cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mantı
Tarihi
Bu yemeğin Türkler ve Moğollar tarafından Orta Asya'dan Anadolu'ya İpek Yolu boyunca taşındığı genel olarak kabul görmektedir. Holly Chase'e göre, Türk ve Moğol atlıları göçleri sırasında yanlarında donmuş veya kurutulmuş mantı taşımıştır. Türk ve Moğol birlikleri, mantıyı kamp ateşinde kolaylıkla yenebilecek duruma getirebiliyordu. Ermeni bir araştırmacıya göre, 13. yüzyılda Ermeniler ve Moğollar arasındaki kültürel etkileşim sonucunda mantı Kilikya Ermeni Krallığı'nda tüketilmeye başlamıştır. Türkçe konuşan halklar, kendileriyle beraber be yemeği de Anadolu'ya getirmiştir. Anadolu'da yemeği adı mantıya dönüşmüştür. Tatarlar Kayseri şehrine yerleştiğinde, bölge mantısıyla ünlenmiştir.
Kore mutfağındaki mandu yemeğinin de 14. yüzyılda Moğollar tarafından Kore'ye getirildiği düşünülmektedir. Bununla beraber, bazı araştırmacılar mantının Orta Doğu'da ortaya çıktığını ve İpek Yolu ile beraber Çin ve Kore'ye yayıldığını düşünmektedir.
Osmanlı mutfağındaki en eski yazılı mantı tarifi 15. yüzyılda Muhammed bin Mahmud Şirvani tarafından yazılmış Kitâbü't-Tabîh (Bağdâdî)(Muhammed bin Mahmûd Şirvânî çevirisinde) yer almaktadır. Şirvani'nin kitabında geçen versiyonda, kuzu kıymaları ve ezilmiş nohutlar bir hamurun içine doldurulduktan sonra yemeğe tarçın ve sirke ilave edilmektedir. Sumakla süslenen yemeğin, günümüzdeki mantılar gibi sarımsaklı yoğurt sosuyla servis edildiği yazmaktadır. Kitâb-ı Me’kûlât'da Mantı olarak tarifi verilmiştir.
İlk Türk yemek kitaplarının çoğu mantı adında bir yemekten bahsetmemektedir. İlk basılı yemek tarifi kitabı Melceüt't Tabâhhin, 1844'te yayınlanmıştır. Bu yemek kitabında mantıya benzeyen Tatar böreğinin tarifi yer almaktadır. Tatar böreği mantıdan farklı olarak sarımsaklı yoğurtla servis edilmemektedir. Osmanlı'da İngilizce yazılmış ilk yemek kitabı ve 1880'de yayımlanmış üçüncü yemek kitabı da aynı tariften bahsetmektedir. 1880'de yazılmış başka bir yemek kitabındaki tarifte, mantı kıyma ve sarımsak yoğurtla servis edilen katmanlı bir hamur yemeği olarak geçmektedir. Bu kitapta Tatar böreğinin peynirle doldurulmuş versiyonu piruhinin tarifi de yer almaktadır.
Türk mutfağı
Türk mutfağında mantı, Orta Asya yemek kültürü ile kıyaslandığında farklılaştığını söyleyebiliriz. Türk mutfağında mantı yapımı, Orta Asya mutfağına kıyasla daha çok emek gerektirir.
Türk mutfağında mantı genellikle; üzerine ilave edilen salça, eritilmiş tereyağı ve yoğurt ile servis edilir. Bunun dışında baharat tercihi ise çoğunlukla nane ve sumaktır. Bölgelere göre zaman içerisinde farklılaşmıştır.
Kayseri ile özdeşleşen mantı, Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve 2009 yılında coğrafi işaret belgesi almıştır. Bölgelere göre mantı; Sinop, Boşnak, Gürcü, Sivas ve Çorum mantısı gibi farklı isimlerle anılmaktadır. Trakya usulu mantı da et suyu veya salçalı su dökülerek tepside pişirilir. Bir çeşit böreği andırır, bilindik mantıdan farkı kızarmış tepsi mantısıdır. Mantı, aynı zamanda Nevşehir'de de popülerdir.
Bartın Pirinçli Mantısı
Bartın Pirinçli Mantısı, börek hamuru inceliğinde açılıp kare şeklinde kesilen hamur parçalarına pirinçli iç harcı eklenerek hazırlanan yöresel mantıdır. Bartın yöresi yemek kültürü bakımından çeşitlilik gösterir. Yörenin coğrafi yapısı ve insan faktörünün etkisiyle bu değerler varlığını sürdürmektedir. Bartın Pirinçli Mantısının özelliği hamurunun börek hamuru inceliğinde açılması, iç harcında pirincin kullanılması, mantı formunun uçlardan birleştirilip bohça şeklinin verilmesi, ters çevrilerek yağlanmış tepsiye dizilip ocak üzerinde alt üst çevrilerek mantıların dış yüzeyleri sertleşene kadar kızartılmasıdır. Bunlara ilaveten pişen mantı üzerine sıcak tavuk veya et suyu dökülüp üzeri kapatılıp mantılar suyunu çekene kadar pişirilmesi ile birlikte üzerine erimiş tereyağı dökülerek sade ya da tavuk parçaları konularak veya yoğurt ile üç farklı şekilde servis edilmesidir.
Bartın Pirinçli Mantısı Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Bozüyük Mercimekli Mantısı
Bozüyük Mercimekli Mantısı, yeşil mercimek kullanılarak ve fırınlanarak pişirilir. Bozüyük Mercimekli Mantısı, ilk olarak Bozüyük ve Söğüt ilçeleri arasındaki köylerde üretilmeye başlanmış olup günümüzde, yoğunlukla Bozüyük’te olmak üzere Bilecik ili genelinde üretilmektedir. Bozüyük Mercimekli Mantısının üretiminde, diğer yeşil mercimek çeşitlerinin mantı hamuru ile yeteri kadar özdeşleşmemesi nedeniyle Bilecik’te yetiştirilen Kayı-91 çeşidi yeşil mercimek kullanılır. Kullanılan unun mantı hamuru için uygun olması gerekir. Hamur direnci, buğday unundaki glüten miktarına bağlı olan bir durumdur. Hamurun uzamaya karşı direnci 280-350 (bu), uzayabilirlik 150–190 mm ve enerji değeri 90–110 cm² olması gerekir. Kullanılacak unun öz (glüten) değeri en az % 30 ve protein oranı en az % 20 olmalıdır. Bu özelliklere sahip olan undan yapılan mantı hamurunun yoğurulması özen ve tecrübe ister.
Bozüyük Mercimekli Mantısı Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Hatay Şişperek Çorbası
Hatay'da yapılan bir çeşit mantıdır.
Niagara Falls, Ontario
Niagara Falls, Kanada'nın Ontario eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehir, Niagara Şelalesi'nin hemen yakınında ABD tarafındaki aynı isimdeki şehrin karşısında yer almaktadır. Yüzölçümü 209.71 km² olan şehrin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 82.997'dir.
Mantı
Şanlıurfa Şişperek Çorbası
Şanlıurfa'da yapılan bir çeşit mantıdır.
Kandilli Mantı
Tekirdağ yöre mutfağında rastladığımız “kandilli mantı” Çanakkale ve Edirne gibi diğer komşu illerde de yapılan bir hamur işidir. Tekirdağ mutfağında kümes hayvancılığı yaygın olduğu için tavuk yahut hindi etiyle hazırlanır. Edirne yöre mutfağında ise av hayvanları ile hazırlanır.
