cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tansu Çiller
Siyasi kariyeri
Koalisyon hükûmetinin diğer ortağı olan SHP'nin genel başkanı Erdal İnönü, DYP kongresinden önce, 6 Haziran tarihinde sürpiz bir kararla SHP'nin de DYP gibi lider değişikliğine gitmesi gerektiğini açıklayarak partisinin yapılacak ilk kurultayında aday olmayacağını açıkladı. Eylül 1993'te yapılan kurultayda genel başkanlığı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Murat Karayalçın seçildi. Çiller, Karayalçın ile terörle mücadele yasası, memur maaşları gibi anlaşmazlıklar dışında genellikle uyumlu bir ortaklık geçirdi.
Başbakanlığı
Çiller'in, hükûmetin başına geçmesini izleyen iki hafta içinde Sivas (2 Temmuz) ve Başbağlar (6 Temmuz) katliamları yaşandı. 10 Ekim 1993 tarihinde Avrupa Konseyi toplantısı için gittiği Viyana'da, Kürt sorununun çözümü yolunda "BASK modeli"ni telaffuz etmesine rağmen, daha sonra tam aksi yönde seyreden bir rotaya yöneldi. Körfez Savaşı'ndan sonra Irak'ın kuzeyinde meydana gelen iktidar boşluğundan yararlanarak eylemlerini giderek tırmandırmakta olan PKK’yı ileri düzeyde zayıflatacak bir politika izlemeyi tercih etti. Operasyonun ardındaki kilit isim olan dönemin Genelkurmay Başkanı Doğan Güreş, terörle mücadelede Çiller ile uyumlu çalışmalarıyla tanındı. Ayrıca verilen düşük yoğunluklu savaş nedeniyle Türk Silahlı Kuvvetlerinin modernleşmesi çalışmalarına katkı vermiş ve PKK'nın ABD yönetimi tarafından terörist örgütler listesine alınmasını sağlamıştır. PKK'ya karşı başlatılan sert önlemler ise özellikle Güneydoğu Anadolu'da yaygın insan hakları ihlallerine neden oldu. 1994 yılının kasım ayında gerçekleştirdiği ziyaretle İsrail'e giden ilk Türkiye başbakanı oldu.
5 Nisan Kararları
Başbakan olarak ekonomiyi doğrudan ya da dolaylı olarak yönlendiren tüm kamu kuruluşlarını (Merkez Bankası, kamu bankaları, Toplu Konut ve Kamu Ortaklığı İdaresi Başkanlığı, SPK, Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı, DPT, Tanıtma Fonu, Yüksek Planlama Kurulu Başkanlığı, Para-Kredi ve Koordinasyon Kurulu Başkanlığı) kendine bağlayarak adeta ekonominin tek hakimi oldu. Hazine'den Sorumlu Devlet Bakanı olduğu dönemde fikir ayrılığına düştüğü Merkez Bankası Başkanı Rüşdü Saracoğlu, Çiller'in DYP'nin genel başkanı seçilmesi ve başbakan olarak atanması ile Temmuz 1993'te başkanlık görevinden istifa etti.
Tansu Çiller'in faizleri yapay biçimde emirle düşürme girişimi, 1994 başlarında mali piyasalarda krize neden oldu. Krizin etkilerini yumuşatmak için yürürlüğe konan program paralelinde 5 Nisan Kararları (1994) alındı. Tansu Çiller’in imza attığı 5 Nisan kararları kapsamında TL'de yüzde 51 oranla cumhuriyet tarihinin 3. en büyük devalüasyonunu gerçekleşti. Sıcak para girişini hızlandırmak için Hazine bonosu, tahvil ve repo gelirlerinden alınan yüzde 5’lik vergi oranı kaldırıldı. Serbest bırakılan döviz kurları bankaların inisiyatifine terkedilirken, 24 Ocak 1980’de KİT’lere tanınan zam yapma yetkisi geniş bir şekilde kullanıldı. Özellikle TEKEL ürünlerine büyük oranlarda zam yapıldı ve ek vergiler getirildi. Akaryakıt vergileri yüzde 10’dan yüzde 25’e çıktı. 8 Temmuz’da 14 aylık bir stand-by anlaşması imzalanarak IMF’nin maddi desteği alındı. 14 aylık süre sonradan altı ay uzatıldı ama 1995’in sonlarında erken seçim kararı alınınca istikrar programı yarım kaldı. Bunun üzerine stand-by anlaşması da fiilen sona erdi.
Başbakan, başbakan yardımcısı ve ekonomiden sorumlu devlet bakanı olarak koalisyon hükûmetlerinde bulunduğu 1991-1997 döneminde Türkiye ekonomisi ortalama yıllık %4,9 oranında büyümüş (1950'den günümüze kadar olan dönemin ortalaması %5'tir) ve Türkiye'nin GSMH'si Dünya toplamının binde 11.21'indan binde 12.37'sine yükselmiştir.
Gümrük Birliği
Tansu Çiller'in başbakanlığı döneminde yaşanan önemli gelişmelerden biri de 1995 Mart’ında imzalanıp, 1 Ocak 1996 tarihinde yürürlüğe giren Türkiye-Avrupa Birliği Gümrük Birliği Antlaşması oldu. Antlaşmayla ilgili yaşanan tartışmalardan en dikkat çekeni, ülkelerin önce Avrupa Birliği'ne tam üye olup, karar mekanizmalarında yerlerini aldıktan sonra gümrük duvarlarını indirmesine rağmen Türkiye'nin karar alıcı statüsünde olmadan gümrük duvarlarını indirmesiydi.
Ayrıca Yunanistan, Gümrük Birliği Antlaşması'nın önkoşulu olarak Türkiye'nin hukuken tanımadığı Kıbrıs yönetiminin AB'ye tam üyelik müzakerelerinin önünde engel olmaması şartını öne sürmüştü. Bazı çevrelerce, Tansu Çiller'in Yunanistan'ın Türkiye'nin gümrük birliğine katılımını veto etmemesi için Kıbrıs'la AB arasındaki tam üyelik müzakerelerinin başlamasına ‘evet’ demesi bir taviz olarak yorumlandı. Avrupa Birliği'nin Türkiye'ye verdiği Kıbrıs sorunuyla ilgili nihai çözüm bulunmadan Kıbrıs yönetiminin AB'ye tam üye olamayacağı yönünde güvenceye karşın Kıbrıs 2004 yılında AB'ye tam üye oldu.
1995 Azerbaycan darbe girişimi
Mart 1995'te Azerbaycan Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev’e karşı Özel Amaçlı Polis Biriminin komutanı Ruşen Cevadov liderliğinde bir darbe girişiminde bulunuldu. Kısaca II. MİT Raporu olarak bilinen, MİT'nın 17 Kasım 1996 tarihinde hazırladığı ve kısa süre sonra basına sızan raporda, darbenin Çiller’in onayı ile dönemin Türk Cumhuriyetlerinden Sorumlu Devlet Bakanı Ayvaz Gökdemir, Emniyet Genel M üdürü Mehmet Ağar, İbrahim Şahin ve Korkut Eken tarafından planlandığı, ancak MİT’in olayı Süleyman Demirel’e bildirmesi ve Demirel'in de Aliyev’i haberdar etmesi ile başarısızlığa uğradığından bahsedildi.'Çiller özel örgütü’ iddiaları MİT raporunda var mı?, t24, 9 Kasım 2012.
