cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saliha Sultan (Abdülaziz'in kızı)
Erken yaşam
Saliha Sultan 10 Ağustos 1862'de Dolmabahçe Sarayın'da doğdu. Babası Sultan'dı Abdülaziz ve annesi Prens Mahmud Dziapş-lpa ve Prenses Halime Çikotua'nın kızı Dürrinev Kadınefendi idi. Babasının en büyük kızı ve annesinin ikinci çocuğuydu. Veliaht prens Yusuf İzzeddin Efendi'nin küçük kız kardeşiydi.
Babası, Sultan Abdülaziz 30 Mayıs 1876'da bakanları tarafından görevden alındı, yeğeni V. Murad Sultan oldu. Ertesi gün Feriye Sarayı'a transfer edildi. Annesi ve Abdulaziz'in mahallesindeki diğer kadınlar Dolmabahçe Sarayı'ndan ayrılmak istemediler. Böylece elle yakalandılar ve Feriye Sarayı'na gönderildiler. Bu süreçte baştan ayağa arandılar ve değerden her şey onlardan alındı. 4 Haziran 1876'da Abdulaziz gizemli koşullar altında öldü.
On dört yaşındaki bir kız olan Saliha Sultan, annesi ve on dokuz yaşındaki erkek kardeşi ile Feriye Sarayı'nda yaşamaya devam etti.
Evlilik
1875 yılında Saliha Sultan, Mısırlı Hidiv İsmail Paşa'nın oğlu İbrahim Hilmi Paşa ile nişanlandı. Ancak babasının görevden alınmasından sonra nişan koptu.
1889'da Sultan II. Abdülhamid, iki kız kardeşi, prensesleri Nazime Sultan ve Esma Sultan ve kendi kızıyla Zekiye Sultan. 20 Nisan 1889'da Yıldız Sarayı'nda Kurdzade Ismail Hakkı Paşa'nın oğlu Ahmed Zülkefil Paşa ile evlendi.
Çifte Fındıklı 'da bulunan bir sahil sarayı verildi. İkisinin birlikte Kamile Hanımsultan adında bir kızı vardı, 1890 doğumlu ve 1896'da altı yaşında öldü.
Ölüm
Saliha Sultan 1941'de öldü Kahire, Mısır'da yetmiş dokuz kişiden oluşan ve Hidiv Tevfik'in türbesine gömüldü. Kocası aynı yıl öldü.
Hitman (film, 2007)
Hitman, 2007 yapımı ve aynı isimli video oyunu serilerinden uyarlanmış Amerikalı aksiyon filmi. Timothy Olyphant ve Dougray Scott'un başrollerini paylaştığı filmin yönetmenliğini Xavier Gens üstlenmiştir. İlk kez 21 Kasım 2007'de ABD'de vizyona giren film, Türkiye'de 7 Aralık 2007'den itibaren gösterilmeye başlanmıştır.
Konusu
Film, küçük yaştaki çocukları toplayıp gizli bir yetiştirme merkezinde barkod şekilli dövmeler yapılmasıyla başlar. Burada küçük yaştaki çocuklara profesyonel suikastçı eğitimi verilmektedir. Bu eğitimi alan çocuklardan biri olan ve suikastçılık geçinen Ajan 47, Interpol ajanı Mike Whittier'ın yaptığı çalışma sonucu keşfedilir. Mike, onun profesyonel bir suikastçı ve dolayısıyla suçlu olduğunu bilmektedir ve onu her ne şekilde olursa olsun yakalamak istemektedir. Nijer'deki görevini tamamlayan Ajan 47, çalıştığı gizli şirketin özel dizüstü bilgisayar iletişim sisteminden yeni bir iş alır: Rusya devlet başkanı Mihail Belikof'u öldürmek. Ajan 47, en uygun zamanı seçerek Belikof'u vurur ve her zamanki gibi iz bırakmadan kayıplara karışır.
Ancak, aldığı habere göre suikastı gören bir tanık vardır ve onun da temizlenmesi istenmiştir. Adı Nika Boronina olan bu kadınla karşılaştığında, kadın tarafından kendisine hiçbir tepki verilmez. Bu nedenle oldukça şüphelenen Ajan 47, kaldığı otel odasına gittiğinde kendine işveren şirketin sekreteri Diana Burnwood tarafından gizlice aranır. Burnwood ona, Rus Gizli Servisi"nin oteline varmak üzere olduğunu ve ona tuzak kurulduğunu söyler. Televizyonda Mihail Belikof'un alnındaki yara bandıyla TV karşısında halka hitaben konuşmasını gören Ajan 47, onun yaşamasının imkânsız olduğunu düşünür, çünkü hayatı suikastçılık eğitimiyle geçmiştir ve işini her zaman mükemmel yapmaktadır. Ayrıca, Ajan 47'ye işveren de Mihail Belikof'un ta kendisi olduğunu öğrenir. Rus Gizli Servisi lideri Yuri Marklov'la Mike Whittier, onu yakalamak için otel odasına girdiklerinde, onun kaçmış olduğunu görürler. Bu sırada metroyla şehirden uzaklaşmak isteyen Ajan 47, Rus Gizli Serisi ve Mike'la bir çatışmaya girer. Nika'nın isteği üzerine fırsatı varken Mike'ı öldürmeyen Ajan 47, Nika'ya onu öldürmek için gelen bir adamdan önce ulaşarak kaçırır. Her şekilde de öleceğini anlayan Nika, Belikof'un metreslerinden biri olduğunu söyleyerek bazı bilgiler verir. Bu bilgilerin içerisinde Belikof'un bir dublörü olduğu da vardır. Belikof'tan intikamını almak ve işini tamamlamak isteyen Ajan 47, Belikof'un uyuşturucu ve silah kaçakçılığı yapan Udre adında bir kardeşi olduğunu öğrenir ve intikamın ilk basamağı olarak onu öldürmek için Türkiye'ye gider. Udre Belikof, canını bağışlaması karşılığında ağabeyini öldürmeye yardım edeceği sözünü vermesine rağmen, Ajan 47 tarafından öldürülür. Bu sırada artık meseleye karışılmaması istenen Mike, Yuri Marklov'la Mihail Belikof'un gizli telefon görüşmesini dinler ve her şeyin planlanmış olduğunu ancak, Ajan 47'nin yakalanması gerektiğini duyar.
Udre'nin cenaze töreninin yapıldığı kilisede Belikof'a ateş eden Ajan 47, Belikof'un önünde bulunan kurşun geçirmez camı 3 atışta paramparça eder. Böylece kilisede bir kargaşa çıkar ve içerisi boşaltılır. Bu sırada Belikof'u takip eden Ajan 47, onu yakalar ve kilisenin yukarı katındaki bir odaya götürür. Belikof'u bir koltuğa oturtan Ajan 47, onun bu işi halkın desteğini daha çok kazanmak için yaptığını öğrenir. Ajan 47'ye işini iyi yaptığını söyleyen Belikof, kendisini bırakması karşılığında onunla pazarlık yapar. Bunu kabul etmeyen Ajan 47, onu öldürür. Hemen sonra onların yerini bulan Mike, Ajan 47'yi silahsız olarak teslim alır ve otomobiline bindirerek teslim alır. Yolda giderken birkaç araba tarafından yolu kesilen Mike, Ajan 47 gibi giyinmiş birkaç adamla bir muhabbete girdiği sırada Ajan 47'nin kaçmış olduğunu görür ve bunu fark eder etmez birkaç araba hemen oradan kaybolur. Filmin sonunda Nika, işyerinden çıkarken kendisine gelen isimsiz mektubu okur ve mektubun Ajan 47'den geldiğini anlar. Bu sırada onu bir evin çatısında izleyen Ajan 47, Nika'yı öldürmek isteyen kendisi gibi dazlak bir ajanı öldürmüştür. Onu izlerken şöyle der: "Size ondan uzak durmanızı söylemiştim,beni dinlemeliydiniz ...".
