cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Isidor Isaac Rabi
Moleküler Işın laboratuvarı
Rabi öğretmen olarak etkileyici değildi. Leonard Lederman bir dersinden sonra Rabi’nin bahsetmiş olduğu şeyi denemeleri ve anlamaya çalışmaları için öğrencilerini kütüphaneye gönderirdi. Irving Kaplan Rabi ve Harold Urey’i gördüğü en kötü öğretmen olarak oyladı. William Nierenberg Rabi’yi basit ve rezil bir öğretmen olarak görürken, Norman Ramsey Rabi’nin derslerinin oldukça berbat olduğunu düşünüyordu; ama öğretmen olarak eksiklikleri olmasına rağmen yarattığı etki büyüktü. Birçok öğrenciye kariyerlerini fizik alanında sürdürmeleri konusunda ilham verdi ve o öğrencilerin bazıları ünlü fizikçiler oldu.
Rabi’nin ilk kızı, Helen Elizabeth, Eylülde doğdu. İkinci kızı Margaret Joella da 1934’te dünyaya geldi. Rabi’nin öğretme görevi ve ailesi arasında araştırma için çok az zamanı vardı. Bu yüzden Kolombiya’daki ilk yıllarında hiç bildiri sunmadı; yine de asistan profesörlüğe atandı. Akabinde 1937’de profesör oldu.
Rabi özel ışın deneylerine 1931’de geri döndü. Gregory Breit ile işbirliği içinde Breit-Rabi denklemini geliştirmdi ve Stern-Gerlach deneyinin atom çekirdeğinin özelliklerini doğrulayacak şekilde değiştirilebileceğini öngördü. Sonraki adım ise bunu gerçekleştirmekti. Victor W. Cohen’in yardımıyla Kolombiya’da moleküler ışın aparatı tasarladı. Onların amacı sodyumun çekirdek döngüsünü saptamayı umdukları güçlü bir manyetik alan yerine zayıf bir manyetik alan sağlamaktı. Eğer çekirdek döngüsü varsa manyetik alanın ışınları (2l + 1)e ayıracağı tahmin edildi. Deney yürütülürken sodyumun çekirdek döngüsünün 3/2 oranında olduğunu gösteren 4 ışın keşfedildi.
Rabi’nin Moleküler Işın laboratuvarı, doktorası için lityum üzerine çalışan Sidney Millman dahil olmak üzere birçok kişiyi etkilemeye başladı. laboratuvardan etkilenen diğer kişi de sodyum çekirdeğini anlamanın çok zor olduğuna inanan Jerold Zachariasti. Jerold Zacharias en basit elementin hidrojen olduğunu öne sürdü. Hidrojen dötaryumun izotopu 1934’te bu çalışması için Kimya dalında Nobel Ödülü alan Urey tarafından 1931’de Kolombiya’da yenice keşfedilmişti. Urey Rabi’ye ödül sermayesinin yarısını Moleküler Işın laboratuvarı için bağışlayarak ona bir de bu şekilde yardım etti. Kariyerlerine Moleküler Işın laboratuvarında başlayan bilim adamları Norman Ramsey, Julian Schwinger, Jerome Kellogg ve Polykarp Kuschtu. Rabi, kadınlardan bilim insanı olacağına inanmadığından bu kişilerin hepsi erkekti. Onun hiçbir zaman doktora yapan veya tamamlayan bayan öğrencisi olmadı ve bayanların fakültelerde çalışmasına da karşıydı.
C. J. Gorter’in önerisiyle grup, salınımlı ortam kullanmaya yöneldi. Bu nükleer manyetik rezonans yönteminin temeliydi. 1937’de, Rabi, Kusch, Millman ve Zacharias LİCI, LİF ve dilithium içeren moleküler ışınlı farklı lityum izotoplarının manyetik hareketini ölçmek için bu yöntemi kullanıyordu. Hidrojen için bu yönteme başvurduklarında bir proton hareketinin hemen hemen 2.785 olduğunu buldular. (Bu sonuç +0.02 veya - 0.02 miktarında değişkenlik gösterebilir) Dötronun hareketi ise 0.855 çekirdek manyetonuydu. Rabi, sonuçların dötronun manyetik bir kuadrupol olduğu gösterdiğini dile getirdi. Rabi, molekül ışın manyetik rezonansını saptama yöntemi yarattığı için 1944’te Fizik dalında Nobel ile ödüllendirildi.
II. Dünya Savaşı
1940 Eylülünde İngiliz Tizard delegeleri oyuk manyetronu, manyetik alanla elektron akımı etkileşimini kullanan mikrodalgalar üreten yüksek güçlü bir alet de dahil olmak üzere Amerika’ya birçok yeni teknoloji getirdi. Bu, radarı değiştiren yüksek güçlü alet, Amerikalıların teknoloji önderi olmak konusunda çok düşünüp taşındıklarını kanıtladı. Ulusal Güvenlik Araştırma Komitesinden Alfred Lee Loomis radar teknolojisini geliştirmek için Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde yeni bir laboratuvar kurmaya karar verdi. Radyasyon laboratuvarı ismi Berkeley Radyasyon laboratuvarına hem övgü hem de sıradanlık mahiyetinde seçilmişti. Loomis, Le DuBridge’in laboratuvarı işletmesi onu için üye yaptı.
1942’de Oppheimer Rabi ve Robert Bacher’i Los Alamos’ta yeni ve gizli bir proje üzerinde çalışmaya davet etti. Rabi ve Bacher ise Oppheimer’i askeri laboratuvar için tasarladığı planın işe yaramayacağına ikna ettiler; çünkü bilimsel bir girişimin sivil bağlantılı olması gerekiyordu. Plan değiştirildi ve askeri laboratuvar Savaş Departmanıyla yapılan kontrato üzerine Kaliforniya Üniversitesi tarafından işletilen sivil laboratuvara dönüştürüldü. Nihayetinde Rabi hala batıya gitmemiş ama Manhattan Projesine danışman olarak çalışmayı kabul etmişti. 1945 Temmuzunda Trinity testine katıldı. Trinity üzerine çalışan bilim adamları testin üzerinden bahis havuzu kurdular. Patlamanın ne kadar kilotonda olacağını tahmin ediyorlardı. Tahminler sıfır ile 45 kiloton TNT eşdeğerliği arasında çeşitleniyordu. Rabi iddia ortamına geç vardı ve tek kalan 18 kilotonu bulup aldı. Kaynak maskesini takarak Ramsey ve Enrico Fermi ile sonuçları bekledi. Patlama 18.6 kiltonda olmuştu, Rabi bahsi kazandı.
Sonraki Hayatı
1945’te Rabi Amerikan Fizik Öğretmenleri Birliğince Floyard K. Richtmyer onuruna düzenlenen Richtmyer Anma Konferansı verdi. Burada atomların manyetik rezonanslarının saat esas alınarak kullanılabileceğini öne sürdü. William L. Laurence bunu Cosmic Pendulum’ for clock planned başlığı altında New York Times gazetesi için yazdı. Çok öncesinde Zacharias ve Ramsey zaten atom saati yapmıştı. Rabi manyetik rezons konusundaki araştırmalarını sadece 1960’a kadar aktif olarak sürdürdü; fakat ölümüne kadar konferans ve seminerlere katılmaya devam etti.
