cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sosyal anksiyete bozukluğu
Kültürel etkiler
Sosyal anksiyete bozukluğuyla ilişkili olan Kültürel faktörler arasında toplumun utangaçlık ve kaçınmaya karşı tutumu, ilişkiler kurma veya iş ya da eğitime erişim yeteneğini etkileme ve utanç yer alır. Bir araştırma, ebeveynlik yaklaşımlarının ve çocukların sosyal anksiyete bozukluğunu geliştirme olasılıklarının kültürden kültüre değişebileceğini ortaya koydu. Örneğin, Amerikalı çocukların, ebeveynleri başkalarının görüşlerine büyük önem atfeder ve disiplin yöntemi olarak utanç duygusunu kullanırsa, sosyal anksiyete bozukluğu geliştirme olasılıklarının arttığı gözlemlendi. Ancak, aynı durum Çinli ya da Çin asıllı Amerikalı çocuklar için geçerli bulunmadı.
Çin kültüründe yapılan bir diğer araştırma, toplumun utangaç ve çekingen çocuklara karşı tutumunun Batı ülkelerine kıyasla daha kabul edici olduğunu göstermiştir. Bu araştırmada, Çinli çocukların utangaçlık ve çekingenlik özellikleri, akranları tarafından daha fazla kabul görmekte ve bu çocukların liderlik rolleri için düşünülme ve yetenekli olarak değerlendirilme olasılıkları daha yüksek bulunmuştur. Sosyal becerilerin geliştirilmesi konusunda yaşanan zorluklar veya 'sosyal akıcılık', sosyal anksiyete bozukluğunun bazı sebepleri arasında yer alabilir. Bu durum, bireyin sosyal etkileşimlere girme yeteneğinde veya başkalarından olumlu geri dönüşler alarak kabul görme konusunda kendine güven duymama durumlarından kaynaklanabilir. Ancak, bu konuda yapılan araştırmaların sonuçları net değildir; bazı çalışmalar sosyal becerilerde belirgin sorunlar olduğunu bulurken, bazıları bu tür bir bulgu ile karşılaşmamıştır. Ancak, genellikle sosyal anksiyete yaşayan kişilerin, kendi sosyal becerilerini düşük olarak algıladıkları gözlemlenmiştir.
İlerleyen zamanlarda, kişilerarası ilişkiler kurma veya kariyer geliştirmede daha karmaşık sosyal becerilere duyulan ihtiyaç artmış ve girişkenlik ve rekabetçilik ön plana çıkmıştır. Bu durum, sosyal anksiyete sorunlarının, özellikle 'orta sınıf' içinde, daha yaygın hale gelmesine neden olabilir.
Medya ve kişilerarası ilişkilerde 'normal' ve 'çekici' olarak tanımlanan kişisel özelliklere odaklanmak, insanlarda mükemmeliyetçilik duygusunu ve başkaları tarafından olumsuz değerlendirilme konusunda güvensizlik hislerini artırabilir. Ayrıca, sosyal kabul ve statünün önemi, sosyal kaygı üzerinde önemli bir etkiye sahip olabilir.
Psikolojik Faktörler
Araştırmalar, 'temel' veya 'koşulsuz' negatif inançların (örneğin, "Ben beceriksizim") ve yüzeye daha yakın 'koşullu' inançların (örneğin, "Eğer kendimi gösterirsem, reddedilirim") sosyal anksiyete bozukluğunun gelişiminde önemli bir rol oynadığını belirtmiştir. Bu inançların, kişinin kişilik yapısı ve yaşadığı olumsuz deneyimler sonucunda geliştiği ve kişi tehdit altında hissettiğinde aktive olduğu düşünülmektedir. Son araştırmalar, koşullu inançların da (örneğin, "Eğer insanlar benim endişeli olduğumu görürlerse, beni zayıf olarak düşünürler") devreye girdiğini belirtmiştir.
İkincil bir faktör olan 'kendini gizleme' ise, bir kişinin anksiyetesini veya altında yatan inançlarını gizlemeyi içerir. Bu durum, kişinin sosyal performansını ve etkileşime odaklanma yeteneğini olumsuz etkileyebilir, bu da daha fazla sosyal problem yaratabilir ve negatif inançları güçlendirebilir. Ayrıca, kişinin kendi anksiyete belirtilerine ve bu belirtilerin başkalarına nasıl göründüğüne yoğun bir şekilde odaklandığı belirtilmiştir.
Buna benzer bir model, kişinin kendisi hakkında bozulmuş bir zihinsel temsilin gelişmesine ve negatif değerlendirme olasılığını ve sonuçlarını, başkalarının performans standartlarını abartmaya odaklanmaktadır. Bu tür bilişsel-davranışsal modeller, geçmişe dair olumsuz yanlı anıların ve bir olayın ardından düşünme süreçlerinin ve ondan önceki korkulu beklentinin rolünü dikkate alır.
Ayrıca, çalışmalar, ince kaçınma ve defansif faktörlerin rolünü vurgulamış ve korkulan negatif değerlendirmelerden kaçınma çabalarının veya "güvenlik davranışları" nın kullanılmasının, sosyal etkileşimi daha zorlaştırabileceği ve uzun vadede anksiyeteyi daha da kötüleştirebileceğini göstermiştir. Bu çalışmalar, sosyal anksiyete bozukluğu için Bilişsel Davranışçı Terapi'nin geliştirilmesinde etkili olmuştur, ki bu terapi yönteminin etkili olduğu gösterilmiştir.
Mekanizma
Sosyal anksiyete bozukluğunun nöral temellerini araştıran pek çok çalışma bulunmaktadır. Nöral mekanizmalar henüz tam olarak bulunamamış olsa da, sosyal anksiyete bozukluğunu bazı nörokimyasallardaki dengesizlik ve bazı beyin bölgelerindeki hiperaktivite ile ilişkilendiren kanıtlar vardır.
Nörotransmitterler
Dopamin, bir nörotransmitter, sosyal etkileşimlerimizle yakından ilişkilidir. Araştırmalar, dopaminin beyindeki belirli bir bölge olan striatumdaki bağlanma yeteneğinin, bir kişinin sosyal durumuna bağlı olduğunu göstermiştir. Sosyal anksiyetesi olan kişilerde bu bağlanma yeteneği genellikle daha düşük bulunmuştur. Ancak bu sonuç her çalışmada aynı çıkmamıştır.
Serotonin adlı başka bir nörotransmitter, sosyal anksiyete bozukluğunda da rol oynayabilir. Araştırmalar, sosyal anksiyetesi olan kişilerin serotoninle daha az etkileşime girebileceğini öne sürmektedir. Serotonin düzeylerini artırmaya yardımcı olan bazı ilaçlar (SSRI'ler), sosyal anksiyete bozukluğunun tedavisinde kullanılmaktadır ve bu da serotonin yolunun önemini göstermektedir. Bununla birlikte, SSRI'lerin beynin korku ve stresle ilişkilendirilen bir bölgesi olan Amigdaladaki aktiviteyi azalttığına inanılmaktadır.
Bunun yanında, sosyal anksiyete bozukluğunda aşırı aktif olabilecek norepinefrin ve glutamat gibi diğer nörotransmitterler üzerine çalışmalar da yapılmaktadır. Ayrıca, beyindeki bir bölgede, sosyal anksiyete bozukluğunda az aktif olabileceği düşünülen başka bir nörotransmitter olan GABA üzerinde de araştırmalar devam etmektedir.
Beyin bölgeleri
Amigdala, korku bilişi ve duygusal öğrenme ile ilgili olan limbik sistemin bir parçasıdır. Sosyal anksiyete bozukluğu olan bireylerin, örneğin sosyal tehdit ipuçlarına (örneğin, başka bir kişi tarafından algılanan olumsuz değerlendirme), kızgın veya düşmanca yüzlere ve bir konuşma yapmayı beklerken aşırı duyarlı bir amigdalaya sahip oldukları bulunmuştur.
