cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
And geyiği
Yaşam alanı
Huemuls yüksek dağların hayvanlarıdırlar. En başta Kuzey And geyiği yazın 5000 metrenin üstüne çıkar. Yüksek konumda diğer birçok memeli hayvandan daha uzun yaşayabilir. Kışın 2500 metrenin altına, düşük seviyeye çekilir. Buna karşın güney türü, yıl boyunca 1300 ile 1700 metre aralığında yaşar. Geyiklere, sıklıkla uçurumlu dağ yamaçlarında rastlanır. Ayrıca dağ çayırlarında ve ormanlarda da görülür.
Yaşam tarzı
Kuzey And geyikleri gündüz faaldir. Ortalama 8 ferdi olan gruplar halinde habitatlarında gezerler. Bu gruplar rahat bir beraberlik gösterirler. Her iki cinsden de genç ve yaşlı hayvanlar bir araya gelerek grup kurarlar ve tekrar ayrılırlar. Buna karşın güney türü tipik geyik davranışları gösterir. Burada, birçok yalnız dolaşarak yaşayan hayvan mevcuttur. Erkekler çevrelerinde dişilerden kurulu bir grup toplamaya çalışırlar ve diğer erkeklere karşı onları agresif bir şekilde savunurlar.
Tehdit ve koruma
Her iki türde tehdit altında olup CITES Sözleşmesi Ek. I'de listelenmiştir. IUCN Güney And geyiğini tehdit altında (Endangered) olarak belirtirken, Kuzey And geyiğini yetersiz veri (Data deficient) statüsüne yerleştirir. Kuzey And geyiği görece geniş dağılım gösterse de hiçbir yerde sık rastlanmaz. Avlar yüzünden mevcut rakamları gerilemeye devam eder.
Güney And geyiği en başta, Şili'de insanlar tarafından doğaya sürülen kızıl geyiğin rekabeti yüzünden tehdit altındadır. Bunun dışında genç hayvanlar vahşileştirilmiş köpekler tarafından öldürülür ve az sayıda ot, evcil koyunlar tarafından mera olarak kullanılır.
Diğer
Bir huemul Şili Devlet Arması'nda resmedilmiştir. Şuphesiz burada bir boynuz yerine taç bulunur. Güney And geyiği, And kondoru'nun yanında Şili'nin ulusal sembolüdür.
Huemulun geyiklere olan aidiyeti bilinmezken önceleri bu hayvan at ve devenin karışımı olarak tarif edilmiştir. Bu hatalı tahminden kalarak bugün hala bilimsel adı Hippocamelus 'dur, zira ICZN kuralına göre verilen bir ad bir daha değiştirilemez.
Kısır
Kısır aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Mavi kulaklı lori
Mavi kulaklı lori (Eos semilarvata), papağangiller familyasından bir papağan türüdür, yalnızca Endonezya'daki Seram adasında bulunur.
Bayadı, Altınordu
Bayadı, Ordu ilinin Altınordu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Ordu'ya olan uzaklığı 12 kilometredir.
Eggdrop
Eggdrop, IRC sunucularında güvenlik ya da çeşitli aktiviteleri sağlamak amacı ile kullanılan 7/24 çevrimiçi bir üye imiş gibi görünen GNU/Linux işletim sistemi tabanlı yazılıma verilen isimdir.
Yaratıcısı, Robey Pointer olarak bilinmektedir.
Doğan Kuban
Doğan Kuban (10 Nisan 1926 Paris - 22 Eylül 2021, İstanbul), Türk mimar ve akademisyen.
Türkiye'nin ilk ve en önemli mimarlık tarihçilerindendir.
Yaşamı
1926 yılında babasının Fransız Harp Akademisi'nde öğrenci olduğu sırada Paris'te doğdu. Altı yaşında iken ailesi ile Türkiye'ye geldi. Çocukluk ve gençliği Elazığ, Eğirdir, Denizli ve Ankara gibi şehirlerde geçti. Lise öğrenimini Ankara Gazi Lisesi’nde tamamladı. Dayısı Emin Onat’ın teşvikiyle mimarlık eğitimi aldı. 1949 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'nden Yüksek Mimar olarak mezun oldu. 1952'de aynı kurumun Mimarlık Tarihi ve Rölöve Kürsüsü'ne asistan olarak atandı. Türkiye'de ilk restorasyon dersini veren Paolo Verzone'nin çevirmenliğini yaptı.
1953'te Aspendos Tiyatrosu onarımında danışmanlık yapan Kuban, 1953-1956 arasında Kapadokya ve Pisidia'daki Antik Çağ ve Hristiyan anıtlarının araştırılmasında Verzone'nin asistanlığını yaptı. 1954'te yeterlilik tezi olarak, Türkiye'de batılılaşmayı ilk kez bir mimarlık ya da sanat tarihi sorunsalı olarak ele alan "Osmanlı Barok Mimarisi Hakkında Bir Deneme" adlı çalışmasını hazırladı. 1954'te İTÜ Mimarlık Fakültesi'nce Rönesans mimarlığının araştırılması amacıyla İtalya'da görevlendirildi ve Roma'da yaşadı. Yurda döndükten sonra "Osmanlı Dini Mimarisi'nde İç Mekan Teşekkülü - Rönesansla Bir Mukayese" (1958) adlı teziyle doçent unvanını aldı. Verzone Mimarlık Tarihi ve Rölöve Kürsüsü’nden ayrıldıktan sonra Mimarlık Tarihi ve Rölöve Kürsüsü'sorumlusu olarak restorasyon dersini ve birçok başka dersi üstlendi.
1962-1963 yıllarında Fulbright doktora sonrası araştırma bursuyla ABD'de, Ann Arbor'daki Michigan Üniversitesi sanat tarihi bölümünde konuk öğretim üyesi olarak ders verdi. 1963-1964'te Washington DC'deki Dumbarton Oaks Bizans Araştırmaları Merkezi'nde Anadolu'daki Hristiyan Yapıları Kataloğu üzerinde çalıştı. 1964'te Suriye'de Oleg Grabar yönetimindeki Doğu Kasr-ül Hyr kazısının ilk mevsiminde kazı mimarlığını yürüten Kuban, yurda döndükten sonra "Anadolu Türk Mimarisinin Kaynak Sorunları" adlı teziyle profesör oldu (1965). 1966-1976 arasında aynı kurumun finanse ettiği İstanbul Kalenderhane Camisi kazısı ve restorasyonunda Cecil Striker'la eşbaşkan olarak proje ve kontrollük çalışmaları yaptı.
İTÜ Mimarlık Bölümü öğretim programında "Modern Mimarlık Tarihi"nin ayrıntılı olarak yer almasını sağlayan Kuban, doçentliğinden 1993 yılında emekli oluncaya kadar bu kurumda sırasıyla Mimarlık Tarihi ve Rölöve Kürsüsü, Mimarlık Tarihi ve Restorasyon Kürsüsü ile Restorasyon Ana Bilim Dalı başkanlığı yaptı, 1974-1977 arasında da İTÜ Mimarlık Fakültesi dekanlığı görevini üstlenmiştir.
1967'den başlayarak ABD ve Suudi Arabistan'da da konuk öğretim üyesi olarak İslam ve Türk Sanatı üzerine ders verdi, seminerler düzenledi. Kuban, konuk öğretim üyeliklerinin yanı sıra 1963'ten başlayarak, çeşitli ABD eyaletleri, Danimarka, Hollanda, İsviçre, İtalya, Macaristan, Kanada, Pakistan, Sudan, Suudi Arabistan, Mısır, Fas, Endonezya ve Singapur'daki üniversite, müze ve araştırma merkezi gibi pek çok bilim kurumunda konferanslar verdi.
