cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zafer Anıtı (Ankara)
Tarihçe
Ankara'da Kurtuluş Savaşı ve sonrasında kazanılan zaferleri anlatan bir anıt inşa edilmesine yönelik ilk düşünce, dönemin Yeni Gün gazetesinin sahibi Yunus Nadi Abalıoğlu tarafından ortaya atıldı. Abalıoğlu'na göre Cumhuriyet'in ilanıyla sonuçlanan bu ulusal mücadele ruhunun somutlaştırılarak gelecek nesillere aktarılması elzemdi. Bu motivasyonla işe başlayan gazeteci, halkın da desteğini alarak hükûmet yetkililerini bu işe iknâ etme yoluna girişti. Söz konusu anıtın Ankaralılardan toplanan yardım paralarıyla finanse edilmesi planlanırken, nasıl bir eserin inşa edileceğine karar vermek adına uluslararası bir yarışma düzenlenmesi kararlaştırıldı. Akabinde ise ortaya çıkacak eserin hangi özellikleri taşıması gerektiğiyle ilgili olarak bir şartname hazırlanarak Yeni Gün gazetesinde yayımlandı. İlân edilen hususlarda anıtın esas olarak bu mücadeleye önderlik etmiş olan Mustafa Kemal Atatürk'ü tasvir etmesi ve eserde kullanılacak olan her bir detayın ulusal mücadele ruhunu başarıyla yansıtması gerektiği yazıyordu. Savaşın nasıl seyrettiğinin yanı sıra Atatürk'ün fiziksel özelliklerinin ve karakterinin de detaylı bir şekilde anlatıldığı metindeki Anadolu köylüsünün, Türkiye’nin gerçek sahibi olduğuna ilişkin ifade ise Türk halkının savaş süresince yaptığı fedakârlıkların görmezden gelinmemesi gerektiğini vurgulamaktaydı. Yani belirtilen koşullar doğrultusunda, Türk Kurtuluş Savaşı'nın altında yatan ideolojinin Atatürk'ün bedeni üzerinden sembolize edilmesine yönelik bir beklenti söz konusuydu.
Anadolu Kavağı
Anadolu Kavağı'na Ulaşım
Ortaçeşme'den karayoluyla; Kavacık'tan kalkan, Kanlıca-Çubuklu-Paşabahçe-Beykoz güzergâhından Anadolu Kavağı'na gelen 15A otobüsleri ile ulaşılabilir. Sarıyer'den Şehir Hatları motorlarıyla gelinebilir. Bunun dışında mahallenin turistik öneminden dolayı 15 Eylül-15 Nisan arası her gün bir defa, 15 Nisan-15 Eylül arası hafta içi iki defa, yaz sezonunda hafta sonları günde üç defa olmak üzere Eminönü'nden kalkan Özel Gezi vapur seferleri de düzenlenmektedir. Ayrıca yaz sezonu boyunca cumartesi günleri Bostancı'dan kalkan Mehtap Gezisi adı verilen, akşam 20:00'de Anadolu Kavağı'na gelip 22:00'de geri dönen canlı müzikli bir sefer yapılmaktadır.
1923 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi
1923 Türkiye Cumhurbaşkanlığı seçimi, 29 Ekim 1923 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimidir. Cumhuriyet'in ilan edilmesinden hemen sonra yapılan seçimlere 333 milletvekilinin 158'i katıldı. TBMM Başkanı Mustafa Kemal Paşa 1. turda katılanların oy birliğiyle kurucu cumhurbaşkanı seçildi.
Zafer Anıtı (Ankara)
Tarihçe
1924 yılında açılan yarışmayı, Avusturyalı heykeltıraş Heinrich Krippel kazandı. 1925 yılında özel bir davet üzerine Türkiye'ye gelen sanatçı, Çankaya Köşkü'nde bir hafta kadar misafir edilerek yapacağı çalışmada kullanmak üzere Atatürk'ün portre çizimlerini tamamladı. Aynı yıl yapımına başlanan anıtın bronz heykelleri, Viyana merkezli VDM Metals (Vereinigte Deutsche Metallwerke) tesislerinde üretildi. Başlangıçta bugünkü Sümerbank Genel Müdürlük Binası'nın önündeki alana yerleştirilen ve kampanyanın başlamasına vesile olan gazeteyi onurlandırmak adına "Yeni Gün Anıtı" olarak isimlendirilen anıtın açılışı ise 24 Kasım 1927 tarihinde düzenlenen törenle yapıldı. Başbakan İsmet İnönü ve mülki erkânın yanı sıra dönemin Avusturya büyükelçisinin de etkinliğe katılım gösterdiği törende, Yunus Nadi'nin konuşmasının ardından Türk şair Mehmet Emin Yurdakul, bu anıt için yazdığı "Kavminin Bir İdam Günündeydi Ki..." isimli şiirini okudu. Etkinlik sonunda dönemin Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Kâzım Özalp, Türk bayrağı ile sarılı anıtın kurdelesini keserek eseri katılımcıların takdirine sundu.
Açılışı yapıldığı tarihten Anıtkabir'in inşasına kadar geçen süreçte bütün önemli sayılan anma ve kutlama etkinliklerine ev sahipliği yapacak olan Zafer Anıtı, Atatürk'ün ölümünün ardından resmî tören düzenlenen noktalardan biri oldu. 16 Kasım 1938 tarihinde, başbakan Celâl Bayar ve milletvekillerinin katılım gösterdiği törene Ankara Üniversitesi'nin öğretim üyeleri ile öğrenciler de eşlik ederek anıta çelenk bıraktılar.
Detayları
Zafer Anıtı, bir kaidenin üstünde yükselen Atatürk heykeli ile bunun etrafına üçgen planlı olarak yerleştirilmiş üç heykelden oluşur. Bronzdan imal edilen heykeller, Ankara taşı kullanılarak tasarlanmış bir platformun üzerinde yer alır. Atatürk heykelinin bulunduğu ana kaide ise mermerdir. Türk askerini temsil eden iki adet Mehmetçik heykeli anıtın sağ ve sol önünde bulunurken, Milli Mücadele ruhunun sivil kahramanlarından biri olarak kabul edilen Kara Fatma'dan öykünerek tasarlanan "Türk kadını" figürü ise Anadolu kadınlarının cephe gerisindeki fedakârlıklarına atıfta bulunarak anıtın arkasına konumlandırılmıştır. Bu karakterler, Türk halkının Kurtuluş Savaşı sırasındaki milli birliğini ve dayanışmasını temsil etmektedir.
Etrafındaki diğer çağdaş yapılarla sıkı bir etkileşimde bulunan anıtın konumlandırılması, modern bir başkent inşası düşüncesinin somutlaştırılmasında da kayda değer bir rol oynamıştır. Anıtın ilk meclis binası ve Ankara Garı'na bakacak şekilde yerleştirilmesiyle Ankara'ya gelen sivillerin veya yabancı devlet adamlarının söz konusu yapılardan dışarı çıktıktan sonra şehirde ilk gördükleri şeyin bu anıt olması hedeflenmiştir. Bu durum ayrıca Türkiye’nin yüzünü batıya döndüğünün bir nişanesi olarak yorumlanır. Öte yandan; anıt için Osmanlı döneminden beri şehrin merkezi durumunda olan Ulus Meydanı'nın (eski adıyla Taşhan Meydanı) tercih edilmesi de tesadüf değildir. Her gün binlerce insanın çeşitli sebeplerle uğradığı bu meydanda insanların anıt ve çevresinde zaman geçirmesini sağlayacak peyzaj düzenlemeleri yapılarak vatandaşların Cumhuriyet ideolojisini içselleştirmesi ve milli mücadele ruhunun belleklerde taze tutulması amaçlanmıştır.
