cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Powerpuff Girls karakterleri listesi
Blossom
Blossom 5 yaşında ama akıllı bir çocuktur. Powerpuff Girls'ün lideridir. Giydikleri genelikle kırmızı yada pembe giysilerdir. Kızıl saçlı ve pembe gözlüdür. Zeki ve çalışkandır. Profesörü çok sever ve onun için her şeyi yapmaya hazırdır. Özel gücü buz üfleyebilmesidir. Grup içinde sık sık Buttercup'la liderlik konusunda kavga eder. Hatta bu durum zamanla Buttercup'ın kötülüğü istemesine kadar gitmiştir. Moral Decay bölümünün kapanışı buna örnektir. Olayların çözümünde ya da çözmeye giden yollardaki planlarda, suçla savaş sistematiğinde en büyük pay sahibidir. Bu yönüyle takımın beyni olup kendini her yönüyle kontrol etmede kardeşlerine göre daha ustadır. Hobisi Çince öğrenmektir. En sevdiği hayvan tavşandır.
Bubbles
Powerpuff Girls'ün ikinci ve asıl üyesidir. Sarışındır ve mavi gözlüdür. Tatlı, sevecen, şiddetten hoşlanmayan, hayvanlara ve oyuncaklarına düşkün ve karanlıktan korkan özellikleri ile adeta tam anlamıyla bir küçük kızdır. Özel güçleri İspanyolca başta olmak üzere başka dilleri doğuştan bilmesi, çok güçlü bir frekansta ve tiz bir ses çıkarabilmesi, sincaplar, köpekler ve kediler başta olmak üzere tüm hayvanlarla konuşabilmesi ve vücudundan elektrik çıkarabilmesidir. Kardeşlerinin sahip olmadığı bu özellikler ile takımın kilididir. Grubun bir arada durmasını sağlamıştır. Profesöre, Octi (Oyuncak Ahtapot) ve kardeşlerine karşı aşırı düşkündür. Kötüleri savaşmak yerine sözle yola getirme çabası içindedir. Buttercup tarafından sürekli hırpalanır ve azarlanır o yine de onu sevdiği için hoş görür ve karşılık vermekten uzak durur. Blossom'a başta liderlik konusunda olmak üzere her konuda destek olur ki bunun örneği Not so Awesome Blossom adlı bölümde görülebilir.
Buttercup
Powerpuff Girls'ün üçüncü üyesidir. Siyah saçlı ve yeşil gözlüdür. Grubun en güçlü üyesidir. Ve bence en iyi uyesidir. Aynı zamanda da gruba çok faydası vardır. Fakat çok asabi, kıskanç, inatcidir aksi ve huysuzdur. Bubble'ı azarlamayı sever. Ama yine de onu çok sever. Sık sık Blossom ile kavga eder. Sert davranmayı sever. Erkekler gibi davranmayı   sever güzel ve mantıklı konuşur çok güzeldir habire kendikendine dedigi şeylere güvenir arkadaş canlisidir guvenilirdir kendini lider olarak görür zaten öyle bence.Bubblenin (Kübranın) karisidir ve en güçlü  üyesi olarak ve en güzel karakterıdır
Profesör Utonium
Bilim adamıdır. Her bilim adamı gibi o da bilime aşıktır, saatlerini bilime harcar ve bundan zevk duyar. Asosyaldir, neredeyse hiç arkadaşı yoktur. Yalnızlık çekmektedir. Bundan dolayı kızları yaratmaya karar verir. Get Back Jojo bölümüne göre küçükken bilimden hiç hoşlanmaz ve çok yaramazdır. Powerpuff Girls'ü laboratuvarında kazayla da olsa yapmıştır. Yani aslında tam bir beceriksizdir. Powerpuff Girls için bir tür manevi babadır. Onları çok ama çok sever bundan dolayı her ne olursa olsun onlara hiç kızmaz. Bir bölümde Bayan Keane ile çıkmıştır.
Başkan
Townsville şehrinin başkanıdır. Beceriksiz, biraz da saftır. Boogie Frights adlı bölüme göre adı Martin'dir. Beceriksizliğinden ötürü tüm işlerini Bayan Bellum ' a yaptırır. Ayrıca Powerpuff Girls onun büyük bir yardımcısıdır.
Bayan Bellum
Başkan'ın sekreteridir. Bütün işlerini o görür. Bu yönüyle tam anlamı ile düzen ve iş kadınıdır. Başkan'a çoğu kez danışmanlık ve akıl vericiliği de yapar. Fiziği çok güzel bir yapıya sahiptir. Yüzü 79 bölüm boyunca saklansa da en sonunda 10. Yıl özel bölümünde gösterilmiştir. Yüzü de tıpkı vücudu gibi çok güzeldir.
Bayan Keane
Kızların ve onların çevre sakinlerinin çocuklarının öğretmenidir. Çok sıradandır, dakiktir ve epey bilgilidir. Yıllarca yalnızlık çekmiştir. Ömrünü okullarda geçirmiştir. Aslında bir dâhidir. Elmayı hiç sevmez. Çocuklar onu çok sever. Bir bölümde Profesör ile aşk yaşamıştır.
Anlatıcı
Dizinin olmazsa olmazıdır. Çenesi biraz düşüktür, kıskançtır ve boşboğazdır da. Her bölümde mutlaka konuşur. Bölümleri o başlatır ve bitirir açılış ve kapanış konuşmasını yapar ve genelde bölümlere Townsville Şehri diyerek başlar ve kızlara teşekkür ederek bitirir. Bazen olayları anlattığı da olmuştur anlattığında da çok kez tekerlemeli biçimde kafiyeli, redifli anlatır. Kızlara bilhassa da Bubbles'a özenir ve Chris Cross Crisis adlı bölümde Bubbles'la yer değiştirmiştir.
Mojo Jojo
Dizideki baş kötü ve en zeki kahramandır. Gerçek adı Jojo'dur ve Powerpuff Girls doğmadan önce profesörün beceriksiz laboratuvar asistanı maymunudur. Kızların oluştuğu patlamadan etkilenerek evrim geçirmiş ve çok ileri seviyede bir beyne sahip olmuştur. Daha sonra profesörün sevgisini kazanmak için kendini geliştirse de profesörün onu dışlaması nedeniyle kızlardan nefret eder ve onları yok etmeye karar verir. Çoğu kez çok korkutucu, manyak bir tiplemeye sahiptir. Dünyayı birçok kötü gibi ele geçirmeye ve tek başına yönetirken profesörü de yanına almayı tasarlar. Aslında amacı dünyayı daha iyi bir yer yapmaktır. Ancak yanlış tutum ve davranışları onun yanlış anlaşılmasına yol açmıştır. Kızları hep küçük gördüğü için onlara hep yenilmeye mahkûm olmuştur. Asıl olan bu tutumunu Forced Kin adlı bölümde dünyayı kurtarmakta kızların yanında yer alırken ve 10. yıl özel bölümünde de dünyayı ilk önce kurtaran olmasıyla görmüşüzdür. Ancak barış ortamından sıkılarak tekrar kötü olmuştur ve kızlar onu her zamanki gibi yenmiştir.
Him
Dünyadaki kötülerin efendisidir. Dünyadaki son şeytandır. Varlıkları yok etmekten çok acı çektirmeye çalışır. Transseksüeldir. Bu şekli dizide özellikle vurgulanmıştır. Her ne kadar en kötü olsa da dizide o denli fazla yer almamıştır.