Hot Country Songs
Hot Country Songs Amerika Birleşik Devletleri'nde yayımlanan Billboard dergisinin haftalık olarak açıkladığı müzik listelerinden biri. Liste o hafta içerinde en çok satın alınan, radyolarda en çok istek alan, en popüler altmış country müzik türündeki şarkından oluşturulur.
Kiev Muharebesi
Kiev Muharebesi şu anlamlara gelebilir:
Yusuf Mesakini
Youssef Msakni (d. 28 Ekim 1990), Tunuslu futbolcudur. Lekhwiya'de oynuyor.
Belkıs, Nizip
Belkıs, Gaziantep ilinin Nizip ilçesine bağlı bir mahalledir. Zeugma antik kenti bu mahallededir.
Coğrafya
Gaziantep il merkezine 57 km, Nizip ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Yıldızlar ve Yakamoz
Yıldızlar ve Yakamoz, Ahmet Kaya'nın Aralık 1996'da yayınladığı albümüdür.
TARDIS
TARDIS (Time And Relative Dimension In Space) (Türkçe: Uzaydaki zaman ve izafi boyut), İngiliz bilimkurgu dizisi Doctor Who'daki uzay ve zamanda herhangi bir yere gidebilen, Gallifrey adlı bir gezegende yaşayan Zaman Lordları tarafından yaratılan bir zaman makinesidir. Bazen adı "The Blue Box" yani "Mavi Kulübe" olarak da geçer.
Asıl şekli olmasa da dışarıdan 1963 yılı Londrasından kalma bir polis telefon kulübesi olarak görünmektedir. Şekil değiştirmesini sağlayan kamuflaj ünitesi bozulduktan sonra Doktor onu tamir etmemiş, öyle bırakmıştır. Aynı anda 6 kişinin kullanabilme kapasitesi olan bu zaman makinesinin aynı zamanda içi dışından daha büyüktür. TARDIS'in içinde uyuma bölümleri, özel ihtiyaç odaları, gardırop, kütüphane, havuz, inziva odası ve kontrol odası bulunuyor. TARDIS içini kontrol edebilir, yeni odalar ekleyebilir ve bazı odaları silebilir. TARDIS, taşıdığı yolculara farklı dilleri anlama ve konuşma yetisi veren bir sisteme sahiptir. Ayrıca her TARDIS'in kendine has bir zekası ve kişiliği vardır.
Doktor onu çalmıştır ya da kendi söylediğine göre ödünç almıştır ve onunla birlikte son büyük zaman savaşından kaçmayı başarmıştır. "The Doctor's Wife" bölümünde TARDIS insan görünümündedir ve Doktor'un kendisini çaldığını değil de kendisinin Doktor'u çaldığını iddia eder.
Doctor Who dizisi İngiltere'nin her yerine yayıldıktan sonra popüler kültür arasına girmeyi de başarmıştır. "TARDIS" kelimesi artık içi dışından büyük görünen herhangi bir şeyin adı olmuştur.
Kavramsal tarihi 1963'te Doctor Who dizisi yazılırken, yazan kişiler Doktor'un zaman makinesinin neye benzemesi gerektiğini tartışmaktaydılar. Belli bir şekilde tutmak için "Police Box" olarak yapılmasına karar verilmişti. Ve the ship's "chameleon circuit" adlı bölümde şeklinin aynı olmasının nedeni açıklanmıştı.
Diğer Zaman Lordları TARDIS'in bir diğer adı olan TT Kapsülü yani Time Travel Capsule (Zaman Yolculuğu Kapsülü) adını kullanmaktadırlar.
Etienne Bito'o
Etienne Bito'o (d. 5 Ocak 1980), Gabonlu millî futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1999 yılında AS Mangasport kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla FC 105 Libreville, Gil Vicente FC, Wits University FC, FC 105 Libreville, Zestafoni, Dhofar FC, Al-Nasr (Salalah), Missile FC kulüplerinde oynadı.
Ferreirós do Dão
Ferreirós do Dão Portekiz'de Tondela belediyesine bağlı olan, 8,35 km2 yüzölçümüne sahip, 410 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Mohammed Loay Bayazid
Hayatı
Suriye doğumlu olan Mohammed Loay Bayazid, sonradan ailesiyle birlikte Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti ve Amerikan vatandaşlığına geçerek Missouri'nin Kansas şehrinde büyüdü. 1982'de, Missouri-Kansas City Üniversitesi'nde mühendislik alanında eğitimine başlasa da sonradan Tucson'a yerleşti ve eğitimine Arizona Üniversitesi'nde devam etti. 1985'te, Sovyetler Birliği'ne karşı mücadele eden mücahitlere katılmak için Afganistan'a hareket etti. 1987'de, Usame bin Ladin'in finansal işlerinin sorumlusu oldu.
El-Kaide'nin kurulmasıyla sonuçlanan Ağustos 1988'deki toplantıya katılanlardan biri olan Mohammed Loay Bayazid, toplantı tutanaklarını tutan isimdi. 1994 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne dönerek Illinois ehliyeti aldı ve iddialara göre Chicago merkezli Uluslararası Hayırseverler Vakfının başkanlığını yapmaya başladı. 16 Aralık 1994'te, Bayazid ile buluşmak üzere ülkeye giriş yapan Muhammed Cemal Halife ile birlikte tutuklansa da kısa bir süre sonra serbest bırakıldı. 1998 yılında, aralarında Jack Cloonan'ın da bulunduğu FBI ajanları Kansas'a giderek Bayazid'in geçmişini araştırdı. 2001'deki 11 Eylül saldırıları sonrasında ise yine Cloonan'ın da yer aldığı FBI ve CIA ajanlarından oluşan ortak bir ekip tarafından Sudan'ın başkenti Hartum'da sorgulandı. Cloonan, Bayazid'in saldırılar veya örgütle olan mesafesi hakkında kesin bir bilgi elde edemediklerini belirtmişti. 2002'de Bayazid ile bir görüşme yapması için gönderilen CIA ajanı Rolf Mowatt-Larssen'in bu girişimi, Bayazid bu görüşmeyi reddetmesiyle sonuçsuz kaldı. 2003'te, The Looming Tower adlı kitabını yazdığı sırada Lawrence Wright ile görüştü.
Aneela Mirza
Aneela Mirza, ya da Anila Mirza (d. 8 Ekim 1974), İran-Pakistan kökenli Danimarkalı şarkıcı. Amir El-Falaki ile birlikte ikili oluşturdukları  Toy-Box adlı müzik grubuyla 1990'ların sonu 2000'lerin başında fırtına gibi estiler.
Danimarka doğumlu şarkıcının annesi İran'lı babası ise Pakistan'lıdır.
Sanatçının İngiliz vatandaşığıda bulunmaktadır.
Lee Tergesen
Lee Tergensen (d. 8 Temmuz 1965, Ivoryton) Amerikalı oyuncudur. Oz dizisinde Beecher'ı canlandırmıştır.
Ivoryton, Connecticut doğumludur. Tergesen kariyerine 1991'de prime-time dizisi, Acting Sheriff'le başladı. Tergesen sırasıyla Wayne's World, Wayne's World 2, Weird Science ve Homicide: Life on the Street'te oynadı. HBO'nun Oz dizisinde 1997'den 2003'e kadar ona şöhret getirecek olan Tobias Beecher rolünü oynadı.
Aptullah Kuran
Aptullah Kuran (4 Aralık 1927, İzmir - 1 Nisan 2002), Türk mimar ve mimarlık tarihçisi.
