cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hiawatha, Kansas
Hiawatha, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kansas eyaletinde yer alan ve Brown ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 3.172'dir.
2010 Sayımı
15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 3.172 kişi, 606 ev ve 366 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehrin nüfus yoğunluğunun %97,0 Beyaz, %0,3 Afrikan Amerikan, %0,4 Yerli Amerikan, %0,7 Asyalı, %0,3'ünün ise de diğer gruplardan oluştuğu tespit edilmiştir.
NBA sezonları
Profesyonel basketbol ligi National Basketball Association sezonları:
Yazır, Boğazkale
Yazır, Çorum ilinin Boğazkale ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 89 km, Boğazkale ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
André Breton
André Breton (d. 19 Şubat 1896 – ö. 28 Eylül 1966), Fransız yazar, şair, ve gerçeküstücü kuramcı, Gerçeküstücülüğün babası olarak tanınır. 1924 yılında yayınlanan Gerçeküstücü Manifesto'su ile psikolojik çözümlemeler içeren otonom yazı tekniğini edebiyat dünyasına tanıtmıştır.
Biyografi
1919 yılında Louis Aragon ve Philippe Soupault ile birlikte Edebiyat(Littérature) adlı dergiyi kurdu. Bu yıllarda Dadaist Tristan Tzara ile bağlantıya geçti. 1924 yılında Gerçeküstücü Araştırma Bürosunu'nun kurucu öncülerinden oldu.
Manyetik Çayırlar (Les Champs Magnétiques) kitabı ile otomatik yazı tekniği'ni pratiğe döktü. 1924 yılında Gerçeküstücü Manifesto'yu yazdı ve Gerçeküstü Devrim dergisinin editörü oldu. Etrafında — Philippe Soupault, Louis Aragon, Paul Éluard, René Crevel, Michel Leiris, Benjamin Peret, Antonin Artaud ve Robert Desnos gibi genç yazarlardan bir topluluk oluşması zaman almadı.
Arthur Rimbaud'nun özgür sanat anlayışını ve Karl Marx'ın politik düşüncelerini birleştirmek için sabırsızlanan Breton 1927'de Fransız Komünist Partisi'ne katıldı. 1933'te partiden atıldı. Bu süre içerisinde geçimini kendi sanat galerisinde sattığı tablolarla sağladı.
Breton'un öncülüğünde gerçeküstücülük tüm Avrupa'da ses getiren bir sanat anlayışı oldu ve döneminin tüm sanat dallarını etkiledi. Bu dönemin ürünü olan eserlerde insanın algısının kökenleri ve insanın etrafındaki olaylara bakış açısı sorgulandı.
Fransız hükûmetinin çalışmalarından memnun olmayan Breton 1941'de Amerika Birleşik Devletleri'ne ve Karayip'e sığındı. Burada yazar Aimé Césaire ile tanıştı. Césaire'in Memleket'e Dönüş Defteri(Cahier d'un retour au pays natal) adlı kitabının 1947 baskısının özsözünü yazdı. Breton Paris'e 1946'de geri döndü ve Fransız sömürgeciliğine karşı 121'in Manifestosu'nu yazdı. Bu manifestoda Cezayir Kurtuluş Savaşı'nı ele aldı ve bu konuda çalışmalarını ölene kadar sürdürdü. 1961-1965 yılları arasında ikinci bir gerçeküstücü grubun öncüsü olarak çeşitli sergi ve incelemelerde bulundu. 1959 yılında İspanya'da Gerçeküstücülüğe Saygı adlı bir sergi düzenledi. Bu sergide Salvador Dalí, Joan Miró, Enrique Tábara ve Eugenio Granell gibi ünlü sanatçıların eserlerine yer verildi.
Kitapları arasında durum öyküleri olan Nadja (1928) ve Çılgın Aşk (L'Amour Fou) (1937) bulunmaktadır.
Breton üç kere evlendi;
André Breton 1966'da, 70 yaşındayken öldü. Mezarı Paris'teki Batignolles Mezarlığı'ndadır.
Harry Potter kurgusal evreni
J. K. Rowling'in Harry Potter fantastik roman serisinin kurgusal evreni iki farklı toplumdan oluşur: büyücüler dünyası ve Muggle dünyası. Muggle dünyası serinin büyülü olmayan çoğunluğunca yerleşik olan kısmıdır ve onlardan saklanan büyücülerin kendi dünyasıyla içiçedir. Serinin hikâyesi büyünün sıkça kullanıldığı gizli ve ayrı bir gölge topluluğun var olduğu 1990'lar Büyük Britanya'sında geçer. Bu yeteneği kullanabilenler kendilerinin uyguladığı bir gizlilik içinde ve yetilerini dünyanın geri kalanından saklayarak yaşarlar. "Büyücü dünyası" ifadesi Muggle'lara paralel ve gizlice yaşayan küresel büyücülük topluluğuna atfen kullanılır. Farklı ifadeler ayrı dünyalar ve gezegenler yerine aynı yeri paylaşan farklı topluluklara atıf yapar.
Genel bilgiler
1 Kasım 1981 tarihinde geçen ilk kitabın açılış bölümü ve 1 Eylül 2017'de geçen son kitabın son bölümü hariç, Harry Potter serisindeki kitapların tümü 1991 ve 1998 seneleri arasındaki olayları anlatır. Büyücü dünyasının betimlemesi yalnızca asa gibi yardımcı araçlar gerektirmesinin yanı sıra doğuştan gelen bir yetenek olan büyü üzerine kurulmuştur. Ayrıca en belirgin özelliklerinden biri büyü dünyası ile büyülü olmayan (Muggle) dünyasının birbirinden ayrılmış olmasıdır. Doğuştan gelen bir maharet olmasına karşın büyü çalışma ve eğitimle edinilebilir.
Muggle'ları büyünün varlığından bihaber tutmak için çok büyü çaba sarf edilmektedir. Esasen iki dünya bir arada yaşamasına rağmen büyüyle ilgilenenlere uygulanan infazlar 1692 tarihli Uluslararası Büyücü Gizliliği Kuralları'nın ilk ve en önemli amacı olan büyü dünyasının Muggle dünyasından gizli tutulmasını öngören Büyü Kanunlarının yüzyıllar boyunca yürürlükte kaldığını kanıtlar niteliktedir. Muggle eşyalarının büyülenmesi yasaktır. Erişkin olmayan büyücülerin okul dışında büyü yapması yasaklanmıştır. Muggle topluluğuna büyü yeteneğinin varlığını dışa vuracak her türlü eylem cezalandırılır ancak bir büyücü veya cadı kendisini veya başkasını savunmak için bir Muggle yanındayken büyü yapabilir. Bu hükümler Sihir Bakanlığı tarafından yürütülür. Bakanlığın özel bir birimi olan Unutturucular sihir yapımına şahit olan Muggle'ların hafızalarından bu anının silinmesini gerçekleştirmekle görevlidir. Gizliliğe istisnalar büyücülerin Muggle akrabaları ve Birleşik Krallık Başbakanı gibi üst düzey siyasileri içerir.
Kan saflığı
Kan saflığı, Harry Potter serisinde büyücülerin ailesinden gelen büyü yeteneklerini açıklar. İnsanlarda büyü gücü ve büyü gücünden yoksunluk, doğuştan gelen bir özelliktir ve kalıtım yoluyla aktarılır. Büyülü çiftlerin çocuklarında sihir normudur; ancak muggleların çocukları arasında da az da olsa büyücüye rastlanılmaktadır. Soyunda muggle bulunmayan büyücüler hakkında "safkan" terimi kullanılır. Kan saflığı, safkan doktrini destekçisi büyücüler için çok önemli bir konu ve büyük bir övünç kaynağıdır. Bu büyücüler, kan saflığına önem vermeyen safkan büyücülere "kan haini", hem annesi hem babası muggle olan büyücülereyse "bulanık" diyerek hakaret ederler. Bulanık tabiri, seride ilk defa Draco Malfoy tarafından Harry Potter ve Sırlar Odası'nda Hermione Granger'a hitaben kullanılmıştır. Ebeveynlerinden yalnızca biri büyücü olan büyücülere "melez", ailesi büyücü olmasına rağmen büyü gücüne sahip olmayanlara ise "kofti" denir.
