü ile Osmanlı toprak sistemi içerisinde yer almıştır. Kanuni Sultan Süleyman döneminde yapılan düzenleme ile Eğil Beyliği, yargılamaların merkezden atanan kadı tarafından yapılması, sefer esnasında bağlı olduğu beylerbeyine askerleriyle katılma görevi gibi hususlar dışında içişlerinde bağımsız “Hükûmet Sancağı” statüsünde varlığını sürdürmeye devam etmiştir. Osmanlı döneminde uzun süre Osmanlı müdahalesinden uzak kalabilen Eğil beyleri, 18. yüzyıldan itibaren çeşitli müdahaleler yaşamıştır. 1720-1725 yılları arasında Diyarbekir beylerbeyi olan Arif Ahmed Paşa, Eğil beyi Hüseyin Bey ile anlaşmazlık yaşamış ve teamüllere uygun olmayacak şekilde onu görevden alarak yerine yine Eğil beyleri kanından İbrahim'i 1722-23, 1725-26 yılları arasında bey yapmıştır. Ancak Hüseyin Bey bu müdahalelere rağmen beylik görevini sürdürebilmiştir.
Beyliğin son bulması
Eğil Beyliği, 19. yüzyıl başlarına kadar hükûmet sancağı statüsü ile kan bağıyla gelen Eğil beyleri tarafından idare edilmiştir. Osmanlı idaresinde beyliğin sınırları hakkında yeterli bilgi olmamakla birlikte, 1838 yılında düzenlediği seyahatte Eğil beyliğini de gezen Britanya'nın Erzurum konsolosu olan James Brant'ın kayıtlarına göre beyliğe bağlı elli köy bulunmaktaydı. 1839 yılında ilan edilen Tanzimat Fermanı sonrasında 1845 yılında Diyarbekir Eyaleti’nde uygulanmaya başlanan merkezileştirme politikası uyarınca beylik son bulmuştur.
Beyler
Eğil beyleri 1597 tarihinde yayınlanan Şerefname ile Terceme-i Tevarih-i Şerefhan eseri ve Eğil beylerinden Hüseyin Bey tarafından hazırlatılan Şecere kayıtlarına göre bilinmektedir.
Zuni mitolojisi
Yaratılış
Zuni mitolojisinde Awonawilona yaratıcı tanrıdır. Bulut ve okyanusları yaratır. Okyanus yeşil alglerle kaplıydı, bunlar sertleşip yarılmış ve gök-baba Awitelin Tsita ile dünya-ana Apoyan Taçu'yu oluşturmuştur. Awitelin Tsita ile Apoyan Taçu Dünya'daki tüm yaşamın ebeveyni, sebebidirler.
Bazı Mitolojik Figürler
Zuni mitolojisinde birçok canavar bulunur. Bunlardan bazıları şunlardır:
Bunların dışında diğer yakın halklardaki gibi ruh kavramı da mevcuttur; örneğin Amitolane, gökkuşağı ruhudur.
Yanauluha isimli bir kültürel kahraman vardır. Zunilere tarım, tıp ve adetlerini getirmiş, başlatmış olan bu kahramandır.
Birçok güneybatı kabilesinde tapınılan Kokopelli isimli tanrıya Zuniler de tapınırdı. Zunilerde bu tanrı aynı zamanda bir yağmur tanrısıydı ve Ololowişkya olarak da anılırdı.
Hamas infazları
İsrailli sivilleri ve silahlı kuvvetler mensuplarını öldürmenin yanı sıra, Hamas, Filistinli olup İsraille işbirliği yaptıklarını iddia ettiği kişileri ve politik rakipleri El Fetih üyelerini infaz etti. Yüzlerce Filistinli Birinci intifada sırasında Hamas ve El Fetih tarafından öldürüldü. 2006 İsrail – Gazze savaşının başladığı dönemde, Hamas, sistematik olarak, İsraille istihbarat paylaştıkları gerekçesiyle El Fetih destekçilerini toplayıp toplu şekilde idam etmekle suçlandı.
