cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
İmroz Deniz Muharebesi (1912)
Muharebe
Amiral Kunduriotis Osmanlı donanması hakkında ilk haberi Boğaz önünde devriyede olan muhriplerden biri olan Velos'tan aldı. Sisin kısa süre açılması ile Mecidiye'yi gören muhrip, diğer Osmanlı muhriplerinin de bölgede olduğu kanısına vardı. Boğaz üstünde yükselen duman, tüm Osmanlı kuvvetinin denize açıldığı kanısını veriyordu. Hemen sonra Reşitpaşa hastane gemisinin de boğazdan çıkması Yunan komutanın kanısını güçlendirdi. Yunan donanması muharebeye hazırlanmaya başlarken, Bozcaada'daki muhriplere de süratle ana kuvvete katılma emri verildi.
Osmanlı donanması 247,5 rotasıyla boğazdan çıkarken, saat 09.05'te Seddülbahir'i bordaladığı esnada Yunan kuvvetini tam pruva istikametinde, 12.000 metre mesafede gördü. Yunan donanması da Osmanlıları yaklaşık aynı esnada görmüştü. Deniz sakindi, güneş arkalarında olduğu ve esen hafif lodos ise baca dumanlarını Yunanlara doğru sürüklediği için Osmanlı gemileri daha avantajlı bir durumdaydı. Albay Ramiz Yunan donanmasının denizaltı saldırı yapmak için üzerine çekmeye çalıştığını düşünerek saat 09.20'de rotasını batıya çevirdi, hızını 10 mile çıkardı ve torpido hücumuna hazır olunması emri verdi. Saat 09.35'te rotasını kuzeybatıya çevirdi. Osmanlıların bu hareketi üzerine Kunduriotis de rotasını kuzeye çevirdi, tüm diğer Osmanlı ve Yunan gemilerine kıyasla üstün hıza sahip Averof Amiral Kunduriotis'in savaş hattının en önde yer alırken daha yavaş ve eski olan İdra sınıfı zırhlılar bir arada, düşman gemilerinin yaklaşmasını bekliyordu. Bu esnada Osmanlı donanması kuzeye döndü; ancak bu dönüş esnasında Mesudiye savaş hattından Yunanlara doğru 500 m dışarı çıktı, yerini Asar-ı Tevfik aldı. Saat 09.40'ta her iki hat, kuzeye doğru birbirine yaklaşan hatlar üzerindeydiler. Aralarındaki mesafe Yunanlarca 14 km, Osmanlılarca 8 km olarak ölçüldü. Osmanlı hattı Yunanlardan biraz daha ilerideydi, dört Osmanlı gemisinin birden Averof üzerine ateş etmeleri olasıydı.
İlk ateşi saat 09.40'ta "ateşe başla" flamasını çeken Barbaros Hayreddin açtı. Ardındaki Turgut Reis de Barbaros'un ateşe başladığı noktaya geldiğinde muharebeye katıldı. Mesudiye ise aynı noktaya geldiğinde dümeninde yaşadığı ufak bir sorun sebebiyle dönemedi ve düşman hattına 500 metre yaklaştı, Asar-ı Tevfik üçüncü gemi pozisyonunu aldı. Bu olay, Yunan gemilerine T geçişi yapma şansının kaçırılmasına sebep oldu, filo Mesudiye'nin yerini alabilmesi için 6 mil hıza düştü. İlk atışlar isabetli görünse de, Mesudiye ve Asar-ı Tevfikin de çatışmaya katılması ve önceden kararlaştırıldığı üzere Averofa nişan almaları ile hangi merminin hangi gemiden atıldığı belli olmadığında topçu ateşinin isabeti arttırılamadı. Yunanlar da aynı şekilde ateşlerini Barbaros Hayreddin'e odakladı. İlk isabeti Mesudiye sağladı, 234 mm'lik bir mermi ile Averof'un bacasını vurdu, bir asker öldü, altı asker yaralandı, çeşitli ekipman hasar gördü. Biraz sonra Averofun iskele başomuzluk taretine Barbarosun 280 mm'lik bir mermisi isabet etti ve tareti savaş dışı bıraktı. Uzak mesafeden Osmanlılara karşı sonuç alamayacağını anlayan Kunduriotis, Averof'u yavaş zırhlılardan ayırıp Osmanlı hattını T vaziyetine almayı kararlaştırdı. Hızını 20 mile çıkartarak 22,5 rotasına döndü. Osmanlı hattı karşı bir manevra yapmamış; Averof hatta 5.000 metreye kadar yaklaşmıştı. Bu sırada Yunan muhripleri de top menziline girmişti; Osmanlı muhripleri bölgede olmadığından zırhlılar hem Averof, hem de muhriplere aynı anda ateş açmak zorunda kalmıştı. Aynı esnada bir Yunan mermisi Barbaros'un iskele bordasını delerek zırhlı güvertede patladı, bir buhar borusunu patlattı, yangın çıkardı ve bir eri öldürdü. İki dakika sonra ikinci bir mermi çanaklığa isabet ederek mesafe ölçeri parçaladı ve bir eri yaraladı.
Saat 10.07 itibarıyla Osmanlı zırhlıları 10 mil hızla kuzeye rotadaydılar; Averof, Barbarosun iskele başomuzluğunda 3 km, üç Yunan zırhlısı ise Barbarosun bordasında ve 7 km mesafedeydi. Osmanlı birinci muhrip tümeni ise Averof'a yaklaşık 4 km uzaklıktaydı. Osmanlı komutanı muharebenin kendi aleyhine döneceğini düşünerek geri dönmeye karar verdi, dönüşün çabuk olması için her gemiyi olduğu yerde 180 derece çevirdi. Bu manevra ile topçu atışlarının yeniden tanzim edilmesi gerekiyordu; buna rağmen Osmanlı gemileri saat 10.20'de Averof'a biri zırhlı güverteyi çatlatan, biri köprü üstünde patlayan, biri iskele başomuzlukta zırhsız bir yere isabet eden üç ağır mermi isabet ettirmişti. 10.25'te tamamlanan manevrayla Osmanlı savaş hattındaki gemilerin sırası tersine döndü. Durum karşısında Kunduriotis muharebeyi keserek eski zırhlılara katılmaya karar verdi, 10.30'da İdra sınıfı zırhlılara katıldı ve saat 10.50'de ateş kesme flaması çekildi. 11.55'te Averof ve İdra sınıfı zırhlılar buluşarak Mondros'a yola çıktılar. Osmanlı filosu ise bir süre güneydoğuya devam etti, 11.05'te tamamlanan hasar kontrolünün ardından muharebeye mani bir durum olmadığını görülmesi üzerine yeniden Yunanlarla çatışmaya girme amacıyla kuzeydoğuya döndü. Averofun karşılık vermemesi ve Mesudiye ile Asar-ı Tevfikin saatte 8 mil hızı geçememeleri sebebiyle Çanakkale'ye geri dönüldü.
Birinci Muhrip Tümeni'ni Karanlık Liman'a bırakan filo, saat 14.30'da Nara Burnu'na demirledi. Birinci Muhrip Tümeni ufukta şüpheli bulutlar görünce derhal demir alarak batı-kuzeybatı yönünde 15 mil hızla keşif harekâtı yaptı; saat 15.50'de Yeniköy önlerinde denizaltıları korumakta olduğu düşünülen bir tekneye ateş açtı, ikinci merminin ardından Tavşan Adası dolayında Yunan filotillasının ateşine maruz kalarak geri çekildi. Muhripler 17.30'da Nara'ya demirlediler. Yunan donanması da saat 21.55'te Mondros Limanı'na demirledi.
