cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Büyük İsyan
İsyan çıkıp gelişmesi
Roma'nın Suriye Eyaleti Genel Valisi olan Cestius Gallus bu ayaklanmanın gittikçe kontrol edilmez bir şekil aldığını görerek Suriye'de konuklanmış olan "XII. Lejyon Fulminata "  adli Romalı Lejyonu ile yörel yedek askerlerle takviyeli bir Romalı ordusunu ayaklanmayı bastırıp Yahudiye'ye sulh ve sükunu yeniden geri getirmek görevi ile Kudüs ve Yahudiye'ye gönderdi. Bu Suriye Romalı Lejyonu önce ayaklanmaya karşı başarılı askerî harekât yaptı ve Yafa kalesini tekrar eline geçirdi. Fakat Yahudi ayaklanmacılar ordusu MÖ 66'da Romalı Suriye Lejyonu'nu pusuya düşürdüler ve yapılan Beth Horon Muharebesi (MÖ. 68)'inde ise takviyeli Suriye Romalı Lejyonu ordusuna karşı büyük bir galibiyet kazandılar. Bu muharebede 6,000 Romalı lejyoner ve asker öldürüldü ve Romalı Lejyonu'na ait olan "Kartal Sancağı" ayaklanmacılar eline geçti. Özellikle Kartal Sancağı'nın kaybedilişi Roma'nın şerefi addedilen bu sancak sembolüne gayet büyük önem veren tüm Romalıları, özellikle Roma'dan imparatorluğu yönetenleri, büyük bir şoka maruz bıraktı.
Sonra Kudüs'te, (Yahudilerin devamlı bir küçük kama taşıdıkları için) "Sicari" adını verdikleri aşırı inançlı isyancı bir grubun başkanı olan "Monahem Ben Yehuda" şehrin kontrolünü kendi isyancı grubunun eline geçirme çabasına girişti. Bu grup Kudüslüler arasında istenmez bir aşarı kanattan olduğu için Kudüs'lu isyancılar tarafından "Monahem Ben Yehuda yakalanıp idam edildi. Bu gruba dahil olan diğer "Sicari" mensupları da şehirden kovuldu. Kudüs'te "Ananus ben Ananus" liderliğinde yeni Yahudiye devleti hükûmeti kuruldu. Halk tarafından gayet popüler olarak sevilen ama radikal tutumlu olan köylü asıllı lider olan "Simon bar Giora" da şehirde kurulan bu yeni Yahudiye hükûmeti tarafından şehirden kovuldu. Yeni Yahudiye hükûmeti Kudüs'ün surlarını pekiştirip takviye ettirmeye başladı. Celile'de bulunan ayaklanmacılara komutan olarak "Yosef ben Matityahu" ve Edom bölgesi için ayaklanma komutanı olarak  "Elazar ben Hamaniye" seçildiler.
İsyanın bastırılması
MS 66'da gayet tecrübeli bir asker olan ama devlet iktidarını eline geçirmek için hiç hırslı olmayan Romalı general Vespasian Roma İmparatorluğu tarafından Yahudiye eyaletine genel vali seçilip buradaki isyanı bastırıp sulh ve sükunu yeniden getirmek için görevlendirildi. Büyük oğlu olan Titus'ta onun komutan yardımcısı olarak atandı. Vespesian'ın emrine iki tam tekmil piyade Roma Lejyonu, 8 süvari birliği ve 10 kohort yardımcı birlik ve ek olarak tabi Yahudiya Kralı II. Herrod Agrıppa'nın askeri birlikleri verildi. Vespesian'in büyük oğlu olan Titus İskenderiye'den tam tekmil bir Romalı lejyonu ile gelip babasına katıldı. 67'de Vespesian Yahudiye'yi eyaletini istila etmeye başladı. Önce Romalılar isyancı Yahudiler tarafından pekiştirilmiş gayet çetin surları bulunan ve Yahudilerin en önemli askeri birlikleri tarafından savunulan Kudüs şehri ve kalesine saldırıda bulunmadılar. Yahudiye'nin diğer önemli nüfus merkezlerine ve ayaklanmacıların konsantre oldukları diğer savunma mevkilerine karşı devamlı süren saldırılara geçtiler ve ellerine geçirdikleri şehirlerde ve müstahkem mevkilerde bulunan isyancı Yahudi askerleri ve halkı direnişten vazgeçirmek için gayet sert cezalandırıcı politikalar uygulamaya başladılar. Birkaç ay içinde Vespesian ve Titus komutasındaki Romalılar ordusu Celile'yi ve burada bulunan en önemli müstahkem mevkileri ellerine geçirdiler. Bu arada "Yosef bin Matitiyahu" komutasında direnişte bulunan "Jodapatha" kalesini 47 gün süren bir kuşatmadan sonra fethettiler.
Aşırı inançlı savaşçı olan "Zealot" adı verilen askerler ve binlerce kişilik sivil gruplar Celile'den akın akın Kudüs'e gelmeye başladılar. Bu yeni gelen göçmenlerin aşırı inançları ve bu inançları başkalarına empoze etme girişimleri Kudüs'te bir politik kargaşalık yarattı. Kudüs asıllı olan Sadukiler ile Kuzey'den gelen John Giscalalı ve Eleazar ben Simon komutasındaki aşırı inançlı "Zealot"'lar askerleri arasında kanlı bıçaklı çatışmalar başladı. Bu arada Kudüs'e Edom'dan kaçan ayaklanmacılar da geldi. Bunlar da "Zealot"lara grubu ile anlaşıp bu çatışmalara katıldı. İsyancı Yahudiye devleti hükûmet başkanı olan Ananus ben Ananus bu çatışmalarda öldürüldü ve kendine bağlı olan Yahudiler  ayaklanmacılar grubu büyük zayiat verdi. Sadukiler liderleri 15,000 kişilik bir ayaklanmacı ordusuna komuta eden Simon Bar Giora'yı Zealotlar taraftarlarına karşı gelmek üzere Kudüs'e çağırdı. Kudüs'e gelen bu ordu çok geçmeden şehrin hemen hemen hepsini kontrol altına almayı başardı. Fakat MÖ 69'da Simon Bar Giora, John Giscala'lı ve Eleazar ben Simon'a bağlı olan üç ayrı klik grup arasında yeniden açık çatışmalar başlayıp bunlara tüm o yıl devam etti.
Roma'da ortaya çıkan politik karışıklıklar ve bir iç savaş dolayısı ile Vespesian Yahudiye 'de olan askeri harekatına ara vermişti. 69'da Vespesian Roma'ya çağrıldı ve orada Roma İmparatoru olarak imparatorluk tahtına geçirildi. Vespesian'ın Yahudiye'den ayrılması ile büyük oğlu olan Titus Romalıların bu eyalette ayaklanma bastırma görevini üzerine aldı. 70 yılının başında Titus komutasındaki Romalılar birlikleri ayaklanmanın merkezi olan Kudüs'e karşı harekata başladılar. Titus ve Romalılar şehri ve kaleyi kuşatma altına aldılar. Kudüs'ün ilk iki sur duvarları kuşatmanın ilk üç haftası içinde Romalılar eline geçti. Fakat bunlardan daha kalın ve korunaklı olan üçüncü sur duvarı ayaklanmacıların gayet inatçı direnişi nedeniyle Romalılar eline geçmedi. Bundan sonra Romalılar Kudüs şehrini 7 ay gayet sıkı kuşatma ve blokaja aldılar. Bu sırada şehir içindeki ayaklanmacı askerler klikleri arasında, özellikle "Zealot"lar arasında ve onlarla diğer klikler arasında çatışmalardan durmayıp devam etti. Bu sırada Zealot'lar Kudüs kalesinde depo edilmekte olan ve kuşatmaya dayanmak için halka dağıtılmakta olan yiyecek ve erzağının tümünü bir "Zealot" saldırısı ile yaktılar ve böylece şehrin yiyecek ve erzak stoklarını bitirip direnen şehir halkını ve ayaklanmacı orduları askerlerini  açlığa maruz bıraktılar.
