cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Çocuklar Ne Olacak
Konusu
Anne ve babaları iş için ABD'ye giden Havuç'la Duygu anneannesiyle dedesinin evine yerleşir. Çocuklar yeni hayatlarına alışmaya çalışırken Kemal Bey'le Müzeyyen Hanım da çocuklara anne ve babalarını aratmamak için ellerinden geleni yaparlar. Öte yandan Light Selami ve Gönül'ün yeni bir komşuları vardır. Üst katlarına yeni taşınan kıskanç koca Oktay'la karısı Derya. Selami ile Gönül'ün bebekleri iyice büyümüştür, bu arada Selami'nin başı alıngan kayınvalidesi ile dertten hiç kurtulmaz. Hüseyin ve Şükrü ikilisi sonu gelmeyen projeleri ile yine Emine'yi üzmeye devam ederler.
Thoth
Arkeoloji
Mısır Turizm ve Eski Eserler Bakanı, Ocak 2020'de Minye'deki Tuna el-Gebel'de Thoth'un üst düzey yetkilileri ve yüksek din adamlarının toplu mezarlarının bulunduğunu duyurdu. Mostafa Waziri başkanlığındaki bir arkeoloji heyeti tarafından ortaya çıkarılan kireçtaşından yapılmış ve hiyeroglif metinlerle oyulmuş beş antropoid lahit de dahil olmak üzere çeşitli şekil ve boyutlarda 20 lahit ve tabutun yanı sıra 16 mezar ve beş iyi korunmuş ahşap tabut ortaya çıkarıldığı bildirildi.
Modern kültürel referanslar
Thoth, bir bilgelik tanrısı olarak görülüyor ve özellikle eski Mısır fikirlerinin oldukça popüler olduğu 20. yüzyılın başlarından beri modern edebiyatta kullanılıyor.
NGC 505
NGC 505, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balıklar takımyıldızı yönünde bulunur. S0 tipi bir merceksi galaksidir. Alman astronom Albert Marth tarafından 1864 yılında 121,92 cm (48 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Marcus Vipsanius Agrippa
Agrippa Marcus Vipsanius, Romalı general ve siyaset adamı (MÖ 63– MÖ 12).
Apollonia'dan sonra (MÖ 45–44) Octavianus'un yanından ayrılmaz ve onun adına Naulchus (MÖ 36) ve Actium (MÖ 31) deniz savaşlarını kazanır. Octavianus, Augustus olunca Agrippa'yı kızı Julia ile evlendirir (23) ve ona prokonsül imperium'u vererek kendine bağlar. Daha sonra, 18'de Roma egemenliğini beş yıllığına onunla bölüşerek bir çeşit gerçek ortak naiplik yaratır. 17 yılında kendine halef kılmak amacıyla, Agrippa'nın iki oğlu, Caius ve Lucius'u evlat edinir. 13'te, Agrippa'nın yetkileri beş yıllık bir süre için yenilenir. İmparatorun gözde danışmanı olarak Germenlerin tehdidi altındaki Galya, 20 yılından 19 yılına kadar Agrippa’ya emanet edilir.
Bu ülkede Lyon üzerinden geçen ilk Roma yolları şebekesini yaptırır. Roma'ya, bir imparatorluk başkentine yakışan görkemli bir görünüm kazandırır. İki tiyatro, dört büyük revak, kendi adını taşıyan Roma'nın ilk büyük kaplıcaları ve başta Pantheon olmak üzere birçok tapınak onun eseridir. Augustus ona büyük bir dünya haritası hazırlama görevini de verir. Ancak, bunu bitiremeden ölür. Yine de Augustus, bu harita taslağını Roma'daki “Agrippa revakı”na astırarak halka sergiler.
Yüzen Adalar Tabiat Anıtı
Yüzen Adalar Tabiat Anıtı tamamen doğal oluşum olup Solhan-Bingöl karayoluna 4,5 kilometre uzaklıktaki tabiat anıtıdır.
Büyükkırık, Yakakent
Büyükkırık, Samsun ilinin Yakakent ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Samsun iline 112 km, Yakakent ilçesine 30 km uzaklıktadır.
Bakırköy RK
Bakırköy Rugby Kulübü Türkiye'nin ilk kurulan ragbi kulüplerinden biridir. 2007 yılının Temmuz ayında Murat Lokman başkanlığında İstanbul'un Bakırköy ilçesinde kuruldu. Türkiye Beyzbol, Softbol, Korumalı Futbol ve Ragbi Federasyonu'na (TBSF) bağlanan Bakırköy Rugby Kulübü, diğer kulüplerinde gelişip federasyona bağlanması ile 24 Kasım 2007'de başlayan ilk Türkiye Ragbi Ligi'nde yerini aldı ve ilk iki yıl düzenlenen gençlik kupasını kazandı.
Helikopter
Helikopter, dikey kalkış ve iniş yapabilen döner kanatlı bir hava taşıtıdır. İsmin kökü Yunancada heliko pteron yani hareketli kanatlar anlamından gelir. Fransız Gustave Ponton d'Amécourt tarafından 1861'de ortaya atılmıştır. 1907 yılında Fransız Paul Cornu ilk motorlu helikopteri uçurmuştur.
Helikopterde yatay olarak dönen helikopter rotor sistemi tarafından sağlanan taşıma ve itme vardır. Bu, helikopterin dikey olarak kalkmasına ve inmesine (VTOL), havada asılı kalmasına ve ileri, geri ve yanal olarak uçmasına izin verir. Bu özellikler, helikopterlerin, sabit kanatlı hava aracı olaram birçok STOL (Kısa Kalkış ve İniş) veya STOVL (Kısa Kalkış ve Dikey İniş) özelliklerinin pist olmadan veya izole alanlarda kullanılmasına izin verir. 1942'de Sikorsky R-4, tam ölçekli üretime ulaşan ilk helikopter oldu.
Daha önceki tasarımların çoğunda birden fazla ana rotor kullanılmasına rağmen, dikey bir anti-tork kuyruk rotorunun eşlik ettiği tek bir ana rotorun konfigürasyonu (tek kanatlı monokopter ile karıştırılmaması gereken tek kanatlı helikopter) en yaygın helikopter konfigürasyonu haline geldi. Bununla birlikte, tandem rotor veya enine rotor konfigürasyonlarında ikiz ana rotorlu helikopterler (bikopterler), monorotor tasarımından daha yüksek taşıma kapasitesi nedeniyle bazen kullanılmaktadır. Ayrıca koaksiyel rotorlu, tiltrotorlu ve bileşik helikopterler de günümüzde uçmaktadır. Quadkopter'lere (dörtlü helikopterler) 1907 yıllarında Fransa'da öncülük edildi ve diğer multicopter türleri ile birlikte esas olarak dron gibi özel uygulamalar için geliştirildi. Buna karşılık, cayrokopter ve jirokopter, uçağı ileriye doğru itmek için ayrı bir itme sistemine dayanan bir rotora sahiptir.
Tarihi
Dikey uçuş için en erken buluşlar Çin'den geldi. MÖ 400'den beri,Çinli çocuklar bambudan uçan oyuncaklarla (veya Çin toplarıyla) oynadılar. Bu bambu helikopter, bir rotora bağlı bir çubuğun yuvarlanmasıyla döndürülür. Döndürme kaldırma oluşturur ve oyuncak bırakıldığında uçar. Ge Hong'un MS 4. yüzyıla ait Taoist kitabı Baopuzi'nin (抱朴子) döner kanatlı uçaklara özgü bazı fikirleri açıkladığı bildiriliyor.
Çin helikopter oyuncağına benzer tasarımlar bazı Rönesans resimlerinde ve diğer eserlerde yer aldı. 18. ve 19. yüzyılın başlarında Batılı bilim adamları, Çin oyuncağına dayalı uçan makineler geliştirdiler.
