cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bosna-Hersek tarihi
Yugoslavya iç savaşı
Mayıs 1995'te Sırplar Saraybosna'daki kuşatmayı şiddetlendirdi ve Nato Sırplara karşı hava saldırısı düzenlendi. Buna missilleme olarak Sırplar 6 güvenli bölgeyi bombalayarak 300 Birleşmiş Milletler askerini rehin aldı. Temmuz 1995'te general Ratko Mladiç komutasındaki Sırp güçleri Srebrenizka'daki Hollandalı Birleşmiş Milletler güçlerini etkisiz hale getirerek şehri hedef aldı. Yaklaşık 25,000 Boşnak Sırp tehdidi üzerine şehri terk ederek bir başka güvenli bölge olan Potocari'ye ulaştı. 5000 mültecinin kampa girmesinin ardından Hollandalı barış gücü askerleri kampın dolduğunu bildirerek kampın girişini kapattı. Bu olay, kampın yakınlarındaki yaklaşık 20,000 Boşnağın Sırpların ölüm tehdidine karşı savunmasız kalmasına yolaçtı. Sırplar bölgedeki Boşnakları tahliye etmeye başladığında Hollandalı birlikler müdahale bulunmadı, hatta işlemlerin düzgün bir şekilde gerçekleştirilmesi için organizasyonda yardımcı bile oldu. Kadın ve çocuklar ayrıldıktan sonra askerlik çağına gelmiş olan erkekler otobüslere bindirildikten sonra kampın yakınında kurşuna dizilerek öldürüldü. II. Dünya Savaşı'ndan sonraki bu en büyük soykırımda 10 - 15 bin Boşnak'ın katledildiği iddia edilmektedir. Kızılhaç yetkilileri bu olaylar sırasında 7.500 kişinin kaybolduğunu bildirmiştir.
Srebrenitza Katliamı'nın ardından o güne kadar olaylara kayıtsız kalan batı kamuoyunda Sırplara karşı baskılar arttı ve 1995 yılı sonlarında savaş son buldu.
Kronoloji
Босьнія і Герцагавіна
Dağ dalgası
Dağ dalgası, şiddetli rüzgârda dağ üzerlerinde görülen bir hava fenomeni. Dağ üzerindeki hava akışı dağın iniş yamacında (lee) türbülanslı bir alan oluşturur. Nem koşulları uygunsa bu bölgede rotor (dönü) bulutları görülür. Dağ üzerinde hava akımlarını takip eder şekilde lentiküler (lens şeklinde) bulutlar görülür.
Dağ dalgası oluşması için şu şartlar gerekir:
Dağ dalgaları şiddetli türbülans ve rüzgâr nedeniyle uçuş emniyeti açısından oldukça tehlikeli bir olaydır.
Dağ dalgaları meteoroloji tahmin ve raporlarında "MTW" kodu ile gösterilir.
Atmosferik demiryolu
Atmosferik demiryolu, geleneksel Demiryolu işletmeciliğinden farklı olarak lokomotifin bulunmadığı ve trenin raylar arasında silindir şeklinde bulunan bir borudan geçen hava basıncıyla hareket ettiği bir demiryolu sistemidir.
Atmosferik demiryolu sistemi İngiliz mühendis Isambard Kingdom Brunel tarafından tasarlandı. Bu sisteme göre tren iki ray arasında bulunan silindir bir borudan geçen hava basıncı ile hareket ediyordu. Hat 3 veya 4 kilometre ara ile bulunan buhar makineleri ile desteklenmekteydi.
1844-1847 yılları arasında Avrupa'da yaklaşık 50 km uzunluğunda dört atmosferik demiryolu sistemi inşa edildi. İşletme şartlarındaki zorluklar ve artan maliyetler nedeniyle bu demiryolu sistemi dünyada yaygınlık kazanamadı. 1860 yılında Fransa'daki son atmosferik demiryolu hattının da kapanmasıyla bu sistem artık kullanılmamaktadır.
Ramsay MacDonald
James Ramsay MacDonald (12 Ekim 1866, Lossiemouth – 9 Kasım 1937) Büyük Britanyalı siyasetçi, Birleşik Krallık'ın İşçi Partili ilk başbakanı.
Gençlik yılları
Bir tarım işçisiyle bir hizmetçinin gayrımeşru çocuğu olarak dünyaya geldi. Kilise ilkokulunda ve lisesinde okudu. 1881'de öğretmen oldu. 1885'te Bristol'de bir papaza sekreterlik yapmaya başladı. Bu sırada, radikal solcu bir örgüt olan Sosyal Demokrat Federasyonu'na (Social Democratic Federation) katıldı.
1886'da Londra'ya taşındığında işsizdi, bir süre adi işlerde çalıştıktan sonra bir memuriyet bulabildi. Bu arada sol örgütlerle bağlarını kuvvetlendiriyordu. C. L. Fitzgerald’ın kurduğu Sosyalist Birliğe katıldı. Bu örgüt, SDF'nin aksine, sosyalist ideallerin parlamenter sistem içinde gerçekleştirlimesini savunuyordu.
Diğer yandan iş hayatını düzene koymaya çalışan MacDonald, akşam okuluna devam etti. Ancak yorgunluk nedeniyle sınavlardan hemen önce sağlığının bozulması, bilimsel kariyer yapmasını engelledi. 1888'de tüccar ve milletvekili Thomas Lough'un yanına kişisel sekreter olarak girdi. Bu iş sayesinde önemli siyasetçi ve gazetecilerle tanışma imkânı buldu. Londra'daki Millî Liberal Kulübü gibi radikal ve liberal kulüplere devam etti. Bu dönemde, seçim kampanyaları konusunda önemli tecrübe kazandı. 1892'de Lough'un bürosundan ayrılarak gazeteciliğe başladı, fakat başlangıçta bu işte başarılı olamadı. Bu sırada Fabian Derneği'ne girdi, dernek adına propaganda faaliyetleri yaptı.
Etkin siyaset
1882'deki genel seçimlerde, MacDonald, Dover'de İşçi Seçmen Derneği (Labour Electoral Association) adayının seçim kampanyasına destek verdi. Adayın seçimi kaybetmesine karşın Dernek, MacDonald'ın çalışmasını beğendi ve onu aday olarak kabul etti. Ancak MacDonald, seçimlere İşçi Partisi (Labour Party) saflarında katılmak istediğini söyleyerek bu teklifi reddetti.
1893'te Bağımsız İşçi Partisi (Independent Labour Party) kuruldu ve bir kitle hareketi hüviyeti kazandı. Mayıs 1894'te MacDonald bu partiye üye oldu. 1895'teki genel seçimlerde aday oldu ancak kaybetti. 1900'de tekrar seçimlere girdi ve yine kaybetti. Aynı yıl İşçi Partisi'nin öncülü olan İşçi Temsil Komitesi'nin (Labour Representation Committee) sekreteri oldu. Bir yandan geleceğin İşçi Partisi'ne göre daha katı sosyalist bir çizgideki Bağımsız İşçi Partisi üyeliğini sürdürüyordu.
Parti sekreteri olarak MacDonald, Liberal Parti'nin başındaki Herbert Gladstone (merhum başbakan William Ewart Gladstone'un oğlu) ile bir anlaşma yaptı. Buna göre, Liberaller bazı seçim çevrelerini tamamen İşçi Partisi'ne bırakıyorlardı. Bu sayede İşçi Partisi ilk kez Avam Kamarası'na girebildi.
1896'da Margaret Gladstone (Liberal Parti'deki Gladstone'lar ile akraba değildir) ile evlendi. Eşi çok zengin olmasa da hali vakti yerindeydi. Bu sayede MacDonald; Kanada, Amerika Birleşik Devletleri, Güney Afrika, Avustralya, Yeni Zelanda ve Hindistan gibi ülkeleri gezebildi.
