cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Morgue Sokağı Cinayetleri
Öyküde C. Auguste Dupin, Paris'te iki kadının vahşice öldürüldüğü cinayetin sırrını çözer. Olay sırasında birçok tanık şüpheliyi duymuştur ancak hangi dili konuştuğunu anlayamamıştır. Ayrıca cinayet mahallinde Dupin, insana ait olmayan kıllar bulur. İlk gerçek dedektiflik öyküsü olarak değerlendirilen bu öyküde Dupin karakteri, Sherlock Holmes ve Hercule Poirot gibi sonraki birçok hayalî dedektifin kullanacağı edebi araçları ilk defa kullanır. Poe'nun zeki dedektif karakteri sonraki birçok karakter için örnek olmuştur. Ayrıca, anlatıcı rolündeki yakın arkadaş, öykünün sonunda önce varılan sonucun açıklanması ardından bu sonuca nasıl varıldığının anlatılması gibi unsurlar, sonraki dedektiflik öykülerinde de kullanılmıştır. Dupin karakteri Poe'nun daha sonraki Marie Rogêt'nin Sırrı ve Çalınan Mektup öykülerinde de yer alır.
Özet
Öykü, Paris'teki hayalî bir sokak olan Rue Morgue'da yaşayan Madame L'Espanaye ve kızının kafa karıştırıcı biçimde öldürülmelerini anlatır. Gazete haberlerine göre annenin boynu neredeyse tamamen kesilmiş ve başı gövdesine ufak bir deri parçasıyla bağlı kalmıştır. Kız ise önce boğulmuş, ardından şöminenin baca boşluğuna sıkıştırılmıştır. Cinayet, dördüncü katta bulunan, dışarıdan girişin mümkün olmadığı ve içeriden kilitlenmiş bir odada gerçekleşmiştir. Cinayeti duyan komşuların ifadeleri birbiriyle çelişir çünkü her biri katilin farklı bir dilde konuştuğunu söylemektedir. Katilin konuşmaları belirsizdir ve tanıklar aslında hangi dil olduğunu net olarak anlamadıklarını itiraf ederler.
Paris'in yerlisi C. Auguste Dupin ile arkadaşı olan ismi belirsiz anlatıcı, gazete haberlerini ilgiyle takip ederler. Toplumdan uzak yaşayan ve ziyaretçi kabul etmeyen bu iki arkadaş, eski dostlarıyla ilişkiyi kesmiş, sokağa ise yalnız geceleri çıkmaya başlamıştır. Anlatıcı bu durumu "sadece kendi içimizde yaşıyorduk" sözleriyle anlatır. Cinayete ilişkin olarak, hakkında delil olmamasına rağmen Adolphe Le Bon isimli bir adamın tutuklanmasıyla olaya ilgisi artan Dupin, polise yardım etmeyi teklif eder.
Şahitlerin, katilin hangi dili konuştuğu hakkında uzlaşamaması üzerine Dupin, duyulanın insan sesi olmadığına karar verir. Cinayet mahallinde bulduğu sıra dışı kılların insana ait olmadığı sonucuna varır. Gazeteye ilan vererek bir "Ourang-Outang" kaybeden olup olmadığını sorar. İlan üzerine Dupin'in evine gelen bir denizci kayıp orangutanının bulunması için ödül teklif eder. Dupin denizciye Rue Morgue'da işlenen cinayetler hakkında neler bildiğini sorar. Denizci, Borneo'da bir orangutan edindiğini, ancak hayvanın denizcinin usturasını çalarak kaçtığını, takip ettiği hayvanın bir yıldırımsavar direğine tırmanarak Rue Morgue'daki dairenin penceresinden içeri girdiğini itiraf eder.
Odaya giren orangutanın denizciden gördüğü biçimde tıraş etmeye çalıştığı Madame L'Espanaye şaşkınlıktan kendisini savunamamıştır. Ortaya çıkan kanlı durum karşısında heyecana kapılan hayvan genç kızın boğazını öldürünceye kadar sıkmış, ardından suçluluk duygusuyla cesedi saklamak için bacanın içine sıkıştırmıştır. Cinayeti duyunca paniğe kapılıp kaçan denizci, orangutanın da ortadan kaybolmasına sebep olmuştur. Dupin'in olayı bu şekilde aydınlatması üzerine bölge komiserinin tepkisi herkesin kendi işine bakması gerektiğini söylemek olur.
Temalar ve analiz
Arkadaşı Dr. Joseph Snodgrass'a yazdığı bir mektupta Poe öykü hakkında, "öykünün teması, bir cinayeti ortaya çıkarma konusundaki hüner" demiştir. Dupin profesyonel bir dedektif değildir, Rue Morgue'daki cinayetleri araştırmaya kendini eğlendirmek için karar verir. Ayrıca, gerçeği ortaya çıkarmayı ve yanlış yere suçlanan adamı kurtarmayı ister. Bu işten para kazanmayı düşünmediği gibi orangutanın sahibinin hayvanın bulunması için sunduğu ödülü de reddeder. Gerçeğin ortaya çıkmasıyla suç ortadan kalkar çünkü ne orangutan ne de sahibi bu olayda suçlu bulunabilir. Sonraki dedektiflik öykülerinde olsa, tutuklanan şüpheli M. Le Bon ilgiyi başka yöne çekmek için öne sürülen bir unsur olarak kullanılırdı, ancak Poe öyküde bunu yapmamıştır.
Dupin'in metodu, okumanın ve yazılı iletişimin önemini vurgular. Gazetelerdeki haberler Dupin'in merakını uyandırır; "Cuvier" isimli birinin - muhtemelen Fransız zoolojist Georges Cuvier - yazdıklarını okuyarak orangutanlar hakkında bilgi edinir. Bu metot okuyucuyu da kapsar çünkü okuyucu ipuçlarını kendi okuyarak öyküyü takip eder. Poe aynı zamanda sözlü iletişimin de önemini vurgular. Örneğin Dupin denizciye cinayetler hakkında ne bildiğini sorduğu an, denizci birden kendisi de ölüyormuş gibi davranmaya başlar: "Denizcinin yüzü boğuluyormuşçasına kıpkırmızı kesilmişti... bir an sonra tekrar sandalyesine çöktü. Zangır zangır titriyordu. Yüzü sanki ölümün ta kendisiydi."
Poe'nun Morgue Sokağı Cinayetleri ' ni yazdığı dönemde, şehirlerin gelişmesinin bir sonucu olarak suç olgusu insanların zihninde ön planda yer almaya başlıyordu. Londra'da ilk profesyonel polis gücü kurulmuştu; ABD şehirlerinde ise gazetelerde cinayet ve mahkeme haberleri çoğaldıkça, polis gücü kurmanın bilimsel yöntemleri tartışılmaya başlıyordu. Poe Morgue Sokağı Cinayetleri ' nde, daha sonra Kalabalıkların Adamı gibi birçok öyküsünde kullanacağı bir şehir teması kuruyordu.
Edebî değeri ve tepkiler
Poe'nun biyografi yazarı Jeffrey Meyers öykünün önemini "dünya edebiyat tarihini değiştirdi" sözleriyle anlatır. Sıklıkla ilk dedektiflik öyküsü olarak anılan Morgue Sokağı Cinayetleri ' nin kahramanı Dupin, Arthur Conan Doyle'un Sherlock Holmes'ü ve Agatha Christie'nin Hercule Poirot'su gibi birçok hayalî dedektif için prototip olmuştur. Bu öykü türü, genel gizem öykülerinden farklıdır çünkü sırrı çözmeye yönelik analiz sürecine odaklanır. Poe'nun dedektiflik öykülerinin ortaya çıkmasındaki rolü, Mystery Writers of America tarafından her yıl verilen Edgar Ödülü'yle anılır.
