cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karl Rahner
Cizvit Rahner
Karl Rahner 20 Nisan 1922’de Cizvit tarikatına katıldı. On yıl sonra 26 Haziran 1932’de rahip olarak takdis edildi. 1934-36 yılları arasında Friborg Üniversitesi'nde Martin Heidegger'in “Tanrı’nın kişi olarak varlığının anlaşılması ve kendisini açıklaması” üzerine verdiği felsefe seminerlerine katıldı. 1937 yılında Thomas Aquinas hakkındaki tezlerini üniversiteye sunduğunda artık teoloji eğitimi verebilecek kapasiteye de ulaşmış oluyordu. İkinci Dünya Savaşı sırasında Avusturya’ya hareket etti ve ruhani görevlerine orada devam etti.
1948’den 1964 yılına kadar Avusturya Innsbruck’ta bulunan teoloji fakültesinde dogmatik teoloji üzerine eğitim verdi. Öğrencileri arasında 1970 ve 80’li yılların önemli Katolik teologlarından birisi olarak kabul edilen Johann Baptist Metz de bulunmaktaydı.
Rahner ve İkinci Vatikan Konsili
Kasım 1962’de Papa 23. Aziz Yuhanna, Rahner’i İkinci Vatikan Konsili için peritus (uzman danışman) olarak tayin etti. Rahner’in etkisi İkinci Vatikan Konsili boyunca fark edilmiş, bunun üzerine de hızlı bir biçimde Kilise doktrinlerinin dogmatik yorumu olan “Lumen Gentium” (İnsanlığın Işığı) üzerine çalışan yedi teologtan birisi olarak seçildi.
Konseyin diğer dini geleneklere karşı duyarlılık göstermesi, Kilise'nin yenilenme sürecini başlatması, Tanrı'nın evrensel kurtuluş planı, ekümenik hareketin desteklenmesi ve adımlar atılması isteği, Karl Rahner etkisine bağlanabilir.
Rahner, öğretmen ve yazar
Konsiller gerçekleştiği sırada Münih Üniversitesi'nde Hristiyanlık ve Din Felsefesi Kürsüsü’nde sorumluluk almayı kabul eden Rahner, 1964'ten 1967'ye kadar burada ders verdi. Ardından, Münster Üniversitesi Katolik teoloji okulunda dogmatik teoloji kürsüsüne atandı, emekli olduğu 1971 yılına kadar burada kaldı. 1981 yılında Innsbruck'a geri döndü. Burada 3 yıl boyunca yazarlık, öğretim görevliliği ve aynı zamanda pastoral vekillik hizmetini sürdürdü.
Rahner, teolojik ve felsefi çalışmalar ve öğretim gerçekleştirdiği yıllarda yaklaşık 4000 yazılı çalışmaya imza attı. Oluşturmuş olduğu makalelerden bazı bölümler yayınladı: Schriften zur Theologie (Teoloji üzerine yazılar), genişletilmiş biçimde Kleines theologisches Wörterbuch (Teoloji sözlüğü, kavramlar, içerik). Kaleme aldığı bazı metinlerde de Heinrich Fries ile ortak metinlere dahil oldu: Einigung der Kirchen – reale Möglichkeit (Kiliselerin Birliği: Gerçek Bir Olasılık) 1976 yılında ise uzun soluklu sistematik bir çalışmanın ürünü olarak Grundkurs des Glaubens (Hristiyan İnancının Temelleri) isimli eserini bitirdi.
Yaylakavak Barajı
Yaylakavak Barajı, Aydın ilinin Karpuzlu ilçesinde, Kocaçay üzerinde, sulama amacıyla 1991-1996 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 4.895.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 71,00 m., normal su kotunda göl hacmi 31,14 hm³, normal su kotunda göl alanı 0,99 km²'dir. Baraj 3.348 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Marshall Amplification
Marshall Amplification, müzik amfileri üreten İngiltere merkezli şirket.
Marshall amfileri, özellikle gitar amfileri, müzik sektöründe iyi tanınan bir ikon haline gelmiştir. Merkezi Bletchley, Milton Keynes'ta bulunur. Marshall amfileri aslında Fender amfilerinin kopyası olarak üretilmiştir. Fakat daha sonra amfiden daha fazla verim ve sert ses isteyen gitaristler için geliştirilmiştir. Birçok gitar amfisi amfi bileşeni olarak vacuum tube(tüplü) kullanmaya devam ediyor. Marshall daha ucuz ve hibrit aletler de üretmektedir.
Azerbaycan Cumhuriyeti Merkezî Bankası
Azerbaycan Cumhuriyeti Merkezî Bankası, Azerbaycan'ın merkez bankasıdır. Bankanın merkezi başkent Bakü'dedir. 11 Şubat 1992 yılında kurulmuştur.
Tarihi
1918 Mayıs ayının 28-de Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti kurulalı bir süre sonra 1919 yılı Eylül ayının 16-da Azerbaycan Devlet Bankası Nizamnamesi kabul edildi ve 30 Eylül tarihinde Bank faaliyete başladı.
1920 yılı 28 Nisan tarihinde Bolşevik Rusyası'nın Azerbaycan'ı istila etmesi sonucu ülkenin mevcut para-kredi sistemi iptal edildi. Azerbaycan Devlet Bankası Azerbaycan Halk Bankası adlandırıldı. Tüm bankalar ve diğer kredi kurumları millîleşdirilerek Halk Bankası bünyesine katıldı, bankacılık devletin müstesna inhisarına geçti.
"Azerbaycan Cumhuriyeti'nin ekonomik bağımsızlığının esasları hakkında" Azerbaycan Cumhuriyeti 1991 25 Mayıs tarihli Anayasa Kanunu'nun "Banka sistemi ve para tedavülü" denilen 14. maddesi ile genel olarak Azerbaycan'da bağımsız bankacılık sisteminin ve millî para biriminin tedavülünün hukuki esasları tespit edildi, aynı zamanda burada merkezi bankanın statüsü ve yetkileri belirlendi.
1991 18 Ekim tarihinde Azerbaycan kendi bağımsızlığına kavuştuktan sonra bağımsız Azerbaycan Cumhuriyeti'nin banka sisteminin de dahil olmak üzere merkezi bankanın kurulması için yasal dayanağı oluşturuldu.
Anayasa Kanunu'na uygun olarak "Azerbaycan Cumhuriyeti Milli Bankası'nın kurulması hakkında" Azerbaycan Cumhurbaşkanının 1992 11 Şubat tarihli kararnamesiyle Devlet Bankası, eski SSCB Sanayi-Yapı Bankası, SSCB Tarım-Sanayi Bankası Azerbaycan Cumhuriyeti bankaları bazında Azerbaycan Cumhuriyeti Merkez Bankası kuruldu.
1992 yılında, 1996 yılında ve son olarak 2004 yılında kabul edilen "Azerbaycan Cumhuriyeti Milli Bankası hakkında" yasalar bağımsız Azerbaycan devletinin merkezi bankasının hukuki statüsünü ve yetkilerini tespit etti, güçlendirdi ve geliştirdi.
Amaç ve Özellikler
Hedeflerine ulaşmak için Merkez Bankası:
Yapı ve Yönetim
Merkez Bankası kurumsal yapısına Yönetim Kurulu, merkezi donanım, arazi kontrolleri içerir. Merkez Bankası merkezi donanımı iç denetim yöneticisinden, ayrıca Yönetim Kurulu belirlediği diğer yapısal bölümlerinden oluşmaktadır.
