cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Würm buzullaşması
Zamansal sınıflandırma
Gelasian'da, yani yaklaşık 2,6 milyon yıl önce Kuvaterner döneminin başında, bugün devam eden Kuzey yarımkürede bir Buzul Çağı başladı. Bu tür buz çağlarının karakteristiği kutup kapaklarının buzullanmasıdır. Gelasian, erken, orta ve geç Pleistosen'i birkaç sıcak ve soğuk dönemle takip ettikten sonra. İkincisi genellikle "buzul çağları" veya "buzullar" olarak adlandırılır, eski terim genellikle kapsayıcı Buzul Çağı dönemi ile karıştırılmaktadır. Sıcak dönemlere "interglacials" denir. Buzullar defalarca Kuzey molasse foreland Alpler'den gelişmiş ve birkaç yüz metre kalınlığa kadar olan arkasında moraines ve erime suyu yatakları bıraktı. Bugün, Alpler'deki Pleistosen dönemi birkaç aşamaya ayrılmıştır: Biber, Tuna, Günzburg, Haslach, Mindel, Riss ve Würm buzulları. Alp Foreland'a en büyük buz ilerlemesi, Riss glaciation (Kuzey Avrupa'daki Saale glaciation) sırasında gerçekleşti. En son foreland buzullaşması olan Würm, bu kadar geniş ve sağlam bir buzul cephesine sahip değildi. Bununla birlikte, buz tabakasının çevresini gösteren terminal morainleri, tek bir dil olarak foreland'a doğru uzanır. Onlar Alplerin yüksek dağların tarafından sarılıyor iken, buz bu nehirler foreland girdikten sonra genellikle büyük buzullar oluşturmak için kombine.
Sıcak buzulda oluşan denizciler ve çakıl yatakları en iyi şekilde korunmuştur, çünkü o zamandan beri benzer jeolojik süreçler olmamıştır. Buz tabakasının izleri daha sonra buzullar tarafından aşındırılmamış veya çökeltileri tarafından kaplanmamıştır.Bu Würm buzullaşması daha önceki buzul çağlarına göre daha kesin bir randevu sağlar.
Würm buzulundan yaklaşık 126.000 yıl önce başlayan ve 11.000 yıl süren Eemian geldi. Daha sonra, ortalama sıcaklıklarda birkaç derecelik dalgalanmalarla karakterize edilen önemli bir yavaşlama oldu. Bu sıcaklık dalgalanmalarıyla ilişkili buzulların çeşitli ilerlemeleri ve geri çekilmelerine "stadyumlar" (nispeten düşük sıcaklık dönemleri) ve "ara noktalar" (nispeten daha yüksek sıcaklıklar) deni.
Würm Buzul yaklaşık 11.700 yıl önce Holosenin başlamasıyla sona erdi. Soğuk dönemi, bugün devam eden ve buzulların geri çekildiği bir ısınma izledi. Bununla birlikte, Holosen'de bile sıcaklık ve buz ilerlemelerinde farklılıklar olmuştur, modern çağdaki sonuncusu Küçük Buz Devri'dir. Holosen, kutuplar ve yüksek dağ alanları hala buzullandığından, daha büyük bir buzul çağının "buzullar arası" olarak kabul edilir.
Shield Portable
NVIDIA Shield Portable (eski adıyla NVIDIA Shield), 31 Temmuz 2013 tarihinde Nvidia tarafından piyasaya sürülen, Android işletim sistemine sahip, taşınabilir bir oyun konsolu.
5 inç (130 mm) genişliğinde ve 1280x720 piksel çözünürlükte dokunmatik bir ekrana sahip olan konsol, Nvidia firması tarafından çıkarılan ilk taşınabilir oyun konsolu olma özelliğine sahiptir. Konsol Nvidia'nın Tegra 4 işlemcisinin kullanıldığı ilk cihazdır. Piyasaya çıktığı zamanki adı NVIDIA Shield olmasına rağmen, Shield Tablet piyasaya çıktıktan sonra bu ürünün adı Shield Portable olarak değiştirilmiştir.
Özellikler
Konsol, hafızasında yirmi beş oyun barındırmaktadır ve ayrıca GameStream özelliği bulunmaktadır. Bu özellik Nvidia Ekran Kartı destekli bilgisayarlarda, Nvidia Shield cihazını kullanarak bilgisayardaki Nvidia ekran kartının game streaming özelliğini taşıdığı oyunlarda uzaktan kontrol sayesinde ister Nvidia Shield cihazında istersek büyük ekranlı LCD veya LED TVlerde desteklenen oyunları oynayabilme olanadığı sağlamaktadır. Aynı özellik Sony'nin PSP Vita ile PS3 ve PS4 konsollarında da vardır.
PC
Kaynak:
Optimize edilmiş Android oyunlar
Kaynak:
Diğer birçok Android tabanlı cihazlarda olduğu gibi, Google Play'den uygulamaları ve oyunları indirmek mümkündür.
Dominique Rocheteau
Dominique Rocheteau (14 Ocak 1955), Fransız eski futbolcudur.
Rocheteau, Saint-Étienne'de profesyonel futbol kariyerine başladı. 1976 Avrupa Kupası Finali'nde Bayern Münih ile Saint-Étienne arasında oynandı. Rocheteau maçta son 8 dakika görev alabildi. Maç 1-0 Bayern Münih galibiyeti ile sona erdi. Saint-Étienne ile 3 Fransa Şampiyonası'nda şampiyonluk ve 1 Coupe de France kaldırdı. 1980 yılında Paris Saint-Germain'e transfer olduktan sonra bir kez daha Fransa Şampiyonası'nda şampiyon oldu ve 2 kez Coupe de France'ı kazandı. 1987 yılında Toulouse'a transfer oldu. 2 sezon oynadıktan sonra 1989 yılında emekli oldu. Rocheteau, Fransa millî futbol takımının formasını 1975-86 yılları arasında giydi. Rocheteau, Fransa ile 49 maça çıktı ve 15 gol kaydetti. 1978, 1982 ve 1986 Dünya Kupası'nda Fransa ile maçlara çıktı. 1984 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda Fransa ile şampiyonluk yaşadı.
Kimera (anlam ayrımı)
Kimera şu anlamlara gelebilir:
Bölgelere göre sürüngenler listesi
Bölgelere göre sürüngenler listesi, ülke ve bölgelerde bulunan sürüngenleri içeren listeleri sıralar.
Avusturya-Macaristan Donanması
Avusturya-Macaristan Donanması (Almanca: Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine, Macarca: Császári és Királyi Haditengerészet) Avusturya-Macaristan İmparatorluğunun donanmasıydı. Bu donanmaya bağlı gemiler Seiner Majestät Schiff tanımlamasına istinaden SMS kısaltmasını kullanırdı. 1867-1918 yılları arasında faaliyet gösteren donanma I. Dünya Savaşı'nın ardından imparatorluğun mağlup olup dağılmasıyla sona ermiştir. Donanma 1867 Avusturya-Macaristan Antlaşması öncesinde Avusturya Kraliyet Donanması adıyla bilinir.
Tarihçe
Avusturya Donanması Fransız Devrim Savaşları, Napolyon Savaşları, Birinci ve İkinci İtalyan Bağımsızlık Savaşı ve Prusya-Avusturya Savaşında savaşmıştır. Prusya karşısında alınan yenilginin ardından imparatorluk idari yapısında değişikliği gitmiş, Avusturya İmparatoru ülkenin batı ve kuzey bölgelerini denetim altına alırken, Macaristan kralı da Macaristan bölgesinde hüküm sürecektir. 1867 Avusturya-Macaristan Antlaşması uyarınca Avusturya Donanması, Avusturya-Macaristan Donanması haline getirilmiştir. İlk dönemlerde gözardı edilen donanma sonraki dönemlerde Adriyatik ve Akdeniz'deki önemli donanmalar arasında yer almıştır. 1914 yılı itibarıyla barış zamanı personel sayısı 20 bin seviyesindeydi.
