cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kızılderili soykırımları
Aché Soykırımı (Aché Genocide)
Aché Soykırımı (Aché Genocide): Paraguay'ın doğusunda Tupi-Guarani dillerinin Guarani dilleri grubundan bir Guarani dili konuşan avcı ve toplayıcı Aché (Ache-Guayaki, Axe, Guayakí, Guoyagui, Guaiaqui) Kızılderililerine karşı girişilen soykırım. 1960 larda Kuzey Aché boyu Paraguay'da Batılıların en geç temas kurduğu son büyük Kızılderili kabilesidir. Temastan sonra sömürgeciler, ağaç tomrukçuları ve sığır çiftçileri tarafından sürekli eziyete maruz kalmışlardır. Bu Beyazlar sistematik biçimde Aché köylerine baskınlar düzenlemiş erkekleri öldürülüp, kadın ve çocukları kaçırılmıştır. 1970 lere kadar bölgede Aché çocukları açıkça satılmıştır. Kuzey Aché kabilesine yapılanlar kimilerince pacification olarak nitelendirilirrken, Alman antropolog Mark Münzel'e göre açıkça soykırımdır. Paraguay askeri yetkilileri tarafından zorla kapatıldıkları rezervasyonda kasıtlı olarak öldürülmüş, çocuklar ise satılıp uzaklara götürülmüştür. Münzel'e göre kaydedilenler buzdağının görünen yüzüdür. 1970'li yıllarda Londra merkezli insan hakları odaklı sivil toplum örgütü olan Survival International Paraguay hükûmetinin Aché Kızılderililerine karşı soykırım yaptığını belirtmiştir. Aché Kızılderililerine yapılanlar ekonomik kaynakların kontrolünü elde etmeyi amaçlayan faydacı soykırım (utilitarian genocide) örneğidir. Günümüzde Aché nüfusu 1.420 (2006: 1000) kişidir.
Charrúa Soykırımı (Charrúa Genocide)
Charrúa Soykırımı (İng. Charrúa Genocide, İsp. genocidio de la población charrúa ): 19 yüzyılda uygulanan kasıtlı bir soykırım sonucunda, Uruguay'ın ana yerli halkı olan Charrúa Kızılderililerinin tamamı yok olmuştur. Charrúa Kızılderilileri 11 Nisan 1831 tarihinde Salsipuedes denen yerde Uruguay'ın ilk başkanı olan Fructuoso Rivera'ın yeğeni Bernabé Rivera liderliğindeki bir grup tarafından katledildiler. Bernabé Rivera tarafından toplantıya davet edilen Kıızlderililer pusuya düşürülmüş, erkekleri öldürülüp kadın ve çocukları esir alınmıştır Katliamdan yalnızca birkaçı kurtulmuştur. Bu katliamdan dört ay sonra Rivera liderliğinde Mataojo'da başka bir katliam daha yapılmıştır. Uruguay'ın yerli halklarının soyu Avrupalı yerleşimciler tarafından 19. yüzyıla kadar imha ve ayrımcılık politikalarıyla tamamen tüketilmiştir.
Arjantin
Arjantin'de Arjantin Kızılderililerinin nüfusu 600.329 kişidir ve 2004 yılı itibarıyla yerli grup sayısı 35 tir.
19. yüzyılın sonunda, ağırlıklı olarak Gran Chaco, Pampa ve Patagonya yörelerindeki Kızılderililerin özerkliğini kırmak için soykırım, nefret (hatred) ve şiddet ana yoldu. Bu yörelerde yeni sömürgecilik modernitesi sonrası yerlilere karşı katliam başlamış, binlercesi imha edilmiştir.
Selknam Soykırımı (Selk'nam Genocide)
Selknam Soykırımı (İng. Selknam Genocide, Selk'nam Genocide; İsp. genocidio de los selk'nam, genocidio selknam, genocidio selk'nam, genocidio ona): Arjantin ve Şili'nin güney ucunda Patagonya bölgesinde ve Ateş Toprakları'nda yaşayan avcı ve toplayıcı Selknam (Selk'nam, Ona, Onawo) Kızılderililerine karşı girişilen soykırım. Selknamların İspanyol sömürgecilerle karşılaşması az olmuştur. Ateş Toprakları Altına Hücumu sırasında Beyazlarla karşılaşsalar da, esas yoğun karşılaşma 19. yüzyılın sonlarında olmuştur. Arjantin ve Şili hükûmetleri 19 yüzyılda Ateş Toprakları'nı bölüşmeye başlamıştır. Koyun yetiştiriciliğinin bölgede başlatılmasından sonra Avrupalı, Arjantinli ve Şilili yerleşimciler ile yerliler arasında çatışmalar başlamıştır. Büyük koyun yetiştirici şirketleri tarafından finanse edilen insan avı vaşlatılmış ve ölü getirilen her Selknam adamı için cazadores de indios («Kızılderili avcıları») denen ödül avcılarına dönemin değerleriyle 1 İngiliz sterlini verilmiştir. Öldürdüğünün kanıtı olarak bu Kızılderililerin kafası, elleri ya da kulakları getirilmiştir. Kızılderililere karşı yapılan saldırgan baskılar 20. yüzyılda da devam etmiştir. Son "safkan" Selknam Kızılderilisi olan Ángela Loij 1974 yılında ölmüştür. 2004 yılında 91 yaşında ölen Enriqueta Gastelumendi en son ölen Selknamdır. Selknamcayı konuşan son kişi 1980 lerde ölmüştür ve UNESCO'nun 2010 Atlasına (Atlas of the World's Languages in Danger) göre artık ölü dildir. Soykırımın ana sorumlusu mühendis Julius Popper'dir ve bizzat kendisinin öldürdüğü Kızılderililerin sayısı bilinememektedir.
Brezilya
Brezilya Kızılderili Soykırımı (Port. genocídio dos índios brasileiros, genocídio brasileiro): Brezilya Kızılderilileriyle ilk teması 21 Nisan 1500 tarihinde Portekizliler kurmuştur. Brezilya'da 1500 yılında 1000 değişik kabile bulunurken, bugün bu sayı 215 tir ve 1500 yılındaki Brezilya Kızılderililerinin nüfusu 5 milyon iken bugün yalnızca 350.000 kişidir. Günümüzde Brezilya Kızılderililerine ait yasal yer (parques e terras indigenas) sayısı 625 tir ve bunlar Brezilya'nın % 12,33 kısmına denk gelir. Bunlardan Fundação Nacional do Índio (FUNAI ya da Funai) adlı devlet kuruluşu sorumludur. Devlet başkanı Getúlio Vargas tarafından 1943 yılında bir kanun hükmünde kararname ile 19 Nisan günü Brezilya Kızılderili Günü (Dia do Índio) olarak kutlanmaya başlamıştır ve bu gün daha çok okullarda yerliler gibi giyinerek kutlanmaktadır. Günümüzde Brezilya Kızılderililerine yapılanlar ekonomik kaynakların kontrolünü elde etmeyi amaçlayan faydacı soykırım (utilitarian genocide) örneğidir.