İnsan Hakları İzleme Örgütü’nün tahminlerine göre, yüzlerce Gazzeli çatışmaların sonunda ya sakat bırakıldı ya da işkenceye maruz kaldı. 73 kişi İsraille işbirliği suçlamasıyla dayak yiyerek elleri ve ayakları kırıldı bilinmeyen kişiler tarafından ve 18 Gazzeli İsrail’e yardım ettikleri gerekçesiyle Hamas güvenlik yetkilileri tarafından çatışmaların ilk günlerinde infaz edildi. Kasım 2012 tarihinde El Kassam Tugayı, İsrail’e yardım ettikleri gerekçesiyle altı Gazzeliyi toplu alanda infaz etti. Tanıklara göre, altı şüpheli işbirlikçi tek tek vurularak Gazze şehrinde öldürüldü ve kablolarla cesetleri motorsikletlere bağlanarak şehrin sokaklarında yerde sürüldüler.
2013 yılında İnsan Hakları İzleme Örgütü, Hamas’ı, iddiaları araştırmadan ve altı kişiyi yargılamadan öldürdükleri için kınadı. Örgüt bildirisini, Hamas’ın işbirlikçilere kendilerini ele vermeleri için verdikleri mühleti açıkladıkları günün bir gün önce yayınladı. Hamas, işbirlikçiler eğer kendilerini ele vermezlerse acımasızca onları bulacaklarını bildirdi. Ağustos 2014’te, 2014 Gazze-İsrail savaşı esnasında, en az 22 kişi işbirlikçilikle suçlandı ve Hamas tarafından, 3 Hamas liderinin İsrail tarafından öldürülmesinden hemen sonra topluca infaz edildi. İsrailli kaynaklar üç Hamas liderinin Filistinliler tarafından gelen istihbaratla öldürülmediğini belirtti. Silahsız insanların sıkça öldürülmesi, Hamas-El Fetih arasındaki çatışmalar esnasında da gerçekleşti. STK’lar savaş suçu kategorisine girecek çeşitli infazları gündeme getirdi. Bunların içerisinde 28 yaşındaki Muhammad Swairki adındaki Filistin yönetimi başkanı Mahmud Abbas’ın aşçısı vardı. Elleri bağlı bir şekilde 15 katlı bir apartmandan aşağı atılarak infaz edildi Swairki. Çeşitli kaynaklara göre Hamas Güvenlik Güçleri aynı zamanda Gazze’deki Hamas yönetimine karşı çıkan Filistinlileri de infaz etmekte. Bir örnekte, Hamas’ı sokakta arkadaşlarıyla birlikteyken eleştiren bir Filistinli, aynı günün ilerleyen saatlerinde kara maskeli bir düzine kişi tarafından yakalanıp evinden alındı ve ıssız bir yere götürülerek üç defa ayaklarından ve bileklerinden vuruldu. Vurulan kurban İnsan Hakları İzleme Örgütü’ne politik olarak aktif olmadığını bildirdi.
14 Ağustos 2009 tarihinde, Hamaslı çatışmacılar, Abdul Latif Musa Camii’ne saldırdılar. Din adamı El-Kaide ile bağlantısı olan yaklaşık 100 Jund Ansar Allah savaşçısı tarafından korunuyordu. Çatışmaların sonunda altı Hamas üyesi ve Musa’nın da içinde olduğu 13 kişi öldü ve 120 kişi yaralandı. Filistin Başkanı Mahmud Abbas’a göre, 2014 İsrail-Gazze savaşı esnasında, Hamas 120 Filistinli genci, Hamas’ın ev hapsine karşı çıktıkları için öldürdü ve 30-40 civarında Filistinli’yi İsraille işbirliğiyle suçlayarak yargılamadan öldürdü .Shin Bet yetkilileri öldürülen işbirlikçilik şüphelileriyle ilgili İsrail bir tanesinin bile istihbarat paylaşmadığını belirtti.
