cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
CNBC-e
CNBC-e, Doğuş Yayın Grubu ve NBC Universal ortaklığı altında 16 Ekim 2000'de Türkiye'de yayın yapmak üzere kurulan ve Eylül 2015'te Discovery Communications'a satılan ekonomi ve dizi kanalı. Yayın haklarının sona ermesi nedeniyle 6 Kasım 2015 tarihinde yayın hayatına son vererek yerini TLC Türkiye kanalına bırakmıştır.
CNBC-e, yayınlarını gündüz ve akşam kuşağı olarak ikiye ayırmaktaydı. Gündüz kuşağında yayın formatını CNBC Amerika'dan alan CNBC-e, iş dünyasının bilgi ihtiyacını karşılamaktaydı. Ekonomi ve piyasa bilgilerine gerçek zamanlı ulaşma olanağı sağlayan CNBC-e, gündüz kuşağında izleyici olarak ekonomi dünyasına yön veren profesyonelleri ve bireysel yatırımcıları hedeflemekteydi.
CNBC-e, akşam kuşağında ise bir dizi ve eğlence kanalı halini almaktaydı. NBC, ABC, HBO, WB, MGM, Paramount, Buena Vista, Sony Columbia, FOX gibi dünya devleri ile iş birliği yaparak dünyada izlenme rekorları kıran ödüllü dizileri ve dünyaca ünlü yönetmenlerin filmlerini bazen orijinal dilde ve alt yazılı olarak bazen de Türkçe seslendirme ile ekrana getirmekteydi.
Hafta sonları ise çocuklara özel olarak hazırlanan Nickelodeon kuşağına yer vermekteydi.
Farklı yayın formatı ile Türkiye'de ulusal kanallar ile rekabet eden CNBC-e'ye yayın hayatı boyunca, özellikle üniversiteler tarafından birçok ödül verilmiştir.
12 Eylül 2011 tarihinden itibaren 16:9 görüntü formatına geçmiştir.
Discovery Communications, Doğuş Yayın Grubu’na ait ulusal yayın yapan ekonomi ve dizi kanalı CNBC-e'yi satın almaya karar verdi. İki kurum satın alma için anlaştı. Alım işlemi Ekim 2015'te resmî olarak tamamlandı ve 6 Kasım 2015'te CNBC-e'nin yayın hayatının sonlanıp yerine TLC Türkiye'nin yayına başlayacağı CNBC-e'nin resmî Facebook sayfasından ve resmî web sitesinden ilan edildi.
Sansür
Kanal pek çok Avrupa filmi ve bağımsız film gösterdiğinden veya göstermekte olduğu kimi ABD dizilerinden dolayı, RTÜK tarafından pek çok kez uyarı ve para cezaları almıştır. Bu sebeple kanal yöneticileri ikilem içinde kalmaktadırlar, çünkü hayranları dizileri orijinal halleri ile izlemek isterken, RTÜK özellikle cinsellik ve eşcinsellik içeren sahnelerin kesilmesini istemektedir. Bu sebeple CNBC-e, izleyicilerine karşı dürüst olma yolunu seçmiş ve kesilen sahnelerin kesilme sebeplerini veya aldıkları uyarı cezalarını anlatan uzun metinler yayınlamıştır. Ayrıca tütün ürünleri çiçekler kullanılarak sansürlenmiştir. Çocuklar için verilen Nickelodeon Kuşağı çizgi filmlerinde ise kendi yaptıkları dublajlarla otosansür yapmışlardır.
Zac Goldsmith
Frank Zacharias Robin Goldsmith (d. 20 Ocak 1975, Londra, UK), İngiltere Muhafazakâr Partisi'nden bir politikacı.
2010 yılından Britanyalı Milletvekili olmuştur.
Hayat Benim Elimde
Hayat Benim Elimde, Zeynep Dizdar'ın 2010'da Erol Köse Exclusive'den çıkan dördüncü stüdyo albümüdür.
Albüm hakkında bilgi
Albümde 13 Şarkı bulunmaktadır.Zeynep Dizdar bu albümünde, bir önceki albümünden geri planda kalan şarkılara da yer verdi.Ayrıca Dizdar, bu albümünde ilk kez bir şarkı coverladı. Bu albümün bir diğer özelliği ise prodüktörü Erol Köse'nin ilk kez bir sanatçı için logo tasarlaması oldu. Şimdiden radyolarda en çok istenen şarkı "Hayat Benim Elimde" olmuştur. Albümün ilk klibini ""Hayat Benim Elimde" ye çeken  Dizdar, ikinci klibi de Sezen Aksu'nun "Bir Çocuk Sevdim" şarkısının Akustik Versiyonuna çekti.
Şükrü Ünlütürk
Sedat Şükrü Ünlütürk (10 Ekim 1956, Eğirdir, Isparta), Türk iş insanı.
Orta öğrenimini parasız yatılı olarak Buca Lisesi’nde tamamlayan Ünlütürk, 1976 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Maden Mühendisliği Bölümü’nü bitirmiştir. Sun Holding'in kurucu üyesi ve yönetim kurulu başkanı olan Şükrü Ünlütürk ayrıca 1995-1998 yılları arasında, "Ege İhracatçılar Birliği(EİB)" hazır giyim ve konfeksiyon ihracatçıları birliği yönetim kurulu başkanlığı, Ege ihracatçılar birliği başkanlar kurulu başkanlığı ve 2016-2019 yılları arasında EGİAD Danışma Kurulu Başkanlığı görevlerini yürütmüştür. Kalder Kalite Derneği İzmir şubesi ve Türkiye Tekstil Terbiye Sanayicileri Derneği yönetim kurulu üyelikleri bulunmaktadır. Ayrıca Tekstil Araştırma ve Geliştirme Vakfının (TARGEV) kurucu üyesidir.
Evli olan Sedat Şükrü Ünlütürk, 2 çocuk babasıdır.
Muşspor
Muşspor, 1984 yılında Muş ilinde kurulmuş eski bir spor kulübüdür. Uzun yıllar 3. Lig'de mücadele eden kulüp, 3 sezon da 2. Lig'de mücadele etmiştir. Şampiyonluğa tarihinde sadece bir kez Zeki Eker'in Başkanlığı döneminde ulaşmıştır.
Tarihçe
1984-1985 sezonunda 3. Lig'in yeniden kurulmasıyla Muş'taki kulüplerin bir araya gelip kurduğu Muşspor, tarihinde ilk kez profesyonel liglerde mücadele etmeye başladı. 1990-1991 sezonunda 3. Lig 2. Grup'ta şampiyon olan kulüp, tarihinde ilk kez 2. Lig'e (Şu an ki 1. Lig) yükseldi. Ancak 1993-1994 sezonu sonunda 2. Futbol Ligi 5. Klasman Grubu'nu 7. sırada bitirerek 3. Lig'e düştü. 3. Lig'de oynarken şirketleşen kulübün adı Muşspor AŞ olarak değiştirildi. 1997-1998 sezonunu 3. Lig 1. Grup'ta 16. sırada tamamlayan kulüp, Muş 1. Amatör Ligi'ne düştü. Ancak ertesi sezon şampiyon olarak tekrar 3. Lig'e yükseldi. 2004-2005 sezonunda 3. Lig 1. Grup'ta, 15. sırada yer alarak tekrar Muş 1. Amatör Ligi'ne düştü. Ertesi sezon ise kulüp kapandı.
Başarıları
Şampiyonluk (1): 1990-1991
Klorik asit
Klorik asit (HClO3), bir klorun oksoasiti ve klorat tuzlarının formal öncüsüdür. Güçlü bir asit (pKa ≈1) ve oksitleyici ajandır.
Özellikler
Klorik asit, orantısızlık açısından termodinamik olarak kararsızdır.