Öykü, gizem edebiyatının temel özellikleri olacak birçok unsurun da ortaya çıkmasını sağladı: Tuhaf davranışları olan fakat oldukça zeki dedektif, beceriksiz polisler, yakın bir akadaşın birici şahıs anlatımı. Poe ayrıca polisi, dedektifin zıddı olarak ve sevimsiz biçimde betimledi. Bunun yanı sıra, dedektifin önce vardığı sonucu açıkladığı, ardından bu sonuca nasıl vardığını ayrıntılarıyla anlattığı anlatım tekniği de ilk defa bu öyküde kullanıldı. Öykü ayrıca, polisiye edebiyatın ilk kilitli oda gizemidir.
İlham
Poe'nun Morgue Sokağı Cinayetleri ' ni yazdığı dönemde, çeşitli problemleri çözen benzer karakterlerin yer aldığı başka öyküler de mevcuttu ancak dedektif sözcüğü henüz kullanılmıyordu. E.T.A. Hoffmann'ın 1819 tarihli Das Fräulein von Scuderi öyküsündeki Mademoiselle de Scuderi, 18. yüzyılda yaşayan bir çeşit Miss Marple'dı ve bir kuyumcu cinayetinin baş zanlısının masum olduğunu kanıtlıyordu. Bu öykü bazı kaynaklarda ilk dedektif öyküsü olarak geçer. Voltaire'in 1748 tarihli Zadig eserinde de ana karakter benzer analiz teknikleri uygular. Poe bu öyküde, analitik incelemeleri ele aldığı Maelzel'in Satranç Oyuncusu ve Bir Haftada Üç Pazar gibi önceki öykülerini de geliştirmiş olabilir.
Poe öykünün dönüm noktasını oluştururken büyük ihtimalle, Philadelphia'daki Masonic Hall'da Haziran 1839'da sergilenen orangutanın halkta yarattığı etkiden ilham aldı. Baş karakterin adının ilham kaynağı ise muhtemelen, Burton's Gentleman's Magazine ' de 1828 yılında yayımlanan "Unpublished passages in the Life of Vidocq, the French Minister of Police (Fransız Polis Bakanı Vidocq'un Hayatının Yayımlanmamış Bölümleri)" başlıklı bir dizi öyküde adı geçen "Dupin" karakteriydi. Analitik düşünen bir adamın bir cinayeti ortaya çıkarttığı bu öyküyü Poe büyük ihtimalle okumuştu ancak iki öykünün konuları birbirine çok az benzemektedir. Öte yandan her iki öyküdeki maktullerin boğazları, kafaları neredeyse kopacak kadar derin kesilmiştir. Ayrıca Morgue Sokağı Cinayetleri ' nde Dupin, Vidocq'tan "iyi bir tahminci" sözleriyle bahseder.
Morgue Sokağı Cinayetleri ve yazarı, öykü ilk yayımlandığında önemli bir yeniliğin ortaya çıkmasını sağladıkları için övgü topladılar. The Pennsylvania Inquirer gazetesindeki bir yazıda Poe'dan, "öykü Bay Poe'nun dahi bir adam olduğunu kanıtlıyor... kimsede görmediğimiz yaratıcı bir gücü ve yeteneği var" cümleleriyle bahsedildi. Poe ise, Philip Pendleton Cooke'a yazdığı mektupta, bunun büyük bir başarı olmadığını söylüyordu:
Çağdaş okurlar ise, Poe'nun yerleşmiş bir anlatım geleneğini ihlal etmesini olumsuz karşılayabilirler: Okuyucu, öyküyü okudukça sonunu tahmin edebilir olmalıdır. Bu öykünün sonundaki dönüm noktası ise, Poe açısından "kötü kaderdir" çünkü birçok okuyucu mantık çerçevesinde bir orangutanı şüpheli listesine koymayacaktır.
Yayımlanma geçmişi
Poe'nun öyküye verdiği ilk başlık Murders in the Rue Trianon (Trianon Sokağı Cinayetleri) ' du, ancak yazar daha sonra öyküyü ölümle daha ilişkili göstermek için başlığı değiştirdi. Morgue Sokağı Cinayetleri ilk defa Graham's Magazine ' in Nisan 1841 sayısında, Poe dergide editör olarak çalışırken yayımlandı. Yazarın öykü için aldığı 56 dolarlık ödeme nispeten yüksekti, çünkü örneğin Kuzgun için yapılan ödeme 9 dolardı. 1843'te Poe, öykülerini içeren bir dizi kitapçık yayımlamaya karar verdi ancak sadece ilk kitapçık yayımlanabildi. Bu kitapçıkta Morgue Sokağı Cinayetleri, bir hiciv öyküsü olan Bitmiş Adam ile birlikte yer aldı. Kitapçığın fiyatı on iki buçuk sentti. Öykünün bu versiyonunda, ilk yayımlanan hâline göre 52 değişiklik yapılmıştı. Öykü daha sonra Wiley & Putnam tarafından yayımlanan Poe öyküleri derlemesi olan ve basitçe Tales (Öyküler) başlığıyla basılan kitapta da yer aldı. Bu derlemedeki öykülerin seçimine Poe müdahil olmadı.
Öykünün Graham's Magazine ' deki ilk baskıya kaynak olan el yazısı kopyası çöpe atılmıştı. Dergideki stajyerlerden biri olan J. M. Johnston bu el yazmasını alıp saklaması için babasına verdi. Bir müzik kutusu içinde saklanan mektup, bulunduğu evdeki üç yangından zarar görmedi ve sonunda yayımcı George William Childs'a kadar ulaştı. Childs 1891'de el yazmasını, geçmişini anlatan bir mektupla birlikte Drexel Üniversitesi'ne gönderdi.
Morgue Sokağı Cinayetleri Poe'nun Fransızcaya çevrilen ilk eserlerinden biriydi. Öykü 11-13 Haziran 1846 tarihleri arasında Paris gazetesi olan La Quotidienne ' de Un meurtre sans exemple dans les Fastes de la Justice başlığıyla yayımlandı. Bu basımda Poe'nun adı yazılmadı ve öyküdeki çeşitli isimler, örneğin Rue Morgue ve Dupin ("Bernier") değiştirildi. 12 Ekim 1846'da yine Poe'ya atıf yapılmamış bir çeviri, Une Sanglante Enigme başlığıyla Le Commerce ' de basıldı. Le Commerce ' ün editörüne, öyküyü La Quotidienne ' den alıntıladığı gerekçesiyle dava açıldı. Bu dava sayesinde Poe'nun adı Fransa'da bilinirlik kazandı.
Türkiye'deki baskıları
Edgar Allan Poe'nun eseri Türkiye'de ilk kez 1937 yılında Umumi Kütüphane Yayınları tarafından M. Sait'in çevirisiyle ve Morg Sokağında İki Taraflı Cinayet adıyla çıktı. 1954 yılında Varlık Yayınları kitabı bir kez daha yayımladı. Çevirisini Memet Fuat'ın yaptığı bu yeni baskının adı da değişmiş ve Morgue Sokağı Cinayeti olmuştu. Bugüne kadar bu ikinci ismiyle çeşitli yayınevleri tarafından dört kez daha yayımlandı. Bunlar sırasıyla 1998 ve 2002'de Adam Yayınları, yine 2002'de Timaş Yayınları ve 2008'de Notos Yayınları'dır. Bu baskılardan sadece Timaş Yayınları'nınkinin çevirisini İpek E. Menekşe yapmış, diğerlerinde Memet Fuat'ın eski çevirisini kullanılmıştır.