Merkez Bankası Yönetim Kurulu tarafından yönetilir. Merkez Bankası Yönetim Kurulu terkibi yedi kişiden oluşur. Yönetim Kurulu bünyesine Başkan, Merkez Bankada daimi çalışan dört üye ve iki kenar üye içerir. Yönetim Kurulu üyeleri göreve 5 yıl için tayin edilirler.
Merkez Bankası faaliyetleri hakkında sadece Azerbaycan Cumhurbaşkanına rapor verir.
Damage
"Damage" (ya da Türkçe adıyla Hasar), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin yan dizisi Angel'ın beşinci sezonunun on birinci bölümü.
Özet
Dana hastaneye gönderilir ancak süper-insan gücü kazanarak kaçar.
Maçka Muharebesi
Maçka Muharebesi (Transtenik-Meçka Muharebesi), 1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı'nın doğu cephesine meydana gelen bir çatışmadır.
Pirgovo, Kuruçeşme, Meçka ve Trastenik köyleri günümüz Bulgaristan'ında Rusçuk vilayetine bağlı yerleşim birimleri olup Tuna Nehrinin hemen güney yakasında yer almaktadırlar. Tuna Nehrinin hemen güney yakasında yer alan ve nehri gören bu köyler 93 harbinde Bulgaristan'a giren Rus birlikleri için stratejik bir önem arz etmektedirler. Zira Rus ikmal hatları bu köylerden geçmesi yanında Plevne'yi kuşatan Rus güçleri kuşatmanın sağlanması ve olası Osmanlı saldırılarının engellenmesi babında bu köyleri elinde tutmak zorundaydı. Ayrıca Trastenik köyü yakınındaki tepeler bu bölgenin korunması babında stratejik önem arz etmekteydi. Bu köylerin elden çıkması demek Plevne'de zor durumdaki Osmanlı kuvvetlerine yardım etmek yanında Rusların ikmal ve iletişim hatlarının kopması neticesi zor duruma düşmeleri, Plevne kuşatmasının sona ererek Osman Paşa'nın Batı Tuna ordusunun serbest kalarak bölgedeki diğer Osmanlı Orduları ile birleşip Bulgaristan'daki Rus varlığını sona erdirmesi anlamına gelecekti. Ruslar bu durumu fark ettiklerinden bu bölgeye çeşitli birliklerini konuşlandırmışlardı. Ancak diğer taraftan kuvvetlerinin önemli bir kısmı Plevne'yi almaya çalışmakla meşgul olduğundan bu bölgedeki birlikler daha zayıf ve daha az takviye alır pozisyondaydı. Diğer taraftan Rusların bu stratejik noktaları ellerinde tutmaları aynı zamanda Osmanlı'nın en güçlü birliklerinin özellikle Osmanlı Balkan Ordusunun burada çakılı durumda kalıp Plevne'ye yardım götürememesine neden olmaktaydı. Diğer yandan bu bölgede muharebenin kazanılması, Rusların önemli bir kuvvetinin kuşatılmasını sağlayıp, Osmanlı ordusu için önemli bir stratejik mevki olan Tırnova şehrininde Ruslardan geri alınmasını sağlayabilecekti.
Muharebe Planı
Osmanlı Ordusu (30,000 piyade, 1,800 süvari ve 54 top, Assaf Paşa komutasında), Rus Kuzey Grubunun sol kanadını ve 12.kolorduyu (15 tabur, 18 süvari bölüğü ve 72 toptan ibaret, korgeneral Pyotr Vanovski komutasında) bozmayı, yok etmeyi veya geriletmeyi hedeflemiştir. Rus Ordusu nehrin Trastenik, Meçka arasındaki bölümünü kontrol etmekteydi.Savunma hattı 10 kilometreyi bulmaktaydı. Muharebe Mehmet Ali Paşa (Karl Detroa) tarafından planlanmış olmasına karşın planı hayata geçirmek sözlerini tutamadığı için onun yerine atanan Süleyman Paşa'ya kalmıştı.Planın amacı Rus ordusunun sol kanadını yararak Plevne'yi kuşatan Rus birlikleri ile geri hatları arasındaki bağlantıyı koparmak ve böylece bu birlikleri geri çekilmeye zorlayarak veyahut sarıp yok ederek, Plevne'de zor durumdaki Osman Paşa'nın ordusunu kurtarmak ve yardım sağlamak ve Tırnova şehrini geri almaktı.
26 Kasım (E. T. 14 Kasım)
Osmanlı saldırısı 26 kasımda saat 8.00 sıralarında başladı. Bu sırada saldırıyı öğrenen XII.piyade tümeni komutanı Korgeneral Alexander Firks, sabit bir defans hattı kurmak yerine taktiksel yönden hareketli bir savunma stratejisini benimsedi. Süleyman Paşa Osmanlı ana saldırısının Trastenik köyündeki Rus hatlarının sol kanadına yapılmasını planlamıştı. Tepe hattı boyunca 150 feet kadar ilerleyen Osmanlı birlikleri burada 45. Azak Piyade alayı ve 46. Dniprovska Piyade alayının sert direnişi ile karşılaştı ve bu alayların karşı saldırısı neticesi saldırıya başladıkları hatlara kadar gerilediler.Yakındaki Pirgovo köyü yakınında daha güçlü şekilde saldırıya geçen Osmanlı birlikleri bu defa albay Sannikov komutasındaki 48. Odesa Piyade alayının direnişi ile karşılaşıp, bu alayın karşı saldırısı ile başlangıç hatlarına kadar gerilediler. Saat 13.00 sıralarında hem Pirgovo hem Trastenik köyündeki Rus sol kanadına yapılan saldırılar püskürtülmüştü. Kısa bir sessizlikten sonra Osmanlı birlikleri saat 15.00 sıralarında bu defa Rusların sağ kanadına doğru saldırıya geçti. Osmanlı saldırısı ilk başlarda başarı kazanır gibi oldu özellikle çetin muharebeler neticesi Rusların Kuruçeşme (Trastenik) köyünü savunan 48. Odesa Piyade alayı, kanattan sarma harekatı sonucunda iyice zora düştü, 47.Ukrayna Piyade tümeni de zorlandı. Ancak buna rağmen Kuruçeşme (Trastenik) köyünü savunan Rus birlikleri sert direniş gösterdiler.Köyü savunan bir diğer alay olan 129.Beserabya alayının bu alaylara yardımı ve karşı saldırısı neticesinde Ruslar için kritik durum, lehlerine dönmeye başladı.Zor durumdan kurtulan 47. ve 48.piyade alaylarınında karşı saldırıya geçmesi ile Osmanlı birlikleri Trastenik köyünün kuzeydoğu yönüne çekilmek zorunda kaldılar.Rusların 1,509 ölü ve yaralı kaybına karşılık Osmanlılar 1,200 ölü ve yaralı verdiler.