1906'da İşçi Temsil Komitesi, adını İşçi Partisi (Labour Party) olarak değiştirdi ve Bağımsız İşçi Partisi'ni saflarına kattı. Aynı yıl MacDonald 28 diğer partiliyle birlikte meclise seçildi. Bu seçim başarısı, Liberallerle İşçi Partisi arasındaki ittifakın sonucuydu. İttifakın mimarı MacDonald, partisinin sol kanadının lideri konumuna geldi.
Parti başkanı
MacDonald, 1911'de resmen parti başkanı seçildi. 1914'te İngiltere'nin I. Dünya Savaşı'na girmesine karşı bir siyaset güttü. Fakat partisi bu siyaseti desteklemedi ve MacDonald istifa etti. Savaşın ilk yıllarında vatana ihanet ve korkaklıkla suçlandı. MacDonald 1914'te cepheyi ziyaret etti. Savaş ilerledikçe itibarını geri kazandı, ancak 1918 seçimlerinde parlametodaki koltuğunu kaybetti ve rakibi Liberal David Lloyd George'un partisi büyük çoğunlukla iktidara geldi.
1922'de MacDonald tekrar parlamentoya seçildi. Artık parti birleşmiş ve MacDonald yine başkan seçilmişti. Ayrıca Liberaller güçlerini kaybetmiş, İşçi Partisi, Stanley Baldwin liderliğindeki Muhafazakâr hükûmetin karşısında ana muhalefet partisi konumuna gelmişti. Bu arada MacDonald, gençliğindeki aşırı solcu ve sosyalist düşüncelerini bırakmıştı. 1917 Ekim Devrimi sonrasında işçi hareketini kasıp kavuran radikal görüşlere şiddetle karşı çıktı ve azimli bir komünizm düşmanı oldu. Fransız Sosyalist Partisi ile Alman SPD'nin aksine İşçi Partisi bölünmedi ve Büyük Britanya Komünist Partisi küçük ve yalıtılmış olarak kaldı.
1923 seçimlerinde Muhafazakârlar meclisteki çoğunluklarını kaybettiler ve güvenoylamasında da başarısız oldular. Bunun üzerine Ocak 1924'te Kral V. George, MacDonald'a Liberallerin zımni desteğiyle bir azınlık hükûmeti kurma görevi verdi. MacDonald, böylece İşçi Partisinin ilk başbakanı ve ilk işçi sınıfı kökenli başbakan oldu. Ayrıca üniversite mezunu olmayan az sayıda başbakandan biriydi.
İlk hükûmet
Başbakanlığa ek olarak dışişleri bakanlığı görevini de üstlendi ve dış siyasette önceliğinin 1919 Versailles Antlaşması'nda Almanya'ya yapılan haksızlığın düzeltilmesi olduğunu ilan etti. Hükûmeti meclisin her iki kanadında da azınlıkta olduğundan, ciddi bir yasama değişikliği yapma ihtimali yoktu.
Mart ayında Singapur'daki askeri üs inşaatına son verdi. Haziran ayında I. Dünya Savaşı müttefik devletleriyle Londra'da bir konferans topladı ve Almanya'nın savaş tazminatları konusuyla Fransa'nın Ruhr bölgesini işgali sorununu çözme konusunda mutabakat sağladı. Bunun üzerine Alman temsilcileri toplantıya katıldı ve antlaşma imzalandı. Hemen ardından İngiltere ile Almanya arasında ticari bir anlaşma yapıldı. Eylül ayında, Avrupa'nın silahlardan arındırılması için Cenevre'deki Milletler Cemiyeti toplantısında bir plan önerdi.
Bu istifanın MacDonald'ın Liberal Partiyi tümüyle safdışı bırakmak böylece İngiltere'de çift partili bir siyasi sistem kurmak için yaptığı bir oyun olduğu iddia edilir. Nitekim Ekim 1924 seçimlerinde İşçi Partisi 191 sandalyeden 151 sandalyeye düşmekle birlikte, asıl darbeyi Liberaller yedi ve 158 sandalyeden 40'a düştüler.
İkinci hükûmet
Stanley Baldwin, güçlü bir Muhafazakâr hükûmet kurdu, ancak iktidarı krizler yüzünden sarsıntılı bir döneme denk geldi. 1926'daki genel grev, iktisadi durumun hızla bozulması, işsizliğin hızla artması, bu krizlerin sonucuydu. Mayıs 1929 genel seçimlerinde, İşçi Partisi 288 sandalye kazanırken Muhafazakârlar 260 sandalyede kaldı, Liberaller ise 59 sandalyeyle güç dengesini ellerine geçirdi. MacDonald bir kez daha Liberallerin desteğiyle azınlık hükûmeti kurdu. Bu kez iç sorunlara ağırlık vermesi gerektiğini biliyordu.
MacDonald'ın ikinci hükûmeti, mecliste ilkine göre daha sağlam bir desteğe sahipti. 1930'da Tekaüt Kanununu (Old Age Pensions Act) yeniledi, daha koruyucu bir İşsizlik Sigortası Kanunu (Unemployment Insurance Act) oluşturdu ve kömür işçilerinin maaşlarını ve çalışma koşullarını iyileştiren bir yasa çıkardı. Böylece hükûmet 1926'daki genel grevin nedenlerinin hepsi için bir çalışma yapmış oluyordu. Hindistan'ın bağımsızlığı için çalışan Hindistan Millî Kongresi (Indian National Congress) temsilcileriyle Londra'da görüştü, parlamenter bir yerel hükûmet kurulmasını önerdi, ancak bağımsızlık tanımadı. 1930'da ABD ve Japonya ile denizlerde kullanılan silahların sınırlandırılması için görüşmeler yaptı.
1931'de iktisadi durum daha da kötüleşti, iktisatçılardan gelen baskılar ve emekli maaşlarıyla işsizlik sigortaları dahil kamu harcamalarının kısılması için yapılan çağrılar yoğunlaştı. Keynes ise MacDonald'a Sterlin'i %25 devalüe etmesini ve denk bütçeden vaz geçmesini öneriyordu. MacDonald ve bakanları ise hâlâ bütçeyi denkleştirmeye uğraşıyor, Sterlin'in değer kaybetmesini önlemek için çabalıyorlardı. Sonunda alınan önlemler kabineyi ikiye böldü ve sendikaların muhalefetiyle karşılaştı. Kabinenin bir kısmı, tasarruf tedbirlerini kabul etmiyor ve istifa tehdidinde bulunuyordu. 24 Ağustos 1931'de MacDonald istifasını sundu ve Liberaller ile Muhafazakârları da kapsayan bir Millî Hükûmet kurulması çağrısında bulundu. Bunun üzerine Macdonald, bakanları Snowden ve Thomas ile birlikte İşçi Partisi'nden ihraç edildi ve Millî İşçi Partisi'ni (National Labour Party) kurdu. Ancak bu parti taşradan ve sendikalardan destek bulamadı.
Millî hükûmet
MacDonald hemen seçime gitmek istmiyordu ama ittifak kurduğu Muhafazakârlar, onu 1931 Ekiminde seçim yapmaya zorladılar. Millî Hükûmet seçimide büyük çoğunluk sağladı, ama oyların çoğu Muhafazakâr milletvekillerine verilmişti. MacDonald başbakan, Neville Chamberlain hazineden sorumlu bakan oldu. Ancak İşçi Partisi hükûmetinin devrilmesine neden olan kızgın muhalefet, MacDonald'ı çok üzmüştü. Kendisini hala İşçi Partisi tarafında görmekle birlikte, partideki arkadaşlıklarının çoğuna son verdi ve desteğini kaybetti.
