cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sosyal medya
Geleneksel medyadan farkları
Geleneksel medya genellikle “endüstriyel”, “broadcast” veya “mass” medya olarak tanımlanır.
Sosyal medyanın ve geleneksel medyanın ortak taşıdığı bir karakteristik özellik ise küçük veya büyük kitlelere ulaşabilmeleridir; örneğin, hem bir blog yazısı hem de bir televizyon programı sıfır kişiye de ulaşabilir milyonlarca kişiye de ulaşabilir. Sosyal medya ve geleneksel medya arasındaki farkları tanımlamaya yardımcı olacak özellikler kullanılan yönteme göre farklılıklar gösterebilir. Bu özelliklerden bazılarını şöyle sıralayabiliriz:
Sosyal medya okuryazarlığı
Sosyal medya okuryazarlığı veya yalnızca medya okuryazarlığı olarak da adlandırılan, insanların medya mesajlarını daha iyi anlaması, analiz etmesi, belirli açılardan değerlendirebilmesi ve daha bilinçli olarak tüketebilmesi sürecine verilen isimdir. Terim, geleneksel medyaya ancak okur olarak katkısı bulunan kişinin, günümüz yeni sosyal medyasında kitle iletişim araçlarını kullanma konusunda herkese eşit fırsat verilmesi ilkesine dayanılarak türetilmiştir. İnternet ile birlikte gelen bu fırsat, kişilerde teknik bilgi ve beceri bulunmasını da gerektirmektedir. İnternet sosyal mecrasında Facebook, Youtube, Twitter ve çeşitli blog ortamları, geleneksel medyanın da (gazeteler, dergiler vb.) bu ortamda yer alması nedeniyle kişiler bu farklı rolü kullanmaktadırlar. Günümüzde, bu sosyal medya ortamları; fikir, düşünce, fotoğraf, video ve yazıların paylaşılabildiği gündelik hayatın vazgeçilmezleri arasında yerini almıştır. İnsanlar açısından geçmiş medya ortamına göre, yalnızca tüketici olma anlayışı neredeyse hükümsüz hale gelmiştir.
Avrupa ülkelerinde, bu nedenlerden dolayı; sosyal medya okuryazarlığı eğitimine başlanılmıştır. Sosyal medya okuryazarlığı eğitiminde, öğrencilere sosyal medyanın nasıl kullanılacağı kadar, bu mecrada karşılaşılabilecek olan hakaret veya kişilik haklarına saldırılar ile ilgili eğitimler de verilmektedir. Türkiye'de sosyal medya okuryazarlığı eğitim programı RTÜK tarafından yürütülmektedir. Program kapsamındaki müfredatta yine RTÜK üyeleri tarafından oluşturulan komisyon tarafından değerlendirilmekte ve incelenmektedir. Hâlen seçmeli dersler arasında yer alan eğitimin, ilk, orta ve lise eğitiminde zorunlu ders kapsamına alınması sürekli gündeme getirilmektedir. Amerika Birleşik Devletleri'nde 1932 yılından bu yana medya eğitimi öğrencilere verilmektedir.
Sosyal Medya Haberciliği
Sosyal Medyanın yaygın olarak kullanılmaya başladığı alanlardan biri de haber aktarımıdır. Geleneksel gazeteciliğe göre çok daha hızlı haber edinme imkânı sağlayan sosyal medya neredeyse örneğine artık hiç rastlanmayan yurttaş gazeteciliğini yeniden doğurmuştur. Bireyler şahit oldukları olayları sosyal ağlar sayesinde çok kısa sürede binlerce hatta milyonlarca insana ulaştırma şansına sahip. Akıllı telefon teknolojisinin gelişmesiyle birlikte hem haberi İnternet aracılığı ile sosyal ağlarda paylaşmak hem de paylaşılan bilgilere kolayca ulaşmak mümkün olmuştur. Yüksek kalite kamera çözünürlüğüne sahip akıllı telefonlar ile paylaşılan olayların fotoğrafının çekilip haberin daha inandırıcı hale getirilmesi de mümkün. Tüm bu iyimser yaklaşımların yanında sosyal medyada çıkan haberlere inanmak o kadar da kolay değil. Sosyal medya ortamında haber yayınlayan birçok insanın gazeteci olmadığı ve haber etik ilkelerini bilmedikleri unutulmamalıdır. Bu noktada haberi doğrulama gereksinimi doğmaktadır. Sosyal Medya haberlerini doğrulamak için "Doğrulama El Kitabı " adında birde kitap yayınlanmıştır.
Sosyal Medya’nın topluma etkileri
Sosyal medyadan sonra insan hayatında birçok şey değişmeye başladı. Sosyal medyada var olan içerik kullanıcı tarafından oluşturulduğundan yaratıcılık önem kazanmaya başladı ve katılım çağı doğdu. Medya'nın içeriğini üreten ve medyayı izleyen arasındaki katı ayrım ortadan kalktı. Bu oluşuma bağlı olarak değişim hızı arttı. İnsanlar için inovatif olmak ve yeniliklerde başı çekmek önem kazandı. Gerçekler değil fikirler önem kazandı, objektif olmak değil içten olmak önemli hale geldi.
Sosyal medya yeni bir ilişkiler ağı ve iletişim jargonu ortaya çıkardı. Bir müstear ismin arkasına saklanmış olmanın verdiği özgüven bireylere muazzam bir ifade özgürlüğü bahşetmiş, insanlar bilinçaltının derinliklerinde mahsur kalmış duygu ve düşünceleri rahatlıkla ifade edebilir hale getirmiştir. Ancak bunun yanında mahremiyet duygusunu köreltme gibi birtakım olumsuz özelliklerinden de bahsedilmektedir.
Ebeveynlerle çocukları arasındaki iletişim yönü değişti. Ebeveynler şimdiki teknolojik şartlara yakın şartlarda doğan çocuklarının öğrenme hızlarına yetişemedikleri için bazı şeyleri çocuklarından öğrenmeye istekli hale geldiler. Bu öğrenme sonucunda sosyal medyaya daha yatkın hale gelen ebeveynler, çocuklarıyla sanal ortamı paylaşmaya başladılar ve çocuklarının arkadaş çevrelerini de bu yolla daha yakından tanıma olanağına kavuştular.
Sosyal medyanın gelişmesiyle, eğitim alanında yenilikler yapılması zorunlu hale geldi. Web 2.0'a doğan çocukları eğitebilmek için yeni yöntemler oluşturulması ve bu yöntemlerin yeni şeyler öğretmesi gereksinimi doğdu. Sosyal medya ile okullar duvarlar arasında kalmaktan kurtuldu. Eğitimde Web 2.0 ile geliştirilen yeni teknikler kullanılmaya başlandı.
Sosyal medya kullanımında içerik ekleyen her birey eşit olduğundan demokrasi fikrinin insanların kafasına yerleşebilmesi için uygun ortam sağlanmaktadır. Bu sayede sosyal medya platformlarının kullanıcıları özgürce fikirlerini aktarabilme imkânı bulmaktadır. Bu durum, kişilerin İnternette öne sürdükleri düşüncelere, paylaşımlara, tanıdıkları olsun olmasın, diğer kişilerin yaptıkları yorumlar ve geri bildirimlerle bir sosyal etkileşim ortamı ve giderek sanal cemiyetler oluşturmaktadır. Batı dünyasının sürekli olarak teknolojik gelişmeleri demokrasiyi yaygınlaştırıcı araçlar olarak pazarlaması, baskıcı rejimlerin İnternet üzerindeki faaliyetlerini sadece İnternet sitelerini kapatmak veya İnternet sitelerine erişimi yasaklamaktan çıkarıp, sosyal paylaşım sitelerini protestocuları takip etmekten tutun, kendi propaganda sitelerini kurmaya kadar genişleyen bir yelpazede pozisyon almaya yöneltebilmektedir.
