cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2023 Dünya Erkekler Hentbol Şampiyonası
Qualification
Dünya Şampiyonasına ev sahipliği yapan ülkeler, son dünya şampiyonları ile birlikte doğrudan katılmaya hak kazanmıştır. Mevcut IHF kurallarını takiben, her kıta konfederasyonuna verilen zorunlu yer sayısı aşağıdaki gibi bölünmüştür: Afrika, Asya ve Avrupa için dörder kontenjan. Aynı Kıta Konfederasyonundan (Avrupa) birden fazla organizatör olduğu için, ilgili Kıta Konfederasyonunun sahip olduğu zorunlu kontenjan sayısı buna göre azaltılmıştır. Böylece Avrupa için sadece 3 zorunlu yer ayrılırken, Afrika ve Asya'ya dörder yer ayrıldı. 2021'den itibaren Pan Amerika iki bölgeye ayrıldı: Kuzey Amerika ve Karayipler bölgesi 1, Güney ve Orta Amerika bölgesi ise 3 yere sahip oldu. Asya Şampiyonası'nda beşinci veya daha üst sırada yer alan bir Okyanusya milli takımı için ek bir yer daha mevcuttu. Hiçbir Okyanusya takımı Asya Şampiyonasında ilk beşe giremediği için, IHF ek bir wild card verdi. Buna ek olarak, bir önceki Dünya Şampiyonasında 1-12. sırada yer alan takımlara dayanan kıta konfederasyonları (12 sıra) için birkaç performans yeri verildi. 2021 Dünya Erkekler Hentbol Şampiyonası sonuçları göz önünde bulundurularak 32 sıranın 20'si aşağıdaki gibi dağıtılmıştır:
Gruplar
Her ev sahibi ülke, her ev sahibi şehre bir nitelikli takım atayabilir. Bu nedenle İspanya A grubunda (Krakow), Norveç F grubunda (Krakow) ve Danimarka H grubunda (Malmö) oynadı. Almanya E grubunda (Katowice), İzlanda D grubunda (Kristianstad) ve Hırvatistan G grubunda (Jönköping).
Kamphaeng Phet Tarihî Parkı
Kamphaeng Phet Tarihi Parkı, Tayland'ın Kamphaeng Phet şehrinde bulunan bir arkeolojik sit alanıdır. Sukotay Tarihi Parkı ve Si Satchanalai Tarihi Parkı ile birlikte, UNESCO Dünya Mirası Sit Alanı Tarihi Sukotay Kenti ve İlgili Tarihi Kentlerin bir parçasıdır. Kamphaeng Phet Tarihi Parkı'ndaki başlıca varlıklar arasında Ping Nehri'nin doğusundaki Mueang Chakangrao, batısındaki Mueang Nakhon Chum ve şehirden yaklaşık 18 km güneynatıdaki Mueang Trai Trueng gibi antik yerlerin arkeolojik kalıntıları bulunmaktadır. Chakangrao, antik Kamphaeng Phet kasabası, eski Sukotay ve Si Satchanalai ile aynı şehir planlama konseptine sahipti ve hem şehir sınırları içinde hem de dışında dini yerler için ayrı bölgeler vardı. Yapılar genellikle büyüktür ve lateritten yapılmıştır. Nakhon Chum'daki Ping Nehri'nin batı kıyısındaki dini yerler tuğladan yapılmıştır ve daha küçük boyuttadır.
Tarihi Sukotay Kenti ve İlgili Tarihi Kentler adı altında 1991 yılında Dünya Mirası olarak listelenmiştir.
2020 Yaz Olimpiyatları'nda karate - Kadınlar 55 kg
Kadınlar 55 kg müsabakaları 2020 Yaz Olimpiyatları'nda 5 Ağustos 2021 tarihlerinde Nippon Budokan'da yapılmıştır.
Program
Tüm saatler Türkiye Saati (UTC+03.00) şeklindedir.
Özofajiyal web
Özofajiyal web (özofagus ağı), yemek borusu boyunca herhangi bir yerde ortaya çıkabilen ince zarlardır.
Klinik tablo
Başlıca belirtileri ağrı ve yutma güçlüğüdür (disfaji).
Özofajiyal webler, özofagusu kısmen tıkayabilen mukoza ve submukozadan oluşan normal özofajiyal dokunun 2–3 mm'lik ince membranlarıdır. Konjenital veya edinsel olabilirler. Konjenital webler genellikle özofagusun orta ve alt üçte birinde görülür ve merkezî veya eksantrik bir açıklıkla birlikte çevresel olma olasılıkları daha yüksektir. Edinilmiş ağlar konjenital ağlardan çok daha yaygındır ve tipik olarak servikal bölgede (postkrikoid) görülür.
Raşaya
Raşaya (راشيا Rashaya) Lübnan'ın doğusundaki Bikâ ilinin Raşaya ilçesinde bulunan bir kasabadır. Beyrut'un güneydoğusunda, Suriye sınırına yakın Hermon Dağı'nın batı yamaçlarında, deniz seviyesinden yaklaşık 1.200 metre yükseklikte bulunur.
Özofajiyal web
Klinik tablo
Bu durumun klinik semptomları selektif (sıvıdan çok katı) disfaji, göğüs ağrısı, nazofarengeal reflü, aspirasyon, perforasyon ve gıda sıkışmasıdır (son ikisi çok nadirdir).
Raşaya
Raşaya, Lübnanlı devlet adamı Bişara Huri'nin 1943 yılında hapse atıldığı Raşaya Kalesi ile bilinmektedir. Bu kale ülkede bağımsızlığın sembolü olarak kabul edilmektedir.
Tarih
Bağımsızlık Kalesi olarak da bilinen Raşaya Kalesi ülkede ulusal anıt ilan edilmiştir. 18. yüzyılda Şihab ailesi tarafından bir saray olarak inşa edilen kale günümüzde Lübnan Silahlı Kuvvetleri tarafından kullanılmaktadır ve ordunun gözetimi altında ziyaret edilebilmektedir.
Özofajiyal web
Nedenleri
Esas olarak kronik demir eksikliği anemisi ile ilişkili olan Plummer–Vinson sendromunda görülürler. Plummer–Vinson sendromlu her 10 hastadan birinde sonunda özofagusta skuamöz hücreli karsinom gelişecektir, ancak özofagus ağlarının kendi başlarına bir risk faktörü olup olmadığı belirsizdir.
Raşaya
Tarih
Haziran 1860'ta kasaba, bazıları kale içinde olmak üzere iki yüz altmış beş Hıristiyanın Dürzî güçleri tarafından öldürüldüğü bir katliama sahne oldu. 10-13 Haziran tarihleri arasında Hasbaya ve Raşaya bölgelerinde yaklaşık bin kişi öldürüldü.
Özofajiyal web
Nedenleri
Özofagus webleri büllöz hastalıklarla (epidermolizis bülloza, pemfigus ve büllöz pemfigoid gibi), özofagusu tutan graft-versus-host hastalığı ve çölyak hastalığı ile ilişkilidir.
Raşaya
Tarih
Kasım ve Aralık 1925'te kasaba, Büyük Suriye İsyanı'nın en büyük savaşlarından birine sahne ve kasaba neredeyse yok edildi. Çatışmalarda dört yüz yirmi dokuz Hıristiyan evi ya hasar gördü ya da yıkıldı. Zeyd Bey komutasındaki üç bin kişilik Dürzî birliği, 20-24 Kasım tarihlerinde Yüzbaşı Granger komutasındaki Fransız birliklerinin kalesini kuşattı. Dürzîler sonunda Fransız takviye birlikleri karşısında ilk büyük yenilgilerini aldılar. Bu ağır kayıplar Dürzîlerin Güney Lübnan'ı işgalinde bir dönüm noktası oldu.
