cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ahşap karkas
Fransız geleneği
Normandiya geleneği iki tekniğe sahiptir: çerçeveler, zemine veya sürekli bir ahşap pervazına; yerleştirilmiş ve üstte plakaya gömülmüş dört eşit aralıklı düzenli kesilmiş ahşaptan yapılmıştır. Açıklıklar, çamur ve saman, wattle ve daub veya at kılı ve alçı dahil olmak üzere birçok malzeme ile doldurulmuştur.
Alman geleneği (Fachwerkhäuser)
Almanya'nın çeşitli ahşap çerçeveleme stilleri vardır, ancak muhtemelen dünyadaki en fazla yarı ahşap bina Almanya ve Alsace'de (Fransa) bulunmaktadır. Hem savaş hasarından hem de modernleşmeden kaçan ve esasen ya da tamamen yarı ahşap evlerden oluşan birçok küçük kasaba var. Alman Akşap Kakras Yolu (Deutsche Fachwerkstraße), kasabaları olağanüstü fachwerk ile birbirine bağlayan bir turist rotasıdır. fazla uzun, Aşağı Saksonya, Saksonya-Anhalt, Hessen, Thüringen, Bavyera ve Baden-Württemberg eyaletleri üzerinden Almanya'yı geçmek.
Daha önde gelen şehirlerden bazıları şunları içerir: UNESCO listesindeki beş yüzyıldan fazla süredir 1200'den fazla yarı ahşap evi olan Quedlinburg ; UNESCO listesindeki başka bir kasaba olan Goslar ; Hanau-Steinheim (Grimm Kardeşlerin Evi); Kötü Uraç ; Eppingen (1320'den kalma yarı ahşap bir kiliseye sahip "romantik şehir"); Mosbach ; Vaihingen an der Enz ve yakındaki UNESCO listesindeki Maulbronn Manastırı ; Schorndorf (Gottlieb Daimler'in doğum yeri); Calw ; Celle ; ve hem en büyük ortaçağ kompleksi olan Holy Spirit Hastanesi hem de 1318 tarihli Braith-Mali-Müzesi olan Güney Almanya'nın en eski binalarından biri olan Biberach an der Riß.
Alman fachwerk stilleri, son derece bölgeselleştirilmiş çok sayıda marangozluk tekniği ile son derece çeşitlidir. Binaların ve bölgesel mimarinin korunması için Alman planlama yasaları, yarı ahşap bir evin kabul edilmeden önce bölgesel veya hatta şehre özgü tasarımlar için otantik olması gerektiğini belirtir.
Kuzey eyaletleri yakındaki Hollanda ve İngiltere'dekine çok benzer fachwerk'e sahipken, daha güneydeki eyaletler (özellikle Bavyera ve İsviçre ) bu alanlarda daha fazla orman rezervi nedeniyle kereste kullanarak daha fazla dekorasyona sahiptir. 19. yüzyılda, Bavyera, Avusturya ve Güney Tirol'de bundwerk adı verilen dekoratif bir ahşap çerçeve şekli popüler oldu.
Üç ana form coğrafi olarak bölünebilir:
En karakteristik özellik direkler arasındaki boşluk ve pencerelerin yüksek yerleştirilmesidir. Paneller bir eşik, direkler ve bir plaka ile çevrelenmiştir ve aralarına pencerelerin yerleştirildiği iki ray ile geçmektedir - "iki göz dışarı bakıyor" gibi.
Ayrıca, özellikle zengin kasabalara veya şehirlere özgü, yük taşımayan büyük ahşapların sayısız bölgesel kaydırma ve oyma işi tasarımları vardır.
Almanya, Çek Cumhuriyeti ve Polonya sınırlarının buluştuğu bölgede eşsiz bir ahşap çerçeve ev Umgebindehaus bulunabilir, yuvarlak çerçeveli ev olarak tercüme edilir. Bu tip zemin katın bir kısmında kütük yapısını çevreleyen ahşap bir çerçeveye sahiptir. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" data-ve-ignore="true">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (December 2019)">alıntı gerekli  ]
İtalya
Kuzey İtalya'da, özellikle Piedmont, Lombardiya'da, Bologna şehrinde, Barbagia bölgesinde Sardunya'da ve Iglesiente madencilik bölgesinde birkaç yarı ahşap ev bulunabilir.
Polonya
Polonya'nın yarı ahşap evlerinin çoğu, bir zamanlar Almanya'ya ait olan, çok sayıda Alman göçmen veya önemli Alman kültürel etkisi olan bölgelerde inşa edilmiştir. Bu bölgeler Prusya'nın bazı noktalarında olduğu için yarı ahşap duvarlara mur pruski denir. Prusya'nın Pomeranya eyaletindeki eski Slav grubu olan Slovincians da yarı ahşap evler inşa etti. Olędrzy olarak bilinen Frisia ve Hollanda'dan çoğunlukla Mennonite göçmen gruplarıyla ilişkili kendine özgü bir ev türüne arcade evi denir.
Güney Saksonya'nın (Almanya) Umgebindehaus kırsal konut geleneği, Polonya'nın komşu bölgelerinde (Silesian bölgesi) ve Çek Cumhuriyeti'nin kuzeyinde de bulunur.
Polonya'nın bazı komşu ülkelerle paylaştığı bir diğer dünya standartlarında ahşap bina türü ahşap kilise binalarıdır.
İspanya
Yarı ahşap unsurlara sahip geleneksel Bask binalarının çoğu müstakil çiftlik evleri. Üst katları, sıkı çivili olarak kutu çerçeveleri ile inşa edilmiştir. En eski çiftlik tarlalarında ve varsa üçüncü katta duvarlar bazen dikey hava tahtasıyla kaplanmıştı. Havalandırma için ana cephenin çatısında büyük delikler kalmıştı. Ahşap kirişler, çoğunlukla koyu kırmızı renkte boyandı. Boşluklar, kil harç içine serilmiş wattle ve daub veya moloz ile doldurulmuş ve daha sonra beyaz tebeşirle sıvanmış veya tuğla ile tutturulmuştur. Tüm destekleyici yapı ahşaptan yapılmış olmasına rağmen, kereste sadece güneydoğu yönüne bakan ana cephede görülebilir.
Tipik Bask evi artık çoğunlukla yarı ahşapla ilişkilendirilse de, dış duvarlar ve yangın duvarları, her ne zaman verilebiliyorsa, duvar (moloz taşı, tuğla veya ideal olarak kesme taşları) olarak inşa edilmiştir. Kereste yoksulluğun bir işaretiydi. Meşe-ahşap duvardan daha ucuzdu: bu yüzden para tükendiğinde üst kat duvarları çoğunlukla ahşaptan inşa edildi. Yarı ahşap üst kat cepheli Extant baserriak 19 yy 15. inşa edildi ve tüm Bask bölgelerinde bulunan okyanus iklimi dışında, Zuberoa (Soule), ancak yoğunlaşmıştır Lapurdi (Labourd).
Bazı ortaçağ Bask kule evleri (dorretxeak) yarı ahşapta sarkan bir üst kata sahiptir.
Uztaritz köyünden gelen fotoğrafın gösterdiği gibi, köylerde ve kasabalarda daha az ölçüde ahşap evler de sıra evler olarak bulunur.
Şu anda, geleneksel yarı ahşap bina ilkelerine az çok saygı göstererek, eski Bask çiftliklerine benzeyen evler inşa etmek tekrar popüler hale geldi.
