cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dicle Köprüsü
Kitabe ve kabartmaları
Üstten yivli kornişlerle kuşatılan köprünün kitabeleri, mansap yüzünde (güney cephede), yaklaşım duvarı ile 10 ve 9 numaralı kemerlerin tempan duvarlarında yer alır ve bu kitabelerde Mervaniler döneminde köprüyü yaptıran, yapımından sorumlu olan ve yapanın ismi ile yapım tarihi yazılmıştır. Batı yöndeki ilk kitabenin solunda, yandan tasvir edilmiş bir aslan kabartması mevcuttur. Aslan figürü bazalt blok üzerine işlenmiştir ve yürür vaziyette, gövdesi yandan, başı dörtte üç dönük, ağzı açık, dili dışarıda, birbirine yakın gözleri ve düşük kulaklarıyla sert ifadeli olarak işlenmiştir. Köprü üzerinde birbirinden farklı şemalar halinde 29 çeşit taşçı işareti bulunmaktadır. Bunlar dışında blok halinde iki farklı işaret dizisi vardır. Bunlardan biri Latince K, O ve E harflerinin alt alta sıralandığı işaret dizisi diğeri ise alt alta, yan yana ve çapraz işlenmiş noktalama bloklarından oluşmaktadır.
Bölücek, Beytüşşebap
Bölücek, Şırnak ilinin Beytüşşebap ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe kökenli Pirûsan olarak geçmektedir. Daha önceleri Hakkâri ili Beytüşşebap ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Şırnak ili Beytüşşebap ilçesine bağlanmıştır.
Hayley Williams
Hayley Nichole Williams (d. 27 Aralık 1988), Amerikalı şarkıcı, söz yazarı, müzisyen ve iş insanıdır. Amerikan rock grubu Paramore grubunun ana vokalisti ve klavyecisidir.
Bölücek, Beytüşşebap
Coğrafya
Köy, Şırnak il merkezine 107 km, Beytüşşebap ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır. Köy, Beytüşşebap'ın güneydoğusunda olup, numaralı Uludere-Ayvalık Köyü-Hakkâri sınırı il yoluna Beşağaç köyünden 11 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Hayley Williams
Kariyeri
2002'de Meridian, Mississippi'den Franklin, Tennessee'ye taşınan Williams, burada Josh Farro ve Zac Farro ile tanıştı. Burada Brett Manning'den vokal dersleri almaya başladı ve Jeremy Davis ile The Factory adında yerel bir funk cover grubu kurmayı denedi. 2005'te Fueled by Ramen şirketi kurucusu John Janick, onunla bir sözleşme imzaladı.
2007'de rock müzik dergisi Kerrang!'ın okurları tarafından "En Seksi Kadın" kategorisinde ikinci seçildi. 2008 ve 2009 yıllarında ise bu kategoride birinciliği elde etti. Williams ayrıca Guitar Hero World Tour oyununda oynanabilen karakterdir.
Williams, Jennifer's Body filminin film müziği için "Teenagers" adlı bir şarkı yazdı ve kaydetti. Şarkının yayımlanmasından sonra, kariyerini solo sanatçı olarak sürdürmeyi düşünmediğini açıkladı.
2010'da B.o.B'nin B.o.B Presents: The Adventures of Bobby Ray albümündeki iki şarkıda yer aldı: "Airplanes" ve "Airplanes (Part II)". Williams Billboard tarafından, The 50 Greatest Rock Lead Singers of All Time (Tüm Zamanların En İyi 50 Rock Şarkıcısı) listesinde 13. sırada yer aldı.
Paramore
Paramore grubu 2004'te Franklin,Tennessee'de Hayley Williams (vokal), Josh Farro (gitar), Jeremy Davis (bas gitar) ve Zac Farro (davul) tarafından kuruldu. Grup 5 albümün –All We Know Is Falling, Riot!, Brand New Eyes, Paramore, After Laughter yanı sıra 2 konser albümü ve 5 EP yayımladılar. Haziran 2009'da Taylor York (ritim gitar) da resmî olarak gruba katıldı. Aralık 2010 tarihinde Josh Farro ve Zac Farro verdikleri ani bir kararla Paramore'dan ayrıldılar. 2017 yılında grubun bateristi Zac Farro gruba tekrar geri döndü. Paramore şuan Hayley Williams, Taylor York, Zac Farro'dan oluşuyor.
Özel Hayatı
Williams The Guardian'a verdiği röportajda grup üyesi Taylor York ile bir ilişkisi olduğunu doğruladı.
İzin Vermedi Yalnızlık
Kesmeşeker grubunun kurucusu, bestecisi ve söz yazarı Cenk Taner'in 2000 yılında çıkan ilk solo albümünün adı. Ada Müzik'ten çıkan ve 58 dakika 30 saniyelik albümde, akustik şarkılar ağırlıktadır. Sözler, ikili ilişkilerdeki hayal kırıklıkları, yalnızlık gibi temalar üzerinedir ve şehirli insanın hayata dair umut ve umutsuzluk gerilimlerini yansıtır.
Albümdeki parçaların listesi:
Deming'in 14 İlkesi
Deming'in 14 İlkesi, Amerikalı istatistikçi William Edwards Deming'in kalite yönetimi yaklaşım unsurlarıdır.
Eğlence, Uşak
Eğlence, Uşak ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Kültür
Köyde, yüzyıllardır oynandığı söylenilen gelenekselleşmiş "Yüzük Bulma Oyunu" oynanmaktadır. Uşak ile Gediz arasında geçiş güzergahından olduğundan akşam konaklaması yapılan köy odalarında, bu tip eğlencelerden dolayı köyün günümüzdeki adını aldığı da söylenmektedir.
Coğrafya
Köy, Uşak il merkezine 25 km uzaklıktadır.
Doppelkopf Harekâtı
Doppelkopf Harekâtı, SSCB'nin Bagration Harekâtı'yla elde ettiği avantajı eline geçirmek isteyen Almanya'nın karşı taarruzudur.
Almanların amacı
II. Dünya Savaşı'nın 1944'ünde Almanlar için tam bir bozgun havası esiyordu. Batıdan Müttefikler'in yaptığı Normandiya Çıkarması ile Fransa özgürlüğüne kavuştu. Sovyetler ise hızlı bir şekilde Almanya'ya ilerliyorlardı.
Almanlar Baltıklar'daki topraklarını korumak ve moral kazanmak amacıyla böyle bir harekât planladılar.
Harekât
1944 yazında saldırıya geçen Almanlar Sovyetler'i pusuya düşürerek yok ettiler ve hantal Sovyet zırhlıları pek başarı gösteremedi. Ne var ki, taze rezervleri olan Sovyetler kısa sürede kendilerini yenilediler ve savunma pozisyonu aldılar. Bunun üzerine STAVKA Almanlara karşı saldırı için Baltık Stratejik Taaruzu'nu planladı.
Mike Zambidis
Mike Zambidis (Yunanca: Mιχάλης Zαμπίδης [Mihalis Zambidis]; d. 15 Haziran 1980, Atina), Yunan kick boksçu. Takma adı "Iron Mike"tır (Demir Mike).
1,67 m boyundaki ve 70 kg ağırlığındaki Zambidis, 1998'den beri 72 dövüşe katılmış, bunların 60'ını kazanmıştır. 45 zaferi nakavtla, 14'ünü ise puanlarla almıştır. Katıldığı birçok yarışmada ödül almıştır. (Yunanistan, Avrupa şampiyonluğu gibi)
Drag
Drag; "çekmek, sürüklemek" gibi anlamlara gelen İngilizce kökenli bir sözcüktür. Drag ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:
William Ewart Gladstone
William Ewart Gladstone (d. 29 Aralık 1809 – ö. 19 Mayıs 1898), Britanyalı Liberal Partili bir politikacı ve Birleşik Krallık Başbakanı (1868–1874, 1880–1885, 1886 ve 1892–1894). Önemli bir politik reformcudur, popülist konuşmalarıyla tanınır, yıllarca Benjamin Disraeli ile bir politik yarış içinde olmuştur.
