cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Metalografi
Elektron mikroskopları (EM)
Bir numunenin daha yüksek büyütmede gözlenmesi gerekiyorsa, bir taramalı elektron mikroskobu (SEM) veya bir geçirimli elektron mikroskobu (TEM) ile incelenebilir. Bir enerji dağıtıcı enerji dağılımlı X-ışını spektroskopisi (EDS) ile donatıldığında, mikroyapısal özelliklerin kimyasal bileşimi belirlenebilir. Karbon, oksijen ve azot gibi düşük atom numaralı elementleri tespit etme yeteneği, kullanılan dedektörün doğasına bağlıdır. Ancak, bu elementlerin EDS ile nicelleştirilmesi zordur ve minimum tespit edilebilir sınırları, bir dalga boyu dağılımlı X-ışını spektroskopisi (WDS) kullanıldığından daha yüksektir. Ancak EDS ile bileşimin nicelleştirilmesi zamanla büyük ölçüde gelişmiştir. WDS sistemi tarihsel olarak EDS'ye kıyasla daha iyi hassasiyete (bir elementin düşük miktarlarını tespit etme yeteneği) ve düşük atom ağırlıklı elementleri tespit etme yeteneğine ve ayrıca bileşimlerin daha iyi nicelleştirilmesine sahipti, ancak kullanımı daha yavaştı. Yine, son yıllarda, WDS analizini gerçekleştirmek için gereken hız önemli ölçüde artmıştır. Tarihsel olarak, EDS SEM ile kullanılırken, WDS elektron mikroprob analizörü (EMPA) ile kullanılmıştır. Bugün, EDS ve WDS hem SEM hem de EMPA ile kullanılmaktadır. Ancak, özel bir EMPA, SEM kadar yaygın değildir.
X-ışını kırınım teknikleri (XRD)
Mikroyapıların karakterizasyonu da uzun yıllardır x-ışını kırınım (XRD) teknikleri kullanılarak gerçekleştirilmektedir. XRD, farklı kristal yapılarda bulunan malzemelerin bir numunede bulunan çeşitli fazların yüzdelerini belirlemek için kullanılabilir. Örneğin, sertleştirilmiş bir çelikte tutulan östenit miktarı en iyi XRD (ASTM E 975) kullanılarak ölçülür. Belirli bir faz bir dökme numuneden kimyasal olarak ekstrakte edilebiliyorsa, kristal yapısına ve kafes boyutlarına göre XRD kullanılarak tanımlanabilir. Bu çalışma, kimyasal bileşimin ölçüldüğü EDS ve / veya WDS analizi ile tamamlanabilir. Ancak EDS ve WDS'nin çapı 2-3 mikrometreden küçük parçacıklara uygulanması zordur. Daha küçük parçacıklar için, tanımlama için TEM kullanılarak kırınım teknikleri gerçekleştirilebilir ve çökelti ile birlikte matrisin algılanmasını önlemek için replikasyon yöntemleri kullanılarak matristen ekstrakte edilirse EDS küçük parçacıklar üzerinde gerçekleştirilebilir.
Cemil Şahbaz
Cemil Şahbaz (28 Mart 1944, Adana), Türk oyuncudur.
Hayatı
1970 yılında sinemaya başladı. 1970-1976 yılları arasında Yeşilçam’da 11 filmde yer aldı. Turist Ömer Uzay Yolunda filmindeki Kaptan Körk karakteri ile tanındı.
Myrmarachne simonis
Myrmarachne simonis, Myrmarachne cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Başbakanlık Kupası
Başbakanlık Kupası, ilk kez 1944 yılında oynanmaya başlanmıştır. 5 yıl devam eden kupa, Türkiye Futbol Birincisi ile Millî Küme Şampiyonu arasında oynanmıştır. 1950 yılında Millî Küme'nin son bulması ile Başbakanlık Kupası da 1966 yılına kadar yapılmamıştır.
1966 yılında Türkiye Futbol Federasyonu uygulamayı yeniden başlatmıştır. İkinci Lig Şampiyonu ile Amatör Şampiyon arasında oynanmıştır. Bu format 1970'e kadar devam ettirilip 1971 yılında kupa yine yeni bir sistemle oynatılmıştır. Bu kez 1. Lig ikincisi ve Türkiye Kupası ikincisi arasında final oynanır. Bu arada kupa maçlarına 1982, 1983, 1984 yıllarında ara verilmiştir.
Son kez 14 Mayıs 1998 tarihinde Fenerbahçe'nin bu kupayı kazanmasından sonra Başbakanlık Kupası tekrar kaldırılmıştır.
Tarihçe
Millî Küme ile Türkiye Futbol Şampiyonası şampiyonları arasında düzenlenmeye başlanan organizasyonun ilk sahibi, Fenerbahçe'yi 4-1'lik skorla yenen Beşiktaş oldu. 1945 ve 1946 yıllarında şampiyonluğa ulaşan Fenerbahçe, iki yıl üst üste şampiyonluğa ulaşan ilk ve tek takım unvanını kazandı. 1948'deki Yaz Olimpiyatları ve 1949'daki Akdeniz Kupası'na yapılan hazırlıklar sebebiyle iki yıl boyunca organizasyon düzenlenmedi. İki yıllık aranın ardından 1950'de yeniden organize edilen kupayı kazanan ekip yeniden Fenerbahçe oldu. Toplamda beş kez oynanan ve üç kez Fenerbahçe, iki kez de Beşiktaş'ın kazandığı kupaya; İstanbul'da profesyonel bir futbol liginin kurulması sebebiyle ara verildi.
15 yıllık aranın ardından format değişikliğine gidilen Başbakanlık Kupası yeniden düzenlenmeye başladı. Yeni formatta Türkiye 2. Futbol Ligi ile Türkiye Amatör Takımlar Şampiyonası şampiyonları karşılaşmaktaydı. Bu sistemdeki ilk kupa olan 1966 kupasını Türkiye 2. Futbol Ligi şampiyonu Eskişehirspor kazandı. Bu sayede kupa ilk kez İstanbul dışındaki bir takım tarafından kazanılmış oldu. 1968'de şampiyonluğa ulaşan İzmir Denizgücü, futbolun profesyonel olarak oynanmaya başlamasının ardından Başbakanlık Kupası şampiyonluğu yaşayan ilk ve tek amatör kulüp unvanını kazandı. 1970'teki maçta Muhafızgücü'nü 8-1 ile geçen Boluspor, kupa tarihinin en farklı galibiyetini elde etti.
1971'de ikinci kez değiştirilen formatla Türkiye 1. Futbol Ligi ile Türkiye Kupası ikincileri kupa mücadelesi verdi. 1981'deki kupanın ardından ise üçüncü kez organizasyona ara verildi.
Üç yıllık aradan sonra 1985'te, Türkiye Kupası finalisti ile 2. Lig şampiyonları karşılaştı. Ertesi sene sistem son kez değiştirildi ve Türkiye 1. Futbol Ligi ile Türkiye Kupası ikincileri kupa için mücadele verecek takımlar oldu. 1986 yılında Altay'ı 8-1 yenerek kupaya uzanan Galatasaray, Boluspor'un 1970'teki en farklı galibiyet rekorunu egale etmiş oldu. 1998'de son kez düzenlenen organizasyonda 8. şampiyonluğunu elde eden Fenerbahçe, kupa tarihinin en başarılı takımı olarak tarihteki yerini aldı.
Birlik (anlam ayrımı)
Birlik, bir yer ismi ve soyadı, şu anlamlara gelebilir:
Balkondaki Mayalar
Balkondaki Mayalar ya da Balkondaki Majalar (İspanyolca: Las Majas en el balcón), İspanyol ressam Francisco Goya'nın 1808 - 1812 yılları arasında çizdiği yağlı boya tablosu. Eser, şu anda özel bir koleksiyondadır.
