cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
R. Standard de Liège
Yerel
Beker van België
Belçika Lig Kupası
Yōko
Yōko (Japonca: 妖狐yōko, pinyin:yāohú) Japon ve Çin mitolojilerinde geçen bir tür yōkaidır. İnsanları aldatması ve insan kılığına bürünmesiyle bilinir. Bakekitsune olarak adlandırıldığı da olur.
R. Standard de Liège
Yerel
Belgische Supercup
Uluslararası
'''UEFA Kupa Galipleri Kupası '''UEFA Intertoto Kupası
Yōko
Genel bakış
Japonya'nın farklı bölgelerindeki masallarında rakun köpeği benzer bir şekilde, insana veya başka hayvanlara dönüşebilmesiyle sıkça yer alır. Ayrıca kendisine yardımcı olan insanlara minnet borcunu geri ödemesiyle ünlüdür. Bölgeye göre farklı isimlerle anılır. Igataume, okonkonsama, otouka, ketsune, mayowashidori yako, yakan bunlardan bazılarıdır.
R. Standard de Liège
Avrupa kayıtları
GS = geçirilen sezon, M = maç, G = galibiyet, B = beraberlik, Y = yenilgi, AG = atılan gol, YG = yenilen gol.
En iyi sonuçların özeti
Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası/UEFA Şampiyonlar Ligi: UEFA Kupa Galipleri Kupası (1): UEFA Kupası/UEFA Avrupa Ligi: UEFA Intertoto Kupası (1):
Avrupa Pasajı
Tarihçe
Günümüzde pasajda yemeni, kartpostal, çini gibi eşyalar satan hediyelik eşya dükkânları yer alır. Kilimci ve antikacılara da rastlamak mümkündür.
Mimari özellikler
56 metre uzunluğundaki neoklasik tarzda inşa edilmiş pasajda 22 dükkân bulunur. Yapıda yangına dayanıklı Malta taşı kullanımı görülür. Her dükkân kendine ait bir personel odasına, mutfağa ve bodruma sahiptir ve üzerinde iki kat daha barındırır. Dükkânların pasaja bakan üst cephelerinde büyük heykeller bulunur. Pasajın tavanı kısmen pencerelerle örtülmüştür. Yapı, aydınlatma için kullanılan ve tavandan sarkan avizelere de sahiptir. Dükkânların ön yüzleri zemine kadar cam ile kaplıdır. Her dükkânın arasında kemerler yer alır.
Yōko
Genel bakış
Çin'de tilkiler genellikle tavuk yumurtasını seven hayvanlar olarak bilinirken Japonya'da ise daha çok yağda kızartılmış yiyecekleri sevdikleri düşünülür.
Çin’de insan kılığına giren tilkiler kendilerini çoğu zaman Ko (胡) soyadı ile tanıtırlar. Bunun sebebi Çince'de 胡 (hú) ile 狐 (hú) karakterlerinin aynı şekilde telaffuz edilmesinden kaynaklandığı söylenir. Öte yandan, farklı soyadı kullanan tilkiler de vardır. Ayrıca tilkinin tüy renginin insan kılığına girdikten sonra soyadını etkilediği de söylenir.
Japon geleneğinde ise soyadı ile ilgili bu tarz vurgu veya anlatılara rastlanmaz.
Yōko, Japonya'da başta insanlar olmak üzere değişik varlıkların kılığına bürünüp insanları aldatan bir varlık olarak anlatılır.
Japon Anlatıları ve Geleneği
Tilkileri taşıdıkları anlamlara göre derecelendirme  çalışmaları Edo döneminde İnari ve Reiko'ya inananlar arasında başlamış olup bu konuda farklı değerlendirmeler yapılmıştır. Edo döneminin sonlarında yazılan “Zen’an Denemeleri” adlı kitapta sık sık referans verilen Kien Minagawa'ya göre  seviye açısından tenko (Gök Tilkisi) , kūko (Hava Tilkisi), kiko (Ruh Tilkisi), yako (Tarla Tilkisi) şeklinde sıralanırlar. Bunlar arasında görerek algılayabileceğimiz yalnızca yakodur. Kiko ve daha üst seviyedekilerin bir şekli olmayıp ruhsal varlıklar olarak kabul edilirler[3]. En üst seviyede bulunan tenkolar ise Tanrılarla özdeşleştirilirler.
"Tilkilerin sıklıkla yōkai olarak yüz yaşına kadar yaşadıkları ve kadın kılığına bürünürler." kaydı bulunmaktadır.
"Wamyōshō"和名抄
"Tono Monogatari"遠野物語
Tilki yōkailer hakkında hikâyeler anlatılır. Tōno ilçesi Muikamachi  semtinde (Iwate vilayeti) “Büyük Tilki” diye anılan bir tilkiden bahisle her biri yarısından fazlası beyaz, iki kuyruklu kadim bir tilkinin varlığından söz edilmektedir. Demirci ustası Matsumoto Sanemon'un evine geceleri taş attığı ancak sonrasında yakalandığı yazılıdır. Aynı kitapta kılık değiştirmiş bir kedinin kılığına bürünen bir tilkinin hikâyesi de yer almaktadır
1991 Akdeniz Oyunları'nda futbol
1991 Akdeniz Oyunları'nda futbol karşılaşmaları 28 Haziran-12 Temmuz arasında oynandı. On bir ülkenin katıldığı organizasyonda, takımlar üçerli üç ve iki takımlı bir gruba ayrıldı. Grup liderleri yarı final maçlarına çıktı. Finalde Türkiye'yi 3-1 yenen ev sahibi Yunanistan Akdeniz Oyunları şampiyonu olarak altın madalya kazandı.
A Grubu
Puan durumu
B Grubu
Puan durumu
C Grubu
Puan durumu
D Grubu
Puan durumu
Avustralya Menkul Kıymetler Borsası
Avustralya Menkul Kıymetler Borsası, Sidney, Avustralya'da bulunan bir borsadır. ASX Limited'e aittir ve işletilmektedir, borsa da genellikle ASX olarak anılmaktadır. Avustralya Menkul Kıymetler Borsası olmak üzere 2006 yılında Sidney Vadeli İşlemler Borsası ile birleşti. Avustralya Menkul Kıymetler Borsası, 2010'dan itibaren ASX Limited olarak tanındı.
Jason Culina
Jason Culina (d. 5 Ağustos 1980), orta saha pozisyonunda görev yapan Avustralyalı futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1996 yılında Sydney United kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Sydney Olympic, Ajax, Beerschot AC, BV De Graafschap, FC Twente, PSV, Gold Coast United, Newcastle Jets ve Sydney FC kulüplerinde oynadı.
Özcan Bizati
Özcan Bizati (d. 31 Mayıs 1968; Çal, Denizli), Türk teknik direktör ve eski futbolcudur.
Futbolculuk kariyeri
Sarayköyspor, Beypazarı Şekerspor, TMO Spor ve Keçiörenspor gibi takımlarda forma giyen Bizati, henüz 21 yaşında menisküs sakatlığı nedeniyle futbolu bırakmak zorunda kalmıştır.
Teknik direktörlük kariyeri
Futbolculuk kariyerini sonlandırdıktan sonra ODTÜ Beden Eğitimi Bölümü'ne giden Bizati, UEFA'nın antrenörlük kurslarına da giderek pro-lisans almıştır. 2000-2002 sezonlarında MKE Ankaragücü'nde Ersun Yanal'ın yardımcılığını yapmıştır. 2002-04 sezonunda aynı görevi Gençlerbirliği'nde sürdürmüştür. 2004-2006 yıllarında A Milli takımımızda Ersun Yanal'ın yardımcılığını yapmıştır. A Millî takımda çalıştığı dönemde geçici olarak A2 Milli takım sorumluluğunu da üstlenmiştir.
