cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tayfun İçli
İşçi Partisinin 15 Şubat 2015' te yapılan kongresinde kurulan Vatan Partisinde Genel Başkan Yardımcılığına getirilmiştir. Haziran 2015 Türkiye genel seçimlerinde İstanbul 2. bölge 1. sıra adayı olmuştur.
Aspiratör
Aspiratör, veya TDK'ye göre emmeç gaz halindeki akışkanları emmeye ve istenilen ortamdan uzaklaştırmaya yarayan bir fan türüdür.
Amphilochidae
Taksonomi
Amphilochidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Aspiratör
Aspiratörlerden çeşitli şekillerde istifade edilmektedir. Mutfakta yemek kokularının giderilmesi için kullanılmaktadır. Evlerde temizlik maksadıyla kullanılan elektrik süpürgeleri bir cins aspiratördür. Ayrıca, modern marangoz atölyelerinde toz ve talaşların atölye dışındaki depoya aktarılması işini yapan aspiratörler olduğu gibi, cerrahide ve tıpta kullanılan özel şekilde imal edilmiş aspiratörler de vardır.
Kazo
Kazo ( Kazo-shi), Japonya'nın Saitama prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir prefektörlüğün kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 133.30 km² olan şehrin nüfusu 1 Şubat 2016 tarihi itibarı ile 112,158'dir.
Kazo'da bilgisayar grafik tablet üreticisi Wacom'un merkezi bulunmaktadır. Şehre Tobu Railway'in Isesaki ile Nikko hatları hizmet vermektedir.
Marie-Anne Paulze Lavoisier
Hayatı
Babası parlamento avukatı ve finansör olarak çalıştı. Gelirinin çoğu, Fransız monarşisine belirli vergileri toplama ayrıcalığı için ödeme yapan özel bir finansçılar konsorsiyumu olan Ferme Générale'i (Genel Çiftlik) yönetmekten geliyordu. Annesi Claudine Thoynet Paulze, 1761'de öldü. Bunun üstüne 3 yaşındaki Marie-Anne iki erkek kardeşi ile yetim kaldı. Paulze, annesinin ölümünden sonra yerleştirildiği manastırda resmi eğitim aldı.
On üç yaşında Paulze, 50 yaşındaki Count d'Amerval'den bir evlilik teklifi aldı. Jacques Paulze sendikaya itiraz etmeye çalıştı, ancak Ferme Générale'deki işini kaybetme tehdidi aldı. Jacques Paulze, evliliği dolaylı olarak engellemek için meslektaşlarından birine kızının elini istemesini teklif etti. Bu meslektaş, bir Fransız asilzade ve bilim adamı olan Antoine Lavoisier'di. Lavoisier teklifi kabul etti ve Marie-Anne ile 16 Aralık 1771'de evlendi. Lavoisier 28, Marie-Anne ise 13 yaşındaydı.
Lavoisier, Ferme-Générale için çalışmaya devam etti, ancak 1775'te barut yöneticisi olarak atandı. Bunun üstüne çift Paris'teki Cephanelik'e yerleşti. Guillaume François Rouelle'in kimya laboratuvarında eğitim göreren Lavoisier'nin kimyaya karşı ilgisi burada büyüdü. Hem kendisinin hem de Paulze'nin ailesinin sağladığı finansal güvenlik, çeşitli unvanları ve diğer ticari girişimleriyle, son teknoloji bir kimya laboratuvarı kurdu. Paulze kısa sürede bilimsel araştırmalarıyla ilgilenmeye başladı ve kocasının laboratuvar çalışmalarına aktif olarak katıldı.
İlgisi arttıkça, Jean Baptiste Michel Bucquet ve Philippe Gingembre'den kimya ile ilgili resmi eğitim aldı. İkisi de o sıralar Lavoisier'nin meslektaşlarıydı. Lavoisierler, birçok alanda araştırma yapan bir ekip olarak çalışarak zamanlarının çoğunu laboratuvarda birlikte geçirdiler. Ayrıca kimya ile ilgili belgeleri İngilizceden Fransızcaya çevirerek eşine yardımcı oldu. Aslında, laboratuvarda ortaya konan araştırma çabalarının çoğu Paulze ve kocası arasındaki ortak bir çabaydı ve Paulze esas olarak laboratuvar asistanı olarak çalışıyordu.
Fransız Devrimi
1794'te Lavoisier, Ferme-Générale'deki seçkin konumu nedeniyle Fransız devrimcileri tarafından Terör Dönemi'nde hain olarak ilan edildi. Paulze'nin bir diğer önemli Ferme-Générale üyesi olan babası da benzer gerekçelerle tutuklandı. 28 Kasım 1793'te Lavoisier devrimcilere teslim oldu ve Port-Libre'de hapsedildi. Paulze, hapsi boyunca düzenli olarak Lavoisier'yi ziyaret etti ve serbest bırakılması için mücadele etti. Davasını, Lavoisier'nin suçlayıcısı ve Ferme-Générale'in eski bir üyesi olan Antoine Dupin'e sundu. Kocasının bir bilim adamı olarak başarılarından ve Fransa milleti için öneminden bahsetti. Çabalarına rağmen Lavoisier yargılandı, ihanetten mahkum edildi ve 8 Mayıs 1794'te Paris'te 50 yaşındayken idam edildi. Jacques Paulze de aynı gün yargılandı.
Paulze, kocasının ölümünden sonra çok acı çekti. Yeni hükûmetin parasına ve mülküne el koymasının ardından iflas etti (ancak hakları sonradan iade edildi). Ek olarak, yeni hükûmet Lavoisier'nin tüm notlarına ve laboratuvar ekipmanına el koydu. Bu engellere rağmen Marie-Anne, Lavoisier'nin son anıları olan kendi ve meslektaşlarının yeni kimya ilkelerini anlatan makalelerden oluşan Mémoires de Chimie'nin bir derlemesini yayınladı. İlk cilt, ısı ve sıvı oluşumu üzerine çalışmayı içerirken, ikincisi yanma, hava, metallerin kalsinasyonu, asitlerin etkisi ve suyun bileşimi ile ilgiliydi. Orijinal nüshada ön sözü Paulze yazmıştı. Ön sözde kocasının ölümünden sorumlu tuttuğu devrimcilere ve Lavoisier'nin çağdaşlarına saldırdı. Ancak bu önsöz nihai yayına dahil edilmemiştir. Bununla birlikte, çabaları, kocasının kimya alanındaki mirasını güvence altına aldı. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2012)">alıntı gerekli  ]
Yaşlılığı
Paulze, Benjamin Thompson (Count Rumford) ile dört yıllık bir kur yapmanın ve nişanlanmanın ardından 1804'te nihayet evlendi. Rumford o zamanlar en tanınmış fizikçilerden biriydi, ancak ikisi arasındaki evlilik sıkıntılıydı ve kısa sürdü. Paulze ayrıca hayatı boyunca ilk kocasının soyadını taşıması konusundaki ısrarı ile ona sonsuz bağlılığını gösterdi. Marie, 10 Şubat 1836'da 78 yaşında Paris'teki evinde aniden öldü. Paris'teki Pere-Lachaise mezarlığına gömüldü.
Kimyaya katkıları
Paulze, laboratuvar defterlerine girişler yaparak ve deneysel tasarımlarının diyagramlarını çizerek gün boyunca laboratuvarda Lavoisier'ye eşlik etti. Ressam Jacques-Louis David'den aldığı eğitim, Lavoisier'nin birçok çağdaşının onun yöntemlerini ve sonuçlarını anlamasına yardımcı olan deneysel aygıtları doğru ve kesin bir şekilde çizmesine olanak tanıdı. Ayrıca, raporlarının editörü olarak çalıştı. Lavoisierler birlikte, kökleri simyaya dayanan ve o zamanlar George Stahl'ın filojiston teorisinin hakim olduğu karmaşık bir bilim olan kimya alanını yeniden inşa ettiler.