Brezilya Kızılderili Soykırımı (Brazilian Indian Genocide 1957 - 1968): 1950 lerin sonlarında, Brezilya Kızılderilileri şiddet kullanılarak pasivize ve entegre edilmeye çalışılmştır. Bunların gerçek boyutu Figueiredo'nun raporunun 1967 yılında tamamlanmasıyla ortaya çıkmıştır. 5.000 sayfalık bu raporda, katliam, işkence ve bakteriyolojik savaş gibi ağır suçlar, kölelik ve cinsel istismar yer almıştır ve dünya çapında protestolara sebep olmuştur.
Yanomami Soykırımı (Yanomami Genocide)
Yanomami Soykırımı (İng. Yanomami Genocide, Yanomami Holocaust; Port. genocídio Yanomami): kuzeybatı Brezilya ile güney Venezuela sınırında Yanomami dillerini konuşan avcı ve toplayıcı Yanomami (Yąnomamö', Yanomama) Kızılderililerine karşı 1974-1993 yılları arasında girişilen soykırım. Brezilya'da 1993 yılında yasa dışı maden arayan Beyazlar (garimpeiros) tarafından Yanomamilere karşı girişilen Haximu Katliamı (ya da Yanomami Katliamı) sırasında 16 (fakat The Globe and Mail ile The New York Times gazetelerine göre: 73 ) Kızılderilinin öldürülmesi Indianist Missionary Council tarafından açıklanan 7 Ağustos 2006 tarihli bültenine göre Brezilya Yüksek Federal Mahkemesi (STF) tarafından Haximu Katliamı soykırım gibi olduğu belirtilmiştir. Yanomamiler geç temas kurulan halklardandır ve Batılılarla ilk sürekli temas 1940-1960 larda olmuştur.
Akuntsu Soykırımı (Akuntsu Genocide)
Akuntsu Soykırımı (Akuntsu Genocide): Brezilya'nın Rondônia eyaletinde Tupi-Guarani dillerinin Tupi dilleri grubundan bir dil konuşan avcı ve toplayıcı Akuntsu (Akunt'su, Akunsu) Kızılderililerine karşı girişilen soykırım. İlk kez 1995 yılında Fundação Nacional do Índio (Funai) tarafından resmi olarak temas kurulan Akuntsuların 1980 lerde sığır çiftçisi Beyazlarca katliama uğradığı anlaşılmıştır. 1985 yılında katliam mahallinin buldozerlerle örtüldüğü Funai tarafından tespit edilmiştir. 2010 yılındaki nüfusları yalnızca 5 (beş) kişidir
Botokudo Soykırımı (Botocudo Genocide)
Botokudo Soykırımı (İng. Botocudo Genocide; Port. genocídio dos índios botocudos): doğu Brezilya'da (Mato Grosso, Minas Gerais, São Paulo) yaşayan avcı ve toplayıcı Botokudo (Krenak) Kızılderililerine karşı girişilen soykırım. Krenakların 2010 yılındaki nüfusu yalnızca 350 kişidir.
Capacete Katliamı (Helmet Massacre)
Capacete Katliamı (İng. Helmet Massacre; Port. massacre do Capacete, massacre dos ticunas): Brezilya'nın Amazon bölgesinde yaşayan Tikuna (Ticuna, Tucuna, Tukuna, Magüta) Kızılderililerine karşı 28 Mart 1988 tarihinde Oscar Almeida Castelo Branco liderliğindeki tomrukçular (Port. madeireiros) tarafından yapılan katliam. Adını Boca do Capacete'den alır. Amazonas eyaletinin beşkenti Manaus'a 1116 km uzaklıktaki Constant Benjamin kasabasında olan katliamda 4 Kızılderili öldürülmüş, 23 tanesi yaralanmış ve 10 kişi de kayıptır. Uluslararası yankı bulmuştur. Başlangıçta "adam öldürme" (Port. homicídio) olarak tanımlanan katliam, 1994 yılında Brezilya mahkemeleri tarafından "soykırım" (Port. genocídio) olarak kabul edilmiştir. Suçlu 13 adam 2001 yılında soykırım suçundan mahkûm edilmiştir. Fakat, Kasım 2004 tarihinde Brezilya federal temyiz mahkemesinde suçluların lideri soykırım suçundan beraat etmiş, diğer tomrukçuların 15-25 yıl olan cezaları da 12 yıla indirilmiştir.
Misyonerlerin soykırıma etkisi
Kuzey Amerika'daki Kızılderililerin Hristiyanlaştırılmaları sürecinde misyonerlerin etkisi genelde yıkıcı olmuştur ve sonuçları kültürel soykırım olarak yansır.
Kolomb Günü ile Şükran Günü
12 Ekim 1492 tarihi Kızılderililer için trajik bir gündür ve o günü Kolomb Günü olarak kutlamak, soykırım, kölelik, tecavüz ve yağma (en:plunder) mirasını kutlamak demektir. Amerikalı antropolog Jack Weatherford'a göre Kolomb Günü'nü kutlamak, Amerikalıların Kızılderililerin tarihteki en büyük soykırım dalgalarını kutlaması anlamına gelmektedir. 1990 yazında, Kuzey ve Güney bütün Amerika kıtasındaki Kızılderili gruplarından 350 temsilci Kolomb Günü kutlamalarına karşı olduklarını göstermek üzere ilk Intercontinental Gathering of Indigenous People in the Americas toplantısını Ekvador'un başkenti Quito'da yapmıştır. Sonraki yaz, Davis, Kaliforniya'da Quito konferansını takip eden bir toplantıda yüzden fazla Kızılderili bir araya gelmiş ve 12 Ekim 1992 gününü "Uluslararası Yerli Halklar Dayanışma Günü" olarak ilân etmişlerdir. ABD'nin en büyük ekümenik yapılanması olan National Council of Churches, Kolomb Günü kutlaması yapmaktan kaçınmaları konusunda Hristiyanları uyarmış ve demiştir: sonradan gelenler için yeni özgürlük, umut ve fırsat olan Kolomb Günü, yerliler için zulüm, bozulma ve soykırım için bir fırsat günüdür.
Benzer şekilde Şükran Günü kutlamaları ABD Kızılderililerine karşı yapılan soykırımın kutlaması olarak görülmektedir.
Tarih yazımı
Kuzey Amerika'da ve Yerli Amerika'da soykırım çalışmalarının historiyografisi (tarih yazımı) ağır ilerlemektedir. Büyük ölçüde sonuçsuz definitionalist tartışma tuzaklarından kaçınarak, soykırım Kuzey Amerika'da yaygın olsun ya da olmasın ortaya konması ve polemikten uzak bilginlerin bilim literatürüne değerli katkıları olmuştur. Dengeli ve dikkatle araştırılmış, bölgesel ya da tematik dar (monografik) çalışmaların genişleyerek sürmesi ve ileriki yıllarda artması beklenmektedir. Gelecek yıllarda yapılacak daha derin ve kapsamlı çalışmalar Kuzey Amerika'nın geçmişini ortaya koyacaktır.
Amerikan Samoası
Amerikan Samoası (Samoaca: Amerika Sāmoa veya Sāmoa Amelika; İngilizce: ), Güney Pasifik Okyanusu kesiminde konuşlanmış bir ada ülkesidir. En büyük ve gelişmiş adası Tutuila adasıdır. Amerikan Samoası, Amerikalıların bu bölgeyi ve halkını dünyaya açmak için Mikronezya, Filipinler, Guam, Marshall adalarıyla birlikte yayılmacılıkta kullandığını söyleyebiliriz. Amerika Birleşik Devletleri'ne ait bir bölgedir.
