cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fenerbahçe (futbol takımı) 1958-59 sezonu
Bursa Felaketzedelerine Yardım Kupası
Karşılaşmada; Özcan Arkoç, Seracattin Kırklar, Basri Dirmlili, Avni Kalkavan, Naci Erdem (kaptan), Akgün Kaçmaz (Osman Göktan), Mustafa Güven (Yüksel gündüz), Can Bartu, Şeref Has (Hüseyin Yazıcı), Lefter Küçükandonyadis, Ergun Öztuna'dan kurulu Fenerbahçe baştan başa üstün bir oyun sergileyerek karşılaşmayı 8-0 kazandı.
Bursa için rekor olan 52.000 TL gibi büyük gelir sağlanan maçtan sonra, Bursa Felaketzedelerine Yardım Kupası Bursa Valisi İhsan Sabri Çağlayangil tarafından kaptan Naci Erdem’e takdim edildi.
Vali Dilaver Argun Kupası
Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü Ankara Bölge Başkanlığı; 2-3 Mayıs 1959'da İstanbul'dan Fenerbahçe, Beşiktaş, Ankara Profesyonel Ligi şampiyonu Ankara Demirspor ve ikincisi Gençlerbirliği arasında, galibine Ankara Valisi Dilaver Argun adına konulan kupanın verileceği verilmek üzere bir futbol turnuvası düzenledi.
2 Mayıs 1959 tarihinde Cezmi Başar'ın yönettiği karşılaşmada Özcan Arkoç, Osman Göktan (Seracettin Kırklar), Avni Kalkavan, Naci Erdem (Necdet Çoruh), Niyazi Tamakan (Akgün Kaçmaz), Mustafa Güven (Şeref Has), Can Bartu, Yüksel Gündüz, Lefter Küçükandonyadis (Hüseyin Yazıcı), Ergun Öztuna'dan oluşan kadrosuyla Fenerbahçe Ankara Demirspor'u 5-1'lik skorla hezimete uğrattı. Ankara Demirspor'u maçın başında 1-0 öne geçiren Vedat Özdemir’in 25. saniyede attığı gol Fenerbahçe kalesine yapılan en çabuk gol olarak tarihe geçti.
Fenerbahçe, 3 Mayıs'ta Beşiktaş'la karşılaştı. Bu karşılaşma, iki ezeli rakibin 1944 yılındaki Başbakanlık Kupası maçından 15 yıl sonra Ankara'daki ikinci maçlarıydı. 31.054 biletli seyircinin 120.845 lira ödeyerek izlediği bu maçta Fenerbahçe; Özcan Arkoç, Osman Göktan, Nedim Doğan (Necdet Çoruh), Avni Kalkavan, (kaptan) Naci Erdem, Niyazi Tamakan, Mustafa Güven (Şeref Has), Can Bartu, Yüksel Gündüz, Lefter Küçükandonyadis, Ergun Öztuna'dan oluşan kadrosuyla karşılaşmayı 1-0 kazandı ve turnuvanın şampiyonu oldu.
Şampiyonluk kupası Vali Dilaver Argun tarafından Fenerbahçe takım kaptanı Naci Erdem'e takdim edildi.
Akşam Gazetesi Kupası
Fenerbahçe, davet üzerine 23-24 Mayıs 1959'da Adana'da düzenlenen ve şampiyon olacak takıma verilmek üzere Akşam gazetesinin bir kupa koyduğu turnuvaya katıldı. Yaklaşık 5.000 futbolsever Fenerbahçe takımını havaalanından merkeze kadar taşıdı.
59 maçtır yenilmeyen Fenerbahçe yarı finalde ilk maçını İzmir Ligi ikincisi Altay'la oynadı. Sarı Kanaryalar; Özcan Arkoç, Osman Göktan (Seracettin Kırklar), Basri Dirimlili, Avni Kalkavan (Necdet Çoruh), Naci Erdem, Akgün Kaçmaz, Mustafa Güven, Şeref Has, Yüksel Gündüz, Lefter Küçükandonyadis, Ergun Öztuna (Hüseyin Yazıcı)'dan oluşan kadrosuyla yaklaşık 14.000 seyircinin önünde Altay'ı 4-0 yenerek finale yükseldi ve karşısında Tarsus İdman Yurdu'nu mağlup eden Adana Akınspor'u buldu.
38 derece sıcakta ve yaklaşık 6.000 seyirci önünde, Şükrü Ersoy, Seracettin Kırklar, Basri Dirimlili, Naci Erdem, Osman Göktan, Necdet Çoruh (Akgün Kaçmaz), Mustafa Güven, Şeref Has (Avni Kalkavan), Yüksel Gündüz, Lefter Küçükandonyadis, Hüseyin Yazıcı'dan oluşan kadrosuyla takviyeli Akınspor'u 2-0 mağlup eden Turnuvanın şampiyonu olarak Akşam gazetesinin koyduğu kupayı da aldı.
Yeni Sabah Gazetesi Kupası
Fenerbahçe futbolda 10. yurtdışı seyahatini Kıbrıs’a yaptı (Kıbrıs, ziyaret tarihinde henüz İngiliz idaresindeydi). Davet ise, Lefkoşa'da 1938 yılında kurulan ve ilk sarı-Lacivertli formaları Fenerbahçe Kulübü tarafından hediye edilen Doğan Türk Birliği tarafından iletilmişti. Anlaşma tek maç için yapıldı ve Yeni Sabah gazetesinin Lefkoşa Bürosu maçı kazanacak takım için ortaya bir kupa koydu. Fenerbahçe Yönetim kurulundan Müslim Bağcılar'ın başkanlığındaki kafile 1 Haziran 1959'da uçakla Lefkoşa'ya ulaştı. Bu vesileyle Fenerbahçe, Kıbrıs'a giden ilk İstanbul takımı oldu. Gördüğü yoğun ilgiyle birlikte Ankara Palas oteline yerleşen Fenerbahçe, 3 Haziran'da yaklaşık 10.000 seyircinin izlediği ve Ahmet Sami Bey yönetimindeki maçı Lefkoşe’nin Taksim stadında yaptı ve karşılaşmayı 6-0 kazandı. Karşılaşmanın ikinci yarısında Doğan Türk Birliği kalesine Fenerbahçeli Özcan Arkoç geçti ve onun yerine oyuna giren kaleci Şükrü Ersoy 60. dakikada penaltıdan 5. golü Özcan Arkoç attı. Fenerbahçe'nin; Özcan Arkoç (Şükrü Ersoy), Seracettin Kırklar, Basri Dirimlili, Avni Kalkavan, Osman Göktan, Akgün Kaçmaz, Mustafa Güven, (kaptan) Naci Erdem, Şeref Has, Lefter Küçükandonyadis, Ergun Öztuna kadrosuyla oynadığı karşılaşmayı Kıbrıs Türklerinin lideri Fazıl Küçük de izledi ve karşılaşmanın sonunda Yeni Sabah Kupasını Fenerbahçe kaptanı Naci Erdem'e takdim etti.
Millî Lig için hazırlıklar
Türkiye'de 1937-50 arasında Millî Lig müsabakaları oynanmış ve esasen büyük ilgi görmüştü. Millî Küme olarak adlandırılan bu dönemdeki lig, her sezon İstanbul Ligi'ni ilk dört, Ankara ve İzmir Liglerini ise ilk üç sırada bitiren takımlar arasında oynanırdı. Bu dönemde Fenerbahçe 6 ve Beşiktaş 3 şampiyonluk kazanarak dönemin iki büyük takımı olarak göze çarparken, Ateş Güneş de 1 kez şampiyon olmuştu. Ateş-Güneş Kulübü'nün ayrılmasıyla büyük darbe yiyen Galatasaray 1933-49 yılları arasında genel bir kriz içinde olması nedeniyle, bu ligde sadece 1 kez şampiyon olabilmişti. 1951 yılında ise Türkiye Futbol Federasyonu'nun Türk futbolunu profesyonellikle tanıştırmasıyla Türk futbolunun çehresi değişmiş, ancak artan maliyetler Millî Küme organizasyonunun da sonunu getirmiştir.