Şüpheli işbirlikçiler
Saldrıların çoğu, İsraille işbirliği yaptıkları düşünülen şüphelilere karşı gerçekleşti. Hamas saldırılarla ilgili bu bağlantıyı kabul etmedi ama buna rağmen, Gazze’deki gücünü sağlamlaştırmak için gerekli tutuklamaları yaptıklarını belirtti. Hamas sözcüsüne göre, iç güvenlik hizmetleri görevlileri, İsraille işbirliği yapan kişileri takip edip izlerini bulup sert bir şekilde durdurmalarıyla ilgili görevlendirilmişlerdi. Bu nedenle düzinelerce İsraille bilgi paylaşarak Hamas’ı yok etmeye çalışan kişiyi tutukladılar.
Başka bir Hamas yetkilisi, öldürülen bazı kişilerin, topluma ters bir şekilde davrandıklarını ve direnişe karşı bir tutumda olduklarını belirtti. Katar merkezli bir gazette Al Sharq, Hamas üst düzey yetkililerinden Musa Abu Marzuk’tan teyid alarak, sadece bilinen işbirlikçilerin öldürüldüğünü yazdı. İsrail gazetelerinden Ha’aretz, 30 Ocak’ta Gazze’de İsrail için çalışan casusların Hamas tarafından bulunduğunu yazdı. İstihbaratın İsrail ordusu tarafından dikkatsizce kullanıldığı söylenildi ve bu nedenle casusların açığa çıktığı ve infaz edildikleri yazıldı.
Ramallah’ta bulunan bir İnsan Hakları grubu saldırılarla ilgili kınamada bulundu ve bildiri yayınlayarak, Filistinlilerin yargılanmadan Gazze’de infaz edildiklerini, Filistinlilerin üzerine yakın mesafeden ateş açıldığını belirtti. Ayrıca maskeli ve üniformalı kişiler tarafından insanların ayaklarına ateş açıldığını ve kötü şekilde dövüldüklerini, ev hapsine alındıklarını ve insanların Hamas’a uymadıklarında aileleleriyle birlikte işkenceye maruz kalacakları tehditlerini aldıklarını yazdı.
El Fetih
2006 Filistin seçimleri sonunda Hamas’ın meclisteki çoğunluğu elde etmesiyle birlikte Hamas ve El Fetih arasındaki tansiyon oldukça yükseldi. 2007 yılında iki taraf silahla çatışmaya başladı ve Hamas bu çatışma sonunda Gazze Şeridi’nin kontrolünü ele geçirdi ve El Fetih’I Batı Şeria’ya sürdü. Gazze’ye 23 gün boyunca İsrail’in saldırması sonunda Hamas, Abbas’ı İsraille işbirliği yapmakla suçladı ve hain olarak adlandırdı.
El Fetih 19 mensubunun infaz edildiğini ve daha çok sayıdaki mensubunun ise işkenceye maruz kaldığını belirtti. Gazze’de yaşayan Filistinliler, Hamas’ın Gazze şehrindeki okulları, kamu binalarını ve Khan Yunis ve Rafah bölgelerini El Fetih mensuplarını sorgulamak için hapishane olarak kullandığını söylediler. Üç kişinin sorgulama esnasında kör olduklarını ve 60 kişinin sorgulamalar sırasında ayaklarından ceza için vurulduklarını belirttiler. Filistin İnsan Haklari Merkezi, Hamas mensuplarının 6 El Fetihliyi öldürdüklerini ve diğer 35 kişiyi dizlerinden vurduklarını ya da dövdüklerini belirtti.
Reuters’a göre Hamas üst düzey yetkilileri El Fetih’le ilgili söylenenlerin gerçek olmadığını fakat İsraille işbirliği yapan kişileri bulmaya çalıştıklarını belirtti .Gazze’deki siviller, Gazze savaşı esnasında insanların Hamas’ı eleştiremediklerini ve bunu deneyenlerin ise Hamas tarafından feci şekilde öldürüldüklerini söylediler.
