cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
David Dacko
Dacko, Bokassa'nın yurt dışında olduğu bir süreçte 20-21 Eylül 1979 tarihinde amcasına karşı gerçekleştirdiği ve Fransa'nın destek sağladığı karşı bir darbe ile görevi yeniden elde etmiştir. Mart 1981 gerçekleştirilen seçimlerde de oyların %53'ünü elde eden Dacko, görevde kalmayı garanti altına almıştır. Elde ettiği bu seçim zaferinin ardından ülkede bulunan iki muhalefet partisinin varlığına son veren, bir tanesinin de faaliyetlerine yasaklama getiren Dacko, tüm bu önlemlerine rağmen 20 Eylül 1981 tarihinde André Kolingba tarafından gerçekleştirilen darbeye engel olamayarak görevi bir kez daha bırakmak durumunda kalmıştır.
Bu olayın ardından yeni bir siyasi parti kuran Dacko, bu parti ile 1990'lı yıllarda mecliste de yer almıştır. 1992 ve 1999 devlet başkanlığı seçimlerinde aday olan Dacko, seçimlerde başarı gösterememiştir. 20 Kasım 2003 tarihinde tedavi için bulunduğu bir süreçte Yaoundé'de ölmüştür.
Divignano
Divignano İtalya'nın Piyemonte bölgesine bağlı Novara ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2018 tarihi itibarıyla 1,404'tür.
Şirinköy, Bartın
Şirinköy, Bartın ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Muharremler olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Bartın il merkezine 22 km uzaklıktadır.
Banaz Çayı
Kuzeydoğudan güneybatıya doğru uzanan Kusura Deresi ile kuzeyden güneye akan Kocadere'nin birleşmesiyle meydana gelen Yavu Çayı, Banaz'ın önemli kollarından biridir. Demirciler Deresi de denen Yavu Çayı, Ovademirler, Elmacık, Yavu ve Karahan köylerinden ve Ulubey ilçesinden geçerek il dışında Banaz Çayı'na ulaşır. Banaz Çayı, dere yatağının dar olması nedeniyle ilkbahar ve kış aylarında sık sık taşar.
Sık sık taşan Banaz Çayı, tarım alanlarına zarar verir. Banaz Çayı ve kollarının ve diğer sel derelerinin getirdikleri taş ve milden 70000 dönüme yakın kültür alanı zarar görmektedir. En çok zarar gören alanlar, Merkez ve Banaz ilçeleridir.
Mário Sérgio (1981 doğumlu futbolcu)
Mário Sérgio Leal Nogueira (doğumu 28 Temmuz 1981), Mário Sérgio olarak bilinen, Portekizli futbolcudur.
Kulüp kariyeri
Portekiz'in Parades şehrinde doğan Sérgio, kariyerine kuzey kulübü FC Paços de Ferreira'da başladı ve 2003-04 sezonunda Primeira Liga takımlarından Sporting Lizbon'a transfer oldu.
İki sezonda toplam 12 kez forma giyen Sérgio, 2005-06 sezonunda Vitória de Guimarães'e kiralandı. 2006 yazında Sérgio Lizbon kulübüyle olan sözleşmesindeki bir yıllık opsiyona rağmen Associação Naval 1º de Maio kulübüne ücretsiz bir şekilde trasfer oldu. Figueira da Foz takımının 2006-08 sezonlarında sağ bekteki ilk seçimiydi.
Temmuz 2008'de, Sérgio Premyer-Liha takımlarından FC Metalurh Donetsk'e transfer oldu.
Millî takım kariyeri
Sérgio Portekiz U-21'de oynadığı iki sene sırasında, ülkesini 2004 UEFA Avrupa 21 Yaş Altı Şampiyonası'nda ülkesini temsil etti. Ayrıca 2004 Yaz Olimpiyatları futbol turnuvasında da takımın kadrosunda bulundu.
Paweł Mąciwoda
Paweł Mąciwoda (ˈpavɛw ˌmɔŋt̠͡ɕiˈvɔda) (d. 20 Şubat 1967) Polonyalı rock müzisyen ve hard rock grubu Scorpions'ın 2003'ten beri üyesi ve bas gitaristi. Ancak "resmen" gruba katılma tarihi 10 Ocak 2004.
Trachusa
Trachusa Anthidiini oymağına bağlı bir böcek cinsidir.
Hematofobi
Hematofobi (Kan korkusu) kana karşı duyulan aşırı ve önlenemez korku durumudur. Diğer birçok fobiden ayrı olarak bu korkunun akut durumlarında, vazovagal senkop (bayılma)gibi bazı fizyolojik reaksiyonlar gözlenebilir.
Benzer reaksiyonlar travmatofobi (yaralanma korkusu) ve tripanofobi (iğne korkusu) gibi fobilerde de saptanmıştır. Bu üç fobi DSM-IV'e göre "kan-enjeksiyon-yaralanma fobisi" olarak kategorize edilmiştir.
Etyoloji
Hematofobi etiyolojisinde sıklıkla çocukluk veya ergenlik çağındaki direkt veya şahit olunan travma vardır. Ayrıca genetik bileşeni de bulunmaktadır.
Tedavi
Tedavisinde daha çok vazovagal senkopun önlenebilmesi üzerine davranışçı teknikler veya pacemaker gibi tıbbi cihazların kullanımı uygulanmaktadır.
Ayrıca bakınız
Fobiler listesi
Lisa Schmidla
Lisa Schmidla (d. 5 Haziran 1991, Krefeld) Alman kürekçi. Dünya 23 Yaş Altı Kürek Şampiyonası'nda toplam üç altın madalya kazandı. Rio de Janeiro'da düzenlenen 2016 Yaz Olimpiyatları'nda Alman ekibinin altın madalyayı kazandığı dört çifte yarışmasında yarıştı.
Akören, Ayancık
Akören, Sinop ilinin Ayancık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Akviran olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 58 km, Ayancık ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Tatlıca Şelaleleri köy yakınlarında bulunur.
1971 Avrupa Atletizm Şampiyonası
1971 Avrupa Atletizm Şampiyonası, Finlandiya'nın başkenti Helsinki'de düzenlenen, Avrupa atletizm şampiyonalarının onuncusu. 10-15 Ağustos'ta Helsinki Olimpiyat Stadyumu mücadelelere ev sahipliği yapmıştır.
Greatgap
Greatgap, İngiltere'nin Buckinghamshire kontluğunda bulunan bir sivil pariş'tir.
Yerel yönetim
Greatgap, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Buckinghamshire üniter otoritesine aittir.
Türkiye Anayasa Mahkemesi başkan vekilleri listesi
Bu sayfa Türkiye Anayasa Mahkemesi başkan vekilleri listesini içermektedir.
Ilija Pantelić
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1960 yılında Radnički Sombor kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Vojvodina, Paris-Neuilly, Marseille, Bastia ve Paris Saint-Germain kulüplerinde oynadı.
İkizler, Tercan
İkizler, Erzincan ilinin Tercan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1902 yılı kayıtlarında Ermenice'de "yuva" anlamına gelen Pun olup, 1917 yılı kayıtlarında ise Pun + Vankuklar olarak geçmektedir. Ermenice'de "vankug" sözcüğü, "manastırcık" anlamına gelmektedir.
Coğrafya
Köy, Erzincan il merkezine 119 km, Tercan ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
R-12 Dvina
Soğuk Savaş'ın bitmesinin ardından tüm R-12 füzeleri Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri arasında yapılan silahlanma kontrolü antlaşması kapsamında imha edildiler.
Malatya-Çetinkaya demiryolu
Malatya - Çetinkaya demiryolu, Malatya – Çetinkaya arasında bulunan TCDD'ye ait uzunluğundaki ana demiryolu hattıdır.