1955-56 yılında UEFA'nın Şampiyon Kulüpler Kupası adı altında ülkelerin şampiyon takımlarını yarıştıran bir turnuva ihdas etmesiyle, Türkiye'de de ülke şampiyonunu belirleyen yarışmaların canlandırılması fikri canlılık kazandı. Bu çerçevede organize edilen 1956-57 ve 1957-58 Federasyon Kupaları ise "lig" mantığından uzak olduğu gibi, beklenen ilgiyi de yakalamaktan uzak kaldı.
Bu nedenle Avrupa'daki gibi yerel liglerin tedricen ortadan kaldırılarak tek bir millî ligin oluşturulması konusunda karar alındı. Buna göre 1958-59 sezonunda İstanbul, Ankara ve İzimir'in yerel ligleri son kez oynanacak, İstanbul 1. Ligi'nin ilk sekiz, Ankara ve İzmir liglerinin ise ilk dört takımları Millî Lig'i oluşturacaktı.
Emine Hatun
Emine Hâtun (ö. 1449) Osmanlı Padişahı I. Mehmed'in eşi.
Dulkadiroğulları Beyliği’nin Beşinci hükümdarı olan Zülkadiroğlu Nâsır’ed-Dîn Muhammed Bey'in kızıdır. Yıldırım Bayezid’in oğlu, Osmanlı Padişahı Çelebi I. Mehmed ile 1403’te evlenmiştir. II. Murad’ın annesi olduğuna dair kesin bir bilgi yoktur. 1449 yılında öldü. Cenazesi Bursa'daki Muradiye Camii'nde Hatuniye Türbesine gömüldü.
Hazarca
Hazarca, Orta Çağda, Orta Asyalı yarı göçmen Türk boyu olan Hazarların konuştuğu dildir. Hazarca, tarihî Türk dillerinden biri olmasına karşın Türki dillerin hangi koluna ait olmuş bulunduğu tartışmalıdır. Bazı araştırmacılar Hazarcanın İran dilleri veya Kafkas dilleriyle yakın ilişkisi olduğunu varsayarlar.
Tarih
Hazarların yönettiği bölgelerin İrani, Ural, Slav ve Kuzey Kafkasya halklarını barındırması devletin çok uluslu ve çok dilli olmuş olduğunu göstermektedir. Antropolojik çalışmalara göre yönetici sınıfın İç Asyalı olduğu ve Mongoloid olarak tabir edilen özelliklere sahip oldukları ortaya çıkmıştır. Bu devletin yöneticilerinin en azından bir Türkçe veya Asya kökenli dili konuşmuş olduklarına çok büyük bir kanıt oluşturmaktadır.
Arap kaynaklar
10. yüzyılda yaşamış Arap yazar İstahri Hazarların Türkler ve Farslar tarafından konuşulan dillerden farklı bir dil konuştuğunu not etmiş ancak dilin Ön Bulgarca ile olan yakınlığına değinmiştir. Aynı zamanda yazar Derbent, Dağıstan'da Hazarca ile birlikte dağlarda yaşayan diğer halkların dillerinin de yaygın olduğundan bahsetmiştir. El-Mesûdî ise Hazarların Türk olduklarını ve Türk dillerinde Sabir Farsçada ise Xazar denildiklerini yazmıştır. Biruni Volga Bulgarları ve Sabirler hakkındaki bir yazısında bu toplumların dillerinin Türkçe ile Hazarcanın bir karışımı olduğunu not etmiştir.
Cambridge Belgesi
Hazarcanın eldeki en belirgin örneği 1912 yılında bilim dünyasına tanıtılan ve Cambridge Belgesi (ya da daha önceki adıyla: Schlechter Mektubu) olarak bilinen mektubun kenarına Göktürk Alfabesinin Hazar versiyonuyla yazılmış tek kelimelik cümledir. İbranice mektubun sol alt köşesine yazılmış olan bu runik yazının sağdan sola transliterasyonu HWQWRWM olup transkripsiyonu hukurim anlamı da "ben onu okudum" demektir. Bu tek kelimelik cümle dışında Hazarca hakkında elde kabile, kale, 12 Hayvanlı Takvimin ay adları kalmıştır. Bunların dışında Hazar şahıs adları da tespit edilmiştir.
Sınıflandırma
İstihari'nin bahsettiği üzere Şaz Türkçesi'i grubuna ait diller konuşmuş Dokuz Oğuzlar, Kırgızlar, Kimekler, Oğuzlar ve Karluklar gibi halkların o dönemde kullandıkları dilin tek bir dil olarak sınıflandırılmış olması ve hepsinin birbirlerini anlayabiliyor oluşu göz önüne alındığında Hazar dilinin eğer Lir Türkçesi grubuna ait bir dilse bile diğer Türki dillerinden çok daha farklı bir dil olduğunu göstermektedir.
Hazarların diliyle yazılmış kapsamlı bir eser, günümüze kadar ulaşamadığı için Hazarların konuştuğu dil hakkında kesin bir bilgi yoktur. Barthold ve Minorsky gibi Rus araştırmacılar, Hazarcanın İdil Bulgarlarının diline benzediğini, bugün Çuvaşça'nın da, Bulgarca ve Hazarcaya benzediğini ve sonuç olarak, Hazarcanın Türk dillerinin ayrı bir kolu olan Çuvaşçaya çok yakın olduğunu ifade etmektedirler.
Hazarcanın, eski Türk dili ve Uygurcanın etkisinde kalmış Bolgarca gibi Türk dilleriin Oğur öbeğine bağlı bir dil olduğu görüşünde birleşen araştırmacılar da vardır. Ayrıca, Karaçaylar, Balkarlar ve Kafkasyalılar da bu dilden arta kalan birtakım sözcükleri de dillerinde kullanmaktadırlar.
Hazarca, değişik dönemlerde Kiril, İbrani, Latin, Yunan, Arap ve Gürcü alfabeleriyle yazılmıştır.
Lahey (anlam ayrımı)
Lahey, aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Güdül (anlam ayrımı)
Güdül aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Hablemos del amor
"Hablemos del amor" (, Türkçe:"Haydi aşk hakkında konuşalım"), 1967 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İspanya'yı temsil eden Raphael tarafından seslendirilen İspanyolca şarkıdır. İspanya, yarışma sonunda Monako'nun ardından 9 puanla altıncı olmuştur.
Panzer VIII Maus
Panzerkampfwagen VIII "Maus" (Zırhlı Muharebe Aracı VIII "Fare"), Porsche firması tarafından üretilen süper ağır tanktır. 1944'te üretime başlanmış ve 141 tane üretilmesi planlanmıştır ancak Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin sürekli bombardımanı altında bu plan sekteye uğramıştır. Sonuç olarak Maus tankının üretimi 8 ay boyunca mümkün olmamıştır.Tesisler restore edildiğinde de sipariş azaltılmıştı, 141 tank yerine sadece 2 tank ve 1 de kule üretilecekti. Kraliyet Hava Kuvvetleri, Alman askeri tesislerini sürekli bombardıman altında tutup üretimi durma noktasına getirmemiş olsaydı fazladan Maus tanklarının hizmete sokulması ve II. Dünya Savaşı'nda kullanılması mümkün olabilirdi. Rusya'da Kubinka Tank Müzesi'nde sergilenmektedir.
