cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Birinci Pön Savaşı
Savaşın başlaması
Roma'da, Mamertinlerin yardım talebine karşılık vererek Kartaca ile olası bir savaşa girip girmemek konusu ciddi biçimde tartışılır oldu. Romalılar, MÖ 271'de Rhegium'u, ayaklanan ayaklanan birliklerinden kurtarmış olsalar da bir şehri, meşru sakinlerinin elinden haince gasbeden Mamertinler'in yardımına koşmak istemiyorlardı. Fakat Roma'daki etkin güçler, Kartaca'yı Sicilya'ya kadar yayılmış bir güç olarak görmek de istemiyordu. Kartacalıların Messana'yı tecrit etmesi, onlara Sirakuza ile anlaşmak için bir fırsat verecekti, Sirakuza devreden çıkardıktan sonra Kartaca'nın Sicilya'yı ele geçirmesi tamamlanmış olacaktı. Açmazda kalan Senato, Halk meclisinde Mamertinler'in yardım talebine olumlu karşılık verme kararı alınmadan önce komutanı atamıştı bile, Appius Claudius Caudex.
Sicilya ve civarı muharebeleri
Birinci Pön Savaşı'nın kara ve deniz muharebelerinin büyük bir kısmı Sicilya'da geçmiştir.
Roma çıkarması ve Siraküza yönünde ileri hareket
Sicilya'daki kara çatışmaları, Roma'nın MÖ 264 yılında Messana yakınlarına Appius Claudius Caudex komutasında iki lejyon asker çıkarmasıyla başladı. Savaş öncesinde Kartaca her ne kadar deniz hakimiyetini elde tutuyorsa da Roma'nın Sicilya'ya asker çıkarması neredeyse hiç engellenmedi. Daha önce Sicilya'ya ulaşan Kartaca kuvvetleri Sirekuza ile ittifak halinde Messana'yı kuşatmıştı. Kentteki Mamertinler, Hanno komutasındaki Kartaca garnizonu tarafından kentten sürülmüştü. Yine de Roma birlikleri kente sızmayı başardılar.Bu aşamada üç taraf arasında görüşmeler başlamıştır. Görüşmeler devam ederken Konsül Claudius önce Siraküza kampına saldırmasıyla Messana Muharebesi başlamış oldu.Sirakuza kuvvetlerini ve Messana'yı kuşatan Kartaca kuvvetlerini yendikten sonra Roma lejyonları güneye ilerledi ve Siraküza'yı kuşattı. Bu tarihte görev süresi dolan Konsül Roma'ya geri dönmüştür. Bir sonraki sene iki Konsül komutasındaki 40 bin kişilik bir kuvvetle, Sicilya'daki Roma kuvvetleri takviye edildi. Bu takviye kuvvet, Sicilya'daki dengeleri tümüyle değiştirmeye yetmiştir. Siraküza üzerindeki baskı yeni Konsüller Manius Valerius Messalla ve Manius Otacilius Crassus tarafından sürdürüldü. Kısa bir kuşatmadan sonra, herhangi bir Kartaca yardımı gelmeyeceğini gören Sirakuza Roma ile barış yaptı. Antlaşma koşullarına göre Sirakuza bir Roma Cumhuriyeti müttefiki olacak, hafif sayılabilecek 100 gümüş talent tazminat ödeyecek ve esasen en önemlisi Sicilya'daki Roma birliklerine ikmal sağlamada yardımcı olacaktı. Bu ikmal desteği Roma için son derece önemlidir. Çünkü deniz aşırı topraklarda bir ordu bulunduruyordu ve düşmanı güçlü bir donanmaya sahipti. Siraküza'nın taraf değiştirmesi üzerine Sicilya'daki Kartaca etkisindeki diğer bazı küçük şehir devletleri de Roma tarafına geçtiler. Siraküza, savaşın sonuna kadar Roma Cumhuriyeti'ne sadık kalmış ve Ada'daki Roma kuvvetlerini, özellikle lojistik açıdan desteklemiştir. Savaşın henüz başında Roma'nın sağladığı bu destek, savaş boyunca kara harekâtlarını yürütmede önemli bir avantaj sağlamıştır.
Bu arada Kartaca, Sicilya'ya gemilerle nakledilerek Roma kuvvetlerinin karşısına çıkarmak için Afrika'da bir paralı asker toplamaya başlamıştır. Tarihçi Philinus'a göre teşkil edilen bu ordu 50 bin piyade, 6 bin süvari ve 60 savaş filinden oluşmaktadır. Philinus'un verdiği bu rakamlar abartılı görünmektedir. Başka bir tarihçi Polybius ise ordunun kısmen Keltlerden, İberlerden ve Liguryalılardan oluştuğunu yazmaktadır.
Sicilya Adası'ndaki önceki çatışmalarda Kartaca, Ada'nın belli bölgelerindeki güçlendirilmiş direnek noktalarına dayanarak kazanmıştı ve bu savaşı yürütme planları bu düzene dayanıyordu. Paralı askerler ordusu açık alanda Roma lejyonlarıyla çarpışırken güçlüce tahkim edilmiş kentler operasyonlarda bir savunma üssü görevi üstlenecektir.
Bu kentlerden biri olan Agrigentum, Roma kuvvetlerinin bir sonraki hedefi olarak belirlenmişti ve bu hedef Agrigentum Muharebesi'ne yol açmıştır. Agrigentum, MÖ 262 yılında dört lejyondan oluşan iki konsül ordusu tarafından birkaç ay süreyle kuşatıldı. Agrigentum'daki Kartaca garnizonu durumun takviye gerektirdiğini bildirmeyi başardı ve kuşatmanın beşinci ayında Hanno komutasında bir takviye kuvveti bölgeye gelerek Erbessus'taki Roma ikmal üssünü imha etti. Sirakuza'dan gelen ikmal hatlarının da kesilmesiyle bu kez Roma ordusu kuşatılmış oldu. Ancak General Hanno, kesin sonuçlu bir çatışmaya girişme atılganlığını göstermemiştir. Bunun üzerine Romalı askerlere bir savunma çemberi inşa edilmesi için emir verildi. Birkaç çatışmanın ardından, Roma ordusunda salgın hastalık baş gösterdi. Öte yandan Agrigentum'da da gıda maddesi stokları hızla azalmaktaydı. Her iki taraf da, kesin sonuçlu bir muharebenin, içinde bulundukları durumda daha tercih edilir bir çözüm olduğu noktasına varmıştır. Roma ordusu, Kartaca takviye kuvvetleri karşısında Agrigentum Muharebesi'nde kesin bir zafer kazandı. Buna karşın kenti savunan Kartaca kuvvetleri çekilmeyi başarmıştır. Bu andan itibaren Agrigentum savunmasız kalmıştı. Roma kuvvetleri kısa sürede kenti düşürdü, yağmaladı ve sivil halkı köle olarak aldı.
Agrigentum'u ele geçiren Roma kuvvetleri bu aşamada Sicilya'nın büyükçe bir kısmını kontrol altına almışlardı. Ancak Ada halkının büyük bölümünün surlarla korunan kasaba ve kentlerde yaşıyor olması, öte yandan iki tarafın da kuşatma savaşları konusunda yetersiz olması nedeniyle, Sicilya'da hakimiyet kurmak uzun bir zaman dilimine yayılacaktır.
Roma Cumhuriyeti MÖ 260 yılında ilk donanmasını teşkil etti. Kartaca ile Roma arasındaki ilk deniz muharebesi de aynı yıl gerçekleşti. Lipari Adaları Deniz Muharebesi, Kartaca Donanması'nın kesin zaferiyle sonuçlandı.