Kullanıcının yarattığı içerik, sosyal medyada yayınlanan her içeriğin eninde sonunda halka mal olması ve çıkar grupları tarafından kullanılabilir hale gelmesi sosyal medyanın tartışmalı konularından biri hale gelmektedir. Bunun farkında olmayan insanlar özel hayatlarını sosyal medyada yayınlamaya devam ettikçe “özel hayatın röntgenlenmesinin” sıradan ve kabul edilebilir bir hal alması ve iletişimin bu yeni halinin “kimliksiz kişilikler”i oluşturmakta olduğu sosyal medya kullanımına yönelik en büyük eleştirilerden bazılarıdır.
Bağımlılık ve hastalıklar
Sosyal medya bağımlılığı, sosyal medya ile ilgili bağımlılık türüdür ve görece yeni bir kavramdır. İşini, gücünü, ailesini ve hatta yeme içmesini bile ihmal edecek düzeyde sosyal medya kullanan insanlar bağımlı kabul edilebilir. Ancak bu bağımlılık hâlen dünya genelinde tıbbi açıdan bir hastalık olarak değerlendirilmemektedir.
Günümüzde sosyal medyanın daha aktif olarak kullanılmaya başlanılmasıyla birlikte, yoğunluk kazanan bazı hastalıklar bulunmaktadır. Bunlara sosyal medya hastalıkları adı verilmektedir. İnsanların yanlarından ayırmadıkları cep telefonu, tablet cihazlar bu hastalıklara etken nedenlerdir. Bazı araştırmalara göre teknolojinin bütün faydalarına rağmen, zararlarına da maruz kalınmaktadır. Bunlardan, bazı örnekler aşağıda verilmiştir;
Sosyal medya uzmanı
Sosyal medya uzmanı, İnternet teknolojisi ve kültürünün gelişimiyle birlikte ortaya çıkan Sosyal Ağlar kavramı sonrası ticari veya sosyal sorumluluk içerikli projelerin daha geniş hedef kitlelere ulaşabilmesi için Sosyal Medya Kanalları üzerinde haber, duyuru, kampanya duyurusu ve çeşitli etkinliklerin tanıtımı için kullanılacak reklamların internet kültürüne uygun bir şekilde kısa öz ve internet okurunun fazla zamanını çalmayacak şekilde kısa, net ve anlaşılır olacak şekilde ürün, hizmet veya sosyal sorumluluk içeren konuların algıda seçici kesimlere iletilmesi için çalışanların yaptığı işin genel adıdır. Son dönemde maddi getirisi de göz önünde bulundurulduğunda Türkiye'de en çok aranan meslek olarak tanımlanmaktadır.
Sosyal medya platformu
Sosyal medya platformu; bireylerin ortak ilgi alanları, aktiviteler gibi konularda birbirleri ile bağlantı kurarak sosyalleşmelerini sağlayan mobil ve İnternet servislerinin üzerinde çalıştığı platform yazılımıdır. Kullanıcı içeriğinin, kişinin kendisi tarafından yayınlandığı, paylaşıldığı her tür platformun genel adıdır.
Kullanıcıların deneyimlerini İnternet ortamında paylaşmaları, şirketler için fırsatları beraberinde getirmektedir. Platform sağlayıcıların geliştirdiği bir yazılım türü olan Sosyal Medya Platformu (İngilizce: Social Media Platform) da bu noktada önem arz etmektedir.
Sosyal Medya Platformu üzerinde çeşitli bilgi, eğlence, yaşam, hobi, ilgi alanları, mesajlaşma, interaktif, etkinlik, yorum ve içerik paylaşım servisleri geliştirilebilir. Sosyal medya platformları üzerinde sınırsız mobil ve İnternet servisi açılabildiği gibi platform sahibine de tüm servislerinin içeriklerini yönetme imkânı verir. Multimedya içerikler ve galeriler, paylaşıma ve satışa açılır. Platform üzerinde açılan servisler, İnteraktif ve çok kanallı erişim (Wap, Web, SMS&MMS, IM ve Cep uygulamaları) ile uluslararası sosyal medya servislerine entegre olabilir.
Sosyal Medya Platformu üzerinde oluşturulabilecek Dikey (vertical) ve yatay (horizontal) sosyal ağlar, marka ya da sektör bazlı reklam olanağı sağlar. Günümüzde sosyal medya servisleri, markaların en çok tercih ettiği reklam kanalı olma özelliğini taşımaktadır.
NGC 7389
NGC 7389, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Kanatlıat takımyıldızı yönünde bulunur. S? tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Parsons tarafından 1850 yılında 182,88 cm (72 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Sosyal medya
Sosyal medya platformu
Mobil İnternet kullanımının giderek yaygınlaşması da sosyal medya servislerinin giderek mobilize olmasını beraberinde getirmiştir. Sosyal medya servislerinin çoğunun bir mobil uygulaması bulunmaktadır. Geliştirilen uygulamalar, sosyal medya platformlarına kolaylıkla entegre olmaktadır.
Erişilebilirlik
Sosyal medya içeriğine İnternet aracılığıyla her zaman her yerden erişilir. Platformlar, ilk günden mobil cihazlarla uyumlu geliştirilirler ve e-posta ile güncellenebilirler.
Katılım
Sosyal medya, iletişim kurulan kişilerin geri bildirimde bulunmasını ve gerekli katkılar göstermesini kolaylaştırır. Medya ile izleyicisi arasındaki çizgiyi silikleştirerek, patronajı kullananın hizmetine verir.
Konuşma ve topluluklar
Geleneksel medya daha çok tek yönlü bir iletişim içermektedir. Klasik kitle iletişim araçlarında geri bildirim zordur ve  zaman alır. Buna karşılık sosyal medya bireylere, çift yönlü iletişim, rahat  ve zamanında geri bildirim sunar. Sosyal medya toplulukların ilgili konu veya kişiler üzerinde  hızla oluşmasına ve buna bağlı olarak etkin bir şekilde iletişim kurulmasına izin verir.
Bağlantısallık
Birçok sosyal medya bağlantısaldır. Kullanıcı kolaylığı, reklam veya herhangi bir gerekçeden dolayı diğer sitelere, kaynaklara ve kişilere link verirler.
Programlanabilirlik
Her platformun kendine has ya da belli standartları kullanan bir uygulama geliştirme arayüzü (API) vardır. Bu sayede sürekli bir takım araçlarla, kullanıcılara ek işlevlerin sağlanması mümkün olur.
Ölçeklenebilirlik
Binlerle ifade edilen bu araçların kullanıcı sayısı milyonları bulsa da baştan itibaren pek çok yeni nesil teknolojiyi kullanarak kitlelere hizmet verebilecek kapasitededirler.
Dinamiklik
Sosyal medyanın en önemli özelliği de her şeyin su gibi akıcı, dinamik, sürekli güncelleniyor olmasıdır.
Nestâlik
Nestâlik, Talikin neshi, incesi anlamını taşıyan ve genel olarak İran'da kullanılan bir yazı türüdür. Nesih ve tâlik yazım şeklinin karışımı ile türetilmiş olan ünlü bir yazı türüdür.
