cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2005-06 Türkiye Bayanlar İkinci Voleybol Ligi
Statü
Ligin ilk etabı lige katılan 38 takımın, 8 grupta çift devreli lig usulü karşılaşması şeklinde oynanmıştır. Bu karşılaşmalar sonucunda gruplarında ilk 3 sırayı alan 24 takım Türkiye Bayanlar Voleybol Birinci Ligi'ne yükselecek takımı belirlemek amacıyla final grubuna yükselmişlerdir. Lig sıralamasında 4'lü gruplarda 4., 5'li gruplarda 5., 6'lı gruplarda ise 5. ve 6. takımlar ligden düşmüştür. Final Gruplarında ilk sırayı alan 6 takım, Türkiye Bayanlar Birinci Voleybol Ligi'ne yükselmişlerdir. Ligde puanlama sisteminde;
Galatasaray (futbol takımı) 1972-73 sezonu
'''Galatasaray (futbol takımı), 1972-73 sezonuna ait istatistikleri yer almaktadır.
Samsunspor 1991-92 sezonu
Samsunspor 1991-92 sezonu, kırmızı beyazlı ekibin 1. Futbol Ligi'ndeki on altıncı sezonu, kuruluşunun ise yirmi yedinci yılıdır. 1. Futbol Ligi ve Federasyon Kupası'nda mücadele eden kulüp kupada 6. turda elenmiş, ligi ise 16. olarak tamamlayarak küme düşmüştür. Takım, sezona Mehmet Ali Çınar yönetiminde başlamış, 4. hafta Mehmet Babalık takımın başında yer almış, 6. haftadan itibaren Özkan Sümer ile anlaşılmışsa da 23. haftadan sezon sonuna kadar tekrar Mehmet Babalık takımın başına getirilmiştir.. Sezonun en çok gol atan oyuncuları yedişer golle Duško Milinković ve Orhan Kaynak olmuştur.
Kath Pettingill
Kathleen Pettingill (doğum 27 Mart 1935)' Melbourne’deki bir suç ailesi olan Pettingill ailesinin maderşahi.
Kişisel hayat
Pettingill önce bir barda çalıştı ve kendisi de fahişelik yaptıktan sonra genelev işletmeye başladı. Çocuklarıyla birlikte Melbourne'ün Richmond bölgesinde yaşıyordu ve oğullarından bazıları Turana Erkek Çocuk Yuvası'na gönderildi.
Pettingill, 1978'de Kim Nelson ve Keryn Thompson tarafından vurulduktan sonra kaybettiği gözünün yerine camdan bir göze sahip. Mermi, kendisi ve oğlu Dennis Allen, kızı Vicky Brooks adına 300 dolarlık bir borcu ödemeye çalışırken, Collingwood Konut Komisyonu Victoria dairelerinde kapalı bir kapıdan geçti.
Hayatının bir biyografisi olan The Matriarch: The Kathy Pettingill Story, Adrian Tame tarafından yazıldı ve 1996'da yayınlandı. Pettingill, 2007 yılı itibarıyla Venus Bay, Gippsland, Victoria'da yaşıyordu.
2011 mini dizisi Killing Time'da Pettingill, Kris McQuade tarafından oynanan önemli bir karakterdir.
Pettingill'in Janine "Smurf" Cody karakteri olarak kurgulanmış versiyonları, Jacki Weaver tarafından canlandırılan 2010 Avustralya filmi Animal Kingdom ve Ellen Barkin tarafından canlandırılan aynı adlı 2016 TNT televizyon programında yer aldı. Weaver, performansıyla En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu kategorisinde Akademi Ödülü'ne aday gösterildi.
Galatasaray (futbol takımı) 1973-74 sezonu
Galatasaray (futbol takımı) 1973-74 sezonu, Galatasaray'ın kuruluşundan itibaren 68. ve en üst seviye ulusal ligdeki 16. sezonudur.
Alçakdere, Gümüşhane
Alçakdere, Gümüşhane ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
1876 yılı sayımında o dönemki Gümüşhane kazasının Yağmurdere nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, 8 hanede 20 kişi yaşamaktadır. 1935 yılı nüfus sayımında yerleşimde nüfus görülmemekle birlikte, köylünün o sırada yaylada olduğu not düşülmüştür. Yerleşim, Gümüşhane merkez kazasına bağlı köy konumunu sürdürmektedir.
Coğrafya
Gümüşhane merkezine 102 km uzaklıktadır.
Galatasaray (futbol takımı) 1974-75 sezonu
Galatasaray (futbol takımı) 1974-75 sezonu, Galatasaray'ın kuruluşundan itibaren 69. ve en üst seviye ulusal ligdeki 17. sezonudur.
Mehmet Ruhi Arel
Mehmet Ruhi Arel, (d. 1880 - ö. 14 Ekim 1931), Türk ressam.
1880 yılında Galata, İstanbul'da doğdu. Babası Galatalı Halil İlhami Efendi, dedesi Diyarbakırlı Kadiri Şeyhi Hacı Ali Baba'dır. İlkokulu bitirdikten sonra Bahriye Mektebi'ne girdi.
1900'de Mekteb-i Bahriye-i Şahane’yi bitirdi. 1909'da Sanayi-i Nefise'de, Avrupa'ya öğrenci göndermek amacıyla açılan sınavı kazanarak Paris'e resim öğrenimi için gitme hakkını elde etti. Paris Güzel Sanatlar Ulusal Yüksek Okulu’nda Fernand Cormon‘un yanında beş yıl çalıştı. 1914'te I. Dünya Savaşı başladığında Mehmet Ruhi Bey de arkadaşları gibi Türkiye'ye döndü. Sanat yaşamına Akademi'de öğretim üyesi olarak devam etti. Bir süre sonra, Akademi’deki sanat eğitimini, çağın gidişine uygun görmediği için görevinden ayrıldı. Darüleytam, Kabataş, Namık Kemal, Kız Muallim okullarında ve Bahriye’de resim öğretmenliği yaptı. Osmanlı Ressamlar Cemiyeti'nin kurucusu idi. Keman çalar, iyi derecede İngilizce ve Fransızca bilirdi. I. Dünya Savaşı sonunda İstanbul'da Enver Paşa tarafından açılan resim atölyesine Sami Yetik, Ali Cemal Ben'im, Ali Sami Boyar, Namık İsmail, Hikmet Cevat ve İbrahim Çallı ile birlikte o da devam etmiş, savaşın etkilerini de yansıtan tablolar üretmişti.
Ruhi Arel, 14 Ekim 1931 tarihinde İstanbul’da 51 yaşında ölmüştür. Kasımpaşa Kulaksız Aile Kabristanı’na defnedildi.
Fernando Arce
Fernando Arce (d. 24 Nisan 1980), Meksikalı futbolcudur. Dorados de Sinaloa'da oynamaktadır.
Stavros Konstantinu
Diskografisi
Το Κουδούνι (Koudouni'ye)
1. Μίλησέ Μου
2. Εγώ Και Συ
3. Το Κουδούνι
4. Εγώ Σαν Φίλος Σου Μιλάω
5. Δεν θέλω Να Μελαγχολήσω
6. Ποτέ Σου Δεν Μ'αγάπησες
7. Ο Σταυρός Που Κουβαλάω
8. Και Τώρα Πως Χωρίζουνε
9. Σε Ξανασκέφτηκα
10. Φοβάμαι Πως Σ'αγαπώ (Βάλε ένα Ποτό)
11. Τ'άλλο Μου Μισό (Tamta Goduadze) ile
12. Οι Κήποι Τ'ουρανού
13. Το Λιμάνι
14. Πάνε Δυο Λεπτά
15. Δεν Πειράζει (Σ'αγαπώ)
2002 Tiflis depremi
2002 Tiflis depremi 25 Nisan tarihinde bir Kafkasya ülkesi olan Gürcistan'da gerçekleşti. Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Deprem Bilgi Merkezi (NEIC), büyüklüğü 4,3 Ms ve 4,8 mb olarak belirledi. Bu orta büyüklükte gerçekleşen olay MSK ölçeğine göre VII (Çok Güçlü) ile VIII (Zarar Verici) derecede sonuçlandı. Bağımsız bir araştırma kuruluşu, toplam kaybın 160 milyon Amerikan doları olduğunu tahmin ederken, toplam kaybı 350 milyon Amerikan doları olarak tahmin etti. Deprem sonucunda beş ile yedi arasında ölü, 52 ile 70 arasında yaralı ve 1000'den fazla kişinin de evsiz kaldığı tahmin ediliyor.