On sekizinci yüzyılda, filojiston fikri (bir malzemenin yanması sırasında kazanılan veya açığa çıkan ateş benzeri bir element), maddelerin yandığında sergilediği görünür özellik değişikliklerini tanımlamak için kullanılırdı. İngilizce, Latince ve Fransızca dillerinde usta olan Paulze, filojiston ile ilgili çeşitli eserleri kocasının okuyabilmesi için Fransızca'ya çevirdi. Belki de en önemli çevirisi, Richard Kirwan'ın hem çevirdiği hem de eleştirdiği, ilerledikçe dipnotlar eklediği ve makale boyunca kimyadaki hatalara işaret ettiği "Essay on Phlogiston and the Constitution of Acids"in çevirisi oldu. Katkılarına rağmen, orijinal eserinde değil, sonraki baskılarında tercüman olarak atfedildi. Ayrıca Joseph Priestley, Henry Cavendish ve diğer bilim insanlarının eserlerini Lavoisier'nin kişisel kullanımı için çevirdi. Bu, kimyadaki güncel gelişmeleri takip etmek için Paulze'nin yabancı eser çevirisine güvenen Lavoisier için paha biçilmez bir hizmetti. Filojiston söz konusu olduğunda, Paulze'nin tercümesi onu fikrin yanlış olduğuna ikna oldu ve sonuçta yanma çalışmalarına ve oksijen gazı keşfine yol açtı.
Paulze aynı zamanda bir alan olarak kimyanın bütünsel bir görüşünü sunan Lavoisier'nin 1789'da yayımlanan Kimya Üzerine Temel İnceleme adlı kitabının hazırlanmasında etkili oldu. Bu çalışma, kütlenin korunumu fikrinin yanı sıra bir element listesi ve kimyasal isimlendirme için yeni bir sistem sunduğu için kimyanın ilerlemesinde çok önemli bir eserdi. Paulze, Lavoisierler tarafından deneylerinde kullanılan tüm laboratuvar enstrümantasyonunu ve ekipmanını gösteren on üç çizime katkıda bulundu. Ayrıca, izlenen prosedürlerin sıkı kayıtlarını tuttu ve Lavoisier'nin yayınladığı bulguların geçerliliğini sağladı.
Ölümünden önce Paulze Lavoisier'nin neredeyse tüm defterlerini ve kimyasal cihazlarını kurtarmayı başardı; bunların çoğu, Avrupa dışında türünün en büyüğü olan Cornell Üniversitesi'ndeki bir koleksiyonda saklanıyor. Öldüğü sene Marie-Anne'nin aralarında Augustinus'un Confessions, Jacques Saurin'in Discours sur la Bible, Pierre Nicole'ün Essais de Moral, Blaise Pascal'ın Lettres provinciales, Louis Bourdaloue'un Sermons, Thomas Kempis'in De Imitatione Christi gibi eserleri içeren zengin bir teolojik kütüphanesi olduğunu gösteren bir kitap yayımlandı.
Sanat eğitimi ve katkıları
Paulze, 1785'in sonlarında veya 1786'nın başlarında ressam Jacques-Louis David'den sanat eğitimi almaya başladı. Çok geçmeden, muhtemelen 1787'de, bir ara David, Paulze ve kocasının tam uzunlukta çift portresini çizdi. Paulze'nin sanat eğitimi, ona yalnızca kocasının deneylerini ve yayınlarını belgeleme ve resimlendirmede (hatta kendisini kocasının deneylerinin iki çiziminde bir katılımcı olarak tasvir etti) değil, aynı zamanda ağırladığı bilimsel düşünürlerin portrelerini çizmede destek oldu. Çizdiği portreler arasında Benjamin Franklin de vardır. Daha sonra Paulze'nin David'le olan bağları, David'in Fransız Devrimi bağlamında radikal siyasi tutumu nedeniyle koptu.
Hıdırbeyli, Fatsa
Coğrafya
Ordu iline 63 km, Fatsa ilçesine 11 km uzaklıktadır.
Kaya İlhan
Kaya İlhan (1927, Isparta- 2013, İstanbul), Türk balerin, eğitmen.
Türkiye’nin ilk bale sanatçılarındandır. Türkiye'de bale eğitiminin gelişmesine katkıları ile hatırlanır. MSGSÜ İstanbul Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü'nün Modern Dans Ana Sanat Dalı'nın kurucularındandır.
Yaşamı
1927 yılında Isparta'a doğdu. Babası edebiyat öğretmeni Hayrettin Bey annesi Nimet Hanım'dır. İlköğrenimini İstanbul'da Ortaköy 23. ilkokulu'nda, lise öğretimini Fevzi Ati Lisesi'nde tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Filolojisi bölümünden mezun oldu.
Bale eğitimine İstanbul'da Alman balerin Anna Uns'tan ders alarak başladı. İlk sahne deneyimi 1944 yılında Eminönü Halk Evi yararına gerçekleşen “Büyük Bedri Raks” temsili idi. 1948 yılında açılan Yeşilköy Bale Okulu'nun ilk öğrencileri arasında yer aldı. Profesyonel olarak ilk kez 1950’de Ses Tiyatrosu’nda, Nazım Hikmet'in Yaşamaya Dair şiiri eşliğinde, koreografisini kendisinin yaptığı “Yaşamak” adlı eserde dans etti.
1961 yılında ABD’ye gitti ve dokuz yıl boyunca bu ülkede sahneye çıktı. Uzun yıllar evli kaldığı Eralp Akkoyunlu ile birlikte NewYork’ta dokuz yıl çalışarak tekneleri 'Yosun' u ortaya çıkardılar. 1992’den itibaren kurucu eğitmenlerinden biri olduğu Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nin Modern Dans Programı ile İstanbul Üniversitesi ve  Yeditepe Üniversitesi'nde dersler verdi. 1995 yılında Eminönü Halk Eğitim Merkezinde oluşturduğu Sahne Sanatları Hareket Laboratuarı 'nda 2007 yılına kadar sanatçı yetiştirmeyi sürdürdü. 2008 yılındaki 16. İstanbul Uluslararası Tiyatro Festivali’nde sekiz öğrencisinin sunduğu “Sonsuza İskele” projesi koreograf olarak çalıştığı son eser idi. 2013 yılında İstanbul'da öldü.
Lucia di Lammermoor
Lucia di Lammermoor Gaetano Donizetti'in üç perdelik dramma tragico yani trajik operası. İtalyanca librettosu Salvatore Cammarano tarafından Sir Walter Scott'un Lammermoor Gelini (özgün adıyla The Bride of Lammermoor) isimli tarihî romanından uyarlayarak yazılmıştır.
Operanın Napoli'deki Teatro San Carlo ' da 26 Eylül 1835'te galası yapılmış; Donizetti daha sonra 6 Ağustos 1839'da Paris'teki Théâtre de la Renaissance ' de başlayan Fransızca versiyonu için eserde değişiklik yapmıştır. Üretildiği zamandan beri başarılı olan eser bugün hâlâ önde gelen bel canto operalardandır.