Roma'nın filo inşası
Birinci Pön Savaşı'nın hemen öncesinde Kartaca, yüzyıllardır denize dayalı ticaret sayesinde denizlerde büyük bir deneyim birikimine sahip olmuştu. Öte yandan Roma Cumhuriyeti'nin deniz savaşları konusunda gerçek bir deneyimi yoktu. Bununla birlikte Roma, yaşanan çatışmalar içinde Akdeniz'in kontrolünün ne denli önemli olabildiğini kısa sürede anlamıştır. Yunan tarihçi Polybius'a göre, Agrigentum zaferi Roma'nın bir donanma inşa etme kararında önemli bir rol oynamıştır. Savaşın ilk dört yılında Sicilya'ya asker ve malzeme nakliyatı Roma gemileriyle değil müttefiklerinin gemileriyle taşınmıştı.
Roma Cumhuriyeti'nin ilk büyük donanması Agrigentum zaferinden sonra MÖ 261 yılında inşa edilmiştir. Bazı tarihçiler, Roma'nın gemi yapım teknolojisinin bir geçmişi olmamasından hareketle, savaş gemisi mimarisinin muhtemelen ele geçen ya da fırtına yüzünden Roma sahillerinde karaya vuran Kartaca savaş gemilerinden birebir kopyalanarak geliştirildiğini ileri sürmektedirler. Diğer tarihçiler ise, Polybius'un yazdıklarına dayanan bu görüşü kuşkuyla karşılamaktadır. Onlara göre, korsan gemilere karşı sahil açıklarında devriye gezen Roma gemileri göz ardı edilmemelidir. Dolayısıyla Roma'nın gemi yapım teknolojisine sahip olduğunu kabul ederler. Konuya ilişkin bir diğer yaklaşım ise, gemi yapım teknolojisinin deniz aşırı Roma müttefiki Siraküza'nın desteğiyle geliştirilmiş olduğudur. Durum ne olursa olsun Roma Cumhuriyeti gemi yapım teknolojisini savaşın başlangıcında hızla geliştirmiştir. Dahası, Roma savaş gemilerinin, Kartaca savaş gemilerinden daha ağır ve güçlü olduğu kabul edilmektedir. Bununla birlikte Romalı denizcilerin deniz muharebelerindeki deneyimsizliği handikap teşkil etmektedir. Bunun sonucunda Roma savaş gemileri, "düşman" savaş gemilerini mahmuzlama konusunda görece daha hantal kalmaktadır.
Romalı gemi yapımcıları, deneyim eksikliğini telafi etmek ve denizde kara askeri taktiklerini kullanabilmek için inşa edilen yeni gemilerde, corvus adını verdikleri özel bir bordalama köprüsü geliştirdiler. Kartaca esas olarak bir deniz gücüyken Roma Cumhuriyeti bir kara gücüydü. Geliştirilen bu bordalama köprüsü, Roma Donanmasına Kartaca'nın deniz savaşlarındaki deneyimini dengeleme olanağı sağlamıştır. Köprü, Kartaca gemilerine atılacak, üzerinden geçen Roma piyadesi Kartaca denizcileriyle, tıpkı kara muharebelerinde olduğu gibi göğüs göğse mücadele edebilecekti. Düşman gemiyi mahmuzlamak için manevra yapmak, çağın deniz savaşlarında standart hale gelmiş bir manevradır. Ancak bu manevrada kuşkusuz Kartacalı denizciler, Romalı denizcilerden çok daha ustadırlar. Bordalama köprüsü sayesinde mahmuzlama manevralarına girmek yerine Kartaca gemisine yanaşılacak, köprü uç kısmındaki çengellerle düşman gemiye sabitlenecek ve Romalı askerler Kartaca gemisine bordalama köprüsü üzerinden taarruz edecektir.
Deniz muharebeleri
Lipari Adaları Deniz Muharebesi Kartaca ile Roma Cumhuriyeti arasındaki Pön Savaşları'nın ilk deniz muharebesi olmuştur. Muharebe, MÖ 260 yılında oldukça küçük çaplı bir çatışma olarak gerçekleşti. Kartaca filosunda 17, Roma filosunda ise 20 savaş gemisi vardı. Konsül Gnaeus Cornelius Scipio komutasındaki Roma öncü filosu esasen Messana'ya giderek asıl donanmanın gelişini bekleyecektir. Ancak Konsül'ün ihtirasıyla Lipari limanına gelen filo, liman ağzını tutan Kartaca filosu tarafından baskına uğratılmış, çareszilik içinde teslim olmuştur.
Yeni silah corvus, ilk kez Mylae'de değerini kanıtlamıştır. Bu muharebenin sonucu ilk Roma deniz zaferiydi ve izleyen yıllarda da corvusun kullanılmasına devam edilecekti, özellikle Antik Dönem'in en büyük deniz muharebelerinden biri olan Ecnomus Burnu Deniz Muharebesi'nde. Roma'nın deniz savaşlarına getirdiği bu yenilik Kartaca'yı askeri taktiklerini yeniden gözden geçirmek zorunda bıraktı, çünkü denizlerde üstünlüğü Roma Cumhuriyeti'ne kaptırmak üzereydi. Ancak corvusa karşı etkili bir taktik geliştirilemedi ve deniz muharebelerinde Roma Donanması taktik üstünlüğünü sürdürdü.
Mylae Deniz Muharebesi Mylae'nin kuzey açıklarında MÖ 260 yılında, Roma komutanı Dilius'la Kartaca komutanı Hannibal'i karşı karşıya getirmiştir. Tarihçi Polybius, Kartaca Donanmasında 130 gemi olduğunu yazmaktadır. Ancak Roma Donanması'ndaki gemi sayısına ilişkin bir rakam vermez. Anlaşıldığı kadarıyla başlangıçtaki 120 gemiden Lipari Adaları'nda kaybedilen 17 gemiden sonra, geriye 103 Roma gemisi kalmıştır. Ancak, ele geçirilen gemiler ve Roma müttefik gemileriyle birlikte bu rakamın 103'den fazla olması gerekir. Denizdeki deneyim birikimlerine güvenen Kartacalılar kesin bir zafer bekliyordu.
Roma gemilerindeki taarruz köprüleri son derece başarılı sonuçlar getirdi. Roma Donanması, ilk elde yeterince yaklaşabildiği 30 Kartaca gemisini ele geçirdi. Kartacalılar corvusun rampalamasını önlemek için Roma gemilerinin etrafından dolaşmak, yandan ya da geriden mahmuzlamaya çalışmak zorunda kaldılar. Yine de corvus döndürülebiliyor ve mahmuzlamak için yaklaşmak zorunda olan gemilere rampalanabiliyordu. Muharebenin devamında 20 Kartaca gemisi daha ele geçirildi. Sonunda Hannibal, sağlam kalan gemileriyle geri çekildi ve Roma Donanması'na kesin zaferi bıraktı.
Romalı komutan Duilius, çekilen Kartaca Donanması'nı izlemek yerine, Sicilya'daki Roma birliklerinin durumunu düzeltmek için Sicilya'ya yönelmiştir. Çünkü aynı sırada Segesta, Hamilcar kuvvetleri tarafından kuşatılmış durumdadır. Çağdaş tarihçiler, Duilius'un neden Kartaca Donanması'nı izlemediğini merak etmişlerdir. Muhtemelen 80 gemi kalmasına karşın Kartaca Donanması halen Romalı komutanın yenilgiye uğratmayı umamayacağı kadar güçlü görülmüş olabilir.
Bir sonraki muharebe yine denizde, MÖ 258 yılında gerçekleşmiştir. Konsül Gaius Sulpicius Paterculus ile Hannibal Gisco komutasındaki iki filo arasındaki bu küçük çaplı çarpışma, Sardinya Adası kıyılarında yapılan Sulci Deniz Muharebesi'dir.