Daha sonra İtalyan bilgin Leonardo da Vinci'nin "hava vidası" olarak bilinen tasarımı ortaya çıktı. Bilimsel bilgi arttıkça ve daha fazla kabul gördükçe, insanlar dikey uçuş fikrini sürdürmeye devam etti.
Temmuz 1754'te Rus Mikhail Lomonosov, sargılı bir yay aygıtıyla güçlendirilmiş küçük bir koaksiyel geliştirdi ve bunu Rus Bilimler Akademisine gösterdi. Bir yay ile güçlendirildi ve meteorolojik aletleri kaldırmak için bir yöntem olarak önerildi.
1783'te Christian de Launoy ve tamircisi Bienvenu, rotor kanatları olarak ters dönen, hindi uçuş tüylerinden oluşan bir modelde Çin topunun eş eksenli bir versiyonunu kullandı ve 1784'te Fransız Bilimler Akademisi'ne gösterdi. Sir George Cayley, Launoy ve Bienvenu'nunkine benzer, ancak lastik bantlarla güçlendirilmiş bir tüy modeli geliştirdi. Yüzyılın sonunda, rotor kanatları için kalay levhalar ve güç için yaylar kullanıldı.
Alphonse Pénaud daha sonra 1870 yılında yine lastik bantlarla çalışan koaksiyel rotor model helikopter oyuncakları geliştirdi. Babaları tarafından hediye edilen bu oyuncaklardan biri, Wright Kardeşlere ilham verdi.
1861'de "helikopter" kelimesi, buharla çalışan küçük bir model sergileyen Fransız bir mucit Gustave de Ponton d'Amécourt tarafından icat edildi. Yeni bir metal olan alüminyum ile, model asla yerden kalkmadı. Buhar gücü diğer mucitler arasında da popülerdi. 1878'de İtalyan Enrico Forlanini'nin yine bir buhar motoruyla çalışan insansız aracı, 12 metre (39 fit) yüksekliğe yükseldi ve dikey bir kalkıştan sonra yaklaşık 20 saniye havada kaldı. Emmanuel Dieuaide'nin buharla çalışan tasarımı, yerdeki bir kazandan gelen bir hortumla çalıştırılan ters dönen rotorlara sahipti.
1887'de Parisli mucit Gustave Trouvé, bağlı bir elektrikli model helikopter yaptı ve uçurdu. Temmuz 1901'de Hermann Ganswindt'in helikopterinin ilk uçuşu Berlin-Schöneberg'de gerçekleşti; bu muhtemelen insanları taşıyan ilk havadan ağır motorlu uçuştu. Olayı kapsayan bir film Max Skladanowsky tarafından çekildi.
1885'te Thomas Edison'a, uçuş geliştirmeye yönelik deneyler yapması için James Gordon Bennett, Jr. tarafından 1.000 ABD Doları (bugünkü 29.000 ABD Dolarına eşdeğer) verildi. Edison bir helikopter yaptı ve kağıdı, içten yanmalı bir motora güç sağlamaya çalıştığı nitroselüloz oluşturmak için kullandı. Helikopter patlamalar sonucu hasar gördü ve çalışanlarından biri ağır yandı. Slovak mucit Ján Bahýľ, içten yanmalı motoru 1901'de 0,5 metre (1,6 fit) yüksekliğe ulaşan helikopter modeline güç sağlamak için uyarladı. 5 Mayıs 1905'te helikopteri 4 metre (13 fit) irtifaya ulaştı ve uçtu. 1908'de Edison, bir benzinli motorla çalışan bir helikopter için kendi tasarımının patentini aldı, ancak asla uçmadı.
1906'da iki Fransız kardeş, Jacques ve Louis Charles Bréguet, helikopterler için kanat profilleri denemeye başladılar. 1907'de bu deneyler "Bréguet-Richet Gyroplane" ile sonuçlandı. Gyroplane, pilotunu bir dakika boyunca yaklaşık 0,6 metre (2 ft) havaya kaldırdı. Gyroplane, son derece dengesiz olduğunu kanıtladı ve uçak gövdesinin her köşesinde onu sabit tutmak için bir adama ihtiyaç duydu. Bu nedenle Gyroplane uçuşları, bir helikopterin ilk insanlı uçuşu olarak kabul edilir, ancak serbest uçuş değildir.
Danimarkalı mucit Jacob Ellehammer, 1912'de Ellehammer helikopterini inşa etti. Bu helikopter, her biri çevresinde altı kanatla donatılmış iki karşı dönen diskle donatılmış bir çerçeveden oluşuyordu. İç mekan testlerinden sonra, uçak açık havada gösterildi ve birkaç serbest kalkış yaptı. Helikopterle yapılan deneyler, Eylül 1916'ya kadar devam etti.
Birinci Dünya Savaşı sırasında Avusturya-Macaristan, iki uçak inşa edilmiş deneysel bir helikopter prototipi olan PKZ'yi geliştirdi.
1920'lerin başında, Arjantinli Raúl Pateras-Pescara de Castelluccio, Avrupa'da çalışırken, döngüsel perdenin ilk başarılı uygulamalarından birini gösterdi. Eş eksenli, ters dönen, çift kanatlı rotorlar, ürettikleri kaldırma kuvvetini döngüsel olarak artırmak ve azaltmak için bükülebilir. Rotor göbeği ayrıca birkaç derece öne eğilebilir, bu da uçağın itmek veya çekmek için ayrı bir pervane olmadan ileri hareket etmesine izin verir. Pateras-Pescara, otorotasyon ilkesini de gösterebildi. Ocak 1924'te Pescara'nın 1 No'lu helikopteri test edildi, ancak gücünün yetersiz olduğu ve kendi ağırlığını kaldıramadığı bulundu. 2F'si daha iyi sonuç verdi ve bir rekor kırdı. İngiliz hükûmeti, Pescara tarafından daha fazla araştırmayı finanse etti ve bu, on dakikaya kadar uçabilen 250 beygir gücünde (190 kW) bir radyal motorla çalışan 3 No'lu helikopterle sonuçlandı.
Tamiami Park
Tamiami Park, Miami'de bulunan halka açık bir parktır. Parkın hemen güneyinde Florida International Üniversitesi'nin Modesto Maidique kampüsü vardır.
NGC 506
NGC 506, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir yıldız. Gökyüzünde Balıklar takımyıldızı yönünde bulunur. İngiliz astronom Lawrence Parsons tarafından 1874 yılında 182,88 cm (72 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Tamiami Park
Geçmiş
Park, eski Tamiami Havaalanı'nın yerinde 1960'ların sonlarında inşa edilmiştir.
Helikopter
Tarihi
ABD'de George de Bothezat, Birleşik Devletler Ordusu Hava Servisi için Bothezat tipi quadrotor helikopterini inşa etti, ancak Ordu 1924'te programı iptal etti ve uçak hurdaya ayrıldı. Hollandalı bir havacılık mühendisi olan Albert Gillis von Baumhauer, 1923'te rotor uçak tasarımı okumaya başladı. İlk prototipi 24 Eylül 1925'te "uçtu". 1927'de Almanya'dan Engelbert Zaschka, iki rotorlu bir helikopter yaptı. Minyatürde bu kadar başarılı çalışan ilk helikopter olan Zaschka'nın uçağı, yalnızca dikey olarak yükselip alçalmakla kalmıyor, aynı zamanda herhangi bir yükseklikte hareketsiz kalabiliyordu.
Tamiami Park
Geçmiş
FIU Stadyumu'nun güney ucuna inşa edilen Tamiami Park Stadyumu (bazen Tamiami Alanı denir) 1995 yılına kadar parkın içindeydi. The Miami Toros 1976 sezonu Kuzey Amerika Futbol Ligi'ndeki maçlarını burada oynamıştır. The  Miami Toros ayrıca 1974 yılında bir play-off maçını bu sahada oynamıştır.