Volkan Kazak
Volkan Kazak (d. 24 Ocak 1978; İzmir). Antrenörlük lisansını 2004 yılında almıştır. 2004-2005 yılları arası Konyaspor Gençlik gelişim antrenörlüğü yapmıştır. Buradan Ersun Yanal'ın çalıştırdığı Manisaspor'a geçen Kazak, 2007 yılında Ersun Yanal'ın Trabzonspor'a geçmesiyle bu takıma geçmiştir. 2009 yılında ise bu takımdan ayrılan Volkan Kazak, 2010-2012 yılları arasında genç millî takımlarda yardımcı antrenörlük yapmıştır. 2012 yılında Ersun Yanal'ın başına getirilen Eskişehirspor'da çalışmış, 2013'te ise yine Ersun Yanal ile birlikte Fenerbahçe'nin başına getirilmiştir. 12.11.2014 yılında Ersun Yanal ile birlikte Trabzonspor'a dönmüştür ve 2017 yılına kadar yardımcı antrenörlük yapmıştır. Çalıştırıcı 2018-2020 yılları arasında Ersun Yanal ile birlikte Fenerbahçe'de ikinci kez görev yapmıştır.
Milk and Honey (İsrailli müzik grubu)
Milk and Honey (İbranice: חלב ודבש Chalav Udvash), Re'uven Gvitrz, Shmulik Bilu ve Yehuda Tamir'in oluşturduğu İsrailli müzik grubu.
Grup, 1979 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Gali Atari ile birlikte İsrail'i temsil etti ve "Hallelujah" adlı şarkıyla ülkeye birincilik getirdiler. Grup, yarışmaya İsrail adına katılmak için iki deneme daha yaptı ve bu denemelerde kadın vokalist Lea Lupatin de gruba katıldı. 1981'de seçmelere katıldılar ve dördüncü oldular. 1989 yılında bir kez daha denediler, ancak ulusal finalde sekizinci oldular.
Kavaklı, Çatalzeytin
Kavaklı, Kastamonu ilinin Çatalzeytin ilçesine bağlı bir köydür.
Türkçede deyim
Türkçede deyim, evrensel deyim gibi, genellikle gerçek anlamından az çok ayrı, kendine özgü bir anlam taşıyan kalıplaşmış söz kümesidir. Türkçede deyimler diğer dillerdeki, yani evrensel anlamdaki, deyimlerin genel özelliklerine uymakla birlikte birçok ayrı özelliği ve anlamı da kendilerinde bulundurur.
Kavaklı, Çatalzeytin
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Sinop'un Ayancık ilçesi Türkeli nahiyesine bağlıyken, 16 Mart 1957'de Kastamonu'nun Çatalzeytin ilçesine bağlandı.
Türkçede deyim
Özellikler
Türkçe deyimler de hem biçim hem kavram özellikleri bulunur. Biçimsel özellikler atasözleriyle ortaklık gösterirken, kavramsal özellikler farklıdır.
Örnek:
Kavaklı, Çatalzeytin
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 123 km, Çatalzeytin ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır.
Türkçede deyim
Yapı
Türkçede deyimler ya tümce durumunda ya da tümce olmayan sözcük öbeği durumundadırlar. Sözcük öbeği şeklinde olanlar sınıflandırılamayacak kadar çok değişik biçimlerde oluşmuşlardır. İki sözcüklü olanlar yapı yönünden bazı kümelere ayrılabilir.
Çeşitler
Deyimler çok çeşitli niteliklere sahip olduğu için, birbirinden tamamen ayrık kümelere ayrılması olanaksızdır. Genellikle asıl nitelikleri (düşünüş, zevk, yaşayış, kültür, ulusal değer, dünya görüşü, gelenek, inanç vb.) değil de; yan nitelikleri (dil bakımından kuruluşları ve anlamları) düşünüldüğünde kümelere ayırmak daha olasıdır. Türk dil bilimci Ömer Asım Aksoy, bu doğrultuda kümelemeyi denemiş ve belirli bazı kümelere ayırabilmiştir. Kümelerin çoğundaki deyimlere deyim demekte duraksanmasa da, bazı kümelerdekilerin deyim olmadığı ileri sürülebilir. Bunun için Türkçede "deyim" sözcüğünün kapsamı esnektir.
Kellogg-Briand Paktı
Kellogg-Briand Paktı ya da Harbin Millî Siyaset Aleti Olarak Kullanılmaması Hakkında Umumi Muahede, savaşın ulusal politika olarak kullanılmasını yasaklayan bir uluslararası antlaşmadır. Antlaşmanın mimarları, ABD Dışişleri Bakanı Frank B. Kellogg ve Fransa Dışişleri Bakanı Aristide Briand olmasından dolayı antlaşmaya "Kellogg-Briand Paktı" adı verildi.
27 Ağustos 1928 tarihinde Paris'te, Avustralya, Belçika, Kanada, Çekoslovakya, Fransa, Almanya, Birleşik Krallık, Britanya Hindistanı, Özgür İrlanda Devleti, İtalya Krallığı, Japon İmparatorluğu, Yeni Zelanda, Polonya, Güney Afrika Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri temsilcileri tarafından imzalandı. Antlaşma, 24 Temmuz 1929'da yürürlüğe girdi.
Daha sonra birçok ülke antlaşmaya katıldı. Antlaşmaya göre taraflar birbirleriyle ilgili sorunları barışçıl yollardan çözeceklerini ve eğer mesele birebir çözülmezse Milletler Cemiyeti'nin hakemliğini kabul edeceklerini beyan ettiler. Briand-Kellog Pakti ABD'nin dünya siyasetine geri dönüşüdür; Monroe Doktrini politikasını terk etmesidir. Briand-Kellog Paktı, Sovyetler Birliği-ABD gruplaşmasının başlangıcı ve bugünkü NATO'nun temeli olarak gösterilir. Bu paktla ABD, Sovyetler Birliği'ne karşı kendi grubunu kurmuştur. Sovyetler Birliği de bu gruba karşı kendi grubunu, Litvinov Sözleşmesi ile kurmuştur. Litvinov Sözleşmesi de Varşova Paktı'nın temeli sayılır. Fransa ve İtalya, bu pakta imza atmadılar. Fransa, Birleşik Krallığın Almanya ile yakınlaşmasından rahatsız olduğu için; İtalya ise yayılmacı politikasından dolayı imza atmamıştır.
Türkiye'nin Tutumu
Türkiye’nin milletlerarası iş birliği ve kolektif barış çabalarına katılması, 1928'de silahsızlanma konferansının hazırlık komisyonu çalışmalarına davet edilmesiyle başlamıştır. Bu komisyon çalışmaları sırasında Sovyet Rusya Dışişleri Bakanı Litvinov, “Türkiye Cumhuriyetinin dünya siyasetinde oynamakta olduğu mühim rol ve coğrafya vaziyetine binaen, Türkiye’nin de davet edilmesini istemiş ve bu teklif kabul edilerek, 1928 Mart'ında Türkiye de komisyon çalışmalarına davet edilmiştir. Komisyonda Sovyetler, bütün silahların ilgasını teklif ettiği zaman, bu teklifi destekleyenlerden biri de Türkiye olmuştur. 1932 Şubat'ında toplanan Silahsızlanma Konferansında da Sovyetler gene ve tam silahsızlanma üzerinde ısrar ettikleri zaman da, bu teklifi destekleyen tek devlet yine Türkiye olmuştur.
Briand-Kellogg Paktı meselesinde de aynı şey olmuştur. Savaşı kanun dışı ilan eden bu Paktın ilk imzasına davet edilmediklerinden ötürü Sovyetler bunu, kendilerini çember içine almak için Batılıların bir kombinezonu olarak görmekle beraber, sonradan Fransa tarafından katılmaya davet edilince, bir yandan bu daveti kabul etmiş ve öte yandan da, “barışın korunmasıyla samimiyetle ilgilenen” Türkiye, Afganistan ve Çin Cumhuriyetinin davet edilmemiş olmasından ötürü üzüntülerini bildirmişlerdir. Bunun üzerine 1928 Eylül ayında Türkiye de davet edilmiş ve 1929 Ocak ayında Türkiye de katılmıştır.