Safkanlar
Bu büyücülerin ailelerinde muggle olarak tanımlanan büyü dışı insanlar yoktur. Ancak mugglelar ya da melezler ile evlilik yapmaları sonucunda gerçekten safkan olan çok fazla büyücü kalmamıştır. Kitapta bahsedilen safkan büyücü aileleri; Weasley ailesi, Black ailesi, Longbottom ailesi, Malfoy ailesi ve Crouch ailesi. Kendi içlerinde yaptıkları evlilikler sayesinde safkan özelliklerini sürdürebilmişlerdir. Bu yüzden hepsi birbirleri ile bir şekilde akrabadırlar.
İngiltere'deki bazı safkan büyücü aileleri:
Melezler
Melezler muggle doğumlu olmadıkları halde safkan büyücü de olmayan büyücüler için kullanılır. Lord Voldemort, Severus Snape, Harry Potter gibi Harry Potter karakterleri bu kategoridedir. Melez anne veya melez babadan doğan büyücüler, melez anne veya baba ve muggle doğumlu anne veya babadan doğan büyücüler, anne veya babadan biri safkan diğeri muggle olan büyücüler, anne veya babadan biri melez diğeri safkan olan büyücüler için kullanılır.
Muggle doğumlular
Muggle doğumlu büyücüler büyü dışı insanlar yani muggle ailelerinden gelen fakat bir büyü gücüne sahip büyücülerdir. Bazı safkan büyücüler tarafından Bulanık denilerek aşağılanırlar. Hermione Granger ve Lily Potter bu kategoridedir. Muggle doğumlular, koftiler ile muggleların ilişkilerinden ortaya çıkarlar. Her Muggle büyücü güçlerine sahip değildir.
Koftiler
Kofti, J.K. Rowling tarafından yazılmış olan Harry Potter serisinde kullanılan bir terimdir. Kofti olan bir kimse, safkan dahi olsa büyü yapma yeteneği olmayan kişileri tanımlar. Arabella Figg ve Argus Filch bu kategoridedir. Ayrıca Tom Riddle'ın annesi Merope Gaunt Kofti sanılmasına rağmen ailesi Azkaban'a atıldıktan sonra büyü yapabildiğini pekala göstermiştir. Harry Potter'ın ikinci yılında Tom Riddle kofti olan Argus Filch'in kedisi Mrs. Norris'i taşlaştırmıştır. Arianna Dumbledore ise uzun yıllar komşuları tarafından kofti sanılmış fakat aslında kofti olmadığı sadece ona saldıran bir takım Muggle'lar nedeniyle büyü yapmaya korkar hale geldiği anlaşılmıştır.
Gelecek Postası
Gelecek Postası (The Daily Prophet), Britanya'daki büyücü topluluğu arasında en fazla okunan günlük gazetedir.
Gazete, genel olarak her sabah posta baykuşu ile dağıtılır. Ücreti karşılığında üye olunabilir ya da gazeteyi getiren baykuşun bacağında bulunan küçük keseye de para konularak günlük olarak da alınabilir. Harry’nin Hogwarts'taki ilk yılından bir önceki yaz için Gelecek Postası’nın ücreti beş knutken daha sonra bu ücret yedi knuta çıkarılmıştır. Akşam baskısı ayrıca “Akşam Postası” diye adlandırılmaktadır. Hafta sonu baskısının adı ise Pazar Postası’dır. Gazete, seri boyunca gerçekleri yansıtmadığı için eleştirilmiş; bakanlığın propaganda aracı olarak gösterilmiştir.
Seride sıklıkla Rita Skeeter adlı muhabiriyle karşılaşılır. Böceğe dönüşebilen bir animagus olan Skeeter, bu özelliğini kullanarak gizli bilgilere erişebilmektedir. Bazı durumlarda sansasyon yaratmak uğruna doğruları çarpıttığı görülmektedir.
Dırdırcı
Dırdırcı (The Quibbler), ilk olarak Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı'nda adı geçen bir dergidir. Editörlüğünü Harry Potter'ın Hogwarts'tan arkadaşı olan Luna Lovegood'ın babası Xenophilius Lovegod yapmaktadır.
Çikolatalı Kurbağa
Çikolatalı Kurbağa, Harry Potter kitaplarında geçen hayali sihirli tatlı.
Küçük bir kutucuktan çıkan ve hemen yakalamak gereken bir kurbağadır. Çikolatalı Kurbağaların sadece bir kez sıçrama hakları vardır. Bir kez sıçradıktan sonra, sadece yürüyebilirler. Çikolatalı olduğu için yenilebilir. İçinden bir büyücü veya cadı kartı çıkar ve bu kartta bir kişinin resmi ve özellikleri yazılıdır. Harry Potter ve Felsefe Taşı'nda, Nicolas Flamel'i tanımalarına yardımcı olmuştur. Ayrıca Harry Hogwarts Ekspresi'nde de Çikolatalı Kurbağa aldı ve Ronald'a da ikram etti.
Üçbüyücü Turnuvası
ÜçBüyücü Turnuvası şampiyonları birçok şekilde test eden görev serilerinden oluşur: büyüsel kahramanlıkları, cesaretleri, güçlerinin sınırlamaları ve tehlikeyle başa çıkabilme yetenekleri. Bununla birlikte hile de normal karşılanırdı, turnuvanın geleneksel bir öğesi gibi.
Yarışma son derece tehlikelidir. 1792’de “şampiyonlar etrafına delice saldıran bir cockatrice’ı (efsanevi bir yılan) yakalamaya çalıştı” ve üç okulun müdürü yaralandı. Ölenler olunca da Turnuva devam edemedi. Yıllar geçtikçe çoğu cadı ve büyücü bu büyük sihir yarışmasının hikâyesini dinleyerek büyüdü. Turnuva bitirilmişti, fakat onun mirası kalmıştı ve büyücü çocuklar turnuvadan haberdar idiler. Hiç kimse turnuvanın geri döneceğini ummuyordu.
Bununla birlikte, Dumbledore okullar arasındaki dostluğa erişilmesinde Turnuvanın büyük payının olduğunu görmüştü. Yarışma 1994 – 1995 okul dönemi esnasında Hogwarts’ta tekrar düzenlendi. Her okuldan Şampiyonlar, Ateş Kadehi ile seçildi: Hogwarts’tan Cedric Diggory, Beauxbatons’tan Fleur Delacour, Durmstrang’tan Viktor Krum ve Harry Potter yine Hogwarts’tan.
Hogwarts’a Varış
Rekabet eden bu üç okuldan gelen heyetler 30 Ekim 1994’te Hogwarts’a vardılar. Günbatımından hemen sonra, bir takım uçan at tarafından çekilen vagonla getirilen Beauxbatons grubu, Hogwarts zeminine iniş yaptı. Bir müddet sonra, Durmstrang grubunu taşıyan gölgeli bir yelkenli gemi gölün derinliklerinden yükseldi ve sahile doğru süzüldü. Bunu ülkeleri temsil eden yiyeceklerin de temsil edildiği bir ziyafet takip etti. Bu ziyafette, Dumbledore Ateş Kadehi’ni sundu ve yarışmaya katılmanın düzenlemesini anons etti.