Çorum Kuru Mantısı
Çorum Kuru Mantısı 22.12.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kayseri Yağ Mantısı
Kayseri Yağ Mantısı 20.01.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Konya Kıtırlı Mantı
Konya Kıtırlı Mantı 01.10.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Alaşehir Kapaması / Alaşehir Kapatması
Alaşehir Kapaması / Alaşehir Kapatması bir çeşit yağda kızartılarak yapılan mantıdır. Tatar yemeği olarak bilinir. Alaşehir Kapaması / Alaşehir Kapatması   14.02.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kayseri Tepsi Mantısı
Kayseri Tepsi Mantısı 05.04.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
İzmir Seferihisar Nohutlu Mantı
İzmir'in Seferihisar ilçesinde yapılan bir çeşit mantıdır. Hamuruna zeytinyağı konulması, iç malzemesine nohut püresi konulması ile diğer mantılardan ayrılır. İç malzemesi kavrulmuş kıyma, nohut püresi, karabiber, tuzdur. Hamurunun malzemesi ise un, zeytinyağı tuz ve sudur.İç malzemesi konulan hamurlar kızgın yağda kızartır, et suyunda haşlanarak servis edilir.
Bolvadin Mantısı
Bolvadin Mantısı 01.12.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kazak mutfağı
Hamur parçalarının içine koyun ya da at eti kıyması konulur, buharda pişirilir, karabiber ekilir, doğranmış balkabağı eklenir. Üstüne tereyağı, ekşi krema ya da soğan sosu dökülerek servis yapılır.
Kırgız mutfağı
Hamur parçalarının içine koyun eti, dana eti, patates ve balkabağı gibi malzemelerden biri ya da birkaçı konulur. Yağ eklenir. Eklenen yağ, mantıyı daha sulu ve lezzetli yapar. Buharda veya suda haşlanarak ya da yağda kızartılarak pişirilir. Üzerine genellikle tereyağ konur ve ekşi krema, özel domates sosu veya sirke ve karabiber ile lezzetlendirilen taze soğan halkaları ilave edilerek servis yapılır. Çocukların sevdiği bir yemektir. Pişirmesi zahmetli ve zaman alıcıdır. Mantı pişirmek, çocukların da dahil olduğu bir aile aktivitesidir.
Kayseri Mantısı
Mantı yapmak için önce yoğurulmuş hamur oklava ile açılır. Daha sonra açılan yufka küçük kareler halinde kesilir.Her bir karenin içine büyük itina ile soğanlı ve baharatlı et konulup kapatılır. Mantı doldurma olarak tabir edilen bu işlem mantının en maharet isteyen kısmıdır.
Doldurulan mantılar kaynamış suya atılarak bir müddet pişirilir. Dişe yapışmayacak kıvama geldiklerinde ateşten indirilir. Servis yapılması için yağ, salça ve bir miktar su ilavesi ile meydana gelen karışım mantının üzerine dökülür.
Mantıya lezzetini verecek olan sarımsaklı yoğurt ve sumak da ilave edildiğinde yemek için hazır demektir. Kayseri Mantısı Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Celâl Sahir Erozan
Ahmet Celâl Sahir Erozan (29 Eylül 1883, İstanbul - 16 Kasım 1935, İstanbul), Türk şair, yazar, yayıncı ve politikacı. “Aşk ve kadın şairi” olarak tanınan sanatçı, dilin sadeleşmesi gerektiğini savunmuş, Türk Dil Kurumu'nun kurucu dört üyesi arasında yer almıştır.
Öncü Türk kadın şairlerden Fehime Nüzhet Hanım’ın oğlu, Cumhuriyet gazetesinin sahiplerinden Berin Nadi’nin babasıdır.
Yaşamı ve sanat anlayışı
29 Eylül 1883’te İstanbul’da doğdu. Babası, Osmanlı'nın Yemen Valisi İsmail Hakkı Paşa, annesi şair Fehime Nüzhet Hanım’dır. İlköğrenimine Numune-i Terakki Mektebi'nde başladı; Davut Paşa Rüştiyesi (ortaokulu) ile Vefa İdadisinde (lisesinde) devam etti. Liseyi bitirince hukukçu olmak istediyse de hukuk öğrenimini iki yıl sürdürebildi.
Şiir yazmaya çocukluk döneminde başladı; dokuz yaşındayken güzel şiir okuduğu için II. Abdülhamit’in dikkatini çekti ve sık sık sarayda padişahın konuğu olarak ona şiirler okudu, bu nedenle “liyakat nişanı” aldı. On dört, on beş yaşlarındayken Malumat, Musavver Fen ve Edeb, Pul, Lisan gibi dergilerde şiir ve makaleleri yayımlandı.. Bu yazılarında ‘’Ahmet Celal, Velhan, Şârık, Hikmet Celal’’ gibi takma adlar kullanmıştır. Fransızcasını ilerletip Fransız yazınını tanıyınca yazınsal değerleri değişti. Genç yaşında son dönemini yaşamakta olan Servet-i Fünûn hareketine katıldı. Bu Servet-i Fünûn dergisi kapatılıncaya değin burada şiir ve yazıları çıktı.
1903'te Hariciye Nezâreti'nde göreve başladı, 1907 sonrasında Kabataş ve Mercan Liselerinde edebiyat öğretmenliği yaptı. ''1. Kitap, 2. Kitap, 3. Kitap adıyla aylık bir dergi, kısa bir süreliğine de Demet'' adlı bir kadın dergisi çıkarmış ve burada kadın haklarını savunmuştu. Servet-i Fünûn dergisi kapanınca “Milli Edebiyat” akımını benimsedi hece ölçüsüyle şiirler yayımlamış ve dilde sadeleşmeyi savunmaya başlamıştır.
1911’de Selanik’e giden Celâl Sahir, burada çıkarılan Türk Yurdu, Türk Derneği, Genç Kalemler gibi dergilerde yazdı. I. Dünya Savaşı sırasında bir ara ticaret yaptı, cumhuriyetin ilanından sonra 1928’de Zonguldak Milletvekili seçildi.
Harf Devrimi’ni gerçekleştiren kurula da katılan Celal Sahir, Türk Dil Kurumu’nun dört kurucu üyesinden biri oldu ve böylece uzun süredir savunduğu dilde sadeleşme eyleminin yapıcıları arasında yer aldı. İlk Türk Dil Kurultayı (1932)’nda kurulan “Lugat ve Istılah Kolu’nun” başkanlığını yaptı. İkinci kurultayda bu kolun çalışmaları ikiye ayrılıp adı “Lugat Kolu” olarak değiştiğinde de başkanlığı sürdürdü.
Servet-i Fünûn’a bağlı olduğu dönemlerde şekil, dil ve tema bakımından bu hareketin genel anlayışına uygun davrandı; Milli Edebiyat akımına geçtikten sonra ise dilini sadeleştirmeye başladı, aruz vezni yerine heceyi kullandı, Servet-i Fünûn şiirinin aksine toplum sorunlarıyla daha çok ilgilendi. Şiirde her yeniliği benimsedi. En sonunda vezinsiz şiir akımına katılacak kadar yenilikçiydi.
Şiirlerinde aşk ve kadına çok fazla yer vermesi, Servet-i Fünûn hareketinin beslediği yoğun duyarlığı ve Milli Edebiyat’a geçişteki bocalamalarıyla Celal Sahir, birçok yönden ilgi çekici olan fakat çok fazla tanınmayan bir şair olarak edebiyatımızdaki yerini aldı.
TBMM III. Dönem (Ara Seçim), IV. ve V. Dönem Zonguldak Milletvekilliği yapmıştır.
Üç evlilik yapmış, iki çocuk babasıdır. 16 Kasım 1935’te akciğer kanseri nedeniyle yaşamını yitirdi.
NGC 950
NGC 950, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balina takımyıldızı yönünde bulunur. Sb tipi bir sarmal galaksidir. Amerikan astronom Ormond Stone tarafından 1886 yılında 66,04 cm (26 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Sapakonak, Gürpınar
Sapakonak, Van ilinin Gürpınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Van il merkezine 34 km, Gürpınar ilçesine 12 km uzaklıktadır.
