cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diego Sans
Hayatı ve kariyeri
31 Mart 1989 tarihinde, Brezilya'da doğdu. 2009 yılında, almaya hak kazandığı Green Card sayesinde Amerika Birleşik Devletleri'ne göç ederek kendine yeni bir hayat kurmaya karar verdi. Fakat o yıllarda iş bulmakta sıkıntı çeken Sans, şansını porno sektöründe denemeye karar vererek Los Angeles merkezli bir yapım şirketi olan Randy Blue'ya başvuruda bulundu. Şirketle anlaşmaya varıp sözleşme imzaladığında henüz 21 yaşında olan oyuncu, böylelikle profesyonel porno kariyerine başladı. İlk yıllarda genellikle pasif rollerde oynayan Sans, sonraları daha çok aktif pozisyonlarda seyirci karşısına çıktı. 2015'ten beri Men.com bünyesinde performans gösteren ünlü yıldız, bugüne kadar 200'den fazla porno filmde rol aldı.
2014'te, Beyoncé'nin Pretty Hurts isimli şarkısına "Porn Hurts" isimli bir parodi videosu çekerek porno endüstrisindeki güzellik algısı ve baskısına yönelik bir eleştiride bulundu. Tarzan ve Karayip Korsanları gibi dünyaca ünlü filmlerin porno uyarlamalarında rol alan oyuncu, 2019 yılında düzenlenen GayVN Awards'ta Pirates: A Gay XXX Parody (2017) filmiyle En İyi Oyuncu ödülünü kazandı. 2020'de, kendi yönettiği ilk film olan "Dear Mister" yayımlandı.
Hatifi
Mevlana Abdullah Hatifi (Farsi:هاتفي     ) 15. ve 16. yüzyılda yaşamış Timurlu ve Safevi vatandaşlı bir Alevi Türk şair. Aynı zamanda Yedi Ulu Ozanlar'dan olan Fuzulî'nin Pîr ve hocasıdır.
Hayatı
Doğum tarihi tam bilinmemekle beraber olasılıkla  1454 (h.856) civarında olduğu kabul edilmektedir ve 1521 (h.927)'de ölmüştür. Doğum yeri, ölüm yeri ve hayatının önemli bir dönemini yaşamış olduğu yer İran'da hüküm süren Safevî Türkmen Devleti döneminde Horasan'da bulunan (günümüzde Afganistan Gur" eyaleti içinde kalan) Herat'ın Cam şehrinin varoşlarında bir köy olan "Harcird"'dir. Ünlü Fars şairi ve mutasavvıfı Abdurrahman Cemi'nin kızkardeşinin oğlu olmaktadır. Hatifi yaşadığı dönemde Harcırd köyünde bulunan Mir Ali Şîr Nevaî tarafından yaptırılmış olan Kasım-ı Enver türbesinin turbedarlığını yapmıştır.
Hatifi önce Harcırd'de yetişmiştir.Timurlular Devleti'ne bağlı Herat'ta yaşamaya başlayan dayısı olan şair Camii'nin hazırladığı bir şairler yarışmasında büyük başarı göstermiştir. Bu şairler yarışması şair "Ebu Şakir Belhi"'nin bir şiirinden ünlü Firdevsî'nin uyarladığı bir şiire uygun bir nazire şiir yazmayı içermekteydi. Hatifi'nin hazırladığı nazire şiir. Timurlular Devleti hükümdarlarının ebebi meclislerinde gayet iyi karşılandığı için Hatifi bu edebi saray meclislerine girip burada şöhret kazandı. Şair ve devlet adamı Mir Ali Şîr Nevaî’nin himayesine mazhar olup genç yaşlarını zevk ve eğlence içinde geçirdi. Sonra da Herat'daki Nizamiye medresesinde dayısı Câmî’nin derslerine devam etti.
Bu eğitimden sonra Hatifi doğum yeri olan Harcird'de "Cehâr Bâğı" adında bir tekke kurarak burada inzivaya çekildi. Uzun yıllar münzevi bir hayat yaşadı. Bu dönemde bu tekke yanında Mir Ali Şîr Nevaî tarafından yaptırılmış olan "Kasım-ı Enver" türbesinin türbedarlığını yapmıştır..
Hatifi, dayısı olan Cem gibi Şii İslam'ın Alevi meşrepli Safevî tarikatına mensup olduğu isnâ‘aşer’îyye'nin Kuran ve Ehli Beyt ittikadını benimsemiş idi. Bu nedenle İran Azerbaycan'nda hüküm süren Safevî Türkmen Devleti kurucusu olan Pîr-i Türk Şah İsmail'in edebi meclislerinde ve toplantılarında da adı duyuldu. Orta yaşlarda iken 16 yüzyıl ikinci yarısında Hatifi'inin şair "Emir Humāyün Eşfarāin" ile birlikte Azerbaycan ve Irak'a seyahatler yaptığı bilinmektedir. Ayrıca Safevî Devleti kurucu hükümdarı olan Şah İsmail, Horasan seferi'ni tamamladıktan sonra Herat yakınlarında bulunan Harcird'a uğrayıp  "Cehâr Bâğı" tekkesine gidip şair Hatifi tarafından ağırlandığı da belgelidir. Bu ziyarette Şah İsmail Hatifi'den kendi fetihlerini ele alan "İsmâîlnâme" adlı bir şiir yazmasını istedi. Hâtifî bunu kabul ettikten sonra bu şiirinin yaklaşık 1.000 beyitini kadar hazırlamışsa da bu mesnevi eserini tamamlayamamıştır.
Şair Hatifi'inin Şii İslam mensubu olup Alevi meşrepli olan Safevî Türk Devleti'nin yerel idarecilerinin Gur ve Cam'de yaşayan kendisinin de mensup olduğu Alevi meşrebi Safevî Türkmenler ahalisine karşı zulüm yapmasını önlemek için Hatifi'nin Safevî Türk Devleti'nin en yüksek makamlarına başvurarak Fars-Türk toplumlarına arabuluculuk yaptığı da belirtilmiştir. Hatifi 1521'de Harcird köyünde ölmüştür. Mezarı bu köyde yaşadığı "Cehâr Bâğı" tekkesi bahçesinde olduğu bildirilmektedir.
Woman of the Year
Ödüller ve onurlar
15. Akademi Ödülleri'nde Michael Kanin ve Ring Lardner Jr. En İyi Orijinal Senaryo ödülünü kazandı ve Katharine Hepburn En İyi Kadın Oyuncu dalında aday gösterildi.
Amerikan Film Enstitüsü filmi 2000 yılında AFI's 100 Years...100 Laughs (#90) listesine ve 2002'de AFI's 100 Years...100 Passions (#74) listesine dahil etti.
Filmin televizyon için yapılan ve başrollerini Joseph Bologna ve Renee Taylor'ın oynadığı 1976 versiyonu CBS'de yayınlandı.
1981'de film, Lauren Bacall'ın (çalışmalarıyla Tony Ödülü kazanan) oynadığı aynı adlı başarılı bir Broadway müzikaline uyarlandı.
Sezer Şener Komsuoğlu
Sezer Şener Komsuoğlu (d. 1949, Trabzon), akademisyen, tıp doktoru, eski Kocaeli Üniversitesi rektörü.
Yosa Buson
Yosa Buson (1716-17 Ocak 1784), Edo döneminde yaşamış bir Japon şair ve ressam. Matsuo Bashō ve Kobayashi Issa ile birlikte Edo döneminin en büyük haiku şairlerinden biri olarak kabul edilir.
Sezer Şener Komsuoğlu
Aynı zamanda bir önceki rektör olan Prof Dr. Baki Komsuoğlu'nun eşidir. Uzmanlık alanı Tıp Doktorluğu – Nöroloji, Nörofizyoloji'dir. 40'ın üzerinde SCI yayını ve toplamda 61 tanesı uluslararası olmak üzere 150'nin üzerinde yayını vardır. Aynı zamanda Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi kuruluşunda önemli rol oynadı.
