cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kırım Hanlığı
Ceneviz’e Karşı Osmanlı-Kırım İttifakı
I. Hacı Giray’ın Kırım Yarımadası üzerinde kurduğu hanlığın Ceneviz karşısında etkin bir şekilde mücadele edebilmesi için surları yıkacak teknolojinin elde edilmesi gerekiyordu. Hanlık bu imkândan mahrum idi. İstanbul’un fethini gerçekleştiren Fatih’in en büyük gayesi, denizlerdeki Latin üstünlüğüne son vermekti. Fatih’in Latinlilerle mücadelesi ile Hacı Giray'ın mücadelesi hemen hemen aynı zamanda vuku bulmuş, bu sayede iki Türk Devleti arasında 1454 yılında anlaşma ile tespit edilen ittifaka göre, Osmanlı ve Kırım Kuvvetleri Kefe’yi kuşatacak, alındığı takdirde Kefe Kırım Hanlığı’na verilecekti. Osmanlı Kuvvetleri ise ganimetle yetinecekti ayrıca nakliye hususunda donanmaları ile yardımcı olacaktı. Kefe’yi hedef alan bu antlaşma, Ceneviz nezdinde derhal etki yaptı. Kefe Cenevizlileri, Cenova’dan yardım isteyen mektuplar yolladılar. Bu mektuplarda Cenevizliler’in telaşı açık idi. Zaptedilen kalelerin Kırım Hanlığı’na verileceği, esir edilen Cenevizlilerin satılacakları bildiriliyordu. Anlaşma gereği hareket eden Kırım ve Osmanlı Kuvvetleri 11 Temmuz’da Kefe’yi muhasara etti. Demir Kahya kumandasında Osmanlı Donanması’nın denizden gerçekleştirdiği muhasara, karadan 6000 kişilik Kırım Kuvveti tarafından yürütüldü. Muhasara sonunda Kefe alınamadıysa da, telaşa düşen Cenevizliler, müttefik güçlerin öne sürdü anlaşmayı kabul ettiler. Ceneviz, Kırım Hanı’na da ayrıca vergi vermeyi taahhüt etmişti.
Bu aşamada iki Türk Devleti’nin Kırım Sahilleri üzerinde birbiriyle çatışan emelleri ortaya çıkmaktadır. Fatih’in usta politikası, Osmanlı ve Kırım menfaatlerinin iki devlet arasında soğukluğa yol açmasına mani olmuştur. Fatih’in Latinlilerle çok vüsatli bir mücadele içinde bulunması bakımından Kuzey Anadolu limanları ile Ege’deki Venedik ve Ceneviz üsleri öncelik taşıyor, Kırım Hanlığı ile Ceneviz’in mücadelelerinin sonucuna göre Kırım üzerinde politika yürütmek bu stratejiye uygun düşüyordu. Kırım vukuatı hususunda Osmanlı diplomasisinin bekleme dönemine girmesi Ceneviz’i rahatlatmış, Hacı Giray I. Marifeti ile güçlenen Kırım Hanlığı’nın zayıflaması yolundaki politikaları uygulama imkânı bulmasını sağlamıştı. Ceneviz, Hacı Giray I. Ve oğlu Haydar arasında 1455’te cereyan eden dahili mücadelede Haydar’ı destekleyip Hacı Giray I.’i uzaklaştırmak sureti ile hanlığın zayıflamasına neden olmuştur. Hanlığın yeni serpilmekte olan gücünün bu şekilde dış müdahaleye maruz kalması yerli ümera tarafından tehlikeli görülerek Hacı Giray I. Desteklenmiş, Haydar ise Litvanya’ya sığınmak suretiyle tahtını terk etmek zorunda kalmıştır. Bu hadiseden sonra hakimiyeti ele geçiren Hacı Giray I. Duruma hakim olmuş, Kırım Hanlığı yükselişini sürdürmüştür.
Kulak
İşitme organı (corti organı)
Mekanik ses uyarılarını elektrik impulslarına dönüştüren reseptörlere işitme veya corti organı denir. Bu reseptörler zar kokleanın (ductus cochlearis) içinde yerleşmiş olarak işitme siniri (n. cochlearis) ile irtibat hâlindedir. Dış kulak yolu içinde ilerleyen ses dalgaları, kulak zarını titreştirerek buraya temas eden kulak kemikçiklerini harekete geçirir.
Kırım Hanlığı
Yönetim ve dış ilişkiler
Kırım Hanlığı'nın ilk başkenti Salaçık'tı, 1532'de I. Sahip Giray başkenti Bahçesaray'a taşıdı. Hanlık buradaki "Hansaray"dan yönetiliyordu.
Kulak
İşitme organı (corti organı)
Burada amplitüdü yükselen ses dalgaları, kemik labirent içindeki perilenfa'ya taşınır. Buradan da endolenfa membranına ulaşırlar. Endolenfa'daki dalgalanma ince saç kılı şeklindeki reseptörleri (corti organı) uyarır. Bu işlem, sinir impulslarının başlamasını ve işitme siniri ile beyne taşınmasını sağlar.
Vodina
Vodina ya da diğer adıyla Edessa ( Édessa, Bulgarca/Makedonca: Воден/Водин Voden/Vodin), Yunanistan'ın Makedonya bölgesinde bir şehirdir.
Kırım Hanlığı
Yönetim ve dış ilişkiler
Osmanlılar Kırım Yarımadası'nın kıyılarını Cenevizliler'den alıp, buraları Kefe Sancağı'na bağlarken, Kırım Hanlığı da geride kalan bölgeyi; kuzeydeki bozkırları ve bugünkü Ukrayna'daki bazı şehirleri yönetiyordu. Kırım Hanı Osmanlı sultanı tarafından atanmıyor, ama başa geçmek için sultandan onay alıyordu.
Kulak
Kulak gelişim deformiteleri
Kulak, insanın dış görünümünü doğrudan etkileyen, estetik değeri ve aynı zamanda fonksiyonel önemi olan bir organdır. Kulakta, doğuştan hiç gelişmeme de dâhil olmak üzere çok değişik şekilsel bozukluklar karşımıza çıkabilir. En sık rastlanan şekil bozukluğu kepçe kulak deformitesidir. Kepçe kulak deformitesi, kulakların, olması gereken normal anatomik duruşundan öne doğru açık durması şeklinde görülür. Çocuğun anne karnındaki duruşu ve uyku sırasındaki yatış pozisyonu ile hiçbir ilgisi yoktur.
Vodina
1923 Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi öncesinde Türkler ve Makedonya Slavları Vodina nüfusunun çoğunluğunu oluşturmaktaydılar. Mübadeleden sonra Vodina olarak bilinen şehrin ismi Yunan dilinde Edesa olarak kabul edildi.
Kırım Hanlığı
Yönetim ve dış ilişkiler
Kırım Osmanlılar için daha çok müttefik devlet statüsündeydi; Kırım hanları, kendi adlarına para bastırıyor ve kendi adlarına hutbe okutuyorlardı. Osmanlılar da Ukrayna bozkırlarının sadece Kırım yönetimine ait olduğunu kabul ediyordu. Osmanlılar Kırım Hanlığı'ndan vergi almıyor, hatta seferlerde başarılı olurlarsa onlara vergi bile ödüyorlardı.
Kulak
Kulak gelişim deformiteleri
Kulağın içindeki bazı organların gelişmemiş olması sonucu oluşan işitme engelleri de gelişim deformiteleri arasındadır.
