cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Galata Kulesi tarihi
15. yüzyıl, 1509 depremi ve sonrası
17. yüzyıla tarihlenen Seyahatnâme'sinde Evliya Çelebi, kulenin önceleri zindan, o dönemlerde ise tersanenin gemi levazım ambarı olarak kullanıldığını yazar. Hüseyin Ayvansarayî'nin 18. yüzyıl sonlarında yayımlanan Hadikatü'l Cevami adlı eserinde, bir rivayete göre Galata Kulesi'nin Takiyüddin tarafından bir gözlemevi olarak yaptırıldığından ancak bu gözlemevinin Padişah III. Murad tarafından Ocak 1580'de yarısına kadar yıktırılsa da kulenin yıkılmadığından bahsedilir. Aynı eserin başka bir yerinde ise Tophane'de yer alan kulenin, Hoca Sâdeddin Efendi'nin "astronomiyle uğraşan devletlerin kısa sürede yıkılması" yönündeki ifadelerinden ötürü yıktırıldığı öne sürülür. Tayyarzâde Ahmed Atâ'nın Tarih-i Atâ adlı eserinde, kulenin 1582 civarında Takiyüddin tarafından gözlemevi olarak kullanmak amacıyla tamir ettirildiği belirtilir. Takiyüddin de Cedvel-i Esma-i Buldan adlı eserinde, Galata'daki bir kulede gözlemler yaptığından bahseder. Mehmed Süreyya, bu gözlemevinin Galata Kulesi'nde kurulduğunu belirtse de Johannes Heinrich Mordtmann, Mehmed Süreyya'nın Tarih-i Atâ'da geçen "Tophane üstünde kulle-i cebelde" ("Tophane üstündeki tepenin zirvesinde") ifadesindeki "büyük bağ evi" anlamına gelen "kulle" sözcüğünün "kule" olarak yorumlanmasıyla birlikte "hatalı olarak" gözlemevinin Galata Kulesi'nde olduğu çıkarımında bulunduğunu ifade eder. Kulenin, Takiyüddin'in gözlemevi olduğu yönündeki iddialar günümüzde geçerliliğini korumaz ancak Takiyüddin, gözlemevinin inşası öncesinde Galata Kulesi'nde birtakım çalışmalar gerçekleştirmiştir.
Osmanlı Şeyhülislam'ı Feyzullah Efendi'nin Galata Kulesi'ni bir gözlemevine dönüştürme tasarısı olsa da, kendisi 1703'te idam edildi ve bu tasarı gerçekleşmedi. 18. yüzyıl itibarıyla kule, Mehterhâne Ocağı ile yangın gözleyiciler tarafından bir yangın kulesi olarak kullanılmaya başlandı. Ğugas İnciciyan, 1717'den itibaren gece yarısını bildirmek amacıyla kuleden kös vurulduğunu, bu kösün aynı zamanda şehirde çıkan yangınları haber vermek amacıyla da kullanıldığını ifade eder.
1794 ve 1831 yangınları, 1875'te çatısız kalması ve sonrası
27 Temmuz 1794'te çıkan yangının neden olduğu sonrasında meydana gelen hasarlar nedeniyle kulenin boyu kısaltıldı ve tasarımında birtakım değişiklikler yapıldı. En üst katın her bir yanına çıkmalı odalar, sofalar ve divanhâne eklenerek bu kısım bir kahvehaneye dönüştürüldü. Yangınları duyurma amacıyla kuleye bir de kös yerleştirilirken tavan arası ise güvercinlik olarak kullanılıyordu.
2-3 Ağustos 1831'de çıkan yangının yol açtığı tahribat sonrasında kulenin üst kısmı öncekinden farklı bir tasarımla onarıldı ve kule, 1875'teki fırtınada devrilecek olan çatısı hariç günümüzdeki görünümüne kavuştu. Kulenin giriş kapısının üzerine bu dönemdeki onarım ve restorasyon çalışmalarını konu alan, üzerine Şair Pertev'e ait bir manzumenin işlendiği mermer kitâbe eklendi. Çalışmalar esnasında burayı ziyaret eden Padişah II. Mahmud tarafından kuleye bir saat konulması talimatı verildi. 1834-1835 yıllarında şehre bir seyahat gerçekleştiren J. von Röder, Napoli kralının kule için bir saat hediye ettiğini ifade eder. 1849 yılına ait bir vesikada, arızalanan saatin tamir edilmesi talimatının verildiği bildirilir. İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde sergilenen ve Galata Kulesi'nden getirildiği kayıtlı olan çanın, II. Mahmud tarafından kuleye konulması istenen saatle ilgili olup olmadığı bilinmemektedir.
1853 ya da 1854 yılında kulenin çatısında bir onarım yapıldı. Aralık 1857'de kurulan, Galata ve Pera'nın idaresinden sorumlu Altıncı Belediye Dairesi tarafından kullanılacak olan binanın inşaat çalışmaları sırasında kulenin çevresindeki avlusu, surlardaki kapılar ve kıyıya doğru uzanan sur duvarlarının 30 Kasım 1863 tarihinde alınan kararla yıkımına, hendeklerinin ise doldurulmasına başlandı.
1875 yılında meydana gelen bir fırtınada kule çatısının devrilmesinin ardından en üst katın üzerine, her birinde birer odanın olduğu iki katlı kâgir ahşap bir kısım inşa edildi. Kulenin tepesi, hem 1874'te şehirde kurulan itfaiye teşkilatının hizmetinde yangın haber merkezi hem de deniz kuvvetleri tarafından bir haberleşme merkezi olarak kullanılmaya başlandı. Viyana'da düzenlenen 1913 Uluslararası Saat Kongresi'nde alınan karar doğrultusunda, 15 Şubat 1914 tarihli kabine toplantısında, Londra'dan, 1000 lira masrafı olan ve bunun 990 lirası Bahriye Nezâreti tarafından karşılanan bir vakit küresinin getirilmesine karar verildi. Bu kürenin Galata Kulesi'nin tepesine yerleştirilmesi düşünülse de, bu karar değiştirilerek küre, İngiliz Bahriye Hastanesi'ne yerleştirildi ve Mayıs 1915'te etkinleştirildi. İstanbul'un İşgali esnasında kule, Britanyalı işgal kuvvetlerinin konuşlandığı yerler arasındaydı.
Servet-i Fünûn'un 11 Şubat 1909 tarihli sayısında, vakit küresinin eklenmesi sonrasında Galata Kulesi için oluşturulan ve Kasım 1908'de maketiyle birlikte Başvekâlet'e sunulan Aram Tahtacıyan'a ait bir tasarım önerisi yayımlanmıştı. Projeye göre 1875'teki çalışmalar sonrasında kulenin tepesine eklenen ahşap iki kat yıkılarak yerine küre şeklinde ve 40 m yüksekliğinde demir konstrüksiyon bir parça ilave ediliyordu. Asma bahçeler, teraslar ve localardan oluşan yedi-sekiz katlık bu kısmın içerisinde tiyatro, restoran ve ziyaret edilebilecek birtakım işletmeler yer alıyordu. En üst kısma ise bir gözlemevi, şehirdeki yangınları gözleme amacıyla telefon ve telgraf merkezi, bir vakit küresi, aydınlatma amaçlı dört projektör ve ziyaretçilerin şehri izleyebilecekleri dürbünler konulması öngörülmüştü. Bu kısma ulaşım, kulenin dışına eklenecek iki asansörle sağlanacaktı. Yenileme masrafları karşılığında kule işletmesinin 30 yıl boyunca kendisine bırakılmasını öngören Tahtacıyan, gelirin %20'sini devlete bırakmayı taahhüt ediyordu. Sadaret'in 18 Nisan 1909 tarihli kararında, "şimdikinden daha zarif olacağı" belirtilerek projenin önü açılırken Eylül 1909'da Meclis-i Vükelâ'da, Ocak 1910'da ise Maarif Nezaretinde çeşitli komisyon raporları da dikkate alınarak yeniden gündeme alınan proje, en sonunda Nezaret tarafından reddedildi.