Hikâye Ashton ile Ravenswood aileleri arasındaki husumeti konu alır; operanın açılışında Ashtonlar yükseliştedir ve düşmanlarının tarihî evi olan Ravenswood Kalesi'ni mülklerine katmışlardır. Edgardo (Sir Edgar), Ravenswood ailesinin kalan son ferdi deniz kıyısında bir kulede yaşamaya zorlanmıştır. Bununla birlikte, başarılarına rağmen Ashtonlar değişen siyasi ve dinî güçler yüzünden tehlike altındadır; Enrico (Lord Henry Ashton) kız kardeşi Lucia'yı İskoçya'da önemli bir asil olan Arturo (Lord Arthur Bucklaw) ile evlendirerek, Arturo'dan yararlanmak istemektedir.
Roller
== Konu özeti ==
I. Perde
1. Sahne: Ravenswood Kalesi bahçesi
Kale muhafızlarının komutanı olan Normano ve diğer hizmetkarlar kaleye gizlice izinsiz giren birisini aramaktadırlar. Normano Enrico'ya bu kişinin Lucia ile buluşmak için gelen Edgardo olabileceğini söyler. Gerçekten bu izinsiz gelen kişinin Edgardo olduğu ortaya çıkar. Enrico bu aileye karşı nefretini ve bu ilişkiyi sona erdirmeye kararını tekrar açıklar.
2. Sahne: Kalenin yanındaki park girişinde bir çeşme kenarında
Lucia, Edgardo'yu beklemektedir. Lucia hizmetkarı Alisa'ya bulundukları tam bu noktada kıskançlıkla Ravenswood ailesinden olan bir erkeğin bir kızı öldürdüğünü ve bu kızın hayaletinin kendine de gördüğünü söyler. Alisa, bu ruhun kendini göstermesinin Lucia'ya bir uyarı olduğunu ve bu nedenle Edgardo'ya olan aşkından vazgeçmesini bildirir. Tam bu sırada Edgardo sahneye girer. Şahsi nedenler dolayısıyla hemen ayrılıp Fransa'ya gitmesi gerekmektedir. Enrico ile barışmak ve Lucia ile evlenmek istemektedir. Lucia bunun imkânsız olduğunu söyler. Bunun yerine birbirlerine evlilik yemini verirler ve yüzük değişirler. Edgardo ayrılır.
Kurtlar Vadisi Gladio
Kurtlar Vadisi Gladio, Pana Film'in Kurtlar Vadisi serisi dahilinde, Kurtlar Vadisi Pusu'nun devamı olarak yaptığı bir Türk aksiyon macera sinema filmidir. 4 Haziran 2009'da duyurulmuş, 20 Kasım 2009'da gösterime girmiştir. Filmin içeriğinin Türkiye'nin yakın tarihine etki eden olaylar olacağı belirtilmiştir.
Lucia di Lammermoor
II. Perde
1. Sahne: Lord Ashton'nun Ravenswood Şatosunda dairesi
Kurtlar Vadisi Gladio
Konusu
Bir derin devlet ajanının, yıllar boyu hizmet ettiği Gladio ile hesaplaşma hikâyesi.
Lucia di Lammermoor
II. Perde
Ailesi çok yakında Lucia'nın Arturo'yla evlenmesini beklemektedir ve bunun için hızla hazırlıklar yapılmaktadır. Enrico Lucia'nın bu evliliği kabul edeceğinden şüphelidir ve gayet endişe içindedir. Kız kardeşine kedi hazırladığı güya Edgardo'dan gelen bir sahte mektup gösterir ve bu mektuba göre güya Edgardo onu unutmuş ve yeni sevgili bulmuştur. Enrico Lucia'yı onun papazı ve hocası olan Raimondo yanında bırakır. Raimondo'nun daha inandırır güçle, kızkardeşi Lucia'yı Edgardo'ya verdiği yeminden vazgeçirip ailesinin isteklerine uyarak Arturo ile yeni evliliğe ikna edebileceğine inanmaktadır.
Kurtlar Vadisi Gladio
Konusu
İskender Büyük, derin devlet adına sayısız eylemde bulunmuş emekli bir istihbaratçıdır.
Lucia di Lammermoor
II. Perde
2. Sahne: Kalede büyük salon
Kurtlar Vadisi Gladio
Konusu
Karanlık geçmişi nedeniyle sanık sandalyesine oturtulduğunda, yanında, baronun gönderdiği genç ve tecrübesiz avukat Ayşe’den başka kimse yoktur. Yargılanmasına göz yumanlarla hesaplaşmaya karar veren İskender Büyük, tüm bildiklerini bir bir anlatmaya başlar. İskender’in karanlık geçmişinin sayfaları arasında, ülkeyi yerinden sallayacak gerçekler gizlidir. Bu şok gerçeklerin işaret ettiği tek adres ise ‘Gladio’dur.
Lucia di Lammermoor
II. Perde
Arturo evlilik merasimi için salona gelir. Lucia'nın kendine karşı tavrını ve davranışlarını çok acayip bulur. Enrico bunun Lucia'nın annesinin ölümünü hala unutamayıp onun yasını hala çekmekte olduğu bağlı olduğunu açıklar. Arturo evlilik kontratını imzalar ve bunu takiben çok çekingen davranmakla beraber, Lucia da kontrata imzasını atar. Tam bu sırada Edgardo kalenin büyük salona gelir. Raimondo bir kavganın çıkmasını önler. Aynı zamanda Edgardo'ya evlilik kontratını göstererek Lucia'nın bunu imzaladığı ifşa eder. Edgardo Lucia'yi lanetleyip ona beddua eder. Değiştikleri yüzükleri tekrar geri vermeyi ister. Kendi yüzüğünü geri aldığında bu yüzüğü yere fırlatıp üzerine birkaç defa basar. Sonra da kaleden zorla dışarı çıkartılır.
Kurtlar Vadisi Gladio
Konusu
İfadeleri ülkede her gün yeni bir gündem yaratırken, içindeki intikam duygusu da giderek büyümektedir. Elinde kalan son kartı oynamaktan başka şansı yoktur: Anlattıklarıyla, Gladio’nun ikinci adamı Fuat Aras’ı saklandığı yerden çıkarmak.
Ahmet Hamdi Yalman
Darü'l-Muallimin-i Aliye (İstanbul Öğretmen Okulu) mezunudur. Çorum İdadisi Öğretmenliği, Beyrut İdadisi 2. Müdür Muavinliği, Coğrafya, Türkçe ve Tarım dersleri Öğretmenlikleri, Trablussam İdadisi Müdür Vekilliği, Diyarbekır İdadisi Müdürlüğü, Antep Ticaret Mektebi Müdürlüğü, Adana Sultanisi ve Hüdavendigar Vilayeti (Bursa) Maarif Müdürlükleri, Samsun Meclis-i Umumi azalığı, Samsun Müdafaa-yı Hukuk Cemiyeti Kuruculuğu ve Başkanlığı, TBMM I. Dönem Canik, II., III., IV., V., VI., VII. ve VIII. Dönem Ordu Milletvekilliği, I. Dönem Kastamonu İstiklal Mahkemesi Üyeliği, Layiha Encümeni Reisliği yapmıştır. Evli ve bir çocuk babasıdır.
Kurtlar Vadisi Gladio
Konusu
Ancak bu yolun sonunda İskender Büyük’ü hiç tahmin etmediği başka bir sürpriz beklemektedir. Yine bir oyunun parçası olmuştur. Üstelik bu kez oturtulduğu yer, konuşma şansının olduğu bir sanık sandalyesi dahi değildir.