Vodina
Tarih
Güney Slav dillerinde “Voda” “su” demek; Vodina, “suyu bol yer” anlamındadır. Vodina'nın 1390 yılında Osmanlı İmparatorluğu tarafından ele geçirilmesiyle, şehir 522 yıl Osmanlı İmparatorluğu idaresinde olmuştur. Balkan Savaşları'ndan sonra 18 Ekim 1912 tarihinde Yunanistan Krallığı topraklarına geçti. Karacaova, Osmanlı padişahı Yıldırım döneminde Rumeli beylerbeyi Evrenos Bey Komutan-ı Karaca Paşa tarafından 1390 yılında fethedildi. Daha sonra, Selanik Sancağına bağlı Karacaova-Vodina-Yenice-i Vardar nahiyelerinin birleşmesiyle Karacaabad kazası kuruldu.
Kırım Hanlığı
Yönetim ve dış ilişkiler
Kırım Hanlığı dış ilişkilerinde bağımsız bir devlet gibi davranabiliyordu; 16. ve 17. yıllarda Moskova'ya karşı Lehistan ve Kozaklar ile yapılan ittifaklar bunu doğrular niteliktedir.
Hanlık 18. yüzyıla kadar Osmanlı Devleti'nin herhangi bir etkisi değerlendirmeye alınmadığında bile Avrupa'nın en önemli güçlerinden biriydi.
Ekonomi ve ordu
Kırım Hanlığı'nın ekonomisi deniz ticareti ve yapılan seferlerin başarısı ile doğrudan alâkalıydı.
Hanlık, Osmanlı Devleti'nin Avrupa seferlerine çokça asker gönderiyordu, bir süre sonra Kırım süvarileri Osmanlılar için vazgeçilemez askerler olmuşlardı. Savaş kazançları ise hem Osmanlı ekonomisine hem de Kırım ekonomisine yarıyordu, bu yüzden Osmanlı orduları Avrupa'da geri çekilmeye başlayınca Kırım ekonomisi de bozulmaya başladı.
Kara ordusu esas olarak atlılardan oluşmaktaydı. Atlılar; hanın kapıkulları, merkez askerleri ve kabile-boy kuvvetleri orduyu oluşturuyordu.
Kapıkulları, maaşları Osmanlı sultanı tarafından verilen hanın hassa kuvvetleriydi; ilk defa 1532'de Sâhip Giray İstanbul'dan gönderilirken, yanına padişah tarafından 60 topçu, 300 cebeci, 1.000 sekbandan mürekkep bir kuvvet ile 40 müteferrika, 30 çavuş ve 60 tımar ve zeamet sahibi verilmiş idi.
Kırım kuvvetlerinin esas kısmını teşkil eden atlılar ise klâsik bozkır geleneklerini bozmayan, bu yüzden de ateşli silâhlara rağbet etmeyen askerlerdi. Hanlığın topçu ordusu ise yoktu, Osmanlılar da, Kefe üzerinde zaman zaman uyanan iddiâlar sebebi ile, hanlığın bir topçu kuvvetine sahip olmasını istememişlerdi.
Kırım Orduları'nın aynı Osmanlılar gibi "sefer" dedikleri büyük askerî harekâtlar han tarafından yönetiliyor ve bunlara fazlaca asker katılıyordu. "Çapul" denilen küçük saldırılar ise genelde bir asilzadenin askerleri tarafından hanın yabancı devletlerle yaptığı anlaşmalara uyarak dikkatle seçilen bölgelerde yapılıyordu. Çapullardan çokça köle ele geçiriliyordu.
Kırım için bir diğer önemli gelir kaynağı da kölelikti. Tatar askerlerinin "bozkır hasatı" adıyla Rusya bozkırlarından ve Kafkaslardan topladığı insanlar gerek köylerde çalıştırılmakta, gerekse satılmaktaydı. Bu kölelerin gelirinden han yüzde 10 ila 20 arasında değişsen "savğa" adlı bir miktar pay alıyordu. Bazı araştırmalara göre Kırım Hanlığı'nın yaşadığı süre içerisinde Ukraynalı, Kafkas, Çerkes, Rus, Leh gibi birçok milletten toplam 3 milyon kişi köle pazarında kullanılmıştı. Bu kölelerden en ünlülerinden biri de Hürrem Sultan'dı.
Özellikle Kefe en önemli köle pazarlarından biriydi.
Kırım hanlarının geniş kütüphanesi Rusların 1737 Bahçesaray kuşatmasında yanmıştır.
Hanın unvanı
Kırım hanlarının kullandığı unvanlar: Kırım Tatarca: Tañrı Tebareke ve Ta’alânıñ rahimi ve inayeti milen Uluğ Orda ve Uluğ Yurtnıñ ve taht-ı Qırım ve barça Noğaynıñ ve tağ ara Çerkaçnıñ ve Tat imilen Tavğaçnıñ ve Deşt-i Qıpçaqnıñ ve barça Tatarnıñ uluğ padişahı, تنكرى تبرك و تعالينيڭ رحمى و عنايتى ميلان اولوغ اوردا و اولوغ يورتنيڭ و تخت قريم و بارچا نوغاينيڭ و طاغ ارا چركاچنيڭ و تاد يميلان طوگاچنيڭ و دشت قپچاقنيڭ و بارچا تاتارنيڭ يولوغ پادشاهى
Dualar
Dualar aşağıdaki anlamlara gelebilir:
NGC 995
NGC 995, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Andromeda takımyıldızı yönünde bulunur. S0 tipi bir merceksi galaksidir. Fransız astronom Edouard Stephan tarafından 1871 yılında 80,01 cm (31,5 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Hekim (anlam ayrımı)
Hekim, tıp alanında uzmanlık veya doktora çalışmalarını tamamlamış tabiplere verilen unvandır.
Hekim şu anlamlara da gelebilir:
Geziyurt, Gürpınar
Coğrafya
Van iline 69 km, Gürpınar ilçesine 47km uzaklıktadır.
Abdürrahim Hayri Efendi
Abdürrahim Hayri Efendi (14 Ağustos 1894, İstanbul - 1 Ocak 1952, Paris), Osmanlı padişahı II. Abdülhamid'in 7 oğlunun beşincisidir. Annesi Çerkes kökenli Peyveste Hanım'dır.
Harkov Uluslararası Havalimanı
Harkov Uluslararası Havalimanı (Ukraynaca: Міжнародний аеропорт "Харків") (IATA: HRK, ICAO: UKHH) Ukrayna'nın Harkiv kentindedir. 1,500 metre uzunluğunda pisti bulunmaktadır. Pistin yüzeyi asfalttır.
Havalimanı Rusya'nın Ukrayna işgalinde ağır hasarlar almıştır.
Cerit, Çorum
Cerit, Çorum ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Aşağı Cerid olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 26 km uzaklıktadır.
Meggan Mallone
Meggan, moda modelliğine lise yıllarında başlamıştır. 18 Ocak 2008'de Vivid Entertainment ile anlaşma imzalamıştır. Oynadığı ilk film, Paul Thomas'ın yönettiği Strictly Conversation and 20 Questions adlı pornografik filmdir. Meggan Mayıs 2008'de AVN Dergisine, Haziran 2008'de ise Hustler'e kapak olmuştur. Cherooke ve Alman-İrlandalı soyundan gelmektedir. Babasını 18 yaşında kaybetmiştir.
Tıbbi Onkoloji Derneği
Tıbbi Onkoloji Derneği (TOD), merkezi İstanbul'da bulunan bir sivil toplum kuruluşudur.
Tıbbi Onkoloji Derneği, 5 Ağustos 1996 tarihinde, Bülent Berkarda, Metin Aran, Haluk Onat, Süheyla Serdengeçti, Necdet Üskent, Erkan Topuz ve Evin Büyükünal adlı doktorların girişimiyle kurulmuştur.