Klorik asit, soğuk sulu çözeltide yaklaşık %30'luk bir konsantrasyona kadar kararlıdır ve %40'a kadar olan çözelti, indirgenmiş basınç altında dikkatlice buharlaştırmayla hazırlanabilir. Bu konsantrasyonların üzerinde, klorik asit çözeltileri, çeşitli ürünler verecek şekilde ayrışır, örneğin:
8 HClO3 → 4 HClO4 + 2 H2O + 2 Cl2 + 3 O2
3 HClO3 → HClO4 + H2O + 2 ClO2
Tehlikeler
Klorik asit güçlü bir oksitleyici ajandır. Çoğu organik ve yanıcı maddeler temas halinde alev alabilir.
Üretim
Sülfürik asidin baryum klorat ile reaksiyonu ile hazırlanabilir, çözünmeyen baryum sülfat çökeltme ile uzaklaştırılır:
Ba(ClO3)2 + H2SO4 → 2 HClO3 + BaSO4
Diğer bir yöntem ise, klorik asit ve hidrojen klorit üreten, hipokloröz asidin ısıtılmasıdır:
3 HClO → HClO3 + 2 HCl
Yalçın Tura
Yalçın Tura, (d. 23 Mart 1934, İstanbul), asıl ismi İsmail Yalçın Kaya olan Türk besteci. Çağdaş Türk müziğinin en önemli bestecilerinden biri olan Tura, bestelediği film müzikleri ile tanınmıştır. Aralarında Aşk-ı Memnû, Keşanlı Ali Destanı, Yılanların Öcü, Toprak Ana, Taşbebek, Umutsuzlar gibi Türk sinema klasiklerinin müziklerini besteledi.
Hayatı
İlkokula 1941 yılında İstanbul'un Beyazıt semtinde, ''47. Okul’da başladı ve İstanbul'un Göztepe 5. İlkokul''’da tamamladı. 1954 yılında Galatasaray Lisesi'nden, 1960 yılında İstanbul Üniversitesi'nin felsefe bölümünden mezun oldu. Küçük yaşlarından itibaren keman ve piyano çalmayı öğrendi. Seyfettin Asal'dan keman, Demirhan Altuğ ve Cemal Reşit Rey'den de müzik teorisi ve armoni dersi aldı.
1955 yılından itibaren film ve sahne müzikleri besteleyen Yalçın Tura, 1976'da İstanbul Devlet Türk Müziği Konservatuvarı'nda öğretmen olarak çalışmaya başladı. 1988 yılında bu okulun müzikoloji bölümünün başkanlığına terfi etti. 1997 yılından 2001 yılına kadar da konservatuvarın müdürlüğünü yaptıktan sonra, 2001 yılında emekli oldu.
1976 yılında başladığı Dimitri Kantemiroğlu'nun Kantemiroğlu Edvarı olarak bilinen Kitab-ı İlmi'l-Musıki alâ Vechi'l-Hurufat adlı çalışmasını bugünkü Türkçeye çevirerek aslıyla birlikte Batı notasıyla yayımlama girişimi, 2001 yılında Yapı Kredi Yayınları tarafından sonuçlandırıldı. Çeşitli kongre ve sempozyumlarda sunduğu bildirilerle bazı dergilerdeki yazılarını Türk Musıkisinin Mes'eleleri başlıklı kitabında bir araya getirdi. Müziğin amaçlarını şöyle özetlemiştir: "“Kişisel bir ezgi çizgisi ve onun yapısının gerektirdiği rafine bir armoni; ele alınan materyalin çeşitli yönlerinin işlendiği karmaşık bir kontrpuan; canlı ritmik yapı ve renkli orkestrasyon”"Yalçın Tura, Fransa'da Société des Auteurs, Compositeurs et Éditeurs de Musique SACEM (Türkçe: Besteciler ve Müzik Yayıncıları Derneği) icra komitesi üyeliği, Türkiye Musikî Eseri Sahipleri Meslek Birliği'nde bilim kurulu başkanlığı yaptı. Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'nda jüri ve danışma kurulu üyelikleri yaptı. Beşinci Beş Yıllık Kalkınma Planı hazırlık komitesinde de danışmanlık yaptı.
2015 yılında Sevda-Cenap And Müzik Vakfı Onur Ödülü Altın Madalyası alan Tura'nın yaşamı, Vakıf tarafından Şefik Kahramankaptan'ın yazdığı Ezgiselliğin Doruklarında │ Yalçın TURA adıyla kitaplaştırıldı.
Oğlu Hasan Tura da, kemancı ve besteci olarak müzik alanında çalışmaktadır.
Prima Portalı Augustus
Prima Portalı Augustus, 20 Nisan 1863 tarihinde Livia'nın Roma yakınlarındaki Prima Porta'da bulunan villasında yapılan kazılarda ortaya çıkarılan Roma İmparatoru Augustus'a ait 2,04 m yüksekliğinde mermer heykel. Karısı Livia Drusilla, Augustus'un ölümü üzerine bu villaya çekilmişti. Heykel şu anda Vatikan Müzesinde sergilenmektedir.
Why Am I Crying
"Why Am I Crying", İsveçli şarkıcı Molly Sandén tarafından seslendirilen şarkı. Molly Sandén, Aleena Gibson ve Windy Wagner tarafından yazılmıştır. 18 Şubat 2012 tarihinde Leksand'da düzenlenen Melodifestivalen 2012 yarı finalinde yarışan şarkı doğrudan, 10 Mart'ta Stockholm Globe Arena'da düzenlenen finale yükselmiştir. Finalde beşinci olmuştur.
The Other Woman (Lost)
The Other Woman, American Broadcasting Company'de yayınlanan televizyon dizisi Lost'un dördüncü sezonunun altıncı bölümü ve genel toplamdaki yetmiş beşinci bölümüdür. Bölüm 6 Mart 2008'de ABD'de ABC kanalında ve Kanada'da CTV'de yayınlandı. Bölümü yardımcı yapımcılardan Drew Goddard ve hikâye editörü Christina M. Kim yazdı ve Eric Laneuville yönetti. "The Other Woman" on beş milyon Amerikalı tarafından izlendi ve değişik eleştiriler kazandı. Los Angeles Times, Entertainment Weekly ve BuddyTV eleştirmenleri bölümü dördüncü sezonun en kötüsü olarak gösterdiler.
Why Am I Crying
Şarkı, 25 Şubat 2012 tarihinde çıkarılmıştır. 2 Mart 2012'de Sverigetopplistan'a giren single, aynı yıl 16 Mart'ta 8. sıraya kadar yükselmiştir.
The Other Woman (Lost)
Hikâye, Oceanic Airlines Flight 815 kazasından doksan dört gün sonra 24 Aralık 2004'te başlar. Adaya son gelenler Daniel Faraday (Jeremy Davies) ve Charlotte Lewis (Rebecca Mader) Tempest olarak bilinen Dharma Initiative'in elektrik istasyonu için kimseyi uyarmadan hayatta kalanların kampını terkederler. Adada yaşanan olayları yansıtan flashback sahnelerinde Juliet Burke (Elizabeth Mitchell), Ben Linus'ın (Michael Emerson) kendisi hakkındaki düşüncelerini keşfeder.
Glycerius
Glycerius (420 civarı - 480 sonrası) 473-474 yılları arasında Batı Roma İmparatorluğu tahtına çıkmış ve sonradan erken dönem Katolik Kilisesinde bir Piskopos olarak hizmet vermiş olan Roma İmparatoru.
Why Am I Crying
Ayrıca şarkının, Molly Sandén'in Unchained adlı stüdyo albümüne orijinal ve akustik sürümü eklenmiştir.