Helikopter
Tarihi
1928'de Macar havacılık mühendisi Oszkár Asbóth, maksimum 53 dakikalık tek uçuş süresiyle en az 182 kez havalanan ve inen bir helikopter prototipi yaptı. 1930'da İtalyan mühendis Corradino D'Ascanio, koaksiyel bir helikopter olan D'AT3'ü yaptı. Nispeten büyük makinesinde iki, iki kanatlı, ters dönen rotorlar vardı. Kanatların arka kenarlarında yardımcı kanatlar veya servo tırnaklar kullanılarak kontrol sağlandı.
Tamiami Park
Araba yarışları
1985-1988 yıllarından itibaren CART yarışlarında bu tesislerde kullanılmaya başlamıştır.
Helikopter
Tarihi
İspanyol havacılık mühendisi ve pilot Juan de la Cierva 1920'lerin başında otojiroyu icat etti ve ilk pratik rotorlu uçak oldu. 1928'de de la Cierva, Londra'dan Paris'e İngiliz Kanalı'nı başarıyla geçti. 1934'te bir otojiro, başarılı bir şekilde havalanan ve bir geminin güvertesine inen ilk rotorlu uçak oldu. Aynı yıl, otojiro, İspanyol ordusu tarafından Asturias isyanı sırasında kullanıldı ve bir rotocraft'ın ilk askeri konuşlandırması oldu. Otojiro, helikopterin icadından önce New Jersey ve Pennsylvania'da posta ve gazete dağıtmak için de kullanıldı.
Sovyetler Birliği'nde, Tsentralniy Aerogidrodinamicheskiy Institut'ta (TsAGI veya Merkezi Aerohidrodinamik Enstitüsü) çalışan iki havacılık mühendisi olan Boris N. Yuriev ve Alexei M. Cheremukhin, TsAGI 1-EA tek kaldırma rotorlu helikopteri inşa etti ve uçurdu. 14 Ağustos 1932'de Cheremukhin, 1-EA'yı resmi olmayan 605 metrelik (1.985 fit) bir yüksekliğe çıkarmayı başardı ve d'Ascanio'nun önceki başarısını paramparça etti. Sovyetler Birliği henüz FAI üyesi olmadığı için Cheremukhin'in sicili tanınmadı. Rus mühendis Nicolas Florine, serbest uçuş yapmak için ilk ikiz tandem rotor makinesini yaptı.
Bréguet-Dorand Gyroplane Laboratuvarı 1933'te inşa edildi. Ters dönen eş eksenli bir helikopterdi. Birçok yer testi ve bir kazadan sonra 26 Haziran 1935'te ilk uçuşunu gerçekleştirdi. Kısa süre içinde uçak, kontrollerde pilot Maurice Claisse ile rekorlar kırıyordu. 14 Aralık 1935'te 500 metre (1.600 fit) çapında kapalı devre uçuş rekoru kırdı. Ertesi yıl, 26 Eylül 1936'da Claisse, 158 metrelik (518 fit) bir yükseklik rekoru kırdı. Ve son olarak, 24 Kasım 1936'da, 44 kilometre (27 mil) kapalı bir devrede saatte 44,7 kilometre (27,8 mph) hızla bir saat, iki dakika ve 50 saniyelik bir uçuş süresi rekoru kırdı. Uçak, 1943'te Villacoublay havaalanında bir Müttefik hava saldırısıyla imha edildi.
Bekdemirekşi, Taşköprü
Bekdemirekşi, Kastamonu ilinin Taşköprü ilçesine bağlı bir köydür.
Helikopter
Tarihi
Amerikalı mucit Arthur M. Young, 1928'de rotor kafasını sürmek için dönüştürülmüş elektrikli hover motorlarını kullanarak model helikopterler üzerinde çalışmaya başladı. Young, dengeleyici çubuğu icat etti ve kısa bir süre sonra patentini aldı. Sadece altı ayda Bell Model 30'u doğuran ilk Bell Model 1'i tamamladılar ve daha sonra Bell 47 tarafından yerini aldılar.
Bekdemirekşi, Taşköprü
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 30 km, Taşköprü ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.
Helikopter
Tarihi
Focke-Wulf'taki Heinrich Focke, Cierva Autogiro Company'den bir lisans satın almıştı. Bu, tamamen kontrol edilebilir döngüsel/toplu adım hub sistemi idi. Buna karşılık, Cierva Autogiro, Focke-Achgelis helikopterlerini inşa etmek için bir çapraz lisans aldı. Focke, dünyanın ilk pratik enine çift rotorlu helikopteri olan Focke-Wulf Fw 61'i tasarladı. İlk olarak Haziran 1936'da uçtu. Fw 61, saatte 120 mil (190 km/s) hızla 8.000 fitten (2.400 m) daha yükseğe uçmuştu.
İkinci Dünya Savaşı sırasında, Nazi Almanyası gözlem, nakliye ve tıbbi tahliye için az sayıda helikopter kullandı. Anton Flettner'in kendi öncü Fl 265'iyle aynı temel konfigürasyonu kullanan Flettner Fl 282 Kolibri senkronizatörü Akdeniz'de kullanıldı. Focke-Achgelis Fa 223 Drache çift rotorlu helikopter Avrupa'da kullanıldı. Müttefik Devletler tarafından yapılan II. Dünya Savaşı sırasında stratejik bombardımanlar, Almanya'nın savaş sırasında büyük miktarlarda helikopter üretmesini engelledi.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, Rusya doğumlu mühendis Igor Sikorsky ve Wynn Laurence LePage, ABD ordusunun ilk helikopterini üretmek için yarıştı. Platt-LePage Aircraft Company kurucusu LePage, Fw 61'den sonra modellenen helikopterler geliştirmek için patent haklarını aldı ve Platt-LePage XR-1'i inşa etti. Bu arada Sikorsky, daha basit, tek rotorlu bir tasarım olan Vought-Sikorsky VS-300'e karar verdi. VS-300'den geliştirilen Sikorsky R-4, 100 uçaklık üretim siparişiyle ilk büyük ölçekli seri üretilen helikopterdi. R-4'ün yerini Sikorsky H-5 ve Sikorsky R-6 gibi diğer Sikorsky helikopterleri almadan önce toplam üretim 131 helikoptere ulaştı. Toplamda, Sikorsky, II. Dünya Savaşı'nın bitiminden önce 400'den fazla helikopter üretti.
Jean Félix-Paganon
Jean Félix-Paganon (d. 10 Haziran 1951) Fransız diplomat.
Helikopter
Tarihi
LePage ve Sikorsky helikopterlerini ordu için inşa ederken, Bell Aerospace, iki kanatlı sallanan rotor tasarımını kullanarak bir helikopter inşa etmesine yardımcı olması için Arthur Young'ı işe aldı. Sonraki Model 30 helikopter tasarımın sadeliğini ve kullanım kolaylığını gösterdi. Model 30, Bell 47'ye dönüştürüldü.
Jean Félix-Paganon
Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve Ulusal Doğu Dilleri ve Medeniyetleri Enstitüsü'nü (Edebi Arapça) bitirmiştir. 1979 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girmiş, çeşitli diplomatik görevlerde bulunmuş, 1989-1991 yılları arasında Savunma Bakanı Jean-Pierre Chevènement'ın diplomatik danışmanı olmuş, 1997-1999 yıllarında Kuveyt büyükelçisi, 1999-2003 yıllarında Dışişleri Bakanlığı Uluslararası Örgütler ve Birleşmiş Milletler Müdürü olmuş, 2003-2006 yıllarında Güney Afrika büyükelçisi olarak görev yapmış, 2006-2008 yıllarında Dışişleri Bakanlığı Orta Doğu ve Kuzey Afrika Müdürlüğü görevini yürütmüş, 2008-2012 yıllarında Mısır büyükelçisi olarak görev almış, 2012-2013 yıllarında Mağrip El Kaidesi ve Sahel sorunlarıyla yetkilendirilmiş, 2013-2016 yıllarında ise Senegal büyükelçisi olarak görev yapmış ve 2016 yılında yaş haddinden emekli olmuştur.