Sonuç
Muharebe askeri açıdan sonuçsuz şekilde sona erdi, iki taraf da zafer ilan etti. Osmanlılar Barbaros Hayreddin Paşa'nın Preveze Deniz Muharebesi'nde kullandığı bayrağı deniz müzesinden getirtip, Barbaros Hayreddin zırhlısının direğine çekmiş, Yunanlar ise Averof'taki donanma komutanı huzurunda bir resmi geçit yapmıştı. Yunanlar Kuzey Ege'de kendi avantajlarına olan durumu korudu. Osmanlı donanması Yunan ablukasını kıramadığı için Çanakkale Boğazı'nda kaldı, daha sonra tekrar Ege Denizi'ni hakimiyet altına almak için çaba sarf etti.
Muharebede her iki taraf da çok az hasar almıştı. Barbaros Hayreddin'e isabet eden bir büyük, bir küçük mermi dışında Osmanlı gemileri yara almamıştı; bir er ölmüş ve bir er yaralanmıştı. Eski olmalarından ötürü kendi topçu atışlarının sarsıntısıyla bazı arızalar baş göstermişti. Averof beş büyük, on beş orta ve küçük mermi isabeti almış, ön bacası ve pruva direği hasar görmüş, bir er ölmüş ve bir er yaralanmıştı. Spetse bir büyük, üç küçük isabet; İdra ise bir isabet almıştı. Osmanlı gemileri Nara Burnu'nda onarıma alınırken, Yunan gemileri denizde kalmaya devam edebilecek durumdaydı.
Ege Denizi'ndeki siyasi durum Osmanlı donanmasını yeniden Yunanlarla çatışmaya girmesini, Yunanların ise Osmanlı harekâtı öncesinde Midilli ve Sakız adalarını bir an önce almasını gerektiriyordu. İmroz Muharebesi sonrasında Yunanlar, tüm yardımcı kruvazörlerini Midilli'ye sevk ederek önce bu adayı, daha sonra Sakız'ı işgale karar verdiler. Midilli'nin öncelikli hedef olarak seçilmesi, İzmir Körfezi ve Ayvalık bölgesini ablukaya almaya elverişli olmasından kaynaklanıyordu. 17 Aralık'ta Yunan harekâtı karşısında Midilli'deki Osmanlı gücü Çanakkale'den yardım istedi, ancak takviye alamadılar. Osmanlı donanmasının İzmir'e gönderilmesi düşüncesi de Bozcaada Yunan kontrolünde olduğu için uygulanamadı. Osmanlı donanması bir ay sonra Ege hakimiyeti için Mondros Deniz Muharebesi'nde bu yeniden Yunan donanmasıyla karşı karşıya gelecekti.
Yunan kruvazörü Elli'nin adı bu muharebeden gelmektedir. Balkan savaşlarındaki en büyük deniz muharebesidir.
Gibraltar Football League
Gibraltar Football League, 2019 yılında Gibraltar National League adıyla kurulmuş olan Cebelitarık'ın en üst düzey profesyonel futbol ligidir.
2014-15 sezonundan itibaren ligin UEFA'ya üye olmasının sonucu olarak şampiyon olan takım UEFA Şampiyonlar Ligi ön eleme turuna katılacaktır. Bunun yanı sıra ülkenin ulusal kupası olan Rock Cup kazananı da sonraki sezon UEFA Avrupa Ligi ön elemelerine katılacaktır.
Tarih
Cebelitarık'ta futbol, ordudaki askerlerin Prince of Wales FC adıyla topraklarında futbol oynamasıyla başladı. 1895 yılında birkaç kulüple kurulması ve büyümesiyle oluşan Cebelitarık Futbol Federasyonu, Tüccarlar Kupası (Premier League'in önceli) adında bir turnuva kurdu. Kupayı Gibraltar FC kazandı. 1907 yılında profesyonelleşen Premier League'in ilk şampiyonu Prince of Wales oldu. 1650'lere kadar 19 kez bu kupayı kaldırarak rekor kırdı.
Federasyonun kuruluşundan bu yana hemen hemen her sezon Premier League, Cebelitarık İkinci Ligi (1909'dan beri) ve bir ulusal kupa olan Rock Cup oynandı. 2013 yılında UEFA'ya FA'nın başvurusundan sonra, üst düzey ligdekilerin daha rekabetçi oynamasını sağlamak için Cebelitarık Premier Kupası kuruldu.
20. yüzyılın başlarından 1950'lere kadar 19 şampiyonluk alan Prince of Wales'ten sonra 1960 ve 1970'lerde Glacis United ligde üst üste şampiyonluk almıştır. Günümüzde 2000-01 sezonunda aldığı şampiyonluktan sonra 2001-02 sezonunda şampiyonluğu Gibraltar United'a kaptıran Lincoln Red Imps ligin hakimi olmuş ve üst üste şampiyonluklar almıştır. Ancak, lig UEFA üyesi olana kadar hiçbir uluslararası şampiyonaya katılamamışlardır. 2013-14 sezonunda UEFA üyesi olan ligin şampiyonu Lincoln Red Imps olmuş ve aldığı 20. şampiyonlukla Prince of Wales'in rekorunu kırmıştır. Ayrıca ilk kez 2014-15 sezonunda Avrupa'da mücadele edecektir.
2018-19 sezonu
Kaynak:
Performansına göre kulüpler
Kalın yazılı olan kulüpler hala en üst düzey ligde oynamaktadır. İtalik yazılı olan kulüpler aktif değildir.
Łysa Góra
Łysa Góra (Kel Dağ; Ayrıca Łysiec ya da Święty Krzyż olarak da bilinir), Polonya'nın Świętokrzyskie Dağları'nda yer alan bir tepedir. 595 metrelik (1,952 ft) yüksekliğiyle, bulunduğu sıradağ üzerindeki en yüksek ikinci noktadır (Birincisi 612 metrelik (2.000 ft) yüksekliği ile Łysica'dır). Yamaçlarında ve zirvesinde çeşitli yürüyüş parkurları, 9. yüzyıldan kalma bir pagan duvarının kalıntıları, 11. yüzyıldan kalma Benediktin manastırı Święty Krzyż (II. Dünya Savaşı sırasında yıkılmış, kısmen restore edilmiş) ve ŚwiŚty Krzyż TV Kulesi yer alır. Dağ ayrıca cadıların şabatgünü hakkında yerel bir efsane olan Lysa Hora'ya da ev sahpiliği yapmaktadır.
Konum
Bakir kuvarsit ve Kambriyen kayraklardan oluşan Łysa Góra, Łysogóry sıradağlarının doğusunda yer alır ve daha büyük Świętokrzyskie Dağları'nın (Łysica'dan sonra) ikinci en büyük zirvesidir. Świętokrzyski Ulusal Parkı içinde dikkate değer bir zirve olan Łysa Góra, bölgenin birçok gezi parkurunda önemli bir noktadır. Pętkowice'e giden mavi rota buradan başlar ve Gołoszyce'den Kuźniaki'ye giden kırmızı rota buradan geçer.