Orta Doğu Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'ne 1962-1968 arasında dekanlık yapmış; 1971'de kurulan Boğaziçi Üniversitesi'nin kurucu rektörü olmuştur. Mimar Sinan'in mimarisi konusunda yaptığı araştırmalarla tanınır.
Phalangeridae
Phalangeridae, Phalangeroidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Aptullah Kuran
Yaşamı
1927 yılında İzmir'de doğdu. 1939 yılında girdiği Robert Kolej'den 1948'de mezun oldu. 1949-1954 arasında ABD'de Yale Üniversitesi'nde mimarlık okudu. Daha sonra aynı okulda lisansüstü çalışması yaptı.
Türkiye'ye döndükten sonra dönemin ünlü mimarlarından Tuğrul Devres ve Vedat Dalokay'ın bürolarında çalıştı. Ardından kendi mimarlık bürosunu açan Kuran, Robert Kolej Perkins Hall (Mühendislik Binası), Yeşilköy Havaalanı yakınlarında Tropik Hastalıklar Hastanesi, Erenköy’de Özer Esen Evi, Tuzla’da Ögelman evi ve Ankara’da İran Kültür Merkezi gibi projeleri hayata geçirdi.
1957'de akademik kariyerine devam etmeye karar verdi ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'ne öğretim üyesi olarak girdi. 1962-1968 arasında aynı fakültenin dekanlığında bulundu.
1960’ların başında akademik ilgisi mimari uygulamalardan mimarlık tarihine yöneldi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nde yaptığı sanat tarihi doktorasını 1969'da tamamladı. O yıl İstanbul'a giderek Robert Kolej müdür başyardımcılığı görevini üstlendi. Robert Kolej’in Türk Hükûmeti’ne devredilmesinin sorumluluğunu üstlendi ve 1971'de eğitime başlayan Boğaziçi Üniversitesi'nin kurucu rektörü oldu. Beş yıl sürdürdüğü bu göreve 1976'da seçimle bir daha geldi. Sekiz yıllık rektörlük dönemi sonunda Kuzey Kampüs inşaatlarının da yardımıyla üniversiteyi geliştirdi.
Boğaziçi Üniversitesi kütüphanesi'ne ismi verilmiştir. Anısına her yıl Boğaziçi Üniversitesi'nde Tarih bölümü ev sahipliğinde bir anma konferansı düzenlenir.
Aptullah Kuran'ın oğlu Timur Kuran da Duke Üniversitesi'nde ekonomi ile siyaset bilimi alanlarında ve ayrıca Islamic studies Gorter Ailesi Profesörü olarak hizmet vermektedir.
Çeltek, Çekerek
Çeltek, Yozgat ilinin Çekerek ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 115 km, Çekerek ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Boshin Savaşı
Boşin Savaşı Boşin Sensō (戊辰戦争) 1868 yılından 1869 yılına kadar Japonya’da iktidarda bulunan Tokugawa Şogunluğu ile iktidarın imparatorluk hanedanına dönmesini isteyenler arasında yaşanan iç savaş.
Savaşın temelleri Japonya’nın dış dünyaya açılmasıyla beraber şogunluğun dış ilişkilerdeki tutumundan rahatsızlık duyan çok sayıda asilzade ve samuraydır. Chōshū ve Satsuma bölgelerinde özellikle güçlü olan bu akım genç Meiji İmparatorunu da etkilemeyi başarır. Durumunun kritikliğini anlayan iktidardaki şogun Tokugawa Yoşinobu imparator lehine iktidardan çekilir. Yoshinobu, bu şekilde davranarak ileride kurulacak olan yönetimde hem kendisine pay verileceğini, hem de egemenlik alanına dokunulmayacağını düşünür. Ancak imparatorluk güçlerinin askerî harekâtları, Edo (günümüzdeki Tokyo) ve Chōshū ile Satsuma yönetimlerinin baskısı sonucu Tokugawa egemenliğine son veren imparatorluk kararı sonucu savaşı başlatacak olan ilk çatışmalar çıkar. Yoshinobu, varlığının sallantıda olduğunu anlayarak Kyoto’da bulunan imparatorluk sarayını alabilmek için saldırır. Askeri muharebeler hızla küçük ama disiplinli ve modern imparatorluk ordusunun lehine sonuçlanır. Bir dizi muharebe sonucunda Edo düşer ve Yoshinobu kişisel olarak teslim olur. Tokugawa tarafında savaşanlar önce Honşu’nun kuzeyine daha sonra da Hokkaidō’ya geçerek Ezo Cumhuriyetini kurar. Hakodate Savaşı'ndaki mağlubiyet sonrasında bu son kale de düşer ve tüm Japonya’da imparatorluk egemen olur. Bu süreç Meiji Restorasyonu olarak da adlandırılmaktadır.
İç savaşta yaklaşık 120 bin asker silah altına alınacak ve bunlardan 3.500 tanesi hayatını kaybedecektir. Savaştan zaferle çıkan imparatorluk taraftarları Japonya’nın modernizasyon sürecini devam ettireceklerdir. Kazanan tarafta yer alan Saigō Takamori'nin ısrarları üzerine Tokugawa yandaşları affedilir ve yeni kurulan iktidarda önemli sorumluluklar alırlar. Boshin Savaşı Japonya’nın batıya açıldığı kısa süre olan on dört yılda ne kadar değiştiğinin de göstergesidir. Batılı ülkeler, özellikle Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa ülke iç siyasetinde çok aktiftirler. Meiji Restorasyonu dönemi popüler kültürde birçok eseri etkilemiştir.
Şōgun yönetimine karşı memnuniyetsizlik
1854 yılından ikiyüzyıl önce Japonya dış dünyayla ilişkilerini oldukça sınırlı bir düzeye indirmişti. Kore ile Tsuşima, Çin ile Ryūkyū ve Hollanda ile Decima’daki ticaret limanları aracılığıyla ticari ilişki sürdürülüyordu. 1854 yılında Matthew C. Perry komutasındaki ABD donanması silah zoruyla ülkeyi dünya ticaretine açınca ülkede hızlı bir dış ticaret ve batılılaşma meydana gelecektir. ABD ile imzalanan adil olmayan dış ticaret antlaşmaları yüzünden Şogun yönetimi iç muhalefetle karşı karşıya gelecektir. Bu muhalif hareket “sonnō jōi” hareketinde cisimleşecektir.
İmparator Kōmei bu yönde muhalefete hak verecek, yüzyıllardan boyu gelen geleneği bozarak, devlet işlerinde aktif bir rol almaya başlayacaktı. Yapılan antlaşmalara açıkça karşı çıkacak ve şogun yönetimini eleştirecektir. Bu yoldaki çabaları 1863 yılında yayınladığı “Barbarların kovulması emri” ile zirveye çıkacaktır. Şogun yönetiminin bu emri uygulamaya yanaşmayacağı önceden belli olsa da bu emri sayesinde Şogun yönetimi eleştirilir hale gelmiş ve Japonya’da yabancılara karşı saldırılar başlamıştır. 1864 yılına gelindiğinde yabancılara karşı saldırılara şiddetli cevaplar verilmiştir. Bu kapsamda İngiltere’nin Kagoşima’yı bombalaması ve yabancı kuvvetlerin ortak harekâtla Şimonoseki’yi bombalaması öne çıkan örneklerdir.
Bu dönemde Chōshū kuvvetleri, roninlerin de desteğini alarak Hamaguri isyanını başlatarak Kyoto şehrini ele geçirmeye çalışsa da Tokugawa Yoshinobu komutasındaki şogun kuvvetlerine yenilirler. Bunu izleyen harekâtta Chōshū üzerine yürüyen şogun yönetimi savaş olmadan isyancılara boyun eğdirmeyi başarır. İmparatorluğun başkaldırışı bastırılmış gibi görünse de Tokugawa’nın ülkede denetimi sağlamaktan uzak olduğu bir yıl sonra olayların yeniden başlamasından anlaşılacaktır. Artık Edo’dan gelen emirler yerel daimyolar tarafından görmezden gelinmektedir.
