cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Usame bin Ladin
Suudi Arabistan dönemi
2 Ağustos 1990'da Irak'ın Kuveyt'i işgal etmesiyle patlak veren Körfez Savaşı'nın başlarında Suudi Arabistan Kralı Fehd ve Savunma Bakanı Sultan ile görüşerek Amerika Birleşik Devletleri'nden askerî bir yardım alınmaması gerektiğini ve kendi kuvvetleriyle krallığı savunabileceğini belirtti. Ancak bu teklif kabul edilmedi ve Amerikan kuvvetleri Suudi Arabistan'a konuşlandırıldı. Müslüman olmayan Amerikan birliklerinin kutsal topraklara ayak basmasını uygunsuz bulan bin Ladin, esas savaşın Irak'a karşı değil İslam'a karşı verildiğini belirtmekteydi. Bu sıralarda bin Ladin'in Cidde yakılarındaki çiftliğine Suudi askerî birimlerince baskın yapıldı ve burada bin Ladin'e bağlı 100 kadar Afgan savaşçı silahsızlandırıldı. Yaşananların ardından bin Ladin, Suudi Arabistan hükûmeti aleyhine konuşmalar yapmaya ve konuşanları desteklemeye başladı ve bu tutumu nedeniyle ev hapsine mahkûm edildi. Ev hapsindeyken, aile üyelerinin Kral Fehd ile bağlantısını kullanarak bazı işlerini halletmek amacıyla Pakistan'a gitme talebinde bulundu. Nisan 1991'de Pakistan'a varmasının ardından ailesine bir mektup göndererek ülkesine dönmeyeceğini belirtti. Burada birkaç ay geçirdikten sonra Aralık 1991'de ailesi ve çocuklarıyla birlikte, İslamcı Ulusal İslami Cephenin desteğiyle Haziran ayında askerî darbeye uğrayan Sudan'ın başkenti Hartum'daki bir eve yerleşti.
Sudan'daki hayatı
Sudan'da yaşamaya başladıktan sonra yol inşaatı ve tarım sektörlerine yöneldi. Kendisi adına çalışan kişilerin bir kısmı el-Kaide üyesiydi. El-Kaide'nin bazı üst düzey yöneticileri Afganistan'da kalıp eğitim kampları ve diğer tesislerdeki faaliyetlerini sürdürürken, Ebu Ubeyde ve Ebu Hafız Sudan'a gelerek buradaki el-Kaide üyelerinin askerî eğitiminde görev aldı. Sudan hükûmeti adına savaşan militan grupları ile birlikte çalışıldı ve daha sonraları Ulusal İstihbarat ve Güvenlik Servisi şefi olacak Salih Abdullah adına Afrika'da çeşitli istihbarat verileri toplandı. Ebu Ubeyde ile Ebu Hafız'ı keşif amacıyla Somali'ye gönderen bin Ladin, daha sonraları Eritre'deki İslamcı kuruluşlarla irtibat kurması, Eritre İslami Cihat Hareketi'ni finansal olarak desteklemesi ve eğitim kamplarının kurulması konusunda yardımcı olması amacıyla Ebu Ubeyde'yi Eritre'ye gönderdi. 29 Aralık 1992'de, Somali'ye gidecek olan Amerikan askerlerinin kaldığı düşünülen Yemen'in Aden şehrindeki Gold Mohur Hotel ve Aden Mövenpick Hotel adlı iki otele el-Kaide tarafından bombalı saldırılar düzenlendi. İki sivilin hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan örgütün düzenlediği bu ilk saldırılar gerçekleştirildiğinde Amerikan askerleri otelden ayrılmıştı.
26 Şubat 1993'te, New York'taki Dünya Ticaret Merkezi'ne el-Kaide üyeleri tarafından, 6 kişinin ölümü ve 1.000'den fazla kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan bir bombalı saldırı gerçekleştirildi. Bin Ladin, Mart 1997'de kendisiyle yapılan röportajda saldırıyla herhangi bir bağlantısı olmadığını, Mayıs 1998'deki röportajında ise saldırıyı hazırlayan başlıca isimlerden Remzi Yusuf'u tanımadığını belirtti. Somali İç Savaşı sırasında ülkenin güneyinde bin Ladin tarafından birkaç eğitim kampı kuruldu ve aktif olarak kullanıldı ancak 1993-1994 yıllarında Somalili savaşçılara silah ve eğitim desteği sağlanması dışında el-Kaide üyeleri iç savaşa önemli bir katılım gerçekleştirmedi. 3-4 Ekim 1993'te gerçekleşen Mogadişu Muharebesi'nde Birleşmiş Milletler askerî güçlerine saldıran güçler arasında el-Kaide üyeleri ve el-Kaide tarafından eğitilen kişiler de bulunmaktaydı. Amerikalı istihbarat analizcilerinin araştırmalarına göre Ocak 1994 itibarıyla bin Ladin, Sudan'da en az üç askerî eğitim kampı kurarak farklı ülkelerden gelen isyancılara eğitim vermeye başladı. Kraliyete karşı söylem ve davranışları ile Arap ülkelerindeki İslamcı köktendinci hareketlere olan desteği sebebiyle Nisan 1994'te Suudi Arabistan vatandaşlığından çıkarılarak vatansız kaldı ve bu ülkedeki mal varlığına el konuldu. Haziran 1995'te Kral Fehd'e açık mektup yazarak Amerikan kuvvetleri Suudi Arabistan'ı terk edene kadar çeşitli saldırılar gerçekleştireceğini bildirdi. 13 Kasım 1995'te, Riyad'da bulunan Amerikan güçlerinin kontrolündeki Suudi Arabistan Ulusal Muhafızları eğitim merkezine bomba yüklü araçlarla saldırı düzenlendi. 7 kişinin hayatını kaybettiği saldırıyı gerçekleştirenler arasında olduğu öne sürülen dört kişi, Nisan 1995'te televizyonda yayınlanan itiraflarında bin Ladin'den etkilendiklerini ifade etti. Bin Ladin, verdiği röportajlarda bu saldırıyla herhangi bir ilgisi olmadığını ancak saldırıdan memnuniyet duyduğunu dile getirdi. 26 Haziran 1995'te, Mısır Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek'e, Etiyopya seyahati sırasında suikast girişiminde bulunuldu. İstihbarat raporlarına göre girişim, el-Kaide ile birlikte hareket eden ve Mısır'da faaliyet gösteren İslam Cemaati ile Mısır İslam Cihadı tarafından gerçekleştirilmiş ve Sudan hükûmeti ile ülkenin istihbarat servisleri tarafından desteklenmişti. Bin Ladin, Amerika Birleşik Devletleri'nin baskısı sonucu Mayıs 1996'da Sudan'dan sınır dışı edildi ve Afganistan'ın Celalabad şehrine döndü.
Afganistan'a dönüşü
Mayıs 1997'ye kadar Celalabad yakınlarında yaşayan bin Ladin, 23 Ağustos 1996'da Londra merkezli El-Kuds el-Arabi gazetesinde yayınlanan bildiriyle Suudi Arabistan'da bulunan Amerikan kuvvetleri ve dünya genelinde Müslümanlara karşı olan tutumları sebebiyle Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı cihat ilan etti. Bildiride amaçlarını Amerikan güçlerini Arap Yarımadası'ndan çıkarmak, Suudi yönetimini devirmek, İslam'ın kutsal yerlerini kurtarmak ve dünya üzerindeki bütün İslami devrimci örgütleri desteklemek olarak sıralamıştı. Muhammed Ömer liderliğindeki Taliban'ın Eylül 1996'da başkent Kâbil'i ele geçirerek Afganistan İslam Emirliği'ni kurmasının ardından Muhammed Ömer'in davetiyle Celalabad'dan Kandehar'a hareket etti. Taliban'ın ülke yönetiminde söz sahibi olmasının ardından el-Kaide, Taliban'ın koruması altında varlığını devam ettirmeye başladı. 23 Şubat 1998'de ez-Zevahiri ile birlikte El-Kuds el-Arabi'de yayınladıkları fetvada yer alan "Kudüs'teki Mescid-i Aksa ile Mekke'deki Mescid-i Haram'ı özgür kılmak için Amerikalıları ve onların müttefiklerini öldürmek her Müslümanın görevi" ifadeleri ile Hristiyan ve Yahudilere karşı cihat çağrısı yapıldı. 1996'daki çağrının aksine bu fetva, çeşitli İslami kuruluşlar ve akademisyenler tarafından da onaylanmış, beş farklı İslamcı örgüt liderinin imzasıyla Dünya İslam Cephesi adıyla yayınlanmıştı.
