cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Japonya'daki Türkler
2006 yılına göre Japon belediyelerine kayıtlı Türkiye vatandaşı sayısı 2.264'tür. Bu vatandaşların bazıları 1950'li yıllarda vatandaşlığa alınmış ve 1900'lü yılların başında Japonya'ya göç eden Kazan Tatarları ve Başkurtlardır. Asıl olarak Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları ise iş imkânları ve yüksek gelir düzeyi nedeni ile Japonya'ya 1980'li yıllarda gitmeye başlamış ve günümüzde yaklaşık 7.000 Türk işçi olarak yaşamaktadır. Japonya'daki Türklerin çoğunluğu Ordu'nun Fatsa ilçesi kökenlidir. Türkler genel olarak inşaat ve araba fabrikalarında çalışmaktadır. Ayrıca hediyelik eşya dükkânı ya da restoran sahibi olan Türkler olduğu gibi Japon firmalarında çalışan üst düzey yöneticiler de bulunmakta ve birçok Türk öğrencisi eğitim amaçlı olmak üzere Japonya'da bulunmaktadır.
Atilla Şendil
Ali Atilla Şendil (d. 1963, Eskişehir ), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu ve seslendirme sanatçısıdır.
Hayatı
1963 yılında Eskişehir'de doğdu. Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuarı'nin Tiyatro bölümünden 1987 yılında mezun oldu. Aynı yıl, Trabzon Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'nde kadrolu sanatçı olarak görev aldı.
1991-1992 sezonundan itibaren İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda oyunculuk ve yönetmenlik yapan sanatçı, 2010 yılında Yeni Tokyo Devlet sahnesi başrejisörü Hitoşi Uyama ile çalıştı. Haliç Üniversitesi ve Okan Üniversitesi konservatuvarlarının kurucu kadrosunda yer aldı. 2016-2017 yıllarında Haliç Üniversitesi'nin Tiyatro Ana Sanat Dalında yüksek lisans yaptı. 2018 -2019 tiyatro sezonuna İstanbul Devlet Tiyatrosu müdürü olarak görev yaptı.
Tiyatro çalışmalarının dışında 1997'den itibaren sinema ve dizi filmlerde de rol alan sanatçı, aynı zamanda seslendirme çalışmaları yapmaktadır.
Mahmut Uyanık
Mahmut Uyanık (d. 1940, Silvan, Diyarbakır, ö. 22 Nisan 2023, Ankara ), Türk siyasetçidir.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Serbest Avukatlık, Türkiye Büyük Millet Meclisi 4.(XV) ve XIX. Dönem Diyarbakır Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
XDA Flame
XDA Flame, ilk olarak Mayıs 2007'de Arima Communications tarafından üretilen ve başlangıçta O2 Asia Pacific & Middle East tarafından dağıtılan bir Pocket PC cihazi'dır (PDA veya Kişisel Dijital Asistan olarak da bilinir) Bu cihaz, XDA Atom, XDA Atom Life, XDA Zinc, XDA Orbit (diğer bir deyişle HTC Artemis), XDA Stealth, XDA II Mini (diğer bir deyişle HTC Magician), XDA IIs (diğer bir deyişle HTC Blueangel) XDA II (aka HTC Himalaya) ve XDA (aka HTC Wallaby) gibi cihazların dahil olduğu geniş bir O2 Xda aygıt ailesine aittir. Aygıt Windows Mobile sistemlidir. Windows Mobile 5.0 sürümünde çalışır. Aygıt sorunları nedeniyle Windows Mobile 6.0 ve Windows Mobile 6.1 sürümlerine yükselmedi. Yakın gelecekte Mwg, muhtemelen Windows Phone 7 ile Flame II adında bir Flame halefini piyasaya sürmeyi planlıyor. Windows phone 7 sürümü artık Windows Phone sistemine dahildir..
3D hızlandırılmış grafik olan nVidia'nın GoForce 5500 grafik işlemcisi (GPU) ile etkinleştirilen ilk Pocket PC cihazından biridir. XDA Flame, VGA dokunmatik ekran, 2GB flash bellek, 128MB RAM, Intel XScale PXA 270 520 MHz işlemci ve entegre FM ile 3G özellikli bir telefon (UMTS 2100 / GSM 900 / GSM 1800 / GSM 1900) 'dir.
Doğu Ekspresi
Doğu Ekspresi, TCDD Taşımacılık tarafından Ankara – Kars güzergâhında her gün karşılıklı bir sefer işletilen anahat trenidir. Trenler yataklı, kuşetli ve yemekli vagonlardan oluşmaktadır.
Tren, Ankara - Kars güzergâhındaki seferini 25 saat 30 dakikada tamamlamakta; Kars - Ankara güzergâhında ise seferini 25 saatte tamamlamaktadır.
Doğu Ekspresi, Ankara – Kars demiryolu'nun inşasına paralel olarak ilk seferini 1936 yılında Haydarpaşa – Çetinkaya arasında yaptı. 1939'da hattın Erzurum'a ulaşmasıyla trenin güzergahı Erzurum'a uzadı. O dönemler Erzurum – Kars arasının Rus hat açıklığında olması sebebiyle yolcular Kars'a varmak için Erzurum'da tren değiştirmek zorundaydılar. 1962'de hattın standart hat açıklığına değiştirilmesiyle Haydarpaşa-Kars arasında kesintisiz seferler başlamıştır. 2012'de Ankara – İstanbul YHD projesinin inşası sebebiyle hat kısaltılmış ve seyahat başlangıç noktası Ankara olmuştur.
Seferler
Günlük karşılıklı 1 adet seferin düzenlendiği tren hattında sefer süresi yaklaşık 26 saattir. Ankara-Kars arası tren ücreti Temmuz 2023 itibarıyla 282₺ olarak belirlenmiştir.
1986 yapımı Türk filmleri
1986 yılı içinde toplam 185 adet film çekimi yapılmıştır.
Derya Taşçı Özyer
Derya Taşçı Özyer, (d. 30 Temmuz 1967, Karadeniz Ereğli), Türk millî basketbolcu ve antrenör.
30 Temmuz 1967 tarihinde Karadeniz Ereğli’de doğan Derya Taşçı Özyer, İTÜ Elektrik Elektronik Fakültesi Elektrik Mühendisliği Bölümü'nden 1992’de mezun oldu. Daha sonra İTÜ'de İşletme Mühendisliği’nde yüksek lisans yaptı.
Basketbol Geçmişi
Üniversite sınavlarında İstanbul Üniversitesi'ni kazanınca, basketbol yaşantısını İstanbul'da İstanbul Üniversitesi takımında devam ettirdi ve bu takımda yıldızlaştı. 5 yıl oynadığı sarı-yeşilli takımda bir şampiyonluk, bir de GSGM Kupası kazandı. 1990 yılında transfer olduğu Fenerbahçe'de 1992 yılına kadar, iki kez lig ikinciliği ve bir kez de GSGM Kupası şampiyonluğu yaşadı.
Sarı-lacivertli takımın 1992 yılında kadın basketboldaki faaliyetini sürdürüp sürdürmeme konusunda tereddütte olduğu bir dönemde bu branşta daha istikrarlı bir konuma bulunan Galatasaray'a transfer oldu. 9 yıl aralıksız olarak Galatasaray formasını giyen Derya Taşçı Özyer, namıdiğer Kaptan-ı Derya Galatasaray'da 7 lig şampiyonluğu, 6 Cumhurbaşkanlığı Kupası, 6 Türkiye Kupası kazandı ve 1998-1999 sezonunda Avrupa Şampiyonlar Ligi 3.'lüğü yaşadı.
1996 yılında ise bir dönem Galatasaray Erkek Basketbol takımının antrenörlüğünü yapan Murat Özyer'le evlenmiştir. Ayşegül adında bir kız çocuğu sahibidir.