Yabancı askeri destek
Kagoshima’nın bombalanmasına rağmen Satsuma bölgesi İngiltere ile yakınlaşmaya devam ediyordu. İngiliz desteğiyle donanma ve orduda modernizasyon sürmekteydi. Bölgedeki İngiltere elçisi Harry Smith Parkes Fransa tarafından desteklenen Şogun yönetimine karşı kuvvetleri desteklemekte ve Japonya’nın birliğinin bir imparatorluk altında sağlanmasını savunuyordu. Bu dönemde öne çıkan Japon liderlerden Satsuma’dan Saigō Takamori ve Chōshū’dan Itō Hirobumi ve Inoue Kaoru'nun İngiliz diplomatlarla, özellikle de Ernest Mason Satow ile yakın ilişkiler geliştirdikleri görülür.
Şogun yönetimi de yaklaşan savaşa özellikle Fransız desteğiyle hazırlanmaktaydı. Bu dönemde Fransa İmparatoru III. Napoleon Kırım Savaşı ve İtalya Savaşından başarıyla ayrıldığından görkemli bir dönemdeydi. Şogun donanması o dönemde bünyesinde bulunan sekiz buharlı savaş gemisiyle Asya kıtasındaki en güçlü donanmaya sahipti. Bunun yanı sıra 1865 yılında Yokosuka’da ilk deniz cephaneliği kurulmuştur. 1867 yılında Fransız askeri heyetinin girişimleriyle Amerikan İç Savaşında savaşmış olan CSS Stonewall (Kōtetsu) savaş gemisinin satın alınması için teklif verilmiştir. ABD hükûmeti satışa önce karşı çıkmış daha sonra izin vermiştir. Şogun yönetimi gemiye Kōtetsu ismini vererek kullanacaktır.
Darbeler dönemi (1866–1868)
Chōshū yönetiminde meydana gelen darbeyle başa geçen Şogun yönetimi karşıtı aşırı kanadın iktidara gelmesiyle beraber Şogun yönetimi ikinci Chōshū seferine çıkarak isyancı bölgeyi cezalandırmaya girişir. Bu gelişme üzerine Chōshū, satsuma ile gizli bir işbirliğine gider. 1866 yazında Chōshū Şogun yönetimini yener ve büyük bir otorite kaybına sebep olur. Aynı yılın sonuna doğru Şogun Iemochi ve İmparator Kōmei ölecek ve yerlerine Yoshinobu ve İmparator Meiji geçecektir. Yeni başa geçen yöneticiler kendi egemenliklerini konsolide etmek amacıyla ateşkes ilan etmeyi uygun göreceklerdir.
9 Kasım 1867 günü Satsuma ile Chōshū arasında İmparator Meiji adına bir gizli antlaşma imzalanarak Yoshinobu egemenliğine son verilmesi amacıyla ittifak oluşturulur. Bu antlaşmadan hemen önce ise Tosa daimyosunun teklifi üzerine Yoshinobu görevini bıraktığını ve imparatorun emrine girdiğini açıklayacak ve Tokugawa Şogunluğunun sonunu ilan edecektir.
Yoşinobu görevinden ayrılsa da kurmuş olduğu devlet mekanizması hala ayaktaydı ve işlemeye devam ediyordu. Tokugawa ailesi hala çok güçlüydü ve oluşacak yeni bir yapılanmada önemli bir etken olacak durumdaydı. Bu durum Satsuma ve Chōshū yönetimleri tarafından kabul edilemez bulunuyordu. Olaylar 3 Ocak 1868 günü siyasi kriz boyutlarına ulaştı. Satsuma ve Chōshū taraftarları Kyoto’daki imparatorluk sarayını işgal etti ve ertesi gün 15 yaşındaki İmparator Meiji bütün iktidarı aldığını açıkladı. İmparatorluk Danışma Meclisi bu ilandan memnun görünse de Tokugawa ile yapılacak bir koalisyondan yanadır. Ancak Saigō Takamori, Meclise baskı yaparak şogun sıfatının kaldırılması ve Yoshinobu’nun topraklarının el konulmasına dair karar aldırdı.
İlk başta taleplere olumlu cevap verse de 17 Ocak 1868 günü yaptığı açıklamada Yoshinobu, alınan kararı tanımadığını ve meclisin kararı geri almasını talep etti. 24 Ocak günü Yoshinobu, Satsuma ve Chōshū kuvvetleri tarafından işgal edilen Kyoto’ya saldırı hazırlıkları yapmaya karar verdi. Bu kararı almasında Edo’da arka arkaya kundaklanan binaların haberini alması etken oldu. Tokugawa sarayı konumunda olan Edo Kalesi kundaklanmış ve olayın sorumluları olarak Satsuma roninleri suçlanmıştı. Bunun üzerine şogun yönetimine bağlı kuvvetler Edo’daki Satsuma daimyo sarayına saldırıp burada saklanan şogun karşıtı çok sayıda muhalifi öldürecektir.
İlk çatışmalar
27 Ocak 1868 günü Şogun yönetimine bağlı kuvvetler Kyoto’nun güneyindeki Toba ve Fushimi dolaylarında Chōshū ve Satsuma kuvvetlerine saldırır. 15 bin kişilik Şogun yönetimi ordusunun bazı birlikleri Fransız askeri danışmanlarınca eğitilmiş olsa da ordunun çoğunluğunu modern teçhizatı olmayan ortaçağdaki gibi samuray kuvvetleri oluşturuyordu. Buna karşılık Chōshū ve Satsuma kuvvetleri sayıca üçte bir oranında azınlıkta olsalar da Armstrong topları ve Minié tüfekleriyle teçhiz edilmiş modern bir ordudur. Savaşın ikinci gününde Chōshū ve Satsuma ordularının başına İmparatorun yeğeni Ninnajinomiya Yoshiaki geçecek ve ordu imparatorluk ordusu (官軍, kangun) olacaktır. Savaş sürmekteyken önceden Şogun yönetimine bağlılık gösteren bazı yerel daimyolar saf değiştirecektir. 5 Şubatta Yodo daimyosu ve 6 Şubat günü de Tsu daimyosu imparatorluk tarafına geçerek dengeyi imparatorluk lehine bozacaktır.
7 Şubat günü Satsuma ve Chōshū ordularına verilen imparatorluk onayı üzerine geri çekilmeye başlayan Tokugawa Yoshinobu, Kaiyō Maru gemisiyle Osaka’dan çıkarak Edo’ya çekilir. Liderlerinin geri çekilmesinden ve yerel daimyoların saf değiştirmesinden ötürü morali bozulan ordu geri çekilir. Toba-Fushimi Muharebesi olarak adlandırılan bu savaş Osaka Kalesinin teslim olmasıyla beraber 8 Şubat günü sona erecektir.
Diplomatik cephede ise Hyōgo (günümüzde Kobe) Limanında toplanan yabancı ülke elçileri Şubat ayında yaptıkları açıklamada Şogun yönetiminin hala Japonya’daki yasal iktidar olduğunu belirterek Tokugawa Yoshinobu’yu umutlandırmıştır. Yoshinobu özellikle Fransa’nın kendisinden yana askerî müdahale yapma ihtimalini düşünmüştür. Ancak bu açıklamadan birkaç gün sonra yabancı diplomatik misyonları ziyaret ederek Şogun yönetiminin lağvedildiğini, buna rağmen limanların uluslararası ticarete açık kalacağını, yabancıların güvenliğinin sağlanacağını bildirince yabancı temsilcilikler yeni hükûmeti tanımaya karar verecektir.