Düz Yayla, Vakfıkebir
Düz Yayla Yaylası, Trabzon ilinin Vakfıkebir ilçesine 15 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 1 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın idari birim olan Deregözü mahallesine 6 kilometre uzaklıktadır. Yayla hayvancılık amacıyla kullanılmaktadır.
Song Han-ki
Song Han-Ki (d. 7 Ağustos 1988) bir Güney Koreli futbolcudur.
Goyang Hi FC kulübünün 2016 yılında kapanmasının ardından Gyeongju Korea Hydro & Nuclear Power FC kulübüne geçmiştir.
Sakaköy, Kozlu
Sakaköy, Zonguldak ilinin Kozlu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1903 yılı kayıtlarında Saka olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 29 km, Kozlu ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.
Edward the Great
Edward the Great Iron Maiden'ın 5 Kasım 2002'de yeni fanlar çekmek için hazırladıkları kapsamlı Eddie's Archive kutu seti ile birlikte piyasaya sürülen üçüncü "best-of" albümüdür. Ancak, birçok eski fanlar bu özel ve nadir setten mahrum kalmaktan şikayet etmiştir. Diğer bir şikayet ise Paul Di'Anno'nun vokal yaptığı Iron Maiden'ın ilk iki albümleri olan Iron Maiden ve Killers'tan şarkı konulmamasıdır.
Orijinal parça listesi (2002'deki)
Not: * 2005 basımı için kaldırılanlar
Yeniden basım parça listesi (2005'teki)
Note: * 2005 basımındaki yeni parçalar
João Pedro (1992 doğumlu futbolcu)
João Pedro Geraldino dos Santos Galvão (d. 9 Mart 1992) Santrafor mevkisinde oynayan Brezilya asıllı İtalyan futbolcudur. Brezilya Série A takımlarından Grêmio'da kiralık olarak forma giymektedir.
Profesyonel kariyerine Atlético Mineiro kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Palermo, Vitória Guimarães, Peñarol, Santos, Estoril Praia ve Cagliari kulüplerinde oynadı.
CA Penarol
23 maçta formasını terleten forvet, 7 gol ve 7 asistlik performans göstermiştir.
Estoril Praia
44 maçta forma giyen oyuncu 10 gol atarken 6 golün de asistini yapmıştır.
Cagliari
Kariyer zirvesini yaptığı takımdır. 3 sezon Cagliari forması giyen Pedro, 271 resmi müsabakada sahaya çıkmıştır. 86 gol atarken 28 asist yaparak Serie A'nın önemli oyuncularından biri olmuştur.
Fenerbahçe
2022-23 sezonun başında 3 yıllık kontratla sarı lacivertli kulübün oyuncusu olan Joao Pedro'nun bonservis bedeli 4 milyon 680 bin Euro olarak açıklanmıştır.
TBMM 1. Dönem Genç milletvekilleri listesi
Genç'ten (bugün Bingöl) TBMM 1. Dönem'de görev yapan mebuslar;
Kum kırlangıcı
Kum kırlangıcı (Riparia riparia), kırlangıçgiller (Hirundinidae) familyasından bir kırlangıç türüdür.
Avrupa ve Amerika'da yaşayan 12 cm uzunluğundaki kum kırlangıcı, ev kırlangıcına benzerse de üst bölümleri siyah değil, çok koyu boz kahverengidir. Açık arazide, özellikle su yakınlarında bulunur. Yerleşim birimlerinde görülmeyen bu tür, koloni halinde kumlu toprakta kovuklar açıp suvatlarda yuva yapar. Yazın Türkiye'nin her bölgesinde görülür.
The Cowboy Millionaire
The Cowboy Millionaire, 1909 yılı ABD yapımı vestern, kısa, sessiz film. Yönetmenliğini Francis Boggs'nın (d. 1870- ö. 1911) yaptığı filmin başrolünde Tom Mix, Mac Barnes ve William Garwood oynuyordu.