Hat, TCDD 5. Bölge'nin sorumluluk alanında yer almakta ve 4 Eylül Mavi Treni, Güney Kurtalan Ekspresi ve Van Gölü Ekspresi Anahat Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Tarihçe
Demiryolu hattı, 1936–1937 yılları arasında -o zamanki adıyla Devlet Demiryolları Umum Müdürlüğü olan- TCDD tarafından inşa edilmiştir.
Aconitum sajanense
Aconitum sajanense Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Balkon (tablo)
Balkon (Fransızca:Le Balcon), Fransız ressam Édouard Manet'nin 1868 - 1869 yıllarında yaptığı yağlı boya tablosu. Eser, şu anda Paris'teki Musée d'Orsay'da sergilenmektedir. Ressam, tabloyu ilk olarak 1869'daki Paris Salonu'nda sergilendi. Balkon o sene Salon'da sergilenen iki Manet tablosundan biriydi. Manet'nin sergilenmek üzere seçilen diğer resmi Atölyede Öğle Yemeği olmuştu. Tablonun sol tarafında oturarak poz vermiş olan model, ressam Berthe Morisot idi. Morisot daha sonraki yıllarda Manet'nin erkek kardeşi ile evlenerek aileye girdi. Manet, bu tablosunu İspanyol ressam Francisco Goya'nın Balkondaki Mayalar tablosundan esinlenerek çizdi. Üç model de ressamın arkadaşlarıydı ve kompozisyonda birbirleriyle ilişkisi olmayan kişiler gibi göründüler. Solda koyu renkli bir taburenin üzerinde oturmakta olan Berthe Morisot beyaz bir kıyafet giymişti. Genç kadın romantik ve ulaşılmaz bir kahraman gibiydi. Sağ tarafta ayakta poz vermiş model ise kemanist Fanny Claus idi. Onun da kıyafetleri beyazdı. Aksesuarları ise yeşil tonlarındaydı. İki kadının arkasında duran adam ise ressam Antoine Guillemet idi. Guilemet bir elinde sigara tutuyordu ve menekşe rengi bir kravat takmıştı. Üçlü başka bir dünyada yaşıyor gibiydi. Arkada, odanın içinde ise ufak bir çocuk belirsiz bir şekilde çizilmişti. Bu çocuk, Manet'nin eşi Suzanne Leenhoff'un oğlu Koelin-Leenhoff Leon'du.
Resimde, Morisot'nun ayaklarının dibinde bir köpek durmaktadır. Sergilendiği sene köpek izleyenlerin aklına, ressamın bir diğer tablosu olan Olympia'daki siyah kediyi getirdi.
Yeşil, siyah ve beyaz renklerin kullanımı Manet'nin eski geleneksel tavrından modernliğe geçişinin simgesi oldu. Ayrıca, ressamın atölyesi yerine açık havada çizdiği bir eser oldu. Ressam bu tabloyu İspanya'yı ziyaretinden birkaç sene sonra çizdi. Tablonun arka planında Goya'nın karanlık modernliğinin izlerine rastlanır. Berthe Morisot da mayaların modern Parisli bir kadına dönüşmüş hali gibidir.
Manet ile Morisot, bu tablonun yapılışı sırasında tanıştılar. Bu çalışmadan sonra Manet, kadının beyaz ve siyah kıyafetlerle betimlediği pek çok portresini yaptı. 1860'lı yıllar boyunca model olarak Victorine Meurent'i kullanan ressamın Berthe'ye geçişi de Balkon ile oldu. Morisot, tabloyu Paris Salonu'nun o seneki resepsiyonunda gördüğünde "Çirkin değil fakat acayip görünüyorum. femme fatale ' e övgü bir tuhaflık tarafından çevrelenmiş gibi..." yorumunu yaptı.
Marpissa soricina
Marpissa soricina, Marpissa cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Viterbo
Coğrafi konumu
Viterbo şehri antik Roma yolu olan "Via Cassia" üzerinde Roma'nın 80 km kuzeyinde bulunan bir şehirdir. 11. ve 12. yüzyıl yapılmış olan antik San Pellugrino Orta Çağ mahallesi şehir surları içinde olup hem mahalle evleri hem de şehir surları günümüze kadar kalmışlardır. Şehir civarında "Monti Cimini" ve "Monti Volsini" tepeleri bulunur.
Viterbo ve civarında tarım üretimi önemlidir.
Şehirde büyük bir hizmet sektörü bulunmaktadır. Şehirdeki askeri ve sivil eğitim kurumları şehir ekonomisine büyük katkıda bulunurlar. Bunlar arasında askeri "Karaordusu Havagücü Komutanlığı (AVES)" ve eğitim merkezi; "Karaordusu Gedikli Subay Eğitim Merkezi" ve "Havagücü Gedikli Subay Eğitim Merkezi (SMAM)" bulunur. Sivil yüksek eğitim için "Tuscia Üniversitesi" ve "Güzel Sanatlar Akademisi" İtalya çapında önemli okullardır. Viterbo şehrinde ve civarında sıcak su kaynakları ve kaplıcalar bulunur; bu kaplıcalar özellikle merkezî İtalya'dan çok büyük kaplıca turisti çekmektedir.
Viterbo'da seramik, mermer taş işleme ve tahta yontma sanatları önemlidir. İtalya Devleti'ne ait olan altın rezervlerinin saklandığı yapılar Viterbo'da bulunmaktadır. 2007'de Viterbo'nun devlet başkenti Roma ve Lazio Bölgesi için yeni havaalanının yapılması için seçildiği ilan edilmiştir.
Tarihçe
Şehrin armasında bulunan FAVL sözcüğünün şehri Etrüsk kurduğuna işaret ettiği iddia edilmekle beraber şehrin bir Etrüsk yerleşimi olduğuna ait arkeolojik kalıntı bulunmamaktadır. Antik Romalılar döneminde kentin mevkiinde "Castrum Herculis" adlı bir askeri savunma mevki bulunduğu arkeolojik kazılarda bulunan bir tapınak kalıntısından bilinmektedir.
Viterbo şehrine dair ilk yazılı belge 8. yüzyılda olup kent mevkii ismi Castrum Viterbii olarak geçmektedir. 773'te Roma'yı eline geçirmek isteyen Lombardlar kralı "Desiderus" bu hedefine varmak için Viterbo yerleşimini üs seçmiş ve bu yerleşim etrafını çeviren surları yaptırmıştır; ama Roma'yı eline geçirememiştir. Katolik Kilisesi ve Papalar Franklara destek vermeye başlayınca Viterbo şehri ve kalesi Papalık Devleti'nin önemli bir savunma mevki olmuştur. Fakat Viterbo İmparatorlar tarafından ele geçirilmek istenen bir mevki olduğu için bu şehrin idareciliği için devamlı mücadeleler yapılmıştır. 1090'da şehir surları pekiştirilmiş; 1095'te Viterbo şehri bir bağımsız komün olmuş ve 1099'da bağımsız şehir için seçilmiş konsüllerle idare sistemi kabul edilmiştir.
1162'de Kutsal Roma Germen İmparatoru I. Friederich Viterbo'nun bağımsızlığını kabul etmiştir ve bu da şehrin alanının genişletilmesine bir neden olmuştur. Papalarının Roma'yı idareleri çok zorlaşınca Papa III. Eugenius'un korunaklı kalesi dolayısıyla yaşadıkları yer olmuştur. III. Eugenius Viterbo'da bir kuşatma geçirmiştir. 1164'te İmparator Friedrich Barbarossa kendi seçtiği anti-papa III. Paschal'in merkezini Viterbo yapmıştır. 1167'de kente "Şehir" olma statüsü tanıdı ve şehrin askerlerini papalık Roma'sına karşı kullanmaya başladı. 1172'de bir kuşatma sonucu kale kuşatmacıların eline geçip büyük hasar görmüştür. Bu tarihten sonra bağımsız Viterbo etrafındaki bağımsız şehirleri hücumla ele geçirme politikasına geçmiştir. Ferentum şehrini eline geçiren Viterbo bu şehrin yıkılmasına neden olmuştur. 1190'da Viterbo şehri güçleri Corneto (modern Tarquinia) şehrini kuşatmışlardır. Fakat Roma ile birlikte Viterbo bu dönemde İmparator ordularının hücumuna da hedef olmuştur. Bu dönemde Viterbo zenginliği ile yaklaşık 60.000 kişilik nüfusu ile orta İtalya'nın en önemli şehirlerinden biri olmuştur.