1968-1972 arasında İTÜ tarafından finanse edilen "Edirne Anıtları Monografik Çalışması ve Alan Araştırmaları" konulu proje ile Edirne sarayı kazısını yürüttü.; 1968-78 arasında Uluslararası Anıtlar ve Sitler Konseyi (ICOMOS) Türkiye kolunun kurulması için çalıştı. 1974'te İTÜ Mimarlık Fakültesi'ne bağlı Mimarlık Tarihi ve Restorasyon Enstitüsü'nü (MTRE) kurdu ve başkanlığını üstlendi.
Kuban, 1979-1980'de Uluslararası İslam Tarihi Sanatı ve Kültürü Araştırmaları Merkezi (IRCICA) başkanı seçilmiş ve merkezin İstanbul'da kurulması çalışmalarını gerçekleştirdi.
Taç Vakfı (1976), Tarihi Evleri Koruma Vakfı (1977) ve Türkiye Sosyal ve Ekonomik Tarih Vakfı'nın (1991) kurucuları arasında yer aldı. Kuban, 1968-1981 arasında Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu üyeliği, sonra da aynı kurumda başkanlık yapmış,1978-1979'da Kültür Bakanlığı Yüksek Kültür Kurulu üyeliğinde  bulunmuştur.
Mimarlık ve Sanat (1960-1961), Mimarlık (1967-1970) dergileri, İTÜ Mimarlık Fakültesi Mimarlık Tarihi Bölümü'nün yayımladığı Anadolu Sanatı Araştırmaları (1968-1970), İTÜ Mimarlık Fakültesi ve Restorasyon Enstitüsü'nün yayımladığı MTRE Bülteni (1975-1981),  İstanbul dergisi (1991'den beri),  Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi (1993-1995) yayın kurulu eş-başkanlığını yaptı; 1983'te O. Grabar'ın yayın yönetmenliğini yaptığı, İslam sanatı ve mimarlığı alanındaki Muqarnas dergisinin danışma kurulu üyesi oldu.
1979-1983 arasında, merkezi Cenevre'de bulunan Ağa Han Mimarlık Ödülü'nde yönetim komitesi üyesi idi. 1980'de Pakistan'ın Lahor kentinde düzenlenen "İslam Ülkeleri Koruma" konulu uluslararası kongreye UNESCO uzmanı olarak katılan Kuban, 1986'da Ankara'da düzenlenen ''1. Uluslararası Asya-Avrupa Sanat Bienali'''nde Türkiye Grubu başkanlığı ve sergi düzenleyiciliği görevlerini üstlendi.
Hatırası
Şubat 2021'de Doğan Kuban, Doğan Tekeli ve Doğan Hasol'la bir nehir söyleyişi Mimar Doğan’lar… adıyla kitaplaştı. Ölümü sonrasında, Toplumsal Tarih dergisi Eylül 2022'de çıkan 345. sayısını Doğan Kuban'a ayırdı. 21 Eylül 2022'de ise İstanbul Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'nde Kuban'ı anma programı düzenleneceği açıklandı.
Oberon (uydu)
Oberon, Uranüs'ün önemli uydularının en dışta olanıdır. Ortalama 760 km çapıyla Uranüs'ün ikinci en büyük uydusudur. 1787 yılında William Herschel tarafından keşfedilmiştir. Adı William Shakespeare'in A Midsummer Night's Dream adlı oyununda perilerin kralı olan Oberon'dan gelir. Oberon'un yörüngesi kısmen Uranüs'ün Manyotosferinde bulunmaktadır.Dış yüzeyi ile çekirdek arasındaki sınırda Sıvı su tabakası mevcut olabilir. Dış yüzeyinde çok sayıda çarpma kraterleri bulunur, yaklaşık olarak 210 kilometre çapında çarpma kraterlerinin olduğu düşünülüyor.
Namibya doları
Namibya doları (ISO 4217: NAD; İngilizce: Namibian dollar; Almanca: Namibia-Dollar; Afrikanca: Namibiese Dollar), 1993'ten beri Namibya'da kullanılan resmî para birimidir. Genelde dolar simgesi $ ya da diğer dolar birimlerinden ayrım yapmak için N$ sembolleri ile simgeleştirilir. Bir Namibya doları 100 sente bölünür. Namibya Bankası tarafından dağıtılır. Aşağıdaki şekillerde dağıtılır:
Oberon (uydu)
Uranüs sistemi yakından sadece bir kez gözlemlenmiştir: Voyager 2 Uzay aracı tarafından 1986 Ocak ayında Oberon'dan birkaç görüntü aldı.
Keşfi ve adının verilmesi
Oberon William Herschel tarafından 11 Ocak 1787 yılında keşfedilmiştir.Aynı Gün yine William Herscel tarafından Uranüs'ün en büyük uydusu Titania keşfedilmiştir. Ve sırasıyla Uranüs'ün dört uydusunu daha keşfetti. Ay'dan görülebilir ancak Dünya'dan sadece gelişmiş teleskoplar ile görüntülenebilir.
Fiziksel özellikleri
Oberon Uranüs'ün beş büyük uyduları arasında ona en uzak olanıdır, 584.000 km lik bir mesafede Uranüs'ü yörüngeler. Uranüs etrafında dönme süresi 13,5 gündür. Oberon Uranüs'ün en büyük 2.,Güneş Sisteminin de en büyük 9.uydusudur. Oberon'un karanlık ve kırmızımsı yüzeyi asteroid ve kuyrukluyıldızların etkileri tarafından şekillendirilmiştir gibi görünüyor. Her ne kadar önesürümler şüpheli olsa da. Kabaca Oberon'un yüzeyinde %50 donmuş su, %30 katı silikat ve %20 metan, karbon ve azot bileşikleri bulunur. Oberon Uranüs gezegeninin en büyük ikinci uydusudur. Titania ve Oberon uyduları William Herschel tarafından yaklaşık elli yıl dikkat çekecek derecede görüntülenememiştir.Fakat bazı günler Dünyadan amatör teleskoplarla gözetilebilmektedir. Ayrıca Her 42 yılda bir kez, Uranüs ekinoks ve ekvator düzlemi  bir olduğunda Dünya'nın kestiği, karşılıklı örtülme ile Uranüs uydularını görmek mümkün olmaktadır. Altı dakika süren böyle bir olay, 4 Mayıs 2007 günü, Oberon ve Umbriel Gözlendi.
Yüzey özellikleri ve jeoloji
Oberon; Umbriel'de sonra Uranüs'ün yüzeyi en karanlık ikinci büyük uydusudur.
Türkiye'deki vergiler
Vergi Usul Kanunu
Türkiye'de vergilendirme sistemi Vergi Usul Kanunu ile düzenlenmektedir. Bu kanun, tahakkuk esasları ile birlikte hakları, yükleri, görevlerin ifasını düzenler.
Vergiler
Türk vergi mevzuatı üç ana kategoriye ayrılabilir:
Gelir vergileri
Türk vergi mevzuatında şahsi gelir vergisi ve kurumlar vergisi olmak üzere iki tür gelir vergisi bulunmaktadır. Şahsi gelir vergisi ve kurumlar için birçok kural ve hüküm, özellikle gelir unsurları ve net kazancın belirlenmesi açısından aynıdır. Ancak şahsi gelir vergisi ve kurumlar vergisi farklı kanunlarla düzenlenmektedir.
Şahsi gelir vergisi
Şahsi gelir vergisinin konusu gerçek kişileri kapsamaktadır. Gelirin anlamı, bir kişinin bir yıl içinde elde ettiği net gelir miktarıdır. Gelir Vergisi Kanununa göre gelirler şu şekilde sıralanabilir:
Şahsi gelir vergisinin oranları %15 ila %40 arasında değişiklik gösterebilmektedir.
Vergiler için kilit nokta ikamet kriteridir. Türkiye'de ikamet edenler dünya çapındaki gelirleri üzerinden vergilere tabidir ve "tam mükellef" olarak kabul edilirler. Mükellef olmayanlar yalnızca Türkiye'de elde ettikleri gelirler üzerinden vergilere tabidir ve "dar mükellef" olarak kabul edilirler. Mükellefler, yasal olarak daimi ikametgâhı olan ve bir yıl içinde altı aydan fazla Türkiye'de ikamet eden kişilerdir.
