cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
İsveç
Nüfus
1967 yılında tanıtılan ve İskandinav ülkeleri dışından ülkeye gelen göçü zorlaştıran yasalar sonucunda, 1969-70 yılları dolaylarında ülkeye göç eden İskandinav göçmen nüfusu 40.000 ile tarihteki en yüksek noktasına erişti. Yine mülteci olarak ülkeye gelip yerleşen mülteciler ve onların ardından gelen mülteci yakınları sayesinde ülkedeki mülteci oranı 1980'lerin sonundan sonra hızla arttı. Özellikle İran ve Şili'den gelen mülteciler daha yüksek bir ivmeye sahipti. 1990'lar boyunca bu ülkelere Yugoslavya'dan kopan ülkeler ile Orta Doğu ülkeleri eklendi. 15 Aralık 2008'de gelen yeni yasa sayesinde Avrupa Birliği dışından işçi alımları kolaylaştı. Böylece Hindistan, Çin ve Amerika Birleşik Devletleri'nden gelen işçi sayısı da artmaya başladı.
Dil
İsveç'te en çok konuşulan dil, bir Kuzey Cermen dili olan ve Danca, Norveççe gibi dillerle yakın akraba olan İsveççedir. Ancak İsveççe, bu diğer Kuzey Cermen dillerinden biçimce ve okunuşça farklıdır. Norveççe bilen bir kişi zorlanarak da olsa İsveççe bir konuşmayı anlayabilir. Yine Danca bilen bir kişi, Norveççe bilenden biraz daha fazla zorlanarak konuşmaları anlayabilir. İsveççe İsveç'te en çok konuşulan dil olmasına karşın ülkede resmî dil konumunda değildir. İsveç Finleri de İsveç'te ikinci büyük dil grubunu oluşturur. Ülkedeki nüfusun yüzde üçü tarafından konuşulan Fince, azınlık dili olarak kabul edilmektedir. Ülkedeki diğer azınlık dilleri Meänkieli, Sami, Romanca ve Yidiş şeklindedir. İsveççenin devlet dili olması konusunda mecliste yapılan bir 2005 önerisi, sınırda bir oyla reddedildi.
Din
11. yüzyıldan önce İsveçliler, İskandinav putperestliğine inanıp, Æsir tanrılarına taparlardı. Uppsala, tapınakların merkeziydi. 11. yüzyılda yaşanan Hristiyanlaşma ile, ülkenin yasaları değiştirildi. 19. yüzyıla kadar başka tanrılara tapmak yasaklandı. 1530'larda Protestanlık'ın gelişmesinden sonra Martin Luther'in İsveç kurumu Olaus Petri ülkede önemli etkiler yarattı. Bu dönemde kilise ile devletin bağı ve ülkenin Roma Katolik piskoposluğu ile olan bağları koparıldı. Bu sayede ülkede Lütercilik egemen olmaya başladı. Bu süreç 1593'te gerçekleşen Uppsala Kilise Meclisi'nin kurulmasıyla tamamlandı. Reform'u izleyen ve çoğu zaman Luteran Ortodokluğu adı verilen dönem boyunca Kalvinistler, Hollandalılar, Valonyalılar ve Moravya Kilisesi üyeleri gibi küçük Luteran-olmayan gruplar ticaret ve sanayide etkin rol oynadıkları gibi, dinî görünümlerini düşük tuttukları sürece oldukça hoşgörüyle karşılandılar. Kuzeydeki Sami toplulukları aslen şaman inançlarına sahipken, 17 ve 18. yüzyıl itibarıyla İsveçli Luteran misyonerlerin etkisiyle yavaş yavaş Protestanlık mezhebini benimsemeye başladı. Ülke 18. yüzyıl sonuna kadar liberalleşemese de Musevilik, Katoliklik gibi diğer inançlara sahip insanlar rahatça yaşama ve çalışma hakkı elde ettiler. Yine de 1860 yılına kadar İsveç'te Luteranların başka bir dine geçmesi yasa dışıydı. 19. yüzyılda laik kiliselerin ülkeye gelişiyle beraber yüzyılın sonunda laiklik, halk ile kilise törenlerinin arasının açılmasıyla son buldu. İsveç Kilisesi'nin terk edilmesi o dönemde 1860 muhalefet yasası olarak anılan uygulamayla, kişinin başka bir mezhebe geçmesi zorunlu kılınarak yasallaştı. Tam anlamıyla dinî mezhepleri terk etme hakkı, 1951'deki Din özgürlüğü yasası ile gerçekleşti.
Günümüzde İsveç halkının %57,7'i Luteran olan İsveç Kilisesi'ne bağlıdır. Ancak bu sayı her sene yaklaşık %1 oranında azalmaktadır. Ayrıca kilise hizmetleri de yalnızca nüfusun tek rakamlı yüzdesi tarafından kullanılmaktadır. Bu büyük etkin olmayan grubun varlığının sebebi 1996 yılına kadar, anne ya da babasından en az birinin İsveç Kilisesi'ne bağlı olması durumunda her çocuğun otomatik olarak bu kiliseye üye yapılmasıydı. Ancak 1996'dan sonra sadece vaftiz edilen kimseler bu kiliseye üye olmaya başladı. Bunun yanında yaklaşık 275.000 İsveçli, çeşitli laik kiliselere üyedir. Bu laik kiliselere katılım yüzdesi çok daha yüksektir. Bunun dışında ülkeye gerçekleşen göç nedeniyle ülkede 92.000 Katolik ve 100.000 Ortodoks yaşamaktadır. Yine aynı nedenden dolayı ülkede önemli bir Müslüman kesim de bulunmaktadır. Ülkedeki yarım milyona yakın Müslümanın sadece %5'i (25.000 kişi) düzenli olarak namaz ibadetini yerine getirmekte ve Cuma namazlarına katılmaktadır.
Sağlık
İsveç'teki sağlık hizmetleri kalitesi, diğer gelişmiş ülkelerle benzerlik gösterir. İsveç, bebek ölümü oranında dünyadaki en düşük beş ülkeden biridir. Ülkedeki ortalama yaşam süresi ve güvenilir içme suyu oranı yüksektir. Tedavi arayan herhangi bir İsveç vatandaşı, kısa sürede doktorlara erişebilmektedir. Yine birçok farklı tedavi şekli de talep edilebilmektedir. Ülkede sağlık hizmetleri, 21 il meclisi tarafından üstlenildiği gibi, hükûmet tarafından verilen bütçelerle karşılanmaktadır. İsveç'te yaşayan vatandaşlar ve sosyal güvenlik numarası olan herkes ücretsiz sağlık hizmetlerinden yararlanabilir. Ancak, ilk tedavi olunan tarihten itibaren bir yıl içinde 1150 İsveç Kronu'nu geçtikleri takdirde katkı payı ödemezler. Bu rakam ilaçlar için 2350 İsveç Kronu'dur. Kronik hastalıklar için herhangi bir ilaç ya da muayene katkı payı alınmamaktadır.
Göçmenlik
Son yüzyıllarda ülke, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra sona eren bir net göç ulusundan, İkinci Dünya Savaşı'ndan itibaren net bir göç ulusuna dönüştü. Son yıllarda ülke, esas olarak 2015'te patlak veren Suriye İç Savaşı nedeniyle büyük bir mülteci ve göçmen akını aldı. İsveç, kişi başına Avrupa'nın herhangi bir yerinden daha fazla mülteci aldı. Yalnızca 2015 yılında rekor kıran 163.000 kişi, ancak 10 milyonluk bir ülkeye sığınma başvurusunda bulundu.