Rabi, Enrico Fermi ile iki tane Nobel ödülü kazandığı ve on bir tane daha ödül kazanacağı 1945-1949 yıllarında Kolombiya Fizik bölümünü yönetti. Yedi fakülte çalışanı (Polykarp Kusch, Willis Lamb, Maria Goeppet-Mayer, James Rainwater, Norman Ramsey, Charles Townes ve Hideki Yukawa), bir araştırma görevlisi (Aage Bohr), bir misafir öğretim görevlisi (Hans Bethe), bir doktora öğrencisi (Leon Lederman) de onunla birlikte çalıştı. Kolombiya 1964 Üniversite Profesörleri oylamasında Rabi çok iyi bir pozisyondaydı. Bu onun araştırmayı ya da öğretmeyi seçmek konusunda özgür olduğu anlamına geliyordu. 1967’de öğretmenlikten emekli oldu; ama Üniversite Onursal Prof. ve Kıdemli Eğitmen unvanını koruyarak ölümüne kadar bölümde aktif olarak çalışmaya devam etti. Bu kıdem koltuğuna 1985’te onun ismi verildi.
Manhattan Projesi ulusal laboratuvarlar ağıydı; ancak bu laboratuvarlardan hiçbirisi doğu yakasında değildi. Rabi ve Ramsey NewYork’taki bir grup üniversiteyi kendi ulusal laboratuvarı için lobiye bağladılar. O zamanlar MIT’de olan Zacharias bunu duydu ve MIT ve Harvard’da onlara rakip bir grup kurdu. Rabi, yeni ulusal laboratuvarla aynı görüşte olan Groves ile tartışmalar yaşadı. Dahası, Manhattan Projesinin hâlen ödeneği varken yeni bir otorite meydana çıktığında savaş dönemi organizasyonlarının aşamalı olarak durdurulacağı umuluyordu. Birkaç pazarlıktan ve Rabi ile diğerlerinin lobileştirmesinden sonra iki grup Ocak 1946’da bir araya geldi. Sonunda dokuz üniversite (Columbia Üniversitesi, Cornell Üniversitesi, Harvard Üniversitesi, Johns Hopkins Üniversitesi, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü, Princeton Üniversitesi, Pennsylvania, Rochester ve Yale Üniversitesi) buluştu ve Brookhaven Ulusal laboratuvarında kurulan Manhattan Projesiyle değişmiş olan kontratoyu Atomik Enerji Komitesiyle imzalandı.
Rabi Edoardo Amaldiye Brookhaven’in Avrupalıların imrenebileceği bir model olduğunu söyledi. O, bilimi ilham verici ve savaştan sonra hâlen yaralarını sarmakta olan Avrupa’yı birleştirici bir yol olarak gördü. 1950’de UNESCO’ya Birleşmiş Devletler delegesi olduğunda ayağına bir fırsat gelmişti. Floransa’daki Palazzo Vecchio’da 1950 Haziranında gerçekleşen UNESCO toplantısında bölgesel laboratuvarlar kurulmasını talep etti. Bu çabaları meyve verdi; 1952’de on bir ülke temsilcisiyle CERN’i kurmak için bir araya geldi. Rabi; Heisenberg, Amaldi ve daha birçoklarından başaısı için tebrik mektubu aldı. Çevçeveletip ofisinin duvarına astığı mektup vardı.
Atomik Enerji Komisyonu tarafından oluşturulan 1946’nın Atomik Enerji Anlaşması komisyona bilimsel ve teknik konular önerecek dokuz kişilik Genel Danışma Komisyonu sağladı. Rabi Aralık 1946’da atananlardan biriydi. GDK 1940'lı yılların sonlarında büyük ölçüde söz sahibiydi; ancak 1950'lerde GDK hidrojen bombasının geliştirilmesine oybirliğiyle reddetti. Rabi diğer birçok üyeden de ileri giderek atom bombasına teknolojik konularda olduğu kadar ahlaki olarak karşı duruşta da Fermiye katıldı. Rabi daha sonra şöyle söyledi:
Rabi, 1952’de Savunma Mobilizasyonu Ofisininin Bilim Danışma Komitesi üyeliğine atanarak 1956’dan 1957’ye kadar buranın buranın yöneticiliğini yaptı. Bu süre Sputnik krizi ile çakışıyordu. Başkomutan Dwight Eisenhower Rusların uydu başarısına karşılık bir Amerikan cevabı bulmak üzere 15 Ekim 1957’de BDK ile buluştu. Eisenhower’ı Kolombiya Üniversitesinin kendisinden sonraki başkanı olarak bilen Rabi bir dizi teklif sunarak konuşan ilk kişiydi. Tekliflerinin arasında başkan güncel öneri olabilmesi için komiteyi sağlamlaştırmak vardı. Bu gerçekleştirildi ve BDK birkaç hafta sonra Başkomutanın Bilim Danışma Komitesi oldu. Rabi de Eisenhower’ın Bilim Danışmanı oldu. Rabi 1956’da denizbilimden nükleer silahlar konusuna kadar tartışmanın olduğu Project Nobska anti deniz altı savaşı konferansına katıldı. Rabi yazılım mühendisliği teriminin bulunduğu dönemlerde NATO Bilim Komitesine Amerikan temsilci olarak hizmet etti. Burada görev yaparken, birçok yazılım projesinin ertelenmesinden duyduğu üzüntüyü dile getirdi. Bu tekrar baş gösteren tartışmalar yazılım mühendisliği üzerine verilen ilk konferansta organize olmuş çalışma grubunun oluşumuna neden oldu.
Rabi hayatı boyunca Nobel ödülünün yanı sıra pek çok onur ödülü de aldı. Bunlar: İngiliz Krallığı’ndan The King's Medal for Service in the Cause of Freedom, Officer in the French Legion of Honor, the Medal for Merit, the Niels Bohr International Gold Medal, the Atoms for Peace Award, Amerikan Fizik Öğretmenleri Derneği’nden The Oersted Medal, Franklin & Eleanor Roosevelt Enstitüsinden the Four Freedoms Award, Ulusal Bilim Akademisi’nden Sciencesthe Public Welfare Medal ve Ulusal Bilim Derneği’nden the Vannevar Bush Award ödülleridir. 1950’de başkanlığını üstlendiği, Amerikan Fiziksel Toplum’un, Ulusal Bilim Akademisi’nin, Amerikan Felsefi Toplum’un, Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi’nin üyesiydi. Japon ve Brezilya Bilim Akademilerine üyeliğiyle uluslararası alanda tanındı ve 1959’da İsrailde Weizmann Bilim Enstitüsi’nin yönetim kurulu üyesi oldu.
Rabi 11 Ocak 1988’de Riverside Drive, Manhattan’daki kendi evinde kanserden öldü. Son günlerinde fizikçileri onu çığır açan manyetik rezonans araştırmalarından geliştirilmiş olan manyetik rezonans görüntülemeyi kullanarak muayene ederken Rabi bu dokunaklı mükemmel başarısıyla anımsandı. “Kendimi makinanın içinde gördüm. Çalışmamın bu noktaya geleceğini hiç tahmin etmemiştim.”, dedi.
Slovakya'nın bölgeleri
Slovakya 1949 (1990 – 1996 yılları hariç) yılından beri birçok kez “bölge” anlamına gelen ve kendi dillerinde kraje (tekil: kraj) olarak adlandırılan kısımlara bölünmüştür. Sayıları, sınırları ve fonksiyonları da sürekli olarak değişmiştir. Şu an Slovakya’da Avrupa Birliği’nin belirlemiş olduğu NUTS geocode standardına göre 3. seviye yerel idare birimine tekabül eden sekiz bölge bulunmaktadır. Her kraj okresy adı verilen daha ufak yönetim birimlerinden oluşur. Slovakya’da şu anda 79 okresy bulunmaktadır.
"Bölge ismi"
“Bölge” (slovak dilinde: kraj) teriminin anlamı aşağıda belirtildiği gibi karıştırılmamalıdır:
1949'dan önce
Tarihte Slovakya kraje adı verilen yönetim birimlerine değil de ilçelere bölünmüştü.Bu durum günümüz Slovakya’sının :
1928-1939 yıllarında (ve resmi olarak 1945-1948) Slovakya, Çekoslovakya’nın içinde tamamen bir idare birimi “Slovak Bölgesi” formuna girdi.
