cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
YUP
Kökeni
50 farklı ülke ve 20 ayrı dilde pazara sunulan YUP materyali, Almanya kökenli olup, dünya genelinde LÜK (Lernen-Üben-Kontrollieren: Öğren-Uygula-Kontrol Et) kısaltması ile bilinmektedir. Bu eğitim materyali 1960’lı yıllarda eğitim materyalleri tüccarı Heinz Vogel tarafından bulunmuş olup günümüzde evlerde, kreşlerde, okullara ve sosyal yaşam alanlarında başarılı bir şekilde uygulanmaktadır. “LÜK” adı 1969 yılında, logosu ise 2006 yılından beri eğitim materyalleri sektöründe yerini almaktadır. Heinz Vogel Yayınevi 1981 yılında Westermann Yayınevi tarafından devralınmış ve yönetim binası Wilhelmshaven’dan Braunschweig’a taşınmıştır. Birkaç yıl sonra Westermann Yayınevi’nin adı Westermann Lernspielverlag (Westermann Eğitim Materyalleri Yayınevi) adına dönüştürülmüş ve Westermann grubuna dahil edilmiştir.
Türkiye’de 2010 yılında tescilli isim hakkı ile Önel Yayınevi tarafından pazara sunulan YUP eğitim materyalleri, öncesinde aynı yayınevi tarafından 90’lı yıllarda YUP adı altında pazara sunulmaya başlanmıştır. Bir dönem Kök Yayıncılık tarafından da benzer ürünün KÖK adı altında pazara sunulduğu sanılmaktadır.
YUP eğitim materyallerinin isim ve pazarlama konusundaki tek yetkilisi olan Önel Yayınevi, 2013 yılında YUP ismini, LÜK adı ile tek tedarikçi olan ve Önel Yayınevi’nin ticari iş ortağı olan Westermann Eğitim Materyalleri Yayınevi’ne (Westermann Lernspielverlag) devretmiş ve YUP eğitim materyallerinin Türkiye’deki tescilli tedarikçisi olma hakkını alıp, pazarlama yetkisine sahip olmuştur.
Sistem
Bir YUP seti, içerisinde yaş grubuna göre sayıları değişkenlik gösterip, ön yüzeyinde figür ya da rakamlar, arka yüzeyinde farklı renk kodlamaları bulunan ve kutunun içerisine kolayca yerleştirilebilen taşların bulunduğu, bazen bir yüzeyi mat, diğer yüzeyi şeffaf; bazen her iki yüzeyi de şeffaf ve bazen de her iki yüzeyi de mat olan ve mat yüzeyi kırmızı olan YUP-Kontrol Kutusu ile bu kontrol kutusunu kullanmaya yarayan soruların bulunduğu YUP-kitapçıklarından oluşmaktadır. Amaç, soru kitapçığından resimlerle ya da yazılı olarak yöneltilmiş soruları çözmek ve taşları sonuca uygun olarak kontrol kutusundaki alanlara yerleştirmektir. Sonunda kontrol kutusu kapatılıp tersi çevrilecek ve yeniden açılacaktır. Sonraki aşama ise taşların arka yüzeyinde ortaya çıkan şekil ve renk kodlamaları soru kitapçığında çözüm olarak verilen şekille uyum sağlayıp sağlamadığının ve tüm sorularının doğru cevaplanıp cevaplanmadığının kontrol edilmesidir. YUP, bir eğitimci eşliğinde okullarda ya da ebeveyn eşliğinde evlerde uygulanabilecek ders ve boş zaman aktivitesi olarak tasarlanmıştır.
YUP Çeşitleri
YUP sıralaması, tıpkı Almanca orijinali olan LÜK gibi, okul öncesi ve kreş için bambinoYUP, anaokulundan ilköğretime kadar miniYUP ve ortaöğretimi de kapsayan YUP şeklindedir. Keskin çizgileri olmadığından ve zeka testleri içerdiğinden ortaöğretimi aşan uygulamalarda da kullanılabilmektedir. Yaş ile doğru orantılı olan taş sayıları ise şu şekildedir.
Kitapçıklarda yer alan alanlar ise matematik, görsel algı, disleksi, İngilizce, temel bilgiler ve diğer alanlardır.
Kontrol ve Doğruluk
YUP-Kontrol Kutusu ters çevrilip tekrar açıldıktan sonra birkaç taş, soru kitapçığında verilen anahtar şekil ile örtüşmezse, bu durum soru çözümünde hata yapıldığı anlamına gelmektedir. Yanlış yapılan soruları doğruya çevirmek için, desen görülen yüzeyi açık olan taşlardan deseni ve renk kodlamasını bozan taşlar ters çevrilerek kontrol kutusu tekrar kapatılır ve kontrol kutusu ters çevrilir. Böylelikle doğru çözülmüş sorular için yerleştirilmiş taşların şekil ya da rakam bulunan ön yüzeyi görünürken, yanlış yapılan sorular için yerleştirilen taşların desen ve renk kodlamasının bulunduğu yüzeyi görünür. Yanlış yerleştirilmiş taşlar yerinden alınarak, yanlış cevaplanmış sorular tekrar tekrar çözülür ve taşlar yerlerine yerleştirilir. Kontrol kutusu kapatılır ve ters çevrilerek tekrar açılır. Alıştırmanın doğru yapıldığını anlamak için ortaya çıkan renk kodlamasının soru kitapçığında verilen cevap ile birebir örtüşmesi gerekmektedir. Bu nedenle sistem hatayı kabul etmez.
Erdal Alantar
Erdal Alantar (29 Ocak 1932, İstanbul - 9 Ocak 2014, İstanbul), Türk ressam.
Türk resim sanatında soyut resmin duayen isimlerinden olan sanatçı Paris ekolü 'nün son temsilcileri arasında gösterilir.
İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi'nde 1949-1956 arasında Halil Dikmen ve Cemal Tollu atölyelerinde eğitim gören Alantar, mezun olduktan sonra okul arkadaşı, iç mimar ve piyanist Sevinç Doral ile evlendi ve Michelangelo incelemesi yapmak üzere İtalyan hükûmetinden aldığı burs ile eşiyle birlikte Floransa'ya gitti. Bir yıl Floransa Güzel Sanatlar Akademisi'nde eğitim aldıktan sonra 1950'lerin sonlarında Fransa'ya giden Alantar, yaşamını bu ülkede sürdürdü.
20 yıldan uzun süre Fransa'da üç ayrı atölyede resim dersleri veren sanatçı, Fransa, Hollanda, İtalya, Almanya, İsviçre ve Türkiye'de 130'u aşkın bireysel sergi açtı. Paris öncesi dönemde ‘geometrik’ resimler yapan sanatçı, 1960'tan itibaren lirik soyutlamya yöneldi. Sanat eleştirmenleri onun yapıtlarını değerlendirirken, soyut dışavurumculuk akımından etkilendiğine, tuğraları ve hat sanatından da ilham aldığına, ani ve içgüdüsel fırça darbeleri ile loş fonlara ışıklı uzun kurdeleler serpiştirdiğine, özellikle büyük boyutlu kompozisyonlarındaki coşku ve duyarlılığın etkileyiciliğine vurgu yapmışlardır.
Ressam, 2014 yılında kalp yetmezliği nedeniyle 81 yaşında İstanbul’da öldü.
I. Carlo Tocco
I. Carlo Tocco, 1411'den 1429'da ölümüne kadar hüküm süren Epir Despotu. Gayriresmî ilişkiden beş tane çocuğu olmuştur. Dönemini anlatan bir eser (Tocco Kroniği) yazılmıştır. Yunancada yazılmış bu eser 1375-1425 arasındaki olayları anlatır.
Mustafa Karaman
Mustafa Karaman (d. 1930, Kelkit, Gümüşhane, ö. 2014, Kelkit, Gümüşhane), Türk siyasetçi.
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Serbest Avukatlık, 14. ve 15. Dönem Gümüşhane Milletvekilliği, 15. Dönem Millet Meclisi Başkanlık Divanı İdare Amirliği yapmıştır. Evli ve altı çocuk babasıdır.
