cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Türkiye-PKK çatışması
Çatışmaların başlangıcı (1974-1984)
27 Kasım 1978'de Lice'nin Fis köyünde PKK resmen kurulmuştur. Aynı süre zarfında Alevi Kürtleri'nin katledildiği Maraş Katliamı'na yakından ilgi göstermişlerdir. Türk güvenlik güçleri, sağcı gruplar ve Kürt toprak ağalarıyla çatışmalar da devam etmiştir. Sağcı-solcu çatışmalarında solcuların tarafını tutmuşlar, 1979 yılının yaz mevsiminde PKK lideri Abdullah Öcalan Lübnan ve Suriye'ye gitmiş, burada Filistin ve Suriyeli liderlerle görüşmeler yapmıştır. PKK üyeleri buralardaki kamplarda eğitim görmüşlerdir. Lübnan İç Savaşı sırasında Suriye rejimi ile beraber savaşmışlardır.
1980 askeri darbesinde pek çok PKK üyesi tutuklanmış, çeşitli cezaevlerine konmuş, PKK üyelerinin de kaldığı Diyarbakır Cezaevi adından işkencelerle söz ettirmiştir. Yine 1982 yılının ağustos ayında PKK, Suriye'nin Dera kentinde yaptığı bir toplantıda Türkiye'de 'bağımsız bir Kürt devleti' kurmak amacıyla gerilla savaşı başlatma kararı almış, 21 Mart 1982'de PKK üyesi Mazlum Doğan'ın cezaevinde kendini yakması ile başlayan isyan süreci sonucunda PKK üyeleri açlık grevine başlamış ve birkaç tanesi ölmüştür.
Birinci isyan (1984-1999)
PKK, ilk saldırısını 25 Ağustos 1984 tarihinde Eruh ve Şemdinli'ye saldırarak gerçekleştirmiştir. İki gün sonra da Siirt'te bir polis karakolu hedef alınmıştır.
1990'da dönemin Cumhurbaşkanı Turgut Özal, PKK ile müzakere etmeyi kabul etmiştir. Ne var ki, o dönemde barış müzakerelerine ne Türk politikacılar ne de PKK sıcak bakmamış, 1993 senesinde Turgut Özal ve Eşref Bitlis önderliğindeki barış görüşmeleri sonucunda; PKK, 20 Mart 1993'te ateşkes ilan etmiştir. Turgut Özal, barış planı üzerinde çalışırken vefat etmiş ve planlanan barış planı asla yürürlüğe girememiştir. 24 Mayıs'ta PKK'nın saldırısı ile ateşkes sona ermiştir. PKK komutanlarından Şemdin Sakık sonrasında 24 Mayıs pususunun PKK'nın değil, devlete ait Doğu Çalışma Grubu isimli gizli bir örgütün saldırısı olduğunu iddia edecektir.
Süleyman Demirel'in cumhurbaşkanlığı ve Tansu Çiller'in başbakanlığı döneminde; Turgut Özal'ın karşı çıktığı 'şiddet yolu' ortaya konulmuş ve PKK'nın askeri yöntemlerle yok edilmesi hedeflenmiştir. Barış planı rafa kaldırılmıştır. 1992-1995 arasında PKK'ya karşı, köyler boşaltılmış, halk köy korucusu olması için teşvik edilmiştir. Köyler havadan bombalanmış ve PKK'lıları önlemek için ormanlar yakılmıştır. Bu dönem çatışmaların en yoğun yaşandığı yıllar olarak kayda geçmiştir.
1980'den beri Suriye'de bulunan Abdullah Öcalan, Türkiye'nin yoğun baskıları sonucu Suriye'den çıkartılmıştır. Önce Rusya, ardından da sırasıyla İtalya, Yunanistan ve Kenya'ya giden Öcalan, 15 Şubat 1999'da Nairobi'deki Yunanistan Büyükelçiliğinde yakalanmış, Türkiye'ye getirilmiş ve burada yargılanmıştır.
=== Tek taraflı ateşkes dönemi (1999-2004) === Abdullah Öcalan'ın yakalanmasından sonra, Eylül 1999'da PKK tek taraflı olarak ateşkes ilan etmiştir. Tüm güçlerini Türkiye Cumhuriyeti topraklarından çekeceklerini ve Kandil dağlarında üsleneceklerini açıklamıştır. Şubat 2000'de, PKK resmî olarak savaşın sona erdiğini açıklamıştır. PKK'nın savaş misyonunu tamamladığı ve artık görüşmeler aracılığıyla çözüm arayacağı belirtilmiştir.
2002 yılının Nisan ayında, PKK adını değiştirdiğini açıklamış ve KADEK adını almıştır. Ekim 2003'te KADEK, KONGRA-GEL adını almıştır. 1999-2004 döneminde PKK (KADEK) görüşme isteklerinin hükûmet tarafından ciddiye alınmadığını iddia etmiştir. Hükûmet ise PKK'yı saldırılarını tamamen bitirmemek ve bazı eylemleri teşvik etmekle suçlamıştır. PKK, TSK'nın saldırılarına karşılık olarak sadece kendini savunduğunu ifade etmiştir. Ateşkes döneminde polis güçleri Hizbullah'a yönelik operasyonlarını sıklaştırmış ve Hizbullah'ı zayıflatmışlardır. Yine 2002 seçimlerinde iktidara gelen AK Parti, Kürt diline olan kısıtlamaları hafifletmiş ve reform sözü vermiştir.
Bu dönemde PKK içinde de güç kavgası yaşanmıştır. Bir kesim silahlı eylemlerin tamamen terkedilmesini savunurken, bir kesim ise silahlı eylemlerin devam etmesi gerektiğini savunmuştur. Güç mücadelesini silahlı eylemlerin devamını savunan gelenekçi kanat kazanmıştır. Bu kesime göre silahlı mücadele olmadığı sürece PKK başarılı olamazdı.
Nisan 2005'te KONGRA-GEL, ismini yeniden PKK olarak değiştirmiştir. PKK, KCK çatısı altına alınarak onun siyasi kanadı haline getirilmiştir. HPG ise PKK'nın silahlı kanadı olarak yeniden yapılandırılmıştır. Yeni yapıya göre KCK, Abdullah Öcalan'ın demokratik konfederalizm ideolojisini desteklemiştir.
İkinci isyan (2004-2012)
1 Haziran 2004'te PKK silahlı faaliyetlerine yeniden başlamıştır. Gerekçe olarak, hükûmetin PKK'nın çağrılarını görmezden gelmesi gösterilmiştir. Hükûmet ise 2,000'den fazla PKK'lının Irak'tan Türkiye'ye giriş yaptığını belirtmiş, PKK savaş taktiklerinde önemli değişikliklere gitmiştir. İlk olarak, önemli bir devlet desteğinden yoksun kalıp, eski militan gücüne de sahip olmadığından 15-20 kişilik grup sayısını, 6-8 kişiye düşürmüştür. İkinci olarak, ordu ile direkt sıcak çatışmalardan kaçınıp, mayın döşeme, pusu kurma, keskin nişancı ve vur-kaç taktiği yöntemlerine başvurmuştur. Üçüncü olarak ise alan tutma stratejisi tamamen terkedilmiştir.
1984-1999 çatışma döneminden farklı olarak PKK, Batı'daki şehirlerde yaşayan sivilleri de hedef almaya başlamıştır. 2005'te Kuşadası'ndaki, 2006'da Adana, Marmaris, Antalya ve Mersin'deki ve 2007'de Ankara'daki saldırılar bunun göstergesi olmuştur. PKK, bu dönemde pek çok bombalı saldırıya girişmiştir. Yine PKK'lı grupların sık sık Irak sınırından Türkiye'ye girip çıkmaları da, Türk Ordusu'nun Irak'a operasyonlar düzenlemesine sebep olmuştur. Ekim 2007'deki Dağlıca saldırısı bardağı taşıran son damla olmuş ve TBMM, TSK'ya Irak'a sınır ötesi operasyon düzenlemesi için tam yetki vermiştir.