Atatürk heykeli
Tek partili dönemde dikilen Atatürk heykellerinin ortak özelliği, Mustafa Kemal'in ekseriyetle askeri üniforması içinde tasvir edilmesidir. Zafer Anıtı için açılmış olan yarışmanın şartnamesinde Atatürk'ün sivil vaziyette betimlenmesi istenmiş olmasına rağmen anıtın Kurtuluş Savaşı sürecini ve sonrasında kazanılan zaferi anlatıyor oluşu, Gazi Paşa figürünün bu eserde de asker kıyafetleri içinde ve Sakarya isimli atının üzerinde kurgulanmasına yol açmıştır. Sanatçı Heinrich Krippel ise 7 Aralık 1927 tarihinde Cumhuriyet gazetesine verdiği bir röportajda "Gazi Hazretleri’nin bu heykelde bilhassa sivil olarak tasvir edilmeleri arzusu izhar edilmişti. Binaenaleyh sivil elbise giymiş olmalarına rağmen kendilerini, uzak bir istikbalde bile, bir fatih şeklinde gösterebilecek olan bir vaziyet intihab ettim." diyerek Atatürk'ü savaş meydanında mücadele veren bir askerden ziyade ufka ve geleceğe bakarken resmettiğini ifade etmiştir. Sakarya 'nın burun deliklerinin açık, kuyruğunun dik ve dizginlerinin gergin oluşu ise cesaret ve atılganlığa yapılmış bir göndermedir. Ayrıca bu heykel, Mustafa Kemal henüz hayattayken yapılmış olan benzerleri arasındaki en büyük Atatürk heykelidir.
Kaide
Türkiye'deki Atatürk heykellerinin sınıflandırılması adına Nutuk dikkate değer bir kriterdir. Zira Nutuk'un Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde okunmasından önce dikilen heykel ve anıtlarda kitabeye sık rastlanmaz. Zafer Anıtı'yla birlikte ise Nutuk'un yazılı veya metaforik olarak kompozisyonlara dahil edilmesi geleneği başlamıştır. Anıtın farklı cephelerine işlenen rölyeflerde Türk halkının kökeni, Kurtuluş Savaşı'nın tarihçesi ve Atatürk'ün Ankara'ya gelişi gibi konular anlatılırken; daralarak yükselen kaidenin etrafını çevreleyen kuşağa "Türk milleti, muzaffer istihlas ve istiklal cidalini ve muazzam asri inkılaplarını, en manidar bir remz ile, en iyi ifade edebilecek şekli, yukarki hakiki timsalde buldu." sözü işlenmiştir. Kullanılan figürler halka aktarılmak istenen fikirlerin görsellik aracılığıyla somutlaştırılmasına hizmet ederken kaidenin etrafında bulunan yazılar ise aktarılmak istenen mesajların metinleştirilerek ve bir nevi afiş görevi üstlenerek pekiştirilmesine olanak sağlamıştır. Zafer Anıtı'nda yazılı anlatıma da yer verilmesi, önceki dönem heykelleriyle kıyas yapıldığında bir ilk niteliği taşır.
Ön yüz
Mermer kaidenin daralarak yükselen ön yüzünde dört adet doğmakta olan güneş motifi ve bunları kuşatan bir çelenk bulunur. Hemen altındaki çerçevede ise Mustafa Kemal Atatürk'ün Erzurum'da millî mücadele faaliyetlerine devam ederken İstanbul'daki yönetime çektiği bir telgraf vasıtasıyla askerlik mesleğinden istifa ettiğini bildiren "Artık badema, sine-i millete bir ferdi mücahit olarak çalışacağım." sözü yer almaktadır.
Sol yüz
Anıtın kuzeyinde kalan sol yüzünde de iki kabartma yer alır. Bunlardan ilki bir zafer kompozisyonudur. Türk askerinin yaptığı bir resmi geçit esnasında Türk Bayrağı karşısında selam veren işgalci ordular resmedilmiştir. Alttaki rölyefte ise kucağında çocuğu olan bir kadının cephane yüklü bir kağnıyı çektiği görülür. Sahnedeki kadını, arabanın arkasından yürüyüp ellerinde tüfek taşıyan ihtiyarlar ve bir çocuk takip eder. Cinsiyet ve yaş fark etmeksizin millî mücadeleye destek veren Türk köylüsünün anlatıldığı bu yüzde Atatürk'ün Dumlupınar'da kazanılan zaferin ardından dile getirdiği "Düşmanın ana sıra asliyesi imha edilmiştir. Ordular ilk hedefiniz Akdeniz’dir, ileri." sözü de yer alır.
Türk kadını heykeli
Zafer Anıtı kompozisyonunu oluşturan yardımcı figürlerden birisi de mermer kaidenin arkasında kalan ve diğer heykellerin tersi istikamette konumlandırılmış olan 'Türk kadını' heykelidir. Başında yemenisi, üzerinde şalvarı, ayağında yün çorapları ve çarığıyla tasvir edilen bu figür; dönemin Anadolu kadınına dair kıyafet kodunu başarıyla yansıtır. Kayalıkların üzerinde ve omzunda bir sahra obüs mermisi taşırken betimlenmiş olan heykel, Türk kadının Kurtuluş Savaşı yıllarında cephe gerisinde gösterdiği kahramanlık anılarına gönderme niteliği taşır. Pek çok kaynak bu Türk kadını stereotipinin savaşın sivil kahramanlarından biri olan Fatma Seher Erden'den esinlenerek oluşturulduğunu yazsa da Afet İnan'ın hatıralarında heykele ilham olan asıl kişinin Dumlupınar'da yaşayan ve savaş sırasında bizzat bu olayı deneyimleyen bir köylü kadın olduğu yazılıdır. Nihayetinde o dönemden günümüze ulaşan savaş anıları göz önünde bulundurulduğunda kadınların cepheye silah ve cephane taşınmasında aktif olarak rol aldığı bilinen bir gerçektir. Zafer Anıtı'ndaki Türk kadını heykeli ise bu zaferin kazanılmasında başta kadınlar olmak üzere bütün sivillerin üstlendiği role vurgu yapmaktadır.
Simgeleşmesi
Kent merkezindeki en eski meydanda konumlanmış olmasının yanı sıra etrafındaki diğer erken Cumhuriyet dönemi yapılarıyla kurduğu mekânsal ilişki sayesinde Zafer Anıtı, zaman içerisinde Ankara'nın en önemli simgelerinden biri haline gelmiştir. Kartpostallara, posta pullarına ve film sahnelerine konu olan anıtın popülerleşme serüvenindeki ilk adım; 1939-1952 yılları arasında Türk lirasının üzerinde resminin yer almış olmasıdır. İkinci Emisyon Grubunun bir parçası olarak ilk defa 25 Nisan 1939 tarihinde tedavüle giren ve arka yüzünde Zafer Anıtı'nı barındıran 2.5 ₺ değerindeki bu banknotlar 15 Temmuz 1952 tarihinde sürümden kaldırılmıştır. İlk defa Sovyet yönetmen Sergey Yutkeviç'in 1934 tarihli Türkiye'nin Kalbi Ankara isimli filminde kayda alınan Zafer Anıtı; Mehmetçik figürlerinin ve atının üzerindeki Mustafa Kemal Atatürk'ün ayrıntılı bir şekilde seyirciye aktarıldığı önemli yapımlardan biridir. Filmde havadan ve Ulus Meydanı'nın çeşitli noktalarından çekim yapılmış, hepsinde de Zafer Anıtı merkeze konumlandırılmıştır. Anıtın görüntülendiği ikinci önemli yapım, 1952 tarihli Five Finger filmidir. İlyas Bazna'nın İkinci Dünya Savaşı sırasındaki casusluk faaliyetlerinden esinlenerek çekilen filmde Zafer Anıtı daha önce görüntülenmiş olduğundan farklı bir konumda yer alır ki bunun sebebi açıldığı tarihten sonra meydana gelen yer değişiklidir. Dolayısıyla Yutkeviç'in çekimleri, anıtın eski konumuna dair eldeki tek veridir. Öte yandan Five Finger'da anıtın gece saatlerinde ışıklandırılmış görüntülerine de rastlamak mümkündür. 1966 tarihli Meydan Köpeği ise Zafer Anıtı'nın kayda alındığı ilk yerli Türk filmi olma özelliği taşır. 1969 yılında yayımlanan Aşk Mabudesi ise anıtın dekor ve arka plan olarak kullanıldığı ikinci Yeşilçam filmidir. Darül Muallim Mektebi’nin yanması, Taşhan'ın yıkılması ve anıtın yerinin değiştirilmesi gibi durumları belgeleyen bu filmler; anıt ile içinde ve etkileşimde bulunduğu mekanın gözlemlenmesi adına dikkate değer kanıtlar sunar. Hepsinde de şehir merkezi olarak Ulus Meydanı ve meydanın simge yapısı olarak Zafer Anıtı kullanılmıştır. Söz konusu filmlerde anıt çevresinde yapılan resmi törenlere de rastlamak mümkündür.