Viridiana
Viridiana, Luis Buñuel'in yönetmenliğini yaptığı, 1961 İspanya-Meksika ortak yapımı bir filmdir. Başrollerinde Silvia Pinal ve Fernando Rey'in yer aldığı film, Bunuel'in Hristiyanlık eleştirilerini içeren bazı sahneleri nedeniyle İspanya'da 1977'ye dek, 16 sene boyunca yasaklı kalmıştır. Filmin Leonardo da Vinci'nin Son Akşam Yemeği tablosunun söz konusu olduğu sahnesi, Vatikan tarafından dine küfür olarak yorumlanarak özellikle kınanmıştır.
Buñuel 1960 yılında, Franco rejimi nedeniyle İspanya İç Savaşı'ndan beri ayrı kaldığı ülkesi İspanya'ya yapımcı Gustavo Alatriste'in isteği ve yardımları ile bir film çekmesi için davet edilmişti. Buñuel de İspanya'ya gidip senaryosunu yazıp yönetmenliğini yaptığı Viridiana'yı çekti. Bu film Bunuel'in, ülkesi İspanya'da çektiği ilk filmdir. Silvia Pinal ve onun yapımcı kocası Gustavo Alatriste ile işbirliği içinde çekilen bu film yol açtığı skandal, Bunuel için yeni bir sürgün dönemini beraberinde getirmiştir. Bu dönemde filmin negatiflerinin yok edilmesi emri verildiğinden, film Paris'e gönderilen kopyalar sayesinde yok olmaktan kurtarılmış ve Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü kazanmıştır.
Skandalın ardından Meksika'ya geri dönen Bunuel orada Pinal ve Alatriste ile birlikte El Ángel Exterminador ve Simón del desierto filmlerini çekti.
Konu
Viridiana, (Silvia Pinal) bir rahibe okulundan mezun olmak üzere olan genç bir kızdır. Bir gün, yıllar önce ölen teyzesinin yaşlı kocası Don Jaime (Fernando Rey) tarafından onun çiftliğine davet edilir. Viridiana, yıllar boyunca okulunun parasını ödemek dışında onunla hiç ilgilenmeyen ve yaşayan tek akrabası olan Don Jaime'nin yanına gitmek istemese de baş rahibenin ısrarı ile onu ziyarete gider.
Don Jaime, henüz evlendiği gece onunla birlikte olmadan ölen karısına çok benzeyen Viridiana'yı arzular ve onunla evlenmek ister. Bu isteğini ona açtığında genç kızın sert tepkisi ile karşılaşır. Viridiana'yı alıkoymak için hizmetçisi Ramona'nın yardımıyla ona ilaç verip uyutur. Viridiana baygınken onunla birlikte olmak isteyen Don Jaime, daha sonra kendisini tutar ve ona tecavüz etmekten vazgeçer. Fakat ertesi sabah Viridiana'ya gece onunla birlikte olduğunu, artık rahibe okuluna dönemeyeceğini söyleyerek onu kendisi ile evlenmek zorunda bırakmaya çalışır. Fakat Viridiana'nın kendisine olan öfkesini görünce ona gerçeği anlatır ve bu yolla onu kazanmaya çalışır. Tüm bunlara rağmen Don Jaime'nin çabaları sonuç vermez ve genç kız rahibe okuluna gitmek üzere yola çıkar. Yarı yolda görevliler tarafından durdurulan Viridiana, yeniden çiftliğe götürülür ve Don Jaime'nin onun gidişinin ardından kendini astığını öğrenir. Rahibe okuluna gitmekten vazgeçen ve çiftliğe yerleşen Viridiana, kendini yardımseverliğe adar. Köyden topladığı bir düzine yoksulu çiftliğe getirir ve onlara yemek ve yatacak yer verip onları ahlaklı ve dindar insanlar haline getirmeye çalışır. Bu sırada Don Jaime'nin evlilik dışı olan oğlu Jorge de babasından miras kalan bu çiftliğe yerleşir. O da Viridiana'yı arzular fakat karşılık alamaz; Viridiana bağnazlığa varacak dindar yaşamını sürdürüp geceleri sert yataklarda yatmaya devam etmektedir.
Bir gün ev halkının evde olmamasından faydalanan yoksullar evi merak edip içeri girerler. Evin zenginliğini görünce baştan çıkıp orada yemek yemeğe, ardından da ziyafete dönüşen bir tören yapmaya karar verirler. İçkinin etkisiyle kendilerini kaybedip sefahate başlayan grup evi savaş alanına çevirir. Ev halkının erken dönmesi ile yakalanan fakirler özür bile dilemeye gerek görmeden birer birer giderler. Jorge odaların birinde yoksullardan biri tarafından yaralanır ve onun yardıma gelen Viridiana aynı adam tarafından saldırıya uğrar. Bu saldırıdan zorlukla kurtulan Viridiana, yaratmaya çalıştığı dünyanın gerçekçi olmadığını, sert bir şekilde anlamış olur. Filmin sonunda gece kuzeninin odasına gelen Viridiana, çalan neşeli bir müzik eşliğinde Jorge tarafından Ramona ile birlikte kâğıt oynamak için masaya oturtulur. Viridiana büyük bir değişim geçirmektedir.
Uydu interneti
Uydu interneti, uydu üzerinden internet hizmeti alınmasını sağlayan bir sistemdir. Uydu bağlantısı, uydu üzerinden televizyon yayınları alınırken kullanılan çanak antenlere benzer bir anten ile uydu üzerinden yüksek hızlarda veri alıp gönderimini sağlar. Uydu sistemleri çift yönlü ya da tek yönlü olarak ikiye ayrılır. Çift yönlü sistemler uydu donanımı aracılığı ile yüksek hızlarda hem veri göndermenize hem de veri almanıza olanak tanırken tek yönlü bağlantılar yine yüksek hızlarda fakat sadece veri almanıza olanak sağlar. Tek yönlü uydu sisteminde verinin gönderilebilmesi için bir Çevirmeli ağ, GPRS, EDGE vb. bağlantıya ihtiyaç duyulur. Bir web sayfasını açmak Çevirmeli ağ, GPRS, EDGE vb. kullandığınız bağlantı ile gönderilirken karşılığı uydu üzerinden bilgisayara hızlı bir şekilde aktarılır. Ayrıca bazı firmalar internet hizmetinin yanında VoIP, televizyon yayınları hatta canlı yayın geçişleri gibi hizmetler de vermektedir. Bu da uydu internetini telekomünikasyon altyapısı kötü veya olmayan yerlerde kullanımının çok fazla tercih edilmesini sağlamaktadır. Aynı zamanda doğal afetler vb. durumlarda karasal hattın kullanımının imkânsız olması gibi durumlarda ise uydu interneti kesintisiz hizmet vermeye devam eder. Bu da uydu internetinin tercihini bir kat daha arttırmaktadır.
Tek yönlü bağlantılar
Tek yönlü internet erişimi sadece download (indirme) yönünde çalışan bir sistemdir. Bu tip sistemde Download uydu üzerinden, upload ise telefon hattından veya GPRS aracılığı ile yapılır. Upload bağlantısı ile isteğiniz hizmeti aldığınız firmaya iletilir ve firma isteğinizi paketleyerek uydu üzerinden bilgisayarınıza iletir. Bu tür internet erişimi için gerekli olan belli başlı ekipmanlar normal bir çanak anten (boyutu hizmeti veren firmanın, hizmet verdiği uyduya göre değişiklik gösterebilir), masaüstü bilgisayarlar için DVBS PCI kartı, notebook'lar için USB DVBS kartı'dır.
