cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nöral hücre adezyon molekülü
Minor exons
Another layer of complexity is created by the insertion of other "minor" exons in the NCAM transcript. The two most notable are:
Posttranslasyonel modifikasyon
NCAM exhibits glycoforms as it can be posttranslationally modified by the addition of polysialic acid (PSA) to the fifth Ig domain, which is thought to abrogate its homophilic binding properties and can lead to reduced cell adhesion important in cell migration and invasion. PSA has been shown to be critical in learning and memory. Removal of PSA from NCAM by the enzyme endoneuraminidase (EndoN) has been shown to abolish long-term potentiation (LTP) and long-term depression (LTD).
Normal hücrelerde dışa vurumu
The neural cell adhesion molecule NCAM1 appears on early embryonic cells and is important in the formation of cell collectives and their boundaries at sites of morphogenesis.
Later in development, NCAM1 (CD56) expression is found on various differentiated tissues and is a major CAM mediating adhesion among neurons and between neurons and muscle.
İşlev
NCAM is thought to signal to induce neurite outgrowth via the Fibroblast growth factor receptor (FGFR) and act upon the p59Fyn signaling pathway.
In nerves, NCMA1 regulates homophilic (like-like) interactions between neurons and between neurons and muscle; it associates with fibroblast growth factor receptor (FGFR) and stimulates tyrosine kinase activity of receptor to induce neurite outgrowth. When neural crest cells stop making N-CAM and N-cadherin, and start displaying integrin receptors, cells separate and migrate.
During hematopoiesis, CD56 is the prototypic marker of NK cells, also present on subset of CD4+ T cells and CD8+ T cells.
In cell adhesion, CD56 contributes to cell-cell adhesion or cell-matrix adhesion during embryonic development.
Alzheimers
NCAM2 is found in lower levels in synapses in the hippocampuses of Alzheimers sufferers and is found to be broken down by beta-amyloid
Anti-NCAM tedavisi
NCAM deneysel olarak antikor tabanlı immün tedavide bir hedef bileşiği gibi kullanılmaktadır. Successful radioimmunolocalisation of metastases was demonstrated after giving injections of NCAM-binding 123J-UJ13a or 131J-UJ13a radioimmunoconjugates to children with neuroblastoma. Patients with small cell lung cancer were treated with the anti-NCAM immunotoxine huN901-DM1 in two different clinical studies, revealing acceptable toxicity and signs of clinical response.
Gaza
Gaza, İslam dinini korumak veya yaymak amacıyla Müslüman olmayanlara karşı yapılan büyük müslüman devletlerin veya uç beyliklerinin yaptığı kutsal savaşa verilen isimdir. Katılanlara gazi, savaşta ölenlere ise şehit denir. Bu savaşta ele geçirilen mallara ganimet denir.
Osmanlıda gaza
İslam dinini korumak veya yaymak amacıyla Müslüman olmayanlara karşı yapılan savaşlara gaza veya cihat denir. Osmanlı Devleti genellikle Batı üzerine (Bizans ve Balkanlar) bir fetihler yapmıştır. Burada asıl amaç İslam dinini yaymak ve Müslümanları korumaktır. Osmanlıların Anadolu Beylikleri yerine Hristiyanlar üzerine seferler yapması diğer Türk beyliklerinin Osmanlı Devletinin etrafında toplanmasına neden olmuştur
Lur dansları
Lur dansları (Lurca: Bâzi, Bâxte), sonraki kuşaklarda oluşmuş, geliştirilmiş ve aktarılan farklı Lur grupları grupları arasında popüler halk dansları içerir. Lur yerleşim bölgelerinden keşfedilen nesneler ve arkeolojik kazılar nedeniyle, dans tarihinin İran platosundaki Aryan göçlerinden önce olduğu aşikardır.
Dans stilleri
Lur yerleşim bölgelerinde yaygın olarak birçok dans stili vardır. En yaygın Lur dans stilleri: mendil dansı, Čupi dansları (SanginSama, Se-Pâ (üç adım) ve Du-Pâ (iki adım)) ve dal dansı (Čubâzi veya Tarka-bâzi), yani bir dövüş Sanat gösterisi. Lider sanatçı (Sarčupi veya Čupikeš), başkalarını yönetmek ve onları dans müziği ritimleri uyarınca ısıtmak olan bir usta dansçıdır.
Paul Heyman
Paul E. Dangerously (d. 11 Eylül 1965), Amerikalı profesyonel güreş menajeri, girişimci, spiker ve yönetici. Şu an WWE'de çalışmaktadır. WWE'de genellikle WWE Şampiyonu olan Nathan Jones, Matt Morgan, Matt Bloom, Brock Lesnar, Big Show, Kurt Angle, CM Punk ve Cesaro gibi güreşçilere menajerlik yaptı. Şu anda WWE Evrensel Şampiyonu olan Roman Reigns'in menajerliğini yapmaktadır.
Soğutma çevrimi
Bir soğutma çevrimi, soğutucu bir akışkanın ısıyı emmesi ve daha sonra yayması ile oluşan değişikliklerin tanımlandığı, bir soğutucu içinde gerçekleşen çevrimdir.
Çevrim döngüsü şu şekildedir:
Uygulamada, ısının düşük sıcaklıktaki kaynaktan, yüksek sıcaklıktaki ortama pompalanması ile depolama hacmi ya da yaşam alanı soğutulur. Isı normalde bunun tersi yönde bir hareket izlemektedir (yüksek sıcaklıktan, düşük sıcaklığa doğru). Uygulamada yalıtımın önemide çok büyüktür. Bu nedenle düşük ısı iletim katsayısına sahip yalıtım malzemeleri kullanılır. Günümüz sistemlerinde sıkça kullanılanlarından başında Poliüretan gelir. Yalıtım, soğutulmuş alandaki düşük sıcaklığı korumak ve düşük sıcaklığa ulaşmak için gerekli enerji ve gücü düşürmek için kullanılır.
Soğutma çevriminin çalışma prensibi, matematik olarak Sadi Carnot tarafından 1824'te bir ısı makinesi ile tanımlanmıştır. Bir soğutucu tersinir çalışan bir ısı makinesidir.
En genel haldeki soğutucu sistemler, faz değişimli ısı pompasını temel alan çevrimi kullanır, bununla beraber absorbeli (soğurmalı) ısı pompaları da uygulamaların birçoğunda kullanılır.
Matadi
Altyapı
Mpozo nehri üzerindeki güç istasyonu şehre enerjisini sağlar. 350 km uzaklıktaki başkent Kinşasa'ya uzanan demiryolu hattı ülke içine, Orta Afrika'nın okyanus gemilerinin girişine uygun en büyük limanlarından biri olan Matadi limanı da deniz aşırı ülkelere ulaşımı sağlar. Ülkenin dış ticaret ilişkileri büyük ölçüde bu limandan karşılanır.
İzlenimcilik
İzlenimcilik veya empresyonizm, ışık, renk ve an kavramını öne çıkartan, doğadaki görünümlerin sürekli değişim içinde olduğundan herhangi bir zamanın herhangi bir anına denk gelen görünümün bir daha aynı şekilde görünemeyeceğini fikrini temel alan sanat akımdır.
İzlenimcilik doğadaki unsurların kişinin kendisinde oluşturduğu izlenimleri, duygusal izleri yansıtmayı hedefler. Bu akım içerisinde yer alan sanatçılar doğayı objektif bir gerçek olarak değil, kendilerinde yarattığı izlenimi resme (veya edebi esere) aktarırlar.