Ateş Kadehi
Şampiyonların seçiminin tamamen adil bir şekilde gerçekleşmesi amacıyla, bu karar çok güçlü bir büyülü objeye bırakıldı: Ateş Kadehi. Kadeh, mücevherle kaplanmış antik bir sandığın içindeydi. Bu sandığa üç defa asa ile vurulduğunda açılır. Sonra kadeh kaldırılır ve sandığın üzerine kurulur.Ateş Kadehi, ağız tarafında mavi alevlerin dans ettiği büyük, kabaca oyulmuş bir kupadır. Dumbledore, seçimlerin yöntemini şu şekilde tarif etmişti:
“Şampiyon olarak başvurmak isteyen herkesin adını ve okulunu bir parşömen parçasına açıkça yazıp Kadeh’e atması gerekiyor. Müstakbel şampiyonların başvuru için yirmi dört saatleri var. Yarın gece, yani Cadılar Bayramı’nda, Kadeh okullarını temsil etmeye en uygun bulduğu üç kişinin adını verecek. Kadeh bu gece Giriş Salonu’na konacak, böylece yarışmak isteyen herkes ona kolayca erişebilecek. Yaşı küçük öğrencilerin iştahı kabarmasın diye, Ateş Kadehi Giriş Salonuna konulunca çevresine bir Yaş Çizgisi çizeceğim. Yaşı on yedinin altında olan kimse bu çizgiyi geçemeyecek… İçinizden katılmak isteyen herkese, bu Turnuva’nın öyle elini kolunu sallaya sallaya girilecek bir şey olmadığını vurgulamak isterim. Ateş Kadehi bir kez şampiyonu seçince, o şampiyon Turnuva’yı sonuna kadar götürmek zorunda. Adınızı Kadeh’e atmak bağlayıcı, sihirli bir antlaşma oluşturur. Bir kez şampiyon seçilince artık fikrinizi değiştiremezsiniz. Onun için, adınızı Kadeh’e atmadan önce lütfen yarışmaya katılmaya hazır olduğunuzdan bütün kalbinizle emin olun.”
Ertesi akşam, Cadılar Bayramı ziyafetinden sonra Kadeh Büyük Salon’a getirildi. Sırayla, her bir şampiyon için bir parça kağıdı dışarı attı. Herkesin şoke olmasına neden olarak, Kadeh DÖRT şampiyon seçti. Alastor Moody’nin kılığına giren Barty Crouch Jr. “şaşırtma büyüsü” kullanarak Kadeh’in bir okuldan başka bir isim daha seçmesini sağladı. İsimler seçildiğinde, Kadeh’in alevi söndü ve bir dahaki Turnuva’ya kadar yanmayacaktı.
Oleh Blohin
Oleg Volodımırovıç Blohin (Ukrayna dili: "Олег Володимирович Блохін") (d. 5 Kasım 1952, Kiev, Sovyetler Birliği, şimdi Ukrayna), Ukraynalı teknik direktör ve Sovyetler Birliği millî futbol takımının eski golcüsü. 1975 yılında Avrupa'nın yılın futbolcusu seçildi.
NGC 3622
NGC 3622, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Büyük Ayı takımyıldızı yönünde bulunur. S? tipi bir sarmal galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1793 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Oleh Blohin
FK Dinamo Kyiv'de oyuncuyken Blohin, SSCB ulusal şampiyonasının tüm zamanlarda 211 golle en golcü oyuncusu ve Dinamo Kiev'in formasını 432 kez giyerek bu takımda en çok forma giyen oyuncu unvanlarını elinde bulunduruyor. Blohin 8 kez şampiyonluk yaşarken, Dinamo ile UEFA UEFA Kupa Galipleri Kupası'nı 1975 ve 1986 yıllarında kaldırmıştır. Blohin ayrıca Sovyetler Birliği ulusal takımının formasını 112 kez giyerek bu formayı en çok giyen oyuncudur. Ulusal takımda 42 gol atan Blohin, 1982 ve 1986 yıllarında FIFA Dünya Kupası'nda mücadele etti. Ayrıca Blohin yurt dışında oynayan ilk Sovyet oyunculardan biridir. 1988'de Avusturya'nın Vorwarts Steyr kulübünden sonra, Kıbrıslı Rum takımı Aris'te de oynadı.
Blohin oyunculuğu bıraktıktan sonra, Olimpiakos, PAOK ve Ionikos adlı Yunan kulüplerinde antrenörlük yaptı. Eylül 2003'ten bu yana Ukrayna ulusal takımında teknik direktörlük görevini sürdürmektedir. 2006 FIFA Dünya Kupası'da önderliğindeki Ukrayna ulusal takımı çeyrek finalde İtalya'ya elenerek, Ukrayna spor tarihinin en büyük başarısını elde etti.
Harry Potter kurgusal evreni
Asaların Tartılması
Şampiyonların yarışabilmesinden önce, asaları kısa bir törenle Mr. Ollivander tarafından kontrol edilmek zorundaydı. Her bir asayı test etti ve sonra basit büyüler yaptı. Tüm şampiyonların bu uygun zamanlarından Rita Skeeter ve fotoğrafçısı Bozo yararlandı ve onların fotoğraflarını çekip röportaj yaptı.
Oleh Blohin
Blohin, 1997 yılında, Rus parlamentosunda komünist partide görev yaptı, ardından 2002 seçimlerinde ikinci dönem için Ukrayna Meclisi'ne seçilmiştir. Ekim 2002'de Ukrayna Birleşik Sosyal Demokrat Partisi'ne katıldı. Bu sıralar siyasal hareketler göstermeyen Oleg, teknik direktörlük işine yoğunlaşmış durumdadır.
Boş Kafalılar
Konusu
Chazz (Fraser), Rex (Buscemi) ve Pip (Sandler) isimli üç arkadaş The Lone Rangers isimli bir rock grubu kurmuşturlar. Chazz sürekli radyo istasyonuna gizlice girer, fakat bir türlü kendi şarkılarını dinletemez, dinletemeden onu atarlar. Chazz'ın sevgilisiyle ettiği son kavga artık ondan bu isteği daha büyükleştirir. Üçü daha önce gittikleri bir yerden dolayı ellerinde bazı oyuncaklar vesaire vardır. Daha sonra yine istasyona gizlice giren ikili bir kavga yaparlar, Rex oyuncak silahlardan birini çıkarınca oradakiler bunu gerçek sanırlar. Chazz, Rex ve Pip Radyo DJ'ni (Joe Mantegna) gibi vesaire orada çalışanları esir alırlar. Bir süre sonra resmen hayran kitlesi toplayan grubun polislerde onları kimseye zarar vermeden çıkarmak için yollar aramaktadırlar. Fakat kayıt kasetlerinden biri hasar görünce üçlü polisten kasetin diğer kopyasını isterler. Kopyaysa Chazz'ı terk eden sevgilisindedir, oysa sinirinden kaseti çoktan yola atmıştır. Ve memur Wilson (Chris Farley) onu bulmaya çalışır.
Kaygusuz Abdal
Kaygusuz Abdal (d. 1341 - ö. 1444 ) Asıl adı "Alaeddin Gaybi" olan ve Abdal Musa'nın Güney Azerbaycan'ın Hoy şehrinden birlikte geldiği dervişlerinden bir Alevî-Bektaşî halk ozanı ve Türkmen şairi.