1960'a kadar
Her kraj adını bulunduğu ana şehirden almaktadır.
1990'a kadar
Kraje kelimesi 1 Temmuz 1969’dan, 28 Aralık 1970’e kadar kaldırılmıştır.Daha sonra yeniden tanımlanmıştır.
1996'dan günümüze
Kraje ve benzeri bir idare birimi olmadan geçen bir sürenin ardından kraje yeniden tanımlandı.İdari bölüm olarak Slovakya 8 farklı kraje’ye bölündü.
2002’den beri Slovakya isimlerinin bir tüzüğe göre belirlendiği 8 farklı samosprávne kraje'e (özerk bölge) bölünmüştür. Özerk bölgelerin toprak ve sınırları kraje’de olduğu gibi birebir özdeş olarak belirlenmiştir. Kraj kelimesi yerine VÚC ya da samosprávny kraje kelimeleri de kullanılabilir. Samosprávny kraje ile kraje arasındaki temel fark samosprávny kraje özerktir ve başkan ile meclis seçimle yönetime gelir kraje’de ise hükûmet tarafından atanır.
VI. Mithridatis
'''VI. Mithridatis veya Mithridatis Eupator veya Büyük Mithridatis''' (Yunanca Μιθριδάτης, MÖ 135 – MÖ 63), Pontus kralı olarak Anadolu'da MÖ 120 - MÖ 63 yıllarında hüküm sürdü.
Roma Cumhuriyeti'ne karşı savaşan en başarılı ve zeki düşmanların başında sayılır. Roma Cumhuriyetinin dönemindeki en başarılı komutanları olan Sulla, Lucullus ve Pompey ile Mithridatis Savaşları adı verilen savaşlarda üç kez karşılaşmıştır.
Mithridatis Savaşları
Birinci Mithridatis Savaşı, MÖ 88 - MÖ 84 yılları arasında Sulla'nın ordusu ile Mithridatis arasında gerçekleşmiştir. Sulla, zafer kazandığı birkaç çarpışmanın ardından, Roma'da rakibi olan general Gaius Marius'un güç kazandığı haberini almış ve hızlı bir barış antlaşması ayarlayarak Roma'ya dönmüştür. İki tarafın da üstünlük sağlayamadığı bu savaşın sonunda Sulla, Lucius Licinius Murena'yı Anadolu'daki kuvvetlerinin başına bırakmıştır. Mithridatises, kısa süreceğini öngördüğü bu barış dönemini ordusunu kuvvetlendirmek için kullanmıştır.
İkinci Mithridates Savaşı, Murena'nın MÖ 83 yılında Mithridatis'a saldırmasıyla başlamıştır ve iki yıl sürmüştür. Bu savaşta büyük bir zafer kazanan Mithridatis, lehine olan bir barış antlaşması elde etmiştir.
Ölümü
Üçüncü Mithridatis savaşı kaybetmesinin ardından Anadolu'da barınma şansı kalmadığını anlayan Mithridatis, o güne değin müttefiki olan 2. Tigranes'in sığınma talebini reddetmesinin ardından bugünkü Gürcistan üzerinden, oğlunun idaresindeki Azov bölgesine gitmiştir. Ülkedeki iktidarı direnişle karşılaşmadan ele geçirmesinin ardından savaş hazırlıklarına karşı çıkan oğlu Machares'i idam ettirmiştir.
MÖ 63. yılında babasına karşı isyan çıkaran 2. Farnakes'in eline düşmemek için sarayında intihar etmiştir. Ömrü boyunca geliştirdiği ve adını verdiği zehre karşı bağışıklık kazanma yöntemi olan Mitridatizm ustası olduğu için, kendini zehirleme çabaları boşa çıkmış ve kendini yakın korumasına öldürtmek zorunda kalmıştır.
Mine (Taylor Swift şarkısı)
"Mine", Amerikalı country pop şarkıcısı ve söz yazarı Taylor Swift'in şarkısı. Sözleri Swift'te yapımcılığı ise Swift ve Nathan Chapman'a aittir. Şarkı sanatçının üçüncü stüdyo albümü Speak Now'dan yayınlanan ilk teklidir. Normalde şarkının yayınlanma tarihi 16 ağustos olarak belirlendi ancak şarkı yayın tarihi öncesi bazı kişi veya kurumlar tarafından internete sızıdırıldığı için çıkış tarihi iki hafta öne alındı. "Mine" resmi olarak 4 Ağustos 2010 tarihinde yayınlandı. Taylor Swift şarkı için kendisinin aşka olan eğilimini anlattığını söyledi. Şarkıda genel tema bir gençlik aşkının iniş ve çıkışlarıdır.
Eleştirmenlerin şarkı hakkındaki tutumları genelde olumlu yönde oldu. Eleştirilerde Swift'in artık olgunlaştığı ve bunu şarkılarına da yansıttığından söz edildi. Bazı eleştirmenler de şarkının çok "basmakalıp" olduğunu, Swift'in sürekli kendini tekrar ettiğini söyledi. Bu tür yorumlarda bulunan eleştirmenler şarkıyı genellikle, Swift'in önceki albümünün çıkış şarkısı Love Story'e benzettiler. Şarkı iyi bir ticari başarı gösterdi, Avustralya, Kanada ve Japonya'da ilk onda yer aldı. Tekli Australian Recording Industry Association (ARIA) tarafından altın plak ile sertifikalandı. "Mine" Birleşik Devletler Billboard Hot 100 listesine üç numaradan giriş yaptı. Taylor Swift, bu şarkının listeye giriş yapmasıyla beraber Billboard Hot 100 listesi tarihinde ilk beşte aynı anda birden fazla şarkı bulundurabilen ikinci kadın şarkıcı oldu. Bunu daha önce 1995 yılında Mariah Carey yapmıştı.
Şarkının video klibinin yönetmeni Roman White'dır. Video klipte Swift'te İngiliz aktör Toby Hemingway eşlik etti. Video klip eleştirmenler tarafından olumlu eleştiriler aldı. Taylor Swift şarkının ve albümün tanıtımı için pek çok yerde performans sergiledi.
Genel
"Mine" Taylor Swift'in 25 Ekim 2010'da çıkan Speak Now adlı albümünün ilk teklisidir. Şarkının söz ve müziği Swift'e aittir. Swift bu albümde,önceki albümlerinden farklı olarak, albümün yapımcılığını kendisi üstlenmiştir.
Swift, Ustream.tv'ye 20 Temmuz 2010'da şarkı hakkında şu şekilde konuşmuştur: "Bu şarkı aşktan kaçma eğilimini anlatıyor. Ayrılıklar bitti, hoşçakallar bitti. Bu benim şarkılarımda rastlanması az olan bir şey.".
Şarkı İnternet'e sızdırıldı için 4 Ağustos 2010'da radyolara verildi, 16 Ağustos 2010'da tekli olarak yayınlandı. Swift bu teklisiyle beraber 11'inci teklisini yayınlamış oldu.