Lucia di Lammermoor
III. Perde
1. Sahne: "Wolf's Crag" kayalık tepesi
Enrico Edgardo'ya gidip onu bir düelloya çağırır. Enrico, Lucia'nın Artro ile birlikte gelin yatağında olduğunu ve durumundan çok memnun olduğunu da açıklar. Edgardo bu düello davetini kabul eder. Sonra Wolf's Crag (Kurtun Kayalık Tepesi) yakında olan Ravenswoods mezarlığında düello için buluşmaya karar verirler.
Raimondo düğün eğlencelerinin yapmakta olduğu salona büyük heyecanla gelerek misafirlere Lucia'nın aklını tamamen kaybettiğini ve damadı öldürdüğünü ilan eder. Lucia girer. Edgardo ile birlikte olduğunu ve hemen onunla mesut olarak evleneceği hayalleri içindedir. (Lucia arya: Il dolce suono). Enrico girer ve önce Lucia'yi tehdide başlar. Fakat onun cinnet getirdiğini anlayınca, ona daha yakınlık gösterir. Lucia kendini kaybedip yere yağılır kalır. Raimondo bu trajedinin bütün sorumluluk yükünün Normano'ya ait olduğunu açıklar.
3. Sahne: Ravenswood ailesi mezarlığı
Edgardo düelloda kendini Enrico'nun kılıcı üzerine atarak ölmeye karar vermiştir. Lucia'nin ölüm yatağında olduğu haberini almıştır. Tam düello başlamadan önce Raimondo gelir ve Lucia'nın ölmüş olduğu haberini verir. Egdardo kendi kamasını kendi göğsüne saplar; mesut olarak ölmektedir çünkü Lucia ile öbür dünyada tekrar birlikte olacağına inanmaktadır.
Müzikal içerik
Eserdeki müziksel içeriğin, aryalar dahil, bir listesi şöyledir:
1. "Preludio" 2. "Percorrete le spiaggie vicine"
3. "Tu sei turbato!"
4. "Cruda, funesta smania" (Enrico)
5. "La pietade in suo favore" (Enrico)
6. "Ancor non giunse!" (Lucia)
7. "Regnava nel silenzio" (Lucia)
8. "Quando rapito in estasi" (Lucia)
9. "Egli s'avanza" (Alisa, Edgardo, Lucia)
10. "Sulla tomba che rinserra" (Edgardo, Lucia)
11. "Qui di sposa eterna...Ah! Verrano a te sull'aure" (Edgardo, Lucia)
12. "Lucia, fra poco a te verrà"
13. "Appressati, Lucia"
14. "Il pallor funesto, orrendo"
15. "Soffriva nel pianto"
16. "Che fia"
17. "Se tradirmi tu potrai"
18. "Ebben? - Di tua speranza"
19. "Ah! cedi, cedi" (Raimondo)
21. "Per te d'immenso giubilo"
22. "Dov'è Lucia?"
23. "Chi mi frena in tal momento" (Sextet)
24. "T'allontana sciagurato"
25. "Orrida è questa notte"
26. "Qui del padre ancor respira"
27. "D'immenso giubilo"
29. "Oh! qual funesto avvenimento!"
30. "Oh, giusto cielo!...Il dolce suono" (Lucia)
31. "Ohimè! sorge il tremendo fantasma"
32. "S'avanza Enrico"
33. "Spargi d'amaro pianto"
34. "Si tragga altrove"
35. "Tombe degli avi miei" (Edgardo)
37. "Oh meschina!"
38. "Tu che a Dio spiegasti l'ali" (Edgardo)
Ses ve video kayıtları
Bakın Lucia di Lammermoor diskografisi.
Avrupa Komisyonu
Avrupa Komisyonu (İngilizce: European Commission) ya da tam adıyla Avrupa Toplulukları Komisyonu (İng: Commission of the European Communities), yaklaşık 16.000 personelle desteklenip 27 komisyon üyesinden oluşan Avrupa Birliği politikalarının tasarlayıcısı ve koordinatörü, başka bir deyişle Avrupa Birliği'nin yürütme organıdır. Mevzuat önerileri hazırlayıp, Avrupa Parlamentosu ve Avrupa Birliği Bakanlar Konseyi'ne sunar. Bu organlarca hazırlanan bütçe ve programları uygulamakla yükümlüdür.
Komisyon topluluk antlaşmalarının koruyucusudur ve Avrupa Adalet Divanı ile birlikte Avrupa birlik hukukunun doğru uygulanmasını sağlar. Uluslararası platformlarda ve uluslararası antlaşmaların müzakerelerinde bilhassa ticaret ve iş birliği alanında Avrupa Birliği'ni temsil eder. Komisyon üyelerinin her biri farklı bir politika alanından sorumlu bir genel müdürlüğe başkanlık eder. Bu üyeler kendi ulusal hükûmetlerinin isteklerinden bağımsız hareket etmek zorundadırlar.
Komisyonun başkanlığına, 2004 yılı Kasım ayında Avrupa Parlamento'sunda yapılan güvenoylaması sonrasında 5 yıllığına Jose Manuel Barroso getirilmiştir. Başkan ve Komisyon üyeleri üye ülke hükûmetleri tarafından uzlaşma yoluyla atanır ve ancak Avrupa Parlamentosu tarafından görevinden alınabilir.
Kanatlı Kediler
Kanatlı Kediler, bugüne dek kediler üzerinde yapılmış olan gözlemlerde kimi kedilerde kanatsı eklere rastlanması ile, bu tür kedileri tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Niagara Şelalesi yakınlarında bulunan bir kedi iskeleti durumun doğruluğunu kanıtlamıştır.
İkinci neden, insanlarda görülen Ehlers-Danlos Sendromunun (derinin elastik olması) bir benzerinin (feline cutaneous asthenia) kedilerde görülmesidir. Bu nedenle oluşan kanatsı yapılar omuz, bel ve kalça bölgesinde görülür. Bu tür kanatları olan kedilerin bir kısmının kanatlarını oynatabildikleri görülmüştür.
Üçüncü oluşum şekli ise, yapışmış organ veya ekstra organ gelişimidir.
Kanat benzeri yapıların oluşumunu tecrübeli kedi sahipleri ve besleyicileri çok çabuk anlayabilirken, acemiler ilk oluşumu sırasında anlayamayabilmektedir.
Kanatlı kedilerin tarihi
1990'ların başlarında, kanatlı kedi olgusunda uzun süren çalışmaları bulunan İngiliz zoolog ve kriptozoolog Dr. Karl Shuker, popüler medyada yayınlanan kanatlı kedi haberleri ile feline cutaneous asthenia arasında bağlantı bulunduğunu gösteren ilk kişidir.
1862 yılında Henry David Thoreau bu konuyu raporlayan ilk isimdir: " Birkaç yıl önce ormanlarda yaşıyordum. Lincoln'de gölete yakın, Mr. Gillian Baker'in çiftlik evinde kanatlı bir kedi olduğu söyleniyordu. Haziran 1842'de görmeye gittiğimde, alışkanlığı üzere ava gittiğini öğrendim. Eşi bana onun çevreye kısa bir süre önce geldiğini söyledi, ve Nisan ayında evlerine almışlardı. Onun, koyu kahverengimsi-gri renkli olduğunu, boğazında beyaz bir nokta bulunduğunu, beyaz ayaklarının olduğu, ve bir tilki gibi büyük çalı gibi bir kuyruğu olduğunu; kışın kürkün, kalınlaşıp yanlarından dışarıya doğru düzleştiğini ve 12,5 inçe ulaştığını söyledi."