Helikopter
Tarihi
1951'de, Donanma Departmanındaki bağlantılarının ısrarı üzerine Charles Kaman, K-225 senkroterini değiştirdi. İlk olarak 1939'da Anton Flettner tarafından öncülük edilen çift rotorlu bir helikopter konsepti için, Flettner Fl 265 pistonlu motor tasarımı bulundu. Gaz türbinin bu uyarlaması, ağır motor blokları ve yardımcı bileşenleri ile pistonlu motorlardan daha büyük miktarda güç sağladı. 11 Aralık 1951'de Kaman K-225, dünyanın ilk türbin motorlu helikopteri oldu. Ancak, türbin motorlu ilk helikopter Sud Aviation şirketinin Aérospatiale Alouette II modeli idi.
Sabit havada asılı kalabilen güvenilir helikopterler, sabit kanatlı uçaklardan on yıllar sonra geliştirildi. Bu, büyük ölçüde, sabit kanatlı uçaklardan daha yüksek motor gücü yoğunluğu gereksinimlerinden kaynaklanmaktadır. 20. yüzyılın ilk yarısında yakıtlar ve motorlardaki gelişmeler helikopter gelişiminde kritik bir faktördü. 20. yüzyılın ikinci yarısında hafif turboşaft motorlarının bulunması daha büyük, daha hızlı ve daha yüksek performanslı helikopterlerin geliştirilmesine yol açtı. Daha küçük ve daha ucuz helikopterler hala pistonlu motorlar kullanırken, turboşaft motorlar günümüzde helikopterler için tercih edilen güç santralidir.
Çalışma Prensibi
Pervanenin dönme düzlemi eğildiğinde, yani pervanenin oluşturduğu taşıma kuvvetinin yönü değiştirildiğinde, helikopter ileri - geri ve sağa - sola doğru hareket eder. Böylece helikopterin hava içinde hareket etmesi sağlanır. Pervane sürekli döndüğü için (gövde üzerinde yarattığı moment nedeniyle) helikopterin gövdesini de döndürmeye çalışır. Bunu engellemek için helikopterin kuyruğunda daha küçük olan bir pervane daha kullanılır. Kuyruktaki pervane gövde üzerindeki dönme momentini sönümler. Ayrıca sönümleme miktarı değiştirilerek gövdenin dönüşü de sağlanabilir.
Rotor adedi
Helikopterler çift ve tek rotorlu olmak üzere ikiye ayrılır. Tek rotorlu helikopter bir dikey hareketi sağlayan ana rotor ve gövdenin dönmesini engelleyen yardımcı rotor bulunur. İlk olarak bu sistem Rus asıllı göçmen Igor Sikorsky tarafından tasarlanır ve 1939 yılında başarıyla uçurulur.
Çift rotorlu helikopterler daha karmaşık olmakla birlikte yük ve yolcu taşımaya daha elverişlidir. Çift rotorlu helikopterlerde aracın iki ucunda biri alçakta olmak üzere eş iki ana rotor bulunur. İlk olarak 1960 yılında uçmaya başlamış en bilindik modeli CH-47 dir.
Zıt yönlerde dönen iki veya daha fazla yatay rotorun kullanılması, tork önleyici bir kuyruk rotoruna dayanmadan uçak üzerindeki torkun etkilerini gidermek için kullanılan başka bir konfigürasyondur. Bu, kuyruk rotoru için normalde yönlendirilmesi gereken gücün, ana rotorlara tamamen uygulanmasına izin vererek, uçağın güç verimliliğini ve kaldırma kapasitesini arttırır. Döner gemiye fayda sağlamak için ters dönüş etkisini kullanan birkaç yaygın konfigürasyon vardır:
Motorlar
İlk helikopter tasarımlarında özel yapım motorlar veya uçaklar için tasarlanmış rotatif motorlar kullanılıyordu, ancak bunların yerini kısa süre sonra daha güçlü otomobil motorları ve yıldız tipi motorlar aldı. 20. yüzyılın ilk yarısında helikopter gelişiminin en sınırlayıcı faktörü, bir motor tarafından üretilen güç miktarının, dikey uçuşta motorun ağırlığının üstesinden gelememesiydi. Bu, mevcut en küçük motorları kullanan erken başarılı helikopterlerde üstesinden gelindi. Kompakt, boksör tipi motor geliştirildiğinde, radyal motorlar daha büyük helikopterler için kullanılmaya devam etmesine rağmen, helikopter endüstrisi daha hafif bir güç santrali buldu. Türbin motorları havacılık endüstrisinde devrim yarattı; Aralık 1951'de Kaman Corporation üretimli Kaman K-225 tarafından öncülük edilen helikopter kullanımına yönelik turboşaft motoru, nihayet helikopterlere büyük miktarda güç ve düşük ağırlık cezası olan bir motor verdi.
Bazı radyo kontrollü helikopterler (kumandalı helikopter) ve daha küçük, helikopter tipi insansız hava araçları, elektrik motoru veya motosiklet motorları kullanır. Radyo kontrollü helikopterler ayrıca pistonlu motorlara sahip olabilir. Nitrometan gibi benzin dışındaki yakıtlar kullanır. Helikopterlerde yaygın olarak kullanılan bazı türbin motorları jet yakıtı yerine biyodizel de kullanabilir.
İnsan gücüyle çalışan helikopterler de yaygın bulunmaktadır.
Uçuş kontrolleri
Kontrol, ana kanatların döngüsel adımını değiştirdiği için döngüsel olarak adlandırılır. Sonuç, rotor diskini belirli bir yönde eğmektir, bu da helikopterin o yönde hareket etmesine neden olur. Pilot çevrimi ileriye doğru iterse, rotor diski öne doğru eğilir ve rotor ileri yönde bir itme kuvveti üretir. Pilot çevrimi yana doğru iterse, rotor diski o tarafa doğru eğilir ve o yönde itme kuvveti oluşturarak helikopterin yana doğru uçmasına neden olur.
Kolektif eğim kontrolü, yanlışlıkla hareketi önlemek için ayarlanabilir bir sürtünme kontrolü ile pilot koltuğunun sol tarafında bulunur. Kollektif, tüm ana rotor kanatlarının hatve açısını toplu olarak (yani hepsini aynı anda) ve konumlarından bağımsız olarak değiştirir. Dolayısıyla toplu bir girdi yapılırsa tüm kanatlar eşit olarak değişir ve sonuçta helikopterin irtifasının artması veya azalması sonucu oluşur.
Bir eğik plaka, ana kanatların toplu ve döngüsel adımını kontrol eder. Eğik plaka, her iki kanadın eğimini değiştirmek için ana şaft boyunca yukarı ve aşağı hareket eder. Bu, saldırı açısına bağlı olarak helikopterin havayı aşağı veya yukarı itmesine neden olur. Eğik plaka ayrıca, helikopterin bu yönlerde hareket etmesini sağlamak için kanat açısını ileri veya geri, sola ve sağa hareket ettirmek için hücum açısını değiştirebilir.
Anti-tork pedalları, sabit kanatlı bir uçaktaki dümen pedallarıyla aynı konumda bulunur ve uçağın burnunun yönlendirildiği yönü kontrol etmeye hizmet eder. Pedalın belirli bir yönde uygulanması, kuyruk rotoru tarafından üretilen itmeyi artırarıf veya azaltarır, bu da burnun uygulanan pedal yönünde yalpalamasına neden olarak, uçuş dinamikleri ve kuyruk rotor kanatlarının hatvesini değiştirir. Pedallar, üretilen itme miktarını değiştirerek kuyruk rotorunun eğimini mekanik olarak değiştirir.