Uyarlamalar
Morgue Sokağı Cinayetleri birçok defa sinema ve televizyon filmi olarak uyarlandı. Öykünün ilk tam zamanlı film uyarlaması Universal Pictures tarafından 1932'de Murders in the Rue Morgue adıyla yapıldı. Robert Florey'nin yönettiği filmde Bela Lugosi, Leon Ames, Sidney Fox ve Arlene Francis rol aldı. Phantom of the Rue Morgue isimli bir başka uyarlama 1954'te Warner Brothers yapımı olarak çekildi. Roy Del Ruth'un yönettiği filmde başrollerde Karl Malden ve Patricia Medina oynadı. Gordon Hessler'in yönettiği 1971 yapımı Murders in the Rue Morgue ise özgün öyküden oldukça farklıydı. Jeannot Szwarc'ın yönettiği, George C. Scott, Rebecca De Mornay, Ian McShane ve Val Kilmer'ın oynadığı aynı başlıklı bir TV filmi ise 1986'da televizyonda yayımlandı.
Temrenli, Çaldıran
Temrenli, Van ilinin Çaldıran ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Van iline 145 km, Çaldıran ilçesine 28 km uzaklıktadır.
Sovyetler Birliği'nin cumhuriyetleri listesi
Sovyetler Birliği cumhuriyetleri, 1977 Sovyet Anayasası'nın 17. maddesinde tanımlanmış ve diğer Sovyet Sosyalist devletlere birleştirilmiş özerk devletlerdir.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne, ABD'ye ve diğer birçok batı ülkesine göre Sovyetler Birliği döneminde Baltık Devletleri'nın durumu işgal olarak tanımlanmaktadır.
1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması ile birlikte Sovyet Cumhuriyetleri bağımsızlıklarını ilan etmişlerdir.
Ginseng
Ginseng, Panax cinsinden bitkilerin köküne verilen ad. Panax quinquefolius (Amerikan ginsengi), Panax ginseng (Kore ginsengi) gibi türleri vardır. Ginsengin bitki bilimindeki adı olan Panax, Yunanca "tam iyileşme" anlamına gelen "panacea" sözcüğünden türetilmiştir.
Roppongi Hills
Roppongi Hills (六本木ヒルズ), Japonya'nın başkenti Tokyo'da yer alan bir kentsel dönüşüm projesidir. Kompleks 25 Nisan 2003 tarihinde açılmış olup Minato'nun Roppongi semtinde yer almaktadır.
Ginseng
Büyük kazık köklü, çok yıllık otsu bir bitkidir. 6-8 yaşındaki bitkilerin köklerinin çapı 10 santimetreyi bulmakta olup, beyaz veya kırmızı renklidir. Bitkinin yaşlı, etli ve çatallı kökleri, ilaç olarak kullanıldığından, Çin, Japonya, Kore gibi Uzakdoğu ülkelerinde yabani olarak bulunmasının yanı sıra, kültürü (yetiştirilmesi) de yapılmaktadır.
Piyasa şartlarında Sibirya ginsengi olarak adlandırılan Eleuterococcus senticocus, bitki bilimi açısından ginseng değildir.
Roppongi Hills
Kompleks, bina kralı Minoru Mori tarafından inşa edilmiş olup bünyesinde ofis alanı, daire, mağazalar, restoranlar, kafeler, sinemalar, kafeler, sinemalar, müze, otel, büyük bir televizyon stüdyosu, açık amfitiyatro ve birkaç park bulunmaktadır. Kompleksin ana binası ise 54 katlı Mori Tower'dir.
Ginseng
Etimoloji
İngilizce ve Türkçedeki ginseng kelimesi, Çince rénshēn (kısaca: 人参; geleneksel: 人蔘) kelimesinden kökenini alır. Rén "insan" (adam) ve shēn bir tür "ot" anlamındadır; bu şekilde insan ayağına benzeyen çatallı kazık köküne atıf yapılmıştır. "İnsan otu" anlamındadır. İngilizce ve Türkçe söylenişi Kanton Çincesinde jên shên (Jyutping: jan4sam1) ve Hokkien söylenişinde "jîn-sim" olarak yapılan güney Çince söylenişinden gelmektedir.
Botanik/cins adı Panax ise "her şey-iyileştirme" anlamında yunanca bir kelimedir kısaca "her şeyi iyileştiren" demektir. "Panacea" kelimesi ile aynı kökeni taşır; çünkü Linnaeus bu adı koyarken Çin tıbbında bu bitkinin kas gevşetici olarak da kullanıldığının farkındaydı ve bu sebeple bu cinse bu ad konulmuştur
Panax ginseng, yanında pek çok bitki ginseng kökü olarak bilinip karıştırılmaktadır. En bilinen örnekler Xiyangshen, olarak bilinen Panax Ginsengin yakın akrabası ve neredeyse aynı etkilere sahip Amerikan Ginsengi 西洋参 olarak da bilinen Panax quinquefolius dur; bunun yanında Japon ginsengi 东洋参 (Panax japonicus), veliaht prens ginsengi 太子參 (Pseudostellaria heterophylla), ve Sibirya ginsengi 刺五加 Eleutherococcus senticosustur. Hepsinin adı ginseng olsa da bu bitkilerin her biri farklı fonksiyonel yararlara sahiptir. Gerçek ginseng Panax cinsine mensuptur.
Geleneksel kullanım
Hem Amerikan ginsengi (Panax quinquefolius) hem Asya ginsengi (Panax ginseng) kökleri adaptojen, afrodizyak, besleyici uyarıcı, tip II diyabet tedavisinde ve erkeklerde cinsel iktidarsızlıkta ağızdan alınarak kullanılmaktadır. Kökler çoğunlukla kuru formda bütün veya dilimlenmiş olarak kullanılmaktadır. Ginseng yaprakları, pahalı olmasa da kimi zaman kök gibi kullanılmakta ve çoğu halde kurutulmuş form halinde satılmaktadır. Yapraklarından çay yapılmaktadır.
Ginseng içeriği enerji içeceklerinde ve çoğunlukla "çay" varyetesi olarak klinik dozajın altında kullanılmakla tıbbi etkileri ölçülememiştir. Yine bir kısım kozmetik ürünlerinde kullanılmaktadır ancak bu ürünlerde ginseng kullanımının klinik tıbbi bir etkisi tespit edilmemiştir.
Yan etkileri
Sports Nutrition FAQ adlı UMass Amherst tarafından basılan esere göre, P. ginseng'in en çok bilinen yan etkisi uykusuzluk, uyuma zorluğudur. Ancak bazı kaynaklar bunun aksi yönde hiçbir uykusuzluk sorununa ginsengin neden olmadığını belirtmektedir. Diğer yan etkiler ise bulantı, ishal, baş ağrısı, epistaxis (burun kanaması), hipertansiyon, düşük tansiyon ve mastalji (meme ağrısı)nı içerir. Ginseng antidepresanlarla birlikte karıştırılarak kullanılırsa, kullanılan depresyon hastalarında mani başlangıcına neden olabilir.
Ginseng'in alternatifleri
Ginsenge alternatif olan çeşitli benzer adaptojen etkilere sahip bitkiler de bulunmaktadır. Bu bitkilerin ginsenge yanında tercih edilmesinin bir diğer sebebi de ucuzluklarıdır. Ancak her ne kadar insanlarla ginseng diye anılsalar da tamamen ginsengden farklı bitkilerdir. Ayrıca ginsenoit adlı maddeye çoğunda rastlanmaz, sadece Gynostemma pentaphyllum aslı bitkide kısmen ginsenge benzer ginsenoitler bulunur ancak ginseng kadar ginsenoitlerinin tek başına etkisi tespit edilememiştir.Bu ürünlerin her birinin farklı bir kullanım alanları olup, kullanmadan evvel yararlanılacak alan tespit edilip ona göre bu bitkiler seçilmelidir.