11 Eylül saldırıları
11 Eylül 2001'de, kaçırılan dört yolcu uçağından (United Airlines'ın 93 sefer sayılı uçuşu, American Airlines'ın 77 sefer sayılı uçuşu, American Airlines'ın 11 sefer sayılı uçuşu ve United Airlines'ın 175 sefer sayılı uçuşu) ikisi New York'taki Dünya Ticaret Merkezi'nin iki kulesine, biri Arlington County'deki Pentagon'a çarptı, dördüncü uçak ise Pensilvanya'daki Somerset County'ye düştü. Uçakları kaçıran 19 kişi dahil 2.996 kişi öldü. Bin Ladin 16 Eylül günü yayınlanan açıklamasında saldırıların arkasında kendisinin olmadığını belirtti. Ancak 29 Ekim 2004'te yayınlanan videosunda ilk kez saldırıların sorumluluğunu üstlendi ve uçakları kaçıran 19 kişiyi bizzat kendisinin eğittiğini söyledi. FBI tarafından yürütülen araştırma neticesinde saldırıları gerçekleştiren kişilerin, bin Ladin'in liderliğindeki el-Kaide ile bağlantılı olduğu belirlendi. Amerika Birleşik Devletleri tarafından Afganistan'daki Taliban rejimini sonlandırmak üzere Terörizmle Savaş adı altında bir kampanya başlatıldı. 7 Ekim 2001'de, Afganistan'daki Taliban ve el-Kaide hedeflerinin ABD ve Britanya kuvvetleri tarafından bombalanmasıyla Afganistan Savaşı başladı.
11 Eylül saldırıları sonrasındaki faaliyetleri
11 Eylül saldırıları sonrasında bin Ladin halka açık alanlarda görülmemeye başladı. Bu dönemde farklı kanallar aracılığıyla ses kayıtları ve videoları yayınlanırken, çeşitli haber kuruluşlarınca bin Ladin'in durumu ve konumu hakkında bilgilere yer verildi. Atiye Abdurrahman'ın Ebu Musab ez-Zerkavi'ye yazdığı 11 Aralık 2005 tarihli mektupta, bin Ladin'in ve el-Kaide liderliğinin Pakistan'ın Veziristan bölgesinde olduğu bilgisi verilmekteydi. Başında Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles'tan Thomas W. Gillespie ve John A. Agnew'in bulunduğu araştırma grubunun Şubat 2009'da yayınladığı raporda, uydu görüntüleri incelenerek yapılan analiz sonucunda bin Ladin'in Pakistan'ın Paraçınar şehrinde saptanan üç farklı komplekste olabileceği belirtildi. Mart 2009'da Daily News'te yayınlanan haberde, bin Ladin'i arama çalışmalarının Çitral ilçesinde yoğunlaştığı belirtildi ve yazar Rohan Gunaratna'nın, yakalanan üst düzey el-Kaide üyelerinin bin Ladin'in Çitral'de saklandığını söylediği yönündeki sözlerine yer verildi. Aralık 2009 başında, Pakistan'da tutuklu bulunan bir Taliban üyesinin, bin Ladin'in 2009 yılında Afganistan'da olduğunu söylediği haberi yayınlandı. Habere göre tutuklu, 2009'un Ocak veya Şubat ayında, 15-20 gün önce bin Ladin'i Afganistan'da görmüş olan güvenilir bir bağlantıyla buluşmuştu. Fakat 6 Aralık günü ABD Savunma Bakanı Robert Gates, bin Ladin'in yıllar boyunca nerede olduğu konusunda güvenilir bir bilgiye sahip olmadıkları yönünde açıklama yaptı. Pakistan Başbakanı Yusuf Rıza Gilani ise ülkesinin terörizmle mücadele hâlinde olduğunu ve bin Ladin'in Pakistan'da saklandığını düşünmediğini söyledi. 7 Haziran 2010'da yayınlanan Al-Siyase gazetesi, İran ile bağıntısı olan bir kaynaktan elde edilen bir bilgiye göre bin Ladin'in beş yıldır İran'ın kuzeydoğusundaki Sebzevar şehrinde saklandığını iddia etti. 18 Ekim 2010'da, adı belirtilmeyen bir NATO personeli, bin Ladin'in Pakistan'ın kuzeybatısında sağlıklı ve rahat bir şekilde yaşadığını, yerel halk ve ülkenin istihbarat servislerince korunduğunu açıkladı. Pakistan hükûmeti adına konuşan bir görevli ise bu iddiayı reddetti.
Bin Ladin'in ölümüyle sonuçlanan harekât öncesinde, sırasında ve sonrasında yaşananları soruşturmak amacıyla, Pakistan hükûmetinin talebi doğrultusunda Pakistan Yüce Mahkemesi tarafından 20 Haziran 2011'de adli bir komisyon olan Abbottabad Komisyonu oluşturuldu. Komisyon, tanık olarak belirlenen 201 kişinin sorgulanması ve çeşitli dokümanların incelenmesi ile hazırladığı raporu 25 Mayıs 2012'de tamamladı. Kamuoyuyla resmî olarak paylaşılmayan raporun tamamı, Temmuz 2013'te Al Jazeera tarafından sızdırıldı. Raporda bin Ladin'in 2002 yılı ortalarında Pakistan'a giriş yaptığı belirtiliyordu. Bin Ladin'in en genç eşi Emel, Abbottabad'a yerleşmeden önce 2,5 yıl kadar Haripur ilçesindeki Çak Şah Muhammed köyünde yaşadıklarını, 2005 yılı sonlarında ise buraya geldiklerini söylemişti. Emel ayrıca Afganistan'da gerçekleştirilen iki ameliyat sonrasında bin Ladin'in böbreğindeki rahatsızlığın düzeldiğini, kendisinin sağlıklı ve zinde olduğunu belirtmişti.
Aranması ve ölümü
Bin Ladin'in yakalanması için Başkan Bill Clinton döneminde çalışmalara başlandı. Ocak 1996'da CIA'in Terörizmle Mücadele Merkezi bünyesinde, bin Ladin'i izlemekle görevli bir birim oluşturuldu. CIA merkezinden birkaç kilometre uzakta faaliyetlerini sürdüren birim Bin Laden Issue Station adını taşımaktaydı. 11 Eylül saldırıları sonrasında basına yansıyan bilgilere göre Clinton, 1998'deki büyükelçilik saldırılarının ardından CIA'ye, saldırılar sebebiyle başlatılan hukuki süreç kapsamında bin Ladin'i yakalama, canlı yakalamanın imkânsız olduğu durumda ise öldürmeye yönelik güç kullanma yetkisi vermişti. 20 Ağustos 1998'de, Umman Denizi'nde bulunan Amerika Birleşik Devletleri Donanması'na bağlı gemiler tarafından ateşlenen 66 füze ile Afganistan'ın Host şehri yakınlarındaki el-Kaide kamplarına saldırı düzenlenirken, istihbarat raporlarına göre bin Ladin bu kampları saldırıdan birkaç saat önce terk etmişti. Harekâtla ilgisi bulunan bazı kişilerin ifadesine göre 1999'da CIA, Pakistan istihbarat birimlerine bağlı 60 kadar komandoyu, Afganistan'a girerek bin Ladin'i yakalamak veya öldürmek üzere eğitti ve teçhizatlandırdı. Harekât, Pakistan Başbakanı Navaz Şerif ve ülkenin istihbarat şefi ile Clinton yönetimi tarafından organize edilmişti ve harekât karşılığında Pakistan'a uygulanan ambargoların kaldırılması ile ekonomik yardım paketi vaatlerinde bulunulmuştu. Ancak Ekim 1999'da gerçekleşen askerî darbeyle Şerif'in görevinden uzaklaştırılması sebebiyle harekât gerçekleşemedi. Bin Ladin, 7 Haziran 1999'da FBI tarafından yayınlanan Ten Most Wanted Fugitives ("En Çok Aranan On Kaçak") listesine giren 456. isim oldu.
