cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
QNX
Teknoloji
Neutrino boot loader ile istenilen şekilde başlatılabilir. Şöyle ki, Intel x86 hedeflerinde istenildiği takdirde normal bir şekilde BIOS ile başlatılabilir. 500 KB ile 8 MB'a kadar değişebilen boyutlardaki kernel, istenildiği takdirde ise 100-500 ms gibi bir sürede devreye girebilen anında aktivasyon özelliğini bulundurmaktadır.
Güvenilirliğiyle ön plana çıkan QNX, bunu sistemi koruması ve hata toleransı sayesinde kazanmıştır. Sistemde bir uygulama veya sürücü çöktüğü anda HAM (High Availability Manager) devreye girerek sistem devre dışı kalmadan gerekli işlemleri tekrar aktive eder. HAM'ın kendisi de bir kullanıcı işlemi statüsünde olduğu için ikiziyle birlikte birbirlerini takip ederler.
RealFLEX SCADA sisteminin güvenilirliği konusunda sırtını dayadığı işletim sistemi QNX'tir. Sunucularında QNX Neutrino kullanan sistem, normalde kullanıcı bilgisayarında bilindiği gibi hata oranı yüksek Windows'u sunarken, güvenliğin ve sürekliliğin önemli olduğu durumlarda kullanıcı bilgisayarını da QNX Neutrino ile sunuyor.
QNX'de görsel öğeler kolay bir şekilde işlenebilmektedir. Kullanıcı arayüzü tasarımı, düşük kapasiteli sistemlerde Photon MicroGUI ile tut-çek kolaylığında sağlanırken, yer ve işlemci sıkıntısı daha az olan sistemlerde ise Adobe Flash teknolojileri kullanılabilir. Kullanıcı arayüzlerinde Flash kullanılması, görsel öğelerin çok daha güzel olmasını ve kolay bir şekilde entegre edilebilmesini sağlıyor.
Neutrino içerisinde Adaptive Partitioning Scheduling (APS) adı verilen bir teknoloji bulunmaktadır. APS yoğun yükte her işlemin belirlenen miktarda işlemci gücü alabilmesini sağlar. Ancak normal durumlarda eğer bir işlem kendi hakkını tam kullanmıyorsa, kalan işlemci gücü diğer işlemlere dağıtılır. Ayrıca, bazı kritik threadler yoğun yükte bile gerçek zamanlı olarak çalıştırılacak şekilde ayarlanabilir.
Kullanım alanları
Gerçek zamanlı bir kernele (çekirdek) sahip olan QNX, günümüzde otomotiv sektöründe kullanılan en yaygın işletim sistemidir. QNX CAR platformu; Audi, BMW, Cadillac, Chevrolet, Chrysler, Dodge, Fiat, Ford, Honda, Hyundai, Jaguar, Land Rover, Mazda, Mercedes, Mitsubishi, Nissan, Toyota ve Volkswagen gibi üreticilerin de aralarında olduğu pek çok markanın arabalarında kullanılmaktadır.
Bir QNX türevi olan BlackBerry Tablet OS ve BlackBerry 10 geçmişte BlackBerry tablet ve telefonlarda kullanılmıştır.
Topluluk
Linux tarzı bir kullanıcı desteği ve katkısına ulaşabilmek ve QNX kullanan herkese birçok kolaylık sağlaması için Foundry27 adlı QNX topluluk sitesi kurulmuştur. Bu site aracılığıyla kullanıcılar, QNX ile ilgili problemlerini paylaşabilir ve hem diğer kullanıcılardan hem de QNX yetkililerinden yardım alabilirler. Bunun yanında kullanıcıların ve QNX yetkililerin ortaklaşa yürüttüğü topluluk projeleri bulunmaktadır ve dilediğiniz takdirde bu projelere katılabilirsiniz.
Prusya Kraliyet Ordusu
Prusya Kraliyet Ordusu, Prusya Krallığı'nın ordusu olarak hizmet etti. Brandenburg-Prusya'nın bir Avrupa gücü olarak gelişmesinde önemli bir rol oynadı.
Ordu, Napolyon Savaşları'nın başlangıcında diğer ülkelerden geri kalmıştı ve Dördüncü Koalisyon Savaşı'nda Fransa'ya yenildi. Bununla birlikte Gerhard von Scharnhorst'un önderliğindeki reformcular Altıncı Koalisyon Savaşı sırasında Napolyon Bonapart'ın yenilgisine büyük katkıda bulunan Prusya ordusunu modernleştirmeye başladılar. Ancak muhafazakârlar reformların bir bölümünü durdurdu ve Prusya ordusu daha sonra muhafazakâr Prusya hükûmetinin bir kalesi hâline geldi.
19. yüzyılda Prusya ordusu Danimarka, Avusturya ve Fransa'ya karşı başarılı bir şekilde savaştı ve Almanya'yı birleştirmeyi ve 1871'de Alman İmparatorluğu'nu kurmasını sağladı. Prusya ordusu Alman İmparatorluk Ordusu'nun çekirdeğini oluşturdu. I. Dünya Savaşı'ndan sonra lağvedilerek Reichswehr'e katıldı.
Ordunun oluşturuluşu
Prusya ordusu, Brandenburglu Elektör Friedrich Wilhelm (1640-1688) saltanatı sırasında oluşturulmuş birleşik silahlı kuvvetlerin büyümesiyle ortaya çıktı. Hohenzollern hanedanının Brandenburg-Prusya'sı Brandenburg'un harap olduğu Otuz Yıl Savaşı sırasında esasen landsknecht denilen paralı askerlere dayanmaktaydı. Ülke, İsveç ve İmparatorluk kuvvetlerinin istilası altındaydı. 1644'ün baharında Friedrich Wilhelm, devletini daha iyi savunabilmek için zorunlu askerlik sistemiyle daimi bir ordu yaratmaya başladı. 1643-44'ten itibaren gelişmekte olan ordu, Friedrich Wilhelm'in muhafızı olan 500 silahşor de dahil olmak üzere 5500 birlik ihtiva ediyordu. Elektörün sırdaşı Johann von Norprath, Kleve Dükalığı'nda bir miktar kuvvet topladı ve 1646'da Renanya'da 3000 Flemenk ve Alman askerlerden oluşan bir ordu örgütledi. Brandenburg'da ve Prusya Dükalığı'nda garnizonlar da yavaşça arttırılmıştı. Friedrich Wilhelm, Habsburg Avrusturyası'nın geleneksel düşmanı Fransa'dan yardım istedi ve Fransızlardan sübvansiyon almaya başladı. Reformlarını Fransız Kralı 14. Louis'in Savaş Bakanı Louvois'kilerin üzerine temellendirdi. Ordusunun genişlemesi, Friedrich Wilhelm'in 1648'de Vestfalya Antlaşması'nda, Brandenburg'un savaştaki göreceli başarı yoksunluğuna rağmen, önemli toprak kazanımlarında bulunmasını sağladı.
İl zümre meclisleri barış zamanında ordunun büyüklüğünde bir azalma arzuluyorlardı ancak elektör, siyasi imtiyazlar vererek, gerektiğinde ekonomik yollara başvurarak bu taleplerden kaçındı. 1653'teki, Friedrich Wilhelm ve Brandenburg'un siyasi zümreleri arasındaki Brandenburg Molası'nda soylular ayrıcalıklarının tanınması karşılığında hükümdara 530.000 thaler sağladı. Junkerler böylelikle köylülük pahasına siyasi güçlerini pekiştirdiler. Elektör ve ordusu yeteri kadar güçlendiğinde Friedrich Wilhelm; Kleve, Mark ve Prusya'daki siyası zümreleri bastırmayı başardı.