2001 Dünya Salon Atletizm Şampiyonası
8. Dünya Salon Atletizm Şampiyonası 9-11 Mart 2001 tarihlerinde, Portekiz'in başkenti Lizbon'daki Pavilhão Atlântico stadyumunda düzenlenmiştir. Portekiz'in ilk kez düzenlediği organizasyona 136 ülkeden 510 atlet katılmıştır.
Kısaltmalar
WR: Dünya rekoru CR: Şampiyona rekoru AR: Kıta rekoru NR: Ulusal rekor, ülke rekoru PB: Kişisel en iyi derece WL: Dünyada o yılki en iyi derece
Ay Işığı (oyun)
Ay Işığı (orijinal adı: Moonlight), Harold Pinter'in 1990 yılında yazdığı tiyatro oyunudur. Oyun ilk kez 7 Eylül 1993'te Londra Almeida Theatre'da sahnelendi. Yer yer vodvil türünde eğlenceli bir oyun olan Ay Işığı, Eve Dönüş ' ten bu yana Pinter'in yazdığı en önemli oyun olarak nitelendirilir.
Oyunun konusu
Andy ve Bel çocuklarından ayrı bir çifttir. Andy ölüm döşeğindedir. Bu anlarda iki oğulları Jake ve Fred ve kızları Bridget ile bağları koparmış olmanın acısını yaşarlar. Jake ve Fred gelmez, Bridget gelemez. Andy devlet memuru iken çok saygın bir adamken ölümle karşılaştığında, başucunda karısının dışında, ne ailesi, ne tesellisi, ne de güveni vardır.
Böylece Pinter'in gözü ile, 1980'lerin "eline ne geçerse, kap, kaç, köşeyi dön" davranışından miras kalan aile yaşamı sergilenir. Yatalak çağdaş Lear'ı sunarken, çok duyarlıdır. Oyun yine de şiirsellik ile söz güldürüsü arasında gidip gelir. Pinter eski temalarını yeniden işlemiştir: Geçmişe özlem, sevginin ve dostluğun aldatılmaya mahkûm oluşu, aile yaşamının iki rakip arasındaki kavga ve ana babanın çocuklarını horlaması olarak görülmesi. Ama bu oyunu hüzünlü yapan ana, baba ve çocuklar arasındaki uçurumdur.
İki kardeş Jake ve Fred aylaktır. Babalarının bakımlı temiz ölüm döşeğine karşın, yatalak, belki de ölmek üzere olan Fred'in karmakarışık, pasaklı yatağı, aralarındaki uçurumun simgesidir. İki kardeşi birbirine bağlayan şey birlikte oynadıkları sözcük oyunları ve önemli kişilermiş gibi görünme çabalarıdır. Babalarının adını anmazlar, yalnız alay ederler ve hor görürler.
Andy ve Bel'in kızı Bridget hayalet gibi görünür. Önce annesiyle babasına karşı yumuşaktır. Sonunda, izbe bir evde, ona vadettikleri eğlencenin başlamasını bekler; ayın batışını beklemektedir, oysa ay batmaz. Yavaş yavaş onun gerçekten bir hayalet olduğunu anlarız. Bridget'in üç çocuğu, Bel ve Andy'nin güzel torunları ise, asla doğamayacak çocuklardı. Bridget son öyküsünü anlatırken, oyunun tüm kişileri bağlantısız olarak bir tablo oluşturur. Pinter bu konuda, oyunu Londra'da ilk kez sahneleyen yönetmen Leveaux'ya şöyle demiş: "Bir konuya açıklık getirmek isterim. Oyun hakkında benim de bilmediğim pek çok şey var, ama şunu kuvvetle hissediyorum: Bridget ölüdür." Ay batınca Andy ölecektir.
Ay Işığı oyununun Pinter'a özgü iğneleme, keskinlik ve gizemin karışımı, hem kabalık hem incelik gibi nitelikleri vardır.
Sahnelenme bilgisi
Oyun prömiyeri 7 Eylül 1993 tarihinde Londra'da Almeida Tiyatrosu'nda yapıldı. David Leveaux yönetmenliğinde sahnelenen oyunda, Ian Holm (Andy), Anna Massey (Bel), Douglas Hodge (Jake), Michael Sheen (Fred), Jill Johnson (Maria), Edward de Souza (Ralph), Claire Skinner (Bridget) rol aldı.
Oyunun New York prömiyeri ise 17 Aralık 1995'te Roundabout Tiyatrosu'nda gerçekleşdi. Yönetmenliğini Karel Reisz'ın yaptığı ve Melissa Chalsma (Bridget), Blythe Danner (Bel), Paul Hecht (Ralph), Barry McEvoy (Fred), Jason Robards (Andy), Liev Schreiber (Jake), Kathleen Widdoes (Maria) gibi oyuncuların rol aldığı oyun, 27 Eylül'e kadar sahnelendi.
Nurettin Kaldırımcı
Nurettin Kaldırımcı, (d. 1953, Yahyalı, Kayseri) Türk bürokrat. Rekabet Kurumu eski başkanı
Eğitimi, Mesleki ve Akademik Kariyeri
Atatürk Üniversitesi İşletme Fakültesi'nden mezun olduktan sonra, 1977 yılında, Milli Eğitim Bakanlığı Finansman ve Proje Müdürlüğü'nde bir süre görev yaptı ve aynı yıl mezun olduğu fakülteye araştırma görevlisi olarak dahil oldu. 1981 yılında, doktorasını tamamladı. 1982-1995 yılları arasında Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nde Öğretim Üyeliği yaptı. 1982'de Yardımcı Doçent, 1987 yılında Doçent ve 1994 yılında da Profesör oldu. Erciyes Üniversitesi Yabancı Diller Bölüm Başkanlığı ile İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü Yönetim ve Organizasyon Anabilim Dalı Başkanlığı görevlerinde bulundu.
Siyasi Kariyeri
1995-1999 yılları arasında, 20. Dönem Kayseri Milletvekili olarak görev yapmış, Refah Partisi ve Fazilet Partisi'nde siyaset yaptı. Görevi süresince Plan ve Bütçe Komisyonu Üyesi oldu.
Rekabet Kurulu
27 Mart 2003 tarihinde Sanayi ve Ticaret Bakanlığı kontenjanından Rekabet Kurulu Üyeliğine atandı. Kasım 2007'de Rekabet Kurumu Başkanlığına atandı ve Mart 2009 tarihi itibarıyla görevini tamamladı. 4 Nisan 2009 tarihinde TOBB kontenjanından ikinci dönem üyelik görevine yeniden başladı. Bir süre vekâlet ettikten sonra, 2009 yıl sonu itibarıyla ikinci kez Kurum Başkanı olarak görevlendirildi. Nisan 2015 itibarıyla görev süresini tamamladı.
Evli ve 3 çocuk babasıdır.
2008 Wimbledon Tenis Turnuvası - Tek Kadınlar
Venus Williams, finalde kardeşi Serena Williams'ı 7-5, 6-4'lük skorlarla yenerek şampiyon oldu.
Seribaşları
<li> Alizé Cornet ''(1. Tur) <li> Nicole Vaidišová ''(Çeyrek final) <li> Maria Kirilenko ''(1. Tur) <li> Francesca Schiavone ''(2. Tur) <li> Nadia Petrova ''(Çeyrek final) <li> Flavia Pennetta ''(2. Tur) <li> Katarina Srebotnik ''(1. Tur) <li> Shahar Pe'er ''(4. Tur) <li> Lindsay Davenport ''(2. Tur) <li> Sybille Bammer ''(2. Tur) <li> Virginie Razzano ''(1. Tur) <li> Alona Bondarenko ''(2. Tur) <li> Amélie Mauresmo ''(3. Tur) <li> Dominika Cibulková ''(1. Tur) <li> Caroline Wozniacki ''(3. Tur) <li> Sania Mirza ''(2. Tur)
Kraft durch Freude
Kraft durch Freude (kısaltılmış şekli: KdF, Türkçe anlamı: Neşeden güç doğar), Nazi Almanyası'nda devlet kontrolündeki büyük bir eğlence organizasyonuydu. Alman Emek Cephesi'nin (Deutsche Arbeitsfront, DAF) ulusal iş organizasyonunun bir parçasıydı. İnsanlara nasyonal sosyalizmin avantajlarını tanıtmak için bir araç olarak kullanılarak, 1930'larda Dünyanın en büyük turizm operatörü oldu.
