cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Cusack
Başarılar
2002 yılında Max isimli filmde yer aldı. Avrupalı oyuncularla rol aldığı filmi okuduğu en iyi senaryolardan birini sahip olduğunu söyleyen Cusack'ın bu filmi tepki aldı. Adolf Hitler'in gençliği ve sanata olan merakını Max Rothman isimli I. Dünya Savaşı'nda bir kolunu kaybetmiş yahudi resim hocası yoluyla hikâyesinin anlatıldığı bir film olan Max'da John Cusack'ın karakteri sadece hikâyeyi yaratmak için uydurulmuştur. Film National Board of Review'da "Filmyapmada Mükemellilik" isimli ödül aldı. Hitler'e humanist bakış açısı tepki çekse de eleştirmenlerin geneli filmden memnun kaldı. Andrea Chase filmi "cesur" olarak nitelendirdi. Cusack filmden hiçbir ücret almadı. Bunun dışında Yönetmen Steven Spielberg de filmin senaryosunu beğendiğini sadece Holokost'tan kurtulanların senaryoda geçmediği için kendisini tamamen rahat hiss etmediğini belirtti. 2003 yılında ise yine zengin kadrolu ve yine eleştirmenleri memnun eden iki filme daha imza attı John Cusack. Bunlardan biri bir John Grisham uyarlaması olan Runaway Jury filmiydi. Demokrasi üzerinde yoğunlaşan bu mahkeme filminde Cusack, Dustin Hoffman ve Gene Hackman gibi kendi jenerasyonunun önemli iki oyuncusuyla aynı sahneyi paylaşabildi. Eleştirmen Phillip Martin Grisham eserlerinden en iyi uyarlamanın bu olduğunu not etti, her ne kadar roman ile filmde dava teması değiştirilmiş olsa da. Yaptığı diğer film Identity (2003) eleştirmenleri iki yere bölse de genel olarak pozitif yorumlar aldı. 2 Saturn Ödülüne ve Gençlerin Seçimi Ödülüne aday gösterilen bu psikolojik gerilim-korku filmi, atmosferi, sürprizleri ve oyuncularıyla dikkati üzerine toplamayı başardı.
Cusack'ın en yakındaki projesi yine zengin bir kadro ile yer aldığı bir felaket filmi oldu. 2009 Kasım ayında çıkan 2012 isimli filmde bilimkurgu yazarı aynı zamanda limuzin şoförü rolünde yer aldı. Jackson Curtis isimli bir karakteri canlandıracağı filmde Danny Glover, Woody Harrelson ve Amanda Peet gibi oyuncuların yer aldığı filmin yönetmenliğini Roland Emmerich üstleniyor. Film daha ilk haftasında 65 milyon dolar gibi bir başarı elde etmiş, aynı şekilde büyük bir pöpülerlik kazanmış olsa da eleştirmenler tarafından düşük yorumlar aldı.
David Lean
David Lean (d.25 Mart, 1908 – ö.16 Nisan, 1991) Akademi Ödülü sahibi İngiliz film yönetmeni ve film yapımcısı, sör. Sinemaya kurgucu olarak başlayan Lean, Brief Encounter, Arabistanlı Lawrence, The Bridge on the River Kwai, Doctor Zhivago ve A Passage to India filmleri ile tanınır.
John Cusack
Özel yaşamı
Johnny lakaplı 1,91 boyundaki oyuncu, oyuncu Jeremy Piven ve voleybolcu Gabrielle Reese ile çok yakın arkadaş. Ünlü olmanın veya medya odağında olmanın oyuncunun başına gelebilecek en kötü şey olduğunu söyleyen oyuncu, kendi özel hayatıyla ilgili "Henüz hiçbir seks skandalı olmadı ama tüm tekliflere açığım" demiştir. Özel hayatıyla gündeme gelmeyi sevmeyen oyuncu, genelde şahsiyyeti ile ilgili iyi yorumlar alsa da The Factory filminin senaristi Paul Leyden "Onunla tanışıncaya kadar favori oyunculerimden biriydi" demiştir. Kendisine İrlanda-Amerikalısı denmesinden zevk almıyor daha çok Amerikalı denilmesi hoşuna gidiyor. Malibu, California ve Chicago'da evleri mevcuttur.
2007 senesinde bir kadın kendisini takip etmekten şüpheli bulunduğu için tutuklanmıştır. Sebepsiz yere bunu yaptığı anlaşılan kadın psikoloji tedavi merkezine gönderildi ve 10 yıllığına John Cusack, evi ve ailesinden uzak durma cezası aldı.
Hobileri
Snowboard yapmayı ve bir şeyler yazmayı çok sevdiğini bildiren oyuncu, aynı zamanda kickboks ile ilgileniyor. Say Anything (1989) filminde genç bir kickboksçuyu canlandıran oyuncu, filmin bir sahnesinde ünlü sporculardan Benny Urquidez'i örnek gösteriyor. Daha sonra bu rolden çok etkilenen Cusack, Urquidezden kickboks dersleri almaya başlıyor. Jackie Chan ile rol aldığı iki film ile dikkat çeken Benny Urquidez, 1997 yılında John Cusackın Grosse Pointe Blank filminde de yer almıştır ve hatta karşılıklı dövüştükleri sahne de mevcuttur. Cusack, Urquidezin filmde olmasının sorumluluğunu kendisi üstlenmiştir.
Ölümüne Chicago Cubs hayranı olduğunu söyleyen oyuncu, 1408 filminin promosyonu için katıldığı David Lettermanın programında da beyzbola olan ilgisini dile getirmiştir ama Chicago White Sox'u da takip ettiğini belirtmektedir. Kendisi beyzbol ile ilgili bir filmde yapmıştır (Eight Men Out). U2'nin Bono'sunun yürüttüğü DATA kampanyasına destek olan oyuncu bunun dışında sanata büyük bir merakı var. Grosse Pointe Blank ve High Fidelityi kitaplardan uyarlayan oyuncu, birçok eser okumaktan zevk aldığını söylüyor. Gabriel Garcia Marquez'in "Love In The Time Of Cholera" isimli kitapı hem High Fidelity hem de Serendipityde geçiyor. The Clash, The Ramones ve The Specials gibi müzik gruplarının hayranı olan oyuncu, bu gruplarının t-shirtunu veya buna benzer referanslarını filmlerinde görmek mümkündür. Favori filmleri arasında Apocalypse Now (1979) ve The Shining (1980) olduğu bilinir.
Kendisi Fall Out Boy grubunun "Honorable Mention" isimli şarkılarının konusudur.
Çalışma etiği
Gençliğinde yaptığı birçok filmi beğenmediğini itiraf eden oyuncu bir röportajında sadece 10 iyi film yaptığını belirtmiştir ve 40'tan fazla filmi olan birisi için 10 "iyi bir ortalama" demiştir. Bunlar: The Sure Thing (1985), Eight Men Out (1988), Say Anything (1989), The Grifters (1990), Bullets Over Broadway (1994), Grosse Pointe Blank (1997), The Thin Red Line (1998), Being John Malkovich (1999), High Fidelity (2000) ve Max (2002)dır. Being John Malkovich ve Max filmlerini okuduğu en iyi senaryo olarak nitelendiren oyuncu kızkardeşi Joan ile ve arkadaşları Jeremy Piven ve Tim Robbins ile sık-sık çalışıyor. Daha zevkli ve rahat olduğunu söyleyen oyuncu Joan ile Class (1983), Sixteen Candles (1984), Grandview, U.S.A. (1984), Broadcast News (1987), Say Anything... (1989), Grosse Pointe Blank (1997), Cradle Will Rock (1999), High Fidelity (2000), Martian Child (2007) ve War, Inc. (2008) filmlerinde çalışmıştır. Eskiden oda arkadaşı da olduğu Jeremy Piven ise One Crazy Summer (1986), Elvis Stories (1989), Say Anything... (1989), The Player (1992), Floundering (1994), The Grifters (1990), Grosse Pointe Blank (1997), Serendipity (2001) ve Runaway Jury (2003) filmlerinde çalışmıştır).