The Other Woman (Lost)
Özet
Juliet'in adadaki yaşamı geçmişi gösteren sahnelerle yansıtılır. Adaya varışından bir hafta sonra Eylül 2001'in ortalarında Harper Stanhope'dan (Andrea Roth) terapi almaya başlar. Onların ilk konuşmaları Ben'in Juliet'e yeni evini göstermek istemesiyle yarıda kesilir. Daha sonra Juliet Harper'ın kocası Goodwin (Brett Cullen) ile bir ilişki yaşar. Harper ilişkiyi keşfeder ve Juliet'i Ben'in ona aşık olduğunu söyleyerek uyarır. Goodwin sonunda uçağın arka kısmında hayatta kalanların arasına sızdığı anlaşılınca öldürülür. Ben, Juliet'i Goodwin'in cesedinin olduğu yere götürür, burada Juliet, Ben'i, Goodwin'in ölmesini istemekle suçlar. Bu durum Ben'in Juliet'e olan aşkını açıklmasına yol açar.
Why Am I Crying
Avustralya'nın TV programı Ja'mie: Private School Girl'de de kullanılmıştır.
Glycerius
Hayatı
Glycerius, Ravenna'daki imparatorluk sarayında görev yaptığı sırada, Batı Roma İmparatorluğunun yeni magister militum'u olarak seçilen Burgundian Gundobad tarafından 3 Mart 473 tarihinde İmparatorluk makamına yükseltilmiştir. Gundobad'ın bir kuklası olarak, meşru bir şekilde bu göreve seçilen ve sonradan öldürülen Anthemius'un yerine tahta çıkmış ve bu sebeple Doğu Roma İmparatoru I. Leo tarafından İmparator olarak tanınmamıştır.
The Other Woman (Lost)
Özet
Daniel ve Charlotte gece gizlice Tempest'i bulmak için yola çıkarlar, Jack Shephard (Matthew Fox) ve Juliet onları takip eder. Harper, Juliet'e yaklaşarak Daniel ve Charlotte'un ölümcül bir gaz yayarak adadaki herkesi öldüreceğini ve Ben'in, Daniel ve Charlotte'un öldürülmesini emrettiğini söyler. 25 Aralık 2005 sabahında Kate sahile geri dönerken ormanda Daniel ve Charlotte ile karşılaşır, Charlotte Kate'in kafasına vurarak onu bayıltır. Juliet ve Jack, Kate'i bulur, Jack, Kate ile ilgilenmek için kalır ve Juliet, Tempest yoluna tek başına çıkar. Juliet istasyonda Daniel'ı hazmat giysileri içinde bilgisayarda hızlıca bir şeyler yaparken bulur ve ondan yaptığı şeyi sonlandırmasını ister. Münakaşadan sonra Daniel ve Charlotte hiç kimseyi öldürmeye çalışmadıkları tam tersine Ben'in yeniden kullanma olasılığına karşı gazı etkisiz hale getirerek adadakileri kurtarmaya çalıştıkları konusunda Juliet'i ikna ederler. Jack ve Kate istasyona gelirler. Juliet, Jack'e gemidekiler ile Ben arasında bir savaş olduğunu ve bu savaşı Ben'in kazanacağını düşündüğünü söyler.
Glycerius
Hayatı
Glycerius, Batı Roma İmparatorluğunun sonunu birkaç yıl geciktirmiştir. Kısa saltanatı sırasında Apenin yarımadası, Güney Galya ve Hispania'da yaşayan Vizigotlar ve Dalmaçya'da yaşayan Ostrogotlar tarafından sık sık tehdit edilmiştir. Ostrogotlar 473 yılında Galya'ya doğru harekete geçince, Glycerius Roma birliklerini bölgeye göndermiş ve Gotlar'ın her iki kolunun da Roma karşıtı güçlerin safına geçmesini engellemeye çalışmıştır.
The Other Woman (Lost)
Özet
Baraka'da Ben özgürlüğü için Locke ile paralık yapar. Ben kıyıdan uzakta bulunan Kahana adlı yük gemisinin Charles Widmore'a (Desmond Hume'ın (Henry Ian Cusick) kız arkadaşı Penny'nin (Sonya Walger) babası ) ait olduğundan ve Widmore'un adayı sömürmek istediğinden bahseder. Locke'a Widmore hakkında bilgiler içeren bir dosya verdikten sonra Ben, yük gemisindeki ajanının kim olduğunu söyler. Locke, Ben'i serbest bırakır, ancak Ben Baraka'da kalmaya devam eder.
Glycerius
Hayatı
Her halûkarda I. Leo, Glycerius karşı hoş görülü olma konusunda isteksizdi ve bu sebeple Batı Roma tahtına akrabası Julius Nepos'u atadı. Nepos, Leo tarafından verilen güçlü bir orduyla 474 yılında Dalmaçya'dan Roma'nın liman kenti Ostia'ya yelken açtı. Sebebi her ne olursa olsun, Glycerius Ravenna'nın başkentinde olmak yerine oradaydı ve umudu kalmadığından hemen teslim oldu.
Belki de gösterdiği iş birliğinin bir ödülü olarak, Nepos tarafından onun Dalmaçya'daki doğum yeri olan Salona'ya Piskopos olarak atandı. İronik bir şekilde, bu ikilinin yolu Nepos kendi magister militum'u tarafından görevden alınınca kaçmak zorunda kaldığı ve 480 yılına kadar sürgünde saltanat sürdüğü Dalmaçya'da yeniden kesişecekti.
O dönemin tarihçilerinden Malchus, Nepos'un Nisan ya da Mayıs 480'deki ölümüne Glycerius'un İtalya'nın barbar kralı Odoacer ile iş birliği yaparak oluşturduğu bir tertibin neden olduğunu aktarır. Bir başka rivayete göre ise Nepos'un ölümünden sonra Glycerius'un Odoacer tarafından Mediolanum (şimdi Milano) Piskoposu olarak atanmıştır. Günümüze kadar ulaşan tarihi deliller bu hikâyeleri doğrulamak konusunda yetersizdir ve aynı şekilde Glycerius'un ölümü de belirsizdir.
Yükselişi
Olybrius'un ölümünün ardından dört aylık bir süre boyunca Batı Roma imparatorsuz kalmış ve bu süre zarfında Doğu Roma İmparatoru I. Leo tek başına her iki imparatorluğu da yönetmiştir. Leo, uygun bir aday bulmak için çabalıyordu ve bu sebeple 473 yılında İtalya magister militum'u Gundobad kendini imparator ilan etti. Gundobad, doğal olarak kendi adamlarından biri ve aynı zamanda imparatorluk muhafızlarının komutanı olan Glycerius'u imparator adayı olarak seçti ve bir süre sonra 473 yılı Mart ayında Ravenna'da imparator ilan edildi.
Piskopos
Daha sonraki hayatı hakkındaki bilgiler karmaşıktır ve bazılarına göre Piskopos olarak yeni görevine başlayamadan ölmüştür.
İlgi çekici bir hikâyeye göre ise (tarihçi Malchus'a ait), Glycerius'un gerçekten Salonae Piskoposu olmuş ve Julius Nepos'un 480 yılında öldürülmesinde baş planlayıcılardan biri olması karşılığında ödül olarak Mediolanum Başpiskoposluğuna (Milano) atanmıştır.
Fiziğin altın çağı
Fiziğin altın çağı, fizik bilimlerindeki ilerlemeleri ve kozmoloji ve astronomideki şu anki ve önceki gelişmeleri kapsayan belirli dönemlerini tanımlamak için kullanılır. Her bir “altın çağ” teorik ve deneysel önemli gelişmeleri ortaya çıkarır. Mekaniğin Galileo (1564-1642) ve Newton (1642-1727) sayesindeki gelişimi “altın çağ” oluşturan zaman dilimlerine elle tutulur örnektir. Altın çağ olarak görülen diğer küçük önemli zaman dilimi ise 19. Yüzyılın diğer önemli isimlerinden olan Faraday, Maxwell sayesinde elektriğin birleşmesi, manyetizma, ve optiktir.