Etkinlikleri
TOD, amacı doğrultusunda, çeşitli yayınlar ve etkinlikler düzenlemekte, web sayfası aracığıyla kanser hastaları ve yakınlarının, hastalık hakkında bilgi sahibi olmalarına çalışmaktadır.
René Guénon
Yazılarında, "evrensel karakterli" Doğu metafizik doktrinlerinin "bazı yönlerini doğrudan açıklamayı" veya "aynı doktrinleri, ruhlarına sıkı sıkıya sadık kalarak Batılı okuyucular için uyarlamayı", Hindu pedagojisini takip ederek doktrinleri "insan dışı karakterlerini" yineleyerek "aktarmayı" önermektedir.
İslami ezoterizme 1910 gibi erken bir tarihte, 24 yaşındayken inisiye olmuş, çoğunlukla Fransızca yazmış ve yayınlamış ve eserleri yirmiden fazla dile çevrilmiştir; ayrıca Al Marifah dergisi için Arapça bir makale yazmıştır.
Biyografi
René Guénon 1886 yılında Fransa'nın orta kesiminde, Paris'e 160 km uzaklıktaki Blois'de doğdu. Dönemin çoğu Fransız'ı gibi, aslen Fransa'nın Angevin, Poitou ve Touraine eyaletlerinden gelen Roma Katolik bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi; babası mimardı. Annesine ve ona okuma yazma öğreten öğretmen teyzesi Mme Duru'ya çok yakındı; her ikisi de dindar Katolik kadınlardı. 1904 yılına gelindiğinde Guénon Paris'te öğrenci olarak yaşamaktaydı ve çalışmaları matematik ve felsefe üzerine yoğunlaşmıştı. Kötü sağlığına rağmen özellikle matematikte parlak bir öğrenci olarak tanınıyordu. Sağlık sorunları nedeniyle 1905 yılında Paris'te prestijli École Polytechnique ve École normale supérieure kabul yarışmalarına hazırlanmayı bıraktı.
Guénon, Papus'un gözetimi altındaki bazı öğrencileri gözlemledi ve onlarla ilişki kurdu. Guénon kısa süre sonra Papus tarafından da denetlenen Ezoterik Hristiyan Martinist tarikatının düzensiz olduğunu keşfetti: daha sonra bu okültist çevrenin herhangi bir otantik ruhani aktarım almadığını yazdı. Léonce Fabre des Essarts (Synesius) tarafından kurulan Fransa Gnostik Kilisesi'ne katıldı. Bu Gnostik kiliseyi de ciddiye almasa da, 1922'ye kadar "Tau Palingenius" takma adıyla yazdığı ve doğunun ruhani geleneklerine (Taoizm, Hinduizm ve Sufizm) odaklanan La Gnose ("Gnosis") adlı periyodik bir derginin kurucusu ve ana yazarı olmasını sağladı.
Fransız okültist ve sözde Mason tarikatlarına yaptığı gezilerden, bu çeşitli ve çoğu zaman kötü bir şekilde bir araya getirilmiş doktrinleri "istikrarlı bir yapı" haline getirme olasılığından umutsuzluğa kapıldı. The Reign of Quantity and the Signs of the Times adlı kitabında ayrıca Fransız okültist hareketinin entelektüel boşluğuna da dikkat çekmiş, bu hareketin son derece önemsiz olduğunu ve daha da önemlisi, şüpheli güdülere ve dürüstlüğe sahip bazı kişilerin sızmasıyla tehlikeye girdiğini yazmıştır. Düzenli bir Mason obediyansına katılma arzusunun ardından, Eski ve Kabul Edilmiş İskoç Riti'ni izleyen Grande Loge de France'ın Thebah Locası'na üye oldu.
Ciddi sağlık sorunları nedeniyle askerlik görevinden terhis edilen Guénon, bu fırsatı I. Dünya Savaşı sırasında Sorbonne'da felsefe okumak için kullandı. 1917'de Cezayir'in Sétif kentinde bir yıl kalarak üniversite öğrencilerine felsefe öğretmeye başladı. I. Dünya Savaşı'ndan sonra kendini yazmaya adamak için öğretmenliği bıraktı; ilk kitabı Introduction to the Study of the Hindu Doctrines 1921'de yayımlandı. Guénon 1925'ten itibaren P. Chacornac'ın editörlüğünü yaptığı Le Voile d'Isis ("İsis'in Peçesi") adlı derlemeye katkıda bulunmaya başladı. 1935'ten sonra Guénon'un etkisiyle Les Études Traditionnelles ("Geleneksel Çalışmalar") olarak anılmaya başlandı.
Biyografi yazarı Paul Chacornac ve Jean Reyor, André Préau ve Frans Vreede gibi bazı yakın arkadaşları ya da işbirlikçileri tarafından aktarılan belirtilere göre, René Guénon'un Shankarâchârya'nın inisiyatik soyu ve Taoizm ile Matgioi takma adıyla bilinen Georges-Albert Puyou de Pouvourville ile olan dostluğu sayesinde tanışmış olması mümkündür. Pouvourville, Vietnam, Tonkin'de (1887-1891 civarı) bir köy şefi olan Tong-Song-Luat ('Cümlelerin Efendisi') tarafından Taoizm'e inisiye edilmiştir. Paul Chacornac, Guénon'un Pouvourville ile birlikte Fransa'ya gelen ve bir süre Paris'te kalan Cümlelerin Efendisi'nin küçük oğlu Nguyen Van Cang aracılığıyla da doğrudan Taoizm aktarımı almış olabileceğini varsaymıştır. Biyografi yazarlarının çoğu, Pouvourville'in hayatına ve çalışmalarına en çok damgasını vuran karşılaşmanın, en azından bir tanesinin ruhani öğretmen olmasa da eğitmen rolünü oynadığı Hindularla olan karşılaşma olduğunu kabul eder. Bu karşılaşma 1904-1909 yılları arasında çok erken bir dönemde, daha önce olmasa da muhtemelen okültist dünyaya tam olarak vardığında gerçekleşmiştir.
Hindu doktrinlerinin Avrupalı kitlelere açıklanması o dönemde bazı oryantalistler tarafından parça parça denenmiş olsa da, Guénon'un Hindu Doktrinlerinin İncelenmesine Giriş adlı eseri, din, gelenek, egzoterizm, ezoterizm ve teoloji gibi görünüşte kesin olan terimlerin gerekli ayrımları ve tanımlarıyla birlikte Guénon'un kesin bir şekilde tanımladığı en genel anlamıyla metafizik ve Gelenek kavramlarına atıfta bulunarak konusunu benzersiz bir anlayışla ilerletmiştir. Guénon, amacının Hinduizm'in tüm yönlerini tanımlamak olmadığını, ancak ruhunun doğru bir şekilde anlaşılması için gerekli entelektüel temeli vermek olduğunu açıklamıştır. Kitap aynı zamanda diğer bazı Avrupalı yazarlar tarafından Hinduizm ve genel olarak Gelenek hakkında sunulan eserlerin sert bir kınaması niteliğindedir; Guénon'a göre bu tür yazarlar konularına ve sonuçlarına dair derin bir anlayıştan yoksundur. Kitap ayrıca Madam Blavatsky'nin Teozofi'si aracılığıyla Britanya İmparatorluğu'nun Hinduizm (ve Hindistan'ın kendisi) konusuna siyasi müdahalelerinin eleştirel bir analizini de içermektedir. Bu kitabın yayınlanması ona Paris çevrelerinde hızlı bir tanınırlık kazandırdı. René Grousset "Doğu Felsefesi Tarihi" (1923) adlı eserinde Guénon'un çalışmasından bir "klasik" olarak bahsetmiştir. André Malraux çok daha sonraları bu eser için "Tarihinde bir kitap başkenti" diyecekti. Öte yandan, Guénon neo-Thomist dostlarının tepkisi karşısında büyük hayal kırıklığına uğramış, eski destekçisi Jacques Maritain, Guénon'un görüşlerinin "[Katolik] inançla kökten uzlaşmaz" olduğunu savunmuş; onları "sapkınlıkların anası olan eski Gnosis'in Hinduist restorasyonu" olarak nitelendirmiştir. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Maritain Fransa'nın Vatikan Büyükelçisi olduğunda, Guénon'un eserinin Katolik Yasaklı Kitaplar Dizini'ne alınmasını istemiş, ancak Pius XII'nin reddetmesi ve Kardinal Eugène Tisserant'ın desteği nedeniyle bu talebi sonuçsuz kalmıştır.
