cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Türk Tıp Öğrencileri Birliği
Üye tıp fakülteleri ile Türkiye’deki 30.000'den fazla tıp fakültesi öğrencisinden oluşan bir ağa sahip olmakla birlikte, uluslararası çapta ise kurulduğu yıldan beri üyesi olduğu IFMSA (Uluslararası Tıp Öğrenci Birlikleri Federasyonu) dahilinde 129 ülkede bulunan 140 Ulusal Üye Kuruluşu arasında Türkiye’yi temsil etmektedir.
Birlik; Türkiye’deki tıp fakültesi öğrencileri için ve tıp fakültesi öğrencileri tarafından yürütülen, tamamen gönüllülük esas alınarak çalışan bir organizasyondur. Birleşmiş Milletler ve WHO (Dünya Sağlık Örgütü) tarafından resmî olarak tanınan IFMSA’in Türkiye’deki temsilcisi konumundadır
Birlik, faaliyetlerini 6 çalışma kolunda yürüttüğü projeler ve çeşitli organizasyonlarla yürütmektedir. Bunlar; tıp eğitimi, halk sağlığı, insan hakları ve barış, üreme sağlığı, staj ve araştırma değişimi çalışma kollarıdır. Bunların yanında kendi eğitmenlerini yetiştirerek kişisel gelişim eğitimleriyle tıp öğrencilerine farklı platformlar yaratmaktadır
7. Panzer Tümeni
7. Panzer Tümeni, II. Dünya Savaşı sırasında Fransa muharebelerinde görev almış seçkin bir tümendi. General Erwin Rommel uzun süre komutanlığını yapmıştır. Tümen hızı ve yüksek manevra kabiliyeti nedeniyle "Hayalet Tümen" olarak adlandırılmıştır. Fransa'daki görevi sonrası tümen Kuzeydoğu cephesine doğru kaydırılmış ve nihayetinde Berlin'in savunmasında yer aldıktan sonra 1945 yılında Berlin'in kuzeybatısında İngiliz birliklerine teslim olmuştur.
7. Panzer Tümeni Fransa görevi
Polonya'ya başarılı bir işgal sonrası Hitler, Erwin Rommel'e istediği bir tümenin komutasını verebileceğini söyledi. Rommel tank savaşında herhangi bir tecrübesi olmamasına karşın bir Panzer tümeni istedi ve 15 Şubat 1940 tarihinde 7. Panzer tümeni'nin komutanlığına getirildi. Diğer ülkelerin işgali için Alman 15. Panzer kolordusu'nda General Hermann Hoth kumandasında 7. Panzer Tümeni'de görev yapmaya başladı.
"Hayalet tümen" / Erwin Rommel komutasında "Hayalet tümen"
Fransa savaşı sırasında 7. Panzer tümeni çok hızlı hareket etmesiyle tanınır oldu. İlerlemesi öylesine hızlıydı ki çoğu zaman Alman karargâhı bile o an tümenin nerede olduğundan emin olamıyordu. Bu nedenle ona "hayalet tümen" (Almancada:"Gespensterdivision") adı verildi. Rommel çoğunlukla bir tankın üzerinden kumandayı yürütüyordu ve bu onu çoğu komutanın karargâhtan emirler vermesi nedeniyle özel bir komutan haline getirmişti. Ayrıca kendi gerekli gördüğü durumlarda ana karargâh ile iletişimi kesmesi de onun diğer bir özelliğiydi. Başarıları ve Hitler tarafından önem verilmesi sayesinde üstlerinden bağımsız edebilmesi avantajı olarak görüldü.
7. Panzer tümeni Doğu cephesi - Şubat 1941 - Mayıs 1942
Barbarossa Harekâtı sırasında tümen Kremlin yakınlarında St Basil's Cathedral'ini görecek şekilde konumlanma görevi almıştır.
Popüler kültür
İsveç Power Metal grubu Sabaton 2008 yılı albümlerinde yer verdikleri bir şarkı "Ghost Division" ("Hayalet tümen") adını taşımaktadır.
Valur
Valur, İzlanda'da bulunan bir futbol takımı.
Kulüp İzlanda'nın başkenti Reykjavik'de, 11 Mayıs 1911 tarihinde kurulmuştur. Kulübün ismi İzlandaca'da Şahin anlamına gelir. İzlanda'nın en üst ligi olan Úrvalsdeild'de mücadele etmektedir.
Kulüp her ne kadar futbol oynamak için kurulmuşsa da 1940'lı yıllarda yeni spor dallarını da bünyesine katmaya başlamıştır. Önce hentbol, daha sonra kayak dallarında da yarışmaya başlamış, ilk ulusal hentbol şampiyonasını da kazanmışlardır. 1948'de kadın hentbol, 1970'lerde de kadın futbol takımlarını kuran kulüp, 1970 yılında Körfuknattleiksfélag Reykjavíkur (Reykjavík Basketball Club, KFR) isimli basketbol takımını da kurmuştur.
1939 yılında antrenman yapmak ve maçlarını oynamak için satın aldıkları Hlíðarendi stadyumu 2004-2007 yılları arası tadilatta olduğundan, takım futbol maçlarını 3.000 kişi kapasiteli Vodafonevöllurinn stadında oynamış, daha sonra kendi evine dönmüştür. Vodafone firmasıyla 2007 yılından itibaren geçerli olmak üzere 5 yıllık sponsorluk anlaşması yapılmıştır.
Resmo Kuşatması
Resmo Kuşatması, 1645-1669 Osmanlı-Venedik Savaşı'nda evre.
1646 yılında Girit'e ikinci kez çıkarma yapan Osmanlı ordusu 7 Ekim-16 Kasım 1646 tarihlerinde kuşattığı Venedik'e ait Resmo kalesini fethetti.
Kuşatma öncesi
Venedik 1646 yılında Çanakkale Boğazı'nı ablukaya alarak Osmanlı Donanması'nın Girit'e takviye götürmesinin engellenmesi stratejisini benimsedi. Tomaso Morosini komutasındaki 23 parçalık Venedik donanması 20 Mart'ta Suda'dan ayrıldıktan sonra, Bozcaada'yı ele geçirip üs haline getirmeyi amaçladıysa da, 31 Mart'ta Bozcaada Muharebesi'nde yenilgiye uğradı. Yeni Girit Serdarı Sultanzade Mehmed Paşa komutasındaki birlikleri de taşıyan Koca Musa Paşa komutasındaki 64 parçalık Osmanlı Donanması (26 Mayıs'taki ilk denemeden sonra) 4 Haziran'da Venedik donanmasıyla çatışmaya girmeden Ege Denizi'ne açıldı. Venedik donanmasına ise (bir önceki yıla nazaran) Batı'dan daha az katkı gelmiş, Villaroel komutasındaki 6 kadırgalık Malta ve Zambeccari komutasındaki 5 kadırgalık Papalık filosu Venedik donanmasına iltihak etmişti (Avrupa devletleri o dönemde Otuz Yıl Savaşları'nın son yıllarını geçiriyorlardı). 98 parçaya ulaşan müttefik donanma Sakız civarında Osmanlı donanmasına taarruz etmek ile Hanya açıklarında mevzilenip Osmanlıları burada karşılama seçenekleri arasında kararsız kalırken Osmanlı donanması 11 Temmuz'da Girit açıklarında belirdi ve Hanya körfezine girdi. Müttefik donanma 14 Ağustos'ta kalyonların bombardımanı ve ateş gemileriyle Osmanlı donanmasını dar körfezde yakmaya çalışsa da taarruz başarısız oldu ve 8 Eylül'de Malta ve Papalık filoları limanlarına döndüler.