Tarih
Arkeolojik bulgulara göre bugün Amerikan Samoası olarak bilinen adalara ilk kez 2500 yıl önce Polinezyalıların yerleştiği sanılmaktadır. Avrupalılar burayı keşfetmeden önce Tutuila, Upolu Adasına (bugün Batı Samoa'nın bir parçasıdır) bağlı bir bölgeydi; Manua Adaları güçlü Yerli şefler tarafından yönetiliyordu. 1722'de Hollandalı denizci Jacop Roggeveen, Manua Adalarını keşfetti ve burada yaşayanlarla ilişki kurdu. 1768 ve 1787'de adalara ulaşan Fransız keşif heyetinden 11 kişi öldürüldü. Daha sonraki 40 yıl boyunca Avrupalı kaşifler adalardan uzak durduklarından, buraları kaçak denizciler ve suçlular için bir sığınak oldu. Londra Misyoner Derneği'ne bağlı ilk misyonerler 1830'larda bu adalara ulaştılar. Misyonerlerin etkisi arttıkça Tatuila'ya ve Manua Adalarına gelen Hristiyan misyonerlerin sayısı da çoğaldı.
ABD, Ocak 1872'de Pago Pago'da bir deniz üssü kurma hakkını elde etmek için Samoa Krallığı ile bir antlaşma imzaladı. 1889'da ABD, Birleşik Krallık ve Almanya, Samoa'nın tarafsız kalması konusunda aralarında anlaşmaya vardılar ve adalar bu üç devletin koruması altına girdi. 1899'da yapılan bir toplantıda 171° batı boylamının doğusunda kalan adalarda ABD'nin, batısında ise Almanya'nın çıkar üstünlüğü kabul edildi. Dönemde Amerika tarafından atanmış Benjamin Franklin Tilley gibi valiler yönetimi elinde tuttular. Yerel şeflerin senetleriyle doğudaki adalar 1904'te ABD'ye bırakıldıysa da, ABD Kongresi 1929'a değin adaları kabul etmedi. (Swains Adası 1925'te Birleşik Krallık tarafından ABD'ye bağışlandı). 1951'e değin ABD donanmasının yönetimi altında olan bu adalar, bu tarihten sonra ABD İçişleri Bakanlığı'na bağlandı. 1960'ta ada halkının oluşturduğu bir kurucu meclis bu toprakların ilk temel yasasını onayladı. 1978'de de Amerikan Samoası'nın seçimle işbaşına gelen ilk valisi görevine başladı.
Yönetsel koşullar
Amerikan Samoası'nın yönetim yapısı (yürütme, yasama ve yargı organları) ABD'ninkine çok benzer. Yönetimin başında, seçimle gelen bir vali bulunur. 1977'ye değin vali ABD İçişleri Bakanlığı tarafından atanırdı. Yasama organı (fono) bir Senato ve bir Temsilciler Meclisi'nden oluşur. Senato, 15 ilden dört yıl için ve Samoa geleneklerine göre seçilen toplam 18 üyeden kuruludur. Temsilciler Meclisi'nde ise seçimle gelen 21 üye yer alır. Swains Adası temsilcisinin oy hakkı yoktur. Amerikan Samoası 16 il ve köyden oluşmaktadır.
Coğrafya & iklim
Toplam arazinin üçte ikisinden fazlasını kaplayan Tutuila, Amerikan Samoası'nın en büyük adasıdır. Adalar grubunun batı ucunda, Batı Samoa Adalarına bağlı Upolu'ya 33 km kadar uzaktır. Tutuila'nın 97 km doğusundaki Manua Adaları ikinci büyük toprak parçasını oluşturur; Tau, bu grubun içindeki üç adanın en büyüğüdür. Öbür adalar oldukça küçüktür; Aanuu, Tutuila'nın güneydoğu ucunun açıklarında yer alır. Issız olan Rose adası bir atoldür ve Tutuila'nın yaklaşık 400 km doğusundadır; bir başka atol olan ve Tutuila'nın 450 km kuzeybatısında bulunan Swains ise özel mülktür.
Swains ve Rose'un dışında kalan adalar sönmüş yanardağ kalıntılarından oluşmuştur. Tutuila ve Manua adalarını iç kesimlerindeki sıradağlar bölgeye egemen bir konumdadır. Tutuila'nın en yüksek noktası Matafao Dağı (653 m) olmakla birlikte, genellikle bulutlarla kaplı olduğu için Yağmur Yağdıran adıyla bilinen Pioa Dağı (563 m) daha ünlüdür. Koni biçimli bir ada oolan Tan'da, bölgenin en yüksek doruğu olan Lata Dağı (950 m) bulunur. Olosega ve Ofu adalarının en yüksek noktaları, sırasıyla, 938 m ve 484 m'ye ulaşır; alçak bir ada olan Swains'in deniz düzeyinden yüksekliği ise yalnızca 6 m kadardır.
Alize rüzgarları ve çok sık yağan yağmurlar bölgenin tropik iklimini yumuşatır. Pago Pago, çoğunluğu kasım ve mart ayları arasında olmak üzere yılda ortalama 3.000 mm yağış alır. Ortalama sıcaklık 20 ile 32 °C arasında değişir; nem oranı her zaman yüksektir.
Arazinin yüzde 70'i yüksek eğrelti otları ile Hindistan cevizi, ekmekağacı, vidaağacı ve Barringtonia asiatica gibi ağaçlarla kaplıdır. Hayvan varlığı Polinezya faresi, meyve yarasası ve az sayıda yabani domuzdan oluşur. Otuzdan fazla kuş türü saptanmıştır; bunlar arasında papağan, kumru, yabani ördek ve Samoa'ya özgü dişli güvercin de bulunur.
Nüfus
Amerikan Samoası'nın nüfusu oldukça türdeştir, nüfusun büyük çoğunluğunu Samoalılar ve yarı Samoalı melezler oluşturur. Samoalılar Hawaii, Tahiti, Tonga ve Yeni Zelanda'nın yerli halklarıyla akraba olan bir Polinezya halkıdır. Samoa dili ise Malezya-Polinezya dil ailesine bağlıdır. Amerikan Samoası halkının çoğu İngilizce konuşur. Nüfusun yarısından çoğu Kongregasyon Kilisesi'ne bağlıdır. Geri kalanlar da genellikle Katolik ya da Metodist kiliselerin üyesidir.
Toplam nüfusun yaklaşık yüzde 95'i Tutuila Adasında yaşar. Tutuila Adasının yarısından fazlası da adanın doğu kesimine yerleşmiştir; en büyük yerleşim merkezi olan Pago Pago'da buradadır. Geri kalan nüfusun hemen hepsi Manua Adalarındadır; Swains Adasının nüfusu ise çok azdır.
Amerikan Samoası'nın 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren yavaşlayan doğum oranı 2004 itibarıyla 24.46/1000'e gerilemiştir. Adalar, özellikle Batı Samoa, Hawaii ve ABD'ye yönelik büyük göçler vermektedir.