1933 ve 1934 yıllarında sağlığı gitgide bozuldu. Bu arada uluslararası durum gerginleşiyor, gitgide büyüyen Almanya tehdidi karşısında MacDonald etkili bir liderlik yapamıyordu. 1920'lerde takdir edilmesine neden olan edilgen siyaseti, Adolf Hitler'in güçlenmesine karşı koymadığı gerekçesiyle Winston Churchill ve diğerlerinin suçlamalarına hedef oldu. Mayıs 1935'te Başbakanlıktan istifa etmeye zorlandı. Aynı yıl yapılan seçimlerde meclise giremedi. Ara seçimlerde tekrar seçilmekle birlikte, 1936'da fiziksel ve ruhsal sağlığı çöktü. İyileşmesi için doktorlar bir deniz yolculuğuna çıkmasını önerdiler. Kasım 1937'de denizde öldü.
MacDonald'ın İşçi Partisi'nden kovulması, Millî İşçi Partisi çatısı altında Muhafazakârlarla işbirliği yapması ve 1931'den sonra ruh sağlığının bozulması nedeniyle itibarı bozulmaya yüz tutmuştu. İşçi Partisi eğilimli İngiliz tarihçileri, uzun süre hakkında olumsuz yorum yaptılar. Ancak 1977'de kendisi de İşçi Partisi'nden milletvekili olan Profesör David Marquand; partinin kurucusu, ilk başbakanı ve iki dünya savaşı arasında dünyada barışı tesis etmeye çalışan adam olarak MacDonald'a hak ettiği itibarı vermeyi amaçladığını belirten bir biyografi yazdı.
Müstasım (Abbâsî-Memlûk halifesi)
Mustasım veya uzun olarak el-Mûsta'sım bi’l-Lâh es-Sânî (Arapça: المستعصم بالله الثاني) Tam Adı: Ebû Yahya Zekerîyâ' "el-Mûsta'sım bi’l-Lâh es-Sânî" (Arapça: المستعصم بالله الثاني), (d. ? - ö. 1389). 66. İslam Halifesi. Abbasi hanedanından olup 1377 yılında ve 1386-1389 yılları arasındaki dönemde Memlük Devleti'nin koruması altında Kahire'de halifelik yapmıştır. Halife olduğu zaman aldığı "el-Musta'sım bi’l-Lâh" lâkâbı 1258'de Moğollar tarafından Bağdat'ta öldürülen Ebû Ahmed "el-Mûsta'sım bi’l-Lâh" 'Abd Allâh bin el-Mansûr el-Mûstensir'e izâfetendir. Bu nedenle bazı kaynaklar tarafından "İkinci Musta'sım bi’l-Lâh" da olarak anıldığı olur.
Baykal Dağları
Baykal Dağları (Rusça: Байкальский хребет) Rusya'nın Sibirya bölgesinde yer alan, aynı adlı Baykal Gölü'nün kıyılarından yükselen dağ grubudur. Sayan Dağları ile birlikte, Orta Sibirya Ovası'nın güneydeki bitimini oluşturur. En yüksek noktası 2572 metredir. Bölgedeki en büyük iki akarsudan biri olan Lena Nehri bu dağlardan doğar. Genelde ormanlarla kaplı olan dağlarda en çok yetişen ağaç türleri; titrek kavak, alaçam, ladin ve köknardır.
Ed Sneed
Ed Sneed (d. 6 Ağustos 1944), Amerikalı golfçü ve spor alanı tasarımcısı. PGA Tour'da 4 birinciliği bulunmaktadır. Büyük turnuvalardaki en iyi derecesi 1979 Masters'ta elde ettiği ikinciliktir. 1977 yılında ülkesini Ryder Cup'ta temsil etmiştir.
Necmi Yüzbaşıoğlu
17 Aralık 2003'te, Üniversitelerarası Kurul kontenjanından Yükseköğretim Kurulu üyeliğine seçimi cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından onanmış, 2007 yılında görev süresinin dolmasının ardından ÜAK Yüzbaşıoğlu'nu yeniden YÖK üyeliğine seçmiş ve cumhurbaşkanı Abdullah Gül 4 Şubat 2008'de kendisini YÖK üyeliğine tekrar atamıştır ve Şubat 2012'de görev süresi dolmuştur.
Necmi Yüzbaşıoğlu halen İstanbul Kültür Üniversitesi ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi Kuzey Kıbrıs Kampusu’nda öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. ‎
Müstaîn (Abbâsî-Memlûk halifesi)
Yaşamı
Mustain 1406'da Kahire'de Abbasi Halifesi olan babası I. Mütevekkil ikinci halifelik dönemi sonunda ölünce, Burji Hanedanı'ndan Memlûk Sultanı olan Farac'ın hükümdarlık döneminde, Abbasi Halifesi oldu.
1412'de Memlûklu Sultanı Farac Abbasi Halifesi olan Mustain ile birlikte, Suriye'ye, orada isyan etmiş olan emirler üzerine, özellikle Halep valisi olan emir El-Muavyed Ebu an-Nasir Seyh el-Mahmudi üzerine bir sefere başladı. Sultan Farac Gazze'ye geldiğinde orada birkaç gün istirahat etmek niyetindeydi. Fakat ordusundan bir grubun düşmanları tarafına geçmesi üzerine hemen Şam üzerine yürüyerek şehre girdi ve şehir kapılarını kapattırdı. İsyancı emirlerin orduları çok geçmeden şehri kuşatmaya aldı ve Sultan Farac uzun bir kuşatmaya hazır beklemekteydi. Ama Halife Mustain de esir olarak isyancıların eline geçmişti. İsyancılar ona halifelik yetkilerini kullanarak Memlûk Sultanı Farac'ı sultanlıktan azletmesini ve Sultanlık unvanını kendisi üzerine almasını telkin ve tavsiye ettiler. Mustain bu sultanlık yetkilerinin pek kalıcı olacağını düşünmemekteydi. Onun için Halifelik yetkilerini ve unvanını da aynı zamanda üzerinde toplama şartı ile halifelik yetkileriyle Farac'ı hal edip yerine Sultanlık unvanını kabul edeceğini bildirdi. 28 Mayıs'ta Faraj Şam kalesinde tutuklandı ve idam edildi. Muavyed Şeyh Halife Mustain ile birlikte Kahire'ye gitti. .
Mustain Sultanlık unvanını çok ciddiye almıştı. Halifelik sarayına geri gideceğine, Kahire Kalesi içinde bulunan Burji sultanlarının kullandığı Sultanlık sarayına yerleşti. Fakat Halife'nin yedi aylık hükümdarlık süresinde, özellikle Muavyed Şeyh'in negatif etkileriyle, halife iktidar gücünü elde tutan Memlûk emirlerine karşı kendini beğendiremedi.
Çeşitli kaynaklar ne zaman Sultan olduğu ve ne zaman Sultanlıktan atıldığı hakkında değişik bilgiler vermektedir:
Mustain hal edildikten sonra Halifeler sarayına dönmüşse de 1414'te Abbasi Halifeliği unvanı kardeşi olan II. Mutezid'e verilmiştir. Mustain'e İskenderiye'de oturma izni verilmiş ve orada 1430 yılındaki veba salgınında ölmüştür.
Hüsn-i hat
Hat türleri
Hat sanatının doğduğu dönemde ortaya çıkan başlıca yazı çeşitlerin Makîlı ve Kûfi'dir. Bu yazıların köşelenmesi ve yuvarlanıp yumuşatılması ortaya çıkmış diğer yazı çeşitleri Muhakkak, Nesih, Rika, Reyhânî, Sülüs ve Tevkî gibi çeşitlerdir. Bunların geneline Aklam-ı Sitte denir. bunlar dışında Tâlik, Tomar, Divâni, Sümbüli, İcaze ve Gubarî gibi hat çeşitleri de vardır. Bölgelere göre hatlar Mağribî (Kayrevânî, Endülüsî, Fâsî, Mağribî, Sudanî), Tâlik (Tâlik, Nestâlik, Divanî, Şîkeste, Divanî Celî), ve Uzakdoğu (Sinî, Cavî) olarak da adlandırılabilecek çeşitleri vardır.