Kayda değer yapılar
Polonya'nın tarih öncesi dönemlerinde, Góysa Góra muhtemelen bir kutsal dağdı ve Jan Długosz'un Annals adlı eserinde belirtilen üç tanrıdan oluşan pagan-kült tapınak alanıydı. Tepenin üst kısmını çevreleyen, yaklaşık 1.5 km uzunluğunda ve 8. ila 10. yüzyıllardan 2 m yüksekliğinde kuvarsit U şeklinde bir duvar kalıntısı günümüze ulaşmıştır. Cadıların Şabat Günü efsanesi eski kültle ilgilidir. Tapınak, Polonya'nın Hristiyanlaşmasından sonra terk edildi.
Pagan tapınağının bulunduğu yerde Kutsal Haç Benediktin Manastırı (Święty Krzyż) kuruldu (bir efsaneye göre, 1006'da Polonya kralı Bolesław Chrobry tarafından yapıldığını yazar, ancak çoğu kaynakta inşa tarihi 11. yüzyıl olarak geçer). Manastır adını orada bulunduğu iddia edilen ve sık sık hacıların ziyaret ettiği Mesih Haçı'nın bir parçasından almıştır. Manastır tarihi boyunca birkaç kez yıkılmış ve yeniden inşa edilmiştir, en önemli yıkım 19. ve 20. yüzyıllarda gerçekleşmiştir. Polonya'nın parçalanmasından sonra, Rus İmparatorluğu 1819'da binayı devraldı ve onu hapishaneye dönüştürdü. PPolonya'nın bağımsızlığını tekrar kazanmasından sonra savaşlar arası dönemde kısmen restore edildi, Nazi Almanyası tarafından devralındı ve Sovyet savaş esirlerinin hapishane ve infaz yeri olarak kullanıldı (yaklaşık 6000 kişi burada öldü). Daha sonra, Polonya komünist hükümeti binayı, parçalarını yenileyen Świętokrzyski Milli Parkı'na devretti. 2020 itibarıyla Milli Park sınırları içinde eski binaların bazı bölümlerinde bir müze yer almakta, binaların bir kısmında da başka bir dini enstitü (Missionary Oblates of Mary Immaculate) yer almaktadır. Manastır, 2020 itibarıyla Altın Çağını geçirmesine rağmen, Świętokrzyskie Dağları sıradağlarına ve Świętokrzyskie Voyvodalığı'n isimlerini vermiştir. Manastırda ayrıca mumyalanmış cesetler bulunur; bunlardan birinin Prens Jeremi Wiśniowiecki'ye ait olduğu söylenir (ancak bu iddia doğrulanmamıştır).
Tepede bulunan bir diğer dikkat çekici yapı Krwięty Krzyż TV Kulesi'dir. Bu kule Polonya'daki en uzun boylu TV kulesidir. 1966 yılında inşa edilmiş olan bu bina 157 metre yüksekliğinde bir beton kuledir.
Naziler tarafından idam edilen Sovyet mahkumları zirveye yakın konumda bulunan bir toplu mezara gömüldü. Tepenin dibinde, Katyn Katliamı'nda ölen Polonyalılar için yapılmış bir anıt bulunmaktadır.
Kurtsuyu, Mut
Kurtsuyu, Mersin ilinin Mut ilçesine bağlı bir mahalledir.
Quiçama Millî Parkı
Kissama Ulusal Parkı olarak da bilinen Quiçama Milli Parkı (Portekizce : Parque Nacional do Quiçama veya Parque Nacional da Quissama), kuzeybatı Angola'da bulunan bir milli parktır.
Angola'nın tamamında aktif olan tek milli parktır, diğer parklar Angola İç Savaşı nedeniyle bakıma muhtaç durumdadır.
Park Angola'nın başkenti Luanda'ya 70 km mesafede yer almaktadır. Park 12.000 km²'lik kapladığı alan ile, ABD'nin Rhode Island eyaletinin iki katından daha büyüktür.
Portekizce adı Quiçama, İngilizce ve diğer dillerde Kissama, Kisama veya Quicama olarak yazılır. İngilizce Kissama yazımı Portekizce fonetiğine en yakın olanıdır.
Korunan alan ve çevresi 2005 yılından beri Aslan Koruma Birimi olarak kabul edilmektedir.
Lev Tolstoy
Lev Nikolayeviç Tolstoy (Rusça: Лев Никола́евич Толсто́й ; d. 9 Eylül 1828 - ö. 20 Kasım 1910), Rus yazar ve asker. Dünya tarihinin en iyi yazarlarından birisi olarak bilinmektedir.
1902'den 1906'ya kadar her yıl Nobel Edebiyat Ödülü'ne ve 1901, 1902 ve 1909'da Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterildi. Hiç Nobel Barış Ödülü kazanmamış olması büyük bir tartışma konusudur.
1828'de aristokrat bir Rus ailede dünyaya gelen Tolstoy'un dikkate değer eserleri arasında, genellikle gerçekçi kurgunun zirveleri olarak anılan Savaş ve Barış (1869) ve Anna Karenina (1878) romanı yer alır. İlk kez yirmili yaşlarında Kırım Savaşı'ndaki deneyimlerine dayanan yarı otobiyografik üçlemesi Çocukluk, Oğlanlık ve Gençlik (1852–1856) ve Sivastopol Serisi (1855) ile edebi beğeni topladı.
Kurgusu, "Balodan Sonra" (1911) gibi düzinelerce ve İvan İlyiç'in Ölümü (1886), Aile Mutluluğu (1859) ve Hacı Murad (1912) gibi birkaç uzun öyküyü içerir. Ayrıca oyunlar ve felsefi denemeler yazdı.
1870'lerde Tolstoy derin bir ahlaki kriz yaşadı ve ardından, kurgusal olmayan çalışması İtiraf'ta (1882) ana hatlarıyla belirtildiği gibi, eşit derecede derin ruhsal uyanış olarak gördüğü yolu izledi. Dağdaki Vaaz'a odaklanarak, İsa'nın etik öğretilerini birebir yorumlaması, onun ateşli bir Hıristiyan anarşist ve pasifist olmasına neden oldu.
Şiddetsiz direniş hakkındaki fikirleri Tanrı'nın Krallığı İçinizdedir (1894) gibi eserlerde ifade edildiği gibi, Mahatma Gandi ve Martin Luther King Jr. gibi 20. yüzyılın önemli figürleri üzerinde derin bir etkiye sahipti. Ayrıca, özellikle Diriliş (1899) olmak üzere yazılarına dahil ettiği Henry George'un ekonomik felsefesi Georgizm'in sadık bir savunucusu oldu.
Hayatı
Tolstoy, zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı bir konakta doğdu. Napolyon'un Rusya seferi gazisi Kont Nikolai Ilyich Tolstoy'un (1794–1837) ve Prenses Mariya Tolstaya'nın (kızlık soyadı Volkonskaya; 1790–1830) beş çocuğundan dördüncüsüydü. Kendisi iki yaşındayken annesi, dokuz yaşındayken de babası öldü. Tolstoy ve kardeşleri akrabalar tarafından büyütüldü. 1844'te Kazan Üniversitesi'nde hukuk ve doğu dilleri okumaya başladı ve burada öğretmenler onu "öğrenmekten aciz ve isteksiz" olarak tanımladılar. Tolstoy, eğitiminin ortasında üniversiteden ayrıldı, Yasnaya Polyana'ya dönen Tolstoy, yoksul köylülerin arasına katıldı. Ardından Moskova, Tula ve Saint Petersburg'da çok zaman geçirerek rahat bir yaşam tarzı sürdü.
Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve Jean-Jacques Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Bu dönemde yazmaya başladı ve 1852'de yayımlanan ilk romanı Çocukluk, kendi gençliğinin hayali bir anlatımıdır. 1851'de ağır kumar borçları çıktıktan sonra ağabeyi ile birlikte Kafkasya'ya giderek orduya katıldı. Kafkas halkının yoksulluk dolu hayatlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı.
Tolstoy, Kırım Savaşı sırasında genç bir topçu subayı olarak görev yaptı ve Çernaya Savaşı da dahil olmak üzere 1854-55'te 11 aylık Sivastopol Kuşatması (1854-1855) sırasında Sivastopol'daydı. Savaş sırasında cesareti takdir gördü ve teğmenliğe terfi etti. Savaşta ölenlerin sayısı Tolstoy'u dehşete düşürdü ve Kırım Savaşı'nın bitiminden sonra ordudan ayrıldı.
Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini, oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Yine de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu.
Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa ve İsviçre'de dolaştı. 1860-61'deki Avrupa gezisi, Victor Hugo ile tanıştığında hem siyasi hem de edebi gelişimini şekillendirdi. Tolstoy, Hugo'nun yeni biten Sefiller kitabını okudu. Hugo'nun romanında ve Tolstoy'un Savaş ve Barış romanında savaş sahnelerinin benzer çağrışımları bu etkiyi gösterir. Tolstoy'un siyaset felsefesi, Mart 1861'de Fransız anarşist Pierre-Joseph Proudhon'a yaptığı ve o zamanlar Brüksel'de takma bir adla sürgünde yaşayan ziyaretten de etkilendi. Tolstoy, Proudhon'un yakında çıkacak olan yayını La Guerre et la Paix'i (Fransızca'da "Savaş ve Barış") inceledi ve daha sonra başyapıtı için bu başlığı kullandı. Tolstoy'un eğitim defterlerinde yazdığı gibi, iki adam da eğitimi tartıştı: "Proudhon'la bu konuşmayı anlatırsam bu, kişisel deneyimime göre, eğitimin ve çağımızda eğitimin ve matbaanın önemi anlayan tek kişinin o olduğunu göstermek içindir."
Yurduna dönüşünde yine konağı Yasnaya Polyana'ya yerleşti. Asalet unvanlarından, lüksten sıkılıyordu.
Coşkuyla coşan Tolstoy, 1861'de serflikten azat edilmiş Rusya köylülerinin çocukları için 13 okul kurdu. Bu okullar, öğrenim ve eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Tolstoy, 1862 tarihli "Yasnaya Polyana'daki Okul" adlı makalesinde okulların ilkelerini anlattı. Kısmen Çarlık gizli polisi tarafından taciz edilmesi nedeniyle eğitim deneyleri kısa sürdü. Ancak, Alexander Sutherland Neill'in Summerhill Okulu, Yasnaya Polyana'daki okulun tutarlı bir demokratik eğitim teorisinin ilk örneği olduğu haklı olarak iddia edilebilir.
Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862 yılında evlendi.
Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs 18 yaşındaydı ve aralarında 16 yaş fark vardı. Bu evlilik, onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu. Bu çocuklardan 3'ü bebek iken, biri 5, diğeri de henüz 7 yaşlarında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli iki romanı olan "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina"yı bu dönemde yazdı. Tolstoy'un karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta Savaş ve Barış'ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır.
Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özellikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı, bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.
Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaratılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştır. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri de vardır.
Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk edip de hasta düştükten sonra, Astapovo'da bir tren istasyonunda zatürreden öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.
82 yaşında vefat eden Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı "Tanrının Egemenliği İçinizdedir" kitabıyla yeni bir Hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda evini bırakıp yollara düştü. Astapovo'daki tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalışan Tolstoy, eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.
Kişisel yaşam
1860 yılında kardeşi Nikolay'ın ölümü Tolstoy'u etkilemiş ve onda evlenme isteği uyandırmıştır. 23 Eylül 1862'de Tolstoy, kendisinden on altı yaş küçük ve bir saray doktorunun kızı olan Sofiya Andreevna Behrs ile evlendi. Ailesi ve arkadaşları tarafından Sofya'nın Rusça kısaltması olan Sonya olarak adlandırıldı. Sekizi çocukluktan sağ kalan 13 çocukları oldu: Tolstoy, evliliklerinin arifesinde, kapsamlı cinsel geçmişini ve malikanesindeki serflerden birinin ona bir oğul doğurduğu gerçeğini ayrıntılarıyla anlatan günlüklerini ona verdiğinde, evliliğe en başından beri cinsel tutku ve duygusal duyarsızlık damgasını vurmuştu. Buna rağmen, başlangıçta evlilik hayatları mutluydu ve Tolstoy'a, Sonya'nın sekreteri, editörü ve finans yöneticisi olarak görev yaptığı Savaş ve Barış ile Anna Karenina'yı bestelemesi için çok fazla özgürlük ve destek sistemi sağladı. Sonya, destansı eserlerini defalarca kopyalayıp el yazısı ile yazıyordu. Tolstoy, Savaş ve Barış'ı düzenlemeye devam edecek ve yayıncıya teslim edilecekti bu yüzden son taslakların temiz olması gerekiyordu.
Ancak daha sonraki yaşamları, A. N. Wilson tarafından edebiyat tarihinin en mutsuzlarından biri olarak anlatılmıştır. Tolstoy'un inançları giderek daha radikalleştikçe karısıyla ilişkisi kötüleşti. Bu durum, Tolstoy'un daha önceki çalışmalarının telif haklarından feragat etmesi de dahil olmak üzere, miras aldığı ve kazandığı servetini reddetmeye çalıştığında belirginleşti.
Tolstoy ailesinin bazı üyeleri, 1905 Rus Devrimi ve ardından Sovyetler Birliği'nin kurulmasının ardından Rusya'yı terk etti ve Leo Tolstoy'un birçok akrabası ve torunu bugün İsveç, Almanya, Birleşik Krallık, Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşamaktadır.
Tolstoy'un oğlu Kont Lev Lvovich Tolstoy İsveç'e yerleşti ve İsveçli bir kadınla evlendi. Leo Tolstoy'un hayatta kalan son torunu Kontes Tatiana Tolstoy-Paus, 2007 yılında Tolstoy'un torunlarına ait olan İsveç'teki Herresta malikanesinde öldü. İsveçli caz şarkıcısı Viktoria Tolstoy da Leo Tolstoy'un soyundan gelir.
Büyük torunlarından biri olan Vladimir Tolstoy (1962 doğumlu), 1994'ten beri Yasnaya Polyana müzesinin müdürü ve 2012'den beri Rusya devlet başkanı'nın kültürel işler danışmanıdır. Ilya Tolstoy'un torunu Pyotr Tolstoy, tanınmış bir Rus gazeteci ve TV sunucusu ve 2016'dan beri Devlet Duma milletvekilidir. Ünlü Sovyet Slavcı Nikita Tolstoy'un (1923–1996) kızı olan kuzeni Fyokla Tolstaya (1971'de Anna Tolstaya olarak doğdu), aynı zamanda bir Rus gazeteci, TV ve radyo sunucusudur.