Jean-Jacques Annaud
Jean-Jacques Annaud (d. 1 Ekim 1943, Essonne, Île-de-France), Fransız sinemacı ve film yapımcısı.
Biyografisi
Paris Vaugirard School okulunda edebiyat eğitimi aldı. Sinemaya başlamadan önce reklam yönetmenliği yapan ve yüzden fazla reklam filmini yöneten Jean-Jacques Annaud, 1976 yılında Noirs et Blancs en Couleur (Black and White in Colour - 1976) filmini çekerek sinemaya geçmiş oldu. Kamerun'da askeri görevini yaparken yaşadığı olaylardan yola çıkarak yazdığı ve yönettiği bu filmi, Fransa seyircisi tarafından fazla ilgi görmedi ancak o yıl En İyi Yabancı Film dalında Oscar ödülüne aday gösterildi ve ödülü kazandı.
Bir sonraki filmi Coup de Tête (Hothead - 1979) ile ülkesinde sesini duyuran Annaud, 1981 yılında sinema tarihinin en ilginç yapıtlarından birine imza atarak daha geniş kitlelere ulaşma imkânı buldu. La Guerre du Feu (Ateşi arayış - 1981) adlı filminde ateşi bulan ilk insanların, ateşin sönmesi üzerine yeni bir ateş kaynağı bulmak için aralarından birkaç kişiyi uzaklara yollaması anlatılıyor. Bu ağır görevi üstlenen insanları başka kabileler ve doğa ile yaşadıkları mücadele içinde perdeye aktaran Annaud, bu filmi ile Fransız Cesar Ödülleride, En İyi Film ve En İyi Yönetmen ödüllerini aldı.
1986 yılında Sean Connery ile çalıştığı ve Umberto Eco'nun aynı adlı romanından uyarlanan Der Name der Rose (Gülün adı - 1986) filmini çekti. Uyarlama yapımlar arasında önemli bir yere sahip olan bu filmi, 1989 yılında çektiği L'Ours (Ayı - 1989) takip etti. La Guerre du Feu ile elde ettiği Sınıflandırılamayan Filmlerin Yönetmeni unvanını bu filmi ile perçinleyen Annaud, iki ayı arasındaki sevgi bağını ve insanlara karşı bu bağı korumalarını anlatan filminde belgesel doğallığındaki tarzının zirvesine çıktı.
Yanardağın Altında
Yanardağın Altında, İngiliz modernist romancı ve şair Malcolm Lowry'nin 1947 yılında yayımladığı yarı otobiyografik romanıdır. Özgün adı Under the Volcano olan roman, Türkiye'de ilk kez Hürriyet Yayınları tarafından 1974 yılında Aziz Üstel'in çevirisiyle ve Yanardağ adıyla yayımlanmıştı. Daha sonra 1989'da bu kez Can Yayınları romanı Sinan Fişek'in Türkçe çevirisiyle ve Yanardağın Altında adıyla yeniden yayımladı.
Jean-Jacques Annaud
Biyografisi
1920'li yıllarda Fransız Hindiçini'nde geçen, Fransız bir kadın ile Çinli bir erkeğin arasındaki sıra dışı ilişkiyi perdeye taşıyan L'Amant (The Lover - 1992) filmini, 1995 yılında çektiği Guillaumet, les ailes du courage (Wings of Courage) izledi. And dağlarına düşen posta uçağının pilotu medeniyete geri dönüşü sırasında yaşadıklarını anlatan bu filmin ardından Seven Years in Tibet (Tibet'te Yedi Yıl - 1997) çekildi. Filmi sebebiyle Çin'de büyük tepki toplayan Annaud'u Çin'e girmesi yasaklandı ancak bu filmi hem sadık izleyicilerinin beğenisini topladı hem de yeni kitlelere ulaşabilmesini sağladı.
Simon and Garfunkel
Simon and Garfunkel, Paul Simon ve Arthur "Art" Garfunkel ikilisinden oluşan 1960'ların popüler Amerikan müzik grubu.
Jean-Jacques Annaud
Biyografisi
2001 yılında Avrupa'da yapılan en büyük bütçeli bağımsız film olan Enemy At The Gates (Kapıdaki Düşman - 2001) çekildi. Stalingrad kuşatması sırasında yaşanan gerçek bir olaydan esinlenilerek yazılan hikâye, çok büyük boyutlarda hazırlanan setlerde çekildi ve bilgisayarlı çekim, kurgu ve efekt tekniklerinin kullanımı nedeniyle Annaud'un sinemasında bir yenilik olarak görüldü.
Simon and Garfunkel
İlkokuldan beri tanışan ikili ilk olarak Alis Harikalar Diyarında (Alice in Wonderland) isimli okul oyununda aynı sahneyi paylaştılar. Bu oyunda Simon Beyaz Tavşan, Garfunkel ise Sırıtan Kedi karakterlerini canlandırdı. Grup ilk olarak 1957 yılında Tom & Jerry ismi ile kuruldu ve yine bu isimle ilk hitleri sayılabilecek "Hey Schoolgirl" parçasını çıkardı.
Simon ve Garfunkel adı altında ilk hitleri 1965 yılında çıkadıkları "The Sound of Silence" yapıtıdır. Müzikleri ve isimleri dönemin en önemli sinema filmlerinden The Graduate ile toplumun hafızasına kazındı. İkili kullandıkları kapalı harmoniler ve düzensiz ilişkileri ile hep gündemde kaldılar. Simon and Garfunkel 60'larin en popüler grupları arasındaydılar. En bilindik şarkıları "The Sound of Silence", "Mrs. Robinson," ve "Bridge over Troubled Water" idi. Birden fazla Grammy ödülünün yanı sıra "Rock and Roll Hall of Fame" ve "Long Island Music Hall of Fame" ödüllerine de sahip oldular. 2004 yılında Rolling Stone Magazine tarafından tüm zamanların en iyi sanatçıları arasında 40. sırayı almışlardır.
1970'teki ayrılıktan sonra çeşitli etkinliklerde bir araya gelmişlerdir. En önemlisi 500.000 kişi tarafından izlenen 1981 yılındaki Central Park konseridir.
Jean-Jacques Annaud
Biyografisi
2004 yılında tekrar hayvanlarla çalışan Annaud, bu kez küçükken birbirlerinden ayrılan iki kaplan yavrusunun yıllar sonra birbirleriyle dövüştürülmek için bir araya getirilişini anlatmaktadır.
Fındıkoba, Of
Fındıkoba, Trabzon ilinin Of ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
1681 yılı Avarız Defterinde "Mavrand" adıyla yer alan köyde tamamı Müslüman 36 avarız neferi kaydedilmiştir.
Coğrafya
Trabzon il merkezine 63 km, Of'a 11 km uzaklıktadır.