Son araştırmalar, beynin başka bir bölgesi olan anterior singulat korteksinin, fiziksel acı deneyiminde rol oynadığı zaten bilinirken, 'sosyal acı' deneyiminde de rol oynadığını göstermiştir. Örneğin, grup dışlanmasını algılama bu duruma bir örnektir.
Son zamanlarda yapılan bir araştırma, özellikle prefrontal korteks, daha spesifik olarak dorsolateral kısmının, sosyal anksiyete bozukluğundaki bilişsel yanlılıkların sürdürülmesinde önemli bir rol oynadığını ortaya koymuştur.
2007 yılında yapılan bir meta-analiz, sosyal anksiyete hastalarının, genellikle korku ve negatif duygusal işlemleme ile ilişkilendirilen amigdala ve insula bölgelerinde aşırı aktiflik gösterdiğini bulmuştur.
Tanı
DSM-IV'e göre sosyal fobi tanı kriterleri:
B. Korkulan toplumsal durumla karşılaşma hemen her zaman anksiyete doğurur. Bu duruma bağlı ya da durumsal olarak yatkınlık gösteren bir panik atak biçimini alabilir. Not: Çocuklarda anksiyete, ağlama, huysuzluk yapma, dona kalma veya tanıdık olmayan insanların olduğu toplumsal durumlardan uzak durma olarak dışa vurulabilir.
D. Korkulan toplumsal veya performans durumlarında kaçınma, kaygılı beklenti ya da sıkıntının kişinin olağan günlük işlerini, mesleki işlevselliğini (ya da eğitim ile ilgili olan), toplumsal etkinliklerini veya ilişkilerini bozar veya fobi olacağına dair yoğun bir sıkıntı vardır. 18 yaşın altındaki kişilerde süresi en az altı aydır.
E. Korku veya kaçınma bir maddenin (örneğin kötüye kullanılabilen bir ilaç, tedavi amaçlı kullanılabilen bir ilaç) doğrudan fizyolojik etkilerine veya genel tıbbi durumuna bağlı değildir ve başka bir mental hastalıkla daha iyi açıklanamaz (örneğin, agorafobi ile birlikte olan ya da olmayan panik bozukluğu, ayrılma anksiyetesi bozukluğu, vücut dismorfik bozukluğu, yaygın bir gelişimsel bozukluk ya da şizotipal kişilik bozukluğu)
F. Genel bir tıbbi durum veya başka bir mental bozukluk varsa A tanı ölçütünde sözü edilen korku bununla ilişkisizdir. Örneğin kekemelik, Parkinson hastalığındaki titreme, veya anoreksia nervosa ya da bulimia nervosadaki anormal yeme davranışına ait korku değildir.
Psikoterapi
Sosyal anksiyete bozukluğu için ilk basamak tedavi bilişsel davranışçı terapidir (BDT).
Sosyal anksiyete bozukluğunun tedavisinde kabul ve kararlılık terapisinin (ACT) kullanımını destekleyen bazı araştırmalar vardır. ACT, geleneksel BDT'nin bir dalı olarak kabul edilir. SAB'nin semptomları ile savaşmak yerine hoş olmayan semptomları kabul etmeyi ve ayrıca psikolojik esnekliği (değişen durumsal taleplere uyum sağlama, bakış açısını değiştirme ve rekabet eden arzuları dengeleme becerisi) vurgular. ACT, BDT'nin etkisiz olduğu veya reddedildiği durumlarda bu bozukluk için ikinci basamak tedavi olarak faydalı olabilir.
Bazı araştırmalar, sosyal beceri eğitiminin (SST) sosyal kaygıya yardımcı olabileceğini öne sürmektedir. Sosyal anksiyete bozukluğu için SST sırasında odaklanılan sosyal beceri yeteneklerine konuşma başlatma, arkadaşlık kurma, kişinin cinsel olarak ilgi duyduğu cinsiyetten bireyler ile iletişim kurması ve bir konuşma oluşturma ve atılganlık becerileri örnek verilebilir.
Sosyal anksiyete bozukluğu, majör depresyon gibi diğer psikiyatrik bozuklukların gelişmesine neden olabildiği için erken tedavi çok önemlidir.
Seçici serotonin geri alım inhibitörleri (SSRI'lar)
Paroksetin (Paxil), sertralin (Lustral), essitalopram (Cipralex) ve fluvoksamin (Luvox) sosyal anksiyete bozukluğunun tedavisi için onaylanmıştır. Tüm klinik çalışmalarda plaseboya eşdeğer olan fluoksetin (Prozac) dışında, tüm SSRI'lar sosyal kaygı için az çok etkilidir. Paroksetinin, diğer seçeneklere kıyasla davranışlarda kayda değer derecede değişime neden olduğu gibi sosyal fobisi olan bireylerde dışa dönüklüğü arttırdığı görülmüştür.
1995 yılında yapılan çift kör, plasebo kontrollü bir çalışmada, paroksetinin, plasebo alanların %23,9'una kıyasla, sosyal anksiyete bozukluğu olan hastaların %55'inde klinik olarak anlamlı bir iyileşme sağladığı görülmüştür. Ekim 2004'te yapılan bir araştırma, benzer sonuçlar bulmuştur, bununla birlikte, zaten terapi gören hastaların SSRI kullanımına başlamasının klinik olarak anlamlı bir iyileşmeye neden olmadığı bu araştırmada gözlemlenmiştir. Çift kör, plasebo kontrollü çalışmalarda, fluvoksamin, esitalopram ve sertralin gibi diğer SSRI'lar, anksiyete, reddedilme duyarlılığı ve düşmanlık dahil olmak üzere sosyal anksiyete semptomlarında azalmaya sebep olmuştur.
Benzodiazepinler
Benzodiazepinler, SSRI'lara bir alternatiftir. Benzodiazepinler, bağımlılık ve tolerans riski nedeniyle sadece kısa süreli tedavi için kullanılmalıdır. Benzodiazepinlerin sadece antidepresanlar gibi ilk tercih edilen ilaçlara yanıt vermeyen kişilerde kullanılması tavsiye edilmektedir. Bununla birlikte, şiddetli derecede semptom gösteren hastalarda kısa süreli rahatlama için kullanımları tavsiye edilmektedir. Benzodiazepinler, beyindeki ana inhibitör nörotransmiter olan GABA'nın etkisini artırır; etkileri genellikle dakikalar veya saatler içinde ortaya çıkmaya başlar. Çoğu hastada, benzodiazepinlerin sakinleştirici etkilerine karşı hızla tolerans hızlıca gelişir, ancak anksiyolitik etkilere karşı tolerans gelişmez.
Gabapentin gibi bazı antikonvülzan ilaçlar sosyal anksiyete bozukluğunda etkilidir ve potansiyel olarak benzodiazepinlere alternatif olabilir.
Diğer ilaçlar
Diğer yöntemler etkili değilse, başka ilaçlar da tedavide kullanılabilir. SSRI'lar piyasaya sürülmesinden önce, sosyal anksiyetenin tedavisinde fenelzin gibi monoamin oksidaz inhibitörleri (MAOI'ler) sıklıkla kullanılmaktaydı. Araştırmalar, MAOI'lerin sosyal anksiyete bozukluğunun tedavisinde ve yönetiminde etkili olduğunu göstersede, bu ilaçların iyi tolare edilememeleri, doz aşımı durumunda ölümcül olabilmeleri, yeme düzeninde değişiklik gerektirmeleri ve ölümcül olabilecek ilaç etkileşimleri nedeni ile sadece son çare olarak kullanılırlar.