Bazı aşağıda verilen ginseng diye ifade edilen türlerinde adaptojen etkisi bulunmaktadır. Bu türlerden Panax notoginseng ginseng ailesindendir ancak adaptojen etkisi yoktur.:
NGC 803
NGC 803, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Sunak takımyıldızı yönünde bulunur. Sc tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Yunusefendi, Gölyaka
Yunusefendi, Düzce ilinin Gölyaka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Düzce il merkezine 32 km, Gölyaka ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Toprakseven, Çaldıran
Toprakseven, Van ilinin Çaldıran ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Van iline 136 km, Çaldıran ilçesine 19 km uzaklıktadır.
The Walking Dead (2. sezon)
AMC dizisi The Walking Dead'in ikinci sezonudur ve toplam 13 bölümden oluşmaktadır. İlk gösterimi 16 Ekim 2011'de AMC'de yapıldı. Dizi, Robert Kirkman, Tony Moore ve Charlie Adlard'ın aynı adlı çizgi roman dizisinden uyarlandı. Dizinin bu sezonunda Robert Kirkman ve Glen Mazzara ile birlikte yönetici yapımcı olarak çalışacak olan Frank Darabont tarafından televizyon için geliştirildi.
Elena Espinosa
María Elena Espinosa Mangana (d. 21 Mart 1960, Ourense) İspanyol sosyalist siyasetçi. Eski çevre bakanı.
The Walking Dead (2. sezon)
Konusu
İkinci sezon, Grimes ve hayatta kalanların aylaklar yüzünden Atlanta'dan ayrılıp Fort Benning'e gitme kararıyla başlar. Yolculuk sırasında Interstate 75'teki araç trafiğiyle karşılaşırlar. Grup birkaç aracı yağmalar, bu sırada aylaklar gelir ve saklanırlar. Ancak biri Sophia'yı fark edince, Sophia ormana kaçar. Geri kalan grup, kayıp kızı aramakla birlikte, kendi aralarındaki sorunlarla da uğraşırlar. Arama esnasında bir geyikle karşılaşırlar, Carl geyiğe yaklaşmak isterken vurulur.
Elena Espinosa
Santiago de Compostela Üniversitesi'nde İktisadi ve Ticari Bilimler alanında lisans yapmıştır. 1983-1984 yıllarında Ulusal Sağlık Enstitüsü'nde çalışmıştır. 1985'te İspanyol Sosyalist İşçi Partisi'ne (PSOE) kaydolmuştur. 1988-1996 yıllarında Vigo Liman başkanlığı görevinde bulunmuştur. 1996-1998 yıllarında Galiçe Teknik Tıp Enstitüsü'nde görev almıştır. 1998-2002 yıllarında özel bir gemi yapımı şirketinde mali müdür olarak görev üstlenmiştir. 2004-2008 yıllarında tarım bakanlığı, 2008-2010 yıllarında ise çevre bakanlığı görevinde bulunmuştur. 2011 yılında kısa bir dönem mecliste çalışma ve göç komisyonu başkanlığı yapmıştır.
The Walking Dead (2. sezon)
Ana karakterler
The second season features eight major roles receiving star billing, all returning from the first season; seven were listed as main cast members in the first season, while the last is promoted from recurring status. Andrew Lincoln, Rick Grimes'ı canlandırmaktadır. Rick, King County, Georgia'dan eski bir şerif yardımcısı, Lori Grimes'ın kocası ve Carl Grimes'ın babasıdır. Jon Bernthal, Shane Walsh'ı canlandırmaktadır. Shane, Rick'in en yakın arkadaşı ve eski bir polis memurudur. Sarah Wayne Callies, Lori Grimes'ı canlandırmaktadır. Lori, Rick'in karısı ve Carl'ın annesidir. Laurie Holden, Andrea'yı canlandırmaktadır. Andrea, eski bir sivil haklar avukatıdır ve kız kardeşi Amy, ilk sezonda ölmüştür. Jeffrey DeMunn, Dale Horvath'ı canlandırmaktadır. Dale, karavanıyla birlikte gezi düzenledikleri grubun eski bir üyesidir. Steven Yeun, Glenn Rhee'yi canlandırmaktadır. Glenn, eski bir pizza dağıtıcısıdır ve grubun ayrılmaz bir üyesidir. Chandler Riggs, Carl Grimes'ı canlandırmaktadır. Carl, Rick ve  Lori'nin küçük oğludur. Norman Reedus, Daryl Dixon'ı canlandırmaktadır. Daryl, grubun avcısı ve uzman izcisidir. Daryl, ilk sezonda yinelenen karakter olarak yer alırken, daha sonra ana kadroya yükselmiştir.
Elena Espinosa
Görevleri
Meclis
The Walking Dead (2. sezon)
Yinelenen karakterler
İkinci sezonda birkaç yinelenen karakter vardır. İlk sezondan üç karakter geldi. Carol Peletier rolünde Melissa McBride; eski bir aile içi şiddet mağduru olup kocası Ed'in ölümünden sonra güçlenmiştir. Sophia Peletier rolünde Madison Lintz; Carol'ın küçük kızıdır. Theodore "T-Dog" Douglas rolünde Robert "IronE" Singleton; grubun bir üyesidir.
Elena Espinosa
Görevleri
Hükûmet
The Walking Dead (2. sezon)
Yinelenen karakterler
Yeni yinelenen karakterler arasında, Scott Wilson'ın oynadığı çiftlik sahibi Hershel Greene, Lauren Cohan'in oynadığı, Hershel'ın en büyük kızı Maggie Greene, Pruitt Taylor Vince tarafından canlandırılan, Hershel'ın çiftlik ustası Otis, Jane McNeill tarafından canlandırılan, Otis'in kız arkadaşı Patricia, Michael Zegen'ın canlandırdığı Randall isimli genç, Emily Kinney'nin oynadığı, Hershel'ın küçük kızı Beth Greene ve James Allen McCune'un canlandırdığı Beth'in erkek arkadaşı Jimmy bulunmaktadır.
Geçitköy, Akyaka
Geçitköy, Kars ilinin Akyaka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1889'dan beri aynı adı taşımaktadır.
Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’un 1/58. Maddesi gereğince Arpaçay ilçesinden ayrılarak Kars'ın yeni kurulan ilçesi olan Akyaka'ya bağlanmıştır.
Coğrafya
Köy, Kars il merkezine 49 km, Akyaka ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Slashdot etkisi
Slashdot etkisi, büyük ziyaretçi kitlesine sahip web sitelerinden, küçük ölçekli sitelere bağlantı verildiği zaman, küçük sitelerin trafiğinde büyük bir artış olması ve buna bağlı olarak sitelerin geçici olarak yavaşlaması veya kullanılamaz duruma gelmesi olarak tanımlanmaktadır. Düşük trafiğe sahip web siteleri, rutin olarak ulaştıkları ziyaretçi sayısına göre barındırma hizmeti kullandıklarından, zamansız ve ani olarak yükselen ziyaretçi trafiği dolayısıyla hizmet vermekte zorlanmakta, zaman zaman kullanılamaz hale gelmektedir.
Twitter, Digg, Reddit gibi dünya çapında ziyaretçi kitlesine sahip web siteleri, bu etkiye sahip sitelere örnek olarak verilebilir.
NATO'nun Korişa'da Arnavutları bombalaması
13-14 Mayıs 1999 gecesi Kosova'nın güneyindeki Korişa köyüne sekiz misket bombası NATO savaş uçakları tarafından atıldı.
NATO, Korişa köyünün bir çiftliğindeki 87 Kosovalı Arnavutun ölümü, 78'inin de yaralanmasıyla sonuçlanan saldırının sorumluluğunu üstlendi, ancak Korişa köyünün "meşru bir askeri hedef" olduğunu bildirdi. Hayatta kalan Arnavutlar ise Yugoslav askerlerinin Arnavut sivilleri canlı kalkan olarak kullandığını, bu yüzden NATO tarafından bombalandıklarını söyledi.