Kardeşi Susie sadece High Fidelity (2000), Bill ile Elvis Stories (1989), Grosse Pointe Blank (1997), Con Air (1997), The Jack Bull (1998) ve War, Inc (2008) filmlerinde ve Ann ileyse America's Sweethearts (2001), Midnight in the Garden of Good and Evil (1997) ve Grosse Pointe Blank (1997) filmlerinde birlikte çalışmıştır.
1997 senesinde Charlie Rose programına katıldığında filmleri genel olarak bağımsız veya stüdyo filmleri olarak ayırmadığını belirtti. Aynı röportajda tiyatroya olan merakını ise ailesinden geldiğini ifade etti.
Siyasi görüşleri
2005 yılının Mayıs ayından beri, Cusack The Huffington Post'da kendi görüşlerini bildiriyor, aralarında Naomi Klein ile röportaj dahil olmakla. Irak Savaşı ve George W. Bush siyasetinin karşıtı olduğunu belirten oyuncu, bunu "depresif, ahlaksızca, kanunsuz, ve trajik derecede absürd" buluyor. 2008 yılının Haziran ayında Moveon.org sitesinde bir reklamda yer alan oyuncu, George W. Bush ve John McCain'in aynı politik görüşler taşıdığını belirtmiştir.
Diğer çalışmaları
The Jack Bull (1999) isimli televizyon western filmini yaptıktan sonra televizyonda pek bir şey yapmayan oyuncu, Frasier isimli dizinin Our Father Whose Art Ain't Heaven bölümünde sesi duyulmuştur. Never Get Outta the Boat isimli filmin yapımcılığını üstlenen oyuncuün Tapeheads ve War, Inc. filmlerinin soundtrack'da şarkı seslendirdiği de duyulur. Adaptation. (2002) gibi bazı önemli filmlerde kısa rollerde görülen oyuncu, Suicidal Tendenciesin "Trip at the Brain" isimli video kliplerinde de görülmüştür. Volkswagen Eos reklam filminde seslendirme yapmasının yanı sıra 1990 yılında yönettiği "Methusalem" isimli tiyatro oyunuyla ödül aldı. Elvis Stories isimli kısa film dışında Summerhood isimli bir belgeselde anlatıcı olarak yer alan Cusack, Hunter S. Thompson ile ilgili iki belgeselde yer alması dışında Joe Strummer ile ilgili bir belgeselde de görünmektedir.
Cusack, Screen Actors Guild, BAFTA ve Altın Küre Ödülleri'ne aday gösterilse de asla Oscar'a aday gösterilmedi ama birçok filmi Oscar ödülleri almış veya aday gösterilmiştir.
Dergiler ve kanallar
Aşağıdaki liste dergi veya bazı kanallarda yapılan sıralamalarda John Cusack'ın tuttuğu yeri gösteriyor :
Burim Kukeli
Profesyonel kariyerine 2004 yılında Zofingen kulübünde başladı.
Siirt'te 1939 Türkiye genel seçimleri
1939 Türkiye genel seçimleri Siirt ili sonuçları;
Çamlıca, Kaynaşlı
Çamlıca, Düzce ilinin Kaynaşlı ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Düzce il merkezine 28 km, Kaynaşlı ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
1965-66 Serie A
1965-66 Serie A İtalya'da en üst düzey futbol ligidir. Bu sezonun sonunda Internazionale takımı 10.şampiyonluğunu kazanmıştır.
Eje vial
Eje vial (çoğul kullanımıyla Ejes viales, İspanyolcada "yol eksenleri" anlamına gelir), Meksika'nın başkenti Meksiko'da, şehrin merkezî kısımlarında bulunan karayolu ağıdır. 1970'lerde oluşturulmuştur. Çoğunluğu tek yönde uzanan caddeler, uzandığı yöne göre isimlendirilir ve aynı yöne uzanan paralel caddeler de 1'den başlayarak numaralandırılır.
Yukarıdikmen, Başkale
Yukarıdikmen, Van ilinin Başkale ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin eski adı Bernewaz'dır.
Coğrafya
Van iline 132 km, Başkale ilçesine 40 km uzaklıktadır.
Danijel Ljuboja
Danijel Ljuboja (Sırpça: Данијел Љубоја) d. 4 Eylül 1978, Vinkovci) Sırp eski futbolcudur.
Millî takım kariyeri
Sırbistan-Karadağ formasını 19 kez giydi ve 1 gol attı. Ayrıca Sırbistan-Karadağ formasıyla 2006 FIFA Dünya Kupası'nda yer aldı.
Seagate
Seagate sabit disk ve depolama çözümleri üretmektedir.1979 yılında Shugart Teknolojileri olarak kurulan, Martı Ugland Evi Cayman Adaları'nda de nominal karargâh ve Scotts Valley, California'da büyük bir operasyonel ofis bulunmaktadır. Seagate'in fabrikasından görüntüler :
Sinop'ta 1939 Türkiye genel seçimleri
1939 Türkiye genel seçimleri Sinop ili sonuçları;
Blue Jeans (Lana Del Rey şarkısı)
"Blue Jeans", Amerikalı şarkıcı-şarkı yazarı Lana Del Rey'in ikinci stüdyo albümü Born to Die'da yer alan bir şarkı. 8 Nisan 2012'de Interscope Records tarafından albümün üçüncü single'ı olarak yayımlandı. Yapımcılığını Emile Haynie'nin yaptığı parçada Del Rey, Haynie ve Dan Heath yazarlığını üstlendi. Düşük tempoda hip hop etkileri içeren bir balad olan parça, Avrupa ve Asya'da listelere girdi. Belçika, Polonya ve İsrail'de ilk 10 arasına yükseldi. Parça için üç video klip yayınlandı. İlki Del Rey'in kendi çektiği, ikincisinde ise Del Rey'in elinde mikrofonla ve elektro gitaristle yer aldığı klip oldu. Üçüncü resmi video klibi ise Yoann Lemonie tarafından yönetildi ve film noir elementleri ve timsahları içeriyordu. Saturday Night Live 'da canlı performansını yapan Del Rey, eleştirmenlerden tepki aldı.
Arka plan ve kompozisyon
"Blue Jeans", trip hop baladı bir şarkıdır. Rolling Stone dergisinden Jon Dolan, parçayı ZZ Top'ın "Sharp Dressed Man" (1983) adlı şarkısına benzetti. Surf rock gitar elementleri içeren parçada Del Rey, "Aşk kötüdür ve acıtır / Ama hala Aralık'ta tanıştığımız o günü hatırlıyorum" dizelerini söyler. Lofi müzik tarzındaki yaylı enstrümanlar eşliğinde Del Rey devam eder: "Seni zamanın sonsuza kadar seveceğim."
Eleştiriler
"Blue Jeans" müzik eleştirmenlerinden övgü topladı. Digital Spy 'dan Robert Copsey, şarkıyı överek "Amerikan vintage esintilerini" ve Del Rey'in kendine has vokallerini eleştirdi. MTV eleştirmeni Nicole James, parçayı Titanic filminin Jack'i ile özdeşleştirdi ve şunları yazdı: "'LDR'in her şeyini sevmemize rağmen kliplerinden birindeki mutlu sonu görebiliyoruz. Bu peri masallarını çocuklara nasıl açıklar? 'Sonra Prens, Uyuyan Güzel'in öptü ve sonsuza kadar mutlu yaşadılar... ta ki prens World of Warcraft bağımlısı olana kadar' mı?" The Huffington Post, şarkıyı Del Rey'in nostaljik müzik formülüne uyumlu standartlarda olduğunu yazdı ve realizm akımı ile sanat ve derin şarkı sözlerini övdü. So So Gay yazarı, "Blue Jeans" şarkı sözlerini yorumlayarak "Video Games" ile kıyasladı ve parçaları Aaliyah ve The Weeknd şarkılarına benzetti.