Malvarlığı
17 Haziran 1994 tarihinde Milliyet gazetesi Washington temsilcisi gazeteci Turan Yavuz, Özer ve Tansu Çiller'in ABD'de otel, alışveriş merkezi ve villadan oluşan, milyonlarca dolarlık gayrimenkulu olduğunu duyurdu. Bu malların Çiller'in ekonomiden sorumlu devlet bakanlığı döneminde edinildiğinin basında yer alması büyük bir tartışma başlattı. Gayrimenkullerin Çiller'in başbakanlığa aday olduğu 8 Haziran 1993 tarihinde mal beyanında yer almadığı da ortaya çıktı. Bunun üzerine Çiller, söz konusu gayrimenkullerin Marsan Holding tarafından satın alındığından kişisel mal bildiriminde bulunmadığını açıkladı. Muhalefet partileri tarafından konu TBMM’ye taşındı. Çiller, ANAP'ın önergesinin TBMM'de görüşülmesinden bir gün önce açıkladığı mal varlığı listesinde 1973 yılında babasından miras kalan 437 bin liranın en verimli alanlarda işletilerek 677 milyar liraya çıkarıldığını öne sürdü ancak eşiyle sahip oldukları şirketlerin vergileriyle ilgili iddialara ise bir açıklama getirmedi. 15 Temmuz 1994 tarihinde Çiller’in malvarlığının araştırılmasını isteyen önerge TBMM Genel Kurulu’nda reddedildi. 1995 seçimlerinden önce ABD'deki malvarlığını Zübeyde Hanım Şehit Anaları Vakfı'na bağışlayacağını açıklamasına rağmen daha sonra bundan vazgeçti.
1995 Genel Seçimleri
DYP, Tansu Çiller liderliğinde girdiği ilk seçim olan 1994 yerel seçimlerinde birinci olmasına karşın 1989'a göre oyları yaklaşık 4 puan geriledi. 18 Şubat 1995 tarihinde yapılan birleşme kurultayında hükûmet ortağı SHP feshedilerek CHP'ye katıldı. SHP-CHP birleşmesi, DYP-SHP koalisyonunu pek etkilemedi ve koalisyon DYP-CHP koalisyonuna dönüştü. Birleşmeden sonra sadece bazı bakanlar değiştirildi, ama koalisyon hükûmeti işbaşında kaldı. Bununla birlikte, Deniz Baykal’ın 10 Eylül 1995’te CHP genel başkanlığına seçilmesi, kısa süre içinde, koalisyon hükûmetinin sonunu getirdi. 20 Eylül 1995'te Çiller ile Baykal arasında yapılan görüşmede hükûmetin sürdürülmesi konusunda anlaşma sağlanamadı.
Bunun üzerine Çiller, 20 Eylül’de hükûmetin istifasını Cumhurbaşkanı’na sundu. İstifayı kabul eden Demirel, bir gün sonra, hükûmeti kurma görevini yeniden Çiller’e verdi. Çiller öteki parti liderleriyle yaptığı görüşmelerden bir sonuç alamadı ve bir koalisyon ortağı bulamadı. Bunun üzerine azınlık hükûmetinin güvenoyu alabilmesi için, Meclis’te temsil edilen küçük partilerle temaslarda bulundu; MHP’den destek sözü alan Çiller bir azınlık hükûmeti kurma yolunu seçti. Çiller’in oluşturduğu DYP azınlık hükûmeti 5 Ekim’de Cumhurbaşkanı Demirel tarafından onaylandı. Bu süreçte, Çiller'in başbakan olduktan sonra Demirel'e cephe alması ve ona yakın isimlere karşı rezerv koyması DYP içinde bir çözülmeye neden oldu; Hüsamettin Cindoruk'un Tansu Çiller’le anlaşmazlığa düşerek, 1 Ekim’de TBMM başkanlığından istifa etmesinin ardından 12 Ekim tarihinde beş milletvekili (Orhan Kilercioğlu, Şerif Ercan, İbrahim Arısoy, Akın Gönen ve Ersin Faralyalı) DYP'den istifa etti. DYP'nin büyük fire verdiği 15 Ekim’de yapılan güven oylamasında Çiller’in azınlık hükûmeti güvenoyu alamadı. Hükûmet güvenoyu alamayınca Çiller Cumhurbaşkanı’na istifasını sundu. Bu arada, güven oylamasına katılmayıp ya da katılıp da ret oyu veren, aralarında Cindoruk'un da olduğu 10 DYP'li milletvekili partiden ihraç edildi (16 Ekim).
16 Ekim’de bir araya gelen Çiller ve Baykal erken seçim koşuluyla bir DYP-CHP koalisyon hükûmetinin kurulması konusunda anlaşmaya vardılar. Bu arada bir önceki DYP-CHP koalisyonunun bozulmasında etkisi olan İstanbul Emniyet Müdürü Necdet Menzir, Çiller-Baykal uzlaşmasının sağlandığı gün görevinden istifa etti. Cumhurbaşkanı Demirel, 17 Ekim’de, Meclis’te temsil edilen partilerin genel başkanlarıyla yaptığı görüşmelerden sonra, yeni hükûmeti kurma görevini üçüncü kez Çiller’e verdi. Bakanlar kurulu listesi açıklanmadan önce, TBMM, 26 Ekim’de erken seçim kararı aldı ve 24 Aralık 1995’te erken seçime gidilmesini kararlaştırdı. 5 Kasım’da hükûmet 172 ret oyuna karşılık 243 kabul oyuyla güvenoyu aldı.
24 Aralık 1995 genel seçimleri, Çiller’in, genel başkan olarak katıldığı ilk genel seçim oldu. DYP milletvekili aday listesi, temayül yoklaması ve ön seçim sonuçları değiştirilerek, muhalif grup üyelerinin imzaları olmadan, Tansu Çiller ve Yeminli grubun istediği şekilde oluşturuldu. Çiller'in Demirel ile seçim öncesinde yaşadığı sert bir tartışma nedeniyle Demirel’e yakınlıklarıyla bilinen Ekrem Ceyhun, Münif İslamoğlu ve Bekir Sami Daçe’ye milletvekili aday listelerinde yer vermediği iddia edildi. MHP ile yapılan seçim ittifakı görüşmeleri başarısızlıkla sonuçlandı. DYP seçim kampanyası boyunca milliyetçi bir söylem ve Tansu Çiller’in, laik Türk kadını imajını kullandı. Çiller, seçim kampanyasında ANAP lideri Mesut Yılmaz ve Refah Partisi lideri Necmettin Erbakan’a yüklendi. 1991 seçimlerinde DYP, %27,03’lük oy oranıyla birinci parti olurken; 1995 seçimlerinde, 135 milletvekilliği kazanarak %19,18’lik oy oranıyla üçüncü parti oldu. 1991 seçimlerine kıyasla oy oranı yüzde 30 oranında azaldı.
Örtülü Ödenek İddiaları
24 Aralık 1995 seçimleri'nden kısa süre önce Tansu Çiller'i arayan Selçuk Parsadan, emekli Orgeneral Necdet Öztorun'un adını kullanarak “emekli ve muvazzaf askerlerin seçimlerde DYP'ye çalışmak istediklerini” belirterek kendisinden para talebinde bulundu. Bu talebin Çiller tarafından olumlu karşılanmasıyla Başbakanlık Örtülü Ödeneğinden Parsadan'a 5,5 milyar ödeme yapıldı. Mayıs 1996'da patlak veren bu skandalda Parsadan, dolandırıcılıktan dolayı yargılandı ve mahkûm oldu. Çiller ise örtülü ödeneği siyasi çıkar için kullandığı gerekçesiyle eleştirilere uğradı. Tansu Çiller'in başbakanlığı döneminde örtülü ödenek ile yaşanan ikinci skandal Çiller'in, Başbakanlık görevini Yılmaz'a devretmeden hemen önce örtülü ödenekten usulsüz biçimde 500 milyar TL çektiği iddiasıydı. 11 Mayıs 1996 tarihinde Hürriyet'te yayımlanan 13 Şubat 1996 tarihli belgede bu miktarın örtülü ödenek hesabının tutulduğu Vakıfbank Merkez Şubesi'nden çekildiğini gösteriyordu. Çiller iddiaları şiddetle reddetti, 19 Haziran 1996'da, Çiller için için verilen "örtülü ödenek" önergesi TBMM'de reddedildi.
