cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mısır'ın vize politikası
Mart 2015'te turizm amacıyla Mısır'a giden tüm yabancıların 15 Mayıs 2015 tarihinden itibaren önceden vize almaları gerektiği açıklandı. Vize muafiyeti yalnızca, bir Mısır seyahat acentesi aracılığıyla ziyaret edilen organize gruplar için olacaktır. Nisan 2015'te Mısır yetkilileri, elektronik vize sistemi yürürlüğe girene kadar kararı geri çevirdiğini açıkladılar.
Vize muafiyeti
Aşağıdaki 10 ülke ve bölgenin vatandaşları 3 ay boyunca vizesiz Mısır'ı ziyaret edebilirler: {|
17 Aralık 2020'de Mısır Turizm ve Eski Eserler Bakanlığı, Twitter'da ABD, İngiltere veya Schengen ülkelerinden geçerli vizeleri olan turistlerin Mısır'daki havalimanlarına varışta vize başvurusunda bulunmalarına izin veren bir kararnamenin etkinleştirildiğini duyurdu.
Sina resort izin belgesi
Birleşik Krallık'taki Mısır Konsolosluğu Genel Sekreteri'ne göre, aşağıdaki ülkelerin vatandaşları, seyahatten önce ücretsiz giriş olarak vizeye ihtiyaç duymuyorlar. Sadece Şarm El Şeyh, Dahab, Nuweiba ve Taba tatil yerlerine gidişlerinde varışta maksimum 14 gün süreyle izin damgası verilecektir:
Vizesiz rejim belirli koşullar altındaki aşağıdaki ülkelerin vatandaşları için de geçerlidir:
Cezayir, Azerbaycan, Barbados, Belize, Çin, Kosta Rika, El Salvador, Guatemala, Honduras, Hindistan, Ürdün, Kazakistan, Lübnan, Moldova, Fas, Nikaragua, Rusya, Saint Vincent and Grenadines, Tunus, Türkiye ve Vietnam vatandaşları, en az 10 kişilik turist grubun parçasılarsa (kadın hariç yaşlı varsa), 15 ile 35 arasında, bir dönüş bileti sahibi, seyahat acentesi imzalı teminat mektubu olanlar Mısır vizesi almaları gerekmez.
Vize muafiyeti, (Suriye vatandaşları hariç) oğulları ve kızları, Mısırlı anne ve Mısırlı babadan doğan (Suriye uyruklular hariç) 25 Temmuz 2004 tarihinden sonra doğmuş olanlar içinde geçerlidir. Vize muafiyeti evlilik cüzdanı sahibi Mısır vatandaşlarının (Suriye vatandaşları hariç) eşleri içinde geçerlidir.
Varışta Vize
Mısır Başkonsolosluğuna göre aşağıdaki ülkelerin vatandaşları Mısır'a girişlerinde vize alabilirler:
Mısır Hükûmeti'ne göre tüm ülkelerin IATA vatandaşları, aşağıdaki 84 ülke ve bölgelerin vatandaşları hariç 30 gün boyunca geçerli Mısır'a vardıklarında vize alabilirler: Afganistan, Cezayir, Angola, Ermenistan, Azerbaycan, Bangladeş, Barbados, Belarus, Belize, Bosna Hersek, Botsvana, Burkina Faso, Burundi, Kamerun, Cape Verde, Orta Afrika Cumhuriyeti, Çad, Çin, Komorlar, Kongo R, DR Kongo, Fildişi Sahili, Cibuti, El Salvador, Ekvator Ginesi, Eritre, Etiyopya, Gabon, Gambiya, Gana, Guatemala, Gine-Bissau, Honduras, Hindistan, Endonezya, İran, Irak, İsrail, Kenya, Kuzey Kore, R Kosova, Kırgızistan, Lübnan, Lesotho, Liberya, Madagaskar, Malavi, Malezya, Mali, Moritanya, Mauritius, Moldova, Moğolistan, Karadağ, Fas, Mozambik, Myanmar, Namibya, Nikaragua, Nijer, Nijerya, Pakistan, Filistin, Filipinler, Sierra Leone, Somali, Güney Afrika, Sri Lanka, St Vincent ve Grenadinler, Sudan, Svaziland, Suriye Tacikistan, Tanzanya, Tayland, Togo, Tunus, Türkiye, (20 yaşın altında ve 45 yaş üstü olanlar hariç), Türkmenistan, Uganda, Özbekistan, Vietnam, Zambiya ve Zimbabve.
Tarla kiraz kuşu
Tarla kiraz kuşu (Emberiza calandra), kiraz kuşugiller (Emberizidae) familyasına ait bir ötücü kuş türüdür. Günümüzde bazı araştırmacılar tarafından ispinozgiller familyasında sınıflandırılmıştır. Ayrıca tarla çintesi ve ekin yelvesi olarak da adlandırılır.
Mısır'ın vize politikası
Elektronik vize
3 Aralık 2017 tarihinden itibaren 46 ülkenin vatandaşları, eVisa sistemi aracılığıyla 30 gün boyunca turistik veya ticari vize türleri için online başvuruda bulunabilirler. 1 Temmuz 2021'den itibaren 28 ülke daha eklendi ve görünüşe göre Kuzey Kore 2018'de listeden çıkarıldı.
Tarla kiraz kuşu
Özellikleri
Alışılmış bir durum olmasa da, erkekler, dişilerden yaklaşık %20 daha büyük boyutlardadır. Tarla kiraz kuşu, 16–19 cm uzunluğunda, erkek ve dişileri benzer renklerdedir. Her iki cins de toygarlara benzer ve üst tarafları gri-kahve çizgili ve alt taraf beyazdır.
Üreme
Erkekler çiftleşme döneminde kendi bölgelerini savunurlar ve üç eşe kadar çok eşli olabilirler. Nüfusun cinsiyet oranı 1'e 1'dir, bu da bazı erkeklerin üreme mevsiminde eşsiz olduklarını gösterir. Erkekler ailesel değerlerde küçük rol oynarlar, yuva yapımı ya da kuluçkada görev almazlarken, sadece yavruları yarı büyümelerine kadar beslerler.
Ottan yapılan yuvalarının kenarlarını kıllarla ya da ince otla çevirirler ve genellikle yere yaparlar. Bir defada kuluçkadan çıkan civciv sayısı genellikle 4 dür, fakat 3'ten 6'ya kadar bu sayı değişebilir.
Ötüşü
Kuşların şakıması, çalı içinden ya da telefon direğinden yükselen erkeğin metalik sesiyle tekrarlayan genellikle ahenksiz ötüşlerdir.
Mısır (eyalet)
Mısır Eyaleti veya Mısır Beylerbeyliği, 1517 yılında Yavuz Sultan Selim'in Ridaniye Muharebesi'yle Memlûk Sultanlığı'nı yıkarak Mısır'ı Osmanlı topraklarına katması sonucunda kurulmuş olan bir Osmanlı eyaleti. Eyalete bağlı olan İskenderiye ve Dimyat sancakları bahriye sancağıdır. 1798 yılında Fransa eyalete çıkarma yapmıştır. 1805 yılında vali olan Kavalalı Mehmet Ali Paşa bağımsız olarak hareket etmeye başlamış ve daha sonra kendi soyundan gelen Kavalalılar Hanedanı tarafından yönetilecek olan, iç işlerinde serbest dış işlerinde Osmanlı Devleti'ne bağlı Mısır Hidivliği'ni kurmuştur. Böylece Mısır Eyaleti ortadan kalkmıştır.
Tarla kiraz kuşu
Yaşam alanı ve Beslenme
Tarla kiraz kuşları, ağaçlarla kaplı açık alanlarda, tarlalarda ve yabani otlarla kaplı tarlalarda bulunur. Kuzeybatı Avrupa'da ekili alanların yok olması, bu yüzden yavrularını besleyeceği tohum ve böceklerin azalmasıyla türün sayısı da oldukça azalmıştır.
