cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nusret Bey
Yaşamı
I. Balkan Savaşı'nda İskece'nin işgalinden sonra 14 Kasım 1912'de İskece'den ayrılarak İstanbul'a geldi. 27 Eylül 1914'te Bayburt Kaymakamlığına atandı. Nusret Bey, Bayburt Kaymakamlığı görevine başladıktan sadece 45 gün sonra Osmanlı, I. Dünya Savaşı'na katıldı. Bunun üzerine Bayburt bölgesinin de içinde bulunduğu Doğu Anadolu Bölgesi’nde yaşayan Ermeniler, Rus İmparatorluğu'nun Doğu Andolu'da bağımsız bir Ermenistan Devleti kuracağını vadetmesinin ardından gönüllü silahlı Ermeni grupları cephe arkasında Osmanlı'ya karşı isyanlarda bulundu. Buna karşılık olarak Osmanlı Hükûmetince 1 Haziran 1915’de savaş mıntıkasında oturan Ermeniler’in savaş alanı dışı olan Suriye civarına gönderilmesini içeren Ermeni Tehciri Kanununu dönemin resmî gazetesi Takvim-i Vekayi'de yayınlanarak yürürlüğe girdi. Kanunun yürürlüğe girmesinin ardından Haziran 1915’de, Erzurum’daki 3. Ordu Komutanı Mahmut Kamil Paşa'nın emriyle Bayburt bölgesindeki Ermeniler Nusret Bey'in idaresindeki jandarma güçlerince Erzincan'a sevk edildiler. Yapılan her şey Nusret Bey tarafından kayıda tutuldu. Tehcire tabii tutulan Ermeniler’in ardlarında bıraktıkları mallar bir komisyon kurulunca satılarak Ermenilere geri ödendi. Tehcir sırasında Nusret Bey tarafından 3. Orduya erzak temininde bulundu. Bulunduğu hizmetlerden dolayı değişik tarihlerde Erzurum Valiliği ve 3. Ordu Komutanlığı tarafından ödüllendirildi. Nusret Bey, 14 Haziran 1917’de, o sırada Yıldırım Orduları 2. Grup Komutanı olan Mustafa Kemal Paşa’nın isteği ile Urfa Mutasarrıflığına atandı. Urfa’da görev yaparken Mondros Ateşkes Mütarekesi imzalandı. Karışıklık çıkan bölgeleri işgal hakkına sahip olan İtilaf Devletleri'nden biri olan Fransa, Urfa'yı işgal etti. Bunun üzerine Urfa’da bu işgale karşı kurulmuş olan Müdafa-yı Hukuk Teşkilatı'nın kurulmasında büyük bir emeği bulundu. İşgale direnmek için milis alayı oluşturdu.
İstanbul'a çağrılması
Nusret Bey, Urfa Mutasarrıflığı görevinde bulunurken hakkında yapılan ihbarlar sebep gösterilerek I. Damat Ferid Paşa Hükûmeti tarafından 6 Nisan 1919’da Ermeni Tehciri meselesinden dolayı azledildi ve İstanbul’a çağrıldı.
İstanbul’a geldikten sonra Bayburt ve Ergani-Madeni Ermeni Tehciri'nden dolayı Mustafa Nazım Paşa başkanlığındaki Divan-i Harp-i Örfi’de yargılandı ve suçsuz bulundu. Fakat yine de askeri hapishanede alıkonuldu. 15 Mayıs 1919’da İzmir’in İşgali üzerine tüm Anadolu’da olduğu gibi İstanbul’da da bu duruma karşı büyük tepkiler oldu. Bunun üzerine hükümet ortamı yatıştırmak için aralarında Nusret Bey’in de bulunduğu 40 tutukluyu serbest bıraktı.
30 Eylül 1919’da Damat Ferit Paşa Hükümeti istifa etti ve yerine 2 Ekim 1919’da Ali Rıza Paşa Hükümeti kuruldu. Bu dönemde birçok kişi tutuklandı. Bunlardan biri de daha önceden yargılanıp serbest kalmasına rağmen 6 Kasım 1919’da Ermeni Tehciri meselesinden dolayı tekrar tutuklanıp cezaevine konmuş Nusret Bey'di.
Esad Paşa’nın başkanlığındaki I. Divan-ı Harp-i Örfi 11 Mart 1920’de Nusret Bey hakkında Bayburt Müdde-i Umumiliğine bir telgraf çekerek; Bayburt Ermeni Tehciri sırasında Nusret Bey’in tutumu ile ilgili bilgi verilmesini istedi. 15 Mart 1920’da Esad Paşa’nın başkanlığındaki I. Divan-ı Harp-i Örfi, Nusret Bey’in sorgusuna başladı. Bayburt ve Ergani-Madeni Ermenileri’nin tehcirinde gayri kanuni hareketlerde bulunduğu iddiasıyla suçlanan Nusret Bey bu suçlamalara karşılık Ermenilerin jandarma muhafazası altında salimen tehcir edildiğini, mallarının da oluşturulan bir komisyon tarafından satılıp parasının sahiplerine verildiğini belirtti. Mahkeme heyeti Bayburt’ta bazı kişilerin ifadelerine başvurulmasını talep etti. Ancak Anadolu ile telgraf haberleşmesinin kesilmesi üzerine Bayburt ile irtibat kurulamadı. Bunun üzerine 20 Mart 1920’deki Nusret Bey’in duruşması bir başka tarihe ertelendi.
Ali Rıza Paşa Hükümeti’nin istifası ardından 8 Mart 1920’de Salih Paşa Hükümeti kuruldu. Ancak yirmi sekiz gün sonra hükümet değişti ve yerine 5 Nisan 1920’de II. Damat Ferid Paşa Hükümeti kuruldu. Damat Ferid Paşa Hükümeti Ermeni Tehciri ile alakalı davalarını olabildiğince hızlandırdı. Bu amaçla; hükümet 17 Nisan 1920’de I. Divan-ı Harp-i Örfi Başkanlığına Nemrud Mustafa Paşa’yı atadı. 26 Nisan 1920’de “I. Divan-ı Harp-i Örfi Mahkemesinin Teşkilat ve Vazifeleri” hakkında bir genelge yayınlayarak "tehcir davalarının öncelikli görüleceğini, yargılamaların gizli yapılacağını ve sanıkların avukat bulunduramayacağını" açıkladı.
Bu genelgenin ardından diğer tehcir davalarındaki gibi Nusret Bey’in de yargılanması sırasındaki tüm duruşmalar gizli yapıldı ve onu avukat bulundurma hakkı tanınmadı. Mustafa Paşa başkanlığındaki I. Divan-ı Harp-i Örfi, Nusret Bey’in mahkemesine 28 Nisan 1920’de tekrar başladı. Mustafa Paşa'nın Nusret Bey'e ayrı bir düşmanlığı vardı. Urfa'daki bir Kürt cemiyetini kapattığı için Mustafa Paşa, Nusret Bey'den nefret ediyordu. Mahkeme heyeti Nusret Bey evraklarını inceledikten sonra 29 Nisan 1920’de gazetelere ilanlar vererek; “Bayburt ve Ergani-Madeni Ermenilerinden tehcir sırasında zarar görmüşlerin Divan-i Harp-i Örfi’ye gelerek şahitlik yapmalarını” istedi. Bu ilanın ardından Nusret Bey'in davası tekrar başladı. İddia makamı Bayburt ve Ergani-Madeni tehciri sırasında:
Bu suçlamalar karşısında Nusret Bey; Bayburt’un harp sahası içinde olması nedeniyle buradaki Ermeniler’in kendisinin idaresi altında jandarma tarafından tehcir edildiğini, bu sırada bölgede herhangi bir gayri kanuni durumun olmadığını, tehcir edilenlerin mallarının bir komisyon tarafından satılıp parasının da sahiplerine verildiğini, bunun da kayıtlarının olduğunu belirtti.