Yirmi yıl Trabzon milletvekilliği, Orman ve Devlet Bakanlıkları yapmış olan Ahmet Şener'in kızı, Trabzonspor Başkanı Sadri Şener'in ve TAV CEO'su Sani Şener'in ablasıdır.
Siyasi Hayatı
2006 yılından 2014 yılına kadar Kocaeli Üniversitesi rektörü olan Komsuoğlu ayrıca Gedik Üniversitesi Mütevelli Heyet üyesidir. YÖK eski başkanı Yekta Saraç'ın danışmanlığını yapmıştır.
Belçika Devrimi
Belçika Devrimi, Hollanda Birleşik Krallığı'nın güney eyaletlerini içine alan veBelçika Krallığı'nın kurulmasıyla sonuçlanan çatışmalar dizisidir.
Nüfusun büyük bölümünün Katolik olduğu güney eyaletlerinde egemen dil Fransızcaydı. Kral I. Willem'in baskıcı yönetimi, ülkede görülen yüksek işsizlik oranı ve çalışan sınıfların içinde bulunduğu düzensiz ortam Belçika Devrimi'ni hazırlayan etmenler arasında gösterilmektedir.
25 Ağustos 1829 tarihinde Brüksel'de birkaç ayaklanma çıkmış ve mağazalar yağmalanmaya başlamıştır. Zamanla yayılan gösteriler fabrikaların işgaliyle sürerken, Kral William bölgeye askerî güç göndermiş; ancak güney eyaletlerinin yönetimi devrimcilerin elinde kalmıştır.
Ulusal bir kongrenin toplanmasıyla süren Belçika Devrimi 1830 Londra Konferansı'nda alınan bağımsız bir krallık kurulması kararıyla tamamlanmıştır.
Hollanda Birleşik Krallığı
Napolyon'un 1815'te Waterloo Muharebesi'ndeki yenilgisinden sonra, Viyana Kongresi, Orange-Nassau Evi için bir krallık yarattı, böylece Hollanda'nın Birleşik İllerini eski Avusturya Hollandası ile birleştirerek kuzeyde güçlü bir tampon devlet yarattı. ; Bu eyaletlerin de eklenmesiyle Hollanda yükselen bir güç haline geldi. Viyana'daki diplomatik pazarlığın seyrinin bir göstergesi, Napolyon'a karşı mücadelesinden dolayı Prusya'yı eski Habsburg bölgesiyle ödüllendirmek için yapılan ilk teklifti. Hollanda, Napolyon tarafından yönetilirken ele geçirilen yeni Hollanda Krallığı, bu güney eyaletleriyle (modern Belçika) telafi edildi.
Devrimin Nedenleri
Devrim, temel olarak dinsel farklılık (bugünkü Belçika'da Katolik, bugünün Hollanda'sında Protestan) ve güneye tanınan genel bir özerklik eksikliği gibi faktörlerin bir kombinasyonundan kaynaklandı.
Diğer önemli faktörler
Bugünün Belçikalılarının Genel Kurul'da yetersiz temsil edilmesi (koltukların %50'si için nüfusun %62'si)
Çoğu kurum Kuzey'de bulunuyordu ve kamu yükleri eşit olmayan bir şekilde dağıtılmıştı. Dört bakandan sadece biri Belçikalıydı. Yönetimde Belçikalıların dört katı kadar Hollandalı vardı. Hollandalılar, Krallığın ekonomik, siyasi ve sosyal kurumları üzerinde genel egemenliğe sahipti;
Kuzeyin (güneyden daha yüksek olan) kamu borcu da güney tarafından desteklenmek zorundaydı. Orijinal borçlar başlangıçta Birleşik Eyaletler için 1,25 milyar lonca ve Güney için yalnızca 100 milyondu.
Milislerin zorunlu askere alınmasıyla Belçika'ya dayatılan birlik orantılı olarak yüksekken, subaylar arasında Belçikalıların oranı düşüktü, yüksek personel esas olarak Fransız veya İngiliz ordusunun eski subaylarından oluşuyordu. Altı subaydan sadece biri Güney'den olacak. Bu nedenle, Belçikalı askerlerin çoğu, aslen Güney Hollandalı olmayan subaylar tarafından komuta ediliyordu. Dahası, Hollanda dili 1823/24'te Hollanda Birleşik Krallığı ordusunun tek dili haline geldi ve bu, Frankofon seçkinler ve Roman lehçelerini konuşan Valon halkı için ek bir şikayetti.
Basın özgürlüğünün ve toplanma özgürlüğünün tatmin edici olmayan kullanımı, Belçikalı entelektüeller tarafından Güney'i Kuzey'den kontrol etmenin bir yolu olarak görüldü.
Belçikalı tüccar ve sanayiciler, 1827'den beri izlenen serbest ticaret politikasından şikayetçiydiler. Fransa'nın ayrılması, Güney sanayisinin cirosunun büyük bir bölümünü kaybetmesine neden olmuştu. Öte yandan, Doğu Hint Adaları kolonisi uzun bir isyan dönemi yaşıyordu ve İngiliz ürünleri Belçika üretimi ile rekabet ediyordu. Kıta ablukasının sona ermesiyle birlikte, kıta, Kuzey tarafından takdir edilen, hala esas olarak tarımsal olan, ancak Güney'in üretimlerini hariç tutan ucuz İngiliz ürünleri tarafından işgal edildi.
1823'teki bir dil reformu, Felemenkçeyi Flaman eyaletlerinde resmi dil haline getirmeyi amaçlıyordu. Bu reform, ister Flandre'den ister Valonya'dan gelsinler, o zamanlar çoğunlukla Fransızca konuşan üst sınıfların yanı sıra o sırada standart Hollandaca konuşmayan, ancak kendileri Flamanca konuşanların güçlü muhalefetiyle karşılandı. 4 Haziran 1830'da bu reform kaldırıldı.
Kuzey Hollanda'daki muhafazakarlar hükûmete yalnızca eski (Protestan) Devlet Kilisesi'nin takipçilerini ataması için baskı yaparken, Belçikalı muhafazakarlar Katolikliği Belçika'da devlet dini olarak yeniden kurmak istediler. Krallık boyunca iki devlet dininin bir arada var olması her iki taraf için de kabul edilemezdi. 1821 yılına kadar hükûmet, devlet aygıtının Protestan karakterini korumak için memurlar atayarak Temel Yasa'ya karşı Katolik muhalefetini kullandı. William I'in kendisi, hükümdarın kilisenin başı olduğu Alman Lutheran geleneğinin bir destekçisiydi. Papa'nın Katolik Kilisesi üzerindeki otoritesine meydan okumak istedi. Piskoposların atanmasını etkileyebilmek istiyordu.
"Operada gece"
Katolik partizanlar, ayrıntıları hızla gazetelerde yer alan Fransa'daki Temmuz Devrimi'nin gelişimini heyecanla izlediler. 25 Ağustos 1830'da, Brüksel'deki Théâtre Royal de la Monnaie'de, Daniel Auber'in duygusal ve vatansever bir opera seti olan La Muette de Portici'nin (Portici'nin Sessiz Kızı) I. William'ın doğum günü şerefine özel bir performansının ardından bir ayaklanma çıktı. Masaniello'nun 17. yüzyılda Napoli'nin İspanyol efendilerine karşı ayaklanmasına karşı. Adolphe Nourrit'in tenor rolünde oynadığı "Amour sacré de la patrie" (Anavatan'ın kutsal aşkı) düetinin ardından birçok seyirci tiyatroyu terk ederek çoktan başlamış olan ayaklanmalara katıldı. Kalabalık vatansever sloganlar atarak sokaklara döküldü. İsyancılar hızla hükûmet binalarını ele geçirdi. Sonraki günlerde, bir sokak kavgası sırasında bir standarda ayakkabı bağcıklarıyla bağlanan ve güçlere karşı bir karşı taarruza liderlik etmek için kullanılan Brüksel bağımsızlık hareketinin yeni oluşturulan bayrağı etrafında toplanan çaresiz ve çileden çıkmış Brüksel proletaryasında bir patlama görüldü.