Kaim (Abbâsî halifesi)
Kaim bin Emrillah, yirmi altıncı Abbasi halifesi.
Yaşamı
1031'de babası olan Abbasi halifesi Kadir yerine halife olmuştur. Kaim 1031'den 1075'e kadar çok uzun bir dönem Abbâsî Hâlifeliği yapmıştır.
Bu halifelik dönemi içinde 1031'den 1055'te Selçuklu Hanedanı Sultanı Tuğrul Bey'in Bağdat'a girişine kadar Bağdat'ta gerçekte iktidar Büveyhîler'in "Emir-ül Ümera" unvanlı liderleri elinde idi. Bu 1031-105 döneminde Bağdat devamlı karışıklık içinde bulunmakta idi. Büveyhîler'in "Emir-ül Ümera"'ları çok kere ayaklanmacı şehir halkından korkup Bağdat'tan kaçmakta idiler ve şehir bu sıralarda idarecisiz kalmakta idi. Aynı dönemde Büveyhilerin Emir-ül Ümera unvanı taşıyan hükümdarları da değişmekte idi ve bunlar sırayla şunlar olmuştu:
Halife Kaim ve bir önceki halife Kadir dönemi sosyal ve politik alanlarda kargaşalık dönemleri olmasına rağmen kültür alanında, özellikle Farsça edebiyat alanında, büyük gelişmelere sahne oldu. Özellikle Şii ve Fars asıllı Büveyhiler Farsça'nın gelişmesine ve çok önemli bir edebiyat ortamı olmasına büyük destek sağladılar.
Bu dönemde Selçuklu Hanedanı devleti gelişmeye başlamıştı. Önce Horasan bölgesine yerleşip daha da güneye inip Karahanlıları ve Gaznelileri tehdide başladılar. 1032'den sonra Selçuk Bey'in torunları Tuğrul Bey ve Çağrı Bey bağımsızlıklarını elde etmeye giriştiler. 1035'te büyük bir Gazneli ordusunu yenerek Horasan içlerine doğru ilerlediler. 1037'de de Merv kentini ele geçirdiler. 1038'de Gaznelileri ikinci kez yendiler ve Nişabur kentine girerek bağımsızlıklarını ilan ettiler. Tuğrul Bey sultan sanıyla hükümdar ilan edildi ve Büyük Selçuklu Devleti de böylece kurulmuş oldu. Gazneliler ve Selçuklular arasından Mayıs 1040’ta yapılan Dandanakan Savaşı'nda Selçuklular Gaznelileri mağlup ederek Horasan ve Harezm'de egemen oldular ve bu savaşın sonra girişilen fetihlerle bütün İran'ı elleri altına aldıktan sonra Güney Kafkasya, Suriye ve Doğu Anadolu'ya sarktılar. Selçuklu Hanedanı ile Abbâsî Hâlifesi arasında ilişkiler Bağdat'ta güya hakim olan Büveyhîler aleyhinde gelişti.
Selçuklu Sultanı Tuğrul Bey Mekke'ye hacca gitmek bahanesi ile büyük bir ordu ile Irak'a girdi ve halife Kaim'den Bağdat şehrini ziyaret etmek için izin istedi. Böylelikle Abbâsî Hâlifesi, Tuğrul Bey'in iyi niyetine inandı. Son Bağdat Büveyhi Emir-ül Ümera'sı da bu ziyareti kabul etti. Halife Kaim Tuğrul Beyi Sultan olarak tanıdı ve onun ismine Irak'ta camilerde hutbeler okundu. Birkaç gün sonra, hem halife Kaim hem de Büveyhi Emir-ül Ümerası'na, onları iktidardan uzaklaştırmayacağına dair, verdiği yeminlerden sonra Tuğrul Bey ordusu ile Bağdat'a girdi. Şehrin keşmekeş anarşisinden bıkan Bağdat halkı ve sulh ve sükunu sağlayacağına inanan devlet idarecileri ve ulema tarafından çok sevinçle karşılandı.
1056'da Abbâsî Hâlifesi Kâim Tuğrul Bey'in kardeşi olan Çağrı Bey'in kızı Hatice Arslan Hatun ile evlilik yaptı. Bundan sonra, (yani 1055'ten sonra) Bağdat'ta sulh ve sükun sağlandı ve asayiş elde edildi. 1063'te Tuğrul Bey ölüp yerine Büyük Selçuklu Devleti başına Alp Arslan sultan olduktan sonra ve 1072'de Melikşah döneminde de Selçuklu hükümdarları altında Bağdat'ta halife Kaim'in idaresi sulh ve sükun içinde devam etti ve bundan dolayı Bağdat bir ticaret ve kültür merkezi oldu. Ama bu dönemden Kaim hakkında çok az sayıda belge bulunmaktadır.
1058'de Bahreyn'de Kaim'in adına hutbe okutulması konusu üzerinde Abdülkays aşireti ile İsmâilîyye Karmatîlik mezhebinin savunucu devlet arasında büyük bir anlaşmazlık çıktı. Ebu Behlül Avvam'ın baş rolü oynadığı bir ayaklanma Karamatılık prensiplerine kurulup idare edilmekte olan Bahreyn hükûmeti idaresini sonunda ortadan kalkmasına neden oldu. En sonunda 1067'de Arabistan yarımadasında Lahsa bölgesinde Karamatı devletinin sona erip Uyuni emirliği kurulmuştur. 7.
Kıpçak (anlam ayrımı)
Kıpçak aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Etnik ad;
Yer adı;
Kişi adı;
Palakçayırı, Eleşkirt
Palakçayırı, Ağrı ilinin Eleşkirt ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı,1928 yılı kayıtlarında  Kopal olup, Ermenice'de "gopal", "tokmak, topuzlu değnek" anlamına gelmektedir
D.A.C.
D.A.C., DAC veya D-to-A (Digital to Analog Converter) dilimize dijitalden analoğa dönüştürücü olarak çevirilebilecek özel bir tanımlamadır. Özellikle CD'nin ortaya çıkmasından itibaren, bu medyalara kaydedilen verinin dijital olması sebebi ile, verinin analoğa çevrilmesi amacı ile kullanılmaya başlanmıştır. Bir CD çaların kasasına monte edilmiş halde olabileceği gibi ayrı bir cihaz olarak da kullanılabilir. Özellikle ayrı kullanım profesyonel cihazlarda karşımıza çıkar. Buradaki amaç CD okuma mekanizmasının mekanik titreşimlerinin ve cihaz içerisindeki diğer elektronik bileşenlerin dijitalden analoğa çevirim sırasında etkileşimini minimuma indirmektir. Farklı teknolojilere sahip olsa da, CD, SACD, DVD gibi tüm dijital kayıt platformlarında mutlaka kullanılır
İsrail'in nükleer silahları
İsrail'in nükleer silahları, İsrail devletinin nükleer silahlanmasıyla ilgilidir. İsrail dünyada nükleer silah geliştirmiş olarak kabul edilen altıncısı, Nükleer Silahsızlanma Antlaşması'nı imzalamamış nükleer silah sahibi dört ülkeden birisidir.