Hamilkar'ın karşı atağı
Roma ilerlemesi MÖ 260 yılında Agrigentum'dan batı yönünde, Macella'yı kuşatmak üzere devam etmiştir. Kent, Roma tarafına geçti ve bu nedenle Kartaca kuvvetlerinin saldırısına uğradı. Adanın kuzeyinde, Mylae Deniz Muharebesi'yle elde edilen zaferin kanadı örtmesinden yararlanan Roma kuvvetleri Themae yönünde ilerlediler. Burada Hamilcar komutasındaki Kartacalılar tarafından MÖ 260 yılında yenilgiye uğratıldılar. (Hamilcar, Kartaca'da sık rastlanan bir isimdir, Hannibal Barca'nın babasıyla karıştırılmamalıdır.) Kartacalılar bu zaferden yararlanarak MÖ 259 yılında bir karşı taarruza girişerek Enna'yı ele geçirdiler. Hamilcar güneye, Sirakuza bölgesindeki Camarina'ya ilerlemeye devam etti. Bu hareket tarzında amacı muhtemelen Sirakuza'yı tekrar Kartaca safına geçmek konusunda zorlamaktı.
Roma ilerlemesinin devamı
Ertesi yıl, MÖ 258'de Roma, Enna'yı ve Camarina'yı geri alarak inisiyatifi yeniden ele geçirmiştir. Sicilya'nın merkezinde, daha önce iki kez saldırdıkları Mytistraton'u da ele geçirdiler. Roma kuvvetleri de Sicilya'nın kuzey sahilleri boyunca Panormus (günümüzde Palermo) yönünde ilerlediler. Fakat kenti ele geçiremediler.
Aynı yıl, MÖ 257 yılında Konsül Gailus Atilius Regulus komutasındaki bir Roma donanması ile Kartaca donanması arasında yapılan Tyndaris Deniz Muharebesi de Roma Cumhuriyeti zaferiyle sonuçlanmıştır. Çatışmada 17 Kartaca gemisi batmış, on gemi de ele geçirildi. Bu darbe üzerine Kartaca gemileri geri çekildiler.
Afrika'nın istilası
Agrigentum seferinin kazanımları ve birkaç deniz muharebesi zaferinin ardından Roma kuvvetleri ikinci büyük çaplı kara harekâtına başladılar. Roma, Sicilya'da uzun süreli kuşatma muharebelerinden kaçınarak savaşa daha kısa yoldan bir çözüm arayışı içine girmiştir. Bu amaçla, Kuzey Afrika'daki Kartaca kolonilerine saldırarak Kartaca'nın Akdeniz'deki gücüne darbe vurmak ve bunun sonucunda kendi şartlarını kabule zorlamak yolunu seçmiştir.
Roma Cumhuriyeti, Kuzey Afrika'nın işgali amacıyla, orduyu ve her türlü askeri malzemeyi taşımak için nakliye gemilerinden ve koruma için savaş gemilerinden oluşan büyük bir filo inşa etmiştir. Kartaca bu istila filosunu durdurmak için tarihçi Polybius'a göre 350 parçadan oluşan bir donanmayla harekete geçmiş, ancak MÖ 256 yılındaki Ecnomus Burnu Deniz Muharebesi'nde yenilgiye uğramıştır.> Kartaca filo komutanı Hamilcar Hanno, Konsül Marcus Atilius Regulus ve Konsül Lucius Manlius Vuslo Longus komutasındaki Roma Donanması'na Sicilya'nın Ecnomus Burnu açıklarında saldırmıştır. Roma Donanması 250'si savaş gemisi, 80'i nakliye gemisi olmak üzere 330 parça gemiden oluşmaktaydı. Kartaca Donanması ise 350 parça savaş gemisinden oluşuyordu.
Kartaca Donanması'nın yenilmesi üzerine Marcus Atilius Regulus komutasındaki Roma ordusu karaya çıkmış ve Kartaca kırsalını yağmalamaya başlamıştır. Kartaca Ordusu'nun büyük kısmı bu sırada halen Sicilya'dadır. Başlarda Regulus başarılıydı, Adys Muharebesi'ni kazandı ve Kartaca'yı barış istemeye zorladı.> Ancak Roma'nın öne sürdüğü koşullar öylesine ağırdı ki barış görüşmelerinden bir sonuç alınamadı. Regulus'un, görev süresi dolmadan savaşı bitirmek istediği, çabalarının meyvelerinin kendisinden sonra göreve gelecek Konsül tarafından elde edilmesini istemediği ileri sürülmektedir. Bu yüzden tek vuruşta Kartaca'yı yıkmak istemişti. İleri sürdüğü barış koşulları da bu yüzden fazlasıyla ağırdı. Bu arada Kartaca Xanthippus adında Sparta'lı bir paralı askeri, Kartaca birliklerini eğitmesi için kiralamıştır. Xanthippus komutasındaki Kartaca kuvvetleri Roma ordusunu Tunis Muharebesi'nde yenilgiye uğrattı ve Regulus'u tutsak aldı. Tinus Muharebesi zaferi Kartaca'ya yeniden deniz üstünlüğünü sağlamıştır. Bu sayede Roma Ordusu'nu ana üslerinden tecrit etti.
Ara dönem
Bu arada Roma, Afrika seferi kuvvetlerinden kalanları toparlamak için yeni bir donanma gönderdi. Bu yeni donanma, karşısına çıkan Kartaca donanmasını yenilgiye uğrattı ve kalan Roma kuvvetlerini başarıyla kurtardı. Ancak dönüş yolunda bir fırtına neredeyse tüm Roma Donanması'nı batırdı. Uğranılan bu yıkımla Roma Cumhuriyeti muhtemelen 90 binden fazla askerini kaybetmiştir. Bu durum karşısında Kartaca'nın eline, Agrigentum'a saldırmak için bir fırsat geçmiştir. Ancak kenti elde tutabileceklerini öngöremediklerinden tahrip edip yağmaladıktan sonra tahliye ettiler.
Sicilya'da yenilenen Roma taarruzları
Durumunu hızla toparlayan Roma Cumhuriyeti yeniden Sicilya'daki Kartaca direnek noktaları üzerine yürümüştür. İkiyüz gemiden oluşan yeni bir filoyu üç ay içide inşa ederek ve 80 bin kişilik bir kuvveti askere alarak MÖ 254 yılında Panormus (günümüzde Palermo) yakınlarında karaya çıktılar. Kent hem denizden, hem de karadan kuşatıldı. Kuvvetlere, o yılın Konsül'leri olan Aulus Atilius Calatinus ve Cornelius Scipio Asina komuta etmiştir. Panormus Kuşatması sırasında koçbaşları kullanılması, kuşatmayı oldukça etkili hale getirmiştir ve kent teslim olmayı kabul etmiştir. Öte yandan, Roma Cumhuriyeti Panormus'un bağımsızlığına ilişmemiş, herhangi bir yükümlülük de getirmemiştir. Bu durum civardaki diğer Sicilya kentleri üzerinde olumlu bir etki yaptı ve taraf değiştirmelerini sağladı. Kartaca'nın Panormus'ta çevre yerleşimlerden rehineler tuttuğu, bu insanların Roma yönetimi tarafından serbest bırakılması yönündeki söylentiler de bu eğimde etkili olmuştur. Panormus'un kaybıyla Sicilya'daki Kartaca toprakları, Lilybaeum ve Drepana gibi iki direnek noktasının yer aldığı ve Ada'nın batı kıyıları boyunca uzanan dar bir kıyı şeridi halinede daralmış oldu. Roma Cumhuriyeti, doğrudan bu kentlere karşı bir kara harekâtına girişmek yerine, Libya'nın desteğini sağlamayı da umarak Kuzey Afrika'ya bir sefer düzenlemeye karar vermiştir. Panormus'un alınmasıyla Sicilya'nın batı kesiminin büyük bir bölümü de ele geçirilmiş oldu. Aynı yıl, Ietas, Solous, Petra ve Tyndaris Roma Cumhuriyeti ile barış yaptılar.