12 Aralık (E. T.: 30 Kasım)
İlk saldırının başarısızlığına karşın bu muharebeye katılan Osmanlı birliklerinin bir kısmı 4 Aralık 1877'de Elena Muharebesi'ni kazanıp Elena yerleşimini eline geçirip stratejik bir başarı kazandılar. Ancak bu başarı iyi değerlendirilemedi. Yine aralık ayının başlarında Süleyman Paşa, Osman Paşa'nın Plevne'deki birliklerini kuşatmadan kurtarıp,kuşatmayı yarmak için ikinci bir denemede bulunmaya karar verdi. Yine Rusçuk şehrine bağlı Pirgovo, Kuruçeşme, Meçka ve Trastenik köyleri hedeflendi. Ancak Ruslar ilk saldırı sonrası tekrar bir Osmanlı saldırısı olacağını düşünerek bulunduğu mevkileri iyice güçlendirip,birlikleri takviye etmişler; dahası yakın bölgelere ve Tuna Nehri kıyılarına, topçu bataryaları yerleştirmenin yanında bir de donanmaya ait Nikopol (Niğbolu) hücum botunu da Trastenik yakınına konuşlandırmışlardı. 12 Aralıkta Osmanlı ordusu saldırıya geçti.Osmanlı birliklerinin hareketli durumunu hemen fark eden nehrin kıyısındaki Rus topçuları Osmanlı kuvvetlerini bombardımana aldı. Bu bombardıman neticesinde çevredeki Rus kuvvetleri de durumdan haberdar olup saldırıya karşı konumlanmaya başladılar. Topçu ateşi ve bombardıman altında saat 8.30 sıralarında Osmanlı süvarileri Pirgovo köyü ve Kuruçeşme köyü yönünde saldırılara başladılar.Bunu hemden ardından topçu birliklerinin desteğinde Osmanlı Piyade kıtalarının saldırıları takip etti. Kuruçeşme köyü Osmanlıların eline geçse de Pirgovo ve Trastenik köylerindeki Osmanlı saldırıları geri püskürtüldü. Bu arada Rus hücumbotu Nikopol'de topçu atışları ile Rus kuvvetlerinin saldırılarını destekliyordu. Kıyı ve tümen bataryalarının, Nikopol gemisinin topçularının ateşine maruz kalan Osmanlı birlikleri büyük kayıplar verdiler. Rus sağ kanadı Osmanlı Ordusunun ele geçirdiği Kuruçeşme köyüne karşı saldırıya geçip köyü geri aldı. Osmanlı kuvvetleri bütün hatlarını Rusçuk-Kadakyoy arasındaki mevkiye çekmek zorunda kaldı. Süleyman Paşa çatışmaların kesilmesinden hemen sonra Plevne'nin düştüğünü ve Osmanlı Batı Tuna ordusunun Ruslara teslim olduğunu öğrendi ve hızla kuvvetlerini bölgeden çekmek zorunda kaldı.Bu saldırılarda Rusların 711 ölü ve yaralı kaybına karşılık Osmanlılar bunun dört katından fazla oranda (3.000-ölü ve yaralı)kayıp vermişlerdir.
Sonuçları
Maçka Muharebesi ile Osmanlı ordusu, Rusları Bulgaristan'dan atma ümidini tamamen kaybetmiştir. Ruslar bu muharebeyi kazanarak Plevne'ye yardım ulaşmasını ve Tırnova'nın düşmesini engellemiştir. Bu arada Osmanlıların Balkan ordusunun en güçlü birliklerini, oyalayarak Plevne'nin düşmesi için vakit kazanmışlardır. Sonunda da Plevne düşmüş ve Batı Tuna ordusu tamamen savaş dışı bırakılmıştır.
Önizleme (macOS)
Önizleme MacOS işletim sisteminin resim görüntüleyici ve PDF görüntüleyicisidir; Kullanıcıların dijital görüntüleri ve Taşınabilir Belge Formatı (PDF) dosyalarını görüntülemesine ve yazdırmasına olanak tanır. MacOS'un kendisi gibi, NeXT'den gelen NextStep işletim sisteminde ortaya çıkmıştır.
Önizleme, Apple'nın PDF spesifikasyonunun uygulanmasını, Aqua grafik kullanıcı arayüzü, Quartz grafik katmanı ve ImageIO ve Core Image çerçevelerini kullanır.
Önizleme, rastgele dondurulması veya çökmesi, bazen de tüm bilgisayarı alarak olduğu bilinmektedir. Bu, OS X'in birkaç bülteninden sonra düzeltilmemiş durumda idi.
Özellikleri
OS X 10.9.2 Önizlemesi'nden itibaren, ISO standartlı PDF'leri (ISO 32000) desteklemez ve kaydederken PDF dosyalarının görünümlerini kullanıcıya uyarmadan yok eder.
Önizleme ayrıca PDF belgelerini şifreleyebilir ve bunların kullanımını kısıtlayabilir; Örneğin, belgedeki verileri kopyalamak veya yazdırmak için bir şifrenin gerekli olması için şifrelenmiş bir PDF'yi kaydetmek mümkündür. Bununla birlikte, şifreli PDF'ler daha fazla düzenlenemez; bu nedenle orijinal yazarın her zaman şifrelenmemiş bir sürümünü bulundurması gerekir.
Aksi takdirde yalnızca profesyonel PDF düzenleme yazılımında bulunan bazı özellikler Önizleme ile sağlanır: Sayfaları sıralamanız ve açılan çok sayfalı belgeler arasında veya açılmış bir e-posta mesajına ekleme gibi diğer uygulamalara tek veya çok sayfaları sürükleyip bırakmanız gerekir. Aksi takdirde yalnızca profesyonel PDF düzenleme yazılımında bulunan bazı özellikler Önizleme ile sağlanır: Tek sayfaları çok sayfalı belgelerden (örneğin PDF dosyaları) dışarı çıkarmak mümkündür.
PDF ve TIFF belgelerine ayrıca açıklamalar eklenebilir ve anahtar kelimelerle birlikte verilebilir ve daha sonra otomatik olarak macOS'un sistem genelindeki Spotlight arama motorunu kullanarak dizine eklenir.
Metinleri aranabilir yapmak için, Optik karakter tanıma PDF belgesi oluşturma -özellikle taranmış fiziksel dokümanlardan metinleri aranabilir kılmak için Önizleme ile kullanılamaz, ancak belge görüntüsünü elde etmek için kullanılan bazen tarayıcı veya hepsi bir arada yazıcıda genellikle bunu yapmak için bazı üretici yazılımı bulunur.
Önizleme, macOS'ta uygulanan Core Image işleme teknolojisi ve şekil çıkarma, renk çıkarma, kırpma ve döndürme araçları gibi diğer özellikleri kullanarak temel resim düzeltme araçları sunar. Önizleme doğrudan macOS tarafından desteklenen görüntü tarayıcılarına erişebilir ve tarayıcıdan görüntüleri içe aktarabilir. Önizleme resim formatları arasında dönüşebilir; BMP, JP2, JPEG, PDF, PICT, PNG, SGI, TGA ve TIFF'e dışa aktarabilir. MacOS'un yazdırma motorunu (CUPS'e dayanarak) kullanarak bir Postscript dosyasına, bir PDF-X dosyasına "yazdırılan" veya doğrudan taranan fotoğraflar gibi dosyaları iPhoto'ya kaydetmek de mümkündür.
Mac OS X Lion ile başlayarak, Önizleme, Farklı Kaydet iletişim kutusundaki Biçim açılır menüsünü yaygın olarak kullanılan türlerle sınırlar. Biçim açılır menüsünü tıklatırken Seçenek tuşunu basılı tutarak tam biçim listesine erişmek mümkündür. (GIF, ICNS, JPEG, JPEG-2000, Microsoft BMP, Microsoft Simgesi, OpenEXR, PDF, Photoshop, PNG, SGI, TGA, TIFF).
İş jeti
İş jeti, özel jet ya da yaygın olmayan kullanımıyla bizjet iş insanı gruplarını taşıyan jetlerdir. İş jetleri sivil kullanımda olduğu gibi askeri amaçlarla da kullanılabilir.
Tarihsel Arka plan
Daha eskiden kullanılan terimiyle hava taksisi, piston motorlu küçük turboprop uçaklarla gerçekleştirilirdi. Zira daha hızlı, daha güvenli, daha esnek hava şartlarında görev gerçekleştirebilme kabiliyeti, daha geniş kabin ve daha gelişmiş aviyonik sistemlere sahip olması sebebiyle iş jetleri bu uçaklara alternatif olarak geliştirilmiştir.