Gelişim
Görünüşe göre, Tebriz doğumlu Mîr Alî Tebrîzî, 14. yüzyılda nesih ve tâlik iki mevcut yazı türünü birleştirerek nestâlik yazı türünü geliştirmiş, Mîr İmâd 'ın çalışmaları ile en yüksek zerafete ulaşmıştır. Bu yazı türü, İran'dan doğuya doğru yayılmış Peştuca, Uygurca, Urduca ve Keşmirce yazmak için de kullanılmıştır.
İran'da, nestâlik, batı ve doğu  iki yazma biçeme ayrılır. Geç 15. yüzyılda, batı ve güney İran'da kullanılan batı nestâlik olarak bilinen diğer yazı tarzı, Āq Qoyunlū padişahı Yaʿqūb sarayında çalışmış hattatlar  Abdülrahmân Hârezmî  ve oğulları ( ve ) tarafından kullanılmıştır. Farsça ise özellikle taʿlīq, şikasta-tâlik, nestâlik ve şikasta nestâlik (, kırık nestâlik) gibi yazı türleri ile yazılır.
Hat sanatını öğrenmek için, alıştırma taslakları ve alıştırma modelleri  yaygın olarak  kullanılır. Sīāh-mašq, genellikle nestâlik veya şikasta nestâlik yazı türünde, bir hattatın alıştırmak için üzerine harf ve harf birleşimlerini yazmış olduğu alıştırma (karalama) taslak yapraklarına denir. Sar-mašq ise, güzel el yazı örnekleridir, ki öğretmenler öğrencilere suret çıkarmaları için verir. Günümüzde, sar-mašq derlemleri, hat sanatı öğrencileri için, çoğaltılmış ve ders kitaplarında ve son zamanlarda büyük ustaların eserlerinde yayınlanmıştır.
16. yüzyılda Devlet-i Safeviyye, Soltanat-e Moġulī-ye Hend ve Devlet-i Âliye-i Osmâniyye sahasında, hattatların, ortalama bir kitap sayfası boyutunda, ayrı ayrı kâğıtlara bir veya birkaç çeşit, daha çok ikili olarak sülüs-nesih, muhakkak-reyhâni, tevki’-rikâ’ yazı türü ile yazılan yazılara kıt’a, bunların yanlarından birbirine tutturulup katlanılarak birleştirilmesiyle oluşturulan kıt’a albümlerine de murakka denilmektedir. Murakka albüm, çeşitli güzel sanatı, İslam hat sanatı, Osmanlı minyatürleri, resimler, çizimler, gazel dahil olmak üzere, Farsça şiirlerden oluşan derlemelerdirf.
Uygulamalar
Osmanlı Türk hattatları, güzel el yazısı (hüsn-i hatt) çalışmalarını, hilyeler gibi, mütenâzır (birbirine bakan, bakışımlı) levhaları, camilerin yanında, muhtemelen evlerde veya derviş zâviyelerinde, duvar süslemelerinde kullanmışlardır.
Yazı araç gereçleri
Güzel yazı sanatında kalem (wikt:kalem), mürekkep, kâğıt, kalemtıraş  denilen özel iki bıçak, hokka, makta, bıçakları keskinleştirmek için  veya  denilen bilemetaşı gibi yardımcı araç ve gereçler kullanılır. Hattatlar, işlerinde kolaylık sağlamak için, içinde, gerekli kalem, bir çakı, qaṭṭzan, bir küçük kaşık, kâğıt kesmek için makas ve bilemetaşı bulunan, bir ucuna bağlı hokka olan bir özel kutu kullanırlardı.
Kalem
Nestâlik, Arap alfabesi için en akışkan hat sanatı biçemleri arasındadır. Kalem, için dışı kahverengi ve içi beyaz, olgunlaşmış düz kamış daha uygundur. Kalem dili denilen bu yassı kısmın iki kenarı, kalem ağzı nestâlik için 5–10 mm kadar genişlikte yontulur. Kalemin ağız kısmı ortadan çatlatılarak iki kısıma ayrılır ve bu yarığa denilir. Arada oluşan ve bir depo görevi gören bu yarığa mürekkep birikir ve yazarken devamlı bir şekilde aşağıya akar.
Kamış kalem, İslam'ın en değerli yazma aletidir. İslam peygamberi Muhammed'e melek Cebrâîl aracılığıyla vahiy yoluyla inen Kur'an'da, 96. Alak Suresi 4. ayet;
"O Rab ki kalemle yazmayı öğretti." olarak söz edilir.
Kâğıt
Hat sanatında kaliteli kâğıtlar kullanılır. Mürekkebi çabuk emip dağıtmaması ve kaleme akıcılık sağlaması için kâğıtlar denilen bir madde ile saydamlaştırılırdı.
Mürekkep
Koyu siyah, siyah, grimsi siyah, ya da denilen yeşile yakın siyah renklerde olan sıvı madde, özel olarak hazırlanırdı.
Hokka
Metal, cam veya topraktan yapılmış, içine mürekkep konulan küçük kap<ref>TDK Güncel Türkçe Sözlük  içinde "lika" (līqa, porz) denilen ham ipek bulunur. Bu ham ipek, hokka içindeki mürekkebi emer ve kalemi bu ham ipeğe dokundurmak sureti ile kalemin yazmaya yetecek kadar mürekkebi alması sağlanılır.
Imaginifer
Imaginifer, Roma Lejyonlarında imago adı verilen İmparator imajını taşıyan bir signifer tipi. Imaginifer'in kohortlara dahil edilmesi, Augustus döneminde İmparator kültünün oluşturulmasıyla başlamıştır. Imago (imaj), İmparatorun dövülmüş metalden yapılan üç boyutlu bir portresiydi. Sadece en önde bulunan kohortta Imago bulunurdu.
Mavi Kitap Projesi
Mavi Kitap Projesi resmi olarak 19 Ocak 1970'te durdurulan ABD kökenli bir UFO projesiydi. Mavi Kitap Projesi'nin iki amacı vardı:
Binlerce UFO raporu toplandı, analiz edildi ve dosyalandı. UFO'larla ilgili anormal bir durum olmadığı sonucuna varan Condon Raporu (1968) ve Ulusal Bilimler Akademisi tarafından yapılan raporun gözden geçirilmesi sonucunda Mavi Kitap Projesi Aralık 1969'da sona erdirildi. ABD Hava Kuvvetleri, soruşturmalarının özetini şöyle açıklamıştır:
Mavi Kitap Projesi sona erdiğinde, 12.618 UFO raporu toplamış ve çoğunun doğal fenomenlerin (bulutlar, yıldızlar vb.) veya geleneksel uçakların yanlış tanımlamaları olduğu sonucuna varılmıştı. UFO raporlarının küçük bir yüzdesi, sıkı analizlerden sonra bile açıklanamayan olarak sınıflandırıldı. UFO raporları arşivlendi ve Bilgi Edinme Özgürlüğü Yasası kapsamında mevcut, ancak tüm tanıkların isimleri ve diğer kişisel bilgileri düzeltildi.
Önceki projeler
Project Sign, görmelerin nedeni konusunda sonuçsuz kaldı.
Yüzbaşı Ruppelt dönemi
Kaptan Edward J. Ruppelt'e göre, 1951'in sonunda, birkaç yüksek rütbeli, çok etkili USAF generali, Hava Kuvvetleri UFO soruşturmalarından o kadar memnun değildi ki, Project Grudge'ı kaldırıp, Mart 1952'de Project Blue Book ile değiştirdiler. Bu adamlardan biri General Charles P. Cabell'dı. Bir diğer önemli değişiklik, General William Garland'ın Cabell'in kadrosuna katılmasıyla geldi; Garland, bir UFO'ya tanık olduğu için UFO sorununun ciddi bir incelemeyi hak ettiğini düşünüyordu.
