cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harkov Fotoğraf Okulu
Harkov Fotoğraf Okulu Müzesi
HFOM tarafından yayınlanan ilk kitap, HFO temsilcilerinden olan baba-oğul Viktor ve Sergiy Kochetov'un yazdığı KOCHETOV oldu. Kitap, renkli çizimleri ve Viktor Kochetov'un 1970'lerden 2000'lere kadar olan kariyerine ilişkin anılarını içeren bir fotoğraf koleksiyonu olarak basıldı. 2020 itibarıyla, okulun etkinliğinin ilk kapsamlı analizi yayımlandı: Nadiia Bernard-Kovalchuk'un monografisi, Harkov Fotoğraf Okulu: aygıta karşı oynamak.
Sosyalist gerçekçilik ile oluşumu ve ilişkisi
Sovyet döneminde Ukrayna sanatının en dikkate değer hareketlerinden biri olarak kabul edilen Kharkiv Fotoğraf Okulu, 1970'lerde bir yeraltı konformist olmayan sanat fenomeni olarak ortaya çıktı. Sanatsal dogmaları ve yöntemleri, fotoğrafa sosyalist gerçekçilik sanat tarzının dikte ettiği fotoğraf doktrinleri ve yöntemleri aracılığıyla dahil edilen Sovyet gelenekleri ve ortak propagandayla mücadele etmeyi amaçlıyordu.
Sosyalist gerçekçilik dogmalarına bağlı olan ilk Harkov Fotoğraf Okulu üyeleri (Vremia Grubu) bazen onlara karşı mücadele etti, bazen de onların eksiklerini tamamlayarak onları kendi sanatlarına dahil etti; ama cennetvari bir gerçeklik göstermek yerine, fotoğrafçılık anlayışını değiştirmeye odaklandılar. Sosyal meseleler ve hayatın acımasızlığı da dahil olmak üzere gerçeği olduğu gibi göstermeye çalıştılar. HFO temsilcilerinden Roman Pyatkovka'ya göre, Harkov fotoğrafçılarının estetiği, büyük ölçüde sanatçıların, hükûmetin sanatsal faaliyetleri sansürleme ve kontrol etme arzusuna meydan okuyarak, o zamanın yerleşik kurallarıyla yüzleşmesine bağlıydı. Yeni sanatsal ifade arayışında, sıradan sosyalist gerçekçiliğin yarattığı Sovyet "ideolojik cephesinin" perde arkası bakışlarını sergilediler.
Avangart gelenekler
Harkiv şehri, güçlü avangart geleneği ile tanınır. Örneğin, daha sonra enstitüye dönüşen kentin sanat okulu, "Sovyet avangardının son sığınağı" olarak kabul ediliyordu. Velimir Khlebnikov, Vladimir Mayakovsky, Boris Pasternak, Vasyl Yermylov, Boris Kosarev gibi sanatçılar yaşadığı ve orada çalıştığı için, Harkov malikanesi "Krasnaya polyana" 20. yüzyılın başlarında avangart sanatın merkezi olarak algılanıyordu. Avangart stil, dünyaca ünlü Gosprom binası tarafından temsil edilen mimari yapılandırmacılık ve sanatta imgeleri ve sözcükleri birleştirmeye odaklanan kavramsalcılık da dahil olmak üzere Harkov'da çeşitli biçimlerde gelişti. Boris Mihaylov'un Bitmemiş Tezi, HFO'nun dünyadaki ilk jenerasyon sanatçılarının en iyi bilinen kavramsal sanat projelerinden biridir.
HFO üyeleri, sanatsal fotoğraflarının herhangi bir tarihe veya geleneğe dayanmadığını ifade etmelerine rağmen, çalışmaları günümüzde 1920'lerde yaygın olarak popüler olan avangart tarzın bir uzantısı olarak kabul edilmektedir.
Küçük ayrıntılar, HFO sanatçılarının avangart olduğunu gösterdi, örneğin bir baykuş sembolü (Harkov avangart tarihine bağlı ve Vremia Grubu tarafından kullanılan bir işaret); ya da 20. yüzyılın başlarındaki fütürist fikirlere gönderme yapan yeni fotoğrafçılık yöntemleri. Avangart gelenekler, 2000'li yıllarda resim ve metin arasındaki bağlantıyı yeni bir düzeye getirmek için sosyal medya platformlarını deneyen ve kullanan en yeni jenerasyon Harkov sanatçılarının sanatında hala açıkça izlenebilir durumdadır.
Vremia Grubu'nun metodolojisi ve sonrası
Harkiv Fotoğraf Okulu, fotoğrafçılık teknikleri ve yöntemleriyle ilgili uç deneylerle tanınır. Avangart ilkeler geliştiren ve sosyalist gerçekçilik dogmalarında gezinen Vremia Grubu üyeleri, kendi görsel dillerini icat ettiler ve sanatlarında ironi kullandılar - ikincisi, Kharkiv okulunun önemli bir bileşeni olarak kabul edildi.
Harkov fotoğrafçıları, eski uygulamaları (montaj, kolaj ve diğerleri) genişleterek, bugün kendi buluşları olarak kabul edilen teknikler, yöntemler ve ilkelerle ortaya çıktılar. İlk jenerasyonun en önemli yeniliklerinden biri olan "darbe teorisi" (veya "inme teorisi"), fotoğrafın güçlü bir ifade iletmesi gerektiğini öne sürüyordu ve sanatsal bir etki ortaya çıkarmanın tek yolu şok edici bir unsurdu.
Harkov sanatsal fotoğrafçılığının liderlerinden ve eski Sovyetler Birliği'nin önemli fotoğrafçılarından biri olan Boris Mihaylov, fotoğrafçılıkta birçok icatla tanınır. Üst üste bindirme yöntemi (bazen sandviç olarak adlandırılır), iki renkli dia film çerçevesinin üst üste bindirilmesini ve bunların bir slayt gösterisi olarak bir ekrana yansıtılmasını veya renkli fotoğraf kağıdına yazdırılmasını ifade etmekteydi. Temiz, düzgün detaylarla bir dizi farklı fotoğraf kombinasyonu kullanma fırsatı ortaya çıkardı. Başka bir Mikhailov icadı olan "kötü fotoğraf" kavramı, genellikle odak dışı veya düşük karşıtlıklı (çoğunlukla profesyonel kalitede fotoğraf ekipmanı eksikliğinden dolayı) kusurlu siyah beyaz fotoğraflar çekimine odaklandı. Bu teknik Sovyetler Birliği'nin "iyimser anlatısına" karşıt olarak, Sovyet fikirlerini ve gerçek hayatı tasvir etmenin bir yolu olarak ortaya atıldı. İlerleyen yıllarda, bazı eleştirmenler bu kavramı "SSCB'de fotoğrafta kavramsalcılığın ilk örneği" olarak adlandırdı. Mihaylov ayrıca bir resmin veya birkaç resmin rötuşunu, büyütülmesini, elle renklendirilmesini ve montajını içeren lurik tekniğini de kullandı. Moskovalı sanatçı Ilya Kabakov ve Ermitazh birliği ile yaptığı ortaklık sayesinde fotoğrafik "sots art" ortaya çıktı.
İki sanatçının işbirliği aynı zamanda livre d'artist (ya da artistik kitaplar) hareketini de başlattı. Bu yöntem 2010'larda yeniden canlandırıldı ve tanınmaya başlandı.