Fuzzy Lampkins
Yarı insan, yarı maymun, yarı ayı olmak üzere acayip bir hayvan figürüdür. Çok salaktır ve utangaçtır. İnsanlar ve diğer canlılardan hiç hoşlanmaz. Bunun nedeni ise 1995 tarihli Meat Fuzzy Lampkins adlı bölümde işlendiğine göre insanların arasında yaşarken reçel yaparak katıldığı bir yarışmada jüri olarak görev alan kızların reçeli yüzüne onunla alay etmesi ve halka herkesi et yapmak yoluyla kötülük yapınca da kızlarca herkesin içinde dövülmesidir.
Yeşil Çete
Çete üyelerinin hepsinin kendine özgü yetenekleri vardır.
Ace
Çetenin lideri ve en akıllısıdır. Buttercrush adlı bölümde Buttercup ona âşık olmuştur.
Snake
Çetenin bir diğer üyesidir. Genelde Ace tarafından azarlanır.
Küçük Arturo
Çetenin en kısa üyesidir. Çok hızlı hareket edebilir.
Grubber
Çetenin en tuhaf üyesidir. Kadın sesi çıkarabilir.
Koca Billy
Çetenin en güçlü, en uzun ve en şişman üyesidir. Biraz aptaldır. Bir bölümde Powerpuff Girls onu kurtarınca onlara hizmet etmiştir ama her işi berbat etmiştir.
Ameoba Boys
Şehrin en saf suçlularıdır. Bu yönüyle gelişmemiş, tek hücreli, amip yapılarını kanıtlarlar. Bölünebilirler. Plansız ve düşünmeden suç işlerler. Tek planladıkları portakal hırsızlığıdır. İstemeyerek ya da hasta olmak üzere iki kere tüm şehri İskorbüt hastası etmişlerdir. Aslında istedikleri suç işlemek değil hapse girmektir, bu sebeple kızları peşlerine takmaları gerekir. Bunun tek yolu suç olduğu için suç işlerler. Üyeleri;
Bossman
Ameoba Boys'un lideridir. Slim'i çoğu zaman azarlar.
Tiny
Ameoba Boys'un en küçük ve kısa üyesidir. Bossman'in her dediğini onaylar.
Slim
Ameoba Boys'un en saf üyesidir. Bossman'den çoğu zaman azar işitir.
Rowdyruff Boys
Powerpuff Girls'ün erkek ve kötü çeşitlemeleridir. İlk olarak Birinci sezonda Mojo tarafından yaratılmıştır. Ama yeterince kötü olmadıkları için kızların öpücükleri ile yok olmuşlardır. 5. sezonda O tarafından yeniden yaratılmışlardır. Bu kez daha kötü, daha güçlü, daha kurnaz ve kızların öpücükleri ile yok olmaz hale gelmişlerdir. Zaten birçok kere kızlarla berabere kalmışlardır. Üyeleri;
Brick
Blossom'ın karşılığı ve Rowdyruff Boys'un lideridir. İlk sezonda saçı kısadır, beşinci sezonda saçı Blossom'ınki kadar uzun hale gelmiştir. Grubun en zekisidir. Çabuk sinirlenir. Blossom'ın planlama yeteneği onda da vardır. Genelde hiç nedensiz Boomer'a sataşır.
Boomer
Bubbles'ın erkek karşılığı ve Rowdyruff Boys'un saf üyesidir. İlk sezonda saçı daha kısadır, beşinci sezonda saçının uçları üç tırtıkla ayrılmış, ayrıca kafasının tepesinden biri sağa öbürü sola bakan iki saç teli çıkmıştır. Kardeşleri tarafından dışlanır. Arada sırada komik ve alakasız laflar söyler böyle yaptığında ise hep Brick'in azarlamalarına maruz kalır.
Butch
Buttercup'ın erkek karşılığı ve Rowdyruff Boys'un en güçlü üyesidir. İlk sezonda saçını samurai gibi yukarıda toplar, beşinci sezonda saçı yukarıya doğru bakacak şekilde diken diken olmuştur. Ayrıca yeniden yaratıldığında hiperaktif olmuştur. Genelde çok konuşmaz, Brick'in her dediği lafı "Evet!" diye onaylar. Hiperaktif olduğu için genelde yerinde duramaz, sallanır, psikopat gibi kahkaha atar ve dilini çoğu zaman dışarı çıkarır. Merhamet duygusu yoktur. Aslında takımın en kızgınıdır fakat genellikle tuhaf davrandığı için bunu gösteremez.Çoğunlukla konuştuğu görünmez
Prenses Morebucks
Zengin bir ailenin zengin, kötü ruhlu, kendini beğenmiş, açgözlü kızıdır. Kızlarla yaşıttır ve onlarla aynı okula gider. Para ile her şeyi elde edebileceğini sanır. Blossom'ı kıskanır. İlk kez ikinci sezonda görülmüştür ve okula ilk geldiği gün kızlardan çok etkilenmiş ve onların arasına katılmak istemiştir. Ancak kızlar ona yanaşmayınca o da kötü olmuş ve kendini onları yok etmeye adamıştır.
Sedusa
Evrim geçirmiş ve saçlarını inanılmaz derecede iyi kullanabilen, güzel bir kötüdür. Aslında epey zekidir. Kızları yok etmek için türlü hilelere başvurur. Çoğu kez planları başarılı gitse de sonunda yenilir. Profesör, Başkan ve Yeşil Çete'yi kendisine âşık ederek kızları yenmeye çalışmış ama hep yenilmiştir. Mitolojide adı Medusa'dır.
Profesör Dick Hardly
Yalnızca dördüncü sezonun son bölümü olan Knock It Off adlı bölümde görülmüştür. Profesörün üniversiteden arkadaşıdır. Aslında arkadaşı gibi görünse de onu hiç sevmez, onu kullanır. Kadınlara ve paraya düşkündür ayrıca açgözlüdür. Aynı zamanda çok da iyi bir yalancıdır. Profesörü ziyarete gelince kızları görür ve bu durumdan çok hoşnut olur. Kızları kandırarak onlardan formüllerini öğrenir ve kimyasal X'i alır. Kızları bir fabrikada üretir ve onları kötülükle savaşmak için satar ve kısa sürede zengin olur. Ancak kimyasal X'in bitmesi ile yeni kızları üretemediği için ve daha fazla paraya gereksinim duyması gibi nedenlerle kızları kaçırır ve kimyasal X'lerini alır ve bu durum az daha onları öldürecektir. Bu yönüyle kızları öldürmeye en çok yaklaşan kötüdür. Ancak sonra ürettiği yeni kızlar formüllerinin yanlışlığı nedeniyle yok olmadan önce, profesörün kızların zavallı halini görüp üzüntü ve acıdan ağlaması nedeniyle sevgi görmediklerini anlayıp Dick'i öldürmüşlerdir.
Powerpunk Girls
Powerpuff Girls'ün kötü karşılıklarıdırlar. Rowdyruff Boys'tan hoşlanırlar. Kızlarla aynı güçlere sahip oldukları için onların saldırılarından etkilenmezler. Ayrıca kızlardan çok daha güçlülerdir. Townsville'in tam tersi bir yer olan Viletown'da yaşarlar. Yaratıcıları, Profesör Utonium'un kötü karşılığı olan Opresör Plutonium'dur. Aslında Craig McCracken bu grubu çizgi filme eklemeyi planlıyordu fakat Powerpuff Girls Filmi ile uğraştığı için Powerpunk Girls sadece Powerpuff Girls'ün Amerika ve Japonya'da satılan dergisinde çıktı. Üyeleri;
Berserk
Blossom'ın karşılığı ve Powerpunk Girls'ün lideridir. Blossom gibi oldukça akıllı ve zekidir. Genelde Brat'e sataşır. Başına upuzun, dört parçaya ayrılan kırmızı bir kurdele takar. Brick'ten hoşlanır. Özel güçleri buz ile ateş üfleyebilmesi ve kurdelesini istediği gibi hareket ettirebilmesidir.