Slant Magazine, Del Rey'in "Blue Jeans" vokallerini ve efektlerini överek derinlemesine eleştirdi. NME ise şarkıdaki "James Dean" göndermelerini yorumlayarak parçanın esintilerini övdü. Sputnikmusic, parçayı Quentin Tarantino filmlerinde kullanılabilecek bir seviyeye taşıdığını yazdı ve albümdeki en iyi şarkılardan biri olduğunu ekledi. Beats Per Minute, "Blue Jeans muhtemelen Del Rey'in "gangsta tanımını yaptığı" en iyi şarkılardan biri," diye yorumladı. DOA dergisi, parçanın sözlerindeki hikâye anlatımını överek alt yapısını övdü. No Ripcord, "Karanlık balad olan 'Blue Jeans' tamamen Del Rey'i daha rahat bir duruma sokuyor," dedi. Music OMH, "Video Games ve Blue Jeans'in alt yapı çizgilerini Adele'in işlerine benzetti. Consequence of Sound dergisi de benzer şekilde iki parçayı Del Rey'in klasik enstrümanları ve görsel auralarını kıyasladı.
Haziran 2018'de Rolling Stone dergisi, "Blue Jeans"'i bu yüzyılın en iyi 35. şarkısı ilan etti.
Canlı performanslar ve medyada kullanımları
"Blue Jeans", 14 Ocak 2012'de Del Rey tarafından Saturday Night Live programında seslendirildi. Medya tarafından güçlü eleştiriler ve tepkiler topladı. Ardından Daniel Radcliffe ve Saturday Night Live performansçısı Kristen Wiig tarafından savunuldu. Olumsuz eleştirilere maruz kalan Del Rey, dünya turunu iptal etti. Yüksek bütçeli ikinci müzik klibini yayınladıktan sonra The Voice UK programında yer aldı.
Parça, Ringer'ın "It's Easy to Cry When This Much Cash Is Involved" adlı ilk sezonundaki bölümünde çaldı. Aynı sezonda "Video Games" adlı şarkısı da kullanılmıştı. Aynı zamanda Nespresso reklamında da yer aldı. University of Phoenix reklamında da şarkı kullanıldı.
Bastille grubu, "Blue Jeans"'i ve Clint Mansell'in "Lux Aeterna" parçalarını karıştırıp bir mash-up yayınladı.
Krediler ve personel
Bilgiler "Blue Jeans" lineer notlarından alınmıştır.
Mileva Marić
Mileva Marić (Sırpça: Милева Марић; 19 Aralık 1875 – 4 Ağustos 1948) Sırp bir fizikçidir. Zürih Federal Teknoloji Enstitüsü'nde, Albert Einstein'ın sınıfındaki tek kadın öğrenciydi. Aralarında romantik bir ilişki başlamış ve evlenmeden önce, Lieserl adında, çok genç yaşta ölmüş veya evlat olarak verilmiş bir kızları doğmuştur. 1903 yılında evlendikten sonra ise, Hans Albert ve Eduard adında iki oğulları olmuştur.
Çift 1914 yılında ayrılmış, Marić oğullarını da alarak, Berlin'den Zürih'e dönmüştür. Einstein'ın yeniden evlendiği sene olan 1919'da boşanmışlardır. Einstein, 1921 yılında aldığı Nobel Ödülü'nün getirisi olan parayı Marić'e, oğullarını desteklemek amacıyla yollamıştır. 1930 yılında, yaklaşık yirmi yaşında olan ikinci oğulları Eduard bir psikolojik çöküntü yaşamış ve kendisine şizofreni tanısı konulmuştur. 1930'ların sonlarına doğru, Eduard'ın yatırıldığı enstitüdeki tedavi masraflarının yükü artmaya başlayınca, Marić, Einstein'la aldıkları üç evden ikisini satmıştır. Einstein ise, oğlunun bakımı için düzenli olarak katkıda bulunmaya, ikinci eşiyle birlikte (Elsa Einstein) Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındıktan sonra da devam etmiştir.
Hayatı
Mileva Marić 19 Aralık 1875 tarihinde Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’nun(Günümüz Sırbistan’ı) Titel kentinde, zengin bir ailenin en büyük çocuğu olarak dünyaya geldi. Ebeveynleri, Miloš Marić (1846–1922) ve Marija Ružić – Marić’di (1847–1935). Doğumundan kısa bir süre sonra, babası ordudaki kariyerini bitirerek, Ruma’daki mahkemede bir işe başladı ve sonrasında Zagreb’de bu işe devam etti.
1890 yılında, Marić, Šabac’daki Kraliyet Sırp Dilbilgisi Okulu’na gitmeye başladı. 1891’de, babası onu Zagreb’deki erkekler için olan bir özel okula, Kraliyet Klasik Lisesi’ne kaydettirebilmek için özel bir izin almayı başardı. Böylece, giriş sınavını geçen Marić, 1892 yılında onuncu sınıftan okula başladı. Şubat 1894’te, fizik derslerine girebilmek için özel bir izin kazandı ve final sınavlarını Eylül 1894’te geçti. Fizik ve matematikte aldığı notlar, ödüllendirilen en yüksek notlardı. Ancak aynı yıl, ciddi bir biçimde hastalanarak, İsviçre’ye taşınmaya karar verdi ve 14 Ekim’de, Zürih’teki “Kız Lisesi”’ne başladı. 1896 yılında, Matura Sınavı’nı geçti ve bir dönemliğine Zürih Üniversitesi’nde tıp okudu.
1896’nın sonbaharında, Marić, matematik alanındaki giriş sınavını, 1’den 6’ya olan değerlendirme ölçeğinden ortalama 4.25 alarak geçti ve şimdiki adıyla ETH Zürih olarak bilinen, Zürih Politeknik’e başladı. Albert Einstein ile aynı zamanda, VIA bölümüne, liselerde fizik ve matematik öğretilmesi için diploma veren derslere kaydoldu. Altı kişilik olan grubundaki tek; bu bölümü seçen beşinci kadındı. Einstein ile kısa bir sürede yakın arkadaşlar haline geldiler
Marić, Ekim ayında, denetçi olarak fizik ve matematik derslerini almak amacıyla, 1897/98 akademik kış dönemini orada geçirmek için, Heidelberg Üniversitesi’ne gitti. Nisan 1898’de, tekrar Zürih Politeknik’e döndü. Dönmesinin ardından, diferansiyel ve integral kalkülüs, betimsel ve izdüşümsel geometri, mekanik, teorik fizik, uygulamalı fizik, deneysel fizik ve astronomi derslerini almaya başladı. 1899 yılında, kendi bölüm grubundaki öteki öğrencilerden bir sene geç olarak, orta seviye diploma sınavlarında girdi. Aldığı 5.05’lik not ortalaması(1 ve 6 arasında değişen not ölçeği üzerinden), o sene sınava giren altı kişilik grup içinde, beşinci olmasına sebep oldu. (5.7 alan Einstein, bir önceki yılın sınavlarında, adaylar arasında birinci olmuştu. Marić ve Einstein’ın fizikte aldıkları not aynıydı: 5.5) 1900’de, Marić final öğretim diploması sınavlarında, ortalama 4.00 aldığı için kaldı; matematik kısmından aldığı not 2.5’tu(fonksiyon teorisi). Einstein ise, sınavı 4.91’lik bir ortalamayla, dördüncü olarak geçti.