Resimde izlenimcilik özellikle ışık ve renkten kaynaklanan görsel izlenimleri yansıtmayı hedefler. Resmedilen nesnelere veya olaydan çok günün belirli bir zamanına özgü ışığın sanatçı üzerinde yarattığı izlenimlere önem verilir.
İzlenimcilikte yorumlar ve izlenimler, sanatçıdan sanatçıya değiştiği ve her sanatçı eserinde kendinde oluşan duyguyu ve izlenimi anlatacağı için, yaratılan edebi eser, yazarın veya şairin kişiliğine dair izler taşır.
Özet
Zamanlarında radikaller, erken İzlenimciler akademik resmin kurallarını ihlal ettiler. Eugène Delacroix ve J. M. W. Turner gibi ressamların örneğini izleyerek resimlerini, çizgiler ve konturlar üzerinde öncelikli, serbestçe fırçalanmış renklerden yaptılar.
Ayrıca modern hayatın gerçekçi konularını çizdiler ve genellikle açık havada resim yaptılar. Daha önce, natürmort, portre ve manzara resimleri genellikle stüdyoda yapılırdı. İzlenimciler güneş ışığının anlık ve geçici etkilerini açık havada veya en plein air resim yaparak yakalayabileceklerini buldular. Ayrıntılar yerine genel görsel etkileri resmettiler ve yoğun bir renk titreşimi etkisi elde etmek için - gelenekseldeki gibi düzgün bir şekilde karıştırılmamış veya gölgelenmemiş - karışık ve saf karışmamış rengin kısa "kırık" fırça darbelerini kullandılar.
İzlenimcilik, Macchiaioli ve Winslow Homer gibi bilinen İtalyan sanatçıları da dahil olmak üzere bir dizi başka ressamın “plein-air” resim yapmayı keşfettiği Amerika Birleşik Devletleri'nde Fransa ile aynı zamanda ortaya çıktı. İzlenimciler ise stile özgü yeni teknikler geliştirdiler. Taraftarlarının tartıştıklarını kapsayan farklı bir görme biçimiydi, samimi pozların, kompozisyonların, parlak ve çeşitli renk kullanımıyla ifade edilen ışık oyununun dolaysızlık ve hareket sanatıdır.
İlk başta düşman olan halk, sanat eleştirmenleri ve sanat kurumu yeni stili onaylamasa bile, yavaş yavaş İzlenimcilerin taze ve orijinal bir vizyon yakaladığına inanmaya başladı. Konunun ayrıntılarını betimlemek yerine özneye bakan gözdeki hissi yeniden yaratarak ve teknikler ve biçimler karmaşası yaratarak, İzlenimcilik, Neo-Empresyonizm, Post-Empresyonizm, Fovizm ve Kübizm dahil olmak üzere çeşitli resim stillerinin öncüsüdür.
Empresyonist teknikler
İzlenimciliğin yolunu hazırlayan Fransız ressamlar arasında Romantik renkçi Eugène Delacroix, realistlerin lideri Gustave Courbet ve Theodore Rousseau gibi Barbizon okulu ressamları yer alır. İzlenimciler, İzlenimciliği önceden şekillendiren doğrudan ve kendiliğinden bir tarzda doğadan resim yapan ve genç sanatçılarla arkadaş olan ve tavsiyelerde bulunan Johan Barthold Jongkind, Jean-Baptiste-Camille Corot ve Eugène Boudin'in çalışmalarından çok şey öğrendiler.
Bir dizi tanımlanabilir teknik ve çalışma alışkanlığı, İzlenimcilerin yenilikçi tarzına katkıda bulundu. Bu yöntemler daha önceki sanatçılar tarafından kullanılmış olmasına ve Frans Hals, Diego Velázquez, Peter Paul Rubens, John Constable ve J. M. W. Turner gibi sanatçıların eserlerinde sıklıkla göze çarpmasına rağmen— İzlenimciler hepsini bir arada ve bu kadar tutarlı bir şekilde kullanan ilk kişilerdi. Bu teknikler şunlardır:
Yeni teknoloji, stilin gelişmesinde rol oynadı. İzlenimciler, sanatçıların hem dış mekanlarda hem de iç mekanlarda daha spontane çalışmasına izin veren (modern diş macunu tüplerine benzeyen) teneke tüplerde önceden karıştırılmış boyaların yüzyılın ortalarında tanıtılmasından yararlandı. Daha önce ressamlar, kuru pigment tozlarını keten tohumu yağı ile öğütüp karıştırarak, daha sonra hayvan mesanelerinde depolayarak kendi boyalarını bireysel olarak yapıyorlardı.
Birçok canlı sentetik pigment, 19. yüzyılda ilk kez sanatçılara ticari olarak sunuldu. Bunlar, Empresyonizmden önce 1840'larda kullanımda olan kobalt mavisi, viridian, kadmiyum sarısı ve sentetik ultramarine maviyi içeriyordu. İzlenimcilerin resim yapma tarzı, bu pigmentleri ve hatta 1860'larda sanatçılara ticari olarak sunulan cerulean blue gibi daha yeni renkleri cesurca kullandı.
İzlenimcilerin daha parlak bir resim stiline doğru ilerlemesi kademeli oldu. 1860'larda Monet ve Renoir bazen geleneksel kırmızı-kahverengi veya gri zeminle hazırlanan tuvallere resim yaptılar. 1870'lere gelindiğinde, Monet, Renoir ve Pissarro genellikle daha açık gri veya bej renginde boyamayı tercih ettiler ve bu, bitmiş resimde orta ton işlevi gördü. 1880'lere gelindiğinde bazı İzlenimciler beyaz veya biraz kirli beyaz zeminleri tercih etmeye başlamışlardı ve artık zemin renginin bitmiş resimde önemli bir rol oynamasına izin vermiyorlardı.
İçerik ve kompozisyon
İzlenimcilerden önce diğer ressamlar özellikle Jan Steen gibi 17. yüzyıl Hollandalı ressamlar ortak konuları vurgulamışlardı ancak kompozisyon yöntemleri gelenekseldi. Ana konu izleyicinin dikkatini çekecek şekilde kompozisyonlarını düzenlemekti. J. M. W. Turner, Romantik dönem'in sanatçısı iken yapıtlarıyla izlenimcilik tarzını öngördü. İzlenimciler, özne ve arka plan arasındaki sınırı gevşettiler böylece empresyonist resmin etkisi genellikle bir anlık görüntüye, sanki tesadüfen yakalanmış daha büyük gerçekliğin bir parçasına benziyordu.
Fotoğraf popülerlik kazanıyordu ve kameralar daha kolay taşınabilir oldukça fotoğraf daha samimi hale geldi. Fotoğraf, İzlenimcilere yalnızca bir manzaranın kısacık ışıklarında değil aynı zamanda insanların günlük yaşamlarında da anlık eylemi temsil etme konusunda ilham verdi.
İzlenimciliğin gelişimi, kısmen sanatçının gerçekliği yeniden oluşturma becerisini değersizleştiren fotoğrafın meydan okumasına sanatçıların tepkisi olarak düşünülebilir. Fotoğraf "gerçek gibi görünen görüntüleri çok daha verimli ve aslına uygun şekilde oluşturduğundan" hem portre hem de manzara resimlerinin biraz eksik ve gerçeklikten yoksun olduğu düşünüldü. Buna rağmen fotoğraf aslında sanatçılara yaratıcı ifadenin diğer araçlarını izlemeleri için ilham verdi ve gerçekliği taklit etmek için fotoğrafla yarışmak yerine sanatçılar "kaçınılmaz olarak fotoğraftan daha iyi yapabilecekleri bir şeye - bir sanat formuna - görüntü kavramındaki öznelliğe, fotoğrafın ortadan kaldırdığı öznelliğe" daha fazla gelişerek odaklandılar. İzlenimciler, kesin temsiller yaratmak yerine doğaya ilişkin algılarını ifade etmeye çalıştılar. Bu ise sanatçıların gördüklerini "zevk ve bilincin örtük zorunlulukları" ile öznel şekilde tasvir etmelerine imkan verdi.