2009 yılında AK Parti hükûmeti önemli reformlar yapmaya başlamıştır. İlk devlet bünyesindeki Kürtçe kanal TRT Şeş (6) açılmış, Türkçe yerleşim isimleri Kürtçeleştirilmiş, bazı PKK üyelerine kısmi af ilan edilmiş, Kürt mültecilere yeniden vatandaşlık teklif edilmiş, yerel yönetimlere verilen haklar genişletilmiş ve ifade özgürlüğünü arttıran düzenlemeler yapılmıştır. PKK da 13 Nisan 2009'da ateşkes ilan etmiştir. Ne var ki, DTP'nin kapatılması ve sonrasındaki gösteriler ve en sonunda PKK tarafından 7 Aralık 2009 tarihinde yapılan Reşadiye saldırısı ile ateşkes yeniden bozulmuştur.
Ateşkes dönemi (2013-2015)
28 Aralık 2012 tarihinde dönemin başbakanı Recep Tayyip Erdoğan, PKK'nın cezaevindeki lideri Abdullah Öcalan ile görüşmeler yaptıklarını açıklamıştır. Bu dönemde ilk defa Çözüm Süreci ifadesi kullanılmaya başlanmış, aylar süren görüşmeler sonucunda, 21 Mart 2013 tarihinde Diyarbakır'da düzenlenen Nevruz mitinginde, halka PKK lideri Abdullah Öcalan'ın mektubu okunmuştur. Abdullah Öcalan, PKK'ya silahlı güçlerinin yurtdışına çıkması çağrısında bulunmuştur. 23 Mart tarihinde ise PKK'nın silahlı kanadının lideri Murat Karayılan, Abdullah Öcalan'ın çağrısına uyacaklarını belirtmiş ve 21 Mart'tan itibaren PKK'nın ateşkes yaptığı duyurmuştur. Bu karardan itibaren birkaç münferit olay dışında iki taraf da ateşkese uymuş ve TSK ile PKK arasında silahlı bir çatışma yaşanmamıştır. Ancak PKK bu süreç içerisinde yol kesme, yerel mahkemeler kurma, muhtar kaçırma, haraç toplama, bölgeye devlet yatırımlarına sabotaj, mayın-tuzak ve şehirlere silah depolamak gibi faaliyetlerine devam etmiştir. PKK Çözüm sürecinde şehirlerde YDG-H isimli kendi asayiş birimlerini dahi kurmuştur
Kobani eylemleri sırasında polis ile PKK sempatizanları arasında pek çok şehirde çatışmalar yaşanmış ve ateşkesin sona ereceği kaygısı yaşanmıştır. Fakat, Abdullah Öcalan ve HDP başta olmak üzere Kürt kanadı ile hükûmet yetkilileri ile yapılan görüşmeler sonrasında tansiyon düşürülmüş, 28 Şubat 2015 tarihinde AK Parti ile HDP arasında yapılmakta olan görüşmeler sonuç vermiş ve Abdullah Öcalan, PKK'ya silah bırakması için kongre çağrısı yapmıştır.
2015 Türkiye-PKK çatışmaları
2013 yılından beri süren gelen ateşkes 22 Temmuz 2015'de PKK'nın Suruç patlamasından devleti sorumlu tutarak intikam için iki polisi evinde öldürmesi ve bir gün sonra da Suriye-Türkiye sınırında bir Türk askerinin öldürülmesi sonrasında bozuldu. Daha sonrasında KCK, BBC Türkçe'ye verdiği açıklamada, PKK'nın bu saldırıyı yapmadığını iddia etti. Soruşturmayı yürüten hakim, olayın FETÖ bağlantılı olduğunu söyleyen avukat ve ihbarcılar 15 Temmuz Darbe Girişimi'nden sonra FETÖ soruşturmasından tutuklandı. Bozulan Çözüm Süreci ile birlikte Türkiye savaş uçakları eş zamanlı olarak hem PKK hem de IŞİD hedeflerini vurdu.
Savaş uçakları Kandil'i ve Irak'taki diğer PKK kamplarını üç yıl sonra ilk defa bombalamıştır. PKK da polis ve askerlere Güneydoğu ve Doğu Anadolu'da saldırılar gerçekleştirmiştir. Polis pek çok noktaya baskınlar düzenlemiş ve HPG üyelerini gözaltına almıştır. HPG üyeleri de bazı ilçelerde hendek kazarak polis ve askerlerin belli bölgelere girmelerini engellemeye çalışmışlardır. Ağustos 2015'ten bu yana ise Türkiye'nin Şırnak iline bağlı ilçelerde birçok çatışma meydana gelmiştir. Silopi ve Cizre ilçelerinde mahallelere hendekler kazılmış, bu gelişmelerin ardından ildeki birçok mahallede sokağa çıkma yasakları ilan edilmiş ve meydana gelen olaylarda birçok kişi yaşamını yitirmiştir. Çatışmalar hâlen devam etmektedir.
İçişleri Bakanlığı sözcüsü İsmail Çataklı 5 Mayıs tarihinde yaptığı açıklama ile ilk defa yurt içindeki terörist sayısının 500'ün altına indiğini ve tam rakamın 492 olduğunu açıkladı.
Kayıplar
Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından yayınlanan resmî kayıtlara göre; 1984-2008 yılları arasında 14,000 PKK üyesi tutuklanmış, 32,000 PKK üyesi ise öldürülmüştür. Ölen asker sayısı 6,482, ölen sivil sayısı ise 5,560'dır.
TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu’nun bünyesinde kurulan Terör ve Şiddet Olayları Kapsamında Yaşam Hakkı İhlallerinin İncelenmesine Yönelik Alt Komisyon raporuna göre toplam 7,918 kamu görevlisi ölmüştür. 1984-2012 yılları arasında ölen PKK'lı sayısı 22,101'dir. Aynı dönemde ölen sivil sayısı ise 5,557'dir. 35,576 kişinin toplamda terör olayları yüzünden hayatını kaybettiği belirtilmiştir. Doğu ve Güneydoğu'da bulunan 14 ilde yapılan çalışmalara göre 386 bin 360 kişi köylerinden göç etmek zorunda kalmıştır. Köye Dönüş ve Rehabilitasyon Projesi (KDRP) kapsamında bunların 187 bin 861'i köylerine geri dönmüştür. Yine insan hakları örgütlerine göre, toplamda 4,000 köy yıkılmıştır. 380,000 ile 1,000,000 arası Kürt köylü evlerini terk etmek zorunda bırakılmıştır. 119,000 Kürt'ün hapishaneye konulduğu belirtilmiştir. Çatışmalardan Süryani toplumunun da etkilendiği ve 50,000-70,000 arası Süryani'nin çatışmalar yüzünden Avrupa'ya kaçtığı belirtilmiştir.
Uluslararası Kriz Grubu'na göre, 2008-2011 yılları arasındaki kayıp sayısı:
Uppsala Çatışma Verileme Programına göre 25,825–30,639 arası kayıptan, 22,729–25,984 arası kayıp Birinci İsyan (1989-1999), 368–467 arası ateşkes sırasında (1999-2004) ve 2,728–4,188 arası kayıp ise İkinci İsyan (2004-2011) sırasında meydana gelmiştir. UCDP'ye göre 1989 ile 2011 arasındaki kayıplar:
Genelkurmay Başkanlığı ve Jandarma Genel Komutanlığı verilerine göre 1984-Mart 2009 arasındaki kayıplar:
Sınır ötesi operasyonlar
Türkiye, PKK ve ilgili gruplara karşı Suriye ve Irak'ta çok sayıda hava saldırısı ve kara operasyonu düzenledi.