Türkiye
Türkler genellikle taş duvarlı ve sığ çatı eğimli Akdeniz mimarisini takip eder. Türkiye'de düğmeli evler olarak tanılan ahşap karkaslı evler Safranbolu'da Orman'da, Beypazarı'nda, Sarıhacılar'da var. Bursa Büyükşehir Belediyesi Tarihi Binası da ahşap karkaslı evlerin bir mükemmel örneği. O 1879 yılında Vali Ahmet Vefik Paşa zamanında ve Eşref ve Hüsnü beylerin Belediye reislikleri döneminde Ampir üslupta yapılmıştır. Mimari bilinmemekte, mimar kalfası Kütahyalı Şehbender’dir. Büyük salon 1902 ‘de yapılmıştır. Mobilyaları 300.000 Kuruşa Paris’ten geldiği rivayet olunur.
Belçika
Günümüzde ahşap çerçeveleme esas olarak Limburg, Liège ve Luxemburg eyaletlerinde bulunur. Kentsel alanlarda, zemin kat daha önce taş, üst katlar ahşap çerçevede inşa edilmiştir. Ayrıca, ahşap çerçeveleme daha ucuz bir yapı yolu olarak görüldüğü için, asil evlerin görünür yapıları genellikle taş ve tuğla, ahşap çerçevede görünmez veya yan duvarlardı. Bokrijk ve Saint-Hubert ( Fourneau Saint-Michel ) açık hava müzeleri, Belçika ahşap çerçevelemesinin birçok örneğini göstermektedir. Kiriş sonrası birçok ev şehirlerde ve köylerde bulunabilir, ancak Fransa, İngiltere ve Almanya'nın aksine, tamamen ahşap çerçeveli birkaç şehir manzarası vardır.
İsveç
İsveçliler çoğunlukla kütük evler inşa ettiler, ancak çeşitli ahşap çerçeveleme geleneklerine sahipler: Aşağıdaki bağlantılardan bazıları İsveççe yazılmıştır. İsveç'teki yarı ahşap evlerin çoğu Danimarka döneminde inşa edilmiştir ve 1658 yılına kadar İsveç'in güneyinde, öncelikle Skåne eyaletinde ve ikincil olarak Blekinge ve Halland'da Danimarka bölgesi olarak bulunmaktadır. İsveççe yarı ahşap "korsvirke" olarak bilinir.
Norveç
Norveç'te en az iki önemli türde ahşap çerçeveli yapı vardır: 1) Çıta kilisesi ve 2) eziyet. Çıta (= direk veya direk) terimi, bir çıta kilisesinin esasen çerçeveli bir kilise anlamına geldiğini, kütük yapının yaygın olduğu bir bölgede yapılan bir ayrım anlamına gelir. Hayatta kalan bir çıta kilisesi dışında hepsi Norveç'te, biri İsveç'te. Çıta kiliseleri ve diğer Norveç bina türlerinin kopyaları başka bir yerde, örneğin Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Dakota'daki İskandinav Miras Parkı'nda çoğaltılmıştır.
Grindverk, kirişleri taşıyan iki paralel duvar plakasını destekleyen, iki direkli bir dizi çapraz çerçeveden ve bir bağlantı kirişinden oluşan sehpa yapısı olarak tercüme eder. Avrupa'daki diğer ahşap çerçeve türlerinden farklı olarak, sehpa çerçeve yapısı zıvana ve zıvana eklemleri kullanmaz. Arkeolojik kazılar, 3000 yıldan uzun bir süre önce benzer ahşap eklemleri ortaya çıkardı, bu da bu tür çerçevenin eski bir kırılmamış gelenek olduğunu düşündürüyor. Grindverk binaları sadece Norveç'in batı kıyılarında bulunur ve çoğu kayıkhaneler ve ahırlardır. İngilizce Wikipedia'da grindverk çerçeveleme hakkında henüz bir makale yok, ancak bkz. Norveç Wikipedia:
Hollanda
Hollanda genellikle ahşap evleri nedeniyle göz ardı ediliyor, ancak yel değirmenleri de dahil olmak üzere çoğu var. Kuzey Hollanda'da, daha ucuz ahşap ithalatının, Hollanda yel değirmeni ile çalışan testere fabrikalarının yeniliği ile birleştiğinde, çerçeve üzerinde koruyucu ahşap kaplamanın ekonomik olarak yaygın olarak kullanılmasına izin verildi. 17. yüzyılın sonlarında Hollandalılar Doğu İngiltere'de de toka tahtası ve batı İngiltere'de hava tahtası olarak bilinen dikey kaplamaları tanıttılar, daha sonra daha ucuz olan ahşap daha ucuz olduğu için 17. yüzyılda yatay kaplama. Belki de ekonomik kaygılar nedeniyle dikey kaplama modaya döndü. Hollandalı duvar çerçeveleme hemen hemen her zaman kıvrımlarda inşa edilir ve üç temel çatı çerçeveleme türü, kiriş çatısı, aşık çatı ve sırt sonrası çatıdır.
Yarı ahşap evler Romanya'da çoğunlukla Transilvanya Saksonlarının yaşadığı bölgelerde, Bistrița, Brașov, Mediaș, Sibiu ve Sighișoara gibi Cermen etkisi olan şehirlerde, kasabalarda ve köylerde bulunabilir. Ancak yarı ahşap evlerin sayısı çok azdır. In Eflak, bu binaların çoğunda bulunan varlık mimarisinin bu tip birkaç örnek vardır Sinaia gibi Peleş Kalesi.
Yeni Fransa
Kuzey Amerika'nın tarihsel bölgede Yeni Fransa'da, taş moloz ve kireç sıva veya Çıtçıt arasındaki dolgulu yarı ahşap yapı var. O, en erken yerleşimden 18. yüzyıla kadar kullanılmıştır, ancak Aşağı Louisiana'da bousillage entre poteaus sur solle olarak bilinir. Stilin kökleri Normandiya'daydı ve çok erken Norman yerleşimcileri tarafından Kanada'ya getirildi. Aşağı Fort Garry'deki Erkekler Evi buna iyi bir örnektir. Bu tür binaların dış duvarları, dolguyu erozyondan korumak için genellikle fıçı tahtaları ile kaplandı. Doğal olarak, bu sık sık bakım gerektiriyordu ve stil 18. yüzyılda Québec'te bir yapı yöntemi olarak terk edildi. Aynı nedenlerden dolayı, başlangıçta İngiliz yerleşimciler tarafından istihdam edilen New England'da yarı ahşap, sömürgeler kurulduktan hemen sonra gözden düştü.
Diğer yarı ahşap varyasyonları, kolombage à teurques (torchis), çamurla kaplanmış saman ve yatay çıtalara asılan (veya yerinde tutulan), colombage ve eclisses ve latte latlom'dur.
Poteaux-en-terre (toprağın direkleri), toprağa direk veya "toprağa dayanıklı" yapı denilen zemine gömülü birçok dikey direk veya saplama ile bir tür ahşap çerçeveleme türüdür. Direklerin üstleri bir kirişe birleştirilir ve aradaki boşluklar, bousillage veya pierrotage adı verilen doğal malzemelerle doldurulur.
Ahşabın hem çerçeve hem de yatay dolgu için kullanıldığı Post-and-plank stili veya "köşe post konstrüksiyonu" (ve diğer birçok isim) olarak da bilinen parça-parça ; bu nedenle buna "yarı ahşap" demek yanlış olabilir. Bazen iki stille çerçeveleme ve kütük oluşturma karışımıdır: yatay parçalar direklerdeki oluklara sığar ve yukarı ve aşağı kayabilir veya yatay parçalar direklerde bireysel zıvanalara sığar ve sabitlenir ve parçalar arasındaki boşluklar kesilir (Log kabininde kısaca tartışılan çamur veya yosun kaplı taş veya tahta yongaları ile doldurulur.)