Fotoğraf ressamları o zamanlar fotoğrafta olmayan renk gibi resim ortam yönlerinden yararlanmaya teşvik etti: "İzlenimciler, bilinçli olarak fotoğrafa öznel alternatif sunan ilk kişilerdi".
Bir başka büyük etki de Japon ukiyo-e sanat baskılarıydı (Japonizm). Bu baskı sanatı, İzlenimciliğin karakteristiği haline gelen "enstantane" açılara ve geleneksel olmayan kompozisyonlara önemli ölçüde katkıda bulundu. Bunun bir örneği, Japon baskılarının etkisini gösteren güçlü diyagonal eğim üzerindeki koyu renk blokları ve kompozisyonu ile Monet'nin 1867 tarihli “Jardin à Sainte-Adresse” tablosudur.
Edgar Degas hem hevesli bir fotoğrafçı hem de Japon baskı koleksiyoncusuydu. 1874 tarihli “Dans Sınıfı” (La classe de danse) adlı eseri asimetrik kompozisyonunda her iki etkiyi de gösterir. Dansçılar görünüşte çeşitli garip pozlarda hazırlıksız yakalanmışlardır ve sağ alt kadranda geniş boş bir alan bırakırlar. Ayrıca dansçılarını Ondört Yaşındaki Küçük Dansçı gibi heykellerin duruşlarında yakaladı.
Kadın İzlenimciler
İzlenimciler, değişen derecelerde, görsel deneyimi ve çağdaş konuları tasvir etmenin yollarını arıyorlardı. Kadın izlenimciler aynı ideallerle ilgileniyorlardı ama erkek izlenimcilere kıyasla birçok sosyal ve kariyer sınırlamaları vardı. Bilhassa bulvar, kafe ve dans salonu gibi burjuva toplumsal alan tasvirlerinden dışlandılar.
En iyi bilinen dört kişi, Mary Cassatt, Eva Gonzalès, Marie Bracquemond ve Berthe Morisot idi ve bu ressamlar 'Kadın İzlenimciler' olarak anılırlardı. 1874'ten 1886'ya kadar Paris'te gerçekleşen sekiz empresyonist resim sergisine katılımları değişik sayılardaydı: Bu sergilerden Morisot yedisine, Cassatt dördüne, Bracquemond üçüne katılmış Gonzalès ise hiçbirine katılmamıştı.
Kariyer sahibi olma yeteneklerindeki başarılarına ve sözde kadınsı özelliklerine (duygusallığı, duyulara bağımlılığı, fizikselliği ve akışkanlığı) atfedilen İzlenimciliğin inişine rağmen, dört kadın sanatçı (ve diğer daha az bilinen kadın İzlenimciler) büyük ölçüde Tamar Garb'ın 1986'da yayınlanan “Kadın İzlenimcileri”ne kadar İzlenimci sanatçıları kapsayan sanat tarihi ders kitaplarından dışlandılar. Örneğin, Jean Leymarie'nin 1955'te yayınlanan “Empresyonizm”i, kadın İzlenimciler hakkında hiçbir bilgi içermiyordu.
Başlıca İzlenimciler
Fransa'da İzlenimciliğin gelişimindeki etkili kişiler, alfabetik olarak sıralanmıştır:
Zaman Çizelgesi: İzlenimcilerin Hayatları
İzlenimciler
Galeri
İzlenimciler
Fransa'nın Ötesinde
İzlenimciliğin etkisi Fransa'nın ötesine yayıldıkça sayılamayacak kadar çok sayıda sanatçı yeni tarzın uygulayıcıları olarak tanımlandı. Önemli örneklerden bazıları şunlardır:
Post-Empresyonizm
1880'lerde Vincent van Gogh, Paul Gauguin, Georges Seurat ve Henri de Toulouse-Lautrec gibi birkaç sanatçı, Empresyonist örnekten türetilen renk, desen, biçim ve çizgi kullanımı için farklı kurallar geliştirmeye başladı. Bu sanatçılar empresyonistlerden daha gençti ve eserleri Post-Empresyonizm olarak bilinir. Orijinal Empresyonist sanatçılardan bazıları da bu yeni alana girdi; Camille Pissarro kısaca noktacı tarzda resim yaptı ve Monet bile açık havada (fransızca: "plein air") tablo yapmayı bıraktı. Birinci ve üçüncü İzlenimci sergilere katılan Paul Cézanne, resimsel yapıyı vurgulayan oldukça bireysel bir vizyon geliştirdi ve daha çok post-Empresyonist olarak anılır. Bu vakalar etiket atamanın zorluğunu gösterse de, orijinal İzlenimci ressamların çalışmaları, İzlenimcilik olarak sınıflandırılabilir.
Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen
Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen (Türkçesi: "Cehennemin intikamı kalbimde kaynıyor") Mozart'ın Sihirli Flüt (Die Zauberflöte) operasında Gecelerin Kraliçesi karakteri tarafından söylenen ikinci arya.
Arya
Kısaca "Der Hölle Rache" olarak kısaltılan, "Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen", opera eseri içinde Gecelerin Kraliçesi karakteri daha önce başka aryalar söylemiş olsa da çoğunlukla "Gecelerin Kraliçesi'nin aryası" olarak anılır. Hızlı akışlı, kolayca akılda kalan ve tehditkâr bir görkemliliğe sahip en tanınmış opera aryalarından biri olarak kabul edilir.
Arya operanın ikinci perdesinin bir parçasını oluşturur. Karanlıklar Kraliçesinin, kızı Pamina'nın eline bıçağı verdiği ve kızını rakibi olan Sarastro'yu öldürmeye teşvik ettiği ve kabul etmediğinde ise kızını lanetleyip, reddettiği intikamcı bir öfkeyi tasvir eder.
Müzik
Arya Re-minör yazılmıştır ve flüt, obua, fagot, boru ve trompet çiftleri için timpani ve yaylılar bölümüyle birlikte partisyon yapılmıştır. Bu arya, "O zittre nicht" aryasından daha çok sayıda bir orkestra çalgısı içerir, sadece trombonları kapsamaz.
Arya en fazla nam salmış ve eserin en fazla istek alan parçası olmuştur. Arya iki oktav aralığında yayılmıştır, Fa4 seviyesinden başlar ve şaşırtıcı derecedeki üst Fa6 seviyelerine çıkar.
Sözler
Şarkı sözleri Almanca olarak Mozart'ın arkadaşı ve aynı zamanda ilk performanslarda Papgeno rolünü de oynayan Emanuel Schikaneder tarafından yazılmıştır
Metrik olarak metin, bir kısa bir uzun 5 heceden oluşan (iambic) bir dörtlük ve onu takip eden bir kısa bir uzun 3 heceden oluşan bir dörtlük takip eder ve sonunda beş heceli çift mısra ile sonlanır. Mısraların kafiye şeması (ABAB) (CCCD) (ED) şeklindedir.
