cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
RR Lyrae değişeni
Atmosferik zonklamadaki düzensizlikler
Parlak RR Lyrae yıldızlarının ışınım dönemlerinin sabit olduğu 10 ya da 20 yıllık bir zaman aralığında, birkaç saniye dahilinde sabit olduğu bilinmesine rağmen, RR Lyrae'lerin % 30'unun ışınım gücü ve radyal hız eğrilerinin, yaklaşık 100 zonklama çevrimi gibi bir dönem içerisinde değişimi gözlenmektedir. Bu Blazhko Etkisi olarak bilinir.
Sonuç olarak atmosfer katmanlarının hareketinde, uzun dönemli bir değişiklik beklenebilir. Bu, RR Lyrae'in Blazhko dönemi boyunca Hidrojen salma çizgisinin şiddetinin değişimi ile uyuşmaktadır. Çünkü bu etki, doğrudan doğruya şok dalgalarının şiddetiyle ilgilidir. Hill (1972) ve Fokin (1992)'in çalışmalarından ikincil şoku biliyoruz. Bu erken şok olarak adlandırılır. Bu ikincil şok, serbest düşen bir dış atmosferik katman ile, yukarı doğru hareket eden fotosfer katmanının çarpışmasına bağlıdır. Bu şok, metalik çizgilerin yarı genişliklerinin (FWHM) genişlemiş olması ve zayıf Hidrojen salmasının varlığı ile saptanmıştır.
Radyal hız eğrileri
Tam bir dönem içerisinde, 2 ayda üç tane birbirini izleyen hız değişimi görülmüştür. ψ=25.40 evresindeki üç gecelik gözlemde, gözlenen hız kayması ϕ=0.3 evresinde yaklaşık 4 km/sn. dir. Yani bu kayma, tüm zonklama genliğinin % 7’si kadardır. Kayma aynı zamanda 0,6 – 0,8 zonklama evre aralığında görülen, çift hız maksimumu esnasında da görünmektedir. Fakat bu, her zaman olan durum değildir. Tüm bunların sadece Blazhko etkisinden dolayı meydana geldiğini söylemek zordur.
Eğri bozulmaları, bazen Blazhko fazındaki gibi büyük olmasına rağmen, örneğin ψ=15.42 ve ψ=25.40 eğrileri tamamen farklı şekiller göstermektedir. Bunların Blazhko etkisiyle birleştiğini söylemek zordur. Çünkü bu, tamamen dönemli bir değişim değildir.
FWHM değişimi
Bu eğrilerde görülen birinci özellik, aynı şekilde davranarak (düşerek ve yükselerek), zonklama fazlarıyla beraber pik yapmalarıdır. İkinci özellik, dönme ve zonklama etkileri ile açıklanan, maksimum lüminosite (ϕ=0.00) den hemen sonra gerçekleşmeleri ve sonuncusu ise, (ϕ=0.70) ikinci şok diye adlandırılan, bir düşey şokun yayılması sebebiyle ikinci ivmelenme sırasında oluşur.
FWHM temelde, fotosferde gerçekleşen türbülans, hız ve sıcaklık değişimine bağlıdır. Zonklama yapan yıldızlardaki hız alanı değişimi, öncelikle şok dalgalarının atmosferde yayılması sırasında FWHM’de de değişikliğe sebep olur. Örneğin ϕ=0.80-0.90 arasındaki FWHM kayması, ψ=24.98 ve ψ=25.40da 6 km/sn. mertebesinde ve ψ=25.47de 10 km/sn. yöresindedir. Üç FWHM zirvesinin genlik ve genişliğinin bir zonklama döneminden diğerine şiddetli bir şekilde değiştiği açıkça görülmektedir.
Halka açık şirket
Halka açık şirket hisselerinin tamamı veya bir kısmı halka arz edilmiş şirket türüdür.
Bu hisse senetlerinin BİST'de işlem görebileceği iki piyasa bulunmaktadır, bunlar:
Ayrıca bakınız
Halka Arz Seferberliği
Galton kutusu
Galton kutusu ünlü İngiliz istatistikçisi Francis Galton (1822-1911) tarafından hazırlanmış bir deney/öğretim aletidir ve amacı hatalar kuralı ve normal dağılım konularını pratik olarak göstermektir. Galton bu alete alaycı bir ifade ile quincunx adını vermiştir ve diğer bazı kişiler tarafından fasulya makinası olarak anılmaktadır.
Bu aletin bir dikey tahtadan arkası ve açık veya camdan önü bulunmaktadır; üstünde küçük bilyaların (veya fasulyaların) alet içine dökülmesi için bir huni bulunmakta; içine yatay sıralarla çiviler çakılmıştır ve altta ise bilyalarin birer birer içlerinde toplanması için (Galton'un kendi aletinde bir bilya eninde olan) dikey kutucuklar dizi ile konulmuştur. Deney sırasında bilyalar huniden aletin içine dökülürler; aşağıya düşerlerken çakılı çivilere çarpıp sağa sola dağılırlar ve en sonunda alttaki kutucuklar içinde toplanırlar. Deney sonunda görülmektedir ki, eğer çok sayıda bilya kullanılırsa, sıralı kutucuklar içindeki bilyaların yükseklikleri bir normal dağılım yani bir çan eğrisi şekli göstermektedir.
Eğer bir bilya aşağı düşerken k kere sağa sıçrar (ve diğer çivilere çarpınca sola sıçrar) ise soldan sayılan kinci kutucuğa düşecektir. Yatay çivi sırası sayısı n olursa, altaki k sayılı kutucuğa giden yollar sayısı bir binom katsayı ile ifade edilebilir. Eğer bir bilya için çiviye vurup sağa sıçrama olasılığı p olursa (eğer bu çivi yansız ise bu 1/2 olacaktır), bilyanin kinci kutucuğa düşme olasılığı ile ifade edilebilir ve bu da bir binom dağılımı için olasılık kütle fonksiyonudur. Merkezsel limit teoremine göre eğer alet içinde bulunan çakılı çivi sıraları sayısı n büyükse bu binom dağılıma bir normal dağılım yaklaşım gösterir. Bu deneysel öğrenim aletinin değişik şekillerde kopyaları birçok okullarda ve fen müzelerinde (örneğin Museum of Science, Boston) bulunmaktadır. Bu türlü bir çakılı çivi veya benzerine aşağı düşen nesneler tarafından çarpması prensipine dayandırılan, adları bagatel, tilt oyunu, pançiko vb olan makine oyunlarına da benzemektedir.
Voyager 1
Voyager 1, Voyager programı kapsamında NASA tarafından dış Güneş Sistemi’ni ve Güneş'in heliosferinin ötesindeki yıldızlararası uzayı araştırmak için 5 Eylül 1977'de fırlatılan uzay sondasıdır. İkizi Voyager 2'den 16 gün sonra fırlatılan Voyager 1, NASA tarafından fırlatıldığı 5 Eylül 1977'den bu yana hizmet veren 722 kilogramlık Voyager, düzenli komutları almak ve Dünya'ya veri iletmek için Derin Uzay Ağı ile iletişim kurmaya devam etmektedir. Jüpiter ve Satürn'ü ziyaret etmiş, bu gezegenlere ait uyduların detaylı fotoğraflarını elde eden ilk sonda olmuştur. Görevi hâlâ devam etmektedir.
Güneş'ten ve Dünya'dan diğer uzay sondalarından daha hızlı bir şekilde uzaklaşmakta olan Voyager 1, Dünya'dan en uzakta bulunan insan yapımı nesnedir. New Horizons Dünya'dan Voyager 1'e oranla daha büyük bir hızla fırlatılmış olmasına rağmen, Voyager 1'in yolu üzerinde yararlandığı kütle itiminden yararlanamayacağı için hiçbir zaman onu geçmeyi başaramayacaktır.