Yeni adı Project Blue Book, bazı kolejlerde ve üniversitelerde test için kullanılan mavi kitapçıklara atıfta bulunmak için seçildi. Ruppelt, ismin, yüksek rütbeli subayların yeni projeye gösterdiği yakın ilgiden ilham aldığını söyledi; UFO'ların incelenmesi bir üniversite final sınavı kadar önemliymiş gibi olması için bu ad tercih edildi. Blue Book Hava Fenomeni Şubesi'nin oluşturulmasıyla birlikte Project Grudge'dan daha yüksek bir statü elde etti.
Ruppelt, projenin ilk başkanıydı. II.Dünya Savaşı sırasında Hava Kuvvetleri'ndeki çabalarından dolayı ödüllendirilmiş ve daha sonra havacılık diploması almış deneyimli bir havacıydı. Ordunun daha önce kullandığı birçok terimin ("uçan daire", "uçan disk" vb.) yerine resmi olarak "Tanımlanamayan Uçan Nesne" (UFO) terimini icat etti; Ruppelt, "tanımlanamayan uçan cisim" in daha tarafsız ve doğru bir terim olduğunu düşünüyordu. Ruppelt, birkaç yıl sonra Hava Kuvvetleri'nden istifa etti ve 1947'den 1955'e kadar Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri tarafından UFO'ların çalışmasını anlatan Tanımlanamayan Uçan Nesneler Üzerine Rapor kitabını yazdı.
Hizipçiliğin Project Sign'ın ilerlemesine zarar verdiğini bilen Ruppelt, Sign'ın personelinin dünya dışı hipotezin savunucuları ve eleştirmenleri arasında bölünmesine yol açan açık uçlu spekülasyon türlerinden kaçınmak için elinden geleni yaptı. Michael Hall'un yazdığı gibi, "Ruppelt işi ciddiye almakla kalmadı, personelinin de bunu yapmasını bekledi". Altındaki herhangi biri ya çok şüpheci olursa ya da belirli bir teoriye fazla ikna olursa, kısa süre sonra kendilerini projeden uzak buldular. " Ruppelt kitabında, üç personeli bir hipotezden ya da başka bir hipotezden ya "çok profesyonel" ya da "fazla çelişkili" oldukları için projenin çok erken safhalarında kovduğunu bildirdi. Ruppelt birçok bilim insanı ve uzmanın tavsiyesini aldı ve düzenli basın açıklamaları (askeri istihbarat için sınıflandırılmış aylık raporlarla birlikte) yayınladı.
Gök bilimci Dr. J. Allen Hynek projenin bilimsel danışmanıydı. Projects Sign and Grudge'da çalışmıştı. Ömrü hayatınca tüm UFO projelerinde çalıştı ve başlangıçta genişletilmiş ve bugün "Yakın Karşılaşmalar" olarak bilinen kategorizasyonu yarattı. UFO projelerinde başladığında belirgin bir şüpheciydi, ancak açıklanamaz olduğunu düşündüğü bir azınlık UFO raporuyla karşılaştıktan sonra, araştırma sırasında duygularının daha tereddütlü bir şüpheciliğe dönüştüğünü söyledi.
Ruppelt, geçici bir görev değişikliği için Şubat 1953'te Mavi Kitap'tan ayrıldı. Olaydan sonra astlarından müdür olduğu birimde görevlendirildi. Hayal kırıklığına uğrayan Ruppelt, bir Hava Savunma Komutanlığı biriminin (4602. Hava İstihbarat Servisi Filosu) UFO soruşturmalarıyla görevlendirilmesini önerdi.
Rebecca Staab
Rebecca Ann Staab (d. 27 Temmuz 1961), Amerikalı oyuncu ve eski Güzellik Kraliçesidir. 1980'de Amerika Birleşik Devletleri Güzellik Yarışması'nda katılımcı olarak yer almıştır.
Mavi Kitap Projesi
1953 Robertson Paneli ve günümüze etkisi
Ruppelt, Hynek ve diğerleri, Mavi Kitap tarafından toplanan film görüntülerini kanıt olarak sundular. 6 yıllık verileri gözden geçirmek için 12 saat harcadıktan sonra, Robertson Paneli, çoğu UFO raporunun basit açıklamaları olduğu ve hepsinin, çabaya değmediğini düşündükleri daha fazla araştırmayla açıklanabileceği sonucuna vardı.
Rebecca Staab
Yaşamı ve kariyeri
1979'da Ralston Yüksek Okulu'ndan mezun oldu aynı yıl düzenlenen güzellik yarışmasına katılarak 1979'da "Nebraska Güzeli" seçildi. Staab'ın yer aldığı yapımlar arasında sinema filmleri; Love Potion No. 9 (1992), The Fantastic Four (1994) ve The Miracle Season (2018), ile televizyon dizisi; Somewhere Between (2017) vb. sayılabilir.
Mavi Kitap Projesi
1953 Robertson Paneli ve günümüze etkisi
Nihai raporlarında, düşük dereceli, doğrulanamayan UFO raporlarının, ABD'ye yönelik gerçek bir konvansiyonel tehdidi gözden kaçırma riskini belirttiler. Bu nedenle, Hava Kuvvetlerinin UFO'ların konusunun vurgusunu kaldırmasını ve vakaları çürütmelerini istedi.. Walt Disney Productions da dahil olmak üzere kitle iletişim araçları aracılığıyla ve fenomeni alaya almak ve basit açıklamalar öne sürmek için psikologları, astronomları ve ünlüleri kullanarak iftira atmayı önerdiler.
Pek çok araştırmacının şu sonuca vardı, Robertson Panelinin resmi bir propaganda ve casusluk programı aracılığıyla kamuoyunun kontrol edilmesini yönelik tavsiyeler verdi. Ayrıca, bu tavsiyelerin sadece hemen sonrasında değil, aynı zamanda günümüzde de UFO çalışmasına ilişkin Hava Kuvvetleri politikasını şekillendirmeye yardımcı olduğuna inanıyorlar. Panel tavsiyelerinin, sonuçların açıklanmasından en az yirmi yıl sonra yerine getirildiğine dair kanıtlar vardır.
Aralık 1953'te, 146 numaralı Birleşik Ordu-Deniz Kuvvetleri-Hava Kuvvetleri Yönetmeliği, askeri personelin yetkisiz kişilerle sınıflandırılmış UFO raporlarını tartışmasını suç haline getirdi. İhlal edenler iki yıla kadar hapis ve / veya 10.000 $ 'a kadar para cezasıyla karşı karşıya kaldı.
Robertson Panelinin Sonrası
Ruppelt kitabında, Mavi Kitap personelinin moral bozukluğunu ve Robertson Paneli'nin yetki alanını takiben soruşturma görevlerinin kaldırılmasını anlattı.
Robertson Panel tavsiyelerinin hemen bir sonucu olarak, Şubat 1953'te Hava Kuvvetleri, hava üssü görevlilerine UFO olaylarını ancak çözüldüklerine karar verilirse kamuya açık bir şekilde tartışmalarını ve çözülmemiş tüm vakaları halkın gözünden uzak tutmalarını emretti.
