cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
154 Bertha
2007 yılında Colorado Springs, Colorado'daki Palmer Divide Gözlemevi'nde gerçekleştirilen gözlemler, 22,30 ± 0,03 saatlik periyoda ve 0,10 ± 0,02 kadirlik bir parlaklık aralığına sahip bir ışık eğrisi üretti. 1998 yılında yapılan bir ölçüm, Palmer Divide Gözlemevi verilerine uymayan 27,6 saatlik bir değer verdi. 2011 yılında, Las Cruces, New Mexico'daki Organ Mesa Gözlemevi'nden yapılan gözlemler, önceki çalışmaları göz ardı ederek, 0,10 ± 0,01 kadirlik bir parlaklık değişkenliği ile 25,224 ± 0,002 saatlik bir dönüş periyodunu belirledi.
Bertha asteroidi, C-tipi bir asteroid olarak sınıflandırılmıştır ve tahmini çapı yaklaşık 187 km'dir.
Ön Cephe (film, 2011)
Ön Cephe (Korece: 고지전; romanize: Gojijeon, İngilizce: The Front Line), Jang Hoon'un yönettiği 2011 tarihli Güney Kore yapımı savaş filmidir. Film, Kore Savaşı'nda 1953 ateşkesi zamanında geçmektedir. Güney Kore filmi 84. Akademi Ödülleri'ne En İyi Yabancı Film kategorisi için gönderdi ancak film aday listesine giremedi. Filmi Güney Kore'de 2,95 milyon kişi sinemalarda izledi.
Olay örgüsü
1950'de, Kore Savaşı'nın başlarında, Kuzey taraf Güney Kore'ye yayılırken, Güney Kore Ordusu erleri Kang Eun-pyo (Shin Ha-kyun) ve Kim Soo-hyeok (Go Soo) savaşta esir düşerler ve Kore Halk Ordusu'ndan Yüzbaşı Jung-yoon'a getirilirler. Jung-yoon, mahkumlara savaşın bir hafta içinde biteceğini ve neden savaştığını çok iyi bildiğini söyler ve savaş sonrası Kore'nin yeniden inşasına yardım edebilmeleri için mahkumları serbest bırakır.
Üç yıl sonra, 1953'te savaş sona ermemiştir. Ateşkes görüşmelerine rağmen, gelecekteki Kuzey ve Güney Kore arasındaki sınırı belirleyecek 38. Kuzey enlemindeki tepelerin çevresinde çatışmalar devam etmektedir. Müzakerelerde pazarlık kozu olarak kullanılan tepeler, sürekli ve o kadar hızlı el değiştirmektedir ki ateşkes müzakerecileri kimin hangi tepeyi kontrol ettiğini her zaman tam olarak bilememektedir.
Çatışmalar devam ederken, Aerok Tepeleri'nde savaşan Güney Koreli bir asker ölü bulunur. Askeri öldüren kurşun Güney ordusuna aittir. Teğmenliğe yükselmiş Eun-pyo, ordunun karşı istihbarat birliğindedir. Cinayeti soruşturması ve Kuzey'den Güney'e mektup gönderen bir köstebeği bulması için bölgeye gönderilmiştir.
Eun-pyo, ölen komutanın yerine gelen komutan Yüzbaşı Jae-oh ve orduya yeni katılmış Er Nam Seong-shik ile birlikte ön cepheye gelir. Eun-pyo'nun cepheye dair algısı cepheye vardığında hızla değişir. Cephedeki komutan Yüzbaşı Young-il, yetenekli bir asker olmasına rağmen morfin bağımlısıdır. Askerler ele geçirdikleri düşman askerlerin kıyafetlerini giymektedirler ve konuşurken komünistlerin kullandığı kelimeleri kullanmaktadırlar. Savaştan dolayı yetim kalan çocuklar askerlerin arasında yaşamaktadır. Cephede disiplin gevşektir ve bazı askerlerin psikolojik durumları akılda soru işaretleri oluşturmaktadır. Eun-pyo eski arkadaşı Kim Soo-hyeok'u görür. O da Teğmen olmuştur. Eun-pyo'nun bir zamanlar tanıdığı korkak ve beceriksiz arkadaşı gitmiş yerine acımasız bir katil ve becerikli bir müfreze lideri gelmiştir. Birlik, savaşın başlarında Pohang'da yaşanan bir olayın yükünü taşıyor gibi görünüyordur.
İki arkadaşı savaşın başlarında esir alıp bırakan Kuzey Koreli komutan Jung-Yoon cephenin savaştığı Kuzey Koreli birliğin başındadır ve o da savaştan dolayı gerilmiş bir haldedir. Tıpkı karşı cephedeki askerler gibi savaş yüzünden yıpranmış birliğini bir arada tutmakta zorlanıyordur. Yüzbaşı Jae-oh tecrübeli askerlerin söylediklerini görmezden gelir ve ciddi taktiksel hatalar yapar. Eun-pyo, eski arkadaşı Soo-hyeok'un teslim olan Kuzey Koreli askerleri, baskında onları düzgünce esir alamayacağı gerekçesiyle öldürdüğünü görmesiyle şaşkına döner. Tepeyi Kuzey'den almak için girdikleri çatışma bitince Eun-pyo, Soo-hyeok ve diğer askerlerin bir mağaranın içine gömülmüş gizli bir kutunun içine baktıklarını görür. Bu kutu Kuzey ve Güney askerleri arasında bir çeşit posta servisi hizmeti görmektedir. İlk başta iki tarafın askerleri bu kutuyu birbirlerine hakaret içeren şeyler koymak için kullanmıştır ancak kutu zamanla birbirlerine hediye ve bazen de diğer taraftaki akrabaları için mektup gönderdikleri bir kutuya dönüşmüştür. Askerler bu kutudaki mektupları postalamaktadır. Tepe Güney ve Kuzey ordusu arasında el değiştirdikçe askerler kutuya bakmaktadır. Eun-pyo'nun araştırması istenen mektup aslında bu kutudan gelmiştir ve köstebek yoktur. Askerler Eun-pyo'yu bu durumu saklaması için ikna ederler.
Kış yaza döner ama savaş bitmez. Bir devriye sırasında "İki Saniye" lakabı takılan korkutucu Kuzey Koreli keskin nişancı, Seong-shik'i aniden vurur. Eun-pyo onu kurtarmaya çalışsa da, Soo-hyeok ona Seong-shik'i bırakmasını emreder. Soo-hyeok, "İki Saniye"yi topçu ateşiyle vurmak için tuzağa düşürmeye çalışır ancak başarısız olur. Eun-pyo, "İki Saniye"yi tek başına avlamaya çalışır ve sonunda onu yakalar ancak keskin nişancının Cha Tae-kyeong adında bir kadın olduğunu keşfeder. Cha Tae-kyeong, çatışmalardan ve hediye alıp vermelerden tanıdığı Seong-shik'i öldürmek zorunda kaldığı için üzülmüştür. Eun-pyo istemeyerek de olsa Cha Tae-kyeong'un gitmesine izin verir. Eun-pyo, Soo-hyeok'un duygusuzluğu nedeniyle onunla yüzleşir. Soo-hyeok kampta yaşayan engelli bir çocukla dalga geçince aralarındaki gerginlik artar. Yüzbaşı Young-il, Pohang'da ölen arkadaşlarını görmek isteyen delirmiş askeri sakinleştirmeye çalışırken yaralanır. Eun-pyo'nun sorgulaması üzerine Soo-hyeok, Pohang'da bozguna uğradıklarında kendilerini kurtarabilmek için birçok arkadaşlarını geride bıraktıklarını anlatır. Pohang'da denizden kaçabilmeleri için sınırlı sayıda tekne vardır ve teknelerin devrilmemesi için birkaç askeri de öldürmek zorunda kalmışlardır. Bu olaydan dolayı pişmanlık ve utanç içindedirler. Kampta disiplinin sağlanabilmesi için sorun çıkaran asker başka yere nakledilir ve kamptaki yetimler tahliye edilir.