Tek yönlü internet erişiminin artıları, maliyetinin düşük olması ve yüksek download hızına ulaşmak isteyenler için uygun bir çözüm olmasıdır.
Çift yönlü bağlantılar
Çift yönlü uydu internet erişimi adından da anlaşılacağı gibi hem veri gönderimi hem de veri alma işlemlerini uydu üzerinden yapan uydu interneti sistemidir. Bu sistemde transmitting(gönderme) için telefon hattına veya GPRS bağlantısına ihtiyaç duyulmaz. İnternet hizmeti verilemeyen yerlerde en ideal çözümdür. Türkiye'de maliyeti yüksek olduğundan dolayı bireysel olarak kullanımı pek tercih edilmez. Türkiye'de bu hizmetin kullanım için ruhsat vb. belgelere ihtiyaç duyulmaktadır. Çift yönlü uydu interneti erişimi için kullanılan ekipmanlar, tek yönlü uydu interneti için kullanılan ekipmanlardan çok farklıdır. Gerekli ekipmanlar, alıcı ve verici bir çanak anten ve uydu modemi'dir. Bu çanak anten bir canlı yayın araçlarının üzerindeki çanak antene benzetilebilir. Bu ekipmanlar servis sağlayıcılarından belli bir ücret ile satın alınabilir veya servis sağlayıcısı kiralama hizmeti veriyorsa kiralama bedelleri ödenerek ekipmanlar kiralanabilir. Uydu yoğunluk durumuna göre hız değişkenlik gösterebilir. Genellikle bu sistemi bankalarda, büyük firmalarda ve internet altyapısı bulunmayan yerlerde görmek mümkündür.
Taşınabilir uydu modemi
Bu sistemler genellikle uydu yönüne çevrilerek kullanılan dikdörtgensel şekilde olan bir kutu şeklindedir. VSAT sistemine göre uyduya farklı bir yön hizasına gerek yoktur ve sinyal kuvvet metrelerinde kullanıcıya yardımcı olmak amacıyla yapılmıştır.
Bu tür modemler genellikle Ethernet ve USB bağlantıları ile bilgisayara bağlanırlar. Hatta bazılarının uydu telefonunda olduğu gibi yerleşik Bluetooth transrecieveri bulunur. Modemler bir bataryaya sahiptir ve bir dizüstü bilgisayara bağlandığında bilgisayarın bataryasını tüketmez. En çok tercih edilen sistem INMARSAT'ın BGAN'ı dır. Bu terminaller yaklaşık bir evrak çantası boyutlarındadır ve 350-500 kbit/s arasında simetrik hızlara ulaşabilmektedir. Daha küçük modemler Thuraya tarafından hizmete sunulmaktadır ama sınırlı kapsama alanında 144 kbit/s hıza ulaşmaktadırlar. Bu modemi kullanmak aşırı derecede maliyetlidir.Megabyte başına yaklaşık 5 $ ile 7 $ arasında maliyeti vardır. Modemlerin fiyatları yaklaşık olarak 1000 $ ile 4000 $ arasındadır.
Uydu telefonu aracılığı ile internet
Birkaç yıldır uydu telefonları aracılığı ile internete bağlanılabilmektedir. Genişband internet hızı Iridium uydularıyla yaklaşık 2400 bit/s civarındadır ve ACeS tabanlı Thuraya telefonlar için 15 kbit/s yükleme, 60 kbit/s indirme hızı sağlamaktadır. Globalstar 9600 bit/s'de internet erişimi sağlar.
Kar (roman)
Kar, Orhan Pamuk'un ilk baskısı 2002 yılında İletişim Yayınları tarafından yayınlanan romanı.
Konusu
On iki yıldır Almanya'da sürgün olan şair Ka Türkiye'ye dönüşünden dört gün sonra, bir söyleşi için Kars şehrinde bulur kendini. Ağır ağır ve hiç durmadan yağan karın altında sokak sokak, dükkân dükkân bu hüzünlü ve güzel şehri ve insanlarını tanımaya çalışır. Kars'ta ağzına kadar işsizlerle dolu çayhaneler, dışarıdan gelmiş ve kardan mahsur kalmış gezgin bir tiyatro kumpanyası, intihar eden ve türban direnişi yapan kızlar, çeşitli siyasal gruplar, dedikodular, söylentiler, Karpalas Oteli ve sahibi Turgut Bey ile kızları İpek ve Kadife ve Ka için bir aşk ve mutluluk vaadi vardır. Orhan Pamuk bu kitabının postmodern olduğunu ve aynada gözüken şeyleri, aynayı dürüstçe tartıştığını söylemektedir. Kitabında kendisinin Türkiye'nin hikâyelerini anlattığını belirtmektedir.
Değerlik elektron
Değerlik elektron ya da valans elektron, bir atomun en dış kabuğunda (valans yörüngesi) bulunan elektronlardır. Valans elektronları bir elementin diğer elementler ile kimyasal olarak nasıl etkileştiğini kararlaştırması açısından önemlidir. Bir atomdaki daha az değerlik elektron sayısı atomu daha az kararlı ve etkileşime karşı daha fazla istekli yapar. Bunun tam tersi de aynı şekilde doğrudur, valans kabuğu valans elektronları ile dolu ise atomun aktivitesi düşüktür ve diğer kimyasal elementler veya kendi türünden kimyasal elementler ile yapılacak etkileşimler için daha az isteklidir.
Kar (roman)
Konusu
Orhan Pamuk, Kar'ın "Sonsöz" bölümünde, kitapta Kars şehrini Türkiye'nin bir çeşit siyasi minyatürü olarak hayal ettiğini anlatmaktadır. Kitapta siyasal İslâmcılık, Türk milliyetçiliği, Kürt milliyetçiliği, sol hareketler, başörtüsü tartışmaları gibi konulara değinilmiş; bu pozisyonları temsil eden karakterlere yer verilmiştir. Yazar, bu karakterleri ve hareketleri haklı olup olmamak üzerinden değerlendirmediğini, hayal ettiği "Türkiye'nin siyasi minyatürü olan şehir" üzerinden her kesimden insanı anlamaya çalıştığını dile getirmiştir.
Değerlik elektron
Bir atomun, dış enerji seviyesindeki elektron sayısına değerlik elektron sayısı denir. Değerlik elektron sayısı grup numarasını verir. Yani, periyodik tabloda değerlik elektron sayısı, yukarıdan aşağıya veya aşağıdan yukarı değişmez (18. grup hariç). Fakat, soldan sağa gidildikçe değerlik elektron sayısı artar ve asal gaza dönüşmeye başlar. Örneğin Lityum elementinin atom numarası 3 tür. Bunu elektron dizilişine göre sıraladığımızda son katmandaki elektron sayısı 1 dir. Bu yüzden 1A grubunda yer almaktadır.
Beyinsapı
Beyinsapı, beynin alt kısmıdır ve yapısal olarak medulla spinalis olarak devam eder. Kafa sinirleri yolu ile yüz ve boynun motor ve duyusal inervasyonunu sağlar. Beyinsapı küçük olmakla birlikte, beyin ile vücudun geri kalan kısmı arasındaki bütün sinir bağlantısı buradan geçtiğinden hayati öneme sahip bir bölgedir. Buradan geçen yollar, kortikospinal yol (motor), arka kolon-medial lemniskus yolu (dokunma, vibrasyon ve propriyosepsiyon) ve spinotalamik yoldur (ağrı, kaşınma, sıcaklık ve kaba dokunma). Beyinsapı, kalp ve solunum sisteminin çalışmasının düzenlenmesinde de önemli rol oynar. Merkezi sinir sistemini de düzenler ve bilincin oluşmasında ve uyku düzeninde anahtar görevi yapar.