İlk teknik direktörlük deneyimini 2007-2008 sezonunda MKE Ankaragücü'nde yaşayan antrenör, ertesi sezon Pendikspor'da görev almıştır. 9 Ekim 2008'de de bu görevinden ayrılmıştır. 2012-2013 sezonunda Trabzonspor'da teknik direktör Şenol Güneş'in yardımcılığını yapmıştır. 2013-2014 ve 2014-2015 sezonlarında Denizlispor'da, 2015-2016 sezonunda Boluspor'da teknik direktörlük yapmıştır. Devamında Sivasspor, Bursaspor ve Kayserispor'da antrenörlük yapmıştır.
Raks
Raks, Türk şirketler grubu. Aslan Önel'in girişimiyle 1964'te temelleri atılan, 1990'lı yıllarda dünyanın en büyük ikinci kaset üreticisi firması olan ve aynı zamanda telekomünikasyon, ev aletleri ve elektronik alanında faaliyet göstermiş şirket, Mayıs 2007'de ise iflas ettiğini açıklamıştır.
Raks Müzik ile Müzik Yapımcıları Birliğinin kuruluşuna öncülük eden ve geliştirdiği hologram sistemi ile Türkiye'deki korsan kaset hareketlerini ciddi oranda düşürmeyi başaran şirket aynı zamanda 1985'te Berlin'de düzenlenen dünyanın en büyük elektronik fuarı IFA'ya katılan ilk Türk firması olmuştu. Dünya çapında 55 ülkeye Manisa'daki fabrikasından ihracat yaparken 1999 yılı ve sonrasında gelen buhranla çöküş sürecine girdi; bir dönem 2700 olan çalışan sayısı 2000'li yıllarda 400'e indirildi ve 2007 yılına gelindiğinde de iflas etti.
2007 yılından sonra isim hakkı Asan Dağıtım ve RK Teknoloji firmaları tarafından kullanılarak marka piyasaya tekrar geri dönüş yaptı.
Kıyısın, Ilgaz
Kıyısın, Çankırı ilinin Ilgaz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1896 yılına ait 'salname'de Kızılsin olup, Türkçede "sin" sözcüğü "mezar" anlamına gelmektedir.
Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 30 km, Ilgaz ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın güneybatısında olup numaralı Kastamonu- Çankırı (Ilgaz-Korgan) devlet yoluna 2,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Margarete Steiff GmbH
Margarete Steiff GmbH ya da kısaca Steiff Almanya merkezli peluş oyuncak şirketi. Margarete Steiff tarafından 1880 yılında kuruldu. İlk oyuncak olarak fil üretmiştir. Çocuklar tarafından ilgi duymaya, ün salmaya başlayınca kedi, köpek ve domuz gibi çocuklar için birçok başarılı hayvan temalı oyuncaklar üretti. Ayrıca Knut tabanlı peluş oyuncak da üretti: oturan, ayakta ve yatan.
Merkezi Baden-Württenberg eyaletindeki Giengen an der Brenz kasabasında bulunur. Burada fabrikası ve müzesi bulunmaktadır.
Mono ya mas
"Mono ya mas" (Yunanca yazılışı: Μόνο Για Μας, Türkçe: "Sadece bizim için"), Konstantin Hristoforu tarafından seslendirilen 1997 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Kıbrıs Cumhuriyeti'ni temsil eden şarkı. Şarkı Yunanca dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Constantina Konstantinu tarafından yazılmıştır.
Şarkı yarışmada Portekiz'in temsilcisi Lúcia Moniz'in şarkısı "O meu coração não tem cor"'dan sonra ve Malta'nın temsilcisi Miriam Christine'in şarkısı "In A Woman's Heart"'dan önce 5. sırada çıkmıştır. Yarışmada 23 şarkı arasından 9. olmuştur.
Bir sonraki gelen 1997 yarışması'nda Kıbrıslı katılımcı, "Mana mu" adlı şarkısıyla Hara & Andreas Konstantinou olmuştur.
Leucotheidae
Leucotheidae Lobata takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Ben Johnson (oyuncu)
Benjamin " Son " Johnson Jr. (13 Haziran 1918 - 8 Nisan 1996) Amerikalı sinema ve televizyon oyuncusu, dublör ve dünya şampiyonu olmuş bir rodeo kovboyu idi. Uzun ve yapılı Johnson, binicilikteki uzmanlığıyla Western filmlerindeki birçok role özgünlük getirdi.
Bir çiftçinin oğlu olan Johnson, bir film için bir at sevkiyatı yapmak üzere Hollywood'a geldikten sonra, John Ford'un yardımıyla oyunculuğa geçmeden önce birkaç yıl dublörlük yaptı. 1950'li yılların gençlik çağı dramı Son Gösteri (The Last Picture Show) filminde eski bir kovboy tiyatrosu sahibinin elegan bir tasviri, Johnson'a 1971 yılında En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında, Akademi Ödülü, BAFTA Ödülü ve Altın Küre Ödülü kazandırdı.
Johnson ayrıca kariyeri boyunca bir at yetiştirme çiftliği işletti. Bildiklerine sadık kalarak başardığını söylese de, zekice gayrimenkul yatırımları, sonraki yıllarda Johnson'ı tahmini olarak 100 milyon dolar değerinde bir servet sahibi yaptı.
Hayatının ilk dönemi
Johnson Oklahoma eyaletindeki Foraker'da doğdu. Osage Kızılderili rezervasyonu'nda doğan Johnson'ın babası İrlandalı Ben Johnson Sr. (1896–1952) ve annesi Çeroki soyundan Ollie Susan Johnson (kızlık soyadı Workmon; 1899-2000) idi. Babası, Osage County'de bir çiftlik sahibi ve kendisi gibi bir rodeo şampiyonuydu.
Rodeo kariyeri
Johnson, ilk yıllarında rodeolara ve at yetiştiriciliğine yöneldi. 1953 yılında, 'nde (PRCA) rekabet etmek için yüksek ücretli film çalışmalarına ara verdi, ancak o yıl sadece gelir açısından bile kendi rekorunu kırdı. Johnson, 1973'te ProRodeo Hall of Fame adlı onur listesine girdiğinde, "Bir rodeo dünya şampiyonluğu kazandım ve bundan dolayı şimdiye kadar yaptığım her şeyden daha çok gurur duyuyorum" dedi.
Film kariyeri
Johnson'ın film kariyeri Howard Hughes filmi The Outlaw (Kanun Kaçağı) ile başladı. Hughes, çekimler başlamadan önce, Johnson'ın babasının baş kâhya olduğu Oklahoma çiftliği olan Chapman-Barnard çiftliğinde bazı atlar satın aldı ve atları Kanun Kaçağı'nın çekim yeri olan Kuzey Arizona'ya götürmesi için babasını tuttu ve bu şekilde birlikte atları Hollywood'a götürdüler. Johnson daha sonra bir kamyon dolusu atla Hollywood'a gittiğini söylemekten hoşlanıyordu.
Bir zamanlar Hollywood'da olan The Outlaw'ın mekan çekimleri sırasında Hughes için çekişme deneyimiyle, 1939 filmi The Fighting Gringo'da dublörlük yaptı ve 1940'lar boyunca, atlarla güreşen ve atlarla ilgili dublör işleri yapan iş buldu.