René Guénon İslam'ı ilk kez 1912'de kabul etmiş, İslam inancıyla daha önceden tanışıklığı olduğunu belirterek tamamen dini bir kavram olan hemen din değiştirmenin kendi durumu için geçerli olmadığını hatırlatmakta ısrar etmiştir. P. Chacornac'a göre Guénon, İslam'ın Batılılar için erişilebilir tek gerçek geleneklerden biri olduğunu ve inisiyatif alanında otantik olanakları koruduğunu düşünüyordu.
Eylül 1920'de Père Peillaube, Guénon'dan Teosofi Cemiyeti'ne karşı bir kitap yazmasını istedi. Guénon 1921 yılında Fransız Revue de Philosophie dergisinde bir dizi makale yayınladı ve bu makaleler bazı eklerle birlikte Theosophy: History of a Pseudo-Religion (Teozofi: Sözde Bir Dinin Tarihi) adlı kitabın ortaya çıkmasını sağladı. Teozofi eleştirisi muhafazakâr Katolikler tarafından olumlu karşılandı. Ancak daha sonra yazdığı Orient et Occident kitabı onu Katolik destekçilerinden uzaklaştırdı. 1920-1930 yılları arasındaki on yıl boyunca Guénon kamuoyunda daha geniş bir ün kazanmaya başladı ve çalışmaları hem Paris içinde hem de dışında çeşitli önemli entelektüel ve sanatsal figürler tarafından not edildi. Ayrıca bu dönemde Doğu ile Batı arasındaki "entelektüel uçurumu" ve ona göre modern uygarlığın kendine özgü doğasını açıklayan bazı kitapları yayınlandı: Modern Dünyanın Krizi ve Doğu ve Batı. 1927'de çalışmalarının ikinci büyük doktriner kitabı yayınlandı: Man and His Becoming according to the Vedânta ve 1929'da Spiritual Authority and Temporal Power. Sıralanan son kitap, Guénon'un "sacerdotal" (rahiplik veya kutsal) ve "royal" (hükûmet) güçleri arasındaki temel farklar olarak gördüğü şeylerin genel bir açıklamasını ve ikincisinin birincisine ilişkin ayrıcalıklarının gasp edilmesinden kaynaklanan olumsuz sonuçları sunmaktadır. René Guénon bu düşüncelerden yola çıkarak modern sapmanın kaynağına iner; ona göre bu sapma 1314 yılında Tapınakçı tarikatının yok edilmesinde yatmaktadır.
Bazı arkadaşları ve işbirlikçileri tarafından teşvik edilen Guénon, Fransa'da, Paris'teki ilk yıllarında karşılaştığı diğer locaları rahatsız eden gerçek dışı eklentiler olarak gördüğü şeylerden arındırılmış, "Geleneksel idealleri" üzerine kurulu yeni bir Mason Locası kurmayı kabul etti. Bu locaya, Guénon'un kitaplarından birinin adından esinlenerek La Grande Triade ("Büyük Üçlü") adı verildi. Ancak locanın ilk kurucuları, kuruluşundan birkaç yıl sonra ayrıldılar. Bununla birlikte, Grande Loge de France'a ait olan bu loca bugün hala aktiftir.
1930'da Guénon Paris'ten Kahire'ye gitti ve orada Abdalhaqq-Léon Champrenaud ve eskiden John-Gustaf Agueli olarak bilinen Abdalhadi Alaqhili ile bir araya gelerek İslam'ın Sufi tarikatına intisap etti. Oraya vardığında dış görünüşü değişmiş ve kendini tamamen şehrin popüler İslami ortamına kaptırmıştı. Guénon, Agueli tarafından "Abdülvâhid Yahyâ" adını alarak Şazili tarikatına intisap etti. Agueli ve Champrenaud ise Şeyh Abderrahman Elish Elkebir tarafından inisiye edilmişlerdi: Guénon, bağlı olduğu Sufi ruhani silsilesinin üstadı olan Şeyh Elkebir'in kendisiyle tanışmak istemiş, ancak ne yazık ki yeni vefat ettiği için onun yerine kabrinde zikir yapmayı tercih etmiştir. Guénon, Şeyh Abderrahman Elkebir'in ölümünden sonra Guénon'un mensup olduğu Şadhilite kolunun en yüksek otoritesi olan Kutub'un halefi Şeyh Salama Radi ile tanışmaya devam etti. Birçok tanıklık onun Guénon'un son hocası olduğunu belgelemektedir. Yedi yıl boyunca Han el-Halili çevresindeki Orta Çağ tarzı İslami mahallelerde yaşadı ve sık sık Sünni Müslüman ilminin entelektüel merkezi olan el-Ezher Üniversitesi'ne gitti.
Bir sabah, şafak vakti, Seyidna el Hüseyin camisinde, Hüseyin bin Ali'nin kalıntılarının bulunduğu türbenin önünde her gün olduğu gibi dua ederken, çok yakınlaştığı yaşlı bir avukat olan Şeyh Muhammed İbrahim ile tanıştı. Guénon 1934 yılında İbrahim'in en küçük kızıyla evlendi ve bu evlilikten dört çocuğu oldu. 1937'de, Guénon'un John Levy adlı bir İngiliz hayranının cömertliği sayesinde çift, Kahire'nin batısında, piramitlerin eteğindeki modern Duqqi bölgesinde, Guénon'un karısının adını taşıyan "Villa Fatima" adlı küçük bir villanın sahibi oldu. Guénon neredeyse hiç dışarı çıkmaz ve Batılı ziyaretçileri genellikle reddederdi; adresi bir sır olarak kaldı. Zamanının çoğunu ofisinde çalışarak, hitabetinde dua ederek ve yakın arkadaşlarıyla konuşarak geçirirdi.
Guénon 1949 yılında Mısır vatandaşlığına geçmiştir. Sedgwick, Guénon'un Mısır'daki yaşamı hakkında, Hinduizm ve diğer dinlerle ilgilenmeye devam etmesine rağmen, Guénon'un kendi pratiğinin tamamen İslami olduğunu yazdı. "Kimseye Hindu olmasını tavsiye ettiği bilinmezken, pek çok kişiyi İslam'la tanıştırmıştır"; hatta bazı anlatılar onun insanları Hinduizm'e geçmekten aktif olarak caydırdığına tanıklık etmektedir.
René Guénon 7 Ocak 1951 Pazar günü 64 yaşında öldü: son sözü " Allah " oldu.