Friedrich Wilhelm, paralı askerlerin yaygın olduğu bir dönemde askerlerini profesyonelleştirmeye çalıştı. Şahsen alaylar oluşturmaya ve albaylar atamaya ek olarak elektör, işlenen suçlara -yağmalama için asarak idam edilme, askerlikten firar için koşu dayağı (İng. running the gauntlet) gibi- ağır cezalar vermeye başladı. Sivillere şiddet uygulayan subaylar bir yıllığına görevden alınırdı. Soylular için bir harp kurumu geliştirdi, her ne kadar üst tabaka kısa vadede bu fikre karşı olsa da soyluların subay kadrosuyla birleşmesi onları uzun vadede Hohenzollern monarşisinin müttefiği haline getirdi. Brandenburg-Prusya'nın feldmareşalleri arasında Derfflinger, II. John George, Spaen ve Sparr vardı. Elektörün birlikleri geleneksel olarak bağlantısız taşra güçleri şeklinde örgütlenmişti. 1655 yılında, Friedrich Wilhelm çeşitli müfrezeleri Sparr'ın genel komutası altına alarak birleştirmeye başladı. Generalkriegskommissar Platen'in levazım subayı olarak atanmasıyla da birleşme arttı. Bu tedbirler, Otuz Yıl Savaşları sırasında göze çarpan paralı albayların otoritesini azalttı.
Büyük Elektör'ün Seferleri
Brandenburg-Prusya'nın yeni ordusu, II. Kuzey Savaşı sırasında, 1656 Varşova Muharebesi'yle birlikte zorlu bir sınavdan geçti. Gözlemciler, Brandenburg birliklerinin disiplininden ve müttefiklerinden İsveç ordusundan daha insancıl olduğu düşünülen sivillere muamelelerinden etkilendiler. Hohenzollern'in başarısı, Brandenburg-Prusya'nın Polonya Litvanya Birliği ile ittifak kurduğu 1657 Wehlau Antlaşması'nda Friedrich Wilhelm'in Prusya Dükalığı üzerinde egemenlik kazanmasını sağladı. İsveç güçlerini bölgeden atmasına rağmen güç dengesi yeniden sağlanmış olduğu için seçmen, 1660 Oliva Antlaşması'nda Vorpommern'i elde edemedi. 1670'lerin başlarında, Friedrich Wilhelm, İmparatorluk'un Alsas'ı geri alma ve Fransa Kralı XIV. Louis'in genişlemesine karşı koyma girişimlerini destekledi. İsveç birlikleri, Elektörün birliklerinin çoğunluğu Frankonya'da kış karargahındayken İsveç birklikleri 1674'te Brandenburg'u işgal etti. 1675'te Friedrich Wilhelm'in birlikleri kuzeye doğru yürüdü ve Wrangel'in birliklerini kuşattı. Elektör en büyük zaferini Fehrbellin Savaşı'nda elde etti; küçük bir savaş olmasına rağmen Brandenburg-Prusya ordusu'na şöhret getirdi ve Friedrich Wilhelm'e "Büyük Elektör" lakabını verdi. İsveç 1678'in sonlarında Prusya'yı işgal ettikten sonra Friedrich Wilhelm'ın kuvvetleri 1678-79'daki "Büyük Kızak Sürüşü" sırasında İsveçli işgalcileri sınır dışı etti, Thomas Carlyle kış mevsiminde İsveç'in geri çekilişini Moskova'dan Napolyon'un çekilişiyle karşılaştırdı.
Friedrich Wilhelm, Hohenzollern ordusunu barış zamanı 7.000'e ve savaş zamanı 15.000-30.000 kişiye çıkacak şekilde oluşturdu. İsveç ve Polonya'ya karşı savaşındaki başarısı Brandenburg-Prusya'nın prestijini artırırken, Büyük Elektör'ün siyasi zümrelere ve kasabalara karşı mutlakiyetçi politikalar izlemesini sağladı. Elektör, 1667 tarihli siyasi vasiyetinde şöyle yazdı: "İttifaklar elbette iyidir ancak ülkenin kendi gücüne dayanması daha da iyidir çünkü kendi gücüne diğerlerininkine nazaran daha fazla güvenebilir ve bir lordun kendine ait birlikleri ve vasıtaları yoksa onu kimse ciddiye almaz."
Hohenzollern'lerin Berlin'de artan gücü, Frederick William'ın oğlu ve halefi Elektör III. Friedrich'in (1688-1713) 1701'de Prusya Krallığı'nı, kendisini de Kral I.Friedrich olarak ilan etmesine neden oldu. Barok bolluğu ve Versay taklidi sanatı benimsese de yeni kral ordunun önemini kabul etti ve ordunun 40.000 kişiye genişletilişini sürdürdü.
Asker Kral
I. Friedrich'in yerine orduya ve ülkesinin öz yeterliliğine takıntılı oğlu "Asker Kral" I. Friedrich Wilhelm (1713-1740) geçti. Yeni kral, zanaatkârların çoğunu babasının sarayından kovdu ve askeri subaylara mahkeme görevlilerine göre üstünlük tanıdı. Hırslı ve zeki gençler, hukuk ve idare yerine orduya girmeye başladı. Köylüler arasında zorunlu askerlik İsveç modeline dayanarak daha sıkı bir şekilde uygulandı. I. Friedrich Wilhelm sarayında Prusya sarayının geri kalanı ve onun kraliyet halefleri tarafından taklit edilen bir tarz olan sade mavi askeri üniformasını giydi. Prusya'da, çoğu Alman mahkemesinde yaygın olan tam tabanlı perukların yerini domuzkuyruğu saç modeli aldı.
Koşu dayağı gibi ağır cezalar veriliyordu ve asılma tehlikesine rağmen askere alınan birçok köylü ellerine fırsat geçtikçe ordudan firar etti. Üniformalar ve silahlar standartlaştırıldı. Domuzkuyruğu ile -buna sahip alaylarda- sakal ve bıyıklar tek tip uzunlukta olacaktı, yeterince sakal veya bıyık bırakamayan askerlerin yüzlerine ana hatlarıyla çizmeleri bekleniyordu.
I. Friedrich Wilhelm, I. Friedrich'in şatafatlı kraliyet muhafızlarını Potsdam Devleri ya da yaygın adlarıyla Lange Kerls (uzun herifler) olarak bilinen, ortalama askerlerden daha uzun boylu bir birlik olan, kendisi tarafından finanse edilen tek bir alaya düşürdü. Atlı birlikler, 150 atlıdan oluşan 55 skadron halinde yeniden düzenlendi; piyade 50 tabura (25 alay) dönüştürüldü; ve topçu birliği iki taburdan oluşuyordu. Bu değişiklikler, orduyu 39.000'den 45.000 askere çıkarmasını sağladı, I. Friedrich Wilhelm'in saltanatının sonunda ordunun boyutu iki katına çıktı. Ordudan ve gelirden sorumlu olan Genel Savaş Komisyonu, siyasi sınıfların müdahalesinden çıkarıldı ve kral tarafından atanan yetkililerin sıkı kontrolü altına alındı.
I. Friedrich Wilhelm, subay kadrosuna katılmayı asil soydan Almanlarla sınırlandırdı ve Prusyalı toprak sahibi aristokrasisi Junkerler'i orduda hizmet etmeye zorladı. İlk başta ordu konusunda çekinseler de soylular en sonunda subay kadrosunu doğal meslekleri olarak gördüler. 1730'a kadar sıradan askerler büyük ölçüde Brandenburg, Pomerania ve Doğu Prusya'dan toplanan ya da alıkoyulan serflerden oluşuyordu, bu da askerlerin çoğunun komşu ülkelere kaçmasına neden oluyordu. Bu eğilimi durdurmak için I. Friedrich Wilhelm, Prusya'yı alay kantonlarına böldü. Bu askere alma bölgelerinde her gencin her yıl üç ay askerlik yapması gerekiyordu, bu tarımsal ihtiyaçları da karşıladı ve düzenli safları desteklemek için birlikler eklenmesini sağladı.