Sonraki celsede mahkeme heyeti Nusret Bey aleyhine Hampartsun adlı 12 yaşında bir Ermeni çocuğunu şahit olarak dinleyeceğini belirtti. Nusret Bey bu duruma itiraz ederek olay anında 7 yaşında olan ve şimdi 12 yaşındaki bir çocuğun şahit olarak dinlenemeyeceğini belirtti. Buna rağmen mahkeme heyeti Hampartsun'u şahit olarak dinledi. Şahit olayı yer ve saatine kadar ince ayrıntıları ile anlattı ve Nusret Bey için nüfus kağıdında geçtiği gibi Mehmet Nusret isimini kullandı. Bunun üzerine Nusret Bey bir çocuğun olayı bu kadar detaylı hatırlayamayacağını, ön ismi olan Mehmet'i sadece nüfus kağıdında yazdığını, bu ismi sadece nüfus memurları ile ailesinin bildiğini, ancak nüfus memurları vasıtasıyla öğrenilebileceğini, söyledi.
Bir başka duruşmada Haçator Seferyan adlı bir başka Ermeni şahit olarak dinlendi. Bu Ermeni; Nusret Bey’in asker olduğunu ve onun emriyle Ermeniler’in öldürüldüğünü söyledi. Nusret Bey buna karşılık olarak "Ben sivil bir idareciyim. Ne asker kıyafeti!?" dedi ve bu nedenle şahidin yalan beyanda bulunduğunu belirtti.
Bir başka gün mahkeme heyeti Bayburt'lu Agoni Markayan, Varsenik Arisyan Arakel ve Erfahi Arakel adlı kadınları şahit olarak dinledi. Bu duruşma başlarken mahkeme başkanı kadınlara:
Lycium americanum
Lycium americanum Lycium cinsine bağlı bir türdür.
Nusret Bey
İstanbul'a çağrılması
-Başkan: "Nusret Bey burada mı? Kendisini tanıyor musunuz?” diye sordu.
-Kadınlar: “Tanıyoruz ama burada değil” cevabını verdiler.
10 dakika sonra tekrar mahkeme heyetinin huzuruna çıktığında kadınlar:
-Kadınlar: “Nusret Bey evet burada”, cevabını verdiler.
Daha sonra bu kadınlar Nusret Bey’i, Bayburt Ermenileri’nin tehciri, Bayburt Mal Müdürü Ovakim Efendi’nin intiharı ve Trabzonlu Filomen adlı kadının ırzına geçmesi suçlarıyla suçladılar.
Nusret Bey savunmasını tekrarlayarak "Bayburt Ermenileri’nin tehcirinin Erzurum’daki 3. Ordu Komutanı Mahmut Kamil Paşa’nın emriyle jandarma tarafından salimen yapıldığını, Ovakim Efendi’nin Mahmut Kamil Paşa’nın tehcirle ilgili emrinin gelmesi üzerine intihar ettiğini ve Trabzonlu Filomen adlı kadına da herhangi bir kötü muamele yapmadığını, bunu da geçmiş memuriyet hayatındaki namuslu yaşamından da kanıtlanabileceğini" söyledi. Ancak duruşma sırasında mahkeme heyeti Nusret Bey’in hiçbir savunmasını kayda değer almadı.
Nusret Bey mahkeme sırasında değişik tarihlerde eşi ve kardeşine birkaç mektup yazdı. O bu mektuplarda kendisinin suçsuz olduğunu ancak mahkeme heyetinin kendisine mutlaka onu cezalandıracağını belirtti. İdam kararı verildikten sonra karısına şu mektubu yazmıştır:
Nusret Bey’in duruşması bittikten sonra mahkeme heyetinden Ferhat Bey Nusret Bey’in ancak görevi suistimalden üç sene cezalandırılabileceğini söyledi. Bunun üzerine mahkeme başkanı Mustafa Paşa ve diğer üyeler buna karşı çıkarak Nusret Bey’in idamını istediler. Münakaşalarından sonrasında mahkeme heyeti Nusret Bey’i 15 ay kürek cezasına çarptırdı ve mazbata-yı hükmiye de bu suretle tanzim edilerek 4 Temmuz 1920’de mahkeme heyetince imzalandı. O sırada Bekirağa bölüğündekilerin Malta'ya sürülme kararı açıklandı ama Mustafa Paşa, Nusret Bey'in Malta'ya yollanmasını engelledi. Olayın hemen ardından Mustafa Paşa başkanlığındaki I. Divan-ı Harp-i Örfi azalarından Ferhat Bey’in dışında yasadışı bir şekilde tekrar toplanarak Nusret Bey’in idamına karar verdi. Bu kararın geçerli olabilmesi için azadan Ferhat Bey’in de imzalaması gerekiyordu. Ferhat Bey imzalamayı reddettiği için 27 Temmuz 1920’de Ferhat Bey III.Divan-ı Harp-i Örfi azalığına tayin edilip yerine Mirliva Niyazi Bey atandı. Bunun üzerine 27 Temmuz 1920’de Nusret Bey’in idam kararı mahkeme heyetince imzalandı. Karar 4 Ağustos 1920’de padişah tarafından onaylandı ve 5 Ağustos 1920’de İstanbul Beyazıt’ta idam edildi. Ermeni mallarından büyük bir kazanç sağladığı iddia edilse de idam edilirken yamalı pantolonla, cebinde bir kağıt lira ve esnafa borç ile öldü.
Kardeşine yazdığı son mektuplarının birinde Nusret Bey şu vasiyetlerde bulunmuştur:
Hükümetin değişip yerine Ahmet Tevfik hükümetinin kurulmasıyla ailesi Nusret Bey'in haksız yere asıldığını iddia etti. Davalar tekrar incelendi ve Nusret Bey'in haksızca idam edildiği hükümet tarafından onaylandı. Haksız yere onu idam ettiren Nemrut Mustafa Paşa hapse atıldı fakat 3 ay sonra Padişah Vahdettin onu affetti ve Paşa da yurt dışına kaçtı. Yurt dışına kaçmasının ardından devleti dolandırdığı ortaya çıkınca yakalama emri çıkartıldı fakat Nemrut Mustafa Paşa asla yakalanamadı.
TBMM, Urfa Mutasarrıfı Nusret Bey’i 25 Aralık 1921 tarihinde Millî Şehit ilan etti. Atatürk, Nusret Bey'in ailesi için kanun çıkarttırıp karısına maaş bağlattı ve üç çocuğu okutulmasını sağladı. Çocuklardan ikisi mühendis, biri kaymakam oldular.
Kaynakça
Genel
On the 6
On the 6, Amerikalı şarkıcı Jennifer Lopez'in ilk stüdyo albümü. 1 Haziran 1999'da Epic Records etiketiyle piyasaya çıkmıştır. ABD Billboard 200 listesinde 8 numara olmuş ve on bir hafta ilk yirmide kalmıştır. Albüm, dünya çapında yedi milyon kopya satmıştır. Albümden, başta Billboard Hot 100'de bir numara olan "If You Had My Love" ve Hot Dance Club Play'de bir numara olan "Waiting for Tonight" olmak üzere beş single yayımlanmıştır. Albümün önceki adı Feelin' So Good idi. Lopez, "Feelin' So Good" parçasının ilk single olarak piyasaya çıkartmak istiyordu ancak "If You Had My Love" parçası ilk single oldu. Albümdeki iki şarkı daha önce Diana Ross tarafından seslendirilmişti: "Promise Me You'll Try" ve Theme from Mahogany (Do You Know Where You're Going To)".