Fransız Mandası altında ve 11 Kasım 1943'te Raşaya, Lübnan'ın ulusal liderlerinin (Bişara Huri (Lübnan'ın bağımsızlık sonrası ilk Cumhurbaşkanı), Riyad es-Sulh (Başbakan), Pierre Cümeyyil, Kamil Şamun, Adel Osseiran) Özgür Fransa birlikleri tarafından tutuklanmasına ve kalesinde hapsedilmesine tanık oldu. Bu durum liderlerin serbest bırakılmaları için ulusal ve uluslararası bir baskıya yol açtı. Sonunda Fransa baskılara boyun eğerek 22 Kasım 1943'te mahkumları serbest bıraktı. 22 Kasım, daha sonra "Lübnan Bağımsızlık Günü" ilan edildi.
Özofajiyal web
Nedenleri
Özofagus webleri beyaz bireylerde ve kadınlarda daha sık görülmektedir (2:1 oranında). Literatürde bu ağlar ile Plummer–Vinson sendromu, büllöz dermatolojik bozukluklar, inlet patch, graft-versus-host hastalığı ve çölyak hastalığı arasındaki ilişkiler tanımlanmıştır. Olası mekanizmalar sideropenik anemi (mekanizması bilinmiyor) veya bağışıklık sisteminin bazı müdahaleleridir. Özofagus ağları üst endoskopi sırasında yırtılabilir.
Raşaya
İklim
Raşaya her yıl 650 mm ile 750 mm arasında yağış alır. Bu miktarın yaklaşık beşte ikisi kasım ve mart ayları arasında düşer. Yıllık ortalama sıcaklık 15 °C olup, yaz mevsiminde 35 °C ile kış mevsiminde -5 °C arasında değişmektedir.
Özofajiyal web
Tanı
Tanı için tercih edilen test baryumlu özofagus grafisidir.
Tedavi
Özofagus webleri ve ringleri endoskopik dilatasyon ile tedavi edilebilir.
Raşaya
Ekonomi
Kasabanın ekonomisi temel olarak tarım, hizmet ve turizm sektörlerine dayanmaktadır. Kasabada iki zeytinyağı fabrikası ve üç üzüm pekmezi fabrikası bulunmaktadır. Yaygın olarak yetiştirilen ürünler arasında kiraz, zeytin, kayısı ve üzüm yer almaktadır. Bazı yabani salatalıklar da yetiştirilmekte olup ancak düşük yağış nedeniyle sebzeler daha az yetiştirilmektedir.Bölgede meşe, yabani fıstık ve sumak gibi ağaç türleri yetişmektedir.
Raşaya, 2002 yılında yapılan bir araştırmada Lübnan'daki dokuz yoksulluk bölgesinden biri olarak belirlenmiştir. Dünya Bankası ve ABD Uluslararası Kalkınma Ajansı, YMCA ve diğer sivil toplum kuruluşlarının yardımıyla bölgedeki kalkınma projelerini finanse etmiştir. Projeler arasında 500.000 dolarlık bir atık su arıtma tesisi ve 2007 yılında kasabanın konukevinin yeniden dekore edilmesi yer almaktadır.
Kültür
Kasabanın ortasındaki küçük çarşıda yerel el sanatları ve ucuz mallar satan çeşitli dükkanlar yer almaktadır. Yakın zamanda yenilenmiş, Bizans ve diğer tarzlarda altın ve gümüş takılar satan bir kuyumcu da bulunmaktadır. Kasaba yakınlarındaki Faqaa Ormanı korunan alan olarak sınıflandırılmış olup yerel kozalaklı ağaçlardan elde edilen çam fıstıkları geleneksel yemeklerde kullanılmaktadır.
Al-Aryan ailesi 19. yüzyılda Raşaya'daki Dürzî toplumunun önemli bir parçasıydı. Günümüzde Aryain ailesi olarak adlandırılan bir kol halen kasabada yaşamaktadır. Raşaya'da dört kilise ve ondan fazla Dürzî halveti bulunmaktadır. Ayrıca kasabada bir Rum Katolik Kilisesi ve bir Süryani Katolik Kilisesi ile Aziz Nikolaos Rum Ortodoks Kilisesi bulunmaktadır.
John E. Murdoch
John Emery Murdoch (10 Mayıs 1927 - 16 Eylül 2010), Amerikalı bir akademisyendir. Wisconsin-Madison Üniversitesi'nde felsefe eğitimi alan Murdoch, kariyerinin çoğunu Harvard Üniversitesinde geçirdi. Harvard'da 1966'dan 1971'e ve 1974'ten 1975'e kadar Bilim Tarihi Profesörü ve Bölüm Başkanıydı. Antik ve Orta Çağ tıbbı ve felsefesinde uzmanlaştı ve konuyla ilgili çok sayıda materyal yayımladı. Murdoch, akademik çalışmalarından dolayı 2009 yılında George Sarton Madalyası ile ödüllendirildi.
Artemeter
Artemeter sıtma tedavisinde kullanılan bir ilaçtır. Enjekte edilebilir form, kinin yerine özellikle şiddetli sıtma için kullanılır. Yetişkinlerde artesunat kadar etkili olmayabilir. Kas içine enjeksiyonla verilir. Artemether/lumefantrine olarak bilinen lumefantrin ile kombinasyon halinde ağızdan da temin edilebilir.
Artemeter nispeten az yan etkiye neden olur. Düzensiz kalp atışı nadiren ortaya çıkabilir. Hamilelikte kullanılmasının hayvanlarda zararlı olabileceğine dair kanıtlar bulunurken, insanlarda endişe verici bir kanıt yoktur. Bu nedenle Dünya Sağlık Örgütü (WHO) hamilelik sırasında kullanılmasını önermektedir. Artemisinin ilaç sınıfındadır.
Artemeter en az 1981'den beri araştırılmaktadır ve 1987'den beri tıbbi kullanımdadır. Dünya Sağlık Örgütü'nün Temel İlaçlar Listesi'nde yer almaktadır.
Otto Lasch
Otto Lasch (25 Haziran 1893, Pszcyna - 29 Nisan 1971), II. Dünya Savaşı'nda Wehrmacht'ta görev yapmış bir Alman generaldir. Şövalye Haçı sahibidir.
2020 Yaz Olimpiyatları'nda karate - Erkekler 75 kg
Erkekler 75 kg müsabakaları 2020 Yaz Olimpiyatları'nda 6 Ağustos 2021 tarihlerinde Nippon Budokan'da yapılmıştır.
Program
Tüm saatler Türkiye Saati (UTC+03.00) şeklindedir.
El-Hava Camii
El-Hava Camii, Tunus'un başkenti Tunus'ta bulunan bir camidir. Cami, 1252 yılında Hafsî döneminde Atıf Ebu Zakariya tarafından inşa edilmiştir.
Cami, harabe haline geldiğinde, "Ravza'üs-Suvud" denilen bir yerde bahçelere ve meyve bahçelerine bakan bir tepe üzerine inşa edildiği için sonradan "açık cami" olarak anıldı. Endülüslüler Tunus'a geldiklerinde burayı bir eğitim kurumu olarak kullanmışlardır. Tunus beyi Hüseyin bin Ali döneminde camii restore edildi. Günümüzde ise resmi bir tarihi anıt olarak kabul edilmektedir.
Abia Akram
Abia Akram, 1985 yılında Pakistan'da doğmuştur. Engelli hakları savunucusu olan Abim Akram, Pakistan'daki Ulusal Engelli Kadınlar Forumu'nu kurmuştur ve UNICEF Gençlik Konseyi başkanıdır. Aynı zamanda Asya ve Pasifik'teki engelli hakları hareketinin önde gelen isimlerinden biridir. BBC'nin 2021 yılı 100 kadın listesinde yer almıştır.
Hayatı
Abia Akram, Pakistan'ın Urdu şehrinde doğmuştur ve İslamabad'da ailesi ve kardeşleriyle beraber büyümüştür. Kemiklerin yumuşamasına ve zayıflamasına neden olan ve onu fiziksel olarak engelli bırakan nadir bir hastalık olan raşitizmin genetik formuyla dünyaya gelmiştir. Ana okula gitmeden önce engelliler için bir eğitim merkezinde eğitimine başlamıştır. Akram bu durum nedeniyle tekerlekli sandalyeye bağlı yaşamaktadır.