Chavín kültürü
Chavín kültürü, M.Ö. 1000 civarında Peru'nun kuzey And dağlık bölgelerinde gelişmiş, günümüzde soyu tükenmiş, Kolomb öncesi bir uygarlıktır. Etkisini Peru kıyılarındaki diğer uygarlıklara da yaymıştır. Chavín halkı (kendilerine ne dedikleri bilinmiyor), Mosna ve Huachecsa nehirlerinin birleştiği Mosna Vadisi'nde bulunuyordu. Bu alan deniz seviyesinden yüksektir ve quechua, suni ve puna yaşam bölgelerini kapsamaktadır. Kolomb öncesi Peru'nun dönemselleştirilmesinde, Chavín, dini kültün yoğunlaşması, tören merkezleriyle yakından ilişkili seramiklerin ortaya çıkışı, tarım tekniklerinin gelişmesi ve metalürji ve tekstilin gelişimi ile ilgilidir.
Chavín kültürü için en iyi bilinen arkeolojik alan, günümüz Ancash Bölgesi'nin And dağlarında bulunan Chavín de Huántar'dır. Burası Chavín kültürünün merkezi veya doğum yeri olsa da olmasa da, büyük önem taşıyordu. Bölge UNESCO Dünya Mirası Sit Alanı ilan edilmiştir.
Şeregeş
Şeregeş (Rusça: |Шерегеш) Rusya Federasyonu, Kemerovo Oblastı idaresinde Taştagol ilçesine bağlı küçük bir şehir. Maden yönünden zengindir. Özellikle demir cevherinin bol olduğu bir yerdir.
Taştagol ilçesinin yönetim merkezi Taştagol şehrine otoyol bağlantısı vardır. 2011 yılında resmi açılışı yapılan kara yolu ile Çugunaş köyüne çok rahat gidilebilmektedir. Çugunaş spor ve turizm merkezi ile Şeregeş arası uzaklık 16 km. Halkın sayısı — 10 090 kişi(2015).
Etnik yapı
Şeregeş'in yerli halkına eski zamanlarda Türk, günümüzde de Şor kişi (шор-кижи / Şor-kiji) denilmektedir. Burada Şor Türkleri milli kimliklerini korumak için yeterli güce sahip olamamaktadır. Şeregeş'te Şorlar'ın 1109 kişi olduğu sanılmaktadır.
Demirli, Süleymanpaşa
Demirli, Tekirdağ ilinin Süleymanpaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Osmanlı zamanında Beşiktepe eteklerinde demir ocaklarının bulunduğu ve mahallenin adının buradan geldiği söylenmektedir. Osmanlı'nın Rumeli'ye geçişinden sonra Suriye Türkmenleri'nin bölgeye yerleştirildiği de bilinmektedir.
Madalena (Lizbon)
Madalena, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,11 km2 yüzölçümüne sahip, 380 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Ahmet Nafiz Özalp
Ahmet Nafiz Özalp, (1889, Ilgın, Konya - 13 Kasım 1955), Türk siyasetçidir.
Konya Hukuk Mektebi mezunudur. Konya İli Muhasebe Kalemi Kâtipliği, Sanayi Mektebi Kâtipliği ve Nevşehir İdadisi Resim Öğretmenliği, Yıldızeli, Canik Bidâyet Mahkemesi Müddeî-i Umûmîliği (Savcısı), Samsun 32. Fırka Adli Müşavirliği, TBMM I. Dönem Canik (Samsun) Milletvekilliği, Memurin Muhâkemâtı Tetkik Heyeti Reisliği, Diyarbekir İstiklâl Mahkemesi Üyeliği (Seçilmiş ancak göreve gitmemiştir) yapmıştır. Evli ve bir çocuk babasıdır.
Reichskanzlei
Reichskanzlei, 1871'den 1945'e kadar Alman Reich'ı döneminde Almanya Şansölyeliğinin (daha sonra Reichskanzler olarak anıldı) geleneksel adıydı. 1875'teki Şansölyelik yeri, Berlin'deki Wilhelmstraße'de bulunan Prens Antoni Radziwiłł'nin (1775-1833) eski şehir sarayıydı. Hem saray hem de yeni bir Reich Şansölyesi binası (1939 başlarında tamamlandı) II. Dünya Savaşı sırasında ciddi şekilde hasar gördü ve sonra yıkıldı. Günümüzde Almanya Şansölyelik ofisine genellikle Kanzleramt (Şansölye Ofisi) ya da daha resmi olarak Bundeskanzleramt (Federal Şansölye Ofisi) adı verilir. İkincisi, 2001 yılında tamamlanan Şansölye Ofisinin yeni yer adıdır.
Eski Reich Şansölyeliği
Kuzey Almanya Konfederasyonu'nun askeri ittifakı, 1 Temmuz 1867'den itibaren federal bir devlet olarak yeniden düzenlendiğinde, Federal Şansölye'nin (Bundeskanzler) ofisi Berlin'de yer aldı ve Prusya Başbakanı Otto von Bismarck yeni şansölye olarak görevlendirildi. 18 Ocak 1871'de Almanya'nın birleşmesinden sonra Bismarck, Güney Alman devletlerinin birleşmesiyle yeni Alman İmparatorluğunun Reich Şansölyesi oldu.
1869'da Prusya eyalet hükûmeti Wilhelmstraße No. 77 (eski "Palais Schulenburg") üzerindeki geç Prens Radziwiłł'un Rokoko kent sarayını satın almıştı. 1875'ten itibaren Şansölyelik resmi binası olarak yenilenmiştir. Temmuz 1878'de Berlin Kongresi'nin toplantılarıyla, ardından 1884'te Kongo Konferansı ile açıldı. 1932/33 yıllarında, yakınlardaki Wilhelmstraße No. 73'teki bürosu yenilenmişken, bina aynı zamanda Reich Devlet Başkanı Paul von Hindenburg'un ikametgâhı olarak görev yapmış ve 30 Ocak 1933'te Adolf Hitler yeni şansölye olarak atamıştır. Hitler Kabinesi burada pek az toplantı yaptı. 1935'te mimarlar Paul Troost ve Leonhard Gall iç mekanı Hitler'in ikametgâhı olarak yeniden tasarladılar. Ayrıca resmi olarak bahçe alanında Festsaal mit Wintergarten olarak bilinen büyük resepsiyon salonu / balo salonu ve kış bahçesi de eklendi. İkinci ekleme, Vorbunker olarak bilinen hava savunma barınağından bir buçuk metre uzaktaki büyük mahzen nedeniyle benzersizdi. 1936'da tamamlandıktan sonra, 1943 yılına kadar resmi olarak "Reich Şansölyesi Hava Baskınları Sığınma Evleri" olarak anılacaktı. Bu tesis, bir kat aşağıda bulunan Führerbunker'in eklenmesiyle bunker kompleksini genişletmek için inşa edildi. İki sığınak, birbirinden kapatılabilen dik açılı bir merdivenle bağlanmıştı.
Hava saldırıları ve Berlin Savaşı nedeniyle harap olan Eski Reich Şansölyesi'nin yıkıntıları 1950 yılına kadar temizlenmedi.
Yeni Reich Şansölyeliği
Ocak 1938'in sonlarında Adolf Hitler, en sevdiği mimar Albert Speer'i, Wilhelmstraße'nin batı kesiminde yer almasını ve bir sene içinde binanın tamamlanmasını isteyen, Voßstraße'nin köşesindeki Yeni Reich Şansölyeliğini binasını yapması için resmen görevi atadı. Adolf Hitler, Bismarck zamanından kalan eski şansölyelik binasına Bir sabun şirketi için uygun olduğu yorumunu yapmıştı ve eski bina Almanya'nın merkezî yönetimi için uygun değildi.