Bu dönemde yeniden yükselen yabancı karşıtlığı çok sayıda saldırının gerçekleşmesine sebep olacaktır. Dupleix savaş gemisine bağlı on bir Fransız askeri Tosa samurayları tarafından 8 Mart 1868 günü Sakai Olayı sırasında öldürülür. On beş gün sonra İngiliz elçisi Sir Harry Parkes Kyoto sokaklarında saldırıya uğrar.
Edo’nun düşüşü
Şubat ayından başlayarak Fransız elçisi Léon Roches’in girişimleriyle imparatorluk kuvvetlerinin ilerlemesini Edo önlerindeki Odawara’da durduracak bir plan tasarlanır. Ancak plan bizzat Yoshinobu tarafından reddedilince Léon Roches görevinden istifa eder. Mart ayında İngiliz elçisi Parkes’ın girişimleriyle hazırlanan tarafsızlık antlaşması tüm yabancı devlet temsilcilerince imzalanır, buna göre hiçbir ülke Japonya’daki siyasi sorun çözülene kadar savaşan taraflara silah vb yardımda bulunmayacak ve askeri anlamda yanında yer almayacaktır.
Saigō Takamori muzaffer imparatorluk ordularıyla Japonya’nın kuzey ve doğusuna doğru ilerleyecek ve Kōshū Katsunuma Muharebesini kazanacaktır. Mayıs 1868’e gelindiğinde Edo kuşatılmıştır. Şehir, Şogun yönetiminin Savaş Bakanı Katsu Kaishū tarafından teslim edilecektir. Bazı birlikler Edo’nun düşüşünden sonra da savaşmaya devam etse de 4 Temmuz 1868 günü yapılan Ueno Muharebesiyle direniş sona erer.
Kuzey İttifakının direnişi
Yoshinobu’nun teslim olmasından sonra Japonya’nın büyük bir kısmı imparatorun otoritesini kabul etse de kuzeyde Aizu klanının öncülüğünde direniş sürer. Mayıs ayına gelindiğinde çok sayıda kuzey daimyosu imparatorluk ordularına karşı savaşmak için bir ittifak oluştururlar. Kuzey İttifakı olarak adlandırılacak bu oluşum Sendai, Yonezawa, Aizu, Shonai ve Nagaoka bölgelerinden oluşmaktadır ve 50 bin kişilik askeri kuvvete sahiptir. İmparatorluk ailesine bağlı prenslerden Tokugawa Şogun yönetimine bağlı savaşçılarla beraber kuzeye kaçmış olan bir tanesi ittifakın başına İmparator Tobu olarak geçirilerek oluşuma yasallık kazandırılmak istenir.
Mayıs 1868’de Nagaoka daimyosu Hokuetsu Muharebesinde imparatorluk kuvvetlerine zayiat verdirse de kalesi 19 Mayıs günü düşer. İmparatorluk kuvvetleri kuzeye doğru ilerlemeye devam eder. Bonari Geçidi Muharebesinde Shinsengumi ve Ekim 1868’deki Aizu Muharebesinde ise Aizu Wakamatsu kaleleri düşer. Kuzey İttifakı için Sendai bölgesi artık elden çıkmaktadır.
İttifak paramparça olmuştur. 12 Ekim 1868 günü Sendai’den kaçarak Hokkaidō’ya doğru yola çıkan gemilerde Şogun yönetimine bağlı kalan Otori Keisuke komutasında bine yakın asker, Hijikata Toshizo komutasındaki Shinsengumi birliklerinden geriye kalanlar, Hitomi Katsutarō komutasındaki gerilla (yugekitai) birlikleri ve çok sayıda Fransız askeri danışman (Fortant, Garde, Marlin, Bouffier) bulunmaktadır.
26 Ekim günü Edo’nun ismi Tokyo olarak değiştirilir ve Meiji dönemi resmî olarak başlar. Aizu bölgesindeki Byakkotai (Beyaz Kaplan Birlikleri) toplu olarak intihar eder. Aizu kalesi kesin olarak 6 Kasımda düşecektir.
Ezo Cumhuriyetinin kuruluşu
Yenilginin ardından Hokkaidō'ya kaçan Enomoto Takeaki, donanmasından geriye kalan denizciler ve Fransız askeri danışmanlar ile birlikte adada bağımsız bir yönetim kurmak amacıyla hükûmet kurma hazırlıklarına girişirler. 25 Aralık günü Ezo cumhuriyetinin kuruluşunu ilan ederler. Japonya topraklarında kurulan ilk ve tek cumhuriyetin cumhurbaşkanı Enomoto olur. Yeni yönetim Hakodate’de bulunan yabancı ülke temsilcilikleriyle görüşseler de uluslararası destek alamazlar. Enomoto imparatorluk ile Tokugawa Şogun yönetimi toprakları üzerinde müzakere etmek istese de bu talep reddedilir.
Kış ayları boyunca Hakodate bölgesine yığınak yapılır ve Goryokaku kalesi merkezde olacak şekilde bir savunma hattı inşa edilir. Orduda Fransız – Japon ortak komuta sistemi geliştirilir, buna göre başkomutan Ōtori Keisuke olurken yardımcısı Fransız yüzbaşı Jules Brunet olacaktır.
Son
İmparatorluk donanması Miyako Limanına 20 Mart günü ulaşır. Deniz harekâtının bu yönden geleceğini önceden kestiren Ezo savaşçıları Kotetsu zırhlısını ele geçirme planı yaparlar. Hijikata Toshizō komutasındaki üç savaş gemisi sürpriz bir saldırı için harekete geçerler ve Miyako Körfezi Deniz Muharebesi olarak bilinen muharebe meydana gelir. Muharebe Tokugawa tarafı için yenilgiyle sonuçlanır. Kötü hava koşulları, gemilerdeki motor sorunları ve imparatorluk askerleri tarafından yoğun olarak kullanılan modern Gatling tüfeği yüzünden gemilere çıkmaya çalışan samuraylar yenilirler.
İmparatorluk kuvvetleri Japonya’daki durumlarını iyice sağlamlaştırdıktan sonra Nisan 1869’da yeniden adaya geleceklerdir.
Bu tarihte adaya geri dönen imparatorluk donanması ve 7 bin askerle Ezo çıkarması başlar. Hakodate Muharebesinde Japonya’nın ilk geniş ölçekli modern deniz savaşı gerçekleşecektir. Durumun umutsuz olduğunu gören Fransız askeri danışmanlar Hakodate Körfezindeki Fransız gemisi Coëtlogon’a geçerek Yokohama üzerinden Fransa’ya geçerler. Japonya bu askerlerin Fransa’da yargılanmalarını talep etse de Fransa’da yoğun destekle karşılanan askerler yargılanmayacaktır.
Enomoto sonuna kadar savaşmaya karalı olsa da Otori tarafından teslim olmaya ikna edilir. Enomoto 18 Mayıs 1869 günü Meiji İmparatorunun egemenliğine boyun eğer, Ezo Cumhuriyeti ise 27 Haziran 1869 günü sona erer.
Sonuçlar
İmparatorluk ilk başta yola çıkış sebeplerinden olan Japonya’daki yabancı etkisini sona erdirme amacını sürdürmeyecektir. Bunun yerine ülkenin modernizasyonu için ilerici ve uzlaşmacı bir siyasi hat izlenecektir. Yabancı ülkelerle yapılan bazı haksız antlaşmalar yeniden masaya yatırılacak ve bu siyaset fukoku kyōhei (富国強兵, zengin ülke, güçlü ordu) olarak tanımlanacaktır. Yabancılar karşı değişen bu yaklaşımın ilk işaretleri Boshin Savaşı sırasında verilmiştir; Kyoto’da 1868 yılı Nisan ayında asılan tabelalarda yabancılara saldırı kesinlikle yasaklanmıştı. Ayrıca savaş sırasında Meiji İmparatoru Kyoto, Osaka ve Tokyo’da sürekli olarak yabancı heyetlerle temas halinde olmuştu.