1960'lara kadar kullanımı
1923'te Türkiye'de cumhuriyetin ilanı sonrasında, Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 28 Mayıs 1927'de kabul edilen ve 15 Haziran 1927 tarihli T.C. Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, Osmanlı döneminden kalan ve resmî işlerde kullanılacak binalarda bulunan padişah tuğraları ile saltanatı övücü ifadelerin bulunduğu kitabelerin kaldırılmasını ya da üzerlerinin örtülmesini öngören kanun gereğince, giriş kapısının üstündeki kitabedeki II. Mahmud'un tuğrası kazındı. Bu dönemde de kule, itfaiye teşkilatı ile deniz kuvvetleri tarafından kullanılmaya devam etti.
Daha önceleri İngiliz Bahriye Hastanesi'ne konulan vakit küresi, Galata Kulesi'ne aktarılmak üzere Şubat 1930'da söküldü ve Mart 1930'da kulenin tepesine yerleştirildi. Ekim 1930'da, kürenin çalışması için Galata Kulesi ile Kandilli Rasathanesi arasında elektrikle işaret tesisatı yapılmaya başlandı. Kasım itibarıyla bu çalışmalar tamamlandı ve Kandilli Rasathanesi'nin işleteceği küre için bazı memurların işe alınacağı belirtildiğinden kürenin çalıştırılmasının ertesi seneye sarktığı ifade edildi. Ağustos 1933'te düdük ihalesi yapılırken Kasım 1934 itibarıyla vakit küresi faaliyete geçti.
İstanbul'un Fethi'nin 500. yıldönümüne denk gelen 1953 yılında, kulenin güneye bakan kısmının zemin katı hizasındaki duvarının dışına, İstanbul Fethi Derneğinin girişimi sonrasında Galata'nın Cenevizliler tarafından Osmanlı İmparatorluğu'na 1 Haziran 1453'teki devrine atıfta bulunan bir yazının yer aldığı levha asıldı.
1965-1967 arasındaki restorasyonu ve sonrası
1959-1960 kışında, üst katlardaki ahşap odalarının kirişlerinin çürüyerek çökmesinin ardından boşaltılan kulenin, İstanbul Belediye Başkanı Haşim İşcan'ın girişimiyle, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 24 Temmuz 1964 tarih ve 2495 numaralı kararı doğrultusunda onarım ve restorasyon çalışmaları yapılarak turistik bir tesise dönüştürülmesi kararlaştırıldı. Kararda, kulenin dışında herhangi bir değişiklik yapılmaması, halka açık tesislerin yalnızca en üstteki iki katta bulunması ve köşk katının bir altındaki kata kadar ulaşan bir asansör eklenmesi öngörülüyordu. 15 Eylül 1964'te yapılan ihaleyi, 1.118.000 Türk lirası bedelle Yapıtaş kazandı. İhale sonrasında, kulenin yeniden açılış tarihi olarak 20 Şubat 1965 hedeflenmişti.
Köksal Anadol'un projelendirdiği onarım planı, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu tarafından Ocak 1965'te onaylandı. Plana göre hem kulenin kendisinde hem de çevresinde birtakım düzenlemeler, restorasyonlar ve değişiklikler yapılacaktı. Çalışmaların şantiye şefliğini Taylan Karatuna üstlendi.
28 Eylül 1967'de, Belediye Başkanı İşçan'ın önderliğindeki bir törenle kulenin açılışı gerçekleştirildi. Restoran kısmının inşasını üstlenen Ünal Kardeşler, Şubat 1968'de yapılan ihale sonucunda kulenin işletme haklarını da İstanbul Belediyesinden beş yıllığına kiraladı. Yapılan düzenlemeler sonrasında kulenin turistik tesis olarak açılışı, 30 Mayıs 1969'da Turizm ve Tanıtma Bakanı Nihad Kürşad tarafından törenle yapıldı. Kardeşler, dekorasyon için 4,5 milyon lira harcadıklarını ifade etmişti. Kardeşler'in Belediye ile olan kiralama sözleşmesi, ilk beş yılın ardından her yıl yenileniyordu.
Çalışmalarla birlikte bodrum katı; asansör için makine dairesi, ısı değiştirici, yedek jeneratör, tablo odası ve depoları barındıran bir servis katı olarak düzenlendi. Gişe, danışma masası, santral, döviz değiştirme kasası, PTT kutusu ve telefonun eklendiği zemin kata, giriş ekseninin karşısına, bu kattan altıncı kata kadar ulaşan sekizer kişilik iki asansör eklendi. Katın tavanına ışıklandırma ve Türk motifleri kullanılarak süslemeler uygulanırken asansör girişinin üstündeki duvara, Matrakçı Nasuh'un Galata'yı tasvir ettiği minyatürünün Tankut Öktem ile Haluk Tezonar tarafından yapılan bir kabartması konuldu. Zemin katın üstünde yer alan asma kata, görünümünü koruyacak bir biçimde betonarme kirişler eklendi ve ahşap korkuluklar yenilendi. Birinci kat bir şark kahvesine, ikinci kat kulenin tarihiyle ilgili bir müzeye, üçüncü kat ise turistik eşyaların satıldığı satış reyonlarının yer aldığı bir kata dönüştürüldü. Dördüncü kat, Ceneviz Meyhanesi adını taşıyan bir meyhane olarak düzenlendi. Beşinci kata, kuledeki yiyecek ve içecek servisi yapılan mekânlar tarafından kullanılacak bir mutfak yapılırken dışarıya açılan fanlı bir havalandırma sistemi de kuruldu. Altıncı kat ise tuvaletler ile vestiyerin yer aldığı bir lobiye dönüştürüldü. Ziyaretçilerin ulaşabileceği son kat olan sekizinci kat, bir gece kulübü olarak düzenlendi. Ceneviz Meyhanesi'nin işletmesini 1972'de devralan Kuzgun Acar, burayı Kuzgun'un Yeri adıyla işletmeye başladı.
3 Eylül 1989 tarihli T.C. Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 30 Ağustos 1989 tarih ve 89/14499 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla Galata Kulesi ve Çevresi adlı bir "turizm merkezi" oluşturularak kule ile çevresi, Turizm Bakanlığının yetki alanına girdi.
