cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nat King Cole
Çocukluğu ve Şikago
Ailesi Chicago'ya yakın olan Bronzeville'de yaşadı. Nat, sürekli bu civarlardaki kafe ve barların etrafında zaman geçirdi. Bu sırada Louis Armstrong, Earl Hines, Jimmie Noone gibi müzik dünyasının ünlü isimlerinin şarkılarını dinledi. Ayrıca aynı yıllarda Walter Dyett'in bir projesi olan DuSable High School adlı okulda yapılan bir programda yer aldı.
Earl Hines'ın eserlerini çalarak, profesyonel kariyerine 1930'lu yılların ortalarında Nat Cole ismiyle henüz çok gençken başladı. Abisi Eddie Coles da daha sonra bas gitarist olarak Nat'in grubuna Eddie's adıyla 1936 yılında katıldı. O yıl ilk kayıtlarını aynı isimle yaptılar. Ardından düzenli olarak civardaki müzikli yerlerde sahne almaya başladılar. Sonraları yine bir caz performansı sırasında King takma adı onun için kullanıldı.
Los Angeles and King Cole üçlüsü
Nat daha önceki grubu olan Shuffle Alongun dansçısı Nadine Robinson ile evlendi. Evlendikten sonra Los Angeles'a taşındılar ve orada Cole Nat King Cole üçlüsünü kurdu. Üçlüde, Nat piyanoda, Oscar Moore gitarda ve Wesley Price da bastaydı. grup 1930'lu yılların sonlarına kadar Los Angeles'ta çaldı ve birçok demo kaydetti. Grupta Nat'in rolü piyanoyu çalmak ve topluluğa liderlik etmekti. Nat şarkıcılık kariyerine, barda bulunan önemli bir müşterinin Sweet Lorraine'i söylemesinin istemesine kadar başlamadı. Olay aynen şöyle gelişmişti. Müşteri çok zengin ve gece kulübüne sürekli gelen bir şahsiyetti. Ardından bir şekilde Nat'den Sweet Lorraine'i söylemesini istedi. Nat de bu teklifi Pen piyanistim piyano çalarım şarkı söylemem diyerek reddetti. Hemen sonrasında müşteri Yoksa bilmiyormusun? diyerek tekrar Nat'e yüklendi. Fakat Nat tekrar bu teklifi Tabii ki biliyorum ama yapmayacağım diyerek ikinci kez geri çevirdi. Bunun üzerine müşteri bunu patrona ileteceğini söyleyerek uzaklaşıp patrona gitti. Bu olaydan sonra patron Nat'in yanına gelerek onun buranın en önemli müşterisi olduğunu ve şarkıyı söylemek zorunda olduğunun aksi halde Nat'in ve grubunun işine son vereceğini söyledi. Bunu üzerine Nat'in şarkıcılık kariyeri başladı. 1928 yapımı Sweet Lorraine 1940 yılında Nat'in ilk hit parçası oldu.
II. Dünya Savaşı sırasında Wesley Prince'ın gruptan ayrılması üzerine Nat onun yerine Johnny Miller'ı gruba dahil etti. Ardından üçlü 1943'te Capitol Records addlı müzik şirketiyle anlaşma imzaladı. Nat tüm kariyeri boyunca bu şirketle çalışmaya devam etti. Nat'in albümlerinin hem müzikal anlamda hem de parasal anlamda başarılı olmasından sonra Capitol Records Los Angeles-Hollywood and Vine adlı bölgede büyük bir bina yaptırdı. 1956'de inşası biten binaya the house that Nat built de denmektedir.
Cole, bir caz piyanisti olarak düşünüldü. Konserlerinde sürekli piyano çaldı. İlk konseri Jazz at Philharmonic(Mercury Records kayıtlarında ''Shorty Nadine olarak geçer) ismini taşımaktaydı. Oluşturduğu grupta, piyano, bas ve gitarın bir arada bulunması o yılar için bir devrim niteliği taşımaktaydı. O günden sonra bu türdeki caz grupları ünlü olmaya başladı. Bu tarz dönemin ünlü müzisyenleri tarafından geliştirilip günümüze kadar ulaştı. Bu müzisyenlerin arasında Art Tatum, Erroll Garner, Oscar Peterson, Ahmad Jamal, Tommy Flanagan gibi piyanistlerin yanı sıra blues piyanistleri Charles Brown ve Ray Charles da yer aldı. Cole ayrıca, Lester Young, Red Callender, veLionel Hampton gibi müzisyenler ile de piyano çalıp performansını sergiledi.
The Page Cavanaugh Trio'su da Cole'un triosu ile aynı zamanda yani savaş sonrasında kuruldu. Günümüzde bile hangisinin daha iyi olduğu tartışılsa da genellikle Cole'un triosunun daha iyi olduğu iddia edilmektedir..
Şarkıcılık kariyerinde ilk yıllar
Capitol Records'tan Johnny Mercer bu şarkıyı kaydetmeleri için Cole'u şirkete davet etti. Kayıt gerçekleşip piyasaya sürüldükten sonra bu yapım geniş bir dinleyici kitlesine ulaştı. 500 bin kopyadan fazla sattı. Bu şarkıya rağmen Nat hiçbir zaman bir rock sanatçısı olarak görülmedi. Fakat yine de bu şarkı ilk rock and roll yapımlarından biri olarak gösterilmektedir. Ayrıca Bo Diddley, Cole'u etkilendiği kişiler arasında saydı.
1940 yılının sonlarına doğru Cole, daha fazla dinleyiciye ulaşabilmek adına daha çok pop motifleri ile süslü şarkılar kaydetti. Bunu telli çalgılardan oluşan bir orkestra ile birlikte çalışarak gerçekleştirdi. Bir pop ikonu olarak benimsenmesi The Christmas Song gibi bir hit şarkısı ile birleşti, pekişti. Bu şarkıyı Cole tam dört kez farklı koşullarda kaydetti. Bunlar 1946, 1953, 1961 ve 1961 yıllarında kaydedildi. Son kayıt, The Nat King Cole Story albümünde yer aldı ve stereo olarak kaydedildi. Hatta parçanın bu sürümü, günümüzde de sık sık çeşitli yerlerde çalmaktadır.
Cazdan popa doğru kayması, hayranlarının ve müzik eleştirmenlerinin konusu haline gelince Cole, tekrar özüne döndüğünü ve asla cazdan kopmadığını göstermek amacı ile 1956 yılının sonlarına doğru, After the Midnight adlı bir albüm kaydetti.
Televizyon hayatı
5 Kasım 1956 tarihinde kendi adını taşıyan The Nat King Cole Show!! adlı televizyon programı NBC adlı Amerikan televizyon kanalında yayınlanmaya başladı. Televizyoncuların Cole'un programını, Amerika'da ilk siyahi bir Amerikalı'nın sunduğu program olarak anons etmelerine karşın, program ile beraber Cole'un büyük bir caz piyanisti ve şarkıcı olduğu herkes tarafından anlaşıldı ve öğrenildi.
Program yayına başladığı sıralarda pazartesi günleri on beş dakika süreyle yayınlandıysa da Temmuz 1957'de otuz dakikaya çıkarılarak yayınlanmaya devam etti. Programa, müzik piyasasında Cole'un rakibi olan Frankie Lane de katıldı. televizyon kanalı yöneticilerinin bütün engellemelerine rağmen programa katılan bu beyaz piyanistin katılması oldukça önemlidir. Çünkü kendisi, ilk defa renk engelini aşan piyanist olarak,programa konuk olarak katılan ile beyaz olmuştur. Ardından programa Ella Fitzgerald, Harry Belafonte, Mel Tormé, Peggy Lee, ve Eartha Kitt gibi ünlü sanatçıların katılması ile programın popülerliği daha da arttı. Program ardından uluslararası bir sponsora ihtiyaç duysa da hiçbir zaman uluslararası bir sponsor bulamadı. Yalnızca Rheingold Beer adlı bir şirket sponsor oldu. Fakat bu da programa finansal kaynak açısından yetersiz kaldı.