Kardak Krizi
25 Aralık 1995 gecesi Çanakkale'den İsrail'e seyretmekte olan Figen Akat adlı Türk bandıralı bir yük gemisinin Bodrum Yarımadası'dan 3,8 mil uzaklıktaki Kardak Kayalıkları'nda karaya oturması, Türkiye ile Yunanistan arasında "Karasuları Sorunu"nu yeniden gündeme taşırken, iki ülke arasında ulusal egemenlik alanlarının saptanması konusunda da yeni bir tartışma başlattı. 1996'nın başlarında krize dönüşen bu kazadan sonra, Yunanistan Başbakanı Kostas Simitis'in Kardak Kayalıkları'ndaki Yunan bayrağının kalacağına ilişkin açıklamasına Çiller'in "O asker gidecek, o bayrak da inecek" yaklaşımını sergilemesiyle gerginlik daha da tırmandı.
30 Ocak 1996 tarihine gelindiğinde, Kardak Kayalıkları'nın, doğusundan Türk savaş gemileri, batısından da Yunan savaş gemileri tarafından ablukaya alınmasıyla birlikte iki ülke arasında topyekûn bir çatışma riski yükselmeye başladı. 30/31 Ocak gecesi, Türk SAT komandoları, "Yunus 1" adı verilen bir operasyonla, bölgedeki Yunan deniz kuvvetlerine fark ettirmeden Kardak Kayalıkları'ndan ikincisine (Batı Kardak Kayalığı) çıktılar. Kriz giderek tırmanırken, Amerika Birleşik Devletleri başkanı Bill Clinton'ın, Çiller ve Simitis'i telefonla arayarak, iki NATO müttefikinin gerginliği artıracak davranışlardan kaçınmasını istemesiyle gerginlik yumuşamaya başladı.
Börk, Hanak
Börk, Ardahan ilinin Hanak ilçesine bağlı bir köydür.
Tansu Çiller
Anayol Hükûmeti
Seçim sonucunda hiçbir partinin tek başına hükûmet kurabilecek sayısal çoğunluğa ulaşamaması üzerine koalisyon görüşmeleri başladı. Seçimlerden birinci olarak çıkan Refah Partisi'nin genel başkanı Erbakan, hükûmeti kurmakla görevlendirilmesine rağmen hiçbir partinin onunla koalisyon kurmak istememesiyle görevi iade etti. Kamuoyunun bir bölümü, iş çevreleri ve merkez medya'nın istediği iki merkez sağ partinin hükûmet kurmasıydı. Bu taleplerin sonucu olarak yaklaşık iki ay süren koalisyon turlarından sonra Yılmaz ve Çiller 27 Şubat 1996 tarihinde “dönüşümlü başbakanlık” formülüyle ve Bülent Ecevit liderliğindeki Demokratik Sol Parti'nin dışarıdan desteğiyle koalisyon kurmak üzere anlaştı. Başbakanlık koltuğuna önce Yılmaz oturacak, Çiller Başbakan olana kadar hükûmete girmeyecekti. 53. Hükûmeti Anayol koalisyonuyla 6 Mart 1996'da böyle kuruldu. Anayol azınlık hükûmeti hakkında 12 Mart tarihinde yapılan güven oylamasına 544 milletvekili katıldı ve 207 ret oyuna karşılık 257 olumlu oyla Yılmaz Hükûmeti güvenoyu aldı. RP ve CHP milletvekilleri olumsuz oy kullanırken DSP Grubu çekimser kaldı.
Börk, Hanak
Tarihçe
Köyün bilinen en eski adı Bork veya Börk'tür. Gürcüce kaynaklarda Borki / Borgi (ბორქი / ბორგი) olarak geçen bu yer adı, Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1595 tarihli Osmanlı tahriri defterinde Bork / Börk (بورك) biçiminde yazılmıştır. 93 Harbi'nde Tao-Klarceti bölgesini ele geçiren Ruslar ise köyü Berk (Берк) adıyla kaydetmiştir. Bunula birlikte 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Bork / Börk (بورك) adıyla geçmektedir.
Börk köyü, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Eruşeti'de yer alır. Köyde 10. yüzyılda inşa edilen bir kilisenin varlığı, buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Osmanlılar Börk köyünü 16. yüzyılın ortasında Gürcü yönetiminden ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterinde, Börk-i Ulya (بورك علیا) ve Börk-i Süfla (بورك سفلا) olmak üzere, bu ad altında iki köy kaydedilmiştir. Her iki köy de Gürcistan Vilayeti içinde Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte Börk-i Ulya'da (Yukarı Börk) 27 hane (yaklaşık 135 kişi), Börk-i Süfla'da (Aşağı Börk) 10 hane (yaklaşık 50 kişi) yaşıyordu. Osmanlı Devleti'nin Hristiyan köylülerden aldığı ispenç vergisi ödemekle yükümlü hane reisleri, birkaçı dışında, Gogiça, Maharebel, İoseb, Batata, Vardzel, İoana, Bidzina, Elia, Saba, Basila, Zakara, Meraba, Davita, Okropil, İvane, Elisa, Tevdore, Giorgi, Arsena gibi Gürcü adları taşıyordu.
Yukarı Börk ile Aşağı Börk'ün 19. yüzyıla gelindiğinde tek köy haline geldiği görülmektedir. Nitekim 93 Harbi'nin ardından Eruşeti bölgesine de hakim olan Rus idaresi Berk adıyla tek köy kaydetmiştir. Berk köyü, Ardahan sancağının (okrug) Ardahan kazasında (uçastok) Nakalakevi (sonradan Ortakent) nahiyesinin (маркяз: merkez) sekiz köyünden biriydi. Köyde, tamamı "Türk" olarak kaydedilmiş 163 kişi yaşıyordu. Rus idaresi sırasında köyün nüfusu artmış, 1896'da 228, 1906'da 460 kişiye ulaşmıştır.
Börk köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusya'nın bölgeden çekilmesinden bir süre sonra, Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin Tiflis hükûmetine verdiği ültimatom üzerine Gürcü idaresinin çekilmesinin ardından köy fiilen Türkiye'ye katıldı. Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin topraklarının işgal edilmesinin ardından Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti'nin 16 Mart 1921'de imzaladığı Moskova Antlaşması'yla, Börk köyünü de kapsayan Ardahan ile Artvin bölgeleri Türkiye'ye bırakıldı. Börk köyü, 1928 yılında Kars vilayetinin Ardahan kazasının Hanak nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve köyde 489 kişi yaşıyordu.
Tansu Çiller
Refahyol Hükûmeti
RP, Çiller'i, TEDAŞ ve TOFAŞ dosyalarıyla zorlarken, ANAP da Örtülü Ödeneği usulsüz kullandığı gerekçesiyle Çiller'e karşı bir araştırma önergesi vermişti. Zor durumda kalan Çiller RP ile koalisyon kurmayı kabul etti. 29 Haziran 1996 tarihinde Erbakan'ın başbakanlığı altında kısaca Refahyol olarak adlandırılan RP-DYP koalisyon hükûmeti kuruldu, Çiller de başbakan yardımcısı ve dışişleri bakanı oldu. 19 Haziran 1996 tarihinde, Çiller için verilen "örtülü ödenek" önergesi RP'nin desteğiyle TBMM'de reddedildi. 25 Kasım'da, Çiller'in TEDAŞ ihalelerinde görevini kötüye kullandığı iddiasıyla oluşturulan TBMM Soruşturma Komisyonu RP'li ve DYP'li sekiz üyenin oyuna karşılık yedi oyla Çiller'in Yüce Divan'a sevkine gerek olmadığına karar verdi. 28 Kasım tarihinde de TOFAŞ Soruşturma Komisyonu yine Refahyol ortaklarının oylarıyla Çiller'i akladı. Soruşturma komisyonlarına önceleri destek verip daha sonra da Çiller'i aklayan RP'nin bu tavrı, komisyonları koalisyonun kurulması konusunda koz olarak kullandığı biçiminde yorumlandı.
