cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roma İmparatorluğu
Batı Roma İmparatorluğu (395-476)
474 yılının Haziran ayında Julius Nepos Batı Roma imparatoru oldu. 475 yılında magister militum Flavius Orestes ayaklandı ve oğlu Romulus Augustus'u Roma imparatoru yaptı. Nepos Dalmaçya'ya kaçtı. Öte yandan Doğu Roma imparatoru Zeno kendisini tanımadığı için Romulus teknik olarak bir gaspçıydı ve Nepos hâlen yasal olarak Batı Roma'nın imparatoruydu. Yine de Romulus Augustus son Batı Roma imparatoru olarak bilinir.
476 yılı genel olarak Batı Roma İmparatorluğu'nun sona erdiği tarih olarak kabul edilir. O yıl Orestes hizmetindeki Germen paralı askerlerinin İtalya'dan toprak edinme taleplerini reddetti. Aralarında Herulilerin de olduğu askerler ayaklandı. Ayaklanmanın başında Germen Kralı Odoacer vardı. Odoacer ve adamları Orestes'i yakalayıp idam ettiler. Birkaç hafta içinde Ravenna ele geçirildi ve Romulus Augustus tahttan indirildi. Odoacer çok geçmeden İtalya'nın geri kalan kısmını da ele geçirdi.
Kûfî
Arap yazısının düz ve köşeli çizgilerle yazılan eski bir biçimi veya İslamiyetin ilk yüzyıllarında "Nebati alfabesi"'nin değişmesiyle oluşan; dik, sert, köşeli bir yazı türü olarak tanımlanır. Arapça hat sanatında yaygın olarak kullanılan bir yazı türüdür.
Özellikle erken dönemden daha yuvarlak hatlara sahip örneklerine rastlanan kûfi yazısı Kur'an yazmalarında ve yapıların cephelerinde de sıklıkla kullanılmıştır. İslam hat sanatının en eski bilinen yazı türü olan kûfi, ismini Kufe'den almıştır.
Düz kûfî yazı türü, Özbekistan Batarkurgan'da minare'de, Kazakistan Türkistan'da Hoca Ahmed Yesevi Türbesinde, Semerkand'da Gūr-e Amīr, Bakü'de Mescit-i Muhammed (Senikkale), Nahçıvan'da Yusuf b. Kuşayyer ve Moʾmena Ḵātūn türbelerinde bulunur. Süslenmiş kûfî yazı türü ise, Kırgızistan Özgön'de türbenin güney ana kapısında ve Safidbolan'da Şah Fazıl türbesinde bulunur.
Cameron Crowe
Cameron Bruce Crowe (d. 13 Temmuz 1957), Amerikalı senarist ve film yönetmeni. Rolling Stone dergisine katılıp editör olarak görev yapmaktadır ve yazıları dergide sık sık görülmektedir. Crowe çoğunlukla, sahip bir karaktere odaklı ya da kişisel filmlerle rol almıştır. 10 kez adaylık ve 2 kez de Akademi Ödülü kazanmıştır. Fast Times at Ridgemont High filminin yazarlığı, Yeni Bir Başlangıç filminin yönetmenliğini, yapımcılığını ve yazarlığını, Almost Famous filminin yönetmenliğini, yapımcılığını ve yazarlığını, Vanilla Sky filminin yönetmenliğini ve yapımcılığını, Elizabethtown filminin yönetmenliğini, yapımcılığını ve yazarlığını yapmıştır. Yaptığı bu görevler kariyeri için önemli bir yeri olmuştur.
54. Türkiye Hükûmeti
54. Türkiye Hükûmeti, Erbakan Hükûmeti veya REFAHYOL Hükûmeti, 28 Haziran 1996-30 Haziran 1997 tarihleri arasında görev yapan, Refah Partisi ve Doğru Yol Partisi koalisyonunun oluşturduğu Türkiye hükûmetidir.
Öncesi
1995 Türkiye genel seçimleri sonrasında 20. dönem TBMM oluştu. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel hükûmeti kurma görevini ilk olarak seçimden birinci olarak çıkan Refah Partisi'nin genel başkanı ve Konya Milletvekili Necmettin Erbakan'a verdi ancak Refah Partisi'nin mecliste güvenoyu almak için yeterli milletvekiline sahip olmaması ve mecliste üyesi bulunan diğer partilerin destekte bulunmaması nedeniyle Erbakan hükûmeti kuramadı. Bunun üzerine Cumhurbaşkanı Demirel seçimde üçüncü gelen Anavatan Partisi genel başkanı Mesut Yılmaz'a hükûmet kurma görevini verdi ve Anavatan Partisi ile Doğru Yol Partisi ortaklaşa 53. Türkiye Hükûmeti'ni kurdular. Ancak bu hükûmet yalnızca üç ay sürdü.
Kurulması
Cumhurbaşkanı Demirel, hükûmet kurma görevini ikinci kez Necmettin Erbakan'a verdi ve Refah Partisi ile Doğru Yol Partisi'nin oluşturduğu koalisyon hükûmeti 28 Haziran 1996 tarihinde Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in görevlendirmesiyle kuruldu.
Partiler arasında imzalanan koalisyon protokolüne göre hükûmet şu şekilde olacaktı:
Hükûmet, TBMM'deki 8 Temmuz 1996 tarihli güven oylamasında 278 kabul, 265 ret ve 1 çekimser oyla güvenoyu aldı.
Sonu
Hükûmetin kurulması üzerinden bir yıl geçmeden muhalefet partilerinden ve Cumhurbaşkanı Demirel tarafından siyasi krizin son bulması için erken seçim gerektiğine dair açıklamalar yapıldı. 54. Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti döneminde 28 Şubat Süreci yaşandı. Bu süreç 54. hükûmetin sonunu getirdi. 28 Şubat 1997 tarihinde "irtica ve buna karşı alınacak tedbirler" gündemiyle toplanan Millî Güvenlik Kurulu bazı kararlar aldı. Başbakan Erbakan, 22 Mayıs'ta TBMM grup toplantısında şu açıklamayı yaptı: "Hükûmetin önünde iki seçenek vardı. Birincisi ordunun tavırlarına rest çekip hükûmetten ayrılmak, ikincisi de uzlaşmayı ve iknayı denemekti. Biz uzlaşmayı seçtik". 21 Mayıs 1997 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, "yasadışı bazı eylemlerin odağı olmaya başladığı ve bazı üyelerinin laik rejimi hedef alan girişimleri" nedeniyle Refah Partisi'nin kapatılması için Anayasa Mahkemesi'ne dava açtı. Başsavcı Vural Savaş, dava ile ilgili yaptığı açıklamada partinin "laikliğe aykırı eylemlerin odağı haline geldiğini ve ülkeyi giderek bir iç savaş ortamına sürüklediğini" belirtti. Refah Partisi'ni kapatma davası devam ederken Erbakan, başbakanlık görevini (2 yıl dolmamasına rağmen DYP'nin ısrarları üzerine) Tansu Çiller'e devretmek amacıyla 18 Haziran 1997'de Cumhurbaşkanı Demirel'e istifasını sundu. Cumhurbaşkanı Demirel 54. hükûmet protokolü gereği başbakanlık görevini Doğru Yol Partisi'nin genel başkanı Tansu Çiller'e vermedi. Yeniden hükûmet kurmak üzere Anavatan Partisi genel başkanı Mesut Yılmaz'a görev verdi. 55. Hükûmet Mesut Yılmaz'ın liderliğinde Anavatan Partisi, Demokratik Sol Parti, Demokrat Türkiye Partisi koalisyonu ile kuruldu.