Öte yandan Lilybaeum'a (bugünkü Marsala) denizden bir saldırı da planlanmıştır. Lilybaeum, bu tarihlerde Sicilya'daki Kartaca gücünün merkezi durumundaydı. Aynı anda Kuzey Afrika'da da bir baskın gerçekleştirildi. Her iki Roma saldırısı da başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Lilybaeum'a saldıran Roma kuvvetleri geri çekilirken Kuzey Afrika'ya saldırmak için hareket eden filo, bir kez daha fırtınaya yakalandı ve yok oldu.
Sicilya'ya gönderilen Kartaca Ordusu Komutanı Hasdrubal, elindeki kuvvetlerle Panormus'u geri almaya karar vermiştir. Roma Konsüllerinden biri, görev süresi dolduğundan Roma Ordusu'nun yarısıyla birlikte Roma'ya dönecekti. Hasdrubal bunun bir fırsat yarattığını düşünerek MÖ 251 yılında Panormus'a saldırmıştır. Ancak Konsül Lucius Caecilius Metelius kuvvetleri karşısında yenilgiye uğradı.
Ertesi yıl MÖ 250 yılında Roma Senatosu, Panormus Muharebesi'nin getirdiği zaferden de cesaret alarak Sicilya'da kesin netice almaya karar vermiştir. 240 gemiden oluşan yeni filo ve o yılın iki Konsülü, Aitilus Regulus ve Manlius Vulso Longus, dört lejyonluk bir kuvvetler Sicilya'ya gönderildi. Bu kuvvet, gemi mürettebatı ve lejyonların bağlı birlikleriyle birlikte 100 bin kişilik bir kuvvettir. Donanmanın ve kara birliklerinin hedefi bu kez Lilybaeum'dur. Başlangıçta kent savunması 10 bin kadar paralı askerden oluşuyordu. Ancak Kartaca, kısa sürede denk bir kuvveti yakındaki Drepana limanı üzerinden kente getirmiştir. Drepana limanını etkisiz hale getirmek üzere Konsül Publius Claudius Pulcher komutasındaki bir donanma Drepana Deniz Muharebesi'nde yenilgiye uğradı. Donanma olmadan kuşatmaya devam eden Roma kuvvetleri sonuç elde edemediler. Lilybaeum Kuşatması, savaşın sonuna kadar sürdü.
Roma saldırıları adanın güneybatı kesimine yönelmiştir. Bunun için Lilybaeum yönünde bir deniz seferi başlatıldı. İlerleme hattı üzerindeki Selinous ve Heraclea Minoa ele geçirildi, yakıldı ve yağmalandı. Lilybaeum üzerine yapılan bu sefer başarılı olmadı. Fakat Kartaca'nın Sicilya'daki esas dayanaklarına yönelen bu saldırılar, Kartaca yönünden Roma Cumhuriyeti'nin tüm Sicilya'yı ele geçirme kararlığının bir göstergesi olmuştur. Roma Donanması Drepana'da Kartaca tarafından yenilgiye uğratılması üzerine Roma, taarruzunu karadan sürdürmek zorunda kaldı. Karadan yapılan harekâtla Lilybaeum'daki Roma kuvvetlerinin durumu rahatlatıldı ve Drepana yakınlarındaki tehdit oluşturan önemli bir şehir, Eryx alındı.
Drepana açıklarındaki MÖ 249 yılındaki kesin sonuçlu deniz muharebesini kazanan Kartaca artık denizlere hakimdi. Roma Cumhuriyeti ise yeniden pahalı bir donanma kurmayı finanse edecek durumda değildi. Fakat Kartaca'da, toprak sahibi bir aristokrat olan Hanno önderliğindeki bir siyasi grup MÖ 244'te duruma hakim olmuştur. Bu grup, yeni bir savaşa karşıydı. Savaşın sona erdiği göz önüne alınarak savaş filosu tasfiye edilmeye başlandı. Bu durum, Roma Cumhuriyeti'ne deniz üstünlüğünü yeniden ele geçirmek için beklenmedik bir fırsat sağlamıştır.
Son evre
MÖ 247 yılında Kartaca, General Hamilcar Barca'yı Sicilya'ya gönderdi. Hamilcar'ın Panormus yakınlarındaki Heirkte'ye çıkması, Roma kuvvetlerinin ikmal merkezlerini ve limanı savunabilmek için geri çekilmelerini sağladı. Daha sonraki gerilla savaşı Roma lejyonlarını bağladı ve Kartaca kuvvetlerine Sicilya'da bir dayanak, bir köprübaşı sağladı. Bununla birlikte Roma kuvvetleri Hamilcar kuvvetlerinin etrafından dolaşarak Eryx'e yeniden yerleştiler.
Muhtemelen Hamilcar'ın seferleri etkisiyle Roma Cumhuriyeti, varlıklı yurttaşlarından finanse ederek yeni bir filo kurdu. Konsül Gaius Lutatius Catulus komutasındaki bu Roma Donanması, Aegates Adaları Deniz Muharebesi'nde aceleyle kurulan ve eksik kadrolu Kartaca Donanmasını yenilgiye uğratmıştır. Hamilcar'ın Sicilya'da sağladığı denklik bu yenilgiyle çözüldü. Kartaca filonun büyük bir bölümünü bu muharebede kaybetmiştir. Üstelik, yeni bir donanma için gerekli parasal kaynak da, mürettebatta sağlama olanağı yoktur.
Donanmanın desteği olmayan Hamircar Barca kuvvetleri Sicilya'da tecrit olmuş, barış istemek zorunda kalmış ve Sicilya'yı tahliye etmiştir. Hamilcar Barca, esasen yenilmediğini vurgulamak için görüşmelerde Gesco adında bir subayını görevlendirmişti. Roma tarafında görüşmeci Lutatius'dur.
Deniz muharebelerinin rolü
Sicilya'da kara harekâtları yürütmenin zorlukları nedeniyle Birinci Pön Savaşı'nın muharebeleri çokluk deniz muharebeleri olmuştur ve bunlardan bazıları sonuç getirici muharebelerdir. Bu savaşta tarafların deniz gücü her ne kadar belirleyici bir rol oynamışsa da, kara savaşlarını çıkmaza sokan yine deniz gücünün durumudur. Çünkü çağın donanmalarını "düşman"ın limanlarını ablukaya almakta yetersiz kalmaktadır. Dolayısıyla Kartaca, ablukaya alınmış olan kendi direnek noktalarını özellikle Sicilya'nın batı ucundaki Lilybaeum'u takviye ve ikmal edebilmiştir. Her iki taraf da büyük mali yüklere katlanarak yeni filolar oluşturmuştur. Bu durum hem Kartaca'da hem de Roma Cumhuriyeti'nde mali yapıyı önemli ölçüde sarsmış, savaşın gidişatını önemli ölçüde etkilemiştir.