Tanım
İsrail devleti resmî olarak nükleer belirsizlik diye tanımlanan bir siyaset izlemektedir. Buna göre stratejik olarak bilerek uluslararası komuoyu ile bilgi paylaşılmamaktadır. İsrail bu siyaset kapsamında resmî olarak nükleer silahlara sahip olduğunu açıklamamıştır. Ancak buna rağmen şu belirsiz açıklamayı yapmıştır:
İsrail devleti 1948 yılında kurulmasının hemen ardından nükleer alanda araştırmalara başlamıştır. Bu kapsamda 1950'li yılların sonuna doğru Fransa'nın desteğiyle gizli bir nükleer reaktör geliştirilmeye başlanmıştır.1960'lı yıllarda ilk nükleer silahlarını imal ettiyse de eski bir İsrail nükleer bilimci olan Mordechai Vanunu tarafından 1986 yılında İngiliz basınına yapılan ifşaatlara kadar kesin olarak bilinememiştir. İsrail'in halihazırda 75 ila 400 nükleer savaş başlığına ve bu başlıkları taşıyabilecek füze, uçak ve denizaltı fırlatma sistemlerine sahip olduğu bilinmektedir.
1949-1956
İsrail'in ilk Başbakanı David Ben-Gurion II. Dünya Savaşı sırasındaki yahudi soykırımının yeniden yaşanmasına karşı önlem olmak üzere nükleer silah edinme gereğine inanıyordu. 1948 Arap-İsrail Savaşının hemen ardından bu yönde girişimlerde bulundu. İsrail Silahlı Kuvvetlerine bağlı bilimadamları bu dönemde özellikle değerli madenler ve petrol yatakları için Negev'de jeolojik araştırmalar yapar. Çalışmalar sonrasında uranyum bulunduğu anlaşılır. ABD'deki Şikago Üniversitesinde ders vermekte olan Enrico Fermi'nin derslerine katılmak üzere bu dönemde altı İsrailli yüksek lisans öğrencisi yurtdışına yollanır. Bu gelişmeler yaşanırken 1952 yılı Haziran ayında İsrail Atom Enerjisi Komisyonu IAEC kurulur. Negev'deki uranyumu fosfattan ayırma ve yeni ağır su elde etme teknikleri geliştirilince ABD'deki çalışmaların seviyesi yakalanmış olur. Ünlü kimyacı Ernst David Bergmann Fransa ile nükleer silahlar alanında işbirliği konusunda adım atar. Fransa'daki Commissariat à l'énergie atomique (CEA) ile işbirliği başlar. Bu dönemde Fransa'nın Marcoule'de kurduğu plütonyum reaktöründe İsrailli bilimadamları görev yapar. İki ülke arasındaki işbirliği Fransa'nın genç İsrail devletine silah yardımı yapmasının karşılığında Afrika'daki sömürgelerinde sorun yaşayan Fransa'ya önemli istihbaratın sağlanması yönünde de gelişir. İsrail ABD ile 12 Temmuz 1955 tarihinde nükleer işbirliği antlaşması imzalar. Ayrıca Fransa ile işbirliği halinde Dimona'da nükleer tesis kurulması kararı alınır.
Gelişimi
Fransızlar nükleer alanda İsrail'e yardım etmelerininin gerekçesini daha önceki benzer bir olaya dayandırır. 1955 yılında Kanada Hindistan'ın barışçıl amaçlarla ağır su araştırma reaktörü kurmasına yardımcı olacağını açıklamıştır. Ancak Fransa'nın İsrail ile işbirliğinin gerçek amacının Süveyş Kanalının ele geçirilmesi olduğu ortaya çıkmıştır. 1952 yılı Mısır'da iktidara gelen Cemal Abdünnasır kanalı kamulaştırınca çıkarları tehlikeye giren İngiltere ve Fransa İsrail'in mısır'a saldırmasını önerirler. Bunun karşılığında Fransa, İsrail nükleer silah programı çerçevesinde nükleer reaktör yapımında destek olacaktır. Dönemin Savunma Bakanlığı Müsteşarı Şimon Peres öneriyi kabul eder. 17 Eylül 1956 tarihinde imzalanan antlaşmayla Fransa İsrail'e küçük çaplı bir reaktör satmayı kabul eder. Bu dönemde İsrail devleti olağanüstü İsrail yanlısı Fransız hükûmetinden faydalanır. Gelişen Süveyş Krizi, ABD ve Sovyetler Birliğinin ortak karşı tavır alması sonucu başarısızlığa uğrayınca nükleer projenin durumu belirsizliğe bürünür. Ancak Fransa askerî harekâttaki başarısızlığa rağmen antlaşmanın kendine ait şartlarını yerine getirerek nükleer tesisi kuracaktır. 3 Ekim 1957 günü yeniden gözden geçirilerek tekrar paraflanan antlaşmada projenin barışçıl amaçlarla yapıldığı ve reaktörün gücünün 24 Megawatt olduğu belirtilir. Ancak bu açıklamalar gerçeği yansıtmamıştır; kurulan reaktör neredeyse üç katı büyüklüktedir ve nükleer silah yapımındaki önemli unsurlardan olan plütonyumdan yılda 22 kg üretebilmektedir. Reaktörün kurulmasında sorumluluk İsrail'in Myanmar'daki askerî ataşesi Albay Manes Pratt'a verilir. 1957 yılı sonlarına doğru başlayan inşaat işlerinde binlerce Sefarad yahudisi çok ağır koşullarda çalıştırılacaktır.
Fransa ve İngiltere
1958 yılı Kasım ayındaki seçimlerin sonunda Charles de Gaulle Beşinci Fransa Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı olduğunda Fransa-İsrail nükleer işbirliğini sona erdirmek ister. De Gaulle nükleer faaliyetlerin uluslararası denetime açılmasını, plütonyum üretilmediğinin teyit edilmesini ve nükleer enerjinin barışçıl amaçlarla kullanılacğının vurgulanmasını ister. Üst düzeyde yapılan temaların ardından Fransız şirketlerinin ülkedeki kontratlarının tamamlanmasına kadar faaliyetlerine devam etmesi üzerinde anlaşılır. Süreç 1966 yılına kadar sürecektir. Bu dönemde yapılan yazışmalardan İngiltere hükûmetinin İsrail'e nükleer hammadde ve teknoloji alanında büyük yardım sağladığı görülür. İngiltere hükûmeti ülkeler arasındaki alışverişi gizlemek amacıyla Norveçli bir paravan firmayı kullansalar da gerçekler ortaya çıkacaktır.
Kritik kütle
1961 yılına gelindiğinde İsrail Başbakanı Ben Gurion Kanadalı meslekdaşı John Diefenbaker'a verdiği bilgide Dimona'daki nükleer tesiste plütonyum ayrıştırması için deneme yapılacak bir tesis kurulacağını belirtir. Bu bilgiyi alan İngiltere, bu adımın ancak nükleer silah üretiminin bir parçası olabileceğini anlar. 1962 yılında İsrail nükleer silah üretimi için gereken asgari kritik fisil nükleer yakıta sahip olmuştur. 1965 yılında ise nükleer yakıtları Plütonyum-239'a çevirecek tesis tamamlanmıştır.
1967'den günümüze
İsrail'in 1967 yılındaki Altı Gün Savaşının ardından bütün imkânlarıyla nükleer silah geliştirme işini giriştiği bilinmektedir. Bu döneme ait CIA belgelerinde İsrail'in elinde nükleer silahın bazı parçalarının olabileceği, işlerliğe sahip bir nükleer silahı elde etmekten ise birkaç ay uzakta olduğunu belirtilir. Zamanın Savunma Bakanı Moşe Dayan sürekli büyüyen bir geleneksel ordudansa nükleer silahlara sahip bir orduyu tercih ettiğini belirtmiştir.
Plütonyum üretmek için gereken çok miktarda uranyum Mossad tarafından çeşitli paravan şirektler kullanılarak Avrupa üzerinden deniz yoluyla İsrail'e getiriliyordu.
Döneme ait resmî kaynaklardan açıklama yapılmadığından dolayı birçok bilgi istihbaratçılar tarafından toplanan verilere veya siyasetçilerin üstü kapalı yorumlarına dayandırılmıştır. 1969 yılında ABD Başkanı Richard Nixon o dönemde artık nükleer bir silaha sahip olduğu inanılan İsrail'in Başbakanı Golda Meir'e bölgede herhangi bir nükleer güç gösterisi veya test yapmaması konusunda ısrar etmiştir. 1973 Arap-İsrail Savaşı öncesinde Peres, ülkesinin nükleer bir denemeyle gücünü kamuoyuna açıklaması gerektiğini savunmuştur.