1997 yılında ahlaki destek için ailesine yaslanarak, engelli kadınların haklarını nasıl talep edecekleri konusunda eğitmek için Pakistan'daki Ulusal Engelli Kadınlar Forumu'nu kurdu. Abia, Handicap International'da yer almıştır ve hepsi insani yardım kuruluşları arasında yaşlanma ve engellilikle ilgili endişelerin kaynaştırılması için çalışan on iki kuruluştan oluşan bir koalisyon olan Yaşlanma ve Engellilik Görev Gücü olarak adlandırılan kuruluşu kurmuştur. 2010'da Pakistan'da yaşanan sel sırasında, engelliliğin kapsayıcılığının ülkedeki BM İnsani Acil Durum Müdahalesinin bir parçası olduğunu kanıtlamak için Yaşlanma ve Engellilik Görev Gücü koordinatörü olarak büyük bir rol oynamıştır.
Kendisi, İngiliz Uluslar Topluluğu Genç Engelliler Forumu'na koordinatör adayı olarak gösterilen ilk Pakistanlı kadın olmuştur. Pakistan'ın yanı sıra, Özel Yetenek Değişim Programı (STEP) ve Asya Pasifik Engelli Kadınlar Birliği'nin (APWWDU) kurucu üyesi ve koordinatörüdür. Ayrıca, UNICEF Engelli Çocuklar için Küresel Ortaklığı'nın başkanıdır.
2011 yılında İngiltere'de bulunan Warwick Üniversitesi'nden Toplumsal Cinsiyet ve Uluslararası Gelişim alanında yüksek lisans derecesi almıştır. Japonya'da bazı araştırma çalışmaları yaptı ve Pakistan'dan Chevening Bursu alan ilk engelli kadındı. 2021'de BBC'nin 100 Kadınından biri seçildi.
Brenna D'Amico
Brenna D'Amico (d. 28 Eylül 2000, Chicago, Illinois), Amerikalı oyuncu ve şarkıcı.
Biyografi
28 Eylül 2000'de Chicago, Illinois'de, ebeveynleri Dave ve Shannon D'Amico'nun çocuğu olarak dünyaya geldi. Aubree D'Amico adında bir kız kardeşi vardır.
Kişisel hayat
2015 yılında rol arkadaşı Cameron Boyce ile çıkıyordu, ancak görünüşe göre 2017'de ayrılmışlardı.
Bridget Bate Tichenor
Bridget Bate Tichenor (doğum adı Bridget Pamela Arkwright Bate ) (d. 22 Kasım 1917 – ö. 12 Ekim 1990) İngiliz sürrealist ressam ve moda editörü. Fransa'da doğdu ama Meksika'yı evi olarak kabul etmekteydi.
Roberto Torretti
Roberto Torretti (d. 15 Şubat 1930), felsefe tarihine, fizik felsefesine ve matematik felsefesine sunmuş olduğu katkıları ile uluslararası üne sahip Şilili bir filozof, yazar ve akademisyendir.
Bridget Bate Tichenor
Avrupa'da aile ve erken yaşam
Bate, Frederick Blantford Bate (1886–1970) ve Vera Bate Lombardi olarak da bilinen Vera Nina Arkwright'ın (1883–1948) kızı. Fransa'da doğmasına rağmen gençliğini İngiltere'de geçirmiştir. Ardından İngiltere, Fransa ve İtalya'daki okullara gitmiştir. 16 yaşında annesiyle birlikte yaşamak için Paris'e taşınmış ve burada Coco Chanel için model olarak çalışmıştır. 1930 yılından 1938'e kadar Roma ve Paris arasında seyahatler ederek yaşamıştır.
Roberto Torretti
Biyografi
Torretti, Valparaíso'daki Şili Üniversitesi Eğitim Enstitüsü'nde felsefe ve psikoloji dersleri vermeye başladıktan kısa bir süre sonra, 1954 yılında Wilhelm Szilasi'nin gözetiminde Freiburg Üniversitesinden doktora derecesi aldı. Ayrıca, Porto Riko Üniversitesi ve Şili Üniversitesinde felsefe dersleri verdiği kırk yılı aşkın bir akademik kariyere başlamadan önce Birleşmiş Milletler için çalıştı. Torretti, Porto Riko Üniversitesi'nden fahri profesör unvanı aldı ve Institut International de Philosophie'nin bir üyesiydi. Nisan 2005'te Torretti, İspanya'daki Universitat Autonoma de Barcelona tarafından fahri doktora ile ödüllendirildi. Torretti, Şili'nin Santiago kentinde yaşadı ve akademisyen ve filozof Carla Cordua ile evlendi. Eylül 2011'de Cordua ve Torretti, Şili Cumhuriyeti tarafından ortaklaşa Beşeri ve Sosyal Bilimler Ulusal Ödülü'ne layık görüldü.
Bridget Bate Tichenor
Avrupa'da aile ve erken yaşam
Frederick Bate, sanatıyla kızına rehberlik etmiştir. Londra'daki Slade Okuluna gitmesini tavsiye etmiş ve daha sonra onu Meksika'daki Contembo Çiftliği'nde ziyaret etmiştir. Frederick Bate'in yakın arkadaşı, sürrealist fotoğrafçı Man Ray, modellik kariyerinin Paris'ten New York'a kadar uzanan farklı aşamalarında Bate'i fotoğraflamıştır.
Roberto Torretti
Felsefi çalışmaları
Torretti, Alman filozof Immanuel Kant'tan büyük ölçüde etkilenmiş ve eserlerinin çoğunu Kant'ın düşüncesine adamıştır. Manuel Kant: estudio sobre los fundamentos de la filosofia Crita adlı eseri, 18. yüzyıl Alman filozofunun düşünceleri üzerine yazılmış en önemli edebi eserlerden biri olarak kabul edilir. Philosophy of Geometry from Riemann to Poincaré (1978), Relativity and Geometry (1983) ve El paraíso de Cantor (1998) gibi yayınlar, Torretti'yi bilim felsefesinde önde gelen bir otorite haline getirdi. Torretti'nin çalışmalarının çoğu, görelilik teorisi ve 19. yüzyıl geometrisine odaklanarak fizik ve matematikle ilgiliydi. El Paraíso de Cantor kitabını mantık ve matematik felsefesindeki küme-teorik geleneğine adadı. Jesús Mosterín ile birlikte orijinal ve kapsamlı bir mantık ve bilim felsefesi sözlüğü yazdı.
Bridget Bate Tichenor
New York ve Amerika Birleşik Devletleri
Bate, Hugh Joseph Chisholm ile 14 Ekim 1939'da Port Chester, New York'taki Strathgrass, Chisholm ailesinin evinde evlendi. Bu, Bate'i Avrupa'dan ve yaklaşan 2. Dünya Savaşı tehdidinden uzaklaştırmak için annesi Vera tarafından Cole Porter ve eşi Linda'nın yardımlarıyla gerçekleştirilen görücü usulü bir evlilikti. 21 Aralık 1940'ta Beverly Hills, California'da Jeremy Chisholm adında bir oğulları oldu. H. Jeremy Chisholm, 1982'de Boston'da öldüğünde Jeanne -Lang Suydam ile evli ve James Lang-Suydam Chisholm'un babası olan ABD, Birleşik Krallık ve Avrupa'da tanınmış bir iş adamı ve biniciydi.