Her ne kadar deniz muharebelerini kazandıysa da Roma Cumhuriyeti bu muharebelerde ve fırtınalar dolayısıyla çok sayıda gemi ve mürettebat kaybetmiştir. En azından iki kez (MÖ 255 ve 253) tüm bir filo kötü hava koşullarından dolayı yok oldu. MÖ 255 yılındaki Camarina felaketi 270 gemi ve yüz binin üzerinde insan kaybına neden olmuştur. Tarihteki tek bir olayda en büyük kayıptır. Fırtınalarda uğranılan bunca kayıp, corvusun gemi pruvasında yarattığı ek ağırlığın dengeyi bozduğu ve kötü hava koşullarında geminin batmasına yol açtığını akla getirmektedir. Daha sonraki yıllarda Romalı denizcilerin deneyimi arttı, gemilerin seyir düzeninde tehlikeli etkileri olan corvus düzeneği terk edildi.
Kayıplar
Her iki tarafın kayıpları konusunda kesin rakamlara ulaşmak oldukça güçtür. Bunun bir nedeni, tarihi kaynakların Roma Cumhuriyeti zaferinin değerini daha çarpıcı yönelik olma eğilimidir. Eldeki kaynaklara göre kara savaşlarının kayıpları da dahil olmak üzere savaşın kayıpları şöyledir. Roma Cumhuriyeti kayıpları 700 gemi ve bunların bir kısmının mürettebatıdır. Kartaca ise 500 gemi ve bir kısım mürettebat kaybetti.
Bu kayıp rakamları kesin olmasa da her iki taraf için ağırdır. Tarihçi Polybius Birinci Pön Savaşı'nın kendi çağında, Büyük İskender'in savaşları da dahil olmak üzere savaş tarihinin kayıplar açısından en yıkıcı savaşı olduğunu yazmaktadır. Antik Roma tarihi üzerinde çalışan İngiliz tarihçi Adrian Goldsworthy, MÖ 3. yüzyıldaki Roma nüfus sayımı kayıtlarını inceleyerek yaklaşık 50 bin sivilin kayıp olduğu sonucuna ulaşmıştır. Bu rakama orduda görev yapıp da vatandaş statüsünde olmayan siviller ve ordudaki yardımcı birlikler dahil değildir.
Barış koşulları
Savaşın sonunda akt edilen Lutatius Antlaşması, Aegates Deniz Muharebesi'ndeki yenilgisiyle pazarlık gücünü kaybeden Kartaca'ya Roma Cumhuriyeti tarafından dikte ettirilmişti ve doğal olarak Kartaca için oldukça ağır koşullar içermekteydi. Antlaşma koşulları aşağıdaki gibidir. Devamındaki maddeler her iki tarafın ve müttefiklerinin birbirlerine saldırmayacağını ve karşı tarafın topraklarından asker toplamayacağını hükme bağlamaktadır. Bu durum Kartaca'nın İtalya'dan ve özellikle de Sicilya'dan paralı asker bulmasını önlemiştir. Ne var ki daha sonra Paralı Askerler Savaşı sırasında bu sınırlama geçici olarak ortadan kalkmıştır.
Politik sonuçları
Savaşın bir sonucu olarak Kartaca devletinin mali kaynakları neredeyse tükenmiştir. Hanno, dağılmak üzere olan orduları düşen ücretlere razı etmeye çalıştı. Fakat tarihe Paralı Askerler Savaşı olarak geçecek bir iç çatışmanın patlak vermesini önleyemedi. Hamilcar Barca, Hanno ve diğer komutanların müşterek çabasıyla sürdürülen şiddetli çatışmalardan sonra Kartaca kuvvetleri paralı askerleri ve isyancıları yenilgiye uğrattılar. Ancak bu çatışmalar sırasında Roma Cumhuriyeti de Kartaca etkisini tüm Korsika ve Sardinya'dan silme fırsatını yakalamış oldu.
Birinci Pön Savaşı'nın en belirgin politik sonucu Kartaca'nın deniz gücünün zayıflama çökmesidir. Barış antlaşmasında Kartaca'ya empoze edilen koşullar, Kartaca'nın mali durumunu zayıflatmayı ve kentin kendini yeniden toparlamasını önlemeyi amaçlamıştı. Roma cumhuriyeti tarafından dayatılan tazminat kentin mali durumunun bozulmasına yol açmış ve Kartaca'yı bu parayı ödeyebilmek için etki alanının başka bölgelerine yönelmeye zorlamıştır.
Kartaca, kaybettiği etki alanlarını telafi edebilmek ve Roma'ya ödemek zorunda olduğu tazminatı çıkarabileceği zengin gümüş madenleri bulabilmek için bir arayış içine girmek zorundaydı. Bu amaçla MÖ 237 yılında Hamilcar Barca liderliğinde İberya'ya yöneldi, bir dizi seferle yarımadadaki etki alanını genişletmeye başladı. Hamilcar Barca'nın MÖ 229 yılında öldürülmesine karşın Kartaca kuvvetlerinin Ebro Vadisi boyunca ilerlemesi devam etti ve MÖ 228 yılında bugünkü Kartagena'yı "Yeni Kartaca" adıyla kurdular. Bu Kartaca yayılması İkinci Pön Savaşı'nın başlıca nedeni olmuştur. Kartaca, bu yayılmanın devamında Roma Cumhuriyeti'nin koruması altındaki Saguntum'u MÖ 218 yılında kuşattı ve Roma Cumhuriyeti ile yeni bir savaş dönemini başlattı.
Roma Cumhuriyeti açısından Birinci Pön Savaş, İtalya dışına yayılmanın başlamasını ifade etmektedir. Sicilya, artık Roma Cumhuriyeti'nin bir müttefiki değil ilk eyaleti (Sicilya Eyaleti) oldu ve bir Roma kamu yöneticisi olan eski bir praetor tarafından yönetilmeye başlandı. Bu eyalet Roma'nın tahıl gereksinimi için önemli bir kaynak ülke olmuştur. Ayrıca Sirakuza'ya, II. Hiero'nun ömrü boyunca Roma'nın bağımsız müttefiki statüsü verildi. Sirakuza, Marcus Claudius Marcellus tarafından İkinci Pön Savaşı sırasında yağmalanana kadar Sicilya Eyaleti'nin bir parçası değildi.
Tmesiphantes riopretano
Tmesiphantes riopretano, Tmesiphantes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Lycium grandicalyx
Lycium grandicalyx Lycium cinsine bağlı bir türdür.
Pilocarpus
Pilocarpus, Güney Amerika Neotropikal biyocoğrafik bölgesine özgü Rutaceae familyasına ait yaklaşık 17 bitki türü içeren bir cinstir. Çeşitli türleri parasempatomimetik etkili bir alkaloid olan pilokarpinden ötürü farmakolojik açıdan önem taşır. Birçok türü ortak şekilde jaborandi ismiyle anılır.
Etimoloji
Taksonomik isim Pilocarpus, Eski Yunanca (πῖλος) "yün, keçe + (καρπός) meyvesi" anlamına gelir.
Mohoua
Mohoua, Acanthizidae familyasına bağlı Yeni Zelanda'ya endemik bir kuş cinsidir.
Kelly Greyson
Kelly Greyson (d. ?), Amerikalı kadın film yapımcısı ve oyuncu.
Jacob Abbott
Jacob Abbott (14 Kasım 1803 - 31 Ekim 1879) Amerikalı çocuk kitapları yazarı.
Mohoua
Taksonomi
Mohoua cinsine bağlı türler (2022):
Minoru Takenaka
Minoru Takenaka (d. 19 Kasım 1976), Japon eski futbolcudur.