1980'lerde ortaya çıkan Mikhailov'un fotoğraf kitapları, o zamanın kavramsal sanatına bir başka önemli katkıydı. Özellikle 1985 tarihli Bitmemiş Tez 'i, sanatsal bir meydan okuma olarak kabul edildi. Sanatçının kitapları yeni estetik belirleyiciler ve Harkov sanatsal yeraltı hareketlerinin manifestosunu sunacak bir yer haline geldi. İnsanların özel hayatlarını, hastalıklarını, ilişkilerini, aile sırlarını ve o zamanlar sanatta alışılmadık diğer konuları gösterdiler. Kitaplar ayrıca, "yeni belgesel" kavramı ve Jacques Derrida'nın parergon (antik Yunan felsefi kavramı) yorumunda ve Roland Barthes'ın Mitolojiler kitabında tanıtılan sanat kavramları gibi Harkov modernizminin çeşitli yönlerini de resimliyordu. "Yeni belgesel" kavramı, Mikhailov tarafından yeni bir "sessiz ayar" sanatsal yöntemi olarak sunuldu ve yeni fotoğrafların çekildiği andan itibaren eski gibi görünmesi gerektiğini ifade etti.
Eşdensitometri tekniği, Vremia Grubu'nun başka bir üyesi olan Oleg Maliovany'nin uzmanlık alanıydı. Bugün bu yöntem bir Photoshop filtresi kullanılarak gerçekleştirilebilir, ancak 1970'lerde "bir fotoğrafta 'fotoğrafik olmayan' gerçekliği" elde etmek için karmaşık bir teknik süreç ve usta bir elle çalışmayı gerektirirdi.
Tüm HFO yöntemleri tamamen yeni değildi; bazıları eski teknikleri yeniden ortaya çıkarıyordu. Örneğin, siyah beyaz görüntüyü elle boyama 1920'lerde kartpostalları boyamak için kullanılıyordu ve Sovyetler Birliği stüdyo fotoğrafları 1960'lara veya 1970'lere kadar elle renklendirildi veya kimyasal olarak tonlandı. Bununla birlikte, siyah beyaz fotoğrafın elle renklendirilmesi, 1970'lerin fotoğrafçılığının bir başka yeni kavramsal kararı olarak yaygın bir şekilde bilinir hale geldi.
Fotomontaj 1920'lerden 1960'lara kadar farklı sanatçılar tarafından da yaygın olarak kullanıldı ve bu yöntem Harkov fotoğrafçılarının icadı olmasa da, HFO sanatçıları bualanda da ustalaştılar ve fotoğraflara kendi hilelerini eklediler. İyi bilinen bir örnek, aynı çiçek parçasının 51 kez kullanıldığı Oleksandr Suprun'un Ormanda Bahar (Vadinin Zambakları) (1975) montajıdır. Daha sonra Evgeniy Pavlov, elle boyama ve çizik ile siyah beyaz fotoğrafları kullanarak fotomontaj sanatında ustalaştı. Yurt dışından eleştirmenler tarafından geniş çapta tartışılan bir başka Harkov tekniği, yazarların keskin açıklamalarını örtmek için ve ülke yetkilileri tarafından teşvik edilen "şeffaf estetiğe" karşı kullanılan "kör noktalar" yöntemiydi.
Birkaç tekniğin kombinasyonu, birkaç Harkov fotoğrafçısı için yaygındı. Evgeniy Pavlov, 1994 Tüm Fotoğraf projesi için bunu denedi; herhangi bir fotoğrafın bir sanat eseri olabileceğini kanıtlamak için bildiği her tekniği kullandı.
1990'ların ortasında, Boris Mihaylov ve Evgeniy Pavlov gibi HFO üyeleri, fotoğraf ve resmi karıştırmayı denediler. İki sanat formunu birleştirmenin daha fazla sanatsal özgürlük sağladığını ortaya attılar.
Harkov fotoğrafçıları tarafından oluşturulan bir akım, farklı fotoğrafçıların eserlerini üst üste bindiren "çok yazarlı" sanattı. Mikhailov'un Luriki'sinde, Hızlı Tepki Grubu'nun (Boris ve Vita Mihaylov, Sergiy Solonsky ve Sergey Bratkov'dan oluşan) eserlerinde ve Evgeniy Pavlov ve Volodymyr Shaposhnikov'un eserlerinde kullanıldı.
Vremia Grubu'ndan Oleg Maliovany, fotomontajları yurtdışında da takip edilen bir üye oldu. Mikhailov'un "bindirmeleri" ve Suprun'un fotomontajları da yenilik ve grotesk, dramatik etkileri nedeniyle türünün tek örneği Sovyet sanat eseri olarak kabul edildi. 1980'lerde ve 90'larda fotomontajı yaygın olarak kullanan meslektaşları Sergiy Solonsky'nin Ukrayna fotoğrafçılığında estetik bir devrim başlattığı düşündüler.
Yeni jenerasyonların metodolojisi
HFO'nun yeni jenerasyonları, ayrı sanatçılar olarak çalıştı veya yeni gruplarda toplandı ve sanatlarını daha da geliştirerek fotoğraf konularını ve tekniklerini çeşitlendirdi. 1980'lerde Harkov okuluna katılan Roman Pyatkovka, Ukrayna'daki 1932-1933 Büyük Kıtlığı'na adanmış 30'ların Fantomları projesinde ortak HFO tekniklerini kullandı. Bu fotoğraf projesinde Pyatkovka, görüntülerin elle çizilerek çoklu çoğaltılması tekniğini kullandı. Libido Oyunları (1995) adlı dizisinde ayrıca "negatif fotomontaj" adı verilen yeni bir teknik icat etti: siyah-beyaz negatifleri cam bir levhaya yapıştırdı ve yapıştırıcı filmi aşındırırken fotoğrafı bastırarak yeni bir görsel efekt üretti. Başka bir bağlı olmayan sanatçı olan Viktor Kochetov, orijinal siyah beyaz görüntülerine renk uygulayarak "acımasız ve ödün vermeyen bir yaklaşımla" fotoğrafları elle renklendirme tekniğini geliştirdi.
Gosprom Grubu (Adını Harkov'un tarihi binalarından birinden alır) öncüllerinden ilham aldı ve Harkov fotoğrafçılığını farklı türler halinde geliştirdi. Gosprom Grubu, belgesel fotoğrafçılığı ve "düz fotoğrafçılık" (veya gizli çekim fotoğraflar) yöntemini geliştirdi.
Gosprom Grubu'nun bir üyesi olan Volodymyr Starko, yalnızca siyah beyaz fotoğrafçılık üzerinde çalıştı ve görüntülerini kırpmaktan kaçındı. Diğer bir üye, Misha Pedan, 2011 yılındaki "Stereo_types" projesinde, ikili görüntüleri birleştirdiği grubun belgesel stilini daha da geliştirdi. Meslektaşı Sergey Bratkov, genellikle Harkov Okulu'nun temel özellikleri olarak kabul edilen "vahşet ve şefkat, komedi ve trajedi"yi birbirine bağlayan fotoğraflar üzerinde çalıştı. Bratkov, Chapiteau Moscow adlı çalışmasında fotoğrafları kolaj halinde birleştirerek katmanlı anlamlara sahip yeni, gerçeküstü görüntüler ortaya koydu. Merkezi bir odak kullanmak veya ışığa ve gölgelere dikkat çekmek gibi yaygın fotoğrafçılık kurallarını sıklıkla görmezden geldi.
1990'larda, "yeni Ukrayna fotomontajı" gibi diğer HFO yöntemleri ortaya çıktı; fotoğraf kitapları; sosyal sanat; kavramsal, taşist ve neo-ilkel fotoğrafçılık ve diğerleri.
Harkov fotoğrafçılarının üçüncü dalgası
HFO sanatçılarının üçüncü dalgası, 2010 yılında kurulan Shilo Grubu'ydu. Grup, Mikhailov'un Bitmemiş Tez sanat kitabı projesini kendi kitaplarına Bitmiş Tez (2013) adını verdikten sonra yeniden yazarak HFO tarihine yazdı. Sanat tarihçisi Tetiana Pavlova Biten Tez'i "objets trouvés" veya bulunan nesne türü olarak tanımladı.