Bir dublör olarak yaptığı çalışmalar yönetmen John Ford'un dikkatini çekti. Ford, Johnson'ı 1948 yapımı Fort Apache filminde dublörlük yapması için anlaştı ve Henry Fonda için binicilik dublörü olarak işe aldı. Çekimler sırasında bir sahnede, içinde üç adam bulunan bir vagonu çeken atlar panik içinde kaçıyorlardı. Bir ata binen Johnson, başıboş giden vagonu durdurup içindeki üç kişiyi kurtarıyordu. Ford onu ödüllendirileceğine söz verdiğinde Johnson, bunun iki katına çıkan başka bir iş veya belki de küçük repliği olan bir rolü olacağını umuyordu. Bunun yerine, Ford'dan yedi yıllık oyunculuk sözleşmesi aldı. Ford, Johnson'ı ofisine çağırdı ve içinde kontrat olan bir zarf uzattı. Johnson kontratı okumaya başladı, beşinci satıra gelip "haftada 5.000 $" yazısını gördüğünde okumayı bıraktı, bir kalem aldı ve imzalayıp Ford'a geri verdi.
Johnson, binicilik becerilerinin kısa bir sahnesinin yer aldığı Have Gun - Will Travel 'ın 1962–63 sezonunda Bartlett'i canlandırdı. Johnson, 1963'te The Virginian adlı Western TV dizisinin Shiloh'da Düello adlı bölümünde Spinner karakteriyle rol aldı." 1966-67 televizyon sezonunda Johnson, ABC (American Broadcasting Company) yapımı aile Western dizisi  'un 26 bölümünün tamamında ve Barbara Hershey ile birlikte Sleeve karakterini canlandırdı.
John Wayne ve yönetmen ile iki filmde bir araya geldi, Batının Devleri (1969, The Undefeated) filminde Rock Hudson ile ve Chisum'da (1970) oldukça önemli bir rol oynadı. Johnson kariyerinin zirvesine 1971'de ulaştı ve Peter Bogdanovich'in yönettiği Son Gösteri (The Last Picture Show) filminde "Arslan Sam" rolüyle En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında bir Akademi Ödülü kazandı.
Haziran 1972'de The Train Robbers filminin setinde, Copley News Service'ten Nancy Anderson 'a, Son Gösteri filmindeki rolüyle Oscar kazanmasının kendisini değiştirmeyeceğini ve bu nedenle stüdyolardan talep edeceği maaşı yükseltmeyeceğini söyledi ve kendini şöyle anlattı: "Bir çiftlikte büyüdüm ve hayvancılıktan anlıyorum, bu yüzden Westernlerde çalışmayı seviyorum. Hayatım boyunca başarısızlıktan korktum. Bundan kaçınmak için, nasıl yapılacağını bildiğim şeyleri yapmakla uğraştım ve bu bana iyi bir yaşam sağladı".
Özel hayatı
Johnson'ın 1941'de Carol Elaine Jones ile evlendi ve evliliği 27 Mart 1994'te eşinin ölümüne kadar sürdü. Çocukları yoktu. Eşi, Hollywood'un ünlü at güreşçisi Clarence "Şişman" Jones'un kızıydı. 2003 yılında listesine seçildi. Johnson'ın annesi Ollie oğlundan birkaç yıl sonra, 16 Ekim 2000'de 101 yaşında öldü.
Ölümü ve Mirası
Johnson, 77 yaşında kalp krizinden ölene kadar neredeyse istikrarlı bir şekilde çalışmaya devam etti. 8 Nisan 1996'da emektar oyuncu, 96 yaşındaki annesi Ollie'yi, her ikisinin de yaşadığı Phoenix emeklilik topluluğu olan Mesa, Arizona'daki Leisure World'de ziyaret ederken bayıldı. Johnson'ın naaşı daha sonra Pawhuska Şehir Mezarlığı'na gömülmek üzere Arizona'dan Oklahoma eyaletindeki Pawhuska'ya nakledildi.
Johnson, sinema endüstrisine yaptığı katkılardan dolayı 7083 Hollywood Bulvarı'ndaki "Hollywood Walk of Fame"'de bir yıldıza sahiptir. 1982'de Oklahoma City'deki National Cowboy & Western Heritage Müzesi'nde Western Performers Hall of Fame'e de alınmıştır. 1996'da Tom Thurman, Johnson'ın hayatı hakkında, Thurman ve Tom Marksbury tarafından yazılan, "Ben Johnson: Sağdaki Üçüncü Kovboy" adlı bir belgesel film yaptı.
Ben Johnson Kovboy Müzesi, Haziran 2019'da memleketi Pawhuska'da Ben Johnson'ın onuruna açıldı. Müze, Ben Johnson'ın ve aynı zamanda dünya şampiyonu bir kovboy olan babası Ben Johnson Sr.'ın hayatını ve kariyerini sergilemektedir. Müzede, Ben Johnson'lara ek olarak, Ben'in büyüdüğü bölgedeki diğer dünya şampiyonu kovboyları ve kovboy kızları, (Ben Johnson'ın büyüdüğü gibi) ünlü çiftlikleri, kovboy sanatçıları ve zanaatkârları da tanıtılmaktadır.
Dünyanın en büyük amatör rodeosu olan Ben Johnson Memorial Steer Roping ve International Roundup Cavalcade her yıl Oklahoma, Pawhuska'da düzenlenmektedir.
Oklahoma, Pawhuska'da Ben Johnson'ın at üstünde dizginleri tuttuğu bronz bir heykel John D. Free tarafından yapıldı.
Dickenson ilçesi, Virginia
Dickenson ilçesi veya Dickenson County, ABD'nin Virginia eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 15.903'tür. İlçenin merkezi Clintwood şehridir.
Rhynchocyon udzungwensis
Rhynchocyon udzungwensis, Tanzanya'da rastlanılan en büyük uzun burunlu fil faresi.
Kaliforniya Bilim Akademisinden Galen Rathburn ve Trente Doğa Tarihi Müzesinden İtalyan Francesco Rovero, Udzungwa Dağı Millî Parkında yaşayan, küçük bir tavşan büyüklüğünde, yaklaşık 700 gram ağırlığındaki bu memeli hayvanın, böcekçil familyasına göre hayret verecek kadar büyük olduğunu belirttiler.
Verilen bilgiye göre, 126 yıl önce rastlanan uzun burunlu kır faresinin ilk büyük türü olan bu hayvan, "Rhynchocyon udzungwensis" olarak adlandırıldı.
Şimdiye kadar 25-60 gram ağırlığı ve 170–310 mm boyundan farklı, uzun burunlu fil faresine rastlanmamıştı.
Max Reinhardt Semineri
Max Reinhardt Semineri Avusturya, Viyana'daki Müzik ve Sahne Sanatları Üniversitesi bünyesindeki Drama Okulu'dur. Viyana'nın 14. bölgesindedir ve tam adresi Palais Cumberland, Penzingerstraße 9'dur.
Tarihçe
1929'da Max Reinhardt Müzik ve Sahne Sanatları Üniversitesi'nden bir Drama Okulu kurmak için bir talep aldığında Viyana'da halihazırda 1852'den beri bir Lehrgang für Declamation und Mimik (Hitabet ve Mimik Dersi) bulunuyordu. İlk başlarda bu Okul Schönbrunn Sarayı'ndaki Schlosstehatre Schönbrunn'da hizmet vermekteydi. 1937'de Reinhardt göç ettikten sonra okul 1940 yılında yakınlardaki Palais Cumberland'a taşındı. 1948'den 1954'e kadar Helene Thiming ( Reinahrdt'ın eski eşi) Okulu yönetti.
Müfredat
Okul kendileri de tanınmış aktörler ve oyunculardan oluşan 40 profesöre sahip ve 4 yıllık bir eğitim sunuyor. Tanınmış isimlerden bazıları şunlaradır: Karlheinz Hackl, Heiner Müller, Oleg Tabakov, Giorgio Strehler, István Szabó, Klaus Maria Brandauer. İkinci dönemden sonra öğrenciler yönetmenliğin ve oyunculuğun çeşitli alanlarında uzmanlaşıyorlar. Öğrenci performansları Schlosstheatre 'de sahne buluyor.