Jacob Abbott
Biyografi
Abbott, Jacob ve Betsey Abbott çiftinin çocuğu olarak Hallowell, Maine'de doğdu. 1820 yılında Bowdoin Koleji'nden mezun oldu. Andover İlahiyat Fakültesi'nde 1821, 1822 ve 1824'te çalıştı. Amherst Koleji'nde 1824-1825 yıllarında okutman ve 1825'den 1829'a kadar doğa felsefesi ve matematik profesörü olarak görev yaptı. 1826'da Hampshire Derneği tarafından vaaz verme ruhsatı verildi. 1829 yılında Boston'da Mount Vernon Kız Okulu'nu kurdu ve 1829-1833 yıllarında buranın müdürlüğünü yaptı. 1834-1835 yıllarında Roxbury, Massachusetts'deki, aynı zamanda kurucusu olduğu Eliot Cemaat Kilisesi'nin (Eliot Congregational Church) papazlığını yaptı. 1843-1851 yıllarında kardeşleriyle beraber kurucularından biri olduğu Abbott Enstitü'nün (Abbott Institute) ve 1845-48 yıllarında New York'taki Mount Vernon Erkek Okulu'nun müdürü olarak görev yaptı. Üretken bir yazar olan Abbott'un, kurgu çocuk kitapları, kısa öyküleri biyografiler, genel okuyucular için dini kitaplar ve popüler bilim konusunda eserleri vardır. Kardeşi Samuel Phillips Abbott'un Abbott Okulu'nu kurduğu 1839 yılından sonra bir süre yaşadığı Farmington, Maine'de öldü.
Baş karakterleri bir erkek çocuk ve arkadaşları olan Rollo Kitapları -Rolla işte, Rolla Avrupa'da vs.- en iyi bilinen eserlerindendir.
Minoru Takenaka
İstatistikleri
35||20||0||0||35||20 35||20||0||0||35||20
Jacob Abbott
Biyografi
Erkek kardeşlerinden John Stevens Cabot Abbott ve Gorham Dummer Abbott da kendisi gibi yazardır. Oğulları Benjamin Vaughan Abbott ve Austin Abbott avukat; diğer iki oğlu Lyman Abbott ve Edward Abbott ise rahiptir. Dört oğlu da aynı zamanda yazardır.
Jacob Abbott'un eserlerinin bibliyografyası Edward Abbott'ın yazdığı Young Christian, Memorial Edition, with a Sketch of the Author adlı eserde yer alır.
Abbott'un diğer bazı çalışmaları Lucy Kitapları, Jonas Kitapları, Harper's Story Kitapları, Marco Paul, Gay Family, ve Juno Kitapları ' dır.
Kelly Greyson
Kariyeri
Yer aldığı 2013 yapımı Alone yet Not Alone adlı sinema filmiyle tanınmıştır. Kelly Greyson ayrıca başrolünde Amerikalı komedyen ve oyuncu Jerry Lewis'in bulunduğu Max Rose adlı filmde ortak yapımcı olarak yer almıştır.
Oyuncu ve yapımcı Greyson'un yer aldığı diğer yapımlar arasında; Alone Yet Not Alone (2013), Woodlawn (2015), Little Boy (2015), ve Broken Memories (2017) sayılabilir.
Shuangliao
Shuangliao, Çin'in Jilin eyaletine bağlı Siping il düzeyi şehrinde bulunan bir şehirdir. Şehir, eyaletin batısında yer almaktadır. Yüzölçümü 3.121 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 420.865'tir.
Lycium densifolium
Lycium densifolium Lycium cinsine bağlı bir türdür.
Kürse, Altıeylül
Kürse, Balıkesir ilinin Altıeylül ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya ve İklim
Kürse Köyü, Balıkesir ili, Altıeylül ilçesine bağlı küçük bir mahalledir. Köy, Balıkesir – Bandırma kara yolunun 23. km.sinde şosenin 3 km. doğu uzaklığındadır.
Zen Gesner
Zen Gesner (d. 23 Haziran 1970; Van Nuys, Kaliforniya), Amerikalı oyuncudur.
1996-1998 yılları arası yayınlanan aksiyon-macera televizyon dizisi Sinbad'ın Maceraları 'nda ana karakteri canlandıran oyuncu geniş kitlelerce tanınmıştır.
Londra Kraliyet Tiyatro Akademisi'nde oyunculuk eğitimi almıştır. Genelde aksiyon tarzı film ve dizilerde görünmüştür.
Tmesiphantes perp
Tmesiphantes perp, Tmesiphantes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Dönerdere, Ağrı
Dönerdere, Ağrı ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "Ali kolu" anlamına gelen Alomilo olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Ağrı il merkezine 25 km uzaklıktadır.
William Riley Burnett
Kariyeri boyunca 36 roman, onlarca hikâye, oyun ve şarkı sözü yazan W. R. Burnett, bazıları kendi romanlarından uyarlanmış olan 60 kadar senaryoya da imza attı ya da katkıda bulundu. Bu verimli yazar neredeyse 'yılda bir roman' prensibiyle çalışıyordu.
Tarzı
Burnett'in eserlerinde yarattığı karakterler yazıldıkları günün ahlak anlayışına oldukça ters düşen anti kahramanlardı. Sokakların acımasız şartlarıyla yoğurulmuş bu gerçekçi karakterler, yazarın kendi gençliğinde de gözlemlediği kabadayılar, gansterler, fahişeler, üçkağıtçılar, para için kapışan sokak dövüşçüleri, serseriler ve evsizlerden başkası değildi. Ancak bu karakterler çoğunlukla insani yönleriyle ele alınmıştı. Kaderin sillesini yiyerek toplum dışına itilmiş olan bu karakterler son bir çabayla kurtulmaya ve kendilerini affettirmeye çalışırlar ama baskıcı düzen kapılarına onlara kapatarak kefaretlerini reddeder. Burnett, suçluların erdemleri olabileceği kadar, kanunu uygulayanların da fesat ve kötülük sahibi olabileceklerini anlatır. Neticede hepsi de insandır.
Çebi
Çebi, aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Lycium decumbens
Lycium decumbens Lycium cinsine bağlı bir türdür.
Sung Hoon
Sung Hoon (d. Bang In-kyu 14 Şubat 1983) Güney Koreli aktör ve seslendirme sanatçısıdır.
Gençliği
Sung Hoon, Üniversitesi'nde yüzme şampiyonuydu ve kelebekleme konusunda uzmanlaşmıştı. 14 yıl yüzdü ancak omurilik yaralanması yüzünden bırakmak zorunda kaldı. Daha sonra orduya yazıldı, ancak aynı yaralanma nedeniyle askerliği erken bitti. Sung daha sonra yüzme eğitmeni oldu. 2009 yılında White Brown's Because I Love You ile oyuncu olarak çıkış yaptı.
2011–2012: İlk oyunculuk rolü ve ticari başarısı
Sung Hoon'un en beğenilen rolü doğaüstü romantizm draması Gisaeng'in Yeni Masalları ileydi. Bu dizideki performansı ona 2011'de En İyi Yeni Erkek Oyuncu dalında SBS Oyunculuk ödülünü kazandırdı.
2012'de ilk Çin draması The Bodyguardda rol aldı. Aynı yıl tarihi dizi Faith de oynadı. O yılın sonuna doğru The Birth of a Family yapımının kadrosuna katıldı.
2013–2015: Artan popülerlik
2013'te Sung, hafta sonu draması Passionate Love'da başrol oynadı. 2014 yılında Sung, 6 Persons Room adlı web dramasında rol aldı ve dizide bir sakatlık geçiren ve kendisini garip hastalarla çevrili bir hastanede bulan başarılı bir iş insanını oynadı.
2015 yılında Noble, My Love adlı web dizide ve Oh My Venus adlı popüler KBS dizisinde oynadı.
Sung aynı zamanda DJ olarak da sahne almaktadır. Ayrıca Çin, Hong Kong, Tayland, Malezya, Singapur ve Endonezya gibi çeşitli ülkelerde konserler vermiştir.