Balkondaki Mayalar ' da Goya, iki majonun gözetimi altında balkondan gelip geçenleri izleyen iki mayayı resmetti. Mayalardan sağ tarafta olan hafifçe gülümsemektedir. Bu çok alışılmadık bir durumdur çünkü Goya'nın kadın figürleri çoğunlukla gülümsemez.
Eser ilk olarak İspanyol Galerisi'nde sergilendi. 1860'larda ise Montpensier Dükü'nün koleksiyonundaydı. 1867 yılında Paris'te Salamanca Koleksiyonu'nda satışa sunuldu. Satış koleksiyonunun broşüründe "Kadınların Portreleri" olarak tanıtıldı. 1872 yılında ise bir yazar tabloyu "İki kararsız güzellik... Aşk için avlanıyorlardı" diyerek tanımladı. İspanyollar ise Goya'nın tablosundaki iki kadının da hayat kadını olduğuna inandılar.
Goya uzmanı Nigel Glendinning, Balkondaki Mayalar ' ın Goya tabloları arasında en fazla taklit edilen eser olduğunu iddia etti. Édouard Manet'nin 1868-1869 yıllarında yaptığı Balkon tablosunda Balkondaki Mayalar ' ın etkisi görülür. Manet'nin bu tabloyu Paris'te satışa çıktığı sırada gördüğüne inanılır. Mary Cassatt da 1873 yılında bu iki eserden etkilenerek Balkonda isimli tablosunu yarattı. René Magritte'in yaptığı Balkon isimli tablo ise hem Manet'nin hem de Goya'nın Balkon tablolarına göndermeler içermektedir.
New York'taki Metropolitan Sanat Müzesi'nde eserin Goya'ya ait olduğu düşünülen bir kopyası sergilenmektedir.
Etkileri
<Gallery> Dosya:Edouard Manet - The Balcony - Google Art Project.jpg|Balkon, Édouard Manet, 1868-1869 Dosya:On the balcony mary cassatt.jpg|Balkonda Mary Cassatt 1873 Dosya:Majas on Balcony by follower of Francisco de Goya.jpg|Balkondaki Mayalar, Metropolitan Sanat Müzesi </Gallery>
Arda (ad)
Arda, Türkçe kökenli bir ad ve soyadı.
Ford Sıradağları
Ford Sıradağları Antarktika'da Marie Byrd Toprakları'nın kuzeybatı kesiminde Sulzberger Buz Sahanlığı ve Block körfezi'nin doğusunda yükselen dağ silsilesidir. Birçok dağ ve dağ grubundan meydana gelir. Richard E. Byrd'ın ilk Antarktika seferi (1928-1930) sırasında Byrd tarafından 5 Aralık 1929'da keşfedilmiş ve keşif seferini finanse edenlerden Ford Motor Company'nin sahibi Edsel Ford'un adı verilmiştir.
Buz yüzeyinin altında gizlenmiş dağlarının önemli bir kısmı buzullar tarafından oluşturulan derin çöküntü alanlarıyla ayrılmış, buz yüzeyindeki ortalama yükseklikleri 500-1000 metre olan tek tek zirveler olarak takip edilen Ford Sıradağları, başkalaşıma uğramış çökeller, toprakta yükselen kömürleşmiş magmatik kayaçlar ve granitten oluşan dağlardır. Uzunluğu 508 km, genişliği 560 km olan 130 540 km2'lik alan üzerinde konuşlanan Ford Sıradağları'nın en yüksek yeri, bazı kaynaklara göre, deniz seviyesinden 1370 metre yüksekliğiyle Avers Dağı'dır. Diğer en yüüksek nokta, 1235 metre yüksekliğiyle Ekblom Dağı'dır.
Bölümleri
Ford sıradağları, birçok dağ grubu ve tek tek dağlardan, nunatak ve monolitlerden oluşmaktadır.
Felemenkçe
Felemenkçe, Hint-Avrupa dil ailesinin Cermen dilleri grubundan dil. Hollandaca ve Flamanca gibi lehçeleri vardır, bunlar özellikle yazılı dilde birbirine oldukça yakındır. Felemenkçe ve lehçeleri; Hollanda, Belçika ve Surinam'da resmî dil konumundadır.
Belçika'da konuşulan lehçesine Flamanca, Hollanda'da konuşulana ise Hollandaca denir. Belçika'da daha çok kuzeyde bulunan Flaman bölgesinde konuşulur. Felemenkçe ise Aşağı Almanca ve Friz diline yakındır.
Felemenkçe ve yerel lehçeler
Felemenkçe, Belçika devleti içinde Fransızcanın baskısına karşı mücadele vererek geçen tarihi içinde özgün bir gelenek, edebiyat ve kendi içinde lehçeler oluşturmuş, ancak Belçika'nın federal devlet yapısına bürünmesi ile Felemenkçe ile ortak noktalarını tekrar keşfetmiştir. Flamanlar günümüzde yerel şivelerini konuştukları zaman "Flamanca konuşuyorum" ("Ik spreek Vlaams"), Algemeen Nederlands (Genel/Ortak Felemenkçe) adını verdikleri standartlaştırılmış eğitim, bilim ve yönetim dilini kullandıkları zaman "Felemenkçe konuşuyorum" ("Ik spreek Nederlands)" derler. Yine de, aksan farkları, kullandıkları bazı kelimeler ve söyleyiş tarzlarından ötürü bir Hollandalı muhatabının bir Flaman olduğunu hemen anlayabilir. Dahası her yörenin kendine ait bir konuşma şekli olduğundan hangi bölgeden, şehirden hatta köyden geldiğini de çıkarabilir. Bunun sebebi de Felemenkçenin coğrafî olarak çok küçük bir bölgede konuşulsa da, topluluklar oldukça birbirine bağlı yoğun ve sık bir dokuda olmasıdır. Böylelikle dil konuşulduğu, bölge içinde resmî sınırlardan bağımsız olarak, oldukça heterojen bir yayılım gösterir. Resmî kaynaklara göre yalnızca Flaman Bölgesi içinde lehçe olarak tanımlanabilecek 26 farklı Felemenkçenin konuşulduğu tespit edilmiştir. Bunların başlıcaları arasında
sayılabilir. Aynı şekilde Hollanda'nın çeşitli bölgelerinde birbirinden oldukça farklılık gösteren çeşitli lehçeler bulunur. Bunlardan bazıları:
Genel/Ortak Felemenkçe ise Türkiye'de bölgeler arası lehçelerden ve şivelerden bağımsız olarak konuşulan modern Türkçe ile kıyaslanabilir. Her yöre kendine özgü bir lehçe ve şive ile konuşsa da eğitim, öğretim, basın, yayın, radyo, TV, yazım ve devlet işlerinde hep standartlaştırılmış ortak resmî dil kullanılır. Ancak halk kendi yöresel aksan ve lehçelerini bir kültürel değer olarak görerek yaşar, yaşatır ve korurlar. Bu yüzden her yöre kendine ait olan lehçelerde gazete ve dergiler çıkarır yerel radyo, televizyonlarda kendi lehçeleri ile yayın yaparlar.
Lehçeler arasındaki fark o kadar güçlüdür ki coğrafî olarak Limburgcanın konuşulduğu Limburg Bölgesi ile Batı Flandra Bölgesi'nin konuşulduğu yöre arasındaki mesafe 100 km'yi aşmamasına karşın her iki lehçenin konuşanları birbirlerini anlamakta büyük güçlük çeker. Bu anlamadaki güçlük bir bakıma Türkçe ile Azerice ile karşılaştırılabilir. Bu sebepten devlet televizyonları genelde halkın konuşmalarını büyük çoğunlukla Genel Felemenkçe alt yazı ile verir. Aynı şey Belçika'da yayınlanan Hollanda filmleri ve dizileri ile Hollanda'da yayınlanan Flaman dizi ve filmleri için de geçerlidir ve genelde Genel Felemenkçe alt yazı ile verilir. Felemenkçe, Hollanda sömürgesi olan ülkelerde (Aziz Martin, Surinam, Aruba, Guyana, Hollanda Antilleri, Virgin Adaları) de konuşulmaktadır. Geçmişte en büyük Hollanda sömürgesi olan Endonezya'da yaygınlığını sürdürmekte olup yerel diller üzerinde büyük tesiri olmuştur.