Liman ve üsler
Avusturya-Macaristan Donanmasının esas üssü bugün Hırvatistan sınırları içinde olan Pula kentiydi. Venedik'in elden çıkmasının ardından Pula'nın önemi artmıştı. Donanmanın bunun dışındaki önde gelen üsleri Trieste ve Kotor'du. Hem Trieste hem de Pula'da büyük tersaneler mevcuttu, ayrıca Pula'daki kuru havuz Akdeniz'deki en büyük tesis sayılmaktaydı.
Deniz harekâtı
Yaklaşık olarak benzer büyüklükte olan İtalyan Regia Marina donanması da büyük savaş gemilerini Brindisi ve Taranto'da tutmayı tercih etmiştir. Ayrıca İtalyan ve Avusturyalı sabotörler birbirlerinin gemilerini limanda demirliyken etkisiz hale getirmeye çalışmış ve kısmen başarılı olmuşlardır. İtalya'nın Londra Paktı sonrasında İtilaf Devletlerine katılması ve 23 Mayıs 1915 tarihinde Avusturya-Macaristan İmparatorluğuna savaş ilan etmesi Adriyatik Denizinin önemini artırır.
1915 yılında İtalya Krallığı'nın İtilaf Devletleri saflarında savaşa katılmasıyla beraber strateji, Avusturya-Macaristan Donanmasının Adriyatik Denizi dışına çıkmasının engellenmesi ve bunun için Otranto Boğazı üzerine yapılacak olan abluka üzerine kuruldu. Avusturya-Macaristan Donanması İtalyanlara karşı kimi başarılar kazansa da abluka son tahlilde başarılı olmuştur. Buna rağmen Avusturya-Macaristan ve Alman Donanmasına bağlı denizaltılar Akdeniz'e çıkmayı başarmış ve İtilaf deniz trafiğine zarar verdirmeyi başarmıştır. Denizaltı tehlikesi gözardı edildiğinde yüzey gemisi olarak İtilaf Devletlerinin Akdeniz genelinde mutlak üstünlüğü kara savaşının kazanılmasında lojistik anlamda ve asker sevkiyatı kapsamında belirleyici olmuştur.
== Savaş gemileri ==
{|
Ermeni Komünist İşçi Partisi
Ermeni Komünist İşçi Partisi (Ermenice: Hayastani Ashkhatavorutian Komunistakan Kusaktsutiun) Ermenistan'da bir siyasi partiydi.
Tarih
7 Temmuz 2003'te, parti üyeleri Ermenistan Birleşik Komünist Partisi ile birleşince parti dağıldı.
Oltisi Kilisesi
Oltisi Kilisesi (Gürcüce: ოლტისის ეკლესია) veya Oltu Kalesi Kilisesi, Erzurum ilinde Oltu kentinin merkezindeki Oltu Kalesi'de orta çağdan kalma Gürcü kilisesidir.
Tarihçe
Oltisi Kilisesi'nin veya Oltu Kalesi Kilisesi'nin bulunduğu Oltu kale-şehri, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve kale-şehri 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Gürcü alfabesini Asomtavruli harfleriyle trapez taşına kazılmış Gürcüce yazıt, bu kilisenin hayli eski bir yapı olduğunu göstermektedir. Nitekim Oltu'nun eski adı Oltisi de Gürcüce bir yer adıdır. Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili 1907 yılında Oltisi Kilisesi'ni görmüş ve yıkık haldeki yapı hakkında bilgi vermiştir. Alman botanikçi Karl Heinrich Koch'un 1843 yılındaki seyahati sırasında kilise yıkık olmakla birlikte daha iyi durumda bulunuyordu. Koch, Oltu Kalesi'nde olduğu gibi kentin dış surlarında, iri taşlara oyulmuş ama tahrip olmuş halde Gürcüce eski yazılar ve figürler bulunduğunu yazmıştır. Oltisi Kilisesi'nden bugüne apsislerin temelleri kalmıştır.
Mimari
Oltisi kilisesi, Oltu Kalesi'ndeki meydanın kuzeydoğu kısmında yer alır. Ancak yıkılmış olan bu yapıdan günümüze çok az kalıntı ulaşmıştır. Oltisi Kilisesi, Alman botanikçi Koch'un 1843 yılında ve Gürcü tarihçi ve arkeolog Takaişvili'nin 1907 yılındaki ziyaretleri sırasında da yıkık haldeydi. Bununla birlikte Takaşvili bu yapıyı büyük ölçüde tanımlamıştır.
Takaişvili'nin verdiği bilgiye göre, Oltisi Kilisesi dolgu duvar tekniğiyle inşa edilmişti. Ancak o tarihte kilisenin dış ve iç kesme kaplama taşların çoğu sökülmüştür. Altı apsisli bir yapı olan kilise, Bana yakınlarındaki Kiagmialtı Kilisesi’nin tam bir kopyası olarak inşa edilmişti. Kiagmialtı Kilisesi ise, altı apsisli ve kubbeli bir yapı olup 10. yüzyılda inşa edilmişti. Ne var ki bu kilise 1907 yılında Kiagmi-altı Kilisesi’nden daha kötü durumdaydı. Bununla birlikte iç duvarlarda fresklerin izleri fark edilyor ve sunakta “Yakarış” sahnesinin tasvir edilmiş olduğu anlaşılıyordu. Bu kompozisyonun sağ tarafında Meryem Ana’nın yüzü son derece açık biçimde seçiliyordu. Dimitri Bakradze kilisenin iç duvarlarında birkaç Yunanca harften söz etmiş olmakla birlikte Takaişvili'nin bulunduğu sırada bu harfler mevcut değildi.
1. ო~ო ღ~ო ძ~ლო
2. ქ~ე შ~ე გბ~რლ რ~ნ ადიდა წ~ჲ გ~ი და აღ
3. მართა წ~ჲ გ~ის საკურთხეველი.
Saray helvası
Saray helvası Kocaeli ilinin İzmit ilçesine ait bir pişmaniye türüdür.Çeşitli adlarda anılan bu tatlıya Osmanlı Dönemi'nden beri Kocaeli ilinde "Saray Helvası olarak adlandırılmaktadır.
İçindekiler
(4-6 kişilik)
Yarım paket margarin ya da tereyağı
İsteğe göre ceviz ya da Antep fıstığı
Ermeni İşçi Birliği
Ermeni İşçi Birliği 1999 yılında Ermenistan'da kurulan bir siyasi partiydi.
Tarih
7 Temmuz 2003'te parti, Ermenistan Birleşik Komünist Partisi ile birleşti.
Asansör takım
Asansör takım, üst kümeden alt kümeye sıklıkla düşüp yükselen takımlar için kullanılan spor deyimi. Bir sezon üst ligde sonraki sezon alt ligde oynayan takımların asansöre benzetilmesi yoluyla oluşan bir deyim aktarmasıdır.
Dünya futbolunda en çok düşüp yükselen takım 17 kez ile Hong Kong'dur. Türkiye'de Karşıyaka, Sakaryaspor, Samsunspor, Kocaelispor, Rizespor gibi örnekleri bulunan asansör takımlar futboldaki endüstriyelleşmeye bağlı olarak azalmakta; düşen takımların yükselmesi gittikçe zorlaşmaktadır.
Dschinghis Khan (şarkı)
"Dschinghis Khan", İsrail'in Kudüs şehrinde düzenlenen 1979 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Almanya'nın temsilcisi Dschinghis Khan grubunun seslendirdiği, grupla aynı adı taşıyan Almanca şarkıdır. Almanya, bu şarkıyla 86 puan alarak dördüncü olmuştur.
