Bikini_tarihi
Roma Dönemi
1950-60 yıllarında Gino Vinicio Gentili tarafından kazılan Sicilya’da, Villa Romana del Casale’de Diocletianus dönemine (MS 286-305) ait sanat eseri, yerdeki mozaiklerde bikinilere benzeyen giysiler içindeki kadınları tasvir ediyor. ”Bikini Kızları” olarak adlandırılan ve günümüzde bikini olarak geçecek giysiler içinde egzersiz yapan on kadının görüntüleri, sitedeki 37 milyon renkli çini arasında en çok kopyalanan mozaiktir. On Bakire Odası’nda (İtalyanca: Sala delle Dieci Ragazze ) zemin mozaiğinde yapılan “Kazananın Taç Giymesi” adlı sanat eserinde bikinili kızlar halter yaparken, disk atarken ve koşarken tasvir edilmiştir. Gösterilen bazı aktiviteler, vücutları atletlerden çok dansçılara benzediği için dans olarak tanımlanmıştır. Mozaiğin başlığındaki taç giyme töreni, elinde bir taç ve bir palmiye yaprağı tutan bakirelerden biri ile toga giymiş bir kadından gelmektedir. Bazı akademisyenler, şehvet, aşk ve ilişkinin büyük tanrısı olan Eros’un yakındaki görüntüsünün daha sonra eklendiğini, sahibinin tercihlerini gösterdiğini ve bikininin erotikle olan ilişkisini güçlendirdiğini iddia ediyorlar. Benzer mozaikler Kuzey İtalya’daki Tellaro’da ve Sicilya’nın bir başka parçası olan Patti’de keşfedilmiştir. Fuhuş, minimal kıyafetler ve atletik bedenler, eski Roma’da, Bikinili Kızlara benzer kostümler giyen dambıl/klaket ve diğer ekipmanlarla egzersiz yapan kadın seks işçilerinin görüntüleri ile ilgiliydi. Cambridge, Queens Koleji’nden bir akademisyen, oranın Arkeoloji Müzesi’nin küratörü ve The Cambridge Ancient History’nin editörü Charles Setlman, Women in Antiquity adlı kitabında Antik Yunan ve Romalıların bikinili kadın atletleri ile modern kadının kardeşliğinin bir parçası olarak Piazza Armerina’daki 4. yüzyıl mozaiklerine karşı olarak 1950’lerde aynı bikinileri giyen bir modelle “yeni kadın” başlıklı bir tasvir edilmiş bölüm resmetti. Mozaiğin bir fotoğrafı, Hunter College ve New York City Üniversitesi Graduate Center’da Klasikler Profesörü Sarah Pomeroy tarafından “Goddesses, Whores, Wives and Slaves” kitabının 1944 İngiliz baskısında benzer bir özdeşliği vurgulamak için kullanıldı. Arkeolog George M. A. Hanfmann’a göre bikili kızlar, bilgili gözlemcilerin “eskilerin ne kadar modern olduğunu” fark etmelerini sağladı. Antik Roma’da, bağlamalı bikini, kumaş veya deriden sarılmış peştamal, subligar veya subligaculum (“alttan küçük bağlama”) olarak adlandırırken göğüsleri desteklemek için bir kumaş veya deri şeridine strophium veya mamaillare denirdi. Piazza Armerina’daki egzersiz yapan bikini kızları, subligaria (bir erkeğin perizomasının zarif bir versiyonu olarak yapılmış kısa külotlar) ve literatürde genellikle sadece fasya olarak adlandırılan ve her türlü bandaj anlamına gelen göğüsler için bir strofium bandı giyiyorlardı. Eserler ve deneyler, bantların göğüslerin etrafına birkaç kez sarılması gerekiyordu,1920’de flapperler arasında popüler bu tarzda göğüslerin düzleştirildiği görülüyor. Bu Greko-Romen bantları, göğüsleri daha büyük göstermek için düzleştirmiş ve küçük göğüsleri ise dolgun hale getirmiş olabilir. Kanıtlar bu düzenli kullanımı önermektedir. Bazıları, 20. yüzyılın sonlarının cesur sütyensiz görünümü taşıyan Piazza Armerina’daki Bikinili Kızları, modada böyle bir eğilimin olduğunu göstermiyor. MS birinci yüzyılda Londra’da bir kuyuda Roma Britanyası’na ait deriden yapılmış bir bikini altı bulundu. Bu bikinilerin yüzmek veya güneşlenmek için olduğuna dair hiçbir kanıt bulunamadı.