Neredeyse bütün iş jetleri iki ya da üç motora sahiptir. Lockheed Jetstar gibi ilk nesil iş jetleri gibi dört motorlu istisnalar da bulunmaktadır. Dört motorlu iş jetleri tarihe karışmıştır ve Dassault Aviation'un hala ürettiği Falcon haricinde; iki motordan daha fazla motor kullanan iş jeti kalmamıştır. Hafif jet ya da kişisel jet olarak geçen tek motorlu bazı tasarımlar da bulunmaktadır.
Bazen ticari uçakların lüks iş jetlerine dönüştürüldüğü de olmuştur; ama genelde ya ünlüler ya da spor kulüpleri gibi geniş grupları taşımak için böyle bir dönüştürme işlemine başvurulmuştur.
Çok hafif iş jetleri olarak anılan mevcut iş jetlerinden çok daha ucuz bir iş jeti kategorisi de mevcuttur. Buna verilebilecek en iyi örnek Cessna'nın geliştirdiği altı koltuklu (ikisi mürettebat olmak üzere), çift motorlu Mustang modelidir. 2.55 milyon Amerikan doları tutarındaki bu uçak 2006 sonunda hizmete girmiştir. Bazı küçük üreticiler Eclipse 500 gibi daha ucuz iş jetleri (1.5 milyon Amerikan doları civarında) üretmeyi planlamaktadır.
Konstantinopolis Kuşatması (1260)
Konstantinopolis Kuşatması 1260'ta parçalanmış Bizans İmparatorluğu'nun en büyük kalıntısı olan İznik İmparatorluğu'nun Konstantinopolis'i Latin İmparatorluğu'ndan geri alma ve şehri yeniden canlanan bir Bizans İmparatorluğunun siyasi, kültürel ve manevi başkenti olarak yeniden kurma girişimiydi.
İş jeti
Tarihsel Arka plan
Şu an ağırlıklı olarak Amerikan firmaları tarafından üretilmiş 11000 adet iş jeti Dünya filolarında yerini almıştır. Pazar liderliğini ABD'den sonra Avrupa izlemektedir. Fakat Asya ve Avrupa üreticileri ABD'de de artan etkinlikle beraber pazarda daha büyük paya sahip olmaya başlamışlardır.
Konstantinopolis Kuşatması (1260)
Arka plan
Böylece, III. İoannis hükümdarlığında İznik İmparatorluğu'nun Avrupa'ya müdahale etme yolu açıldı. İoannis, Bulgarlar ile ittifak halinde, 1234 yılında Trakya'da bir ilk tutunma noktasını elde etti. Bulgarlarla birlikte 1235-6'da başarısız bir şehir kuşatması yaptı. Bundan sonra, İznik hükümdarı amacını değiştirdi ve Avrupa'daki topraklarını genişletmeye başladı. İoannis döneminde İznikler Trakya ve Makedonya'nın çoğunu Epir ve Bulgaristan'dan ele geçirerek bölgenin en güçlü devleti haline geldi.
Toprakları Konstantinopolis ve onu hemen çevreleyen bölgeye indirgenmiş, doğuda ve batıda İznik tarafından kuşatılmış ve herhangi bir silahlı destek bulacak yeterli paraya sahip olmayan Latin İmparatorluğu, İoannis'in ölümü sırasında ele geçirilmeye hazır görünüyordu. Papalık bile, teolojik konular ile papalığın üstünlüğü sorununda tavizler karşılığında kaçınılmaz olanı kabul etmeye istekli görünüyordu. Oğlu ve halefi II. Theodoros Balkanlar'daki topraklarına yapılan sayısız saldırıya karşı koymak zorunda kaldığı için Latin İmparatorluğu İoannis'in ölümüyle kısa bir nefes aldı. II. Theodoros'un ölümünden kısa bir süre sonra, hırslı VIII. Mihail ilk başta görünüşte bebek IV. İoannis'in  koruyucusu olarak tahta çıktı. Bu noktada, Epir, Achaea Prensliği ve Sicilya Krallığı'ndan oluşan İznik'in düşmanlarından oluşan bir koalisyon kuruldu. Ancak ittifak 1259 yazında Pelagonya Muharebesi'nde ezici bir darbe aldı. Baş düşmanları Pelagonya'dan sonra ya esaret altında ya da geçici sürgünde ölürken, Mihail dikkatini Konstantinopolis'e çevirmekte artık özgürdü.
Kuşatma
VIII. Mihail, Lampsakos'taki kış mevsiminden sonra Ocak 1260'ta ordusuyla Çanakkale Boğazı'nı geçerek Konstantinopolis'e yöneldi. Bizans tarihçilerinin sonraki olaylarla ilgili açıklamaları birbirlerinden oldukça farklıdır.
Georgios Akropolitis'in anlatımına göre, imparator, şehir surlarına bitişik bir evi olan ve İznik birliklerine kapı açmaya söz veren belirli bir Latin asil "Asel" (çeşitli şekillerde Ansel de Toucy veya Ansel de Cahieu ile özdeşleştirilmiştir) ihanet vaatlerine güveniyordu. Sonuç olarak, sefer kuvveti şehre ciddi bir saldırı yapmak yeterince büyük değildi. Mihail, Asel'in ihanetini beklerken, adamlarını Galata'da kamp kurmaya götürdü, görünüşte Haliç'in kuzey kıyısındaki Galata kalesine saldırmaya hazırlandı. Ancak Asel harekete geçmedi ve anahtarlarının şehrin hükümdarı tarafından alındığını iddia etti. Akropolitis daha sonra Mihail'in bir yıllık ateşkes elde ettiğini ve kuşatmayı terk ettiğini söyler.
İki anlatımdaki farklılık, modern bilim adamları tarafından, Akropolitis'in VIII. Mihail'in başarısızlıklarını en aza indirme eğilimine atfedilir. Her ikisi de Galata'ya karşı bir teşebbüste yer alan iki anlatı, açıkça aynı olaya gönderme yapıyor ve Asel'in konusu, gerçekten de Akropolitis tarafından gereksiz yere öne çıkarılan kuşatmanın gerçek bir bölümünü yansıtıyor olabilir.
Neticesi
Ağustos 1260'ta VIII. Mihail ve II. Baudouin arasında bir yıl süreyle (Ağustos 1261'e kadar) bir ateşkes imzalandı. Kuşatma başarısız olsa da VIII. Mihail, başka bir deneme için planlar yapmaya koyuldu. Mart 1261'de, ticaret hakları karşılığında savaş filosuna erişim sağlayan Ceneviz Cumhuriyeti ile Nymphaeum Antlaşması'nı müzakere etti. Antlaşma aynı zamanda iki devlet arasında Ceneviz'in ana düşmanı ve Latin İmparatorluğu'nun en büyük destekçisi olan Venedik Cumhuriyeti'ne karşı bir savunma paktı işlevi gördü. Ancak, 25 Temmuz 1261'de Mihail'in hazırlıklarının gereksiz hale gelmesi durumunda, Aleksios Strategopulos komutasında şehrin çevresini gözlemlemek için gönderilen bir ileri kuvvet, karanlık bir örtü altında şehre girmeyi ve Latinlerden geri almayı başardı.