I. Frederick William'ın hükümdarlığı döneminde gelişen Genel Müdürlük, büyükbabasının mutlakiyetçi eğilimlerini sürdürdü ve genişletilmiş ordu için gerekli olan arttırılmış vergileri topladı. Kasabaların orta sınıfının askerlere kalacak yer sağlanması ve bürokrasiye katılması gerekiyordu. İstihsal vergisi yalnızca kasabalarda uygulandığı için pahalı ordusunun yabancı topraklarda konuşlandırılması onu kasaba merkezli ordunun vergilerden mahrum bırakacağından kral savaşa girme konusunda isteksizdi.
I. Frederick William'ın saltanatının sonunda, Prusya Avrupa'nın en büyük dördüncü ordusuna (80.000 asker) sahipti, ancak nüfus büyüklüğü bakımından on ikinci (2,5 milyon) idi. Bu, beş milyon thalerlik bir bütçeyle sağlandı (toplam devlet bütçesi yedi milyon thalerdi).
Silezya Savaşları
I. Friedrich Wilhelm'in yerine oğlu II. Friedrich (1740-86) tahta geçti. Friedrich masraflı Potsdam Devleri'ni derhal lağvetti ve fonlarını yedi alay ve on bin birlik oluşturmak için harcadı. Yeni kral ayrıca on altı tabur, beş hüsar bölüğü ve bir can muhafızı bölüğü ekledi.
Üçüncü Silezya Savaşı
Avusturya, 1756 Diplomatik Devrimi'nde geleneksel hasmı Fransa ile müttefik oldu. Avusturya, Fransa ve Rusya; Prusya'ya karşı birlik olmuşlardı. Friedrich, Yedi Yıl Savaşı'nın başında düşmanlarına önce 150.000 kişilik bir orduyla saldırdı. Avusturya ordusu Kaunitz tarafından ıslah edilmişti ve bu, Kolin'deki Prusya'ya karşı zaferlerinde meyvesini vermişti. Ancak Friedrich, en büyük zaferlerinden birini ikiye bir oranında sayıca az olmasına rağmen Friedrich Wilhelm von Seydlitz'in komutasındaki Prusya süvarisinin asgari zaiyatla Fransız-İmparatorluk ordusunu mahvettiği Rossbach'ta elde etti. Friedrich daha sonra hızla doğuya doğru, Silezya'ya ilerledi ve orada Avusturya, Bevern Dükü komutası altındaki Prusya ordusu'nu mağlup etti. Avusturyalılardan gizli yapılan bir dizi karmaşık dizilim ve mevzilenmeden sonra Prusyalılar Leuthen'de düşmanlarının cenahına başarılı bir darbe indirdiler ve yine savaşı Friedrich yönetmesiyle bölgedeki Avusturya mevkisi çökerek muharebe, Rossbach'takinden bile daha etkileyici bir Prusya zaferiyle sonuçlandı.
Friedrich'in manevraları Ruslara karşı Zorndorf Muharabesi'nde başarısız oldu ve de Prusya birlikleri Kunersdorf'da (1759) mahvedildi. Yine de, Prusyalıların geri çekilmek zorunda kaldığı Hochkirch Savaşı'nın sonundaki gibi, Avusturya ve Rus ittifakı zaferlerinden faydalanamadılar. Bir hafta içinde Rus birlikleri doğuya doğru çekilmeye başladı, Avusturyalılarsa güneye doğru çekildi. Prusya uzun savaşlara uygun değildi, zayiatlar ve kaynak kıtlığı göz önünde bulundurulunca Prusya'nın yıkılışı işten bile görünmüyordu ancak iki yıl daha süren seferden sonra Friedrich, "Brandenburg Hanedanlığı'nın Mucizesi" tarafından kurtulmuştu: Çariçe Elisabeth'in ani ölümü üzerine Rusya'nın savaştan çekilmesi. Prusya'nın Silezya üzerindeki hakimiyeti Huertusburg Antlaşması (1763) üzerine kesinleşmişti. Ağır zayiatlar kralı savaş sırasında orta sınıf subayları yanına almaya yöneltti, ancak bu eğilim daha sonra tersine döndü.
Saldırı zihniyetli Friedrich, hatırı sayılır disiplin ve hareketlilik gerektiren eğik savaş düzenini savundu. Bu taktik, Kunersdorf'ta araziden faydalanılamaması sebebiyle başarısız oldu. Ruslar bölgeye önceden varıp yüksek bir zeminde konumlarını tahkim etmişlerdi. Friedrich, Hohenfriedberg ve daha sonra Leuthen'de büyük bir başarı elde etmek için eğik düzeni kullanmıştı. İlk birkaç yaylım ateşinden sonra, piyade süngü hücumu için hızla ilerleyecekti, Prusya süvarileriyse, düşman süvarileri saldırmadan önce kılıçlarla büyük bir dizilim olarak saldıracaktı.
Tomoki Imai
Tomoki Imai (d. 29 Kasım 1990), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2013 yılında Omiya Ardija kulübünde başladı. Daha sonra Kashiwa Reysol kulübüne transfer oldu.
Pik Botha
Roelof Frederik "Pik" Botha, "DMS" (d. 27 Nisan 1932 – ö. 12 Ekim 2018), Güney Afrikalı siyasetçidir. Apartheid döneminin son yıllarında Güney Afrika dışişleri bakanı olarak görev yaptı.
Botha'ya "Pik" lakabı ("pikkewyn" olarak yazılır, ve Afrika dilinde "penguen" anlamına gelmekte) kendisine verilmiştir. Devamlı giydiği siyah takım elbisesiyle bu ismin kendisine verilmesi vurgulu bir benzerlik taşımıştır.
2000 yılında Botha, Güney Afrika Başkanı Nelson Mandela ve Thabo Mbeki'ye desteğini açıkladı.
Güney Afrikalı siyasetçi Pik Botha 12 Ekim 2018'de Pretoria kentinde 86 yaşında ölmüştür.
Şangay Halk Komünü
Gelişimi
Mao Zedong, sosyalist yolda ilerleyen hareketin halktan kopuk olmaması ve parti içerisinde yuvalanmış revizyonistlere karşı halkı harekete geçmesini istedi. Bu sırada Şanghay'da muazzam bir politik güç yavaşça uykusundan uyanıyordu. İşçi Genel Karargahı (İGK), Vang Hongven isimli genç bir tekstil işçisinin önderliğinde on binlerce fabrikada örgütlenmiş, işçi inisiyatifine ket vuran revizyonist uygulamaları topa tutan siyasi bir mücadele başlatmıştı. Ülke genelinde revizyonist parti teşkilatına karşı işçiler greve gitmiş durumdaydı.
Bazı revizyonist liderler işçilere yüksek maaş gibi vaatlerde bulunsa da Şanghaylı işçiler ülke genelinde oluşan Kızıl Muhafızlarla iletişime geçerek, işçilerden, kitle örgütlerinden, devrimci parti kadrolarından ve Çin Halk Kurtuluş Ordusu'nun politik kadrolarından oluşan devrimci komiteler örgütlemeye başladılar. Şangay Devrimci Komitesi temel devlet binalarının, sınai teşekküllerin ve ulaşım araçlarının kontrolü revizyonistlerin elinden almıştı.