Belediyeyle yaşanan anlaşmazlıklar ve 1999-2000 arasındaki restorasyonu
1996 yılında, kule duvarlarının dış kısımlarında çatlaklar olduğu tespit edildi. Galata Derneği Başkanı Mete Göktuğ, bu çatlakların nedenini "1965'teki restorasyon çalışmalarında yanlış teknik kullanılması" olarak göstermişti. Aynı yıl başka bir açıklamasında Göktuğ, kulenin "eğilme tehlikesiyle karşı karşıya olduğu"nu öne sürdü. Göktuğ, Ağustos 2000'de bu iddiasını tekrar dile getirirken Milliyet'te yer verilen "İstanbul Büyükşehir Belediyesi yetkilileri"nin ifadelerine göre "durum tehlikeli boyutta değil"di.
İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisinin Ekim 1996'da gerçekleştirilen bir toplantısında, kulenin müzeye dönüştürülmesi ve Belediyeye bağlı Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğüne verilmesi kararı alındı. Meclisteki Cumhuriyet Halk Partisi grubu sözcüsü Özkal Yici, "kulenin siyasi bir kararla, içki servisi yapıldığı için müzeye dönüştürülmek istendiği"ni öne sürdü. Kuleyi işleten şirket tarafından da, kulenin birinci ve ikinci katla­rında belediyeye ait sergi mekânlarının bu­lunmasına karşın kendilerine o güne dek sergi düzenleme konusunda herhangi bir talep gel­mediği belirtilerek "amaç müze değil, içkili restoranı kapatmak" ifadeleri kullanıldı. Beyoğlu Belediye Başkanı Kadir Topbaş, bu iddiaların doğru olmadığını ve bilirkişinin görüşü doğrultusunda "[kuleyi] risk etmeyerek mühürlediklerini" bildirdi. Turizm Bakanlığı Basın Müşaviri Mehmet Sabri Canbeyli, 23 Ekim 1996'da Cumhuriyet'te yayımlanan demecinde "[Galata Kulesi] belediyenin eline geçerse tekkeye dönüşür" ifadesini kullandı ve Bakanlığın resmî bir şekilde kuleyi Belediyeden isteyeceğini ifade etti.
İstanbul 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulundan çıkan 7 Mayıs 1999 tarihli izin kararı sonrasında, 1996'daki ihaleyi kazanan Peker İnşaat tarafından, Şirin Akıncı ile Doğan Kuban'ın danışmanlığında kulenin dış cephesindeki restorasyon çalışmaları başladı. Akıncı, fotoğraflara dayanarak kuledeki çatlakların 1965'teki restorasyon öncesinde de var olduğunu belirtmişti. Çalışmalar kapsamında çatlaklar kireç bazlı malzemeyle dolduruldu, yeni taşlar eklenerek yüzey dokusunda meydana gelen erimeler giderildi, dış cephedeki kirlilik temizlendi, balkon korkulukları temizlendi ve renksiz bir koruyucu malzeme ile kaplandı, kulenin kurşun kaplaması ile tepesindeki âlemin altın kaplaması yenilendi. Çalışmalarda, Haziran 2000 tarihli bir Hürriyet haberine göre 287, Eylül 2000 tarihli bir Hürriyet haberine göre ise 235 milyar lira harcandı. Haziran 2000'de tamamlanan çalışmalar sonrasında, İstanbul Büyükşehir Belediyesinin 50 Günde 100 Açılış kampanyası kapsamında 13 Kasım 2000'de, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ali Müfit Gürtuna ile Beyoğlu Belediye Başkanı Kadir Topbaş'ın da katılımıyla kule için bir açılış töreni gerçekleştirildi.
Restorasyon çalışmaları devam ettiği sırada, Mayıs 2000'de, kulenin yedinci ve sekizinci katlarındaki restoran ile gece kulübü, yangına karşı güvensiz olduğu gerekçesiyle Beyoğlu Belediyesi tarafından kapatılırken kulenin işletmecileri, bu iddiaların gerçeği yansıtmadığını ifade etti. İstanbul Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı, 24 Eylül 1997 ve 15 Mayıs 1998 tarihli raporlarında kuledeki yangın tehlikesine karşı önlemler alınmasını istemiş, İtfaiye Daire Başkanlığı Boğaziçi Bölgesi İtfaiye Müdürlüğünün 29 Ağustos 2000 tarihli raporunda ise bu iki raporda bahsedilen önlemlerin alınmadığı ifade edilmişti.
2000 yılında kulenin idaresinin Beyoğlu Belediyesine devredilmesi için İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından bir girişimde bulunuldu. Topbaş'ın danışmanı Abdurrahman Şen kulenin, araştırma merkezi, müze ve bilgilendirme merkezini içeren bir merkez olarak kullanılmasını planladıklarını, üst kısmının ise eklenecek dürbünlerle şehrin seyredilebileceği bir düzene sahip olmasını düşündüklerini belirtti. İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından, kulenin iç restorasyonu için 2000 yılında açılan ihale, 700 milyar lira karşılığında Pekerler İnşaat'a verildi. Ancak bu restorasyon için İstanbul Büyükşehir Belediyesinin İstanbul 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kuruluna sunduğu ve kulenin bir müzeye dönüştürülmesini öngören proje, müze kurma izni vermesi gereken Kültür Bakanlığı tarafından verilen bir iznin olmadığı gerekçesiyle Kurul tarafından reddedildi. Bunun ardından aynı yıl, sergi salonu, hediyelik eşya satış kısmı ve kafenin yer aldığı yeni bir proje hazırlanarak kurula sunuldu.
Kulenin işletmecisi Coşar Kardeşler, Mart 2002'de, Mayıs 2000'deki kapatılma işlemi sonrasında kulenin bir yıl kapalı kaldığını ve Belediye tarafından kendilerinin kuleden tahliye edilmesi için o güne kadar altı davanın açıldığını ifade etti. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Yapı İşleri Müdür Vekili Yunus Balta'nın Haziran 2000'deki kule ziyareti sonrasında öne sürdüğü kulenin üst katlardaki duvarlarının oyularak tuvaletler yapıldığı iddiasına karşılık kule işletmesinden gelen yanıtta, 1960'lardaki restorasyondan itibaren kulede tuvaletin olduğu ve boru patlaması ile fayans kırılmasından ötürü bunların değiştirildiği belirtildi. Kulenin en üst iki katının Türk kahvehanesi, diğer katların ise hediyelik eşya reyonları ve turistik amaçlı diğer unsurlarla düzenlenmesine yönelik Anıtlar Kuruluna yapılan başvuru, Şubat 2004'te Kurul tarafından onaylandı.
Kasserine Geçidi Muharebesi
Kasserine Geçidi Muharebesi II. Dünya Savaşı sırasında Tunus'ta 1943 yılı Şubat ayında gerçekleşmiş olan muharebedir. Kasserine Geçidi, Tunus'un orta bölgesindeki Atlas Dağları boyunca uzanan 3.2 km uzunluğunda bir geçittir. Generalfeldmarschall Erwin Rommel komutasındaki Afrika Korps birliklerinin sahne aldığı bu muharebe ABD Ordusunun Afrika kıtasında Mihver Devletleriyle ilk karşılaşmasıdır. Savaş deneyiminden yoksun ve iyi teçhiz edilmemiş ABD birlikleri büyük zayiat vermiş ve mevzilerinden 80 km geriye atılmıştır. Bu mağlubiyet ABD Ordusunun tarihindeki en büyük mağlubiyetlerden birisi sayılmaktadır.