Aynı ay, Hava Savunma Komutanlığının yeni kurulan 4602. Hava İstihbarat Filosu (AISS) tarafından soruşturma görevleri üstlenilmeye başlandı. 4602. AISS'e, yalnızca istihbarat veya ulusal güvenlik sonuçları olan en önemli UFO vakalarını araştırma görevi verildi. Bu davalar kasıtlı olarak Mavi Kitap'tan uzaklaştırıldı ve Mavi Kitap daha önemsiz raporlarla uğraşmak zorunda kaldı.
1947'de Project Sign'ı başlatan General Nathan Twining, 1953'te Hava Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı oldu. Ağustos 1954'te, güncellenmiş bir Hava Kuvvetleri Yönetmeliği 200-2 yayınlayarak 4602'nci AISS'nin sorumluluklarını daha da arttıracaktı.. Ek olarak, UFO'nun tanımını değiştirerek UFOB adını verdi: Genişletilmiş tanım olarak şunlar söylendi; "performansı, aerodinamik özellikleri veya olağandışı özellikleri nedeniyle şu anda bilinen herhangi bir uçak veya füze tipine uymayan veya tanıdık bir nesne olarak olumlu bir şekilde tanımlanamayan herhangi bir hava nesnesi." UFO'ların soruşturulmasının ulusal güvenlik amaçlı olduğu ve "teknik yönleri" tespit ettiği belirtildi. AFR 200-2 bir kez daha Mavi Kitap'ın UFO vakalarını medya ile ancak geleneksel bir açıklamaya sahip oldukları kabul edilirse tartışabileceğini belirtti. Kimliği belirsizlerse, medyaya yalnızca durumun analiz edildiği söylenecekti. Mavi Kitap'a ayrıca belirsiz obej/vaka sayısını en aza indirmesi emri verildi.
Bütün bu işler gizlice yapıldı. Blue Book'un kamuya açık yüzü, UFO'ların resmi Hava Kuvvetleri soruşturması olmaya devam etti, ancak gerçek şu ki, esasen çok az ciddi soruşturma yapmaya indirgenmişti ve neredeyse sadece bir çürütme yetkisine sahip bir halkla ilişkiler kıyafeti haline gelmişti. Bir örnek vermek gerekirse, 1956'nın sonunda çözülmemiş olarak listelenen dava sayısı, sadece birkaç yıl önce% 20'den% 30'a, yükseldi.
Sonunda Ruppelt, Ağustos 1953'te ayrılışından sonra yeniden görevlendirilmeyi istedi. Onun geçici olarak yerine geçen rütbeli ondan düşük olan bir astsubaydı. Mavi Kitap yönetmeni olarak onu takip edenlerin çoğu ya ilgisizlik ya da UFO konusuna karşı düpedüz düşmanlık sergiledi ya da finansman ve resmi destek eksikliğinden dolayı engellendi.
UFO araştırmacıları, Ruppelt'in Mavi Kitap'taki kısa görev süresini, UFO araştırmalarının ciddi bir şekilde ele alındığı ve yüksek düzeyde destek aldığı UFO'ların kamuya açık Hava Kuvvetleri araştırmalarının en önemli işareti olarak görüyorlar. Bundan sonra Project Blue Book, birçok UFO müfettişinin hiçbir zaman ortaya çıkmadığını iddia ettiği yeni bir "Karanlık Çağ" a doğru indi. Ancak Ruppelt daha sonra Mavi Kitap perspektifini benimsedi, UFO'lar hakkında olağanüstü hiçbir şey yoktu; hatta konuyu bir "Uzay Çağı Efsanesi" olarak etiketledi.
Yüzbaşı Hardin dönemi
Mart 1954'te Yüzbaşı Charles Hardin Mavi Kitap'ın başına atandı; 4602'nci UFO araştırmalarının çoğunu yürüttü ve Hava Komutanlığının hiçbir direktifine itiraz etmedi. Ruppelt, Hardin'in "[UFO'larla] ilgilenen herkesin deli olduğunu düşündüğünü yazdı. "
1955'te Hava Kuvvetleri, Mavi Kitap'ın amacının UFO raporlarını araştırmak değil, tanımlanamayan UFO raporlarının sayısını en aza indirmek olduğuna karar verdi. 1956'nın sonlarına doğru, tanımlanamayan gözlemlerin sayısı Ruppelt döneminin% 20-25'inden% 1'in altına düştü.
Yüzbaşı Gregory dönemi
Yüzbaşı George T. Gregory, 1956'da Blue Book'un yönetmenliğini devraldı. Clark, Gregory'nin Mavi Kitap'ı "kayıtsız Hardin'den daha sert bir UFO karşıtı yönde" yönettiğini yazıyor. 4602. birim feshedildi ve 1066. Hava İstihbarat Servisi Filosu UFO soruşturmalarıyla suçlandı.
Aslında, UFO raporları hakkında çok az araştırma yapıldı veya hiç soruşturma yapılmadı; Gregory'nin görev süresi boyunca yayınlanan gözden geçirilmiş bir AFR 200-2, açıklanamayan UFO raporlarının en aza indirilmesi gerektiğini vurguladı.
Gregory'nin açıklanamayan UFO sayısını azaltmasının bir yolu, basit bir yeniden sınıflandırmadır. "Olası vakalar" "muhtemel" hale geldi ve "olası" vakalar kesinliğe yükseltildi. Bu mantıkla, olası bir kuyruklu yıldız olası bir kuyruklu yıldız haline gelirken, olası bir kuyruklu yıldızın yanlış tanımlanmış bir kuyruklu yıldız olduğu açıkça ilan edildi. Benzer şekilde, bir tanık olağandışı balon benzeri bir nesnenin gözlemlendiğini bildirdiğinde, Mavi Kitap bunu genellikle araştırma ve yeterlilik olmaksızın bir balon olarak sınıflandırır. Bu prosedürler, Blue Book'un sonraki araştırmalarının çoğu için standart hale geldi.
Binbaşı Friend dönemi
Binbaşı Col. Robert J. Friend, 1958'de Mavi Kitap'ın başına getirildi. Friend, Mavi Kitap'ın 1954'ten beri izlediği yönü tersine çevirmek için bazı girişimlerde bulundu. Clark, "Friend'ın dosyaları ve katalog görüşlerini gözlemlenen çeşitli istatistiklere göre güncelleme çabaları, fon ve yardım eksikliğinden dolayı hüsrana uğradı" diye yazıyor.
Friend'in çabalarından cesaret alan Hynek, 1959'da Mavi Kitap çalışanları ve ATIC personeli arasındaki birkaç toplantının ilkini düzenledi. Hynek, bazı eski UFO raporlarının "bilinmeyen" kategoriden "tanımlanmış" kategoriye taşınması amacıyla yeniden değerlendirilmesi gerektiğini öne sürdü. Hynek'in planları boşa çıktı.
Friend'in görev süresi boyunca ATIC, Blue Book'un denetimini başka bir Hava Kuvvetleri kurumuna devretmeyi düşündü, ancak ne Hava Araştırma ve Geliştirme Merkezi ne de Hava Kuvvetleri Sekreteri Bilgi Ofisi ilgilenmedi.
1960 yılında, UFO'larla ilgili ABD Kongre oturumları vardı. Sivil UFO araştırma grubu NICAP, Blue Book'u UFO kanıtlarını örtbas etmekle suçladı ve ayrıca ABD Kongresinde birkaç müttefik edinmişti. Mavi Kitap, Kongre ve CIA tarafından, eleştirmenlerle -özellikle sivil UFO grubu NICAP, Mavi Kitap'ın bilimsel bir çalışma olarak eksik olduğunu öne sürdü. Buna yanıt olarak ATIC, Mavi Kitap'a personel ekledi (toplam personeli üç askeri personele ve sivil sekreterlere yükseltti) ve Mavi Kitap'ın bütçesini artırdı. Bu, Blue Book'un eleştirmenlerinden bazılarını yumuşatıyor gibiydi, ancak bu sadece geçiciydi. Birkaç yıl sonra eleştiri daha da yüksek olacaktı.