Teleskobun bulunması ve evrensel kütle çekiminin fark edilmesini de içeren, deney ve gözlemlerde önemli gelişmeler gök mekanik için tanıştırıldı. Mekaniği deneysel sonuçlara dayandırmak süreyi ölçen aletler ve mesafeyi ölçen araçlarla mümkün oldu. Elektromanyetizmadaki gelişmeler 19. yüzyıl fizikçilerini o kadar etkiledi ki, başka bir “altın çağ” kapandı, bu fizikçilerde daha fazla ilerleme göstermek için bir isteksizlik oluşturdu. Bu nedenle, “altın çağ” olarak adlandırılan, bir dönemin gelişimi fiziğin bir bilim olarak tamamlanması münasebetiyle ortaya çıkmıştır. Ancak bu algının yanlış olduğu ortaya çıkmıştır. Örneğin, Stephen Hawking, 1980'lerde teorik fiziğin 20 yıl içinde sona ereceğini tahmin etmişti. 2001 yılında, yaptığı tahminini yirmi yıl daha değiştirmiştir. Steven Weinberg 2050 yılında birleşmiş fiziği öngörmektedir. 2001 yılı kitabının yazarları Tadeusz Lulek, Barbara Lulek, ve A. Wal ise kendilerini “fiziğin altın çağı”nın başlangıcında olarak görmektedirler.
Fiziğin altın çağı 19. yüzyılda gerçekleşti. Emilio Segrè’ya göre Alessandro Volta’dan sonra 18. Yüzyılda İtalya’da fizik bir sona gelmişti. Otobiyografisinde yazdıklarına göre Enrico Fermi'ni fiziğin bir sona yaklaştığını 1933 yılında hissetmişti. Fiziğin bir altınçağı, 19. Yüzyıl ortalarında enerjinin korunumu ilkesinin eş zamanlı keşfi ile başladı. Fiziğin bir altın çağı 1925 ten 1927 ye kadar olan yıllardı. Doğrusal olmayan fiziğin altın çağı Fermi-Pasta-Ulam problemi ve diğerlerini kapsayan 1950'den 1970'e kadar olan bir zaman dilimiydi. 1930’un ortalarından 1950 yılının ortalarına kadar devam eden yirmi yılık süreyi kapsayan nükleer fiziğin altın çağını izledi. Fiziğin bir başka altın çağı 1920'lerin sonunda başladı.
Fizik kabinlerinin altın çağı ise, yeni fizik aletlerinin dersleri için icat eden John Keill, John Theophilus Desaguliers ve William Whiston gibi öğretim üyesi göstericilerin artması sayesinde 18. Yüzyıl idi.
Tunay Acar
Tunay Acar (d. 30 Nisan 1989, Almanya), Türk-Alman futbolcudur. 1. Lig ekiplerinden Fethiyespor'da forma giymektedir.
Futbolculuk kariyeri
Almanya'nın Wiesbaden kentinde ibr işçi Türk ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Tunay Acer, burada FV Biebrich 02 altyapısında futbola başladı ve daha sonra SV Wehen Wiesbaden altyapısına geçti. Yaşı as takımda oynama seviyesine geldiğinde SV Wehen Wiesbaden'in ara A2 takımı olan SV Wehen Wiesbaden II kadrosuna dahil edildi. SV Wehen Wiesbaden II için ilk resmî karşılaşmasına 16 Ağustos 2008 tarihinde SpVgg Unterhaching II'e karşı oynanan Regionalliga Süd karşılaşmasına çıktı. Bu karşılaşmanın ardından düzenli olarak ilk onbirde yer buldu. 2009-10 sezonunda A2 takım yanına 3. Liga'da mücadele eden as takım içinde oynamaya başladı. 2010-2011 sezonunu Regionalliga Süd ekiplerinden SV Darmstadt 98'da geçirdi.
2011-2012 sezonun başında Süper Lig ekiplerinden Bursaspor'a transfer edildi. Burada as takım için henüz hazır bulunmadı ve oyun tecrübesi edinebilmesi için bir sezonluğuna 2. Lig ekiplerinden Adana Demirspor'a kiralandı.
Millî takım kariyeri
6 kez millî takımlara çağrılan Tunay Acar, 2 kez Türkiye U-20 ve 4 kez de Türkiye U-21 forması olmak üzere toplam 6 kez millî formayı giymiştir.
Muzaffer Kılıç
Ahmet Muzaffer Kılıç (1895, İstanbul - 14 Temmuz 1959), Türk asker ve siyasetçidir. 7 Ağustos – 13 Kasım 1918 arasında 4 ay ve 16 Mayıs 1919 – 01 Temmuz 1927 arasında 8 yıl ikinci defa olmak üzere toplamda 8 yıl 4 ay Mustafa Kemal Atatürk’ün yaverliğini yapmıştır.
Yaşamı
Topkapı Sarayı Nizamiye Tabur Komutanı, Kafkasya kökenli Binbaşı Ali Rıza Bey’in oğlu olarak Silivrikapı, İstanbul’da dolmuştur. 1911 yılında Kuleli Askeri Lisesi’ne girmiş ve o sıralar, son sınıfta bulunduğu 28 Temmuz 1914 günü, I. Dünya Savaşı başlamıştır. 29 Ekim 1914’te de Osmanlı Devleti’nin de savaşa katılmasıyla, orduda yeni birlikler kurulmuş, bu nedenle büyük ölçüde subay ihtiyacı doğmuştur. Artan subay ihtiyacının karşılanması amacayla daha önce kapanmış olan Pangaltı’daki Kara Harp Okulu’nda öğrenciler için açılan kısa süreli subay talimgah kursuna katılmıştır. Talimgahta yaklaşık 10 ay kadar süren eğitimi müteakip, 14 Temmuz 1915’te, 1330 (1914)-N.35 sicil numarasıyla zabit vekili (asteğmen) olarak 1. Ordu Komutanlığı’na atanmış ve bir topçu alayında batarya komutanı olarak görevlendirilmiştir. Topçu Okulu’nda sınava girmiş ve subaylığa geçmeye yeterli görüldüğünden, mezuniyeti tasdik edilerek asteğmenliğe kabul edilmiştir. Emrine verilen bir topçu bataryası ile Marmara Denizi’nden İstanbul Sarayburnu’na kadar sokularak, rıhtımdaki nakliye gemilerini torpillemek isteyen düşman denizaltılarını önlemekle görevlendirilmiştir. Sicil numarasının ortasındaki ‘N’ harfi, Kuleli Askeri Lisesi’ni subay adayı olarak bitirdiğini ve talimgaha katıldığını ifade etmektedir. 7. Ordu Grubu Kumandanı Mustafa Kemal Paşa, 19 Mayıs 1919’da Türk Kurtuluş Savaşı’nı başlatmak üzere Samsun’a gittiğinde, yanında bulunan 18 kişilik maiyeti arasında Cevat Abbas (Gürer) yaver, Muzaffer Bey de ikinci yaver olarak bulunuyordu. Muzaffer Bey, Mustafa Kemal Paşa ile Samsun’a çıktıktan sonra, Erzurum, Sivas Kongreleri ve TBMM’nin açılmasından sonra, bütün İstiklal Savaşı süresince Mustafa Kemal Paşa’dan ayrılmamış, yanında ve emrinde bulunmuştur. Cumhuriyet’in ilanından sonra, 4 Kasım 1923 tarihinde Mustafa Kemal Paşa’nın bizzat imzasıyla Cumhurbaşkanlığı Yaverliğine atanmıştır. 22 Nisan 1925 tarihinde, uluslararası alanda silah ve cephane ticaretinin kontrolü için Cenevre’de açılan konferansta Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Paşa ve Bakanlar Kurulu kararıyla Türkiye’yi temsil etmiştir. Yüzbaşı rütbesinde iken 8 yıl 4 ay süren yaverliğinden sonra, izin almış ve Mustafa Kemal Paşa’nın onayı ile Ankara Hukuk Mektebi’nde iki yıllık hukuk eğitimi almıştır. Mezuniyetinin ardından, yine Mustafa Kemal Paşa’nın izni ile orduya katılmış ve 16 yıllık askerlik hizmetinden sonra, Cumhurbaşkanının bilgisi altında, 19 Ocak 1930’da ordudan istifa etmiş ve İstanbul’a yerleşmiştir. İstanbul Şehir Meclisi Üyeliği, Fabrikatörlük, Ankara Anonim Türk Sigorta Şirketi Yöneticiliği yapmıştır. TBMM 5. Dönem Giresun Milletvekilidir. Kırmızı Şeritli İstiklâl Madalyası sahibidir.