Çin askerleri tepeye saldırırlar. Çatışma sırasında Jae-oh, karşı tarafın üstünlüğü sonrası altındaki askerlerin yalvarmalarına rağmen geri çekilmeyi reddeder. Soo-hyeok, Eun-pyo'nun gözleri önünde Jae-oh'u vurarak öldürür ve Young-il ile birlikte komutayı alıp birliği güvenli bir yere çeker. Aradığı katilin kim olduğunu keşfeden Eun-pyo, Soo-hyeok'u, önceki komutanı ve Jae-oh'u öldürdüğü için tutuklamakla tehdit eder. Ancak Soo-hyeok, iki komutanın da onları riske attığını ve birliğin güvenliği için ortadan kaldırılmaları gerektiğini söyleyerek sert bir karşılık verir. Daha sonra "İki Saniye", Soo-hyeok'u öldürür ve Eun-pyo ile diğerleri yıkılır.
Ateşkes anlaşması imzalanır ve her iki tarafta da kutlamalar başlar. Kuzey ve Güney Kore birlikleri bir derede birbirlerine rastlarlar ancak gergin bir andan sonra sessizce birbirlerine veda ederler. Ateşkesin devreye girmesine 12 saat vardır. Her iki taraftan da, iki ülke arasındaki son sınır belirleneceği için ateşkes başlayana kadar ele geçirebildikleri kadar bölge ele geçirmeleri istenir. Savaşın bittiğini düşünen askerler için bu emir beklemedikleri bir emirdir. Şiddetli bir çatışma sonrası Yüzbaşı Young-il ve keskin nişancı Cha Te-kyung da dahil olmak üzere iki taraftan bütün askerler ölür. Sadece Eun-pyo ve karşı tarafın Kuzey Koreli komutanı Jung-yoon kurtulmuştur. Ancak Jung-yoon ağır yaralıdır.
İki adam mağarada yanlarında hediye kutusuyla buluşur. Eun-pyo, Jung-yoon'a tam olarak neden savaştıklarını sorar. Jung-yoon bir zamanlar nedenini bildiğini ama şimdi unuttuğunu söyler. Telsizden ateşkesin yürürlüğe girdiğini ve tüm çatışmaların derhal sona ereceğini duyarlar ve kahkahalara boğulurlar. Beraber bir sigarayı paylaşırlar ancak Jung-Yoon yaralarına yenik düşer ve ölür.
Film, savaş travması yaşayan Eun-Pyo'nun ölen askerlerin cesetleriyle dolu ve kanla kaplı tepeden aşağı yalnız başına yürümesiyle biter.
Metehan Şahiner
Metehan Şahiner (d. 7 Kasım 1992, İstanbul), Türk tiyatro ve televizyon oyuncusudur.
Aslen Erzurumlu olan Metehan Şahiner oyunculuğa lise yıllarında başladı. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Oyunculuk Bölümünden mezun oldu. Erzurum Devlet Tiyatrosu'nun kadrolu oyuncusudur. Oyunculuk kariyerine Unutma Beni dizisinde Oğuz karakteriyle başlamıştır. Daha sonra sırasıyla Beni Affet, İlginç Bazı Olaylar, Kuruluş Osman ve Alparslan: Büyük Selçuklu dizilerinde rol aldı.
3x3 (basketbol)
3x3 basketbol üçer kişilik iki takım tarafından tek potada oynanan bir basketbol türevidir. Dünyanın en yaygın takım sporlarından biri olan 3x3 basketbol FIBA tarafından desteklenmekte ve 2010'dan bu yana uluslararası spor etkinliklerinde kendine yer bulmaktadır. Sporun birincil etkinliği olan FIBA 3x3 World Tour birkaç Masters ve bir final turnuvasından oluşmakta; ulusal takımlar ise FIBA 3x3 Dünya Kupası'nda yarışmaktadır.
Kızlar Sahada (film)
Kızlar Sahada (İngilizce özgün adıyla: A League of Their Own), Amerikan Kızlar Profesyonel Beyzbol Ligi'nin (AAGPBL) kurgusal bir anlatımını anlatan 1992 Amerikan spor komedi-drama filmi. Yönetmenliğini Penny Marshall'ın yaptığı filmde Tom Hanks, Geena Davis, Madonna, Rosie O'Donnell ve Lori Petty rol alıyor. Senaryo, Lowell Ganz ve Babaloo Mandel tarafından Kelly Candaele ve Kim Wilson'ın hikâyesinden yazılmıştır.
Film 2012 yılında, Kongre Kütüphanesi tarafından Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivi korunması için "Kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli" olarak seçilmiştir.
Konusu
1988'de Dottie Hinson, Beyzbol Şeref Salonu'nda yeni Amerikan Kız Profesyonel Beyzbol Ligi (AAGPBL) sergisinin açılışına katılır. Oradaki takım arkadaşlarının çoğunu görür ve sohbetlerinde 1943'deki anılarına geri döner.
II. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla, erkekler savaşa gittiği için bütün işler kadınlara kalır. Beyzbol için de aynı şey geçerlidir ve bütün sporcular asker olunca, Kızlar Profesyonel Beyzbol Ligi kurulur. Başlarda, onları kimse umursamasa da kazandıkları başarılarla isimlerinden söz ettirmeyi başarırlar.
Metro İstanbul Behiç Erkin Yerleşkesi
Metro İstanbul Behiç Erkin Yerleşkesi, İstanbul'un Ümraniye ilçesi Parseller Mahallesi'nde Şile Yolu üzerinde yer alan bir raylı sistem yerleşkesidir. İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından inşa edilen ve Metro İstanbul tarafından işletilmekte olan yerleşke, İBB Anadolu Yakası Raylı Sistem Şube Müdürlüğü'nün kullanımındadır. Adını, TCDD'nin kurucusu ve ilk genel müdürü olan, demiryollarının babası olarak anılan ve Türkiye'de demiryolu ulaşımının gelişmesinde önemli katkıları olan Behiç Erkin'den almaktadır. 23 Kasım 2022 tarihinde İBB başkanı Ekrem İmamoğlu, İBB ulaşımdan sorumlu genel sekreter yardımcısı Pelin Alpkökin, Behiç Erkin'in torunu Emir Kıvırcık ve birçok ismin katıldığı törenle birlikte hizmete girmiştir. 126+24 CAF ve 40 Hyundai Rotem vagonu parklanma alanı olarak kullanılmaktadır.
Tarihçe
2013 yılında M5 Üsküdar - Çekmeköy Metro Hattının TBM giriş ve segment depo alanı olarak kullanılmıştır. TBM kazılarının tamamlanmasından sonra depo sahası ve bakım atölyesinin inşaatı başlamıştır. 2018 yılında depo sahası ve bakım atölyesi hizmete alınmıştır. 2018 yılında sadece 11 tren (66 vagon) depolama kapasitesindeydi. Yerleşke 2019 yılında %33 seviyesindeyken tamamen durmuş halde devralınmıştır. 2020 yılında M8 hattının 10 adet Hyundai Rotem treni (40 vagon) ve 2022 yılında M5 hattının 4 adet CAF metro treni (24 vagon) bu yerleşkeden raylara indirilmiştir. 23 Kasım 2022'de Anadolu Yakası Raylı Sistemler Şube Müdürlüğü ile M5, M8 ve M12 metro hatlarının kumanda ve kontrol merkezinin bulunduğu binaların tamamlanıp son genişletmelerin de yapılmasıyla tesis bugünkü hâlini almış ve hizmete girmiştir.