Kuşların doğal yiyeceği, tohumlar, yavruları beslerken böceklerle birlikte tohumlardır.
Dağılımı
Avrupa'nın güneyinde ve merkezinde, Kuzey Afrika ve Moğolistan'a kadar olan Asya'da bulunurlar. Genellikle yerleşiktirler, fakat Orta Avrupa ve Asya'nın soğuk mevsimlerinde bazıları güneye doğru göç ederler.
Yeşilköy, Sivrihisar
Yeşilköy, Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Eskişehir iline 117 km, Sivrihisar ilçesine 17 km uzaklıktadır.
1994-95 Nemzeti Bajnokság I
1994-95 sezonu Nemzeti Bajnokság I verileri.
Genel bakış
Yarış 16 takım arasında geçti ve sezon sonunda Ferencvárosi şampiyonluğa ulaştı.
Ragusa (il)
Ragusa (İtalyanca: Provincia di Ragusa; sicilyaca: Pruvincia di Rausa), İtalya'da Sicilya Özerk Bölgesinde yer alır. İlin başşehri Ragusa şehridir.
G7a
G7a, Alman Deniz Kuvvetleri Kriegsmarine'nin II. Dünya Savaşı boyunca kullandığı torpido modelidir. Genelde U-bootlarda kullanıldı.
Ragusa (il)
Ragusa ili Mezzogiorno adi da verilen Güney İtalya'da bulunan iller arasında gayrisafi milli harcama değeri en yüksek ve en zengin ildir.
G7a
Saatteki hızları 30-40-44 şeklinde ayarlanabiliyordu. 30 knotdaki menzili 14.000 metredir. Sıkıştırılmış hava ile çalışmaları suda hareketleri sırasında arkalarından hava kabarcıkları oluşturur. Bu da tespitlerini kolaylaştırır. Bu torpidolardan 1 tanesi bir gemiyi yok edebilecek güçteydi. Ateşleme sistemlerindeki düzenekten dolayı her atılan 10 torpidodan 3'ü hedefine varmadan patlamış ya da çarpma anında imla hakkını patlatamamıştır.
Ragusa (il)
Coğrafi konumu
Ragusa ili, Siraküza ili ile birlikte Sicilya adasının en güney ilini oluştururlar. Ragusa ilinin komşu illeri Siraküza ili, Katanya ili ve Caltanissetta ilidir ve güneyi Akdeniz kıyılarıdır.
Ragusa ilinin Akdeniz kıyısı Scoglitti beldesinden Pozzalla beldesine kadar ulaşıp yaklaşık 85 km uzunluktadır. Bu sahillerde Kaukana, Punta Secca, Marina di Ragusa ve Marina di Modica adlarında genellikle balıkçılıkla uğraşan balıkçı kasaba ve köyleri bulunur. Ragusa ilinin kuzeyinde Hyblaean dağlar silsilesi vardır ve bunların en yüksek tepelerinin adları "Monte Lauro", "Monte Casale" ve "Monte Arcıbessi"dir. Ragusa ilinde "Irmınio", "Dirillo" ve "İppar" adlı akarsular bulunur. İlde bulunan tek göl "Sant Rosalia Gölü", "Irinio Irmağı"'na bir regülatör baraj yapılması suretiyle ortaya çıkmıştır.
Ragusa ilinin kuruluşu İtalya Faşist rejimi ile idare edilmekte iken 1927'dedir.
19. ve 20. yüzyılda Ragusa şehrinden kuzeyde diğer İtalyan ve yabancı şehirlere büyük göçler olduğu için Ragusa ili ve sahilleri, birçok diğer İtalya illeri sahilleri gibi, yeni beton yapılarla kaplanmamıştır. İlde bulunan şehir ve kasabaların eski mimarî usulüne uyan kuleleri ve kubbeleri muhafaza etmiştir. Bunlar arasında bulunan Ragusa, Modica ve Scicli Dünya Mirası listesine alınmıştır ve bu şekilde gelecek nesiller için korunma altındadır.
Önemli beldeler
Ragusa ili, 1.614 km²'lik bir alana ve (28.2.2010 tahminleri itibarıyla) 316.488 kişi nüfusa sahiptir. İlde 12 adet komün vardır. 30.12.2009 tahmini nüfuslara göre 10.000'den fazal nüfusa sahip olan komünler:
Barok mimarı eserleri
Ragusa ilinde Raguşa, Modica ve Scicli şehirleri geç Barok mimarı stilinin en iyi örneklerini ihtiva ettikleri için 2020'den itibaren UNESCO Dünya Mirasları listesine alınmışlardır. Bu şehirlerdeki en önemli yapılar şunlardır:
Arkadaşım Bir Maymun bölümleri listesi
Bu liste Cartoon Network orijinal serisi Arkadaşım Bir Maymun'un bölümlerini taşımaktadır.
Sezon 4: 2007-2008
Sezon 4, henüz Cartoon Network (Türkiye)'ye gelmemiştir.
{| width=100% class="wikitable" ! width= |# ||width=|Bölümün Adı ||width=| Orijinal Gösterim (ABD)
Sumida
Sumida ( Sumida-ku), Japonya'nın başkenti Tokyo'nun 23 özel semtinden biridir. Semt, Adachi, Arakawa, Katsushika, Edogawa, Taitō, Chūō ve Kōtō semtleri ile komşudur. Yüzölçümü 13,77 km² olan semtin nüfusu 1 Mayıs 2015 itibarıyla 257.300'dür.
Sumida 15 Mart 1947 tarihinde kurulmuştur. Semtte Ulusal Sumo Stadyumu Ryōgoku Kokugikan ile Tokyo'nun en yüksek yapısı olan Tokyo Skytree yer almaktadır.
NGC 3062
NGC 3062, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Altılık takımyıldızı yönünde bulunur. Sb tipi bir sarmal galaksidir. Alman astronom Albert Marth tarafından 1864 yılında 121,92 cm (48 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Cooper atmacası
Cooper atmacası (Accipiter cooperii) Accipitridae ailesinden orta boylu yırtıcı bir kuştur.
Goddess Family Club
Goddess Family Club üç kişilik bir seiyu grubudur ve Ah! Tanrıçam ses aktörlerinden oluşur: Kikuko Inoue (井上喜久子) (Belldandy), Aya Hisakawa (久川綾) (Skuld), ve Yumi Touma (冬馬由美) (Urd). Grup, Ah! Tanrıçam OVA'sının (Orijinal Video Animasyon) açılışını ve kapanışını seslendirmiştir.
Grup
Goddess Family Club aşağıdaki albümleri piyasaya sürmüştür.
Ah! Tanrıçam
Aa! Megami-sama! (Ah! Tanrıçam)'ın bir parçası olarak.
Küçük orman ötleğeni
Küçük orman ötleğeni veya küçük orman çalı bülbülü (Dendroica angelae), Elfin-woods Warbler (İngilizce) veya Reinita de Bosque Enano (İspanyolca), Karayiplerde yer alan Porto Riko adasına endemik ve nadir türde bir kuştur. 1968 yılında keşfedilmiş ve 1972 yılında tanımlanmıştır. Orman ötleğenigiller (Parulidae) familyasının en son tanımlanan türüdür. Türün ismindeki angelae, kâşiflerinden biri olan Angela Kepler'e atfendir. Böcekçil olan kuş, yapraklar üzerindeki küçük böcekleri toplayarak beslenir.