Marić'in akademik kariyeri, 1901 yılında Einstein’dan hamile kalmasıyla bozulmaya başladı. Üç aylık hamileyken, diploma sınavlarına tekrar girmesine rağmen, notunu yükseltmeyi başaramayarak, ikinci kez sınavlarda başarısız oldu. Aynı zamanda diploma bitirme projesi olarak yaptığı ve sonrasında, fizik profesörü Heinrich Weber’in danışmanlığında, doktora tezi haline getirmeyi umduğu çalışmalarına devam etmedi. Marić, 1902 yılında, muhtemelen Ocak ayında kızını dünyaya getirdiği Novi Sad’a gitti. Küçük kız, çiftin yazışmalarında, Lieserl olarak geçiyordu. Ancak Lieserl’e ne olduğu henüz bilinmemektedir: 1903 yazının sonlarına doğru hayatını kaybettiği veya evlat olarak verildiği tahmin edilmektedir.
Berlin’e taşınışı ve ayrılığı
Haziran 1913’te, Max Planck ve Walther Nernst, Einstein’dan, Berlin’e gelmesini istedi: Einstein kabul etse de, bu durum Marić için sıkıntı yarattı. Ağustos ayında, Einsteinlar, oğulları, Marie Curie ve onun iki kızıyla bir tatil yapmayı planladı. Marić, Eduard’ın hastalanmasından ötürü gecikse de, onlar da sonrasında katıldı. Eylül’de ise, Marić'in Novi Sad yakınlarında yaşayan ebeveynlerini ziyarete gittiler ve Viyana’ya gitmek için yola çıkacakları gün, Marić oğullarını Ortodoks olarak vaftiz ettirdi. Viyana’dan ayrıldıktan sonra, Albert Almanya’daki akrabalarını ziyarete giderken, Mileva Zürih’e döndü. Noel’den sonra, Fritz Haber’le kalmak için Berlin’e giden Marić, Haber’in de yardımıyla, Einsteinların 1914 Nisanı’nda gerçekleşecek olan taşınmaları için, kalacak yer aramaya başladı. Einstein çifti, Berlin’e gitmek için, Mart sonunda Zürih’ten ayrıldı. Albert yolda Anvers’teki amcasını, sonrasında da Leiden’de, Paul Ehrenfest’i ve Hendrik Lorentz’i ziyaret ederken, Mileva Locarno’da çocuklarla tatil yaptıktan sonra, Nisan ortasında Berlin’e ulaştı.
Çiftin evliliği, Albert’in bahar aylarında, (Einstein soyadıyla doğmuş olan) kuzeni Elsa Löwenthal ile tekrar görüşmeye başladığı 1912 yılından beri gergin haldeydi: Bu ikili düzenli olarak yazışmaya başladı. Berlin’e gitmeyi en başından istemeyen Marić, şehirde gittikçe daha mutsuz hale geldi. Berlin’e yerleşmelerinden kısa bir süre sonra, Albert, Mileva’ya yanında kalması durumunda sert şartlara uyması gerektiğini dayattı. 1914 yılında, Marić oğullarını Zürih’e geri götürdü-bu ayrılık kalıcı olacaktı.
Einstein, bir avukat tarafından hazırlanmış bir taahhüt imzaladı: Marić’e, çeyrekler halinde, yıllık 5600 Reichsmark yollayacaktı. Bu miktar da maaşının yarısından biraz daha azdı. Öngörülen beş yıllık ayrılığın ardından, çift 14 Şubat 1919’da boşandı.
Einstein’a yakında verilecek olan Nobel Ödülü parasının, oğullarının bakımı için bir hesaba yatırılması üzerine bir anlaşma yapıldı. Marić faizden faydalanabilecek, ancak Einstein’ın izni bulunmadan ana sermaye üzerinde bir yetkiye sahip olamayacaktı. Einstein, Haziran 1919’da ikinci eşiyle evlendikten sonra, çocuklarının geleceği hakkında Marić’le görüşmek için Zürih’e döndü. Ziyareti sırasında, Hans Albert’i Constance Gölü’nde kayığa, Eduard’ı ise, iyileşmesi için Arosa’ya götürdü.
Kasım 1922’de, Einstein Nobel Ödülü’nü kazandığını öğrendi ve 1923’te, aldığı parayı Marić’e aktardı. Para, Zürih’te üç ev almak için kullanıldı: Marić, Huttenstrasse 62’deki beş katlı olanda yaşıyordu, diğer ikisi ise yatırımdı. Sonradan ETH’de profesör olan Georg Busch ve ailesi, kiracılar arasındaydı.
1930 yılında, yaklaşık 20 yaşındayken, Eduard bir psikolojik çöküntü yaşadı ve kendisine şizofreni teşhisi konuldu. 1930,ların sonlarına doğru, Zürih Üniversitesi’nin "Burghölzli" psikaytrik kliniğindeki bakım masrafları, Marić’e fazla gelmeye başladığı için, öteki iki evi satarak, bunların parasını, oğlunun bakımı için kullandı. In 1939 Marić agreed to transfer ownership of the Huttenstrasse house to Einstein in order to prevent its loss as well, but retained power of attorney. Einstein also made regular cash transfers to Marić for Eduard's and her own livelihood.
Marić, 4 Ağustos 1948’de, Zürih’te 72 yaşındayken öldü ve Nordheim Mezarlığı’na gömüldü. Eduard Einstein ise, 1965’teki ölümüne kadar hastanede tutuldu.
Fizik için önemi
Marić’in, tahminen 1905 yayınlarında, Einstein’ın erken dönem çalışmalarında ortak yazar olması durumu, daha çok şu kanıtlara dayanmaktadır:
Sonuçta, Marić’in Einstein’ın kuramlarının gelişimine katkısı olduğuna dair güçlü bir kanıt olmadığı söylenebilir. Çiftin ilk oğlu Hans Albert, annesinin Einstein’la evlendikten sonra, bilimsel tutkularını bir yana bıraktığını ifade etmiştir. Einstein, 1920ler’e kadar, inanılmaz derecede üretken bir bilim insanı olarak kalmış, en önemli çalışmalarını ise, 1914’te Marić ‘den ayrılmasının üzerinden epey zaman geçtikten sonra ortaya çıkartmıştır. Öte yandan Marić ise hiçbir çalışma yayınlamamıştır. Marić, hiçbir zaman Einstein’la sayısız fikir alışverişinde bulunmuş olan Einstein’ın arkadaşları ve meslektaşları arasında bahsedilmemiştir. Göz önünde bulundurulması gereken en önemli noktalardan biri ise, Marić ‘in hiçbir zaman Einstein’ın bilimsel çalışmalarında herhangi bir rolü olduğundan söz etmemesi veya böyle bir rolü olduğuna, en yakın arkadaşı olan Helene Savić’e olan kişisel konulu mektuplarında da işaret etmemesidir.
Ödül ve anmalar
2005 yılında, Marić, ETH ve Gesellschaft zu Fraumünster tarafından Zürih’te onurlandırılmıştır. Zürih’te eskiden yaşadığı ev olan Huttenstrasse 62’ye, anısına bir anıtsal levha konulmuştur. Aynı yıl içinde, liseye gittiği şehirlerden olan Sremska Mitrovica’da, bir büstü yapılarak konumlandırılmıştır. Bir başka büst ise, Novi Sad Üniversitesi’nin kampüsünde bulunmaktadır. Doğduğu kent olan Titel’de bir lise, Marić’in adını taşımaktadır. Ölümünden altmış yıl sonra Zürih’te, öldüğü, eskiden klinik olan, eve bir anıtsal levha yerleştirilmiştir. Haziran 2009'da, gömüldüğü Nordheim Mezarlığı’nda, onun için anıtsal bir mezartaşı konulmuştur.
Narodna knjiga, 1995 yılında Belgrad’da, Dragana Bukumirović’in Sırpça kitabı, Mileva Marić Ajnštajn’ı yayınlamıştır. Üç yıl sonra, Vida Ognjenović, 2002 yılında İnglizce’ye de çevrilen, Mileva Ajnštajn, adlı oyunu sergilemiştir.
Vahap Özaltay
Vahap Özaltay (1907, Beyrut - 10 Haziran 1965, İzmir), Türk atlet, futbolcu ve teknik direktör.