1985 NBA Playoffları
1985 NBA Playoffları 1984-85 NBA sezonu bitiminde başlamıştır. Boston Celtics 63 galibiyet 19 yenilgi, Los Angeles Lakers 62 galibiyet 20 yenilgi almıştır. Sezonun en iyi iki ekibi ezeli final serisinde geçen seneden sonra tekrar karşılaşmışlardır. Lakers, geçen sene finallerde kaybettiği şampiyonluğu bu sefer Celtics'in elinden almayı bilmiştir. Kareem Abdul-Jabbar finallerin en değerli oyuncusu seçilmiştir.
Batı Konferansı
İlk tur
(1) Los Angeles Lakers - (8) Phoenix Suns: ''Lakers seriyi kazandı 3-0
(2) Denver Nuggets - (7) San Antonio Spurs: Nuggets seriyi kazandı 3-2
(3) Houston Rockets - (6) Utah Jazz: Jazz seriyi kazandı 3-2
(4) Dallas Mavericks - (5) Portland Trail Blazers: Trail Blazers seriyi kazandı 3-1
Konferans Yarıfinalleri
(1) Los Angeles Lakers - (5) Portland Trail Blazers: Lakers seriyi kazandı 4-1
Konferans finalleri
(1) Los Angeles Lakers - (2) Denver Nuggets: Lakers seriyi kazandı 4-1
Doğu Konferansı
İlk tur
(1) Boston Celtics (8) Cleveland Cavaliers: Celtics seriyi kazandı 3-1
(2) Milwaukee Bucks - (7) Chicago Bulls: Bucks seriyi kazandı 3-1
(3) Philadelphia 76ers - (6) Washington Bullets: 76ers seriyi kazandı 3-1
(4) Detroit Pistons - (5) New Jersey Nets: Pistons seriyi kazandı 3-0
Conference Semifinals
(1) Boston Celtics - (4) Detroit Pistons: Celtics seriyi kazandı 4-2
(2) Milwaukee Bucks - (3) Philadelphia 76ers: 76ers seriyi kazandı 4-0
Conference Finals
(1) Boston Celtics - (3) Philadelphia 76ers: Celtics seriyi kazandı 4-1
NBA finalleri
(1) Boston Celtics - (1) Los Angeles Lakers: Lakers NBA şampiyonu oldu 4-2
Konstantinopolis Kuşatması (1391)
Öncesi
V. İoannis'in ölümünün ardından Bursa'da rehin olarak bulunan oğlu Manuil'in Konstantinopolis'e giderek II. Manuil sanıyla taç giymesi kendisinden izin alınmaması dolayısıyla Osmanlı Padişahı I. Bayezid'in tepkisini çekmiş; Bayezid ödenen vergilerin artırılmasını, başkentte Türkler için bir mahalle oluşturularak cami inşa edilmesini ve şehirdeki Türklerin davalarına kadıların bakmasını talep etmiştir. Manuil'in bu talepleri reddetmesinin ardından Çandarlı Ali Paşa kumandasındaki Osmanlı ordusu şehir önlerine gelerek kuşatmaya girişmiştir.
Kuşatma
Manuil, kuşatmanın yedinci ayında iken şehrin iaşe sorunları nedeniyle Osmanlı taleplerini kabul etmek zorunda kalmış, Osmanlılar da Macar ordusunun Osmanlı topraklarına girmesi nedeniyle kuşatmayı sürdürmeme kararı almıştır. Kuşatma kaldırılmasına karşın şehir surlarının dışındaki araziler ele geçirilmiş, şehir dışında bir garnizon bırakılarak ablukaya devam edilmiş ve şehre giriş çıkışlar kontrol altında tutulmuştur.
Koçkar Ata
Koçkar Ata (Köşkar Ata - Khodzha - Koçkari -Koçkir - İ - Baba), Ahmet Yesevi'nin bir dervişidir. Hoca Ahmet Yesevi'den almış olduğu ilim ışığı ile etrafındaki Oymaklara ve etrafındaki diğer Oğuz boyuna mensup halka örnek olmuş, onları irşat ederek halkına yol göstermiştir. Asırdaşı tüm Horasan erenleri gibi.
Halkın inancına göre Koçkar Ata, Teke Türkmenleri'nden olup yaşadığı devirde batırlığıyla ün salmıştır. Onun devrinde insanlar koçlarını dövüştürürlermiş ve onun koçu da her yarışta birinci olduğu için Koçkar Ata adıyla anılır olmuş. Asıl adı ise bilinmemektedir. Koçkar Ata'nın ölümünden sonra ayrılığına dayanamayan koçu da onun mezarı üstünde ölmüştür. Bundan ötürü Koçkar Ata'nın mezarının üzerine koç heykeli taşı dikilmiştir. Bu mezar taşının ayrı bir özelliği ise üzerine Arap alfabesiyle "ya Allah, ya Muhammed, ya Ali" yazılmış olmasıdır Koçgiri Aşireti Koçkar Ata'ın Soyundandır.
Türk dünyasından Koçkar Ata'nın adını taşıyan birkaç yöre isimleri:
Shangxiajiu Yaya Caddesi
Shangxiajiu Yaya Caddesi t, veya basitçe Shangxiajiu Liwan Bölgesi, Guangzhou, Guangdong, Çin'de ticari bir yaya caddesidir. Guangzhou'daki ilk iş caddesidir ve Eylül 1995'te açılmıştır.
Konum
Eski Xiguan kasabasındadır, Shangjiu Lu'dan ve Xiajiu Lu  doğuda Dishifu Lu'ya  batıda ve Baohua Lu'yu  ve Wenchang Lu , yaklaşık  uzunluğunda 300'den fazla mağaza ile uzanır.
Shangxiajiu, Avrupa ve Çin stillerinin özelliklerini taşıyan Tong Lau ve çay evlerine dayanan eşsiz ve tarihi mimariden oluşmuştur. Guangzhou Giysi Mağazası, Herring Ayakkabı ve Şapka Mağazası ve Dalu Saat Mağazası gibi bir grup eski ünlü mağazası vardır. Ayrıca Guangzhou Restaurant, Taotaoju Restaurant, Wenchang Chicken ve Taotao Ginger and Onion Chicken gibi bazı tanınmış restoranlara sahiptir.
Konstantinopolis Kuşatması (1376)
Konstantinopolis Kuşatması, 1376 yılında IV. Andronikos'un Osmanlı ve Ceneviz desteğiyle Konstantinopolis'e karşı gerçekleştirdiği muhasara.
1373 ve 1379 yılları arasındaki Bizans İç Savaşı sırasında tahtta hak iddia eden IV. Andronikos ve V. İoannis arasındaki çekişmede Ceneviz ve Venedik de kendi çıkarları doğrultusunda taraf olmuşlar; Andronikos Ceneviz tarafından, İoannis ise Venedik tarafından desteklenmiştir. Ceneviz, mevcut imparator İoannis'i tahttan indirerek yerine Andronikos'u geçirmeyi plânlamış, Osmanlı'nın da desteğiyle kuşatılan Konstantinopolis 12 Ağustos 1376 tarihinde 32 günlük kuşatmanın sonucunda düşmüş ve taht el değiştirmiştir.
4WS
İlk 4ws sistemi 1905 yılında Lotil marka traktörde uygulanmıştır. Honda 1987 yılında mekanik kumandalısını, Mazda ise 1988 yılında elektronik kumandalısını piyasaya çıkarmıştır.