Venlafaksin (Efexor) gibi serotonin-norepinefrin geri alım inhibitörleri (SNRI'ler), SSRI'lara benzer derecede etkenliğe sahiptir.
Mirtazapin ve bupropion gibi atipik antidepresanlar, sosyal anksiyete bozukluğunun tedavisi karışık sonuçlar vermiştir.
Barnabas R. Halem ’Imana
Barnabas R. Halem 'Imana (1929 - 3 Ocak 2016), Ugandalı Roma Katoliği piskopostur.
1958'de Roma Katolik Kilisesi'ne bağlı olarak piskopos seçildi. 1969-1994 arası piskopos olarak Afrika ülkesi Uganda'da görev yapmış, 3 Ocak 2016'da ölmüştür.
Gavsi Baykara
Gavsî Baykara, (24 Mart 1902, İstanbul - 15 Kasım 1967, İstanbul), Türk neyzen, güftekâr ve bestekâr.
Hayatı
Son yıllarını felçli olarak geçiren Baykara, 1967 yılında öldü.
Woolwich
Woolwich şu anlamlara gelebilir:
İsrail Deniz Kuvvetleri
İsrail Deniz Kuvvetleri, İsrail'i denizden gelebilecek her türlü saldırıya karşı korumakla görevlidir. İsrail Savunma Kuvvetleri'nin en küçük kuvvetidir.
Tiger II
Tiger II veya tam adıyla Panzerkampfwagen Tiger Ausf. B, İkinci Dünya Savaşı'nda kullanılmış bir Alman ağır tankıdır. Tiger I'in halefi olan Tiger II'nin tasarımı, ağır tank Tiger I'de kullanılan kalın zırhı orta tank Panther'de kullanılan eğimli zırh ile birleştirmişti. Tank yaklaşık 70 ton ağırlığındaydı ve 100 ile 185 milimetre kalınlığında ön zırh ile korunuyordu. Ana silah olarak uzun namlulu 8,8 cm KwK 43 L/71 tanksavar topuna sahipti. Şasi tasarımı aynı zamanda Jagdtiger tanksavar aracında da kullanıldı.
Ocak 1943'te tasarlanmaya başlayan Tiger II, Ekim 1943'te üretim hattına girdi. Şubat-Mayıs 1944 arasında eğitim birliklerine, Haziran 1944'te de cephe birliklerine gönderilmeye başlandı. Tiger II, Alman Ordusu ve Waffen-SS'in ağır tank taburlarında görev yaptı. İlk olarak 11 Temmuz 1944'te Müttefiklerin Normandiya Çıkarması sırasında 503. Ağır Panzer Taburu tarafından savaşta kullanıldı. Doğu Cephesi'nde Tiger II ile donatılan ilk birlik, 1 Eylül 1944'te envanterinde 25 Tiger II bulunan 501. Ağır Panzer Taburu oldu. Savaşın Mayıs 1945'teki bitişine dek aktif olarak kullanıldı.
Tiger II, II. Dünya Savaşı'nda operasyonel olarak kullanılan en ağır tanktı. Doğu ve Batı cephelerinde karşısında yer alan Müttefik tanklarını kolaylıkla yok edebilmesine rağmen az sayıda üretilmesi sebebiyle savaşın sonucuna etkide bulunmadı.
Adlandırma
Tiger II tankının Almanlar tarafından kullanılan resmî adı Panzerkampfwagen Tiger Ausf. B'ydi ve kısaca Tiger B olarak adlandırılmaktaydı. Cephane envanteri tanımı Sd.Kfz. 182 idi. Gayriresmî olarak Königstiger (Almanca Bengal kaplanı) adıyla da bilinen tank, Müttefikler tarafından Royal Tiger olarak tercüme edilmiş fakat özellikle Amerikan kuvvetleri olmak üzere Müttefikler tarafından yanlış bir şekilde King Tiger olarak adlandırılmıştır.
Araç proje, tasarım ve üretim süreci boyunca birçok resmi evrakta farklı adlarla da anılmıştır. Wa Pruef 6 tankı çeşitli dokümanlarda VK 45.02 (H), Tiger III (VK 45.03), Pz.Kpfw.Tiger Ausf.B ve Henschel Tiger B gibi isimlerle anmış; Reichsministerium für Bewaffnung und Munition (Reich Silahlanma ve Mühimmat Bakanlığı) 11 Aralık 1944'te "Königstiger" adını kullanmış, Henschel ise VK 45.03, Tiger III, Tiger 3, Tiger II ve Tiger 2 isimlerini kullanmıştır. Tüm isimler aynı tank modelini belirtmektedir.
Geliştirme süreci
Alman ordusu için ağır tank tasarımlarının geliştirilmesine 1937'de başlandı ve tasarım için ilk sözleşme Henschel ile yapıldı. Bu sözleşmeyi 1939'da Porsche'ye verilen başka bir tasarım sözleşmesi izledi. VK 45.01 (H) ve VK 45.01 (P) olarak adlandırılan prototiplerden Porsche daha inovatif benzin-elektrik hibrit teknoloji üzerinde çalışırken, Henschel'in çalışmaları Waffenamt'ın daha geleneksel spesifikasyonlarını kullanıyordu. İki şirket gövde, şanzıman, süspansiyon ve otomotiv özelliklerinden sorumluyken, iki şirketin prototipleri de Krupp tarafından geliştirilen aynı taret tasarımını kullanıyordu. Üretim sözleşmesini kazanan Henschel projesi Tiger I olarak Ağustos 1942'de üretime girdi.
Porsche'nin VK 45.02 (P) tasarımı arkaya monte edilmiş bir taret ve ortaya monte edilmiş bir motor içeriyordu. Tankın gövdesi; ön, yan ve arkada 80 mm kalınlığında zırhlı plakadan üretilmiş, ön zırhın üst plakası 45 derece, alt plakası 35 derece açıyla tasarlanmıştı. Eğimli zırh, Tiger I'in 100 mm'lik dikey zırhına göre çok daha verimli bir zırh koruması sağlıyordu. Prototipin en sıra dışı özelliği güç sistemindeydi. Araçta yer alan iki adet Porsche Typ 101/3 hava soğutmalı 10 silindir motorun her biri 2.200 d/dk'da 300 HP güç üretmekteydi. Depolama pili olmayan bu benzin-elektrik hibrit sisteminde her palet, bir benzinli motor ve bağlı olan jeneratörün ürettiği elektrik gücünün Siemens üretimi elektrik motorlarını çevirmesi, motorların da tahrik dişlileri aracılığıyla tankı ilerletmesi ile çalışıyordu. Bu tahrik yöntemi daha önce Tiger (P) (daha sonra Elefant prototipleri) ve bazı Amerikan tasarımlarında denenmiş, I. Dünya Savaşı'ndaki Saint-Chamond tankı ile savaş sonrasında üretilen FCM Char 2C'de de kullanılmıştı. Porsche'nin diğer bir teklifi hidrolik tahrik sistemi kullanmaktı ancak bu tasarımlar Henschel'inkilere göre daha az destek topladı. 65 ton ağırlığındaki Porsche prototipi 35 km/sa son hıza ulaşabiliyordu ve 157 km menzili vardı. Aracın süspansiyonu, Elefant tank imha edici ile aynıydı. Tasarımın her iki yanında, çifter çifter bojilere monte edilmiş toplam altı yol tekerleği vardı. Bojilerin gövdeye daha kısa boyuna burulma çubukları ile bağlanmasıyla dâhilî alan tasarrufu sağlanmakta ve onarım yapmak kolaylaşmaktaydı.