Göçün ekonomik, sosyal ve politik yönleri, etnik köken, ekonomik faydalar, göçmen olmayanlar için işler, yerleşim kalıpları, yukarı doğru sosyal hareketlilik üzerindeki etkiler, suç ve oy kullanma davranışı ile ilgili tartışmalara neden olmuştur. İsveç hükûmeti etnik kökene dayalı herhangi bir istatistik yapmadığından, İsveç'teki göçmenlerin ve onların soyundan gelenlerin etnik kökenlerine ilişkin kesin rakamlar yoktur. Ancak bu, kaydedilen göçmenlerin ulusal geçmişleriyle karıştırılmamalıdır.
İsveç'teki göçmenler çoğunlukla Svealand ve Götaland'ın kentsel alanlarında yoğunlaşmıştır. 1970'lerin başından bu yana, İsveç'e göç çoğunlukla Asya (özellikle Batı Asya) ve Latin Amerika'daki ülkelerden gelen mülteci göçü ve aile birleşiminden kaynaklanmaktadır. 2019'da İsveç, 2018'de 21.502 olan 21.958 kişiye sığınma hakkı verdi.
2021'de İsveç'te beş kişiden biri (2.090.503) yurtdışında doğdu. 2021'de İsveç nüfus sicilindeki yabancı uyruklu kişilerin en büyük on grubu şunlardandı:
İsveç Emeklilik Kurumu tarafından hükûmetin emriyle yapılan resmi bir soruşturmaya göre, İsveç'e göç, devletin nüfusa emekli maaşı için yaptığı harcamaları ikiye katlayacak. 2017 için İsveç'e toplam göç kabaca 180.000 kişi ve bundan sonra her yıl 110.000 kişi olacak.
Bilim ve teknoloji
İleri bir sanayi devleti olan İsveç, dünya genelinde söz sahibi olan bilimsel ve teknolojik birçok gelişmenin öncüsüdür. Yine devlet sektörün ve özel sektörün araştırma ve geliştirme kısmı ülkenin gayri safi yurt içi hasılasının yaklaşık %4'ünden pay alır. Bu bağlamda yüzde olarak en çok Ar-Ge yatırımı yapan ülkelerden biri İsveç'tir. İsveç'teki araştırma etkinlikleri standardı oldukça yüksek olup, ülke bu konuda birçok alanda dünya lideridir. İsveç, Avrupa'da en çok Ar-Ge yatırımı yapan ve kişi başına en çok bilimsel çalışma düşen ülke konumundadır.
İsveç hükûmeti Ar-Ge uygulamalarını güçlendirmek ve bilimsel alanda yüksek öncelikler atamak için uğraşmaktadır. Bu bakımdan İsveç en yenilikçi devletlerden biri olarak gösterilebilir. Uzun yıllardır, ileri teknoloji yatırımları ve kullanımıyla OECD ülkeleri arasında öncüler arasında yer alan İsveç, uluslararası karşılaştırmada hemen hemen tüm ileri teknoloji ve sanayi alanlarda, özellikle farmasötik ve iletişim alanlarında, gelişmiş durumdadır.
İstatistiklere bakıldığında 1970-2003 arasındaki dönem boyunca, İsveç'in yenilik sistemi OECD ülkeleri arasında patentlenmiş ürünlerin nüfus büyüklüğüyle ilişkisine göre hesaplanan teknolojik yenilik geliştirme sıralamasında ön sıralarda yer almaktadır. Patentleme kriterine bakıldığında, Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa Birliği ve Japonya'yı geride bırakan İsveç, sadece İsviçre'nin arkasından ikinci sıradadır.
İsveç ekonomisi, bilgi yoğunluklu ve ihracat üzerine kurulu bir üretim sektörünü barındırır.
Kültür
Ülkenin 20. yüzyıl kültür tarihinde, ilk verilen sinema eserleri arasında yer alan filmler önemli bir yer tutmaktadır. Bu ilk sinema örnekleri arasında Mauritz Stiller ve Victor Sjöström gibi ünlü İsveçli oyuncuların eserleri yer almaktadır. 1920'lerden 1980'lere kadarki dönemde film yapımcısı Ingmar Bergman; oyuncu Greta Garbo ve Ingrid Bergman uluslararası olarak geniş tanınırlık elde etti. Son yıllarda Lukas Moodysson ve Lasse Hallström gibi isimlerin filmleri de geniş bir izleyici kitlesine sahiptir.
Müzik
Viking sitelerinde bulunan enstrümanlara dayanarak İskandinav müziğinin tarihsel yeniden yaratımları denenmiştir. Kullanılan enstrümanlar lur (bir tür trompet), basit telli çalgılar, tahta flütler ve davullardı. İsveç'in önemli bir folk müzik sahnesi vardır. Bir tür Sami müziği olan joik, geleneksel Sami animistik maneviyatının bir parçası olan bir ilahidir. Önemli besteciler arasında Carl Michael Bellman ve Franz Berwald bulunmaktadır.
İsveç’te ayrıca önemli bir koro müzik geleneği vardır. 9,5 milyonluk bir nüfustan beş ila altı yüz bin kişinin korolarda şarkı söylediği tahmin edilmektedir.
2007'de 800 milyon doları aşan geliriyle İsveç, dünyanın en büyük üçüncü müzik ihracatçısıydı ve yalnızca ABD ve Birleşik Krallık'ın gerisindeydi.
Bir kaynağa göre 2013, İsveç dünyada kişi başına en çok liste isabetini üreten ülkedir, onu Birleşik Krallık ve ABD izlemektedir.
İsveç'in oldukça canlı bir caz sahnesi var. Son altmış yıl boyunca, hem iç hem de dış etkiler ve deneyimlerle teşvik edilen, dikkate değer derecede yüksek bir sanatsal standarda ulaştı. İsveç Halk Müziği ve Caz Araştırmaları Merkezi, Lars Westin'in İsveç'teki caza genel bakışını yayınladı.
Cinsellik
1960'lar ve 1970'ler boyunca İsveç, "cinsel devrim" olarak anılan ve kadın-erkek eşitliğini savunan kültürel akımda da öncü bir görev üstlendi. Günümüzde İsveç'teki bekarların sayısı dünya standartlarına göre oldukça yüksektir. Eski bir İsveç filmi olan Ben Meraklı-Sarıyım (1967), içerdiği sevişme sahnelerinin yanında cinselliğin liberal açısına değinmektedir. Bu tarz, o dönemden sonra "İsveç günahı" (Swedish sin) olarak anılmaya başladı. İsveç ayrıca eşcinsellik konusunda da özgürlükçü bir tutuma sahiptir. Örneğin Fucking Åmål filminde küçük bir İsveç kenti olan Åmål'daki iki genç lezbiyenin hayatı aktarılmaktadır. İsveç'te hemcins çiftler, Mayıs 2009'da evlenme hakkına sahip oldular. Bunun yanı sıra hem yerli ortaklıklara hem de kayıtlı birlikteliklere izin verilmektedir. Her yaştan ve cinsiyetten birlikte yaşama (sammanboende) durumu ülke çapında yaygındır.
Mutfak
İsveç mutfağı, diğer İskandinav ülkeleri (Danimarka, Norveç ve Finlandiya) gibi geleneksel olarak basitti. İsveç mutfağı, görece yoksul bir malzeme çeşitliliği gösterir ve bu açıdan diğer İskandinav mutfaklarına benzer.
Balık (özellikle ringa), et, patates ve süt ürünleri İsveç mutfağında önemli bir yeri vardır. İsveç toprağında az yetiştiği için baharatlar görece çok az kullanılır.