Brat
Bubbles'ın karşılığı ve Powerpunk Girls'ün saf üyesidir. Bubbles'ın aksine neredeyse hiç ağlamaz ve çoğu zaman somurtur. En sevdiği oyuncağı Bubbles'ın oyuncak ahtapotu Octi'nin karşılığı olan Punkocti'dir. Onun saçları Bubbles'ın saçlarından çok daha uzundur, saçlarını iki küçük mavi kurdele ile tutturur. Bileklerinde toplam altı tane bilezik bulunur. Özel güçleri çok yüksek sesle bağırabilmesi, hayvanlarla konuşabilmesi ve tüm dilleri doğuştan bilmesidir ve Boomer'dan hoşlanır.
Brute
Buttercup'ın karşılığı ve Powerpunk Girls'ün sert üyesidir. Buttercup gibi sert ve erkeksidir. Yana yatık ve dikenli saçları vardır. Beline dikenli bir kemer, bileklerine birer dikenli bileklik takar. O da merhametsizdir. Özel gücü süper yeşil yumruklarıdır. Butch'tan hoşlanır ve kendisi delidir.
Alma Gluck
Ailesi ile ABD'ye yerleşip Amerikan vatandaşı olan Gluck 54 yaşında New York'ta öldü.
Aşıklı Höyük
Radyokarbon örneklerinin sonuçlarına göre, Aşıklı Höyük’te yerleşiklik MÖ 9. bin yılda başlar ve MÖ 8. bin yıl sonuna dek sürer. Yerleşme yaklaşık olarak MÖ 8200-7500 arasına tarihlenmektedir. Aşıklı topluluğu, bu bin yıla yakın süreç boyunca yerleşimi hiç terk etmez. Bu kesintisiz iskan süreci, yerleşim düzeni ve mimaride radikal değişim ve dönüşümler ile ve aynı zamanda ekonomide ve teknolojide oldukça yavaş ve kademeli bir değişim ile birlikte takip edilebilmektedir. Bu bağlamda Aşıklılılar, bölgede yerleşikliğe geçen ilk avcı-toplayıcılardandır ve gerek ilk yerleşiklik süreçleri gerekse de bin yıllık iskan süreci içerisinde yerleşikliğe adaptasyon ile birlikte yaşam biçimleri teknik, sosyal, kültürel, bilişsel boyutlarda tümüyle okunabilmektedir. Kısaca diyebiliriz ki, insanlık tarihinin en önemli değişim ve dönüşüm süreçlerinden biri olarak avcı-toplayıcı ve göçer yaşamdan yerleşik yaşama geçiş süreci Orta Anadolu’nun Volkanik Kapadokya Bölgesi’nde Aşıklı Höyük özelinde izlenebilmektedir.
Mimarlık tarihinin önemli gelişim ve dönüşüm süreçleri Aşıklı Höyük’te adım adım izlenebilmektedir. Mimaride saz ve ağaç gibi doğadan doğrudan temin edilebilen organik malzemelerin kullanımı, kerpiç üretimi ve kerpicin çeşitli şekillerde inşa malzemesi olarak tercih edilmesi, oval planlı kulübelerden dörtgen planlı konutlara geçiş ve yerleşme düzeninde dönüşüm gibi Yakın Doğu Neolitik Çağ mimarisini karakterize eden önemli dönüm noktaları ve değişim süreçleri Orta Anadolu Neolitiği bağlamında Aşıklı Höyük’te bin yıllık kesintisiz bir iskan sürecine paralel olarak takip edilebilmektedir.
Konum ve Çevre
Aşıklı Höyük, Orta Anadolu’nun Volkanik Kapadokya bölgesinde bulunan bir höyük yerleşmesidir. Aksaray il merkezinin 25 km doğusunda Kızılkaya Köyü’nde, Melendiz Çayı’nın kenarında yer almaktadır.
Yaklaşık 4 hektar büyüklüğünde bir alanı kaplayan Aşıklı Höyük deniz seviyesinden 1119.45 metre yüksekliktedir. Höyüğün özellikle batısı Melendiz Çayı’nın sık sık yatak değiştirmesi nedeniyle aşınmıştır.
Yerleşmenin yer aldığı Volkanik Kapadokya Bölgesi ve Melendiz Vadisi, içerdiği farklı ekolojik nişler, su kaynakları, fauna ve florada çeşitlilik ve hammadde kaynakları açısından oldukça verimli bir bölgedir. Aşıklı Höyük, güneyinde Hasandağ ve Melendiz Dağ silsilesinin çevrelediği bir çanak içinde volkanik kayaçlar, tüflü araziler ile tanımlı bir bölgede yer alır. Bugün Karasal iklimin hakim olduğu bölgede ekonomi bağcılık, şarapçılık, buğday tarımı ve hayvan besiciliğine dayanır.
Kazı Tarihçesi
İlk kez 1963 yılında Hititolog Edmund Gordon tarafından saptanan Aşıklı Höyük’te ilk kapsamlı çalışma 1964-65’te Ian Todd tarafından gerçekleştirilen yüzey toplaması, kesit çalışması ve tarihlendirme çalışmalarıdır. Höyüğün yamaçlarından topladığı karbon örnekleri ile Ian Todd Aşıklı Höyük’teki yerleşimi günümüzden 9 veya 10 bin yıl öncesine tarihlemiştir.
Aşıklı Höyük’teki ilk arkeolojik kazı çalışmaları, 1989 yılında, Mamasun Barajı’nın su düzeyinin yükseltilmesine karar verilmesi dolayısıyla höyüğün olasılıkla su altında kalacağının anlaşılması üzerine İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabilim Dalı tarafından başlatılmıştır. Söz konusu kurtarma kazıları Ufuk Esin başkanlığında gerçekleştirilmiş, ikinci başkanlığı ise Dr. Savaş Harmankaya yapmıştır.
MÖ 9. Bin Yıl: İlk Aşıklılılar
Aşıklı Höyük’te ilk yerleşiklik, MÖ 9. bin yılda toprağa yarı-gömük, oval biçimli, kerpiç duvarlı kulübe benzeri binalarda barınan ve aynı zamanda saz örgü kulübeler de kullanan, besin ekonomisi koyun, keçi, sığır, kızıl geyik, tavşan, balık ağırlıklı olmak üzere yabani hayvan avı, hem yabani hem de kültüre alınmış tahıl ve baklagillerin hasadı ve ot, yemiş ve meyve toplayıcılığı ile karakterize olan, ölülerini hocker pozisyonunda (cenin pozisyonu, ana karnındaki pozisyon) binaların tabanlarına açılan çukurlara gömen ilk Aşıklılılar ile temsil edilmektedir.
Oval biçimli kerpiç binalarda yapı içi öğeler ateş yerleri, direk yerleri, kimileri çatıyı taşıyan direklere ait irili ufaklı çukurlar ve sekilerden oluşur. Öğütme taşları da yapı içi buluntulardandır. Tabanları sıvalı söz konusu yapılarda taban sıvasının kesilerek açıldığı mezar çukurları da mevcuttur. Ölüler yukarıda belirtildiği gibi hocker pozisyonunda gömülmektedir ve kimi çukurlarda iskeletler ile birlikte buluntular da mevcuttur.