Ekonomi
Amerikan Samoası'nın ekonomik temelini balıkçılık sanayisi oluşturur. Gayri Safi Millî Hasılası (2007) 537 milyon dolar olan Amerikan Samoası, kişi başına düşen 8,000 $'lık millî geliriyle Pasifik Adaları içinde en yüksek gelire sahip olanlardan biridir. Tarımsal üretim çoğunlukla iç tüketime yöneliktir. Çoğu besin maddesi ithal edilmektedir. Başkent Pago Pago önemli bir turizm merkezidir. Ülkenin tek uluslararası havaalanı Tutuila'dadır.
Spor
Amerikan Futbolu ve güreş dallarında dünyaca ün kazanmış pek çok Amerikan Samoalı vardır. Köpek dövüşleri de ülkede yasal durumdadır. Amerikan Samoası millî futbol takımı 2002 FIFA Dünya Kupası elemelerinde Avustralya'ya 31-0 yenilerek futbol tarihindeki en farklı yenilgi rekorunu kırmıştır.
F. W. Murnau
Friedrich Wilhelm Murnau, daha çok bilinen adıyla F. W. Murnau (Gerçek adı: Friedrich Wilhelm Plumpe, 28 Aralık 1888, Bielefeld – 11 Mart 1931, Santa Barbara, Kaliforniya), sessiz film alanında önemli etkileri olmuş bir Alman film yönetmenidir. Üniversitede sanat tarihi ve edebiyat okumuştur. I. Dünya Savaşı'nda doğu cephesinde bölük komutanı olarak görev yaptı. Bir çatışmada ağır yaralandı komaya girdi. Kendine gelince esir kampına gönderildi. Kamptayken tiyatro ve filmlere ilgi duydu. Savaştan sonra Conrad Veidt ile film stüdyosu kurdu.
F. W. Murnau, 1920'ler boyunca dışavurumculuk hareketinin Alman sineması'nda önemli bir temsilcisi olmuştur. Robert Louis Stevenson'ın Dr. Jekyll ile Bay Hyde hikâyesini sinemaya uyarlayan ilk kişi oldu. Murnau'nun sessiz film dönemindeki bazı filmleri yok olmuşken, bazıları yaşamlarını sürdürmeyi başarmıştır. 1922 yılında yönetmiş olduğu Nosferatu: Bir Dehşet Senfonisi adlı sessiz film, sinema tarihindeki ilk korku filmi olması açısından büyük bir önem taşımaktadır. Bu film, tüm dünyada büyük yankı uyandırmakla birlikte günümüzdeki etkisini hâlâ sürdürmektedir. Henri Matisse filmden çok etkilendiğini dile getirmiştir. 1926 yılında Goethe'nin Faust eserini de filmde uyarladı.
Friedrich Wilhelm Murnau, son filmi olan Tabu filminin gösteriminden bir hafta önce bir trafik kazasında yaşamını yitirmiştir. Cenazesine sadece 11 kişi katılmıştır. Bunlar arasında Robert Joseph Flaherty, Emil Jannings, Greta Garbo ve Fritz Lang gibi isimler de vardı. Yazar Lotte H. Eisner Murnau'nun eşcinsel olduğunu yazmıştır. Murnau'nun mezar taşı Temmuz 2015'te kırıldı ve tahrip edildi. Murnau'nun cesedi çıkartılıp başı kesildi. Olay yerinde bal mumu kalıntısının bulunduğu bildirildi, bu da gizli ya da törensel bir öneme sahip olduğu düşünülen bir satanist ayini olarak yorumlandı.
Tetrasquillidae
Tetrasquillidae, Lysiosquilloidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Likya Lahdi
Likya Lahdi Osman Hamdi Bey tarafından 1877 yılında Sayda'daki kral mezarlarında, 4 nolu mezar odasında bulunmuştur. İstanbul Arkeoloji Müzelerinde sergilenmektedir. Yunan heykeltıraşçılığının güzel örnekleri içinde yer alır, paros mermerinden yapılmıştır. Lahdin kimin için yapıldığı bilinmemekle birlikte, MÖ 5. yüzyılın sonlarına ait olduğu tahmin edilmektedir. Lahit, Sayda'da (bugünkü Lübnan sınırlarında) bulunmasına karşın, mimarisi tipik Likya mimarisidir. Bu yüzden heykeltıraşının Likyalı olması muhtemeldir.
Tarihçe
Osman Hamdi Bey, Sayda kral mezarlarını ortaya çıkarınca, bu mezarlarda bulunan 22 adet lahit İstanbul'a getirildi. Her biri tonlarca ağırlığındaki lahitlerin getirilmesi başlı başına bir sorun oldu. İstanbul'a getirilen, aralarında İskender Lahdi, Ağlayan Kadınlar Lahdi, Likya Lahdi, Tabnit Lahdi gibi ihtişamlı eserlerin sergilenebilmesi için yeni bir müze binasına ihtiyaç duyuldu. Osman Hamdi Bey'in isteği üzerine Çinili Köşk'ün karşısına inşa edilen İstanbul Arkeoloji Müzeleri 13 Haziran 1891'de ziyarete açıldı. Müzenin ziyarete açıldığı 13 Haziran günü halen Türkiye'de müzeciler günü olarak kutlanmaktadır.
Betimlemeler
Lahdin uzun taraflarının birinde 5 avcı bir erkek domuzu avlarken görülür. Avcılar geniş alınlı, küçük kafalı, geniş böğürlü ve zayıf bellidir. Bütün avcıların sağ kolları yukarı doğru kalkmıştır. Üzerlerinde 5. yüzyıl Atinasında popüler olan Trak giysileri vardır.
Lahidin diğer kısa kenarında altta Kaineus efsanesi işlenmiştir. Efsanede Kaineus sentorlar tarafından kafasını sopayla ezerek toprağa gömerler. Kabartmada da Sentorlar elinde miğfer tutan Kaineus'u yere gömmektedirler, ancak ellerinde sopa değil, büyük bir kaya bulunmaktadır. Kapağın bu tarafında ise yarısı aslan yarısı yarısı kartal şeklinde iki figür betimlenmiştir. Her ikisi de arka ayakları üzerinde dikilmiş ve pençelerini yukarı kaldırmıştır. Her ikisinin de kartal görünüşlü kafaları, uzun gagaları ve başlarının üstünden boyunlarına kadar süren ibikleri vardır. Kanatları aşağı doğru sarkmıştır. Alt bölümleri lahidin diğer yüzündeki sfenksler gibi aslan biçimindedir.
Trouser Jazz
Trouser Jazz, Mr. Scruff'ın 2002'de çıkan elektronik müzik albümüdür. Albüm, Mr. Scruff'ın ikinci gerçek albümüdür (aslında üçüncü albümüdür ancak Mr. Scruff'ın önceki derleme albümü Mr. Scruff kaldırılmış ve 2005'te tekrar yayınlanmıştır. Albüm; 2010'da Bağımsız Müzik Şirketleri Birliği tarafından, albümün Avrupa genelinde en az 100.000 kopyasının satıldığını gösteren altın sertifika ile ödüllendirilmiştir.
Benjamin Balansa
Gaspard Joseph Benedict Balansa veya yaygın olarak bilinen adıyla Benjamin Balansa veya Benedict Balansa (25 Mart 1825 - 2 Kasım 1891), Fransız botanikçi.