Boş Kafalılar
Yaş Sınırı
13+, Cinsellik, küfür ve az şiddet
Harry Potter kurgusal evreni
İlk Görev – Ejderhalar
Cüretkârlığı ve cesareti test etmek için düzenlenen birinci görevde, her Şampiyon kuluçkadaki anne ejderhadan altın yumurtaları çalmaya çalışmak zorundaydı. İlk görev 24 Kasım 1994’te gerçekleştirildi. Altın yumurta ikinci görev için ipucuydu. Şampiyonlar küçük bir çadıra girdiler, Bagman onlara karşılaşacakları ejderhaların modellerini taşıyan mor bir çanta uzatarak seçtirdi. Her model ejderha (gerçeği gibi hareket eden) boynunda bir numara taşıyordu. Numaralar görevlerin ilerleme sırasını ifade ediyordu. Cedric Diggory başladı, İsveç Kısa-Burun’u seçti. İri bir kaya parçasını Labrador’a dönüştürdü, böylece ejderhanın dikkatini dağıtarak kendisine altın yumurtayı çalabilecek kadar uzun bir süre yarattı. Ancak ejderha köpeği kovalamayı bırakıp kendisine dönünce görevi esnasında yandı. Fleur Delacour, Gal Yeşili’ni bir çeşit transa sokma büyüsü yapmaya girişti. Ejderha tam olarak itaat etmedi, bununla birlikte, Fleur ateşle tahrip oldu ve cüppesi alevlendi. Viktor Krum Çin Ateştopu’na Conjunctivitis Laneti yaptı, fakat canavarı sarstı ve altın yumurtaya erişirken onun diğer yumurtalarına zarar verdi, bu da puan kaybetmesine neden oldu. Harry Çağırma Büyüsü kullanarak Ateşoku’nu çağırdı. Ardından Macar Boynuzkuyruk’un etrafında uçtu, sonunda onun havaya yükselmesini sağladı. Bu olduğu esnada yere doğru pike yaptı ve altın yumurtasını yakaladı. Harry’nin notları yeterince yüksekti. Bagman ona 10 verdi, Dumbledore ve Crouch 9, Maxime 8 ve Karkaroff kendi şampiyonuna bariz bir şekilde taraftarlık yapıp ona 4 verdi.
Kaygusuz Abdal
Yaşamı
Hayatı hakkındaki bilgiler ölümünden tahminen bir buçuk asır sonra kaleme alınmış olan anonim menakıbnamesiyle diğer eserlerindeki ipuçları üzerinden yapılan yorumlara dayanmaktadır. Menakıbnameye göre Alanya sancağı beyinin oğludur ve adı Gaybi'dir. Minbername adlı eserindeki, "Aşık olsam adım tembel Alayi" mısrasındaki Alayi kelimesinden hareketle gerçek adının Alaeddin olduğu tahmin edilmiştir.
Dedesinin Alaeddin bin Yusuf babasının ise Alaiye Begi Hüsameddin Mahmud olduğu rivayetten öteye geçmemektedir. Hacı Bektaş-ı Veli’den sonra Bektaşîlik tarikâtının başına geçen Abdal Musa'ya bağlanarak tasavvuf yoluna girdi. Kaygusuz Abdal, Bektaşî erkannâmesi üzerinde bazı düzenlemeler yaparak Bektaşîliğin ilk "erkannâmesini" hazırladı. Böylece Bektaşîlik Tarikatı’nın ilk “tüzük yapıcısı” “Kaygusuz Abdal” olmuş oldu. Mısır'a giderek Bektaşîliği yaymaya çalıştı ve orada öldü.
Edebî üslûbu
Didaktik türdeki eserlerinde açık ve yalın bir dil kullandı. Nükteli ve iğneli bir üslubu vardır. Alevî-Bektaşî Türk şiir geleneğini sürdürdü. Bazı şiirlerinde Yunus Emre'nin etkileri görülür.
Harry Potter kurgusal evreni
İlk Görev – Ejderhalar
Altın yumurta açıldığında, acı bir feryat çıkarıverdi, sesi yayıldı. Yumurta hiçbir şey içermiyordu. Ses Denizdili’yle söylenmiş bir şarkıydı, Deniz Halkı’nın dili. Şampiyonlar şarkının anlamını çözmeliydi, ardından gölün altında bir saat kalabilecek bir yol bulmalıydılar. Harry Cedric’ten bir tavsiye aldı ve yumurtasıyla “banyo yaptı”. Suyun altında sesi dinlediğinde sözleri anlayabildi.
İkinci Görev – Deniz halkı
24 Şubat 1995’te saat sabah 9:30’da başlayıp bir saatte bitecek ikinci görev için Şampiyonların kendileri için önemli olup deniz halkı tarafından ele geçirilmiş kişileri kurtarmaları gerekiyordu. Harry için bu kişi Ron’du, Viktor için Hermione, Cedric için Cho Chang’ti. Fleur küçük kardeşi Gabrielle’i kurtarmak zorundaydı fakat başaramadı, bu yüzden Harry bu küçük kızı kurtardı. Yolları üzerinde, şampiyonlar onları yabani otların arasında kıstırmaya çalışan Garkanezlerle karşılatılar. Harry’e bu sırada, kalenin kanalizasyonundan gelip onun nasıl olduğunu görmeye gelen Mızmız Myrtle yardım etti, Deniz Halkı kasabasına giden yolu gösterdi.
İkinci görev için göl boyunca yerleşkeler kuruldu, fakat izleyicilerin bir şeyler görebilmesi zordu. Tek söylenebilecek şey, bir saat ya da daha fazla zaman boyunca gözlerini suyun yüzeyine diktiler. Belki de büyülü gözlemcilerin sebep olduğu bir tür oyunlar oldu. Gölün altında ne olduğunun tam ayrıntısı tam olarak bilinemedi, ancak, ta ki Murcus’un Dumbledore’a Harry’nin ne yaptığını anlatmak zorunda kalmasına kadar.
Üçüncü Görev – Labirent
24 Haziran 1995’te gerçekleştirilen üçüncü görevde ise Şampiyonlar, birçok tehlikeli engelle donatılarak kuşatılan bir labirente girmek zorundaydılar. Patlar-Uçlu Keleker’ler, büyük örümcekler ve yerçekimine aykırı bir sis labirentte bulunan tehditlerden bazılarıydı. ÜçBüyücü Kupası labirenti merkezinde bir yere yerleştirilmişti ve bilmeceyle ortaya çıkan bir sfenks tarafından korunuyordu. Kupaya ilk dokunan Şampiyon görevden tam not alacaktı. Labirente giriş sırası Şampiyonların Turnuvadaki bulduğu sıraya bağlıydı, en yüksek skoru olan Şampiyon ilk girecekti.
Labirente ilk önce 85′le eşit puanlara sahip oldukları için Cedric Diggory ve Harry Potter girdi. Sonra 80 puanla Viktor Krum ve en son da Fleur Delacour girdi.
Labirentteki tüm tehlikeler Harry’nin kupaya ulaşması için ayarlanmıştı. Krum İmperius Laneti’nin etkisinde önce Fleur’a salıdırıp onu etkisiz hale getirdi. Sonra Cedric’e saldırdı fakat Cedric ondan kurtuldu. Kupaya ulaşan Harry ile Cedric kupaya dokunduklarında başka bir yere cisimlendiler. Kupa Anahtardı. Geldikleri yer ise Little Hangleton mezarlığıydı. O sırada ortaya Kılkuyruk çıktı ve Cedric’i öldürdü. Elinde bulunan yükte ise Voldemort’un hasarlı, çelimsiz ve küçük bedeni vardı. Kılkuyruk bir iksir hazırladı, içine Voldemort’un bedenini, babasının mezarından kemiği, kendi elini ve Harry’nin bir parça kanını kattı. Oluşan iksirle Voldemort geri döndü. Ölüm Yiyenler geldiler ve ardından Voldemort ve Harry düello yaptı. İkisinin asasının da çekirdeği aynıydı ve bu esnada “Priori Incantatem” meydana geldi. Oradan kurtulan Harry, anahtar olan kupayı kullanarak Cedric’in cesediyle birlikte geri döndü.
