cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Onuncu Doktor
Onuncu Doktor, Doctor Who'nun 50. Yıl özel bölümü olan ve 23 Kasım 2013'te tüm dünyada eş zamanlı yayınlanan The Day of the Doctor'da On Birinci Doktor (Matt Smith) ve Savaş Doktoru (John Hurt) ile birlikte ekranlarda yeniden görülmüştür. Bu bölüm David Tennant'ın Onuncu Doktor olarak, şimdilik ekranlarda son göründüğü bölümdür.
Genel bakış
Dokuzuncu Doktor, Rose Tyler'ı kurtarmak için Zaman Enerjisini kendine çeker ve bedeni bunu kaldıramadığı için rejenerasyon geçirir ve yerini Onuncu Doktor'a bırakır. Fakat Onuncu Doktor'un asıl hikâyesi The Parting of the Ways bölümünde değil The Christmas Invasion bölümünde başlar. Bu bölüm 2005 yılının Noel'inde yayınlanır ve Onuncu Doktor tam bir bölümde ilk defa görünür. The Christmas Invasion aynı zamanda Doctor Who'nun ilk noel özel bölümü olma özelliğini taşır ve o zamana kadar (25 Aralık 2005) modern serinin yayınlanan en uzun süresine sahip bölümüdür. 60 Dakika olan The Christmas Invasion dizinin standart bölüm süresinden 15 dakika daha uzundur.
Dördüncü Doktor (Tom Baker) döneminde Doktor'un yardımcısı olan Sarah Jane Smith ( Elisabeth Sladen ) Onuncu Doktor döneminde ilk defa School Reunion bölümünde uzun bir aradan sonra yeniden gözükür ve o bölümden sonra Doctor Who'nun (ilk dört sezon) yapımcısı Russell T Davies tarafından Sarah Jane Smith karakteri için The Sarah Jane Adventures "Sarah Jane'in Maceraları" adında bir spin-off yapılır.
Rejenerasyon
Onuncu Doktor "The End of Time" bölümünde 4. sezondaki yol arkadaşı Donna Noble'ın büyükbabası olan Wilfred Mott (Bernard Cribbins)'u Vinvocci Kapsülün'den kurtarırken yoğun radyosyana maruz kalmıştır. Onuncu Doktor'un bedeni bu yoğun radyasyon'dan dolayı rejenerasyon geçirmek zorunda kalmıştır. Onuncu Doktor'un rejenerasyonu da diğer Doktor'lar gibi duygusal bir sahne olmuştur. Onuncu Doktor'un son sözü "gitmek istemiyorum" olmuştur.
Onuncu Doktor'a rejenerasyonunun yaklaştığı Planet of the Ood bölümünde Ood Sigma tarafından Doktor'un "şarkısının sona erdiği" biçimiyle haber edilmiştir.
Planet of the Dead bölümünde ise yine "Karanlık geliyor. Sizin şarkınız sona eriyor. Kapıyı 4. kere vuracak" sözleriyle Onuncu Doktor'a rejenerasyonu haber edilmiştir.
Kişilik
Onuncu Doktor, (aynı Altıncı Doktor gibi) dışarıdan neşeli bir kimliğinin olduğu gözlense de, aslında Doktor'un en karanlık karaktere sahip olan enkarnasyonlarındandır. Onuncu Doktor'un bu özelliği en belirgin olarak The Satan Pit, The Runaway Bride, Midnight ve The Waters of Mars bölümlerinde gayet net bir şekilde görülebilir. Onuncu Doktor aynı zamanda Doktor'un en kibirli enkarnasyonlarından da birisidir ve sık sık kendini över. The Stolen Earth bölümünde bir dalek tarafından vurulan Onuncu Doktor, yakışıklı ve mükemmel bedenini değiştirmek istemez ve rejenerasyon enerjisini The Christmas Invasion bölümünde kesilen eline aktararak yüzünü korur. Doktor'un bir rejenerasyon hakkı elenmiştir ancak Onuncu Doktor vücut değiştirmemiştir. Bu yüzden Onuncu Doktor iki kez rejenerasyon geçiren ilk ve tek Doktor'dur.
Onuncu Doktor, kendine özel ilk bölümü olan (aynı zamanda Modern Seri'nin ilk özel ve noel özel bölümü) The Christmas Invasion'da, Sycorax liderini alt ettikten sonra kendisini "İkinci bir şans verme. Ben böyle biriyim." şeklinde özetlemiştir.
Russell T Davies Onuncu Doktor'u ilk yıllarda neşeli bir ruh halinde yaratmıştır. 2005 yılında 2. sezon finali olan Doomsday bölümünde Rose Tyler Paralel Dünya'ya geçip gerçeklikte ölünce Doktor neşesini kaybetmeye başlamıştır. Bu ruh halini Onuncu Doktor 2005 Noel özeli olan The Runaway Bride bölümünde Racnoos'a karşı savaşırken açıkça göstermiştir. Onuncu Doktor'un bu psikolojisi daha sonra The Family of Blood bölümünde tekrar gözükmüştür. Onuncu Doktor aileye zarar vermemek için onlardan kaçmıştır fakat aile Onuncu Doktor'un üstüne gelince Doktor bütün aileyi tek tek yok etmiştir.
2007 Noel özel bölümü Voyage of the Damned'de ise Onuncu Doktor'u kurtarmak için Astrid Peth kendini feda etmiştir. Doktor'un psikolojisi bu olaydan sonra daha'da bozulmuştur. Midnight bölümünde yolcular Doktor'u da kimliği belirsiz ve ne olduğu bilinmeyen yaratıkla iş birliği yaptığını sanmışlardır. Onuncu Doktor'un onlara bunun büyük bir saçmalık olduğunu açıklamaya çalışırken oluşan öfkeli hali bir kez daha görünmüştür.
4. sezonun final bölümü Journey's End bölümünde Davros, Doktor'a "Bir düşün Doktor daha kaç tanesi gitti" dediğinde Onuncu Doktor Astrid Peth'i, Jenny'i, Luke Rattigan'ı ve ölen yardımcılarını hatırlamıştır.
2009 özel bölümlerinden olan The Waters of Mars bölümünde, Onuncu Doktor Zaman Yasaları'na karşı gelerek Yüzbaşı Adeleiade Brook ve mürettebatını kurtarmıştır. Fakat Adelaide Brook son sahnede Doktor'un bu yaptığının yanlış olduğunu düşünerek, evinde kendini vurup intihar etmiştir.
Doktor'un onuncu enkarnasyonunun bu özellikleri, ilk bakışta neşeli ve çocuksu görünse de onu en kibirli ve en karanlık Doktor yapmaktadır.
Doctor Who'daki etkisi
Onuncu Doktor David Tennant'ın oyunculuğu ve sempatik mimiklerini kullanışı sayesinde oldukça popüler bir Doktor olmuştur. Doctor Who Magazine dergisi tarafından "Gelmiş Geçmiş En İyi Doktor" seçilmiştir. Yine aynı dergide yapılan anketlerde bugüne kadar Tom Baker'a ait olan "En Tanınmış Doktor" unvanını tam iki kez Dördüncü Doktor'un elinden almıştır.
Belirgin özellikleri
Onuncu Doktor'u canlandıran David Tennant, Yedinci Doktor'u canlandıran Sylvester McCoy ve On İkinci Doktor'u canlandıran Peter Capaldi gibi İskoç'tur.
Onuncu Doktor'un diğer Doktorlardan bir farkı da "kızıl" olma takıntısıdır. The Christmas Invasion bölümünde ilk yol arkadaşı Rose Tyler'a "Ben kızıl mıyım" diye sormuştur.