Yapıtlarıserleri
1921'de Guénon ilk kitabı olan Hindu Doktrinlerini İncelemeye Giriş'i yayınladı. Onun yazdığı şekliyle amacı, René Guénon'un Batı oryantalizmi ve "neospiritualism" hakkındaki tüm hatalı yorumlar ve yanlış anlamalar olarak tanımladığı şeye işaret ederken, Batılılara doğu metafiziği ve maneviyatını doğuluların anladıkları ve düşündükleri şekliyle sunma girişimidir. (ikincisi için, özellikle Madame Blavatsky'nin Theosophy'sinin savunucuları). O zamandan beri, yalnızca Hindu doktrinleri hakkında değil, aynı zamanda genel olarak Doğu metafiziği hakkında da titiz bir anlayış ortaya koymaktadır."Entelektüel yetenekleri ne olursa olsun, 23 yaşına geldiğinde edindiği anlaşılan derin ve aydınlatıcı Vêdânta anlayışını sadece kendi başına ya da birkaç kitabın yardımıyla elde etmeyi başarması pek mümkün görünmemektedir"David Bisson'un açıkladığı gibi, " Gelenek " tanımıyla ilgili olanlara ek olarak, René Guénon'un çalışmaları genellikle "dört ana temaya" ayrılır:
Bazı temel terimler ve fikirler
Guénon'un yazıları, kitapları boyunca kesin bir tanım alan temel anlamdaki kelimeleri ve terimleri kullanır. Bu terimler ve kelimeler, olağan bir anlam kazanmalarına ve insan bilimlerinin birçok dalında kullanılmalarına rağmen, René Guénon'a göre orijinal anlamlarını büyük ölçüde yitirmişlerdir (örneğin, "metafizik", "inisiyasyon", "mistisizm", "kişilik", "form", "madde" gibi kelimeler). [birincil olmayan kaynak gerekli] Özellikle metafizik çalışması için gerekli gördüğü kelimelerin anlamlarının saptırılmasının temsil ettiği tehlike üzerinde ısrar etti.
Metafizik Çekirdek
Guénon'un eserinin temel taşını oluşturan metafizik doktrinlerin açıklanması aşağıdaki kitaplardan oluşmaktadır:
Hindu Öğretileri Çalışmalarına Giriş
Daha sonra 17 Aralık 1925'te Sorbonne'da verdiği derse ("Doğu Metafiziği") dahil edilen konular üzerine 1921'de yayınlanan Hindu Öğretileri Çalışmasına Giriş, dört bölümden oluşuyor.
İlk bölüm ("ön sorular") klasik oryantalizmin doğu doktrinlerini derinlemesine anlamasını engelleyen engelleri ortaya koyar (Guénon'un elbette kendi zamanının oryantalizmini göz önünde bulundurduğunu unutmadan): "esasen tüm medeniyetin kökenini Yunanlılara ve Romalılara atfetme eğiliminden oluşan" "klasik önyargı", eski halklar arasındaki belirli ilişki türlerinin cehaleti, dilsel zorluklar ve kronolojiyle ilgili belirli sorular hakkında ortaya çıkan karışıklıklar; bu karışıklıklar, önemli ve belirsiz bir ölçüde yazılı formülasyondan önce gelebilen sözlü aktarımın öneminin cehaletiyle mümkün kılınmıştır. Bu son hatanın temel bir örneği, oryantalistlerin Vedaların kutsal metinlerine kesin bir doğum tarihi verme çabalarında görülür.
"Doğu düşüncesinin genel karakterleri" bölümü, doğu medeniyetlerinin birlik ilkelerine ve "gelenek" ve "metafizik" kavramlarının tanımına odaklanmaktadır. Guénon ayrıca "din" teriminin titiz bir tanımını önermekte ve "gelenek", "din", "metafizik" ve "felsefi sistem" arasındaki uygun farkları belirtmektedir. "Metafizik" ve "teoloji" arasındaki ilişkiler de incelenmekte ve "ezoterizm" ve "egzoterizm" temel terimleri tanıtılmaktadır. Bir bölüm "metafizik gerçekleşme" fikrine ayrılmıştır. İlk iki bölüm, Guénon'a göre Hindu doktrinlerinin doğru bir şekilde anlaşılması için gerekli doktriner temelleri ifade etmektedir.
Vedanta'ya Göre İnsan ve Oluşu
Hindu doktrinlerinin incelenmesine girişin amaçları arasında, doğu entelektüelliğinin incelenmesine açıklığı teşvik etmek için uygun entelektüel temeli vermek vardı. Hindu doktrinlerinin incelenmesine Man and His Becoming According to the Vedanta adlı kitabında devam etmiştir. Burada Vêdânta doktrininin bir bölümünü Adi Shankara'nın formülasyonuna göre tanımlamış ve insana odaklanmıştır: onun yapısı, halleri, ölüm sonrası geleceği, varoluşun amacı Öz ile özdeşlik olarak sunulmuştur. (Âtmâ), varlığın aşkın ilkesi, Brahma ile özdeştir. "Benlik" varlığın, örneğin insanın, özü, aşkın "İlkesi "dir. "Kişiliğin" evrensel ilkeler düzenine girdiğini belirtir: saf metafiziğin alanı, genelin ve felsefede kategoriler terimiyle belirlenen şeyin alanıyla ortak ölçüsü olmayan "Evrensel "dir.
Batı düşünce tarihinde sadece skolastik teolojinin aşkınları "Evrensel "e aittir. "Benlik" tüm tezahür hallerini ve aynı zamanda tüm tezahür etmeme hallerini içerir. Ona göre, "Benlik" yalnızca tezahür etmiş hallerin ilkesi olarak ele alınırsa, Hindu doktrinlerinde Yaratıcı Tanrı'ya en yakın kavram olan Ishvara ile özdeşleşir. Tüm tezahür etmiş haller, her şeyin birbiriyle ilişkili olduğu "tezahürü" ya da "Evrensel Varoluşu" temsil eder. Hiçbir şey temelde tezahürün geri kalanından soyutlanamaz: "Varoluş "un birliği vardır. Tezahür ilkesi gibi, "Varlık" da (Sat veya kişiselleştirilmiş bir biçimde ele alınırsa Ishvara) "Bir "dir. Daha sonra insan varoluşunun amacını ortaya koyar: insanın gerçek özü olarak anlaşılan "Benlik" ile özdeşliğin gerçekleştirilmesi. "Benliğin" insanın kalp ile sembolize edilen hayati merkezinde ikamet ettiğini de ekler. Guénon'a göre, tüm ruhani geleneklere göre kalp, "Yüce Kimliğe" izin veren tek bilgi biçimi olan akıl üstü bilgi olarak anlaşılan "Zekânın merkezidir". Bu akıl üstü bilgi (ve özellikle de akıl dışı olmayan), Guénon tarafından kitabının VII. bölümünde tanıtılan Buddhi, yani yüksek akıldır. Beyin, kendi payına, zihnin, özellikle de rasyonel düşüncenin, dolaylı bilginin aracıdır. Her varlığın kalbinde ikamet eden, varoluşun tüm halleri arasındaki birleşmeyi ve "Varoluş "un birliğini sağlayan Buddhi'dir.