Oleh Blohin
Kasım 2003'te, UEFA'nın Jübile Ödüllerinde, Ukrayna Futbol Federasyonu tarafından Ukrayna'nın son 50 yılın en fazla göze çarpan Altın Oyuncusu seçildi.
Asteriks Gladyatör
Asteriks Gladyatör (Fransızca özgün adı: Astérix gladiateur), Fransız René Goscinny'nin metnini yazdığı, yine Fransız Albert Uderzo'nun resimlediği Asterix çizgi roman albümlerinin dördüncüsüdür.
Asterix'in bu macerası ilk kez 1962 yılında çocuk dergisi Pilote'da tefrika edildikten sonra 1964 yılında albüm halinde yayımlandı. Birçok dile çevrilen albüm Türkiye'de de defalarca yayımlandı. 1986'da Asteriks Lejyoner'le birleştirilip Asteriks Versus Caesar adıyla animasyon olarak sinemaya uyarlandı.
Yunanistan'a ikinci Pers saldırısı
Yunanistan'a İkinci Pers Saldırısı, MÖ 480 - 479 yıllarında Akamenid İmparatorluğu (Pers İmparatorluğu) Kralı I. Serhas'ın Yunanistan'ı istila için giriştiği ikinci Pers seferdir. Yunan-Pers Savaşları'nın ikinci bölümü olarak kabul edilir. İstila, I. Darius'un MÖ 492 – 490 yıllarında giriştiği ve Maraton Muharebesi'ndeki Pers yenilgisiyle sona eren ilk istila gişiminin bir yenilenmesiydi. Hazırlıkları I. Darius tarafından başlatılan bu sefer, ölümü üzerine tahta geçen oğlu I. Serhas tarafından devam ettirildi. Serhas, bu hazırlıkların sonunda güçlü bir kara ordusu ile donanma vücuda getirmiştir. Atina ve Sparta liderliğinde 70 kadar Grek kent devleti Pers istilasına karşı güçbirliği içinde koymak üzere bir ittifak oluşturdular. Ancak Yunanistan'daki birçok kent devleti ya tarafsız kaldı ya da Serhas'a boyun eğdi.
Yunanistan'a yönelen Pers istilası MÖ 480 yılının bahar aylarında, Pers Ordusu'nun Çanakkale Boğazı'nı yüzer köprüler üzerinden aşması, Trakya ve Makedonya'yı geçerek Teselya'ya girmesiyle başlamıştır. Pers Ordusu'nun ilerlemesi Maraton Ovası'nda Sparta Kralı I. Leonidas komutasındaki küçük bir Grek kuvvetince kısa süre için durdurulmuştur. Aynı günlerde Grek İttifakı'nın oluşturduğu bir donanma ise Artemision Boğazı'nda Pers Donanması'nı karşılamıştır. Termopylae Muharebesi'nde Grekler iki gün boyunca Pers Ordusu'nu durdurmayı başardı. Ancak bir dağ geçidini kullanan güçlü bir Pers birliği geri hatlarına sarkınca esas kuvvetler artçı bırakarak geri çekilmek zorunda kaldılar. Kral Leonidas ve artçı birlik burada tümüyle imha edilmiştir. Grek Donanması da iki gün boyunca durumunu korudu. Bu arada girişilen Artemision Deniz Muharebesi iki tarafa da kesin bir galibiyet sağlamadıysa da Grek Donanması'nın kayıpları ağırdı. Dahası, Termopylae'deki yenilgi haberi alındı. Bunun üzerine donanma Artemision'dan Saronik Körfezi'ne çekilmiştir.
Teermopylae Geçidi'nden ilerleyen Pers Ordusu tüm Boeotia ve Attika'yı istila etmiştir. Ardından tahliye edilmiş olan Atina alındı ve yakıldı. Mora Yarımadası'na çekilen Grek İttifakı birlikleri dar Korint Kıstağı'nı tahkim ederek savunma durumu aldılar. İstilanın bu aşamasında her iki taraf da savaşın gidişatını kesin biçimde değiştirecek bir deniz zaferine bel bağlamıştır. Atinalı general Themistokles, Pers Donanması'nı uyguladığı bir savaş hilesiyle dar Salamis Boğazı'na çekmeyi başardı. Çok sayıdaki Pers savaş gemisi burada gerçekleşen Salamis Deniz Muharebesi'nde düzenini yitirdi ve Grek ittifakı Donanması karşısında ağır bir yenilgiye uğradı. Salamis'te donanmanın kaybedilmesi Yunanistan'ın istilası umutlarını da yok etmiştir. Öte yandan Çanakkale Boğazı'ndaki yüzer köprülerin bir deniz saldırısıyla imha edileceğinden endişe duyan Serhas, Ordu'nun büyük bölümüyle Anadolu'ya çekilmiştir. Geride, Yunanistan'ın istilasını tamamlamak için General Mardonius emrinde seçkin birliklerden oluşan bir ordu bırakmıştır.
Bir sonraki yılın baharında Grek ittifakı'nca oluşturulan güçlü bir ordu, Mardonius kuvvetlerini imha etmek için kuzeye doğru yürüyüşe geçirildi. Platea Muharebesi'nde Pers kuvvetleri ağır bir yenilgiye uğradılar ve çatışmalarda General Mardonius öldürüldü. Aynı gün Ege Denizi'nde Grek İttifakı Donanması, Pers Donanması'ndan geriye kalanları ve bir Pers ordusunu Mycale Muharebesi'nde imha etmiştir. Bu son iki yenilgi, Pers İmparatorluğu'nun Yunanistan'ı istila girişimleri için kesin bir son olmuştur. Öte yandan Ege Denizi'deki Pers hakimiyeti de sona ermiştir. Artık Grekler taarruz eden taraftı ve Pers gücünü Avrupa'dan, Ege Adaları'ndan ve İyonya'dan sürüp attılar. Yunan-Pers Savaşları böylece MÖ 479 yılında sona ermiş oldu.
Antik kaynaklar
Grek – Pers Savaşları üzerine birinci el kaynakların hemen hemen tümü Grek kaynaklarıdır. Pers tarihçilerin çalışmalarından hiçbiri günümüze ulaşmadı. Bunun sonucu olarak gerek Grek- Pers Savaşları, gerekse de Persler konusundaki bilgilerimizin az çok "taraflı" olduğunu kabul etmek gerekecektir. Yunan-Pers Savaşları konusunda birincil kaynak Grek tarihçi Herodot'tur. "Tarihin babası" olarak bilinen Herodot, Önasya'daki o zaman için Pers hakimiyetinde olan Halikarnas'da MÖ 484 yılında doğmuştur. Herodot, Historia adlı çalışmasını MÖ 440-430 yılları arasında yazmıştır. Bu çalışmasında Grek – Pers Savaşları'nı anlatmıştır. Söz konusu savaşların MÖ 450 yılında sona erdiği düşünülürse, Herodot'un bu çalışması, konu aldığı olaylarla çağdaş sayılır. Herodot'un tarzı tümüyle öyküleştirme tarzıydı ve en azından batı toplumları açısından tanınan bir tarih anlatımı olarak görülmektedir. Herodot'un, olayları tanrıların istek ve kaprislerine, kişilerin iddialarına dayanmadan diğer yandan olayların tarihsel değerlerini nispeten objektif vermesi, bir tarihçi için aranan bir nitelik dizisi olarak kabul edilmektedir.