Kulüp takımları kariyeri
Henüz 3 yaşındayken ailesi ile birlikte İzmir'e gelen Vahap ve ailesi, kısa bir süre sonra Aydın'a göç etti. 1919'da Ege'nin Yunan işgaline uğramasıyla ailesi Kastamonu'ya göç etti. 1922'de tekrar İzmir'e döndü. Spora atletizmle başladı. Kısa mesafe koşularında İzmir dereceleri elde etti. 1931 Balkan Oyunları'nda Türkiye rekoru kıran 4x400 bayrak takımında koştu. Fransa'nın Racing Kulübü'nde oynadı. Türkiye'nin ilk profesyonel futbolcusudur. 1934'te çıkan Soyadı Kanunu sonrası Vahap, Özaltay soyadını aldı.
Millî Takım kariyeri
1954’te teknik direktör olarak Ordu Millî Takımı’nın başında Türkiye'yi Dünya Ordulararası Futbol Şampiyonası'nda temsil etti. Özaltay kalp krizi geçirerek öldü. Kabri İzmir'in Altındağ semtindeki Kokluca Mezarlığı'ndadır.
NGC 3607
NGC 3607 Aslan takımyıldızı yönünde yaklaşık 70 milyon ışık yılı uzaklıkta bulunan bir merceksi gökadadır. William Herschel tarafından 14 Mart 1784 tarihinde keşfedilmiştir.
Örencik, Başkale
Örencik, Van ilinin Başkale ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Mahallenin tarihi hakkında bilgi yoktur ve adının nereden geldiği bilinmemektedir.
Coğrafya
Van iline 114 km., Başkale ilçesine 5 km. uzaklıktadır.
Dış bağlantılar
YerelNET
Kıran, Köşk
Kıran, Aydın ilinin Köşk ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Aydın iline 37 km, Köşk ilçesine 17 km uzaklıktadır.
Kemal Civelek
Kemal Civelek, (d. 1942, Rize), Türk bürokrat
Landry Fields
Landry Fields (d. 27 Haziran 1988, Long Beach, California) Amerikalı profesyonel basketbolcudur. NBA takımlarından Toronto Raptors forması giymektedir. Los Alamitos Lisesinde ve Stanford Üniversitesinde eğitim görmüştür.
Kemal Civelek
Dursun Ali Civelek'in oğludur. 1960'ta Rize Lisesi'nden, 1964 yılında İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nden mezun olmuş, daha sonra İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadi Enstitüsü'nü bitirmiştir. 28 Ağustos 1965 tarihinde Teftiş Kurulu'na girmiş, 27 Eylül 1968 tarihinde Maliye Müfettişi olmuştur. 1972-1973 yıllarında bir yıl süre ile staj için İngiltere'ye gönderilmiştir. Darphane ve Damga Matbaası Yöneticiliği ve özel bir firmada Yönetim Kurulu Üyeliği (1976-1977), Denizcilik Bankası T.A.O. Genel Müdür Yardımcılığı ve Yönetim Kurulu Üyeliği, Türkiye Taşıt İşverenleri Sendikası Yönetim Kurulu Üyeliği (1977-1978), Denizcilik Bankası Deniz Nakliyat T.A.Ş. Genel Müdürlük Müşavirliği (1978) görevlerinde bulunduktan sonra 1978 yılında Maliye Başmüfettişi olarak tekrar Teftiş Kurulu'na dönmüştür. 1985 yılında İstanbul Defterdarlığı görevine getirilmiş, ayrıca; 1985-1989 yılları arasında Basın İlan Kurumu Maliye ve Gümrük Bakanlığı Temsilciliği, 1987-1989 yılları arasında da Tekel İdaresi Danışma Kurulu Başkanlığı görevlerini üstlenmiştir. 1989 yılında Teftiş Kurulu Başkanlığı görevine atanmış, Teftiş Kurulu Başkanlığı görevi sırasında TODAİE'de Maliye ve Gümrük Bakanlığı temsilcisi olarak görev almıştır. 1990 yılında Birleşmiş Milletler Türkiye Daimi Temsilciliği nezdinde New York Maliye ve Gümrük Müşavirliği görevine tayin edilmiştir. 1994 yılında da emekli olmuştur. Halen Yeminli Mali Müşavir olarak çalışmaktadır. Memuriyet görevleri sırasında İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nde öğretim görevlisi olarak dört yıl boyunca "Devlet Muhasebesi ve Vergi Uygulamaları" derslerini okutmuştur. Evli, iki çocuk babasıdır.
Gilaburu
Gilaburu veya bilimsel adıyla Viburnum opulus; Caprifoliaceae familyasına mensup; Avrupa, Kuzey Afrika ve Orta Asya'ya özgü çiçekli bir bitki türüdür.
Filogenetik
Gilaburu, 160-170 tür içeren Viburnum cinsinin bir üyesidir. Bu cins içinde, yaklaşık 5 tür içeren Opulus alt bölümünde sınıflandırılır. Filogenetik analizler bu türler arasındaki ilişkileri şu şekilde önermektedir:
Tavsif
Hermafrodit çiçekler beyazdır, sapların tepesinde 4-11 cm çapında korimbuslarda üretilir; her korimbus, küçük (5 mm), verimli çiçeklerin merkezini çevreleyen, göze çarpan yaprakları olan, 1.5-2 cm çapında, dış steril çiçeklerden oluşan bir halka içerir; çiçekler yaz başında üretilir ve böcekler tarafından tozlaşır. Meyve, tek bir tohum içeren, 7-10 mm çapında, küresel parlak kırmızı bir drupadır. Tohumlar kuşlar aracılığıyla yayılır.
Kültivasyon
Viburnum opulus çiçeklerinden ve meyvelerinden dolayı süs bitkisi olarak yetiştirilir, çoğu toprak türünü iyi tolere etmesine rağmen, nemli, orta derecede alkali topraklarda en iyi şekilde büyür. Bazı kültivarlar (Roseum (syn. Kartopu) gibi) çiçekleri küre şeklinde, büyükçe ve tekli oldukları için özellikle seçilmiştir. Viburnum cinsinin kendisi de dahil kartopu çalısı olarak adlandırılan başka bitkiler de olduğu için bu konuda bir karışıklık vardır.
Çalı aynı zamanda çit çalılarının, örtü bitkilerinin bir bileşeni olarak ve kendine özgü bölgelerdeki diğer doğal plantasyonun bir parçası olarak yetiştirilmektedir. Kuzey Amerika'da "European cranberrybush" adıyla natüralize edilmiştir.
EcoBici (Meksiko)
Sistem, özel bir şirket olan Clear Channel tarafından işletilmekte olsa da hükûmet tarafından şirkete maddi bir destek sağlanmıştır. Sistemden faydalanmak isteyenler, bir yıl boyunca geçerli olan RFID kartını belli bir ücret karşılığında alabilmekte, ilk 45 dakikada herhangi bir ücret ödemese de devamındaki kullanımlarda belli miktarlarda ücrete tabi tutulmaktadır.
Gilaburu
Kültivasyon
Kültivarlar: 'Notcutt’s Variety', 'Roseum' ve sarı meyveli 'Xanthocarpum' Kraliyet Bahçıvanlık Derneği'nin Bahçe Başarı Ödülü'nü kazanmıştır.
Kullanımı
Meyve çok asitli tadından ötürü az miktarda yenerek tüketilebilir; jöle yapımında kullanılabilir. Ancak hafif derecede toksiktir ve çok miktarda yenildiğinde kusma veya ishale neden olabilir.
AAS
AAS, aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Gilaburu
Kullanımı
Kabuğu düz kaslardaki gerginliği azaltarak krampları çözebilir. Bu tür kas gerginliğini gidermek, çoğunlukla kadınların âdet kramplarını hafifletmekle ilişkilendirilir. Aynı zamanda hamilelik sırasındaki kramplar veya ağrı ve genel kas krampları için de kullanılabilir.