Kalkanlı, Gürpınar
Kalkanlı, Van ilinin Gürpınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
René Guénon
Vedanta'ya Göre İnsan ve Oluşu
Advaita Vêdânta'ya göre "Öz", "Tezahür Etmemiş" ve evrensel "Tezahür" hakkındaki genel düşünceler ortaya konur: "evrensel Tezahür" var olan her şeydir ve gelişimi sürekli olarak kadere doğru gelişmektedir. "Tezahür Etmemiş" ise evrensel Tezahürün ötesinde olan her şeydir, öyle ki ancak olumsuzlama ile tanımlanabilir. İkinci bölüm aynı zamanda "Benlik" ile ego ya da "kişilik" ile "bireysellik" arasındaki temel ayrımları da ortaya koyar; birincisi "kesinlikle gerçek" olan tek Bir'dir. Bu fikirler, ilk olarak, göz önünde bulundurulan farklı gerçeklik derecelerine ve ayrıca düşünülebilecek "aşkın" ve "içkin" bakış açılarına bağlı olarak farklı adlandırmalarla reddedilir: Ishwara "İlahi kişilik" ya da evrensel Tezahürün İlkesidir. Tezahür etmemiştir, çünkü Tezahür İlkesi Kendisi tezahür edemez (bu "siyah kafalar" sembolizmiyle ilgilidir: Ishwara'nın başı "karanlıktadır"). Atmâ, Paramâtmâ, Brahmâ: Benliğin, "herhangi bir varlıkla ilişkisi içinde, gerçekte Atmâ ile özdeş olduğu" idraki, Hindu "kurtuluş" veya "mokşa" doktrininin kalbini oluşturur ve bu doktrin İslam ezoterizminin "Yüce Kimlik" dediği şeyle (yani, Hindu terimleriyle ifade edilirse, Atmâ ve Brahmâ'nın özdeşliği) kesinlikle özdeştir:"'İslam ezoterizminden ödünç alınan bir ifadeye göre 'Yüce Kimlik' ( 'the 'Supreme Identity') e, bu ve diğer birçok noktadaki doktrin, biçimdeki büyük farklılıklara rağmen Hindu geleneğindekiyle temelde aynıdır.'"Sunumun titizliği ve kalitesi, Guénon'un 1905-1909 döneminde tanıştığı ve kitabında hakkında tek kelime etmediği Hindu ustanın kalitesine atıfta bulunmaktadır: bazıları, Guénon'un alıntılanan metinleri doğrudan bu Hindularla çalışmış olması gerektiğini düşünmüştür. Kitap çok iyi karşılandı ve sağ ve sol basında, bazen de çok büyük tirajlı gazetelerde çok sayıda övgü dolu eleştiriye konu oldu. Paul Claudel kitaptan bahsederken onu Sylvain Lévi ve René Grousset'nin kitaplarının yanına yerleştirdi ve İslamolog Louis Massignon Guénon ile tanışmak istedi: buluşma o yıl (1925) gerçekleşti.
Paul Chacornac, Roger de Pasquier'den gelen bir mektubu aktarıyor: "René Guénon'un eserinden ancak 1949 yılında, Bénarès'de kaldığım sırada haberdar oldum. Guénon'un eserlerini ortodoks alimlere sunan Alain Danielou [o sırada Hindistan'da Advaita Vêdânta üstadı Swami Karpatri'nin maiyetinde yaşıyordu] tarafından okumam tavsiye edilmişti. Bunların kararı açıktı: Hindu doktrinleriyle ilgilenen tüm Batılılar arasında sadece Guénon'un anlamı gerçekten anladığını söylediler. Hint felsefesi uzmanı akademisyen Michel Hulin 2001 yılında Vedânta'ya göre İnsan ve Geleceği'nin "Shankarian doktrininin en titiz ve derin yorumlarından biri" olduğunu yazmıştır.
Kalkanlı, Gürpınar
Tarihçe
Mahallenin eski adı Dımırkos adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.
René Guénon
Haç Sembolizmi
Haç Sembolizmi, "Eş-Şeyh Abder-Rahman Elish El-Kebir'in saygıdeğer anısına adanmış" bir kitaptır. Amacı, Guénon'un da belirttiği gibi, "neredeyse tüm geleneklerde ortak olan bir sembolü açıklamaktır, bu da onun büyük ilkel geleneğe doğrudan bağlı olduğunu gösterir gibi görünmektedir". Farklı geleneklere ait bir sembolün yorumlanmasına bağlı engelleri hafifletmek için Guénon sentezi senkretizmden ayırır: senkretizm, dışarıdan bakıldığında asla gerçekten birleştirilemeyecek az ya da çok uyumsuz unsurların bir araya getirilmesinden oluşur. Senkretizm dışa dönük bir şeydir: herhangi bir mahallesinden alınan ve bu şekilde bir araya getirilen unsurlar, "bu isme layık" bir doktrine entegre edilemeyen ödünç almalardan daha fazlasını asla oluşturamaz. Bu kriterleri haç sembolizminin mevcut bağlamına uygulamak gerekirse:"senkretizm, farklı geleneksel formlardan ödünç alınan ve bu formların çok sayıda farklı ifade ya da zaman ve mekanın belirli koşullarıyla ilgili çok sayıda uyarlama olduğu tek bir doktrin olduğunun farkında olmaksızın bir araya getirilen unsurların bulunduğu her yerde fark edilebilir."Guénon'a göre senkretizmin dikkate değer bir örneği Teosofi cemiyetinin "doktrinlerinde" ve sembollerinde bulunabilir. Öte yandan sentez, esasen içeriden taşınır, bu da doğru bir şekilde şeyleri ilkelerinin birliği içinde tasavvur etmekten ibarettir. Sentez, kişi birliğin kendisinden başladığında ve tezahürlerinin çokluğu boyunca onu asla gözden kaçırmadığında var olacaktır; bu ayrıca biçimlerin ötesini görebilme yeteneği ve temel gerçeğin farkındalığı anlamına gelir. Böyle bir farkındalık söz konusu olduğunda, kişi bu formlardan birini veya diğerini kullanma özgürlüğüne sahip olur ki bu da bazı geleneklerin sembolik olarak "dil armağanı" olarak ifade ettiği bir şeydir. Tüm geleneksel formlar arasındaki uyumun gerçek "eşanlamlılıkları" temsil ettiği söylenebilir. Özellikle René Guénon, haçın çeşitli biçimleriyle neredeyse her yerde ve en uzak zamanlardan beri karşılaşılan bir sembol olduğunu yazmaktadır. Bu nedenle, Hristiyan geleneğine özgü olmaktan uzaktır ve haç, diğer geleneksel semboller gibi, çok çeşitli anlamlara göre değerlendirilebilir.
Kalkanlı, Gürpınar
Coğrafya
Van il merkezine 90 km, Gürpınar ilçesine 60 km uzaklıkta olup Norduz bölgesindedir
René Guénon
Haç Sembolizmi
Bu düşüncelerden hareketle, en evrensel anlamıyla haçın geometrik sembolizmi düşünülebilir: Geleneksel doktrinlerin çoğu 'Evrensel İnsan'ın gerçekleşmesini her yerde aynı olan bir işaretle sembolize eder, çünkü Guénon'a göre bu işaret doğrudan ilksel geleneğe bağlı olanlardan biridir. Bu işaret, "genişlik" ve "yüceltme" çift anlamında, bütünsel genişleme içinde, uyumlu ve uyumlu bir şekilde sıralanan varlığın tüm durumlarının mükemmel bir şekilde bir araya gelmesiyle bu gerçekleşmenin elde edilme biçimini çok açık bir şekilde temsil eden haç işaretidir.