Kuşatma
Osmanlıların bir yıl önce ele geçirdikleri Hanya'nın Muhafızlığına Budin Beylerbeyi Deli Hüseyin Paşa getirilmişti. Hüseyin Paşa, Kisamo ve Esterni Kaleleri'ni zaptederek harekât bölgesini genişletti ve Haziran 1646’da Suda Limanına giren Venedik donanmasının karaya çıkma teşebbüsünü püskürttü. 12 Temmuz'da karaya çıkan Girit Serdarı Sultanzade Mehmed Paşa Venediklilerin üssü görevini gören Suda'ya taarruz ettiyse de, kuşatma başarılı olamadığı gibi Mehmed Paşa da sıtmadan öldü. Girit Serdarlığı görevine Hanya Muhafızı Deli Hüseyin Paşa tayin edildi.
Düşman çıkarmasına mahal vermemek üzere Suda Limanı ve Abokron’da Çukadar Mustafa Paşa komutasında az sayıda asker bırakıldı. 27 Eylül'de ise Türk ordusu kuşatma toplarıyla Resmo’ya ilerledi. Yol boyunca ufak kaleleri ele geçiren ordu 5 Ekim'de Resmo önüne ulaştı. Rumeli Beylerbeyi Küçük Hasan Paşa, Anadolu Beylerbeyi Çiftelerli Osman Paşa, Yeniçeri Ocağı Kethüdası İbrahim Ağa ve Zağarcıbaşı Mustafa Ağa emrindeki askerlerle kale önündeki metrislere girdiler.
Resmo Kuşatması 7 Ekim'de Türk topçusunun bombardımanıyla başladı. 8 Ekim'de Venedikliler huruç harekâtıyla topların ateşleme mekanizmalarına çivi çakarak kullanılamaz hale getirmeye teşebbüs ettilerse de Türk askerlerinin durumu farkederek silah başı yapması sonrasında başlayan muharebede 1.500 Venedik askeri öldü. Dış kaleye doğru beş yerden lağım patlatılması ve iki koldan toprak sürülmesiyle kale önündeki hendeğe ulaşıldıktan sonra 18 Ekim'de kalenin tersane tarafından içeriye giren serdengeçtiler 20 Ekim'de hendekleri ele geçirdi. Hendeklerin doldurulmasının ardından patlatılan lağımlarla dış kale surları yıkıldı ve aynı gece taarruzla dış kale ele geçirildi. Bu mücadelede Türk ordusu 1.000, Venedik garnizonu ise 5.000 asker kaybederken Komutan Cornaro da savaş dışı kaldı.
İç kalenin fethi için kazılan metrislere Rumeli ve Anadolu askeri ile yeniçeriler girdi. İlk olarak deniz tarafından tahta köprüler kurularak buradaki tabyaların ele geçirilmesi düşünüldüyse de, başarısız olundu. Kuşatmacılar ardından hisar duvarının altından bir lağım kazdılarsa, o da sert bir kayaya denk geldiğinden etkisiz kaldı. Bu defa Şâtırbaşı Mehmed Zemân Bey tarafından hisar kapısının yanındaki kulenin altına bir başka lağım kazıldı ve Türk ordusu 14 Kasım'da hücuma geçti. Topçu ateşiyle de iç kale duvarları ve istihkâmlar neredeyse tamamen yıkıldı.
Bu arada kaledeki garnizonda başlayan veba salgını Türk askerlerine de sıçradı. Daha fazla dayanamayacağını anlayan Venedikli komutan Luigi Minotto 15 Kasım akşamı teslim bayrağını çekti. Teslim koşullarını görüşen Veli Kethüdâ, Küçük Hasan Paşa ve Yeniçeri Kethüdası Mustafa Ağakale halkına bir amanname vererek isteyenlerin mallarıyla birlikte şehri terk edebileceklerini, isteyenlerin ise Resmo'da kalabileceklerini bildirdi. 16 Kasım'da Venedikli bir kaptan kalenin anahtarlarını Deli Hüseyin Paşa’ya tevdi etti ve yaklaşık 700 kişilik muhafız kıtası da Osmanlı hizmetine girdi. Ayrıca, büyük miktarda ağır cephane ile erzak da Osmanlılara terkedildi. Kale komutanı Luigi Minotto 18 Kasım'da Kandiye yolunda vebadan öldü.
Kuşatma sonrası
Osmanlılar Resmo kalesini ele geçirdikten sonra bir kiliseyi fethin sembolü olarak camiye çevirip Sultan İbrahim Camii adını verdiler ve ilk Cuma namazını burada kıldılar. Caminin yakınlarına ise bir medrese ve bir hamam, kalenin içine de yeni bir cami inşa ettiler ve kuşatma sırasında hasar gören binaları onardılar.
1667 yılında Resmo'yu da gezen Evliya Çelebi şehir ve kale için "Dış kale dörtgen şeklinde olup hendeksizdir ve etrafındaki tabyalar da pek sağlam değildir. Dış kalenin üç kapısı vardır. Bunlardan ikisi doğuya açılan Tekke ve Seluniye kapıları, diğeri güneye açılan Büyükkapı’dır. Seluniye Kapısı’ndan limana kadar kale duvarları yoktur. Fetihten sonra Osmanlılar denize kazık çakmak suretiyle bu bölgeye duvar inşa etmişlerdir. Şehirde hepsi kiliseden çevrilme altı cami bulunmaktadır. Sultan İbrâhim Camii iç kalede, Vâlide Camii Tekke Kapısı’nın iç yüzünde, Veli Paşa Camii bu kapının önünde mezarlık içinde, Hüseyin Paşa ve Ankebût Ahmed Paşa camileri çarşı içerisinde yer almaktadır. İç kale deniz kıyısında kayalık bir alan üzerine beşgen şeklinde ve tamamen taştan yapılmıştır. Kale duvarlarının etrafında dört büyük tabya yer almaktadır. Doğuya açılan tek kapısı bulunan kalede elli ev mevcuttur." kayıtlarını tutmuştur.
Fetih haberi ulaştıktan sonra İstanbul’da üç gün üç gece şenlik ve donanma yapıldı. Serdar Deli Hüseyin Paşa ise kışlamak üzere orduyu da alarak Hanya’ya döndü.
Hanya'dan sonra Resmo'nun da kaybına engel olamayan Venedik Başamirali Capello Venedik Senatosu tarafından azledildi ve yerine Battista Grimani getirildi. Venedik Donanması Ege Denizi'ndeki harekâtını sürdürdü ve Hanya'dan dönen Osmanlı Donanması'yla çarpıştığı 27 Ocak 1647'de Eğriboz Deniz Muharebesi'nde hem Venedikli Amiral Tomasso Morosini hem de Osmanlı Kaptan-ı deryası Koca Musa Paşa öldüler.
Poşet
Poşet, kâğıt, alüminyum folyo, plastik film veya başka tür bir paketleme malzemesinden yapılmış, genellikle tek kullanımlık miktarlarda yiyecek veya ketçap veya şampuan gibi tüketim mallarını içermek için kullanılan küçük bir torba veya kesedir. Paketler, paketin bir kısmında küçük bir yırtılma veya açılma ve daha sonra, içeriğin sıkılması ile açılır.
Paketlerde dağıtılan çeşniler arasında ketçap, hardal, mayonez, salata kreması, HP Sauce, tartar sosu, sirke ve soya sosu bulunur. Sosisli sandviçler, patates kızartması veya hamburger gibi hazır yiyeceklere sahip paketlenmiş yiyeceklere küçük miktarlarda baharat dağıtmak için basit ve düşük maliyetli bir yol sağlarlar ve fast-food restoranlarında yaygındırlar. Potpourri kokuları poşetlerde de satılmaktadır. Potpuri poşet zarfları kokulu otlar ve çiçeklerle doldurulur veya aromatik kokulu yağ içeren vermikülit kullanılır. Arjantin ve Uruguay'da süt ve yoğurt da paketler halinde satılmaktadır.