Galata Kulesi tarihi
Belediyeyle yaşanan anlaşmazlıklar ve 1999-2000 arasındaki restorasyonu
İçişleri Bakanlığının 6 Şubat 2006 tarih ve 57167 sayılı yazısı üzerine, 20 Şubat 2006'da alınan ve 28 Mart 2006 tarihli T.C. Resmî Gazete'de yayımlanan 2006/10172 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla Galata Kulesi ve Çevresi, "yenilenme alanı" olarak belirlendi. 24 Mayıs 2006 tarih ve 45693 sayılı İçişleri Bakanlığı yazısı üzerine, 7 Haziran 2006'da alınan ve 6 Temmuz 2006 tarihli T.C. Resmî Gazete'de yayımlanan 2006/10573 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla ise bu alanın, yenileme alanı çalışmaları kapsamında Beyoğlu Belediyesi tarafından kamulaştırılması kararlaştırıldı. Bu bölge, Beyoğlu'nun, 4720 sayı ve 7 Temmuz 1993 tarihli İstanbul 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu kararıyla kentsel sit alanı ilan edilen sınırlar içerisinde yer almasına karşın planlama alanı dışında bulunan yedi bölgeden biriydi.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi dönemi
İstanbul Büyükşehir Belediyesi ile kulenin işletmecisi Kardeşler ailesi arasındaki kira sözleşmesinin Belediye tarafından yenilenmemesi sonrasında kulenin işletmesi, 16 Nisan 2013 itibarıyla, Belediyeye bağlı BELTUR'a devredildi. Önceki işletmeci tarafından yapılan açıklamada, her yıl temmuz ayında yenilenen kontratlarının Belediye tarafından gerekçe gösterilmeden tek taraflı olarak feshedildiği ve "kanunlar gereği belediyelerin kiraladıkları işletmelere bir ay önceden haber vermek suretiyle el koyabildiği" belirtilerek kuleden çıktıkları ifade edildi. Belediye tarafından kulenin en üst iki katında yapılan yenilemeler sonucunda sekizinci kat restoran, yedinci kat ise kafe olarak işletilmeye başlandı.
Dünya Miras Komitesinin 37. oturumu esnasında, 21 Haziran 2013'te alınan kararla Galata Kulesi, Türkiye'nin UNESCO Geçici Dünya Mirası listesindeki "Ceneviz Ticaret Yolu'nda Akdeniz'den Karadeniz'e Kadar Kale ve Surlu Yerleşimleri" adlı serideki mimari eserler arasında gösterildi.
Kasserine Geçidi Muharebesi
Muharebenin ardından bünyesine yapılan İngiliz Ordu birliklerinin desteğiyle hızlı toparlanan ABD birlikleri yapılan çeşitli değişiklikler ve yeni komutan atamalarıyla Mihver ilerleyişini durdurabilmiştir.
Galata Kulesi tarihi
İstanbul Büyükşehir Belediyesi dönemi
Haziran 2014'te kulenin çevresindeki meydana BELTUR tarafından masa, sandalye ve şemsiyelerle birlikte bir çay bahçesi kuruldu. Bu durum, 21 Haziran günü kulenin bulunduğu meydanda toplanan bir grup tarafından protesto edildi. Kasım 2015'te burası, Taksim-Tünel nostaljik tramvayı tasarımına sahip bir kafeye dönüştürüldü.
2000'lerden itibaren İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından kurulan bir sistem ile geceleri aydınlatılan kulenin aydınlatma sistemi, Belediye ile Belediye'ye bağlı İstanbul Enerji'nin girişimi sonucunda, NA LightSyle'ın üstlendiği ve 2016'da tamamlanan çalışmalar kapsamında yenilendi.
Kasserine Geçidi Muharebesi
Arka planı
1942 yılı Kasım ayında Müttefikler hem Mihver Devletlerine karşı ikinci cepheyi açmak hem de Afrika kıtasının kuzeyinde sıkıştırmak amacıyla Cezayir ve Fas'a Meşale Harekâtı kapsamında asker çıkartmış ve bölgedeki Nazi işbirlikçisi Vichy Fransası birliklerini yenerak tutunmuştur. Yaklaşık aynı dönemlerde yapılan II. El-Alameyn Muharebesiyle de Naziler İngilizler tarafından Mısır önlerinden atılmıştır. Bu gelişmeler karşısında Nazi ve İtalyan birlikleri Sicilya'dan Tunus'a geçmiş ve direnişle karşılaşmaksızın bölgeyi denetimlerine almışlardır.
Galata Kulesi tarihi
Mülkiyetinin Vakıflar Genel Müdürlüğüne geçişi
17 Nisan 2019 tarihli yazısıyla Vakıflar Genel Müdürlüğü, Vakıflar Yasası'nın 30. maddesine dayanarak kulenin mülkiyetinin, Kule-i Zemin Vakfı adına kendilerine devredilmesi yönünde bir başvuruda bulundu. Başvuru sonrasında kulenin mülkiyeti 13 Mayıs 2019 itibarıyla, Kule-i Zemin Vakfı adına Vakıflar Genel Müdürlüğüne geçti ve Belediye, kulede kiracı statüsünde kaldı. 27 Aralık 2019'da İstanbul Büyükşehir Belediyesi Hukuk Müşavirliği, bir kültür varlığı olan kulenin vakıf yoluyla meydana gelmediği ve vakfın bir kültür varlığı olmamasından ötürü ilgili kanunun 30. maddesindeki şartların karşılanmaması nedeniyle tapunun tekrar Belediyeye verilmesi için Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine dava açtı. BELTUR adına düzenlenmiş kira sözleşmesi 31 Aralık 2019'da sona erdi.
Kasserine Geçidi Muharebesi
Arka planı
Bölgede Alman komuta yapısı Kuzey Afrika'da İtalyan Krallığının sömürgeci taleplerine uyumlu olacak şekilde Roma'daki Başkomutanlığa bağlıydı. Kuzey Tunus'da Generalfeldmarschall Hans-Jürgen von Arnim komutasındaki 5. Panzer Ordusu bulunuyordu. Güney Tunus'da ise Generalfeldmarschall Erwin Rommel'e bağlı Afrikakorps güney yönünden yaklaşmakta olan General Bernard Montgomery komutasındaki İngiliz 8. Ordusuna karşı bölgeyi korumaktaydı. Her iki Alman komutan da Roma'daki Generalfeldmarschall Albert Kesselring'e bağlıydı. Rommel, Libya'dan atıldıktan sonra ileri harekât için bir fırsat görmüş ve kuzeybatı yönünde bir harekât önerisinde bulunmuştu. Buna göre bölgedeki ABD Ordularının mevzileri kırılacak ve değerli hava alanlarıyla depolar ele geçirilecekti. Müttefiklerin 1. Ordusu muhasara altına alınacak, sonrasında ise doğudan gelen İngiliz birlikleri püskürtülecekti.