Skidmore, Owings and Merrill
Skidmore, Owings and Merrill veya kısa adıyla SOM ABD’nin Illinois eyaletinin Chicago şehrinde 1936 yılında Louis Skidmore ve Nathaniel A. Owings tarafından kurulmuş bir mimarlık ve mühendislik firmasıdır. 1939 yılında John O. Merrill firmaya ortak olarak katılmıştır.
Büyük İsyan
Kudüs'ün Romalılar eline geçmesi ve isyanın sonu
Josephus'a göre ortaya çıkan silahlı kargaşalık ve açlık dolayısıyla Kudüs'te asker olmayan 1.1 milyon kişi ölmüştür. Bu ölenlerin büyük kısmı Kudüs'te yaşamayanlar olup bunlar Kudüs'e önemli Yahudi kutsal bayramı olan Hamursuz Bayramı için yapılan ayinler ve kutsal etkinlikleri izlemek için gelen ziyaretçiler olup Romalıların Kudüs'ü gayet kargaşalıklar içinde kuşatması ve ele geçirmesi askerî harekâtı sırasında hayatlarını kaybetmişlerdir. Josephus'e göre bu harekât sırasında 97,000 Yahudi de esir edilip köle olarak satılmışlardır. Bazı modern kaynaklara göre toplam öldürülen sayısı 250,000 Yahudidir.
John Giscala'lı tabi Yahudiya Kralı II. Herrod Agrippa'nın kalesi olan Jotapata'da Romalılara teslim oldu ve müebbet hapse mahkûm edildi. Simon bar Giora ise Kudüs Tapınağı yıkılıp yakıldıktan sonra sığındığı bir mevkiden bir tünel açıp kaçmaya çalıştıktan sonra başarısız kaldığı için Romalılara teslim oldu. Roma'ya götürülüp Titus onuruna tertip edilen Zafer Alayı'nda Titus'un savaş arabası arkasında yürütülerek halka teşhir edildi. Sonra bir yargılamaya tabi tutulup Romalılara isyan ve ihanetten dolayı idam cezası verildi. Roma'da Tarpeia Kayalığı uçurumundan aşağı atılarak bu idam cezası uygulandı.
Skidmore, Owings and Merrill
Kurulduğu yer dışındaki ilk ofisini 1937 yılında New York şehrinde açmıştır. Günümüzde dünyanın en büyük mimarlık firmalarından birisi olan SOM, özellikle oldukça pahalı ticari binalar üzerine uzmanlaşmıştır.
Büyük İsyan
Kudüs'ün Romalılar eline geçmesi ve isyanın sonu
Bu kuşatma ve Tapınak yıkımdan geri kalan kalıntı taşlar günümüzde bile Kudüs şehrinde görülebilmektedir. Roma'da bu zafer anısına 82'de yaptırılan "Titus Flavius Vespasianus Zafer Takı" üzerinde bulunan kabartma heykellerden birinde Romalı lejyonerlerin Kudüs Tapınağı'ndan ganimet olarak aldıkları kutsal eşyaları, bu arada Yedi Kollu Şamdan (Menora)yı, alıp götürmeleri gösterilmektedir. Bu kutsal eşyalar Roma'da Titus şerefine yapılan Zafer Alayı sırasında da alayda tüm Romalılara gösterilmişlerdir.
Bu olaylar tarihçi Flavius Josephus tarafından yazılan Kudüs'ün yıkılışı (Phlauiou Iôsêpou historia Ioudaïkou polemou pros Rhômaious bibliona) adlı eserde anlatılmaktadır.
Skidmore, Owings and Merrill
Skidmore, Owings and Merill dünyada Uluslararası Stil’e uygun cam kutuların (İngilizcesi: glass box) inşa edilmesine öncülük eden firmadır. Ayrıca dünyanın en yüksek binalarının birçoğunu da tasarlamışlardır. Bunlar arasında John Hancock Merkezi (1969 yılında inşaatı tamamlandığında dünyanın en yüksek ikinci binasıydı), Willis Kulesi (1973 yılında tamamlandığında dünyanın en yüksek binası unvanını yirmi yıl korudu) ve Burç Halife (2011 yılı itibarıyla dünyanın en yüksek binasıdır) yer almaktadır.
Büyük İsyan
Kudüs'ün Romalılar eline geçmesi ve isyanın sonu
Kudüs'un düşmesinden sonra Titus Roma'ya döndü. Suriye Romalı Lejyonu "X. Lejyon Frettensis" Yahudiya eyaletinde 73'e kadar isyancılara ait bulunan  birçok kale ve şehri Romalılar adına alarak  bu isyanın son kısımlarını ortadan kaldırdı. Birinci Yahudi-Roma savaşının en son muharebesi yüksek bir tepe üzerinde bulunan Masada  kalesinin kuşatılması ve direnişçilerinin hepsinin intiharmesinden sonra 74'te Romalılar eline geçinceye kadar sürdü.
Yahudi isyanlarının Roma İmparatorluğu tarafından bastırılması, Yahudilerin çoğunun dağıtılıp köle olarak satılması nedeniyle Yahudi diasporasının dağıldığı coğrafya ve diasporadakilerin sayısı üzerinde etkili olmuştur.
Reading FC
Kulüp 1985-86 sezonunda 13 maç kazanarak Üçüncü Ligde arka arkaya en çok kazanan takım rekorunu elinde tutmaktadır. Ayrıca 2005-06 sezonunda EFL Championship'te 106 puan toplayarak bir sezonda en fazla puana ulaşan takım olmuştur. 2006-07 yılında Premier League'teki ilk sezonlarında 8. bitirmiştir.
Kardeş Kulüp
Galatasaray ile Premier League'de mücadele eden Reading FC arasında 25.02.2013 tarihinde kardeş kulüp anlaşması imzalanmıştır.
Anlaşma kapsamında oyuncu, altyapı, hazırlık maçları gibi konularda iki kulüp karşılıklı iş birliği yürütecektir. Anlaşma nedeniyle 25.02.2013 tarihinde Türk Telekom Stadyumu'nu ziyaret eden Reading FC yöneticileri ile Galatasaray yöneticileri çeşitli görüşmelerde bulunmuştur.
Kadro
(Wigan'dan kiralık) (Kaptan)
(Watford'tan kiralık) (Chelsea'den kiralık) (2. Kaptan)
(Chelsea'den kiralık)
(Espanyol'dan kiralık) (Benfica'dan kiralık)
Lig Mücadeleleri
Premier League: 2006-
2. Kademe : 1926-31, 1986-88, 1994-98, 2002-2006
3. Kademe : 1920-26, 1931-71, 1976-77, 1979-83, 1984-86, 1988-94, 1998-2002
4. Kademe : 1971-76, 1977-79, 1983-84
Ahmet Şükrü Esmer
Ahmet Şükrü Esmer, (d. 1891, Lefkoşa) - (19 Ocak 1982), Türk siyaset adamı.
İstanbul Darülfünun Hukuk Mektebi mezunudur. New York Columbia Üniversitesi'nde Hukuk Doktorası yapmıştır. Galatasaray Lisesi İngilizce Öğretmenliği, Mülkiye Mektebi, Siyasal Bilgiler Okulu, Erkan-ı Harbiye ve Polis Enstitüsü siyasi tarih öğretmenliği, Yüksek İktisat ve Ticaret Mektebi öğretmenliği, Amerika’da Sadâyı Vatan Gazetesi sahipliği, Vakit, Ulus ve Barış Gazeteleri Yazarlıkları, Vatan Gazetesi kurucu üyeliği, Yazarlık, TBMM VI. Dönem İstanbul Milletvekilliği yapmıştır.
Hayatı
Babası, Lefkoşa’lı tüccar Şükrü Efendi’nin oğlu Mehmet Arif’tir. Orta öğrenimini Lefkoşa’da İngiliz Okulu ile Kıbrıs Lisesi’nde yapmıştır. Bu sırada, babası Sünuhat (Akla Gelenler) adlı bir haftalık gazete çıkardığından, Ahmet Şükrü ilk gazetecilik zevkini oradan almıştır.