Hayatı
1825'te Narbonne'da doğan Balansa, Paris'teki Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'ne örnek getirmek için sayısız bitki toplama gezisi düzenledi. Getirdiği bitki örneklerinin çoğu bu müzede, diğerleri Muséum de Toulouse'dadır.
1847-1848 yılları arasında ilk bitki toplama gezisini Cezayir'in Cezayir ve Mostaganem şehirlerine yaptı.
1850'de tekrar Cezayir'e dönen Balansa, 1853'e kadar sırasıyla Mostaganem, Vahran, Muaskar, Kuzey Sahra, Biskra ve Batna'da bitki örnekleri topladı.
1854-1855 yılları arasında ilk Asya seyahatini gerçekleştirdi. Nisan-Mayıs 1854'te Smirni'den, Mart-Ekim 1855'te Mersin ve Kilikya'nın Toros Dağları'ndan örnek topladı. Haziran 1855 ve Eylül 1856 tarihleri arasında Tarsus ve Kayseri'de araştırmalarına devam etti. 1857'de ailesiyle birlikte İzmir'e yerleşti. Mayıs-Temmuz 1857'de Uşak ve çevresindeki bitki türlerini araştırdı. Sonraki 8 yıl Frigya ve Kilikya'ya geziler düzenledi. 1866'da Lazistan ve Kafkasya gezisi düzenledi. Haziran-Ağustos ayları arasında Trabzon ve Rize'den örnek topladı. 1866'nın sonbaharında Fransa'ya döndü.
Bir yıl sonra Fas'a giden Balansa, Suvayr, Atlas Dağları ve Marakeş bölgesinden örnek topladı.
1868'den 1872'ye kadar Yeni Kaledonya ve denizaşırı ülkelere geziler düzenledi. Bu süre zarfında Nouméa'daki Jardin d'Acclimatation'ın direktörlüğünü yaptı. 1873-1877 ve 1878-1884 yılları arasında Paraguay'da araştırmalar yaptı. 1885-1889 yılları arasında çalışmalarına Kuzey Vietnam ve Java adasında devam etti. 1890'da Hanoi'de öldü.
Balon (anlam ayrımı)
Balon sözcüğü ile şunlardan biri kastedilmiş olabiilir:
Feigenbaum sabiti
Feigenbaum sabiti, doğrusal olmayan bir sistemin çatallanma diyagramındaki oranları gösteren matematiksel sabittir. Amerikalı fizikçi Mitchell Feigenbaum tarafından bulunmuştur.
Pratt & Whitney F135
F-22 Raptor'da kullanılan Pratt & Whitney F119 motorundan geliştirilen F135, yaklaşık 40.000 lbf itme kuvveti üretir. F135, F-35'e güç sağlamak için General Electric / Rolls-Royce F136 ile yarıştı.
Geliştirme
F135, 1986 DARPA programı kapsamında ABD Deniz Piyadeleri için gizli bir STOVL grev savaşçısı geliştirme çabalarıyla Lockheed Corporation Skunk Works ile ortaya çıktı. Lockheed çalışanı Paul Bevilaqua bir konsept uçak ve tahrik sistemi geliştirdi ve patentini aldı ve ardından bir gösteri motoru yapmak için Pratt & Whitney'e (P&W) başvurdu. Yer testi göstericisi, asansör fanı için bir F119 motorundan birinci kademe fanını kullandı. F100-220'nin motor fanı ve göbeği, gösterici motorun çekirdeği için kullanıldı ve F100-229'dan daha büyük düşük basınç türbini, gösterici motorun düşük basınç türbini için kullanıldı. Kaldırma fanını çalıştırmak için gereken ek gücü sağlamak için daha büyük türbin kullanıldı. Son olarak, "F100-229-Plus" gösterici motorunu tamamlamak için değişken bir itme saptırma nozulu eklendi. Bu motor, kaldırma fanı konseptini kanıtladı ve mevcut F135 motorunun geliştirilmesine yol açtı.
F135 ekibi Pratt & Whitney Rolls-Royce ve Hamilton Sundstrand'dan oluşuyor. Pratt & Whitney, ana motor ve sistem entegrasyonunun ana yüklenicisidir. Rolls-Royce, STOVL uçağı için dikey kaldırma sisteminden sorumludur. Hamilton Sundstrand, elektronik motor kontrol sistemi çalıştırma sistemi PMAG dişli kutusu ve sağlık izleme sistemlerinden sorumludur. Woodward Inc. yakıt sisteminden sorumludur.
P&W, F135'i "F119-JSF" olarak F-22 Raptor'a güç veren F119 turbofanından geliştirdi. F135, F119 çekirdeğini JSF için optimize edilmiş yeni bileşenlerle entegre eder. F135, Middletown Connecticut'taki bir fabrikada toplandı. Motorun bazı parçaları Longueuil, Quebec, Kanada ve Polonya'da üretilmektedir. Operasyonel hizmet için ilk üretim tahrik sisteminin, ABD, İngiltere ve diğer uluslararası müşterilere hizmet vermek amacıyla 2007'de teslim edilmesi planlandı. İlk F-35'ler F135 motorlarıyla üretime girdi ancak GE / Rolls-Royce ekibi, Temmuz 2009'da yeni bir F136 motoru geliştirmeyi planladı. 2010 yılında Pentagon, iki tahrik sisteminin rekabetçi bir şekilde ihaleye çıkarılmasını planladı. Ancak 2006'dan beri Savunma Bakanlığı, alternatif F136 motor programı için fon talep etmedi, ancak Kongre program finansmanını sürdürdü. 2009 itibarıyla P&W, anahtar parçaların hizmet ömrünü uzatmak için F135 motorunun daha dayanıklı bir versiyonunu geliştirdi. Motorun sıcak bölümleri (özellikle yanma odası ve yüksek basınçlı türbin kanatları) beklenenden daha sıcak olduğu için parçaların kullanım ömrü kısaldı. Test motoru XTE68 / LF1 olarak adlandırıldı ve testin 2010 yılında başlaması bekleniyor. Bu yeniden tasarım, önemli maliyet artışına neden oldu.
P&W, daha güçlü bir motor olmasına rağmen F135'i F119'un maliyetinin altında teslim etmeyi umuyor. Ancak Şubat 2013'te programlı bir inceleme sırasında türbin kanadı çatlamış bulundu. Çatlak, normalden daha uzun süre yüksek türbin sıcaklıklarında çalışmaktan kaynaklanıyordu. Aralık 2013'te içi boş birinci aşama fan blisk, bir zemin testi sırasında beklenen ömrünün% 77'sinde başarısız oldu. Ağırlığı 6 lb (2,7 kg) ekleyen katı bir parça ile değiştirilecektir. 2013 yılında eski bir P&W çalışanı, F135 hakkında çok sayıda hassas bilgi kutusu İran'a göndermeye çalışırken yakalandı.
Tüm sıkıntılara rağmen 2013 yılında 100. motor teslim edildi. LRIP-6, birim maliyetin düşürülmesine yardımcı olan çeşitli tipteki 38 motor için 2013 yılında 1.1 milyar $ 'a kararlaştırıldı.