Mira Ceti
Mira Ceti, (diğer adları: Mira, Omicron Ceti, Omicron Balina, Balinanın Harika Yıldızı, The Wonderful) Balina takımyıldızı yönünde bulunan "Mira" olarak adlandırılan değişen yıldız sınıfına ismini veren ve Dünya'ya 418,2 ışık yılı uzaklıkta bulunan kırmızı dev yıldızdır.
Kendisi gibi değişen bir yıldız olan, VZ Ceti isimli bir bileşene sahiptir.
Dış bağlantılar
1998-10-11, 2001-01-21, 2006-07-22, 2007-02-21, 2007-08-17
Morrison Heady
James Morrison Heady (19 Temmuz 1829 - 19 Aralık 1915) Amerikalı bir sağır kör yazardı. Heady, birçok cilt çocuk kitabı ve şiir yayınladı ve çağdaş basın tarafından sık sık "Kentucky'nin Kör Ozanı" olarak anıldı. Amerika Birleşik Devletleri'nde körler için kitapları ilk savunanlardan biriydi ve sağır ve kör insanlar için iletişimi kolaylaştırmak ve yaşam kalitesini iyileştirmek için birkaç cihaz icat etti.
Gençliği ve eğitimi
James Morrison Heady, 19 Temmuz 1829'da Kentucky Elk Creek'te doğdu. Çocukluk döneminde bir oduncu baltası sebebiyle bir gözü kör olmuş ve on altı yaşında bir okul arkadaşıyla oynarken diğer gözünü de kaybetmişti. Çocukken attan düştükten sonra işitme duyusu da zarar gördü ve kırk yaşına geldiğinde tamamen sağır olana kadar gittikçe kötüleşti.
Sağır ve körler için yazması ve savunması
Heady, aralarında Helen Keller ve Laura Bridgman'ın da bulunduğu diğer sağır kör insanlarla bir dizi arkadaşlık kurdu. Bunun dışında şair John Greenleaf Whittier ile de ilişkiler kurdu. Güncel olaylardan haberdar olmak için Matilda Ziegler Körler Dergisi'ni ve kabartmalı diğer süreli yayınları okudu. 20'li yaşlarında Heady, körler için daha fazla kitabın sağlanmasını savunmak için Birleşik Devletler'i dolaştı. 1854'te Milton'un Kayıp Cenneti'nin kabartmalı olarak yayınlanması için para bağışları toplamaya başladı. Heady, Mississippi'li kör bir adam olan Dempsey Sherrod'a, Amerikan Körler Matbaası olarak kurulan, körlere yönelik kitaplar için ulusal bir basımevine para toplamak için ilham verdi. 1860'ta Heady, basımevinin yönetim kurulu tarafından kabartmalı kitapların yayınlanması için bağış toplamak üzere atandı.
İlk kitabı, George Washington'un çocuklar için olan biyografisi Çiftçi Çocuk ve Başkomutan Oluşu 'nu 1864'te Uncell Juvinell takma adıyla yayınlandı ve 8000 kez satıldı. En önemli eserlerinden biri, Çifte Gece ve Diğer Şiirler adlı bir şiir kitabıydı. Çocuk kitapları, romantik şiirler ve felsefi şiir dahil olmak üzere birçok türde yazdı.
Heady, son iki eserini 86 yaşında, ölümünden kısa bir süre önce bitirdi. 19 Aralık 1915'te öldü.
Uluslararası Beşeri Bilimler ve Kalkınma Üniversitesi
Uluslararası Beşeri Bilimler ve Kalkınma Üniversitesi, Türkmenistan'ın başkenti Aşkabat'ta bulunan bir üniversitedir. 16 Mayıs 2014 tarihinde cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile İngilizce eğitim veren ortaöğretim yükseköğretim kurumu olarak kuruldu.
Müfredat
Üniversite Bologna Süreci'ni takip etmeyi ve dört yıllık bakalorya ve iki yıllık yüksek lisans dereceleri sunmayı planlamaktadır.
Kampüs
Üniversite kampüsünde 2.000 öğrenci kapasiteli üç bina, üç yatakhane, kafeterya, kapalı bir atletik tesis, açık voleybol, basketbol ve tenis kortları ve otopark bulunmaktadır.
İmad Muğniye
12 Şubat 2008 gecesinde Şam'ın Kafr Susa semtinde bir bombalı araçlı bir suikast sonucu hayatını kaybetti. Suikastın CIA ve Mossad tarafından gerçekleştirildiği düşünülmektedir.
Tatlıpayam, Şirvan
Tatlıpayam, Siirt ilinin Şirvan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Nibin ya da Nabayn, 1928 yılı kayıtlarında ise Kürtçede "yatak" anlamına gelen Nivin olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy; Siirt il merkezine 46 km, Şirvan ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
2018 Dünya Halter Şampiyonası - Erkekler 102 kg
2018 Dünya Halter Şampiyonası'nda erkekler 102 kg yarışması, 8 Kasım 2018'de gerçekleştirildi.
Calcasieu
Calcasieu ilçesi veya Calcasieu Parish Amerika Birleşik Devletleri'nin Louisiana eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 192,768'tir. İlçenin merkezi Lake Charles şehridir.
Bulgaristan başbakanı
Bulgaristan başbakanı Bulgaristan hükûmetinin başıdır. Başbakan, Bulgaristan Ulusal Meclisi (Народно събрание, Narodno sabranie) olarak bilinen Bulgar parlamentosunda siyasi bir koalisyonun lideri ve kabinenin lideridir.
Nikolay Denkov, 6 Haziran 2023'den beri Bulgaristan'ın başbakanıdır.
Lycium ameghinoi
Lycium ameghinoi Lycium cinsine bağlı bir türdür.
Kalu Uche
Kalu Uche (d. 15 Kasım 1982, Aba), Nijeryalı futbolcudur.
Millî takım kariyeri
21 Haziran 2003'te ilk kez Angola karşısında bir millî maça çıkıp ilk golünü bu maçta atmıştır. 2003 Afrika Uluslar Kupası'nda çeyrek final maçında görev yapmıştır.
Özel hayatı
Uche'nin küçük kardeşi Ikechukwu Uche de kariyerinin büyük bir kısmını İspanya'da geçirmiş bir futbolcudur.
Selenocosmia stirlingi
Selenocosmia stirlingi, Selenocosmia cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Éric Dupond-Moretti
Éric Dupond-Moretti (d. 20 Nisan 1961), Fransız-İtalyan ceza avukatı ve siyasetçi. 6 Temmuz 2020 tarihinden beri Fransa adalet bakanı olarak görev yapmaktadır. Dupond-Moretti bir avukat olarak rekor sayıda beraat kararı, savunduğu bazı tartışmalı şahsiyetler ve açık sözlü kişiliğiyle tanınmaktadır.
Marcin Dołęga
Marcin Dołęga (d. 18 Temmuz 1982; Łuków), Polonyalı halterci.
Dołęga, Dominik Cumhuriyeti'nin başkenti Santo Domingo'da düzenlenen 2006 Dünya Halter Şampiyonası 105 kg kategorisinde koparmada 193, silkmede 222 ve toplamda 415 kg ile Rus halterci Dmitri Lapikov'un önünde 1. olarak altın madalyanın sahibi oldu. Aynı yıl ülkesinde düzenlenen 2006 Avrupa Halter Şampiyonası'nda da toplamda 424 kg yaparak altın madalya kazandı.
Polonya'lı halterci, Çin'de düzenlenen 2008 Yaz Olimpiyatları'nda koparmada 195, silkmede 225 ve toplamda 420 kg kaldırmasına rağmen yarışma tartısı dezavantajıyla Dmitri Lapikov'un arkasında kalarak dördüncü oldu.
