cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Açlık grevi
Rusya'da açlık grevleri
Temmuz 1921'de Taganka Hapishanesi'nde hiçbir makul neden olmaksızın tutuklu bulunduklarını ileri süren içlerinde Fanya Baron, Lev Çorni ve İvan Gavrilov gibi isimlerin bulunduğu on üç mahkûm özgür kalma talebiyle açlık grevi başlattı. Daha sonra Eylül ayında Çeka tarafından öldürüldüler.
Sibirya ve Sovyet Rusya'nın çeşitli bölgelerinde 1966'dan 1986'ya kadar tutuklu kalan Kırım Tatarları'ndan Mustafa Cemilev İnsan hakları tarihinde en uzun açlık grevi yapan kişi olarak bilinir. Birden fazla kere çeşitli nedenlerle tutuklanıp, çalışma kamplarına gönderildi. Son tutuklanmasından sonra tahliyesine üç gün kala ailesine gönderdiği mektuplar gösterilerek hakkında tekrar bir dava açıldı. Bunun üzerine yaklaşık on ay (303) gün Sovyetleri protesto etmek için açlık grevii yaptı fakat zorla besleme nedeniyle hayatta kaldı. Daha sonra 1986 Reykjavik Zirvesi'nde Pyotr Grigorenko gibi insan hakları hareketinden isimler serbest bırakılmaları yönünde istekler yaptı.
İngiliz ve Amerikan süfrajetler
20. yüzyılın başlarında İngiliz hapishanelerindeki süfrajetler sık sık açlık grevi yapıyorlardı. Bunlardan ilki 1909 yılında Marion Dunlop tarafından başlatıldı. Yetkililer O'nun bir kahraman olmasını istemedikleri için serbest bıraktılar. Diğer süfrajetler de açlık grevine başladılar. İngiliz yetkiler tarafından, süfrajetlerin şiddetin bir türü olarak gördükleri zorla besleme uygulaması başladı. Mary Clarke, Jean Hewart, Katherine Fry ve birkaç kişi daha zorla beslenmekten öldü.
1913'te Mahkûmların Geçici Tahliye yasası (Kedi ve Fare yasası olarak bilinir) değiştirildi. Açlık grevleri tolere edildi fakat mahkûmlar hastalandıklarında serbest bırakıldılar. İyileştiklerinde ise cezalarını tamamlamak için tekrar hapishaneye gönderildiler. İngiliz meslektaşları gibi Amerikalı süfrajetler de politik bir protesto yöntemi olarak açlık grevini kullandı. Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın 19. ek maddesinin değiştirilmesi
İrlandalı Cumhuriyetçiler
Açlık grevi İrlanda toplumunda uzun bir geçmişe sahiptir. Yaşanılan bir haksızlığa karşılık hissettikleri nedeniyle Tanrının dikkatini çekmek ve böylece onu bir çözüme zorlamak için erken İrlanda toplumunda toplumun ortak bir özelliğiydi. Bu taktik tamamıyla Berohan Yasaları ile bütünleşmişti. Gelenek büyük bir olasılıkla hala İrlanda'nın da parçası olduğu eski Hint-Avrupa geleneğinin bir parçasıdır.
Ekim 1923 İrlanda İç Savaşı'nın sonlanmasından sonra 8000 kadar IRA mensubu tutsak Bağımsız İrlanda Cumhuriyeti tarafından devam eden gözaltıları protesto etmek için açlık grevi yaptı (Bunlardan 12000'den fazlası Mayıs 1923'te etkisizleştirilmişti.) Denny Barry ve Andrew O'Sullivan açlık grevinde öldü. Grev daha fazla ölüm yaşanmadan bitirildi. Bağımsız Cumhuriyet daha sonra cumhuriyetçii kadın mahkûmları serbest bıraktı. Erkek cumhuriyetçiler ertesi yıla kadar serbest kalamadı.
İrlanda 1940'ta, Fianna Fáil hümüketi yönetimindeyken üç kişi (Sean McCaughey, Tony D'Arcy ve Sean (Jack) McNeela )açlık grevinden öldü. De Valera yıllarında yüzlerce kısa süreli açlık grevi yapıldı.
1980'de Maze Hapishanesi'nde yedi cumhuriyetçi mahkûm İngiliz hükûmeti tarafından yapılan Kuzey İrlanda'da paramiliterler için savaş tutsağı benzeri Special Category Status anlaşmanın iptali için bir açlık grevi başlattılar. Grevin başında Brendan Hughes vardı. İngilizler anlaşma talebinden vazgeçmiş gibi göründüğünde, grev herhangii bir ölüm olmadan durduruldu ancak anlaşmanın detaylarındaki değişiklik nedeniyle ertesi yıl tekrar bir grev başladı. Bu sefer mahkûmlar eş zamanlı grev yapmaktansa, propagandayı en üst düzeye çıkarmak için birinin ölümünden sonra diğerinin başlaması şeklinde sürdürdüler.
İrlanda Cumhuriyet Ordusu (IRA) üyesi siyasi tutukluların 1981 yılında gerçekleştirdiği açlık grevinde 10 IRA üyesi öldü. İrlandalı cumhuriyetçi paramiliter Bobby Sands on kişi içinde ilk ölen kişiydi. İrlandalı cumhuriyetçiler tarafından ve İrlanda sınırın her iki tarafından gelen daha geniş milliyetçi topluluk açlık grevindekiler için büyük bir destek oldu. On adam kırk altı günden yetmiş üç güne kadar yemek yemeden sadece tuz ve su alarak hayatta kaldı. On tutuklunun ölümü ve kamu düzeninin bozulması nedeniyle İngiliz yönetimi çeşitli tavizler verdi ve grev iptal edildi. Bu olay, İngiliz yönetmen Steve McQueen tarafında çekilen "Açlık" (Hunger) isimli sinema filminde de konu edildi.
Gandhi
Mohandas Gandhi 1922, 1930, 1933 ve 1942 yılında hapsedilmiştir. İngiliz otoriteler dünya tarafından tanınması nedeniyle Gandi'nin kendi ülkelerinde gözaltındayken ölmesini istemiyordu. İngiltere'nin böyle bir olayla zarar görmesi muhtemeldi. Gandhi İngiliz yönetimindeki Hindistan'ın bağımsızlığı için açlık grevi başlattı. Açlık grevi mesaj iletmenin şiddet içermeyen bir yolu ve protestonun başarıya ulaşmasının bir nedeniydi. Bu Satyagraha kurallarına riayet etmekti.
Türkiye'de açlık grevi
19 Aralık 2000 tarihinde Hayata Dönüş Operasyonuyla Türkiye geneli cezaevleri ve dışarıda yapılan ölüm oruçlarında ise toplamda 122 kişi öldü.
2019 da Grup Yorum üyeleri Helin Bölek, İbrahim Gökçek tutuklanan müzisyen arkadaşlarının serbest bırakılması ve Grup Yorum'un yasaklanan şarkılarını yeniden söylemek için girdikleri ölüm orucunun Helin Bölek 288. gününde öldü. İbrahim Gökçek ise 5 Mayıs 2020'de, birçok sanatçı ve siyasetçinin devreye girmesi ve sürecin takipçisi olacaklarını duyurması üzerine ölüm orucunun 323. gününde kendi iradesiyle eylemini sonlandırdığını duyurdu. Sağlık durumu kritik olan ve 40 kiloya kadar düşen Gökçek, aynı gün kendi isteği ile Esenyurt Devlet Hastanesinde tedavi altına alındı. 7 Mayıs 2020 tarihinde hastanede yoğun bakımda tutulan Gökçek, ölüm orucundan kaynaklanan semptomlardan dolayı öldü.