Herodot'tan sonraki, Tukidis gibi bazı tarihçiler, her ne kadar onun tarzını izlemişlerse de eleştirmekten geri kalmamışlardır. Bununla birlikte Tukididis kendi tarih çalışmasını, Herodot'un bıraktığı yerden, Sestos Kuşatması'ndan başlatmayı seçmiştir. Muhtemelen, Herodot'un çalışmasının düzeltilmeye ya da yeniden yazılmaya gerek duymayacak kadar doğru olduğunu düşünmüştü. Örneğin Plutarkhos da Herodot'u bir denemesinde yeterince Yunan yanlısı olmamakla suçlayarak eleştirmiş, "barbarperver" olarak tanımlamıştır. Rönesans Avrupa'sında çok okunmaya devam ediyor olsa da Herodot hakkında olumsuz bir yargı sürmüştü. Ancak 19. yüzyıla gelindiğinde, bir kısım arkeolojik bulgularla defalarca desteklenince Herodot'un değeri kabul edilir olmuştur. Günümüz yaygın görüşü, Herodot'un çalışmasının son derece değerli bir tarih kaydı olduğu yönündedir. Bununla birlikte, özellikle birliklerdeki mevcutlar ve tarihler konusunda verdiği ayrıntıların yer yer kuşkuyla karşılanması da söz konusu olmaktadır. Öte yandan halen birçok tarihçi, Herodot'un anlatımının Pers karşıtı bir eğilimde olduğuna ve olayların, dramatik bir etki yaratmak amacıyla abartılmış ya da süslenmiş olduğu kanısındadır.
Grek asıllı Sicilyalı tarihçi Diodorus, MÖ 1. yüzyılda kaleme aldığı ve Tarih Kitaplığı adının verdiği çalışmasında, daha eski bir Grek tarihçi olan Eforos'tan kısmen yararlanarak Yunan-Pers Savaşları'yla ilgili olarak bazı bilgiler vermektedir. Bu bilgiler Herodot'unkilerle tamamen uyumludur. Yunan- Pers Savaşları, Plutarkhos, Ctesias gibi bazı antik tarihçiler ve Eshilos gibi oyun yazarlarının dolaylı anlatımları tarafından, kuşkusuz daha az detay verilerek anlatılmıştır. Yılanlı Sütun gibi bazı arkeolojik belgeler de Herodot'un anlatımının desteklemektedir.
Yakın geçmiş
Yunan kent devletlerinden Atina ve Eretria, İyon kent devletlerinin Pers hakimiyetine karşı MÖ 499 – 494 yılları arasıda gerçekleşen ve başarısızlıkla sonuçlanan ayaklanmasını askeri olarak desteklemişlerdi. Bu tarihlerde Pers İmparatorluğu hakimiyet alanını çok hızlı genişleten bir imparatorluktu. Medler'i yıktıkları MÖ 550'nin ardından Lidya Krallığı'nın topraklarını ele geçirdikten sonra topraklarını kuzeyde Hazar Denizi'ne, doğuda Hindistan'a kadar genişletmişti. Kısa süre sonra MÖ 538'de Babil İmparatorluğu'nu yıkarak Mezopotamya'yı ve tüm Levant'ı, MÖ 525 yılında da Mısır'ı istila etmiştir. Bu noktaya gelindiğinde hakimiyeti altına aldığı topraklardaki halklar, halen ayaklanma eğilimi içindeydiler. Öte yandan İmparator I. Darius tahtı pek de meşru olmayan yoldan ele geçirmişti, dahası hükümdarlığının büyük bir bölümünde ayaklanan tebasını bastırmakla geçirdi. İyon Ayaklanması da imparatorluğun bütünlüğü için bir tehdit olmuştu ve dışarıdan da desteklenmesi, gelecekte yenilenebileceği yönünde endişeler uyandırıyordu. Bu çerçevede Atina ve Eretria'nın caydırıcı bir şekilde cezalandırılması gerekiyordu. Öte yandan Serhas, İmparatorluk'un sınırlarını Avrupa'ya doğru genişletmek istemektedir. Antik Yunan dünyasının siyasi bir birliğe sahip olmaması da I. Darius'un işini kolaylaştıracak gibi görünüyordu. Yunanistan'ın kara yaklaşımları üzerine bir hazırlık seferi düzenlemeye karar veren I. Darius, MÖ 492 yılında damadı Mardonius komutasında bir ordu ve donanmayı Trakya ve Makedonya'ya göndermiştir. Bu seferle, Trakya yeniden Pers İmparatorluğu topraklarına dahil edildi ve I. Aleksandros'un Makedonya Krallığı'ı Pers Sarayı'na bağlı bir krallık haline getirdi. Ancak daha sonra uğranılan bir deniz felaketi seferin, ana hedefi olan Yunanistan'a ulaşamadan sona erdirilmesini zorunlu kılmıştır.
Yunanistan'a yönelik olarak da I. Darius, MÖ 491 yılında Grek kent devletlerine elçiler göndererek, sembolik olarak itaatlerini ifade eden "su ve ekmek" talep etmiştir. Bir yıl önce Trakya ve Makedonya'da Pers İmparatorluğu'nun ortaya koyduğu güçten etkilenen birçok Grek kent devleti bu talebe olumlu karşılık vermiştir. Ancak Atina, elçileri önce yargıladı, sonra idam etti. Sparta'ya giden elçiler ise derin bir çukura atılarak öldürüldüler. Her iki Grek kent devletinin bu turumları, Pers İmparatorluğu'na açıkça savaş ilan etmekti.
Bunun üzerine I. Darius, Sard Satrap'ı Artaphernes'in oğlu olan Artaphernes ve Med Generali Datis'i bir orduyu donanmayla birlikte Ege Denizi'ne gönderdi. Bu görev kuvveti, önce Nakşa'ya, ardından da Kiklad Adaları'nın diğer kentlerine boyun eğdirecektir, daha sonra da Yunanistan'ın istilasina girişecektir. Nakşa'yı kuşatan Pers ordusu kısa süre içinde kenti düşürdü, yağmaladı ve ateşe verdi. Kiklad kentlerine de boyun eğdirildikten sonra Pers Donanması Yunanistan'a yönelmiştir. Maraton Koyunda karaya çıkan Pers ordusu Maraton Muharebesi'nde Atina ordusu karşında ağır bir yenilgiye uğradı. Maraton yenilgisi seferin de sonunu getirmiş oldu ve Pers Ordusu Yunanistan'dan geri çekildi.
Kısa süre sonra Darius yeni bir ordu ve donanma hazırlamaya girişti. Ancak MÖ 486 yılında Mısır'da bir ayaklanma başlamıştır. Bunun üzerine Yunanistan Seferi belirsiz bir süre için ertelendi. Mısır'daki ayaklanmayı bastırma girişimi hazırlıkları sırasında I. Darius ölünce yerine oğlu I. Serhas tahta geçmiştir. Serhas Mısır Ayaklanması'nı bastırdıktan sonra Yunanistan Seferi'nin hazırlıklarına babasının kaldığı yerden başlamıştır.
Kara savaşları
Grek – Pers Savaşları'nda her iki taraf da esas olarak mızraklı piyade birlikleri ve hafif okçu sınıfına dayanan kuvvetler kullandılar. Grek kuvvetleri esas olarak ağır piyade kullanırken Pers ordusunda hafif piyade birlikleri ağırlıktaydı.
Pers kuvvetleri
Pers ordusu, İmparatorluğun geniş topraklarından ve farklı toplumlardan gelen, unsurlardan oluşmaktaydı. Yine de, Herodot'a göre ordunun genelinde, en azından silahlarda ve savaş tarzında bir tek tiplilik ve uyumluluk vardır. Bunların bir kısmı İmparatoluk tebasından askeri yükümlüklere bağlı olarak toplanan askerlerdir. Bir kısmı ise müttefik krallıklardan gelen birlikler ve kiralanan paralı askerlerdir. Bu birlikler, iyi eğitimli, Pers - Med piyade ve süvari teşkilleriyle desteklenirdi. Bunlar, İmparatorluk'un düzenli birlikleridir. Bu unsurlar kendi donanım ve silahlarıyla orduya katılır, kendi tarzlarında savaşırlardı. Profesyonel askerlerden oluşan düzenli birlikler, Ölümsüzler gibi, tek tip donanıma sahiptiler. Göçebe topluluklardan ok, yay, mızrak gibi hafif silahlı askerler, muharebeye girmeyen işçi taburları, eşler, cariyeler ve köleler, Pers askeri garnizonlarında ve kamplarında hep görülen kalabalıkları oluştururlar.