*: Fırat Kalkanı Harekâtı'nda Türkiye ve Özgür Suriye Ordusu beraber IŞİD'e karşı savaşırken, YPG de IŞİD'e karşı savaşmaktaydı. ABD tarafından desteklenen YPG ve Türkiye, tam çatışmaya girmekten kaçındı. Türkiye'nin stratejik hedefi, Afrin kantonunun YPG kontrolündeki Münbiç ve diğer Rojava bölgelerine bağlanmasını engellemekti. Bu durum dolayısıyla olaylardaki kayıpların yalnızca küçük bir bölümü Türkiye-YPG arasındaki çatışma sebebiyle gerçekleşti.
İnsan hakları ihlalleri
Çatışmaların başladığı 1980'li yıllardan beri iki taraf da insan hakları örgütlerince pek çok kez suçlanmışlardır. İçişleri Bakanlığının verilerine göre askeri çatışmalarda 35,000 kişi ölmüştür. Ek olarak, 1984 ile 1998 yılları arasında 17,500 kişinin suikaste uğradığı belirtilmiştir. Bu cinayetleri işleyenlerin ise çoğu bulunamamıştır.
PKK'nın ihlalleri
İnsan Hakları İzleme Örgütü'ne göre PKK'nın saldırıları vatandaşlara hizmet veren kurumlara büyük zararlar vermiş ve vatandaşları en temel hizmetlerini alamaz hale getirmiştir. Bunun yanı sıra PKK 'emperyalist' olduğunu iddia ettiği devlet kurumlarını yok etmeye çalışmıştır. PKK ile ordu arasındaki çatışmalarda ve PKK'nın bombalı saldırılarında silahsız siviller hayatını kaybetmişlerdir.
Uluslararası Af Örgütü, PKK'nın 1980'li yıllarda Kürt köylülerine işkence yaptığını, rehin aldığı, canlı kalkan olarak kullandığı ve öldürdüğünü belirtmiştir. Örgüte göre, PKK 'işbirlikçi' diye suçladığı Kürt sivilleri ve bazen de tüm ailelerini yok etmekteydi.
PKK'nın korucuları da 'hain' olarak damgaladığı ve pek çok kez tehdit ettiği ve saldırılar gerçekleştirdiği de belirtilmiştir.
TSK'nın ihlalleri
Yazar David McDowall A modern History of the Kurds kitabında TSK ve köy korucularının, Kürt sivillere karşı zor kullandığı ve köylülerin göç etmek zorunda kaldıkları belirtilmiştir.
Uluslararası Af Örgütünün 1996 yılında yayınladığı Türkiye raporuna göre, Türk güvenlik güçleri yargısız infaz, işkence gibi yasal olmayan eylemlerde bulunduğunu Türk güvenlik güçlerini pek çok kez karşıdaki kesimin PKK mensubu olup olmadığını bilmeden yerleşim alanlarına keyfi ateş açtığını belirtmiştir. ABD Dışişleri Bakanlığı'nın Şubat 1995 raporunda da konu bu İnsan Hakları İhlalleri İddiaları başlığı altında geçmiştir. Enternasyonal Sosyalist grubuna göre, pek çok PKK üyesi kaybolmuş ve bir daha bulunamamıştır.
Henry Ford
Henry Ford (30 Temmuz 1863 - 7 Nisan 1947) Amerikalı sanayici, iş patronu, Ford Motor Company'nin kurucusu ve seri üretim'in montaj hattı tekniğinin baş geliştiricisiydi. Orta sınıf Amerikalıların alabileceği ilk otomobili yaparak, otomobili pahalı bir meraktan 20. yüzyılın manzarasını derinden etkileyen erişilebilir bir ulaşım aracına dönüştürdü.
Ford Model T otomobilini piyasaya sürmesi, ulaşımda ve Amerika'da endüstri'de devrim yarattı. Ford Motor Company sahibi olarak dünyanın en zengin ve en tanınmış insanlarından biri oldu. O, "Fordizm" denilen, ucuz malların seri üretimiyle birlikte işçiler için yüksek ücretlerle anılır. Ford, tüketiciliği barışın anahtarı olarak gören küresel bir vizyona sahipti. Maliyetleri sistematik olarak düşürme konusundaki yoğun bağlılığı, Kuzey Amerika'da ve altı kıtadaki büyük şehirlerde bayilikler veren bir franchise sistemi de dahil olmak üzere birçok teknik ve ticari yenilikle sonuçlandı. Ford, engin servetinin çoğunu Ford Vakfı'na bıraktı ve ailesinin onu kalıcı olarak kontrol etmesini sağladı.
Ford aynı zamanda Birinci Dünya Savaşı'nın ilk yıllarında The Protocols of the Elders of Zion (Türkçe: Siyon Liderlerinin Protokolleri) dahil olmak üzere The Dearborn Independent gazetesi ve The International Jew kitabı aracılığıyla antisemitik içeriği teşvik etmek için pasifizm'i ile de tanınıyordu.
1879 yılında evinden ayrılarak makinistliği öğrenmek için yakınındaki Detroit'e yerleşen Ford, öğreniminden sonra Westinghouse Company'de iş bularak benzin motorları üzerine çalışmalar yaptı. Clara Bryant ile evliliğinden sonra maddi durumunu kendine ait bir kereste fabrikasıyla iyileştirdi. Thomas Alva Edison'in kurduğu Edison Illuminating Company'de 1881 yılında mühendisliğe başladı. Dünyaca ünlü buluşçu Edison ile Ford sonraki yıllarda arkadaş oldular. Baş mühendisliğe terfisinden sonra yakıt motorları üzerindeki şahsi araştırmalarına yeterince zaman ve para ayırabilen Ford, Quadricycle isimli aracının gelişimini 1896 yılında tamamladı. Söz konusu başarının ardından Edison Illuminating'den ayrılarak, başka yatırımcılarla birlikte 1899 yılında Detroit Automobile Company'i kurdu. Kendi modellerinin üstünlüğünü göstermek amacıyla araçlarını başarıyla diğer üreticilerin araçlarıyla yarıştırdı. Ancak 1901'de Detroit Automobile Company iflas etti.
Erken yaşam
Henry Ford, 30 Temmuz 1863'te Springwells Township, Michigan'da bir çiftlikte doğdu. Babası William Ford (1826–1905), İrlanda'da County Cork'ta, 16. yüzyılda İngiltere'deki Somerset'ten göç etmiş bir ailede dünyaya geldi. Annesi Mary Ford (kızlık soyadı Litogot; 1839-1876), Michigan'da Belçikalı göçmenlerin en küçük çocuğu olarak doğdu; anne babası o çocukken öldü ve komşuları O'Herns tarafından evlat edinildi. Henry Ford'un kardeşleri Margaret Ford (1867–1938); Jane Ford (c. 1868–1945); William Ford (1871–1917) ve Robert Ford (1873–1934)'du.
Babası, gençliğinin başlarında ona bir cep saati verdi. Ford, 15 yaşında, arkadaşlarının ve komşularının saatlerini onlarca kez söküp yeniden monte ederek bir saat tamircisi olarak ün kazandı. Ford, yirmi yaşında, her Pazar Piskoposluk kilisesine dört mil yürüdü.