Avrupalı güçler ve bağımsız bir Belçika
20 Aralık 1830'da 1830 Londra Konferansı beş büyük Avrupa gücünü bir araya getirdi: Avusturya, Birleşik Krallık, Fransa, Prusya ve Rusya. İlk başta, Avrupalı güçler Belçika'nın bağımsızlık çığlığı konusunda bölünmüştü. Napolyon Savaşları, büyük Avrupa güçlerinin hafızalarında hala tazeydi, bu nedenle, yakın zamanda kurulan Temmuz Monarşisi altındaki Fransızlar Belçika'nın bağımsızlığını desteklediğinde, diğer Avrupalı güçler şaşırtıcı bir şekilde Hollanda Eyaletlerinin devam eden birliğini desteklediler. Rusya, Prusya, Avusturya ve Birleşik Krallık, Fransızların sonunda bağımsız bir Belçika'yı ilhak edeceğinden korkarak Hollanda'yı destekledi (özellikle İngilizler: Belçika için Flahaut bölme planı). Ancak sonunda, kısmen bazı sınırlarındaki isyanlar nedeniyle, Avrupalı güçlerin hiçbiri Hollanda hükûmetine yardım etmek için asker göndermedi (Ruslar, Polonya'daki Kasım Ayaklanması tarafından işgal edildi ve Prusya savaşa borçluydu). İngiltere, Fransa, Hollanda ve Prusya arasında yeni bir Belçika tampon devleti kurarak Fransa'yı coğrafi olarak izole etmenin faydalarını görmeye başlayacaktı. Bu nedenle, İngiltere sonunda Belçika'nın kuruluşuna sponsor olacaktı.
Kral Leopold'un Katılımı
Kasım 1830'da, yeni devlet için bir anayasa oluşturmak üzere Belçika Ulusal Kongresi kuruldu. Kongre, Belçika'nın popüler, anayasal bir monarşi olmasına karar verdi. 7 Şubat 1831'de Belçika Anayasası ilan edildi. Ancak henüz gerçek bir hükümdar tahta çıkmadı.
Kongre, Orange-Nassau'nun Hollanda yönetici evinden herhangi bir adayı değerlendirmeyi reddetti. Sonunda Kongre, tamamı Fransız olan üç adaydan oluşan bir kısa liste hazırladı. Bunun kendisi siyasi muhalefeti ateşledi ve erken bir aşamada düşünülen ancak Fransız muhalefeti nedeniyle düşen Saxe-Coburg'lu Leopold yeniden önerildi. 22 Nisan 1831'de Marlborough House'daki bir Belçikalı delegasyon, Leopold'a tahtı resmen teklif etmesi için çağrıda bulundu. İlk başta gönülsüzce sonunda teklifi kabul etti ve Brüksel'e giderken halkın coşkulu karşılamasından sonra, Belçika Kralı I. Leopold 21 Temmuz 1831'de kral olarak yemin etti.
21 Temmuz genellikle devrimin sonunu ve Belçika Krallığı'nın başlangıcını belirtmek için kullanılır. Her yıl Belçika Ulusal Günü olarak kutlanmaktadır.
Bağımsızlık sonrası
Kral William, Londra'da hazırlanan anlaşmadan memnun değildi ve Belçika'nın bağımsızlık iddiasını kabul etmedi: bu, krallığını böldü ve Hazinesini büyük ölçüde etkiledi. 2–12 Ağustos 1831 tarihleri arasında, Hollandalı prenslerin komutasındaki Hollanda ordusu sözde "On Gün Harekatı" ile Belçika'yı işgal etti ve Hasselt ve Leuven yakınlarında derme çatma bir Belçika kuvvetini yendi. Yalnızca Mareşal Gérard komutasındaki bir Fransız ordusunun ortaya çıkması, Hollandalıların ilerlemelerini durdurmasına neden oldu. İlk muzaffer sefer Hollandalılara sonraki müzakerelerde avantajlı bir konum sağlarken, Hollandalılar Antwerp Kalesi'ni ellerinde tutmaya devam etmelerine ve Aralık 1832'de Fransız kuvvetleri onları zorla çıkarana kadar ara sıra şehri bombalamalarına rağmen süresiz bir ateşkesi kabul etmek zorunda kaldılar. Londra Antlaşması'nın baskısı altında teslim olmak zorunda kaldığı ve Limburg ve Lüksemburg'un dışında temelde 1790 olan bir sınırı gönülsüzce Nisan 1839'da bir Belçika devletini tanımak zorunda kaldı.
1839 Londra Antlaşması
19 Nisan 1839'da Avrupalı güçler (Hollanda dahil) tarafından imzalanan Londra Antlaşması, Belçika'yı Batı Flandre, Doğu Flandre, Brabant, Antwerp, Hainaut, Namur ve Liège ile Lüksemburg'un yarısını içeren bağımsız ve tarafsız bir ülke olarak tanıdı. ve Limburg. Ancak Hollanda ordusu Maastricht'i tuttu ve sonuç olarak Hollanda, Limburg'un doğu yarısını ve büyük kömür yataklarını elinde tuttu.
Ulusal Radyo ve Televizyon Kurumu
Hizmetler
Ulusal Radyo ve Televizyon Kurumu, sekiz televizyon kanalı ile dördü ulusal ve 10'u bölgesel olmak üzere 14 radyo istasyonu işletmektedir:
Radyo
Bölgesel kanallar;
Corydoras panda
Corydoras panda Corydoras cinsine bağlı bir türdür.
Lelapiellidae
Lelapiellidae Murrayonida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Selenocosmia effera
Selenocosmia effera, Selenocosmia cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Soğan
Soğan (Allium cepa L., Latince cepa "soğan"), aynı zamanda kuru soğan veya soğan olarak da bilinen Allium cinsinin en yaygın olarak yetiştirilen bir sebze türüdür. Arpacık soğanı soğan'nın bir botanik çeşididir. 2010 yılına kadar arpacık soğanı ayrı bir tür olarak sınıflandırıldı. Soğan Pehleviceden (sōḥtan) geçen bir sözcüktür, bu sözcüğün yerine eski Türkler kuçgundı demişlerdir.
Bu cins ayrıca çeşitli şekillerde soğan olarak adlandırılan ve yemek için yetiştirilen Japon soğanı (Allium fistulosum), ağaç soğanı (A. ×proliferum) ve Kanada soğanı (Allium canadense). "yabani soğan" adı birkaç "Allium" türüne kullanılır ancak "A. cepa" yalnızca yetiştiricilikten bilinir. Atalarından kalma vahşi orijinal formu bilinmemekle birlikte bazı bölgelerde ekiminden kaçınılır.
Soğan çoğunlukla iki yıllık veya çok yıllık bitki'dir ancak genellikle yıllık olarak işlenir ve ilk büyüme mevsiminde hasat edilir.