Liberaller seçimi kaybedince Benjamin Disraeli'yi yıpratmak için Osmanlı yönetimindeki Bulgarlar hakkında 5 Eylül 1876 tarihinde basılan, Bulgarian Horrors and the Question of the East, başlıklı 64 sayfalık bir broşür kaleme alan ve Osmanlıların bağımsızlık isteyen Bulgarlara yaptıklarını alçakça ve eşi görülmemiş bir zulüm olarak sayan Gladstone, Türklerin dünyadan tasfiye edilmesi gerekliliğini anlattı. Gladstone'a göre Türkler, "insanlığın dev bir insanlık dışı örneği"dir. "Türk hükûmeti" olarak adlandırdığı Osmanlı hükûmeti için ise "hiçbir hükûmetin işlemediği kadar günah işlemiş, hiçbir hükûmet onun kadar günahkârlığa saplanmamış, hiçbiri onun kadar değişime kapalı olmamıştır" der.
İngiltere Kraliyet Ailesinden olmayan bir kişi için ilk defa düzenlenen devlet cenaze töreni William Ewart Gladstone için düzenlenmiştir.
Kaynakça
William Ewart Gladstone hakkında en kapsamlı çalışma: Taha Niyazi Karaca, İngiltere Başbakanı Gladstone'un Osmanlı'yı Yıkma Planı: Büyük Oyun, Timaş Yayınevi, İstanbul 2011. https://web.archive.org/web/20110221092244/http://www.timas.com.tr/Icerik/Kitaplar/Tarih/Osmanli-Tarihi/Buyuk-Oyun.aspx
Anadolu Medeniyetleri Müzesi
Tarihçe
Mustafa Kemal Atatürk'ün isteği üzerine Ankara'da bir Hitit müzesi kurulmasına yönelik ilk girişim; 1921 yılında, dönemin Hars Müdürü Mübarek Galip Bey ve Maarif Vekili Hamdullah Suphi Tanrıöver tarafından başlatıldı. O döneme kadar Augustus Tapınağı ve Roma Hamamı gibi arkeolojik alanlarda çeşitli kalıntılar ele geçirilip depolandıysa da mevcut tarihi eserlerin ilk defa kapsamlı ve düzenli bir şekilde korunması, 1 Ekim 1921 tarihinde Akkale'de açılan "Eti Müzesi" veya diğer adıyla "Asar-ı Atika Müzesi" sayesinde oldu. Böylelikle, ileride Anadolu Medeniyetleri Müzesi adını alacak ve dünyanın en kapsamlı Anadolu uygarlıkları müzesine dönüşecek olan bir kurumun temelleri atılmış oldu.
Fakat bu müze öylesine küçük bir alanda kurulmuştu ki, kısa bir süre sonra envanterdeki eserlerin muhafaza edilebileceği daha geniş bir alana olan gereksinim arttı. Bir dönem bu müzenin müdürlüğünü üstlenen Remzi Oğuz Arık'a göreyse; Ankara Kalesi'ndeki bu müze, bir müze olmaktan çok düzene konmuş bir depo görünümündeydi. Ayrıca; müzenin koleksiyonu o yıllarda halka değil, sadece tarih alanında çalışmalar yürüten bilim insanlarına açıktı. Bu kısıtlı koşullar altında müzenin daha fazla idare edilemeyeceğine kanaat getiren dönemin Hars Müdürü Hamit Zübeyir Koşay; 1936 yılında Ankara Kalesi’nin güneydoğusunda ve metruk bir hâlde bulunan Mahmut Paşa Bedesteni ile Kurşunlu Han’ın onarılarak müzenin yeni binası olarak kullanılmasını teklif etti. Bu fikrin kabul görmesi üzerine Maarif Vekili Saffet Arıkan devreye girerek bu yapıların bakanlık bünyesine geçirilmesini sağladı ve böylece 1938 yılında başlayıp 1968'e kadar devam edecek olan uzun bir restorasyon çalışmasına başlandı. 1940'ta, henüz yenileme çalışmaları devam ederken, bedestene ait bir bölümün onarımı hızlıca tamamlanarak Akkale'deki eserler Alman Hititolog Hans Gustav Güterbock'un başkanlığında bir heyet tarafından buraya taşındı. 1943 senesinde ise müzenin ilk bölümü tamamen ziyarete açıldı. O sıralarda Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nde öğretim üyesi olarak görev yapan Güterbock ayrıca Alacahöyük, Kargamış, Sakçagözü, Malatya ve Cerablus'tan çıkartılan eserlerin de restorasyon ve teşhire hazırlık işlerini üstlenmiştir. 1948 yılına gelindiğinde ise Kurşunlu Han'da devam eden yenileme çalışmaları büyük ölçüde tamamlanmıştı ve müze müdürlüğü Akkale'nin depo olarak kullanılıp geri kalan bütün eserlerin bundan böyle burada sergilenmesine karar verdi. Müzenin bugünkü adını alarak kurumsal anlamda son haline ulaşması ise 1968'de gerçekleşti.
Günümüzde Mahmut Paşa Bedesteni ve Kurşunlu Han'ın büyük bir kısmı teşhir salonu olarak kullanılmakta; hanın bodrum katındaki ahır kısmı ise depo görevi görmektedir. Müze bünyesinde ayrıca kütüphane, fotoğraf ve restorasyon atölyeleri, konferans salonu, laboratuvar ve araştırmacı odaları bulunur. Tarih öncesi çağlardan başlayarak günümüze kadar Anadolu topraklarında medeniyet kurmuş topluluklara ve halklara ait eserlerin kronolojik bir sıra ile sergilendiği ve bu yönüyle dünyanın sayılı müzeleri arasında yer alan Anadolu Medeniyetleri Müzesi; Avrupa Konseyi’ne bağlı Avrupa Müze Forumu (European Museum Forum ) tarafından verilmekte olan Avrupa Yılın Müzesi Ödülü’nü 19 Nisan 1997 tarihinde İsviçre’nin Lozan kentinde 68 müze arasından birinci seçilerek almış ve Türkiye’de bu ödülü kazanan ilk müze olmuştur.
Koleksiyon
Bir "Hitit Müzesi" olması niyetiyle kurulan Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nin koleksiyonunda ilk yıllarda sadece Hititler'e ait eserler bulunmaktaydı. Fakat; ilerleyen yıllarda Maarif Vekâleti ve Hars Müdürlüğü'nün Anadolu'daki valiliklere sahip oldukları eserleri Ankara’ya -Eti Müzesi'ne- sevk etmelerini isteyen tebligatlar göndermeleri sonucunda müzenin envanteri hızlı bir şekilde büyümeye ve diğer Anadolu uygarlıklarına ait eserlere de ev sahipliği yapmaya başladı. Günümüzde yalnızca Türkiye'nin değil, dünyanın da önde gelen tarih ve arkeoloji müzelerinden biri olan Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nin zengin koleksiyonu arasında 1926-1932 yılları arasında Yozgat'taki Alişar Höyüğü'nde kazı çalışmaları yapan Von der Osten’ın buluntuları; 1931-1939 aralığında Alman Arkeoloji Enstitüsü Müdürü Kurt Bittel’in yürüttüğü Çorum'daki Boğazköy kazısından çıkan eserler; Maarif Vekilliği tarafından 1932'den 1934'e kadar Ahlatlıbel, Karalar ve Göllü Dağ’da yapılan kazılarda ortaya çıkartılan kalıntılar ve Türk Tarih Kurumu'nun 1935-1942 yılları arasında Alacahöyük, Pazarlı Höyük, Çankırıkapı, Ankara Kalesi, Etiyokuşu Höyüğü, Karaoğlan Höyüğü, Hacılar Höyük, Bitik Höyük, Alâeddin Tepesi, Hacı Bayram Camii ve Demirci Höyük gibi mekanlarda yaptığı kazı ve araştırmaların buluntuları yer alır.