22 Eylül 2018 tarihinde Voyager, Güneş'ten 21,447 milyar km (13,329 milyar mil) uzaklıktadır ve Heliosfer'e girmiştir. Heliosfer'i geçtiği zaman Voyager 1 fonksiyonlarını hâlâ sürdürürse bilim insanları onun yıldızlar arası uzaydaki (astronomların, gaz ve tozun kapladığı interstellar space verdikleri isim) konumunun doğru ölçüsünü alacaklardır. Bu mesafeden Voyager 1'den sinyalin Jet İtki Laboratuvarı merkezine ulaşması 13 saat sürmektedir. 25 Ağustos 2012 tarihinde Voyager 1, heliosferi aşarak yıldızlar arası uzaya ulaşmıştır.
Voyager 1'in birinci görevi Jüpiter ve Satürn gezegenleri ve onların ortak ayları ve halkalarıydı. Güncellenmiş görevi ise Güneş fasılası ve Güneş rüzgâr partikül ölçümü ve interstellar medium'dur. İki Voyager roketi de üç radyo izotop termoelektrik jeneratörler ile güçlendirilmiştir. Dünya ile olan haberleşmeyi en az 2020 yılına kadar tutacak gücü oluşturması bekleniyor. Üzerinde bulunan altın kaplama plakada (Voyager Altın Plakları) Güneş Sistemi'nin bulunduğu yer ve Dünya üzerindeki tüm dillerden oluşan bir selamlama ses kaydı bulunmaktadır.
Uydunun geleceği
Voyager 1'in teorik Oort bulutuna yaklaşık 300 yıl içinde ulaşması bekleniyor ve bunun üzerinden geçmek yaklaşık 30.000 yıl sürüyor. Herhangi bir yıldıza yönelmemesine rağmen yaklaşık 40.000 yılda, şu anda takımyıldızı Camelopardalis'teki Gliese 445 yıldızının 1,6 ışık yılı içinde geçecektir. Bu yıldız genellikle Güneş Sistemine doğru yaklaşık 119 km/sn'de (430.000 km/sa, 270.000 mil/sa) hareket ediyor. NASA, “Voyager'lar -belki de sonsuza dek- Samanyolu'nu dolaşmaya mahkûm edildi” diyor.
New Horizons uzay sondası, her ne kadar Dünya'dan her iki Voyager uzay aracından daha hızlı bir şekilde fırlatılsa da bu uzay araçlarını asla geçemez. Voyager uzay aracı, heliosentrik hızlarını arttırmak için birçok gezegensel kütle çekim gücünden yararlanırken, New Horizons sadece Jüpiter uçuşundan böyle bir destek aldı. 2018 itibarıyla, New Horizons yaklaşık 14 km/sn hızla yani Voyager 1'den 3 km/sn daha yavaş ilerliyor ve hâlâ yavaşlıyor.
Görev profili
13 Kasım 2015 tarihi itibarıyla, Voyager 1 dünyadan 20.035 milyar kilometre uzaklıkta bulunmaktadır (ve her saniye yaklaşık 17 kilometre uzaklaşmaktadır) ve 13 Eylül 2013 tarihinde NASA tarafından yapılan açıklamaya göre Voyager 1'in yıldızlar arası uzaya girdiği bildirilmiştir. Voyager ve Pioneer uzay sondaları her ne kadar heliosferin dışına çıkarak Güneş Sistemi'nin gezegenlerinin ötesine gitseler de, henüz Güneş Sistemi'ni terk etmemişlerdir. Bu uzay araçlarının Güneş Sistemimizden çıkmış olabilmeleri için Oort Bulutu'nu geçmiş olmaları gerekmektedir. Voyager 1'in Oort Bulutu'nun iç halkasına ulaşması tahmini olarak 300 yıl, içinden geçerek bilimsel tanıma göre Güneş Sistemi'ni terk etmeleri ise 30 bin yıl sürecektir. Bu süreçte Güneş'ten kopan parçacıkların hareketlerinde bir değişim tespit edilmiştir.
14 Temmuz 2022 tarihi itibarıyla, Voyager 1, Dünya'dan 23.381 milyar km (14.528 milyar mi; 156.29 AU) ve Güneş'ten 23.483 milyar km (14.592 milyar mi; 156.97 AU) uzaklıkta bulunmaktadır.
Göğceli Camii
Göğceli Camii ya da Gökçeli Camii, Samsun'un Çarşamba ilçesindeki Göğceli Mezarlığı içerisinde yer alan camidir.
1206 yılında Anadolu Selçuklu Sultanı I. Gıyaseddin Keyhüsrev döneminde inşa edilen yapı tamamen ahşap malzemeden yığma tekniği ile inşa edilmiştir. Kapladığı 392m2'lik alanla Türkiye'deki en büyük yığma ahşap camilerden biri olan yapı aynı zamanda Türkiye'deki en eski ahşap camidir.
Etimoloji
Caminin adı konusunda çeşitli varsayımlar bulunmaktadır. Bu görüşlerden birisine göre caminin adı içerisinde bulunduğu mezarlıktan gelmektedir. Mezarlıklara eskiden dünyadan göçenlerin bulunduğu yer anlamında "göç ehli" denmekteydi. Göç ehli zamanla gökçeli şekline dönüşmüş ve bu ad da günümüzde göğceli olmuştur. Bir diğer görüşe göre ise caminin yapımında kullanılan ağaçların uzun ve ağır oluşu nedeniyle camiye göğceli denmektedir.
Tarihçe
İnşa ya da tamirat kitabesi bulunmayan caminin inşa tarihi hakkında muhtelif bilgiler bulunmaktadır. Caminin 1974 Samsun İl Yıllığında 1191 yılında, İlimiz Samsunda ise 1195 yılında inşa edildiği belirtilmekle birlikte, Günhan Danışman 15. yüzyıla kadar bölgenin sürekli el değiştirdiğini ve ancak bu yüzyılda kesin olarak Türk hakimiyetine girdiğini, caminin de muhtemelen bu dönemde inşa edildiğini öne sürmüştür. Dendrokronoloji uzmanı Peter Ian Kuniholm'ün analizleri neticesinde 1206 yılında Anadolu Selçuklu Sultanı I. Gıyaseddin Keyhüsrev döneminde inşa edildiği kesin olarak tespit edilen yapı Türkiye'deki en eski ahşap camidir. Ayrıca caminin son cemaat yeri ve revakının 1338 yılında eklendiği ya da tamir edildiği yine aynı analize göre ortaya çıkarılmıştır. Caminin tarihine dair bir rivayete göre Trabzon üzerine sefer hazırlığında olan I. Gıyaseddin Keyhüsrev bölgede gemiler inşa ettirmekte iken camiyi de aynı gemi ustalarına inşa ettirmiştir. Bu rivayetin nedeni ise caminin inşa biçiminin gemi inşa biçimi ile benzerlik göstermesidir.
16 Mayıs 1986 tarihindeki 2289 sayılı kararla taşınmaz kültür varlığı olarak tescillenen ve halen etkin olarak kullanılan cami son olarak 2007 yılında tamir görmüş, tamirat sırasında caminin taşıyıcılarının birisinin üzerinde Arap rakamlarıyla yazılmış 592 (miladi 1195) yılının yer aldığı tespit edilmiş ancak bu yılın neyi temsil ettiği çözülememiştir.
Mimari yapı
Dikdörtgen olarak temelsiz olarak inşa edilen cami, tabana yerleştirilen büyük taşlar yardımı ile yerden 60-70 santimetre yükseltilmiştir.
17.44×21.55 metre dış boyutlara sahip olan yapı 392m2'lik bir alanı kapsamakta olup Türkiye'deki en büyük yığma ahşap camilerden biridir.