Kübalı muhalifler
3 Nisan 1972'de tutuklu şair ve muhalif Pedro Luis Boitel, açlık grevi yaptığını ilan etti. Sadece sıvı tüketiminin olduğu 53 günden sonra 25 Mayıs 1972'de öldü. Son günlerinde yakın arkadaşı şair Armando Valladares ilgilendi. Havana'da Cólon Mezarlığına isimsiz olarak gömüldü.
Bolivya
Bolivya'nın ilk yerli devlet başkanı Evo Morales, seçim yasasının Kongre tarafından onaylanması için 9 Nisan 2009'da bir açlık grevii başlattı. Seçim yasası, seçmen kayıtlarının güncellenmesi, yurtdışındaki Bolivyalılar’ın oy kullanmasına olanak sağlanması ve sandalye sayısı gibi konuları kapsamaktaydı. Referandımla kabul edilen anayasa senatoda çoğunluk oluşturan muhalefetçe kabul edilmedi. Devlet başkanlığı sarayında yere serdiği sünger üzerinde yatarken basına bir demeç verdi. 1998 yılında sendika başkanıyken Koko yasasını protesto etmek için 18 günlük bir açlık grevi olduğunu söyledi. Açlık grevine başladıktan beş gün sonra muhalefetle seçim yasası üzerinde uzlaşma sağlayarak grevi bıraktı. Morales'in grevine 14 işçi ve sosyal gruplar destek oldu.
Thileepan - Ölüm Orucu
15 Ağustos 1987 sabah 9.30'da Nallur Murugan Tapınağı'nda, Thileepan ölüm orucuna başladı. Temel amacı farkındalık yaratmak ve terörist bir grup olarak kabul edilen Tamil Kaplanları ile kendi isteklerinin yer aldığı bir kamu talep listesinin yerine getirilmesini sağlamaktı.
O'nun açlık grevinin kamudan istediği hedefleri şunlardı
Yerel Hindistan Barış Gücü yöneticileri ve çeşitli grupların müdahale ve durdurma çabalarına rağmen 26 Eylül 1987'de Thileepan öldü. Ölüm haberinin duyulmasının ardından kuzeyden ve doğudan binlerce insan Jaffna'ya akın etti. Ölümü Jaffna'da anti Hint havasını yarattı.
Tibet Özgürlük Savaşçıları
Tibetliler Tibet sınırını geçmeye çalıştı ama durdurulmaları nedeniyle Nepal Katmandu'da oturma eylemiyle beraber bir açlık grevi başlattılar.
Çin'in Tibet işgalini protesto etmek amacıyla Hindistan'ın başkenti Yeni Delhi'de başlarını Tibetan Youth Congress'in çektiği bir grup 28 Temmuz 2008'de yiyecek ve içeceğin olmadığı bir açlık grevi başlattı. Açlık grevindeki altı keşişin durumunun kritikleşmesi üzerine Hindistan polisi tarafından zorla hastaneye götürüldüler.
Guantánamo Körfezi açlık grevi
2005'in ortalarındayken Amerika Birleşik Devletleri tarafında Guantanamo Körfezi'nde gözaltında tutulan makhumlar iki açlık grevi başlattı.
30 Aralık 2005 günü ordu raporlarına göre kırk altısı Noel'de katılan seksen dört kişi açlık grevindeydi.
New Yorker dergisinin 14 Nisan 2008 tarihli sayısında Jeffrey Toobin Guantanamo'da mevcut yaklaşık on açlık grevinin olduğunu belirtti.
Zorla besleme
The New York Times 9 Şubat 2006'da Guantanamo'daki açlık grevi yapanların günde bir saat sandalyelere bağlanıp zorla beslendiğini ve bir intihar girişimi olarak yiyecekleri kusmalarının engellendiğini bildirdi. Bir subay 11 Eylül 2005'te grevcilerin sayısının 131 civarına ulaştığını söyledi. Bir grevcinin ölmesi halinde yaşanılacak uluslararası etkinin endişeleri bildirildi. Tutukluların avukatları, yöntemlerin acımasız ve insanlık dışı olduğunu ve mahkûmları soğuk hava depolarına koyulması gibi, zorla yapılan uygulamaları belirtti. Sağlık bakanlığı savunma sekreteri yardımcısı sorulan bir soruya şöyle cevap verdi:"Bir kişinin intiharına izin verir misiniz? Yoksa sağlığını koruması için gerekli önlemleri alır ve hayatını mı korursunuz?" Guantanamo'daki ordu komutatını 21 Şubat 2006'da daha önce bildirilen sandalye kullanımı ve zorla beslemeyi kabullendi.(NY Times 22 February)
New England Journal of Medicine'' 28 Eylül 2006'da açlık grevindeki tutukluların gözetmen veya hekimlerce zorla beslenmesini tıbbi etik açıdan incelediği bir makale yayınladı. Makalede zorla beslemeye katılan hekimler için yasal ve etik bir sorgulamaydı: "...Askeri hekimler tutukluları zorla beslemek için askeri emirleri takip edemezler, tıbbi bilgi yoluyla onlara zarar vermek için hiçbir zaman tıbbi etiğin temel emirleri ihlal edemezler.
9 Nisan 2007'de New York Times askeri yetkililer ve tutukluların avukatlarına göre yeni bir açlık grevi başladığını bildirdi. Günde on üç tutuklu zorla beslendi  The New Yorker, 14 Nisan 2008 sayısında Jeffrey Toobin iki tutuklunun zorla beslendiğini bildirdi.
Sami Al-Arian
On December 6, 2005, a federal jury acquitted Dr. Sami Al-Arian on 8 of 17 counts against him, while deadlocking 10–2 in favor of acquittal on the other 9. On March 2, 2006, Al-Arian pled guilty to one count of conspiracy to contribute services to or for the benefit of the Palestine Islamic Jihad, a Specially Designated Terrorist organization, and was later sentenced to the maximum 57 months in prison The deal came after 11 years of FBI investigations, wiretaps, and searches, 3 years of trial preparation by federal prosecutors, and a 5-month trial, during which time Al-Arian spent more than three years in jail, most of it in solitary confinement, which counted toward the time he was sentenced to. Amnesty International said Al-Arian's pre-trial detention conditions "appeared to be 'gratuitously punitive' " and stated "the restrictions imposed on Dr Al-Arian appeared to go beyond what were necessary on security grounds and were inconsistent with international standards for humane treatment." These include: 23 hour cell-confinement, routine shackling, deprivement of tools and communication to prepare for his defense, and a third of the cell space required by UN international standards.
Al-Arian was subpoenaed three times to testify in terrorism-related investigations before Virginia federal grand juries between 2006 and 2008. Each time, he refused to testify. He maintained that in a verbal agreement that appears in court transcripts, federal prosecutors agreed that Al-Arian would not have to testify before the grand jury. He challenged the initial subpoena in four different federal courts, each of which held that he was in fact required to testify. On January 22, 2007, Al-Arian began a hunger strike to "protest continued government harassment" after he was held in contempt of court for refusing to testify before a federal grand jury. He was imprisoned for 13 months for civil contempt for failing to testify in compliance with the first subpoena. He is awaiting trial as well for criminal contempt for his failure to testify in compliance with the second and third subpoenas.