1207'de Papa III. İnnocentius Viterbo Katedrali'nde bir konsey toplamıştır. Fakat daha sonra Kilise ve papanın dinsizlikle suçladığı "Patarı"nın yaşadığı şehrin kendisini papaya teslim etmemesinden dolayı için Viterbo Papa tarafından aforoz edilmiştir. 1210'da Viterbo İmparator III. Otto'yu karşı hücuma geçip galibiyetler kazanmıştır. Hemen sonra Viterbo aleyhinde askeri harekat yapmıştır. Bu yüzyılda sonra şehir sıra ile "Gatti sülalesi" ve "Di Vico sülalesi" tarafından çok diktatörce idare edilmiştir. 1254'te İmparator, Viterbo'yu kendi taraftarları olan Ghibellinolar safına çekmiştir. Ama 1243'te şehir sakinleri disiplinsiz Alman askerleri şehirden atınca, İmparator şehri sonuç vermeyen bir kuşatmaya almıştır. Bu tarihten sonra Viterbo devamlı Guelfolar safında olmuştur. 1256-1261 döneminde Viterbo imparator taraftarlarına karşı büyük mücadele veren Papa IV. Alexander'in ikametgâhı olmuştur. Papa bu şehirden ordusu ile Via Cassia antik yolundan geçen Swabia Dükü Conradin'i aforoz etmiştir. Sonraki papalar, X. Gregory (1271), XXI. Giovanni (1276), III. Nicholas ve Fransız asıllı IV. Martin Viterbo'da toplanan papa seçimi kardinallar kurulu tarafından seçilmişlerdir. Papa XXI. Giovanni Viterbo'da sarayında yatak odasının tavanının çökmesi dolayısıyla ölmüştür. İtalyan olmayan IV. Martin'in seçilmesinden hoşlanmayan Viterbolular Napoli Kralı Anju'lu I. Şarlo idaresinde kardinallerin toplandığı Viterbo Katedrali'ne girip bu papanın taraftarı iki katedrali tutuklamışlardır. Bu nedenle Viterbo şehri papa tarafından aforoz edilmiştir. Bundan sonra 86 yıl papalar Viterbo'ya uğramamışlardır.
Papaların bulunmadığı bu dönemde şehir "Di Vico sülalesi" eline geçmiştir. 14. yüzyılda Giovanni Di Vicco Civitavecchia, Tarquinia, Bolşena, Orvieto, Todi, Narnı ve Amelia şehirlerini de içinde bulunduran bir dükalık idare etmekteydi. Fakat 1354'te Avignon'da bulunan papalar kendilerini eski arazilerini ele geçirmek için Kardinal Gil de Albornoz'u görevlendirip bu devleti yıkmışlardır. 1376'da şehir yine Francesco Di Vico"'nun eline geçmiştir. Fakat 13 yıl sonra 1389'da isyan eden Viterbo'lular Francesca Di Vico'yu öldürüp şehrin idaresini önce Papa V. Urban'a; ve sonra da Francesca'nın kuzeni Giovanni di Sciarra di Vico'ya vermişlerdir. 1396'da papa Boniface IX ordusuyla hücum edip Viterbo'yu Papalık Devleti'ne en son olarak dahil etmiştir. 1431'de Viterbo'da idareyi 1421'de eline geçiren Giacomo Di Vico Papalık Devleti orduları tarafında hemen elemine edilmiştir.
Bundan sonra Viterbo önemini kaybetmiş ve Papalık Devleti'nin bir parçası olarak bu devletin geçirdiği evrelerden geçmiştir.
1871'de İtalya Krallığı'na bağlandı.
Nüfus gelişimi
Viterbo'nun belediye sınırları içinde nüfusu (10.2010 itibarıyla) 63.395 kişidir. 19. yüzyıl ve 20. yüzyılda Viterbo'nun nüfusunun gelişmesi şu gösterimde görülebilir:
Kişi
Görülebilecek turistik yerler
Viterbo'da görülebilecek turistik yerler şunlardır:
Eğitim
Şehirde 1979 yılında kurulan Tuscia Üniversitesi ev sahipliği yapmaktadır.
Komşu komünler
Viterbo komünü şu komünlerle sınır komşusudur: Bagnoregio, Bomarzo, Canepina, Caprarola, Celleno, Civitella d'Agliano, Graffignano, Marta, Monte Romano, Montefiascone, Ronciglione, Soriano nel Cimino, Tuscania, Vetralla, Vitorchiano
Kardeş şehirler
Viterbo'nun şu kentlerle kardeş şehir bağlantıları bulunmaktadır:
Resimler
Viterbo
Trachusoides
Trachusoides Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
Hardwired (şarkı)
"Hardwired" heavy metal grubu Metallica'nın onuncu stüdyo albümü Hardwired... to Self-Destruct'ta yer alan bir şarkı. 18 Ağustos 2016 tarihinde yayımlandı. İlk kez 20 Ağustos 2016 tarihinde Minneapolis'te yer alan US Bank Stadyumu'nda çalındı. Şarkı 2017 Grammy Ödülleri En İyi Rock Şarkısı adayı oldu.
2018 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Çekya
Çek Cumhuriyeti, 2018 Eurovision Şarkı Yarışması'na Mikolas Josef'in yazdığı Lie to Me adlı şarkıyla katılmıştır. Şarkıyı Mikolas Josef seslendirmiştir. Çek yayıncı Česká televize (ČT) tarafından yapılan Eurovision Song CZ adlı Ulusal Final yöntemiyle Portekiz'in başkenti Lizbon'da yapılan 2018 yarışması'nda temsil eden kişi seçilmiştir.
Geçmişi
2018 yarışması'ndan önce, Çek Cumhuriyeti Eurovision Şarkı Yarışması'na altı kez katılmış, ilk katılımını 2007 yılında gerçekleştirmiştir. Ülke arka arkaya üç kez yani 2007 ile 2009 yılları arasında finale yükselememiştir. Bunlarː 2007 yılında Kabát grubunun seslendirdiği "Malá dáma" ile 28. (sonuncu), 2008 yılında Tereza Kerndlová'nın seslendirdiği "Have Some Fun" ile 18. ve 2009 yılında Gipsy.cz grubunun seslendirdiği "Aven Romale" ile 18. (sonuncu) olarak almıştır. Çek kanal 2010 ile 2014 yılları arasında yarışmadan düşük ilgi ve kötü dereceler nedeniyle çekilmiştir. 2015 yılında Çek Cumhuriyeti geri dönmüş, Yarışmanın yarı finalinde 13. olarak yine finale çıkmayı başaramamıştır. 2016 yılında Çek Cumhuriyeti Gabriela Gunčíková ile yarışmaya katılmış, yarı finalde 9. olarak finale çıkmayı başarmış, Finalde 25. olmuştur. Böylece Çek Cumhuriyeti tarihinde ilk kez finale çıkarak şimdiye kadar en iyi sonucunu elde etmiştir. 2017 yılında Çek Cumhuriyeti "My Turn" adlı şarkısıyla Martina Bárta katılmış, yarışmanın yarı finalinde 13. olmuştur.