Aryayı söyleyen sopranolar
Sahnede aryayı söyleyen ilk şarkıcı 33 kere sahneye çıkmış olan Mozart'ın baldızı Josefa Hofer'dir. Bütün şahitlere göre Hofer sıra dışı bir ses seviyesine ve akıcılığa ulaşabilmişti ve besbelli ki Mozart Hofer'in ses kabiliyetini bilmekteydi ve bu yüzden onun sesine özgü onu virtine çıkaran iki gişe rekortmeni şarkı yazmıştı.
Mozart'ın zamanından kalan bir anı notu bestecinin kendisinin baldızının performansından etkilendiğini öne sürmektedir. 1840 yılında besteci Ignaz von Seyfried Mozart'ın yaşamıyla ilgili ve 4 Aralık 1791 tarihli (operanın çok başarı sağladığı ilk beşinci haftası) olayla ilgili yazdığı mektupta değinir. Seyfried'e göre Mozart, Hofer söylerken eşi Constanze'a beğenisini anlatır.
Modern zamanlarda arya, aralarında Edda Moser, Natalie Dessay, Mado Robin, Cristina Deutekom, Edita Gruberova, Sumi Jo, Diana Damrau, Roberta Peters, Lucia Popp, Luciana Serra, Beverly Sills, Rita Streich, Cheryl Studer, Dame Joan Sutherland, ve Barbara Hendricks gibilerin bulunduğu birçok önde gelen soprano tarafından söylenmiş ve ses kaydına alınmıştır.
June Anderson, aryayı Amadeus filminde söyler.
Amiina
Amiina (eski isimleriyle, Amína ve Aníma) Hildur Ársælsdóttir, Edda Rún Ólafsdóttir, Maria Huld Markan Sigfúsdóttir, ve Sólrún Sumarliðadóttir'den oluşan bir İzlandalı yaylı dörtlüsüdür. Genellikle Sigur Rós ile beraber çalışıp konser vermeleriyle bilinirler.
Müziklerinde kullandıkları minimalist stil, çağdaş klasik yaylı parçaları, ambiyans sesleri, elektronik loop'lar ve metal-piyanolar barındırır. Grup, elemanlarının konserlerinde çok fazla sayıda enstrümanı bir arada kullanmaları ve şarkının ortasında, genelde bir sample'ın ardından, bir enstrümandan sahnenin diğer ucundaki diğer bir estrümana geçip çalmaları ile tanınıyor.
Grup, ilk kurulduğunda kemanda María ve Hildur viyolada Edda ve çelloda Sólrún'u barındıran bir yaylı dörtlüsüydü. Dörtlü albüm yayınlama planları yapmadan önce Sigur Rós'un ödül kazanan albümü  (isimsiz) ve devamı olan as Takk...'da grup ile beraber çalıştı.
İlk yayınlanan kayıtları 4 şarkılık EP'leri Animamina oldu. İlk albümleri Kurr ise 21 Mart, 2007'de, grubun kendi müzik şirketi olan, Bláskjár'dan yayınlandı. Albümün ilk single'ı "Seoul" isimli şarkıya seçildi. Ayrıca, albüm Haziran 2007'de Ever Records tarafından yeniden yayınlandı.
Sigur Rós, Haziran 2006'da konserlerine ara verdiğinde, Amiina, Ekim ve Kasım aylarında, kendi başlarına ilk kez Avrupa'da ve Amerika'da konserler vermeye başladı. Kurr albümünün yayınlanmasından sonra, Mart ve Nisan aylarında Kuzey Amerika'da, Mayıs ayında ise Avrupa'da konserler verdiler.
10 Aralık 2007'de "Hilli (At The Top Of The World)" isimli şarkı Kurr albümünün ikinci single'ı olarak yayınlandı. Şarkı Amiina ve Lee Hazelwood 'un beraber çalışmasıydı ve Lee Hazelwood'un vokalleri ile şarkının yeni bir kaydından oluşuyordu. Bu şarkı Lee Hazelwood'un ölmeden önce kaydettiği son şarkı oldu.
Amiina 2008'in başlarında çekilmiş İzlanda yapımı bir film olan "Brúðguminn" (Beyaz Gece Düğünü)'de yer aldı.
Howard Carter
Howard Carter (9 Mayıs 1874 - 2 Mart 1939), İngiliz arkeolog ve Mısırbilimci. Mısır'ın Luksor kentindeki ünlü Krallar Vadisi'nde firavun Tutankamon'un mezarını keşfetmesi ile ün kazanmıştır. Buna rağmen Mısır'dan çok uzakta ölmüş ve cenazesine sadece Lady Evelyn katılmıştır.
Biyografi
Howard Carter 1874 yılında İngiltere'nin başkenti Londra'da, Kensington semtinde dünyaya geldi. Babası yetenekli bir sanatçı olan Samuel Carter, annesi ise Martha Joyce (Sands)'tur. Çocukluğu daha çok Swaffham, Norfolk'ta geçti.
Mısır'da arkeoloji çalışmaları yapıp, Sir F.Petrie'nin Tell el-Amarna kazılarına katılan (1892) Howard Carter, Mısır hükûmeti tarafından eski yapıtlar müdürlüğüne atandı. Teb kazılarına katılıp (1910) Mısır kraliçesi Hatşepsut'un mezarının bulunmasında önemli rol oynadıktan sonra Lord Carnarvon'la iş birliği yaparak Teb'de Krallar Vadisi'nde araştırmalara başladı ve Çocuk Kral Tutankhamun'un mezarını keşfetti (1922). Fakat bu keşiften sonra talihsizlikler yaşadı. Antik Çağ Servisi ile çok ters düştü. The Times gazetesine verdiği imtiyazlar yüzünden Mısır basını onu hiç sevmedi. Lord carnavon ile de şiddetli bir tartışma yaşadı.
Howard hayatının son zamanlarında yoksulluk çekti.
Leydi Evelyn, Howard Carter'ı çocukluğundan beri tanıyordu ve Carter, Carnarvon'un Londra ve Hampshire'daki evlerini sık sık ziyaret ediyordu. 1920'den itibaren Evelyn, Carter'la dostane ilişkiler içinde oldukları Mısır'a kış gezilerinde eşlik etmeye başladı ikisi arasında ihtiyatlı bir romantik ilişki olduğuna dair söylentiler olsa da Leydi Evelyn bunları yalanladı.
Başlıca yapıtları:
Leonard Cohen
Leonard Norman Cohen (21 Eylül 1934, Montreal, Québec - 7 Kasım 2016, Los Angeles, ABD ), Kanadalı yazar, şair, söz yazarı ve müzisyen. İlk şiir kitabını Montreal'de 1956'da, ilk romanını ise 1963'te yayımlayan Cohen'in erken dönem şarkıları müzikal olarak Avrupa pop müziğine dayanır ve çoğunluğu 1967 yılında çıkan Songs of Leonard Cohen albümünde yer alır.
70'lerde pop, kabare ve dünya müziği üzerine çalışmalar yapan Cohen'in, 80'lerden itibaren tipik olarak bas bariton tonda söylediği şarkılarına kadın vokalistler ve elektronik bireştiriciler eşlik etmiş, çalışmalarında genellikle din, yalnızlık, cinsellik ve kişiler arası karışık ilişkileri konu edinmiştir. Yine Cohen'in şarkıları ve şiirleri pek çok başka şarkıcı ve şarkı yazarını etkiledi. Eserleri binden fazla başka sanatçılarca yorumlandı ve kaydedildi. "Canadian Music Hall of Fame" ve "Canadian Songwriters Hall of Fame"e kabul edilen Cohen, ayrıca ülkenin en büyük sivil şeref madalyası olan "Companion of the Order of Canada" ile ödüllendirildi. 10 Mart 2008'de Lou Reed'in yaptığı bir konuşma sonrası "Rock and Roll Hall of Fame"e kabul edilen Cohen böylece en güçlü ve etkileyici şarkı yazarları arasındaki yerini belgeledi.