Dünya Eskimo-Kızılderili Olimpiyatları
Dünya Eskimo-Kıızlderili Olimpiyatları (WEIO İngilizce World Eskimo-Indian Olympics), temmuz ya da ağustos aylarında dört gün süren yerel olimpiyat oyunları. Alaska yerlileri ile Kanada yerlilerinin Arktik ve Subarktik bölgedeki kültürlerini ve bu kültürü yaşatan halkların yaşam becerilerini koruma amaçlıdır. Fizik gücüne dayanan oyunlar yanında dans ve hikâye anlatımı yarışmaları da düzenlenir.
Tarih
İlk olarak 1961 yılında Dünya Eskimo Olimpiyatları (World Eskimo Olympics) adı altında Fairbanks, Alaska'da Chena Nehri kıyılarında düzenlenmiştir.
Apache Subversion
Yazılım geliştirmede Apache Subversion (eski adıyla Subversion, 2000 yılında CollabNet firması tarafından başlatılan ve desteklenen bir sürüm kontrol sistemidir. Yazılım geliştiricileri Subversion'ı kaynak kodu, ağ sayfaları veya belgelendirme gibi dosyaların güncel ve geçmiş tüm değişikliklerini tutmak için kullanırlar. Amacı yaygın olarak kullanılan Concurrent Versions System (CVS)'in olabildiğince uyumlu bir ardılı olmaktır.
Açık kaynak topluluğu Subversion'ı yaygın olarak kullanmıştır: örneğin Apache Software Foundation projelerinde, Free Pascal, FreeBSD, GCC, Django, Ruby, Mono, SourceForge, ExtJS, Tigris.org, PHP ve MediaWiki. Google Code açık kaynak proje barındırmalarında Subversion desteği de vermektedir. CodePlex diğer istemcilere olduğu kadar Subversion erişimi de sağlamaktadır.
İş dünyası da Subversion kullanımı kabul etmeye başlamıştır. Forrester Research tarafından 2007 yılında hazırlanan bir rapora göre Tekbaşına Yazılım Konfigürasyonu Yönetimi (SCM) kategorisinde Subversion'ı lider ve Yazılım Konfigürasyonu ve Değişiklik Yönetimi (SCCM) alanında da güçlü bir oyuncu gösterilmiştir.
Subversion Apache Lisansını kullanmaktadır ve açık kaynak kodludur.
Tarihçe
Subversion projesi 2000 yılında CollabNet adlı firma tarafından, CVS adlı sürüm kontrol sisteminin sahip olmadığı bazı özellikleri sağlayarak yerini almak üzere açık kaynaklı bir proje olarak başlatıldı. 2001 yılına gelindiğinde kendi kaynak kodunu barındırabilecek duruma gelen Subversion, Kasım 2009'da Apache Incubator projesine dahil edilerek tepe seviye Apache projesi haline gelmesinin başlangıcı olarak gösterildi. ve 17 Şubat 2010 tarihinde tepe seviye Apache projesi haline geldi.
I. Theodosius
Flavius Theodosius (11 Ocak 347 – 17 Ocak 395) I. Theodosius ve Büyük Theodosius olarak da bilinir. MS 379'dan 395'e kadar Roma İmparatorluğu yapmıştır. İmparatorluğun doğu ve batı kısımlarını birleştiren Theodosius, Doğu ve Batı Roma'nın ikisini birden yönetmiş son imparatordur. Ölümünden sonra imparatorluk ebediyen ikiye ayrılmıştır. Aynı zamanda Hristiyanlık'ı Roma İmparatorluğu'nun resmî dini yapmış olmasıyla da bilinir.
Kariyeri
Cauca'da (bugünkü İspanya'da Coca) üst düzey bir subay olan Yaşlı Theodosius'un oğlu olarak doğan Theodosius, 368 yılında Büyük Komplo'yu bastırmak için Britanya'da bulunan babasına eşlik etmişti. 374'te aşağı Tuna'da bir eyalet olan Moesia'nın askerî kumandanıydı (dux). Ancak kısa süre sonra babasının aniden gözden düşüp, idam edilmesiyle aşağı yukarı aynı zamanda Theodosius Cauca'da emekliye ayrıldı. Emekliliğinin nedeni ve babasının ölümüyle (şayet varsa) alakası net değildir. 374'ün sonlarında Theodosius'un iki lejyonunun Sarmatyalılara karşı kaybedilmesinin ardından imparator I. Valentinianus tarafından görevinden alınmış olması mümkündür.
I. Valentinianus'un ölümü siyasi karışıklıklar yarattı. Ailevi bağlarından ötürü daha fazla zulme uğramaktan korkan Theodosius aniden ailesinin malikanesine çekildi ve yerel bir aristokrat hayatı yaşamaya başladı.
Gotlarla diplomatik tedbirler
Balkanlar'da yerleşen Gotlar ve müttefikler dikkatini buraya çekti. Got krizi o kadar kötüydü ki, batıdaki ortağı Gratianus İlliryum eyaletinin idaresinden feragat edip Theodosius'un hiçbir engel olmaksızın faaliyet gösterebilmesi için Galya'da Trier'e çekilmişti. Edirne'deki yenilginin ardından Roma'nın konumundaki önemli bir zayıflık, barbarlara karşı savaşmak için barbarların askere alınmasıydı. Batıdaki Roma ordusunu yeniden yapılandırmak için Theodosius'un güçlü askerlere ihtiyacı vardı, bu yüzden kısa süre önce imparatorlukta yerleşmiş olan barbarlara yöneldi. Bu barbarlarla yapılan savaşta birçok soruna neden oldu zira yeni alınan savaşçıların Theodosius'a doğru dürüst sadakati yoktu.
Gratianus İlliryum'u Gotlardan temizlemek üzere generallerini bu bölgeye gönderdi ve sonunda Theodosius açık arazide geçirdiği iki mevsimin ardından 24 Kasım 380 günü Konstantinopolis'e girdi. Kalan Got kuvvetleriyle 3 Ekim 382'de imzalanan son antlaşmalar, Gotların büyük destek kuvvetlerinin Trakya bölgesinde Tuna sınırında yerleşmelerine ve büyük ölçüde kendi kendilerini yönetmelerine de izin veriyordu.
Antlaşmalar sonucunda imparatorluk içinde yerleşen Gotların Roma kuvvetlerine eklenmemekle birlikte ulusal bir birlik olarak Romalılar adına savaşma yükümlülükleri vardı. Ancak Gotların çoğu Roma lejyonlarında görev yaparken diğerleri foederati olarak tek bir sefere katılıyorlardı. Got topluluklarının değişken sadakati, imparatorluğun kontrolü için verilen iç mücadelelerde istikrarsızlık yaratan bir unsurdu. Theodosius'un yönetiminin son yıllarında öne çıkan I. Alaric adındaki bir Got lideri, 394 yılında Theodosius'a Eugenius üzerine yaptığı seferde eşlik etmiş ancak Theodosius'un ölümünden sonra Theodosius'un oğlu ve halefi Arcadius'a karşı asi davranışlarda bulunmuştur.
İmparatorluktaki iç savaşlar
383'te Gratianus'un ölümünden sonra Theodosius dikkatini Batı Roma İmparatorluğu'na, İtalya dışındaki tüm batı eyaletlerini ele geçiren mütegallibe Magnus Maximus'a yöneltti. Magnus Maximus Theodosius'un çıkarlarına aykırıydı zira Maximus'un düşmanı olan tahttaki imparator II. Valentinianus Theodosius'un müttefikiydi. Ancak Theodosius askerî eksikliklerden dolayı Maximus ile ilgili çok fazla bir şey yapamıyordu ve dikkatini yerel meselelere vermek zorundaydı. Ne var ki, Maximus 387'de İtalya'yı işgale girişince Theodosius harekete geçmek zorunda kaldı. Theodosius ve Maximus'un orduları 388'de Poetivio'da karşılaştılar ve Maximus yenilgiye uğradı. Maximus 28 Ağustos 388'de idam edildi.