Börk, Hanak
Tarihçe
Bugünkü Börk köyünde köy kilisesi olan ik kilise bulunmaktadır. Yukarı Börk köyünde 10. yüzyılda inşa edilmiş olan kilise (9,7×6,3 m), tek nefli bir yapıdır. Batı duvarı dışında, kilisenin duvarları ve çatı örtüsü yıkılmıştır. Yapının içindeki kalın sıva parçasına oyulmuş ve büyük ölçüde zarar görmüş Ermenice yazı bulunmaktadır. İkinci kilise, köyün merkezinin 1 kilometre güneyinde yer alır. Aşağı Börk köyünde bulunan ve tek nefli bir yapı olan bu kilise tamamen yıkılmıştır. Gürcü mimarisi üzerine çalışmalarıyla tanınan Fahriye Bayram bu iki kiliseyi Ardahan’daki tek nefli Gürcü kiliseleri arasında sayar. Börk köyünün merkezinin 2,7 kilometre doğusunda yer alan ve Gürcüce bir ad taşıyan Mağlisa Kulesi (მაღლისა), 2315 metre yükseklikte bir tepede inşa edilmiştir. Günümüze yıkıntıları ulaşmış olan kule simetrik olmayan bir plana sahiptir. Mağlisa Kulesi, tarihsel Eruşeti, Artaani ve Cavaheti bölgelerine hakim bir tepede yer alır. Eski çağlardan kaldığı anlaşılan kule, orta çağda da kullanılmıştır. Bu dönemden günümüze ayrıca sur ve yapı kalıntıları ulaşmıştır.
Tansu Çiller
Refahyol Hükûmeti
Tansu Çiller'in 1995 seçim kampanyasında kendisini Türkiye'nin Batılı, modern yüzü olarak sunarak, RP tehlikesine karşı laikliğin güvencesi olduğunu söylemiş olmasına rağmen, seçimlerden yalnızca altı ay sonra bu partiyle koalisyon kurması DYP içinde küçük çaplı bir depreme yol açtı. 10 DYP milletvekili yeni hükûmete güvenoyu vermedi, 5'i çekimser kaldı. Temmuz 1996'da, sadece eleştirilerini dile getirmek için aday olan Mehmet Dülger dışında neredeyse rakipsiz olarak yarıştığı DYP 5. Olağan Büyük Kongresi'nde tekrar genel başkan seçildi. Parti içi muhalefetin bir kısmı DYP'den istifa ederek Hüsamettin Cindoruk'un liderliği altındaki DTP'ye katıldı. Genel ülke siyasetinde ise ilk defa İslamcı bir partinin liderinin başbakan olması, Erbakan'ın ekonomiden dış politikaya kadar, Türkiye'nin egemen sınıflarına son derece uzak ve yabancı görüşlere sahip olması toplumun laik kesimlerinin, TSK dahil devlet aygıtının önemli bir kısmının, büyük sermayenin (İstanbul sermayesi) ve merkez medyanın Erbakan'a karşı tavır almasına neden oldu.
Susurluk Kazası
3 Kasım 1996 tarihinde Balıkesir'in Susurluk ilçesi yakınlarında yaşanan trafik kazasında, bir kamyonun çarptığı 06 AC 600 plakalı Mercedes marka siyah renkli otomobilin içindekilerden Emniyet müdürü Hüseyin Kocadağ, üzerinde Mehmet Özbay kimliği bulunan Abdullah Çatlı ve Melahat Özbay sahte kimlikli Gonca Us ölmüş, DYP Şanlıurfa Milletvekili Sedat Bucak yaralı olarak kurtulmuştu. Kazanın oluş şekli, otomobildeki kişilerin ilişkileri ve bulunan silah ve dokümanlar devlet-mafya-siyaset üçgeninden yoğunlaşan tartışmaları başlattı. Çiller 26 Kasım 1996 tarihinde yapılan DYP Meclis Grubu konuşmasında kazayla ilgili olarak "Bu millet uğruna, ülke uğruna, devlet uğruna kurşun atan da yiyen de her zaman bizim için saygıyla anılır. Onlar şereflidirler..." yorumunu yaptı. Çiller'e en yakın isimlerden biri olan İçişleri Bakanı Mehmet Ağar kazadan çok kısa bir süre sonra istifa etti (8 Kasım 1996). Koalisyonun özellikle DYP kanadını etkileyen bu kaza, kısa süre sonra Sürekli Aydınlık İçin Bir Dakika Karanlık Eylemlerinin başlamasına neden oldu.
28 Şubat Süreci
Refahyol hükûmetinin kurulmasından itibaren kamuoyunun bazı kesimlerince irticai ve laiklik karşıtı faaliyetlerin kaynağı olarak görülen Refah Partisi ve büyük ortağı olduğu koalisyon hükûmetine karşı TSK'nın (TSK) odaklanan bir muhalefet hareketi doğdu. 1997 yılının başlarına gelindiğinde, RP ile TSK arasındaki siyasi mücadele artık apaçık görünür hale gelmişti. 30 Ocak 1997'de RP'li Sincan belediyesi tarafından düzenlenen ve İran'ın Ankara büyükelçisi Muhammed Rıza Bagheri'nin de davetli olduğu Kudüs gecesinde cihad konulu bir piyes sahneye konmuştu. 4 Şubat tarihinde Etimesgut Zırhlı Birlikler Okulu ve Eğitim Tümen Komutanlığı'na bağlı tank ve kariyerlerle bazı askeri araçların sabah saatlerinde Sincan'dan geçirilmesi bu etkinliğe karşı düzenlenen bir gövde gösterisi olarak yorumlandı.
Parasteatoda vervoorti
Parasteatoda vervoorti, Parasteatoda cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Tansu Çiller
28 Şubat Süreci
Bu gergin atmosferde, 28 Şubat 1997 tarihinde düzenlenen Millî Güvenlik Kurulu (MGK) toplantısında bir dizi karar alındı. Anayasal bir kurum olan MGK'nın aldığı kararların; hükûmete birer tavsiye mi, yoksa yaptırım gücü de içeren bir muhtıra mı olduğu uzun süre tartışıldı. Bu dönemde MGK'nın askeri kanadının medya ile ilişkileri de tartışmanın bir başka boyutu oldu.
Tansu Çiller bu dönemde, hem başbakanlığı sırasında terörle mücadele konusunda uyumlu çalıştığı TSK'yla sorun yaşanmayacağına inanırken, hem de Refah Partisi'nin aşırılıklarına karşı kendisini laikliğin güvencesi olarak gösteriyordu. MGK toplantısından sonra ise Çiller bir yandan 28 Şubat Kararları'nın Başbakan Erbakan tarafından onaylanmasını isterken, diğer yandan Refahyol'a karşı oluşan baskı gruplarına karşı durdu. 28 Şubat'taki MGK toplantısında TSK'nın Refahyol Hükûmetini düşürmekteki kararlılığını gören Çiller, mart ayında hazırlattığı kararnameyle genelkurmay başkanı ve kuvvet komutanlarını emekliye sevk etme girişiminde bulunduysa da bu girişim Erbakan tarafından engellendi.
Refahyol Hükûmetine karşın artan baskı koalisyonun zayıf halkası niteliğindeki DYP içinde çözülmeye neden oldu. Tansu Çiller kendi partisinin milletvekillerine hakim olmakta zorlanırken, kararları muhtıra olarak değerlendiren bazı DYP'liler erken seçime gitme veya hükûmetten çekilme çağrısı yaptılar. 1997'nin ilkbahar aylarında TSK'nın doğrudan müdahalede bulunacağı kaygısıyla DYP'de başlayan istifa dalgası (özellikle 26 Nisan'da DYP'li Sanayi ve Ticaret Bakanı Yalım Erez ile Sağlık Bakanı Yıldırım Aktuna'nın istifaları) sonucunda Erbakan, Çiller'in de baskısıyla koalisyon protokolü gereği başbakanlık görevinin Tansu Çiller'e verilmesi amacıyla 18 haziran 1997'de istifasını verdi. Ancak Cumhurbaşkanı Demirel hükûmet ortakları arasındaki protokolü dikkate almayarak hükûmeti kurma görevini ANAP lideri Mesut Yılmaz'a verdi.