Kraft durch Freude'nin ideolojik hedefi az da olsa, 1920'lerde çöken ekonominin dışında turizm sektörünü canlandırarak Alman ekonomisini tekrar kalkındırmaktı. Bu organizasyon, II. Dünya Savaşı patlak verene kadar oldukça başarılı oldu. 1934'te iki milyondan fazla Alman vatandaşı KdF'nin düzenlediği gezilerine katılmıştır. 1939'da savaşın patlak vermesiyle, örgütün programlarının çoğu askıya alındı ve Prora tatil beldesi gibi birçok proje hiçbir zaman tamamlanmadı.
Aktiviteler
KdF, 1933 yılında başlayarak, konser, tiyatro, kütüphane, günlük geziler ve tatil olarak uygun eğlence aktiviteleri sağladı. Wilhelm Gustloff gibi büyük gemiler, KdF yolculukları için özel olarak inşa edildi. KdF, hızla geniş bir faaliyet yelpazesini geliştirmiş ve hızlı bir şekilde Nazi Almanyası'nın en büyük kuruluşlarından biri haline gelmiştir. Resmi istatistikler 1934 yılında, 2.3 milyon kişinin KdF'nin düzenlediği tatillere gittiğini gösterdi. 1938'de bu rakam 10.3 milyona yükseldi. 1939 yılına gelindiğinde, 7.000 'den fazla ödeme yapan çalışanı ve 135,000 gönüllü işçisi vardı.
Nasyonal sosyalistler, yurt dışından turist çekmek için çalışmıştır. Kamu Aydınlanma ve Propaganda sekreterlerinden Hermann Esser tarafından bu görev gerçekleştirilmiştir. KdF, Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından 1939 Olimpiyat Kupası'nı kazandı.
Nasyonal sosyalist kullanımında "dönem sonrası iş organizasyonu" giderek (tatiller ve hafta sonları dahil) örgütlü eğlence faaliyetinin tüm alana uygulanmıştır.
He's Too Sexy for His Fat
"He's Too Sexy for His Fat'", komedi dizisi Family Guy'ın ikinci sezonunun on yedinci bölümü olup, Fox kanalında 'de yayımlandı. Jay Mohr bu bölümde konuk oyuncu olarak görev aldı.
Özet
Brian pirelendiğinde pireler evi istilâ eder. Sıradan imhâ etme ekipmanı yerine askerî teçhizatla gelen imhâ ediciler, pireleri avlamaya çalışırken evi silah altına alırlar. Ev tamirat ve yenileme işleri için kapalı durumda iken Brian, aileyi havalı bir otele yerleştirir. Peter yüzme havuzuna bomba atlayışı yaparken Brian, havuza girmeyi reddeden Stewie'yi havuza iter. Görevlilerin kiloları sebebiyle dalga geçtiği Chris bundan rahatsız olur ve bunun üzerine rejime başlar ancak beklediği sonuçları alamaz.
Aynı zamanda Stewie, Chris'in diyeti sırasında zorlanmasını kendi yararına kullanır ve Chris'in yemekten kaçtığı yağlı yiyecekleri onun gözünün önünde yer ancak o kadar ileriye gider ki kendisi obez olur. Bu da yetmezmiş gibi yeme bozukluğuna da yakalanan Stewie, önüne gelen her şeyi yemeye başlar. Stewie'nin aldığı kilolar fark edilmeye başlandığında annesi Lois, onun bir "Buddha göbeğine sahip olmaya başladığını" söyler. Stewie bir sonra sonra çok fazla kilo almaya başlar ve kendi kendisini taşıyamaz hale gelir. Bunun üzerine ailesi Stewie'yi bir oyuncak yük arabası üzerinde taşımaya başlar. Bu sırada Lois'in Stewie'nin aldığı kiloları görmezden geldiği ve bundan endişelenmediği gözlenir. Ağırlığı sebebiyle mama sandalyesini kırıp düşen Stewie, düştüğü yerden kalkamaz ve Brian onun çevresinde dönerek onunla dalga geçer. Bir süre sonra Stewie kıyafetlerine de sığamaz ve kolları ile kendi yüzüne dokunamaz hale gelir. Stewie'nin şişmanladığı bu hikâye sonuçlanmaz ve bölümün sonunda Stewie, herhangi bir açıklama yapılmadan eski normal haline dönmüş olarak gösterilir.
Karşılama
2009 yılındaki incelemesinde IGN yazarı Ahsan Haque, bölüme 10 üzerinden 9 puan verdi ve bölümü "akıllarda kalıcı bir klâsik" olarak göstererek bölümün "yanlış olan her şeyden övgüyle bahsettiğini" ancak bunu "şaka yolu ile yaptığı için dizinin aklı başında izleyicilerinin bunu yanlış yorumlamayacağını" belirtti.
Peter Losha
Peter Losha, 14. yüzyılda Epir'de hüküm sürmüş Arnavut hükümdar. 1359 yılından 1374'te ölümüne kadar Arta Despotluğu'nu yönetmiştir. Epir'i Sırp İmparatorluğu'ndan geri almıştır.
II. Boemondo
'''II. Boemondo''' (d. 1107/1108 – ö. 1130) Antakya Haçlı prensi ve Taranto prensi. Antakya Haçlı Kontluğu'nun kurucusu I. Boemondo'un oğludur. 1107 senesinde Apulia şehrinde doğdu. 22 yaşında babasına halef olmak üzere Filistin'e geldi. Kudüs Kralı II. Baudouin'in kızı Alice ile evlendi. Şubat 1130’da, Antakya hükümdarı II. Boemondo kuzeyde savaşmaya gittiğinde, Danişmend Gazi'nin oğlu Gümüştekin tarafından antik Misis şehri yakınlarında pusuya düşürülmüş başı kesilip gümüş bir kutuya konularak halifeye gönderilmiştir.
Ekber Şah
Ekber Şah tam adıyla Ebü'l-Feth Celâlüddîn Muhammed Ekber Şâh (Urduca: جلال الدین محمد اکبر, Hindi: जलालुद्दीन मुहम्मद अकबर) (d. 14 Ekim 1542 - 27 Ekim 1605), babası Hümayun Şah'ın ardından 1556-1605 arası Babür İmparatorluğu tahtına geçmiştir. Sind'de bulunan Ömerküt Kalesi'nde doğdu. Babası Hümayun Şah, annesi İran asıllı Hamide Banu'dur. Babürlerin en parlak dönemi Ekber Şah'in padişah olduğu dönemdir.
Hayatı
Babası Hümayun Şah öldüğünde henüz 14 yaşındaydı. O sırada Delhi'de bulunan Seydi Ali Reis'in tavsiyesiyle Hümayun Şah'in ölümü bir süre gizlendi ve savaşta olan Ekber, 20 gün sonra Delhi'ye gelip 15 Şubat 1556'da tahta çıktı. Harem'in politik baskısını ancak 1564'te kırdı ve otoriteyi eline aldı. Pek çok idari yenilik getirdi.
Cizvit papazlarından Bartoli Baba (Padre) Ridolfo Akuaviva'nın Büyük Moğol Yanındaki Görevi adlı Latince kitabında Ekber Şah'ın büyük bir toplantı yaparak oraya din bilginlerini ve komutanları çağırdığını, uzun zamandan beri tasarlamış olduğu yeni bir dini kurma ve onun başı olma niyetini aşağıdaki şekilde açıkladığını yazar.