1876'da annesi öldüğünde Ford harap oldu. Babası onun sonunda aile çiftliğini devralmasını bekliyordu, ama o çiftlik işlerinden nefret ediyordu. Daha sonra, "Çiftliğe hiçbir zaman özel bir sevgim olmadı - çiftlikte sevdiğim annemdi" diye yazdı.
Ford, 1875'te 12 yaşındayken iki önemli olay meydana geldiğini belirtti. Bir saat aldı ve bir Nichols ve Shepard yol motorunun çalışmasına tanık oldu, "...gördüğüm atlı araç dışında ilk araç". Ford, çiftlik atölyesinde bir "buharlı vagon veya traktör" ve bir buharlı araba yaptı ancak "kazanın tehlikeli olduğu için" "buharın hafif araçlar için uygun olmadığını" düşündü. Ford ayrıca, "tramvay tellerinin masrafı nedeniyle elektrikle denemenin kullanımını görmediğini ve "uygun ağırlıkta görünürde hiçbir akümülatör olmadığını" söyledi. 1885'te Ford bir Otto motoru'nu onardı ve 1887'de bir inçlik silindir çap'lı ve üç inçlik strok'lu dört zamanlı bir model yaptı. Ford iki silindirli bir motor üzerinde çalışmaya başladı.
Ford, "1892'de iki silindirli dört beygir gücü motorla çalışan, karşı mil'e kayışla ve ardından zincirle arka tekerleğe bağlı iki buçuk inç silindir çaplı ve altı inçlik stroklu ilk motorlu arabamı tamamladım." dedi. 10 veya 20 mil/saat'lik hızları kontrol etmek için kayış debriyaj kolu ile kaydırıldı ve gaz kelebeği ile de hız artırıldı. Diğer özellikler arasında kauçuk lastikli 28-inç telli bisiklet tekerlekler, ayak freni, 3 galonluk benzin deposu ve daha sonra soğutma için silindirlerin etrafında bir su ceketi vardı. Ford, "1893 baharında, makine beni kısmen tatmin edecek şekilde çalışıyordu, tasarımı ve malzemeyi yolda denemem için daha fazla fırsat veriyordu" diye ekledi. 1895 ve 1896 arasında Ford bu makineyi yaklaşık 1000 mil sürdü. Daha sonra 1896'da ikinci bir arabaya başladı ve sonunda ev atölyesinde üçünü yaptı.
Evlilik ve aile
[[Dosya:Henry Ford 1888.jpg|küçükresim|sağ|upright|1888 yılında Henry Ford
(25 yaşında)]] Ford, 11 Nisan 1888'de Clara Jane Bryant (1866–1950) ile evlendi ve çiftçilik yaparak ve bir kereste fabrikası işleterek geçimini sağladı. Bir çocukları oldu, Edsel Ford (1893–1943).
Kariyer
1891'de Ford, Edison Illumination Company of Detroit'te mühendis oldu. 1893'te Baş mühendisliğe terfi ettikten sonra, benzinli motorlar üzerindeki deneylerine dikkatini verecek kadar zamanı ve parası vardı. Bu deneyler, 1896'da Ford Quadricycle adını verdiği kendinden tahrikli bir aracın tamamlanmasıyla sonuçlandı. 4 Haziran'da test sürüşü yaptı. Ford, çeşitli test sürüşlerinden sonra Quadricycle'ı geliştirmenin yolları hakkında beyin fırtınası yaptı.
Ayrıca 1896'da Ford, Thomas Edison ile tanıştığı Edison yöneticilerinin toplantısına katıldı. Edison, Ford'un otomobil deneylerini onayladı. Edison'dan cesaret alan Ford, 1898'de tamamlayarak ikinci bir araç tasarladı ve yaptı. Detroit'in başkenti kereste baronu William H. Murphy tarafından desteklenen Ford, Edison Şirketinden istifa etti ve 5 Ağustos 1899'da Detroit Otomobil Şirketi'ni kurdu. Ancak üretilen otomobiller Ford'un istediğinden daha düşük kalitede ve daha yüksek fiyattaydı. Sonuç olarak, şirket başarılı olamadı ve Ocak 1901'de feshedildi.
C. Harold Wills'in yardımıyla Ford Ekim 1901'de 26 beygir gücünde bir otomobil tasarladı, yaptı ve başarıyla yarıştı. Bu başarı ile Murphy ve Detroit Otomobil Şirketi'ndeki diğer hissedarlar 30 Kasım 1901'de Ford'un baş mühendisliğiyle Henry Ford Şirketi'ni kurdular. 1902'de Murphy danışman olarak Henry M. Leland'i getirdi; Ford, yanıt olarak, kendi adını taşıyan şirketten ayrıldı. Ford'un gitmesiyle Leland, şirketin adını Cadillac Otomobil Şirketi olarak değiştirdi.
Eski yarış bisikletçisi Tom Cooper ile bir araya gelen Ford, Barney Oldfield'in sürücülüğüyle Ekim 1902'de bir yarışta zafere ulaşacak olan 80'den fazla beygir gücündeki racer "999"u imal etti. Ford, Detroit bölgesinde kömür satıcısı eski bir tanıdık Alexander Y. Malcomson'un desteğini aldı. "Ford & Malcomson, Ltd." adlı otomobil üretmek için bir ortaklık kurdular. Ford, ucuz bir otomobil tasarlamaya başladı ve ikili bir fabrika kiraladı ve 160,000 doların üzerinde parça tedarik etmek için John ve Horace E. Dodge'a ait bir makine atölyesi ile sözleşme imzaladı. Satışlar yavaştı ve Dodge kardeşler ilk gönderileri için ödeme talep ettiğinde kriz çıktı.
Ford Motor Şirketi
Buna karşılık, Malcomson başka bir yatırımcı grubu getirdi ve Dodge Brothers'ı yeni şirketin bir bölümünü kabul etmeye ikna etti. Ford & Malcomson, 16 Haziran 1903'te 28,000 $ sermaye ile Ford Motor Company olarak yeniden birleştirildi. İlk yatırımcılar arasında Ford ve Malcomson, Dodge kardeşler, Malcomson'un amcası John S. Gray, Malcolmson'ın sekreteri James Couzens ve Malcomson'ın iki avukatı John W. Anderson ve Horace Rackham vardı. Ford'un oynaklığı nedeniyle, Gray şirketin başkanı seçildi. Ford daha sonra Lake St. Clair'in buzunda, 1 mili 39.4 yolu saniyede giden ve 146.9 km/saat (91.3 mil/saat) hızla yeni kara hız rekoru kıran yeni tasarlanmış arabayı gösterdi. Bu başarıya ikna olan, bu yeni Ford modeline günün en hızlı lokomotifi onuruna "999" adını veren yarış sürücüsü Barney Oldfield, Amerika Birleşik Devletleri genelinde Ford'u bilinen marka yaparak arabayı ülkenin dört bir yanına götürdü. Ford ayrıca Indianapolis 500'ün ilk destekçilerinden biriydi.
Model T
Model T 1 Ekim 1908'de piyasaya çıktı. Solda direksiyon simidi vardı ve diğer tüm şirketler kısa sürede bunu kopyaladı. Tüm motor ve şanzıman kapatılmıştı; dört silindir katı bir blok halinde dökülmüştür; süspansiyon iki yarı eliptik yay kullandı. Arabayı sürmek çok kolaydı, tamiri de kolay ve ucuzdu. 1908'de 825 dolardan ($0 bugün) o kadar ucuzdu ki fiyatı her yıl düşüyordu, Model T'yi yalnızca Model T'nin ayakla çalışan benzersiz planet şanzıman ve direksiyon direğiyle çalışan gaz kelebeği hızlandırıcısına aşina olan sürücülerin zamanın diğer benzinli otomobillerini kullanma becerileri tamamen farklı bir dizi öğrenmesi gerekmesine rağmen, 1920'lere gelindiğinde çoğu Amerikalı sürücü Model T'de kullanmayı öğrenmişti.