Çok hızlı hareket eden, savunmada etkili iyi bir guard olan Derya Taşçı Özyer, kariyerinin son 6 yılında Galatasaray ve A millî takıma kaptanlık yapmıştır. Basketbola başladığı 1988 yılından, jübile yaptığı 2001 yılına kadar A millî takım formasını aralıksız 101 defa giyerek çok büyük bir başarıya imza atmıştır. 1997 yılında İtalya'nın Bari kentinde düzenlenen Akdeniz Oyunları'nda gümüş madalya kazanan takımda yer aldı.
Ödülleri
Basketbol yaşantısı boyunca büyük başarılar elde eden Derya Taşçı Özyer'in aldığı bazı özel ödüller şunlardır;
Antrenörlük Hayatı
Basketbolu bıraktıktan sonra, 2001 yılında Yıldız Türkiye kadın millî basketbol takımında antrenörlük hayatına başladı. Antrenörlük kariyerine Galatasaray altyapısında, ardından da Erdemirspor'da devam eden Derya Taşçı Özyer Erdemirspor'da da Türkiye Kupası ve lig finali oynama şansını yakalamıştır. Basketbolda köklü bir geçmişe sahip ve KBL'de mücadele eden OPTİMUM TED Ankara Kolejliler takımında antrenörlük yapmıştır ve şu an da Galatasaray'da antrenör Ekrem Memnun'un yardımcılığını yapmaktadır.
Sülün, Afyonkarahisar
Sülün, Afyonkarahisar ilinin merkez ilçesine bağlı bir beldedir. Belde Afyonkarahisar - Şuhut karayolunun üzerinde yer almaktadır.
Tarihçe
29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Derebaşı, Çatak
Derebaşı, Van ilinin Çatak ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Van il merkezine 52 km, Çatak ilçesine 35 km uzaklıktadır.
Karabağlar Yaylası
Karabağlar Yaylası, yerel adıyla Yayla, Muğla'nın Menteşe ilçesinde yer alan bir sayfiye yeridir. Şehrin güneyi boyunca uzanır. Muğla'ya uzaklığı 5 km.dir. Şehrin kültürü içinde önemli yer tutan 'Yayla' tabiri Karabağlar için kullanılmaktadır. Rakım olarak Muğla şehir merkezinden daha aşağıda yer alır. Normalde yayla tabirinin denizden yüksek düzlük yerler için kullanıldığı düşünülürse, eski dönemlerde Karabağlar'a bu isim Gökova Körfezi'nden daha yüksekte olduğu için verilmiştir. Karabağlar Yaylası'nın toplu yerleşimden çok, büyük bahçeler içindeki eski yazlık Muğla evleriyle sakin bir görünümü vardır.
Evliya Çelebi, 1670'te Muğla'ya gelmiş ve Karabağlar için Seyahatnâme'de şöyle yazmıştır:
Evliya Çelebi'nin sözünü ettiği bu yoğun yeşillik 1950'li yıllara kadar mevcutken, bu yıldan sonra yaylanın bir yazlık ikamet yerinden çok tarım alanı olarak kullanılmaya başlanması nedeniyle artık kaybolmuştur.
Kahveler ve önemli mevkiler
Yayla'da günümüzde kimi faal kimi atıl vaziyette yer alan kahveler, Muğla ve Yayla kültürünün önemli bir parçası. Atıl vaziyette olanlar Muğla Belediyesi ve sivil kuruluşlar tarafından yaşatılmaya çalışılmaktadır. Bu kahveler arasında en büyüğü Süpüroğlu kahvesidir.
Süpüroğlu kahvesi; Muğla şehir merkezinden Ortaköy'e giden yayla yolu üzerinde önemli bir mevkidedir. Süpüroğlu mevkiine 1800'lü yılların başında ilk olarak yörükler konaklamak için gelmişler daha sonra yerleşik hayata geçerek burada ziraatle uğraşmaya başlamışlardır.
Kahve yapısı tek katlı ve taştan yapılmıştır. Avlusunda bulunan altı çınar ağacının çok yaşlı olduğu bilinmektedir. İlk olarak yörüklerin konak yeri olan kahvenin şimdiki yeri zamanla gelişmiş ve yaylada önemli bir merkez olmuştur. Pazar günleri Muğla'dan gelen çeşitli esnaf, ulaşım imkanlarının gelişmediği yıllarda Süpüroğlu'ndaki göçerlere hizmet verirmiş.
İşte Bizim Hikayemiz
İşte Bizim Hikayemiz, yönetmenliğini Orhan Aksoy'un yaptığı 1978 yapımı Türk filmi.
Konusu
Filmde, ünlü sanatçı Bülent Ersoy ile Sevgi Dilek'in trajik aşkı anlatılmıştır. Bir sahne sanatçısı olan Bülent Ersoy'u takip eden onun hayranı Sevgi Dilek kendi yazmış olduğu şiiri güfte haline getirip şarkı yapması isteğiyle başlayan hikaye tirajik bir şekilde devam etmiştir.
Roma Antlaşması (1957)
Roma Antlaşması (Avrupa Birliği’nin İşleyişi Hakkında Antlaşma), 25 Mart 1957 tarihinde Fransa, Batı Almanya, İtalya, Benelüks ülkeleri Belçika, Hollanda ve Lüksemburg arasında imzalanan ve bağımsız bir uluslararası örgüt olan Avrupa Ekonomik Topluluğu'nu oluşturan antlaşma.
Avrupa Birliği’nin temelini oluşturan iki kurucu anlaşmadan birisidir. 1 Ocak 1958 tarihinde yürürlüğe girdi. Orijinal adı, "Avrupa Ekonomik Topluluğu’nu Kuran Antlaşma" idi.
Çeşitli tarihlerde yapılan değişikliklerle, içeriğinin yanı sıra, ismi de değişmiştir. Adındaki "ekonomik" kelimesi Kasım 1993 tarihinde yürürlüğe giren Avrupa Birliği Antlaşmasıyla çıkarıldı ve böylece "Avrupa Topluluğu’nu Kuran Antlaşma"   adını aldı. 1 Aralık 2009 tarihinde yürürlüğe giren Lizbon Antlaşması ile adı tekrar değişerek "Avrupa Birliği’nin İşleyişi Hakkında Antlaşma"  oldu.
Diğer antlaşmalar
Avrupa Ekonomik Topluluğu'nun kurulduğu Roma Antlaşması'nın imzalandığı gün, Avrupa Atom Enerjisi Topluluğu'nu da kuran bir antlaşma imzalanmış ve var olan Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu'na iki yeni üye daha katılmıştır. Bunun ile birlikte diğer iki antlaşma da Roma Antlaşmaları olarak adlandırılmıştır.
Bugüne kadar, Avrupa Birliği'nin yaptığı pek çok diğer anlaşmayla birlikte Roma Antlaşması'nın maddeleri iyileştirilmiş ya da antlaşmaya yeni maddeler eklenmiştir. Nice Antlaşması tüm bu antlaşmaları bir araya toplamıştır.
Sonradan imzalanan antlaşma ve alınan kararlara, özellikle de Maastricht Antlaşması'na rağmen Roma Antlaşması Avrupa Birliği'nin yürüttüğü politika ve aldığı kararlar için hâlâ yasal temeli oluşturmaktadır. Bu antlaşma topluluğun yasama alanında da temel dayanağıdır.
Ellinci yıl
2007 yılında Avrupa Birliği'nin tüm üyeleri birliğin tarihindeki bu önemli olayı hatıra paraları bastırarak kutlamışlardır. Euro bölgesine giren ülkelerde Euro, bu para birimini geçilmemiş ülkelerde ise ulusal para birimlerinde hatıra paraları tasarlanmıştır.