1983 yılında Hint Cavin Kare şirketi, fakirlere daha uygun hale getirmek için büyük şişeler yerine küçük plastik paketlerde şampuan satmaya başladı. Plastik paketlerde az miktarda şampuan ve deterjan satışı Filipinler, Hindistan ve diğer Doğu ülkelerinde çok popülerdir. 2011 yılında Hindistan'da satılan şampuanın% 87'si poşet içindeydi.
En çok satan video oyunları listesi
Bu liste, tüm zamanların en çok satan video oyunlarını göstermektedir. Bugüne kadar en çok satan video oyunu, Mojang tarafından Mayıs 2009 tarihinde bilgisayar, mobil ve konsol gibi pek çok platformda yayımlanan açık dünya oyunu Minecraft, bütün platformalarda 238,000,000'dan fazla kopya satmıştır. EA tarafından yayımlanan Tetris ile Grand Theft Auto V, 170 milyondan fazla kopya satan diğer video oyunlarıdır. Tek bir platformda en çok satan oyun ise Wii konsolu için piyasaya sürülmüş olan yaklaşık 83 milyon satışla Wii Sports'dur.
Resmî satış rakamları yerine kayıtlı hesap, abonelikler ve ücretsiz oyun sahipliği gibi verilere dayanan oyuncu sayısına göre bir liste için aktif oyuncu sayısına göre en çok oynanan video oyunları listesine bakınız. En çok satan oyun serileri için, en çok satan video oyunu serileri listesine, brüt hasılatı bildirilen oyunlar için ise en çok hasılat elde eden arcade oyunları listesi ile en çok hasılat elde eden mobil oyunları listesine bakınız.
Winnebago County, Illinois
Winnebago ili veya Winnebago County Amerika Birleşik Devletleri'nin Illinois eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 285,350'dır. İlin merkezi Rockford şehridir.
Robar RC-50
Phoenix Robar RC-50, etkili keskin nişan tüfeklerinden biridir. Anti-materyal özelliğe sahiptir.
Tampico
Tampico, Meksika'da yer alan Tamaulipas eyaletinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 297.284'tür.
Tralleis
Tralleis antik kenti Aydın ilinin kuzeyinde, Kestane Dağı'nın (Mesogis) güney yamacındaki geniş ve yüksek plato üzerinde konumlanır. Antik metinlerde Menderes Nehri veya Mesogis Dağı'nın sınır kabul edilmesi kentin bazen Karia, bazen de Lidya Bölgesi içinde gösterilmesine neden olmuştur. Strabon, Magnesia'dan gelerek Tralleis'e ulaşan antik yolun solunda Mesogis Dağı'nın, sağında ise Maiandros Irmağı Ovası'nın bulunduğunu ve kentin etrafı korunmuş yaşayan halkın Anadolu'daki diğer kentler kadar zengin bir halk tarafından iskan edildiğini ve kentte yaşayan bazı kişilerin başka eyaletlerde önemli mevkilere geldiğini söyler.
Tralleis'in Tarihçesi
Menderes havzasının verimli toprakları üzerine kurulmuş olan bu kent İskender tarafından alınmasından sonra Hellenistik krallıklar arasında sık sık el değiştirmiştir. Kentin ismi antik kaynaklarda çoğunlukla Tralleis, ender olarak da Trallis şeklinde geçer. Atinalı tarihçi Ksenofon, Anabasis ve Hellenika adlı eserlerinde kentten Tralli şeklinde bahsetmektedir. Diğer antik kentlerde olduğu gibi Tralleis bir kavim olan Traller ve Argonlular tarafından Dor göçleri sonrasında kurulmuş ve ismini de buradan almıştır. Ancak kentin adını Tralla veya Thiba adında bir Amazon'dan aldığı düşüncesi de bulunmaktadır. Antik Dönemin önemli yazarlarından Yaşlı Plinius'a göre kent sakinlerinin su ihtiyacı Tralleis'in içinden geçen Thebaid adı verilen su kaynağının birleştiği Eudon (Tabakhane) Nehri'nden karşılanmaktadır. Tralleis’te bu gün ayakta kalan tek yapı “Üç Gözler” olarak adlandırılan 2. asırda yapılmış olan, antik çağın eğitim, spor ve kültür açısından önde gelen yapılarından olan gymnasiuma ait kalıntıdır.
Tralleis kentinin güneybatısındaki Dedekuyusu (Deştepe) Höyüğü, kentin erken dönem tarihi hakkında bilgi vermektedir. Höyük üzerinde yapılan çalışmalarda Kalkolitik Çağ, Erken ve Orta Tunç Çağlarına ait seramikler ele geçmiştir. Ancak kentin Klasik Dönem öncesi tarihi hakkındaki bilgilerimiz yetersizdir. İÖ 546 yılında Perslerin Lydia Krallığı'na son vermesinin ardından Tralleis'in kenti Pers İmparatorluğu'nun idaresine girmiştir. Tralleis, Ksenophon'un yaşadığı dönemde genç Kyros'a bağlı bir Pers Satraplığıdır. Genç Kyros'un abisi Pers Kralı Artakserkses'i tahttan indirmek için MÖ 401-400 yıllarında düzenlediği seferde mağlup olması üzerine Tralleis, Pers denetiminde Karia Satraplığı'na bağlı bir merkez konumuna geldiğini 2011 yılında Tralleis antik kent hakkında araştırma yapan belgesel yönetmeni Tekin Gün notlarından anlaşılmaktadır.
Büyük İskender'in MÖ 334 yılında Pers Kralı Dareios'u yenerek Anadolu'ya girmesiyle Tralleis de diğer birçok Batı Anadolu kenti gibi gönüllü olarak Makedonya Krallığı'nın hakimiyetini kabul etmiştir. İskender'in Halikarnassos'u aldıktan sonra Phrygia'ya doğru yola çıkmadan önce mancınık ve diğer savaş aletlerini Tralleis'e taşıttığı, Halikarnassos'u aldıktan sonra ise bütün Karia'nın satraplığını Idrieus'un karısı Ada'ya verdiği bilinmektedir. Büyük İskender'in MÖ 323 yılında ölümünden sonra komutanlar arasında çıkan Diadokhlar (halefler) Savaşları'nda kent kısa süreli olarak Asandros, Antigonos ve Lysimakhos arasında el değiştirmiştir. Diadokhlar arasında MÖ 281 yılında yapılan Kurupedion Savaşı sonrasında ise Seleukos Krallığı'nın egemenliğine girmiş ve Seleuka adını almıştır. Kentin Seleukoslar Dönemi'ndeki durumu konusundaki bilgilerimiz yetersizdir. Ancak Seleukos Kralı III. Antiokhos (MÖ 241-187) ile Pergamon Kralı II. Eumenes (MÖ 197-159) ve müttefiki Romalılar arasında, Sipylos (Yamanlar) Dağı yakınlarında MÖ 190'da yapılan Magnesia Savaşı'nda Tralleis halkı, III. Antiokhos'u desteklemiştir. Tüm bu olaylar kentin İÖ 190 yılında Seleukos Krallığı'na bağlı bir şehir olduğunu göstermektedir. Savaşın kaybedilmesi sonrasında Tralleisliler Romalıların lideri konsül Lucilius Cornelius Scipio'ya gidip af dileyip Roma hakimiyetine girmek istemişlerdir. Seleukos Kralı III. Antiokhos'un Magnesia Savaşı'nda Roma'ya yenilmesinin ardından yapılan Apameia Barışı (MÖ 188) sonrasında, Batı ve Güneybatı Anadolu topraklarının siyasi yapısı büyük değişikliğe uğramıştır. Bu dönemde diğer birçok Batı Anadolu kenti gibi Tralleis de Romalılar tarafından II. Eumenes (MÖ 197-159) yönetimindeki Pergamon Krallığı'na bırakılmıştır. Tralleis, MÖ 188-133 yılları arasında Pergamon Krallığı'na bağlı kalmış son Pergamon Kralı III. Attalos'un vasiyeti ile MÖ 133 yılında Roma egemenliğine girmiştir. MÖ 126 yılında Aristonikos'un Roma'ya karşı Anadolu'da başlattığı ayaklanmaya Tralleis de katılmıştır. Ancak Aristonikos'un uğradığı yenilgi sonrasında kent vergiye bağlanmış ve kistophor basma hakkı elinden alınmıştır. Tralleislilerin direnişi sadece bu olayla sınırlı kalmamıştır. Kent MÖ 88 yılında Pontus Kralı VI. Mithridates'in Roma'ya karşı başlattığı ayaklanmaya da destek vermiştir. Bu amaçla Koncordia Tapınağı'nda toplanan Romalılar ve Roma yandaşları, Mithridates'in askerleri tarafından katledilmiştir. Dulla'nın Pontus Kralı Mithridates'i yenmesi sonrasında bu isyana katılan kentler Romalılar tarafından beş yıl süreyle ağır vergi ödemekle cezalandırılmıştır. Daha sonraları Pompeius'un ılımlı tutumu ile vergiler hafifletilmiş ve ekonomik açıdan iyileşme dönemi başlamıştır. Tralleis'in tekrar itibar kazanmasında Pompeius'un yakın dostu Tralleis'de yaşayan Nysalı tüccar Pythodoros'un önemli katkısı olmuş ve kent MÖ 58 yılından sonra tekrar kistophor basmaya başlamıştır.
