cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Güzelce Ali Paşa Çeşmesi
Konumu ve mimarisi
İstanbul'un Beyoğlu ilçesinin Kulaksız Mahallesi'nde, Saçlı Emir Tekkesi'nin avlu kapısı bitişiğinde konumlanan, mermer kaplamalı bir duvar çeşmesidir. Dalgalı bir kaş kemerin oluşturduğu nişin içindeki ayna taşı, yatay ve dikey silmelerle sınırlandırılmıştır. Ayna taşındaki sağır bir kaş kemerin her iki yanında birer, kaş kemer motifiyle musluk arasında ise daha büyük boyutlu bir rozet kabartması yer alır. Ayna taşının yukarısında ve nişin içinde, sağ ve solda birer adet daha rozet kabartması konumlanır. Bu iki rozetin yukarısında, sağ ve sol kenarları; uçları rumi dolgulu kırık kaş kemerlerle sonlanan dikdörtgen bir kartuş içerisinde, tarihsiz bir beyit yazılıdır.
Nişi çevreleyen kemerin her iki yanında oluşan ve silmelerle çevrelenen üçgen alanların merkezlerinde birer rozet kabartması vardır. Bu kısmın üstündeki, silmelerle oluşturulan dikdörtgen çerçevede çeşmenin inşa kitâbesi vardır. Hükmî imzalı, sülüs üslubuyla yazılan kitâbe metni şu şekildedir:
İnşa kitâbesinin yukarısında çeşmenin ilk onarım kitabesi yer alır ve bu iki kitâbe ile niş dahil tüm ön cephe, silmelerle oluşturulan dikdörtgen bir çerçeveyle çevrelenir. Çerçevenin dışında ve onarım kitâbesinin yukarısında, ikinci bir onarım kitâbesi yer alır. Yapı, düz bir beton saçakla sonlanır. Mermer teknesi ise kırıktır.
Kevin Love
Kevin Wesley Love (d. 7 Eylül 1988, Santa Monica), Amerikan profesyonel basketbolcudur. NBA takımlarından Miami Heat takımında kariyerini sürdürmektedir. Love, Santa Monica, Kaliforniya'da dünyaya geldi. Eski NBA oyuncusu Stan Love'un oğludur. 3 kardeşlerdir. Amcası The Beach Boys grubunun üyesi Mike Love'dur. Teyzesi, Kathleen McCartney eski bir triatlettir.
Amerika Birleşik Devletleri millî basketbol takımı ile 2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası'nda altın madalya almıştır.2011'de Yao Ming'in yerine All-Star seçildi
Love, 23 Ağustos 2014'te Cleveland Cavaliers takımına, Andrew Wiggins ve Anthony Bennett karşılığında takas edildi.
LMFP pili
Lityum manganez demir fosfat (LMFP) pil, katot bileşeni olarak manganez içeren bir lityum demir fosfat pildir (LFP). 2023 itibariyle birden fazla şirket LMFP pilleri ticari kullanım için hazırlıyordu. Satıcılar, LMFP pillerinin üstün performans elde ederken LFP ile maliyet açısından rekabet edebileceğini iddia ediyor.
Özellikler
Çinli şirket Gotion, 240 Wh/kg (525 Wh/l) güç enerjisi yoğunluğuna ve 1800-4000 devirlik bir süreye ulaştığını iddia ediyor. Paket düzeyinde ağırlık enerji yoğunluğu 190 Wh/kg'dır.
Tarih
Contemporary Amperex Technology Co Ltd (CATL), M3P piliyle 2023'te pilleri sevk etmeyi planladığını duyururken, BYD, Sunwoda ve Eve Energy de LMFP pillerini ticarileştiriyor.
Zorluklar
Teknolojinin ticarileştirilmesi, yüksek sıcaklıklarda manganez çözünmesini azaltmayı, iletkenliği ve sıkıştırma yoğunluğunu, granülasyon teknolojisini ve elektrolit katkı maddelerini artırmayı içeriyordu.
Drassodes pseudolesserti
Drassodes pseudolesserti, Drassodes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Gregorios Pakourianos
Gregorios Pakourianos (Latin alfabesi ile Gregorius Pacurianus), Grigol Bakurianis-dze; ; , Grigor Bakurian; ; (ö. 1086)
Arka plan
Gregorios'ın kökeni, tarihçiler için tartışma konusudur. 1001 yılında Bizans tarafından İberya themasına ilhak edilen Tao ya da Tayk bölgesinden olduğuna inanılmaktadır. Dönemin tarihçisi ve Gregorios'u şahsen tanıyan Anna Komnini'ya göre, "soylu bir Ermeni ailesinden gelmektedir," 12. yüzyıl Ermeni vakanüvis Edessalı Mateos, ise Pakourianos'un dini bağlantılarına bakarak Gürcü (Vrats') kökenli olduğunu söyler. Gregorios kendisi ise İberya'nın şanlı halkına ait olduğunu söyler ve keşişlerinin Gürcüce bilmeleri konusunda ısrar eder. Ermeni tarihçi Viada Arutjunova-Fidanjan Ermeni vilayetlerinde Bizans idaresi üzerine çalışmasında Gregorios'un Kalkedon Amentüsüne bağlı Ermeni bir ailede doğduğunu söyler.
Pakourianos üzerine mevcut tüm delilleri göz önüne alınca, tarihçi Nina G. Garsoïan, "büyük olasılıkla açıklama şu şekildedir ki bu (Pakourianos ailesi) Tayk/Tao bölgesi sınırında ikamet eden Kalkedon Amentüsüne inanan Ermeni-İberya karması aristokrasisine aittir."
Anna Komnini'ya göre Pakourianos küçük cüsseli fakat muazzam bir savaşçıydı.
Bizans'a hizmeti
Gregorios Pakourianos, Selçuklu lider Alp Arslan karşı gerçekleşen başarısız Ani savunmasına katıldı ve müttefikleri, Gürcistan Kralı IV. Bagrat liderliğinde Kafkasyalı Gürcüler ve Kral Goridzhan liderliğinde Albanlar idi. Daha sonra VII. Mihail (1071–1078 arası hükümdar) ve III. Nikiforos'a (1078-1081 arası hükümdar) İmparatorluğun hem batı hem de doğu sınırlarında farklı sorumluluklarda hizmet etti. 1071'den itibaren İberya theması Strategos'uydu. Selçuklu ilerleyişi Bizanslıları doğu Anadolunun kalelerinin ve İberya themasını boşaltmaya zorladı, Kars'ın kontrolünü 1072-1073 yılında Gürcistan Kralı II. Giorgi'ye devretti fakat bu şehrin düşmesine engel olmadı.
Daha sonra Gregorios, III. Nikeforos'u indiren bir darbeye katıldı. Yeni imparator I. Aleksios onu "Tüm Batı'nın "megas domestikos'" olarak atadı ve ona Balkanlar'da yeni mülkler verdi. Bizans İmparatorluğu'nun çeşitli yerlerinde çok miktarda mülke sahip oldu ve belirli vergi muafiyeti de dahil olmak üzere imparator tarafından kendisine çeşitli imtiyazlar verildi. 1081 yılında Dirrahium Muharebesi'nde Normanlara karşı sol kanadı komuta etti. Bir yıl sonra Moglena'dan Normanları çıkardı. 1086 yılında Beliatoba Muharebesi'nde Peçeneklere karşı savaşırken öldü.
Gregorios ayrıca Hristiyan kültürünü koruyan ve geliştiren birisi olarak kaydedilmiştir. O ve kardeşi Abas (Apasios) beraber 1074 yılında Aynoroz'da Doğu Ortodoks İviron Manastırı'na önemli bir bağış yaptılar ve bu kurum için düzenlemeler (typikon) yürürlüğe koymuştur. Ermenice Typikon'un Yunanca versiyonunu imzalamıştır. İmzasında Yunan harflerden ziyade Gürcü ve Ermeni harfler kullanmıştır. Gregorios'un Yunanca bilmediğini kabul edilir.