Yanardağın Altında
Roman, 1938 yılında Meksika'nın küçük bir şehri olan Cuernavaca'da görevli, gözden düşmüş alkolik bir İngiliz konsolosun Ölüler Günü Festivali sırasında bir gün içerisinde yaşadıklarını konu edinmiştir. Kendisini yok edercesine alkol alan bu adamın anlaşılması güç ve intiharı çağrıştıran dipsomanik yaşantısı belki de yaklaşan II. Dünya Savaşı'nın tehdit ettiği, yok olmanın eşiğindeki bir uygarlığın metaforudur.
Romanın yazarı Malcolm Lowry de dipsomani derecesinde bir alkolikti ve 1957 yılında henüz 48 yaşındayken intihar ederek yaşamına son verdi. Lowry uzun süre romanın konusunun geçtiği Cuernavaca'da yaşamıştı. Roman yazarın kendi hayatından da izler taşıdığından yarı otobiyografik bir roman olarak kabul edilmektedir.
Time Dergisi, "Under the Volcano" yu, "1923'ten bu yana İngilizce yazılmış en iyi 100 roman" listesine dahil etmiştir.
Türkçe baskıları
Malcolm Lowry'in 1947 yılında yayımladığı Under the Volcano adlı romanı, Türkiye'de farklı yayınevleri tarafından Türkçe olarak iki kez yayımlanmıştı. Türkçe adları farklı olan baskılar şunlardır:
Sinema uyarlaması
Malcolm Lowry'nin 1947 tarihli romanı "Under the Volcano", 1984 yılında Amerikalı yönetmen John Huston tarafından sinemaya uyarlandı. Çekimleri Meksika'da gerçekleştirilen filmin baş rollerinde İngiliz oyuncular Albert Finney, Jacqueline Bisset ve Anthony Andrews'ın yanı sıra Meksika'nın uluslararası oyuncusu Katy Jurado yer almıştır. Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'ye ve iki dalda Oscar'a aday gösterilen film, Türkiye'de Volkanın Altında adıyla gösterime girmişti. Film sonraki yıllarda Türkiye televizyonlarında Yanardağın Altında  adıyla da gösterilmiştir. Bu ad, filmin uyarlandığı romanın Türkiye'deki adlarından biridir.
Ayrıca, 1976 yılında Kanada'dan Donald Brittain ve John Kramer'in birlikte yönettikleri "Volcano: An Inquiry Into the Life and Death of Malcolm Lowry" (Volkan: Malcolm Lowry'nin Yaşamı ve Ölümü Hakkında bir Araştırma) adlı belgesel film "en iyi belgesel film" dalında Oscar ödülüne aday gösterilmişti. Malcolm Lowry'yi Richard Burton'un seslendirdiği 100 dakikalık bu belgesel film, Criterion Collection'ın çıkarttığı "Under the Volcano" DVD kutusunun içinde bonus olarak verilmiştir.
Sezgici matematik
Matematik felsefesinde, sezgicilik ya da (eski sezgiciliğinin karşıtı olarak) yeni sezgicilik akımı, matematiğe insanların oluşturucu etkinliği olarak bakan bir yaklaşımdır.
Sezgici matematikte her türlü matematiksel nesne bir aklın ürünüdür dolayısıyla nesnenin var olma olanağı da nesnenin oluşturulabilme olanağına denktir. Bu görüş, bir nesnenin varlığının, nesnenin var olmamasının bir çelişki teşkil etmesine dayanarak ıspatlanabileceğini savunan klasik yaklaşıma karşıttır ve sezgicilere göre bu klasik yaklaşım geçersizdir. Nesnenin var olmamasının bir çelişki yaratması nesnenin var olduğuna ilişkin oluşturmacı bir kanıtın var olabileceği anlamına gelmez. Bu yaklaşımıyla sezgicilik oluşturmacı matematiğin bir türüdür.
Sezgici matematik, matematiksel önermelerin geçerliliğini, önerme için bir ispatın var olmasına bağlar. Sezgici matematikçiye göre matematiksel nesneler salt ussal yapılar ise geçerli olabilmeleri için ıspatlanabilir olmalarından başka herhangi bir ölçüt olamaz. Bunun sonucu olarak sezgici matematikçi bir matematiksel önermeyi klasik bir matematikçinin aldığı anlamda kabul etmez. Örneğin bir sezgici matematikçiye A ya da B demek ya A ya da B önermesinin ıspatlanabileceğini savunmaktır. Özel olarak Üçüncü olanağın dışlanması kanunu, A ya da değil A, geçersizdir çünkü her zaman için A ya da değil A önermesini ıspatlamanın mümkün olduğunu varsaymak mümkün değildir. (Ayrıca bkz. Sezgici Mantık.)
Pensilvanya Almancası
Pensilvanya Almancası (Pennsylvanisch-Deitsch) veya Amerikan Almancası Hint-Avrupa dillerinin Cermen Dilleri koluna bağlıdır ve dünyanın yaygın dillerinden biridir. Pensilvanya Almancası, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'nde (özellikle Pensilvanya eyaletinde) 300.000 kişi tarafından konuşulan bir dildir.
Genellikle bir Almanca ağzı olarak görülür.
Kâzım Karabekir (anlam ayrımı)
Kâzım Karabekir, Türk orgeneral ve siyasetçidir. İsmi birçok eser ve yerleşim yerine de verilmiştir.
Lübeck
Lübeck, Almanya’nın kuzey kesiminde, Schleswig-Holstein eyaletinde bir liman şehri. Baltık Denizi'nden yaklaşık 14 kilometre içeride, Trave ve Wakenitz ırmaklarının kıyısında yer alır. 1987 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Tarihi
Bölgede kurulan ilk yerleşme bir Slav prensliğinin merkezi olan Liubice’ydi. Alman kenti ise 1143’te Holstein kontu II. Adolf tarafından kuruldu. 1157’deki yangında şehrin büyük kısmı yıkıldıysa da 1159’da III. Heinrich (Aslan) tarafından aynı yerde yeniden inşa edildi. Sonraki yıllarda Avrupa’nın kuzey ve doğusundaki ham madde üreten ülkelerle batısındaki imalat merkezleri arasında bir ticaret merkezi olarak gelişti.
Kısa bir zaman için (1201-26) Danimarka'nın yönetimi altında kalan Lübeck, 1226'da serbest şehir oldu. Bu devirde çıkarılan Lübeck Kanunları, daha sonra Baltık bölgesindeki 100'den fazla şehirde uygulandı. Bu şehirlerin ekonomisini ve görünümlerini büyük ölçüde etkileyen Lübeck, 1358'de Hansa Birliği'nin merkezi oldu.
Reform hareketiyle (1529-30) birlikte, şehir yönetimi önemli değişikliklere uğradı. Bu devirde şehir kurultayı bölgeden sürüldü ve şehrin idaresini Jürgen Wullenwever üstlendi. Wullenwever'in Danimarka, İsveç ve Felemenk'e karşı giriştiği savaşın başarısızlıkla sonuçlanması, şehrin eski gücünü kaybetmesine sebep oldu. Bununla birlikte Lübeck, Hansa Birliği'nin dağılmasından (1630) sonra da Baltık Denizi'ndeki en önemli liman olma vasfını korudu. 1811'den 1813'e kadar Fransız idaresi altında kalan şehir, 1815'ten sonra da Alman Konfederasyonu'na üye oldu.
Lübeck, 1866'dan sonra Kuzey Almanya Konfederasyonu'na, 1871'den sonra da Alman İmparatorluğu'na bağlandı. 1900'de Elbe-Lübeck Kanalı'nın yapımıyla birlikte şehir ekonomisi yeniden canlandı. Şehrin 1226'dan beri süregelen özerk statüsü, 1937'de Nazi yönetimi sırasında Prusya'nın Schleswig-Holstein eyaletine bağlanmasıyla son buldu.