Çek Ulusal Yayıncısı Česká televize (ČT) Çek Cumhuriyeti'nin temsilcisini seçmek için görevlendirilen kuruluştur. Çek Cumhuriyeti geçmişte temsilcisini seçmek için birçok method denemiştir. Temsilcisini canlı Ulusal Final gösterisi ile çoğu kez seçmiştir. Bir de Görevlendirme yöntemi ile temsilci ve şarkı seçimi yapmış, bu uygulama ara yıllarda bu method uygulanmaktadır. 2018 yılı için de ČT kanalı Görevlendirme yöntemi ile temsilcilerini seçeceklerini açıkladı.
Aconitum sachalinense
Aconitum sachalinense Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
2018 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Çekya
Eurovision Song CZ
Eurovision Song CZ, ČT kanalı Çek Cumhuriyeti'nin 2018 Eurovision Şarkı Yarışması temsilcisi belirlemek için yapılan Ulusal Final'dir. Kazanan 29 Ocak 2018 tarihinde belirlenmiştir.
Format
Eski Eurovision temsilcilerinden oluşan Uluslararası jüri:
Katılımcılar
Česká televize Eurovision Şarkı Yarışması için dörtyüz'ün üzerine başvuru aldığını duyurmuş, 36'sı çek şarkı yazarından alındığını duyurdu. Altı katılımcı 8 Ocak 2018 tarihinde açıklandı ve şarkılar online ortamda yayınlandı. 23 Ocak'ta jüri oyunu 68 puanla Mikolas Josef'in kazandığı açıklanmıştır. , geri kalan jüri oyları ve halk oylaması 29 Ocak'ta açıklanmıştır.
Eurovision'da
2018 Eurovision Şarkı Yarışması, Yarı finalleri 8 ile 10 Mayıs 2018 tarihlerinde, Final ise 12 Mayıs 2017 tarihinde Portekiz'in başkenti Lizbon'da bulunan Altice Arena'da yapılacak. Eurovision kurallarına göre, tüm ülkeler, ev sahibi ülke ve "Big 5" (Fransa, Almanya, İtalya, İspanya ve Birleşik Krallık) ülkeleri dışında iki yarı finalli sistemde yarışarak finale çıkmak üzere; her yarı finalden ilk on'a giren ülkeler finale çıkma şansını yakalamıştır. Avrupa Yayın Birliği (EBU) önceki yarışmaları göz önünde bulundurarak kura çekimi için altı ayrı fanusa koymuş, oylama tarihlerindeki ülkeler kim yakınsa aynı fanusta yer almıştır. 29 Ocak 2018 tarihinde yapılan özel kura çekimi töreninde, ülkelerin hangi yarı finalin hangi yarısında yer alacağı belirlenmiştir. Çek Cumhuriyeti, 8 Mayıs 2018 tarihindeki birinci yarı finalde yarışmasına karar verilmiş ve Yarı final'in birinci yarısında yer alacağı belirlenmiştir.
2018'in bütün katılımcı şarkıları yayınlandıktan sonra yarışmanın yönetmenleri Yarı finallerde hangi ülkenin kaçıncı sırada çıkacağı belirlemiştir. Yarışmanın yönetmenleri Çek Cumhuriyeti'nin Belçika'dan sonra ve Litvanya'dan önce 5. sırada sahne almasına karar vermiştir.
Yarı final
Mikolas, teknik provalarda 30 Nisan ve 4 Mayıs tarihlerinde, ardından 7-8 Mayıs tarihlerinde kıyafet provalarında yer aldı. Bu, her ülkenin profesyonel jürilerinin yarı finaldeki katılımcıların gösterisini izlediği ve oy kullandığı 8 Mayıs jüri şovunu içeriyordu.
Gösterinin sonunda, Çek Cumhuriyeti'nin ilk 10'da yer aldığı ve daha sonra büyük finale yükseldiği ilan edildi. Daha sonradan Çek Cumhuriyeti'nin 232 puan alarak üçüncü olarak finale çıktığı açıklanmıştır.
Final
1. Yarı final'in ardından finale yükselen 10 ülke için Basın Konferansı yapılmıştır. Bu Konferansta yükselen ülkenin katılımcısı fanustan Finalin hangi yarısında çıkacağına dair belirleme amaçlıydı. Çek Cumhuriyeti'nin finalde ikinci yarı'da çıkmasına kararlaştırılmıştır. Finalden bir gün önce yarışmanın yapımcıları Yarı finallerden yükselen ülkeler ve büyük 5'linin hangi sırada çıkacağını belirlemiştir. Çek Cumhuriyeti finalde Fransa'dan sonra ve Danimarka'dan önce 14. sırada sahne almıştır.
Mikolas finalden önce yani 11 ve 12 Mayıs tarihlerinde yeniden kostümlü provalarda sahne almış, 11 Mayıs'ta yapılan jüri finalinde Jüriler Canlı gösteri öncesi oylarını iletmiştir. Mikolas yarı finaldeki performansını tekrar sergilemiş, Çek Cumhuriyeti finalde 281 puanla altıncı olmuştur. Bu sonuçla birlikte Çek Cumhuriyeti Eurovision tarihindeki en iyi sonucunu almıştır.
Bölünmüş oylama sonuçları
Beş kişiden oluşan Çek jürileri:
Kabát
Kabát, 1983 yılında o zamanlar Çekoslovakya'ya bağlı olan Çekya'nın Teplice şehrinde kurulmuş bir hard rock müzik grubu. 2007 yılında Çekya'nın'de ilk defa katılma olanağı elde ettiği 2007 Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkesini temsil eden Kabát grubu, 10 Mayıs 2007'de yarı finalde Küçük Leydi anlamına gelen Malá Dáma adlı şarkıyla yarışmış ve sonuncu olmuştur.
Mehmet Canseven
Mehmet Canseven (1945 - 24 Haziran 2020, Antalya ) Türk  bürokrat.
Artvin, Balıkesir, Antalya ve Ankara İl Emniyet Müdürlükleri, 1993 ile 1996 yılları arasında Elazığ ve 1996 ile 2000 yılları arasında Edirne valiliği yapmış bürokrattır.
Hüseyin Şadi Karagözoğlu
Hüseyin Şadi Karagözoğlu  (bilinen adı; Fikret Şadi Karagözoğlu) (1881, İstanbul - 29 Aralık 1941, İstanbul), Türk oyuncu, senarist ve yönetmen.
Sahnede canlandırdığı Bican Efendi rolü ile tanınan sanatçı, mütareke yıllarında Türk sinema tarihinin ilk gülmece filmlerinden olan Bican Efendi film serisinin senaryosunu yazıp yönetmiş ve oynamıştır. Türkiye'de Cumhuriyeti'in ilanından sonra kurulan ilk özel tiyatro topluluklarından biri olan Millî Sahne adlı turne topluluğunun kurucusudur.
Yaşamı
İkinci Meşrutiyet'in ilanından sonra Reşat Rıdvan Bey'le tiyatro yazarı İbnürrefik Ahmet Nuri'nin kurdukları profesyonel topluluğa girdi. 1910 yılında Burhaneddin Bey Topluluğu ile birlikte Rumeli turnesine katıldı. Dönüşte kumpanyadan ayrıldı. Bir süre Polis Müdürlüğü Yazı İşleri’nde kâtiplik yaptıktan sonra tiyatroya geri döndü ve Donanma Cemiyeti Tiyatro Heyeti'nde çalıştı.
Datça Yarımadası
Datça Yarımadası, 1928'e kadar Reşadiye Yarımadası (yabancı kaynaklarda antik Knidos kentinin adı ile de anılır), Muğla ilinde yer alan 70 km uzunluğunda dar bir yarımadadır. Gökova Körfezi ile Hisarönü Körfezini birbirinden ayırır. Akdeniz ile Ege Denizi'nin kesişme noktasındadır. Önemli bir doğa ve yat turizmi odağıdır.