Krepler, pyttipanna, başlangıçta et artıklarını tüketmek anlamına gelen baharatlı kızarmış et ve patates karması, lutfisk ve smörgåsbord veya lüks büfe diğer yiyeceklerdir. Geleneksel yassı ve kuru gevrek ekmek birkaç çağdaş çeşit haline geldi.
Bazıları yüzlerce yıllık geleneksel İsveç yemekleri, modern İsveç mutfağının birçok uluslararası yemeği benimsemesine rağmen, İsveç'in günlük yemeklerinin önemli bir parçasıdır.
Aquavit popüler bir alkollü damıtılmış içki'dir ve snaps içilmesi kültürel önemi vardır.
Ağustos ayında, kräftskiva denilen kerevit partisi olarak bilinen geleneksel ziyafette, İsveçliler dereotu ile kaynatılmış bol miktarda kerevit yerler.
Sinema
İsveç yıllar boyunca film alanında oldukça başarılı olmuştur, birçok başarılı İsveçli Hollywood aktöründen söz edilebilir: Ingrid Bergman, Greta Garbo, Max von Sydow, Dolph Lundgren, Lena Olin, Stellan Skarsgård, Peter Stormare, Izabella Scorupco, Pernilla August, Ann-Margret, Anita Ekberg, Alexander Skarsgård, Harriet Andersson, Bibi Andersson, Ingrid Thulin, Malin Akerman ve Gunnar Björnstrand. Birçok yönetmen arasında uluslararası başarılı filmler yapan yönetmenlerden bahsedilebilir: Ingmar Bergman, Lukas Moodysson ve Lasse Hallström.
Moda
İsveç'te Hennes & Mauritz (işletme ismi H&M), Kappahl, Lindex,J. Lindeberg (işletme ismi JL), Acne, Gina Tricot, Tiger of Sweden, Odd Molly, Dagmar, Cheap Monday, Gant, Lexington, Svea, Resteröds, Nudie Jeans, WESC ve Filippa K gibi ünlü markaların genel merkezleri bulunmaktadır. Bu şirketler, bir başka deyişle moda firmaları, Avrupa ve Amerika'da büyük bir alıcı kitlesine sahiptir.
Spor
Hükûmetin spor örgütlerine (föreningsstöd) yaptığı büyük destek sayesinde spor etkinlikleri, nüfusun yaklaşık yarısının etkin olarak katıldığı ulusal bir hareket durumundadır. En çok izlenen iki spor dalı futbol ve buz hokeyi olup ülkenin en önemli buz hokeyi oyuncuları arasında Mats Sundin, Peter Forsberg, Henrik Lundqvist, Markus Näslund, Daniel Sedin, Henrik Sedin, Daniel Alfredsson, Henrik Zetterberg ve Nicklas Lidström sayılabilir.
Kaynakça
In Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online.
Ragıp Başdağ
Ragıp Başdağ (d. 9 Haziran 1978, Trabzon), Türk futbolcudur. 1. Lig takımlarından Pendikspor'un yardımcı antrenörüdür.
Kariyeri
Futbola Trabzonspor'un altyapısında başlayan Ragıp, 1997 yılında, profyesonelliğe ilk adımını burada attı. 2000 yılında bir başka Trabzon takımı Akçaabat Sebatspor'a transfer oldu. 2003 yılında ise o yıl yeni süper lige yükselen Sakaryaspor'un kadrosuna dahil oldu. 2005 yılında ise Sakaryaspor'daki performansı, Galatasaray'ın dikkatini çekti ve Galatasaray bu oyuncuyla 1 yıllık sözleşme imzaladı.
Ancak aynı sezon Ragıp Başdağ, Kayserispor'a transfer oldu. Kayserispor ortasahasının kilit isimlerinden oldu. Gösterişten uzak tam bir takım oyuncusudur. Sahada forması için savaşan karakterli bir futbolcudur. Agresif futbol oynamasına rağmen çok fazla kırmızı kart görmemiştir. Kayserispor ile sözleşmesini 31.06.2010 yılına kadar uzatmıştır.2010 yılında Bucaspor'la 2 yıllık sözleşme imzalamıştır. 2011-2012 sezonunun başında 1. Lig ekiplerinden Denizlispor ile 1 yıllık anlaşma imzalamıştır. Ragıp 2012-13 sezonu transfer döneminde Denizlispor ile tekrar 1 yıllığına anlaşmıştır. 2012-13 sezonunda 32 maça çıkıp 3 gol atmış ve 2013-14 sezon başında ise Osmanlıspor takımına transfer olmuştur. 2015-16 sezonu başında PTT 1. Lig'in yeni ekiplerinden Balıkesirspor'la 1 yıllık sözleşme imzalamıştır.
Almanya, Sıfır Yılı
Almanya, Sıfır Yılı, 1948 İtalya yapımı dramatik Yeni Gerçekçi filmdir. İtalyanca özgün adı Germania Anno Zero olan ve Almanca çekilen filmin Almanya'daki adı ise Deutschland im Jahre Null'du. Film Türkiye'de ilk kez Mart 1966'da Türk Sinematek Derneği'nde gösterilmişti. . Filmin sonradan yapılan İtalyanca dublajlı bir versiyonu da yaygın olarak gösterilmiştir.
Yeni Gerçekçilik sinema akımının öncü yönetmeni İtalyan Roberto Rossellini'nin 1948 yılında çektiği bu film, yönetmenin "Savaş Üçlemesi" nin son filmidir. Üçlemenin ilk filmi olan 1944 tarihli "Roma, Città Aperta" (Roma, Açık Şehir) İtalyan Yeni Gerçekçiliği akımını başlatan film olarak bilinir. Üçlemenin ikinci filmi olan "Paisa" (Hemşehri) ise 1946 tarihinde çekilmişti. Kendi yazdığı hikâyeden uyarladığı senaryonun da yazarı olan Rossellini'ye senaryoda yardımcı olan Sergio Amidei, üçlemenin diğer filmlerinde de vardı.
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Demokratik Parti (İngilizce: Democratic Party), Amerika Birleşik Devletleri'ndeki iki büyük partiden biri. Diğeri Cumhuriyetçi Partidir. Demokratlar, ABD'de "modern liberalizm" olarak bilinen sosyal liberal ideolojinin temsilcisidir; bu ideoloji sivil özgürlük ve sosyal eşitlik kavramlarını karma bir liberal ekonomi desteğiyle harmanlar.
Almanya, Sıfır Yılı
Konusu
Film 1948 yılında Berlin'de geçer. II. Dünya Savaşı yeni bitmiştir ve savaşın mağlubu olan Almanya'nın başkenti neredeyse yerle bir olmuştur. Sağlam tek bir yapının bile göze çarpmadığı bu kentte insanlar güçlükle hayatta kalmaya çalışırlar. Birkaç ailenin birden tek bir salaş daireyi paylaştığı yarısı yıkılmış apartmanlardan birinin tek göz odasına sığınmış 12 yaşlarında Edmund adında bir çocuk, hasta, yatalak babası, ağabeyi ve ablasıyla birlikte yarı aç yarı tok yaşamaya çalışırlar. Annesi bombardımanlar sırasında ölmüş olan Edmund ailenin eve para getirebilen tek ferdidir. Babası yatalaktır, ağabeyi ise savaşın son yıllarında Naziler için çalışmış olduğu için korkusundan evde saklanmak zorundadır, zaten kimlik belgelerini de yok etmiştir, üstelik çalışmaktan da pek hoşlanmaz. Ablası geceleri kulüplerde işgal güçlerinin askerleriyle dans etme karşılığında kendisine verilen ufak tefek yiyecek parçalarını ve sigaraları eve getirerek ailesiyle paylaşır. Hattâ bu yüzden çevresi tarafından fahişelik yapmakla suçlanır. Edmund'un yaşı küçük olduğu için bir çalışma karnesi edinemez, mezarlıklarda, şurada burada girdiği ufak tefek işlerden de bu nedenle hemen kovulur. Arabalardan dökülen kömürleri toplar, küçük komisyonlar karşılığında komşuların verdikleri eşyaları karaborsada satar. Bir keresinde de yolda ölmüş bir at leşinden bir parça et koparabilmek için toplanmış ahaliyle itişip kakışmak zorunda kalır, o da leşten kendisine düşen payı almak ister ama başaramaz. Eve çoğu gün tek lokma yiyecek girmez. Yatalak babasına birkaç günlüğüne hastaneye yatması için bir torpil bulunur. Aslında babanın hastaneden beklentisi iyi bir tedaviden çok oranın doğru dürüst yemekleridir.