2016–2017: Oyunculuk gerilemesi ve televizyona dönüş
2017 yılında My Secret Romance dizisinde ikinci jenerasyon bir chebol'u canlandırdı. Daha sonra Japon video oyunundan uyarlanan The Idolmaster KR adlı yapımda yer aldı. Aynı yıl Are You in Love? filminde Kim So-eun ile birlikte yer aldı. Filmin galası 2020 yılında yapıldı.
2018–günümüz: Yeniden canlanma ve televizyona geri dönüş
2018 yılında Sung Brothers in Heaven isimli bir aksiyon filminde oynadı. Filmde Jo Han-sun ile birlikte ikiz olarak göründüler. Ayrıca The Sound of Your Heart sitcom'un un ikinci sezonunda, I Picked Up a Celebrity on the Street adlı romantik komedi yapımında yer aldı. Aynı yıl I Live Alone adlı programda yer almaya başladı.
2019 yılında küçük ekrana romantik komedi dizisi Level Up ile döndü.
Güney Merkez Çin
Güney Merkez Çin, Çin Halk Cumhuriyeti'nin coğrafi bölgelerinden biridir. Guangdong, Hainan, Henan, Hubei, Hunan eyaletleri ve Guangksi Zhuang Özerk Bölgesi'ne ek olarak bazı bağlamlarda Hong Kong ve Makao özel idari bölgeleri de kapsar. Halk arasında gelenek farklılıkları nedeniyle bu bölge sıklıkla Güney Çin (华南) ve Merkez Çin (华中) olarak ikiye bölünür.
Güneybatı Çin
Güneybatı Çin, Çin Halk Cumhuriyeti'nin coğrafi bölgelerinden biridir. Çongçing büyükşehir belediyesini; Siçuan, Yünnan ve Guizhou eyaletlerini; ve Tibet Özerk Bölgesi'ni içerir.
Cincinnati
Cincinnati, [sınsıˈnætı] ABD'deki Ohio Eyâleti'nin çok önemli ticaret ve iş merkezlerinden biridir. Batı'nın kraliçesi diye de anılan kent, Hamilton County'nin (Ohio) başkentidir.
Procter & Gamble, General Electric, Chiquita, Kroger ve Fifth Third Bank gibi önemli dünya firmalarına ev sahipliği yapan Cincinnati kentinin nüfusu 308.728'dir.
Yasuhide Ihara
Yasuhide Ihara (d. 8 Mart 1973), Japon eski futbolcudur.
İstatistikleri
243||12||25||0||18||0||286||12 243||12||25||0||18||0||286||12
Tmesiphantes nubilus
Tmesiphantes nubilus, Tmesiphantes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Aron Gurwitsch
Aron Gurwitsch (17 Ocak 1901 – 25 Haziran 1973) Litvanya asıllı Yahudi, Amerikalı filozof. Fenomenoloji alanında çalışmıştır. Fenomenoloji ve gestalt (bütünlükçü) psikoloji arasındaki ilişki üzerine yazmıştır. 1959 - 1973 yılları arasında Sosyal ve Politik Bilimler Fakültesi Sosyal Araştırmalar Okulu'nda öğretim görevliliği yaptı.
Yasuke
Yasuke, Sengoku döneminde Japon daimyō Oda Nobunaga'da hizmet veren Afrika kökenli bir uşaktı. 1579'da Yasuke, Hindistan'daki Doğu Hint Adaları Misyonları Ziyaretçisi İtalyan Cizvit misyoneri Alessandro Valignano'nun hizmetinde Japonya'ya geldi. Kimileri tarafından Yasuke'nin Nobunaga'nın gördüğü ilk Afrikalı olduğu düşünülüyor ve Nanban ticareti sırasında Portekizlilerle Japonya'ya gelen birçok Afrikalıdan biriydi. Bazı araştırmacılar tarafından ilk siyahi samuray olduğunun iddia edilmesinin ardından popüler kültürde ilgi görmüştür.
Lycium dasystemum
Lycium dasystemum Lycium cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Skyang Kangri
Skyang Kangri, Baltoro Muzdağ'ın bir zirvesidir. Zirve, Çin ile Pakistan sınırında K2 dağının 7 km kuzeydoğusunda yer almaktadır.
Cümle (mantık)
Mantıkta, bir cümle sonlu sayıda terimden oluşan bir ifadedir. En yaygın şekliyle ayrılma (veya bağlacı) ile bağlanmış bir cümlenin içindeki terimlerden herhangi biri doğru olduğunda cümle de doğrudur. Çok yaygın olmayan birleşme (ve bağlacı) ile bağlanmış bir cümlenin doğru olması için içerdiği terimlerin hepsi doğru olmalıdır. Kullanılan bağlaca göre, bir cümle sonlu terimlerin ayrışımı ya da sonlu terimlerin birleşimi olarak tanımlanır. Mantık cümleleri, t_i terimleri için, genellikle aşağıdaki şekilde ifade edilir:
Boş cümleler
Bir cümle boş olabilir (boş bir terimler kümesiyle tanımlanmıştır). Boş cümle \empty, \bot, ya da \Box gibi çeşitli sembollerle gösterilir. Bir boş cümlenin doğruluk değeri her zaman yanlış 'tır. Bu olgu yanlış 'ın (\{yanlış, doğru\},\vee) monoidinin doğal bir elemanı olmasıyla açıklanabilir.
SMS Derfflinger
SMS Derfflinger, 1910'ların başlarında İngiliz-Alman donanma silahlanma yarışı sırasında inşa edilen Alman İmparatorluk Donanması'na ait bir muharebe kruvazörü idi. İsmi Otuz Yıl Savaşı'nda görev alan komutan Georg von Derfflinger'den gelir. Derfflinger'in kardeş gemileri SMS Lützow ve SMS Hindenburg'dur. Bu üç gemide Derfflinger sınıfı savaş kruvazörü'nde bulunur.
SMS Derfflinger, Derfflinger sınıfı savaş kruvazörü'nün öncü gemisidir. Derfflinger sınıfı kruvazörler önceki Alman savaş gemisi üzerinde önemli iyileştirilmiş halidir. Diğer gemilere göre daha büyük hale getirilen Derfflinger sınıfı kruvazörler daha verimli ve daha büyük silah taşıma kapasitesine ulaşan gemi diğer gemilerde olmayan Süper ateşleme yeteneğine ulaşmıştır. SMS Derfflinger daha önceki muharebe kruvazörlerinin 28 cm (11 inç) toplarına kıyasla sekiz adet 30,5 cm (12 inç) topun ana bataryasına sahipti. En yüksek hızı 26,5 knot'du (49,1 km / sa; 30,5 mil / sa.) Ve 30 santimetre (11,8 inç) kalınlığında Kemer zırhıı vardı.
Derfflinger, 1914'te I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden kısa bir süre sonra tamamlandı; hizmet girdikten sonra, Açık Deniz Filosu'na bağlı I. Keşif Grubunda görev aldı. Bu gücün bir parçası olarak, Aralık 1914'te Scarborough, Hartlepool ve Whitby Baskını, Ocak 1915'te Dogger Bank Muharebesi (1915), Nisan 1916'da Yarmouth ve Lowestoft bombardımanı ve Mayıs 1916'da Jutland Muharebesi dahil olmak üzere Kuzey Denizi'ndeki sayısız operasyonda yer aldı. Jutland Muharebesi'nde Derfflinger, İngiliz savaş kruvazörleri HMS Queen Mary ve HMS Invincible'ı vurdu ve batmasına yardım etti. Derfflinger savaşta ciddi şekilde hasar gördü ve daha sonra birkaç ay boyunca onarımlar için hizmet dışı kaldı.