Jeolojik arka plan
Tiflis, Arap Levhası ile Avrasya Levhası arasında devam eden çarpışmaya bağlı olarak oluşan karmaşık deformasyon bölgesinin kuzey sınırında yer almaktadır. Kuzeyde Büyük Kafkas Dağları, doğuya doğru Abşeron eşiğine bağlanan aktif bindirme tektoniği bulunmaktadır. Güneyde bulunan Küçük Kafkas Dağları da aktif bindirme tektoniğinin bir sonucudur. Tüm Kafkas bölgesi bu depremlerden etkilenmiştir. Tiflis'in kendisi nispeten düşük depremselliğe sahip olsa da şehrin 1896'daki gibi etkilendiği güçlü depremler tarihî kayıtlara geçmiştir.
Zarar
Sarsıntının beklenenden daha sık oluşu, olayın gerçekleşme süresinin kısalığı göz önünde bulundurulduğunda geniş ve betonarme binalarda küçük hasarlar olduğunu ortaya koyuyordu. Depremin şiddetinden en çok etkilenen binalar ise şehrin eski kesiminde yer alan, tuğla ve taştan inşa edilen alçak binalardı. Ana şok sırasında etkilenen bazı binalar, artçı sarsıntılar nedeniyle daha da çok hasar gördü Deprem 18.000 adet haneyi kötü bir şekilde etkileyerek yaklaşık 69.000 kişiyi evsiz bıraktı. Ayrıca bazı okul ve hastanelerde de ciddi hasarlar meydana geldi. Depremde beş ile yedi arasında kişi öldü ve 52-70 kişi de yaralandı.
Abdülkadir (zırhlı)
Abdülkadir, Osmanlı İmparatorluğu tarafından 1890'da sipariş edilen, 1892'de İstanbul'daki Tersâne-i Âmire'de yapımına başlanan ancak inşası tamamlanmadan 1909'da hurdaya çıkartılan ön dretnot savaş gemisidir. On yıldan uzun bir aranın ardından Osmanlılar tarafından inşasına başlanan ilk büyük gemi olan Abdülkadir, aynı zamanda kendi sınıfının da ilk gemisiydi. Ana silah olarak dört 28 cm top taşıması ve kemer zırhının 230 mm kalınlıkta olması planlanmıştı. Maddi kaynak sorunu nedeniyle inşası yavaş ilerleyen geminin iki yıl sonunda yalnızca gövde iskeleti tamamlanabildi. 1906'da çalışmalara son verildiğindeyse yalnızca gövdenin bir kısmı plakalarla kaplanmış durumdaydı. Yapımı tamamlanamayan gemi, 1909 yılında hurdaya ayrılarak parçalandı.
Tasarım
Abdülkadir'in, Osmanlı donanmasının ilk ön dretnot savaş gemisi olması planlanıyordu. Gemi, 1860'lar ve 1870'lerde inşa edilmiş bir grup demir zırhlının ardılı olacaktı. Donanmanın 1876'da Padişah V. Murad'ın tahttan indirilip yerine II. Abdülhamid'in çıkartıldığı darbede önemli rol oynamasından ötürü Abdülhamid döneminde donanmaya karşı mesafeli bir tavır takınıldı. Tahta çıkışını takip eden on yıl boyunca hiçbir yeni büyük savaş gemisi sipariş etmedi ve donanma gücünün gerilemesine yol açtı. 1880'lerin sonunda gelindiğinde ise kendisinden önce inşa edilen gemilerin modası geçmiş, donanmadaki gemiler Britanya'nın Royal Sovereign sınıfı ön dretnotları gibi daha yeni yabancı tasarımlara kıyasla çok geride kalmıştı.
Osmanlı donanmasının rakiplerinden Yunan donanması 1885 yılında Hydra sınıfı üç demir zırhlı sipariş etmişti. Bu gemiler, eski Osmanlı demir zırhlılarından daha küçük olsalar da bakımsız bırakılan Osmanlı gemilerine kıyasla olası bir savaşa çok daha hazırlıklı olacaklardı. Osmanlı hükûmeti 1890 yılında tasarımı Fransız Hoche sınıfına dayanan iki zırhlı savaş gemisi, birkaç kruvazör ve küçük gemi içeren bir yeniden silahlanma programı başlattı. Daha sonra Hoche sınıfı savaş gemilerinden vazgeçilerek yerlerine aynı yıl Abdülkadir olarak adlandırılacak daha küçük bir tasarım sipariş edildi. Abdülkadir, 1874'te denize indirilen merkezi bataryalı zırhlı Mesudiye ile birlikte Osmanlı donanmasının en büyük gemilerinden biri olmak üzere tasarlanmıştı.
Genel özellikler ve zırh
Abdülkadir, 103,63 m uzunluğunda, 19,83 m genişliğinde ve 7,16 m su çekiminde tasarlanmıştı. Tasarımına göre deplasmanı 8.100 ton olarak hesaplanmıştı. Gemi, gücünü altı adet kömürle çalışan buhar kazanından alan ve her biri bir pervaneyi çeviren bir çift dikey üçlü genleşmeli buhar motorundan alacak, hem motorlar hem de kazanlar Tersâne-i Âmire tarafından imal edilecekti. Motorların 12 bin beygir gücü (8.900 kW) güç üreterek gemiyi son hıza ulaştırması hedefleniyordu. Gemi, kömür kapasitesiyle tasarlanmıştı.
Abdülkadir'in kemer zırhı 230 mm kalınlığında ve 2 m yüksekliğinde planlanmıştı. Ana kemerin üzerindeki güverteler kayda değer bir zırh korumasına sahip değildi. Kemerin uçlarını bağlayan enine gemi bölmeleri 105 mm kalınlıktaydı. Ana batarya silahları, 150 mm kalınlığında zırhla kaplı barbetlere monte edilecekti.
Silahlar
Geminin silahları için Krupp ile sözleşme yapılmıştı. Abdülkadir'in merkez hattı üzerinde, biri geminin önünde ve diğeri arkasında olmak üzere iki ikiz tarette toplam dört adet 28 cm MRK L/35 toptan oluşan bir ana batarya taşıyacaktı. Geminin ikincil bataryası ise kazamatlarda yer alacak 6 adet 15 cm SK L/35 toptan oluşmaktaydı. Torpido botlarına karşı yakın mesafeli savunma, her biri tek başına monte edilmiş sekiz adet 8,8 cm SK L/30 hızlı atışlı top ve sekiz 3,7 cm hızlı atışlı top ile sağlanacaktı. Toplara ek olarak su hattı üstüne monte edilen ve nişan alma yeteneğine sahip altı adet 53,3 cm torpido tüpü yer almaktaydı. 1904 yılına gelindiğinde planlanan silahlar revize edilerek 28 cm'lik toplar her biri tekli tarette dört adet 20,3 cm top ile değiştirildi ve 15 cm'lik topların sayısı ona yükseltildi, 8,8 cm'lik toplar 7,62 cm toplar ile değiştirildi, 3.7 cm'lik topların sayısı ise ona çıkarıldı. Bunlara mukabil torpido tüplerinden ikisi iptal edildi.