Eleştiriler
<div class="infobox" style="width. sezon:10em; font-size. sezon:60%; padding-left. sezon:3px; width. sezon:300px;"> Eleştiriler
"KILT-FM", Mine için "Açıkçası Taylor'ın temposuz şarkılarından biri,"; şarkının temasına hakkında da "Love Story gibi ancak bu çok daha gerçekçi. Şarkı incelendiğinde Taylor'ın "büyüme ve olgunluk" gösterdiği belli oluyor." diye yorum yazmıştır. "Bobby Peacock of Roughstock" şarkıya beş üzerinden üç buçuk yıldız vermiş ve "Bu şarkının da onun diğer şarkılarına benzeyeceğini sanıyordum ama farklı bir şeyle karşılaştım, hem farklı hem de kendi tarzını da şarkıya eklemeyi çok iyi başarmış." "Blake Boldt of The 9513" şarkıya eksi verdi ve "Bu şarkıda, öncekilerden farklı olarak, daha olgun olduğu sözlerden hemen anlaşılıyor.../...karmakarışık bir şey olmuş country değil kesinlikle pop bir şarkı.../...nakaratı kesinlikle dilinize dolanacak." demiştir.
Ticari Başarı
Resmi olarak yayınlanmasının iki gün ardından, "Mine" dijital ortamda yaklaşık olarak 350.000 satış rakamına ulaştı ve Bilboard dergisinin Hot 100 listesine üç numaradan giriş yaptı. 12 Ağustos 2010'da şarkı dijital ortamda 297.000 satışıyla Hot Digital Songs listesine bir numaradan girdi ve o hafta Billboard Hot 100 listesinde üç numarada kaldı. Şarkının bu başarısıyla Swift Billboard Hot 100 listesi tarihinde aynı anda birden çok şarkısı ilk beşte yer alan ikinci kadın sanatçı unvanını aldı.(Bunun ilk kez Mariah Carey 1995 yılında başarmıştı). "Mine" ilk haftasındaki bu satış başarısıyla 2010'nun ilk haftasında en çok şarkılar sıralamasında dördüncü sırada yer almayı başardı. Şarkı 21 Ağustos 2010 haftasında Hot Country Songs listesine yirmi altı numaradan girdi, bu listedeki en yüksek başarısını ise 13 Kasım 2010'da Darius Rucker'ın "Come Back Song" şarkısının ardından iki numarada yer alarak gösterdi. "Mine" Billboard Adult Contemporary listesinde bir numara, Billboard Adult Pop Songs listesinde yedi numara ve Billboard Pop Songs listesinde de on iki numarada olmayı başardı. Tekli toplamda bir milyonu aşan satış rakamıyla Amerika Kayıt Endüstrisi Birliği (RIAA) tarafından platin plak ile sertifikalandı. "Mine", Billboard dergisinin 2010 yılının sonunda hazırladığı yıl içerisindeki bütün şarkıların değerlendirilmeye alınarak oluşturulduğu Hot 100 listesinde 46. sırada yer aldı. Tekli şimdiyi kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde 1,771,000 kopya sattı. Şarkı Kanada'da ilk haftasında 15.000 sattı ve Canadian Hot 100 listesine yedi numaradan girdi.
"Mine" Birleşik Devletler'deki başarısını Avustralya ve Yeni Zelanda'da gösteremedi. 22 Ağustos 2010 haftasında şarkı Avustralya Müzik Listesi'ne dokuz numaradan girdi. "Mine" Avustralya'da 35.000'nin üzerindeki satışıyla Australian Recording Industry Association (ARIA) tarafından altın plak ile sertifikalandı. 9 Ağustos 2010 haftasında şarkı Yeni Zelanda Müzik Listesi'ne otuz numaradan girdi ve bu listede en yüksek olarak on altıncı sırada yer aldı.
Şarkı Birleşik Krallık müzik listesine otuz numaradan girdi ve bu, şarkının ülkedeki en yüksek sıralaması oldu. İrlanda'da en yüksek otuz sekizinci sırada yer alan "Mine" ülke listesinde iki hafta kaldı. Şarkı Eurochart Hot 100 Singles listesinde yetmişinci, Belçika Müzik Listesi'nde kırk sekizinci ve İsveç'te de kırk sekizinci sırada yer aldı.
Müzik Videosu
Şarkının video klibini Roman White yönetti ve Swift'te yardımcı yönetmen olarak görev almıştır. Taylor Swift ve Roman White daha önce de Swift'in "You Belong with Me" ve "Fifteen" şarkılarının video kliplerinde çalışmışlardı. Video klip Kennebunkport'ta çekildi. Klipte Swift'te İngiliz oyuncu Toby Hemingway eşlik etti. White bloğunda çekimleri 15 temmuz 2010'da bittiği yazmış ve sözlerine şöyle devam etmiştir: "Parçaları birleştirdiğimizde ortaya çıkan şeye gerçekten inanamadım, videoyu çektiğimiz yer gerçekten mükemmeldi ve klip mükemmel oldu."
Klipte Swift'e benzer bir çocuk oyuncu gerekiyordu. Rol için Jaclyn Jarrett seçildi. (profesyonel güreşçi Jeff Jarrett'ın kızı). Jaclyn klipte Swift'in küçüklüğünü oynadı. Ayrıca klipte Jaclyn'nin kardeşleri Joslyn, Jeryn ve Kyra Angle da(profesyonel güreşçi Kurt Angle'ın kızı) görünür.
Videonun prömiyeri 27 Ağustos 2010'da CMT kanalında yarım saatlik özel bir programda gerçekleştirildi. Programa Taylor Swift'e katıldı ve programın sonunda şarkıyı canlı söyledi. 27 Ağustos'tan yedi gün önce videodan 30 saniyelik bir bölüm yayınlanmıştı.
Düğün sahnesi de dahil olmak üzere pek çok sahnenin fotoğrafları günler öncesinden İnternet'e sızdırılmıştı.
Entertainment Weekly 'den Tanner Stransky video klip için oldukça hoş ve kalpleri ısıtan bir klip tanımını yaptı. Dose.ca dergisinden Leah Collins klibi fazla hayali bulduğunu yazdı. Video klibi, sonu mutlu bir evlilikle biten peri masalına benzetti.
Canlı Performans
Taylor Swift "Mine" şarkısının ilk kez 11 Haziran 2010 tarihinde CMA Müzik Festival 'inde seslendirdi. Burada yaptığı ufak konser daha sonra, CMA Müzik Festivali: Country’s Night to Rock 'ın bir bölümü olarak 1 Eylül 2010'da ABC kanalında yayınlandı. Swift bu şarkı ve You Belong with Me şarkısını 2010 NFL Opening Kickoff'ta seslendirdi. 5 Ekim 2010'da İtalya'da yayınlanan televizyon programı X Factor 'e katılan Swift, şarkıyı programda canlı olarak seslendirdi. Taylor Swift "Mine" şarkısının akustik versiyonunu 9 Ekim 2010'da Grand Ole Opry'nin 85. töreninde söyledi. Swift, şarkının akustik versiyonunu 21 Ekim 2010'da BBC Radio 2 stüdyosunda tekrar söyledi. Buradaki performansında "Mine"nın yanı sıra Coldplay'in "Viva la Vida" şarkısını da söyledi.
Swift "Mine" şarkısını pek çok defa çeşitli konser, programlarda söylemiştir. Swift 24 Ekim 2010 tarihinde The Paul O'Grady Show'a katıldı ve programda şarkısını seslendirdi. Taylor Swift üçüncü albümü Speak Now için 25 Ekim 2010'da Speak Now: Taylor Swift Live From New York City adında özel bir program hazırladı ve bu programda albümden pek çok şarkı seslendirdi. Program canlı olarak CMT.com, MTV.com, VH1.com ve diğer MTV Networks websitelerinde yayınlandı. Swift, 26 Ekim 2010'da Today showda da şarkıyı söyledi. Swift albümün tanıtımı için New York, John F. Kennedy Havaalanı'nında özel bir program hazırladı ve bu şarkısını programda da söyledi.