Sin (mitoloji)
Babil ve Asur'da Ay tanrısı olarak tapılan Sin, Sümer mitolojisindeki Nannanın karşılığıdır. Kaderin tanrısı olarak da anılan Nanna, Enlil ve Ninlil'in oğludur. Nanna Sümerce "ışık" veya "aydınlatıcı" mânâsına gelir. Kutsal şehri Ur'dur. Babil ve Asur'da ise bu tanrıya Sin denmiş ve ona Suriye ve Harran'da da sami ırk tarafından tapınılmıştır. Kanatlı bir boğayı süren Sin'in lapis lazuliden bir bıyığı vardı.
Karısı Ningal olan Nanna/Sin, Utu (Shamash - Güneş) ve daha sonraları İştar adını alan İnanna'nın babasıdır. Bazı metinlere göre İşkur da onun çocuğudur.
Sin aynı zamanda İslam öncesi Arabistan'ın Hadramut bölgesinde tapınılan bir ay ve zenginlik tanrısıdır.
Çıkış
Akad kralı Naram Sin imparatorluk sınırlarını genişleten fetihlerle büyük bir imparatorluk kurmuş ve daha sonra da tanrılaştırılmıştır.
Semboller ve tapınma
Takvimin ve bereketin de tanrısı olan Sin'in sembolleri hilal, boğa ve üç ayaklı bir iskemledir. Babil ve Asur'un büyük şehirlerinde tapınakları bulunan Sin'in iki ana tapınağı vardır; güneyde Ur ve kuzeyde Harran. Ur'daki baş tapınağının adı E-gish-shir-gal = "Yüce Işığın Evi", Harran'daki tapınağının adı ise E-khul-khul = "Zevklerin Evi" idi.
Astral-teolojik sistemde 30 sayısı ile temsil edilirdi. Büyük bir ihtimalle 30 sayısı bir kameri aydaki ortalama gün sayısından (yaklaşık 29.53) türemiştir.
Sin (Nanna - Ay), Shamash (Utu - Güneş) ve İştar (İnanna - Dünya) ile birlikte Mezopotamya tanrılarının ikinci üçlüsünü oluştururlar.
Rocket Man (şarkı)
"Rocket Man" (veya resmî adıyla Rocket Man (I Think It's Going to Be a Long, Long Time)), Elton John ve Bernie Taupin tarafından yazılan ve Elton John tarafından seslendirilen şarkı. İlk defa sanatçının 1972 albümü Honky Château'da yer alan şarkı, tekli olarak yayımlandı ve Birleşik Krallık müzik listesinde 2, ABD müzik listesinde 6 numarayı gördü. 21 Ekim 2016'da 200.000 kez indirilen şarkı BPI tarafından gümüş plakla ödüllendirildi.
Rolling Stone, şarkıyı Tüm Zamanların En İyi 500 Şarkısı listesinde 245 numarada gösterdi.
Tema ve söz yazımı
Şarkı Ray Bradbury'nin The Illustrated Man kitabındaki "The Rocket Man" kısa öyküsünden esinlenmiştir ve David Bowie'nin "Space Oddity" (1969) şarkısının (her iki şarkının da yapımcısı Gus Dudgeon'dır) temasını yansıtır. Buna karşın Elizabeth Rosenthal'ın His Song: The Musical Journey of Elton John kitabında şarkının, şarkı yazarı Taupin'in gördüğü bir yıldız kayması veya uzak bir uçaktan esinlenilerek yazıldığı iddia edilir. "Rocket Man" adında bir başka şarkı (yine Bradbury'nin aynı adlı kısa öyküsünden esinlendi) Pearls Before Swine tarafından The Use of Ashes (1970) albümü için kaydedilmişti. Billboard dergisiyle yapılan bir röportajda Taupin, Tom Rapp tarafından yazılan bu şarkının "Rocket Man" için doğrudan bir ilham kaynağı olduğunu belirtti. Şarkıdaki bazı ögeler David Bowie'nin Major Tom karakterini çağrıştırdığından ötürü bazı spekülasyonlar yapıldı. Bowie, böylesi bir bağlantıyı "Space Oddity" şarkısının canlı performanslarında bizzat "Oh, Rocket Man!" diye bağırarak kurdu. Şarkıda Mars'a giden bir astronotun işini yapmak için ailesini terk etmesi üzerine karışık hisleri işlenir. Rosenthal'a göre astronotluğu bir kahramanlık imajından gündelik bir meslek imajına taşıyan sözler yer alır:
Şarkıda geçen "And I'm gonna be high as a kite by then" (Ben o zaman çoktan uçurtma kadar yükselmiş olacağım) sözlerindeki "uçurtma kadar yükselmek" Schmoop web sitesine göre o dönemki uyuşturucu kullanımına bir göndermedir. Taupin'in böylesi bir lastikli sözü gerçekten bilinçli olarak kullanıp kullanmadığına dair bir kanıt olmasa da, şarkının çıkışı 1970'lerdeki karşı kültürle tarih olarak örtüşmektedir. "Rocket Man"in ilk kısmı, Bernie Taupin'in aklına, Taupin ailesinin evine giderken otobandayken geldi ve bunu "ne yazık ki" iki saat boyunca kendi kendine tekrar etmek zorunda kaldı. Ancak daha sonra şarkı büyük bir hit olunca Taupin bu ifadeyi "neyse ki" olarak değiştirdi.
Kompozisyon
Müzikal olarak şarkı piyano omurgası etrafında balad olarak bestelendi. Buna ek olarak atmosferik dokulu synthesizer ve işlenmiş slide gitar şarkıya eşlik etti. "Rocket Man" ayrıca John'un çok bilinen arka vokal ögesini (Dee Murray, Nigel Olsson ve Davey Johnstone tarafından söylendi) içeren ilk şarkısıdır.
Kalıt
"Rocket Man", 2004 yılında Rolling Stone'un Tüm Zamanların En İyi 500 Şarkısı listesinde 242 numarada yer aldı. Ancak listenin 2010 revizyonunda 245 numaraya geriledi. Şarkı John'un konserlerinin vazgeçilmez bir parçası oldu. Bu performanslardan biri John'un Discovery Uzay Mekiği'nin fırlatıldığı yerde 1998'de verdiği performanstır.
Şarkı listesi
Bütün şarkılar Elton John ve Bernie Taupin tarafından yazılıp bestelendi.
2003 yılında Universal Records, hem 12" vinil (sadece tanıtım amaçlı) hem CD maxi-single'ını yayımladı ve şarkının üç remiksini bunlara dahil etti:
Bunlardan "Rocket Man 03", diğer dört Elton John şarkısının remiksiyle beraber Rocket/Island/Mercury EP'si "Remixed"e dahil edildi.
Müzik videosu
Elton John ve Bernie Taupin iş birliğinin ellinci yılı şerefine AKQA, Pulse Films ve YouTube iş birliğiyle Elton John: The Cut adında bağımsız film yapımcılarını yarıştıran bir yarışma düzenlendi. Buna göre John'un 1970'lerdeki şarkılarına konsepte uygun video çekilmesi amaçlanıyordu. Bu yarışmayı kazanan video, Mayıs 2017'de "Rocket Man"in resmî müzik videosu olarak Cannes Film Festivali'nde gösterildi. "Rocket Man" yarışmanın animasyon kategorisindeydi ve İranlı mülteci Majid Adin tarafından çekildi. Adin, şarkıdaki uzaya çıkış temasını kendi mülteciliğiyle bağdaştırarak videoyu hazırladığını belirtti.