Arka tekerlerin dönüş açıları ve hangi yöne döneceği uygulamaya göre farklılıklar göstermektedir, traktör gibi araçlarda sadece ön tekerlerin ters yönüne dönme işlevi bulunabilirken, yol araçlarında düşük hızda ön tekerlerin ters yönüne, yüksek hız ve virajlarda ön tekerlerle aynı yöne dönme işlevi, hatta viraj girişinde ön tekerlerle ters, viraj içinde aynı yöne yönelme gibi işlevler bulunabilir. Ön tekerlerin ters yönünde dönme işlevi dönüş çapını küçültüp yüksek hızda aracın önünü viraj içine yönlendirmeye yardımcı olurken yüksek hızda çok daha yaygın olan aynı yöne dönme işlevi genel olarak aracın stabilitesini artırmaya yardımcı olur.
Sistem birkaç farklı türde bulunabilmekle birlikte yol araçlarında genel olarak ikiye ayrılmaktadır; aktif veya pasif. Nissan GTR34 gibi bazı araçlar ise bunun bir "melezini" kullanır. Aradaki farkı görmenin en kolay yolu araç dururken arka tekerleklerin dönüp dönmediğini incelemektir. Aktif sistemlerde araç dururken de (örneğin lifte alındığında) arka tekerlekler dönebilirken pasif sistemlerde bu durum gözlemlenmez.
Aktif dört tekerden yönlendirme
Aktif dört tekerden yönlendirme sisteminde dört teker de sürücünün direksiyonu çevirmesine bağlı olarak döner. Bu sistemde arka tekerlerin dönmesi için aracın hareket etmesine gerek yoktur; arka aksa eklenmiş düzenekler yardımıyla döndürülür. Arka tekerler genel olarak ön tekerler kadar dönmezler, kullanılan sisteme göre ön tekerlerin açısının belli bir oranında veya tamamen bilgisayar kontrollü olarak, kontrol bilgisayarının karar verdiği oranda ve yönde dönerler.
Uygulanan araçlar
Sistemin opsiyonel veya standart olarak çeşitli model yıllarında uygulandığı bazı araçlar şunlardır:
Pasif dört tekerden yönlendirme (Arka aks yönlendirmesi)
Aktif dört tekerden yönlendirmeye göre çok daha yaygın olan bu sistemde arka aksın geometrisi ve burçların yapısı arka tekerlerin belli koşullarda belli miktarda açı almasını sağlayacak şekilde tasarlanmıştır. Bu sistemde düşük hızda manevra kolaylığı sağlamak gibi bir işlev bulunmaz. Direksiyona değil, aracın gövde hareketlerine göre arka akstaki burçlar sıkışıp gevşeyerek arka aks geometrisinin belli oranda değişmesini ve böylece tekerlerin yönlenmesini sağlar. Nissan GTR34 gibi bazı araçlarda ise hidrolik pistonlar ile bu sıkışıp gevşeme miktarları ayarlanır. Arka aks yönlendirmesinde teker açıları genel olarak aktif sistemler kadar yüksek olmaz.
Bu sistem yukarıda sayılan araçların opsiyonel aktif yönlendirme bulunmayan modellerinde de gözlemlenebilir.
Kara film
Kara film (Fransızca: film noir), öncelikle, kahramanlarını çürümüş ve itici algılanabilecek bir dünyanın içine yerleştiren Hollywood suç filmlerini tanımlamak için kullanılan bir sinema terimidir. Hollywood'un klasik kara film dönemi, 1940'ların başından 1950'lerin sonuna kadar uzanır. Bu dönemin az ışıklı, siyah beyaz çekilmiş kara filmleri, Alman Dışavurumcu sinemasından etkilenmiştir. Diğer taraftan ilk örnek teşkil eden hikâyeler ve klasik kara filmlere yönelik tutum, Büyük Bunalım döneminde Amerika Birleşik Devletleri'nde ortaya çıkan suç filmlerinden doğmuştur.
Kara - Nedir bu?
"Kara film akımını düşsel, tuhaf, erotik, karışık ve zalim olarak nitelendirerek işi basite alıyor olabiliriz…" Bu, Fransız eleştirmenler Raymond Borde ve Etienne Chaumeton'un 1955 yılında yazdıkları "Panorama du film noir americain 1941-1953" (Amerikan Kara Filminin Panoraması) kitabında giriştikleri, kara film akımını ilk tanımlama çabasıdır ve konu üzerine yapılan sonraki birçok çalışmada temel olmuştur. Araştırmacılar her kara filmin bu beş özelliği eşit miktarda içermediğini -kimisinin daha düşsel, kimisinin özellikle acımasız olabileceğini- göstermek için çaba sarf etmiştir. Kara film için yapılan tanımların çokluğundan da anlaşıldığı üzere 50 yılda ortaya konulabilmiş net ve kısa bir tanım yoktur. Fransız eleştirmenlerin uyarısı işe yaramıştır: kökleri, sonuçları ve doğası itibarıyla bambaşka olan bu alana dair yapılacak genellemeler yetersiz kalacak ve basite indirgemeyle sonuçlanacaktır.
Kara filmler, gangster ve polis filmlerinden toplumsal filmlere kadar uzanan bir dizi türü kapsar ve Hollywood'un ana akımını oluşturan basit filmlerden abartılı olanlara kadar çeşitli görsel yaklaşımlar benimser. Pek çok eleştirmen, kara filmi başlı başına bir tür olarak ele alırken, aksini savunanlar da vardır. Genellikle kentsel dekorla ilişkilendirilmekle birlikte pek çok klasik kara film, küçük kasabalarda, banliyöde, kırsal bölgede ya da yolda geçer; bu nedenle Western filmlerinde olduğu gibi dekor, türü tanımlamak için yeterli olmaz. Aynı şekilde, özel dedektif ve femme fatale tiplemeleri, genellikle kara filmle ilişkilendirilen film karakterleridir ama kara filmlerin çoğunluğunda ikisine de rastlanmaz. Dolayısıyla tür tespiti için gangster filmlerinde olduğu gibi karakter temelli bir yaklaşımda da bulunulamaz. Kara filmlerde doğaüstü (bkz: korku filmi), spekülatif (bkz: bilimkurgu filmi) ya da müzikal motifler de yoktur. Benzer bir durum screwball komedisi denilen filmler için de söz konusudur. Bu filmler eleştirmenler tarafından bir tür olarak kabul edilir ama temel bir kriterleri yoktur. Daha çok filmlerdeki genel düzen ve tümünde görülmeyen bazı temel ilkelerin varlığıyla tanımlanırlar.
Bununla birlikte kara filmin kendine haslığı yüzünden bu alanın uzmanları, örneğin sinema tarihçisi Thomas Schatz, kara filmin bir tür değil de bir üslup olduğunu vurgular. Kara film çalışmalarında uzmanlaşmış ve kitapları Amerika'da en çok basılan eleştirmen olan Alain Silver bir döneme ve bir görüngüye atıfta bulunur; kara filmin diğer belirgin türlerin sahip olduğu tutarlı bir dizi görsel ve tematik kodu olduğunu dahi iddia eder. Diğer eleştirmenler kara film terimini bir "atmosfer", bir "hareket", bir "seri" anlamında ya da o dönemde çekilmiş birkaç filme işaret etmek için kullanırlar.
Kara filmin tarih öncesi
Kara filmin kökeni yalnızca sinemada değil diğer sanatsal ortamlarda da bulunmaktadır. Klasik üslupla bağlantısı olan düşük aydınlatma düzeni, Maniyerist ve Barok dönem sanatçılarının 15. ve 16. yy.larda geliştirdiği resimde gölgelendirme (chiaroscuro) ve keskin kontrastlar kullanma (tenebrizm) geleneğiyle ilişkilidir. Kara film estetiği, 1910’ların ve 1920’lerin tiyatro, fotoğraf, resim, heykel ve mimarisiyle yakın ilişki içinde bulunan Alman Dışavurumculuğu’ndan derin biçimde etkilenmiştir.