Dołęga'nın ağabeyi olan Robert Dołęga'da haltercidir.
Peugeot Type 139
Peugeot Type 139, Fransız otomobil üreticisi Peugeot tarafından 1911 ile 1913 yılları arasında Lille tesisinde üretilen bir otomobil modelidir. Toplam 551 adet üretilmiştir.
Model, önde konumlandırılan ve arka tekerleklere tahrik mili vasıtasıyla güç veren dört silindirli dört zamanlı bir motora sahipti. Motor 3.817 cm³'lik bir deplasmandan güç üretirken, en fazla 70 km/s hıza ulaşabilmekteydi.
Örgü peyniri
Örgü peyniri genellikle Diyarbakır yöresinde yapılan, Türk mutfağına ait bir peynirdir. Görüntü olarak çeçile benzer. Diyarbakır Örgü Peyniri bileşim yönünden beyaz peynire, üretim teknolojisi açısından ise kaşar peynirine benzemektedir. Söz konusu peynirin yağ oranı yüksek, homojen, plastik telemeli, elastik yapıda yarı sert, kendine özgü karakteristik tat-aromaya sahip, besin değeri yüksek ve tüketici beğenisini kazanan tipik saç örgüsü şeklinde bir peynir çeşididir. Diyarbakır Örgü Peynirinin rengi, krem beyaz veya hafif sarımsıdır, kendine özgü karakteristik hoşa giden tataromaya sahiptir. Elle iplik şeklinde ayrılabilir, parlak bir görünüme ve esnek bir yapıya sahiptir. Diyarbakır Örgü Peyniri Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
The American President
The American President yapımcılığını ve yönetmenliğini Rob Reiner’ın yaptığı ve Aaron Sorkin tarafından yazılan 1995 Amerikan romantik komedi-drama filmidir. Filmde Michael Douglas, Annette Bening, Martin Sheen, Michael J. Fox ve Richard Dreyfuss rol alıyor. Filmde, Başkan Andrew Shepherd (Douglas), Washington DC'ye yeni taşınan çevre lobicisi Sydney Ellen Wade (Bening) ile bir ilişki sürdürürken aynı zamanda seçim yılında bir suç kontrolü yasasını geçirmeye çalışan dul birini oynuyor.
Film, 62 milyon dolarlık bir bütçeyle 107.9 milyon dolar hasılat elde etti ve performansları (özellikle Douglas ve Bening'den), müzikleri, hikayesi ve senaryosu nedeniyle eleştirmenler tarafından övgüyle karşılandı. Besteci Marc Shaiman , The American President için En İyi Orijinal Müzikal veya Komedi Müziği dalında Akademi Ödülü'ne aday gösterildi. Film Altın Küre'de En İyi Yönetmen, En İyi Senaryo, Michael Douglas için En İyi Komedi/Müzikal Erkek Oyuncu, Annette Bening için Komedi/Müzikal En İyi Kadın Oyuncu ve En İyi Komedi/Müzikal dallarında aday gösterildi. Amerikan Film Enstitüsü, Amerika'nın En Büyük Aşk Hikayeleri listesinde Amerikan Başkanını 75. sıraya koydu.
Anvar Saidenov
Anvar Saidenov (Kazakça: Әнуар Ғалимоллаұлы Сәйденов, d. 19 Eylül 1960, Moskova) Kazak ekonomist, Kazakistan Ulusal Bankası başkanı.
Moskova'da 1960'ta doğan Saidenov, Moskova Devlet Üniversitesi'nden 1982 yılında mezun oldu. 1993-1996 yıllarında Londra'da bulunan Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası'nda (European Bank for Reconstruction and Development) çalıştı, bu sırada Londra Üniversitesi'nde ekonomi ve finans dalında master yaptı. Ardından Kazakistan'a geri döndü ve 1996-1998 yılları arasına Kazakistan Ulusal Bankası başkan vekili olarak görev yaptı. 1998-2000 yıllarında, Maliye Bakanı yardımcılığı da dahil olmak üzere, ülke genelinde ekonomik görevlerde bulundu.
2000-2002 yılları arasında Halyk Bank'ın başkanı olarak görev yaptı. 2002'de Kazakistan Ulusal Bankası başkan vekilliği görevine geri döndü, ve 2004'te buranın başkanlığına atandı.
Lycium amarum
Lycium amarum Lycium cinsine bağlı bir türdür.
Friday the 13th
13'üncü Cuma, Batı'nın hurafe anlayışında şanssız bir gün olarak kabul edilir. Miladi takvimde ayın 13. günü, her yıl en az bir kez olan ancak aynı yıl içinde üç defaya kadar meydana gelebilen bir Cuma gününe denk geldiğinde ortaya çıkar. Örneğin, 2015 Cuma günü Şubat, Mart ve Kasım aylarında 13'tü; 2017'den 2020'ye kadar her biri 13'üncü iki Cuma günü vardı; 2021 ve 2022 yıllarının her ikisinde de yalnızca bir olay olacak.
13'üncü Cuma, Pazar günü başlayan herhangi bir ayda gerçekleşir.
Tarih
Hurafe de ortaya çıkmış olabilir Ortaçağ'da "İsa'nın hikayesi kaynaklanan, son akşam yemeği ve çarmıha gerilmesi 13 kişi vardı ki" de takdim Üst Room Nisan'ı 13'ünde Maundy Perşembe, onun ölümünden önceki gece İyi Cuma. Hem Cuma hem de 13 sayısının şanssız olarak kabul edildiğine dair kanıtlar olsa da, 19. yüzyıldan önce iki maddenin özellikle şanssız olarak anıldığına dair hiçbir kayıt yok.
Hispanik ve Yunan kültüründe 13.Salı
İspanyolca konuşulan ülkelerde 13'üncü Salı günü (martes trece) Cuma yerine kötü şans günü olarak kabul edilir.
Vasil Fedorişin
Vasil Petroviç Fedorişin (d. 31 Mart 1981), Ukraynalı güreşçidir.
2008 Pekin Olimpiyatları'nda 60 kg serbest stil güreş finalinde Rus rakibi Mavlet Batirov'a yenilerek Olimpiyat ikincisi olmuştur. Ancak daha sonra yasaklı madde kullanımı sebebiyle madalyası geri alınmıştır.
Chuseok
Chuseok veya hangawi (한가위), büyük bir Kore hasat festivalidir. Dolunayda ay takviminin 8. ayının 15. gününde kutlanmaktadır ve Kuzey Kore ve Güney Kore'de üç günlük tatildir. Dünyadaki diğer birçok hasat festivali gibi yaz sonunda veya sonbahar başında düzenlenir.
İyi hasadın bir kutlaması olarak, Koreliler atalarının memleketlerini ziyaret ederler ve sindoju ve dongdongju gibi şarküteri ve pirinç şarapları gibi Kore geleneksel yemeklerini paylaşırlar. Chuseok ile ilgili Charye (evde atası anma hizmetleri) ve Seongmyo (atalarının mezarlarına aile ziyareti) olmak üzere iki büyük gelenek bulunur.
Selenocosmia similis
Selenocosmia similis, Selenocosmia cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Umschlagplatz
Umschlagplatz, 'toplama noktası' veya 'yeniden yükleme noktası' manasına gelen Almanca kelimedir. Holokost sırasında Polonya'daki gettolarda tutulan Yahudilerin, ölüm kamplarına gönderilmek üzere toplandığı bir çeşit tren istasyonu rampasıydı. En büyük Umschlagplatz, Varşova Gettosu'nun hemen yanındaydı. 1942'de, Polonya'daki Holokost'un en ölümcül aşaması olan Reinhard Operasyonu sırasında 254,000–265,000 Yahudi, Treblinka İmha Kampı'na giderken Varşova Umschlagplatz'ndan geçti. Nakliye trenlerinin gelişini bekleyenler genellikle bir gece Umschlagplatz'da tutulurdu.