Yatay plakalar veya kütüklerle doldurulmuş ahşap çerçeve duvarlarının bu tekniği, aynı zamanda bol odun olan Québec ve Acadia'nın sert iklimlerine daha uygun olduğunu kanıtladı. Güney Louisiana'ya kadar Yeni Fransa'da çok popüler oldu. Hudson Körfezi Şirketi bu tekniği ticaret noktalarının çoğunda kullandı ve bu çerçeveleme tarzı Hudson Körfezi stili veya Hudson Körfezi köşeleri olarak biliniyor. Ayrıca Red River Colony tarafından kullanılan bu stil "Red River Çerçeveleme" olarak da bilinir. "Köşe direkleri ile yatay kerestelerin desteklenmesi, Avrupa'da eski bir yapı biçimidir. Görünüşe göre, geç Tunç Çağı'nda Lausitz urnfield kültürü tarafından Silezya'dan birçok kıtada taşındı. " Görünüşe göre benzer yapı teknikleri Fransa'da bulunmamakla birlikte, tahtalar kullanıldığında Bohlenstanderbau veya kirişler dolgu olarak kullanıldığında blocktanderbau olarak bilinen Almanya ve İsviçre'de bulunmaktadır. İsveç'te sleppvegg veya skiftesverk ve Danimarka'da bulhus olarak bilinir.
ABD'de özellikle ilginç bir örnek Golden Flough Tavern (1741), York, York County, PA, fachwerk'in ikinci katı (yarı ahşap) ile köşe direği inşaatının zemin seviyesine sahip ve Almanca ve diğer Cermen özellikleri.
Yeni Hollanda
ABD'nin daha önce New Netherland olarak bilinen bölgelerindeki geleneksel ahşap çerçevelerin özellikleri, ABD'de düşmüş kravat çerçevesi ve Yeni Dünya Hollanda ahırında bulunan benzer çapa kiriş çerçeveleme olarak da bilinen H-karkas.
Yeni ingiltere
New England'daki bazı bölgeler, ortak aşık çatıları, beş taraflı sırt kirişleri, tahta-çerçeve yapımı ve tahta-duvar yapımı gibi belirli çerçeve elemanlarını içerir. İngiliz ahırı her zaman bir "İngiliz bağlama derzi" içerir ve daha sonra New England tarzı ahır bükülerek inşa edilmiştir.
Daha sonraki yüzyıllarda canlanma stilleri
1860'tan sonra Richard Norman Shaw tarafından Queen Anne tarzı evleri İngiltere'de popülerlik oldu. Tudor zamanlar ında olsa da "Tudor" atmosferini uyandırmak için kullanıldı. yarı ahşap rustik görünmeye başlamış ve giderek köy evleri ile sınırlı kalmıştır.
1912'de Allen W.Jackson  The Half-Timber House: Its Origin, Design, Modern Plan, and Construction   yayınladı ve Rhode Island'daki kumul önündeki mülklerde veya Beverly Hills'in avuç içi sıralı sürüşlerinde gürleyen yarı ahşap plaj evleri ortaya çıktı. . 1920'lerde, ticari spekülatif ev inşasında yarı ahşap bazı ahşaplara doğru giderek artan jestler modanın azaldığını gördü.
Tudorbethan gibi canlanma stillerinde, yarı ahşap görünüm, yapıyı destekleyen ana çerçeveyi oluşturmak yerine, tuğla veya başka bir malzemenin dış dekoratif cephe olarak üst üste bindirilir.
"Yuvarlak odun çerçeveleme" hakkında daha fazla bilgi için Ben Yasaları ile Yuvarlak Odun Ahşap Çerçeveleme: Yerel Kaynakları Doğal Olarak Kullanmak (Doğu Meon, Hampshire: Daimi Yayınlar; 2010) kitabına bakınız. ISBN 1856230414 )
Avantajları
Ahşap çerçevenin binalarda kullanımı, ahşap çerçeve açık plan tasarımlarına katkıda bulunduğu ve enerji verimliliği için etkili yalıtımda tam bir koruma sağladığından çeşitli estetik ve yapısal faydalar sunar. Modern inşaatta, ahşap çerçeve yapısı birçok fayda sağlar:
Geleneksel veya tarihi yapılar
Geleneksel yarı ahşap veya fachwerkhaus açısından, bugün avantajlardan daha dezavantajları vardır. Bu tür evler, en yaygın olarak modern malzemelerin orijinalinden farklılaştırılmasına, modifikasyonuna veya birleştirilmesine izin vermeyen yerel düzenlemeler nedeniyle, yenilenmek ve restore etmek için kötü şöhretli pahalıdır. Ayrıca, enerji verimliliğinin yüksek düzeyde düzenlendiği Almanya gibi ülkelerde, konut veya ticari yapı olarak kullanılacaksa (müzeler ve önemli tarihi binaların yarı kalıcı olmaması durumunda, yenilenmiş binanın modern enerji verimliliğini karşılaması gerekebilir. habitattan muaf). Önemli olan birçok çerçeve ev, yaşanabilir kılmaktan ziyade sadece korumak için tedavi edilir  - özellikle gerekli olan ağır böcek öldürücü fümigasyon oldukça zehirlidir.
Bazı durumlarda, otantik teknikler ve doğru dönem malzemeleri kullanarak yeniden inşa etmek, geri yüklemeden daha ekonomiktir. Eski yapılarla ilgili önemli bir sorun, mekanik emici sünme veya eğiklik olarak bilinen fenomendir: ahşap kirişlerin sıkıştırma veya gerginlik suşları altındayken nemi emdiği ve deforme olduğu, kayma pozisyonu veya her ikisi. Evin temellerine (x ekseni, y ekseni ve hatta z ekseni) dikey olarak birkaç derece sapabileceğinden ve bu nedenle güvensiz ve dengesiz veya kare dışında çok pahalı olduğu için bu önemli bir yapısal sorundur. çare için.
Fachwerkhäuser evlerle ilgili sorunların bir özeti aşağıdakileri içerir, ancak birçoğu uygun boyaların ve yüzey işlemlerinin düşünceli tasarımı ve uygulaması ve rutin bakım ile önlenebilir. Çoğu zaman, bir asır veya daha eski bir yapı ile uğraşırken, çok geç.
2000 Football League Cup Finali
2000 Football League Cup Finali bir başka ismiyle 2000 Worthington Cup Finali, 27 Şubat 2000 tarihinde Leicester City ve Tranmere Rovers takımları arasında oynanan, kupa tarihinin 40. finalidir. Wembley Stadyumu'nda oynanan otuzdördüncü lig kupası organizasyonudur.
Leicester City takımı, Lig Kupası'nda son 4 yıl içinde 3. kez final oynama başarısına ulaştı. 2. Ligde mücadele eden Tranmere Rovers ise tarihinde ilk kez bu organizasyonda final oynama başarısı gösterdi. Bu final kulüp tarihinin en büyük başarısı olarak kabul edilmektedir.
Maç özeti
27 Şubat 2000 tarihinde oynanan final maçının 29. dakikasında Leicester City stoperi Matt Elliott takımını 1-0 öne geçirdi. İlk yarı bu skorla tamamlandı. Maçın 62. dakikasında hakem Alan Wilkie, sağ bacağından sakatlandı ve oyuna devam edemedi. Dördüncü hakem Phil Richards, onun yerine orta hakem olarak maçı idare etti. Dördüncü hakem oyunun kontrolünü aldıktan yalnızca 1 dakika sonra bir oyuncuyu kırmızı kart ile oyun dışı bıraktı. Daha önce de bir sarı kartı olan, Tranmere Rovers oyuncusu Clint Hill 63. dakikada Emile Heskey'e yaptığı faul sonrası ikinci sarı kartı görerek oyun dışı kaldı. Bu karta Tranmere oyuncuları itiraz etse de karar değişmedi. Maçın 77. dakikasında David Kelly maçta durumu eşitleyen golü kaydetti. Tranmere Rovers takımı yeniden umutlanmışken yalnızca 4 dakika sonra Leicester City'nin kahraman stoperi Matt Elliott tekrar sahneye çıktı ve durumu 2-1 yaptı. Böylelikle maçı 2-1 kazanan Leicester City 40. Lig Kupası'nın sahibi oldu.