Foued Kadir
Foued Kadir (Arapça ‏فؤاد قادير‎ d. 5 Aralık 1983, Martigues) Fransa doğumlu Cezayirli futbolcudur. Martigues forması giymektedir.
Millî takım kariyeri
Fransa'da düzenlenen Cezayir 23 yaş altı millî futbol takımının antrenman kampına çağrıldı. Cezayir millî futbol takımının 2010 FIFA Dünya Kupası için düzenlenen ön kadrosunda yer aldı. 28 Mayıs 2010 tarihinde, Cezayir'in İrlanda millî futbol takımına karşı oynadığı dostluk maçında, ilk kez millî formayı giydi.
Ali Cağaloğlu
Mehmet Alisami Cağaloğlu (8 Mart 1930, İstanbul - 23 Haziran 2011, İstanbul), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
Hayatı
İstanbul'un Cağaloğlu semtine adını veren Yusuf Sinan Paşa'nın torunu olan sanatçı, Adapazarı Halkevi tiyatro kolunun, Adapazarı'nda yerel tiyatronun ilk kurucularındandır. Tiyatro, sinema ve televizyonda çeşitli rollerde yer almıştır.
81 yaşındaki tiyatrocu, karaciğer ve kalp yetmezliği nedeniyle tedavi görüyordu. Kendisinden haber alınamayınca çilingir yardımıyla Cağaloğlu'nun Kanlıca'daki evine girildi ve yatağında ölü bulundu.
Cağaloğlu, Sevgili Dayım, Batsın Bu Dünya, Gurbetçiler, İki Aile gibi yapımlarda rol almıştı. Mezarı Kanlıca, Beykoz'daki Kanlıca Mezarlığı'ndadır.
LG Quantum
Donanım
Quantum, 480 x 800 piksel çözünürlüğe sahip 3.5 "TFT kapasitif dokunmatik ekrana sahiptir. Quantum, Qualcomm QSD8250 1 GHz Scorpion (Snapdragon) ile güçlendirilmiş ve 512 MB RAM'e ve 512 MB ROM'a sahip. Quantum'da 16 GB'lık bellek yerleşiktir, ancak genişletilebilir bellek yoktur (ör. SD kartı). Cihaz, AT & T'nin 3G şebekesinde çalışır. İnternet bağlantısı için başka bir araç olarak Wi-Fi da sunmaktadır. Telefon dahili Bluetooth 2.1 ve MicroUSB'yi cihaza bilgisayara veya duvar şarj cihazına bağlamak için kullanılabilen bir MicroUSB yuvası ile birlikte verilir. Quantum, 1500mAh'lik bir pil ile birlikte verilir; arka kapağı çıkararak kullanıcı tarafından değiştirilebilir. Ortalama konuşma ve bekleme süresi sırasıyla 7 ve 350 saattir.
Quantum, kayar kapılı bir QWERTY klavyesi olan birkaç Windows Phone aygıtlar'dan biridir. Kaydırma ve işlev ("fn") tuşları kendi ayrı düğmeleri olduğu için bu klavye benzersizdir. Bunlar klavyenin yanında, anahtar olarak entegre değildir. Klavye özellikle büyüktür, bu da daha büyük elleri olan kişilerin kullanmasını kolaylaştırır. Fiziksel klavyeli diğer Windows Phone'lar Dell Venue Pro ve HTC 7 Pro'dur. Quantum ayrıca, diğer Windows Phonelarda görülen kapasitif düğmelerden ziyade, fiziksel bir Başlat düğmesi olan tek Windows Telefonlarından biridir.
Yazılım
Quantum modelinin ilk sistemi Windows phone 7 sürümüdür. Zune yazılım ile güncellenir. Daha sonra Windows Phone 7.5 ve Windows Phone 7.8 güncellemesi yapıldı. Optimus UI arayüzü kullanır. Resmi olmasa da model Windows Phone 8 yükseltmesi alabilir. Yeni özelleklere Windows Phone Store uygulama mağazası ve OneDrive (SkyDrive) bulut depolaması dahildir.
Cemile Buhayrad
Cemile Buhayrad (, d. 1935), Cezayirli kadın direnişçi ve halk kahramanı.
Cemile Bouhired orta-sınıf bir ailenin çocuğu olarak yetişti. Çocukluk ve gençlik yıllarında Cezayir, Fransa işgali altında bulunmaktaydı.
8 Mayıs 1945'te, Bouhired henüz 10 yaşındayken, Fransa II. Dünya Savaşı'nın sona ermesini fırsat bilerek Setif'de Cezayirlilere karşı büyük bir katliama girişti. Tarihe Sétif ve Guelma katliamı olarak geçen bu kara gün, Cezayir halkının bağımsızlık arzusunu daha da alevlendirdi. Özellikle bu katliamdan sonra çoğunluğu öğrenci kökenli olan Cezayirli gençler Ulusal Kurtuluş Hareketine katılmaya başladılar. Fransanın Cezayir üzerindeki baskısını daha da şiddetlendirdiği bir dönemde Fransız okulunda eğitim görmekte olan Bouhired, eylemci olarak Ulusal Kurtuluş Cephesinin (FLN) öğrenci kollarına katıldı. Daha sonraları örgütün gizli subayı ve FLN lideri Yasef Saadi'nin asistanı olarak görev yaptı.
Nisan 1957'de Fransız askerleriyle girdiği bir çatışma sonucu yaralı olarak ele geçirildi. Çıkarıldığı Fransız mahkemesince terörist olmakla suçlandı ve tartışmalı bir mahkeme sonucunda idam cezasına mahkûm edildi. O dönemde Fransa, Cezayirli direnişçileri ortaçağdan kalma bir yöntem olan giyotin ile idam ediyordu. Bouhired cezaevinde tutuklu kaldığı 5 yıllık süreç içerisinde birçok yandaşının giyotinle infaz edilişine tanıklık etti. Fransız mahkemesinin aldığı idam kararına karşı Bouhired'in avukatı Jacques Vergès (Jak Verjes) dünya çapında büyük bir medya kampanyası başlattı ve bu kampanya sonucu Bouhired ve arkadaşlarının infaz kararını durdurmayı başardı. Bouhired, 1962 yılında serbest bırakıldığında Cezayir'de bir kahraman gibi karşılandı ve Afrika direnişinin simgesi haline geldi.
Bu olaydan sonra Bouhired ile Vergès evlendiler ve Afrika devrimi üzerinde birlikte çalışmaya başladılar. Özgürlük mücadelesinin Afrikadaki simgesi olan Cemile Bouhired'ın hayatı 1958 yılında Mısırlı yönetmen Youssef Chahine (Yusuf Şahin) tarafından "Cezayirli Cemile" adıyla sinemaya uyarlanmıştır. Yine Gillo Pontecorvo imzalı "Cezayirin Mücadelesi" (The Battle of Algiers) adlı filmde Bouhired Ulusal Kurtuluş Cephesinin üç kadın bombacısından biri olarak betimlenmiştir.
Joe Lynn Turner
Joe Lynn Turner (d. 2 Ağustos 1951, New Jersey, ABD), Amerikalı müzisyendir.
Çocukluğundan beri akordeon çalmış, başta Rainbow ve Deep Purple olmak üzere birçok rock grup ve müzisyenine solistlik yapmıştır. Son olarak 2006'da Cem Köksal ile birlikte çalışmıştır. Soundwave 2006'da Cem Köksal ve Şebnem Ferah'la aynı sahneyi paylaşmıştır. Hit Parader'in "Tüm Zamanların En İyi Heavy Metal Vokalistleri" çalışmasında 84. oldu.