Duvarlarında yalnızca kestane ağacı, diğer kısımlarındaysa dişbudak ve karaağaç kullanılan camide 50-60-70 santimetre eninde ve 10-15 metre uzunluğundaki kalaslar kullanılmış, bunun yanı sıra çivi dahil olmak üzere hiçbir ek madde kullanılmamıştır. Kalaslar giydirme tekniği ile birbirlerine monte edilmiş, dilme ahşap perdeler ile yığma olarak inşa edilmiş, köşeler kurtboğazı geçme tekniği ile birbirlerine bağlanmış, çatısı ise üç omuz kırma tekniğiyle kaplanmıştır. Tek katlı olan caminin çatısı oluklu kiremitle kaplı olup daha öncesinde ahşap kiremit ya da hartama ile kaplı olduğu düşünülmektedir.
Harim
Harim bölümü 12.60×13.70 metre ebatlarında olup kuzey cephenin ortasındaki tek kanatlı bir kapı ile girilmektedir. Harimde mihrap duvarına paralel olarak dizilen üçerli gruplar halinde iki sıra sütun yer almakta olup harim içerisine dengeli biçimde dağıtılmıştır. Bu üçerli sütunların ortasında yer alan iki sütun harim-mihrap aksı üzerine yerleştirilmiştir.
Harimde tavan bulunmamakla birlikte, çatı, harim içinde doğu-batı doğrultusunda eşit aralıklarla yerleştirilmiş ve üçer sütundan oluşan iki sütun dizisi tarafından taşınmaktadır. Mihrap-kapı ekseninde bulunan ve iki sütun tarafından desteklenen ana kirişe, doğu-batı doğrultusunda uzanan ve üçerli sütun dizisi ile taşınan diğer paralel iki kiriş bindirilmiştir. Ana kirişin üzerineyse çatının omurgasını taşıyan, orta noktada bir dikme her iki uçtaysa üst üste bindirilmiş ahşaplardan oluşan perde blok dikmeler yerleştirilmiştir. Harimin çevresini oluşturan duvarlar uçtan uca güney cephede 12.60 metreye, doğu ve batı cephelerinde ise 13.70 metreye ulaşan; genişlikleri 40 ila 70 santimetre arasında değişen yekpare ahşap perdeler ile örülmüştür. Perdeler köşelerde kurtboğazı geçme tekniği ile birbirine bağlanmış olup zıvanalı geçme tekniği ile üst üste ile bağlanmıştır.
Doğu ve batı cephelerinde yer alan ikişer pencere ile aydınlatılan harimdeki bu pencerelerin mihrap duvarına yakın olanları diğerlerine nazaran daha küçüktür. Ayrıca mihrap duvarında altlı üstlü iki sıra halinde toplam altı havalandırma deliği bulunmakta olup yere yakın olanları demir kafesler ile kapatılmışlardır. Bu pencere ve açıklıklar yapının büyüklüğüne oranla yetersiz kalmakta, mihrap loş bir ışıkla aydınlanmaktadır.
Cemaat yeri
Harimin kuzeyinde yer alan cemaat yeri 6.60 metre genişliğinde olup çatısı mekânın ortasına üçgen oluşturacak şekilde yerleştirilmiş üç sütun tarafından taşınmaktadır. Harimde olduğu gibi son cemaat yeri de üç cepheden, diğerlerine göre daha ince ahşap perdelerle yığma tarzında örülmüş duvarlar ile kuşatılmıştır. Kuzey cephedeki giriş revakının ortasından bu alana tek kanatlı bir kapı açılmakta olup aynı aks üzerine konulan ikinci bir kapı ile de son cemaat yerinden harime girilmektedir. Caminin minaresi bulunmamakla birlikte son cemaat yerinin kuzeybatı köşesinde sonradan oluşturulan imam odasının bulunduğu noktada eskiden bir minare olmuş olabileceği düşünülmektedir.
Revaklar
Harim ve son cemaat yerini kuzey, doğu ve batı yönlerinde tek sıralı revaklar sarmaktadır. Toplam sekiz sütun ile oluşturulan kuzey yönündeki giriş revakını taşıyan sütunlar cephede dışbükey bir yay formu ile dizilmiş olup alışılmışın dışında bir düzen arz etmektedir. Revakın köşelerdeki genişliği 1.80 metre, orta noktadaki genişliğiyse 2.43 metredir. Doğu ve batı cephelerinde bulunan revaklar ise eşit aralıklı onar sütun üzerinde taşınmaktadır.
Süslemeler
Kök boyaları kullanılarak kalem işi ve renkli boyama şeklinde bitkisel formlar kullanılarak oluşturulan cami içerisindeki süslemeler hemen hemen her tahtada farklı motif ve kompozisyonlar ile oluşturulmuş, tekrar eden süslemelerden kaçınılmıştır. Rumiler, stilize parmetler, C ve S kıvrımlı dallar ve çiçekler dikkat çeken süslemelerden olmakla birlikte mertekler üzerindeki aşı boyası ile yapılmış yılanvari kıvrımlı dallar ve baklava dilimine benzeyen şekiller diğer süslemelere göre daha kalitesizdir. Ayrıca harim içerisindeki sütunların bazılarının başlıklarında ve konsollarda kaba ahşap oyma ve renkli boyama şeklinde süslemeler mevcuttur.
Süslemeler camiye göre daha yeni tarihli olup Osmanlı klasik döneminde yapıldığı tahmin edilmektedir.
Sırp Cumhuriyeti Ordusu
Personel
Sırp Cumhuriyeti Ordusu, 12 Mayıs 1992'de, Bosna-Hersek'in 1992'de daha önce ayrıldığı eski Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nin Yugoslav Halk Ordusu'nun kalıntılarından kuruldu. Bosna Savaşı patlak verdiğinde, JNA resmi olarak 80.000 Bosnalı Sırp asker terhis etti. Ağır silahlarını ellerinde bulundurmalarına izin verilen bu birlikler, yeni kurulan Sırp Cumhuriyeti Ordusu'nun belkemiğini oluşturdu.
Büyük ölçüde Bosna-Hersek'ten gelen etnik Sırplardan oluşmasının yanı sıra, VRS ayrıca yaklaşık 4.000 yabancı Ortodoks Hristiyan gönüllü, 700'ü Rusya'dan ve 300 ila 800 yabancı gönüllü Bulgaristan'dan geldi. 100 Yunan da Bosnalı Sırpların yanında savaşmak için gönüllü oldu ve Srebrenica katliamına katıldığı iddia edilen Yunan Gönüllü Muhafızları'nı oluşturdu.
Savaş sonrası durum ve kaldırılması
Savaştan sonra Bosna-Hersek ülkesinin VRS ve Bosna-Hersek Federasyonu Ordusu olmak üzere iki ordusu vardı. AFBiH'nin kendisi ARBiH ve HVO olmak üzere iki unsurdan oluşuyordu. İki ordu, ortak bir komuta olmadan, birbirlerinin işlerine karışmama ilkesiyle hareket ettiler. Bisera Turković, bu nedenle, örneğin Saraybosna'ya yönelik bir yabancı saldırının bu başkenti savunup savunmayacağının şüpheli olduğunu kaydetti. İki ayrı ordunun varlığı, sivil-asker ilişkilerinin gelişmesini engelleyen faktörlerden biriydi. VRS mayın temizleme gerçekleştirdi.
Liderlik
Ordunun en yüksek komutanı General Ratko Mladić idi ve daha sonra diğer bazı yüksek rütbeli Sırp subaylar gibi Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi'nde soykırımla suçlandı. Mladić, 26 Mayıs 2011'de Sırbistan'da tutuklandı.