11 Eylül saldırıları sonrasında baş şüpheli konumuna gelen bin Ladin 10 Ekim 2001'de, 11 Eylül saldırıları sonrasında oluşturulan Most Wanted Terrorists ("En Çok Aranan On Terörist") listesinde yer alan isimlerden biri oldu ve yakalanması veya öldürülmesiyle sonuçlanacak bilgi paylaşımı yapan kişiye $25 milyon vadedildi. Havayolu Pilotları Derneği ile Hava Ulaşımı Derneği de ek olarak $2 milyon ödül vereceğini açıkladı. Aralık 2001'de Amerikan istihbarat birimleri, bin Ladin'in Afganistan'ın Nangarhar ilindeki Tora Bora adlı dağlık bölgede olduğunu tespit etti. Bölgede gerçekleşen muharebeden bin Ladin sağ olarak kurtuldu. 2005 yılında CIA bünyesindeki Bin Laden Issue Station'ın faaliyetleri sonlandırıldı. 13 Temmuz 2007'de Amerika Birleşik Devletleri Senatosu'nda yapılan oylama sonucunda ödül miktarı ikiye katlanarak $50 milyona yükseltildi.
Çeşitli istihbarat faaliyetleri sonucunda önce bin Ladin'in kuryesi Ebu Ahmed el-Kuveyti, Temmuz 2010'da ise bin Ladin'in ikamet ettiğinden şüphelenilen Abbottabad'daki kompleks tespit edildi. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Barack Obama'nın talimatıyla CIA tarafından yürütülen ve Ortak Özel Harekât Komutanlığı ile CIA'e bağlı personeli taşıyan helikopterlerin Afganistan'dan havalanarak Abbottabad'daki komplekse gerçekleştirdiği Neptün Mızrağı kod adını taşıyan harekât sonucunda bin Ladin öldürüldü. Cenazesi 24 saat içerisinde Umman Denizi'ne bırakıldı.
Suçlamalar
Almanya'nın ulusal istihbarat teşkilatı Federal Anayasa Koruma Teşkilatı ajanlarından Silvan Becker ile karısı Vera'nın 10 Mart 1994'te Libya'da öldürülmesi sebebiyle Libya tarafından bin Ladin ve beraberindeki üç kişi için Interpol'den ilk resmî tutuklama kararı çıkarıldı. Bin Ladin, öldüğü güne kadar Libya hükûmeti tarafından aranmaktaydı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bir büyük jüri tarafından Ağustos 1996'da gizli bir şekilde hazırlanmaya başlanan iddianame 8 Haziran 1998'de tamamlandı. İddianamede bin Ladin'e, "Amerika Birleşik Devletleri'nin savunma sistemlerine karşı komplo düzenlemek, el-Kaide adlı terör örgütünün liderliğini yapmak ve dünya çapındaki radikal İslamcıların en büyük finansal destekçisi olmak" suçlamaları yöneltilmişti. Kenya ve Tanzanya'daki elçiliklere düzenlenen saldırılar sonrasında, 4 Kasım 1998'de New York Güney Bölgesi Amerika Birleşik Devletleri Bölge Mahkemesi Federal Büyük Jürisi tarafından "Amerika Birleşik Devletleri dışında yaşayan Amerikan vatandaşlarını öldürmek, öldürmeye yönelik komplo düzenlemek ve federal bir tesise ölüme sebebiyet veren saldırılar düzenlemek" iddialarıyla suçlu bulundu ve kendisini yakalayan ya da yakalanmasıyla sonuçlanacak bilgi paylaşımında bulunan kişiye $5 milyon ödül vadedildi. Ancak Taliban, yeterli delil bulunmadığını ve Müslüman birisini Müslüman olmayan bir mahkemede yargılamanın adil olmayacağını gerekçe göstererek topraklarında bulunan bin Ladin'i iade etmedi. Ekim 2001'de Afganistan'daki hedeflere düzenlenen hava saldırılarından sekiz gün sonda Taliban, üçüncü bir ülkede yargılanması koşuluyla bin Ladin'i iade edebileceğini belirtse de bu teklif Amerika Birleşik Devletleri Başkanı George W. Bush tarafından, "Masumiyetini veya suçluluğunu tartışmak için herhangi bir sebep yok. Suçlu olduğunu biliyoruz." açıklamasıyla geri çevrildi. Bin Ladin'in ölümünden sonra 15 Haziran 2011'de, Amerika Birleşik Devletleri'nde kendisine karşı yapılan tüm suçlamalar resmî olarak düşürüldü.
Özel hayatı
Usame bin Ladin ilk evliliğini 1974 yılında, Suriye'nin Lazkiye şehrinde, dayısının kızı Necva Ganim ile gerçekleştirdi. 11 Eylül 2001 saldırılarından birkaç gün önce Necve'nin Afganistan'ı terk etmesiyle sonlanan bu birliktelikten çiftin on bir çocuğu (Abdullah, Abdülrahman, Saad, Ömer, Osman, Muhammed, Fatıma, İman, Ladin, Rukiye, Nur, Hatice) oldu. 1983'te evlendiği bin Ladin ile üç çocuğu (Ali, Amir, Ayşe) olan Hatice Şerif, Sudan'da yaşadığı dönemde bin Ladin'den boşandı ve Suudi Arabistan'a döndü. Bin Ladin'in 1985'te evlendiği ve bir çocuğu (Hamza) olan Hayriye Sabar, 1987'de evlendiği ve dört çocuğu olan (Halid, Hatice, Meryem, Sümeyye) Siham Sabar, 2000'de evlendiği ve beş çocuğu (Safiye, Asiye, İbrahim, Zeyneb, Hüseyin) olan Emel es-Seda; 11 Eylül saldırılarından sonra da Afganistan'da kalmaya devam etti ve bin Ladin'in ölümüyle sonuçlanan operasyonun gerçekleştirildiği evde yakalandı. Ayrıca Hatice Şerif'in ayrılmasından bir süre sonra Hartum'da, adı bilinmeyen bir kadınla evlilik gerçekleştirmiş ve Necve'nin ifadesine göre bu evlilik iki günden az sürmüştü. Bin Ladin'in bu evliliklerden, bilindiği kadarıyla 24 çocuğu olmuştu.
1997-2001 yılları arasında Bin Ladin'in kişisel korumalığını yapan Nasır el-Bahri, kitap olarak yayınlanan anılarında bin Ladin'i tutumlu bir adam ve çocuklarına karşı sert bir baba olarak tanımlarken, ailesiyle birlikte çölde atıcılık gezileri yapmayı ve piknik düzenlemeyi sevdiğini belirtmektedir. FBI, kendisinin yetişkin hâlini uzun boylu ve zayıf, - boyları arasında, yaklaşık, zeytin rengi tenli, saçı ve gözü kahverengi ve solak olarak tanımlamaktadır.