Ekonomi
Lübeck, Almanya'nın Baltık Denizi kıyısındaki en büyük limanıdır; liman, şehrin en mühim iş alanıdır. Öteki ekonomik etkinlikler arasında gemi yapımı ve metal işleme ile seramik, kereste ürünleri, tıbbî araç ve gıda maddeleri üretimi sayılabilir. Nüfus, 31 Aralık 2005 itibarıyla 213.983 kişidir.
Roussel de Bailleul
Roussel de Bailleul (Roscelin veya Roskelin de Baieul, kimi Türkçe kaynaklarda Norman reisi Ursel olarak da geçer) (ö. 1077), Norman savaşçı, komutan ve maceracı.
Bizans ordusunda paralı asker olarak görev yapmıştır ve İmparator Romen Diyojen'in Doğu Anadolu seferine katılmıştır. Anadolu'ya yeni gelen Oğuz göçlerini önlemek ve Anadolu'da yeşermeye başlayan Oğuz-Türkmen yerleşimini yok etmek amaçlı bu seferin sonunda, 26 Ağustos 1071 tarihindeki Malazgirt Meydan Muharebesi'nde Bizans ordusu, Selçuklu kuvvetleri karşısında ağır bir yenilgiye uğramıştır.
Roussel de Bailleul tarihin bu noktasında, Anadolu'nun Türkleşmesi yolunun açılmasında dolaylı ama ciddi etkisi olan tarihsel bir kişiliktir. Roussel Malazgirt Muharebesi öncesi, bağlı olduğu Bizans imparatoru Romen Diyojen'e ihanet ederek (Roussel'in Malazgirt'de Selçuklularla savaşan Bizans ordusu saflarında isminin geçmemesi, bu ihanetin savaş öncesi gerçekleştiğinin bir kanıtı) ana Bizans kuvvetlerinden ayrılmış, emrindeki 3000 kadar Frank-Norman zırhlı süvarisi ile o dönemdeki adı Galatya olan, Ankara-Eskişehir-Afyon-Yozgat-Çankırı-Çorum bölgesinde bir krallık kurmuştur. Kuruluş tarihi kaynaklarda 1073 olarak geçmektedir. Malazgirt savaşının hemen öncesinde Bizans'a ihanet edip ayrılan Roussel, 2 yıl içinde Galatya'yı fethedip başkenti Ancyra (Ankara) olan krallığını ilan etmiştir.
Roussel'in seçimi ve tarihsel süreç
Roussel hakkında ciddi tek bilgi kaynağı olarak, Romen Diyojen'den sonra Bizans'ın başına gelen Komnenos Hanedanı'ndan İmparator I. Aleksios'un kızı Anna Komnini'nın yazdığı Aleksiad adlı eseri gösterilebilir. Bunun dışında yerli ya da yabancı tarihçiler Roussel konusuna pek eğilmemişlerdir. Roussel'in Bizans imparatoruna ihanet edip, Galatya'da bir krallık kurma hırsına kapılmasına neden olarak, Bizans ordusu ile doğuya doğru ilerlerken, sefer güzergahında bulunan Galatya'dan geçerken bölge halkıyla karşılaşması sonrası gelişmeler olabilir. Bu teoriye göre Roussel'in Galatya'nın bu Galat-Kelt soylu halkının Frank-Norman geleneklerine yakın bir yaşam sürdürdüğünü gözlemlemesi, akabinde bu bölgede bir hükümdarlık kurabileceği fikrine kapılmış olabileceği ileri sürülmektedir. Gerçekten de Kelt halkları, bugünkü Fransa topraklarından Avrupa'nın değişik bölgelerine göç etmiş, 3 Galat boyu (Tektosaglar, Trokmeler ve Tolistobogiler) ise yaklaşık M.Ö. 200'lü yıllarda Anadolu'ya geçerek, burada değişik kavimlerle mücadele ederek en sonunda Sakarya nehri havzasına yerleşmişlerdir. Roussel'ın yaklaşık 1000 küsur yıldır bu bölgede yaşayan Galat halkının Frank-Norman kültürüne yakınlığını görmesi olasılığı ile birlikte, Anadolu'da gittikçe zayıflayan Bizans egemenliğinin bir sonucu olarak, Galatya'da kendi krallığını kurabileceği düşüncesi uyanmış olabilir.
Bizans'ın tepkisi ve Türk göçleri
Malazgirt Muharebesi’nden sonra Selçuklular Anadolu'da sınırlı fetih hareketlerinde bulundular. Bunlar da daha çok Doğu Anadolu bölgesi ile sınırlıydı. Bizans İmparatorluğu ise, kendisine ihanet eden bir komutan tarafından Anadolunun göbeğinde kurulan bu Norman-Galat krallığı nedeniyle hem panik hem de öfke içindeydi. Roussel'ın Galatya'da kendi yerini sağlamlaştırıp bir süre sonra Konstantinopolis'e yürüyeceğine dair bir planı olduğunu öğrenen Bizans imparatoru VII. Mihail 1074'te amcası İoannis Dukas'ı bir ordu ile Roussel'ın üzerine gönderdi. İoannis ordusunun karargâhını Dorylaion'da kurdu ve Porsuk Çayı yakınlarında iki ordu çarpışmaya girişti. İoannis'in ordusunda bulunan Normanların saf değiştirmesi ve geri hatlarda bulunan Anadolu sahra birliklerinin komutanı Nikiforos Botaneiates'in geri çekilmesiyle İoannis Dukas'in ordusu yenilgiye uğradı. İoannis Dukas ve oğlu Andronikos, Roussel'a esir düştü. Roussel'in orduları İstanbul boğazına kadar ilerledi. Onlara karşı gönderilen İoannis Dukas'ın küçük oğlu Konstantin'in ordusu, Konstantin'in ani ölümüyle dağıldı. Roussel ordusu ile Üsküdar'a girdi ve bölgeyi yağmaladı. Roussel bu noktada Konstantinopolis'i ele geçirmek yerine, kendine bağlı bir imparatoru tahta geçirmeyi yeğledi. Elinde esir olan İoannis Dukas'ın imparator olma isteğini değerlendirip, askerleri tarafından Dukas'ı imparator ilan ettirdi.
Bizans'ın Türklere Orta ve Batı Anadolu'nun kapısını açması
Roussel ise yenilgiden sonra kaçmayı başararak, kendi krallığına bağlı olan Amasya'ya sığınmış ve bölgenin halkı tarafından korunmuştur. Hem Bizans'la yapılan anlaşma hem de Roussel'in bölgeye yeni yerleşen Oğuz göçmenleri için tehlikeli olabileceği düşüncesiyle Büyük Selçuklu hükümdarı Tutuş, Roussel'i tamamen ortadan kaldırmak için harekete geçti. VII. Mihail ise kendisine savaş kazandıran komutanı (sonra imparator olacak) Aleksios Komnenos'un ordusunu Amasya üzerine gönderdi. Aleksios'in entrikaları sonucunda Amasya halkı Roussel'i kendisine teslim etti ve Roussel Konstantinopolis'te hapise atıldı.
Malazgirt bozgunu ve Roussel'in yarattığı kargaşadan yararlanmak isteyen Bizans'ın iki ünlü generali, 1077 yılında Nikiforos Bryennios Balkanlarda, Nikiforos Botaneiates ise Anadolu'da isyan ettiler. Her ikisi de kendi orduları tarafından imparator ilan edildiler. Nikiforos Bryennios batıdan, Nikiforos Botaneiates doğudan ordularıyla Konstantinopolis üzerine yürümeye başladılar.