Hüseyin Şadi Karagözoğlu
Yaşamı
I. Dünya Savaşı'nda askere alındı. Mütarekeden sonra Dârülbedayi'de çeşitli roller üstlenen sanatçı, 24 Aralık 1917’de toplanan Yönetim Kurulu kararıyla Muhsin Ertuğrul ile birlikte "serkeşlikten dolayı" kaydıyla işten çıkarıldı, bir ay sonra tekrar kadroya alındı. Daniel Riche’nin Bahane (Le Pretexte) oyunundan İbnürrefik Ahmet Nuri'nin özgün bir şekilde uyarladığı Hisse-i Şayia isimli oyunda Bican Efendi tiplemesini canlandırdı. Bican Efendi rolündeki başarısı üzerine, bu isim ona lâkap oldu.
Datça Yarımadası
Yarımadada yerleşme MÖ 2000 yıllarına kadar uzanır. Bu kıyıların girintili çıkıntılı yapısı, doğal ve iyi korunan limanlara sahip olması, Avrupa, Asya ve Afrika'ya yakın konumda olması tercih edilmesinde önemlidir. Tarihi kaynaklara göre; Mısırlılar, İskitler, Asurlar, Eolyalılar (Truva Savaşından sonra), İyonlar ve Dorlar bölgede hakimiyet kurmuşlardır.
Hüseyin Şadi Karagözoğlu
Yaşamı
İşgal altındaki İstanbul'da izleyicileri güldürmek için komedi türünde bir film çevirmek isteyen oyuncu, bir Charlie Chaplin filmi izledikten sonra ‘Bican Efendi’yi "Şarlo" gibi kısa skeçler halinde film yapmaya karar verdi. Malûl Gaziler Cemiyeti hesabına çektiği bu filmlerde hem senarist, hem yönetmen, hem oyuncu idi. Türk sinemasının ilk seri filmleri olan Bican Efendi filmleri, Türk sinema tarihinin ilk gülmece filmlerindendir. Seri, "Bican Efendi Mektep Hocası", "Bican Efendi'nin Rüyası", "Bican Efendi Vekilharç", "Bican Efendi Damat"  gibi adları olan kısa filmlerden oluşuyordu. Fikret Şadi, kendisi gibi oyuncu olan Şehper Hanım  (asıl adı Zabel) ile evlendi. Eşi Sehper Hanım, Bican Efendi filmlerinde kendisi ile birlikte rol aldı. Çiftin Gazanfer adında bir çocukları oldu.
Datça Yarımadası
Dorlar yarımadanın uç kısmına Knidos kentini kurmuştur.
Hüseyin Şadi Karagözoğlu
Yaşamı
Fikret Şadi, Cumhuriyetin ilanından sonra bir turne topluluğu olan "Milli Sahne"'nin kuruluşunda önemli yer aldı. "Türk Tiyatrosunu Himaye Cemiyeti" adlı cemiyeti kurarak bu dernek aracılığı ile devletten para yardımı sağladı; böylece özel topluluklar arasında devletten yardım sağlayan ilk sanatçı oldu.
Datça Yarımadası
Adı
Eski adı olan Reşadiye yarımadası adı zamanın Osmanlı padişahı V. Mehmet Reşat onuruna verilmiştir. Cumhuriyet zamanında Reşadiye adı tekrar Datça olarak değiştirilmiştir.
Hüseyin Şadi Karagözoğlu
Yaşamı
Milli Sahne kısa sürede dağıldı. Fikret Şadi, kalbindeki rahatsızlıktan dolayı 1927 yılından sonra tiyatroyu bıraktı. Ferah Tiyatrosu'nu kiralayarak sinema olarak işletti. 29 Aralık 1941 tarihinde İstanbul’da öldü.
Anthidium
Anthidium Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
Angri
Angri, İtalya'nın Campania bölgesine bağlı Salerno ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2017 tarihi itibarıyla 34.126'dır.
Tasmacı, Bartın
Tasmacı, Bartın ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Tasmacılar olarak geçmektedir.
Coğrafya
Köy, Bartın il merkezine 26 km uzaklıktadır.
Cuyahoga County
Cuyahoga ili veya Cuyahoga County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Ohio eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2010 sayımına göre 1,264,817'dir. İlin merkezi ve en büyük şehri Cleveland'dır.
Aconitum rotundifolium
Aconitum rotundifolium Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Gulam Hüseyin Mazlumi
Gulam Hüseyin Mazlumi Tangistani (13 Ocak 1950 - 19 Kasım 2014), forvet pozisyonunda görev yapmış İranlı eski millî futbolcu ve teknik direktör.
Kulüp takımları kariyeri
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1965 yılında Taj Abadan kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Taj ve Shahbaz kulüplerinde oynadı.
Millî takım kariyeri
İran millî futbol takımı formasını 40 maçta giyip bu maçlarda 19 gol kaydetti.
Covington County, Mississippi
Covington ilçesi veya Covington County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Mississippi eyaletinde yer alan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2010 sayımına göre 19.568'dir. İlçenin merkezi Collins şehridir. İlçenin adı Leonard Covington'dan gelmektedir.
Anthodioctes
Anthodioctes Anthidiini oymağına bağlı bir cinstir.
Aconitum rockii
Aconitum rockii Aconitum cinsine bağlı bir türdür.
Ev Sahibesi
Ev Sahibesi (, Khozayka), Rus yazar Fyodor Dostoyevski'nin 1847'de yazdığı bir novella. Sankt-Peterburg'da geçen eserde soyutlanmış genç bir adam olan Vasiliy Mihayloviç Ordinov'u ve Ordinov'un habis bir falcı veya mistik olarak algıladığı kederli bir eşin karısı olan Katerina'ya olan takıntılı sevgisi anlatılmaktadır. Hikâye, Rus folkloründen izler taşımakta ve otobiyografik göndermeler içermektedir. Yayımlandığı dönemde Ev Sahibesi hem olumlu hem olumsuz tepkiler alırken günümüzde Dostoyevski'nin külliyatında eşsiz olarak görülmektedir. Novellanın ilk kısmı Ekim 1847'de, ikinci kısmıysa aynı yılın kasımında Rus edebiyat dergisi Otechestvennye Zapiski 'de yayımlandı.
Konu
Murin daha sonra, hem Katerina hem de Ordinov'un zayıf olduğunu ve eğer verilmişse özgürlüğü iade edeceği polise açıklar.
Latin Amerika edebiyatı
Latin Amerika Edebiyatı, Latin Amerika'da İspanyolca ve Portekizce yazılmış edebiyat yapıtlarını kapsar. İlk yazılı metinler Yenidünya'nın İspanyol fatihlerinin İspanya'ya gönderdikleri raporlardı. İspanyollar'ın atılganlığı ve Amerika Yerlilerinin yiğitliği pek çok yazıya ve şiire esin kaynağı olmuştur. Bunların en ünlüsü İspanyol Alonso de Ercilay Zúñiga'nın (1533-1594), Şili Yerlilerinin soylu direnişini ve şairin bu dönemdeki acılarını dile getiren La Araucanadır. 20 binin üstünde koşuktan oluşan bu şiir yeni topraklardan fışkıran ilk gerçek edebiyat ürünüdür.