Müzede yer alan ve MÖ 6200 yıllarına tarihlenen Çatalhöyük kent planını içeren harita, dünyanın bilinen en eski haritasıdır.
Ormandamı, Uşak
Ormandamı, Uşak ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Diri fay
Diri fay veya aktif fay, tarihsel dönemde deprem oluşturmuş olan tüm faylara verilen isim. Yer kabuğundaki çeşitli ölçekteki kayma yüzeyleri, (üzerinde deprem gerçekleşen ve hareket eden iki levha ya da levhacık arasındaki ara yüzey) fay olarak adlandırılır.
Ormandamı, Uşak
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Diri fay
Fayların dirilikleri sadece yazılı tarihsel kataloglardan değil aynı zamanda tarihi yapıları etkileyen faylanma işaretlerinden de anlaşılabilir. Genç Kuvaterner çökellerini (2 milyon yıldan daha yaşlı olmayan) kesen faylar, ötelenmiş genç akarsu yatakları, ötelenmiş akarsu – denizel sekiler, basınç sırtı ya da çöküntü gölcükleri, uzamış sırtlar gibi genç morfolojik şekiller oluşturmuş faylar, diri faylardır.
Ormandamı, Uşak
Coğrafya
Köy, Uşak il merkezine 40 km uzaklıktadır.
Diri fay
Diri fay sınıflaması
Herhangi bir bölge veya ülke için yapılabilecek diri fay sınıflaması eldeki verinin niteliği ve kullanım amacına göre değişir. Diri fayların sınıflamasında, kullanılan kriterlere göre değişen yaklaşımlar olup, aktif, potansiyel aktif, yetkin fay terimleri en çok kullanılanlardır. Bu tanımların çoğunda kullanılan başlıca kriter, depremler sonucu faylar boyunca yüzeyde veya yüzeye yakın derinliklerde meydana gelen “yer değiştirme” dir. Diri fayların alt gruplara ayrılarak sınıflamasında ise faylarda meydana gelmiş en son yüzey yırtılmasının oluş zamanı jeokronolojik ölçüt olarak kullanılmaktadır.
Bu sınıflamada, ilk üç kategoride tanımlanmış olan faylar gelecekte yüzey kırılmasıyla sonuçlanabilecek büyüklükte bir deprem üretebilecek tektonik yapılardır. Deprem yüzey kırığı ve Holosen faylarının dirilikleri üzerine olan veriler kesindir. Deprem tehlike değerlendirmeleri açısından bunların ülkedeki birinci derecede önemli deprem kaynakları oldukları kuşku götürmez. Ayrıca üst ölçekli planlamalar açısından bu iki sınıftaki faylar yüzey faylanması tehlikesi en yüksek olan fay zonları olarak önerilmektedir. Üçüncü sınıfta (Kuvaterner fayı) tanımlanmış olan faylar, son 11.000 yılda yüzey yırtılmasıyla sonuçlanan deprem üretip, üretmedikleri hakkında yeterli jeolojik ve jeomorfolojik veri toplanamayan faylardır. Bunlardaki veri eksikliğinin nedenleri araştırma yetersizliğine bağlanabileceği gibi, bu faylar içerisindeki yüzey yırtılması geliştiren büyük depremlerin 11.000 yılı aşan geniş bir tekrarlanma aralığı içerisinde gerçekleştiğine de yorumlanabilir. Bu nedenle, deprem yapabilirlikleri açısından Kuvaterner fayları potansiyel diri fay olarak kabul edilmelidir. Kuvaterner faylarının kesin deprem kaynakları olup olmadıkları, üzerinde yapılacak olan daha ayrıntılı paleosismolojik çalışmalarla ortaya konulmalıdır. Olası Kuvaterner fayı veya çizgisellik olarak haritalanmış olan faylar ise genelde Miyosen-Pliyosen’de gelişmiş ancak, Kuvaterner-Günümüz zaman aralığında aktivitelerini yitirmiş Neoteknik dönem yapıları veya güncel jeomorfolojiyi kontrol eden bazı Paleoteknik dönem yapıları olup, Kuvaterner aktiviteleri kanıtlanmamış fay veya çizgiselliklerdir. Deprem potansiyelleri açısından bu fay veya çizgisellikler hakkında kesin değerlendirmeler yapılabilmesi için daha ayrıntılı jeolojik, sismolojik ve uzun dönemli jeodetik verilere gereksinim vardır.
Diri fay haritaları
Diri Fay Haritaları, deprem tehlikesinin belirlenmesi ve deprem zararlarının azaltılmasında gerekli bilgi altyapısının temelini oluşturur. Diri fay haritaları ile birlikte deprem kaynak zonlarının tanımlanmasında gerekli olan diğer verilerdir.
Veraset Savaşları
Veraset savaşı, veraset krizi sonucu oluşan savaşlara verilen isimlerdir. Hayatını kaybeden, tahttan hal edilen ya da tahttan hal edilen eski hükümdarların tahtına ve unvanına, yönetme hakkına sahip iki veya daha fazla kişinin yönlendirilmesi ile oluşur. Saraydaki taraftarları ve hatta bazen diğer ülkeler tarafından desteklenen kişiler büyük bir iç savaşa ya da yanlarında toplanan müttefikleri ile bölgesel ya da küresel bir savaşa neden olabilen veraset savaşları; her dönem, her bölge, her din ve çoğu hanedanda etkili bir dönem noktasıdır.
Sabine Baring-Gould
Sabine Baring-Gould (28 Ocak 1834 – 2 Ocak 1924), İngiliz Anglikan rahip ve roman yazarı.
Askeriye, Burdur
Askeriye, Burdur ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Sabine Baring-Gould
Ailesi
25 Mayıs 1868'de Horbury'de Grace Taylor ile evlendi. Bu evlilikten 15 çocuğa sahip oldu: Mary (d. 1869), Margaret Daisy (d. 1870), Edward Sabine (d. 1871), Beatrice Gracieuse (d. 1874, ö. 1876), Veronica (d. 1875), Julian (d. 1877), William Drake (d. 1878), Barbara (d. 1880), Diana Amelia (d. 1881), Felicitas (d. 1883), Henry (d. 1885), Joan (d. 1887), Cecily Sophia (d. 1889), John Hillary (d. 1890), ve Grace (d. 1891).
Moskova Konferansı (1944)
Moskova Konferansı (1944): 9-20 Ekim 1944. Normandiya çıkarmasının başarılı olması üzerine Sovyetler Birliği de 23 Haziran 1944'te Doğu cephesinde genel bir karşı taarruza başladılar. Bu taarruz, Rus ordularının Balkanlar ve Orta Avrupa'yı işgali ile sonuçlandı. Bu durum Birleşik Krallık Başbakanı Churcill'i endişelendirdi. Churcill, Sovyet yayılmasını önlemek için Stalin'le anlaşmak üzere Moskova'ya gitmesine sebep oldu. 9-20 Ekim 1944'te Moskova'da Stalin ile yapılan görüşmeler sonucunda:
Askeriye, Burdur
Coğrafya
Burdur il merkezine 9 km uzaklıktadır.
NGC 1565
NGC 1565, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Tay takımyıldızı yönünde bulunur. Sc tipi bir sarmal galaksidir. Amerikan astronom Francis Leavenworth tarafından 1885 yılında 66,04 cm (26 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Ekrem Özdamar
Atletizme Edirne Öğretmen Okulu'nda başladı. 1974'te 2,06 m'lik derecesiyle aldığı yüksek atlama erkekler Türkiye rekorunu; 1978'de, Atina'da düzenlenen Balkan Şampiyonası'nda şampiyon olarak elde ettiği 2,20 m'ye kadar geliştirdi. 1978'de Milliyet tarafından Türkiye'de Yılın Sporcusu seçildi. 1975 ile 1982 arasında 8 kez üst üste Türkiye şampiyonu oldu. 2,20 m'lik Türkiye rekorunu, Işık Bayraktar'ın 2,21 m atlayıp ele geçirdiği 1996'ya kadar elinde tuttu. Atletlik kariyerini sonlandırdıktan sonra Beden Terbiyesi İstanbul Bölge müdür yardımcılığı ve spor yazarlığı yaptı.