Beyinsapı genellikle orta beyin (mezensefalon), pons (metensefalon) ve Omurilik Soğanı (medulla oblongatanın) bileşimi olarak tanımlanır. Nadiren diensefalonun bazı parçaları da bu tanıma girer.
Önden görünüm/Medulla ve pons
Medullanın en ortadaki kısmı ön median fissürdür. Yana kayınca her iki tarafta piramitler bulunur. Piramitler kortikospinal yolun liflerini taşır. Bu lifler üst motor nöronların aksonlarıdır ve medulla spinalisin ön boynuzunda devam ederler. Hemen yanda anterolateral sulkus yer alır ve buradan hipoglossal sinir çıkar. Biraz daha lateralde glossofaringeal ve vagal sinirlerin kökleri yer alır. Piramitler pontomedüller bileşkede sona erer ve burada bazal pons yer alır. Bu bölgeden nervus abdusens, nervus fasialis ve nervus vestibülokohlearis çıkar. Ponsun ortasından ise büyük trigeminal sinir çıkar.
Arkadan görünüm
Medullanın bu taraftan en ortasında posterior median fissür yer alır. Hemen yanda her iki tarafta fasciculus gracilis ve fasciculus cuneatus, bunların üzerinde de bazı çekirdekler ve obeks vardır. Obeks, 4. ventrikülün bitip santral kanalın başladığı noktayı işaretler. Bunun üzerinde vagal ve hipoglossal trigonlar görülür. Altlarında ilgili sinirlerin motor çekirdekleri vardır. Bunların üzerinde fasiyal kollikulus ve medial motor sinirleri lateral duyusal sinirlerden ayıran sulkus limitans yer alır. Sulkus limitansın hemen lateralinde özel duyusal görevi olan vestibüler bölge yerleşmiştir. Yukarıda, beyinciği orta beyne bağlayan üst, orta ve alt pedünküller bulunur. Üst pedünkülün hemen üzerinde medüller velum ve iki troklear sinir yer alır.
Orta beyin
Üç parçaya ayrılır. İlki Latince çatı anlamına gelen tektumdur. Tektum alt ve üst kollikulusları içerir ve serebral akuaduktun arka duvarını yapar. Alt kollikulus işitmede görevlidir ve diensefalonun medial genikülat çekirdeğiyle bağlantıdadır. Üst kollikulus ise görmede rol alır ve lateral genikülat çekirdekle ilişkilidir. İkinci kısım öndeki tegmentumdur. Sonuncu ise çiftler halinde yer alan serebral pedünküllerdir.
Embriyoloji
İnsanda beyinsapı, nöral tüpten oluşan üç primer vezikülün ikisinden gelişir. Mezensefalon bu üç vezikülden ikincisidir ve sekonder vezikülleşme göstermez. Bu, orta beyni oluşturacaktır. Üçüncü primer vezikül olan rombensefalon, metensefalon ve myelensefalon adı verilen iki sekonder veziküle dönüşür. Metensefalon pons ve beyinciği yaparken myelensefalon medullayı meydana getirecektir.
Vachellia sphaerocephala
Vachellia sphaerocephala (Boğa boynuzlu akasya), Fabaceae (baklagiller) familyasından bir bitkidir. Bu bitkinin ilginç ismi, aslında bir boğa boynuzuna benzeyen dikenlerinin şeklinden gelir. Boğa boynuzlu akasya ağacı, ısırgan Pseudomyrmex ferruginea türüne mensup karıncaların bir türü ile güçlü ve simbiyotik bir ilişki içinde yaşar. Bu akasya türünün kökeni Afrika'dır.
Boyu
4,7 ile 6 m arası
Soğuğa dayanıklılık haritası
Alan: 10a / ısı derecesi -1,1 °C (30 °F)'ye kadar
Işığa hassasiyeti
Bol güneşli / Güneşli kısmi gölge arası / Açık gölgeli
Mary Wortley Montagu
Leydi Mary Wortley Montagu (26 Mayıs 1689, Londra - 21 Ağustos 1762, Londra), İngiliz yazardır. Osmanlı döneminde İngiltere tarafından İstanbul'a elçi olarak atanan Edward Wortley Montagu'nun eşiydi.
Vachellia sphaerocephala
Tehlikeleri
Bitkinin dikenleri veya keskin kenarları vardır, ele alırken son derece dikkatli olunmalıdır.
Çiçeklerinin rengi
Açık sarı
Mary Wortley Montagu
Yaşamı
1716 yılında eşi İngiltere'nin Osmanlı elçisi olarak atandı. Leydi Montagu eşi ve oğluyla birlikte İstanbul'a geldi. Lale Devrinin başlangıcına rast gelen bu dönemde 2 yılını İstanbulda geçirdi. İngiltere'deki arkadaşlarına İstanbul'daki izlenimlerini en ince ayrıntılarıyla anlatan birçok mektuplar yazdı.
Vachellia sphaerocephala
Tohumlarının toplanması
Bakla formun bitki üzerinde kurumasına izin verin; tohumları toplamak için baklaları kırarak açın
Lübnan (film)
Lübnan, Samuel Maoz'un senaryosunu yazdığı ve yönettiği 2009 yapımı film.
1982'de İsrail'in Lübnan'daki saldırılarını bir tankın içindeki karakterler aracılığıyla anlatan savaş karşıtı bir filmdir. Filmde yönetmen Samuel Amaoz, 20 yaşında iken bir asker olarak katıldığı savaştaki deneyimlerini anlatmıştır. Solmakta olan ayçiçeklerinin çekimi ile başlayan film yine aynı ayçiçeği tarlasında ama bu kez görüntüye bir tankı ekleyerek kapanır.
Film, 66. Venedik Film Festivali'nde "Altın Aslan" ödülüne layık görülmüş; En İyi Film de dahil olmak üzere on dalda Ophir Ödülü'ne aday gösterilmiş ve ayrıca 14. Satyajit Ray Ödülü'nü kazanmıştır.
Tepkiler
Film, dünya genelinde eleştirmenlerden beğeni topladı. Flm eleştiri sitesi Rotten Tomatoes'ta 97 profesyonel eleştirmenin yüzde doksanının olumlu yorum yaptığı ve oy ortalamasının 7.7/10 olduğu belirlenirken film hakkında ortak fikir şu şekilde açıklandı: "Yazar ve yönetmen Samuel Maoz, cephedeki savaşın güçlü ve kişisel bir anlatımını içeren yorucu, özgün bir film sunmak için izleyiciyi bir İsrail tankına alıyor."
Maoz, 66. Venedik Uluslararası Film Festivali'nde Altın Aslan ödülünü kazanmasının ardından şunları ifade etmiştir: "Bu ödülü, savaştan (benim gibi) canlı dönen binlerce insana, acılarıyla yaşamak zorunda kalıp seslerini duyurabilenlere adıyorum. Görünüşe göre iyi, çalışıyor, evlenip, çocuk sahibi oluyorlar. Ama içinde ruhun belleğinde bıçaklanmaya devam edecek."
Kelly Kline
Kelly Kline, 7 Temmuz 1981 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Karolina kentinde doğan Amerikalı pornografik oyuncu.
Lübnan (film)
Tepkiler
Samuel Maoz, festival galipleriyle yapılan geleneksel basın toplantısında "Lübnan politik bir film değildir ve bu yüzden herkese, her kesime hitap ediyor" ifadelerini kullandı.
Kelly Kline
Yetişkin film sektörüne 22 yaşındayken (2003 yılında) girmiştir. Şimdiye kadar 200'ün üzerinde filmde oynamıştır. Ayrıca yönettiği filmler de vardır. Kelly Kline, porno oyuncuü Richard Raymond ile evlidir. Cytherea is Squirtwoman adlı filmi onunla birlikte çekmiştir.