MÖ 1. yüzyılın ikinci yarısında daha da gelişen ve ünlenen Tralleis, antik yazarların bahsettiğine göre zengin ve entelektüel insanların yaşadığı bir kent haline gelmiştir. Tüm bu olumlu gelişmelerin yanında MÖ 26'da İmparator Augustus Dönemi'nde (MÖ 27 - MS 14) yaşanan şiddetli deprem, kentte büyük zarara yol açmıştır. Bu depremin zararlarını silmek isteyen Augustus kente parasal destek sağlamış ve imar faaliyetlerini yeniden başlatmıştır. Kent bu dönemden Nero dönemine kadar "Caesarea" ismini almış, ancak İmparator Traianus Döenmi'nde (MS 98 - 117) ismi yeniden Tralleis olarak değiştirilmiştir. Augustus'la başlayan imar faaliyetleri, Tiberius zamanında da (MS 14 - 37) devam etmiştir. Kent, Caligula (MS 37 - 41) ve Claudius (MS 41 - 54) Dönemleri'nde heykeltıraşlık alanında ün kazanmıştır. MS 129 yılında Anadolu'ya yaptığı ziyaret sırasında Tralleis'e de uğrayan Roma İmparatoru Hadrianus kente ticari yönden destek vermiştir. Ancak sikke ve yazıtlar dışında kentin bu dönemden sonraki tarihi hakkında bilgilerimiz yetersizdir.
Tralleis Bizans İmparatorluğu Dönemi'nde Anadolu Patriğine bağlı yönetilmiştir. 13. yüzyıl sonunda Türkler tarafından fethedilmiştir. Ancak depremlerin yarattığı ağır tahribat ve olasılıkla su kaynaklarındaki yetersizlik nedeniyle iskan edilemeyip, kentin güney eteklerine yerleşilmiştir. Aydın 14. yüzyılın ilk çeyreği içinde Aydınoğulları Beyliği'nin, 15. yüzyılın ilk yarısında ise Osmanlı İmparatorluğu'nun eline geçmiştir.
Gezginlerin Verdiği Bilgiler
Tralleis antik kenti hakkındaki ilk bilgiler Anadolu'yu 18. ve 19. yüzyıllarda dolaşan batılı gezginler tarafından verilir. 18. yüzyılda Anadolu'yu dolaşan İngiliz R. Chandler ve daha sonra Ch. Fellows Tralleis'e de uğramışlardır. Ancak kentin bir ören yeri olduğu ilk kez İngiliz Albay William M. Leake tarafından saptanmıştır. Tralleis'i ziyaret eden ilk gezginlerden Fransız Ch. Texler antik kentin taş ocağı olarak kullanıldığından ve Antik Dönem eserlerinin tahrip edildiğinden bahsetmektedir. Ch. Texler'den kısa bir süre sonra kenti ziyaret eden İngiliz gezgin Ch. Fellows Aydın'daki yapıların inşasında Tralleis'ten götürülen antik kent malzemelerinin kullanıldığını anlatır. Fellows ayrıca halk arasında "Üçgözler" şeklinde adlandırılan yapının aslında bir saray ya da gymnasioum olabileceğini ilk söyleyen kişidir.. Tralleis hakkında yapılan önemli araştırmalardan birisi Fransız gezginler O. Rayet ve A. Thomas'ın çalışmalarıdır. O. Rayet - A. Thomas bu çalışmalarında Tralleis'in tarihi hakkında bilgi vermiş, antik kenti detaylı bir içimde inceleyerek tiyatro ve tiyatronun batısındaki stadyumu saptamışlardır. Ayrıca stadyumun batısında bir agoranın var olabileceğini ileri sürmüşlerdir.
Erken Dönem Kazı Çalışmaları
Tralleis antik kentindeki ilk resmi kazı çalışmalarına 1888 yılında Alman Orient Komitesi üyeleri C. Humann ve W. Dörpfeld tarafından başlanmıştır. İlk olarak gymnasium, tiyatro ve çevresinde başlayan kazı çalışmalarına daha sonraki haftalarda stadyum ve tiyatronun çevresinde devam edilmiştir. Yapılan bu kazı çalışmalarında kentin 1/10.000 ölçeğindeki ilk planı çıkarılmıştır.
1899 yılında bütün Batı Anadolu'yu etkileyen şiddetli deprem Aydın'a da zarar vermiş ve Aydın'daki birçok kamusal yapının tahrip olmasına neden olmuştur. Meydana gelen bu şiddetli depremden sonra hasar gören yapıların onarımında Tralleis antik kentinden götürülen antik taşlar kullanılmıştır. Tralleis tiyatrosundaki bu taş çıkarma çalışmaları sırasında kentin en güzel heykeltıraşlık eserleri arasında gösterilen Karyatit, Ephep ve Nymphe heykelleri bulunmuştur. Bu eserlerin İstanbul İmparatorluk Müzesi'ne gönderilmesinin ardından Müze Müdürü Osman Hamdi Bey'in oğlu Ethem Bey durumu incelemek ve kazı yapmak için Tralleis'e gelmiştir. 1902 yılı ilkbahar aylarında başlayan kazı çalışmaları üç sezon boyunca devam etmiştir. Gymnasium'un bulunduğu alanda devam eden kazı çalışmalarında renkli monolit sütunlar ortaya çıkarmıştır. Edhem Bey'in kazı çalışmalarında ortaya çıkardığı arkeolojik eserler Tralleis'in büyük ilgi çekmesine neden olmuştur.
I. Dünya Savaşı sonunda Yunanların Batı Anadolu'yu işgal ettiği yıllarda Klazomenai'de kazı çalışmalarına başlayan G. Oikonomos, Batı Anadolu'daki bazı antik kentlerde kazılar yaparken aynı zamanda İzmir Evengelos okulunda bulunan Tralleis heykellerini de yayınlamıştır.