Ev Sahibesi
Arka planı
Ekim 1846'da Dostoyevski, kardeşi Mihail'e kısa hikâyesi Bay Proharçin 'in iyi karşılandığını ve Vissarion Belinski için Saved Sidewhiskers üzerinde çalışmaya devam ettiğini yazdı. Ev Sahibesi 'ni yazma fikri tam bu sırada ortaya çıktı ve üç gün sonra Mihail'e tekrar mektup yazarak ortaya yeni bir tarz çıkarmak istediği için teklif edilen Saved Sidewhiskers 'ı rafa kaldırdığını ve "daha özgün, canlı ve parlak düşünceler kâğıda geçirilmeyi istedi"ğini belirtti. Dostoyevski daha sonra Ev Sahibesi ile ilk romanı İnsancıklar 'ın gelişimi arasındaki olumlu benzerliklere dikkat çekti.
Armutluyazı
Armutluyazı, Sinop ilinin Ayancık ilçesine bağlı bir köydür.
Ev Sahibesi
Arka planı
26 Kasım 1846'da Dostoyevski, Andrey Krayevski'nin Otechestvennye Zapiski adlı dergiye dahil olmak için Nekrasov ve Panaev'in Sovremennik adlı dergisiyle olan ilişkisini sonlandırdığını duyurdu. Ayrıca 1846 başlarında bir anlaşmazlıktan sonra Belinski'nin edebi çevresiyle olan ilişkilerini sona erdirdi ve ardından Belinski, Sovremennik 'te yazmak için Otechestvennye Zapiski 'nden ayrıldı. Krayevski, 1845'te Dostoyevski'nin hapishane öncesi öykülerinin çoğunu -Sovremennik 'te yayımlanan Dokuz Mektupluk Roman ile The Illustrated Almanach 'ta yayımlanan Polzunkov hariç- yayımladı. 1847'nin başlarında Dostoyevski, kardeşine yazdığı bir mektubunda Ev Sahibesi üzerinde çalışmaya başladığını belirtti. Çalışması, 9 Eylül 1847'de sona erdi. Dostoyevski'nin isteğine bağlı olarak eserin ilk kısmı ekimde yayımlanırken ikinci kısmı ise bir sonraki ay yayımlandı.
Latin Amerika edebiyatı
1600'de artık fetihler sona ermiştir. Avrupalı işgalciler efendi, Yerliler ise çoğunlukla köleydi. Zenginler hâlâ İspanya ve Portekiz'i anayurtları olarak görüyordu. Yazılanlar ise Amerika'yla ilgili olmakla birlikte Portekiz ve İspanyol edebiyatının kötü bir taklidi olmaktan öteye geçemiyordu. Ama bunlar içinde Meksikalı bir rahibe olan Juana Inés de la Cruz (1651-1695) gerçekten edebiyat değeri olan şiirler ve oyunlar yazdı. Portekiz sömürgesi olan Brezilya'nın en ünlü yazarı José Basilio da Gama (1740-1795) ilk kez şiirlerinde Yerlilerin yaşamını işledi.
Armutluyazı
Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Latin Amerika edebiyatı
Özgürlük ve romantizm
İspanyol sömürgelerinin özgürlük mücadelesi aynı zamanda kültürel bağımsızlık mücadelesinin de başlangıcıdır. Bu tarihten başlayarak yazarlar İspanyol ve Portekizliler'in torunları olarak değil Latin Amerikalı bilinciyle yazdılar. Yapıtlarında toplumsal sorunlara eğildiler. Baskıcı ve acımasız yönetimler altında özgürce yazmaları hiç de kolay olmadı. Savaş yılları sırasında siyasal ve yurtsever edebiyat öne çıktı. Ekvatorlu José Joaquín de Olmedo'nun (1780-1847) La victoria de Junin: Canto a Bolivar (1825) adlı kahramanlık destanı Simón Bolívar önderliğindeki güçlerin İspanyollara karşı kazandığı zaferin anısına yazılmıştır ve bugün hâlâ değerini korumaktadır.
Ev Sahibesi
Teması ve tarzı
Ev Sahibesi, uzun bir hikâye ile kısa roman arasındadır. Neuhäuser'a göre hikâye, tipik halk masallarından farklı olarak belirli bir kişi tarafından yazılan ve kulaktan dolma olmayan sanatsal masallarda bulunan temaları içeriyor. Profesör S. Gibian'a göreyse eser bir "halk hikâyesinin söyleyişi ile imgesi"dir ve "erkek-kadın hakimiyeti, ensest baba-kız ilişkisi ve İdil haydut hikayeleri olmak üzere üç folklor motifine dayanmaktadır."
Soyut başrol kahramanı Ordınov, "Beyaz Geceler" ve Netoçka Nezvanova 'da ortaya çıkacak olan gelecekteki karakterlerin prototipidir. C. E. Passage'e göre çalışma Gogol'un Taras Bulba ile Korkunç İntikam'ından, Odoyevski'nin Improvizator 'undan, E. T. A. Hoffmann'ın Şeytanın İksirleri, Der Magnetiseur, Der unheimliche Gast, Kum Adam ile Der Artushof 'tan etkilenmiştir. Dostoevsky: The Adapter adlı çalışmada Passage, Dostoyevski'nin Öteki 'de olduğu gibi hikâye unsurlarını tekrar birleştirerek konunun gerçekliğini oluşturduğunu savunmaktadır.
Alfred Bem, Dramatizatsiia breda 'da Ev Sahibesi 'nin otobiyografik unsurlar içerdiğini düşünmüştür. Freud'un psikanalizinden etkilenerek Ordınov'un Katerina ve Murin ile olan ailesel ilişkisinin Dostoyevski'nin kendi yaşadıklarına benzediğini ve yazarın Avdotya Panayeva olan ilişkisinden yansımalar bulduğunu iddia etmiştir. Bem, Nikolay Nekrasov ile Ivan Turgenev arasında yaşanan çekişmelerin Dostoyevski'nin sağlığını kötüleştirdiğini ve Ev Sahibesi üzerinde başlamadan önce yazarın stres problemleri olduğunu belirtti. Hikâyenin karanlık atmosferi ile Katerina ve Ordınov arasındaki ilişkinin tuhaf karakteri içinde Gotik edebiyatın unsurları da tespit edildi. Valery Kirpotin, romanın iyi ve kötüyü ele aldığına inanmaktadır. Eleştirmen Stanisław Mackiewicz, "eserin sembolik içeriğini ve Belinski'nin şiddetle reddetmesini anlamanın anahtarını bulduğunu" belirtti ve şunları dile getirdi: "İnanıyorum ki genç kişi Rus zekâsını, 'Ev Sahibesi' gibi etkileyici bir ada sahip olan kadın ise Rus halkını temsil ediyor. Cinli falcı, bu halkın dini inanışlarının özellikle ayrılıkçı Eski İnananlar'ın bir yansımasıdır."
Sophie Ollivier, romanın "Rus halkının, Rus inancının tarihsel bilincinin özüne nüfuz etmeye" çalıştığını söyledi.. Robert Mann, Murin'in Peygamber İlyas'a dayandığına ve Ordınov'un 1860 ve 1870'lerdeki çeşitli edebi karakterlere benzer bir dindarlığa sahip olduğuna inanmaktadır. Murin, Karamazov Kardeşler'den Büyük Engizisyoncu 'nun habercisi olabilir.
Eleştiriler
Ev Sahibesi hem olumlu hem olumsuz yorumlar aldı. Dostoyevski, özellikle Hoffmann'ın Erscheinungen 'i olmak üzere diğer eserlerden çalıntı yapmakla eleştirildi. Vissarion Belinski novellayı "müthiş [derecede] çöp" olarak nitelendirdi ve Dostoyevski'nin son modadan sonra biraz mizah katarak Marlinski'yi Hoffmann'a razı etmeye çalıştığını belirtti. Belinski, eseri Tit Kosmokratov (Vladimir Titov) hikâyelerini andıran bir esere gördü ve kitabın "tek bir basit ve canlı kelime veya deyiş"e sahip olmadığını ve "her şeyin yapmacık, zoraki, yapay ve uydurma" olduğunu dile getirmiştir. Günümüzdeki eleştiriler dönemine göre daha olumludur. Kenneth A. Lantz, çalışmanın "Dostoyevski'nin aşırı melodram, esrarengiz ve genel belirsizlik içinde yaptığı çalışmalar arasında benzersiz olduğunu" belirtti.