Eyüp Kaymakçı
Eyüp Kaymakçı (d. 26 Eylül 1981, İstanbul), Türk eski futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri
Futbola Galatasaray altyapısında başlayan Ümit, burada Türkiye genç millî takımlar için erken seçilmeye başladı ve uzun seneler Türkiye genç millî takımların birçok kademesinde görev aldı. Burada gösterdiği performansla Türk futbolcunun en fazla istikbal vadeden futbolcular arasında görülmeye başlandı. 2001 yılında Galatasaray ile profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak as takıma alındı. As takımla sezon öncesi hazırlık kampına katıldı, fakat kamp sonrası henüz as takım için hazır olmadığı düşünülerek oyun tecrübesi edinebilmesi için Süper Lig ekiplerinden Antalyaspor'a bir sezonluğuna kiralandı. Antalyaspor formasıyla ilk resmî karşılaşmasına 18 Ağustos 2001 tarihinde Kocaelispor'a karşı oynanan Süper Lig karşılaşmasında çıktı. Antalyaspor'da bir sezon boyunca 14 kez forma giyme fırsatı buldu. Sezon bitimi Galatasaray'a geri döndü fakat yeni sezon için Yıldırım Bosnaspor'a kiralandı. 2003-2004 sezonunda tekrar Galatasaray'a geri döndü. Yeni sezon için kadroda tutuldu ve sezon boyunca bir karşılaşmada görev aldı.
2004-2005 sezonunda bonservisiyle beraber geri satın alma opsiyonuyla Denizlispor'a transfer oldu. Burada sadece bir yarım sezonda bir lig karşılaşmasında forma giyebildi. Sezonun ara transfer döneminde İstanbul Büyükşehir Belediyespor'a transfer oldu. Burada yarım sezon görev aldı ve sezon bitiminde tekrar Denizlispor'la anlaşarak buraya geçti. Denizlispor'da bir sezon boyunca birkaç lig karşılaşmasında görev aldı ve ikinci sezonunun başında Uşakspor'a kiralandı. Burada yarım sezon kaldı ve sezon arası bonservisiyle beraber Beypazarı Şekerspor'a transfer oldu. Daha sonra bir sezon Çankırıspor'a transfer oldu.
2008-2009 sezonunun yaz transfer döneminden beri 2. Lig ekiplerinden Gaziosmanpaşa'da form giymektedir. Gaziosmanpaşaspor'la 2010-11 3. Lig sezonunda 3. Lig şampiyonluğu yaşayarak 2. Lig'e yükselmeyi başardı.
Millî takım kariyeri
94 kez millî takımlara çağrılan Eyüp Kaymakçı, 6 kez Türkiye U-16, 22 kez Türkiye U-17, 11 kez Türkiye U-18, 1 kez Türkiye U-19, 3 kez Türkiye U-20 ve 6 kez de Türkiye U-21 forması olmak üzere toplam 49 kez millî formayı giymiştir ve müsabakalarda 2 gol kaydetmiştir.
Türkiye 20 yaş altı millî futbol takımıyla katıldığı 2001 Akdeniz Oyunları takımıyla dördüncülük elde etti.
Solveig Dommartin
Solveig Dommartin (d. 16 Mayıs 1961, Constantine; ö. 11 Ocak 2007, Paris), Cezayir doğumlu Alman asıllı Fransız oyuncu.
İbn Rüşd
İbn Rüşd (Künyesi Ebū'l-Velīd Muḥammed ibn Aḥmed ibn Muḥammed ibn Rüşd ابوالوليد محمد بن احمد بن محمد بن رشد; Latince: Averroes, 14 Nisan 1126, Kurtuba, Endülüs - 10 Aralık 1198, Marakeş, Fas), Endülüslü-Arap felsefeci, hekim, fıkıhçı, matematikçi ve tıpçı. Tercüme ve yorumlamalarıyla Aristo'yu Avrupa'ya yeniden tanıtmıştır. İslam felsefesinde Aristocu akım olan meşşailiğin temsilcilerindendir.
Önemi
İbn Rüşd, en çok Aristo'nun eserlerinden yaptığı, bugün Batı'da pek çoğu unutulmuş Arapçaya tercümeleri ve yorumlamalarıyla ünlüdür. 1150'den önce Avrupa'da Aristo'nun eserlerinin birkaç tercümesinden başkası yoktu ve bunlar da din adamlarınca beğenilmeyip incelenmiyordu. Batı'da Aristo'nun mirasının yeniden keşfedilmesi, İbn Rüşd'ün eserlerinin 12. yüzyıl başlarında Latinceye tercümesiyle başlamıştır.
İbn-i Rüşd'ün Aristo üzerine çalışmaları otuz yıllık bir dönemi kapsar ve bu dönem içinde erişemediği Politika dışında bütün eserlerine yorumlamalar yazmıştır. Eserlerinin İbranice tercümeleri de İbrani Felsefesi üzerinde kalıcı bir etki bırakmıştır. İbn-i Rüşd'ün düşünceleri, Hristiyan skolastik gelenekten Aristo'nun mantık çalışmalarına değer veren Brabantlı Siger, Thomas Aquinas ve Dacialı Boetius gibi Paris Üniversitesi öğretim görevlileri tarafından özümsenmişti. Thomas Aquinas gibi meşhur skolastik filozoflar, ona ismi yerine "Şârih" (Yorumcu) ve Aristo'ya da "Filozof" diyerek yüksek derecede önem veriyorlardı. İslâm dünyasında bir okul bırakmamış ve ölümü Endülüs'teki serbest düşünce hayatının sonuna işaret etmiştir.
Edebiyatta İbn Rüşd
Orta Çağ'ın Avrupalı skolastiklerinin kendisine gösterdikleri saygıdan ötürü Dante, İbn Rüşd'ü İlahi Komedya'da diğer büyük pagan filozoflarla beraber "iltifatın üne borçlu olunduğu" Limbo'da göstermiştir.
Victor Hugo'nun, Quasimodo ile Esmeralda'nın talihsiz öyküsünün anlattığı, Notre Dame'ın Kamburu adlı eserinde, bilimle hukukun kaynaklarına değinildiği bir bölümde, İbn Rüşd referans verilir. Avrupa'da bilinen adıyla Avveroes ismiyle anılır.
James Joyce'un Ulysess adlı eserinde ve Jorge Luis Borges'un La Busca de Averroes (Averroes'in Arayışı) eserinde de, İbn Rüşd anılır.
Umberto Eco'nun Gülün Adı romanında İbni Rüşd birçok kez anılır ve Aristo'ya getirdiği yorumlar ve çıkarımlar referans olarak gösterilir.
Eserleri
İbn Rüşd'ün siyaset, din, hukuk, tıp ve felsefenin pek çok alanında 150'den fazla eser kaleme aldığı bilinmektedir. Özellikle Aristo'nun Organon külliyatı üzerine yazdığı pek çok şerh vardır. Bu şerhlerin boyutları küçük, orta ve büyük olmak üzere üç çeşittir. Küçük ve orta şerhler, ekseriya eserin tamamının şerhi olmamakla beraber bâzı kapalı ifadelerin sayfalar boyu analiz edildiği çalışmalardır. Biz burada İbn Rüşd'ün eserlerinin çokluğunun yanında birçok dile tercüme edildiğini de göz önünde bulundurarak çalışmaları hakkındaki bilgileri ayrıntısıyla aktaracağız.
Îsâġūcî
İbn Rüşd, Îsâġūcî adıyla Organon'un altı kitaplık külliyatına giriş mahiyetinde bir eser kaleme almıştır. Benzeri bir örneği İbn Sina'nın Şifa Külliyatı'na yazdığı el-Medhal isimli çalışmada görmekteyiz. İbn Rüşd bu eser için iki şerh kaleme almış, bunlardan eż-Żarûrî fi’l-manŧıķ adlı özetin İbrânî harfleriyle Arapça metninin iki nüshası günümüze ulaşmış, ancak İbrânîce ve Latince tercümeleri kaybolmuştur.