Onuncu Doktor yine Time Crash mini bölümünde Beşinci Doktor'la karşılaşarak, Doctor Who'nun modern serisinde önceki enkarnasyonlarından biriyle karşılaşan ilk Doktor olmuştur.
Onuncu Doktor'un favori sözü (sloganı) "Allons-y!"dir. Onuncu Doktor'un bu sözü Fransızca'da "Hadi gidelim!" anlamını taşır ve sık sık bu sözü kullanır.
Hacımenteş, Gönen
Hacımenteş Balıkesir ilinin Gönen ilçesine bağlı mahalledir.
Coğrafya
Mahallenin il merkezi Balıkesir'e uzaklığı 160, ilçe merkezi Gönen'e uzaklığı ise 15 km olup 47 m. rakımdadır.
Vagnur Mohr Mortensen
Vagnur Mohr Mortensen (d. 10 Şubat 1983, Tórshavn), Faroeli eski millî futbolcudur.
Alüminyum pili
Alüminyum-hava pilleri (Al-hava pilleri), havadaki oksijenin alüminyum ile reaksiyonundan elektrik üretir. Tüm piller arasında en yüksek enerji yoğunluklarından birine sahiptirler, ancak yüksek anot maliyeti ve geleneksel elektrolitler kullanılırken çıkan yan ürün sorunları nedeniyle yaygın olarak kullanılmazlar. Bu durum, kullanımlarını esas olarak askeri uygulamalarla sınırlamıştır. Bununla birlikte, alüminyum pillere sahip bir elektrikli araç, bir lityum iyon pilin menzilinin sekiz katına kadar potansiyele sahiptir.
Alüminyum-hava pilleri birincil hücrelerdir, yani yeniden doldurulamaz. Alüminyum anot, hidratlanmış alüminyum oksit oluşturmak için su bazlı bir elektrolit içine daldırılmış bir katotta atmosferik oksijen ile reaksiyona girerek tüketildiğinde, pil artık elektrik üretmeyecektir. Bununla birlikte, hidratlı alüminyum oksidin geri dönüştürülmesinden elde edilen yeni alüminyum anotlarla pili yenilemek mümkündür.
Alüminyumla çalışan araçlar uzun süredir tartışılıyor. Hibridizasyon maliyetleri azaltır ve 1989'da elektrikli bir araçta hibritleştirilmiş alüminyum-hava/ kurşun-asit bataryanın yol testleri rapor edildi. Alüminyumla çalışan bir plug-in hibrit minivan, Ontarioda sergilendi.
Mart 2013'te, Phinergy özel bir katot ve potasyum hidroksit kullanarak 330 km kullanılan alüminyum-hava hücreleri kullanan bir elektrikli arabanın tanıtım videosunu yayınladı. 27 Mayıs 2013 tarihinde, İsrail kanalı 10 akşam haber yayını, arkasında Phinergy aküsü olan bir arabanın alüminyum anotların değiştirilmesine gerek duymadan gittiğini gösterdi.
Elektrokimya
Katot indirgeme yarı reaksiyonu +  + 4e - →  +0,40 V
Toplam reaksiyon 4Al + +   →  +2,71 V.
Bu reaksiyonlar tarafından yaklaşık 1,2 voltluk bir potansiyel fark yaratılır ve bu, elektrolit olarak potasyum hidroksit kullanıldığında elde edilebilir. Tuzlu su elektroliti, hücre başına yaklaşık 0,7 volta ulaşır.
Hücrenin özgül voltajı, elektrolitin bileşimi ve katodun yapısı ve malzemelerine bağlı olarak değişebilir.
Bazıları daha yüksek enerji yoğunluğuna sahip olan lityum-hava, çinko-hava, manganez-hava ve sodyum-hava gibi diğer piller de benzer kullanınıma sahiptirler. Bununla birlikte, alüminyum en kararlı metal olarak çekicidir.
Sorunlar
Araçlar için bir "yakıt" olarak alüminyum, Yang ve Knickle tarafından incelenmiştir. 2002'de şu sonuca vardılar: "Al/hava pil sistemi, benzinle çalışan arabalara benzer şekilde sürüş mesafeleri ve hızlanma için yeterli enerji ve güç üretebilir...anot olarak alüminyumun maliyeti, reaksiyon ürünü geri dönüştürüldüğü sürece 1,1 ABD Doları/kg kadar düşük olabilir . Al/hava elektrikli araçlarda (EV'ler) döngü işlemi sırasındaki toplam yakıt verimliliği, içten yanmalı motorlu araçların (ICE'ler) (%13) ile karşılaştırılabilir şekilde %15 (mevcut aşama) veya %20 (öngörülen) olabilir. Tasarım pil enerji yoğunluğu 1300 Wh/kg (mevcut) veya 2000 Wh/kg (öngörülen) şeklindedir. Değerlendirmek için seçilen batarya sisteminin maliyeti 30 ABD Doları/kW (mevcut) veya 29 ABD Doları/kW'dır (öngörülen). Al/hava EV'lerinin yaşam döngüsü analizi yapıldı ve kurşun/asit ve nikel metal hidrit (NiMH) EV'lerle karşılaştırıldı. Yalnızca Al/hava EV'lerinin, ICE'lerle karşılaştırılabilir bir seyahat aralığına sahip olduğu tahmin edilebilir. Bu analize göre Al/air EV'ler, seyahat menzili, satın alma fiyatı, yakıt maliyeti ve yaşam döngüsü maliyeti açısından ICE'lere kıyasla en umut verici adaylardır." Al-air pillerini elektrikli araçlara uygun hale getirmek için çözülmesi gereken teknik sorunlar var. Saf alüminyumdan yapılan anot elektrolit tarafından aşındırılır; Hidratlanmış alümina, anotta jel benzeri bir madde oluşturur ve elektrik çıkışını azaltır. Bu nedenle alüminyum genellikle kalay veya diğer elementlerle alaşımlanır. Ayrıca hidrat alüminayı jel yerine toz halinde oluşturan katkı maddeleri geliştirilmiştir.
Diğer bir sorun ise, güç düşmesini önlemek için bataryaya eklenmesi gereken malzemelerin maliyetidir. Alüminyum, pil yapımında kullanılan diğer elementlere kıyasla çok ucuz. Alüminyum, kilogram başına 2,55 dolar, lityum ve nikel ise sırasıyla kilogram başına 15,75 dolar ve 18,75 dolar. Bununla birlikte, tipik olarak alüminyum havasında katotta bir katalizör olarak kullanılan diğer bir element gümüştür ve kilogram başına yaklaşık 773 dolara (2021 fiyatları) mal olur.
Alüminyum-hava pilleri, yüksek enerji yoğunlukları, düşük maliyetleri ve teknelerde ve gemilerde kullanım noktasında emisyonları da olmayan bolluğu nedeniyle denizcilik uygulamaları için etkili bir çözüm olabilir. Phinergy Marine, Log 9 Materials, RiAlAiR ve diğer birçok ticari şirket, deniz ortamında ticari ve askeri uygulamalar üzerinde çalışmaktadır.
Organik çözücü ve iyonik sıvılar gibi alternatif, daha güvenli ve daha yüksek performanslı elektrolitler üzerinde araştırma ve geliştirme çalışmaları yapılmaktadır.
San Marco (Floransa)
San Marco İtalya'nın Floransa şehrinde bulunan dini bir kompleksin adıdır. Bünyesinde bir kilise yapısı ve manastır bulundurmaktadır. Manastır şimdi müze olarak bulunmakta olup, üç üne sahiptir: 15'inci yüzyılda dominikan tarikatına mensup olan meşhur iki kişiye ev sahipliği yapmıştır. Bunlar ressam Fra Angelico ve vaiz Girolamo Savonarola dır. Ayrıca manastırda Michelozzo tarafından inşa edilmiş olan kütüphanede bulunan meşhur el yazması koleksiyona ev sahipliği yapar.