Popüler kültüre etkileri
Modern anlatımlarda Meiji restorasyonunun kansız bir devrim olduğu ve bir anda Japonya’nın modernleşme hamlesi yaptığı anlatılsa da Boshin Savaşı verileri bunun tersini söylemektedir. Yaklaşık 120 bin askerin seferber edildiği savaşta askeri kayıp sayısı 4000 civarındadır. Japonya’da savaşın anlatımının sonraki dönemlerde romantikleştirilerek Şogun yönetimi askerleri sadece geleneksel silahlarla savaşırken gösterilmiştir. Her iki tarafta da geleneksel silahlar kullanılsa da dönemin en son silahları iki taraf tarafından da kullanılmıştır. Bu silahlara zırhlı savaş gemileri, Gatling gibi son teknoloji silahlar ile yabancı askeri danışmanlardan öğrenilen son savaş taktikleri de dahildir. Dönemi aktaran bazı yapıtlar aşağıda sıralanmıştır:
Silahlar
Chōshū ve Satsuma kuvvetlerinin elinde son derece modern silahlar bulunmaktaydı. Bunlara Armstrong topları, Minié tüfekleri ve Gatling mitralyözleri dahildir. Şogun yönetimi ordusu de modern silahlara sahip olsa da düşman birliklerinden geride olarak değerlendirilmektedir. Ne var ki az sayıdaki elit kuvvetleri Japonya’daki Fransız askeri heyetleri tarafından eğitilmişti. Şogun ordusuna dahil olan yerel kuvvetlerin ise teçhizat olarak zayıf durumda olduğu bilinmektedir.
Kişisel silahlar
Modern olan ve olmayan çok sayıda yivsiz topun yanı sıra çok çeşitli ülkelerden ithal edilen tüfek ve yerel yapım olan Tanegashima tüfekleri kullanılmıştır.Şogun ordusu çoğunlukla Hollanda’dan ithal edilen Gewehr marka top kullanmıştır. Çok eski model olan bu topların sınırlı kabiliyeti bulunmaktaydı. Etkili menzili 50 metre olup dakikada iki atış yapabiliyordu. Şogun müttefiki Nagaoka daimyosu ise iki Gatling mitralyöz ve binlerce modern tüfeğe sahipti. Şogun yönetiminin 1866 yılında 30 bin Dreyse marka tüfek sipariş verdiği bilinmektedir. Fransa İmparatoru III. Napoleon Tokugawa Yoshinobu’ya son model 2 bin adet Chassepot tüfeği sağlamıştır. İmparatorluğa bağlı birlikler genellikle Minié tüfekleri kullanıyordu. Bu tüfekler daha isabetli, daha öldürücü ve namludan doldurulmasına rağmen daha uzun menzile sahipti. Ancak bu tüfeklerle dakikada sadece iki kez ateş edilebiliyordu. Bu kısıt Snider tüfekleriyle aşılmaya başlandı. Gövdeden dolan bu tüfeklerle dakikada on kez ateş edilebiliyordu. Bu silahların 1868 Temmuz ayında yapılan Ueno Muharebesinde Tosa askerleri tarafından kullanıldığı bilinmektedir. Tosa, ayrıca peşpeşe ateş edebilen Spencer marka tüfekleri de ilk kullanan ordudur. İki orduda da Amerikan marka tabancalar yaygın olarak kullanılırken en tercih edilen model özellikle Satsuma ordusunda kullanılan 1863 Smith & Wesson Army No 2 olur.
Toplar
Topçuluk alanında iki orduda da son model topların yanı sıra çok eski toplar kullanılmıştır. Dağılmadan önce ancak üç, dört atış yapabilen ahşaptan toplarla son model Armstrong topları bir arada görülmüştür.
Savaş gemileri
Savaş gemilerinde de benzer bir durum görülür. Kōtetsugibi son model gemilerin yanı sıra buharlı gemiler, hatta gelenesel yelkenli gemiler deniz muharebelerinde yer alır. Daha modern bir donanmaya sahip olan Şogun yönetimi Fransız yapımı olan ve Amerikan İç Savaşında savaşmış olan Kōtetsu’yu satın almış ancak geminin gelmesi savaşan taraflara silah yardımının durdurulmasıyla gecikmiştir.
Üniformalar
İmparatorluk askerlerince kullanılan bazı şapkalar çok ilginçtir. Özellikle “kızıl ayı” (赤熊, Shaguma) olarak adlandırılan saç şeklindeki şapkalar Tosa askerlerince, “beyaz ayı” (白熊, Haguma) şapkası Chōshū askerlerince ve “ kara ayı“(黒熊, Koguma) şapkaları Satsuma askerlerince kullanılıyordu.
Édouard-Henri Avril
Édouard-Henri Avril (21 Mayıs 1849 - 28 Temmuz 1928), Fransız ressamdır.
1849 yılında Cezayir'de doğmuştur. Gençliğinde Paris salonlarında çalışmıştır. 1874'ten 1878'e kadar École des Beaux-Arts'ta çalışmıştır.
Fiat 132
Fiat 132, 1972'den 1985'e kadar İtalyan otomobil şirketi Fiat tarafından üretilen büyük bir aile otomobilidir. Markanın ürettiği son arkadan itişli otomobil olması bakımından önemli bir araçtır. 1972 yılında İtalya'da üretimi durdurulan orijinal Fiat 125'in ardılıdır. Baştan ayağa yenilenen gövdesi, arkada bağımsız süspansiyon sistemi ile dikkat çekti. Bu benzer altyapı 2 yıl kadar sonra daha küçük model olan Fiat 131'e de uygulanmıştır. Fiat 132 sadece sedan kasa ile üretilmiştir. 1978 yılında makyajlanarak Argenta adını aldı. Kare farlar, yeni ızgaralar ve tamponlar 2 nesil Fiat Argenta'nın da karakteristiğiydi. 1983 yılında ikinci defa makyajlanarak Fiat Regata'ya benzetildi. 1985 yılında yerini Giugiaro tasarımı Fiat Croma'ya devretti.
Theofano (VI. Leon'un eşi)
Theofano Martiniake (ö. 10 Kasım 893 ) Bizans İmparatoru VI. Leon'nin ilk karısı.
Ailesi
Konstantinos Martiniakos'un kızıdır. Daha öte soy ağacı bilinmemektedir. Fakat Vakanüvis Günah Çıkartıcı Theofanis'in Vakainamelerinin (kronikler) VII. Konstantinos döneminde yaşayan yazarlar tarafından devam ettirilmiş Oi meta Theofanin adlı Vakainamede Theofilos (829–842 arası hükümdar) hükümdarlığında geçen bir hikâye kayıt edilmiştir.
Burada anlatılan hikâyeye göre, Theofilos'e evlilik yolu ile akraba olan yaşlı bir Martiniakos vardır. O zaman Martiniakos ailesinin Bizans İmparatorluğu'nu hükmedeceğini söyleyen bir kehanet dolaşmıştır. Buna Theofilos'un tepkisi, akrabasını keşiş olmaya zorlayıp, evini manastır yapmak olmuştur.
Christian Settipani, Martiniakos ailesinin, varislerinin tahtta iddiası olacak şekilde Frigya Hanedanı ile aynı soy ağacına sahip olduğunu önerir, ayrıca hanedanın kurucusu II. Mihail'in kızkardeşi ile akraba olabileceklerini söyler.