Caesar von Hofacker
Caesar von Hofacker (bazen Cäsar olarak adlandırılır; 2 Mart 1896 - 20 Aralık 1944) bir Alman Luftwaffe Yarbayı ve Adolf Hitler'e karşı 20 Temmuz komplosunun üyesiydi.
Kariyer
Hofacker, Ludwigsburg'da doğdu; babası Eberhard von Hofacker, I. Dünya Savaşı'nda bir generaldi.
Hofacker'ın 20 Temmuz 1944'te Kurt İni'nde Hitler'e yönelik suikast girişimiyle sonuçlanan olaylarla ilgili ana faaliyeti, kuzeni Claus Graf Schenk von Stauffenberg ile işgal altındaki Paris'teki başka bir komplocu General Carl- arasında gizli bir irtibat görevlisi olarak hareket etmekten ibaretti. Heinrich von Stülpnagel, Fransa'nın askeri valisiydi. Hofacker, darbe girişimi olasılığını "yalnızca yüzde on" olarak değerlendirmişti. Mareşal Erwin Rommel, Birinci Dünya Savaşı'nda Hofacker'ın babasının emrinde görev yaptığı için, Rommel ile bir tanışma noktası vardı; Rommel, yaşlı Hofacker'ı bir tür kahraman olarak görüyordu Hofacker, Rommel'i Almanya'yı Hitler'den kurtarma planına çekmeye çalıştı, ancak Rommel komploya destek vermesine rağmen, Hitler'in öldürülmesi gerektiğini kabul etmedi.
26 Temmuz 1944'te Hofacker Paris'te tutuklandı, Berlin'deki Gestapo karargahına götürüldü ve yazar William L. Shirer'in ''3. Reich'ın Yükselişi ve Düşüşü'nde'' anlattığına göre korkunç bir şekilde işkence gördü ve Rommel'in söylediğini belirterek Erwin Rommel'in adını verdi. Berlin'deki insanlara bana güvenebileceklerini söyle. Bu, Hitler'i öldürmeye değil devirmeye yönelik komploya destekti - ancak bu, Erwin Rommel'in zorla intiharını ve sahte bir kahramanın ölmesini emreden Hitler için hiçbir fark yaratmadı. İşkence itirafı kaldırıldı ve Hofacker, Volksgerichtshof huzurunda yargılandı. Vatana ihanetten suçlu bulundu ve ölüm cezasına çarptırıldı. Berlin'deki Plötzensee Hapishanesinde asılarak idam edildi.
Mehmed Arif Efendi
Mehmed Arif Efendi (1830-1886) bir Osmanlı Devlet adamıdır.
Ankaralı Hacı Hüseyin Efendi'nin oğludur. Divanı Hümâyûn kaleminde yetişmiştir. 10 Mart 1840'ta Tophane-i Amire Müdürlüğüne, 2 Temmuz 1843'te Asakir-i Hassa Müsteşarlığına, daha sonra da Serasker Müsteşarlığına atanmıştır. Şubat 1846'da Meclis-i Vâlâ-yı Ahkâm-ı Adliye üyeliğine, 20 Eylül 1849'da Viyana Elçiliğine, 10 Aralık 1855'te tersane müsteşarlığına getirilmiştir. Daha çeşitli görevlerde bulunan Arif Efendi, 17 Mart 1877'de Meclis-i Âyan üyesi olmuştur. 12 Nisan 1878'de ölmüştür.
Holoprosensefali
İzole olgular, kromozom anomalisi (spontan), gen mutasyonu, çevresel etkenler (özellikle diabetli anne, statinler, alkol) gibi nedenlere bağlanmaktadır. Sendroma-özgü olan fenotiplerin çoğu otosomal dominant geçiş gösterir. Güçlü olgularda, bebeklerin yaşama yetisi yoktur.
Göz anomalileri (anoftalmi, siklopi, mikroftalmi, hipotelorizm), etmosefali (hipotelorizm, interorbital fil hortumu burun), sebosefali (hipotelorizm, tek burun deliği), mikrosefali, kulak kepçesi anomalileri, yüz orta bölümü hipoplazisi, çene eklemi anomalileri, dudak-damak orta çizgi yarığı, bilateral dudak yarığı, yüzde biçim bozukluğu, soliter median maksiller santral kesici diş, koku duyusu yokluğu gibi 1.ve 2.brankiyal yarık anomalileri ve ektodermal displazi bulguları olabilir. Polidaktili ve erkek genital sistem anomalileri bulunabilir. Klinikte hipopituitarizm, epileptiform ataklar ve psikomotor gelişme geriliği vardır. Sebosefali (cebocephaly) olarak nitelendirilen tipinde, orta çizgide birbirlerine çok yakın gözler ve tek deliği olan küçük bir burun vardır; tek göz boşluğu (orbita) içinde az gerlişmiş iki göz taslağı biçiminde de olabilir (örnek: psödotrisomi 13 sendromu).
Holoprosensefali görülebilen sendrom örnekleri: Rubinstein-Taybi sendromu, Smith-Lemli-Opitz sendromu, Meckel sendromu, Genoa sendromu, Martin sendromu, Grote sendromu, Steinfeld sendromu, Lambotte sendromu, Hall-Pallister sendromu, Hartsfield sendromu, agnati saptanan sendromlar, Kallmann sendromu, Perrin sendromu, Johnson sendromu, oral-fasiyal-dijital sendrom, Aicardi sendromu, Majewski sendromu, Fitch sendromu.
Valeri Legasov
Valeri Alekseyeviç Legasov (1 Eylül 1936 - 27 Nisan 1988), Sovyet inorganik kimyager ve SSCB Bilimler Akademisi üyesi. Günümüzde Çernobil faciasını inceleyen komisyonun başkanı olarak yaptığı çalışmalarla hatırlanır.
Hayatı
Legasov, 1 Eylül 1936'da Tula, Rusya SFSC'de memur bir ailenin oğlu olarak doğdu. Ortaokula Kursk'ta gitti. 1949-1954 yılları arasında Moskova'daki 56 Nolu Okul'a gitti ve altın madalyayla mezun oldu. Bu okul günümüzde onun adını taşıyor ve okulun girişinde bronz büstü var. Margarita Mihaylovna ile evlendi ve çiftin İnga Legasova adında bir kızı oldu.
1961'de D. Mendeleyev Rusya Kimya Teknolojisi Üniversitesi Fizikokimya Mühendisliği Fakültesi'nden mezun oldu.
Moskova Kimyasal Teknoloji Enstitüsü Komsomol Komitesi sekreteri olarak çalıştı. 1962'de Kurçatov Atom Enerjisi Enstitüsü Moleküler Fizik Departmanı'nın yüksek lisans programına girdi. Burada önce araştırmacı, ardından da laboratuvar sorumlusu olarak çalıştı. 1967'de Isaac Kikoin danışmanlığında soy gaz bileşiklerinin sentezi ve özellikleri üstüne doktorasını sundu. 1967'de kandidat derecesini, 1972'de de kimya alanında doktor derecesini aldı.
1976'da SSCB Bilimler Akademisi uzaktan üyesi olarak seçildi.
1978-1983 arasında Moskova Fizik ve Teknoloji Enstitüsü'nde profesör olarak çalıştı.
1981'de SSCB Bilimler Akademisi'nin Fiziksel Kimya ve İnorganik Malzemeler Bölümü'nün tam üyesi oldu.
1983'te ölümüne kadar Moskova Devlet Üniversitesi Kimya Fakültesi Radyokimya ve Kimyasal Teknoloji Bölümü'nün başkanı olarak çalıştı. 1983'te Kurçatov Atom Enerji Enstitüsü'nün bilimsel çalışmalardan sorumlu Müdür Yardımcısı oldu.
Legasov üst oksidasyon durumundaki elementlerden yeni bileşikler sentezlenmesi ve özellikleri, nükleer ve plazma teknolojisi, enerji tasarruflu teknolojiler ve hidrojen enerjisi üstüne çalıştı. İnorganik kimyada soy gazların kimyası üstüne yeni bir bölüm açılmasına öncülük etti.