Speer otobiyografisinde, siteyi temizleme, bir yıl içinde binayı tasarlama, inşa etme ve döşeme görevini tamamladığını iddia etti. Aslında, tasarımların ön planlaması ve sürümleri zaten 1935'te başlamıştı. Yeni Reich Şansölyeliğinin yerini silmek için, Voßstraße No. 2-10'un kuzey tarafındaki yapılar 1937'de yıkılmıştı.
Hitler, Voßstraße'nin kuzey ucunu, İnsanların içinde iyi bir izlenim bıracak görkemli ve büyük salonların yapılmasını istedi. Speer'e açık çek verildi. Hitler projenin fiyatının önemsiz olduğunu belirtti ve binanın sağlam yapıda olması talimatını verdi. Yeni binada düzenlenecek bir sonraki Yılbaşı diplomatik resepsiyonu zamanında, sonraki Ocak ayında bitirileceğini söyledi.
4,000'in üzerinde işçi vardiyalı çalıştı. Hitler'in Speer için olan merakıyla birleşince, mimarın Silahlanma Bakanı ve savaş sırasında zorunlu çalışma emri veren bir rol oynadığı iyi bir organizatör olarak ün kazandı. Speer, bütün iş gücünün - masonlar, marangozlar, tesisatçılar, vs. bitmiş binayı incelemeye davet edildiğini hatırlıyor. Hitler daha sonra Sportpalast'taki işçilere seslendi. Ancak, iç mekan parçaları 1940'ların başına kadar bitmedi.
Hitler'in kendi ofisi 400 metrekare büyüklüğündeydi. Dışişleri bakanlığı, sert, otoriter bir görünüme sahipti. Wilhelmplatz'dan gelen konuklar, Saymanlık Mahkemesi aracılığıyla (Ehrenhof) Şansölye'ye gireceklerdi. Binanın ana girişinde heykeltıraş Arno Breker'in yaptığı, "Wehrmacht" ve "Partei" ("Silahlı Kuvvetler" ve "Parti") tarafından iki bronz heykelin bulunduğu görüldü. Hitler'in binadan büyük ölçüde etkilendiğini ve mimarın bir "dahi" olduğunu överek bahsetti. Şansölyeliğin bu büyük büyük çalışması, Hitler'inen çok sevdiği şeydi.
Büyük mermerden yapılmış masa, 1944 yılındaki askeri konferanslarda kullanılan Nazi liderinin askeri karargahının önemli bir parçasıydı. Öte yandan, Kabin odası hiçbir zaman amaçlandığı şekilde kullanılmadı.
Yeni Reich Şansölyesi, 1945 yılının Nisan-Mayıs ayları arasında Berlin Savaşı sırasında şiddetli hasar gördü (karşılaştırıldığında Eski Reich Şansölyesi o kadar kötü bir şekilde yok olmadı). Daha sonra Sovyet dışişleri bakanı olacak Andrei Gromyko, kentteki savaşın tamamen sona ermesinden birkaç hafta sonra kısmen yıkılmış büyük yapıyı ziyaret etti. Bakan şunları söyledi: ''Sorunsuz bir şekilde ulaştık. Makine yığınları, şekilsiz metal yığınları ve betonarme yığınlar yol üzerindeydi... Şansölyeliğin girişine kadar araba yaklaşamadı, yürüyerek ulaşmak zorundaydık ..." Yeni Reich Şansölyeliğinin "... neredeyse yok edildiğini, sadece duvarlarda sayısız şarapnel tarafından parçalanmış, tavanlar kısmen kurtulmuştu, pencereler boşlukla siyahlaşmış gibi görünüyordu."
Avrupa'daki II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinin ardından, o zaman Doğu Berlin (bölünmüş bir Berlin'in Sovyet işgali altındaki bölgedeki) kalıntıları Sovyet işgal güçleri emriyle yıkıldı. Binanın mermer duvarlarının bir kısmı, Treptower Park'ta bulunan Sovyet savaş anıtının (aynı zamanda Doğu Berlin'de) inşa edilmesinde ya da yakınlarda savaşla hasar gören Mohrenstraße U-Bahn metro istasyonunun yenilenmesi ve onarımı için kullanılmak üzere olduğu söylentileri dolaştı. Yeni Reich Şansölyesinin yıkılmasından elde edilen sözde "kırmızı mermer" (aslında granit) bazıları, savaştan sonra Moskova Metro'sunun saray tarzı metro istasyonlarının inşasında kullanıldığı düşünülüyordu. Ayrıca, Hitler'in odalarından birinin ısıtıcısının Reich Şansölyesi'nden çok uzak olmayan bir Protestan hastanesine yerleştirildiği iddia ediliyor.
Binanın batı yarısı, 1961'de (bariyer inşa edildiğinde) Berlin Duvarı sözde "Ölüm Şeridi" nin kurulması için Doğu Almanya hükûmeti tarafından devralınırken, bir Plattenbau apartman dairesi ile birlikte bir anaokulu, 1980'lerde doğu yarısında (Wilhelmstraße boyunca) inşa edilmiştir.
Ampithoidae
Ampithoidae Gammaridea alttakımına bağlı bir familyadır.
Taksonomi
Ampithoidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Davranışsal modernite
Davranışsal modernite, mevcut Homo sapiens'i diğer anatomik olarak modern insanlardan, homininlerden ve primatlardan ayıran bir dizi davranışsal ve bilişsel özelliktir. Bilim insanlarının çoğu, modern insan davranışının diğerlerinin yanı sıra soyut düşünme, planlama derinliği, sembolik davranış (örneğin; sanat, süsleme), müzik ve dans, büyük oyunlardan yararlanma ve bıçak teknolojisi ile karakterize edilebileceği konusunda hemfikirdir. Bu davranışların ve teknolojik yeniliklerin altında, evrimsel ve kültürel antropologlar tarafından deneysel ve etnografik olarak belgelenmiş bilişsel ve kültürel temeller yatar. Bu insan evrensel kalıpları, kümülatif kültürel adaptasyonu, sosyal normları, dili ve yakın akrabaların ötesinde kapsamlı yardım ve işbirliğini içermektedir.
Evrimsel antropoloji geleneği ve ilgili disiplinler içinde modern davranışsal özelliklerin gelişiminin, Son Buzul Dönemi ve Son Buzul Maksimumunun nüfus darboğazlarına neden olan iklim koşullarıyla birlikte dünya çapında Neandertaller, Denisovalılar ve diğer arkaik insanlarla akraba olan Homo sapiens'in evrimsel başarısına katkıda bulunduğu ileri sürülmüştür.
Arkeolojik kayıtlardaki farklılıklardan dolayı anatomik olarak modern insanların davranışsal olarak da modern olup olmadığı konusundaki tartışmalar devam etmektedir. Davranışsal modernitenin evrimi üzerine birçok teori vardır. Bunlar genellikle iki bölüme ayrılır: tedrici ve bilişsel yaklaşımlar. Geç Üst Paleolitik Model, modern insan davranışının yaklaşık 40.000-50.000 yıl önce, Afrika Dışına göç sırasında Afrika'da aniden bilişsel, genetik değişiklikler yoluyla ortaya çıktığını ve modern insanların Afrika'dan ve dünyanın her yerinden hareketini hızlandırdığını öne sürer. Diğer modeller, modern insan davranışının kademeli adımlarla ortaya çıkmış olabileceğine odaklanır ve bu tür davranışların arkeolojik imzaları yalnızca demografik veya geçime dayalı değişiklikler yoluyla görülmektedir. Birçok kanıt daha önce (en az yaklaşık 150.000-75.000 yıl önce ve muhtemelen daha da önce) davranışsal modernitenin kanıtlarını Afrika Orta Taş Devri'nde gösteriyor. Sally McBrearty ve Alison S. Brooks, tedriciliğin kayda değer savunucularıdır ve daha fazla değişikliği Afrika ön tarihini Orta Taş Devri'ne yerleştirerek Avrupa merkezli modellere meydan okurlar.