Shilo Grubu ayrıca Vremia Grubu, Gosprom Grubu ve Hızlı Reaksiyon Grubu tarafından sunulan, farklı jenerasyonların yazarlarıyla yakın iletişim halindeydi ve Harkov fotoğrafçılığında ortak eylem geleneği olan Boris Mikhailov'un mirasından ilham aldı. Gosprom Grubu'nun yöntemini geliştirdiler ve lith baskı tekniğinin kullanımını yaygınlaştırdılar.
Grup, projelerini bağlam, renk dokusu ve izleyiciyle diyalog açısından daha yoğun ve anlaşılır hale getirdi. Shilo Grubu'nun üyeleri, seleflerinin sanatının "dualizmini" korudular, ancak tersine çevirdiler: "kör noktalar"; ilk jenerasyonun ideoloji veya propaganda ile ilgili keskin ifadelerini daha ince katmanlar altında ele alırken, genç jenerasyon, keskin ifadelerini yüzeye koydu, arka plana daha "naif" konuları yerleştirdiler. Çalışmaları büyük ölçüde Harkov ve önceki jenerasyonların fotoğrafçılarına dayanmaktadır ve güçlü sosyal ve politik bağlamlara sahiptir.
Boris Mihaylov
Genellikle tüm Sovyet sonrası sanat dalgasıyla ilişkilendirilen Mikhailov, en iyi bilinen Ukraynalı çağdaş sanatçı/fotoğrafçı ve eski SSCB'nin en önemli fotoğrafçılarından biri olarak kabul edilmektedir. Vremia Grubu'nun bir temsilcisi olan Mihaylov, "fotoğraf tarihinde bütün bir dönem" yaratması ve fotoğraf için çok sayıda yeni yöntem, yeni fotoğraf estetiği ve fikir üretmesiyle tanınır. KGB tarafından yakından izlendi, birkaç kez çalıştığı işten kovuldu ve sanatı nedeniyle neredeyse hapse atılacaktı.
Mikhailov'un fotoğrafları 1980'lerde yurtdışında görünmeye başladı ve kısa süre sonra Harkov Fotoğraf Okulu uluslararası düzeyde tanındı. 1960'lardan 1980'lere kadar, Mikhailov Dün'ün Sandviçi, Luriki ve Kırmızı Seriler gibi birçok tanınmış fotoğraf projesi ortaya koydu, ancak iki projesi onu dünya çapında tanınan bir sanatçı haline getirdi: Vaka Tarihi (1999'da kitap olarak yayınlandı) ve Dünyanın en iyi 10 fotoğraf kitabı arasında yer alan Bitmemiş Tez. Mikhailov'un en tartışmalı çalışması olarak kabul edilen Vaka Tarihi fotoğraf projesi, güzel sanatlar ve belgesel fotoğrafçılığın sınırında oluşturuldu. Bu projesinde Mikhailov SSCB'nin çöküşünü ve bunun Harkov toplumunun yaşamı üzerindeki etkisini evsiz insanların resimleriyle tasvir etti. Vaka Tarihi fotoğrafları, Mikhailov'un imza çalışması haline geldi, uluslararası modern müzelerde ve galerilerde birçok kez sergilendi. Mikhailov'un çalışmaları genel olarak dünya fotoğrafçılığının bir klasiği olarak kabul edilmektedir. Buna rağmen, Ukrayna toplumu Mikhailov'un sanatını anlamamakta, takdir etmemekte ya da reddetmektedir. Mikhailov Almanya'ya göç etmesine rağmen, projeler, üzerinde çalışmak, ders vermek veya sergilere katılmak gibi kişisel ve kamusal konularda sık sık Ukrayna'yı ziyaret etmektedir.
Mikhailov'un eserleri Metropolitan Sanat Müzesi (New York), Rus Müzesi (St. Petersburg), Japon Ulusal Sanat Müzesi (Osaka) ve Amsterdam, Hannover, Paris, Venedik, Boston, Krakow, Münih vb. diğer birçok modern sanat müzesinde kalıcı olarak sergilenmektedir. 2018'de Tate Modern (Londra), Mikhailov'un çalışmalarına ayrı bir sergi salonu ayırdı. Mikhailov, Hasselblad Vakfı Uluslararası Fotoğraf Ödülü'nü (2000) alan tek Ukraynalı'dır. Diğer ödülleri arasında Coutts Çağdaş Sanat Vakfı Ödülü (1996), Citibank Özel Banka Fotoğraf Ödülü (2001), Generalsatellite Corporation Sanat Ödülü (2003) ve Kaiser Ödülü (2015) bulunmaktadır. 2008 yılında Berlin Görsel Sanatlar Akademisi'ne üye oldu.
Sergey Bratkov
Mikhailov'un "takipçilerinden" biri olan Sergey Bratkov, kuruluş yıllarında Harkov Okulu'nun "en umut verici" temsilcilerinden biri olarak biliniyordu ve daha sonra Belçika, ABD, İsviçre, ispanya, Fransa ve Almanya'da sergilediği eserlerle Ukrayna ve Rusya'nın en tanınmış fotoğraf klasiklerinden biri haline geldi.
Bratkov sanatsal yolculuğuna 1980'lerin başında, başta fotoğraf ve resim olmak üzere birçok sanatsal türü birleştirerek başladı ve daha sonra bu çalışmalarına sinemayı da ekledi. 1989'da profesyonel olarak resim yapmaya başladı ve daha sonra fotoğraf kolajları, elle boyama ve diğer fotoğraf dönüştürme teknikleri üzerinde çalıştı. 1993 yılında, Boris ve Vita Mikhailov, Sergiy Solonsky ile Hızlı Reaksiyon Grubu'nun kurucu ortağı ve aktif olarak çalıştı.
Sanatsal ilgi alanlarını çeşitli proje ve performanslarla birleştirerek önemli projelere imza attı: Su veya hava dolu cam kavanozlara konan fotoğraflardan oluşan Dolap (Hepimiz Birbirimizi Yiyiyoruz, 1991); Bratkov'un fotoğrafları beton bir levhaya koyduğu Parsel; ve donarak ölen 45 Harkov evsizini anmak amacıyla oluşturduğu Dondurulmuş Manzaralar (1994) projesi.
2000 yılında, Bratkov Moskova'ya taşındı ve kısa bir süre sonra Çocuklar fotoğraf serisi ile tanındı. 2007'de Venedik Bienali'nde Ukrayna'yı temsil eden Bratkov, 2010'da bir video çalışmasıyla Rusya'nın "İnovasyon" çağdaş sanat ödülünü aldı.
Evgeniy Pavlov
Pavlov, Mikhailov ile birlikte Harkov Fotoğraf Okulu'nun bir çağdaş sanat fenomeni haline gelmesine yardımcı oldu. Çalışmaları ABD, Almanya, Fransa ve Japonya'da sergilendi. Pavlov, eski fotoğraf teknolojilerini modern olanlardan daha çok beğenirdi; 2018 itibarıyla dijital fotoğrafçılığı hiç denememişti ve film sürecine sadık kalmıştı. Pavlov, sinemaya olan ilgisini sürdürmek için bir süre fotoğraftan ayrıldı, ancak 1981'de fotoğrafçılığa geri döndü. 1988 yılında Arşiv Dizisi projesini sundu. Pavlov kolaj ve renkli rötuşlarla çalıştı; Tam Fotoğrafçılık projesinde bu teknikleri birleştirdi. Dört yıllık bir süre içinde (1990-1994), Pavlov projesi için 100 fotoğraf oluşturdu. Daha sonra Pavlov fotoğraf resimleri üzerinde incelemeler gerçekleştirdi ve ressam Volodymyr Shaposhnikov ile çalıştı. Pavlov'a göre, son ortak çalışmaları İkinci Cennet, Sovyet kariyer yollarını "özetledi".