Çernobil faciasından önce Legasov, büyük faciaları önlemek için yeni güvenlik metotları gerektiğini söylemesiyle tanınıyordu.
Çernobil felaketi
26 Nisan 1986'da Çernobil faciası gerçekleştiğinde Legasov, Kurçatov Atom Enerjisi Enstitüsü'nde müdür yardımcısıydı. Facianın nedenlerini araştırmak ve sonuçlarını hafifletmek için kurulmuş bir devlet komisyonun önemli üyelerinden biri oldu. Benzer bir kazanın tekrarlanmaması için gereken önemli kararları aldı ve devleti afet alanındaki durum hakkında bilgilendirdi. Yıkılan santralle ilgili güvenlik riskleri hakkında bilim insanları ve basınla konuşmaktan çekinmedi ve santralin yakınlarındaki Pripyat şehrinin acilen boşaltılması konusunda ısrar etti. Ağustos 1986'da Viyana'daki Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu'nun (IAEA) olağanüstü toplantısında Sovyet delegasyonu adına rapor sundu. Raporunda trajedinin derin bir analizini yaptı ve olayın sonuçlarını dürüst bir şekilde inceledi. Legasov beş ses kaydı kaseti hazırladı. Bu kasetlerde Çernobil'de olanlar hakkındaki görüşlerini aktardı. Beşinci ve son kaset Ales Adamoviç ile bir makale için röportaj olarak kaydedildi.
Ölümü
27 Nisan 1988'de, Çernobil faciasının ikinci yıl dönümünden bir gün sonra ve facianın nedenleri üstüne hazırladığı raporun yayımlanmasından bir gün önce Legasov kendini astı (bazı kaynaklara göre apartman dairesinde veya apartmanın merdiven boşluğunda, bazılarına göre ofisinde ). Kişisel silahı çekmecesindeydi ama profesör kendini asmayı tercih etti. Moskova'daki Novodevichy Mezarlığı'na gömüldü.
Bu Legasov'un ilk intihar girişimi değildi. Çernobil faciasının zorluklarının Legasov'un psikolojisi üstündeki etkisinin onu intihara sürüklediği iddia edildi. Legasov intihar etmeden önce faciayla ilgili daha önce ortaya çıkmamış gerçekleri içeren belgeler yazdı. BBC'nin Çernobil Nükleer Felaketi filmindeki kaydın analizine göre, Legasov IAEA'ye verdiği raporda siyasi baskı yüzünden Sovyet nükleer çalışmalarında gizlenen noktalar üstüne yazmadı. Nükleer programdaki gizlilik yüzünden santral çalışanları ile önceki kazalar ve hatalı reaktör tasarımı hakkında bilgi verilmiyordu. Bulletin of Atomic Scientists Legasov'un otoritelerin tasarım hatalarını düzeltmedeki başarısızlığından dolayı acı bir şekilde hayal kırıklığına uğradığını belirtti.
Ölümünden sonra
Legasov'un intihar etmesi Sovyet nükleer sanayisinden şok dalgaları yarattı. Özellikle Çernobil'de de kullanılan RBMK reaktörlerinin kontrol çubuklarındaki tasarım hatası hızlıca kabul edildi ve çözümü üstüne çalışıldı.
20 Eylül 1996'da zamanın Rusya başkanı Boris Yeltsin Legasov'a ölümünden sonra facianın araştırılması sırasında gösterdiği "cesaret ve kahramanlıktan" dolayı ülkenin en yüksek şerefi olan Rusya Federasyonu Kahramanı ödülünü verdi.
Medyada
Legasov BBC'nin yarı belgesel filmi Surviving Disaster'da Ade Edmondson (2006) ve Sky/HBO yapımı mini dizi Chernobyl'de Jared Harris (2019) tarafından canlandırıldı.
1962 Avrupa Atletizm Şampiyonası
1962 Avrupa Atletizm Şampiyonası, Yugoslavya'nın Belgrad kentinde düzenlenen, Avrupa atletizm şampiyonalarının yedincisi. 12-16 Eylül'de JNA Stadyumu mücadelelere ev sahipliği yapmıştır.
Tepotzotlán
Tepotzotlán adı Nahuatl kökenlidir ve bu bölgeyi çevreleyen tepelerin şekline atıfta bulunarak " kamburlar arasında" anlamına gelir. Bölgedeki en eski Aztek glifi, bir tepenin üzerinde oturan kambur bir insanı gösteren Codex Osuna'da bulunur. Bu artık belediyenin simgesidir. Glifin başka bir versiyonu, kutsal bölgeyi savunan kambur bir kişiyi gösterir. Belediyenin ayrıca daha az bilinen Avrupa tarzı bir arması vardır. Bu, üst kısımdaki glifin resmi olarak kabul edilen versiyonunu, Arcos del Sitio'nun bir temsilini, San Francisco Javier Kilisesi'nin bacalarını ve burada bulunan hem tarımı hem de endüstriyi temsil eden bir traktörü içerir. Bunların altında "Libertad, Cultura y Trabajo" (Özgürlük, Kültür ve Çalışma) kelimeleri yazılıdır.
Şehir ve belediye tarihi
İlk etnik grup büyük olasılıkla MÖ 2500 arasında buraya yerleşen Otomi'ydi. Yaklaşık 100 CE'de, Teotihuacan yükselişe geçti, Otomiler burada yaklaşık 700 CE'ye kadar Teotihuacan'a tabi oldu. Teotihuacan'ın düşüşte olduğu dönemde bir Nahua - Chichimeca kabilesi, Maxuexhuacan, Chapa de Mota ve Huehuetoca ile birlikte bu bölgenin kontrolünü ele geçirdi. Chichontonatuih'in ölümünden sonra, diğer dokuz şef 1174'e kadar aynı bölgeyi yönetti. Bölge daha sonra vadinin göllerini keşfeden ve Meksika Vadisi'nde yaşayan Xotlotl adlı bir kabile reisi tarafından yönetilmeye başlandı. Bu bölge üzerindeki yönetim, 14. yüzyılın başlarına kadar birkaç nesil boyunca barışçıl bir şekilde babadan oğula geçti. Komşuları Xaltocan ve Texcoco ile olan çatışma, 1372'de Meksika Vadisi'ndeki birkaç kadın lorddan biri olan Ehuatlicuetzin'in öldürülmesi de dahil olmak üzere bir dizi siyasi entrikaya yol açtı. 15. yüzyılın başlarında, Aztek İmparatorluğu kuzeye doğru genişlemeye başladı. O tarihte bölge Ayactlacatzin tarafından yönetiliyordu ve Xaquintehcutli olarak adlandırılıyordu. 1460 yılında, Ayactlacatzin I.Moctezuma  ile bir ittifak kurdu ve bölgenin ismini Tepotzotlán olarak değiştirdi.
Macuilxochitzin, İspanyollar 1520'de buraya geldiğinde Tepotzotlán'ın valisiydi. İspanyollar ana şehri fethettiğinde önlerine çıkan her şeyi yok ettiler.
Yeniden inşa çalışmaları 1525 yılında, aynı yıl Tepotzotlán'daki eski şehrin kalıntıları üzerine bir inziva yeri inşa eden rahipler Alonso de Guadalupe ve Alonso de Herrero tarafından başlatıldı. San Pedro Apostol Kilisesi, bugün inziva yerinde oturuyor. 1547'de Tepotzotlan, yeni inancın yayılmasının merkezi haline geldi.