Galata Kulesi tarihi
Mülkiyetinin Vakıflar Genel Müdürlüğüne geçişi
Kültür ve Turizm Bakanı Mehmet Nuri Ersoy 18 Ocak 2020'de yaptığı duyuruyla, Galata Kulesi'ni de içeren "Beyoğlu Kültür Yolu" adlı turizm, kültür ve sanat projesi kapsamında kulenin etrafında kamulaştırma çalışmalarının yapılacağını ve kule çevresinde bir meydan oluşturulacağını bildirdi. İstanbul Büyükşehir Belediyesinin açtığı davaya bakan İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 7 Şubat 2020 tarihli kararında, taşınamaz üzerine ihtiyati tedbir konulmasına hükmedildi. Belediye, mahkemenin belirlediği ₺100 bin teminat bedelini yatırsa da yüksek bulduğunu belirttiği bu bedele itiraz etti. 6 Nisan 2020'de, Vakıflar Genel Müdürlüğünün talebi doğrultusunda Beyoğlu Kaymakamlığı tarafından Belediyenin kuleden tahliyesine dair süreç başlatıldı. Bu durumun iptali için İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından açılan davaya bakan İstanbul 7. İdare Mahkemesi, 10 Nisan 2020'de yürütmeyi durdurma kararı verdi.
Kasserine Geçidi Muharebesi
Muharebe
Merkezi komuta heyetinden olur alan kuzeydeki von Arnim birlikleri 14 Şubat Sidi bou Zid bölgesindeki ABD birliklerine saldırır. ABD birliklerinin komuta heyetinden kaynaklanan koordinasyonsuzluğunu fırsat bilen Nazi birlikleri Faid Geçidinden ilerleyerek birbirinden ayrı Lessouda ve Ksiara Tepelerini savunan ABD birliklerini kuşatır. Diğer Alman unsurları da vadideki ABD zırhlı birliklerini saf dışı bırakır. Ertesi gün ABD birlikleri tarafından yapılan zırhlı birlik saldırısı da Stuka bombardıman uçakları ve Alman zırhlıları tarafından tamamen püskürtülür. Panik içinde geri çekilen ABD birlikleri Rommel'in cephesindeki Gafsa kasabasını da boşaltır ve Kasserine Geçidine giden hat savunmasız kalır. Von Arnim saldırıya devam etmek istese de Roma'daki Kesselring Rommel'in saldırıya devam etmesini ister. Rommel Kasserine Geçidinde ABD birliklerine darbe indirmek ister. 19 Şubat 1943 Naziler saldırıyı başlatır. Ağır bombardıman altındaki savunma mevzileri çöker, ABD birlikleri kontrolsüz şekilde geri çekilmeye başlar. İtalyan birliklerinin de katıldığı Alman saldırısında cephe hattı kolaylıkla yarılır ancak cephe hattının gerisinde özellikle Thala bölgesinde İngiliz birlikleri direniş üsleri kurmaya başlar ve tutunmayı başarırlar. Duruma acilen müdahale eden Müttefik Başkomutanı Dwight Eisenhower Fredenhall'ın yerine General Ernest Harmon'u atar. Ancak ABD komuta heyetinde ve cephe gerisinde moraller düşmüş, panik havası hakim olmuştu. Harmon gelmesiyle beraber direniş merkezlerini koordine etmeye çalışır ve Rommel'in ileri harekâtının ivmesini düşürmeyi başarır. Dört gün boyunca cebri yürüyüşle cepheye gelen ABD topçu birliklerinin şiddetli ateşleri sonucunda 22 Şubat günü Alman birlikleri ilerlemeyi durdurmak zorunda kalır.
Sonrası
Sidi bou Zid ve Kasserine Geçidi Muharebeleri ABD birliklerine ve komuta heyetine kuvvetlerin koordineli şekilde kullanılması, hava kuvvetlerinin kullanılması, eğitim ve tatbikat gerekliliği, komutanların sevk ve idare kabiliyetleri gibi konularda yapılan yanlışları çarpıcı şekilde göstermiştir. Bu muharebede ABD birliklerine karşı savaşan Nazi komutanlar ve birlikler bundan sonraki muharebelerde ABD birliklerini küçümseme hatasında bulunmuşlardır. Yenilgilerin ardından eğitimleri artıran ABD komuta heyeti savaşın gerçeklerine uygun taktikleri ve yaklaşımları benimseyen bir tutum takınmış, bu alanlarda gelişkin General Patton gibi komutanlara görev vererek başarı kazanmıştır.
Galata Kulesi tarihi
Mülkiyetinin Vakıflar Genel Müdürlüğüne geçişi
15 Mayıs 2020'deki basın toplantısında Vakıflar Genel Müdürü Burhan Ersoy, Galata Kulesi'nin Osmanlı dönemine ait ve Kule-i Zemin Vakfı üzerine olduğunu belirttiği tapu kaydını gösterdi. Ersoy, 1943 yılında bir kanuna dayanılarak, kime ait olduğunun belirsiz olması üzerine kulenin mülkiyetinin o dönem İstanbul Belediyesi üzerine kaydedildiğini ve günümüzde, 5737 sayılı kanunun 30. maddesine dayanılarak Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kaydedilmesi gerektiğini belirtti. Necdet Sakaoğlu, Osman Nuri Ergin'in Mecelle-i Umur-ı Belediyye adlı eserine dayanarak kulenin mülkiyetinin hiçbir zaman bir vakfa ait olmadığını ve kuruluşunun ardından Altıncı Belediye Dairesine verildiğini ifade ederek yıkılan surların bulunduğu arazinin bir bölümünün o dönem Valide Sultan Vakfına verildiğini ve vakıf iddiasının bundan kaynaklanıyor olabileceğini belirtti. İstanbul 7. İdare Mahkemesi'ndeki davanın Vakıflar Genel Müdürlüğü lehinde sonuçlanmasının ardından, 16 Mayıs itibarıyla kulenin mülkiyeti Kule-i Zemin Vakfı adına İstanbul Vakıflar 1. Bölge Müdürlüğüne geçti.
2020'deki restorasyon ile müze ve sergi mekânına dönüşümü
İstanbul 2 Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 4 Haziran 2020 tarihli kararında "Galata Kulesi'ne ilişkin proje çizimine yönelik muhdeslerden arındırılması ve raspa yapılması talebinin uygun olduğuna, uygulamanın İstanbul Bölge Müdürlüğü denetiminde yapılmasına karar verildi" ifadesi yer alıyordu. Vakıflar Genel Müdürlüğü, 21 Mayıs 2020 ve 8 Haziran 2020 tarihli yazılarla İstanbul Büyükşehir Belediyesinden talep ettiği bu projelerin kendilerine ulaştırılmaması sonrasında, 22 Haziran 2020'de, "Galata Kulesi Rölöve, Restitüsyon, Restorasyon ve Mühendislik Projelerinin Hazırlanması, Restorasyon ve Müzeleştirme Uygulama İşi" başlıklı bir ihaleye çıktı. İhaleyi kazanan ES Yapı, 30 Haziran 2020'de çalışmalara başladı. Kültür ve Turizm Bakanı Ersoy, Haziran ayında yaptığı açıklamasında kulenin 15 Eylül'de açılacağını ifade etse de, 6 Temmuz 2020'de, ebabil kuşlarının kulede yavrulamalarından ötürü kuşların göç mevsimine kadar kulenin dışındaki çalışmalara ara verildiğini bildirdi. Vakıflar Genel Müdürlüğü de aynı gün, Bakan Ersoy'un talimatı doğrultusunda, ebabil kuşlarının kuledeki yavrulama döngüsünün devam etmesinden ötürü kulenin dışındaki iskelenin kaldırılarak dış cephedeki restorasyonun durdurulduğunu ve çalışmalara sonbaharda devam edileceğini açıkladı.