Kate Bush sürümü
Kate Bush, şarkının yeni bir uyarlamasını Elton John/Bernie Taupin övgü albümü Two Rooms: Celebrating the Songs of Elton John & Bernie Taupin için 1991 yılında kaydetti. Bu yeni reggae-bazlı sürüm Birleşik Krallık müzik listesinde 12, Avustralya'da Julian Lennon'ın "Saltwater" şarkısının hemen ardından 2 numaraya erişerek ticari anlamda başarılar elde etti. 2007'de bu uyarlama The Observer okuyucuları tarafından "Gelmiş Geçmiş En İyi Uyarlama" seçildi. Teklinin B yüzünde bir diğer Elton John uyarlaması "Candle in the Wind" yer alır. Bush bu çalışması için şunu söyledi:
Personel
Bütün şarkılar:
Genç Haritacılar Günleri
2005 yılındaki etkinlik Uluslararası Jeodezi Öğrencileri Buluşması (IGSM: International Geodetic Student Meeting) ile birleştirilmiştir. Böylece tarihinde ilk kez GHG ve IGSM benzer bir etkinlikle birleşmiştir.
Fizik tarihi
Fizik (Antik Yunanca: φύσις fisis “doğa”), felsefe ürünü bir çalışma alanıdır ve bu yüzden 19. yüzyıla kadar doğa felsefesi diye adlandırıldı. Ünlü fizik bilgini Isaac Newton (1642-1726) bile temel yapıtını "Doğa Felsefesinin Matematiksel İlkeleri" olarak adlandırmış ve kendisini de bir doğa filozofu olarak görmüştür. Günümüzde ise fizik; madde, enerji ve bunların birbiri arasındaki ilişkiyi inceleyen bir bilim dalı olarak tanımlanır. Fizik bir bakıma en eski ve en temel kuramsal bilimdir; onun keşifleri doğa bilimleri'nin her alanı hakkındadır çünkü madde ve enerji; doğanın temel ögeleridir. Diğer bilim dalları genellikle kendi alanlarıyla sınırlıdır ve fizikten sonradan ayrılıp bir bilim dalı olmaya hak kazanmış diye düşünülebilinir. 16. yüzyılda fizik doğa bilimlerinden ayrılmış, Rönesans dönemi sonrasında hızla artan bilgi birikimi ile mekanik, optik, akustik, elektrik gibi alt bilim dalları ortaya çıkmıştır. Fizik günümüzde klasik fizik ve modern fizik olarak ikiye ayrılır.
Antik çağ
Antik Mezopotamya ve Mısır uygarlıklarında soyut ve kuramsal fizik çalışmalarından pek söz edilememekte, ancak basit mekanik bilgileriyle bazı teknik uygulamalar görülmektedir. Geometri, astronomi, optik, mekanik gibi matematiksel disiplinler ilk antik çağdaki Babil'de ve Helenistik Dönem'deki Arşimet, Batlamyus gibi yazarlarla başladı. Antik Yunanda doğaya felsefi yaklaşım konusunda okullar açıldı. Bu sırada felsefe, fiziği de kapsıyordu, açıklayıcı (tanımlayıcıdan ziyade) tasarılar üzerine odaklanılmıştı, genelde de Aristoteles'ın dört neden fikri çerçevesinde gelişti.
Antik Yunan
Doğayı akılcı bir şekilde anlama ve yorumlama Yunanistan'ın erken döneminde (MÖ 650-480) Sokrates öncesi düşünürler ile başladı. Miletli Thales (MÖ 624-545), doğadaki fenomenlerin çeşitli dini, mitolojik, doğaüstü açıklamalarını reddetti ve her olayın doğal bir nedeni olduğunu açıkladı. Thales MÖ 580'de suyun temel element (ilk neden) olduğunu ileri sürdü. Ona göre her şey sudan gelmekte yine suya dönmekteydi. Ayrıca, mıknatısların ovuşturulmuş kehribarları çekmesiyle ilgili deneyler yaparak ve ilk kozmolojileri geliştirerek ilerlemeler sağladı. Thales'in öğrencisi Anaksimandros, ilk evrimsel teorisi ile tanınır, Thales'in "ilk neden" fikrine karşı çıktı ve suyun yerine bütün maddelerin yapısını oluşturan, sonsuz ve yok olmayan apeiron (sınırsız) diye adlandırdığı bir ilksel madde önerdi. Efesli Heraklitos (MÖ 550-480) evreni yöneten tek temel yasanın "değişim ilkesi" olduğunu ve hiçbir şeyin aynı durumda kalmayacağını önerdi. Bunu ünlü bir sözüyle açıklamaktadır, "Kimse aynı ırmağa iki kez giremez". Bu gözlemi onu evrendeki zamanın rolü ile ilgilenen antik çağın ilk bilginlerinden biri yaptı. Zaman modern fiziğin bile en önemli kavramlarından biridir. Leukippos (MÖ 5. yüzyıl) ilahi güçlerin evrene müdahale ettikleri fikrine kesin bir şekilde karşı çıktı, bunun yerine doğal bir nedenin ancak doğal bir fenomene sahip olabileceğini savundu. Leukippos ve onun öğrencisi Demokritos, atomculuk teorisini ilk geliştiren oldular. Atomculuğa göre her şeyi oluşturan çeşitli değişmez ve parçalanamaz elementlere atom denir.
Antik Yunanistan'ın klasik (MÖ 6., 5. ve 4. yüzyıl) ve Helenistik Dönem'de doğa felsefesi çekişmeli ve heyecan verici bir çalışma alanı olmaya başladı. Aristoteles (MÖ 384-322) (Yunanca: Ἀριστοτέλης Aristotelēs), Platon'un öğrencisi, "fiziksel fenomenlerin gözlemlenmesi, nihayetinde onları yöneten fizik kanunlarına götürebilir" anlayışının gelişmesine destek verdi. Aristoteles'in eserleri fizik, metafizik, şiir, tiyatro, müzik, mantık, retorik, dilbilim, politika, yönetim, ahlak, biyoloji ve zooloji konularını kapsar. MÖ 4. yüzyılda kendi düşünce biçimini anlatan ilk çalışmasını yazdı, "Fizik" (Latince: Physica; Antik Yunanca: Φυσικὴ ἀκρόασις, phusike akroasis "doğa üzerine konuşma") ve böylece "Aristo Fiziği" diye bilinen düşünce sistemini kurmuş oldu.
Yunanistan’daki klasik dönemde (MÖ 4. ve 5. yüzyılda) ve Helenistik dönemde doğa felsefesinin tartışma konusu olan alanlara müdahil olması heyecan yarattı. Platonun öğrencisi olan Aristo (Aristoteles) doğa kanunlarının fizik konularının içinde değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir. Fizik kanunlarının işlediğini görmek gözlem açısından çok önemlidir (Aristo’ya göre). Aristo’nun ayrıca, fizik, matematik, roman, tiyatro, müzik, mantık, etkili konuşma sanatı, politika, etik, biyoloji ve hayvan bilimleri ile de ilgilenmiştir. Aristo ilk eserini milattan önce 4. yüzyılda fizik alanında vermiştir. Aristo kendi fizik sistemine Aristo Fiziği ismini vermiştir. Aristo kendi düşüncesini yerçekimi ve 4. Element ile açıklamıştır. Aristo evrendeki tüm maddelerin gökyüzünden ve 4 elementten meydana geldiğini, bu elementlerin ise ateş, su hava ve toprak olduğunu ileri sürmüştür. Aristo’ya göre bu dört element birbirlerinin yapısına geçiş hakkına sahipti. Aynı zamanda bu elementler kendi doğal alanlarında hareket edebilme özelliğine de sahipti. Çünkü taş, uzay doğrultusunda yere düşebilir fakat ateş bulunduğu zemin üzerinde yukarıya yükselebilirdi. Özetlemek gerekirse, Aristo fiziği Avrupa'da yüzyıllar boyunca popüler olmuştur. Aynı zamanda, Orta Doğu'da bilimsel düşüncenin gelişiminde ve skolastik düşüncenin yıkılmasında büyük pay sahibidir. Aristo'nun bilim dünyasına kazandırdığı görüşler Avrupa'da akım oluşturmuş; Isaac Newton ve Galilei Galileo gibi bilim insanlarına ilham kaynağı olmuştur.