Gemi, 1916'nın sonlarında filoya yeniden katıldı, ancak Almanlar, İtilaf Devletlerine ait filolara denizaltı baskınları düzenleme stratejisini benimsemişti. Bu nedenle Derfflinger ve Açık Deniz Filosu'nun geri kalan gemileri savaşın son iki yılında Alman Körfezi'ndeki devriye görevi dışında çok az faaliyette bulundu. Filo, Norveç'e giden bir İngiliz konvoyunu engellemek için 1918 yılının Nisan ayında başarısız bir girişimde bulundu. Bu aaynı zamanda Derfflinger'in son operasyonuydu. Kasım 1918'de savaşın sona ermesinden sonra, filo Scapa Flow'da Tuğamiral Ludwig von Reuter'ın emriyle, 21 Haziran 1919'da gemiler ele geçirilmelerini önlemek için batırıldı.
Özellikler
Derfflinger'in tasarım çalışmaları 1910'un başlarında başlamıştı. İngiliz meslektaşları savaş kruvazörlerine 34,3 cm (13,5 inç) toplar yerleştirmeye başladıktan sonra, Alman deniz komutanlığındaki kıdemli subaylar kalibrenin 28 cm'den (11 inç) 30,5 cm'ye (12 inç) yükseltilmesini yeterli gördüler. Maliyetlerin artmasını önlemek için, önceki SMS Seydlitz'e kıyasla silah sayısı ondan sekize düşürüldü, ancak daha verimli bir Süper ateşleme düzenlemesi kabul edildi.
30.700 ton tam yüke sahipti. Gemide 44 subay ve 1.068 askerden oluşan bir mürettebat vardı. Ağustos 1915'in başlarında, geminin ortasına bir vinç monte edildi ve Hansa-Brandenburg deniz uçaklarıyla testler yapıldı.
Derfflinger, iki huniye kanalize edilmiş on dört kömür yakan su borulu kazanlar tarafından sağlanan buharla, dört vidalı pervaneyi çalıştıran iki çift yüksek ve düşük basınçlı buhar türbine sahipti. Motorları, 26.5 knot (49.1 km / h; 30.5 mph) azami hız için 63.000 metrik beygir gücünü (62.000 shp ) üretecek kapasiteye sahipti. 14 knotluk (26 km / s; 16 mph) seyir hızında 5.600 deniz mili (10.400 km; 6.400 mi) yapabiliyordu.
Sekiz tane Ana bataryası vardı. Her ana batarya 12 inçlikti ve bu Derfflinger'i en iyi Alman Savaş gemisi yapıyordu. Geminin İkincil bataryası her yan tarafta altı adet olmak üzere on iki adet 15 cm (5,9 inç) SK L / 45 topundan oluşuyordu. Karşı savunma için 3.5 inçlik toplar vardı. Derfflinger, mühimmat şarjörlerini ve tahrik makinesi boşluklarını geminin orta kısmında bulunan 300 mm (11,8 inç) kalınlığındaki zırh kuşağı koruyordu.
İlium
İlium (çoğul ilia) kalça kemiğinin en büyük ve en üstünde bulunan parçasıdır. Kemikli balıklar dışında memeliler ve kuşlar gibi çoğu omurgalıda bulunur. Bazı yılan türlerinin ilium olarak kabul edilen küçük bir kemiği olmasına rağmen, yılanlar hariç tüm sürüngenlerde ilium bulunur.
İlium Latince (ile, ilis) "kasık" veya "kanat" anlamına gelir.
Alexe Gilles
Alexe Gilles (d. 16 Ocak 1992; Rockford, Illinois) Amerikalı buz patenci. 2008 ABD Gençler şampiyonu ve 2008 Junior Grand Finali üçüncüsüdür.
İkiz kardeşi Piper Gilles ve büyük erkek kardeşi Todd Gilles buz dansında yarışmaktadır.
Lycium cylindricum
Lycium cylindricum Lycium cinsine bağlı bir türdür.
Macarlar, Altıeylül
Macarlar, Balıkesir ilinin Altıeylül ilçesine bağlı bir mahalledir.
Sosyal çalışmacı
Sosyal hizmet uzmanı olarak da bilinir. Sosyal hizmet lisans mezunlarına verilen mesleki unvandır. Sosyal çalışmacı (social worker) insan hakları ve sosyal adalet temelinde toplumda yer alan hassas ve incinebilir gruplara yönelik profesyonel destek sunar. İhtiyaç duyulan kaynaklara erişmelerinde savunuculuk, arabuluculuk, eğiticilik, danışmanlık gibi mesleki roller üstlenerek müracaatçıların güçlenmesini ve sosyal işlevselliğinin sağlanmasını amaçlar.
“Sosyal hizmet (sosyal çalışma), uygulamaya dayalı bir meslek ve sosyal değişimi ve gelişimi, sosyal uyumu ve insanların güçlenmesini ve özgürleşmesini destekleyen bir akademik disiplindir. Sosyal adalet, insan hakları, ortak sorumluluk ve farklılıklara saygı ilkeleri sosyal hizmetin merkezinde yer alır. Sosyal hizmet, sosyal bilimler, beşeri bilimler ve yerel bilgi teorilerinin temelini oluşturan sosyal hizmet, yaşam zorluklarını ele almak ve refahı artırmak için insanları ve yapıları birleştirir.”
https://www.ifsw.org/what-is-social-work/global-definition-of-social-work/
Tmesiphantes mirim
Tmesiphantes mirim, Tmesiphantes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Serseri Mayın (albüm)
Serseri Mayın, Türk şarkıcı Gökhan Kırdar'ın ilk stüdyo albümüdür. 28 Ocak 1994'te Göksoy Plakçılık tarafından yayımlandı. 1980'li yılların sonundan itibaren profesyonel olarak müzik yapmaya başladı. Aynı dönemlerde arkadaşları ile birlikte rokk müzik grubunu kurarak etnik, jazz, rock sentezi tarzında müzikler yaptı. 1990 yılından itibaren eserler üretmeye devam etti. 1991 yılında Gökhan Kırdar & Beyazın Ötesi adıyla İstanbul Beyaz Güvercin Müzik Yarışması'na söz ve müziği kendisine ait olan "Karanlığın Gizi" adlı parçayla katılarak tanınmaya başlandı. Nisan 1993 tarihinde ilk albümü için sözleşmeyi imzalayan Gökhan Kırdar, aynı dönemde stüdyoya girerek ilk albümünün kayıtlarına başladı. Yapımcılığını Kamil Gök'ün üstlendiği albümün kayıtları yedi ay kadar sürdü. Albümde Tarık Sezer, Erkan Oğur, Gürol Ağırbaş, Mustafa Süder ve Zeynep Talu gibi birçok müzisyen ile çalıştı.
1993 yılının sonlarında çekimlerine başlanan Gece, Melek ve Bizim Çocuklar (1994) adlı film için "Gece, Melek ve Bizim Çocuklar" adlı şarkıyı besteledi ve söyledi. Bu şarkı bir sinema filminde yayınlanan ilk çalışması oldu. On parça yer alan albümdeki şarkıları Gökhan Kırdar ve Zeynep Talu yazdı. Bazı şarkıları ise birlikte yazdılar. Albümdeki tüm parçaların bestesi Gökhan Kırdar'a aittir. Sabah Ses Kayıt stüdyosunda kaydedilen albümden "Yerine Sevemem", "Fayton", "Gözbebeğim" ve "Serseri Mayın" adlı parçalar yayınlandı. Albümden yayınlanan parçalar radyo ve televizyonlarda haftalarca liste başında kalarak büyük beğeni aldı. 90'lı yıllarda büyük ses getiren albüm Türk pop müziğinin klasikleri arasına girdi.