Gençlik Yılları
Cohen 1934 yılında Montreal, Québec'te Polonya-Litvanya kökenli orta sınıf bir Yahudi ailesinin çocuğu olarak doğdu. Westmount'ta büyüyen sanatçının babası, Nathan Cohen Montreal'in büyük giysi mağazalarından birinin sahibiydi ve Leonard 9 yaşındayken öldü. İsimleri Cohen, Katz, Kagan vs. olan diğer birçok Yahudi ailesi gibi Cohen'in ailesi de Kohanim'in soyundan geldiklerini iddia ediyorlardı. Cohen 1967'de Richard Goldstein'a "Mesihsel bir çocukluk geçirdim. Harun'un torunlarından biri olduğum söylendi." dedi. Ergenlik döneminde gitar çalmayı öğrenen Cohen, Buckskin Boys isimli bir folk grubu da kurdu. Babasının ona bıraktığı vasiyeti ile Leonard edebi hırslarının peşine daha rahat düşebildi.
Şair Olarak Gelişimi
1951'de McGill Üniversitesi'ne giren Cohen orada McGill Müzakere Grubu'nun başkanlığını da yaptı. İlk şiir kitabı olan Let Us Compare Mythologies 1956 yılında Cohen hala öğrenciyken çıktı. 1961'de yayınladığı The Spice-Box of Earth onu şiir dünyasında özellikle de kendi ülkesi Kanada'da bilinen bir isim hâline getirdi.
Mezuniyetten sonra bir yılını McGill'in hukuk fakültesinde bir yılını ise (1956-1957) terk ettiği Columbia Üniversitesi'nde geçirdi.
Cohen gençlik yıllarında edebi hırslarına çok ciddi bir iş ahlakı ile yaklaştı. 1960'ların çoğunu şiir ve roman yazarak geçirdi ve yarı münzevi bir hayat yaşamayı tercih etti. Bir Yunan Adası olan Hydra'ya taşındıktan sonra Flowers of Hitler (1964), Gözde Oyun (1963), Görkemli Kaybedenler (1963) isimli kitaplarını yayınladı. Gözde Oyun genç bir adamın edebiyattaki kimliğini arayışını konu alan otobiyografik bir romandır.
Aile Hayatı
1960'larda Hydra'da kalırken İskandinavyalı romancılar Axel Jensen ve Göran Tunström ile arkadaş olan Cohen, Axel ve eşi Marianne Jensen ayrıldıktan sonra, Marianne ile ilişki yaşamaya başladı. Sanatçı, "So Long, Marianne" şarkısını da Jensen'e yazdı. Uzun yıllar boyunca Axel Jensen'in Joacim (1961) isimli romanındaki Lorenzo karakterinin Cohen olduğuna inanılmasına rağmen, Axel bu karakterde Tunström'den esinlendiğini açıkladı.
Her ne kadar Leonard Cohen cesaretsizlik ve korkusunun resmen evlenmesine engel olduğunu söylese de, biyografi yazarı ve film yapımcısı Harry Rasky'e göre, müzisyen 1970'lerde çok derin bir ilişki yaşadığı Suzanne Elrod ile evlendi. Sanatçının Elrod'dan 1972'de Adam isimli bir erkek, 1974'te ise ismini Federico Garcia Lorca'dan alan Lorca isimli bir kız çocuğu oldu. Adam Cohen, şarkıcı/şarkı yazarı olarak 1990'ların ortasında başladığı müzik kariyerine Low Millions isimli bir grubun solisti olarak devam ediyor. Suzanne Elrod, Cohen'in Live Songs isimli albümünün kapak fotoğrafını çekti ve Death of a Ladies' Man albümünün kapağında yer aldı.
Cohen ve Elrod 1979'da ayrıldılar. Sanılanın aksine Cohen, en bilinen şarkılarından biri olan Suzanne'i Elrod için değil, yakın arkadaşı heykeltıraş Armand Vaillancourt'un eski eşi Suzanne Verdal için yazdı. 1990'da oyuncu Rebecca De Mornay ile birlikte olmaya başlayan Cohen, Anjani Thomas ile hem bir ilişki yaşadı, hem de birlikte çalıştı.
1960'lar ve 1970'ler
1967'de Cohen, bir folk müzik şarkıcısı/şarkı yazarı olarak kariyer edinmek üzere Amerika Birleşik Devletleri'ne yerleşti. O günlerde Suzanne isimli şarkısının Judy Collins yorumu parlamıştı. Bazı folk festivallerinde sahneye çıkan Cohen, Columbia Records'un temsilcilerinden John H. Hammond'ın (Bob Dylan, Bruce Springsteen, Billie Holiday gibi isimlerle de anlaşma yapmış bir isim) ilgisini çekti.
John Blyth Barrymore
John Sidney Blyth Barrymore (d. 14 Şubat 1882 - ö. 29 Mayıs 1942) Amerikalı oyuncu.
Leonard Cohen
1960'lar ve 1970'ler
Leonard Cohen'in ilk albümü Songs of Leonard Cohen ticari bir başarı kazanmak için çok karanlık bir albümdü fakat yine de folk müzik dünyasında yankı uyandırdı. Albüm özellikle Britanya'nın albüm listelerinde 1 seneden fazla kaldı ve Cohen kült bir isim hâline geldi. Bu albümü 1969'da Songs from a Room, 1971'de Songs of Love and Hate, 1973'te Live Songs ve 1974'te New Skin for the Old Ceremony izledi.
1971'de Cohen'in müziği, Robert Altman'ın McCabe & Mrs. Miller filminin müziği olarak kullanıldı. Şarkılar daha önce yazılmış olmasına rağmen, filmin hikâyesine o kadar uyuyordu ki pek çok kişi Cohen'in film için müzik yaptığını düşündü.
Sanatçı, 60'ların sonu, 70'lerin başında ABD, Kanada ve Avrupa'da tura çıktı. 1973'te ise Yom Kippur Savaşı sürerken İsrail'e gidip orada askerlere konser verdi. 1974'ün başlarında piyanist John Lissauer ile yaptığı canlı müzik olumlu eleştiriler alsa da bu çalışmaları hiç kaydedilmedi. Aynı günlerde, Cohen turlarında vokalist olarak Jennifer Warnes ile çalışıyordu. Warnes, Cohen'in ileriki albümlerinde de onunla çalışmaya devam etti ve 1987'de Cohen şarkılarını seslendirdiği Famous Blue Raincoat isimli bir albüm çıkardı.
1977'de Cohen, Death of a Ladies' Man'i yayınladı (Bundan 1 sene sonra 1978'de ise aynı isimli şiir kitabını çıkardı). Albüm "Ses Duvarı" olarak bilinen tekniği de bulan Phil Spector imzasını taşıyordu ve Cohen'in her zamanki minimalist tarzından uzaktı. Albümün kaydedilmesi sırasında pek çok zorluk yaşandı. Söylentilere göre Spector albümü gizli stüdyo oturumlarında hazırladı ve Leonard Cohen'in dediğine göre Spector bir keresinde sanatçıya tatar yayı ile saldırdı. Cohen sonucun acayip fakat aynı zamanda usta işi olduğunu düşünüyor.