Antik çağın başlangıcında dünyanın yuvarlak olduğuna ilişkin çeşitli görüşler ifade ediliyordu. Eratosthenes, Aristo'dan farklı düşünüyordu. Dünya ve Güneş'in konumlarını güneş merkezli modellemeyle açıkladı. Buna Selefkiyeli Seleucus(en) adını verdi. Bu modellemeyi kendine örnek alan Aristarchus dünyanın kendi etrafında döndüğünü ileri sürmüştür. Bu tartışmalar son bulduğunda, Plutarch, Seleucus'un güneş merkezli (İng: heliocentric) sistemin ilk kanıtlayıcısı olduğunu belirtmiştir. Milattan önce 3. yüzyılda Yunan matematikçi Arşimet, büyük bir kesim tarafından antik çağın en iyi matematikçisi olarak kabul edilirdi. Buna sebep olan hidrostatik, statik ve kaldıraç alanlarındaki çalışmalarıdır. Diğer bilim insanları klasik olgularla ilgilendiler. Arşimet büyük ve ağır cisimlerin küçük kuvvetlerle nasıl kaldırılabileceği üzerinde çalıştı ve yeni sistemler geliştirdi. Arşimet ayrıca hidrostatiğin temelini oluşturdu ve Arşimet'in makineleri birinci Punic savaşında Roma ordusu tarafından kullanıldı. Ayrıca Arşimet, Aristo’nun metafizik alanındaki çalışmalarının matematiksel temellere ve pratik çözümlere dayandırılmadan açıklanamayacağını ifade etmiştir. Buna ek olarak, yüzen cisimler adlı çalışmasında kaldırma kuvvetinin varlığını göstermiştir ve bunu ispatlamıştır. Bu prensip Arşimet prensibi olarak da bilinir. Arşimet ayrıca matematik çalışmalarında, sonsuza giden parabollerin altında kalan alanları hesaplamıştır. Yüzeyleri döndürerek hacimleri hesaplamış ve uyguladığı bu formüllerde pi sayısına çok yaklaşmıştır ve uyguladığı formülleri yayımlamıştır. Arşimet çok büyük sayıları kullanmakta da ustaydı. Yerçekiminde denge noktasını incelemiştir. Birçok İslam bilginini, Galileo ve Newton gibi bilim insanlarını da etkilemiştir. Milattan önce 120 ile 190 yılları arasında yaşayan Hipparchus, astronomi ve matematik alanında yoğunlaşmış, gelişmiş teknikleri kullanarak yıldızların ve gezegenlerin hareketlerini incelemiş ve hatta güneş tutulmasının zamanını bile tahmin etmiştir. Buna ek olarak, Güneş, Ay ve Dünya arasındaki uzaklıklara da katkıda bulunmuştur. Hipparchus'un gözlemleri de diğer bilim insanları için ilham kaynağı olmuştur. Diğer ünlü fizikçilerden biri de Ptolemy'dir. Roma döneminde yaşamış ünlü bilim adamlarındandır. Ptolemy'e ait çok sayıda bilimsel yayın vardır. Bu bilimsel yayınlar, daha sonra İslam bilginleri ve Avrupalı bilginler için çok önemli olacaktır. Birincisi "Almagest" olarak bilinir ve dilimize matematiksel modelleme olarak çevrilebilir. İkincisi "Geography" coğrafya olarak bilinir. Greco-Roman dünyasında coğrafya konuları hakkında bilgiler içerir.
Eski dünyanın yetiştirdiği bilginler yavaş yavaş yok olmuştur ama birkaçı hala hayattadır. Ptolemy on dört civarında kitap yazmasına rağmen hiçbiri Hipparchus'un yazdığı kitaplar gibi günümüze ulaşamamıştır. Aristo'nun 150 civarında çalışması olmasına karşın sadece 30 tanesi günümüze ulaşmıştır. Bu çalışmaların büyük çoğunluğu çalışma notlarından oluşmaktadır.
Müslüman bilim insanları
Beşinci ve on beşinci yüzyıllar arası karanlık çağ olarak Avrupa da bilinirken, İslam dünyasında birçok bilimsel gelişme yaşanmıştır. Müslüman bilim insanları birçok ilerleme kaydetmişlerdi. Avrupa bu gelişimden bu süre zarfında mahrum kalmıştır. Haçlı seferleriyle birlikte İslam bilginlerinin çalışmaları Avrupalı bilginler tarafından incelenmiş ve bazı ilerlemeler kaydedilmiştir. Ortadoğu ile kurulan bu ilişki Rönesans’ın kapısını aralamış ve politik ve dini gelişmelere neden olmuştur.
Abbasi halifeleri birçok klasik çalışmayı bir araya getirmiş ve Arapçaya tercüme etmiştir. İslam bilginlerinden Kindî, Farabi ve İbn Rüşd bunlardan bazılarıdır. İbn-i Sina Avrupalı insanlar tarafından Avicenna olarak bilinmekle beraber, kendisi Buharalıdır. Buhara şimdiki sınırlar içerisinde Özbekistan’ın başkentidir. İbn-i Sina fizik, optik, felsefe ve tıp alanında önemli çalışmalar yapmıştır. Tıp ilminin ilkeleri adında bir eseri vardır ve bu eser Avrupa'da 1600'lerin sonuna kadar Tıp öğrencilerine okutulmuştur. Optik alanında önemli çalışmalar yapan diğer bir İslam bilgini ise İbn-i Heysem'dir (965-1040), İbn-i Heysem ve Birûni'nin çalışmaları Batı Avrupa ya iletilmiş ve birçok bilgin tarafından okutulmuştur. Roger Bacon ve Witelo bu bilginler arasındadır. Ömer Hayyam (1048-1131) İranlı bilim insanıdır ve güneş ile dünya arasındaki mesafeyi hesaplamıştır. Günümüzdeki güneş ve dünya arasındaki hesaplamaya en çok yaklaşan 2. kişidir. Ayrıca Ömer Hayyam takvim hazırlamıştır ve bu takvim kendisinden 500 yıl sonra hazırlanan gregoryen takviminden daha kesin bir hesap içermekteydi. Kendisi dünyada bilime katkıda bulunan önemli insanlar arasındadır. Ayrıca Ömer Hayyam sufi teolojisiyle de ilgilenmiştir ve dünyanın kendi ekseni etrafında döndüğünü ifade etmiştir. Battanî (858-929) Harranlıdır ve trigonometri alanında önemli çalışmaları vardır. Tanjant ifadesinin sinüs ün kosinüse bölümü olduğunu ispatlamıştır. Diğer bir çalışması ise Müslümanlara göre kutsal şehir olan Mekke'nin dünyanın herhangi bir noktasından bilinmesi üzerine çalışmıştır. Buna ek olarak Bağdatlı matematikçi olan Nasîrüddin Tûsî (1201-1274) astronominin hazinesi adında bir eser yazmıştır. Bu eserde daha önce yunan bilim insanı Ptolemy'nin yazmış olduğu gezegenlerin yörüngeleri konusuna değinmiş ve Ptolemy'nin görüşüne katkıda bulunmuştur ve reforma etmiştir. Bu çalışma Nasir'in öğrencilere ilham kaynağı olmuş ve gezegenlerin gerçekten eliptik yörüngelere sahip olduğunu göstermiştir. Copernicus Nasir'in çalışmalarına atıfta bulunmuş ve bunun üzerine çok çalışmıştır. Buna ek olarak Copernicus çalışmalarını bu konu üzerine yoğunlaştırırken matematiksel hesaplarla gezegenlerin yörüngelerinin olduğunu ispatlamaya çalışmıştır. Buna günmerkezlilik denirdi. İranlı kimyacı Ebu Musa Câbir bin Hayyan altın elementini diğer elementlerden elde etmeye çalışmıştır. Bu çalışmalarını yaparken sülfürik asit, hidroklorik asit ve nitrik asidi keşfetmiştir. Altının hiçbir maddeyle tepkimeye girmeyeceğini de bulan ilk kişidir. Hidroklorik asit ve nitrik asit ile çeşitli uygulamalar yapmıştır. Ptolemy ve Aristo ışığın diğer cisimlere çarpıp yansıdığını ve bir şekilde göz tarafından görüldüğünü öne sürmüşlerdir. İbn-i Heysem ayrıca ditile yöntemini bulmuş ve ilk olarak alembic kullanmıştır. Ünlü İranlı matematikçilerden Hârizmî (750-800) 0 ile 9 rakamları arasında çalışan sayı sistemini geliştirmiştir. Bu sistemi geliştirirken Hindistan’daki Brahma sistemini örnek almıştır. Hârizmî ayrıca Algebra kelimesini ilk kez kullanmıştır. Bu kelime matematiksel işlemleri daha kolay yapabilmek için kullandığı tekniklerin temel adıdır.