Düşünce yapısı
Birçok kişiye ve kaynağa göre bin Ladin'in düşünce yapısının oluşmasında, bizzat tanıştığı ve birlikte hareket ettiği Abdullah Azzam'ın etkisi vardır. Bin Ladin'in Vehhabilik ve Selefilik ideolojilerini, cihatçı bir anlayışla benimsediği belirtilmektedir. Bin Ladin'e göre krizde olan İslam dünyasında "işleri yoluna koymanın" tek yolu şeriat kanunlarının uygun bir şekilde uygulamaya konulmasıydı. Sekülerizm, pan Arabizm, sosyalizm, komünizm ve demokrasi gibi alternatif yönetimlere ise karşı çıkmaktaydı. Bazı kaynaklara göre İslam'ın Âsârî mezhebine mensuptu. Mart 1994 tarihli bir röportajında köktendinci olduğu yönündeki iddiaları reddetmişti.
Bin Ladin'in çocukluk arkadaşlarından Halid Batarfi, çocukluk yıllarında bin Ladin'in Amerika karşıtı olmadığını ve ilk evliliğinin ardından eşi ile oğlu Abdullah'ı da alıp Amerika Birleşik Devletleri'ne küçük çaplı bir geziye gittiklerini belirtmektedir. Usame bin Ladin'in düşüncelerine göre cihatçı hedeflerin gerçekleştirilmesi için düşman görülen devletlerin, aralarında kadınlar ve çocukların da olduğu sivil vatandaşlarını öldürmek meşruydu. CIA'in bin Ladin'i aradığı dönemde bu arayışa liderlik eden eski CIA analizcisi Michael Scheuer; bin Ladin'in, Amerika Birleşik Devletleri dış politikasının Orta Doğu'daki Müslümanları zulme uğratma, zarar verme veya öldürme üzerine kurulduğunu düşündüğünden dolayı eylemlerini gerçekleştirdiğini "Bizden biz olduğumuz için değil, yaptığımız şeyler için nefret ediyorlar." sözlerini de ekleyerek belirtmektedir. Bununla beraber bin Ladin, 2002 sonlarında yayınlanan bir mektubunda seküler bir yönetim anlayışını benimseyen Amerika Birleşik Devletleri'ni bu sebepten ötürü eleştirmiş ve Amerikan halkına "zina, eşcinsellik, uyuşturucu madde kullanımı, kumar ve tefecilik gibi ahlak dışı davranışlardan" vazgeçerek İslam'ı seçmeleri çağrısında bulunmuştu. Batılı devletler ve topluma yaptığı eleştiriler ile Yahudilerin kontrolü altında hareket ettikleri iddiaları, Avrupa ve Kuzey Amerika'daki bazı aşırı sağ kesimler tarafından da paylaşılmaktaydı. Diğer yandan Irak'ın Kuveyt'i işgali sebebiyle Suudi Arabistan yönetiminin Amerikan askerlerinin ülkeye konuşlanmasına izin vermesi ve Komünist Yemenlilerin güney Yemenli Müslümanlara karşı desteklenmesi sebebiyle Suudi kraliyet ailesine karşı bir tutum sergilemekteydi.
Bin Ladin, bazı kesimlerce Yahudi karşıtı olarak tanımlanmaktadır. Ocak 1999'da yayınlanan röportajında, Çöl Tilkisi Harekâtı'nın, Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık hükûmetlerinin İsrail Yahudilerinin kontrolünde olduğuna dair bir kanıt oluşturduğunu ve bu harekâtın öldürebildikleri kadar Müslümanı öldürmek amacı taşıdığını ifade etti. Mayıs 1998'de yayınlanan röportajında İsrail devletinin nihai amacının, Arap Yarımadası ve Orta Doğu'yu topraklarına katıp buradaki halkı esaret altına alarak "Büyük İsrail" adını verdiği yapıyı oluşturmak olduğunu söyledi. Aynı röportajda Müslümanlar ile Yahudilerin birlikte yaşayamayacağını vurgulayarak aralarında savaş yaşanmasının kaçınılmaz olduğunu ve Amerika Birleşik Devletleri'nin de İslam karşıtı faaliyetleri desteklediğini belirtti. 2002'de yayınlanan mektubunda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki medya kuruluşları ile siyasi ve ekonomik kurumların Yahudiler tarafından kontrol edildiğinden bahsetti. Çeşitli ses kaydı ve videolarda, Filistinlilerin İsrail'e karşı sürdürdüğü mücadelede Amerika Birleşik Devletleri ve bazı Batı ülkelerinin İsrail'i desteklediğini söylerken, Müslümanları Filistin'in yanında savaşmaya davet etmekteydi.
Bin Ladin, amaçlarına ulaşmak için kullandığı yöntemler sebebiyle çeşitli akademisyenler, analizciler ve haber kuruluşları tarafından terörist olarak tanımlanmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri, İspanya ve Libya'daki adli birimler tarafından da terörizm suçlamalarıyla hakkında yakalama kararları çıkarılmıştı. Kasım 1996'da yayınlanan röportajında; suçlulara, hırsızlara ve haydutlara karşı olması koşuluyla terörizmin tarih boyunca her ülke tarafından uygulandığını belirtmiş, Riyad ve el-Huber'de gerçekleşen saldırıların da haydutlara karşı ve Müslümanları korumaya yönelik olduğundan övgüye değer terör eylemleri olduğunu ifade etmişti. 2010'da yayınlanan bazı ses kayıtlarında ise küresel ısınma ve iklim değişikliğine değinmişti.
Mart 1997'de yayınlanan röportajında kadınların eğitim-öğretim hakkına karşı olmadıklarını ancak eğitim adına gerçekleştirilen İslam dışı uygulamalara karşı olduklarını ifade etti. Hasan el-Turabi'nin oğlu ve bin Ladin'in arkadaşı İssam, bin Ladin'in "müzik şeytanın flütüdür" şeklinde bir beyanı olduğundan bahsetmişti. Teknolojiye karşı karışık bir bakış açısı olan bin Ladin, "toprak işleme makineleri ile bitkiler üzerinde genetik mühendisliği" alanlarına ilgi göstermesine karşın "soğutulmuş suya" karşı olduğunu belirtmişti.
Popüler kültürdeki yeri
Usame bin Ladin; adının geçtiği, tasvir edildiği veya görüntülerinin kullanıldığı birçok popüler kültür ürününe konu oldu. 2012'de vizyona giren ve yönetmenliğini Kathryn Bigelow'un üstlendiği Zero Dark Thirty adlı Amerikan filmi, 11 Eylül saldırıları sonrasında bin Ladin'in yakalanması ve öldürülmesiyle sonuçlanan süreci konu almaktaydı. Yönetmenliğini John Stockwell'in üstlendiği, 4 Kasım 2012'de National Geographic Channel'da yayınlanan televizyon filmi SEAL Team Six: The Raid on Osama Bin Laden ise yalnızca bin Ladin'in öldürülmesiyle sonuçlanan harekâtı anlatmaktaydı.
Kürdistan Diriliş Topluluğu
Kürdistan Diriliş Topluluğu, 16 Ağustos 1943'te Mahabad'da İran'lı Kürtlerden Abdurrahman Emini, Kasım Kadiri, Molla Abdullah Davudi, Kadir Müderrisi, Ahmed Alemi, Aziz Sındi ve Irak'lı Kürtlerden Mir Hac tarafından kurulmuş ve Musul, Kerkük, Erbil, Süleymaniye, Revandiz ve Şeklave'da temsilcilikler açılmıştır.
Mart 1944'te Kerkük'te Hevî örgütü ile görüşme gerçekleştirerek karşılıklı yardımlaşma ve planları saptamıştır. Ağustos 1944'te Dılanbar Dağı'nda Peymana Sêsinor anlaşması ("Üç Sınır" anlaşması) imzalanmıştır. Aynı yıl Kürdistan haritası ve bayrağı belirlenmiştir.
Ekim 1945'te adı Kürdistan Demokratik Partisi-İran (KDP-İ) olarak değiştirilmiştir.
II. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın tümenleri listesi
Bu liste II. Dünya Savaşında aktif rol üstlenmiş Wehrmacht, Luftwaffe ve Kriegsmarine tümenlerinden oluşmaktadır.
Tümen tipleri
Most of the size reductions listed above were by about a third, either by the removal of an infantry regiment or the removal of one infantry battalion from each of the three regiments.
Infantry divisions were raised in waves, sets of divisions with a standardized table of organization and equipment. In general the later waves (i.e., the higher-numbered divisions) were of lower quality than the earlier ones.
Süvari Tümenleri
Acco.ing to Davies, .e Süvari Tümenleri were mounted Piyade a. .e Kazak Tümenleri were "true Süvari", modelled on .e Russian Süvari Tümenleri.
Hermann Göring Tümenleri
.e Hermann Göring formations grew from a single police detachment to an entire armored corps over .e course of .e war. .e sonra epi.et Fallschirm ("Paraşüt") was purely honorific.
Hava indirme Tümenleri
Varlığını gizli tutmak için, ilk Alman hava indirme bölümü, Luftwaffe tümenleri serisindeki bir Flieger ("pilot") tümeni olarak adlandırıldı(1.Paraşüt Tümeni). Tümen daha sonra bir dizi nominal hava indirme tümeni oluşturmak için yeniden düzenlendi. Fallschirmjäger ("paraşütçü") tümenleri olarak adlandırılmalarına rağmen, çoğu gerçekte hava inişleri için eğitilmemişlerdi ve pratikte çoğu, varoluşları boyunca sıradan piyade olarak görev yaptı. Düşük numaralı olanlar bir elit statüsü kazandı ve bu statüyü korudu, ancak kalite genellikle daha yüksek numaralı bölümler arasında düştü.
Yer Tümenleri
Luftwaffe Field Divisions were ordinary infantry divisions organized from Luftwaffe personnel made available after mid-war due to the manpower crunch. They were originally Luftwaffe units but were later handed over to the Heer, retaining their numbering but with Luftwaffe attached to distinguish them from similarly numbered divisions already existing in the Heer.
Uçaksavar Tümenleri
.ese were headquarters for controlling aggregates of flak ("Uçaksavar artillery") assets ra.er .an o.inary combined arms Tümenleri organized for grou. combat.
Waffen-SS tümenleri
Also Panzer Tümeni Kempf, a temporary unit of mixed Heer a. Waffen-SS components.
All divisions in the Waffen-SS were ordered in a single series up to 38th, regardless of type. Those tagged with nationalities were at least nominally recruited from those nationalities. Many of the higher-numbered units were small battlegroups (Kampfgruppen), i.e. divisions in name only.
Also Panzer Division Kempf, a temporary unit of mixed Heer and Waffen-SS components.
Akarca
Şu anlamlara gelebilir:
Mylène Farmer
Erotizmin ağır bastığı kışkırtıcı şarkıları ile günden güne ün kazandı. "Maman a tort" Mylène Farmer'in bir Lolita tiplemesi içinde canlandırdığı genç bir kızın hastanede tanıştığı bir hemşireye karşı duyduğu lezbiyen aşkı, "Pourvu qu'elles soient douces" bir erkeğin erkek ve kadın kalçalarına karşı duyduğu saplantıyı, "Que mon cœur lâche" AIDS çağında prezervatifli aşkı anlatıyordu. "Libertine" şarkısının klibinde ön cepheden çırılçıplak görünmekten çekinmedi. İkinci albümü "Ainsi soit je..."de Baudelaire ve Edgar Allan Poe'ya göndermeler ağır bastı ve ilk albümünü de geçen bir başarıyı yakaladı. Üçüncü albümü "L'Autre..." ve başat şarkısı "Désenchantée" ile bir ikon figürü haline geldi. Ancak 1991'de bir hayranının stüdyosunu basarak bir grup çalışanı rehin alması, bir resepsiyon görevlisini öldürmesi ve sonrasında da intihar etmesi sanatçıyı derinden etkiledi. Kaliforniya'ya yerleşti ve on yıl sürecek göreceli içine kapanıklık dönemi başladı. Bu arada dördüncü albümü Anamorphosée ve beşinci albümü "Innamoramento"'yu çıkardı. 2000'li yıllarda ürettiği şarkıların daha genç bir müzisyenin ağzına daha fazla yakıştığı düşüncesi içinde, genç Fransız şarkıcı Alizée'yi himayesine aldı.
2004'te "Avant que l'ombre..." albümünü piyasaya sürdü. Halen, 2009 yılında piyasaya sürülmesi öngörülen "Dégénération" albümünün çalışmalarını yürütüyor.
Çiçekli, Bornova
Çiçekli, İzmir'in Bornova ilçesine bağlı bir mahalle. İdari sınırlarına bakıldığında batısında Erzene, güneyinde Naldöken ve Evka 3, doğusunda Yakaköy, kuzeyinde ise Karaçam bulunur.
93 Harbi muhaciri Boşnaklar tarafından kurulmuştur ve eski adı Hamidiye'dir. Bugün bir mesire yeridir. 2007 yılı Ağustos ayında bölgede 5 günde çıkan 6 yangının en büyüğünde ormanlık alanının büyük kısmını kaybetmiş ve evlerin bir kısmı zarar görmüştür.
Kızık, Andırın
Kızık, Kahramanmaraş ilinin Andırın ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Kahramanmaraş'ın güneybatısında 96 km.ve Andırın ilçesinin güneyinde 25 km uzaklıktadır.
Selman Ada
Selman Ada (d. 24 Şubat 1953, Ceyhan), Türk besteci, orkestra şefi ve piyanist.
İstanbul Devlet Opera ve Balesi'ne atanan ilk Türk genel müzik direktörüdür. 1973’te 20 yaşındayken İstanbul Opera Orkestrasını yönetmeye başladığında “dünyanın en genç opera orkestra şefi” olarak tarihe geçmiştir. Selman Ada, 24 Temmuz 2014 tarihinde, Rengim Gökmen'in görevinden alınması sonrası; Devlet Opera ve Balesi Genel Müdür ve Sanat Yönetmenliği görevine vekaleten getirilmiş ve 30 Ekim 2017 tarihinde bu görevinden istifa etmiştir.
Ali Baba ve Kırk Haramiler, Aşk-ı Memnu adlı operalar ile Mavi Nokta ve "Mevlid Kantat" adlı oratoryoların bestecisidir.
Yaşam
1953'te Ceyhan'da dünyaya geldi. Müziğe Ferdi Ştatzer'in ve Mithat Fenmen'in öğrencisi olarak başladı.
1965'te devlet tarafından 6660 sayılı "Harika Çocuk Yasası" kapsamına alınarak ailesiyle birlikte Paris Ulusal Yüksek Konservatuvarı'na gönderildi. Bu yasa kapsamında eğitim görmüş tek kompozitör ve orkestra şefidir. Paris'te Pierre Sancan, Pierre Pasquier, Anette Dieudonné, Christian Manen, Roger Boutry, Elsa Barraine gibi dünyaca ünlü ustalarla çalıştı. 1965’te 12 yaşındayken yazdığı “Solfej Metodu” ile Fransa’nın müzik eğitimi tarihine geçti. 1971'de 18 yaşındaki Selman Ada, okulundan beş ayrı dalda birinci olarak mezun oldu.
1973'te İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nde Genel Müzik Direktörü Robert Wagner’in asistanı ve öğrencisi olarak göreve başladı. 1975'te son anda hastalanan orkestra şefinin yerine provasız çıkarak Don Giovanni operasını yönetti. Bu olay sayesinde “dünyanın en genç opera orkestra şefi” olarak tarihe geçti ve olağanüstü başarısı nedeniyle hemen Aydın Gün tarafından bu kuruma orkestra şefi olarak atandı.
1979'da Ankara Devlet Opera ve Balesi'nde Genel Müzik Direktörü olarak çalıştı. Kurumda bu göreve gelen ilk Türk sanatçı idi.