1943'te Bate, New York Sanat Öğrencileri Ligi'nde öğrenciydi ve arkadaşları olan Paul Cadmus ve George Tooker gibi ressamlar ile birlikte Reginald Marsh'ın yanında eğitim almışlardır. Tanıdıkları bu süre zarfında Bate'i "çarpıcı", "çekici", ve "büyük masmavi gözleri ve görkemli siyah saçları olan uzun ve zayıf bir güzellik" olarak tanımlamaktaydılar. Plaza Hotel'de bir apartman dairesinde yaşıyordu ve Manhattan modacısı Hattie Carnegie'nin kıyafetlerini giyiyordu. Yazar Anaïs Nin, kişisel günlüğüne Bate'e olan hayranlıklarını bu sıralarda yazmıştır. Bate, 1943 yılında Lynes'in asistanı Jonathan Tichenor ile tanıştığında, onu fotoğraflarında konu olarak kullanan bir arkadaşı olan fotoğrafçı George Platt Lynes'in Park Avenue'da bulunan apartmanındaki bir partideydi. 1944'te kocası ABD hükûmeti için denizaşırı ülkelerde çalışırken Bate ve Tichenor arasında bir ilişki başladı. 11 Aralık 1944'te Chisholm'dan boşandı ve Manhattan'da sanatçı Peggy Guggenheim ile paylaştığı Yukarı Doğu Yakası'nda bulunan bir eve taşındı. 1945'te Jonathan Tichenor ile evlendi, soyadını Bridget Bate Tichenor olarak aldı ve Manhattan'daki 105 MacDougal Caddesi'ndeki bir sanatçının stüdyosuna taşındılar.
Boyama tekniği
Bate Tichenor'un boyama tekniği, sanatçı Paul Cadmus'un 1945'te New York'ta öğrettiği 16. yüzyıl İtalyan tempera formüllerine dayanıyordu; buradaki çalışmalarında masonit tahtasına yumurta kabuğu cilalı bir alçı zemin döşemiş ve (sıcaklık yerine) samur fırçasıyla birden çok şeffaf yağlı sır uygulamıştır. Bate Tichenor, çalışmalarını İtalyan Rönesans resim stilinde antik okült dinleri, büyüyü, simyayı ve Mezoamerikan mitolojisini yansıtan manevi bir yapıya sahip eserler olarak görüyordu.
Meksika'da Yaşam
Mezoamerika kültürleri ve uluslararası geçmişi, Bate Tichenor'un Meksika'da büyülü gerçekçi bir ressam olarak yaptığı çalışmaların stilini ve temalarını etkilemişti. Bate, 1940'ların sonlarında ve 1950'lerin başlarında Meksika'da yaşamaya gelen bir grup sürrealist ve büyülü gerçekçi kadın sanatçı arasında yer almaktaydı. Meksika ile tanışması, ilk olarak 1930'larda Paris'te tanıştığı bir kuzeni olan İngiliz sürrealist sanat koleksiyoncusu ve Minotaure dergisinin sponsoru Edward James aracılığıyla oldu. James, Las Pozas, San Luis Potosí'de yaşıyordu ve Meksika'daki evinin doğal şelalelerden oluşan, havuzlar ve betondan sürrealist heykeller içeren devasa bir sürrealist heykel bahçesi vardı. 1947'de James, Körfez Kıyısı'nın zengin Olmec kültüründe Tampico yakınlarındaki Xilitia'da bulunan evine onu tekrar ziyaret etmesi için davet etti. Bate Tichenor, Meksika'yı ziyaret ettikten sonra 1953'te ikinci kocası Jonathan Tichenor'dan boşandı ve aynı yıl Meksika'ya taşındı hayatının geri kalanını buradaki evinde geçirdi. Vogue için profesyonel bir moda ve aksesuar editörlüğü olan işini ve eşini geride bıraktı ve Leonora Carrington, Remedios Varo, Alice Rahon ve fotoğrafçı Kati Horna gibi göçmen sanatçıların arasına katıldı.
1953'te Bate Tichenor Meksika'ya taşındığında, sanatı ve mistisizmi aracılığıyla öz farkındalığı bulmak için sonunda ömür boyu sürecek bir yolculuğa başladı. Yalnızlık ve izolasyon içinde resim yaparken kendi benzersiz insani ve ruhsal kimliklerini ortaya çıkarmıştır; daha sonra kendi kutsal fikirlerini ve hakikatlerini sembolize eden resimlerinde yeni maskeler ve karakterlerle o gizli kimlikleri yeniden konumlandırmıştır. Kendini keşfetme ve gerçekleştirmeye yönelik bu içsel süreci, büyülü ortamlarda yer alan bir dizi mitolojik karakterle alegorik olarak tasvir etmiştir. Anlatımsal bir görsel dil ve sır olarak sakladığı sanatsal sözcük dağarcığıyla kendi yaşamının ve arayışlarının yansımalarını tuval üzerine resmetti.
1958'de Carrington, Rahon, Varo ve döneminin diğer çağdaş kadın ressamlarıyla birlikte Meksika'daki Galerias Excelsior'daki İlk Kadın Sanatı Salonuna katıldı. Aynı yıl, Michoacán'daki ücra Ario de Rosales köyü yakınlarındaki Contembo çiftliğini satın aldı ve burada 1978'e kadar geniş evcil hayvanlarıyla münzevi bir şekilde resim yaptı
Bate Tichenor, ressam Carrington, Alan Glass, Zachary Selig ve sanatçı Pedro Friedeberg'i Meksika'daki en yakın arkadaşları ve sanatsal çağdaşları arasında sayıyordu.
1982 ile 1984 yılları arasında Bate Tichenor Roma'da yaşadı ve Maskeler, Ruhsal Kılavuzlar ve İkili Tanrılar adlı bir dizi resim yaptı. Son yıllarını Meksika, Guanajuato, San Miguel de Allende'deki evinde geçirdi.
Contembo Çiftliği
Bate Tichenor'un Michoacán'daki Contembo Çiftliği'ndeki evinin mimarisi, 1958'de Purépechan sevgilisi Roberto ile birlikte inşa ettiği, haç şeklinde tasarlanmış tuğla ve kerpiç iki katlı basit bir Toskana tarzı kır villasıydı. Bate Tichenor, evim olarak adlandırmayı seçtiği yer için yaratıcı bir ses haline geldi.
Resmindeki efsanevi yaratıkların yüzlerinin ve bedenlerinin birçoğuna ilham kaynağı olarak birçok teriyeri, chihuahua, İtalyan mastiff, koyun, keçi, maymun, papağan, iguana, yılan, at, ineklerin yanı sıra yerel Purépecha hizmetkarları ve arkadaşlarını da kullandı.
Bate Tichenor'un resimlerindeki ışık, renkler ve manzaralar, dağın tepesindeki evini çevreleyen volkanik arazinin topoğrafyasından esinlenmiştir. Ayrıca ikinci kattaki stüdyosundan çam ağaçlarının kapladığı kırmızı dağların Pasifik Okyanusu'na doğru ardışık olarak görülebilen bir yeryüzü eğriliği vardı. Ayrıca mülkü turkuaz su havuzlu bir şelaleye sahipti.
Ölüm ve Miras
Bate Tichenor 1990 yılında Mexico City'deki Calle Tabasco'daki Daniel de Laborde-Noguez ve Marie Aimée de Montalembert evinde öldüğünde, yalnızca yakın arkadaşlarıyla olmayı seçti. Mexico City'deki evlerinde Bate Tichenor'un yaşamının sonuna doğru; Comte Léon de Laborde'nin torunu, ekonomist Carlos de Laborde-Noguez, eşi Marina Lascaris ve erkek kardeşi Daniel de Laborde-Noguez ve eşi Marie Aimée de Motalembert, Bate Tichenor'un en sadık dostları olmuştur.
Bate Tichenor, Baron Alexander von Wuthenau'nun Mexico City'deki evinde çekilen Rara Avis adlı 1985 tarihli bir belgesele konu oldu. Tufic Makhlouf tarafından yönetildi ve Bate Tichenor'un Avrupa'daki yaşamına, Man Ray, Cecil Beaton, Irving Penn, John Rawlings ve George Platt Lynes için model olarak çalışmasına odaklandı. New York'ta Vogue moda editörü olarak çalışmasına ve Meksika'da başlayan büyülü gerçekçilik resimlerine de odaklandı. Filmin adı, Rara Avis, Romalı şair Juvenal'den türetilen, ender ve eşsiz bir kuş "siyah kuğu" anlamına gelen Latince bir ifadedir. Rara Avis, 2008 FICM Morelia uluslararası film festivalinde gösterilmiştir.