Küçük popülasyonları ve sınırlı habitatları sebebiyle, 1982 yılından itibaren koruma çalışmaları başlamıştır ve 2005 itibarıyla hâlâ korunmaya muhtaçtır. Yaşam alanının koruma altındaki ağaçlık bölgelerde olmasından dolayı büyük bir tehdit altında değildir; ancak bölgeye sonradan getirilen sıçanlar ve kuyruksürengiller gibi türlerin varlığı, yaşam alanlarının daralması ve doğal afetler sonucunda tür, muhtemel tehlike altındadır.
Keşfi
Küçük orman ötleğeni, Parulidae familyasının Dendroica cinsinin 29 türünden biri olan orman ötleğenigiller türüne aittir. İlk olarak 1968 yılında Cameron ve Angela Kepler tarafından, Porto Riko'nun endemik kuş türleri olan Porto Riko papağanı ve Porto Riko todusu üzerinde çalışmalarını devam ettirirken keşfedilmiştir. 18 Mayıs 1971'de, o zamanlar tek yaşam alanı olduğu düşünülen Karayip Ulusal Ormanı'nda bir örnek yakalanmıştır. Bir yıl sonra Kepler ve Parkes, türü tanımlayarak isimlendirmiş ve böylece Yeni Dünya'da keşfedilen en yeni ötleğen (Dendroica spp.) olmuştur. Ayrıca Batı Hint Adaları'nda 1927'den sonra keşfedilen ve 20. yüzyılda Porto Riko'da tanımlanan ilk tür olmuştur.
Tanımlanması
Küçük orman ötleğeninin gövdesinin üstü ağırlıklı olarak siyahtır ve beyaz alanlarla kaplıdır. Gövdenin alt kısmı ise, beyazdır ve siyah çizgiler vardır. Diğer tanımlayıcı özellikleri ise, koyu kahverengi gözleri, kulaklarındaki ve boynundaki beyaz benekler, tamamlanmamış beyaz bir göz halkası, gözünün üzerindeki beyaz bir çizgi ve dış kuyruk tüylerinde bulunan iki beyaz noktadır. Antil ötleğeninin (D. adelaidae, D. delicata, D. plumbea ve D. pharetra) karakteristiği, uzun bir gagaya ve kısa yuvarlak kuyruğa (ortalama 53.8 mm) sahip olmalarıdır. Bu türler içinde yalnızca Dendroica spp. (50 mm) ortalama bir küçük orman ötleğeninden daha kısa kanatlara sahiptir. Erginleşmemiş olanlar yetişkinlerden biraz farklıdır; arka kısımları bir yıl boyunca gri-yeşil renginde kalır ve temmuz ayından ekim ayına kadar kısmen bu tüylerini değiştirirler. Erginliğe erişmiş ortalama bir küçük orman ötleğeninin boyu 12.5 cm (4.9 inç) ve ağırlığı 8.4 gram olur. Seksüel dimorfizm bu türde görünmez.
Küçük orman ötleğeni genellikle, Karayipler'de yetiştirilmeyen ve Porto Riko'da Eylül ortalarından Mayıs'ın başlarına kadar görülen siyah ve beyaz ötleğen (Mniotilta varia) ile karıştırılır. Temel fiziksel farklılık gözlerdedir. Küçük orman ötleğeninin tam olmayan beyaz göz halkası vardır; siyah ve beyaz ötleğenin gözünde ise beyaz bir kemeri ve gözünün altında beyaz yarım halkası bulunur. Diğer bir fark ise baş kısmındadır. Küçük orman ötleğeninin başının tümü siyahtır ve siyah ve beyaz çalıbülbülünün başında beyaz bir kemer bulunur.
Popülasyonu ve dağılımı
İlk keşfedildiğinde, küçük orman ötleğeninin yalnızca 640 metreden 1.030 metreye kadar olan yüksek yerlerde, Porto Riko'nun doğusundaki Karayip Ulusal Parkı'nın küçük ağaçlarında yaşadığına inanılıyordu. Bu bölgedeki ağaçların boyları nadiren 5 metreyi geçer ve sert, kalın sürgünleri, derimsi yaprakları ile içine girilemez yoğun çalıların bulunduğu, yırtıcı hayvanlardan saklanılabilecek bir yerdir. Daha sonra Maricao Eyalet Ormanı'nda (1972, bilinen en büyük popülasyon), Carite Eyalet Ormanı'nda (1977) ve Toro Negro Eyalet Ormanı'nda (1970'lerin sonunda) üç popülasyon daha keşfedilmiştir. Ayrıca araştırmalar türün, 370 ila 600 metreye (1.213 ila 1.968 fit), tabonuko ve palo kolorado ormanlarına göç ettiğini göstermiştir.
1989 Eylül'ünde, Porto Riko'nun ortasını ve doğusunu vuran Hugo Kasırgası, küçük orman ötleğeninin bilinen dört popülasyonundan üçünü (Karayip Ulusal Ormanı, Toro Negro ve Carite popülasyonlarını) etkilemiştir. Cordillera Central'de yer alan Toro Negra Ormanı'nda iki yıl sonra yapılan bir araştırmada, hiçbir örneğe rastlanılmamıştır. Yeni araştırmalar, Carite ve Toro Negro'da yer alan popülasyonların şu anda bilinmeyen sebeplerden tamamen yokolduğunu göstermektedir. Küçük orman ötleğeni, Porto Riko Yetiştirilebilen Kuş Araştırmaları (PRBBS) tarafından her 3-4 yılda bir sayılarak gözlemlenmektedir. Son araştırma 2001 yılında, 600 ergin bireyin yer aldığı sabit bir popülasyondaki 3 örnek üzerinde yapılmıştır. Dünya Korunma Birliği'nin (IUCN) 2000 yılında hazırlanan son değerlendirmesine göre, 600 ergin bireyden oluşan sabit bir popülasyona sahiptir.
Küçük orman ötleğeni, geçmişte, Porto Riko'nun rutubetli dağlık ormanları ile kaplı dört farklı bölgesinde yaşamaktaydı. Şu anda ise, iki bölgede nesli tamamen tükenmiştir ve sadece Karayip Ulusal Ormanı ve Maricao Eyalet Ormanı'nda görülmektedir. Karayip Ulusal Ormanı'nında bulunan küçük ormanların karakteristik özelliği çok yağmur alması ve rutubetli olması, düşük sıcaklık, güneş alması ve sabit rüzgârlardır. Dağların zirvelerinde ve özellikle yoğun çalılık ve küçük ağaçlarla bitkilerin bulunduğu ve zeminin üzerinde yosunların ve epifitlerin yetiştiği yerlerde bulunurlar. Türlerin zenginliği, Luquillo Dağları'nda yer alan diğer ağaç türleri (tabonuco, palo colorado ve palma sierra ormanları) ile karşılaştırıldığında düşüktür. Batı Porto Riko'da yer alan Maricao Eyalet Ormanı'ndaki küçük ağaçlar, yıllık ortalama 2.250 cm (994 inç) yağmur almaktadır. Bu oran en az yıllık 1.702 cm (67 inç) yağmur alan bir yağmur ormanı için yüksek bir rakamdır. Ancak toprağın düşük su tutma kapasitesi nedeniyle, bitki örtüsü beklenenden daha azdır. Türe Maricao Eyalet Ormanı'nın Podokarpus ormanlarında en yoğun şekilde rastlanılır. Toro Negro ve Carite küçük ağaçlarının bulunduğu bölgeler hakkında ise az bilgi bulunmaktadır.
1997 Akdeniz Oyunları'nda Lübnan
Lübnan, 13-25 Haziran tarihleri arasında Bari'de düzenlenen 1997 Akdeniz Oyunları'na katıldı. Madalya kazanmayı başaramayan ülke, madalya sıralamasında yer alamadı.