Akçayol, Beytüşşebap
Akçayol, Şırnak ilinin Beytüşşebap ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır.
One Liberty Place
One Liberty Place Binası ABD’nin Pensilvanya eyaletinin ve bu eyalette yer alan Philadelphia şehrinin 1990 yılına kadar en yüksek gökdeleni, 1990 tarihinden itibaren Comcast Center binasının tamamlanmasından beri de en yüksek ikinci gökdelenidir.Günümüzde 61 kat ile 288 metreye çıkan One Liberty Place, ABD’nin en yüksek 19. gökdelenidir.
Murphy/Jahn Architects mimarlık firmasından Helmut Jahn tarafından tasarlanan binanın tepe noktası New York'ta yer alan Chrysler Binası’nı andırmaktadır. Binanın inşaatının tamamlanmasından üç yıl sonra, 1990 yılında hemen yanında daha ufak olan Two Liberty Place adlı ikinci bir gökdelen de inşa edilmiştir.
12 Ekim 1999 tarihinde One Liberty Place Binası 185 milyon dolara Philadelphia Liberty Property, L.P’ye satılmıştır. Ek olarak 28.2 milyon dolar da arsa bedeli için verilmiştir.
Binanın yüksekliği
One Liberty Place gökdeleni 1901 yılında inşa edilmiş Philadelphia Belediye Binası’nın tepesinde ve 167 metre yükseklikte yer alan William Penn heykelini geçilmemesini şart koşan centilmenlik anlaşmasını şehirde bozan ilk yapıdır. Bunun bir uğursuzluğa yol açtığı iddia edilmiş ve o tarihten 2008 yılına kadar Philadelphia’nın bütün önemli spor takımları hiçbir şampiyona kazanamamıştır. 2008 yılında şehrin en yüksek binası olan Comcast Center gökdelenin tepesine bir William Penn heykeli konmasıyla, heykelin şehirdeki en yüksek noktada bulunması sağlanmıştır.
Guyana'nın vize politikası
Guyana Hükûmeti belirli ülke veya bölge vatandaşlarına yönelik vize şartını muaf tutar. Tüm ziyaretçilerin en az 6 ay geçerli bir pasaporta sahip olmaları gerekir.
Vizeden muaf ülkeler
Aşağıdaki 45 ülkenin vatandaşları milliyetine bağlı olarak, 1, 3 veya 6 aya kadar ziyaretleri için Guyana vizesinden muaftırlar.
Varışta Vize
Turist olarak seyahat eden kişiler sponsor ya da ana bilgisayardan bir davet mektubu sahibi oldukları takdirde 30 gün maksimum kalış süreli ülkeye varışta vize alabilirler.
Avni Yukaruç
Hüseyin Avni Yukaruç (d. 1893, Ayaş - ö. 9 Ocak 1968), Türk siyasetçidir.
İdadi mezunudur. Fransa’da Pedagoji ve Nebabat Tahsili görmüştür. Ankara Yeşil Ahi Mektebi Muallimi Sâliliği, Ankara Merkez İstintak Dairesi Kâtipliği, Ankara İstinaf Mahkemesi Ceza Dairesi 2. Sınıf Kâtipliği, Konya Sultânîsi Kısm-ı İptidai Muallimliği, Canik Darü'l-Muallimîni Müdür Muavinliği ve Müdürlüğü, Eskişehir Darü'l-Muallimîni Müdürlüğü, Giresun Livası ve Yozgat Maârif Müdürlükleri, Sivas Mıntıkası Müfettişliği, Konya Mıntıkası ve Ankara Maârif Eminliği, Ankara Kız Lisesi Tarih Coğrafya Öğretmenliği, Maârif Vekâleti Orta Öğretim Genel Direktörlüğü, Yazarlık, TBMM VI. Dönem Çanakkale Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve beş çocuk babasıdır.
Rum (anlam ayrımı)
Rum sözcüğü şu anlamlara gelebilir:
Masumların Katli
Masumların Katli, Peter Paul Rubens tarafından çizilmiş iki farklı tabloya verilen isimdir. Tablolarda, Matta İncili'nde yer alan Masumların Katli isimli bölüm betimlenmiştir.
İlk tablo
Rubens tablonun ilk versiyonunu 1611 ile 1612 yıllarında çizdi. 18. yüzyılda tablo, Rubens'in bir başka önemli eseri olan Samson ve Delilah ile birlikte, Avusturya'nın Viyana şehrindeki Lihtenştayn Müzesi koleksiyonuna dahil edildi. 1767'de Vincenzio Fanti'nin hatalı kataloglaması sonucunda tablo, Rubens'in yardımcılarından Jan van den Hoecke'ye atfedildi. Tablo 1920'de Avusturyalı bir aileye satılana kadar bu müzede kaldı. Ardından 1923'te, kuzey Avusturya'daki Stift Reichersberg isimli bir manastıra ödünç verildi.
Tablo 2001 yılında, Flaman ve Hollandalı ressamlar hakkında bir uzman olan George Gordon tarafından Londra'daki Sotheby's müzayede salonundaki bir açık artırmada fark edildi. Gordon, yaklaşık aynı dönemde çizilen Samson ve Delilah ile benzeşen özelliklere ve stile sahip olan tablonun, Rubens tarafından çizildiğine ikna oldu. Tablo Sotheby's'de 10 Temmuz 2002 tarihli müzayedede 49,5 milyon pounda satıldı. Alıcının kimliği önce gizli tutuldu, daha sonra Kanadalı medya patronu Kenneth Thomson olduğu açıklandı. Resim bu açık artırmadaki fiyatıyla, "eski ustalardan" birine ait en pahalı resim unvanını kazandı.
Resim müzayededen sonra National Gallery, London'a ödünç verildi. Resmin burada üç yıl sergilendikten sonra Toronto'daki Art Gallery of Ontario'ya ödünç verilmesi amaçlanıyordu. Ancak Art Gallery of Ontario'da Frank Gehry tarafından tasarlanan yeniden düzenleme çalışmaları bitene kadar National Gallery'de kalması kararlaştırıldı.
İkinci tablo
Ressam hayatının sonuna doğru, 1636 ile 1638 yılları arasında, Masumların Katli ' nin ikinci bir versiyonunu çizdi. 1706'da Münih'teki Alte Pinakothek tarafından satın alınan bu tablo halen orada sergilenmektedir. Bu tablonun bir gravür kopyası 1643'te Paulus Pontius tarafından yapılmıştır.
Analiz
Ressam 1600 ile 1608 yılları arasında, Caravaggio gibi İtalyan barok ressamların eserlerini incelediği bir İtalya gezisine çıkmıştı. Masumların Katli ' nde ressamın bu gezide öğrendiklerinin izleri vardır. Tablolardaki açık dramatik stil, sahnenin duygusal dinamizmi ve zengin renkler bu İtalyan etkisinin sonucudur. Ayrıca chiaroscuro tekniğinin kullanılması da yine ressamın İtalyan ressamlarından etkilendiğinin göstergesidir.
Ned Vizzini
Ned Vizzini (Edison Price Vizzini, 4 Nisan 1981 – 19 Aralık 2013) Amerikan yazar. NPR tarafından gelmiş geçmiş en iyi 100 gençlik romanı sıralamasında 56. seçilen ve aynı isimle filminin bulunduğu It's Kind of a Funny Story de dahil olmak üzere dört gençlik romanının yazarıdır.
Vizzini depresyon geçirmişti, yirmili yaşlarının başlarında ruh ve sinir hastalıkları hastanelerinden birinde zaman geçirerek bu hastalıkla ilgili birkaç çalışma yaptı. 32 yaşında Brooklyn, New York'ta intihar etti.