Telħîśu medħali furfuryus
Telħîśu medħali furfuryus adını taşıyan ve yukarıdaki eser üzerine yaptığı orta hacimde bir şerh kaleme almıştır. William de Lune tarafından Averrois, Commentarium medium. Super libri introductionum Porphyrii adıyla Latinceye tercüme edilen bu şerhin bir de İbrânîce tercümesi bulunmaktadır. Her iki tercüme Jacob Mantino tarafından yayımlanmıştır (Venedik, 1560). Herbert A. Davidson, Latince ve İbrânîce çevirilere dayanarak eseri İngilizce’ye tercüme edip “Corpus Commentariorum Averrois in Aristotelem” serisi içerisinde neşretmiştir
I. Kitâbü’l-Maķūlât (Categorias)
Aristo'nun Kategoriler eserinin çevirisidir. Filozof bu esere iki şerh yazmış, Arapça küçük şerhinin orijinali kaybolmuştur. Palmesli Abraham’ın "Epistola de Primitate Praedicatorum" adıyla yaptığı Latince tercümesi basılmış olup (Venedik 1560) İbrânîce çevirisi kayıptır.
II. Telħîśu Kitâbi’l-Maķūlât/Katıguryas (Kategoriler Şerhi)
Yukarıdaki Kategoriler çevirisine yazmış olduğu orta şerhtir. Arapça yazma nüshaları da günümüze ulaşmıştır. İbrânî harfleriyle yazılmış olan Arapça orijinalinden sadece bir nüsha mevcuttur. Orta şerhin Arapça metnini Maurice Bouyges neşretmiş (Beyrut, 1932), Gérard Jéhami daha sonra Floransa, Leiden ve Meşhed nüshalarını esas alarak bunu Telħîśu Manŧıķı Arisŧo içinde (Beyrut 1982, s. 1-77) yeniden yayımlamıştır. Bu orta şerh üç defa Latinceye tercüme edilmiştir. Jacob Mantino tarafından Commentum Averrois cordubensis expositione media adıyla yapılan çeviri basılmış (Venedik, 1552, 1562, 1573), anonim olduğu anlaşılan ikinci çeviri Liber praedicamentorum Aristotelis cum commeentariis Averrois (Lyon, 1542), yine anonim olan bir başka çeviri de Padoalı Nicolet tarafından Commentum Auerois super librum predica-mentorum Aristotelis (Venedik, 1483) adıyla yayımlanmıştır. Ayrıca Zacharias Zenari’nin 1560’ta Venedik’te eserin yeni ve farklı bir edisyonunu yaptığı görülmektedir. Eserin Jacob ben Abba-Mari Anatolio tarafından Napoli’de yapılan İbrânîce çevirisinden de günümüze iki nüsha ulaşmıştır. Herbert A. Davidson bu eseri Arapça, İbrânîce ve Latince tercümelerine dayanarak Middle Commentary on Aristotle’s Categoriae adıyla İngilizceye çevirmiş ve “Corpus Commentarium Averrois in Aristotelem” serisi içerisinde yayımlamış (Cambridge, 1969), Levi ben Gerson bu İbrânîce çeviri üzerine bir şerh yazmıştır.
I. Kitâbu'l-İbâre (Περὶ Ἑρμηνείας / Peri Hermenias / De Interpretatione)
Aristo'nun Yorum Üzerine adlı eserinin Arapça çevirisidir. Balmesli Abraham tarafından Latinceye tercüme edilmiştir. İbn Rüşd, kendisinin Arapça çevirisi üzerine küçük ve orta olmak üzere iki şerh yazmıştır. Arapça küçük şerhin orijinali kaybolmuştur. Fakat bu şerhin Latincesi mevcut olup "Epithome in Libros Perihermenias" başlığı altında yayımlanmıştır (Venedik, 1560).
II. Telhîsu Kitâbi'l-İbâre/Bari Ermenias ("Yorum Üzerine" Şerhi)
Yorum Üzerine adlı eserinin orta büyüklükteki şerhidir. Arapça orijinali günümüze ulaşmış ve Gérard Jéhami tarafından neşredilmiştir. Bu şerhin Jacob Mantino’nun yaptığı, hâlen Venedik’te bulunan Latince tercümesi Cominum de Tridino tarafından "Aristotelis Perihermenias Commentum Averrois Cordobensis Expositione Media" adıyla basılmıştır (Venedik, 1560). Eserin ayrıca William de Lune’nun yaptığı bir başka çevirisi daha vardır.
Bâzı eserleri
Felsefe üzerine sayısız eseri vardır. Aristo'nun Organon külliyatı üzerine küçük, orta ve büyük olmak üzere pek çok şerhi vardır. Şunları sıralayalım:
=== Bilim ve felsefe eserleri ===
Pazırık halısı
Bu buluntular arasında kökeni üzerinde en çok tartışılan ünlü Pazırık Halısı da görülmektedir. Bu en eski halının bulunuşundan itibaren bir çeyrek yüzyıl geçmesine karşın, şimdi de üzerinde en çok konuşulan bir arkeolojik yapıt olma niteliğini taşımaktadır.
Kazıları idare eden Rudenko, bu 1.89x2 m ebatında bulunan, üzerinde biniciler, sığınlar ve düşsel yaratıklardan griffon figürlerinin yer aldığı bu çok sık dokunmuş halının İran'ın Ahamenidler Devri'nde işlenerek Altaylara ihraç edildiği görüşünü ileriye sürmüştür .Halıda bir desimetre karede 3600 ilmek bulunmaktadır.
Johanna Zick - Nissen ise bu halının Anadolu'ya kadar uzayan sınırlar içinde dokunduğu kanıklığını taşımaktadır. R. Ghirsman, K. Jetter gibi bazı İranist batılı sanat tarihçileri de bu kural dışı halının "şehir ezini" dışında yaşayan bir cemiyet içinde dokunamayacağı inancını paylaşmaktadırlar. Onlara göre, bu halı teknik bakımdan oldukça bileşik, sanat bakımından da çok taraflı, değişik anlayışla yüklü bir yapıttır. Bu sebeple, yine onlara göre, "''atlı bozkır ezinine'" mensup, yaylak ve kışlak yaşamı yaşayan Türk göçebelerinin böyle bir halıyı meydana getirmeleri asla mümkün değildir.
Türk topluluklarının bulundukları bölgelerde gün ışığına kavuşturulmuş çeşitli halı örneklerinden mesela; Aurel Stein'in Doğu Türküstan'da yaptığı kazılarda "Lou-lan" kuyu mezarında ve Lop-Nor'da bir Stupa'dan çıkartılan halılar, Vonle Coq'un Turfan kazılarında bulduğu M.S. 5. ve 6. yüzyıla kadar uzanan devrede dokundukları tespit edilen halılar, bunlara ilaveten Carl Lamm'ın Fustat'da bulduğu Selçuklu halı parçalarından ve Türk İslâm Eserleri Müzesi'nde teşhirde bulunan Selçuklu halılarından bi' haber gibi bir davranış içine düşmüş olduklarını söylemek mecburiyetindeyiz. Oysaki anılan bu halı örneklerinin dünyanın en eski ve en mükemmel halı parçaları olduğu bütün "mütehassıslar"ca ifade edildiği herkesçe bilinmektedir. Yine bununla ilgili olarak şu noktayı da kaydetmeliyiz: Orta Asya'nın Doğu Türkistan'ı, Altaylar'ı ve Moğolistan'ı içine alan bölgesi, birçok ilim adamları tarafından daima düşünce yanlış anlamalara meydan vermemelidir. Çünkü, Türkistan hiç şüphesiz eski bir dokuma merkezidir. Ancak bu merkezin Doğu Türkistan'a doğru uzayan bölgelerinde Orta Çağ'da zengin bir dokuma geleneğinin bulunduğu kesindir. Yukarıda hatırlatıldığı gibi, Lou-lan Ve; Lop-Nor'da dokunmuş halılar ile çeşitli kumaşlar Aurel Stein'in 1906-1908'de yapmış olduğu kazılarda gün ışığına kavuşturulmuştu. Dolayısı ile bu bölgenin zengin bir dokuma merkezi olduğu açıkça anlaşılmıştır. Pazırık ise bu bölgeye hiç de uzak bir yöre değildir. Ayrıca bugün Kaşgar, Hotan, Kuca ve Turfan'da dokunan halılar, bu en eski halı bölgesinin, geleneğini hâla sürdürmekte olduğunu göstermektedir. Çok olarak bu sanat tarihçileri Altaylar'ın Pazırık vadisindeki beylere ait kurganlardan pek çok sanat yapıtının bir bütün olduğunu düşünmemekte ve bunlardan sadece bir halıyı ise dışarıdan ithal edilmiş tek bir yapıt gibi okunmaktadır.