Armory (oyun motoru)
Tarihi
Armory hala günümüzde varlığını sürdüren bir oyun motorudur.
Robert Munsch
Robert Norman Munsch, (d. 11 Haziran 1945) Amerika Birleşik Devletleri doğumlu Kanadalı çocuk edebiyatı yazarıdır.
Biyografi ve kariyeri
Robert Munsch, Pittsburgh, Pennsylvania'da 1945 yılında doğdu. 1969 yılında Fordham Üniversitesi'nden tarih bölümünden, 1971'de ise Boston Üniversitesi'nden antropoloji bölümünden mezun oldu.
Cizvit rahip olmak için çalıştı ancak sonradan yetimhaneler ve bakım merkezlerinde işler yaptıktan sonra çocuklar için çalışmaya karar verdi. 1973 yılında Tufts Üniversitesi'nde "çocuk çalışmaları" üzerine master eğitimi aldı. 1975'te Kanada'ya taşındı ve Guelph, Ontario'da University of Guelph'da anaokulunda çalışmaya başladı. Ayrıca öğretim görevlisi ve yardımcı doçent olarak Guelph Üniversitesi Aile Çalışmaları Bölümü'nde de eğitmen olarak görev aldı. Guelph'de, çocuk eğitimleri sırasında yazdığı pek çok hikâyeyi yayınlaması için teşvik edildi.
Munsch'ün en bilinen kitaplarından biri olan, Love You Forever, 2001 Publishers Weekly tüm zamanların en çon satan çocuk kitapları listesinde 6.970.000 cep kitabı kopyası ile (1.049.000 ciltli kopya satışı hariç) dördüncü sırada listelendi.
Munsch halk arasında bipolar bozukluk rahatsızlığı ve madde bağımlılığı sorunları ile de tanınır. Ağustos 2008'de, Munsch normal cümleler ile konuşma yeteneğini etkileyen bir felç geçirdi. Sadece yaşamsal aktivetlerin gerçekleştirebilecek bir halde kurtarıldı ve tamamen iyileşene kadar yazarlık kariyerine ara verdi. 15 Mayıs 2010 tarihinde Munsch'e obsesif-kompülsif ve manik-depresif tanısı konuldu ve alkol ile kokain bağımlılığından kurtarıldığı açıklandı.
Ödüller ve başarılar
1999 yılında Munsch'e Kanada Şeref Madalyası verildi. 17 Haziran 2009 tarihinde, Toronto'da bulunan ve ünlü sanatçılara ait birer yıldızın olduğu Canada's Walk of Fame'de bir yıldız Munch için eklendi. Tören 12 Eylül 2009'de yapıldı.
Drassodes prosthesimiformis
Drassodes prosthesimiformis, Drassodes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Burleson, Teksas
Burleson, Amerika Birleşik Devletleri'nin Teksas eyaletinde yer alan ve Johnson ilçesinde yer alan bir şehirdir. 26 Kasım 2009 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 40.714 olduğu tespit edilmiştir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 18.130 kişi, 6.508 ev ve 4.894 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
Shannara
Shannara, Amerikalı yazar Terry Brooks'un fantastik romanlar serisi.
Seri toplam 14 romandan oluşan 5 evreden ibarettir. Seri adını Elf kraliyet ailesinin adından almıştır. Seri kahramanlarının tamamı da bu aileye mensuptur. Her evrede yeni bir kuşağın maceraları anlatılmaktadır.
Seri ABD'de büyük popülerlik kazanmıştır. Serinin ilk romanı olan Shannara'nın Kılıcı (The Sword of Shannara, 1977) The New York Times'ın çok satanlar listesine giren ilk fantastik kitaptır.
Edebiyatta fantezi tarzında görülen büyük patlama bazı edebiyat eleştirmenlerince Brooks'un Shannara serisinden ilk trilojinin piyasaya çıkışıyla ilişkilendirilmektedir.
Drassodes platnicki
Drassodes platnicki, Drassodes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Jiahu
Jiahu, Çin'in Henan eyaletinde bulunan bir Neolitik yerleşim yeriydi. Antik Çin'in merkezi ovasında, Sarı Nehir yakınında, kuzeyde Ni Nehri'nin taşkın yatakları ile güneyde Sha Nehri arasında, Wuyang kentinin 22 km kuzeyinde yer almaktadır. Çoğu arkeolog, yerin Peiligang kültürünün en eski örneklerinden biri olarak görümektedir. MÖ 7000 civarında yerleşen yer, daha sonra sular altında kaldı ve MÖ 5700 civarında terk edildi. Yerleşim bir hendekle çevriliydi ve 55.000 m²'lik nispeten geniş bir alanı kaplıyordu. Bir zamanlar, en az 250 kişiye ve belki de 800 kadar kişiye ev sahipliği yapan "karmaşık, oldukça organize bir Çin Neolitik toplumu" olarak adlandırılmaktadır. Jiahu arkeolojik alanının önemli keşifleri arasında kaplumbağa kabuklarına ve kemiklerine oyulmuş, muhtemelen ön yazının erken bir örneği olan Jiahu yazıları, dünyanın en eski çalınabilir müzik aletleri arasında olduğuna inanılan turnaların kanat kemiklerinden oyulmuş otuz üç Jiahu flütü ile pirinç, bal ve alıç yapraklarından mayalanan şarabın kanıtları bulunmaktadır.
Çok çeşitli diğer eserler, konutlar, mezar alanları, çömlek fırınları, taş ve topraktan yapılmış çeşitli aletler ve ortak bir çalışma alanı olduğuna inanılan büyük bir merkezi yapı dahil olmak üzere erken Neolitik dönem için oldukça gelişmiş bir yerleşime işaret etmektedir. Bugüne kadar, Jiahu'da 45 ev kazıldı. Bunların çoğu küçük olup dört ila on metre arasında olup çoğu yarı yeraltı (kısmen toprağa kazılmış) ve tek odalıydı, ancak bunların bazılarında daha sonra inşa edilmiş ek odalar bulunmaktaydı. Çöp çukurları ve depolama mahzenleri de kazılmış ve dokuz çömlek fırını tespit edilmiştir.
Hainler (film, 2013)
Hainler (Afrikaans: Verraaiers), 2013'te vizyona giren bir Güney Afrika filmidir. Boer Savaşı sırasında yaşananları anlatır.
Filmin yönetmeni Paul Eilers'tir. Başrollerde Gys de Villiers, Vilje Maritz ve Andrew Thompson oynamıştır.
Konusu
Bir Boer subayı, savaşa devam etmek yerine ailesini korumak için eve dönmeye karar verir. Bu karar, kendisi ve oğullarının vatana ihanetten yargılanmalarına neden olur. Ayrıca filmde Peygamberdevesi böceği (Afrikaans: "Bidsprinkaan" / "Hotnotsgod") efsanesi de bir kurtuluş işareti olarak kullanılmıştır. According to local beliefs, this insect brings good luck. Yerel inanışlara göre bu böcek uğur getirir. Filmin sonu oldukça etkileyici bir biçimde bitmektedir.
Şevket Ödül
Şevket Ödül (d. 1885, Lüleburgaz - ö. 29 Ağustos 1973), Türk siyasetçi.