Kültürde yeri
Viburnum, Ukrayna folklörunde; şarkılarında, süslemelerinde, şiirlerinde, nakışlarında yer alır. Sembolik kökenleri bin yıllık Slav paganizmine kadar izlenebilir. Bir efsaneye göre, kalyna, Ateş Üçlemesi olarak adlandırılan Evrenin doğuşuyla ilişkilendirilmiştir: Güneş, Ay ve Yıldız. Meyveleri kişinin evini ve anavatanını, kanını ve aile köklerini sembolize eder. Kalyna genellikle Ukrayna nakışlarında tasvir edilir; geleneksel giysilerde ve gömleklerde. Slav paganizminde kalyna, Ukrayna dilinde yapılan iyi bir kafiyeyle genç bir bayanın güzelliğini de temsil eder: ka-ly-na - div-chy-na.  Chervona Kalyna şarkısı, Ukrainian Sich Riflemen ve Ukrayna İsyan Ordusu'nun marşıydı ve bir meyve kümesi bugün Ukrayna Ordusu'nun bir nişanında yer alır.
Viburnum opulus (kalina) aynı zamanda Rusya'nın ulusal sembollerinden biridir. Rusya'da Viburnum meyvesine kalina (калина) denir ve ulusal bir sembol olarak kabul edilir. Kalina, Rusça'da "kızarmak" anlamına gelen kalit veya raskalyat'tan türetilmiştir. Böğürtlenlerin kırmızı ateşli rengi Rus kültüründe güzelliği temsil eder ve tatlı ahududu ile birlikte güzel bir bakirenin tutkulu aşkını sembolize eder, çünkü böğürtlenler Rusya'da her zaman erotik bir sembol olmuştur. Kırmızı meyvenin acı tarafı da Rus halk kültüründe aşk ayrılığını simgelemektedir. Rus şarkısı Kalinka 'nın adı Kalina 'nın küçüğüdür. Viburnum opulus, Khokhloma adı verilen Rus ulusal süs ahşap boyama el sanatı tarzının da önemli bir simgesidir.
Kızılcaköy, Köşk
Kızılcaköy, Aydın'ın Köşk ilçesine bağlı bir mahalle.
PCnet
PCnet, bilgisayar ve internet dünyasını birlikte yansıtan, son kullanıcılara yönelik aylık bilgisayar ve internet dergisidir. 1997 yılında Hürriyet Dergi Grubu bünyesinde yayın hayatına başlayan dergi, bir süre sonra Doğan Burda Dergi Yayıncılık'a geçti. Son sayısı Kasım 2016'da yayımlandı.
Derginin içeriği 2012 yılına kadar Türkiye'de, Türk yazarlar tarafından oluşturuldu. 2012 yılında Birleşik Krallık merkezli Future plc'ye bağlı Future Publishing ile lisans anlaşması yapıldı ve Future Publishing tarafından yayımlanan teknoloji dergilerinin içeriği de yerelleştirerek Türk okuyucusuna sunuldu. Dergi, Mart 2014 sayısından itibaren yeniden tamamen Türkiye'de hazırlanmaya başlandı.
PCnet, uzun bir süre boyunca her ay okurlarına promosyon içerikli CD, ardından da çift katmanlı DVD hediye etti. Bu CD ve DVD'lerde tam sürüm yazılımlar, eğitim videoları, çeşitli yazılımların deneme sürümleri ve eğlenceli içerikler yer aldı. Dergi, Ocak 2015'ten itibaren fiziksel DVD'yi sonlandırarak bu içerikleri bulut ortamına taşıdı.
PCnet ekibi 2003 yılında OYUNCU dergisini, 2004 yılında Computer Active Türkiye dergisini, 2005 yılında Türkiye'nin ilk Linux dergisi LINUXnet'i, 2006 yılında Webmaster'ın El Kitabı'nı, 2014 yılında interaktif teknolojisi dergisi nexxt'i çıkardı. PCnet, aylık derginin yanı sıra birkaç ayda bir yayımlanan tematik özel sayılar da yayımladı.
Oostende
Oostende (Fransızca:Ostende), Belçika'nın Felemenkçe konuşan topluluğuna dahil Flaman Bölgesi'nde bulunan Batı Flandre ilinde bulunan bir belediye ve bu belediye içinde bulunan bir yerleşim merkezidir. Oostende belediye idari birimi merkezi Oostende kenti ile birlikte Zandvoorde, Vuurtörenwijk, Stene ve Mariakerke yerleşkelerini da ihtiva etmektedir.
Manş Denizi kıyısında bir sahil şehri olup Belçika'nın yüzölçümü (37,72 km²) ve nüfus (2006 itibarıyla 68.931) bakımından bu sahilde en büyük belediyesidir.
Oostende Belçika'nın İngiltere'ye en yakın bağlantı noktası olup İngiltere'ye doğrudan hızlı feribot mevcuttur. Liman şehri olduğundan sahil denizin yükselmesine karşı yükseltilmiştir.
Şehir özellikle yaz döneminde çok fazla sayıda günübirlik İngiliz turist akınına uğramaktadır.
Tarihçe
Oostende'nin ne zaman kurulduğu hakkında hiç bilgi bulunmamaktadır.
814'te Gobrecht van Steenland "St Ömer"'de bulunan St. Bertin manastırına Oostende mevkindeki arazileri bağışlamıştır. Bu ilk dönemlerinde Oostende Kuzey Denizi ile bir sahil gölü arasında bulunan (orijinal ismi "Testerep" olan) bir adanın doğu kıyısında (Felemenkçe:oost-einde) ufak bir balıkçı köyü idi.
1265'de yerleşke günümüzde "Van Iseghem Caddesi" kuzeyinde "Monument aux Marins (Denizciler Anıtı)" ile "Gazino" arasında bulunan bir küçük köy haline gelmişti ve bu tarihte Flandra Kontesi olan Konstantinopolis'li Marguerite 1265'de bu köye kasaba statüsü veren bir berat verdi ve bu berata göre köyde bir pazar kurulması ve bir kapalı pazar binası yapılması izini de verildi.
14. yüzyılda bu köy devamlı deniz tehdidi altında olduğu için 1395'te eski mevkiinin daha güneyine yeni kumdan sahil koruma duvarı yaparak köy bu koruma duvarı arkasına nakledildi. 1447'de Burgunyalı III. Filip (bazen "Phillipe le Bon" olarak anılır) döneminde Oostende'ye bir liman yapıldı. Bu sırada kasabanın en önemli gelir kaynağı ringa balığı avcılığıydı. 1489'da Oostende hem denizden tehlike geçirmekte idi ve aynı sırada I. Maximilian orduları tarafından ele geçirilip talan edildi.
Seksen Yıl Savaşı (1568 - 1648) sırasında Oostende İspanya Katolik idaresine karşı isyan eden Protestanların önemli bir merkeziydi. Hollandalı isyancılar ("Geuzen") Oostende şehrini ellerinde tutmak için ve doğudan korumak için oradaki kumulları kazdılar ve sahilde ortaya çıkan bu aralıktan deniz içeri girip günümüzdeki liman arkasında yeni bir kanal yarattı. 1601-1804 döneminde "Ambrogio Spinola" komutasındaki İspanyol orduları Oostende'yi kuşattı. Bu "Oostende Kuşatması", "İspanyollar ele geçirilemeyecek yeri ele geçirmeye çalıştılar ve Hollandalılara savunulamayacak yeri savundular" diye nitelendirilmiştir. Yerleşke tümüyle harabeye dönüp 80.000 yaralı ve ölü zayiatın ortaya çıkmasına neden olup "Seksen Yıl Savaşı" içinde en fazla zayiat ortaya çıkan çatışma olmuştur. Bu kanlı sonuçtan etkilenen iki taraf görüşmelere girerek 2 yıldan uzun süren bir ateşkes anlaşması yapmışlardır ve bu kısa barış döneminde Oostende yeniden yapılmıştır. Savaş yine başlayınca Oostende (Nieuwpoort ve Dünkırk ile birlikte) İspanyol yanlısı "Duninker" denen deniz korsanlarına yatak limanı olmuştur.