Kariyeri
Vizzini'nin ilk yayınlanan çalışması  New York Press'e gönderdiği, 1996'da Eğitsel Sanat ve Yazı Ödüller'inde  şeref ödülünü kazanmasıyla ilgilidir. Gazetenin bağımsız yazarı olduğu için makalelerinde, aile tatillerinden, diğer çocuklarla caddede sarhoş dolaşmaya kadar her şeyi işlemiştir. Vizzini'nin başarısı ona, New York Times Magazine'e genç odaklı makalelerle katkıda bulunmasını sağlamıştır.
Nick Antosca ile birlikte Vizzini, MTV'nin doğaüstü dram dizisi  Teen Wolf'un 2012 sezonunun iki bölümünü yazmıştır.
2013'te, Vizzini ve yapımcı Chris Columbus tarafından  House of Secrets adlı orta dereceli fantezi tarzındaki ilk roman yayınlandı. Bu roman, New York Times en çok satanlar listesine girdi ve dört hafta boyunca listedeki adını korudu. Entertainment Weekly dergisi House of Secrets için "A-" notu verdi.
Makaleleri ve eleştirileri The New York Times, The Los Angeles Review of Books, ve  Salon'da yayınlanmıştır.
Vizzini ve Antosca, ABC'nin 2013 dram dizisi  Last Resort'un hikâye editörleriydi. "Nuke It Out" bölümünün yazarlarıdır.
2006'dan 2012'ye kadar, yerli gençler için olan bir yazarlık atölyesine katkıda bulunmuştur. Seminerler her ay Park Slope'de Barnes & Noble'da düzenleniyordu. Katılan gençler çalışmalarını, Give Us Money isimli grup bloğunda yayınlatma şansı buluyordu.
Ölümü
Sık sık klinik depresyon geçirdiğini yazan ve dile getiren Vizzini, 32 yaşında, New York'un Brooklyn şehrinde 19 Aralık 2013 tarihinde intihar etmiştir. Erkek kardeşi Daniel, muhabirlere Vizzini'nin, ebeveynlerinin yaşadığı binanın çatısından atladığını söylemiştir. Karısı Sabra Embury ve oğlu Felix hayattadır.
Mehmet Şevki Ölçer
Mehmet Şevki Ölçer, (1866, İstanbul - 9 Mayıs 1927 İstanbul) Harita Genel Müdürlüğü'nün kuruculuğunu yapan Ferik rütbesine yükselmiş Türk asker ve haritacı. Türk haritacılığının kuruluş ve gelişmesinde görev aldı. 18 adet nişan ve madalyası, 7 kitabı vardır. Yazdığı kitaplar arasında Osmanlı alfabesi ile yazılan "taksim-i arazi (jeodezi)" kitabı ünlüdür. Türk haritacılığının 75. yıl dolayısı ile 1970'te basılan posta pulu üzerinde resmi varır.
Eğitim Hayatı
Henüz 12 yaşındayken babası Ahmet Bican beyi kaybetti. Eğitim ve öğretimi annesi Emine hanım tarafından yürütüldü. Eğitimine Eyüp Sultan Askeri Okulunu ile başladı. Bu okulu bitirdikten sonra Kuleli Lisesini bitirdi ve 1885 yılında piyade rütbesiyle Pangaltı Harp Okuluna girmeyi başardı. Harp okulda teknik bölümde eğitim aldı, bilim ve tasarımla ilgilendi. 1886 yılında Teğmen, 1887 yılında ise Üsteğmen rütbesine nasp edildi.
1889 yılında Kurmay Yüzbaşı oldu ve Topçu ve Mühendis okullarına öğ­retmen olarak atandı. Okulda çözümlemeli ve tasarı geometri, coğrafya gibi dersleri öğretti. 1890 yılında kurmay eğitimini tamamlamak için Paris Harp Okuluna eğitime seçildi. Burada 2.5 yıl eğitim aldı.Bu eğitim sırasında 17 Haziran 1891 tarihinde kolağası rütbesine yükseltildi. Ardından padişah kararı ile Mehmet Hakkı bey (Hakkı Güncan) Fransız askeri coğrafya dairesinde teorik ve uygulamalı coğrafya eğitimini tamamladı
Erken Dönem (1894-1901)
1894'te İstanbul'daki Mühendishane-i Berrî-i Hümâyûn (Topçu Harp Okulu)'a öğretmen olarak atandı. Burada ikinci sınıf öğrencilerine hafif iskam ve keşif dersleri verdi. Bu görevi sırasında 20 Ekim 1894'te Osmanlı'nın modern tekniklerle çizilmiş bir haritasını yapmak için görevlendirildi. Bu amaç doğrultusunda Genelkurmay 5. şubesine bağlı olarak kurulan Harita Komisyonu'na atandı. Bu komisyonda teknik işlere yardım olması için Fransız askeri coğrafya dairesinden yüksek maaşlarla uzmanlar ve aletler getirildi. Komisyonda Paris'de beraber eğitim aldıkları Mehmet Hakkı Güncan ile birlikte Harp Okulu öğretmenlerinden Kur. Yrb. Rıza bulunmaktaydı. Komisyon, Bayezid Camii yanındaki eski jandarma dairesinde çalışmalarına başladı. Bu komisyon, Türkiye'deki hesaba dayalı modern haritacılığın temeli kabul edilmektedir.
13 Kasım 1894 tarihinde Binbaşı rütbesine yükseldi. 1896 yılına kadar hem Mühendishane-i Berrî-i Hümâyûn'daki öğretmenlik görevine, hem de Harita Komisyonundaki görevine devam etti. Bu tarihten sonra harita komisyonu ile birlikte saha çalışmaları yapmak için İstanbul'dan ayrılarak Eskişehire geçti. Eskişehir'de nirengi'ye dayalı bir haritalandırma projesine başlamıştır. nirengi için baz ölçülmüş, astronomik gözlemler yapılmış ve sarkaçla mutlak gravite ölçülmüştür. Ancak bu proje başarısız oldu. Haritalama projesinin başarısız olmasını "istibdad yönetimi"ne bağladı. Harita komisyonu bu tarihten sonra bir daha saha çalışması yapmadı. Komisyon çalışmaları için getirilen Fransız subaylar, geçirdikleri 4 verimsiz yılın ardından geri döndü.
Komisyon Bakırköy Baruthane mevkisinin 1/1000 ölçekli haritasının yapılması üzere görevlendirildi. Bu iş için Kurmay Albay Ahmet Abuk başkanlığında kurulan geçici kurulda çalıştı. Bölge arazisinin haritasını nirengi yöntemini kullanarak oluşturdu. Bu işin ardından 1899 yılında mühendis okulunda eğitim vermeye geri döndü ve jeodezi eğitimi vermeye devam etti.
20. Yüzyıl (1901-1926)
1900 yılında Yarbay rütbesini aldı. Ardından Bonne projeksiyonunun Türkiye'ye uyarlanması için gerekli hesaplamalarda bulundu. 1908 yılında Albay rütbesiyle genelkurmay başkanlığına "Memaliki Osmaniye harita dairesinin ahzına dair" isimli bir tasarı sundu. Bu tasarı üzerine genelkurmaya bağlı bir harita dairesi kuruldu. 1912 yılında Mirliva ve 1923 yılında Ferik (Korgeneral) rütbelerini aldı. Birinci Dünya Savaşında ordunun harita ihtiyacını karşıladı. Ayrıca savaş sırasında Almanya ve Avusturya'ya ziyarette bulunarak incelemeler yaptı. Kurtuluş savaşında sırasında harita başkanlığını 60 subay ve İstanbul'dan Ankara'ya taşıyarak Kurtuluş Savaşına destek verdi. Ankara'ya taşınan bu daire, cumhuriyetin ilanından sonra 1925'te Harita Genel Müdürlüğü'ne çevrildi. Müdürlüğün kurulmasından bir sene sonra, 1926'nın Haziran ayında sağlık sorunları nedeniyle görevinden emekli oldu. 9 Mayıs 1927 tarihinde İstanbul ilinde vefat etti. Kabri İstanbulu ili Merkez Efendi mezarlığında bulunmaktadır. 2003 yılında kurulan ve günümüzde ziyarete açık olan Harita Genel Müdürlüğü müzesinde kendi ismi ile bir bölümü bulunmaktadır. Müzede kişisel eşyaları, Mustafa Kemal Atatürk ve Fevzi Çakmak ile telgrafları, diplomaları ve Fransız şövalye nişanı beratı bulunmaktadır.