İran'da açlık grevleri
Akbar Ganji 22 Nisan 2000'den beri Evin Cezaevi'nde tutulan İranlı bir gazetecidir. Ganji 19 Mayıs 2005'ten Ağustos'un başlarına kadar, 2005 İran başkanlık seçimlerinde verilen 12 günlük izin hariç açlık grevi başlattı. Aralarında 2003 yılında Nobel Barış Ödülü kazanan Shirin Ebadi'ninde bulunduğu bir grupp tarafından savunuldu. Ganji açlık grevindeyken dünyanın özgür insanlarına iki mektup yazdı. 1 2. 12 Temmuz 2005'te, Beyaz Saray basın sekreteri Scott McClellan yaptığı açıklamada, ABD başkanı George W. Bush'un İran'ı "hemen ve koşulsuz" Ganji serbest bırakmaya çağırdığını belirtti.
İran'da idam cezasına çarptırılan iki Kürt gazeteci Adnan Hesenpur ve Hîwa Botîmar, tutuklu bulundukları Sine Cezaevi'nde ölüm orucu eylemi gerçekleştirmiştir.
ABD doğumlu İranlı kadın gazeteci Roxana Saberi 8 Nisan 2009'da "ABD adına casusluk" yaptığı iddiasıyla tutuklandı.İran'da üç aydır cezaevinde tutulduğu için açlık grevine başladı.
Kırgızistan'da açlık grevi
16 Ocak 2012'de Bişkek'teki 1 numaralı cezaevinde güvenlik birimlerinin isyan girişimini bastırmasını protesto etmek amacıyla 1 no'lu cezaevinde 385, 3 no'lu cezaevinde 5 ve 8 no'lu cezaevinde ise 10 tutuklu ve hükümlü açlık grevi başlattı. Bu açlık grevinde yemek yemeyi reddeden cezaevindeki tutuklu ve hükümlüler ağızlarını iğne ve iplikle dikerek bir protesto başlattılar
Tıbbi etkiler
Vücutta, enerji depoları glikojen, protein ve yağdır. Açlığın tüm dönemlerinde amaç kan glikoz seviyelerini makul düzeylerde tutabilmektir. Kişinin açlığa yanıtı birçok değişkene bağlıdır. Bunlar; yaş, cinsiyet, boy, vücut ağırlığı, açlık öncesi yağ dokusu, karaciğer, kalp ve renal fonksiyon durumu, ile ek hastalıklar olarak sayılabilir Açlık, vücudun işleyişi için gerekli maddelerin eksikliğine neden olarak, vücutta ağır yıkımlara neden olmakta, bunun sonucunda da nörolojik sekeller ve ölüm gibi ciddi sonuçlara neden olabilmektedir. Mesela bir vitamin olan tiaminin eksikliği sonucunda Wernicke-Korsakoff sendromu görülebilir. Wernicke-Korsakoff sendromu, Wernicke ensefalopatisi bulgularına ek olarak öğrenme ve hafıza defektinin de eşlik ettiği bir komplekstir.
Açlık başlayınca ilk önce glikojen depoları kullanılır ve yaklaşık 24 saatte tüketilir. Ardından yağ depoları enerji kaynağı olarak kullanılmaya başlar. Son olarak proteinler kullanılır, proteinler normalde enerji kaynağı olarak kullanılmaz ancak uzun süren açlıklar sonrası yapı taşları olan proteinler de enerji kaynağı olarak kullanılmaya başlar. 72 saatten sonra glikojen depoları tükenmiştir ve enerji üretimi için sadece yağ asitleri ve proteinler kullanılır. Yeterli sıvı alımı yoksa dehidratasyon nedeniyle kişi birkaç günde hayatını kaybeder, yeterli sıvı ve elektrolit alan kişiler ise birkaç ay yaşayabilir.
Açlık süresi ilk 24 saat, 24-72 saat ve sonrası olarak dönemlere ayırılabilir. İlk 24 saatte karaciğerdeki glikojen depoları enerji kaynağı olarak kullanılır. 6-12 saatlik açlıkta insülin düzeyi düşmeye, glukagon ise artmaya başlar. Glukagon düzeyinde artış karaciğer ve böbrekte glukoneogenezi uyarır. İnsülinin düşmesi ile ise beyin dışı dokularda glikoz kullanımı azaltılır, böylece sadece glikozu kullanabilen santral sinir sistemine kaynak ayrılır. 24-72 saatlerinde, çevre dokular glikoz yerine yağ asidini enerji kaynağı olarak kullanır. Enerji kaynağı için sonraki aşamada çevresel dokulara ait proteinler yıkılmaya başlar. Fizik muayenede belirgin bir değişiklik yoktur, erken dönemde hipoglisemiye bağlı sempatik sistem aktive olur; bu nedenle kan basıncı normal, hatta yüksek olabilir ve taşikardi gelişebilir. 72 saatten sonra glikojen depoları tükenmiştir ve enerji üretimi için sadece yağ asitleri ve proteinler kullanılır. Bu dönemde karaciğerin yağ yakımı ile ortaya çıkardığı keton cisimcikleri sayesinde kalp ve beyin aktivitelerine devam eder. Kan ve idrarda keton cisimciklerinin ve iştah kaybının başladığı dönem -ketozis- başlar. Uzun süre aç kalan bir kimsenin yağ ve kas kaybına uğrar ve buna bağlı olarak kas gücü azalarak hareket yeteneği azalır. 1-3 hafta süren açlıklarda, yağ asitleri ve keton cisimcikleri kas ve böbrekler için baskın kaynaklardır. Beyin için keton cisimcikleri glikozdan daha önemli konuma gelir. Yağ dokusu yıkımı ve hepatik ketogenez artar. Glikoz hepatik ve renal glukoneogenez ile üretilir. 3 hafta üzerindeki açlıklarda, kas ve böbrekler için başlıca enerji kaynağı yağ asitleri ve keton cisimcikleridir. Beyinde glukoz kullanımının yerini keton cisimciği kullanımı almıştır. Yağ dokusu trigliseridleri başlıca enerji kaynağıdır. Kas proteolizi ve hepatik glukoneogenez çok azalmıştır. Yeterli sıvı alımı yoksa dehidratasyon nedeniyle kişi birkaç günde hayatını kaybeder, yeterli sıvı ve elektrolit alan kişiler ise birkaç ay yaşayabilir. Açlık ilerledikçe kan basıncı düşer, nabız yavaşlar, kardiyak pompa gücü ve atım hacmi azalır, hipotermi olur. Hem kas hem de yağ dokusundaki kayıplara bağlı ekstermite, yüz, toraks ve batında zayıflık belirgindir. Deri soğuk, soluk ve kurudur. Gastrointestinal sistem, lenfatik sistem ve pankreasta atrofi görülür. Bağışıklık sisteminin bozulmasına bağlı enfeksiyonlara karşı vücut direnci azalır, sepsise kadar gidebilen ciddi enfeksiyonlar görülebilir. Konfüzyon ve komaya kadar giden ağır nörolojik sorunlar görülebilir.
İlk hafta genellikle %5-10 kilo kaybı görülür, sonraki dönemlerde %35-50'lere kadar varabilir. Öncesinde kalp ile ilgili sorunu bulunmasa da, uzun süren açlık sonucunda hastalar kardiyak nedenlere bağlı olarak ölebilir.
Yasal durumlar
Dünya Tıp Birliği'nin 1975 yılında çıkarttığı Tokyo Bildirgesi'nin 6. maddesinde doktorların belli sınırlar dahilinde müdahale etmesi ve ikinci bir hekime danışarak hareket etmesi belirtilmiştir:
"Bir hükümlü beslenmeyi reddettiğinde, eğer hekim, beslenmeyi gönüllü olarak reddetmenin yol açacağı sonuçlar üzerinde kişinin tam ve doğru bir yargıya varacak yetenekte olduğu kanısında ise, bu kişiyi damardan beslemeyecektir. Hükümlünün böyle bir yargıya varma yeteneği ile ilgili karar, en azından bir başka bağımsız hekimce onaylanmalıdır. Beslenmeyi reddetmenin yol açacağı sonuçların hekim tarafından hükümlüye anlatılması gerekir."