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Demokratik Parti son 50 yıl içinde genel olarak Cumhuriyetçi Parti'ye göre başkanlık seçimlerinde daha az bir başarı gösterdi. Fakat aynı dönemde, özellikle (1950-1990) yılları arasında, Temsilciler Meclisi ve Senato seçimlerinde Cumhuriyetçi Parti'ye göre çok daha başarılı oldu. Ancak 1994 yılında bu üstünlüğünü kaybeden Demokratik Parti 2000 yılında George W. Bush'un başkan seçilmesinden sonra 6 yıl süreyle devletin hem yasama hem de yürütme kanatlarında muhalefet rolüyle yetindi. 7 Kasım 2006 ara seçimlerinde bu koşullar tekrar değişti. Demokratik Parti 12 yıldan sonra ilk defa hem Senato hem de Temsilciler Meclisinde çoğunluğu ele geçirdi. 2016'da Demokratların başkan adayı Hillary Clinton, en çok oyu alan aday olmasına rağmen iki dereceli seçim sistemi nedeniyle seçimi kaybetti.
2020 yılında yapılan seçimlerde aday Joe Biden %51'lik oy oranıyla başkan olmuştur. Parti 2023 itibarıyla Kongre'de egemen partidir.
Almanya, Sıfır Yılı
Konusu
Bay Henning küçük erkek çocuklarına ilgi duyan bir pedofildir ve kaldığı evine getirdiği diğer çocuklar gibi Edmund'a da sarkıntılık eder, ancak kendi derdindeki Edmund olan bitenin farkında bile değildir. Babasının yatalak bir hasta olduğunu öğrenen Bay Henning'in, faşist inançları gereği "zayıfların, yaşlıların ve asalakların yaşamaya hakkı olmadığını", hayatın acımasız olduğunu ve güçlülerin hayatta kalabilmesi için zayıfların feda edilmesi gerektiğini söyler. Nazik bir doktor, Edmund'un babasını çok daha bol ve sağlıklı yiyeceklere kavuşabildiği bir hastaneye yatırmayı başarır. Bu, ailesi üzerindeki baskının bir kısmını geçici olarak hafifletir. Edmund babasını görmeye gittiğinde, yaşlı adam sefaletinden yakınır. Oğluna intiharı düşündüğünü ancak bunu gerçekleştirecek cesareti olmadığını söyler. Kendisinin bir yük olduğunu ve ölmesinin daha iyi olacağını söyler. Edmund, kimseye görünmeden biraz zehir çalar.
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Tarihçe
Demokratik Parti 1828 yılında kuruldu. 1860'lı yıllarda İç Savaş sırasında ikiye ayrıldı. Güneyli demokratlar kölelik yanlısıydılar. Kuzeyli demokratlar köleliğe karşı çıkıyorlardı. Cumhuriyetçi Parti bu ortam içinde köleliğe karşı olarak kuruldu ve Cumhuriyetçi aday Abraham Lincoln başkan seçildi. Güneyliler savaşı kaybettikten sonra uzun bir süre kuzeyin baskısı altında yaşadılar. Bu döneme "Yeniden Yapılanma" denir. Baskı ortamı güneyde büyük bir tepki yarattı ve bu tepkiyi kendi çıkarına kullanan Demokrat Parti güneyde özellikle beyazlar arasında büyük bir destek buldu. 1929 yılında New York Borsası'nda meydana gelen ani bir çöküntü Amerika'da 10 yıl süren bir ekonomik gerileme ve sıkıntı dönemini başlattı. Bu döneme "Büyük Buhran" (The Great Depression) adı verilir. Demokrat Partinin adayı Franklin D. Roosevelt bu dönemde başkanlığa seçildi ve ekonomik gerilemenin etkisini azaltmak için sosyal sigorta, işsizlik sigortası gibi alanlarda birçok reformlar yaptı. İşte bu dönemde Demokratik Partinin sosyal liberal çizgisi belirginleşmeye başladı. İç Savaş'tan beri Cumhuriyetçi Partiye oy veren siyah Amerikalılar Demokratik Partiye yönelmeye başladılar. İşçi sendikaları da Demokrat Partinin çalışanlara kazandırdığı hakların etkisiyle üyelerini Demokratik Partiye yönelttiler. ABD'nin güneyinde Demokratik Partinin sahip olduğu destek yavaş yavaş kaybolmaya başladı. Bunun yerine büyük şehir merkezlerinin yoğunlaştığı kuzeydoğu, ortabatı eyaletleri ve Kaliforniya gibi batı bölgeleri Demokrat Partinin kuvvet merkezleri haline geldi.
Almanya, Sıfır Yılı
Konusu
Birkaç gün sonra babası taburcu edilir ve eve döner. Edmund, polisin daireye baskın yapmasından hemen önce babasının çayını zehirler ve abisi Karl-Heinz sonunda teslim olur. Baba, büyük oğlu gözaltındayken ölür. Herkes ölümünün yetersiz beslenme ve hastalıktan kaynaklandığını varsayar. Abisi Karl-Heinz geri döndüğünde, haberler karşısında kahrolur. Edmund'un amacı zaten çok yaşlı olan babasının acılarına son vermek ve ailesini bir yükten kurtarmaktır aslında. Öğretmeninin nasyonal sosyalist öğretisini ciddiye almıştır, çünkü savaştan önce o da Hitler Gençliği'nin inançlı bir neferi olarak yetiştirilmiştir. Bu nedenle cinayeti soğukkanlılıkla işlemiştir.
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Günümüzdeki durumu
Demokratik Partiden seçilen başkan Bill Clinton 90'lı yıllarda çok başarılı bir başkanlık dönemi yaşadı. Kalkınma oranı yükseldi. İşsizlik oranı düştü. Bütçe açığı kapatıldı. Amerikan ordusu dünya çapında sadece insancıl amaçlarla Bosna, Kosova gibi yerlerde müdahalelerde bulunmakla kaldı, Filistin-İsrail çatışmasında daha tarafsız bir tutum izledi. 2000'li yıllarda Demokratik Parti başkan adayları Al Gore (2000) ve John Kerry (2004) seçimleri kaybettiler. 11 Eylül 2001 Saldırısı'nın toplumda yarattığı olumsuz tepkinin de etkisiyle Amerika Birleşik Devletleri Cumhuriyetçi başkan George W. Bush'un önderliği altında daha saldırgan bir dış siyaset izlemeye başladı. Fakat 2005 yılından sonra Amerikan toplumunda George W. Bush'un Irak siyasetine karşı hoşnutsuzluk düzeyi artmaya başladı. 7 Kasım 2006 tarihindeki ara seçimlerde büyük bir zafer kazanan Demokratik Parti 12 yıldan sonra tekrar hem Senato, hem de Temsilciler Meclisi'nin çoğunluğunu ele geçirmeyi başardı. 4 Kasım 2008 tarihinde Demokratik Parti adayı Barack Obama'nın başkan seçilmesiyle (kendisi 2 dönem başkanlık yapmıştır ve ABD'deki ilk siyahi başkandır) Demokratik Parti ABD'nin hem Yasama hem de Yürütme kollarını eline geçirmiş oldu. Ancak bu durum sadece 2 yıl sürdü. 2010 seçimlerinde Temsilciler Meclisi, 2014 seçimlerinde de Senato Cumhuriyetçilerin eline geçti. 2020'de düzenlenen seçimlerde hem Demokrat Parti adayı Joe Biden başkan seçilmiştir hem de Demokrat Parti Temsilciler Meclisi ve Kongre seçimlerinde çoğunluğu sağlamıştır. 2023 itibarıyla Demokratik Parti, Kongre'de egemen partidir.