Kurumlar vergisi
Gelir Vergisi Kanununda sayılan gelir unsurlarının kurumlar tarafından elde edilmesi durumunda, bu kurumların tüzel kişilerine vergilendirme yapılır.
Şirketlerin yasal merkezleri veya etkin yönetimleri Türkiye'de bulunuyorsa, dünya çapındaki ticaretten elde edilen vergilere tabidir. Bunlara yerleşik şirketler de denir. Kurumlar vergisi oranı 2021 yılı için %25, 2022 yılı için ise %23'tür.
Katma değer vergisi (KDV)
Katma değer vergisi (KDV), Türkiye'de ilk kez 3065 sayılı yasa ile çıkmıştır. 2 Kasım 1984 tarihli T.C. Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.
Katma değer vergisi (KDV) genel olarak, oranı %1, %8 ila %18 arasında değişmektedir. Sınai, ticari, tarımsal, bağımsız mesleki mal ve hizmetler gibi KDV'ye tabi çok geniş bir konu yelpazesi bulunmaktadır.
Katma değer vergisi ödemek zorunda olan mükellefler şöyle tanımlanır:
Bankacılık ve sigorta muameleleri vergisi​ (BMSV)
Bankalar ve sigorta şirketleri tarafından gerçekleştirilen işlem ve hizmetler bu vergiye tabidir. Bu vergi Katma değer vergisinden (KDV) muaf olsa da, bankalar, bankacılar ve sigorta şirketleri tarafından işlemin niteliğine bakılmaksızın BSMV'ye tabidir. Faiz, komisyon ve gider olarak topladıkları paralar üzerinden vergi alınır. Vergi oranı genellikle %5'tir. Ancak bankalar arası mevduat işlemleri gibi işlemlerde uygulanan faiz için bu oran %1'dir.
Damga vergisi
Sözleşmeler, akreditif, teminat mektubu, mali tablolar, bordrolar gibi damga vergisine tabi birçok belge bulunmaktadır. Damga vergisi, belge değerinin yüzdesi olarak %0,189 ile %0,948 arasında ve bazı belgeler için sabit bir fiyattan (önceden belirlenmiş bir fiyat) tahsil edilir.
Varlık vergileri
Varlık vergileri; Emlak vergisi, Motorlu taşıt vergisi (MTV) ve Veraset ve intikal vergisi olmak üzere üçe ayrılmaktadır.
Motorlu taşıt vergisi (MTV)
Motorlu taşıt vergisi, her yılın başında araçların yaşı ve motor hacmine göre yeniden belirlenmektedir. Motorlu taşıt vergisine tabi araçlar aşağıdaki gibidir:
PGA Şampiyonası
PGA Şampiyonası, Professional Golfers Association of America tarafından her yıl düzenlenen bir golf turnuvasıdır. Yıllık izlencedeki büyük turnuvalardan biri olan şampiyona genellikle ağustos ayı ortalarında oynanmaktadır. Turnuva; PGA Tour, European Tour ve Japan Golf Tour'daki para ödüllü etkinlikler arasında yer almaktadır.
Pera Palas
Pera Palace Hotel; İstanbul, Beyoğlu, Tepebaşı'nda, Meşrutiyet Caddesi üzerinde yer alan müze otel.
Tarihçe
Pera Palace Hotel’in hikâyesi, 19. yüzyılın sonlarında başladı. Orient Express, 1888 yılında Paris-İstanbul seferlerine başladığında, İstanbul’da Orient Express yolcularının alışkın oldukları yüksek standartları sunabilecek bir otel yoktu. Bu boşluğu, kısa süre sonra kuruluş çalışmalarına 1892 yılında başlanan, 1895’te ise açılış balosu yapılan Pera Palace Hotel doldurdu. Otel, Haliç’in muhteşem manzarasına hakim, kültürel faaliyetleri ve sosyal aktiviteleri nedeniyle ‘küçük Avrupa’ olarak bilinen Pera’nın Tepebaşı bölgesindeydi.
Orient Express’in o dönemki sahibi olan La Compagnie Internationale des Wagons-Lits et des Grands Express Européens, 1896 yılında kendi işletme şirketini kurarak Levanten mimar Alexandre Vallaury’nin tasarladığı Pera Palace Hotel’in yarı mülkiyetini aldı. Otel, Birinci Dünya Savaşı’na kadar son derece parlak bir dönem geçirdi.
Pera Palace Hotel, İstanbul’un en ihtişamlı yapılarından biri olarak açıldığında, birçok ilkleri barındırıyordu; İstanbul’da Osmanlı sarayları dışında elektriğin verildiği, ilk elektrikli asansörün ve ilk akar sıcak suyun bulunduğu binaydı. Türkiye’nin Avrupa standartlarındaki ilk oteli olan Pera Palace Hotel, kuruluşundan itibaren tarihi olaylara tanıklık ederek kent kültürünün çok önemli simgelerinden biri haline geldi.
Pera Palace, 1917 yılından itibaren pek çok kez Mustafa Kemal Atatürk’ü de ağırladı. Cephe dönüşlerinde adeta evi gibi kullandığı, ülke için önemli kararlar aldığı ve üst düzey misafirlerini ağırladığı 101 numaralı odası, doğumunun 100. yılı olan 1981’de Atatürk’ün şahsi eşyalarının da sergilendiği bir müze oda haline getirildi. Bu niteliği nedeniyle, Pera Palace Hotel, Jumeirah bir ‘müze-otel’ konumundadır.
Atatürk’ün en sevdiği renk olan, diğer tüm evlerinde ve adına açılmış müze-evlerde de kullanılan gündoğumu rengi, ‘şafak’ pembesiyle yenilenen 101 numaralı müze oda, Pera Palace Hotel, Jumeirah’nın yenilenerek açılışından itibaren müzayedelerden temin edilen yerli ve yabancı nadide Atatürk kitapları, dönemin dergileri, imzalı fotoğraf ve kartpostallar, madalyalarla daha da zenginleştirildi.
Mülk olarak Vakıflar Genel Müdürlüğü’ne ait Pera Palace Hotel, Jumeirah’nın üst kullanım hakları, 1 Aralık 2012 itibarıyla Demsa Group yönetimindeki Maçka Konaklama ve Otel Hizmetleri A.Ş.’ye devredildi. Demsa Group, Pera Palace Hotel, Jumeirah’nın işletmesi için, dünyanın önemli otel zincirlerinden olan Jumeirah Group’u Türkiye’ye getirdi.
Mimari & Restorasyon
Pera Palace Hotel, İstanbullu bir Levanten olan Alexandre Vallaury tarafından tasarlanmıştır. İstanbul’da önemli yapılara imza atmış olan Vallaury, Osmanlı Bankası, Arkeoloji Müzesi’nin de mimarıdır. Art Nouveau, Neo-Klasik ve Oryantalist mimari tarzları bir arada kullandığı Pera Palace Hotel, 19. yüzyıl sonu İstanbul mimarisinin tipik bir örneğidir. Planında ve dış görünüşünde neoklasist bir yaklaşım etkilidir.
46 x 28 metre boyutunda dikdörtgen biçiminde bir taban üzerine oturan Pera Palace Hotel, ikisi bodrum kat olmak üzere dokuz kattan oluşmaktadır. Otelin iç yapıları sistemin tam ortasındaki alanda oluşturulmuş büyük bir aydınlık boşluğu üzerine temellendirilmiş. Giriş katında büyük bir salon olarak düzenlenmiş olan bu boşluk, yani Kubbeli Salon; merkezi konumunun yanı sıra, tüm plan şeması bu mekana göre belirlendiği için binanın da kalbi durumundadır. Pera Palace Hotel mimarisindeki Art Nouveau tarz, otelin en özgün parçalarından biri, İstanbul’un ilk elektrikli asansörü olan meşhur asansörü çevreleyen merdivenlerde özellikle dikkat çeker. Yapının ortasındaki boşluğun bulunduğu Kubbeli Salon ise, Oryantalist mimarinin kendini en çok hissettirdiği bölümdür. Kalan bazı bölümlerde yararlanılan Neo-Klasik stil de, otelin eklektik mimari yapısına katkıda bulunmaktadır.