Helikopter rotorları, dar bir RPM (dakikadaki devir sayısı) aralığında çalışacak şekilde tasarlanmıştır.
Gaz kelebeğinin amacı, rotorun uçuş için yeterli kaldırmayı üretmesi için rotor devrini izin verilen sınırlar içinde tutmak için yeterli motor gücünü korumaktır. Tek motorlu helikopterlerde, gaz kelebeği kontrolü, toplu kontrol üzerine monte edilmiş motosiklet tarzı bir büküm kolu iken, çift motorlu helikopterlerde her motor için bir güç kolu bulunur.
2011-12 Kadınlar 1. Ligi
'''2011-12 Kadınlar 1. Ligi''', Kadınlar 1. Ligi'nin 16. sezonudur. Bu sezonda geçmiş yıllarda Bayanlar 1. Ligi adıyla düzenlenen ligin adı Kadınlar 1. Ligi olarak değiştirildi.
Statü
Önceki sezona göre ligde yine 12 takımın yer aldı. Takımlar iki farklı gruba ayrılarak çift devreli lig usulüne göre mücadele ettiler. Gruplarında ilk üç sırayı alan 6 takım Final Grubu'na, son üç sırada bitiren diğer 6 takım ise Klasman Grubu'na alındı. Final Grubu'nu ilk üç sırada, Klasman Grubu'nu ise ilk sırada bitiren toplam 4 takım arasında lig şampiyonunun belirleneceği baraj maçları (play-off) oynandı. Klasman Grubu'nu son iki sırada tamamlayan takımlar ise bir alt lige düşürüldüler.
İlk Tur Grup Maçları
3 Kasım 2011 tarihinde fikstürü belirlenen ilk tur grup maçları, 26 Kasım 2011 tarihi ile 26 Şubat 2012 tarihi arasında oynandı.
Final ve Klasman Grupları
14 Mart 2012 tarihinde fikstürü belirlenen Final ve Klasman Grupları maçları,24 Mart 2012 tarihi ile 3 Haziran 2012 tarihi arasında oynandı.
Play Off
Play Off eşleşmelerinin kuraları 5 Haziran 2012 tarihinde çekildi.
Çamalan, Yakakent
Çamalan, Samsun ilinin Yakakent ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Samsun iline 102 km, Yakakent ilçesine 20 km uzaklıktadır.
2002 Dünya Halter Şampiyonası
2002 Dünya Halter Şampiyonası 2002 yılı 19 Kasım - 26 Kasım tarihlerinde Polonya'nın Varşova kentinde yapıldı.
Tony Adams
Tony Alexander Adams (10 Ekim 1966; Romsford, Londra), İngiliz futbolcu ve teknik direktör.
22 yıllık kariyeri boyunca Arsenal forması giymiştir. Kulüp taraftarları tarafından tüm zamanların en iyi oyuncularından biri olarak gösterilmiş ve İngiliz futbolunun 100 efsane oyuncusu listesinde yer almıştır. Arsenal'de 6 numaralı formayı, millî takımda ise 5 numaralı formayı giymiştir. Arsenal'de 4 Lig şampiyonluğu, 3 FA Cup şampiyonluğu, 2 Lig kupası şampiyonluğu, bir UEFA Kupa Galipleri Kupası şampiyonluğu ve 3 kez de FA Community Shields şampiyonluğu yaşamıştır.
İkarus'un Düşüşü Sırasında Bir Manzara
İkarus'un Düşüşü Sırasında Bir Manzara (Felemenkçe Landschap met de Val van Icarus ya da De Val van Icarus — İkarus ' un Düşüşü), Flaman ressam Pieter Brueghel'e atfedilen tablodur. Tuval üzerine yağlı boya ile 1558'de çizilmiştir. Tablo, Brüksel'deki Belçika Kraliyet Güzel Sanatlar Müzesi'nde sergilenmektedir.
İçerik ve tasarım
Tablonun merkezinde çift süren bir köylü bulunur. Onun arkasında bir çoban, resmin sağ alt köşesinde ise bir balıkçı vardır. Görüntü, körfezin büyük bir güneş diskiyle birleştiği ufka doğru açılmaktadır. Denizde yol alan gemiler ile sağ üst köşede beyaz kayalardan oluşan dağlar vardır. Çiftçinin sol üst tarafında, muhtemelen İkarus'un kaçtığı labirenti temsil eden, üzerine kale inşa edilmiş bir ada; onun ilerisinde ise bir liman şehri görülmektedir. Sol alt köşede, bir kılıç ve para çantası vardır. Bunların hemen sağ tarafında ise bir tahıl çuvalı bulunur. Atın arkasındaki çalılıkta, yaşlı bir adamın kısmen gizlenmiş cesedi vardır; ancak çiftçi bunun farkında değildir. Talihsiz İkarus, ufak bir figür olarak, sağ alt köşedeki balıkçının üst tarafında görülmektedir.
Çoban yaklaşık olarak tablonun orta noktasındadır. Çobanın yüzü, resmin köşegenlerinin kesiştiği noktada yer alır. İzleyici, en öndeki çobana bile biraz yukarıdan bakmaktadır. Bu konumlama sayesinde resimdeki uzaklık ve derinlik hissi artırılmıştır. Sarı, yeşil ve kahverengi tonlarının hakim olduğu tabloda, çiftçinin kırmızı gömleği dikkat çekicidir.
Brueghel İkarus öyküsünü tamamıyla kendi çağına taşımıştır. Resimdeki manzara ve denizdeki 16. yüzyıl gemileri bunu göstermektedir. Bu tür gemiler ressamın eserlerinde sıklıkla görülür ve gerçeğe oldukça yakın çizilmişlerdir.
Mitolojik köken
İkarus Yunan mitolojisinin bilinen karakterlerinden biridir: Babası Daidalus, oğluyla tutsak oldukları Girit'teki labirentten kaçabilmek için kanatlar yapar. Balmumuyla tutturulmuş tüylerden oluşan bu kanatlar, İkarus'un güneşe fazla yaklaşmasıyla parçalanır ve İkarus denize düşerek ölür. Bu öyküyü Ovidius, Metamorfozlar isimli eserinin VII. kitabında ve Ars amatoria adlı eserinde anlatmıştır.
Daidalus'un Girit'teki tutsaklığından önceki bir hikâyeye de resimde yer verilmiştir. Kendisi gibi yetenekli olan ve testere, pergel gibi çeşitli aletleri kendi başına icat eden yeğeni Perdix'i kıskanan Daidalus, on iki yaşındaki çocuğu Akropolis'ten aşağıya atar. Bunu gören Athena düşmekte olan çocuğu bir kuşa çevirir. Bu düşüş sebebiyle yükseklerden korkan, yuvasını hep alçak dallara kurup yere yakın uçan bu kuş bir kekliktir. İkarus'un cenazesine de katılan bu kuş tabloda, balıkçının solundaki dallara konmuş bir çil keklik olarak resmedilmiştir.