Almanya, Sıfır Yılı
Konusu
Sonradan tekrar karşılaştığı Bay Henning'e babasını öldürdüğünü söyleyince korkan ve paniğe kapılan eski öğretmeni söylediklerini inkâr eder ve Edmund'u tartaklar. Yaptığından son derece pişmanlık duyan ve vicdan azabı çeken Edmund kendini sokaklara vurur. Şimdi kendini daha da yalnız hissetmektedir. Gerçekte çocukluğunu hiç yaşamamış olan Edmund harap kentin sokaklarında amaçsızca dolaşırken bir grup 'gerçek çocuk'la karşılaşır, onların oyunlarına katılmak ister fakat reddedilip dışlanınca kendini iyice boşlukta hisseder. Harap bir apartmanın üst katlarına doğru tırmanır ve duvardaki bir delikten babasının tabutunu sokağın karşısına çıkarırken izler. Oradan kendini boşluğa bırakarak intihar eder. Film eleştirmeni Rekin Teksoy'a göre "Kaldırımda yatan cansız bedeni, bütün değerleri altüst eden Nazizm'in yol açtığı çöküşün "mahkeme ilâmıdır" sanki".
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
İzlediği çizgi
Genelde günümüzde Demokratik Parti siyah Amerikalılar, Katolikler, Yahudiler, göçmenler, kadınlar, azınlıklar ve yüksek eğitimli kişiler arasında destek bulmaktadır. İşverenlerin ve büyük firmaların karşısında işçilerin ve çalışan kesimin yanında yer alır. Kürtaj haklarının kısıtlanmasına karşı kesin bir tavır almıştır. Eşcinsellerin ve diğer azınlıkların haklarını savunan bir siyaset izler. Devletin gerektikçe vergileri artırarak, az gelirli yurttaşlara daha geniş olanaklar sağlaması yanlısıdır. Çevre kirliliğini önleme konusunda titizlik gösterir. Dış siyaset konusunda Cumhuriyetçi Parti'ye göre daha ılımlı bir tutum sergiler. Silah serbestliği kanununa sıcak bakmaz.
Almanya, Sıfır Yılı
Tarzı ve çekimler
"Almanya, Sıfır Yılı" 35 mm peliküle 1.37:1 çerçeve oranıyla ve üçlemenin diğer iki filmi gibi (aslında "Yeni Gerçekçi" sinema akımına dahil olan tüm filmler gibi) siyah beyaz çekilmiştir. Söz konusu sinema akımının karakteristiklerinden olan serbest kamera hareketleri, doğal setler, doğal ışıklandırma ve doğal kurgu, doğaçlama oyunculuk vb. bu filmde de görülmektedir. Diğer filmlerde olduğu gibi Roberto Rossellini yine profesyonel olmayan oyuncularla çalışmayı tercih etmiştir. Gerçekçilik duygusunu azaltmamak için İtalyan yönetmen kendisi Almanca bilmemesine rağmen filmi Alman oyuncularla ve Almanca çekmiştir. Filmin daha sonra İtalyanca dublajlı baskıları da yapılmıştır.
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Ad ve sembol
Demokratik-Cumhuriyetçi Parti, 1824'te kısa ömürlü Ulusal Cumhuriyetçi Parti'ye ve 1828'de Demokrat Parti olan Jacksoncu harekete bölündü. Jackson döneminde, "Demokrasi" terimi parti tarafından kullanılıyordu, ancak "Demokrat Parti" adı sonunda kararlaştırıldı ve 1844'te resmi isim oldu. Parti üyelerine "Demokratlar" veya "Demler" denir..
Almanya, Sıfır Yılı
Tarzı ve çekimler
Filmin çekimleri 1947 yılının yazında Berlin'de gerçek mekânlarda gerçekleştirilmiştir. Almanya'nın yenik çıktığı II. Dünya Savaşı sona ereli henüz bir yıl olmuş ve yerle bir olan III. Reich'ın başkentinin enkazı henüz kaldırılmamıştır. Roberto Rossellini, üçlemenin diğer filmlerinde olduğu gibi bu filmde de film setleri yerine gerçek mekânları kullanmayı tercih etmişti. Yönetmen içindeki 3,5 milyon insanın umutsuzca hayatta kalmaya çalıştığı harabe bir kentin portresini çizmeye çalışmıştır. içinde yaşadıkları şehirleri gibi birer enkaz haline gelmiş insanlar adeta durumlarını kanıksamışlardır, sanki içgüdüleriyle hayatta kalmaya çalışır gibidirler. Filmde hiçbir dinsel seremoni gösterilmez, insanlar onca çaresizliklerine rağmen dua etmez tanrıdan yardım istemezler. Filmde yalnızca bir kez yıkık bir kilise gösterilmiştir. Tavanı yok olmuş ve içeriden gökyüzünün görüldüğü bu Gotik mimarili kilisede tek başına bir din görevlisi org çalar, dışarı taşan dinsel temalı müziği sokakta sadece birkaç yaşlı insan durarak dinler.
Film belgeseli andırır bir tarzı içinde barındırsa da bu etki diğer Yeni Gerçekçi filmler kadar belirgin değildir. Sadece nesnel olmayı amaçlayan film fazlaca bir ikincil tema içermez. Ders verir tarzda önermeler de yoktur. "Yeni Gerçekçilik" akımının diğer filmlerinin aksine "Almanya Sıfır Yılı"nda duygusallığa da fazlaca yer verilmemiştir. Savaşın acımasız ve sert yüzünü gözler önüne sererken bir yandan da masumiyetin parça parça oluşunu vurgulayan bu karamsar filmin kasvetli ve yürek parçalayıcı müziğini Roberto Rossellini'ni kardeşi Renzo Rossellini bestelemiştir. Sonuçta ortaya rahatsız edici, umutsuzluk aşılayan ve acıtıcı bir sinema çıkmıştır. Bir yazar bu filmi "fantezi ile gerçeğin birbirine geçtiği, Yeni Gerçekçi tarzda çekilmiş bir dehşet filmi" olarak nitelendirmişti.
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Ad ve sembol
"Demokratik Parti" terimi de yerel olarak kullanılıyor, ancak 1952'den beri muhalifler tarafından aşağılayıcı bir terim olarak kullanılıyor.
Almanya, Sıfır Yılı
Tarzı ve çekimler
Filmin hemen başındaki ibareye göre Roberto Rossellini bu filmini 1946 yazında 9 yaşındayken peritonitten ölen oğlu Romano'ya ithaf etmiştir.