Madalyaları
Mehmet Şevki Bey, yaşamı boyunca aşağıdaki madalya ve nişanlarla ödüllendirilmiştir.
Celal Şahin
Celal Şahin (d. 22 Mayıs 1925, İstanbul - ö. 23 Şubat 2018), Cumhuriyet döneminin ilk şovmenlerinden.
Radyo ve sahnelerde en çok akordeonu ile tanınan Celal Şahin; mızıka, bateri, piyano, kaval ve bağlama da çalmaktadır.
Celal Şahin; Orhan Boran, Erkan Yolaç ve Şemsi Yastıman'la çağdaş, sahnelerin ilk ve öncü şovmenidir.
Hüseyin Kağıt
Hüseyin Kağıt, 1982 yılında Ankara'nın Haymana ilçesinde dünyaya gelmiş, Türk müzisyen, söz yazarı, bestekâr ve oyuncudur.
Hakkında
2013 yılı itibarıyla, Hüseyin Kağıt'ın 200'e yakın şarkısı bulunmaktadır. Ancak Tayfun Soydemir'in sözlerini yazdığı ve Hüseyin Kağıt ile birlikte Özkan Özcan'ın 2012 yılında seslendirdiği Hayatı Tesbih Yapmışım şarkı, sosyal medyada 4 ayda 4,5 milyondan fazla tıklanması müzisyenin popülerliğini daha da arttırmıştır. Sanatçı halen çeşitli etkinliklerde konserler vermeye devam etmekte ve sahne almaktadır.
Diskografi
Albümleri EP'leri
Single'ları
UC AlbinoLeffe
Unione Calcio AlbinoLeffe ya da kısaca UC.AlbinoLeffe, Bergamo'da kurulmuş İtalyan spor kulübüdür. Evindeki maçlarını Bergamo'nun merkezindeki Stadio Atleti Azzurri d'Italia stadında oynar. Renkleri koyu mavi ve azur mavisidir.
Takım Kadrosu
20 Ağustos 2012 itibarıyla
Sorkun, İskilip
Sorkun, Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 87 km, İskilip ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır.
St Peter's College, Auckland
St Peter's College, Auckland, Yeni Zelanda Auckland'da yalnızca erkek öğrencilere eğitim veren resmi orta dereceli bir okul. Eğitim süresi 7-13 yıldır (11-18). Yeni Zelanda'nın en büyük okullarından biridir.
Dış bağlantılar
St Peter's College web sitesi
Sinop
Sinop, Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nin batı karadeniz bölümünde bulunan Sinop ili'nin merkezi olan şehirdir. Karadeniz kıyısında, Boztepe Burnu'nun karayla birleşme noktasında yer alır. Sinop Kalesi, tarihi ve turizm açısından kentin en ilginç yeridir. Türkiye'nin kuzeyde en uç noktası olan İnce burun Sinop ilindedir. Aynı zamanda Sinop yaklaşık 55 bin kişi olan şehir merkezi nüfusuyla Türkiye'nin en küçük illerinden biridir.
Köken bilimi
Antik Çağ'da, Paflagonya bölgesi içinde kalan Sinop'un saptanabilen en eski adı, Sinopedir. Bir söylentiye göre kent adının kurucusu olarak kabul edilen aynı bir Amazon'dan almıştır. Bir başka söylenceye göreyse, kenti eski Yunan'da Irmak Tanrısı Asopos'un su perisi kızlarından Sinope kurmuştur. Söylenceler, MÖ 5-3. yıllara tarihlenmektedir ve aynı döneme ait kent sikkeleri üstünde Sinope'nin başı görülmektedir. Hangi söylence benimsenirse benimsesin, kentin kurucusunun Sinope olduğu kesindir. Ancak, Sinope bir su perisi ise, kentin Yunan kolonicilerce; Amazon ise; Anadolu'nun yerli halklarınca kurulmuş olması gerekir. Bu ikilem, dilbilim çalışmalarıyla bir ölçüde çözülmemiştir: Gerek etimolojisine yabancı olan Sin ya da Sind sözcüklerine Yunanistan'ın dışında daha çok Pontus, Doğu Anadolu Bölgesi, İran ve Hindistan'da rastlanmaktadır. Bu da, Sinope adının yerli Anadolu dillerinde gelmiş olabileceğini göstermektedir. Ünlü Antik Çağ coğrafyacısı Strabon ise, kentin kurucusu olarak, Argonotlar'dan Teselyalı Otolikos'u göstermekte ve onun kenti ele geçirerek bir Yunan kolonisi kurduğu yazmaktadır. "Kentin ele geçirilmesi" kavramı, kolonileştirmeden önce, kent'te yerli bir halkın yaşandığını ortaya koymaktadır. Strabon'un sözünü ettiği gelişmeden sonra, Sinope Kenti MÖ 7. yıllarında bir kez Miletuslular'ca kolonileştirilmistir. Kent'te, sırasıyla Miletoslu Habrındas, Koos ve Krenitas dönemlerinde yerleşilmiştir. Tüm bu söylence ve tarihsel olaylar Sinop'un ilk çağlarda yerli halkça kurulduğunu, bu yerleşimi, söylencesel Argonot seferiyle ilgili olarak bir Yunan kolonisi'nin izlediğini, son olarak da Miletus lular'ın burada bir koloni kurduğunu ortaya koymaktadır. Sinop'u içeren yörenin en eski adı ise "Kaşka Ülkesi" idi. Yöre Hitit Imparatorluk Dönemi'yle çağdaş olan Kaşkalar'ın yaşadıkları topraklarda yer alıyordu. Bu ülke sınırları içindeki küçük "Arauanna Ülkesi de, Sinop yöresinde bulunuyordu.
Tarihçe
Yarımadanın güney yönündeki iç liman ise rüzgârlara kapalı konumuyla ve sakin deniziyle güney Karadeniz'in en önemli limanıydı. Bu özellikleri yüzünden "Akdeniz" ismini almıştır. Tarih boyunca işlek bir liman yaşantısı ve tersane faaliyeti bu limanda gerçekleşmiştir. 19. yüzyıla kadar tamamen ayakta duran surlardan ise günümüze büyük bir kısmı kalmıştır ve yıkıntılarından rekonstrüksiyonu yapılabilir. Şehrin gelişimi sürekli olarak doğu yönde, Boztepe Burnuna doğru olurken, kuzeydeki Akliman ve Anadolu yönünde birkaç azınlık yerleşmesinden başka bir yerleşim olmamıştır. Doğudaki yarımada ise gittikçe sarplaşmakta, Hıdırlık tepesinde 187 metre yüksekliğe ulaşmakta ve nihayet deniz yönünde dik yarlar ile kuşatılmaktadır. Bu durumda şehrin deniz yönünden ve berzahtan zaptedilmesi imkânsız olmaktadır.
Antik çağdan beri parlak ve yoğun bir ticari ve kültürel yaşantıya sahip olan Sinop, bu niteliğini Doğu Roma İmparatorluğu, Büyük Selçuklu İmparatorluğu, Candaroğulları ve Osmanlı İmparatorluğu yönetimlerinde de sürdürmüş, ayrıca kale ve tersanesi ile bölgenin en önemli askeri üslerinden biri olmuştur. Bu durumunu Sinop Baskını'ndan sonra kaybetmeye başlayan kent, sur dışına güneydoğu yönde azınlık yerleşmeleri ile batıya doğru ise yönetim ve eğitim gibi kamu hizmetleri yerleşmesiyle çıkmıştır.