Küçük orman ötleğeni
Beslenme ve üreme
Küçük orman ötleğeni genellikle güneşi engelleyen ağaçların arasında yiyecek böcek ararken görülür. Yiyecek ararken genellikle, siyah ve beyaz ötleğen, Porto Riko tanager ve Aşağı Antil pewee gibi, diğer kuşlarla sürü halinde uçar. Avını yakalamak için, toplama, etrafında uçma ve gagalama şeklinde tanımlanan üç manevra yapar. Toplama, duran veya hareket eden kuş tarafından yapılan avlanma manevrasıdır. Etrafında uçma ise uçan bir kuş için avlanma manevrasıdır. Gagalama ise gagası ile kazarak, tavukların yiyecek aramasına benzer bir şekilde alt tabakadaki besinlere ulaşması şeklindedir. Özellikle yapraklardan yapılan toplama, küçük orman ötleğeni tarafından en çok kullanılan manevradır, gagalama ise en az kullanılan yöntemdir.
Küçük orman ötleğeninin ötüşünü ve şarkılarını duymak zordur. İnce bir sesi vardır ve ötüşü ile şarkıları, Porto Riko'da en çok bulunan kuş olan bananaquit'inkini anımsatır. Şarkısı, "kısa, süratle söylenen, bir perdeden oldukça müzik dışı notalarla, sesin kabarması ve birbirinden bağımsız iki heceli seslerin daha düşük perdelere gitmesi ile sonlanan şekildedir". Ötüşü ise "tek, kısa, metalik cıvıltı" olarak tanımlanmıştır.
Küçük orman ötleğeni, Mart ile Haziran ayları arasında ürer. Ebeveynlerin ikisi de yuvanın yapılmasında ve yavruların beslenmesinde görev alır. Yuvalar ağaç gövdelerine yakın, havadar kuru yaprakların, çoğunlukla Cecropia yapraklarının olduğu Bulbophyllum wadsworthii ağaçlarının bulunduğu bölgelerde bulunur. Yuvalar iyi gizlenmiştir ve zeminden 1,3 metre ila 7,6 metre yüksekliklere yapılır. Yuvalar fincan şeklindedir ve küçük köklerden, ince dallardan, Chusquea abietifolia ve B. wadsworthii ağaçlarının kuru dallarından ve kuru Panicum maximum yapraklarından yapılır. İç kısmı C. abietifolia bitkisinin liflerinden, kuru yapraklardan ve diğer bitkilerden yapılmaktadır. Dişiler, üzerinde kırmızı-kahverengi benekleri olan 2 ila 3 tane beyaz yumurta yumurtlar. Yavrular böceklerle beslenmektedir, ebeveynlerinin yavrularını kelebekler, düz kanatlıların yetişkinleri ve kelebek larvaları ile beslediği gözlemlenmiştir.
Tehditler ve koruma çalışmaları
Küçük orman ötleğeninin iki büyük düşmanı vardır; yırtıcı hayvanlar ve yaşam alanının yok edilmesi ve değiştirilmesidir. Tespit edilen yerli yırtıcı hayvanlar, Margarops fuscatus, keskin incik kemikli atmaca (Accipiter striatus) ve bölgede soyu tükenmiş olan beyaz boyunlu kargadır (Corvus leucognaphalus). Bunun yanında doğrulanmamış iki endemik yılan türü ve çeşitli etoburlar da (fosil kayıtlarından) bulunmaktadır. Bölgeye sonradan getirilmiş olan, kediler (Felis domesticus), köpekler (Canis lupus familiaris), sıçanlar (Rattus rattus) ve küçük kuyruksürengiller yuvalara zarar verme ihtimali olan canlılardandır. Bu canlılar, Maricao Eyalet Ormanı ve Karayip Ulusal Ormanı'nda insanların bulunduğu bölgelerde, çoğunlukla ulaşım amaçları sebebiyle hızlı bir şekilde çoğalmaktadır. Küçük orman ötleğeninin yaşam alanının yok olmasına temelde insanlar ve doğa olmak üzere iki faktör yol açar. İnsanlar iletişim kuleleri kurmakta, ağaçları yok etmekte, yollar ve tren yolları yapmaktadır. Doğa ise orman yangınları ve kasırgalarla zarar vermektedir.
Küçük orman ötleğeni Birleşik Devletler tarafından 1982'de hazırlanan Tehlikede Olan Türler Yasası'ndaki listeye aday gösterilmiştir. 2005'te bir grup bilim insanı, bilgin, sanatçı ve çevreci, George W. Bush yönetimine, içinde Küçük orman ötleğeninin de olduğu 225 türün Tehlikede Olan Türler Yasası'ndaki listeye eklenmesi için istekte bulunmuştur. Bu 225 türün üçte birinden fazlası 20 yıldan beri, yarısından fazlası ise 10 yıldan daha uzun süredir aday listesinde yer almaktadır. Yeni araştırmalara göre Tehlikede Olan Türler Yasası'nın 1973'te hazırlanmasından beri, Birleşik Devletler'de bulunan 114 türün soyu, federal hükûmet tarafından yaşam alanlarının yeteri kadar korunmaması sebebiyle tükenmiştir.
Dünya Korunma Birliği küçük orman ötleğeninin durumunu 1988 yılında değerlendirmiş ve düşük risk/az endişe verici olarak sınıflandırmıştır. 1994'te, durumu düşük risk/neredeyse tehlike altında olan koruma durumu, 2000'de hassasa çevrilmiş ve bu şekilde kalmıştır. Durumunun hassas olması; "Doğrudan veya acil bir tehdit yok, ama nüfusunda küçük bir oynama, uzun vadede yaşamını devam ettirmesini tehlikeye sokar ve bu nedenle hassas olarak değerlendirilmiştir".
Yukarıkepen, Sivrihisar
Tarihçe
Daha önceleri Sivrihisar ilçe belediyesi sınırlarında bulunan Yukarı Kepen yaylası iken, 13 Ağustos 1951'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra ise mahalle oldu.
Coğrafya
Eskişehir il merkezine 105 km, Sivrihisar ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
Trifon Korobeynikov
Trifon Karabeynikov (Rusça: Трифон Коробейников) Türk asıllı Rus tacir ve gezgin.
1582 yılında IV. İvan ve I. Fyodor'un görevlendirmesi sonucu Moskova'dan yola çıkan Korobeynikov, 1582-84 ve 1594-94 yıllarında olmak üzere iki kez Aynoroz, İstanbul, Suriye, Filistin ve Kudüs'e geldi. Kudüs hakkında döneme ait önemli bilgiler vermiştir.
1594 yılında "Moskova'dan İstanbul'a Seyahatin Açıklaması" (Описание пути от Москвы до Царьграда) adıyla kaleme aldığı yazıları basıldı. Aynı yıl Moskova Hükûmeti'ne sunulan daha çok finansal bilgiler içeren raporun yazarlarından biri oldu. 1783 yılında "Bir Moskovalı Tacirin Seyahatleri, Trifon Korobeynikov ve Onun 1583'te Kudüs, Mısır ve Sina Dağı'na Yoldaşları." (Трифона Коробейникова, московского купца, с товарищи, путешествие во Иерусалим, Египет и к Синайской горе в 1583 г.) adıyla tekrar anıları basıldı. Bu kitap 1786'dan 1888'e kadar defalarca basıldı.