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Ad ve sembol
Parti için en yaygın maskot sembolü eşek ya da ahmak olmuştur. Andrew Jackson'ın düşmanları, aptal ve inatçı bir hayvanla ilgili alay etmek için adını "ahmak" olarak değiştirmiştir. Bununla birlikte, Demokratlar sıradan insan imalarını sevdiler ve onu da aldılar, bu nedenle imaj devam etti ve gelişti. En kalıcı izlenimi Thomas Nast'ın 1870'ten Harper's Weekly'deki karikatürlerinden geldi. Karikatüristler Nast'ı takip ettiler ve eşeği Demokratları temsil etmek için, fili Cumhuriyetçileri temsil etmek için kullandılar.
20. yüzyılın başlarında, Indiana, Kentucky, Oklahoma ve Ohio'daki Demokrat Parti'nin geleneksel sembolü, Cumhuriyetçi kartalın aksine horozdu. Bu sembol hala Oklahoma, Kentucky, Indiana ve Batı Virginia oy pusulalarında görünüyor. Horoz, ulusal Demokratik Parti'nin resmi sembolü olarak kabul edildi. New York'ta Demokratik oy pusulası sembolü beş köşeli bir yıldızdır.
Almanya, Sıfır Yılı
Roberto Rossellini'nin "Savaş Üçlemesi"
Roberto Rossellini'nin "Savaş Üçlemesi" şu filmlerden oluşmaktadır:
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Ad ve sembol
Eylül 2010'da Demokratik Parti, mavi bir daire içinde mavi bir D içeren yeni logosunu tanıttı. Partinin ilk resmi logosuydu; eşek logosu sadece yarı resmiydi.
Almanya, Sıfır Yılı
Yapım aşaması ve çekim süreci
Çekimler 15 Ağustos 1947'de resmi bir senaryo olmadan başladı ve Rossellini oyunculara diyaloglarını doğaçlama yapmaları için talimat verdi. Rossellini filmi Fransızca yönetti ve çekim boyunca Max Colpet'in ona çevirmesine güvenmek zorunda kaldı. Rossellini, Berlin sokaklarında çekim yaparken, yiyecek bulmaya ve hayatta kalmaya çalışmakla fazlasıyla meşgul olan sokaklardaki insanların film ekibine kayıtsız kalması karşısında hayrete düştü. Rossellini, o zamanlar metresi Anna Magnani ile vakit geçirmek için çekimlerin ortasında bir haftalığına Roma'ya gittiğinde, Carlo Lizzani yokluğunda bazı sahneleri yönetti. Eylül ortasında Berlin'de çekim 40 gün sonra tamamlandı ve yapım, iç sahneleri çekmek için 26 Eylül 1947'de Roma'ya taşındı.
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Ad ve sembol
Jefferson-Jackson Günü, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Demokratik Parti örgütleri tarafından düzenlenen yıllık bağış toplama etkinliğidir (akşam yemeği). Adını, partinin seçkin erken liderleri olarak gördüğü Başkanlar Thomas Jefferson ve Andrew Jackson'dan almıştır.
Almanya, Sıfır Yılı
Yapım aşaması ve çekim süreci
Alman oyuncular Roma'ya vardıklarında, filmin setleri inşa edilmediği için çekime devam etmek için Kasım ayına kadar beklemek zorunda kaldılar. Kasım ayına gelindiğinde, daha önce yetersiz beslenen Almanlar, Roma'dayken dikkate değer miktarda kilo almışlardı ve daha önceki sahneleriyle sürekliliği korumak için yoğun diyetlere sokulmaları gerekiyordu. Roma'da çekimler tamamlandıktan sonra Alman aktörlerin çoğu Berlin'e dönmek istemedi ve birkaçı İtalyan kırsalına kaçtı. Filmin nihai bütçesi 115.000 dolardı.
Demokrat Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Ad ve sembol
"Mutlu Günler Yine Burada" şarkısı Demokratik Parti'nin resmi olmayan şarkısıdır. Franklin D. Roosevelt 1932 Demokratik Ulusal Konvansiyonunda başkanlığa aday gösterildiğinde belirgin bir şekilde kullanıldı ve bugün Demokratlar için duygusal bir favori olmaya devam ediyor. Örneğin, Demokratlar 2006'da Kongre'yi kazandıktan sonra, Paul Shaffer Late Show with David Letterman'da temayı oynadı. Fleetwood Mac'in "Don't Stop"u, 1992'de Bill Clinton'ın başkanlık kampanyası tarafından benimsendi ve popüler bir Demokrat şarkı olarak varlığını sürdürdü. U2 grubunun duygusal olarak benzer şarkısı "Beautiful Day", Demokratik adaylar için favori bir tema şarkısı haline geldi. John Kerry, şarkıyı 2004 başkanlık kampanyası sırasında kullandı ve birkaç Demokratik Kongre adayı, 2006'da bir kutlama melodisi olarak kullandı.
Başkanlık adaylığı kongresi için geleneksel bir marş olarak, Aaron Copland'ın "Ortak Adam için Fanfare" geleneksel olarak Demokratik Ulusal Konvansiyonun başlangıcında gerçekleştirilir.
Ulusal komite
Demokratik Ulusal Komite (DNC), Demokratik kampanya faaliyetlerini desteklemekten sorumludur. DNC, Demokratik Platform yazma sürecini denetlemekten sorumluyken, DNC, kamu politikasından çok kampanya ve organizasyon stratejisine odaklanmıştır. Başkanlık seçimlerinde Demokratik Ulusal Konvansiyonu denetler. Ulusal konvansiyon, partinin tüzüğüne ve oturum halindeyken Demokratik Parti içindeki nihai otoriteye tabidir, diğer zamanlarda partinin organizasyonunu DNC yönetir. DNC'ye Jaime Harrison başkanlık ediyor.
Parti grubu
Demokratik Kongre Kampanya Komitesi (DCCC), Meclis yarışlarında parti adaylarına yardımcı olur ve mevcut başkanı (parti komitesi tarafından seçilir) New York Temsilcisi Sean Patrick Maloney'dir. Benzer şekilde, Michigan Senatörü Gary Peters başkanlığındaki Demokratik Senatör Kampanya Komitesi (DSCC), Senato yarışları için para topluyor. New York Eyalet Senatosu Çoğunluk Lideri Andrea Stewart-Cousins ​​tarafından yönetilen Demokratik Yasama Kampanyası Komitesi (DLCC), eyalet yasama yarışlarına odaklanan daha küçük bir organizasyondur. DNC, yeni nesil Demokratik aktivistleri eğitmek ve dahil etmek amacıyla bir öğrenci sosyal yardım kuruluşu olan College Democrats of America'ya (CDA) sponsorluk yapıyor. Democrats Abroad, Amerika Birleşik Devletleri dışında yaşayan Amerikalılar için bir organizasyondur. Partinin hedeflerini ilerletmek ve yurtdışında yaşayan Amerikalıları Demokratları desteklemeye teşvik etmek için çalışıyorlar. Amerika'nın Genç Demokratları (YDA) ve Amerika Lise Demokratları (HSDA), gençleri Demokratik adaylar için çekmeye ve harekete geçirmeye çalışan, ancak DNC dışında faaliyet gösteren, sırasıyla genç yetişkin ve gençlerin önderlik ettiği kuruluşlardır. Demokratik Valiler Derneği (DGA), Demokratik vali adaylarının ve görevdekilerin adaylıklarını destekleyen bir organizasyondur. Aynı şekilde, en büyük şehirlerin ve şehir merkezlerinin belediye başkanları, Ulusal Demokratik Belediye Başkanları Konferansı olarak toplanmaktadır.