Birlikler çoğunlukla yay-ok, kısa mızrak, kılıç ya da balta ile silahlanmış olup hasır bir kalkan taşıyorlardı. Askerler deri bir göğüs zırhı kuşanmışlardır. Fakat yüksek sınıftan kişiler daha iyi korumalı olarak metal göğüs zırhı kullanmaktaydılar. Pers ordusu başta kitlesel ok atışıyla düşmanlarını yıpratmak, ardından sonuç alıcı darbeyi indirmek için mızrak ve kılıçlarla göğüs göğüse çatışmaya girmek şeklinde bir savaş tarzı izliyorlardı. Pers piyade oluşumlarının sparabara olarak adlandırılan ilk hattı ok ve yay taşımaz, daha büyük hasır kalkan ve daha uzun (2 metreye yakın) bir mızrak taşırlardı. Pers ordusunun bel kemiğini oluşturan bu oluşum ön hatta bir "kalkan duvarı" oluşturarak diğer birlikleri karşı tarafın ok atışlarından korumaktaydı. Fakat asıl işlevleri, "düşman"la ilk göğüs göğüse çatışmaya girecek olan birlikler olmalarıdır.
Pers süvarisi ise çoğunlukla okçu süvariden oluşan hafif süvariydi. Yaya birlikler gibi atlı birlikler de İmparatorluğun değişik bölgelerinden gelen farklı donatılmış unsurlardan oluşmaktadır. Hint atlı birliklerin bir kısmı at ya da yaban eşeği koşulmuş savaş arabalarıdır. Libyalı süvarinin tümü de savaş arabaları üzerinde savaşır. Arap birliklerinde at yerine deve kullanılır. Sagartian süvarisi ise hançe taşımakla birlikte esas silahları kementtir.
Grek kuvvetleri
Grek kent devletleri arasındaki savaş tarzı, esas olarak okçularla ve sapancılarla desteklenen hoplitlerin falanks düzenine dayanmaktadır. En azından MÖ 650'ye kadar uzanan bir dönem için böyledir. Söz konusu tarih bir Grek seramiğinin tarihlendirilmesine dayanmaktadır. Hoplitler, ağır piyade olarak uygulamada, bu şekilde savaşabilmek için gereken teçhizatı sağlayabilecek olanakları olan orta sınıf halktan oluşurdu. Atinalılar bu sınıfa "zeugites" adını vermiştir. Zeugites, kentin çiftçi, tüccar ve esnaf gibi özgür vatandaşlarıdır. Bu insanlar, çoğu kez tepeler arasındaki tek bir vadiden daha fazlası olmayan kent arazisindeki kendi paylarını korumak uğruna güçlü bir birlik duygusu içindedirler. Bu sınıftan (esasen mülk sahibi) her yetişkin erkek vatandaş, kendi techizatını kendi sağlayarak kentin ordusunda hizmet vermekle yükümlüdür. Bu adamlar orduda piyade olarak hizmet vermek zorundadırlar. Çünkü zaten sınırlı olan kent topraklarında at besleyecek kadar otlak ayırmak olanaksızdır. Dolayısıyla Grek kent devletlerinin ordularında süvari teşkili yoktur.
Hoplitlerin silahları, omuzdan kalçaya kadar inen bir göğüs zırhı, ki genellikle göğüs kısmı deri üzeri bronzdur, karnın alt kısmını koruyan geniş bir kemer, dizlikler, alından burun ucuna kadar uzanan dar bir köprüsü olan bronz tolga, aspis ya da hoplon adı verilen büyük, yuvarlak ve dışbükey, demirle güçlendirilmiş ahşap bir kalkandan oluşurdu. Hoplitlerin esas silahları ise dori adını verdikleri uzun kargıdır. Bu mızrak, Pers askerlerindeki mızraklardan önemli ölçüde uzundur. Ayrıca "xiphos" adı verilen iki yanı keskin demir bir kılıç taşırlardı. Ağır zırh ve uzun bir mızrak, göğüs göğüse mücadelede Greklere önemli bir üstünlük ve uzun menzilli silahlara karşı ciddi bir koruma sağlamaktadır. Bu tarz silahların (silah ve diğer donanım anlamında) benzerleri dönemin başka ordularında da rahatlıkla görülebilmektedir. Esasen hoplit, geniş bir coğrafyada bilinen bir ağır piyadeden fazlası değildir. Grek ordusunun asıl gücünü oluşturan hoplit değil, hoplitlerin bir arada ve belirli bir düzende muharebe etmesi olan falanks tertiplenmesidir. Aslında bu tarz muharebe geleneği Mezopotamya kaynaklıdır. Falanksın en başarılı yönü, muharebe alanında, kent devletinin savaşçıları arasında çok güçlü bir dayanışma sağlamasıydı. Bir ölçüde bu dayanışmanın sonucu olarak savaşta atılganlık ve cesaret kolektif bir ruh haline geliyordu. Falanks, silahlarının dönük olduğu "keskin" kenarı yönünde ağır ilerleyen ama karşı konulması oldukça zor bir askeri güçtür. Genellikle ve standart olarak 8 hat derinlikle oluşturulan ve her hat diğerlerine olabildiğince yakın duran falanks, bu haliyle insanlardan oluşsa da adeta katı bir kütledir. Falanksın ilk üç hattı uzun kargıları ileri doğru yatay uzatırlar. Böylece bu üç hattın kargıları, en öndeki hattın da ilerisine uzatılmış olur. Gerideki hatlardaki askerler ise kargılarını yukarı doğru dik, fakat hazırda tutarlar. Falanksın özellikle ön hattında yer alan hoplitlerin kalkanları vücudlarını kısmen örter, kısmen açık kalan sağ taraf ise, sağ yanlarındaki hoplitin kalkanı ardına çökilerek örtülür. Bu zorunluluk falanksı daha da "sıkı" hale getirir, çünkü hiçbir asker, sağındakinden fazla uzaklaşmak istemez.
Falanks saldırısı, ağır silahlar yüzünden yavaş sayılabilecek bir ileri koşuyla başlar. Bu arada moral güç için savaş çığlıkları atarlar. Karşıdaki güç falanks olsun olmasın çarpışma şiddetlidir. Her hoplit, kargısını karşı taraftaki bir askere, zırhın korumadığı bir nokta seçip saplamak amacındadır. Eğer karşı tarafın kalkan duvarı yarılırsa bu kez kargılar bırakılarak çatışmaya kılıçla devam edilir ve zırh olmayan bir tarafa, sık sık bacak ve kollara darbe savrulmaya çalışılır.
Daha yoksul vatandaşlar, yani mülksüzler, orduya daha hafif techizatla katılmak durumundadırlar. "Peltast" ve "Psiloi" adı verilen hafif piyade unsurları da Grek kuvvetlerinin bir bölümünü oluşturmaktadır. Bu oluşumların Grek ordularında önemi ve yeri giderek artmıştır. Örneğin Platea Muharebesi'ne ordunun yarıdan fazlası psiloi unsurlardan oluşuyordu. Zırh, tolga ve güçlü bir kalkan alacak maddi olanakları olmayan yoksul kesimden yetişkin erkekler savaşlara bu şekilde silahlanarak katılabiliyorlardı.