Soğan bitkisinin içi boş, mavimsi yeşil yapraklardan oluşan bir yelpaze vardır ve bitkinin tabanındaki soğanı belirli bir gün uzunluğuna ulaştığında şişmeye başlar. Soğanlar, gövdenin ucunda merkezi bir tomurcuğu saran, etli değiştirilmiş ölçek (yapraklar) ile çevrili kısaltılmış, sıkıştırılmış, yeraltı gövdelerinden oluşur. Sonbaharda (veya ilkbaharda, soğanın kışı geçirmesi durumunda) yapraklar ölür ve soğanın dış katmanları daha kuru ve kırılganlaşır. Mahsul hasat edilip kurutulur ve soğanlar kullanıma veya depolanmaya hazır hale gelir. Mahsul, özellikle soğan sineği, soğan yılanbalığı ve çürümeye neden olabilecek çeşitli mantarlar olmak üzere bir dizi zararlı ve hastalık tarafından saldırıya eğilimlidir. Bazı A. cepa, örneğin arpacık soğanları ve patates soğanıları, birden fazla soğan üretir.
Soğan dünya çapında yetiştirilmekte ve kullanılmaktadır. Bir gıda maddesi olarak, genellikle pişmiş olarak, sebze veya hazırlanmış tuzlu bir yemeğin parçası olarak servis edilir ancak çiğ olarak da yenebilir veya Soğan turşusu veya turşu yapmak için de kullanılabilir. Kıyıldıklarında keskin olurlar ve gözleri tahriş edebilecek belirli kimyasal maddeler içerirler.
Bilimsel Tanımı
Allium cepa 45 cm büyüyebilir. Soğanı küreseldir. Yaprakları sarımtırak ila mavimsi yeşil renklerde olabilir. Bunlar etli, içi boş, silindirik ve tek tarafı düzdür. Tohumlar parlak siyah renklidir. Çiçekler hermafrodittir. Haziran ve Temmuz ayları arasında bahçe ve tarlalarda görülür.
Thomas Mann
Paul Thomas Mann, (d. 6 Haziran 1875, Lübeck, Almanya; ö. 12 Ağustos 1955, Zürih, İsviçre) Alman yazar, romancı. 1929 yılında Nobel Eedebiyat Ödülü'nü kazandı.
Payamlı, Seferihisar
Payamlı, İzmir'in Seferihisar ilçesine bağlı bir mahalle.
Thomas Mann
Hayatı
Mann, Thomas Johann Heinrich Mann adlı Lübeckli bir tüccarın ikinci oğlu olarak 6 Haziran 1875'te Almanya'da dünyaya geldi. 1893'te orta okulu bitiren Mann, çok nefret ettiği okuldan ayrılarak annesi ve kardeşleriyle birlikte Münih'e taşındı. Burada "Güney Alman Yangın Sigorta Bankası"na gönüllü stajyer olarak girdi ve 1895/96 yıllarında Teknik Üniversite'de okudu.
1933 yılında Nazilerin iktidara gelişiyle önce İsviçre'ye ardından ABD'ye göç etti. 1944'te ABD vatandaşlığına geçen yazar 1952'de İsviçre'ye geri döndü ve hayatının sonuna kadar burada yaşadı.
Alman yazar Heinrich Mann'ın kardeşi olan Mann'ın altı çocuğundan üçü, Erika Mann, Klaus Mann ve Golo Mann da yazar oldu.
Her ne kadar Mann romanlarında otobiyografik unsurların bulunduğunu inkâr etse de, günlüklerinin mühürlenmesinden ötürü hayatının nasıl karşılıksız ve yüceltilmiş bir tutkuyla tüketildiğini açığa çıkardığı için eserinin yeniden değerlendirilmesine yol açtı. Mann'ın günlükleri, eserlerinde yansıması bulunan eşcinselliğiyle olan mücadelelerini ortaya koyuyor; en belirgin bir şekilde, özellikle yaşlı Aschenbach'ın Venedik'te Ölüm adlı romanındaki Tadzio adlı 14 yaşındaki Polonyalı çocuğu saplantısı aracılığıyla.
12 Ağustos 1955'te, 80 yaşında Zürih'te hayata gözlerini yumdu.
Kardeşi Heinrich Mann ile fikir ayrılığı
Mann, I. Dünya Savaşı'nı ulusal bir Alman coşkusu içinde savunarak Betrachtungen eines Unpolitischen (Apolitik Bir Adamın Gözlemleri, 1918) pasifizme, toplumsal değişime ve böylelikle demokrasi taraftarı olan kardeşi Heinrich Mann ile fikir ayrığına düştüler. 1922 yılında dışişleri bakanı Walther Rathenau bir suikaste kurban gittikten sonra Thomas Mann, o tarihe kadarki siyasal görüşlerine sırt çevirdi ve bu cinayetten sonra cumhuriyeti ve demokrasiyi savunmaya başladı; dolayısıyla Heinrich ile de barıştı.
Yazarlık kariyeri ve Nobel Edebiyat Ödülü
Alfred A. Knopf yayınevinden Blanche Knopf, Avrupa'ya yaptığı bir kitap satın alma gezisinde H. L. Mencken tarafından Mann ile tanıştırıldı. Knopf, Mann'ın Amerikan yayıncısı oldu ve Blanche, 1924'te Mann'ın kitaplarını tercüme etmesi için bilgin Helen Tracy Lowe-Porter'ı tuttu. Lowe-Porter daha sonra Mann'ın tüm eserlerini tercüme etti. Blanche Knopf, Mann'a bakmaya devam etti. Buddenbrooks ilk yılında başarılı olduğunu kanıtladıktan sonra, ona beklenmedik bir ikramiye gönderdiler. 1930'ların sonlarında Blanche, Mann ve ailesinin Amerika'ya göç etmesi için düzenlemeye yardım etti.
Mann, 1929'da İsveç Akademisi üyesi Anders Österling tarafından, özellikle destansı Buddenbrook Ailesi (1901), Büyülü Dağ (Der Zauberberg, 1924) ile popüler başarısının tanınmasıyla aday gösterilmesinden sonra, 1929'da Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü. Mann'ın kendi ailesine dayanan Buddenbrook Ailesi, Lübeck'teki tüccar bir ailenin dört kuşak boyunca düşüşünü anlatıyor. Büyülü Dağ (Der Zauberberg, 1924), tüberkülozlu kuzenini sadece üç haftalığına İsviçre sanatoryumunda ziyaret etmeyi planlayan bir mühendislik öğrencisinin sanatoryumdan ayrılışının ertelendiğini fark eder. Bu süre zarfında tıpla ve vücuda bakışıyla yüzleşir ve çağdaş Avrupa medeniyetinin ideolojik çatışmalarını ve hoşnutsuzluklarını canlandıran çeşitli karakterlerle karşılaşır. Dörtleme Joseph ve Kardeşleri, on altı yıllık bir süre içinde yazılmış destansı bir romandır ve Mann'ın eserlerindeki en büyük ve en önemli eserlerden biridir. Daha sonra, Mann'ın Goethe'nin Genç Werther'in Acıları (1774) adlı romanının dünyasına döndüğü Weimar'da Lotte (1939); Doktor Faustus (1947), hayali besteci Adrian Leverkühn'ün hikayesi ve Alman kültürünün 2. Dünya Savaşı öncesi ve sırasındaki yozlaşması; ve Mann'ın ölümünde bitmemiş olan Felix Krull'un İtirafları (Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull, 1954). Bu sonraki çalışmalar, İsveç Akademisi'nin iki üyesini 1948'de Mann'ı ikinci kez Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday göstermeye sevk etti.
Edebiyat anlayışı
Mann özellikle Alman edebiyatında önemli yeri olan Bildungsroman türünde yetkin eserler verdi. Kendi ailesini örnek alarak yazdığı ilk romanı Buddenbrook Ailesi'nde de olduğu üzere yapıtlarının başlıca konusu burjuvazinin yozlaşmasıdır.
Mann, Johann Wolfgang von Goethe'nin yapıtlarını kendi yapıtında bir tüzük ve konu bulmada örnek olarak kullandı. Avrupa ve Alman ruhuna dair analiz ve eleştiriler yaparken, eski Alman hikâyeleri ve Kitab-ı Mukaddes'te geçen kıssalardan, Goethe'nin, Nietzsche'nin ve Schopenhauer'in düşüncelerinden faydalandı.