Yakın Dönem Kazı Çalışmaları
1996-2002 yılları arasında Aydın Arkeoloji Müzesi Başkanlığı'nda, Adnan Menderes Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Rafet Dinç'in bilimsel danışmanlığında kazı çalışmaları yapılmıştır.
2006-2008 yılları arasında Adnan Menderes Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Abdullah Yaylalı başkanlığında kazı çalışmaları yapılmıştır.
2012 yılında Aydın Arkeoloji Müzesi Başkanlığı'nda, Adnan Menderes Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Aslı Saraçoğlu'nun bilimsel danışmanlığında kazı çalışmalarına başlanmıştır.
Antik Dönemde Tralleis'te Bilim ve Sanat
Tralleis, verimli toprakları, uygun iklim koşulları ve Mesogis Dağı'nın eteğinde yüksek plato üzerindeki savunmaya uygun konumuyla her dönemde önemli bir kent olmuştur. Ayrıca Tralleis'in Menderes Nehri'nin kuzeyi boyunca uzanan Smyrna, Ephesos, Magnesia, Nysa ve Laodikeia kentleri ana yolu üzerinde bulunan kavşak durumundaki stratejik konumu ekonomik, siyasi ve sanatsal gelişimini yüzyıllar boyunca desteklemiştir.
Tralleis antik kentinin sanatsal açıdan en aktif olduğu dönem Hellenistik Dönemdir. Özellikle M.Ö. 2. yüzyıl ile M.S. 1. yüzyıl ortaları arasında kentte heykeltıraşlık, mimarlık ve seramik üretiminde önemli bir canlılık yaşanır. Hellenistik Dönemde Pergamon Krallığı'nın destekleyici politikası sayesinde, Batı Anadolu kentleri sanatın birçok alanında altın çağını yaşamıştır. Örneğin Tralleis, ekonomik gücünün göstergesi olarak bu tarihlerde kistophor basmaya başlamıştır. Ayrıca Helenistik Dönemde Tralleisli sanatçılar hem kendi, hem de komşu kentlerde birçok önemli anıtın yapımına çalışmışlardır. Bu eserlerin işçiliği kentin heykeltıraşlık alanında Batı Anadolu'da önemli bir merkez olduğunu göstermektedir. Tralleis'in heykeltıraşlık sanatında ünlenmesinin en önemli nedeni politik ve ekonomik gücüdür. Ayrıca kentin zengin mermer yataklarına ve bunları işleyecek yetenekte sanatçıya sahip olduğu bilinmektedir. Ancak Flaviuslar Dönemi ve sonrasında kentin ekonomik ve siyasi gücündeki azalma ile birlikte heykeltıraşlık alanındaki çalışmalar Aphrodisias'a kaymıştır.
Kent heykeltıraşlık sanatı dışında mimari alanda da önemli bir merkezdir. Özellikle Helenistik Dönem'de kentte imar faaliyetlerinde artış olmuştur. Bu dönemde kentte Zeus, Larasios, Askiepios, Nike ve Dionysos adına tapınaklar yapılmıştır. Ayrıca halkın sosyal ve kültürel yaşantısı için tiyatro, stadyum ve gymnasium gibi yapılar inşa edilmiştir. Yine Helenistik Dönem'de halk, kentte Attalos Kralları için tuğladan büyük bir saray yaptırmıştır. Antik yazarlardan Vitruvius ve Pilinius'un bahsettiği politik amaçla yapılan bu yapı, Roma Dönemi'nde Tralleis kentinin baş tanrısı Zeus Larasios'un rahibi tarafından kullanılmıştır.
Yapılan çalışmalar ve antik kaynaklar, Tralleis'in seramik alanında da önemli bir merkez olduğunu göstermektedir. Tralleis'in M.Ö. 2. yüzyıl ortalarından başlayarak terrasigillata kaplar ürettiği ve Roma İmparatoru Tiberius Dönemi'nden (M.S. 14-37) M.S. 1. yüzyıl sonuna kadar Ephesos ile birlikte Doğu Sigillata üretim merkezi olduğu belirlenmiştir. Bu kırmızı renkli astarlı seramik geleneğinin devamı günümüzde Aydın - Karacasu çömlekçiliğinde izlenmektedir.
Kentte adı günümüze ulaşan birçok ünlü kişi yetişmiştir. Örneğin kentte en fazla tanınan kişilerden birisi aslen Nysalı olan ancak kentin zenginliği ve ününden dolayı Tralleis'te yaşayan Pompeius'un arkadaşı Pythodoros'tur. Tralleis'te Dionysokles ve Damasos Skrombros gibi ünlü hatipler doğmuştur. Tralleis'te doğmuş önemli kişilerden bir diğeri Bizans Dönemi'nin ünlü hekimlerinden Tralleisli Aleksandros'tur (Alexandros Trallianos). M.S. 525 yılında Tralleis'te doğan hekim, zamanın tıp kitaplarından öğrendiği bilgileri kişisel tecrübeleri ile birleştirerek farklı tedaviler uygulamıştır. Çeşitli hastalıkları ve uygulanması gereken tedavi yöntemlerini anlatan on iki ciltlik kitabında yaklaşık 600 ilacın farmakolojisini anlatmaktadır. Aleksandros'un kendisi gibi ünlü dört kardeşinin daha olduğu bilinmektedir. Bunlardan Anthemius, İmparator I. Justinianus'un baş mimarı ve saray mühendisi olarak çalışmıştır. M.S. 6. yüzyılın ünlü mimarlarından Miletli Isidoros ve Tralleisli Anthemius, Justinianus tarafından yapımına büyük bir servet harcanan Ayasofya'nın inşasında görev almıştır. Aynı zamanda Tralleisli Anthemius'un geometri alanında da büyük yeteneğe sahip olduğu bilinmektedir. Anthemius'un iyi bir gramerci olan diğer kardeşi Metrodorus özellikle Bizans sarayındaki çocukların eğitilmesinde görev almıştır. Kardeşlerden dördüncü kardeş Dioscurus ise babası ve ağabeyi Aleksandros gibi hekim olarak Tralleis'te yaşamıştır.
1882-1883 yıllarında Aydın - İzmir demiryolunun yapımı sırasında Tralleis'te yaşamış Seiklios'un mezar taşı bulunmuştur. Seiklios'un mezar yazıtı antik devirden günümüze noksansız ulaşan tek müzik parçasını kaydettiği için müzik tarihinde çok özel bir yere sahiptir. Mezar taşının üzerinde Grekçe bir mezar yazıtı ile bir melodinin söz ve bestesi yer almaktadır. Yazıtın önemli tarafı, güftenin her hecesinin üzerinde birer notanın yer almasıdır. Seiklios adındaki mezar sahibi, mezar taşının üzerine dört satırlık bir güfte ve buna ilişkin besteye ait notaları yazdırmıştır.
Tralleisli Seiklios'un Ünlü Bestesi
Seiklios dikti beni, ben taştan bir heykelim,
Anısını yaşatmaktır sonsuza dek görevim.
Işılda yaşadığın sürece, hiçbir şeyi dert etme,
Yaşam kısacık ve zaman,
Bedelini ödetir günü gelince.
Geç Roma - Erken Bizans Dönemi Dükkânları
Tralleis Hamam - Gymnasiumu'nda sürdürülen kazı çalışmalarında yapının kuzey duvarına bitişik yapılmış Geç Roma - Erken Bizans Dönemi dükkânları ortaya çıkartılmıştır. Dükkânların kuzey bölümünde ise sütunlu cadde yer almaktadır. Doğu - batı doğrultusunda uzanan dükkânların toplam uzunluğu 95.58 m.'dir. Dükkân duvarları arasında bulunan pencere biçimli açıklıklar bu mekanların birbiriyle bağlantılı olduğunu göstermektedir. Dükkânların üst örtü sistemiyle ilgili olarak çok az veri elde edilmiştir. Ayrıca yoğun biçimde tahrip olmaları nedeniyle dükkânların iç döşemine ilişkin bilgilerimiz sınırlıdır. Ancak bazı dükkânların duvarlarına kireç - tuğla harçlı sıva üzerine siyah ve kırmızı renkte geometrik süslemeler yapıldığı ve mekanın işlevine uygun olarak nişler açıldığı görülmektedir.