Macuilxochitzin'in oğlu Diego Nequametzin, babasının yerine geçti ve 1534'ten 1549'a kadar İspanyollar altında hüküm sürdü, ancak ciddi ekonomik sorunların yanı sıra tifo ve çiçek hastalığı salgınları buradaki nüfusu büyük ölçüde azalttı. Sonunda, bölge tamamen Juan de Ortega yönetimindeki bir encomienda'nın kontrolü altına girdi. Ortega öldüğünde, arazi, yakındaki Cuautitlán şehrinin egemenliği altında bir "corregimiento" yaratan İspanyol Kraliyetinin mülkü oldu. Buradaki Kızılderililere, Pedro de San Agustín'in ilk vali olduğu bir "Kızılderili Cumhuriyeti" şeklinde özerklik verildi.
1580'de ilk Cizvitler geldi ve sonunda üç okul kurdu; biri yerli dillerde Cizvit rahiplerini eğitmek için, San Martín adlı Hint çocuklar için İspanyolca, okuma, yazma, din, müzik ve ticaret becerileri öğretmek için bir okul ve son olarak Cizvit acemileri yetiştirmek için bir kolej. İlk ikisi tamamen Tepotzotlán'da kuruldu, ancak üçüncü ve en büyüğü, rahip eğitiminin Mexico City'deki San Pedro y San Pablo Koleji'nden 1585'te buraya taşınmasından kaynaklanıyordu. San Francisco Javier Koleji olarak adlandırıldı ve üçü de aynı komplekste yer alacak şekilde Tepozotlán'a Yeni İspanya'nın en önemli eğitim merkezlerinden biri olarak ün kazandıracaktı. Bu kolej, Carlos de Sigüenza y Góngora, Francisco Javier Clavijero, Francisco Javier Alegre ve Eusebio Francisco Kino gibi bir dizi ünlü Cizvit yetiştirecekti.
Bu Cizvit okulları, bu bölgede Cizvitlerin sahip olduğu çok sayıda hacienda ve çiftlikle birlikte, bu bölgenin hem kültürel hem de ekonomik gelişimini Mexico City'nin kuzeyine itti ve Cizvitler 1767'de Meksika'dan kovulana kadar bunu yapmaya devam edecekti. Sınır dışı edildikten sonra, okul kompleksi, 20. yüzyılın başlarında kalıcı olarak terk edilinceye kadar Real Colegio de Instrucción Retiro Voluntario y Corrección para el Clero Secular adı altında rahiplerin eğitimi için din adamlarına devredildi. Tepozotlán, 1814'te, Cadiz Anayasası, Bağımsızlık Bildirgesi ve Apatzingan Anayasası'nda yer alan ilkelere göre şekillenen bir belediye oldu. Belediye, Mexico City-Querétaro otoyolu 1954'te inşa edilene kadar kırsal ve sessiz kaldı. Bu otoyol, Tepotzotlán'ın ekonomik gelişimi üzerinde derin bir etkiye sahip olacak ve onu 20. yüzyılın ortalarından itibaren hızla büyüyen Mexico City Metropolitan Bölgesi'nin bir parçası haline getirecektir.
Şehir
Tepotzotlán şehri, belediyeyi kesen Mexico City-Querétaro otoyoluna çok yakın bir konumdadır. San Martín, Tlacateco, Texcacoa, Capula, Las Animas, El Trébol, Ricardo Flores Magón ve Puente Grande mahallelerinden oluşur. Otoyol ve Mexico City metropol bölgesinin büyümesi nedeniyle, şehir hızlı bir büyüme yaşıyor. Nüfus yılda ortalama %3,5 büyüyor. Otoyol, 1950'lerde inşa edildiğinden beri, insanları şehirden buraya taşınmaya ikna ederek, taşıtlar için bir rota sağladı. Tepotzotlán bölgesi şiddetli sarsıntıya Mexico City'den çok daha az eğilimli olduğundan, 1985 Mexico City depreminden bu yana insanların bu hareketi hızlandı.
Şehrin karayoluna en yakın kısımları, endüstri parkları ve konut geliştirmelerine ev sahipliği yapan en gelişmiş kısımlardır. Bununla birlikte, şehir merkezi, Arnavut kaldırımlı sokaklar, pasajlar ve plazalarla sömürge dönemi görünümünü korumuştur. Ana kilisenin önünde birçok kültürel etkinliğin gerçekleştiği bir büfe içeren küçük bir plaza var. Belediye pazarı, quesadillas, sopes, pambazos ve tacos gibi geleneksel yemeklerin yanı sıra barbacoa ve carnitas satan yiyecek tezgahlarıyla tanınır. Hafta sonları, şehrin her yerinde tianguises açılır ve yiyecek, el sanatları, sanat eserleri, el yapımı mobilyalar, fayanslar, sepetler ve deri eşyalar satılır.
2005 yılı itibarıyla 39.374 nüfusa sahip olan şehrin deniz seviyesinden yüksekliği 2300 metredir. Tepotzotlán, çoğunlukla kasabanın merkezi nedeniyle Meksika'nın Pueblos Mágicos'larından biri olarak adlandırılmıştır. Pueblo Magico olarak adlandırıldığından beri, kasabanın geçmişindeki binaların çoğunu kurtarmak ve restore etmek için çok çaba sarf edildi.
Yeni İspanya Vali Yardımcılığı Müzesi
Museo Nacional del Virreinato veya Yeni İspanya (Sömürge) Dönemi Vali Yardımcılığı Müzesi, 1580'lerde Cizvitler tarafından inşa edilen bir komplekste yer almaktadır. Burada üç okul kurdular. Birincisi, Cizvit misyonerlerini Meksika'nın yerli dillerini eğitmeye adanmıştı, ikincisi ise Hint çocuklara eğitim vermekti. Üçüncüsü, Cizvit rahiplerinin eğitiminin Mexico City'deki San Pedro y San Pablo Koleji'nden San Francisco Javier Koleji adlı yeni bir tesise taşınmasıydı. Bu okullar Tepotzotlán'ı Yeni İspanya'daki en prestijli eğitim merkezlerinden biri haline getirecekti.
Kompleksin çoğu, eskiden San Francisco Javier Koleji olarak kullanılan yerde bulunan Museo del Virreinato tarafından ele geçirilmiştir. Museo, hem koleksiyonu hem de onu barındıran binanın estetiği nedeniyle ülkenin en etkileyicilerinden biri olarak kabul edilir. Kompleks, Aljibes ve Naranjo gibi bir dizi iç avlunun yanı sıra bir ev şapeli, kütüphane, yatakhaneler, yemekhane ve mutfak içermektedir. Kompleksin arkasındaki geniş kemerli bir geçit, bahçeler, heykeller ve eski Chapultepec su kemerinin sonunu işaret eden orijinal Salta de Agua çeşmesi ile dolu 3 hektardan fazla geniş bahçeler alanına açılmaktadır.
Koleksiyonunun çoğu, Mexico City Katedrali'nin bir parçası olan eski Dini Sanatlar Müzesi'nden litürjik parçalardan yapılmıştır. Koleksiyon, Meksika sömürge döneminin en büyüklerinden biridir. Gümüş eşyalar ve değerli metallerin, tekstillerin ve aletlerin diğer nesneleri gibi sömürge döneminden kalma dini olmayan günlük eşyaların sergileri vardır. San Francisco Javier Kilisesi artık dini hizmetler için kullanılmamaktadır ve şimdi müzenin bir parçasıdır. Bu kilise, Meksika'daki Churrigueresque sunaklarının en önemli koleksiyonlarından birini içerir.