The Seminar offers a four-year course taught by some 40 professors, many of whom are themselves notable actors and directors, e.g. Karlheinz Hackl, Heiner Müller, Oleg Tabakov, Giorgio Strehler, István Szabó, Klaus Maria Brandauer. After the second semester, the students specialize into various branches of acting and directing. Student performances are staged at the Schlosstheater.
Mezunlar
Eski öğrenciler arasında birçok ünlü aktör/aktris ve yönetmen bulunuyor: Alfred Abel, Peter Alexander, Tonio Arango, David Bennent, Senta Berger, Marlene Dietrich, Martin Esslin, O. W. Fischer, Gustav Froehlich, Karlheinz Hackl, Monica Bleibtreu, Paul Henreid, Christiane Hörbiger, Kurt Kasznar, Hedy Lamarr, Francis Lederer, Ute Lemper, F. W. Murnau, Pola Negri, Hans Neuenfels, Susi Nicoletti, Christine Ostermayer, Erika Pluhar, Helmut Qualtinger, Leni Riefenstahl, Otto Schenk, Max Schreck, Walter Schmidinger, Otto Tausig, Nadja Tiller, Conrad Veidt, Christoph Waltz, Gustav von Wangenheim, Ilse Werner, Paula Wessely, Rudolf Wessely, and Peter Zinner.
Sol SR Ayaklanması
Sol SR ayaklanması, Ekim Devrimi ile Rus İmparatorluğunda iktidarı alan Bolşeviklere karşı 1918 yılı Temmuz ayında Sol SRlar tarafından başlatılan silahlı ayaklanmadır. 6 Temmuz 1918 günü başlatılan ayaklanmanın amacı Brest Litovsk Antlaşması ile barış yapılan Almanya İmparatorluğu ile savaşın yeniden başlatılmasıydı. Ayaklanma Rus İç Savaşı sırasında Bolşeviklere karşı sol ayaklanmaların en önemlilerindendir. Ayaklanma bastırılmış ve ülkede Sol SR faaliyetleri yasaklanmıştır ancak yıkıcı faaliyetlerin şiddetine rağmen yaptırımlar görece hafifletilmiş şekilde uygulanmıştır.
Arka plan
Ayaklanma Moskova'daki Sol SR örgütü tarafından başlatılır. Sol SR'lar 1917 Şubat Devriminin ardından başa geçen Geçici Hükümetin I. Dünya Savaşına devam etme kararına destek vermiştir. Rusya'da çarlık rejimine karşı başkaldıran emekçi sınıfların barış ve toprak taleplerini yerine getirmek üzere hareket eden Bolşevikler Ekim Devrimi ile iktidarı almış ve ilk icraat olarak Barış Kararnamesi ve Toprak Kararnamesini ilan etmişlerdir. Bolşevikler Sol SR'ları ve Martov liderliğindeki Menşevik Mejrayontsi grubunu hükûmete katılmaya davet etmiştir. Sol SR'lar asıl Sosyalist Devrimci Partiden koparak bolşeviklere destek vermişlerdir. Sol SR'lara dört önemli halk komiserliği ve Çeka örgütünde önemli mevkiler verilmiştir. Ancak bu gelişmelere rağmen Sol SR'lar hala I. Dünya Savaşından çıkılmaması gerektiğini savunup Almanya İmparatorluğu ile yapılan Brest-Litovsk Antlaşmasına karşı çıkıyorlardı. Antlaşmanın imzalanmasının ardından 1918 yılı Mart ayında parti üyesi halk komiserleri antlaşmayı protesto etmek için görevlerinden istifa etmişlerdir.
14 Haziran 1918 günü Bolşevikler yıkıcı faaliyetlerinden dolayı Sağ SR'ları ve Menşevikleri merkezi karar organlarından ve tüm Sovyet organlarından uzaklaştırma kararı almıştır.
Mirbach'ın öldürülmesi
6 Temmuz 1918 günü saat 14:15 sularında Sol SR üyesi iki Çeka görevlisi Yakov Blumkin ve N.A. Andreev Moskova'daki Almanya Elçilik binasına gelirler. Sözde Çeka lideri Feliks Dzerjinski tarafından imzalanmış bir mektubu Alman elçisine vermek istediklerini iletirler. Yaklaşık 14:50 sularında başlayan görüşme sırasında Blumkin silahını çıkartarak orada bulunan Alman Elçi Kont Wilhelm von Mirbach, Dr. Riezler ve çevirmen Teğmen Müller'e yakın mesafeden ateş eder ancak hiçbir atışı hedefini bulmaz. Riezler ve Müller kendilerini masanın altına atabilirken kaçamayan elçi Andreev tarafından vurulur. Suikastçiler derhal arabalarına binerek elçilikten uzaklaşırlar.
Mirbach'ın öldürülme kararı Sol SR Merkez Komitesinde alınmıştır. Sol SR liderliği hatalı bir öngörüyle suikastin ardından halkın ayaklanarak onların siyasi hattını destekleyeceğini düşünmüştür. Bolşevik ve Sovyet iktidarını hedef almadıklarını, sadece Almanya ile yapılan barışa karşı cephe aldıklarını belirtseler de eylemleri Bolşevik iktidarına karşı silahlı ayaklanma olarak algılanır.
Mirbach suikastinden birkaç hafta sonra 30 Temmuz 1918 günü Sol SR suikastçiler Kiev'de Ukrayna askeri valisi Alman Mareşal Hermann von Eichhorn'u öldürürler.
Ayaklanma
Mirbach'ın öldürülmesinden kısa bir süre sonra Lenin Yakov Peters'e verdiği talimatla 5. Tüm Rusya Sovyetler Kongresindeki tüm Sol SR delegelerin tutuklanmasını ister. Kongrenin yapıldığı Bolşoy Tiyatrosu binası Çeka üyeleri ve Letonyalı muhafızlar tarafından kuşatılır. Kongredeki Bolşevik delegeler binadan tahliye edilirken Sol SR delegeler tutuklanır.
J to tha L-O!: The Remixes
J to tha L-O!: The Remixes, Amerikalı şarkıcı Jennifer Lopez'in ilk remix albümü. ABD Billboard 200 listesine 1 numaradan giriş yapan ilk remix albümüdür. Piyasaya çıktığı ilk hafta 156,000 kopya satarak ABD'nin en çok satan remix albümlerinden biri olmuştur. Albüm, dünya çapında üç milyon kopya satmış ve Michael Jackson'ın Blood on the Dance Floor (HIStory in the Mix) ve Madonna'nın You Can Dance albümlerinden sonra dünyada en çok satan üçüncü remix albümü olmuştur.
Sol SR Ayaklanması
Ayaklanma
Blumkin ve Andreev suikastin ardından Çeka komutanı D. I. Popov'a bağlı bölge binasına giderler. Binada Sol SR Merkez Komitesi toplantı halindedir. Akşamüstü 17:00 sularında cinayeti araştıran ve sorumluları takip eden Çeka lideri Dzerjinski, Blumkin'i tutuklamak için binaya girer. Ancak binada Dzerjinski'nin kendisi Popov tarafından tutuklanır.
Ayaklanmacıların esas silahlı kuvveti Popov komutasındaki Çeka birliğiydi. Popov'a bağlı birlikler Fin askerler ve bahriyelilerden oluşuyordu. Troçki'ye göre bu birliklerin gücü 800 ila 2000 arasındaydı, birliklerde çok sayıda top, makinalı tüfek ve zırhlı araç mevcuttu. Bu aşamada Popov birliklerinden Moskova sokaklarında keşif yapmalarını ister.