Hollywood film sanayisinin patlama yaşaması ve daha sonra Nazi iktidarının Dışavurumcu harekete dahil olan ya da onlarla çalışan pek çok sinemacıyı göç etmeye zorlaması, kara film yolunda pek çok fırsat kapısı açmıştır. En ünlü klasik kara filmlerin bazılarına imza atan Fritz Lang, Robert Siodmak ve Michael Curtiz gibi yönetmenler dramatik ışık teknikleri ve psikolojik olarak etkileyici mizansenlerle katkıda bulunmuştur. Lang’ın 1931 yılında çektiği başyapıtı M, dönemin kara film karakteristiği barındıran başlıca suç filmlerinden biridir. Kara film tipinde bir olay örgüsüne sahiptir, kahramanı ve takipçileri suçludur. M aynı zamanda klasik dönemin pek çok Amerikan kara filminde rol alacak olan Peter Lorre'nin başarılı oyunculuğuyla da dikkat çekmiştir.
1931 yılına gelindiğinde, yılda altı film çeken Curtiz beş yıldır Hollywood'daydı. Onun Sing Sing'te 20.000 Yıl (20,000 Years in Sing Sing, 1932) ve Özel Dedektif 62 (Private Detective 62, 1933) filmleri kara film olarak sınıflandırılabilecek erken dönem Hollywood sesli filmlerindendir. Dışavurumcu eğilim taşıyan ve özellikle özgür bir üsluba sahip filmler arasında, Universal Stüdyolarının Drakula (1931), Mumya (1932) (ilkinin sinematografı olan Berlin'de eğitim görmüş Karl Freund ikincisinin yönetmenliğini yapmıştır) ve yönetmenliğini Edgar G. Ulmer'in yaptığı Kara Kedi (The Black Cat, 1934) gibi filmler vardır.
Terra sigillata
Terra sigillata, seramik literatürüne geçmiş ve kendisine özgü teknik özellikleri olan astar. Latince kökenli bir adlandırmadır ve ilk olarak Roma döneminde üretilmiş mühür bezemeli olan ve sinterlendikten sonra parlak kırmızı astar ile kaplanmış kaplar için kullanılmıştır. Çok fazla derin olmayan kasa, güveç ve sahan gibi kapların iç yüzeyleri mühürle bezenmiş ve bunlara terra sigillata adı verilmiştir. Tarihi Geç Bronz Çağı Girit sanatına kadar uzanmaktadır. Ege ve Akdeniz kültürü için önemli bir unsurdur. Antik Roma döneminde mühürlü kaplara terra sigillata adı verilmiştir. Astarın bu dönemdeki şekli parlak ve oldukça canlı gözüken kırmızı bir yapıdadır. Üretilmeye başlandığı ilk bölge Arretium'dur. Yayılma alanı ise Mısır'dan İngiltere ve Hindistan'a kadar uzanmaktadır.
Kara film
Kara filmin tarih öncesi
Klasik kara film, romantik, kaderci yaklaşımıyla ve lanetlenmiş kahramanları kutsamasıyla bilinen 1930'ların Fransız şiirsel gerçekçiliğinden de önemli oranda etkilenmiştir. Kara filme etki eden bir diğer akım da belgeselimsi havasıyla 1940'ların İtalyan Yeni Gerçekçiliğidir. Warner Bros draması Ben Bir Prangalı Hapishane Kaçağıyım (I Am a Fugitive from a Chain Gang, 1932) bu duyarlılıkları taşıyan bir filmdir. Klasik kara film dönemine ait Çıplak Şehir (The Naked City, 1948) (yön: Jules Dassin), ve Sokaklarda Panik (Panik in the Streets, 1950) (yön: Elia Kazan) gibi filmler set dışında yapılan çekimler ve profesyonel olmayan oyuncularla Yeni Gerçekçi yaklaşıma eğilim göstermiştir. Artık kara film olarak sayılan birkaç film de, sıradan kahramanlar kullanmaya başlayarak yeni gerçekçiliğe kapı aralamıştır. Bunun en ünlü örneği yine Viyana'da doğan ve Berlin'de eğitim gören Amerikalı yönetmen Billy Wilder'ın Kayıp Haftasonu adlı filmidir (The Lost Weekend, 1945). (Sırası gelmişken belirtmek gerekir; yeni gerçekçilik etkilenimlerine dair ilk örneklerden birisi Siodmak ve Wilder'ın beraber yazdığı ve Siodmak ile Ulmer'in yönettiği Menschen am Sonntag adlı filmdir).
Bir kara film olmasa da, Orson Welles'in yönettiği 1941 yapımı Yurttaş Kane'deki (Citizen Kane) Sternbergyen görsel karışıklık ve dış ses anlatımıyla ilerleyen karmaşık yapı birçok kara filmde kullanılmıştır.
"Cinayetin Basit Sanatı"
Kara filmi etkileyen başlıca edebi eserler Amerikan dedektif ve suç kurgularının hard boiled adı verilen ekolüdür. Dashiell Hammett (ilk romanı Kızıl Hasat, 1929) ve James M. Cain (ilk romanı Postacı Kapıyı İki Kere Çalar, 1934) gibi yazarlar ekole öncülük etmiş, Black Mask gibi dergiler yaygınlık kazanmasını sağlamıştır. Malta Şahini (The Maltese Falcon, 1941), Cam Anahtar (The Glass Key, 1942) gibi klasik kara filmler, Hammett'in romanlarından uyarlanmıştır; Cain'in romanı Çifte Tazminat (Double Indemnity, 1944), Mildred Pierce (1945), Postacı Kapıyı İki Kere Çalar (1946) ve Sevginin Sevimli Taklidi adlı öyküden uyarlanan Az Kırmızı (Slightly Scarlet, 1956) filmlerine temel oluşturmuştur. Klasik dönemden on yıl önce Hammett'in bir hikâyesi, Rouben Mamoulian'ın yönettiği, Sternberg'le düzenli olarak çalışan Lee Garmes'ın süpervizörlüğünü yaptığı Kent Sokakları (City Streets, 1931) adlı gangster melodramına kaynaklık etmiştir. Pek çok kara film karakteristiğini hem üslup hem de öykü bazında barındıran Kent Sokakları, Lang'ın M'sinden bir ay önce gösterime girdiği için, ilk büyük kara film olma iddiasını taşır.
Raymond Chandler 1939 yılında yazdığı Büyük Uyku (The Big Sleep) adlı eseriyle kısa sürede hard boiled ekolünün en ünlü yazarı haline gelmiştir. Chandler yalnızca romanlarıyla büyük kara filmlere kaynaklık etmekle kalmamış –örneğin Cinayet, Tatlım (Murder, My Sweet, 1944; Uğurlar Olsun, Aşkım adlı eserinden uyarlamadır), Büyük Uyku, (The Big Sleep, 1946) ve Göldeki Kadın (Lady in the Shadow, 1947) – kendisi de Çifte Tazminat, Mavi Dalya (The Blue Dahlia, 1946) ve Trendeki Yabancılar (Strangers on a Train, 1951) filmlerinin senaryolarını yazarak önemli bir senarist haline gelmiştir. Chandler da, Hammett gibi romanlarının merkezine özel dedektif olan kahramanını yerleştirirken, Cain daha az kahramanvari roman kişileri yaratmıştır ve cinayetin çözümünden ziyade psikolojik ifade üzerinde yoğunlaşmıştır. Cain'in yaklaşımı hard boiled türünün kara roman olarak adlandırılan alttürüne yerleştirilir. 1940'larda, bu öykülerin en doğurgan ve başarılı yazarlarından biri Cornell Woolrich olmuştur (takma ad olarak kimi zaman George Hopley ya da William Irish isimlerini de kullanmıştır). Başka hiçbir yazarın basılmış eserleri, klasik dönem kara filmine temel oluşturmak konusunda Woolrich'inkiler kadar verimli olmamıştır. 13 eseri filme çevrilmiştir (Kara Melek (Black Angel, 1946), Şafağa Kadar (Deadline at Dawn, 1946), ve Gecede Korku (Fear in the Night, 1947) vb.).