Lisede Jimi Hendrix, Free ve Deep Purple gibi sanatçı ve gruplardan birçok şarkı seslendirdi. 1976 yılında Fandango'yla ilk ulusal başarısını yakaladı. Turner'ın yanı sıra The Allman Brothers, The Marshall Tucker Band, The Beach Boys and Billy Joel gibi sanatçıları da barındıran Fandango, Joe Lynn Turner için de bir dönüm noktası niteliğindeydi.
Fandango'dan sonra, Joe Lynn Turner efsanevi grup Deep Purple ve Rainbow'un gitaristi Ritchie Blackmore'dan bir telefon aldı. Bu telefon bir ses sınavıyla sonuçlandı ve Turner grubu kendine öylesine hayran bıraktı ki, Rainbow'a hemen kabul edildi.
Joe Lynn Turner katılmadan önce Rainbow, Amerika'da henüz çok başarlı olamamıştı. Fakat Turner katıldıktan sonra grup Amerika ve Japonya'da büyük başarı elde etti. Rainbow albümleri ve değişik versiyonları, 80'li yıllarda rock radyolarında zirveye ulaşmıştır. Stone Cold, Rainbow'un ilk Top40 hitinden biri olmuştur. Joe Lynn Turner, Rainbow'la üç stüdyo albümü kaydetti: Difficult To Cure, Straight Between The Eyes ve Bent Out Of Shape. Rainbow, 1984'te dağıldı.
Rainbow'un dağılmasından sonra Turner, Roy Thomas Baker tarafından üretilen solo albümünü hazırladı; Rescue You. Bu albümünde aynı zamanda Queen ve The Cars'la çalıştı, birçok şarkısını klavyeci Al Greenwood ile yazdı. İlk single'ı Endlessly radyolarda ve MTV'de büyük ilgi gördü. Daha sonra Pet Banatar ile bir tur gerçekleştirdi ve Blue Deville adlı filmde bir rol aldı.
Müfide Kadri
Müfide Kadri (d. 1890 Çamlıca/İstanbul ö. 1912 İstanbul) Türk ressam, besteci.
Joe Lynn Turner
1987'de Michael Bolton albümü The Hunger da back vokallik yaptı. 1988'de en iyi albümlerinden biri olan Odyssey'i kaydetti. Albüm çıktıktan sonraki kısa tur, Leningrad'da bir konseri kapsadı. 1989'da Trial By Fire'ı çıkarttı.
Müfide Kadri
İlk Türk kadın ressamlardandır. Çeşitli kız okullarında öğretmenlik yapan sanatçı, Osmanlı İmparatorluğu'nun bilinen ilk profesyonel müslüman kadın resim öğretmenidir. Münih’te bir sergide altın madalya kazanarak Osmanlı İmparatorluğu'nun yurt dışındaki bir sergide resmi yer almış ve ödül kazanmış ilk kadın sanatçısı olmuştur (kaynaklarda bu serginin yılı ve adı belirtilmemektedir.)
Resim yapmadığı zamanlarda müzikle uğraşan sanatçı, besteler yapmıştır. Sözleri Selahattin Bey'e ait olan "Tenan-i Şebap" adındaki bestesi müzik alanında en başarılı eseridir.
Joe Lynn Turner
Kendine has bir tarzı olduğu için, birlikte çalıştığı gruplarda fazla kalamamıştır. Bu nedenle de bir grup vokalisti olmaktan ziyade, "joker vokal" olarak anılmıştır.
FIM-92 Stinger
Şu an itibarıyla ABD dışında 29 ülkenin hizmetindedir. 1981 yılında üretimine başlanmıştır. Üreticileri, General Dynamics/Raytheon Corporation. ve lisanslı olarak da Alman EADS'tır.
Müfide Kadri
Hayatı
1890 yılında İstanbul’da dünyaya geldi. Doğumundan hemen sonra annesini, küçük yaşta babasını kaybetti. Şehremaneti mümeyyizlerinden Kadri Bey tarafından evlat edinildi. Müfide’nin annesi Kadri Bey’in eşinin süt kardeşiydi. Çocukları olmayan çiftin Müfide’yi evlat edinmelerinden bir yıl sonra Kadri Bey’in eşi de öldü. İkinci bir evlilik yapan Kadri Bey’in bu evlilikten de çocuğu olmadı ve Müfide, Kadri Bey’in Çamlıca’daki evinde tek çocuk olarak büyüdü. Eve gelen özel hocalardan ders alarak eğitim gördü; hiç okula devam etmedi. Yalnız resim değil; güzel sanatların tümüne karşı yeteneği keşfedildi. On yaşında resme başlayan Müfide Kadri; Osman Hamdi Bey’den özel ders aldı. Güzel Sanatlar Akademisi’nde görev yapan İtalyan sanatçı Salvatore Valeri de kendisine karakalem ve suluboya dersleri verdi. Müzik yeteneği de olan Müfide piyano, keman ve ud gibi enstrümanları çalmayı öğrendi.
FIM-92 Stinger
Füze 1,52 metre boyunda 70 mm çapında 10,1 kg ağırlığındadır, (kanister başlık dahil) 15,2 kg ağırlığındadır. Menzili 1-4,8 kilometredir.
Joe Lynn Turner
Hughes Turner Project
[edit] With TNT Intuition (1989) Realized Fantasies (1992)
FIM-92 Stinger
Operasyonel Geçmiş
Stinger, Sovyet-Afgan Savaşı, Körfez Savaşı ve Afganistan Savaşı da dahil olmak üzere yıllar boyunca bir dizi çatışmada kullanılmıştır. Sovyet-Afgan Savaşı sırasında Stinger, ABD tarafından Afgan isyancılara tedarik edildi ve Sovyetler Birliği'nin Afganistan'dan güçlerini çekme kararında önemli bir rol oynadı. Stinger ayrıca dünyanın dört bir yanındaki çatışmalarda çeşitli diğer ülkeler tarafından da kullanılmıştır.
Joe Lynn Turner
Hughes Turner Project
[edit] With Michael Men Project Made In Moscow (2005)
Müfide Kadri
Hayatı
Hamdi Bey’in teşviki ile bir sergide yer almak üzere Münih’e gönderdiği resimleri ona altın madalya kazandırdı. Bu madalya onu motive etti ve resme dört elle sarıldı. Daha çok portre ve figür alanında eser üretti.
1911 yılında 21 yaşına gelen Müfide Kadri, Beyoğlu’nda o sıralarda İtalyan bir cemiyete ait olan salonların birinde (İstanbul Opera Cemiyeti Salonu) açılan sergide, üç yağlı boya ve bir pastel boya çalışmasını sergilemiştir. Bunun ardından, Kadri’nin tablolarından biri Ressam Valöry tarafından Münih Sergisi’ne gönderilmiştir ve gönderilen bu eser bir madalya kazanmıştır.
Ek olarak, sanatçı portrelerinin yanı sıra natürmort ve peyzaj konularında da çalışmalar yapmıştır. Bunun sonucu olarak, İzmir Resim ve Heykel Müzesi’nde bulunan “Natürmort” adlı çalışmasının akademik bir anlatıma sahip olduğu söylenmektedir. Kadri’nin ilk eserlerinde 19. Yüzyıl Fransız resminden esintiler görülmektedir. Ayrıca, Barbizon ressamlarından ve Corot’dan da esintilere sahip olan resimlerden de yola çıkıp sanatını icra ettiği düşünülmektedir. Bu çalışmalar genel olarak sanatçının resim tekniği ve malzeme kullanmındaki becerileriyle ortaya çıkan eserler olarak görülmektedir. Bunların yanı sıra, Müfide Kadri aynı Mihri Müşfik Hanım gibi Osmanlı Ressamlar Cemiyeti’ne üye olan ve cemiyetin düzenlemiş olduğu sergilere düzenli olarak katılan sanatçılardan birisidir.