Wembley Stadyumu'nda oynanan final müsabakasını, 74.313 taraftar canlı olarak izledi.
Wembley yolu
{|width=100%
Guaraní
Guarani'nin birkaç anlamı vardır:
2000 Football League Cup Finali
Leicester City
'''2. Tur, 2. maç:''' Leicester City 4-2 Crystal Palace
3. Tur: Leicester City 2-0 Grimsby Town
4. Tur: Leicester City 0-0 Leeds United (Leicester penaltılarla 4-2 kazandı)
'''Yarı final, 1. maç:''' Aston Villa 0-0 Leicester City
'''Yarı final, 2. maç:''' Leicester City 1-0 Aston Villa
Tranmere Rovers
'''Round 1, 1. maç:''' Blackpool 2-1 Tranmere Rovers
'''Round 1, 2. maç:''' Tranmere Rovers 3-1 Blackpool
'''2. Tur, 1. maç:''' Tranmere Rovers 5-1 Coventry City
'''2. Tur, 2. maç:''' Coventry City 3-1 Tranmere Rovers
3. Tur: Tranmere Rovers 2-0 Oxford United
4. Tur: Tranmere Rovers 4-0 Barnsley
Çeyrek final: Tranmere Rovers 2-1 Middlesbrough
'''Yarı final, 1. maç:''' Bolton Wanderers 0-1 Tranmere Rovers
Yaşar Nabi Nayır
Yaşar Nabi Nayır (25 Aralık 1908, Üsküp - 15 Mart 1981, İstanbul), Türk şair, yazar ve yayıncı.
Varlık dergisini ve Varlık Yayınevi'ni kuran edebiyatçıdır. Yedi Meşale Topluluğu'nun kurucularındandır. Şiirin yanı sıra öykü, roman, oyun, deneme türünde eserleri ve çevirileri vardır. Ancak Türk edebiyatına yaptığı en büyük katkı, 15 Temmuz 1933'ten itibaren 48 yıl boyunca hiç aksatmadan yayımladığı Varlık Dergisi'dir. Bu dergi, Türk edebiyatına birçok yeni yazar kazandırmıştır. Takma adı 'Muzaffer Reşit ' dir
Yaşamı
25 Aralık 1908'de Üsküp'te doğdu. Öğrenimine Üsküp Mahalle Mektebi'nde başladı; Balkan Savaşı dolayısıyla annesiyle zaman zaman İstanbul'a gidip gelmeleri nedeniyle, ilk öğrenimini bu iki kentte sürdürdü. Ailesi, 1924'te kesin olarak İstanbul'a yerleşti. 1925-1927 yılları arasında yayımlanan Türk Kadın Yolu adlı derginin genç yazarları arasındaydı. 1929'da ise Galatasaray Lisesi'nden mezun oldu.
Bir süre Ziraat ve Merkez Bankalarında çalışan Yaşar Nabi, 1934-1940 yılları arasında Hâkimiyet-i Milliye'de çevirmen ve yazar olarak görev yaptı. Daha sonraki yıllarda Türk Dil Kurumunda (1940-1943), Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'nda (1943-1946) çalıştı.
Uuslararası P.E.N Yazarlar Derneği'nin Türkiye Başkanlığını da yapan Nayır'a, Türk kültür yaşamına yaptığı katkılardan ötürü Kültür Bakanlığı 1979 yılında Büyük Ödül vermiştir.
Evli ve iki çocuk sahibi Yaşar Nabi Nayır, ölümüne kadar P.E.N Yazarlar Derneği'nin Türkiye başkanlığı görevini sürdürdü. 1981 yılında İstanbul'da hayatını kaybetti.
Yazın Yaşamı
Yaşar Nabi, yazın alanına şiirle girmişti. İlk şiirleri lise öğretmeni Ahmet Halit Yaşaroğlu'nun özendirmesiyle, onun çıkardığı Çocuk Dünyası dergisinde yayımlandı. Edebi bir nitelik kazanan şiirleri 1926'da Servet-i Fünûn'da yayımlandı. Yeni Kitap (1927-1928), Hayat (1928), Muhit (1932-1933), Çığır (1933), Ülkü (1933) gibi yazın dergilerinde de yazan şair, 1928'de altı arkadaşıyla birlikte (Cevdet Kudret, Ziya Osman Saba, Vasfi Mahir Kocatürk, Sabri Esat Siyavuşgil, Muammer Lütfi ve Kenan Hulusi Koray) Yedi Meşale adlı bir seçme şiirler kitabı çıkardı (1928) ve bu ortak çalışma kısa süren Yedi Meşaleciler hareketini doğurdu.
Yaşar Nabi, zamanla şiirden tümüyle koptu; öykü, roman, oyun, deneme, eleştiri, gezi notu gibi çeşitli yazın dallarında kalem oynattı. Panait Istrati ve Balzac'tan romanlar çevirmiştir.
İnceleme - Deneme
Dost mektupları
Güzelce, Tokat
Güzelce, Tokat ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Tokat il merkezine 35 km uzaklıktadır.
San Mauro Torinese
San Mauro Torinese (Piyemontece: San Mò) Torino Büyükşehir Belediyesinde olan 18925 nüfuslu bir İtalyan komünü. Po Irmağı üzerindeki kente ait ilk kaynaklar 10. yüzyıla uzanmaktadır.
Yengema
Yengema, Sierra Leone'de bir şehirdir. 2012 tahminine göre nüfusu 13,258'dir. Doğu iline bağlı Kono ilçesinde bulunur. Rakımı 430 metredir. Yıllara göre nüfus verileri aşağıdaki gibidir:
Akdeniz Oyunları Stadyumu
Mediterraneo Stadyumu (‘’’Power Horse Stadyumu’’’), İspanya'nın Almeria şehrinde 2004 tarihinde çok amaçlı olarak inşa edilen stadyum
Mediterraneo (Power Horse) stadyumunda çoğunlukla Futbol müsabakaları yapılmaktadır. İspanya'nın UD Almeria takımının maçlarını yaptığı stadyum 20.000 seyirci kapasitelidir.
Adler, Soçi
Adler, Rusya'ya bağlı Krasnodar Krayı'na bağlı Soçi metropoliten alanı içinde bir kentsel rayon ve merkezi belde. Rayonun yüzölçümü 1.352 kilometrekare, Nüfusu: 69.100 (2002).
Adler beldesi Karadeniz kıyısında Mzımta Irmağı ağzında bulunur. 1830'larda Ruslar tarafından ele geçirilen bu yerde St.Duhovski adlı bir Rus askeri kalesi kurulmuştu. 1864'te Çerkesya'nın Ruslar tarafından istilası üzerine bu yerde yaşayan Çerkesler (Vıbıh, Ciget, v.b) etnik temizlik yoluyla topraklarından çıkarılarak Osmanlı topraklarına gönderilmişlerdir.
Daha sonra Adler adını alan belde yakınında bir havalimanı vardır.