Yorum
Resimde İkarus'un ikincil bir figür olarak yer alması dikkat çekicidir. Resmin sağ alt köşesinde suya çakılırken çizilmiştir ve çırpınan bacaklarıyla gülünç bir figür oluşturur. Üzerinde, havada uçuşan birkaç tüy görülür. Konunun diğer ana karakteri olan Daidalus ise resimde yoktur. Brueghel'in tablosunda asıl önem çiftçi, çoban ve balıkçı gibi, Ovidius'un anlatımında da yer alan diğer karakterlere verilmiştir:
Aşağıda, deniz kenarındaki balıkçının, ortada yer alan çobanın ve tarlasındaki çiftçinin ortak yanı, İkarus'un düşüşüne hiç ilgi göstermemeleridir. Resmin ön planındaki kılıç ve para çantası kılıç ve para iyi ele muhtaçtır şeklindeki Flaman deyimini akla getirir. Hemen yanındaki tahıl çuvalı ise taşa ekilen tohumdan hiçbir şey bitmez deyimini anlatır. Bunlar, İkarus'un yararsız çabasına göndermedir. Çalılıklara yarı saklanmış durumdaki ceset ise ölen bir adam hiçbir pulluğu durdurmaz sözünü betimler. Çiftçi, çoban ve balıkçı, doğa ile evrenin stoacı yasalarına uygun davranırlar. Keklik bile boğulan İkarus'a bakmaz.
Tabloda güneş ufukta batarken İkarus'un neden tam tersi yöndeki bir yere düştüğü belirsizdir. Güneşin dünyadan uzaklığı Bruehgel'in zamanında henüz bilinmiyordu, ancak aradaki mesafenin birkaç kilometreden çok daha fazla olduğu bilinmekteydi. Zenit noktasındaki biri için bile en azından yarım günlük yol olduğu düşünülürdü. Resim için bir açıklama, çiftçinin simyacılığı temsil ettiği yönünde olabilir. Simyacılar zanaatlerini çiftçilerinkiyle kıyaslardı çünkü metalleri, gelişip üreyebilen organizmalar, yani çiftçilerin ekinleri gibi görürlerdi. Resimde sopasına dayanmış çoban, gençliğinde kardeşi Apollon ile birlikte çobanlık yapmış olan Hermes'i, yani Roma mitolojisindeki adıyla güneşe en yakın gezegene ismi verilen Merkür'ü temsil eder. Tablodaki gemi bir karıştırma kabı, deniz ise cıva (mercury) olabilir. Böylece resimde, cıvayla yapılan zorlu ve uzun deneyler tehlikeli bir deniz yolculuğuna benzetilmektedir. Tabloda güneş dünyanın simya yoluyla yenilenmesini temsil ediyorsa, İkarus da başarız bir simyacı olacaktır.
Tablonun geçmişi ve çizeri
Tabloda tarih ve imza yoktur. Ayrıca tablonun geçmişini gösteren kayıtlar bulunmamaktadır. Ancak yine de, uzmanların genel kanısı tablonun Baba Brueghel tarafından yapıldığı yönündeydi. Fakat 1996'da gerçekleştirilen bazı teknik incelemeler sonucunda, bu atfın doğruluğundan şüphe edilmeye başlandı. Yine de, tablonun en kötü ihtimalle, Brueghel tarafından çizilmiş ilk versiyonunun bir kopyası olduğu düşünülmektedir.
Çeşitli hasarlar gören ve defalarca tekrar boyanan tablo, 1912'de Londralı bir antikacı tarafından, Belçika kraliyet koleksiyonu için satın alındı.
Musa Kart
Hayatı
Musa Kart 1954 yılında Konya'nın Cihanbeyli ilçesine bağlı Yeniceoba'da doğdu. İlk karikatürü 1974 yılında Ankara’da mühendislik eğitimi gördüğü yıllarda yayımlandı.
Recep Tayyip Erdoğan'ı Başbakanlık döneminde kedi olarak çizdiği için açılan davada önce tazminat ödemeye mahkûm edildi. Yargıtay'ın araya girmesiyle bu karar bozuldu ve dava düştü.
Villahermosa
Villahermosa, Meksika'nın Tabasco eyaletinin başkentidir. Şehir Meksika'nın güneybatısında Grijalva ve Carrizal nehirlerinin arasında yer almaktadır. Şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 640,359'dur.
Villahermosa, Meksika'nın önemli bir petrol endüstrisi merkezidir.
Marcus Antonius Pallas
Marcus Antonius Pallas (1 civarı–63) Roma İmparatorları Claudius ve Neron'un saltanatları sırasında sekreter olarak görev yapmış olan Yunan azatlı köle. Küçük kardeşi Marcus Antonius Felix, Yahudiye eyaleti procurator'u olarak görev yapmıştır. Tacitus'a göre, Pallas ve Felix Arkadya'nın Yunan krallarının soyundan geliyordu.
Azatlı bir köle için, Pallas imparatorluk yönetiminde oldukça önemli yerlere geldi. Claudius'un saltanatının başlarında Senato, onu gücü merkezde toplamaya zorlayarak ona karşı açıkça düşmanca davrandı. İmparatorluğun yönetimiyle ilgili günlük işler bir adamın altından kalkamayacağı kadar ağırdı ve bu sebeple bu işleri güvendiği azatlı köleleri atasında bölüştürdü. Pallas, hazine sekreteri olarak görevlendirilmişti. Bu görevde, Cornelius Scipio tarafından Senato'ya ödüllendirilmesi önerilecek kadar etkili ve başarılı oldu. Her ne kadar sahip olduğu konum itibarıyla kendi kendini ödüllendiremese de Pallas, Yaşlı Pliny tarafından döneminin en zenginleri arasında zikredilir. Tarihçiler tarafından hiçbir zaman İmparatorluk hesaplarından zimmetine para geçirmekle suçlanmamıştır ve zenginliğinin kaynağı olarak finansal zekası gösterilebilir. Bazı tarihçiler bulunduğu konum itibarıyla imparatoru kontrol edebildiğini iddia ederler ancak büyük ihtimalle sebep bu değildir. Kardeşi Felix kötü yönetim suçlamasıyla mahkemeye çıkartılmak için Roma'ya çağrıldığında, kariyerinin zirvesinde olan Pallas onun cezalandırılmasını engelleyememiştir. Ayrıca arkadaşı azatlı köle-yönetici Polybius'un da vatana ihanet suçundan idam edilmesini engelleyememiştir.
Claudius'un saltanatının ikinci yarısında Pallas, İmparatoriçe Messalina'nın düşüşünün ardından yeni imparatoriçe olarak Genç Agrippina'yı destekledi. Tacitus, Pallasın niyetinin bu evlilikle Julian ve Claudian ailelerini yeniden birleştirmek ve bunun yanında Agrippina ya da Agrippina'nın gelecekteki kocasının taht üzerindeki olası iddialarını engellemek olduğu söyler. Ancak antik yazarlar bu seçimin asıl nedeninin Pallas ve Agrippina'nın sevgili olması olduğunu iddia ederler. Modern tarihihçiler ilişkilerinin bir iş ilişkisi olduğunu ve birbirilerine karşılıkları hedefleri için yardım ettiklerini kabul ederler. Her ne kadar Pallas'ın Agrippina üzerindeki etkisi gerçek ve iyi biliniyor olsa da, devlet işlerinde Claudius'a tavsiyelerde bulunmaya devam etti. Pallas, özgür bir kadının bir köleyle evlenmesi durumunda efendisinin izin vermesi durumunda özgür kalmaya devam edeceği hakkındaki kanunun kaynağıdır.
Agrippina'nın oğlu Neron, Claudius'un ardından tahta çıkınca Pallas bir süre daha hazinedeki pozisyonunu muhafaza etti. Gelecekteki konumundan emin olduğunda, Agrippina'ya Claudius'u öldürmesi konusunda yardım ettiği iddia edilir. Bu güvenlik kısa bir süre sonra son buldu. 55 yılında Neron, Agrippina yandaşlarıyla çatışmaktan yorulduğundan dolayı Pallas'ı görevinden uzaklaştırdı. Ardından Pallas'ı kendisini devirerek yerine Claudius'ın kızı Claudia Antonia'nın kocası Faustus Sulla'yı geçirmeye teşebbüs etmekle suçladı. Neron'un maiyetindeki etkili isimlerden Genç Seneca, Pallas'ı savunmayı üstlenerek onun beraat etmesini sağladı. Pallas Neron'un gazabını sonsuza kadar ensesinde hissetti ve sonunda 63 yılında onun emriyle öldürüldü.