Yakovlev Yak-42
Yakovlev Yak-42 (NATO rapor adı: Clobber), Yakovlev tarafından üretilen bir Sovyet yapımı yolcu uçağıdır. Uçak, Sovyetler Birliği'nin modern yüksek bypass turbofan motorlarıyla güçlendirilmiş ilk uçağıydı.
Teknik özellikler (Yak-42D)
Kaynakça:
McFlurry
Hazırlanışı
McFlurry, bir kapta çırpılmış, yumuşak servis edilen McDonald's'ın vanilya aromalı dondurmasından oluşur. McFlurry'nin, bir blendere takılan, sapında bir delik bulunan özel olarak tasarlanmış bir kaşığı vardır. Bardağa çeşitli şekerler veya kurabiyeler eklenir ve bunlar daha sonra kaşık kullanılarak karıştırılır. McFlurry aromaları pazardan pazara değişir ve düzenli olarak yeni tatlar sunulur.
Bir McFlurry'deki dondurma, McDonald's'ın külahları ve sundaeleri için kullandığıyla aynıdır. Dondurma, metilselüloz ile uzatılmış UHT sütten yapılır. CNBC, 2016'nın sonlarından itibaren McDonald's'ın vanilyalı dondurmasından yapay aromaları aşamalı olarak çıkarmaya başladığını bildirdi. Değişiklik, 2012'den bu yana kaybettiği 500 milyondan fazla müşteri ziyaretini geri kazanma çabasının bir parçasıydı.
İncelemeler
Thrillist'ten Wil Fulton, McFlurry'yi "bazı yorumcuların mandıradan daha kalabalığa daha yakın görebileceği, hızlı servis edilen jelatinimsi, zararsız bir dondurma" olarak adlandırmasına rağmen M&M, McFlurry'yi 17 En İyi Fast Food Tatlısı listesinin sonunda sıraladı. Daily Meal, Oreo McFlurry'yi En İyi Fast Food Tatlıları listesine koydu.
Dekonstrüktivizm
Dekonstrüktivizm ya da yapısal analiz, 1980'lerin sonlarında ortaya çıkan postmodern mimari akımı. Yapıyı oluşturan mimari unsurların bütünlüğünün parçalanması, yüzeylerle yapılan oyunlar, dış cephe gibi mimari unsurların dikaçılı olmayan köşelerle yamultulması ve kaydırılması gibi yöntemlere dayanır. Dekonstrüktivist tarza sahip binalar bakanlara belirsizlik ve kargaşa hissi verir.
McFlurry
Tartışmalar
Eylül 2006'dan önce, McFlurry konteyner kapakları, bazı hayvanların kafaları konteynerin içinde sıkışıp kalmasına neden olacak boyuttaydı. İngiltere'de özellikle kirpileri korumak için çıkan küçük bir itiraz, konteyner şeklinde yeniden tasarıma neden oldu. "Önemli araştırma ve tasarım testlerinden" sonra, bu hayvanların girişini önlemek için açıklığın boyutu küçültüldü. 2019'da McDonald's, kapakları çıkaracağını duyurdu.
Dekonstrüktivizm
Dekonstrüktivist mimarlar başlangıçta Fransız filozof Jacques Derrida'nın fikirlerinden etkilendiler. Her ne kadar Peter Eisenman ile Jacques Derrida birbirlerine oldukça yakın olsalar da Eisenman'ın mimariye yaklaşımı, tanışmalarından ve dekonstrüktivist olmasından çok önce gelişti. Peter Eisenman'a göre dekonstrüktivizm, radikal şekilciliğe ilgisinin bir uzantısı olarak ele alınmalıdır. Dekonstrüktivizmin bazı uygulayıcıları, konstrüktivizmin geometrik dengesizlikleri ve biçimsel deneylerinden de etkilenmişlerdir.
Dekonstrüktivizm hareketinin tarihinin erken dönemlerinde olan ve de gelişimini etkilemiş önemli üç olay vardır. Bunlardan ilki, 1982 yılına ait Parc de la Villette mimari tasarım yarışmasıdır. Özellikle Jacques Derrida ve Peter Eisenman'in tasarımları ile Bernard Tschumi'nin ödül alan tasarımı, dekonstrüktivizm akımına önemli etkileri olmuştur. İkinci önemli olay olan Modern Sanatlar Müzesi'nin; 1988'de, Philip Johnson ve Mark Wigley tarafından düzenlediği New York Dekonstrüktivist Mimarlığı sergisi hem bu akımın tanınması hem de bu akımla özdeşleşdirilecek mimarların ortaya çıkması bağlamında dönüm noktası olan etkinliklerden birisidir. Modern Sanatlar Müzesi'nin New York sergisi; Frank Gehry, Daniel Libeskind, Rem Koolhaas, Peter Eisenman, Zaha Hadid, Coop Himmelb(l)au, Paul Pogbave Bernard Tschumi tarafından yapılan çalışmaları sergilemiştir. Bu sergiden sonra dekonstrüktivizim akımı ile özdeşleştirilmiş birçok mimar bu kavrama mesafe koymuştur. Fakat bu terim genel olarak kabul görmüş ve bugünün mimarisinde yaygın kullanılan bir akım olarak kendine yer bulmuştur. Bu akıma önemli katkısı olmuş üçüncü olay da ABD'nin Ohio eyaletindeki Columbus şehrinde yer alan Peter Eisenman tarafından tasarlanmış Wexner Sanat Merkezi'nin, 1989 yılında tamamlanıp hizmete sunulmasıdır.
Dekonstrüktivizm akımında modernizm-postmodernizm karşılıklı etkileşimi; dışavurumculuk, kübizm, minimalizm ve çağdaş sanat gibi diğer 20. yüzyıl hareketlerine de referans olmuştur. Dekonstrüktivizmin uygulamacılarının "biçim işlevi takip eder", "biçimin saflığı" ve "malzemelere dürüstlük" gibi prensipleri daraltıcı modernizm "kuralları" olarak görür ve mimariyi bu kavramlardan uzaklaşmayı amaçlar.
Modernizm ve postmodernizm
Günümüzdeki çağdaş mimaride dekonstrüktivizm akımı, düzenli ve rasyonel olan modernizm akımının karşı tarafında yer almaktadır. Benzer şekilde postmodernizm ile de genel olarak karşıt kutuplarda bulunur. Her ne kadar postmodern kuramcılar ile henüz fikirleri olgunlaşmamış ilk dekonstrüktivistler Oppositions dergisinde birlikte yazılar yazmış olsalar da; bu yazıların içeriği incelendiğinde, aslında bu iki akımın kesin olarak birbirinden ayrılmaya başlamasının işaretleri de gözlemlenebilmektedir. Dekonstrüksyon, mimarlık ve mimarlık tarihine son derece asi bir şekilde karşı çıkarken; mimariyi parçalamayı ve yeniden bir araya getirmeyi amaçlar. Postmodernizm ise modernizm akımının uzak durmaya çalıştığı ve dekonstrüktivizim akımının tamamen reddettiği tarihi mimari referansları, biraz çelişkili ve gizlice de olsa benimsemeye çalışır. Postmodernizmin dekonstrüktivizm akımından bir başka farkı da süslemenin, sonradan düşünülen veya bir dekorasyon olduğu fikrini de reddetmesidir.