Hoylu, Fatsa
Hoylu, Ordu ilinin Fatsa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Ordu iline 56 km, Fatsa ilçesine 4 km uzaklıktadır.
2003-04 FA Premier League
2003-04 FA Premier League, FA Premier League'in 12. sezonu. Arsenal takımı sezonu 90 puanla bitirerek 3. kez şampiyon oldu.
Manila Standard Today
Manila Standard Today, Filipinler'de yayın yapan, 1972 yılında kurulan ve broadsheet formatında çıkan bir gazetedir. Kuruluş ismi Manila Standard iken 6 Mart 2005'te Today gazetesi ile birleşmiş ve bu ismi almıştır. Bu birleşme Filipinler'deki ilk gazete birleşmesidir.
1987 Avrupa Güreş Şampiyonası
1987 Avrupa Güreş Şampiyonası, Erkekler Serbest stilde Bulgaristan'ın Tırnovo kentinde 1-4 Mayıs 1987 tarihlerinde; Grekoromen stilde yarışmaları da Finlandiya'nın Tampere kentinde 8-11 Mayıs 1987 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir.
Xinxiang
İdari bölümler
Xinxiang şehri dört semt, beş ilçe düzeyi şehir ve altı ilçeden oluşmaktadır.
Eş iç teğet çemberler teoremi
Geometride, eş iç teğet çemberler teoremi bir Japon Sangaku'sundan türetilir ve aşağıdaki yapıya ilişkindir: belirli bir noktadan belirli bir çizgiye bir dizi ışın çizilir, öyle ki bitişik ışınlar ve taban çizgisi tarafından oluşturulan üçgenlerin iç teğet çemberleri eşittir. Çizimde eş mavi çemberler, açıklandığı gibi ışınlar arasındaki mesafeyi tanımlar.
Açıklama
Teorem, (herhangi bir ışından başlayarak) her diğer ışın, her üçüncü ışın vb. ve taban doğrusu tarafından oluşturulan üçgenlerin iç teğet çemberlerinin de eşit olduğunu belirtir. Her diğer ışın durumu yukarıda hepsi eşit olan yeşil çemberlerle gösterilmiştir.
Teoremin ilk ışının açısına bağlı olmadığı gerçeğinden yola çıkarak, teoremin geometriden ziyade doğru bir şekilde analize ait olduğu ve ışınların aralığını tanımlayan sürekli bir ölçekleme fonksiyonu ile ilgili olması gerektiği görülebilir. Aslında bu fonksiyon, hiperbolik sinüstür.
Teorem, aşağıdaki yardımcı teoremin (lemmanın) doğrudan bir sonucudur:
Yarımcı teoremin kanıtı
Şekilde, PS ve PT doğruları, RST taban çizgisine dik olan PR doğrusu ile \gamma_n ve açılarını oluşturan bitişik ışınlardır.
QXOY doğrusu, taban çizgisine paraleldir ve üçgeninin, ışınlara W ve Z noktalarında teğet olan, iç teğet çemberinin merkezi olan O'dan geçer. Ayrıca, PQ çizgisinin uzunluğu h-r ve QR doğrusunun uzunluğu da iç teğet çemberin yarıçapı r'dir.
Sonra ve  benzerliklerinden ve 'den aşağıdaki ifadeyi elde ederiz:
Bu ilişki bir dizi açı üzerinde,, eş iç teğet çemberlerin durumunu ifade eder.
kullanılarak \sinh ve \cosh için toplam formüllerini uygulanırsa, eş iç teğet çemberlerin aşağıdaki ilişkiyi sağladığı doğrulanır:
Bu, b parametresi için geometrik ölçüler, h ve r türünden bir ifade verir. b'nin bu tanımıyla daha sonra üçgenlerin kenarları olarak her n inci ışını alınarak oluşturulan iç teğet çemberlerin yarıçapları r_N için bir ifade elde ederiz;
M7 (İstanbul metrosu)
M7 (Yıldız – Mahmutbey) Metro Hattı, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda, ilk istasyonu Kabataş, son istasyonu ise Saadetdere olan 47,6 km uzunluğunda ve 33 istasyonlu tam otomatik sürücüsüz metro hattıdır. Hat, doğu-batı aksında Haliç'in kuzeyindeki ilçeler arasında önemli bir bağlantı teşkil etmektedir.
Hattın ilk etabı olan 18 km uzunluğundaki 15 istasyonlu Mecidiyeköy – Mahmutbey etabı 28 Ekim 2020'de hizmete girmiştir.
Kitamoto
Kitamoto ( Kitamoto-shi), Japonya'nın Saitama prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir prefektörlüğün doğu orta kesiminde yer almaktadır. Yüzölçümü 19.82 km² olan şehrin nüfusu 1 Şubat 2016 tarihi itibarı ile 67,319'dur.
M7 (İstanbul metrosu)
Hat sürücüsüz olduğu için tüm istasyonlarda tam boy PAKS (Peron Ayırıcı Kapı Sistemi) kullanılmaktadır. Mevcut 80 adet sürücüsüz araç olduğu için, sistem 4 vagonlu olarak işletilmektedir. Araç sayısı 300'e çıkarıldığında sistem 8 vagonlu olarak işletilecektir. Yatırım programında yeni vagon alımının tahmini maliyeti açıklanmıştır.
Proje
Kabataş – Esenyurt Meydanı arasında bir bütün olarak inşa edilmesi düşünülen hattın, daha sonra üç ayrı etapta inşa edilmesine karar verilmiştir. Hattın Saadetdere'ye kadar uzatılması planlanmaktadır.
Kitamoto
Kitamoto konumu nedeniyle Saitama ve Tokyo'ya banliyö kenti olarak hizmet vermektedir. Şehre JR East'in Takasaki Hattı hizmet vermektedir.
M7 (İstanbul metrosu)
Mecidiyeköy – Mahmutbey
Hat üzerinde, Kâğıthane ve Alibeyköy istasyonları viyadük üzerinde olup kalan istasyonlar yer altındadır. Viyadük üzerinde bulunan istasyonlar kenar platforma, kalan istasyonlar ise ada platformuna sahiptir. Ayrıca araçların içinde "İndüksiyon Döngü Sistemi" adı verilen ve sadece işitme engellilerin işitme cihazları aracılığıyla duyabileceği frekansta yayın yapılmaktadır.
Kabataş – Mecidiyeköy
İkinci etap olan Kabataş – Mecidiyeköy hattının yapımı 27 Mayıs 2015'te başlanmıştır. Etabın Mecidiyeköy – Yıldız arası 2 Ocak 2023'te hizmete alınmıştır. Beşiktaş ve Kabataş istasyonlarının, inşaat sırasında ortaya çıkan arkeolojik kazılar nedeniyle 2024 yılında açılması planlanmaktadır. Mecidiyeköy – Yıldız istasyonları arasında, Yıldız - Kabataş kesimi hizmete girene dek 12 dakikada bir mekik işletme yapılacaktır.