Roman Pyatkovka
Genç bir adam olarak Pyatkovka, Harkov Genç Seyirci Tiyatrosu'ndaki aydınlatma tasarımı yönetmeni olarak yüksek maaşlı işini bırakıp Harkov fabrikasının Maliovany, Mikhailov ve Pavlov'dan ilham alan fotoğraf atölyesinde çalışmaya başladı. 2020 itibarıyla Pyatkovka, Ulusal Harkov Üniversitesi'nde Medya İletişimi Profesörü, Ukrayna Ulusal Fotoğrafçılar Birliği'nin kurucu ortağı ve Ukrayna Fotoğraf Alternatifi sanatsal birliğinin koordinatörüdür. Sony World Forum 2013'te Yılın En İyi Kavramsal Fotoğrafçısı seçildi. Pyatkovka'nın bazı çalışmaları Museum of Modern Photography (Chicago, ABD), Museum Ken Dame (Brescia, İtalya) ve Artothek (Nürnberg, Almanya) koleksiyonlarının bir parçasıdır.
Tatlı Perşembe
Tatlı Perşembe (Özgün adı: Sweet Thursday), John Steinbeck'in 1954 tarihli bir romanıdır. Sardalye Sokağı'nın devamı niteliğindedir. II. Dünya Savaşı'nın bitiminden sonraki yıllarda geçer. Steinbeck'e göre "Tatlı Perşembe", Berbat Çarşamba ile Bekleyen Cuma arasındaki gündür.
Tarih
Roman, dokuz Tony Ödülü'ne aday gösterilen 1955 yapımı Rodgers ve Hammerstein Broadway müzikali Pipe Dream'e uyarlanmıştır. Kitabın selefi Sardalye Sokağı'nın film versiyonu, Tatlı Perşembe'deki birkaç hikaye dizisini de içermektedir.
Münir Köseoğlu
Hasan Münir Köseoğlu (1922, Sakarya - 19 Mart 2002 ) Türk asker ve siyasetçi.
Deniz Harp Okulu'ndan mezun oldu. 27 Mayıs 1960 Darbesine Binbaşı olarak katıldı ve İstanbul Radyosu'nu ele geçirdi. 13 Kasım 1960 tarihinde İhtilal komitesinin parçalanması üzerine 14'lerden biri olarak Stockholm'e sürgüne gönderildi. 1964 yılında Türkiye'ye döndü. At sahipliği de yaptı ve 1978 yılında Türkiye Jokey Kulübü Asli Üyesi oldu.
Kuruoba, Ayvacık
Kuruoba, Çanakkale ilinin Ayvacık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Gur Obası olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Çanakkale il merkezine 95 km, Ayvacık ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Gülpınar bucağında yer almaktadır.
2008-09 Bundesliga
2008-09 Bundesliga, Almanya'nın en üst kademe futbol ligi olan Bundesliga'nın 46. sezonudur. Sezon 15 Ağustos 2008 tarihindeki 2-2 sonuçlanan Bayern Münih ve Hamburg arasındaki maçla başlayıp, 23 Mayıs 2009 tarihinde de sona ermiştir. VfL Wolfsburg sezonu 1. sırada tamamlayarak ilk kez şampiyonluk sevinci yaşamıştır.
Gol krallığı
Kaynak: kicker.de
Asist krallığı
Kaynak: kicker.de
Eşmepınar, Hasköy
Eşmepınar, Muş ilinin Hasköy ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1902 yılı kayıtlarında "Erişder", 1917 yılı kayıtlarında ise İrişter olarak geçmektedir.
Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 28498 sayılı Resmi gazete'de yayımlanan 3392 Sayılı 103 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun gereğince, Muş ili Merkez ilçesinden ayrılarak, yeni kurulan Muş ili Hasköy ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya
Köy, Muş il merkezine 27 km, Hasköy ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Vichai Srivaddhanaprabha
Vichai Srivaddhanaprabha  ((bilinen adıyla: Wichai Siwatthanaprapha; 4 Nisan 1958- 27 Ekim 2018), Taylandlı milyarder iş insanı ve spor yöneticisidir.
Yaşamı ve kariyeri
4 Nisan 1958'de Bangkok'da doğdu. Kozmetik ürünler satan "King Power Duty Free" mağaza zincirinin kurucusu ve sahibiydi. Ayrıca İngiliz Premier League ekiplerinden Leicester City kulübünün 2010 yılından itibaren başkanlığını yapmıştır. Evli olup 4 çocuk sahibiydi.
Helikopter kazası ve ölümü
Taylandlı milyarder iş insanı ve yönetici Vichai Srivaddhanaprabha 27 Ekim 2018'de Leicester City FC futbol takımının Leicester'daki King Power Stadyumu'nda oynadığı maçı seyrettikten sonra staddan ayrılırken kızı ve bir arkadaşıyla beraber bindiği helikopterin yakındaki bir otoparka düşmesi sonucu meydana gelen kazada kızı, arkadaşı ve iki pilotla birlikte 60 yaşında ölmüştür.
Hata payı
Hata marjı ya da hata payı bir anketin sonuçlarındaki rastgele örnekleme hatası miktarını ifade eden bir istatistiktir. Hata payı ne kadar büyükse, anket sonucunun yığın özelliklerini yansıtacağına duyulan güven o kadar az olmalıdır. Bir popülasyon eksik örneklenip çıktı ölçüsü pozitif varyansa sahip olduğunda, yani ölçü değiştiğinde, hata marjı pozitif olur.
Hata marjı terimi genellikle anket dışı bağlamlarda ölçülen miktarların raporlanmasında oluşan gözlemsel hatayı belirtmek için kullanılır. Aynı zamanda konuşma dilinde, bir hedefe ulaşmada sahip olabileceğiniz alan veya esneklik miktarına atıfta bulunmak için de kullanılmaktadır. Örneğin, sporda genellikle yorumcular tarafından bir hedef, puan veya sonuca ulaşmak için ne kadar hassasiyetin gerekli olduğunu açıklarken kullanılır. Bowlingte kullanılan pinler 4,75 inç genişliğinde, top ise 8,5 inç genişliğindedir, bu nedenle bir bowling sporcusunun ikinci atışta kalan belirli bir pini düşürmek için 21,75 inç hata payı olduğu söylenebilir (örnek olarak 1 veya 5 numaralı pinler gösterilebilir, 7 ve 10 numaralı pinler hat kenarında olduklarından aynı hata marjına sahip değildir).
Konsept
Basit bir evet / hayır anketini ele alalım P, N ile ifade edilen bir popülasyondan çekilen n adet katılımcının cevaplarının örneği (n << N) ve p verdikleri evet cevaplarının yüzdesi olsun. p sonucunun tüm N popülasyonuna uygulanacak bir anketin gerçek sonucuna, bu anketi gerçekten uygulamak zorunda kalmadan ne kadar yakın çıktığını bilmek isteriz. Varsayımsal olarak, N popülasyonundan yeni çekilen sonraki n adet katılımcının cevaplarının, üzerinde normal dağılmasını bekleriz. Hata payı, bu sonuçların belirli bir yüzdesinin den farkına ilişkin beklenilen mesafeyi tanımlar.
68-95-99.7 kuralına göre sonuçlarının %95'inin gerçek ortalamanın   her iki tarafında yaklaşık iki standart sapma  aralığına düşmesini bekleriz. Bu aralığa güven aralığı adı verilir ve yarıçap (aralığın yarısı), %95 güven düzeyine karşılık gelen hata payı olarak adlandırılır.
Genellikle \gamma güven düzeyinde, n örnek boyutuna sahip bir popülasyonun beklenen standart sapması \sigma; z_\gamma çeyreklik açıklığını (ayrıca, bir z-skorunu) ve standart hatayı gösterirken
hata payına sahiptir.
Standart sapma ve standart hata
Normal dağılan değerlerinin n ile değişen bir standart sapmaya sahip olmasını bekleriz. Daha küçük n, daha geniş hata payı anlamına gelir. Buna standart hata denir.