Ekber Şah, farklı dinlere sahip olan tebaasını ortak tek bir din çatısı altında birleştirme projesiyle nev-i şahsına münhasır bir imparator olmaya çalışmıştır.
Ekber Şah, dedesi Babür zamanından itibaren fethedilmeye başlanan Hindistan'ı vatan olarak benimsemiş, fatih olarak geldikleri bu ülkede kalıcı olmanın yollarını aramıştı. Ekber Şah Hindu, Müslüman, Zerdüşt, Budist, Sih, Cayinizm, Hristiyan gibi pek çok din mensubunun yaşadığı bu ülkede tebaası üzerinde manevî nüfuz kurmadan birlik sağlamanın mümkün olamayacağını düşünüyordu. Ekber Şah'ın çeşitli din ve mezheplerle ırklar arasında karşılıklı müsamahaya dayanan dostluk ve barış içinde yaşama fikrini ifâde eden sulh-i küllî düşüncesini benimsemesinde Hocası Mir Abdüllâtif etkili olmuştu.
Ekber Şah, saltanatının ilk yıllarından itibaren Hindu çoğunluğun gönlünü kazanmaya yönelik uygulamalar başlattı. Kendisine veliaht doğuracak olan Hindu Rajputun Jodhaa adlı kızı ile evlendi, Hindu erkeklerden alınmakta olan cizye ile mukaddes yerlerin ziyareti sırasında Hindulardan alınan vergiyi kaldırdı. Bürokraside ve ordunun üst yönetiminde pek çok Hinduya görev verdi.
Ekber Şah, 1579 yılından itibaren, Portekizli işgalcilerle birlikte gelen Cizvit papazlarını da sarayına davet ederek uzun bir süre onları misafir etti. Hristiyanlığı öğrenmeye heves eden Şah, Cizvitlere İncil'i tercüme ettirdi, onların kilise kurmalarına müsaade etti, çocuklarının eğitimiyle onları görevlendirdi. Ancak teslis inancı bir türlü Ekber Şah'ın aklına yatmadı. Onun öğrenme merakından ümitlenen, ancak umduklarını bulamayan misyonerler, yazdıkları mektuplarda; Ekber Şah'ın dinî tartışmalar sırasında sürekli haşhaş ve alkolün etkisi altında olduğunu görerek hayal kırıklığına uğradıklarını ve onun bir düzenbaz olduğunu iddia etmişlerdi.
Ekber Şah, sulh-i küllî düşüncesini Müslümanlara kabul ettirmek için onlar üzerinde manevî otorite kurmanın yollarını arıyordu. Tahta çıktığı sırada Müslüman halk arasında mehdiyet düşüncesi oldukça yaygındı. Ekber Şah, on altıncı yüzyılın başında mehdîliğini ilân eden Caunpurlu Muhammed'in bin yılcı (mehdînin âhir zamanda bin yıl hükmedeceği inancı) hareketi Mehdeviye öğretisinden bu anlamda faydalanmayı düşündü. Üstelik mehdinin zuhur edeceği hicrî bininci yıl olan miladi 1591 yılı çok yakındı. Ekber Şah, mehdilik konusunda yönlendiren ve teşvik edenlerin başında Mehdevî hareketinin lideri Şeyh Mübarek b. Hıdır en-Nagorî ile iki oğlu Feyzî ve Ebu l-Fadl el-Allâmî vardı.
Ancak mehdiyet düşüncesi karşısında en büyük engel, bu düşünceye şiddetle karşı çıkan ulemaydı ve bunlar, Müslümanlar üzerinde hâlâ nüfuz sahibiydiler. Ekber Şah'ın mehdiliğinin kabul ettirilmesi bakımından öncelikle ulemanın saf dışı edilmesi ve gözden düşürülmesi gerekiyordu. Ekber Şah bunu gerçekleştirmek üzere, 1575'te başkent Fetihpur Sikri'de bir ibadethane yaptırdı. Divanhane denilen bu yerde Sünni ve Şii Müslüman âlim, edip ve mutasavvıfları bir araya getirerek dinî konularda münâzaralar tertip etti. Bu toplantılara katılan ulemâ arasındaki şahsî çekişmeler, ulemanın zaafları ve şer'î meselelerdeki anlaşmazlıkları öne çıkarılıp ulemâ ve hocaların Müslümanlar üzerindeki itibarları ve güvenilirlikleri yıpratıldı.
Nihayet şartların müsait olduğuna kanaat getirilen 1579 yılında Fetihpur Sikri Ulu Camii'nde minbere çıkan Feyzi en-Nagori, Ekber Şah'ın ilâhî mertebeye yüceltildiğini ifâde eden manzûm bir hutbeyi okuyarak onu müctehid-i zaman ilan etti. Ebu'l-Fadl'a göre de Ekber Şah zamanın imamıydı, insanların Allah'ın rızasını kazanabilmeleri için o hangi yolu, hangi mezhebi seçerse, ona tâbi olmaları şarttı.
Tâcü l-ârifîn lakâbıyla şöhret bulmuş Şeyh Zekeriya, insan-ı kâmil sözüyle kastedilenin Ekber Şah olduğunu ve ona mutlak itâatin dinin emirlerinden olduğunu iddia ederek ona kıble-i murâdât (ona yönelince muratların gerçekleşeceği kıble) adını vermiş, bu iddialarını delillendirmek için hadis uydurmaktan çekinmemişti. Öte yandan Ekber Şah, Taceddin Ayodhanî ile de dostluk kurmuş, bu zat vasıtasıyla Abdülkerim Cilî'nin insan-ı kâmil öğretisini kendisine uyarlamış ve kendi inancına mensup takipçilerinden huzurunda secdeye kapanmalarını istemiştir.
Dîn-i İlâhî
1582'de Ekber Şah, bütün eyalet valilerinin önünde Dîn-i İlâhî'yi kurduğunu resmen ilân etti. Artık İslâmiyet, Hristiyanlık, Zerdüştîlik, Hinduizm, Sihlik, Caynizm ve Budizmin inanç, ibâdet ve muâmelâtı bu dinin çatısı altında birleştirilmişti.
Daha sonra Cihangir adı ile tahta çıkacak olan Ekber Şah'ın oğlu Selim, bütün bu olumsuzlukların müsebbibi olarak gördüğü Ebu-l Fadl'ı 1602 yılında öldürttü ve babasına ağır bir darbe vurdu. Ekber Şah sonrası Babür Şahları, dedelerinin Müslümanlar nezdinde sebep olduğu tahribatı gidermeye uğraştılar. Ekber Şah'ın İslâm ile Hinduizmi birleştirme çabaları sonucu ortaya çıkan Hindu tahakkümüne karşı en büyük tepki Nakşibendîlerden geldi ve bu tarikat, daha sonraki dönemlerde Hindistan'daki dinî ve siyasi gelişmelerde önemli rol oynadı.
Ekber Şah'ın İslâm'a karşı tahrif ve yeni bir din oluşturma çabasına karşı İmâm-ı Rabbânî büyük mücadele vererek ve Ekber Şah'ı eleştirerek bu dinin çok yaygınlaşmasını önlediği, ancak üst düzey devlet yöneticileri arasında yayıldığı kabul edilir.
Özellikleri ve icraatları
Ekber, Hint geleneğinin yüzlerce yıllık adaletsiz uygulamalarına son verdi ve adil mahkemeler kurdu. Vergi toplamada adaletli olmaya önem verdi. Hindu ve Müslümanların kendi geleneklerine göre yargılandıkları bir hukuk düzeni geliştirdi. Fethpur Sikri’ni, mimarların yanı sıra bilgin, şair, edebiyatçı ve ressamların bir araya geldiği bir sanat merkezine dönüştürdü.
Ekber, Türk-İslâm mimarisinin en güzel eserlerinin yapılmasını sağladı. Bunların başında Fethpur Sikri'deki beş katlı Türki Sultana Sarayı, 1602'de Handeş'in fethi anısına yapılan ve Dünya'nın en büyük kapılarından Bülend Dervaze ile Lahor'daki Aynalı Saray sayılabilir.