Silahdar Ali Paşa
Turnacızade Silahdar Ali Paşa (d. ?, İstanbul - o. 1829, Çanakkale) II. Mahmud saltanatında 30 Mart 1823 - 13 Aralık 1823 tarihleri arasında dokuz ay dört gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamıdır.
Hayatı
Eski vezirlerden olan ve yeniçerilikten yetişmiş olan Rusçuklu veya Hezgard'li İzzet Ahmet Paşa'nın oğludur. Enderun'da eğitimini yapmıştır. Çıkımda tülbent ağalığı görevi verilmiştir. 1814'te silahdar olarak göreve getirilmiş ve bu görevde yedi yıl kalmıştır. 1818'de bu görevden azledilmiş ve babasından kalan 3000 akçe gelir ve verilen 100 bin kuruş arpalık geliri ile bir müddet açıkta Ortaköy sahilhanesinde oturmuştur.
9 Mart 1811'de vezirlik şerefi de verilerek sadrazamlık görevi verilmiştir. Uzun süren silahdarlık görevi dolayısıyla Sultan II. Mahmmut'un mizaç ve tutumlarını iyi bilmekte ve sadrazam olarak onun rızasını devamlı gözetmekte idi. Ama bu arada rikab-ı hümayun kethüdalığına getirilen Halet Efendi'nin II. Mahmut üzerindeki etkisi artmış ve bütün devlet kararlarında Halet Efendi sultanı yönlendirmeye başlamıştır. Haziran ortasında yağan şiddetli yağmurlar dolayısıyla Üsküdar'da seller ortaya çıkmış ve bu sellerin zarar verdiği Balaban İskelesi ve Debbaghane'de bekar odaları olduğu için bu zararlar buralarda yaşamaya çalışan kaçak ve serserileri idam edilip elimine edilmesi için bir fırsat olarak kullanılmıştır. Buna rağmen Silahdar Ali Paşa sadrazamlık görevinde iken ehliyetsiz ve yetersiz iktidarlı olarak görülmüş ve dört buçuk aya yakın görevde kaldıktan sonra 13 Aralık 1823'te azledilmiştir. Azlinde gösterilen bir gerekçe de İstanbul'un muhafazası işlerini Yeniçeri Ağası Ağa Hüseyin Paşa'ya bırakması ve yeni çıkan Mora isyanı karşısında gevşek davranmasıdır. Yerine Mehmed Said Galip Paşa sadrazamlığa getirilmiştir.
Azlinden sonra Tekfurdağı (günümüzde Tekirdağ) kentine sürgüne gönderilmiştir. Fakat bir müddet sonra affedilmiş ve Konya eyalet valisi görevi verilmiştir. 1828'de bu görevden azledilip İstanbul'a dönmüş ve Maltepe'de çiftliğinde oturmuştur. Serasker Koca Hüsrev Mehmet Paşa'nın aracılığı ile padişahın huzuruna çıkıp onun iltifatlarını almıştır. Sonra Aralık 1828'de Çanakkale Boğazı muhafızlığı görevine atanmıştır. Bu görevde iken Çanakkale'de 1829'da aniden ölmüştür. Öldüğünde yaşı 60'a yakındı.
Choo Soo-hyun
Choo Soo-Hyun (d. 5 Mart 1988), Güney Koreli bir aktris.
Orta Çağ İskoçyası'nda kadınlar
Orta Çağ İskoçyası'ndaki Kadınlar, 5. yüzyılda Kuzey Britanya'dan ayrılan Romalılar ile 16. yüzyılın başlarındaki Rönesans ve Reform hareketlerine kadar olan süreçte kadınların yaşamlarının ve toplumsal konumlarının tüm yönlerini yansıtır. Orta Çağ İskoçyası ataerkil bir toplumdu fakat ataerkilliğin pratikte tam olarak nasıl uygulandığını ayırt etmek zordur. Biyografileri hala günümüze kadar ulaşan kadınların büyük çoğunluğu İskoçya kraliyet ailesi üyesiydi. Bunlardan bazıları tarihteki önemli kişiler arasında yerini almıştır. Bu dönemde hüküm süren yalnızca tek bir İskoç Kraliçe vardı, taç giymemiş ve kısa bir hayat sürmüş olan Norveçli Prenses Margaret (1286-1290).