Nelson Cuevas
Nelson Cuevas (d. 10 Ocak 1980), Paraguaylı eski millî futbolcu ve şarkıcı.
Galata Kulesi tarihi
2020'deki restorasyon ile müze ve sergi mekânına dönüşümü
12 Ağustos 2020'de, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür Varlıkları Daire Başkanı Mahir Polat'ın Twitter hesabından yayımladığı ve restorasyon çalışmaları kapsamında kulenin duvarlarının iç kısmına hilti ile yapılan müdahaleyi gösteren video, sosyal medyada tepkilere yol açtı. Kültür ve Turizm Bakan Yardımcısı Ahmet Misbah Demircan, görüntüler için "bazı uygulamalar, Bakanlığımızın ilgili birimlerini de rahatsız etmiştir" ifadelerini kullanırken çalışmaları gerçekleştiren şirketle temas kurularak "gereken işlemlerin yapılmasına başlandığı"nı belirtti. İstanbul 2 Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü aynı gün, "uygulamaların, Vakıflar denetiminde yapılmasının sağlanması ve iş makinası ile değil, elle yapılması hususunda dikkat edilmesinin İstanbul Vakıflar 1. Bölge Müdürlüğüne hatırlatılması" konusunda bir yazı gönderdi. Kültür ve Turizm Bakanı Ersoy, yıkılan kısımların yapıya sonradan eklenen yerler olduğunu ve "kullanılan yöntemler konusunda ise ilgili firmaya gerekli yaptırım uygulanacağı"nı ifade etti. Aynı gün, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür Varlıkları Daire Başkanlığı tarafından İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı ile İstanbul 2 Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kuruluna, "restorasyon için Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından onaylı restorasyon projesi gerektiği" de belirtilerek "taşınamaz kültür varlığına inşaî ve fizikî müdahalede bulunulamayacağı" gerekçesiyle suç duyurusunda bulunuldu. Belediye ekiplerince kulede yapılan incelemede ise yıkılan bu kısmın tekrar örüldüğü belirlendi. 13 Ağustos'ta gerçekleştirilen İstanbul 2 Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu toplantısında, restorasyon projesinin uygun olduğuna karar verilerek proje onaylandı. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının İstanbul 2 Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kuruluna gönderilen 20 Ağustos tarihli yazısıyla, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na aykırı faaliyetler olduğuna ilişkin basında yer alan haberler ile yapılan suç duyuruları kapsamında bir soruşturma başlatıldı. Yazıda, projenin onay belgesi ile çalışmaları gerçekleştiren kişi ya da kurum bilgileri talep ediliyordu.
İstanbul'un Kurtuluşu'nun yıldönümü olan 6 Ekim 2020'de kule, Mehmet Nuri Ersoy, İstanbul Valisi Ali Yerlikaya ve Beyoğlu Belediye Başkanı Haydar Ali Yıldız'ın katıldığı ve Zeynep Bastık ile Uninvited Jazz Band'in bir konser verdiği, video haritalama ve lazer ışık gösterisi eşliğinde gerçekleştirilen törenle tekrar hizmete girdi. Bu düzenlemelerle birlikte en üst iki kattaki kafe ve restoranın yanı sıra kuleye sonradan eklenen tüm unsurlar kaldırılarak kule, bir sergi merkezi ve müze olarak düzenlenmişti.
Çalışmalar kapsamında, kulenin dışında yer alan meydana, Taksim-Tünel nostaljik tramvayı tasarımına sahip bir bilet gişesi konuldu. Zemin katı, bilet kontrol ve güvenlik noktası ile altıncı kata kadar ulaşan asansörün girişi için ayrıldı. Birinci kat, müze mağazası hâline getirildi. İkinci kat, Hezârfen Ahmed Çelebi'nin Galata Kulesi'nden süzülüşünün bir animasyonunun gösterildiği bir ekranla birlikte simülasyon alanı olarak düzenlendi ve bununla birlikte kulenin gözlemevi olarak kullanıldığı dönemini konu alan bir sergi alanı da yer aldı. Üçüncü kat Kurtuluş Savaşı'na ait fotoğrafların, dördüncü kat Galata Kulesi ile surlarına ait bilgi ve eserlerin, beşinci kat Galata Kulesi ve İstanbul ile ilgili eserlerin sergilendiği kalıcı sergi alanları olarak yenilendi. Geçiş alanı olarak kullanılan altıncı katın ardından ulaşılan ve geçici sergi alanı olan yedinci kata, İstanbul'un bir bölümünü gösteren bir maket ile pencere önlerine konumlanan seyir dürbünleri konuldu. Seyir terası olarak düzenlenen sekizinci kata ise birkaç bank yerleştirildi.
Nelson Cuevas
Başarılar
River Plate Pachuca Libertad Universidad de Chile
Galata Kulesi tarihi
2020'deki restorasyon ile müze ve sergi mekânına dönüşümü
Restorasyon esnasında, 1960'lardan itibaren iç kısma eklenen tüm unsur ve dekorasyonlar kaldırıldı. Duvarlardaki, 1960'lardaki restorasyon kapsamında doldurulmuş beton malzemeler sökülerek duvarların güçlendirilmesinde Horasan harcı kullanıldı. Bakan Ersoy, çalışmalar kapsamında "bin ton betonu söküp tam bin kamyonet dolusu ağırlığı da çıkardıkları"nı ifade etti. Sekizinci katın tavanında çatıya asılı avize kaldırıldı ve beton tavan, alçı kullanılarak düzeltildi. Konik çatının iç kısmındaki çeperini çevreleyecek bir biçimde, İstanbul'un Osmanlı kontrolüne girmesi sonrasındaki hâlini gösteren bir gravür konuldu. Katların zeminleri ahşap parkelerle kaplanırken sekizinci katın zemininin ortasına mermer bir desen yerleştirildi. İlk dört katı birbirine bağlayan taş merdivenler epoksi kaplı ahşapla kaplandı. Son üç katta yer alan merdivenler ise çelik aksamlar kullanılarak yenilendi. Yangın önlemleri kapsamında binanın elektrik ve aydınlatma sistemleri yeniden yapılırken önceki sistemlere ait bileşenler sökülerek İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesindeki İstanbul Enerji'ye iade edilmişti. Kulenin asansör kabinlerinde video duvar tekniği uygulanarak duvarlar ile tavanlarına, kuleden çekilen videolar gösterilmesine olanak sağlayan ekranlar konuldu. Asansörün zemin katındaki girişinin üzerinde yer alan kabartma kaldırıldı. Pencereler yenilendi, sergi ve müze katlarına sergileme üniteleri eklendi. Seyir terasındaki taşlar onarıldı ve korkuluklar yenilendi, girişteki mermer kitâbenin konservasyonu yapıldı.