Valentinianus'un odasında asılmış şekilde bulunmasından sonra yeniden sorunlar çıktı. Magister Militum Arbogast bunun bir intihar olduğunu iddia etti. İmparator olmaya uygun olmayan Arbogast bir belagat hocası olan Eugenius'u imparator olarak seçti. Eugenius pagan inancı yeniden diriltmek için girişimlerde bulundu ve Theodosius tarafından tanınmak için beyhude bir çaba içine girdi. Theodosius 393'ün Ocak ayında oğlu Honorius'u batının Augustus'u yaparak Eugenius'un gayrimeşru olduğunu ima etti.
Theodosius, Eugenius'un üzerine bir sefer yaptı. İki ordu 394'ün Eylül ayında Frigidus Savaşı'nda karşı karşıya geldi. Savaş 5 Eylül 394'te Theodosius'un Eugenius'un güçlerine önden saldırmasıyla başladı. Theodosius bozguna uğradı ve Eugenius savaşın sona erdiğini zannetti. Theodosius'un kampında günün kayıpları morallerin düşmesine neden oldu. Rivayete göre Theodosius'u "beyazlar içinde iki semavi atlı" ziyaret etti ve kendisine cesaret verdiler. Ertesi gün savaş başladı. Theodosius'un güçlerine o gün çıkan bora da yardımcı oldu. Bora doğrudan Eugenius'un kuvvetlerinin üzerine gitti ve hattı bozdu.
Eugenius'un kampı dağıldı ve Eugenius da çok geçmeden yakalanarak idam edildi. Böylece Theodosius yegane imparator oldu.
İznik Hristiyanlığının resmî din haline gelmesi
Theodosius Hristiyanlık içinde İznik teslisini ve imparatorluk içinde de Hristiyanlığı teşvik etti. 391'de Hristiyanlığı imparatorluğun yegane meşru dini ilân etti ve geleneksel Roma dinine olan desteğe son verdi.
İznik İnancı
4. yüzyılda Hristiyanlık alemi İsa'nın tanrısallığı, Baba Tanrı ile olan ilişkisi ve teslisin doğası üzerine tartışmalarla çalkalanıyordu. 325'te I. Konstantin'in topladığı Birinci İznik Konsili Oğul İsa'nın Baba'ya eşit, Baba'yla bir ve aynı özden olduğunu beyan etti (Yunanca homoousios). Konsil teolog Arius'un Oğul'un Baba Tanrı'dan aşağı bir varlık olarak yaratıldığı ve Baba ve Oğul'un benzer (Yunanca homoiousios) ama aynı olmayan bir özden olduğu şeklindeki öğretilerini uygunsuz buldu. Konsilin hükmüne rağmen tartışma devam etti. Theodosius başa geçtiğinde hâlen başka Kristolojileri destekleyen muhtelif farklı kilise hizipleri vardı.
Ariusçular
İmparatorluktaki hiçbir kilise adamı açık şekilde Arius'u ya da öğretilerini kabul etmese de hâlâ homoiousios formülünü kullananlar olduğu gibi özden (ousia) hiç bahsetmeden sadece İsa'nın Baba Tanrı gibi (Yunanca homoios) olduğunu söyleyerek tartışmanın etrafından dolaşanlar da vardı. Tüm bu İznik İnancı'nın dışında olanlar muhalifleri tarafından sık sık Ariusçu olarak mimlenirdi (her ne kadar İznik İnancı'nın dışındakiler kendilerini bu şekilde adlandırmasa da). (Theodosius başa gelmeden önceki vaziyetle ilgili kısa bir inceleme için Lenski'ye başvurabilirsiniz. )
İmparator Valens homoios formülünü kullanan grubu tercih ediyordu. Bu teoloji doğunun büyük bölümünde önemli bir konuma sahipti ve Büyük Konstantin'in oğullarının döneminde batıda yer bulmuştu. Öte yandan Theodosius ise İznik İnancı'na yakından bağlıydı. Batıda hâkim olan hizip buydu ve büyük öneme sahip İskenderiye Kilisesi tarafından destekleniyordu.
İznik ortodoksluğunun kurulması
Theodosius Konstantinopolis'e geldikten iki gün sonra (24 Kasım 380) İznik İnancı'ndan olmayan psikopos Demophilus'u kovdu, Meletius'u Antakya patriği olarak atadı ve Antakya'dan Kapadokyalı Babalardan olan Nenizili Gregorios'yi Konstantinopolis patriği yaptı. Theodosius, Hristiyanlığın ilk yıllarında yaygın olduğu üzere ciddi bir hastalıkla boğuştuğu sırada piskopos Selanikli Acholius tarafından henüz yeni vaftiz edilmişti.
27 Şubat 380'de Gratianus ve II. Valentinianus ile birlikte Theodosius, Codex Theodosianus xvi.1.2 olarak kaydedilen, tüm tebaalarının Roma ve İskenderiye piskoposlarının inancını uygulamaları gerektiğini belirten Selanik Fermanı adı verilen "Cunctos populos" kararını yayınladılar. Bu girişim ağırlıklı olarak Aryanizm'den doğan çeşitli inançlara bir darbeydi ancak Makedonyalılar gibi daha ufak muhalif mezhepler de yasaklanmıştı.
381'in Mayıs ayında Doğu ve Batı arasındaki bölünmeyi İznik ortodoksluğuna dayanarak çözmek için Konstantinopolis'te yeni bir ekümenik kurul topladı. "Kurul teslisin gizemli üçüncü şahsı Kutsal Ruh da dahil olmak üzere ortodoksluğu tanımlamak için çalışmaya başladı. Kutsal Ruh Baba'ya eşit olmasına karşılık O'ndan gelirken Oğul O'ndan vücut bulmuştu. Ayrıca kurul "Apollon ve Makedonya sapkınlıklarını suçlu bulmuş kilisenin yasal yetkilerine göre piskoposlukların sivil sınırlarıyla netleştirmiş ve Konstantinopolis'in Roma'nın ardından ikinci sırada geldiğine karar vermişti."
Ariusçuların koruyucusu Valens'in ölümüyle Homoian grubun pozisyonu da muhtemelen zarar gördü.
Batı Roma İmparatoru II. Valentinianus'un ölümü
15 Mayıs 392 günü II. Valentinianus Galya'daki Vienne şehrinde asılmış halde bulundu. Valentinianus'un muhafızı ve magister militum Frank askeri pagan Arbogast bunun bir intihar olduğunu öne sürdü. Arbogast ve Valentinianus Batı Roma İmparatorluğu'nun yönetimi üzerine sık sık tartışıyorlardı ve Valentinianus Theodosius'a Arbogast'ın kendisi üzerindeki kontrolünden şikayet etmişti. Bu yüzden Valentinianus'un ölüm haberi Konstantinopolis'e ulaştığında Theodosius Arbogast'ın yalan söylediğini ve Valentinianus'un ölümünü planladığını düşündü ya da en azından şüphelendi. Arbogast'ın hizmetkarı olan Eugenius'u Batı'nın imparatoru yapmasıyla ve Milano piskoposu Ambrosius'un Valentinianus'un cenazesinde yaptığı konuşmasıyla bu şüpheler iyicene arttı.
Paganlığın yasaklanması
Yönetiminin ilk bölümünde Theodosius, Hristiyan piskoposların yarı resmî konumlarını görmezden gelmiş gibidir. Hatta tapınakların ve pagan heykellerin kullanışlı kamu yapıları olarak korunması için desteğini dile getirmiştir. Hükümdarlığının başlarında nüfuz sahibi pagan yönetici sınıfın desteğine ihtiyaç duyduğundan Theodosius paganlara karşı oldukça toleranslıydı. Ancak zamanla paganlığın son kalıntılarının da kökünü büyük şiddet kullanarak kazımıştır. Paganlığa getirdiği ilk kısıtlama 381 yılında Konstantin'in dönemindeki kurban yasağını geri getirmesiydi. Ancak hükümdarlığının ilk yıllarında genellikle imparatorluktaki paganlara karşı oldukça toleranslıydı.