Sol SR üyeleri kısa süreliğine de olsa telefon ve postane binalarını ele geçirir. Bu süre zarfında çok sayıda manifesto, haber bülteni ve telgraf yayınlanır. Tamamı Sol SR Merkez Komite imzalı belgelerde iktidarın Sol SR'lar tarafından alındığı ve halkın bu durumdan memnun olduğu ilan edilir.
Akşam saatlerinde Lenin Letonyalı birliklerin kumandanı Jukums Vācietis'e Sol SR'lara karşı saldırıya geçilmesini emreder. Gece boyunca toparlanan Letonyalı birlikler 7 Temmuz sabahı saldırı için hazırlıklara başlar. 10:00 sularında Popov'un karargâhına 200 metre uzakta topçu birlikleri konuşlanır. Başarısız uzlaşma görüşmelerinden sonra bombardıman başlar. Binada olan Sol SR Merkez Komitesi binayı tahliye ederek kaçar, saat 14:00 sularında ayaklanma tamamen bastırılmış durumdadır.
Sonuçları
Ayaklanmanın ardından Sol SR'lar bastırılmış ve tasfiye edilmiş, böylelikle Bolşeviklerin haricinde bir siyasi özne Rusya'da kalmamıştır. Sol SR'lar Sosyalist Devrimci Parti'den koparak Bolşevik iktidarını destekleyen bir gruptu. Ayaklanmanın ardından yerel sovyetlerdeki SR unsurlardan ayaklanmaya katılmamış olanlar Bolşevik Partiye davet edildi ve kapsandı. Sol SR'lar 1922 itibarıyla artık bir parti olarak faal konumda değillerdi.
Mirbach'ı öldüren Blumkin ve Andreev kaçmayı başardılar. Bolşeviklere 1919 yılında teslim olarak af dileyen Blumkin bağışlanarak yeniden Çeka'ya dahil olmuştur.
1937 yılındaki Moskova Duruşmaları sırasında ayaklanma planlarına Troçki, Kamenev ve Zinovyev'in de dahil olduğu belirtilmiştir.
Lampoctenidae
Lampoctenidae Lobata takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Arabayatağı
Arabayatağı, Bursa ilinin Yıldırım ilçesine bağlı bir mahalledir.
Önceleri 93 harbinden sonra göç edenler tarafından kurulan bir köydü. Yıldırım ilçe olduktan sonra mahalle olmuştur.
Batısında Yavuzselim, doğusunda Çınarönü, kuzeyinde Ulus mahalleleri, güneyinde ise Ankara Caddesi bulunmaktadır. Mahallenin Ankara Caddesi girişinde ünlü "Arabayatağı Fırını" bulunmaktadır. Mahallenin güneyinden BursaRay geçmektedir. "Arabayatağıspor" adında futbol takımı bulunmaktadır.
Birleşmiş Milletler ve Filistin Sorunu
Birleşmiş Milletler (BM), Filistin sorununu II. Dünya Savaşı'nın ardından, 1947 yılında BM Genel Kurulu gündemine almıştır.
2015 Billboard Müzik Ödülleri
2015 Billboard Müzik Ödülleri 17 Mayıs 2015'te Las Vegas, MGM Grand Garden'da verilen bir müzik ödülü seremonisi. Şov Ludacris ve Chrissy Teigen tarafından sunuldu, ABC'de canlı olarak yayınlandı. Taylor Swift Top Artist, Top Female Artist ve 1989 için Top Billboard 200 ödülleri dahil 14 adaylıktan 8'ini kazandı. Sam Smith, Iggy Azalea ve Pharrell Williams ise 3 kategoride ödül kazanmayı başardılar. Meghan Trainor, One Direction, Jason Aldean, John Legend ve Hozier ise 2 kategoride ödül kazandılar. Swift "Bad Blood" şarkısının müzik videosunun prömiyerini şovun başında yaptı. Mariah Carey ise 1998'den itibaren seremonideki ilk performansını sergiledi.
PBK CSKA
PBK CSKA (Rusça: ЦСКА), VTB Birleşik Ligi'nde mücadele eden 1924 yılında Rusya'nın Moskova kentinde kurulmuş Rus basketbol takımı. Avrupa'nın en başarılı basketbol takımları arasında gösterilir. Başarıları arasında 24 kez SSCB şampiyonluğu, 26 kez Rusya Ligi şampiyonluğu vardır. Ayrıca 14 kez final oynadığı EuroLeague'de 8 kez şampiyonluğa ulaşmıştır. Uzun yıllardan beri, CSKA Avrupa'nın en zengin kulüplerinden biri olma unvanına sahiptir.
EuroLeague'in 2021-22 sezonunda, Rusya - Ukrayna krizi nedeni ile ligden men edilmiştir.
Başarılar
Rusya Basketbol Süper Ligi: (RSL, PBL& WTB) Sovyetler Basketbol Kupası:
Arena
CSKA Moskova, iç saha maçlarını 13.126 kişi kapasiteli olan Megasport Arena'da oynamaktadır.
Cereal Partners Worldwide
Cereal Partners Worldwide S.A , General Mills ile Nestlé arasında 1991 yılında kahvaltılık gevrek üretmek üzere kurulan ortak girişimdir. Şirket merkezi İsviçre'nin Lozan kentinde bulunmaktadır ve 130'dan fazla ülkede hububat pazarlamaktadır (General Mills'in doğrudan hububat pazarladığı Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada hariç).
Sti fotia
"Sti fotia" (Yunanca yazılışı: Στη φωτιά, Türkçe: "Ateş içinde"), Aleksandros Panayi tarafından seslendirilen 1996 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Kıbrıs Cumhuriyeti'ni temsil eden şarkı. Şarkı Yunanca dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Aleksandros Panayi tarafından yazılmıştır.
Cereal Partners Worldwide
Şirketin İngiltere bölümü Welwyn Garden City'de bulunuyor.
Sti fotia
Şarkı yarışmada Portekiz'in temsilcisi Tó Cruz'un şarkısı "Baunilha e chocolate"'dan sonra ve İsveç'in temsilcisi Jan Johansen'in şarkısı "Se på mej"'dan önce 17. sırada çıkmıştır. Yarışmada 23 şarkı arasından 9. olmuştur.
Bir sonraki gelen 1996 yarışması'nda Kıbrıslı katılımcı, "Mono ya mas" adlı şarkısıyla Konstantin Hristoforu olmuştur.
Mehmed Ali Kâğıtçı
Mehmed Ali Kâğıtçı (1899, Heybeliada - 1 Ekim 1982, Heybeliada), Türk kimyager ve kâğıt mühendisi.
Türkiye'de ulusal selüloz ve kâğıt sanayisinin kurulmasındaki önderlik ve öncülük rolü üstlendi ve Türk kâğıt sanayisinin kurucusu oldu. Türkiye'de kâğıt, karton, ambalaj kağıdı, gazete kağıdı ve sigara kağıdı üretecek ilk fabrikanın 1934 yılında başlayan kuruluş çalışmalarını yürüttü. Sümerbank Kâğıt ve Karton Fabrikası’nı 1941 yılına kadar yönetti.
Hayatı
1899 yılında İstanbul Heybeliada'da doğdu. Babası emekli Deniz Binbaşısı Ahmet Bey, annesi Rukiye Hanım’dır. İlköğrenimini Heybeliada Mekteb-i İptidaisi’nde, orta öğrenimini İstanbul Sultanisi'nde tamamladı. 1922 yılında İstanbul Darülfünunu Fen Fakültesi'nden mezun olarak kimyager oldu. Kimyagerlik diplomasının yanı sıra "madeniyat" (mineraloji) ve "riyaziyyat-ı umumiye" (genel matematik) sertifikalarını aldı. 1922-1923 eğitim-öğretim yılında İstanbul Darülfünunu Fen Fakültesi Kimya Enstitüsü'nde sınaî ve hayatî kimya asistanlığına tayin edildi.