Yıkılışı
Komün kurulduktan sonra parti içerisindeki revizyonistler, ordu içerisindeki revizyonistlerle işbirliği yaparak saldırılar düzenledi ise de başarılı olamamışlardır. Bu saldırılar 1976 yılında Mao'nun ölmesiyle yoğunlaştı. Aynı yıl içerisinde gerçekleşen darbeye direnseler de başarılı olmamış ve komün yıkılmıştır.
Eğim
Matematikte bir doğrunun eğimi ya da gradyanı o doğrunun dikliğini, eğimliliğini belirtir. Daha büyük eğim, daha dik bir doğru demektir.
Eğim, bir doğrunun herhangi iki noktası arasındaki dikey değişimin yatay değişime oranı olarak tanımlanabilir. Bir doğru üzerinde (x1,y1) ve (x2,y2) koordinatlarında iki nokta verildiğinde doğrunun eğimi m, formülüyle bulunabilir.
Diferansiyel kalkülüs ile, bir teğetin, bir eğrinin herhangi bir noktasındaki eğimi hesaplanabilir.
Eğim kavramı, coğrafya ve inşaat mühendisliğindeki grad ve gradyanlarda doğrudan kullanılmaktadır. Trigonometri açısından bir yolun gradı m ile diklik açısı θ arasındaki ilişki; 'dır.
Tanımı
Koordinat düzlemindeki bir doğrunun eğimi çoğunlukla m harfiyle ifade edilir ve doğru üzerindeki iki noktadan y koordinatındaki değişimin x koordinatındaki değişime oranı olarak hesaplanabilir. Denklem olarak şu şekilde yazılır:
(x1,y1) ve (x2,y2) şeklinde iki nokta verildiğinde, değişkenleri yerine yazarak şu elde edilir:
Örnekler
Bir doğru P = (1, 2) ve Q = (13,8) noktalarından geçiyor olsun. y koordinatlarındaki değişimi x koordinatlarındaki değişime oranlayarak eğimi şu şekilde bulunabilir:
Bir başka örnek vermek gerekirse, (4,15) ve (3,21) noktalarından geçen doğrunun eğimi şu şekilde hesaplanır:
Geometri
Eğimin mutlak değeri arttıkça, doğrunun dikliği artar. Yatay bir doğrunun eğimi 0 iken, pozitif yönde 45° açı yapan bir doğrunun eğimi +1, negatif yönde 45° açı yapan bir doğrunun eğimi ise -1'dir. Dikey bir doğrunun eğimi tanımsızdır, dolayısıyla eğimi yoktur.
Bir doğrunun pozitif x aksisiyle yaptığı θ açısı, tanjant fonksiyonu aracılığıyla m eğimiyle yakından ilgilidir: ve
Cebir
Eğer y, x`in doğrusal fonksiyonuysa, x`in katsayısı fonksiyon doğrusunun eğimini verir. Doğrunun denklemi aşağıdaki gibi verilirse, m eğim olur.
Eğer doğrunun eğimi m ve doğru üzerindeki bir nokta (x1,y1) biliniyorsa, doğrunun denklemi aşağıdaki gibi bulunabilir:
Örneğin, (2,8) ve (3,20) noktalarından geçen bir doğru ele alındığında, eğim m şuna eşittir:
Doğrunun denklemi de şu şekilde: ya da şu şekilde: yazılabilir.
Kalkülüs
Eğim kavramı diferansiyel kalkülüste çok kullanılmaktadır. Doğrusal olmayan fonksiyonlarda, değişim oranı eğri boyunca değişir. Bir noktada fonksiyonun türevi, o noktada eğriye teğet olan doğrunun eğimini (o noktadaki değişim oranını) verir.
Δx ve Δy eğri üzerindeki iki noktanın uzaklıklarıysa, yukarıdaki tanıma uygun olarak,
formülü eğriyi kesen bir doğrunun eğimini verir. Diğer eğrilerden farklı olarak, doğru üzerindeki herhangi iki noktadan geçen bir kesen doğrunun kendisidir. Örneğin, y = x2 eğrisini (0,0) ve (3,9) noktalarında kesen doğrunun eğimi 3'tür. ('daki teğetin eğimi de 3'tür-ortalama değer teoreminin bir tesadüfü.)
İki nokta Δy ve Δx küçülecek şekilde birbirine yakınlaştırıldığına, kesen, gittikçe teğet doğrusuna yaklaşır. Dolayısıyla kesenin eğimi de teğetin eğimine yaklaşır. Diferansiyel kalkülüs kullanılarak, limiti bulunabilir ya da Δy ve Δx sıfıra yaklaşırken Δy/Δx`in değeri hesaplanabilir. Eğer y, x`e bağlıysa, sadece Δxin sıfıra yaklaşırken limiti almak yeterlidir. Teğet doğrusunun eğimi, Δx sıfıra yaklaşırken Δy/Δx`in limitine eşittir. Bu limit türev olarak adlandırılır.
2013 FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası E Grubu
2013 FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası E Grubu maçları 23-29 Haziran 2013 tarihleri arasında oynanmıştır. Grupta, Şili, Mısır, İngiltere ve Irak millî takımları mücadele etmişlerdir. Grupta ilk iki sırayı alan Irak ve Şili takımları Son 16 Turu'na yükselmişlerdir. Grubu üçüncü sırada bitiren Mısır ise en iyi dört üçüncü takım arasına giremeyerek turnuvaya İngiltere ile birlikte veda etmiştir.
Renk anahtarı
''Tüm saatler yereldir.
Frente Amplio
Geniş Cephe (İspanyolca: Frente Amplio, FA), Uruguay'da sol görüşlü politik partiler koalisyonuna verilen addır. Lideri Mónica Xavier'dır. Frente Amplio, PIT-CNT sendika ve kooperatif konut hareketi ile yakın bağları vardır.
Tarih
Frente Amplio, bir düzineden fazla sol parti ve hareket fraksiyonlarının koalisyonu olarak 1973 yılında kurulmuştur. Cephe'nin ilk başkanı ve Uruguay seçimlerinin başkan adayı Líber Seregni oldu. 1973 askeri darbesinden sonra parti illegal ilan edildi ve 1984'te tekrar ortaya çıktı.
1994'te Encuentro Progresista (EP), birkaç küçük bağımsız grup ve Frente Amplio tarafından kuruldu. EP ve FA, Encuentro Progresista - Frente Amplio adı altında, birlikte seçim yarışına katıldı. Daha sonra Nuevo Espacio'da cepheye bağlandı. Böylece Encuentro Progresista - Frente Amplio - Nueva Mayoria seçimlerde birlikte yarışmaya başladı.
2005 yılında, Encuentro Progresista ve Nueva Mayoria (aslında Nuevo Espacio) cepheye (Frente Amplio) katıldı ve koalisyon (Frente Amplio) daha güçlü bir kuvvet oldu. Frente Amplio, daha önce, EP ve daha sonra NM ile ayrı örgütsel yapılar olarak müttefik olmuştu.
2004 genel seçimlerinde başkan adayı Tabaré Vázquez %51.7 oyla kazandığında parti meclisteki 99 koltuktan 52 koltuğu, senatodaki 31 koltuktan 17 tanesini doldurdu. Cephe, 2009 seçimlerin de José Mujica'nın başkan olarak seçilmesiyle çoğunluğu ve başkanlık mevkiini korudu.