MÖ 9. bin yıl yerleşmesinde toprağa yarı-gömük, oval biçimli kerpiç kulübeler, kullanımları bittikten sonra çöplük olarak kullanılmışlardır.
Aşıklılılar’ın ilk yerleşiklik süreçlerinden itibaren yerleşmenin sonuna dek öne çıkan en önemli unsurlardan biri, “süreklilik” olgusudur. MÖ 9. bin yılda bu durumu, yapı için açılan çukurun kullanımı devam ederken gerçekleştirilen duvar ve taban yenilemelerinden yani aynı alanda bina yapım ve kullanımının süreklilik içererek devam etmesinden ve de benzer şekilde ateş yerlerinin de süreklilik içerir şekilde aynı noktada konumlandırılmasından izleyebilmekteyiz.
MÖ 9. bin yılda günlük yaşam binaların arasında yer alan açık alanlarda geçmekte; pişirme, deri ve post işleme, obsidyen yongalama, kemik ve boynuz işçiliği, sepet ve boncuk yapımı gibi günlük faaliyetler birkaç direk yardımı ile üstü örtülen veya tamamen açık aktivite alanlarında gerçekleştirilmektedir. Açık alanlarda yer alan büyük pişirme çukurları, yine bu alanlarda bulunan hayvan kemikleri, bitki kalıntıları, bızlar çoğunlukta olmak üzere kemik aletler, obsidyen aletler ve yongalama artıkları günlük faaliyetlere dair bulgulardandır.
Yukarıda belirtildiği üzere avcılık ve toplayıcılık temelli besin ekonomisinin yanı sıra, yerleşiklik süreci içerisinde buğday ve arpa tarımı başlar ancak yabani türlerin tüketimi sürmektedir; çok çeşitli türleri içeren yabani hayvan avının yanında ise özellikle dişi koyun ve keçilerin yerleşmede veya yerleşme yakınında tutulmaya başlamasıyla ilk hayvan evcilleştirme uygulamalarından söz edilebilmektedir.
MÖ 8. Bin Yıl
MÖ 8. bin yılda Aşıklı sakinleri bitişik planlı, adeta birbirine eklemlenerek çoğalan, çoğunlukla tek veya iki, nadiren ise üç odalı ve girişlerin damdan gerçekleştirildiği dörtgen planlı kerpiç konutlarda yaşamışlardır. Bu konutların oluşturduğu yapı grupları, genellikle dar aralıklarla birbirinden ayrılır. Bu dar aralıkların haricinde ise kimi yapı grupları arasında çöplük ve işlik olarak kullanılmış olan açık alanlar mevcuttur. Sokak veya geçit olarak adlandırılabilecek olan aralıklar, bu çöplüklere açılır. Konutlar, yerleşmenin kuzeyinde yer alır ve yerleşmenin güneyinden çakıllı bir yol ile ayrılır. Yerleşme söz konusu çakıllı yol ile iki ana işlevsel alana bölünmüştür. Çakıllı yolun güneyi “Özel Amaçlı Yapılar Alanı” olarak tanımlanan ve konum, boyut ve plan açısından konutlardan farklılık gösteren iki özel binanın yer aldığı alandır.
Konutlar, plan, boyut ve yapı içi öğeler bağlamında neredeyse standarttır ve bu standart Aşıklılılar tarafından neredeyse yüzyıllarca korunmuştur. Yapı içi öğeler ocaklar, sekiler, çukurlar ve direk yerlerinden oluşur. Ocaklar genellikle mekanların güneyinde yer almaktadır. Çukurlardan kimileri yine mezar çukurlarıdır ve ölü gömme geleneği mekan içi taban altı hocker pozisyonunda gömütler ile MÖ 9. bin yıldan 8. bin yıla, aynı şekilde devam eder. Taban yenilemeleri ve ocak vb. yapı içi öğelerin konumlandırılması bağlamında süreklilik olgusu MÖ 8. bin yılda da baskındır.
MÖ 8. bin yılda günlük faaliyetlerin örüldüğü yaşam alanı, ortak açık alanlardan dam seviyesine taşınır. Girişlerin de aynı zamanda olasılıkla ahşap merdivenler ile damdan gerçekleştirildiği kerpiç konutlarda dam seviyesinde gerçekleştirilen günlük faaliyetlerin artıkları, faaliyet sonrasında yapı aralarındaki dar aralıklara atılmıştır ve bu sayede Aşıklılıların 8. bin yıl günlük faaliyetlerine dair bulgulara ulaşılabilmektedir.
Özel Amaçlı Yapılar
Yapılardan biri kuzey duvarı taşla örülü, iç avlulu ve tabanın bir kısmının iri kerpiç bloklarla döşendiği duvarları sıvalı ve kırmızı boyalı bir yapıdır. Alanın daha güneyinde yer alan bir başka özel amaçlı yapının ise planı kareye yakındır. Kerpiç duvarlı, tabanı defalarca yenilenmiş ve her yenilemede kırmızı, sarı gibi renklere boyanmış olan bu yapı kanal, seki vb. iç öğelere sahiptir.
Aşıklı'da İlkler
Aşıklı topluluğu, tahıl tarımının başlangıcı ve hayvanların yerleşmede tutulmaya başlaması gibi insanlık tarihinde önemli dönüşümlerin yanı sıra Anadolu özelinde birçok gelişmenin de ilklerine imza atmıştır diyebiliriz.
Taban ve duvarları kireç sıvalı özel amaçlı bir yapıda görülebileceği üzere, Aşıklılılar kirecin yakılması ve söndürülmesi işlemi olan ilk piroteknoloji uygulamasını gerçekleştirmişlerdir.
Bir diğer ilk, iki farklı mezarda ölülerin boyun ve kollarında bulunan bakır boncuklardır. Bakırı hem sıcakken hem de soğukken işleyerek söz konusu boncukları üreten Aşıklılılar, ilk madencilik faaliyetini de gerçekleştirmişlerdir denilebilir.
Aşıklılılar, ilk cerrahi müdahale ile birlikte de anılırlar. Yaklaşık 20-25 yaşlarında ölmüş olduğu saptanan bir Aşıklı kadınının kafatasında saptanan delik, bilinen ilk trepanasyon uygulamasıdır. Söz konusu müdahale esnasında kadının yaşamakta olduğu, operasyon sonrasında açılan deliğin çevresindeki hücrelerin kendini yenilemeye başladığı tespit edilmiş ve bu tespit kadının ameliyattan sonra bir hafta kadar daha yaşamış olabileceği şeklinde yorumlanmıştır.
Koruma ve Sergileme Çalışmaları
Aşıklı Höyük’te 1989 yılında Prof. Dr. Ufuk Esin başkanlığında başlayan ve 2000-2003 yılları arasında Prof. Dr. Nur Balkan Atlı tarafından sürdürülen arkeolojik kazıların ardından 2006 yılına dek ara verilen çalışmalara 2006 yılında Prof. Dr. Mihriban Özbaşaran ve Dr. Güneş Duru tarafından yeniden başlanmasıyla devreye giren yeni yaklaşımlar ve yeni araştırma soruları, hem koruma ve sergilemeye yönelik hem de bölge halkıyla etkileşimi öngören uygulamaya dayalı birtakım toplumsal projeleri de içermektedir.