Liseden sonra İstanbul’a gelmiş; ABD’ye öğrenci yollamak için açılan yarışmayı kazanarak New York’taki Columbia Üniversitesi’ne gönderilmiştir. Orada, Hukuk okuyarak bu alandan Lisans ile Yüksek Lisans diplomalarını, Devletler Hukuku ve Siyasi Tarih’ten de Doktora derecesini almıştır. Bu sırada Gazetecilik Okulu’nda da bazı derslere devam etmiştir.
I. Dünya Savaşı henüz bitmemiş olduğundan, bir süre ülkeye dönememiş ve New York’ta Sada-yı Vatan (Yurdun Sesi) adlı haftalık bir gazete çıkarmıştır - ki bu, ABD’de Türk dilinde yayımlanan ilk gazetedir.
Kurtuluş Savaşı kazanılınca, gazeteci olarak Mudanya ve ardından Lozan Konferansı’na katılmıştır. Yurda dönüşünde bazı arkadaşları ile Vatan gazetesini çıkarmış; sonra Milliyet gazetesinin Yazı İşleri Müdürü, daha sonra da Genel Müdürü olmuştur.
Milliyet’te çalışırken, Mülkiye Mektebi Siyasi Tarih Hocası olmuş ve bu dersi Harp Akademisi’nde ve Yüksek İktisat ve Ticaret Mektebi’nde de vermiştir. Mülkiye Ankara’ya nakledilince, Ahmet Şükrü, Mülkiye Mektebi’nde Siyasi Tarih Profesörlüğüne getirilmiştir. Ulus gazetesinde de Dış Politika Yazarı olmuştur.
1948’de Haberler Bürosu’nu kurmak üzere New York’a gitmiştir. 1949’da ise Basın-Yayın Genel Müdürlüğü’ne atanarak tekrar Ankara’ya gelmiştir. 1954’te Siyasal Bilgiler Fakültesi’ndeki Siyasi Tarih Profesörlüğü görevine geri dönmüş; 1969’da da emekliye ayrılmıştır.
Daha sonra Barış adını alan eski Ulus -şimdiki adı yine Ulus- gazetesinde Dış Politika Yazarlığı’na ise devam etmiştir. 19 Ocak 1982’de vefat ettiği gün bile gazetedeki yazısı yayımlanmıştı.
Esmer'in 1944’te yayımlanan Siyasi Tarih ile 1953’te yayımlanan Siyasi Tarih (1919-1939) başlıklı kitapları ile başlıcaları “Cyprus, Past and Present”(Milletlerarası Münasebetler Türk Yıllığı,1962) ve Prof. Dr. Oral Sander’le ortaklaşa yazdığı “İkinci Dünya Savaşı’nda Türk Dış Politikası”(Olaylarla Türk Dış Politikası: 1919-1965, 1969) olan bilimsel makaleleri bulunmaktadır.
Ayrıca, Ayın Tarihi ile başta Milliyet ve Ulus (daha sonraki adıyla Barış) gazetelerinde çok sayıda araştırma ve inceleme yazılarıyla gezi notları yayımlanmıştır.
Tolgahan Sayışman
Turgut Tolgahan Sayışman (17 Aralık 1981, İstanbul), Türk televizyon, sinema oyuncusu ve model.
Hayatı
Kadıköy İntaş Lisesi ve Doğuş Üniversitesi İşletme Fakültesi'nden mezun oldu. 2005 yılında Türkiye'yi temsilen Güney Kore'de gerçekleşen Uluslararası Erkek Güzellik Yarışması, Manhunt International'da dünya birincisi seçildi. Ekoldrama ve Ayla Algan'dan uzun süre oyunculuk eğitimi aldı. Ardından 2006 yılında Kanal D'de yayımlanan Esir Kalpler adlı dizide yer aldı. Top Model yarışmasındaki sunuculuğu ile başarılı bir performans sergileyen oyuncu, daha sonra Maçolar, Dicle, Hepsi1 ve Acemi Cadı dizilerinde de oyuncu olarak yer aldı. 24 Ekim 2008'de başrollerini Fahriye Evcen'le paylaştığı Aşk Tutulması adlı sinema filminde oynadı. İzlenme rekorları kıran Elveda Rumeli adlı dizide "Mustafa" rolünü canlandırdı. 6 Kasım 2009'da vizyona giren Aşk Geliyorum Demez adlı filmde Bergüzar Korel ile başrol oynadı. Kavak Yelleri isimli gençlik dizisinde konuk oyuncu olarak yer aldı.
Anne tarafından Trabzonlu, baba tarafından ise Selanik ve Arnavutluk kökenlidir.
Cavid Bey
Mehmed Cavid Bey (, d. 1875, Selanik - ö. 26 Ağustos 1926, Ankara), II. Meşrutiyet döneminde maliye nazırlığı yapmış Yahudi kökenli Osmanlı siyasetçisi. Atatürk’e suikast girişiminin sorumlularından biri olduğu gerekçesiyle tutuklandı ve yargılandıktan sonra idam edildi. Osmanlı İmparatorluğu’nda liberalizm düşüncesinin öne çıkan isimlerindendi. Hukukçu, dil eleştirmeni ve çevirmen Şiar Yalçın’ın babasıydı.
Yaşamı
Mehmed Cavid Bey, Selanik'te 1877 (1294) yılında doğmuştur. Doğumu ile ilgili olarak oğlu Şiar Yalçın 1875 tarihini verse de Nazmi Eroğlu’nun araştırması 1877 olduğunu ortaya koymaktadır. Mehmed Cavid Bey'in babası Recep Naim Efendi, Selanik’te ticaret ile uğraşmaktadır. Annesi ise Fatma Hanım'dır. Mehmed Cavid Bey'in iki erkek kardeşi ve iki de kız kardeşi vardı. Kendisi gibi eğitimci olan Şefkati (Gerçel) Bey’de Mehmed Cavid Bey ile beraber Feyziye Mektebinde çalışmış ve çalışmalarına yardımcı olmuştur. Kazım (Gerçel) Bey ise ticaretle uğraşmış ve Gerçel çoraplarını marka haline getirmiştir. Görüldüğü gibi kardeşleri, Gerçel soyadını kullanmaktadırlar. Mehmed Cavid Bey'in iki defa evlendiğini ilk eşi olan Saniye Hanım'ın 1909 yılında erken yaşta ölmesinden sonra uzun yıllar bekar hayatı yaşadığı görülmektedir. Mehmed Cavid Bey, Selanik'te iken akrabalarından Saniye Hanım ile 1906 yılında evlenmişti. Bu evlilikten çocukları olmamış ve eşini üç yıl sonra verem hastalığından kaybetmiştir. Cavit Bey, Sabetayist kökenlere sahip bir ailenin ferdiydi.
İstanbul’da Mekteb-î Mülkiye’de eğitim gördü. Selanik’e döndükten sonra Jöntürk hareketine katıldı. Feyziye Mektepleri’nde müdürlük ve öğretmenlik yaptı. 1908-1911 yıllarında İstanbul’da liberal düşünceyi savunan ve on beş günde bir yayımlanan Ulûm-ı İktisâdiye ve İçtimâiye Mecmuası’nı Rıza Tevfik ve Ahmet Şuayip ile birlikte çıkardı.
“''Biz milliyetperveriz. İstemeyiz ki memleketimizde yapılacak bütün teşebbüsler ecnebiler tarafından yapılsın ve misafir olalım. Hayır!''”
Ülkenin I. Dünya Savaşı’na girmesine ve Ermeni Tehciri'ne karşı çıktı. 1917’de bir devlet bankası hâline getirilmesi planlanan İtibar-ı Milli Bankası’nın (Crédit National Ottoman) kurucuları arasında yer aldı. Bu girişim, "iktisadi cihad" olarak tanımlanıyordu. Savaştan yenik çıkıldığı için bu proje gerçekleşmedi. Mondros Müterekesi’nin imzalanmasından sonra Ahmet İzzet Paşa kabinesi ile birlikte istifa etti. Daha sonra kurulan hükümetlerde yer almadı.
Savaştan sonra Cavit Bey, işgal devletleri tarafından kurulan Âliye Divan-ı Harb-i Örfi adlı mahkemede yargılandı. Gıyabında 15 yıl kürek cezasına mahkûm edilince İsviçre’ye gitti. Şubat 1921’de toplanan Londra Konferansı’nda Ankara’nın temsilcisi Bekir Sami Bey’e eşlik ettikten sonra temmuz 1922’de Türkiye’ye döndü.