Gaziler, Türkeli
Gaziler, Sinop ilinin Türkeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1900 yılı kayıtlarında Táista, 1946 yılı kayıtlarında ise Dayista olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 93 km, Türkeli ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Peirates
Peirates Peiratinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Topliçe Ayaklanması
Topliçe Ayaklanması (Sırpça: Топлички устанак), Birinci Dünya Savaşı sırasında Bulgaristan'ın işgal ettiği Sırbistan'da Bulgar işgal kuvvetlerine karşı meydana gelen kitlesel bir ayaklanmaydı. İsyancılar, yerel Sırpların Bulgar ordusunda askere alınması, zorunlu çalıştırma ve yerli halka dayatılan vatandaşlıktan çıkarma politikası emri verdiği için Bulgar makamlarına karşı şikayetlerle motive edildi. İsyan, Çetnikler olarak bilinen Sırp gerilla savaşçıları tarafından desteklendi.
Topliçe ayaklanması 21 Şubat'tan 25 Mart 1917'ye kadar sürdü. Birinci Dünya Savaşı boyunca işgal altındaki bir ülkedeki tek ayaklanmaydı; isyanda ve sonrasında 20.000 kadar Sırp'ın öldüğü tahmin ediliyor.
Arka plan
Ekim 1915'te, 1914 sonbaharı boyunca üç Avusturya-Macaristan işgaline karşı koymayı ve püskürtmeyi başaran Sırbistan Krallığı, kendisini yeniden saldırı altında buldu. Bu kez, Avusturya-Macaristan Üçüncü Ordusu, Alman Onbirinci Ordusu ve Birinci ve İkinci Bulgar ordularını içeren iki yönden ortak bir Avusturya-Macaristan, Alman ve Bulgar istilasıydı. Sayıca üstün İttifak Devletlerine karşı Sırp Ordusu, Aralık 1915'te yenildi. Ancak, Sırp askeri ve siyasi liderleri teslim olmak yerine, tahliye ve yeniden toplanma için Adriyatik kıyısına ulaşmayı umarak ordunun güneye, Arnavutluk'a doğru uzun ve çetin bir şekilde geri çekilmesine karar verdiler. Bu, işgalci İttifak Devletlerin Sırbistan Krallığı topraklarının tamamını işgal etmesiyle sonuçlandı. Hemen ganimet paylaşımında Bulgaristan Krallığı, Bulgar milliyetçiliğinin hedefi olan Pomoravlje bölgesini aldı.
Başlangıç
küçük|Topliçe bölgesinde Kosta Pecanac İsyanın başlıca nedeni işgalcilerin uyguladığı politikalardı. Sırp okullarının kapatılması, Sırp dilinin ve geleneklerinin yasaklanması, kitapların yakılması ve yağma, el koyma ve tutuklama dahil olmak üzere sürekli vatandaşlıktan çıkarma, halkı kışkırttı. Romanya'nın Ağustos 1916'da savaşa girmesi, Sırp halkında Selanik cephesinde bir atılım umudu uyandırdı, bazıları silahlanıp ormanlara gitti. Kosta Vojinović direniş örgütlenmesine başladı ve 1916 yazında, gelecekteki Ibar-Kopaonik Müfrezesinin çekirdeği olan Leposavić'te bir grup kurdu. Eylül 1916'nın sonunda, Sırp Yüksek Komutanlığı yedek piyade teğmeni ve kıdemli Chetnik Voyvoda Kosta Pećanac'ı uçakla Topliçe'ye gönderdi. Müttefikler ve Sırp Ordusu Selanik cephesini kırıp Üsküp'e vardığında faaliyete geçecek gizli bir direniş örgütü kurmakla görevlendirildi. Sırp hoşnutsuzluğunun zirvesi, Bulgaristan'ın 18-50 yaşlarındaki yerel Sırpların askerlik hizmeti için zorunlu askere alınacağını duyurmasıyla geldi. Bulgar askere alım komisyonlarından dağlara büyük kaçışlar başladı. İlk silahlı çatışmalar 20 Şubat'ta kaçan askerler ve Bulgar kovalamacaları arasında başladı. Gerilla liderleri, bir ayaklanma başlatıp başlatmamayı oylamak için 21 Şubat 1917'de Leskovac yakınlarında gizlice bir araya geldi. Tarihçi Andrej Mitrović'e göre genel bir ayaklanma kararı alınmış olsa da, kararlarını verdiklerinde ayaklanma çoktan başlamıştı.
Ayaklanma
küçük|Topliçeli kadın, Bulgar askerleri tarafından kızgın demirle dövülmesi sonucu oluşan yaraları sergiliyor. İsyan; Topliçe, Yablanika, Jastrebac bölgelerini ve Kopaonik'in doğu ve orta kısımlarını kapsıyordu. İsyancılar Kurşunlu'yu (27 Şubat), Lebane'yi (1 Mart), Ürgüp'ü (3 Mart) ve Blace'yi (5 Mart) kurtardı. Topliçe bölgesinde patlak veren isyan, Batı Morava'nın sağ yakası (Vlasotince, Crna Trava, İvranye bölgesi) ve Sokobanja ve İsferlik bölgeleri dahil olmak üzere Batı Morava vadisindeki bölgelere yayıldı. küçük|sol|Çetnik komutanlar isyandan sonra Bulgar komutan Tane Nikolov'a teslim oluyor. 12 Mart'ta Alexander Protogerov komutasında Tane Nikolov liderliğindeki İMDÖ güçlerini içeren Bulgar karşı saldırısı başladı. Bulgar ve Avusturya-Macaristan yetkilileri birlikte çalıştı. İMDÖ komutanı ve Bulgar subayı Todor Aleksandrov, Bulgar paramiliter kuvvetleri tarafından gerçekleştirilen en şiddetli eylemlerin başındaydı. Birkaç gün süren çatışmalardan sonra Bulgarlar 14 Mart'ta Ürgüp'e ve Avusturya-Macarlar 16 Mart'ta Kurşunlu'ya girdiler. 25 Mart itibariyle oradaki düzen tamamen sağlandı. Çatışmalarda siviller de dahil olmak üzere birkaç bin kişi öldü. Nisan 1917'de Pecanac, gerillalarıyla birlikte bir tren istasyonuna saldırdı. 15 Mayıs'ta Pecanac eski Bulgaristan sınırına girdi ve yakılan Bosilegrad'ı işgal etti. Daha sonra çetesi, Avusturya-Macarlar tarafından kontrol edilen Kosova'ya çekildi. Müttefikler Haziran ayında Selanik'te yeni bir cephe açtılar, ancak Sırp ordusu Bulgar hatlarını geçemedi. Ekim 1917'de Avusturya-Macaristan komutanlığı, kalan Sırp isyancıları dağlarda yakalamak için tamamen Arnavut paramiliter müfrezeleri oluşturdu ve Aralık 1917'de isyanın lideri Kosta Vojinović öldürüldü.
Miras
küçük|Topliçe Ayaklanması anısına 2017'de basılan Sırbistan posta pulu Ayaklanma, I. Dünya Savaşı'nda Sırbistan tarihinde dikkate değer bir olaydır. İttifak Devletleri ordularının işgal ettiği topraklardaki tek isyandı.
Alüvyon yelpazesi
Bir alüvyon yelpazesi, bir yamaçtan çıkan dar bir kanyon gibi bir nokta tortu kaynağındaki tepesi ile sığ bir koninin bir bölümü gibi şekillendirilmiş bir tortu birikimidir. Bunlar, kurak ve yarı kurak iklimlerdeki dağlık arazinin karakteristik özelliğidir, ancak aynı zamanda yoğun yağışa maruz kalan daha nemli ortamlarda ve modern buzullaşma alanlarında da bulunurlar.