Deneysel Tarihöncesi Aşıklı Köyü
Koruma ve sergileme çalışmaları dahilinde, höyüğün girişine yapılan deneysel kerpiç evler, Aşıklı topluluğunun yaşamış olduğu ve arkeolojik kazı çalışmaları ile ortaya çıkarılan MÖ 9. bin yıl ve MÖ 8. bin yıl yapılarının birebir kopyası olarak, tamamen deneysel yöntemler ile inşa edilmişlerdir.
Deneysel Aşıklı Köyü’nde MÖ 9. bin yıl yerleşmesinden bilinen toprağa yarı gömük, oval planlı, kerpiç evler ve MÖ 8. bin yıl yerleşmesinden bilinen dörtgen planlı kerpiç yapılar tüm yapı içi öğeleri ile birlikte görülebilmekte ve gezilebilmektedir. Aynı zamanda MÖ 9. bin yıl yerleşmesinden bilinen saz örgü bir yapı da yine deneysel yöntemlerle inşa edilmiş ve ziyarete açılmıştır.
Deneysel Tarihöncesi Aşıklı Köyü, höyüğün girişinde ziyaretçileri karşılayarak günümüzden 11 bin yıl önce Aşıklı’daki yaşamı somut bir şekilde tanıtır ve ziyaretçileri höyüğe davet eder.
Koruyucu Çatı Yapısı
Koruma ve sergileme amacıyla inşa edilen koruyucu çatı yapısı altında, özel amaçlı yapılar alanı ziyaret edilebilmektedir. Gerek kerpiç mimarinin korunması gerekse de en uygun çalışma koşullarının oluşturulması amacıyla inşa edilen koruyucu çatı yapısı içerisinde yer alan yürüme yolları ile ziyaretçiler, Aşıklı Höyük’ün özel amaçlı yapılar alanını yaz-kış ziyaret edebilmektedirler.
El Sanatları Atölyesi ve Çocuklar için Arkeoloji Eğitim Atölyesi
Proje kapsamında gerçekleştirilen bir başka toplumsal çalışma, Aşıklı Höyük’ün yer aldığı Kızılkaya Köyü’nden kadınlar ve çocuklar ile gerçekleştirilen el sanatları atölyesi ve arkeoloji eğitim atölyesidir.
Yerel halkla birlikte gerçekleştirilen atölye projeleriyle, üretilen bilginin paylaşımı, yerel halkın Aşıklı Höyük’te gerçekleştirilen çalışmalara aktif katılımının sağlanması ve Aşıklı Höyük vasıtasıyla kültürel miras ve kültürel bellek kavramlarının tanıtılarak farklı kültürlerin ve geçmişin sahiplenmesinin sağlanması hedeflenmektedir.
Kızılkaya Etnografya Merkezi
Aşıklı Höyük Kazı ve Araştırma Projesi ekibi tarafından oluşturulan Kızılkaya Etnografya Merkezi, Kızılkaya Köyü sakinleri ile Aşıklı Höyük ve kazı ekibi arasında karşılıklı bir ilişki ve iletişim ağı kurmak, Kızılkaya Köyü ve bölgedeki geleneksel köy yaşamına dair belleği sergileme yoluyla canlı tutmak amacı ile Gülağaç Kaymakamlığı tarafından hazırlanıp Ahiler Kalkınma Ajansı tarafından finanse edilen “Medeniyet Beşiği Aşıklı Höyük” projesi kapsamında ziyarete açılmıştır. Merkez Kızılkaya Köyü’nde yer almakta olup, yıl boyunca ziyarete açıktır.
Genel Bibliyografya
Abbes, F. – N. Balkan Atlı – D. Binder- M. C. Cauvin 1999: Etude Téchnologique Préliminaire de I’Industrie Lithique d’Aşıklı Höyük, TÜBA-AR II: 117-137.
Astruc, L. R. Vargiolu – M. Ben Tkaya – N. Balkan-Atlı – M. Özbaşaran – H. Zahouani 2011: Multi-scale tribological analysis of the technique of manufacture of an obsidian bracelet from Aşıklı Höyük (Aceramic Neolithic, Central Anatolia), Journal of Archaeological Science vol. 38, issue 12, December 2011, 3415-3424.
Postmodernite
Postmodernite (diğer söyleniş biçimleriyle post-modernite ya da postmodern durum), postmodernizmin toplumsal ve kültürel yansımalarını ifade etmek için kullanılan bir terimdir. Bu terim, 20. yüzyıl sonu ve 21. yüzyıl başlarında yaşanan hayatın eşsiz niteliklerinin bir sonucu olan çağdaş sanat, kültür, ekonomi ve toplumsal durumun aldıkları görünüme atfen filozoflar, sosyal bilimciler ve sanat eleştirmenleri tarafından kullanılır. Postmodern durumu yaratan bu nitelikler arasında küreselleşme, tüketimcilik, otoritenin küçük parçalara ayrılması ve bilginin metalaştırılması sayılabilir.
Aşıklı Höyük
Genel Bibliyografya
Balkan-Atlı, N. 1993: Aşıklı Höyük (Aksaray) Yontma Taş Endüstrisinin Teknolojik ve Tipolojik Açıdan İncelenmesi, ''VIII. Arkeometri Sonuçları Toplantısı'' : 213-225.
Balkan-Atlı, N. 1994: The Typological Characteristics of Aşıklı Höyük Chipped Stone Industry, Neolithic Chipped Stone Industries of the Fertile Cresent (eds. H. G. Gebel-S. K. Kozlowski), Proceedings of the First Workshop on PPN Chipped Lithic Industries (1993) : 209-221.
Postmodernite
Postmodernizm ve postmodernite
Postmodernite ve postmodernizm aynı anlama gelmez. Postmodernite bir varoluş hali veya koşulunu betimlerken ya da kurumlar ve koşullardaki değişimlerle ilgiliyken (Giddens 1990); postmodernizm estetik, yazınsal, siyasi ve sosyal bir felsefeyi ifade eder. Postmodernizm "kültürel ve entelektüel bir fenomendir"; postmodernite ise bu felsefenin toplumdaki sosyal ve siyasi yansımalarına odaklanır.
Aşıklı Höyük
Genel Bibliyografya
Bıçakçı, E. - M. Özbaşaran 1991: Aşıklı Höyük 1989, 1990: Building Activities, Anatolica XVII: 136-145.
Postmodernite
Terimin kullanımı
Birçok postmodernite kuramcısı, postmoderniteyi (Sanayi Devrimi veya Aydınlanmayla özdeşleşmiş bir dönem/durum olarak tanımlanan) modernitenin sona erme nedenlerine işaret eden tarihsel bir durum olarak görür. Modernitenin projelerinden birinin -toplum ve sanat hayatının farklı cephelerine akılcılık (rasyonalite) ve hiyerarşi ilkelerinin katılmasıyla başarılabileceği düşünülen- ilerlemeyi teşvik etmek olduğu söylenir. Terimin bu biçimde kullanımı Jean-François Lyotard ve Jean Baudrillard'e atfedilir. Lyotard moderniteyi, “ilerleme peşinde sürekli değişim” olarak nitelendirilen kültürel bir durum olarak anlar ve postmodernite de bu sürecin doruğa -sürekli değişimin statüko halini aldığı ve ilerleme fikrinin modası geçmiş hale geldiği bir noktaya- varmasını temsil etmektedir. Ludwig Wittgenstein'in mutlak ve tam bilginin olanaklılığı üzerine yaptığı eleştirinin ardından, Lyotard da pozitivist bilim, Marksizm ve yapısalcılık gibi ilerlemenin çeşitli büyük anlatılarının; ilerleme yaratan yöntemler olarak ‘‘ölmüş’’ olduklarını tartışır.