1916 ile 1918 yılları arasında Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar Büyük Locası büyük üstatlığı yapmıştır.
Osmanlı Saltanatı’nın kaldırılmasından sonra sürgüne gönderilen Şehzade Burhaneddin’in eski eşi Aliye Nazlı Hanım ile 1921’de evlendi. Bu evlilikten oğlu Osman Şiar (Yalçın) dünyaya geldi (1924).
Lozan Barış Antlaşması’nı imzalayan Türkiye delegasyonunda üye olarak bulunan Cavit Bey, cumhuriyet rejimi sırasında yönetime muhalif bir tutum takındı. İzmir Suikastı hadisesi sonrasında suikast girişiminin bir parçası olmakla suçlandı. Kendisini yargılayan İstiklâl Mahkemesi hakimleri savunmasını suçsuzluğunu ispatlayıcı nitelikte bulmadı ve 26 Ağustos 1926 günü Cebeci’deki Umumî Hapishane’de Doktor Nâzım Bey, Yenibahçeli Nail Bey ve Hilmi Bey ile birlikte idam edildi. Bu isimlerin cenazeleri hapishanenin avlusuna gömüldü. "İzmir Suikasti" hâdisesiyle hiçbir ilgisinin olmadığı, suçsuz olduğu ve haksız yere idâm edildiği İsmet İnönü'nün hatıralarında anlatılır.
Suikast girişimi nedeniyle tutuklu bulunduğu sırada eşine çıktıktan sonra okuması için yazdığı mektuplar “Zindandan Mektuplar” adıyla, iki yaşındaki oğlu için yazdıkları ise “Şiar’a Mektuplar” adıyla yayımlandı. Oğlu Osman Şiar’ı, arkadaşı Hüseyin Cahit Bey yetiştirdi. Mezarının yeri uzun süre gizli kaldı. Kayıp mezarı 1950’lerde, eşi Aliye Hanım ve dönemin Cumhurbaşkanı Celâl Bayar’ın girişimleriyle bulunarak Cebeci Asri Mezarlığı’na nakledildi.
Hirak
Tarih
Hirak, tüm Hauran Bölgesi şehirleri gibi, köklü bir tarihe sahiptir. Bizans Dönemi'ne kadar dayanmaktadır.
Cemal Paşa
Ahmed Cemâl Paşa, (6 Mayıs 1872, Midilli - 21 Temmuz 1922, Tiflis), Türk siyaset adamı ve asker, İkinci Meşrutiyet döneminde İttihat ve Terakkî Cemiyeti’nin üç liderinden biridir. Özellikle "Üç Paşalar İktidarı" olarak da bilinen 1913-1918 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu’nun iç ve dış siyasetinin belirlenmesinde etkin rol oynamıştır. 11 Mart 1914 ve 14 Ekim 1918 tarihleri arasında Bahriye Nâzırlığı, 7 Aralık 1913 ve 21 Mart 1914 tarihleri arasında ise Nâfia Nazırlığı görevini üstlenmiştir. I. Dünya Savaşı’nda Suriye-Filistin Cephesi’nin komutanı olarak görev yaptı.
Gençliği ve eğitimi
Askeri eczacı Mehmed Nesib Efendi’nin ve Binnaz Hanım'ın oğludur. 1890’da Kuleli Askeri İdadisi’ni, 1893’te Harbiye Mektebi’ni bitirdi. 28 Ocak 1895’te kurmay yüzbaşı olarak orduya katıldı. Önce Genelkurmay 1. şubesinde görev aldı. 1896’da 2. Ordu’ya bağlı Kırklareli İstihkâm İnşaat şubesine atandı. Ertesi yıl kolağası (önyüzbaşı) oldu.
1905’te binbaşı oldu. Ertesi yıl Rumeli Demiryolları müfettişliğine getirildi. Bu görevi sırasında İttihat ve Terakkî Cemiyeti’nin Rumeli’de örgütlenmesinde etkin rol oynadı; cemiyetin bölük adı verilen yerel birimlerini oluşturdu. 1907’de 3. Ordu kurmay heyetine atandı. Burada Binbaşı Ali Fethi Bey ve Kolağası Mustafa Kemal ile birlikte çalıştı.
İkinci Meşrutiyet
II. Meşrutiyet ’in ilanının (1908) ardından Selanik’teki İttihat ve Terakkî Cemiyeti genel merkezi tarafından İstanbul’a gönderilen on kişilik temsil heyetinde yer aldı. Ardından cemiyetin genel merkez üyeliğine seçildi. Aynı yıl kaymakamlığa (yarbay) yükseltilerek Anadolu’ya gönderilen Heyet-i İslâhiye üyeliğine getirildi.
31 Mart Olayı’nın (13 Nisan 1909) çıkması üzerine İstanbul’a dönerek Yeşilköy’de ayaklanmayı bastırmakla görevlendirilen Hareket Ordusu’na katıldı. Ayaklanmanın bastırılmasının ardından Üsküdar muhafızlığına atandı (Mayıs 1909).
31 Mart Olayından kısa bir süre sonra Çukurova’da patlak veren Ermeni ayaklanmasını denetim altına almak üzere Adana valiliğine getirildi (8 Ağustos 1909). 1910 sonlarında hastalandığı için İstanbul’a döndü.
Ağustos 1911’de Arap aşiretlerinin çıkardığı ayaklanmaları bastırmak üzere Bağdat valiliğine atandı. İttihatçıların desteğindeki Mehmet Said Paşa hükûmetinin istifa etmesi üzerine, Temmuz 1912’de bu görevinden ayrılarak İstanbul’a döndü.
Bir süre sonra Konya Redif Fırkası komutanı oldu. Ekim 1912’de miralaylığa (Albay) yükseldi. Kasım 1912’de tümeniyle Balkan Savaşı’na katıldı. Pınarhisar-Vize’de Bulgarlara karşı ağır bir yenilgiye uğrayınca fırkası ile birlikte Çatalca’ya çekildi. Aralık 1912’de İstanbul menzil müfettişi ve ordu idare reisi oldu.
Bâb-ı Âli Baskını
Bâb-ı Âli Baskını (23 Ocak 1913) olarak bilinen hükûmet darbesinin ardından İttihatçılar başa geçince İstanbul muhafızlığına getirildi. Bu görevi sırasında İttihat ve Terakkî Cemiyeti’ne karşı gelişen muhalefeti bastırarak partinin yönetimine destek sağlamaya çalıştı. Aynı yıl Bulgarlarla yapılan barış görüşmelerine askeri üye olarak katıldı.
İstanbul muhafızlığının kaldırılması üzerine 1. Kolordu komutan vekili oldu. Aralık 1913’te mirlivalığa (Tuğgeneral) yükseldi.
26 Şubat 1914’te nafia (bayındırlık), 11 Mart 1914’te bahriye nazırlığına atandı. Bahriye Nezareti’nde (bakanlık) ve donanmada yeni düzenlemeler yaptı.
Öteden beri Fransız yanlısı olarak bilinen Cemâl Paşa, I. Dünya Savaşı öncesinde Fransa’nın desteğini kazanmak amacıyla Fransa’ya gitti. Ama siyasal ittifak sağlayamadı ve bunun üzerine Alman yanlısı Enver Paşa ve Talat Paşa ile birlikte 2 Ağustos 1914’te yapılan Osmanlı - Alman İttifakı’nı isteksizce destekledi.
I. Dünya Savaşı
Osmanlı Devleti’nin I. Dünya Savaşı’na girmesi üzerine bahriye nazırlığının yanı sıra 2. Ordu komutanı olarak görevlendirildi. Kısa bir süre sonra da Filistin’deki 4. Ordu komutanlığına atandı (Kasım 1914).1915’te Ferikliğe (Korgeneral) yükseldi. Mısır’ı İngilizlerden almak amacıyla düzenlenen Kanal Seferi olarak bilinen çarpışmalarda komuta ettiği Osmanlı güçleri ağır kayıplar verince geri çekilmek zorunda kaldı.