Bad Muskau
Bad Muskau, Almanya'da Saksonya eyaletinde yer alan bir şehirdir.
İsrail'in nükleer silahları
1967'den günümüze
CIA verilerine göre 1980'li yılların başına gelindiğinde İsrail'in artık termonükleer silaha sahip olduğu düşünülmektedir. 2000'li yıllara gelindiğinde İsrail'in 75-400 arasında nükleer savaş başlığına sahip olduğu düşünülmektedir. Ayrıca 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması sonrasında çok sayıda Yahudi Sovyet nükleer bilimadamının İsrail'e göçmesi de süreci etkileyen öneme sahiptir.
Nükleer deneme
İsrail'in birden çok nükleer deneme yaptığı tahmin edilse de Vela Olayı haricinde elle tutulur bir olay bilinmemektedir.
Vela Olayı
22 Eylül 1979 tarihinde ABD tarafından nükleer testleri algılama göreviyle uzaya gönderilmiş olan Vela uydusu Hint Okyanusunun güney bölümünde nükleer patlamadan sonra oluşana benzer ışık demeti algılar. Dönemin ABD Başkanı Jimmy Carter yönetimi olayın nükleer patlamadan kaynaklanmadığını açıklayacaktır. Ancak bazılarına göre algılanan veriler İsrail ile ortak nükleer proje yürüten ırkçı Güney Afrika Cumhuriyeti yönetimi tarafından yapılan bir nükleer testin delili olarak kabul edilmektedir.
İfşaatlar
İsrail nükleer programının ilk olarak kamuoyuna aktarılması 19 Aralık 1960 tarihinde Time dergisindeki küçük bir haberle olur. Ülkenin kimliğine dair yapılan spekülasyonların ardından çeşitli yayınlarda bu ülkenin İsrail'in olduğu açıklanmıştır. Bunun üzerine açıklama yapan İsrail Başbakanı Ben Gurion nükleer konulardaki çok az sayıdaki resmî açıklamadan birisini yaparak 24 Megawatt kurulu güce sahip bir reaktör inşa edilmekte olduğunu ve sadece ülkenin barışçıl ihtiyaçları olan sanayi, tarım, sağlık ve bilim alanında faaliyet göstereceğini vurgular. 1969 yılında İsrail'in nükleer kabiliyetine dair çeşitli yayın kurumlarında çıkan haberler hem ABD hem de İsrail yetkililerince yalanlansa da İsrail'in özellikle 1973 Arap-İsrail Savaşında mağlubiyet veya devletin varlığının ortadan kalkması ihtimaline karşı hazırlık olarak 13 adet nükleer bombayı hazırda beklettikleri iddia edilmektedir.
İsrail'in nükleer silah programıyla ilgili ilk detaylı bilgiler Londra merkezli Sunday Times gazetesinin 5 Ekim 1986 tarihli sayısıyla olur. Dimona yakınlarındaki Negev Nükleer Araştırma Merkezinde eskiden çalışan Mordehay Vanunu adlı teknisyen bu bilgileri verdiği için Roma kentinde Mossad tarafından kaçırılarak İsrail'e geri getirilir. Devlet sırlarını ifşa etmekten suçlu bulunan Vanunu 18 yıl hapis cezasına çarptırılır. Vanunu'nun açıklamalarıyla İsrail'in termonükleer silahlar da ürettiği anlaşılır.
Eski ABD Başkanı Jimmy Carter 2008 yılında yaptığı açıklamada İsrail'in 150'den çok nükleer silaha sahip olduğunu belirtir.
2010 yılında The Guardian gazetesinde yayınlanan haberde 1975 yılında Güney Afrika Başbakanı Pieter Willem Botha ve İsrail Başbakanı Şimon Peres öncülüğünde iki ülkenin nükleer silahlanma alanında işbirliği yaptıklarını ispat ettiği iddia edilen toplantı tutanakları yayınlanmıştır. Belgelerde İsrail'in Güney Afrika ırkçı rejimine nükleer silah satma girişimlerinde bulunduğu iddia edilse de İsrail yönetimi bu haberi reddetmiştir.
Nükleer cephanelik
İsrail Devleti nükleer kabiliyetiyle ilgili ayrıntıları kamuoyuyla paylaşmamıştır. İsrail'in nükleer cephaneliği ve gücü hakkında bu yüzden kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Nükleer cephaneliğin büyüklüğü kullanılan radyoaktif malzemelerin büyüklüğüne, reaktörün çalışma süresine ve kapasitesine bağlı olarak değişebilecektir. Son dönemde yapılan değerlendirmelere göre İsrail dünyadaki altıncı nükleer güç olarak değerlendirilmekte ve cephaneliğinde 100-300 nükleer savaş başlığına sahiptir.
Füze
İsrail'in olası bir nükleer saldırıya maruz kalması durumunda cevap verebilecek şekilde füze sistemlerine sahip olduğu düşünülmektedir.1960'lı yıllarda Fransız Dassault firmasıyla ortak geliştirilen balistik füze programına Jericho adı verilmiştir. Jericho II olarak bilinen orta menzilli füzelerin 2800–5000 km menzili bulunmaktadır. Jericho II programı kapsamında geliştirilen fırlatma sistemleri sivil havacılık uydularını yörüngeye koymakta da kullanılsa da bu teknoloji esas olarak kıtalararası balistik füze geliştirilmesinde kullanılmıştır. 2008 yılı itibarıyla harekât kabiliyetine sahip olan Jericho III kıtalararası füzesinin kullanıma girmesi sayesinde İsrail nükleer başlıklı kıtalararası füze menzilini 11.500 km'ye çıkartmıştır. Füzenin savaş başlığı taşıma kapasitesi 1 ila 1,3 tondur.
Savaş uçağı
İsrail Hava Kuvvetleri uzun menzilli stratejik bombardıman uçağına sahip olmamasına rağmen F-16 ve F-15 savaş uçaklarıyla nükleer savaş başlığı fırlatma kabiliyeti bulunmaktadır.
Denizaltı
İsrail Donanmasının bünyesinde faaliyette olan Alman yapımı Dolphin sınıfı denizaltıların nükleer savaş başlığı taşıyabilecek Popeye Turbo füze fırlatma sistemine sahip olduğu bilinmektedir. Denizaltındaki füze sistemlerinin 2000 yılında Sri Lanka açıklarında Hint Okyanusunda gerçekleştirilen tatbikatlarda başarılı olduğu gözlemlenmiştir. 2006 yılında ThyssenKrupp ortaklığına sipariş verilen iki yeni Dolphin II sınıfı denizaltının eski denizaltılardan üstün kabiliyette olması beklense de Alman hükûmetinden yapılan açıklamada denizaltıların nükleer silah taşıma kabiliyeti olmadığı belirtilmiştir.