Jendrik Sigwart
Jendrik Sigwart (d. 27 Ağustos 1994), Alman şarkıcı, şarkı yazarı ve oyuncu. 2021 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Almanya'yı temsil etmiştir.
Wang Yi
Wang Yi (19 Ekim 1953), Ocak 2023'ten bu yana Çin Komünist Partisi Merkez Komitesi Dışişleri Komisyonu Ofisi direktörü ve Temmuz 2023'ten bu yana (daha önce 2013-2022'den) Dışişleri Bakanı olarak görev yapan Çinli bir diplomat ve politikacıdır. Çin Halk Cumhuriyeti'ni temsil eden en yüksek rütbeli diplomattır.
Wang, 20. Politbüro üyesidir. Daha önce 2018'den 2023'e kadar Çin eyalet meclis üyeliği, 2013'ten 2022'ye kadar Çin dışişleri bakanlığı, 2008'den 2013'e kadar Tayvan İşleri Ofisi direktörü ve 2004'ten 2007'ye kadar Çin'in Japonya büyükelçisi olarak görev yaptı.
Erken dönemi ve kişisel yaşamı
Wang, Pekin'de doğdu Eylül 1969'da liseden mezun olduktan sonra Kuzeydoğu Çin'e gönderildi. Daha sonra Heilongjiang Eyaletindeki Kuzeydoğu İnşaat Ordusu Kolordusu'nda sekiz yıl görev yaptı.
Kaynakça
= Dış bağlantılar ==
Erzincan 1. Amatör Ligi
'''Erzincan 1. Amatör Ligi,''' Erzincan ilindeki en üst düzey amatör futbol ligidir. 2022-2023 sezonunda toplam 15 takımla iki grup halinde oynanacaktır. Gruplarını ilk 4 sırada tamamlayan takımlar Play Offa yükselir. Play Offlar lig olarak değil eleme usulü yapılır. Gruplarını son sırada tamamlayan takımlarsa Erzincan 2. Amatör Lige düşer.
Seckel sendromu
Kaburga sayısı anomalisi, kalça çıkığı, skolyoz, radius ve fibula anomalileri, patella anomalisi, dirsek eklemi sorunları, kısa-kıvrık parmaklar gibi iskelet sistemi anomalileri görülür; kemiklerin tümünde gelişme geriliği vardır.
Erzincan 1. Amatör Ligi
Bölgesel Amatör Lig'de bir takımla temsil edilen Erzincan ilinde, BAL'da mücadele eden takım TFF 3.Lig’e yükselirse veya küme düşerse Erzincan 1. Amatör Ligde Şampiyon olan takım 2023-2024 sezonunda BAL’a katılma hakkı kazanır. BAL'da mücadele eden takım TFF 3.Lig’e yükselmezse veya küme düşmezse ligdeki sıralaması ne olursa olsun Erzincan 1. Amatör Ligde Şampiyon olan takım ile müsabakaların sona ermesinden sonra kendi ilinde baraj müsabakası oynar. Müsabakada galip gelen takım bir sonraki sezon BAL’da oynamaya hak kazanır.
Seckel sendromu
Sinir sistemi incelendiğinde, serebellum vermisi hipoplazisi, bazal gangliyonların iri olduğu ve araknoidal kistlerin varlığı saptanır. Zeka geriliği ve epilepsi bulguları vardır.
Erzincan 1. Amatör Ligi
Geçmiş Sezonlar
2010-11 sezonunda Şampiyon olan Erzincan Refahiyespor, doğrudan Bölgesel Amatör Lige yükseldi. Takım ismini daha sonra 24 Erzincanspor olarak değiştirdi.
2011-12 sezonunda Şampiyon olan Erzincanspor, ili BAL'da temsil eden Erzincan Refahiyespor'un 3. Lige yükselmesiyle baraj maçı oynamadan direkt BAL'a yükseldi.
2012-13 sezonunda Şampiyon olan Tercan 17 Şubat, BAL'a yükselmek için, Erzincanspor ile baraj maçı oynadı. Maçı hükmen 2-0 kayederek BAL'a yükselemedi.
2013-14 sezonunda Şampiyon olan 13 Şubat Erzincan Gençlik, BAL'a yükselmek için, Erzincanspor ile baraj maçı oynadı. Maçı hükmen 3-0 kazanarak BAL'a yükseldi.
2014-15 sezonunda Şampiyon olan Tercan 17 Şubat, ili BAL'da temsil eden 13 Şubat'ın sezonu düşme hattında tamamlamasıyla baraj maçı oynamadan direkt BAL'a yükseldi.
2015-16 sezonunda Şampiyon olan 13 Şubat Erzincan Gençlik, doğrudan Bölgesel Amatör Lige yükseldi.
2016-17 sezonunda Şampiyon olan Üzümlü Belediyespor, Bölgesel Amatör Lige yükselmek için, 13 Şubat Erzincan Gençlik ile baraj maçı oynadı. Maçı 4-1 kaybederek Bölgesel Amatör Lige yükselemedi.
2017-18 sezonunda Şampiyon olan Ulalar Belediyespor BAL'a yükseldi. Takım daha sonra ismini Erzincan Ulalarspor olarak değiştirdi.
2018-19 sezonunu Şampiyon olan Kemahspor, BAL'a yükselmek için, Erzincan Ulalarspor ile baraj maçı oynadı. Maçı 2-1 kaybederek Bölgesel Amatör Lige yükselemedi.
2019-20 sezonunda Play Off finaline Erzincan 1968 Spor ve Erzincan Enerji Belediyespor kaldılar. Fakat maç Covid-19 salgını nedeniyle oynanamadı.
2020-21 sezonu Covid-19 salgını nedeniyle oynanamadı.
2021-22 sezonunu Şampiyon olan Erzincan Kavakyoluspor, BAL'a yükselmek için, Erzincan Ulalarspor ile baraj maçı oynadı. Maçı 3-1 kaybederek Bölgesel Amatör Lige yükselemedi.
2021-22 sezonunu Şampiyon olan Kemahspor, BAL'a yükselmek için, Erzincan Ulalarspor ile baraj maçı oynadı. Maçı penaltılarla 4-3 kaybederek Bölgesel Amatör Lige yükselemedi.
Notlar ve İsim Değişiklikleri
** Ulalar Belediyespor isim değişikliğine giderek Erzincan Ulalarspor ismini aldı.
1948 Yaz Olimpiyatları'nda güreş - Erkekler serbest 62 kg
Erkekler serbest 62 kg müsabakaları 1948 Yaz Olimpiyatları'nda 29-31 Temmuz 1948 tarihlerinde Earls Court Exhibition Centre'de yapıldı.
Metafosit
Metafositler, zebra balığında (Danio rerio ) deri, solungaç ve bağırsaklarda bulunan ve dokuda yerleşik makrofajlar arasında kabul edilen miyeloid benzeri hücrelerdir. Gelişim sırasında ektodermden köken alan metafositler, hücre morfolojisi ve gen ekspresyon profili açısından mezodermden köken alan makrofajlarla, özellikle de deride bulunan dokuda yerleşik Langerhans hücreleriyle, birçok benzerliği paylaşır.
İşlev
Deri, solungaçlar ve bağırsaklar gibi mukozal dokularda bulunan metafositler, birçok bağışıklık hücresine benzer şekilde, oldukça hareketli hücrelerdir. Metafostiler, geleneksel makrofajların aksine, yaralanma sonucu olusan enflamasyona yanıt vermez ve fagositoz yeteneğinden yoksundur. Metafositlerin ana işlevi, dış ortamdan çözünür antijenleri almak ve bu antijenleri, büyük olasılıkla bağışıklık tepkisini düzenlemek için Langerhans hücrelerine iletmektir.