Coğrafya
Belediye olarak Tepotzotlán şehri aşağıdaki topluluklar üzerinde yargı yetkisine sahiptir: Cañada de Cisneros, Colonia los Dolores (Ex-hacienda los Dolores), San Mateo Xoloc, San Miguel Cañadas, Santa Cruz, Santiago Cuautlalpan, Las Cabañas, Barrio de Texcacoa, Arcos del Sitio, La Concepción, El Jagüey, Lanzarote, La Pedrera (La Mina), Ex-hacienda San José la Teja, Peña Colorada, Casas Hogar Fidel Velázquez, Lumbrera Número Diez, La Luz, La Pedrera, Eji Santiago el Alto, Fraccionamiento Club Virreyes, Ampliación los Potros (Tres Piedras), Colonia Guadalupe, Barrio de la Luz, Rancho el Arroyo, El Puerto de los Huizaches, Las Lechuguillas, Barranca de la Pila, La Estancia II, Rancho la Joya ve El Gavillero. Toplam belediye nüfusu 2005 yılı itibarıyla 67.724'tür. Sayıca çok az olmakla birlikte, burada hala yaşayan yerli gruplar Nahualar ve Otomis'tir. Ayrıca Justrahuacan, Putla, Oaxaca'dan buraya gelen ve hala Trique dilini konuşan bir Triques topluluğu var.
Belediyenin rakımı ) arasında değişmektedir. Belediye, çoğunlukla ılıman bir iklime sahiptir ve çoğu yağmur yaz aylarında düşer ve donma sıcaklıkları kış aylarında görülür. Belediyenin %91'i kırsal olup, yaklaşık %9'u gelişmiştir. Kırsal alanın çoğu, komşu Huehuetoca'ya uzanan Sierra de Tepotzotlán sıradağlarıdır. Burada iki nehir vardır, Hondo de Tepotzotlán ve Lanzarote. La Concepción adında büyük bir barajın yanı sıra öncelikle balık yetiştirmek için kullanılan birkaç küçük baraj var.
Kırsal arazilerin çoğu ormanlardan (%47) oluşur ve bunu her biri yaklaşık %20'lik tarım ve balık üretimi izler. Tarım ve balık yetiştiriciliği, bu belediyenin ekonomik faaliyetinin %40'ından fazlasını oluşturmaktadır. Sanayi, metal, işlenmiş et, araba parçaları, tekstil ve boya üretimine ayrılmış doksandan fazla fabrika ile ekonomik tabanın büyüyen bir parçasıdır. Üçüncü sırada, çoğunlukla şehir merkezi, Arcos de Sitio ve ekolojik park yer almaktadır. Buradaki vadinin çoğu hala tarıma ayrılmış durumda ancak bunun yerini kentleşme alıyor. Bu kentleşmenin çoğu, Parque Industrial El Convento I ve yakın zamanda inşa edilen Parque Industrial FRISA San Jose gibi endüstriyel parklardır. Her ikisi de Mexico City-Querétaro otoyoluna çok yakındır. Kentleşmenin bir diğer itici gücü, Mexico City'den buraya taşınan insan akışını idare etmek için konut geliştirmelerinin inşa edilmesidir.
İlgi noktaları
Arcos del Sitio olarak bilinen Xalpa Su Kemeri, Oro Nehri'nden Tepozotlán'a su taşıyan anıtsal bir su kemeridir. Su kemeri 18. ve 19. yüzyıllar arasında inşa edilmiştir. Cizvitler tarafından manastırlarına ve kolejlerine su getirmek için başlandı, ancak Cizvitler 1767'de Meksika'dan kovulduğu için bitmedi. 19. yüzyıla kadar Manuel Romero de Terreros tarafından bitirilmeyecekti. Su kemerine "Arcos del Sitio" adını veren alan, içinden geçtiği derin geçittir. Burada su kemeri yüksekliğindedir. Su kemerinin toplam uzunluğu. Latin Amerika'daki en yüksek su kemeridir. Bu geçit, 1780'de Pedro Romero de Terreros tarafından satın alındı ve 1980'e kadar ailede kaldı. 1993 yılında restorasyon çalışmalarına başlanmış ve 1997 yılında sona ermiştir.
Hisar Sıradağları
Hisar Sıradağları, (Tacikçe, Qatorköhi Hisor ; Özbekçe: Hisor Tizmasi; Rusça, Gissar olarak da bilinir), Orta Asya'da, Pamir-Alay sisteminin batı kesiminde bir dağ silsilesidir. Tacikistan ve Özbekistan toprakları boyunca genel doğu-batı yönünde km 200 km. boyunca uzanır.
Coğrafya
Hisar Sıradağları, Zerefşan Sıradağları'nın güneyinde, Duşanbe'nin kuzeyinde, Tacikistan'ın Cumhuriyete Bağlı Bölgelerin Hisar Bölgesi boyunca uzanır ve Surhanderya Eyaletinin kuzey ucunda Özbekistan'a ulaşır. Hissar Sıradağları'nın en yüksek noktası yüksekliğinde olup Özbekistan'da, Duşanbe'nin hemen kuzey batısında, Tacikistan sınırında yer almaktadır. Eskiden Komünist Parti'nin 22. Kongresinin Zirvesi olarak bilinen Hazret Sultan, aynı zamanda tüm Özbekistan'ın en yüksek noktasıdır. Hisar Sıradağları, granit nedeniyle delinmiş kristal kayalar, şist ve kumtaşından oluşur.
Doğa
Şirkent Milli Parkı'nı kapsayan Hisar Vadisi, rezerv olup, bu alan önümüzdeki yıllarda   ulaşacaktır. Tarihi ve bilimsel değeri yüksek bir bölgedir.
Yakutistan Nüfusu
Yakutistan'ın nüfusu 955.6 bin kişidir (2013 ). Kentsel nüfusun payı - 64.9 % (2013 ). Nüfus yoğunluğu - 0.31 kişi / km² (2013 ) kişidir ve bu sayı Rusya Federasyonu'nun tüm bölgeleri arasında en küçüklerinden birisidir.
Cinsiyete göre
2010 nüfus sayımına göre nüfusun cinsiyet bileşimi ve kentleşmesi
Etnik yapı
Nüfus sayımına göre Saha Cumhuriyeti - Yakutistan'ın en büyük milletlerinin sayısının dinamikleri. Nüfus sayımına göre Saha Cumhuriyeti - Yakutistan nüfusundaki en büyük milletlerin sayısının dinamikleri.
2010 Nüfus Sayımı
2010 nüfus sayımının sonuçlarına göre Yakutistan'ın (Saha Cumhuriyeti) etnik yapısı
En büyük milliyetlerin yaş grupları sayısındaki payı 2010 nüfus sayımına göre Yakutistan'ın en büyük halkları arasında kentleşme 2010 yılında kentsel nüfusun ulusal bileşimi 2010 yılında kırsal nüfusun ulusal bileşimi
Diller
2010 nüfus sayımına göre Saha - Yakutistan nüfusunun ana dili
2010 nüfus sayımına göre dil konuşabilme yeteneği
2010 nüfus sayımına göre ilçe ve şehirlerde Rusça akıcılık
Cruel Summer (Taylor Swift şarkısı)
"Cruel Summer" Amerikalı şarkıcı-söz yazarı Taylor Swift'in yedinci stüdyo albümü Lover'dan bir şarkısı.
Piyade hareketlilik aracı
Piyade hareketlilik aracı, askerî devriye, keşif veya güvenlik aracı olarak hizmet veren tekerlekli zırhlı personel taşıyıcıdır. Örnekler arasında ATF Dingo, Iveco LMV, Oshkosh M-ATV, AMZ Dzik, AMZ Tur, Mungo ESK, ve Bushmaster IMV sayılabilir. Bu terim aynı zamanda MRAP programının bir parçası olan araçlar için de geçerlidir.
Miss Americana & the Heartbreak Prince
"Miss Americana & Heartbreak Prince" yedinci stüdyo albümü Lover'dan 23 Ağustos 2020'de yayınlanan Taylor Swift'in bir şarkısıdır.
Oyuncak problemi
Örneğin, büyük bir sistem tasarlarken, büyük problem genellikle ayrıntılı olarak iyi anlaşılan birçok küçük oyuncak problemine bölünür. Genellikle bu problemler, ayrı ayrı incelenebilmeleri için karmaşık problemlerin birkaç önemli yönünü damıtır. Bu nedenle oyuncak problemleri, daha karmaşık problemlerde belirli fenomenler hakkında sezgi sağlamada genellikle çok faydalıdır.