Yapımı
Abdülkadir'in inşası Ekim 1892'de, İstanbul'daki Tersâne-i Âmire'de başladı. 1895 yılına gelindiğinde gövde içi çelik iskelet inşa edilmişti ancak sürekli açık veren Osmanlı bütçesinden dolayı çalışmalar çok yavaş ilerliyor ve sık sık duruyordu. Örneğin, 1897'de çalışmalar bir süreliğine durdurulduğunda Navy and Army Illustrated dergisi geminin bitmeyeceğini öngörmüştü. Osmanlı İmparatorluğu'nda bu dönemde büyük ölçekli gemi inşaat projeleri fon yetersizliği nedeniyle tamamlanamamaktaydı; Osmanlı donanmasının 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nda isteneni verememesini takiben başlatılan inşaat programı da yeni gemiler için gerekli fonların tahsis edilememesi üzerine durmuştu. 1906'da Abdülkadir'in inşası son kez durduğunda gövde kısmen kaplanmış durumdaydı. Ayrıca gövdeyi destekleyen bloklar da kayarak omurgayı tahrip etmişti. Sonuç olarak bitmemiş gemi 1909'da kızak üzerinde parçalandı.
Dusty Ellis
Sherri Lou "Tozlu" Ellis (13 Ekim 1953 - Kasım 2012 2) Kerr-McGee plütonyum nükleer enerji davasına karışması tanınan Amerikalı kadındı. O ve onun oda arkadaş Karen Silkwood, 1970'lerdeki ceza davasının aktivistleri oldular ve her ikisinin de vücutları plütonyum kontaminasyonu için pozitif çıktıktan sonra nükleer uygulamaları kanuna aykırı kısımlarını ifşa ettiler, Daha güvenli çalışma koşulları için mücadeleleri, Ellis'in En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday gösterilen Cher tarafından canlandırıldığı 1983 yapımı Silkwood filmine konu oldu. 1974'te Karen Silkwood'un ölümünden sonra, Ellis protesto etmeye devam etti ve Kerr-McGee ve Oklahoma eyaletine karşı bir dizi hukuk savaşına katıldı.
Ellis, birkaç ay önce konulan kanser teşhisinden sonra 2 Kasım 2012'de öldü. Ailesi, vücudunu tıbbi araştırma için bağışladı. Guthrie Gıda Bankası müdürü Ellis'i övdü ve uzun yıllardır muhtaçlara mal bağışladığını belirtti.
Galatasaray (futbol takımı) 1975-76 sezonu
Galatasaray (futbol takımı) 1975-76 sezonu, Galatasaray'ın kuruluşundan itibaren 70. ve en üst seviye ulusal ligdeki 18. sezonudur.
Osmanlı İmparatorluğu'nun zırhlı savaş gemileri listesi
Osmanlı İmparatorluğu'nun zırhlı savaş gemileri listesinde, Osmanlı İmparatorluğu'na ait olan ve olması planlanan zırhlılar yer alır. Jön Türkler'in 1908 yılında Osmanlı'da güç kazanmasının ardından İttihat ve Terakki cemiyeti iktidara yükseldi; güçlü bir Osmanlı Donanması hazırlamak için planlara başlandı. 1910 yılında yapılan Osmanlı Donanması geçit töreninde ciddi eksiklik açıkça görülmüştü. Girişilen zırhlı gemi inşa çalışmaları Abdülkadir'de olduğu gibi başarısızlıkla sonuçlanmıştı, bunun için Donanma Cemiyeti kuruldu; yerel bağışlar toplanması yoluyla gemi alımını hedeflemekteydi. Bu çabalara rağmen donanma kötü durumda kaldı. Donanmanın yetersizliği, Birinci Balkan Savaşı'nda kesin olarak görüldü. Bu savaşta Osmanlı Donanması, Yunan Donanması tarafından İmroz ve Mondros Deniz Muharebesi'nde iki defa yenilgiye uğratıldı.
Balkan Savaşları'nın bitmesinin ardından, donanma konusunda Osmanlı İmparatorluğu ile Yunanistan Krallığı arasında bir yarış başladı. Donanmanın yeterli hâle gelebilmesi için Donanma Cemiyeti'nin çabaları ile Birleşik Krallık'tan Sultan I. Osman zırhlısı ve beraberinde Reşadiye sınıfı zırhlı savaş gemisinden iki gemi daha sipariş edildi. Fakat Birleşik Krallık, I. Dünya Savaşı'nın tehlikesini sebep göstererek parası verilmiş olan zırhlıya el koydu. Zırhlılardan Sultan I. Osman HMS Agincourt, Sultan Reşat ise HMS Erin adını aldı. Yaptıkları bağışlar ile bu savaş gemilerini merakla bekleyen Osmanlı halkı, gemilere el konulduğunu duyunca öfkelendi. Alman İmparatorluğu, bu olay üzerine SMS Goeben muharebe kruvazörü ile SMS Breslau hafif kruvazörünü Osmanlı'nın başkenti İstanbul'a 1914 yılında gönderdi, iki savaş gemisi de Osmanlı Donanmasının mülkiyetine geçti. Gemilerin adları Yavuz ve Midilli olarak değiştirildi. Bu olay, birkaç ay sonra Osmanlı İmparatorluğu'nun İttifak Devletleri tarafında I. Dünya Savaşı'na girmesi için oldukça etkili oldu.
Abdülkadir
Abdülkadir, Osmanlı'nın ilk ön dretnot savaş gemisi olmak üzere planlanmıştı. Osmanlı donanmasında küçük çaplı bir genişleme var iken, 1892 yılında inşa çalışmalarına başlandı. İskelet yapımı sırasında çalışmalar oldukça yavaşladı. 1900'lerin başındaki tek ilerleme iskeletin zırh ile kaplanması olmuştur. Bunun üzerine çalışmalar sonlandırıldı. Çalışmalara 1904 yılında devam edilmesi planlandı, ama iskeletinin blokları kamburlaşma ve sarkmayı önlemek üzere kaydırılmak zorunda kalındı. Sonuçta gemi inşasının artık mümkün olmayacağı düşünüldü. 1914 yılında kızakta parçalanıp hurdaya çıkarıldı.
Barbaros Hayreddin ve Turgut Reis
Osmanlı zırhlı savaş gemileri Barbaros Hayreddin ve Turgut Reis, orijinal adıyla ve sırayla Kurfürst Friedrich Wilhelm ve Weissenburg; Alman Brandenburg sınıfı zırhlı savaş gemisi mensubu pre-dreadnought idiler. Okyanusa uygun bu tip savaş gemileri, Alman donanmasında hizmet etmek üzere inşa edilmişti. İlk ikisi Brandenburg ve Wörth pre-dreadnought savaş gemilerinin ardından Kurfürst Friedrich Wilhelm ile Weissenburg savaş gemileri de inşa edildi. Bu iki savaş gemisi, çelik bakımından daha ileri seviyedeydi.
1910 yılında Kurfürst Friedrich Wilhelm ile Weissenburg zırhlıları Osmanlı'ya satıldı ve isimleri sırasıyla Barbaros Hayreddin ile Turgut Reis olarak değiştirildi. İki savaş gemisi Trablusgarp Savaşı'nda nadiren aktif oldu ve genellikle Çanakkale Boğazı'nı herhangi bir İtalyan saldırısına karşı korumak üzere hizmet verdi. Barbaros Hayreddin ile Turgut Reis, Balkan Savaşları'nda oldukça aktif olduysa da Aralık 1912'de ve Ocak 1913'te Yunan donanmasının Çanakkale ablukasına engel olamadı, Trakya'da Osmanlı ordusu'na topçu desteği sağladı. I. Dünya savaşı esnasında 8 Ağustos 1915'te bir İngiliz denizaltısı, Çanakkale Boğazı'nda Barbaros Hayreddin 'i torpilledi ve birçok mürettebatıyla batırdı. Turgut Reis ise düşük hızı nedeniyle I. Dünya Savaşı'nda uzun süre hizmet dışı tutuldu. 1924 yılında eğitim için kullanılmaya başlandı, 1956-57'de ise hurdaya çıkarıldı ve söküldü.