Tropikal hastalıklar
Tropikal hastalıklar, tropikal ve subtropikal bölgelerde yaygın olan veya bu bölgelere özgü hastalıklardır. Kısmen kış uykusuna yatmaya zorlayarak böcek popülasyonunu sınırlayan soğuk mevsim nedeniyle ılıman iklimlerde daha az yaygındır. Bununla birlikte çoğu, modern hastalık nedenselliği anlayışından önce 17. ve 18. yüzyıllarda Kuzey Avrupa ve Kuzey Amerika'da mevcuttu. Tropikal tıbbın ilk itici gücü özellikle İngiliz Raj yönetimindeki Hindistan'da, sömürge yerleşimcilerinin sağlığını korumaktı. Sivrisinekler ve sinekler gibi böcekler açık ara en yaygın hastalık taşıyıcısı veya vektörlerdir. Bu böcekler, insanlara ve hayvanlara bulaşıcı bir parazit, bakteri veya virüs taşıyabilir. Çoğu zaman hastalık, enfeksiyöz ajanın deri altından kan değişimi yoluyla bulaşmasına neden olan bir böcek ısırığı ile bulaşır. Burada listelenen hastalıkların çoğu için aşı mevcut değildir ve çoğunun tedavisi de yoktur.
Tropikal yağmur ormanlarında insan keşfi, ormansızlaşma, artan göç ve artan uluslararası hava yolculuğu ve tropikal bölgelere yapılan diğer turizmler, bu tür hastalıkların tropikal olmayan ülkelerde görülme sıklığının artmasına neden olmuştur. Rezervuar konakçı türlerinin habitat kaybı özellikle endişe vericidir.
Sağlık programları
1975'te Tropikal Hastalıklarda Araştırma ve Eğitim Özel Programı (TDR), Afrika, Asya, Orta Amerika ve Kuzey ve Güney Amerika'nın gelişmekte olan bölgelerindeki yoksul popülasyonları orantısız bir şekilde etkileyen ihmal edilmiş bulaşıcı hastalıklara odaklanmak için kuruldu. Yürütücü kuruluş olan Dünya Sağlık Örgütü bünyesinde kurulmuştur ve Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı, Dünya Bankası ve Dünya Sağlık Örgütü tarafından ortaklaşa desteklenmektedir.
Mevcut tropikal hastalık portföyü aşağıda sunulmuştur:
İhmal edilen diğer tropikal hastalıklar
İhmal edilen ek tropikal hastalıklar şunlardır: Bazı tropikal hastalıklar çok nadirdir; ancak Ebola hemorajik ateşi, Lassa ateşi ve Marburg virüsü gibi ani salgınlarda ortaya çıkabilir. Daha az bilinen veya daha nadir görülen ancak yine de halk sağlığı açısından önem taşıyan yüzlerce farklı tropikal hastalık mevcuttur.
Yer'in Yapısı
Kütle
Dünya'nın yerçekimi tarafından uygulanan kuvvet yer kütlesini hesaplamak için kullanılabilir. Gök bilimciler ayrıca yörüngedeki uyduların hareketini gözlemleyerek Dünya'nın kütlesini hesaplayabilmişlerdir.. Dünya'nın ortalama yoğunluğu tarihsel sarkaç dahil olan gravimetrik deneyler ile belirlenebilir.
Dünya'nın kütlesi yaklaşık 6×1024 kg'dır.
Yapı
Bu terim, geniş anlamda yer şekillerinin hammaddesini ve özelliklerini tanımlamaktadır. Örneğin bir bölgede dağılım gösteren kayaçların litolojisi ve tektonik özellikleri yer şekillerinin oluşumunu ilk seviyede kontrol etmektedir.
Jeomorfoloji'de Jeolojik Yapının Etkileri
Katmanları ayırt ederken, jeologlar reolojik veya kimyasal olarak iki kategoriye ayırırlar. Reolojik farklılaşma muazzam basınç ve sıcaklık altında: Örneğin, kaya, binlerce kilometreden daha az bir kayaya kıyasla normal atmosferik sıcaklık ve basınç altında zorlanmaya çok farklı tepki verecektir.
Manto
Manto da viskozite de büyük ölçüde değişir. Çoğunlukla katı kaya, ama tektonik kayalar var yumuşak ve plastik (milyonlarca yıl boyunca) büyük derinlik ve basınç hareket etmektedir.
Dünya'nın mantosu 2.890 km derinliğe kadar uzanır. Manto üst ve alt manto olarak geçiş bölgesi ile ayrılmıştır. Üst manto kabuğun bittiği yerden yaklaşık 670 km'ye kadar uzanır.
Litosfer
Litosfer, Dünya'nın katı, dış kısmıdır ve yaklaşık 100 kilometre (62 mil) derinliğe kadar uzanır. Litosfer hem kabuk ve manto kırılgan üst kısmını içerir.
Bu alan viskoz olarak kabul edilse de, daha kesin olması için peridotite adı verilen bir kaya olan kayadan oluşur. Kabuk ve manto arasındaki litosferdeki bölünmeye Mohorovicic süreksizlik denir, ya da sadece Moho. Moho tek tip derinlikte mevcut değildir, çünkü Dünya'nın tüm bölgeleri izostatik dengede eşit derecede dengeli değildir.
Astenosfer
Bunun altında, alt manto yüzeyin altında 670'ten neredeyse 2900 kilometreye kadar uzanır. Isı genellikle yumuşatıcı kayaçlara karşılık olsa da, yoğun basınç alt manto katı tutar. Manto tabanında, yaklaşık 2.900 kilometre (1.802 mil) yüzeyin altında, çekirdek-manto sınırı ya da Gutenberg süreksizliği olarak adlandırılan bu nokta, mantonun sonunu ve Dünya'nın sıvı dış çekirdeğinin başlangıcını işaretler.
Çekirdek
Doğru uzanan sıvı bir dış çekirdek 3.400 km.'lik bir yarıçapa kadar uzanır. Yoğunluklar dış çekirdekte 9.900 ile 12.200 kg/m3, iç çekirdekte ise 12.600-13.000 kg/m3 arasındadır. İç çekirdek 1936 yılında Inge Lehmann tarafından keşfedildi ve genellikle öncelikle demir ve nikel elementlerinden oluşur.
Dış çekirdek
Dış çekirdek sıcaktır ancak iç çekirdekte görüldüğü gibi demiri tekrar katı yapacak kadar basınç altında değildir. Dış çekirdeğin sıcaklığı 4.030 ile 5.730 santigrat derece arasında değişmektedir. Dış çekirdek tüm Dünya'dan daha hızlı dönebilecek kadar akışkan ve viskozite açısından yeterince düşüktür. Bu diferansiyel dönme hızı ile demir dış çekirdeğin konveksiyon uyanış ve çalkantılı akışı ile birlikte, Dünya'nın manyetik alanını oluşturur.
İç çekirdek
Dünya'nın merkezinde iç çekirdek vardır. İç çekirdek ortalama dış çekirdekten daha sıcak olmasına rağmen - 5,000 santigrat dereceye yaklaşan - katıdır çünkü Dünya'nın merkezi dış katmanlardan daha yüksek basınç altındadır. İç çekirdek, yerkabuğunda karada deneyimlediğimizden 3 milyon kat daha fazla basınçtadır. İç çekirdek 1.250 km kalınlığındadır.
Gérson
Gérson, doğum adı Gérson de Oliveira Nunes, (d. 11 Ocak 1941, Niterói, Brezilya), Brezilyalı Altın Solak lakabı ile bilinen millî futbolcudur.