Merkezciler
Merkezci Demokratlar veya Yeni Demokratlar, 1988 başkanlık seçimlerinde Cumhuriyetçi George H. W. Bush'un zaferinden sonra ortaya çıkan Demokratik Parti içinde ideolojik olarak merkezci bir hiziptir. Ekonomik olarak liberal ve "Üçüncü Yol" fraksiyonu, Amerika Birleşik Devletleri halkının siyasi sağa çok daha fazla dönmesinden sonra 1980'lerin sonundan başlayarak partiye yaklaşık 20 yıl hakim oldu. Yeni Demokrat Ağı ve Yeni Demokrat Koalisyonu gibi kuruluşlar tarafından temsil ediliyorlar. Yeni Demokrat Koalisyonu, büyüme yanlısı ve mali açıdan ılımlı bir kongre koalisyonudur.
En etkili merkezci gruplardan biri, parti için merkezci konumları savunan kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Demokratik Liderlik Konseyi (DLC) idi. DLC, Başkan Bill Clinton'ı "Üçüncü Yol" politikacılarının yaşayabilirliğinin kanıtı ve bir DLC başarı öyküsü olarak selamladı. DLC 2011'de dağıldı ve eski DLC'nin çoğu artık Third Way düşünce kuruluşunda temsil ediliyor.
Bazı Demokratik seçilmiş yetkililer, eski Başkan Bill Clinton, eski Başkan Yardımcısı Al Gore, Senatör Mark Warner, eski Pennsylvania valisi Ed Rendell, eski Senatör Jim Webb, Başkan Joe Biden, kongre üyesi Ann Kirkpatrick ve eski kongre üyesi de dahil olmak üzere kendilerini merkezci ilan ettiler. Dave McCurdy.
Yeni Demokrat Ağı, sosyal olarak liberal ve mali açıdan ılımlı Demokrat politikacıları destekler ve Meclis'teki Kongre Yeni Demokrat Koalisyonu ile ilişkilidir. Suzan DelBene koalisyonun başkanı ve eski senatör ve 2016 Demokrat başkan adayı Hillary Clinton Kongre'deyken üyeydi. 2009'da Başkan Barack Obama kendini Yeni Demokrat olarak tanımladı.
Muhafazakarlar
Muhafazakar bir Demokrat, muhafazakar siyasi görüşleri olan veya ulusal partiye göre nispeten muhafazakar görüşleri olan Demokratik Parti üyesidir. Demokratik Parti'nin bu tür üyeleri ülke genelinde bulunabilirken, fiili seçilmiş yetkililer orantısız bir şekilde Güney eyaletlerinde ve daha az ölçüde genel olarak Amerika Birleşik Devletleri'nin kırsal bölgelerinde, daha yaygın olarak Batı'da bulunur. Tarihsel olarak, Güney Demokratlar genellikle ideolojik olarak muhafazakar Demokratların şimdi olduğundan çok daha muhafazakardı.
2009 yılında Beyaz Saray Devlet Yemek Odasında Mavi Köpek Koalisyonu ile Başkan Barack Obama toplantı yaptı.
Birçok muhafazakar Güney Demokrat, 1964 tarihli Sivil Haklar Yasası'nın kabulü ve partinin genel olarak sola kaymasıyla başlayarak Cumhuriyetçi Parti'ye iltica etti. Güney Carolina'dan Strom Thurmond, Louisiana'dan Billy Tauzin, Teksas'tan Kent Hance ve Ralph Hall ve Alabama'dan Richard Shelby bunun örnekleridir. Muhafazakar Demokratların Cumhuriyetçi Parti'ye akını, Cumhuriyetçi Parti'nin 20. yüzyılın sonlarında daha da sağa kaymasının yanı sıra tabanının Kuzeydoğu ve Ortabatı'dan Güney'e kaymasının bir nedeni olarak gösteriliyor.
1980'lere kadar Demokratik Parti, çoğunlukla Güney ve Sınır bölgelerinden gelen muhafazakar bir unsura sahipti. Cumhuriyetçi Parti Güney üssünü kurarken sayıları keskin bir şekilde azaldı. Bazen mizahi bir şekilde "Sarı Köpek Demokratları" veya "koza bitleri" ve "Dixiecrats" olarak adlandırıldılar. Meclis'te, Cumhuriyetçi liderlikle uzlaşmaya aracılık etmeye istekli muhafazakarlar ve merkezcilerden oluşan bir grup olan Mavi Köpek Koalisyonu'nu oluşturuyorlar. Geçmişte birleşik bir oylama bloğu olarak hareket ettiler ve üyelerine Kongre'deki sayılarına bağlı olarak yasaları değiştirme yeteneği verdi.
Bölünmüş oylama, 1970'lerde ve 1980'lerde muhafazakar Güney Demokratlar arasında yaygındı. Bu seçmenler muhafazakar Demokratları yerel ve eyalet çapındaki ofisler için desteklerken aynı zamanda Cumhuriyetçi başkan adayları için oy kullandılar.
Liberaller
Sosyal liberaller (modern liberaller) Demokratik tabanın büyük bir bölümünü oluşturur. 2018 çıkış anketlerine göre, seçmenlerin %27'sini liberaller oluşturdu ve Amerikan liberallerinin %91'i Demokratik Parti'nin adayını tercih etti. Beyaz yakalı kolej eğitimli profesyoneller 1950'lere kadar çoğunlukla Cumhuriyetçiydi, ancak şimdi Demokratik Parti'nin hayati bir bileşenini oluşturuyorlar.
Liberallerin büyük çoğunluğu evrensel sağlık hizmetlerine doğru ilerlemeyi tercih ediyor ve birçoğu özellikle tek ödemeli bir sisteme nihai kademeli geçişi destekliyor. Çoğunluk ayrıca diplomasiyi askerî harekât, kök hücre araştırmaları, eşcinsel evliliğin yasallaştırılması, daha sıkı silah kontrolü ve çevre koruma yasalarının yanı sıra kürtaj haklarının korunmasına tercih ediyor. Liberaller, göçmenlerin yeni kültürlerini benimsemenin yanı sıra yerel kültürlerini korudukları bir sistem olan kültürel çoğulculuğu tercih ettiğinden, göç ve kültürel çeşitlilik olumlu kabul edilir. Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlaşması (NAFTA) ve kuruluşlar gibi serbest ticaret anlaşmaları konusunda bölünme eğilimindeler ve bazıları onları işçilerden ziyade şirketler için daha elverişli görüyor. Çoğu liberal, artan askeri harcamalara ve kilise ile devletin karıştırılmasına karşı çıkıyor.
Bu ideolojik grup, geleneksel örgütlü emek tabanından farklıdır. Pew Araştırma Merkezi'ne göre, %41'lik çoğunluk kitlesel varlıklı hanelerde yaşıyordu ve %49'u üniversite mezunuydu, bu da herhangi bir tipografik grubun en yüksek rakamıydı. Aynı zamanda 1990'ların sonu ve 2000'lerin başı arasında en hızlı büyüyen tipolojik gruptu. Liberaller, akademinin çoğunu ve profesyonel sınıfın büyük bir bölümünü içerir.
Maliye politikası
Demokratlar, en zengin Amerikalıların en yüksek vergiyi ödemesini sağlayarak daha fazla hizmet sunmak ve ekonomik eşitsizliği azaltmak için daha ilerici bir vergi yapısını destekliyorlar. Sosyal Güvenlik, Medicare ve Medicaid gibi sosyal hizmetlerin kesilmesine karşı çıkıyorlar, buna inanarak verimliliğe ve sosyal adalete zarar verebilir. Demokratlar, sosyal hizmetlerin parasal ve parasal olmayan açılardan faydalarının daha üretken bir işgücü ve kültürlü nüfus olduğuna inanıyor ve bunun faydalarının, özellikle en çok kazananlar üzerindeki düşük vergilerden veya kesintilerden elde edilebilecek herhangi bir faydadan daha büyük olduğuna inanıyor. sosyal hizmetlere. Ayrıca Demokratlar, sosyal hizmetleri, ekonomik fırsatlardan türetilen pozitif özgürlük, özgürlük sağlamak için gerekli görüyorlar. Demokratların liderliğindeki Temsilciler Meclisi, 110. Kongre'nin başlangıcında PAYGO (kullandıkça öde) bütçe kuralını eski haline getirdi.