Annus Mirabilis makaleleri
Annus Mirabilis makaleleri (Latince: annus mīrābilis; mucize yıl), Albert Einstein tarafından 1905 yılında Annalen der Physik bilim dergisinde yayınlanan makalelerdir. Bu dört makale modern fiziğin temelinin oluşturulmasına büyük ölçüde katkıda bulunmuş ve uzay, zaman, kütle ve enerji üzerindeki görüşleri değiştirmiştir. Annus Mirabilis, İngilizcede Miracle Year veya Almancada Wunderjahr olarak adlandırılır ve mucize yıl anlamına gelir.
Geçmiş
Annalen der Physik için yapılan eleştirileri düzenli olarak okuması ve bunlara katkıda bulunmasına rağmen makalelerin yazıldığı dönemde Einstein eksiksiz bir bilimsel referans materyal setine kolaylıkla erişemiyordu. Ayrıca, teorilerini tartışabileceği bilimsel meslektaşlarının sayısı da çok azdı. Einstein, İsviçre, Bern’de Patent Bürosunda çalışmış ve daha sonra oradaki çalışma arkadaşlarından biri olan, Michele Besso’ya, "tüm Avrupa’da kendi fikirleri için daha iyi bir yansıtıcı bulamayacağını" söylemişti. Bunun dışında, çalışma arkadaşları ve kendinden menkul “Olimpiyat Akademisi”nin diğer üyeleri (Maurice Solovine ve Paul Habicht), ve karısı Mileva Marić'in Einstein’in çalışmaları üzerinde bazı etkileri olmakla birlikte, bunun ne kadar olduğu belirsizdir.
Bu makaleler yoluyla, Eienstein çağın en önemli fizik soruları ve sorunlarının üstesinden gelmeyi başarmıştır. 1900’de, Lord Kelvin’in verdiği "Isı ve Işığın Dinamik teorisi üzerinde Ondokuzuncu Yüzyıl Bulutları" başlıklı derste fiziğin Michelson-Morley deneyi sonuçları ve kara cisim radyasyonu hakkında tatminkar açıklamalarının olmadığı ileri sürülmüştür. Öne sürüldüğü gibi, özel görelilik Michelson-Morley deneylerinin sonuçlarına bir değer katmıştır. Einstein’ın fotoelektrik etki teorileri, Max Planck’ın başarılı kara cisim radyasyonu açıklamasında geliştirdiği kuantum teorisini genişletmiştir.
Özel görelilik gibi diğer çalışmalarıyla elde ettiği büyük şöhrete rağmen, fotoelektrik etki üzerindeki çalışması kendisine 1921 yılında Nobel Ödülü'nü kazandırmıştır: "Teorik fizik ve özellikle fotoelektrik etki yasasının keşfine yaptığı hizmetler için." Nobel Komitesi özel görelilik için deneysel onayı sabırla beklemiş, ancak Ives ve Stilwell (1938), (1941) ile Rossi ve Hall’ın (1941) zaman genişlemesi deneylerine kadar ortaya bir şey konmamıştır.
Fotoelektrik etki
18 Mart’ta ulaşan ve 9 Haziran’da yayınlanan "Işığın Oluşumu ve Dönüşümü Üzerine Sezgisel Bir Görüş" başlıklı makale, kuantum enerjisi fikrini ortaya koymuştur. Max Planck’ın daha önceki kara cisim radyasyonu yasasının derivasyonundan esinlenmiş olan bu fikir, ışık enerjisinin, kuantum olarak adlandırılan, farklı miktarlarda emilebileceği veya yayılabileceğini öngörür. Einstein şu ifadeyi kullanmıştır:
Fotoelektrik etkiyi açıklarken, Einstein’ın tanımladığı gibi enerjinin farklı paketçiklerden oluştuğu tezi, kara cisimlere de doğrudan uygulanabilir.
Işık paketçikleri fikri, James Clerk Maxwell’in elektromanyetik davranış denklemleri ve daha genel olarak, fizik sistemlerinde sonsuz bölünebilirlik varsayımından gelen ışığın dalga teorisiyle çelişmektedir.
Einstein fotoelektrik etkinin dalga boyuna, ve dolayısıyla ışığın frekansına bağlı olduğunu belirtmiştir. Çok düşük frekansta, yoğun ışık dahi elektron üretmemiştir. Ancak, belli bir frekansa erişildiğinde, düşük yoğunluklu ışık bile elektron üretmiştir. Einstein bunu, h Plank sabiti ve f frekans olan ve hf olarak verilen, Plank’ın ışığın sadece enerji paketleri halinde emilebildiği hipoteziyle karşılaştırmıştır. Sonra, ışığın, enerjisi frekansa bağlı olan paketler halinde dolaştığını, ve bu nedenle de sadece belli bir frekansın üzerindeki ışığın bir elektronu serbest bırakmak için yeterli enerji getirebileceğini öne sürmüştür.
Einstein 1921’de Nobel Ödülü'nü aldığında ve ödül davetinde fotoelektrik hakkındaki çalışmasından ismen söz edildiğinde, bazı fizikçiler (h f = ɸ + Ek) denkleminin doğru olduğunu ve ışık kuantumunun mümkün olduğunu kabul etmişlerdir. 1923’te Arthur Compton’un X-ışını saçılma deneyi bilim camiasının bu formülü kabul etmesine daha çok yardımcı olmuştur. Kuantum teorisi, kuantum mekaniğinin temel prensibi olan dalga-parçacık ikiliğinin güçlü bir göstergesi olmuştur. Fotoelektrik teorisinin eksiksiz bir tanımı kuantum mekaniğinin olgunlaşmasından sonra gerçekleşmiştir.
Brown hareketi
Einstein parçacıkların ortalama kare yer değiştirmeleri için terimler türetmiştir. Makale, o dönemde henüz tartışmalı olan sıvıların kinetik teorisini kullanarak, ilk gözlemden onlarca yıl sonra bile tatminkar bir açıklaması olmayan, atomun gerçekliğine deneysel bir kanıt sağlayan olguyu oluşturmuştur. Ayrıca, o dönemde tartışmalı olan istatistiksel mekaniklerin inanırlığını da sağlamıştır. Bu makaleden önce atomlar faydalı bir kavram olarak kabul edilmişlerdir ancak fizikçiler ve kimyacılar atomların gerçek birimler olup olmadığı hususunda tartışmaktaydılar. Einstein’ın atom davranışını istatistiksel tartışması deneyselcilere sıradan bir mikroskopla bakarak atomları sayabilme yolunu göstermiştir. Anti-atom okulunun önderlerinden birisi olan Wilhelm Ostwald, sonradan Arnold Sommerfeld’e Eienstein’ın eksiksiz Brown hareketi açıklamasından sonra atomların mevcudiyetine inandığını söylemiştir.
Özel görelilik
Einstein’ın bu yıl içindeki üçüncü makalesi olan "Hareketli Cisimlerin Elektrodinamiği", 30 Haziran’da ulaşmış ve 26 Eylül’de yayınlanmıştır. Bu makale, ışığın hızına yakın mekaniğe önemli değişiklikler getirerek, Maxwell’in elektrik ve manyetik denklemlerini mekanik yasalarıyla bağdaştırmıştır. Bu, daha sonra Einstein’ın özel görelilik kuramı olarak tanınmıştır.