Anket sonuçlarından biri için şu varsayılır: ve sonraki tüm sonuçlar  birlikte bir varyansa sahiptir.
p(1-p) bir Bernoulli dağılımının varyansına karşılık gelir.
Farklı güven seviyelerinde maksimum hata payı
\gamma güven düzeyi için ortalama ile ilgili bir güven aralığı, yani  şeklindedir. P değerleri \gamma olasılıkla bu aralık içine düşmelidir. z_\gamma'nin kesin değerleri normal dağılımın çeyrekler açıklığı fonksiyonu ile verilir (ve 68-95-99.7 kuralına yakınsar).
z_\gamma, için tanımsızdır, yani, z_{1.00} gibi z_{1.10} de tanımsızdır. p = 0.5 iken olduğundan,
şeklinde keyfi bir ayarlama ile \gamma güven seviyesinde ve n örnek boyutunda gerçek sonuçları almadan önce bile P'nin maksimum hata payını elde etmek için \sigma_{P},, ve değerleri hesaplanabilir. Örneğin iken;
Almas
Almas şu anlamlara gelebilir:
Mustafa Kaplan (siyasetçi)
Mustafa Kaplan (d. 1923 İstanbul - 26 Haziran 2017, İstanbul), Türk asker ve siyasetçi.
Kurmay Yarbay rütbesinde 27 Mayıs 1960 Darbesi'ne Ankara'da katıldı. Darbeden sonra Kurmay Albay rütbesine terfi etti. 13 Kasım 1960 tarihinde Millî Birlik Komitesi'nin parçalanması üzerine 14'lerden biri olarak Lizbon'a sürgüne gönderildi. Daha sonra Türkiye'ye dönünce Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi'nde sivil siyasete atıldı ve genel sekreterlik görevini yürüttü. Alpaslan Türkeş'le anlaşamayınca partiden istifa etti ve siyasetten çekildi.
26 Haziran 2017 tarihinde İstanbul'da öldü.
Maltaca
Maltaca (Malti), Maltalılar tarafından kullanılan, Malta ve Avrupa Birliği'nin resmî dillerinden birini oluşturan Latinleşmiş Sami dili. Latin alfabesi kullanılarak yazılan dilin kökenleri tarihi Sicilya Arapçasına dayanmakta olup, tarih boyunca Romen dilleri ve İngilizceden yoğun ödünçlemeler almıştır. İlk olarak 15. yüzyılda yazılmaya başlanmış dil, 1934'de Malta'nın resmi dili olmuştur.
Tarihçe
Maltaca, tarihi bir Arapça formu olan ve Mağrip Arapçasından türemiş Sicilya Arapçası kökenlidir ve Sicilya Emirliği'nde 831-1091 yılları arasında gelişmiştir. Maltacayı oluşturacak dilin Malta'ya Sicilya'dan 10. yüzyılda geldiği düşünülmektedir. Bu sav, modern Maltalıların, Sicilyalılar ve Calabrialılar ile ortak bir kökene dayanmaları ve Levant ile Kuzey Afrika halklarından genetik açıdan düşük oranda etkilenmiş olmaları ile desteklenmektedir.
Malta'nın Normanlar liderliğinde ele geçirilmesi ve yeniden Hristiyanlaşması sonucunda Maltaca, Klasik Arapçadan bağımsız gelişmiş ve zamanla Latinleşmiştir. Norman hakimiyeti sonucunda bölgeden Müslümanlar sürülmesiyle Malta Arapçası izole kalmış ve farklı bir dile evrilmiştir. Sicilya'daki Sicilya Arapçası yerini bir Romen dili olan Sicilyacaya bırakmış olmasına rağmen, Maltaca İtalyanca yanında bir halk dili olarak gelişmeye devam etmiştir.
Dile yapılan ilk atıf 1436 yılında gerçekleşmiş ve Maltaca lingua maltensi olarak adlandırılmıştır. Maltaca ilk belge ise Pietru Caxaro tarafından yazılmış ve 15. yüzyıla tarihlenen Il-Kantilena olmaktadır. Maltaca ilk sözlük 16. yüzyılda Maltaca-İtalyanca olmak üzere üretilmiştir, ancak bu eser kaybolmuştur. Maltaca kelimeler listesi, Hieronymus Megiser'in Thesaurus Polyglottus (1603) ve Propugnaculum Europae (1606) eserlerinde yer almıştır, Domenico Magri ise Hierolexicon, sive sacrum dictionarium (1677) eserinde bazı Maltaca sözcüklerin etimolojisini vermiştir.
1934 yılında Malta, İtalyancayı resmî dil statüsünden çıkarmış ve Maltaca ve İngilizceyi yeni resmî dilleri olarak kabul etmiştir.
Sınıflandırma
Maltaca, diğer Arapça değişkelerin de olduğu gibi Klasik veya Standart/Fasih Arapça ile iki dillilik ilişkisi göstermez. Bu neden ötürü dil, Arap makrodilini oluşturan 30 değişkeden ayrı olarak sınıflandırılır. Maltacayı ayıran başka bir özellik, dilin morfolojisinin ve söz varlığının başta İtalyanca ve Sicilyaca olmak üzer Romen dillerinden önemli oranda etkilenmiş olmasıdır.
Söz varlığı
Maltaca söz varlığının yaklaşık üçte birini Arapça kökenli kelimeler oluşturur ve bunlar genellikle günlük hayatta kullanılan temel kelimeleri kapsar. Dilin söz varlığının yaklaşık yarısı Standart İtalyanca ve Sicilyaca kökenlidir, İngilizce ise %6 ile %20'sini oluşturur.
2016'da yürütülmüş bir araştırmaya göre Maltaca konuşurları Tunus Arapçası bir konuşmanın yaklaşık üçte birini anlayabilmektedir. Buna karşılık Tunus Arapçası konuşurları Maltaca bir konuşmanın yaklaşık %40'ını anlamaktadır. Maltaca ve Tunus Arapçası arasındaki karşılıklı anlaşılabilirlik, Tunus Arapçası ve çevresindeki diğer Arapça değişkeleri arasında olandan daha düşüktür.
Ntozake Shange
Amerikalı siyahi kadın edebiyatçı Ntozake Shange en çok kendisine Obie Ödülü kazandıran eseri For Colored Girls Who Have Considered Suicide / When the Rainbow Is Enuf|for colored girls who have considered suicide / when the rainbow is enuf ile bilinir. Diğer çalışmaları arasında; Sassafrass, Cypress & Indigo (1982), Liliane (1994), ve Betsey Brown (1985) sayılabilir.
Amerikalı siyahi kadın yazar, şair ve romancı Ntozake Shange 27 Ekim 2018'de Bowie, Maryland evinde uykusunda geçirdiği inmeye bağlı sebeplerden 70 yaşında ölmüştür.
Macera yarışları
Macera yarışları, organizatör tarafından önceden belirlenmiş bir etap ve zaman kısıtlaması çerçevesinde, genelde doğal ve ıssız yerlerde düzenlenen, birden fazla sportif disiplini içeren özel yarışmalardır.
Nispeten yeni bir spor dalı olan Macera Yarışları, ingilizcede "Adventure Races" kavramından Türkçeye çevrilmiştir. Dünyada 1980'lerden itibaren tanınmaya ve yayılmaya başlamış, bugün ise hızla büyüyen bir sektör haline gelmiştir.
Tarihçe
Macera Yarışlarının tarihinin kökenlerini araştırırken karşımıza giderek modern halini almış bir organizasyon yapısı çıkar. 1968 de düzenlenen Uluslararası Karrimor Dağ Maratonu bu sporun kökenlerinden biri olarak gösterilebilir. 1980 yılında Yeni Zelanda da düzenlenen Alpine Ironman de benzer yapılanmasıyla ön plana çıkar. Bu tür yarışmalarda giderek birden fazla disiplinin uygulanması ve bu disiplinler aracılığıyla takımların belirli bir mesafeyi belirli bir sürede katetmeye çalışması istenmiştir.