Buna bir karşılık olarak hapiste bulunan Roussel için bir fidye ödendi ve Bizanslı paralı askerlerden oluşan ağır zırhlı bir süvari birliği komutasına verilerek Anadolu'da isyan edip imparatorluğunu ilan eden Nikiforos Botaniates'e karşı gönderildi. Roussel, Nikiforos ordusuyla çarpışmaya girdi ve onu yenilgiye uğrattı. Fakat Roussel bu sefer de VII. Mihail'e ihanet edip Nikiforos'un tarafını tuttuğunu ilan etti. VII. Mihail tekrar Anadolu Selçukluları ile anlaştı ve Roussel'in tamamen yok edilmesini istedi. Selçuklu orduları İzmit'te Roussel'in ordusu ile savaşa tutuştu. Roussel yenilgiye uğratılıp tekrar esir alındı. Roussel, VII. Mihail ordularına teslim edildi ve 1077 yılında idam edildi.
Ebu Leheb
Abdüluzza bin Abdülmuttalib (d. 549 – ö. 624) veya bilinen adıyla Ebû Leheb, Abdülmuttalib bin Haşim'in oğlu ve İslam peygamberi Muhammed'in on iki amcasından biridir. Yaşamında İslam dinine ve Muhammed'e çok şiddetli muhalif bir tavır almıştır. Kur'an'da, peygamberler dışında adı geçen nadir kişilerden biridir.
Kendisine, öfkelendiğinde yanakları kızardığı veya ateş gibi parladığı için babası tarafından Ebû Leheb (ateşin babası) lakabı verilmiştir. Asıl künyesi Ebû Utbe 'dir. Kıvılcım gibi parlak olduğu rivayet edilir.
Mekke'nin ileri gelenleri arasında yer alan Ebu Leheb, İslam'dan önce Muhammed ile pek iyi anlaşır ve onu pek severdi. Hatta Muhammed'in doğumundan sonra, annesinin sütü yetmediği için, bir süreliğine kendisini Ebu Leheb'in cariyesi olan Süveybe emzirmişti. Ayrıca Ebu Leheb'in oğulları Utbe ve Uteybe, Muhammed'in kızları Rukiyye ve Ümmü Gülsüm ile evlendirilmişti. Ancak Ebu Leheb, İslam geldikten sonra Muhammed'e şiddetle karşı çıktı.
İslam geldikten sonra Muhammed'e ve İslam dinine kin beslemeye başlayan Ebu Leheb, dine açık davet döneminde hep engel olmuştur. Rivayetlere göre Muhammed, Safâ tepesine çıkıp İslam'ı tüm Mekkelilere açıkça tebliğ ettiği zaman onun karşısında durmuş, ona kötü sözler söylemiş, taş fırlatmış ve "Kahrolası! Bizi bunun için mi buraya çağırdın?" diyerek uzaklaşmıştır. Evi Muhammed'in evine yakın olduğundan, yine rivayetlere göre onun evini sık sık taşa tutar veya başkalarına taşlatır, kapısı önüne her çeşit pisliği atar, karısı Ümmü Cemil ile birlikte onun geçeceği yollara dikenler atarlardı.
Amcası Ebu Talib'in ölümünden sonra Mekke'de kendisini himaye eden biri kalmayan Muhammed, bunun üzerine Taif şehrine gitti. Ancak Ebu Leheb, her yerde onu takip ederek sözlerini yalanlamaya ve ona muhalif olmaya devam etti. Kendisinin ve karısının Muhammed'i aşırı rahatsız eden ve ona zorluk çıkaran bu tutumları nedeniyle, bu sıralarda Kur'an'ın 111. suresi olan Tebbet Suresi'nin inişiyle Ebu Leheb ve karısının cehennemlik olduklarını belirten ayetlerin geldiğine inanılır.
Tebbet Suresi, Kur 'an'da yaşayan bir insan hakkında inmiş tek suredir. 5 ayetlik surede Ebu Leheb'e beddua edilmiş ve karısı Ümmü Cemil ile birlikte cehenneme gideceği söylenmiştir. Sure indiğinde hayatta olan Ebu Leheb'in, bu sözleri duymuş olmasına rağmen ölümüne değin iman etmediği ve surenin inişinden yaklaşık 4-5 yıl sonra öldüğü, dolayısıyla Kur'an'ın sözünün doğrulayıcı olduğuna inanılmaktadır.
Ebu Leheb, 624'de gerçekleşen Bedir Muharebesi'ne hasta olduğundan dolayı katılamamış, savaştan sonra çok ağır bir hastalıktan dolayı ölmüş, cesedi bir süre bekletilmiş ve kokuşmaya başlayınca da oğulları tarafından merasim yapılmadan, alelacele Kalib Kuyusu adında bir yere gömülmüştür.
Pan Arabizm
Pan-Arabizm veya Pan-Arapçılık, Kuzey Afrika'dan Batı Asya'ya, Atlantik Okyanusu'ndan Umman Denizi'ne kadar olan geniş bir coğrafyada Arap halkları arasında birlik ve beraberlik hedefine sahip, büyük oranda seküler ve sıklıkla sosyalist bir hareket. Genelde farklı, zengin ve çarpıcı bir Arap dili, tarihi ve kültürünün varlığından köken alır ve bu nedenle bir kültürel milliyetçilik biçimidir.
Pan-Arabizm bugün Arap milliyetçiliği ve Batı karşıtlığı ile ilişkilendirilse de geçmişte kökeni Osmanlı Devleti'nin egemenliğindeki Arap halklarına kadar uzanır. Şerif Hüseyin bin Ali, Mekke Şerifi, Osmanlı Devleti idaresinden bağımsızlık istemekteydi. Bu kişi Pan Arabizm söyleminin kurucusu sayılabilir. Yine de Pan-Arabizm asıl gelişimini I. Dünya Savaşı sonrasında yaşamış, özellikle Batı mandacılığı sırasında gelişimini hızlandırmıştır. Bağımsız Arap devletlerinin kurulmasıyla beraber Arap birliği elde edilemeyince hareket Arapların birlikte bir duruşu benimsemeleri ve ortak hareket etmeleri amacına yakınlaşmıştır. Özellikle İsrail'e karşıtlık ile 1950-1960'larda yükselişe geçmiştir. 1930'lu yıllarda Suriye'de Arap milliyetçisi fikirler Konstantin Züreyk, Mustafa Satı Bey,Mişel Eflak gibi isimlerce şekillendirilmiştir ve bu isimler Baas Partisi'nin kurulmasına da öncülük etmiştir. Marksist ve milliyetçi fikirleri birbiriyle birleştirerek 19. yüzyılda Avrupa'dakine benzer bir romantik milliyetçi hareket ortaya çıkartan bir parti haline geldi.
Ürdün Kralı I. Abdullah, Büyük Suriye olarak adlandıracağı şeyde Suriye, Filistin ve Ürdün'ü kendi liderliği altında birleştirmeyi hayal ediyordu. O sırada Filistin'i kontrol eden Birleşik Krallık'a bu yönde bir plan önerdi, başarısız oldu. Plan, Arapların çoğunluğu arasında popüler değildi ve diğer Orta Doğu ülkelerinin liderleri arasında Abdullah'a karşı güvensizlik yarattı. Bu durum 1945 yılında Arap Birliği'nin kurulmasına sebep oldu. I. Abdullah Filistinli bir milliyetçi tarafından öldürüldü. 1951'de Büyük Suriye vizyonu Ürdün gündeminden çıkarıldı.
Arap milliyetçiliği fikri 1950 yılında Cemal Abdünnâsır yönetimindeki Mısır'da bir devlet politikası haline getirildi. Onun öncülüğünde Birleşik Arap Cumhuriyeti adı verilen bir devlet kuruldu. 1958'de Ürdün ve Irak arasında Haşimi liderliğindeki bir rakip olan Arap Federasyonu kuruldu. Birleşik Arap Cumhuriyeti baskısı ve 14 Temmuz Devrimi sonrası ülke yıkıldı.