Birinci derece tarihi eser statüsündeki Pera Palace Hotel’in restorasyon projesi, KA.BA Eski Eserleri Koruma ve Değerlendirme - Mimarlık Firması tarafından hazırlandı. Otelin iç dekorasyonunu Metex Tasarım Grubu üstlendi. Uygulama ise özel proje ekibi tarafından yürütüldü. Restorasyon, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu ve yapısal güçlendirme, taşıyıcı sistem güvenliği, bilimsel koruma ve onarma, yangın güvenlik, mimarlık tarihi, geoteknik değerlendirme gibi bilimsel konularda bu proje için özel olarak bir araya gelen akademisyenlerden ve konusunda uzman profesyonellerden oluşan Danışma Kurulu’nun denetiminde gerçekleştirildi.
Restorasyon çalışmalarında tarihi asansör de tüm teknik altyapısı yenilenerek korundu. Pera Palace Hotel’in orijinal mimarisinde olmayan ve sonradan eklenen boya gibi niteliksiz eklemeler temizlenerek, yapının dönemin mimarisini yansıtan ilk haline döndürülmesi hedeflendi. Kubbeli Salon’un üzerinde bulunan ve önceki yıllarda havalandırma amaçlı olarak kullanılan altı kubbenin üzerindeki cam tavan, orta boşluktan tüm lobi katının doğrudan güneş ışığı almasını sağladı. Renovasyon sırasında yapılan bir diğer yenilik de, günümüz gezginlerinin seyahat ihtiyaçları dikkate alınarak tasarlanan 380 m² büyüklüğündeki SPA oldu. Otelin en büyük salonu durumundaki Galata da, yenileme çalışmaları sırasında eklenen bölümlerden bir diğeri.
Genel Bilgi
Türkiye’nin Avrupa standartlarındaki ilk oteli Pera Palace Hotel’in 16’sı süit 115 odası bulunuyor. Odalarının çoğundan eşsiz bir Haliç manzarası sunan binaya restorasyon sırasında eklenen SPA’da kapsamlı bakım hizmetleri verilirken, fitness salonu, kapalı yüzme havuzu, sauna ve buhar odası da, hem otel konuklarına hem de dışarıdan gelen misafirlere hizmet veriyor. Otelin gün ışığı alan, yüksek tavanlı tarihi salonları ise; davet, düğün ve toplantılara ev sahipliği yapıyor.
Konum
Galata’dan Haliç’e, Eyüp sırtlarından Tepebaşı’na uzanan manzarasıyla Haliç’e bakan Pera Palace Hotel Jumeirah; bir zamanlar İstanbul’un küçük Avrapa’sı olarak bilinen Taksim-Beyoğlu’nun Pera Bölgesi’nde konumlanmaktadır. Tarihi Pera ve günümüz dinamizmini yansıtan Beyoğlu; İstanbul’un tarihi, kültürel ve sosyal merkezinde yer almaktadır. Otel, Taksim Meydanı’na yürüme mesafesinde, tarihi Yarımada’ya 5 km. ve uluslararası Atatürk Havalimanı’na 20 km. uzaklıktadır.
Atatürk Müze Odası
Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu, Pera Palace Hotel’in gelmiş geçmiş en değerli misafiri olan Mustafa Kemal Atatürk, ismini Pera Palace Hotel’in konuk defterine ilk kez yazdığında, yıl 1917 idi. O yıldan sonra, savaş ve barış dönemlerinde defalarca Pera Palace Hotel’de kaldı Atatürk. Cephe dönüşlerinde adeta evi gibi kullandığı, ülke için önemli kararlar aldığı ve üst düzey misafirlerini ağırladığı 101 numaralı odası, doğumunun 100. yılı olan 1981’de, Atatürk’ün şahsi eşyalarının da sergilendiği bir müze oda haline getirildi.
Atatürk Müze Odası; her gün 10.00-11.00 ve 15.00-16.00 saatleri arasında tüm ziyaretçilere açıktır.
Agatha Christie Odası
Dünyanın en ünlü polisiye romanı yazarlarından Agatha Christie, 1926 ve 1932 yılları arasında birçok kez Pera Palace Hotel Jumeirah’da konaklamıştı. En ünlü romanlarından ‘Doğu Ekspresi’nde Cinayet’i, ziyaretlerinden biri esnasında 411 numaralı odasında yazdığı söylenir. Kayıp günlüğü ve kaldığı odanın esrarı günümüzde bile hâlâ çözülememiştir. Günlüğün daha sonra bu odada bulunan anahtarının replikası ile eski tip bir daktilo da, Christie’nin anısına bu odada sergileniyor. Antika mobilyalarla, siyah ve bordo renklerde döşenen odada, değişik dillerde ve farklı yıllarda basılmış nadide Agatha Christie kitapları da bulunuyor.
Özel Alanlar
Tarihi Asansör Ünlü İngiliz yazar Daniel Farson, Türkiye'nin ilk elektrikli asansörünü şu sözlerle anlatıyordu; "Dökme demir ve ahşaptan yapılmış dünyanın en güzel asansörüdür. Bu asansör reverans yapan bir kadın gibi yükselir. Turistler gözlerini bu müthiş sevimli ve aristokrat asansörden ayıramazlar." Misafirlerimize 124 yıllık Türkiye’nin ilk asansörü ile odalarına kadar eşlik ediyoruz.
Agatha Restaurant Adını Pera Palace Hotel’in ünlü müdavimlerinden Agatha Christie’den alan otelin ana restoranı Agatha, Orient Express’in güzergahındaki en önemli duraklar olan Paris, Venedik ve İstanbul’dan hareketle, bu mutfakları bir araya getiriyor... Fransız, İtalyan ve Türk lezzetlerini yiyecek ve içecek alanında birleştirerek şık bir atmosferde misafirlerin beğenisine sunan Agatha, kahvaltıdan itibaren gün boyu açık. Agatha Restaurant, özellikle şeflerle sohbet edilebilen şov mutfağı ve restoranın girişindeki zengin şarap kavıyla iddialı…
Orient Bar Yıllar boyunca İstanbul aydınlarının buluşma noktası olan Orient Bar, saatler süren koyu sohbetlerin ev sahibi olmaya hazır. Unutulmaya başlanan gerçek bar keyfi, zengin şarap ve içki menüsü ve özgün kokteyllerle, yaz aylarında terası da bulunan Orient Bar’da yeniden hayat buluyor.
Patisserie de Pera Eskiden beri bir İstanbul klasiği olan Patisserie de Pera’da, özel Fransız pastaları, kuruvasanlar, makaronlar ve el yapımı çikolata bulunuyor. 24 kişilik oturma alanına sahip olan bu çok özel Fransız tarzı pastane; dantel perdeleri, gümüş şekerlikleri, nadide porselen takımları ile konuklarına her şeyiyle özel bir mekanda olduklarını hissettiriyor.
Kubbeli Salon Yüksek tavanlı mimarisi, kubbeleri ve parke zeminiyle geçmişin ihtişamını yaşatan Kubbeli Salon, haftanın her günü bu büyülü atmosfere eşlik eden canlı piyano müziğiyle akşamüstü çaylarına ev sahipliği yapıyor.