Oppositions 'taki yazılara ek olarak dekonstrüktivizm akımını modernizm ve postmodernizmden ayıran başka bir yayın da 1966 yılında Robert Venturi tarafından yazılan Mimaride Karmaşa ve Çelişki (İngilizce: Complexity and Contradiction in Architecture) adlı basımdır. Bu yayımda modernizmin ana unsurlarından olan saflık, netlik ve basitlik kavramları eleştirilir ki bu kavramların eleştirilmesi hem postmodern hem de dekonstrüktivist akımın başlangıç nedenlerindendir. Yine aynı yayın ile modernizmin alt dallarından ikisi olan fonksiyonalizm ve rasyonalizm akımları olumsuz paradigmalar olarak nitelendirilmiştir. Kendisi de postmodernist olan Robert Venturi'nin yazılarında mimarlık ürünlerine tarihsel süsler eklemek yoluyla modernizmin mimarlığa zenginlik kazandırdığı belirtilmektedir. Bazı postmodern mimarlar, süslemeyi ekonomik ve minimal yapılara dahi uygulamaya çabalamışlardır. Bu teşebbüs, Robert Venturi tarafından "dekore edilmiş ahır" ifadesiyle açıklanır. Bu kavrama göre tasarımın rasyonel olması şart değildir; fakat yapının işlevselliği hâlen önemlidir. Bu bakış açısı Robert Venturi'nin bir sonraki önemli yapıtının ana tezine çok yakındır. Bu teze göre bazı semboller ve süsler uygulamacı olan mimariye uygulanabilir ve semiyolojinin karmaşık felsefesi ile uyum içindedir.
Robert Venturi tarafından yazılan Mimaride Karmaşa ve Çelişki adlı yayımındaki dekonstrüktivizm yorumu oldukça farklıdır. İşlev ve süslemeyi ayırmak yerine Robert Venturi gibi postmodernistler yapıların işlevsel yanları sorgulanmıştır. Postmodernistler için süsleme ne ise geometri de dekonstrüktivistler için de oydu. Karmaşanın konusu ve geometrinin kendine has kaotik yapısı dekonstrüktivist yapıların işlevsel, yapısal ve uzaysal boyutlarına yansıtılmıştır. Dekonstrüktivist karmaşa ile tasarlanmış örnekler arasında Frank Gehry'nin tasarladığı ve Almanya'nın Weil-am-Rhein şehrinde yer alan Vitra Design Museum gösterilebilir. Bu müzede Frank Gehry, kübizm ve soyut dışavurumculuğu kullanarak tipik beyaz küplerden oluşan modern sanat galeri parçalara ayrılıp, yeniden bir araya getirilmiştir. Bu bakış açısı, basit modernist bakış açısının işlevsellik kavramını tamamen göz ardı ederken; beyaz stükko kaplaması ile özellikle uluslararası üslup başta olmak üzere modernizm stiline gönderme yapmaktadır. Dekonstrüktivist eser Mimaride Karmaşa ve Çelişki 'de verilen başka bir örnek de Peter Eisenman'ın tasarladığı Wexner Sanat Merkezi'dir. Wexner Sanat Merkezi'nde tasarımında kale şeklinde bir formdan yola çıkılmış; daha sonra bu form birçok kesinti ve form değişikliği ile daha da karmaşık bir forma bürünmüştür. Üç boyutlu iskelet taşıyıcı sistemi yapı içinde gelişigüzel olarak uzanmaktadır. Modernist bir tasarım olan iskelet sistem antik bir ortaçağ tasarımı olan kale yapısı ile çarpışmaktadır. İskelet sistemde yer alan bazı kolonlar özellikle yere değmeyerek ve merdivenlerin arasından dolaşarak nevrotik bir kaygı hissi yaratmayı amaçlarlar. Wexner Sanat Merkezi bir kale örneğinin parçalanıp yeniden bir araya gelmesiyle oluşan bir tasarım olup; boşlukların ve yapının çelişki ve farklılık ile bir araya gelmesinin sağlamayı amaçlamıştır.
Dekonstrüktivist felsefe
Dekonstrüktivist felsefenin mimarlık teorisine yansıması Peter Eisenman'nın filozof Jacques Derrida'nın görüşlerinden etkilenmesiyle başlamıştır. Peter Eisenman bu hususta görüşlerini oluştururken yapısöküm düşünce hareketini felsefi bir başlangıç noktası olarak kabul etmiş ve Jacques Derrida ile Parc de la Villette projesinin yarışması dahil olmak üzere pratik alanda çalışmalar yürütmüştür. Yürütülen tüm bu çalışmalar Chora L Works adlı bir kitapta toplandı. Jacques Derrida ve Peter Eisenman'a ek olarak Daniel Libeskind de “bulunuş metafiziği” konusuna ilgi duyuyorlardı ki bu kavram dekonstrüktivist felsefenin mimari teori ile açıklanmasının en önemli ve ana konusudur. Mimarlığın dil felsefesinin metotları kullanarak iletişim kurma kapasitesine sahip bir dil olduğu kabul edilmektedir. Varlık ve yokluğun veya doluluk ve boşluğun diyalektiği kavramları Peter Eisenman'ın uygulama fırsatı bulan veya bulmayan tüm tasarımlarında yer alan kavramlardır. Hem Jacques Derrida hem de Peter Eisenman bulunulan mekânının mimarlık olduğu ve de var olmak ile yok olmak diyaletiklerinin hem inşaat (İngilizce: construction) hem de dekonstrüksiyon (İngilizce: deconstruction) kavramlarından bulunduğu görüşünü benimsemektedir.
Jacques Derrida'ya göre metinlerin anlaşılması en kolay klasik açıklamalar ile mümkün olabilir. Bu bağlamda bakıldığında dekonstrüksiyon stilinde tasarlanmış herhangi bir mimarlık eseri de var olabilmesi için son derece köklü bir geçmişten gelen geleneksel bir yapının varlığına ihtiyaç duyar; böylece o yapının varlığına karşı esnek bir tasarım olduğunu ortaya koyabilir.
Frank Gehry'nin 1978 yılında Santa Monica'da kendisi için tasarladığı konut projesi dekonstrüktivist stilde tasarlanmış örnek bir yapı olarak nitelendirilmektedir. Bu yapının tasarımında başlangıç noktası olarak tipik bir banliyö evi ve o evin sahip olması beklenen tipik sosyal anlamlardan yola çıkılmıştır. Daha sonra Frank Gehry bu yapının kütlesini, üç boyutlu biçimini ve diğer tasarım unsurlarını adeta bir oyuncak ile oynar gibi parçalamış ve yapıyı yeniden inşa etmiştir.
Jacques Derrida oluşturduğu ve sıklıkla kullandığı bulunuş metafiziği ve dekonstrüksiyon kavramlarına ek olarak söküme almak (under erasure veya sous rature) kavramlarını de mimarlıkla ilgili yazılarına yansıtmış ve dekonstrüksivist düşünce yapısına katkıda bulunmuştur. Daniel Libeskind mimarlık kariyerindeki ilk tasarımlarını adeta bir yazı şekli şeklinde yarattığını belirtmiş ve bir inşaat malzemesi olan betonu bir nevi şiir gibi tasarımlarına yansıttığını söylemiştir. Tasarımlarını oluştururken kitapları mimari şekiller gibi tasvir etmiş ve yazı biçimlerini bu yapı kütlelerinin üzerine uygulamış ve bu şekilde mimarlık stilini edebiyata gönderme yapmıştır. Bu bağlamda Daniel Libeskind'in söküme almak (under erasure veya sous rature) ve iz sürme (trace) kavramlarına özellikle Berlin Yahudi Müzesi tasarımında yansımalarını gözlemlemek mümkündür. Holokost dönemini hatırlatması amaçlanan bu yapıda olduğu gibi Maya Lin'in Vietnam Şehitleri Anıtı veya Peter Eisenman'ın Katledilen Avrupalı Yahudiler Anıtı projeleri de söküme almak ve iz kavramlarının uygulamaya yansıtıldığı örneklerdir.