Deniz savaşı
MÖ 5. yüzyılda Akdeniz'de deniz savaşlarında kullanılan en gelişkin savaş gemileri triremelerdir. Uzunlukları 36 - 40 metre, genişlikleri ise 6 metre olan bu gemiler üç sıra kürekçi takımına sahiptir. Uygun rüzgar olduğunda toplam alanı 175 metrekareyi bulan yelken takımıyla hareket edebilirlerdi. Ancak yeterli rüzgar olmadığında kürekçi takımıyla hareket edilmektedir. Ancak muharebelerde, gereken manevraları yapabilmek için mutlaka kürekçi takımına dayanmak zorundadırlar. Bu gemilerde 170'i kürekçi olmak üzere 200 mürettebat istihdam edilmektedir. Denizci olarak kaptanın dışında en önemli eleman dümencidir. Kıçta, iki dümenle gemiye yön verirdi ve usta bir dümencinin savaştaki başarıda önemli payı olurdu. Yunan-Pers Savaşları döneminde Grek triremeleri 10 savaşçı ve 4 okçu bulundurmaktadır. Pers triremelerinde ise 40 savaşçı ve okçu olurdu. Sadece bu unsurlardan otuz kadarı ve gemi kaptanı Persdir, çoğu kez kalanı Saka savaşçılarıdır. Gemiler, kürekçiler ve diğer savaşçılar, bağımlı devletler tarafından sağlanmaktadır. Silahlı adamların Pers ve Saka olması, özellikle Grekçe konuşan mürettebatın muharebede taraf değiştirmesini önlerdi. Grek Donanması'nda ise tüm gemiler, kürekçiler ve savaşçılar Grektir.
O dönemde Akdeniz'de temel deniz muharebesi taktikleri gemilerin pruvasında bulunan ve geminin pruvasından 2 metreden biraz fazla ileri uzanan, üç yanı keskin mahmuzu kullanarak düşman gemisini mahmuzlayarak batırmaktı. Eğer bu mümkün olmazsa trireme düşman gemisine olabildiğince yakın geçiş yapmaya ve bir taraftaki kürekleri kırarak gemiyi manevra yapmaz hale getirmeye çalışırdı. Bir başka manevra da düşman gemisine bordalayarak asker çıkarmaktı. Bu kez düşman gemisi güvertesinde kıyasıya bir çatışma yaşanırdı ki, bu herhangi bir kara çatışmasıyla hemen hemen aynı şartlarda olurdu. Her iki tarafın savaş gemilerinde bu tür olası bir çatışma için asker bulunmaktadır. Grek İttifakı Donanması'nda tam silahlı hoplitler, Pers Donanması'nda ise hafif piyadeler. Bordalamakta amaç, doğal olarak "düşman" gemisini ele geçirmektir. Her iki taraf için de, mürettebat manevrada usta ise mahmuzlamayı, yeterince usta değilse bordalamayı tercih etmek gerekecektir.
MÖ 6. yüzyıl öncesinde mahmuzlu savaş gemileri olduğuna ilişkin herhangi bir kanıt günümüze ulaşmış değildir. Mahmuzlu savaş gemilerine dair ilk kanıt MÖ 6. yüzyıl ortalarına denk gelen Herodot'un kaydıdır. Mahmuz, düşman gemisinin bordasını parçalayabilmesi için tunç kaplamayla sağlamlaştırılırdı. Bu yüzden geminin en pahalıya mal olan bölümüdür. Mahmuzlu gemiler, her şeyden önce çarpışmanın darbe etkisine dayanacak kadar güçlü inşa edilmeliydiler. Dahası mahmuz için gereken tunç hem oldukça pahalıdır, hem de tek parça halinde dökülen bu kısımn için uzman dökümcülere gerek duyulacaktır. Mahmuzlama, oldukça ustalık gerektiren bir manevradır. Mahmuzlama doğru yönde yapılmalı ve uygun vuruş durumuna kadar olabilecek en yüksek hızda ilerlemelidir. Bu hızın saatte 9-10 deniz mili olduğu hesaplanmaktadır. Bu anda kürekçilere emir verilir ve mahmuzlama hızına düşülür. Bu mahmuzlama hızı iyi belirlenmeli, etkili bir vuruş yapmaya yeterli olduğu gibi darbeden sonra düşman gemisinden kurtulmayı sağlayacak bir hız olmalıdır. Aksi takdirde düşman gemisine takılınıp kalınırdı. Bu durum ise, her iki geminin de aynı kaderi paylaşmasına yol açacaktır. Bu nedenle mahmuzlamanın hemen ardından kürekçilere verilen emirle geriye kürek çekilirdi.
Daha deneyimli donanmalar, "diekplous" olarak adlandırılan bir manevra uygulamaya başlamışlardı. Bu manevrada düşman hattı, bir kesimde güç yığılarak yarılmaya çalışılır, böylece düşman gemilerine geriden saldırılırdı. Bu arada, düşman gemileri hattındaki boşluklara süzülüp onlara yandan saldırmayı esas almaktadır.
Pers donanası ağırlıklı olarak Fenike, Mısır, Kilikya ve Kıbrıs gemilerinden oluşmaktadır. Pers İmparatorluğu'nun diğer sahil bölgeleri, savaşın gidişatı boyunca gemi olarak katkıda bulunacaktır.
Hazırlıklar ve toplanma
Yunanistan'ın istilası hazırlıkları uzun soluklu bir planlama ve geniş çaplı hazırlıklar gerektirmektedir. İstila güzergâhı üzerindeki muazzam istihkam çalışmaları da önceden planlanmıştır. Serhas, ordusunu Çanakkale Boğazı'ndan, toplam 600 tekne kullanılarak yapılan iki yüzer köprüden karşıya geçirmeyi, donanmayı da Aynoroz Yarımadası'ı dolaştırmadan, kazdıracağı bir kanaldan geçirmeyi hesaplamıştır. Herodot'un yaklaşık olarak 2,2 km. uzunluğunda olduğunu belirttiği kıstak kesiminde kazı çalışmaları da başlatılmıştı. Yarımadayı dolaşmaktan kaçınılmak isteniyordu çünkü bir Pers donanması General Marsinous'un seferi sırasında MÖ 492'de burada bir fırtınaya yakalanmış hemen hemen tümüyle elden çıkmıştı. Her iki istihkam projesi de günümüz devletlerini bile zorlayacak projelerdir. Ancak Mısır'dan başka Babil'de de bir ayaklanma çıkması seferi bir yıl kadar geciktirmiştir. Bu iki ayaklanma da Grek dünyası için büyük bir şans olarak görülebilir. Bu sayede Pers seferi gecikmiştir ve Atina, MÖ 486 yılında Laureion bölgesinde bulunan yeni, geniş bir gümüş yatağından, güçlü bir donanma inşa edebilmek için yararlanacak zamanı bulmuştur. Themistokles bu madenin Atina'nın tüm Grek kent devletleri içinde en güçlü donanmaya sahip olması yönünde kullanılması için Atinalıları ikna etmiştir. Önceki karar, gümüş madeninin gelirinin tüm Atinalı özgür vatandaşlara eşit olarak dağıtılmasıydı. Themistokles'in çabalarıyla oluşturulan bu Donanmanın Aegina Donanması'na karşı kullanılması düşünülüyordu. Aegina Donanması o tarihlerde Atina Donanması'ndan daha güçlü bir donanmaydı. Ancak sonuçta Pers Donanması'na Artemision'da karşı koymak ve Salamis'te yenilgiye uğratmak için kullanıldı. Bu gümüş madeninden yararlanılarak Atina Donanması 200 triremeden oluşan bir deniz gücü haline getirilmiştir.