Minas Tirith
Minas Tirith ya da eski adıyla Minas Anor, J. R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde bir kale-kenttir. Elendil tarafından inşa edilmiştir. Üçüncü Çağ 2002'de Minas Ithil'in Cadı Kral tarafından alınmasının ertesinde adının Minas Morgul yapılması sonucunda Minas Anor da ad değiştirmiş ve "Minas Tirith" (Muhafız Kulesi) olmuştur. Bundan sonraki yüzyıllar boyunca Minas Tirith, Mordor’un kara güçlerine cesaretle karşı koymuş ve Orta Dünya'nın geri kalanı için kötülüğü durduran bir takım görevi görmüştür.
Ü.Ç. 17. yüzyılda Gondor'un başkenti, düşman tehdidi altında olan Osgiliath’dan Minas Tirith’e taşınmıştır. Gondor'un son kralı Eärnur’un Cadı Kral'la güreşinden geri dönmemesinden sonra Gondor Krallığı'na uzun süre vekilharçlar hükmetmiştir. Bunlardan Vekilharç Ecthelion I kentin en yüksek yerinde Ak Kule’yi tekrar inşa etmiş ve Gondor’u başarı ile yönetmişti.
Minas Anor
Numenor’un yok olmasından sonra Elendil’in başçılığında Orta Dünya’ya dönen insanlar burada iki büyük krallık kurmuşlardı. Arnor ve Gondor adlı bu krallıklara aynı zamanda Arnor ve Gondor Birleşmiş Krallığı da denmekteydi. İşte bu krallıklardan Gondor pek çok büyük kent inşa etmişti. Ama hiç kuşkusuz bu kentlerden en görkemlisi “Minas Anor” (Güneş Kulesi) idi. İ.Ç. 2320'de kurulan Minas Anor oldukça stratejik bir konuma iye idi. Hem Anduin Nehrini kontrol edebiliyor hem de Mordor’dan gelmesi muhtemel tehlikelere karşı bir takım görevi görüyordu. Kurulduğu yıllarda Dunedain prensi Anarion’un denetimi altındaydı. Aynı yıllarda inşa edilen baka bir kule ise Anarion’un kardeşi tarafından kurulan Minas Ithil (Ay Kulesi) idi. Bu iki kale-kent uzun yıllar boyunca Mordor’dan gelen tehlikelere karşı Orta Dünya’yı korudular. Bu iki kentin arasında ise Gondor ve Arnor’un yani Birleşik Krallık'ın başkenti Osgiliath (Yıldızların Sarayı) bulunmaktaydı. Ancak Büyük Salgın'dan sonraki yıllarda Minas Ithil ve Osgiliath güç yitirmeye başlamış ve bu yüzden Gondor’un başkenti Minas Anor olmuştur. Ü.Ç. 1900'de Kral Calimehtar Minas Anor’un en yüksek yerine Ak Kule'yi inşa ettirdi. Ü.Ç. 2002'de Minas Ithil’in Cadı Kral tarafından ele geçirilip adının Minas Morgul (Kara büyü Kulesi) olarak değiştirilmesi üzerine Minas Anor’un adı da Minas Tirith (Kolcu Kulesi) olarak değiştirildi.
Kentin yapısı
Kent, her biri dağa oyulmuş ve dolayı, ortasında bir kapısı olan surlarla çevrilmiş yedi satıh üzerine inşa edilmişti. Ancak kapılar bir hizaya yerleştirilmemişti: Kent surlarındaki Büyük Cümlekapısı dairenin doğu noktasındaydı ancak bir sonraki güneye, üçüncüsü kuzeye bakıyor, bu böylece değişe değişe yükseliyordu; böylelikle Hisar’a tırmanan kaldırım taşlarıyla döşeli yol, dağın yüzünde bir o yana, bir bu yana dolanıp duruyordu. Yol, ne zaman Büyük Cümlekapısı’nın hizasına denk gelse, çıkıntı yapan muazzam kütlesi, ilki hariç Kent’in bütün dairelerini ikiye ayıran kayadan kocaman bir payandayı delerek kemerli bir tünelden geçiyordu. Çünkü kısmen tepenin ilkel biçimlendirmesinden, kısmen de eskilerin muazzam hünerleri ve emekleri sayesinde Cümlekapısı’nın arkasındaki geniş avlunun gerisinden kıyıları gemi omurgası kadar keskin, doğuya bakan, taştan yüksek bir tabya yükseliyordu. En üstteki dairenin hizasına kadar yükseliyor ve orada mazgallı siperlerle taçlanıyordu; böylece Hisar’dakiler, tıpkı dev bir gemideki gemiciler gibi tabyanın tepesinden, diklemesine aşağılarındaki, yedi yüz ayak* altlarındaki Cümlekapısı’nı gözleyebilirlerdi. Hisar’ın girişi de doğuya bakıyordu ama kapı, kayanın tam göbeğine oyulmuştu; oradan, lambaların aydınlattığı bir yokuş yedinci kapıya tırmanıyordu. Böylece sonunda Yüce Avlu’ya, Ak Kule’nin eteği önündeki Kaynak Yeri’ne varıyordu: Ak Kule yüksek ve biçimliydi, temelinden tepesine elli kulaç* yüksekliğindeydi ve tepesine dikilmiş Vekilharçların Sancağı ovanın bin ayak* tepesinde dalgalanıyordu.
Gerçekten de sağlam, içeride eli silah tutan birileri bulunduğu sürece düşman ordularınca ele geçirilemeyecek bir hisardı burası; düşman arkadan dolanıp Mindolluin’in alçak eteklerine tırmanarak Kolcu Tepesi’ni dağ kütlesine bağlayan dar sırta varırsa o başkaydı tabii. Ancak beşinci sura kadar yükselen bu sırt, batı ucuna kadar dayanan sarp kayalıklara kadar koca surlarla çevrilmişti; ve burada da, göçüp gitmiş olan kralların ve hükümdarların dağ ile kule arasında hep sessiz duran evleriyle kubbeli mezarları duruyordu. (J.R.R. Tolkien)
Pelennor Çayırları ve Rammas Echor
İthilien, düşmanın gölgesi altına düştükten sonra büyük bir emekle inşa ettikleri dış sura Rammas Echor diyordu Gondor’lu İnsanlar. Sur, dağın eteğinden on fersah kadar ilerliyor, sonra Pelennor Kırlıkları’nı da çevreleyerek geri dönüyordu. Pelennor Kırlıkları: Uzun yamaçlardaki zarif, bereketli kasaba toprakları ve Anduin’in derin düzlüklerine inen teraslar. Kent’in Büyük Cümlekapısı’ndan en uzak noktada, kuzey doğuda, sur dört fersah öteye uzanıyordu ve tam orada çatık kaşlı bir tepeden ırmağın yanındaki uzun düzlüklere bakıyordu; burada sur yüksek ve sağlam yapılmıştı, çünkü tam o noktada, surlarla çevrilmiş bir geçit üzerinde yol, Osgiliath köprüleri ve geçitlerinden gelecek her zaman meydan savaşına hazır olan kuleler arasındaki korunaklı bir kapıdan geçiyordu. En yakın yerinde, yani güneydoğuya bakan kısmında, sur Kent’ten bir fersah kadar ötedeydi.Burada, Güney İthilien’deki Emyn Arnen dağlarında geniş bir dirsek çizerek giden Anduin ani bir şekilde batıya dönüyor ve dış sur hemen ırmağın kıyısından başlıyordu; surun tam altında güney tımarlarından gelen tekneler için iskeleler bulunuyordu.