Dâhi
Dâhi, deha ya da '''öke ,üstün zekânın bir üst kademesi olup, ressam, yazar ve diğer meslek gruplarından çıkacağı gibi en üst sınır kabul edilir. Bir genelleme söz konusu değildir. Aynı düzey veya üstünde kişilerin olduğu gibi, bir tanımlama da söz konusu olamaz. Dâhi, entelektüel yetenek ve yaratıcı üretkenlikle ilişkilendirilir ve birçok konuda üstün olan bir polimat'a atıfta bulunabilir.
Dâhi kelimesinin bilimsel olarak kesin bir tanımı yoktur. "Dâhi" kelimesi ayrıca olağan dışı yeteneğin kendisi olarak tanımlanır.
Neuheim
Neuheim, Zug kantonunda bir belediyedir.
Podgorica Şehir Stadyumu
Podgorica Şehir Stadyumu (Karadağca : Стадион под Горицом, Stadion pod Goricom; İngilizce: Podgorica City Stadium),  Podgorica'da 12.000 kapasiteli olan stadyumdur. Karadağ millî futbol takımı ve FK Budućnost Podgorica iç saha maçlarına ev sahipliği yapan stadyum çok amaçlı kullanılabilir. 1945 yılında hizmete girmiştir.
Tunceli'de 1968 Türkiye yerel seçimleri
2 Haziran 1968 Yerel Seçimleri'nde (resmî adıyla 2 Haziran 1968 Mahalli İdareler Yerel Seçimleri) Tunceli Belediyesi ile 7 ilçenin ve 1 beldenin belediye başkanı seçilmiştir.
Tunceli
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Çemişgezek
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Hozat
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Mazgirt
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Mazgirt Beldeler
!colspan="12" | !width=32%|Belde !width=32%|Kazanan Parti !width=30%|Aday !width=30%|Oy Sayısı !width=30%|Oy Oranı
Nazımiye
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Ovacık
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
Pülümür
! align="center" colspan="4" | Adaylık ! align="center" colspan="6" | Sonuçlar ! align="center" colspan="2"| ! align="center" | Parti ! align="center" | Aday ! align="center" | Oy sayısı ! align="center" | Oy oranı ! align="center" colspan="4" | Toplam ! align="center" colspan="4" | Geçersiz ya da boş
BK Nijni Novgorod
BK Nijniy Novgorod, Nijni Novgorod, Rusya'da yer alan profesyonel basketbol kulübü.
2000-2008
2006'da kulüp, ülkedeki ikinci kademe lig olan Süper Lig B'ye yükseldi. Sonraki iki sezonda sırasıyla 5. ve 6. sıralarda ligi noktaladı.
2008-2010
2009-10 sezonu transfer döneminde kulüp; Nikolay Sukhorukov, Dmitry Dogadin, Evgeny Chernyavsky, Aleksander Pustogvar gibi tecrübeli isimler ve 2009 Üniversite Oyunları'nda gümüş madalya kazanmış Dmitry Golovin ile 2008 FIBA Avrupa U-16 Şampiyonası'ndaki en iyi oyunculardan olan Dmitry Kulagin gibi genç yeteneklerle kadrosunu güçlendirdi. Bu sezonda takım Süper Lig B'yi ilk sırada bitirdi ve PBL'ye yükseldi.
Sanitz
Sanitz, Almanya'nın Mecklenburg-Vorpommern kentinin, Rostock bölgesinde bir belediyedir.
Coğrafya
Sanitz yaklaşık Rostock'un 15 km (9 mil) doğusundadır.
Sanitz aşağıdaki bölgelere ayrılmıştır:
La campanella
La Campanella, 1838'deki "Études d'exécution transcendente d'après Paganini"nin eski versiyonunun bir revizyonudur ve şimdiye kadar bestelenmiş en zor piyano parçalarından biri kabul edilir. Ezgisi, Niccolò Paganini'nin ''Si minörde 2. Keman Konçertosu'nun'' final bölümünden gelmektedir. Bu ezgi, sağ eldeki 1/16'lık notaların geniş aralıkları ile gösterilmiştir.
Etüt; yumuşak, canlı bir allegretto temposunda çalınır ve bir oktavdan daha geniş nota aralıkları arasında atlamalar içerir, hatta bazen 1/16'lık zaman dilimi içerisinde iki oktav atlama yapılır. Etüt, eldeki zayıf parmakların ve önkol ve bilek kaslarının çevikliğini güçlendirmenin yanı sıra piyanoda geniş atlamalarda el becerisini geliştirmek için de çalışılabilir. Sağ elin ulaştığı en büyük vuruş aralıkları 1/15(iki oktav) ve 1/16'dır(iki oktav ve 1 saniye). 16'lık notalar iki nota arasında çalınır ve aynı nota, iki oktav veya iki oktav artı 1 saniye yüksekten, duraksız bir şekilde çalınır.
Etüt, piyaniste el hareketleri için çok az zaman tanır, böylece piyanisti kaslardaki gerilimden kaçınmaya zorlar. 1/15'lik aralıklar etüdün başlangıcında oldukça sıkken, 1/16'lık aralıklara 30. ve 32. ölçülerde olmak üzere iki kez rastlanır. Bununla birlikte sol el, yaklaşık dört geniş aralığı çalar ve bu aralıklar sağ eldekine kıyasla daha geniştir. Örneğin, 101. ölçüde, sol el 16'lık notalarda 2 buçuk oktavlık bir atlama yapar. Etüt aynı zamanda, 80. ölçüde başlayan ve 4 ölçü boyunca devam eden dördüncü ve beşinci parmak titremeleri ve 73. ölçüde başlayan hızlı on iki tonlu ölçekler gibi diğer zor teknikleri de içerir.
Franz Liszt'in bu eseri, başta Ferruccio Busoni ve Marc-André Hamelin olmak üzere diğer besteciler ve piyanistler tarafından aranje edildi.
Tannu Tuva'nın posta tarihi ve posta pulları
Tuva Halk Cumhuriyeti (Tannu Tuva), 1926 ve 1936 yılları arasında çeşitli posta pulları basmıştır. Tannu Tuva'nın belirsizliği ve egzotizmi, pulların ilginç ve renkli tasarımları nedeniyle yirminci yüzyılın ortalarında Batı dünyasında pul koleksiyoncuları arasında popülerdi. Tannu Tuva tarafından basıldığı ileri sürülen birçok pulun geçerliliği filatelistlerce sorgulanmıştır.
Arka plan
Tuva, Orta Asya'da Rusya ile Moğolistan arasında yer alan ve 1921'de Sovyetlerin teşvikiyle Tuva Halk Cumhuriyeti olan bir ülkeydi. 1926'da Sovyetler Birliği ile Moğolistan Halk Cumhuriyeti arasında yapılan bir antlaşma, başka hiçbir ülke resmi olarak tanımasa da, ülkenin bağımsızlığını onayladı. 1944'te Tuva Özerk Bölgesi'nin bir parçası olarak Sovyetler Birliği'ne ilhak edildi ve 1961'de Tuva Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti oldu. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra ise 1992'den beri Tuva Cumhuriyeti, Rusya Federasyonu'nun bir üyesidir.