Reşadiye sınıfı
Almanya'dan SMS Kurfürst Friedrich Wilhelm ve SMS Weissenburg zırhlılarının alınmasının ardından, Osmanlı donanması yeni bir savaş gemisi sınıfına dair planlarına önem verdi ve Reşadiye sınıfı olarak isimlendirilen yeni bir savaş gemisi sınıfı hazırlandı. Reşadiye sınıfı iki savaş gemisinden oluşacaktı; Reşadiye ve Fatih. Planlanan iki gemiden yalnızca Reşadiye tamamlanabildi. Fakat bu savaş gemisine de I. Dünya Savaşı'na az zaman kala Britanya el koydu, sebep Britanya'nın donanma gücünü en yüksek seviyede tutmak istemesi ve Osmanlı'nın bu savaş gemisi ile İttifak Devletleri'ne destek vermesinden korkmaları idi; geminin adı HMS Erin olarak değiştirildi ve Britanya donanmasına katıldı. Gemilerin siparişi için ayrılan fon Osmanlı halkından gelen bağışlardan oluşuyordu, olay Osmanlı halkında kızgınlığa sebep oldu. Bu olay, Osmanlı Devleti'nin Alman İmparatorluğu ve müttefikleri yanında I. Dünya Savaşı'na katılmasına çok etkili oldu. Sınıfın ikinci gemisi olan Fatih ise Nisan 1914'te sipariş edilmiş, I. Dünya Savaşı'nın başlamasının ardından İngiltere'de kızakta iken parçalanıp hurdaya çıkarılmıştır. Onun yerine Brezilya için inşasına başlanan Rio de Janeiro dretnotunu Sultan I. Osman adıyla satın almak için çalışmalar yapıldı, ancak bu gemiye de Britanya tarafından el konuldu. I. Dünya Savaşı'nda HMS Erin, 2. Savaş Filosunun 1. Tümenine atandı. Sonra Jutland Muharebesi'nde bulundu. Savaşın ardından, 1919 yılında yedekte bekleyen bayrak gemisi oldu ve 1922 yılında Washington Denizcilik Antlaşması uyarınca gemi tamamen parçalandı.
Reşadiye sınıfının parçası olan gemilerin sayısı ve adıyla ilgili karışıklık mevcuttur. Bazı kaynaklar Reşadiye ve Mehmed Reşad V gemilerinin farklı gemiler olduğunu belirtse de bu ikisi aslında aynı gemidir. Gemi önce Mehmed Reşad V adıyla sipariş edilmiş, ardından adı Reşadiye olarak değiştirilmiştir. Benzer şekilde Fatih Sultan Mehmed gemisi bazı kaynaklarda Fatik veya Fatih adıyla geçmektedir.
Bazı kaynaklarda Reşad-ül Hamid veya Reshad-i Hammiss adıyla üçüncü bir geminin 1911'de sipariş edildiği, 1912'de iptal edildiğini belirtmektedir ancak Bernd Langensiepen ve Ahmet Güleryüz'ün The Ottoman Steam Navy kitabına göre Osmanlılar ilk başta sadece tek bir gemi sipariş etmişlerdir.
Sultan Osman-ı Evvel
Sultan Osman-ı Evvel zırhlısı görev süresi boyunca üç farklı donanmaya geçti ve üç defa isim değişmek zorunda kaldı. İlk olarak Brezilya'nın siparişi ile Rio de Janeiro; 14 Eylül 1911 tarihinde inşa çalışmalarına başlandı, çalışmaları İngiltere'de Armstrong Whitworth şirketi yürütüyordu. İki yıl sonra ancak gövdesine başlanabildi, bunun sebebi de Brezilya'da ekonomik kriz başlamıştı. Bunun üzerine 28 Aralık 1913 tarihinde Osmanlı Devleti'ne gemi devredildi. İsmi de Sultan Osman-ı Evvel olarak değiştirildi. Geminin denemeleri Ağustos 1914'te bitti, bu arada I. Dünya Savaşı patlak vermiş ama Osmanlı Devleti katılmamıştı. Britanya hükûmeti, gemiye el konulmasını uygun gördü, savaşta Osmanlı'nın İttifak Devletleri'ne katılıp Britanya'ya karşı savaşmasından ve gemiyi de bu savaşta kullanılmasından endişe duyulmuştu. Bu arada Reşadiye sınıfından tamamlanmış bir gemiye de el konulmuştu. İki yeni savaş gemisine parası verildiği halde el konulması Osmanlı halkını öfkelendirmiş ve İngiliz karşıtlığı artmıştı. Geminin adı bir kez daha değiştirildi; HMS Agincourt. Savaştan ciddi bir hasar almadan kurtuldu, hizmetine son verildi ve 1924'te hurdaya çıkarıldı.
Yavuz Sultan Selim
Orijinal adı SMS Goeben olan Yavuz muharebe kruvazörü, Moltke sınıfı zırhlı savaş gemisi idi. Moltke ve Goeben, sırayla 1908 - 1909 yıllarında ısmarlanmıştı. Osmanlı donanmasına geçmeden önce; Goeben, Alman donanmasının Akdeniz Filosuna bayrak gemisi olarak atandı ve Akdeniz'e geldi. I. Dünya Savaşı başında, Goeben ve ona eşlik eden hafif kruvazör SMS Breslau takipte olan İngiliz donanmasından kaçma teşebbüsünde bulundu. İttifak Devletleri'nden Avusturya-Macaristan İmparatorluğu donanmasının da yardımı ile iki Alman savaş gemisi 11 Ağustos 1914 tarihinde güvenle İstanbul'a ulaştı. Ardından Osmanlı donanmasına katıldılar. Bunun üzerine SMS Goeben, Yavuz Sultan Selim; SMS Breslau ise Midilli olarak isim değiştirdi. Aynı ayda Britanya hükûmeti, Osmanlı'ya teslim edilecek olan iki savaş gemisine el koymuştu ve bu olayın da olması ile Osmanlı halkındaki Alman sempatisi arttı ve İttifak Devletleri yanında I. Dünya Savaşı'na girilmesinde çok etkili oldu. Yavuz Sultan Selim zırhlısı Sivastopol'da konuşlanmış Rus Karadeniz Filosu'na saldırdı. 1918 yılında, Yavuz Sultan Selim zırhlısı Çanakkale boğazı yakınlarında İmroz Deniz Muharebesi'ne katıldı ve üç deniz mayınına çarptı. İngiliz bomba saldırıları altında kıyıya ulaşmayı başardı ve bakım çalışmalarına alındı. 1927 - 1930 arasında gemiye birçok bakım çalışması yapılmıştır. 1936 yılında geminin adı kısaltıldı ve Yavuz oldu. II. Dünya Savaşı sırasında da Türk donanmasında görev yaptı, 1941 yılında uçaksavar sistemleri ile donatıldı. 20 Aralık 1950 tarihinde hizmeti sona erdi, 14 Kasım 1954 tarihinde de Türk Deniz Kuvvetleri tarafından donanma envanterinden düşüldü. 1973 yılında hurdaya çıkarıldı.
Faik Ali Ozansoy
Faik Ali Ozansoy (10 Mart 1876, Diyarbakır - 1 Ekim 1950, Ankara), Türk bürokrat, eğitimci ve şair.
Servet-i Fünûn ve Fecr-i Âti dönemi Türk edebiyatının önemli şairlerinden birisidir. Şiirleri Türk sanat müziği şarkılarına güfte olmuştur. Osmanlı Devleti'nde çeşitli yerlerde kaymakamlık ve mutasarrıflıklarda bulunmuş bir bürokrattır.
1960-61 Eredivisie
18 takımın katıldığı ligde Feyenoord şampiyon oldu.
Faik Ali Ozansoy
Şair Süleyman Nazif’in kardeşi, şair Munis Faik Ozansoy'un babasıdır.