1979'da Cohen hayranlarının karşısına geleneksel Cohen tarzındaki Recent Songs albümü ile çıktı. Prodüktörlüğü kendisinin ve Joni Mitchell'in ses mühendisi olan Henry Lewy'nin üstlendiği albümde ud, mandolin gibi oryantalist enstrümanlar da kullanıldı. 2001 yılında Cohen, 1979'da albümün tanıtımı için çıktığı turda canlı kaydedilen şarkılarından oluşan Field Commander Cohen: Tour of 1979 albümünü çıkarttı.
1980'ler
1984'te Cohen, içinde pek çok müzisyen tarafından tekrar yorumlanan Hallelujah'ı barındıran, son derece ruhani bir albüm olan Various Positions'ı çıkarttı. Sanatçının plak firması olan Columbia, sanatçının popülerliği kaybolmaya başladığı için albümü ABD'de yayınlamayı reddetti. Kariyeri boyunca, Cohen'in müziği Avrupa ve Kanada'da ABD'de olduğundan çok daha iyi sattı. Bir keresinde Cohen, Amerikan şirketinin promosyon konusundaki alçakgönüllüğünden ne kadar etkilendiğini ince bir alayla belirtmişti.
1986'da Miami Vice dizisinin French Twist isimli bölümüne konuk oyuncu olarak katılması ve 1987'de Jennifer Warnes'ın albümü Famous Blue Raincoat Cohen'in ABD'deki kariyerini tekrar sağlamlaştırmasını sağladı. Ertesi sene müziğinde sert değişimler olduğunu dinleyicilere gösteren I'm your man'i çıkardı. Bu albümdeki şarkı sözlerinde Cohen'in toplumsal konularda yaptığı yorumlara ve kara mizaha rastlanır. Songs of Leonard Cohen'den sonra sanatçının en çok alkışlandığı ve popüler olduğu dönem I'm Your Man'ı çıkardığı dönemdi. Bu albümde özellikle First We Take Manhattan ve I'm Your Man parçaları çok tuttu.
1990'lar
1990'da Pump Up the Volume isimli filmde Cohen'in Everybody Knows isimli şarkısının kullanılması sanatçını genç dinleyiciler tarafından tanınmasını sağladı. 1992'de yayınladığı The Future'daki 3 parça -"Waiting for the Miracle", "The Future" ve "Anthem"- Oliver Stone'un tartışmalara yol açan, şiddet içeren filmi Natural Born Killers'ın film müziklerinde yer aldı.
Albümle aynı ismi taşıyan parçada, Cohen "Geleceği görüyorum kardeşim: Cinayet var (I've seen the future, brother: It's murder)." diyerek politik ve sosyal çöküntüyle ilgili yakın geleceğe dair bir kehanette bulundu. Aynı albümde bulunan "Democracy" isimli şarkıda ABD'yi eleştirdi fakat aynı zamanda ülkeyi sevdiğini eklemeyi de unutmadı: "Bu ülkeyi seviyorum fakat ülkedeki manzaraya dayanamıyorum(I love the country but I can't stand the scene)". Aynı şarkıda Amerikan halkının politikaya olan ilgisizliğini ve televizyon bağımlılığını da "Solda ya da sağda değilim//Umutsuz küçük ekranda kaybolmak için/Bu gece sadece evdeyim(I'm neither left or right/I'm just staying home tonight/getting lost in that hopeless little screen)" sözleri ile iğneledi.
Nanni Moretti'nin 1993 yapımı filmi "Caro Diario"'da Cohen'in I'm Your Man isimli parçası, Moretti Roma sokaklarında Vespa'sı ile dolaşırken çalındı.
1994'te The Future'ın tanıtım turunda iken, Cohen, Los Angeles yakınlarındaki Mount Baldy Zen Merkezi'nde 5 yıllık bir inzivaya çekildi. 1996'da, Cohen'e Rinzai Zen Budist Rahibi unvanı verildi ve sanatçı "sessizlik" manasına gelen Jikhan ismini aldı. Cohen, Mount Baldy'den 1999'da ayrıldı.
2000'ler
Cohen, Baldy Dağı Zen Merkezi'nde zen budist rahibi olarak inzivaya çekildiği 5 senenin ardından, 2001'de yapımcılığını Sharon Robinson'un üstlendiği Ten New Songs isimli albümü ile müziğe döndü. Bu albümde Cohen, The Future ' ın dışa dönük ve iyimser havasının tersine, yaklaşan ölüm, kaybedilen aşklar gibi romantik ve ilahi kişisel kayıpların yasını tutmaya yöneldi. Ten New Songs albümü, Cohen'in albümlerinde Recent Songs ' dan beri pek görülmeyen bağdaşık yapısını, Robinson'un katkısına borçludur. Albümde yer alan "Alexandra Leaving" isimli şarkı, Kavafis'in "Tanrının Antonius'u Bırakmasıdır" şiirinin çarpıcı bir uyarlamasıdır. Bu albüm Cohen'in en keskin olmasa da en melankolik albümüdür.
Ekim 2004'te Cohen, aynı zamanda sevgilisi olan jazz şarkıcısı Anjani Thomas'ın işbirliği ile hazırladığı Dear Heather albümünü yayınladı. Sharon Robinson da, birinde Cohen ile düet yaptığı üç şarkı ile albüme katkıda bulundu. Önceki albümü ne kadar karanlıksa, Dear Heather da o derece aydınlık bir albümdü ve Cohen'in ruh hâlindeki değişimin bir yansımasıydı. Cohen de birkaç röportajında, yaşlanmaya bağlı nörolojik değişiklikler sebebiyle depresif ruh halinin hafiflediğini açıklamıştı. Dear Heather Cohen'in belki de en az bağdaşık, en deneysel ve oyunsu albümüdür. Başta albüme isim veren olmak üzere şarkılardaki bu üslup Cohen'in pek çok hayranının tepkisini çekti. Canadian Songwriters' Hall of Fame'e kabulünün ardından verdiği bir röportajda Cohen; bu albümün aslında tematik bir not defteri ya da karalama defteri sayılması gerektiğini, albümün piyasaya çıkışının hemen ardından daha düzgün şekilde bir kez daha kaydedilmesinin planlandığını, ancak eski bir menajeri ile yaşadığı yasal sorunlar sebebiyle bu planın gerçekleştirilemediğini açıkladı.
8 Ekim 2005'te Cohen, uzun süre birlikte çalıştığı eski menajeri Kelley Lynch'in, emeklilik hesabındaki 5 milyon dolar ile şarkılarının yayın haklarını zimmetine geçirdiğini, kendisine de sadece 150.000 dolar bıraktığını öne sürdü. Bunun karşılığında bazı eski iş arkadaşları da Cohen'e dava açtı. Bu olaylar onu ilgi odağı hâline getirdi. Kanada'da yayınlanan Maclean's Magazine'de, Cohen hakkında "Devastated!" (harap olmuş) başlıklı kapak haberi yer aldı. Los Angeles bölgesi üst mahkemesinde görülen dava Mart 2006'da sonuçlandı ve Cohen 9 milyon dolarlık tazminata hak kazandı. Ancak Lynch bu kararı umursamadı ve finansal kayıtlarını mahkemeye bildirmesi için gelen celbi yanıtlamadı. Sonuçta Cohen'in bu parayı hiçbir zaman tahsil edememe durumu ortaya çıktı.