Friend, 1963'te Mavi Kitap'tan transfer edildiğinde, Mavi Kitap'ın etkili bir şekilde yararsız olduğunu ve halk arasında bir itiraz yaratsa bile feshedilmesi gerektiğini düşünüyordu.
Binbaşı Quintanilla dönemi
Fizikçi ve UFO araştırmacısı Dr. James E. McDonald bir keresinde Quintanilla'nın bilimsel veya araştırmacı bakış açısından "yetkin olmadığını" açıkça ilan etti. Quintanilla'nın "bundan sorumlu tutulmaması gerektiğini" vurgulamasına rağmen, pozisyonu için üst düzey bir subay tarafından seçilmişti ve Mavi Kitap'ın yönetilmesindeki emirleri uyguluyordu.
Ancak Mavi Kitap'ın UFO raporları hakkındaki açıklamaları evrensel olarak kabul edilmedi ve eleştirmenler - bazı bilim adamları da dahil olmak üzere - Mavi Kitap Projesi'nin şüpheli araştırmalar yaptığını veya daha kötüsü örtbas ettiğini öne sürdü. Bu eleştiri özellikle 1960'larda güçlendi ve yaygınlaştı.
Örneğin, 1965 yazında Amerika Birleşik Devletleri'nin orta batı ve güneydoğusundan gece vakti çoğu UFO raporunu ele alalım: Teksas'taki tanıklar "çok renkli ışıklar" ve yumurta veya elmas şeklinde büyük hava nesneleri bildirdi. Oklahoma Otoyol Devriyesi, Tinker Hava Kuvvetleri Üssü'nün (Oklahoma Şehri yakınlarında) aynı anda dört UFO'yu takip ettiğini ve bunların birçoğunun çok hızlı bir şekilde alçaldığını bildirdi: yaklaşık 22000 fitten yaklaşık 4000 fit'e sadece birkaç saniyede düşmesi, dönemin geleneksel uçaklarının yeteneklerinin çok ötesinde bir eylemdi. Wichita, Kansas'tan bir meteorolog olan John Shockley, Eyalet Hava Durumu Bürosu radarını kullanarak, yaklaşık 6000 ila 9000 fit arasındaki irtifalarda uçan bir dizi tuhaf hava nesnesini izlediğini bildirdi. Bu ve diğer raporlar geniş bir tanıtım aldı.
Mavi Kitap Projesi resmi olarak tanıkların Jüpiter veya parlak yıldızları (Rigel veya Betelgeuse gibi) başka bir şeyle karıştırdığını tespit etti.
Mavi Kitap'ın açıklamasına sert eleştiriler geldi. Oklahoma Bilim ve Sanat Vakfı Planetaryumu'nun yöneticisi Robert Riser, Mavi Kitap Projesi açıklamasının hatalı olduğunu söyleyip şunları belitti; "Bu açıklamalar, gerçeklerden uzaktır. Bu yıldızlar ve gezegenler, yılın bu zamanında dünyanın Oklahoma Şehri'nden diğer tarafındadır. Hava Kuvvetleri, Ağustos ayında yıldız bulucusunu alt üst etmiş olmalı. "
Richmond News Leader'dan bir gazete ise başyazısında şunu yazdı, "Project Bluebook tarafından sergilenen gerekçeye göre rapor edilen gözlemleri reddetme girişimleri [sic]   gizemi çözmeyecek... ve sadece hava kuvvetlerinin bilmemizi istemediği bir şey olduğu şüphesini artırmaya hizmet edecek tipten bir açıklama ", Wichita merkezli bir UPI muhabiri şunu kaydetti: "Sıradan bir radar gezegenleri ve yıldızları algılamaz."
Blue Book'un eleştirmenlerinin ele geçirdiği bir başka vaka, 17 Nisan 1966'da Ohio, Ravenna yakınlarında sabah 5.00 civarında başlayan Portage County UFO Chase'di. Polis memurları Dale Spaur ve Wilbur Neff, yaklaşık 1000 fit yükseklikte, altından parlak bir ışık saçan disk şeklinde, gümüşi bir nesne olarak tanımladıkları şeyi gördü. Nesneyi takip etmeye başladılar (bazen 50 fit kadar alçaldığını bildirdiler) ve diğer birçok yargı bölgesinden polisler takibe katıldı. Kovalamaca, 85 mil ötedeki Pennsylvania, Freedom yakınlarında yaklaşık 30 dakika sonra sona erdi.
Bu sonuca geniş çapta alay edildi ve polis memurları bunu şiddetle reddetti. Hynek, muhalif sonucunda, Mavi Kitap'ın vardığı sonuçları saçma olarak nitelendirdi: raporlarında, polislerden birkaçı bilmeden Ay'ı, Venüs'ü ve UFO'yu tanımlamıştı, ancak bilmeden Venüs'ü ayın çok yakınında parlak bir "yıldız" olarak tanımlamışlardı. Ohio Kongre Üyesi William Stanton şu açıklamyı yaptı; "Hava Kuvvetleri bu toplumda büyük bir prestij kaybına uğradı. . . Kamu refahına emanet edilen insanlar, artık insanların hakikatle başa çıkamayacağını düşündüklerinde, karşılığında halk artık hükümete güvenmeyecektir."
Eylül 1968'de Hynek, Yabancı Teknoloji Bölümü'nden Albay Raymond Sleeper'dan bir mektup aldı. Sleeper, Hynek'in Blue Book'u kalitesiz bilimle suçladığını belirtti ve ayrıca Hynek'ten Blue Book'un bilimsel yöntemlerini nasıl geliştirebileceği konusunda tavsiyelerde bulunmasını istedi.
Sleeper'ın eleştiri talebine rağmen, Hynek'in yorumlarının hiçbiri Mavi Kitap'ta önemli bir değişiklikle sonuçlanmadı.