Sıklıkla gözden kaçırılan ama kara filme kaynaklık eden çok önemli bir isim daha vardır: William R. Burnett. İlk romanı Küçük Sezar 1929 yılında yayımlanmıştır. 1931 yılında Warner Bros'un dikkatini çekmiş, sonraki yıl Burnett'tan Yaralı Yüz filmini senaryolaştırması istenmiştir ve yine aynı yıl öykülerinden biri, Şehrin Canavarı (Beast of the City) adıyla sinemaya uyarlanmıştır. Bu filmler çok erken çekilmiş olmalarına rağmen, kimi eleştirmenler onları kara film olarak niteler. Burnett'ın karakteristik anlatımcı tutumu, hard boiled yazarları ve onların kara filmci ortakları arasında bir yere denk düşer – roman kişileri hep kahramanvari, gangstervaridir. Klasik dönem boyunca Burnett'ın hem öyküleri hem senaryoları, şimdi geniş kitleler tarafından kara film olarak bilinen yedi filme temel oluşturmuştur: Yüksek Zirve (High Sierra, 1941), Bu Silah Kiralıktır (This Gun for Hire, 1942) ve Asfalt Orman (The Asphalt Jungle, 1950).
Klasik dönem
1940'lar ve 50'ler genellikle Amerikan kara filminin "klasik dönemi" olarak bilinir. Üçüncü Kattaki Yabancı (Stranger on the Third Floor, 1940), ilk "gerçek" kara film olarak kabul edilmektedir. Şehir Sokakları ve Fritz Lang tarafından yönetilen Hiddet (Fury, 1936), Hayata Bir Kez Geliyorsun (You Only Live Once, 1937) gibi diğer II. Dünya Savaşı suç melodramları bazı eleştirmenler tarafından mükemmel kara filmler olarak kabul edilirken, çoğunluk bunları "ilk-noir" ya da benzeri terimlerle kategorize eder. Pek çok eleştirmen, klasik kara film döneminin iki on yılı (40'lar ve 50'ler) arasında dikkate değer bir fark olduğunu söyler. Hikâyenin başkahramanın gözünden anlatılması tekniğinin kayboluşundan başka ne gibi bir farklılık olduğu konusunda ortak görüş yoktur, ancak 1950'lerin kara filmlerinin daha "aşırı" (extreme) olduğu konusunda ortaklaşılır.
Orson Welles'in Habisin Dokunuşu (Touch of Evil, 1958) filmi klasik dönemin son filmi olarak kabul edilir. Bazı akademisyenler kara filmin aslında sona ermediğini, ama üslubunun Hollywood'un önderliğinde değişik yönlere doğru gelişen yapım şartlarıyla güncellenip, şekil değiştirdiğini söylerler –bu bakımdan, kara film geleneğinde olan ama daha sonra çekilen filmler, klasik kara filmin devam eden bir parçası olarak görülür. Bununla birlikte eleştirmenlerin çoğu klasik dönemden sonra yapılan filmlerin hakiki kara filmlerden başka bir şey olduğu görüşündedir. Onlara göre gerçek kara film, geçici ve sınırlı bir coğrafyaya aittir; bu nedenle klasikleri taklit etmeye çalışan sonraki filmler onlardan ayrılır çünkü yaratıcıları artık kara film diye bir üslubun farkındadır. Yukarıda da bahsedildiği üzere, kara filmin klasik döneminde bu kavram henüz oluşmuş değildir.
Klasik dönem filmlerinin çoğu büyük yıldızların oynadığı düşük bütçeli filmlerdir (B-film) ve yazarları, yönetmenleri, sinematografları ve ekip elemanları kimi zaman Hollywood'un kara listesinde olan (Komünist Parti sempatizanı olmalarından şüphelenilen) kişiler olmuştur. Kendilerini tipik büyük film kısıtlamalarına sokmamışlardır. Amerikan film piyasasının sınırlamalarını belirleyen yapım kodunun, hiçbir film karakterinin cinayetten çıkar sağlamaması gerektiği yönünde bir kural getirmesine karşın özellikle B tipi kara filmde bu, çok zaman yapılmıştır. Tematik olarak kara filmler sıklıkla, sorgulanabilir erdemlere sahip bir kadını hikâyenin merkezine alır ve bu ayırıcı özelliklerden biridir. Bu damardan giden dikkate değer bir film Billy Wilder'ın yönettiği, Barbara Stanwyck'in Phyllis Dietrichson (Sternberg'in yönettiği filmlerde sıra dışı bir kariyer yakalayan Marlene Dietrich'e atıf yapılmıştır) rolüyle unutulmaz bir femme fatale oynadığı Çifte Tazminat adlı filmdir. Tamamen A sınıfı bir yapım olan filmin ticari başarısı ve aldığı yedi Oscar ödülü onu olasılıkla en etkileyici erken dönem kara filmlerden biri yapmış, daha sonra kötü kız filmleri olarak bilinecek pek çok filme öncülük etmiştir.
Geleneksel A sınıfı filmlerin, dramatik olmakla birlikte, olumlu, güven tazeleyici bir mesaj aktarmak, saklı bir kamera ve montaj tekniği kullanmak, yumuşak ışıkla aydınlatılmış sahneler ve ihtişamlı dekorlar kullanmak gibi kuralları vardır. Kara film yapımcıları bunu altüst ederek; güvensizlik, kinizm ve absürdlük hissi veren kasvetli, sofistike dramalar yaratmışlardır, genellikle dekor kullanmaksızın şehirde çekim yapmışlar ya da bütçe dostu bir minimalizmi benimsemişler, çarpıcı bir dışavurumcu ışık kullanımına başvurarak rahatsız edici kamera açıları ve karmaşık geri dönüşler kullanmışlardır. Kara film üslubu yavaş yavaş Hollywood'un ana akımını da etkilemiştir.
Klasik dönemin önemli Amerikan kara filmleri
(Yönetmenleriyle ve dikkate değer kara film oyuncularıyla birlikte) Böyle özel bir alanda dikkate değer filmlerin uygun bir listesini yapmanın tamamen nesnel bir yolu yoktur. 1940'lardan alınan 20 ve 1950'lerden alınan 15 film, okuru kara film konusunda bunaltmadan, aşağı yukarı yuvarlak bir rakam elde etmemize ve tüm klasik kara filmlerden bahsetmemize olanak tanır.
Aslına bakılırsa böyle bir listeye hangi filmlerin alınması gerektiği konusunda anlaşacak iki eleştirmen bulmak imkânsızdır. Bu nedenle "dikkate değer" bulunan filmlerin seçilmesinde IMDb.com'un oylama sisteminin sonuçları kullanılmıştır. İlk (Üçüncü Kattaki Yabancı) ve son (Habisin Dokunuşu) kara filmler bu listeye girmeye zaten tarihsel olarak hak kazanıyorlar. İkisinin dışındaki filmler için, 20'lik listede en az 2000 oy, 15'lik listede de en az 1000 oy üzerinden yapılan değerlendirmede 10 üzerinden en az 7,1 alanlar listeye girdiler.