Horton, Buckinghamshire
Yerel yönetim
Horton, seçilmiş bir pariş konseyine sahip bir sivil pariştir. Buckinghamshire üniter otoritesine aittir.
Latin Amerika edebiyatı
Özgürlük ve romantizm
Latin Amerika'da savaşlar ve askeri diktatörlükler birbirini izliyordu. Bunların içinde en çok nefret toplayanlardan biri Arjantin diktatörü Juan Manuel de Rosas idi. Kanlı yönetimi sırasında birçok yazar sürgüne gönderildi. Bu yazarlar, kalemleriyle komşu ülkelerden Rosa'a savaş açtılar. José Pedro Crisólogo Mármol'un (1817-1871) ilk Arjantin romanı kabul edilen ünlü yapıtı Amalia (1851) Rosas yönetiminin korkunçluğunu sergiler. Domingo Faustino Sarmiento (1811-1888) ise Facundo (1845) adlı uzun denemesinde, altüstlüklerin yaşandığı toplumların, diktatörlüklere yol açtığını anlatır.
Sarmiento ve Mármol, Avrupa'daki Romantizm Akımı'ndan etkilenen yazarlar arasındadır. Bu yazarlar çoğunlukla konularını ülkelerinin tarihinden ve sıradan insanların yaşamlarından seçtiler. Tarihsel romanların en güzellerinden biri Dominik Cumhuriyeti'nden Manuel de Jesús Galván'ın (1834-1911), Amerika Yerlilerine İspanyolların uyguladıkları kıyımı anlatan Enriquillo (1882) adlı yapıtıdır. Amerika Yerlilerinin destanlarından ve sınır savaşlarından esinlenilerek pek çok öykü ve şiir yazılmıştır.
Latin Amerika Romantizmi pampalarda sığır güden goşo'ları şiirlerde ele aldı. Arjantinli José Hernández'in (1834-1886) en ünlü yapıtı, özgürlüğünü yok eden topluma karşı başkaldıran goşonun mücadelesini anlatan El gaucho Martin Fierro (1872) adlı şiiridir.
Gerçekçilik ve Doğalcılık
Avrupa'da olduğu gibi Latin Amerika'da da gerçekçi ve doğalcı yazarlar çıktı. Yapıtlarında kent yaşamını, toplumsal değişimleri ve insanı anlattılar. Romantikler gibi gerçekçi yazarlar da halk kültürünün tiplerinden yararlandılar. Bu yapıtlarda yasalar ve düzen, orta sınıf değerleri, onurlu ve güvenilir olmak elüstünde tutulurken, açgözlülük ve yalancılık yerildi. Doğalcı yazarlardan Arjantinli Eugenio Cambaceres (1843-1888) çağdaş değerleri, Sin rumbo (1885) adlı yapıtında kıyasıya yerer. Brezilya'da yayımlanan ilk önemli doğalcı roman, Rio de Janeiro sokaklarındaki yaşamı anlatan, Manuel Antônio de Almeida'nın (1831-1861) Memorias de um Sargento de Milicias (1854) adlı kitapıdır. Brezilyalı gerçekçi romancı ve öykü yazarları içinde belki de en önemlisi olan Joaquim Maria Machado de Assis'in (1839-1908) en güzel romanı Dom Casmurro'dur (1899). Euclydes da Cunha (1866-1909) kuzeydoğunun çorak topraklarında hayvancılıkla geçinen insanların unutulmuşluğu üzerine bir protesto niteliğinde olan Os Sertoes i (1902) yazdı.
Çağdaş edebiyat
1880'lerden önce Latin Amerikalı yazarlar başka ülkelerin edebiyat türlerini örnek alırlardı. 19. yüzyılın sonunda gelişen Modernizm Akımı'nın öncüleri Émile Zola'nın Doğalcılık, Avrupa'da gelişen Maddecilik akımlarına ve orta sınıf değerlerine karşı çıktılar. Hem düzyazı, hem de şiir yazan Kübalı José Martí (1853-1895) ve Perulu Manuel González Prada (1848-1918) dilin dinamizminden yararlanarak değişime ve yenileşmeye yöneldiler.
1888'de Nikaragualı şair Rubén Darío'nun düzyazı ve şiirlerden oluşan Azul (1888) adlı kitabı büyük yankılara yol açtı. Bu, Modernizmi tam anlamıyla içeren bir kitaptı. Yeni biçim arayışları, dilin yeni ve heyecan verici bir biçimde kullanılması, yeni bir bilinci ve duyarlılığı gerektiriyordu. Modernizm, çeşitlilik gösteren bir akımdı. Kolombiyalı yazar José Asunción Silva (1865-1896) ve Meksikalı Manuel Gutiérrez Nájera (1859-1895) bu akımın içinde yer aldılar. Ama bu alanda en başarılı yapıtları, çok işlek bir dille yazan Rubén Darío, Arjantinli Leopoldo Lugones (1874-1938) ve Uruguaylı Delmira Agustini (1886-1914) verdiler.
Başlangıçta şairler duygularını ince ve müzikli bir dille şiire döktüler. 1898 İspanya Amerika Savaşı'ndan sonra ise, kendi ülkelerinin güzelliklerinden ve sorunlarından söz etmeye başladılar.
20. yüzyılda toplumsal adaletsizlikler ve Amerika Yerlileri'nin uğradıkları haksızlıklar Latin Amerika edebiyatının temel konuları oldu. Mariano Azuela (1873-1952) Meksika Devrimi'nin acılarını ve dehşetini anlatan Los de abajoyu (1916) yazdı. Kolombiyalı yazar José Eustasio Rivera (1889-1928) La vorágine'de (1924) Amazon ormanlarında çalışan kauçuk işçilerinin yürekler acısı, çetin yaşamlarını anlattı.
İlgi çekici bir roman olan Don Segundo Sombra (1926) Arjantinli Ricardo Güiraldes (1886-1927) bir taşra kasabasından kaçan öksüz bir çocuğun öyküsünü anlattı. Arjantin'in ulusal simgesi goşo'yu efsanevi bir halk kahramanı olarak ele aldı.
Brezilyalı yazarlar çok geniş olan ülkelerinin çeşitli bölgelerinde, özellikle de kuzeydoğuda, kültürlerini korumanın önemini vurguladılar. José Lins do Rego Cavalcanti (1901-1957) Ciclo de Cana de Açucar adını taşıyan roman dizisinde, plantasyon yaşamından kesitler verir. Érico Lopes Veríssimo (1905-1975) O Tempo e o Vento (1949-1962) adlı üçlü romanında, Rio Grande do Sul yöresinin tarihini olağanüstü bir sevecenlikle yeniden yaşatır. João Guimarães Rosa (1908-1967), Grande Sertao: Veredas (1956) adlı epik romanında Brezilya'nın kuzeydoğusundaki uzak, barınmaya elverişsiz ve çorak topraklardaki yaşamı anlattı.
Şiir
Modernizm Akımı'nın ardından çok yetenekli şairler yetişti. Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan Şilili kadın şair Gabriela Mistral (1889-1957) sade ve dolaysız anlatımıyla ilgi çekti. Çocuklarına olan özlemini dile getiren güldestesi Desolación (1922), etkiliyici bir duyarlılık taşır. César Vallejo (1892-1938) İspanyol dilinin en büyük ustalarından biridir. Şiirleri insanın çektiği acılarla yüklüdür. Ölümünden sonra, 1939'da yayımlanan Poemas humanos'ta, daha güzel bir geleceğe olan umudunu yansıtır. Vallejo, İspanyolca'yı cesur ve şaşırtıcı biçimlerde kullandı. 1930'larda Peru'nun bir taşra kentindeki kapalı aile yaşamını terk ederek, komünistlerin safında İspanya İç Savaşı'na katıldı.