388 yılında Theodosius pagan derneklerini dağıtmak ve tapınaklarını yıkması için bir memurunu Suriye, Mısır ve Anadolu'ya gönderdi. İskenderiye'deki Serapis Tapınağı bu sefer sırasında yıkılmıştı. 389'da Theodosius kararları olarak adlandırılan bir dizi kararla Hristiyan tatili haline getirilmemiş pagan bayramlarının artık iş günü olduğu beyan edildi. 391'de kan kurbanı yasağını geri getirdi ve "kimsenin insan eliyle yapılmış tapınaklara gitmeyeceğini, tapınaklarda yürümeyeceğini veya heykellere bakmayacağını" ilan etti. Kapatılan tapınaklar "terk edilmiş" kabul ediliyordu. Psikopos İskenderiyeli Theophilus mekanları yıkıp yerine Hristiyan kiliseleri yapılması için izin aldı. Onay alan bu girişim 5. yüzyılda Roma İmparatorluğu'nda inşa edilen kilise ve tapınakların temelini oluşturdu. Theodosius Pagan yapılara yönelik Hristiyan eylemlerine iştirak etti. Hristiyan kaynaklarına göre Theodosius tarafından İskenderi'yedeki Serapis tapınağı ve kütüphanenin ayaktakımı tarafından yıkılması Theodosius'un onayıyla olmuştu. Eusebius ta 249 yılında İskenderiye'de Hristiyanlarla Hristiyan olmayanlar arasında yaşanmış sokak kavgalarından bahseder. 341 ve 356 yıllarında Hristiyan olmayanlar Athanius'a karşı mücadelelerde yer almışlardı. "363 yılında psikopos Yorgo'yu zulüm, hakaret ve şehirdeki en kutsal hazinelerin yağmalanması gibi eylemlerinden ötürü öldürmüşlerdi."
391 yılındaki bir fetvayla Theodosius Greko-Romen paganizmin bazı kalıntılarına akıtılan subvansiyonlara son verdi. Roma Forumundaki Vesta tapınağındaki ebedi ateş söndürüldü ve Vesta bakireleri dağıtıldı. Kahinlik ve büyücülük cezaya tabi oldu. Senatonun pagan üyeleri senato binasındaki Zafer Mihrabının geri getirilmesi için Theodosius'a başvurdular ancak o reddetti. 393 yılındaki son Olimpiyat Oyunlarından sonra Theodosius oyunları iptal etti. Theodosius artık sikkelerde kendini labarumu tutarken resmediyordu.
"Theodosius kararları"na sebebiyet veren politikalardaki gözle görülür değişikliler genellikle Miilano piskoposu Ambrose'nin artan nüfuzuna bağlanır. 390 yılında Ambrose'nin Selanik'teki askerî valisinin suikastte öldürülmesine misilleme olarak şehrin 7.000 sakinini katlettiren Theodosius'u aforoz ettiğini belirtmek gerekir.
Modern tarihçiler paganlara karşı konulan yasaların sonuçlarını sorgulamaktadırlar.
Ölümü
Theodosius 17 Ocak 395 günü Milano'da ödemle mücadelesi sonunda hayatını kaybetti. Ambrose, Theodosius'un Milano'daki katafalk törenini düzenledi ve yönetti. Ambrosius, Stilicho ve Honorius'un huzurunda Theodosius'un sapkınlık ve paganizmi bastırışını detaylı bir şekilde anlatan De Obitu Theodaii başlıklı bir kaside sundu. Son olarak Theodosius 8 Kasım 395'te Konstantinopolis'te defnedildi.
Pekmez Höyük
Pekmez Höyük, Aydın ili Karacasu İlçesi yakınlarındaki Afrodisyas antik kenti içinde yer alan bir höyüktür. Afrodisyas, Büyük Menderes Nehri'nin güney kollarından birinin oluşturduğu vadidedir. Pekmez Höyük, antik kent alanı içinde prehistorik dönemlerden itibaren iskan gören üç höyükten biridir. Diğer höyükler Akropolis ve Kuşkalesi adlarıyla bilinmektedir. Tepe, 125 metre çapında olup 13 metre yüksekliktedir.
Kazılar
Höyükte 1826 yılından itibaren birçok yabancı arkeolog tarafından araştırmalar yapılmıştır. 1960'lı yıllardan itibaren de aralarında Kenan Erim'in de olduğu arkeologlar tarafından kazı çalışmaları ve araştırmalar yapılmıştır. 1992'den itibaren yürütülen kazı çalışmaları ise R. R. Smith başkanlığında, daha çok Roma Dönemi yerleşmesi üzerine konsantre olarak yürütülmektedir.
Tabakalanma
Afrodisyas antik kentinin yer aldığı vadideki ilk yerleşme, Pekmez Höyük ya da Pekmez Tepe olarak adlandırılan tepede Geç Neolitik Çağ'da gerçekleşmiştir. Geç Neolitik Çağ tabakasının üstünde sırasıyla Geç Kalkolitik çağ, Erken Tunç Çağı ve Orta Tunç Çağı tabakaları yer almaktadır. Akropolis ve Kuşkalesi'nde ise en erken iskan Erken Tunç Çağı'ndadır ve bunu Orta Tunç Çağı tabakası izlemektedir. Geç Tunç Çağı ve Demir Çağı yerleşmeleri sadece Akropolis'te saptanmıştır. Bu üç tepede yapılan kazılarda da ova taban suyu nedeniyle ana toprağa kadar inilememiştir.
Kazılarda, romen rakamlarıyla ifade edilen on tabaka belirlenmiştir. Bu tabakalardan X. – IV. tabakalar tarihöncesi dönemleri, III. – I. tabakalar ise tarih dönemlerini temsil etmektedir.
Buluntular
Pekmez Höyük Geç Neolitik Çağ yerleşimi sadece çanak çömlek buluntularıyla temsil edilmektedir. El yapımı olan bu çanak çömleğin önemli bir bölümü astarlı ve açkılıdır. Bezeme olarak kazıma bezemeler görülür, boya bezeme kullanılmaz. Biçim olarak çanaklar ağırlıktadır ve genellikle küçük boyutlu kaplardır.
Değerlendirme ve tarihlendirme
Geç Neolitik Çağ çanak çömlek buluntuları ile Burdur sınırları içindeki Hacılar Höyük VII tabaka buluntuları arasındaki benzerliğe dayanılarak Pekmez Höyük'teki ilk yerleşmenin MÖ 5800'le ve 6. binyıl başları olması gerektiği ifade edilmektedir.
Bobruysk Taarruzu
Bobrusyk Taarruzu, Belarus Strateji Taarruz Harekâtı'nın bir alt taarruzudur ve genellikle Bagration Harekâtı olarak bilinir.
Operatif hedefler
Bobruysk Taarruzu'nun Bagration Harekâtı kapsamında iki operatif hedefi vardır.
Alman İstihbaratı
Alman 9. Ordu Karargahı'nda, Merkez Ordular Grubu cephesine yakın bir tarihte genel bir Kızıl Ordu taarruzu olacağı konusunda kuvvetli bir görüş vardı. General Hans Jordan, OKH'nin taktik geri çekilmeye onay vermemesinden yakınmaktadır. Fakat Merkez Ordular Grup Komutanı Mareşal Ernst Busch, bu endişeleri önemsememiştir. Alman 134. Piyade Tümeni'nin devriyeleri, Kızıl Ordu'nun 35. ve 41. Muhafız Piyade Tümenleri bölgesinde yığınak yapıldığını, Alman tümenlerinin her üç alayı karşısında tam teçhizatlı 7.200 Sovyet askerinin mevzi almış bulunduğunu saptadı.