Ford, Detroit'te her gazetenin yeni ürünle ilgili hikayeler ve reklamlar yayınlamasını sağlamak için devasa bir tanıtım makinesi yarattı. Ford'un yerel bayi ağı, otomobili Kuzey Amerika'daki hemen hemen her şehirde yaygın hale getirdi. Bağımsız bayiler olarak, bayilikler zenginleşti ve sadece Ford'u değil, aynı zamanda otomobil konseptini de duyurdu; yerel motor kulüpleri yeni sürücülere yardım etmek ve onları kırsal bölgeyi keşfetmeye teşvik etmek için ortaya çıktı. Ford, araca işlerine yardımcı olacak ticari bir cihaz olarak bakan çiftçilere her zaman satmaya hevesliydi. Satışlar fırladı—birkaç yıl önceki yıla göre %100 kazanç sağladı. 1913'te Ford, üretimde muazzam bir artış sağlayan hareketli montaj bandlarını fabrikalarına soktu. Bu fikir genellikle Ford'a atfediliyor olsa da çağdaş kaynaklar kavram ve geliştirmenin Clarence Avery, Peter E. Martin, Charles E. Sorensen ve C. Harold Wills adlı çalışanlardan geldiğini gösterir. (Bkz. Ford Piquette Avenue Fabrikası)
Satışlar 1914'te 250,000'i geçti. 1916'da, temel tur otomobilinin fiyatı 360 dolara düştüğünde, satışlar 472,000'e ulaştı.
1918'de Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm arabaların yarısı Model T'ydi. Tüm yeni arabalar siyahtı; Ford'un otobiyografisinde yazdığı gibi, "Her müşteri, siyah olduğu sürece istediği renge boyanmış bir arabaya sahip olabilir." dedi. Daha hızlı kuruma süresi nedeniyle siyahın zorunlu olduğu montaj hattının geliştirilmesine kadar, Model T'ler kırmızı dahil diğer renklerde mevcuttu. Tasarım Ford tarafından hararetle desteklendi ve savunuldu ve üretim 1927'ye kadar devam etti; nihai toplam üretim 15,007,034 idi. Bu rekor sonraki 45 yıl boyunca geçerliydi ve ilk Model T'nin (1908) piyasaya sürülmesinden 19 yıl sonra elde edildi.
Henry Ford, Aralık 1918'de Ford Motor Company'nin başkanlığını oğlu Edsel Ford'a devretti. Henry nihai karar yetkisini elinde tuttu ve bazen oğlunun kararlarını tersine çevirdi. Ford, Henry Ford and Son adlı başka bir şirket kurdu ve kendisini ve en iyi çalışanlarını yeni şirkete götürmek için bir gösteri yaptı; amaç, Ford Motor Company'nin kalan hisselerini, değerlerinin çoğunu kaybetmeden önce ona satmaya korkutmaktı. (Stratejik kararlar üzerinde tam kontrole sahip olmaya kararlıydı.) Hile işe yaradı, Ford ve Edsel kalan tüm hisseleri diğer yatırımcılardan satın alarak şirketin tek mülkiyetini aileye verdi.
1922'de Ford, Cadillac'ın kurucusu Henry Leland ve oğlu Wilfred tarafından I. Dünya Savaşı sırasında kurulan Lincoln Motor Co.'yu da satın aldı. Lelandlar kısaca şirketi yönetmek için kaldılar ancak kısa süre sonra şirketten kovuldular. Birinci sınıf bir otomobil üreticisinin bu satın alınmasına rağmen, Henry, Ford'u aktif olarak lüks pazara genişletmeye çalışan Edsel'in aksine, lüks otomobiller için nispeten az heves gösterdi. Lelandlar'ın 1920'de tanıttığı orijinal Lincoln Model L de on yıl boyunca el değmeden çok eski hale gelene kadar üretimde tutuldu. 1931'de yerini modernleştirilmiş Model K aldı.
1920'lerin ortalarında General Motors, önde gelen Amerikan otomobil üreticisi olarak hızla yükseliyordu. GM başkanı Alfred Sloan şirketin "fiyat merdivenini" kurdu, burada GM, Ford'un alt sınıf pazar dışındaki herhangi bir şeye ilgi duymamasının aksine "her çanta ve amaç" için bir otomobil sunacaktı. Henry Ford, şu anda 16 yaşında olan Model T'nin değiştirilmesine karşı olmasına rağmen, Chevrolet, GM'nin şirketin fiyat merdivenindeki giriş seviyesi bölümü olarak yeni ve cesurca meydan okuyordu. Ford, arabalar için giderek daha popüler hale gelen ödeme planları fikrine de direndi. Model T satışlarının düşmeye başlamasıyla Ford, 18 ay boyunca üretimi durdurarak halefi bir model üzerindeki çalışmaları yumuşatmak ve onaylamak zorunda kaldı. Bu süre zarfında Ford, 1927'de piyasaya sürülen yeni Model A için River Rouge'da devasa bir yeni montaj tesisi inşa etti.
Fiyat merdivenine ek olarak, GM ayrıca Harley Earl'ün Sanat ve Renk Departmanı altında otomotiv stilinin ön saflarında yer aldı; bu, Henry Ford'un tam olarak takdir etmediği veya anlamadığı bir başka otomobil tasarımı alanıydı. Ford, uzun yıllar boyunca GM stil departmanının gerçek eşdeğerine sahip olmayacaktı.
Model A ve Ford'un sonraki kariyeri
1926'ya gelindiğinde, Model T'nin satışlarının azalması sonunda Ford'u yeni bir model yapmaya ikna etti. Gövde tasarımını oğluna bırakırken, motor, şasi ve diğer mekanik ihtiyaçların tasarımına büyük bir ilgiyle projeyi sürdürdü. Ford kendisini bir mühendislik dehası olarak görse de, makine mühendisliği konusunda çok az resmi eğitimi vardı ve bir çizim (ing:blueprint) bile okuyamıyordu. Yetenekli bir mühendis ekibi, Model A'yı (ve daha sonra düz başlı V8'i) tasarlama işinin çoğunu, Ford'un onları yakından denetlemesi ve onlara genel bir yön vermesiyle gerçekleştirdi. Edsel ayrıca, kayan vitesli şanzımanın dahil edilmesi konusunda babasının ilk itirazlarına karşı üstün gelmeyi başardı.
Ford muhasebecilere inanmıyordu; Şirketini kendi denetim idaresi altına sokmadan dünyanın en büyük servetlerinden birini elde etti. Bir muhasebe departmanı olmadan, Ford'un her ay ne kadar para alındığını ve harcandığını tam olarak bilmesinin hiçbir yolu yoktu ve şirketin faturalarının ve faturalarının bir terazide tartılarak tahmin edildiği bildirildi. Ford, 1956 yılına kadar halka açık bir şirket olmayacaktı. Ayrıca, Edsel'in ısrarı üzerine Ford, 1939'da Dodge ve Buick'e meydan okumak için orta menzilli bir marka olarak Mercury'yi piyasaya sürdü, ancak Henry de bunun için nispeten az heves gösterdi.
Beş dolarlık ücret
Ford, çalışanlarının çoğunu iyileştirmek ve özellikle de birçok departmanın yılda 100 kişilik yeri doldurmak için 300 kişiyi işe aldığı ağır ciro'yu azaltmak için tasarlanmış "refah kapitalizmi" 'nin öncüsüydü. Verimlilik en iyi çalışanları işe almak ve tutmak anlamına geliyordu.