Örneğin yapay zeka alanında klasik bulmacalar, oyunlar ve problemler oyuncak problemler olarak sıklıkla kullanılmaktadır. Bunlar arasında kayan blok bulmacalar, N-Queens problemi, misyonerler ve yamyamlar problemi, tic-tac-toe, satranç, Hanoi Kulesi ve diğerleri yer alır.
Libya Ulusal Ordusu
Libya Ulusal Ordusu (LUO), Kasım 2019 itibarıyla Hafter Silahlı Kuvvetleri (HSK) olarak bilinen İkinci Libya İç Savaşı'nda rol oynayan askeri güçtür. Halife Hafter tarafından yönetilir ve bağlılığı Tobruk'ta bulunan Temsilciler Meclisinedir.
Libya Ulusal Ordusu, Libya'da 2011 yılında yaşanan iç savaş sırasında Libya Silahlı Kuvvetlerinin NATO tarafından ağır şekilde yenilmesi sonrası yeni Libya hükûmeti tarafından kuruldu. 2014 yılında İkinci Libya İç Savaşı'nın çıkmasıyla birlikte ordu Halife Hafter'e bağlı terörle mücadele birimi ve Abdul Ati al-Obeidi'ye bağlı yasal birim olarak ayrıldı. Kısa süre sonra aynı yılda Temsilciler Meclisi, ordunun başına Halife Hafter'i getirdi ve orduyu yeniden tek çatı altında topladı. Hafter, Temsilciler Meclisi komutası altında Genel Ulusal Kongreye karşı "Onur Operasyonu" adını verdiği bir operasyon başlattı. İkinci Libya İç Savaşı sürerken 2016 yılında uluslararası alanda kabul gören Trablus merkezli Ulusal Mutabakat Hükümeti kuruldu. Halife Hafter'e bağlı Libya Ulusal Ordusu, bu hükûmeti sonlandırmak için 4 Nisan 2019 itibarıyla Trablus'a taarruz başlamıştır.
Libya Ulusal Ordusu, Libya'da sık sık seçilmiş insanlara karşı müdahalede bulunmuştur. Bu müdahaleler sonucunda seçilmiş insanların yerine Libya Ulusal Ordusu'na bağlı askerler gelmiştir.
İlk kurulduğu zamanlar komutanlık görevine yerine getiren Süleyman Mahmud, Coronavirüs nedeniyle hayatını kaybetmiştir.
Aydınlar, Espiye
Aydınlar, Giresun ilinin Espiye ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Daha önceleri Güzelyurt köyüne bağlı "Sarnıç" adlı bir mahalle olan yerleşim, 2017 yılında "Aydınlar" adıyla köy statüsü aldı.
Coğrafya
Köy, Giresun il merkezine 57 km, Espiye ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır. Köy, Espiye'nin güneydoğusunda olup, numaralı Espiye-Soğukpınar il yoluna Özlüce Deresi vadisinden ve Güzelyurt Köyü üzerinden 6,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
CF Andorinha
Clube de Futebol Andorinha de Santo António (kısaltması CF Andorinha ), Madeira adasındaki Santo António, Funchal merkezli bir Portekiz futbol kulübüdür.
Tarihçe
CF Andorinha şu anda Portekiz Futbolunun beşinci ligi olan Terceira Divisão Série Madeira'da oynuyor. Kulüp 6 Mayıs 1925'te kuruldu ve iç saha maçlarını Santo António, Funchal'daki Estádio Do Andorinha'da oynuyorlar. Stadyum 500 seyirci kapasitelidir. Sentetik bir oyun yüzeyi ve 400 kişilik oturma yeri olan küçük bir stadyumdur. Zemin, şehrin eteklerinde, Funchal'ın Santo António freguesia'sının kuzey bölgesinde yer almaktadır. CS Marítimo'nun antrenman kompleksine çok yakındır ve Andorinha'nın sahası aslında sıklıkla Marítimo'nun genç takımları için maçlar düzenlemek için kullanılır.
2008-09 sezonunun sonuna kadar CF Andorinha sadece Madeira'da Distritais (Tier 5) futbolu oynadı, ancak ligin yeniden yapılandırılmasının ardından AF Madeira' nın 1ª Divisão kulüpleri 2009-10'da Terceira Divisão'nun (Üçüncü Lig) bir parçası oldu. Birinci Aşamanın sonunda ikinci bitirdikten sonra, Andorinha Promosyon Grubunu kazandı ve yönetici/koç Nelson Calaça e Duarte Santos ile 2010-11 sezonunda Segunda Divisão Série Norte'ye terfi etti. İkinci Lig'deki ilk sezonları, sezonun sonunda küme düşme ile kısa sürse de, kulübün Portekiz üçüncü kademe seviyesinde ilk kez anakara kulüplerine karşı rekabet etmesi muazzam bir başarıydı.
Uchchaihshravas
Uchchaihshravas ( Uccaiḥśravas veya उच्चैःश्रवा Uccaiḥśravā, "uzun kulaklı" veya "yüksek sesle kişneyen" anlamında ), Hint mitolojisinde Uchchaihshravas, süt okyanusunun çalkalanması sırasında yaratılan yedi başlı bir uçan attır. Atların en iyisi, ilk örneği ve atların kralı olarak kabul edilir.
Uchchaihshravas genellikle Güneş Tanrısı Surya'nın 'vahana' '("aracı") olarak tanımlanır, ancak aynı zamanda Mahabali'nin atı olarak da kabul edilir. Uchchaihshravas'ın renginin kar beyazı olduğu bilinir.
Kawasaki Ki-96
Kawasaki Ki-96, İkinci Dünya Savaşı'nda üretilen tek kişilik, çift motorlu bir Japon ağır avcı uçağıydı. Japon İmparatorluk Ordusu Hava Kuvvetleri'nin Kawasaki Ki-45'lerinin yerini alması amaçlanmıştır. Ancak, benimsenmemiş ve sadece üç adet prototip üretilmiştir.
Tasarımı ve Geliştirilmesi
Kawasaki Ki-45'in başarısı, Kawasaki'nin Ağustos 1942'de bu uçağın geliştirilmiş bir varyantını geliştirmeye başlamasına neden oldu. Ki-45 gibi, önerilen tasarım da iki koltuklu, çift motorlu bir avcı uçağıydı fakat daha büyük ve daha güçlü motorların kullanılması düşünülmüştü. Aralık 1942'de Koku Hombu (Japon İmparatorluk Ordusu Havacılık Bürosu) bu tasarıma ilgi gösterdi, ancak Kawasaki'den uçağı tek kişilik avcı uçağı olarak tamamlamasını istedi. Bu nedenle ilk prototip üretilirken dönüştürülmek zorunda kalındı ve iki kişilik uçak için tasarlanan büyük kanopi değiştirilmedi ve bu prototip Eylül 1943 tarihinde havalandı. Diğer iki prototip, baştan tek kişilik daha küçük bir kanopi ile üretildi.
Tahminleri aşan performans sergilemesine ve mükemmel seyir kontrolüne rağmen, Japon Ordusu'nun gereksinimleri tekrar iki kişilik bir avcı uçağı olarak değiştirildi, bu nedenle Ki-96'nın geliştirilmesi durmuş oldu. Ancak Ki-96'nın kanatları ve kuyruk ünitesi, Ki-102 iki kişilik ağır avcı uçağının yapısının bir temelini oluşturacaktı.
Teçhizat
Silahlar: 1 × 37 mm (1.46 inç) Ho-203 topu, 2 × 20 mm Ho-5 topu.