Kongre duruşması
1966'da, Massachusetts ve New Hampshire'daki bir dizi UFO görülmesi, Silahlı Hizmetler Meclis Komitesi'nin Kongre Duruşması'nda tartışmaya neden oldu. Duruşmanın eklerine göre, Hava Kuvvetleri ilk başta görmelerin bölgede yapılan bir eğitim tatbikatının sonucu olduğunu söylemişti. Ancak Ulusal Hava Olayları Soruşturma Komitesi NICAP, görüldüğü sırada uçağın uçtuğuna dair hiçbir kayıt bulunmadığını bildirdi. Başka bir rapor, UFO'nun aslında uçan bir reklam panosu reklam benzini olduğunu iddia etti. Raymond Fowler (NICAP'tan), Hava Kuvvetleri görevlilerinin gazetelere, UFO'ların hikayesini elden geçirdiğini ve gördüklerini bildirmemelerini söyleyen yerel halkla kendi röportajlarını ekledi. UFO'lara tanık olan iki polis memuru Eugene Bertrand ve David Hunt, Binbaşı Quintanilla'ya, itibarlarının Hava Kuvvetleri tarafından yok edildiğini hissettiğini belirten bir mektup yazdı. "Gördüklerimizi, irtifadan bağımsız olarak, herhangi bir askeri operasyonla karıştırmak imkansızdı." diyerek, bunun bir balon veya helikopter olmasının hiçbir yolu olmadığını da sözlerine ekledi. Hava Kuvvetleri Bakanı Harold Brown'a göre, Mavi Kitap üç adımdan oluşuyordu: araştırma, analiz ve toplanan bilgilerin ilgili taraflara dağıtılması. Brown basının da duruşmaya davet edilmesine izin verdi. Duruşma sırasında Blue Book, bildirilen UFO gözlemlerinin %95'ini tespit edip açıklamıştı. Bunların hiçbiri dünya dışı ya da ulusal güvenlik için bir tehdit değildi. Brown'ın kendisi, "Organizasyonumuzda dünya dışı kaynaklardan geldiğine inanan, bunun hakkında ayrıntılı bilgi sahibi olan hiçbir bilimsel konumu veya yönetici konumu bilmiyorum "cümlesinden sonra Blue Book'un bilim danışmanı Dr. J. Allen Hynek, düzenlenmemiş bir açıklamada, UFO'larla ilgili olarak büyük bir sorunun gerçekten var olup olmadığını belirlemek için "fiziksel ve sosyal bilimcilerden oluşan sivil bir panel" oluşturulmasını" önerdi. Hynek, "uzaylıları" doğrulamak için herhangi bir kanıt görmediğini ve herhangi bir dünya dışı zekaya sahip olan veya buna inanan herhangi bir yetkin bilim insanı tanımadığını belirtti.
Condon Komitesi
Mavi Kitap Eleştirisi 1960'ların ortalarına kadar büyümeye devam etti. NICAP'ın üyeliği yaklaşık 15.000'e yükseldi ve grup, ABD Hükûmeti'ni UFO kanıtlarını örtbas etmekle suçladı.
ABD Kongre oturumlarının ardından, Condon Committee 1966'da, görünüşte tarafsız bir bilimsel araştırma organı olarak kuruldu. Ancak Komite, bazı üyelerin yönetmen Edward U. Condon'u önyargıyla suçlamasıyla tartışmalara battı ve eleştirmenler Condon Raporunun geçerliliğini ve bilimsel kesinliğini sorguladı.
Sonunda, Condon Komitesi UFO'larla ilgili olağanüstü bir şey olmadığını öne sürdü ve az sayıda vakayı açıklanmadan bırakırken, rapor ayrıca daha fazla araştırmanın önemli sonuçlar vermeyeceğini savundu.
Projenin Sonlandırılması
Condon Komitesinin sonuçlarına yanıt olarak, Hava Kuvvetleri Bakanı Robert C. Seamans Jr., Mavi Kitap'ın yakında kapatılacağını, çünkü "ulusal güvenlik gerekçesiyle ne de bilim yararına daha fazla fon sağlanamayacağını..." açıkladı. Mavi Kitap operasyonlarının kamuoyuna duyurulan son günü 17 Aralık 1969'du. Ancak, araştırmacı Brad Sparks, NICAP'ın UFO Araştırmacısının Mayıs 1970 sayısındaki araştırmaya atıfta bulunarak, Mavi Kitap etkinliğinin son gününün aslında 30 Ocak 1970 olduğunu bildirdi. Sparks'a göre, Hava Kuvvetleri yetkilileri, Hava Kuvvetlerinin UFO sorununa tepkisinin dördüncü on yıla denk gelmesini engellemek istedi ve böylece Mavi Kitap'ın resmi dosyalarda kapatılma tarihini değiştirdi.
Blue Book'un dosyaları Alabama'daki Maxwell Hava Kuvvetleri Üssü'ndeki Hava Kuvvetleri Arşivlerine gönderildi. Binbaşı David Shea daha sonra Maxwell'in "erişilebilir ancak çok davetkar olmadığı" için seçildiğini iddia edecekti.
Nihayetinde Project Blue Book, UFO gözlemlerinin aşağıdakilerin bir sonucu olarak ortaya çıktığını belirtti:
Nisan 2003'te USAF, herhangi bir resmi hükûmet UFO çalışma programını yeniden kurmak için acil bir plan olmadığını kamuoyuna açıkladı. Bununla birlikte, Aralık 2017'de, Gelişmiş Havacılık Tehdit Tanımlama Programı (AATIP) adlı yeni bir gizli UFO çalışmasının 2007'den 2012'ye kadar yılda 20 milyon doların üzerinde finanse edildiği açıklandı.
UFO'lar hakkında USAF eski resmi açıklama
USAF Bilgi Sayfası 95-03'te belirtildiği gibi, Birleşik Devletler Hava Kuvvetlerinin UFO'larla ilgili resmi açıklaması aşağıdadır:
1947'den 1969'a kadar Hava Kuvvetleri, Mavi Kitap Projesi kapsamında Tanımlanamayan Uçan Nesneleri (UFO) araştırdı. Merkezi Wright-Patterson Hava Kuvvetleri Üssü, Ohio'da bulunan proje 17 Aralık 1969'da sona erdirildi. Project Blue Book'a bildirilen toplam 12.618 görüşten 701'i "tanımlanamadı" olarak kaldı.
UFO soruşturmalarını durdurma kararı, Colorado Üniversitesi tarafından hazırlanan "Tanımlanamayan Uçan Nesnelerin Bilimsel Çalışması;" başlıklı bir raporun değerlendirmesine dayanıyordu. Colorado Üniversitesi'nin Ulusal Bilimler Akademisi tarafından hazırlanan raporunun bir incelemesi; 1940-1969 yılları arasında UFO raporlarını araştıran önceki UFO çalışmaları ve Hava Kuvvetlerinin deneyimine yaslanıyordu.
Bu araştırmalar, çalışmalar ve 1948'den beri UFO raporlarını araştırarak kazanılan deneyimler sonucunda Mavi Kitap Projesi'nin sonuçları şunlardı:
Periyodik toplantılar ve seminerler sırasında UFO olaylarını dikkate alan çok sayıda üniversite ve profesyonel bilimsel kuruluş vardır. Hava olaylarıyla ilgilenen özel kuruluşların bir listesi, Gale Research tarafından yayınlanan "Encyclopaedia of Associations" da bulunabilir. Özel gruplar tarafından UFO raporlarının zamanında incelenmesine ilgi ve zamanında inceleme, bilimsel topluluk tarafından sağlam kanıtların göz ardı edilmemesini sağlar. UFO gözlemlerini bildirmek isteyen kişilere yerel kolluk kuvvetleri ile iletişime geçmeleri tavsiye edilmelidir.
Mavi Kitap Sonrası USAF UFO faaliyetleri
Tuğgeneral Carroll H. "Rip" Bolender (Personel, Araştırma ve Geliştirme, Hava Kuvvetlerine ait Başkan Yardımcısı altında Geliştirme ve Satın Alma Müdür Yardımcısı), Mavi Kitap feshedildikten sonra bile, "UFO raporlarının" "bu amaç için tasarlanmış standart Hava Kuvvetleri prosedürü yoluyla ele alınmaya devam edeceğini" belirtir. Ayrıca Bolender, "Ulusal güvenliği etkileyebilecek tanımlanamayan uçan cisimlerin raporları... Mavi Kitap sisteminin bir parçası değildir" diye yazdı. Bugüne kadar, Bolender'ın bu diğer soruşturma kanalları, kurumları veya grupları katılımı bilinmemektedir. 1965'te generalliğini devralan Bolender, notu hazırladıktan sonra, Apollo programında Ay Gezisi Modülü Operasyonları Program Yöneticisi olarak kısa bir süre görev aldı. 1972'de Hava Kuvvetleri'nden emekli olana kadar bu pozisyonda görev yapmaya etti.