Hukuk eğitiminden terktir, özel eğitim almıştır. Edirne Öğretmen Okulu Öğretmenliği, Adapazarı Savcılığı, Edirne Merkez Savcı Yardımcılığı, kuruculuğunu Edirne Belediye Başkanı Şevket Dağdeviren, Tüccar Kasım Yolageldili, Avukat Şeref Aykut ve Edirne Milletvekili Faik Kaltakkıran'ın yaptığı Trakya-Paşaeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti üyeliği, Adliye Vekaleti Hususi Kalem Müdürlüğü, Edirne İli Daimi Komisyon Üyeliği, Tüccarlık, Çiftçilik, TBMM II. Dönem (Ara Seçim), III., IV., V., VI., VII. ve VIII. Dönem Kırklareli Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Juan Carlos Ferrero
Juan Carlos Ferrero Donat (d. 12 Şubat 1980, Ontinyent), İspanyol tenisçi.
Kariyerinde 16 turnuva kazanan Ferrero, en büyük başarısı 2003 yılında Fransa Açık'nı kazanmak ve 8 hafta boyunca dünya birincisi olmaktı. Ayrıca İspanya tenis millî takımı ile 2000, 2004 ve 2009 yıllarında Davis Kupası'nı kazanmıştır.
Arinçkus Argişti Steli
Arinçkus Argisti Steli; Urartu Kralı I. Argişti'ye ait olan, MÖ 785 ile MÖ 756 yılları arasında tarihlendirilen ve üzerinde çivi yazısıyla yazılmış Urartuca bir metne sahip olan steldir.
Eser, 2015 yılında Van Gölü'nün çevresinde yer alan ve Van iline bağlı Köklü Köyü'nde Van Arkeoloji Müzesi görevlisi Kenan Işık tarafından bulunmuştur. Eserin bulunduğu bölgenin yerel adı "Arinçkus" olduğundan ve birden fazla Argişti steli bulunduğundan "Arinçkus Argişti Steli" şeklinde kaydedilmiştir. Eser, Bitlis Ahlat Müzesinde sergilenmektedir. Eserde yer alan metne başka birçok stelde rastlanmaktadır. Bu ve benzeri metinler, genelde bir önsöz niteliği taşır ve çevresinde başka yazıtların da olabileceğine işaret eder.
Transkripsiyon
2            [a-l]i-e a-lu-še i-ni [NA]4pu-lu-si e-si-[ni]
3            su-ú-i-du-li-e a-˹lu˺- še še-er-du-li-˹e˺
4            ˹a˺-lu-še DUB-te pi-tú-li-e [a-lu-]˹še˺ a-i-ni-[i]
5            i-ni-e-li du-li-i-e a-˹lu˺-[še ˹ú˺-li-še?
6            ti-ú-li-i-e i-e-še za-du-bi tú-ri-ni-n[i]
7            ˹D˺ḫal-di-i- še ˹D˺IM-še ˹D˺UTU-ni? DINGIR MEŠ
8            [ma]-a-ni ar-mu-zi-i ˹D˺UTU-ni pi-i-n[i]
MOBO Ödülleri
MOBO (Music of Black Origin kısaltması) Ödülleri, 1995 yılında Kanya King ve Andy Ruffell tarafından düzenlenen ödül törenidir. Irk ve ulus ayrımı yapılmaksızın, siyah müziği yapanların başarılarını desteklemek amacı ile, her yıl Birleşik Krallık'ta sunuluyor.
Arinçkus Argişti Steli
Transkripsiyon
mi]- ˹i˺ na-a-ra-a a-ú-i-e ú-lu-li-e
Türkçe çevirisi
"Minua oğlu Argişti der ki: Her kim bu steli (buradan) taşırsa, her kim (onu) saklarsa, her kim yazıtına zarar verirse, her kim bu şeyleri yaparsa, her kim derse "Ben bunu yaptım!"; Tanrı Haldi, Fırtına Tanrısı, Güneş Tanrısı ve (tüm) tanrılar onu ve onun zürriyetini güneş ışınının altında yok etsin." (Son iki satırda yer alan sözcüklerin anlamları henüz çözülememiştir.)
Vivian Campbell
Vivian Patrick Campbell  (d. 25 Ağustos 1962) İngiliz hard rock grubu Def Leppard'ın İrlandalı gitaristidir. 1992 yılında Def Leppard grubuna girmeden önce 1986-1988 arası Whitesnake ve 1982-1986 arası Dio'nun gitaristliğini yapmıştır.
Drassodes placidulus
Drassodes placidulus, Drassodes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Cüce kertenkele
Cüce kertenkele (Parvilacerta parva), Lacertidae familyasındaki bir kertenkele türüdür. Türkiye'ye özgüdür. Vücut uzunlukları 14 cm kadar olabilir. Boyun bölgesindeki derileri tırtıklıdır ve gövdelerinin yanlarında açık lekeler ve koyu şeritler mevcuttur. Genelde yüksek rakımlı bölgelerdeki taşlık ve çalılılık arazileri tercih ederler.
Cansu Çetin
Cansu Çetin (d. 26 Mayıs 1993, Ankara), Fenerbahçe Opet'te libero/smaçör olarak oynayan Türk voleybolcu.
High 'n' Dry
High 'n' Dry, İngiliz hard rock grubu Def Leppard'ın 11 Temmuz 1981'de Mercury Records tarafından satışa sunulan 2. albümüdür.
Cansu Çetin
Kariyeri
Voleybola Çankaya Belediyespor altyapısında başladı. 2008-2010 yılları arasında İlbank altyapısında yer aldı. 2010'da Eczacıbaşı'na transfer olan Çetin, 2011'den 2014'e kadar Sarıyer Belediyespor'da kiralık olarak oynadı. Ardından 2015-2017 arasında VakıfBank, 2017-2020 arasında ise Galatasaray forması giydi. Ardından Fenerbahçe'ye transfer olan Çetin, 2020-21 Sultanlar Ligi'ni ikinci tamamlayan kadroda yer aldı. 2021 Dünya Kulüpler Şampiyonası'nda ise üçüncülük elde etti.
Drassodes phagduaensis
Drassodes phagduaensis, Drassodes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Pelle ile Prof
Pelle ile Prof Norveçli yazar Ingvar Ambjørnsen'in gençler için yazdığı bir kitap serisidir. Kitap, Pelle ile lakabı Prof olan iki çocuk arasında geçmektedir. Bu iki çocuk, suçlar, cinayetler, Nazism, hatta uyuşturucu çeteleri ile ilgilenen iki çocuk polis gibidirler. Bu kitap Franklin Dixon'un "Hardy Boys" adlı kitabına benzemektedir. Bu kitaplarda hikâyeler Torshov, Oslo'da Prof ile aynı apartmanda oturan Pelle tarafından anlatılıyor. Pelle yere vurunca ses Prof'un damından duyabilir.
Onlar beraber çeşitli gizemleri çözümlemeye çalışırlar. Prof akıllı olandır. Ayrıca Prof dedektif kitapları okumayı ve yemek yemeyi çok sever. Prof'un abisi Norveç'te başarılı bir gazete olan Dagbladet'de çalışmaktadır. Ayrıca Pelle ile Prof için bilgi toplamaya çalışır.
Sodom and Gomorrah
Sodom and Gomorrah, 1962 ABD-İtalya-Fransa yapımı sinema filmidir.
Robert Aldrich'in yönettiği, senaryosunu Giorgio Prosperi ve Hugo Butler'ın yazdığı filmin başrolünü Stewart Granger ve Pier Angeli oynamışlardır.
Drassodes pectinifer
Drassodes pectinifer, Drassodes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Ekonomik liberalizm
Ekonomik liberalizm, piyasa ekonomisinin bireyci hatlara dayanmasını ve üretim araçlarının özel mülkiyette olmasını destekler. Ekonomik liberaller, serbest ticareti ve açık rekabeti engellediği için piyasaya yapılan hükümet müdahalesine ve korumacılığa karşı çıkma eğilimindedir, ancak mülkiyet haklarını korumak ve piyasa başarısızlıklarını çözmek için yapılan hükûmet müdahalesini destekler. Ekonomik liberalizm, Büyük Buhran ve Keynesyenizm'in yükselişine kadar genel olarak klasik liberalizmin ekonomik modelini ifade etmek için kullanılmıştır.