(J.R.R. Tolkien)
Kentin özellikleri
Kent yedi katmandan oluşan devasa bir kale gibiydi. Her katmandan bir üstteki katmana sadece bir kapı ile geçilebiliyordu ve muhtemel bir istilayı önlemek için bu kapıların hepsi farklı yönlere bakıyordu. Böylece bir helezon şeklinde yükselen kenti büyük bir kayalık ikiye bölmekteydi. Her katmanın bu kayaya denk gelen kısmında kayanın içi oyularak tüneller yapılmıştı. Minas Tirith bu hali ile istila edilemez ve yenilemez görünüyordu ve tarihi boyunca hiçbir zaman düşman eline geçmedi. Yüzük Savaşı sırasında Nazgul efendisi tarafından kuşatılan Minas Tirith’in düşmesini engelleyen Pelennor Çayırları Savaşı’na zamanında yetişen Rohirrim olmuştur. Kentin cümle kapısında Istari Gandalf ile karşılaşan Angmar'ın Cadı Kralı içeri girememiş ve Rohirrim’in gelmesi ile savaş alanına dönmek zorunda kalmıştır. Nazgul efendisinin ve Sauron’un ölümünden sonra Aragorn tarafından tekrar kurulmuş Birleşmiş Krallığın başkenti olmayı sürdürmüştür. Pelennor Savaşı'nda dönüm noktası ve alınmaya çalışılan en önemli yerdir. Rohan'ın kurduğu insanların ordusu ile Sauron'un büyük ordusu burada savaşmıştır. İnsanlık ırkının orta dünyadaki en büyük merkezidir.
Yaşlı Dünya yaratılışçılığı
Yaşlı Dünya yaratılışçılığı günümüzde yaygın bilimsel kanıtlar (jeoloji, kozmoloji, Dünya'nın yaşı, vb.) ile daha çok örtüşen, dini kitaplardaki yaratılış anlatımını -Genç Dünya yaratılışçılığına oranla- daha mecazi olarak değerlendiren dini görüş. Ancak üzerinde Bilimsel Konsensüs olan Evrim teorisi reddedilmektedir. Böylece Teistik evrim görüşünden ayrılır.
Ayrı Yaratılış
Bu görüşe göre, önceden var olan bir dünya üzerinde yaratılış olmuştur.
İlerleyen Yaratılış
Bu görüşe göre Tanrı bazı doğal işlemlerin (gen mutasyonu, doğal seçilim, vb.) dünyadaki yaşamı meydana getirmesini sağlamıştır. Ancak bu, her şeyin kendiliğinden olduğu manasına gelmemelidir. İlerlemenin bazı kilit noktalarında, Tanrının önemli müdahaleleri olmuştur ve tarihe yön vermiş, yeni tür canlıların ortaya çıkışını sağlamıştır.
İlerleyen yaratılışa göre, canlılar kendi türleri içinde mutasyon geçirebilirler ama Evrim teorisindeki gibi tek hücreli canlılardan çok hücreli canlılara ve gelişmiş yaşam formlarına doğru bir kendi kendine ilerleme mekanizması yoktur.
6 Günde Yaratılış
Tevrat'taki doğuş (Genesis) ile ilgili anlatımlara göre dünya 6 günde yaratılmıştır. Yaşlı Dünya yaratılışının bazı türlerinde bu durum şöyle ele alınır. 6 günden bahsederken 24 saatlik günler değil, daha uzun süreler ifade edilmektedir. Bir gün olarak, bir dönem ifade edilmiş olabilir. Bu bir dönemin uzunluğu hakkında kesin bir bilgi yoktur.
Ayrıca yaratılış sırasının bilimsel olarak tutarsız olduğu eleştirilerine karşı, kronolojik bir sıralamanın bulunmayabileceği, sadece yartılışın gruplandırılmasının mevcut olduğu şeklinde bir yaklaşım mevcuttur. Kutsal kitabın dünyaya geldiği dönemdeki insanların anlayabilmesi için böyle açıklamaların kullanıldığı da belirtilir.
Ayrıca bakınız
Yaratılışçılık
Barasinga
Barasinga ya da Duvaucel (Bataklık) geyiği (Cervus duvaucelii) geyikgiller (Cervidae) familyasından Hindistan ve Nepal'e özgü bir geyik türüdür.
Barasinga'nın en dikkat çekici özelliği erişkin boynuzların 10-14 arası uç vermesidir. Bu sayı kimi zaman yirmiye çıkmaktadır. Latince adı Fransız doğabilimci Alfred Duvaucel'in anısına verilmiştir.
Bir zamanlar barasinga İndus, Ganj ve Brahmaputra nehirlerinin oluşturduğu havzalar boyunca ve orta Hindistan'da Godavari Nehri'ne kadar yayılmıştır. Gucerat'ta Langhaj kazı alanında bin yılı aşkın kemikler bulunmuştur. Günümüzde bu tür doğal yaşam alanının batı kesiminde tamamen yokolmuştur. 1964 yılında Hindistan'ın tamamında üç ila dört bin arasında olduğu tahmin edilmiştir.
Orta Hindistan'da Kanha Ulusal Parkı dışında barasinga tamamen ortadan kaybolmuştur. Burada bile 1950'lerin başında üç bin olduğu tahmin edilen geyiklerin sayısı on yıl gibi kısa bir süre içinde yüzden aşağıya düşmüş ve 1970'te de bu sayı 66 gibi en düşük seviyesine ulaşmıştır.
Barasinga artık uzun yolun sonuna gelmiştir. Avlanma, kaçak avlanma ve en önemlisi otlakların tarım alanına çevrilmesi sayılarının azalmasının ana sebepleridir. Uzun otlar yalnızca besin olarak işe yaramaz, aynı zamanda yavruları avcı hayvanların görüşünden saklar. Bu geyik türünü yokolmaktan kurtarmak için gösterilen çabalar karşılık vermiş ve sayıları beş yüzü geçmiştir.
Yonne
Yonne [], Fransa'nın illerinden birisidir. İl, "Avallon" ve "Sens" olmak üzere 2 yerleşime ayrılmıştır. Her yerleşimin farklı özellikleri bulunmaktadır.
İl hakkında
İl, Fransa'nın Fransız Devrimi'nden sonra; 4 Mart 1790 tarihi itibarıyla belirlenen ilk eyaletlerinden birisidir. Bölge Fransa'nın 67. en kalabalık yöresidir. İl, Fransa'nın orta kuşağında yer almaktadır. İlde tarım ve turizm gelişmiştir.
Ali Mehmet Kocaoğlu
Ali Mehmet Kocaoğlu (14 Şubat 1946) Türk hukuk profesörü.
Eğitimi
İlkokulu Kayseri’de bitirdi. Askeri Ortaokul, Erzincan Askerî Lisesi, Kara Harp Okulu ve Muhabere okullarını birincilikle bitirdi ve 1967’de teğmen çıktı. On yıl kıt’alarda muhabere subaylığı yaptı. 1973'te subayken İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. Kara Harp Okulu’na (KHO) öğretim üyesi olarak atandı. Burada öğretim üyeliği ve bölüm başkanlığı yaptı. Toplam 22 dönem subay yetiştirdi. Harp Okulu mezunu bir subay olarak Türk Silahlı Kuvvetleri’nin ilk Hukuk Doktoru, Hukuk Doçenti ve Profesörü oldu. Ayrıca yine bu dönemde Polis Akademisi’nde 15 yıl hukuk dersleri verdi ve emniyet teşkilatına komiser yardımcısından emniyet müdürü rütbesine kadar yönetici yetiştirdi.
Mesleki ve Akademik Hayatı
Genelkurmay Başkanlığı’nda Uluslararası Antlaşmalar Şube Müdürlüğü yaptı. Millî Güvenlik Akademisi’nde (MGA) müşteşar, vali, kaymakam, general seviyesindeki üst düzey yöneticilere beş yıl kendi konularında ders verdi. Meslek hayatında sayısız takdirname, teşekkür ve üstün hizmet madalyası aldı. Kıdemli Albay olarak kendi isteği ile emekli olup, Kırıkkale Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nin “Kurucu Dekanlığı”nı yaptı. Burada beş yıl dekanlık ve öğretim üyeliği yaptı. Bu süreçte aynı üniversitenin İktisadi İdari Bilimler Fakültesi’nin (İİBF) dekanlığını da iki yıl vekaleten hukuk fakültesi ile birlikte yönetti. Ayrıca M.G.A.’de düzenlenen Kamu Yönetimi ve Kriz Yönetimi kurslarını Yükseköğretim Kurulu (YÖK) adına takip etti. 2000 yılında emekli oldu. Emeklilikten sonra Çağ Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Harp Akademileri Komutanlığı ve Gazi Üniversitesi gibi yükseköğrenim kurumlarında öğretim üyeliği yaptı. 1998 yılında Türk Hukuk Enstitüsü tarafından yılın hukukçusu seçildi. 2003 yılında seçilmiş olduğu Türkiye İlim Edebiyat Sahipleri Meslek Birliği’nin (İLESAM) başkanlığını 2006 yılına kadar sürdürdü. 2001 yılından bu yana Ankara Barosu’na bağlı olarak avukatlık yapmaktadır    Evli ve üç çocuk babasıdır.