Henschel'in VK 45.03 (H) tasarımı, Panther tankının yapısına benzeyen eğimli zırha sahip geleneksel bir gövde tasarımı kullanıyordu. Arkaya monte edilmiş bir motoru ile Henschel'in önceki tasarımı Tiger I'e benzer şekilde her bir tarafta enine burulma çubuklarına monte edilmiş, dokuzar adet 80 cm çapında arası kauçuk yastıklı çelik teker çiftlerinden oluşan yol tekerleri vardı. Bakımı kolaylaştırmak için Tiger I'de olduğu gibi birbirinin üstüne binen yol tekerleri, Tiger I'den farklı olarak birbirlerinin arasına girmemekteydi. Neredeyse tüm Alman tankları ve yarı paletli araçlarında kullanılmakta olan tam Schachtellaufwerk kauçuk lastikli yol tekerleği sisteminden farklı olarak Tiger II'de yol tekerleri, çiftler arasındaki kauçuk yastıklar hariç tamamen çeliktendi. II. Dünya Savaşı'nın sonuna doğru Tiger I ve Panther de tamamen çelik tekerli tasarıma geçiş yapmıştı.
Tasarım
Üretilen araçlarda iki farklı taret tasarımı kullanıldı. Porsche prototipi, VK 45.02 (P) için tasarlandığı şeklindeki yanlış inanış nedeniyle hatalı olarak "Porsche tareti" olarak da adlandırılan ilk tasarımı kullanan araçlar genellikle hatalı bir şekilde Tiger II (P) olarak adlandırılsa da aslında bu taret, her iki prototip için de Krupp'ın ilk tasarımıdır. Porsche VK 45.02 (P) ile Henschel VK 45.02 (H) prototipleri için üretilen taretler arasındaki tek fark, Porsche için üretilenlerin elektrikli, Henschel için üretilenlerin hidrolik travers mekanizmasına sahip olmasıdır. Yuvarlak bir ön yüzeye ve eğimli kenarlara sahip bu taret tasarımının solunda, komutan kupolasını yerleştirme amacıyla kavisli bir çıkıntı yer almaktaydı. İmal edilen ilk elli taret, sözleşmeyi kazanan Henschel'in ürettiği VK 45.03 gövdelere monte edildi ve harekâtlarda kullanıldı. 7 Aralık 1943'te "Porsche" taretlerin üretimi sona erdi, 51. araçtan itibaren daha yaygın olarak kullanılan ve "üretim taret" olarak adlandırılan, zaman zaman hatalı olarak "Henschel taret" de denilen yeni taretin üretimine geçildi. Bu tasarım, düz ve daha kalın ön yüz zırha sahipti. Basitleştirilmiş bu tasarımda, önceki taretin kavisli ön alt kısmı tarafından oluşturulan mermi tuzağı (eğimli zırhtan seken mermilerin daha az zırhlı gövde tavanını delmesine sebep olan tasarım) giderilmiş, taretin yanları daha az açılı hale getirilerek mühimmat kapasitesi arttırılmış, komutan kupolası için taret yanına bir şişkinlik ekleme gereksinimi ortadan kaldırılmıştı. İlk tasarım taret 80 mermi, üretim tareti 86 mermi taşıyabiliyordu.
Taretler, 8,8 cm KwK 43 L/71 topu monte etmek için tasarlanmıştı. Bu top, birkaç erken üretim araç hariç tüm Tiger II'lerde kullanılan Leitz Turmzielfernrohr 9d (Almanca: "taret teleskopik görüşü") monoküler nişangaha sahipti. Tank nişancısı, 3x ve 6x yaklaştırma seçeneğinden birini seçebiliyordu; az yaklaştırma geniş alan gözlemi yapmayı ve hedefi bulmayı sağlarken yüksek yaklaştırma hassas şekilde nişan almada kullanılıyordu. Nişangahta birbirinden dörder milimetre mesafede yer alan yedi üçgen, mesafe tahmini ve hareketli hedeflerin gidiş yönüne nişan almada nişancıya yardımcı oluyordu. Araçlarda Mayıs 1944'e kadar Turmzielfernrohr 9b/1 (TZF 9b/1) nişangah, daha sonra 9d (TZF 9d) tek dürbünlü nişangâh kullanılmıştır. Eğitim esnasında 2 m yüksekliğinde ve 2,5 m genişliğindeki bir hedefe ilk atışta isabet olasılığı, mühimmat türüne bağlı olarak 1.000 metrede %100, 1.500 metrede %95-97, 2.000 metrede ise %85-87 oranındaydı. Kaydedilen savaş performansı daha düşüktü, ancak 1.000 metrede hâlâ %80'in üzerinde, 1.500 metrede %60'larda, 2.000 metrede ise %40'lardaydı. 30 derecelik açıda zırhı delme yeteneği Panzergranate 39/43 (zırh delici, sertleştirilmiş çelik; daha uzun menzil, daha düşük delicilik, patlayıcı dolgu) için 100 metrede 202 milimetre, 2.000 metrede ise 132 milimetreydi. Panzergranate 40/43 mermisi (Zırh delici, tungsten karbür çekirdek; daha kısa menzil, daha yüksek delicilik, inert)için bu oranlar 100 metrede 238 mm, 2.000 metrede 153 mm seviyesindeydi. Sprenggranate 43 (SPGR) yüksek patlayıcı mermisi az zırhlı veya zırhsız hedefler için kullanılabilirdi. Hohlgranate veya Hohlgeschoss 39 (HlGr-HEAT veya yüksek patlayıcı tanksavar savaş başlığı) mermisi ise her menzilde 90 mm zırh delme gücüne sahipti ve zırhsız ya da zırhlı hedeflere karşı çift amaçlı bir cephane olarak kullanılabilmekteydi. Önerilen cephane yükü %50 PzGr 39/43 zırh delici, %50 SprGr yüksek patlayıcı şeklindeydi. Bulunabildiği takdirde en ağır zırhlı Rus tanklarına karşı kullanmak üzere birkaç PzGr 40/43 tungsten çekirdekli mermi de taşınmaktaydı. SprGr yerine duruma göre HlGr de yüklenebilmekteydi. Ayrıca araçta yer alan iki MG 34 7,92 mm makineli tüfek için 5.850 mermi kapasitesi vardı.
Tüm Alman tankları gibi Tiger II'nin de benzinli bir motoru vardı. Tank, Panther ve Tiger I tanklarında da kullanılan güç veren 700 PS (690 hp, 515 kW) gücündeki V-12 Maybach HL 230 P30 motorunu kullanmaktaydı. Tiger II, II. Dünya Savaşı'nın diğer birçok ağır tankı gibi yetersiz bir güce sahipti ve çok fazla yakıt tüketmekteydi. Şanzıman, sekiz ileri ve dört geri vitesli Maybach OLVAR EG 40 12 16 Model B idi. Şanzıman gücünü hassas ve bozulmaya yatkın çift yarıçaplı bir direksiyon sistemi tasarımı olan Henschel L 801 ile paletlere aktarmaktaydı. Burulma çubuğu tipindeki süspansiyon, gövdeyi her iki tarafta dokuz aks üzerinde taşımaktaydı. Üst üste binen ancak birbiri arasına girmeyen 80 cm çapında çelik ve araları kauçuk yastıklı yol tekerleri aracın ağırlığını paletlere aktarmaktaydı.
Tiger I gibi, her tank için iki takım palet üretilmekteydi: normal "savaş paletleri" ve demiryolu hareketi sırasında kullanılan daha dar "nakliye paletleri". Nakliye paletleri, tankın toplam genişliğini azaltmakta ve tankın sert zeminde kısa mesafelerde sürülmesi için kullanılabilmekteydi. Mürettebatın tank nakliye aracından iner inmez savaş paletine geçmesi beklenmekteydi. Savaş paletlerinde zemin basıncı 0,76 kg/cm2 (10,8 psi) seviyesindeydi.