Cephe'nin bugüne kadarki mevcut üyeleri:
Ayrılıklar
Kurulduğu günden bu yana, sürekli diğer partilerin siyasi gruplarını kendine çekmesine rağmen, Geniş Cephe'de de ayrılıklar yaşandı:
İdeoloji
Geniş Cephe, öncelikle ilerlemeci politik partilerden oluşur. Ancak, genişletilmiş sosyal programlar ile bir piyasa ekonomisi lehine politikalar izleme eğilimi vardır. Geniş Cephe'deki tüm partiler sol olarak kabul edilemez. İçerisindeki bazı gruplarda mali muhafazakârlık veya sosyal muhafazakârlık eğilimi vardır. Danilo Astori'nin Asamblea Uruguay'ı (Uruguay Kongresi) merkez bir parti olarak kabul edilebilir. Astori, maliye bakanı olarak mali muhafazakâr politikalar izlemiştir. Uruguay Hristiyan Demokrat Partisi, kürtaja şiddetle karşı çıkmaktadır. Kendi partisi, Uruguay Sosyalist Partisi içinde birçok duruşun aksine başkanlığı döneminde Tabaré Vázquez pro-life (kürtaj karşıtı) duruşunu korumuştur.
2004 Seçim Gücü
31 Ekim 2004 Uruguay Genel Seçim Sonuçları Tablosu
2004 İç Seçim Sonuçları
2004'te EP-FA-NM için ilk defa iç seçimler yapıldı.
Kaynakça
2014 Uruguay Parlamenter Seçim Sonuçları -->
Mürşit
Mürşit, Tasavvufta tabi olunan kâmil insan örneği. İslam tasavvuf ekollerinin hemen hemen tamamında müritlerini (tabiilerini ya da intisaplılarını) terbiye eden Kur'an ve Sünneti Seniyyeye ait ölçüleri hayata geçirerek bu ölçüleri nefsinde bizzat yaşayan ve bağlılarını Dinin esasları, Dini hayat, Tevhit, Marifetullah, konusunda terbiye ederek onları fenafillaha (Allahta Fani olmaya) eriştirmek için önderlik eden öğretmen (Kelime anlamı: irşad eden.)
Mürşit, mürid için terbiye etmede üstlendiği rolden dolayı manevi baba sayılır. Hatta mürşide baba şeklinde de hitap edilir. Peygamber Muhammed'e de sahabenin baba olarak hitap etmesiyle ilgili manevi ve gerçek babayı ayırmak üzere olan bir Kur'an âyeti şöyledir:
Mürşitlere izafe edilen olağanüstü hâllerden (Kerametlerden) dolayı, halk arasında "Mürşit uçmaz, mürit uçurur" deyimi kullanılır.
Passiflora maliformis
Passiflora maliformis, çarkıfelekgiller familyasından çarkıfelek cinsinin bir türüdür.
Passiflora maliformis İngilizcede Tatlı Su kabağı, Kabuklu elma, Yabani mor çarkıfelek  ya da Tatlı Kupa olarak da bilinmektedir. Özellikle tropik kuşakların biraz uzağındaki serin yerlerde iyi gelişir. Buna karşın 0 derece ve altındaki uzun süreli soğuklara dayanıklı değildir. Aynen Passiflora alata türüne benzer çiçeklere sahiptir. Ufak yeşil veya sarı veya mor yenilebilir meyvelere sahiptir. Meyvelerinin kabukları çoğu çarkıfelek türüne göre serttir ve soyulması, açılması zordur, beyaz, sarı portakal etli meyve kısmı aromalı ve kokuludur. Meyveleri taze tüketilebildiği gibi meyve suyu yapımında da kullanılabilir. Tohumdan veya çelikten çoğaltılabilir. Özellikle Karaibler, Orta Amerika ve Güney Amerika'nın kuzey bölgelerine yayılmıştır.
İyon Adaları Birleşik Devletleri
İyon Adaları Birleşik Devletleri (Yunanca: Ἡνωμένον Κράτος τῶν Ἰονίων Νήσων Inoménon-Krátos ton Ioníon Níson; İtalyanca: Stati Uniti delle Isole Ionie), 1815 yılında kurulan ve 1864'te Yunanistan Krallığı'na hediye edilene kadar varlığını sürdüren İngiliz himayesindeki devlet.
Tarihi
1815 yılında Viyana Kongresi ve Paris Antlaşması ile Yedi Ada Cumhuriyeti tarih sahnesinden çekildi ve bu adalar üzerinde İngiliz himayesi tesis edildi. İngiltere ise burada İyon Adaları Birleşik Devletleri'ni kurdu. Osmanlı ile İngiltere arasındaki sınır ve toprak sorunları ise 24 Nisan 1819 tarihinde bir anlaşma ile giderildi. Buna göre Yedi Ada bölgesinin İngiltere'ye devri ve tanınan imtiyazların iptali kabul edilirken, İngiltere de Parga, Preveze, Voniça ve Butrinto'nun Osmanlı egemenliğinde kalmasını onaylıyordu. İngiliz hamiliğindeki yeni dönemde 1821 Yunan İsyanı sırasında bu devlet üzerinden ve özellikle Çuha Adası'ndan isyana destek verilmesi nedeniyle de Osmanlı ile İngiltere arasında sorunlar çıkmıştır. 13 Temmuz 1863'te İngiltere, adalar devletini I. Georgios'un tahta çıkması onuruna Yunanistan Krallığı'na devretme kararı aldı.
Adalar
İyon Adaları Birleşik Devletleri'ni oluşturan İyon Denizi'ndeki büyük adalar:
Devletler
İyon Adaları Birleşik Devletleri bir tür federasyondu ve yedi ada devletinden oluşmaktaydı.
Virt (din)
Virt, rutin hâlinde devamlı çekilen zikirdir.
Tasavvufta belirli sayıda Allah denilerek kalbin Allah'ı zikretmesi hedefleyen zikir çeşidine denir. Kalbin ilacı 'zikir', nefsin tezkiyesi (terbiyesi) zikir', Nakşibendî tarikatında gizli zikir esasken Kādirî tarikatı açıktan zikri tercih etmiştir. Sâdât-ı Kirâm'ın ismini ezberlemeden İhlas suresi zikri yapılır. İsimler ezberlendikten sonra günde 5.000'den başlayan kalp zikri, 21.000'den sonra letâif zikri, 101.000'den sonraysa nefy-u ispat zikrine başlanır, yani "la ilahe illallah" denir. Bâzı kollarda nefy-u ispat zikrine geçmeden önce, bazılarında ise ondan sonra hatme-i tehlîl denilen "la ilahe illallah" zikri yapılır. Bu zikre genellikle hayat boyu devam edilir. Mürşitlerin vefatlarına kadar günde 30.000, 50.000 gibi yüksek sayılarda hatme-i tehlil yaptığı bilinmektedir.
Kalp zikri
Kalp zikrine 5.000 lafza-i celâl (Allah) diyerek başlanır, belirli zamanlarda 2.000 arttırılır. Bu zikirde dil damağa yapıştırılır, sükûnet içinde bulunularak ve sessiz olarak "Allah, Allah" denir. Bu zikirle ruhun güzel özellikleri ortaya çıkar, nefs yavaş yavaş ölür. Bu zikir yapılırken bâzı şartlara riayet etmek gerekir. Bunlar, vukuf-u kalbî (dikkati kalp bölgesinde toplamak), vukuf-u adedî (zikrin sayısına riayet etmek), nigahdaşt-ı havâtır (kalbe gelen düşünceleri kovmak) ve bâz-ı geşt'tir (her 100 adette bir "ilahî ente maksudî ve rizake matlubî" demek). Kalp zikrinden letâif zikrine geçmenin çeşitli belirtileri vardır. Bunlardan en yaygını kalp bölgesinde sancı ve şiddetli yanma olmasıdır. Ancak bu belirtilerin olması, kişinin kendi kendisine letâif zikrine geçmesini gerektirmez, mutlaka mürşidin izni ve talimatıyla geçmek gerekir.