NGC 6116
NGC 6116, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Kuzeytacı takımyıldızı yönünde bulunur. Sb tipi bir sarmal galaksidir. Fransız astronom Edouard Stephan tarafından 1880 yılında 80,01 cm (31,5 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
HMS Queen Elizabeth (R08)
HMS Queen Elizabeth uçak gemisi, şimdiye kadar Kraliyet Donanması için inşa edilmiş ve kırk uçağa kadar taşıma kapasitesine sahip en büyük Queen Elizabeth-sınıfı bayrak gemisidir. O, 4 Temmuz 2014 tarihinde Kraliçe Elizabeth II tarafından adlandırılmıştır ve 2016 yılında devreye alınması ve 2020'de ilk işlevsel yeteneği için planlanmaktadır. İlk Komutanlığı görevi Komodor Jerry Kyd, HMS Ark Royal ve HMS Illustrious eski kaptanı olmaktadır.
En büyük uçak gemilerinin aksine mancınık ve tutucu telleri ile donatılmış değildir, bunun yerine VSTOL uçaklarıyla çalışmak üzere tasarlanmıştır; Hava kanadı genellikle havadan erken uyarı ve denizaltı savar savaşı için F-35B Lightning II avcı-bombardıman uçakları ve Merlin helikopterlerinden oluşacaktır. Tasarımı 250 Kraliyet Deniz Piyadesi için konaklama ve saldırı helikopterleri ve askeri Chinook boyutunda büyük taşımaları destekleme yeteneği ile esnekliği vurgulanıyor. O isim HMS Queen Elizabeth ikinci Kraliyet Donanması gemisi ve HMNB Portsmouth'a dayanıyordu.
Tasarımı ve yapımı
HMS Queen Elizabeth yapımı 2009 yılında başladı. Onun düzeneği altı İngiltere tersanesinde inşa edilen dokuz bloktan Rosyth Tersanesi'nde Firth of Forth'ta gerçekleşiyor: Glasgow'dan BAE Systems Surface Ships, Appledore'da Babcock, Rosyth'te Babcock, Hebburn'de A&P Tyne, Birkenhead'deki Cammell Laird, Portsmouth'ta BAE (uçuş güverteleri). Alt ana blokların ikisi, birlikte 6.000'den fazla ton ağırlığındaki geminin tabanının bir parçasını oluşturan, birleştirilebilir 30 Haziran 2011 tarihinde tek parça haline geldi.
Orinoco timsahı
Orinoco timsahı (Crocodylus intermedius), Crocodylus cinsi bir timsah türü. Güney Amerika kıtasının kuzey kesimlerinde yaşayan bu timsahlar tatlı sularda, özellikle Orinoco Nehri'nde yaşarlar. Uzunlukları 3-4,8 m arasında değişir. Dişilerin ağırlıkları 200 kg civarındadır. Erkekler ise 380 kg ağırlığa ulaşabilmektedir. Ancak ağırlığı 1,8 ton olan, 6,6 m uzunluğunda bir timsah şu ana kadar kaydedilmiş en büyük timsahlardan biri olmuştur. Orinoco Nehri'nde 5 m uzunluğunda birçok timsah olduğu düşünülmektedir.
Çiftleşmeden 14 hafta sonra dişi yumurtlar. Yumurtalar 3 ay içerisinde çatlar ve yavrular gözlerini açarlar. Yaklaşık 1 yıl boyunca annelerine bağımlı yaşarlar.
Carol Hanisch
Carol Hanisch (d. 1942 Iowa ABD), Amerikalı radikal feminist. New York Radikal Kadınları ve Redstockings'in önemli bir üyesiydi. En çok tanınıp popülerleşen sözü, 1970 tarihli bir makalesinin de adı olan Kişisel olan politiktir ifadesidir. Bununla birlikte Hanisch, 2006 yılında güncellendiği makalesinde, yeni bir giriş kaleme aldı, bu adı kendisinin vermediğini ve makalesi içinde de hiç kullanmadığını açıklayarak ifadenin sorumluluğunu almadığını yazdı. Bunun yerine, başlığın daha sonraki baskılarda ikinci yıldan itibaren Notes editörleri Shulie Firestone ve Anne Koedt tarafından yapıldığını açıklamıştır.
Hanish ayrıca, 1968 Amerika Güzeli protestosunu tasarladı ve Miss Amerika Yarışmasında balkona kadın kurtuluş pankartı asıp yarışmayı aksatan dört kadından biriydi.
İlk yılları
Hanisch, ABD'nin Iowa eyaleti kırsalındaki küçük bir çiftlikte doğdu ve büyüdü.
raporlarından esinlenerek 1965'te Mississippi'deki Delta Bakanlığına katılmak için ayrılmadan önce Des Moines'te tel hizmetleri muhabiri olarak çalıştı. Orada, Güney Konferansı Eğitim Fonu'nun (SCEF:Southern Conference Education Fund) kurucu ortakları olan Anne Braden ve SCEF New York ofisini yönetmek için onu işe alan kocası Carl Braden ile tanıştı.
Feminist aktivizm ve yazın dünyası
1968'in başlarında Hanisch, New York Radikal Kadınlarının haftalık toplantıları için SCEF ofislerini güvence altına almıştı ve grup 1970'lerin başında dağılıncaya kadar onların merkezi olarak kaldı.
Hanish ayrıca, 1968 Amerika Güzeli protestosunu tasarladı ve Miss Amerika Yarışmasında balkona kadın kurtuluş pankartı asıp yarışmayı aksatan dört kadından biriydi.
1970 yılında en ünlü makalesi olan 'Kişisel olan politiktir' "Notes from the Second Year: Women's Liberation" adlı bir feminizm dergisinde yayınlandı. Hanisch, daha sonraki baskılarda, makalenin adının Notes editörleri Shulie Firestone ve Anne Koedt tarafından ertesi yıldan itibaren verildiğini belirtmiştir. Makalede, bu ifadenin aslında hiç kullanılmadığını belirtiyor, onun yerine şöyle diyordu: Bu gruplarda keşfettiğimiz ilk şeylerden biri, kişisel sorunların politik sorunlar olduğudur. Şu anda kişisel çözüm yok. Kolektif bir çözüm için yalnızca kolektif eylem yapılabilir. Hanisch'e göre, örneğin heteroseksüel bir kadın hamile kalıp anne olduğunda bebeğine zorunlu olarak kendisi bakmaktadır. Ancak bu ve bunun gibi cinsel konuların dahi, kişisel değil sosyal olarak çözümlenmesi gerekir. Makale, Hanisch'in katılacağı bir dizi 'terapi grubuna' yanıt olarak yazılmıştır. Ana argümanı, bu grupların 'apolitik' olarak görülmemesi gerektiği, bunun yerine kadınların yaşamları ve ataerkillik altındaki mücadeleleri hakkında konuştukları herhangi bir durumun son derece siyasi bir eylem olduğu hakkındadır.
Hanisch'in 'Kişisel olan politiktir' makalesinin başlığı, 1970'li yıllara damgasını vuran ikinci dalga feminist hareketin temel sloganlarından biri olmuştur. O zamana kadar yalnız siyasal haklar üzerinden savunulan kadın-erkek eşitliği arayışı, artık hayatın her alanına yayılmış ve sorgulanmayan bir eylem ya da değer kalmayana kadar devam edilmiştir. Bu yıllardan itibaren, daha önce "özel" ve "doğal" olarak görülmekte olan annelik, üreme doğum gibi konular, feminist aktivistlerin, filozofların, antropologların ve diğer bilim aalnlarında faaliyet gösteren bilim insanlarının ilgisini çekmeye başlamıştır. Üremenin her türden siyasal söylem ve güç ilişkileriyle ilişkili olan, her zaman uğruna mücadele verilen ve sürekli olarak tartışılan bir alan durumuna gelmiştir. Bu yeni ortamdan etkilenler arasında, Kate Millet'in cinselliğin de politik nitelik taşıyan bir sınıflama olduğu tezi, hatta daha sonra kadın ve erkek rol ve kategorilerinin bile geçerliliğini kaybettiği iddiasındaki Judith Butler gibi postyapısalcı felsefecilerin ürettiği postmodern teoriler de ortaya atılmaya başlandı.