1925 yılı sonlarında çalıştığı kurumun izniyle kâğıtçılık öğrenimi görmek üzere Almanya'ya gitti. Almanya'da Hannoversche Papierfabriken Alfeld-Gronau Fiması'nın selüloz ve kâğıt fabrikalarında çalıştı. 1926 yılında Fransa'ya giderek Papeteries de France'in selüloz, mihaniki hamur, kâğıt ve karton fabrikalarında işçi olarak çalıştı. Lyon'da filigran tekniğini, Metz'de kâğıt hamuru çökeltme tekniklerini, kaynağından ve uygulayarak öğrendikten sonra Grenoble Üniversitesi Grenoble Üniversitesi Fen Fakültesi'ne bağlı Kağıtçılık Enstitüsü'ne kaydoldu. Enstitüdeki eğitimini 1927 yılında birincilikle tamamlayan Mehmed Ali Bey, "Kağıt Mühendisi" unvanını alarak Türkiye’ye döndü.
Türkiye'de ulusal bir kağıt sanayiinin kurulması gerektiği ve bunun başarılması için her türlü olanağın bulunduğu tezini savunmak üzere başta Vakit gazetesi olmak üzere çeşitli gazete ve dergilerde yazılar yazdı; Darülfünun ve Türk Ocağı'nda konferanslar verdi. Yazılarından bir kısmını 1928 yılında yayınladığı "Selüloz ve Kâğıt: Selüloz Sanayiinde Müstehlik Değil Müstahsil Olmalıyız'" adlı kitapçıkta topladı.
1927-1934 yılları arasında Harp Akademisi Kumandanlığı Yüksek Levazım Mektebi'nde "Fabrikacılık Muallimliği”; Ticaret Lisesi’nde "Kimya Muallimliği"; İstanbul Mıntıkası Sanayi Müfettişliği; "Tahlilat-ı Ticariye Laboratuvarı Mütehassıslığı" görevlerinde bulundu. Bir yandan bu görevlerde çalışırken bir yandan da ulusal kağıt sanayiinin kurulması için çalışan Kağıtçı, bu konuda kendisinden görüş ve bilgi isteyen kişi ya da kuruluşlara her türlü yardımı sağlıyordu. Bu kapsamda 1929 yılında İktisat Vekaleti'nin isteği üzerine kağıt sanayii hakkında bir rapor hazırladı. 1932 yılında ise İş Bankası'nın kurmayı düşündüğü kağıt fabrikasının şartnamesini hazırladı.
Dönemin İş Bankası Genel Müdürü Celal Bayar'la yaptığı görüşme sonunda kâğıt fabrikasının kurulmasına karar verildi. Selüloz ve kağıt sanayiinin, Birinci Sanayi Planı çerçevesinde ve Sümerbank eliyle doğrudan devletçe kurulmasına karar verildikten sonra 1 Mart 1934 tarihinde kuruluş çalışmalarını yönetmek üzere Sümerbank Umum Müdürlüğü’nde göreve başladı. Türkiye'de kâğıt, karton, ambalaj kağıdı, gazete kağıdı ve sigara kağıdı üretecek bir fabrikanın projeleri Mehmed Ali Kağıtçı'nın yönetiminde hazırlandı. İzmit Sümerbank Selüloz ve Kağıt Fabrikası'nın temeli 14 Ağustos 1934 tarihinde atıldı. Soyadı Kanunu çıktığında "Kağıtçı" soyadını alan Mehmed Ali Bey, fabrikanın tesisi için kuruluş hazırlıklarını yürüttü. 1936 yılında üretime başlayan fabrikanın müdürlüğüne getirildi. Kurucu müdürlüğünü yaptığı fabrikada 18 Nisan 1936 tarihinde ilk defa kâğıt üretimi yapıldı.
1938 yılı sonuna kadar Sümerbank Kâğıt ve Karton Fabrikası'nın kurucu müdürlüğünü yürüten Mehmed Ali Kağıtçı, 1938 yılı sonunda Sümerbank Selüloz Sanayii Müessesesi adını alan kuruluşun müdürlüğüne 1 Ocak 1939 tarihinde atandı. Fabrikanın kuruluşu sırasında ve işletmeye alındıktan sonra reçine kusan selülozların kullanılması ve şap yerine sülfürik asit tutkallarının yapılması gibi selüloz ve kağıt sanayii için önemli buluşlar yaptı ve bu buluşlarının "ihtira beratı"nı aldı.
31 Mart 1941 tarihinde Müessese Müdürlüğü görevinden alınarak, Sümerbank İdare Meclisi'nin 27 Mart 1941 tarihinde ihdas etmiş olduğu "Fen Müşavirliği" görevine atandı. Bu yeni görevini sürdürdüğü sırada, Sümerbank Selüloz Sanayii Müessesesi Müdürlüğü’nden aldığı 20 Haziran 1941 tarihli bir yazı ile Müessese'deki görevine, Sümerbank İdare Meclisi’nin 11 Haziran 1941 tarihli kararı uyarınca son verildiği bildirildi.
Bu tarihten itibaren Mehmed Ali Kâğıtçı’nın bir daha, kurmuş ve geliştirmiş olduğu Sümerbank Selüloz ve Kâğıt Sanayii Müessesesi ile (Kağıtspor Kulübü Başkanlığı'nı 1952 yılına kadar sürdürmek dışında) resmî herhangi bir ilişkisi olmadı. Bununla birlikte, selüloz ve kâğıt sanayii ile ilgisini hayatının son gününe kadar sürdürdü. Pek çok kitap ve makale yayınladı, uluslararası selüloz ve sanayii kuruluşlarında yıllarca Türkiye'yi temsil etti; bilimsel toplantılara katıldı, bildiriler sundu ve uluslararası platformlarda Türkiye selüloz ve kâğıt sanayii dendiğinde akla gelen ilk isim olma özelliğini korudu. Birçok ulusal ve uluslararası bilimsel derneğin üyeliğinde bulundu. Her fırsatta ulusal selüloz ve kâğıt sanayiimize ilişkin görüşlerini açıkladı, her düzeydeki yetkiliye görüş ve önerilerini iletti, uyarılarını yaptı. Yalnızca kâğıt sanayii ile ilgili olarak değil, çini sanayiinden beslenme sorunlarına, afyon konusundan çöp sorununa kadar çok değişik konularda ülkenin ve çevresinin sorunlarıyla ilgilendi, araştırmalar ve yayınlar yaptı.
Mehmed Ali Kâğıtçı, yaptığı yayınlar ve çalışmalar nedeniyle ulusal ve uluslararası birçok ödüle layık görüldü. 3 Temmuz 1963 tarihinde, selüloz ve kâğıtçılık üzerine çalışmaları nedeniyle uluslararası bir kuruluş olan "Selüloz ve Kağıt Kimyager ve Mühendisleri Birliği"nin (Zellcheming) 2-5 Temmuz 1963 tarihlerinde Almanya Baden-Baden’de toplanan Genel Kurulu'nda, Kağıt Tarihi Araştırma Enstitüsü'nün geleneksel Altın Şeref Yüzüğü ve beratının altıncısı Mehmed Ali Kâğıtçı'ya törenle takdim edildi.
Sümerbank Selüloz Sanayii Müesesesi’ndeki görevi sona erdikten sonra, 1942 yılında, İstanbul Belediyesi Kimyahanesi Müdürlüğü'ne getirildi. Bu kurumun İstanbul Hıfzıssıhha Enstitüsü’ne dönüşmesinden sonra da Müdürlüğünü yaptı. 1945 yılından itibaren İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Fakültesi'nde "Kağıtçılık" dersleri vermeye başladı. 1964 yılında yaş haddinden emekliye ayrıldı. Emekliliğinde de araştırmalarını sürdürdü ve çeşitli yayınlar hazırladı. 1 Ekim 1982'de emekliliğini geçirdiği Heybeliada' da vefat etti.