Aldatma (oyun)
Aldatma, Harold Pinter'in orijinal adı Betrayal olan tiyatro oyunu.
Harold Pinter’ın Aldatma’sı, insanların birbirlerini çeşitli biçimlerde aldatmalarının, bitmiş bir ilişki bağlamında, sondan başa doğru bölümlenmiş (episodik) öyküsüdür. Zaman açısından bakıldığında ise, zamanın ileriye doğru alışılmış akışının tersine çevrilmesidir.
2007-2008 sezonunda Nilüfer Sanat Tiyatrosu tarafından sahnelenmiştir.
2016-2017 sezonunda ise İBB Şehir Tiyatroları'nda yine Ahmet Levendoğlu yönetimiyle sahnelenmeye başlanmıştır.
Konusu
Ayrıca Pinter, kadın, adam ve sevgilisi tarihsel üçgeni çerçevesinde gelişen karmaşık ilişkilerin birey-yaşam-toplum eksenine yansımasını kendisine özgü tiyatro dili ile işlemektedir. Aldatma teması üzerine kurulu gerçekçi bir öykünün gerçekçi ayrıntılarla işlendiği oyun kimilerince; belirsizliklere, dolambaçlı göndermelere dayanmışlığı ile tanınan Pinter tiyatrosundan bir uzaklaşma olarak değerlendirilmiştir.
Aldatma’da zamanın geriye akacak şekilde düzenlenmesi, geleneksel “neden-sonuç” sırasını bozmuş; olay dizisi, sonuçlar nedenleri değil, nedenler sonuçları izleyecek şekilde kurulmuştur. Ve gerçekte bu sıkı bir “sonuç-neden” dizgesi de değildir. Dramatik aksiyonla “neden-sonuç dizgesi” arasındaki yaşamsal bağ kırılmış gibi görünse de, sonuçta oyun “kapalı biçimdir”; irili ufaklı düğümler ve dolayısıyla “merak” unsurunu finale dek ayakta tutabilmesi, dış aksiyonun yani olay dizisinin dışsal gelişiminin geriye doğru ilerlemesine karşın, iç aksiyonun yani anlamsal aksiyonun aslında ileriye doğru gitmesine bağlanabilir. Böylece merakı ve ilgiyi asıl ayakta tutan, çözümlemeci bir yöntemle oyunun sonuna dek adım adım oluşturulan “anlam” olmaktadır.
İBB Şehir Tiyatroları sahnelemesi (2016)
Oyuncular
Teknik kadro Nilüfer Sanat Tiyatrosu sahnelemesi (oyuncular); Emma: Neriman Uğur, Jerry : Barış Falay, Robert: Murat Karasu, Garson : Hakan Silahsızoğlu
Tiyatro Stüdyosu sahnelemesi (oyuncular); Emma: Zuhal Olcay, Jerry: Haluk Bilginer, Robert: Ahmet Levendoğlu
Eleştiri ve analizi
Tiyatro eleştirmeni Pınar Ender Çekirge, kurgunun zamanda şimdiden geriye doğru akışıyla adeta seyircinin belleğiyle oynandığını belirterek bu akışta detayların önemini belirtir. Örneğin Robert‘in ilk yıllarda saçındaki hafif açıklığın birkaç yıl önceye dönüldüğünde kapanmış görüldüğü tespitini yapar ve seyirciyi soru sormaya yönelten oyunu yine sorularla ifade eder; "Sahi ilk seyredilen mi en çok kalıyor akılda, yoksa şimdiki zamanda değil de eskilerde yaşanmış olanlar mı? Sonuçtan nedene bir akış olmasın sakın bu? Ya da ‘an’dan ‘geçmiş’e, gizli katmanlarıyla son dokuz yılın iç ödeşmesi? Belki hepsi. Belki de hiçbiri."
Teknik olarak profesyonel reji, ışık, efekt, sahne, görsel efekt ve özellikle kostüm tasarımını etkileyici bulmuştur. Oyuncuların Pinter oyuncusu tarzında olduğunu ifade ederken, başarılı oyunculukları, çok özel sahne dilleri, sahne kullanımlarıyla o derin tereddütleri, içe çekilişleri, üç köşeli yalnızlıkları, hüzünleri, umursamazlıkları, kıskançlıkları, ince bir mizahın rüzgârıyla sahneye taşıdıklarını söyler.
Oyunda zamanın hafızayla olan ilişkisini, ihanete etik yaklaşmaktan öte estetik bakış ve kullanılan ironik tonlamanın hayli etkileyici olduğunu söylemiştir.
Aldatma ya da ihanet deyince akıllara genellikle  “neden?” sorusunun gelmesine rağmen, oyunda aksine Pinter’ın izleyicileri “ne zaman?” sorusunun peşinde sürüklediğinin altını çizer.
“Oyunun zekice yapılan kurgusunda zamanın geriye akmasıyla birden gerçeklere farklı açıdan bakabildiğimizi fark ediyoruz.”  diyerek, yazarın hafızanın yol göstericiliğinde geçmişe bakmanın, olayları nasıl da farklı kavramaya neden olabildiğini düşündürdüğünü ifade etmiştir. Bu durumun ise son derece etkileyici olduğunu söyler.
Tam olarak yaşamı oynamanın, hayatı ve olayları sahnede estetize etmenin oyuncuların rolleriyle kurdukları güçlü duygusal bağla yaratıcı güçlerini ortaya koyarak ancak bu şekilde kusursuz bir performans sergilenebileceğini söyler.
Oyuncu özelindeki yorumlarında ise gözlemlerini şöyle ifade eder;
Dış bağlantılar
Şehir Tiyatroları web sitesinde Aldatma
2007-08 3. Lig
3. Lig 2007-2008 sezonu, 3. Lig'in 37. sezonudur. 13 Eylül 2007'de başlayan lig, 18 Mayıs 2008 tarihinde oynanan play-off maçları ile sona ermiştir. Bu sezonda 4 farklı grupta toplam 65 takım mücadele etmiştir.
1. play-off grubu
!colspan=6|Yarı finaller
!colspan=6|Final
2. play-off grubu
!colspan=6|Yarı finaller
!colspan=6|Final
Armadillo Mighty
Armadillo Mighty, Sonic the Hedgehog serisinden hayali antropomorfik bir armadillod ur. Kendisi Alex Kidd'den sonra SEGA'nın maskotu olacak tasarımlar arasında olmuştur. Daha sonra yeni karakter ve maskot Sonic seçilince Mighty'i tekrar tasarlayıp onu seriye yan karakter olarak eklediler. Mighty ilk defa SegaSonic the Hedgehog'da görüldü. İkinci oynanılabilir görünüşü ise Knuckles' Chaotix'di. Üçüncü olarak ise Sonic Mania'ya gelen Sonic Mania Plus DLC'si ile birlikte Uçan Sincap Ray ile birlikte oynanabilir bir karakter olarak eklenmiştir. Çoğu hayran Mighty'nin Chaotix üyesi olduğuna inansada Knuckles' Chaotix oyun kılavuzuna göre değildir.
Mighty 3 tane Sonic oyununda gözükmüştür. SegaSonic the Hedgehog, Knuckles' Chaotix ve Sonic Mania Plus'da. Mighty, Kirpi Sonic ile Uçan Sincap Ray'in en yakın ve en eski arkadaşıdır. Chaotix üyelerinden biri olan Bukalemun Espio'ysa dostu olmakla birlikte rakibidir.
Kişilik
Mighty nazik ve hoşgörülü birisidir. Kaba gücü sadece başka bir çözüm kalmadığı sürece kullanır. Kendisi seyahat etmeyi çok sever. Knuckles' Chaotix'in Japonca oyun kılavuzuna göre doğadan hoşlanmaktadır ve şiddetten nefret eder.
Shades of Deep Purple
Shades of Deep Purple, İngiliz Deep Purple grubunun, 1968 yılında piyasaya sürdüğü hard rock / rock türünde ilk stüdyo albümüdür.