Hanisch'in ün kazandığı bu makale Hanife Aliefendioğlu tarafından genişletilerek Türkçeye de çevrilmiştir.
"Meeting Ground" un üçüncü versiyonu olan Meeting Ground'un Kathy Scarbrough ile birlikte kurucu ortağıdır ve hâlen editörlüğünü yapmaya devam etmektedir. 1977'de yaptıkları amaç beyanı, kendilerini "kadın kurtuluş hareketi ve işçi erkek ve kadınların genel radikal hareketi için teori, strateji ve taktikler hakkında fikirlerin ortaya konulacağı sürekli var olacak bir yer" olarak tanımlamışlardır.
1996'da Hanisch, sosyal araştırmalar yapmak için kurulmuş 'daki "Çin'in Büyük Proleter Kültür Devrimi'nin" 30. Yıldönümü Sempozyumunda bir konuşma yaptı. Konuşmanın başlığı "Çin Kültür Devrimi'nin Kadınların Kurtuluş Hareketi Üzerindeki Etkisi" idi. Hanisch, William H. Hinton'un Fanshen adlı kitabına ve Mao Zedong'un 1960'ların yükselen kadın kurtuluş hareketini etkilediği için çalışmalarına referans veriyordu. Hem Siyah Özgürleşme (Black Liberation) teorisine hem de Maoist teoriye ve özellikle de Amerikan radikal feminizmindeki bilinç yükseltme grupları fikrini geliştirmeye yardımcı olduğu için Maoist "konuşma sertliği" ve "özeleştiri" kavramlarından alıntılar yapmıştır.
2013 yılında Hanisch, Scarbrough, Ti-Grace Atkinson ve Kathie Sarachild ile birlikte "Yedi ülkeden 48 radikal feministin açık bir bildirisi" olarak tanımladıkları "Yasak Söylem: 'Cinsiyetin Feminist Eleştirisinin Susturulması" (Forbidden Discourse: The Silencing of Feminist Criticism of 'Gender') eylemini başlattılar. Ağustos 2014'te The New Yorker'da Michelle Goldberg, "şu anda moda olan cinsiyet kavramına meydan okumaya cesaret eden bireyler ve kuruluşlar üzerindeki bazıları fiziksel olan tehdit ve saldırılara karşı alarma geçtiklerini" ifade ettiklerini açıkladı.
Fırtına kuşu
Fırtına kuşu (Hydrobates pelagicus), fırtına kuşugiller (Hydrobatidae) familyasına ait bir kuş türü.
Fırtına kuşu, görünüşte koyu kuş tüyü ve beyaz sağrısıyla benzediği ev kırlangıcından, sadece boyut olarak küçük bir kuştur. 15–16 cm büyüklüğünde, 38–42 cm kanat açıklığına sahip bir kuştur. Tek beyaz bir yumurta koyarlar. Çırpınan bir uçuşu vardır, okyanus yüzeyinden planktonik yiyecek maddelerini seçtiği gibi su yüzeyinden de seçer. Martılar ve korsanmartılar tarafından parçalanmaktan kaçınmak için üreme yerlerinde katıca gececildirler ve hatta açık bir şekilde mehtapla aydınlanmış gecelerde yere inmekten kaçınırlar.
Habitat
Açık denizler. Üreme sezonunda, kayalık adaları tercih etmektedirler. Seyrek yeşillikle kaplı kayalık adalar, burunlar veya okyanus adalarında ürerler.
Nevzad Ayas
Abdullatif Nevzad Ayasbeyoğlu (d. 1889, Seydişehir - ö. 25 Aralık 1966, İstanbul), Türk siyasetçi.
Oxyopes licenti
Oxyopes licenti, Oxyopes cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Encekler, Kula
Encekler, Manisa ilinin Kula ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Manisa il merkezine 149 km, Kula ilçesine 30 km uzaklıktadır.
Sinancılar, Kemalpaşa
Sinancılar, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalle. Kemalpaşa ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Sadrettin Çanga
Sadrettin Çanga (d. 1922, İskilip) - (ö. 13 Ocak, 1974), Türk siyasetçidir.
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Serbest Avukatlık, Gazetecilik ve Yazarlık, Bursa Yeni Ant Gazetesi Yazarlığı, TBMM 1.(XII), 2.(XIII), 3.(XIV) ve 4.(XV) Dönem Bursa Milletvekilliği, 1.(XII) Dönem Turizm ve Tanıtma Komisyonu Başkanlığı, 2.(XIII) Dönem Millet Meclisi Başkanlık Divanı İdare Amirliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Kağan, Özbekistan
Kağan Özbekistan Cumhuriyeti'nin Buhara ili'nin  Kağan İlçesi'nde bulunan şehirdir. Kağan İlçesinin merkezi'dir.
Yusuf Ziya Yılmaz (1951 doğumlu siyasetçi)
Yusuf Ziya Yılmaz (d. 28 Ağustos 1951, Çarşamba) 1999 ve 2018 yılları Samsun büyükşehir belediye başkanlığı görevini yürüten Türk mühendis ve siyasetçi. görev yapan Yılmaz, 16 yıl, 319 gün başkanlık yapan Kemal Vehbi Gül'den devralmıştır.
Yusuf Ziya Yılmaz, eski bir tarih öğretmeni olan Semiha Yılmaz'la evli olup, çiftin çocukları yoktur.
Eğitim ve iş hayatı
1951 yılında Samsun'un Çarşamba ilçesinde doğan Yılmaz, ilk orta ve ve lise öğrenimini Samsun'da tamamladıktan sonra, üniversiteyi o zamanki adı İstanbul Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisi olan Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Fakültesi Makine mühendisliği bölümünü bitirdi. 1975'te karayollarında mühendis olarak iş hayatına başlayan Yılmaz, 1983 yılında Ankara Karayolları 4. Bölge Müdürlüğü'ne Makina İkmal Baş Mühendisi olarak atandıktan sonra 1987'de Karayolları Genel Müdürlüğü İkmal Şube Müdürlüğüne atandı. 1990 yılında Van Karayolları 11. Bölge Müdürlüğü'ne, 1992 yılında ise Samsun Karayolları 7. Bölge Müdürlüğü'ne getirildi. Altı yıl boyunca Samsun'da görev yaptıktan sonra İstanbul Karayolları 17. Bölge Müdürlüğü'ne atandı.