Doktrin
İsrail'in nükleer doktrinini belirleyen en önemli etken ülkenin stratejik konumu ve toprak genişliğinin çok az olmasıdır. Ses hızından düşük bir hızda seyreden herhangi bir savaş uçağı Şeria Nehri ile Akdeniz kıyısı arasında ülkeyi 4 dakikada boydan boya geçebilmektedir. İsrail ayrıca yedeklere dayalı bir ordu yapısına sahip olduğundan dolayı görece düşük nüfusa yönelik saldırılardan etkilenecektir. İsrail bu alanlardaki zayıflıklarını istihbarat, esneklik ve ateş gücü ile kapatmaya çalışır. İsrail, toprak derinliği olmamasından hareketle tek bir savaş bile kaybetmemek üzerine strateji oluşturur. Bu yüzden olası savaşların önüne; caydırıcılık ve saldırıya uğrayacağı bilgisine sahip olduğunda önce saldırma taktikleriyle geçmeye çalışır. Bu stratejinin işe yaramaması durumunda İsrail devleti sınırları dışında savaşarak gerilimin acilen bir sonuca bağlanmasını tercih eder. Stratejik olarak İsrail'in uzun menzilli füze kabiliyeti, nükleer savaş başlığı taşıyabilen denizaltı ve savaş uçaklarının varlığı ülke topraklarına karşı yapılacak bir saldırıya ciddi bir karşılık olanağını barındırır. Ülke savunmasının çökmesi ve şehir merkezlerinin tehlikeye düşmesi durumunda Samson Harekâtı olarak adlandırılan eylem tarzı benimsenecek ve düşmana nükleer saldırı dahil tüm imkânlarla topyekûn cevap verilecektir. Bu kapsamda nükleer silahlar son çare olsa da başvurulabilecek bir olanak olarak bekletilmektedir.
Kullanım
1973 Arap-İsrail Savaşı başladığında Golda Meir başta olmak üzere İsrailli yetkililer acil durumlara hazırlık olması açısından 8 adet nükleer savaş başlığı taşıyan F-4 Phantom II savaş uçağının 24 saat alarmda olacak şekilde havalanmaya hazır bekletilmesi emrini vermişlerdir. Hem bir önlem hem de uluslararası kamuoyuna baskı aracı olarak kullanılan bu uygulama o dönemde etkili olmuş ve ABD, Sovyet istihbaratları tarafından öğrenilen durum krizin acilen sonlandırılmasında bir etken olmuştur. 1991 yılındaki Körfez Savaşı sırasında Irak, İsrail'e Scud füzeleriyle saldırmış, bu dönemde İsrail nükleer olarak alarma geçmiş ve olası saldırı için hazır hale getirilmiştir.
Güç dengesi
İsrail Ortadoğu bölgesinde diğer ülkelerin nükleer silah edinmesine hem diplomatik hem de askerî harekâtlarla karşı durmuş, engellemiştir. Fransa tarafından Irak'taki nükleer tesisler için hazırlanan yakıtların Mossad ajanları tarafından sabote edildiği, program kapsamında çalışan Mısırlı ve Iraklı mühendislerin Paris'te yine Mossad tarafından suikast sonucu öldürülmeleri bu kapsamda değerlendirilebilir. 7 Haziran 1981 tarihinde İsrail, Irak sınırları içindeki Osirak nükleer tesislerini savaş uçaklarıyla vurmuştur. Opera Operasyonu olarak bilinen saldırıda çok sayıda Iraklının yanı sıra 1 Fransız da hayatını kaybetmiştir.
6 Eylül 2007 tarihinde Orchard Harekâtı olarak adlandırılan saldırıda Suriye'nin Deyrizor bölgesinde bulunan ve nükleer tesis olduğu iddia edilen yapı İsrail hava saldırısı sonucu yok edilmiştir. İddiaları yalanlayan Suriye Birleşmiş Milletler nezdinde şikayette bulunmuştur. Harekât sırasında ABD ile İsrail istihbarat alışverişinde bulunmuştur. Ayrıca harekâttan sonra savaş uçakları Türkiye hava sahasına girmesi ve boş yakıt tanklarını havadan atmış olması basın tarafından işlenmiştir.
İsrail, İran'ın nükleer programını da kendisi için tehdit olarak görmekte ve engellemek için çeşitli girişimlerde bulunmaktadır. Bu kapsamda ABD destekli askerî müdahale gündeme getirilmiştir. Ayrıca İranlı bilimadamları Mossad tarafından hedef alınmaktadır. Natanz'daki nükleer tesis İsrail kaynaklı olduğu düşünülen Stuxnet adlı zararlı bir yazılım tarafından hedef alınmıştır.
Acı Umut
Flash TV de yayınlanan yapımcılığını ve sunuculuğunu Yalçın Çakır'ın üstlendiği problemli vatandaşların sorunlarını çözüp, onları stüdyoda buluşturarak "uzlaşmaya varmalarını" sağlamaya hedefleyen Reality TV programıdır.
İsrail'in nükleer silahları
Uluslararası antlaşmalar
İsrail'in 1968 yılında Nükleer Silahsızlanma Antlaşmasını imzalaması beklense de İsrail imzalamak konusunda tereddüt yaşar. Özellikle yaşanan yoğun bölgesel savaşlar ve İsrail askeri doktrini çerçevesinde nükleer belirsizlik politikasını sürdürür. 10 Aralık 1996 tarihinde Birleşmiş Milletler tarafından kabul edilen kararda Orta Doğu bölgesinin nükleer silahlardan arındırılması istenir. Arap ülkeleri özellikle İsrail'in nükleer programını görmezden gelerek İran'ın nükleer programına müdahale eden Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu ve ABD hükûmetini eleştirmektedir.
Karasu, Tonya
Karasu, Trabzon ilinin Tonya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Acı Umut
Programın adı "Gerçeğin Peşinde" olarak değişmiştir.
Karasu, Tonya
Tarihçe
Mahallenin adını, bir akarsudan aldığı konusunda rivayetler vardır.
Coğrafya
Trabzon iline 55 km, Tonya ilçesine 10 km vakfıkebir ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Rüzgâr Birliği
Rüzgâr Birliği veya Rüzgâr Grubu, Karabağ Savaşı sırasında Alparslan Türkeş'in talimatıyla, Yusuf Ziya Arpacık komutasında Turancılık fikrini bütün Türk Cumhuriyetlerine yayacak ve Azerbaycan'da yeni ordunun çekirdeğini oluşturacak gönüllü ülkücüleri yetiştirmek için Azerbaycan'da kamp kuruldu ve bu kampı Türkeş tarafından "Rüzgâr" olarak adlandırıldı.
Öncü dörtler
İrfan Özcan, Atila Kaya,Yavuz Öbekci, Mustafa Yenişeker
Rüzgâr Kampı
Rüzgâr Kampı'nda askeri ve siyasi eğitim verildi. Askeri eğitimi Özel Kuvvetler Komutanlığı emrinde çalışmış ve ordudan ayrıldıktan sonra Günaydın gazetesinin Ankara bürosunda güvenlik şefi olarak çalışıyor hava astsubayı Hamit İlbey (yayınlarda "Hamit Hoca" diye anıldı) tarafından, siyasi eğitimi ise Attila Kaya, Ülkü Ocakları Başkanı İrfan Özcan ve bazı ülkücüler tarafından verildi.
Eski Tovuz Emniyet Müdürü Yarbay Novruz Hasan Bozalganlı, Şah Mat adlı eserinde kampta eğitimi görecek 2000 kadronun 500'ünün Türkiye'den gönderilmesi, ve 1500'ü ise Azerbaycan Halk Cephesi ve ve Müsavat partilerinden katılması planlandığını yazmaktadır.
XII. Innocentius
'''Papa XII. Innocentius, (İtalyanca: Innocenzo XII; İngilizce, Fransızca: Innocent XII), asıl adı Antonio Pignatelli di Spinazzola''' (d. 13 Mart 1615, Spinazzola, Napoli Krallığı, (günümüzde İtalya) – ö. 27 Eylül 1700, Roma), 12 Temmuz 1691–27 Eylül 1700 döneminde Papa.
Ali Demirsoy
Ali Demirsoy (ICZN yazar gösteriminde Demirsoy; d. 1945; Yuva, Kemaliye, Erzincan), Türk biyolog, profesör akademisyen, entomoloji ve entomoloji dalında evrimsel biyoloji uzmanı.
XII. Innocentius
Kilisede adam kayırmalara karşı sert bir tavır sergiledi ve bu duruma karşı savaş başlatan Papa XI. Innocentius'un politikalarına devam etti.