Kazı çalışmaları sırasında bulunan eserler yardımıyla dükkânların M.S. 5. yüzyılda kullanılmaya başladığı, M.S. 8. yüzyılın ilk yarısına kadar kullanıldığı anlaşılmaktadır.
Natchitoches Parish
Natchitoches ili veya Natchitoches Parish, Amerika Birleşik Devletleri'nin Louisiana eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımina göre 37,515'tir. İlin nerkezi Natchitoches şehridir.
Küçük Burjuvalar
Küçük Burjuvalar, Maksim Gorki tarafından kaleme alınmış bir tiyatro oyunudur. Gorki bu oyunu Moskova Sanat Tiyatrosu için yazmıştır. Kitap aynı zamanda Gorki'nin yazdığı ilk tiyatro oyunudur. Oyun ilk olarak 1902'de tiyatro yönetmeni Konstantin Stanislavski tarafından sahnelendi.
Karakterler
Vasiliy Vasilyev Bessemyonov: 58 yaşında hali vakti yerinde bir küçük burjuva; bir boya atolyesinin şefi.
Akulina İvanovna: Bessemyonov'un karısı, 52 yaşında.
Pyotr: Eski bir öğrenci, 26 yaşında. Bessemyonov'un oğlu.
Tatyana : İlkokul öğretmeni,28 yaşında. Bessemyenov'un kızı.
Nil: Bessemyonov'un evlatlığı, makinist. 27 yaşında.
Perçihin: Bessemyonov'un uzaktan akrabası, ötücü kuş satıcısı. 50 yaşında.
Polya: Perçihin'in kızı, gündelikçi, terzi, 21 yaşında.
Yelena Nikolayevna Krivtsova: Bir gardiyanın dul eşi, Bessemyonov'larda bir bir dairede kiracı. 24 yaşında.
Teterev: Koro şarkıcısı. Bessemyonov'ların pansiyoneri.
Şişkin: Öğrenci. Bessemyonov'ların pansiyoneri.
Tsvetayeva: Öğretmen. Tatyana'nın arkadaşı, 25 yaşında.
Stepanida: Aşçı Kadın
Köylü Kadın
Doktor
Boyacı Çocuk
Türkiye'deki Basımları
Kitap farklı yayınevleri tarafından Türkçeye çevrilmiştir.
Bilgi Yayınevi,Güner Sümer
Jessy Gálvez López
Jessy Gálvez López (d. 17 Temmuz 1995) Belçikalı futbolcudur.
Music from Mission: Impossible
Music from Mission: Impossible, 1967'de Lalo Schifrin'in bestelediği ve şefliğini yaptığı, Dot Records etiketiyle yayımlanan albümdür. Bu albümdeki müzikler Mission: Impossible adlı dizi için kaydedildi. Albüm 1968 Grammy Ödülleri'nde, En İyi Enstrümantal Performans kategorisinde adaylık aldı.
Parça listesi
Belirtilenler hariç bütün besteleri Lalo Schifrin besteledi
Émile Proulx-Cloutier
Émile Proulx-Cloutier (d. 1983; Montreal, Québec), Kanadalı oyuncu ve müzisyendir. En iyi performans gösterdiği yapım olan We Are the Others (Nous sommes les autres), ile 6. Kanada Televizyon Ödülleri'nde En İyi Performans Ödülü'nü kazanmıştır..
Yer aldığı yapımlar arasında filmler; Matusalem, The Ring, Le Banquet, Le déserteur, Another House (L'Autre maison) ve La Bolduc, ile televizyon dizileri; Deux frères, Les Hauts et les bas de Sophie Paquin, 30 vies ve Plan B sayılabilir. Ayrıca müzik kariyerinde, Aimer les monstres (2014) ve Marée haute (2017) adlı iki albüm çıkarmıştır.
Ayrıca bazı kısa filmleri yönetmiş bunlardan "La Vie start" 30.Genie Ödüllerinde En İyi canlı aksiyon kısa drama filmi kategorisinde Genie Ödülü'ne aday olmuştur.
Peugeot Type 63
Peugeot Type 63, Fransız otomobil üreticisi Peugeot tarafından, 1904 yılında Audincourt fabrikasında üretilen bir otomobil modelidir. Toplam 136 adet üretildi.
Aracın ön kısmına konumlandırılan çift silindirli dört zamanlı motor 1078 cm³'lik bir deplasmana sahipti, bir tahrik zinciri vasıtasıyla arka tekerleklere maksimum güç iletiyordu.
63 A ve 63 B modelleri mevcuttu. Tonneau gövde formatının dingil mesafesi, coupe sedanın ise idi. Araç toplam dört ila beş kişilikti.
Renato Guttuso
Renato Guttuso (26 Aralık 1911, Bagheria - 18 Ocak 1987, Roma), İtalyan ressam, illüstratör, sahne tasarımcısı, sanat eleştirmeni, denemeci ve politikacı.
İtalya’nın en saygın modern ressamlarından biridir. 1930'ların sonlarına doğru, güçlü dışavurumcu gerçekçilik, sanatının çağdaş bir dille yaşamın aciliyetini yansıtmasını sağladı ve onunla ilgilenmesini isteyen bir neslin endişesini canlı bir şekilde iletti.
Renato Guttuso, Sovyetler Birliği'nde popüler olan Sosyalist Gerçekçilik hareketi ile olan ilişkisiyle tanınan bir İtalyan sanatçıydı. Faşizmin ateşli bir rakibi ve sadık bir komünist olan Guttuso'nun çalışmaları, İspanyol şair Federico Garcia Lorca'nın faşist milisler tarafından suikastını tasvir eden bir tablo olan Kırsalda İdam Mangası'nda (1938), tedirgin edici infaz sahnesinde görüldüğü gibi güçlü bir siyasi mesaj taşıyordu. Etkileyici fırça darbeleri ve sıcak kırmızı ve kahverengilerin zengin kullanımı, Palermo'daki hareketli bir pazar sahnesi olan La Vuicciria (1974) adlı tablosunda görülebilir. En bilinen eserleri arasında Etna'dan Kaçış (1938-39), Çarmıha Geriliş (1941) ve La Vucciria (1974) sayılabilir. Guttuso ayrıca tiyatro oyunları için sahne tasarımları yaptı (1940 yılında Histoire du Soldat, Roma için setler ve kostümler dahil) ve kitaplar için illüstrasyonlar hazırladı. Elizabeth David'in İtalyan Yemekleri (1954), adlı kitabı için yaptığı çizimler onu İngilizce konuşan dünyada birçoklarıyla tanıştırdı. Courbet, Van Gogh, Picasso gibi Avrupalı figüratif sanatçılardan esinlenmiştir. Komünist parti üyesi ve şiddetli bir anti-faşist olan ressam, "Dışavurumcu bir sanat üslubuyla, manzaraları ve sosyal olayları/olguları resmetmek için kendi topraklarının sert ışığından yararlandı."