Dünya Tıp Birliği son zamanlarda yeniden bir gözden geçirme ve güncelleme yaparak açlık grevleri konusunda Malta Bildirgesi'ni yayınladı. Birçok değişiklikle beraber, 21. maddesinde zorla beslemenin insanlık dışı ve aşağılayıcı bir hareket olduğu belirtilmiştir.
Michael Gielen
Michael Andreas Gielen (20 Temmuz 1927; 8 Mart 2019), Avusturyalı orkestra şefi ve besteci. Çağdaş opera müziği türünde yer aldığı konser organizasyonlarıyla bilinir.
Kariyeri
Kariyerine Viyana'da başlayan Gielen daha sonra İsveç Kraliyet Operası'na geçerek Genel Müzik Direktörü (GMD) oldu. György Ligeti'nin Requièm, Karlheinz Stockhausen'in Carré (Stockhausen) ve Bernd Alois Zimmermann'ın Die Soldaten ve Requiem für einen jungen Dichter  adlı opera eserlerinin Dünya gösterimlerinde orkestra şefi olarak sahne aldı. 1977'den 1987'ye kadar Frankfurt Operası'nı yönetti. Görev süresi boyunca kuruluş önde gelen opera müziği temsilcilerinden oldu. Gielen ayrıca Belçika Ulusal Orkestrası (1969-1973), Cincinnati Senfoni Orkestrası (1980-1986) ve Güneybatı Almanya Radyo Senfoni Orkestrası (1986-1999) baş şefliğini yaptı.
Ölümü
Avusturyalı orkestra şefi ve besteci Mİchael Gielen 8 Mart 2019'da Mondsee, Avusturya'da zatürre nedeniyle 91 yaşında ölmüştür.
Wieliczka Tuz Madeni
Wieliczka Tuz Madeni, (Türkçe okunuşu Vieliçka) Polonya'nın Kraków kenti yakınlarında bulunan bir tuz madenidir.
Wieliczka Tuz Madeni'nin en önemli özelliği dünyanın en eski tuz madenlerinden biri olmasıdır. Bazı Lehistan Krallarının evlilikleri burada gerçekleşmiştir. O kadar ki maden tarih öncesi çağlardan beri kullanılmıştır. Maden 1996 yılında düşük tuz fiyatları ve madendeki bir çökme nedeni ile kapatılmıştır.
1978 yılında Bochnia Tuz Madeni ile birlikte Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Bir Tarafta Anadolu Bir Tarafta Rumeli
Bir Tarafta Anadolu Bir Tarafta Rumeli (Anadolu Anamız Rumeli Babamız) sözleri Ali Ulvi Elöveye ait marştır. Sözleri Hareket Ordusu için yazılmıştır. İhsan Efendi tarafından söylenmiştir.
Farslaşma
Farslaşma ya da Persleşme bir şeylerin "Farslaşmış" hale geldiği kültürel değişimin sosyolojik bir süreçidir. Genellikle dil asimilasyonunu içeren bir kültürel asimilasyon şeklidir. Bu terim yalnızca kültürlere değil, aynı zamanda Fars kültürüne alışan ve "Farsileşmiş" hale gelen bireyler için de geçerlidir.
İslamiyet öncesi dönem
Antik Yunanlar ve Roma İmparatorluğu'nun aksine, eski Fars Ahameniş İmparatorluğu, kültürünü ele geçirdiği birçok halka yaymakla ilgilenmedi. Tartışmalı bir şekilde, ilk defa kaydedilen persleşme dönemi, M.Ö. 4. yüzyılda Pers İmparatorluğu'nu fethettikten sonra Pers elbisesi, gümrük ve mahkeme tavrını benimseyen Büyük İskender'e kadar uzanır; İranlı Prenses Stateira II ile evlendi. Pers elbisesi ve uygulamaları, daha sonra Persis'in satrap yapmış olduğu Peşestas tarafından da gözlemlendi ve burada Perslerin lehine Makedon halkının karşılığında yönetime hâkim oldu.
Erken İslam Devri'nden 15. Yüzyıla
Emeviler, 651'de Sasani hanedanının yıkılmasından sonra, özellikle İdari ve Mahkeme davranışlarıyla Farsi geleneklerin çoğunu kabul ettiler. Arap eyalet valileri ya Persleşmiş Aramiler ya da etnik Persler idi; Farsça 7. yüzyılın sonlarına doğru Arapça kabul edilenene kadar hilafetin resmî ticari dili olarak kaldı. Yeni İslam sikkeleri Sasani ve Bizans sikkelerinin taklidinden gelişti ve sikke üzerindeki Pehlevi harfinin yerine Arap harflerine geçildi.
16-18. yüzyıl
Batı Asya'daki iki büyük güç, İran Safevileri ve Osmanlı Türkleri yükseldi. Safevîler, İran kültür ve hegemonyasını Kafkasya, Doğu Anadolu, Mezopotamya ve diğer bölgeler üzerinde yeniden gündeme getirdi. Çoğu han, bey ve diğer hükümdarlar İran geleneklerini, giysilerini kabul ettiler ve İran kültürünü himaye ettiler. Kuzey Kafkasya'da (şimdi Dağıstan'da, Rusya'da) Derbent şehrini kurdular. Birçok etnik halk, İran Pers kültürünün birçok yönünü benimsedi ve katkıda bulundu.
Aynı zamanda, Osmanlılar ve onların öncüllerinden, çeşitli Beylikler ve Anadolu Selçuklu Devleti, Fars kültürünü korudular ve Fars kültüründen oldukça etkilendiler. Örneğin, Osmanlılar Farsça isimleri kabul ettiler; Farsça'yı resmi ve prestijli bir dil yaptılar; Farsça unvanlar kabul ettiler; Fars mutfağını, danslarını ve edebiyatını kabul ettiler ve kendi dillerine birçok Farsça sözcük eklediler.
Babür İmparatorluğu
Babür İmparatorluğu, Güney Asya'da Hint Alt Kıtası'nın ve Afganistan'ın büyük bir bölümünü yöneten Türk-Moğol karışımı İslami bir imparatorluk idi. 1526'dan itibaren, Babürler Hint Alt Kıtasını, Kabil'deki ilk üslerinden istila ettiler ve nihayetinde Hindistan'ın çoğunu 19. yüzyılın ortalarına kadar yönettiler. İmparatorlar, Pers kültürünü benimsemiş, İslam'a geçen ve Türkistan'da yaşayan Timurlular'ın torunlarıydılar ve Orta Asya'ya Pers ve İslam kültürünün yayılmasından sorumlu olanlardı. Güçlerinin en yükseği olan 1700 yıllarında, Hint Alt Kıtası ve Afganistan'ın çoğunu kontrol ediyorlardı ve selefleri Gazneli Türkler ve Türk-Afgan Delhi Sultanlığı'nın yaptığı gibi, İran kültürünü yaymışlardı. Genel olarak, en eski günlerinden itibaren, İran kültürü ve dili, Persleşmiş Orta Asya Türkleri ve Afgan hanedanları tarafından Güney Asya'ya yayılmıştır.
Tac Mahal, Humayun Türbesi ve Badshahi Camisi gibi birçok eser Pers ismiyle Pers İslam mimarisi içindedir. Farsça, İngilizler tarafından Urdu ile değiştirilene kadar Babür mahkemelerinin resmi dili idi.