Harekât bölgesindeki 9. Ordu'nun tümenleri, 4. Ordu tümenlerine oranla genelde daha düşük nitelikte tümenlerdir. Bu durum, OKH'nin bir bölümünde 9. Ordu bölgesinin savunmaya daha elverişli bir arazi yapısı gösterdiği yönündeki inanca bağlı olabilir.
Alman
Babrusyk kenti, Fester Platz olarak tanımlanmış olup komutası General Gustav Gihr atanmıştır.
Bekir Karayel (siyasetçi)
Bekir Karayel (23 Mart 1920, Varna - 18 Haziran 2012, Ankara), Türk siyasetçi.
Bobruysk Taarruzu
Alman
Bölgedeki Alman kuvvetlerinin üst komutanlığı, Merkez Ordular Grubu olup Mareşal Ernst Busch komutasındadır.
Bekir Karayel (siyasetçi)
Karayel, Bulgaristan'dan Türkiye'ye göçtükten sonra 1945 yılında Türkiye Komünist Partisi (TKP) ile tanıştı ve ölünceye kadar TKP'de siyaset yürüttü. Zeki Baştımar, Mehmet Bozışık, Ruhi Su, Sıdıka Su, Ahmet Arif, Enver Gökçe gibi tanınmış TKP kadroları ile beraber çalıştı.
Bobruysk Taarruzu
Sovyet
Harekâta katılan Sovyet kuvvetleri 1. Belarus Cephesi kuvvetleridir. Dört sahra ordusu ve bir hava ordusundan oluşmaktadır. Ayrıca bir mekanize kolordu ve bir Muhafız süvari kolordusu da cephe emrinde bulunmaktadır. Harekât üst komutası Mareşal Jukov'dadır.
Bekir Karayel (siyasetçi)
"1951 Tevkifatı" adıyla anılan Türkiye Komünist Partisi davalarında Ankara Vilayet Komitesinde görev yaptığı gerekçesi ile 2 yıl tutuklu yattı, 2 yıl da sürgüne yollandı.
Bobruysk Taarruzu
Taarruz
Ana kuşatma harekâtının güney kıskacını oluşturmak üzere Bobruysk'u geri almak ve Berezina Nehri'nin güney geçişlerine ulaşmak planlanmıştır. Bu harekâtı, Alman 9. Ordu'su karşısındaki Mareşal Konstantin Rokossovski komutasındaki 1. Belarus Cephesi üstlenmiştir. Alman Merkez Ordular Grubu'nun güney kanadı, 2. Ordu tarafından tutulmaktadır. Bu kesim, daha önceki Sovyet taarruzlarıyla büyük ölçüde geçilmiş olan Pripet Bataklığı bölgesidir. Mareşal Rokossovski, cesur bir hareketle Alman kuvvetlerini Babrusyk'da çift kıskaç içine alma planıyla ününü destekledi. Rokossovski bu planı, Stalin'in tek bir yarma hareketine dayanan planına alternatif olarak sunmuştur.
Bekir Karayel (siyasetçi)
Esperanto diliyle ilgilenmiştir ve Türkiye'deki Esperanto-Türkçe sözlüğün yazarıdır.
Bobruysk Taarruzu
Taarruz
Rokossovski'nin taarruzu, Bagration Harekâtı'nın diğer taarruzları gibi şiddetli bir topçu taarruzunun önünden başladı. Taarruz başlangıçta güçlü bir Alman savunması karşısında ağır kayıplarla püskürtüldü. Rokossovski, 24 Haziran için daha yoğun bir topçu taarruzu emri vermiştir. Topçu desteğiyle yenilenen taarruzla taarruz cephesinin kuzey kesiminde Alman 134. Piyade Tümeni savunması çöktü ve Sovyet 3. Ordu'su Alman mevzilerine girdi. Bu bölgede karşı taarruza geçen ihtiyattaki 20. Panzer Tümeni, General Jordan'ın emriyle güney batıya çevrildi. General Mortimer von Kessel komutasındaki Tümen, Pavel Batov komutasında taarruza geçen Sovyet 65. Ordu'sunu karşılamakla görevlendirildi.
Bekir Karayel (siyasetçi)
2012 yılında Toplumcu Kurtuluş Partisi kuruluşunda yer almıştır.
Bobruysk Taarruzu
Alman birliklerinin kuşatılması
Sovyet taarruzu, 27 Haziran'da Babrusyk yakınlarına ulaştı ve 9. Ordu'nun kuzey kanadındaki General von Lützow komutasındaki 25. Kolordu'nun beş tümenini, Berezina Nehri'nin doğusunda tuzağa düşürdü. Merkezdeki 41. Panzer Kolordusu'na bağlı birliklerle 20. Panzer Tümeni de Sovyet birliklerince tuzağa düşürüldü. Bozulan Alman tümenleri, kuşatılmaktan kurtulabilmek için nehrin doğu kıyılarında birkaç kilometreye yayılan bir dizi umutsuz girişimde bulundular. Sovyet raporları, 27 Haziran'da imha olan ağır teçhizatın neden olduğu büyük yangınlardan ve kuşatmayı yarma girişimlerinden söz etmektedir. Hitler, General Jordan'ı, 20. Panzer Tümeni'ne verdiği emirlerden dolayı görevden aldı. Bu arada 9. Ordu, ana muharebe merkezinin bombalanması sonucu ciddi sorunlarla uğraşmaktaydı. Ertesi gün, 12. Panzer Tümeni'nden birlikler, takviye için Alman hatlarının gerisine ulaştılar. Birlik komutanı, 9. Ordu Kurmay Başkanı'nın ''Seni gördüğüme sevindim. Şimdi, 9. Ordu kurtuldu." sözleriyle karşılamıştır.
Bekir Karayel (siyasetçi)
18 Haziran 2012'de saat 00:30'da geçirdiği kalp krizi sonucu 92 yaşında öldü.
Bobruysk Taarruzu
Bobruysk'un geri alınışı
General Batov'un 65. Ordu'su Babruysk'ta Alman arıtçılarının direnişiyle sokak çatışmalarına giriştiler. Nüfusunun büyük bir kısmı Alman işgali sırasında ölmüş olan ve harabeye dönmüş Babruysk, 33. Piyade Tümeni'nin şafağa doğru çekilmesiyle 29 Haziran 1944 tarihinde Sovyet kuvvetlerinin eline geçti. Kurtulmayı başaran Alman askeri, çoğu moral olarak çökmüş ve ağır silahlarını geride bırakmış olarak 15 bindir. Sovyet iddiası, 20 bin tutsak alındığı yönündedir. Ayrıca Sovyet açıklaması, 50 bin Alman askerinin öldüğünü belirtmektedir. Sovyet yazar Vasili Grossman, savaşın sona ermesindeki kısa bir süre sonra Babruys'taydı. Şunları yazmıştır.
Harekâtın sonucunda Alman 9. Ordu'su kesin olarak imha edildi ve Kızıl Ordu için Minsk'in yolu açıldı.
Kaynakça
İngilizce Wikipedia maddesinden yararlanılmıştır. Bobruysk Offensive
NGC 5344
NGC 5344, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Büyük Ayı takımyıldızı yönünde bulunur. S tipi bir sarmal galaksidir. Amerikan astronom Lewis A. Swift tarafından 1886 yılında 40,64 cm (16 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
A2 Otoyolu (Yunanistan)
A2 Otoyolu, Avrupa E-yolu E90 karayolu güzergâhının bir parçasıdır.