90'lı yıllarda Mark Burnett bu yarışları Amerika ya taşımaya karar vermiş ve daha geniş kitlelere ulaşması için çalışmalara başlamıştır. Burnett bu amaçla 1995 yılında Eco-Challenge yarışını düzenlemiştir. Eco-Challenge ile birlikte bu yarışlarda ve katılımcılarında patlama gözlenmiş ve 'macera yarışları' terimi yerleşmiştir.
Disiplinler
Birçok farklı disiplini barındırır. En çok rastlanılanlar şunlardır:
Yarışçı Profili
Macera Yarışlarında genelde yarışmacılar güçlü karakterli, birçok doğa sporuyla aktif olarak ilgilenen, takım ruhu ve doğada sınırlarını geliştirme gibi amaçları olan kişilerdir. Dünyaca ünlü macera yarışçılarının genelde 40 yaş civarında olmasının nedeni ancak o yaşlarda insan karakterinin böylesine zorlu şartlara ruhen dayanır hale geliyor olması ve tecrübe faktörüdür.
Türkiye'de Macera Yarışları Tarihi
Dünyanın en zor yarışı olarak kabul edilen Eco-challenge yarışına katılan Türk macera yarışı takımı 3 sene üst üste katılılarak yeni bir spor dalını yurtdışında ilk defa gerçekleştirmiş oldu.
Patagonya 1999 Borneo 2000 ve Yeni Zelanda 2001 ekspedisyonları.
1999 Patagonya ekibi Serdar Kılıç, Sinan Saran,Kenan Saran Zeynep Atabay 2000 Borneo ekibi Serdar Kılıç, Sinan Saran, Zeynep Atabay, Gürsel Akay 2001 Yeni Zelanda: Zeynep Atabay,Serdar Kılıç, Cemal Gülas, Oğuz Omur 2000 yılında dünyada yapılan macera yarışlarınında temeli sayılan dağ maratonu yarışlarının bir benzeri DASK Anadolu Dağ Maratonu (Dağ Aşma Yarışması) Türkiye'deki dağ maratonlarının yaratıcısı Gökhan Türe'nin önderliğinde DASK(Doğa Araştırmaları, Sporları ve Kurtarma Derneği)tarafından gerçekleştirildi ve her yıl yenisi yapılmaktadır.
Sırası ile yurt dışında; Terra Incognita -Hırvatistan Bergson Winter Challenge-Polonya X Raid World Cup-Fransa The Raid World Championship-Kanda XVenture Race-Bulgaristan Patagonia Expedition Race-Şili Abu Dhabi Adcenture Challenge-Birleşik Arap Emirlikleriü yarışlarını koşup hem en tecrübeli macera yarış takımı da oldular. Aynı zamanda Expedisyon dalında Patagonya da k yarışta da Dünya 3. sü olmayı başardılar.
Türkiye'de macera yarışı serüvenine sonraki yıllarda Hazırkart Free-Challenge 2003, Trophy Coliseum2000/2003, Nokia City Challenge 2004, Salomon Adventure Race 2004-2005, Gillette Mach3 Turbo Outdoor Challenge 2004-2005, Kurabiye Macera Yarışı, Durusu Macera Yarışı, Atabay İlaç Yeniay Macera Yarışı, Kürtün Macera Yarışı isimli yarışlar izledi.
Türkiye'de Macera Yarışları
Dünyada giderek büyüyen ve teknik detayları netleşmekte olan bu disiplin, Türkiye de de tanınmakta ve yapılmaktadır. Ancak sporcuların çoğunun aslen dağ bisikletçisi oluşu Macera Yarışlarına odaklanılmasını ve özel yöntemlerle gelişim sağlanmasını engellemektedir. Ancak Türkiye'de ilk defa AliRıza Bilal önderliğinde kurulan "Touareg Turk" adlı macera yarışı takımı,çeşitli yarışlar organize etmiş ve Macera Yarışı Dünya kupası ve Dünya Şampiyonasına katılan ilk Türk Macera Yarışı takımı olmuşlardır. Bunun yanında, yurtdışındaki yarışmalara katılımın pahalı oluşu ve sponsor bulmakta çekilen sıkıntılar bu sporun büyümesini nispeten yavaşlatmaktadır. Yine de özellikle Macera Akademisi ilkini Aralık 2005'te düzenlediği ve Mayıs 2006 dan itibaren her yıl 2-3 adet düzenlediği Macera Akademisi Yarışları'yla  Türkiye'de bu spora olan ilgi ve katılımı yükseltmektedir.
İlgili Web Siteleri
Macera Akademisi Doğa Sporları Malzemeleri Satışı yapan bir site Doğaya Dağlara ve Gökyüzüne Av ve doğa sporları dergisi resmi web sitesi
Pilatus Aircraft
Pilatus Aircraft Ltd., İsviçre merkezli bir uçak üreticisidir. Şirket, 10 Kasım 1939 tarihinde kurulmuş olup ilk uçağını 1944 yılında üretmiştir. Şirketin merkezi Stans'ta yer almaktadır.
MPH (anlam ayrımı)
mph, mil bölü saat adı verilen sürat ölçüm biriminin üç harfli kısaltması
MPH ayrıca şu anlamlara gelebilir:
Programlama dilleri listesi
Bu programlama dilleri listesinin amacı, var olan tüm kayda değer programlama dillerini (halen kullanımda olan ya da tarihsel olanları) alfabetik sıraya göre listeye dahil etmektir.
Konfüçyüs
Konfüçyüs ( yani "Üstad Kong"; ) ya da Kongzi, (M.Ö. 28 Eylül 551 - M.Ö. 479), Çinli filozof, eğitimci ve yazar.
M.Ö. 551 - M.Ö. 479 tarihleri arasında, Doğu Zhou Hanedanlığı döneminde yaşadığı sanılmaktadır. Kong Qiu (Wade-Giles: K’ung Ch’iu) adı altında, Lu devletinin (günümüzde Shandong eyaleti olan) Qufu şehrinde doğmuş ve aynı şehirde ölmüştür.
Çin uygarlığının en önemli temsilcilerinden biri kabul edilir. Kongzi (Konfüçyüs), Çin geleneklerini derleyip yeni kuşaklara aktarmıştır. Öğretmenliği bir uğraş haline getirmiş ve kendine özgü eğitim yöntemlerini halka yaymayı başarmış bir düşünürdür. Hala da Çin ve çevresindeki kimi ülkelerde sosyal yapışkan niteliği taşıyan hakim ahlaki değerler Kongzi tarafından ortaya konmuş değerlerdir.
Kongzi (Konfüçyüs), kendinden önceki Çin klâsik metinlerinin içerdiği dao evren anlayışı ilkelerinin toplum ve devlet için uyarlanabileceğini görüşünü ortaya koymuştur. Temel görüşü erdemli insan ve uyum içinde yaşayan toplum olmuştur. Bu ideale ulaşabilmek için ise, erdemli insanı tanımlamak ve onun ortaya çıkmasına yardımcı olmak gerekiyordu. Öğretisinde öteki dünya, tanrı, ruhlar, tabiatüstü varlıklar ve benzeri kavramlara ve olgular yer bulmaz. Bu bakımdan ele alındığında Grek Felsefesi'nde Sokrates de benzer yaklaşımlar sergilemiştir. Fikirleri, kendisi tarafından yazılı hâle getirilmemiş, çoğunluğu birer düşünür ve bilim insanı olarak yetişen öğrencileri tarafından kâğıda dökülmüştür. Kongzi ’nin düşüncelerini ve konuşmalarını derleyen “[[Lun Yu♧]” adlı kitap, öğretiler kitabı olarak kabul görmüştür.