Kavacık, Gerede
Kavacık, Bolu ilinin Gerede ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1943'ten beri aynı adı taşımaktadır.
Tepeli pelikan
melek ya da tepeli kutan (Pelecanus crispus), pelikangiller (Pelecanidae) familyasından çok büyük bir su kuşu türüdür. Avrupa'nın güneydoğusundan Hindistan ve Çin'e yayılan bölgede bataklıklar ve sığ göllerde yaşar. Yuvaları bitkiler ve dallardan oluşan kaba bir yapıdır. Geniş bir alana yayılmasına rağmen alt türü yoktur ancak boyut farklılıklarına dayanarak Azerbaycan'da bulunan fosillerden Pleistosen dönemine ait Pelecanus crispus palaeocrispus türü tanımlanmıştır. + melon
Fiziksel özellikleri
Tepeli pelikan, pelikanlar arasında en büyüğüdür ve yaşayan kuş türleri arasında da en büyük kuşlar arasındadır. Boyu 160 ila 183 cm. arasında, ağırlığı 9 ila 15 kg arasında, kanat açıklığı da 290 ila 351 cm arasında değişir. Bireysel olarak tepeli pelikandan daha ağır toylar ve kuğular olsa da 11,5 kg. olan ortalama ağırlığı ile dünyanın uçabilen en ağır kuş türüdür. Büyük albatroslardan sonra dünyanın en geniş kanat açıklığına sahip kuşlarından biridir.
Kısmen tepeli pelikana benzeyen ak pelikanlar biraz daha küçük yapılıdır ancak ak pelikanların en büyük erkek kuşları tepeli pelikan ile aynı boyutlarda olabilir. Ancak tepeli pelikan ensesindeki kıvırcık tüyler, gri bacaklar ve saf beyaz yerine gümüşî beyaz tüyleri ile ak pelikandan ayırt edilebilirler. Kışları erişkin tepeli pelikanların tüyleri gümüşî griden kahverengi-gri krem rengine dönüşür. Erişkin olmayan kuşlar gri renklidir ve yüzlerinde erişkin ak pelikanlarda olan pembe tüysüz deri bulunmaz. Tepeli pelikanın alnında bulunan tüyler yüzün önünde tam gaganın üstünde W şeklinde durabilirler. Üreme döneminde boğaz keseleri turuncu-kırmızı renkli olurken üst gagaları sarı renkli kalır. Kışları ise tüm gagaları mat sarı renklidir. 36 ila 45 cm uzunluğunda olan gagası, Avustralya pelikanından sonra ikinci en uzun kuş gagasıdır. Gözlerin çevresindeki tüysüz deri sarı ile morumsu renkler arasında olabilir. Standart ölçüler ak pelikanla kıyaslandığında tepeli pelikanın 11,6 ila 12,2 cm. arasındaki tarsus uzunluğu biraz daha kısadır ama 22 ila 24 cm. arasındaki kuyruğu ile 68 ila 80 cm. arasındaki kanat kiriş uzunluğu belirli şekilde daha uzundur. Tepeli pelikan uçarken diğer pelikanların aksine kanatları gri-beyaz renklidir ve uçları siyahtır. Havada zarif bir şekilde süzülür. Tepeli pelikan sürüsü birlikte uçarken sürü üyeleri senkron olarak hareket ederler ve boyunları balıkçıllar gibi geriye doğru S şeklinde kıvrılır.
Tepeli pelikan, tüm pelikanlarda olduğu gibi genelde sessizdir ancak üreme döneminde oldukça yüksek sesler çıkarabilir. Bu sesler derinden gelen sesleri takip eden havlamaya benzer sesler, tıslama ve homurtulardır.
Dağılımı ve yaşam alanı
Tepeli pelikan genellikle kısa mesafelerde göç eder. Beslenme fırsatlarına göre Avrupa'da dağınık olarak yaşar ve batıda bulunan kuşlar kışları Akdeniz bölgesinde geçirir. Tuna Deltasına mart ayında gelen tepeli pelikanlar ağustos sonunda buradan ayrılırlar. Asya popülasyonları daha aktif olarak göç ederler, Rusya'da üreme mevsimini geçiren kuşlar kışları İran ile orta Hindistan ve Nepal arasındaki bölgede geçirirler. Moğolistan'da üreme dönemini geçiren kuşlar ise kışları Çin'in doğu kıyılarında geçirirler.
Tepeli pelikan göllerde, akarsularda, deltalarda ve haliçlerde yaşarlar. Ak pelikanlara nazaran tepeli pelikan yalnızca ovalara bağımlı değildir ve uygun su havzası bulduğu durumlarda her rakımda yuvalanabilir. Ak pelikana göre üreme alanı seçiminde daha az fırsatçıdır ve tamamen uygunsuz hâle gelene kadar her yıl aynı üreme bölgesine geri gelir. Kışları Avrupa'da buz tutmayan göllerde ve Hindistan'da mevsimsel olarak oluşan göllerde geçirir. Ayrıca kışları koruma altındaki deniz kıyılarını da beslenmek için ziyaret ederler.
Beslenme
Bu pelikan hemen hemen tamamen balık ile beslenir. Tercih ettikleri balıklar arasında bayağı sazan, tatlısu levreği, kızılkanat, yılanbalığı, yayın, kefal ve turna balığıdır. Yunanistan'da kalan en büyük koloninin tercih ettiği balığın yerel Alburnus belvica türü olduğu bildirilmiştir. Tepeli pelikanın günlük balık ihtiyacı yaklaşık 1200 g. kadardır. Genellikle tek başına ya da iki ila iç kuştan oluşan gruplar hâlinde avlanır. Avlanırken yavaş yavaş dolanarak yüzer ve avını gördüğünde gagasını hızlı bir şekilde sualtına daldırarak balıklarla birlikte büyük miktarda suyu boğaz kesesini kepçe gibi kullanarak alır. Gaga su yüzüne çıktıktan sonra su boğaz kesesinin kenarlarından dışarı akar ve balık yutulur. Ara sıra diğer pelikanlarla birlikte balıkları sığ sulara sürme yoluyla grup hâlinde avlanır ve Yunanistan'da karabataklarla birlikte avlandıkları da gözlemlenmiştir. Kabuklular, solucanlar, böcekler ve diğer su kuşlarının yumurtaları ve yavruları ile de beslenebilirler.
Üreme ve tehditler
Oldukça sosyal hayvanlar olan pelikanlar arasında tepeli pelikan en az sosyallik eğilimi gösteren türdür. Diğer pelikan türlerine göre görece daha az sayıda bireylerden oluşan küçük gruplar hâlinde yuvalanırlar ve hatta yalnız olarak yuva yaptıkları da görülebilir. Yine de en fazla 250 çifte kadar varan küçük koloniler oluştururlar. Ara sıra ak pelikan kolonilerinin arasında da karışabilirler. Genellikle geniş sular içindeki küçük adacıklara ) ya da yoğun sazlıkların arasına yuva yaparlar. Büyük boyutları nedeniyle genellikle yuvalarının çevresindeki sazları ezerek çamurlu hâle getirirler ve bu yuvalar üç yıldan sonra kullanılmaz hâle gelir.