Ford, 1914'te çalışanlarının çoğunun oranını iki katından fazla artıran günlük $5' lık ücret ($0 bugün) teklif ederek dünyayı hayrete düşürdü. Bir Cleveland, Ohio gazetesi, duyurunun "mevcut endüstriyel bunalımın kara bulutlarının arasından kör edici bir roket gibi fırladığını" yazdı. Hareketin son derece kârlı olduğu kanıtlandı; sürekli çalışan devri yerine, Detroit'teki en iyi mekanikçi insan sermayesi ve uzmanlıklarını getirerek, üretkenliği artırarak ve eğitim maliyetlerini düşürerek Ford'a akın etti. Ford, 5 Ocak 1914'te nitelikli erkek işçiler için asgari günlük ücreti 2.34 ABD Dolarından 5 ABD Dolarına yükselterek günlük 5 $5'lık programını açıkladı.
Detroit zaten yüksek ücretli bir şehirdi, ancak rakipler ücretleri yükseltmek veya en iyi çalışanlarını kaybetmek zorunda kaldılar. Ford'un politikası, çalışanlara daha fazla ödeme yapmanın, ürettikleri arabaları satın almalarını sağlayacağını ve böylece yerel ekonomiyi canlandıracağını kanıtladı. Artan ücretleri, en üretken ve iyi karakterli olanları ödüllendirmekle bağlantılı kar paylaşımı olarak gördü. Ford'u 5 günlük ücreti kabul etmeye ikna eden Couzens olabilir.
Şirkette altı ay veya daha uzun süre çalışan ve daha da önemlisi hayatlarını Ford'un "Sosyal Departmanı"nın onayladığı şekilde sürdüren çalışanlara gerçek kâr paylaşımı teklif edildi. Ağır içki içmeye, kumar oynamaya ve şimdi ölü babalar (ing:deadbeat dads) denenlere kaşlarını çattılar. Sosyal Departman, çalışan standartlarını korumak için 50 müfettiş ve destek personeli kullandı; işçilerin büyük bir yüzdesi bu "kar paylaşımına" hak kazanabildi.
Ford'un çalışanlarının özel hayatlarına müdahalesi oldukça tartışmalıydı ve kısa süre sonra en müdahaleci yönlerden geri adım attı. 1922'deki anısını yazdığı zaman, Sosyal Departman'dan ve kâr paylaşımının özel koşullarından geçmiş zaman kipinde bahsetmişti. "Paternalizmin endüstride yeri yoktur. Çalışanların özel çıkarlarını gözetlemekten ibaret olan refah işinin modası geçmiştir. Adamların nasihate, erkeklerin ise yardıma, genellikle özel yardıma ihtiyacı vardır; ve bütün bunlar nezaket adına yapılmalıdır." Ancak geniş uygulanabilir yatırım ve katılım planı, endüstriyi sağlamlaştırmak ve organizasyonu güçlendirmek için dışarıdaki herhangi bir sosyal hizmetten daha fazlasını yapacaktır. İlkeyi değiştirmeden ödeme yöntemini değiştirdik."
Ayrıca Ford çalışanlarına kara katılım arz ediyordu. Öte yandan fabrikalarında sendikalaşmaya kesinlikle karşı olan Ford, sendika faaliyetlerini önlemek için Harry Bennett'i işe aldı. Bennett sendika örgütlenmelerini yıkmak için yıldırma stratejileri izledi. United Auto Workers'in 1941'de yürüttüğü grevin sonunda bazı Ford fabrikalarında toplu sözleşmeler üzerinde anlaşılabilindiyse de, sendikal örgütlenme ancak Ford ve Bennett'in 1945'te şirketten ayrılışından sonra fabrikalarda büsbütün yayıldı. 1947 yılında hayatını kaybetti.
Çok geniş araştırmalar yaptırarak hazırladığı Beynelmilel Yahudi adlı eseri büyük yankı uyandırmıştır.
Beş günlük çalışma haftası
Ford verimliliği artırmaya karar vermişti, çünkü işçilerin daha fazla boş zaman karşılığında işlerine daha fazla çaba göstermeleri bekleniyordu. Ford ayrıca makul boş zamanın iş için iyi olduğuna, işçilere daha fazla mal satın almak ve tüketmek için ek zaman verdiğine inanıyordu. Bununla birlikte, hayırsever kaygılar da bir rol oynadı. Ford, "İşçiler için boş zamanın ya 'kayıp zaman' ya da bir sınıf ayrıcalığı olduğu fikrinden kurtulmanın tam zamanıdır" açıklamasını yaptı.
Lenkeran
Lenkeran (, Talışça: Lankon), Azerbaycan'da şehir. Lenkeran Rayonu'nun idari merkezidir. Lenkeran Azerbaycan Cumhuriyeti'nin güney bölgesinde yerleşen en büyük şehirdir. 1993 yılında kısa süreliğine ayrılıkçı Talış-Mugan Özerk Cumhuriyeti'nin başkenti olmuştur. Lenkeran adı, bir İran dili olan Talışça'da "Lan" veya "Ləngər" - Kamış, "Kon" veya "Kəon" - Evler — yani kamış evler demektir. Nüfusun yaklaşık üçte ikisini Azeriler ve üçte birini Talışlar oluşturmaktadır.
Lenkeran şehrinin nüfusu 2020 sayımına göre 52.800-dən fazladır.
Palearktik biyocoğrafik bölgesi
1 - Avrupa Bölgesi: İspanya, İtalya, Türkiye, Yunanistan ve Bulgaristan hariç geriye kalan Avrupa'yı Ural dağlarına kadar içine alan bölgedir.
2 - Akdeniz Bölgesi: Afrika kıtasının ve Arap yarımadasının yengeç dönencesi üzerinde kalan kısmını, Fransa hariç Akdeniz ülkelerini, İran'ı, Azerbaycan'ı, Kafkasları, Karadenizin Romanya ve Ukrayna kıyıları dışında kalan kısımlarını içine alan bölgedir.
3 - Sibirya Bölgesi: Asya kıtasının Himalayalar, Çin Seddi, Japonya, İran ve Azerbaycan'ın dışında kalan kısmıdır. Hazar Denizi tamamı ile bu bölgededir.
Avrupa ve Akdeniz Bölgesi ise birlikte Batı Palearktik (E. Mayr) bölgeyi oluşturur. Batı Palearktik bölge özellikle ornitoloji (kuş bilimi) bilimi için çok önemli bir yere sahiptir.
Gürhan Tümer
Gürhan Tümer (d. 1944, Bayraklı - ö. 20 Eylül 2013), mimarlık alanında Türk öğretim üyesi ve yazar.
İlkokulu İzmir'de Bayraklı İlkokulu'nda, ortaokulu Saint Joseph Fransız Koleji'nde okuduktan sonra İstanbul'a taşındı. İstanbul'da Saint Joseph Fransız Lisesi'nde 1961'de lise ikinci sınıftayken kazandığı AFS bursuyla Chicago yakınlarındaki Libertyville High School'dan mezun oldu. 1963 yılında girdiği İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'ni 1970 yılında tamamladı. Ege Üniversitesi Mühendislik Fakültesi'ne asistan olarak girdikten sonra, Fransız Hükûmeti'nin verdiği bir bursla bir yıl Paris'te, Vincennes Üniversitesi'nde bulundu. Ege Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde 1977 yılında doktora tezini verdi. Dokuz Eylül Üniversitesi'nin kurulması üzerine, kurumun Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümü'nde akademik hayatını sürdürdü. 1988 yılında doçentliğini, 1995 yılında profesörlüğünü aldı. 1991 yılından ölümüne kadar Ege Mimarlık Dergisi'nde aktif olarak görev aldı. İzmir Kültür Sanat ve Eğitim Vakfı'nın kurucu üyeleri arasındaydı. Eşi Sumru Tümer de kendisi gibi mimardır.