Bir ekonomik sistem olarak, ekonomik liberalizm bireysel hatlar üzerinde örgütlenir; bu, mümkün olan en fazla sayıda ekonomik kararın kolektif kurum veya kuruluşlardan ziyade bireyler veya haneler tarafından alındığı anlamına gelir. Bu ilkelere göre yönetilen bir ekonomi, liberal kapitalizm veya liberal bir ekonomi olarak tanımlanabilir.
Ekonomik Liberalizm, Aydınlanma döneminde, özellikle Adam Smith tarafından geliştirilen ve hükûmetin ekonomiye minimum müdahalesini savunan Klasik Liberalizm'deki ekonomi teorisi olarak doğmuştur. Bu, başlangıçta özel mülkiyet ve ticaret fikrini desteklemek içindi. Bununla birlikte, politikaya ilişkin artan endişeler nedeniyle, ekonomik liberalizm, yoksullara yardım etmek için hükûmet müdahalesine izin veren yeni bir liberalizm biçiminin yolunu açtı. Sonuç olarak, Smith'in serbest ticaret, işbölümü ve bireysel inisiyatif ilkesine ilişkin ekonomik teorilerinin yaygın çekiciliği, eserlerinde bulunan zengin politik liberalizm gövdesinin karartılmasına yardımcı olmuştur. Bu, sıradan bir insanı kendi mülküne ve ticaretine sahip olmaya teşvik etti ve bu da bireylerin toplum içindeki yerlerinin kontrolünü yavaş yavaş ele geçirmelerine izin verdi.
Ekonomik liberalizm, piyasalar ve sermaye varlıklarının özel mülkiyeti ile ilişkilidir. Tarihsel olarak, ekonomik liberalizm, merkantilizme ve feodalizme tepki olarak ortaya çıktı. Günümüzde ekonomik liberalizm, sosyalizm ve planlı ekonomiler gibi kapitalist olmayan ekonomik düzenlerin de karşıtı olarak görülmektedir. Aynı zamanda serbest ticarete ve açık piyasalara verdiği destek nedeniyle korumacılıkla da çelişmektedir.
Ekonomik liberaller genellikle, düşük vergiler, azaltılmış hükûmet harcamaları ve en aza indirilmiş hükûmet borçları gibi önlemler yoluyla kısıtlı bir maliye politikasını ve bütçelerin dengelenmesini savunan bir siyasi ve ekonomik felsefeye bağlı kalırlar. Serbest ticaret, ekonominin kuralsızlaştırılması, daha düşük vergiler, özelleştirme, işgücü piyasasının esnekliği ve sendikalara muhalefet de ortak görüşlerdendir. Ekonomik liberalizm, klasik liberalizm ve mali muhafazakarlık ile aynı felsefi yaklaşımı izler.
Hasdümen, Serik
Hasdümen, Antalya ilinin Serik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Mortal Kombat X
Mortal Kombat X, NetherRealm Studios tarafından geliştirilen ve Warner Bros. Interactive Entertainment tarafından yayımlanan bir dövüş video oyunudur. Mortal Kombat serisinin onuncu ana video oyunudur ve 14 Nisan 2015'te Microsoft Windows, PlayStation 4 ve Xbox One için yayınlandı. NetherRealm Studio'nun mobil takımı iOS ve Android cihazlar için versiyonunu geliştirdi. Xbox 360 ve PlayStation 3 için de bir versiyon geliştirildi ama sonunda iptal edildi çünkü NetherRealm bir Mortal Kombat oyununun beklenen kaliteyi son nesil versiyonlarında elde edemedi.
Oynanış
Mortal Kombat X, iki karakterin özel hareketler, çeşitli saldırılar ve Fatality'lerin de dahil olduğu bir dövüş oyunudur. Oyun iki oyuncunun hem yerel, hem çevrimiçi olarak veya tek bir oyuncunun bir yapay zeka (bot)'a karşı oynamasına izin verir. İlk olarak 2011'deki Mortal Kombat'ta tanıtılan enerji barı, oyuncuların "X-Ray"leri ve özel hareketlerinin güçlendirilmiş ve geliştirilmiş bir versiyonunu yapmaya olanak tanır. Injustice: Gods Among Us ' a benzer şekilde oyuncular kendilerini başka bir yere konumlandırmak veya bazı nesneleri silah olarak kullanarak çevre ile etkileşime geçebilir. Ek olarak, her karakterin dövüş sırasında kullanabilecekleri farklı hareketler içeren 3 varyasyonu vardır. Örneğin, Scorpion karakteri ona bir çift kılıç kullandıran ve belirli hareketler veren bir 'Ninjutsu' varyasyonu, ateş topu atma, ateş aurası oluşturma gibi hareketler içeren bir 'Hellfire' varyasyonu, dövüşte ona yardım etmek için cehennem minyonlarını çağırmasına izin veren bir 'Inferno' varyasyonuna sahiptir.
Fatality'lere ek olarak Mortal Kombat X yeni bir bitirme türü hareketi olan 'Quitality'i sunar. Çevrimiçi çok oyunculu modda iki oyuncudan biri maçı terkederse karakteri anında ölür. Ayrıca Fatality'e benzer şekilde Faction Kill adlı yeni bir bitirme hareketi oyuna eklenmiştir. Bu, oyunun "Black Dragon", "Brotherhood of Shadow", "Lin Kuei", "Special Forces" ve "White Lotus" adında beş fraksiyonundan birinin seçimine bağlı bir dizi bitirme hareketi yapmasına olanak sağlar.
Oyun ayrıca dövüşler arasında ara sahneler içeren tek oyunculu bir hikâye modu sunar.
Karakterler
Kalın yazılmış karakterler seriye yenidir, altı çizili olanlar ise konuk karakterlerdir.
Devam oyunu
Mortal Kombat X ' in devamı olan Mortal Kombat 11, ilk olarak The Game Awards 2018'de tanıtıldı. 23 Nisan 2019'da Microsoft Windows, PlayStation 4, Xbox One ve Nintendo Switch için yayımlandı. 17 Kasım 2020'de ise PlayStation 5 ve Xbox Series X/S'de yayımlandı.
I. Efthimios
I. Efthimios (, ca. 834 – 5 Ağustos 917) 907'den 912'ye kadar Konstantinopolis Patriği. Gençliğinden itibaren keşiştir. Geleceğin imparatoru VI. Leon'nun ruhani babasıdır ve onun tarafından yüksek kilise makamı olan Sinkellos'luğa yükseltilmiştir. Leon ile olan iniş çıkışlı ilişkisine rağmen, 907 yılında patrikliğe atanmış, Leon'un 912 yılındaki ölümünden hemen önce ya da hemen sonra görevden alınmıştır.