Belediye başkanlığı
Yusuf Ziya Yılmaz, Karayolları 17. Bölge Müdürlüğü görevini sürdürürken, 1999 Türkiye yerel seçimleri için Mesut Yılmaz tarafından 1 Şubat 1999'da Anavatan Partisi Samsun belediye başkan adayı olarak gösterildi. 18 Nisan 1999'da yapılan seçimlerde %28.00 oy alarak CHP'li Muzaffer Önder'den başkanlığı devraldı. Belediye başkanlığındaki ilk döneminde Samsunspor'a 1,5 yıl başkanlık da yapan Yılmaz, 2004 seçimleri öncesinde partisinden istifa etti ve 18 Kasım 2003'te Adalet ve Kalkınma Partisi'ne katıldı. 14 Şubat 2004 tarihinde bir kez daha Samsun belediye başkanlığına aday gösterilen Yılmaz, bu seçimde oylarını bir önceki seçime oranla yaklaşık 20 puan artırarak, %46.30 oy aldı ve ikinci kez başkanlığa seçildi. Böylece bir iktidar partisi 1980 sonrası Samsun'da ilk kez yerel seçim kazandı.
Yılmaz, 12 Ocak 2009'da üçüncü kez 2009 yerel seçimlerinde aday gösterildi. Bu seçimlerde ise %48.45 oy alarak üst üste üçüncü kez belediye başkanı seçildi. Başkanlığının bu döneminde, 16 kilometrelik Samsun tramvayı hizmete başladı. Yusuf Ziya Yılmaz, 3 Aralık 2013'te 2014 yerel seçimleri için bir kez daha AK Parti'den aday gösterildi. Bu seçimlerde de seçilen Yılmaz 26 Nisan 2018 tarihinde partisinden milletvekili adayı olabilmek amacıyla belediye başkanlığı görevinden istifa etti ve yapılan seçimlerde Samsun milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisine girdi.
Kırklar Sultan
Kırklar Sultan, ismi vaktin Kırklar Meclisinden biri olduğundan dolayı verilen Dereseki, Beykoz, İstanbul'da yatan bir veli.
Cüce timsah
Cüce timsah (Osteolaemus tetraspis), Osteolaemus cinsi küçük bir timsah türü. Dünyada yaşamakta olan en küçük timsah türüdür. Uzunlukları 1,5 m kadardır. En büyükleri genelde 1,9 m civarındadır. Siyah pullarla kaplı bir derileri vardır. Afrika'nın orta kesimlerinde dağılış gösterirler. Angola, Senegal, Kongo Demokratik Cumhuriyeti ve Orta Afrika Cumhuriyeti'nde yaşarlar.
Angola'daki korunan alanların listesi
Angola'nın korunan alanları arasında milli parklar, kısmi doğa koruma alanları, bütünleyici doğa koruma alanları ve bölgesel doğa parkları bulunmaktadır. 2020 ortası itibarıyla, korunan alanlar 87.507 km² ve Angola'nın kara alanının %7'sini kaplamaktadır.
Ulusal parklar
(IUCN korunan alan kategorisi II)
Bütünleyici doğa koruma alanları
(IUCN korunan alan kategorisi IV)
Parçalı doğa koruma alanları
(IUCN korunan alan kategorisi IV)
Bölgesel doğa parkları
(IUCN korunan alan kategorisi V)
Bolivya'da sansür
Bolivya'da sansür, Bolivya'nın yerli nüfusu ile Avrupa kökenli zengin nüfus arasında yıllarca süren çatışmalara dayanmaktadır. Bolivya 1982'de demokratikleşene kadar medya sıkı bir şekilde kontrol ediliyordu. Evo Morales'in seçilmesinden bu yana, özgürlük evi tarafından kısmen özgür olarak nitelendirilen sansür, basın özgürlüğü konusunda 53/100 puanla (0 en özgür ve 100 en az özgür) yıllar içinde arttı. Evo Morales hükûmeti o zamandan beri medyayı kontrol etmeye ve onun lehine düzenlemeye çalıştı. "Şubat 2016'da seçmenler, Morales'in dördüncü dönem için aday olmasına izin verecek bir referandumu reddettiler. Oylama, yaygın olarak, referandumun yenilgisinden sorumlu göründüğü medyayı çökertme girişimiyle karşılık veren cumhurbaşkanına bir azarlama olarak görüldü. Oylamadan kısa bir süre sonra hükûmet, İletişim Bakanlığı bünyesinde hükûmetin çevrimiçi topluluklarla etkileşimlerini koordine etmekle görevli bir organ olan Sosyal Ağlar Genel Müdürlüğü'nü kurdu. Bu misyon, hükûmet dostu mesajları çevrimiçi olarak yayma ve sosyal medyada hükûmeti eleştirenlerle genellikle agresif bir şekilde iletişim kurma çabalarını içerir.
Yetkililer ayrıca, çevrimiçi satış noktalarına daha fazla düzenleme getirecek bir çift önlem önerdi, ancak bunlar hiçbir zaman uygulanmadı. Ek olarak, Haziran ayında Bolivya, özgür, sansürsüz internet hakkını onaylayan BM İnsan Hakları Konseyi kararını reddeden Venezuela ve Küba dahil 16 diğer ülkeye katıldı."
Film
Bolivya'daki ve diğer Latin Amerika ülkelerindeki film ve belgesel yapımcıları, film oluşturarak geçimini sağlamak, filmleri için yeterince büyük bir izleyici bulmak ve filmlerini etkili ama saldırgan olmayacak şekilde yapmak için mücadele ediyor. Bolivya ve Arjantin'de film yapımcıları, film ve sansür yasaları nedeniyle ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. Uç noktada, Bolivya'daki belgesel film yapımcıları, filmlerinde Morales'i karaladıkları için tutuklandılar.
Radyo
Bolivya'da, ülkenin geleneksel siyasi gruplarıyla bağlantıları olan güçlü, varlıklı aileler radyo istasyonlarının çoğunluğunu (yaklaşık yüzde 80'ini) kontrol ediyor, ancak hala yerel kuruluşlar hükûmet veya diğer gruplar tarafından yönetilen bir avuç istasyon var. Bağımsız topluluk istasyonları, toplam radyo istasyonu sayısının yaklaşık yüzde dördüdür. Bu istasyonlar, Morales'in başkan olmasıyla popülerlik kazanıyor ve bu istasyonlar, yerli topluluklar arasında genel olarak daha popüler. Marjinal toplulukların kendi kimliklerini ve diktatörlerden hoşlanmadıklarını ifade etmelerinin bir yolu olarak hizmet etme geçmişleri var. Yasal olarak insanlar herhangi bir konuyu konuşma ve tartışma özgürlüğüne sahipken, bunun farkındalığı ve kabulünün topluluklar arasında yayılması zaman alıyor.
Gazete
Tarihsel olarak, Bolivya'daki gazeteler, mevcut ve geçmiş siyasi liderliğe meydan okumak amacıyla siyasi muhalefetin kökeni ve sesi olmuştur. Yine de Bolivya'da bir gazete yayınlamakla ilgili birçok zorluk var, çünkü siyasi liderliğe meydan okumak, yüksek düzeyde iş güvenliği ve güvenli bir gelire yol açmıyor. Gazeteciler daha iyi çalışma koşulları, iş eğitimi, medyanın özgür, hükûmet ve mali kaygılar tarafından sınırlandırılmamış olmasını istiyorlar. Okuryazarlık düzeyi düşük bir ülkede olduğu için gazeteler için çok az imkan var. Bu gazeteler, devletin eylemlerinden korkmak için çizgiyi fazla aşmamaya dikkat etmelidir. Bu ortam, gazetecilerin kendi kendini sansürlemesine ve mevcut siyasi liderlere ve onların partilerine karşı önyargılı olan, devlet tarafından yönetilen medyanın yaygınlaşmasına yol açar. Gazetecilere yönelik saldırı sayısı daha az olsa da, hala mahkeme sisteminde yollarını bulmayı bekleyen birçok dava var. İnternet erişimindeki kademeli iyileşmeler, Bolivya'da gazete ve medya için yeni ortamlara ve fırsatlara yol açacaktır.