Makalede sadece beş diğer bilim adamının, Isaac Newton, James Clerk Maxwell, Heinrich Hertz, Christian Doppler, ve Hendrik Lorentz’in adından söz edilmektedir. Başka yayınları referans göstermez. Özel görelilik ve görelilik öncelik anlaşmazlığı tarihçesinde detaylı olarak verildiği üzere fikirlerin çoğu zaten diğerleri tarafından yayınlanmıştır. Ancak, Einstein’ın makalesi elektromanyetizma ile uyumlu zaman, uzaklık, kütle, ve enerji teorisini ortaya koymuş fakat yer çekimi kuvvetini ihmal etmiştir.
O dönemde, Maxwell denklemlerinin, hareketli cisimlere uygulandığında asimetrikliklere (hareketli mıknatıs ve iletken problemi) yol açtığı ve Dünyanın "ışık ortamına" göreceli herhangi bir hareketinin keşfedilmesinin mümkün olmadığı bilinmekteydi. Einstein bu gözlemleri açıklamak için iki önerme ortaya koymaktadır. İlkinde, fizik yasalarının herhangi bir ivmesiz referans çerçevesi (eylemsiz referans çerçevesi) için aynı olduğunu ifade eden, görelilik prensibini elektrodinamik, optik ve mekanik yasalarına uygular. İkinci önermesinde ise Einstein, yayan cismin hareket durumundan bağımsız olarak, ışık hızının tüm eylemsiz referans çerçevelerinde aynı değere sahip olduğunu öngörmektedir.
Özel görelilik ise, bir ortam (su veya hava gibi) gerektiren diğer bilinen dalgalardan farklı olarak ışık dalgaları için bir iletkenlik ortamı (veya eter) belirlemeyen, Michelson-Morley deneyinin sonucuyla tutarlıdır. Einstein o deneyi bilmeyebilir ama şu ifadeyi kullanmıştır:
Işık hızı sabittir, ve dolayısıyla gözlemcinin hareketiyle ilişkili değildir. Bu, Newton’un klasik mekaniğinde mümkün değildir. Einstein:
Birbirinden bağımsız olarak, George FitzGerald 1889’da ve Lorentz 1892’de, hareketli cisimlerin kendi açıklanabileceğini önermişlerdir. Makalenin bazı temel denklemleri hareketleri yönünde büzülmeleri halinde Michelson-Morley sonucunun, Lorentz dönüşümleri, Lorentz’in 1904 tarihli makalesinin geliştirilmiş haliyle, Joseph Larmor (1897, 1900), Hendrik Lorentz (1895, 1899, 1904) ve Henri Poincaré (1905) tarafından yayınlanmıştır. Einstein’ın sunumu FitzGerald, Larmor ve Lorentz’in açıklamalarından farklı ancak birçok açıdan Poincaré’in formülasyonu (1905) ile benzerdir.
İkincisi, ışık hızının her gözlemci için aynı olduğu kuralıdır.
Günümüzde özel görelilik teorisi olarak adlandırılan teori, tüm gözlemcilerin eşdeğer olduğunu göz önüne alan daha sonraki genel görelilik teorisinden farklılaşmaktadır. Özel görelilik, Eienstein’ın 1905'te "keşif için olgun" yorumunu teyit ederek, dikkati çekecek kadar hızlı bir şekilde yaygın biçimde kabul edilmiştir. Fikirlerinin erken yayılmasında Max Planck’ın rolünü kabul eden Einstein 1913’te "Bu teorinin meslektaşların bu kadar hızlı dikkatini çekmesi kesinlikle onun [Planck] bu teoriye cesur ve sıcak bir biçimde müdahil olmasındandır" diye yazmıştır. Bundan başka, 1907’te Hermann Minkowski’nin teorisinin geliştirilmiş matematik formülasyonu da bu teorinin kabul görmesinde etkili olmuştur. Ayrıca, ve en önemlisi, teori giderek artan biçimde doğrulayıcı deneysel kanıtlarla desteklenmiştir.
Kütle-enerji denkliği
21 Kasım’da Annalen der Physik, “Bir Cismin Eylemsizliği Enerji İçeriğine Bağlı mıdır?” başlıklı dördüncü makaleyi (27 Eylül’de ulaşmıştır) yayınlamıştır. Einstein bu makalede muhtemelen fizik alanındaki en meşhur denklem için bir kanıt geliştirmiştir: E = mc².
Einstein, klasik kinetik ve potansiyel enerjilerinden ayrı, çok büyük bir parçacığın bir enerjiye, "durgun enerji", sahip olduğunu gösterdiğinden eşitlik denkleminin çok önemli olduğunu düşünmüştür. Makale, James Clerk Maxwell ile Heinrich Rudolf Hertz’in incelemelerine ve ayrıca, Einstein’in söylediği gibi, görelilik aksiyomlarına dayanmaktadır.
Denklem eylemsiz cisim enerjisinin (E), kütlesi (m) çarpı ışık hızı (c) karesi, veya E= mc² olduğunu öngörür.
Kütle-enerji ilişkisi nükleer reaksiyonlarla ne kadar enerjinin açığa çıkacağı veya harcanacağını tahmin etmede kullanılabilir; tüm bileşenlerin kütlesi ve tüm ürünlerin kütlesi ölçülür ve ikisi arasındaki fark c² ile çarpılır. Sonuç genellikle ışık veya ısı biçiminde, ne kadar enerjinin açığa çıkacağı veya harcanacağını gösterir. Belli nükleer reaksiyonlara uygulandığında, denklem kimyasal patlayıcı yanmalarında olduğundan çok daha fazla, inanılmaz büyük miktarda ve kütle farkının ölçülmesi çok zor olan, enerjinin açığa çıkacağını gösterir. Bu, neden nükleer silahların bu kadar büyük miktarlarda enerji ürettiğini açıklar zira nükleer fisyon ve nükleer füzyon sırasında bağlanma enerjisini açığa çıkartırlar ve ayrıca atomaltı kütlenin büyük bir kısmını da enerjiye çevirirler.
Anma
Uluslararası Temel ve Uygulamalı Fizik Birliği (IUPAP), Einstein’ın 1905'teki ayrıntılı çalışmasının yayınlanmasının 100. yılını "2005 Dünya Fizik Yılı" olarak anmaya karar vermiştir. Bu daha sonra Birleşmiş Milletler tarafından da kabul edilmiştir.
Notlar
1.Mileva’nın aslında Einstein’ın bazı makalelerini onunla birlikte yazdığı iddiasının, genel olarak bir yanlış anlamaya dayandığı günümüzde kabul edilmektedir. 1955’te Einstein için yayınlanan bir ölüm ilanında, Abram Joffe,"1905'te, Annalen der Physik’de üç makale yer almıştır... O zaman kim olduğu bilinmeyen, bu makalelerin yazarı, Bern’deki Patent Bürosunda çalışan Einstein-Marity idi (Marity- karısının evlenmeden önceki soyadı olup, İsviçre adetlerine göre kocasının soyadına eklenmişti)." Joffe eş yazarlık iddiasında bulunmamış, yalnızca makalelerin kim olduğu bilinmeyen bir kişi tarafından yazıldığını ve Marity adının yazarın karısının evlenmeden önceki soyadı olduğunu ve İsviçre adetlerine göre yazarın soyadına eklendiğini belirtmiştir. Joffe’nin yorumu daha sonraları, karı kocanın eş yazar olduğunun iddia edildiği şeklinde yanlış aktarılmıştır.
2."Einstein’s Wife: The Mileva Question (Einstein’ın Karısı: Mileva Sorusu) (http://www.pbs.org/opb/einsteinswife/science/mquest.htm)". Oregon Public Broadcasting, 2003.
3.Stachel, John, Einstein's Miraculous Year (Einstein’ın Mucize Yılı) (1905), pp. liv-lxiii (http://www.esterson.org/Stachel_Joffe.htm)
4.Calaprice, Alice, "The Einstein almanac" (Einstein Yıllığı). Johns Hopkins University Press, Baltimore, Md. 2005.