Bu kanının aksine olarak adı geçen kurganların Hunlar'a ait olduğu görüşü Kiseljov ve Simirnov gibi Sovyet ermişleri tarafından Ortaya atıldığı gibi, kültür tarihçilerinden Abdülkadir İnan, İkinci Türk Tarih Kongresinde vermiş olduğu «Altay'da Pazırık hafriyatında çıkarılan atların vaziyetini Türkler'in defin merasimi bakımından izahı» adlI tebliği ile diğer makalelerinde ve Bahaeddin Ögel de «İslâmiyetten önce Türk kültür tarihi» eserinde Pazırık kurganlarının Büyük Hun İmparatorluğu'na ait olduğunu yazmışlardır. Buna ek olarak yine batılı ekin ve sanat tarihçileri arasında, René Huyghe, Vadime Elisséeff, Mario Bussagli gibi ilim adamları da aynı görüşü savunmuş, yani Pazırık kurganlarında bulunan yapıtların sahiplerinin Hunlar olduğunu söylemişlerdir.
Tarih ve kültür yönünden bu kurganların Büyük Hun İmparatorluğu devrine ait olduğu konusu ve memleketimizde ve batıdaki birçok ilim adamları tarafından: açık bir gerçek olarak kabul edilmişken biz bu makalede sadece V. Pazırık Kurganından çıkartılan ve "ithal malı" olduğu iddia edilen ünlü halı'nın Türkler tarafından dokunduğunu ve Ahamenidler ülkesinden yani İran'dan Altaylar'a ihraç edilmiş bir han olamayacağını izah etmek olacaktır.
Kurt Erdman'ın bir "eğer örtüsü" olarak, tarif ettiği, ve Karl Jettmar'ın "ithal malı oyun halısı" olarak tanıtmak istediği bu 4 m²'lik halının ikisi geniş, üçü dar olmak üzere beş bördürü vardır. Orta zemin tıpkı bir dama tahtası gibi eşit ölçülerde karelere taksim edilmiş olup, kenarları ince bir çerçeve ile çevrilmiştir. Karelerin içlerinde, yıldız, biçiminde dört yapraklı bir çiçek nakışı görülür. Dama tahtasını andıran zemini çevreleyen incecik suda üç renkli zincir nakışı yer almakta, hemen onun yanındaki geniş su üstünde de aynı yöne doğru sıralanmış âdeta otlayan bir sığın sürüsü görülmektedir. Orta zemini ve halının dış ucunu çevreleyen iki dar suda kareler içine tekrarlanan arslan-grifon figürleri yerleştirilmiştir. Grifon'un başı, arkaya doğru çevrilmiş olup açık gagasından dili görülmektedir. Bu düşsel yaratığın kafası yukarı kalkık, kanat ye kuyruğu kareye tamamiyle sığdırılmıştır. Halının en geniş suyunda yayalar ve atlılar birbirlerini aynı yöne doğru takip ederler. Bunlar sığınların tam ters yönünde ilerlemektedirler. Burada bir iki kişinin atlarının yanında yürüdükleri görülürken, bazıları da atlara binmiş olarak sırayı takip ederler. Burada bir iki piyadenin atlarının kuyrukları, Pazırık kurganlarından çıkarılan cesetlerde görüldüğü üzere, düğümlüdür. Atların hepsi de gemlidir. Bazı gemlerde süs plakaları bile seçilmektedir. Atların sırtlarına keçeden yapılmış örtü konmuştur. Hayvanın terini almak üzere sırtına konan bu tarz nakışlı örtülere Orta Asya'da "çaprak" veya "şaprak", Anadolu'da ise terlik, ter keçesi denilir.
Pazırık halısında birbirlerini takip eden atlar üzerinde eğerler görülmemektedir. Esasen Pazırık'ta ahşap eğer bulunmamıştır. Bu devrede tokalı örtüler veya içi otla dolu, dış tarafları çifte deri kaplanmış at sırtına konan bir nevi yastık bulunmuştur. Halının bu durumu da bölge kültürünü aksettiren bir belge olması bakımından önemlidir. Pazırık halısının bulunduğu bölgenin, yani Altayların karakterini aksettirdiği açıktır.
Heinrich Marx
Heinrich Marx (15 Nisan 1777, Saarlouis – 10 Mayıs 1838, Trier), bir avukat ve sosyalist filozof Karl Marx'ın babasıydı.
Hayatı
Heinrich Marx, Herschel Mordechai adıyla Marx Levy Mordechai (1743–1804) ve Eva Lwow'un (1753–1823) çocuğu olarak doğdu. Heinrich Marx'ın babası daha sonra büyük ağabeyinin devam ettireceği gibi Trier hahamıydı.
Isaiah Berlin Heinrich Marx'ın düşünme biçimini şöyle ifade etmektedir:
insan tabiatı gereği iyi ve akılcıdır ve bu özelliklerinin zaferinin garanti edilmesi için gereken yolunun üzerindeki suni engellerin kaldırılmasıdır. Ve bunlar çoktan ortadan kayboluyordu ve çok hızlı biçimde kayboluyor ve karşı tepkinin son kaleleri olan Katolik Kilisesi ve feodal asillik mantığın sarsılmaz yürüyüşü karşısında hızla eriyip gitme saati yaklaşıyordu...
Bir Yahudi, hukuki ve sosyal olarak alt tabakadan biri olarak doğduktan sonra, daha aydın komşuları ile eşit konuma geldi, bir insan olarak saygılarını kazandı ve ona göre daha akılcı ve şerefli bir yaşam tarzı tarafından asimile edildi.
Karl Marx ile İlişkisi
Heinrich oğlunun evde 12 yaşına kadar eğitim almasını sağladı. Trier Lisesi'nden mezun olduktan sonra Karl 1835 yılında 17 yaşında Bonn Üniversitesi'ne kaydoldu; felsefe ve edebiyat okumak istiyordu ancak babası hayatta daha çok karşılığı olan hukuk okumasında ısrar etti. Bonn'da Karl, Trier Taverna Kulübü İçki İçenler Topluluğuna (Landsmannschaft der Treveraner) katıldı ve hatta bir ara başkanlığını da yaptı. Marx'ın düşük notları üzerine babası onu daha ciddi ve akademik disiplini olan, felsefe ve tarih alanına daha da yoğunlaşırken hukuktan daha da uzaklaşacağı Berlin Üniversitesi'ne geçmeye zorladı.
Beatrice M. Tinsley Ödülü
Beatrice M. Tinsley Ödülü her yıl Amerikan Astronomi Topluluğu tarafından, astronomiye ya da astrofiziğe yapılan üstün araştırmaların katkılarına verilen bir ödüldir. Ödüle bu isim, bir kozmolog ve astronom (gök bilimci) olan Beatrice Tinsley onuruna verilmiştir.
Jürgen W. Gansel
Jürgen W. Gansel (6 Temmuz 1976, Opladen, Nordrhein-Westfalen) Alman bir siyâsetçidir.
1989'dan 1993'e kadar CDU üyesiydi. 1998 yılından beri NPD siyâsetçisidir.
Wow! Wow! Wubbzy!
'Wow! Wow! Wubbzy!', Bob Boyle (animatör) Bob Boyle tarafından oluşturulan Amerikalı televizyon dizisidir. Adobe Flash yazılımı ile hazırlanmıştır. . Bolder Media başta olmak üzere, Frederator Studios, Mixed Media Group ve Starz Media tarafından yaptırılmıştır. Bob Boyle başta olmak üzere, Phil Roman, Susan Miller ve Fred Seibert tarafından yapıldı. Serinin ilk prömiyeri 21 Ağustos 2006 tarihinde Amerika'da Nickelodeon Nick Jr. de verildi. İkinci sezonu ise 2 Eylül 2008'de Amerika'da Nick Jr. da verildi. Türkiye'de ise Cartoon Network'de 16 Mayıs 2011'de gösterime girdi.