Sebastokrator
Kelime, gramer olarak, sebastos ("Kutsal", Augustus yunanca çevirisi) ve kratōr ("hükümdar", aynı kelime autokratōr "imparator" kelimesinde de geçmektedir) kelimelerinin birleşimidir. Unvan ilk defa Bizans İmparatoru I. Aleksios tarafından kardeşi İsaakios Komnenos'a verilmiştir. Anna Komnini'ya göre, bu unvan Aleksios'un kızkardeşi Eudokia'nın kocası Nikiforos Melissenos'a verdiği Caesar unvanının üstündedir. Anna Komnini bu üvanı "ikinci imparator" olarak adlandırır ve ayrıca her ne kadar imparatorluk tacından daha az detaylı olsa da taç giyme hakkı olduğunu kaydeder. Komnenos Hanedanı hükümdarlığı boyunca, I. Manuil tarafından 1163 yılında despotluk unvanı yaratılana kadar, imparatordan sonra en yüksek unvandı. Özellikle imparatorun genç kardeşleri olmak üzere imparatorluk ailesinin üyelerine verilen ayrıcalıklı bir unvandı. 1204 yılında Dördüncü Haçlı seferi sonucu imparatorluk çözüldükten sonra unvan Latin İmparatorluğu, İznik İmparatorluğu ve İkinci Bulgar İmparatorluğu tarafından kullanılmıştır. İznik ve 1261'den sonra Bizans İmparatorluğu'nun tekrar kurulmasından sonra imparatorluk ailesi içinde kullanılmak şartı ile en yüksek unvanlardan biri olarak kalmıştır. Bu unvana sahip bilinen en son kişi geç 14. yüzyılda Dimitrios Kantakuzinos'tır.
Kaynaklara göre, unvanın ayırıcı rengi maviydi. Unvan sahiplerinin tören elbiseleri mavi kaftan ve mavi ayakkabılardı. Georgios Akropolites'e göre, yaklaşık 1260 yılında, sebastokratores unvanlılar, imparatorluk ailesinin diğer üyelerinden ayakkabılarında altın kartal süslemesi ile ayrılırlardı. 14. yüzyılın ortalarında pseudo-Kodinos'un zamanında, kırmızı zeminde kartal standart hale geldi. Kodinos'e göre, tören elbisesi kırmızı tünik (chlamys) ve kırmızı ve altın bir tactı (stephanos). Unvan sahibi ayrıca evrakları özel mavi mürekkeple imzalardı.
TAV İnşaat
TAV İnşaat, Türkiye’de faaliyet gösteren inşaat şirketi.
TAV Holding bünyesinde 2003 yılında kurulan TAV İnşaat bugüne kadar 3 milyon metrekarelik inşaat projesinde "yüklenici" olarak yer aldı. TAV İnşaat’ın genel merkezi İstanbul’da olmak üzere Kahire, Doha, Dubai, Abu Dabi, Üsküp, Maskat, Tunus, Bahreyn ve Trablus’ta faaliyet gösteren bölge direktörlükleri bulunmaktadır.
Bölgesinde önemli projelerde yer almış olan TAV İnşaat; Türkiye’de İstanbul Atatürk Havalimanı Dış Hatlar Terminali, Ankara Esenboğa Dış ve İç Hatlar Terminali, İzmir Dış Hatlar Terminali inşaatlarını, Atatürk ve Adnan Menderes Havalimanı’nda İç Hatlar Terminallerinin yenilenmesi projelerini gerçekleştirdi. Yurtdışında ise Gürcistan’daki Tiflis ve Batum Uluslararası Havalimanları, Tunus’daki Enfidha-Hammamet Uluslararası Havalimanı, Mısır’daki Uluslararası Kahire Havalimanı yapımı projelerini Kuzey Makedonya; Üsküp ve Ohrid Havalimanı projelerini gerçekleştirdi. Ayrıca Birleşik Arap Emirlikleri, Katar, Tunus ve Libya’da da birçok projede yer aldı. Bölgenin önemli projelerinden Doha Havalimanı’nın yanı sıra, Libya ve Umman’da Abu Dabi‘de devam eden  projeleri bulunmaktadır.
TAV İnşaat, çok sayıda mühendislik tedarik ve inşaat (EPC) projesi kazanmış, Engineering News Record (ENR) tarafından 2008’de gerçekleştirdiği projeler nedeniyle "dünyanın 3. en büyük havalimanı inşaat şirketi" olarak tanımlanmıştı.
Çemişgezek
Çemişgezek, Tunceli ilinin bir ilçesidir.
Etimoloji
İlçenin adı Bizans İmparatoru Ermeni kökenli general I. İoannis Çimiskes'den gelmektedir. İmparatorun Tzimiskes (Çimiskes) lakabının Ermenice "Kırmızı çizme" anlamına gelen Chmushkik kelimesinden ya da Ermenice "Kısa boylu" anlamına gelen bir kelimeden türediği yönünde görüşler bulunmaktadır. Ermenice olarak (Չմշկածագ) Čmškacag olan ilçenin Osmanlıca'daki kullanımı ise (چمشکزک) idi. Edessalı Mateos, Çimiskes'i Sophene bölgesinden olduğunu belirtmektedir.
Tarihçe
Bilinen ve MÖ 4000 yıllarından başlatılan tarihi ile Çemişgezek’in sürekli olarak önemli bir yerleşim ve konaklama yeri olduğu düşünülmektedir. Hitit, Urartu, Roma, Bizans egemenliği görülen bölge 7. yüzyılda Araplar'ın denetimine geçmiş, ancak 10. yüzyılda yeniden Bizans hakimiyeti başlamıştır. 1071'de yaşanan Malazgirt Meydan Muharebesi sonra Bizans otoritesinin kaybolmasıyla bir süre Philaretos Brakhamzos adlı Ermeni beyinin hakimiyetinde olan Çemişgezek, onun 5-6 yıl sonra ölümüyle I. Melikşah tarafından Harput ve çevresi ikta olarak verilen Çubuk Bey tarafından ele geçirilmiştir. Çubukoğulları Beyliğinin 1113'te ortadan kalkmasıyla Çemişgezek Artuklulardan Belek Gazi tarafından ele geçirilmiştir. Artuklu-Mengüçekler arasındaki mücadelede kısa süreli el değiştirse de sonuçta yerleşim Artukular'ın hakimiyetinde kalmıştır. Anadolu Selçuklu Devleti 1224 yılında Harput'u alarak beyliğe son verince Çemişgezek'te Selçuklular'ın hakimiyetine girmiştir. Ancak kısa süre sonra Anadolu Selçuklularının otoritesinin zayıflamasından istifade eden Saltuklular'dan Nasreddin Muhammed'in oğlu Melikşah Çemişgezek'e hakim olmuş ve onun soyundan gelenler ileride Melkişiler olarak da adlandırılan Çemişgezek Beyliğini yönetmişlerdir. 13. yüzyılın ikinci yarısından 14. yüzyılın başına kadar Çemişgezek'inde içinde olduğu geniş coğrafyada hüküm süren İlhanlılar'ın dağılmasıyla Çemişgezek bölgesi Karakoyunlu-Akkoyunlu mücadelesi içerisinde kalmıştır. Çemişgezek Beyi Şeyh Hasan Karakoyunlular'ı desteklemiş ancak Kara Yusuf'un ölümünden sonra şehir Kara Yülük Osman Bey tarafından ele geçirilerek Akkoyunlular'a bağlanmıştır. Şeyh Hasan, Çemişgezek'i geri alması için Kara İskender tarafında yer alsa da Kara İskender'in ele geçirdiği Çemişgezek'i ona vermemesi üzerinde Akkoyunlulara destek vermeye başladı. Uzun Hasan döneminde Akkoyunlular'a bağlı olan Çemişgezek beylerinin egemenliğinde görülen yerleşim uzun süre bu konumunu sürdürmüştür. Hacı Rüstem Bey döneminde şehir çatışmasız olarak Şah İsmail'in beylerinden Nur Ali Halife tarafından ele geçirilmiştir. 1514 yılında gerçekleşen Çaldıran Muharebesi'nin akabinde, Safevîler'in yanında yer alan Çemişgezek beyi Hacı Rüstem Bey'in Yavuz Sultan Selim tarafından idam ettirilmesinden sonra oğlu Pir Hüseyin Bey beyliğin başına geçirilmiştir. Çaldıran Muharebesi sonrasında Çemişgezek bir süre daha Nur Ali Halife'nin idaresinde kalmış, 1515 yılı Haziran ayıda Pir Hüseyin Bey'in Nur Ali'yi yenilgiye uğratmasıyla da şehir onun denetimine geçmiştir.