1916’da Enver Paşayı devirmek için darbe planladığı ama sonra korkarak bundan vazgeçtiği söylenir (Falih Rıfkı Atay’ın anılarında geçer).
Bunu Filistin Cephesindeki başka yenilgiler izledi. Gittikçe kötüleşen durumu düzeltmek amacıyla Temmuz 1917’de Yıldırım Orduları Grubu kurularak 4. Ordu kaldırıldı. Cemâl Paşa da göstermelik bir görev olan Suriye ve Batı Arabistan Orduları Genel Komutanlığına (Suriye, Filistin, Hicaz, Yemen ve Asir bölgesi komutanlığı) atandı ve birinci ferikliğe (Orgeneral) yükseltildi. 1918’de bölgenin denetimi Yıldırım Orduları Grubu’na verilince bu görevden de alındı.
Cemâl Paşa Suriye’de bulunduğu sırada Halide Hanım'la birlikte çeşitli toplumsal hizmetlerin ve bayındırlık etkinliklerinin yaygınlaştırılması için çalıştı; yörenin arkeolojik özellikleriyle yakından ilgilendi. Bu arada Arap ileri gelenleri arasında ortaya çıkan siyasi hoşnutsuzluğa ve düşmanca yönelimlere sert önlemlerle tepki gösterdi. Bölgede Kasap Cemâl, El Cezzar ve Seffah Cemâl lakabı takılan paşa, levanten bölgesindeki Arap milliyetçilerini öldürtmüştür. Beyrut ve Şam’da öldürdükleri milliyetçilerin adlarının verildiği iki ana meydan bulunmaktadır.
Savaş sonrası
Osmanlı Devleti’nin I. Dünya Savaşı’ndan yenik çıkması üzerine 1-2 Kasım 1918 gecesi Enver Paşa ve Talat Paşa ile birlikte bir Alman denizaltısıyla Odessa’ya, oradan da Berlin’e gitti. Tam bu sırada İstanbul’daki sıkıyönetim mahkemesince (Âliye Divan-ı Harb-i Örfi), Osmanlı’da yaşayan Arap unsurlarının isyanına sebep olmak suçundan 13 Ocak 1919 tarihinde gıyabında verilen kararla ordudan atılmasına, 5 Temmuz 1919’daki hükümle idamına karar verildi.
Ardından İngilizlere karşı mücadele eden Afgan ordusunun modernleştirilmesi için Afganistan’a gitti. Bolşeviklerin siyaset değişikliği sonucu Tiflis’e geçti. Burada bir süre Enver Paşa ile bir grup İttihatçının Rusya ve tüm Asya’daki Türkleri antiemperyalist ve Turancı amaçlar etrafında birleştirmeye yönelik etkinliklerine katıldı. Anadolu’daki Türk Kurtuluş Savaşı’nın önderleriyle ilişki kurdu.
Ölümü
Türkiye’ye dönme hazırlıkları içindeyken, Ankara Hükûmeti'nin Tiflis Mümessili (Büyükelçisi) Ahmet Muhtar Bey'le mümessillikte akşam yemeği yediği 21 Temmuz 1922 tarihinde Tiflis’te bulunduğu sırada öldürüldü. Cenazesi Doğu Cephesi Komutanı Kâzım Karabekir tarafından Erzurum’a getirilerek Karskapı Şehitliği’ne defnedildi. Sonraları Atatürk Üniversitesi öğretim üyeleri, mezarı başında yapılan anmada Cemâl Paşa'nın mezarındaki yazıtın Fosfor Mustafa Paşa'ya ait olduğunu ve bu yanlışlığın giderilmesi adına çalışma yapılacağını belirtti.
Bu suikastın, Stalin’in emriyle, o sırada Gürcistan Çeka’sının başında olan Lavrenti Beria tarafından tertiplendiğine dair iddialar vardır. Cemâl Paşa’yı Ermenilerin mi, yoksa Rus Gizli Servisi’nin mi öldürdüğü meselesi bugün hâlâ tartışılmaktadır.
Rıza Nur, Cemal Paşa'nin ölümünü anlatıyor:
''Ermeniler meramlarını söktüremeyince terör yaparlar. Evvelce Ruslardan kaçan Millî Azeri Cumhuriyetinin başvekili Nasib’i Araş ırmağı üzerinde öldürdüler. Yanında paraları vardı, aldılar. Derminasyan Paris’te bana : «Paralan alamadık, Ruslar yetişti. Onlara kaldı», dedi. Amma bilmem öyle midir?.. Bu, herhalde Nasib’i Ermen ilerin öldürdüğünü gösterir. Halbuki biz Bakü’de iken bu katlin üstünde karanlık bir örtü vardı. Kimse vazıh bir şey göremiyordu. İşte dirayetli Azerî recüllerini Ermeniler birer birer öldürüyorlardı. Bu öldürülenler Civanşir ile altı kadar olmuştur. Sonra Tal’ât ile Türkiye recüllerinden de bir o kadar öldürdüler ki, sonuncusu Cemâl Paşa’dır. Halbuki harb-i umumide bu adam sağlam elli bin Ermeniyi muhakkak bir ölümden kendi eliyle kurtarmıştı. Cemâl’i Ermenilere Ruslar öldürttüler.''
Kişiliği ve Düşünceleri
Ziya Gökalp, Cemâl Paşa'yı tıpkı Halide Edip'i tanımladığı gibi "fertçi" olarak tanımlamıştır.
Kendisi gösterişi ve kadınları seven, hovarda bir kişiliğe sahip birisi olarak da geçer. Ancak eşinin belirttiğine göre kendisi paradan nefret ederdi. Eşi onun paraya düşkünlüğünü olmadığını şu sözlerle anlatıyor:
"Filhakika Cemal Paşa ölümünden sonra bu hususta bir itham, hatta şüpheye maruz kalacağını aklına getirince hasta olurdu. Ve yine bu endişe iledir ki benim mücevherat almama bile mâni olmak isterdi."
Hatırası
Cemâl Paşa, İkinci Meşruti yet Dönemi’nde İttihat ve Terakkî Cemiyeti’nin önde gelen yöneticilerindendi. Özellikle Üç Paşalar İktidarı olarak da bilinen 1913-1918 arasında Osmanlı Devleti’nin iç ve dış siyasetinin belirlenmesinde önemli rol oynadı. Ayrıca I. Dünya Savaşı’nda en önemli cephenin komutanı olarak görev yaptı. Bundan dolayı yenilginin ve İttihat ve Terakkî Cemiyeti yönetiminin birinci dereceden sorumlularından sayıldı.
Cemâl Paşa’nın Seniha Hanım’la olan evliliğinden Ahmed, Mehmed, Kamuran, Nejdet ve Behçet isimli beş çocuğu vardır. Oğullarından Ahmed Cemâl gazeteci Hasan Cemâl’in babasıdır.
Alameda, Málaga
Alameda, İspanya'nın, Malaga İli'nin, Antequera İlçesi'ne bağlı belediye ve şehir. 430 metre rakım ve 65 kilometrekare yüz ölçümüne sahip Alameda'nın 2009 nüfus sayımlarına göre, nüfusu 5.481'dir. Nüfus yoğunluğu ise 84,32 kişi/kilometrekaredir.
Alameda'nın, İspanya içi posta kodu E-29-530'dur. Telefon alan kodu ise (+34) 952'dir. ISO Kodu ise ES-MA-ALM'dir. (ES:Espana, MA:Malaga, ALM:Alameda)
Tarih
Alameda'nın MÖ 208 yılında San Isidro Labrador tarafından kurulmuştur. Şehir, daha sonra, Kartaca, Roma İmparatorluğu, Batı Roma İmparatorluğu ve Vizigot egemenliği altına girmiştir.
İslamlığın yayılışı sırasında, 712-713 yılları civarında, Alameda Emevi Devleti'nin İslam toprakları altına girmiştir. 1491 yılı civarlarında ise tekrar Katolik egemenliği altına girmiştir. 1716 yılından bu yana İspanya Krallığı'nın bir parçasıdır.
Ayrıca, Alameda, 19. yüzyılın ilk yarısından itibaren (1909), Malaga İli'nin bir parçası hâline gelmiştir.