Sanatçı Pedro Friedeberg, 2011 yılında De Vacaciones Por La Vida (Holiday For Life) adlı kitabında Bate Tichenor ve onun Meksika'daki hayatından ve de Salvador Dali, Leonora Carrington, Kati Horna gibi arkadaşlarıyla olan ilişkilerden bahsetmiştir.
Sanat Eserleri
Avangart sanatçı Man Ray'in Bate Tichenor'un 1941 tarihli iki jelatin gümüş baskı portresi, 1996'da Christie's London tarafından müzayedeye çıkarıldı. Bate Tichenor'un Man Ray imzalı başka bir 1941 jelatin gümüş baskı fotoğrafı, 1997'de Sotheby's New York tarafından müzayedeye çıkarıldı Moda fotoğrafçısı Irving Penn'in Bate Tichenor ve model Jean Patchett'in The Tarot Reader adlı 1949 tarihli fotoğrafının gümüş jelatin baskısı, Smithsonian Amerikan Sanat Müzesi'nin kalıcı koleksiyonunda bulunuyor. Bate Tichenor'un iki resmi Christie's tarafından Temmuz 2007'de New York'taki Rockefeller Plaza'da müzayedeye çıkarıldı ve her ikisi de Meksikalı aktris María Félix'in malikanesinin müzayedesinde orijinal tahminlerin neredeyse 10 katında teklifler aldı. Bate Tichenor'un, ressam Antoine Tzapoff'un detaylarıyla María Félix'in yüzünün yer aldığı "Domadora de quimeras" adlı tuval üzerine yaptığı yağlıboya tablosu, 20.400 Amerikan dolarına satılmıştır. Ek olarak, Bate Tichenor'un bir başka tablosu olan "Caja de crystal" de tahmini fiyatından çok daha fazlasına satılmıştır.
2008'de Museo de Arte Contemporáneo de Monterrey, Bate Tichenor'un Frida Kahlo gibi 50 önde gelen Meksikalı sanatçı arasındaki resimleri de dahil olmak üzere çalışmalarının bir sergisini düzenledi. Adı Kadınların Tarihi: Meksika'da Yirminci Yüzyıl Sanatçılarıydı. Sergi, Meksika'da çalışırken bireysel ve farklı disiplinlerde sanatsal faaliyetlerini geliştiren kadınlara odaklanmıştır.
Kaynakça
<references group="" responsive="0">
Abdul Ali Mazari
Abdul Ali Mazari(1946 - 13 Mart 1995) etnik bir Hazara milisi ve Sovyet-Afgan Savaşı sırasında ve sonrasında Hizb-e Wahdat partisinin siyasi lideriydi. Mazari, Afganistan'daki iç bölünmelerin çözümünün, her etnik grubun belirli anayasal haklara sahip olduğu ve topraklarını ve insanlarını yönetebildiği federal bir yönetim sisteminde olduğuna inanıyordu. 1995 yılında Taliban tarafından öldürüldü ve ölümünden sonra 2016 yılında Aşraf Gani hükûmeti tarafından 'Ulusal Birlik Şehidi' unvanı verildi. Afganistan'daki tüm etnik grupların, özellikle de Afganistan'da hâlâ zulüm gören Hazaraların eşit temsilini destekledi.
Dinutuksimab
Dinutuksimab (Ch14.18, Unituxin ticari adı) ve dinutuksimab beta (Qarziba ticari adı), yüksek riskli nöroblastomlu çocuklar için ikinci basamak tedavi olarak kullanılan monoklonal antikorlardır. Her bir antikor, hem fare hem de insan bileşenlerinden yapılır ve merkezi sinir sistemi ve periferik sinirler dahil olmak üzere, nöroblastoma hücreleri ve nöroektodermal kaynaklı normal hücreler üzerinde ifade edilen glikolipid GD2'yi hedefler. Dinutuksimab'ın fare hücreleri kullanılarak üretilmesi ve dinutuksimab beta'nın hamster hücreleri kullanılarak üretilmesi bakımından farklılık gösterirler. Dozlama rejimi farklıdır ve dinutuksimab granülosit-makrofaj koloni stimüle edici faktör (GM-CSF), interlökin-2 (IL-2) ve 13-cis-retinoik asit (RA) ile kombinasyon halinde verilirken dinutuksimab beta tek başına verilebilir.
Her ikisi de, morfin ile kontrol altına alınması gereken şiddetli ağrı ve antihistaminikler ve antiinflamatuar ilaçlar ile kontrol edilmesi gereken yüksek infüzyon reaksiyonu riski dahil olmak üzere ciddi yan etkilere neden olur. Her ikisi de nöronlara bağlanarak ve vücudun bağışıklık sisteminin onları yok etmesine neden olarak çalışır.
Kuzey Makedonya kültürü
Kuzey Makedonya kültürü, Balkanlar'da bir Avrupa ülkesi olan Kuzey Makedonya Cumhuriyeti'nin kültürüdür.
Mimari
Arkeoloji alanları arasında Gradsko'daki Stobi, Manastır'daki Heraclea Lyncestis, Lychnidos, Ohri'deki Ayasofya Kilisesi ve Üsküp'teki Scupi yer alır. Heraklea Lynkestis'teki Bazilika Mozaiği erken Bizans mozaiğidir. O zamanlar Bulgar İmparatorluğu'nun bir parçası olan Vardar Makedonya'sında Roma döneminden ve erken Hıristiyanlık döneminden birçok kalıntı var.
Ünlü mimarlar ve fresk ressamları Kuzey Makedonya'daki çok sayıda kilisede çalışı. UNESCO, dünya tarihi için önemli oldukları için Ohri şehri ve gölünün korunması gerektiğini ilan etti.
Osmanlı'ya ait cami, çarşı ve hamam gibi İslam kültürüne ait eserler ortaya çıkarılmıştır. 14. yüzyılda Üsküp, Eski Çarşısı, Kapalı Çarşısı ( Bedesten ), Kurşunlu Hanı, Davut Paşa Hamamı ve Mustafa Paşa Camii ile önemli bir ticaret merkezi olarak tanımlanıyordu. Kuzey Makedonya'daki İslam kültürünün bir diğer önemli anıtı Kalkandelen'deki Alaca Cami'dir. Şehrin kurtuluşundan sonra çok sayıda anıt dikildi. Bölgenin kurtuluşundan sonra dikilen en ilginç anıtlardan biri, Kruşevo'daki İlinden Ayaklanması'na adanan anıttır. Güzelliği ve etkileyiciliği ile tanınan diğer anıtlar Prilepe, Kumanova, Köprülü ve İştip'te bulunabilir.
Sanat
Modern Makedon resminin kurucuları arasında Lazar Ličenoski, Nikola Martinoski, Dimitar Avramovski-Pandilov ve Vangel Kodzoman vardı. Bunların yerini, şu anda ölü olan Borka Lazeski, Dimitar Kondovski, Petar Mazev ve Rodoljub Anastasov ve halen hayatta olan diğer birçok kişiden oluşan bir nesil aldı.
Şu andaki Makedon sanatçılar arasında, Aleksandar Stankovski, Zhaneta Vangeli, Maja Dzhartovska ve Gordana Apostolovska yer alıyor.
Modern Makedon heykeltıraşlığının kurucusu kabul edilen Dimo Todorovski'nin yanı sıra Petar Hadzi Boskov, Boro Mitrikeski, Novak Dimitrovski ve Tome Serafimovski'nin eserleri de dikkat çekiyor.