1960-61 Eredivisie
Düşme/Kalma Play-off
Elinkwijk Eerste Divisie'e düştü.
Faik Ali Ozansoy
Hayatı
1876’da Diyarbakır’da dünyaya geldi. Birkaç nesil şair yetiştirmiş bir ailenin çocuğu idi. Asıl adı Mehmet Faik idi. Tarihçi ve şair Diyarbakırlı Saîd Paşa'nın küçük oğlu ve aynı devir şairlerinden Süleyman Nazif'in kardeşidir.
İlk ve orta öğrenimini Diyarbakır'da, lise ve yükseköğrenimini İstanbul'da Mülkiye Mektebi'nde tamamladı 1901. Öğrenim yıllarında Servet-i Fünûnculara katıldı. Topluluğun en genç üyelerinden birisi idi. Servet-i Fünûn dergisinde yayınlanan ilk şiirlerinde “Zâhir” mahlasını kullandı. Edebi yaşamının bu döneminde tam bir ferdiyetçi idi; diğer Sevet-i Fünuncular gibi aşk ve tabiat konularını işledi; ağır bir dil kullandı. Özellikle Abdülhak Hamid’in şiirlerinin etkisinde kaldı; şiirleri Abdülhak Hamid ve Servet-i Fünûn şiiri arasında bir köprü görevi gördü. Okulu bitirdikten sonra birçok yerde kaymakamlık ve mutasarrıflık görevlerinde bulundu. İlk görevi, ağabeyi Süleyman Nazif’in mektupçu olarak görev yaptığı Bursa’da maiyet memurluğu idi. Sındırgı, Burhaniye, Pazarköy'de görev yaptıktan Mudanya kaymakamlığına terfi etti. 1908 yılında Bursalı Haydar Paşa’nın kızı Mevhibe Hanım ile evlendi, bu evlilikten beş çocuk sahibi oldu.
1960-61 Eredivisie
Düşme/Kalma Play-off
== Maçlar ==
Faik Ali Ozansoy
Hayatı
1908 yılında Mithat Paşa için yazdığı uzun manzume ile ferdiyetçiliğin yanında kendi toplumu ile de ilgilenmeye başladı. İlk şiir kitabı “Fani Teselliler”’i 1908’de yayımladı. Eserlerinin çok uzun süre yaşamayacağını düşündüğü için kitaba bu ismi vermişti. 1909'da Fecr-i Ati topluluğuna başkanlık etti. Topluluğa adını o verdi. Nesiller arasındaki köprü görevini Servet-i Fünûn ve Fecr-i Âtî grubu arasında da sürdürdü.
1910’da Midilli’ye, ardından Erzurum’a atandı. 1914 yılında Kütahya mutasarrıfı olarak görevlendirildi. Kütahya’daki görevi sırasında askeri bir önlem olarak çıkartılan Tehcir Kanunu’nu Talat Paşa’nın baskılarına rağmen uygulamadı, şehrin Ermeni halkını korudu. Kütahya’daki cemaat olaylar yatıştığında Faik Ali için Kütahya Ermeni Kilisesi'ne bir şükran kitabesi koymuştur
Trablusgarp Savaşı, Balkan Savaşları, I. Dünya Savaşı sırasında yazdığı şiirlerini “Elhan-ı Vatan” adlı kitapta topladı. 1918’de “Payitahtın Kapısında” adlı oyunu kaleme aldı ve bu eserde Çanakkale Savaşı sırasındaki bir aşk öyküsü ile vatan temasını birlikte işledi. İki perdelik eser, sahnelenmekten çok okunmak için yazılmış manzum bir piyestir.
Mütâreke döneminde birkaç ay Diyarbakır valiliği yaptı. 1920’de Ebubekir Hâzım Bey'in dâhiliye nâzırlığı sırasında müsteşarlığa getirildi ise de, iki ay sonra kabinenin düşmesi sonucu, bu görevden istifa etti.
Faik Ali Bey, Diyarbakır valiliği sırasında 1919’da Erzurum Kongresi’ne şehirden heyet gönderilmesi istendiğinde reddetmişti; bunun etkisiyle cumhuriyetin ilanından sonra dışlandı, kendisine görev verilmedi. Son idari görevi, Osmanlı dönemindeki Dahiliye Nezareti Müsteşarlığı oldu.
Ailesi ile İstanbul’a giden Faik Ali Bey, Mülkiye Mektebi’nde Fransızca öğretmenliği ve Saint Benoit Fransız Lisesi’nde ise Türkçe öğretmenliği yaptı; büyük geçim sıkıntısı çekti. .
1933 yılında öğretmenliği bırakarak oğlu Munis ile birlikte Ankara’ya geldi; kendisini edebiyata verdi. Oğlu ile birlikte 1936’da “Marmara” adlı aylık bir dergi çıkardı. Dergi, sadece 10 sayı yayımlandı.
I. Dünya Savaşı yıllarında yazdığı ikinci oyunu “Nedim ve Lale Devri”’ni 1950’de tamamlayıp yayımladı. Eser, aruz ölçüsüyle yazılmış manzum bir piyestir.
1 Ekim 1950 tarihinde geçirdiği bir kalp krizi sonucu Ankara’da vefat etti. “Abdülhak Hamit’in ayakucuna gömülmeyi” vasiyet etmiş olduğu için cenazesi İstanbul'a getirilerek Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Payasspor
Tarihçe
2011-12 sezonunda ilk kez İskenderun Asaşspor ismiyle ilk kez Bölgesel Amatör Ligde mücadele etti.
2012-13 sezonunda Payas Belediye Spor 1975 adını aldı.
2012-13 sezonunda Bölgesel Amatör Lig'in 4. Grupta namağlup olarak 70 puan toplayarak ve 44 Malatyaspor'a karşı ikili averajda üstün gelerek Şampiyon oldu ve tarihinde ilk kez 3. Lige yükseldi.
Haziran 2015'te yapılan Genel Kurulda takımın adı Payasspor olarak değiştirildi.
2018-19 3. Lig 3. grupta yer alan Payasspor Mehmet Seçkin yönetiminde ligde mücadele etti. 34 maçta 14 galibiyet, 6 beraberlik ve 14 mağlubiyet aldı. 48 puan toplayarak grubunu 8. tamamladı.
2020-21 sezonunda 3. Lig 1. grubu 15. sıradan tamamlayarak 8 senenin ardından 3. Lige veda ederek Bölgesel Amatör Lige düştü.
Başarıları
Şampiyonluk (1) : 2012-13
Lig mücadeleleri
2013-2021
2011-2013, 2021-
1975-2011
Gerard Winstanley
Gerrard Winstanley (19 Ekim 1609 - 10 Eylül 1676), İngiltere Topluluğu döneminde yaşamış İngiliz Protestan dini reformist, siyaset filozofu ve aktivist. Winstanley, "True Levellers" ya da "Diggers" olarak bilinen İngiliz grubunun lideri ve kurucularından biriydi. Kendilerini tanımlamak için kullandıkları isim: Gerçek Eşitleyiciler idi. Kazıcılar(Diggers) terimi ise genellikle çağdaş tarihçiler tarafından kullanılmaktadır.
Edward Winstanley'nin oğlu olan Gerrard Winstanley, 19 Ekim 1609 tarihinde Wigan'da doğdu. Annesinin kimliği tam olarak bilinmemektedir. 21 yaşında Londra’da bir kumaşçıya çırak olarak verildi. 1639'da Londralı cerrah William King'in kızı Susan King ile evlendi. Winstanley iç savaş başlamadan önce kendi işini kurdu. Ancak bir süre sonra iç iflas etti ve Londra’yı terk ederek Cobham'a yerleşti.