Coğrafya
Alameda, El-Choro ve Salada göllerine yaklaşık 19 ila 23 kilometre uzaklıkta bulunmaktadır. Ayrıca şehir ve çevresi kurak, verimli ve ılımandır. Bu nedenle, şehir çevresindeki tarım alanları oldukça fazladır.
Yönetim
Alameda'nın son seçimler olan 2007 seçimlerine göre, şu anki başkanı, IUP'li Juan Lorenzo Pineda Claverías'dır. 1979'dan bu yana yönetim tarihinde ise, EP 4 kez, IUP 2 kez, İKP 1 kez ve İSİP 1 kez şehrin yönetimini elinde bulundurmuştur.
Aşağıdaki tabloda, Alameda'yı 1979'da, bu ana kadar yöneten kişileri görüyorsunuz.
*İKP: İspanyol Komünist Partisi
*İSİP-E: İspanyol Sosyalist İşçi Partisi - Endülüs
*BSP-E: Birleşik Sol Partisi - Endülüs
*EP: Endülüs Partisi
Etkinlikler
Alameda'da kutlanan en köklü festivallerden birisi Noche de la Candelaria. Her 2 Şubat'ta kutlanan bu festivalin önemli yana Kutsal Hafta (la Semana Santa) içinde kutlanmasıdır. Kutlamalar, İspanya'da, özellikle Alameda yöresinde popüler Pollinicia ile başlar. Festival, Kutsal Çarşamba ile devam eder ve Hristiyan Paskalya Bayramı ile sona erer. 14 ve 15 Mayıs günlerinde, şehrin kurucusu olan, San Isidro Labrador adına kutlamalar yapılır. Şehirde bisiklet vb. yarışmalar yapılır. Yarışma sokakları ve caddeleri çiçeklerle süslenir. Ve 15 Mayıs gecesi, canlı ve ünlü sanatçıların konser festivalleri ile sona erer.
Ağustos ayında ise, tüm ay boyunca Alameda fuarı açılır. Fuarda birçok ilginç ve eğlenceli şeyin yanında, flamenko tarzında danslar da yapılır. Danslar, ritim ve müzik, Endülüs'ün geleneksel flamenko ritmindedir.
Spor
Alameda'nın, Alameda FC adında İspanya Amatör Ligi'nde mücadele eden bir futbol takımı vardır. Şehirde en popüler ve en çok tercih edilen spor bisiklettir. Şehirde, şehiriçi, yurt içi ve uluslararası bisiklet yarışları yapılır.
Dinozor Eyalet Parkı
Dinozor Eyalet Parkı, Kanada'daki Alberta Eyaletindeki Brooks'un kuzeydoğusunda yaklaşık yarım saatlik bir sürüş mesafesinde ya da Calgary şehrine 48 km'lik (30 mil) uzaklıkta, yarım saatlik sürüş mesafesinde yer alan bir UNESCO Dünya Mirası alanıdır.
Dağlık Badahşan
Dağlık Badahşan Özerk Bölgesi (Tacikçe: Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон/Viloyati Muhtori Kuhistoni Badahşon) Pamir Dağları'nda bulunan ve Tacikistan'ın doğusunda yer alan özerk bir bölgedir. Yüzölçümü Tacikistan'ın %45'ini kaplasa da nüfus olarak ülkenin sadece %3'ünü oluşturmaktadır. Başkenti Horog şehridir.
Dinozor Eyalet Parkı
Park, çarpıcı kırgıbayır topoğrafyası ile dikkat çeken Red Deer Nehri vadisinde yer almaktadır. Park, dünyanın en zengin dinozor fosil yataklarından biri olduğu için meşhurdur. Parkta 40 dinozor türü keşfedildi ve 500'den fazla dinozor örneği dünya genelindeki müzelerde sergilendi. Mikroskobik eğreltiotu sporlarından büyük etçil dinozorlara kadar, yaklaşık 500 canlı türünün çıkarıldığı fosil yatağı, 1979'da Dünya Mirası olarak ilan edildi.
Dağlık Badahşan
Tarihçe
Nâsır-ı Hüsrev'in mezarının da bulunduğu yer olan Afganistan'nın Kuzey-Doğu'sundaki Badahşan İli ile Tacikistan'ın bu özerk "Dağlık Badahşan" yöresinde diniçoğunluk İsmailî kökenli Pamir Alevîliği ile Nizârîler'den meydana gelmektedir.
1895 öncesinde Bugünkü Dağlık badahşan bölgesi Darvaz, Shugnon ve Vahan bölgelerini kapsayan birkaç yarı özerk devletçikten oluşmaktaydı. Bu bölgeler şu anda Dağlık Badahşan ve Afganistan’ın Badahşan vilayetine bağlıdır. Badahşan bölgesi günümüzde Tacikistana bağlı Dağlık Badahşan Özerk Bölgesi, Afganistana bağlı Badahşan Vilayeti ve Çin’in Taşkurgan otonom bölgesine karşılık gelmektedir. Bölge Çin İmparatorluğu, Rus İmparatorluğu ve Afganistan Emirliği tarafından ele geçirilmiştir. Çing Hanedanı'nın yönetimdeki Çin İmparatorluğu Pamir Dağları'nın tamamını kontrol etmeyi amaçlasa da Çin askeri bölükleri sadece Taşkurgan’ın doğusundaki geçitleri hakimiyeti altına alabilmiştir. 1890'larda Çin, Rusya ve Afgan hükûmetleri Badahşan'ı kendi aralarında bölen bir dizi anlaşma imzaladılar, ancak Çin, Tacikistan hükûmeti ile 2002 yılında bir anlaşma imzalayana kadar bu sınırlara itiraz etmeye devam etti.
Rafiz Abazov'a göre 19. yüzyılın ikinci yarısından sonra Orta Asya'da bulunan Hive, Hokand ve Buhara hanlıklarının Rusya egemenliğine girmesi ile Orta Asya Türkistan Valiliği ve Step Valiliği olarak ikiye bölündü. 1917 Bolşevik Devrimi sonrasında ise Orta Asya'da Sovyet Milliyetler Politikası çerçevesinde 1929 yılında Tacikistan'ın Birlik Cumhuriyeti olması ile bölge Dağlık Badahşan Özerk Bölgesi olarak Tacikistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne bağlandı. 1955 yılında ise Gharm bölgesinin dağıtılmasıyla bu bölgenin toprakları da Dağlık Badahşan bölgesine dahil edildi. 1970'lerde, Sovyet yetkilileri büyük Pamir gruplarını doğu dağlarından güneybatı Tacikistan'ın daha düz tarım alanlarına taşımaya karar verdi. Politikanın aynı anda iki hedefi gerçekleştirdiği görüldü: Pamirlerin Tacik Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin nispeten gelişmiş bölgelerine daha fazla entegre edilmesi ve tarımda emeği arttırmak. 1992 yılındaki Tacikistan İç Savaşı'nda Dağlık Badahşan bölgesi Tacikistan’dan bağımsızlığını ilan etti. İç savaş esnasında ise bir süre önce batıya yerleştirilen Pamirler, rakip gruplar tarafından hedef alındılar.
Dağlık Badahşan iç savaş esnasında İslamcılar tarafından oluşturulan Birleşik Tacik Muhalefeti için bir kale oldu. Dağlık Badahşan'ın Duşanbe yolu boyunca batı kesimi, uzun süren savaşlara sahne oldu. Rus sınır muhafızları, genel olarak Afganistan sınırı boyunca bir dizi karakolda sınır güvenliğini sağladı. Horog, Rus birliklerinin yardımıyla hükûmet kontrolü altındaydı. Geri kalanı bölgeleri ise kimse tarafından kontrol edilmiyordu ve Haziran 1997 sonlarında Tacik barış anlaşması imzalandıktan ve barış yerleştikten sonra da öyle kaldı. İç savaşta Rusya'nın ve Özbekistan'ın desteğini alan hükûmetin karşısında Dağlık Badahşan Hükûmeti bağımsızlık kararından geri adım atmak zorunda kaldı. Dağlık Badahşan, Günümüzde Tacikistan içerisindeki otonom bölge statüsünü korumaktadır. 2011 yılında Tacikistan, Pamir Dağları'ndaki 1.000 km²'lik arazinin Çin Halk Cumhuriyeti'ne devredilmesine yönelik 1999 tarihli bir anlaşmayı onaylayarak 130 yıllık bir anlaşmazlığı sona erdirdi ve böylece Çin, 28.000 km²'nin üzerindeki Tacikistan toprakları üzerindeki iddialarından vazgeçti.