F-35 programının icra memuru Hava Kuvvetleri Korgenerali Christopher C. Bogdan, P & W'yi motorların üretim kalitesinde yetersiz kaldığı ve teslimatları yavaşladığı için çağırdı. Müdür yardımcısı Tuğamiral Randy Mahr, P & W'nin tekeli aldıktan sonra maliyetleri düşürme çabalarını durdurduğunu söyledi. 2013 yılında F135'in fiyatı 4,3 milyar dolar arttı.
Mayıs 2014'te Pratt & Whitney, F135 de dahil olmak üzere bazı motorlarında kullanılan titanyum malzemenin kökeni hakkında çelişkili belgeler keşfetti. Şirket, belirsizliğin uçuş güvenliği için bir risk oluşturmadığını değerlendirdi, ancak sonuç olarak motor teslimatlarını askıya aldı. Bogdan, P & W'nin eylemlerini destekledi ve sorunun artık tedarikçi A&P Alloys'ta olduğunu söyledi. ABD Savunma Sözleşmesi Yönetim Ajansı, Haziran 2014'te, Pratt & Whitney'in "tedarikçilerin kötü yönetimini sürdürmesinin, artan potansiyel sorun bildirimleri için birincil itici güç olduğunu" yazdı. A&P Alloys, kendi testlerini yapmaları için parçalara erişim izni verilmemesine rağmen ürünlerinin arkasında durduklarını belirtti. A&P Alloys'u temsil eden Boston merkezli Demeo LLP'nin avukatı Tracy Miner, "A & P'nin söz konusu malzemelere erişmesine izin vermeden A & P'nin işini yok etmenin açık bir şekilde haksızlık olduğunu" söyledi.
Temmuz 2014'te, uçak kalkışa hazırlanırken fan rotorunda kontrolsüz bir arıza meydana geldi. Parçalar bir yakıt tankından geçerek F-35 filosunu topraklayan bir yangına neden oldu. Motorun uçuştan üç hafta önce yüksek g kuvveti manevrası sırasında, fan blisk ve fan statoru arasındaki sızdırmazlıkta aşırı sürtünmeye neden olarak yaklaşan arızayı başlattı. Sürtünme, 540 °C (1.000 °F) olan malzeme sınırının çok ötesinde 1.000 °C'nin (1.900 °F) üzerinde bir sıcaklığa neden oldu. Program yöneticisi Christopher Bogdan'a göre, üçüncü aşama fan kanatlarında mikro çatlaklar oluştu ve kanatların diskten ayrılmasına neden oldu. Arızalı kanatlar yakıt hücresini deldi ve jet yakıtı ile karışan sıcak hava yangına neden oldu. Kısa vadeli bir düzeltme olarak, rotor contasının aşırı sürtünmeyi önlemek için statorda bir eşleşme oluğu takmasına izin vermek için her uçak belirli bir uçuş profili üzerinde uçurulur.
Pratt & Whitney 2015 üretim hedeflerine ulaşmayı başardı, ancak türbin kanatlarında ve elektronik kontrol sistemlerinde "tekrar eden üretim kalitesi sorunları", motorların filodan çekilmesini gerektiriyordu.
Tasarım
F119 motorundan türetilen F135, yeni bir fan ve LP türbini ile karışık akışlı bir türbofandır.
Vurgulu STOVL versiyonu için kaldırma, motorun önündeki 2 kademeli bir kaldırma fanından (yaklaşık% 46), bir vektörleme egzoz nozulundan (yaklaşık% 46) ve baypas kanalından gelen fan havası kullanılarak her kanatta bir nozuldan (yaklaşık% 8) elde edilir. TToplam kaldırmaya yapılan bu nispi katkılar, sırasıyla 18.680 lb, 18.680 lb ve 3.290 lb'lik itme değerlerine dayanmaktadır. Başka bir kaynak, sırasıyla 20,000 lb, 18,000 lb ve 3,900 lb itme değerleri verir.
Bu konfigürasyonda baypas akışının çoğu, rulo direkleri olarak bilinen kanat nozullarına yönlendirilir. Bazıları, 3 yataklı döner kanal nozulu (3BSD) olarak bilinen arka egzoz nozülünü soğutmak için kullanılır. Aynı zamanda uçağın üstünde, havada asılı kalma sırasında düşük distorsiyonla motora ek hava sağlamak için yardımcı bir giriş açılır.
LP türbini, kaldırma fanını LP rotorunun önündeki bir şaft uzantısı ve bir kavrama boyunca tahrik eder. Motor, daha yüksek baypas oranına sahip ayrı bir akış turbofanı olarak çalışır. Sıcak nozul alanı artırılarak, fanı çalıştırma gücü (yaklaşık 30.000 SHP) LP türbininden elde edilir.
Daha yüksek bir baypas oranı, gücün küçük çaplı bir itici jetten daha büyük çaplı bir jetlere aktarılmasının temel bir sonucu olarak aynı motor gücü için itme kuvvetini artırır. FF135 havada iken, liftfan itme artışından önemli ölçüde artırılmış baypas oranını kullanarak yakıt akışında artış olmaksızın %50'dir. Konvansiyonel uçuşta art yakıcı kullanılırken itme artışı %52'dir ancak yakıt akışında büyük bir artış vardır.
Sıcak nozul itişi için mevcut gücün yaklaşık 1⁄3'ünün kaldırma fanına aktarılması, yere çarpan arka kaldırma jetinin sıcaklığını ve hızını azaltır. F-35, 150 mil boyunca Mach 1.2'lik art yakıcılar olmadan sınırlı bir% 100 gaz kelebeği seyir elde edebilir.
F119 gibi, F135 de geleneksel püskürtme çubuklarının ve alev tutucuların yerini seramik radar emici malzemelerle (RAM) kaplı kalın kavisli kanatların aldığı gizli bir artırıcıya sahiptir. Art yakıcı yakıt enjektörleri, türbinlerin görüş hattını bloke ederek arka sektörün gizliliğine katkıda bulunan bu kanatlara entegre edilmiştir. Eksenel simetrik nozül, arka kenarda bir testere dişi deseni oluşturan on beş kısmen üst üste binen kanattan oluşur. Bu, atılan girdaplar yaratır ve egzoz dumanının kızılötesi imzasını azaltır. Verimlilik bildirildiğine göre F119'un kamalı nozüllerininki ile karşılaştırılabilirken, önemli ölçüde daha uygun maliyetli ve daha az bakım gerektirmektedir.
Motor, türbin yatağının sağlığını izlemek için termoelektrik enerjili sensörler kullanır.
Motor güvenilirliğini ve bakım kolaylığını artırmak, F135 için ana hedeftir. Motor, benzer motorlara göre daha az parçaya sahiptir ve bu da güvenilirliği artırır. Hattın değiştirilebilir tüm bileşenleri (LRC'ler) çıkarılabilir ve altı ortak el aleti seti ile değiştirilebilir. F135'in sağlık yönetim sistemi, sahadaki bakımcılara gerçek zamanlı veriler sağlamak için tasarlanmıştır. Bu, uçak üsse dönmeden önce sorunları gidermelerine ve yedek parçaları hazırlamalarına olanak tanır. Pratt & Whitney'e göre bu veriler, eski motorlara göre sorun giderme ve değiştirme süresini %94'e varan oranda azaltmaya yardımcı olabilir.