Bad Girl (Rihanna şarkısı)
"Bad Girl", Rihanna ve Chris Brown tarafından Confessions of a Shopaholic filminin müziği olarak kullanılmak amacıyla 2009 yılında kaydedilen bir şarkı.
Lawton, Iowa
Lawton, Amerika Birleşik Devletleri'nin Iowa eyaletinde yer alan ve Woodbury ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 908 olduğu tespit edilmiştir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 908 kişiden 804 aileden ve 538 evden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehrin nüfus dağılımı %96,8 Beyaz, %0,1 Afrikan Amerikan, %0,9 Yerli Amerikan, %0,2 Asyalı, %0,4'ünün ise diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Birinci Fas Bunalımı
Birinci Fas Krizi (Tanca Krizi olarak da bilinir), Mart 1905 ve Mayıs 1906 tarihleri arasında Fas'ın I. Dünya Savaşı öncesindeki konumu dolayısıyla oluşan uluslararası krizdir. Bu kriz Almanya'nın hem Fransa hem de İngiltere ile ilişkilerinin kötüleşmesine yol açarken, yeni İngiltere-Fransa Dostluk Antlaşmasının oluşmasında pay sahibi olmuştur.
Kayser'in Ziyareti
31 Mart 1905 günü Kayzer II. Wilhelm Fas'ın Tanca şehrine geldi ve Fas Sultanı Abdelaziz'in temsilcileriyle görüştü. Daha sonra Kayser beyaz bir atın sırtında şehir turuna devam etti. Kayser, Sultan'ın egemenliğini desteklemek için geldiğini bildirdi. Bu, Fas'ta Fransız etki alanına meydan okuyan kışkırtıcı bir açıklamaydı. Sultan daha sonra Fransızların önerdiği bir takım hükûmet reformlarını reddetti ve dünyanın önde gelen devletlerini gerekli reformlar konusunda danışmak için Algeciras Konferansı'na davet etti.
Fransa'nın tepkisi; askeri hareketlilikler
Almanya, Fransa'nın diğer Avrupa güçleri önünde hesap vereceği çok taraflı bir konferans arayışı içindeydi. Fransa dış işleri bakanı Théophile Delcassé buna karşı çıkarak böyle bir konferansa ihtiyaç olmadığını savunuyordu. Alman şansölyesi Kont Bernhard von Bülow bu gelişmelerden dolayı savaş tehdidinde bulundu. Haziranın ortasında kriz zirve noktasına ulaştı. 15 Haziran'da Fransa bütün askerlerinin izinlerini iptal etti. 22 Haziran'da ise Almanya Fas ile savunma paktı yapma tehdidinde bulundu. Fransa başbakanı Maurice Rouvier Almanya ile bu konu yüzünden savaş riskini göze alamadı. Bunun üzerine kendi politikalarının desteklenmediğini gören dış işleri bakanı Delcassé istifa etti. 1 Temmuz'da Fransa konferansa katılmayı kabul etti.
Kriz, Algeciras Konferansı öncesinde de devam etti. Almanya rezerve birliklerini 30 Aralık günü göreve çağırdı. 3 Ocak'ta ise Fransa askeri birliklerini Almanya sınırına konuşlandırdı.
Algeciras Konferansı
Algeciras Konferansı sorunu çözmek için 16 Ocak 1906 günü toplandı. Konferans 7 Nisan 1906'ya kadar sürdü. 13 ülkenin temsilcilerinin bulunduğu konferansta Almanlar kendilerinin tek destekçilerinin Avusturya-Macaristan İmparatorluğu olduğu düşüncesindeydi. Almanya'nın uzlaşma konusundaki çabaları Avusturya-Macaristan hariç herkes tarafından reddedildi. Fransa arkasına İngiltere, Rusya, İtalya, İspanya ve Amerika Birleşik Devletlerinin çok sıkı desteğini aldı. Almanlar 31 Mart 1906 tarihinde görüşmeler onlar için daha kötü şekilde sonuçlanmadan uzlaşmaya vardılar ve 31 Mayıs 1906 tarihinde bu resmiyet kazandı. Fransa Fas polisi üzerindeki kontrolünü bırakmayı kabul etti fakat Fas'ın siyasi ve mali işleri üzerindeki güçlü etkisi devam etti.
Sonuç
Algeciras Konferansı Birinci Fas Bunalımını sadece kısa süreliğine çözdü. Üçlü İttifak ile Üçlü İtilaf arasındaki tansiyonu I. Dünya Savaşı'na giden yolda daha çok yükseltti.
Birinci Fas Bunalımı aynı zamanda, İngiltere'nin Fransa'yı bu krizde desteklemesiyle, Üçlü İtilaf'ın daha güçlü olduğunu gösterdi. Bu bunalım, Britanya-Rusya Antantı ve İngiltere-Fransa-İspanya arasında Cartagena Paktı'nın 1907'de imzalanmasının sebebi olarak görülebilir. Wilhelm aşağılanmış olduğunu düşündüğünden çok sinirlendi ve bir daha asla geri adım atmadı. Bu daha sonra Almanya'nın İkinci Fas Bunalımında da bir aktör olarak karşımıza çıkmasına neden oldu.
Yeni Ngbakoto
Yeni Ngbakoto (d. 23 Ocak 1992), Fransız futbolcudur. Super League ekiplerinden Panathinaikos'da oynuyor.
Geyer
Geyer, Almanya'da Saksonya eyaletinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 3,848 kişidir.
Gaëtan Bussmann
Gaëtan Bussmann (d. 2 Şubat 1991), Fransız futbolcudur. Ligue 1 ekiplerinden FC Metz'de oynamaktadır.
Kulüp Kariyeri
SAS Épinal'de amatör futbola başlamıştır.2004 yılından 2010'a kadar Metz'in altyapısında yetişen oyuncu 2010'da A takıma yükselmiştir.2012'de yetiştiği kulüp olan SAS Épinal'e kirlanmıştır.
Walter F. Parkes
Walter F. Parkes, (d. 15 Nisan 1951, Bakersfield, Kaliforniya) Amerikalı film yapımcısı, yazar ve eski stüdyo başkanı.
Son on dört yıldır Parkes'ın 1994'ten 2005'e kadar DreamWorks Pictures ile ilişkisi olduğu düşünülmektedir. Yapımcı ve senarist olarak en son filmi olan The Kite Runner filmi ile üç kez Akademi Ödülleri'ne aday gösterildi. Sweeney Todd filmi ile Altın Küre Ödüllü kazandı. Santa Monica, Kaliforniya'da Parkes, Laurie MacDonald ile evlendi ve iki çocukları oldu.
Detveyt
Detveyt ton (İngilizce: deadweight long tons veya metric tons) Birim; (dwt): Bir ağırlık ölçü birimidir. Ölü ağırlık anlamına gelen İngilizce kelimeden gelir. Uluslararası deniz ticaretinde kullanılan bir ölçü birimidir. Türkçede detveyt olarak kullanılır.
Detveyt uluslararası ticarette; özellikle anglo-sakson ülkelerde long tons veya metric tons bazında kullanılır. Bir metrik ton 1.000 kilogramdan oluşan ağırlıktır. Bir long ton tam 1.016,0469088 kilogramdan oluşan ağırlıktır.
NGC 5345
NGC 5345, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Yelken takımyıldızı yönünde bulunur. Sa tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1787 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Omega-3 yağ asitleri
Omega-3 yağ asitleri, aynı zamanda Omega-3 yağları, ω-3 yağ asitleri veya n−3 yağ asitleri olarak da adlandırılır, kimyasal yapılarında terminal metil grubundan üç atom uzaklıkta bir çift bağın varlığı ile tanımlanan çoklu doymamış yağ asidi'lerdir (PUFA'lar). Doğada yaygın olarak dağılmışlardır, önemli olduklarından hayvan lipid metabolizması bileşenleridir ve insan diyetinde ve insan fizyolojisinde önemli bir rol oynarlar.