Konstrüktivizm ve Rus Fütürizmi
Dekonstrüktivizmi mimari stil olarak benimseyen bir grup mimar da 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkmış, daha çok grafiksel ve hayalperest mimari tasarımları olan ve çok azının inşa edildiği Konstrüktivizm ve Rus Fütürizmi akımlarından etkilenmişlerdir. Naum Gabo, El Lissitzky, Kazimir Malevich ve Alexander Rodchenko gibi sanatçılar dekonstrüktivizmi uygulayan Zaha Hadid ve Coop Himmelb(l)au gibi mimarların tasarımlarındaki geometrik biçimlerinin gelişiminde etkili olmuşlardır. Bu mimarlar hem Dekonstrüktivizim hem de Konstrüktivizm akımlarını benimseyerek soyut mimari biçimler oluşturmakla ilgilenmişlerdir. Her iki mimari akımın başka bir ortak yanı, tıpkı grafik sanatları veya heykeltıraşlıkta olduğu gibi, geometrik şekillerin temelden basitleştirilmesine önem vermeleridir. Ancak iki akım belli noktalarda birbirlerinden ayrılırlar. Konstrüktivizm genelde kavramların ve biçimlerin saflaştırılması yani özlerine dönülmesine önem verirken bu kavrama dekonstrüktivizmde önem verilmez. Dekonstrüktivizm akımını benimseyenler biçim ne kadar bozulursa (İngilizce: deformed) tasarım da o kadar parçalanmış (İngilizce: deconstructed) olur fikrini benimsemektedirler.
Konstrüktivizmde yaygın olarak kullanılan grafik motifler dikdörtgen çizgiler ve üçgenimsi şekillerdir; ayrıcı kare ve daire gibi basit şekiller de kullanılmıştır. Prouns adı verilen soyut resimler dizisinde El Lissitzky birçok geometrik şekli farklı açılardan uzayda asılı göstermiştir. El Lizzitzky Bunu yaparken de betornarme çeliği veya biçilmiş kerestenin son derece sıkı bir şekilde veya gevşek bir şekilde birbirine bağlandığı; ya da ortalığa saçılmış bir şekilde durdukları sembolize edilmek istemiştir. Aynı kompozisyonları Daniel Libeskind'nin dekonstrüktivist çalışması olan Micromegas'da da görmek mümkündür.
Konstrüktivizm akımı ile dekonstrüktivizm arasındaki önemli başka bir fark da siyasi ideolojileridir. Konstrüktivizm akımı mevcut teknolojinin 1920'lerin SSCB'sinin kuruluş ve komünist ideolojisine uygun bir sosyal amaçla kullanmayı amaçlarken, dekonstrüktivizm akımının böylesi bir sosyal amacı yoktur. Tasarımlarının bazılarının dekonstrüktivizm akımı ile özdeşleştirildiği Hollanda kökenli bir mimar olan Rem Koolhaas, 1977 yılında yayınladığı The Story of the Pool (Türkçesi: Havuzun Hikâyesi) adlı kitapta Konstrüktivistlerin kendi kendine enerji üreten bir Modernist bir havuzun içinde SSCB'den kaçtığını ve ABD'ye vardığını kurgusal bir hikâyede tasvir eder. Bu hikâyeye göre, tıpkı Stalinizm altında olduğu gibi Konstrüktivizm akımı ABD'de de ölmeye mahkûmdur.
Çağdaş sanat
Çağdaş sanatın dallarından en fazla minimalizm ve kübizm akımlarının dekonstrüktivizme etkisi olmuştur. Form ve içeriğin birbirinden ayrılması ve de farklı bakış açılarından aynı anda bakılması nedeniyle Kübizm akımının bir parçası olan Analitik Kübizm'in, bu mimarlık akımına etkisi daha fazla olmuştur. Frank Gehry ve Bernard Tschumi'nin birçok tasarımında parçalanmış boşlukların eşzamanlı yer alması son derece sık rastlanan bir durumdur. Kübizm akımı içindeki başka bir alt akım olan Sentetik Kübizm'in dekonstrüktivizime etkisi Analitik Kübizm kadar olmasa bile Frank Gehry'nin mimari kariyerinin ilerki dönemlerindeki tarzında kendini göstermektedir. Dekonstrüktivizm akımı tıpkı Minimalizm gibi kültürel referanslardan kendini bağımsız kılmayı amaçlar.
Deformasyon yani biçiminin bozulması ve dislokasyon yani altüst olma kavramlarına yatkın olan dekonstrüktivizm akımı bunlara ek olarak Dışavurumculuk ve Dışavurumcu Mimarlık akımlarımdan da etkilenmiştir. Dekonstrüktivist bazı tasarımların Dışavurumculuk, Yeni-Dışavurumculuk ve Soyut Dışavurumculuk akımlarının taşıdığı özellikleri aynen taşıdıkları bazı örneklere de zaman zaman rastlanmıştır. Bu duruma bir örnek vermek gerekirse Coop Himmelb(l)au tarafından tasarlanmış ve farklı açılardan oluşmuş şekillerden oluşan Ufa-Kristallpalast soyut geometrik şekillerden oluşan resimler yapmış Franz Kline'nin çalışmalarını anımsatmaktadır. Ufa-Kristallpalast açısal şekilleri ile Almanya kökenli dışavurumcu bir ressam olan Ernst Ludwig Kirchner tarafından tasarlanmış Almanya kasabalarının caddelerini anımsatır. Wassily Kandinsky'nin çalışmaları da dekonstrüktivist mimariye benzerlikler göstermektedir. Kandinsky'nin figüratif ve somut sanattan uzaklaşıp soyut dışavurumculuğa yönelmesi de dekonstrüktivist mimarların aşina olunan geometriyi süs olarak kullanmaktan vazgeçmesi arasında da oldukça belirgin bir benzerlik vardır.
1980'li ve 1990'lı yıllarda oluşturulmuş bazı sanat eserleri ve mimari yapılarda da dekonstrüktivizimin izlerini bulmak mümkündür. Buna en iyi iki örnek Maya Lin ve Rachel Whiteread'in çalışmalarıdır. Maya Lin'in 1982 yılında tasarladığı Vietnam Şehitleri Anıtı'nın granit plakaların yer döşemesi ile çok keskin bir biçimde pozisyonlanması bu duruma güzel bir örnektir. Bu plakaların adeta kırılmış dağılmış gibi gözükmeleri ve üzerlerindeki yazıların minimalist bir şekilde sınırlanmış olması ile bu tasarımın dağılmış, parçalanmış hissi verilmek istenmiş ve tasarımın kendisine yazıdan daha fazla okunması ve anlanması amaçlanmıştır ki bu dekonstrüktivizm anlayaşı ile birebir örtüşmektedir. Maya Lin dekonstrüktivist bir yapı olan ve Peter Eisenman tarafından tasarlanmış Wexner Sanat Merkezi'nin tasarlanması çalışmalarına da katılmıştır. Büyük Britanyalı bir heykeltıraş ve sanatçı olan Rachel Whiteread'in tasarladığı mimari mekân düzenlemeleri de çağdaş sanatın mimari ile bir araya geldikleri tasarımlar olarak nitelendirilirler. Mesela 1990 yılında yaptığı bir çalışma olan Ghost tüm bir mekânı alçı ile kaplanmasıyla tüm boşlukların kapatılması simgelenmişti ki bu Jacques Derrida'nın mimarlığın var olma kavramı ile uyumludur.