İlk Yılları
Renato Guttuso, 26 Aralık 1911'de Palermo Sicilya'nın Bagheria kentinde doğdu. Bir arazi araştırmacısı ve amatör su boyacısı olan babası Gioacchino ve annesi Giuseppina d’Amico'dur. Çocukluğu, gelecekteki resimlerine ilham kaynağı olacak Valguarnera ve Palagonia villalarının yakınında bir evde geçti. Küçük yaşta resim yapmaya başladı ve kendini adamış bir sosyalist olan babasından cesaret aldı. Guttuso, doğduğu yerde çok erken yaşta resmi keşfetti; Babasının hobisinden, Domenico Quattrociocchi'nin atölyesine yaptığı çeşitli ziyaretlerden ve araba ressamı Emilio Murdolo'nun çalışmalarından etkilenen genç Guttuso, esas olarak resimlerini henüz on üç yaşında kopyaları olmak üzere, çalışmalarını imzalamaya ve tarihlemeye başladı. Bunlar çoğunlukla kopyalar (ahşap üzerine boyanmış 19. yüzyıl Sicilya manzaralarının, ama aynı zamanda Millet gibi Fransız ressamlar veya Carrà gibi çağdaş sanatçılar), yanı sıra orijinal portrelerdir. Kendisinin de yazdığı gibi: "… babamın suluboyaları arasında, ressam Domenico Quattrociocchi'nin atölyesi ve araba ressamı Emilio Murdolo'nun atölyesi arasında yolum şekilleniyordu…”.
Gençliği
Liseye gitmek için Palermo'ya taşındı. Daha sonra burada üniversiteye Hukuk Fakültesine (GUF)kayıt yaptı. Bu dönemde Graziella, Babasının Portresi, Sir Gioacchino Guttuso Fasulo (1930) gibi portreler de yaptı. Sonraki yıllarda fütürist ressam Pippo Rizzo'nun atölyesinde çalıştı ve Palermo'daki sanat çevrelerine sık sık gitti. Sanatçı, 1931'de Prima Quadriennale d'Arte Nazionale de Roma adlı sergi salonunda iki resmini sergileme fırsatı buldu. İki tablonun kabulü, ona en büyük İtalyan sanatçılarının eserlerini görme fırsatı verdi. Sicilyalı sanatçının bu sergisi Milano'nun sanat ortamında büyük ilgi uyandırdı. Sergi, o zamanlar İtalya'da yaşayan en yetkili ressam olan Carlo Carrà tarafından da gezildi.
Guttuso, hayatını kazanmak için Perugia'daki Resim Galerisi ve Roma'daki Borghese Galerisi'nde resim restoratörü olarak çalıştı. Bu dönemde Mario Mafai, Francesco Trombadori, Corrado Cagli, Pericle Fazzini, Mirko ve Afro gibi sanatçılarla temas kurdu. 1929'da gazetelere ve süreli yayınlara katkıda bulunmaya başladı ve bu ilk makalelerin konuları, kararlı bir resim lehine konumunu açıkça gösterdi. 1933'te Picasso ile ilgili ilk makalesi Faşist hükûmetin memurlarının sansürüne maruz kaldı ve bu durum sanatçının Palermo gazetesi L'ora'ya yazdığı yazıların askıya alınmasına neden oldu.
1931'de, esas olarak kendi kendini eğittiği resim sanatı için Palermo Üniversitesi'nde hukuk eğitimini bıraktı. İlk dönemi, memleketi Sicilya'daki köylüleri tasvir eden ilk resimlerinden 1937'deki ünlü Fuga dall'Etna'sına ve aynı derecede beğenilen Vuccirria'ya, Palermo'daki işçi sınıfı pazarına kadar uzanıyor. O andan itibaren, kırsal köylü dünyasına sağlam bir şekilde kök salmış temalarla dengelenen, sosyal konulara ve açıkça politik konulara eğilimli, tamamen figüratif bir tarz benimsedi. 1935'te Guttuso, askerlik görevini Milano'da yaptı ve atölyesini paylaştığı Birolli, Sassu, Manzù, Fontana gibi sanatçılarla, Raffaele de Grada, Elio Vittorini, Raffaele Carrieri, Edoardo Persico gibi entelektüellerle arkadaş oldu. 1937'de Roma'ya yerleşti ve ertesi yıl Guttuso, akademik kuralları reddeden ve mekandaki özgür figürleriyle, saf renk duygusunu araştırmasıyla resmi kültüre karşı çıkan faşizm karşıtı “Corrente” adlı sanatsal hareketin Birolli, Fontana ve Persico ile kurucu üyesi oldu.
1937 - 39
Bu yıllar Guttuso’nun hayatındaki en önemli yıllar arasındaydı. Kalıcı olarak Roma'ya yerleşti ve birincisi Piazza Melozzo da Forlì'da olan atölyesi resimlerinde yer aldı ve Roma'daki kültür ortamının canlandırıcı merkezleri haline geldi. 1935'ten 1937'ye kadar yaşadığı Milano'da Guttuso, Renato Birolli ve Giacomo Manzù gibi önemli sanatçılarla iletişime geçti. Bununla birlikte, 1937'de Roma'ya taşındıktan sonra, kendine retorik armonilerden arınmış bir sanat üslup bulmaya çalıştı. Gerçekçiliğe meyilli sanatsal özelliklerden ve bu sanatçıların güçlü anti-faşist politik görüşlerinden etkilenen Guttuso, kendi tarzını geliştirdi.
2.Dünya Savaşı Sonrası
Savaştan sonra, 1946'da direnişte birlikte çalıştığı politik olarak bilinçli bir grup sanatçı; Birolli, Vedova, Marchiori ve sanat simsarı Cairola Guttuso ile İtalya da Faşist rejim tarafından engellenmiş Avrupa'nın bu yeni sanat deneyimini hayata geçirmek için, Fronte Nuovo delle Arti'yi(Yeni Sanat Cephesi) kurdu. Bu yıllarda üslubunu Pablo Picasso'nun "Mavi dönemine" göre şekillendirdi. Savaş sonrası çalışmaları genellikle Sicilya köylülerinin mücadelelerinden esinlendi. 1947'de Guttuso, Villa Massimo'da yeni bir atölyeye taşındı. Aynı yıl Dmitri Şostakoviç’in Lady Macbeth’ine Venedik’teki ilk İtalyan performansı için sahne ve kostümler hazırlayarak koreograf Aurele Millos ile uzun bir işbirliği başlattı. 1950'den itibaren Guttuso, Venedik Bienali'ne birçok kez katıldı. Guttuso, Paris'te Picasso ile tanıştı ve dostlukları Picasso'nun ölümüne kadar sürdü. Sanatçının bu yıllarda Resminde gündelik hayatın toplumsal temaları ve sahneleri egemendi: Aspra taş ocaklarının toplayıcıları, kükürt madencileri, terziler, ekilmemiş topraklara sahip olduklarını iddia eden köylüler. 1950'de Guttuso, Varşova'da Dünya Barış Konseyi ödülüne layık görüldü ve aynı yıl ilk tek kişilik sergisi Londra'da yapıldı. Resimsel dilini tüm gereksiz unsurlardan arındırıldığı ve açık ve net bir hale geldiği "Çapalayan Köylüler" (1947) ve "Sicilya Köylüleri"ni (1951) yaptı. 1952'de Bertolt Brecht'in Roma'daki Teatro dei Satiri'de sahnelenen Cesaret Ana'nın İtalyan prömiyeri için sahne ve kostümler tasarladı. Büyük ölçekli resimleri Venedik Bienali'nde düzenli olarak gösterildi ve her zaman tartışmalara yol açtı. Bu dönemde ürettiği en önemli yapıtları: 1952'de Ponte Ammiraglio Muharebesi, 1954'te Boogie Woogie, 1956'da The Beach.
Guttuso 1956’da, 1938’de tanıştığı Mimise ile evlendi; bir resmi için şiirde yazmış olan Şilili ünlü şair Neruda, düğünlerinde şahitlik yaptı. Mimise aynı zamanda ressamın modeli de olacaktı.