2011 Dünya Güreş Şampiyonası - Erkekler grekoromen 66 kg
Erkekler grekoromen 66 kg, 2011 Dünya Güreş Şampiyonası'nda yer alan ve 11-12 Eylül tarihlerinde Türkiye'nin İstanbul kentindeki Sinan Erdem Spor Salonu'nda düzenlenen bir güreş yarışmadır.
Bu grekoromen stil güreş müsabakası, iki bronz madalyanın sahibini belirlemek için kullanılan bir repesaj ile tek elemeli bir turnuvadan oluşmaktadır. İki finalist altın ve gümüş madalya için karşı karşıya gelir. İki finalistten birine yenilen her güreşçi repesaja kalır ve yarı finalde kaybedenlerin her birinin kendi yarı finalinde kalan repesaj rakibiyle karşılaştığı bir çift bronz madalya maçıyla sonuçlanır.
Yarışma en son Dünya Güreş Birliği (UWW) ve Organizasyon Kurallarına, UWW Hakemlik Kurallarına ve UWW Dopingle Mücadele Kurallarına uygun olarak gerçekleştirimiştir.
Müsabakalar, ideal sayıda güreşçi, yani 4, 8, 16, 32, 64 vb. ile doğrudan eleme sistemi ile gerçekleşir. Bir kategoride ideal sayıda güreşçi yoksa seçme karşılaşmaları yapılır. Eşleştirme UWW tarafından yapılan kurada belirlenen numara sırasına göre yapılır.
Vassilis Alexakis
Vassilis Alexakis (Yunanca: Βασίλης Αλεξάκης; 25 Aralık 1943, Atina - 11 Ocak 2021, Atina, Yunanistan), Yunan-Fransız yazar ve çevirmen.
Yaşamı
1974'te Le Sandwich adlı Fransızca dilinde yazılmış ilk kitabını yayımladı. Doğrudan Yunanca yazdığı ilk kitabı; Talgo 1981 yılında yayınlanmış daha sonra Fransızca'ya çevirmiştir.
2006 yılında Les mots étrangers adlı Fransızca yazdığı kitabı Alyson Waters tarafından Foreign Words adıyla İngilizce diline çevirilen ilk çalışmasıydı.
1995'te La langue maternelle adlı eseriyle prestijli Médicis Ödülü'nü alırken yazar 2007'de Fransız Akademisi Edebiyat Büyük Ödülü'ne layık görüldü.
Ölümü
Alexakis 11 Ocak 2021'de doğum yeri Atina, Yunanistan'da 77 yaşında öldü.
Cape Girardeau, Missouri
Cape Girardeau ABD'nin Missouri eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 37.941'dir.
I. Henry
I. Henry (İngilizce: Henry I of England; d. 1068/1069 – ö. 1 Aralık 1135), 1106 – 1 Aralik 1135 döneminde Normandiya Dükü ve 3 Ağustos 1100 – 1 Aralık 1135 arasında İngiltere Kralı olarak görev yapmıştır. I. William'ın dördüncü oğluydu, Latince ve Yedi özgür sanat üzerine eğitim gördü. William'ın 1087'de ölümü üzerine, Henry'nin ağabeyleri Robert Curthose Normandiya'yı, William Rufus İngiltere'yi miras aldı, ancak Henry topraksız kaldı. Batı Normandiya'daki Cotentin Kontluğunu Robert'tan satın aldı, ancak kardeşleri onu 1091'de görevden aldı. Cotentin'deki güç üssünü yavaş yavaş yeniden inşa etti ve Robert'a karşı William Rufus ile ittifak kurdu.
Kardeşi William'ın 1100'de bir av kazasında öldüğü yerde bulunan Henry, taç giyme töreninde William'ın popüler olmayan politikalarının çoğunu düzeltme sözü vererek İngiliz tahtına çıktı. İskoçyalı Matilda ile evlendi ve hayatta kalan iki çocukları oldu, İmparatoriçe Matilda ve William Adelin; ayrıca birçok metresinden gayri meşru çocukları oldu. 1101'de işgal girişiminde bulunan Robert, Henry'nin İngiltere üzerindeki kontrolüne itiraz etti; bu askeri sefer, Henry'nin kral olduğunu onaylayan müzakere edilmiş bir anlaşmayla sona erdi. Barış kısa sürdü. Henry, 1105 ve 1106'da Normandiya Dükalığı'nı işgal etti. Tinchebray Savaşı'nda Robert'ı yendi. Henry, Robert'ı hayatının geri kalanında hapiste tuttu. Henry'nin Normandiya üzerindeki kontrolüne, Robert'ın oğlu William Clito'nun iddialarını ve 1116 ile 1119 yılları arasında Dükalık'ta büyük bir isyanı destekleyen Fransa Kralı VI. Louis, Flanders Kontu VII. Baldwin ve Anjou Kontu V. Fulk, Henry'e meydan okudu. Henry'nin Brémule Savaşı'ndaki zaferinin ardından, 1120'de Louis ile olumlu bir barış anlaşması yapıldı.
Çağdaşları tarafından sert ama etkili bir hükümdar olarak görülen Henry, İngiltere ve Normandiya'daki baronları ustaca manipüle etti. İngiltere'de, mevcut Anglo-Sakson adalet sisteminden, yerel yönetimden ve vergilendirmeden yararlandı, ama aynı zamanda onu kraliyet maliyesi ve gezici yargıçlar da dahil olmak üzere ek kurumlarla güçlendirdi. Normandiya ayrıca büyüyen bir adalet sistemi ve bir maliye tarafından yönetiliyordu. Henry'nin sistemini yöneten yetkililerin çoğu, yönetici olarak kademelerde yükselen yüksek statülü ailelerden ziyade, belirsiz geçmişlere sahip "yeni adamlar" idi. Henry dini reformu teşvik etti, ancak 1101'de Canterbury Başpiskoposu Anselmus ile 1105'te uzlaşmacı bir çözümle çözülen ciddi bir anlaşmazlığa karıştı. Cluniac tarikatını destekledi, İngiltere ve Normandiya'daki kıdemli din adamlarının seçiminde önemli bir rol oynadı.
Henry'nin oğlu William, 1120'deki Beyaz Gemi felaketinde boğularak kraliyet verasetini şüpheye düşürdü. Henry, başka bir oğul sahibi olma umuduyla ikinci eşi olan Louvain'li Adeliza'yı aldı, ancak evliliklerinden çocukları olmadı. Buna cevaben kızı Matilda'yı varisi ilan etti ve onu Anjou'lu Geoffrey ile evlendirdi. Henry ve çift arasındaki ilişki gerginleşti ve Anjou sınırında çatışma çıktı. Henry, bir haftalık hastalıktan sonra 1 Aralık 1135'te öldü. Matilda'nın varisliğine rağmen, Kral olarak yeğeni Stephen geçti ve bu da Anarşi olarak bilinen bir iç savaş dönemine yol açtı.
Çocukluk ve görünüş, 1068–1086
Henry İngiltere'de Selby, Yorkshire'da muhtemelen 1068'de yazın ya da yılın son haftalarında doğdu. Normandiya Dükü olarak 1066'da kazandığı Hastings Muharebesi ile İngiltere'nin Normanlar tarafından fethini sağladıktan sonra İngiltere tahtına geçen Fatih William ile karısı Mathilde de Flandre'nin evliğinden olan 10 çocuğundan hayatta kalan en genç üçüncü oğlu idi. Henry'nin annesi Flanders'lı Matilda, Fransa Kralı II. Robert'ın torunuydu ve muhtemelen Henry'ye amcası Fransa Kralı I. Henry'nin adını verdi. Hayatta kalan en büyük ağabeyi olan Robert Curthose ile arasında 15-20 yaş fark bulunmaktaydı.