Dekonstrüktivizim akımına etkisi olan veya birbirini etkileyan başka birisi de Amerikalı bir sanatçı olan Gordon Matta-Clark'dır. Eğitimi sırasında Fransız kökenli dekonstrüksiyon felsefecilerinden etkilenen Gordon Matta-Clark; süreç içinde détournement adı verilen var olan sanatsal unsurların yeni bir oluşum için kullanılması anlayışını ortaya koymuş ve tasarımlarını da bu yönde oluşturmuştur. Bina parçaları/kesikleri (İngilizce: Building cuts) adını verdiği; terk edilmiş kullanılmayan binaları bazen içlerindeki yer döşemeleri, tavanları, taşıyıcı sistemleri veya duvarlarını yıkarak sergi mekânı olarak yeniden oluşturması (dekonstrüktive etmesi) ile sanat galerileri ve sanat eserlerini sergileme olanaklarını sunmuştur. Bu uygulama biçimleri sonradan hem dekonstrüktivizm felsefesine, hem de bunun mimarlıkta uygulanmasına oldukça önemli etkileri olmuştur.
1988 MoMa sergisi
Küratörlüğünü Yeni Zelandalı bir mimar olan Mark Wigley ve Amerikalı bir mimar olan Philip Johnson'un yaptığı, 1988 yılına ait Modern Sanatlar Müzesi (MoMa) sergisi dekonstrüktivist akıma enerji vermiş ve onun takipçilerinin birçoğunun ün kazanmasına yardımcı olmuştur. Sergiyle ilgili duyuru makalesini yazan Mark Wigley genelde birbirlerinden farklı olduğu için tanınmış bu mimarların ortak noktalarını bu duyuru makelesinde işlemiştir.
{{Quote2|'' Bu sergide yer alan projeler son derece farklı bir hassasiyete işaret ediyorlar. Bu hassasiyet saf formun rahatsız edilmesi rüyasıdır. Düşünme şeklimizi rahatsız edebilme yeteneğimiz bu projeleri dekonstrüktivist yapan önemli bir unsurdur. Bu sergi modernizmin gizli potensiyelini incelen birçok mimarın sıra dışı bina tasarımlarının birbiri ile bağlantısıni incelemektedir.''|Phillip Johnson ve Mark Wigley, Dekonstrüktif Mimari adlı kitaptan alıntı
23 Haziran 1988 ile 30 Ağustos 1988 tarihleri arasında düzenlenen ve Deconstructivist Architecture (Türkçesi: Dekonstrüvist Mimarlık) isimli bu MoMa sergisinde döneminde oldukça tanınmış yedi mimarın dekonsrüktivist öğeler içeren bazı tasarımları yer almıştır. Sergiye katılan mimarlar arasında Peter Eisenman, Frank Gehry, Zaha Hadid, Coop Himmelblau, Rem Koolhaas, Daniel Libeskind ve Bernard Tschumi vardı. Mark Antony Wigley ve Philip Johnson bu sergiyi düzenlerken Fransız felsefeci Jacques Derrida'nın Dekonstrüksiyon felsefesi görüşlerinden ayrıca Konstrüktivizm'den etkilenmişlerdir. Ancak sergiye katılan yedi mimardan sadece Peter Eisenman ve Bernard Tschumi tasarımlarının Jacques Derrida'nın görüşleri ile bağlantısının olduğunu kabul etmiştir. Ayrıca sadece Zaha Hadid tasarımlarının sadece Konstrüktivizm akımından etkilendiğini kabul etmiştir. Diğer mimarlar zamanla bu kavramların yaygınlaşmasıyla kendilerinin bu akımlarla ilgisi olmadığı görüşünu savunmuşlarsa da, dekonstrüktivizm akımı denilince akla gelen mimarların başında gelmeye devam etmişlerdir.
Bilgisayar destekli tasarım
Bilgisayar Destekli Tasarım günümüzün çağdaş mimarlık eserlerinin inşaatı için oldukça önemli bir araçtır. Dekonstrüktivizm stilinde tasarlanmış projelerde bu teknolojinin kullanılması diğer mimari stillere kıyasla daha fazla önem taşımaktadır. Üç boyutlu modelleme ve hem kurgusal hem de gerçek animasyonlarda son derece karmaşık mekânların tasarlanması Bilgisayar Destekle Tasarım ile (İngilizce: CAD veya Computer Aided Design) mümkün olmasının yanı sıra bu teknoloji ile tasarlanmış eserlerin Bilgisayar Destekli Üretim (İngilizce: CAM veya Computer Aided Manufacturing) ile son derece karmaşık bina detaylarının birebir ve ekonomik olarak üretilmesi mümkündür.
Ayrıca zaman içinde teknolojinin gelişmesi ile daha karmaşık mimari modellerin oluşturulması imkânı doğmuştur. Bu yazılımlardan en popüler olanlarından birisi ve Frank Gehry tarafından da kullanılan Digital Project hem CAD programlarının, hem de CATIA adı verilen eşgüdümlü üç boyutlu etkileşimli uygulama programlarının bir araya getirilmesi ile oluşmuş programdır. VectorWorks, ArchiCAD , SolidWorks , Revit gibi farklı yazılımlar da bu amaçla kullanılmaktadır.
Geçmişte inşa edilmiş birçok dekonstrüktivist yapıya bakıldığında bunların tamamımın bilgisayar desteği ile inşa edildikleri düşünülebilir ancak bunun istisnaları da mevcuttur. Örneğin Zaha Hadid'in birçok tasarımı bilgisayar ortamında üretilmemiştir. Ayrıca Frank Gehry'nin birçok eseri, her ne kadar bilgisayar da kullanılmışsa da, daha çok üzerinde çalıştığı maketler ile tasarlanmıştır. Ayrıca hatırlanması gereken başka bir husus bilgisayarlar her ne kadar dekonstrüktivist tasarımların gerçekleşmesini kolaylaştırsalar da her tuhaf gözüken bilgisayar tasarımı dekonstrüktivist değildir.
Dekonstrüktivizm hakkındaki eleştiriler
Kenneth Frampton'a ait Modern Mimari: Bir Eleştiriler Tarihi (İngilizcesi: Modern Architecture: A Critical History) adlı kitabın 1980 yılındaki ilk basımında beri mimarlık teorisinin eleştirilmesi hususunda genel bir bilinçlenme mevcuttur. Bu bağlamda dekonstrüktivizm akımı da Jacques Derrida'nın felsefi bakış açısı baz alınarak postmodernizmin diğer akımları gibi eleştirilmiştir. Bu teorik bakış açısında dekonstrüktivizmin aciliyet ve analiz kavramları baz alınarak eleştirildiği gözlemlenebilir. Ayrıca dekonstrüktivizm akımının eleştirileri incelendiğinde geçmişte inşa edilmiş diğer çalışmaların da yeniden analiz edildiği ve estetk kaygıların arka planda kaldığı görülmektedir; bu bağlamda Wexner Sanat Merkezi iyi bir örnek sayılabilir. Eleştiri Teorisi özünde kapitalizmin eleştirir; oldukça pahalı olan ve genel elit bir tabakanın faydalanabildiği dekonstrüktivist yapılar, teoride ne iddia ederlerse etsinler uygulamada bu beklentiyi karşılamaktan son derece uzaktadır. Yapılan tüm eleştirilerde Frank Gehry'nin dekonstrüktivzim akımının en önemli temsilcilerinden birisi olduğu kabul edilse de mimarın kendisi tasarımlarınin dekonstrüktivist olduğu görüşünü reddetmektedir.