Şilili şair Pablo Neruda da komünistti (1904-1973). Şiirleri, özellikle de büyük epik yapıtı Canto General (1938) yaşam deneylerinin coşkulu bir anlatımıdır. Neruda ezilenlerin ve sömürülenlerin şairidir. Meksikalı Octavio Paz (1914) çok yönlü bir yazardır. Libertad bajo palabra (1968) adını taşıyan yapıtında, şiirin bir uyanış olduğu ve insanlığın kurtuluşunun önünü açtığı görüşünü savunur.
Portekizce konuşulan Brezilya'da Modernizm Akımı 1920'lerde başladı. En çok Sao Paulo'da kök salan bu akımın öncüsü şair ve romancılar, Portekiz ile bağlarını koparmaktan yanaydılar. Oswald de Andrade'nin (1890-1954) Memorias Sentimentais de Joao Miramar (1924) adlı romanı bu akımın tipik bir örneğidir. Jorge de Lima (1895-1953) ise Avrupa geleceğinden koparak Kuzeydoğu Brezilya'nın bölgeci şiir hareketine katıldı.
Armutluyazı
Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 74 km, Ayancık ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.
Latin Amerika edebiyatı
Roman
Meksikalı Juan Perez Rulfo'nun (1918-1986) Pedro Paramo (1955) adlı bir kısa romanı ve Kızgın Ova (El Ilano en Ilamas; 1953) adında, öykülerini topladığı bir kitabı vardır. Kitaplarındaki olaylar ıssız ve sıcak bir vadide geçmektedir.
Kolombiyalı roman ve öykü yazarı Gabriel Garcia Marquez (1928), 1982 Nobel Edebiyat Ödülü sahibidir. Ünlü romanı Yüzyıllık Yalnızlık'ta (Cien anos de soledad; 1967) küçük bir kasabanın tarihiyle sınırlı kalmayıp Güney Amerika'nın, dünyanın, hatta evrenin geçmişini gözler önüne serer. Kitabın kahramanları sevgi, tutku, savaş, devrim, bolluk ve yoksulluk içinde yuvarlanır. Anlatılanlar düşsel olduğu kadar gülünç ve acıklıdır.
Meksikalı Carlos Fuentes'in (1928) romanları ve öyküleri büyük, büyüleyici bir ülkenin insanlarının derinlemesine incelemesidir. Terra Nostra adlı romanında ülkenin kültür mirasını keşfetmeye çalışır. Perulu romancı Mario Vargas Llosa (1936) Kent ve Köpekler (La ciudad y los perros; 1963) adlı kitabında bir askeri akademideki insanlıktan uzak yaşamı anlatırken, Peru toplumunun zayıflıklarını irdeler.
Brezilya edebiyatı, yerel gelenekler ile modernleşme arasındaki çatışmayı yansıtır. Graciliano Ramos (1892-1953) Infancia (1945) adlı anı kitabında yoksulluk koşullarında kendini nasıl yetişdirdiğini anlatır. João Cabral de Melo Neto (1920) ise Morte e Vida Severina şiirinde, geleneksel kökler ile çağdaş yaşam arasındaki çelişkileri sergiler.
Show Me Your Love (Tina Karol şarkısı)
Show Me Your Love, Tina Karol tarafından seslendirilen ve 2006 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Ukrayna'yı temsil eden şarkı. Şarkı yarı finalde ve finalde 1 puan farkla da olsa 7. olmuştur.
Selamiçeşme
Selamiçeşme, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Kadıköy ilçesinde bir semttir. Bir semt olduğundan kesin sınırları çizilememekle birlikte, idari olarak Feneryolu, Fenerbahçe ve Göztepe mahallelerinin kesişiminde yer aldığı söylenebilir. Semt adını tarihî Selamiçeşme'den almaktadır. Özgürlük Parkı, Selamiçeşme Çamlık Parkı ve Selamiçeşme Camii semtin önemli yerlerindendir.
Ahmet Cevat Emre
Ahmet Cevat Emre (1878, Resmo, Girit - 10 Aralık 1961), Türk siyasetçi, dilbilimci, çevirmen ve yazar.
Hayatı
Girit fatihlerinden Veliyeddin Paşa'nın, Resmo şehri dışında, manastırdan çevirmiş olduğu Kadiri tekkesinde doğdu.
İdadi mezunudur. Trablusgarp Valisi Ahmet Rasim Paşa'nın çiftlik yöneticiliği, Ticaret, Trablusgarp İstinaf Mahkemesi Zabıt Kâtipliği, Resmo Vakıf İdaresi Memurluğu, Yeni Asır, İkdam, Şurayı Ümmet, Sabah, İfham, Aksam ve Vakit gazeteleri Yazarlıkları, Daru'l- Muallimîn Fransızca Öğretmenliği, Fransızca, Türkçe Sarf ve Nahiv Ögretmenlikleri, Husûsi Daru'l-Mürebbiyât Okulu Kuruculuğu ve Ögretmenliği, Darülfünun Edebiyat Şubesi ve Ural-Altay Dilleri Öğretmenliği, Türk Dil Encümeni Azalığı, Muhit Dergisi sahipliği, Türk Dili Tetkik Cemiyeti Kurucu Üyeliği ve 1-6. Kurultaylarda Merkez Kurulu Üyeliği ve Kolbaşkanlığı, TBMM IV. (Ara Seçim) ve V. Dönem Çanakkale Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır.
Steppenwolf
Steppenwolf, 1960'lı yılların sonunda göze çarpmaya başlayan ve kökenleri Toronto (Kanada) ile Los Angeles (ABD) olan rock grubudur.
1967 yılında vokalde John Kay, gitarda Michael Monarch, bass gitarda Rushton Moreve, klavyede Goldy McJohn ve davulda Jerry Edmonton kadrosu ile kurulmuştur. Grubun kurulmasında, 1960'lı yılların başında John Kay tarafından kurulan The Sparrows isimli grubun dağılması rol oynamıştır.
Grup, dünya çapında 25 milyondan fazla albüm satmıştır. 8 adet albümü olan grubun "Born to Be Wild", "Magic Carpet Ride" ve "Rock Me" isimli şarkıları Billboard Hot 100 listesinde ilk 10'da yer alma başarısı elde etmiştir.
Steppenwolf grubu 1968'den 1974'e kadar dünya çapında başarılar elde etmiştir, fakat grup üyelerinin kişisel anlaşmazlıkları grubun çekirdek kadrosunun değişmesine sebep olmuştur. Günümüzde solist John Kay, çekirdek kadrodan kalmış tek kişidir ve 1967'den bu yana 40 yılı aşkın bir süre boyunca solist olarak faaliyet göstermiştir.
Grubun ilk iki teklileri "A Girl I Knew" ve "Sookie Sookie" isimli şarkılardır. Grup dünya çapında ününü ise üçüncü teklileri olan ve 1968 piyasaya sürülen "Born to Be Wild" isimli şarkıları ile elde etmiştir. Bu şarkı aynı zamanda 1969'da yayımlanan kült film Easy Rider isimli filmin, film müziklerinden biri olarak seçilmiştir. Bu filmde aynı zamanda, yine Steppenwolf'a ait olan "The Pusher" (uyuşturucu satıcısı) isimli şarkı da kullanılmıştır.
Pseudomonas aeruginosa
Pseudomonas aeruginosa, çoğu toprak ve suda bulunur. Glikozu oksidasyon yoluyla parçalayan fakat fermentasyon yapmayan bakterilerdir.