Güney Azerbaycan
Azeriler, Farslardan sonra İran'da ki en büyük etnik gruptur. İran'ın %48-%50'si (bazı kaynaklara göre daha fazlası bile  )Fars değildir, bu nedenle İran azınlıkların yaşadığı bölgelerde özellikle Azerilerin yaşadığı bölgelerde hakimiyet kurmak istediği için asimilasyon çabalarına girmiştir. Normalde Selçuklu'dan itibaren diğer Türk Oğuz gruplarından ayrılan ve Kafkasya taraflarına yerleşmiş olan Azeriler Türk halkı olmasına rağmen İran asimile etmek için Azeriler aslında İranî olduklarını ancak zamanında Türkler tarafından asimile edilmiş olduklarından Türkçe konuştukları propagandasını yaydılar.
Halaçlar
Türk halklarından biri olan Halaçlara karşı uygulanan asimilasyonun örneklerinden bazıları Halaççanın yasaklanması, rejimin Halaçları azınlık olarak tanımaması, geleneklerin engellenmesi, Halaçları kırbaçlamak ve başka şehirlere göç ettirmeye çalışmak.
Liliya Brik
Liliya Yurevna Brik (Lili ya da Lily'de denilir, Rusça: Лиля Юрьевна Брик; 1891 - 4 Ağustos 1978) daha çok Vladimir Mayakovski'nin esin kaynağı olarak bilinir. Elsa Triolet'in ablası ve Osip Brik'in eşidir. Pablo Neruda onun için "Rus avantgardın esin perisi" olarak söz eder. İsminin baş harfleri Rusça "любовь" (sevgi) kelimesinin ilk üç harfini oluşturur.
Biyografisi
Müzik öğretmeni ve hukukçu bir Yahudi ailenin çocuğu olarak 1891'de Moskova'da Liliya Kagan (Лиля Каган) adıyla doğdu. İki kardeş çok iyi derecede Almanca ve Fransızca biliyorlardı ve piyano çalıyorlardı. Liliya, Moskova Mimarlık Akademisini bitirdi.
Kız kardeşler,güzellikleriyle ünlüydü. Onların portreleri Alexander Rodchenko, Alexander Tyshler, David Shterenberg, David Burlyuk, Fernand Léger, Nadezhda Léger Hodasevich, Gary Blumenfeld tarafından ve daha sonra da Henri Matisse ve Marc Chagall tarafından yapıldı. 1912'de Liliya'da, fütürist şair ve şiir eleştirmeni Osip Brik'le evlendi.
Mayakovski'yle
1915 yılında arkadaş olmak amacıyla fütürist şair ve grafik sanatçısı Vladimir Mayakovski'yi evlerine davet etti fakat O Liliya'ya âşık oldu. Rus İç Savaşı, I. Dünya Savaşı ve 1920'li yıllarda onların aşk macerası sürdü ve herkesin dikkatini üzerine çekti. Çünkü henüz Liliya eşinden ayrılmamıştı.
Haziran 1915'ten sonra Mayakovski yazdığı lirik şiirleri Liliya Brik'e (1920'lerde Tatyana Yakovleva istisnası dışında) adadı. Bunların içerisinde Pantolonlu Bulut, Omurga'nın Flütü, Bunun Hakkında, Lilişka! gibi şiirler vardır. 1918'de Mayakovski Закованная фильмой filminin senaryosunu yazdı ve Liliya ile birlikte oynadılar. Film özel bir film şirketi olan Neptün tarafından yapıldı, birkaç deneme çekimi dışında kayboldu. 1980 yılında Gianni Totti bir filminde bu parçaları kullandı.
1926 yılında Kırım Yahudi kolkhozlarını ziyaret ettikten sonra, "Yahudi Topraklarında" (Евреи на земле) adında SSCB'de Yahudi komünal çiftliklerini anlatan belgesel bir film üzerinde çalıştı. Filmin senaryosunu Mayakovski ve Victor Shklovsky birlikte hazırladılar. 1928-1929 yılında tekrar yönetmenliğe dönerek burjuva sinemasının bir parodisi olan yarı kurgu, yarı belgesel formatlı "Cam Gözler"(Стеклянный глаз) filmini hazırladı.
Bazı yazarlar, Mayakovski’nin Veronika Vitoldovna Polonskaya'dan ayrıldıktan sonra, Liliya’ya olan tutkusu sebebiyle Moskova’da bir apartman dairesinde 1930’da intihar ettiğini düşünür. Liliya Berlin’de bunu reddeder ve daha önce iki kere intihardan kurtardığını yazar.
Mayakovski'nin ölümünden sonra
1930'dan sonra, Sovyet general  Vitali Primakov'la evlendi. Primakov, 1936'da tutuklandı ve 1937'de Moskova Davaları’nın bir parçası olan Troçkist Antisovyet Askeri Organizasyonu davasında suçlu bulunarak idam edildi. Daha sonra hakkındaki suçlamalar düşürüldü ve 1957’de itibarı iade edildi.
1935'te Josef Stalin’e yazdığı mektubunda, Mayakovski’nin şiirsel mirasının ihmal edildiğine dair şikayetlerini dile getirdi ve Stalin, Nikolai Yezhov’a meşhur eleştirisini gönderdi:
Yoldaş Yezhov, lütfen Brik'in mektubunu dikkate alın. Mayakovski, hala Sovyetlerin en iyisi ve çağımızın en yetenekli şairidir. Onun kültürel mirasına ilgisizlik, bir suçtur. Brik'in şikayetleri, benim düşüncemle, aynıdır.
1970’li yıllarda tarihçi Roy Medvedev, The Continent dergisinde  Yezhov’un idam listesinde olduğunu,  Anavatana İhanet Eden Aile Üyeleri konusunda bizzat Stalin tarafından işaretlenmiş olması olanaklar dahilindedir demiştir. 1938 yılında yazar Vasily Abgarovich Katanyan ile evlendi ve kırk yıl birlikte yaşadılar.
Mehmet Rauf (anlam ayrımı)
Mehmet Rauf şu anlamlara gelebilir;
Değirmendere, Erenler
Coğrafya
Merkeze 13 km, Erenler ilçesine 11 km uzaklıktadır.
Liliya Brik
Ölümü
Liliya Brik, hastalığın ilerleyen safhasında 87 yaşında intihar etti. Geride heykelleri ve yazıları kaldı. Daha sonra dan kardeşiyle, II. Dünya Savaşı’nın altı yılı ayrı tutulursa, yaklaşık beş on yıllık bir dizi mektuplaşması yayınlandı. Bu mektuplar Demir Perde’de yaşamsal anlayışları ve kültürel mübadeleyi gözler önüne seriyordu.
Bazıları onun, hırslı, çekici ve kadınlığını sunduğuna dair deliller olduğunu söylese de yakınları zekasına ve bencil olmayışına dikkati çeker. Birçok yeteneğe yardım etmeyi amaçladı ve Rusya veya uluslararası kültürde birçok kişinin tanınmasına katkıda bulundu. Bunlardan bazıları: Sergei Eisenstein, Lev Kuleshov, Boris Pasternak, Vsevolod Meyerhold, Kazimir Malevich, Sergei Paradjanov, Maya Plisetskaya, Rodion Shchedrin, Andrei Voznesensky, Yves St. Laurent ve Pablo Picasso’dur.
Mayakovski'nin şiiri Bunun Hakkında (Про Это)
Kısa bir ayrılıktan sonra, 1922 Noelinden hemen önce, ilkel gerçeküstü formun bir türü olan, kendisini eleştirdiği ve Liliya'ya olan özlemini dile getirdiği bu şiiri yazdı. Şiirin bazı bölümlerinde Angelo Maria Ripellino'nun sözünü ettiği "nesnelerin devinimi" teması gözlenir. Bir telefon görüşmesinde, örneğin, hat boyunca sürünen bir dinozorun konuştuğu görünür hâlbuki ev çalan telefon sesiyle çınlamaktadır.