1980'de Paris'e dönerek "Ecole Normale Superieure de Musique"'te opera korrepetitörlüğü ve orkestra yönetimi bölümünü kurdu. Bu kruumda eğitmenliği yedi yıl sürdürdü. Bir yandan da ünlü tenor Mario del Monaco’ya eşlikçilik yaptı. 1987'de Türkiye'ye dönerek yeniden İstanbul Operası Orkestra şefliğini üstlendi. 2002'de Mersin Devlet Opera ve Balesi’nde genel müzik direktörü olarak çalıştı.
15 Ekim 2011 tarihinde, Samsun'da İlkadım Sanat Merkezi'ni kurmuş ve bu merkezin kurucu Genel Sanat Yönetmeni olarak bilgi ve tecrübelerini yetişecek yeni nesillere aktaracaktır.
Bestecilik
Yedi yaşından beri beste yapmakta olan Selman ada, orkestra şefi, besteci ve piyanist olarak Türkiye'de ve Avrupa ülkelerinde binden fazla temsil, konser ve resital verdi. Sanatçı, bestecilikte 50. yılını 2011'de kutladı.
Piyano ve oda müziği ağırlıklı eserler yazan sanatçının üç sahne eseri vardır. Bunlardan ilki olan “Ali baba ve Kırk Haramiler", dünya prömiyerinin Ankara Devlet Opera ve Balesi tarafından gerçekleştirildiği 1991'den beri sürekli sahnelenmekte ve ilgi görmektedir.Selman Ada bugüne kadar 60'tan fazla eseriyle çok sesli Batı müziğiyle Türk kültürünü harmanlamayı başaran,  Ali Baba ve Kırk Haramiler  operasıyla dünya opera repertuvarına giren ilk Türk besteci unvanına sahiptir.
İkinci sahne eseri Tarık Günersel'in yazdığı şiirlerden oluşan "Mavi Nokta Oratoryosu"'dur. Eser ilk defa 1996'da İzmir Devlet Opera ve Balesi tarafından seslendirildi. Sahne versiyonu ise ilk defa Ankara Devlet Opera ve Balesi tarafından 2004-2005 sezonunda koreograf Mehmet Balkan tarafından sahnelendi.
"Aşk-ı Memnu" operasının dünya prömiyeri (libretto: Halit Ziya Uşaklıgil’den hareketle Tarık Günersel), romanın yazılışının 100. yılında, 23 Ocak 2003’te Mersin Devlet Opera ve Balesi’nde bestecinin şefliğinde, yönetmen Çetin İpekkaya tarafından gerçekleştirildi.
Sanatçının oratoryo ve operaları İngilizce, Almanca, Flamanca ve Fransızcaya tercüme edilmekte, bütün eserleri Almanya'da bir yayınevi tarafından beş dilde basılmaktadır.
Sanatçı, Süleyman Çelebi'nin eseri olan 1409 tarihli Mevlid adlı eseri kantat formunda besteledi. "Mevlit Kantat" adlı eser ilk defa 20 Nisan 2011'de İstanbul'da kendi şefliğinde seslendirildi
Piyano
Op. 1 “Piyano İçin Kırk Haramiler” (1960) Op. 2 “Piyano İçin Köçekçe” (1964) Op. 3 “Piyano İçin 5 Parça” (1965) (Strube Verlag München-Berlin) Op. 4 “Köye Doğru” Piyano İçin Süit (1967) (Strube Verlag München-Berlin) Op. 5 “Nişabur” Piyano İçin Tek Bölümlü Sonat (1973) Op. 9 “12 Préludes Amodaux” pour piano [Apostrophes Strophiques] (12 Amodal Prelüd) Piyano İçin  (1980-1991) Op. 11 “Asimagies” (Sihr-i Şark) Piyano İçin 20 Parça (1994) (Strube Verlag München-Berlin) (Eğitim amaçlı) Op. 13 “5 Etüd” Piyano İçin (1998) Op. 14 “Rhapsodie” (Nihavend Lunga) Piyano İçin (1998) Op. 17 “Jeux de piano” (Piyano Oyunları) Gençler İçin 24 Parça (2000) (Strube Verlag München-Berlin) (Eğitim amaçlı) Op. 32 “Deutsche Volksliederbuch für Klavier” (Alman Halk Şarkıları) (2003) (Eğitim amaçlı) Op. 33 “Trois Instantanés” pour piano (Üç Enstantane) (2004) Op. 36 “Mini Piano” Piyano İçin Küçük Parçalar (2004) (Eğitim amaçlı) Op. 39 “Le Cahier d’Aylin” 15 pièces éducatves pour piano (2005) (Eğitim amaçlı) Op. 40 “Le Cahier d’Aïché” 12 pièces éducatives pour piano (2005) (Eğitim amaçlı) Op. 42 “Chansons de France pour piano (2005) (Eğitim amaçlı) Op. 43 “Türküler” Piyano İçin/Chansons de Turquie pour piano (2005) (Eğitim amaçlı) Op. 52 b “10 Etudes pour les jeunes pianistes” (2012) “Genç Piyanistler için 10 Etüd” (Eğitim amaçlı) Op. 58 “Opera Aryaları” piyano için. (2013) Op. 85 “5 Morceaux de Bis” pour piano (2020) Op. 86 Toccata pour piano (2020) Op. 87 “3 Yeni Mehter Marşı” piyano için (2020) Op. 88 “9 Nefes” piyano için (2020) Op. 89 “Kerkük Türküleri” piyano için 10 Anonim Türkü (2020) Op. 92 “Le Cahier d’Eylül” 7 pièces pour piano (2020) (Eğitim amaçlı) Op. 93 “12 Variations sur un thème de F. Chopin” (2020) Op. 95 “Etoiles” (Yıldızlar) 10 pièces pour piano (2020) Op. 99 “Three Dances for piano” (2020) Op. 102 “Rhapsodie Thrace” pour piano (2021) Op. 103 Fantaisie pour piano (2021) Op. 104 “Berceuse” pour piano (2021) Op. 105 “Trois Impromptus” pour piano (2021) Op. 106 “Trois Valses” pour piano (2021) Op. 107 “Sept Danses Byzantines” pour piano (2021) Op. 108 “ Romance sans parole pour la fête des mères ” pour piano (2021) Op. 112 “Rhapsodie” pour piano (2021) Op. 134 “Suite Chinoise” pour piano 2022 Op. 136 “ Trois Caprices” pour piano 2022 Op. 138 “Petite Suite Pentatonique” pour piano 2022
Heksoz
Aldoheksozlar
Aldoheksozların dört kiral merkezi ve olası on altı (24) stereoizomeri bulunmaktadır. D / L konfigürasyonu 5 pozisyonundaki hidroksil grubunun doğrultusuna göre belirlenir ve optik aktivite yönü ile ilgili değildir.
Ketoheksozlar
Ketoheksozların üç adet kiral merkezi ve olası sekiz (23) stereoizomeri bulunmaktadır. Bunların dört D -izomeri doğada bulunurlar.
Dragoljub Mihailović
Dragoljub Mihailović veya Draža Mihailović (Sırpça: Драгољуб "Дража" Михаиловић; 27 Nisan 1893 - 17 Temmuz 1946) II. Dünya Savaşı'nda görev yapmış Yugoslavyalı Sırp generaldir. Nisan 1941'de Almanlar Yugoslavya’ya saldırıp ülkeyi işgal ettiklerinde kendisi Belgrad çevresindeki bir dağa kaçmış ve burada Çetnik gerilla gruplarını örgütlemiştir.
Kerbiyye
Mehdi inancı
İ'tikatları arasında Muhammed bin Hânifîyye'nin Allah'ın takdir ettiği bir zamanda Mehdi olarak ortaya çıkacağı ve yeryüzünde hakimiyetini kuracağı beklentisi de yer alır. Bu düşünce Küseyyir ve Seyyîd el-Himayrî isimli şairlerin şiirlerinde işlenmiştir.