Daha sonbra Pan-Arabiz fikrini hayata geçirmek için Muammer Kaddafi öncülüğünde 5 yıllık ömrü olan Arap Cumhuriyetleri Federasyonu kuruldu. Tunus'ta Arap İslam Cumhuriyeti adlı bir devlet denemesi ise başarısızlıkla sonuçlandı. Bütün bu çabalardan sonra Arap Soğuk Savaşı adı verilen iki kutuplu bir Arap dünyası oluştu ve Körfez ülkeleri Körfez Arap Ülkeleri İşbirliği Konseyi'ni kurarak Pan-Arabizm fikirlerinden uzaklaştı.
Pan-Arabizm ve Pan-İslamizm
Pan-Arabizm ile Pan-İslamizm her ne kadar özellikle Batı'da halk tarafından yakın terimler olarak algılansa da, anlam, süreç ve amaç açısından tamamen farklı, hatta birçok noktada zıt iki ideolojidir. Pan-Arabizm, Pan-İslamizmin tersine, dini temel ve amaçlara sahip değildir. Seküler bir hareket olarak kabul edilen Pan-Arabizmin ünlü düşünürlerin bir kısmı da Müslüman değildir. Ayrıca Pan-Arabizm dini değil, kültürel ve milli değer ve unsurlara önem verir, bunlardan köken alır ki bu Pan-İslamizmin zıddıdır.
Günümüzdeki durumu
Bugün Suriye'de Baas Partisi hükûmettedir ki bu parti Pan Arabizmi desteklemektedir. Yine eski Irak hükûmeti de Baas Partisinin elindeydi. Pan Arabizm 1960'larda doruk noktasına ulaşmıştır. Fakat Altı Gün Savaşı ve Pan Arabist hükûmetlerin ekonomik gelişmeyi sağlayamamaları harekete büyük bir darbe indirmiş, daha sonra, 1980'lerin sonunda yükselen İslami ideolojilerle birlikte Pan Arabizm önemini yitirmiştir. Yine de, Arap entelektüel çevrelerin yanı sıra Arap halklarında ve Arap medyasında önemi hâlâ görülmektedir.
Elmalı, Şarkışla
Elmalı, Sivas ilinin Şarkışla ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Karababa Türbesi
Elmalı köyü yakınında bir tepenin üzerindedir. Bu tepeye de “Kara Baba Tepesi” adı verilmiştir. Tepeye çıkan yokuşa ise Karababa Bayırı denilmektedir. Burada gömülü bulunan kişi hakkında kesin bilgi yoktur. Arabistan’dan geldiğine inanılan yedi kardeşten birisi olarak bilinir. Her hangi bir rahatsızlığı bulunan kişi burada bir kurban keser, gelenlerle birlikte yedikten sonra abdest alıp, uykuya yatar. Uyandıktan sonra türbenin etrafında dolaşır. Yerden küçük bir taş alır ve mezar taşına sürer. Sonra da şifa diler.
Türbenin güney batısında bulunan bir taş üzerinde at nalına benzer izler yer almaktadır. Rivayete göre; Ahmet Yesevi’nin yedi öğrencisi fetih için buraya gelirler. Bizanslılarla yapılan bir savaşta bunlardan birisi düşman tarafından sıkıştırılınca arkadaşlarından birisini yardıma çağırır. Yardıma gelen arkadaşının şahlanan atı bir tepeden diğerine atlamış ve nal izleri taşın üzerine geçmiş.
Kayıtlara göre çok yakınlarda (karayolu ile 14 km, kuş uçuşu 8 km mesafede) bulunan Kazancık köyünde de yine Karababa'ya ait olduğu söylenen bir türbe daha olduğu sonucu çıkarılmaktadır. Ancak dağın arka tarafında kalan Kazancık köyündeki bahsi geçen bu yer, aslında çok büyük olasılıkla yanlış anlama sonucu başka bir yatıra ait farklı bir mezar sanılmıştır. Oysaki, iki köy dağın farklı yönlerinde kaldığı ve etrafından karayolu ile dolaşıldığında belirli bir mesafe katedildiği için gerçekte yöre halkı tarafından aynı yerden bahsedildiği anlaşılamamıştır.
Muhsin Yazıcıoğlu
Elmalı köyü Türk siyasetçi Muhsin Yazıcıoğlu'nun doğduğu yer olarak anımsanmaktadır. Yazıcıoğlu, 31 Aralık 1954 günü Halit ve Fidan Yazıcıoğlu çiftinin son çocuğu olarak doğmuştur. İlk ve orta öğrenimini Şarkışla'da yapmıştır. 22 Nisan 1996 tarihinde hacca gitmeden evvel, hac yemeğini birkaç gün öncesinde (olasılıkla önceki 18 Nisan Perşembe veya 19 Nisan Cuma günü) Elmalı köyünde vermiştir. Günümüzde köydeki aile evi restore edilerek müze haline getirilmiştir.
Musa Kazım Sakarya
Musa Kazım Sakarya Kurtuluş Savaşı sırasında Sakarya muharebesinde Atatürk'e çok yakın bir yerde bulunmuştur. Sakarya Muharebesi'nde yaralanarak gazi olmuştur. Atatürk Kayseri'ye giderken Şarkışla'ya uğradığında soyadını bizzat kendisinin verdiği Musa Kazım Sakarya'yı yanına çağırtarak görüşmüştür.
Sakarya Savaşı'ndan önce Doğu cephesinde, Kafkas ordusunda Tebriz ve Bakü de, Irak'ta, Allahu Ekber dağlarında savaşmıştır.
Sakarya Savaşı'nda Üsteğmen (Mülazım-ı Evvel) iken birliği ile Osman Tufan Paşa ve Deli Halit Paşa kumandasında Çal dağını Yunan birliklerinden geri almışlardır. 32 yerinden yaralanmış ve Ankara'da 2 yıl tedavi gördükten sonra malülen emekli olmuştur. İstiklal Madalyası sahibidir. Emekli olduktan sonra THK'nın kuruluş ve gelişmesi için çalışmıştır. Şarkışla-1 ve Şarkışla-2 isimleri verilen hafif eğitim uçaklarının THK'ya alınmasını sağlamıştır.
Kızı Naciye Sakarya ise paraşüt şehidi olup 15 Temmuz 1971 tarihinde ölmüştür.
Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 97 km, Şarkışla ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır.
Gabriella Wilde
Gabriella Zanna Vanessa Anstruther-Gough-Calthorpe (doğum 8 Nisan 1989), kolaylık olması için sahne adı olarak Gabriella Wilde ismini kullanır. İngiliz asıllı oyuncu ve modeldir.
Özel hayat
İlk olarak, Ascot'daki Heathfield yatılı okulunda eğitimine başlamıştır ancak vodka kaçakçılığıyla ilgili bir sebep nedeniyle Winchester'daki St Swithun'a yollanmıştır.
Kariyer
Aralık 2009'da, Wilde ilk oyunculuğuna macera komedi türündeki St Trinian's 2: The Legend of Fritton's Gold filminde başladı. Mayıs 2010'da BBC televizyonunda yayınlanan Doctor Who isimli dizinin bir bölümünde yer aldı. Wilde aynı zamanda InStyle, Cosmopolitan, Vogue ve Nylon gibi mecralarda modellik de yaptı. Bunların dışında Lacoste, Abercrombie & Fitch, and Burberry gibi markalara modellik yaptı.
Aralık 2010'da, aynı isimli hikâyeden uyarlanacak Üç Silahşörler 3D macera filminin kadrosunda yer alacağı duyuruldu. Filmde kraliçenin Constance Bonacieux adlı nedimesini canlandıran oyuncu, Orlando Bloom, Logan Lerman ve Milla Jovovich gibi ünlü isimlerle birlikte oynadı. 2011 Ekim ayında vizyona giren film, Dünya çapında 132 milyon dolar hasılat elde etti. Film, Rotten Tomatoes isimli web sitesinde %25 oranında oy aldı. Mart 2012'de ABC'nin bilimkurgu altyapılı dizisi Dark Horse'un kadrosunda yer aldı. Dizi, bir fen bilgisi öğrencisinin kötü güçleri yok etmekle görevlendirilen seçilmiş biri olduğunu öğrenmesini ve ardından gelişen olaylaır konu alır. Aynı yıl Wilde, kısa metrajlı bir filmde Il Maestro 'da ve Squatters filmine katıldı.