Soylu ailelerin kız çocukları rahibe manastırlarında eğitim görürdü. 15. yüzyılın sonlarında Edinburg'da kız çocukları için okullar açıldı, bu okullar "dikiş okulları" olarak da tanımlanıyordu. Zengin kasabalıların ve lordların ailelerinin sahip olduğu özel eğitim imkanlarından her ne kadar bazı kadınlar da yararlanmış olsa birçok kadın için eğitim imkanları oldukça kısıtlıydı. Buna rağmen İskoçyalı kadın şairlere rastlanır. Orta Çağın sonlarında Güney İskoçya, muhtemelen kuzeybatı Avrupası'ndaki evlilik modelinin ve yaşam tarzının bir parçasıydı. Tarım veya ev işinde çalışmak için evi terkeden birçok kadın ve erkek oldukça geç yaşta evleniyordu. Kadınlar evlendiklerinde kendi soyadlarını kullandılar. Elit tabakadan birçok kız çocuğu genç yaşta evlense de, bu dönemin sonlarında Güney İskoçya'da yaşayan çoğu kadın yirmili yaşlarında evlendi. Boşanma fikri söz konusu olmasa da evli kalarak ayrı yaşama fikri istisnai durumlarda hoş karşılandı.
Kasabalarda, dul kadınlar tarafından idare edilen yoksul evlerin oranı muhtemelen oldukça fazlaydı. Bu kadınlar gündelik kazançlarla geçinir, erzak ve bira satarak kazanç sağlardı. İplikçilik, Orta Çağ'da yaşayan ve her çeşit toplumsal sınıftan olan kasabalı kadınların gündelik işlerinin bir parçasıydı. Kadınlar bazen el sanatlarında çıraklık yapabilir ama loncalara katılamazlardı. İskoçya'da pek rahibe manastırı yoktu fakat manastır başrahibeleri oldukça saygın bir konuma ve yetkiye sahipti. Münzevi bir yaşam süren bir grup insan bile vardı. Bir eş ve anne olan Meryem Ana muhtemelen kadınlar için önemli bir simgeydi. Genellikle mülk sahibi olan veya bağış yapan yakınları ve eşleri tarafından yönetilen kadınlar kendilerini adayarak yerel kilise mihraplarında ibadet etmiştir. İsa ve Meryem Ana'yla bağ kurmak gibi yeni oluşan kendini adama inançları İskoçya'da 15. yüzyılda görülmeye başlamıştır.
Toplumsal Konum
Orta Çağ İskoçyası erkeklerin egemen olduğu, kadınların ise kısıtlı yasal konuma sahip olduğu ataerkil bir toplumdu. Kız çocuklarının babalarına, kadınların ise eşlerine hizmet etmesi gerekirdi. Yalnızca dul kadınlar mülk sahibi olabilir ve hukuken kendilerini temsil edebilirdi. Ataerkilliğin pratikte tam olarak nasıl uygulandığını ayırt etmek zordur. Edebi kaynaklar, özellikle de romantik şiirler, kadınların şövalyelerin kahramanlıklarının, aşklarının ve ilhamlarının kaynağı olan pasif bir özne olarak görüldüğüne işaret eder. John Barbour'ın Bruce (1375) ve Blind Harry'nin Wallace (1470'lerin sonu) adlı tarihi destanlarda daha aktif bir rol almışlardır. Ayrıca, ahlaki ve fiziksel açıdan zayıf olarak nitelendirilmişlerdir. Namusları üzerinde ehemmiyetle durulmuş, "fahişe" ise en yaygın olarak kullanılan sözlü taciz olmuştur. Toplumun onlara atfettiği anne ve eş rollerinden dışarıya adımlarını attıklarında halk arasında çıkan dedikoduların kurbanı olmuş ve davranışları yasal olmayan yaptırımlarla kısıtlanmıştır.