Sonraki Gelişmeler
2001 yılında anamuhalefet partisi Fazilet Partisi'nin (FP) Anayasa Mahkemesi tarafından kapatılması ve Millî Görüş hareketinin bölünmesiyle DYP ana muhalefet partisi, Çiller de ana muhalefet partisi lideri oldu. Çiller'in Muğla'dan aday olduğu 3 Kasım 2002 genel seçimlerinde DYP yüzde 9,54 oranında oy alarak çok küçük bir farkla yüzde 10'luk seçim barajını aşamayarak TBMM dışında kaldı. DYP'nin muhalefette olmasına rağmen oy kaybederek baraj altında kalması Çiller'e sert eleştirilerin yönelmesine neden oldu. Çiller 9 Kasım tarihinde yaptığı basın toplantısında bir sonraki kongrede adaylığını koymayacağını açıkladı. 14-15 Aralık 2002 tarihlerinde yapılan DYP 7. Olağan Büyük Kongresi'yle genel başkanlığı sona erdi ve aktif siyasetten çekildi.
2012 yılında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yürüttüğü 28 Şubat soruşturması kapsamında “mağdur” ve “tanık” olarak ifade verdi. 19 Aralık 2014'te İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde 28 Şubat davası kapsamında talimatla 'şikayetçi' sıfatıyla ifade verdi.
2018 Cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesinde, Adalet ve Kalkınma Partisi'nce Yenikapı Meydanı'nda düzenlenen "Büyük İstanbul Mitingi"ne katıldı.
Kişisel hayatı
İyi derece İngilizce ve Almanca bilen Tansu Çiller, Özer Uçuran Çiller ile evli olup iki çocuk annesidir.
İbrahim Salah
İbrahim Salah (d. 1 Nisan 1987), Al Mokawloon Al Arab takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Mısırlı millî futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel kariyerine 2006 yılında El Mansoura kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Zamalek, Al-Orobah, Smouha SC ve Al Mokawloon Al Arab kulüplerinde oynadı.
Ahmed el-Mansur
Ahmed el-Mansur(Arapça:أبو العباس أحمد المنصور), Ahmed Ebu Abbas El Mansur veya El Mansur Eddabi(Türkçe:Altın); 1549 Fes - 25 Ağustos 1603, Fes yakınları ) 1578 ile 1603 yılları arasında Fas'ı yöneten altıncı ve en ünlü Saadi yöneticisidir. Ahmed el-Mansur, Avrupa ve Afrika'da güçlü ordusu ve stratejik önemi nedeniyle Geç Rönesans dönemi'nin ve 16. yüzyılın en önemli figürlerinden biri sayılmaktaydı. "Derin İslami bilgisi olan, kitapları seven, hattatçılıkla ve matematikle uğraşan ve mistik yazılar ile dini&bilimsel tartışmalarla ilgilenen" biri olarak biliniyordu.
Sultan olmadan önceki hayatı (1549-1578)
Ahmed el-Mansur, ilk Saadi sultanı olan Muhammed es-Şeyh'ın beşinci oğluydu, Annesi Lala Mesuda isminde oldukça tanınmış biriydi. Babasının öldürülmesinden sonra kardeşler güç mücadelesine giriştiler ve 5 kardeşden ikisi, Ahmed el Mansur ile Abdullah el Galib ülkeden ayrılmak zorunda kaldılar. 1576 yılına kadar Fas dışında kaldılar. İki kardeş Cezayir Beylerbeyliği'ne sığındı ve 17 yıl boyunca Osmanlı İmparatorluğu ile Cezayir arasında gidip gelip Osmanlı kültürünü yakından tanıma fırsatı buldular ve Osmanlı İmparatorluğu içinde eğitim gördüler. Daha genel olarak, "Ahmed el Mansur, İslam dini(Fıkıh) ve Bilim, Teoloji,Hukuk,Şiir,Dilbilgisi,Geometri, Aritmetik, Algebra ve Astronomi alanında kapsamlı bir eğitim gördü."
Vadisseyl Muharebesi (1578)
1578 yılında Ahmed el-Mansur'un kardeşi Abdulmelik, Portekiz ordusuna karşı yapılan Vadisseyl Muharebesi'nde öldü ve Ahmed el-Mansur kardeşinin halefi olarak seçilerek tahta geçti. Savaşta esir alınan Portekizli esirleri fidye karşılığı satarak iyi gelirler elde etti.
Yönetim (1578-1603)
Ahmed el-Mansur hükümdarlığına 1578 yılında Vadisseyl Muharebesi'nde esir edilen Portekiz'li esirlerin fidyelerinden elde edilen ganimetle oldukça zengin ve güçlü bir şekilde başladı. Elde edilen büyük miktarda altınla Marakeş şehrinde Saadi hanedanlığının ve Fas Sultanlığı'nın gücünü işaret eden "El Badi Sarayı" (Türkçe:Olağanüstü Saray) isminde büyük bir saray inşa ettirdi.
Ahmed el-Mansur halifelik iddiasında bulunuyordu ve bu iddiasını desteklemek için ordusunu güçlendirdi ve saraylar inşa etmeye başladı. Sonunda bu askeri harcalamalar, casusluk faaliyetleri, inşa edilen yapılar ve müsrif saray hayatı yüzünden Ahmed El Mansur'un hazinesi azalmaya başladı.
Avrupa ile ilişkiler
Fas'ın Hristiyan Avrupa devletleriyle ilişkileri dengesiz biçimde sürekli değişiyordu ve kuzey komşuları olan Portekiz ve İspanyol İmparatorlukları Fas'ı kafir olarak tanımlamaktaydı. Fakat Ahmed el-Mansur, ülkesinin güçlenmesi için Hristiyanlarla ilişkiyi kesmemek gerektiğini biliyordu. Bunu yapmak için Fas'ın Avrupadaki zengin devletlerin gücüne ulaşması gerektiğini düşündü ve bu sorunu çözmek için Trans-Sahra Ticareti'ni ve kontrol ettiği bölgelerdeki altın ticaretini canlandırmak zorundaydı.
Kraliçe I.Elizabeth, Fas Sultanı Ahmed el-Mansur'dan defalarca diplomatik ve askeri alanlarda yardım talep etmiştir.
Ahmed el-Mansur, İngiltere'yle iyi ilişkiler geliştirdi ve 1600 yılında Abdul el-Vahid bin Mesud isminde elçisini İspanyollara karşı ittifak yapmak için I.Elizabeth'e yolladı. 1 Mayıs 1601 yılında gönderdiği mektupta Endülüs'ü yeniden fethedederek bölgeye yeniden İslam dinini yerleştirme emellerinin olduğundan bahsetti. Aynı mektupta Yeni Dünya'yı kolonileştirme düşüncesinin olduğunu yazdı ve İslam'ın Amerika kıtasında da hakim olacağını, Mehdi'nin geldiğinde okyanusun iki tarafından mehdilik iddiasını ilan edeceğini yazdı."'...Ve bu sebepten dolayı buraların kendi askerlerlerimizin yerleştirilmesi gerekecektir, isterseniz sizin ve bizim askerlerimizden oluşan bir güç yerleştirelim ya da biz buralara, sizin askerleriniz olmaksızın, sadece kendi askerlerimizi yerleştirelim. Bunu bu bölgenin çok sıcak iklimi olması ve sizin ırkın insanlarının bu sıcaklara dayanamayacağını, buna karşın bizim askerlerimizin sıcağa karşı dayanıklı olmalarını göz önünde bulundurarak söylüyorum.'"Ahmed el-Mansur'un sarayında Fransız kökenli doktorlar vardı. Arnoult de Lisle(1588-1598) ve Étienne Hubert d'Orléans(1598-1600) bunlara örnek verilebilir. Bu doktorlar görevleri bittikten sonra Fransa'ya geri döndüler ve Collège de France'de Arapça profesörleri olarak görev aldılar. Ayrıca Fas'la olan diplomatik ilişkilere devam ettiler.