Futbol kariyeri
Gérson Brezilya'nın Niterói şehrinde doğdu ve çocukluğunu orada geçirdi. Babası ve amcası Rio'da profesyonel futbolcuydular. Zizinho, Jair da Rosa Pinto ve Danilo Alvim onun çocukluk kahramanıdır.
1959 yılında Flamengo ile ilk profesyonel maçına çıktı. 1961 yılında Flamengo'da oyun kurucu bölgesine getirildi. Daha sonra Botafogo, São Paulo ve Fluminense'de forma giydi.
Gérson, FIFA Dünya Kupası tarihinin en iyi pas atan futbolcularından birisi olarak kabul edilir. 1966 yılında fazla iyi oynamamasına rağmen 1970 yılında gerçekleşen turnuvadaki Brezilya millî futbol takımının beyni oldu. Gérson Brezilya için 70 maça çıktı ve 14 gol kaydetti.
Karl Sesta
Karl Sesta (18 Mart 1906 – 12 Temmuz 1974), defans pozisyonunda görev yapmış Avusturyalı eski millî futbolcu ve teknik direktördür.
Avusturya millî futbol takımı formasını giydiği 44 maçta bir gol kaydetti.
Marc Randolph
Marc Bernays Randolph (doğum 29 Nisan 1958), Netflix'in iki kurucu ortağından biri ve ilk CEO'su olan Amerikalı teknoloji girişimcisi, konuşmacı ve çevre savunucusudur.
Macworld dergisine, ABD baskısı ve bilgisayar posta sipariş işletmesi MacWarehouse ve MicroWarehouse için yardım eden seri girişimci Randolph, günümüzde Looker Veri Bilimleri ve Chubbies Şort panolarında hizmet veriyor. Daha önce Getable, Rafter, ReadyForce kurullarında görev yaptı.
Erken yaşamı ve öğrenimi
Randolph, Avusturya doğumlu bir Yahudi nükleer fizikçi olan Stephen Bernays Randolph ve Brooklyn, New York doğumlu Muriel Lipchik'in oğlu olarak Chappaqua, New York'ta doğdu ve psikanalizin öncüsü Sigmund Freud ile akrabalık bağları bulunmaktadır. Randolph'un büyük amcası da, halkla ilişkiler ve propagandanın öncüsü Edward Bernays'dı. Randolph, yaz zamanlarını lise ve kolejde Ulusal Açık Liderlik Okulu'nda çalışarak geçirdi ve en genç eğitmenlerinden biri oldu. New York'taki Hamilton College'dan jeoloji alanında derece ile mezun oldu.
Nitrolama
Nitrolama bir nitro grubunun organik kimyasal bileşik içine sokulması için genel bir kimyasal proses sınıfıdır. İfade daha genel olarak, ayrıca nitrogliserin sentezinde olduğu gibi alkoller ve nitrik asit arasında farklı nitrat esterleri oluşturma işlemine yanlış olarak uygulanır. Nitro bileşiklerinin ve nitratların ortaya çıkan yapısı arasındaki fark nitro bileşiklerindeki azot atomunun doğrudan oksijen olmayan bir atoma genel olarak da karbon veya başka azot atomuna bağlanmasıdır. Oysaki organik nitratlar olarak da adlandırılan nitrat esterlerinde, azot bir oksijen atomuna genellikle dolayısıyla da bir karbon atomu (nitro grubu)'na bağlanır.
Nitrolama'nın tam anlamıyla birçok büyük endüstriyel uygulaması vardır; hacimce en önemlisi nitrobenzen gibi Nitroaromatik bileşiklerin üretimi içindir. Nitrolama reaksiyonları özellikle patlayıcı üretimi için kullanılır. Örneğin guanidinin nitroguanidine ve toluenin trinitrotoluene dönüşümü gibi. Bununla birlikte, kimyasal ara ürünler ve öncül maddeler olarak çok önemlidirler. Her yıl milyonlarca ton nitroaromatikler üretilmektedir.
Aromatik nitrolama
Tipik nitrolama sentezleri "karışık asit" adlı, derişik nitrik asit ve sülfürik asitlerin karışımını uygular. Bu karışım aromatik nitrolamada aktif tür olan nitronyum iyonu (NO2+)nu üretir. Nitronyum tetrafloroborat halinde izole edilebilen, bu aktif bileşen ayrıca karışık aside ihtiyaç duyulmadan nitrolamayı da etkiler. Karışık asit sentezlerinde sülfürik asit tüketilmez. Bu nedenle, su için bir absorplayıcı olduğu kadar bir katalizör olarak da işlev görür. Benzenin nitrolanmasında, reaksiyon 50 °C’yi aşmayan ılık bir sıcaklıkta gerçekleştirilir. İşlem, elektronca zengin benzen halkasının saldırısını içeren elektrofilik aromatik sübstitüsyonun bir örneğidir:
Tek elektron transferini (SET) içeren alternatif mekanizmalar da önerilmiştir.
Escalante Taşlaşmış Orman Eyalet Parkı
Escalante Taşlaşmış Ormanı Eyalet Parkı (Escalante Eyalet Parkı olarak da bilinir), ABD'nin Utah eyaletinde, Escalante kasabasının 800 metre (0,8 km) kuzeyinde yer alan bir eyalet parkıdır. 1991 yılında bir ziyaretçi merkezi inşa edildi. Merkez bitki ve deniz fosilleri, taşlaşmış ağaç ve 150 milyon yıldan daha eski (Üst Jura Dönemi'ne tarihlenen) fosilleşmiş dinozor kemiklerinin sergilerini içermektedir. Fosilleşmiş Orman Yolu, mesa'nın kenarını fosil ağaçların çoğunun bulunduğu tepeye kadar saran bir mil (1,6 km) uzunluğunda döngüdür. Çapı iki fit veya daha fazla olan ağaçlar, mesa'yı kaplayan çakıltaşları üzerinden aşındığı patika boyunca birkaç yerde görülür. Bu çakıltaşları, Morrison Formasyonunun Brushy Havzası Bölümü'nün tepesinin yakınında yer almaktadır. Ağaçlar çok renklidir (çoğunlukla kırmızı, sarı, beyaz ve siyah) ve Park kurulmadan önce hobisler tarafından toplandı. Tomrukların toprağa batmadan önce bir nehir tarafından taşınan ve daha sonra akik olarak fosilleşen kozalaklı ağaçlardan olduğuna inanılmaktadır. Parkurun girişinin yakınında 15 metrelik (50 fit) bir kütük bulunmaktadır ve Morrison Formasyonu'ndan bilinen en eksiksiz fosil kütüklerinden biridir.
Uyuyan Gökkuşakları yolu Taşlaşmış Orman Yolu'nun isteğe bağlı bir uzunluğunda döngüsüdür. Bu bölüm çok daha diktir ve kayaların üzerinden tırmanma ve mücadele gerektirir.
1954'te Escalante kasabasına sulama sağlamak için Wide Hollow Barajı inşa edildi. Baraj Gölü gökkuşağı alabalığı ve bluegill ile doludur ve yüzme, tekne gezintisi ve balık tutma gibi su sporları için popülerdir.
Kurt Baron von Schröder
Kurt Baron von Schröder (24 Kasım 1889, Hamburg - 4 Kasım 1966, Hamburg), Alman asilzade, yatırımcı ve SS-Brigadeführer. En çok, Kasım 1932'deki Alman federal seçimlerinden sonra bir hükûmet kurmak için Paul von Hindenburg'un danışmanlar grubu üyeleri ile Franz von Papen ve Adolf Hitler arasındaki görüşmelere ev sahipliği yapması ile ünlüdür.