Atakora Departmanı
Atakora Departmanı, Benin'in 12 üst düzey yönetim bölgesinden birisidir.
Departman, 10 komüne ayrılmıştır;
Matris
Fransızca matrice sözcüğünden Türkçeye girmiştir.
Beth Broderick
Elizabeth Alice Broderick (d. 24 Şubat 1959; Falmouth, Kentucky) Amerikalı aktris.
Ali Demirçalı
Ali Demirçalı (d. 1 Nisan 1965, Elazığ), Türk siyasetçi ve iş insanı.
TBMM'de XXIV. dönem CHP Adana milletvekili olarak görev yapmıştır.
Yaşamı
1965 yılında Elazığ'da doğdu. Liseden mezun olduktan sonra Doğu Akdeniz Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümüne kaydoldu ancak bir süre sonra eğitimini bırakarak özel sektörde çalışmaya başladı. Kurucu ortağı olduğu Ara İnş. Ltd. Şirketi, A.F.D. Yapı Ltd. Şirketi, Asal Yapı Ltd. Şirketi ve Astay İnşaat Turizm Sanayi Ltd. gibi şirketlerde görev aldı.
2011 yılı Türkiye genel seçimlerinde CHP'den Adana milletvekili seçildi. Mecliste, Milli Savunma Komisyonun'da görev aldı.
Demirçalı, evli ve iki çocuk babasıdır.
Carlo Antonio Bertinazzi
Carlo Antonio Bertinazzi veya Carlin (2 Aralık 1710 - 6 Eylül 1783), İtalyan oyuncu ve yazar.
Livadya
Livadya veya Levadya ( ya da Λειβαδιά Leivadia, ; Antik adıyla: Lebadeia), Yunanistan'ın ortasında yer alan bir şehirdir. Ayrıca Böotya'nın merkez şehridir. 2011 nüfus sayımlarına göre şehrin nüfusu 31,315'tir.
Carlo Antonio Bertinazzi
Bertinazzi, Torino'da 1710 yılında doğdu. İtalyan tiyatrosunun soytarı karakteri Arleken'i canlandırmıştır.
2006 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Hırvatistan
Hırvatistan, Yunanistan'ın başkenti Atina'da düzenlenen 2006 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmıştır. Hırvatistan'ı Eurovision'da temsil edecek şarkının belirlenmesi için Hırvatistan yayıncısı ulusal final düzenlemiştir. Yarışmayı "Moja štikla" şarkısıyla Severina Vučković kazanmıştır.
Eurovision'da
Bir önceki yıl finalde ilk 10'da yer aldığı için 20 Mayıs 2006 tarihinde finalde yarışan Hırvatistan, Fransa'dan sonra ve İrlanda'dan önce 20. sırada sahneye çıkmıştır.
Gilles de Robien
Gilles de Robien (10 Nisan 1941, Cocquerel (Somme)), Fransız siyasetçi.
Valéry Giscard d'Estaing'a yakın olarak bilinmektedir. Giscard d'Estaing'in partisinden yerel yöneticilik ve milletvekilliği yapmıştır. 1989-2002 ve 2007-2008 yılları arasında Amiens Belediye Başkanlığı, 1986-2002 yılları arasında milletvekilliği, 2002-2005 yılları arasında Donanım, Ulaştırma, Konut, Turizm ve Denizcilik Bakanlığı ve 2005-2007 yılları arasında Milli Eğitim, Yükseköğretim ve Araştırma Bakanlığı görevinde bulunmuştur. Jean-Pierre Raffarin ve Dominique de Villepin hükûmetlerinde bulunan UMP'li olmayıp UDF üyesi olarak bakanlık yapan tek kişidir.
Görevler
Meclis
Hükûmet
Obruk, Kocasinan
Obruk, Kayseri ilinin Kocasinan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Carlin
Carlin şu anlamlara gelebilir:
Obruk, Kocasinan
Coğrafya
Kayseri il merkezine 50 km, Kocasinan ilçesine 42 km uzaklıktadır.
Ayazini
Ayazini, Afyonkarahisar ilinin İhsaniye ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1910'den beri aynı adı taşımaktadır. 29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya
Afyonkarahisar il merkezine 33 km, İhsaniye ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Çevrepınar, Şiran
Çevrepınar, Gümüşhane ilinin Şiran ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı "Zimon"'dur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde yerleşim Zimon adıyla Şiryan (Şiran) nahiyesinin köyü olarak kaydedilmiştir. Yerleşimde, 1844 yılında 65 kişi, 1847 yılında ise 24 hanede 79 kişi yaşamakta olup o dönemde köy nüfusu sadece Hristiyanlar'dan (Rumlar) oluşmaktadır. Köyün Zimon olan adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Şirvan (Azerbaycan)
Şirvan (2008 yılına kadar Ali - Bayramlı), Azerbaycan'da bir şehirdir. Şirvan şehri bir sanayi şehridir.
Şirvan 1938'e kadar Zubovka olarak anılır, 1938-1954'te yerleşim yeri statüsünü, 28 Temmuz 1954'te ise ilçe kenti statüsünü alır. [2] 4 Ocak 1963'ten beri cumhuriyetçi bir şehirdir. Alanı 72,7 metrekaredir. km, nüfus 89.7 bin kişidir ve nüfus yoğunluğu 1 km kare. Km başına 2457 kişi. Hacıramanlı ve Bayramlı yerleşimleri de şehre aittir. Şehrin nüfusunun% 98,5'i Azerbaycanlı, geri kalanı Ruslar, Yahudiler, Ukraynalılar, Tatarlar, Türkler ve diğer milletlerden oluşuyor.
Coğrafya
Şirvan Kür nehrinin sol kıyısında, Şirvan düzlüğündedir. Şirvan, Hazar Denizi'ne yakın bir bölgededir ve buradan geçen Kura Nehri sayesinde şehrin suya ihtiyacı sağlanmaktadır.
Oymaağaç, Kocasinan
Oymaağaç, Kayseri ilinin Kocasinan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kayseri il merkezine 14 km, Kocasinan ilçesine 14 km uzaklıktadır.
Muharrem Varlı
Muharrem Varlı (d. 22 Nisan 1969, Ceyhan, Adana) Türk siyasetçi.
Yaşamı ve kariyeri
Selçuk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümünü bitirdi. Daha sonra serbest meslekle uğraştı. 2007, 2011, 2015 Haziran, 2015 Kasım, 2018 ve 2023 genel seçimlerinde MHP'den Adana Milletvekili seçildi. Tarım, Orman ve Köyişleri Komisyonu ve Dilekçe Komisyonu üyelikleri yaptı.
Evli ve 2 çocuğu sahibidir.
Atlantique Departmanı
Atlantique Departmanı, Benin'in 12 üst düzey yönetim bölgesinden birisidir.
Ülkenin güneyinde yer alır ve yönetim merkezi Ouidah şehridir. 2002 yılı resmi nüfusu 801,683, toplam yüzölçümü ise 3,239 km²'dir.
Departman, 8 komüne ayrılmıştır;
Pyotr Nemov
Pyotr Aleksandroviç Nemov (Rusça: Пётр Александрович Немов) (d. 18 Ekim 1983, Oryol) FK Saturn forması giymekte olan bir Rus futbolcudur.