Songay Seferi (1591)
Songay İmparatorluğu merkezi Mali olan Batı Afrika'da kurulmuş bir devletti ve 15. ve geç 16. yüzyılda hüküm süren kurulmuş en büyük Afrika devletlerinden biriydi. 16 Ekim 1590 tarihinde Ahmed el-Mansur Songay devletindeki iç çatışmalardan yararlanarak Sahra çölüne Müslüman olmuş İspanyol bir komutan olan Cudar Paşa komutasında 4.000 kişilik askeri kuvvet yolladı. Songay devleti'nin 40.000 kişilik gücü vardı ve sayıca üstündüler ancak Fas ordusundaki barutlu silah teknolojisine sahip değildiler. Tondibi Savaşı gerçekleşti ve Songay ordusu çabucak yenildi. Fas ordusu ilerleyerek Timbuktu, Cenne ve Songay'ın başkenti olan Gao'yu yağmaladılar. Bu zafere rağmen bölgeyi kontrol etmek lojistik açıdan çok zordu ve Saadiler(Fas) bu toprakları ellerinde tutamadılar. 1620 yılında tüm şehirlerin kontrolü kaybedeceklerdi.
Miras
Ahmed el-Mansur 1603 yılında vebadan öldü ve yerine oğulları geçti. Marakeş bölgesinde güçlü olan oğlu Zidan el-Nasır ve Fes bölgesinde güçlü olan oğlu Ebu Faris Abdullah, ülkenin taht kavgasıyla 2'ye bölünmesine yol açtı.
Ahmed el-Mansur döneminde Fas bağımsızlığını koruyarak Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı bir devlet olmaktan kurtuldu. Ahmed el-Mansur, Avrupa ve Osmanlı arasında dengeli bir politika izledi. Bütün inşaat, askeri ve diplomatik çabalar kazandığından fazla harcamasına neden oldu ve güneydeki Songay İmparatorluğu'na saldırarak zenginlik kazanmaya çalıştı. Ancak ele geçirilen toprakları kontrol etmek çok zordu ve Fas Sultanlığı topraklarını gittikçe kaybetmeye başladı. Ayrıca Faslıların Müslüman Songay'lılarla mücadelesi özellikle İslam dünyasında saygınlıklarını kaybetmelerine neden oldu.
Thonon-les-Bains
Thonon-les-Bains Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Haute-Savoie ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2017 tarihi itibarıyla 34,756'dır.
Josep Maria Fusté
Josep Maria Fusté Blanch (15 Nisan 1941 - 20 Nisan 2023), orta saha pozisyonunda görev yapmış İspanyol millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1960 yılında Barcelona kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Osasuna ve Hércules kulüplerinde oynadı ve 20 Nisan 2023'te hayata veda etti.
Hırvat Olimpiyat Komitesi
Hırvat Olimpiyat Komitesi (Hırvatça: Hrvatski olimpijski odbor, kısaca HOO), Uluslararası Olimpiyat Komitesine bağlı olan ve Hırvatistan'ı Uluslararası Olimpiyat Komitesinde temsil eden kuruluş. Komitenin merkezi Hırvatistan'ın başkenti Zagreb'dedir. Başkanlığını, 2002'den beri Zlatko Mateša yürütmektedir.
2006 yılında Zadar'da, dünya genelindeki Hırvat sporcuların katıldığı Hırvat Dünyası Oyunları'nı düzenleyen kurum; dört yıl sonra, 2010 yılında ikinci kez bu etkinliği organize etmiştir.
Admiral Kuznetsov sınıfı uçak gemisi
Kuznetsov sınıfı uçak gemisi (Rusça: Авиано́сцы ти́па «Кузнецо́в»), Sovyet adlandırma Projesi 11435, Rus ve Çin donanmaları tarafından işletilen bir sabit kanatlı uçak gemisi sınıfıdır. Başlangıçta Sovyet Donanması için tasarlanan Kuznetsov sınıfı gemiler, STOBAR konfigürasyonunda yüksek performanslı geleneksel uçakları fırlatmak için bir kayakla atlama kullanır. Tasarım, Sovyet filo havacılığında, yalnızca VSTOL uçaklarını fırlatabilen Kiev sınıfı taşıyıcılar üzerinde büyük bir ilerlemeyi temsil ediyordu.
Sovyetler Birliği'nin sınıf için sınıflandırması, gemilerin Montrö Sözleşmesini ihlal etmeden Türk Boğazlarından geçişine izin veren ağır uçak taşıyan bir kruvazör şeklindeydi, ancak Çin varyantları uçak gemileri olarak sınıflandırıldı. 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması nedeniyle, üç Kuznetsov sınıfı gemi, neredeyse kırk yıllık uzun bir inşaat süresi boyunca inşa edildi. İlk olarak Ukrayna SSR'sindeki Nikolayev Güney Tersanesi'nde iki gemi yerleştirildi ve bunu Ulyanovsk sınıfı nükleer enerjili süper gemilerin ilki takip etti.
Guido Reni
Guido Reni (4 Kasım 1575; Bologna, Papalık Devletleri - 18 Ağustos 1642, Bologna), erken barok dönemde mitolojik ve dinsel konulu resimleriyle tanınan İtalyan ressam.
On yaşındayken Flaman ressam Denis Calvaert'in yanında çıraklık yaptı. Sonraları Bolognalı Carracci'lerden etkilendi. Onların resme getirdikleri yenilikleri sürdürdü. 1599'da ressamlar loncasına kabul edildi. 1601'den sonra hem Bologna, hem de Roma'da atölye açarak çalıştı. Ünlü bir ressam olunca Giovanni Lanfranco, Francesco Albani ve Antonio Carracci gibi gençleri atölyesine aldı.
Papa V. Paulus ve Scipione kardinali Borghese'nin siparişleriyle çeşitli şapelleri fresklerle bezedi. Resimlerinde baroğun taşkın karmaşık tarzını, klasik resme özgü bir denetimle yumuşatarak yeni bir üslup geliştirdi. "Atalanta ve Hippomenes" (1625, Capodimonte Ulusal Müzesi ve Galerisi, Napoli) gibi kompozisyonları, antik idealleri yansıtan, zarif figürlere olan düşkünlüğünü gösterir. Yaşamının sonlarına doğru daha açık tonlara, yumuşak renklere ve serbest fırça vuruşlarına yöneldi.
Guido, Carracci'lerden başka Rafael'in freskleriyle antik Yunan heykellerinden de etkilenmişti. Gerçeğin idealize edilmiş oranlarla betimlendiği klasik bir uyuma ulaşmak için çaba harcadı. Resimlerinde dingin bir atmosfer, yumuşak renkler ve biçimler egemendi. Dinsel kompozisyonları onu Avrupa'da çağının en ünlü ressamlarından biri yaptı. Birçok İtalyan barok sanatçı onu kendine örnek aldı.
Leonid Tibilov
Leonid Tibilov (Osetçe:Тыбылты Харитъоны фырт Леонид/Tybylty Xarithony fyrt Leonid; (d. 28 Mart 1952, Verkhny Dvan, Znaur rayonu ), 2012 Güney Osetya cumhurbaşkanlığı seçimleri kazandıktan sonra Güney Osetya Cumhurbaşkanı seçilenin bir Güney Osetya'lı politikacı. 2017'de görev, sona ermiştir.
Leonid Tibilov 1992'den 1998'e kadar Güney Osetya KGB eski başkanıydı. Daha sonra bir ilk başbakan yardımcısıdır ve Gürcü-Oset barış komisyonuna eş-başkanlık etmiştir. Tibilov, 2006 başkanlık seçimlerinde oyların % 98'ini kazanan Eduard Kokoity'e karşı yenilmiştir.