Sinop ilinin yerleşme tarihi ilk Tunç Çağı'yla başlamıştır. MÖ 7. yüzyılda bir Helen Kolonisi olarak kurulan Sinop, Antik Çağ'da Karadeniz'in en önemli kentiydi. Helenistik dönemde Anadolu'nun yerli kültürleriyle, Helenistik ve Pers kültürlerini birleştirmek isteyen Pontus Devleti'nin başkenti Amasya'dan sonra Sinop'a taşındı. Bizans döneminde yöre Ortodoks Hristiyanlığının etkisiyle dilde ve kültürde Helenleşmiştir.
Sinop 1972 yılında kalkınmada ikinci derece öncelikli iller kapsamına alınmıştır. İlk büyük ölçekli sanayi kuruluşu, Ayancık Kereste Fabrikasıdır. Diğer önemli sanayi kuruluşları Şişe Cam Fabrikası, Un Sanayi, Söksa, İç Çamaşırı Örme Ve Konfeksiyon AŞ. ile toprak sanayinde tuğla ve kiremit fabrikalarıdır. Ne yazık ki şu an bu fabrikaların çoğu kapatılmış ya da taşınmış durumdadır. Ama bunun dışında Sinop'ta el sanatları da ünlüdür. Ayancık keteni, Boyabat çember dokumacılığı, ahşap kotra maketi yapımı ve tahta el işlemeciliği Sinop'taki en köklü el sanatlarıdır.
İlk kütüphane 1924 yılında Dr. Rıza Nur'un öncülüğünde kurulmuştur ve kütüphaneye ismini veren de odur.
Tarih öncesi
Sinop ilk çağda "Paflagonya" adı verilen bölge içindedir. Anadolu'nun kuzey sahilleri ile Kırım yarımadası arasında deniz ticaretinde önemli bir rol oynamıştır. Önemli bir doğal liman konumundadır.
1953 yılında Kocagöz höyükte (kazılınca çoğu kez altında eski yapı kalıntıları ve eski eserler çıkan, yayvanca - alanı geniş ve derinliği az bir şekilde toprak tepe.) yapılan kazı ile 1987 ve 1988 yıllarında Müze Müdürlüğünce yapılan yüzey araştırmacıları sonucunda tarih öncesi devreler biraz olsun aydınlığa kavuşmuştur.
Karagöz höyükte yapılan kazılarda, İlk Tunç Çağı 1. dönemine ait (MÖ ? 3000-2700) buluntular ortaya çıkarılmıştır. Bulunan malzeme Sinop, Balkanlar ve İç Anadolu Bölgesi arasındaki ilişkiyi göstermektedir.
Yapılan yüzey araştırması sonucunda çevrede çok sayıda tarih öncesi yerleşim yerlerine rastlanmıştır. Bu yerleşim yerleri sahil boyunca, nehir ağızlarında ve nehir vadileri boyunca iç kesimlere doğru yayılmaktadır. Ele geçen malzeme genel olarak ilk Tunç Çağı 1 ve İlk Tunç Çağı 2'ye tarihlenmektedir. Ancak Kabalı çayı vadisinde Erken kalkolitik (MÖ 4500) yıllarına tarihlenen iki yerleşim yeri saptanmıştır. Bugün Sinop çevresinde en eski yerleşim alanı Kabalı çayı vadisi olarak belirlenmiştir. Sahil kesiminde İlk Tunç Çağı 2'nin başında korkunç bir yangınla höyükler terk edilmiştir. Bundan sonra höyüklerde bir yerleşmeye rastlanmamaktadır.
Hitit dönemi
1952-1954 yılları arasında yapılan kazılarda Sinop'ta Hitit dönemini belgeleyecek hiçbir esere rastlanmamıştır. Hitit metinlerinde Karadeniz'de Gaşka kavimlerinin varlığından söz edilmekte ise de, ancak şimdiye kadar Sinop yöresinde hiçbir buluntu ele geçmemiştir.
Yapılan yüzey araştırmasında sahil bandında bir tek Gerze ilçesi Köşkhöyük'te Er Hitit (MÖ 1800) malzemesine rastlanmıştır. Ancak Hitit İmparatorluğu dönemine ait hiçbir malzeme bulunmamıştır. Bundan sonra 756 yılına ait malzemeler bulunabilmektedir. (MÖ 2700-1800), (MÖ 1800-MÖ 756|756) yılları arasında Sinop sahil şeridiyle ilgili bir bilgi yoktur.
MÖ 1000 başları
MÖ 756 yılında Milet'ten ayrılan ve kendilerine yeni bir şehir kurmak isteyen göçmenler buraya gelerek bugünkü Sinop'un ilk temelini atmışlar ve bu şehre Sinope adını vermişlerdir. "Efsaneye göre tanrıça Sinope ırmak tanrısının kızıdır. Zeus Sinope'ye aşık olur. Her dilediğini yerine getireceğine söz verir. Sinope kızlığına dokunmamasını ister. Tanrı yemine bağlı kalarak onu kız bırakır. Bugünkü Sinop'un olduğu yere gelir."
Daha sonra MÖ 630 yılında ikinci bir koloni (sömürge, göçmen topluluğu ya da bu topluluğun yerleştiği yer) grubu Sinop'a yerleşmiştir. Şehrin surlarının büyük bir olasılıkla kolonize (koloniler halinde yaşanan) devirlerde yapıldığı tahmin edilmektedir.
MÖ 7. yüzyıl başlarında Sinop, Anadolu'ya kuzeyden gelen Kimmerlerin, MÖ 6. yüzyıl ortalarında İran'dan gelen Perslerin istilasına uğramıştır.
Helenistik dönem
MÖ 4. yüzyılın birinci yarısında Paflagonya'lılar bağımsızlıklarını ilan etmişlerdir. MÖ 332 yılında Büyük İskender'in Anadolu'ya girişini fırsat bilen I. Ariarathes Kapadokya'da bağımsızlığını ilan ederek, Sinop'u da hakimiyetine almış. MÖ 302 yılında Mitridat Ktistes Paflagonya'da dağınık halde bulunan prenslikleri bir araya getirerek kuvvetli bir devlet (bağımsız bir ülke ile onun yönetiminden oluşan varlık) kurmuştur. Daha sonra ll. VI. Mithridates ve onun oğlu Farnak Sinop'a hakim olmuş. MÖ 169 yılında devletin başına Mitridat Flapeton geçmiştir. Mitridat Flapaton Sinop'u bayındır (gelişip güzelleşmesi için üzerinde çalışılmış, altyapıya sahip) hale sokmuş, başkentini Amasya'dan Sinop'a getirmiştir.
Sinop'un parlak dönemi Mitridat Fatpator zamanında olmuştur. Bütün Karadeniz'i hakimiyeti altına alan Mitirdat Romalıları'da Anadolu'dan atarak büyük bir imparatorluk kurmuş, ancak Başkenti Sinop'tan Bergama'ya taşımıştır.
Helenistik dönem Sinop'un en parlak zamanı olup, bu dönemde kültüre büyük önem verilmiştir.
Roma dönemi
MÖ 70 yılında Roma İmparatorluğu işgal ettiği bu toprakları yeniden tanzim etmiş. Pontus Krallığını Kızılırmak'tan itibaren ikiye bölerek, doğu parçasının idaresini yerli sülalelere vermiş, batı parçasını ise doğrudan doğruya devletin eyaleti haline getirmiştir.
Bizans dönemi
Roma İmparatorluğu'nun ikiye bölünmesiyle Doğu Roma topraklarında kalan Sinop yavaş yavaş küçülmeye başlamıştır. Hristiyanlığın geliştiği bu dönemde şehirde ticaret ve kültür, dini birtakım olaylar yüzünden gerilemiştir. Sinop'ta bu dönemde yapılan en önemli Bizans yapıtı Balatlar Kilisesi'dir.