Komuta modeli
Panzerbefehlswagen Tiger Ausf B olarak adlandırılan Tiger II'nin komuta modelinin, ''Sd.Kfz. 267 ve Sd.Kfz. 268'' adlı iki versiyonu vardı. Komuta modelleri, ekstra teçhizata yer sağlamak için 63 adet 8,8 cm mühimmat taşımaktaydı ve motor bölmesinde ek zırhları vardı. Sd.Kfz. 267, FuG 8 ve FuG 5 telsiz setlerini kullanmaktaydı. Dışındaki değişiklikler arasında taret tavanına monte edilmiş 2 metre uzunlukta çubuk anten ile yalıtımlı ''105 mm Antennenfuß Nr. 1 tabana monte edilmiş ve büyük bir zırhlı silindir tarafından korunan Sternantenne D'' ("Yıldız anten D") yer almaktaydı. Bu ekipman, ilk olarak derin su geçişi ekipmanı için kullanılan bir pozisyonda, arka güverte kaplamasına yerleştirilmişti. Sd.Kfz. 268, taret tavanına monte edilmiş iki metrelik bir çubuk anten ve arka güverteye monte edilmiş 1,4 metrelik bir çubuk anten ile FuG 7 ve FuG 5 telsizlerini kullanmaktaydı.
Jagdtiger
Tiger II şasi tasarımı aynı zamanda Jagdtiger taretsiz (kazamat) Jagdpanzer tanksavar aracında da kullanıldı. Uzatılmış bir Tiger II şasisi ile inşa edilen ve aynı süspansiyonu paylaşan Jagdpanzer ağır tank avcısı Jagdtiger (Sd.Kfz. 186), şasinin ön kısmına monte edilmiş 250 mm kalınlıkta zırhla kaplı üst yapıda 12,8 cm PaK44 L/55 top taşımaktaydı. 1943 başlarında planlanan aracın tahta maketi 20 Ekim 1943'te, ilk prototipi ise Nisan 1944'te tamamlandı. Araçtan 150 adet sipariş edildi, ancak savaşın sonuna dek 70 ile 88 adet arası üretildi.
Önerilen geliştirmeler
Maybach HL230'u yakıt enjeksiyonlu bir motora dönüştürmeye çalışan HL234 versiyonu, aracın gücünü yaklaşık 800 ile 900 PS'ye (hp) çıkaracaktı. Entwicklungskommission Panzer oybirliğiyle HL234'ün derhal motor tasarımı ve tedarik programına dahil edilmesine karar verdi. AK-7-200 modeli, Maybach Olvar-B direksiyon sistemine alternatif olarak incelendi, ancak Waffenamt araştırma ve geliştirme departmanı Wa Prüf 6, yeni tasarımın daha zayıf sürüş özellikleri sunduğunu buldu ve Maybach Olvar-B sistemi kullanılmaya devam edildi. Simmering-Graz-Pauker Sla.16 motorunu kullanan bir program da vardı, ancak savaş esnasında sınırlı hammadde ve malzeme olması bu programın iptal edilmesine neden oldu. Krupp, tanka yeni geliştirilen 10,5 cm KwK L/68 topunun takılmasını önerdi. Wa Prüf 6 bunu desteklemedi, çünkü Heer topun kendisini kabul etmemişti. Önerilen diğer iyileştirmeler arasında stabilize edilmiş nişangahlar, stabilize edilmiş bir ana top, otomatik mühimmat besleme sistemi, Carl Zeiss AG stereoskopik telemetre, ısıtmalı mürettebat bölmesi, ilave 12 mermi kapasitesi ve zehirli gazlara karşı koruma sağlamak için bir aşırı basınç ve hava filtrasyon sistemi vardı. Bunların hiçbiri teklif aşamasının ötesine geçmedi veya savaş bitmeden üretime girmedi.
Üretim
Tiger II savaşın sonlarında geliştirildi ve üretilen 1.347 adet Tiger I'e nispeten az sayıda üretildi. Henschel tarafından tamamlanan ilk Tiger II, üretim hattından Ekim 1943'te çıktı ve Kasım 1943'te Heereswaffenamt müfettişleri tarafından kontrol edilerek hizmete girdi. Başlangıçta üretim hedeflerine ulaşılamaması, üretim başlangıcı sorunları olarak nitelendi. Ekim 1943-Mayıs 1944 arasında hedeflenen 191 aracın sadece 38'i üretilebildi. 1944 ilkbaharında iki tank taburunu donatmak için gereken 100 Tiger II hâlâ hazır değildi.
Toplam 1.500 Tiger II siparişi verilse de, Müttefik bombardımanı nedeniyle üretim kesintiye uğradı. Diğerlerinin yanı sıra 22, 27, 28 Eylül ile 2 ve 7 Ekim 1944 arasındaki beş baskında Henschel fabrikasını hedef alan 2.906 ton patlayıcı ve 1.792 ton yangın bombası fabrika alanının %95'ini yok etti. Bunun, üretilen yaklaşık 657 adet Tiger II'nin kaybına neden olduğu tahmin edilmektedir (bu dönem için 940 tank planlanmış, 283 tank üretilmişti). Savaş boyunca 1943'te bir, 1944'te 379 ve 1945'te 112 adet olmak üzere toplam 492 adet Tiger II üretildi. Tam hızda üretim 1944 ortasından savaşın sonuna kadar sürdü. Henschel fabrikası 4 Nisan 1945'te Amerikan askerleri tarafından ele geçirilene dek düşük kapasitede de olsa üretime devam etti. Üretilen her Tiger II için 300.000 adam/saat gerekiyordu ve araç başına 800.000 Reichsmark maliyetiyle o dönemde üretilen en pahalı Alman tankıydı.
Tankların üretiminde iki ayrı fabrika görev alıyordu: şasiler sadece Henschel & Sohn, Kassel'de üretiliyor, son montaj ise Wegmann Waggonfabrik AG'de gerçekleştiriliyordu. Bir adet Tiger II'nin bu iki fabrikada tamamlanması için gereken süre 14 gündü. Henschel & Sohn, Kassel fabrikasında 8.000 işçi 12 saatlik iki vardiyayla çalışıyordu, gece vardiyası, gündüz vardiyasının %50'si kadar üretim yapmaktaydı. 18 ile 22 arası tank şasisi daima üretim hattında, 10 şasi ise daima son montaj hattında almaktaydı. Wegmann Waggonfabrik AG, Kassel fabrikası ise Tiger II'nin son montajının yapıldığı tek fabrikaydı. 1.200 işçinin çalıştığı fabrika, 10 (ay sonlarında 11) saatlik iki vardiyada taret halkalarını tamamlıyor; Krupp, DHHV ve Škoda'nın parçalarını üretimi taretleri ve kendi ürettiği taret mekanizmalarını monte ediyordu. Eğitimli personel taret montajını 7 günde tamamlayabiliyorken savaşın sonuna doğru fabrikada zorla çalıştırılan yabancılar montajı 10 ila 12 günde tamamlıyordu.
Operasyonel geçmiş
Tiger II, Mart 1945'te Feldherrnhalle tümenine verilen beş tank dışında sadece Alman Ordusu ve Waffen-SS'in ağır tank taburlarında görev yaptı. Araçlar eğitim birliklerine Şubat-Mayıs 1944'te verildi. Cephedeki birliklere teslimatlar Haziran 1944'te başladı. İlk olarak 11 Temmuz 1944'te Müttefiklerin Normandiya Çıkarması sırasında 503. Ağır Panzer Taburu tarafından savaşta kullanıldı. Doğu Cephesi'nde Tiger II ile donatılan ilk birlik, 1 Eylül 1944'te envanterinde 25 Tiger II bulunan 501. Ağır Panzer Taburu oldu.