Sony Xperia Z serisi
Sony Xperia Z serisi, Japon telefon üreticisi Sony Mobile şirketi tarafından tasarlanan, geliştirilen ve pazarlanan, Sony Xperia ailesine ait, Sony Xperia UI arayüzlü ve Android işletim sistemli bir amiral gemisi akıllı telefonlar ve tabletler serisidir. Şubat 2013 yılında Sony Xperia Z modeli ile sunuldu.
Bedel-i askeriye
Bedel-i askeriye, Osmanlı Devleti'nin son döneminde askere gitmeyen gayrimüslim Osmanlı tebasından alınan harcın adıdır. "Askerlik bedeli" anlamına gelir. Yeniçeri Ocağı'nın Osmanlı yurttaşlarının askere alınmaya başladığı ilk dönemde Müslüman olmayan Osmanlı tebası orduya alınmıyordu. 1856 tarihli Islahat Fermanı'yla Müslüman olmayanlara da zorunlu askerlik getirildi. Bununla birlikte belli şartlarda bu yükümlülükten kurtulmak mümkündü ve bunun karşılığı olarak bir harç ödeniyordu. Bu harca da bedel-i askeriye deniyordu. Bu harç Ermenilerden alınınca "bedel-i askeriye-i Ermeniye", Rumlardan alınanca da "bedel-i askeriye-i Rumiye" olarak belirtiliyordu.
Sony Xperia Z serisi
25 Şubat 2016'da Sony, Xperia Z serisini Sony Xperia X serisi lehine durdurdu. Ancak Z5'in gerçek halefi olarak hizmet veren Sony Xperia XZ modeli Sony'nin Xperia Z5 Premium'dan sonraki amiral gemisi oldu.
Louise Michel
Louise Michel (Okunuş: [lwiz miʃɛl] (29 Mayıs 1830 - 9 Ocak 1905), bir öğretmen ve Paris Komünü'nde önemli bir figürdü. Yeni Kaledonya'ya sürgüne gönderilmesinin ardından anarşizmi benimsedi. Fransa'ya döndüğünde önemli bir Fransız anarşisti olarak ortaya çıktı ve Avrupa çapında konuşma turlarına çıktı. Gazeteci Brian Doherty ona "anarşinin büyük Fransız kızı" dedi. Mart 1883'te Paris'teki bir gösteride siyah bayrak kullanması, kara Anarşist bayrağı olarak bilinen simgenin bilinen en eski kullanımıydı.
Biyografi
Louise Michel, 29 Mayıs 1830'da bir hizmetçi olan Marianne Michel ve evin oğlu Laurent Demahis'in gayri meşru kızı olarak doğdu. Kuzeydoğu Fransa'da baba tarafından dedesi Charlotte ve Charles-Étienne Demahis tarafından büyütüldü. Çocukluğunu Château de Vroncourt'ta geçirdi. Dedesi vefat ettiğinde öğretmenlik eğitimini tamamlamış ve köylerde çalışmıştır.
1865'te Michel, Paris'te modern ve ilerici yöntemleriyle tanınan bir okul açtı. Michel, önde gelen Fransız edebiyatçı Victor Hugo ile yazıştı ve şiir yayınlamaya başladı. Paris'in radikal siyasetine dahil oldu ve ortakları arasında Auguste Blanqui, Jules Vallès ve Théophile Ferré vardı. 1869'da feminist grup Société pour la Revendication des Droits Civils de la Femme (Kadınlar için Sivil Haklar Talebi Derneği) André Léo tarafından ilan edildi. Grubun üyeleri arasında Michel, Paule Minck, Eliska Vincent, Élie Reclus ve eşi Noémie, Jules Simon, Caroline de Barrau ve Maria Deraismes gibi isimler de vardı. Geniş görüş yelpazesi nedeniyle grup, kızların eğitimini iyileştirme konusuna odaklanmaya karar verdi.
Yaygın olarak Revendication des Droits de la Femme (Kadın Hakları Talebi) olarak bilinen grubun, Société Coopérative des Ouvriers et Ouvrières (Erkek ve Kadın İşçiler Kooperatifi) ile yakın bağları vardı.
Gal Costa
Gal Maria da Graça Costa Penna Burgos (doğum adı: Maria da Graça Costa Penna Burgos; d. 26 Eylül 1945 – ö. 9 Kasım 2022), bilinen sahne adıyla; Gal Costa (okunuş:[ɡaw ˈkɔs ta]), Brezilyalı kadın şarkıcı.
Yaşamı ve kariyeri
Costa, 26 Eylül 1945'te Salvador, Bahia, Brezilya'da doğdu. Ağırlıklı pop müzik çalışmaları yapan sanatçı 1964 başladığı müzik kariyerini 2022 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. 1967'de çıkardığı Domingo adlı ilk albümüyle tanınmıştır. Ülkesi Brezilya'daki faşist yönetimlere karşı isyanın sesi olan sanatçının 1973'te çıkardığı Ìndia adlı çalışmasının kapak resmi ise yasaklanmıştır.
Özel yaşamı ve ölümü
Özel yaşamında biseksüel olup 1990'lı yıllarda Marina Lima ile beraberdiler.
Costa, 9 Kasım 2022'de São Paulo, Brezilya'da 77 yaşında öldü. Burun boşluğundaki bir nodülün çıkarılması nedeniyle tedavi görüyordu ve Primavera Sound'daki gösterisini iptal etmişti.
Stüdyo albümleri
• 1965: Maria da Graça (EP)
• 1967: Domingo (Caetano Veloso ile)
• 1969: Gal
• 1970: Legal
• 1971: -Fa-Tal- Gal a Todo Vapor
• 1974: Cantar
• 1975: Gal Canta Caymmi
• 1977: Caras e Bocas
• 1978: Água Viva
• 1979: Gal Tropical
• 1980: Aquarela do Brasil
• 1981: Fantasia
• 1982: Minha Voz
• 1983: Baby Gal
• 1983: Gabriela film müziği
• 1984: Profana
• 1985: Bem Bom
• 1987: Lua de Mel Como o Diabo Gosta
• 1990: Plural
• 1992: Gal
• 1994: O Sorriso do Gato de Alice
• 1995: Mina D'Água do Meu Canto
• 1996: Tieta of Agreste movie soundtrack
• 1998: Aquele Frevo Axé
• 2001: Gal de Tantos Amores
• 2004: Todas as Coisas e Eu
• 2005: Hoje
• 2011: Recanto
• 2018: "A Pele do Futuro"
• 2021: "Nenhuma Dor"
Tamara hanım
Tamara Hanım (Özbekçe: Tamara xonim ; Gerçek adı ve soyadı - Tamara Artyomovna Petrosyan) - Özbek Sovyet dansçı, şarkıcı, Özbek profesyonel dansının öncülerinden biri ve SSCB Halk Sanatçısıdır (1956 ).
Hayatı
Tamara Hanım, 1906 yılında Fergana şehrinde doğdu.
Sahne kariyerine 1919 yılında başladı. 1922'de Taşkent Bale Topluluğuna katılmadan önce 1921 yılında Taşkent Rus Operası ve Sverdlov Bale Tiyatrosu'na katıldı. 1924'te Moskova'daki Merkez Teknik Tiyatro Sanatları Okulu'ndan mezun oldu. 1936'dan itibaren Özbek Devlet Filarmoni'de görev aldı, 1941'den itibaren sanat yönetmeni ve koreograf olarak çalıştı. Repertuarında Arap, Türk, Afgan, Hint, Gürcü, Azeri ve Ermeni halklarının dansları bulunuyordu. Tamara Hanım, şarkı ve dans minyatürü türünü yarattı, yaptığı dansların çoğunun yapısını bu şekilde kurdu. Yabancı ülkelerde turneye çıktı.
Tamara Hanım 1991 yılında Taşkent şehrinde öldü. 1994 yılında evi müze haline getirilmiştir. .