Ortaçağ Yılları
Ortadoğuda bilim adına yapılan çalışmalar Arapçadan Latince ye çevrilmiştir.
Gök cisimleri yuvarlak bir cisim etrafında hareket ediyormuş gibi tanımladı çünkü yörüngelerinin kendi şekillerine benzediği ve bu özelliğin kendi şekillerine benzediği ve bu özelliğin kendi doğalarında olduğunu düşünüyordu. Eylemsizlik ve Momentum yasalarında olduğu gibi, Impetus teorisi de Ortaçağ filozoflarından John Philoponus Jean Buridan tarafından geliştirildi. Ay kürenin altından incelenen yörünge hatalı şekilde görüldü ve yörünge beklenilen şekilde görülemedi. 17. yüzyılın başlangıcında pratiğe dökülmemiş olaylar beklenildiği gibi sonuçlar vermiyordu. Ay'ın hareketini inceleyen fizik bilimi sadece değerlere yaklaşıyordu. Dünyamız taşlardan oluşuyor, dünyadaki cisimler düz bir doğru üzerinde dünyanın merkezine doğru hareketine devam ediyordu tabi bu Aristo'nun jeosentrik bakış açısına göreydi. Eğer hareket öyle değilse bu hareket öngörülemezdi.
Hindistan ve Çin
Önemli fiziksel ve matematiksel gelişmeler Çin de ve Hindistan biliminde görüldü. Hindistan felsefesine göre, Kanada ilk kez atomculuk ilkesini MÖ 200'lü yıllarda ortaya attı. Bazı kaynaklar bunun milattan önce 6. yüzyılda ortaya atıldığını söyler. Atom teorisini Budist bilim insanı Dharmakirti ve Dignaga birinci milenyumda geliştirmişlerdir. Gautama Buda'nın çağdaşı olan Pakudha Kaccayanna 6. yüzyılda maddelerin yapıtaşı olan atom teorisini ortaya atmışlardır. Bu filozoflar eter dışındaki diğer elementlerin fiziksel olarak hissedilebileceğine ve çok küçük parçalardan oluştuğunu ifade etmişlerdir. Elementleri oluşturan en küçük parçaya permenu denir ve bu parça bölünemez. Bu filozoflar atomun bölünmeyeceğini ve sonsuza kadar bu şekilde kalacağını ifade etmişlerdir. Budistler bu atomların çok küçük parçalar olduğunu ve çıplak gözle görülemeyeceğini ifade etmişlerdir. Hindistan teorisindeki atom tamamen soyuttur ve ağ gibi felsefe bilgisi olarak bulunur. Bu atom bilgisi bizim mantığımıza dayanır. Hindistan astronomisinde, Aryabhatiya tıpkı Nilakantha Somayaji (1444-1544) ve Kerela astronomi okulundakiler gibi yarı heliocentric modeli benimsemişlerdir. Bu model Tychonic sistemine çok benzer. Antik Çin deki manyetizma çalışmaları Milattan önce +. Yüzyıla dayanır. Bu araştırma sonucunda Shen Kuo (1031-1095)öne çıkmıştır. Shen Kuo matematik alanında çok iyiydi ve kendisi aynı zamanda manyetik iğneyi kullanarak kuzeyi gösteren aleti yapmıştır. Optik alanında da çalışmaları olan Shen Kuo mercek sistemleri üzerine çalışmıştır
Bilimsel İlerleme
16. ve 17. yüzyıllarda Avrupa'da bilim alanında büyük ilerlemeler kaydedilmişti. Artık filozofların bilim hakkındaki görüşleri toplumu tatmin etmiyordu. Bu durum ortaya çıkmışken Avrupa da Protestan Reformu ve toplumdaki diğer gelişmeler ortaya çıkıyordu. Ama bilimdeki asıl değişim doğa felsefecilerinin ortaya çıkıp konuşmasıyla başlayacaktı. Skolastik düşünceye darbe vurmak isteyen filozofların matematiksel ilkeleri mekanik ve astronomi üzerine uygulamalarıyla başlayacaktı. Mekanik ve astronomi cisimlerin uzaydaki hareketlerini açıklamak için kullanılacaktı.
Nicolas Copernicus
Astronominin geçmişine baktığımızda Nicolas Copernicus'u görürüz. Nicolas Copernicus (1473-1543) heliocentric modeli öne sürdü. Bu modele göre Dünya Güneşin etrafında dönüyor ve başka yıldızlarda diğer gezegenlerin etrafında dönüyor idi. Bu heliocentric model antik yunan bilginlerinden Ptolemy'in modeline ters düşüyordu. Milattan önce 270'li yıllarda yunan bilginlerinden Somoslu Aristarchus Dünya Güneş'in etrafında dönüyor dedi. Fakat Copernicus'un önerisi bilimsel açıdan daha çok kabul gördü. Copernicus'un kitabı "gökyüzü cisimlerinin hareketi" (bu şekilde Türkçeye çevrilebilir) adıyla yayımlandı. Copernicus ölmeden önce bu kitabı yayımlandı. Bu kitap modern astronominin başlangıç noktası oldu ve bilimsel devrimi başlattı. Güneşin evrenin merkezinde olduğunu fark ederek yapılan hesaplar daha kolay ve daha kesin sonuçlar verdi. Copernicus'un yeni perspektifi Alman astronomi bilim insanı Johannes Kepler (1571-1630) tarafından da kullanılmıştır. Günümüzde de Kepler Kanunları halen geçerlidir.
Kepler'in kanunlarındaki temel kabul gezegenlerin yörüngelerinin tam yuvarlak olmasından ziyade eliptik olmasıdır.