Programın son bölümü, 17 Aralık 1957 tarihinde yayınlandı. Cole hiçbir desteğe gerek kalmadan sadece kendi yaptıkları ile televizyon dünyasında bir yıl ayakta kalabildi. Programın popülerliğinin azalması, sponsor bulunamaması Coole ve programın yayıncı şirketi NBC'yi de ekonomik anlamda zarara soktu. Programın popülerliğinin azalmasının bir nedeni de diğer bir müzik kanalı olan ABC'nin bazı farklı türde televizyon şovları ile ilgiyi üzerine çekmesi oldu. Sonuçta, Cole'ün yapımı iki kanal arasındaki rekabete yenik düştü. Buna ek olarak, Frank Sinatra (1957), Judy Garland (1963) ve Julie Andrews (1972) gibi müzisyenlerin programları da aynı şekilde sonlandı. Kısacası, o yıllarda müzikal programlar yapımcılar tarafından riskli projeler oldu.
Programın iptali ve ırkçılık
Televizyon programı, sponsorların siyahi bir sanatçıyı desteklemek istememesi ve programa hiçbir kuruluşun sponsor olamaması nedeniyle iptal edildi. Cole'e, tüm yaşamı boyunca ırkçılık yapıldı. O da bu ayrımcılığı yapan bazı yerlerde sahne almadı, teklifleri reddetti. 1956 yılında sahnede Little Girl adlı şarkısını söylerken White Citizens Council üyeleri tarafından saldırıya uğradı. Bu olay BirminghamAlabama'da gerçekleşti. Daha önceden de, yine burada aynı grubun Cole'u kaçırma girişiminde bulunduğu için Cole, bir daha ülkenin güney eyaletlerinde sahne almadı.
1950'ler ve sonrası
1950]]'li yıllarda Nat Cole ardı ardına birçok hit parça yaptı. Bunlardan bazıları, "Smile", "Pretend", "A Blossom Fell", "If I May" gibi parçalardır. Parçaları günün en iyi aranjörleri ve yapımcılarının ortak çalışması ürünüdür. Bu kişiler arasında Nelson Riddle, Gordon Jenkins, Ralph Carmichael gibi isimler vardır. Riddle, 1950 yılında çıkmış olan Cole albümlerinden onun ilk 10 inç uzunluğunda albümü olan Nat King Cole Sings For Two In Love(1953) albümünü ve başka birkaç albümünü aranje etti. Jenkins de listelerde 1 numaraya kadar yükselmiş olan albüm Love Is the Thing'i 1957 yılı Nisan'ında aranje etti.
1958 yılında Cole, İspanyolca albümü Cole Espanol albümünü kaydetmek üzere Havana-Küba'ya gitti. Bu albüm ABD'de ve Latin Amerika'da çok tutuldu.Ardından çıkan iki albüm de bu albümün başarısından dolayı İspanyolca ve Portekizce dillerinde oldu. 1959 yılında çıkan A Mis Amigos ve 1962 de çıkan More Cole Espanol albümleri bahsi geçen albümlerdir. "Ansiedad" adlı Venezuela hiti, A Mis Amigos albümünde yer almaktadır. Cole şarkının sözlerini 1958'de Caracas da şarkı söylerken öğrenmiş ve İngilizce dışında diğer dillerde şarkı söylemeye devam etti.
Bu müzikal anlamdaki değişim sonucu, 1950'li yılların sonunda Nat Cole,yeni parçalarının genç dinleyiciler tarafından çok rağbet görmediğin fark etti. Bunun üzerine rock tarzını andıran Send For Me parçasını kaydetti. Parça listelerde 6 numaraya kadar yükseldi.
Cole, 1960'lı yıllarda da birkaç tane sevilen parça yaptı.bunların arasında 1962 yılının Ağusutos ayında yaptığı Ramblin Rose, "Dear Lonely Hearts", "Those Lazy, Hazy, Crazy Days Of Summer", ve "That Sunday, That Summer" gibi şarkılar bulunur.
Bu yıllarda, bazı kısa metrajlı filmlerde de rol aldı. Bunlardan en önemlisi Saint Louis Blues adlı filmidir (1958).Bundan başka,The Nat King Cole Story, China Gate, ve The Blue Gardenia gibi yapımlarda da rol aldı. Son filmi Cat Ballou ölümünden birkaç ay sonra 1965'te yayınlandı.
Ölümü ve sonraki başarıları
Cole, 15 Şubat 1965 tarihinde akciğer kanserinden, kariyerinin zirvesindeyken öldü. Vefatından önceki gün bir radyoya verdiği bir röportajda Kendimi hiç bu kadar iyi hissetmemiştim.Galiba kanserden tamamen kurtuldum demiştir. 1997 yılında yayınlanan ve Cole'un hayat hikâyesini anlatan Chicken Soup for the Soul adlı kitapta karısı Maria'nın Cole'un öldüğü anı bir araba problemi nedeniyle kaçırdığı söylense bile, bu bir şehir efsanesidir.
Son albümü L-O-V-E, 1964 yılının Aralık ayının ilk günlerinde akciğer kanseri tedavisi nedeniyle hastaneye yatmasından birkaç gün önce tamamlandı. Albümün çıkışı da ölümünden birkaç gün öncesine rastlar. Billboard listesinde bu albüm dört numaraya kadar yükseldi (1965). 1957 yılında kaydettiği single'ı "When I Fall In Love" 1987 yılında İngiltere müzik listelerinde zirveye kadar yükseldi.
1983 yılında Capitol Record'dan gelen bir açıklamaya göre,Cole'un kaydedip de yayınlanmayan başka parçalarının da bulunduğu söylendi.Bu şarkılar arasında, Japonca bir şarkı ve İspanyolca "Tu Eres Tan Amable" bulunur. Capitol records sonraki yıl Unreleased isimli bir albüm ile bunları piyasaya sürdü.
Cole, 1990 yılında Hayat Boyu Başarı dalında Grammy ödülüne layık görüldü. Ayrıca, Alabama Music Hall of Fame ve Alabama Jazz Hall of Fame gibi kurumlarda da yer aldı.
1991 yılında Mosaic Records adlı bir Amerikan müzik şirketi The Complete Capitol Recordings of the Nat King Cole Trio adıyla Capitol Records'tan çıkan tüm Nat King Cole ve Trio'sunun parçalarını yayınladı. Bu set 18 adet diskten oluşmaktaydı ve 349 tane şarkı içermekteydi.
Nat'in en küçük erkek kardeşi Freddy Cole ve Nat'in kızı Natalie Cole da şarkıcıdır. 1991 yılında Natalie Cole kendi albümüne 1961'de babasının şarkısı olan Unforgettable'ı koydu. Fakat kendi sesi ve babasının sesini şarkıda birleştirdi. Böylece babasının müziğini tekrar anmış oldu. Şarkının ismini taşıyan bu albüm 1992 yılında yedi adet Grammy ödülü kazandı.