Hayatı
Efthimios, yaklaşık 834 yılında İsauria'da Seleucia'da doğmuş ve erken yaşlarında keşiş olmuştur. Caesarea Başpiskoposu Arethas Efthimios'un cenazesinde verdiği konuşmaya göre keramet sahibi Dekapolis'li Gregorius'un akrabasıdır. Mysian Olympus ve Nikomedia'nın keşişlerinin kısıtlamalarının ardından Konstantinopolis'e gelip başkentin kenarında St. Theodore manastırına girmiştir. Efthimios'un ustam diye zikrettiği Patrik I. İgnatius ile bir bağlantısı vardı. Muhtemelen İgnatius'un ikinci patrikliği döneminde (867–877) imparator I. Basileios'un (867–886 arası hükümdar) en büyük oğlu Prens Leon'un ruhani babası olarak atandı. Tarihçi Shaun Tougher, Leon'un hükümdarlığı ile ilgili çalışmasında Efthimios muhtemelen Basileios'un tüm erkek çocuklarının ruhani babası olduğunu belirtir. Efthimios, Leon'un Zoi Zaucena olan ilişkisi yüzünden babası ile yaşadığı ihtilafta Leon'u desteklemiştir. Efthimios'un Vita Euthymii isimli hagiografisine göre, 883–886 yılları arası tutukluluğu sırasında Leon'a yardım ederken genç prens sürekli ondan tavsiye isteyip, manastırdan ziyade Konstantinopolis'te kalmaya zorlamıştır.
886 yılında Basileios öldüğünde, Balıklı Meryem Ana Rum Manastırı'nda keşişti. Leon'un tahta geçmesiyle, Efthimios, sürgündeki Leon Katakalon tarafından kutsanmış topraklar olan Konstantinopolis'in Psamathia bölgesinde yeni kurulan bir manastıra başkeşiş olarak atanarak ödüllendirildi. Vita Euthymii isimli hagiografisine göre, bu görevi imparator Katakalon'u sürgünden geri çağırmaya ikna olduktan sonra kabul etmiştir. Manastır, Leon ve Aralık 886 tarihinden beri Konstantinopolis Patrik'i olan I. Stephen'ın hazır bulundukları resmi bir törenle 6 Mayıs 889/890 tarihinde açılmıştır. Yaklaşık aynı zamanlarda (P. Karlin-Hayter'e göre 888 sonları ya da 889 başları) Efthimios, Stephen'ın 886 yılından beri patriklikle beraber elinde tuttuğu Sinkellos görevine atanmıştır. Bu, Bizans kilise hiyerarşisinde önemli bir makamdır ve bu makamın birçok sahibi daha sonra patrik olmuşlardı.
Yeni imparatora olan yakınlığına rağmen, Efthimios'un Leon ile olan ilişkisi "sert fırtınalıydı" (S. Tougher) ve belki de bu onun neden 907 yılına kadar patrik olamadığını açıklar. Vita Euthymii ayrıca Efthimios'un imparatorla sorunlu ilişkisinde Zoi Zaucena'nın babası, Stilianos Zaucis'ın komploları üzerine birçok suçlama bulunur. Zaucis'in Efthimios ile rekabeti, Hagiografisinin ana konusudur: hükümdarlığın tüm hata ve felaketlerinden sorumlu, hırs ve komplolara sahip tam yetkili Zaucis'e karşı "Leon'un ruhunu kazanmak" için mücadele eden Efthimios. Leon'un basitçe Zaucis'un tüm teşebbüslerini takip etmediğini ancak hükümdarlığı sırasında konuların kontrolünü elinde tuttuğunu belirten S. Tougher, Zaucis'un bahsedilen baskınlığını sorgular. Efthimios ayrıca geleneksel aristokrasinin savunucusu olarak da ortaya çıkar ve Ermeni Zaucis, Arap hadım Samonas ya da patrik tacını elinden alan İtalyan Nikolaos Mistikos gibi Leon'un "yabancı" (başka deyişle Yunan olmayan ve aristokrat kökenleri olmayan Bizanslılar) danışmanlarına şüphe ile yaklaşır, muhtemelen bu Vita Euthymii isimli hagiografisinde kendini mükemmel bir aziz göstermek çabası ile rakiplerini karalamasıdır.
Azimle, imparator Zoe Karbonopsina isimli yeni bir metres aldı ve Eylül 905'te geleceğin VII. Konstantin Porfirogennetos'un doğumunu kutlayabildi. Çocuğun annesinin imparatorun metresi olması, önde gelen kilise liderleri ile soruna neden oldu. Patrik Nikolaos Mistikos'un yeni doğanı Aya Sofya'da vaftiz töreni yapmasının ön şartı olarak Leon, Zoe'dan ayrılması için yemin etmeye zorlandı. Efthimios'da Konstantin'in vaftiz babası olmaya zorlandı ve Ocak 906 tarihindeki törende yer aldı. Zoe'dan ayrılma yeminine rağmen, kilise hukuku açısından aforoza neden olacak bir sorun olan dördüncü evliliği ile Zoe'yu ve çocuklarını meşrulaştırmak konusunda kararlıydı. Patrik Nikolaos, başlangıçta ekonomik ayrıcalıklar karşılığı imparatorun bu çabalarını destekledi ancak kilise liderliğinin öfkeli muhalefeti, Nikolaos'a taraf değiştirmeye zorladı. Kördüğüm devam ettiği Şubat 907'de Nikolaos, imparator tarafından görevden alındı ve Efthimios yerine atandı. Vita Euthymii isimli hagiografisinde, Nikolaos'ın durumunu ve nihai görevden alınışını, General Andronikos Dukas başarısız komplosuna karışması olarak gösterir fakat diğer kaynaklar bu konunun gerçek geri planı konusunda sessizdir.
Efthimios'un kötü şöhretli inatçılığı Leon'un onu daha erken patrik yapmasını geciktirdi, Pentarşinin diğer patrikliklerinin rızalarıyla desteklenerek, imparatorluk ekonomisini hibe etmeye istekli olduğunu kanıtladı. Ancak Zoe'nin tekrarlanan çabalarına rağmen, imparatorun onunla evliliğini kilise açısından yasal olarak ve onun statüsünü imparatoriçe olarak tanımayı reddetti. Leon, evliliği için bir kefaret yapmaya zorlandı ve kimsenin bir daha asla dördüncü kez evlenmesini yasaklayan bir yasa çıkardı. Barışmanın bir sonucu olarak, 15 Mayıs 908'de Euthymius, VII. Konstantin'i ortak imparator olarak taçlandırdı. Sonraki Vakanüvisler Leon'a karşı Nikolaos Mistikos'un tarafını tutmaya meyilli olmalarına rağmen, Euthymius olumlu anarlar. Vita Euthymii isimli hagiografisinde, onun dönemi kilisedeki çatlakların iyileşmesine ve birçok önde gelen kilise adamının imparatorun dördüncü evliliği ile uzlaşmasına yardım etmiştir. Ancyra Piskoposu Gabriel'in bile, Saint Clements'in tören atkısını (omophorion) hediye ve minnettarlığının işareti olarak yolladığı söylenir.
Mayıs 912 yılında Leon'un ölümünden kısa süre önce, imparator, tekrar patrik olmak isteyen Nikolaos Mistikos ile barıştı. Kaynaklar, belirsizdir ama ölümünden kısa süre sonra ya da belki de hemen önce, Magnaura'da toplanmış bir sinod, sürgünden çağrılan Nikolaos lehine Efthimios'u görevden aldı. 5 Ağustos 917 tarihinde öldüğü to Agathou'ya sürgüne gönderildi.