Genç yaşta Şimdiki adıyla İstanbul Kız Lisesi olan dönemin Dersaadet İnas İdadisi’nde resim ve müzik öğretmeni olarak çalıştı. Taha Toros’a göre "İlk kadın resim öğretmeni” olan Müfide Kadri, ilk önce Numune Mektepleri’ne sonra da Süleymaniye’deki Nümune-i İnas adlı kız okulunun öğretmenliğine atanmış, İnas Rüşdiyesi ile İnas İdadisi’nde resim, nakış ve musiki öğretmenliği yapmıştır. II. Abdülhamit’in kızı Adile Sultan’a sarayda resim dersleri vermiştir.
Resim yapmadığı zamanlarında beste yapan Müfide Kadri’nin sözleri Selahattin Bey'e ait olan "Tenan-i Şebap" adındaki bestesi, dönemindeki sanat dergilerinde yayınlanmıştır.
Genç sanatçının vereme yakalandığı, boyanın verem hastalığı üzerindeki olumsuz etkilerine aldırmadan resim yaptığı rivayet edilir. Müfide Kadri, yakalandığı hastalıktan kurtulamayarak 1912 yılında İstanbul’da öldü. Cenazesi Karacaahmet Mezarlığı’na defnedildi. Osmanlı Ressamlar Cemiyeti onun mezarını yaptırmış ve mezartaşını bir palet ile süslemiştir. Bu kitabe Tuğrakeş İsmail Hakkı’nın eseridir.
Müfide Kadri’nin kırk kadar eseri, aile ahbapları tarafından sergilenip satılmak üzere Donanma Cemiyeti’ne verildi ve 1912’de sergilenen eserlerden elde edilen gelir cemiyete bağışlandı. Müfide Kadri’nin ölümünden kısa bir süre sonra babası Kadri Bey Hicaz’a gidip Mekke’ye yerleşmiş ve orada ölmüştür; Hicaz’ın İngilizler tarafından işgalinden sonra dönen eşi ise gözlerini kaybederek hayatını sefalet içinde tamamlamıştır
Ressamın İstanbul Resim ve Heykel Müzesi’nde iki eseri bulunur. Biri, 1907 yılında yaptığı “Sahilde Aşk” isimli romantik bir tablodur. Diğeri, sonraları Güzel Sanatlar Akademisinin ilk öğrencilerinden olan tanınmış kadın ressam Güzin Duran’ın 13 yaşındaki portresidir.
Etkileri
Müfide Kadri’nin yaşamı, Halide Edip Adıvar’ın 1913  yılında Tanin gazetesinde yayımlanan Son Eseri adlı romanına esin kaynağı olmuştur. Yazar eseri Müfide Kadri’ye ithaf etmiştir.
Elmer Booth
William Elmer Booth (d. 9 Aralık 1882 - ö. 16 Haziran 1915) Amerikalı tiyatro ve sinema oyuncusudur. Film editörü Margaret Booth'un büyük kardeşidir.
1903-1906 yılları arasında San Francisco Merkez Tiyatro'da çalıştı. 1910-1915 yılları arasında 40 sinema filminde rol aldı. Bunlardan biri ilk gangster filmi kabul edilen D. W. Griffith'in The Musketeers of Pig Alley (1912) adlı filmidir. Daha sonra daha çok gangster ve kötü adam rollerinde oynadı." Booth, 32 yaşında iken Los Angeles'ta geçirdiği bir trafik kazası sonucu öldü.
Esentepe, Koçarlı
Esentepe, Aydın'ın Koçarlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 806 kişiden oluşmaktadır.
Tozluburun, Çorum
Tozluburun, Çorum ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 41 km uzaklıktadır.
Yağıbasan, Çaldıran
Yağıbasan, Van ilinin Çaldıran ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Köy, Van iline 127, Çaldıran ilçesine 10 km mesafededir.
Evsekler, Koçarlı
Evsekler, Aydın'ın Koçarlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 126 kişiden oluşmaktadır.
NGC 804
NGC 804, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Dürbün takımyıldızı yönünde bulunur. S0 tipi bir merceksi galaksidir. Amerikan astronom Lewis A. Swift tarafından 1885 yılında 40,64 cm (16 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Zekeriyaköy, Gölyaka
Zekeriyaköy, Düzce ilinin Gölyaka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Daha önceleri Hacısüleymanbey köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Ağustos 1952'de köy statüsü kazandı.
Coğrafya
Köy, Düzce il merkezine 30 km, Gölyaka ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Asuman Kafaoğlu-Büke
SAS undefined
Asuman Kafaoğlu-Büke (1959, İstanbul), Türk eleştirmen.
Suadiye (şarkıcı)
Suadiye Övenç veya bilinen adıyla Suadiye (d. 4 Mayıs 1991, Karaman), Türk pop müzik sanatçısı.
Suadiye (tam adıyla Suadiye Övenç) 4 Mayıs 1991 yılında Karaman’da dünyaya geldi. Baba kökeni Selanik’lidir. Suadiye isminin anlamı mutluluk olup, çok eskilere dayanır, İstanbul’un en nezih yerlerinden olan Suadiye semti II. Abdülhamit zamanında Maliye Nazırı olan Reşat Paşa’nın kızı Suad Hanım’a ithafen verilmiştir. Suadiye'nin ismi buradan gelmektedir ve bu adı ona anneannesi koymuştur.
Eğitimi
Suadiye, küçük yaşlardan itibaren müziğe ilgi duydu, ilk olarak doğduğu ve çocukluk yıllarını geçirdiği Karaman'da Müzik Öğretmeni Sefa Yeğin'den piyano dersi almaya başladı.
Ses eğitimi ve şan derslerini;
- İstanbul Devlet Opera ve Balesi opera sanatçısı Bariton Alp Köksal’dan,
- İstanbul Devlet Opera ve Balesi opera sanatçısı ve 2008 Leyla Gencer Şan Yarışması birincisi Soprano Nazlı Deniz Boran’dan,
- Mimar Sinan Üniversitesi Şan Pedagogu Payam Koryak’tan,
- Ajda Pekkan, Hande Yener ve Bengü gibi ünlü şarkıcılara şan dersi veren Şan Eğitmeni Aylin Taşar'dan almıştır.
Suadiye'nin ses türü Soprano'dur.
Suadiye, Can Gürzap Oyunculuk Okulu'nda usta oyuncu Yeşim Alıç'tan oyunculuk dersleri almıştır. Suadiye, Erzhena Sandakova'dan podyum yürüyüş dersleri almıştır.
Suadiye, Beykent Üniversitesi'nden mezun oldu. SAE Technology College'de Ses Mühendisliği okuluna gitti. Suadiye, besteci ve şarkı sözü yazarlığı kişiliği ile de ön plana çıkıyor. Sanatçının kendisine ait birçok bestesi ve şarkı sözü bulunuyor.
Müzik kariyeri
Suadiye, Mayıs 2016’da Özgür Aras’ın prodüktörlüğünde sözleri Deniz Erten’e, müziği Vaggelis Tountas’a ve düzenlemesi Çağrı Telkıvıran’a ait “Aşkça” şarkısını Avrupa Müzik etiketiyle çıkarmıştır. Özge Fışkın’ın vokal yönetiminde Stüdyo Lonca’da kayıtları tamamlanan şarkının mix ve mastering’ini Özgür Yurtoğlu yapmıştır. Albüm fotoğrafları Lara Sayılgan tarafından The House Hotel Bosphorus’da çekilmiştir.
Çıkan single’da "Aşkça" şarkısına ünlü DJ’ler Cihat Uğurel, Kaan Gökman ve Oğuz Saraç remix yapmıştır.