Letaif zikri, kalp dersi 5.000'de başlar ve her artırma dört ayda 2.000 olmak üzere 21.000'e kadar gelir. 21.000'den sonra 23.000'e atlanır ve letâif zikri başlar. Letâif zikri 101.000'de son bulur (düzenli olarak artırılırsa 3 yılda kalp zikrinden letaif zikrine geçilir ve düzenli olarak arttırılırsa letaif zikri de 13 yılda tamamlanarak toplam 16 yılda seyr-i sulük tamamlanır).
Kalp dersi yapılırken sağ el kalbin üzerinde durur. Letaif zikrinde ise kalp de dahil olmak üzere altı bölgede bulundurulur. Bu altı bölgeyi kısaca şöyle belirtebilir: Kalp, ruh, sır, hafa, ahfa ve nefstir. Bunların yerleri ise şöyledir: Kalp, sol memenin dört parmak altında, ruh sağ memenin dört parmak altında, sır sol memenin iki parmak üzerinde, hafa sağ memenin iki parmak üzerinde, ahfa gırtlak çukurunun iki parmak altında, nefs ise iki kaşın ortasındadır. Meselâ salik 37.000 çekiyor bu sayıyı altı letaifesi üzerinde tamamlar ve 101.000'e yaklaştığında bu letaifeler "Allah!" demeye, 101.000'e geldiğinde ise vücudunun her yeri "Allah!" diyerek zikretmeye başlar. Buna sultânî zikir denilir. Sultânî zikir hasıl olduktan sonra sâlike nefyu ispat zikri telkin olunur. Bu zikir şekli, Nakşibendî'nin Hâlidiye koluna aittir.
Nefy-u isbat zikri
Letâif zikrinde başarılı olan müride nefy-u ispat zikri tarif edilir. Bu zikir, zikirlerin en faziletlisi olan “lâ ilâhe illallah, muhammed-ür rasulullah” zikridir. Çekilişinde "lâ" derken göbekten yukarıya, "ilâhe" derken buradan sağ omza, "illallah" derken buradan da kalbe giden bir hat tasavvur edilir, nihayet lafza-i celâl kalbe vurulur. Nefy-u ispat zikri yaparken bâzı hususlara dikkat etmek gerekir. Haps-i nefes, vukuf-u adedî bunlardan bazılarıdır.
Paulo Jorge Pedro Lopes
Paulo Jorge Pedro Lopes (d. 29 Haziran 1978), SL Benfica'da kaleci olarak görev yapan Portekizli futbolcudur.
Makas kuyruklu çaylak
Makas kuyruklu çaylak (Chelictinia riocourii), atmacagiller (Accipitridae) familyasından yırtıcı bir kuş türü. Chelictinia cinsine monotipik'tir.
Benin, Burkina Faso, Kamerun, Orta Afrika Cumhuriyeti, Çad, Fildişi Sahili, Cibuti, Eritre, Etiyopya, Gambiya, Gana, Kenya, Liberya, Mali, Moritanya, Nijer, Nijerya, Senegal, Somali, Sudan, Togo, Uganda, ve Yemen'de bulunur.
South End, Buckinghamshire
South End, İngiltere'nin Buckinghamshire kontluğunda bulunan bir sivil pariş'tir.
Yerel yönetim
South End, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Buckinghamshire üniter otoritesine aittir.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Tataristan Bölge Komitesi
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Tataristan Bölge Komitesi, Sovyetler Birliği Komünist Partisi 'nin Tataristan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içindeki en yüksek yönetim pozisyonu. 1920 yılında kurulan komite Ağustos 1991'de feshedildi. Komite birinci sekreteri genellikle Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu veya Parti genel sekreterinin kendisi tarafından fiilen atanırdı.
Komite Birinci Sekreterleri
Aşağıdaki listede komitenin birinci sekreterleri yer almaktadır;
David Bowie (albüm, 1967)
David Bowie, İngiliz müzisyen ve şarkıcı David Bowie'nin 1967 yılında Deram Records'tan çıkan ilk albümü. Albümün tarzı, daha sonra kendisini ünlü yapan rock müzik tarzlarına çok az benzerlik göstermektedir. Bowie, albümün kaydında vodvil ve music hall gibi tarzlardan etkilenmiştir.
Prosynopeas
Prosynopeas Platygastrinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Journal of Physics: Conference Series
Journal of Physics: Conference Series, IOP Publishing tarafından yayımlanan ve fizikle ilgili içerik barındıran akademik bir dergidir. IOP Conference Series'in bir parçası olarak 2004'te yayın hayatına başlamıştır.
Takamitsu Tomiyama
Takamitsu Tomiyama (d. 26 Aralık 1990), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2013 yılında Omiya Ardija kulübünde başladı. Daha sonra Sagan Tosu kulübüne transfer oldu.
École Polytechnique Katliamı
École Polytechnique katliamı (Fransızca: Tuerie de l'École Polytechnique de Montréal), 6 Aralık 1989'da Kanada'nın Québec eyaletinin başkenti Montreal'da bulunan École Polytechnique de Montréal adlı üniversitenin mühendislik bölümünde yapılan bir katliam. Katliamı gerçekleştiren 25 yaşında olan Marc Lépine. Marc Lépine yasal olarak sahip olduğu silahla kendini öldürmeden önce 28 kişiye ateş edip, bunlardan On dördünü yaraladı ve On dördünü öldürdü. Saldırısına başlamadan önce sınıfta bulunan kadın ve erkek öğrencileri ayırdı. Sınıfta bulunan kadın öğrencilerini hedef almasının sebebi kendisinin feminist düşmanı olmasıydı. Sınıfta bulunan dokuz kadını öldürdükten sonra okulda öldürmek için başka kadınlar aramaya çıktı. Tam olarak öldürdüğü on dört kişiden hepsi kadındı. Yaralananlardan onu kadın ve dördü erkekti. Yirmi dakika içinde bitirdiği katliamdan sonra kendisini öldürdü.
Marc Lépine bir Fransız-Kanadalı annenin ve Cezayirli bir babanın çocuğuydu. Çocukluğunda babasından fiziksel şiddet görmüş. İntihar mektubunda belirttiğine göre katliamı siyasi sebeplerden dolayı ve kendi hayatını batırmakla suçladığı feministler yüzünden yapmış. Bu mektubun içinde Quebec'te yaşayan ve feminist olduğunu düşünüp öldürmeyi dilediği on dokuz kadının ismini sıralamış.
Saldırıdan sonra Kanadalılar tarafından olayla ilgili çeşitli açıklamalar ve tartışmalar çıktı. Birçok feminist grupları bu saldırıyı feministlere olan bir saldırı ve kadına şiddet uygulamanın ilerlemiş bir hâli olarak değerlendirmişti. Başkaları bu saldırının sebebinin Marc Lépine'in çocukluğunda gördüğü şiddet olduğunu düşündü. Bu saldırı için medyada yayınlanan şiddette sorumlu tutuldu.
Bu saldırı Kanada'da silahla ilgili yasaların değişmesine sebep oldu.
Katliam
Gün geldiğinde bir süre okulun içinde bekledi. Görünüşe göre elindeki bir plastik çantanın içini karıştırıyordu ve hiç konuşmuyordu. Bir kadının, ona yardımcı olup olamayacağı sorusuna bile cevap vermiyordu. Saat 17.10'da ilk saldırısını yapacağı, öğrencilerin makine mühendisliği dersi gördüğü sınıfa girdi. Sınıfta 60 kişi bulunuyordu. Sınıfa girdiğinde, herkesin yaptığını bırakmasını ve erkek ve kadın öğrencilerin sınıfta ayrılmalarını istedi. Başta kimse olayı ciddiye almayarak yerinden kalkmadı, ta ki Marc Lépine havaya bir kurşun sıkana kadar.