Politik Görüşleri
I. Dünya Savaşı sırasında Mann, Kaiser Wilhelm II'nin muhafazakarlığını destekledi ve liberalizme saldırdı. Ancak Von Deutscher Republik (1923), parlamento demokrasisinin yarı resmi bir sözcüsü olarak Mann, Alman entelektüellerini yeni Weimar Cumhuriyeti'ni desteklemeye çağırdı. Kasım 1922'de Die neue Rundschau'da ortaya çıkan 13 Ekim 1922'de Berlin'de Beethovensaal'da bir konferans verdi ve Novalis ve Walt Whitman'ın kapsamlı okumalarına dayanan Cumhuriyet'in ihtişamlı savunmasını geliştirdi. Bundan sonra siyasi görüşleri yavaş yavaş liberal sol ve demokratik ilkelere doğru kaymıştır.
1930'da Mann, Berlin'de "Akla Çağrı" başlıklı bir kamuoyu açtı; burada Nasyonal Sosyalizmi şiddetle kınadı ve direnişi işçi sınıfı tarafından teşvik edildi. Bunu, Nazilere saldırdığı çok sayıda makale ve ders izledi. Aynı zamanda, sosyalist fikirler için artan bir sempati ifade etti. 1933'te Naziler iktidara geldiğinde Mann ve eşi İsviçre'de tatil geçiriyordu. Nazi politikalarının çarpıtılması nedeniyle oğlu Klaus ona dönmemesi tavsiyesinde bulundu. Ancak, Thomas Mann'ın kitapları, kardeşi Heinrich ve oğlu Klaus'un aksine, muhtemelen 1929'da edebiyatta Nobel ödüllü olduğu Mayıs 1933'te Hitler'in rejimi tarafından kitapları yakılanlar arasında değildi. Nihayet 1936'da Nazi Hükümeti Alman vatandaşlığını resmen iptal etti.
25 Mart 1939 tarihinde Paris'de basılan Das Neue Tagebuch adlı göçmen gazetesinde Kardeşim Hitler (Bruder Hitler) adlı makalesi yayımlandı.
İkinci Dünya Savaşı'nın 1 Eylül 1939'da patlak vermesi, Mann'ın BBC aracılığıyla Alman halkına anti-Nazi konuşmaları (Almanca olarak) teklif etmesini sağladı. Savaş sırasında Mann, bir dizi anti-Nazi radyo-konuşması, Deutsche Hörer yaptı! ("Alman dinleyiciler!"). Onlar ABD'de kasete kaydedildi ve daha sonra BBC'nin Alman dinleyicilerine ulaşmayı umarak gönderdiği Büyük Britanya'ya gönderildi. BBC, onları uzun dalga bandında Almanya'ya yayınladı. Bu sekiz dakikalık konuşmalarda Mann, Hitler ve "paladinleri" ni, Avrupa kültürünün tamamen dışına çıkan kaba kanatlılar olarak kınadı. Bir konuşmada, "Savaş korkunç ama Hitler'in kültür hakkında konuşmalar yapmasını önleme avantajına sahip" dedi.
Mann, Amerikalı Alman gurbetçileri arasında Nazizmin az sayıdaki aktif muhaliflerinden biriydi.
Tristan
Mann'ın ikinci başarısı, altı öykü içeren Tristan derlemesi (1903) çerçevesinde çıkan Tonio Kroger adlı öyküsüdür. Tonio Kröger'de sanatla burjuva hayat arasındaki zıtlık yansıtılmaktadır. Konu kahramanı hayatın ne kadar boş olduğunu anlayarak aşk ve doyuma varma olanağını elinden kaçırır. Mann, 1905'te bir profesörün kızı Katia Pringsheim ile evlenerek onunla birlikte, aralarında Erika, 1905; Klaus, 1906; ve Golo, 1909 adlı sonraki yazarlar da olmak üzere, altı çocuk sahibi oldular. Evlenmesiyle ve buna bağlı olarak toplumda kendine bir ad yapması nedeniyle muhafazakâr siyasal görüşleri sağlamlaştı. 1912'de soysuzlaşmış yaşam tarzı yüzünden mahva sürüklenen bir sanatçının öyküsünü anlatan Der Tod in Venedik'i (Venedik'te Ölüm'') yazdı. Tadzio adlı delikanlıya karşı duyduğu aşk sanatçının Venedik'te ölmesiyle son bulur.
Büyülü Dağ
Der Zauberberg, (Büyülü Dağ) bir sanatoryumda yatan kuzenini görmeye gittiğinde bizzat bir "vaka" haline gelen Hans Castorp adlı bir mühendisin öyküsüdür. Bu yapıtın kahramanı da aşkın ve ölümün gücüne yenik düşer. Sonunda yine, daha iyi bir geleceğe ilişkin umutlar yerini çöküşe bırakır. Mann, 1929 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı. 1933'te İsviçre'ye göç ederek Zürih yakınlarında Küsnacht'a yerleşti. Aynı yıl içinde, konusu açısından İncil'deki örneğine dayanan Joseph und seine Brüder (Yusuf ve Erkek Kardeşleri) adlı roman dörtlemesinin birinci cildi çıktı. Yusuf hayal peşinde koşan bir genç iken, sorumluluğunun bilincinde bir devlet adamı haline gelir.
Mann bu tiplemesiyle ilk kez mahvolmaya mahkûm olmayıp gelecek için umut veren bir karakteri anlatır. Yazar bu yapıtıyla kendi politik gelişmesini ima ederek faşizmin yenilebileceğine ilişkin umutlarını dile getirir. Mann, 1936 yılında Alman uyruğundan çıkarıldı. Çekoslovak uyruğuna geçerek 1938'de ABD'ye taşındı. Burada 1939'da Lotte in Weimarı yazdı. Mann bu Goethe romanında bu büyük idealinin portresini anlaşılmamış, yalnızlığa itilmiş bir insan olarak çizdi.
Türkçede yayımlanan kitapları
Thomas Mann'in Türkçe olarak yayımlanan kitapları:
Heinkel HE 57
Heinkel HE 57 Heron (Balıkçıl) Heinkel Havacılık'ın metal uçak yapımında yer edinmeye yönelik ilk girişimiydi. Uçak çok ağırdı ve Nisan 1930'daki denemeler sırasında sudan kalkamadı.
Moritanya başbakanları listesi
Moritanya başbakanı, Afrika ülkesi Moritanya'nın bağımsızlığını kazandığı 1960 yılından sonra hükûmetin başında yer alan kişi olarak bu makama getirilen kişiye verilen unvandır. Söz konusu makam 1957 yılında ülkenin özerk bir bölge olarak Fransa koloni bölgesiyken oluşturulmuştur.
Bugüne kadar başbakanlık görevinde bulunan kişiler şu şekildedir:
Veríssimo Correia Seabra
Veríssimo Correia Seabra (16 Şubat 1947 - 6 Ekim 2004), Gine-Bissaulu asker ve siyasetçidir. Seabra, Afrika ülkesi Gine-Bissau'da 2003 yılında kısa bir süre devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.
Seabra dönemin devlet başkanı Kumba Ialá'ya karşı gerçekleştirdiği askerî darbe ile cuntanın lideri olarak yönetimi 14 Eylül 2003 tarihinde ele almış ve bu görevi 28 Eylül 2003 tarihine kadar sürdürmüştür. Söz konusu tarihte görevi Henrique Rosa önderliğindeki sivil yönetime devrederek makamdan ayrılmıştır.
Seabra 6 Ekim 2004 tarihinde ordu içerisinde hak edişlerini almadıkları iddiasıyla isyan çıkartan bir grup asker tarafından rehin alınarak öldürülmüştür.