Lübnan (film)
Tepkiler
Daha sonra The Observer'a konuşan Maoz, 2009 Toronto Uluslararası Film Festivali'nde İsrail'le ilgili protesto çağrısına karşı çıktığını belirtti: "Benimki gibi bir filmin konusu, insanlara önemli konularda birbirleriyle konuşmalarını sağlamak için diyalog kurmaktır. Filmler boykot edilirse yapamayacağınız bir şey bu. Sanatın boykot edilmesi mantıklı değil. Belki de Jane Fonda jüride yer alsaydı kazanamayacaktım ama öyle değildi."
Vachellia sphaerocephala
Tohumlarının toplanması
Düzgün bir şekilde temizlendiğinde tohum başarılı bir şekilde saklanabilir
Kelly Kline
Kaynakça
İngilizce Vikipedi
Lübnan (film)
Tepkiler
Altın Aslan bugüne kadar bir İsrail filmine verilen en yüksek ödüldür. Venedik'teki galibiyet, Toronto Uluslararası Film Festivali'nde filmin popülaritesini artırmıştır. Guardian, Altın Aslan ödülünün bu filme verilmesini "tartışmalı bir seçim" olarak nitelendirirken, İsrail'deki bazı eleştirmenlerin "filmin genç erkekleri ordu için gönüllü çalışmaya zorlayacakları yönündeki endişelerini dile getirdiğini" belirtti.
New York Times, Lübnan'ı "şaşırtıcı bir sinema eseri" olarak nitelendirdi. Variety dergisi filmin Lübnan savaşlarına dayanan son İsrail filmlerinin "en cesur ve en iyi" örneği olduğunu dile getirdi.
Mary Wortley Montagu
Yaşamı
1718 yılında eşiyle birlikte Londra'ya geri döndü ve sosyetenin aranan bir üyesi oldu. Hikâyeler ve çeşitli konularda makaleler yazdı. Diğer soylularla çeşitli konularda topluma açık tartışmalara girdi. Bazı görüşlerinlerden dolayı feminizmin ilk savunucularından biri olarak kabul edilmektedir. 1738 yılında Venedikli Kont Francesco Algarotti'ye âşık oldu. Eşi ve çocuklarını terkederek İtalya'ya gitti. Kont Algarotti'yle aralarının bozulmasına rağmen yaşamının geri kalan bölümünün çoğunu İtalya'da geçirdi. 1762 yılında Londra'da öldü.
Osmanlı-Avrupa ilişkilerindeki rolü
Leydi Montagu'nun İstanbul'da yazdığı mektuplar (Şark Mektupları) ölümünden sonra 1763 yılında kitap halinde yayınlandı ve Avrupa'da ilgiyle okundu. Bu mektuplar Turkish Embassy Letters adı altında halen basılmaya devam etmektedir ve Türkçeye de tercüme edilmiştir [1]. Bu mektuplar genelde Osmanlı toplumunu olumlu bir şekilde yansıtmaktadır. Avrupalıların Osmanlılar hakkındaki önyargılarını düzeltmek için çaba göstermiştir.
Leydi Montagu Çiçek hastalığı geçirmişti ve yüzünde hastalığın izleri kalmıştı. İngiltere'de henüz bulunmayan Çiçek aşısının İstanbul'da yaygın bir şekilde kullanıldığını hayretle gördü ve hemen 2 çocuğunu İstanbul'da aşılattı. İstanbul'dan yazdığı mektuplarla ve Londra'ya döndükten sonra bizzat kendisi Çiçek aşısını İngilizlere tanıttı. Osmanlı uygarlığını övdü. Osmanlıların kadınlara verdiği değeri anlattı. Osmanlı kadını hakkında şunları dile getirmiştir; ''Türk kadınlarının en büyük süsü Türk oluşlarıdır. Onlar süslenmek için elmas veya zümrüt takınmıyorlar, belki üzerlerinde taşıdıkları o taşları süslemiş ve kıymetlendirmiş oluyorlar. Çünkü her Türk kadını canlı bir inci ve paha biçilmez bir pırlantadır.''
Seddülbahir Cephesi
Çanakkale Savaşı'nın bir parçası olan Seddülbahir Cephesi (Seddülbahir Çıkarması), 25 Nisan 1915 tarihinde Seddülbahir bölgesine beş ayrı noktadan yapılmıştır. Her iki tarafın da ağır kayıpları ile sonuçlanan saldırılar yapılmıştır. Sonuç olarak Haziran ayının sonlarında Osmanlı güçleri ilerlemeyi durdurmuş ve çıkarma başarısız olmuştur, daha sonra bu bölgede savaşın sonuna kadar kısıtlı ve etkisiz siper çatışmaları devam etmiştir.
Savaş öncesi
Gelibolu Harekâtı için General Sır Ian Hamilton emrine verilen kuvvetler, 75 bin kişilik bir kuvvettir. Bu kuvveti oluşturan unsurlar şu şekildedir.
General Hamilton ve Müttefik yüksek komutanlığı çıkarmayı, yarımadanın güney ucunda yapmayı kararlaştırmıştır. Ancak 75 bin kişilik bu kuvvetin Seddülbahir Cephesi'ndeki dar kumsallara çıkartılma olanağı yoktu. Bu yüzden Anzak Kolordusu için başka bir çıkarma sahası belirlenmişti. Bu saha, Kabatepe ile Arıburnu arasındaki sahildir. Dolayısıyla Seddülbahir Cephesi'ne çıkartılan kuvvetler, General Hamilton emrindeki Anzak Kolordusu dışındaki unsurlardı.
Osmanlı savunma düzeni
Gelibolu Yarımadası ve Çanakkale Boğazı’nın Anadolu yakasının savunmasından sorumlu 5. Ordu Komutanı Mareşal Liman Von Sanders, emrindeki kolordulardan 3. Kolordu’yu Gelibolu Yarımadası’nda, 15. Kolordu’yu ise Çanakkale Boğazı’nın Anadolu yakasında tertiplenmiştir. 3. Kolordu’nun 5. ve 7. Tümenleri Saros Körfezi kıyılarında, (yarımadanın en dar kesiminde) 9. Tümen’ini ise Gelibolu Yarımadası’nın en güney bölgesinde konuşlandırmıştı. 5. Ordu ihtiyatındaki 19. Tümen ise Gelibolu Yarımadasının orta kesiminde tutulmaktaydı.
Gelibolu yarımadası’nın güney kesimi, Albay Halil Sami Bey komutasındaki 9. Tümen’in görev bölgesidir. Bu bölüm, Yarımadanın kuzey-batı sahilindeki -Arıburnu’nun kuzeyindeki- Azmakdere’den başlayıp güney-doğudaki morto Koyu’nun doğusundaki Eskihisarlık sırtlarına uzanıyordu. Burada Çanakkale Müstahkem Mevkii Komutanlığı’nın Rumeli yakasındaki topçu kanadına dayanıyordu. 9. Tümen’in sorumlu olduğu kıyı şeridi yaklaşık 35 km. uzunluktadır.
9. Tümen Komutanı Albay Halil Sami Bey, Mareşal Liman Von Sanders’in talimatı gereği birliklerinin ağırlıklı bölümünü derinlikte tutmaktadır. Sorumluluk bölgesinin kuzey kesimine ayrılan birlik, Yarbay Şefik Bey'in komutasındaki 27. Alay'dır. Alay'ın ikinci taburu Azmaktepe - Çamtepe arasındaki 12 km.lik kıyı şeridine yayılmıştır. Alay'in diğer iki taburu ise Eceabat batısındaki zeytinliklerde, ihtiyat olarak tutulmaktadır. Alay'ın dört tüfekli bir ağır makineli tüfek bölüğü bulunmaktadır. 2. Tabur, üç bölüğünü kıyılara yerleştirmiş bir bölüğünü de Kabatepe'nin 1,5 km. doğusuna ihtiyata almıştı. Alay komutanının Kabatepe'ye özel bir önem verdiği ortadadır. Öncelikle bu tepenin hemen kuzeyinde 1 km. genişlikte, çıkarma için çok uygun bir kumsal bulunmaktadır. Bu kumsala yapılacak çıkarma, tehlikeli derinlikte yelpaze gibi açılma olanaklarına sahipti. İlk adımda Topçular sırtı - Palamutluk sırtı'na yerleşen düşman kuvvetleri buradan, Kocaçimen Tepesi, Maltepe, Kilitbahir, Alçıtepe batısı gibi değişik yönlerde geliştirilebilirdi.