Marc Lépine dokuz kadın öğrenciyi erkeklerden ayırdıktan sonra erkeklerin sınıfı terk etmesini istedi. Fransızca konuşarak kalan kadın öğrencilere "niye sınıfta kalmalarını istediğinin sebebini biliyorlar mı" diye sordu. Öğrencilerden birisi "hayır" cevabı verdikten sonra, Marc Lépine "ben feminizme karşı savaşıyorum" diye cevap verdi. Kadın öğrencilerden Nathalie Provost Marc Lépine'e feminist olmadıklarını ve sadece mühendislik okuduklarını söyledi. Bunun üzerine Marc Lépine öğrencilerin, kadın olup mühendislik okudukları için feminist olduğunu iddia etti. "Feministlerden nefret ediyorum" diyerek soldan sağa bütün kadın öğrencilere ateş etti.Dokuz kadın öğrenciden altısı öldü ve üçü yaralandı. Yaralanan öğrenciler arasında Nathalie Provost'da bulunuyordu.
Saldırısına devam etmek için sınıftan çıktı ve koridorda bulunan ikisi kadın üç öğrenciye ateş etti. Silah boş olduğundan üç öğrenci kurtuldu ve kendilerini sınıfa kilitlediler. Marc Lépine silahını doldurduktan sonra sınıfın kapı kilidine üç kurşun sıktı. Kapıyı açmayı başaramadı ve koridorda bulunan başka öğrencilere ateş etmeye başladı. Bir kadın öğrenciyi öldürdü ve bir kişiyi yaraladı.
Bundan sonra binanın birinci katında bulunan kafeteryaya indi. Mutfağın yakınında bulunan bir kadını ve başka bir öğrenciyi yaraladıktan sonra kafeteryada bulunan yüze yakın öğrenci kaçmaya çalıştı. Kafeteryada saklanan iki kadını daha öldürdü. Bir masa altında saklanan bir kadın ve bir erkek öğrenciye masanın altından çıkmalarını söyledi; bunlar Marc Lépine'in dediğini yaptılar ve bu yüzden öldürülmediler.
Merdivenlerden üçüncü kata çıktıktan sonra koridorda bulunan bir kadın iki erkek öğrenciye daha saldırdı. Daha sonra bir sınıfa daha girdi, sınıfın önünde bekleyen dört öğrenciden erkek öğrencilere sınıfı terk etmesini söyledi; kadın öğrenci Maryse Leclair'e ise ateş etti. Ön sıralarda oturan öğrencilere saldırmaya başladı. Öğrenciler masaları altına saklanırken, o sırada kaçmaya çalışan iki kadın öğrenci öldürüldü. Bu olaydan sonra yaralı olan Maryse Leclaire'i üç kez bıçaklıyarak öldürdü. Bunun üzerine şapkasını ve montunu çıkardı, kendini öldürmeden önce "Oh shit" diye bağırdı ve sonra başına silahı dayayıp intihar etti. Bu yirmi dakika süren saldırıda toplam on dört kişi öldü ve on dört kişi yaralandı.
Olayı haber alan gazeteciler okulun dışında toplandı. Haberi alan polis Pierre Leclair okula girdi ve kendi kızı Maryse'in cesediyle karşılaştı. Quebec ve Montreal yönetimi bunun üzerine üç günü yas tutma günü ilân etti. 11 Aralık 1989'da katliamda hayatını kaybeden dokuz kadın öğrenci için Notre-Dame kilisesinde toplu cenaze düzenlendi. Bu cenaze törenine binlerce kişi katıldı.
İntihar mektubu
Marc Lépine'in montunun iç cebinde arkadaşlarına yazdığı iki intihar mektubu bulundu. Her ikisi de katliam günü yazılmıştı. Olaydan iki gün sonra polis medyaya mektubun içeriğinden detaylar açıkladı  fakat mektubun asıl içeriği gizli tutuldu. Medya mektubun yayımlanabilmesi için polise dava açtı ve başarısız oldu. Katliamdan bir sene sonra Marc Lépine'in üç sayfalık mektubu gazeteci ve feminist Francine Pelletier'in eline geçti. Mektupta Quebec'de yaşayan ve feminist olduğunu düşünüp öldürmeyi dilediği on dokuz kadının isimlerinin listesi bulunuyordu. Bu listede Pelletier'in de ismi bulunuyordu. Pelletier yazıcılık yaptığı La Presse gazetesinde bu mektubu ilk olarak yayımladı. Mektubunda Marc Lépine, saldırısının sebeplerinden birisi, feministlere ve feministlerin oluşturduğu sosyal değişime karşı duyduğu öfkesi olduğunu yazmıştı." Marc Lépine'in intihar mektubunun Fransızca yazılmış orijinali ve mektubun İngilizce tercümesi mevcuttur.
Marc Lépine
Marc Lépine, doğum adıyla Gamil Gharbi 'nin annesi Fransız-Kanadalı babası ise Cezayirliydi. Gamil'in babası kadınların erkeklerle eşit olabileceğini düşünmüyordu ve ailesine fiziksel şiddet uyguluyordu ve oğlunun annesiyle yakınlaşmasını engelliyordu. Gamil yedi yaşındayken annesi ve babası boşandılar ve Gamil çocukluğunun geri kalanını annesinin yanında geçirdi. 1980-1981 kışında Kanada ordusuna alınmayı denedi ve reddedildi, intihar mektubunda belirttiğine göre bunun sebebi kendisinin "anti-sosyal" olmasıydı. 1982'de mahkeme kararıyla adını Marc Lépine olarak değiştirdi. Aynı senede CEGEP okulunda üniversite öncesi ders gördü. Başta bir sene bilim okudu daha sonra üç senelik okulun elektronik teknoloji programında çalıştı. Bu programın son senesinde çalışmasını açıklamasız yarıda bıraktı. 1986'da École Polytechnique'e başvurdu ve CEGEP 'de iki kurs daha bitirme şartıyla okula alındı. Bu kurslardan birisini 1989 yılında bitirdi.
Açıklamalar
École Polytechnique'de yaşanan bu katliam Kanadalıları derinden sarsmıştı. Hükûmet, feminizme karşı şiddet fikri halk arasında yaygınlaşmasından ve ailelere zarar vermesinden endişelendiği için Marc Lépine'in intihar mektubunu medyadan saklamaya karar verdi. Polis tarafından Marc Lépine ve saldırı hakkında kapsamlı bir araştırma yapıldı. Araştırmanın sonuçları yine medyadan ve halktan gizlendi. Bunun üzerine medya, akademiler, kadın dernekleri ve kurbanların aileleri yetersiz bilgilendirmeyi protesto ettiler.
Marc Lépine'in kurbanlarının cinsiyetinden, kendisinin katliam sırası söylediklerinden ve intihar mektubunda yazılanlardan, olay antifeminist bir saldırı olarak yorumlandı. Katliamdan sonra Marc Lépine'in annesi, oğlunun saldırısının kendisine yönelik olabileceğini düşündü. Annesi, yalnız yaşadığı için ve parasını kendi kazandığı için oğlu tarafından bir feminist olarak göründüğünü düşünenler oldu. Bu açıklamalara karşılık olarak televizyon muhabiri Barbara Frum, olayın sadece feministlere karşı olan bir saldırı olarak yorumlanmasını eleştirdi. Bir psikiyatrist bu konuda Marc Lépine'in ailesi ve arkadaşlarıyla görüştü. Marc Lépine'in asıl amacı intihar olduğunu ve katliam kendisinin intihar için seçtiği bir yöntem olduğunu açıkladı. Başka psikiyatristler Marc Lépine'in ruh sağlığının çocuklukta aldığı psikolojik darbelerden bozulmuş olduğunu, ne yaptığının bilincinde olmadığını savundu ve bu durumda babasını hafızasından silmek istemesi, bilinçaltı babasına benzemesine yol açabilmiş olmasını savundular.