Bu dönemde sonra Oostende önemli bir liman haline geçti. 1722'de Hollandalılar Anvers limanını Schelde Nehri halicini kapatarak işlemez hale getirdiler. Oostende bir deniz limanı olarak İspanyollar ve Avusturyalılar idaresi altında bulunan "Güney Alçak Ülkeler" (günümüzdeki Belçika) için tek deniz giriş ve çıkış kapısı oldu. VI. Karl (Kutsal Roma İmparatoru) Oostende'de kurulan "Oostendse Compagnie" şirketine Afrika ve Uzak-Doğu ile ticaret için tekel imtiyazı verdi ve bu şirkete deniz aşırı ülkelerde koloniler kurma imtiyazı da sağladı. Böylece Oostend o zaman deniz-aşırı ticareti kendi tekelleri sayan İngiltere ve Hollanda ile büyük bir rekabete girişti. Fakat bu iki ülke baskısı sonunda 1727'de VI. Karl (Kutsal Roma İmparatoru) Oostende'in imtiyazlarını dondurdu ve 1729'da da imtiyazlar ortadan kaldırıldı.
Buna rağmen Oostende kenti ve limanı büyük gelişmeler gösterdi. 1771'de bir limanına deniz feneri yapıldı. 1776'da liman doklarına gelgit sorununu çözen ilk havuz yapıldı. 1781'de II. Leopold (Kutsal Roma İmparatoru) desteğiyle Oostende "serbest liman" statüsü kazandı. Fransa Devrimi sırasında İngiltere donanmasının Avrupa karasına uyguladığı abluka dolayısıyla Oostende limanı önemli ticaretini kaybetti ve Fransa etkisi altına girdi. Mayıs 1798'de İngiliz donanması Oostende limanın bir büyük hücum düzenledi ve Fransız desteği ile bu hücum çok zor şekilde püskürtüldü. Napolyon Bonapart'ın Fransa'yı idaresi sırasında Oostende Fransızlarin büyük ilgisini çekti ve liman Napolyon tarafından 4 defa teftişten geçirildi. İmparatorluğu sırasında Napolyon Oostende limanın savunmasını zayıf buldu ve Oostende'de büyük bir imparatorluk kalesi yapılmasını emretti. Bu kalenin yapımına ancak 1811'de başlandı. Fakat 1814'te Fransa yenilip imparatorluk sona erince bu kale bitirilmeden ortada kaldı.
18. yüzyılda İngilizler deniz havası alma ve denizde yüzme modası ortaya çıkardılar. 1784'te Oostende'de bir İngiliz asıllı han sahibi "Groot Strand (Büyük Plaj)" üzerinde denize girenlere yiyecek ve içecek sağlamak için tahtadan bir büfe kurma izini aldı. Bu Oostende plajının açılmasının ilk öncüsü oldu ve 19. yy. başında savaşlar bittikten sonra Oostende önce İngilizler sonra diğer batı Avrupalılar için bir yaz tatili ve plaj şehri olarak da gelişmeye başladı. 1839'da Oostende başkent Brüksel'e bir tren hattı ile bağlandı. Yeni Belçika Krallığı kurulduktan sonra Belçika kralları I. Leopold, II. Leopold ve Belçika krallık ailesi ve aristokrat soylular Oostende'yi yazlık olarak kullanmaya başladılar. Moda yazlık şehirde çok sayıda yazlık villalar, yeni yollar, parklar, anıtlar yapılmaya başlandı. Oostende "Belçika plaj - deniz tatili şehirlerini kraliçesi" olarak nitelendirildi. 1846'da düzenli Oostend-Dover feribot seferleri başlatılıp Oostende'nin İngiltere'ye gidiş-geliş transit merkezi olması sağlandı. 1850'de mimar Henri Beyaert Oostende kumar salonu olan "Kursaal Oostende"yi, plaj sahilde bulunan her diğer bina gibi savaş halinde hemen yıkılabilmesi için tahtadan olarak, yaptırdı. 1865'te Oostende şehri demilitarize edildi; eski savunma tabyaları yıkıldı ve sahile yapıların taş, tuğla ve çimentodan yapılması izini verildi. Bundan sonra plaj sahili daha değişik bir şekilde apartmanlar ve büyük otellerle gelişmeye başladı. Özellikle 1905'te Oostende "Sint-Petrus-en-Paulüs Kilisesi", tiyatro, büyük postane, "Comte de Smet de Naeyer köprüsü" ve "Galeries Royales" yapıldı.
I. Dünya Savaşı sırasında Alamanlar eline geçen Belçika'da Oostende yakınlarında Brugge'de Alman denizaltıları için bir üs yaptılar ve bu üstten denize çıkış kanalı ağzı Oostende'de bulunmaktaydı. İngiliz Kraliyet Donanması Bruges'dan çıkışı sağlayan Zeebrugge ve Oostende limanlarını 23 Nisan 1918'da Zeeburge Baskını ile kapatmaya çalıştı. Bundan 3 hafta sonra, 9 Mayıs 1918'de İkinci Ostend Baskını ile Oostende limanında "HMS Vindictive" adlı eski bir İngiliz harp gemisini batırarak limanı battal etmeye ve Bruges çıkış kanalını kapatmaya çalıştılar ama bunda ancak kısmî başarı elde ettiler.
1920'de yapılan Anvers Olimpiyatlarında tüm yelkencilik yarışmaları ve su polosu maçları Oostende'de yapıldı.
Savaş sonrasında 1930'lu yıllarda Batı Avrupa'da işçilere paralı tatil alma hakkı tanındıktan sonra Oostende şehri kitle turizmine kendini adapte etti. Şehirde çok sayı ucuz pansiyon ve küçük otel açıldı. Ayrıca daire kiralamak ve sahip olmak için çok sayıda yazlık apartman yapılmaya başlandı.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra yine kitle turizmi önemini korudu. Bu dönemde birçok 19. yüzyıl yapısı villalar yıkılıp yerlerine çok sayıda dairesi olan apartmanlar yapıldı.
1956'da Oostende-Brüksel otoyolu yapılıp Oostende'nin Avrupa otoyol ağ sistemine bağlanması Oostende'nin bu kitle turizm yazlık plaj şehri olmasına daha da destek sağladı. 1970'te Oostende belediyesi Stene ve Zandvoorde birleştirildi. 1994'te açılan Manş Tüneli Oosetende'nin İngiltere'ye geçişte bir transit merkezi olmasına aksi tesirde bulundu. Oostende-Dover düzenli feribot seferleri sona erdi ve yerine daha küçük kapasiteli Oostende-Ramsgate düzenli feribot seferleri başlatıldı.
Yerleşimler
Oostende Belediye idaresine bağlı şu yerleşimler bulunmaktadır:
NGC 860
NGC 860, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Dürbün takımyıldızı yönünde bulunur. E4 tipi bir eliptik galaksidir. Fransız astronom Edouard Stephan tarafından 1871 yılında 80,01 cm (31,5 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Şahe
Şahe(Çerkesçe:Şekh/Шэх veya Şakhe/Шахе;Rusça:Şakhe/Шахе), Rusya Federasyonu'na (RF) bağlı Krasnodar Kray'da, doğudaki Çuguş (Adigece:Ç'ığuş'/Ч1ыгъушъ) dağ kompleksi batısındaki Neğoy Dağından (Нэгъой къушъхь) doğup derin vadiler oluşturmuş halde Karadeniz'e dökülen hızlı akışlı küçük bir ırmak.