Samuel Langley
Samuel Pierpont Langley (22 Ağustos 1834 – 27 Şubat 1906), bolometreyi icat eden Amerikan havacılık öncüsü, gökbilimci ve fizikçi. Smithsonian Enstitüsü'nün üçüncü sekreteri ve Allegheny Gözlemevi'nin yöneticisi olarak görev yaptığı Pittsburgh Üniversitesi'nde astronomi profesörüydü.
Hayatı
Langley, 23 Ağustos 1834'te Boston, Roxbury'de doğdu
Langley, Boston Latin Okulu'na gitti ve Boston İngiliz Lisesi'nden mezun oldu. Ardından Harvard Koleji Gözlemevi'nde asistan oldu. Daha sonra Amerika Birleşik Devletleri Deniz Harp Okulu'nda görünüşte bir matematik profesörü olarak bir işe başladı ancak aslında Akademi'nin küçük gözlemevini restore etmesi için oraya gönderildi. 1867'de Allegheny Gözlemevi'nin müdürü ve Pittsburgh Üniversitesi'nde (daha sonra Western University of Pennsylvania olarak bilinir) astronomi profesörü oldu ve bu görevi 1891'e kadar sürdürdü. Langley, Smithsonian Astrofizik Gözlemevi'nin kurucusuydu. 1875'te Amerikan Felsefe Derneği'ne üye seçildi. 1888'de Langley, American Antiquarian Society'nin bir üyesi oldu. 1898'de Fransız astronomi topluluğu Société astronomique de France'ın en yüksek ödülü olan Prix Jules Janssen'i kazandı.
Bolometre
1880'de Langley, başlangıçta uzak kızılötesi radyasyonu ölçmek için kullanılan bir alet olan bolometreyi icat etti. Bolometre, bilim insanlarının bir santigrat derecenin 1/100.000'inden daha az bir sıcaklık değişikliğini tespit etmelerini sağladı. Dünya üzerindeki güneş enerjisi miktarının ölçülmesinin temelini attı. 1881'de "Bolometre ve Radyant Enerji" adlı bir makale yayınladı. Ay'ın yüzey sıcaklığını ölçmek için ilk girişimlerden birini yaptı. Dünya atmosferindeki karbondioksit tarafından oluşturulan kızılötesi radyasyonun girişimi ölçümü, 1896'da Svante Arrhenius tarafından iklimin nasıl değişeceğinin ilk hesaplamasını yapmak için kullanıldı.
Gabriel LaBelle
Gabriel LaBelle (d. 20 Eylül 2002), en çok Steven Spielberg'ün beğeni topladığı yarı otobiyografik filmi The Fabelmans''da (2022) Sammy Fabelman'ı canlandırmasıyla tanınan Kanadalı-Amerikalı aktör.
Janusz Kupcewicz
Janusz Bogdan Kupcewicz (d. 9 Aralık 1955; Gdańsk - ö. 4 Temmuz 2022; Gdańsk), Polonyalı eski millî futbolcudur.
Kupcewicz Lech Poznań, Saint-Étienne, Larissa, Lechia Gdańsk, Adanaspor gibi kulüplerde forma giydi. Ayrıca 1986-87 sezonunda Zonguldakspor'da kiralık olarak forma giydi.
Polonya millî futbol takımı ile 20 maça çıktı ve 5 gol kaydetti. 1978 FIFA Dünya Kupası'nda Polonya ile üçüncü oldu.
Yükselmiş kıyı
Yükseltilmiş bir kıyı, kıyı terası, deniz taraçası veya tünemiş kıyı şeridi, deniz kökenli nispeten düz, yatay, hafifçe eğimli bir yüzey ve çoğunlukla dalga aktivitesi alanından kaldırılmış eski bir aşınma platformudur (bazen "sırt" olarak adlandırılmaktadır). Bu nedenle, oluşum zamanına bağlı olarak mevcut deniz seviyesinin üstünde veya altında yer almaktadır. Karaya doğru daha dik yükselen eğim ve deniz kenarında daha dik inen bir eğim ile sınırlanmaktadır (bazen "yükseltici" olarak adlandırılmaktadır).
Yükseltilmiş bir kıyı, ortaya çıkan bir sahil yeridir. Yükselmiş kıyılar ve deniz terasları, deniz seviyesinde göreceli bir düşüşle kıyı şeridinin üzerinde yükselen Kıyı ve dalga kesimli platformlardır.
Dünya çapında, tektonik kıyı yükselme ve Kuvaterner deniz seviyesi dalgalanmalarının bir kombinasyonu, çoğu deniz izotop aşamaları (MIS) ile ilişkilendirilebilen ayrı buzullar arası yükseklikler sırasında oluşan deniz teras dizilerinin oluşumuna neden olmaktadır.
Morfoloji
Bir deniz taraçasının platformu genellikle eski gelgit aralığına bağlı olarak 1°-5° arasında bir eğime sahiptir. Genişliği oldukça değişken olmakla birlikte 1.000 metreye (3.300 ft) kadar ulaşabilmekte ve kuzey-güney yarım küreler arasında farklı görünebilmektedir. Platformu sınırlayan uçurum yüzeyleri, deniz ve yan süreçlerin göreceli rollerine bağlı olarak diklikte değişebilmektedir. Eski kıyı (dalga kesme/aşınma -) platformunun ve yükselen uçurum yüzünün kesiştiği noktada, platform genellikle maksimum deniz girişi sırasında kıyı şeridinin yerini gösteren bir kıyı açısı veya iç kenarı (çentik) korumuş olmaktadır. Alt yatay platformlar genellikle düşük gelgit yamaçta sonlanır ve bu platformların oluşumunun gelgit aktivitesine bağlı olduğuna inanılmaktadır. Deniz terasları sahile paralel olarak onlarca kilometre uzayabilmektedirler.
En eski teraslar deniz, alüvyal veya kolüvyal malzemelerle kaplanırken, en üstteki teras seviyeleri genellikle daha az korunmaktadır. Nispeten hızlı yükselme oranlarındaki (> 1 mm/yıl) deniz terasları genellikle bireysel buzullar arası dönemler veya aşamalarla ilişkilendirilebilirken, daha yavaş yükselme oranlarındaki alanlar, hava koşullarına maruz kalma sürelerini takiben deniz seviyelerinin geri dönüş aşamaları ile polisiklik bir kökene sahip olabilmektedir.
Deniz taraçaları karmaşık tarihlere ve farklı yaşlara sahip çok çeşitli topraklarla kaplanabilmektedir. Korunan alanlarda, tsunami yataklarından allokton kumlu ana malzemeler bulunabilmektedir. Deniz taraçalarında bulunan yaygın toprak tipleri arasında  solonetz ve planosoller bulunmaktadır.
Formasyon
Deniz taraçalarının, deniz izotop aşamaları (MIS) ile ilişkili buzullar arası aşamaların birbirinden ayrılan en üst noktalarında oluştuğu düşünülmektedir.
Neden-Sebepler
İzostasyum süreçleri, kıyı çizgileriyle birlikte kıtasal kabukların yükselmesini içermektedir. Günümüzde, buzul izostatik ayar süreci esas olarak Pleistosen buzlu alanları için geçerlidir. Örneğin, İskandinavya'da mevcut yükselme oranı 10 milimetreye (0.39 in)/yıla kadar ulaşmaktadır.