Sinema
Bugünkü ülke topraklarında çekilecek ilk film, 1895 yılında Arumenli sinemacılar Manaki Kardeşler tarafından çekildi ve bölgede bugüne kadar devam eden bir filmcilik geleneği başladı.
Geçen yüzyıl boyunca, film ortamı Makedon halkının tarihini, kültürünü ve günlük yaşamını tasvir etti. Yıllar içinde pek çok Makedon filmi dünyanın dört bir yanındaki film festivallerinde gösterildi ve bu filmlerden birkaçı prestijli ödüller kazandı. En ünlü Makedon yönetmen, ilk uzun metrajlı filmi Yağmurdan Önce Oscar Ödülü'ne aday gösterilen Milco Mančevski'dir. Kuzey Makedonya'da en çok hasılat yapan uzun metrajlı film, yalnızca ilk yılında 500.000'den fazla kişi tarafından izlenen Bal-Can-Can oldu.
Tiyatro
Kuzey Makedonya'da 13 profesyonel tiyatro bulunmaktadır. 1993–1994 yılları arasında yeni kurulan cumhuriyette 1.596 gösteri düzenlendi ve 330.000'den fazla kişi katıldı. Makedonya Ulusal Tiyatrosu (Drama, Opera ve Bale toplulukları), Drama Tiyatrosu, Milliyetler Tiyatrosu (Arnavut ve Türk Drama toplulukları) ve diğer tiyatro toplulukları yaklaşık 870 profesyonel oyuncu, şarkıcı, balet, yönetmen, oyun yazarı, set ve kostüm tasarımcıları vb. Ayrıca bir profesyonel çocuk tiyatrosu ve üç amatör tiyatro bulunmaktadır.
Çevrimiçi öğrenme topluluğu
Sosyal ağlar ve bilgisayar aracılı iletişim veya veri bilimlerin kullanımı yoluyla, insanlar ortak bir öğrenme hedefine ulaşmak için topluluk olarak çalışırken. Öğrenme hedefleri, topluluk sahibi tarafından önerilebilir veya katılımcılar arasında kişisel ilgi alanlarını yansıtan tartışmalardan ortaya çıkabilir. Çevrimiçi bir öğrenim topluluğunda, insanlar bilgiyi metinsel tartışma (eşzamanlı veya eşzamansız), ses, video veya diğer İnternet destekli ortamlar aracılığıyla paylaşırlar. Bloglar, düşünme fırsatları olan ortamlar yaratmak için kişisel günlükleri sosyal ağlarla harmanlamaktadır.
Etienne Wenger'e göre, çevrimiçi öğrenme toplulukları, uygulama topluluklarına elverişli ortamlardır.
Kategoriler
Çevrimiçi öğrenme topluluklarının türleri arasında e-öğrenme toplulukları (gruplar etkileşime yalnızca teknoloji yoluyla girer) ve harmanlanmış öğrenme toplulukları (gruplar, yüz yüze toplantıların yanı sıra çevrimiçi toplantılardan yararlanır). Riel ve Polin'e (2004) göre, kasıtlı çevrimiçi öğrenme toplulukları bilgi temelli, uygulama temelli ve görev temelli olarak kategorize edilebilir. Çevrimiçi öğrenim toplulukları kişisel yönlere, sürece veya teknolojiye odaklanabilir. Teknolojiyi ve araçları birçok kategoride kullanabilirler:
Hisar, Emirdağ
Halk arasında Hisar olarak adlandırılan Hisarköy, Afyonkarahisar ilinin Emirdağ ilçesine bağlı Davulga beldesi sınırları içinde yer alan bir köydür. Nüfusu 35 (2021)'dir.
Antik ve Bizans Amorium bölgesinin ortasında yer almaktadır. Köy 1892 yılında kurulmuştur ve yapımında Amorium harabelerinden getirilen devşirme malzemeler kullanılmıştır.
Sylvie Lucas
Sylvie Lucas (d. 30 Haziran 1965) Lüksemburglu diplomat.
Marc Bloch Üniversitesi'nde (Strazburg II Üniversitesi) tarih alanında master derecesini almıştır. Brugge'deki Avrupa Koleji'nde siyaset bilimi ve idare alanında master yapmıştır. 1990 yılında Lüksemburg dışişleri bakanlığına girmiş, çeşitli görevlerin ardından 2003-2004 yıllarında Lüksemburg'un Portekiz ve Yeşil Burun Adaları Büyükelçisi, 2008-2016 yıllarında Birleşmiş Milletler nezdinde Lüksemburg Daimi Temsilcisi olmuş, bu dönemde Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyi başkan yardımcılığı ve başkanlığı görevlerinde bulunmuş ayrıca 2013-2014 yılları için Lüksemburg, BM Güvenlik Konseyi üyesi seçilmiştir (Mart 2014'te kendisi BMGK'ye başkanlık etmiştir). 2016-2019 yıllarında ise Lüksemburg'un Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada Büyükelçisi olarak görev ifa etmiştir. 2019 yılında Lüksemburg Dışişleri Bakanlığı genel sekreteri olarak atanmış 2022 yılı itibarıyla Avrupa Birliği nezdinde Lüksemburg Daimi Temsilcisidir.
Büyük Rift Vadisi, Kenya
Büyük Rift Vadisi, Kenya'da, kuzeyden güneye uzanan kıta içi çöküntü koyağı sisteminin bir parçasıdır. Güneyde Tanzanya'da başlayan ve kuzeye, Etiyopya'ya doğru devam eden Doğu Afrika Rifti'nin doğu kolu olan Gregory Rifti'nin bir parçasıdır. Üç ana tektoniğin, Arap, Nubiye ve Somali levhalarının etkileşimleri sonucunda oluşan bir coğrafi yükselti olan "Kenya Kubbesi" üzerinde meydana gelmiştir. Eskiden, Madagaskar'dan Suriye'ye doğru uzanan "Büyük Rift Vadisi"nin bir parçası olarak görülüyordu. Vadinin çoğu, eski Rift Vadisi İli sınırları içinde yer almaktadır.
Vadi, Cherangani Tepeleri'ne ve bazıları hala aktif olan bir dizi volkana ev sahipliği yapmaktadır. İklim ılımandır, sıcaklıklar genellikle altında seyretmektedir. Bölgeye Mart-Haziran ve Ekim-Kasım dönemlerinde yoğun miktarda yağmur düşer. Baringo Gölü'nün batısındaki Tugen Tepeleri, 14 ila 4 milyon yıl önceki döneme ait lav akıntıları tarafından korunmuş fosillere ev sahipliği yapmaktadır. İnsanların ataları olan birçok hominidin kalıntıları bu bölgede ortaya çıkarılmıştır.
Dokufest
DokuFest, Kosova'nın Prizren kentinde her yıl Ağustos ayında düzenlenen uluslararası bir belgesel ve kısa film festivalidir. 2002 yılında bir grup arkadaş tarafından kuruldu. O zamandan beri uluslararası ve bölgesel sanatçıları ve izleyicileri çeken kültürel bir etkinliğe dönüştü. Filmler sekiz günlük festival boyunca gösterilecek ve bunlara programlar, etkinlikler ve atölye çalışmaları eşlik edecek.
2022'de Dokufest, Avrupa Film Ödülleri'ne kısa film ve belgesel film olmak üzere iki kategoride aday gösterilen bir film festivali oldu. "'Kosova kültürden çok çatışmalarla biliniyor, ancak ülkenin en güzel kasabasındaki bir film festivalinde parti ve sanat büyük bir etki yaratıyor.' Koruyucu"
Arka fon
DokuFest, başlangıçta neredeyse hiç fon olmadan gönüllülük temelli bir organizasyon olarak kuruldu ve Kosova'daki topluluk ve ajanslardan destek almaya devam ediyor. Ancak, örgütün faaliyet gösterdiği benzersiz bağlam ( savaş sonrası durum, benzer referans olayların eksikliği, kurumlardan ve potansiyel bağışçılardan duyulan güven eksikliği vb.) nedeniyle izlediği yol genellikle büyük zorluklarla ilişkilendirilmiştir.)