Yuva orta büyüklükte ot, saz, çalı ve tüy yığınlarından oluşur ve ortalama olarak 1 m derinliğinde ve 63 cm. genişliğindedir. Genellikle yerde ya da yüzen bitki örtüsü üzerindedirler. Kuş dışkılarıyla kaplanana kadar çok dayanıksızdırlar. Üreme dönemi ak pelikanlardan bir ay kadar önce mart ya da nisan aylarında başlar. Dişi kuş bir ila altı yumurta arasında yumurtlar ancak genellikle iki yumurtaya daha sık rastlanır. Yumurtalar 120 ila 195 g. arasındadır. Erkek ve dişi kuş dönüşümlü olarak 30 ila 34 gün arasında kuluçkaya yatar. Yumurtadan tüysüz çıkan yavrular kısa sürede beyaz hav tüylere kavuşur. Yavrular 6 ila 7 haftalık iken pelikanlar küçük gruplar hâlinde bir araya toplanırlar. Yavrular 85 günlük iken palazlanır ve 100 ila 105 günlük iken bağımsız olurlar. Yavrulama başarı yüzdesi yerel çevresel koşullara göre %58 ila %100 arasında değişir. Yuvalar sınırlı olarak tehditlere karşı koruma sağlar, su düzeyleri düşük iken etçil memeliler yuvalara ulaşabilir. Bulgaristan'da yaban domuzlarının tepeli pelikan yuvalarını yok ettikleri gözlemlenmiştir. Çakallar, tilkiler, kurtlar, köpekler ve vaşaklar da yuvalara saldırabilirler, ayrıca deniz kartallarının da palazlanmış yavrulara saldırdıkları görülür. Cinsel olgunluğa 3 ila 4 yılda erişilir.
Korunma durumu
Tepeli pelikan popülasyonu yaşadığı bölgelerde ak pelikandan daha fazla oranda azalmıştır. Küresel popülasyonunun 10.000 ila 20.000 arasında olduğu tahmin edilmektedir. Kayıtlarda geçtiğine göre bir zamanlar yalnızca Romanya'da milyonlarca tepeli pelikan olduğu görülmektedir. 20. yüzyılda bu türün popülasyonunda sebebi tam olarak anlaşılamayan dramatik düşüşler olmuştur. En olası sebep su havzalarının kurutulması ve bölgesel gelişmeler nedeniyle yaşam alanı yok olmasıdır. Koloniler düzenli olarak insan aktiviteleri nedeniyle rahatsız edilmekte ve ebeveynler geçici olarak yuvalarını terk etmekte dolayısıyla da yuvadaki yavrular tehditlerle yüz yüze kalmaktadır. Ara sıra balıkların azalmasına neden olduğunu düşünmeleri sebebiyle balıkçılar tepeli pelikanları öldürmektedir. Bu tarz öldürmeler küçük çaplı olsa da pelikanların balık kaynaklarını tükettikleri konusundaki endişe hâlen devam etmektedir. Popülasyon azalmasının bir başka muhtemel nedeni de kaçak avlanmadır. Moğolistan'da tepeli pelikanlar boğaz keselerini torba olarak kullanmak üzere yerel halk tarafından öldürülmektedir. Tipik bir günde bir Moğolistan pazarında elli kadar pelikan kesesi satışa sunulmakta ve öyle nadir bir nesne olarak görülmektedir ki karşılığında on at ile otuz koyun takas edilebilmektedir. Yaşam döngüsünün her etabında sömürülen bu kuş Moğolistan'da kritik tehlike altındadır ve yalnızca 130 kadar tepeli pelikan bulunmaktadır. Tepeli pelikanlar ayrıca sıklıkla elektrik iletim hatlarına uçarken takılarak elektrik çarpması sonucu ölmektedir. Yunanistan'da tepeli pelikanlar özellikle turist taşıyan tekneler tarafından o kadar çok rahatsız edilmektedir ki bu nedenle beslenememekte ve açlıktan ölmektedirler. 1994 yılında çoğu Yunanistan'da bulunmak üzere, Ukrayna, Makedonya, Romanya, Bulgaristan ve Arnavutluk'ta binden fazla çift tepeli pelikan bulunmaktaydı. 1950'lerden beri Hırvatistan'da soylarının tükendiği kabul edilmiştir ancak 2011 yılında tek bir tepeli pelikan gözlemlenmiştir. Geriye kalan en büyük koloni yaklaşık 1.400 çift ile Yunanistan'da Mikri gölündedir. Yaklaşık 3.000 çift tepeli pelikan popülasyonu ile bu kuşların en çok bulundukları ülke günümüzde Rusya'dır. Dünya çapında üreyen 3.000 ila 5.000 çift olduğu sanılmaktadır. Hindistan'da 8.000 tepeli pelikan olduğuna dair olan gözlemin aslında yanlış tanımlanmış ak pelikanlar olduğu ortaya çıkmıştır.
Afrika-Avrasya Göçmen Sukuşları Korunması Sözleşmesi'nde yer alan kuş türlerinden biri de tepeli pelikandır. Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği (IUCN) tarafından hassas türler arasında listelenmiştir. Özellikle Avrupa'da olmak üzer tepeli pelikanları koruma amaçlı eylemler alınmıştır. Her ne kadar normalde yerde yuvalansalar da üremelerini kolaylaştırmak için Türkiye, Yunanistan, Bulgaristan ve Romanya'da yerden yükseltilmiş platformlara yuvalar yapılmış ve tepeli pelikanlar bunları kullanmaya başlamıştır. Yunanistan ve Bulgaristan'da ayrıca su üstünde yüzen sallar da bu türün kullanımı için yapılmıştır. Ayrıca bu ülkelerde kolonilere yakın olan elektrik iletişim hatları ya sökülmüş ya da işaretlenmiştir. Ayrıca yöresel olarak su seviyesi kontrol programları ve eğitimler de korunma çabalarına yardımcı olmaktadır. Asya'da da korunma çabaları gösterilse de daha yüksek oranda kaçak avlanma ve yüksek oranda yaşam alanı yok olması buradaki çabaların sonuç vermesine engel olmaktadır. 2012 yılında olağandışı koşullarla çok soğuk geçen kış mevsiminde Hazar Denizi'nin donması orada kışlayan en azından yirmi tepeli pelikanın açlıktan ölümüyle sonuçlanmıştır. Yerel yetkililerin başlangıçta engellemesine rağmen halkın buradaki pelikanları getirdikleri balıklarla beslemeleri sonucu kalan pelikanlar kışı atlatabilmiştir.
Peter Wisgerhof
Peter Wisgerhof d. 19 Kasım 1979, Wageningen), Hollandalı eski millî futbolcudur.
Kulüp kariyeri
1999 yılında SBV Vitesse'de profesyonel olan Wisgerhof, bundan bir yıl sonra NEC takımına gitti. 9 yıl NEC Nijmegen'de oynadıktan sonra 2009 yılında Wisgerhof, FC Twente takımıyla 3,5 yıllık sözleşme imzaladı. Wisgerhof, ilk sezonunda takımıyla Eredivisie şampiyonluğu yaşadı. Blaise Nkufo'nun Seattle Sounders FC takımına gitmesiyle 2010 yılından itibaren kaptanlığı devraldı.
Millî takım kariyeri
Wisgerhof, Hollanda U-21 formasıyla 13 maça çıktı ve 1 gol atmayı başardı. Hollanda formasını ilk kez 17 Kasım 2010'da A Millî takımımıza karşı forma giydi ve Hollanda maçı 1-0 kazandı. Wisgerhof, o maçta Joris Mathijsen'in sakatlanmasıyla oyuna sonradan girdi.
Başarıları
FC Twente
Yenipınar, Türkoğlu
Yenipınar, Kahramanmaraş ilinin Türkoğlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Daha önceleri Uzunsöğüt köyüne bağlı bir mahalle iken, 3 Temmuz 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Coğrafya
Kahramanmaraş il merkezine 35 km, Türkoğlu ilçesine 13 km uzaklıktadır.
Fenerbahçe (kadın basketbol takımı)
Fenerbahçe Kadın Basketbol Takımı veya sponsorluk anlaşması gereği Fenerbahçe Alagöz Holding, Fenerbahçe Spor Kulübü'nün kadın basketbol şubesidir. Fenerbahçe kadın basketbol takımı, maçlarını 2.500 kişilik Metro Enerji Spor Salonu'nda oynamaktadır.