5.The London, Edinburgh and Dublin Philosophical Magazine and Journal of Science, Series 6, volume 2, page 1 (1901)
6.Ives, Herbert E.; Stilwell, G. R. (1938). "An experimental study of the rate of a moving clock" (Hareketli saatin hızına ilişkin deneysel bir çalışma). Journal of the Optical Society of America 28 (7): 215–226. Bibcode:1938JOSA...28..215I (http://adsabs.harvard.edu/abs/1938JOSA...28..215I). doi:10.1364/JOSA.28.000215 (https://dx.doi.org/10.1364%2FJOSA.28.000215).
7.Ives, Herbert E.; Stilwell, G. R. (1941). "An experimental study of the rate of a moving clock II" (Hareketli saatin hızına ilişkin deneysel bir çalışma-II). Journal of the Optical Society of America 31: 359–374. doi:10.1364/josa.31.000369 (https://dx.doi.org/10.1364%2Fjosa.31.000369).
8.Rossi, Bruno; Hall, David B. (February 1, 1941). "Variation of the Rate of Decay of Mesotrons with Momentum" (Mesotronların İvmeyle bozulmalarının değişim hızı). Physical Review 59 (3): 223–228. Bibcode:1941PhRv...59..223R (http://adsabs.harvard.edu/abs/1941PhRv...59..223R). doi:10.1103/PhysRev.59.223 (https://dx.doi.org/10.1103%2FPhysRev.59.223).
9.Fiziksel sistemler hem dalga gibi hem de parçacık gibi özellikler gösterebilirler.
Einstein'ın Çalışmaları
Türkçesi: •	"Işığın oluşumu ve dönüşümü üzerine sezgisel bir görüş". (http://www.physik.fuberlin.de/~kleinert/files/eins_lq.pdf{{Ölü bağlantı|date=Aralık 2022 }})". Dirk ter Haar tarafından İngilizceye tercüme edilmiştir. •	"Işığın oluşumu ve dönüşümü üzerine sezgisel bir görüş". Vikikaynak tarafından tercüme edilmiştir.
2. Einstein, Albert (1905). "Über die von der molekularkinetischen Theorie der Wärme geforderte Bewegun von in ruhenden Flüssigkeiten suspendierten Teilchen "(http://www.physik.uniaugsburg.de/{{Webarşiv|url=https://web.archive.org/web/20161021062501/http://www.physik.uniaugsburg.de/ |tarih=21 Ekim 2016 }} annalen/ history/ einsteinpapers/1905_17_549560.pdf) (PDF). Annalen der Physik 17 (8): 549–560. Bibcode:1905AnP...322..549E (http://adsabs.harvard.edu/abs/1905AnP...322..549E{{Webarşiv|url=https://web.archive.org/web/20151029103716/http://adsabs.harvard.edu/abs/1905AnP...322..549E |tarih=29 Ekim 2015 }}). doi:10.1002/andp.19053220806(https://dx.doi.org/10.1002%2Fandp.19053220806). Retrieved 2008-08-25.
Türkçesi: •	"Brown hareketi teorisi üzerine incelemeler". (http://users.physik.fuberlin.de/~kleinert/files/eins_brownian.pdf{{Ölü bağlantı|date=Aralık 2022 }})". A.D.Cowper tarafından İngilizceye tercüme edilmiştir. 3. Einstein, Albert (19050630)."Zur Elektrodynamik bewegter Körper". Annalen der Physik 17 (10): 891–921. Bibcode:1905AnP...322..891E (http://adsabs.harvard.edu/abs/1905AnP...322..891E{{Webarşiv|url=https://web.archive.org/web/20151029103718/http://adsabs.harvard.edu/abs/1905AnP...322..891E |tarih=29 Ekim 2015 }}). doi:10.1002/andp.19053221004 (https://dx.doi.org/10.1002%2Fandp.19053221004). See also a digitizedversion at Wikilivres:Zur Elektrodynamik bewegter Körper. Türkçesi: •	"Hareketli cisimlerin elektrodinamiği üzerine". (http://www.fourmilab.ch/etexts/einstein/specrel/www/{{Webarşiv|url=https://web.archive.org/web/20130114170140/http://www.fourmilab.ch/etexts/einstein/specrel/www/ |tarih=14 Ocak 2013 }})". George Barker Jeffery ve Wilfrid Perrett tarafından tercüme edilmiştir. The Principle of Relativity (Görelilik Prensibi), Londra: Methuen and Company, Ltd. (1923) "Hareketli cisimlerin elektrodinamiği üzerine". Megh Nad Saha tarafından tercüme edilmiştir. The Principle of Relativity: Original Papers by A. Einstein and H. Minkowski (Görelilik prensibi: A.Einstein ve H.Minkowski’nin orijinal makaleleri), University of Calcutta, 1920, pp. 1–34:
4. Einstein, Albert (1905). "Ist die Trägheit eines Körpers von seinem Energieinhalt abhängig?" (http://www.physik.uniaugsburg.de/annalen/history/einsteinpapers/1905_18_639641.pdf) (PDF). Annalender Physik 18 (13): 639–641. Bibcode:1905AnP...323..639E (http://adsabs.harvard.edu/abs/1905AnP...323..639E{{Webarşiv|url=https://web.archive.org/web/20151029103721/http://adsabs.harvard.edu/abs/1905AnP...323..639E |tarih=29 Ekim 2015 }}). doi:10.1002/andp.19053231314 (https://dx.doi.org/10.1002%2Fandp.19053231314). Retrieved 20080218. Türkçesi: •	"Bir cismin eylemsizliği enerji içeriğine mi bağlıdır?" (http://www.fourmilab.ch/etexts/einstein/E_mc2/www/{{Webarşiv|url=https://web.archive.org/web/20190302045953/http://www.fourmilab.ch/etexts/einstein/E_mc2/www/ |tarih=2 Mart 2019 }})". George Barker Jeffery ve Wilfrid Perrett tarafından tercüme edilmiştir.  The Principle of Relativity (Görelilik Prensibi),  Londra: Methuen and Company, Ltd. (1923).
Dış bağlantılar
Annus Mirabilis makalelerinin derlemesi ve İngilizce tercümeleri (http://users.physik.fuberlin.de/ ~kleinert/ files/) Alınan kaynak: "http://en.wikipedia.org/w/index.php?başlık=Annus_Mirabilis_papers&oldid=662244008"
Honoré de Balzac
Honoré de Balzac (asıl ismi Honore Balssa; 20 Mayıs 1799, Tours - 18 Ağustos 1850), Fransız yazar.
Hayatı
Asıl adı Honore Balssa'dır. Ancak ismini Balzac olarak değiştirmiş ve De ön takısını eklemiştir. Köy kökenli bir ailenin çocuğudur. Babası tüccardır. 6 yıl Vendome'da College des Oratoriens'te öğrenim gördü. Napolyon'un devrilmesinden sonra ailesi Paris'e taşındı. Burada 2 yıl daha okula gitti. 3 yıl bir avukatın yanında çalıştı. Ama küçük yaşlardan beri edebiyata gösterdiği eğilim ağır bastı. Trajedi türünü denediği 1819'da yazılmış "Cromwell" başarı kazanamayınca romana yöneldi. Para kazanmak için tarihsel, mizahi ve gotik romanlar yazdı. Bunları değişik adlarla yazdı. Basımcılık, yayıncılık, hatta dökümcülük yaptı. Başarılı olamayınca tekrar edebiyata döndü. Edebiyat hayatında çok başarılı eserler sundu. Birçok ülkede satılan romanları ve kitapları çok büyük ilgi gördü ve tepkileri üstüne topladı. Edebiyatta başarılı olan Balzac hayatının sonuna kadar edebiyatla uğraştı.