Fransa'nın kuzeybatısındaki Nord ilinde, özellikle Dunkerque komününde de konuşulur.
17. yüzyıldan itibaren Güney Afrika'ya göçmüş olan Hollanda asıllı Buğrlar (nl:Boer-Çiftçi), Felemenkçenin coğrafî kopukluk nedeniyle farklılaşmış bir lehçesi (picini) olan Afrikaans konuşmaktadır.
Felemenkçe konuşulan ülkeler
Dünyada yaklaşık 24 milyon insan resmî dil olarak Felemenkçe konuşmaktadır.
Ana dili Felemenkçe olanlar, dillerinin İngilizce ve Almanca ile benzer noktaları bulunduğundan bu dilleri öğrenmeye yatkındırlar. Cümle yapısı ve kullanılan sözcükler bakımından İngilizce ve Almanca ile benzerlik göstermektedir.
İngilizce ve Almanca benzerliğe örnek:
Alfabe
Felemenkçe alfabesi "a" dan "z" ye kadar Temel latin alfabesinde bulunan tüm harfleri içerir. Diyakritik işareti bulunan harfler alfabede yer almaz. Alfabe böylece 26 harften oluşurken, bazen kendisinde tek harf özelliği verilen diftong "IJ" ile alfabedeki harf sayısı 27 ye çıkar. Bu harf genellikle alfabeye eklenmezken, örneğin telefon defterlerinde veya sözlüklerde "x" ve "y" arasında yer alır.
Dilin Türkçe adıyla ilgili tartışmalar
Dilin Osmanlıca adı فلمنكجه olarak yazılır. Bazı batı dillerinde Felemenkçeyi karşılayan tek bir kelime olmaması ve "Felemenk" sözcüğünün günümüzde belli bir siyasi ülkeye karşılık gelmemesi nedeniyle, Türkçede Felemenkçe yerine Hollandaca sözcüğünün kullanılmasını savunanlar vardır. Buna karşın, Türk Dil Kurumu sözlüğünde Felemenk sözcüğünün tanımı "Bugünkü Hollanda, Belçika ve Kuzeydoğu Fransa'ya eskiden verilen ad." olarak ve Felemenkçe sözcüğü de "Felemenk dili" olarak tanımlanmaktadır. Hollanda'da ve Belçika'da konuşulan Felemenkçe arasındaki fark çok az olup, aynı dilin iki lehçesi düzeyindedir.
Mexer
Edson André Sitoe ya da Mexer (d. 8 Eylül 1987), Mozambikli millî futbolcudur. Bordeaux'da forma giymektedir.
Uluslararası hedefler
14 Kasım 2019 itibarıyla Skorlar ve Sonuçlar ilk olarak Mozambik'in gol çetelesini sıralar, skor sütunu her Mexer golünden sonraki skoru gösterir.
Adelaide (anlam ayrımı)
Adelaide.
Fokal segmental glomerüloskleroz
Fokal segmental glomerüloskleroz, kısaca FSGS, bir böbrek glomerül hastalığıdır.
Belirtiler ve teşhis
Nefrotik sendroma yol açar. Hastalık daha çok ağır idrarda protein görülmesine (proteinüri) bağlı olarak ödem (su toplama) ve çişte koyu renk ve köpüklenme gibi klinik bulgular ile ortaya çıkar. Serumdan antikor kaybı nedeniyle enfeksiyona artan yatkınlık da belirtiler arasında yer alabilir. Nefrotik sendrom görünümüyle minimal değişiklik hastalığına benzer bulgular verebilir ama steroid direnci görülmesi ile biyopsiye gidilerek kesin teşhisi konulabilir.
Patofizyoloji
FSGS, böbrekteki Bowman kapsülünde yer alan podositlerin bir hastalığı olarak değerlendirilir. İdiyopatik (bilinen herhangi bir sebebi olmayan, primer) FSGS 2021 itibarıyla Amerika Birleşik Devletleri'nde yetişkinler arasında nefrotik sendroma yol açan en yaygın hastalıktır. Bunun yanı sıra, podositleri etkileyen çeşitli etmenlere bağlı olarak da FSGS gelişimi yaşanabilir. Bu etmenler arasında, HIV enfeksiyonu, orak hücreli anemi, eroin bağımlılığı, aşırı obezite, IgA nefropatisi gibi hastalıklara bağlı skar oluşumu gibi durumlar yer alır.
Tedavi
Tedavi yönteminde ilk basamak, glukokortikoid (oral prednizon) tedavisidir. Prednizonun optimal dozu ve tedavi süresi konusunda tartışmalar devam etmekte olup, kilogram başına günlük 1 mg prednizon (maksimum 60-80 mg günlük olacak şekilde) tedavisi sıklıkla tercih edilir. 12-16 hafta içerisinde remisyona girmeyen hastalar, steroide dirençli olarak değerlendirilir. Bu hastalarda kalsinörin inhibitörü tedavisi uygulanır, buna steroid tedavisi ilave edilebilir. 6 aylık siklosporin tedavisi (steroid eklenebilir veya eklenmeyebilir), klinik deneme sonuçları doğrultusunda ilk tercih edilendir.
Vernon Wesley Ruttan
Ruttan lisans derecesini Yale'dan, yüksek lisans ve doktorasını Chicago Üniversitesi'nden aldı. Nobel ödüllü iktisatçı Theodore Schultz'un öğrencisiydi. Ruttan Purdue Üniversitesi'nde, Filipinler'deki Uluslararası Pirinç Araştırma Enstitüsü'ndeki Rockefeller Vakfında ve Tarımsal Kalkınma Konseyi Başkanı olarak görev yaptı.
Adet Hijyen Günü
Menstrüel (Adet) Hijyen Günü menstrüel hijyen yönetimi (MHM) ve regl yoksulluğunun önemini vurgulamak için 28 Mayıs'ta kutlanan bir farkındalık günüdür. 2014 yılında Almanya merkezli WASH United sivil toplum kuruluşu tarafından başlatıldı ve dünya çapındaki bütün regl olan bireylere fayda sağlamayı amaçlamaktadır. 28 rakamı 28 günlük menstrüasyon döngüsünün ortalama uzunluğu olduğuna değinmek amacıyla seçilmiştir.
Dünya'da menstrüel hijyen ürünlerine erişim genellikle maliyetler, kullanılabilirlik ve sosyal normlarla sınırlıdır. Yeterli sıhhi tesisler ve menstrüasyon ürünlerine erişim çözümün bir parçasıdır. Regl yoksulluğunun yanı sıra, menstrüasyon etrafındaki tabu kültürünü yıkmak ayrıca önem taşımaktadır.
Menstrüel Hijyen Günü, sosyal medya dahil olmak üzere bu konuda farkındalık yaratabilmek için çok önemli bir fırsattır. Kamu bilgilendirme kampanyaları oluşturmaya ve karar alıcıları politika diyaloğuna dahil etmede yardımcı olabilir. Gün, menstrüel hijyen yönetiminin küresel, ulusal ve yerel politika ve programlara entegrasyonunu aktif olarak savunmak için bir fırsat sunmaktadır. Türkiye'de regl yoksulluğu ve regl tabusu ile savaşan tek dernek olan Konuşmamız Gerek Derneği bu konuda aktif çalışmalarına devam etmektediler.
Oxytrigona
Oxytrigona Meliponini oymağına bağlı bir cinstir.
Trakya
Trakya (Yunanca: Θράκη Thraki, Bulgarca: Тракия Trakiya), Güneydoğu Avrupa'da yer alan güney Bulgaristan, kuzeydoğu Yunanistan ve Türkiye'nin Avrupa kıtasındaki topraklarını içeren, tarihi çok zengin bir bölgedir. Türkiye sınırları içindeki yüzölçümü 23.764 km2 olan bu bölgenin Karadeniz, Marmara Denizi ve Ege Denizi ile sınırı vardır.