Evlilikleri, çocukları ve diğer kişisel bilgileri
Cole'un kesin doğum tarihi hakkında birçok karışıklık yaşandı. Çünkü, kendisinin resmi bazı belgelerde dört tane farklı doğum tarihi kullanması buna neden oldu (1915, 1916, 1917, ve 1919). Fakat 1920 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan nüfus sayımında Nathaniel, ailesi ve kardeşleri ile birlikte sayılırken, dokuz aylık olarak kayıtlara geçti. Bu resmi kayda göre de onun 1919 yılında doğduğu açıkça görülmektedir. 1930 yılında Chicago'da iken yapılan nüfus sayımında da on bir yaşında olarak kayıtlara geçti. Ayrıcaö Nat King Cole topluluğunun internet sitesinde de Cole'un doğum yılı 1919 olarak görülmektedir.
Cole'un Nadine Robinson ile olan ilk evliliği 1948 yılında bitti. 28 Mart 1948 tarihinde, boşanma işlemlerinin tamamen sona ermesinden sadece altı gün sonra Nat King Cole, şarkıcı Maria Hawkins Ellington ile evlendi. Ellington'ın cazcı Duke Ellington ile hiçbir akrabalık bağı olmamasına karşın Maria Ellington, Duke Ellington'ın grubunda şarkı söylemekteydi. İkili, Harlem Abyssinian kilisesinde politikacı Adam Clayton Powell Jr. tarafından evlendirildi. Beş çocukları oldu. İlk kızları Natalie 1950 yılında dünyaya geldi. Ondan önce ikili Maria'nın kız kardeşinin kızı olan 1944 doğumlu Carol'ı evlat edindi. Oğulları Nat Kelly Cole, 1959 yılında doğdu ve henüz otuz altı yaşında iken 1995 yılında öldü. İkiz kızları Casey ve Timolin de 1961 doğdu.
Nat Cole, evliliğinde birçok sorun da yaşadı. Akciğer kanseri teşhisinin konmasından sonra bile eşi Maria ile arası, aktris Gunilla Hutton nedeniyle bozuktu. Hutton, Nurse Goodbody of Hee Haw yapımındaki rolüyle ünlüdür. Fakat, hastalığının tamamında sürekli eşi ile yaşadı ve ölene dek beraber kaldı. Eşi Maria bir röportajında Cole'un sorunlarına hiç takılıp kalmadığını her zaman kişiliğini ve müzikal anlamdaki kalitesini ön planda tuttuğunu vurgulamıştır.
Cole, KOOL marka mentollü sigaralarının tiryakisiydi ve günde üç paket kadar tüketmekteydi. Sigara içmesinin sesini daha kısık yaptığına inanıyordu. Kayıtlardan önce de bu amaçla hemen birkaç adet sigara içiyordu. 15 Şubat 1965 tarihinde Kaliforniya- Santa Monica'da St.John's Hastanesi'nde akciğer kanseri nedeniyle öldü.Naaşı, Los Angeles St.James Episcomal kilisesinde kaldırıldı. Cole, Glendale-Los Angeles'taki Forest Lawn Memorial Park'ta bulunan Freedom Mausoleum'a gömüldü.
Politik görüşü
Cole başkanlık seçimlerinde John F. Kennedy'i destekledi. 1961 yılında,Frank Sinatra'nın düzenlediği bu başkan adayını destekleyen şovlarda yer alan sanatçılar arasında yer aldı. Bazı toplumsal konularda başkan Kennedy ile ve sonraları başkan Johnson ile fikir alışverişinde bulundu.
Televizyondaki yeri
Cole,kendi programının dışında da bazı televizyon yapımlarında da yer aldı. Ed Sullivan'ın Programında Nat King Cole
Zeytindağı (kitap)
Zeytindağı, Falih Rıfkı Atay'ın yedek subay olarak katıldığı I. Dünya Savaşı'ndaki anı ve izlenimlerinden oluşan ve Osmanlı İmparatorluğu’nun savaşta içine düştüğü durumu ortaya koyan eseri.
Kitabın adı
Kitabın adı, Cemal Paşa’nın başında bulunduğu 4. Ordu Karargâhının yerleşik olduğu ve Kudüs’e yakın bir tepe olan Zeytindağı'ndan gelmektedir.
Kitabın özeti
Falih Rıfkı Atay, bu kitabında, Osmanlı saltanatının son günlerinden Türkiye'nin ilk günlerine kadarki bir zaman dilimini anlatmaktadır. Yazar bir görev sebebiyle Cemal Paşa’nın Karargâhına yani Zeytindağı’na gitmiştir. Burada yaşamış olduğu olayları ve anılarını bulunduğu tarihin önemli olaylarını da içine alacak şekilde anlatmıştır.
I. Dünya Savaşı başladığında Falih Rıfkı Atay yedek subay olarak orduya alınır ve Cemal Paşa’nın Karargâhına tayin olur. Cemal Paşa ile ilk ilişkileri de burada gelişir.
Kitabın ilk bölümlerinde İttihat ve Terakki Cemiyetinden söz edilmiştir. İttihat ve Terakki Cemiyeti içerisinde Cemal Paşa, Talat Paşa ve Enver Paşa en önemli simalardır. Cemal Paşa, gençlik ve yenilik akımı içinde hatırı sayılır, anlamadığı işi ehline bırakan ve güvendiği kimseye her türlü yardımı yapmak meziyeti ile tanınmaktadır. Enver ve Talat Paşalar ise tutucu bir kişilik sergilemektedirler. Falih Rıfkı Atay, Enver Paşa’nın fikirlerini benimsememekte ve Enver Paşa’yı diktatör olarak nitelemektedir. Savaşta ölenleri ve yakınlarını, "pomadlı bir yüz derisinin kapladığı boş bir kafanın içindeki bomboş bir hayalin kurbanları" diye tanımlamıştır. Enver Paşa ile Müslüman Orta Çağı'nın her şeyi ile devam edeceğini, Türkiye’nin kurtuluşunun Enver Paşa gibilerden kurtulmakla mümkün olduğu düşüncesindedir.
İttihat ve Terakki Cemiyeti kendi içerisinde bölünmüş bir yapı sergilemektedir. Bir birlik ve beraberlik söz konusu değildir. Her liderin bir grubu vardır. Falih Rıfkı Atay da Cemal Paşa'nın adamı damgasını taşımaktadır. Falih Rıfkı Atay, İttihat ve Terakki Cemiyetinin bu yönünü yani fikir birliğinin bulunmayışını eleştirmektedir. Çünkü yaşanılan bunalımdan kurtuluş ancak birlik ve beraberlikle mümkündür. Buna rağmen bilinçsiz yaklaşımlar ve kişisel hesaplaşmalar, İttihat ve Terakki Cemiyetini kendi kendisiyle uğraşan bir duruma düşürmüştür.
Falih Rıfkı Atay, Cemal Paşa ile beraber çalışmaya başladıktan sonra olayları daha açık ve net bir şekilde görebilmektedir. Bir dönem, bir imparatorluk yok olmaktadır. Yazar bunu sezinleyebilmektedir. Suriye, Filistin ve Hicaz’da yaşamış oldukları bir devrin çöküşünü gözler önüne sermektedir.
Falih Rıfkı Atay, Osmanlı İmparatorluğu’nun bir kukla devlet olduğunu söylemektedir. Örneğin şöyle bir olay anlatılmaktadır:
Osmanlı İmparatorluğu, ümmetçilik fikriyle üç kıtada egemen olmuştu ve bu coğrafyanın büyük bir kısmını Arapların yaşadıkları ülkeler kapsamaktaydı. Kudüs, Şam, Filistin, Hicaz gibi. Osmanlı sadece coğrafyada büyüyebilmişti. Çünkü bu kazanılan toprakların hiçbirinin kültürlerine, dillerine, ticaretlerine ve mal mülk, para ile ilgili şeylere egemen olunamamıştı. Ne hazindir ki Osmanlı, Arapları Türkleştireceğine oradaki Türkler Araplaşmıştır.