Günümüzdeki manastır, on ikinci yüzyılda var olan Vallombrosan manastırının yerini işgal etmektedir. Bu manastır daha sonra Silvestrine soyundan Benediktin keşişlerine geçmiştir. 1435 yılında Benediktinler'in yerini Fiesole'li Dominikanlar alır. İki yıl sonra, onlar şimdi Palazzo Medici-Riccardi olarak bilinen aile sarayına yakın yerde oturan Cosimo de' Medici the Elder'ye tüm kompleksi yenilemesi finansmanını sağlanması için müracaat ederler. İşler Michelozzo'ya emanet edilir. Rahiplerin dehlizlerinin her bir hücresi ve pek çok diğer duvar Fra Angelico tarafından diğerlerinin işbirliği ile (bunlar arasında Benozzo Gozzoli de vardır) dekore edilir. Cosimo de' Medici kendisinin dini işlerini yapabileceği kişisel bir dua yerine sahip olmuştur.
San Marco, 15'inci yüzyıl sonlarında Girolamo Savonarola'nın kısa ruhsal dini yönetiminde söylevlerinin ikametgâhı olarak meşhurdur.
Kilise
Sanat çalışmaları içinde en eski olanı ön cephe zıddındaki 14'üncü yüzyıla ait bir üzerinde İsa'nın resmi olan haçdır (crucifix). Yüksek sunaktaki haç Angelico (1425-1428) tarafından yapılmıştır. Sağdaki ilk sunak 1593 yılında Santi di Tito tarafından yapılan Dua eden Aziz Thomas (St. Thomas Praying) dır. Fra Bartolomeo tarafından yapılan ikinci sunak Madonna ile Azizler (Madonna with Saints)dir.
Giambologna, Salvati Şapeli olarak bilinen Cappella di Sant'Antonino yu 1859 yılı Mayıs ayında tamamlamıştır. Salviati ailesi evlilik ile Mecidi ailesine bağlanmıştır (PapaXI. Leo Francesca Salviati'nin oğluydu (Giacomo Salaviati ve Lucrezia de' Medici'nin kızı)). İç kısım Domenico Passignano tarafından, Tercüme ve Aziz Antonino Perozzi li fresklerle süslendi. Şapelin kubbesi Bernardino Poccetti tarafından yapıldı. Ayrıca Sacrament Chapel (Kutsal Ayin Şapeli)ndeki yaratıcı freskler. Daha sonra ayrıca Santi di Tito, Crespi, Francesco Morandini, Jacopo da Empoli ve Francesco Curradi'nin yağlı boya tablolarına sahiptir.
San Marco'ya içinde Giovanni Pico della Mirandola ve şair Angelo Poliziano'nun bulunduğu önemli kişiler gömülmüştür.
Manastır
Michelozzo, Cosimo de' Medici için bir gösterişsiz, her ne kadar rahat, Rönesans binası yaptı. Yapı şık dehlizleri, kütüphaneyi içeriyordu. Lorenzo il Magnifico'nun nüfusu altında Poliziano ve Pico della Mirandola gibi Floransa hümanistlerinin favori toplantı yeri haline geldi. Bunlar burada Latin ve Yunan dilindeki metinlere elverişli bir şekilde başvurabileceklerdi.
Manastır 1808 yılında Napolyon Savaşları döneminde Dominikanların elinden alındı ve bu 1866 yılında yapının mülkiyeti devletin eline geçince tekrar etti.
Müze Fra Angelico'nun daha önemli koleksiyon işlerine evsahipliği yapar. Pano yağlı boya tablosu olan ve Deposition olarak adlandırılan (İsa'nın çarmıhdan indirilişi) Palla Strozzi için icra edildi. Altarpiece of San Marco (San Marco'nun mihrabın yanındaki tablo) 1440 yılında Medici tarafından hizmete sokuldu. Taşınabilir tapınak olan Tabernacle (1433-1434) Lorenzo Ghiberti'nin işbirliği ile icra edildi. Ayrıca Angelico ve onun yardımcılarının yaptığı çok büyük sayıda küçük freskler vardır. Bunlar arasında Beşaret (Meryem'e İsa'ya hamile olduğunu bildiren haber) freskleri önemli bir yer tutar. Onun şaheseri olan ana salondaki Çarmıh (üzerinde İsa'nın resmi olan haç veya heykel) kompleksi olup 1442 yılında bitirilmiştir.
Müze diğer sanatçıların çalışmalarını da sergiler. Bunlar arasında Domenico Ghirlandaio'nun indirilmiş ölçülerdeki Last Supper'ın versiyonu. Girolamo Savonarlo'nun yaşadığı hücreler ayrıca görülebilir.
1871-72 FA Cup
1871-72 FA Cup, FA Cup'ın ilk sezonu. 11 Kasım 1871 tarihinde başlamış 16 Mart 1872 tarihinde oynanan final karşılaşması ile sonuçlanmıştır. Kupayı Wanderers kazanmıştır.
Páll Mohr Joensen
Páll Mohr Joensen (d. 29 Haziran 1986, Tórshavn), Faroeli millî eski futbolcudur.
1874'te futbol
Bu sayfada 1874 yılında meydana gelen futbol olayları bulunmaktadır.
The Sheriff's Baby
The Sheriff's Baby, 1913 yılı ABD yapımı, yönetmenliğini D.W. Griffith'in üstlendiği sessiz western filmi.
Bill Steer
Bill Steer (asıl adı William Geoffrey Steer) (3 Aralık 1969 / Stockton-on-Tees, İngiltere), İngiliz gitarist ve İngilizce grindcore grubu Carcass'ın kurucusu.
Duyurulduğu üzere, Carcass festivallere ve konserlere katılmak için tekrar toplanmıştı. Bill, yeni bir albüm çıkarmanın çok zor bir olasılık olduğunu söylemiştir.
Hint-Aryanlar
Hint-Aryanlar, Hint-Aryan dilleri konuşan bir Hint-Avrupalı etnik ve dilsel gruptur. Hint-Aryan halklarının varsayımsal olarak kökenlerinin Orta Asya sınırlarının kuzeyinde yer almış Sintaşta ve Andronovo kültürlerine (ve Proto Hint-İranlılara) dayandığı, buradan Hint-Avrupalı olmayan Baktria-Margiyana Arkeoloji Bölgesi kültüründen dinî, dilsel ve kültürel açıdan etkilenerek Hint altkıtasının kuzeyine göç ettikleri düşünülmektedir. Göçlerin MÖ 1800 civarında, savaş at arabasının icadından sonra başlamış olduğu varsayılır. Bu dönemde Hint-Aryanlar ile İranî halkların birbirlerinden farklılaştığı tahmin edilmektedir. Göçlerin Levant bölgesine ve Hint altkıtasına doğru gerçekleştiği kabul edilmektedir. Christopher I. Beckwith'e göre Usunlar Hint-Aryan asıllı olup, bu halk Çin'e doğru başka bir göçün sonucunda ortaya çıkmıştır.
Pakistan, Hindistan, Bangladeş, Nepal, Sri Lanka ve Maldivler modern Hint-Aryan halklarının yaşadığı bölgeleri oluşturmaktadır. Hint altkıtası dışında halklar geçmişte muhtemelen Batı Çin, Levant ve Anadolu'ya (Mitanniler) da yayılmış olmakla birlikte, çağdaş bir Hint-Aryan halkı günümüzde bu bölgelerde yerli olarak bulunmamaktadır.
Hint-Aryan dillerin, Hint-Aryan halklarının bölgeye toplu göçü yerine, bu halklara ait dini veya siyasi elit bir grup altında yerel halkların kültürel ve dilsel değişime uğrayarak bu dilleri benimsemesi vasıtasıyla yayıldığı öne sürülmektedir.
Boğaz (coğrafya)
Boğaz, kara parçaları arasında denizin çok daralmış yeridir. İki kara parçası arasında uzanan geçit biçimindeki coğrafi şekillere verilen addır. Bir başka deyişle boğaz, doğal kanallara verilen isimdir. Boğazlar, iki farklı noktadan deniz ulaşımını kolaylaştırdığı gibi, boğazların yetersiz kaldığı yerde insan eliyle kanallar açılmaktadır.
Boğaz, kıstağın zıddıdır. Kıstak; denizler arasında, iki kara kütlesini birleştiren dar, ince kara parçası iken boğaz, bunun tersidir. Boğazlar denizleri birbirine bağlayan dar su yollarıdır. Birbirine yaklaşan kara kütlelerinin deniz suları ile ayrıldığı yerdir.
Boğazların Önemi
Boğazlar kanallar ile beraber dünya çapında jeopolitik, jeoekonomik, jeostratejik açıdan önemlidir. Kullanan ülkeler bakımından küresel öneme sahiptir. Boğazlar karaları ayırsalar da birleştirici bir yanları da vardır. Dünya ticaretinin %80'i boğaz ve kanallar üzerinden işlemekte, yılda milyonlarca tanker, yolcu ve yük gemileri buralardan geçmektedir. Dünyanın büyük devletleri ekonomik özellikleri yanında askerî açıdan da su yollarına hâkim olmak istemektedir. Kendi topraklarında olmasa bile yapılan anlaşmalar ile büyük devletler su yollarını kontrol altına almaya çalışmaktadır.
Boğaz ve kanallardaki bir diğer sorunda çevresel risklerdir. Genişlik, uzunluk ve akıntılar açısından açık denizlere benzemeyen bu alanlarda krizler çıkaran çevre sorunları ve gemi kazalarına neden olmaktadır.
Dünyanın önemli boğazları
Dünyada adından sıkça söz ettiren boğazlar şunlardır: İstanbul, Çanakkale, Cebelitarık, Malakka, Babülmendep, Macellan, Hürmüz, Bering, Messina, Florida ve Formoza boğazları. Boğazlardan bir günde geçen gemi sayıları ise şöyledir: Dover Boğazı 350 gemi, Cebelitarık 200 gemi, Malakka Boğazı 140 gemi, Hürmüz Boğazı 80, Babülmendep Boğazı 50 gemi.
Film kamerası
Kamera, birkaç temel öğeden oluşur: biri boş, öbürü görüntü kaydedilmiş filmi içeren makara (verici ve alıcı makaralar); dişlerin filmin deliklerine girip dönmesiyle filmi ışık penceresi önünde değişik hızlarda hareket ettiren mekanik düzenek; çekilecek nesneden ışık ışınlarının filmin duyarlı bölümünde toplanmasını sağlayan optik sistem. Bunlara modele göre çeşitli tamamlayıcı veya ikinci derecede önemli düzenekler eklenir. 1920'li yıllara kadar kameralar elle döndürülen bir kolla çalıştırılırken, sonradan bu kolun yerini motor sistemi almıştır. Günümüzde aşağı yukarı tüm kameralarda refleks vizörler kullanılmaktadır. Çok hızlı görüntü kaydı için (de bir kameranın normal hızı genellikle saniyede 8-48 görüntü arasında değişir) özel kameralar (optik dengeleyicili; bir dizi elektrik sinyali; elektronik) yapılmıştır.
Televizyon kamerası, optik görüntüyü bir dizi elektrik sinyaline dönüştürür. Görüntülenecek sahne önce bir objektif yardımıyla, boş bir tüpün içine yerleştirilmiş ışağa duyarlı bir yüzey üstüne yansıtılır. Işık ışınları, aydınlatılmış yüzeyin her noktasına ışığın gücüyle orantılı yoğunlukta elektronlar yayar. Yayılan elektronların oluşturduğu artı (pozitif) elektrik yükleri bir katot ışınıyla taranıp yansızlaştırılır. Sonra bir yükselteç tarafından yükseltilir.
Sarıkavak, Şarkışla
Sarıkavak, Sivas ilinin Şarkışla ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1907 ve 1928 yılı kayıtlarında Serban ya da Servan olarak geçmektedir. Bu ad Gürcistan'daki Borçalı bölgesinde bulunan Sarban yöresinden kaynaklanmaktadır. O bölgeden göçen Karapapak Türkleri Anadolu'ya gelerek kurdukları köye bu ismi vermişlerdir, 93 Harbi (1878 Osmanlı-Rus Savaşları) esnasında köye göçler olmuştur.
1830 Tarihli Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Osmanlı Arşivlerindeki nüfus kayıt defterine göre köy; Sivas Eyaleti Bozok Sancağı Gedikçubuk Kazasına bağlı Sarban köyü olarak kayıt altına alınmıştır. Köyün ismi zamanla Sarvan / Savran / Sevran biçimlerinde söylenmiştir. En sonunda da Sarıkavak olarak değiştirilmiştir. Sarvan, şu an Gürcistan toprakları içerisinde kalmış olan Karapapak Türklerinin yoğun olarak yaşadığı Borçalı Bölgesinin eski adıdır. Köyün nüfusu 93 Harbi sonrası sonrası gelen göçlerle tamamen değişmiştir.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 103 km, Şarkışla ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Sasha Grey
Marina Ann Hantzis (d. 14 Mart 1988; North Highlands, Kaliforniya) Amerikalı aktris, manken, müzisyen ve eski pornografik film oyuncusu.
Hayatı
Marina Ann Hantzis, 14 Mart 1988 tarihinde North Highlands, Kaliforniya'da işçi sınıfı bir ailenin kızı olarak dünyaya geldi. Mayıs 2006'da yetişkin film endüstrisine girmek için Los Angeles, Kaliforniya'ya taşındı. 2009 yılında son yetişkin filmini çekti. 29 Mart 2011 tarihinde "Neü Sex" adlı fotoğraf kitabı yayınlandı. Nisan 2011'de Facebook hesabından sektörden emekli olacağını duyurdu. 9 Mayıs 2013 tarihinde "The Juliette Society" adlı erotik romanı yayınlandı. Haziran 2015'te babasını kaybetti.
Almanya'daki Türk Günü
Yarım yüzyıla yaklaşan bir süredir, toplumun genel dokusuna uyumlu olarak Almanya’da yaşamakta olan Türkler, günümüzde sanattan spora, edebiyattan medyaya, Alman ekonomik, kültürel, sosyal ve siyasal yaşamına önemli katkılarda bulunan, dinamizm getiren bir unsur haline gelmişlerdir. Türkiye’nin AB üyeliği bakımından belirleyici önemi haiz 2004 yılı içinde, bu olumlu yönlerin daha fazla gündeme getirilmesi, sadece Türkiye'nin etkin tanıtımı olmayacak, aynı zamanda Almanya’da yaşayan 2.5 milyonu aşkın Türk yurttaşına da moral ve özgüven vermştir.
Türkiye’nin Berlin Büyükelçisi Mehmet Ali İrtemçelik’in himayesinde ve çok sayıda dernek ve kuruluşun etkin olarak yürüttüğü hazırlıklar çerçevesinde düzenlenmiştir.
“Biz Avrupalıyız” temasının işlendiği şenliğin Alman ve Türk medyasında layıkıyla yer bulması için basın ve reklam çalışmaları iki aydan fazla sürmüştür.
Sponsorlar
Dünyanın en büyük şirketlerinden T-Com ve Ford büyük maddi desteğin yanı sıra alan faaliyetlerine de promosyon ekipleriyle katkı sağlayarak ziyaretçilere renkli bir program sunmuştur.
Ayrıca Öger Tours başta olmak üzere Almanya’da faaliyet gösteren pek çok Türk şirketi Türkgünü’ne destek vermiştir. Örneğin: Akbank, Denizbank, Türkiye İş Bankası, Oyak Anker Bank, Vakıfbank, Ziraat Bankası İnternational, ADA Immobilien, AS Steuerbüro, CABA İmmobilien, Concept Verlag, Gargi GmbH.
Dana Gonzales
Dana W. Gonzales (d. 18 Kasım 1963, Los Angeles), Amerikalı görüntü yönetmeni.
Man (2007), Felon (2008) ve Life Down (2010) adlı uzun metrajlı filmlerde yer aldı. Televizyon çalışmaları arasında NYPD Blue, Southland ve Pretty Little Liars bulunmaktadır. Gonzales 2004 yapımı Çarpışma'da "A" fotoğraf makinesi operatörü olarak görev yapmıştır. Gonzales 3D olarak çekilen ve Paul Haggis'in yönettiği "We Are the World 25 for Haiti" adlı müzik videosunu da yönetmiştir. Fargo'daki görüntü yönetmenliğiyle Primetime Emmy Ödülü'nü kazandı.
Hacıvelioba, Gönen
Hacıvelioba Balıkesir ilinin Gönen ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus
Yıllara göre mahalle nüfusu ve cinsiyet dağılımı:
Coğrafya
Mahallenin il merkezi Balıkesir'e uzaklığı 152, ilçe merkezi Gönen'e uzaklığı ise 7 km olup 150 m. rakımdadır.
Antik Yunanistan'da ekonomi
Antik Yunanistan'da ekonominin en önemli özelliği Yunanistan'ın yetersiz topraklarında tarımın öne çıkan önemidir. Daha sonra, MÖ 6. yüzyılda sanatçılık ve deniz ticareti başta olmak üzere alım-satım işleri gelişmeye başladı. Klasik Çağ'da önemi artarak tarımı da geri de bıraktı.
Antik Yunanlardaki ekonomi olgusunun bugünkü ile karşılaştırılması yanlış bir düşüncedir. Yunanca sözcüğü ya da kısaca ikos ev ya da ocak anlamına gelirdi. Bununla birlikte Ksenofon'un Ekonomi (Oeconomicus) adlı eserinde belirttiğine göre Antik Yunan'da ekonomi terimi tarım ve evin geçimi ile ilgiliydi. Yunanlar, ekkonomi sözcüğünü üretim ve alım-satım işlemleri ile ilgili özel bir terim kullanmıyorlardı ve bunu karşılayacak herhangi bir sözükleri yoktu. Ancak ekonomist Murray Rothbard'un söylediklerine göre Antik Yunan filozofları bugün ekonomi olarak nitelendirilebilecek soru ve sorunlarla sık sık karşı karşıya geliyorlardı.
Tarım
Tarım, Antik Yunanistan'da ekonominin temelini oluşturmaktaydı. Çok eski zamanlardan beri, Yunan tarımı üç öge üzerine yoğunlaşmış bir biçimde yapılmaktaydı. En çok tahıl, zeytin ve üzümün yetiştirildiği Yunan tarımında doğal şartlar tarıma pek elverişli değildi ve bunun sonucunda ürünler zamanla talepleri karşılayamamaya başladı. Yunanların stenohôría adını verdikleri, toprağın cimriliği ve elverişizliği Yunanları, Yunanistan dışında koloni devletleri kurmaya yöneltti. Başta Anadolu olmak üzere pek çok şehir devleti kurarak buğday üretimini arttırmaya yöneldiler. Zeytin ağacı ve asma yetiştiriciliğini otlar, sebzeler ve yağ elde edilebilecek diğer ürünlerle tamamlanıyorlardı. Hayvan yetiştiriciliği elverişli otlakların azlığı nedeniyle çok az gelişmişti. Az oranda beslenen hayvanlar içinde en yaygın olanları koyun ve keçilerdi. Ormanlardan elde edilen tahtalar önce günlük yaşam gereksinimlerinde daha sonra triremeler yapmak için kullanılırdı. Bal elde edebilmek için arcılık da yapılan bir işti. Bal bu dönemde Yunanlar tarafından bilinen tek tatlandırıcıydı.
Bu kadar yoğun bir emek gerektiriyor olmasından, tarım Antik Yunanistan'da nüfusun neredeyse %80'ine iş sağlıyordu. Tarım işleri mevsimlere göre yapılırdı ve işçiler bunlara göre çalıştırılırdı. Zeytin toplama ve asmaları budama işlemleri güzün başlangıcında, tahılların hasadı yazın, ağaç kesimi ve tohum ekim işlemleri ile üzümleri toplama ise güzün yapılırdı.
Antik dönemlerde, toprakların büyük bölümü soylular tarafından elde tutulurdu. MÖ 7. yüzyıl boyunca nüfusun aşırı artışı ve buna bağlı olarak az işin bulunması nedeniyle köylüler ve soylular arasında baş kaldırmalara varan problemler yaşanıyordu. Bu sorun Atina'da hukukçu Solon'un çıkardığı yasalarla çözüldü. Bu yasalar para karşılığı köleliği yasaklayan ve köylü kesimi koruyordu. Geniş topraklara sahip olan Yunan soylularının mülkleri Roma dönemindekiler ile karşılaştırıldığında yine de oldukça küçük kalmaktadır.
El sanatları
Antik Yunanistan'da el sanatları genellikle evde kullanılan eşyaların yapımı çevresinde gelişmişti. Ancak bu durum MÖ 8. ve 4. yüzyıllar arasında Yunanistan ekonomisinde ticari dışa açılımların gerçekleşmeye başlaması ile yavaş yavaş değişim göstermeye başladı. Batı Avrupa'da çok önemli bir yere sahip olan dokumacılık ve pişirilmiş toprak eşyaların yapımı MÖ 6. yüzyıla kadar yalnızca kadınlar tarafından yapılıyordu. Ekonominin hızlı büyümesi karşısında köleler de üretimin gerçekleştirildiği bu işyerlerinde yaygın bir biçimde kullanılmaya başlandı. Bu dükkânlarda yalnızca renkli mendiller üretilirdi. Metal işçiliği, ahşap işçiliği, çömlekçilik ve dericilik özel işlerdi ancak pek çok Yunan tarafından hor görülür ve yapmaktan kaçınılırdı.
Dükkân ve işyerleri genelde bir aile tarafından işletilirdi. Bazı durumlarda, Yunanlar kölelerin işgücüne başvurma yoluna giderlerdi. Askerler için zırh üreten bir atölyede neredeyse 120 köle çalıştırıldığı belirtilmektedir. Demostenes'in kılıç üreten babasının dükkânındaysa 32 köle vardı. Perikles'in İ.Ç. 429 yılındaki ölümünden sonra Yunan dünyasında yeni bir toplumsal sınıf ortaya çıktı. Varlıklı dükkân ya da atölye sahiplerinin oluşturduğu bu sınıf yeni hakları da elde etti. Daha sonra bu sınıf içinde tabakçılar ve lir üreticileri de çıktı.
Özgür işçilere çalışmaları karşılık paraları, bu atölyeler düzenli ve sürekli bir iş garanti edemedikleri için önceden belirlenerek verilirdi. Atina'da şehrin yararına olan işlerde çalışan işçilere bir günlük çalışma karşılığı bir drahmi verilirdi. Paralar ödenirken kişinin hangi işi yapmış olduğuna bakılmazdı. Çalışma saatleri genelde güneşin doğuşuyla başlar, öğleden sonra biterdi.
Çömlekçilik
Bir çömlekçinin işi en uygun toprağı seçerek ürüne en iyi biçimi vermek ardından kurutup fırınlayark cilalama işlemini gerçekleştirmekti. Çömleklerin üretim büyük ölçüde gaz lambası, tabak, testi ve büyük kaplar gibi ev eşyalarına yönelikti. Bunun yanında ticareti yapılacak malların saklanması için gereken kaplar, dinsel nesneler ve bazen de sanatsal içerikli çömlekler yapılırdı. Çömlekçilikte kullanılan yöntem ve teknik Tunç Çağı'ndan beri bilinmekteydi. Çömlek yapımında kullanılan dönen mekanizma da antik Yunanlardan çok önce ortaya çıkmış, çok eski bir buluştur. Yunanlar bilinen çömlekçilik kural ve tekniğine herhangi yapıcı ve ileri bir katkıda bulunmamışlardır.
Antik Yunan kültüründe sanatsal biçimde tasarlanan vazo ve çömleklerde büyük ölçüde yabancı kültürlerin etkileri görülmüştür. Örneğin Korint şehrinin ünlü siyah-figürlü çömlekleri büyük olsalıkla Suriyelilerin metal işçiliğinde görülen yöntemden etkilenerek ortaya çıkmıştı.
Yunanistan'ın hemen her yerinde çömlekçilik en çok köleler tarafından yapılan bir işti. Atina'da çömlekçilerin pek çoğu Agora'ya yakın yerlerde toplanırdı. Çömlekçilik genelde küçük dükkân ve atölyelerde yapılırdı. Bu mekânalrda bir usta, maaşlı işçiler ve köleler birlikte çalışırdı.
Metal işçiliği
Metal yapıda olan madenler bugün de olduğu gibi Yunanistan'da bulunabilmekteydi. Bunlardan en bilineni Lavrion kentinde bulunan gümüş madenleridir. Bu madenler, MÖ 5. yüzyılda Atinalıların bu madenleri bulması, işlemesi ve ince işçilikle biçim vermesi ile birlikte Atina'nın hızla gelişmesine ve kalkınmasına yardımcı olmuştur. Bu madenlerde çalışanlar büyük ölçüde kölelerden seçilmiştir. Bu köle işçilerin pek çoğu Trakya ve Paflagonya gibi Karadeniz Bölgesi'nden getirilmiştir.
Önemli Yunan maden kentleri:
Deniz ticareti
Çok eski dönemlerden beri, Yunanistan'ın coğrafyası ve konumu, toplumu dışarıdan buğday alma zorunluluğna itmiş, bu nedenle de Yunanlar deniz ticaretine yönelmişlerdir. İlişkide bulundukları komşu kültürler içinde en çok buğday sağladıkları yerler Libya, Mısır, İtalya (özellikle Sicilya) ve Karadeniz'i çevreleyen yerledeki ülkelerdir. Atina ve Korint ülkeye gelen malların adalara dağıtımının gerçekleştiği bir durak noktası görevindeydi. Ülkeye alınan diğer önemli ürünler papirüs, baharatlar, kumaş, gemi yapımı için metaller, tahta ve zifttir. Kendi sattıkları mallar ise şarap, çeşitli boyultarda çömlekler ve zeytin yağıdır. Bunların yanında Atinalalar, tüm Yunanistan'da ünü olan Penteli Dağı'ndan çıkarılan mermerleri de satmış, ince işle işlenmiş, gümüş oranı yüksek madenî paralar da üretmişlerdir. Dışarı satılan bu paralar sadece para birimi olarak kullanılmamış, bu tip paranın kullanılmadığı yerlerde eritilerek yeniden gümüşe çevirmek suretiyle metal olarak da kullanılmıştır. Mevcut kaynaklar Yunan ticaretinde pazarlanan malların tutar ve miktarına ilişkin yeterli ölçüde bilgi vermemektedir.
Bazı tarihçi ve araştırmacılar Yunanalarda ticaret hacmini ölçmek için kesin olmayan bazı varsayımlarda bulunmuşlardır. Daniel Jew, MS 4. yüzyılda Atina şehrinin gelirlerinin yaklaşık olarak yarısının ticaretten geldiğini hesaplamıştır. Bir başka tarihçi Ian Morris, Akdeniz'de MS 4. yüzyılda ticaretin, 1. yüzyılda olanın %20'si kadar olduğunu söylemiştir.
Antik Yunan ticaretinde iş yapan başlıca kişiler empori adı verilen tüccarlar sınıfıydı. Yaşadıkları şehirde meclis ticaretini yaptıkları ürüne göre onlardan vergi alırdı. Atina'nın en önemli limanı Pire'de mallardan alınan bu vergiler önceleri %1, daha sonra %2 olarak konulmuştur. 5. yüzyılın sınlarına gelindiğinde bu oran eski Yunan ölçü sistemine göre 33'e yükseldi. (Andocides, I, 133-134). 413 yılında, Atina, Dilos Antlaşması'na katılan şehirlerden vergi almayı durdurdu ve gelirini arttırmak için kontrolündeki tüm limanlarda %5 vergi uygulaması başlattı. (Tukididis, VII, 28, 4 Bu ithal malları bilinçli olarak ağır vergiledirmek için değil yalnızca şehre giren parayı arttırabilmek içindi.
Ülkede ticaretin gün geçtikçe büyümesi finansal tekniklerin gelişmesine katkı sağladı. Nakit sıkıntısı yaşayan pek çok tüccar giderlerini karşılayabilmek amacıyla borç alma yoluna gittiler. Atina'da 4. yüzyılda büyük çaplı bir girişim için alınan paranın tutarı yaklaşık 2.000 drahmiydi. Bu paralar kısa süre için faiz ile verilirdi. Genelde çıkılacak yolculuk süresince verilen bu borçlar bazen belirli hafta ya da aylarla da sınırlandırlabilirdi. Faiz oranları çoğu kez %12 dolaylarunda olup, %100'e kadar çıktığı görülmüştür. Anlaşmaların şart ve hükümleri her zaman belgelerde yazılı olarak kayıtlı tutulur bu kurala yalnızca dost ve arkadaşlar arasında verilen borçlarda rastlanmazdı. Para ödünç alan kişi bütün riskleri göze alır bir aksilik durumunda parayı veren kişi, tüccar Pire'ye döndüğünde onun tüm varlığına ya da filosuna el koyabilirdi.
Ticaret, bütün Yunanistan'da özgürdü. Şehir meclisi yalnızca malların miktarını denetlerdi. Atina'da ticareti denetleyen yöneticilere Pritanis adı verilirdi. Bunlar ticaretle ilgili düzenlemeleri yeniden gözden geçirmiş ve kendi altında özel bir komite ile buğday, un ve ekmek ticaretini yönetmiştir.
Akdeniz'de bugüne dek bulunan gemi batıklarının sayısı antik dünyada gelişmiş bir ticaretin olduğunu gösteren bir kanıttır. MÖ 8. yüzyıldan kalma yalnızca iki gemi batığı bulunurken, 4. yüzyıldan kalma 46 batık keşfedildi. Bu da bu dönemler arasında ticaret hacminin büyük bir artış gösterdiğini göstermiştir. Batan gemilere bakıldığında gemilerin yük kapasitesi de aynı oranda artmış, ticaret %30 oranında büyümüştür.
Perakende satışlar
Antik Yunanistan'da perakende satış ile ilgili var olan bilgiler oldukça kısıtlıdır. Köylüler ve zanaatkârlar kendi ürettikleri bazı araç-gereçleri satarlarken, uğraşları yalnızca perakende satış olan bazı tüccarlarda vardı. Bunlar kápêli adı ile anılırlardı. Kendi aralarında da örgütlenirlerdi ve balıkçılar, zeytinciler, yağcılar ve sebzeciler gibi alt birimlere ayrılırlardı. Kadınlar parfüm ve kurdelalar satarlardı. Pazaryerinde satış yaptıkları yerler için makûl ücretler öderlerdi. Satış yapan kadınlar toplum tarafından değersiz görülmekle birlikte ölçü ve tartıda hile yapmakla suçlanırlardı. Bu nedenle düzenli olarak tartı ve ölçüleri yetkililerce denetlenirdi.
Perakende satışı kendilerine iş edinmiş kişilerin yanında, kendi yetiştirdiği ürünlerden ihtiyaç fazlası olanlarıda satanlar vardı. Bunlar genelde sebze, zeytin yağı ve ekmek olurdu. Bu Attika'da küçük çiftçilerin çoğu için böyleydi. Kasabalarda bu satışların yapımı genelde kadınlara düşerdi. Örneğin Evripides'in annesi kendi bahçesinde yetiştirdiği maydanozları pazarlarda satardı. (cf. Aristophanes, The Acharnians, v. 477-478).
Vergi toplama işlemleri
Doğrudan vergi toplama Antik Yunanistan'da yaygınlaşmiş bir olgu değildi. İsfora adı verilen vergi türü yalnızca çok varlıklı kişilerden, özellikle de savaş dönemlerinde toplanırdı. Bunun dışında yine varlıklı kişilerden alınan vergiler savaş gemilerinin onarımlarında, bakımlarında, tiyatrolarda çalışan ekiplerin paralarının ödenmesinde, festival giderlerinde vb kullanılırdı.Bu vergiler bir bakıma zorunlu olarak toplanırdı. Bu tip giderleri karşılamak için pek çok şehirde yalnızca zenginlerden alınan bu vergiler, Milet ve Teos gibi şehirlerde yurttaşların üzerine yüklenmişti.
Diğer yandan, doğrudan toplanmayan vergiler şehirler için oldukça büyük öneme sahipti. Bu vergiler satın alınan evler, köleler, büyük ve küçükbaş hayvan sürüleri, şarap, saman ve bunlar gibi malların içinde olurdu. Bu tür vergileri toplama görevi telône adı verilen vergi tahsildarları tarafından yürütülürdü. Ancak bu her şehirde aynı değildi. Tasos'taki (Bugünkü Taşöz) altın madenleri ve Atina'nın ticaretten kazandığı yüksek gelirler onları bu tür vergileri toplamak zorunluluğundan kurtarmıştı. Tesalya ve Sparta gibi şehirlerde birer sosyal sınıf olan Helotlar ve Penestalar da vergilerini bağlı oldukları şehir devletine verirlerdi.
Antik Yunanistan'da para
Madenî para basımı ve kullanımı ilk olarak MÖ 600'lerde Lidya'da başladı ve parayla ilgili her şeyin doğup geliştiği yer olan Lidya'nın kontorlünde Anadolu'daki Yunan şehirlerinde hızla yaygınlık kazanmaya başladı. Bu dönemden kaldığı sanılan, beyaz altından yapılmış ilk paralar Efes'teki bir tapınakta ortaya çıkarılmıştır. Para basma yöntemleri Yunanistan'a ancak MÖ 550'lerde varabilmiştir. Paranın, Yunanistan'da ilk kullanımı Atina ve Egina gibi kıyı kentlerinde olmuştur. Paranın kullanımı yaygınlaşmaya başladıkça şehir devletleri kendi ayakları üzerinde durabilmek için kendi paralarını basmaya başladılar. Buralarda da ilk paralar elektrumdan (altın ve gümüş karışımı) yapılıyordu. Bunu daha sonra saf gümüş ile yapılan paralar izledi. Bunun nedeni gümüşün bu bölgelerde bulunabilecek en değerli maden olmasıydı. Pangeo Tepeleri'nde bulunan madenler Trakya ve Makedonya'daki şehirlere para basmak için yeterince hammadde sağlıyordu. Lavrion kentindeki gümüş madenleri ise Yunan dünyasında en bilinen paralar olan Atina paralarının basılmasına olanak sağlıyordu. Daha az değerli bir maden olan tunç ile yapılan paralar ancak MS 5. yüzyılda görülmeye başlandı.
Kâğıt para yöntem ve sisteminin bilinmediği Yunanistan'da bu madenî paralar pek çok işlev görüyordu. Şehir devletleri arasında bir değiş-tokuş aracı olarak kullanılıyordu. Paralı asker, zarar tazmininde bu paralar kabul görüyordu. Ayrıca bunlar gelir kaynaklarıydı. Ülkeye giren yabancılar, vardıklarında paralarını yerel para birimi ile değiştirmek zorundalardı. Şehir meclislerinin kendi isteklerine kalmış olan bu değişimlerde genelde verilen paraya göre daha az Yunan drahmisi geri alınırdı. Ayrıca paralar madenlerin ülke içinde hareket içinde olmasına olanak veriyordu. Böylece gümüş madenleri olmayan Atina'da bile gümüşün çarşılarda bulunması sağlanıyordu. Kendi paralarını basmak her bir Yunan şehrine büyük bir saygınlık getiriyordu.
Disney XD
Disney XD, The Walt Disney Company'e ait bir çocuk kanalıdır. Kanal önceden ABD'de Toon Disney, ABD dışında ise Jetix olarak yayın yapmıştır.
Walt Disney Company'nin bu kanalı özellikle 10 ile 14 yaş arası erkek çocuklara hitap etmektedir. Disney XD, erkek çocuklara yönelik keşif, başarı, spor, macera, müzik ve mizah içerikli aksiyon ve animasyon programlarındandan oluşan yayın yapmaktadır.
Dan Pohl
Danny Joe Pohl (d. 1 Nisan 1955), Amerikalı golfçü. PGA Tour'da iki birinciliği bulunan oyuncunun büyük turnuvalardaki en iyi derecesi 1982 Masters'ta elde ettiği ikinciliktir. 50 yaşına ayak bastığı Nisan 2005'ten bu yana Champions Tour'da oynamaktadır.
Disney XD
Kanal, Disney markalı canlı aksiyon filmleri, kardeş kanal Disney Channel'daki bazi çizgi film ve mini dizileri ve başka yayıncılardan hakları alınmış programları içermektedir.
6 Ocak 2019'da Disney XD'nin programlarının pek çoğunun Disney Channel'a taşınmasıyla Avustralya ve Yeni Zelanda'da yayın hayatına son verilmiştir. Hindistan'daysa 9 Ocak 2019'da kanal adı Marvel HQ olarak değiştirilmiştir. 1 Ekim 2019'da Disney XD'nin İtalya'daki faaliyetlerine son verilmiştir.
Ocak 2021'in sonunda kanal artık sadece Batı Yarımküre'de tam zamanlı olarak hizmet vermektedir. EMEA bölgesindeki Türkiye, Yunanistan, Sırbistan, Hırvatistan, Bosna Hersek, Slovenya, Kuzey Makedonya, Kosova, Arnavutluk ülkelerindeki yayınlar ve Afrika ve Arabistan bölgesindeki yayınlar ise 1 Şubat 2021'de aynı anda sonlandırılmıştır.
ABD
ABD'de 13 Şubat 2009'da yayına başlamıştır. Ocak 2016'da Disney XD'ye ABD'de 77.5 milyon hanede erişilmektedir.
Türkiye
Disney XD (Türkiye) Disney-ABC Televizyon Group'a ait olan Türkiye'de bir dönem yayın yapmış çocuk televizyon kanalıdır. 3 Ekim 2009 tarihinde Türkiye'de yayın yapmaya başlamıştır. 31 Ocak 2021 yılında ise yayınını sonlandırmıştır. Reklam destekli kanal, Türkiye'de Digiturk abonelerine açık mevcut Disney program grubuna stratejik bir ilave niteliğinde kanal idi. 3 Ekim 2018 tarihinde 24 saat yayına geçmiştir. 31 Ocak 2021 tarihinde EMEA yayınlarının sona ermesiyle birlikte Türkçe yayın hayatına son verilmiştir.
Tiyatro Ti
Tiyatro Ti, İstanbul'da yerleşik özel bir tiyatro topluluğudur.
1994 yılında Hakan Pişkin ve Devrim Nas tarafından kurulan Tiyatro Ti, yurt içinde ve dışında birçok oyun sahneledi. Yetişkinlere yönelik oyunlar dışında Çocuk tiyatrosu alanında da çalışmalar yapan topluluk, oyun sahnelemenin dışında, oyunculuk, doğaçlama, diksiyon, ses, nefes, hareket, doğaçlama dans, tiyatro tarihi, şan dersleri verilmekte, şirketler için özel eğitim programları ve tiyatro kursları düzenlemekte ve danışmanlık hizmeti vermektedir.
Ortaköy, Sürmene
Ortaköy, Trabzon ilinin Sürmene ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Köyün tarihi hakkında yeterli bilgi bulunmamaktadır. Yerleşimin eski adı Çikaron/Cigaron olarak bilinmektedir. 19. yüzyılın başlarında Sürmene’nin köyleri içerisinde yer almaması muhtemelen o dönemde bKoyuncular köyünün mezrası ya da mevkisi olduğunu düşündürmektedir. 1935 yılı nüfus sayımında, Ortaköy adıyla 336 kişinin yaşadığı bir köy olarak belirtilmiştir.
Coğrafya
Trabzon il merkezine 49 km, Sürmene ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Yaşmaklı Barajı ve Hidroelektrik Santrali
Konumu
Yaşmaklı Barajı,Giresun ve Gümüşhane illeri içerisinde akan Karaovacık, Gelavar ve Gavraz derelerinin üzerinde inşa edilecek üç adet barajlarından biridir. Karaovacık deresi üzerinde kurulan küçük ölçekli Aladereçam barajında toplanan su Tünel ile Gelavar deresine aktarılmakta. Gelavar deresinin suyu Çökçebel barajında toplanarak başka bir tünel ile Doğankent sınırlarında, Gavraz deresi üzerinde bulunan Yaşmaklı Baraj gölüne yönlendirilmektedir. Yaşmaklı Barajında biriken su ise, Doğankent-Kürtün sınırında bulunan Harşit Çayı, yine tünellerle yönlendirilip Akköy II HES’in enerji üretiminde rolünü üstlenmektedir.
Tarihçesi
Hazırlık çalışmaları 2007’de başlayan ve Akköy I HES projesinin tamamlanması ile 2008 yılında Kolin İnşaat Akköy II HES projesi için kolları sıvadı. Oldukça zorlu proje olmasına rağmen bölgedeki barajlardan, 17 yılda devlet tarafından tamamlanan Kürtün Barajı, 6 kat daha büyük olan bu proje 4 yıl gibi bir kısa sürede tamamlandı. Temmuz 2012’de baraj yapımı tamamlanarak 2013 Temmuz ayında da elektrik üretimine geçilmiştir.
Yapımı
Türkiye İş Bankası A.Ş., Türkiye Sınai Kalkınma Bankası ve Akbank konsorsiyumu tarafından finanse edilen Akköy II HES projesi jeolojik ve iklim şartları nedeni ile zorlu projelerden biridir. Proje ulaşım açısından da oldukça komplike bir durum da idi. Ulaşımı zor olan bölge, proje sorumlusu Kolin İnşaatı gerekli ihtiyaç ve malzeme üretiminin yerinde yapılmasına zorlamıştır.
Akköy II Projesi kapsamında, Aladereçam, Gökçebel ve Yaşmaklı Barajları yer almaktadır. Enerji üretimi, Akköy II Hidroelektrik Santrali’nde gerçekleştirilecektir. Aladereçam Barajı, Karaovacık Deresi üzerinde yer almaktadır. Aladereçam Barajından 4.077 metre uzunluğunda, 3,20 metre iç çapında bir iletim tüneli inşa edilerek su Gökçebel Barajı göl alanına yönlendirilmiştir. Gökçebel Barajı 6.650 metre uzunluğunda ve 4 metre iç çapındaki bir tünel ile Yaşmaklı Barajı göl alanına bağlanılmıştır.
Yaşmaklı Barajı, Gavraz Deresi üzerinde 1.630 metre kret, 1.530 metre talveg kotunda 103 metre yüksekliğinde bir RCC Beton ağırlık barajıdır. Bu özel projede müteahhit tarafından aynı zamanda Türkiye’de bir ilk olarak beton üretimi için yüksek kapasiteli 300 m³/s Meka RCC Sabit Beton Santrali kullanılmıştır. Beton dökümü için Havai Hat (Halatlı Taşıma Sistemi) kurulmuştur. Dökülen RCC beton miktarı 613.000m³ ’ tür. Beton santralinin gövdeye en yakın bölgeye kurulması, dökülecek olan beton hızını etkileyen en önemli etkendir. Dolayısı ile beton santrali Yaşmaklı projesinde sağ sahilde kret üst kotuna yerleştirilmesine neden olmuştur. DSİ tarafından onaylı miks dizayna göre üretilen beton, monkalvi beton taşıma aracı ile kova platformunda bulunan kovalara ( 9 m³ ) aktarıldı. Havai hat vinci ile beton dökülecek bloğa taşındı ve kova boşaltıldı. Dozer ile beton serimi yapıldı. Betonun sıkıştırılması ise üzerinde 8 adet vibratör bulunan ekskavatör ile yapılmıştır. Beton soğutması için 1.600.000 kcal/h kapasiteli, 550 kw gücünde ∆t:5 ºC’ de çalışan Meka-Chiller kullanılmıştır. Gövdede dökülen beton soğutmasında devridaim için 140 kw su pompası ve 35.000 metre art soğutma borusu kullanılmıştır. Projenin diğer bir ayrıcalığı ise Türkiye’nin düşüşü en yüksek hidroelektrik santrali olmasıdır.
Barajın su tutma kapasitesi 17,68 milyon m³’tür. Su buradan 4.002 metre uzunluğunda ve 3,20 metre çapında tünel ile denge bacasına, oradan da 3.424 metre uzunluğunda ve 2,70 metre çapında cebri boruyla, Akköy I Hidroelektrik Santrali ile aynı yapıdaki Akköy II Hidroelektrik Santrali’ne bağlanılmıştır. Bu projedeki cebri boru, 1.224 metre düşü yüksekliği ile çok özgün bir yapıdır.
Hidroelektrik Santrali
Akköy II HES; inşa edilen üç adet baraj, yaklaşık 16 kilometrelik iletim tüneli, denge bacası, 3,5 kilometrelik cebri boru, santral binası ve iki adet 116,8 MW’lık düşey eksenli Pelton tipi türbin ile bunlara akuple iki adet 135 MVA jeneratörden oluşmaktadır. Enerji üretimi, Akköy I HES'in hemen yanında ve servis bloğu ortak kullanılmak üzere birleşik yapıda inşa edilmiş olan Akköy II Hidroelektrik Santrali'nde gerçekleştirilmektedir.