Tümenin Binbaşı Kadri Bey komutasındaki 26. Alay’ını Seddülbahir bölgesinde konuşlanmıştır. Görev alanı Çamtepe'den Kerevizdere'ye kadar uzanan, yarım daire şeklinde, Yarımada'nın burun kesimiydi. 9. Tümen’in 26. Alay’ı Seddülbahir bölgesindedir. Alay’ın 1. Taburu Kumtepe bölgesinde, Binbaşı Mahmut Sabri Bey komutasındaki 3. Taburu’nun 10. Bölüğü Ertuğrul Koyu’nda, 12. Bölüğü ise Tekke Koyu’nda mevzi almıştır.
Tümenin diğer alayı olan 25. Alay geride bulunmaktadır.
Ancak Müttefikler, Seddülbahir bölgesinde bir tümen kadar Osmanlı kuvveti olduğunu kabul etmektedirler. Çıkarma öncesinde yapılan gözlemler esasen bölgedeki Osmanlı kuvvetleri hakkında hemen hemen hiçbir bilgi sağlamamıştı. Mareşal Liman Von Sanders’in, gündüzleri kıtaların ortalıkta görünmemesi yönündeki emrine kesin olarak uyulmuştu. Çıkarma sonrasında sorgulanan Osmanlı esirleri de bölgedeki birliğin 9. Osmanlı Tümeni olduğu bilgisini vermişlerdir.
Müttefik çıkarma planı
General Hamilton Seddülbahir Cephesi çıkarmaları için Seddülbahir bölgesinde beş ayrı kumsal belirlemişti. Bu bölgedeki kumsalların dar olması nedeniyle beş ayrı noktadan çıkarma yapmak zorunlu olmuştur. General Sır Ian Hamilton’un savaş planında, Seddülbahir kumsallarına çıkarma yapan birliklerin Alçıtepe’yi ele geçirerek Kilitbahir platosuna ilerlemesi öngörülmüştür. Buradaki top bataryalarının susturulmasıyla Çanakkale Boğazı’nın girişi Birleşik Donanma'ya açılmış olacaktı. Seddülbahir bölgesindeki beş kumsala ilk dalga olarak (örtü kuvveti) 7 tabur çıkartılacak, 29. İngiliz Tümeni’nin diğer 5 taburu da hemen ardından ikinci dalga olarak karaya çıkacaktır. General d’Amade komutasındaki Fransız Tümeni’nin ise çıkarmanın ilk günü akşamı sahile inmesi planlanmıştır. Çıkarma planına göre saat 05:00’de başlayan hazırlık ateşi ardından saat 05:30’da örtü kuvveti karaya çıkmaya başlayacaktır. Bu işlem saat 07:00 dolaylarında tamamlanacak, ikinci dalga çıkarmaya başlanacaktır. 29. İngiliz Tümeni’nin savaşçı unsurları saat 08:30 dolaylarında karaya çıkmış olacaktır.
Beş çıkartma kumsalından merkezdeki üçü (İkiz Koyu, Tekke Koyu ve Ertuğrul Koyu), ana çıkarma bölgesi olarak düşünülmüştür. Bu kumsallara, 29. İngiliz Tümeni’nin General S.H. Hare komutasındaki 86. Tugayı, asıl örtü kuvveti olarak çıkacaktır. Bu koyların her iki yanındaki Zığındere ve Hisarlık çıkarmaları, merkezdeki saha darlığı nedeniyle gerekli görülmüştür. Bu koylardaki çıkarma unsurları, merkez bölümün kendi hizalarına kadar ilerleyene kadar konumlarını koruyacaklar, bundan sonra ileri harekâta katılacaklardır.
Zığındere Koyu çıkarması
Britanya 29. Tümen'ine bağlı iki tabur ve bir bölükten oluşan örtü kuvvetlerince gerçekleştirilen çıkarma, baskın tarzında, hiçbir hazırlık ateşi açılmadan başlatılmıştır. Kumsal, bir amfibi harekâta elverişli olmadığı için, bölgede çıkarmayı karşılayacak bir Osmanlı kuvveti bulunmamaktaydı. Çıkarmanın öğrenilmesinden sonra bölgeye intikal eden Osmanlı birliklerinin gece boyu süren inatçı taarruzları sonucunda, 26 Nisan 1915 sabahı, Müttefik kuvvetler sahili tahliye etmişlerdir.
Pınariçi Koyu çıkarması
Seddülbahir'in batı kıyısında kalan küçük bir koydur. İngilizler bu küçük koydaki kumsala Y kumsalı adını vermiştir. Kıyı burada yüksek ve çok diktir. Bu yüzden buraya bir çıkarma yapılacağı düşünülmemiş, bu küçük koy ve kumsal tutulmamıştır. Bu sürpriz çıkarma General Hamilton'nun fikriyle plana eklenmiştir.
İkiz Koyu çıkarması
İkiz Koyu’nu Osmanlı 2. Taburu’nun 6. Bölüğü savunmaktadır.Taburun diğer bölükleri derinlikte ihtiyatta tutulmaktadır. Geniş bir alana yayılmış olan 6. Bölük’ün çıkarma kumsalında (kumsal, 180 m. genişliğinde bir sahildir) bir manga gücünde unsuru bulunmaktadır. Birleşik Donanma’nın ateşinin ardından saat 06:00’da başlayan çıkarmayı ateşle karşılayıp geri çekilmişlerdir. Saat 07:30 dolaylarında ikinci dalgayı oluşturan iki İngiliz taburu çıkartılmıştır. Çıkarmanın ilk saatlerinde İngiliz birlikleri hiç kayıp vermemişler, sahilin hemen gerisindeki alçak tepeyi kontrol altına almışlardı.
Saat 08:15'te 26. Alay’dan Ertuğrul ya da Tekke Koyu için 3. Tabur emrine gönderilen Osmanlı 7. Bölük’ü İkiz Koyu’ndaki çıkarmayı görmüş ve bölük komutanının inisiyatifiyle taarruza geçmiştir. Bu taarruzun yarattığı şaşkınlık ve belirsizlik durumu, İngiliz taburlarının koyun merkez bölümünde ileri harekâtlarını gün boyu durdurmalarına yol açmıştır. Ancak çıkarma sahasının güney kesiminde kayda değer bir Osmanlı direnişi yoktur.
İngiliz 29. Tümen Komutanı General Hunter Weston, Ertuğrul Koyu ve Tekke Koyu’na çıkartılması planlanmış olan dört taburlu 88. Tugay’ı, çok daha zayıf direnç görülen İkizkoyu’na kaydırmıştır. İkiz Koyu’nun güney kesiminde ileri çıkan İngiliz taburları saat 11:00 dolaylarında Karacaoğlan Tepesini ele geçirmişlerdir. Karacaoğlan Tepesi’nin düşmesi, Tekke Koyu’nu savunan 12. Alay’ın sağ kanadını, dolayısıyla 3. Tabur’un kuzey kanadını tehdit etmektedir. 3. Osmanlı Taburu, sağ kanadını geri alarak savunmayı sürdürmüştür.