Köken bilimi (etimoloji)
Trakya kelimesi Eski Yunanca'daki Thrāikē (Θρᾴκη) kelimesinden türemiştir ve Trak kavimine dayanır. Kökenini Yunan mitolojisinden alan Trak ismine ise ilk olarak Homeros'un İlyada destanında rastlanır.
Trakya'nın bölünmüşlüğü
Trakya'nın toprakları, Türkiye Trakyası, Bulgaristan Trakyası ve Yunanistan Trakyası olmak üzere farklı üç siyasi üniteye ayrılmıştır. Türkiye Trakyası'na Doğu Trakya, Bulgaristan Trakyası'na Kuzey Trakya, Yunanistan Trakyasına ise Batı Trakya adı verilir. Türk medyasında Batı Trakya   kelimesinin Yunanistan'ın Trakya (Doğu Makedonya ve Trakya) bölgesi için kullanıldığı görülmektedir.
Türkiye
Edirne'nin Karaağaç mahallesi Türkiye'nin, Batı Trakya'daki tek toprağıdır.
Coğrafya
Balkan Yarımadasının güneydoğusunda yer alan Trakya'nın başlıca yüzey şekilleri, Rodop Dağları, Yıldız Dağları ve bölgenin kuzey sınırını oluşturan Balkan Dağlarıdır. Balkan Dağlarının sadece güney tarafları bölgeye dahil edilebilir. Batı Trakya'daki, dar kıyı ovalarının dışında, bölgenin en geniş açık alanları, Kuzey Trakya Ovası (Yukarı Trakya Ovası) ve Doğu Trakya'nın büyük bölümünü oluşturan düzlüklerdir. Trakya'nın başlıca akarsuları, Meriç nehri ve kollarıdır. Bunlar;
Doğu Trakya'da kalan Gelibolu Yarımadası ve Çatalca Yarımadalarıda Trakya'nın parçalarıdır. Trakya, Makedonya'dan Mesta Karasu Nehri ile ayrılır. Nehir bölgenin batı sınırını oluşturur. Trakya bölgesi aynı zamanda Ege Denizi' nin kuzeydoğusu bölümüne adını vermiştir. Denizin bu kısmına "Trakya Denizi" denir.
A Pain That I'm Used To
Musicains
1. David Gahan - lead vocals
2. Andy Fletcher - bass guitar, keyboard
4. Christian Eigner - drums
5. Peter Gordeno - keyboard
Turweston
Turweston, İngiltere'nin Buckinghamshire kontluğunda bulunan bir sivil pariş'tir.
Yerel yönetim
Turweston, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Buckinghamshire üniter otoritesine aittir.
Yenikayalı
Yenikayalı, Sinop ilinin Boyabat ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Yiğren Kayalı olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 102 km, Boyabat ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.
Myrmarachne seriatis
Myrmarachne seriatis, Myrmarachne cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
İstanbul Şildi
İstanbul Şildi, 1929-1939 yılları arasında aralıklarla düzenlenen ve sadece İstanbul'daki takımların katılabildiği futbol turnuvası.
Tarihi
Cumhuriyet Halk Fırkası İstanbul Merkezi tarafından 1929-30 sezonu başında, Türkiye Futbol Federasyonu'nun da patronajı altında, İstanbul'un tüm federe kulüplerinin iştirakiyle bir turnuva tertiplemişti. Bunun için de ortaya, 10 yıllık bir şilt koymuştu. 1930'dan 1939'a kadar devam edecek turnuvalar sonunda bu şildin üzerindeki 10 küçük gümüş plakete en fazla adını yazdıracak takım bu değerli armağanın nihai sahibi olacaktı. Belirlenen 10 yıllık süre içinde (1930-1939) bu şilt maçları 7 kez sonuçlanabilmiş ve Fenerbahçe, kazandığı 4 birincilikle bu şildin nihai sahibi olmuştu.
Geçiş sistemi
Teorik bilgisayar biliminde, bir geçiş sistemi, hesaplama çalışmasında kullanılan bir kavramdır. Ayrık sistemlerin potansiyel davranışlarını tanımlamak için kullanılır. Bir kümeden seçilen etiketlerle etiketlenebilecek durumlar ve durumlar arasındaki geçişlerden oluşur; aynı etiket birden fazla geçişte görünebilir. Etiket kümesi bir tekton ise, sistem aslında etiketsizdir ve etiketleri atlayan daha basit bir tanım mümkündür.
İstanbul Şildi
Tarihi
1930 yılında düzenlenen kupanın ilk sahibi, yarı finalde Galatasaray, finalde ise Beşiktaş'ı eleyen Fenerbahçe oldu. Sonraki yıl turnuva tamamlanamamıştı. Yarı finalde Beşiktaş'ın turnuvadan çekilmesiyle Fenerbahçe tekrar finale çıkıp, bu sefer İstanbulspor'u eleyen Galatasaray ile mücadele edecekti. Ancak takımlar, final maçının ertelenmesini isteyip bu istek federasyon tarafından reddedilince ikisi de turnuvadan çekildi. Bazı kaynaklara göre kupanın sahibi çekilmeyen tek takım olan İstanbulspor'du. 3 Büyükler sonraki sezon yine federasyon ile yaşadıkları sorunlar nedeniyle İstanbul Futbol Ligi'ne ve İstanbul Şildi'ne de katılmadılar. İstanbulspor, iki turnuvanın da kazananı oldu.
Geçiş sistemi
Geçiş sistemleri, özet yeniden yazma sistemleri ve yönlendirilmiş grafikler ile matematiksel olarak çakışır. Sonlu durum otomatasından birkaç şekilde farklıdırlar:
İstanbul Şildi
Tarihi
1933'te düzenlenen organizasyonda da sorunlar yaşandı. Yine bir Fenerbahçe-Galatasaray finali yaşanmış ancak Fenerbahçe'nin 2-0 önde götürdüğü maç, tribün olayları nedeniyle hakem tarafından tatil edilmişti. Sonraki sezon Fenerbahçe, Beşiktaş'ı yenerek şildin sahibi oldu. Bir hafta sonra ise 1933'ün ertelenen finalini Galatasaray ile oynamış ancak 1-0 yenilerek şildi kazanamamıştır.
1936 yılında İstanbul Futbol Ligi'nin uzaması, 1937 yılında ise Millî Küme maçlarının uzaması nedeniyle şilt mücadeleleri gerçekleştirilemedi. 1938 yılında Fenerbahçe, Beşiktaş'ı 3-1 yenerek şildin sahibi oldu. 1939'da turnuvaya Galatasaray ve Beşiktaş katılmadı. Fenerbahçe, finalde Hilal'i 7-3 yenerek şildi dördüncü kez sahibi oldu. Böylece şilt, nihai sahibine kavuşunca turnuva sonlandırıldı. 1942'de turnuva İstanbul Kupası adı altında tekrar düzenlenmeye başlandı.
Geçiş sistemi
Geçiş sistemleri yönlendirilmiş grafikler olarak gösterilebilir.
Gözenekli güneş pili
Gözenekli Güneş Pili (İngilizce: Emitter Wrap Through Solar Cell) silisyum tabanlı güneş pili teknolojisinde daha yüksek verim elde edilmesi amaçlanan bir dizayndır. Çalışma prensibi standart güneş hücreleri ile aynı olup, silisyum pullar (en:wafer) üzerine açılan gözenekler, bütün metal kontaktların direnç kaybı olmadan arka yüzeyden alınabilmesine, bunun sayesinde ön yüzeyde oluşan aydınlanma kaybının önlenmesine yardımcı olur.