1955-1959 arasında kesintisiz İstanbul Ligi ve Türkiye şampiyonu olan Fenerbahçe, 1999 yılından itibaren gerek Türkiye Ligi ve Türkiye Kupası'ndaki şampiyonlukları, gerekse Avrupa kupalarında elde ettiği başarıları nedeniyle, 2000'li yıllarda Fenerbahçe Spor Kulübü'nün en istikrarlı takımlarından birisi olmuştur. Kazandığı 17 şampiyonluk ile en fazla şampiyon olan takım unvanını elinde bulundurmakla beraber, son olarak 2020-21 sezonunda play-off serileri de dahil olmak üzere oynadığı 36 maçın 36’sını da kazanarak, Türkiye’deki ilk ve tek namağlup şampiyonluk elde eden takım olmuştur.
EuroCup Kadınlar'da 2003-04 ve 2004-05 sezonlarında Final Four oynayan ve 2005 yılında ikinciliğe ulaşan Fenerbahçe, 2006-07 sezonundan sonra çıtayı EuroLeague düzeyine yükseltmiş ve beş sezon üst üste (2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2010-11) çeyrek final oynadıktan sonra 2011-12 sezonunda tarihinde ilk kez Avrupa dördüncülüğüne ulaşmıştır. 2012-13 sezonunda ise sekizli finalde grup birincisi olarak yarı finale çıkmış, ardından Good Angels Košice'yi yenerek finale yükselmiş, ancak finalde Rus devi UGMK Yekaterinburg'a yenilerek Avrupa ikincisi olmuştur. 2022-2023 sezonunda tarihinde ilk kez EuroLeague şampiyonu olmuştur.
Kuruluş ve şampiyonluk yılları
Fenerbahçe, 1954 yılında Çamlıca Kız Lisesi ile yaptığı işbirliği sonucu, tüm kulüpler arasında ilk kez kadın basketbol takımı kurmuştur. Fenerbahçe’nin bu öncülüğü ezeli rakibi için de teşvik olmuş ve takım sayısı kısa sürede dördü bulunca, İstanbul Kadınlar Basketbol Ligi 1954-55 sezonunda kurulmuştur.
Takımı kuranlardan, önce Altan Dinçer, sonra da Dr. Önder Dai'nin çalıştırdığı bu takım, Türkiye'de ilk kez düzenlenen basketbol liginde en güçlü rakibi Galatasaray'ı 7 Mayıs 1955 günü Teknik Üniversite Salonu'nda 22-17 yenmiş ve İstanbul Kadınlar Basketbol Şampiyonluğu'nu kazanmıştır. Türkiye'nin ilk kadınlar şampiyonu Fenerbahçe basketbol takımı şu elemanlardan oluşmuştur:
Dr. Ayten Salih (Kaptan), Güneş Çapa, Deniz Aydıncı, İnci Önen, Süeda Özçiçekçi, Seta Yağcıoğlu, Oya Çapa ve Güneş Savut.
Kadınlararası 2. Basketbol Şampiyonluğu 1955-56'da yapılmıştır. Galatasaray, Beşiktaş ve Kadıköyspor'u peşpeşe yenip, yine namağlup İstanbul Şampiyonluğu'nu kazanan Fenerbahçe, Spor ve Sergi Sarayı'nda, önce 29 Ocak 1956’daki 48-16’lık Galatasaray galibiyetinden sonra, Kadıköyspor karşısında sağladığı 55-8’lik skorla kadın basketbolunda sayı rekorunu kırmıştır. Bu 55 sayının 25'ini atma başarısını gösteren Dr. Ayten Salih, aynı zamanda bireysel sayı rekortmenliğine de sahip olmuştur.
Kadınlar Türkiye Basketbol Şampiyonası ilk kez 1956'da, deneme mahiyetinde yukarıdaki 4 takım arasında tertiplenmiş ve bütün rakiplerini yenen Fenerbahçe finalde Beşiktaş'ı 37-14 mağlup ederek Türkiye Şampiyonu olmuştur. Aynı yıl aynı takımlar arasındaki “Rektör Cıvaoğlu Kupası”'nı da yine sarı-lacivertli takım kazanmıştır.
Fenerbahçe'nin İstanbul Şampiyonluğu 1956-57, 1957-58 ve 1958-59 sezonlarında da devam etmiştir. Bu dönemin yenilmez şampiyonu Fenerbahçe Türkiye Şampiyonalarında da da rakipsizliğini sürdürmüş, 1957 yılında Ankara Koleji'ni, 1958 yılında da Gazi Eğitim Enstitüsü'nü mağlup ederek üç sene üst üste Türkiye şampiyonu olmuştur. 1959 sezonunun sonunda 13-15 Mart'ta İstanbul'daki Türkiye Şampiyonası'nda ise Kolej ve PTT'yi farklı yenen Fenerbahçe sürpriz bir şekilde Gazi Eğitim Enstitüsü'ne 44-37 yenilince Türkiye ikinciliğinde kalmıştır.
İkincilikler ve faaliyetlerin sonlanması
İstanbul Ligi ise Fenerbahçe'nin yine yenilmeden kazandığı 1958-59 Şampiyonluğundan sonra yeni bir şampiyon çıkarmıştır: İstanbul Üniversitesi (İÜSK). 1959-60 sezonundan itibaren Galatasaray ve Beşiktaş'ın bu spordan el çekmesiyle Fenerbahçe bu branşta üç büyüklerden tek temsilci olarak kalmış, ancak voleybol takımının da 1955-60 arasındaki seri şampiyonluklarının en büyük pay sahibi olan Ayten Salih'in doktorluk mesleğini icra etmek üzere yeni kurulan memleketi Kıbrıs'a gitmek üzere takımdan ayrılmasıyla sarı-lacivertli takım da güç kaybetmiştir.
Fenerbahçeli kadın basketbolcular 1960'lı yıllarda İÜSK'dan sonra İstanbul'un en kuvvetli takımı olma vasfını korumuşlardır. 1960-68 yılları arasındaki dokuz İstanbul Ligi sezonunda da İstanbul ikincisi olan takım, 1963-64, 1964-65, 1965-66, 1966-67 ve 1967-68sezonlarında rakibini dize getirmesine rağmen averajla şampiyonlukları kaybetmiştir. Hakkı olmasına rağmen çoğu zaman maddi nedenleri öne sürerek Türkiye Şampiyonası'na katılmayan Fenerbahçe, sadece Mayıs ayında Ankara'da düzenlenen 1965, İzmir'de düzenlenen 1967 ve Nisan ayında İzmit'te düzenlenen 1968 Türkiye Şampiyonalarına iştirak etmiş ve üç turnuvada da dördüncülük ve beşincilik almıştır. 1968 yılı bu takımın son faaliyet senesi olmuştur.
Yeniden kuruluş
Fenerbahçe kadın basketbol branşını on yıl aradan sonra 1978'de dirilterek genç takım kurmuştur. 1978-79 sezonunda büyük başarı göstererek İstanbul ikincisi olan takım bir yıl sonra A takım haline getirilerek İstanbul Ligi'ne katılmıştır. Sadece Galatasaray'ı iki maçta da yenen takım beşinci olmuş, 1980-81'de ise ligdeki güçlü takımların yeni kurulan Türkiye Kadınlar Basketbol Ligi'ne katılmasıyla iddialı konuma gelmiş ve İÜSK'nın ardından İstanbul ikinciliğine ulaşmıştır. 1981-82 sezonunda ise Müge, Şengül, Vicdan, Kıvanç, Pınar, Efsan, Meltem, Duygu, Efsan, Mine, Esra, Fergün ve Çiçekler'den oluşan takım 1. Küme şampiyonluğunu kazanmıştır. Ancak, her iki sezonda da Türkiye Kadınlar Basketbol Ligi'ne terfi müsabakalarına katılma hakkı bulunan Fenerbahçe, Lassa, MTA, Ormanspor, Urla, Kağıtspor ve Ankara DSİ gibi müessese takımlarıyla rekabete girişmeyi ilke olarak uygun görmemiş ve maddi nedenlerden ötürü bu ligde kalmayı tercih etmiştir.