Avrupa ve Ortadoğu kaynakları Çin'de ortaya çıkan düşünürlerin görüşlerini sıklıkla dinî terimlerle anlatmışlardır. Bunun temel sebebinin Çin ile ilgili ilk araştırmaları yapanların misyoner din insanları olmaları ve çevirilerinde kendi inançlarına uygun terimleri tercih etmiş olmaları yatmaktadır. Bu yüzden uzun süre Çin öğretilerinin din gibi ele alınma yanlışına düşülmüştür. Yeni çağdaş çevirilerin artmasıyla ne eski Çin hanedanlıklarında, ne de günümüzde Çin'de yaratıcı ve hükmeden bir tanrı anlayışı veya peygamberlik kurumunun olmadığı görüşü hâkim olmuştur. Çin'de ortaya çıkan Dao anlayışı, Yer ve Gök anlayışı tarım öncesi toplumlarda başlamıştır. Kongzi (Konfüçyüs) de bu gelenekten gelen bir kişi olarak görüşlerinde dayanak olarak Dao anlayışını temel almış ve kendi yorumunu katmıştır. Çin düşünürleri arasında Laozi ile birlikte insanlık tarihine katkısı olmuş en etkili şahıstır.
İsminin tarihçesi
Asıl adı Qui, soyadı Kong, lakabı ise Zhonngni’dir. Çin’de Kong-Fuzi (孔夫子, Kǒng Fū Zǐ) veya Kung-Fu-Tzu adıyla tanındı. Fuzi, “üstat, bilge, öğretmen, filozof” anlamlarına gelir. İsminin anlamı “Bilge-Filozof Kong”’dur.
Konfüçyüs isminin Batı dillerindeki karşılığı olan “Confucius”, Kong-Fuzi’nin Latince şeklidir. İsmin sonundaki “-us” parçasının kaynağı, yazıtlarının ilk başta Cizvitler tarafından Latinceye çevrilmesiyle ilgilidir. Böylece "Kǒng Fū Zǐ", "Konfüçyüs"'e dönüşmüştür.
Brohice
Brohice (Brohice: براهوئی Bráhuí), bir Dravid dilidir. Pakistan'ın Belucistan Eyaleti'nde ve İran, Afganistan ve Türkmenistan'ın çeşitli yerlerindeki Brohiler tarafından konuşulmanın yanı sıra Irak, Katar ve Birleşik Arap Emirlikleri'nde bulunan Brohi gurbetçi toplulukları tarafından da konuşulur. Brohice, Güney Hindistan'ın Dravid dili konuşan en yakın komşu nüfusundan 1.500 km'den fazla bir mesafeyle izole durumdadır. Belucistan Eyaleti'ne bağlı Kalat İlçesi, Huzdar İlçesi, Mastung İlçesi, Ketta İlçesi, Kaçhi İlçesi, Nasirabad İlçesi, Nuşki İlçesi ve Haran İlçesi ilçelerinde ağırlıklı olarak Brohice konuşulur.
Konfüçyüs
İsminin tarihçesi
Kong ailesi günümüzde hâlâ çınar ailesi olmakta ve dünyanın tarihçe kanıtlanmış en eski ailelerinden biri sayılmaktadır. Kong ailesinin 75. nesil üyesi bugün Tayvan'da oturan çınar olarak yaşamaktadır. Qufu şehrinde yaşayan diğer bir ailenin de yine Konfüçyüs soyağacına dayandığı bilinmektedir. Soyağacının çok eskiye dayanmasından ötürü, binlerce ailenin çınar ailesine bağlı olması mümkün sayılır.
Brohice
Sesletim yönünden Tamilce, Beluçça ve Urducaya çok benzeyen Brohice, Arap kökenli Urdu alfabesiyle yazılıp okunur. Az da olsa Peştucadan, Sanskritçeden, Farsçadan ve İngilizceden etkilenmiş eklemeli bir dildir. Brohice; Beluçça, Peştuca, İngilizce ve Urduca ile birlikte Pakistan'a bağlı Belucistan bölgesinin de beş bölgesel dilinden biridir. Ayrıca Hindistan'ın Pencap bölgesindeki Müslüman olan aşiretlerin arasında da konuşulmakta olup dilsel olarak Urducaya ve Afgancaya benzemektedir.
Konfüçyüs
Hayatı
MÖ 28 Eylül 551 tarihinde, Kuzey Çin’in şimdiki Shandong eyaletinin Lu şehrinde, Kong ailesinden Shu-Liang He’nin oğlu olarak dünyaya geldiği düşünülür. Kaynaklarda soyu ve gençliği ile ilgili çeşitli rivayetler ve anlatımlar bulunmaktadır. Bir rivayete göre fakir fakat saygın bir aristokrat aileden gelmekteydi. Babasını henüz üç yaşında iken kaybetti.
Brohice
Fonoloji
Brohicede uzun ünlüler (/aː eː iː oː uː/), çift ünlüler (/aɪ aʊ/) ve kısa ünlüler (/a u i/) arasında ayrım yapılmaktadır.
Konfüçyüs
Hayatı
Bilge bir aileye mensup olan annesinden yazı yazmayı öğrendi. On üç yaşına geldiğinde dedesinin yanına gönderildi; altı yıl süreyle dedesinden özel eğitim alarak altı marifet (sanat-hüner) diye adlandırılan, töre (tarihî gelenek ve görenekler), müzik, ok ve yay kullanma, araba sürme, yazı yazma ve hesap yapmayı öğrendi. Altı yılın sonunda dedesi, MÖ 529 yılında ise annesi öldü. Konfüçyüs, yaşadığı beyliğin kuralları gereği üç yıl annesinin yasını tuttu.
MÖ 532–502 yılları arasında belli aralıklarla Lu derebeyliğinde çeşitli görevlerde bulundu. Başlangıçta küçük memuriyetlerde bulundu. 19 yaşında iken Song beyliği seyahati sırasında tanıştığı Jī Guān Shì (丌官氏) ile evlendi, bir yıl sonra bir oğlu dünyaya geldi. Daha sonra iki kız çocuğu olmuş, birisi çok küçükken ölmüştür.
Brohice
Fonoloji
Brohicede ünsüzler bir üstdamaksıl ünsüz kalıbını izlemekle beraber komşu dillerde bulunan soluklaşmış ünsüzdan yoksundur ve (bölgenin diğer dillerinde bulunmayan) ötümsüz dişyuvasıl yansürtünmeli ünsüz [ɬ] gibi birçok sürtünmeli ünsüz içerir.
Ünsüzleri Beluççadakilere çok benzer, ancak Brohicede daha fazla sürtünmeli ve genizsil ünsüz vardır (Elfenbein 1993).
Konfüçyüs
Hayatı
MÖ 522’de bir okul açtı ve öğrenci yetiştirmeye başladı. Hedefi yeni görüşler ortaya koymak değil, eskilerin hikmetli sözlerini aktarmaktı. Çocukluk çağlarından itibaren önceki dönem hanedanlık tarihi, yönetim şekli, sosyal ve kültürel yaşam gibi konularda araştırma yapmış ve ideallerinde yer alan dönemi Batı Zhou Hanedanlığı olarak belirlemişti. Toplumsal düzenin yeniden sağlanması için siyasal ve sosyal anlamda reform gerçekleştirilmesi gerektiğini savunmaktaydı. Fikirlerini hayata geçirmek amacıyla, ülkedeki beyliklere mensup bir yöneticinin yanında görev almayı arzu etmekteydi.
Victor Ciorbea
Victor Ciorbea (d. 26 Ekim 1954) Rumen hukukçu, siyasetçi ve memurdur. 1996-1997 yılları arasında Bükreş Belediye Başkanı ve 12 Aralık 1996'dan 30 Mart 1998'e kadar Romanya Başbakanı olarak göreve yaptı.