Organizasyon
Araştırma, eğitim ve Panzer-Lehr'e beş tanklı bir bölüm dışında, Tiger II sadece Alman Ordusu (Heer) ve Waffen-SS'in ağır tank taburlarına (schwere Panzer-Abteilungen) verildi. Standart bir tabur (Abteilung) 45 tanktan oluşuyordu: Tiger II'yi kullanan birimler şöyleydi:
Dayanıklılık ve hareket kabiliyeti
501. Ağır Panzer Taburu, Doğu Cephesi'ne vardığında 45 tankından sadece sekizi operasyonel durumdaydı; tanklardaki problemler çoğunlukla aktarma organları arızalarından kaynaklanıyordu. Panzer Lehr Tümeni'ne teslim edilen ilk beş Tiger II, savaşta kullanılmadan önce arızalandı ve düşman eline düşmesini önlemek için mürettebatları tarafından imha edildi.
Modifiye edilmiş keçeler, contalar ve aktarma organı bileşenlerinin kullanıma girmesi, daha iyi sürücü eğitimi ve yeterli bakım tankın mekanik güvenilirliğini geliştirdi. 15 Mart 1945 tarihli istatistikler, Tiger II için %59 dayanıklılık oranı belirtmekteydi. Tankın dayanıklılık oranı Panzer IV'ün %62'lik oranına neredeyse eşit ve aynı dönemde faaliyet gösteren Panther'in %48'lik oranından daha iyiydi.
İlk dayanıklılık sorunlarına rağmen Tiger II böyle ağır bir araç için oldukça çevikti. Dönemin Alman kayıtları ve test sonuçları, aracın taktik mobilitesinin çoğu Alman veya Müttefik tankına eşit veya daha iyi olduğunu göstermektedir.
Muharebe tarihi
Tiger II'nin ilk muharebe kullanımı 503. Ağır Panzer Taburu'nun 1. Bölüğü tarafından, 18 Temmuz 1944'te Overlord Harekatı sırasında Troarn ve Demouville arasındaki Atlantik Harekâtı'na karşı gerçekleştirildi. İki tank çatışmada kaybedildi, bölük komutanının tankı Goodwood Harekâtı sırasında oluşan bir bomba kraterine düştükten sonra kurtarılamaz bir şekilde mahsur kaldı.
Derviş Mehmed Paşa
Osmanlı Devleti tarihinde, dört farklı yüzyılda sadrazamlık makamına gelmiş, dört farklı Derviş Mehmed Paşa bulunmaktadır. Bunlar;
Punisher (karakter)
Punisher, Gerry Conway, John Romita ve Ross Andru tarafından yaratılan ünlü bir çizgi roman karakteridir. İlk olarak The Amazing Spider-Man'ın 129. sayısında (Şubat 1974) aslen bir suikastçı ve baş süper kahraman Örümcek Adam'in rakibi olarak ortaya çıkan bir anti-kahramandır.
Hikâyesi
Punisher'ın gerçek adı Frank Castle'dır. Punisher suçla savaş için, işkence, adam kaçırma, tehdit, öldürme gibi yöntemleri geçerli sayan bir karakterdir. Ailesi New York Central Park' ta bir mafya cinayetine tanık olması ve mafyanın bunu fark etmesi üzerine öldürülmüştür. Bunun üzerine Frank Castle mafyayla, her tip suçlularla, teröristlerle savaşan bir adam, Punisher'a dönüşmüştür. Birçok insan tarafından ailesinin intikamını almaya çalıştığı sanılsa da aslında düşüncesi bütün kötüleri cezalandırmakdır.
Gençliği
Queens, New York' ta doğmuştur, genç Francis Castiglione bir Katolik papazı olmak için eğitim almıştır ancak kötülük yapanları affedemediği için vazgeçmiştir.
Askerlik
ABD Deniz Piyadeleri'ne katılmıştır ve yüzbaşı rütbesine yükselmiştir. İlk çocuklarına hamile olan kız arkadaşı Maria'yla evlenmiştir.
ABD Deniz Piyadeleri' nde, acemi eğitimini aldıktan sonra, piyade okuluna gitmiştir. Hemen ardından keşif, keşif gücü ve keskin nişancı okullarına da katılmıştır. Daha sonraları Amerikan Ordusu Hava piyadelerinin okuluna ve Amerikan Deniz Kuvvetleri'nde Underwater Demolition Team (Navy SEALs kurulmadan önce onunla aynı işi yapan özel kuvvet birimi) eğitimi almıştır ve bir Navy SEAL olmaya hak kazanmıştır. Hala eğitimdeyken bir kızılderili olan Phan Bighawk'la tanışmıştır, Castle'ın rehberi olarak görevlendirilen Phan Bighawk, Castle' a vahşi doğada hayatta kalmayı öğrenmiştir.
Eğitiminden sonra, Vietnam Savaşı'nda savaştı. Ayrıca yakaladığı bir Vietnamlı kadın savaşçıya tecavüz etmeye kalkışan bir askerini suda boğarak öldürdü. Birçok çatışmaya girdi ve Vietnamlıların Valley Forge askeri üssüne yaptığı saldırıdan bir tek o canlı kurtuldu. Bütün Amerikan askerleri öldükten sonra tek başına onlarca Vietnamlıyı öldürdü. Çatışma sırasında bütün Amerikan askerleri ve saldıran bütün Vietnamlılar öldü. Vietnam' daki başarılarından dolayı, Medal of Honor (Amerikan Ordusunda bir askere verilen en yüksek madalya), 3 kez Navy Cross, 3 kez Silver Star, Bronze Stars, 4 kez de Purple Heart ve Presidential Medal Of Freedom madalyasıyla ödüllendirildi.
Tiger II
Muharebe tarihi
Doğu Cephesi'nde, ilk olarak 12 Ağustos 1944'te 501. Ağır Panzer Taburu (s.H.Pz.Abt. 501) Lvov-Sandomierz Taarruzu'na direnmekte kullanıldı. Birlik Baranów Sandomierski yakınlarındaki Vistül Nehri üzerindeki Sovyet köprü başına saldırdı. Oględów yolunda üç Tiger II, birkaç T-34-85 tarafından pusuda imha edildi. Bu tanklar mürettebatın ölümüne neden olan mühimmat patlamalarına maruz kaldığı için ana top mermilerinin taretin içinde saklanması yasaklandı; bu yasak tankın mühimmat kapasitesini 68'e düşürdü. 501'in 14 kadar Tiger II'si, 11-14 Ağustos arasında Sovyet T-34-85 ve IS-2 tankları ile ISU-122 tank avcıları tarafından uygunsuz kumlu arazide pusuya düşürülerek imha edildi veya ele geçirildi. Üç operasyonel Tiger II'nin ele geçirilmesi Sovyetlerin Kubinka'da test yapmalarına ve aracın güçlü ve zayıf yönlerini değerlendirmelerine olanak verdi.
15 Ekim 1944 günü, 503. Ağır Panzer Taburu'nun Tiger II'leri Panzerfaust Harekâtı sırasında çok önemli bir rol oynamıştır. Tanklar, Otto Skorzeny'nin askerlerinin Macar başkenti Budapeşte'yi almasında ve ülkenin savaşın sonuna dek Mihver Devletleri saflarında tutulmasında önemli rol oynadı. 503 daha sonra Debrecen Muharebesi'ne katıldı. 503, Macar harekât bölgesinde 166 gün kaldı, bu süre zarfında en az 121 Sovyet tankı, 244 tanksavar topu ve kundağı motorlu top, beş uçak ve bir treni yok etti. Tabur bu esnada 25 Tiger II kaybetti; on tanesi Sovyet birlikleri tarafından vurularak yandı, ikisi fabrika revizyonu için Viyana'ya geri gönderildi, on üç tanesi mürettebatları tarafından genellikle düşman eline düşmelerini önlemek için çeşitli nedenlerle havaya uçuruldu. İmha ettiği 162 düşman zırhlı savaş aracı ile tüm zamanların en başarılı tank ası Kurt Knispel, 503'te görev yaptı ve 29 Nisan 1945'te Tiger II'de girdiği bir çatışmada öldü.