"Suriye, Filistin ve Hicaz'da:
— Türk müsünüz?
Sorusunun birçok defalar cevabı:
Bu kıtaları ne sömürgeleştirmiş, ne de vatanlaştırmıştık.
Osmanlı İmparatorluğu buralarda, ücretsiz tarla ve sokak bekçisi idi."
"Bizim emperyalizm, Osmanlı emperyalizmi, şu ana fikir üstünde kurulmuş bir hayal idi: Türk milleti kendi başına devlet yapamaz!"
Osmanlı, Arap topraklarını alarak oraları bir bakıma imar ediyordu. Çünkü Arap şeyhleri arasındaki kanlı savaşlar sonucunda Arap halkı mağdur oluyor ve maddi olarak da çöküntüye uğruyordu. Osmanlı geldiğinde ise bu şeyhleri uzlaştırıp sükûneti sağlıyor ve onlara belirli imtiyazlar veriyordu. Bir bakıma Osmanlı onlar için bir kurtuluş gibiydi. Buna rağmen Osmanlı'nın güçsüz duruma düşmesini fırsat bilip Araplar hemen İngilizlerle, Fransızlarla anlaşmışlar ve Osmanlı’yı arkadan vurmuşlardır. Osmanlı’ya karşı görünüşte bağımlı olan Araplar her zaman kendi halifeliklerini istiyordu. Müslüman Araplar arasında Arap Halifeliği Hükûmeti peşinde olanlar vardı ve I. Dünya Savaşı çıktığında bu düşüncelerini gerçekleştirmek için ve İngilizlerin vereceklerini söz verdikleri ayrıcalıklardan dolayı Osmanlı’ya ihanet etmişlerdi.
Osmanlı İmparatorluğu'nun Araplara vermiş olduğu haklar, onların küçük bir anlaşmazlıkta bile isyan etmelerini sağlıyordu. Cemal Paşa zamanında çıkmış olan bir kanun ile komutanlara eğer vatan müdafaası için zaruri görülürse idam hükümlerini yerine getirmeleri yetkisi verilmişti. Yani isyanlar artık kanla bastırılıyordu. Cemal Paşa'nın bir amacı da Suriye’yi Osmanlılaştırmaktır. Bu düşüncesini gerçekleştirmek için Suriye'de Halide Hanım'la birlikte modern okullar açtırmıştır. Bunun yanında bir de göç ettirilen Ermenileri, Lübnan ve Suriye içlerine dağıtarak güçlenen Arap milliyetçiliğine karşı bir güvence olarak kullanıyordu. Hatta Ermenileri güçlendirmek için ev ve toprak bile verilmiştir.
Falih Rıfkı Atay, Arapları anlatırken din sömürüsü konusuna da değinmiş, ona göre din sömürüsü bütün dinler için geçerlidir:
"Medine, dini mallaştırmış ve maddeleştirmiş bir Asya pazarı idi. Kudüs, dini oyunlaştırmış bir Garp tiyatrosudur."
Araplar çok fakirdir; kendi ülkelerinde, ata topraklarında hizmetçi konumuna düşmüşlerdir. Üzümü Arap gündelikçi sıkar ve şarabını semiz Yahudi içer. Filistin ikiye ayrılmıştır. Eski Filistin, Arapların yani hizmetçilerin; yeni Filistin ise tüm güzelliği ve ihtişamıyla Yahudilerin. Din satışa sunulmaktadır. Hac dönemlerinde Araplar da Yahudiler de büyük kazanç elde etmek peşindedirler.
Osmanlı İmparatorluğu'nun Almanlarla beraber savaşa girmesinin en büyük nedeni İttihat ve Terakki Cemiyeti yöneticilerinden Enver Paşa’nın bir Alman hayranı olmasından kaynaklanıyordu. I. Dünya Savaşı sonucunda Tuna yukarısındaki iki imparatorluk, Akdeniz kıyısındaki bir imparatorluk ve Tuna kenarındaki bir krallık devrilmek üzereydi. Suriye ve Filistin’de Almanların durduramadığı İngiliz saldırıları yine bir Türk fakat bu sefer öz bir kumandan, Mustafa Kemal tarafından Halep aşağısında tutulmuştur. Mustafa Kemal'in orada seçtiği savunma hattı, Mîsâk-ı Millî’deki Türkiye sınırıdır.
Cemal Paşa’nın yerine Suriye’deki orduların başına getirilen Alman Erich von Falkenhayn da bozgunu durduramaz ve Kudüs İngilizlerin eline geçer. Artık yalnız Anadolu ve İstanbul düşünülür. İmparatorluğa ve onun rüyalarına "Allaha ısmarladık!" denir. Artık Şam'dan ayrılmak zamanı gelmiştir. Filistin bozgunundan sonra özel bir trenle İstanbul'a dönerken, ancak o zaman, Cemal Paşa, Anadolu'nun fakir topraklarına bakarak: "Keşke buralarda vazife almış olsaydım." diye düşünmektedir.
Cemal Paşa'ya sorulan, "Paşam bu harbe niçin girdik?" sorusuna; "Aylık vermek için! Hazine tamtakırdı. Para bulabilmek için ya bir tarafa boyun eğmeli, ya öbür tarafla birleşmeli idik." cevabı, anlayabilenler için çok ilginç ve hüzünlüdür.
Sonuç
Falih Rıfkı Atay, bu kitabında, "Büyük Harbde Osmanlı hazinesinin büyük bir kısmını çöl ve urban yemiştir." der. Atay'a göre cehaletin ve hayalciliğin sonu hüsrandır. Mustafa Kemal gibi "ilim ve vatan adamı" olunmalıdır. Milletin kurtuluşunun başka yolu yoktur.
Yayınevine tepkiler
Kitabın basımını gerçekleştiren Pozitif Yayınlarının, kitaptaki bazı sözleri değiştirmesi Murat Bardakçı gibi yazarların ve okurların tepkisini çekti.
Danone
{{şirket bilgi kutusu
}} Danone, taze sütlü ürünleri ve içecekleri ile tanınan Fransa merkezli çok uluslu bir şirket.
Şirketin gelişmesi
Danone 1967 yılında Fransanın peynir şirketi Gervais ile birleşerek Gervais-Danone adını aldı. Daha sonra Evian maden suyu ve Kronenbourg bira markası Danone'nin bünyesine geçti ve uluslararası genişlemeye başladı. Danone 1987 yılında Avrupa bisküvi üreticisi "Général Biscuit" şirketini ve Nabisco bisküvi markasının operasyonlarını satın aldı. 2000 yılında şirket birçok bölümlerini satmaya başladı. 2000 yılında Kronenbourg markası İskoçyanın Scottish & Newcastle şirketine 1,7 milyar euroya, İtalyan peynir ve et işletmeleri (Egidio Galbani Spa) Mart ayında satıldı. 2006 yılında ise 1991 yılında aldığı Amoy Food şirketini Japonyanın Ajinomoto şirketine sattı. Temmuz 2007'de, 5.3 milyar euroya kendi bisküvi bölümünü satmak için Kraft Foods şirketi ile anlaşmaya vardığını açıkladı. Ayrıca Temmuz 2007'de, Danone tarafından 12,3 milyar € nakit teklifi karşılığında Hollandalı bebek maması ve klinik beslenme şirketi Numico (Nutricia, Cow&Gate, Dumex,Milupa) satın alınmakla dünyanın en büyük ikinci bebek maması üreticisine dönüştü. Kasım 2014'te Danone Japonyanın Yakult şirketinin yüzde 20 hissesini 2 milyar $-a satın aldığını açıkladı.