Başkaları, sosyal değişiklerden kaynaklanan fakirlik, yolsuzluk ve bireysel izolasyonu sebep olarak gösterdi. Marc Lépine'in şiddet içeren aksiyon filmlerine karşı duyduğu ilgi insanların, Marc Lépine'in bu filmlerden etkilenmiş olduğunu düşünmesine ve bu yüzden medyayı suçlamasına yol açmıştır.
Katliam sonrası
Üniversite görevlilerinin ve öğrencilerin katliamda bulunanları ve saldırıda yaralananları, olayda fiziksel, sosyal, maddi ve psikolojik olarak zarar gördü. Bu olayın üzerine belirili bir sayıda öğrenci intihar etti ve bunlardan ikisi intihar mektuplarında okullarında yaşanan katliamı sebep olarak gösterdi. Dokuz sene sonra saldırıda yaralanmış olanlar kimisi hâlâ katliamın etkisinde yaşadıklarını, kimisi ise katliamın etkisinin azaldığını söylediler.
Polisin müdahalesi
Polisin olaya müdahalesi oldukça ağır eleştirildi. Saldırı gününde polislerin okulun etrafını sarması ve içeriye girmeden beklemesi daha fazla insan ölmesine yol açmıştı. Bu olaydan sonra acil durum müdahalesi ile ilgili protokol değişikliği yapıldı. 2006'da Dawson College 'e yapılan saldırıda bu değişikikler sayesinde insan kaybı daha çok engellenebildi.
Silah kontrolü
École Polytechnique katliamından sonra Kanada'da silah kontrolü daha da büyük bir önem kazandı. Saldırı sırasında Marc Lépine'in girmediği sınıfların birisinde bulunan Heidi Rathjen, Wendy Cukier ile beraber Coalition for Gun Control (Türkçede: "Silah Kontrol Koalisyonu") organize ettiler. Susan ve Jim Edwards, bu katliamda çocuğunu kaybeden anne ve baba olarak bu organizasyona katkıda bulundular. Başkalarının katkılarıyla birlikte bu organizasyon sayesinde Kanada parlamentosunda Bill-C68 adlı silah yasasında, silah kullanımının daha sık kontrol edilmesi üzere değişiklik yapıldı. Bu değişikliğin sonucu olarak sadece tecrübesi olanların silaha sahip olabilmesi ve bütün silahların kayda geçmesi gerekliydi. Özellikle bütün silahların kayda geçmesi masraflı ve yapılması zor bir işlem olacağı için muhalefetten eleştiri topladı. Bir zaman sonra Stephen Harper iktidarında silahları kayıt altına almak için son tarih ertelendi ve kayda geçmeyen silah kullanımının cezası, bu yasanın suç amaçlı silah kullanıcılardan daha fazla avcıların kısıtlandığı gerekçesiyle, kaldırıldı. Bu karara, Dawson College veya Virginia Tech saldırısından sonra çok tepki gösterildi.
Kadına karşı şiddet
Katliamı, kadına karşı şiddetin bir sembolü olarak gören birçok Kanadalı kadın bu duruma öfkelendi. Kanadalı feminist Judy Rebick, katliamda ölen kadınların ölümü boşuna olmayacağını ve tasa tutmak yerine erkeklerin kadınlara şiddet uygulamalarına bir son verilmesi gerektiğini açıkladı.
Kanada parlamentosuna kadınlar için House of Commons Sub-Committee on the Status of Women adlı birlik hazırlandı. Bu birlik Haziran 1991'de "kadınlara karşı savaş" (İngilizcede: The War against Women) adlı bir açıklama yaptı.
Passiflora laurifolia
Passiflora laurifolia, çarkıfelekgiller familyasından çarkıfelek cinsinin bir türüdür.
İngilizcede Su limonu, Jamaika hanımeli, Çan Elması adlarıyla da bilinen tropikal ortamda yetişien bir çarkıfelek türüdür. Soğuğa son derece dayanıksız olup, 0 derece ve altındaki soğuklara dayanamaz. Passiflora quadrangularis, Passiflora alata ile çiçeklerinin yapısı ve şekli benzerlik gösterir. Yenilebilir meyveleri yeşil, portakal veyahut beyaz-sarı olabilmektedir. Aromalı ve hafif bir tadı vardır. Sıcaklık dışında pek çok toprak türüne uyum sağladığından yayılıcı bir bitkidir. Tropikal kuşaklarda yerel bitki örtüsüne zarar veren işgalci türlerin başındadır. Bunun dışında meyveleri için yetiştirilen tohumdan, çelikten çoğaltılabilen bir tür olup meyveleri meyve suyu yapımında, gıda endüstrisinde kullanıldığı gibi taze olarak da tüketilebilmekte ve çeşitli ülkelerde satılmaktadır.
Alice (film, 1990)
Alice, Woody Allen tarafından yazılıp yönetilmiş, 1990 yılı yapımı sinema filmi.
İnaltı, Ayancık
İnaltı, Sinop ilinin Ayancık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 83 km, Ayancık ilçe merkezine 29 km uzaklıktadır. İnaltı Mağarası köy yakınlarında bulunur. Köy yakınlarındaki Kaya Yaylası mevkiinde bir höyük ve antik yerleşim alanı bulunur.
Peggy McCay
Margaret Ann McCay (bilinen adıyla: Peggy McCay ; d. 3 Kasım 1927 – ö. 7 Ekim 2018), Tanınmış Amerikalı oyuncudur. Oyunculuk kariyerine 1949'da başladı. Rol aldığı televizyon yayınlanan CBS kanalı yapımı pembe dizi Vanessa Dale karakterini canlandırdığı Love of Life (1951'den 1955'e kadar rol aldı) ve Caroline Brady karakterini canlandırdığı  NBC kanalı yapımı pembe dizi Days of Our Lives (1983 to 2016'ya kadar rol aldı) ile bilinir.
Amerikalı kadın oyuncu Peggy McCay 7 Ekim 2018'de 90 yaşında ölmüştür.
Pihtipudas
Pihtipudas, Finlandiya'nın Orta Finlandiya bölgesinde bulunan bir belediyedir. Belediye, bölgenin kuzeyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 1.247,45 km² olan belediyenin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 4.133'tür.
Kardeş şehirler
Pihtipudas'ın aşağıdaki şehirler ile kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır:
Pyrgaspis
Pyrgaspis Platygastrinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Life Goes to the Movies (kitap)
Life Goes to the Movies ilk baskısı 1975 yılında yapılmış bir sinema kitabıdır.
Ünlü Life dergisinin 36 yıl süre ile sinemaya ayrılmış sayfa, fotoğraf ve kapaklarından derlenmiş ve yine derginin kendi formatına yakın bir görsellikte basılmıştır, yani büyük boy ve bol resimli.
Life dergisi 1936-1972 tarihleri arasında haftalık olarak yayınlanmıştı. 1972'den sonra bir süre de aylık olarak yayın hayatına devam etmişti.ABD'den başka Avrupa baskıları da oluyordu. Haber ve magazin konularına ağılık veren yüksek tirajlı bu dergi haliyle Hollywood'a ve dünya sinemasına da büyük yer ayırıyordu.Bu kitap derginin sinemaya ayırdığı konulardan yapılan bir derlemedir. Yazılar çok kısa tutulmuş, çoğunlukla resim altları ile sınırlı kalmıştır. Kitapta bol sayıda renkli ve siyah-beyaz resim yer almaktadır.Kitap 5 bölümden oluşmaktadır. Kısa bir indeksi vardır.