Çalışması
Gözenekli güneş hücreleri, standart güneş pili mantığıyla çalışan, güneşten aldığı foton enerjisini elektrik enerjisine çeviren cihazlardır. Standart güneş hücrelerinde güneş ışığı ile oluşturulan yük taşıyıcılar, güneş hücresinin ön ve arka tarafında bulunan metal kontaklar tarafından toplanarak devreye iletilir. Standart güneş hücresinde devreye verilen akım miktarı, hücrenin güneş gören yüzüne düşen foton sayısıyla orantılı olduğu için, ön yüzeyde bulunan metal kontakların yaptığı gölgeleme, hücreden alınan akım miktarını düşürmektedir. Ön kontakların yaptığı gölgelemeyi yok etmek için başvurulan yöntemlerden bir tanesi, her iki kontağı da hücrenin güneş görmeyen alt kısmından almaktır. Bu durumda ön yüzey tamamen güneş ışığına maruz kalacak, gölgelenmeden dolayı br kayıp yaşanmayacaktır. Fakat arkadan kontak alınan güneş pillerinde, farklı yüklerle yüklenmiş yük taşıyıcılarını ayırmak için gereken p-n eklemi, metal kontakların alt yüzeyde olmasından dolayı alt yüzeye daha yakın olmalıdır. Bu durum güneş hücresine gelen ışınların, p-n eklemine ulaşmadan soğurulmasına, sonuç olarak da alınan akımın düşük olmasına yol açmaktadır. P-N eklemi ön yüzeye yakın olarak oluşturulduğunda ise, metal kontaklar arka yüzeyde olduğu için, oluşan farklı yük taşıyıcılar, arka yüzeye ulaşamadan birbirleriyle birleşip yok olmaktadır. Bu iki durumu da engellemek için kullanılan yöntemler, çok daha ince ve yüksek saflıkta pullar (en:wafer) kullanmaktır. Bunun sonucunda güneş pili üretim maliyeti artarken pilin mekanik darbelere karşı dayanıklılığı düşmektedir.
Hem arkadan kontak alıp hem de düşük maliyetli ve dayanıklı güneş hücreleri oluşturabilmek için yapılan dizaynlardan bir tanesi de Gözenekli Güneş Pilidir. Güneş pili üzerine lazer veya başka bir yöntemle açılan gözenekler, p-n ekleminin, hem ön, hem arka, hem de gözeneklerin iç yüzeylerinde olmasını sağlamakta, böylece oluşan yük taşıyıcıların ömürleri(en:lifetime) bitmeden kontaklar tarafından toplanması sağlanmaktadır. Sonuç olarak daha kalın ve dayanıklı, daha düşük saflıkta ve ucuz güneş pilleri, yüzey gölgelemesi kaybı olmadan üretilebilmektedir.
José de San Martín
José de San Martín (d. 25 Şubat 1778 Yapeyú, Arjantin - ö. 17 Ağustos 1850 Boulogne-sur-Mer, Fransa), Güney Amerikalı devrimcidir.
Hayatı
1820 yılında Peru'nun kurtuluşu için İspanyol egemenliğine karşı bir operasyon düzenler. İspanyolları Aralık 1820'de Pisco'da yenerek Lima'yı işgal eder. 28 Temmuz 1821'de Peru'nun bağımsızlığını ilan ederek ülkenin Protektor'ü olarak tanımlanır.
İspanyolların Peru'daki ilerleyen direnişi onun, Venezuelalı general ve devrimci Simón Bolívar'dan askeri destek istemesine neden olur. Her iki devrimci hükûmet politikası konusunda uzlaşı içinde değildirler. San Martin monarşi yürütürken, Bolivar cumhuriyet yanlısıdır. 26 ve 27 Temmuz 1822 tarihlerinde bağımsızlık savaşlarının iki lideri farklılıkları ortadan kaldırmak için Guayaquil'de başarısızlıkla sonuçlanan bir buluşma gerçekleştirirler. San Martín Bolivar'ın lehine geri çekilir. San Martin'in geri çekilmesinin, bağımsızlığa Bolivar'ın yolu ile daha hizmet edileceği umuduyla, kendi isteği ile mi gerçekleştirdiği yoksa Bolivar'ın bu adımı Peru'ya yardım şartı ile mi attırdığı, bugüne kadar açıklığa kavuşmamıştır.
1824'te San Martín Avrupa'ya gider. 17 Ağustos 1850'de Kuzey Fransa'da Boulogne'da ölür.
Terkehatipler, Bartın
Terkehatipler, Bartın ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Avşa
Avşa ( Afisia, Orta Çağ Yunancası: Ἀφουσία Aphousia), Marmara Denizi'nde ada.
Terkehatipler, Bartın
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Tereke Hatipler olarak geçmektedir.
Avşa
İstanbul'a deniz otobüsüyle 3 Erdek'e ise gemiyle 1 saat 50 dakika uzaklıktadır. Balıkesir'in Marmara ilçesine bağlı bir yerleşim yeridir. İlçe merkezine 11 km, il merkezine 155 km uzaklıktadır. Avşa adasının diğer adı "Türkeli" adasıdır. Fakat "Türkeli" ismi "Avşa" olarak değişmiştir.
Terkehatipler, Bartın
Coğrafya
Köy, Bartın il merkezine 10 km uzaklıktadır.
Avşa
Takımadalar arasında, kapla alan bakımından, Avşa Adası Marmara ve Paşalimanı Adalarından sonra gelir. Uzunluğu 7 km, genişliği 4 km.'dir. 1965 yılında 1146 nüfusu olan adada, son nüfus sayımına göre 2000, gayriresmî olarak da 2500 kişi yaşamaktadır. Yazın ise Avşa Adası yoğun geçen turizm sezonu dolayısıyla 90.000 - 100.000 insanı barındırmaktadır. Gerek eğlence ve gerekse dinlence bakımından imkanları bulunan Avşa Adası'na yaz sezonunda İstanbul'dan her gün 2 ya da 3 deniz otobüsü ve İDO' ait gemi tarifeli sefer yapmaktadır, hafta sonları ek seferler de konulmaktadır.
Tarihçe
Avşa'nın ilk yerli halkı hakkındaki ilk yazılı bilgiler coğrafyacı Strabon ve tarihçi Plinius'un kitaplarında bulunmaktadır. Toprak durumu bakımından hiçbir zaman zengin olamamış, bağımsız bir idareye kavuşamamış olan ada, tarih içinde, çevresinde hakim olan kuvvetin arkasından gitmiştir. Hristiyan din adamları için bir sürgün yeri olarak kullanılmış ve bütün Orta Çağ boyunca boş kalmıştır. Şimdiye kadar hiçbir sistematik kazı yapılmamıştır. Ancak adada, anakara Kapıdağ Yarımadası'ndan ayrılmadan önce bazı ilkel toplulukların yaşadığı, avcılıkla geçindiği, anakara ile bağlantı kesilince yeni bir yaşam biçimi geliştirdikleri, avcılığı azaltarak tarım,  besicilik ve balıkçılıkla geçindikleri bazı buluntular nedeniyle anlaşılmaktadır.
Avşa’nın yüzyıllar içinde değişerek gelen birçok ismi vardır. Kyzikos’lu Diogenes, Propontis adalarını anlatırken Ofiousa ile Fisia’yı birbirinden ayırmıştır. Plinius bu adaya OPHiUSSA der. Bizans tarihinde ise adanın ismi AFOUSiA’dır. La Mottraye 17. yüzyıl başında, adaya buradaki Meryem Ana Manastırı nedeniyle Pnagia adı verildiğinden bahseder. Marmara Adalarında tarihi incelemeler yapan Gedeon’a, Patrikhane tarafından verilen 1892 tarihli vasiyetnamede ise, adanın ismi AOSiA şeklinde yazılmıştır. Rumlar adayı terk etmeden önce ise AFISSIA ismini kullanmışlardır. Ada’nın ismi daha sonraki zamanlarda Araplar Adası olarak da anılmıştır.
adanın resmi adı Türkeli olmuştur. Daha sonraları günümüzde adanın tarihi isminin Türkçeleştirilmiş şekli olan AVŞA kullanılmaya başlanmıştır.
tarihinde "Avşa Adası" adı altında belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Coğrafi yapısı
Marmara Denizi'nin güney batısında 3 büyük (Marmara-Avşa-Paşalimanı) ve 9 küçük ada vardır. Marmara adaları ismini taşıyan bu adalar, yapı ve yer şekilleri bakımından Kapıdağ Yarımadası'nın Marmara Denizi'ndeki uzantısı görünümündedirler. 4. zamanın sonlarında deniz seviyesinin yükselmesi ve alçak kesimlerin sular altında kalması sonunda, anakara Kapıdağ Yarımadası'ndan ve birbirinden ayrılarak bugünkü şekillerini almışlardır.