Aşıklı Höyük
Genel Bibliyografya
Birçek, E. - M. Özbaşaran, M. 2011: 2010 Yılında Aşıklı Höyük, Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Bülteni -Haberler, Mayıs 2011,Sayı 32: 32-35.
Buitenhuis, H. 1996: Archaeozoology of Holocene in Anatolia: A Review, Archaeometry’94, (eds. Ş. Demirci, A. M. Özer, G. D. Summers): 411-421. Tübitak, Ankara.
Postmodernite
Terimin kullanımı
Edebiyat eleştirmeni Fredric Jameson ve coğrafyacı David Harvey post-moderniteyi geç dönem "kapitalizm"i ya da "esnek kümülasyon"; başka bir deyişle finansal kapitalizmi takip eden kapitalizm evresi ile tanımlamışlardır. Bu kapitalizm evresi, yüksek derecede sermaye ve emek hareketliliği ve Harvey’in "zaman ve mekân sıkıştırması" olarak adlandırdığı fenomenle ifadesini bulur. Bu evrenin İkinci Dünya Savaşı sonrası ekonomik düzeni tanımlayan Bretton Woods sisteminin çöküşüyle aynı zamana denk geldiğini ileri sürerler.
Aşıklı Höyük
Genel Bibliyografya
Buitenhuis, H. 1997: Aşıklı Höyük: a protodomestication site, Anthropozoologica 25-26: 655-662.
Postmodernite
Terimin kullanımı
Birçok filozof, özellikle de kendilerini "modern projenin" içinde görenler, post-modernite terimini karşıt bir biçimde "post-modern fikirlere sahip olmanın varsayılan sonuçları" anlamında kullanırlar. En belirgin biçimde Jürgen Habermas ve post-modernitenin uzun süredir var olan Aydınlanma karşıtı fikirlerin yeniden dirilişini temsil ettiğini savunan diğer filozoflar bu görüştedir. "Post-modernite" terimi aynı zamanda Uluslararası Biçeme yanıt olarak 1950’lerde başlayan mimari dönemi ya da türler arasındaki keskin ayrımların terk edilmesi, "yüksek" ve "düşük" sanat ve global köy fikrinin ortaya çıkışı ile betimlenen sanatsal bir dönemi ifade etmek için kullanılır. Postmodernitenin; şehir mimarisinde çevredeki binalardan, dekoratif biçimlerde tarihten esinlenmek üzere dış cephe süslemelerinin yeniden gündeme gelmesi ve Sidney Opera Binası ve Frank Gehry’nin binalarındaki gibi dikey olmayan açıların kullanımı ile belirlendiği söylenmektedir.
Aşıklı Höyük
Genel Bibliyografya
Bulur, E. – Wieser, A. – Özer, A. – Göksu, H. Y. 1996: Electron Spin Resonance and Thermoluminescence Studies of Tooth Enamels and Obsidians from Aşıklı Höyük, Turkey, Archaeometry’94 (eds. Ş. Demirci, A. M. Özer, G. D. Summers): 643-654. Tübitak, Ankara.
Büyükarakaya, A. M. – Y. S. Erdal 2006: Çayönü ve Aşıklı Neolitik Toplumlarında Büyüme Bozuklukları, ''21. Arkeometri Sonuçları Toplantısı'': 63-78.
Dede, Yüksel 1997: Aşıklı Höyük Kerpiç Yapılarının Korunması Üzerine Çalışmalar. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Duru, G. 2002: Some architectural indications for the origins of Central Anatolia, The Neolithic of Central Anatolia (eds. F. Gérard - L. Thissen): 171-180.
Duru, G. 2005: Yakındoğu Neolitiğinde Orta Anadolu Bölgesi Neolitik Dönem Mimarlığının Yeri. İstanbul Teknik Üniversitesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Duru, G. 2010 : Aşıklı, Haberler- Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü.
Duru, G. 2013: Tarihöncesinde İnsan-Mekan, Topluluk-Yerleşme İlişkisi: MÖ 9. Bin Sonu-7. Bin başı, Aşıklı ve Akarçay Tepe, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul.
Duru, G. – M. Özbaşaran 2005: A non-domestic site in Central Anatolia, Anatolia Antiqua XIII: 15-28.
Ertuğ, F. 1997: An Ethnoarchaeological Study of Subsistence and Plant-Gathering in Central Anatolia. Washington University, Unpublished PhD thesis.
Esin, U. 1991: Aşıklı Höyük (Kızılkaya – Aksaray) Kurtarma Kazısı 1989, Türk Arkeoloji Dergisi XXIX: 1-34.
Esin, U. 1992: 1990 Aşıklı Höyük Kazısı (Kızılkaya Köyü-Aksaray İli), ''XIII. Kazı Sonuçları Toplantısı I'': 131-153.
Esin, U. 1993: Zum Ursprung der Kastenbauweise in Anatolien, Istanbuler Mittelungen 43: 123-128.
Esin, U. 1993: Copper Beads of Aşıklı, ''Aspects of Art and Iconography: Anatolia and Its Neighbors. Studies in Honor of Nimet Özgüç'' : 179-183.
Esin, U. 1993: 1991 Aşıklı Höyük Kazısı (Aksaray İli, Kızılkaya Köyü) Kurtarma Kazısı, ''XIV. Kazı Sonuçları Toplantısı I'': 131-146.
Esin, U. 1994: Akeramik Neolitik Evrede Aşıklı Höyük, ''XI. Türk Tarih Kurumu Kongresi'':  29-38.
Esin, U. 1994: 1992 Aşıklı Höyük (Kızılkaya-Aksaray) Kurtarma Kazısı, ''XV. Kazı Sonuçları Toplantısı I'': 77-95.
Esin, U. 1995: Aşıklı Höyük ve Radyo-Aktif Karbon Ölçümleri, ''İ. Metin Akyurt – Bahattin Devam Anı Kitabı, Eski Yakın Doğu Kültürleri Üzerine İncelemeler ''(eds. A. Erkanal, H. Erkanal, H. Hüryılmaz, A. T. Ökse): 135-146.
Esin, U. 1998: Aşıklı Kültürü, Cappadocia/Kapadokya (ed. M. Sözen): 83-95. Ayhan Şahenk Vakfı, İstanbul.
Esin, U. 1998: The Aceramic Site of Aşıklı and its Ecological Conditions Based on its Floral and Faunal Remains, TÜBA-AR 1: 95-103.
Venedik Lagünü
Venedik Lagünü (İtalyanca: Laguna di Venezia / Laguna Veneziana veya Laguna Veneta), İtalya'nın Veneto ilinde Venedik ve etrafında bulunan lagün (deniz kulağı).
Aşıklı Höyük
Genel Bibliyografya
Esin, U. 1998: Hunted animals at Aşıklı and the environment, ''Man and the Animal World. Studies in Archaeozoology, Archaeology, Antropology and Paleolinguistics in memoriam Sándor Bökönyi ''(eds. P. Anreiter, L. Bartosiewicz, E. Jerem, W. Meid) : 215-226.