Atçalı Kel Mehmet (film, 1964)
Atçalı Kel Mehmet, Atçalı Kel Mehmet Efe'nin hayatını konu alan film. Murat Sertoğlu'nun Atçalı Kel Mehmet Efe romanından uyarlanmıştır. Film, Asaf Tengiz yönetmenliğinde 1964 yılında çekilmiştir.
Film, sevdiği kız için dağa çıkan Mehmet'in hikâyesini anlatır.
Konusu
Mehmet tarlalarda annesiyle beraber ırgatlık yapan bir gençtir. Bir gün annesi hastalanınca işten atılırlar. Muhtarın yardımıyla Mehmet yeni bir işe başlar. Bir süre sonra köyün zenginlerinden Hacı Hüseyinoğulları'nın kızı Emire ile birbirlerine aşık olurlar. Ancak Emire'yi babası Mehmet'e vermez. Memhet, sevdiği kız uğruna dağlara çıkar.
François Gouyette
François Gouyette (d. 17 Haziran 1956, Vincennes (Val-de-Marne)) Fransız diplomat.
Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nde eğitim görmüş ve Edebi Arapça alanında yüksek diploması vardır. Diplomatik kariyerine 1981'de başlamış, 1996-1997 yıllarında Ankara büyükelçiliğinde müsteşar olarak görev ifa etmiş, 1997-2000 yıllarında İçişleri Bakanı Jean-Pierre Chevènement'ın teknik danışmanı olmuş, 2001-2005 yıllarında Birleşik Arap Emirlikleri nezdinde büyükelçilik yapmış, 2005 yılında Barselona'da oluşturulmuş olan Avro-Akdeniz sürecinden sorumlu büyükelçi olmuş, Ocak 2008'de Libya büyükelçiliğine atanmış ve Şubat 2011'de büyükelçilik kapanıp personel Fransa'ya dönmüş olmasına rağmen kendisi yeni büyükelçinin geldiği Ekim 2011'e dek büyükelçilik görevini sürdürmüştür. Ağustos 2012'de Tunus büyükelçiliğine atanmış olup Eylül 2016'ya dek bu görevde bulunmuştur. Eylül 2016 - Eylül 2020 tarihleri arasında Suudi Arabistan büyükelçisidir. Sosyalist çizgide yer almasına karşın sağ iktidarlarla yakın çalışmıştır. Eylül 2020 itibarıyla Fransa’nın Cezayir Büyükelçisidir. Şubat 2023'te François Gouyette, Arap Dünya Enstitüsü başkanlığına adaylığını açıkladı.
Metternich sistemi
Metternich sistemi; Viyana Kongresi'ne (1815) katılan Büyük Britanya, Avusturya, Rusya ve Prusya'nın Avrupa'da statükoyu korumak için ortaya koyduğu sistemdir. Sisteme adını veren Avusturya Başbakanı Metternich, statükonun silah gücüyle korunmasını savunuyordu. Ona göre ulusçuluk hareketlerinin acımasızca bastırılması ve ulus devletlerin dağıtılması gerekiyordu. 1815'te Viyana'da kurulan sistem, Avusturya ve Rusya'nın Balkanlar'daki işbirliğine, Prusya'nın Fransa ve Rusya'yı dengelemesine ve Kıta Avrupası'na bir ülkenin tek başına egemen olmamasına dayanıyordu.
Metternich sistemine ilk tepkiler 1830 ve 1848 ihtilallerinde gelmiştir.
1830 Devrimleri Avrupa'da liberalizmi kuvvetlendirmiş, Fransa'da meşruti monarşi kurulmuş, haklar ve özgürlükler genişletilmiştir. Ayrıca ihtilalin Avrupa'ya yayılmasıyla birlikte önce Belçika, Hollanda'dan ayrılarak bağımsızlığını ilan etmiş, ardından 1905 yılında İsveç ve Norveç iki ayrı krallık haline gelmiştir.
1848 Devrimleri sonucunda da "Metternich Sistemi" çökmüştür.
XIX. yüzyılın ilk yarısında sanayi alanında gelişmeler olmuş; işçi sınıfı ortaya çıkmıştır. Fransa kralının sert önlemleri üzerine Paris'te başlayan ayaklanmayla Kral ülkeyi terk etmiş; Fransa'da Cumhuriyet ilan edilmiştir. Fransa'da başlayan ihtilal hareketleri, diğer Avrupa ülkelerinin yanı sıra en çok Avusturya'yı etkilemiş; Macarlar, Çekler, Hırvatlar ve İtalyanlar Avustur­ya'ya karşı özgürlük için isyan etmişlerdir. İngiltere ve İsviçre’de ise liberaller ve demokratlar işbaşına geçmiştir.
Yılmaz Zafer
Yılmaz Zafer (24 Eylül 1956, İstanbul - 9 Kasım 1995, İstanbul), Türk tiyatro ve sinema sanatçısı.
Hayatı
Perihan Savaş'a hayranlığı nedeniyle Fatih halkevi'nde tiyatroya başlayan, daha sonra Şehir Tiyatroları'na geçen Yılmaz Zafer, Gülriz Sururi - Engin Cezzar Tiyatrosu gibi çeşitli tiyatro topluluklarında rol aldı. 1976 yılında sinemaya başladı, 40'tan fazla film çevirdi. İskilip'li Atıf Hoca filminde, köklü değişimlerin yaşandığı Atatürk Türkiye'sinde devrimlere karşı çıktığı için idam cezasına mahkûm olan İskilip'li Atıf Hoca'nın avukatı Ferit rolüyle seyirciyi etkiledi. 1987'de uzun süredir hayran olduğu Perihan Savaş'la evlendi, bu evlilikten bir çocuk sahibi oldu. Eşiyle birlikte "Yönetim Film ve Reklamcılık Şirketi"'ni kurdular. İlki 1994 Nisan ayında olmak üzere iki kalp krizi geçirerek uzun süre bakıma muhtaç şekilde yaşayan sanatçı, bu nedenle geçirdiği beyin kanaması sonucu yaşamını yitirdi.
NGC 507
NGC 507, Balıklar takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunan bir çubuksuz merceksi gökadadır. William Herschel tarafından 12 Eylül 1784 tarihinde keşfedildi. Halton Arp tarafından görüntülenmiş ve NGC 508 ile birlikte Arp 229 olarak "Eşmerkezli halkalara sahip gökadalar" kategorisi altında Tuhaf Gökadalar Atlası'na dahil edilmiştir.
NGC 507, adını taşıyan NGC 507 Grubu'nun en parlak üyesidir. Büyük NGC 507 Grubu, 21'i NGC Kataloğu'nda ve 5'i IC Kataloğu'nda bulunan en az 42 gökada içerir. Bu grubun dört üyesi aynı zamanda Markarian gökadalarıdır. Grubun en büyük üyesi ise NGC 536'dır. Yakınındaki gökada NGC 508 ile aynı grubun üyesidir, fakat aralarında bir etkileşim olup olmadığı kanıtlanamamıştır.
İrani devletler ve hanedanlar listesi
İran Devletleri, günümüzde İrani Halklar tarafından kurulmuş olan devletler dir. Günümüzde İranlı'lar tarafından kurulmuş 4 bağımsız 4 özerk 1 eyalet 1 özerk ilçe olarak 10 devlet vardır
Coğrafya
Günümüz İrani Devletleri Büyük İranın içinde yer alıyorlar. Günümüzde Varolan İran devletleri; İran, Tacikistan ve Afganistandır, de facto olarak Güney Osetya da bağımsız olsa da de jure olarak Gürcistan Devleti toprağı olarak görülür. Bunun dışında özerk bölge olarak, Kuzey Osetya, Güney Kürdistan ve Batı Kürdistan (De facto Otonom)  vardır.