Alüvyal fanlar tipik olarak akışın sınırlı bir kanaldan çıktığı ve serbestçe yayılıp yüzeye sızdığı yerde oluşur. Bu, akışın taşıma kapasitesini azaltır ve tortuların birikmesine neden olur. Akış, seyrek olan moloz akıntısı veya bir ya da daha fazla kısa ömürlü veya çok yıllık akış şeklini alabilir.
Alüvyon yelpazeleri, doğu Kuzey Amerika'nın Triyas havzaları ve güney Devon'daki Yeni Kırmızı Kumtaşı gibi jeolojik kayıtlarda yaygındır. Bu tür yelpaze çökeltileri muhtemelen jeolojik kayıtlardaki en büyük çakıl birikimlerini içerir.
En büyük alüvyal yelpazelerden bazıları, Hint-Gangetik düzlüğündeki Himalaya dağ cephesinde bulunur. Besleyici kanaldaki bir kayma (düğümsel bir kopma), 2008'de Kosi Nehri fanında meydana geldiği gibi, felaketle sonuçlanan sellere yol açabilir.
Boyut ve jeomorfoloji
Alüvyal fanlar, tabanda sadece birkaç metre genişliğinde, 1,5 ila 25 derecelik bir eğimle 150 kilometreye kadar geniş bir boyut ölçeğinde var olabilir. Tepe noktasından ölçülen eğim genellikle içbükeydir, en dik eğim tepe noktasına yakındır (proksimal fan veya fan kafası ) ve daha az dik hale gelir (medial fan veya orta fan) ve kenarlarında sığlaşır. fan ( distal fan veya dış fan). İri çakıl lobları olan elek birikintileri, proksimal fan üzerinde mevcut olabilir. Alüvyal bir yelpaze içindeki çökeltiler genellikle kaba ve kötü sınıflandırılmış olup çökeltiler distal fana doğru daha az kaba hale gelir. Alüvyal düzlükte tüm tortu birikintilerinin diğer vadi duvarları veya nehirlerle temas etmeden yayılmasına yetecek kadar alan olduğunda, sınırlandırılmamış bir alüvyon yelpazesi oluşur. Sınırlandırılmamış alüvyal fanlar, çökeltilerin doğal olarak dağılmasına izin verir ve fanın şekli diğer topolojik özelliklerden etkilenmez. Alüvyal düzlük çökelme akışına paralel olarak dar veya kısa olduğunda, sonuçta fan şekli etkilenir. Fanın kenarındaki dalga ya da kanal erozyonu bazen "ayak ucu kesilmiş" bir fan üretir.
Çok sayıda nehir ve akarsu bir dağ cephesinden bir düzlüğe çıktığında, fanlar kesintisiz bir apron oluşturmak için birleşebilir. Kurak ila yarı kurak ortamlarda, buna bajada, nemli iklimlerde ise sürekli fan apronuna piedmont alüvyal fan denir.
Oluşumu
Alüvyal fanlar genellikle sınırlı bir besleyici kanalın bir dağ cephesinden veya bir buzul kenarından çıktığı yerde oluşur. Akış, besleme kanalından fan yüzeyine çıkarken, geniş, sığ kanallara yayılabilir veya yüzeye sızabilir. Bu, akışın taşıma gücünü azaltır ve tortuların birikmesine neden olur. Eğim dik olan yakın fan, akış, genellikle tek bir kanal ile sınırlıdır : ( yelpazebaşı açması kadar olabilir),  derin. Bu kanal, biriken tortular veya moloz akıntısı tarafından tıkanmaya maruz kalır, bu da akışın periyodik olarak eski kanalından çıkmasına (düğüm kopması) ve fanın daha dik bir eğime sahip bir kısmına kaymasına neden olur, burada çökelme devam eder. Sonuç olarak, normalde belirli bir zamanda fanın sadece bir kısmı aktiftir ve atlanan alanlar toprak oluşumuna veya erozyona uğrayabilir.
Alüvyal fanlar, enkaz akışının egemen olduğu veya akış akışının egemen olduğu olabilir. Hangi tür fanın oluştuğu iklim, tektonik ve fana akışı besleyen alandaki ana kaya litolojisi tarafından kontrol edilir.
moloz akıntısının hakim olduğu alüvyal fanlar
Enkaz akışları, sürekli, hızlı hareket eden bir su kütlesi ve esas olarak kaba döküntülerden oluşan malzeme şeklini alan bir heyelan türüdür. Tipik olarak, bir döküntü akışındaki partiküllerin yüzde 20 ila 80'i çap olarak 2 mm'den büyüktür.
Enkaz akışının hakim olduğu alüvyal fanlar tüm iklimlerde meydana gelir, ancak kaynak kayanın daha kaba, daha geçirgen regolit yerine çamurtaşı veya matris bakımından zengin saprolit olduğu yerlerde daha yaygındır. İnce taneli çökeltilerin bolluğu, ilk yamaçtaki çöküşü ve müteakip kohezif moloz akışını teşvik eder. Yerel olarak yoğun gök gürültülü fırtınalar tarafından kil bakımından zengin kolüvyonun doyması, eğim çökmesini başlatır. Ortaya çıkan döküntü akışı, besleyici kanalından aşağıya ve fanın yüzeyine doğru hareket eder.
Enkaz akışının hakim olduğu alüvyal fanların, orta ve alt seviyedeki loblara yol veren üst fanda çoğunlukla aktif olmayan dağıtım kanallarından oluşan bir ağdan oluştuğu bulunmuştur. Kanallar, yapışkan döküntü akışlarıyla doldurulma eğilimindedir. Genellikle bir seferde yalnızca bir lob etkindir ve hareketsiz loblar çöl verniği geliştirebilir veya 1.000 ila 10.000 yıllık zaman ölçeklerinde eolian toz birikiminden bir toprak profili geliştirebilir. Yüksek viskoziteleri nedeniyle, döküntü akışları, enkaz akışının baskın olduğu bir alüvyal yelpaze içinde bile proksimal ve medial fan ile sınırlı olma eğilimindedir ve akış akışları, uzak fana hakimdir. Bununla birlikte, kurak iklimlerde enkaz akışının hakim olduğu bazı fanlar neredeyse tamamen enkaz akışlarından ve enkaz akışlarının eolian yağmurundan kaynaklanan gecikmeli çakıllardan oluşur ve tabaka veya elek birikintilerine dair hiçbir kanıt yoktur. Enkaz akışının hakim olduğu fanlar dik olma eğilimindedir ve bitki örtüsü zayıftır.
Akarsu Akışı Baskın Alüvyal Fanlar
Akarsu akış süreçleri tüm alüvyal fanlarda gerçekleşir, ancak akış ağırlıklı alüvyal fanlarda tortu taşınması için ana süreçtir.
Akışın hakim olduğu alüvyal fanlar, fan üzerinde bir dağıtım kanalları sistemini besleyen çok yıllık, mevsimsel veya geçici akışın olduğu yerlerde meydana gelir. Kurak veya yarı kurak iklimlerde, birikintiye, besleyici kanalında ani sellere neden olan seyrek, ancak yoğun yağış hakimdir. Bu, alüvyal fan üzerinde tabaka halinde taşmalara neden olur, burada tortu yüklü su kanalından ayrılır ve fan yüzeyi boyunca yayılır. Bunlar,% 20 ila% 45 tortu içeren aşırı konsantre akışları içerebilir. Sel azaldığında, genellikle örgülü akarsulardan oluşan bir ağ görünümüne sahip çakıl tortusu bırakır.