Kaynakça
(geçici)
Köpek bisküvisi
Köpek bisküvisi, insan atıştırmalık yiyeceklerine benzer şekilde köpekler veya diğer köpekgiller için sert bisküvi bazlı bir gıda takviyesidir. Evde veya köpek yürüyüşü zamanı kullanılabilir. Dünyanın en büyük köpek bisküvisi 279.87 kg ağırlığında idi ve ABD, Joplin, Missouri merkezli Hampshire Pet Products tarafından pişirildi. Bonio, Spratt's, Milk-Bone gibi biküvi üreten markalar vardır.
Köpek bisküvileri sert ve kuru olma eğilimindedir. Köpek bisküvileri yassı kemik şeklinde satılabilir. Kuru ve sert bisküvi dokusu, köpeğin dişlerini temizleyerek ağız sağlığını arttırır.
Kepekten yapılan "köpek ekmeği", en azından Antik Roma döneminden beri belirtilmiştir. Zaten (sonraki yüzyıllarda olduğu gibi) bu, özellikle kötü ekmek olarak eleştirilmişti; Decimus Iunius Iuvenalis köpeğin ekmeğini "pislik" olarak adlandırırdı. İspanya'da, "pan de perro", Lope de Vega tarafından oynanan bir oyunda 1623'ün başlarında belirtiliyor.
Futbol Asla Sadece Futbol Değildir
Futbol Asla Sadece Futbol Değildir (Football Against the Enemy) 1994 yılında İngiltere'de yayımlanmış ve büyük ilgi görmüş 1996 yılında Türkçeye çevrilmiş kitap. Yayımlanışının üzerinde yedi yıl geçtikten sonra Simon Kuper'in kitabı, yeniden yayımlanacak.
ABD'nin Düşmanlarına Yaptırımlarla Karşı Koyma Yasası
ABD'nin Düşmanlarına Yaptırımlarla Karşı Koyma Yasası (İngilizce özgün adıyla: Countering America's Adversaries Through Sanctions Act, CAATSA) İran, Kuzey Kore ve Rusya'ya yaptırımlar uygulayan bir Birleşik Devletler federal yasasıdır. Tasarı, Meclis 419-3 oy oranı ile geçtikten sonra 27 Temmuz 2017'de Senato'da 98–2 oy oranı ile kabul edildi. 2 Ağustos 2017'de Başkan Donald Trump, yasanın "ciddi şekilde kusurlu" olduğuna inandığını belirterek imzaladı.
Amerika Birleşik Devletleri başkanı
Başkan Donald Trump tasarıyı imzaladığı gün eşzamanlı olarak iki ayrı imza beyannamesi yayınladı. Kongre için yapılan açıklamada şöyle dedi: "İran, Kuzey Kore ve Rusya'nın saldırgan ve istikrarsızlaştırıcı davranışlarını cezalandırmak ve caydırmak için sert tedbirlerden yana olsam da, bu yasa önemli ölçüde kusurludur. Kongre, dış politikadaki esnekliğini sınırlayan yürütme organının yetkisine getirilen kısıtlamalar gibi bir dizi açıkça anayasaya aykırı hükümler içeriyordu.
Trump tarafından yapılan diğer açıklamada ise, "Tasarı ciddi şekilde kusurlu olmaya devam ediyor - özellikle yürütme organının müzakere yetkisini ihlal ettiği için. Kongre, yedi yıllık konuşmanın ardından bir sağlık hizmeti tasarısını müzakere bile edemedi. Yürütmenin esnekliğini sınırlayarak, bu yasa tasarısı, Amerika Birleşik Devletleri'nin Amerikan halkı için iyi anlaşmalar yapmasını zorlaştırıyor ve Çin, Rusya ve Kuzey Kore'yi birbirine daha da yaklaştıracak." "
ABD Dışişleri Bakanlığı
ABD Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Heather Nauert, "CAATSA yasasının yürürlüğe girmesinden bu yana, yabancı hükümetlerin Rus savunma silahlarının birkaç milyar dolarlık planlı veya açıklanmış satın alımlarının terk edildiğini tahmin ediyoruz. Genellikle büyük savunma anlaşmalarıyla ilişkili uzun zaman dilimleri göz önüne alındığında, sonuçlar bu çabanın miktarı daha yeni ortaya çıkmaya başlıyor."
Dışişleri Bakanı Mike Pompeo Mısır'ı Rus Suhoy Su-35'i satın almaması konusunda uyardı ve "Bu sistemler satın alınırsa CAATSA tüzüğünün rejime yaptırım gerektireceğini açıkça belirttik" dedi.
Kuzey Kore
Kuzey Kore dışişleri bakanlığı yetkilileri, "ABD'nin dünyanın dört bir yanındaki farklı ülkelere yaptırım uygulama teklifinin kendi çıkarlarını karşılamak için tamamen çirkin bir kaldıraç olduğunu" ve geçtiğimiz günlerde Kuzey Kore, Rusya ve İran'a karşı "yaptırım tasarısı" olduğunu söyledi. ABD Kongresi, Rusya, Çin, Venezuela, Almanya, Avusturya ve Fransa'nın tepkilerini gerekçe göstererek büyüyen bir uluslararası tepkiye yol açıyor ".
Rusya
Tasarı imzalandıktan sonra Rusya Dışişleri Bakanlığı yaptırımları "Russofobik histeriye" bağladı ve karar vermesi halinde harekete geçme hakkını saklı tuttu. Rusya başbakanı Dmitry Medvedev 2 Ağustos'ta yasanın ABD-Rusya ilişkilerini iyileştirme umudunu sona erdirdiğini ve "Rusya ile topyekün bir ticaret savaşı" anlamına geldiğini yazdı.Mesajında ayrıca, "Amerikan düzeni, Trump'a karşı ezici bir zafer kazandı. Başkan yeni yaptırımlardan memnun değildi, ancak tasarıyı imzalamak zorunda kaldı" dedi.
Haziran 2020'de ABD Senatosu'ndan John Thune, 2021 Ulusal Savunma Yetkilendirme Yasası'nda ABD Savunma Bakanlığı'nın ABD Ordusu'nu kullanarak Türkiye'nin Rus yapımı S-400 füze sistemini satın almasına izin verecek bir değişiklik önerdi. Gerekçe, bunun Türkiye'nin CAATSA'ya aykırı bir yabancı askeri sisteme sahip olması sorununu ortadan kaldıracağıdır. Bu, daha sonra ABD'nin Türkiye'yi F-35 Lightning II satın alma ve sahiplik programına yeniden entegre etmesine izin verecektir.
AB ve AB üye ülkeleri
26 Temmuz 2017'de Fransa dışişleri bakanlığı yeni ABD yaptırımlarını sınır ötesi erişim nedeniyle uluslararası hukuka göre yasa dışı olarak nitelendirdi.
Temmuz 2017 sonunda, önerilen kanunun Rusya yaptırımları, Avrupa Birliği Başkanı Jean-Claude Juncker tarafından sert eleştirilere ve misilleme tedbirleri tehdidine neden oldu. Almanya Ekonomi ve Enerji Bakanı Brigitte Zypries yaptırımları uluslararası hukuka göre yasa dışı olarak nitelendirdi ve Avrupa Birliği'ni uygun karşı önlemler almaya çağırdı.
Eogranivora
2011 yılında, Dawangzhangzi'de bulunan STM35-3 örneği olan bir kuş fosili, Hongshanornis'e sevk edildi. Daha sonra, bu cinsin dişlere sahip olduğu, STM35-3'ün dişsiz olduğu kanıtlandı. Ek araştırmalar, ikincisinin bilim için yeni bir türü temsil ettiğini gösterdi.