Tibilov, David Sanakoyev'e karşı oyların % 42,5 ini aldı. İkinci turda oyların % 54'ünü alarak cumhurbaşkanı seçildi. 19 Nisan 2012'de göreve başladı.
Give Me All Your Luvin'
"Give Me All Your Luvin'" Amerikalı şarkıcı Madonna'nın on ikinci stüdyo albümü MDNA'den çıkan ilk teklisi.
Parasteatoda valoka
Parasteatoda valoka, Parasteatoda cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Benjamin N. Cardozo
Benjamin Nathan Cardozo (24 Mayıs 1870, New York – 9 Temmuz 1938, New York), ABD'li hukukçu ve yargıç. 1932-1938 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi yargıçlığı yapmıştır. Ayrıca Yale Üniversitesi'nde yargı sürecine ilişkin dersler vermiştir.
İlk Yılları ve Ailesi
Benjamin Nathan Cardozo, Amerikan Devrimi öncesinde Londra'dan Amerika'ya göç etmiş Portekizli Yahudi bir ailenin üyesi olarak 1870 yılında New York'ta dünyaya gelmiştir. Babası Albert Jacob Cardozo da hukukçu olup, New York Yüksek Mahkeme yargıçlığı yapmış, 1872 yılında isminin bir yolsuzluk suçlamasına karışması üzerine istifa etmiştir. Annesi Rebbecca Washington ise, Benjamin henüz 9 yaşındayken ölmüştür. 1885 yılında ise babası ve kız kardeşi Grace ölmüştür.
Benjamin'in ilk yıllarında, babasının da etkisiyle dini ritüeller önemli bir yer tutmuştur. Özellikle ABD'nin en eski sinagogu olan Congregation Shearith Israel'de gerçekleştirilen etkinliklere babasıyla birlikte sık sık katılırdı.
Eğitim
Benjamin Cardozo 1885 yılında, 15 yaşındayken Columbia Kolejine başlamıştır. 1889 yılında ise Columbia Law School'a kabul edilmiştir. Burada hukuk eğitimi alırken, aynı zamanda Felsefe Fakültesi ve Siyasal Bilgiler Fakültesine kaydolmuş ve bu fakültelerde de dersler görmüştür.
Meslek Hayatı
1891 yılında Baro'ya kabul edilerek avukatlık yapmaya başlamıştır. Hukuk alanındaki bilgi birikimi nedeniyle kendisine "avukatların avukatı" denilmekteydi. Başarılı avukatlık kariyerinin ardından, 1913 yılında New York Eyaleti Yüksek Mahkemesi'ne yargıç olarak seçilmiştir. 1917 tarihine kadar yürüttüğü bu görevin ardından, 1917-1926 tarihleri arasında New York Temyiz Mahkemesi üyeliği, 1927-1932 tarihleri arasında New York Temyiz Mahkemesi Başyargıçlığı, 1932-1938 tarihleri arasında ise Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi yargıçlığı görevlerini yürütmüştür.
Kevin Gutiérrez
Kevin Gutiérrez (d. 1 Mart 1995), Meksikalı futbolcudur. Liga MX ekiplerinden Querétaro FC'de oynuyor.
Johann Heinrich Füssli
Johann Heinrich Füssli (d. 7 Şubat 1741 - ö. 17 Nisan 1825) İsviçreli ressam, teknik ressam ve sanat yazarı. Ömrünün çoğunu Birleşik Krallık'ta geçirmiştir.
Biyografisi
İsviçre'de doğan Füssli, İngiltere'de romantizm'in önemli sembollerinden birisi olmuştur. Portre ressamı olan Füssli, Johann Caspar Füssli'nin oğludur. Ressamlıktan önce rahiplik için eğitim alan Füssli daha sonra 1761'de papazlık rütbeleri almıştır. 1765 tarihinde, İngiliz büyükelçinin çizimlerini beğenmesi üzerine yaptığı bir öneri ile Berlin'den Londra'ya gelmiştir. Joshua Reynolds Füssli'yi resme yönlendirmiştir. 1770 ile 1778 yılları arasında İtalya’da kalmıştır. İtalyan rönesans dönemi ressamlarından Michelangelo'nun sitilini kendisine örnek almıştır. Daha sonra, The Nightmare ismiyle bilinen tablosunu Detroit Sanat Enstitüsü'nde sergilemiştir. 1782 yılında, yaptığı tablonun Kraliyet Sanat Akademisi’nde sergilenmesiyle şöhreti artmıştır.
Füssli, John Boydell’in Shakespeare Galerisi için birkaç resim yapmıştır. 1799’da Milton Galeri isminde, kendi çalışmalarından oluşan 47 eserlik bir sergi açmıştır. Füssli, sağlıklı bir hayat yaşadıktan sonra, Kontes Guildford'un Putney Hill'de bulunan evinde 84 yaşında ölmüştür. St Paul Katedrali mezarlığına gömülmüştür.
Convolvulus canariensis
Convolvulus canariensis, Convolvulaceae familyasının bir türüdür.
Açıklama
Tırmanmaya yatkın endemik bir bitkidir. Bu bitki familya içinde, oval-dikdörtgen, uzun ve yoğun tüyleri olan yapraklarıyla diğerlerinden ayrılırlar.
Dağılım
Kanarya Adaları'na özgüdür.
Taksonomi
Convolvulus canariensis, Carlos Linnaeus tarafından tanımlanmış ve Species Plantarum 1: 153'te yayınlanmıştır. 1753.
Etimoloji
Convolvulus : Latince convolvere'den gelen ve "dolaşmak" anlamına gelen genel bir isimdir.
canariensis : En geniş anlamıyla Kanarya Adaları'ndaki konumuna atıfta bulunan coğrafi epitet.
Ella Fitzgerald
Ella Jane Fitzgerald (25 Nisan 1917 - 15 Haziran 1996) yirminci yüzyılın en önemli Amerikalı caz vokalistlerinden biridir.
Entonasyonunun ve yorumunun kusursuzluğu, doğaçlamalarda bir trompet gibi kullanabildiği üç oktav aralığını aşan sesiyle anılır. Elli yedi seneyi aşan kariyerinde 13 Grammy Ödülü ile ABD başkanları Ronald Reagan (Ulusal Sanat Madalyası) ve George H. W. Bush (Özgürlük Madalyası) tarafından verilmiş iki ayrı ödüle sahip oldu.
Trompetçi ve caz vokalisti Louis Armstrong, gitarist Joe Pass ve orkestra şefleri Count Basie ve Duke Ellington ile yaptığı çalışmalarla da tanınır.
Yaşamı
ABD'nin Newport News, Virginia şehrinde doğdu. Kısa süre sonra boşanan annesiyle New York'a taşındı. Geçirdiği tatsız olaylar yüzünden öğrencilik yıllarını güçlükle geçirmiş, ardından bir süre evsiz olarak yaşamıştır.
İlk kez 17 yaşında Apollo Tiyatrosu'nda sahneye çıktı. Chick Webb'le tanıştı ve haftalık 12.50 dolar karşılığında grupla beraber turneye çıktı. "Love and Kisses" ilk kaydı yapılan, "A-Tisket, A-Tasket" ise tanınmasını sağlayan parçalardır. Webb'in ölümünden sonra orkestranın ismi değişti ve liderliği Fitzgerald devraldı.
1941'de solo kariyerine başladı ve Norman Granz'la çalıştığı caz konserlerine devam etti. Swing döneminin sona ermesi ve turnelere çıkan büyük orkestraların kapanışıyla birlikte Fiztgerald, ortaya çıkan Be-Bop akımından etkilenerek vokal tarzını değiştirdi. Dizzy Gillespie Orkestrası ile çalışmaları da onu yönlendirmiştir. Aynı dönemde Scat (kelimelerin olmadığı, anlamsız hecelerle emprovizasyon) tekniğini geliştirmiş ve ününü artırmıştır. Piyanist Ellis Larkins ile birlikte Gershwin bestelerini seslendirdi.