Asgari ücret
Demokratik Parti asgari ücretin yükseltilmesinden yanadır. 2007'nin Adil Asgari Ücret Yasası, 110. Kongre sırasında Demokratların gündeminin erken bir bileşeniydi. 2006'da Demokratlar, asgari ücreti artırmak için altı eyalet oylama girişimini desteklediler ve altı girişimin tümü geçti.
Sağlık hizmeti
Demokratlar "uygun fiyatlı ve kaliteli sağlık hizmeti" çağrısında bulunuyor ve artan sağlık maliyetlerini ele almak için çeşitli biçimlerde evrensel sağlık hizmetlerine doğru ilerlemeyi destekliyor. Bazı Demokratik politikacılar, tek ödemeli bir programı veya Herkes için Medicare'i tercih ederken, diğerleri bir kamu sağlık sigortası seçeneği oluşturmayı tercih ediyor.
23 Mart 2010'da Başkan Barack Obama tarafından yasalaştırılan Hasta Koruma ve Uygun Fiyatlı Bakım Yasası, evrensel sağlık hizmetleri için en önemli itici güçlerden biri olmuştur. Aralık 2019 itibarıyla, 20 milyondan fazla Amerikalı, Uygun Bakım Yasası kapsamında sağlık sigortası kazandı.
Eğitim
Demokratlar, okul standartlarını yükselterek ve Head Start programında reform yaparak halk eğitimini iyileştirmeyi tercih ediyor. Ayrıca, sözleşmeli okullar da dahil olmak üzere, evrensel anaokulunu ve ilköğretime erişimi genişletmeyi desteklerler. Öğrenci kredisi borcunun ele alınması ve üniversite harçlarının düşürülmesi için reform yapılması çağrısında bulunuyorlar. Diğer öneriler arasında, harçsız devlet üniversiteleri ve standartlaştırılmış test reformu yer almaktadır. Demokratların uzun vadeli amacı, uygun olan her Amerikalı öğrenciye açık olacak, düşük öğrenim ücretleriyle (Avrupa ve Kanada'nın çoğunda olduğu gibi) kamu tarafından finanse edilen kolej eğitimine sahip olmak. Alternatif olarak, Pell Hibeleri ve üniversite öğrenim vergisi kesintileri gibi öğrenci mali yardımları için devlet finansmanını artırarak orta öğretim sonrası eğitime erişimi genişletmeyi teşvik ederler.
Çevre
Demokratlar, hükûmetin çevreyi koruması ve çevrecilik geçmişine sahip olması gerektiğine inanıyor. Daha yakın yıllarda, bu duruş, daha iyi bir ekonomi, daha fazla ulusal güvenlik ve genel çevresel faydaların temeli olarak yenilenebilir enerji üretimini vurgulamıştır. Demokratik Parti'nin çevre düzenlemelerini ve yenilenebilir enerjiyi destekleyen politikaları destekleme olasılığı Cumhuriyetçi Parti'den önemli ölçüde daha fazladır.
Demokratik Parti ayrıca koruma alanlarının genişletilmesinden yanadır ve otoyol ve havaalanlarındaki tıkanıklığı gidermek ve hava kalitesini ve ekonomiyi iyileştirmek için açık alan ve demiryolu seyahatini teşvik eder, çünkü toplulukların, çevresel çıkarların ve hükûmetin korumak için birlikte çalışması gerektiğine inanır. kaynakları yerel ekonomilerin canlılığını sağlarken. Bir zamanlar Amerikalılar ekonomi ve çevre arasında bir seçim yapmak zorunda olduklarına inandırıldılar. Artık bunun yanlış bir seçim olduğunu biliyorlar".
Demokratik Parti'nin en önde gelen çevresel kaygısı iklim değişikliğidir. Demokratlar, özellikle eski Başkan Yardımcısı Al Gore, sera gazlarının katı bir şekilde düzenlenmesi için baskı yaptılar. 15 Ekim 2007'de Gore, insan yapımı iklim değişikliği hakkında daha fazla bilgi oluşturma ve buna karşı koymak için gereken önlemlerin temellerini atma çabaları nedeniyle Nobel Barış Ödülü'nü kazandı.
Yenilenebilir enerji ve fosil yakıtlar
Demokratlar, karbon kirliliğini azaltmak amacıyla rüzgar ve güneş enerjisi çiftlikleri de dahil olmak üzere artan yerel yenilenebilir enerji gelişimini desteklediler. Partinin platformu, enerjiden bağımsız olma arzusuyla, temiz enerji, doğal gaz ve yerli petrolü içeren "yukarıdakilerin tümü" bir enerji politikası çağrısında bulunuyor. fosil yakıtlara uzun vadeli bağımlılığı azaltma politikası. Ayrıca parti, hava kirliliğini önlemek için daha katı yakıt emisyon standartlarını desteklemektedir.
Ticaret anlaşmaları
Birçok Demokrat, uluslararası ticaret anlaşmaları konusunda adil ticaret politikalarını destekliyor ve partideki bazıları son yıllarda serbest ticareti desteklemeye başladı. 1990'larda, Clinton yönetimi ve bir dizi önde gelen Demokrat, Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlaşması (NAFTA) gibi bir dizi anlaşmayı zorladı. O zamandan beri, partinin serbest ticaretten uzaklaşması, Orta Amerika Serbest Ticaret Anlaşması (CAFTA) oylamasında, 15 Temsilciler Meclisi Demokratının anlaşmaya oy vermesi ve 187 ret oyu ile belirgin hale geldi.
Sosyal konular
Modern Demokratik Parti, sosyal eşitliği ve fırsat eşitliğini vurgular. Demokratlar, LGBT hakları da dahil olmak üzere oy haklarını ve azınlık haklarını desteklemektedir. Parti, ilk kez ayrımcılığı yasaklayan 1964 tarihli Sivil Haklar Yasasını savundu. Carmines ve Stimson, "Demokratik Parti ırksal liberalizmi benimsedi ve ırk ayrımcılığını sona erdirmek için federal sorumluluk üstlendi" yazdı.
Partideki ideolojik sosyal unsurlar arasında kültürel liberalizm, sivil özgürlükçülük ve feminizm yer alır. Bazı Demokratik sosyal politikalar, göçmenlik reformu, seçim reformu ve kadınların üreme haklarıdır.
Eşit fırsatlar
Demokratik Parti, cinsiyet, yaş, ırk, etnik köken, cinsel yönelim, cinsel kimlik, din, inanç veya ulusal köken ne olursa olsun tüm Amerikalılar için fırsat eşitliğini destekler. Birçok Demokrat, bu hedefi ilerletmek için olumlu eylem programlarını desteklemektedir. Demokratlar ayrıca, fiziksel veya zihinsel engelliliğe dayalı insanlara karşı ayrımcılığı yasaklayan Engelli Amerikalılar Yasasını güçlü bir şekilde desteklemektedir. Bu nedenle, Demokratlar, yasa haline gelen bir engelli hakları genişlemesi olan 2008 ADA Değişiklik Yasasını da zorladı.
Dikilitaş, Niğde
Dikilitaş, Niğde ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı 1522 yılı kayıtlarında Enehil ya da Anahil olarak geçmektedir. 1970'li yıllarda belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy, Niğde il merkezine 47 km uzaklıktadır.