1960 NBA Seçmeleri
1960 NBA Seçmeleri, 3 turdan oluştu ve 24 oyuncu seçildi. İlk turda seçilen üç oyuncu (Oscar Robertson, Jerry West ve Lenny Wilkens) daha sonra Basketball Hall of Fame'e girmiştir. Lakers, "Minneapolis Lakers" adıyla drafta katılmış, ancak daha sonra Los Angeles'a taşınmıştır.
Yanında yıldız olan oyuncular Basketball Hall of Fame'e seçilen oyunculardır. Koyu şekilde yazılan oyuncular ise All-NBA Team kadrosuna seçilen oyunculardır.
Cumhuriyet, Beypazarı
Cumhuriyet, Ankara ilinin Beypazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nino Salukvadze
Nino Salukvadze (, d. 1 Şubat 1969), Gürcü atıcı. 25 metre tabanca ve 10 metre havalı tabancada yarışmaktadır.
Olimpiyatlar
1988'den itibaren yapılan tüm olimpiyatlarda, toplam 7 kez, yer alan Salukvadze biri altın toplam üç Olimpiyat madalyası sahibidir. Sporcu 2012 Yaz Olimpiyatları açılış töreninde Gürcistan bayrağını taşıyan isim olmuştu.
2016 yılında oğluyla birlikte aynı olimpiyatlarda yarışmaya hak kazanan ilk anne oldu.
2021 yılında 9. kez olimpiyatlara katılan Salukvadze, bu başarıyı elde eden ilk kadın sporcu oldu. Bu rekora ek olarak 2020 Yaz Olimpiyatları açılış töreninde Gürcistan bayrağını ikinci kez taşıdı.
Türkiye'de vasiyet hukuku
Türkiye'de vasiyette bulunabilmek için 15 yaşını doldurmuş olmak ve temyiz kudretine sahip olmak gerekir. Vasiyetname sözlü, kendi el yazısı ile veya resmî şekilde yapılabilir. Sözlü vasiyetin ispat kuvveti zordur. Ancak belirli hallerin varlığında bu vasiyet geçerli olur.
Aston Sandford
Aston Sandford, İngiltere'nin Buckinghamshire kontluğunda bulunan bir sivil pariştir.
Yerel yönetim
Aston Sandford, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Buckinghamshire üniter otoritesine aittir.
Farr West, Utah
Farr West, Amerika Birleşik Devletleri'nin Utah eyaletinde yer alan ve Weber ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 6.122'dir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 4.505 kişi, 1.128 ev ve 723 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Poseidon'dan Kaçış
Konu
Daha önceki yapımın uyarlaması olan filmde, batmakta olan yolcu gemisinden kaçış konu edilmiştir. Poseidon, büyük bir transatlantik'tir. Yılbaşı gecesi herkes ana salonda partiye katılır. Eğlence devam ederken, geminin ikinci kaptanı bir şeylerin ters gittiğini hisseder. Ufukta bir katil dalga görünür. Hızla yaklaşan bu dalganın gemiye ulaşması dakikalar sürer ve gemiyi alabora eder. Birçok kişi çarpma esnasında ölmüştür. Fakat, suya dayanıklı ana salondakiler yaşamaktadır. Devrilmiş gemide, suyun altında kalan bu salondan 7 kişi kurtulma amacıyla çıkar. Geminin kaptanı Bradford diğerlerine güvende olduklarını ve camların su basıncına dayanacağını söyler. Geminin daha fazla batması ve basıçla ana salon sulara gömülür. 7 kişi geminin içerisinde normal şartlarda asla uğramayacakları yerlere doğru kurtulma umuduyla çıkmaya başlarlar. İlerledikçe suyun aleyhlerine oynadığı bu gemiden çıkmak zorlaşacaktır.
Poseidon, etkileyici senaryosu, görsel efekti ile izleyiciye farklı bir gerilim - macera filmi sunuyor. Yönetmenliğini Truva, Kusursuz Fırtına filmlerinden hatırlayacağımız Wolfgang Petersen'ın üstlendiği filmin başarılı müziklerini Klaus Badelt yapımıdır.
Demirbey, Adapazarı
Demirbey, Sakarya ilinin Adapazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Sakarya il merkezine 10 km uzaklıktadır.
Jesper Kyd
Jesper Kyd, (d. 3 Şubat 1972, Kopenhag, Danimarka), video oyunu ve film müziği bestekârı.
Genel olarak karanlık hava, senfoni ve elektronik müziği birleştirmektedir. Çalışmaları ile birçok uluslararası ödül kazanmıştır. Kendisi özellikle Hitman adlı oyunun müzikleri ile daha çok tanınmaya başlamıştır.
İlk yılları
Genç yaşta piyano ile tanışan Jesper, daha sonra klasik gitar çalma, nota okuma, koroda şarkı söyleme ve piyano konusunda klasik besteleri öğrenmek için eğitim almıştır.
Dereköy, Pazar
Dereköy, Tokat ilinin Pazar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Turhal ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Pazar ilçesine bağlandı. 30 Aralık 1987 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye çevrilen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Köy, Pazar ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Duhter-i Hindu
Duhter-i Hindu, Abdülhak Hamit Tarhan'ın 1875 tarihli tiyatro oyunudur. Farsçada "Hint kızı" anlamına gelen Duhter-i Hindu'da olaylar Hindistan'ta geçmektedir ve Surucuyi adında Brahman olan Hint köle bir kızın aşık olduğu Hristiyan İngiliz subayı Tomson'la mensubu olduğu Brahmanizm'den ötürü evlenememesi anlatılmaktadır. Duhter-i Hindu, Tarhan'ın şöhretini sağlayan ilk büyük eseridir ve 1875'te Tasvir-i Efkâr Matbaası'nda basılmıştır. Yazar, Hindistan'a gitmeden eseri kaleme almıştır. Eser, beş perdeden oluşmaktadır. Burhanettin Tepsi ve Benliyan tarafından sahnelenmiştir.
Keçecizade Fuat Paşa
Keçecizade Mehmet Fuat Paşa (1814, İstanbul - 1868, Nice, Fransa), Osmanlı devlet adamı. Tanzimat döneminin önde gelen üç siyasi liderinden biridir. Abdülaziz saltanatında 22 Kasım 1861 - 6 Ocak 1863 ve 3 Haziran 1863 - 5 Haziran 1866 dönemlerinde iki kez sadrazam ve toplam on yıla yakın Hariciye Nazırlığı (dışişleri bakanlığı) yapmıştır. Siyasi başarılarının yanı sıra keskin zekâsı ve nükteleriyle ün kazanmıştır.
Yaşamı
Tanınmış şair ve alim Keçecizade İzzet Molla'nın (1785, İstanbul - 1829, Sivas) oğlu, Rumeli Kazaskeri Mehmed Salih Efendi'nin torunudur. Annesi Merzifonlu Kara Mustafa Paşa'nın torunlarındandır.
Gençlik yılları
Baba ve atalarını izleyerek ilmiye mesleğine girdi; müderris (medrese hocası) diploması aldı. Bunun yanı sıra yeni kurulan ve Fransızca eğitim verilen Tıbbiye Mektebi'nde okudu.
1854 yılından itibaren Tanzimat reformlarını planlamakla görevlendirilen Meclis-i Âlî-i Tanzimat üyeliğinde ve birkaç kez başkanlığında bulundu. Fransa'ya yakın politikasından dolayı İngiltere'nin baskısıyla 1856 yılında hariciye nazırlığından uzaklaştırıldıysa da 1858 yılında yeniden bu göreve geldi.