Önemli sayıda Tiger II, Aralık 1944'teki Ardenler Taarruzu sırasında (Bulge Muharebesi olarak da bilinir) dört ağır panzer taburuna dağıtılmış şekilde yer aldı. Toplam üretimin yaklaşık üçte biri olan en az 150 Tiger II bu muharebede yer aldı ve çoğu saldırı sırasında kaybedildi.
Tiger II'ler Sovyetlerin Ocak 1945'teki Vistül-Oder ve Doğu Prusya taarruzlarında; Almanların Mart 1945'te Macaristan'daki Balaton Gölü Harekâtı'nda, Nisan 1945'teki Seelow Tepeleri Muharebesi'nde ve savaşın sonunda Berlin Muharebesi'nde görev yaptı. 12 Ocak 1945'te, 524'üncü Ağır Panzer Taburu'ndan bir Tiger II grubu, hem Alman hem de Sovyet formasyonlarının ağır kayıplar yaşadığı Lisow köyü yakınlarında IS-2 tanklarıyla kısa mesafeden bir çatışmada yer aldı. 21 Mart 1945'te Veszprém'de Öskü - Hajmasker yolunda SS 101'e bağlı bir Tiger II, iki Panther desteğiyle 17 düşman tankını savaş dışı bıraktı. 23 Mart 1945'te 2./schwere SS-Panzer-Abteilung 502 tarafından gün doğumunda Sachsendorf'a yapılan bir taarruzda yirmiden fazla Sovyet tankı imha edildi. 16 Nisan 1945'te 1./schwere SS-Panzer-Abteilung 502, altı operasyonel tankı ile Oder Nehri yönünde Oder-Neisse Taarruzu'na katılan on bir Sovyet tankını imha etti. 22 Nisan'da Steinhöfel dışında pozisyon alan 502, 11 Sovyet tankını daha imha etti; ancak cephanesi ve yakıtı tükenen birçok tank terk edildi. 23 Nisan'da Demnitz-Steinhöfel yakınındaki çatışmalarda 15 düşman tankı imha edildi.
103. SS Ağır Panzer Taburu (s.SS Pz.Abt. 503) Ocak-Nisan 1945 döneminde Doğu Cephesi'nde (çoğu mekanik arızalar veya yakıt yetersizliğinden sonra kendi mürettebatı tarafından terk edilmiş ve imha edilmiş) 45 Tiger II'nin kaybına karşılık yaklaşık 500 düşman aracını yok etti.
Silah ve zırh performansı
Kalın zırhı ve güçlü uzun menzilli topu, Tiger II'ye ön cepheden çatışmalarda tüm Müttefik ve Sovyet tanklarına karşı önemli bir avantaj sağladı. Bu özellikle Batı Cephesi'nde geçerliydi; D-Day'den sonra Avrupa'ya dağılmış birkaç M4A3E2 Sherman "Jumbo" ve 1945'te getirilen birkaç M26 Pershing dışında ne İngiliz ne de Amerikan kuvvetleri Tiger II ile doğrudan çatışmaya girebilecek ağır tanklara sahip değildi. Bir Wa Prüf 1 raporu, Tiger II'nin ön zırhının Müttefiklerin en ağır zırh delici tank topu 122 mm D-25T'ye karşı dayanıklı olduğunu ortaya koydu. Öte yandan, Şubat 1945'te yayınlanan bir R.A.C. 3.d belgesi, Zırh delici sabot mermi kullanan İngiliz QF 17 libre 76,2 mm topun teorik olarak Tiger II'nin taretini ve burnunu (alt ön gövde) 1.000 ile 1.200 metre mesafeden delebileceğini değerlendirmekteydi; ancak bu raporda mermi çarpma açısı yer almamış, muhtemelen 90 derecelik ideal açı kullanılmıştır. Bazı kaynaklar Tiger II'nin ön zırhının savaşta delindiğine dair hiçbir kanıt olmadığını iddia etmektedir.
Kalın ön zırhının bir sonucu olarak, Müttefik tankları Tiger II'yle karşılaştıklarında çoğunlukla daha ince yan ve arka zırha yönelik atışlar denemek için kanatlardan saldırmaya çalıştılar. Bu durum, çoğu çatışmada Tiger II'ye taktiksel bir avantaj sağladı. Ayrıca Tiger II'nin ana topu 2,5 kilometreyi aşan menzili ile tüm Müttefik tank silahlarının etkili menzilinin çok ötesinden Müttefik tanklarını imha edebiliyordu.
Sovyet savaş zamanı testi
Ağustos 1944'te Sandomierz yakınlarındaki Sovyetler tarafından iki Tiger Ausf B tankı ele geçirildi ve kısa süre sonra Kubinka'daki test alanına götürüldü. Nakliye esnasında iki tank çeşitli mekanik arızalar yaşadı; tankın soğutma sistemi aşırı sıcak havalarda yetersizdi, motorun aşırı ısınması ve bunun sonucunda dişli kutusunun arızalanmasına neden oluyordu. Tanklardan birinin sağ süspansiyonunun tamamen değiştirilmesi gerekiyordu ve tam olarak operasyonel hale getirilemedi. Tank her 10 – 15 kilometrede bir tekrar bozuldu. Test sonuçlarına göre 8,8 cm KwK 43, 122 mm D-25T ile benzer zırh delme ve isabet oranına sahipti. Tiger II'nin topu, başka bir Tiger II'nin taret zırhını 400 m mesafeden delebiliyordu. Bir aracın zırhı, 100 ile 152 mm arasında kalibrede mermiler ateşlenerek test edildi. Zırh plakalarının kaynaklanması, dikkatli işçiliğe rağmen benzer tasarımlardan daha kötüydü. Sonuç olarak mermiler zırha nüfuz etmediğinde bile, zırh plakalarının iç kısmında genellikle şanzımana zarar veren ve tankı çalışmaz hale getiren büyük miktarda parçalanma gerçekleşiyordu. Daha ileri testler, zırh plakasının kendisinin Tiger I ve Panther gibi önceki Alman tanklarına kıyasla kalite eksikliklerini gösterdiğini gösterdi. Laboratuvar testleri, zırh plakalarında kullanılan çelik alaşımın molibden içermediğini (Alman endüstrisinin tedarik sorunları sebebiyle molibden yerine vanadyum kullanılmıştı) ve bunun düşük sünekliğe neden olduğunu gösterdi.
Genişletilmiş atış testi, 100 mm BS-3 ve 122 mm A-19 topları tarafından ateşlenen zırh delici mermilerin Tiger Ausf B taretini 1.000-1.500 metre mesafeden deldiğini ve bu da Tiger Ausf B'nin tareti için 0,86 kalite faktörü olduğunu gösterdi. Bununla birlikte, Tiger B taret cephesine karşı ateşleme testi, top ve top kalkanının çıkarılmasından sonra gerçekleştirildi ve zırhın görme yarıkları ve top yeri gibi açıklıklara yakın delinmelere neden oldu. Sağ top açıklığında delinmeler, önceki 100 mm mermi atışları veya zırh hasarı sebebiyle gerçekleşti 100 mm BS-3 ve 122 mm A-19 ayrıca 3-4 atıştan sonra 500-600 metre mesafelerde ön gövdenin kaynak bağlantılarını da delmekteydi.