Varlığın Çoklu Halleri
Bu kitap, daha önce Haçın Sembolizmi'nde ele alınan Varlığın çoklu halleri doktrinini, "bu tamamen temel teorinin tüm kapsamını ortaya çıkarmak için" o kitapta ortaya konan geometrik temsili bir kenara bırakarak genişletmektedir. İlk ve en önemli olarak, "evrensel Olabilirlik" ile ilişkisi içinde öngörülen "metafizik Sonsuzluğun" gerekliliği ileri sürülür. "Sonsuz, onu tanımlayan terimin etimolojisine göre, sınırı olmayan şeydir", dolayısıyla sadece kesinlikle sınırı olmayan şeye uygulanabilir, uzay, zaman, miktar gibi diğerlerine tabi olurken belirli sınırlamalardan muaf olan şeye değil, başka bir deyişle belirsizliğe, kadere ve doğaya giren diğer tüm sayısız şeye uygulanabilir. Sonsuz ve evrensel Mümkün arasında bir ayrım yoktur, sadece bu terimler arasındaki korelasyon, Sonsuz söz konusu olduğunda, onun aktif yönüyle düşünüldüğünü, evrensel Mümkün'ün ise pasif yönüne işaret ettiğini gösterir: bunlar Hindu doktrinlerinde Brahma'nın ve onun Şakti'sinin iki yönüdür. Buradan şu sonuç çıkar: "mümkün ve gerçek arasındaki ayrımın [...] metafiziksel bir geçerliliği yoktur, çünkü her mümkün kendi doğasına uygun bir şekilde, kendi tarzında gerçektir". Bu da "Varlık" ve "Varlık Olmayan "ın metafiziksel olarak ele alınmasına yol açar:"Eğer [...] Varlığı evrensel anlamda tezahürün ilkesi olarak ve aynı zamanda tüm tezahür olanaklarının toplamını kendinde içerecek şekilde tanımlarsak, Varlığın sonsuz olmadığını söylemeliyiz çünkü toplam Olasılıkla örtüşmez; ve daha da fazlası, tezahürün ilkesi olarak Varlık, gerçekten de tüm tezahür olanaklarını içermesine rağmen, bunu yalnızca fiilen tezahür ettikleri ölçüde yapar. Dolayısıyla, Varlığın dışında kalan her şey, yani tezahür etmeyen tüm olasılıklar ve tezahür etmemiş durumda oldukları ölçüde tezahür etme olasılıklarının kendileri vardır; ve bunlar arasında Varlığın kendisi de yer alır; Varlık tezahürün ilkesi olduğu için tezahüre ait olamaz ve sonuç olarak kendisi de tezahür etmemiştir. Başka bir terim bulamadığımız için, Varlığın dışında ve ötesinde olan her şeyi 'Varlık-olmayan' olarak adlandırmak zorundayız, ancak bizim için bu olumsuz terim hiçbir şekilde 'hiçlik' ile eşanlamlı değildir."Söz gelimi, cismani haliyle mevcut durumumuz beş koşulla tanımlanır: mekan, zaman, "madde" (yani miktar), "form" ve yaşam ve bu beş koşul beş cismani unsurla (Hindu öğretisindeki bhutalar, aşağıya bakınız) ilişkiye girerek dünyamızdaki ve varoluş durumumuzdaki tüm canlı formları (cismani halimizle biz de dahil) yaratır. Ancak evrensel Tezahür, diğer koşullara veya olasılıklara karşılık gelen tüm varoluş hallerini de içerecek şekilde kıyaslanamayacak kadar geniştir, yine de Varlığın Kendisi evrensel Tezahürün ilkesidir.
Bu, çoklu haller teorisinin ve örneğin Muhyiddin İbn Arabi tarafından İslam ezoterizminde geliştirildiği şekliyle "Varlığın Birliği" (vahdetül-vücûd) metafizik kavramının temelini içerir. Birlik ve çokluk ilişkileri Varlık-olmayan'ın daha doğru bir "tasvirine" yol açar: bu alanda durumların çokluğu söz konusu olamaz, çünkü bu alan esasen farklılaşmamış olanın ve hatta koşullanmamış olanın alanıdır: "Farklılaşmamış olan ayırt edici bir tarzda var olamaz", ancak yine de benzer şekilde tezahür etmeyen hallerden söz edebiliriz: Varolmayan "Metafizik Sıfır "dır ve mantıksal olarak birliğin öncesidir; Hindu doktrininin bu bağlamda yalnızca "ikiliksizlik "ten (advaita) bahsetmesinin nedeni budur. Rüya halinin incelenmesinden çıkarılan benzer düşünceler birlik ve çokluk ilişkilerinin anlaşılmasına yardımcı olur: İnsanın bireyselliğinin süptil (yani cismani olmayan) kısmına tekabül eden tezahürünün modalitelerinden biri olan rüya halinde, "varlık tamamen kendisinden kaynaklanan bir dünya üretir ve buradaki nesneler yalnızca zihinsel imgelerden (uyanıklık halinin duyusal algılarının aksine), yani esasen bireyin kendi süptil formuna bağlı olan süptil formlara bürünmüş fikir kombinasyonlarından oluşur, dahası rüyanın imgesel nesneleri tesadüfi ve ikincil modifikasyonlardan başka bir şey değildir". Ardından René Guénon, bireysel bilincin olanaklarını ve insan bireyselliğinin karakteristik unsuru olarak zihinsel olanı ("zihin") inceler. X. bölümde ("Belirsizin Sınırları") metafizik gerçekleşme (mokşa ya da "Üst kimlik") kavramına geri döner. Daha sonra "karanlık" kavramının daha üstün bir anlamı, özellikle de bir mürit "biçimsel olasılıklar" alanını terk ettiğinde ruhani aydınlanma sırasında neler olduğunu anlatan "İki kaos" başlıklı bölümde tanıtılır. Varlığın çoklu halleri esasen tüm geleneklerde bulunan "ruhani hiyerarşiler" kavramıyla ilişkilidir. Dolayısıyla evrensel "Varlığın Bilgi yoluyla idrak edilmesi" süreci tanımlanmaktadır.
Doğu Metafiziği
Guénon 17 Aralık 1925'te La Sorbonne'da bir konferans verdi. Bu konferans, Doktor René Allendy tarafından kurulan "Yeni Fikirlerin İncelenmesi için Felsefi ve Bilimsel Çalışmalar Grubu" tarafından organize edilmişti. Bu derneğin amacı, ulusal rekabetleri aşmaya dayalı bir Avrupa birliği üzerinde düşünmek ve Doğu ile Batı arasında yakınlaşmayı teşvik etmekti. Guénon, birliğin ancak kültürler arasındaki farklılıkları aşabilecek gerçek "entelektüelliğin" restorasyonuna dayanabileceğini tekrar tekrar açıkladı ve konuşması sırasında gerçek "entelektüellik" ile neyi kastettiğini açıklamasının nedeni de buydu. Sorbonne konferansı 1926'da Vers Unité dergisinde birkaç bölüm halinde ve daha sonra 1939'da kitap halinde yayınlandı.
Konferans sırasında Guénon, gerçek "entelektüellik" ve "metafizik" ile neyi kastettiğini açıklığa kavuşturdu. Bu noktalar, halklar arasında birliği yeniden tesis etmeyi amaçlayan manevi bir elitin oluşturulması için elzemdi. Metafiziğin "kelimenin tam anlamıyla fiziğin ötesinde olan", yani doğanın ötesinde olan anlamına geldiğini açıkladı. Bunun tezahür etmiş dünyanın ve dolayısıyla tüm fenomenlerin ötesine geçmeyi gerektirdiği konusunda ısrar etti. Dolayısıyla metafiziğin olağanüstü fenomenler de dahil olmak üzere fenomenlerle hiçbir ilgisi yoktur. Metafizik varlık alanının ötesine geçmeli ve bu nedenle ontolojinin ötesine geçmelidir. "Metafizik akıl üstü, sezgisel [özne-nesne ikiliğinin ötesinde] ve dolaysız bilgidir" (rasyonel bilgi dolaylıdır). Bu bilgiye giden yol "sadece tek bir temel hazırlık gerektirir, o da [geleneksel doktrinlerin ima ettiği] teorik bilgidir". Ancak, tüm bunların en önemli araç olan "konsantrasyon" olmadan ileri gidemeyeceğini açıkladı. Guénon daha sonra ruhani yolun farklı aşamalarını tanımladı:
NGC 996
NGC 996, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Andromeda takımyıldızı yönünde bulunur. E0 tipi bir merceksi, eliptik galaksidir. Fransız astronom Edouard Stephan tarafından 1871 yılında 80,01 cm (31,5 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
René Guénon
İnisiasyon ve manevi gerçekleşme
Guénon bu bilgiye giden yolun "tek bir temel hazırlık gerektirdiğini, bunun da [geleneksel doktrinlerin ima ettiği] teorik bilgi olduğunu" beyan etmiştir. Ancak tüm bunların en önemli araç olan "konsantrasyon" olmadan ileri gidemeyeceğini açıklığa kavuşturmuştur. Ruhani aktarım gerçekleşmemişse, inisiyatik metinlerin akılcı bir şekilde incelenmesi ve ayinlerin uygulanması hiçbir işe yaramaz: örneğin, inisiyasyon sırasında üstat tarafından aktarılan 'ruhani etki' olmadan bir mantranın okunması hiçbir işe yaramaz. Kişi kendini tek başına inisiye edemez. Dahası, Guénon'a göre, ölü gelenekleri (eski Mısır, Keltler, Germenler, vs.) canlandırma arzusunun hiçbir anlamı yoktur. Ruhani yolu yöneten ruhani yasaların, ruhani olanla değil psişik olanla ilgili olan büyü veya paranormal fenomenlerle hiçbir ilgisi yoktur: bu fenomenlere bağlanmak ruhani gelişimin önünde bir engeldir. Guénon, ezoterizmi ilgili egzoterizmle birleştirmenin ve farklı geleneklerin uygulamalarını karıştırmamanın zorunlu olduğunu düşünmektedir: kişi yalnızca tek bir ruhani yolu uygulamalıdır (İslam, Hristiyanlık, Yahudilik, vb.)