1860 yılında çıkan Suriye ve Lübnan isyanını bastırmakla görevlendirilerek Şam valiliğine atandı. Bu görevinde eski Şam valisi ve Arabistan Ordusu müşiri Ahmed Paşa ile Şam eşrafından birçok kişiyi idam ettirdi. Bu olaydan sonra "Ben ömrümde bir tavuk kesmemiş ve bir kuş vurmamış iken cenabı hak bakınız nelere alet etti" diyerek üzüntüsünü belirttiği rivayet edilir. Meclis-i Vâlâ-yı Ahkâm-ı Adliye ile Meclis-i Âlî-i Tanzîmat gibi iki reform meclisinin mevcudiyeti bazı sıkıntı ve kargaşalara sebep olduğu için 15 Temmuz 1861’de yapılan bir düzenlemeyle iki meclis Meclis-i Ahkâm-ı Adliyye adıyla birleştirildi. Mülkiye, Muhâkemât ve Kavânîn ile Nizâmât daireleri olmak üzere üç kısımdan oluşan yeni meclisin başkanlığına Keçecizade Fuat Paşa getirildi.
İktidar Dönemi
Abdülaziz'in tahta geçişini izleyen sekiz yılda Sadrazamlık ve hariciye nazırlığı, iki yakın müttefik ve dost olan Âli Paşa ile Fuat Paşa arasında birkaç kez el değiştirdi. 22 Kasım 1861 - 5 Ocak 1863 ve 1 Haziran 1863 - 4 Haziran 1866 tarihleri arasında 2 dönemde toplam 4 yıl sadrazamlık yaptı. Bunun yanı sıra seraskerlik görevinde bulundu.
1866 yılında Padişah'ın Mısır Hıdivi Tevfik Paşa'nın kızıyla evlenmesine itiraz ettiği için sadrazamlıktan azledildi. Bir süre açıkta kaldıktan sonra 1867 yılında yeniden hariciye nazırlığına atandı. Kışı geçirmek için gittiği Fransa'nın Nice kentinde öldü.
Fuat Paşa, yolculuğundan sağ dönemeyeceğini hissediyordu. Nitekim gidişinden önce dostu Abdurrahman Sami Paşa'ya rica edip kitâbesini hazırlatmıştı. Bu mersiye şöyledir:
Ey zâir-i sahip nefes, Hubb-u sevdâdan meyli kes, Dünyada kalmaz hiç kes, Allah-ü bes, bâki heves.
Her ten biter bir derd ile, Geh germ ile geh serd ile, Uğraşmaya bir ferd ile, Değmez bu dünyay-ı ahes.
Ben Fuad-ı asr idim, Mesned-i ruh-u devlet idim, Nakş-ı Hümayun sadr idim, Gösterdi cahr ruyu âbes.
Dil hata oldu bir zaman, Tedrîç ile bitti tüvan, Uçtu nihâyet mürg-ü cân, Çünkü harâb oldu kafes.
Kişiliği
Fuat Paşa zayıf ve çok uzun boylu idi. İbnülemin'e göre "Kaddü kametde [boy bos] olduğu gibi talakatı lisaniyede, zarafetde, şetaretde, nükteperdazlıkda, hazır cevablıkda, pervasızlıkda da babasının tam varisi idi… Hazır cevablığı, cür'et ve cerbezesi, her şeyde sürat ve serbestiyi iltizam etmesi, aleyhinde söylenen sözlere kulak vermiyerek yalnız varacağı noktayı nasbı nazar eylemesi, muvaffakiyetini teshil etdi [kolaylaştırdı]."
Başka bir yazara göre "tamamiyle Avrupa tabı ve meşrebine mâlik, gayet latifegû [esprili], Parislilere taş çıkarırcasına zarif bir zat" idi. Yaşamının son döneminde "baston ve çaket gibi Avrupa âdat ve usuline ziyade taklid buyurması" eleştirildi.
Üçüncü Napolyon, Fuat Paşa hakkında şöyle der "Hiçbir mevzu yoktur ki, onu Fuat Paşa kadar zarif ve veciz anlatabilen bir diplomat dünyanın başka bir yerinde bulunsun."
Pürçükören
Pürçükören, Karabük ilinin Ovacık ilçesine bağlı bir köydür.
Keçecizade Fuat Paşa
Kişiliği
Fuat Paşa Mevlevî tarikatine mensuptu. Eşinin ailesinin Antakyalı ve Nusayrî olduğunu Ahmet Cevdet Paşa Maruzat'ında belirtir.
Batı Afrika
Batı Afrika, Afrika Kıtası'nın batısındadır. Jeopolitik olarak Birleşmiş Milletler, Batı Afrika'yı aşağıda belirtilmekte olan 16 ülkenin yaklaşık 5 milyon km²ik bir alan üzerindeki dağılımı olarak tanımlar:
Pürçükören
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Pürçekviran olarak geçmektedir.
Keçecizade Fuat Paşa
Evleri
Fuat Paşa'nın Şehzade Camii karşısında muhteşem bir konağı vardı. Bu yapı 11 Aralık 1864 gecesi yanmış ve paşa, Sadrazam Yusuf Kâmil Paşa'nın Sirkeci Demirkapı'daki konağına taşınmıştı. Bir süre sonra bu konak da yandı. Bu felaket üzerine Padişah Abdülaziz, Beyazıt'ta bugün İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi olarak kullanılan kâgir binayı yaptırarak paşanın kullanımına tahsis etti. Ancak bu konak 1867'de maliye tarafından müsadere edildi.
Pürçükören
Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 57 km, Ovacık ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Keçecizade Fuat Paşa
Evleri
İbnülemin, yangın ve müsadere olaylarından bahsederken Fuat Paşa için "dünyada ellibeş sene temekkün ettiyse de mekân sahibi olamadı" demektedir.
Başka bir kaynağa göre ise paşanın Küçük Çamlıca'da yazlık bir köşkü olduğu, 1852 tarihinde oğlunun ölümü dolayısıyla buradan ayrılıp Bebek'teki Hekimbaşı Yalısı'na taşınması üzerine bunun boş kaldığını bildirmektedir. Paşanın ölümünden sonra varislerine intikal eden köşk, bugün mevcut değildir.
İstanbul Sarıyer'deki Fuat Paşa Yalısı'nın kendisiyle bir alakasının olup olmadığı bilinmemektedir.
UA1
UA1 (underground area 1), CERN'deki Süper Proton Senkrotronu'nda 1981'den 1993'e kadar yapılan yüksek enerji fiziği deneyidir. 1984'te Carlo Rubbia ve Simon van der Meer'e Nobel Fizik Ödülü kazandıran W ve Z bozonlarının keşfi UA1 ve UA2'de yapıldı.
Darryl Worley
Darryl Wade Worley (31 Ekim 1964, Memphis, Tennessee), Amerikalı country müzik şarkıcısı.
2000'de Nashville DreamWorks Records ile anlaşmalı olan Worley dört albüm yayınladı.
Worley'in "I Miss My Friend", "Have You Forgotten?" ve "Awful, Beautiful Life" singleları 2002, 2003 ve 2004-2005'te bir numara olmayı başardılar. "Have You Forgotten?" yedi hafta 1 numarada kalmayı başardı. Diğer dokuz single'ı "Top 40"'ta yer almıştır.
Carlos Carbonero
Carlos Mario Carbonero Mancilla (d. 25 Temmuz 1990), Cortuluá takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Kolombiyalı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2008 yılında Academia kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Atlético Huila, Once Caldas, Estudiantes, Arsenal Sarandi, River Plate, Cesena, Fénix, Sampdoria ve Cortuluá kulüplerinde oynadı.