2018'de, Eogranivora edentulata tip türü Zheng Xiaoting, Jingmai Kathleen O'Connor, Wang Xiaoli, Wang Yan ve Zhou Zhonghe tarafından adlandırılmış ve tanımlanmıştır. Cins ii, bilinen en eski tohum yiyen ornithuromorf kuş olan türe atıfta bulunarak, Yunanca eos, ("şafak") ile Yeni Latince granivora, "tohum yiyenler grubu"nu birleştirir. Tür ismi Latince'de "dişsiz" anlamına gelir. Eogranivora, 2018 yılında isimlendirilen ilk fosil kuş türü oldu.
Eogranivora, orta büyüklükte bir bazal ornituromorftur. Tanımlayan yazarlar, kendi içlerinde benzersiz olmayan ayırt edici bir özellik kombinasyonunu belirttiler. Hem üst hem de alt çene dişsizdir. Alt çenelerin önü, uzunluklarının beşte biri için bir simfizde kaynaşmıştır. Korakoid, göğüs kemiğinin kenarına temas etmek için net bir sürece sahip değildir. Göğüs kemiğinin dış ve ara arka süreçleri incedir ve arkaya aynı seviyede çıkıntı yapar. Göğüs kemiğinin arkasındaki merkezi xiphoid işlemi V şeklindedir. İlk parmak kısa ama sağlamdır. Üst kısmındaki kasık kemiği, şaft uzunluğunun üçte birinde yukarıya ve içeriye işaret eden üçgen bir sürece sahiptir. Birinci metatarsal ve birinci ayak parmağı tamamen eksiktir.
Eogranivora, Ornithuromorpha'ya, bir politomide oldukça bazal bir konumda, Hongshanornithidae'nin altında, ancak Archaeorhynchus'un üstünde yerleştirildi.
Teucrium fruticans
Teucrium fruticans, Teucrium cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Rosi Braidotti
Rosi Braidotti (d. 28 Eylül 1954), İtalyan filozof, feminist ve kuramcı.
Meslek hayatı
Braidotti Avrupa Kadın Çalışmalarının öncülerindendir: üniversiteler arası SOCROTES NOISE ağını ve 2005 yılına kadar yönettiği Kadın Çalışmaları Tematik Ağı olan ATHENA’yı kurdu. 2005 ve 2006 yılları arasında Birkbeck College’da Leverhulme Trust'ın Konuk Profesörü olarak çalıştı; 2002 ve 2003 yılları arasında Floransa’daki Avrupa Üniversitesi’nde profesör ve 1994 yılında Princeton Yüksek Öğretim Enstitüsü’nde Sosyal Bilimler bölümünde üye olarak çalıştı. 2008 Avrupa Beşeri Bilimler Enstitüsü ve Merkezi Konsorsiyumu'nun (ECHIC) kurucu üyesidir; 2010 yılında Beşeri Bilimler Merkezi ve Enstitüleri Konsorsiyumu yönetim kurulu üyeliğini yapmaktadır ve 2014 yılında Fransa’da Conseil National de la Recherche Scientifique Bilim Konseyi’nin bir üyesi olmuştur. Braidotti, Utrecht Üniversitesi Beşeri Bilimler Merkezi’nin kurucu müdürüdür ve şu anda Utrecht Üniversitesi’nde ordinaryüs profesördür. Braidotti, farklılıklar, işaretler, Uluslararası Kadın Çalışmaları Forumu ve Feminist Oluşumlar da dahil olmak üzere pek çok akademik feminist dergilerin danışma kurulunda görevlidir veya görev yapmıştır.
Öznellik Hakkında Dört Yayın
Braidotti’nin yayınları mütemadiyen toplumsal ve siyasi teorinin, kültür politikasının, cinsiyetin, feminist teori ve etnik köken çalışmalarının kesiştiği kıta Avrupası felsefesine yerleştirilmiştir. Disiplinler arası çalışmasının özü, Avrupa felsefesi ve siyaset teorisi tarihindeki farklılık kavramına özel vurgu yaparak çağdaş öznelliğin oluşmasına ilişkin birbirine bağlı dört monograftan oluşur. Braidotti’nin felsefi projesi olumlu olarak nasıl farklı düşünüleceğini araştırıyor, ki bu da her ikisine de karşı çıkan diyalektiklerin ötesine geçer ve bu yüzden aynılık kavramına olumsuz bir şekilde bağlanıyor demektir.
Son Çıkan Yayımlar
En son kitabı The Posthuman İnsan Sonrası (Polity Yayınları,2013), insan sonrası konusundaki güncel tartışmalara bir giriş ve büyük katkılar sunmaktadır. İnsanlığın doğal olmayan yapısını ortaya çıkararak insan ve diğerleri arasındaki geleneksel ayrım bulanıklaştığından dolayı, The Posthuman posthümanist bir hareketin, konunun geleneksel insancıl birliğini değiştirdiği boyutta keşfederek başlar. Braidotti, bu durumu bilişsel ve ahlaki olarak kendini tutma kaybı olarak algılamak yerine, The Posthuman bizlerin değişken ve çoklu kimliklerimizi anlamamıza yardımcı olduğunu savunuyor. Braidotti daha sonra yalnızca diğer türleri değil, aynı zamanda gezegenimizin bir bütün olarak sürdürülebilirliğini de kapsayan post-antroposentrik düşüncenin artan etkilerini çözümler. Çağdaş piyasa ekonomileri tüm yaşamların denetlenip metalaşmasından kazanç sağladığından ve insan ile diğer türler, tohumlar, bitkiler, hayvanlar ve bakteriler arasındaki kategorik ayrımları silerek hibritleşme ile sonuçlanır. Küreselleşmiş kültürler ve ekonomiler tarafından tetiklenen bu bölünmeler bir insan-merkezcilik eleştirisine olanak sağlar, fakat bunlar sürdürülebilir bir geleceğin göstergeleri olarak ne kadar güvenilirlerdir ? The Posthuman, bu değişimlerin beşeri bilimlerin kurumsal uygulamaları üzerindeki etkilerini de dikkate alarak noktalanıyor. Braidotti, çevrecilik ve cinsiyet analizinin yanı sıra post-kolonyal ve ırk çalışmaları yelpazesinden ortaya çıkan kozmopolit yeni-hümanizmin yeni formlarını ortaya koyuyor. The Posthuman durumun zorluğu süreklilik ve güçlenmeyi sürdürürken, yeni sosyal bağlar ve topluluk oluşturma fırsatlarını yakalamaya bağlıdır. 2011 yılında Braidotti yeni iki kitap yayımladı: Nomadic Subjects (Göçebe Özneler)’in yenilenmiş ve gözden geçirilmiş baskısı ve Nomadic Theory (Göçebe Kuramı)’nın makale derlemesi: The Portable Rosi Braidotti. Derleme, Braidotti’nin göçebe kuramına ve Gilles Deleuze, Michel Foucault, Luce Irigaray ile ilişki kuran ve bir dizi siyasi ve kültürel konuyla ilgilenen yenilikçi formülasyonlara temel bir giriş sağlar. Konusal olarak düzenlenen makaleler cinsel farklılık ve somut öznellik gibi kavramlarla başlar ve teknobilim, feminizm, vesayet sonrası vatandaşlık ve doğrulama politikaları ile ilgili araştırmaları izler. Gilles Deleuze ve özellikle ‘‘Fransız Feminist’’ düşünür Luce Irigaray gibi filozoflardan etkilenen Braidotti, sanal gerçeklik, protez ve fark maddesellik üzerine düşünceleriyle postmodern feminizmi Bilgi Çağına getirdi. Braidotti cinsiyet farkı fikirlerinin insan/hayvan ve insan/makine ayrımı konusundaki duygularımızı nasıl etkilediğini de değerlendiriyor. Braidotti feminist felsefede ve uygulamada Avrupa bakış açısına da öncülük etmiştir ve laik feminizmin yanı sıra üçüncü dalgada da etkili olmuştur.