Osmanlı dönemi
Çemişgezek Osmanlı idaresine geçtiğinde 1518 yılında yapılan tahrire göre Diyarbekir Eyaletinin sancaklarından biri olarak görülmektedir. Pir Hüseyin Bey'de kayd-ı hayat şartı (ölümüne kadar) ile bu sancağın sancakbeyi olarak şehirde yönetim sürmüştür. Çemişgezek beyliği Kanuni Sultan Süleyman zamanına kadar mevcudiyetini sürdürürken, Pir Hüseyin'in 1534 yılı gibi ölmesiyle Çemişgezek sancağı merkezden atananlarca yönetilen klasik bir sancak olarak varlığını sürdürmüştür. 16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarına göre bu yüzyılda şehirdeki Ermeni ve Rumlardan oluşan Gayrimüslim nüfusu, Müslüman nüfusundan fazla görülmektedir. Hane bazlı tahminlere göre 1518 yılında Çemişgezek'te 1.480'i Gayrimüslim ve 355'i Müslüman olmak üzere toplam 1835 kişi yaşamaktaydı. 1566 yılında ise tahmini olarak; 2.333'ü Gayrimüslim ve 1.652'si Müslüman olmak üzere şehirde toplam 3.985 kişi yaşamaktaydı.
1568 yılında yapılan yeni bir düzenleme ile Çemişgezek sancağı Diyâr-ı Bekr Beylerbeyliğinden alınarak Erzurum Beylerbeyliğine bağlanır. Bu tarihlerde sancak merkezi Çemişgezek’e 9 nahiyenin bağlı olduğu anlaşılmaktadır ki bunlar şöyledir:
Ancak Çemişgezek’in Erzurum Beylerbeyliğine bağlılığı fazla sürmez ve 1609 yılında tekrar Diyâr-ı Bekr Beylerbeyliğine bağlanır. Çemişgezek bu şekilde uzun yıllar Diyâr-ı Bekr Eyaletine bağlı bir sancak olarak idare edildikten sonra 1858 yılında kazaya dönüştürülerek Harput’a bağlanır.
Şehirdeki Gayrimüslim nüfus fazla olmakla birlikte, vergiden muaf olanlarla birlikte Müslüman nüfusun bir miktar daha fazla olabileceği düşünülmektedir. Bu yüzyılda yerleşim 11 mahalleden müteşekkil olup bazı isimler değişmekle birlikte mahalle sayısı uzun yıllar aynı kalmıştır. İlerleyen yıllarda şehirdeki Gayrimüslüm nüfusta azalma görülmektedir ki 1627 yılına ait bir kayıta yerleşimden Harput'a giderek yerleşen Gayrimüslimler olduğu belirtilmektedir. 1835 yılı nüfus sayımında Gayrimüslümlerin yaşadığı 7 mahalle, Müslümanların yaşadığı 5 mahalle olmak üzere toplam 12 mahalle görülmektedir. Bu sayıma göre şehirde; 309 hane ve 902 erkek Müslüman, 201 hane ve 656 erkek Gayrimüslim olmak üzere 510 hane bulunurken, tahmini olarak kadın ve erkek toplam 3.106 kişi yaşamaktaydı.
19. yüzyılda şehirde mal ve hizmet üretimi yapan çeşitli işyerleri bulunmakta olup bunlar içerisinde şehirdeki dut bahçelerinin varlığı sayesinde ipekçilik, küçükbaş hayvancılık nedeniyle yün üretimi ve bunlara bağlı olarak da boyahane yer almaktaydı. Şehirde 16. yüzyılda 1 cami ve 3 mescid bulunurken Müslüman nüfusun artışına bağlı olarak ilerleyen yıllardaki kayıtlarda 26 cami ve mescidin olduğu görülmektedir. 19. yüzyılın ikinci yarısında ise şehirde Gayrimüslimlere hizmet veren 4 adet kilise bulunmaktaydı.
1880 tarihine gelindiğinde ise Çemişgezek’in Keban’a bağlı bir nahiye olduğunu görmekteyiz. 1881 tarihinde ise Dersim vilayeti teşkil edilir. Çemişgezek'te kaza haline getirilerek vilayet merkezi olan Hozat’a bağlanır. 1887 (H.1304) yılında Dersim vilayeti lağvedilerek sancak haline gelmiş ise de Çemişgezek yine Dersim'e bağlı kalmıştır.
Cumhuriyet dönemi
1925 yılında Dersim Sancağı da kaldırılınca Çemişgezek de diğer kazalar gibi Elazığ’a bağlanmıştır. 25 Aralık 1935 tarih ve 2885 sayılı kanun ile Erzincan vilayetinin Pülümür, Elazığ vilayetinin Hozat, Nazımiye, Mazgirt, Ovacık, Pertek ve Çemişgezek ilçelerinin bağlandığı Tunceli vilayeti teşkil edildi. Ancak Tunceli vilayeti özel kanuna göre 1 Ocak 1947 tarihine kadar geçici merkezinin bulunduğu Elazığ’dan idare edilmiş, 30 Aralık 1946 tarih ve 4993 sayılı kararla il merkezi Kalan kasabasına nakledilmiştir.
Ekonomi
Bölgenin önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. En önemli tarım ürünü duttur. Her ne kadar sanayi olarak gelişmese de bölgede dut pekmezi meşhurdur. Ayrıca süt ve süt ürünleri sanayisi olmamak kaydıyla gelişmiştir.
Demirciler, Tortum
Demirciler, Erzurum ilinin Tortum ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Demirciler köyünün Türkçe kaynaklardaki eski adı Egerek veya Ekrek'tir. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Egerek / Ekrek (اكرك) olarak geçer. Egerek veya Ekrek adının Gürcüce Agaraki'den (აგარაკი) değişime uğradığı tahmin edilmektedir. Agaraki ise Eski Gürcücede tarla, köy anlamına gelir.
Ekrek veya Egerek köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre Egerek Oltu sancağının Anzav nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu, 41'i Hristiyan ve 7'si Müslüman olmak üzere 48 haneden oluşuyordu. Köydeki varlığı bilinen ve tamamen yıkılmış olan kilise bu dönemden kalmış olmalıdır. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Ekrek 30 haneden oluşuyordu ve köyde 75 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 150 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Ekrek köyü 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı merkez nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 376 kişiden oluşuyordu Ekrek "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Demirciler olarak değiştirilmiştir. 1965 nüfus sayımına göre Demirciler köyünde 589 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 143 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya
Erzurum il merkezine 64 km, Tortum ilçesine 12 km uzaklıktadır.
MIPS mimarisi
MIPS, Microprocessor without Interlocked Pipeline Stages, MIPS teknolojileri adlı firma tarafından 1985 yılında geliştirilmiş indirgenmiş komut kümesi türü bir mikroişlemci mimarisidir.
İndirgenmiş komut kümeli bilgisayar terimini ilk kullanan bilgisayar MIPS'dir. Her komut aynı boyuttadır ve komut bilgisayar donanımı tarafından kolayca çözülebilir. Intel x86 ise karmaşık komut kümeli bilgisayar sayılır. Komutların boyutları farklıdır ve komutları çözebilmek için bilgisayar donanımına gömülmüş programlar (microcode) gereklidir.
RISC yapısından ötürü tasarımı çok temiz ve basittir. Sistem karmaşık işlemleri destekleyen yapılar yaratmaktansa sık yapılan basit işlemleri iyileştirme üzerine kuruludur. Bu tasarım avantajından dolayı üniversitelerdeki bilgisayar mimarisi derslerinde genellikle MIPS mimarisi okutulur. Yine basit ve sağlam tasarımından ötürü çoğu modern mikroişlemci mimarisi (IBM/Motorola PowerPC, DEC, ARM) MIPS mimarisinden esinlenerek geliştirilmiştir.