2 Kasım 2010'da yayınlanan Dancing With the Stars'ın 200. bölümüne katılan Swift programda "Mine" ve "White Horse" şarkılarını söyledi. Taylor Swift Londra'da yapılan BBC Radio 1'in birinci Teen Awards 'a katıldı ve törende "Mine", "Love Story" ve "Speak Now" şarkılarıyla performans sergiledi. Swift 19 Kasım 2010 tarihinde Japon televizyon programı Music Station'a katıldı ve programda şarkısını seslendirdi.
Doğancı, Biga
Doğancı, Çanakkale ilinin Biga ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çanakkale il merkezine 87 km, Biga ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Adana Çimento
Adana Çimento 1954 yılında 5.000.000 TL sermaye ile kurulmuştur. 1957 yılında ise 150.000 Ton/Yıl klinker kapasitesi ile üretime başlamıştır. 2004 yılı itibarıyla toplam klinker üretim kapasitesi 2.293.500 Ton/Yıl, toplam çimento üretim kapasitesi ise 4.094.640 Ton/Yıl'dır.
Tarihi
1953 yılının ilk aylarında, ülkenin kalkınması için gerekli olan çimentonun üretimi amacıyla bir çimento sanayinin kurulmasına karar verilmiştir.
İlk önce 85.000 Ton/Yıl kapasiteli olarak planlanan fabrikanın, Çukurova Bölgesi'nin gelişim hızı sebebiyle, 150.000 Ton/Yıl kapasiteyle kurulmasına karar verilmiştir. Fabrikanın ilk kuruluş çalışmaları Türkiye Emlak Bankası, Akbank ve Türkiye İş Bankası öncülüğünde 1953'te başlamıştır. Aynı yıl, özel sermaye ve devlet imkânları birleştirilerek Türkiye Çimento Sanayi T.A.Ş kurulmuştur.
12.07.1954 tarihinde Çukurova Çimento Sanayi Türk Anonim Şirketi adı altında kurulma izni alınıp, 05.10.1954 tarihinde ise resmen kurulmuştur.
Fabrikanın inşaatı için Alman KHD firmasından sipariş edilen malzeme ve ekipmanlar toplam 3.374.745 kg ağırlığında ve 1.802.705 USD değerindedir. İnşaatın keşif bedeli 5.767.000 TL'dir ve Kara-Rahmi Pak firmasıne ihale edilmiştir. Fabrikanın temeli 3 Şubat 1955'te atılmış ve montaj işlemleri Mayıs 1956'da başlamıştır. Nisan 1957'de montajın tamamlanmasıyla, Mayıs 1957'de deneme çalışmalarına başlanmış ve döner fırın 7 Mayıs 1957'de ateşlenmiştir. Fabrikanın resmi açılışı 26 Mayıs 1957 olup, ilk ihracatını Kıbrıs'a 2.775 ton olarak yapmıştır.
Kurulduğu tarihte Çukurova Çimento T.A.Ş olan adı, 1986'da Adana Çimento Sanayi T.A.Ş olarak değiştirilmiştir.
Şirketin çıkarılmış sermayesi 31.12.2010 itibarıyla 336.182.000 TL'dir. Sermayenin 88.178.885,22 TL'si A Grubu (ADANA), 82.667.704,92 TL'si B Grubu (ADBGR) ve 165.335.409,86 TL'si C Grubu (ADNAC) hisse senetlerinden oluşmaktadır. OYAK Grubu şirket sermayesinin %57,77'lik kısmına sahiptir ve hakim hissedar konumundadır.
İhracat Durumu
Adana Çimento, ürettiği çimentonun bir miktarını dökme, torbalı, sling ve big-bag paketleme formlarında ihraç etmektedir.
2004 yılı itibarıyla ihraç yapılan ülkeler; İspanya'ya klinker ve gri çimento, Suriye ve KKTC'ye beyaz çimento, Irak'a gri çimento, İngiltere, Portekiz, İtalya ve bazı okyanus ülkelerine beyaz ve gri çimento.
Adana Çimento 2003 yılında CE belgesini alarak, ABD ve AB ülkelerine daha kolay ihraç yapabilecek duruma gelmiştir. İhracatın büyük kısmı deniz ulaşımı ile yapılmaktadır. Bununla birlikte kara ve demiryolları da kullanılmaktadır.
Eşsiz Goralı Partisi
Eşsiz Goralı Partisi (kısaca JGP), Kosova'daki siyasi partilerden biridir. Parti, Kosova Goralılar siyasi kuruluşudur.
Tarih
JGP 2014 yılında kurulup. Partinin genel merkezi Dragaş’de bulunmaktadır. JGP Kosova Meclisinde bir sandalye kazanmış.
İdeoloji
JGP, temel olarak Goralı topluluğunun benliğinin korunması için var olma hedefindedir. Kimliğin korunması, genelde Kosova’da Goralı topluluğu eğitiminin, dilinin ve kültürünün korunmasına dayanmaktadır. Buna ek olarak, JGP bakış açısı, Kosova’da var olan tüm topluluklar arasında hoşgörü esasına dayanan bir yaşamın sağlanması doğrultusunda çaba harcama yönündedir.
Masatoshi Abe
Masatoshi Abe (阿部 正俊), Japon siyasetçi.
Yaşamı
Yamagata eyaleti'ne bağlı Higashine'de 4 Kasım 1942'de doğmuş ve yetişmiştir. Tohoku Üniversitesi'nden mezun olmuştur.
1995 ile 2007 yılları arasında Japonya Ulusal Diet Meclisi'nde delege olarak yer almış ve 2001-2006 yılları arasında Junichirō Koizumi hükümetinde Japonya Dışişleri Bakan Yardımcısı olarak görev yapmıştır.
Ölümü
Abe 25 Ekim 2020'de Tokyo, Japonya'da 77 yaşında ölmüştür.
Blair Cadısı
Blair Cadısı (İngilizce özgün adıyla The Blair Witch Project, Türkçe karşılığı Blair Cadısı Projesi), Daniel Myrick ve Eduardo Sánchez tarafından yazılan, yönetilen ve kurgulanan 1999 çıkışlı psikolojik korku türündeki Amerikan filmidir. 1994'te, Blair Cadısı olarak bilinen yerel bir efsaneye dair bir belgesel çekmek için Burkittsville, Maryland yakınlarındaki Black Hills'te gezintiye çıkan üç sinema öğrencisinin (Heather Donahue, Michael C. Williams ve Joshua Leonard) kurgusal hikâyesini konu almaktadır. Filmde bu öğrenciler kaybolur; fakat video ve ses ekipmanları (çekilen görüntülerin çoğuyla birlikte) bir yıl sonra bulunur. "Kurtarılan çekimler", izleyicinin izlediği filmdir.
Myrick ve Sanchez, Blair Cadısı kurgusal efsanesini 1993 yılında tasarladı. Doğaçlama yapılacak diyalogların yanı sıra otuz beş sayfalık senaryo oluşturdular. Yönetmen tarafından hazırlanan rol dağıtımı ile ilgili ilan, Backstage dergisinde yayımlandı ve yapılan seçmeler sonrasında Donahue, Williams ve Leonard bu roller için seçildi. Film, Ekim 1997'de Maryland'de, sekiz gün süren temel çekim ile başladı. Yaklaşık yirmi saatlik görüntü çekildi ve kurgu aşamasında bu içerik seksen iki dakikaya düşürüldü.