“Aşkça” şarkısına Filmline yapımcılığı, Ulaş Elgin yönetmenliği ve Veli Kuzlu görüntü yönetmenliğinde 30’u cast olmak üzere 80 kişilik bir ekiple klip çekilmiştir. Styling Nazlı Alaca tarafından yapıldı. Suadiye’nin klip kostümleri Sagaza Madrid tarafından özel olarak tasarlandı. Aşkça şarkısına özel, Benan İlaslan tarafından koreografi hazırlanmıştır. Anadolu Ateşi / Sultans of the Dance dans ekibi Suadiye’ye eşlik etmiştir.
Yassıtepe, Çaldıran
Yassıtepe, Van ilinin Çaldıran ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Van iline 115 çaldırana 6 km uzaklıktadır
Silent So Long (Albüm)
Silent So Long Avrupalı grup Emigrate'in ikinci stüdyo albümüdür. Albüm 14 Kasım 2014 tarihinde Avrupa'da yayımlanmıştır, 9 Aralık 2014'te ABD'de yayımlanacaktır.
Yaykılıç, Çaldıran
Yaykılıç, Van ilinin Çaldıran ilçesine bağlı bir mahalledir.
Rıdvan Kaya
1961 Ankara doğumlu düşünür, yazar ve aktivist. Özgür-Der genel başkanı ve Haksöz Dergisi ve Haksöz Haber sitesi yazarıdır. Akidevi açıdan geleneksel ve modernist İslam anlayışlarına karşıt duruşu ile dikkat çeken yazar, politik olarak parlamenter-demokratik mücadele dışında bir tavrı benimsemektedir. Boğaziçi Üniversitesi Uluslararası İlişkiler bölümünden mezun olan yazar İngilizce, Arapça ve Almanca bilmektedir.
Philip Johnson
Mimarlık eğitimi Harvard Üniversitesi’nde yapan Philip Johnson, 1930 yılında New York'ta yer alan MoMa’da (Modern Sanat Müzesi) Mimarlık ve Tasarım Bölümü’nü kurmuştur. 1978 yılında Amerikan Mimarlar Enstitüsü tarafından altın madalya ödülü verilmiştir. Mimarlık dünyasının en prestijli ödülü sayılan Pritzker Mimarlık Ödülü de ilk kez kendisine 1975 yılında verilmiştir. 25 Ocak 2005 yılında vefat eden Philip Johnson’un hayat arkadaşı David Whitney de birkaç ay sonra, 12 Haziran 2005’te öldü.
Hayatının ilk dönemleri
Philip Johnson Ohio eyaletinin Cleveland şehrinde doğdu. Jansen (veya Johson) ailesinden gelen ünlü mimarın ailesi New Amsterdam bölgesinden uzun zamandır etkili bir aile idi. Jansen ailesinden Huguenot Jacques Cortelyou, New Amsterdam bölgesindeki ilk şehir planlaması olan Peter Stuyvesant şehrini gerçekleştirmişti.
New York eyaletinde yer alan Tarrytown’daki Hackley Okulu’nda okuyan Philip Johnson, eğitimine Harvard Üniversitesi’nde devam etti. Burada başta Sokrates öncesi felsefeciler olmak üzere tarih ve felsefe alanlarında eğitim almaya başladı. Ancak Avrupa’ya yaptığı birkaç seyahati yüzünde eğitimine ara verdi. Bu seyahatler Philip Johnson’un kariyerinde dönüm noktası oldu. Avrupa’da ziyaret ettiğu Chartres ve Partenon gibi antik mimari yapılar mimarlık kariyerini seçmesinde oldukça etkili oldu.
1928 yılında Barcelona’daki Expo için Almanya’ya ait pavyonu tasarlayan Ludwig Mies van der Rohe ile tanışan Philip Johnson, ömrünün sonuna kadar arkadaş kaldı. Almanya’yı arkadaşları Alfred H. Barr, Jr ve Henry-Russell Hitchcock ile turlayan Philip Johnson burada güncel mimarlık örneklerini inceleme fırsatı elde etti. Bu üçlü grup keşfettikleri tüm yenilikleri ve bilgileri 1932 yılında MoMa’da “Uluslararası Stil: 1922’den beri Mimarlık” adlı sergisinde sergilediler. Bu sergi oldukça ilgi çekmesi ve modern mimarlığı Amerikan kamuoyuna sunması bağlamlarında oldukça önemlidir. Bu sergideki en olumsuz olay Frank Lloyd Wright’in eserlerinin daha ön plana çıkarılmadığı iddiasıyla sergiden çekilmesiydi. Mimarlık eleştirmenlerinden Peter Blake’in de belirttiği gibi “bu serginin 20.yüzyılda Amerikan mimarlığına etkisi yadsınamaz.” Serginin hemen arkasından Philip Johnson ve Henry-Russell Hitchcock’un sergi ile ilgili bastığı kitapta modern stilin üç ana prensibinden bahsedilir:
Philip Johnson, MoMa’da çalışırken modern mimarlığı savunmaya devam etti. 1935 yılında Le Corbusier’in ABD’ye göçmen olarak gelmesi için uğraş verdi. Sonradan da Mies van der Rohe ve Marcel Breuer’i ülkesine getirtmeyi başardı.
1930’lu yıllarda Nazizm’e sempati duyan ve anti-semitik görüşlerini saklamayan Philip Johnson hayatının sonraki yıllarında bu dönem için şu yorumu yapar: “Yaptığım bu inanılmaz aptallıklar için söyleyecek bir şey bulamıyorum. Nasıl özür dilemeliyim bilemiyorum.” Büyük Buhran sırasında MoMa’dan ayrılan Philip Johnson, gazetecilik ve popülist politikalar ile ilgili çalışmalar yaptı. Gazetecilik kariyeri sırasında 1939’da Polonya’nın işgalini ve Nazi Almanyası’nı takip etti ve haberlerini yayınladı. Daha sonra ABD’ye dönen Philip Johnson Amerikan Ordusu’na yazıldı. Birkaç yıl orduda görev yaptıktan sonra Harvard Üniversitesi’ne geri dönerek mimarlık eğitimi almaya başladı.
Cam Ev (Glass House)
Philip Johnson’in ilk dönemlerde camı mimari malzeme olarak kullanmasına en önemli örnek 1949 yılında Connecticut eyaletinin New Canaan bölgesinde kendi müstakil evi olarak inşa edilmiş Cam Ev’dir. Yakındaki bir gölete bakan bu yapının cepheleri cam ve kömür rengine boyanmış çelikten oluşmaktadır. İç mekânlar alçak katlı ceviz dolaplar ile birbirinden ayrılmıştır. Tuğlanın kullanıldığı tek mekân banyodur. Cam Evinin hemen karşısında tuğlalardan oluşan bir cepheye sahip bir misafir evi yer almaktadır. Cam Evi günümüzde Ulusal Tarihi Koruma Komisyonu tarafından koruma altına alınmıştır ve kamuoyunun ziyaretine açıktır.
Seagram Binası
Cam Evi’nden sonra birkaç farklı ev projesine de imza atan Philip Johnson 1956 yılında Mies van der Rohe ve Marcel Breuer’in tasarladığı 39 katlı Seagram Binası’nın tasarımı aşamalarında yer aldı.
Cam ve çelikten oluşan Seagram Binası, Philip Johnson’un mimari kariyerinde dönüm noktası oldu. Bu noktaya kadar küçük boyutlu yapılar sergileyen mimar, bu dönemden sonra Lincoln Center ve New York Eyalet Tiyatrosu gibi projeleri tasarladı. Bu döneme kadar öncülüğünü yaptığı Uluslararası Stil’den sıkılıp yeni arayışlara girişmesi de bu döneme rastgelir.