1990 itibarıyla üretilen her üç RISC işlemciden birinin MIPS mimarisinde olduğu tahmin edilmektedir. İlk MIPS tasarımları 32 bit, daha yeni tasarımlar ise 64 bittir.
MIPS mimarisi SGI bilgisayarlarından gömülü sistemlere kadar geniş bir yelpazede kullanılmaktadır. Günümüz itibarıyla Nintendo 64, Sony PlayStation, Sony PlayStation 2 ve Sony PSP MIPS mimarisi ile çalışan işlemcilere sahiptirler.
MIPS Assembly Dili
MIPS assembly diğer Assembly'lere göre çok daha kullanışlı ve basittir. Intel 80x86 assembly dilinin karmaşık yapısına kıyasla tasarımı takip eden, mantıklı bir yapıdadır.
Yorumlar
Assembly kodunda yorumlar # karakterinden sonra başlar ve sıra sonuna kadar devam eder.
Etiketler
Etiketler kodun bir sırasını işaretler ve sonra bu sıraya yeniden dönülmesini sağlar.
loop: blt $a0, 1, end     # loop etiketi tanımlanıyor mul $v0, $v0, $a0 sub $a0, $a0, 1 b loop              # loop etiketi çağrılıyor
Komutlar
Her komut bir sıra alır.
Çivilikaya, Tortum
Çivilikaya, Erzurum ilinin Tortum ilçesine bağlı bir mahalledir.
MIPS mimarisi
Komutlar
sub $a0, $a0, 1
Çivilikaya, Tortum
Tarihçe
Çivilikaya mahallesine girerken mahallenin girişinde çok büyük bir kaya vardır. Köy adını bu kayadan almıştır.
Coğrafya
Erzurum iline 76 km, Tortum ilçesine 22 km uzaklıktadır.
MIPS mimarisi
İşlem kodu
İşlem kodu komut türünü tanımlar.
blt $a0, 1, end
Register
Merkezi İşlem Biriminde bulunan, belli sayıdaki hızlı saklama aygıtları
end: j $ra # $ra bir yazmaçtır
SPIM Simulatörü
MIPS R2000 mimarisinin ücretsiz dağıtılan simulatörü SPIM, Unix, MS Windows ve Macintosh OS X altında kolayca kullanılabilen bir yazılımdır.
MIPS Yapısı
İlk MIPS(Microprocessor without Interlockes Pipeline Stage) mimarileri 32-bit olarak gerçekleştirilmiştir (genellikle 32-bit geniş yazmaçlar ve veri yolları). Daha sonraki versiyonları ise 64-bit olarak tasarlanmış ve gerçekleştirilmiştir. Öncekileriyle uyumlu 5 tane düzeltilmiş MIPS komut kümesi tanımlanır. Bunlar MIPS I, MIPS II, MIPS III, MIPS IV, ve MIPS 32/64’tür.
Geçmişi
1981 yılında Stanford Üniversitesi’nde John L. Hennessy ilk MIPS işlemcisinin nasıl olması gerektiği konusunda çalışmalarına başlamıştır. Temel düşünce, performansı, komut boru hatlarını kullanarak etkileyici bir biçimde artırmaktı, ama bunu gerçekleştirmek zordu. Genellikle bir boru hattı görevi birçok adımda gerçekleştirir ve bunu birçok adıma yayar, bir önceki komut tamamlanmadan, bir komutun “birinci adım”dan başlayarak onu çalıştırır. Buna karşı, o dönemin geleneksel tasarımlarında bir sonraki komuta geçilmeden, bir önceki işletilen komutun tamamlanması beklenir.
Boru hattı uygulamasında karşılaşılan en büyük engel, komutların birbirine bağlanma (interlock) işleminin kurulmasındaki zorluktu. Ayrıca bu çok zaman alan bir işlemdi ve gelecekte yapılacak olan hız geliştirmeleri çalışmaları için büyük engel teşkil ediyordu. MIPS tasarımlarının görülen en önemli kısmı, bütün komutların bir döngü süresi içerinde tamamlanmasıdır. Bunun gerçekleştirilebilmesi, birbirine bağlanma işlemi gereksinimlerini ortadan kaldırmakla olur. Bu tasarım birçok kullanışlı komutları ortadan kaldırmasına rağmen, sistemin geneline baktığımızda, sistemin performansını etkileyici bir biçimde geliştirmiştir. Çünkü çipler çok yüksek saat hızlarında(oranlarında) çalışmaktadır.
Bazı komutların ortadan kalkması tartışılan bir konu olmuştur. Çoğu gözlemler bu tasarımın canlılığını koruyamayacağını iddia ediyorlardı. Eğer basit bir komut, basit eklemlerle karmaşık birçok komutla değiştirilecekse hızın nerede artacağı sorusu akla geliyor. Bu tamamıyla basit çözümlemelerle göz ardı edilebilir, tasarımın hızı komutlarla değil boru hatları unsuruyla gerçekleşir.
1984 yılında Hennessy tasarımın gelecekteki ticari potansiyeli hakkında ikna edildi.1985 yılında ilk MIPS tasarımı olan R2000 çıktı. Bu tasarım biraz daha geliştirilerek 1988 yılında R3000 yapıldı. Firmanın esas oluşmasını 32 bitlik R2000 ve R3000 oluşturuyordu.
1991 yılında MIPS ilk 64-bit mikroişlemcili piyasaya çıkardı,R4000. MIPS pazara girene kadar bazı finansal zorluklarla karşılaştı. Bu yeni tasarım SGI için çok önemliydi, çünkü SGI MIPS’in en önemli müşterilerinden birisiydi ve 1992 yılında SGI tamamiyle MIPS’i satın aldı.
CPU Ailesi
MIPS’in ilk ticari CPU modeli R2000 1985 yılında ilan edildi. R2000 bölme ve çarpma komutlarına birçok döngü ekledi, bunlar çipin üzerindeki birimlerden bağımsızdı. Bu birimlerden işletilen çekirdeğe yeni komutların düzeltilmiş sonuçları eklendi. Bu düzeltilen komutlar birbirine bağlandı.
R2000 ayrıca 4 tane işlemciyi de destekliyordu, bunlardan bir tanesi Merkezi İşlem Birimi’nin (CPU) içine monte edildi. Diğer 3 işlemci ise başka amaçlar için ayrıldı.
R3000 modeli 1988 yılında R2000’i takip etti, bu model çok işlemcili uygulamalar için ön bellek tutarlılığı “cache coherency” desteğinin yanı sıra komutlar ve veri için 32 kB (bu kısa bir süre sonra 64 KB’a yükseltildi ) ön bellek özelliği getirmişti. R3000’in çok işlemcili uygulamalara destek konusunda bazı eksiklikleri olmasına rağmen, bu eksiklikler yine de bazı başarılı çok işlemcili tasarımların parçası haline gelmesine engel olmadı.R3000’in, çağın CPU’ları arasında çok rastlanan bir özellik tümleşik bir de olarak MMU’su vardı. R3000 pazardaki ilk başarılı MIPS tasarımı idi ve bir milyon adetten fazla üretildi. R3000A, son derece başarılı bir ürün olan Sony PlayStation’da kullanıldı. Bu üründe kullanılan, 40 MHz hızda çalışarak 32 VUP performans sağlayan hızı artırılmış bir versiyondu. R2000 gibi, R3000 de R3010 FPU ile çiftlendirilmişti. Pacemips R3400’ü üretirken IDT R3500’ü üretti. Bunların her ikisi de aynı yonga üzerinde R3010 fpu’ya sahip birer R3000 idiler. Toshiba'nın R3900’ü ise Windows CE tabanlı ilk Cep Bilgisayarları “Handheld PC” için gerçekte üretilen ilk SoC idi.