Aşağıemirler, Sorgun
Aşağıemirler, Yozgat ilinin Sorgun ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Emirler olarak geçmektedir. Bu köye bağlı Kayalar mahallesi iken Aşağıemirler adıyla ayrı köy oldu.
Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 65 km, Sorgun ilçe merkezine 31 km uzaklıktadır.
Yücel İldiz
Yücel İldiz (d. 4 Haziran 1953; Adana), Türk teknik direktör. Son olarak Süper Lig ekiplerinden BB Erzurumspor'u çalıştırmaktadır.
Teknik direktörlük kariyeri
Teknik Direktörlük kariyerine İskenderunspor ile başladı. Orduspor çalıştırdığı 11. takımdır. Malatyaspor'u şampiyon yaparak Süper Lig'e çıkarmıştır. 2004-2005 sezonunda 2. Ligde çalıştırdığı Orduspor ile son 17 maçını kazanarak bu alanda bir rekora imza atmış ve takımı 1. Lig'e çıkarmıştır.
Yücel İldiz 3 sezon Orduspor'da çalışmıştır. Bu 3 sezon boyunca kadroda çok az değişiklik yapılmıştır gayet mütavazı bir kadrodur.
-Orduspor 2. Lig A Kategorisindeki 2. yılını 8. sırada bitirmiştir (2006-2007).
12 Ekim 2018 tarihinde Osman Özköylü'nün ardından Denizlispor'un teknik direktörlük görevine getirildi.
Vilmos Zsigmond
Vilmos Zsigmond ASC (16 Haziran 1930, Macaristan – 1 Ocak 2016, ABD), Oscar ödüllü Macar-Amerikalı sinematograf. Zsigmond, Kickstart Theft 'i çekerken kullandığı Sony'nin F65 kamerasının dijital kamera tasarımında atılmış büyük bir adım olduğunu belirtmiştir. Sinema tarihinin en etkileyici 10 sinematografından biri seçilen Vilmos Zsigmond ASC, tüm zamanların en ünlü filmlerinden bazılarını içeren bir filmografiye sahiptir.
Bali Paşa Camii
Bali Paşa Camii, İstanbul'un Fatih ilçesinde Bali Paşa caddesi Hoca Efendi sokağındadır. Kesmetaştandır ve minaresi klasik olarak sağındadır. II. Bayezid'in veziri Malkoçoğlu Balı Paşa'nın başlattığı ve bitiremediği camiyi karısı Hüma Sultan 1504'te tamamlatmıştır.
Vilmos Zsigmond
1930 yılında Macaristan'da doğan Zsigmond’un film endüstrisinde başarıya giden yolu, fabrikadaki arkadaşları için bir fotoğraf kulübü kurmasıyla başladı. Sinematografi master'ı yaptıktan sonra ilk film prodüksiyonlarından biri, komünist yönetime başkaldıran halkın başlattığı 1956 Macar ayaklanmasındaki olayların kronolojisini oluşturduğu çalışmasıydı.
Bali Paşa Camii
Tek kubbeden kare plana pandantiflidir. 6 sütuna dayanan 5 kubbeli son cemaat yeri vardır. Mimar Sinan'ın veya Mimar Ali'nin eseri olduğu tartışmalıdır, ancak caminin biraz ötesindeki Hüsrev Paşa Türbesi bir Mimar Sinan yapısıdır.
Caminin kıble ana giriş kapısı Hoca Efendi Sokağı'ndadır ve solunda Battal Gazi Sokağı, sağında Balı Paşa Caddesi yer almaktadır. Kare planlı cami 900 metrekare bir alanda, dış duvarlarla çevrilidir. 2007'de tamir ve bakımı yapılarak, şubat 2008'de ibadete açılmıştır. Son cemaat yeri alınlığında imar tarihi 1494 yazmaktadır. Giriş kapısının sağındaki yeni harfli kitabede ise caminin Hüma Hatun tarafından imar edildiği yazılıdır.
Vilmos Zsigmond
Macaristan'dan kaçarak siyasi mülteci olarak ABD'ye sığındı. Ana akım görüşleri kırmayı amaçladığından düşük bütçeli bağımsız filmler üzerinde çalıştı. 1 Ocak 2016'da 86 yaşında ABD'de öldü.
Bali Paşa Camii
Beyaz taş tuğla dış duvarların içinde giriş ve sağ taraf boydan boya ağaçlıklı bahçedir. Girişteki sağlı sollu bu bahçeliğin önünde 8 tane büyük çam bulunur ve daha alçak bir duvarla bu bölümden ayrılır. Sağ taraftaki alan daha geniştir ve yan tarafı musalla taşı ile cenaze namazı kılınan yere ayrılır. Sol tarafta sekizgen kurşun çatının altındaki ahşap sekiz sütunla mermer bir şadırvanı örter. Şadırvanın arkasında hazire, önünde tuvaletler bulunmaktadır. Bahçeden sonra gelen iç avluya belediye oturma parkları konmuş, yerler arnavut kaldırımı taşlarıyla örülmüştür.
Hüseyin Avni Karslıoğlu
Hüseyin Avni Karslıoğlu, (d. 15 Kasım 1956, Yozgat), Türk diplomat ve Türkiye'nin eski Almanya büyükelçisi.
Hayatı
Hüseyin Avni Karslıoğlu, Ankara'da Cumhuriyet Lisesi'nden mezun oldu. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler bölümünden 1980 yılında mezun oldu. 1982 yılında Dışişleri Bakanlığı'nda göreve başladı.
Evli ve iki çocuk babası olan Karslıoğlu, Almanca ve İngilizce bilmektedir.
Türkiye'nin illeri
Anadolu yarımadası ile Trakya toprakları üzerine kurulan Türkiye'nin, 81 ili vardır. İller, Türkiye'nin en büyük idari bölümleridir. Bu seksen bir il, dokuz yüz yetmiş üç ilçeye bölünmüştür. Bu ilçeler, en küçük idari birim olan mahalle ve köyleri içinde barındırır. İllerde yönetme ve yürütme görevi, içişleri bakanı tarafından önerilen ve bakanlar kurulunun onayından sonra cumhurbaşkanı tarafından atanan valiler tarafından yerine getirilir.
Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılışı ve 29 Ekim 1923'te Türkiye Cumhuriyeti'nin resmen kuruluşundan sonra idari sistemde değişikliklere gidildi. İki yıl sonra Ardahan, Beyoğlu, Çatalca, Dersim, Ergani, Gelibolu, Genç, Kozan, Oltu, Muş, Siverek ve Üsküdar illeri ilçeye dönüştürüldü. 1927'de ise Doğubayazıt ilçeye dönüştürüldü ve Ağrı'ya bağlandı. 1929'da Muş tekrar il oldu, Bitlis ilçe hâline getirildi. Dört yıl sonra Aksaray, Cebelibereket, Hakkâri ve Şebinkarahisar'ın ilçe olması, Mersin ile Silifke'nin birleştirilip İçel adında yeni bir ilin oluşturulmasıyla ve Artvin ile Rize'nin birleştirilip Çoruh adında yeni bir ilin oluşturulmasıyla sayı elli altıya düştü. 1936'da Rize, Tunceli ve Hakkâri tekrar il oldu, yine aynı yıl Dersim'in adı Tunceli olarak değiştirildi; 1939'da Hatay Devleti, Türkiye'ye bağlanarak il oldu. 1953'te, Uşak'ın il, Kırşehir'in ilçe olması kararlaştırıldı, 1954'te Adıyaman, Nevşehir ve Sakarya il statüsü kazandı. 1956'da Çoruh ilinin ismi Artvin olarak değiştirildi, 1957'de Kırşehir'in il statüsü geri verildi. Bu yıldan sonra otuz iki yıl boyunca il sayısında herhangi bir değişiklik olmadı. 1989'da Aksaray, Bayburt, Karaman ve Kırıkkale; 1990'da Batman ve Şırnak; 1991'de Bartın; 1992'de Ardahan ve Iğdır; 1995'te Yalova, Karabük ve Kilis; 1996'da Osmaniye, ve 1999'da Düzce il oldu.
Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre, Türkiye'nin nüfusu 2019 yılı itibarıyla 83 milyon kişiye ulaştı. Bu rakamın 77 milyonunu il ve ilçe merkezlerinde yaşayanlar oluşturdu. Ülkedeki en fazla nüfusu barındıran il İstanbul, en az nüfusu barındıran il Bayburt'tur. Ayrıca en büyük yüzölçümüne sahip il Konya, en küçük yüzölçümüne sahip il Niğde'dır. Merkezi İzmit olan Kocaeli ili, merkezi Adapazarı olan Sakarya ili, merkezi Mersin olan İçel ili ve merkezi Antakya olan Hatay ili dışında büyükşehir olmayan tüm illerin merkez ilçelerinin adı, il ile aynı adı taşır.
Marshall Adaları pasaportu
Marşal Pasaportu, Marşal vatandaşlarına verilen uluslararası bir seyahat belgesidir.
Marshall Adaları vatandaşları Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere'ye vizesiz gidebilme hakkına sahiplerdir.
Marşal adaları pasaportuna sahip vatandaşlar, 28 Haziran 2016 tarihinden itibaren Schengen Bölgesi’ne girişte vize muafiyetinden yararlanabilmektedirler.
Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi 2019 Raporu'na göre Marshall Adaları vatandaşları sınırda vize alarak ya da vizesiz 122 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede Marşal Adaları vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 47. sırada yer almaktadır.
Nixon Doktrini
Nixon Doktrini (Guam Doktrini olarak da bilinir), ilk olarak Amerika Birleşik Devletleri başkanı Richard Nixon'un, 25 Temmuz 1969 tarihinde Guam'da yaptığı basın toplantısında dile getirilmiştir. ABD-Uzak Doğu ilişkileri uzmanı Gregg Brazinsky, Nixon'un bu konuşmasında, ABD'nin müttefik ve dostlarının gelişmesine ve savunmalarına yardım edeceğini, fakat özgür dünyanın jandarmalığına soyunmayacağının altını çizdiğini söylemiştir. Bu Doktrin uyarınca, ABD hiçbir müttefikinin savunmasından doğrudan sorumlu olmayacak, fakat talep halinde veya olası bir tehlike anında, onları nükleer koruma şemsiyesinin altına alacaktı. ABD ve müttefikleri arasında geliştirilecek iş birliği çerçevesinde, ülkeler arasında barışın tesis edilmesini öngörmekteydi. Richard Nixon bu Doktrinle, Asya'ya yönelik ABD politikalarının yönünü değiştirmek istiyordu. Özellikle Vietnamlaştırma (Vietnamizasyon) adı verilen yöntemle (ABD'nin Vietnam'da müttefikleri ile birlikte savaşması yerine, onlara askeri eğitim verip, gerekli yardımları sağlayıp, askeri varlığını tedricen azaltıp, sonunda Vietnam'dan tamamen çıkmak) Vietnam Savaşı'ndan tamamıyla çıkmayı amaçlıyordu.
İçeriği
Nixon, 3 Kasım 1969 tarihinde, Vietnam Savaşı ile ilgili olarak yaptığı "ulusa sesleniş" konuşmasında, Doktrine esas konuları şöyle açıklamaktaydı:
Arka plan
1969 senesinde Nixon Başkan seçildiğinde, ABD Vietnam'da dört yıldır savaşmaktaydı. Bu savaş o ana kadar da, 30,000 ABD askerinin ve sayısız Vietnamlı sivil ve askerin hayatına mal olmuştu. Nixon, 1968'de yürüttüğü seçim kampanyasında, sürekli olarak "Vietnam'da onurlu bir barış" yapılması gerektiğini vurgulamıştı. Vietnam'da barışı sağlamak, ajandasındaki en önemli konuydu. Başkan seçildikten sonra çıktığı yurt dışı seyahatte durakladığı Guam adasında yaptığı basın toplantısında, kendi adıyla anılacak doktrinin ana hatlarını, tüm dünyaya ilan etti.
Doktrin'in esaslarının uygulamaya konması
Nixon'un başkanlığı döneminde artan kamuoyu baskısı sebebiyle, Vietnam'dan çıkmak, savaşmaktan vazgeçmek yönünde bir karar almak kaçınılmaz hale gelmişti; Mayıs ayında yapılan Gallup araştırmasına göre, halkın %56'sı, Vietnam'a asker gönderilmiş olmasının yanlış bir karar olduğunu düşünüyordu. Bu oran 50 yaş üstü kişilerde %61'e ulaşırken, 21-29 yaş arasındaki gençlerde ayn oran %49 olarak ölçümlenmekteydi. Halk, gerekirse SEATO anlaşmasının çiğnenmesi, yahut ABD'nin Vietnam'la ilgili önceden verdiği sözlerin yok sayılması, hatta hatta Vietnam'ın tamamıyla komünistler tarafından işgal edilmesi pahasına, savaşın sona erdirilmesini istiyordu.
ABD'nin, müttefiklerine askeri ve güvenlik alanlarında sağladığı desteğini tedricen azaltması, sadece finansal etkenlerin değil, aynı zamanda Nixon'un, ABD'nin dış politikalarında ve stratejik hedeflerinde yaptığı değişikliklerin de bir sonucuydu. İzlediği detant politikası, SSCB ile nükleer silahların kontrolükonusunda anlaşmaya gitmesi, Çin ile diplomatik ilişki arayışları, bunun somut göstergesi idi. Bu politika değişikliklerinin sonucunda, önceden doğrudan ABD'nin nükleer koruması altında olan ülkelere yapılan silah satışlarında dramatik bir artış oldu.
İran Körfezi'ndeki iki ülke, İran ve Suudi Arabistan, bölgesel istikrarı sağlama adı altında, ABD tarafından bölgenin en önemli ve en güçlü iki ülkesi haline getirilmeye çalışılıyordu: "1970-1971 yıllarında, petrol üretimindeki artış, Suudi Arabistan ve İran'ın, silah alımına çok daha fazla maddi kaynak ayırabilmelerine imkan tanımıştı. ABD'nin İran'a 1970 yılında 103.6 milyon USD olan silah satışı,1972 yılında 552.7 milyon USD'ye fırlamıştı. Aynı dönemde, Suudi Arabistan'a olan satış da 15.8 milyon USD'den 312.4 milyon USD'ye ulaşmıştı. ABD II. Dünya Savaşı'ndan bu yana Bahreyn'de bulundurmakta olduğu üç gemilik küçük deniz kuvvetini bölgede bulundurmaya devam ediyordu. Fakat herhangi bir resmi askeri sorumluluk üstlenmiyordu."
Misk lorisi
Misk lorisi (Glossopsitta concinna), papağangiller familyasından bir papağan türüdür. Avustralya'nın çeşitli bölgelerinde bulunur.
Hulusi Kılıç
Hulusi Kılıç, (d. 1 Ocak 1956) Türk diplomat.