Mahmutbey – Esenyurt Meydanı
Üçüncü etap olan Mahmutbey – Esenyurt Meydanı hattının yapımı 21 Ağustos 2017'de ihale edilmiş, ancak proje eksikliği nedeniyle yapımı başlamamıştır. 2020'de projelendirmesi yapılan hattın Mahmutbey – Hastane inşası 2 Ağustos 2021'de başlamıştır ve bu kısmın 2025'te hizmete girmesi planlanmaktadır. Hattın Hastane – Tahtakale arasındaki kısmı Kanal İstanbul projesiyle kesiştiği için bu kısımda hattın derinliği 67 m'ye kadar inmektedir. Hastane – Esenyurt Meydan kesiminin 2025 – 2030 yılları arasındaki dönemde hizmete girmesi planlanıyor.
17 Ekim 2022'de Tema Park istasyonundan Mahmutbey istasyonu yönüne doğu anahat tünel kazısını yapacak olan TBM-1 kazıya başlamıştır.
17 Ağustos 2023 tarihinde İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu'nun katıldığı bir törende Tema Park istasyonu'ndan kazıya başlayan TBM, Toplu Konut İstasyonu'ndaki şafta ulaşarak toplam kazının 2.200 m'lik kısmını tamamlamıştır. 17 Ağustos itibarıyla metro hattında %25 fiziksel ilerleme sağlanmıştır.
Esenyurt Meydanı – Saadetdere
2030 vizyon planında yer alan bu uzatma ile hattın M20 (İncirli – TÜYAP) Metro Hattı hattına entegre olması planlanmaktadır.
Henry Maitland Wilson
Jumbo Wilson olarak da bilinen Mareşal '''Henry Maitland Wilson, 1. Baron Wilson''', (5 Eylül 1881 - 31 Aralık 1964), 20. yüzyılın kıdemli bir İngiliz Ordusu subayıydı. İkinci Boer Savaşı'nda ve ardından Birinci Dünya Savaşı sırasında Somme ve Passchendaele'de aktif hizmet gördü. İkinci Dünya Savaşı sırasında Mısır'da İngiliz Birliklerinde Başkomutan (GOC-in-C) olarak görev yaptı ve Aralık 1940'ta İtalyan kuvvetlerine önemli bir başarıyla saldıran Pusula Operasyonunu başlattı. Şubat 1941'de Sirenayka Askeri Valisi oldu. Nisan 1941'de Yunanistan'a giden İngiliz Milletler Topluluğu sefer kuvvetine ve Mayıs 1941'de Filistin ve Trans-Ürdün'deki İngiliz Kuvvetleri Komutanı (GOC) Genel Komutanlığına komuta etti.
Wilson, Ekim 1941'de Suriye ve Filistin'de GOC Dokuzuncu Ordusu, Ağustos 1942'de GOC İran ve Irak Komutanlığı ve Şubat 1943'te GOC Orta Doğu Komutanlığı oldu. Ocak 1944'ten itibaren Akdeniz'deki Müttefik Yüksek Komutanı ve Ocak 1945'ten 1947'ye kadar Washington D.C.'deki İngiliz Müşterek Kurmay Misyonu Başkanıydı.
M7 (İstanbul metrosu)
İstasyon uzaklıkları
İstasyonların platform ortası baz alınarak ölçüm yapılmıştır.
Yolcu sayıları
Metro İstanbul tarafından yayınlanan verilere göre 2022 yılında 57.955.493 yolcu taşınmıştır.
Süleyman Boşank
Süleyman Boşank (d. 1872, Samsun - ö. 23 Mart 1948), Türk siyasetçidir.
Formula 1 tarihi
Formula 1 yarışlarının kökeni 1920'ler ve 1930'larda yapılan Avrupa Grand Prix motor yarışlarına dayanır. Formula tüm katılımcıların ve arabaların uymak zorunda oldukları kurallar bütünüdür. Formula 1, II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1946 yılında üzerinde anlaşılan yeni kuralların adıdır. Savaştan önce Dünya Şampiyonası için pek çok Grand Prix yarış organizasyonu düzenlenmiştir, ancak Dünya Sürücüler Şampiyonası 1947’den önce biçimlendirilememiştir. İlk dünya şampiyonası yarışı 1950 yılında İngiltere’nin Silverstone pistinde yapıldı. Üreticiler için şampiyona 1958 yılında yapılmaya başlamıştır. 1960'lar ve 1970'lerde Güney Afrika ve İngiltere'de ulusal şampiyonalar yapılmaktaydı. Şampiyona dışı Formula 1 yarışları pek çok yılda yapılmıştır, fakat artan maliyetler dolayısıyla bunlardan sonuncusu 1983 yılında yapılmıştır.
Yarışların dönüşü (1950–1958)
İlk Formula 1 Dünya Şampiyonası olan 1950 Formula 1 Sezonu'nu İtalyan Giuseppe Farina Alfa Romeo (Formula 1) ile kazanmıştır. Arjantinli takım arkadaşı Juan Manuel Fangio'yu ucu ucuna geçerek birinci olabilmiştir. buna rağmen, Fangio 1951 Formula 1 sezonu, 1954 Formula 1 sezonu, 1955 Formula 1 sezonu, 1956 Formula 1 sezonu & 1957 Formula 1 sezonunu kazandı, onun bu serisi iki kez dünya şampiyonu Ferrari'den Alberto Ascari tarafından kesilmiştir. Britanya’dan Stirling Moss da düzenli olarak rekabet halinde olsa da, asla Dünya Şampiyonluğunu kazanamamıştır ve hala bu başarıyı elde edememiş en büyük pilot olarak anılır. Fangio Formula 1 yarışlarının ilk on yılını domine eden kişi olarak anılmaktadır. Uzun bir süre boyunca Formula 1'in “büyük ustası” olarak anılmıştır.
Bu dönem yol aracı üreten üreticiler tarafından domine edilmiştir - Ferrari, Mercedes-Benz ve Maserati – bu üreticilerin tamamı savaştan önce de yarışıyorlardı. İlk sezonlar Alfa'nın 158’si gibi savaş öncesi arabaları kullanarak geçti. Bunlar önden motorlu, dar tırtıklı lastikleri olan ve 1.5 litre kompresörlü ya da 4.5 litre normal doğal emişli motoru olan arabalardı. 1952 Formula 1 sezonu ve 1953 Formula 1 sezonu dünya şampiyonaları mevcut Formula 1 araba sayısından duyulan endişeler sebebi ile, daha küçük ve daha az güce sahip arabalar için olan Formula Two kurallarına göre koşuldu. 1954 yılında Formula 1’e motorların 2.5 litre ile sınırlandırılması kuralı eklendiğinde Mercedes-Benz geliştirlmiş W196yı ortaya çıkardı. Bu araba desmodromic valfler ve yakıt enjeksiyonu gibi yenilikleri içermesinin yanında akış çizgilerini de içeren şasi tasarımına sahipti. Mercedes, 1955 Le Mans faciasından sonra tüm motor sporlarından çekilene kadar, sürücüler şampiyonluğunu iki yıl boyunca kazandı.
'Garagistes' (1959 - 1980)
İlk temel teknolojik gelişme, Cooper’ın motoru ortada olan arabalarıdır. Bu araba şirketin başarılı Formula 3 dizaynından geliştirilerek ortaya çıktı. Avustralyalı Jack Brabham, 1959 Formula 1 seaznu, 1960 Formula 1 sezonu ve 1966 Formula 1 sezonu Dünya Şampiyonu, kısa sürede bu yeni dizaynın üstünlüğünü kanıtladı. 1961 Formula 1 sezonu itibarıyla, tüm yarışmacılar motoru ortada arabalara geçtiler.