Planlanan iyileştirmeler
Hiçbir hizmet, yükseltilmiş bir motor için bir gereklilik yayınlamamasına rağmen, Pratt ve Whitney, ABD Donanması ile F135 motoru için iki bloklu bir iyileştirme planı üzerinde işbirliği yapmaktadır. Blok 1'in hedefleri, itme kuvvetinde %7-10 artış ve %5-7 daha az yakıt yanmasıdır. Planlar, türbin kanatları için daha iyi soğutma teknolojisini içeriyor; bu, motorun ömrünü uzatacak ve bakım maliyetlerini önemli ölçüde azaltacaktır. Blok 2'nin amacı, ABD Hava Kuvvetlerinin Uyarlanabilir Motor Geçiş Programı ile birlikte, altıncı nesil bir avcı uçağında kullanılmak üzere 45.000 lb itme gücüne sahip bir motor için teknoloji sunmak amacıyla çalışmaktır.
GO1
Mayıs 2017'nin sonunda Pratt and Whitney, F135 Growth Option 1'in testlerinin bittiğini ve üretime hazır olduğunu duyurdu. Yükseltme, eski motorlarda güç modülünün değiştirilmesini gerektirir ve birim maliyette minimum artışla ve teslimat programına hiçbir etkisi olmadan gelecekteki üretim motorlarına sorunsuz bir şekilde eklenebilir. Büyüme Seçeneği 1, F-35 uçuş zarfında %6-10 itme kuvveti sağlarken aynı zamanda 5-6 oranında yakıt yanması azaltma sağlar.
GO2
Haziran 2018'de, P & W'nin ana şirketi United Technologies, daha ağır silahlara geçmek isteyen operatörler için seçenekler sunan artırılmış güç ve termal yönetim sistemi (PTMS) kapasitesi sağlamaya yardımcı olmak için Growth Option 2.0'ı duyurdu.
F135-PW-100
F135engine.com, Tinker Hava Kuvvetleri Üssü ve Amerikan Makine Mühendisleri Topluluğu'ndan alınan veriler.
F135-PW-600
F135engine.com, Tinker Hava Kuvvetleri Üssü ve Amerikan Makine Mühendisleri Topluluğu'ndan alınan veriler.
Teplodar
Teplodar, Ukrayna'nın Odessa Oblastı'nda yer alan bir şehirdir.
Doraemon: Nobita ve Kötülüğün Perileri
Doraemon Nobita ve Kötülüğün perileri (japoncaドラえもん: のび太の大魔境, Doraemon: Nobita no Daimakyō ), Doraemon Uzun Hikayeler serisinin aynı adlı üçüncü cildine dayanan 1982 Japon animasyon filmidir. 13 Mart 1982'de Japonya'da piyasaya sürüldü. Bu 3. Doraemon filmi ve Shin-Ei Animation tarafından canlandırıldı. Bu filmin yeniden çevrimi 8 Mart 2014'te Doraemon: Yeni Nobita'nın Büyük Şeytanı—Peko ve Beşli Keşif Partisi başlıklı yayınlandı.
Konusu
Bir gün Nobita yine okulda kalır, öğretmeni gitmesine izin vermez (Ödevlerini tamamlamamıştı). Öğretmeni gitmesine izin verirken, Nobita annesinin onu azarlayacağından korkarak evine koştu. Yolda, önceki gece bir köpekle kavga ettikten sonra, kirli ve aç bir köpek buldu. Nobita yardım etmek istedi ama yapamadı. Annesi onu pazardan bir şeyler getirmesi için gönderdiğinde oraya gitmişti ve geri dönerken köpeği tekrar gördü ve Nobita ona pazardan getirdiği bir sosis verdi. Köpek onu takip etmeye çalıştı ama Nobita, evcil hayvanlardan hoşlanmadığı için annesinin onu azarlayacağından korkarak köpeği kovaladı. Ama Nobita'nın annesi çantasını kaybettiğinde, köpek onun çantasını bulmasına yardım etti. Köpeğin yardımını ödemek için köpeği evcil hayvan olarak tutmayı kabul eder.
Teplodar
Ayrıca bakınız
Odesa Nükleer Santrali
Doraemon: Nobita ve Kötülüğün Perileri
Konusu
Yakında Nobita biraz macera istedi ve Doraemon'dan bunu istedi. Doraemon, başta Afrika olmak üzere uydu fotoğrafları çekerek gezegendeki keşfedilmemiş alanları bulmak için bir roket fırlattı. Çok fazla fotoğrafla uğraşmanın çok zor olacağını bilerek onu aramayı bıraktılar. Ancak Peko, Nobita ve Doraemon uzaktayken cihazla uğraştı ve Afrika'da bir yerde gizemli dev bir heykel buldu. Nobita, Doraemon ve Shizuka, Gian ve Suneo da dahil olmak üzere tüm arkadaşları, kimsenin keşfetmediği bir şey bulmuş olabileceklerinden heyecan duyarak heykeli bulmak için bir keşif gezisine çıkmayı planladılar.
Grup savanaya ulaştığında, gizemli heykel tekrar belirir ve aslanları kovar. Derin vadinin dibine güvenli bir şekilde ulaştıklarında ve onu çevreleyen batıl inançları keşfettiklerinde, artık gruba tamamen güvenen Peko, insan zekasına sahip iki ayaklı köpekler krallığının bir prensi olduğunu ortaya koyuyor. Onlara kötü bakan Daburanda ve uşağı Dr. Kos'un dünyayı fethetmeyi planladığını, krala suikast düzenlediğini ve yanlışlıkla bir tabutun içinde kalan Peko'yu vadideki yeraltı nehrine atarak Nobita ile tanışmasına neden olduğunu söyledi. Doraemon ve arkadaşları ona yardım etmeye karar verdiler. İlk önce Peko'nun sadık korumalarından Burusasu'yu aradılar ama Daburanda'nın askerleri tarafından tutuklandığını öğrendiler. Chippo adındaki yavru bir köpeğe yardım ettikten sonra, Burusasu'yu hapishaneden kurtarırlar. ama Daburanda ve ordu komutanı Saberu, Peko'nun geri döndüğünü anlar ve onu ve Doraemon'un grubunu aramaya başlar. Daburanda ayrıca prenses Spiana'yı sarayında tutsak ettiğini ortaya çıkarır.
Herkes Daburanda'nın askerlerinden saklanırken Burusasu, "Dünya karanlığa gömüldüğünde 10 seyyah gelip sarayı kurtarmak için heykelin kalbini hareket ettirecek" diye bir söz olduğunu söyledi. Doraemon gezginlerin kendisi, Nobita, Shizuka, Gian ve Suneo olduğunu düşünür, ancak onlardan sadece beş tanesinin olduğunu fark eder. Chippo acıktığında Doraemon, herkesin tok hissetmesini sağlamak için Beklenti Sözü Makinesi'ni kullanır, ancak ertesi gün sözü yerine getirmek zorundadırlar.