R4000 serisi, 1991’de piyasaya çıkartıldı ve MIPS komut serisini tam 64 - bit mimarisine genişletti, tek yongalı bir sistem yaratmak için FPU’yu ana zar üzerine taşıdı ve radikal derecede yüksek bir dahili saat besleme hızında çalıştı (100 MHz olarak tanıtılmıştı ). Fakat belirtilen bu saat besleme hızına erişebilmek için ön bellekler 8 KB’ye indirilmişti ve erişim için üç çevrim tamamlanması gerekiyordu. Yüksek işletim frekanslarına ulaşılması için derin boru hattı “deep pipelining” (o zamanlar süper boru hattı diye adlandırılıyordu ) adında bir teknik kullanılması gerekiyordu. R4000’in piyasaya sürülmesinin hemen ardından daha geliştirilmiş versiyonları takip etti. Bunların arasında bulunan, 1993 yılında piyasaya çıkan R4400’ün 16 KB ön belleği bulunuyordu, R4400 64 – bit ile büyük ölçüde hatasız çalışıyordu ve ilave edilebilecek bir başka 1 MB’lik harici ( seviye 2 ) ön bellek için bir kontrol birimine sahipti.
Artık SGI’nın MTI adındaki bir bölümü olarak işlev yapan MIPS, daha düşük maliyetli R4200’ü daha sonra da bundan da daha düşük maliyetli R4300’ü piyasaya çıkarttı. R4300 32 – bitlik veri yoluna sahip bir R4200 idi. Nintendo 64 düşük maliyetli MIPS R4300i[1] üzerine kurulmuş bir CPU olan NEC VR4300 kullanıyordu.
1995, R10000 piyasaya çıktı. Bu işlemci tek yongalı bir tasarıma sahipti, R8000’den daha yüksek bir saat besleme hızında çalışıyordu ve daha büyük bir 32 KB birincil komut ile veri ön belleğine sahipti. Aynı zamanda süper ölçekliydi, fakat getirdiği asıl yenilik sıra dışı işleyişindeydi. Tek bir hafıza boru hattı ve daha basit bir FPU kullanıldığında bile çok büyük tam sayı performansına, düşük maliyetlere ve yüksek yoğunluğa ulaşıyor olması R10000’in çok geniş bir müşteri tarafından tercih edilmesini sağladı. Son zamanlarda geliştirilen tasarımların hepsi R10000 çekirdeği üzerine kurulmaktadır. R12000 kullanılmaya başlandığında yongayı küçültüp üretimi geliştirirken daha yüksek saat besleme hızlarında çalışılabilmesine olanak tanıdı. R12000 daha geliştirilerek üretilen R14000 daha yüksek saat hızlarına olanak tanırken yonga dışındaki ön bellekte “cache”, DDR SRAM için ilave destek ve 200 MHz’de daha iyi saat besleme hızlı bir ön yüz veri yoluna “front side bus” iş çıkarma yeteneği sağladı. Daha sonra gerçekleştirilen geliştirmelere R16000 ve R16000A adları verildi. Bunlardaki değişiklikler öncekine kıyasla arttırılmış saat besleme hızı, ilave L1 ön bellek, ve daha küçük zar üretimi idi.
Diğer modeller ve geleceğe ait planlar
MIPS ailesinin diğer bireyleri arasında Bipolar Integrated Technology tarafından üretilen, MIPS mimarisinin bir ECL uygulaması olan R6000’i sayabiliriz. R6000 mikro işlemcisi MIPS – II komut setini de beraberinde getirdi. R6000’in TLB ve ön bellek mimarisi MIPS ailesinin bütün diğer üyelerinden farklıdır. R6000 kendinden beklenen performansı gösteremedi, bazı Kontrol Verileri “Control Data" makinelerinde kullanılmasına rağmen pazardan kısa sürede silindi. PMC-Sierra RM7000, içerisinde kendinden 256 kB seviyede 2 ön bellek ve üçüncü bir opsiyonel ön bellek için bir adet kontrol birimi bulunan R5000’in bir versiyonuydu. Öncelikle SGI’nın grafik işlemcileri ve çoğunlukla Cisco tarafından geliştirilen muhtelif ağ oluşturma çözümleri gibi gömülü “embedded” tasarımları hedefliyordu.  R9000 ismi hiçbir zaman kullanılmadı. Bir seferinde SGI, MIPS platformundan uzaklaşıp Intel Itanium platformunu denedi, geliştirme çalışmasının sonucu R10000 idi. Itaniumun piyasaya çıkartılmasında yaşanan gecikmeler MIPS tabanlı makinelerin daha da artması sonucunu getirdi. 1999 yılına gelindiğinde geliştirme çalışmaları sonuçlanmıştı ve bu çalışmalar neticesinde R14000 ve R16000 piyasaya sürüldü. SGI, ileride çıkartacağı R serisi cihazlar için daha karmaşık R8000 tipi FPU’ya ve aynı zamanda dual çekirdekli bir işlemciye dair bazı ipuçları vermiş olmasına rağmen SGI’nin mali sorunları ve Altix üzerinde IRIX ikililerinin çalıştırılması için resmen QuickTransit emülasyonunun destekleniyor olması IRIX / MIPS donanımının geliştirilmesi çalışmalarının sonu oldu.
R3000 komut setinin özeti
Komutlar üç ayrı tipe ayrılmaktadır: R, I ve J. Her komut 6 - bitlik bir işlem kodu ile başlar. İşlem koduna ek olarak R – tipi komutlar üç yazmaçı, bir kayma miktarı alanını ve bir fonksiyon alanını belirler; I – tipi komutlar iki yazmaçı ve 16 – bitlik anında erişim değerini belirler; J – tipi komutlar işlem kodunu 26- bitlik [2][3] bir zıplama hedefi ile takip eder.
Yaverören, Sivrihisar
Yaverören, Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Bilgi yoktur.
Coğrafya
Eskişehir iline 75 km, Sivrihisar ilçesine 45 km uzaklıktadır.
Akın Gazi
Akın Gazi (d. 15 kasım 1981, Londra), Kıbrıslı Türk tiyatrocu ve oyuncu.
Yineleme saplantısı
Yineleme saplantısı, (İngilizce: Compulsion to repeat ya da repetition compulsion, Fransızca: Compulsion répétition), daha öncelerde kalmış tatsız durumların, tatsız yaşantıların, travmatik olayların sürekli yeniden canlandırılıp yaşanması, bir türlü önüne geçilememesidir.
Geçmişteki tatsız durumların etkin olarak canlandırılıp yaşanırken, bunların ne zaman kendini açığa vurduğu anımsanamaz. Hatta yinelenen tatsız durum yaşanan zaman içinde bir nedene dayandırılır ve bunda diretilir. Geçmişteki korku uyandıran durumlar yüz değiştirerek ya da simgesel yoldan yinelenebilir. Çocuklarda oyun biçiminde kendine açığa vurabilir. Örneğin yedikleri iğnelerden canları yanmış çocukların daha sonradan doktorluk oynamaları, böyle bir yineleme saplantısıdır.
Mergelyan teoremi
Matematiğin bir dalı olan karmaşık analizde Mergelyan teoremi, Ermeni matematikçi Sergei Nikitoviç Mergelyan tarafından 1951'de kanıtlanmış ve Mergelyan'a ithafen isimlendirilmiş bir matematiksel sonuçtur. Mergelyan teoremi şunu ifade etmektedir:
Mergelyan teoremi, Stone-Weierstrass teoreminin ve Runge teoreminin en son gelişmiş ve genelleştirilmiş halidir. Bir klasik olan polinomlarla yaklaşma problemine tam bir çözüm vermektedir.