Genel olarak, buzullar arası evrelerin farklı deniz seviyelerinde göze çarpan östatik deniz terasları oluşturulmuştur ve deniz oksijen izotopik evreleri (MIS) ile ilişkilendirilebilmektedir. İzostatik buz, deniz terasları esas olarak izostatik yükselmenin durağan yerleri sırasında oluşturulmuştur. Östazi, deniz teraslarının oluşumu için ana faktör olduğunda, türetilen deniz seviyesi dalgalanmaları eski iklim değişikliklerini gösterebilir. İzostatik düzenlemeler ve tektonik faaliyetler, östatik bir deniz seviyesindeki yükselmeyle aşırı derecede telafi edilebildiğinden, bu sonuca özen gösterilmelidir. Bu nedenle, hem östatik hem de izostatik veya tektonik etkiler alanlarında, göreceli deniz seviyesi eğrisinin seyri karmaşık olabilmektedir. Böylece günümüz deniz teras dizilerinin çoğu tektonik kıyı yükselmesi ve Kuaterner deniz seviyesi dalgalanmalarının bir kombinasyonundan oluşmuştur.
Sarsıntılı tektonik yükselmeler de belirgin teras adımlarına yol açabilirken, pürüzsüz göreceli deniz seviyesi değişiklikleri bariz teraslara neden olmayabilir ve oluşumları genellikle deniz taraçaları olarak adlandırılmazlar.
Süreçler
Deniz taraçaları genellikle ılıman bölgelerde, dalga atakları ve dalgalarda taşınan tortu nedeniyle kayalık kıyı şeridi boyunca deniz erozyonundan kaynaklanır. Erozyon ayrıca ayrışma ve kavitasyon ile bağlantılı olarak gerçekleşir. Erozyon hızı kıyı malzemesine (Kaya sertliği), batimetriye ve ana kaya özelliklerine bağlıdır ve granitik kayalar için yılda sadece birkaç milimetre ve volkanik ejecta için yılda 10 metreden (33 ft) fazla olabilir. Deniz yamacının geri çekilmesi, aşınma süreci boyunca bir kıyı (dalga kesimi/aşınma) platformu oluşturur. Deniz seviyesinin göreceli olarak değişmesi, gerilemelere veya geçişlere yol açar ve nihayetinde farklı bir yükseklikte başka bir teras (deniz kesilmiş teras) oluşturur, uçurumun yüzündeki çentikler kısa durmaları gösterir.
Teras eğiminin gelgit aralığıyla arttığı ve kaya direnci ile azaldığı düşünülmektedir. Buna ek olarak, taraça genişliği ile kayanın gücü arasındaki ilişki ters ve daha yüksek yükselme ve çökme oranları ile hinterlandın daha yüksek bir eğimi, belirli bir süre boyunca oluşan teras sayısını arttırır.
Ayrıca, kıyı platformları aşındırmayla oluşturulur ve kıyı erozyonu ile uzaklaştırılan malzemelerin birikmesinden kaynaklanan deniz terasları ortaya çıkar. Böylece hem erozyon hem de birikimle bir deniz terası oluşturulabilir. Bununla birlikte, kıyı platformlarının oluşumunda dalga erozyonu ve ayrışma rolleri hakkında süregelen bir tartışma da vardır.
Resif düzlükleri veya yükseltilmiş mercan kayalıkları, intertropik bölgelerde bulunan başka bir deniz taraça türüdür. Biyolojik aktivite, kıyı şeridi ilerlemesi ve resif malzemesi birikiminin bir sonucudur.
Bir teras dizisi yüz binlerce yıl öncesine dayanabilirken, bozulması oldukça hızlı bir süreçtir. Bir yandan uçurumların kıyı şeridine daha derin bir geçişi önceki terasları tamamen yok edebilirken ; Öte yandan eski teraslar çökebilir ya da tortular, kolüvyal veya alüvyal fanlar tarafından kaplanabilir. Kesin olmayan akımların neden olduğu yamaçların erozyonu ve geri aşınması bu bozunma sürecinde bir başka önemli rol oynamaktadır.
Kara ve Deniz seviyesi tarihi
Kıyı şeridinin ilişkili buzullar arası evrenin yaşına göre toplam yer değiştirmesinde bir yükselme biliniyorsa, ortalama bir yükselme oranının hesaplanmasına veya belirli bir zamanda östatik seviyenin hesaplanmasına izin vermektedir. Dikey yükselmeyi tahmin etmek için, paleo deniz seviyelerinin mevcut olana göre östatik konumu mümkün olduğunca kesin olarak bilinmelidir. Kronolojimiz temel olarak jeomorfolojik kriterlere dayalı göreceli tarihlemeye dayanmaktadır fakat her durumda deniz taraçalarının kıyı açılarını sayısal yaşlarla ilişkilendirdik.Dünya çapında en iyi temsil edilen teras, son buzullar arası maksimum (Bayan 5e) ile ilişkili olandır (doyurucu ve Kindler, 1995; Johnson ve Libbey, 1997, Pedoja ve ark., 2006 a, b, c ). Bayan 5e'nin yaşı keyfi olarak 130 ila 116 ka arasında değişir (Kukla ve ark . 2002 ) ancak Hawaii ve Barbados'ta 134 ila 113 ka arasında olduğu gösterilmiştir (Muhs ve ark., 2002), tektonik olarak kararlı sahil şeritlerinde 128 ila 116 ka arasında bir tepe ile (Muhs, 2002). Dünya çapında dizilerde iyi temsil edilen eski deniz terasları, MIS 9 (~303-339 ka) ve 11 (~362-423 ka) ile ilgili olanlardır (Imbrie ve ark., 1984 ). Derlemeler, MİSS 5e, MIS 9 ve 11 sırasında deniz seviyesinin mevcut olana göre 3 ± 3 metre ve MIS 7 sırasında mevcut olana -1 ± 1 m daha yüksek olduğunu göstermektedir (doyurucu ve Kindler, 1995, Zazo, 1999 ). Sonuç olarak, MIS 7 (~180-240 ka; Imbrie ve ark. 1984) deniz taraçaları daha az belirgindir ve bazen yoktur (Zazo, 1999). Bu terasların Yükseklikleri holosen ve geç Pleistosen için belirtilen paleo-östatik deniz seviyesindeki belirsizliklerden daha yüksek olduğunda, bu belirsizliklerin genel yorumlama üzerinde hiçbir etkisi yoktur.
Sıra, buz tabakalarının birikiminin araziyi bastırdığı yerlerde de oluşabilir böylece buz tabakaları eridiğinde plajların yüksekliğini (glacio-izostatik geri tepme) ve sismik yükselmenin meydana geldiği yerlerde arazi zamanla yeniden ayarlanır. İkinci durumda, ortak sismik taraça sadece Holosen için bilinse bile teras deniz seviyesinin yüksekliğiyle ilişkili değildir.
Haritalama ve Ölçme
Morfolojinin kesin yorumları için geniş taraçalar, deniz taraçalarının incelenmesi ve haritalanması uygulanır. Bu, stereoskopik hava fotografik yorumlamasını (yaklaşık 1: 10.000 - 25.000 ), topografik haritalarla yerinde incelenmesini (yaklaşık 1: 10.000) ve aşınmış-birikmiş malzemelerin analizini içerir. Kesin yükseklik bir sıvısız barometre  veya tercihen bir tripod üzerine monte edilmiş bir dengeleme aleti ile belirlenebilir. Topoğrafyaya bağlı olarak 1 cm (0,39 inç) hassasiyetle ve yaklaşık her 50–100 metrede (160–330 ft) ölçülmelidir. Uzak bölgelerde fotogrametri ve takimetri teknikleri uygulanabilir.
Bağlantı ve Tarihleme
Deniz taraçalarının tarihlenmesi ve bağlantısı için farklı yöntemler kullanılabilir.