Nisan 1649'da, İngiliz Milletler Topluluğu döneminin devrimci atmosferinde, o ve William Everard İngiltere'deki benzeri görülmemiş yüksek gıda fiyatları nedeniyle Digger kolonisinin kurulmasına önderlik ettiler. 1 Nisan 1649'da Winstanley ve takipçileri, Surrey'deki St George's Hill'deki boş veya ortak arazileri işgal etti. Amaçları toprağı işlemek ve işlerinde kendilerine katılanlara ücretsiz yiyecek dağıtmaktı. Yerel toprak sahipleri, Diggers'ın faaliyetlerinden korktu ve 1650'de, onları yenmek ve kolonilerini yok etmek için kiralık askerler gönderdi. Bunun üzerine Mart 1650'de koloni terk edildi. Surrey'deki Digger hareketinin başarısızlığından sonra Winstanley, Hertfordshire'a kaçtı. Koloninin varlığının sona ermesine rağmen Winstanley, komünist ve materyalist fikirlerin savunucusu bir yazar olarak faaliyetlerine devam etti. Winstanley, Yeni Doğruluk Yasası adlı bir broşür yayınladı.
Hristiyan öğretisinin mülkiyetin ve aristokrasinin kaldırılmasını öğütlediğini ileri sürdü. Dünyadaki haklar ve sınıf egemenliğinin bir aracı olan Evrensel dini hoşgörünün savunucusuydu. Günahkâr da olsa herkesin Tanrıyla uzlaşacağına inanıyordu: "Sonunda her insan kurtarılacak, bazıları son bir saatte kurtarılacaktır" diye yazdı. İlk eşi Susan King öldükten bir yıl sonra 1665'te Elizabeth Stanley ile evlendi. 1676 yılında Londra'da öldü.
Hitler selamı
Hitler selamı (, aynı zamanda Nazi selamı olarak da bilinir), Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi tarafından partinin lideri Adolf Hitler'e itaati göstermek için benimsenen ve Alman ulusu ve savaş gayretine şükretmeyi ifade eden selam şekli.
1923'ün sonbaharına kadar Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'nin üyeleri sonuna kadar gerilmiş doğrudan kol selamı ile liderini karşılardı. Lider kendi sağ elini kaldırarak, dirseğini arkada büküp avuç içini yukarı doğru açarak onlara yanıt verirdi. "Çok yaşa Hitler!", "Selam Hitler!" ya da "Hitler'e selam!" anlamlarına gelen "Heil Hitler!" selamı, tek tük olarak 1923'ten beri parti üyeleri tarafından kullanıldı ve 1926'da Hitler selamı parti içinde zorunlu oldu.
Hitler'in sırdaşı Ernst Hanfstaengl, onu şarkıya talep etti. Sieg Heil'ın eşlik eden kol hareketine ek olarak iddia edilenler, Hitler selamının Amerikan futbolu amigoları tarafından kullanılan bir tekniğin direkt bir kopyası olduğudur.
Hitler selamı yapımı
Selamı verirken sağ elin parmakları birleştirilir, sağ kol kafa hizasında ileriye kaldırılır, gökyüzünü gösterir ve avuç içi yere paralel şekilde uzanır.
1936 Berlin Yaz Olimpiyatları'nda Hitler selamı
1936 Berlin Olimpiyatları Oyunlarının ilk töreninde bazı atletler onları seyreden Adolf Hitler'in önünden geçerek Nazi selamını kullandı. Bu selam, Afganistan, Bermuda, Bulgaristan, Bolivya, Fransa, Yunanistan, İzlanda, İtalya ve Türkiye'den temsilciler tarafından yapıldı. Bulgar atletler asker gibi kaz-adımı yürüyerek Nazi selamını yaptı; Türk atletleri ise yolun bütünüyle etrafını dolaşarak Nazi selamını sürdürdü. Amerikalı spor yazarı Jeremy Schaap'a göre sadece Avusturyalı atletlerin yarısı Nazi selamını yaparken diğerleri kısmen Olimpik selamı verdi. Tarihçi Richard Mandell'e göre, Fransa'dan atletlerin Nazi selamı veya olimpik selamı yapıp yapmadığı raporlarla çatışmaktadır.
1945'ten sonra
Bugün Almanya, Fransa ve Avusturya'da, Nazi yazılı formda selamlar, sesli olarak ve doğrudan kolu düzenli düz şekilde uzatarak selam kanunen yasaktır ve üç yıla kadar hapis cezası verilmektedir.
Sibirya Yupikleri
Sibirya Yupikleri ya da Yuitler, Rusya'ya bağlı Çukçi Yarımadası ile ABD'deki Alaska eyaletine bağlı St. Lawrence Adası'nda yaşayan Yupik kolundan bir Eskimo halkı. Alaska Yerli Dil Merkezine göre Alaska'daki 1.400 kişilik nüfustan 1.000 kadarı, Rusya'daki 900 kişilik nüfustan ise ancak 300 tanesi anadillerini konuşabiliyor.
St. Lawrence Adası'ndaki Sibirya Yupikleri, Alaska'da kültürel olarak İnyupiklere en yakın halktır. Rusya'daki Sibirya Yupikleri, Çukçilerin kültürel asimilasyonu altında kalarak Çukçileşmişlerdir. Kıyı Çukçilerinin de Çukçileşmiş Yupik oldukları tahmin edilmektedir. Çukçilerle kendilerini Yupik olarak Çukçilerden soyutlayanlar arasında tek fark dilde görülmektedir.
Sibirya Yupiklerinin günümüzdeki nüfusları 2000'in üzerindedir. 1980 ve 1992 yılında yapılan sayımlarda, Sibirya Yupiklerinin %95'inin Sibirya Yupikçesini konuşabildiği görülmüştür; fakat günümüzde bu oran daha düşüktür. Sibirya Yupiklerinin geleneksel inancı animizm ve şamanizm olsa da 1887 yılından itibaren Hristiyanlık da yaygınlaşmıştır. Halkın ana geçim kaynakları ise avcılık ve toplayıcılık ile fildişi oymacılığıdır.
ABD Kongresi'nde 18 Aralık 1971 günü yürülüğe giren Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA), Alaska'daki bütün yerli halklara olduğu gibi Sibirya Yupiklerine de ekonomik bir rahatlama getirmiştir. Rusya'daki Sibirya Yupikleri ise Sovyetler Birliği dönemindeki ekonomik rahatlamadan günümüzde oldukça uzaktır ve kültürel yozlaşma ile birlikte işsizlik, alkol ve buna bağlı yüksek suç oranları Asya Eskimoları'nın bugünkü toplumsal sorunlarıdır.
Adlandırma
Alaska'daki St. Lawrence Adası'nın yerlileri, Yukon-Kuskokwim Deltası'ndakilerden farklı bir dil konuşan Sibirya Yupikleri olup, bunlara gündelik Alaska İngilizcesinde apostrofsuz Yupik biçimi kullanılırken, apostroflu Yup’ik' biçimi Alaska Yupiklerini ifade eder.
Rusya'da "Eskimolar" ya da Yupigıt adı altında verilen айваны, вутенцы, науканцы (пээки ), сиреникцы, унгазикцы (чаплинцы ) gibi halklar içinde Sibirya Yupikçesi dışında tutulan Naukan Yupikçesi ile Sirenik Yupikçesi konuşan Yupik halkları da toplanır. Rusça'daki adlandırmaya paralel olarak bazen İngilizcede de Sibirya Yupikleri adı Naukan ve Sirenik Yupiklerini de kapsayacak biçimde geniş tutulur ve Chaplino Yupikleri için "Merkezi Sibirya Yupikleri" adı verilir.
Galatasaray (futbol takımı) 1976-77 sezonu
Galatasaray (futbol takımı) 1976-77 sezonu, Galatasaray'ın kuruluşundan itibaren 71. ve en üst seviye ulusal ligdeki 19. sezonudur.