Soylu Kadınlar
Biyografileri Orta Çağ'dan günümüze kadar ulaşan kadınların büyük çoğunluğu İskoçya kraliyet ailesi üyesiydi. Bu kadınlar ya prenses ya da kraliçeydi. Bunlardan bazıları İskoçya tarihindeki önemli kişiler arasında yerini almış ve şöhretleri ölümlerinin ardından da devam etmiştir. Bu dönemde hüküm süren yalnızca tek bir İskoç Kraliçe vardı, taç giymemiş ve kısa bir hayat sürmüş olan Norveçli Prenses Margaret (1286-1290). İskoçya kaynaklarında "kraliçe" olarak adlandırılan ilk kadın Anglo-sakson ve Alman olan prenses Margaret'tır; ya da yakınlarının ona uygun gördüğü sıfat ve konum olan "3. Malcolm'un eşi"dir. Kraliyetteki en önemli siyasi ve dini şahsiyetti fakat konumu varislerine kendiliğinden geçmedi ve çoğu aynı şöhrete sahip olamadı. 1. William'ın eşi olan Ermengarde de Beaumont eşinin yokluğunda aracı ve hakim gibi davranarak kendi mührüne sahip ilk İskoç kraliçesi olarak tarihe geçti.
Evlilik
Orta Çağın sonlarında Güney İskoçya, muhtemelen kuzeybatı Avrupası'ndaki evlilik modelinin ve yaşam tarzının bir parçasıydı. Yirmili yaşların ortalarında yapılan geç evliliklerin nedeni ev kurabilmek için gerekli kaynakları elde etme önceliğiydi. Akrabalığın genellikle aynı kaynaktan(hem erkek hem de kadından) geldiği İngiltere'nin aksine, kadınlar evlendiklerinde kendi soyadlarını kullandılar. Evlilikler akrabalar arasında dostluk kurmak için yapılıyordu, yeni bir akraba kazanmak için değil. Kadınlar 12 yaşında evlenebiliyorken erkeklerin 14 yaşına kadar beklemesi gerekiyordu. Elit tabakadan birçok kız çocuğu genç yaşta evlense de, bu dönemin sonlarında Güney İskoçya'da yaşayan çoğu kadın geçim için gerekli kaynakları elde ettikten sonra yirmili yaşlarında evlendi. Çok fazla evlilik akrabalığı engelliyordu bu yüzden birçok soylu evlilik papanın onayını gerektiriyordu. Böylece eğer evlilik siyasal ve kişisel açıdan uygunsuzsa daha sonradan iptal edilebiliyordu. Boşanma fikri söz konusu olmasa da evli kalarak ayrı yaşama fikri zina gibi istisnai durumlarda hoş karşılandı.
Çalışma Hayatı
İngiltere'de olduğu gibi Güney İskoçya'nın da kırsal hayatında, hem kadın hem erkek birçok genç muhtemelen tarım veya ev işinde çalışmak için evi terkediyordu. 16. yüzyılda bu kişilerin sayısı daha da artmıştır. Bazı kadınlar Güney İskoçya'daki zengin ve soylu ailelerin çocuklarına süt annelik yaparken bazıları da ebelik gibi önemli bir vazife üstlenmiştir. Kasabalarda, dul kadınlar tarafından idare edilen yoksul evlerin oranı muhtemelen oldukça fazlaydı. Bu kadınlar gündelik kazançlarla geçinir, erzak ve bira satarak kazanç sağlardı. İplikçilik, Orta Çağ'da yaşayan ve her çeşit toplumsal sınıftan olan kasabalı kadınların gündelik işlerinin bir parçasıydı. Kadınlar bazen el sanatlarında çıraklık yapabilir ama loncalara katılamazlardı. Bazı kadınlar çalışanları eğitip işe alarak bağımsız olarak iş hayatına dahil oldular ve ticaret yaptılar ki bu da onları cazip, evlenilecek bir eş konumuna yükseltti.