Cansu Tosun
Cansu Dicle Tosun (d. 26 Ocak 1988, Almanya), Almanya doğumlu Türk dizi oyuncusudur.
Yaşamı
Cansu Tosun, 1988 yılında Almanya'da doğdu. 4 yaşından itibaren birçok Alman markası için profesyonel fotomodellik yaptı. 15 sene Alman Operası’nda aldığı bale eğitiminin ardından jazz, hip-hop ve modern dans ile ilgilendi. Ardından Mike Bernardin'den ActorsSpace'te eğitim aldı ve Ivanna Chubbuck derslerine katıldı.
2011 yılında TRT 1 için çekilen Küçük Hanımefendi dizisinde iki sezon başrol oynadı. Ardından 2012 yılında Kanal D'de yayımlanan Kayıp Şehir dizisinde oynadı. 2013-2014 yılları arasında atv yayımlanan Bugünün Saraylısı adlı dizide iki sezon rol aldı. 2016 yılında Star TV'de yayımlanan Göç Zamanı, hemen ardından da FOX'ta yayımlanan Familya dizisinde oynadı. 2017’de Show TV'de yayımlanan Bir Deli Sevda adlı dizide rol aldı. 2018-2019 yılları arasında TRT 1'de yayımlanan Mehmetçik Kut'ül Amare adlı dizide Fatma karakterine hayat verdi.
Yönetmenliğini Amerikalı yönetmen Sonia Nassery Cole’un ve yapımcılığını Lawrence Bender'ın yaptığı “I Am You” filminde bir Afgan kızını canlandırdı. Film, prömiyerini Roma Film Festivali'nde gerçekleştirdi ve New York’ta özel gösterimi yapıldı.
2019 yılında gösterime giren, Fransız yönetmen Luc Besson'un "Anna" isimli filminde, casus rolünü üstlendi.
Alman müzisyen Moses Pelham’ın klibinde “Juli” karakterini canlandırdı ve son olarak kendi yazıp yönettiği “Alive” isimli kısa filmini çekti.
Euler toplaması
Euler toplamı, yakınsak ve ıraksak diziler için kullanılan bir toplam yöntemidir. Bir Σan dizisinin Euler dönüşümü bir değere yakınsıyorsa bu değer Euler toplamı olarak adlandırılır.
q ≥ 0 olmak koşuluyla Euler toplamı, (E, q) olarak gösterilen genel bir yöntemler kümesi içinde sayılabilir. (E, 0) olağan (yakınsak) toplamı belirtirken (E, 1) olağan Euler toplamını ifade etmektedir. Bu yöntemlerin tümü Borel toplamından güçsüzken q > 0 için Abel toplamıyla karşılaştırılamazlar.
Beşiktaş (futbol takımı) 1961-62 sezonu
Beşiktaş (futbol takımı) Millî Lig'deki 4. sezonunda lider Galatasaray'ın 9 puan gerisinde 3. oldu.
Euler toplaması
Tanım
Euler toplamı, almaşık dizilerin yakınsaklığını hızlandırmak amacıyla kullanılmaktadır. Yöntem, ıraksak toplamların hesaplanmasını da olanaklı kılmaktadır.
Beşiktaş (futbol takımı) 1961-62 sezonu
Teknik direktör Sandro Puppo'nun Türkiye millî futbol takımı ile anlaşması sonucu Beşiktaş'tan ayrılması ile Beşiktaş, kendisini iki sezon önce şampiyon yapan Andrea Kutik ile yine anlaştı. Kadroda büyük değişiklikler yapmayan Beşiktaş, yine lige kötü bir başlangıç yaptı. İlk 9 maçta 3 galibiyet 3 beraberlik 3 mağlubiyet aldı. Lig sonunda ikinci Fenerbahçe'den az mağlubiyeti olmasına rağmen 16 beraberlik ile ligin en çok berabere kalan ekiplerinden oldu.
Ligin 25. haftası sonrası Kutik'in yerine Yugoslav Ljubiša Spajić takımın başına geldi. Kutik ise takımda kalmasına karşın başka teknik görevler verildi. 3 aylık sözleşme yapılan Spajiç, bu döneminde çok başarılı olamadı. 21 Nisan 1962'de Vefa ile oynanan maçta Birol Peker'in sayılmayan golünden sonra saha karıştı ve Beşiktaş sahadan çekildi. Bu maç sonucu Beşiktaş, lig tarihinde ilk kez hükmen yenildi.
Bu sezonda Beşiktaş'ın derbi performansı başarılıydı. Fenerbahçe'yi 1-0 ve 2-0'lık sonuçlarla yenmiş, Galatasaray ile 0-0 ve 1-1'lik skorlarla berabere kaldı.
Euler toplaması
Tanım
Bu yöntem yineleme yoluyla uygulanamamaktadır. Bunun nedeni
NGC 3705A
NGC 3705A, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir NGC kataloğunda bulunan IC cismidir. Gökyüzünde Aslan takımyıldızı yönünde bulunur. S tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Euler toplaması
Tanım
eşitliğinin sağlanıyor oluşudur.
Örnekler
Burada k bir tam sayıyı, ζ ise Riemann zeta işlevini göstermektedir.
Uygun y değerleri için dizi 'ye yakınsamaktadır.
Red Bull Racing
Red Bull Racing, sponsorluk anlaşması gereği Oracle Red Bull Racing, kısaca Red Bull veya RBR, Avusturyalı içecek firması Red Bull'un Scuderia AlphaTauri ile birlikte sahibi olduğu ikinci Formula 1 takımıdır. Red Bull takımı 2010 sezonunda, kuruluşunun henüz altıncı yılında, Formula 1 Markalar Şampiyonluğu'na ulaşmış ve bu unvanı kazanan ilk Avusturya takımı olmuştur. 2010 Sürücüler Şampiyonası lideri Sebastian Vettel de bu başarıya Red Bull Racing ile ulaşmıştır. Takım Milton Keynes, Birleşik Krallık merkezli olmasına rağmen Avusturya lisansı taşımaktadır. Renault motorları kullanan Red Bull 2018 sezonunda sıklıkla yaşadıkları motor sorunları sonucunda 2019 sezonu için Honda ile anlaşma imzalandı. GP2 takımlarından Arden International'in patronu olan Christian Horner tarafından yönetilmektedir.
Red Bull, marka olarak Formula 1'e katılmadan önce sponsorluklarla organizasyonun içindeydi. 2004 yılında marka olarak Formula 1'e katılıp 10 yıl içinde dikkat çekici başarılara ulaşmıştır. 2006 yılında ilk podyumuna ulaşmış, 2009 yılında da altı yarış birinciliği ve takımlar sıralamasında ikincilik elde etmiştir. Sonraki 4 sezon Sebastian Vettel ile birlikte takımlar sıralamasında birincilikler elde etmiştir.
2005 Sezonu
2004 yılında Jaguar (eski Stewart Grand Prix takımı) takımını satın alarak katıldığı Formula 1'de iyi bir performans gösterdiler. İlk iki yarışta önceki sezon Jaguar'ın aldığı toplam puandan daha fazla puan alıp sezonu 7. sırada tamamladılar.
2006 Sezonu
Red Bull Formula 1'deki ikinci sezonunda, ilk sezona göre daha kötü bir performans sergiledi. Ferrari motoru kullanılmasına karşın önceki sezona göre 18 puan daha az toplayıp, kardeş takımı olan Toro Rosso'ya mücadele etmiştir. Sezonu 16 puanla 7. sırada tamamladılar.