Tekke Koyu çıkarması
Tekke Koyu, 300 m.den biraz daha uzun bir kumsaldır. İngiliz çıkarma planına göre bu sahile ilk kademede bir tabur çıkarılacaktı. Sahil, ikinci kademede çıkarılacak olan bir alay kadar kuvvetle takviye edilecek ve bu kuvveler yakındaki Karacaoğlantepe ve özellikle Aytepe'yi işgal ederek Ertuğrul Koyu'na sarkacaktı.
Bu kumsalı Osmanlı 3. Taburu'nun 12. Bölük'ü savunmaktadır. Hazırlık ateşi ardından kumsala çıkartılan bir İngiliz taburuna yönelen savunma ateşi, diğer koylardaki kadar etkili olmamıştı. Çıkarma örtü kuvvetleri komutanı General Hare'nin sahilin etrafına topladığı askerlerle sahilin daha az korunan yan tarafına çıkmasıyla Osmanlı direnişi geri çekilmek zorunda kalmıştır. İlk hat Osmanlı siperlerinin düşmesi sırasında General Hare, ağır biçimde yaralanmıştı. Geri hatta çekilerek direnmeyi sürdüren Osmanlı piyadesi, bu kumsaldaki İngiliz ileri hareketini durdurmuştur.
Ertuğrul Koyu çıkarması
General Sır Ian Hamilton birincil öncelikli gördüğü Ertuğrul Koyundaki çıkarmada ilginç bir yöntem denemiştir. Mevcut çıkarma araçlarının kapasitesi üstünde asker çıkarabilmek için River Clyde adlı kömür nakliye gemisi kumsalda karaya oturtulacak, gemide iki tabur gücünde, yaklaşık iki bin mevcutlu bir İngiliz birliği önceden hazırlanmış dubalardan sahile çıkartılacaktır.
İki saate yakın bir süre hazırlık ateşinde donanma, 4.650 top mermisi kullanmıştır. Hazırlık ateşi ardından İngiliz 29. Tümeni’ne bağlı taburun İrlandalı askerlerini taşıyan filikalar ve River Clyde sahile yaklaşmaya başlamıştır. River Clyde, karaya vurduğunda filikalar da sahile 20 m. kadar yaklaşmışlardı. O ana kadar beklemiş olan Osmanlı piyadesi bir anda filikalara ateş açmıştır. Bu ateş kasırgasında bazı filikalar, içlerindeki herkesin ölmüş olması sonucu akıntıya kapıldılar.
River Clyde’da köprülerin kurulmasıyla kapaklar açılmış ve İngiliz askerleri bu köprü üzerinden koşarak kıyıya çıkmaya başlamıştır. Ancak Osmanlı tarafının ateşi bu yöne çevirmesiyle hiçbiri sahile ulaşamamıştı. Aşırı kayıp ve çıkan kargaşalık nedeniyle askerin tahliyesi durdurulmuş, bu iş akşam karanlığının çökmesine ertelenmiştir. Saat 09:30 dolaylarında Ertuğrul Koyu’ndaki ilk dalga çıkarma tümüyle durmuştur. Sahilde 200 kadar askeri kalmış olan İrlanda Taburu’nun kayıpları yüzde yetmiş dolaylarındadır. Hemen hemen tüm subayları vurulmuştur.
Bir İngiliz pilotu, Ertuğrul Koyu boyunca denizin, 50 m. açığa kadar kan kırmızısına dönüştüğünü rapor etmiştir.
Hisarlık Koyu çıkarması
Bu bölgede bir İngiliz taburu saat 06:30 dolaylarında, 45 dk. süren hazırlık ateşi ardından sahile çıkmıştır. Otuz kişilik bir Osmanlı savunma unsuru, bir süre sahili sabitlemeyi başarmıştır. Ancak kanat açığından ilerleyen bir İngiliz bölüğü yüzünden geri çekilmek zorunda kalmışlardır. Takviye olarak gönderilen Osmanlı 2. Tabur’unun 8. Bölük’ü derhal taarruza geçmiştir ve İngiliz birliklerinin ilerlemesi durdurulmuştur.
Diğer çıkarma koylarında olduğu gibi burada da çıkarmanın ilk dalgasının yoğun ateş karşısında sahile takılıp kalması ardından İngiliz deniz topçusunun yoğun ateşi Osmanlı mevzilerine yönelmiştir.
25 Nisan akşamı
Seddülbahir bölgesine ilk çıkan birlik İngiliz 9. Tümeni’dir. Ardından 1. Fransız Tümeni, 1. İngiliz Deniz Piyade Tümeni ve 1. Hint Tugayı çıkarmaya katılacaklardır. Bu ikinci kademede çıkarma yapacak birliklerden 1. Fransız Tümeni, Seddülbahir bölgesinde çıkarma başladığı sırada Beşige bölgesindeki yanıltıcı manevralarda görev almıştır. Öğleye doğru sis bastırmasından yararlanarak Seddülbahir açıklarına intikal etmiş ancak 25 Nisan 1915 akşamına kadar sahillerde yeterli derinlik elde edilemediği için gemilerde bekletilmiştir. 1. İngiliz Deniz Piyade Tümeni ise Saros Körfezi’ndeki yanıltma manevraları ardından bölgeye intikal etmiş, ancak 28 Eylül 1915 sabahı sahile çıkmaya başlamıştır.
Keza donanmanın diğer bölgelerde yanıltıcı hazırlık ateşiyle görevlendirilen unsurları da, çıkarmanın ikinci günü bölgeye intikal etmiştir. Böylece Seddülbahir bölgesinde, donanmanın yüzde sekseni görev almıştır.
Cepheye ulaşan takviyelerle Osmanlı tarafı üç bölgede gece taarruzuna kalkışmıştır. Hisarlık, artık birleşmiş olan Ertuğrul Koyu-Tekke Koyu-İkiz Koyu ve Zığındere. İlk iki bölgede Osmanlı tarafı istediği sonuca ulaşamamıştır. Ama Zığındere’deki taarruz daha başarılı gelişmiştir ve çıkarmanın ertesi günü Müttefikler, donanma ateşinin desteğinde Zığındere’yi tahliye etmişlerdir.
Çıkarmanın ilk günü akşamında Müttefik kuvvetler Seddülbahir Cephesi'nde çıkarma yapılan beş kumsalda köprübaşı oluşturmayı başarmışlardır. Bu kumsallardan Zığındere'deki köprübaşı, gece boyunca sürecek olan Osmanlı karşı taarruzları sonucu ertesi gün tahliye edilecektir. Diğer dört kumsaldaki köprübaşları son derece dar bir alanda kalmıştır ve General Sır Ian Hamilton'un planladığı Fransız Tümeni'ni karaya çıkarma işi, sahildeki dar alan nedeniyle gerçekleşememiş, tümen gece boyu gemilerde bekletilmek zorunda kalmıştır. İngiliz 29. Tümeni, sahilde yerleşmiştir, çıkarma harekâtı başarılıdır. Ancak ilk günün hedefi bu değildi. General Hamilton, çıkarmanın ilk gününde, savunmadaki Osmanlı kuvvetlerinin atılarak Alçıtepe yükseltisinin ele geçirilmesini planlamıştı. Öte yandan İngiliz birlikleri hiç hesapta olmayan bir direnmeyle karşılaşmışlar, özellikle subay kayıpları nedeniyle yıkıma uğramışlardır. Dar bir sahil kesiminde tıkanıp kalınması, gece yapılan Osmanlı taarruzları, çıkarma birliklerinin sahildeki durumu açısından son derece kritik bir durum yaratmıştır. Müttefik kuvvetler açısından sahildeki durumun izleyen günde korunabileceği bir hayli kuşkuludur.