Çeşitli bestecilerin eserlerini seslendirdiği 8 şarkı kitabının (Great American Songbook) kayıtları devam ederken uluslararası turnelere de çıktı. Ölümünden sonra The New York Times köşe yazarı Frank Rich, bu eserleri seslendirerek beyaz ve Afrika kökenli Amerikalılar arasındaki kültürel bağların güçlenmesinde önemli rolü olan Fitzgerald'ın bunda en az Elvis Presley kadar başarılı olduğunu söylemiştir. Afrika kökenli bir sanatçının, göçmen Yahudiler tarafından bestelenmiş yoksul kesimi anlatan şarkılarını Hristiyan beyazlara sevdirebilmiş olması, bu başarısını doğrular.
Fitzgerald uzun kariyeri boyunca ünlü birçok müzisyenle birlikte çalıştı. Trompetçi Roy Eldridge ve Dizzy Gillespie, gitarist Herb Ells, Abraham Laboriel, piyanist Tommy Flanagan, Oscar Peterson, Lou Levy, Paul Smith, Jimmy Rowles ve Ellis Larkins bunlardan bazılarıdır. Bu birliktelikler küçük gruplardan oluşuyordu ve performanslar genellikle canlıydı.
Decca, MGM, Atlantic, Capitol beraber çalıştığı şirketlerden bazılarıdır. Fitzgerald son kaydını 1989'da yapmış, 1991 yılında da son konserini vermiştir.
8 Şarkı Kitabı
(Parantez içindeki isimler: aranjörler)
Krunoslav Simon
Krunoslav Simon (d. 24 Haziran 1985; Zagreb), Hırvat profesyonel basketbolcu. Şutör gard ve kısa forvet pozisyonlarında oynamaktadır. Hırvatistan Ligi ekibi Cedevita Junior forması giymektedir.
Kariyerinde beş sezon Anadolu Efes forması giydi ve iki kez EuroLeague şampiyonu oldu. 2022'de #44 forma numarası Efes tarafından emekli edildi.
Öter ardıç kuşu
Öter ardıç kuşu ya da çil bakal (Turdus philomelos), karatavukgiller (Turdidae) familyasından, Avrasya'nın tamamına yakın bir alanda yaşayan, ötücü bir kuş türüdür. Üst tüyleri kahverengi, alt tüyleri ise kara benekli krem ya da ten rengidir ve üç alt türü tanınır. Tekrar eden şarkıya benzer kendine özgü şakımalarıyla bilinir.
Ormanlarda, bahçe ve parklarda ürerler ve kısmen göçmendirler. Önemli bir popülasyonu kışları Avrupa'nın güneyinde, Kuzey Afrika'da ve Orta Doğu'da geçirirler. Aynı zamanda Yeni Zelanda ve Avustralya'ya da tür olarak yerleştirilmiştir. Dünya popülasyonu tehdit altında değilse de Avrupa'nın bazı bölümlerinde tarım uygulamalarının değişmesi nedeniyle ciddi derecede popülasyon düşüşü olmuştur.
Öter ardıç kuşu çalılık ya da ağaçlara, duvarları çamurla kaplı kase şeklinde yuva yapar ve dört ila beş adet koyu benekli mavi yumurta yumurtlar. Hepçildirler ve örs gibi kullandıkları bir taşın üzerinde salyangozların kabuklarını kırarlar. İç ve dış parazitlerden etkilenir ayrıca kediler ve diğer yırtıcı kuşlar tarafından avlanırlar.
Adı
Öter ardıç kuşu 1831 yılında Alman ornitolog Christian Ludwig Brehm tarafından tanımlanmıştır ve o zamandan beri ilk verilen bilimsel adını korumaktadır: Turdus philomelos. Cins ismi olan Turdus, ardıç kuşunun Latincesidir. Bilimsel adın ikinci bölümü ise Yunan mitolojisinde dili kesildikten sonra şakıyan bir kuşa dönüşen Atinalı prenses Filomela'ya bir atıftır. Adı Grekçe Φιλο philo- (seven), ve μέλος melos (şarkı) kelimelerinden oluşmuştur.
Sınıflandırma
Yakın zamanlarda yapılan moleküler bir araştırma sonucunda öter ardıç kuşunun en yakın akrabalarının, benzer renkte tüylere sahip olan ökse ardıç kuşu (T. viscivorus) ve Çin ardıç kuşu (T. mupinensis) olduğu ortaya çıkmıştır. Bu üç tür Turdus soyundan erken dönemlerde ayrılan bir dalına aittirler ve karatavuk (T. merula) gibi diğer Avrupa ardıç kuşları ile akrabalık bağları daha uzaktır.
Öter ardıç kuşunun üç alt türü bulunur. T. p. philomelos türün dağıldığı alanların tamamına yakınında bulunur. Britanyalı ornitolog William Eagle Clarke tarafından 1913'te tanımlanan T. p. hebridensis göçmen değildir ve İskoçya'da Dış Hebridler ile Skye Adası'nda bulunur. Bu alt tür koyu kahverengi sırtı, grimsi kıçı, açık ten rengi alt tüyleri ve hafif grimsi yanları ile en koyu renkli alt türdür.
Fiziksel özellikleri
Öter ardıç kuşu 20 ila 23,5 cm boyunda ve 50 ila 107 g ağırlığındadır. Erkek ile dişinin tüyleri birbirine benzer. Sırtları düz kahverengi, alt tüyleri ise "V" şeklinde kara benekli krem ya da sarı-ten rengidir ve karın tüyleri daha soluktur. Kuyrukları kısadır. Kanat altları sıcak sarı renkli, gagaları sarımsı ve ayak ile bacakları da pembedir. Bu türün üst tüylerinin tonu İsveç'ten Sibirya'ya doğru donuklaşır. Yavru kuşlar da erişkin kuşlara benzer ama sırtlarında ve kanat üst tüylerinde ten rengi ve turuncu çizgiler bulunur.
Avrupa ardıç kuşları arasında öter ardıç kuşuna en çok benzeyen tür kızıl ardıç kuşudur (T. iliacus) ama bu türün kalın ve beyaz bir göz bandı bulunur, yanları kızıldır ve uçarken kanat alt tüyleri kızıl renklidir. Ökse ardıç kuşu (T. viscivorus) daha büyüktür ve kuyruk köşeleri beyaz renklidir. Çin ardıç kuşunun (T. mupinensis) tüy renkleri çok benzese de yüzünde kara izler bulunur ve aynı bölgede yaşamaz.
Öter ardıç kuşunun çağrısı kısa ve tiz tsip sesidir ama göç döneminde kızıl ardıç kuşunun çağrısına benzeyen ama daha kısa süren ince ve tiz siip çağrısını kullanır. Alarm çağrısı çuuk - çuuk sesidir ve tehlikenin artmasıyla daha kısalır ve kulak tırmalıyıcı hâle gelir. Erkeğin ağaç ve çatı tepelerinden ve diğer yüksek yerlerden yaptığı şakıma yüksek ve açıkça duyulan ve iki ila dört kere tekrar eden müzikal bir şakımadır: filip filip filip codidio codidio quitquiquit tittit tittit tereret tereret tereret. Bu şakıma, Dış Hebridler alt türü tarafından şubat ayından haziran ayına kadar yapılır ancak diğer alt türler tarafından kasımdan temmuza kadar yapılır. Ağırlığına oranla bu kuş türü en yüksek sesle şakıyan kuşlardan biridir.
Erkek bireylerin 100'den fazla müzikal dizi içeren repertuvarları olabilir. Bunların çoğu ebeveynlerinden ve komşu kuşlardan kopyalanır. Yapılan taklitler arasında telefon melodileri gibi insan yapısı sesler vardır ve ayrıca ak yüzlü ıslıkçı ördek gibi egzotik olanlar da dahil olmak üzere evcil ve esaret altında olan hayvanların da sesini taklit eder.