İki sezon ilk ikiye giremedikten sonra 1984-85 İstanbul şampiyonluğunu bir kez daha kazanan Antrenör Yaman Eymür tarafından çalıştırılan sarı-lacivertli kadro, Deplasmanlı Lig'e katılma hakkını bu defa 1985 terfi müsabakalarında ilk ikiye girmesi gerekirken Ormanspor ve Urlaspor'un gerisinde kalarak kaçırmıştır.
Türkiye Kadınlar Basketbol Ligi'ne yükseliş ve mücadele
1985 yılında maddi nedenlerden ötürü dağılan takım 1987'de yeniden toparlanmış ve ilk sezonunda İstanbul üçüncüsü olduktan sonra müteakip sezon İstanbul şampiyonluğunu kazanmış, ancak 2-4 Haziran 1989'da Çanakkale'de düzenlenen terfi müsabakalarında Antalya Koleji ve Ankara Kolejliler'in gerisinde kalarak hedefini bir yıl ertelemek zorunda kalmıştır. 1989-90 sezonunda bir kez daha İstanbul şampiyonu olan takım bu defa Kütahya'da 27-29 Nisan 1990 tarihlerinde düzenlenen terfi müsabakalarında Ormanspor'u 47-43 yenerek ve BOTAŞ'ın ardından ikinci olarak tarihinde ilk kez Türkiye Kadınlar Basketbol Ligi'nde mücadele etme hakkını kazanmıştır.
Buradaki ilk sezonunda ezeli rakibi Galatasaray ile şampiyonluk yarışına giren sarı-kanaryalar kader maçında 19 Ocak 1991'de ilk yarıyı 44-34 önde kapamalarına rağmen 72-68 yenilerek ikincilikte kalmışlar, ancak bu yenilginin rövanşını 4 Nisan'da 70-64'lük galibiyetle Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Kupası'nı kazanarak almışlardır. Bir sonraki sezon tarihindeki ilk yabancı oyuncusu Adrian Vickers'i kadroda tutarak ve ilave takviyelerle tekrar Galatasaray ile çekişen takım bu defa 4 Nisan 1992'deki kader maçında 63-62 yenilerek yine ikincilikte kalmıştır. Bu sezon Ronchetti Kupası'nda Çekoslovak VSS Kosice takımıyla eşleşen Fenerbahçe ilk turda elense de tarihinde ilk kez Avrupa Kupalarında boy göstermiştir.
Şampiyonluğun bu şekilde kaçması üzerine yönetim takımı dağıtma kararı almış, bu dönemde Amerikalı oyuncu Vickers ülkesine dönmüş, kaptan Derya Taşçı da Galatasaray ile anlaşmıştır. Devam kararı alındıktan sonra da üç millî oyuncunun transferiyle daha da güçlenen Galatasaray'a rakip olmak mümkün olmamış, normal sezonu ikinci sırada tamamlayan takım o sezon ilk kez uygulanan play-off'ta çeyrek finalde Beşiktaş'a 3-2 ile elenmiştir. İlk kez oynanan Türkiye Kupası'nda Galatasaray'a yarı finalde alınan 75-38'lik yenilgi aradaki farkın bir yılda nasıl açıldığını göstermiştir. 1993-94 sezonunda takım gençleştirilmiş, 1994-95 sezonunda ise bir yıl önce namağlup İstanbul ve Türkiye şampiyonu olan genç takım Gülşah Akkaya gibi isimlerle takviye edilerek sahaya sürülmüştür. 1994-95 ve 1995-96 sezonlarında final oynayan takım, 1994-95 sezonunda ayrıca Türkiye Kupası ve 1993'ten beri düzenlenen Cumhurbaşkanlığı Kupası'nda finale erişmiştir. 1995-96 Sezonunda Liliana Ronchetti Kupası'nın 1. ön eleme turunda Bulgaristan'ın Stomana takımını ve 77-61 ve 56-66'lık skorlarla eleyerek tarihinde ilk kez Avrupa Kupalarında tur atlamıştır. Ancak 1996'da bir kez daha darbe yiyen takım müteakip iki sezonu orta sıralarda geçirmiştir.
İlk şampiyonluklar
1998 yılında Fenerbahçe başkanı seçilen Aziz Yıldırım'ın tüm branşlarda şampiyonluk hedefiyle transfer harekatına girişilmiş ve eski oyuncular Serap Yücesir ve Arzu Özyiğit ile Didem Kantarcı Galatasaray'dan alınmış, liglerin sonuna doğru yine eski Galatasaraylı Clarissa Davis ve Macar oyun kurucu Andrea Nagy kadroya dahil edilmiştir. Ligi ikinci sırada bitiren takım Mart ayındaki Türkiye Kupası finallerinde fırtına gibi esmiş ve 14 Mart'ta Balıkesir'deki finalde Galatasaray’ı 72-53 gibi farklı bir sonuçla yenerek tarihinde ilk kez Türkiye Kupası şampiyonu olmuştur. Bu galibiyet Galatasaray’a karşı 1991’den beri 8 yıl aradan sonra kazanılan ilk galibiyettir. Beklendiği gibi bu iki takım play-off'ta da rakiplerini firesiz eleyerek finalde karşı karşıya gelmişlerdir. Normal sezondaki iki maçı da kaybettiği için seriye 1-0 geride başlayan Fenerbahçe, ilk maçı deplasmanda 72-59 kazansa da, ikinci maçı 58-50 kaybetmiştir. Şampiyonluk için Galatasaray'a bir galibiyet yeterken sarı-lacivertliler rakiplerini önce deplasmanda 66-49, sonra 19 Nisan 1999’daki tarihi maçta Clarissa'nın 27, Arzu'nun 13, Didem ve Serap’ın 12'şer ve Nagy'ın 7 sayısıyla rakibini 71-56’lık farklı bir yenilgiye daha uğratmış, tarihinde ilk kez lig şampiyonu olurken, bu branşta Galatasaray’ın 1988'den beri süren saltanatını sona erdirmiştir. Bu şampiyonluğu taçlandıran bir başka olay ise Eylül 1999’da yine Galatasaray’a karşı alınan 45-43’lük galibiyetle tarihin ilk Cumhurbaşkanlığı Kupası'nın da kazanılmasıdır.
Polygon
Polygon, Vox Media'ya bağlı olan Amerikan video oyunu web sitesi. 24 Ekim 2012 tarihinde kurulmuş olup, aynı firmanın sahibi olduğu The Verge'in web sitesinde yer alan video oyunu ile ilgili haberler bu siteye aktarılmıştır.
Fenerbahçe (kadın basketbol takımı)
İlk şampiyonluklar
Fenerbahçe kadın basketbol takımı sonraki iki sezonun şampiyonluklarını finalde Galatasaray ve BOTAŞ’a kaptırmış, ancak 26 Mart 2000'de Alanya'da Galatasaray’ı 63-57, Mart 2001'de İstanbul'da yine Galatasaray'ı 57-53 yenerek üst üste üç kez Türkiye Kupası'nı kazanma başarısını göstermiştir. Aynı başarıyı Cumhurbaşkanlığı Kupası'nda da gösteren Fenerbahçe 11 Ekim 2000'de Galatasaray'ı 67-65, 6 Ekim 2001'de de Botaş'ı 72-65 yenerek 1999-00 ve 2000-01 sezonlarını ikişer kupayla kapatmıştır. Liliana Ronchetti Kupası'nda ise tarihinde ilk kez grup maçlarında başarılı olarak sekizli finale yükselmiş, bu turda İspanya'nın Caja Rujal takımına elenmiştir.