Danone Enstitüsü
Danone Enstitüsü beslenme, diyet ve halk sağlığı ile ilgili araştırma yapan, bilgi ve eğitimi teşvik eden, kâr amacı gütmeyen organizasyondur. İlk Danone Enstitüsü, Danone Grubu tarafından 1991 yılında Fransa'da kurulmuştur. Enstitüte seçkin bilim adamları, beslenme uzmanları,eğitim uzmanları ve Danone temsilcileri katıldı. Kısa zamandan sonra dünyaya genişlemeye başladı. Danone Enstitüsü tıp uzmanları, eğitimciler ve doktorlar arasında beslenme bilgisini artırmakta ve yerel halkın sağlık ve beslenme sorunlarını gösteren programlar geliştirmektedir. Şu ana kadar dünyanın 16 ülkesinde Belçika, Kanada, Çin, Çekya, Fransa, Almanya, Endonezya, İsrail, İtalya, Japonya, Meksika, Polonya, Rusya, İspanya, Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye'de yer almaktadır.
Pelennor Çayırları Savaşı
Savaş, Yüzük Savaşı'ndaki ana savaşlardan birisidir ve Üçüncü Çağ'ın bitmesine yol açmıştır. Üçüncu Çağın 15 Mart 3019'unda Minas Tirith ile Anduin arasındaki Pelennor Çayırları denilen bölgede geçen savaşın sonucunda batı insanları ezici bir galibiyet elde etmiştir.
Savaş Öncesi
Minas Tirith şehrinin komutanı Faramir, Minas Tirith'in kuzeyindeki Cair Andros geçitlerinden babası Denethor'a haber getirmek için Minas Tirith'e gelir. Önceden İthillien'de adamlarıyla gözcülük yapmaktaydı. Faramir babasına Mordor'dan büyük bir ordunun harekete geçtiğini söyler. Ayrıca Kara Kapılar taraflarında da Doğululardan oluşan bir ordunun bulunduğunu iletir. Kendi birliklerini gelmeden önce nehrin koruması olan Osgilliath'ta bırakmıştır. Babası Faramir'e Osgilliath'ı savunmasını söyler. Ve Faramir de yanın Minas Tirith'teki birliklerin bir kısmını alıp Osgilliath'da konuşlanır. Bu arada Gondor'un güney kasabalarından yardım orduları Gondor'a ulaşmıştır. Bu yardım birliğinde Numenor kanını taşıyan prens İmrahil ve 700 atlı şövalyesi de vardır. Ancak hâlâ Rohan gelmemiştir ve Gondorlular Rohan'ın gelmesini umutsuzlukla beklemektedirler.
Rammas Kuşatması
Osgillath'ın kuşatılması kısa sürer ve gün içerisinden şehir düşer. Faramir, geri çekilen birlikleri Minas Tirith'in etafını saran Rammas surunda toplar. Bu sırada Denethor ve diğer komutanlar Rammas'a adam yığmışlardır. Mordor orduları gelirken Cair Andros'un doğulular tarafından düşürüldüğü haberi alınır. Karanlıkta Rammas'a saldırı başlar ve şehirde seferberlik ilan edilir. O gece surda gedikler açılır ve sur Mordor tarafından zaptedilir. Artık birlikler geri çekilmektedir. Ancak Faramir'in birlikleri Pelennor'da toplanmış düzenli bir biçimde gerilemektedir. Onları kurtarmak için, Denethor'un oluşturduğu yarma harekâtı başlar ve şehirdeki süvariler Faramir'e yardıma giderler. Onlar yoldayken savaşa Haradrim süvarileri karışır ve Faramir'in askerleriyle savaşmaya başlarlar. Ancak Gondorlu süvarilerin alana varmasıyla düşman Pelennor'dan püskürtülür. Fakat arkadan çok daha büyük bir ordu gelmektedir. Bu yüzden Denethor birlikleri geri çağırır. Şehre herkes girdikten sonra, Prens İmarahil kucağında baygın haldeki Faramir'le girer. Faramir'i hemen 7. kata, hisara taşırlar. Ardından herkes şehre çekilir, Pelennor'daki bütün tarlalar boşaltılır. Şehirde 3.000 az asker kalmıştır. Son gelen kişiler doğuluların kuzey yolunu tuttuklarını yani artık Rohan'ın gelemeyeceğini söylerler.
Minas Tirith Kuşatması
Pelennor düşmana bırakıldıktan sonra tüm Mordor ve Harad ordusu çayılara gelir. Mordor ordularının sayısı 20.000'e yakındır. Mordor orklar ve Trollerden oluşurken Harad ordusunda mızraklı birlikler, az sayıda atlılar ve savaş için hazırlanmış fil benzeri yaratıklar yani mumakiller vardır. Başlangıçta orklar ok menzilinden uzak yerlere çukurlar kazarlar ve orada kurulmuş mancınıklarla şehre öldürülmüş Gondorluların kafalarını atarlar. Bu halkın ve askerlerin moralini bozar ve korkutur. Daha sonra çukurlarda ateşler yakılır ve şehre ateşle tutuşmuş taşlar fırlatılır. Bunu sonucunda şehrin ilk katında büyük bir yangın başlar ve ilk katla ikinci kat arasında irtibat kesilir. Geceleyin bütün savaş araçlarının şehre gelmesiyle savaş başlar ve orkalar ilerlerler. Kuşatma kuleleri harekete geçer ve yıkım büyüleriyle donatılmış dev şahmerdan Grond kapıya doğru yola koyulur. Askerlerin birçoğu korku içerisindedir fakat yine de birinci kattaki surda durup savaşırlar. Savaşı Denethor'un delirmesinden sonra Gandalf ve İmrahil devralır. Orkların menzile girmesiyle şehirden sağanak halinde oklar atılmaya başlanır. Şehir surları o kadar güçlüdür ki ne mancınık taşları ne de ateş suruda gedik açabilir. Bu yüzden tek yol kapıyı kırmaktır. Bunu için Grond yanında Cadı Kral'la kapıya yaklaşır. Kapının burçlarındaki askerler Cadı Kral'ı görünce korkudan silahlarını bırakıp bir köşeye sinerler. Bunun ardından Grond üç vuruşta kapıyı yıkar. Ancak üçüncü vuruşta Cadı Kral elini kaldırır ve Grond tam vururken kırmızı bir yıldırım kapıyı parçalar.
Askerler kapının arkasında beklemektedirler. Başlarında da Gandalf vardır. Ancak Cadı Kral'ın içeri girdiğini gören herkes korkuya kıpılıp kaçarlar. Orada bir tek Gandalf kalır. Girişte ikisi karşı karşıya gelirler. Cadı Kral kılıcını havaya kaldırır ve kılıcından aşağı alevler inmeye başlar. Onlar kapışacakken horozlar ötmeye başlar, Güneş doğmaktadır, uzaklardan boru sesleri duyulur. Rohan gelmiştir. Cadı Kral bunu duyunca arkasını dönüp kapıdan uzaklaşır.
Rohan'ın Gelişi
Rohan Gondor'a yardıma 6.000 süvariyle gitmektedir. Orduda erkek kılığına bürünmüş Eowyn ve yanında da Mery vardır. Ordu Minas Tirith'e yaklaşırken yolun ileride kendilerinden daha büyük bir doğulu ordusuyla tutulduğunu söylerler. Doğulular önlerine kazıklar yerleştirmişlerdir bu yüzden atlıların onları ezip geçme şansları da ortadan kalkmıştır. Bunu üzerine düşünürlerken ormanda bir adam bulurlar. Adam ormanda yaşayan barbar biridir ve ormanda halkı da vardır. Onlara ormandaki yolu gösterir. Ve Rohan ordusu oradan geçip doğulularla savaşmadan şehre varırlar.