Hagiografi ve yazmaları
Euthymius'un hagiografisi, Vita Euthymii veya Euthymius'un Yaşamı, görünüşe göre P. Karlin-Hayter'e göre 920/25 yıllarında veya D. Sophianos'a göre 932'den hemen sonra yazılmıştır. Yazarı bilinmemektedir, ancak, Shaun Tougher'ın ifadesiyle, "[VI. Leon] saltanatı döneminde saray işleri ile ilgili içeriden bir bakış açısına sahiptir" ve sonuç olarak, "I. Basileios'un ölümünden, I. Konstantinos'un ilk yıllarına kadar en zengin kaynaklardan biridir" (A. Kajdan). Bununla birlikte, Leon ve sarayının canlı bir portresini sunmasına rağmen, görgü tanığı olarak imparatorun karakterini tasvir eden anekdotlar, Euthymius'a odaklı ve Euthymius'un lehine olması nedeniyle sınırlı olması yanında bazı bölümlerin eksiktir. Hayatta kalan elyazması Berlin'de tutuldu ve II. Dünya Savaşı sırasında kayboldu, ancak Vita birkaç önemli baskıda yer alır:
Euthymius'un kendi metinleri az sayıdadır ve göreceli olarak önemsizdir, Aziz Anne'nin tasavvuruna dayanan görüşleri ve Meryem Ana üzerine vaazlarını kapsar. Aynı dönemden Caesarea'lı Arethas da onuruna bir methiye yazdı, fakat Kajdan'a göre “geleneksel ve sadece sınırlı veri sağlar”.
Tasmanya Soykırımı
[[Dosya:Tasmanian tribes tr.jpg|400px|küçükresim|Tasmanya kabile haritası (9 boy ve kaydedilmiş 48 kabile) 1. Kuzeybatı boyunun kabileleri: Tommeginer, Parperloihener, Pennemukeer, Pendowte, Peerapper, Manegin, Tarkinener, Peternidic 2. Güneybatı boyunun kabileleri: Mimegin, Lowreenne, Ninene, Needwonnee 3. Güneydoğu boyunun kabileleri: Mouheneenner, Nuenonne, Mellukerdee, Lyluequonny 4. Büyük Nehir boyunun kabileleri: Leenowwenne, Pangerninghe, Braylwunyer, Larmairremener, Luggermairrernerpairrer 5. Kuzey boyunun kabileleri: Punnilerpanner, Pallittorre, Noeteeler, Plairhekehillerplue 6. Ortadoğu boyunun kabileleri: Leterremairrener, Panninher, Tyerrernotepanner 7. Kuzeydoğu boyunun kabileleri: Peeberrangner, Leenerrerter, Pinterrairer, Trawlwoolway, Pyemmairrenerpairrener, Leenethmairrener, Panpekanner 8. Ben Lomond boyunun kabileleri: Plangermaireener, Plindermairhemener, Tonenerweenerlarmenne 9. İstiridye Koyu boyunun kabileleri: Leetermairremener, Linetemairrener, Loontitetermairrelehoinner, Toorernomairremener, Poredareme, Laremairremener, Tyreddeme, Portmairremener, Pydairrerme, Mumirimina (Moomereriner, Moomairremener)
Beaumont, Teksas
Beaumont, ABD'nin Teksas eyaletine bağlı Jefferson ilçesinin merkezi olan şehridir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 117.267'dir.
Tasmanya Soykırımı
Tasmanya'ya ilk Britanyalı yerleşimciler 1803 yılında gelmiştir. 1803 yılındaki yerli nüfusunun 4.000 ilâ 9.000 arasında olduğu tahmin ediliyor. Tasmanya'daki Britanyalıların nüfus artışı 1817-1830 yılları arasında 2.000 kişiden 23.000 kişiye ulaşmıştır. Tasmanya'ya geldikten sonra 75 yıl boyunca uygulanan Britanya politikası, çoğunluğu 1803-1847 yıllarında 4.000 ilâ 7.000 arasındaki Tasmanya yerlisinin imhasına yol açmıştır. 1835 yılında açıldığında sağ kalan son 300 Tasmanya yerlisinin konduğu ve etnik gulag olarak nitelendirilen Flinders Adası'ndaki toplama kampı 1847 yılında kapatıldığında yalnızca 46 yerli hayatta idi. En sonki "safkan" Tasmanya yerlisi erkek 1869 yılında ölen William Lanne, en sonki "safkan" Tasmanya yerlisi kadın ise 1876 yılında ölen Truganini'dir ve "Tasmanya yerlilerinin sonuncusu" olan Truganini'nin geride bir avuç "yarımkan" bırakarak ölmesiyle soykırım tamamlanmış oldu. Tasmanya dillerini akıcı biçimde konuşabilen son kişi ise "yarımkan" Fanny Cochrane Smith (1834–1905) olup ölümü üzerine Tasmanya dileri de tükenmiş oldu.
1803 yılındaki Britanya sömürgeleştirmesi öncesinde Tasmanya yerlilerinin nüfusu 3.000–15.000 arasında tahmin edilmektedir.
Figaro Pho
Konu
Herkesin olduğu gibi sevimli, afacan ve ilginç kahramanımız Figaro Pho'nun da saçma korkuları vardır. Fakat onun için bu durum farklıdır çünkü onun yüzlerce korkusu vardır. Bu korkuları yenmeye çalışırken yaşadığı komik olaylar anlatılmaktadır.
Tasmanya Soykırımı
Tasmanya Soykırımı, Polonyalı sosyolog Zygmunt Bauman'ın tanımladığı modern soykırımın bürokratik profiline uymaz. Yale Üniversitesi'nden soykırım tarihçisi Benjamin Madley'e göre, Avustralya'daki Tasmanya Soykırımı birçok yönden Amerika'daki Yuki Soykırımı ile güneybatı Afrika'daki Herero Soykırımına benzemektedir. Her üçünde de kendini human («insan») olarak vasıflandıran birçok Beyaz yerleşimci tarafından yerliler subhuman («insan-altı, alt-insan : insan olmayan, insanla aynı kategoride bulunmayan, insandan daha aşağıda bulunan») olarak görülmüştür. Sosyal Darwinizm insan evriminin en alt aşağı basamağında Tasmanya yerlilerini sınıflandırır. 19. yüzyılda yaygın biçimde Tasmanya yerlilerinin modern insan (Homo sapiens sapiens) ile onun primat ataları arasında bağlantı halkası olduğuna inanılırdı. Evrim (naturalistic evolution) varsayımları göz önüne alındığında, Tasmanya yerlileri genellikle insandan daha aşağıda görülmüş ve sonuç olarak birçok kişi onlara hayvanlar gibi davranmanın ahlaksız ve yanlış olmadığına kendini inandırmıştır.
Etno-Tarih
Tasmanya'ya insanların 40.000 yıl önce son buzul çağında Avustralya ile Tasmanya arasında Bass Boğazı'nda bir kara köprüsü yoluyla geldikleri düşünülüyor. Buzların erimeye başlamasıyla birlikte kara köprüsünün denizin altında kalması sonucu Avrupalıların 18. yüzyıl sonu ile 19. yüzyıl başlarında gelmesine kadar yaklaşık 8.000 yıl boyunca Avustralya'dan izole yaşadıkları genetik araştırmalarla desteklenmektedir.
Diğer insanlardan binlerce yıldır ayrı kalıp izole ada yaşamı sürdüren yerlilerin konuştuğu Tasmanya dilleri hakkında bilinenler azdır ve başka dillerle tatmin edici bir ilgi kurulamamıştır. Joseph Greenberg Tasmanya dillerini Andaman dilleri ve Papua dilleri ile birlikte Hint-Pasifik dilleri süper-ailesinde sınıflandırmayı önermiş ve bu aileye Avustralya dillerini katmamıştır. Fakat bu tartışmalı aile tarihî dilbilimciler tarafından kabul edilmemektedir.
Tasmanya dillerinde örnekler:
Arka plan
Amerika'nın Britanya tarafından sömürgeleştirilmesi sürecinde Amerikan Bağımsızlık Savaşı sonrası 1783 yılında Amerika sömürgesini kaybeden Büyük Britanya'nın yeni hapishane yerleşimi olarak düşündüğü Avustralya'daki sömürgeleştirme hareketi esas olarak 1788 yılında başlamıştır ve bundan 15 yıl sonra da 1803 yılında Tasmanya'ya ilk Britanyalı yerleşimciler gelmiştir. Bu gelenler yeni bir tarım ceza kolonisi kurmak isteyen asker ve hükümlüler ile serbest kolonicilerden oluşuyordu.