Ek olarak, Blum, Bilgi Edinme Özgürlüğü Yasası taleplerinin, ABD Hava Kuvvetlerinin UFO gözlemlerini, özellikle de 1960'ların sonlarından 1970'lerin ortalarına kadar ABD nükleer tesislerinde meydana gelen bir dizi düzinelerce UFO karşılaşmasını kataloglamaya ve izlemeye devam ettiğini gösterdiğini bildirdi. Blum, bu resmi belgelerden bazılarının bürokratik hükûmet evrak işlerinden büyük ölçüde uzaklaştığını ve bu UFO olaylarının birçok USAF personeline ilham verdiği "terör" duygusunu açıkça ortaya koyduğunu yazıyor.
Mavi Kitap Projesi Özel Rapor No. 14
Aralık 1951'in sonlarında Ruppelt, Columbus, Ohio merkezli bir düşünce kuruluşu olan Battelle Memorial Institute üyeleriyle bir araya geldi. Ruppelt, uzmanlarından Hava Kuvvetleri UFO çalışmasını daha bilimsel hale getirmede onlara yardımcı olmalarını istedi. Standartlaştırılmış raporlama formunu tasarlayan Battelle Enstitüsü idi. 1952 yılının Mart ayının sonlarından itibaren Enstitü, mevcut gözlem raporlarını analiz etmeye ve bilgisayar analizi için IBM delikli kartlara yaklaşık 30 rapor özelliğini kodlamaya başladı.
Proje Mavi Kitap Özel Raporu No. 14, Ruppelt Mavi Kitap'tan ayrıldıktan sonra rapor 1954'te tamamlandığında yaklaşık 3200'lük Mavi Kitap vakalarının bugüne kadarki muazzam istatistiksel analiziydi. Bugün bile, şimdiye kadar yapılmış UFO'lar hakkındaki en büyük çalışmayı temsil ediyor. Battelle, vakaları "bilinenlere", "bilinmeyenlere" ve üçüncü bir "yetersiz bilgi" kategorisine ayırmaya çalışan dört bilimsel analisti işe aldı. Ayrıca bilinenleri ve bilinmeyenleri mükemmelden zayıfa dört kalite kategorisine ayırdılar. Örneğin, mükemmel kabul edilen davalar tipik olarak havayolu pilotları veya eğitimli askeri personel gibi deneyimli tanıkları, birden fazla tanık, radar teması veya fotoğraflar gibi doğrulayıcı kanıtları içeriyordu. Bir vakanın "bilinen" olarak kabul edilebilmesi için, yalnızca iki analistin bağımsız olarak bir çözüm üzerinde anlaşması gerekiyordu. Ancak, bir vakanın "bilinmeyen" olarak adlandırılması için dört analistin de aynı fikirde olması gerekiyordu. Bu nedenle, "bilinmeyen" için kriter oldukça katıydı.
Ek olarak, gözlemler altı farklı özelliğe ayrıldı - renk, sayı, gözlem süresi, parlaklık, şekil ve hız - ve daha sonra bu özellikler, istatistiksel olarak anlamlı bir fark olup olmadığını görmek için bilinen ve bilinmeyenler arasında karşılaştırıldı.
(Daha ayrıntılı istatistikler Tanımlanmış uçan nesneler bölümünde bulunabilir.)
Buna rağmen, Battelle Enstitüsü'nün nihai raporunun özet bölümü, "tanımlanamayan hava nesneleri raporlarından herhangi birinin ... günümüz bilgisinin kapsamı dışındaki teknolojik gelişmelerin gözlemlerini temsil etmesi son derece olasılık dışı" olduğunu açıkladı. Verileri kapsamlı bir şekilde gözden geçiren Dr. Bruce Maccabee de dahil olmak üzere bir dizi araştırmacı, analistlerin sonuçlarının genellikle 240 çizelge, tablo, grafik ve haritalarda görüntülenen kendi istatistiksel sonuçlarıyla çeliştiğini belirtti. Bazı varsayımlar, analistlerin kendi sonuçlarını kabul etmekte zorlandıklarını veya Robertson Panelini izleyen Mavi Kitap'taki yeni siyasi iklimi tatmin etmek için sonuçları yazmış olma olasılığı vardı.
Hava Kuvvetleri nihayet Ekim 1955'te Özel Rapor # 14'ü kamuoyuna açıkladığında, raporun UFO'ların var olmadığını bilimsel olarak kanıtladığı iddia edildi. Bu iddiayı eleştirenler, raporun aslında "bilinmeyenlerin" çok yüksek bir istatistiksel anlamlılık düzeyinde "bilinenler" den farklı olduğunu kanıtladığını belirtiyorlar. Hava Kuvvetleri de yanlış bir şekilde incelenen vakaların% 22'si yerine sadece% 3'ünün bilinmediğini iddia etti. Ayrıca, daha eksiksiz veri mevcut olsaydı, kalan% 3'ün muhtemelen kaybolacağını iddia ettiler. Eleştirmenler, bunun, analistlerin bu tür vakaları zaten "yetersiz bilgi" kategorisine soktuğunu, oysa hem "bilinenlerin" hem de "bilinmeyenlerin" bir karar vermek için yeterli bilgiye sahip olduğu gerçeğini görmezden geldiğini söylüyorlar. Ayrıca "bilinmeyenler" daha kaliteli davaları temsil etme eğilimindeydi, zaten daha iyi bilgi ve tanıklara sahip olan raporlara sahipti.
Anıtsal BMI çalışmasının sonucu, 1979 Fransız GEPAN raporunda yankılandı ve 1.600'den fazla yakından incelenen UFO vakasının yaklaşık dörtte birinin, kısmen "Bu vakalar ... gerçek bir soru ortaya koyuyor" açıklamasına meydan okuduğunu belirtti. GEPAN'ın halefi SEPRA 2004'te kapatıldığında, 5800 vaka analiz edilmiş ve açıklanamayan bilinmeyenlerin yüzdesi yaklaşık% 14'e düşmüştü. SEPRA başkanı Dr. Jean-Jacques Velasco, dünya dışı kökenlere dair kanıtları, kalan bu bilinmeyenlerde öylesine ikna edici buldu ki, 2005'te bunun hakkında bir kitap yazdı.
Dr. Hynek'in eleştirisi
Hynek, UFO'ların hata ayıklamaya ihtiyacı olduğunu öneren Robertson Panelinin ortak bir üyesiydi. Ancak birkaç yıl sonra, Hynek'in UFO'lar hakkındaki fikirleri değişti ve bunların bilimsel incelemeyi hak eden çözülmemiş bir gizemi temsil ettiğini düşündü. ABD Hükûmetinin UFO çalışmalarına başından sonuna kadar dahil olan tek bilim adamı olarak, Projects Sign, Grudge ve Mavi Kitap üzerine benzersiz bir bakış açısı sunmuştur.
Bilimsel araştırma potansiyeli ile umut verici bir başlangıç olarak tanımladığı şeyin ardından, Hynek, projedeki görev süresi boyunca Mavi Kitap'a olan ilgisini giderek daha fazla kaybetti, Hava Kuvvetleri personelinin kalitesiz araştırma sonuçları, kayıtsızlık, beceriksizlik bunun en büyük nedeniydi. Hynek, daha sonra Mavi Kitap Projesini "Soruşturulmamışların Açıklama Derneği" adlandırarak eleştiriye aldı.