Avşa Adası'nın Marmara ve diğer adalarla arasındaki derinlik 16–35 m arasındadır. Sadece Ekinlik Adası'nı birleştiren kara parçası 1–4 m derinlikte olduğundan sakin havalar da bu bağlantıyı izlemek mümkün olmaktadır. Adanın uzunluğu 9 km, eni 4 km kadardır. Toplam yüzölçümü 36 km²'dir. Adanın batısında üzerinde bir deniz feneri bulunan Hayırsız Ada yer alır.
Takımadalara adını veren ve grubun en büyüğü olan Marmara Adası orta kesiminde 700 metreyi bulan yüksek bir ada görünümünde iken, Paşalimanı, Avşa ve Ekinlik adaları yüksekliği 100-250 metre arasında değişin basık ve yumuşak görünümlü yassı adalardır ve İstanbul'a yaklaşık 65 (64.840) Mil uzaklıktadırlar. İstanbul'un kirli kıyılarından kaçanlar ile deniz ve tatil hasretlerini gidermek isteyen Ankaralılar gözlerini Marmara'nın bu güzel adalarına çevirdiler. İlk öncüler Marmara Adası'na ayak bastılarsa da kıyıdaki kumsalların azlığı hemen arkada yükselen ve dikleşen arazi ile Beldeye Teşkilatının katı imar kuralları yüzünden gözlerini biraz ötede kıyıları boyunca uzanan geniş ve ince kumlu plajlar, yumuşak arazi yapısına sahip Avşa Adası'na çevirdiler. Ayrıca henüz konut yapımına daha yumuşak bakan Köy Kanunları (1992'de belediye oldu) geçerli idi. Bu nedenle 1969 yılından itibaren Avşa Adası Marmara Bölgesi'nin vazgeçilmez turistik merkezi durumuna geldi. Bu olay köy ekonomisinin birdenbire gelişmesine ve aranan her şeyi kolayca bulunduğu bir konuma getirdi.
Avşa Adası, diğer adalar gibi anakara Kapıdağı'na bağlı idi. Dördüncü zamanın sonunda deniz seviyesinin yükselmesi ile anakaradan ve birbirlerinden ayrıldılar. Bu nedenle Avşa ile Marmara Adası arasındaki derinlik 35 metrede kalır. Avşa ile diğer adalar ve Kapıdağ arasındaki derinlikler 16 metreyi geçmez. Özellikle Avşa ile ekinlik adasını birleştiren kara parçası 1 metre ile 4 metre derinliği ancak bulur. Sakin havalarda bu bağlantıyı izlemek mümkündür.Adanın yapılan zemin etütlerinde granit taştan oluşmuş olduğu uzmanlar tarafından belgelenmiştir. 17 Ağustos 1999'da yaşanan depremden sonra adada hiçbir yıkım olmamıştır.
İklim
Avşa Adası Marmara'nın orta bölümünde bulunduğu için bölge iklimi gibi bazı özellikler taşır. Akdeniz ikliminin birçok özelliğini yansıttığı gibi Karadeniz'in etkisi de kendini gösterir. Kış döneminde bu bölgenin güneyinde ve Akdeniz üzerinde oluşan hava akımları alanı orta ve doğu Avrupa üzerinde bulunan kuzey cephenin güney doğru kayması sonucu batıdan gelen kar ve yağmur getiren siklonların ve bunların cephesel faaliyetlerinin etkisinde kalır. Yaz dönemleri ise bu faaliyetler ortadan kalkar. Bunun yerini farklı bir sistem alır. Bu değişiş güneşin görünürdeki hareketi ile Büyük sahra üzerindeki yüksek basınç kuşağının Akdeniz üzerine yerleşmesi ve bu iklim bölgesinin Marmara'yı etkisel altına almasında ileri gelir.
Ortalama sıcaklık ile en soğuk ay Ocak'tır. Yaz döneminde bir tarafta Basra Körfezi'nde oluşan alçak basınç, diğer taraftan Avrupa üzerindeki yüksek basıncın sonucu ada kuzey, kuzeybatı yönlü rüzgarların etkisinde kalır. İki farklı iklim bölgesi ortasında yer aldığı için ada yazın kuzeydeki soğuk cephenin dalgalanışına bağlı olarak bazen kısa süreli fırtınaların etkisinde kalır. En sıcak ay 24.6 ortalama sıcaklık ile Temmuz'dur. Yağmurlar en çok Aralık ayında görülür. Çok nadir olarak yağan kar Ocak Şubat aylarında düşer.
Ekonomi
Ada, İstanbul'a olan yakınlığı nedeniyle yerli turistler için cazip bir tatil noktasıdır. Turizmden daha fazla faydalanabilmek için Avşa, nispeten sakin bir tatil seçeneği sunan Kuzey Ege'deki tatil yerlerinin aksine birçok tesisle turistlere renkli bir gece hayatı da sunmaktadır. Ayrıca Marmaradaki adalara ait Adakarası üzümünden üretilen şarap sayesinde bağcılık ve şarap fabrikaları, turizme paralel olarak gelişerek yeni iş imkânları yaratmaktadır.
Koylar
Avşa Adası'nda oldukça fazla koy bulunmaktadır. Bunlara ulaşım zor olsa da, gerek teknelerle gerekse binek araçlarla ulaşmak mümkündür. Avşa Adası'nın belli başlı koyları şunlardır; Mavi koy, Altınkum Koyu, Manastır Koyu, Tavşanlı Koyu, Çınar Koyu, Kumtur Koyu, Atanaş Koyu, Yiğitler Koyu.
Ulaşım
İstanbul, Bostancı ve Yenikapı'dan İDO hızlı feribotları ile; Tekirdağ, Akport Limanı'ndan, Erdek'ten feribot ile sağlanmaktadır.
Kıpçaklar
Kıpçaklar veya Kumanlar (Rusça: По́ловцы Polovtsı ya da Кума́ны Kuman, Çince: 钦察, Qīnchá), eski Türk halklarından biridir. Dilleri Kıpçakça olup üç kol halinde gelişim göstermiş ve daha sonra da Kıpçak dillerine kaynaklık etmiştir.
En azından 8. yüzyıldan beri bilinen, kıbçak/kıpçak adı dışında, aynı Türk topluluğu için, üçü yerli (Türkçe) ve dördü de yabancı olmak üzere toplam yedi ad tespit edilmiştir:
Kıpçaklarda da diğer bazı Türk boylarında olduğu gibi bir “sarışın”lık ve açık renk göz durumu söz konusudur. Ayrıca görüşlerden bazıları etnonimin Rusça versiyonu olan polovets adının Slav dillerinde hep sarı değil, bazen mavi rengi(göz) de bildirdiğini belirtir.