Ödüller
3 Mart 2005’te Braidotti Holland Kraliçesi Beatrix’ten Royal Knight ile ödüllendirildi; Ağustos 2006’da Polonya Lodz Üniversitesi’nden University Medal aldı ve Mayıs 2007’de Helsinki Üniversitesi felsefe bölümünde şeref derecesiyle ödüllendirildi. 2009 yılında Honorary Fellow of the Australian Academy of the Humanities’e seçildi. 2009’dan beri Beşeri Bilimler Merkezi ve Enstitüleri Konsorsiyumu (CHCI) yönetim kurulu üyesidir. 2013 yılında İsveç’te Linköping Üniversitesi’nden Felsefe Onursal Derecesi (Honorary Degree in Philosophy) aldı.
Selenocosmia deliana
Selenocosmia deliana, Selenocosmia cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Symbion
Symbion Symbiidae familyasına bağlı bir cinstir.
Yunik
Yunik (Arnavutça: Junik; Sırpça: Junik / Јуник), Kosova’nın batısında bir kasaba ve belediye merkezi. Kosova’da yeni oluşturulan bir belediyedir.
De facto olarak Kosova’nın Yakova ilinde; de jure olarak Sırbistan’a bağlı Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi’nin Pećki Okrug’unda yer alır. Ayrıca de jure olarak Birleşmiş Milletler Kosova Geçici Yönetim Misyonu’nun Yakova Bölgesi’nde (District of Đakovica) bulunur.
Nüfus
2011 yılında Kosova genelinde yapılan nüfus sayımında Yunik nüfusu 6.078 çıkmıştır.
Soleneiscidae
Soleneiscidae Clathrinida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
İkinci Çeçen Savaşı
İkinci Çeçen Savaşı, 29 Eylül 1999 tarihinde Rus ordusunun Çeçenistan'a girmesiyle başlayan ve Nisan 2009'a kadar süren savaş. Rusya'nın Çeçenistan'a girme nedeni, Çeçenistan'daki Mashadov hükûmetinin Uluslararası İslami Barış Tugayı adlı örgütün Dağıstan'ı işgal etmeye başlayıp burada Radikal İslamcı bir yönetim kurmasını engellemekte başarısız olmasıydı. Rusya Çeçenistan'ın ana hatlarına hava saldırısı düzenledikten sonra askeri kara operasyonlarına başladı. Rus ordusu teçhizat,sayı,askeri araç ve hava gücü bakımından çok daha üstündü,yaklaşık 1,5 yıl içinde Çeçen yerleşimleri Rusların eline geçti. Şehirlerdeki direnişçiler ve Yabancı Mücahitler dağlarda gerilla savaşı vermeye başladı. Çeçen savaşçılar ve Mücahitler Rus ordusuna vurkaç taktikleri ve pusular ile kayıp verdirmeye başladı. 2009 yılında Rusya savaşın bittiğini açıkladı. 2017 yılında da çatışmalar sona erdi ve silahlı Çeçenler ve Yabancı savaşçıların sayısı sıfırlandı.
Budapeşte
Budapeşte, Macaristan'ın başkenti ve en kalabalık şehridir. Şehir sınırları içindeki nüfusa göre Avrupa Birliği'nin dokuzuncu en büyük şehri ve Tuna nehri üzerindeki ikinci en büyük şehirdir;  şehrin yaklaşık 525 kilometrekarelik (203 mil kare) bir alanda tahmini nüfusu 1.752.286'dır. Hem şehir hem de ilçe olan Budapeşte, 7.626 kilometrekarelik (2.944 mil kare) bir alana ve 3.303.786 nüfusa sahip Budapeşte metropolitan alanının merkezini oluşturur. Şehrin nüfusu, toplam Macaristan nüfusunun %33'ünü oluşturmaktadır.
Budapeşte; ticaret, finans, medya, sanat, moda, araştırma, teknoloji, eğitim ve eğlence alanlarında güçlü yönlere sahip küresel bir şehirdir. Macaristan'ın finans merkezi olan Budapeşte aynı zamanda Avrupa İnovasyon ve Teknoloji Enstitüsü'nün, Avrupa Polis Koleji'nin ve Çin Yatırım Teşvik Ajansı'nın ilk yurtdışı ofisinin merkezidir. Budapeşte'de Eötvös Loránd Üniversitesi, Corvinus Üniversitesi, Semmelweis Üniversitesi, Budapeşte Veterinerlik Üniversitesi ve Budapeşte Teknoloji ve Ekonomi Üniversitesi dahil olmak üzere 40'tan fazla kolej ve üniversite bulunmaktadır. 1896 yılında açılan şehrin metro sistemi Budapeşte Metrosu, 1,27 milyon, Budapeşte Tramvay Ağı ise günde 1,08 milyon yolcuya hizmet vermektedir.
Budapeşte'nin Tuna Nehri boyunca uzanan merkezi bölgesi UNESCO Dünya Mirası Alanı olarak sınıflandırılmıştır ve Macaristan Parlamentosu ve Budin Kalesi de dahil olmak üzere birçok önemli klasik mimari esere sahiptir. Şehirde ayrıca yaklaşık 80 jeotermal kaynak, en büyük termal su mağara sistemi, dünyanın ikinci büyük sinagogu ve üçüncü büyük Parlamento binası bulunmaktadır. Budapeşte yılda yaklaşık 12 milyon uluslararası turisti çekerek Avrupa'da oldukça popüler bir destinasyon haline gelmektedir.
Osmanlı dönemi
Evliya Çelebi, Buda’da 25 cami, 47 mescit, 12 medrese, 16 mektep, 2 hamam, 8 kaplıca, 9 han, 1 saat kulesi ve 1 bedesten bulunduğunu bildirmektedir. Bunların çoğu bugün ayakta değildir. Sokullu Mustafa Paşa'nın yaptırdığı Mustafa Paşa Camii ve Türbesinin, Mîmar Sinan’ın eseri olduğu bilinmektedir.
19. yüzyıl
19. yüzyılda Macaristan'ın bağımsızlık mücadelesi ve modernleşmesi dönemin karakterini oluşturmuştur. 1848'de Habsburglara karşı başkentte ayaklanma başlamış ve bir yıl sonra bastırılmıştır. Budapeşte 1867 Avusturya-Macaristan Antlaşması ile doğan Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun iki başkentinden birisi oldu. Bu uzlaşma Budapeşte'nin I. Dünya Savaşı'na kadar sürecek olan ikinci büyük kalkınma dönemini başlattı. Budin ve Peşte'yi birbirine bağlayan ilk kalıcı köprü olan Zincirli Köprü de 1849'da açıldı. Peşte ülkenin idari, siyasi, ekonomik, ticari ve kültürel merkezi haline gelmeye başladı. Şehrin gelişmesine bağlı olarak Macaristan'ın kırsal kesimlerinden artan göç Macarların şehirde çoğunluğa sahip olan etnik grup olmasını sağladı. 1851'de Macarlar Budapeşte nüfusunun %35.6'sını oluştururken bu oran 1910 itibarıyla %85.9'a çıkmıştır. Buna bağlı olarak Budapeşte'de en çok kullanılan dil artık Almanca değil Macarca oldu. Diğer yandan 1900'de şehrin nüfusunun %23.6'sı Yahudiydi. Budapeşte'deki büyük Yahudi topluluğundan dolayı 20. yüzyılın başında Budapeşte sıkça "Yahudilerin Mekkesi" ya da "Yudapeşte" şeklinde anılır olmuştu.
20. yüzyıl
I. Dünya Savaşı'nın sonunda Avusturya-Macaristan İmparatorluğu yıkıldı ve Macaristan Cumhuriyeti ilan edildi. 1920'de imzalanan Triyanon Antlaşması ise ülkenin bölünmesine ve Macaristan'ın nüfusunun ve topraklarının üçte ikisini kaybetmesine yol açmıştır.