İlişkisel Tarihleme
Morfostratigrafik (Morfo-Şekil) yaklaşım, özellikle farklı yaşlarda kıyı çizgilerini ayırt etmek için en önemli kriter olarak deniz gerilimi bölgelerinde rakımda odaklanmaktadır. Ayrıca, bireysel deniz taraçaları büyüklükleri ve sürekliliklerine göre ilişkilendirilebilir. Teraslar arasındaki korelasyonları bulmak için paleo-toprakların yanı sıra buzul, akarsu, eolian ve periglayal yeryüzü şekilleri ve çökeltiler de kullanılabilir. Örneğin, Yeni Zelanda'nın Kuzey adasında, tefra ve loess, deniz teraslarını ilişkilendirmek ve ilişkilendirmek için kullanılmıştır. Eski buzulların terminus ilerlemesinde, sahil şeridi boyunca yavaş yavaş çözülen buzullar nedeniyle genişlikleri yaşla birlikte azaldığı için deniz taraçaları boyutlarıyla ilişkilendirilebilmektedir.
Litostratigrafik yaklaşım karasal, denizel çökeltiler veya kıyı-sığ denizel çökeltilerin değişmesi temelinde deniz seviyesi dalgalanmalarını kanıtlamak için tipik tortu ve kaya tabakaları dizilerini kullanır. Bu tabakalar tipik transgresif ve regresif patern katmanları gösterir. Bununla birlikte, tortu dizisindeki bir uyumsuzluk bu analizi zorlaştırabilir.
Biyostratigrafik yaklaşım, deniz taraçalarının yaşını gösterebilen organizma kalıntılarını elde etmek için yumuşakça kabuklar, foraminifer veya polen kullanılmaktadır. Özellikle Mollusca, sedimantasyon derinliklerine bağlı olarak spesifik özellikler göstermektedir. Böylece eski su derinlikleri daha kolay tahmin edilebilmektedir.
Deniz taraçaları genellikle deniz oksijeni izotopik evreleri (MIS) ile ilişkilidir (örneğin Johnson, M.E .; Libbey, L. K. 1997 ) ve ayrıca stratigrafik konumları kullanılarak kabaca tarihlendirilebilir.
Direkt Tarihleme
Deniz taraçalarının ve bunlarla ilgili malzemelerin doğrudan tarihlendirilmesi için en yaygın yöntem olan 14C radyokarbon tarihleme de dahil olmak üzere çeşitli yöntemler vardır. Örneğin bu yöntem Yeni Zelanda'nın Kuzey Adası'nda çeşitli deniz taraçalarına tarih vermek için kullanılmıştır. 14C izotopunu analiz eden yumuşakça kabukları gibi kıyı sedimanlarında karasal biyojenik malzemeler kullanır. 230Th / 234U oranına dayanan bazı durumlarda, zararlı kontaminasyon veya düşük uranyum konsantrasyonları durumunda, yüksek çözünürlüklü bir randımanın zor olduğu görülmüştür. Güney İtalya'da yapılan bir çalışmada paleomanyetizma paleomanyetik tarihleri gerçekleştirmek için kullanılmış ve lüminesans tarihleme (OSL), San Andreas Fayı ve Güney Kore'deki Kuaterner Eupcheon Fayı ile ilgili farklı çalışmalarda kullanılmıştır. Son on yılda, karasal kozmojenik nüklitler yönteminin gelişinden bu yana özellikle yerinde üretilen 10Be ve 26Al kozmojenik izotopların kullanılmasıyla deniz taraçalarının tarihlendirilmesi geliştirilmiştir. Bu izotoplar, kozmik ışınlara yüzeyden maruz kalma süresini kaydeder ve bu maruz kalma yaşı, deniz taraçasının denizden terk edilme yaşını yansıtır.
Her tarihli taraça için östatik deniz seviyesini hesaplamak adına en az bir deniz taraça karşılık gelen eustatik deniz seviyesi pozisyonunun bilinmekte olduğu ve yükselme oranının her bölümde esasen sabit kaldığı varsayılmaktadır.
Diğer Araştırma Alanları için Uygunluk
Deniz taraçalarının morfolojisini analiz ederken, hem östazi hem de izostazi oluşum süreci üzerinde bir etkiye sahip olabilmektedir. Bu şekilde, deniz seviyesinde değişiklikler olup olmadığı veya tektonik faaliyetlerin gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilebilmektedir.
Öne Çıkan Örnekler
Yükseltilmiş Kıyılar, Güney Amerika'nın Pasifik kıyısındaki yitim gibi çok çeşitli Sahil ve jeodinamik arka planda bulunmaktadır (Pedoja ve ark. 2006), Kuzey Amerika, Güney Amerika'nın Atlantik kıyılarının pasif marjı (Rostami ve ark. 2000 ), Kamçatka'nın Pasifik kıyısındaki çarpışma bağlamı (Pedoja ve ark. 2006), Papua Yeni Gine, Yeni Zelanda, Japonya (Ota ve Yamaguchi, 2004), Güney Çin Denizi kıyılarının pasif marjı (Pedoja ve ark. İrlanda'da Donegal Körfezi, County Cork ve County Kerry gibi batıya bakan Atlantik kıyılarında; Bude, Widemouth Bay, Crackington Haven, Tintagel, Cornwall Perranporth ve St Ives, Glamorgan Vale, Gower Yarımadası, Galler Pembrokeshire ve Hırka Bay, Jura ve İskoçya'da Arran Adası, Kuzey İspanya'da Brittany ve Galicia Finistère ve Eatonville Squally noktasında, Cape chignecto İl Parkı içinde Nova Scotia.
Başka önemki yerler arasında Yeni Zelanda'nın çeşitli kıyıları, ör. Wellington yakınlarındaki Turakirae Head, dünyanın en iyi ve en iyi incelenen örneklerinden birisidir. Ayrıca Yeni Zelanda'daki Cook Boğazı boyunca, Dil Noktasındaki geç Kuaterner'den iyi tanımlanmış bir yükseltilmiş deniz taraçaları dizisi vardır. Son buzullardan iyi korunmuş bir alt terasa, sondan önceki buzullardan geniş ölçüde aşınmış bir yüksek terasa ve neredeyse tamamen çürümüş olan daha yüksek bir terasa sahiptir. Ayrıca, Doğu'nun Plenty Körfezi'ndeki Yeni Zelanda'nın Kuzey Adası'nda yedi deniz taraçasından oluşan bir dizi incelenmiştir. Pasifik çevresindeki birçok ana kara ve ada kıyıları boyunca, deniz terasları tipik sahil özellikleridir. Özellikle önde gelen deniz teraslı sahil şeridi, Santa Cruz'un kuzeyinde, Davenport, Kaliforniya yakınlarında, terasların muhtemelen San Andreas Fayında tekrarlanan kayma depremleri ile yükseltildiği yerlerde bulunabilmektedir. Hans Jenny (pedolog) Mendocino ve Sonoma ilçesi deniz teraslarının cüce ormanlarını ünlü bir şekilde araştırdı. Deniz taraçasının Salt Point State Park'taki "ekolojik merdiveni" de San Andreas Arızası'na bağlıdır.
Güney Amerika kıyıları boyunca, en yüksek olanların plaka kenarlarının bastırılmış okyanus sırtlarının üzerinde olduğu en yüksek ve en hızlı artış oranlarının oluştuğu deniz terasları bulunmaktadır. Endonezya'nın Sumba Adası'ndaki Cape Laundi'de, on bir teras 100 m'den (330 ft) daha geniş olan bir dizi mercan kayalığı terasının bir parçası olarak deniz seviyesinden 475 m (1,558 ft) yükseklikte eski bir yama resifi bulunabilmektedir. Yeni Gine, Huon Yarımadası'ndaki 80 km'den (50 mi) daha fazla uzanan ve mevcut deniz seviyesinden 600 m'den (2,000 ft) yüksek mercan deniz taraçaları şu anda UNESCO'nun Houn Terraces - Merdiven adı altında Dünya Mirası alanları için geçici listededir.