Blair Cadısı'nın galası 25 Ocak 1999'da, Sundance Film Festivali'nde gerçekleştirildi. Tanıtım kampanyasında oyuncular "kayıp" ya da "ölü" olarak tanıtıldı. Filmin festivaldeki reklam çalışmasıyla Artisan Entertainment, dağıtım haklarını 1,1 milyon dolara satın aldı ve film, 30 Temmuz'da Amerika Birleşik Devletleri genelinde gösterilmeden önce, 14 Temmuz 1999'da Kuzey Amerika'da gösterime girdi. Blair Cadısı, eleştirmenlerden genel olarak olumlu yorumlar alırken gösterildiği dönemde izleyicileri ikiye böldü. Buna rağmen film, found footage (buluntu film) tekniğini popüler hâle getirdiği için takdir edildi. Bir sleeper hit olan Blair Cadısı, dünya çapında en başarılı bağımsız filmlerden biri hâline gelerek $60 bin bütçeyle yaklaşık $250 milyon hasılat elde etti.
Blair Cadısı'nın sırasıyla Ekim 2000 ile Eylül 2016'da yayımlanan Gölgelerin Dili ile Blair Cadısı adlarında iki devam filmi çekildi. Blair Cadısı imtiyazı çeşitli romanlar, dosyalar, çizgi romanlar ve ek ürünler içerecek şekilde genişletildi.
Konusu
Ekim 1994'te, sinema öğrencileri Heather, Mike ve Josh; Blair Cadısı efsanesi hakkında bir belgesel hazırlamak için Burkittsville, Maryland'e doğru yola çıkar. Grup, bölgede yaşayanlarla efsane hakkında röportaj yapmaya başlar. Yerel halk onlara, ormanda yaşayan ve 1940'larda sekiz çocuğu kaçıran bir münzevi olan Rustin Parr'ı anlatır. Geceyi bir motelde geçirdikten sonra öğrenciler, efsaneyi araştırmak için bölgedeki ormanları keşfe çıkar. Yolda karşılaştıkları iki balıkçıdan biri, ormanın lanetli olduğu konusunda onları uyarır ve 1888'de kaybolan Robin Weaver adında genç bir kızdan bahseder. Kız, üç gün sonra döndüğünde "ayakları yere hiç değmeyen yaşlı bir kadın" hakkında konuşmuştur. Balık tutan diğer kişi ise hikâyenin gerçekliğinden şüphe duyduğunu belirtir. Öğrenciler daha sonra, 19. yüzyılda ayinle öldürülen ve daha sonra cesetleri ortadan kaybolan beş adamın bulunduğu Tabut Kayası'na çıkarlar. Grup, ilerleyen vakitte ise gece konaklamak için kamp kurar.
Ertesi gün ormanın içlerine doğru daha da ilerlerler ve yedi küçük taş yığınının olduğu mezarlığın yanında kamp kurarlar. O gecenin ilerleyen saatlerinde, her yerden çatırdayan dal sesleri duysalar da seslerin hayvanlardan ya da yerli halktan geldiğini düşünürler. Ertesi gün arabaya dönmeye çalışırlar; ancak yolu bulamayınca hava kararmadan kamp kurarlar. Geceleyin tekrar dalların çatırdama seslerini duyan grup, bu seslerin kaynağını yine bulamaz. Sabah uyandıklarında çadırın dışında üç taş yığını bulurlar ve bu durum gruptakilerin sinirini bozar. Araçlarını bulmak için yola devam ederlerken Heather, haritasının kaybolduğunu fark eder ve Mike'ın önceki gün haritayı derenin içine attığını öğrenirler. Heather ile Josh, Mike'a öfkeyle saldırır. Artık kaybolduklarının farkında olan grup, sadece güneye doğru gitmeye karar verir. Yürüyüşlerinin sonunda ağaçlara asılmış çok sayıda insansı sopa figürünün olduğu bir yere varırlar. O gece, diğer garip seslerle birlikte gülüşen çocuk sesleri de dahil olmak üzere çeşitli sesler duyarlar. Bilinmeyen bir kuvvet çadırı salladıktan sonra panik içinde kaçarlar ve şafak sökene kadar ormanda saklanırlar. Çadırlarına döndüklerinde eşyalarının dağıtıldığını ve soyulduklarını, Josh'un ekipmanlarının çamurla kaplı olduğunu görürler. Yollarına devam ederken daha önce geçtikleriyle aynı olan nehir üzerindeki bir kütüğe ulaşırlar. Güneye doğru yürümelerine rağmen tüm gün çember çizdiklerini fark ederek tekrar kamp kurarlar.
Heather ve Mike, ertesi sabah uyandığında Josh'ın ortadan kaybolduğunu fark ederler. Onu aramanın boşuna bir çaba olduğunu anlamalarıyla yavaşça yollarına devam ederler. O gece, karanlıkta Josh'ın acı çığlıklarını duyarlar ancak onu bulamazlar. Mike ve Heather, Josh'ın çığlıklarının kendilerini çadırdan çıkarmalarını sağlaması için cadının bir oyunu olduğunu düşünürler.
Josh'ın yardım çığlıklarını tekrar duyarlar ve sesi takip ederek duvarlarda semboller ile çocukların kanlı el izlerini içeren terk edilmiş bir ev bulurlar. Mike, Josh'ı bulmak için hızlıca yukarıya çıkarken Heather onu takip eder. Mike daha sonra Josh'ı bodrum katta duyduğunu söyler. Hızlıca aşağı inerken Heather ona yetişmeye çalışır. Bodruma ulaştığında bir şey Mike'a saldırarak kameranın yere düşmesine, ortamın sessizleşmesine neden olur. Heather, bodruma çığlık atarak girer ve kamerası Mike'ın arkasının dönük bir şekilde köşede beklediğini gösterir. Daha sonra bir varlık Heather'a saldırarak kamerasının düşmesine ve sesinin kesilmesine neden olur. Kamera biraz daha çekim yapar ve kapanır.
Gelişim
Blair Cadısı'nın geliştirilmesine 1993'te başlandı. Florida Merkez Üniversitesi'ndeki sinema öğrencileri Daniel Myrick ve Eduardo Sánchez, paranormal fenomenler hakkındaki belgesellerin, geleneksel korku filmlerinden daha korkunç olduğunu düşünmesiyle film fikri ortaya çıktı. İkili, iki türün tarzlarını birleştirerek bir film yapmaya karar verdi. Myrick ve Sánchez mezun olduktan sonra Gregg Hale, Robin Cowie ve Michael Monello ile birlikte, Benjamin Christensen'in 1922 İsveç-Danimarka ortak yapımı sessiz belgesel-korku filmi Häxan'dan adını alan yapım şirketi Haxan Films'i kurdu.
Yönetmenler, televizyon dizisi In Search of... ile belgesel-korku filmleri Tanrıların Arabaları (Erinnerungen an die Zukunft) ve The Legend of Boggy Creek'ten etkilendiklerini belirttiler. Cinnet (The Shining), Yaratık (Alien) ve Kehanet (The Omen) gibi korku filmleri, yönetmenlerin ifadelerine göre etkilendikleri diğer filmler arasındadır. Cadının tüm film boyunca izleyiciden gizlenmesinden ötürü Denizin Dişleri (Jaws) de filmi etkileyen yapımlar arasında gösterilmişti.
Yapım öncesi
Filmin ön yapım aşaması 5 Ekim 1997'de başladı. Yatırımcılar ile yaptıkları görüşmelerde yönetmenler, sekiz dakikalık bir belgesel ile gazete kupürleri ve haber görüntüleri sundu. Belgesel, John Pierson'ın sunduğu Amerika'daki bağımsız filmlere odaklanan televizyon dizisi Split Screen'de yayımlandı. Senaryo, doğaçlama yapılacak diyaloglara ek olarak otuz beş sayfalık bir taslakla başladı. Bundan ötürü yönetmenler, güçlü doğaçlama yetenekleri olan oyuncular için Backstage dergisinde ilan verdi. İlana, "ormanlık bir yerde" çekilen "tamamen doğaçlama bir film" notu eklendi. Filmin seçmeleri New York'taki Musical Theater Works'ta yapıldı. İki bin oyuncunun katıldığı seçmeleri daraltma işlemi için bir doğaçlama seçmesi yapıldı. Seçmelere katılanlara, Myrick ve Sánchez'in Heather Donahue'ya sorduğu "Dokuz yıl hapse mahkûm oldun fakat yedi yıl hapis yattın. Seni neden şartlı tahliye edelim?" sorusu yöneltildi ve adayların doğaçlama cevap vermesi istendi. Joshua Leonard da seçmelere Backstage aracılığıyla katıldı ve sahneleri filme çeken çok yönlü bir kamera olmadığı için bir kameranın nasıl çalıştırılacağı konusundaki bilgisi ışığında filme dahil edildiğini belirtti.