Ezoterizm ve egzoterizm arasındaki ayrımın Hristiyanlığa uygulanması, Guénon'un mistisizm konusundaki konumu ve Katolik sakramentlerinin inisiyatik karakterini kaybettiği iddiası güçlü eleştirilere konu olmuştur. Guénon ile Frithjof Schuon arasındaki kopuşa yol açan da bu noktadır. Guénon'un ezoterizm hakkındaki fikirleri özellikle Latin dillerinin konuşulduğu ülkelerde Masonluk üzerinde önemli bir etki yaratmıştır. David Bisson'a göre, René Guénon tarafından ezoterizmin yeniden tanımlanması "Antoine Faivre tarafından tasarlandığı ve geliştirildiği şekliyle Batı ezoterizminin tarihinde önemli bir bölüm olarak" değerlendirilmektedir: Faivre, Guénon'un ve onun Gelenek kavramına dayandığını iddia eden akımların ezoterik Batı akımları içindeki önemini vurgulamıştır.
Hindu kozmik çevrim doktrini
Guénon, örneğin "Kozmik çevrimler doktrini üzerine bazı açıklamalar" başlıklı makalesinde, belirli (ve son derece karmaşık) bir kozmoloji biliminin, Hindu kozmik döngüler doktrininin bazı ön yönlerini tanıtmaktadır. Bu teorinin ve farklı geleneksel biçimlerdeki muadillerinin genel bir değerlendirmesini yapmanın, "yalnızca sorunun kendi içinde çok karmaşık olması nedeniyle değil, özellikle de bu tür düşüncelerle hiçbir pratiği olmayan günümüz Batı zihniyeti için bunları bir Avrupa dilinde ve anlaşılır bir şekilde ifade etmenin aşırı zorluğu nedeniyle" imkansız bir görev olduğunu yazmaktadır. Bu bağlamda mümkün olan tek şey, "söz konusu doktrini gerçekten açıklamaktan ziyade, sadece anlamı hakkında öneriler getirebilecek" açıklamalarla birkaç noktayı açıklığa kavuşturmaktır.
Terimin en genel anlamıyla, bir döngü "bir tezahür durumunun ya da küçük döngüler söz konusu olduğunda, bu durumun az ya da çok kısıtlı ve özelleşmiş modalitelerinden birinin gelişim sürecini temsil eder" şeklinde düşünülmelidir. Dahası, "evrensel Varoluştaki her şeyi birbirine bağlayan tekabüliyet yasası sayesinde, ya aynı düzenin farklı döngüleri arasında ya da ana döngüler ve onların ikincil bölümleri arasında zorunlu olarak ve her zaman belirli bir analoji vardır". Bu, döngülerden bahsederken tek ve aynı ifade tarzının kullanılmasına izin verir, ancak bu çoğu zaman yalnızca sembolik olarak anlaşılmalıdır ve burada özellikle döngüler doktrininin sunulduğu 'kronolojik' biçime atıfta bulunulmaktadır: bir Kalpa bir dünyanın toplam gelişimini, yani evrensel varoluşun bir durumunu veya derecesini temsil ettiğinden, "bu süre bizim dünyamızda olduğu gibi zamanın belirleyicilerinden biri olduğu bir durumla ilgili olmadıkça, zamansal bir ölçüye göre hesaplanan süresinden tam anlamıyla bahsedilemeyeceği açıktır". Başka her yerde, bu süre yalnızca tamamen semboliktir ve analojik olarak aktarılmalıdır, çünkü zamansal ardışıklık yalnızca 'zaman dışı' nedenler ve sonuçlar dizisinin hem mantıksal hem de ontolojik bir imgesidir.
Bir Kalpa içinde, Manvantaralar ya da birbirini izleyen Manus dönemleri 14 adet olup, birincisi hem geçmiş Manvantaraları hem de şimdiki Manvantarayı, ikincisi ise gelecek Manvantaraları içeren iki ayrı seri oluşturur: şimdiki insanlık Kalpa'nın yedinci Manvantarasındadır. Bu iki seri, "varoluş derecelerinin hiyerarşisi veya evrensel tezahür açısından bakıldığında, sırasıyla insan halinden daha yüksek ve daha düşük halleri temsil eden" yedi Svarga ve yedi Patala ile ilişkilendirilebilir. Bir başka yazışma da dünyanın bölündüğü yedi dvīpa (devanagari: द्वीप) veya 'bölge' ile ilgilidir. Her ne kadar onları tanımlayan kelimenin doğru anlamına göre bunlar uzayda belirli bir şekilde dağılmış adalar veya kıtalar olarak temsil edilse de, bunu kelimenin tam anlamıyla almamaya ve onları sadece günümüz dünyasının farklı parçaları olarak görmemeye dikkat edilmelidir: Guénon bunların aynı anda değil, sırayla 'ortaya çıktığını' ve belirli bir dönem boyunca bunlardan yalnızca birinin duyulur alanda tezahür ettiğini yazar. Eğer bu dönem bir Manvantara ise, her dvīpa'nın Kalpa'da iki kez ya da az önce bahsedilen septenary serilerin her birinde bir kez ortaya çıkması gerekeceği sonucuna varmak gerekecektir; bu seriler, özellikle Svargas ve Patalas olmak üzere, tüm benzer durumlarda olduğu gibi birbirlerine ters olarak karşılık gelirler; dvīpa'nın ortaya çıkış sırasının da aynı şekilde ikinci seride, birincide olduğunun tersi olması gerektiği sonucuna varılabilir: bu, tam anlamıyla 'bölgeler'den ziyade karasal dünyanın farklı 'halleri' meselesidir. Jambudvīpa gerçekten de şimdiki haliyle (sadece cismani haliyle değil) tüm yeryüzünü temsil eder ve eğer dünyamızın etrafında döndüğü 'eksenel' dağ olan Meru'nun güneyine kadar uzandığı söylenirse,
"Bunun nedeni Meru'nun sembolik olarak Kuzey Kutbu ile özdeşleştirilmiş olması ve böylece tüm dünyanın ona göre gerçekten güneyde yer almasıdır. Bunu daha tam olarak açıklamak için Dvīpa'ların dağıtıldığı mekân yönlerinin sembolizmini ve bu mekânsal sembolizm ile tüm döngüler doktrininin dayandığı zamansal sembolizm arasında var olan karşılıkları geliştirmek gerekecektir".