Ruslan Çagayev
Amatör kariyeri
İlk başarısını 1995 yılında Taşkent'de gerçekleştirilen Asya Şampiyonasında birinci olarak elde etmiştir. 1996 Kübada düzenlenen Dünya Gençler Şampiyonasında bronz madalyasını kazandı. 1996 Yaz Olimpiyatları'nda ilk turda Arnavut Luan Krasniqiye yenilip elendi. 1997'de Macaristan'da Dünya amatör şampiyonu olurken, finalde Félix Savón'u yenebildi. Turnuvadan önce Çagayev iki profesyonel boks maçı yapması nedeniyle, bu unvan iki ay sonra Amatör Boks Federasyonu tarafından geri alınmıştır, ve Çageyev'e bir senelik ceza verilmiştir. Cezanın sonunda Çagayev amatör rütbesini geri alip, bir kere daha Asya şampiyonu olmuştur. Sidney'de düzenlenen 2000 Yaz Olimpiyatları'ndan yine başarısız dönmüştür.
2001'de Ukraynalı Aleksey Masikin'i dünya şampiyonasında finalde eleyerek, son kez amatör dünya şampiyonluğunu elde etmiştir. Bu zafer için Özbekistan Cumhurbaşkanı İslam Kerimov ona 100.000 dolarlık bir prim ödedi.Kendisi evli ve 2 erkek çocuğu var 20 haziran 2009 da Vladimir Kliçko ile buyuk maçı Almanya'nın Gelsenkirchen Schalke 04 stadında yapıldı.
Borgou Departmanı
Borgou Departmanı, Benin'in 12 üst düzey yönetim bölgesinden birisidir.
Ülkenin kuzeyinde yer alır ve yönetim merkezi Parakou şehridir. 2002 yılı resmi nüfusu 724,171, toplam yüzölçümü ise 25,310 km²'dir.
Departman, 7 komüne ayrılmıştır;
Ali Halaman
Ali Halaman (d.5 Ocak 1954 Adana,Kozan) Türk siyasetçi ve maliyeci.
Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde maliye alanında öğrenim gördü. Sosyal Sigortalar Kurumu ve Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu gibi devlet kuruluşlarında görevler üstlendi.1999 yılında yapılan seçimlerde MHP'den Adana Milletvekili seçilerek meclise girdi. 2002 yılında partisi barajı geçemeyince seçilemedi.2002-2009 yılları arasında MHP MYK üyeliği 2011 yılında yapılan seçimlerde tekrar Adana milletvekili seçilerek meclise girdi. Evli ve 3 çocuk babasıdır.
Anomalohimalaya
Anomalohimalaya, Ixodidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Taksonomi
Anomalohimalaya cinsine bağlı türler (2022):
Collines Departmanı
Collines Departmanı, Benin'in 12 üst düzey yönetim bölgesinden birisidir.
Ülkenin orta kısmında yer alır ve yönetim merkezi Savalou şehridir. 2002 yılı resmi nüfusu 535,923, toplam yüzölçümü ise 13,858 km²'dir.
Departman, 6 komüne ayrılmıştır;
Alexander Hume
Alexander Hume (yaklaşık 1560 – 4 Aralık 1609) İskoç şair.
Patrick, 5. Polwarth Lordu'nun oğlu olan Hume, Kıta Avrupası'nda ve Saint Andrews Üniversitesi'nde eğitim gördü. Başlarda hukuk okumayı düşünse de, kendini kiliseye hizmet etmeye adadı ve Logie, Stirlingshire'da papaz olarak görev yaptı. 1599 yılında Hymns and Sacred Songs adlı eseri yayımlandı.
Salur, Kocasinan
Salur, Kayseri ilinin Kocasinan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Seyfettin Yılmaz
Seyfettin Yılmaz (d. 2 Şubat 1968; Pozantı, Adana), Türk siyasetçi.
Salur, Kocasinan
Kayseri il merkezine 18 km, Kocasinan ilçesine 18 km uzaklıktadır.
Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi Kanunu
Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi Kanunu (kısaca Buğdayı Koruma Karşılığı Kanunu olarak da bilinen), buğday fiyatlarının istikrarlı bir düzeyde tutulması, Ziraat Bankası'nın yaptığı buğday alım ve satımı işlemlerinde meydana gelebilecek zararların giderilmesi ve silo ve ambar yapımı için gerekli finansmanın sağlanabilmesi amacıyla TBMM'den 1934 yılında çıkarılan yasa.
Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi Kanunu'nun Konusu ve Uygulanması
Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi Kanunu bir buğday tüketim vergisi olduğu için buğdayın büyük miktarlarda işlenerek tüketildiği un fabrikalarında, vals ve elek sistemi olan değirmenlerde üretilen veya yabancı ülkelerden getirilen her türlü buğday ve çavdar ürünleri, Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi'ne tabi tutulmuştur.
Fabrika sayılmayan valssiz ve eleksiz değirmenlerde temel gıda ihtiyaçları için üretilen ve satışa sunulmayan bütün unlar ve un ürünleri Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi'nden muaf tutulmuştur.
Vergiye tabi ürünler:
Mısır, arpa ve yulaf unları, buğday ve çavdar ile karıştırılmadıkları sürece, Buğdayı Koruma Kanunu Vergisi'ne tabi değillerdir. Ancak buğday ve çavdar ile arpa ve mısır karıştırılarak un yapılırsa, buğday ve çavdar unu gibi vergi işlemine tabi tutulmuştur.
Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi'nin Mükellefleri
Buğday Koruma Karşılığı Vergisi'nin, vergi mükellefi, un fabrikası ve değirmenden un satın alan veya buğdayını un yaptıran fabrika ve değirmen müşterileridir.
Bu müşteriler;
BLAST
BLAST (Basic Local Alignment Search Tool) biyoinformatik çalışmalarda kullanılan GenBank veri tabanına ait, nükleik asit ve protein sekanslarının analizini yapmaya yarayan bir hizalama arama motorudur.
Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi Kanunu
Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi'nin Mükellefleri
Buğday Koruma Karşılığı Vergisi mükellefleri şehir ve kasabada yaşayan un tüketicisi halktır. Bu yasayla hedeflenen buğday üreticileri olmayıp, buğday ürünlerini tüketen kesimlerden buğdayı korumak için alınan bir tüketim vergisidir.
BLAST
Nükleik asit ve protein veri tabanında yüklü olan tüm sekanslarla, dizisi bilinen ama tanımlı olmayan gen dizilerini karşılaştırır ve benzerlik oranlarına göre gen bölgelerini yüksekten başlayarak listeler. Bu genler listelenirken GenBank erişim numaraları ile gösterilir. Bunlara ait protein ve nükleik asit sekansları ise FASTA formatında gösterilir ve analizler bu format kullanılarak yapılır.
Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi Kanunu
Vergi Matrahının Belirlenmesi
Buğdayı Koruma Karşılığı Vergisi'nin matrahı, buğday ve çavdar ürünlerinden fabrika ve değirmenler tarafından üretilen ve standart haline getirilen 72 kilogramlık birinci unlar için çuval başına 150 kuruş, ikinci ve diğer kalitedeki unlar için ise yine 72 kilogram üzerinden 100 kuruş olarak tahakkuk ettirilirdi. Makarna, irmik ve bisküvilerin vergi oranı kilo başına 2 kuruş olarak belirlenmiştir.
Buğday Koruma Karşılığı Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 1 Haziran 1934 tarihini takip eden iki ay içerisinde un çuvalları 72 kilogram ile standart hale getirilmişti. Un çuvalları bu miktardan az da olsa 72 kilogram üzerinden işlem göreceği ilgili kanunun 4. maddesinde belirtilmektedir.