Tarih
Kıpçaklar, tarih sahnesine 9-11. yüzyıllar arasında, İrtiş boylarında Kimeklerle iç içe çıkmışlardır. Bunlar daha 8-9. yüzyıl civarında Orta Asya’dan Urallara geçmiş ve burada üstünlük kurmuşlardır. Sonra onları Siriderya boylarında, Oğuzlarla yan yana ve Orta Asya’ya dağılmış hâlde görüyoruz. Kıpçaklar, Moğol istilasından önce de Siriderya, İdil ve Don arasında, Kafkas ve Kırım dağlarında, Hazar’ın kuzey düzlüğü ile bugünkü Kazakistan’ın orta ve kuzeybatı kısmında yaşayıp pek çok Türk kavmi ile karışmışlar ve İran, Suriye, Rusya, Doğu Avrupa ve Bizans ile askerî, ticarî ve iktisadî ilişkiler kurmuşlardır. Önceleri “Mafazat Al-guz” (Oğuz bozkırı) diye bilinen topraklar da, artık XIII. asırda Deşt-i Kıpçak adıyla anılmaya başlanmıştır. Çin’den Don nehrine, Ural’dan Karadeniz’e kadar olan alana yayılan Kıpçaklar, bu devirden sonra da büyük bir hareketlilik içindedirler.
Daha ziyade Macar tarihçilerinden edinilen bilgilere göre, 1020 civarında, Batı Sibirya’da büyük bir Kimek-Kıpçak kavimler birliği vardır. Kuman (Macarca Kun) kavim yapısının, Kunlar ve Sarıkların yanı sıra en önemli üçüncü halkı olan Kıpçaklar bu devirde birleşmişler ve kaynaşmışlardır; sonraları çok meşhur olan Kuman kavim adı da, işte bu devirde ortaya çıkmıştır. Bu devirde görülen Kuman-Kıpçak kavimler birliğinden evvel, Kuman halkı daha doğuda yaşarken, Sarı Uygurları yenip ülkelerini işgal etmişler ve bu halkın bir kısmını kendilerine bağlamışlardır. İşte bu Kuman-Sarı Uygur birleşmesi, 10. yüzyılın ikinci yarısında, Kıtaylar ve komşuları Kayların sıkıştırmasıyla, batıya, Oğuzların ve Karlukların topraklarına yönelmişlerdir. Bu göçün devamıyla, yukarıda zikredilen Oğuz bozkırı, artık, tarih kaynaklarında Kıpçak bozkırı olarak yer almaya başlayacaktır. Onların tarihte az görülen bu yürüyüşleri, 11. yüzyılda Rus beyliklerine karşı kazandıkları bir dizi galibiyetten sonra, Karpatlar’a, Balkanlar’a kadar sürecektir. Böyle gelişen Kıpçak-Kuman varlığı, 13. yüzyılın sonlarına kadar, bu bölgenin tayin edici bir gücü olagelmiştir. Balkanlardaki Eflak-Boğdan Prensliğini Kıpçaklı Komutan Toktemirus'un oğlu Başbuğ Basarapa kurmuştur. Önemli Kıpçak Başbuğlarından biri olan Kopyak (köpek) sık sık Rus Knezlerine baskın yaparak Kırım sahil hattının yükünü hafifletmiş Rusları sibirya bölgesine hapsetmiştir.
Bölgeye Kumanlar’dan yadigar kalan bir isim de Kemençe’dir. Kemençe, Kumanlar da şahıs ismi olarak da kullanılmıştır. 1290 da Macar Kralı IV. Laszlo’yu öldüren Kumanlardan birinin adı Kemenche idi. Kemençe ismini Kumanların yayıldığı sahalarda da görmek mümkündür. Kırım yarımadasında Kemençe, Küçük Kemençe, Murzatar Kemençe isimli köyler bunlardan bazılarıdır. Gagauzlarda Kemençe kelimesinin anlamı Keman olup Kemençe çalıp oynanan oyunun adı da Horodur.
Anadolu coğrafyası içinde özellikle Gümüşhane, Bayburt ve Artvin'in ilçeleri olan Şavşat, Yusufeli gibi bölgelerdeki Kıpçak unsurlar toponimi ve etnografya çalışmaları ile takip edilebilmektedir.
Moğol İstilası
1237’de Moğol İmparatorluğu'nun saldırısına uğramış ve 1239'da tamamen yenilgiye uğramışlardır. Bu yenilginin ardından Kıpçakların bir kısmı bugünkü Rusya, Ukrayna ve Kazakistan toprakları üzerinde kurulan Altın Orda'nın egemenlik sahasında kaldılar. Diğer kısımları ise Deşt-i Kıpçak topraklarından değişik bölgelere yayıldılar.
Mısır'da Memlûkler
Kıpçakların esas sahalarının dışında Mısır bölgesi, onların savaşçı güç ve köle (Ar: memlûk) olarak geldikleri bir bölgedir. Zamanla bu bölgede hakimiyeti ele geçirip Memlûk Devleti’ni kurmuşlardır. Böylece, Mısır'da Bahriye Memlûkleri olarak bilinen hanedanı kurdular. Memlûkler'in en önemli hükümdarı olan Sultan Baybars, Kırım yarımadasında doğmuştur. Memlüklerde Mısır tarihinde önemli yeri olan; Kutuz, Aybek, Aktay, Kalavun gibi önemli Kıpçaklı askeri komutanlar yetişmiştir. Bu komutanların mukavemeti Mısır'ı Moğol istilasından korumuştur.
Macaristan'da Kunlar
Kıpçak Diyarının Moğol istilasına uğramasıyla Başbuğ Köten komutasında Yaklaşık 40.000 haneli bir grup ise bugünkü Macaristan'a gitmiş ve Kunlar denilen etnik grubu oluşturmuştur. Kıpçak Beylerinden Kemenche Macar kralına suikast düzenleyerek öldürmüştür. Macaristan Kıpçakları Hristiyan olarak dil ve kültürlerini kaybetmişler zannediliyordu ama son yıllarda Macaristan’da kendilerinin Köten Han’ın torunu olduğunu söyleyen ve Büyük Kumanistan yani Nagykunsag’ın bir şehri olan Karsak civarında yaşayan 75.000 civarında bir Kıpçak Türk grubunun olduğu tespit edilmiştir. Bunlar Hristiyandırlar. Bu Kıpçakların dili olan Kıpçakçay'ı Macaristan’da son kullanan kişi 1804 yılında ölmüştür. Fakat bu dilden kalan son hatıra bir dua hâlen söylenmekte ve bilinmektedir. TRT yapımı Özütürk belgeseli bunları kayda almıştır.
Anadolu'da Kıpçaklar
Bizans Arazilerini ve Şehirlerini yağmalayan efrafta başıboş dolaşan Kıpçaklar Bizans arazilerine zarar vermelerini engellemek ve onların askeri yeteneklerinden faydalanmak isteyen İmparator III. İoannis, Bizans hizmetine aldığı bu Kıpçaklardan bir kısmını Trakya ve Makedonya'da bir kısmını da Anadolu'da Menderes Havzasına (Menderes nehri ve çevresine) bir kısmını ise Frigya ve Bitinya topraklarına (Günümüzde Ankara, Afyon, Eskişehir, Bolu, Düzce, Kastamonu, Sakarya, Zonguldak), İznik İmparatorluğu ve Latin İmparatorluğu topraklarına, Moğol ve Selçuklu tehlikesinden korunmak için yerleştirildiler. Bugün bu illerdeki Kıpçak-Kuman asıllı köyler bu tarihte Anadolu'ya girmiştir.
Bazı araştırmacılar III. Ioannes Vatatzes'in bu uygulamasının pek işe yaramadığım ve Kumanların Türkmenlerle karışmasıyla bölgenin Türkleşmesinin hız kazandığını ileri sürerken II. Theodoros Laskaris "Sen Kuman'ı batı bölgelerinden buraya getirmek suretiyle onun cinsinden doğuda hizmet eden bir kavim yarattın ve Türklerin sınırlarına ikamet etmekle Türklerin batıya doğru durmadan ilerlemelerini önledin" ifadeleriyle babasının bu nüfus transferi politikası ile Balkanlardan Anadolu'ya kalabalık sayıdaki Kuman topluluklarının ikamet ettirilmesi sonucunda Anadolu'daki Türklerin Batı yönündeki yayılmalarının önüne geçildiğinden övgüyle söz etmektedir. Çağdaş Bizans yazarlarından Pakhymeres de III. Ioannes Vatatzes'in bu uygulamasını İznik İmparatorluğu'nun en önemli icraatı olarak yorumlamaktadır. Aynı şekilde bir diğer Bizans müellifi Akropolites'in ifadelerinden de Kumanların Anadolu'da yerleştirilmesinin çok mantıklı bir hareket olduğunu düşündüğü anlaşılmaktadır". Gerçekten de İoannes'in sınır savunmasını başarı ile sürdüren kuvvetlerini Kumanlar ile desteklemesi mevcut şartlarda akıllıca bir davranıştı.