Günümüze ulaşan araçlar
Günümüzde Tiger II'nin tek çalışan örneği, Saumur, Fransa'daki Musée des Blindés'te sergilenmektedir. 101. SS Ağır Panzer Taburu'nun 1. Bölük'üne ait bu tank, "üretim taretine" sahiptir ve halka açıktır. 23 Ağustos 1944'te motorunda yaşanan sorun nedeniyle Mantes-la-Jolie yakınlarındaki Brueil-en-Vexin'de mürettebatı tarafından terk edildiği düşünülmektedir. Eylül 1944'te Fransız Ordusu tarafından kurtarıldı ve 1975'te müzeye gönderilmeden önce Satory'deki bir fabrikada saklandı. 123 numaralı tareti taşıdığına inanılan tanka müzenin kurucusu Albay Michel Aubry, savaşın sonunda komuta ettiği M4 Sherman tankını tahrip eden Tiger II'nin onuruna 233 taret numarası koymuştur. Ele geçirilen diğer Alman araçlarının aksine bu Tiger II Fransız Ordusu tarafından hiç kullanılmamıştır.
Günümüze ulaşan diğer tanklardan bazıları aşağıda verilmiştir:
Petrosyan
Petrosyan şu kişiler için kullanılabilir:
Punisher (karakter)
Askerlik
İlk Vietnam turunu tamamladıktan sonra, ikinci kez Vietnam' a gitti. Toplamda Vietnamda 4 yıl görev aldı. Vietnam'daki Amerikan birliklerinin tamamı geri çekilip savaş bittikten sonra da, Deniz Piyadeleri Keşif Komandoları için üst New York eyaletinde Black Ops görevlerini yürüttü.
Ailesinin ölümü
1976'da, Castle,eşi Maria ve çocukları Lisa ve Frank jr. Central Park'ta piknik yaparken, bir cinayetine tanık olurlar, muhbirlik yaptığı için ağaca asılan bir adama. Tanık bırakmamak için Castle ve ailesinide vururlar, ancak Castle hayatta kalır ve polis kayıtlarından bütün suçluları tanır. Polis gerekenin yapılacağını söyler ancak hiçbir şey yapılmaz. Polisin Costa suç örgütü ile bağları çok derindir ve yüksek rütbeli birçok polis Costa örgütünden rüşvet almaktadır. Ailesinin ölümü yüzünden yıkılan ve polisin bu konuda hiçbir şey yapmamasından rahatsız olan Castle, suçluların alabileceği tek cezanın, fiziksel yokoluşları olduğuna karar verir. Kısa süre sonra vücut zırhının üstüne ölümün işareti olan kuru-kafa işaretini boyar ve suçluları cezalandırdığı görevine başlar. O zamandan beri suça karşı tek kişilik bir savaşı devam ettirmektedir.
Suçla savaş
Yaşayan en tehlikeli suçlulardan birisi olarak gösterilmektedir ve birçok kez yakalanmıştır ve Rykers Adası (Gerçek hayattaki Rikers Island'ın Marvel evrenindeki adı) hapishanesine gönderilmiştir. O hapishaneye gönderildiğinde de birçok katil ve çete büyük sayı üstünlükleriyle saldırmışlardır, ancak çoğu dövüşü Punisher hemen hemen hiç yara almadan kazanmayı başarmıştır. Punisher, herhangi bir şekilde hareketsiz kaldığı zaman (hapishaneye gönderildiği zamanlar, gözaltında olduğu zamanlar) daima egzersiz yapar. Bunun dışında serbest olduğu zamanlarda da düzenli biçimde egzersiz yapar ve mümkün olduğu kadar sıkı bir diyet uygular.
Punisher sabit olarak bir yerde ikamet etmez, New York şehri içinde birçok güvenli eve (ing. safehouse) sahiptir. Ayrıca suçla savaş için, İngiltere'ye, İrlanda'ya, Güney Amerika'ya, Afganistan'a, Rusya'ya ve daha birçok ülkeye gitmiştir. Çok tehlikeli bir suçlu olarak görülmektedir. CIA, FBI ve S. H.İ.E.L.D. (Marvel Evreninde yaratılan kurgusal bir istihbarat örgütü) gibi örgütler onu yakalamak için birçok denemede bulunmuşlardır ancak yine de birçok önemli rütbedeki personel onun yöntemlerini ve suçla savaş için yaptıklarını haklı bulmaktadır ve ona karşı herhangi bir operasyon düzenlemeyi reddetmektedir.
Yetenekleri
1.85 m boyunda, 91 kilo, kahverengi gözlü ve siyah saçlı olan Punisher, fiziksel olarak çok sıkı egzersiz yapan bir insanın gücüne sahiptir. Oldukça ağır biçimde beden eğitimi çalışır, her gün güvenli evlerinde sahip olduğu poligonlarda ateş eder.
Punisher yüksek yeteneklere sahip, deneyimli bir savaşçıdır. Mükemmel savaş kayıtlarına sahip bir deniz piyadesidir. Castle Vietnam'a ikinci gidişinde bir keskin nişancı olarak görev yapmıştır. Ayrıca ABD Deniz Piyadeleri'nin keskin nişancı, piyade ve keşif okullarını bitirmiştir. Ayrıca Navy SEALs, UDT (Underwater Demolition Team), LRRP(Uzun mesafe keşif devriye) ve hava komandosu olabilmek için Amerikan Özel Harekat Birlikleri eğitiminide almıştır. Ayrıca bir eğitim programı için Avustralya'ya gönderilmiştir ve Avustralya SAS'ında eğitim almıştır. Gerilla savaşında'da eğitimlidir ve tecrübelidir.
Yakın dövüştede çok etkilidir. Nash Ryu Ju Jitsu'yu (Castle'a yakın dövüş eğitimini veren ustası tarafından yaratılan dört dövüş sanatının bir karışımı) ve Marine Corps LİNE dövüş sistemini tercih eder. Ayrıca Nash Ryu' dan çok yüksek seviyede Ninjutsu eğitimi almıştır. Kendisinden daha büyük ve daha güçlü adamları yenebilecek yetenektedir. Eğer gerekirse silahsız ve sadece yakın dövüş tekniklerini kullanarak, çok kişiden oluşan grupları saf dışı bırakabilecek yetenektedir ve gücündedir. Bıçakları çok iyi kullanabilir ve üzerinde en az 3 ya da 4 bıçak tarzı silah bulundurur. En sevdiği bıçak ABD Deniz Piyadeler'inde bıçakla savaşma eğitimi aldığı KA-BAR bıçağıdır.
Yalnızca birkaç konvansiyonel silahla ve ailesini öldürenlere olan nefretiyle, bir düzine iyi eğitimli, tecrübeli ve iyi silahlanmış rakibini tek bir çatışmada öldürüp, neredeyse hiç yaralanmadan kaçabilecek kadar beceriklidir ve yüksek askeri eğitimi bunu sağlamaktadır. Ayrıca çok iyi nişancıdır ve tek bir eliyle çok ağır silahları taşıyabilir.
Silahları
Punisher öldürdüğü suçlulardan aldığı ve askeri kaynaklarının ona sağladığı silahları kullanır. Güvenli evlerinde birçok silah bulundurur.
Castle sık sık silahlarını optiklerle, reflex dürbünleriyle, gece görüş dürbünleriyle, fenerlerle, bomba atarlarla, susturucularla, yüksek kapasiteli şarjörlerle modifiye eder ve yapacağı göreve göre çukur uçlu (ing. hollow point - çekirdek yaklaşık olarak %68, bazı özel mermilerde ise %300 oranında genişler ve keskin uçları vurulan kişinin iç organlarını yırtar ), zırh delici (genelde merminin çekirdek kısmı tungsten ya da çelik gibi sert metallerden yapılır), düşük hızlı (gürültüyü azaltır) ve daha birçok çeşitte mermi kullanır.