Ciorbea, Romanya'nın bir piyasa ekonomisine geçişini hızlandırmak için birtakım tedbirler uygulamaya koydu.
Biyografi
Alba ili'ndeki Ponor'da doğan Ciorbea, 1979'da Cluj-Napoca Üniversitesi'nden mezun olan bir hukukçu olarak eğitildi ve Bükreş'te bulunan belediye mahkemesinde ve [[Bükreş Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde ders verdi. Bükreş Üniversitesi tarafından Hukuk Doktorası ve daha sonra Birleşik Devletler'deki Case Western Reserve Üniversitesi'nde (1992) yönetim konularında uzmanlaşmıştır.
2012'de Ulusal Liberal Parti üyesi olarak senatör olarak seçildi.
Romanya Rumen Kraliyet Ailesi tarafından verilen, Nihil Sine Deo'nun Kraliyet Şövalyesi madalyasına sahiptir.
Konfüçyüs
Hayatı
51 yaşında iken beyliğin kuzeybatısında küçük bir yerleşim yeri olan Zhōng Dū (中都) bölgesi temsilcisi olarak görevlendirildi. Bu görevindeki başarıları nedeniyle MÖ 500 yılında Lu Beyi tarafından “vezir vekili” görevine terfi ettirildi. Fikirlerini hayata geçirmek üzere Lu Beyliği idari sistemi ve toplum yapısında önemli değişiklikler yaptı. Cinsiyet ve sınıf farkı gözetmeksizin herkesin eğitim almasının önünü açtı. Soyluların yetkilerini sınırladı. Lu beyinin zevke ve sefaya dalması üzerine MÖ 497’de görevinden ayrıldı. On dört yıl boyunca ülkeyi dolaşıp düşüncelerini anlattı. Hiçbir yerde düşüncelerini gerçekleştirmek için uygun konuma gelmeyi başaramadı ancak çok sayıda yeni öğrenci kazandı. Gezdiği toprakların tarihsel sürecini, yaşam koşullarını ve gelenek yapısını öğrenerek düşünce dünyasını zenginleştirdi.
MÖ 484'te eşini kaybeden Kongzi, Lu'ya döndü. Peşpeşe oğlunu, en sevdiği öğrencilerinden Yan Hui’yi ve Zǐ Lù’yu kaybetti. Bu arada Çin tarihinde İlkbahar ve Sonbahar Dönemi bitmiş, Muharip Devletler Dönemi başlamıştı. Kongzi, tek eseri olan Bahar ve Güz’ü yazdı. MÖ 479’da ağır bir hastalığa yakalanıp öldü. Naaşı Qu Fu kenti kuzey yakasında yer alan Sa Shui Nehri kıyısına defnedilmiş ve öğrencileri mezarı başında bir kulübe inşa ederek üç yıl boyunca yasını tutmuştur.
Etkileri
Kongzi'nin etkisi, öğrencileri ve takipçileri sayesinde ölümünden kısa süre sonra görülmeye başlandı. Takipçilerinden Mensiyüs ile Hsun Zi, Kongzi düşüncesine kendi fikirlerini, kendi vurgularını da katarak, seçkinlerin eğiticisi oldular. Kısa ömürlü Ch’in hanedanlığı döneminde (MÖ 221-MÖ 205) Kongzi ve ekolü yok sayıldı. Fal, tıp ve tarım kitapları dışındaki kitapların yakıldığı bu dönemde Lun Yu da yakılan kitaplar arasındaydı. Ancak geçici bir unutuluştan sonra hükümdarlar Kongzi’nin kuramının, feodal toplumun istikrarı için çok yararlı olduğunun farkına vararak, Kongziciliği devletin yasal öğreti ideolojisi konumunu tanıdılar.
1906’da İngiliz sömürgeciliği dönemlerinde İmparatoriçe Dowager ile bir din yaratma girişimi olarak, Gök’e sunulan kurbanların aynısının Kongzi’ye de sunulacağına dair emir yayınladı; Kongzicilik Çin'in resmî ve millî dini hâline getirildi. 1912’ye kadar imparator onun şerefine, ilkbahar ve sonbaharda olmak üzere, yılda iki defa kurban sunmaya devam etti. Çin’de 1313'ten 1905'e kadar sürdürülen devlet görevliliği sınavları Kongzi'nin “Dört Kitap” diye bilinen yapıtlarını okumayı gerektirmiştir. Kongzi düşüncesi 1583'te Pekin'e yerleşen Cizvit misyonerleri tarafından taraflı olarak batıya aktarılmıştı. 1934'te Kongzi'nin doğum günü olan 27 Ağustos millî tatil günü olarak ilan edildi. 1949 komünist devrimin ardından kurulan Çin Halk Cumhuriyeti ilk yıllarında kadim bilgilerdeki dini, efsanevi, bilimsel zemini olmayan her türlü inanç ve ritüeli ayıklayıp tüm bu görüşler üzerinde bilimsel çalışmalar yapılmasını zorunlu kıldı.
Eserler
Dört Kitap: Yüce Öğreni, Ilımlılık Öğretisi, Seçmeler, Mengzi (Mencius)
Beş Klasik: Şiirler Klasiği, Belgeler Klasiği, Törenler Klasiği, Yi Jing (Değişimler Klasiği), Bahar ve Güz Yıllıkları
Bu yapıtlar takipçileri tarafından en önemli bilinmesi gereken eserler olarak kabul görmüştür.
Ayrıca Kongzi'nin düşüncesi ve konuşmaları “Lun Yu” (Konuşmalar) adlı kitapta derlenmiştir. Kitaba, Kongzi'nin kendi konuşmalarından alıntılar ve öğrencileriyle yaptığı konuşmalar alındı.
Öğretisi
Kongzi bütün eski Çin metinlerini gözden geçirmiş, daha önceki Çin filozof ve düşünürlerinin yazılarını derleyerek yorumlamıştır. Bunların arasında Yi Jing çok önemli yer tutar. Hatta yeniden doğsam hayatımı tümüyle Yi Jing'i anlamaya verirdim dediği, söylenir. Ona büyük bağlılık gösteren ve ondan edebiyat, tarih, felsefe-ahlak öğrenen öğrencileri, ölümünden sonra onun sözlerini ve görüşlerini toplamışlardır. Öğretisi, değişik zamanlarda farklı nitelikte felsefi ve inançsal bir kimlik kazanıp ahlaki-siyasi bir öğreti olarak öne çıkmıştır.
Kongzi öğretisinin ilgi alanı sadece insan ve insan-toplum ilişkilerini kapsar. Bu sistemin temelinde, insan doğasının iyi olduğuna itimat yatar. Kongzi'in kendi ve öğrencileriyle yaptığı konuşmaları toplayan Lun Yu (Çince 論語 / 论语, lùn yǔ / lún yǔ), dört temel kavramı içerir:
Anaya ve babaya saygı, büyüklere hürmet, ahlak kurallarının başında gelen erdemlerdir. Her insan bu kurallara uygun yaşamayı amaçlamalı ve bunu çevresine dostça, sevecen, ılımlı, güvenilir, dürüst davranışlarla göstermelidir. Kongzi'ye göre, "Yüce" insan olmanın ilk şartı, bu dört erdeme ulaşılması asla mümkün olmasa da, yılmadan gayret göstermektir. Gerçeği görmek, çaba gösteren herkes için mümkündür. Bunun aracı da Kongzi'ye göre bilgidir. Bilgi sahibi olmak, insanların mevki durumuna göre ayrım yapmadan, herkese açık olmalıdır.
Kongzi'nin öğretisi din değil, eski Wu-geleneğine dayanan etik felsefedir. Öğretisinde kesin bir hiyerarşi söz konusudur. İnsan ilişkilerinde birbirine uyum gösterme silsilesi şöyledir: