cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
P-72 Deniz Karakol Uçağı
P-72 lerin kanatlarına herhangi bir silah istasyonu eklenmemiştir. Bütün silah istasyonları gövdenin altındadır. Bunu gövdeye takılan podlar sayesinde gerçekleştirebiliyor. Bu podlar 450 kg kapasitelidir. Türkiye'nin P-72’lerinde gemisavar füze taşıyamamaktadırlar. Çünkü bunlar yaklaşık olarak 700–800 kg civarındadır. Ama gerekli elektronik ve yazılımsal entegrasyon sonrası belli bir ağırlığa kadar ki füze entegrasyonu yapılabileceği ifade edilmektedir. Bu da muhtemelen Çakır (füze) gibi füzelerdir. Çünkü; Çakır füzesi yaklaşık 275 kg civarındadır.
Türkiye'nin 5 tanesi teslim edilmiş, 1 tanesi de 2023'ün ilk çeyreğinde teslim edilmesi beklenen toplamda 6 tane P-72 uçağı vardır.
Lego Filmi (seri)
Lego Filmi (Özgün adı: The Lego Movie) bir Amerikalı Animasyon filmı ve silahlı soygun merkezli, aksiyon filmleri ve diğer çeşitli medya filmlerinden oluşan bir seridir. Warner Animation Group/Warner Bros.
Marinara pizza
Marinara pizza (İtalyanca: Pizza marinara), domates, zeytinyağı, kekik ve sarımsak ile hazırlanan bir Napoli pizzasıdır. Etimolojileri benzer olmakla birlikte, marinara sosuyla çok az ilgisi vardır.
Yalnız Adam (film, 1974)
Yalnız Adam, 1974 yapımı Türk filmidir.
2022 Dünya Atletizm Şampiyonası - Erkekler 400 metre
2022 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda erkekler 400 metre etkinliği, 17-22 Temmuz 2022 tarihleri arasında Eugene'deki Hayward Field'da düzenlendi.
Rekorlar
Yarışma öncesi rekorlar aşağıdaki gibiydi:
Kalifikasyon standardı
Katılım için otomatik olarak hak kazanma standardı 44.90 idi.
Program
Etkinlik programı, yerel saatle (UTC-7) aşağıdaki gibiydi:
Eleme serileri
Her seride ilk üç (Q) ve sonraki en hızlı altı atlet (q) yarı finallerde yarışmaya hak kazandı.
Yarı finaller
Her bir serideki ilk 2 atlet (Q) ve sonraki en hızlı 2 atlet (q) finale katılmaya hak kazanır.
Final
Final 22 Temmuz'da saat 19.35'te gerçekleşti.
Marcello Abbado
Marcello Abbado (7 Ekim 1926, Milano - 4 Haziran 2020, Stresa, İtalya), İtalyan besteci, akademisyen, orkestra şefi ve piyanist.
Yaşamı ve kariyeri
Abbado 7 Ekim 1926'da Milano, İtalya'da doğdu. Giuseppe Verdi Konservatuvarı mezunudur. Eserleri arasında; orkestra, iki bale, solo piyano ve oda müziği çalışmaları yer alır.
Çalışmalarıyla 1989 yılında İtalya hükümeti tarafından Kültür ve Sanat Liyakat Altın Madalyası (İtalyanca: Medaglia d'oro ai benemeriti della cultura e dell'arte) ile ödüllendirilmiştir.
Ölümü
Abbado 4 Haziran 2020'de İtalya'nın Stresa kentinde 93 yaşında öldü.
Çalışmaları
Abbado'nun beste çalışmaları arasında bale, koro ve solo vokal müzik çalışmaları, orkestra çalışmaları ve genellikle piyano dahil olmak üzere oda müziğide yer almaktadır:
Margarita pizza
Margarita pizza (İtalyanca: Pizza Margherita), domates, mozarella, fesleğen, zeytinyağı ve tuzla yapılan Napoli pizzasıdır.
Köken ve tarihçe
Yaygın bir inanışa göre Haziran 1889'da pizza ustası Raddaele Esposito, İtalya Kraliçesi ve İtalya'nın birleşmesi şerefine "Pizza Margherita" adını verdiği bir pizza icat etti. Pizzadaki domates (kırmızı), mozarella (beyaz) ve fesleğen (yeşil) İtalyan bayrağını simgeliyordu.
Pizza Margherita adı kraliçenin ziyaretiyle popüler olsa da 1796 ve 1810'da bu pizzanın malzemeleriyle yapılan pizzalar olduğu bildiriliyor. 1830'da Napoli üzerine yazılmış olan bir kitapta pizza malzemeleri olarak domates, mozarella ve fesleğen sıralanıyor. 1849'da Emanuele Rocco, fesleğen, domates ve mozarella dilimleri başta olmak üzere farklı pizza malzemeleri kayda geçmiştir. İnce dilimlenmiş mozzarella ve fesleğen yapraklarıyla birlikte domates sosu üzerine çiçek şeklinde dizilmiştir: Margherita (papatya anlamına gelir) isminin gerçek kökeni bu olabilir.
Pläswitz Ateşkesi
küçükresim|1860 civarında Pläswitz Kalesi
Pläswitz Ateşkesi veya Mütarekesi, Napolyon Savaşları sırasında, 4 Haziran 1813'te Fransa Kralı I. Napolyon ile Müttefikler arasında kararlaştırılan dokuz haftalık bir ateşkesti. Alman Harekatının ilkbahar döneminde Napolyon, diğerlerinin yanı sıra Großgörschen Muharebesi ve 1813 Bautzen Muharebesinde başarılar elde etmişti. Bu nedenle, müttefik kuvvetler Silezya'ya çekilmek zorunda kaldı. Ancak, her iki savaş da Napolyon için maliyetliydi. Hastalık ordusundaki birçok askeri öldürmüştü ve süvari baskınları sürekli olarak ikmal hatlarını tehdit ediyordu. Ayrıca Bautzen Muharebesinde galip olarak ayrılsa da istediğini alamayan Napolyon, müttefik kuvvetleri kuşatamamış ve müttefik kuvvetlerini takip edebilecek süvari kuvvetlerinden yoksundu. Bu nedenle Napolyon, Metternich tarafından önerilen ateşkesi kabul etti.
Anlaşmanın içeriği
1 Haziran'da, Pläswitz'deki her iki taraf da ilk 36 saatlik ateşkes üzerinde anlaştı. Pläswitz, her iki taraftan müzakerecilerin buluşabileceği tarafsız bölge ilan edildi. Armand de Caulaincourt, Fransızlar için, Pavel Andreevich Schuvalov Rusya için ve Friedrich von Kleist Prusya için pazarlık yaptı. 20 Temmuz 1813'e kadar sürecek bir ateşkes kararlaştırıldı. Son tarih daha sonra 10 Ağustos'a uzatıldı. Altı günlük bir ihbar süresi vardı.
Her iki taraf da birliklerinin 12 Haziran'a kadar geri çekileceği sınır çizgileri oluşturdu. Silezya'daki ordular arasında yaklaşık 25 ila 30 kilometre genişliğinde tarafsız bir tampon bölge oluşturuldu. Müttefikler Hamburg, Napolyon Breslau'dan (Wrocław) vazgeçti. Sınır çizgisi Oder'den Silezya üzerinden Bohemya sınırına kadar uzanıyordu. Oder'in kendisi de her iki tarafı birbirinden ayırdı. Anhalt-Dessau ve diğer çeşitli bölgeler dahil olmak üzere tüm Saksonya, Fransız kontrolü altında olacaktı ve Prusya'nın tamamı Müttefik kontrolü altında olacaktı. Saksonya'daki Prusya yerleşim bölgeleri tarafsız kabul edildi ve her iki tarafça da işgal edilemezdi. Elbe ayrıca cepheler arasında bir çizgiydi. Danzig, Modlin, Zamość, Stettin ve Küstrin kalelerindeki kuşatılmış Fransız garnizonlarına, düşman birlikleri tarafından yiyecek sağlanacaktı. Kuşatma altındaki şehirlerin çevresinde tarafsız bölgeler oluşturuldu.
Kalıcı barış görüşmeleri
Eşzamanlı olarak, diplomatik çabalar gerçekleşti. Ateşkesin yürürlükte olduğu zamanda, Landwehr seferber edilirken, 27 Haziran'da Reichenbach Antlaşmaları'yla Müttefik devletlerine katılan Metternich, Napolyon'un belirli bir güne kadar belirli koşulları yerine getirememesi durumunda Avusturya'nın Müttefiklere katılacağını ilan etti. Ancak bu kapsamda 12 Temmuz'da başlayan Prag Barış Kongresinde taraflar anlaşamadı. Napolyon, ateşkesin sonuna kadar Metternich'ten gelen bir ültimatoma cevap vermeyince, Ağustos ayında ateşkesin sona ermesinden ateşkes yenilenmedi ve ateşkesin sona ermesinden 2 gün sonra Avusturya Fransa'ya savaş ilan etti. Ateşkesin sona ermesinden kısa bir süre sonra çatışmalar yeniden başladı ve Napolyon'un Leipzig Muharebesi'ndaki yenilgisiyle sona erdi. Napolyon daha sonra mütarekeyi hayatının en büyük hatası olarak nitelendirdi.
Li Wenjun
Li Wenjun (d. 8 Aralık 1930 – ö. 27 Ocak 2023), Çinli çevirmen ve nesir yazarı.
Yaşamı ve kariyeri
Li, 8 Aralık 1930'da Zhongshan, Guangdong, Çin'de doğdu. 1952'de Fudan Üniversitesi Radyo ve Televizyon Bölümü'nde gazetecilik eğitimi aldıktan sonra mezun oldu. Li, eğitimini tamamladıktan sonra çalışmalarını yayınlamaya başladı ve Dünya Edebiyatı (《世界文学》) dergisinde editör oldu. 1979'da Çin Yazarlar Birliği'ne katıldı. Aynı zamanda Çin Çevirmenler Derneği'nde başkan yardımcısı, Edebiyat ve Sanat Çeviri Komitesi'nde direktör ve Çin Sosyal Bilimler Akademisi'nde araştırmacı olarak görev aldı. Amerikalı romancılar William Faulkner ve Frances Hodgson Burnett'in eserlerini Çince'ye ana çevirmenlerden birisi olan Li, Amerikan Edebiyatı'nın yabancı ülkes okuyuculara tanıtılmasına verdiği katkılardan dolayı 1994'te Çin-ABD Edebiyat Değişimi Ödülü'nü aldı.
Ölümü
Li, 27 Ocak 2023'te COVID-19 ile enfekte olarak 92 yaşında öldü.
Özel yaşamı
Li, aynı zamanda kendisi gibi çevirmen olan Zhang Peifen (张佩芬) ile evliydi.
Annemarie von Gabain
Yaşamı ve eğitim
7 Nisan 1901'de Mörchingen'de doğdu. Babası Arthur von Gabain bir generaldir. Hugenotte adlı Protestan bir aileye mensuptur. Annesi katoliktir. Mainz ve Brandenburg'da eğitim gördü. Üniversite öğrenimi için Berlin'e gitti. Matematik, fen bilimleri, sinoloji ve türkoloji kurslarında bulundu. Sinolojide tezini tamamladı. Berlin Türkoloji Okulu'nun kurucusu olan Johann Wilhelm Bang Kaup ile Türkoloji çalıştı. Kalan ömründe Berlin Bilimler Akademisi'ndeki eski Türkçe materyaller üzerinde çalıştı.
Çalışmaları
Türkoloji ve Orta Asya konularında birçok eser vermiştir. Bazıları şunlardır:
2013 Avrupa Basketbol Şampiyonası takım kadroları
Belçika
Antrenör: Eddy Casteels
Fransa
Koç: Vincent Collet
Almanya
Koç: Frank Menz
Büyük Britanya
Koç: Joe Prunty
İsrail
Koç: Arik Shivek
Ukrayna
Koç: Mike Fratello
Bosna Hersek
Koç: Aleksandar Petrović
Letonya
Koç: Ainars Bagatskis
Litvanya
Koç: Jonas Kazlauskas
Makedonya
Koç: Aleš Pipan
Karadağ
Koç: Luka Pavićević
Sırbistan
Koç: Dušan Ivković
Hırvatistan
Koç: Jasmin Repeša
Çek Cumhuriyeti
Koç: Pavel Budínský
Gürcistan
Koç: Igor Kokoskov
Polonya
Koç: Dirk Bauermann
İspanya
Koç: Juan Antonio Orenga
Finlandiya
Koç: Henrik Dettmann
Yunanistan
Koç: Andrea Trinchieri
İtalya
Koç: Simone Pianigiani
Rusya
Koç: Vasiliy Karasev
İsveç
Koç: Brad Dean
Türkiye
Koç: Bogdan Tanjević
Dimitris Kremastinos
Hayatı
Kremastinos 1 Mayıs 1942'de Herke, Yunanistan'da doğdu. Eski Yunanistan başkanı Andreas Papandreu'nun kişisel doktorluğunu yapmıştır. 1993'ten 1996 yılına kadar Yunanistan Sağlık, Refah ve Sosyal Güvenlik Bakanı olarak hazır bulundu. Ayrıca Ocak 2015'teki Yunanistan Genel Seçimleri'nde Panhellenik Sosyalist Hareketi'nden (PASOK) Oniki Ada Bölgesini temsilen Yunan Parlamentosu'na delege olarak girerek 2019 yılına kadar Yunan Parlamentosu Sosyal İşler Daimi Komitesi Başkanı ve Yunan Parlamentosu Başkan Yardımcısı olarak görev yapmıştır.
Ölümü
Yunanistan Sağlık Bakanı Vasilis Kikilias 8 Mayıs 2020'de yaptığı açıklamada Yunan siyasetçi ve hekim Dimitris Kremastinos'un COVID-19 nedeniyle Atina'da 78 yaşında öldüğünü duyurdu.
Ağlamak Yok Yüreğim
Ağlamak Yok Yüreğim, Hakan Altun'un ikinci stüdyo albümü.
İslam ve kediler
Kedi, İslam'da saygı duyulan bir hayvandır. Temizliği ve Hz.Muhammed Sallâllâhu aleyhi ve sellem tarafından sevildiği için takdir edilen kedi, Müslümanlar tarafından "özlü evcil hayvan" olarak kabul edilir.
Saygının kökenleri
Kediler, çok değiştirilmiş bir biçimde de olsa İslam tarafından benimsenen bir gelenek olan antik çağlardan beri Yakın Doğu'da saygı duyulan hayvanlardır. Birçok hadise göre Hz.Muhammed Sallâllâhu aleyhi ve sellem, kedilerin zulmünü ve öldürülmesini yasakladı.
Hz.Muhammed Sallâllâhu aleyhi ve sellem'in yoldaşlarından biri, kedilere bağlanması nedeniyle Ebu Hureyre (kelimenin tam anlamıyla: "Yavru Kedi'nin Babası") olarak biliniyordu. Ebu Hureyre, Hz.Muhammed Sallâllâhu aleyhi ve sellem 'in bir kadının dişi yavru kedi açlıktan ölmesi ve ona su vermemesi için cehenneme gittiğini ilan ettiğini duyduğunu iddia etti. Efsaneye göre Ebu Seyit'in kedisi Hz.Muhammed Sallâllâhu aleyhi ve sellem'i bir yılandan kurtardı.
Hijyen ve kısırlaştırma
"Çok fazla kedi varsa ve rahatsızlık veriyorsa ve operasyon onlara zarar vermeyecekse, bununla ilgili yanlış bir şey yoktur, çünkü bu yaratıldıktan sonra onları öldürmekten daha iyidir. Ancak kediler sıradan kedilerse ve rahatsızlığa neden olmazlarsa, çoğalmaları için onları yalnız bırakmak daha iyidir."
Müezza
İslam geleneğine göre; Müezza, Hz.Muhammed Sallâllâhu aleyhi ve sellem 'in en sevdiği kediydi. Hz.Muhammed Sallâllâhu aleyhi ve sellem bir gün ezan sesleriyle uyandı. Namaza katılmaya hazırlanırken giyinmeye başladı; Ancak, kısa bir süre sonra kedisi Müezza'nın dua cübbesinin kolunda uyuduğunu keşfetti. Onu uyandırmak yerine, kolunu kesmek için bir çift makas kullandı ve kediyi rahatsız etmedi. Başka bir hikâyeye göre, camiden döndükten sonra Müezza'dan bir yay aldı. Sonra gülümsedi ve sevgili kedisini üç kez hafifçe okşadı.
Köy seyirlik oyunu
Köy seyirlik oyunu, Anadolu köylerinde amatör oyuncular tarafından önemli günlerde topluca oynanan ve Türk dram sanatının geleneğini oluşturan, ritüellerin kaynaklık ettiği ancak zamanla eğlence amaçlı ve taklide dayalı hal almış, belli bir metni olmayan tiyatro oyunlarıdır.
Köylüler tarafından düğünlerde, bayramlarda, ya da hasat mevsimi, hayvanların çiftleşme veya ekinlerin ekilme zamanı, mevsim dönümleri gibi halk için önemli vakitlerde genellikle "oyun yapma" ya da "oyun çıkarma" adı altında sergilenir. Geçmişinin, ilkel insanların doğa ile iyi geçinmek için yaptığı görenlere dayandığı düşünülür. Pek çok inanç sisteminde insanların tanrılara olan şükranını sunmak, bolluk ve bereket dilemek üzere bir tür tapınma eylemi olarak doğan oyunlar günümüze kadar yaşatılmış, zamanla törensel ve büyüsel yan azalmış ve bir eğlence aracına dönüşmüştür.
Köy seyirlik oyunları, "Köylü temsilleri",  "köy tiyatrosu", "Anadolu köy orta oyunları", "köy tiyatrosu ", "köy oyunları" olarak da adlandırılmıştır. Köy meydanı, ev önü, dam gibi oyuncuları da seyirciyi de içine alabilecek genişlikte bir alanda oynanır. Oyunların metni yoktur ancak belli bir dramatik çatısı vardır; o çatıya bağlı olarak oyuncuların yeteneği ve seyircilerin o anki tepkisi ve katılımıyla doğaçlama olarak oynanır. Oyunlar dans, maske, büyü, taklit gibi öğeleri içerir. Diyaloğa dayanmayan, müzik ve figürle doğa olaylarını yansılayan "Samıt" ya da "Lal" oyunlar denilen sözsüz oyunlar da mevcuttur.
Türleri
Nurhan Karadağ, Köy Seyirlik Oyunları (1978) isimli eserinde köy seyirlik oyunlarını dört grup altında inceler:
Ortak motifler
Belli günlerde oynanan töresel ve büyüsel oyunlarda görülen ortak motiflerden bazıları şunlardır: ak-kara çatışması, kız kaçırma, yiyecek toplama ve topluca yeme, ölüp dirilme, üreme, çoğalma ve cinsellik, su, hayvan kılığına girme, Dua, Mani ve tekerlemeler, Türküler ve dans.
Oynanışı
Köy seyirlik oyunlarında oyunu yöneten ve "reis", "oyun ağası", "oyun babası", "elebaşı", "oyun kahyası", "usta oyuncu", "aynaz", "yüren" gibi adlarla hitap edilen bir yönetici bulunur. Bu kişi kimlerin, hangi rollere çıkacağını, nasıl bir oyun çıkartacaklarını belirler ve gerek oyunun akışını gerekse kostümleri ve makyajı denetler.
Köyden istekli ve yetenekli kişiler, oyunculuk yaparlar. Erkeklerin kendi içinde oynadığı oyunlarda, kadın rollerini erkekler, kadınların kendi içinde oynadığı oyunlarda erkek rollerini kadınlar üstlenir. Kadın ve erkeklerin kendi aralarında ayrı ayrı oyunlar oynaması, İslam etkisi ile getirilmiş bir kısıtlama değil, ilkel çağlardaki bereket ritüelinin zorunlu bir kalıbı olarak düşünülmektedir.
Oyunların seyircisi de köylülerdir. İsteyen herkes oyunu seyreder, isterse yarım bırakıp gider. Kolayca bulunan doğal araç ve gereçler dekor olarak kullanılır, bazen oyuncular dekoru tarif eder ve seyirci dekorun var olduğu varsayar. Kostüm olarak erkekleri canlandıran kadınlar bir kasket giyer, kadınları canlandıran erkekler bir başörtüsü, şalvar, entari kullanır ama ayakkabılar değişilmez, bıyıklar kesilmez. Ceketi ters giyerek eşkiya, kemer takarak jandarma olunur. Seyirciler bazen oyunun aksesuarı ve dekoru olur. Öndeki seyircilere ağır şakalar yapılır, sopa bile atılır. Seyirci oyunda canlı aksesuar olarak iskemle, masa, kütük olabilir. Çoğu oyunda hayvan kılığına girmiş oyuncular bulunur.
Ali Cengiz Çelenk
Bursa Devlet Tiyatrosu, yerleşik düzen kurucu müdürüdür. 1971-1978 yılları arasında Bursa Devlet Tiyatrosu müdürü olarak görev yapmıştır.1978 yılında ölmüştür.
Yaşamı
1936 yılında Ayvalık'ta doğdu. İstanbul Belediyesi Konservatuvarı sonrası 1959 yılında Ankara Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Tiyatro Bölümünde tiyatro eğitimi aldı. Devlet Tiyatroları Genel Müdürü Cüneyt Gökçer'in asistanlığını yaptı. Viyana Burg Tiyatrosu'nda Avusturya hükûmetinin bursuyla eğitim alırken, Fritz Kortner'in asistanlığını üstlendi. Almanya, Çek Cumhuriyet, Fransa, İngiltere ve Macaristan'da incelemelerde bulundu. 1963 yılında Devlet Tiyatrosu sanatçısı Feyha Çelenk ile evlendi. Bu evlilikten Fatma Çelenk isimli kızı bulunmaktadır. 1971 yılında atandığı Bursa Devlet Tiyatrosu'nda yerleşik düzen kurucu müdür olarak, 1978 yılındaki vefatına kadar görev yaptı. Aynı yıl Bursa Devlet Tiyatrosu'nda Feraizcizade Mehmet Şakir Efendi kurslarını oluşturdu. Bu kurslar ile aralarında Ahmet Uğurlu, Mustafa Uğurlu, Metin Belgin, Halil Kumova, Özer Tunca, Erkan Can, Zafer Algöz ve Ali Sürmeli gibi sanatçılar yetişmiştir. 1978 yılında Bursa Devlet Tiyatrosu ile Anadolu Turnesi esnasında ölmüştür. Şinasi Tiyatro ödülünü kazanmıştır.
Nikolay Yadrintsev
Nikolai Mikhailovich Yadrintsev (Rusça: Николай Михайлович Ядринцев; d. 8 Ekim 1842, Omsk - ö. 7 Haziran 1894, Barnaul), Rus kâşif, arkeolog ve Türkologdur.
Orhun Abideleri, Cengiz Han dönemi Moğol İmparatorluğu başkenti Karakurum ve Ordu Balık, Uygur Kağanlığı'nın başkenti katkıda bulunduğu keşiflerden bazılarıdır. Kendi zamanındaki kamuoyunda Sibirya'nın müstakil bir idareye sahip olmasının gerekliliğini savunan etkin ve popüler bir figürdü. Türkolojide Orhun Abideleri'nden Kül Tigin ve Bilge Kağan bengü taşlarını bulmasıyla ünlüdür. Çevrede bazı taşlar olduğunu duyan Yadrintsev, Willhelm Radloff ve çevresini bilgilendirerek sonunda Thomsen tarafından taşların eski Türklere ait olduğunun çözülmesine yol açacak bir süreci başlatmıştır.
Jorge Isaac Anaya
Jorge Isaac Anaya (Bahía Blanca, 27 Eylül 1926 - Buenos Aires, 9 Ocak 2008) Arjantinli asker ve devlet adamı. 1976-1983 döneminde ülkede iktidar olan cunta rejiminde 1981-1982 yılları arasında Leopoldo Galtieri ve Basilio Lami Dozo ile birlikte görev yapmıştır.
Arjantin'in İngiltere'den talep ettiği Falkland (Malvinas) Adalarının askeri güçle ele geçirilmesinin savunucusu ve Falkland Savaşı hamlesinin ana destekleyicisiydi.
Askeri kariyeri
Donanmada subay olarak görev yapan Anaya Juan Peron'a karşı düzenlenen 1955 yılındaki darbeye teğmen olarak katılır. Muhaliflere uyguladığı baskı ve işkencelerle tanınan Anaya, 1962 yılında CIA tarafından ülkedeki komünizm karşıtı programa dahil edilir.
Anaya 1964-1967 yılları arasında Londra'da Arjantin deniz ataşesi görevinde bulunur. 1967-1974 döneminde çeşitli donanma gemilerinde görev yaptıktan sonra Deniz İstihbarat Başkanlığına getirilir.
Cunta dönemi
Arjantin'deki cunta 1981 yılı Aralık ayında Galtieri başkanlığında yeniden düzenlenir. Bu dönemde Deniz Kuvvetleri Komutanı olan Anaya, Falkland Adalarının işgalini içeren bir plan hazırlatarak cunta yönetimine sunar. Falkland Savaşı'nın başlatılmasındaki ana aktörlerden birisidir.
Sonraki dönem
1997 yılında İspanya'da açılan davada Anaya'nın da içinde olduğu cunta rejim liderlerinin Kirli Savaş olarak adlandırılan dönemde İspanyol vatandaşlarına karşı işledikleri insan hakları ihlalleri nedeniyle iadesi istenir. Ancak çeşitli kereler yinelenen bu talepler Arjantin hükûmetlerince reddedilir.
2003 yılı Temmuz ayında dönemin Devlet Başkanı Nestor Kirchner Anaya'nın İspanya'ya iade edilebileceğini belirten kararnameyi imzalar. Yıllarca süren mahkeme süreci sırasında ifade veren Anaya Kasım 2006'da kalp krizi geçirerek hastaneye kaldırılır. Sağlık açısından mahkemeye çıkmaya uygun görülmeyen Anaya ev hapsindeyken 9 Ocak 2008 tarihinde ölmüştür.
Carson City, Nevada
Carson City, veya uzun adı ile Carson City Birleştirilmiş Belediyesi,  Amerika Birleşik Devletleri'nin  Nevada eyaletinde bulunan; bu eyaletin başkenti olan ve hiçbir kontluğa bağlı olmayan bağımsız bir şehir.
Şehir resmen 1858'de kurulmuş ve ismini pek kanun dinlemeyen dağ adamı olan "Kit Carson"'a ithafen almıştır.
Bu yerleşke Kaliforniya'ya giden göçmenlerin yolu üzerinde bir konaklama mevkii olarak kurulmuştur. Fakat bu yerleşkenin kuzeydoğusunda bulunan dağlarda "Comstock Lode" adı verilen gümüş maden yatakları bulununca maden arayıcıları için Carson City bir şehir merkezi olarak gelişti. Nevada Toprakları 1864'te eyalet yapılınca bu eyaletin başkenti olarak seçildi. 19. ve 20. yüzyıllarda "Virginia ve Truckee Demiryolu" şirketinin ana kavşağı ve bakım merkezi oldu. Fakat 1960'lı yıllarda bu demiryolu şirketi kapatıldı ve bu şirkete ait olan demiryolu hatları söküldü. 1969'dan önce Carson City Nevada eyaletine bağlı "Ormsby Kontluğu (County)" başkent şehri de idi. 1969'da eyalet politikacıları bu kontluğu lağvettiler ve Carson City ve etrafında bulunan birkaç küçük yerleşke yerel idare bakımından birleştirilerek yeniden kurumlanarak "Carson City Birleştirlmiş Belediyesi" olarak bir kontluklardan bağımsız şehir olarak yeniden kuruldu.
Eski Çarşı, Yakova
Yakova'daki Eski Çarşı Kosova'daki en eski çarşıdır (Çarşia e Madhe (Kapalı Çarşı) veya Dakovica olarak da bilinir). Mëhalla e Hadumit (Hadım Mahallesi) tarihi semti bulunduğu şehrin 15. yüzyıldan kalma en eski camisi olan Hadım Camisi'ne (Xhamia e Hadumit) ev sahipliği yapmaktadır.
Francisco Portillo Soler
Francisco Portillo Soler, kısaca Portillo (d. 13 Haziran 1990, Málaga), ofansif orta saha mevkiinde görev alan İspanyol futbolcudur. Şu anda kariyerini La Liga ekiplerinden Getafe CF'de sürdürmektedir.
Eski Çarşı, Yakova
Kapalı Çarşı (Türkçe pazar yeri anlamına gelen Çarşı ), Kosova ve Arnavutluk sınırındaki Yakova Belediyesi, Junik Bölgesi ve Yakova yaylaları (Malësia e Gjakovës) çevresindeki köylere hizmet veren ticaret kenti Yakova'da ekonominin kalbiydi. Eski Çarşı yakıldı ve yıkıldı ve 1999 savaşında (Kosova'daki son savaş) hasar gördükten sonra yeniden inşa edildi.
Caminin etrafında, Osmanlı dilinde kazınmış yazıtlarla, heykel süslemeli mezarlar yer alır. Geçmişte, buradaki mezarlık, Yakova'daki ileri gelen ailelerin üyelerinin mezar alanı olarak kullanılıyordu. Cami kompleksi içinde 2008 yılında yıkılan hamam (Türk hamamı), 1671'de inşa edilmiş olan eski kütüphane binası (1999 savaşı sırasında Sırp güçleri tarafından yakıldı ve 2000'de tamamen harap oldu) ve 1777'de inşa edilmiş meytep yer almaktaydı.
Çarşı, İslam Bey Köprüsü üzerinden sadece beş dakika uzaklıktaki şehir merkezine bağlıdır. Çarşı, yaklaşık bir alan kaplamaktadır ve ana yolunun uzunluğu 1 km'dir ve bu yolun çevresinde yaklaşık 500 dükkân bulunmaktadır. Çarşı halen aktif bir camiye, birkaç türbeye ve bir saat kulesine ev sahipliği yapmaktadır.
Tarihi
Yakova Kapalı Çarşısı ilk zanaatkarların çalışmaya başlaması ve zanaatkar işleme ürünlerinin ortaya çıkmasının ardından 1003 H (1594/95) yılında Selman Hadim Ağa'nın Hadım Camisi'nin etrafına kendisi hayrına bi meytep (dini ilkokul), bir kütüphane, bir muvakkithane (zamanı ölçmek ve usturlaplı kuadratlar aracılığıyla takvimi belirlemek için bir bina), hamam, han ve diğr dükkânlar yaptırıp bir külliyeye çevirmesinin ve bu yapıları vakfetmesinin ardından Yakova'nın kasaba (küçük şehir) statüsünü kazanması ile ortaya çıktı. Bu yapıların bakımını yapmak için padişahtan vakıfa bağlanmasını, bakım ve çalışacak personelin maaşının ödenmesi için bazı sultan mülklerinin topraklarının bağışlanmasını istedi.
Ancak, Kapalı Çarşı ile ilgili ilk belgeler, 1662'de Yakova'yı ziyaret eden ve görünüşe göre Yakova şehrinin ve vatandaşlarının güzelliği ve zenginliği kendisini büyüleyen Türk seyyah Evliya Çelebi tarafından kaydedilmiştir. Diğer şeylerin yanı sıra şunları yazmıştır: "Yakova'nın geniş bir alanda iki bin dekore edilmiş evi var. İki güzel camisi, minaresi olmayan camileri (mescit), kurşun kaplı hanları var. Kalbinizi memnun eden güzel bir hamamı ve bin çeşit el sanatları ile iştigal eden yaklaşık üç yüz dükkânı var." Üsküp'ün üzerinde bıraktığı izlenimlere değinerek "Güzel bir iklime sahip olduğundan, sakinleri de iyi görünümlü ve kibar." diye ekler.
Kuruluşundan itibaren görülebileceği gibi, Kapalı Çarşı'da, Yakova bölgesi nüfusunun ve çevresinde yaşayanların tüm ihtiyaçlarını karşılamayı amaçlayan hemen hemen her türlü esnafın kendisini geliştirebileceği çok sayıda dükkân vardı: metal işlemecileri, deri işlemecileri, tekstil işlemecileri, kalaycılar, eyer, (tüylü) beyaz yünlü kap yapımcıları, halıcılar vb. Metal işleme, o zamanlar için demir dökümü, gümüş dökümü, bakır yemek kapları yapımları, teneke yapımcıları gibi birçok farklı alanda hizmet vermekteydi. O zamanlar tüm sosyal sınıflar tarafından herhangi bir ayrım yapılmaksızın talep edilen lüks silahların ustası olarak, bu yüzyılda, bugünkü adıyla bilinen bu ticaretin “halk okulunu” yaratmayı başardı.
Napoli pizzası
Napoli pizzası veya Neapolitan pizza (İtalyanca: pizza napoletana), ana malzemesi domates ve mozarella olan Napoli kökenli pizzadır. Malzemelerin Napoli bölgesinden olması önemlidir. UNESCO tarafından somut olmayan kültür mirası ilan edilmiştir. 20. yüzyılın başında Amerika'da pizza kültürünün gelişminde önemli bir rol sahibidir.
Türleri
Margarita, marinara ve Margarita DOP olmak üzere iki türü bulunmaktadır. Margarita domates, fesleğen, dilimlenmiş mozarella ve sızma zeytinyağına ek olarak bir miktar parmesan içerebilir. Marinara ise domates, kekik, sarımsak ve sızma zeytinyağı ile yapılır. Margarita DOP pizzasında Margarita'dan farklı olarak manda mozarella bulunur.
Arjantin'de pizza a la napolitana mozarella ve taze domatesle hazırlanmaktadır. İsteğe bağlı olarak sarımsak eklenebilir.
Tarifi
Napoli pizzasının özelliği esasen ekmek için kullanılana benzer bir hamurla yapılması gereken hamurundan kaynaklanır. Yani hamuru '00' yumuşak buğday unu ile yapılır ve hamur tamamen yağsız, yumuşak ve elastiktir. Bir süre mayalanmış hamur uzun süre çok fazla karbondioksit çıkarır. Hamur, kenarlarına dokunmadan disk şeklinde elle yayılır böylece pişirirken iç peteklerle 1 veya 2 cm'lik bir "kordon" oluşturur ve ortası yaklaşık 2,5 mm kalınlıktadır. Sıcak fırın hızla erimesini, yumuşak ve iyi pişmesini sağlar.
Napoli mutfak geleneğinde pizzada sadece iki sos çeşidi kullanılır:
Bazıları domatesin San Marzano türünden olması gerektiğine inanır.
Diğer çeşniler
İcat edilen sayısız pizza çeşidini listelemek mümkün değildir. Her pizzacı kendi takdirine bağlı olarak hareket ettiğinden, tutarlı bir şekilde geçerli standartlar belirlemek çok zordur. Ancak İtalyan geleneğinde Napoliten pizzanın başka çeşitleri de rapor edilmiştir.
Bazen çeyrekler ince hamur şeritleri ile bölünür.
Napoli'de son yıllarda birçok kişinin "mimoza" dediği kremalı, mozzarellalı, jambonlu ve mısırlı beyaz pizza ile "şef" olarak da anılan kremalı, mozzarellalı, jambonlu ve mantarlı beyaz pizza yapılmaktadır.
Pişirme
"Pizza Napoletana" markasını elde etmek için uluslararası standartların tanımına ilişkin spesifikasyona göre, pizza odun ateşinde fırında yaklaşık 485 °C 'derecede en fazla 60- 90 saniyede pişirilmelidir.
Napoli pizzası için tipik aletler
Yağı dökmek için, geleneksel pizza şefleri "agliara", uzun ve dar ağızlı, ince ve sürekli yağı akıtan, içten kalay kaplı bakır bir kap kullanır.
Pizzayı fırında pişirmek ve idare etmek için iki uzun saplı kürek kullanılır: bunlardan ilki pizzanın çiğ olarak fırının içine sürüldüğü ve pizzanın hızlı bir darbeyle fırına yerleştirildiği büyük, kare şekilli bir kürektir. Bu kürek geleneksel olarak ahşaptan yapılırdı ancak son zamanlarda hijyenik nedenlerden dolayı alüminyumdan yapılmaktadır değiştirilmiştir. Diğer kürek ise daha küçük, yuvarlak, demir bir kürek olup pizzayı her taraftan eşit şekilde pişecek şekilde fırında döndürmek için kullanılır.
Yasalar ve Onaylar
"Pizza Napoletana aynı üretim tesisinde fırından yeni çıkmış olarak hemen tüketilmelidir. Ürünün pizzacı dışında evlere veya binalara taşınması ticari markanın kaybını belirler"
- Art. "Pizza Napoletana STG" markasını elde etmek için uluslararası standartların tanımına ilişkin şartnamenin 6. maddesi
"Gerçek el yapımı Napoliten pizzanın" yapımı ve malzemeleri, Ente Nazionale Italiano di Unificazione (UNI) standardı 10791:98'de tanımlanmıştır. Ve 1984'ten beri Associazione Verace Pizza Napoletana tarafından hazırlanır. Gerçek el yapımı Napoliten pizza UNI 10791:98 standardının ve Napoliten Pizza S.T.G. Napoliten geleneğine göre üretilmiştir.
2004 yılında süreç, Napoliten pizza için kalite işareti "Garantili geleneksel spesiyalite" (italyanca: "Specialità tradizionale garantita")(TSG) almaya başladı. Bu markayla övünebilmek için pizzanın kodlanmış malzemeler ve yöntemlerle hazırlanması gerekir. Bilhassa makine ile yapılabilecek tek işlem hamurun hazırlanmasıdır. Diski elde etmek için somunların kesilmesi ve hamurun işlenmesi elle yapılmalıdır.
14 Şubat 2008'de standart Resmi Gazete'de yayınlandı ve takip eden altı ay içinde herhangi bir itiraz olmadığı için 5 Şubat 2010'dan itibaren Napoli pizzası resmen Avrupa topluluğu Garantili geleneksel spesiyalitesi olarak kabul edildi.
2017'de "Napoliten pizzacının sanatı" (ve sonuç olarak bu sanatın doğrudan bir ürünü olan Napoliten pizza) Dünya Miras Alanı oldu. UNESCO'nun Jeju adasında oturumunda toplanan 12. Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Komitesi, İtalya'nın adaylığını olumlu değerlendirerek gıpta ile bakılan tanımayı onayladı.
"Cüzdan" pizzası
Napoli'de pizza tüketmenin geleneksel bir yolu, onları sokakta tüketmek için "mignon" versiyonlarını satın almaktır. Bu durumda pizza yemek kağıdı ile birlikte dörde katlanır. Pizzayı bu şekilde katlama aslında katlama veya kitapçık olarak adlandırılır. Pizza yemenin bu geleneksel yolu, Napoli'deki G7 toplantısı vesilesiyle via dei Tribunali'de cüzdan pizzası yiyen Amerika Birleşik Devletleri başkanı Bill Clinton tarafından ünlendi.
Öğrenme stilleri
Öğrenme stilleri, bireylerin öğrenmelerindeki farklılıklarını göz önüne alarak, bu konudaki teorilere atıfta bulunmaktadır. Atıfta bulunduğu teorilerden birçoğu; insanların, öğrenme tarzlarına göre sınıflandırılabileceği görüşündedir. Ancak önerilen öğrenme biçimlerinin; nasıl tanımlanması, sınıflandırılması ve değerlendirilmesi gerektiği konusunda farklılık göstermektedirler. Ortak noktaları ise; bireylerin öğrenme tarzlarında, farklılıkları olduğu kanısıdır.
Bireyselleştirilmiş öğrenme stilleri fikri, 1970'lerde popüler hale gelmiştir. Bazı araştırmacılardan yoğun eleştiriler almasına rağmen, eğitimi büyük ölçüde etkilemeyi başarmıştır. Bu yaklaşım; öğretmenlerin, öğrencilerinin öğrenme stillerini değerlendirmek ve sınıfta; baz aldıkları öğretim yöntemlerini, her öğrencinin öğrenme tarzına, en uygun şekilde uyarlamak için bir ihtiyaç analizi yapmalarını tavsiye etmektedir. Ancak bazı eleştirmenler; bireysel olarak öğrenme stilini tanımlamanın ve yapılan bu tanımlamalardan sonra öğretimde daha iyi sonuçlar alındığına dair, tutarlı bir kanıt olmadığını söylemektedirler.
Modellere genel bakış
Birçok farklı öğrenme stili modeli vardır. Bir literatür taramasında, 71 farklı model olduğu belirlenmiştir. Aşağıda, sadece birkaç model açıklanmıştır.
David Kolb'un modeli
David A. Kolb'un modeli; Deneyimsel Öğrenme kitabında açıkladığı gibi, deneyimsel öğrenme modeline dayanmaktadır. Kolb'un modeli, deneyimi kavramaya yönelik, iki ilgili yaklaşımı ana hatlarıyla belirtmektedir. Bu yaklaşımlar; "Somut Deneyim" ve "Soyut Kavramsallaştırma"dır. Ayrıca, deneyimi dönüştürmeye yönelik olarak da iki yaklaşımı vardır: "Yansıtıcı Gözlem" ve "Aktif Deney". Kolb'un modeline göre, ideal öğrenme süreci, durumsal taleplere yanıt olarak bu yaklaşımların dördünü de devreye sokar; deneyimlemeden gözlemeye; kavramsallaştırmaya, deneye ve tekrar deneyime bir öğrenme döngüsü oluştururlar. Kolb; öğrenmenin etkili olabilmesi için, bu yaklaşımların dördünün de dahil edilmesi gerektiğini öne sürmüştür. Bireyler, dört yaklaşımı da kullanmaya çalıştıkça; bir deneyimi kavrayan yaklaşımda ve bir deneyimi dönüştüren yaklaşımda, güçlü yönlerini geliştirme eğiliminde olabilirler. Bu da onları aşağıdaki dört öğrenme stilinden birini tercih etmeye yönlendirebilmektedir:
Kolb'un modeli, bireyin öğrenme stilini belirlemek için kullanılan bir değerlendirme yöntemi olan "Öğrenme Stili Envanteri"ni ortaya çıkarmıştır. Bu modele göre bireyler, Kolb'un deneyimsel öğrenme modelindeki öğrenme yaklaşımlarına bağlı olarak, dört stilden biri olan; "Yerleştiren", "Birleştiren", "Uzaklaştıran" ve "Özümseyen"i tercih edebilmektedirler.
Kolb'un modeli yaygın olarak kullanılmasına rağmen, 2013 yılında yapılan bir araştırma; Kolb'un Öğrenme Stili Envanteri'nin, diğer zayıflıklarının yanı sıra, bireyleri deneysel öğrenmenin soyut/somut ve yansıtıcı/eylem boyutlarında yanlış bir şekilde ikiye ayırdığına işaret etmiştir. Yapılan araştırma, öğrenme biçimlerinin ikili değişkenler olarak ele alınmasının yerine, bu boyutların sürekli olarak ele alınmasını önermiştir. Kolb'un 2005 yılına kadar olan çalışmalarını ele alan bir makalede Mark K. Smith, Kolb'un modeline yönelik bazı eleştirileri gözden geçirmiş ve modelle ilgili altı kilit nokta belirlemiştir:
Peter Honey ve Alan Mumford'un modeli
Peter Honey ve Alan Mumford, Kolb'un deneyimsel öğrenme modelini uyarlamışlardır. İlk olarak, öğrenme döngüsündeki aşamaları yönetsel deneyimlerle uyumlu olacak şekilde: deneyim sahibi olmak, deneyimi gözden geçirmek, deneyimden sonuç çıkarmak ve sonraki adımları planlamak olarak yeniden adlandırmışlardır. İkinci olarak, bu aşamaları dört öğrenme stiline göre sıralamışlardır;
Bu dört öğrenme stilinin; sabit kişilik özellikleri olmaktan ziyade, istenilen veya değişen koşullara uyarlanabilen, kazanılmış tercihler olduğu varsayılmaktadır. Honey ve Mumford'un Öğrenme Stilleri Anketi (LSQ) bir kişisel gelişim aracıdır. Kolb'un Öğrenme Stili Envanterinden farklıdır. Yöneticileri; doğrudan, işle ilgili davranışların bir kontrol listesini tamamlamaya davet etmektedir. Öz değerlendirmeyi tamamlayan yöneticilerin, çok çeşitli günlük deneyimlerden öğrenmek ve daha donanımlı hale gelmek için yeterince kullanılmayan stilleri, güçlendirmeye odaklanmaları teşvik etmektedir.
Öğrenme yöntemleri
Barbe ve meslektaşları; öğrenme yönteminin güçlü yönlerinin, bağımsız olarak veya birbiriyle bağlantılı bir halde ortaya çıkabileceğini (araştırmalarına göre en sık kullanılan öğrenme yönteminin güçlü yönleri görsel veya karma olmasına rağmen) zamanla değişebileceğini ve yaşla bütünleştiğini bildirmiştir. Ayrıca öğrenme yönteminin güçlü yönlerinin, tercihlerden farklı olduğuna da dikkat çekmişlerdir. Bir kişinin, kendi bildirdiği öğrenim modeli tercihi, deneysel olarak ölçülmüş olan öğrenim modeline karşılık gelmeyebilmektedir. Güçlü yönler ve tercihler arasındaki bu kopukluk, sonraki bir çalışma tarafından doğrulanmıştır.
Neil Fleming'in VAK/VARK modeli
Neil Fleming'in; VARK modeli ve envanteri, Barbe ve meslektaşlarının VAK modeli ve  nöro-dilbilimsel programlamadaki temsil sistemleri gibi duyusal modellerin, önceki kavramlarını genişletmiştir. Fleming'in modelindeki, dört duyusal öğrenme biçimleri şunlardır:
Fleming; görsel öğrenenlerin, görmeyi (grafikler, çizelgeler, diyagramlar, semboller vb.) tercih ettiğini iddia etmiştir. Ancak daha sonraki nörogörüntüleme araştırmaları, Fleming'in tam tersi olarak; görsel öğrenicilerin, kelimeleri beyinde görüntülere dönüştürdüğünü ileri sürmüştür. Bazı psikologlar bunun; öğrenme stillerinin bir örneği değil daha çok, bir stil olarak görünen bir yetenek örneği, olduğunu savunmuştur.
Benzer şekilde Fleming; işitsel öğrenenlerin, en iyi dinleyerek (dersler, tartışmalar, kasetler, vb.) öğrendiklerini belirtmiştir. Dokunsal/kinestetik öğrenenlerin ise hareket ederek, dokunarak, yaparak (dünyanın keşfi, bilim projeleri, deneyler vb. ) deneyimleyerek öğrenmeyi tercih ettiğini açıklamıştır. Nitekim öğrenciler; tercih ettikleri öğrenme stilini belirlemek için, belirtilen model ve envanteri kullanabilir; kendilerine en çok fayda sağlayan modele odaklanarak öğrenmelerini geliştirebilirler. Fleming'in modeli aynı zamanda; iki tür çok modelli öğrenme olduğunu varsaymaktadır. Bu ise, herkesin tanımlanmış bir tercih edilen öğrenme yöntemine sahip olmadığı anlamına gelmektedir. Yani; bazı insanlar, tercih ettikleri öğrenme stilini oluşturan bir karışıma da sahip olabilmektedirler.
Anthony Gregorc'un modeli
Anthony Gregorc ve Kathleen Butler, bireylerin bilgiyi farklı şekilde edinme ve işleme yollarına dayanan, farklı öğrenme stillerini tanımlayan bir model düzenlemişlerdir. Bu model, bireyin algısal yeteneklerinin, onun belirli öğrenme güçlerinin veya öğrenme stillerinin temeli olduğunu varsaymaktadır.
Bu modelde iki algısal nitelik vardır: somut ve soyut ve iki de sıralama yeteneği: rastgele ve sıralı. Somut algılar, bilgiyi beş duyu aracılığıyla kaydetmeyi içerirken, soyut algılar, görülemeyen fikirlerin, niteliklerin ve kavramların anlaşılmasını içermektedir. İki sıralama yeteneği ile ilgili olarak; sıralı sıralama, bilgilerin doğrusal, mantıksal bir şekilde düzenlenmesini içermektedir Rastgele sıralama ise, bilgilerin parçalar halinde ve belirli bir sıra olmadan düzenlenmesini içermektedir. Model; her bireyde, hem algısal niteliklerin hem de düzenleme yeteneklerinin her ikisinin de mevcut olduğunu, ancak bazı nitelikler ve düzenleme yeteneklerinin, belirli bireylerde daha baskın olduğunu varsaymaktadır.
Algısal niteliklerin ve baskınlığa dayalı sıralama yeteneklerinin dört birleşimi vardır: somut sıralı, soyut rastgele, soyut sıralı ve somut rastgele. Model, farklı kombinasyonlara sahip bireylerin farklı şekillerde öğrendiklerini; farklı güçlere sahip olduklarını; farklı şeylerin kendilerine anlamlı geldiğini; farklı şeylerin onlar için zor olduğunu ve öğrenme süreci boyunca, farklı sorular sorduklarını varsaymaktadır.
Gregorc'un modelinin geçerliliği, deneysel denemelerin ardından, Thomas Reio ve Albert Wiswell tarafından sorgulanmıştır. Gregorc, eleştirmenlerin, bilimsel olarak sınırlı görüşlere sahip olduğunu; ruhun ancak ince bir insan aracıyla ayırt edilebilecek olan mistik unsurlarını, eleştirmenlerin yanlış bir şekilde reddettiklerini savunmaktadır.
Bilişsel yaklaşımlar
Anthony Grasha ve Sheryl Riechmann, 1974'te Grasha-Reichmann Öğrenme Stili Ölçeğini formüle etmişlerdir. Öğrencilerin tutumlarını ve öğrenmeye nasıl yaklaştıklarını analiz etmek için geliştirilmiştir. Test; başlangıçta öğretmenlere, üniversite öğrencileri için öğretim planlarına nasıl yaklaşacakları konusunda fikir vermek için tasarlanmıştır. Grasha'nın geçmişi, bilişsel süreçler ve başa çıkma teknikleri üzerinedir. Göreceli olarak, yargılayıcı olmayan bazı bilişsel stil modellerinin aksine, Grasha ve Riechmann uyarlanabilir ve uyumsuz stilleri birbirinden ayırmaktadırlar. Grasha ve Riechmann'ın öğrenme stillerinin isimleri şunlardır:
Yetenek testlerinin, okul notlarındaki ve sınıf performansındaki gerçek yeteneği belirlemekte neden başarısız olduğunu açıklamayı amaçlayan Robert Sternberg, Düşünme Stilleri (Thinking Styles) adlı kitabında çeşitli bilişsel boyutları sıralamıştır. Bilişsel stilleri araştırırken, başka birkaç modeli de sıklıkla kullanmıştır
Bilişsel stiller araştırılırken başka birkaç model de sıklıkla kullanılmaktadır. Bu modellerden bazılarını, Düşünme Perspektifleri (Perspectives on Thinking), Öğrenme ve Bilişsel Stiller (Learning ve Cognitive Styles) gibi Sternberg'in ortak editörlüğünü yaptığı kitaplarda da açıklanmıştır.
NASSP modeli
1980'lerde, Ulusal Ortaokul Müdürleri Birliği (National Association of Secondary School Principals (NASSP)) tarafından, öğrenme stillerini incelemek için bir görev gücü oluşturulmuştur. Görev gücü, üç geniş stil kategorisi (bilişsel, duyuşsal ve fizyolojik) ve Barbe ve meslektaşlarının VAK modelindeki algısal güçleri ve tercihleri dahil olmak üzere, 31 değişkeni tanımlamıştır. Aynı zamanda yapı ihtiyacı, motivasyon türleri, günün saati tercihleri vs. diğer birçok değişkeni de tanımlamıştır. Öğrenme stilleri üzerine yaptıkları bir tanım şu şekildedir; "Öğrenme stili; ilgili özelliklerin bir karışımı değil, ona dair olan tüm parçalarından daha büyüktür. Nörobiyoloji de kişilik ve insan gelişimine dayanan ve öğrenen davranışına yansıyan iç ve dış işlemlerin bir bileşimidir."
NASSP görev gücüne göre stiller; öğrenme (ve öğretme) sürecini açıklamaya yardımcı olan, varsayımsal yapıdadır. Bir öğrencinin, bireysel olarak davranışlarının gözlemlenerek, öğrenme stilinin tanımlanabileceğini görüşündedirler. Öğrenme işlemi; ancak edinilmiş tecrübeler sonrasında, öğrenci davranışındaki nispeten kalıcı bir değişiklik gözlemlendiğinde gerçekleşmektedir.
Değerlendirme yöntemleri
2004'te hakemli olmayan bir literatür taramasında, bireylerin öğrenme stilini belirlemek için kullanılan ana araçların çoğu eleştirilmiştir. İncelemeyi yürütürken Frank Coffield ve meslektaşları, belirledikleri 71 modelden en etkili 13'ünü ele almışlardır. Her modelin, teorik kökenleri ve terimleri hakkında detaylı incelemeler yapmışlardır. Yazar(lar) tarafından ileri sürülen iddiaları, bu iddiaların harici çalışmalarını ve araç tarafından tanımlanan öğrenme stili ile öğrencilerin gerçek öğrenmesi arasındaki ilişkinin bağımsız deneysel kanıtlarını analiz etmişlerdir. Coffield'in ekibi, en popüler öğrenme stili teorilerinden hiçbirinin, bağımsız araştırmalarla yeterince doğrulanmadığını gözlemlemiştir. Bu, temeldeki teoriler sağlam olsa bile; eğitimcilerin herhangi bir öğrenci için, teorik olarak doğru öğrenme stilini, doğru bir şekilde belirleyemedikleri ve bu nedenle teorinin pratikte yanlış uygulanacağı anlamına gelmektedir.
Öğrenme Stili Envanteri
Öğrenme Stili Envanteri (The Learning Style Inventory (LSI)), David A. Kolb'un modeliyle bağlantılıdır ve bir öğrencinin öğrenme stilini belirlemek için kullanılmaktadır. LSI'nin önceki sürümleri; geçerlilik, güvenilirlik ve diğer durumlarla ilgili sorunlar nedeniyle eleştirilmiştir. Öğrenme Stili Envanteri'nin 4. Sürümü, önceki sürümlerin dört öğrenme stilini, dokuz yeni öğrenme stiliyle değiştirmektedir: başlatma, deneyimleme, hayal etme, yansıtma, analiz etme, düşünme, karar verme, harekete geçme ve dengeleme. LSI, çalışanlara veya öğrencilere; öğrenme tarzlarının problemlerini çözmede, takım çalışması yapmalarında, çatışmaları ele almalarında, iletişim ve kariyer seçiminin yaşamlarını nasıl etkilediğini anlamalarına; daha fazla öğrenme esnekliği geliştirmelerine; ekiplerin neden birlikte iyi veya kötü çalıştığını bulmalarına ve de öğrenmelerine yardımcı olmayı amaçlamaktadır.
NASSP Öğrenme Stili Profili
NASSP Öğrenme Stili Profili (Learning Style Profile (LSP)), öğrencinin bilişsel stillerinin, algısal tepkilerinin ve çalışma ve öğretim tercihlerinin teşhisi için ikinci nesil bir araçtır. LSP, altıncı ile on ikinci sınıflardaki öğrencilerin, kapsamlı stil değerlendirmesinin temeli olarak tasarlanmış bir tanı aracıdır. Ulusal Ortaokul Müdürleri Birliği araştırma departmanı tarafından, öğrenme stili uzmanlarından oluşan ulusal bir görev gücü ile birlikte geliştirilmiştir. Profil, Vermont Üniversitesi'nde (bilişsel öğeler), Ohio Eyalet Üniversitesi'nde (duygusal öğeler) ve St. John's Üniversitesi'nde (fizyolojik/çevresel öğeler) üstlenilen ilk çalışmalarla; dört aşamada geliştirilmiştir.
LSP, dört üst düzey faktörü temsil eden 23 ölçek içermektedir: bilişsel stiller, algısal tepkiler, çalışma tercihleri ve öğretim tercihleri (duygusal ve fizyolojik unsurlar). LSP ölçekleri şunlardır: analitik beceri, uzamsal beceri, ayırt etme becerisi, kategorize etme becerisi, sıralı işleme becerisi, eşzamanlı işleme becerisi, hafıza becerisi, algısal yanıt: görsel, algısal yanıt: işitsel, algısal yanıt: duygusal, kalıcılık yönelimi, sözel risk yönelimi, sözel-mekansal tercih, el becerisine dayanan tercih, çalışma zamanı tercihi: sabah erken, çalışma zamanı tercihi: sabah geç, çalışma zamanı tercihi: öğleden sonra, çalışma zamanı tercihi: akşam, gruplandırma tercihi, duruş tercihi, hareketlilik tercihi, ses tercihi, ışık tercihi, sıcaklık tercihi.
Diğer yöntemler
Öğrenme stillerini belirlemek için kullanılan diğer yöntemler (genellikle anketler), Neil Fleming'in VARK Anketini ve Jackson'ın Öğrenme Stilleri Profilerini içermektedir. Diğer birçok test, öğrenciler ve öğretmenler arasında popülerlik ve çeşitli güvenilirlik seviyelerine ulaşmıştır.
Sınıfta
Bir öğretmenin öğrenme stilleri modelini kullanabilmesi için, öğretmenin her öğrenciyi bir öğrenme stiliyle doğru şekilde eşleştirmesi gerekmektedir. Bu, uygun olmayan araçlar nedeniyle genellikle başarısız bir uygulamadır. Bir değerlendirme aracının yararlı olması için, geçerli bir test olması gerekir, yani aslında tüm "A stili" öğrencileri "A" grubuna, tüm "B stili" öğrencilerin "B" grubuna konması gerekmektedir. Araştırmalar; öğrenme stilleri fikriyle bağlantılı olarak tanıtılan psikometrik testlerin, çok azının pratikte faydalı olmak için gerekli geçerliliğe sahip olduğunu göstermektedir. Anthony Gregorc'un; Gregorc Stil Tanımlayıcısı gibi bazı modeller; "teorik ve psikometrik olarak kusurlu" ve "bireylerin değerlendirilmesi için uygun değil" olarak değerlendirilmiştir.
Ayrıca, bir öğrencinin öğrenme stilini bilmek, öğrenci için pratik bir değere sahip görünmemektedir. 2019'da Amerikan Anatomistler Birliği, öğrenme stillerinin bir anatomi dersinin nihai sonuçları üzerinde herhangi bir etkisi olup olmadığını araştıran bir çalışma yayınlamıştır. Araştırma; belirli bir öğrenme stiline sahip oldukları söylense bile öğrencilerin, çalışma alışkanlıklarını değiştirmediğini ve teorik olarak baskın öğrenme stilini kullanan öğrencilerin, derste daha başarılı olmadığını; öğrenme stiliyle ilgisi olmayan belirli çalışma stratejilerinin, final ders notu ile pozitif olarak ilişkili olduğu saptanmıştır.
Dunn ve Dunn
Akademisyen olan Rita Dunn ve Kenneth Dunn, öğrenme stili teorisinin sınıfta kullanılabileceği üzerine hipotez çalışmaları yapmışlardır.
Dunn ve Dunn'ın; "sözleşme faaliyet paketleri": öğrenme ihtiyacının açık bir ifadesi; çoklu duyu kaynakları (işitsel, görsel, dokunsal, kinestetik); yeni öğrenilen bilgilerin kullanılabileceği etkinlikler; küçük gruplar içinde ortaya koydukları projelerin paylaşımı; en az üç küçük grup tekniği; ön test, kendi kendine test ve son test gibi teknikleri kullandıkları eğitim planlarıdır.