Albümdeki parçalar
b) "I'm So Glad" – 7:19
Altınölçek
Altınölçek, Elazığ ilinin Palu ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1844 yılı kayıtlarında Şeyxbiran, 1928 yılı kayıtlarında ise Şeyxmiran olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Elazığ il merkezine 96 km, Palu ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır.
16 Mart 1917 Harekâtı
16 Mart 1917 Harekâtı, Alman hafif kruvazörü Leopar'ın İngiliz HMS Dundee ve kruvazör HMS Achilles savaş gemileri tarafından vurulup batırılmasıdır.
You Got Style
"You Got Style" (Türkçe: Tarzın Var), 2001 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Litvanya'nın temsilcisi SKAMP tarafından seslendirilen şarkıdır. Litvanya yarışmayı on üçüncü sırada tamamlamıştır.
Şiddet
Bir mala zarar verme, yakma gibi mala yönelik eylemler ile cinayet, yaralama, dayak, tecavüz, rehin alma gibi kişiye yönelik fiziksel saldırılar, saldırganlık ve tehdit, küfür, ayrımcılık, hakaret gibi kişiyi duygusal baskı altına alan bireysel eylemlerin yanı sıra toplumsal koşullar ya da sistem tarafından uygulanan baskılar, savaş, terör ve işgaller şiddet örnekleridir.
Etimolojik köken ve tanım
Şiddet, Türkçeye Arapça'dan geçmiş bir kelimedir; sertlik, katılık, zorluk anlamlarındaki "şdd" kökünden gelir. İngilizce'deki "violence" karşılığı kullanımı 20. yüzyıla aittir. 1901 tarihli Kamûs-ı Türkî'de "sertlik; sert, katı davranış, kaba kuvvet" anlamında tanımlanmıştır. Latince sert ya da acımasız kişilik anlamındaki Violentia 'dan Fransızca ve İngilizce gibi batı dillerine giren Violence, bir kişiye güç veya baskı uygulayarak isteği dışında bir şey yapmak veya yaptırmak; zorlama, saldırı, kaba kuvvet, bedensel ya da psikolojik acı çektirme ve yaralama olarak tanımlanır.
Günümüzde şiddet kelimesi Türkçede "bir olgunun gücü, yoğunluğu, sertliği, yeğinlik" anlamlarında ve "kaba kuvvet" anlamında kullanılır. Bu ikinci anlamında şiddet tanımlanırken geçmişte sadece zarar vermeye yönelik fiziksel eylemler tanıma dahil edilirken; zamanla failin zarar vermeye, baskı kurmaya yönelik psikolojik ve cinsel eylemleri de tanıma dahil edilmiştir. Şiddet, farklı disiplinler tarafından ele alınmış bir konu olması ve zamana ve topluma göre değişen bir olgu olması nedeniyle ne olduğu  konusunda herkes tarafından kabul gören bir tanım yoktur. Hem fiziksel hem de psikolojik acı verme özelliğini kapsayan bir tanımlaması şu şekilde yapılmıştır:"bir kişi veya topluluğun, fiziksel ve ahlaki bütünlüğüne, mülkiyetine, kültürel veya sembolik değerlerine karşı herhangi bir birey, grup ya da örgüt tarafından verilen zarar".
Dünya Sağlık Örgütü (WHO) şiddeti şu şekilde tanımlamıştır: “Şiddet; kendisine, başkasına, bir gruba veya topluma karşı kasti olarak fiziksel baskı veya güç kullanmak, tehdit etmek veya fiiliyata geçirmek, yaralama, ölüm, psikolojik zarar, gelişim bozukluğu veya mahrum bırakmaya neden olmak veya bu durumların gerçekleşme ihtimalini artırmaktır."
Şiddet türleri
Fransız araştırmacı Jean-Claude Chesnais'in "Şiddetin Tarihçesi" (1981) adlı kitabında yer verdiği ve Interpol'ün sınıflandırmasını esas alan tipolojisinde şiddet türleri şu şekilde ele alınmıştır:
Alexander McCall Smith
Alexander McCall Smith, İngiliz Şövalyelik Nişanı sahibi ve Edinburgh Kraliyet Cemiyeti üyesi Zimbabve doğumlu Britanyalı yazar. Smith, aynı zamanda İskoçya'daki Edinburgh Üniversitesi'nde tıp hukuku profesörüdür. Yirminci yüzyılın sonunda, McCall Smith, tıp hukuku ve biyoetik konusunda saygı duyulan bir uzman haline gelmiş ve hem kendi devletinin hem de uluslararası komitelerin danıştığı bir isim olmuştur. Ayrıca, Bir Numaralı Kadınlar Dedektiflik Bürosu serisi ile tanınan bir kurgu yazarıdır.
Şiddet
Şiddet türleri
Türk sosyolog ve siyaset bilimci Doğu Ergil, şiddeti farklı eksenlerde sınıflandırdığı "Şiddetin Kültürel Kökenleri"(2001) başlıklı yazısında şiddetin bireysel veya kolektif uygulanıp uygulanmamasını başlı başına bir eksen olarak ele almış; şiddetin failinin mafya çetesi, toplumsal sınıf, kabile, etnik grup, devlet, ulus gibi farklı büyüklükteki bir grup olabileceğine dikkat çekmiştir. Suç sayılıp sayılmamasına göre ikiye ayırarak cinayet, soygun, tecavüz, taciz, zorbalık, mobbing, etnik temizlik, sömürgeleştirme gibi suç sayılan açık şiddetin yanı sıra toplumun geleneklerinden ve kültürel değerlerinden kaynaklanan, suç sayılmayan dolaylı şiddete örnek olarak yaygın trafik kazaları, kronik yoksulluk ve eğitimsizlik, çevre kıyımını göstermiştir. Son olarak şiddet, demokratik olmayan toplumlarda sürekli bir durum olarak ortaya çıkan yapısal şiddet (şiddetin, düzeni bozmaya çalışanlara karşı bir "önlem" olarak sunulduğu durumlar) ile elverişli durumlarda geçici olarak ortaya çıkan konjoktürel şiddet olarak ikiye ayrılmıştır.
Alexander McCall Smith
Hayatı
Alexander McCall Smith, şu anda Zimbabve'de bulunan Britanya sömürgesi Bulavayo'da dünyaya geldi. İlk eğitimini bu şehirdeki Hristiyan Kardeşler Koleji'nde aldı. Daha sonra ise Edinburgh Üniversitesi'nde hukuk okudu. Güney Afrika'ya döndükten sonra bir süre Botsvana Üniversitesi'nde hukuk dersleri veren yazar, bir kez daha İskoçya'ya giderek orada evlendi ve tıp doktoru eşi Elizabeth, kızları Lucy ile Emily ile birlikte hayatına bu ülkede devam etti.
Şiddet
Şiddet türleri
Şiddet sıklıkla şiddete maruz kalanlara göre ve uygulanan şiddet tipine göre kategorilendirerek değerlendirilmektedir.
Alexander McCall Smith
Hayatı
Amatör olarak fagot çalan yazar, The Really Terrible Orchestra'nın (Gerçekten Berbat Orkestrası) kurucusudur. Botsvana'daki ilk opera salonu olanı Bir Numaralı Kadınlar Opera Salonu'nun açılmasına da katkıda bulunmuştur. . 2006 yayınlanan Britanya'nın sağlık politikaları ile ilgili The Future of NHS kitabının da yazarları arasındadır. McCall Smith'in eserlerindeki seri formatı akla Charles Dickens ve Armisted Maupin gibi on dokuzuncu yüzyıl yazarlarının kullandığı formatı getirir.
The Forward
The Forward () ya da The Jewish Daily Forward, ABD'nin New York kentinde basılan bir gazete. Daniel DeLeon önderliğindeki Sosyalist İşçi Partisi üyeleri tarafından 1897'de kurulmuştur. İngilizce sürümü (The Forward) haftada bir, Yidiş sürümü (Yiddish Forward) ise iki haftada bir yayımlanmaktadır.