2001-02 sezonuna Amerikalı oyuncular Vicky Hall ve Beşiktaş'tan Danielle Monique McCulley'i transfer ederek giren Fenerbahçe normal sezonu tarihinde ilk kez birinci bitirdikten sonra, finalde bir yıl önce kaybettiği Botaş'ı 3-1 ile geçerek ikinci kez Türkiye Ligi şampiyonu olmuştur. Bir sonraki sezon ise normal sezonu yine birinci bitirmesine rağmen, play-off'larda form grafiğini yükselten Botaş'a yarı finalde 2-0'lık üstünlükten 3-2 geri düşerek elenmiş ve şampiyonlukların başladığı 1998-99 sezonundan beri ilk kez bir sezonu kupasız kapamıştır.
Türkiye'de tam hakimiyet
2003 yılından sonra Fenerbahçe'nin başarı çizgisi tekrar güçlü bir şekilde yükselmeye başlamıştır. Bu ivmeyi yaratan ise, Kulüp bünyesinde Işık Eyigüngör tarafından kurulan ve başta Aras Kargo olmak üzere takıma 16 tane sponsor kazandıran Kadın Basketbol Komitesi olmuştur. Amerikalı Summer Erb, Bethany Donaphine ve çift yumurta ikizleri Coco ve Kelly Miller ile Türk yıldız oyun kurucu Nilay Yiğit'in transferleriyle BOTAŞ ve Erdemirspor ile giriştiği şampiyonluk yarışını mutlu sonla sonuçlandırmıştır. Finalde Erdemir'i 3-0 ile geçen takım, Bursa'daki Türkiye Kupası finalinde de aynı rakibi 58-46 ile, Cumhurbaşkanlığı Kupası'nda ise 79-72 ile safdışı bırakmış, beş yıl aradan sonra üç kupayı birden müzesine götürmüştür.
2004-05 sezonu ise Şaziye İvegin ve Korona Longin Zanze gibi yıldızları kadrosuna katmasına rağmen, o sezon iyi bir yatırım yapan Beşiktaş'a finalde 3-2 yenilerek ikincilikte kalmıştır. Akatlar Spor ve Kültür Kompleksi'nde oynanan final maçında yardımcı antrenör Serhan Koç, oyuncular Serap Yücesir, Müjde Yüksel, Şükran Albayrak ve Fenerbahçe TV muhabirinin Beşiktaşlı taraftarların çıkardığı olaylar sonucu yaralanmasından dolayı, Fenerbahçe kupa seremonisini protesto etmiştir. Fenerbahçe, bu yenilginin rövanşını, rakibini Türkiye Kupası'nda 73-71 ve Cumhurbaşkanlığı Kupası'nda 61-52 ile yenilgiye uğratarak almıştır. Sezona ilişkin ilginç olaylardan biri de, Fenerbahçe'nin normal sezonun son maçında o yıl kulübün 100. yılı yaşanmasına rağmen kümede kalma mücadelesi veren yılların şampiyonu Galatasaray'ı 64-49 yenerek küme düşürmesidir.
2005-06 sezonunda Fenerbahçe'nin kesintisiz lig şampiyonlukları serisi başlamıştır. WNBA kariyerli ilk Türk oyuncu Nevriye Yılmaz'ın yanı sıra Nicole Powell ve Andrea Gardner gibi yıldızları kadrosuna katan Fenerbahçe, Beşiktaş'a bu sefer şans tanımamış ve finalde 4-1'lik bir seriyle şampiyon olmuştur. Kayseri'deki Türkiye Kupası finalinde Migrosspor'u 70-68 yenen sarı-lacivertliler hem sezonu çifte kupayla tamamlamış, hem de Türkiye Kupası şampiyonluğu sayısında altıya ulaşarak Galatasaray'ın rekorunu egale etmiştir.
2006-07 sezonu Fenerbahçe Spor Kuübü'nn 100. yıl dönümüyle birlikte sezonu üç kupayla kapama gururunu yaşadığı bir başka sezon olmuştur. Takıma bu sezon Cappie Pondexter, Tammy Sutton Brown, Linda Fröhlich ve bir yıl önceki Türkiye Kupası finalinde 22 sayı ile yıldızlaşan Birsel Vardarlı katılmıştır. İzmir'deki Türkiye Kupası finalinde Beşiktaş'ı 90-63'lük skorla adeta bozguna uğratan sarı-lacivertliler finalde ise bu defa çok zorlanmalarına rağmen 4-3'lük seri ile ezeli rakiplerini geride bırakmışlar, Cumhurbaşkanlığı Kupası'nda da 65-58'lik galibiyetle Galatasaray'ın bir rekorunu daha egale etmiştir.
2007-08 sezonunda güçlü kadrosuna Svetlana Volnaya, Gergena Branzova Erdenay ve Ebony Hofmann'ı da ekleyen sarı-lacivertliler, bu sezon iddiasını kaybeden Beşiktaş yerine, 2006-07'de birinci lige geri dönen ve yaptığı takviyelerle 2007-08 sezonuna iddialı giren Galatasaray ile çekişmiştir. Normal sezondaki iki maçı da kazanmasına rağmen, federasyonun yaptığı statü değişikliği ile final serisine 1-0 yerine 0-0 ile başlayan Fenerbahçe, sarı-kırmızılı rakibini 3-2 ile mağlup etmiş ve üst üste üçüncü kez ve toplamda altıncı kez şampiyon olmuştur. Takım, Türkiye Kupası'nda ise finalde karşısında yeniden güç toplayan BOTAŞ'ı bulmuş ve 61-52'lik galibiyetle yedinci şampiyonluğuna ulaşmıştır.
2008-09 sezonunda Rusya'ya transfer olan Pondexter'ın kaybını Nicole Powell, Matee Ajavon, Kirsten Nevin Newlin ve Katie Smith ile telafi etmeye çalışan Fenerbahçe, sezon sonu yaklaşırken antrenörü Zafer Kalaycıoğlu'nun şampiyonluk yolundaki rakibi Galatasaray ile anlaşmasıyla yoluna Haydar Kemal Ateş ile devam etmiştir. Buna rağmen, Kayseri'deki Türkiye Kupası finalinde 63-60 ile ezeli rakibine şans tanımayan Fenerbahçe, ligde de Galatasaray'ı yarı finalde 3-1 ile ekarte etmiş ve finalde Mersin BŞB'i rahatça 3-0 ile geçerek bir sezonu daha çifte kupayla kapamıştır.
2009-10 sezonunda Fenerbahçe, önemli bir başarıya ulaşarak namağlup şampiyon olmuştur. Balıkesir'deki finalde Galatasaray'a 57-55 yenilerek üst üste altıncı ve toplamda onuncu Türkiye Kupası şampiyonluğunu kaçıran Fenerbahçe lig finalinde de kadro derinliği geçmiş sezonlara göre azalmış bir şekilde Galatasaray'ın karşısına çıkmıştır. Galatasaray'ın kadro zenginliğine rağmen tecrübesi ve takım uyumuyla üç maçta da galip gelen Fenerbahçe, hem toplamda sekizinci şampiyonluğunu almış hem de rakibinin şampiyonluk özlemini on yıla çıkarmıştır.
2010-11 sezonu ve Hacettepe Üniversitesi Doping Merkezi skandalı
2010-11 sezonuna dört yıldır kapısından döndüğü EuroLeague Women final-four'una nihayet ulaşmak amacıyla giren Fenerbahçe, dünyaca ünlü yıldızlar Diana Taurasi, İvana Matoviç, Anna Vajda ve Hana Horokova'nın yanı sıra, eski oyuncusu Şaziye İvegin'i transfer etmiş, sezon başında Cumhurbaşkanlığı Kupası'nı keza iddialı transferler yapmış olan Galatasaray'ı 75-58 gibi açık farkla yenerek kazanmıştır.
Yo soy aquél
"Yo soy aquél" (, Türkçe:"Ben o'yum"), 1966 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İspanya'yı temsil eden Raphael tarafından seslendirilen İspanyolca şarkıdır. İspanya, yarışma sonunda Yugoslavya ile birlikte 9 puanla yedinci olmuştur.