2012 yılında bölgede Tacik ordusu ile eski bir savaşçı lider Talip Ayombekov'a sadık militanlar arasında bir Tacik generalin öldürülmesi suçlamasıyla bir dizi çatışma yaşandı.
Coğrafya ve Bölgeler
Ülkenin %40'ını kaplayan il oldukça dağlıktır. Dağlık Badahşan adı Rusça'dan (Gorno Badakshan) gelir. 64.000 kilometrekarelik yüzölçümü ile ülkenin en büyük alanını kapsasa da 206.000'lik nüfusu ile en az nüfuslu bölgesidir. Darvoz bölgesi, Badahşan Özerk Bölgesi'nin batı çıkıntısıdır. Orta-batı Dağlık Badahşan, çoğunlukla Ceyhun Nehri'nin bir kolu olan Panj Nehri'ne akan nehir vadileriyle ayrılmış bir dizi doğu-batı sıradağlar bölgesidir. Murgab Bölgesi, Dağlık Badahşan bölgesinin doğusunun yarısından fazlasını kaplar ve çoğunlukla batısında yer alan yüksek dağlara sahip ıssız bir yayladır.
Dağlık Badahşan Özerk Bölgesi, Tacikistan'ın tüm doğu bölümünü kapsar ve doğuda Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi, güneyde Afganistan'ın Badahşan Eyaleti ve kuzeyde Kırgızistan'ın Oş Bölgesi ile sınır komşusudur. Tacikistan içinde bölgenin batı sınırı, Karategin ile komşu iken ve güney batı sınır ucu (Darvoz Bölgesi) ise Hatlon Bölgesi ile komşudur. En yüksek dağlar, dünyanın çatısı olarak bilinen Pamir (eski Imeon Dağı) Dağlarıdır. Eski Sovyet Orta Asya'daki 7.000 metrelik beş zirvenin üçü Dağlık Badahşan bölgesinde bulunmaktadır. 7.495 metrelik İsmail Samanî Zirvesi (eski adıyla Komünizm Zirvesi ve ondan önce, Stalin Zirvesi), Kırgızistan sınırındaki 7.134 metrelik İbn Sina Zirvesi (eski adıyla Lenin Zirvesi ve Kırgız tarafında hala bu adla bilinmektedir) ve 7.105 metrelik Korzenevskaya Zirvesi (7,105 m).
Ekonomi
Hakan Güneş'e göre ekonomik açıdan Sovyetlerin dağılmasına hazırlıksız olan ve dağılmanın bir anda olmasını istemeyen Orta Asya Cumhuriyetleri yöneticilerinin Post-Sovyet dönemindeki ortak amaçları, hız ve yöntemlerinde farklılıklar olsa da gerek tedrici gerekse şok terapi şeklinde hayata geçirilen kapitalizasyon sürecinin ne pahasına olursa olsun geri dönülemez bir aşamaya getirilmesiydi. Bu cumhuriyetlerden Özbekistan özelleştirme sürecine Sovyet dönemindeki nispeten bağımsız olan tarım sektörünü koruyarak, üretim altyapısının tamamen yıkılmasına izin vermeyen aşamalı bir model ile devam ediyordu. Kazakistan ise büyük doğal kaynak rezervleri sayesinde refah açısından komşularına göre daha yüksek bir konumdaydı. Tacikistan ise bu bağımsızlık ve kapitalizasyon sürecine Orta Asya Cumhuriyetleri arasındaki en fakir ülke olarak girdi. Diğer Orta Asya cumhuriyetlerinden farklı olarak Tacikistan'da bağımsızlıkla birlikte bir iç savaş yaşandı ve savaş ekonomi üzerinde büyük bir yıkım getirdi. Rafiz Abazov'a göre Dünya Bankası verilerinde 1990-2000 yılları arasında Tacik ekonomisi yıllık %6,7 oranlarında daralmalarla karşılaşmıştır. 1997'de iç savaşın sona ermesiyle, Tacikistan hükûmeti, ekonominin ana sektörlerinin restorasyonuna ve gıda tedarikinde kendi kendine yeterliliğe ulaşmaya odaklanan bir savaş sonrası ekonomik yeniden yapılanma programını yürürlüğe koydu. Kapitalizasyon süreci ise savaşın bitmesiyle hızlandı, ticaret kademeli olarak serbestleştirdi, ulusal ekonomi uluslararası yatırıma açıldı ve Ekim 2000'de ulusal para birimi olan somoni tedavüle girdi.
Dağlık Badahşan bölgesinde ise toprağın tarıma elverişli olmaması nedeniyle SSCB'nin dağılması sonrasında merkezi olarak planlanan tarımsal faaliyet, hane halkı tarafından geçimlik olarak sürdürülmeye başlandı. SSCB'nin dağılması sonrasında Tacikistan'daki tüm sanayi ve altyapı iç savaş esnasında çökerken Dağlık Badahşan büyük bir tarımsal sorunla karşı karşıya kalmıştır. Pamir Dağları'nın %90'ı kaplayan bölgede toprakların %85'inden fazlasının tarımsal bir üretkenliği bulunmamaktadır. Bölgenin bütçesinin %93'ü merkezi Tacik hükûmeti transferlerinden karşılanırken sadece %7'si bölgedeki vergiler ve diğer ödemelerden sağlanmaktadır. Dağlık Badahşan'da yoksulluğun güçlü bir bölgesel boyutu bulunmaktadır. Başkent Duşanbe ile karşılaştırıldığında, Dağlık Badahşan'daki hanelerin yoksul olma olasılığı yedi kat, Hatlon'daki hanelerin yoksul olma olasılığı ise dört-beş kat daha fazladır. Bağımsızlık sonrası işsizlik, yüksek enflasyon, iç savaş sorunları nedeniyle bölge ve ülke düzeyinde sürekli olarak dışa göç yaşanmaktadır. Bu ekonomik dönüşüm ise sosyal olarak işlerini ilk kaybeden kadınları etkilemiştir. Cinsiyete dayalı eşitsizliklerin artmasıyla Tacikistan'da kadınların sosyo-politik alandaki rolleri günden güne azalmıştır. Rafiz Abazov'un belirttiği üzere 2007 Economist İntelligence Unıt verilerine göre Tacikistan'da aylık ücretler 18-30 dolar arasında değişmekte ve nüfusunun %64'ü yoksulluk sınırının altında yaşamaktadır. Ekonomik açıdan birçok sorunu olan ülkenin Avrupa ve Rusya'ya giden uyuşturucu rotasında yer alması nedeniyle Tacikistan GYSİH'nin %40'ını bu gölge ekonomi oluşturmaktadır.
Nüfus
Dağlık Badahşan Özerk Bölgesi'nin nüfusu, 2000 ve 2010 sayımları arasında 206.004'ten 205.949'a hafif bir düşüş göstermiştir. 2019 itibarıyla nüfusun 226.900 olduğu tahmin ediliyor. Tacikistan Devlet İstatistik Komitesi'ne göre, Dağlık Badahşan'daki ana etnik grup Pamirlerdir. Pamirlerden sonra ise Kırgızlar ve diğer gruplar gelmektedir. Bölgedeki en büyük şehir 30.000 nüfusu ile Horog şehridir. İkinci en büyük yerleşim yeri ise 4000 sakiniyle Murghab şehridir. Dağlık Badahşan Özerk Bölgesi Pamir dilinin pek çok farklı lehçesine ev sahipliği yapmaktadır. Orta Asya ülkeleri içinde Türkçe konuşulmayan tek ülke olan Tacikistan'da Tacikçe ve Pamir dilleri İran dil ailesi içinde yer almaktadır. Dağlık Badahşan'da konuşulan başlıca Pamir lehçeleri arasında Şugnanca, Ruşani, Vahanca, İşkaşim, Sarıkolca, Yazgulyam, Hufi, Bartangi gibi diller yer almaktadır. Vanj nehri vadisinde konuşulan bir dil olan Vanji ise 19. yüzyılda yok olmuştur. Bölgede bu dilleri konuşan insan sayılarının çok az olması nedeniyle bu diller tehlike altındadır. Örneğin Şugnan dilini konuşan kişi sayısı 84.000, Sarıkol dilini konuşanların sayısı 45.000, Yazgulyam dilini konuşanların sayısı ise 11.000'dir. Murghab bölgesinde hatırı sayılır sayıda Kırgızca konuşan kişi bulunmaktadır. Rusça ve Tacikçe dilleri de Dağlık Badahşan Özerk Bölgesi'nde yaygın olarak konuşulmaktadır. Dağlık Badahşan Özerk bölgesinde dini çoğunluk Şii öğretisine bağlı İsmailî kolundandır ve Ağa Han'a bağlılık yaygındır.