İleri Yaşları
Guttuso, önemli İtalyan ve uluslararası dergiler için sanat teorisi ve özellikle gerçekçilik üzerine makaleler yazan bir sanat eleştirmeni olarak da aktifti. Daha sonra Londra'daki Tate Gallery tarafından satın alınan Tartışma (1958) resmini yaptı. 1960'larda Guttuso'nun resimlerine gerçeküstü unsurlar girmeye başladı. Ayrıca 1961'de Mondadori tarafından yayınlanan The Divine Comedy için çizimler yaptı. Elio Vittorini, resmi üzerine etkili bir monografi yazdı ve yakın bir arkadaşı olan Pier Paolo Pasolini, Guttuso'nun çizimlerinin bir kitabına kapak yaptı. Bunlar, 1958'de New York Aca-Heller Galerisi'nde, 1961'de Moskova'da Puşkin Müzesi'nde bulunan büyük uluslararası sergilerin onayladığı çok başarılı yıllardı; ve 1962'de Amsterdam'daki Stedelijk Müzesi'nde büyük bir retrospektif, daha sonra Palais de Beaux Arts, Charleroi'ye taşındı. 1963'te Parma'da Roberto Longhi'nin sunduğu büyük bir antolojik sergi düzenlendi. O yıl, yine Parma'da Guttuso, Verdi’nin Macbeth’i için sahne ve kostümler tasarladı. Guttuso, gazete bayisi ve gazete okuyan adam teması üzerinde çalışmaya başladı, bu da onun tek büyük heykeliyle sonuçlandı.
1965'te Guttuso, ölümüne kadar yaşadığı ve çalıştığı Roma'daki Palazzo del Grillo'ya taşındı. Ertesi yıl, birçok Avrupa müzesini gezen bir serginin çekirdeğini oluşturan geniş bir resim serisi olan Autobiografia'yı gerçekleştirdi. Seri, Werner Haftmann tarafından önemli bir monografta analiz edildi. En dikkate değer resimlerden biri, teodolitinin arkasındaki çimenlerde babasının tasvir edildiği Gioacchino Guttuso Land-surveyor'du (1966).
1968'de resimleri Avrupa'daki, özellikle Fransa'daki durumu yansıtıyordu. Paris'te, Paris Mayısı olarak anılacak olan ilk protesto yürüyüşlerinde öğrencileri, eylemlerini tuvaline yansıttı. (Giornale Murale/ Duvar gazetesi - Mayıs 1968 -kanvas kâğıt üzerine akrilik) 1969'dan itibaren Roma'da, ressamların efsanevi caddesi Via Margutta'da, o zamanlar model olan görkemli kontes bir zamanlar pirinç tarlaları olan arkadaşı Marta Marzotto ile yaşadı.
Guttuso, arkadaşı Eduardo De Filippo tarafından yazılan Il contratto için sahne tasarımı yaptı. 1971'de Palermo Üniversitesi tarafından Fahri Doktora unvanı verildi. Aynı yıl, Palazzo dei Normanni, Palermo'da, Leonardo Sciascia ve Franco Grasso'nun katalog tanıtımlarıyla ve Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris'te önemli retrospektifler gerçekleştirildi. Guttuso, 1972 Moskova Sanat Akademisi'ndeki sergide Lenin Ödülü'ne layık görüldü. Sanatçı 1972’de I funerali di Togliatti/Togiatti’nin Cenaze Töreni adlı eserini; 1964 hayatını kaybeden PCI(İtalya Komünist Partisi) sekreteri, Palmiro Togliatti için Roma’da düzenlenen defin törenini betimleyen yağlıboya tabloyu yaptı. Aynı yıl, Prag, Bükreş, Bratislava ve Budapeşte'yi gezerek, Doğu Avrupa'da büyük bir retrospektif sergisi düzenledi.
Bu döneme ait iki büyük resim: Daha sonra sanatçı tarafından Palermo Üniversitesi'ne bağışlanan La Vucciria (1974) ve Ludwig Koleksiyonu, Köln'de bulunan Caffe Greco’dur(1976). 1976’da Sciacca’nın seçim bölgesinde İtalyan Komünist Partisi’nin Cumhuriyet Senatörü seçildi. 1973'te Guttuso, Bagheria'nın gelecekteki belediye sanat galerisinin çekirdeğini oluşturacak, hem kendisinin hem de diğer sanatçıların ilgili eserlerini seçti. Sanatçı, Verga’nın Malavoglia’sını, 1978’de ve Virgil’in Aeneis’ini, 1980’de resmetti. Guttuso, Malinconia nuova (Yeni Melankoli)(1980) ve La visita della sera (Akşam Ziyareti) (1980) ile birlikte Giuliano Briganti'nin tanıtımıyla Roma'da gösterilen önemli bir resim döngüsü olan Le Allegorie'yi (Alegori)(1981) tamamladı. 1982'de yaptığı en büyük başyapıtlarından biri olan Strega Malinconica/ Melankolik Cadı da dahil olmak üzere bir dizi eser üretti. 1982'de Venedik, Palazzo Grassi kültür merkezinde Maurizio Calvesi, Cesare Brandi ve Vittorio Rubiu'nun tanıttığı bir sergi düzenledi. 1983'te, Sacro Monte (Varese'nin üstünde) şapellerinden biri için Egitto'da Fuga (Mısır'a Uçuş) adlı bir duvar resmi yaptı. 1984 yılının sonunda, Enrico Crispolti tarafından derlenen raisonné kataloğunun ilk üç cildi Mondadori tarafından yayınlandı.
Ölümü
Guttuso, 18 Ocak 1987'de Roma'da 75 yaşında öldü. Sanatçı aynı zamanda eserlerinin de sergilendiği Sicilya Bagheria’daki, Villa Cattolica’ya defnedildi. Sanatçının yakın arkadaşı Heykeltıraş Giacomo Manzù burada Guttuso için bir anıt yapmıştır.
Birçok eserini Roma'daki Galleria d'Arte Moderna'ya bıraktı. Daha önce, zengin bir belge koleksiyonunu, memleketi Bagheria'nın kendisini adadığı Müzeye emanet etmişti. Gömüldüğü Villa Cattolica yerel müzesinde birçok eser toplandı. 18. yüzyıl Villa Cattolica'da bulunan Guttuso Müzesi, resim, çizim ve grafiklerinden oluşan en geniş koleksiyona sahip. Bugün diğer eserleri Sankt-Peterburg'daki Hermitage Müzesi'nde, Londra'daki Tate Galerisi'nde, New York Modern Sanat Müzesi'nde ve Palazzo koleksiyonlarında yer alıyor.
1987'de, Guttuso’nun ölümünden birkaç ay sonra, Bagheria’da bir anma sergisi düzenlendi; " Başlangıçtan Beri Tanrı Bizimle/Gott mit uns" başlıklı sergi, Maurizio Calvesi tarafından en önemli İtalyan sanat tarihçilerinin katkılarıyla organize edildi. Ölümünden sonra, evlatlık oğlu Fabio Carapezza Guttuso, sanatçının Palazzo del Grillo'daki eski stüdyosunda "Archivi Guttuso" yu kurdu. Son yıllarda Archivi Guttuso aşağıdaki faaliyetleri gerçekleştirmiştir: ilki 1991'de Almanya'da ve ikincisi 1996'da Londra ve Ferrara'da olmak üzere iki büyük retrospektif; Enrico Crispolti ile birlikte gerçekleştirilen Guttuso resimlerinin kataloglarının tamamlanması; ölümünün onuncu yıldönümünde Palermo, Teatro Massimo'da düzenlenen Guttuso ve Opera temalı büyük bir sergi; 1999 yılında Rizzoli tarafından yayınlanan ressam üzerine bir monografik araştırma çalışması ve düzenleme.