Esin, U. 1999: Die Akeramischen Siedlungen von Aşıklı Höyük in Zentralanatolien, Çağlar Boyunca Anadolu’da Yerleşim ve Konut Uluslararası Sempozyumu 5-7 Haziran 1996: 175-187. Ege Yayınları, İstanbul.
Venedik Lagünü
Venedik Lagünü, kuzeyde Sile Nehri ve güneyde Brenta Nehri'ne kadar uzanan yaklaşık km²'lik yüzölçümüne sahip bir alanı kapsar. Venedik ve çevresindeki birçok küçük adaları dahil olmak üzere lagünün yakklaşık %8'i topraktır. %11'i ise devamlı olarak deniz suyu veya kanaldir. Geri kalan yaklaşık %80'i çamur düzlüğü, sığlık ve tuz bataklıklardan oluşur. Lagün Akdeniz havzasının en büyük sulak alandır.
Venedik Lagünü, Lido, Malamocco ve Chioggia olmak üzere üç giriş ile Adriyatik Denizi ile bağlıdır. Venedik Lagünü, büyük ölçüde kapalı olan denizin ucunda bulunduğu için su seviyesinin değişimlerine tabidir. Bunların en aşırı olan da düzenli bir aralıkla Venedik'i sel basmanın nedeni oluşturan Acqua Alta ("yüksek su") adıyla bilinen büyük gelgittir.
Yener Rakıcıoğlu
Yener Rakıcıoğlu (d. 1936 Rize, Türkiye - 13 Ocak 2015, Ankara), Türk bürokrat.
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdi. Rize’de Maiyet Memuru olarak göreve başladı. Erfelek, Aybastı, Posof, Altıntaş, Devrek, Keskin ve Orhangazi Kaymakamlıkları, Van, Kırşehir Vali Yardımcılıkları, Adıyaman, Bitlis, Bolu ve Sakarya Valilikleri, EGO Genel Müdürlüğü, Bakanlık Müşavirliği yapmıştır. Hatay Valisiyken yaş haddinden emekli olmuştur. Evlidir.
13 Ocak 2015 tarihinde Ankara'da tedavi gördüğü hastahanede 79 yaşında öldü. Cenazesi Cebeci Asri Mezarlığında defnedilmiştir.
NGC 4147
NGC 4147 (NGC 4153), Yeni Genel Katalog'da yer alan bir küresel yıldız kümesidir. Gökyüzünde Berenis'in Saçı takımyıldızı yönünde bulunur. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir. Küresel küme NGC 4147, yüksek galaktik enlemde yer alan küçük ve yoğun bir nesnedir.
Aşıklı Höyük
Genel Bibliyografya
Esin, U. 1999: Some Archaeological Evidence from the Aşıklı Excavations for Climatic Fluctuations in Central Anatolia During the early Holocene 10./9.Mill. BP,Anadolu Araştırmaları XV: 1-26.
Esin, U. 1999: Copper Objects from the Pre-Pottery Neolithic site of Aşıklı (Kızılkaya Village, Province of Aksaray, Turkey), The Beginnings of Metallurgy ( eds. A. Hauptmann, E. Pernicka, T. Rehen, Ü. Yalçın ): 22-30. Bochum.
Esin, U. 2000: 1998 Aşıklı Höyük (Aksaray İli) Kurtarma Kazısı Raporu, ''21. Kazı Sonuçları Toplantısı'' 1: 71-80.
Esin, U. 2000: Aşıklı Höyük Kurtarma  Kazıları, Türkiye Arkeolojisi ve İstanbul Üniversitesi (1932 – 1999 ) ( ed. O. Belli): 80-86. İstanbul.
Esin, U. 2007: Aşıklı Höyük, Die aeltesten Monumente der Menschheit/İnsanlığın En Eski Anıtları: 114, 458. Badisches Landesmuseum Karlsruhe.
Esin, U. -  S. Harmankaya  1992: Aşıklı Höyük: Akeramik Neolitik Evre’de Yeni Bir Kültür Modeli, Arkeoloji ve Sanat Dergisi 54/55: 2-12.
Esin, U. - S. Harmankaya  1999: Aşıklı, Neolithic in Turkey, The Cradle of Civilisation (eds. M. Özdoğan-N. Başgelen): 115-132. Arkeoloji ve Sanat, Istanbul.
Esin, U. -  S. Harmankaya  1999: Aşıklı Höyük Kazısı 1997, ''XX. Kazı Sonuçları Toplantısı'' I: 101-114.
Esin, U. -  S. Harmankaya 2007: Aşıklı Höyük, Türkiye’de Neolitik Dönem (eds. M. Özdoğan-N. Başgelen): 255-272. Arkeoloji ve Sanat, Istanbul.
Gérard, F. – L. Thissen 2002: The Neolithic of Central Anatolia. Ege Yayınları, Istanbul.
Gülçur, S. 1994: Aşıklı Höyük Çitlenbikleri, ''IX. Arkeometri Sonuçları Toplantısı'': 101-109.
Güldoğan, Emre 2002: Aşıklı Höyük Sürtme Taş Endüstrisi ve Sorunları. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Kaya, Munise 2002: Aşıklı Höyük 4GH Derin Sondaj Açması Kemik Buluntuları. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Kayacan, N. -. M. Özbaşaran 2007: The Choice of Obsidian and its Use at Musular - Central Anatolia, Les communautés du Néolithique pré-céramique d’Eurasia: de l’analyse de la diversité des systémes techniques a la caractérisation des comportements sociaux, (Eds. L. Astruc- D. Binder- F. Briois), Editions APDCA, Antibes, 229-233.
Kurt, N. – M. Özbaşaran 2013: Aşıklı Höyük Sonuçları-2012, Haberler TEBE, sayı 35, s. 24-25.
Özbaşaran, M. 1998: The Heart of a House: The Hearth-Aşıklı Höyük, a Pre-pottery Neolithic Site in Central Anatolia, Light on Top of the Black Hill. Studies Presented to Halet Çambel (eds. G. Arsebük-M. J. Mellink-W. Schirmer): 555-566. İstanbul.
Özbaşaran, M. 1999: Musular: A General Assessment on a New Neolithic Site in Central Anatolia, Neolithic in Turkey (Eds. M. Özdoğan-N. Başgelen), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 147-155.
Özbaşaran, M. 2000 : The Neolithic Site of Musular- Central Anatolia, Anatolica XXVI, 129-151.
Özbaşaran, M. 2003: Musular -Aşıklı İlişkisinde Kireç Tabanlı Yapılar, Ufuk Esin’e Armağan, Köyden Kente, Yakındoğu’da İlk Yerleşimler,  (eds. M. Özdoğan- H. Hauptmann - N. Başgelen): 2. Cilt: 361-372.
Özbaşaran, M. 2007: Kapadokya Yerel Mimarisinde Anakaya İşçiliği. Tarihöncesi ve Günümüz Örnekleri, Refik Duru’ya Armağan- Studies in Honour of Refik Duru, (Der. G. Umurtak- Ş. Dönmez- A. Yurtsever), Ege Yayınları, İstanbul, 51-58.
Özbaşaran, M. 2007: Musular, in vor 12.000 Jahren in Anatolien, Die aeltesten Monumente der Menschheit, Badischen Landesmuseum Karlsruhe, Karlsruhe, 117.
Özbaşaran, M. – M. Cutting 2007: Das Neolithikum in Zentralanatolien, in vor 12.000 Jahren in Anatolien, Die aeltesten Monumente der Menschheit, Badischen Landesmuseum Karlsruhe, Karlsruhe, 112-125.