İnsan fizyolojisinde yer alan üç tip omega-3 yağ asidi, bitkisel yağlarda bulunan α-linolenik asit (ALA) (alfa-linolenik asit) ve her ikisi de deniz balıklarının yağlarında yaygın olarak bulunan eikosapentaenoik asit (EPA) ve dokosaheksaenoik asit (DHA)'dır. Deniz yosunları ve fitoplankton, omega-3 yağ asitlerinin (balıklarda da birikir) birincil kaynaklarıdır. ALA içeren bitki yağlarının yaygın kaynakları arasında cevizler, yenilebilir tohumlar ve keten tohumu bulunurken, EPA ve DHA kaynakları arasında balık ve balık yağları bulunur.
Vücudun omega-3 yağ asidine ihtiyacı daha anne karnında başlar, çocukluk, ergenlik, yetişkinlik ve yaşlılık boyunca bu ihtiyaç devam eder.
Kimya
omega-3 terimi ("n-3", "ω-3" olarak da kullanılır) ilk çift bağın, karbon zincirin ucundaki (ω) metil grubundan itibaren sayılınca 3. karbon-karbon bağı olduğu anlamına gelir.
İnsan beslenmesinde önemli olan omega-3 yağ asitleri şunlardır: alfa-linolenik asit (18:3, ALA), eikosapentaenoik asit (20:5, EPA) ve dokosaheksaenoik asit (22:6, DHA). Bu üç doymamış yağda, sırasıyla 18, 20 veya 22 karbonlu bir zincirde 3,5, veya 6 çift bağ vardır. Çift bağların hepsi cis-biçimindedir, yani hidrojen atomları çift bağın aynı tarafındadır.
Sağlık etkileri
Takviye ile tüm nedenlere bağlı ölüm riskinin daha düşük olması arasındaki ilişki sonuçsuz görünüyor.
Kanser
Deniz omega−3 yağlarının tüketimini kanser riskinin azalmasıyla ilişkilendiren kanıtlar yetersizdir. Olası meme kanseri istisnası dışında, omega-3 yağ asitleri ile takviyenin farklı kanserler üzerinde etkisi olduğuna dair yeterli kanıt yoktur. Tüketimin prostat kanseri üzerindeki etkisi kesin değildir. DPA'nın yüksek kan seviyelerinde risk azalır ancak birleşik EPA ve DHA'nın daha yüksek kan seviyeleri ile muhtemelen daha saldırgan prostat kanseri riskinin arttığı gösterilmiştir. İlerlemiş kanser ve kaşeksi (ing:cachexia) olan kişilerde, omega-3 yağ asitleri takviyeleri faydalı olabilir, iştahı, kiloyu ve yaşam kalitesini iyileştirebilir.
Reksizm
Reksizm, Belçika'da 20. yüzyılın ilk yarısında ortaya çıkan faşist politik hareket. Bu ideolojinin temelleri 1930 yılında Léon Degrelle tarafından Valonya'da atılmıştır.
Omega-3 yağ asitleri
Anne-bebek sağlığında rolü
Omega-3 yağ asitleri, anne karnındaki bebeğin sağlıklı gelişimine aşağıdaki şekillerde yardımcı olabilir:
Reksizm
Belçikalı psikoposlar Katolik Kilisesi'ne olan bağları belirginleştirken bazı Reksistler, Nazi Almanyası'na karşı, gizli direnç oluşturdu. Nazi Almanyası’nın etkisiyle Reksizm, Yahudi karşıtı bir politika da izlemeye başladı. Reksistler, komünizm karşıtı Nazi Almanyası’na elinden geldiği kadar yardım etti. Ve Flamanlar, gönüllü olarak Reksizm’e karşı savaştılar. 1945'te Nazist Almanya'nın düşüşüyle Degrelle, Falanjist İspanya'ya sığındı. Çünkü Degrelle, Belçika'ya ihanetten suçlu bulundu ve idama mahkûm edildi.
Omega-3 yağ asitleri
Göz sağlığında rolü
Yüksek doz omega-3 alımı gözde yaşa bağlı olarak gelişen sarı nokta hasarları riskini önleyebilmektedir. Omega-3 yağ asitleri eksikliğinde, retinada görme fonksiyonunun azaldığı tespit edilmiştir.
Reksizm
Belçika, İspanya’dan Degrelle’i geri istedi. Ama boşunaydı. İspanya, Degrelle'i asla geri vermedi. Degrelle, 1994'te Málaga'da öldü.
Omega-3 yağ asitleri
Kemik-eklem sağlığında rolü
EPA ve DHA’nın antienflamatuar etkisi vardır, ayrıca kas-iskelet sistemi ve bağışıklık sistemi üzerinde faydalı etkileri bulunmaktadır. Omega-3 kemik ve eklem sağlığında başlıca aşağıdaki şekillerde yardımcı olabilir:
Kalp-damar sağlığında rolü
Yapılan araştırmalarda, omega-3 yağ asitlerinin dengeli alımının özellikle kalp ve damar hastalıkları açısından yararlı olduğu vurgulanmaktadır. Omega-3 tüketenlerde koroner kalp hastalığına bağlı ölümler daha düşük bulunmuştur. Omega-3, kalp ve damar sağlığında başlıca aşağıdaki şekillerde yardımcı olabilir:
Titus'un merhameti
Titus'un merhameti (İtalyanca:) La clemenza di Tito; Köchel Dizini KV 621) Wolfgang Amadeus Mozart tarafından bestelenmiş bir "opera-seria" türünde opera eseridir. Opera'nın librettosu antik Romalı Suetonius'un ünlü eseri olan Sezarların hayatındaki Roma İmparatoru Titus Flavius Vespasianus'un hayatından uyarlanmış olup ünlü librettocu Metastisio tarafından ilk defa 1734de İtalyan besteci Antonio Caldera tarafından bestelenen opera eseri için hazırlanmış ve yaklaşık 40 kadar besteci tarafından da kullanılmıştır. Avusturya İmparatoru I. Leopold'un Pragda Bohemya Kralı olarak taç giyme töreni için Mozart'a sipariş verilen bu "opera-seria" eseri çok kısa bir zaman içinde bestelenmiş ve prömiyeri 6 Eylül 1791'de Prag'da Bohemya Devlet Tiyatrosunda oynanmıştır.
Hazırlanması ve sahnelenmesi
Mozart Temmuz 1791'de Sihirli Flüt operasının hazırlamasında epeyce ileri gitmişti. Sipariş, Prag'da yaşayan konser organizatörü "Domenico Guardasoni" geldi ve bu kişi Kutsal Roma-Germen İmparatoru olan II. Leopold'un Bohemya Kralı olarak Prag'da taç giymesi için yapılacak töreni organize etmek için Bohemya İdare Meclisi tarafından görevlendirilmişti. Bu törenin tarihi 6 Eylül olarak tespit edilmişti. Fakat Guardasoni Mozart'a Haziran içinde sipariş vermiş ve Mozart'ı çok hızlı çalışmaya zorlamıştı. Mozart Guardasoni'nin ilk tercihi değildi. Daha önce yeni opera siparişi Antonio Salieri'ye gitmiş; ama onun fazla işi olduğu için bu sipariş reddedilmemişti. Eski libretto saray şairi Caterino Mazzolà tarafından gözden geçirildi ama bu şair eserlerinin kataloğunu hazırlarken librettonun revizyonu için Mozart'ın ismini de koymuştur. Guardasoni Mozart'ın Don Giovanni eseri hazırlamasına şahit olmuştu ve onun hızla çalışabileceğini bilmekteydi. Ayrıca siparişi için Mozart'a Viyana'da aldığı ücretin iki misli ücret vermeyi kabul etmişti. Mozart'ın hayatını yazanlar operanın 18 günde tamamlandığını; bunun için resitatiflerin başka bir besteci (büyük olasılıkla Mozart'ın öğrencisi "Sussmayer") tarafından hazırlandığını yazmışlardır.