Heves (dergi)
Heves, Türkiye'de 2003-2010 yılları arasında yayımlanan üç aylık şiir ve eleştiri dergisi. İlk 9 sayısı Mehmet Öztek ve Ali Özgür Özkarcı tarafından yayımlanan Adana çıkışlı dergi, daha sonraki sayılarında Ömer Şişman'ın da katılımıyla üç ayda bir yayımlandı. Dergi 11. sayısından itibaren Pan Yayıncılık aracılığıyla gene bu üç ismin editörlüğünde, bu kez İstanbul'da yayımlanmaya devam etti. 26. sayısıyla Ağustos 2010 tarihinde yayın hayatına son vermiştir. Kasım 2003’ten bu yana yayımlanan dergide, 26 sayıya ulaşan toplamda 552 yerli, 36 çeviri şiir; 87 yerli, 17 çeviri yazı; 16 söyleşi, 1 oturum, 96’sı Osman Konuk’un olmak üzere 107 Küllük/Pano maddesi, 4 mektup, 1 hipermetin, 3 sunuş yazısı yayımlandı. Dergi, yeni kuşak şiir ve şiir eleştirisine getirdiği yeniliklerle 2000'li yılların başında Türk şiirine önemli bir alan yarattı.
Erken Dönem, Sayı 1-10
Derginin ilk on sayısı Adana merkezli çıkarak 2000 sonrasında şiir yayımcılığında önemli bir yer buldu. 5. cildinde yayımlanan "Avangart" araştırmasıyla Türk şiirine bir çıkış yolu önerisi getirdi.
20. Sayı, "Şiir Özel Sayısı"
Heves'in ilk sayısından itibaren şiirleriyle katkıda bulunan isimlerin şiirleriyle hazırlanan özel sayı.
26. Sayı, "Veda Sayısı"
Üç aylık periyotlarla yayımlanan dergi yirmi altıncı sayısıyla yayın hayatına veda etti. Son sayısında bir veda ve temenni yazısının yanı sıra 26 sayıya ait tüm indeks ve Ş şiir dergisinin genç şairleri tarafından hazırlanmış yeni şiir üzerine bir oturum da yayımlanmıştır.
Katkı
26 sayı boyunca Heves'e, Mehmet Öztek, Ali Özgür Özkarcı, Ömer Şişman, Ahmet Güntan, Murat Üstübal, Efe Murad, Osman Konuk, Burak Acar, Aslı Serin, Necmi Zekâ, küçük İskender, Barış Çetinkol, Tarık Günersel, Cem Uzungüneş, Vural Bahadır Bayrıl, Zeynep Arkan, Hakan Arslanbenzer, Haydar Ergülen, Lale Müldür, Seyhan Erözçelik, Erhan Altan, Ömer Aygün, Birhan Keskin, Akif Kurtuluş, İlhan Berk, Emrah Altınok, Tamer Gülbek, Osman Çakmakçı, Elif Sofya, İdil Kızoğlu, Suzan Sarı, Barış Özgür, Utku Özmakas, Enis Akın, Ergun Tavlan, T. Semra Balcı, Genco Devrim, Bülent Keçeli, Didem Madak, Cem Kurtuluş, Akın Terzi, Gün A. Utkan, Fahri Güllüoğlu, Onur Kuzgun, İlhan Berk, Mehmet Erte, Haluk Aker, Hüseyin Kıran, Serkan Işın, Selçuk Yamen, Deniz Akhan, Franko Buskas, Mümtaz Tuzcu, Merve Burma, Aras Keser, Nazmi Cihan Beken, Denge Esentürk, Mehmet Davut Özdal gibi şair ve eleştirmenler katkıda bulundu.
Muğam
Muğam, (Azerbaycan Muğamı olarak da bilinir) (Azerice: Muğam; مقام) esas Azerbaycan müziğidir. Tasnif ve âşık ile tezat oluşturur. Muğam sözü, Arapça'daki makam sözünden türemiştir. Tahminen 14. yüzyıla kadar yakın doğu ülkelerinin ortak müziği olmuş ama daha sonra ortaya çıkan siyasi-iktisadi değişikliklerden dolayı parçalara ayrılmıştır. Klasik doğu muğamı aslen 12 tür ve 6 koldan oluşmaktadır. Asli muğamlar: Uşşak, Neva, Buselik, Rast, Irak, İsfahan, Zirefkand, Büzürk, Zengüle, Rehavi, Hüseyni ve Hicaz; kolları ise, Şahnaz, Selmek, Maya, Nevruz, Kerdaniye ve Güvaşt'tan oluşmaktadır.
Muğam söyleyenlere Hanende denilir. Hanende muğam üçlüsü ile muğam söyler.
Azerbaycan'da Muğam
Yakın ve Orta Doğu halklarının yüzyıllar boyu korunmuş maddi ve manevi değerleri vardır. Bunlardan en önemlisi müziktir. Azerbaycan da bu bölgeye dahildir. Muğam Azerbaycan halkının tüm kesimine hitap etmiş fakat çok ayrıntılı bir şekilde araştırılamamıştır. Azerbaycan'da 7 asıl 3 yan muğam türü vardır.
Vurmalı Muğamlar
Rast muğamları
Önemi
2003 yılında UNESCO Azerbaycan Muğamını Koruma altına almış ve tüm dünyaya duyurmuştur.
Muhammed Eyüb Han
Muhammed Eyüb Han (14 Mayıs 1907 - 19 Nisan 1974), Pakistanlı asker ve siyasetçi. 1958-1969 arasında Pakistan cumhurbaşkanı olarak görev yaptı.
Hindistan'ın Uttar Pradeş eyaletindeki Aligarh Müslüman Üniversitesi'nde ve İngiltere'de, Sandhurst'teki İngiliz Kraliyet Askeri Okulu'nda öğrenim gördü. 1928'de Hindistan Kara Kuvvetleri'nde subay oldu. II. Dünya Savaşı'nda Myanmar'da bir tabura kumanda etti ve 1947'de İngiliz Hindistanı'nın bölünmesinden sonra Pakistan ordusunda önce tuğgeneral (1948), ardından başkomutan olarak (1951) hızla yükseldi. Bu arada kısa süre de savunma bakanlığı yaptı (1954).
Pakistan'da birkaç yıl süren siyasi kargaşadan sonra, 1958'de ordu desteğiyle anayasayı fesheden devlet başkanı İskender Mirza tarafından sıkıyönetim başkomutanlığına atandı. Muhammed Eyüb, kısa bir süre sonra kendini devlet başkanı ilan etti ve Mirza sürgüne gönderildi. Yönetimi yeniden düzenleyen Eyüb Han, tarım reformları yapıp sanayiyi canlandırarak ülke ekonomisini iyileştirmeye girişti. Ayrıca yabancı yatırımlar da teşvik edildi.
Eyüb Han, 1960'ta temel demokrasiler sistemini yürürlüğe koydu. Sistem yönetimle bireyler arasında bağlantı sağlamayı amaçlayan yerel özerk organlardan oluşan Üyeleri 800-1.000 kişilik seçmen gruplarınca seçilecek birincil yönetim birimleri, yerel işleri yürütecekti. Seçilen bu birimler arasında yapılan ulusal referandumla Eyüb Han'ın devlet başkanlığı onaylandı. Aynı sistemle Eyüb Han 1965'te, karşısında Muhammed Ali Cinnah'ın kızı Fatıma Cinnah önderliğinde birleşen bir muhalefet olmasına karşın yeniden seçildi.
1962'deki Çin-Hindistan anlaşmazlığı sırasında ABD Hindistan'ı yeniden silahlandırmaya başlayınca, Çin ile yakın ilişkiler kurdu; bu ülkeden önemli ölçüde askeri yardım aldı. Bu arada, Cemmu ve Keşmir konusunda Hindistan ile giderek kızışan anlaşmazlık, 1965'te savaşa yol açtı. İki hafta süren savaştan sonra taraflar Birleşmiş Milletler'in çağrısıyla ateşkes imzalayarak bir sınır anlaşmasına vardılar.