Edebiyat kariyeri
1829'da yazdığı "Les Chouans" isimli tarihi roman tanınmasını sağladı. Bu eser Türkçeye (Köylü İsyanı 1974 ve Şu Anlar 1977 olarak) çevrildi. 1824-1834 arasında yayıncılarından aldığı parayla bohem bir yaşam sürdü. 1829-1831 arasında yergici gazetelere yazılar yazdı. 1830’lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amacıyla, eski ve yeni romanlarını üç bölüm altında toplamaya karar verdi. Örf ve âdet incelemeleri, felsefi incelemeler ve çözümleyici incelemeler. Bu tasarı 1834-1837 arasında 12 cilt olarak gerçekleşti. 1840’ta bu yapıtların hepsine Dante'yi anımsatan bir başlık koydu: "İnsanlık Komedisi". 1842-1848 arasında 17 ciltlik bir baskı yapıldı. 1869-1876 arasında da 24 cilt olarak yayınlandı. Eserlerinde aynı kahramanlara tekrar tekrar yer verme düşüncesini geliştirdi. Bunu gerçekçiliğin baş romanı kabul edilen ve 1834'te yayınlanan "Goriot Baba"da uyguladı. 1836 ve 1837'de İtalya gezisine çıktı. 1828'de Versailles yakınlarında pahalı bir ev yaptırdı. Borç sorunu nedeniyle Passy'de bir eve yerleşti (Bugün Balzac müzesi). Para kazanmak için tiyatroda başarısız denemeler yaptı. Edebiyatçılar Derneği başkanı olarak yazar haklarıyla ilgili girişimlerde bulundu.
1847'de Polonya'da sevgilisi Eveline Hanska'nın şatosunda kaldı. 1850'de Eveline ile evlendi Paris'e döndüler. Birkaç ay sonra yaşamını yitirdi. Geride 85’i tamamlanmış, 50’si taslak halinde eser bıraktı. Romanda gerçekçilik ve doğalcılık akımlarının yaratıcısı olarak kabul edilir. Mantıksal bir sıra izleyen olayların her şeyi gören bir gözlemcinin ağzından anlatıldığı, kahramanların tutarlı bir biçimde sunulduğu, kuralları belli "klasik roman tekniğini" Balzac'ın kurduğu benimsenir. Olağanüstü bir gözlem yeteneği ve güçlü bir hafızası vardı. Kendisini başka insanların yerine koyup onların duygularını paylaşmayı biliyordu. Eserlerinde nedenselliği ve arka plan ile karakterler arasındaki ilişkiyi açıklamakta ustadır. Bütün bu özellikleriyle "romanın Shakespeare'i sayılır.
Hayri Kıvrıkoğlu
Hayri Kıvrıkoğlu (8 Ağustos 1948) Türk asker. Eski Türk Kara Kuvvetleri Komutanı.
Kariyeri
1967 yılında Kuleli Askerî Lisesinden, 1969 yılında Kara Harp Okulundan ve 1979 yılında Kara Harp Akademisinden mezun olan Kıvrıkoğlu, 1996 yılında tuğgeneral rütbesine terfi etti ve bu rütbede 3. Ordu Harekât Kurmay Başkanlığı ve 8. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı görevlerinde bulundu. Tümgeneral rütbesine 2000 yılında terfi eden Kıvrıkoğlu, bu rütbede 3. Mekanize Piyade Taktik Tümen Komutanlığı ve Belçika Mons'da Millî Askerî Temsil Heyeti (NMR) Başkanlığı görevlerini yaptı.
2004 yılında korgeneral rütbesine terfi etti. Bu rütbede 9. Kolordu ve Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı görevlerini yürüttü. Orgeneral rütbesine 2008 yılında terfi etti ve aynı yıl Ege Ordusu Komutanlığı'na atandı. 2010 yılında 1. Ordu Komutanlığı'na daha sonra da 2011 yılında da Kara Kuvvetleri Komutanlığı'na atandı. Komutanlığı döneminde PKK tarafından gerçekleştirilen 4 askerin hayatını kaybettiği 22 Ağustos tarihli Şemdinli ve 2012 Gaziantep saldırısı sonrası sınır birliklerini denetlemek, PKK'ya karşı yürütülen operasyonları yerinde takip etmek, Şemdinli'de hayatını kaybeden askerlerin cenaze törenine katılmak üzere Hakkâri'ye gitti. 2013 yılında emekli oldu.
Özel hayatı
Evli ve iki çocuk babasıdır. 23. TSK Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hüseyin Kıvrıkoğlu'nun kuzeni, emekli Tuğgeneral Mustafa Kıvrıkoğlu'nun oğludur.
Kazein
Kazein (Latince caseus = peynir). Sütte bulunan bir proteindir. İnsanlarda bebeklik döneminde bu proteini sindiren lap enzimi bulunur ama ileriki dönemlerde bu enzimi üreten gen kapatılır. Sütteki kazein proteini tutkal yapımında da kullanılabilir. Süte alerjisi olmayan birinin kazeine alerjisi olabilir. Proteinlerin bazılarında büyüme, gelişme ve canlılığın sürmesi için gerekli tüm aminoasitler bulunmaktadır. Süt proteini olan kazein de bu nitelikte olan bir proteindir ve yapışkanlık özelliğine sahiptir. Kazein, asitle sütten ayrılabilir.
Utarit İzgi
Utarit İzgi (d. 1920, İstanbul - ö. 22 Şubat 2003, İstanbul) Türk mimar ve öğretim görevlisi. Aynı zamanda Sinan Ödülü’nün de sahibidir.
Dmitri Hlestov
49 kez Rusya millî futbol takımı forması giyen Hlestov, 1994 FIFA Dünya Kupası'nda da Rusya kadrosunda yer almıştır.
Tarence Kinsey
Tarence Kinsey, (d. 21 Mart 1984, Tampa, Florida), Amerikalı profesyonel basketbolcudur. Şutör gard ve Kısa forvet pozisyonlarında görev almaktadır.
Memphis Grizzlies
Kolej kariyerinden sonra 2006 NBA Seçmeleri'nde draft edilmedi. Buna rağmen 2006-07 NBA sezonunda Memphis Grizzlies'te oynadı. Forma giydiği 48 maçta maç başına 7.7 sayı ortalaması yakaladı. Grizzlies'te il beş başladığı 12 maçta maç başına 18.8 sayı, 4.4 ribaunt ve 2.1 asist ortalamaları yakaladı.
Kinsey, İspanya'daki 2007 NBA Europe Live Tour'da takımdaki yerini aldı. 2007-08 sezonuna NBA takımı Memphis Grizzlies'te başladı ve 11 maçta, 3.6 sayı, 1.1 ribaund ortalaması yaptı.
Fenerbahçe
Memphis'ten ayrıldıktan sonra Türkiye Basketbol Ligi takımlarından Fenerbahçe Ülker ile sözleşme imzaladı. 14 lig mçında 9.2 sayı ortalaması yakaladı ve Fenerbahçe'nin Beko Basketbol Ligi'nde şampiyon olmasına katkıda bulundu.
Kinsey, Fenerbahçe'nin 2007-08 Euroleague sezonunda çeyrek final oynamasına, 12 maçta maç başına 8.8 sayı ve 2.8 ribaunt ortalamaları ile yardımcı oldu.
Cleveland Cavaliers
Ancak 2008 yılının Ağustos ayında NBA takımlarından Cleveland Cavaliers ile bir yıllık sözleşme imzaladı. Sezon başlarında az süre almasına karşın, Delonte West ve Sasha Pavlović'in sakatlanmalarının ardından, Orlando Magic maçında sakatlanana kadar, daha faza süre almaya başladı. Bu iki ismin sakatlıktan kurtulmalarının ardından tekrar takımın üçüncü şutör gardı konumuna düştü. 30 Temmuz 2009 tarihinde Cleveland Cavaliers tarafından serbest bırakıldı.
Avrupa'ya dönüş
25 Ağustos 2009 tarihinde eski takımı Fenerbahçe Ülker'le 2+1 yıllığına anlaşmaya vardı. Fenerbahçe Ülker ile ligde 35 maça çıkan Kinsey 9,63 sayı ortalamasıyla mücadele etti.