Günümüz İrani Devletleri
Çoğu İrani Halkların kullandığı bayraklarda üç Renk kullanılmaktadır, bunlar;
Soyağacı
Soyağacı ya da şecere, bir kişinin soyundan olan kişileri gösteren bir çizelgedir. Atasal çizelgeler bir kişinin atalarını gösterir, o kişi altta, ataları yukarıda gösterildiği için çizelge bir ağaca benzer. Bir kişinin soyundan gelenlerinin gösterildiği çizelgede ise ağaç yukarıda dar başlayıp aşağıya doğru genişler.
Soyağaçları genelde en eski nesilleri yukarıda, daha yeni nesilleri aşağıda gösterir. Soyağaçlarının çeşitli tipleri vardır. Bazı soyağaçları bir atanın soyundan gelen herkesi gösterir, bazıları ise bir kişinin bütün atalarını gösterir. Bazı soyağaçları aynı soyadı taşıyan kişileri (yani erkek taraflı sülâleyi) gösterir. Hanedanlar arasında bağları muhafaza etmek amacıyla düzenlenen evliliklerin belgelenmesi amacıyla hazırlanan soyağaçlarında ise sadece belli unvan veya mevkilerdeki kişiler gösterilir.
Eski Ahitin Yeşaya kitabında İsa'nın soyunun tarif edildiği bölümde bir ağaç benzetmesi vardır. Soyağacının İncil dışında ve aile ilişkilerini tam olarak (sadece baba soyunu değil) gösteren ilk kullanımı Boccaccio'nun 1360 baskılı Genealogia deorum gentilium ("İnsan Tanrılarının Soyu")'dur. Eser, klasik Yunan ve Roma mitolojisindeki kişiler ve tanrılar arasındaki soy ilişkilerini betimler. Kitap ayrıntılı açıklamaların yanı sıra soyağacı çizelgeleri içermiştir.
En uzun soyağacı Çinli filozof Konfüçyüs'ünküdür. Ağaç 80 nesil içerir ve 2 milyon kişiyi kapsar. Bu ağacın 450 dalı ile ilgili uluslararası bir girişim 1998'de faaliyete başlamıştır, amacı bu soyağacını yeniden çizip onu yenilemektir. En son bulgular 2009'da Konfüçyüs Soybilim derleme komitesi tarafından, Çin düşünürünün 2560. doğum günü anısına yayımlanmıştır. Son sürümde dünyanın her tarafına yayılmış 1,3 milyon yaşayan kişinin yer alması beklenmektedir.
Lucas Ontivero
Lucas Elías Ontivero (d. 9 Eylül 1994, Catamarca), Sağ Kanat mevkiinde oynayan Arjantinli futbolcudur. Paraguay'ın 2. lig takımlarından Trinidense'de oynamaktadır.
İlk yılları
Arjantin Catamarca doğumlu Lucas Ontiveros, 1994 yılında doğmuştur. Futbola ülkesinin Club San Lorenzo de Alem takımında başlayan Ontivero, 2006 yılında Real Madrid takımına transfer oldu. Ontivero, 12 yaşındayken Real Madrid'de oynamış ve kendi yaşıtlarında kaptan olmuştur. 3 yıl sonra Meksika'nın Merida kulübüne giden Lucas, daha sonra Tottenham ve Genoa'nın alt yapılarında forma giydi. Fakat bu takımlarla profesyonel olarak sözleşme imzalamadı. Bu takımlardan sonra ülkesi Arjantin'in Independiente takımının alt yapısında da forma giyen Lucas, 2012 yılında ilk kez profesyonel sözleşme imzalayacağı Uruguay takımlarından Fénix takımına transfer oldu.
Centro Atlético Fénix
Temmuz 2012'de Fénix takımına transfer olan Ontivero, sezonun ilk yarısında A2 takımına yollandı ve bu takımla forma giydi. Sezonun 2. yarısında ise A takım ile idmanlara çıkan Ontivero, A takıma alındı ve bu takımda ilk resmi maçına Eduardo Favaro'nun takımında 13 Nisan 2013'te Español karşısında 67.dakikada çıkan Ontivero, ilk maçında bir de asist yaptı. 11 Mayıs 2013'te Cerro takımıyla yapılan maçta yine sonradan oyuna giren oyuncu, bu maçta gol attı ve takımının 3-0 galip gelmesinde pay sahibi oldu. 4 maçta 1 gol, 1 asistle oynayan Ontivero, Lig'in 8. haftasından itibaren tüm maçlarda kadroya girme başarısı gösterdi. Bu maçlarda genellikle forvet arkası, forvet ve sol kanat mevkiilerinde görev yaptı ve bu maçların dördüne de sonradan dahil oldu. 2013-14 sezonunda ise artık A takımın değişilmez parçası olan Ontivero, ilk 4 hafta bazı takımların idmanına çıkarak denenmesi nedeniyle kadroya dahi alınmadı.5. hafta ise Wanderers maçının bitimine 15 dakika kala takımına döndü. O sezon Uruguay Ligi’nde 6 maçta 151 dakika forma şansı buldu, gol ya da asist üretemedi. Aralık 2013'te ise Roberto Mancini'nin isteği üzerine Galatasaray'da denemeye alınan Lucas Ontiveros, 4 hafta boyunca Galatasaray'da denendi ve A takım ile çıktığı idmanlarda tekniği ile Mancini'nin beğenisini topladı.
Galatasaray
Ontivero, 4 Şubat 2014 günü ise Türkiye Kupası'ndaki Tokatspor maçı kamp kadrosuna alındı. Bu maça ise 5 Şubat 2014 tarihinde "94" numaralı formasıyla ilk 11'de başladı. Bu maçta ise özellikle ilk yarıda hareketli yapısıyla dikkat çeken Ontivero, 15. dakikada bir gol attı ancak çizgiyi geçen bu gol sayılmadı. Daha sonra ise yine bu maçta Galatasaray'ın ilk golünün asistini yapan isim oldu. İkinci yarıda ise hafif bir sakatlık geçirerek yerini Umut Gündoğan'a bıraktı.3 Mart 2014'te ise Galatasaray A2 takımının İstanbul BB maç kadrosuna alındı. Bu maçta Guillermo Burdisso, Aykut Erçetin ve Berk İsmail Ünsal gibi isimlerle 90 dakika mücadele etti ve bir de gol attı. Daha sonra A2 takımı ile zaman zaman maçlara yollanan ve son olarak Derince Belediyespor maçında oynayan ve oynadığı 3 maçta 2 gol atıp 1 asist yapan Ontivero, 22 Mart 2014 günü oynanan Kayserispor müsabakası maç kadrosuna alındı ve ilk kez bir lig maçında kadroya girmiş oldu. Bu maçta son 20 dakikalık bölümde Izet Hajrovic'in yerinde mücadele eden Ontivero, takımının kendi evinde 1-0 mağlup olmasına engel olamadı. 2014-15 sezonunda Galatasaray A Takımının başına Cesare Prandelli'nin getirilmesiyle Emmanuel Eboué, Dany Nounkeu, Sercan Yıldırım ve Sabri Sarıoğlu'nun da içinde bulunduğu 10 kişilik bir grup ile kadro dışı kalan Lucas, Galatasaray U-21 takımıyla çalışmaya başladı. Temmuz ayında teknik direktör Zeman'ın isteğiyle Cagliari'ye giden Lucas, bu takımda yabancı kontenjanı sıkıntısı aşılamayınca İstanbul'a döndü. Ağustos 2014'te ise Bartınspor ile U-21 takımının oynadığı hazırlık maçında görev yaptı ve bu maçta 1 gol 1 asist ile oynadı.