Pelennor Çayırları Savaşı
Rohan ordusu Rammas surlarındaki gediklerden geçerler ve kuzeyden Pelennor'a girerler. Orada Theoden öne çıkar. Tam o sırada kapının üzerinde kırmızı bir şimşeğin çaktığını görür. Sonra Güneş doğarken eline bir boru alır ve boru kırılıncaya kadar öttürür. Ardından askerlerini cesaretlendirmek için konuşma yapar ve saldırı emri verip ilk olarak kendisi ileri çıkar. Arkasına bakmadan tek başına atını Mordor ordularına sürer. Askerler ona yetişebilmek için var güçleriyle atlarını sürerler. Ve kısa süre sonra ilk çarpışma yaşanır. Rohanlılar orkları ezerek çayırlığın kuzey yarımını ele geçirir. Theoden kendi sancağını toplayıp ilerlemeye devam eder ve kendisine doğru gelmekte olan Haradrim süvari birliğiyle çarpışır. Bu birlikte Harad ordusunun lideri de bulunmaktadır. Theoden'in sancağı Haradrimi bozguna uğratır ve liderleri öldürülür. Bu sırada mumakiller de savaşa katılırlar.
Rohanlıların savaşa geldiğini gören Gondorlular kapıdan çıkarlar ve meydan muharebesine onlar da katılır. Dol Amroth Prensi İmrahil Süvarileriyle düşmana korku saçmaktadır.
Theoden Haradrimle savaşırken birden gökten Cadı Kral gelir ve Theoden'in atı korkarak şahlanır. Hayvan şahlanmışken Cadı Kral'ın okuyla öldürülür ve Theoden'i altında bırakarak yere düşer. Düşüş sonrası Theoden'in birçok kemiği kırılır. Bu sırada olanları Eowyn görmüştür ve hemen kılıcını alıp oraya gider. Cadı Kral yaralı kralı öldürecekken Eowyn ortaya çıkar ve aralarında kapışma başlar. Düelloda Cadı Kral Eowyn'i yaralar ama o sırada Mery çıkıp Cadı Kral'ı arkadan bıçaklar. Ardından Eowyn Cadı Kral'a son darbeyi vurur. Eowyn ve Mery yaralarından dolayı yere düşerler.
Bu sırada savaş tüm şiddetiyle devam etmektedir. Artık Rohanlıların ezici gücü ortadan kalktığı için Mordorlularla yüz yüze savaşmaktadırlar. Bu yüzden sayıları gittikçe azalıyordur. Eomer Theoden'in ölüsünü bulur ve Theoden'in sancağını eline alıp orduyu etrafında toplar. Sonra ordu tek bir ağızdan "Ölüm!" diye bağırarak Mordor ordularına saldırırlar. İmrahil süvarileriyle Eomer' desteğe gitmeye çalışır fakat orklar önlerine çıkar. Gondor'un diğer askerleriyse surların önünde mücadele vermektedirler. Eomer kaybedeceklerini anlamışlardır. O an yağmur başlar. Sanki gök savaşın sonucuna ağlıyordur. yağmurlar birlikte şehirdeki yangının son kalıntıları da ortadan kalkar.
Eomer savaşırken nehirden kara gemilerin geldiğini görür. Artık korsanlar da gelmiş ve son umut da kaybedilmiştir. Şehirdekiler de korsanları görmüşlerdir. Fakat şehirde onları bir araya toplayacak bir lider kalmamıştır. Bu yüzden herkes bağırmaya, çanları çalmaya, dışarıdakileri şehre çağırmaya başlarlar. Gemiler yaklaşırken birinden Elendil'in 7 yıldızlı sancağı dalgalanmaya başlar. Bunu görenleri bir umut ve cesaret sarar. Aynı şekilde lidersiz kalmış Harad ve Mordor ordularının içine kuşku düşer. Gondorlular tekrar saldırmaya başlarlar, Eomer az sayıdaki adamıyla saldırıya geçer ve gemilerden akın akın Güney Gondor'da gelen insanlar çıkmaya başlar. Orduda 30 Dunedain, Legolas, Gimli ve Aragorn da bulunmaktadır. 10.000'e yakın Gondorlu limanlardan hücuma kalkar ve savaşın son evresi de böylece başlar. O günü bitiminde Pelennor Çayırları'da bir tek düşman askeri bile kalmaz.
Torçan, Bulancak
Torçan, Giresun ilinin Bulancak ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Giresun il merkezine 37 km, Bulancak ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, Bulancak'ın güneybatısında olup, numaralı Bulancak-Kovancık-Aydındere il yoluna, 3,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Füreya Koral
Füreya Koral (2 Haziran 1910, Büyükada - 25 Ağustos 1997, İstanbul ),Türk seramik sanatçısı.
Türkiye'de çağdaş seramiğin öncülerindendir. 1947'de İsviçre'de öğrenmeye başladığı bu sanatı Paris'te iki yıl çeşitli atölyelerde geliştirdikten sonra sanatını Türkiye'de kişisel çabalarıyla hayata geçirdi ve ilk Türk profesyonel kadın seramik sanatçısı oldu. Türkiye'nin ilk özel seramik atölyelerinden birisini kurmuştur. Seramiği mimaride kullanmadaki öncü girişimi, sanatçılığındaki en önemli adımıdır.
Ailesi ve gençlik yılları
1910 yılında Büyükada'da doğdu. Babası Mehmet Emin Koral, annesi Şakir Paşa'nın kızı Hakkiye Hanım idi. Birçok sanatçı yetiştirmiş Şakir Paşa ailesinin bir üyesi olarak iyi bir öğrenim gördü; sanatla iç içe bir yaşamı oldu. Ressam Fahrünnisa Zeyd ile Aliye Berger teyzeleri, yazar Cevat Şakir Kabaağaçlı dayısıdır.
Notre Dame de Sion Kız Lisesi'nde öğrenim gördükten sonra bir süre İstanbul Üniversitesi'nde Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümüne devam etti. Dönemin ünlü Macar keman virtüözü, sonradan Füreya'nın teyzesi Aliye Berger ile evlenecek olan, Charles Berger'den özel keman dersleri aldı. İlk evliliğini Bursalı bir çiftlik sahibi ile yaptı ve Bursa'ya taşındı. Bu evlilik, iki yıl sürdü. İkinci evliliğini o zaman milletvekili olan Kılıç Ali ile yaptı ve Ankara'ya yerleşti. Bu evliliği sırasında dönemin siyasetçilerini, sanat ve edebiyat dünyasından insanlarını tanıdı. 1938'e dek eşi ile birlikte Mustafa Kemal'in yakın çevresinde bulundu. Mustafa Kemal'in vefatının ardından 1939'da eşi ile İstanbul'a taşındı. 1940-1944 arasında müzik eleştirileri yazdı, çeviriler yaptı.
1945'te verem teşhisi konuldu. Tedavi için 1947'de İsviçre'de Leysen'de  bir sanatoryuma gitti. Uzun süren tedavi döneminde, Londra'da bulunan teyzesi Fahrelnissa Zeid, sanatla uğraşıp vaktini verimli geçirmesi amacıyla ona bazı materyaller göndermişti. Bunlar arasında bulunan seramikçilik alet ve materyali dolayısıyla ilk defa seramikçiliğe ciddi bir uğraş olarak başladı.