İlkbaharda eriyen karlarda olduğu gibi akışın daha sürekli olduğu yerlerde, kanallarda kesik kanal akışı  yüksek, gerçek bir örgülü akış ağında gerçekleşir. Akarsu akışının hakim olduğu bu tür alüvyal yelpazeler daha sığ bir eğime sahip olma eğilimindedir, ancak çok büyük hale gelebilir ve Hint-Gangetic düzlüğündeki Himalaya dağ cephesi boyunca Kosi ve diğer fanları içerir. Burada, Ana Sınır İtişinde son on milyon yıldır devam eden hareket, drenajı  dağ cephesinde üç büyük fandır.
Kuzeybatı Çin'deki Taklamakan Çölü'nün güney sınırını oluşturan Kunlun ve Altun sıradağları arasındaki yarı kurak bölgede akarsu akışının hakim olduğu aktif bir alüvyal yelpaze örneği bulunur. Bu özel fan toplam uzunluğu. Fanın bir lobu, sürekli olarak tortu biriktiren akan akıntılara sahiptir, böylece fan hala alüvyal düzlüğe doğru ilerlemektedir. Besleyici kanallar, yerel yaylalardan kaynaklanan büyük hacimli çökelti nedeniyle düz kanalların yanı sıra örgülü kanal örneklerinden oluşur.
Jeolojik kayıttaki alüvyon fanları
Alüvyon yelpazeleri jeolojik kayıtlarda yaygındır, ancak orta Paleozoik'te kara bitkilerinin evriminden önce özellikle önemli olmuş olabilirler. Fay sınırlamalı havzaların karakteristiğidirler ve havzanın tektonik çökmesi ve dağ cephesinin yükselmesi nedeniyle veya daha kalın. Çoğu, sığ, oksitleyici bir ortamda demir açısından zengin minerallerin diyajenetik değişimiyle üretilen hematitten kırmızıdır. Paleofanların örnekleri arasında Doğu Kuzey Amerika'nın Triyas havzaları ve güney Devon'daki Yeni Kırmızı Kumtaşı, Norveç'in Devoniyen Hornelen Havzası ve Kanada'nın Gaspé Yarımadası'ndaki Devoniyen- Karbonifer yer alır. Bu tür yelpaze birikintisi, muhtemelen jeolojik kayıtlardaki en büyük çakıl birikimlerini içerir.
Alüvyal fanlar, genel olarak proksimalden distale inceltme ile birlikte, kaba sedimantasyon ile karakterize edilir. Çakıllar, tepeye doğru eğilen çakıllarla birlikte iyi gelişmiş bir bindirme gösterir. Fan birikintileri, tipik olarak, fanın dış yapısının neden olduğu iyi gelişmiş ters derecelendirme gösterir. Bununla birlikte, birkaç fan, hareketsizliği veya hatta fan geri çekilmesini gösteren normal derecelendirme gösteriyor. Normal veya ters derecelendirme dizilerinin kalınlığı yüzlerce ila binlerce metre olabilir. Alüvyal fanlar için bildirilen çökelme fasiyesleri arasında enkaz akışları, tabaka taşkınları ve üst rejim akışı taşkınları, elek birikintileri ve örgülü akış akışları bulunmaktadır. Moloz akıntısı birikintileri proksimal ve medial fanda yaygındır. Bunlar, iri taneli masif çakıl ve nispeten büyük ince taneli matris bölümleri içeren bloklardan oluşur. Enkaz akışı birikintileri, zaman zaman tabana doğru ters derecelendirilmiş tabakalanma dışında tortul yapıdan yoksundur ve kötü boylanmıştır. Proksimal fan ayrıca, akışın hızla sızdığı ve yalnızca kaba malzemeyi geride bıraktığı, elek birikintileri olarak yorumlanan çakıl lobları da içerebilir. Bununla birlikte, çakıl lobları aynı zamanda moloz akıntısı birikintileri olarak yorumlanmıştır. Konglomera alüvyon fanlar üzerinde moloz akışları olarak kaynak Yelpaze çakıltaşı olarak tarif edilir.
Akarsu akışı birikintileri tabaka şeklinde olma eğilimindedir, daha iyi sınıflandırılır ve bazen çapraz tabakalanma gibi iyi gelişmiş tortul yapıları gösterir. Bunlar medial ve distal fanda daha yaygındır. Kanalların çok sığ ve örgülü olduğu distal yelpaze içinde, dere akışı birikintileri düzlemsel ve oluklu eğimli tabakalaşma ile kumlu ara katmanlardan oluşur. Akarsu akışının baskın olduğu bir alüvyal yelpazenin, medyal yelpazesi, sıradan akarsu ortamları ile neredeyse aynı çökelme fasiyesini gösterir, bu nedenle antik alüvyal fanların tanımlanması, bir piedmont ortamında radyal paleomorfolojiye dayanmalıdır.
Alüvyon yelpazeleri kil veya marn çökeltileriyle örtüldüğünde, hidrokarbonlar için potansiyel bir tuzak ve olası bir keşif hedefi olabilirler.
Büyükler (film)
Büyükler (orijinal adıyla Grown Ups) Amerikan yapımı komedi filmi, serinin ilk filmi. Yönetmenliğini Dennis Dugan yapmış, hikâye Adam Sandler ve Fred Wolf tarafından yazılmıştır. Filmin konusu, 1978'de lise basketbol şampiyonasını kazanan beş kafadar arkadaşın hikâyesini anlatıyor, basketbol koçlarının ani ölümünü öğrendikten sonra bir araya geliyorlar. Oyuncu kadrosunu Adam Sandler, Salma Hayek, David Spade ve Rob Schneider gibi tanıdık isimler oluşturmaktadır.
Alüvyon yelpazesi
Jeolojik kayıttaki alüvyon fanları
Örnekteki görüntüden anlayabileceğimiz üzere alüvyal yelpaze mevsimsel olarak kuru tuz gölleri ve geçici akarsuların izleri, İran'ın güneyindeki Zagros Dağları'nın birçok vadisini kaplar. Çoğu zaman nehirler ve göller yer üstünde kurudur, ancak yeraltı suyu aynı yollardan akar. Bu yeraltı akıntılarının dağlardan aktığı yerde, su tablası yüzeye yaklaşır ve kuyulardan daha kolay erişilebilir hale gelir. Güney İran'daki güneydoğu Fars eyaletinin bu simüle edilmiş doğal renkli görüntüsü, kuzeydoğuya doğru kurak dağları oyan kuru bir nehir kanalını gösteriyor. Kuru nehir, gümüşi bir yelpaze şeklinde vadi tabanına yayılıyor. Geniş bir yemyeşil tarım arazisi kuşağı, pervanenin kıvrımını takip eder ve sırtlara paralel uzanan bir yol boyunca uzanır. Yoğun yeşil tarım kuşağının vadiye yakın kenarı, nehirler (veya sulama kanalları) boyunca donuk yeşile döner.
Büyükler (film)
Büyükler filmi Sandler'ın kendi film şirketi Happy Madison Productions'a aittir, dağıtımı Columbia Pictures tarafından yapılmıştır. Adam Sandler, David Spade, Chris Rock ve Rob Schneider ilk kez 1975'ten bu yana süren, toplam 45 sezon olan Saturday Night Live adlı Amerikan yapımı ünlü komedyen programında bir araya gelmişlerdir.