Posta pulları
İlk Tuva pulları 1926'da basıldı. İlk seri, Budist yaşam çarkını yalnızca Moğolca yazı ve rakamlarıyla tasvir ediyordu. 1927'den itibaren Tannu Tuva, yerel sahneler veya ülke haritası içeren bir dizi renkli pul yayınladı. Bu pullar dikdörtgenler, üçgenler ve elmaslar dahil olmak üzere çeşitli şekillerde basıldı ve Moğolca metin ve "TOUVA" ile "posta" kelimeleri taşıyordu.
1934'ten 1936'ya kadar Tuva, at yarışı, göçebe savaş sahneleri ve deve ve öküz gibi evcil hayvanlar da dahil olmak üzere Tuva yaşamının egzotik görüntülerini içeren yaklaşık 100 farklı posta pulu yayınladı. Bu geniş formatlı pullar, elmaslar da dahil olmak üzere çeşitli şekillerde geldi ve koleksiyonculara sipariş üzerine iptal şeklinde yaygın olarak satıldı.
Bir kaynağa göre bu pullar, 1934'te Tuva ve Sovyet yetkililerini koleksiyonculara satmak için egzotik pullar üretmeye ikna eden, filatelik "nadirler" in destekçisi Bela Sekula'nın beyniydi. Aslında bunlar "Moskova'da tasarlanmış, Moskova'da basılmış, Moskova'da basılmış ve Moskova'ya döviz kazanmak için bir Moskova devlet ticaret firması tarafından yurt dışına satılmıştı."
Pullardaki tüm resimler de Tuva yaşamının doğru temsilleri değildi. Örneğin pullardan biri, Tuva'nın var olmayan demiryolu boyunca bir lokomotifle yarışan bir deveyi tasvir ediyordu. Aslında Tuva'da günümüzde demiryolu yoktur. Başka bir pulda, Sovyet'in Dünya Savaşları arasındaki hava gemilerine olan coşkusunu yansıtan, aşağıda at sırtında bir adam olan büyük bir zeplin gösterdi. Bir zeplin Tuva'yı o sırada ziyaret ettiğine dair hiçbir kanıt yoktur.
Tannu Tuva pullarının durumu, daha önce Tuva pullarını listelemeyen bazı kataloglarda tartışmalara neden olmuştur, ancak, tüm büyük kataloglar, sipariş üzerine iptal edilen birçok pulun varlığına dikkat çekerken, artık pulları içermektedir. Filatelistler, erken Tuva pullarının sınırlı posta kullanımı gördüğünü ve kapakların mevcut olduğunu iddia ediyor. S.M.'nin The Postal History and Puls of Tuva gibi filatelik literatürü, Blekhman ayrıca pulların filatelik olmayan ticari kullanımını da doğrulamaktadır.
Yasa dışı pullar
1990'lardan bu yana, Tuva'nın posta pulu olduğu iddia edilen çok sayıda etiket piyasaya çıktı. Bart Simpson, Teletubbies ve Led Zeppelin gibi çeşitli sahte Tuva pulları satıldı.
Gelir pulları
Birçok Tuva posta pulunun statüsü tartışmalı olsa da, 1926'da Tuva için statüsünde şüphe olmayan bir dizi gelir pulu basıldı.
Kuzey Kafkasya Emirliği
Kuzey Kafkasya Emirliği ( Severo-Kavkazskiy emirat), Eylül 1919'dan Mart 1920'ye kadar Rus İç Savaşı sırasında Çeçenistan topraklarında ve batı Dağıstan'da var olan ağırlıklı olarak Avar ve Çeçen İslam devletiydi. Emirliğin geçici başkenti Vedeno köyünde kuruldu ve lideri Uzun-Hacı Saltinski'ye (Узун-Хаджи) "Majesteleri İmam ve Kuzey Kafkasya Emirliği Emiri Şeyh Uzun Khair Hacı Han (Узун Хаир Хаджи Хан)" unvanı verildi.
1918'in ortalarında, General Anton Denikin komutasındaki Beyaz Ordu Gönüllü Ordusu askerleri, Kuzey Kafkasya halkları ile çatışmaya başladı. Uzun Hacı, küçük bir birlik müfrezesiyle Vedeno köyünü aldı ve Denikin'e savaş ilan etti.
Eylül 1919'da Uzun Hacı, Osmanlı Padişahı VI. Mehmed'in koruması altında Kuzey Kafkasya Emirliği'nin bağımsız bir monarşi olarak kurulduğunu duyurdu. Kabardey ve Güney Osetyalı isyancılar ve emirlik yetkililerini tanıyan Gürcistan ile bağlar kuruldu. Ancak, Gönüllü Ordu birliklerini emirlik topraklarından çıkarmayı başaramadılar ve devlet askıya alınana kadar Bolşevik yardımına bağımlı hale geldiler.
Ocak 1920'de emirlikteki askeri ve ekonomik durum kötüleşmeye başladı ve Uzun Hacı, özerklik vaatleriyle emirliğin Rus SFSC'ye girmesine izin verdi.
Kısa süre sonra öldü, ancak devletin varlığı Dağ Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin kurulmasına yol açtı.
Fingolimod
Fingolimod, çoğunlukla multipl skleroz (MS) tedavisinde kullanılan immünomodülatör bir ilaçtır. Fingolimod, lenf düğümlerindeki lenfositleri tecrit ederek bunların otoimmün bir reaksiyona katkıda bulunmalarını önleyen bir sfingosin-1-fosfat reseptör modülatörüdür. İki yıllık bir süre içinde tekrarlayan-düzelen multipl sklerozda nüks oranını yaklaşık yarı yarıya azalttığı bildirilmiştir.
Sfenoparyetal sinus
Sfenoparyetal sinusler sfenoid kemiğin küçük kanadının alt kısmı boyunca uzanır ve kavernöz sinuse boşalır. superfisial orta serebral venlerden venöz kanı drene eder. Sfenoid kemik mediyalinde superior orbital fissürden gelen oftalmik ven ile birlikte kavernöz sinuse dökülür.
Göttinger Tageblatt
Göttinger Tageblatt, Almanya'nın Aşağı Saksonya eyaletinin güneyinde Göttingen'de yayınlanan günlük yerel bir gazete. Gazetenin içeriği genellikle Göttingen şehri, çevresindeki yerleşimler, Northeim ve Osterode am Harz kasabaları hakkındadır.
Geçmiş
Gazete 1889 yılında kuruldu. I. Dünya Savaşı'ndan sonra gazete giderek milliyetçi bir yayın hâline geldi ve sonrasında Nazi hareketini daha iktidara gelmeden önce desteklemeye başladı. Göttinger Tageblatt, 125. yıl kutlamasında tarihinin bu bölümü hakkında eleştirel bir inceleme yayınladı.
Pentaeritritol tetranitrat
PENT, PENTA, TEN, korpent veya pentirit (ya da nadiren ve çoğunlukla Almanca olarak nitropenta) olarak da bilinen Pentaeritritol tetranitrat veya yaygın kısaltılışıyla PETN, oldukça güçlü bir patlayıcı maddedir. Pentaeritritolün nitrat esteridir ve yapısal olarak nitrogliserine çok benzer. Penta, neopentan iskeletinin beş karbon atomunu ifade eder. PETN rölatif etkinlik faktörü 1.66 olan güçlü bir patlayıcı maddedir. Plastikleştirici ile karıştırıldığında, PETN bir plastik patlayıcı oluşturur. RDX ile birlikte Semtex’in ana bileşenidir.