Sinop'un Fethi ve Selçuklu dönemi
1204 yılında Dördüncü Haçlı Seferinde İstanbul zapt edilip (zorla alınıp), Bizans İmparatorluğu dağılınca Sinop Trabzon Devleti'nin elinde kalmıştır. İç Anadolu'ya yerleşen Selçuklu Hanedanına vergi veren Trabzon Devleti, Selçuklu Hanedanının bir iç ayaklanmasından yararlanarak vergiyi kesmiş ve Sinop halkına da baskı ve tecavüzlerde bulunmaya başlamıştır.
Sinop halkının Konya'ya şikayeti üzerine Sultan İzzeddin Keykavus dirlik sahibi bütün Vilayet Beylerine emir göndererek savaşa katılmalarını bildirmiştir. Büyük bir kuvvetle yola çıkan ordunun gerek hazırlığından, gerek gidiş yolundan haberdar olmayan düşman Sinop yakınlarında 500 atlı ile avlanmakta olan Tekfur'u baskın yaparak yakalamış, yakalanan Tekfur 3 gün sonra kale önüne getirilerek Sinop'un teslim olması istenmiştir.
Önceleri teslim olmak istemeyen halk Tekfur'un öldürülmemesi, kimsenin canına kıyılmaması ve herkesin istediği yere gidebilmesi şartıyla 3 Ekim 1214 tarihinde kalenin anahtarlarını Selçuklulara teslim etmiştir. Sinop'ta eski Kilise yerine Alaeddin Camii 1214 yılında bir camiye çevrilmiştir.
Türk idaresi
Selçuklu idaresine geçtikten sonra baştan başa yeniden imar edilen Sinop'ta, önce Pervaneoğulları Beyliği daha sonra Candaroğulları Türk egemenliğini sürdürmüştür.
15. yüzyılda gelişmeye ve büyümeye başlayan Osmanlı İmparatorluğu'na Anadolu beylikleri katılmaya başlayınca Candaroğlu İsmail Bey'de Osmanlılara bağlılığını ilan etmiş ve böylece Sinop, Osmanlı İmparatorluğu'nun idaresi altına girmiştir.
Bir liman şehri olarak kullanılan Sinop'ta tersanede gemi yapımı bu dönemde de devam etmiştir.
1853 Osmanlı-Rus savaşlarında şehir top atışlarına tutularak yakılmış ve bu tarihten sonra, şehir iyice küçülerek kale içine çekilmiştir.
Bandırma Vapuru ile Samsun'a gitmek üzere yola çıkan Mustafa Kemal Atatürk 18 Mayıs 1919 günü Anadolu'ya karadan geçmek için Sinop Limanına uğramış, ancak o tarihte Sinop-Samsun arasında karayolu olmaması sebebiyle yolculuğuna gemiyle devam etmiştir.
Hatta Sinop'u çok sevdiğini belirten Atatürk bu hislerini "Ne olurdu Sinop'un yarı güzelliği Ankara'da olsa idi" ifadesiyle belirtmiştir.
Sinop idari teşkilat olarak merkezi Samsun olan, Canik Livasına bağlanmış, Tanzimat'ın ilanından sonra Kastamonu'ya sancak olmuş, 1924 yılında Kastamonu'dan ayrılarak il haline getirilmiştir.
Coğrafya
Sinop; Anadolu'nun kuzey yönde uç noktası olan İnceburun'a doğu yönde bağlanan Boztepe Burnu berzahında bir kale-şehir olarak kurulmuş ve tarih boyunca doğu yönde gelişmiştir. Tarih boyunca kale dışına pek taşmayan şehir bir liman kenti özelliği taşır. Berzahın kuzeydoğusundaki dış liman fırtınalara açık olduğu ve denizcilik bakımından kullanışlı sayılmadığı halde, Antikçağ 'da daha çok bu limanın kullanıldığı bilinir. Zamanla kum dolan ve kullanılamaz hale gelen bu limanı berzanın güney-doğusundaki iç limana aynı dönemde bir kanal bağlardı. Bu kanal, Büyük Selçuklu İmparatorluğu döneminde kapatılmıştır.
İklim
Sinop, iklim özelliklerinin iç içe geçtiği bir şehirdir. Mevsimler arası sıcaklık farkları çok büyük değildir. Sürekli esen rüzgârlar şehirde etkili olmaktadır. Sinop'ta yazın birkaç günü haricinde, bütün yıl nemli ve yağışlı bir iklimi hakimdir. Şehirde Karadeniz iklim tipi egemendir.
Sinop sahil kuşağında yer aldığı için iklim orada mutedildir. Yağış her mevsimde görülür.
Ortalama yağış miktarı Sinop'ta 679–1077 mm ve toplam yağışlı gün sayısı 97-128 gün arasındadır. En yüksek sıcaklık 35 °C ve en düşük sıcaklık ise -8,4 °C derecedir.
Ortalama sıcaklık açısından çok büyük fark yoktur, kışın 7 °C dolayında olan sıcaklık ortalaması, yazın 20 °C'ye yükselir. Yıllık sıcaklık ortalaması merkezde 14 °C'dir.
Alabuga
Alabuga (, Yelabuga;, Alabuğa), Rusya'nın Tataristan Cumhuriyeti'nde bulunan bir şehirdir. Şehir Kama Nehri'nin sağ kıyısında başkent Kazan'ın 200 km doğusunda yer almaktadır. Şehir, Alabuga rayonunun merkezidir. Şehrin nüfusu 2010 itibarı ile 70.728'dir.
Sinop
Kültür
Hitit kaynaklarından öğrenildiğine göre, yörenin en eski halkı olan Kaşkalar'ın konuştuğu dil ile Hititler'in dil benzerlikler göstermekteydi. Pontus Krallığı'nın egemenliğine girdiği MÖ 2. yüzyıl başlarına kadar özgürlüğünü koruyan Sinop kenti, bu dönemde bayındır bir liman ve balıkçılık merkeziyidi. Eski kaynaklarda, limanda kurulmuş olan dalyanlarda avlanan palamutlardan bir bölümünün büyük havuzlarda canlı olarak korunduğu konusunda bilgiler vardır. Roma döneminde yaptırılan uzun su kemerleriyle kente su getirildi. Bizans döneminde önemli bir liman ve askeri üs konumunda olan Sinop, Candaroğulları yönetimi sırasında tersanesiyle ün kazandı. Bu sırada Sinop tersanesinde yapılan büyük bir tekne, Osmanlı donanmasına örnek olması amacıyla İstanbul'a götürüldü. Osmanlı döneminde kentte yaşayan Rumlar daha çok küçük üretim ve ticaretle uğraşırdı.
19. yüzyılda Anadolu'nun iç kesimleriyle daha kolay ulaşım sağlayan Samsun ve Trabzon limanlarının önem kazanmasından sonra Sinop eski canlılığını yitirmeye başladı. Ticaretin gelişme gösterdiği 19. yüzyıl sonlarında kent surların dışına taştı.
Sinop'ta doğan şair Ahmet Muhip Dıranas, 1940'ta yayımlanan bir yazısında çocukluğunun geçtiği kenti şöyle anlatır: "Misafir olacağım eve varmak için yıkık kale duvarları arasında geçiyordum. Oysaki 30 yıl önce şehrin bütün surları sağlamdı. Biz çocuklar bir taraftan çıktık mı bu surların üstüne, bütün kasabanın etrafını fırdolayı dönerdik. Şimdi kala kala birkaç burçla şehrin ortasına doğru düşen ve saat kulesi hizmetini gören Roma üslubunda bir kale kalmış. Daha eskiden burada Rumlar varken gece oldu mu, surun kapıları kapanır, dışarıdakiler dışarıda, içeridekiler içeride kalırmış. Canlı ve hareketli olan Rumlar, yarımadaya doğru olan kısımda ve kale dışındaydılar. Kenar boyunca kahveleri, çalgılı gazinoları ve meyhaneleri vardı.