Vitaliano Trevisan
Vitaliano Trevisan (12 Aralık 1960 – 7 Ocak 2022); İtalyan yazar, senarist ve aktör.
Yaşamı ve kariyeri
Trevisan, 12 Aralık 1960'ta Sandrigo, Vicenza, İtalya'da doğdu. Araştırmacı, işçi ve dondurmacı gibi farklı sektörlede çalıştıktan sonra 1990'lı yılların sonlarında sinema kariyerine yazar olarak adım attı. I quindicimila passi ("On beş bin adım") adlı büyük başarı getiren roman çalışmasıyla Campiello Europa Ödülü ile Lo Straniero Ödülü'nü kazandı. İlerleyen yıllarda oyun yazarı olarak kariyerini sürdürerek Federico Fellini'nin kısa hikâyesinden uyarlama Toni Servillo ve Giulietta tarafından sahnelenen Il lavoro rende liberi ("Work sets you free") adlı çalışmayı kaleme aldı. Ayrıca Primo amore, Still Life, Senza lasciare traccia ve First Love gibi sinema ve televizyon yapımlarında oyuncu olarak yer aldı.
Ölümü
Trevisan, 7 Ocak 2022'de Crespadoro, Vicenza, İtalya'da 61 yaşında öldü. Aşırı dozda ilaç alımından yaşamını sonlandırdığı tespit edildi. Bıraktığı intihar notunda; "Yorgunum ve artık dayanamıyorum kimse benim adıma bir şey yapamayacağı için kendisini sorumlu hissetmemeli" açıklamasında bulunmuştur.
Gojoseon
Gojoseon, antik bir Kore devletiydi.
Samguk Yusa (1281) ve diğer Orta Çağdan kalma Kore kitaplarında Gojoseon'un MÖ 2333 yılında Dangun tarafından kurulduğunu ve cennetten inildiğini belirmektedir. Her ne kadar gerçeği destekleyen bir kanıt bulunmamakla birlikte, Kore ulusal kimliğinin geliştirilmesinde önemli bir rol oynamıştır.
MÖ 12. yüzyılda, Çin'in Shang Hanedanı'ndan bir prens olan Gija, Gija Joseon'u kurdu. Bununla birlikte, arkeolojik kanıt eksikliği yüzünden, varlığı 20. yüzyıldan beri tartışmalıdır ve günümüzde artık bu döneme ait ana akım anlayışı oluşturmamaktadır.
Çin kayıtlarında ise ilk kez MÖ 7. yüzyılda belirtilmiştir. Erken döneminde Gojoseon'un başkenti Liaoning civarında yer almış olup MÖ 400 civarında ise Pyongyang'a taşındı. Yarımadanın güneyindeki Jin devleti M.Ö. 3. yüzyılda ortaya çıktı.
MÖ 108'de Han Hanedanı Wiman Joseon'u fethetti ve Gojoseon bölgesini yönetmek için dört komutanlık kurdu.
Baba Candır
Baba Candır, MF Yapım imzalı, 2015-2017 yılları arasında TRT 1'de yayınlanan, What Happens To My Family (Gajokggiri Wae Irae) adlı Güney Kore dizisinden uyarlanmış, komedi ve aile türündeki Türk televizyon dizisidir. Başrollerinde, Settar Tanrıöğen, Melis Tüzüngüç, Uraz Kaygılaroğlu, Berna Koraltürk ve Özgün Karaman yer almaktadır. İlk bölümü 2 Ağustos 2015 Pazar akşamı saat 20.00'de ekrana gelmiştir. Olaylar Ceylan isimli bir kız ve Emrecan isimli bir erkeğin birbirlerine 11 sene önce verdiği bir söz ile başlar. Ancak bu söz Emrecan tarafından çoktan unutulmuştur. 2 sezondan oluşan dizi, 18 Mayıs 2017 Perşembe akşamı yayınlanan 66. bölümü ile final yaparak sona ermiştir.
Konusu
Salih isimli bir yufkacı eşini kaybettikten sonra üç çocuğuna hem babalık hem annelik hem de “hayat koçluğu” yapmak zorunda kalmıştır. Evinde çocuklarıyla ve kız kardeşiyle birlikte hayatını sürdürmektedir. Ev halkına daha sonra Ürgüp'ten gelen Ceylan da katılacaktır. Çocuklarının adı Emrecan, Egemen ve Ece'dir. Ceylan, 11 yaşında Kapadokya kıyısındaki nehirde boğulmak üzere olan bir çocuğun hayatını kurtarır ve çocuk Ceylan'a 11 yıl sonra onunla evlenmek için Ulus Parkında buluşacaklarına dair söz verir. Ceylan bu çocuğun evin en küçüğü Emrecan olduğunu düşünür ama aslında Emrecan'ın arkadaşı Rüzgâr'dır. Rüzgâr kendisini Ceylan'a Emrecan diye tanıtmıştır. Emrecan daha sonra Ceylan'a âşık olacak ve evlenme teklif edecektir. Egemen, bir doktor olmuştur. Çalıştığı hastanenin sahibinin kızı Aslı ile evlenir. Ece, özel bir şirkette başkanın yönetici asistanıdır. Şirketin sahibi Hasan Bey'in oğlu Haluk ile ilerleyen bölümlerde bir aşk yaşayacaklardır.
Yayın takvimi
Not: Dizi, 1'den 62. bölüme kadar Pazar 20.00'de, 63'ten final olan 66. bölüme kadar ise Perşembe 20.00'de yayımlandı.
Kore'nin bölünmesi
Kore'nin bölünmesi, Kore'nin 1945 yılında II. Dünya Savaşı'nın Müttefikler tarafından kazanılmasıyla Kore'de Japonya'nın 35 yıllık yönetiminin 1 Numaralı Genel Karar sonucunda sona ermesinin ardından Kuzey ve Güney Kore olarak bölünmesidir. Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği 38. paralel boyunca bir kontrol bölgesi ile ülkeyi geçici olarak işgal etmeye karar verdiler.
Soğuk Savaş'ın başlangıcı ile Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği arasındaki bağımsız ve birleşik bir Kore'nin kurulması konusundaki müzakereler başarısızlıkla sonuçlandı. 1948 yılında BM gözetiminde seçimler yalnızca ABD işgali altındaki güneyde yapıldı. Bunun sonucunda Güney Kore'de Güney Kore kurulmuş olup bunu Kuzey Kore'de Kuzey Kore'nin kurulması izlemiştir. ABD Güney Kore'yi desteklerken Sovyetler Birliği ise Kuzey Kore'yi desteklemiştir ve iki hükûmette tüm Kore Yarımadası üzerinde egemenlik iddia etti.
1950-53 Kore Savaşı, iki Kore'nin Soğuk Savaş boyunca ve sonrasında Kore Tarafsız Bölgesi tarafından ayrılmasına yol açtı. 21. yüzyılın başlarında Güney'de liberal hükûmetler ve Kuzey'de önceki yönetimlere kıyasla daha dostane iki taraf arasında ilişkilerde iyileşme başladı. Ancak bu değişiklikler Kuzey Kore'nin nükleer silah elde etmesine karşı olan muhafazakâr Güney Kore Devlet Başkanı Lee Myung-bak döneminde büyük ölçüde tersine döndü.
Battlefield 1
Battlefield 1, Electronic Arts tarafından 21 Ekim 2016'da piyasaya sürülmüş bir birinci şahıs nişancı oyunudur. I. Dünya Savaşı'nı konu almaktadır.