Profesyonel yaşamı
Yaşamını profesyonel bir kadın sanatçı olarak sürdüren Koral, başlangıçta seramiklerini Göksu'da halk geleneğini sürdüren fırınlarda ve Eczacıbaşı'nın fabrikasında pişirdi. 1954 yılında Şakir Paşa Apartmanı'nda özel bir atölye kurdu ve yirmi yıl bu atölyede çalıştı. Atölyesi Ayda Arel, Alev Ebuzziya, Leyla Sayar, Bingül Başarır, Candeğer Furtun, Binay Kaya, İlgi Adalan, Jale Yılmabaşar ve Mehmet Tüzüm Kızılcan'ın aralarında bulunduğu genç seramik sanatçıları için önemli bir buluşma noktası oldu.
1957'de Rockefeller öğrenim bursu ile Amerika’ya davet edilen Füreya, daha sonra Meksika'ya giderek Aztek ve Maya kültürlerine dair araştırmalar yaptı. Meksika'da yaygın olan duvar resmi geleneğinden etkilendi.
Çalışmaları 1955'te Cannes Milletlerarası Sergisi'nde Gümüş Madalya, 1962'de Prag Milletlerarası Sergisi'nde Altın Madalya, 1967'de İstanbul'da Gümüş Madalya, Washington Smithson Enstitüsü'nde ödül, Fransa'daki Vallarius bienalinde onur diploması, 1981'de Kültür Bakanlığı Özel Ödülü, 1986'da Sedat Simavi Vakfı Plastik Sanatlar Ödülü ile ödüllendirildi.
Sanatı
Koral, ilk sergisini 1951 yılında Paris'te açtığında seramiğin sanat olarak sergilenmesi batıda da yeni bir olguydu. Koral'ın sanatının içeriği ve biçimsel özellikleri dönemin batı sanatı içerisinde hayli ilgi uyandırdı. Eserlerinin doğu kültürünün bazı simgelerini, kimliklerini, kolektif bellek öğelerini taşıması, seramiğe zanaatla sanatı birleştiren anlatımsal yaklaşımı, yenilik ve orijinallik olarak algılandı. Eserlerini aynı yıl İstanbul'da sergiledi ve İstanbul'da da ilgi gördü.
Tabaklar başlıca formlarından birisi idi ancak her şeyden önce duvar panolarını önemsiyordu. 1955-1975 yılları arası büyük boyutlu seramik duvar panolarıyla çeşitli yapıların iç ve dış yüzeylerini bezedi. Bu çalışmalarıyla geleneksel çini sanatını yeniden mimariye kazandırdı. Duvar panolarının çoğunluğu dönemin sanat akımını yansıtan soyut karakterdedir. Osmanlı camilerinde görülen İznik çinilerinin durgun, ölümsüzlüğü çağrıştıran havasına karşılık, eserlerinde İstanbul’daki güncel yaşamının uzantısı olan bir hareketlilik yorumu getirmiştir. 1968’de yaptığı "Divan Pastanesi Panosu" bunun en yetkin örneklerindendir. .
1970'lerde iç ve dış mekan panolarının yanı sıra obje tasarlamaya ağırlık verdi. 1973 Tuzla’daki İstanbul Porselen Fabrikası için özel bir seri tasarladı Eserlerinde geleneksel form ve desenleri çağdaş yorumla işledi.
Sanatçının başlıca eserleri arasında, 1963 yılında Ankara'da Ulus Çarşısı'na, İstanbul Manifaturacılar Çarşısı'na, 1966 yılında İstanbul'da Ziraat Bankası'na, 1969 yılında İstanbul Divan Oteli'ne yaptığı panolar sayılabilir.
1973’te Arif Paşa Apartmanı’na taşınan sanatçı, burada dairesinin penceresinden gördüğü sıra evlerden aldığı ilhamla yeni bir seri meydana getirdi. 1980-1985 arasında "Mahalle" ismini verdiği birbiri içine girmiş küçük seramik ev kompozisyonlarında bu sefer "yeniden anımsatma”, akılda kalanlarla "yeniden kurabilme''" amacıyla eski İstanbul sokaklarını ele aldı. Değişen toplumun hız ve yapısına dair gözlemleri onu daha sonra "içi boş" insan figürlerinden oluşacak bir heykel serisine yöneltti.
Füreya Üstüne
Yazar Ahmet Hamdi Tanpınar 1958 yılında onun için şunları yazmıştı: Daha ilk tecrübelerinden itibaren seramiği başka iklimlere taşımaya çalıştı. Bu sayede seramik eserlere ilk işaretimizde piştikleri ateşin karşısında hizmetimize koşan uysal cariyeler olmaktan kurtuldu. Bu ateş kızları şimdi büyük resmin ve heykelin gururuyla bize geliyorlar. Tabak gibi, fincan gibi hususi bir iş görenler bile bizimle bir sevgili nazıyla, edasıyla konuşuyorlar.
Hagenbach
Hagenbach, Almanya'da Renanya-Palatina eyaletinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 5,362 kişidir.
Françoise Giroud
Françoise Giroud [Lea France Gourdji] (d. 21 Eylül 1916, Lozan - ö. 19 Ocak 2003, Neuilly-sur-Seine) Fransız gazeteci, yazar ve siyasetçi.
Ailesi
Cezayir'deki Osmanlı telgraf ajansının müdürü olan sonradan Müslüman olan Sefarad Yahudisi kökenli Salih Gourdji ile Selanikli Osmanlı Yahudisi Elda Farragi'nin kızıdır.
Sinema ve Gazetecilik Kariyeri
Marc Allégret ile arkadaş olması ve ailesinin ilişkileri sayesinde, André Gide'in yanında bir dönem sekreterlik yapmış ardından Paris'te sinema kariyerine başlamıştır. 1935'teki Yves Mirande'ın filmi Baccara'daki jenerikte adı France Gourdji olarak geçmiştir. Fransa'nın ilk kadın senaristi olmuştur. Daha sonra yönetmen asistanlığı yapmış ardından Jacques Becker ile beraber senarist ve ardından ise senarist olarak Françoise Giroud adıyla eserler yazmıştır. Paris ve Nice sinemasında görev almıştır.
1942'de annesi ile beraber başrahip Bardet tarafından (vaftiz sertifikaları geriye dönük olarak 1917'ye dair olarak kayıt edilmiştir.) vaftiz edilmiştir. İşgal sırasında kendisini Katolik olarak deklare ederek ve mesleki lakabı Françoise Giroud adıyla iş hakkı elde etmiştir. 1977 yılında L'Express gazetesinde verdiği bir demeçte, savaş sırasında Fransız Direnişi'ne bağlı bir ılımlı isim olarak yer aldığını söylemiştir. Gestapo tarafından tutuklanarak Mart-Haziran 1944 tarihleri arasında Fresnes'de hapsedilmiş ve Haziran 1944'te Joseph Joanovici adlı metal tedarikçisi tarafından kurtarılmıştır. 1945-1953 yılları arasında feminist ve modern bir dergi olarak Elle'in kuruluşunda yer almış ve yazı işleri müdürlüğünü üstlenmiştir. France Dimanche, l'Intransigeant ve France Soir adlı gazetelerde yazılar yazmıştır. Görüşlerini açıkça belirtmiş ve tıpkı Albert Camus gibi Cezayir Savaşı'na karşı çıkmıştır. 1953'te sevgilisi Jean-Jacques Servan-Schreiber ile beraber L'Express gazetesini kurmuştur.