Ali Demirsoy
Hayatı
1945 yılında, eski adı Gerüşla olan Yuva köyünde doğdu. 1956 yılında köyündeki ilkokulu, 1959'da Kemaliye'deki ortaokulu, 1962'de Ankara Gazi Lisesi'ni, 1966'da Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Tabii İlimler Bölümü'nü bitirdi. Petrol aramada staj yaptı. 1966 yılında Atatürk Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü'ne asistan oldu. 1971 yılında Erzurum ve civarı vilayetlerin Orthoptera Faunası adlı tezle doktor oldu. Aynı yıl DAAD'den aldığı bir bursla Almanya'da lisan okuluna devam etti. Daha sonra Humboldt bursunu kazanarak Hamburg Üniversitesi'nde, Paris ve Londra'daki araştırma enstitülerinde çalıştı. Türkiye'nin Caelifera Faunasının taksonomik incelemesi adlı tezle 1974 yılında habilitasyonunu yaptı. Yine bu süre içerisinde Birleşmiş Milletler'in finanse ettiği bir derin deniz araştırmasına katılarak Kuzey Kutbu ve Grönland'da, İzlanda civarında, oseonografik, yavru balık ve deniz akımlarını inceleyen bir bilimsel araştırmaya aktif olarak katıldı. 1984 yılında Alexander von Humboldt bursunu tekrar alarak, Hamburg Üniversitesi Zooloji Enstitüsü'nde Türkiye Faunası ile ilgili araştırmalarına devam etti. 1978 yılında Hacettepe Üniversitesi'ne atandı. 1980-1981 yıllarında Zooloji Bölüm Başkanlığı, 1981-1982 yılları arasında da Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Dekanlığı yaptı. 1982 yılından beri Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü'nde öğretim üyesi olarak çalışmaktadır.
XII. Innocentius
Hayatı
Antonio Pignatelli, 13 Mart 1615'te Napoli Krallığının en tanınmış ailelerinden birinin üyesi olarak, Spinazzola'da (günümüzde Puglia'da) doğdu. Francesco Pignatelli ve Porzia Carafa'nın beş çocuğunun dördüncüydü. Kardeşleri Marzio, Ludovico, Fabrizio ve Paola Maria'ydı.
Ali Demirsoy
Çalışmaları
Ders kitabı, araştırma, deneme ve bilimsel roman tarzı çok sayıda kitabı vardır. Özellikle "Yaşamın Temel Kuralları" adlı ders kitabı dizisiyle geniş kitlelere zoolojiyi sevdirdi.
XII. Innocentius
Hayatı
Roman Koleji'nde hukuk eğitimi aldı ve 20 yaşına geldiğinde ise, en yüksek yargı organı olan Apostolik Signatura'nın Fano ve Viterbo Valisi olarak görevlendirildi. Daha sonra gittiği Malta'da Engizisyon Mahkemesi Üyesi olarak görev yaptı. Pignatelli, 1652'de Larisa'nın Başpiskoposu oldu, 1660'tan 1668'e kadar Polonya'da daha sonra da 1668'den 1671'e kadar Avusturya'da görev yaptı. 1671'de ise Lecce'ye geçti. 12 Temmuz 1691'de Papa olarak seçildi.
Ali Demirsoy
Çalışmaları
Özellikle evrim konusunda Türkiye'deki en popüler ve aktif      uzmanlardan biridir. Demirsoy'un evrim üzerine olan popüler yayınları evrim teorisine karşı olanlarca da sık sık eleştiri amacıyla kullanılmaktadır.
Tell Dhahab Höyüğü
Tell Dhahab Höyüğü (Arapça تل ذهب Tell Zeheb «altın tepe»), Antakya İl merkezinin güneydoğusunda, Reyhanlı İlçesi'nin 1,5–2 km. güneydoğusunda, Tell el Cüdeyde Höyük'ünün güneyinde yer alan bir höyüktür. Höyük'ün günümüzdeki adı Altıntepe Höyüğü'dür. Tepe, 200 metre çapında, 10 metre yüksekliktedir. Höyük'ün en eski olarak günümüzden 9 bin yıl öncesinden, Neolitik Çağ'da yerleşim gördüğü saptanmıştır.
Kazılar
Höyük, Chigaco Üniversitesi'nin Doğu Bilimleri Enstitüsü tarafından yapılan Suriye Yüzey Araştırması sırasında, Robert J. Braidwood tarafından 1933 yılında saptanmıştır. Daha sonra 1938 yılında tepenin kuzey yamacında sondaj tarzında 4,0 x 2,25 metre ölçülerinde 8 metre derinlikte çalışılmış ve tabakalanma saptanmıştır.
Tabakalanma
Sondajda erken Tunç Çağı yerleşmeleri, Amik A, H ve F evrelerinde olmak üzere sağlanmıştır. G Evresi şüphelidir.
Buluntular
Amik G Evresi'ne tarihlenen basit yalın mal, saklı astar bezemeli mal örnekleri bulunmuştur. H Evresi'nin özgün kırmızı-siyah açkılı mal olarak tanımlanan Karaz malı buluntuları ele geçmiştir. Yine bu döneme özgü, andiron olarak adlandırılan kil seyyar ocaklar da küçük buluntular arasındadır.
Tahribat durumu
Höyüğün yüzde seksenlik kısmı, yakınından geçen karayolu için toprak alımında kullanılmıştır.
Kökes (ilçe)
Kökes ilçesi, Arnavutluk'un ilçelerinden biriydi. İlçe, ülkenin kuzeydoğusunda yer almaktaydı. 1992-2000 yılları arasında Kökes ilinin bir parçası olup 2000 yılında yapılan idari düzenleme sonucunda idari olarak lağvedilmiştir. Yüzölçümü 938 km² olan ilçenin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 45,616'dır. İlçenin merkezi kendisi ile aynı adı taşıyan Kökes idi.
Kökes ilçesi, Arrën, Bicaj, Bushtrica, Grykë-Çaja, Kalis, Kolsh, Kökes, Malzi, Shishtavec, Shtiqën, Surroj, Tërthore, Topojan, Ujmisht ve Zapod belediyelerine ayrılmaktaydı.
Wells Fargo Center (Philadelphia)
Wells Fargo Center, eski adıyla Wachovia Center, Philadelphia'da bulunan spor salonu.
NBA takımı Philadelphia 76ers maçlarını burada yapmaktadır. Ayrıca NHL ekibi Philadelphia Flyers ve NLL ekibi Philadelphia Wings'in de salonudur. 76ers ve Flyers için inşa edilmiştir. Kapasitesi 20.000'dir.
Bowling Bowling Bowling Parking Parking
Bowling Bowling Bowling Parking Parking, Amerikan punk rock grubu Green Day'in 25 Temmuz 1996 tarihinde Reprise Records şirketinden çıkan live albümüdür. Albüm sadece Japonya, Avrupa ve Güney Amerika' da yayınlanmıştır. Albümdeki şarkılar değişik tarihlerde kaydedilmiştir.
Gainbridge Fieldhouse
Gainbridge Fieldhouse, Indianapolis,Indiana'da yapılmış olan ABD'de bir kapalı spor salonudur. Gainbridge Fieldhouse, WNBA'de oynayan Indiana Fever'in ve NBA'de oynayan Indiana Pacers'ın maçlarına ev sahipliği yapmaktadır.
Acısa da Öldürmez
Şarkı hakkında bilgi
Müzikal açıdan akustik öğelerin ön planda olduğu bir parça olan şarkı, sözler açısından ise her şeye rağmen, güçlü olmayı ve ayakta durabilmeyi anlatmaktadır. Şarkının sözleri sanatçının kendisine ait iken, müzik Efe Bahadır ile gerçekleştirdiği ortak bir çalışmadır. Düzenleme de yine Efe Bahadır'a aittir.