Çekimler
Filmin temel çekim aşaması 23 Ekim 1997'de başladı. Filmin çoğu, Montgomery, Maryland'deki Seneca Deresi Eyalet Parkı'nda çekilirken Burkittsville'in gerçek kasabasında da birkaç sahne çekildi. Filmde röportaj yapılan kasaba halkının bazıları oyuncu değildi. Daha önce hiç kamera kullanmamış olan Donahue, iki gün boyunca "hızlandırılmış ders" aldı. Her şey "plânlandığı gibi gittiğinde" ve kriz sırasında yaşanan karmaşalarda karakterin "kendinden emin" biri olduğunu belirten Donahue, karakterini daha önceden çalıştığı bir yönetmenden model aldığını ifade etti.
Film çekimleri sırasında oyuncular, görüntü yönetmeni Neal Fredericks tarafından bir CP-16 ile Hi8 video kameraları ile donatıldılar. Günün olayını doğaçlama yapmalarına yardımcı olması için oyunculara, kullanacakları kişisel yönergeler verildi. Dişler, filmdeki insan kalıntıları olarak kullanılmak üzere bir Maryland dişçisinden temin edildi. Son sahneler, Granite, Maryland yakınlarındaki Patapsco Vadisi Eyalet Parkı'nda bulunan 200 yıllık Griggs Evi'nde çekildi. Kasım 1999'un sonlarında, filmin hayranları tarafından eve akın edildiği bildirildi ve hatıra olarak evden parçaların alınıyor olması sebebiyle yerel yönetim tarafından evin bir sonraki ay yıkılması kararlaştırıldı. Filmin çekimleri 31 Ekim'de sona erdi.
Yapım sonrası
Çekim aşamasında kaydedilen yirmi saatlik ham görüntü, sekiz aydan fazla süren kurgu işlemi sonrasında iki buçuk saate düşürüldü. Yönetmenler, geri bildirim almak ve olabildiğince geniş bir kitleye hitap etmesini sağlayacak değişiklikler yapmak için görece küçük film festivallerinde filmin ilk hâlini gösterdi. Yönetmenler, esasen filmin ülke genelinde gösterime girmesini değil televizyonda yayımlanmasını bekliyorlardı. Filmin son hâli Sundance Film Festivali'nde gösterildi. 5 Ocak 1999'daki gece yarısı galasındaki başarıdan sonra Artisan Entertainment, filmin dağıtım haklarını 1,1 milyon dolara satın aldı. Bundan önce, Artisan Entertainment filmin sonunu (Donahue dehşetle çığlık atar ve yere düşmeden hemen önce, Michael C. Williams'ı, arkasını dönmüş şekilde köşede beklediğini görür) değiştirmek istedi. Sebebiyse bir dizi deneme izleyicisinin, final sahnesinde korktuklarını; ancak kafalarının karıştıklarını belirtmeleriydi. Yönetmenler ve Williams, Maryland'e dönerek dört alternatif son çekti. Sonuç olarak filmin özgün sonunun kullanılmasına karar verildi. Myrick konuyla alakalı olarak "Bizi korkutucu yapan şey sıradan, açıklanamayan bir şeydir. İlk son, izleyicinin dengesini bozmadı; gerçek dünya düzenine meydan okudu ve onu gerçekten korkutucu yapan şey de buydu." ifadelerini kullandı.
Yapım maliyetinin bir listesi yıllar içinde yayımlandı ve $20.000 olduğu belirtildi. Entertainment Weekly ile yaptığı bir röportajda Sánchez, ilk çekimlere yaklaşık $20.000- $25.000 harcandığını açıkladı. Time dergisinden Richard Corliss, bütçenin $35.000 olduğunu yazdı. Diğer rakamlar, $500.000-$750.000 arasında değişen bir nihai bütçeyi içeriyordu. Eylül 2016'da Blair Cadısı filminin resmî maliyetinin 60.000 dolar olduğu açıklandı.
Pazarlama
Blair Cadısı'nın, geniş çapta gösterime giren filmler arkasında, İnternet'te pazarlaması yapılan ilk film olduğu düşünülmektedir. Filmin resmî web sitesinde sahte polis raporları ve "haber filmi tarzı" röportajlar yer aldı. Found footage tekniği, filmin gerçek zamanlı bir belgesel ya da bir kurmaca eser olup olmadığı üzerine İnternet üzerinden tartışmalara yol açtı. Filmin gösterimleri sırasında film yapımcıları, filmdeki olayları, Sundance Film Festivali gibi festivallerde el ilanları dağıtımı da dahil olmak üzere gerçek olaymış gibi ilan ederek filmin reklamını yaptılar ve dağıtılan ilanlarda "kayıp" öğrenciler hakkında herhangi bir bilgiye sahip olan izleyicilerin bunu bildirmesi istendi. Film için yapılan tanıtım kampanyalarında, öğrencilerin efsanevi Blair Cadısı hakkında ormanda araştırma yaparken kaybolduğu belirtildi ve kaybolan üç öğrencinin fotoğrafları posterlerde yer aldı. Ayrıca IMDb'de, filmin ilk yıllarında oyuncular "kayıp, öldü varsayılmış" olarak listelenmişti. Filmin web sitesinde öğrencilerin çalışmalarına tanıklık eden araştırmacı ve polis kılığında oyuncuların ifadeleri ile gerçekçilik duygusu katmak için üç öğrencinin çocukluk fotoğraflarına da yer verildi. USA Today, Blair Cadısı'nın viral olan ilk film olduğunu, bunu da viral olmayı kolaylaştıran teknolojilerin çoğunun var olmadan önce yaptığını ifade etti.
Kurgusal efsane
Filmin arka planında yer alan kurgusal efsane, Sánchez ve Myrick tarafından Blair Cadısı'nın yayımlanmasından önce, 1999'da Syfy kanalında gösterilen Curse of the Blair Witch (Blair Cadısı'nın Laneti) adlı bir mokümanterde anlatıldı. Sánchez ve Myrick, efsaneyle alakalı daha ayrıntılı içerik sunan bir web sitesi de hazırladı.
Efsane, 18 ila 20. yüzyıllardaki Blair, Maryland (Burkittsville, Maryland'de kurgusal bir kasaba) sakinlerinin öldürülmelerini ve kaybolmalarını ele almaktadır. Kasaba sakinleri, bu olayları 1785 yılında büyücülük yapmakla suçlanarak donarak ölmeye mahkûm bırakılan Blair sakini Elly Kedward'ın hayaletine bağlar. The Curse of the Blair Witch programı; gazete makaleleri, haber filmleri, televizyon haberleri ve aşamalı röportajlarla tamamlayarak bu efsaneyi gerçekmiş gibi sunmaktadır.