Şahe yöresinin yeniden yerleşime açılması
1870 yılı, özellikle de 1880 yılı sonrasında dağlardan inmeyi kabul eden ya da 1864'te sürüldükleri Kuban Nehri boylarından dönmelerine izin verilen bir bölüm Şapsığ, Karadeniz bölgesine, bu arada Şahe Irmağı boylarına, bölgede uygulanabilecek tarım modelini Rus yerleşimcilere göstermeleri amacıyla da, sınırlı ölçülerde olmak üzere, yeniden yerleştirildiler (1897'de Karadeniz ilindeki Şapsığ sayısı 1939 idi). Ama Şapsığların kıyı çizgisine çok yakın yerlere yerleşmeleri de,güvenlik kaygısıyla yasaklanmıştı. Çünkü Şapsığlar Rus makamlarınca güvenilmez ve Türk yanlısı bir topluluk sayılıyorlardı. Bu nedenle günümüz Şapsığ yerleşmeleri kıyıda değil daha içlerdedir. Şapsığ yerleşmeleri olarak zamanla Şahe Irmağı ağzında Şapsığların da yoğun olduğu Golovinka beldesi (Adigece:Şekhape/Шэхапэ),ırmağın biraz yukarısında da kıyıya 7 km uzaklıkta tamamen Şapsığ nüfuslu Bolşoy Kiçmay (Adigece:К1ыщмай ya da Шэхэк1эй/Шэхэк1эшху/Şekhek'ey/Şekhek'eşkhu), Malıy Kiçmay (Adigece:Şekhek'ey tsık'u/Шэхэк1эй ц1ык1у ya da Tkhako/Тхакъо) ve Ahıntam (Ахынтам) köyleri oluştu [Şekhek'ey/ Bolşoy Kiçmay köyünün oluşumu için bk. Nıbe Zayır, "Bir Köyün Tarihi", Cherkessia.net, Tarih].
Yöredeki mitolojik ve geleneksel törenler
Ahıntam köyünün yakınlarında Adigelerce kutsal sayılan Thaç'eğ mez (Тхьач1эгъ мэз) ya da Ahın Ormanı (Ахынэ имэз) ve bu ormana giden Ahın Yolu (patikası;Ахынэ игъогу) bulunur. Adige mitolojisine göre, bu kutsal ormanda yaşadığına inanılan büyük baş hayvanların koruyucusu ve bereket tanrısı olan Ahın (Ахын) için tören ve ayinler düzenlenir, her yıl ilkbaharda da, sürüden böğürme sesiyle Ahın tarafından belirlendiğine inanılan beyaz bir düve seçilir, sütle yıkandıktan sonra salınır veAhın patikasını izleyerek, Thaç'eğ mez adlı kutsal meşe ormanına ulaşması beklenir, çöktüğü yerde de bir ayin düzenlenerek törenle kurban edilir ve eti de yenirdi. Yörede bunun gibi ayin yerleri, ilkbahar şenlikleri yapılan yerler ve eskiden, yani 1864 yılı öncesi özgürlük döneminden kalma olup []Çerkeslerce kutsanmış anıt ağaçlar, pınarlar ve çoğu şey vardır. Bunun gibi birçok ilginç yer turistlere gösterilir ve geleneksel giysilerini giymiş Şapsığ ve Ruslar katılımıyla şenlikler düzenlenir.
Şahe Irmağının yukarı bölümünde, sırasıyla Rus nüfus ağırlıklı Bzogu, Bzıç, Babuk Avul ve Solohavul gibi küçük turistik yerleşmeler de oluşmuştur. Bu son yerleşmeler, bugün turistler ve dağ yürüyüşleri yapanlar için konaklama yapılan yerlerdir.
Golovinka beldesi
Golovinka adını 1838'de Şahe Irmağı ağzına çıkartma yapıp Şapsığ ve Vıbıhlarla çarpışan ve kan dökücülüğü ile de ünlenen ve bu yeri zaptedip Şahe Irmağı ağzında bir kale kurduran Rus Generali Golovin'den almaktadır. Ancak Şapsığlar buraya Şekhape (Шэхапэ;Şahe Irmağı Ağzı yeri) derler. 1840'ta Adigelerin karşı saldırısıyla Ruslardan alınan kale, 19 Mart 1864'te Rus birliklerinin komutanı General Heyman tarafından çarpışmasız olarak yeniden ele geçirildi. Çünkü Şapsığlar, Ruslarla Ekim 1863'ten 6 Mart 1864 günü akşamına değin yerlerini boşaltmayı ve Osmanlı'ya göç etmeyi içeren bir ateşkesi kabul etmişlerdi. Önceleri bir Rus yerleşimi olan Golovinka daha sonraları Şapsığlar için konulan kıyı şeridine yerleşme yasağının kalkmasıyla ve zamanla bir Şapsığ beldesine dönüştü. Golovinka termal tesisleri ve plajlarıyla gözde bir turizm merkezidir.
Şimdiki durumu
Şahe Irmağı boyundaki köyler 1922-1924 yılları arasında "Şapsığ Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti"'ne, 1924-1945 yılları arasında da Şapsığ Ulusal Rayonu'na bağlıydılar; şimdi bu yerleşmeler Soçi (Adigece:Saçe/Шъачэ) metropoliten alanı içinde bulunmaktadırlar.
Bugün Şahe Irmağı çevresi ve Karadeniz kıyısı Adige-Şapsığ ve Rus etnik renkleriyle ve her yıl yöreye gelen ziyaretçilerle daha da güzelleşen ve ilgi çeken plajları, su sporları (rafting),mineral suları ve termal tesisleriyle, konuksever, gözde bir dinlenme, gezinti yeri ve turizm alanıdır. Çevredeki ormanlık alanlar (ve Thaç'eğ mez de), "Golovinka Cumhuriyet Doğa Koruma Alanı"  oluşturularak bir ulusal park biçiminde koruma altına alınmıştır. 2014 Kış Olimpiyatlarının bu yerlerde,Soçi'de yapılacak olması nedeniyle, yöredeki turistik tesisler genişletilmekte ve yenilerinin yapılmasına çalışılmaktadır.
Türkvizyon Şarkı Yarışması'nda Ukrayna
Ukrayna, 19 ve 21 Aralık 2013 tarihleri arasında o yılın Türk Dünyası Kültür Başkenti olan Eskişehir'de gerçekleşen ilk Türkvizyon Şarkı Yarışması'nda yarışan yirmi dört katılımcı ülkeden biri.
Yarışmanın ilk katılımcılarından olan Ukrayna adına ilk yarışan şarkıcı Fazile Ìbraimova olmuştur. Ìbraimova, Elmalım adlı parçayla yarı final aşamasını geçmiş ve finalde yarışarak yarışmayı 3. sırada tamamlamıştır. 2014 yılındaki ikinci yarışmaya ise Natali Deniz'in seslendirdiği Sän Benim adlı şarkıyla katılan Ukrayna yarı finalde 148 puanla 22. sırayı alarak elenmiştir. 2015 yılında ülkeyi Gagavuz Türkü Anna Mitioglo temsil etti ve finalde 13. oldu.
Sevinç Eratalay
Sevinç Eratalay (d. 1959, Tefenni, Burdur), protest müzik şarkıcısı ve bestecisidir.
Yaşamı
1959 yılında Tefenni, Burdur’da doğdu. 1980 yılında İzmir Buca Eğitim Fakültesi Müzik Bölümü Piyano ve Şan Bölümü'nden mezun oldu.
1987 yılında ilk albümünü yaptı. Sesi ve besteleriyle o dönemde çok büyük ilgi topladı. Sayısız yurt dışı ve yurt içi konserler vermeye başladı.
Arif Sağ, Ahmet Koç, Mehmet Gümüş, Onur Akın, Tuncay Akdoğan, Yavuz Bingöl, Ferhat Tunç, Ahmet Kaya, Selda Bağcan, Bandista gibi birçok sanatçıyla çalıştı.