Oy hakkı kısıtlamaları üzerine çıkan öğrenci ayaklanmaları ve Keşmir'in alınamaması, ülke içindeki huzursuzluğu iyice artırdı. Bunun üzerine 1968 sonunda Eyüb Han, seçimlere katılmayacağını açıkladı. Karışıklıkların sürmesi üzerine 26 Mart 1969'da istifa ederek yerini ordu başkomutanı Yahya Han'a bıraktı.
NGC 2484
NGC 2484, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Vaşak takımyıldızı yönünde bulunur. S0 tipi bir merceksi galaksidir. Fransız astronom Edouard Stephan tarafından 1885 yılında 80,01 cm (31,5 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Aşkelon Muharebesi
Aşkelon Muharebesi, Filistin Akdeniz sahilinde bulunan Aşkelon Kalesi yanında 12 Ağustos 1099'da yapılan muharebe. 1099'da Haçlıların Kudüs Kuşatması sonucu Kudüs'ü ele geçirip Haçlılar Kudüs Krallığı kurduktan sonra bu yeni devletin güneybatı sınırlarının güvenliğini sağlamak için yapılan ve çok kere Birinci Haçlı Seferi'nin son muharebesi olduğu olarak kabul edilen Haçlılar Kudüs Krallığı kralı seçilen Godfrey de Bouillon komutasındaki bir Haçlılar ordusu ile Fatımiler Veziri El-Efdâl Şehinşâh komutasındaki nispeten daha güçlü olan Fatımiler ordusu arasında yapılan bir muharebe. Haçlılar ordusu galip gelmiş Fatimiler ordusu büyük zayiat vererek mağlup olmuştur.
Arka plan
Kudüs'ün Haçlılara teslim edilmesinden sonra Kudüs'ün Fatimiler valisi "İftikar ül Devle" Askelon'a çekilmişti. Filistin'in bu güneydoğu kesimdeki sahil şehrinde Fatimiler Devleti'nin gerçek idarecisi olan Vezir Afdal Şahensah komutasında bir ordu toplamaya başladı. Fatimiler Haçlılarla anlaşıp Suriye'yi onlara vermeyi kabul etmişlerdi; ama Filistin ve Kudüs'ü Haçlılara teslim etmemeye kararlıydılar. Onun için Haçlıların Kudüs Kuşatması (1099) ile ellerine geçmiş olan Kudüs'ün geri almak hedefi ile Filistin'e gelen Fatimiler Veziri El-Efdâl Şehinşâh bir karşı saldırı yapmak için Eşkalon'da bir büyük Fatimiler ordusu hazırlamaktaydı. Aşkelon'da kurulan Fatımiler ordusu sadece Fatımilerin Mısırlı ve Mısır'ın güneyinden askerlerle kurulmamıştı. Çeşitli Müslüman ülkeler askerleri de ihtiva etmekteydi. Bu ordunun tam mevcudunun büyük olasılıkla 20.000 olduğu, ama bazı kaynaklara nazaran 50.000 asker olduğu, bildirilmektedir. Bu Fatımiler ordusunun hedefi Kudüs'teki Haçlılar ordusuna hemen yetişti.
Haçlılar bu haber üzerine hemen aktif tedbirler almaya başladılar. 22 Temmuz'da Godfrey de Bouillon yeni kurulan Haçlılar Kudüs Krallığı başına geçmiş ama "Kutsal Kabir Koruyucusu" unvanı ile efektif olarak kral olmuştu. 1 Ağustos'ta Katolik Kudüs Patriği olarak görevlendirilmiş olan Arnulf Chocues'li Kudüs şehrinde İsa'nın öldürüldüğü çarmıhı, yani Gerçek Haç'ın bir parçasını buldu. 5 Ağustosta Fatimiler Kudüs'teki Haçlılara geleneksel olarak Kudüs'e saldıracaklarını bildiren bir nota ve Haçlılara şehri terk etmeleri için bir ikaz ültimatomu vermek üzere bir elçi geldi. Ama bu istek Haçlılar tarafından kayda alınmadı. Kudüs'e gelen Haçlılar ordusundan arkada kalanlardan kurulan bir ordu 10 Ağustos'ta Godfrey de Bouillon komutasında toplanıp Kutsal Kabir Kilisesi ile Tapınak Tepesi veya Harem-i Şerif arasında bir geçit resmi yaptıktan sonra Kudüs'ten bir günlük yürüyüş uzaklıkta olan Aşkelon'a doğru yürüyüşe geçti. Bu orduda Antakya üzerinden gelmiş olan Haçlı ordusu komutanlarından sadece Arnulf, II. Robert, kral Godfrey'e refakat etmekte idi. Halk Haçlı Seferi fiyaskosundan sonra yeniden Kudüs'te ortaya çıkan Keşiş Piyer (Pierre L'Hermit) gibi Katolik dinsel liderler ve Kudüs Ortodoks dinsel liderleri de katıldılar Ertesi gün ilk kafileye katılmayan Raymond de Saint-Gilles ve Normandiya Dükü Robert Curthose kendi orduları ile Aşkelon'a yöneldiler. İlk giden ordu Ramlada bir ay önce Nablus'un fethi için ana Haçlılar ordusundan ayrılmış olan III. Eustace Boulogne Kontu ve Tancred'in orduları ile birleşti. Bu büyük Haçlılar ordusunun başında bayraktar olan Gerçek Haçın parçasını taşıyan Arnulf ve Antakya'da bulunan Kutsal Mızrakı taşıyan Raymond Aguilersli bulunmakta idi.
Muharebe
Hem Arap hem de Haçlı kaynaklarına göre Fatımiler veziri Haçlıların böyle bir orduyla hemen hücuma geçeceğini hiç beklememekteydi. Fatımiler ordusu ve vezir El-Efdâl Şehinşâh muharebeye hazır değildi. Vezir El-Efdâl Şehinşâh Aşkelon kalesi yakında bulunan bir vadinin içindeki "El Macdal" adli kucuk bir düzlükte ordugah kurmuş Kudüs'e gidecek ordusunun eksik gediğini gidermekle meşguldü. Ordugahının etrafında birkaç sürü halinde develer, sığırlar, koyunlar ve keçiler merada otlamaktaydılar. Vezir bunları Kudüs geri alınınca halka yiyecek dağıtabilmek için toplatmıştı. Ertesi gün sürülerle hayvan yanlarında olarak Fatımiler ordusu Kudüs'e gitmek üzere yürüyüşe çıktı. Ordunun yanında bulunan hayvan sürüsü ordusunun mevcudunun gerçek asker mevcudundan çok daha büyük olduğu hissini vermekteydi. El-Efdâl Şehinşâh bir büyük Haçlılar ordusunun Aşkelon üzerine gelmek hedefiyle Kudüs'ü terk ettiğinden haberdar değildi. Haçlılar ordusu Aşkelon kalesi yakınlarında geldiği zaman bu hayvan sürüsünün içinde de geçmek zorunda kalmıştı.
12 Ağustos'ta Haçlılar keşif birlikleri Vezir El-Efdâl Şehinşâh'ın kamp mevkini buldular. Haçlılar ordusu Fatimiler ordugahı üzerine yürümekte iken Godfrey de Bouillon ordusunu savaş düzenine soktu. Ordu 9 kısma bölündü sol kanatta Godfrey de Bouillon; sağ kanatta Raymond de Saint-Gilles ve orta kanatta Tancred, Eustace, Robert Curthose ve IV. Gaston Bearn bu kısımlara komuta etmekteydiler. Merkez kanat ise iki alt-kısma bölünmüştü; her alt-kısmın ön sırasında piyadeler yürümekte idi. Bu savaş düzeni Haçlılar Aşkelon kalesi yakınlarına geldiklerinde de uygulanmıştı. Bu halde merkez kanadı kalenin Kudüs Kapısı ile Yafa Kapısı arasında; sağ kanat da Akdeniz kıyısına ulaşmakta ve sol kanat Yafa Kapısı karşısında ona paralel idi.