Yerli halk ile göçmen yerleşimciler arasındaki çatışma genellikle birbirine bağlı iki ekonomik sorun etrafında döner: doğal kaynaklara erişim ve toprak kontrolü. Yerleşimcilerin ekonomik rekabeti yerli ekonomisini tehdit etmeye başlayınca yerliler de geleneksel üretim modlarını korumak için mücadeleye başlar. Britanyalılar geldikten kısa zaman sonra yerleşimcilerle yerliler arasındaki ekonomik çatışma başlamıştır.
İlk yıl boyunca Britanya'dan ve Hindistan'dan ithal edilen yiyecekler seyrek olarak adaya getirilir, gelenler de büyük ölçüde deniz suyundan bozulmuş, kurtlanmış tamamen yenilemez durumdaki tahıl ve tuzlama ettir. Böylece, 1803-1804 kışında Derwent Nehri'ndeki yerleşimde iskorbüt, ishal ve nezle (catarrh) görülmüştür. Bu durumu dönemin yetkilileri "neredeyse bir kıtlık tutarı" olarak anmışlardır. Hayatta kalmak için Britanyalı yerleşimciler yerel avlara yönelmiş ve emu (Dromaius novaehollandiae diemenensis), kara kuğu, valabi ve kanguru avlamaya başlamıştır. Açlık ve kıtlıkla mücadele eden ilk yerleşimcilerin hayatını büyük olasılıkla kanguru eti kurtarmıştır. 1808 yılında yerleşimin kurulu olduğu alanda kanguru ve diğer avların sayısı azalınca yerleşimciler içbölgeye uzanmaya başlamışlardır. Azalan avların rekabeti sonucu Britanyalılar ile yerliler arasındaki ilk şiddetli çatışmalar görülmüştür.
Britanyalıların 1820-1828 yıllarında kırlık alandaki yerleşimleri ekonomik gerilim yaratmış ve yerliler ile yerleşimcileri kaynama noktasına getirmiş, Beyaz nüfus 5.400 kişiden 18.128 kişiye ulaşmıştır. Beyazlarca Tasmanya'ya getirilen koyun sayısı 1816-1828 yıllarında 12 kat artarak 54.600 baştan 791,120 başa ulaşmıştır. Hükûmet yerleşimciler için geniş arazileri ayırmış ve adanın yaklaşık % 30 kadarı mera ya da tarım arazisi hâline getirilmiştir. Bu kamulaştırılan alanlar yerlilerin birincil avlaklarıdır ve 1828 yılında yerliler Britanyalılara karşı ayaklanırlar. . Arazi kaybı ile birlikte yiyecek kaynaklarının da yok edilmesi yerli yaşamını tehdit eder duruma gelmiştir.
Katliamlar
Tasmanya'daki çatışmalarda taraflar üç kolda toplanır: 1. yerleşimciler, askerler, memurlar; 2. kır haydutları (bushranger); 3. Tasmanya yerlileri.
Tasmanya yerlilerinin erkekleri tüfeklerle vurulmuş, kadınlarına tecavüz edilmiş ya da işkence ve zehirli un verilerek öldürülmüş, çocukları ise çalıştırılmak üzere kaçırılmıştır. Kır haydutları kadınları için Tasmanya yerlilerine saldırmışlardır.
Çoğunlukla kaçak eski hükümlülerden oluşan soyguncu Tasmanya haydutlarının (Tasmanian bushrangers) yaptığı katliamların yalnızca bir tanesi kaydedilmiştir. 1807-8 yılında güney içbölgede (Southern interior) Lemon ve Brown adlı iki kır haydutu (bushranger) ikisi erkek üçü kadın beş Tasmanya yerlisini işkence ederek öldürmüştür
Risdon Cove Katliamı 1804
Oyster Bay boyunun on kabilesinden biri olan Mumirimina (Moomereriner, Moomairremener) kabilesinin işgal yıllarındaki nüfusu 800 kişidir. Oyster Bay boyunun toprakları Tasmanya'nın güneyindeki en iyi Doğu boz kangurusu (Macropus giganteus) avlağıdır. Burası erken işgal döneminde yerlilerle ciddi açlık sıkıntısı çeken Beyazlar arasında kanguru avı rekabetinin olduğu ve ırklararası çatışmaların görüldüğü alandır. 1808 yılında 100 yerli ve 20 Beyaz bu çatışmalarda ölmüştür. 1808 yılından sonra bölgede Mumirimina kabilesinden eser kalmamıştır.
Cape Grim Katliamı 1828
Cape Grim Katliamı (İng. Cape Grim massacre): Van Diemen's Land'ın (günümüzdeki Tasmanya'nın) kuzeybatı ucundaki Cape Grim burnunda 10 şubat 1828 günü misket tüfeği olan dört Beyaz çoban tarafından North West boyunun Pennemukeer kabilesinden yerlilere yapılan katliam. Pusuya düşürdükleri yerlilere tüfekle ateş açan çobanlar 30 yerliyi öldürüp cesetlerini 60 m yükseklikteki kayalık uçurumdan denize atmışlardır. Kurtulanların sayısı bilinmiyor ve çobanlar katliam yaptıkları tepeyi daha sonra «Zafer Tepesi/Dağı» (Victory Hill / Mount Victory) olarak adlandırmışlardır. Bu katliam, Van Diemen's Land Company tarafından yapılan son şiddet olaydır.
Öncesinde, 1827 Aralık ayında kadınlarını şirket çobanlarının taciz ve tecavüzünden korurken yerliler öldürülmüştür. Misilleme olarak bir yerli adam 118 koyunu yok etmiştir. Şirket de cezalandırma amacıyla Şubat 1828'de 12 yerliyi öldürmüş, son intikamı da 10 Şubat günü çobanlar yapmıştır.
Soykırım
Sosyal Darwinizm insan evriminin en alt aşağı basamağında Tasmanya yerlilerini sınıflandırır. Tasmanya yerlilerinin modern insan (Homo sapiens sapiens) ile onun primat ataları arasında bağlantı halkası olduğu inancı 19. yüzyılda oldukça yaygındı. Evrim (naturalistic evolution) varsayımları göz önüne alındığında, Tasmanya yerlileri genellikle insandan daha aşağıda görülmüş ve sonuç olarak birçok kişi onlara hayvanlar gibi davranmanın ahlaksız ve yanlış olmadığına kendini inandırmıştır. Tasmanya Soykırımı, modern çağda evrimsel natüralizmin (evolutionary naturalism) ürettiği çok sayıdaki trajedinin birçok örneğinden biridir. 1890 yılında Royal Society of Tasmania başkan yardımcısı James Barnard «imha süreci, evrim yasalarının bir aksiyomu ve en güçlünün hayatta kalmasıdır» (the process of extermination is an axiom of the law of evolution and survival of the fittest) biçiminde yazmıştır.
HMS Beagle gemisinin ikinci yolculuğunun sonuna doğru 1836 Şubat ayında (Flinders Adasındaki toplama kampı açıldıktan bir yıl sonra) Charles Darwin Tasmanya'ya uğramıştır:
İngiliz bilimkurgu yazarı Herbert George Wells 1898 yılında yayımladığı Dünyaların Savaşı romanında önce şöyle demiş, tartışmalar üzerine bir sonraki sürümünde kaldırmıştır:
Hayvan soykırımı
Tasmanya'da bazı Tasmanya hayvanları da soykırımdan (soy tükenmesi) kurtulamamıştır.
Tasmanya emusu (Dromaius novaehollandiae diemenensis) da 19. yüzyılın ortalarında 1850 civarında Beyazlar tarafından yok edilmiştir.