İmparatoriçeliği
Symeon Metaphrastes'in Vakainamesinde, VI. Leon ile Theofano'nun evliliğinin, I. Basileios'un hükümdarlığının 16. yılında (yaklaşık 883) gerçekleştiği kaydedilmiştir. Basileios, resmi olarak Eudokia İngerina doğma Leon'un babasıydı ancak Eudokia bir önceki imparator III. Mihail'ın metresiydi. Bu nedenle Leon'un gerçek babası konusunda şüpheler vardır.
Sonuçta, evlilik I. Basileios tarafından ayarlandı ve VI. Leon'a zorlandı. Baba ile oğul arasındaki kötü ilişkiler bu evliliğin başarısızlıkla sonuçlanmasında rol oynamıştır. Basileios, 29 Ağustos 886 tarihinde öldü ve Leon tahta geçti, Theofano, imparatoriçe oldu.
Eğitimli ve çok dindar bir kadındı. Bizans söylencelerine göre, Theofano gününün büyük kısmını Tanrı'ya dua ve ilahi okumakla geçiriyordu. Marmara Denizi'nde, Konstantinopolis yakınlarında bulunan Prens Adaları'nın en büyük ikinci adası Halki'de bulunan Sirmiumlu Anastasia manastırının inşa edeni ya da hamisi olduğu kaydedilmiştir.
Symeon Metaphrastes'in Vakainamesinde, Leon'un hükümdarlığının üçüncü yılında Zoi Zaucena'ya âşık olduğunu, yaklaşık 889 yılında buluşmaların yer değiştirdiğini söyler. Zoi, metresi olmuş ve İmparatorun gönlünde Theofano'nun yerini almıştır.
Manastır Yaşamı
Leon'un hükümdarlığının yedinci yılında (yaklaşık 893), Theofano Konstantinopolis'in banliyösü Blakernai'de bir manastıra çekildi. Bu manastıra çekiliş, Zoi'nin saray ve saray hayatında yerini almasına neden olmuştur.
Yaklaşık 893 ile 897 yılları arasında, onun özel durumu üzerine ihtilaf vardır. Symeon Metaphrastes'e göre, VI. Leon ile evliliği resmi olarak geçersizdir. Teofanes'e göre, orijinal evlilik hala geçerliydi ve Zoi kraliyet metresi olarak kaldı.
Ölümü ve Azize İlan Edilmesi
Theofano, manastırında 10 Kasım 897 tarihinde ölmüştür. Teofanes'e göre, o tarihte Leon ve Zoi evlenmiştir. Hem Symeon ve Teofanes'e göre, Zoi tek başına öncülünün ölümünden sonra imparatoriçe olarak tac giymiştir.
Theofano, ölümünden sonra Ortodoks Kilisesi tarafından azize ilan edilmiştir. Yortu günü Ortodoks Kilisesi takvimine göre 16 Aralıktır.
Çocukları
VII. Konstantinos'un De Ceremoniis kitabına göre, VI. Leon ve Theofano çiftinin sadece bir kız çocuğu oldu, Eudokia, genç yaşta öldüğü düşünülmektedir. Eudokia, anne ve babası ile birlikte Havariyyun Kilisesi'ne gömülmüştür.
Peronizm
Peronizm (İspanyolca: Peronismo), Arjantin'de 1946-1955 arasında ve 1973-1974'te devlet başkanlığı görevinde bulunan Juan Peron'un popülist ve milliyetçi politikalarına verilen ad. Bu politikayı savunanlara Peronist denmektedir.
Charleston, Batı Virginia'daki en yüksek binalar listesi
Charleston, Batı Virginia'daki en yüksek binalar listesi ABD'nin Batı Virginia eyaletinde yer alan Charleston şehrindeki en uzun yapılar listesidir.
Dazhüyük, Nizip
Coğrafya
Gaziantep il merkezine 75 km, Nizip ilçesine 15 km uzaklıktadır.
Milan Černý
Milan Černý (d. 16 Mart 1988, Prag), Çek millî futbolcudur. 1. liga ekiplerinden Dukla Praha'da forma giymektedir.
Kulüp kariyeri
Orta sahanın her bölgesinde oynayabilen çok yönlü bir oyuncudur. Slavia Praha'tan sonra 2011-2012 sezonundan beri Sivasspor forması giymektedir. Sivasspor formasıyla ilk gollerini İstanbul Büyükşehir Belediyespor karşısında kaydetmiştir.
Beni Bul
Beni Bul Kasım 1995'te yayınlanan Ahmet Kaya albümüdür.
Guardão
Guardão Portekiz'de Tondela belediyesine bağlı olan, 18,77 km2 yüzölçümüne sahip, 1.834 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Cédric Boussoughou
Cédric Boussoughou (d. 20 Temmuz 1991), Gabonlu millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2011 yılında Mangasport kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Olympique Béja, Mangasport kulüplerinde oynadı.
My Name Is Not Susan
Şarkı hakkında
Şarkı, daha sonra Backstreet Boys ve Britney Spears ile çalışmalarıyla ünlenen Eric Foster White tarafından yazılmıştır. Yapımı Babyface ve L.A. Reid tarafından üstlenen şarkı, ABD listelerinde 20 numaraya kadar yükselerek Houston'a yeni bir top-20 hiti kazandırmıştır. Şarkı uluslararası bir başarı gösteremese de, 1998'de Almanya'da remiks sürümü ile 52 numaraya kadar çıkmıştır.
Yeniköy, Güneysu
Yeniköy, Rize ilinin Güneysu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1876 yılı kayıtlarında Rumca kökenli Xumrik olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Rize il merkezine 16 km, Güneysu ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.
Hot Digital Songs
Hot Digital Songs Amerika Birleşik Devletleri'nde dijital ortamda en çok satın alınan şarkılardan oluşan Billboard dergisinin listelerinden biri.
En çok bir numara olan sanatçılar
===Bir haftada en çok satmış şarkılar ===
Lajeosa do Dão
Lajeosa do Dão Portekiz'de Tondela belediyesine bağlı olan, 24,31 km2 yüzölçümüne sahip, 2.209 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Düzbayır, Nizip
Düzbayır, Gaziantep ilinin Nizip ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Gaziantep il merkezine  km, Nizip ilçesine  km uzaklıktadır.
Suzuki Samurai
Suzuki Samurai, Japon otomotiv firması Suzuki tarafından 1989 ile 2003 yılları arasında üretilmiş kompakt off-road aracıdır.
Bu model Suzuki'nin önceki modelleri SJ410 ve SJ413'nin gelişmesinden üretilmiştir. Avrupa marketi için ilk modelleri Avrupa'daki Japon araç modelleri üzerindeki kısıtlamalara karşı İspanya'da Suziki lisansı ile Santana Motor tarafından üretilmiştir.
SJ410
SJ410 modeli 1982 yılında güçlendirilmiş 4 silindirli 45 beygir gücündeki motoruyla satışa çıkarıldı. 1.0 litrelik bu motorla 109 km hıza ulaşıldı. Araç 4 ileri şanzımanlı ve diğer modellere kısasla daha güçlü fren sistemiyle donatıldı. SJ-410 yarım kapı Cabrio, kamyonet, 2-Kapılı Hardtop olarak üretildi.
SJ413
1984 yılında, SJ SJ413 yenilenen yüzüyle piyasaya sunuldu. SJ413 daha büyük 1,3 litre 4 silindirli motor, 4 ve 5 manuel şanzıman, güçlü fren sistemi ile tanıtıldı. Aracın gövdesi, ızgaraları, gösterge panelleri, koltukları yeniden düzenlendi. SJ 410 modeli 1985 yılında aynı özellikler ile piyasaya sunuldu.