Ulaşım
Dağlık Badahşan Özerk Bölgesi'ni dünyaya bağlayan iki yol bulunmaktadır. Horog-Duşanbe yolu ve Horog Oş yolu. Bu iki yol da Pamir otoyolunun bölümleridir. Üçüncü bir yol olan Horog'u Karasu Geçidi ile Çin'deki Taşkurgan'a bağlayan yol ise oldukça zorlu bir güzergahtır. Dağlık Badahşan Özerk Bölgesi, Hayber Pahtunhva ve Gilgit Baltistan'dan dar ama neredeyse geçilmez olan Vahan Koridoru ile ayrılmaktadır. Bir başka yol ise Horog'dan Vahan'a ve Afgan sınırına doğru ilerlemektedir. Horog Havaalan'ından Tacik Air ile 2014 yılından beri düzenli olarak Duşanbe'ye uçuşlar sağlanmaktadır.
Enerji
Rafiz Abazov'a göre Tacikistan ve Dağlık Badahşan Özerk Bölgesi'nin yüzde 90'ının dağlarla kaplı olması nedeniyle hidroelektrik enerji bölge için önemlidir. 1970 ve 1980'lerde Tacikistan, Orta Asya Cumhuriyetleri içerisinde en çok hidroelektrik enerjisi üreten ülkedir. 2019 yılında, Avrupa Birliği ve Almanya, Shokhdara nehri boyunca 11 MW'lık bir nehir tipi hidroelektrik santralinin inşasını finanse etmek için Tacikistan Hükûmeti ile koordineli olarak 37 milyon Euro taahhüt etmiştir. Projenin Afganistan'daki Badahşan Eyaletine de enerji sağlaması amaçlanmaktadır.
Spor
Horog şehri Bandy oynanan en yüksek rakımlı yerleşim yeridir.
Yazılım tanımlı radyo
Yazılım tanımlı radyo 1991’de John Mittola tarafından radyoların yazılımsal olarak konfigüre ve programlanabileceği düşüncesiyle başlamış olan yeni bir radyo teknolojisi kavramıdır. Dijital radyo birbiriyle haberleşebilen alıcı ve verici ünitelerine sahip kablosuz aygıtlardır. 1895'te ilk radyo vericisinin Guglielmo Marconi tarafından icadından bugüne, tasarım yaklaşımları da değişim göstermiştir. Bu, tüm elemanlarının donanım bileşenlerinden oluştuğu analog radyodan, olabildiğince yazılım tanımlı bileşenlere sahip dijital radyoya giden bir süreç olarak da görülebilir.
Güzelyurt, Bulancak
Güzelyurt, Giresun ilinin Bulancak ilçesine bağlı bir köydür.
Yazılım tanımlı radyo
Klasik bir radyo sisteminde sinyal indirgeme/yükseltme, modülasyon/demodülasyon, filtreleme ve diğer sinyal şekillendirme işlemleri donanım elemanları üzerinden yapılır. İdeal bir yazılımsal radyoda bu elemanların yerini kullanıcının herhangi bir zamanda değiştirebileceği yani programlanabilir bir sistem alır. Bu alanda çalışan SDRForum, tasarım yaklaşımlarını çeşitli seviyelere ayırmaktadır:
Güzelyurt, Bulancak
Tarihçe
Daha önceleri Sofulu köyünün Kabullu mahallesi iken bugünkü adıyla köy oldu.
Coğrafya
Köy, Giresun il merkezine 59 km, Bulancak ilçe merkezine 44 km uzaklıktadır. Köy, Bulancak'ın güneyinde olup, numaralı Bulancak-Kovanlık-Aydındere il yoluna, 3,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yazılım tanımlı radyo
Henüz tamamen gerçekleştirilebilmiş ideal bir yazılım tanımlı radyo bulunmamaktadır.
SDR4All
SDR4All, Alcatel-Lucent Chair-Supelec bünyesinde geliştirilmekte olan bir bilişsel telsiz geliştirme kitidir. Telekom alanındaki teorik çalışmaları pratikte test etmek ve uygulamaya dökmek amacıyla yola çıkılmıştır. Aynı isimde geliştirilmekte oldukları yazılım tanımlı radyo aygıtları da bulunmaktadır.
Roadrunner United
RoadRunner United, RoadRunner Records'un sanatçılarının içinde bulunduğu metal grubu. Bu grubun içinde 4 grup kaptanı, 56 sanatçı, 45 tane grup mevcuttur. Kurucuları Joey Jordison (Slipknot - bateri), Matthew Heafy (Trivium - vokal, ritim gitar), Dino Cazares (Fear Factory - solo gitar) ve Robert Flynn'dir (Machine Head - vokal).
2015 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda Türkiye
Türkiye 22-30 Ağustos 2015 tarihlerinde Çin'in başkenti Pekin'de düzenlenen 2015 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda mücadele etmiştir.
Fizikçi
Fizikçi, fizik ile uğraşan, bu konuda eğitim görmüş, veya fizik alanında önemli gelişmelere imkân vermiş olan kişilerdir.
2015 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda Türkiye
Sonuçlar
(q - elemeleri geçti, NM - derece yok, SB - sezonun en iyi derecesi)
Food, Inc.
Food, Inc., (İngilizce Gıda, A.Ş. anlamına gelir.) 2009 yılı Amerikan yapımı belgesel film.
Film, ABD'deki çevreye zarar veren, çalışanlarının haklarına önem vermeyen ve sağlıksız gıda üreten büyük firmaları eleştirmektedir.
Food, Inc., 82. Akademi Ödülleri'nde en iyi belgesel film adayı oldu, fakat ödülü The Cove başlıklı belgesel kazandı.
Gimme That
"Gimme That", Amerikalı R&B şarkıcısı Chris Brown'un kendi adını taşıyan ilk albümünden çıkan üçüncü teklisidir. Parçanın sözleri Scott Storch ve Sean Garrett'a, yapımı Scott Storch'a aittir. "Gimme That"in, Lil Wayne ile birlikte yeniden kaydedilen düzenlemesi, parçanın albüm sürümü yerine yayımlanmıştır. Şarkı, ABD Billboard Hot 100 listesine 80 numaradan girmiş ve listede 15 numaraya çıkmıştır.
Arequipa
Arequipa, Peru'nun Arequipa Bölgesi başkenti ve en geniş şehridir. Beyaz Şehir (White City) olarak da bilinir. INEI raporlarına göre 844.407 kişilik nüfusuyla Peru'nun ikinci en kalabalık şehridir. Arequipa, Peru'nun ticari açıdan önemli bir şehri ve ikinci büyük sanayi şehridir. Üretim, ihracat ve yüksek kalite yün şehrin en önemli endüstri aktiviteleridir. Aynı zamanda Şili, Bolivya ve Brezilya ile yakın ticari ilişkileri mevcuttur.
Ismael Gómez Falcón
Ismael Gómez Falcón, namı diğer Falcón (d. 24 Nisan 1985, Cádiz). İspanyol futbolcudur. La Liga'nın güçlü takımlarından Atlético Madrid'de forma giymektedir. Takımın 3. kalecisi olmasına rağmen 1 numaralı formayı giymektedir.
1. FC Saarbrücken
1. FC Saarbrücken, Almanya 3. Liga'da yer alan bir futbol kulübü.