Cohen ve Anjani'nin birlikte yazdıkları şarkılardan oluşan Blue Alert albümü, 23 Mayıs 2006'da yayınlandı ve olumlu tepkiler aldı. Bu albümdeki tüm şarkıları söyleyen Anjani, bir eleştirmene göre "Cohen'in kadın olarak yeniden doğmuş" haliydi ve "tek bir nota bile seslendirmemiş olsa da Cohen'in sesi, albüme bir sis gibi sinmişti." Cohen'in 1961 tarihli şiir kitabı The Spice-Box of Earth ' te yer alan As the mist leaves no scar isimli şiirinden, True Love Leaves No Traces adıyla Spector tarafından bestelenmiş ve Death of a Ladies' Man ' de yer almış olan şarkı, yeniden düzenlenerek bu albüme dahil edildi.
Cohen'in şiir ve çizimlerden oluşan kitabı Book of Longing Mayıs 2006'da yayınlandı. Mart ayında, Toronto'da kurulu bir firma, ön sipariş yoluyla satın alınacak ilk 1500 kopyanın Cohen tarafından imzalanacağını duyurdu ve kitaplar birkaç saat içinde tükendi. Kitap kısa sürede Kanada'daki çok satanlar listesinde birinci sıraya yükseldi. Cohen 13 Mayıs 2006'da, on üç yıl sonra ilk defa toplum içine çıktı ve Toronto'daki bir kitapçıda düzenlenen tanıtım toplantısına katıldı. Toplantıya katılmak isteyen yaklaşık 3000 kişinin kitapçının önünde toplanması sebebiyle civardaki caddeler trafiğe kapatıldı. Cohen toplantıda, Barenaked Ladies ve Ron Sexsmith ile birlikte, eski ve tanınmış iki şarkısı olan So Long, Marianne ve Hey, That's No Way To Say Goodbye'ı seslendirdi. Toplantıya ayrıca yeni albümünü tanıtan Anjani de katıldı.
Cohen, 13 Ocak 2008'de hayranlarının uzun süredir beklemekte olduğu dünya turunu başlatacağını açıkladı. Cohen'in son 15 yıldaki ilk turu olan bu turne Mayıs 2008'de başlayacak ve Kanada ile Avrupa'yı kapsayacak. Cohen tur çerçevesinde The Big Chill Festivali'ne ve 29 Haziran 2008'de de ''Glastonbury Festivali'ne katılacak.
Temalar
Aşk, seks, din, psikolojik depresyon ve müziğin kendisi Cohen’in eserlerinde en çok görülen temalardır. Diğer temalar kadar olmasa da şarkılarında politikaya da rastlanır. Aşk ve cinsellik popüler müziğin ortak konusu olmasına rağmen sanatçının romancı ve şair altyapısı sayesinde Cohen’in işlerinde bu temalar daha karanlık ve derin bir hal alır. Örneğin Suzanne ve Joan of Arc dinsel bir meditasyona sahip özlem dolu aşk şarkılarıdır. Evliliği en yakın arkadaşının karısıyla birlikte olması sonucu bitmiş bir erkeğin arkadaşına yazdığı mektup olan Famous Blue Raincoat’ta şöyle seslenir adam eski en yakın dostuna: “Sanırım seni özledim/Sanırım seni affettim...”. Everybody Knows'un bir bölümünde ise AIDS'in sert yüzüne "... Çıplak adam ve kadın/Geçmişin parlayan sanat eserleri" diyerek dokunur.
Sisters of Mercy 'de Cohen, Edmontonlı iki kadına rastlamasının ardından bir otel odasında gerçek sevgiyi bulmasını anlattı. İddialara göre Chealse Hotel #2 ' da ise Janis Joplin ile yaşadığı tek gecelik ilişki sonrası, bu duygulardan uzak gecenin yarattığı gerçek bir aşktan daha karışık duyguları anlattı.
Cohen'in Yahudi geçmişi kendini en çok Story of Isaac ve sözleri ve melodisi bir 11. yüzyıl şiri olan Unetaneh Tokef'i andıran Who by Fire isimli şarkılarında gösterir. Various Positions albümünde Yahudi-Hristiyan temalar daha geniş yer bulmuştur. Müziğin ikinci planda kaldığı Hallelujah şarkısı, Davud'un "Tanrı'yı mutlu edecek" bir şarkı besteleyişini hatırlatarak başlar, Bathsheba ve Samson'a referanslarla devam eder.
Kariyerinin başlarında, henüz bir roman yazarıyken, Görkemli Kaybedenler isimli romanında Katolik ve aynı zamanda bir Amerikan yerlisi olan Catherine Tekakwitha üzerine yazdı. Cohen, ayrıca budizm ile 1970'ten beri ilgili ve 1996 yılında budist rahibi unvanını aldı. Her şeye rağmen, sanatçı kendisini bir Yahudi olarak kabul ediyor ve "Yeni bir din aramıyorum. Eskisi ile (Musevilik) mutluyum." diyor.
Cohen hayatının büyük bir bölümünde depresyon çektiği için, özellikle ilk eserlerinde depresyon ve intihar temaları önemli yer tutar. Beautiful Losers ' taki kahramanın karısı kanlı bir şekilde intihar eder, Seems So Long Ago, Nancy intihar hakkındadır, kara komedi unsurları içeren One of Us Cannot Be Wrong ' da intihardan bahsedilir, Dress Rehearsal Rag ' de ise son dakikada vargeçilen bir intihar anlatılır. Please Don't Pass Me By ve Tonight Will Be Fine gibi şarkılarda genel bir depresif hava vardır.
Yukarıda bahsedilen Hallelujah'ın yanı sıra Tower of Song, A Singer Must Die ve Jazz Police gibi pek çok şarkıda ise, müziğin kendisi bir tema olarak yer alır.
Özellikle son dönem albümleri kültürel olarak son derece muhafazakâr unsurlar içerse de Cohen, bu albümlerinde, solcu politikaların izahı için sosyal adaleti sık sık konu etti. Örneğin Democracy isimli şarkısında "Kargaşaya karşı savaşlar/... gece ve gündüz sirenler/...evsizlerin ateşleri/...gaylerin külleri" diyerek huzursuzluğunu dile getirdi ve şarkıyı Amerika Birleşik Devletleri'nde demokrasi olmadığını söyleyerek bitirdi. Bu şarkıdaki klasik sol duruşun bir benzeri Tower of Song ' daki "Zenginlerin kanalları var fakirlerin yatak odasında/Kudretli bir yargılama yaklaşıyor onlara" sözlerinde de görüldü. The Future 'da "Yükselen ve düşen milletler görüyorum/.../Fakat sevgi hayatta kalmak için tek motor" diyerek kehanetini barışçı bir şekilde dile getirdi. Anthem'de "Yüksek mevkilerdeki, dualarını bağırarak okuyan katiller/... benden duyacaklar." dedi.
The Land of Plenty 'de ise Birleşik Devletleri (belki de varlıklı batı ülkelerinin tamamını) şu sözleri ile anlattı: "Bolluklar ülkesindeki ışıklar bir gün gerçeği parlatabilirler".
Eserlerindeki sürekli temalardan biri olan savaş konusunda Cohen'in fikirleri erken dönem eserlerinde - ve hayatının ilk dönemlerinde - görüldüğü üzere çelişiktir. 1961'deki ABD-Küba gerginliği sırasında Küba'da yaşamış ve söylentilere göre Che Guevara tarzı sakal bırakmış olan Cohen, Field Commander Cohen şarkısında kendini Fidel Castro ile sohbet eden bir asker/ajan olarak hayal eder. Bu şarkı, Cohen'in bir cephe görevinde İsrail hava kuvvetlerine katılışının hemen ardından yazıldı. Bu görevin izleri ise Night Comes On şarkısındaki Mısır'da savaşıyorduk sözlerinde görüldü.