Alüvyon yelpazesi
Biriktirme sistemi üzerindeki kontroller
Alüvyal fanlar, tektonik yükselmenin neden olduğu erozyona yanıt olarak inşa edilir ve yatakların yukarı doğru kabalaşması, fana tortu besleyen dağlık bölgelerdeki erozyon döngülerini yansıtır. Bununla birlikte, iklim ve taban seviyesindeki değişiklikler de aynı derecede önemli olabilir. Himalayalar'daki alüvyon fanları, daha genç fanların yerleştiği ve üzerini örten yaşlı fanları gösteriyor, bu fanlar da iki teras seviyesini gösteren derin kesik vadiler tarafından kesiliyor. Optik uyarımlı termolüminesans (OSL) yoluyla tarihlendirme, 45 bin yıl önce tektonik eğilme ve 20 bin yıl önce fan birikiminin sona ermesiyle eski ve yeni fanlar arasında 70 ila 80 bin yıllık bir boşluk olduğunu gösteriyor. Hem ara hem de yelpaze birikiminin daha yakın zamanda sona ermesinin, artan güneybatı muson yağış dönemleriyle bağlantılı olduğu düşünülmektedir. Ölüm Vadisi'ndeki yatakların tarihlendirilmesi, son 25 bin yıldaki yelpaze birikiminin zirvelerinin, hem ıslaktan kuruya, hem de kurudan nemliye doğru hızlı iklim değişikliği zamanlarında meydana geldiğini göstermektedir.
Kurak iklimler
Alüvyal fanlar genellikle, yerel tepelerde yakındaki fırtınalardan kaynaklanan periyodik ani sellere maruz kalan çöl bölgelerinde bulunur. Kurak bir iklimdeki tipik su yolunun tepesinde büyük, huni şeklinde bir havza vardır ve bu, altta alüvyal bir pervaneye açılan dar bir kirliliğe yol açar. Çok örgülü akışlar genellikle su akışları sırasında mevcuttur ve aktiftir.
Phreatophytes (derin su tablasına ulaşabilen uzun musluk köklerine sahip bitkiler) karakteristik olarak yelpaze parmaklı freatofit şeritleri oluşturur. Feratofitler, yelpaze ucundan yayılan kıvrımlı çizgiler oluşturabilir. Bu izler, geçirimsiz playa çökeltileri ile etkileşime giren fandan iri çökeltilerin gömülü kanallarını izler.
Nemli iklimlerde
Alüvyal fanlar ayrıca nemli iklimlerde de gelişir. Nepal'de Koshi Nehri yaklaşık bir megafan inşa etti   Himalaya eteklerinden çıkışının altında, nehrin Ganj'a katılmadan önce Hindistan'a geçtiği neredeyse düz ovalara. Yukarı Koshi kolları boyunca, tektonik kuvvetler Himalayaları yılda birkaç milimetre yükseltir. Yükselme, erozyonla yaklaşık olarak dengede olduğundan, nehir dağlardan çıkarken yılda yaklaşık 100 milyon metreküp (3,5 milyar cu ft) tortu taşır. Milyonlarca yıl boyunca bu büyüklükte birikim, megafanı açıklamak için fazlasıyla yeterlidir.
Sel tehlikeleri
Alüvyal fanlar üzerindeki en büyük doğal tehlike, tipik olarak yoğun ve uzun süreli yağışlardan kaynaklanan taşkınlar, aşırı yoğun akışlar ve moloz akıntılarıdır. Taşkınlar genellikle kısa (birkaç saat), ancak çok az uyarı ile veya hiç uyarı olmadan meydana gelen enerjik ani seller şeklini alır. Bunlar, yüksek hızlar ve tortu taşıma kapasitesi ile karakterize edilir. Enkaz akışları, çoğunlukla kaba döküntülerden oluşan yeni dökülmüş betona benzer. Aşırı konsantre akışlar, su içeriği ağırlıkça yüzde 40 ila 80 arasında olan taşkınlar ve enkaz akışları arasında orta düzeydedir. Taşkınlar, çökeltileri sürükledikçe aşırı konsantre akışlara geçebilirken, enkaz akışları su ile seyreltilirlerse aşırı yoğunlaşmış akışlara dönüşebilir. Alüvyal fanlar üzerindeki su baskını büyük miktarda tortu taşıdığından, kanallar hızla tıkanabilir ve tehlikeleri büyüten akış yolları hakkında büyük belirsizlik yaratabilir.
Ağustos 2008'de yüksek muson akışları, Koshi Nehri'nin setini aşarak nehrin çoğunu korumasız bir antik kanala ve 200 yıldan uzun süredir istikrarlı olan yüksek nüfus yoğunluğuna sahip çevredeki topraklar boyunca yönlendirdi. Bir milyondan fazla insan evsiz kaldı, yaklaşık bin kişi hayatını kaybetti ve binlerce hektar mahsul yok edildi. Koshi, Bangladeş dışındaki tüm ülkeleri aşan sellerde Hindistan'ın ölüm ücretlerine orantısız bir şekilde katkıda bulunduğu için Bihar'ın Üzüntüsü olarak biliniyor.
Mars
Alüvyal fanlar, düz zeminleri üzerinde bazı krater kenarlarından aşağı inen Mars'ta da bulunur. Saheki Krateri'nde üç alüvyon fanı bulundu. Bu fanlar, gezegendeki geçmiş akarsu akışını doğruladı ve ayrıca bir zamanlar Mars yüzeyinde bir şekilde sıvı suyun mevcut olduğu teorisini destekledi. Ek olarak, yörüngeden uydular tarafından yapılan Gale kraterindeki fanların gözlemleri, Curiosity gezgini tarafından akarsu çökeltilerinin keşfi ile artık doğrulandı.
Titan
Alüvyal fanlar, Cassini yörüngesinin sentetik açıklıklı radar (SAR) aletini kullanarak Titan'daki Cassini-Huygens misyonunda gözlemlendi. Bu fanlar metan / etan nehirlerinin sonundaki kuru orta enlemlerde daha yaygındır; burada, tıpkı Dünya'daki kurak fanlar gibi yağış nedeniyle sık ıslanma ve kurumanın meydana geldiği düşünülmektedir. Radar görüntüleme, fan malzemesinin büyük olasılıkla yaklaşık iki santimetre çapında yuvarlak su buzu taneleri veya katı organik bileşiklerden oluştuğunu göstermektedir.
Ortaköy Musevi Mezarlığı
Ortaköy Musevi Mezarlığı, İstanbul'da bulunan bir mezarlıktır. Beşiktaş ilçesinin Balmumcu mahallesi sınırları içinde yer almaktadır.
Ortaköy'e yakınlığı ve bulunduğu konumun günlük hayatta Ortaköy olarak anılması nedeniyle Ortaköy Musevi Mezarlığı adıyla bilinmektedir. Türkiye'deki Musevilerin ölülerinin gömülmesi için kullanılmaktadır. Mezarlığın kullanılmayan bölümleri zaman içerisinde bazı kamu binaları ve özel şahıslar tarafından işgal edilmiştir. Zaman zaman aşırı yağışlar ve toprak kayması gibi nedenlerden, kimi mezarların yerleri değişmiş ya da kaybolmuştur. Mezarlığa hâlen gömü kabul edilmektedir.
Kazakça
Kazakça veya Kazak Türkçesi (қазақ тілі / Qazaq tili, қазақша / Qazaqşa), Kıpçak öbeğine ait, Kazakistan'da konuşulan çağdaş Türk dillerinden biridir. Nogayca ve Kırgızcaya yakındır.
Dünyada yaklaşık 23 milyon kişi, Kazakistan'da da 13 milyon kişi tarafından konuşulmaktadır. Moğolistan'ın batı bölgesindeki Bayan Ölke (diğer adı Bayan Ölgey) eyaletinde yaşayan Kazaklar, Kazakistan'ın kullandığı alfabeyi kullanarak Kazakça yazmaktadırlar. Bayan Ölgey'in nüfusunun %94'ini Kazaklar oluşturur. Ayrıca Rusya'nın Astrahan Oblastı'nın %14,21'inin Kazak olduğu belirtilmektedir.