Sibirya Yupikleri
Tarihçe
Sibirya Yupikleri ve bölgedeki diğer halkların ataları, önceleri Altay Dağları civarında yaşıyordu. Daha sonra daha kuzeye ilerlediler. Dil verileri ve arkeolojik kalıntılar; Eskimo halklarının, günümüzden yaklaşık 10.000 yıl önce, Bering Boğazı'nın buzlarla kaplanıp kara köprüsü olduğu zamanlarda Eskimo ve Aleut olmak üzere iki ayrı etnik grup halinde Alaska'dan Kamçatka'ya kadar olan bölgede bulunduklarını göstermektedir. Eskimo ve Aleutların denizde avlanma tekniklerinin geliştirilmesinden önce bölündüklerini gösteren dil verileri arasında ok ve yay için ortak kelimelerin bulunması, deniz avcılığı terimlerinin Eskimo ve Aleutlarda farklı olması gösterilebilir. Eskimo ve Aleutlar, deniz avcılığını birbirlerinden bağımsız olarak geliştirmişlerdir.
Yupiklerin ataları muhtemelen Sibirya'nın Bering Boğazı ve Arktik Okyanusu kıyılarında büyük bir alanda yaşıyorlardı ve Çukçi ile Koryak kabilelerinin kuzeye ilerlemesiyle birbirinden kopuk adacıklar halinde kıyılara hapsolunmuştu. Günümüzdeki Kıyı Çukçileri'nin büyük bir kısmı muhtemelen Çukçileşmiş Yupiklerdir.
Sibirya kıyılarında yaşayan Sibirya Yupikleri, 1950'li yılların ortalarına kadar 15 civarı köyde yaşamaktaydılar. 1958 yılında bu köylerin sakinleri, Sovyetler Birliği hükûmeti tarafından tek bir yerde toplandılar. Günümüzde, bölgede yaşayan Sibirya Yupiklerinin çoğunluğu dört yerleşimde ikamet etmektedir.
Alaska'ya bağlı olan St. Lawrence Adası 2.000 yıldır aralıklarla insan yerleşimindedir. 18. ve 19. yüzyıllarda 4.000 'den fazla kişinin 35 köyde yaşadığı bilinmektedir. Avrupalıların adaya ayak basmasıyla Sibirya Yupiklerinin yaşayış biçimlerinde büyük değişiklikler olmuştur. Adaya bay ve bayan Vene C. Gambell'in adına ithafen St. Lawrence adı verilmiştir. 1878 ve 1880 yılları arasındaki kıtlık ada nüfusunun büyük bir kısmının ölümüne yol açmıştır. Kıtlığın çetin geçen kıştan ve adaya erzak taşıyan bir geminin batmasından dolayı gerçekleştiği ve bu dönemde 1000 ila 1500 kişinin öldüğü bilinmektedir. Bu dönemde salgın hastalıklar da etkili olmuştur. Bu tarihten sonra ada nüfusu tekrar artışa geçmiştir. 1900 yılında evcil ren geyiği yetiştiriciliği adalılara tanıtıldı ve 1903 yılında ABD başkanı Theodore Roosevelt ren geyiği rezervasyonu kurdu. 1930'larda bazı yerliler Savoonga'ya taşındılar. Şehir 1963 yılında kurulmuştur. ABD Kongresinde 18 Aralık 1971 tarihinde yürürlüğe giren Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) gereği ada Savoonga ve Gambell kasabaları tarafından ortaklaşa sahiplenilmektedir. ANCSA şirketi Elim Native Corporation dır.
Nüfus
1958 yılında 645 kişilik nüfustan 345 i Gambell, 300 ü de Savoonga kasabalarında yaşıyordu.
2000 nüfus sayımına göre Gambell'de 159 hane ve 121 aile olmak üzere nüfus 649 kişidir ve bunun %95.69 u yerlidir. Savoonga'da ise 145 hane ve 113 aile olmak üzere nüfus 643 kişidir ve bunun % 95.33 ü yerlidir.
Giovani Hernández
Giovanni Hernández Neri (d. 4 Ocak 1993), Meksikalı futbolcudur. Dorados de Sinaloa'da oynuyor.
Küresel izleme ifşası (2013-günümüz)
Uluslararası medya ABD Ulusal Güvenlik Dairesi (NSA) ve onun uluslararası ortaklarının, yabancı ulusları ve ABD vatandaşlarını küresel izlemeye tabii tuttuğunun operasyonel detaylarını ortaya çıkardı. Raporların çoğu eski bir NSA çalışanı Edward Snowden'ın sızdırdığı çok gizli devlet sırlarından oluşmakta. Edward Snowden'ın da bu gizli belgeleri bir dönem birlikte çalıştığı ABD'nin en büyük savunma ve istihbarat üstlenici firmasının sahibi Booz Allen Hamilton'dan aldığı iddia edilir. Snowden'ın sızdırdığı belgeler ABD istihbaratının yanı sıra, Avustralya, İngiltere ve Kanada istihbaratına ait belgeleri de içermektedir. Bu belgeler "Five Eyes" (Beş Göz) özel ağı sayesinde elde edilmiştir. Haziran 2013'te Snowden'ın sızdırdığı ilk dokümanlar eşzamanlı olarak The Washington Post ve The Guardian gazetelerinde yayınlanarak büyük ilgi topladı. İfşa 2013 yılı boyunca devam etti ve yaklaşık 1.7 milyon doküman da daha sonra medyaya sızdırıldı ve küresel ölçekte The New York Times, Canadian Broadcasting Corporation, Australian Broadcasting Corporation, Der Spiegel (Almanya), O Globo (Brezilya), Le Monde (Fransa), L'espresso (İtalya), NRC Handelsblad (Hollanda), Dagbladet (Norveç), El País (İspanya) ve Sveriges Television (İsveç) gibi medya kuruluşları tarafından yayınlanarak ifşa edildi.
Suni deri
Sentetik deri veya esnek deri olarak da adlandırılan suni deri döşeme, giyim, mobilya, çanta, ayakkabı ve diğer kullanımlarda derinin yerini alan bir deri malzemedir.. Suni deri, vegan deri, PU deri ve plither gibi birçok isim altında bilinir. Suni deri üretimi için birçok farklı yöntem geliştirilmiştir. Şu an rezin, poliüretan (PU), polivinil klorür (PVC), polivinil asetat (PA), nitroselüloz (NC), termoplastik elastomerler (TPE), sintetik kauçuklar ve bunların karışımları sık uygulanır.
Sibirya Yupikleri
Nüfus
Alaska'da 1980 ile 1992 yıllarında Eskimo-Aleut dilli halkların nüfusu ve anadillerini konuşabilenlerin sayısı
Dil ve eğitim
Sibirya Yupikçesi, tehlike altındaki diller arasında yer almaktadır. St. Lawrence Adasındaki 1.400 Sibirya Yupiği içinde anadilini konuşan kişi sayısı 1.000 dir. Rusya'da ise 900 kişilik nüfusun içinde 300 kişi anadilni konuşabilir. Adada iki dillilik (Yupikçe ve İngilizce) görülür.
Amerika Birleşik Devletlerinin Alaska eyaletine bağlı olan St. Lawrence Adasındaki Sibirya Yupiklerinin dilleri yıllarca ihmal edilmiş, ABD Kongresi'nde 18 Aralık 1971 tarihinde Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) yürürlüğe girene kadar okullarda öğretilmesi engellenmiştir. 1970 lerin başında Latin kökenli Yupik alfabesinin oluşturulmasından sonra Yupikçe yayınlar artmış ve adadaki iki okulda öğretilmesine başlanmıştır.
1987-1988 döneminde Alaska okul bölgelerinde Sibirya Yupiklerinden olan öğrencilerin sayısı:
Alaska'da 1980 ile 1992 yıllarında yapılan sayıma göre Sibirya Yupiklerinin nüfusu 1.100 kişi olup anadilini konuşabilenlerin (yetişkinlerin hepsi ve çocukların çoğu) sayısı 1.050 kişidir.