İnsan soykırımı
Yazılı kayıtların az olmasına rağmen, yerlilerin birincil politik mağduriyetlerinin kötü muamele ve kadın ve çocukların kaçırılıp esir edilmesi görünüyor. Tasmanya'nın erken sömürge döneminde yiyecek sıkıntısı yanında Britanyalı kadınların azlığı da (zira her altı erkeğe bir kadın oranı vardır) ırklararası şiddeti ve yerlilerin hayalkırıklığını artırmıştır. 1827 yılında Avustralya sömürge öncülerinden İskoçyalı gemi cerrahı Peter Miller Cunningham (1789–1864) «kolonide kadın hoşluğunun yokluğu/kıtlığı/açlığı» (the dearth of ‘female lovliness’ in the colony) bulunduğunu yazmıştır. Bu yokluk sıkıntısını fok avcıları (sealer) ve yerleşimciler (settler) yerli kadınlara tecavüz ederek ya da onları kaçırıp sürekli karı yaparak gidermişlerdir. Britanyalı yapı ustası ve eğitimsiz vaiz George Augustus Robinson (1791 – 1866) fok avcılarının bu kadın kaçırmasını «minyatür Afrika köle ticareti» (African slave trade in miniature) olarak nitelendirmiştir.
1815 Colonial Secretary of New South Wales yazmasına göre, William Stewart avcıların (sealers) yerli kadınları acımasız köleleştirmesini şöyle tarif eder:
Yukarıdaki hesabı doğrularcasına Robinson'un jurnallerinde 18 kaçırma, 10 işkence örneği ve avcılar tarafından öldürülen 7 kadın cinayeti yer almıştır. Ayrıca, yerleşimcilerin yerli kadınlara tecavüz etmesi, onları kaçırması ve öldürmesi yerlilerle Beyazlar arasındaki çatışmayı şiddetlendirmiştir. Yerleşimciler, koyun çobanları ve sığırtmaçlar sık sık yerli kadınlarla zorla birlikte olmuş onları evlerinde hizmetçi olarak çalıştırmıştır ve Britanyalı erkekler yerli kadınlara tecavüz etmek ve öldürmekten suçlu bulunmuşlardır. Kadınlarının tecavüz edilip öldürülmesine tepki olarak az da olsa bazı yerli erkeklerin misilleme yaptıkları kaydedilmiştir.
Yerli çocukların köleleştirilmesi de savaşı kışkırtan diğer bir sebeptir. Yerleşimciler işte çalıştırmak ya da ev hayvanı (pets) olarak bakmak için çocukları çalmıştır. Pratikte çok yaygın olan bu çocuk çalma işi uygulamada iki Tasmanya lieutenant governor ’u tarafından kınama konuşması yapılmıştır. Avustralyalı tarihçi Lyndall Ryan'ın (d. 1943) söylediğine göre 1817 yılında en az elli kadar yerli çocuk yerleşimcilerin evinde bulunuyordu. 1826 yılında savaş patlak verdiğinde esir edilen çocuk sayısının büyük olasılıkla çok daha yüksek olduğu tahmin ediliyor. . Bir Tasmanya yerlisi ("siyah adam") vaiz Robinson'a ("beyaz adam") şöyle demiştir: «Eğer siyah adam gelir de beyaz adamın karısını (lubra) kaçırıp/götürüp çocuklarını (piccaninnies) da öldürürse, bunun için beyaz adam o siyah adamı öldürmez mi?»
1826 yılında Tasmanya yerlileri ekonomik ve siyasi mağduriyetlerinin giderilmesi ve intikam olarak umutsuz gerilla savaşına başlarlar. Oyster Bay boyunun kabile reisi Tukalunginta (Tongerlongeter, Tongerlongter; Beyaz adı: King William; ölümü: 1837 ) vaiz Robinson'a kendilerinin ve atalarının Beyazlar tarafından acımasızca istismar edildiğini, öldürüldüğünü, eş ve kızlarının kaçırılıp uzağa götürüldüğünü söylemiştir.
Britanyalıların askeri stratejisi tökezlerken yerliler üç yıl Beyazlar üzerine saldırılarını yoğunlaştırmışlardır. 1826 ve 1827 yıllarında sömürgeciler ve mülkleri üzerine yerlilerin yüzden fazla saldırısı olmuş ve 42 Beyaz öldürülmüş birçoğu da yaralanmıştır. Ardından 1828 yılında yerliler iki kez daha Beyazlara saldırı düzenlemiştir.
Gerilla savaşı soykırım sahnesinin ayarlanmasında önemli bir rol oynar. Özel mülkiyetin tahrip edilip yağmalanması, sivillerin öldürülmesi ve set parçalı muharebe direnmesi gibi gerilla savaşı taktikleri askeri davranışı ihlal eder. Yerleşimci toplumlar için bu tür eylemler suç benzetmesiyle nitelendirilir ya da savaşın tatsız unsurları olarak kabul edilir, fakat onlar ahlaki askeri metotlardan kabul edilmez. Savaşmayan sivillerle savaşçılar arasında ayrım yapılmaz, bütün yerli halk hedef haline gelir. Kötü hazırlanmış Avrupa tarzı ordular karşısında sürdürülen gerilla savaşı soykırım için bahane yaratır. Savaşı kazanmanın zor göründüğü durumlarda sömürge güçleri soykırıma yönelirler. Yerlilerin mızraklarını ağaçların gerisinden fırlatıp beyazların ummadığı anda hedef olması ya da vurkaç taktiği yaptıktan sonra ormana kaçmışlar, fakat Britanyalılar peşlerinden gitse bile ormanda onları bulamamışlardır.
1 Aralık 1826 tarihli Van Diemen's Land haftalık gazetesi Colonial Times and Tasmanian Advertiser şöyle yazmıştır: "We make no pompous display of Philanthropy. We say this unequivocally SELF DEFENSE IS THE FIRST LAW OF NATURE. THE GOVERNMENT MUST REMOVE THE NATIVES – IF NOT, THEY WILL BE HUNTED DOWN LIKE WILD BEASTS, AND DESTROYED!"
Colonial Times gazetesi ayrıca, yerli erkekleri «vahşi hayvanlar» (wild beasts) gibi avlamanın övgüye değer bulunduğunu ve yerli kadınların da «en kötü amaçlı kullanılmaya uygun» olduğunu yazmıştır.
10 Şubat 1828 günü Van Diemen's Land Company şirketine bağlı sivil çobanların yaptığı Cape Grim Katliamı Britanya sömürge yetkililerine savaşları kazanmak için soykırım yapmanın yolunu göstermiş olabilir. Yerleşimcilerin soykırımvari taktikleri (genocidal tactics) askeri çıkmaza bir çözüm olarak görülmüş ve her Beyaz yerlileri öldürme yetkisine sahip potansiyel bir asker olarak kabul edilmiştir. Sömürge yönetimi sıkıyönetim ilân ederek yerlilere karşı askerî operasyonlara başlamıştır. 1828 yılında başlatılan bu savaşın adı daha sonra Kara Savaş (Black War) olarak anılmıştır.
Vali yardımcısı Arthur 1 Kasım 1828 tarihinde sıkıyönetimi ilân ettiğinde, eğer soykırım değilse, etnik temizliği zımnen kurumsallaştırmış oldu:
Gazeteci, yayıncı ve yazar olan Henry Melville (1799–1873) sıkıyönetimin ilân edilmesinden sonraki on iki ay içerisinde bu «vahşi yaratıkların» (wild creatures) üçte ikisinden fazlasının yok edildiğini 1835 yılında yazmıştır.
Sıkıyönetim ilânı katliam furyasını başlatmıştır.