1973'teki Yom Kippur Savaşı'nda İsrail tarafında yer almak için Kudüs'e giden Cohen silah altına alınmadı ancak Sina Yarımadası'ndaki cephelerde bulunan tank mevzileri için düzenlenen bir moral turunda görevlendirildi. Bu mevzilerden birinde ateş altında kaldı. Ayrıca kendisine olan hayranlığını açıklayan ve o sırada henüz general olan Ariel Şaron ile konyak içti. Yaralı ve ölü İsrailli askerleri gördükçe hayal kırıklığına uğradı ve İsrail'e destek vermek için, Bu sana bir kalkan olsun, düşmana karşı bir kalkan sözleriyle sona eren Lover Lover Lover isimli şarkıyı yazdı.
Cohen kendi eserlerine benzemeyen Irving Berlin'in Always 'i ya da Marlena Shaw'un az tanınan soul şarkısı Be for Real gibi aşk şarkıları da kaydetti.
Son zamanlardaki politik görüşlerinde ezilenlerin, "görkemli kaybedenlerin" tarafında oldu. Gerek Anna Marly ve Emmanuel d'Astier tarafından yazılmış bir Fransız Direnişi şarkısı olan The Partisan ' ı seslendirmesi, gerekse yenilmiş bir kral yanlısının bakış açısıyla The Old Revolution şarkısını yazması, kariyeri boyunca ezilenlere karşı duyduğu sempatinin ve verdiği desteğin göstergesidir. Cohen savaşa yanlısı gözükse de, en "militan" albümü sayılabilecek olan New Skin for the Old Ceremony ' de olduğu gibi savaş, aslında genelde kültürel ve kişisel sorunlara ilişkin bir metafordur.
Cohen ve Doğu Avrupa
Cohen'in şarkıları Doğu Avrupa'da çok uzun süre yasaklı kaldı. Bu ülkelerdeki komünist devlet yapısının ve bu yapının sansür anlayışının çökmesinden sonra bazı Doğu Avrupa ülkelerinde (çok azında) Cohen'in şarkıları başarılı bir şekilde kendi dillerine çevrildi. Yine de eski Doğu Bloğu ülkelerinden sanatçının şarkılarını karşı koyulmaz bir şekilde tanıyan ve coşku ile karşılayan Macaristan oldu. Bu durumun sebebi, güçlü ve sözü geçen Budapeşteli sanatçı ve müzisyenlerin büyük çoğunluğunun İkinci Dünya Savaşı sonrası (1946-1949) dünyaya gelmiş Yahudi kökenliler olmasıydı. Örneğin Macaristan'daki çok popüler sanatçılardan biri olan komedyen, şarkıcı, aktör ve film yapımcısı András Kern (1948-) önemli Cohen yorumcularından biridir. Kern, 1998'de, yine Macaristan'ın tanınmış şarkı ve şarkı sözü yazarlarından Péter Fábri ile birlikte, bir düzineden fazla Cohen şarkısının Macar versiyonlarından oluşan Engem Vársz (Beni Bekliyorsun) isimli bir albüm çıkardı.
Film
Leonard Cohen ile ilgili, Donald Brittain ve Don Owen tarafından yönetilmiş, yapımcılığını the National Film Board of Canada'nın üstlendiği 1965 yapımı Ladies and Gentlemen... Mr. Leonard Cohen isimli bir belgesel çekildi.
Bu belgeselden 31 yıl sonra 2006 yılında ise Leonard Cohen: I'm Your Man gösterime girdi. Film, 2005'te Sidney Opera Binası'nda çeşitli sanatçıların görev aldığı Came So Far For Beauty isimli Cohen'e saygı konseri sırasında çekildi. Lian Lunson tarafından yönetilen filmde Nick Cave, Beth Orton, Antony and the Johnsons'un Antony'si, Rufus ve Martha Wainwright yer aldı. Aynı filmde Cohen ve U2'nun Tower of Song yorumuna da yer verildi. Sanatçıların Cohen şarkı yorumları ve Cohen hakkındaki fikirlerinin yanı sıra sanatçının yaşamındaki ve kariyerindeki önemli kısımlarla ilgili bizzat Cohen'in yorumlarına da yer verildi.
2003 yılında Kanada'da Gözde Oyun isimli romanı filme çekildi. Ayrıca Cohen, The Tibetan Book of the Dead: A Way of Life isimli bir belgeselde anlatıcılık da yaptı. 1985'te ise Lewis Furey ile ortak yazdıkları ve müziklerini de yaptığı Night Magic isimli bir film çalışması yaptı.
Diskografi
Cohen'in bütün albümleri Columbia Records'tan çıktı.
Film Müziği
Cohen'in şarkılarına pek çok filmde rastlanabilir.
Diğer Sanatçılar tarafından Yorumlanmış Cohen Şarkıları
Cohen'in pek çok şarkısı ve şiiri (bazen başka dillere de çevrilerek) yorumlandı. Cohen'in başka sanatçılar tarafından kaydedilmiş bazı şarkıları şunlar:
Popüler Kültürde Cohen'e Referanslar
Sanatçıya gönderme yapılan ya da adının geçtiğinin pek çok eser vardır.
Müzik
Öbür dünyada bir Leonard Cohen ver bana
Sonsuza kadar iç çekebilirim böylece
Sen bir Leonard Cohen şarkısısın
''Bazı insanlar egolarını alt çekmecede saklarlar
''Leonard Cohen'le dolu bir buzdolabı
''Kapıdan çıkmak için sarhoş olmak zorunda
John Lennon ya da Leonard Cohen olmayı istemiyorum,
gerçekten istemiyorum.
Sadece babam gibi olmak istiyorum
NK Čelik Zenica
NK Čelik Zenica, Bosna-Hersek'in en üst düzey futbol ligi olan Premijer liga Bosne i Hercegovine'de yer alan bir futbol kulübü. 10 Mayıs 2014'te Bosna-Hersek'in Zenica şehrinde Eskişehirspor ile kardeş kulüp protokolü imzalamıştır.
Pierre Henry
Pierre Henry (d. 9 Aralık 1927 –ö. 5 Temmuz 2017) ,Fransız besteci. Elektronik müziğin müzik concrète türünün öncüsü kabul edildi. Paris'te doğdu. Henry'nin bilinen eserleri arasında Messe pour le temps présent isimli balesi sayılabilir.
1970'te İngiliz rock müziği grubu Spooky Tooth ile ortak Ceremony (Spooky Tooth and Pierre Henry) adlı albüm çıkaran ünlü besteci Pierre Henry 5 Temmuz 2017'de Paris'te tedavi gördüğü bir hastanede 89 yaşında ölmüştür.
İstanbul Arnavutları
İstanbul Arnavutları 15. yüzyıl sonunda Fatih Sultan Mehmet'in Arnavutluğu ele geçirmesinin ardından İstanbul'a göç eden ilk Arnavutlardır. Arnavutköy'e (Megali Rivia) yerleşmişlerdir. Bunu izleyen 400 yıl boyunca İstanbul'a gelmeye devam etmişler ve günümüzde Arnavutluk kökenliler İstanbul'un çeşitli semtlerinde bulunabilirler. İsimlerinden anlaşılmasa da aralarında Hristiyan ve Müslüman olanları vardır.
Hücresel nörobilim
Hücresel nörobilim, nöronların hücresel seviyede incelendiği bilim dalıdır. Nöronların morfolojik ve fizyolojik özellikleri incelenir.