Irkçılık karşıtı yasa
Morales, Avrupa kökenli Bolivyalılar ile yerli Bolivyalılar arasındaki tarihsel ırkçı iletişimin bir sonucu olarak, yerli toplulukları korumak amacıyla ırkçı medyanın yayınlanmasını engelleyen bir ırkçılık karşıtı yasa yarattı. Yasayı eleştirenler, ırkçılığın, hükûmetin gevşek bir şekilde ırkçı malzeme olarak tanımladığı şeyleri yayınlayan medya kuruluşlarını kapatmasına izin verecek şekilde kötü tanımlandığını söylüyor. Bu belirsizlik, hükûmetin bir grup insanı korurken farklı bir grubu, medya kuruluşlarını baskı altına aldığı anlamına geliyor. Seçkinler, bu yasanın güçlerini ve kontrollerini kaybetmelerine neden olacağından korkuyorlar.
Sosyal medya takibi
Geçtiğimiz birkaç yıl içinde Morales, sosyal medyayı sansürleme olasılığından bahsetti ve tweet attı, ancak güçlü bir muhalefetle karşı karşıya kaldı ve planı iptal etti. Bu fikri, Morales'in zorbalık veya itibarına tehdit olarak gördüğü tweetlerden kaynaklanıyordu. Muhalefetin durumu, hükûmetin sosyal medyayı sansürlemek ve ondan korkmak yerine kullanması ve kucaklaması için çok daha fazla olası fırsat olduğu idi. Ayrıca, önerilen sosyal medya düzenleme yasasının ırkçılık karşıtı yasanın muğlak ve geniş diline benzeyeceğinden de korkuyorlardı; bu da, yazdıklarının ırkçı olarak etiketleneceğinden korktukları için insanları otosansüre zorladı.
Lespugue Venüsü
Lespugue Venüsü, 1922'de Haute-Garonne'de bir mağarada bulunan Venüs heykelciğidir. Şimdi Paris Musée de l'Homme'de bulunan Lespugue Venüsü mamut dişinden yapılmıştır. 15 cm boyundadır. İnsan vücudu bu heykelde bir takım yuvarlakların, küreciklerin üst üste konulmasından oluşmuş gibi sembolize edilmiştir. MÖ 25.000 civarına aittir. Eğer bu heykelcik taş veya topraktan yapılmış olsaydı tarihini tespit edemeyecektik. Mamut dişi gibi organik bir materyalden yapıldığı için "karbon 14" adını verdiğimiz bir metotla yaşını belirlemek mümkün olmuştur.
Jeotgal
Jeotgal (Korece: 젓갈) veya jeot (Korece: 젓 ), ( çevirisi tuzlu deniz ürünleri), karides, istiridye, deniz tarağı, balık ve havyar gibi deniz ürünleriyle yapılan, korunmuş tuzlu yemekler kategorisidir. Jeotgal içeriğine bağlı olarak yumuşak, katı parçalardan berrak, et suyu benzeri sıvıya kadar değişebilir.
Katı jeotgal genellikle banchan (yan yemekler) olarak yenir. Aekjeot (Korece: 액젓) veya balık sosu olarak adlandırılan sıvı jeotgal, kimçi 'nin baharatlanmasında, çeşitli çorba ve güveçlerde (guk, jijimi, jjigae) popüler olarak kullanılır. Bir çeşni olarak, saeu-jeot (karides jeotgal) gibi daha küçük katı parçalara sahip jeotgal ise genellikle domuz eti yemekleri (bossam, jokbal, samgyeopsal), sundae (Kore sosisi), hoe (çiğ balık) ve birkaç çorba ve güveç ile daldırma sosu olarak servis edilir.
Tarih
Üç Kore Krallığı'nda fermente gıdalar yaygın olarak bulunabiliyordu, 289'da yayınlanan bir Jin Hanedanlığı tarihi metni olan Üç Krallığın Kayıtları gibi, Wei Kitabı'nın Dongyi başlıklı bölümünde Koguryo Korelilerinin şarap, soya fasulyesi ezmesi, tuzlanmış ve fermente edilmiş balık gibi fermente gıdalar yapma konusunda yetenekli olduklarından bahseder. Jeotgal 'in ilk Kore kaydı, Samguk Sagi 'de, Kral Sinmun'un 683'te düğün hediyesi olarak pirinç, şarap, jerky ve jeotgal sunduğuna atıfta bulunarak ortaya çıkmıştır. 1124'te, bir Çinli Song Hanedanlığı elçisi, jeotgal 'ın Koryo'da beğenildiğini yazdı. Joseon edebiyatında yazılan 16. yüzyıl günlüğü olan Miam ilgi 'de yirmi dört jeotgal türü yer almaktadır. 180'den fazla jeotgal türü, Gosa chwaryo ve Swaemirok 16. yüzyıl kitaplarında; Eumsik dimibang, Sallim gyeongje ve Jeungbo sallim gyeongje 17-18. yüzyıl kitaplarında bulunabilir.
Türler
Jeotgal türleri, ana malzemelere, bölgelere, aile tercihlerine ve kişisel tercihlere bağlı olarak değişir. Geçmiş zamanlarda ulaşımın sınırlı olması nedeniyle, denizlere yakın bölgeler, iç bölgelere kıyasla daha fazla jeot türüne sahiptir.
Faik Öztrak (1882 doğumlu siyasetçi)
M. Faik Öztırak (1882, Malkara, Tekirdağ - 30 Mayıs 1951, İstanbul), Türk siyasetçi, eski Türkiye İçişleri Bakanı.
Ailesi
Eski İçişleri Bakanı Orhan Öztrak, TRT'nin ilk genel müdürlüğünü yapmış Adnan Öztrak ve Devlet Bakanlığı, Fahri Korutürk ve İhsan Sabri Çağlayangil dönemlerinde Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliği yapmış İlhan Öztrak'ın babası,  eski Maliye ve Devlet Bakanı Şefik İnan'ın kayınpederi,  eski Hazine Müsteşarı ve Tekirdağ milletvekili Faik Öztrak'ın dedesidir.
Have a Cigar
Have a Cigar, Pink Floyd'un Wish You Were Here albümünün bir parçası ve o albümden çıkan tek single'dır.
Roger Waters tarafından yazılmış bir şarkıdır. "Welcome To The Machine" gibi bu şarkı da müzik dünyasının zorluklarını ironik bir dille anlatmaktadır. Solosuyla dikkat çeken şarkıdaki "Bu arada aranızdan hanginiz Pink?" sorusu dedikoduya göre 1960'ların başında gerçekten de gruba sorulmuştur.
Şarkıyı Roger Waters'ın sesiyle ilgili bir problem oluştuğu için Roy Harper söylemiştir. 1975-1977 arasındaki konserlerde ise vokalleri Roger Waters yaparken gitar solosunu da turnede grupla çalan Snowy White atmıştır. David Gilmour bu şarkının keyboardlarını da çalmıştır.
Aa en Hunze
Aa en Hunze Hollanda'nın kuzeydoğusunda bulunan bir belediye.
'Aa' ve 'Hunze' adları belediyeden geçen iki küçük nehri ifade eder.