Müntesipleri
Muhammed bin el-Hânifîyye'nin ilâh olduğunu öne süren ibaha inancına sahip olan Hamza bin Umâre el-Berberî ve taraftarları da bu fırkadan sayılırlar.
Yılmaz Argüden
Yılmaz Argüden (d. 1958, Eskişehir), Stratejist ve Yönetişim Uzmanı. Türk yönetici, danışman, iş insanı ve yazardır. ARGE Danışmanlık şirketinin kurucusu ve Yönetim Kurulu başkanıdır.
Hayatı
İş hayatına Koç Holding'in Ar-Ge Merkezi'nde başlamıştır. RAND Corporation'da stratejik analizler uzmanı ve Dünya Bankası'nın krediler bölümünde, 1985-1988 yılları arasında, Kısım Amiri olarak görev yapmıştır ve bu dönemde 20 değişik ülke ile çalışmıştır. Adnan Kahveci'nin daveti üzerine Türkiye'ye geri dönen Argüden, özelleştirme programının sorumluluğunu yürüttü ve Ekonomi konusunda Başbakan Mesut Yılmaz'ın Başdanışmanı olarak görev yaptı. Türkiye'ye dönüşü itibarıyla 70'yi aşkın şirketin yönetim kurulunda görev yapmıştır. Ayrıca Erdemir'in eski Yönetim Kurulu başkanı ve Sümerbank Holding ile PETKİM'in eski yönetim kurulu üyesidir.
1991 yılında, şu an yönetim kurulu başkanlığı görevini yürüttüğü, ARGE Danışmanlık şirketini kurdu. Bu şirket aracılığı ile yönetim stratejileri, kurumsallaşma, sürdürülebilirlik ve yönetişim alanlarında birçok şirkete ve kuruluşa danışmanlık yapmıştır. ARGE Danışmanlık, Türkiye'de UN Global Compact programını imzalayan ilk şirkettir. Avrupa Parlamentosu'nda kurumsal sosyal sorumluluk projeleri ile geleceği şekillendiren en iyi üç şirket arasında yer almış, Yönetişim ve Sürdürebilirlik alanlarında B20 Bilgi Ortağı olarak çalışmış ve Avrupa Kalite Vakfı (EFQM) ve Uluslararası Entegre Raporlama Konseyi (IIRC) Gelişim Ortağıdır. Devlet Planlama Teşkilatı'nın oluşturduğu Kalkınma Stratejileri İstişare Konseyi Başkanlığını üstlenmiştir. Dünya Ekonomik Forumu (WEF) tarafından Geleceğin 100 Küresel Lideri arasında seçilmiştir. 1993 yılında Eisenhower Bursu'nun Türkiye Fellows'luğunu kazanmıştır.
Argüden, Avrupa'nın ve dünyanın en büyük yatırım bankalarından biri olan Rothschild & Co'nun Türkiye ofisinin kurucusu ve Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yapmıştır. Ayrıca deneyimlerini Boğaziçi Üniversitesi, Koç Üniversitesi ve Harp Akademilerinde strateji dersleri vererek paylaşmaktadır.
Argüden, OECD'nin Business at OECD Yönetişim Komitesi Başkanlığı ve IFC Kurumsal Yönetişim Danışma Kurulu üyesi olarak çalışmıştır. Argüden Yönetişim Akademisi'nin kurucusu ve mütevelli heyeti başkanıdır. Ulusal Ağlar Dünya Başkanı seçilmiş, UN Global Compact Yönetim Kurulu'nda üye olarak görev almıştır.
Argüden, ayrıca uluslararası birçok iş konseyinin kuruculuğunu veyahut başkanlığını üstlenmiştir; Türk-Amerikan İş Konseyi'nde başkanlık, Türk-Kanada İş Konseyi'nde kurucu başkanlık ve Türkiye-Fransa İş Konseyi'nde başkan yardımcılığı görevlerini yürütmüştür. Argüden, ayrıca Türk-Amerikan İş Konseyi'nden (TAİK) Üstün Vatandaşlık Ödülü almıştır.
İMKB'deki ilk halka arzlarda, yabancı sermayenin özelleştirmelere yatırım yapmasında, Türkiye'de yatırım bankacılığının gelişiminde ve özelleştirme programının gerçekleştirilmesinde Argüden'in rolü bulunmaktadır.
Argüden, iş hayatında birçok şirkette bağımsız yönetim kurulu üyesi veya danışman olarak görev yapmıştır. Anadolu Grubu, Anadolu Efes, Coca-Cola İçecek, Migros Türk, Akiş GYO, Bilim İlaç, Borusan Holding, DeFacto, Doğuş Otomotiv, Inmet Mining ve Vestel'de bağımsız yönetim kurulu üyeliği, danışmanlık ve komite üyeliği gibi görevleri yürütmüştür.
Argüden, iş hayatı boyunca Kalite Yönetim Derneği'nin (KalDer) başkanlığını da yürütmüştür ve başkanlığı döneminde Ulusal Kalite Hareketi'ni başlatmıştır. Argüden, bunun haricinde Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı (TEGV) ve Türkiye Ekonomik ve Sosyal Etüdler Vakfı (TESEV) kurucu üyesi ve mütevelli heyeti üyesi, TÜSİAD Kamu Reformu Çalışma Grubu eski Başkanı, Özel Sektör Gönüllüleri Derneği kurucu üyesi, Boğaziçi Üniversitesi Mezunlar Derneği'nin (BÜMED) eski Yönetim Kurulu Başkanı, Sağlık ve Eğitim Vakfı (SEV) mütevelli ve yönetim kurulu üyesi, Altınbaş Üniversitesi Mütevelli Heyeti üyesi ve Yönetim Kurulunda Kadın Derneği Danışma Kurulu üyesi olarak görev yapmıştır. Türkiye Basketbol Federasyonu eski Asbaşkanıdır. Boğaziçi Üniversitesi Spor Elçisi olarak seçilmiştir.
Argüden, profesyonel hayatı boyunca birçok meşhur ve tanınan isimler ile çalışmalar gerçekleştirmiştir; Galler Prensi (şu anda Kral) Charles, Bill Clinton, Gerhard Schröder, Kofi Annan, Ban Ki-moon, Klaus Schwab, Cyrus Vance, Belçika Kraliçesi Mathilde, Mary Robinson, Süleyman Demirel, Ahmet Necdet Sezer, Mesut Yılmaz, Ekrem Pakdemirli, Kemal Derviş, Adnan Kahveci, Yaşar Okuyan; Vehbi, Rahmi, Mustafa, Ali ile Ömer Koç, Suna Kıraç, Güler ile Ali Sabancı, Cengiz Solakoğlu, Can ile İnan Kıraç, Tuncay Özilhan, Kamil Yazıcı, Nejat ile Bülent Eczacıbaşı, Ferit Şahenk, Ahmet Ertegün, Çetin Nuhoğlu, Aldo Kaslowski, Feyyaz Berker, Agah Uğur, Jan Nahum, Rifat Hisarcıklıoğlu, John H. McArthur, Üstün Ergüder, Eric de Rothschild, Muhtar Kent, Cem Kozlu, Faik Öztrak, Adil Karaağaç, İsak Antika, Ahmet Kocabıyık, Ahmet Nazif Zorlu, Ege Cansen, Aclan Acar, Michael Mullen, Xavier Bettel, Mark Moody-Stuart, Muammer Keskin, Yılmaz Büyükerşen, Ömer Dinçkök, İshak Alaton, Tarhan Erdem ve daha nice isimlerle tanışmış, görüşmüş ve çalışmıştır.
Özel hayatı
Argüden, profesyonel derecede İngilizce ve Fransızca bilmektedir. Piyanist Didem M. Argüden ile evlidir. İki çocuğu bulunmaktadır; Ford'da otomobil tasarımcısı olarak çalışan oğlu Ege Argüden ve ARGE Danışmanlık'ta yönetici ortak olarak çalışan kızı Gizem Argüden Oskay.