2008 yılı
yılında tam zamanlı ve yarı zamanlı sözleşmelerin yürürlüğe girmesine kadar gönüllüler tarafından yürütüldü ve az sayıda personelin istihdam edilmesine yol açtı. Organizasyonun, festivalin yanı sıra yıllık bazda projelerin uygulanmasında yer almasıyla bir organizasyon yapısına ihtiyaç duyuldu. Bu, birçok projenin başarılı bir şekilde uygulanmasıyla sonuçlanan birçok girişimin tasarımını, planlanmasını ve uygulanmasını üstlenen bir çekirdek ekibin kurulmasına yol açtı.
DokuFest, büyük ölçekli kültürel etkinlikler düzenlemenin yanı sıra, Kosova'da sağlam kültür politikaları ve alternatif eğitim sistemi için kültür, eğitim ve aktivizm ile de ilgilenmektedir.
2014 itibarıyla DokuFest sırasında dünyanın dört bir yanından 18.000'den fazla ziyaretçi Prizren'e gitti.
Genel program
Festival kapsamında atölye çalışmaları, DokuPhoto sergileri, festival kampları ve konserler gibi çeşitli etkinlikler gerçekleştiriliyor.
Kodeksler listesi
Bu, kayda değer kodekslerin bir listesidir.
Dokufest
Genel program
Festival, Prizren kentindeki yedi doğaçlama sinemada film gösterimi, "DokuPhoto" fotoğraf sergisi, Atölye Çalışmaları, Ustalık Sınıfları ve tartışmaları da içeriyor.
Fransız Devrimi'nin sebepleri
Tarihçiler arasında Fransız Devrimi'nin sebepleri hakkında büyük bir anlaşmazlık vardır. Genellikle birbiriyle bağlantılı birkaç faktörün varlığını kabul ederler, ancak her birine atfettikleri değer bakımından farklılık gösterirler. Bu faktörlerden bazıları şöyledir: Aydınlanma Çağı ile birlikte gelen kültürel değişiklikler, toplumsal değişiklikler, mali ve ekonomik zorluklar, ve olaylardaki ilgili tarafların siyasi eylemleri. Fransız toplumu yüzyıllar boyunca üç sınıfa bölünmüştü.
Dokufest
Genel program
Festivalin yaratıcı yönetmeni kurucu üyelerinden biri olan Veton Nurkollari'dir.
Kodeksler listesi
Bu derlemenin amaçları doğrultusunda, filoloji'de olduğu gibi, bir "kodeks" geç Antik Çağ döneminden Orta Çağ'a kadar yayınlanmış bir el yazması kitaptır. (Hem el yazmaları listesi hem de tezhipli el yazmaları listesi'ndeki kitapların çoğu kodekstir). İsimlerinin bir parçası olarak "kodeks" içeren daha modern eserler burada listelenmemiştir. Aşağıdaki kodeksler genellikle bir şehir veya kütüphane gibi en ünlü barındırılma yerlerine göre adlandırılır.
Fransız Devrimi'nin sebepleri
İlk iki sınıf birlikte toplam nüfusun %10'unu oluşturuyordu. Üçüncü sınıf ise %90'ını. Birçok çeşitli verginin neredeyse tümü üçüncü sınıf tarafından ödeniyordu. Toplumun yaşam biçimi eski bir Fransız özdeyişine dayanıyordu. "Soylular savaşır, din adamları dua eder, ve halk öder."
Dokufest
Sinema deneyimi
Prizren genelinde kültürel ve tarihi öneme sahip birden fazla nokta, derme çatma mekanlar olarak kullanılıyor. Bunlar şunları içerir:
Fransız Devrimi'nin sebepleri
Fransız Devrimi'ni çevreleyen sosyal koşullar hakkındaki bu nispeten kabul görmüş gerçeklerin de ötesinde tarihçiler arasında önemli bir görüş ayrılığı var.
Dokufest
DokuNights
DokuFest, her yıl DokuNights'ta sahne almak üzere en iyi uluslararası ve yerel müzik eylemlerini bir araya getiriyor. DokuNights, Kosova'nın uluslararası ve yerel şarkıcılar, gruplar ve DJ'lerin geçmiş performanslarında PJ Harvey gibi eylemlerin yer aldığı prömiyer müzik etkinliği haline geldi. Maraş Parkı'ndaki Andrra Sahnesi'nde düzenli olarak yapılmaktadır.
DokuTech
DokuFest ile eş zamanlı olarak çalışır ve teknik yenilik ve yaratıcılığa odaklanır.
Fransız Devrimi'nin sebepleri
Diğer tarihçiler de toplumsal problemleri aynı derecede önemli görüyorlar, ancak Aydınlanma Çağı veya ekonomik kriz kadar önemli bir faktör olduğunu düşünmüyorlar. François Furet Aydınlanma Çağı faktörünün, Simon Schama ise ekonomik kriz faktörünün önemli savunucularındandır.
Dokufest
DokuFest Yapımları
DokuFest, 2017 yılında İngiliz Akademisi Film Ödülü'ne layık görüldü.
Fransız Devrimi'nin sebepleri
Siyasi zemin
Devrimden önce Fransa'nın yönetim biçimi kanuna göre mutlak monarşiydi. Ancien Régime olarak bilinen bir sistemdi. Uygulamada, monarşinin gücü tipik olarak soylular, Roma Katolik Kilisesi, yargı meclisleri gibi kurumlar, ulusal ve yerel gelenekler ve hepsinden önemlisi ayaklanma tehdidi tarafından kontrol ediliyordu. 1789 yılından önce monarşiye karşı en büyük tehdit XIV. Louis'in küçüklüğü sırasında patlak veren ve 1648 yılından 1653 yılına kadar süren Fronde iç savaşlarıydı. XIII. Louis'in hükmü sırasında ülkenin merkezileşmesine doğru bir hareket görülmüş olsa da, XIV. Louis'in yetişkinlik döneminde Fransız monarşisi gücünün doruğuna ulaşmıştı. Soyluları kontrol altına alma taktikleri arasında, onları şatafatlı Versay Sarayı'nda kalmaya ve pek detaylı görgü kuralları çerçevesinde saray ritüellerine katılmaya davet etmek vardı.
Dokufest
DokuKids
Özellikle genç konuklar için tasarlanmış bir film ve atölye programı.
Tema ve slogan
Festival her yıl benzersiz bir yıllık kimlik oluşturan bir tema etrafında programlanır ve oluşturulur.
Fransız Devrimi'nin sebepleri
Siyasi zemin
Bazı akademisyenler XIV. Louis'in, monarşi hâlâ güvendeyken hükümetin kurumlarında reformlar yapmayarak monarşinin düşüşüne katkıda bulunduğunu iddia ederler. François Bluche dahil başka akademisyenlerse ölümünden 70 yıl sonra ortaya çıkan sorunlardan XIV. Louis'in sorumlu tutulamayacağını savunuyorlar.
Dokufest
Ödüller
2010 yılında DokuFest, en iyi 25 uluslararası belgesel festivalinden biri olarak seçilmiştir.