Siyasi Kariyeri
Valéry Giscard d'Estaing'e, sosyal modernleşme sözü amacıyla destek veren Radikal Parti'de çalışmış ve Giscard'ın cumhurbaşkanlığında 1. Jacques Chirac Hükümeti'nde kadının statüsünden sorumlu devlet sekreteri olarak görev almış, kadınlar lehine "101 tedbir"i uygulamaya sokmuştur. Ardından 1. Raymond Barre Hükümeti'nde kültürden sorumlu devlet sekreteri olmuştur. 1977 belediye seçimlerinde Paris 15. arrondissementdan Giscard d'Estaing ve Michel d'Ornano'nun talebi ile aday olmuş ancak kendisi hakkında Direniş Madalyasını yasadışı şekilde bulundurmak iddiasıyla, Kurtuluş Yoldaşı madalyası sahibi, senatör Maurice Bayrou'nun şikayette bulunması üzerine adaylıktan çekilmiş ve Raymond Barre'ın kurduğu yeni hükûmette yer almamıştır. 1979'da savcı iyi hal sebebiyle davayı düşürmüştür. 1979'da siyasetten çekilerek yazarlık yapmaya başlamıştır.
Françoise Giroud, 1980 yılında kurulan Onur İçinde Ölme Hakkı Derneği'nin (ADMD), ölünceye dek, Onur Komitesi üyesi olmuştur.
1981 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimleri ve 1988 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinin 2. turunda Mitterrand'ı desteklemiştir.
Özel Yaşamı
İki çocuk annesi olan Françoise Giroud'nun bir oğlu (Alain-Pierre Danis 1941'de Nice'de doğmuş ve 1972'de bir kayak kazasında ölmüştür . Elie Nahmias'ın gizlenen oğludur ve 1941'de Pierre Danis'in evlat olarak kabul etmiştir) ve bir kız (Caroline Eliacheff 1947'de Boulogne'da doğmuştur. Sinema prodüktörü Anatole Eliacheff ile evliliğinden)
No 309 bölümleri listesi
No: 309 bölümleri listesi, Gold Film tarafından yapılıp 2016-2017 yılları arasında FOX'ta yayınlanan No 309 adlı Türk televizyon dizisinin bölüm listesidir. Dizi 2 sezondan ve toplam 65 bölümden oluşmaktadır.
Françoise Giroud
Özel Yaşamı
Jean-Jacques Servan-Schreiber kendisini başka birisi için terkedince derin bir depresyona girmiş ve Jean-Jacques Servan-Schreiber ile eşine hakaret dolu mektuplar yollamıştır. Ardından yatıştırıcı ile intihara girişse de Jacques Lacan tarafından ciddi bir psikanaliz terapisi ile kurtulmuş ve depresyonu atlatmıştır.
No 309 bölümleri listesi
Dizi 1 Haziran 2016 tarihinde FOX ekranlarında yayınlanmaya başlamıştır. Dizinin yönetmeni Hasan Tolga Pulat, senaristleri Aslı Zengin ve Banu Zengin, yapımcısı Faruk Turgut'dır. Başrollerini Demet Özdemir ve Furkan Palalı'nın paylaştığı dizi anlatmaktadır.
Françoise Giroud
Özel Yaşamı
Son eşi editör Alex Grall'in 1984'teki ölümü, onurlu şekilde ölmesine yardım etmiştir, tekrar depresyonu nüksetmiştir.
Yahudilikle ilişkisi
Dönemin koşulları gereği Katolik olmasına karşın inanç olarak ateisttir. Annesine verdiği söz gereği hayatı boyunca Yahudiliğini reddetmiştir. Ancak torunu Nicolas'ya, gelecekteki haham Aaron Eliacheff, kökenini açıklamıştır
Çakıllar, Halkapınar
Çakıllar, Konya ilinin Halkapınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Konya iline 165 km, Halkapınar ilçesine 13 km uzaklıktadır. Aydos Dağı eteklerinde bulunan köy, sarp ve kayalık bir coğrafyaya sahiptir.
Nüfus
Köyün nüfusu 300 civarıdır.
KısaKes Film Festivali
KısaKes, dünyanın dört bir yanındaki genç sanatçılar için yine genç sanatçı ve sanatseverler tarafından organize edilen; gençlerin problemlerini, zevklerini, umutlarını, hayallerini, geleceğe dair endişe ve planlarını; kısacası kendi dünyalarını sinemanın ortak diliyle anlatabildikleri ilk ve tek kısa film festivalidir.
Özgün tarzıyla KısaKes Film Festivali, 2015 yılında Türkiye’nin en çok başvuru alan film festivali olmuştur.
KısaKes; dünyada bir ilki gerçekleştirerek dünya üniversitelilerarası kısa film festivalini KısaKes Univision, Türkiye liselilerarası kısa film yarışmasını ise KısaKes Lisevizyon segmentlerine ayırarak 2010 yılından günümüze varlığını sürdürmektedir.
Abdülgani Ensari
Abdülgani Ensari (1885, Mardin - 17 Eylül 1974), Türk siyasetçi.
Harbiye mezunudur. 11. Kolordu ve 29. Kafkas Tümeni Süvari Bölük Tümeni, Siverek Jandarma Komutanlığı, TBMM I. Dönem Siverek ve II. Dönem Mardin Milletvekilliği yapmıştır. Gümüs Muharebe Liyâkat Madalyası sahibidir. Evli ve sekiz çocuk babasıdır.
Züheyr Davadi
Zouheir Dhaouadi (d. 1 Ocak 1988), ES Sahel takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Tunuslu millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2006 yılında Club Africain kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Évian Thonon Gaillard, Club Africain, El-Vehda ve ES Sahel kulüplerinde oynadı.
Türkiye'deki kuşlar listesi
Bu madde Türkiye faunasına ait kuşları içermektedir.
Türkiye'nin farklı iklimli bölgeleri birçok farklı kuş türünün yaşaması için elverişlidir. Yaklaşık 500 kuş türü Türkiye sınırları içinde gözlemlenebilmektedir. Bunlardan yaklaşık dörtte biri Türkiye'de yumurtlamayan ve sadece kış aylarında gelen göçmen kuşlardır. Aralarından 11 tür IUCN kırmızı listesinde yer alır ve 3 tür insan yardımı ile Türkiye'de yayılmıştır (Yabancı türler (Neozoon)). Türkiye'de en çok kuş türünün bir arada bulunduğu ve kuşlar için en önemli sayılan bölgeler şunlardır:
Ötleğengiller (Sylviidae) (43 tür)
Sarı göğüslü ötleğeni (Sylvia cantillans)
Doğangiller (Falconidae) (11 tür)
Bazı örnekler:
Hagenow
Hagenow, Almanya'da Mecklenburg-Vorpommern eyaletinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 11,745 kişidir.
İhsan Haddadi
İhsan Haddadi (, d. 20 Ocak 1985), İranlı disk atıcı.
Haddadi 2008 Pekin ve 2012 Londra Oyunları'nda ülkesini temsil etti. İranlı sporcu, Pekin'deki 61,34 metrelik performansıyla elemeleri geçmeyi başaramadı. Londra'da bu kez finale kalmayı başaran Haddadi, 68,18 atarak gümüş madalyanın sahibi oldu. Sporcu böylece İran'a olimpiyat tarihindeki ilk atletizm madalyasını kazandırdı.
Jacques Abardonado
Jacques Abardonado (d. 27 Mayıs 1978), defans pozisyonunda görev yapan Fransız eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1998 yılında Marseille kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Lorient, Nice, 1. FC Nürnberg, Valenciennes, Grenoble, Fréjus Saint-Raphaël kulüplerinde oynadı.
İhsan Haddadi
Haddadi 69,32 metrelik kişisel en iyi derecesiyle, halen disk atma Asya rekorunun sahibidir.