2007 Sezonu
Takımın Ferrari ile olan sözleşmesi Toro Rosso'ya aktırıldıktan sonra yeni sezona Renault motoru ile devam etmiştir. Adrian Newey'in tasarladığı araç, sezonun ilk yedi yarışında otomobillerden en az birinde arıza çıkarmıştır. Sezona kötü bir başlangıç yapan Red Bull sezon ortası güncellemeleri yapıp ve güvenlik sorunlarını gidererek sezonun daha da kötü olmasını engellemiştir. Mark Webber'in üçüncü ve David Coulthard'ın beşinci sırada bitirdiği Avrupa Grand Prix'i en başarılı yarışları olmuştur. Red Bull sezonu 24 puan ile 5. sırada tamamlamıştır.
2009 Sezonu
Geliştirilen RB5 aracı ve Sebastian Vettel - Mark Webber'in yüksek performansıyla Red Bull için harika bir sezon oldu. Vettel'in Çin Grand Prix'inde aldığı ilk pole pozisyonu ve zaferinden sonra sezon boyunca 5 grand prix galibiyeti daha alarak hem takımlar (153,5 puan) hem de sürücüler (Vettel - 84 puan) sıralamasında Brawn Mercedes ardından ikinci oldular.
2010 Sezonu
RB6 ile sezona başlayan Red Bull bu sezonda hem takımlar hem de sürücüler sıralamasında birinciliği elde etti. Bu sezonda Vettel beş, Webber dört olmak üzere toplam 9 grand prix zaferi alıp toplam 15 pole pozisyonu kazanmıştır. Red Bull takımlar sıralamasında sezonu 498 puanla zirvede tamamlarken, Sebastian Vettel ise Fernando Alonso'nun 4 puan önünde 256 puanla sürücüler sırlamasında birinci olmuştur. Vettel bu şampiyonlukla "F1 şampiyonu olan en genç pilot" ünvanını Lewis Hamilton'dan almıştır.
2011 Sezonu
Red Bull hem pilotlarını hem de motor üreticisini koruyarak sezona başladı. Vettel 11 yarış kazanarak sürücüler sırlamasında bir kez daha dünya şampiyonu olarak bunu başaran dokuzuncu sürücü oldu. Ayrıca sezon boyunca kazandığı 15 pole pozisyonu ile Nigel Mansell'in 1992'deki rekorunu kırdı. Markalar sıralamasında en yakın rakibi olan McLaren'a 153 puan fark atarak 650 puanla zirvede yer alıp iki kez üst üste markalar şampiyonu oldu.
2012 Sezonu
Geliştirilen RB8 motoru ile Red Bull önceki iki sezondaki hakimiyetine devam etti. Vettel 281 puan ile sürücüler sırlamasında birinci olurken, Red Bull 460 puan ile markalar sıralamasındaki birinciliğini sürdürdü.
2013 Sezonu (Infiniti Red Bull Racing)
RB9 aracı ile yine sezona hızlı başlangıç yapan Red Bull lastik bozulma hızı ile ilgili yaşadığı sorunları sezon ortasında yaptığı değişiklik ile çözüp sezon sonunda dördüncü üst üste şampiyonluğuna ulaşmıştır. Infiniti bu sezon takıma isim sponsoru olmuş ve takımın adı Infiniti Red Bull Racing olarak değişmiştir. Red Bull markalar sıralamasında 596 puanla lider olurken, Sebastian Vettel sürücüler sırlamasında 397 puan ile birinci olmuştur.
2014 Sezonu (Infiniti Red Bull Racing)
Sezona Mark Webber yerine Daniel Ricciardo'yu getirerek başlayan Red Bull önceki sezonların gerisinde kaldı. Takımlar sıralamasında Mercedes'in ardından ikinci olurken, yeni pilot Ricciardo ise sürücüler sırlamasını üçüncü sırada tamamlamıştır.
2015 Sezonu (Infiniti Red Bull Racing)
Dört kez dünya şampiyonu olan Sebastian Vettel takımdan ayrılıp Ferrari ile anlaşmasından sonra Red Bull Daniil Kvyat ile anlaşmıştır. Sezon boyunca Renault motoru ile sorunlar yaşayan Red Bull 2008 yılından sonra ilk kez galibiyetsiz bir sezon tamamlamıştır. Sezon sonunda sürücüler sıralamasında Kvyat yedinci, Ricciardo sekizinci olurken Red Bull markalar sıralamasında dördüncü olmuştur.
2016 Sezonu
2015 sezonundaki Renault motorunun arızalarından dolayı Infiniti sponsorluktan ayrılmıştır. Motor üreticisi Renault olmasına rağmen "Tag Heuer" ismi kullanılmıştır. Sezonun ilk dört yarışından sonra Daniil Kvyat yerine Max Verstappen getirilmiş, Ricciardo - Verstappen uyumu ile Red Bull önceki sezona göre daha başarılı bir sezon geçirmiştir. Sürücüler sırlamasında Ricciardo üçüncü sırada yer alırken Verstappen beşinci sırada tamamlamıştır. Markalar sırlamasında Red Bull Mercedes'in arkasından ikinci sırada yer almıştır.
2017 Sezonu
Takım 2017'de üç yarış kazandı; Ricciardo, onuncu başladıktan sonra Azerbaycan Grand Prix'sini kazanırken, Verstappen Malezya Grand Prix'sini ve Meksika Grand Prix'sini kazandı. Ayrıca Verstappen ve Ricciardo, Japonya Grand Prix'sinde ikinci ve üçüncü oldular. Sürücüler sıralamasında Ricciardo 200 puanla beşinci, Verstappen 168 puanla altıncı oldu. Red Bull markalar sırlamasında 368 puanla üçüncü oldu.
2018 Sezonu (Aston Martin Red Bull Racing)
Red Bull 2018 yılında Aston Martin ile isim sponsorluğu anlaşması yaptı. Pek başarılı geçmeyen sezon sonunda sürücüler sıralamasında Verstappen dördüncü sırada yer alırken, Ricciardo altıncı sırada yer aldı. Takımlar sırlamasında Red Bull Mercedes ve Ferrari'nin ardından üçüncü sırada yer aldı.
2019 Sezonu (Aston Martin Red Bull Racing)
Red Bull sezona takımdan ayrılan Daniel Ricciardo yerine Pierre Gasly getirildi. Ancak sezonun 12. yarışından sonra Gasly yerine Alex Albon getirilmiştir. 12 yıllık Renault motorundan sonra Honda motoruna geçilmiştir. Red Bull sezonu takımlar sıralamasında Mercedes ve Ferrari'nin ardından üçüncü tamamlamıştır. Max Verstappen sürücüler sırlamasında sezonu üçüncü sırada tamamlarken Gasly yedinci, Albon sekizinci sırada tamamlamıştır.
2020 Sezonu (Aston Martin Red Bull Racing)
Max Verstappen ve Alex Albon ile sezonu tamamlayan Red Bull sezonu Mercedes'in arkasında takım sıralamasında ikinci tamamlamıştır. Verstappen sürücüler sıralamasında üçüncü sırada yer alırken Albon yedinci sırada yer almıştır.
2021 Sezonu (Red Bull Racing Honda)
Red Bull yeni sezona yeni isim sponsoru ile başlayarak takımın ismi Red Bull Racing Honda olarak değiştirildi. Bekleneni veremeyen Albon yerine Sergio Pérez takıma dahil edildi. Sezonu Mercedes'in ardından 585.5 puanla ikinci sırada tamamladı. Max Verstappen ve Lewis Hamilton çekişmesi sezona damga vururken, sezonun son yarışına Verstappen ve Hamilton puan puana girdiler. Abu Dabi Grand Prix'inde son yarışın son turunda Verstappen galibiyeti alırken 395.5 puan ile ilk dünya şampiyonluğunu kazandı. Genel olarak iyi sezon geçiren Peréz 190 puanla Hamilton ve Bottas'ın ardından dördüncü oldu.