Fransız Devrimi'nin sebepleri
Siyasi zemin
Halefi XV. Louis ülkeyi yönetmekle pek ilgili değildi, ve saltanatı boyunca monarşi güç kaybetti. Tarihçiler, saltanatını genellikle bir durgunluk, dış politika başarısızlıkları ve monarşiye karşı artan halk hoşnutsuzluğu dönemi olarak tanımlarlar. Metresleriyle olan ilişkileri de monarşinin itibarına çokça zarar verdi. XVI. Louis'in saltanatı boyunca monarşinin gücü ve prestiji, kralın mali reforma karşı direnen aristokratların üstesinden gelmek için mücadele ettiği bir noktaya kadar düşmüştü ve parlamentolar bu direnişin asıl odak noktalarıydı. Parlamentolar, fiilen kendi illerinde mevzuatın uygulanmasını engelleme yetkisine sahip olan bölge adliye mahkemeleriydi. Her biri bölgesel soyluların hakimiyetindeydi. Parlamentoların yetkileri XIV. Louis döneminde kısıtlanmıştır, ancak XV. Louis'in küçüklüğü sırasında yetkilerin birçoğu iade edilmiştir. 1770'de XV. Louis ve René de Maupeou, en güçlü olan Paris Parlementosu dışındaki parlamentoların yetkilerini tekrar kısıtladılar. XVI. Louis saltanatının başlarında yetkileri tekrar eski durumuna getirdi. Alfred Cobban, Paris Parlementosu'nu "Aslında küçük, bencil, gururlu ve rüşvetçi bir oligarşiden daha fazlası olmasa da, kendisini Fransa'nın anayasal özgürlüklerinin koruyucusu olarak görüyordu ve kamuoyu tarafından da öyle görülüyordu." şeklinde tanımlıyordu.
Dokufest
Kazanan
2014'te DokuFest, her ikisi de Daniel Mulloy tarafından tasarlanan afişi ve sürükleyici kampanyası için Jihlava Uluslararası Belgesel Film Festivali'nde En İyi Afiş ve En İyi Festival Kimliği kazandı.
Fransız Devrimi'nin sebepleri
Siyasi zemin
XV. Louis döneminde vergi reformu önerilerini zaten engellemiş olan parlamentolar, XVI. Louis'in borç krizini çözme girişimlerini engellemede önemli bir rol oynayacaktılar. Geleneksel olarak, kral, bir ferman kaydetmelerini talep etmek için şahsen orada görüneceği bir lit de justice töreni düzenleyerek inatçı bir parlamentoyu bastırabilirdi. Ancak, 1787'de XVI. Louis bu taktiği de kullanamadı. Parlamentolar, kraliyet gücünü kontrol etme rollerini takdir eden halktan daha geniş bir destek gördü. Bu durum da, XVI. Louis'i 1787-1788'de onları zorlamaya ve ardından bastırmaya çalıştığında dezavantajlı bir konuma getirdi.
Britannica Ansiklopedisi, Prusya'yı, güçlü bir monarşinin devrimi engellemeyi ve yukarıdan reformlar yoluyla gücünü korumayı başardığı bir Avrupa devleti örneği olarak gösteriyor. Tam tersine, Fransa'nın yönetim biçiminin anayasal monarşi olmaması, herhangi bir halk hoşnutsuzluğunda direkt hedefin kral olması anlamına geliyordu. Önceki yıllarda insanlar direkt olarak kralı eleştirmekten veya krala saygısızlık (lèse-majesté) etmekten kaçınırlardı, ancak XVI. Louis'in saltanatının başlangıcında, monarşiye olan saygı azaldı. Robert Darnton, libelle kitapçıkları ve kitapları üzerine yaptığı çalışmasında, XIV. Louis döneminde yazılan bu kitapların eleştirilerini Kardinal Mazarin gibi bireysel şahsiyetlere yönelttiklerini, ve hatta direkt kralı eleştirenlerin bile saygılı bir üslupla yazıldıklarını görmüştür. XV. Louis'in hükümdarlığı sırasında, libelle kitapları hem kralı hem de Ancien Régime 'in tüm sistemini açıkça eleştirmeye istekli hale gelmişti.
Sosyal zemin
Yeni çağ boyunca üreticileri birbirine bağlayan zengin bir aracı sınıfı ortaya çıktı: burjuvazi. Bu burjuvazi, nüfusun yalnızca %7,7'sini oluşturmasına rağmen, milli gelirin %39,1'ini oluşturarak Fransız ekonomisinde temel bir rol oynadı. Ancien Régime'de, ne din adamı (birinci sınıf) ne de soylu (ikinci sınıf) olmadıkları için üçüncü sınıfın bir parçasıydılar. Güçlü ekonomik konumları ve sınıf çapındaki özlemleri göz önüne alındığında, burjuvazi, Zümre sisteminde resmileştirilmiş olan sosyal hiyerarşi aracılığıyla yükselmek istedi. Bu, üçüncü sınıf üyeleri tarafından Mart'tan Nisan 1789'a kadar sunulan cahiers'te şöyle yansıtılmaktadır: Carcassonne'dakiler, Louis'in "kamu hazinesine katkısı nedeniyle ... üçüncü sınıfa hak kazandığı etkiyi sağlamasını" talep etti. Daha yüksek bir toplumsal konuma yönelik bu arzu, 17. ve 18. yüzyıllar boyunca ikinci sınıfa yüksek düzeyde burjuva girişiyle sonuçlandı. Bunun yaşanması birkaç faktörle mümkün olabildi. Pek çok soylu ailenin yoksulluğu, burjuva ailelerle evlenecekleri anlamına geliyordu; soylular burjuva zenginliği kazanırken, burjuvazi soylu statüsü kazanıyordu. Ayrıca, yolsuzluk hat safhadaydı. birçok burjuvazi isimlerine soylu 'de' edatını basitçe ekliyor veya var olmayan unvanları alıyorlardı. Bu davranışla ilgili soruşturmalar 1727'de durduruldu. Dahası, nakit toplamak için birçok devlet dairesi ve pozisyonu satıldı. Burjuvazi bu mevkileri satın aldı ve böylece soylulaştırıldı; 1765'te altı bin aile bu yöntemle asalet kazanmıştı. Soylular, burjuvazinin kendi saflarına girmelerine kızdıkları için, bu tür bir girişim önemli bir toplumsal gerilime neden oldu (bir veya iki nesil önce birçoğunun kendileri burjuva olmalarına rağmen). Burjuvazi de, soyluların onların yükselmelerini engellemeye çalışmasına ve yükseldiklerinde bile küçümseyici davranmalarına kızmıştı. Bu nedenle, Fransız Devrimi sırasında egemen sınıflar arasında önemli bir toplumsal gerilim vardı.
Colin Lucas, argümanını burjuva girişimine ve burjuvanın parçası olmaya çalıştıkları bir sisteme saldırmasının pek mantıklı olmadığı önerisine dayanarak, burjuvazi ve soyluların aslında o kadar da farklı olmadığını iddia ediyor. Lucas, burjuvazi ve soylular arasındaki kopuşun daha önce değil, Genel Meclis zamanında olduğunu düşünüyor. burjuvaların ancak üçüncü sınıfa gönderildiklerinde soylularla sorun yaşadıklarını ve kendilerini "kaba halk" ile eşit gördüklerini iddia ediyor. Betty Behrens, soyluların aslen İngiliz soylularından daha fazla vergi ödediğini ve Encyclopédie Méthodique tarafından sıralanan ayrıcalıklardan yalnızca birinin vergilendirmeyle ilgili olduğunu savunarak, vergi sisteminin başarısızlığına ilişkin geleneksel görüşe karşı çıkardı.
Colin Lucas, pek çok yurtluğun soylu olmayanlara ait olduğunu, 1781'de Le Mans'taki sıradan senyörlerin %22'sinin soylu olmadığını, ve burjuvazinin ticaretçi ailelerinin de toprağa yatırım yaptığını savunuyordu. Bunlar gibi revizyonist tarihçiler, Tenis Kortu Yemini'ni imzalayan 160 kişinin 'de' isim ön ekine sahip olduğuna dikkat çekerek, soyluların temelde değişime karşı olduğu görüşüne de karşı çıkıyorlar. Bu aynı zamanda Chateaubriand'ın da savunduğu bir görüştür ve yazılarında "Devletin eski anayasasına vurulan en ağır darbeler soylular tarafından indirildi. Devrimi asilzadeler başlattı, sıradan insanlar tamamladı" diye belirtmiştir. Öte yandan, Marquis de Ferrières, soylular arasında herhangi bir uzlaşma olasılığını engellemek isteyen "lanetli bir çete" olduğuna inanıyordu.
Kültürel değişiklikler
Daha fazlası için: Aydınlanma Çağı