Samuray
1985 ve 1986 yıllarında üretildi. Satış fiyatı olarak 6.200 $ fiyat verildi. Bu fiyat dünya çapında ve özellikle ABD'de satış patlaması yapmasını sağladı. Sadece ilk yılında 47.000 satış rekoru elde etti. 1.0 ve 1.3 litrelik motor ile satışa sunuldu. 63 beygir güç üreten araçlar 4 silindirli motor sistemine sahiptirler. Samuray modeli diğer 4 çeker araçlara oranla rahatlık, sürat, pratik kullanım, performans, güven gibi özellikler ile daha çok öne çıktı ve satışları arttı. Araç basit tasarımı sayesinde modifikasyon kolaylığı ile rakiplerine oranla kendinden daha çok söz ettirdi.
Suzuki Samurai, halen Hindistan'da benzer şekilde Maruti firması tarafından üretilmektedir. Bu modelin ismi ülkede Maruti Gypsy ismiyle satıştadır.
Suzuki Samurai üretildiği dönemde ve halen pek çok ülkede polis ve itfaiye teşkilatlarınca kullanılmıştır.
Eek! Ciyak Kedi
'Eek! Ciyak Kedi' Kanada yapımı bir çizgi dizidir. Yapımcıları Savage Steve Holland ve Bill Kopp'tur. Türkiye'de Fox Kids, HBB TV, Jetix ve Jetix Play'de yayınlanmıştr.
2001'de The Walt Disney Company'in Fox Kids Worlwide'ı satın almasıyla dizinin mülkiyeti Disney'e geçti. Buna rağmen dizi Disney+'ta yer almamaktadır.
Teba Şirketler Grubu
Teba Şirketler Grubu veya Teba Holding, 1967 yılında İzmir'de kurulan şirketler grubu. İsmini kurucusu Teoman Baygan'ın isim ve soy isminin ilk iki harfinden almaktadır. Şirket 2 Aralık 2004 tarihinde bankalar ve tedarikçilere olan borçları nedeniyle üretimi durdurarak iflas etmiştir.
Tarihçe
Teba Şirketler Grubu, 1 Eylül 1967 yılında Alarko'dan ayrılan mühendis Teoman Baygan liderliğinde kuruldu. İlk yıllarda İzmir'in Karabağlar ilçesinde küçük bir atölyede ısıtma-soğutma sektöründe faaliyet göstermek için kurulan Teba, ilk olarak konvektör üretimi gerçekleştirmiş, ilerleyen yıllarda ürün gamını arttırmıştır. Teba markasıyla Amerika Birleşik Devletleri Batı Virginia'da Worldsel Ltd ismiyle üretim merkezi açan ilk Türk markası olmuştur.
Michal Horňák
Michal Horňák (d. 28 Nisan 1970, Vsetín), Çek futbolcudur. Çekya millî futbol takımına 38 kez seçilmiş ve 1 gol atmıştır.
1996 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda gümüş madalya kazanan Çek Cumhuriyeti'nin kadrosunda yer almıştır.
Penguen
Penguen, Sphenisciformes takımında Spheniscidae familyasında yer alan, uçamayan, yüzebilen, dimdik durabilen, perde ayaklı deniz kuşlarıdır. Güney Kutbu, Yeni Zelanda, Avustralya, Güney Amerika, Güney Afrika ve Galapagos Adaları'nın kıyılarında yaşarlar; ancak Kuzey Kutbu da dahil olmak üzere Kuzey yarımkürede penguenler bulunmaz. Büyüklük bakımından 30–105 cm arasında değişik 18 kadar türü bilinmektedir. Hemen hemen tüm penguen türleri Güney Yarımküre'ye özgü olsa da, sadece Antarktika gibi soğuk iklimlerde bulunmazlar. Aslında, o kadar uzak Güney'de sadece birkaç penguen türü yaşıyor. 18 türden 5'inin Antarktika'da, 4'ünün alt-Antarktika adalarında yaşadığı ve bu türlerden sadece 4'ünün soğuk iklimde, 14'ünün ılıman ve sıcak iklimlerde yaşadıkları belirtilmektedir. Ilıman bölgede birkaç tür bulunur, ancak bir tür, Galapagos pengueni Ekvator yakınlarında yaşar. Penguenlerin en irileri olan İmparator penguen 45 kg ağırlığa ulaşır. Sıcak bölgelere doğru gidildikçe boyları küçülür. Denizlerdeki kabuklular, balık ve mürekkep balıkları ile beslenirler. Tüyleri kuş tüylerine hiç benzemez. Sırtları siyah veya gri, karın kısımları beyaz ince ve pulsu tüylerle örtülüdür. Türler birbirinden, başlarındaki renkli tüyleriyle ayrılır. Kuyrukları kısa ve ayakları vücutlarının gerisinde olduğundan rahatlıkla dimdik ayakta durabilirler. Denizde, saatte 10 deniz mili hızla yüzebilirler. Hatta gerektiğinde bu hızlarını iki katına çıkarabilirler.
Etimoloji
Penguen sözcüğü Türkçeye Fransızca üzerinden geçmiştir. Fransızca sözcüğün kökeni İngilizceye dayandırılmaktadır. İlk kez 16. yüzyılda, ya İngilizce ya da Hollandaca kaynaklarda, penguenlerle alakasız bir dalıcımartıgil olan Pinguinus impennis 'i tanımlamak için kullanılmıştır. Oxford English Dictionary gibi kaynaklar nihai kökenini Galce "kafa" anlamındaki pen ile "beyaz" anklamındaki gwyn kelimelerinin birleştirilmesine bağlamaktadır. Bir diğer teori sözcüğün Latince yağ anlamına gelen pingius kelimesinden türetildiğidir. Penguenin Türkçe eş anlamlısının karabat (veya karabat kuşu) sözcüğü olduğu hakkında kaynaklar da bulunmaktadır.
Anatomi ve özellikleri
Kanatları uzun telek tüylerinden yoksun olup, kırılmadığı için uçmaya yaramaz. Buna karşılık yüzerken çok kuvvetli yüzgeç vazifesi görür. Penguenler, buz üzerinde sıçrar ve çok iyi kayarlar. Göğüslerinin üzerinde yatarak yüzgeç kanatlarının yardımıyla kızak gibi kayarak, karada birkaç yüz kilometre içeriye kadar girebilirler. Yalnız üreme mevsimlerinde yumurtlamak için karaya çıkarlar. Vücutlarını örten sık tüyler ve deri altlarındaki kalın yağ tabakaları ile Antarktika'nın sıfırın altındaki dondurucu soğuklarından korunurlar. Vücut ısılarını ayarlayan otomatik bir mekanizmaya sahiptirler. Gerektiğinde kan damarlarıyla deriye giden kanı azaltarak, yükselterek ve tüylerini dikleştirerek vücut sıcaklıklarını kontrol ederler. Penguen türlerinin hemen hepsinin siyah gövdeleri ve beyaz karınları bulunmakla birlikte yakın bir zamanda sarı penguen keşfedildiği de belirtilmektedir.
Türler
Güney Kutbu penguenleri 40 °C'lik vücut ısılarıyla -40 °C'lik Antarktika soğuğuna uyum sağlarlar. Vücutlarındaki tüy, yağ ve besinlerden elde ettikleri enerji ve kontrol mekanizmalarıyla 80 °C'lik sıcaklık farkına dayanırlar.
Bazı türler, kuluçka dönemlerinde dört aya yakın bir zaman açlığa dayanırlar. Bu devrede ağırlıkları yarı yarıya düşer. Antarktika dışında yaşayanların, su akıntıları ve yüzen buzlarla Güney Kutbu'ndan geldikleri sanılmaktadır.
Ekoloji
Penguenler insandan kaçmadıkları için, yağlarından istifade etmek isteyenler tarafından çok miktarda avlanarak tüketiliyor. Çıkarılan kanunlarla nesilleri korunmaya çalışılıyor. Dünyanın birçok hayvanat bahçesine de uyum sağladıkları görülmüştür.