Tarihçi David Carpenter'ın tanımladığı gibi, siyah saçlı "kısa, tıknaz ve namlu göğüslü" olarak, fiziksel olarak ağabeyleri Robert Curthose, Richard ve William Rufus'a benziyordu. Yaş farklarının ve Richard'ın erken ölümünün bir sonucu olarak, Henry muhtemelen ağabeylerini nispeten az görecekti. Yaşları yakın olduğu için muhtemelen kız kardeşi Adela'yı iyi tanıyordu.
Gençliği hakkında elde çok az belge bulunmaktadır. Tarihçiler Warren Hollister ve Kathleen Thompson, onun ağırlıklı olarak İngiltere'de büyüdüğünü öne sürerken, Judith Green başlangıçta Dükalık'ta büyüdüğünü iddia ediyor. Salisbury Başpiskoposu olan Osmund'un yanında bir müddet kalıp eğitimini, özellikle Latinceyi, geliştirdiği belgelidir. Burada iken papazlık için geliştirilmiş yüksek ileri eğitim aldığı çok muhtemeldir. Buna baş gösterge kendisine verilen "beuclerc (iyi katip)" lakabıdır. Kralın üçüncü ve son oğlu olduğuna göre kilisede ileri mevkilere yetişmesini sağlamak için babası ve ailesi tarafından bu türlü yüksek eğitim almaya teşvik edildiği çok olasıdır. . Fakat 1086'da bir kilise kariyerine girmekten vazgeçtiği babası tarafından kendine verilen "Arma"'dan anlaşılmaktadır ve bu arma kilise kariyerine gireceklere değil askerlik kariyerine giren şövalyelere verilmekteydi. Robert Achard adında bir eğitmen tarafından askeri eğitim aldı ve Henry, 24 Mayıs 1086'da babası tarafından şövalye ilan edildi.
Miras, 1087–1088
1087'de William, Vexin'deki bir sefer sırasında ölümcül şekilde yaralandı. Henry, ölmekte olan babasına Eylül ayında, Kral'ın mal varlığını oğulları arasında paylaştırdığı Rouen yakınlarında katıldı. O zamanlar Batı Avrupa'da veraset kuralları belirsizdi; Fransa'nın bazı bölgelerinde, en büyük oğlunun bir unvanı miras alacağı ilk evlat edinmenin popülaritesi artıyordu. Normandiya ve İngiltere de dahil olmak üzere Avrupa'nın diğer bölgelerinde, gelenek, en büyük oğlun - genellikle en değerli olarak kabul edilen - miras topraklarını alması ve küçük oğullara daha küçük veya daha yakın zamanda edinilmiş bölümler veya mülkler verilmesiyle toprakların bölünmesiydi.
William, topraklarını bölerken, miras aldığı Normandiya ile savaş yoluyla elde ettiği İngiltere arasında ayrım yaparak Norman geleneğini takip etmiş görünüyor. William'ın ikinci oğlu Richard bir av kazasında öldü. Henry ve iki erkek kardeşi William'ın mirasçısı oldu. En büyüğü Robert, öldüğü sırada babasına karşı bir isyan içinde olmasına rağmen Normandiya'yı aldı. İngiltere, ölmekte olan kraldan yana olan William Rufus'a verildi. En küçük erkek kardeş olan Henry'ye hiçbir toprak üzerinde hükümdarlık verilmemekte ve annesinin Buckinghamshire ve Gloucestershire'daki mütevazı arazilerinin de kendisine verileceği beklentisiyle sadece bugünkü rayiç ile çok yüksek bir servet meblağı altın (değişik kaynaklara göre 2,000 ile 5,000 altın) verildi. William'ın Caen'deki cenazesi, yerel bir adamın öfkeli şikayetleriyle gölgelendi ve Henry, adama gümüş vererek anlaşmazlığı çözmüş olabilir.
Robert, William Rufus'un Kanalı geçip kral olarak taç giydiğini öğrenmek için hem de Dükalık ve İngiltere'yi miras almayı bekleyerek Normandiya'ya döndü. İki erkek kardeş, miras konusunda temel olarak fikir ayrılığına düştüler ve Robert kısa süre sonra, önde gelen soylulardan bazılarının William Rufus'a karşı isyan etmesinin de yardımıyla, krallığı ele geçirmek için İngiltere'yi işgal planlarına başladı. Henry, Normandiya'da kaldı ve muhtemelen ya açıkça William Rufus'un yanında yer almak istemediği için ya da Robert, ayrılmaya çalışsaydı Henry'nin kalan miras parasına el koyma fırsatını değerlendirebileceği için Robert'ın sarayında bir rol üstlendi. William Rufus, Henry'nin İngiltere'deki yeni mülklerine el koydu ve Henry'yi topraksız bıraktı.
Cotentin Kontu, 1088–1090
Bu dönemde ne William ne de Robert, Henry'ye güvenmemiş görünüyor. William Rufus'a karşı isyanın sona ermesini bekleyen Henry, Temmuz 1088'de İngiltere'ye döndü. Kral ile bir araya geldi, ancak annesinin mülklerini kendisine vermesi için onu ikna edemedi ve sonbaharda Normandiya'ya geri döndü. Ancak o uzaktayken, Henry'yi potansiyel bir rakip olarak gören Bayeux Piskoposu Odo, Robert'ı Henry'nin William Rufus ile birlikte ona karşı komplo kurduğuna ikna etmişti. Odo, Henry'yi yakaladı ve Neuilly-la-Forêt'e hapsetti ve Robert, Cotentin Kontluğunu geri aldı. Henry kış boyunca orada tutuldu, ancak 1089 baharında Normandiya soylularının kıdemli unsurları, Robert'ın onu serbest bırakması için anlaştı.
Artık resmi olarak Cotentin Kontu olmasa da Henry, Normandiya'nın batısını kontrol etmeye devam etti. Ağabeyleri arasındaki mücadele devam etti. William Rufus, İngiltere'deki yönetimine karşı direnişi bastırmaya devam etti, ancak Normandiya ve komşu Ponthieu'daki baronlarla Robert'a karşı bir dizi ittifak kurmaya başladı. Robert, Fransa Kralı I. Philip ile ittifak kurdu. 1090'ın sonlarında William Rufus, Rouen'de güçlü bir kasabalı olan Conan Pilatus'u Robert'a isyan etmeye teşvik etti; Conan, Rouen'in çoğu tarafından desteklendi ve komşu dük garnizonlarına da bağlılıklarını değiştirmeleri için çağrıda bulundu.
Robert, baronlarına yardım çağrısında bulundu ve Kasım ayında Rouen'e ilk gelen Henry oldu. Savaş patlak verdi ve her iki taraf da şehrin kontrolünü ele geçirmeye çalışırken vahşi, kafa karıştırıcı sokak çatışmalarına yol açtı. Robert ve Henry savaşa katılmak için kaleden ayrıldılar, ancak Robert daha sonra geri çekildi ve Henry'yi savaşa devam etmesi için bıraktı. Savaş Robert kuvvetlerinin lehine döndü ve Henry, Conan'ı esir aldı. Henry, Conan'ın efendisine sırt çevirmesine kızmıştı. Onu Rouen Kalesi'nin tepesine çıkardı ve ardından, Conan'ın büyük bir fidye ödeme tekliflerine rağmen, onu kalenin tepesinden atarak öldürdü. Çağdaşları, Henry'nin Conan'a uygun şekilde hareket ettiğini düşündüler ve Henry, savaştaki kahramanlıklarıyla ünlendi.