Zimbabve'nin illeri
Ülkenin on ili şu şekildedir:
Kaynakça
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Зымбабвэ
Barbara Hepworth
Dame Barbara Hepworth DBE (10 Ocak 1903 – 20 Mayıs 1975, Jocelyn Barbara Hepworth) 20. yüzyılda yaşamış İngiliz heykeltıraş ve sanatçı. Etkilendiği Henry Moore ile aynı dönemde yaşamış ve arkadaş olmuştur.
Yaşamı ve sanatı
Hepworth Wakefield, West Yorkshire'da doğmuş ve Wakefield Girls High School'da eğitim görmüştür. Daha sonra Moore ile tanışacağı ve Leeds School of Art'a gitti. Buraya burs kazanarak gitmişti ve 1920'de bitirdi. Ardından 1921'den 1924'e kadar yine burs ile Royal College of Art'ta eğitimine devam etti. . Ardından bir süre İtalya'da eğitim gördü.
En önemli eserlerinden biri Single Form arkadaşı ve onun işlerinin koleksiyonunu yapan Dag Hammarskjöld'ün anısına New York'ta yapılmıştır. 1961 yılında Jacob and Hilda Blaustein Vakfı tarafından Hammarskjöld'ün uçak kazasında ölümünün ardından görevlendirilmiştir.
Hepworth'un ilk evliliği heykeltıraş John Skeaping iledir. Bu evliliğinden 1929 yılında Paul isimli bir oğlu olmuştur. . İkinci evliliği ise 17 Kasım 1938'de ressam Ben Nicholson birliktedir. Çiftin 1934 yılında Simon, Rachel and Sarah isminde üçüzleri olmuştur. Simon daha sonraları bir sanatçı olmuştur. İkili 1951 yılında boşandı. İlk oğlu Paul 13 Şubat 1953'te Tayland'da Royal Air Force için çalışırken bir uçak kazasında öldü. Hepworth onun anısına Madonna and Child isminde St Ives kilisesinde bir anıt yapmıştır.
Ölümünden 10 yıl once 1965 yılında Dame unvanını almıştır. Cornwall'da St Ives'deki stüdyosundaki yangında 72 yaşında ölmüştür. Bu stüdyo daha sonra Barbara Hepworth Müzesi olarak düzenlenmiştir..
Ünal Alpuğan
Ünal Alpuğan (d. 2 Ağustos 1973, Stuttgart, Almanya), eski Türk futbolcudur. Schalke 04, Çaykur Rizespor ve İstanbul Büyükşehir Belediyespor takımlarında forma giymiştir.
İlk seneler
Almanya'da Türklerin yoğun olduğu Gelsenkirchen kentinde bir işçi ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Ünal Alpuğan burada Westfalia Buer'nın altyapısında futbola başladı ve ardından SG Wattenscheid 09 altyapısında oynadı.
Alembey
Alembey, şu anlamlara gelebilir:
Ünal Alpuğan
Kulüp takımları kariyeri
SG Wattenscheid 09'da altyapıdan rezerv takıma kadar yükseldi ve 22 yaşına kadar burada oynadı. 1994-95 sezonunda Regionalliga'da 20 kez SG Wattenscheid 09 II forması giydi. 1995 yılında Almanya'nın Aşağı Saksonya eyaletinde bir yöresel amatör takımı olan FC Rhade'ye transfer oldu.
FC Rhade'de iki sezon oynadıktan sonra Bundesliga'nın köklü ekiplerinden Schalke 04'nın ikinci takımı olan Schalke 04 II'ye transfer oldu. Üç sezon burada futbol oynadıktan sonra hem Schalke'nın yeni transferi Hami Mandıralı'ya tercüman olması hem de sakat oyuncuların yoğunluğu yüzünden oyuncu sıkıntısı çeken as takıma takviye olması için as takım kadrosuna dahil edildi. Burada düzgün kişiliğiyle ve antrenmanlarda gösterdiği özveriyle teknik direktör Huub Stevens'ın beğenisini kazandı ve 20 Şubat 1999 tarihinde VfB Stuttgart'ta karşı oynanan Bundesliga karşılaşmasında ilk Bundesliga maçına çıktı. Sezon sonu Hami Mandıralı Schalke'den ayrılsa da Ünal, Bundesliga'da üç sezon boyunca düzenli olarak forma giydi ve 2001-02 sezonunda Süper Lig ekiplerinden Çaykur Rizespor'a transfer oldu. Çaykur Rizespor'da beş sezon oynadıktan sonra 1. Lig ekiplerinden İstanbul Büyükşehir Belediyespor geçti. İstanbul BB'de iki sezon oynadıktan sonra Almanya'ya geri döndü ve bir Gelsenkirchen takımı olan YEG Hassel'de iki sezon oynadı. Ardından aktif futbol kariyerine noktaladı. YEG Hassel'deki son sezonunda takımda hem oyuncu olarak hem de oyuncu antrenörü olarak görev aldı.
Kızık, Gümüşhacıköy
Kızık, Amasya ilinin Gümüşhacıköy ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Amasya il merkezine 98 km, Gümüşhacıköy ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.
Keşlik, Bozkurt
Keşlik, Kastamonu ilinin Bozkurt ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1914 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Kastamonu il merkezine 111 km, Bozkurt ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Languedoc-Roussillon
Languedoc-Roussillon (Oksitanca: Lengadòc-Rosselhon, Katalanca: Llenguadoc-Rosselló), Eski Fransız bölgesidir. Günümüzde kendisinin yerini Occitanie almıştır. Fransa'nın güneyinde Pirene Dağları'nda İspanya ve Andorra'ya komşudur. Akdeniz'e kıyısı vardır. Rhône Nehri'nin batısındadır. Etrafını çevreleyen dağlar ve düzlükleri nedeniyle birçok coğrafyacı tarafından denize doğru yüzünü dönmüş bir amfi tiyatroya benzetilmiştir.
Kostas Simitis
Konstantinos Simitis (d. 23 Haziran 1936, Atina), Yunanistan eski başbakanı.
Almanya'da Marburg Üniversitesi'nde hukuk ardından Londra Ekonomi Okulu'te ekonomi eğitimi aldı. 1961'de Yüksek Mahkeme'de yargıç oldu. 1965'te Panhelenik Kurtuluş Hareketi Ulusal Konseyi'ne katılarak politikaya atıldı. Aynı yıllarda bir araştırma ve çalışma topluluğu olan Elexandros Papanastasiuou Derneği'ni kurdu.
Cunta yıllarının ardından Yunanistan'a döndü ve 1985'te Yunan Parlamentosu'na girdi. 90'lı yıllara dek tarım, ulusal ekonomi ve endüstri bakanlıklarında bulundu. Başbakan Andreas Papandreu'nun 1996 ocağında sağlık nedenlerinden dolayı görevi bırakmasının ardından düzenlenen seçimlere Panhelenik Sosyalist Hareketi'nin (PASOK) lideri olarak girdi.
1996 eylülünde yapılan seçimleri kazanan PASOK, lideri Simitis'i de başbakanlık koltuğuna taşıdı. 17 Ağustos 1999'da Marmara'da meydana gelen büyük depremin ardından Türkiye'ye zeytin dalı uzatan ve iki toplum arasında tarihte görülmemiş bir yakınlaşmanın tohumlarını Ege'ye dikti. Avrupa Birliği'nde Türkiye'nin adaylığına karşı Yunanistan vetosunu da kaldırarak Aralık 1999'da Türkiye'ye aday ülke statüsünün verilmesinde önemli rol oynadı.
Dışişleri Bakanı Yorgo Papandreu ile uyumlu çalışması da, Yunanistan'ın Türkiye politikasında yumuşamasında önemli rol oynadı.