Özbaşaran, M. 2011: Aşıklı 2010, Anatolia Antiqua XIX (2011): 27-37.
Özbaşaran, M. 2011: The Neolithic on the Plateau, S. Steadmann- G. McMahon (eds). The Oxford Handbook of Ancient Anatolia 10.000-323B.C:E.: 99-124. Oxford University Press.
Özbaşaran, M. 2012: Aşıklı Höyük, http://www.bilimania.com/haber/702/asikli-hoyuk
Özbaşaran, M. 2012: Aşıklı, M. Özdoğan, N. Başgelen and P. Kuniholm (eds.) The Neolithic in Turkey, New Excavations & New Research. Central Turkey: 135-158. Archaeology & Art Publications, Istanbul.
Özbaşaran, M. 2013: Orta Anadolu'nun Neolitikleşme Sürecinde Aşıklı, Colloquium Anatolicum XII: 1-14.
Özbaşaran, M. - G. Duru 2011: Asikli Höyük, un village d’Anatolie centrale, il y a 10 000 ans, Archéologia no 489: 54-65.
Özbaşaran, M. - G. Duru- N. Kayacan - M. Endoğru 2002: Musular 2000 Yılı Kazısı, ''23. Kazı Sonuçları Toplantısı'' 2. cilt, 115- 122.
Özbaşaran, M. - G. Duru- H. Buitenhuis - N. Kayacan - R. Christidou 2003: Musular 2001 Yılı Kazısı, ''24. Kazı Sonuçları Toplantısı'' 1. cilt, 259- 268.
Özbaşaran, M. –  G. Duru – B. Erdoğu – N. Kayacan – Y. Kiper 2006: Musular Kazı ve Araştırma Projesi, 2003-2004, ''27. Kazı Sonuçları Toplantısı'' 1. cilt, 241- 248.
Özbaşaran, M. – G. Duru – N. Kayacan – B. Erdoğu – H. Buitenhuis 2007: Musular 1996-2004: Genel Değerlendirme, Türkiye’de Neolitik Dönem, (Der. M. Özdoğan- N. Başgelen), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 273-283.
Özbaşaran, M. – G. Duru – D. Teksöz- S. Omacan 2010: Yaşayan Geçmiş: Aşıklı Höyük, TÜBA Kültür Envanteri Dergisi 8: 215-228.
Özbaşaran, M. – G. Duru – N. Kayacan – B. Erdoğu – H. Buitenhuis 2012: Musular –The 8th Mill cal. BC Sattelite Site of Aşıklı, M. Özdoğan, N. Başgelen and P. Kuniholm (eds.) The Neolithic in Turkey, New Excavations & New Research. Central Turkey: 159-180. Archaeology & Art Publications, Istanbul.
Özbek, M. 1992: Aşıklı Höyük Neolitik İnsanları, ''VII. Arkeometri Sonuçları Toplantısı'': 145-160.
Özbek, M. 1993: Aşıklı Höyük Neolitik Çağ İnsanları, ''VIII. Arkeometri Sonuçları Toplantısı: ''201-212..
Özbek, M. 1993: Antropologia de les Poblacions Neolítiques de Çatal Höyük, d’Aşıklı ı de Çayönü (Turqia), Cota Zero 9: 31 – 35. Barcelona.
Özbek, M. 1994: Aşıklı Höyük İnsanları (1990 ve 1992 Buluntuları), ''IX. Arkeometri Sonuçları Toplantısı '': 23-31.
Özbek, M. 1996: Aşıklı Neolitik Çağ İnsanlarında Ağız Sağlığı ve Beslenme, 1995 Yılı Anadolu Medeniyetleri Müzesi Konferansları : 82-93.
Özbek, M. 1998: Human Skeletal Remains From Aşıklı, a Neolithic Village Near Aksaray, Turkey, ''Light on Top the Black Hill. Studies Presented to Halet Çambel''(eds. G. Arsebük, M. J. Mellink, W. Schirmer) : 567-579.Istanbul.
Stiner, M. C. et al. 2014: A Forager-Herder Trade-off, from Broad-Spectrum Hunting to Sheep Management at Aşıklı Höyük, Turkey, PNAS 111 (23).
Thissen, L. 2002: Appendix I. CANeW 14C databases and 14C charts, Anatolia, 10,000-5000 cal BC, The Neolithic of Central Anatolia (eds. F. Gérard- L. Thissen): 299-337. Ege Yayınları, Istanbul.
Todd, I. 1966: Aşıklı Hüyük - A Protoneolithic Site in Central Anatolia, Anatolian Studies XVI: 139-163.
Uzdurum, M. – M. Özbaşaran 2012: Aşıklı Höyük'te Günlük Faaliyetler ve Bulgular – 2011, Haberler TEBE, sayı 33, s. 19-21.
Uzdurum, M. 2013: Aşıklı Höyük Yerleşmesinde Ateş Yerleri ve Kullanımı, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Yalçın, Ü., Pernicka, E. 1999: Frühneolithische Metallurgie von Aşıklı Höyük, ''The Beginnings of Metallurgy. Der Anschnitt 9'' (eds. A. Hauptmann, E. Pernicka, T. Rehen, Ü. Yalçın ): 45-54. Bochum.
Yıldırım, Semra 1999: Çanak Çömleksiz Neolitik Dönemde Ok ve Mızrak Uçlarının Gelişimi, Aşıklı Höyük Örneği. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Yıldırım Balcı, Semra 2007: Orta Anadolu Obsidyen Teknolojisi: Aşıklı Höyük Modeli, Tekno-Kültürel Kökeni ve Evrimi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayımlanmamış Doktora Tezi.
Yılmaz, Yasemin 2002: Aşıklı Höyük İskeletlerinin Morfolojik Olarak Karşılaştırmalı İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
van Zeist, W.- G. Jan de Roller 1995: Plant Remains from Aşıklı Höyük, A Pre-Pottery Neolithic Site in Central Anatolia, Vegetation History and Archaebotany 4 : 179-185.
van Zeist, W.- G. Jan de Roller 2003: Some Notes on the Plant Husbandary of Aşıklı Höyük, Reports on Archaeobotabical Studies in the Old World (ed. W. Van Zeist): 115-142. Gröningen.
HMS Ark Royal (91)
HMS Ark Royal, (flama sayısı 91) II. Dünya Savaşı sırasında Kraliyet Donanması’nda görev yapan uçak gemisi. Washington Denizcilik Antlaşması’ndaki kısıtlamalara uyacak şekilde 1934 yılında tasarlanmış Ark Royal Birkenhead, İngiltere'de Cammell Laird and Company, Ltd. tarafından yapılmış ve Kasım 1938’de tamamlanmıştır. Tasarımı önceki uçak gemilerinden farklı yapılmıştır.
Ark Royal birkaç batma tehlikesi geçirdi ve 'şanslı gemi' olarak ün kazandı. Almanlar birçok kez yanlış olarak geminin battığını bildirdi. Ark Royal, Alman denizaltısı U-81 tarafından 13 Kasım 1941’de torpidolandı ve ertesi gün battı. Geminin batması soruşturma konusu oldu.
Geminin batığı Aralık 2002’de BBC ekibi tarafından Cebelitarık'a yaklaşık 56 kilometre mesafede bulundu.
NGC 4148
NGC 4148, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Güneyhaçı takımyıldızı yönünde bulunur. S0-a tipi bir merceksi galaksidir. Alman astronom Heinrich d'Arrest tarafından 1866 yılında 27,94 cm (11 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.