Amasra'nın biraz doğusundan başlayan İznik imparatorluğu ile Selçuklular arasındaki sınır, Sakarya Nehri'ne paralel olarak bir yay şeklinde güneydoğuya doğru inerek Anadolu'nun güneybatı sahillerinden denize dökülen Dalaman Çayı'na kadar uzanıyordu. Sınırın İznik imparatorluğu tarafındaki hat boyunca çok sayıda kale bulunmaktaydı. Ayrıca iki devlet arasında herhangi bir yerleşimin olmadığı boş araziler (Selçuklu Uç bölgeleri) uzanmaktaydıki bu bölgelerde Türkmenler ve İznik sınır savunmacıları (Akritai) arasında sık sık çatışmalar yaşanmaktaydı. İznik İmparatorluğu'nun Karadeniz sahili boyunca sahip olduğu topraklar Amasra'dan batıya doğru uzanan dar sahil şeridinden ibaretti. İç kesimler Selçukluların denetimindeydi. Bununla birlikte İznik yönetimi açısından asıl sorunu XII. yüzyıldan itibaren Selçukluların akınlarının yoğunlaştırdıkları Menderes havzası ve Türkmenlerin yoğun olarak bulundukları güney sınırı teşkil etmekteydi. Özellikle Anadolu'nun güney batısındaki bölgelerde sürüleri ile dolaşan kalabalık Türkmen toplulukları büyük bir tehdit oluşturmaktaydı. Anadolu'daki soydaşları ile aynı savaş taktiklerini ve silahları kullanan Kumanların bu bölgede yerleştirilmesi hiç şüphesiz hareketli Türkmen atlılarına karşı yerleşik savunma hattından daha etkili bir yöntemdi. Kumanlardan çoğunlukla hafif süvari birlikleri olarak yararlanan Bizans yönetimi Kumanları aynı zamanda ordu içinde de kullanmaktaydı. III. Ioannes Vatatzes, bu Kumanlardan Anadolu'da yararlandığı gibi Balkanlardaki mücadeleler sırasında da faydalanmaktaydı. Nitekim 1242 yılındaki Selanik kuşatması sırasında Vatatzes'in ordusunda Kumanların da olduğunu bilmekteyiz".
imparator III. Ioannes Vatatzes'in iktidarı döneminde Bizans hizmetine giren bu Kuman topluluğu ile ilgili son kayıt II. Andronikos'un Epir kuşatması sırasında sergiledikleri disiplinsiz davranışlar ile ilgilidir. 1291 yılında Epir Despotluğu ile Napoli Krallığı arasında bir ittifak kurulmasından endişelenen Bizans yönetimi 1292 yılında Epir üzerine sefer düzenledi. Otuz bin piyade ve on dört bin süvariden ibaret olan Bizans ordusunun ana gücünü Türkler ve Kumanlar oluşturmaktaydı. Başlangıçta birkaç başarı elde eden Bizans kuvvetleri daha sonra Akhaia Prensi'nin Epir'e yardım etmek üzere kuvvetleri ile bölgeye gelmesiyle geri çekilmek zorunda kaldı. Bu harekat sırasında Kuman birliklerinin ordunun disiplinini bozan düzensiz hareketleri sonucu geri çekilme bozguna dönüşmüş ve Bizans'ın Epir seferi büyük bir hayal kırıklığı ile son bulmuştu. Türk yayılışına engel olma yolundaki Moğol istilası sonrası Bizans hizmetine alınan Kumanlardan bir kısmının da imparatorluk sarayında görev yaptıkları ve zaman içinde yüksek mevkilere geldikleri görülmektedir. Nitekim Kuman beylerinden birisinin oğlu olan Syrgiannés (Sytzigan: Sıçğan: Sıçan) vaftiz edilerek Hristiyanlığı kabul ettikten sonra Palaiologos ailesinden bir kadınla evlenmiş ve daha sonra Megas Domestikos unvanını almıştı. Onun soyundan gelenlerin Bizans İmparatorluğundaki varlığı yaklaşık 100 yıl boyunca devam etmiştir. Bizanslaşmış bu Kuman ailesinin son temsilcisi de ailenin ilk üyesi gibi Syrgiannés adını taşımaktaydı. Makedonya ve Trakya valiliği yapılan Syrgiannés, yaşlı imparator II. Andronikos ve torunu arasında 1320 yılında başlayan mücadelelere katıldıktan sonra gözden düşmüş ve 1334 yılında imparatorun adamları tarafından öldürülene kadar sönük bir hayat sürmüştür.
Güney-batı Anadolu bölgesindeki ikinci bir Kıpçak grubu ise, 1230’da Anadolu Selçuklu Devleti Sultanı Alaeddin Keykubat’ın Celâleddin Harzemşah’ı mağlup etmesinden sonra Anadolu’nun çeşitli bölgelerine yayılmış ve Batı Anadolu’da horzumlu ismiyle yaşamaya devam etmiş olan göçebe bir Oğuz-Kıpçak cemaatidir. Bu aşiret, bölgede Peçin, Muğla, Köyceğiz ve Bozöyük’te meskûndur H. 923’te (1517) bölgede yaşayan horzum oymağı, 1318 haneye ve 7590 nüfusa sahiptir Harzemşahlar’ın göçebe Kıpçak boylarıyla ilişkileri, Selçukluların Kıpçaklarla olan ilişkisinden daha fazla idi Bölge ağzındaki Kıpçakça unsurları bu oymak temsil etmektedir. Bizans İmparatoru John III Doukas Vatatzes (III. Ioannes Vatatzes) (1222- 1254) zamanında Selçuklu uç beylerine karşı Anadolu’nun özellikle batı bölgelerinde tampon oluşturmak amacıyla Balkanlardaki Hristiyan Kumanları yerleştirmiştir. Bu bölge, Sinop’un batısından Menderes vadisine kadar olan hattır. Batı Karadeniz bölgesindeki bir diğer Kıpçak etkisi de Kastamonu havalisinde hüküm sürmüş olan Çobanoğulları beyliği dönemine dayanır. Selçuklu emirlerinden Hüsameddin Emir Çoban, Karadeniz’i aşarak Kıpçak bozkırlarına bir sefer yapmış ve buradan sayısız ganimet ve köle ile dönmüştür 1223’te Rus ordusuyla birlikte Moğollara karşı koyan ve yenilen Kıpçaklar, Ruslardan ayrılarak Balkanlara ve Kırım’a yönelmişlerdir. Kırım’a gelenler, devam eden Moğol saldırıları yüzünden Suğdak üzerinde deniz yoluyla Sinop’a gelmişler ve Bolu, Düzce, Karabük, Kastamonu, Zonguldak ve Bartın yörelerine yayılmışlardır Ayrıca Candaroğulları beyliği döneminde Kırım ve Kıpçak bölgesi ile deniz ticareti artmıştır. Hatta Mısır ile Deşt-i Kıpçak bölgesinin ticaret merkezi Bartın yöresi olmuştur.
Macaristan'a yerleşmiş 7 Kuman kabilesinden biri olan Olaş boyu, Oğuz-Kıpçak savaşı sonrası Oğuzlara katılmışlardır. Bunlardan Anadolu'ya göçen Ulaş kabilesinden olanlar, geleneklerinin ve halk sanatlarının bir kısmını korumayı başarmışlardır. Olaş adının mânâsı ise “Birleşmiş”, “İttifak yap” olan Olaştır.