Galileo Galilei
İtalyan matematikçi astronomi bilgini ve aynı zamanda fizikçi olan Galileo Galilei (1564-1642) bilimsel devrimin öncüsü olmuştur. Galileo diğer bir ünlü fizikçi olan Copernicus'un çalışmalarını benimsemiştir. Diğer bir yandan astronomi alanındaki keşiflerini ve gözlemlerini teleskop kullanarak yapması Galileo'yu ileriye götüren çalışmaları arasındadır. Galilei matematikçi olmasının yanında hukuk tıp ve felsefe biliminin içerisinde olan teoloji bilimi de Galilei'nin ilgilendiği bilim dallarıdır. Galileo felsefenin aynı zamanda astronomi bilimlerini de kapsadığını ifade etmiştir. Copernicus'un Ay, Güneş, Dünya arasındaki hareketleri anlatan eserinin eleştirilirken matematiksel hesapları kullanmak gerektiğini ve geleneksel kabullere dayanan şekilde eleştiri yapmaktan kaçınılması gerektiğini ifade etmiştir. Galileo ayrıca mekaniğin konusu olan alanlarda çeşitli deneyler yapmıştır (kinetik enerji ve potansiyel enerji dönüşümleri). Yapılan deneylerdeki hareketler yapay olsun veya olmasın bulunduğumuz evrendeki karakteristik matematiksel ilişkilerin birbiriyle tutarlı olması gerektiğini ifade etmiştir. Galileo eğitim hayatının ilk dönemlerinde Pisa Üniversitesinde tıp eğitimi almıştır. Daha sonraları ise fizik ve matematik alanlarına yönelmiştir. Galileo 19 yaşına geldiğinde Pisa katedralindeki çanın titreşimlerini incelemiş ve çanın vurma şiddetine bağlı olarak aynı şiddette ses duyulduğunu ifade etmiştir. Bu tanımı kullanırken oscillation'un genliğinin önemli olmadığını da ifade etmiştir. Bu deneyi yaparken aynı zamanda pendulum hareketinin eşit zaman aralıklarındaki eşit vuruşlarını da keşfetmiş oluyordu. Galileo genel olarak hidrostatik denge konusundaki çalışmalarıyla ve yerçekiminin cisimler üzerindeki etkisini inceleyen çalışmalarıyla tanınmıştır. Galileo Pisa Üniversitesinde öğretim görevlisi iken, Aristo’nun hareket kanunlarına şiddetle karşı çıkmıştır ve bunu öğrencilerine çeşitli deneylerle ispatlamıştır. Galileo ayrıca cisimlerin düşerken hızlarının kütlelerine bağlı olmadığını ifade etmiştir. Buna ek olarak Pisa kulesinden düşen bir kütlenin izleyeceği yörüngenin eğik atış biçiminde olacağını ifade etmiştir. Bu açıklama Newton'un açıklamalarına göre yetersiz oldu lakin yine de tatmin edicidir. Galileo'nun görelilik teoremine göre uzaydaki zaman geometrisi 3 boyutlu alan geometrisinden daha ileridedir.
Tüm bu çalışmalardan ötürü Galileo'ya astronomi biliminin babası ve modern fiziğin babası denilmektedir. Stephen Hawking Galileo'nun modern bilimin doğuşuna çok büyük katkıları olduğunu söylemektedir. Galileo ayrıca birçok insanın dogmatik bir şekilde kabul ettiği Tychonic Sistemi reddetmiş onun yerine kendi modellemesi olan jeosentrik modellemeyi kabul ettiğini ifade etmiştir. Galileo kilisenin kabul etmiş olduğu düşüncelere aykırı düşünmekten dolayı sorgulanmış ve görüşünü değiştirmesi istenmiştir. Kilisenin bu isteğini yerine getirmeyi kendine hakaret sayan Galileo, kilise tarafından cezalandırılmış ve hayatının geri kalanını ev hapsinde geçirmiştir. Galileo ayrıca Venüs ün yörüngesini teleskop ile gözlemlemiştir. 1609 yılında Galileo Jupiter'in en büyük 4 tane uydusu olduğunu gözlemlemiştir. Bu gözlem sonucunda bu uydulara Galileo'nun uyduları denmiştir. Galileo ayrıca Güneş lekelerinin gözlemlemiştir. Ordu içinde çeşitli çalışmalar yapan Galileo, askeri ihtiyaçlar için tasarımlar yapmıştır. Galileo ayrıca Jüpiter'in uydularını teleskobu ile gözlemlemiştir. Bunu 1610 yılında "Fiderous Nuncious" adlı eserinde yayımlamıştır. Bu eseri Medici kentindeki matematikçiler ve filozoflar arasında olan tartışmalarda haklılığını ispat etmek için yazmıştır. Galileo Aristo’nun felsefi yaklaşımlarını kullanarak diğer filozoflarla tartışmalara katılmıştır. Bu tartışmalarda halkın desteğini alan Galileo eserlerinde de aynı desteği almıştır. Ev hapsi boyunca Galileo birçok eser yazmıştır. Bu eserler "Matematiğin iki yeni bilimle ilgisi" ve 1632 yılında yayımlanmış olan "iki yeni başkanın Dünya sistemindeki yeri" olarak Türkçeye çevrilebilir. Galileo cisimlerin hareketini gözlemlemiş ve bunları matematiksel olarak ifade etmiştir. Felsefe alanında da çeşitli çalışmaları olan Galileo, William Gilbert ve Francis Bacon'a temel oluşturan çalışmalar bırakmıştır. Galileo'nun Fen alanındaki çalışmalarını örnek alan Evangelista Toriçelli, Marin Mersenne ve Blaise Pascal, Cristian Huygens, Robert Hooke, Robert Boyle gibi çeşitli milletlerden birçok bilim insanı kendi alanlarında başarıya ulaşmışlardır.
Rene Descartes (1596-1650)
Fransız filozof olan Rene Descartes felsefi bilgiler arasındaki bağlantıyı iyi kuran ve yorumlama gücü yüksek bilgin bir filozoftur. Descartes gündemdeki konuları iyi takip ederdi. Descartes hırslı ve kararlı bir kişiliğe sahipti. Olgunluk çağına geldiğinde skolastik(dogmatik)görüşleri sorguladı ve felsefeye ait yeni düşüncelerini açıklamaya başladı. Mantığı ile her şeyi sorgulamaya başlayan Descartes, algılarımızın ve öğrendiklerimizin bizi bir yere götürmeyeceğini ifade etti. Bilecek olduğumuz bilgilerin ise ancak denizde bir damla olabileceğini ifade etmiştir. Felsefeye Descartes'in çerçevesinden bakıldığında, farklı maddelerin birbirine karşı olan hareketlerinin örneğin uçağın yere göre hareketinin birbirinden farklı olmadığını yalnızca evren kanunlarına göre hareket ettiğini, tek farklılığın bu olduğunu ifade etmiştir. Descartes girdap hareketine kişisel bir açıklama getirmiştir. Bu açıklamaya göre, yerçekimi kuvveti zerrelerin daha büyük maddeleri aşağıya doğru itiyor olmasından kaynaklanıyordu. Descartes de tıpkı Galileo gibi matematiksel açıklamaların bilimde çok önemli bir yere sahip olduğuna inanıyordu. Bu nedenden ötürü, 17. yüzyılda matematik ve geometri büyük bir ilerleme kaydetmiştir. Kartezyen matematiksel tanımlamalar fiziksel hareketleri açıklamada çok önemli olacaktı. Bu nedenden ötürü Huygens ve Alman filozof Gottfried Leibniz Kartezyen geleneğini devam ettirmişlerdir. Gottfried Leibniz skolastik düşünceye alternatif geliştirmeye başlamıştır. Bunu 1714 yılında yazdığı "Monadology" adlı eserinde ifade eden Leibniz, Descartes'i modern felsefenin babası ilan etmiştir. Ayrıca Leibniz Descartes'i Batı Felsefesini çok etkilediğini ifade etmiştir. Avrupada okutulan felsefede Descartes'in felsefesine çok yakındır. Descartes'in "felsefedeki ilk kural" (eserin ismi Türkçeye çevrilmiştir) adlı eseri üniversitelerin felsefe bölümlerinde halen okutulmaktadır. Descartes matematik alanında da çığır açmış bir filozoftur. Cebirsel ifadelerin Kartezyen koordinat istemine aktarılmasında Descartes'in yöntemi kullanılır. Bu yönteme Descartes'in adı verilmiştir. Analitik geometrinin babası olarak görülen Descartes cebir ile geometri arasında köprü kurmuştur. Descartes'in bilim dünyasına kazandırdığı ilkeler sınırsız matematiksel hesaplamalarda ve analizlerde halen kullanılmaktadır.