Prömiyer I. Leopold'un taç giyme töreninin bitiminden birkaç saat sonra yapıldı. İmparator I. Leopold'un şahsen bu opera hakkında neler düşündüğü bilinmemekle beraber, 19. yüzyılda yazılan ve bu taç giyme törenine katılan bir saray mensubunun hatıralarına dayanan bir müzik makalesinde İmparatoriçe Maria Luisa'nın bu eseri bir porcheria tedesca (Alman domuzluğu) olarak nitelendirdiği bildirilmiştir.
Halka açık ilk temsili 6 Eylül 1791de Prag'da Devlet Tiyatrosu'nda yapıldı. Bu opera Mozart'ın ölümünden sonra birçok yıl popüler olarak opera evlerinde sahnelendi. 1806da bu opera İngiltere'de Mozart'ın operaları arasında sahnelenen eserlerden ilki olmuştur. Fakat bu yıllardan sonra gözden düşmüş ve hiç sahnelenmez olmuştur. 19. ve 20. yüzyıllarda müzik kritikleri bu eseri çok hızla ve bestecinin yorgun olduğu bir dönemde hazırlanmış, Mozart'ın diğer eserleri arasında ikinci derecede, önemsiz bir eser olarak görmüşlerdir. Buna bir neden de "opera-seria" janrının zaten Mozart'ın yaşadığı dönemde eskimiş demode bir opera janrı olmasındandır. Diğer bir nedeni de iki önemli rol (Sesto ve Annio) için kastrato şarkıcılar gerekmekte ve son yüzyıllarda bu türlü şarkıcılar ortadan kalktığı için bu erkek rollerinin kadın mezzosopranolar tarafından oynanılmakta ve bu da seyirciler tarafından yadırganmaktadır. Buna rağmen son yıllarda bu eser yine birkaç defa modern opera sahnelerinde konulmuştur.
Enstrümentasyon
Mozart'ın orijinal notaları şu çalgıları kapsayan bir orkestra için hazırlanmıştır.
Resitatiflerde basso continuo için klavsen ve viyolonsel.
I. Perde
Tahttan indirilmiş sabık imparator Vitellıus'un kızı olan, Vitellia bunun öcünü almak için Roma İmparatoru Titus aleyhinde bir komplo hazırlamaktadır. Bunun için İmparator'un arkadaşı olan ve Vitellia'ya âşık olan Sesto'u be komploda başrolü oynaması için imparator aleyhine kışkırtmaya çalışmaktadır. Vitellia kendisini kıskandığı imparatoriçe Klikyalı Berenicein Titus tarafından Kudüs'e geri gönderildiğini duyunca Sesto'dan bu komployu uygulamayı geciktirmesini ister.
Vitellia kendinin Titus tarafından imparatoriçe olarak seçileceğini ummaktadır. Fakat Titus Sesto'un kız kardeşi Servilia'yı imparatoriçe olarak seçer. Titus tarafından bilinmeyen bir gerçek, Annius ve Servilla'nın birbirlerine aşık olmalarıdır ve Titus'un bu seçimi her ikisini de gayet mutsuz yapar. Servilla bu gerçeği Titus'a itiraf etmeye karar verir, ama eğer Titus buna rağmen kendiyle evlenmek isterse İmparator'un isteğine boyun eyeceğini bildirir. Servilia'nın itirafını duyan Titus Servilia'nın dürüstlüğü dolayısıyla tanrılara şükürler sunar ve hemen Annius ve Servilia arasına girmekten vazgeçtiğini açıklar.
Bu sırada Titus'un Servilia'ya gösterdiği yakın ilgiyi çok kıskanan Vitellia Titus aleyhindeki komplo planlarına uygun olarak Sesto'u Titus'a karşı suikast yapıp öldürmesini ister. O da bu operanın en ünlü aryalarından Parto, parto aryasını söyleyip suikast yapmayı kabul eder. Fakat onun ayrılmasından hemen sonra Annius ve imparatorluk muhafızları komutanı Publius gelip Vitellia'ya Titus'un kendisini eşi olarak seçtiği haberini verirler ve onu refakatlerinde İmparator huzuruna götüreceklerini bildirirler. Vitellia Sesto'ya verdiği komplo ve suikast rolü ve şimdiki imparatoriçelik rolü arasında büyük bir ikilemle karşılaşmıştır.
Bu sırada, Sesto Roma idaresi merkezi olan Kapitol'a gitmiş ve diğer komplocularla birlikte bu binayı ateşe vermiştir. Titus dışındaki diğer karakterler birer ikişer girerek Kapitol'ün ateşe verilmesi gerçeğinden duydukları dehşeti ifade ederler. Sonra Sesto sahneye girerek Titus'un öldürüldüğünü gördüğünü ilan eder. Fakat bu ölümde kendinin suikastçı olduğunu daha ilan etmeden Vittelia tarafından durdurulur. I. Perde diğerlerinin Titus'un ölümü nedeniyle söyledikleri yavaş acıklı bir matem şarkısı ile sona erer.
II. Perde
Bu sahne Annius'un Sesto'ya İmparator Titus'un hayata olduğunu ve ortalıkta göründüğünü söylemesi ile başlar. Yangın dolayısıyla ortaya çıkan duman ve kargaşalıkta Sesto bir başka kişiyi Titus sanıp bıçaklamıştır. Biraz sonra Publius, Sesto'yu tutuklamak için gelir ve Sesto tarafından bıçaklanan, fakat ölmeyen, kişinin Sesto'nun komplosuna katılan ve bu nedenle Titus'un elbiselerini giymiş olan bir kişi olduğunu haber verir.
Senato Sesto'yu yargılamaya başlar. Titus, arkadaşı Sesto'nun suçsuz olup beraat edeceğinden emin olmakla beraber yargının sonucunu sabırsızlıkla beklemektedir. Senato Titus'un beklemediği bir şekilde yargıya vararak Sesto'yu suçlu bulur. Titus'un, hiç istemediği halde, bu suçun cezası olan Sesto'nun idamı hükmünün infaz kararını imzalaması gerekmektedir.
Bu sırada Vitellia da utanç ve pişmanlık hisleri ile dolu olup, hazırladığı komplonun tüm içyüzünü Titus'a açıklamaya karar verir. Böylece ünlü Non piu di fiori adlı rondoyu söyleyerek imparatorluğun birinci kadını olma umutlarını sona erdirir. Suçlu görülenler (bu arada Sesto) suçun infazı için vahşi hayvanlara atılmak üzere arenaya getirilirler. Titus tam merhametini gösterip bütün hepsini af ettiğini ilan edecekken Vitellia komplonun kendi tarafından ortaya atıldığı itirafını Titus'a yapar. İmparator bundan söke olmuştur. Fakat bu genel af kapsamının içine Vitellia'yı da koyar. Opera bütün Romalı tebaların İmparatorları olan Titus'un çok büyük merhametini övmeleri ile sona erer. Bu övgü sırasında Titus da eğer kendisi her Romalı'nın refahını korumaktan ayrılırsa tanrılardan kendini çarpıp öldürmelerini diler.
TV ve film uyarlamaları
Bu operanın televizyon için şu video kaydı uyarlamaları bulunmaktadır:
Youssouf Djaoro, Aziza Hisseine, Khayar Oumar Defallah,	Djibril İbrahim, Hadje Fatime N'Goua, Garba İssa, Abderamane Abakar