Rusya'da Naukan ve Sirenik Yupikleri dahil Sibirya'daki bütün Yupiklerinin nüfusu 1.700 olup bunlardan 800 kadarı anadilini konuşabiliyor. Birçoğu da Çukçice ile Rusçayı akıcı biçimde konuşabilmektedir. Sovyet döneminde 1920 lerin sonunda Kiril kökenli alfabe (ayırt edici harfler: ӷ, ӄ, ӈ, ў, ӽ) oluşturulmuş ve okullarda kullanılmaya başlanmıştır.
Şamanizm ve Animizm
Sibirya Yupikleri'nin birçoğu, Çukçiler ile benzer şekilde Animizm'e inanmaktadır. Kutsal sayılarak öldürülmesi kesinlikle yasak olan hayvanlar arasında katil balina, kurt ve kuzgun bulunur. Tıpkı Çukçiler ve Koryaklar'da olduğu gibi Sibirya Yupikleri'nde de dünyayı yaratan güç kuzgun olarak kabul edilmektedir. Kuzgunun leşten ya da avdan eti yutması saygıyla karşılanır; çünkü o, denizdeki avcıların koruyucusudur. Katil balinaya da aynı şekilde, denizdeki avcıların koruyucusu olduğundan saygı gösterilir. Katil balinanın, kışın kurda dönüşerek ren geyiği yediğine ve diğer ren geyiklerini avcılara doğru sürerek onların da avlanmasını sağladığına inanılır. Deniz avı başlamadan önce ritüel olarak, katil balinaların yemesi için denize bir parça et atılarak avın sorunsuz geçmesi sağlanır. Balinanın ruhu ve yaşam gücü bir kadın olarak tasvir edilir.
Her köyün karakteristik kolyeleri ile püsküllü ve saçaklı özel giysileri olan bir şamanı bulunur. Şamanlar hem şifacı hem de ruhlarla temasa geçip kötü etkileri uzaklaştıran ruhanî liderlerdir.
Karadan ve denizden gelen kötü ruhları kovmak ya da bu ruhların eşliğinde bilinmeyen yerlere seyahat etmemek için muska olarak; yugaaq denilen kolsuz, bacaksız, insan biçimli üzeri dövme desenli fildişi oyma bebekler kullanılır. Bunun yanında, yeni annenin bebeğine zarar vermek için gelebilecek kötü ruhları da savuşturduğuna da inanılan bu bebekler, hem St. Lawrence Adası'nda hem de Sibirya'da görülür. St. Lawrens Adası'nda ise yine uyaghqutat adındaki muska bantları kullanılır.
Hıristiyanlık
St. Lawrence Adası'ndaki ilk Hristiyan misyonerler 1887 yılında Anglikan Reformed Episcopal Church adına o zamanki adı Sivuqaq olan ve sonradan Gambell olarak değiştirilen yerde faaliyet gösterdiler. Misyonerlere ait ilk bina ise 1890'larda, iki direkli gemiyle getirilen malzemeyle inşa edildi. Bugün Savoonga kasabasında da Presbiteryen Kilisesi bulunmaktadır.
Sosyal yaşam
St. Lawrence Adası'nda yer alan Gambell kasabasındaki geleneksel Sibirya Yupik evliliklerinde, sadece erkekler evlenmek istediği kadını seçerken kadınların herhangi bir tercih hakkı yoktur. Damadın ailesi, gelinin ailesine kızın evlenip evlenemeyeceğini sorar. Daha sonra kız "işaretlenir", yani başka kimse ona evlilik teklif edemez. İlk evlenme teklifi köyün yaşlılarınca onaylandıktan sonra damadın ailesi gelin için yiyecek, giyecek, ev aletleri gibi birtakım hediyeler getirmek zorundadır. Hediyeler gelinin ailesi tarafından kabul edilirse damat, gelinin ailesi için avcılık dahil bir yıl çalışmak zorundadır. Geleneksel evlilikler beş aşamadan oluşsa da, bu son aşamadan sonra çift artık evli kabul edilir.
19. yüzyılın ortalarına dek, yarısına kadar yere gömülü olan ve nınglyu adı verilen evlerde de yaşasalar da, günümüzde Sibirya Yupikleri'nin kışlık evleri; ren geyiği ya da mors derisiyle kaplanan ve Çukçilerin yaranga denilen çadırlarına benzeyen, mıngtığaq adlı barınaklardır. Topek denilen yazlık evleri ise iskeleti tahtadan ya da odundan yapılan ve üzeri mors derisiyle kaplanan dikdörtgen bir yapı olup, çatısı arka duvarına doğru eğimlidir. Taşlar, kayalar, büyük kemikler ve toprak kesekleri genelde konutun kenarlarına dizilir.
İzole bir yaşam sürdüren St Lawrence Adasında alkol satışı, ithalatı ya da bulundurulması yasaktır.
Ulaşım
Kara ulaşımı kışın Çukçi tipi köpek kızaklarıyla yapılır. Deniz ulaşımı ise Eskimo kayığı ya da 20-30 kürekçinin kullandığı Çukçi tipi kayıklarla sağlanır. Kürek olarak tek ya da çift uçlu kürekler kullanılır.
Savaş
Çukçiler'de olduğu gibi Sibirya Yupikleri'nde de klanlar arası düşmanlık ve savaş yaygındır. Savaş zırhı; sertleştirilmiş çifte fok derisinin arasına kurutulmuş balina çubuğu yerleştirilerek, tekmelikler ise mamut dişlerinden yapılır. Baş ve omuzları korumak için üzeri kurutulmuş hayvan derisiyle kaplı kalkanlar kullanılır. Savaşın Yupiklerle Çukçiler arasında yüzyıllardır yapıldığının bir göstergesi olarak, geçmişte Yupik coğrafyasının bir parçası olan Sibirya topraklarının büyük bir kısmının bugün Çukçilerin elinde olması ve Yupiklere de adacıklar hâlinde küçük bir bölgenin kalması gösterilebilir.
Avcılık ve toplayıcılık
Bütün Eskimo halkları gibi Sibirya Yupikleri de avcı-toplayıcıdır. Diğer Eskimo halklarına göre denize daha bağımlı olup, deniz memelileri avcılığı ana geçim kaynaklarını oluşturmaktadır. Tek bir Grönland balinası avı bir köyün et ve yağ ihtiyacını bir yıl süreyle karşılayabilmektedir.
Rusya'ya bağlı Çukçi Yarımadası'ndaki Sibirya Yupikleri, kıyılarda adacıklar hâlinde yoğunlaşmışlardır. Buralarda avcılık ve balıkçılık yaparlar. Sovyetler Birliği döneminde verilen devlet desteğinin çöküşle birlikte kesilmesi onları doğaya daha da yakınlaştırmıştır. Avcılar her kayıkta 4-6 kişilik gruplar hâlinde ava çıkarlar ve mevsimine göre balina ve fok türlerini avlarlar. Grönland balinasının yakalanması geleneksel mirasın bir parçası olup büyük kültürel değerlere sahiptir. Fok türleri arasında en gözdesi büyük et verimiyle morstur. Balık olarak çok farklı türler tutulur. Karada ise ren geyiği, ayı, dağ koyunu ile birçok kuş türü avlanır. Kuşları avlama yöntemleri Çukçilerinkine benzer (kuş ciridi, kuş bolası). Haziran ayında kayaların üzerinde büyük kuşların yumurtaları toplanır. Kadınlar ise tundrada mantar ve sebze toplarlar.
ABD'ye bağlı St. Lawrence Adası'nda mors avı oldukça popülerdir. Av, morstan gizlenen kayıklarla avı yapılır. Avı yapılan balina türleri arasında oluklu balina, kambur balina, ispermeçet balinası, katil balina, Grönland balinası, bayağı minke balinası, beyaz balina, bayağı musur ile yunuslar sayılabilir. Foklar arasında ise halkalı fok, sakallı fok, bayağı fok, mors ve deniz aslanı sık sık avlanılan türler arasındadır.