Sir Isaac Newton (1642-1727)
Bilimsel gelişmeler 17. yüzyılın sonunda 18. yüzyılın başında büyük bir hız kazandı. Cambridge Üniversitesinde fizikçi olan Sir Isaac Newton (1642-1727) yaşamış olan en iyi bilim insanlarından biri olarak kabul edilir. Royal Social Of England enstitüsünden öğretim görevlisi olan Newton mekanik ve astronomi alanında önemli çalışmalar yapmıştır. Bu çalışmalarda bilinen kabullerden farklı olarak evrenin çalışması hakkında kabul edilebilir bilgiler vermiştir. Newton üç tane hareket kanunu ve bir tane evrensel çekim kanunu olmak üzere dört tane kanun yazmıştır. Evrensel çekim kanunu sadece düşen bir cismin hareketini açıklamakla kalmaz aynı zamanda uzaydaki gök cisimlerini hareketlerini ve birbirlerine uyguladıkları kuvvetleri açıklar.
Bu gibi teoremleri elde etmek için Newton, matematikte yeni bir dal olan Calculus'u bulmuştur (Newton'un Calculus'u tabii ki Leibniz'in Calculus'undan farklıydı). Bu bilim dalı ileride birçok bilim dalının önünü açacak ve öğrenilmesi gereken bir ders olacaktı. Özellikle fizik biliminde Calculus hayati bir öneme sahiptir. Newton'un bulduğu kanunlar onu daha ileriye taşıyacak ve çeşitli eserler vermesini sağlayacaktı. "Philosophia Naturalis Principia Mathematica" (Filozoflar için Matematiksel prensipler) adlı eserinde modern mekanik ve astronomi alanındaki gelişmelerden bahsetmektedir. Bu eser 1687 yılında yayımlanmıştır. Newton geleneksel Kartezyen sistemine dayanan mekanik sitemini çürütmek istiyordu. Newton daha önceden geliştirdiği üç kanununu ve evrensel çekim kanununu kullanarak, cisimlere etki edecek olan kuvvetleri göstermeyi planlıyordu. Sadece cisimlere etki edecek olan kuvvetler yeterli değildi. Cisimlerin hareketleri boyunca cisimlerin kütlelerine göre kuvvetler etki etmeliydi. Fakat gözlemlerde gökcisimleri tamamen Newton'un kanunlarına uygun olarak hareket etmiyordu. Newton bunun sebebini anlamak için teoloji ilmine ilgi duydu ve tanrının Güneş sisteminin devamlılığını sağlamak için güneş sistemine müdahale ettiğini savundu.
Newton'un prensipleri (matematiksel olanlar hariç) yerçekiminin olmadığını iddia eden Avrupalı filozoflara karşı üstünlük sağlamıştı. Avrupalı filozofların bu görüşleri aynı zamanda metafiziksel açıklamalardan yoksundu.
1700'lü yılların başlangıcında Avrupalı ve Britanyalı bilginlerin arası açıldı. Birbirlerine ağır hakaretlerde ve ithamlarda bulunan bilginler sevenleri tarafından kışkırtılıyordu. Newton ve Leibniz'in destekçileri de kimin Calculus de daha iyi olduğunu tartışmaya başlamıştı. Newton ve Leibniz çalışmalarını birbirlerinden bağımsız bir şekilde sürdürülüyorlardı. Başlangıçta Kartezyen ve Leibniz'in geleneği Britanya dışındaki tüm kıtalarda üstün görünüyordu. Gerçek hayatta görünür olmasına rağmen Newton, yerçekimi konusunda çok çalışıyordu. 18. yüzyıl bittiğinde, kıtalardaki bilginler Newton'un ontolojik ve metafiziksel olarak açıkladığı gözlemlerini kabul ettiler. Newton çalışan ilk teleskobunu yapmıştı. Opticks adlı çalışmasında beyaz ışığın prizmadan geçirilerek birçok renkte ışık huzmesi oluşturduğunu ifade etmiştir. Newton ayrıca ışığın küçük taneciklerden oluştuğunu ifade etse de, 1690 yılında Huygens ışığın dalga biçiminde de davranabileceğini ifade etmiştir. Newton'un bu çalışması ışığın dalga biçiminde de davrandığının öğrenilmesiyle eskisi kadar destekçi bulamayacaktı. Isaac Newton ayrıca yüzeysel olarak soğutma sistemleri üzerinde de çalışmıştır. Newton binomial teoremi genelleştirmiştir. Fonksiyonların kök değerleri üzerinde de çalışan Newton Seriler konusu üzerinde de çalışmıştır. Simon Stevin'in sonsuz serileri üzerinde de Newton çalışmıştır. En önemlisi, Newton dünya ve diğer gök cisimleri arasındaki hareketleri de doğa kanunlarına dayanarak gözlemlemiştir. Bu çalışmalar bugün onaylanıp yarın onaylanmayan gelip geçici çalışmalar değildi.
Keplerin kanunlarının kendi kanunlarıyla tutarlı olduğunu bu sayede günmerkezlilik teorisindeki kuşkuların yok olduğunu ifade etmiştir. Bilimsel gelişim dönemindeki tüm görüşleri bir araya getiren Newton, modern bilim ve matematik için sağlam bir temel oluşturmuştur.
Bilim Dünyasında yeni gelişmeler
Bilimsel gelişmeler döneminde fiziğin dallarına olan ilgi yoğundu. Kraliçe Elizabeth'in danışmanı olan fizikçi Wilbert Gilbert manyetizma üzerine 1600 lerde önemli çalışmalar yaptı ve çalışmasını yayınladı. Dünyanın kendi başına en büyük mıknatıs olduğunu ifade etmiştir.
Robert Boyle (1627-1691)'de kapalı bir oda içerisinde gazlarla yaptığı çalışmasının sonunda kendi adını verdiği bir kanun ortaya atmıştır. Psikolojiye de katkıları olan Robert Boyle modern kimyanın temelini atmıştır. Bilimsel gelişimin diğer bir sebebi ise bilimle ilgilenen nüfusun artması ve geniş bir coğrafyaya yayılmasıdır. İtalya’daki ve Almanya’daki gelişmeler kısa sürmüştü: Royal Social of England ve Academy of Sciences in France gibi kurumların bilim dünyasına katkıları çok olmuştur. John Wallis, William Brouncker, Thomas Sydenham, John Mayow ve Christopher Wren gibi bilim adamları da Royal Academy'de çalışmışlardır. Christopher Wren sadece mimarlıkla ilgilenmemiştir astronomi ve anatomi de ilgi alanları arasındadır. Paris'te yabancı öğretim görevlisi olarak Hollandalı Huygens enstitüsünde çalışmıştır. 18. yüzyılda önemli Royal akademileri Berlin'de (1700) ve Petersburg (1724)'da açılmıştır. Bu akademiler üyelerine bilimsel sonuçları tartışma ve sorgulama imkânı vermiştir. 1690 yılında James Bernoulli eğri şeklindeki yuvarlak bir şekli bir yere sabitleyerek yerçekiminin hangi noktalara ağırlıklı olarak etki ettiğini göstermiştir. 1696 yılında James Bernoulli halka üzerinde kısa zaman eğrisi içerisinde çeşitli çalışmalar yapmıştır.