Dilburnu, Ahlat
Dilburnu, Bitlis ilinin Ahlat ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1902 yılı kayıtlarında Cizerok ya da Cizren, 1928 yılı kayıtlarında ise Kürtçe kökenli Cizrok olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Bitlis il merkezine 95 km, Ahlat ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır. Köy, Ahlat'ın kuzey batısında, Nazik Gölü kenarında olup, numaralı Korkut-Ovakışla il yoluna 3,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
2013 NBA Seçmeleri
2013 NBA Seçmeleri, 27 Haziran 2013'te Brooklyn'deki Barclays Center'da yapılmıştır. Seçmeler, Doğu Zaman Dilimi'ne göre 19.30'da başlamıştır. Seçmelerde NBA takımları, üniversite oyuncuları ile uluslararası oyuncular da dahil seçmelere uygun olan sporcuları seçmişlerdir.
2013 NBA Seçmeleri, ABD'de ESPN tarafından yayınlanmıştı.
Notlar
<references group="upper-alpha"/> <references group="lower-alpha"/>
HnRNP
Hetero nükleroprotein parçacıkları (veya HnRNP) ökaryotik hücrelerde yeni sentezlenen bir RNA'nın transkripsiyon sonrası değişime uğrayana kadar proteinlerle kaplanmış halidir. Bu RNA/protein komplekslerinde bulunan başlıca proteinler protein K ve polipirimidin dizisi bağlanma proteinidir (polypyrimidine-tract binding protein, PTB). PTB, splisozomun polipirimidin dizilerine bağlanmasına engel olarak ekson birleşmesini durdurur.
hnRNP Proteinlerinin Fonksiyonları
Öncül-mRNA ile hnRNP proteinlerinin birleşmesi, komplementer bölgelerin baz-eşleşmesine bağımlı olan kısa ikincil yapılarının oluşmasını önler, böylece öncül-mRNA diğer RNA molekülleri ya da proteinlerle etkileşime açık hale gelecektir.
Saflaştırılmış hnRNP proteinleri ile yapılan bağlanma araştırmaları, hnRNP proteinlerinin yeni üretilen öncül-mRNA molekülünün değişik bölgeleriyle birleşmesini önermektedir. Örneğin, hnRNP proteinleri olan A1, C ve D, tercihen intronların pirimidince zengin dizileri olan olan 3' uçlarına bağlanır. Bu gözlem, bazı hnRNP proteinlerinin RNA birleşmesi (splicingi) ya da kesilme/poliadenilizasyonu belirten RNA dizileriyle etkileşime geçebileceklerini ve RNA işleyici faktörlerin tanıdığı yapılara katkıda bulunduğunu önermiştir. Son olarak hücre birleşmesi deneyleri, bazı hnRNP proteinlerinin çekirdekte sınırlandırılmış olarak kaldıklarını göstermiştir ki diğerleri sitoplazmada dolaşmaktadır ve bunların mRNA taşınmasında rol oynadıkları düşünülmektedir.
1992 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri
1992 Avrupa Futbol Şampiyonası finallerine katılacak takımların belirlenmesi için yapılan eleme aşaması, 30 Mayıs 1990-22 Aralık 1991 tarihleri arasında 33 takımın katılımıyla gerçekleşti. 2 Şubat 1990'da çekilen eleme grubu kuralarına ev sahibi İsveç dışında toplam 34 takım katıldı. Doğu Almanya takımı 5. grupta yer almasına rağmen 3 Ekim 1990'da Batı Almanya'yla birleşip varlığının ortadan kalkması üzerine elemelerden çekildi.
San Marino ve Faroe Adaları'nın katıldığı ilk, SSCB'nın, Yugoslavya'nın ve Çekoslovakya'nın katıldığı ve galibiyete 2 puan verildiği son Avrupa Futbol Şampiyonası elemesidir. Elemeler sonucunda, grupları ilk sırada bitiren 7 takım final turnuvasına katılmaya hak kazandı.
Kura torbaları
Kura çekimi 2 Şubat 1990'da yapıldı. 34 takım 7 grup oluşturmak için beş torbaya ayrıldı. İsveç ev sahibi olarak kupaya doğrudan katıldı. Kalın yazılan takımlar gruplarında birinci olarak elemeleri geçmiştir.
Gruplar
1992 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri altı tanesi beş takımlı, bir tanesi dört takımlı yedi grup biçiminde yapıldı. Ev sahibi ve deplasmanlı olmak üzere çift devreli lig usulü uygulandı. En yüksek puanı alan grup birincileri elemeleri geçti. 7 grup birincisi ve ev sahibi İsveç ile birlikte 8 takım finallere kaldı.
İeroklis (Sinekdimos'un yazarı)
Hierocles veya Hierokles (Grekçe: Ιεροκλής, telafuz:Ieroklis) 6. yüzyılın Bizanslı coğrafyacılarından olan ve Bizans İmparatorluğu'nun idari bölümlerinin ve şehirlerinin her birinin listesini içeren Sinekdimos'un yazarı olarak atfedilen kişidir. Eserin 535 yılından önce I. Justinianus hükümdarlığı döneminde yazıldığı tarih atıldı. İmparatorluğunun 64 vilayeti 912 şehri Sinekdimos'ta listelenmiştir. Sinekdimos Doğunun 6. yüzyıl politik coğrafyacılarını araştıranlar için değerli anıtlardan biridir. Hierocles'in çalışması Stephanos Byzantinos ile birlikte VII. Konstantin'in De Thematibus eserine temel ilkeler oldular. Parthey tarafından Berlin'de 1866'da Hieroclis Sinekdimos basıldı. Teubner serisinde ise A. Burckhardt tarafından düzeltilmiş versiyonu yayınlandı (Hieroclis Sinekdimos; Leipzig, 1893). En son ana basım ise E. Honigmann tarafından yapıldı.
Hierocles'in Sinekdimos eseri ile Yunan Ortodox Kilisesi'nin ibadet kitabı Sinekdimos ile karıştırılmamalıdır.
Isfahan
İsfahan ya da Isfahan şu anlamlara gelebilir:
Cumhur Avcil
Cumhur Avcil (d.28 Ekim 1981 Bursa), Çilekeş grubu bateristi.
Hayatı
1981 yılında Bursa’da doğdu. Lise yıllarında davul çalmaya başladı ve liseyi bitirene kadar birçok grupla birçok yerel organizasyonda sahne aldı. Genç yaşına rağmen dönemin ulusal çapta yayın yapan rock müzik dergilerinde röportajları ve konser kritikleri ile adından söz ettirmeyi başardı.
2012 yılında ilk solo albümü yayınladı. Lovesick adını verdiği albümde çeşitli konuk sanatçılar yer aldı. Ayrıca Cumhur Avcil, jingle ve reklam müzikleri yapmaktadır.
Irak (makam)
Irak (Irâk), Klasik Türk müziğinde, aynı adla anılan ve kalın fa diyez notasını andıran perdedeki makamlardan biri.
Mark Rutte
Mark Rutte (d. 14 Şubat 1967, Lahey), Hollandalı siyasetçi. 14 Ekim 2010 tarihinden beri Hollanda Başbakanıdır. En uzun süre görev yapan Hollanda başbakanıdır. 8 Ekim 2010'da yeni hükûmeti kurmakla görevlendirildi. 2006 yılından bu yana Özgürlük ve Demokrasi için Halk Partisi (Volkspartij voor Vrijheid en Democratie, VVD) lideridir. 2006-2010 yılları arasında mecliste grup başkanlığı yaptı.