Gösterim
Blair Cadısı'nın ilk gösterimi 25 Ocak 1999'da, Sundance Film Festivali'nde yapıldı ve aylar süren tanıtımlardan sonra, 30 Temmuz'da tüm ülkede gösterime girmeden önce, 14 Temmuz'da sınırlı sayıda sinemada yayımlandı. Yapım şirketi, İnternet'i kullanarak tanıtımlar yaptı ve film içeriğinin "gerçek olayların bir kaydı" olduğunu öne sürdü. Filmin dağıtım stratejisi Artisan Entertainment stüdyo sorumlusu Steven Rothenberg tarafından oluşturuldu ve uygulandı. Sınırlı yayımlanan açılış haftasında film, $1.512.054 hasılat elde etti. 1101 salonda gösterilerek brüt $29.207.381 elde eden Blair Cadısı, Amerika Birleşik Devletleri sinema gişelerinde üçüncü açılış hafta sonunda ikinci sıraya yerleşerek hafta sonu hasılatı $19.107.663 olan Mavi Korku (Deep Blue Sea, 1999)'yu geride bıraktı. Dördüncü hafta sonunda ikinci sıradaki yerini koruyarak $26.681.262 hasılat elde eden Altıncı His (The Sixth Sense)'in arkasında yer aldı. Film, beşinci hafta sonunda üçüncü, altıncı hafta sonunda beşinci ve İşçi Bayramı sırasında yedinci ve sekizinci haftasonunda sekizinci sırada yer aldı. Film, son gösterimi olan on yedinci hafta sonunda 107 salonda gösterime girmeye devam ederken onuncu hafta sonundan itibaren ilk on listesinden çıktı ve son haftasında 28.866 dolar hasılat yaparak altmış üçüncü numaraya düştü. Sinemalarda gösterimi bitmesiyle Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da toplamda $140.539.099 hasılat elde ederken diğer bölgelerde $108.100.000 tutarında hasılat elde etti ve toplamda $248.639.099 kazandırdı. Blair Cadısı, 1999'da Amerika Birleşik Devletleri'nde en çok hasılat yapan onuncu film oldu ve bir sleeper hit olarak tanımlandı.
Oyuncuların el kameraları kullanmasıyla gerçekleştirildiğinden çekimlerin çoğu, özellikle de final sahnesinde oyunculardan birinin kamerayla merdivenden inme sahnesi titrek çıkmıştı. Bazı seyirciler bundan ötürü taşıt tutmasına yakalanmış ve bunun sonucu olarak kusmuştu.
Yalınkaya, Kars
Yalınkaya, Kars ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Blair Cadısı
Ev sineması
Blair Cadısı'nın DVD'si, 26 Ekim 1999 tarihinde Artisan Entertainment tarafından 1.33:1 ekran görüntü oranı ve Dolby Digital 2.0 ses formatında piyasaya sürüldü. Filmin DVD'sinde Curse of the Blair Witch (Blair Cadısı'nın Laneti) adlı bir belgesel, beş dakikalık Newly Discovered Footage (Yeni Keşfedilen Görüntüler), sesli yorumlar, prodüksiyon notları, oyuncu ile teknik ekip biyografileri yer almıştı. Sesli yorumlarda yönetmenler Daniel Myrick ve Eduardo Sánchez ile yapımcılar Rob Cowie, Mike Monello ve Gregg Hale filmin yapımını tartışmaktaydı. Curse of the Blair Witch eklentisi ise filmin yaratılma süreci ile alakalı içerik sunmaktaydı. Filmin Blu-ray Disc sürümü, Lionsgate tarafından 5 Ekim 2010'da yayımlandı. Best Buy ve Lionsgate, 29 Ağustos 2010'da özel bir Blu-ray Disc sürümünü piyasaya sürdü.
Yalınkaya, Kars
Tarihçe
Köyün eski adı 1918 yılı kayıtlarında Gürcüce Gurgal olarak geçmektedir. Gurgali, Gürcü paganizminden kalma bir isimdir. 1889 ve 1928 yılı kayıtlarında Rusça "Daşkovo" ya da "Daşkov köyü adını almıştır. Daşkov, 1905-1915 Kafkasya Genel Valisi adından alınmıştır.
Blair Cadısı
Eleştiriler
Blair Cadısı genelde eleştirmenlerden olumlu yorumlar aldı ancak gösterildiği dönemde izleyicileri ikiye böldü. Eleştirmenlerden yorumlar toplayan bir Web sitesi olan Rotten Tomatoes'ta yer alan 155 eleştiriden ortalama %86 oranında olumlu yorum alarak 10 üzerinden 7,7 ortalama derecelendirmeye sahip oldu. Sitenin eleştirel görüş birliği "Mokümanter-belgesel Blair Cadısı, filme adını veren kötü karakter konusunda izleyiciyi karanlıkta bırakarak hayal gücünün ekrandaki herhangi bir şey kadar korkunç olabileceğini ispatladı." sözleri ile belirtildi. Metacritic, 33 eleştiriyi temel alarak filme 100 üzerinden 81 verdi ve filmi "evrensel beğeni" etiketiyle işaretledi.
Yalınkaya, Kars
Coğrafya
Köy, Kars il merkezine 10 km uzaklıktadır.
Blair Cadısı
Eleştiriler
Blair Cadısı'nda kullanılan found footage (buluntu film) tekniği neredeyse herkes tarafından beğenildi ve bu tekniği kullanan ilk film olmamasına rağmen eleştirel ve gişe başarısı nedeniyle sinema tarihinin kilometre taşı ilan edildi. Chicago Sun-Times'tan Roger Ebert filme beş üzerinden dört yıldız vererek yapımı "olağanüstü derecede etkili bir korku filmi" olarak niteledi. Rolling Stone'dan Peter Travers, "yeni milenyum için korkuya şekil vererek korkuda çığır açan" ifadeleriyle filmi tanımladı. Variety yazarı Todd McCarthy, "Korkutucu bir film olarak hakkını teslim eden kavramsal film yapımının son derece yaratıcı bir parçası olan Blair Cadısı, evrensel karanlık korkusuna ve gece karşılaşılan şeylere zekice bir modern twist eklemekte." diye yazdı. Entertainment Weekly dergisinden Lisa Schwarzbaum, filme B puan verdi ve yazısında film için "Bir korku filmi olarak film küstah bir oyundan, havalı bir yenilikten, yenilikçi bir eserin bulanık görüntüsünden fazlası değil. Ancak ses ve videonun birleşimiyle elde edilen sinerjinin bir göstergesi olarak oldukça ürkütücü." diye yazdı.
Diğer taraftan New York Observer'dan Andrew Sarris, "Daniel Myrick ve Eduardo Sánchez'in Blair Cadısı, Sundance aldatmacasının nihai zaferini temsil ediyor: Cansız bir ev filmi yap, neredeyse hep bir ağızdan 'korkutucu' tanıtım yazıları yazan yeterli eleştirmen bul ve kazıklanmak için enayi sürüsünü izle. Sahte-belgesel formuyla bu kurgusal belgesel belki de en abartılmışı, uzun zamandır zirveden inmeyen finanse edilmemiş bir filmin parçası." ifadelerini kullandı. The Christian Science Monitor dergisinden bir eleştirmen, "Konsept; zekice, kamera karşısında çok fazla şey yapmaksızın korku filminde gerilim yaratmanın yeni bir yolunu öne sürüyor. Film, titrek kamera çalışmalarının ve bulanık görüntülerin bir süre sonra monoton hale gelmesinden ve hikâyenin çok sınırlı konusunun karakter gelişimine izin vermemesinden ötürü 30 dakikalık kısa film olabilirdi." diye yazdı. IGN'den R. L. Schaffer, filme on üzerinden iki verdi ve filmi "sıkıcı, gerçekten sıkıcı" ve "gerçek büyük bütçeli bir gösterideki gerçek korkular olmaksızın düşük bütçeli bir Z-dereceli korku gezisi" olarak tanımladı.