Ertesi gece grup heykele gitti ama Daburanda'nın askerleri tarafından pusuya düşürüldü. Bursasu askerlerle yüzleşir ve Peko'nun geçmesine izin verir, ancak kısa süre sonra Dr. Kos ve hava filosu tarafından köşeye sıkıştırılırlar. Peko, grup kaçarken orduyu geride tutmaya istekliydi, ancak Gian onu takip etti ve çok geçmeden tüm grup kaçar. Sonunda Daburanda, Saberu ve bir ordu tarafından korunan heykele birlikte gitmeye karar verdiler. Nobita, on yolcunun eski deyişini merak ettiğinde, Shizuka yardım için Öngörülen Söz Makinesi'ni kullanır. Aniden, Doraemon, Nobita, Shizuka, Gian ve Suneo'dan oluşan ikinci grup, tamamen silah aygıtlarıyla donatılmış olarak ortaya çıkar ve ana grup heykele girerken Daburanda ve ordusuyla savaşır, ardından Saberu gelir. Nobita geride kaldığında, Saberu onu yakalar. Denkomaru kılıcı verilmiş olmasına rağmen, Nobita'nın Saberu'yu yenmesi uzun zaman alır. Orduyla savaşan grup da Dr. Kos geldiğinde geri çekilmek zorunda kalır.
Sonunda Peko ve grubun geri kalanı, heykeli bir robot gibi 'canlı' hale getirmek için bir mekanizma olan heykelin kalbine ulaşmayı başarır. Bunu kullanan Dr. Kos ve ordu yenilir ve Daburanda saraya kaçar. Prenses Spiana'yı yanında götürmeye çalıştı ama Peko heykeli kullanarak zamanında geldi ve onu kurtardı. Peko kısa süre sonra krallığın haklı hükümdarı oldu ve diğer Doraemon orijinal Doraemon'a eve gitmesi için yeni bir Her Yerde Kapı veriyor.
Grup eve döndüğünde, Bekleyen Söz Makinesi'nden verilen sözü son bir kez daha yerine getirmeleri gerektiğini anladılar. Bölüm, Nobita'nın herkesi zamanda geriye gitmesi ve geçmiş benliklerinin Daburanda'nın ordusuyla savaşmasına ve heykele girmesine yardım etmesi için Zaman Makinesi'ne götürmesiyle sona erer.
İsa Mesih Şahin
İsa Mesih Şahin (d. 1982, Osmaniye) Türk siyasetçi ve avukat.
Gelecek Partisi'nin kurucularındandır. 2023 Türkiye genel seçimlerinde 28. dönem İstanbul milletvekili seçilmiştir.
Eğitimi, iş ve sosyal yaşamı
İsa Mesih Şahin 1982 yılında Osmaniye’de doğdu. Ortaokulu Osmaniye İmam Hatip Lisesi'nde liseyi Osmaniye-Düziçi Anadolu Öğretmen Lisesi'nde okudu. Üniversite eğitimini 2006 yılında Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde tamamladı.
2013-2015 yılları arasında Kadıköy-Kozyatağı İdman Yurdu Spor Kulubü başkanlığını üstlendi. Kızılay Kadıköy Şubesi'nde genel sekreterlik yaptı.
Sabroso de Aguiar
Sabroso de Aguiar Portekiz'de Vila Pouca de Aguiar belediyesine bağlı olan, 12,07 km2 yüzölçümüne sahip, 708 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
İsa Mesih Şahin
Siyasi yaşamı
Üniversite eğitimi sırasında 2003 yılında Adalet ve Kalkınma Partisi'nin (AK Parti) Kadıköy Gençlik Kolları'na katıldı. 2014-2018 döneminde partinin Kadıköy ilçe başkanlığı görevini yürüttü. 9 Kasım 2019 tarihinde Ak Parti'den istifa etti.
12 Aralık 2019'da kurulan Gelecek Partisi'nin Kurucular Kurulu'nda yer aldı. 8 Ocak 2020'de partinin İstanbul İl Başkanlığını kurdu ve kurucu ilk başkanı olarak görev yaptı.
Nokia 5070
Nokia 5070, Nokia tarafından üretilen Nokia 6070 cep telefonunun kardeşidir. GSM üç bant frekansı 900, 1800 ve 1900 MHz'de (ABD modelinde 850 ve 1900 MHz), frekanslar arasında otomatik geçiş yaparak çalışır. 105,4 x 44,3 x 18,6 mm boyutları ve 88 gram ağırlıkları ile küçük boyutludur.
Ana özellikler
5070 şunları destekler:
Aziz Samih İlter
Erkan-ı Harbiye mezunudur. Şam 30.Süvari Alayı Bölük Komutanlığı ve Hicaz Hattı Muhafazası görevliliği, 89.Alay 4.Tabur Komutanlığı, Karadağ Hudut Komiserliği, Hareket Ordusu 18.Nişancı Taburu Alay Komutanlığı, İstanbul Merkez Komutanlığı, Hareket Ordusu 1.Tümen Kurmaylığı, Türk-İran Hududunun Tahdidi Komisyonu Türk Heyeti Başkanlığı, I. Dünya Savaşı sırasında Süvari Kolordusu ve Erkan-ı Harbiye-i Umumiye Tümen Komutan Vekillkleri, Ordu Kurmayı Harekât Şubesi Müdürlüğü, 4.Fırka Komutanlığı, İzmir Menzili Mıntıkası Müfettişliği Askeri Heyeti Başkanlığı, Batum Başşehbenderliği, Samsun Asker Alma Dairesi Başkanlığı, Samsun Sahil Demiryolları Komiserliği, TBMM III., IV., V., VI. ve VII. Dönem Erzincan, VIII. Dönem Kars Milletvekilliği ile V. ve VI. Dönem Nafıa Encümeni Başkanlığı yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır.
Lysiosquillidae
Lysiosquillidae, Lysiosquilloidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Yukarıada, Kızılcahamam
Yukarıada, Ankara ilinin Kızılcahamam ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe
Yukarıada; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Soutelo de Aguiar
Soutelo de Aguiar Portekiz'de Vila Pouca de Aguiar belediyesine bağlı olan, 29,36 km2 yüzölçümüne sahip, 1.215 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Tadeusz Tomaszewski (başbakan)
Tadeusz Tomaszewski (d. 26 Kasım 1881, Sacin (Nowe Miasto nad Pilicą, Grójec ilçesi) – ö. 10 Ağustos 1950 Londra), Sürgündeki Polonya Hükûmeti Başbakanıydı (1949 -1950). Londra'da öldü.
Coronididae
Coronididae, Lysiosquilloidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Cool Whip
Cool Whip, Kraft Foods ve Kraft Heinz Company tarafından çırpılmış krema olarak da adlandırılan bir taklit krem şanti markasıdır. 2012 yılında bölünene kadar Kraft Foods şirket'ine ait idi. Kuzey Amerika'da tatlılar için bir üst kısım olarak kullanılır ve bazı fırında pişirilmemiş pasta tariflerinde, fiziksel çırpma gerektirmeyen ve zaman içinde erimeden dokusunu koruyabilen bir yiyecek veya bileşen olarak kullanılır.
Cool Whip dondurulmuş olarak satılır ve kullanılmadan önce buzdolabında çözülmelidir. Dondurulmuş halde iken kremadan daha uzun bir raf ömrüne sahiptir. Öte yandan, krem şanti ile aynı lezzet ve dokuya sahip değildir ve yaklaşık% 50 ilave maliyete sahiptir. Teknik olarak süt proteini kazeinini teknik olarak içermesine rağmen, "süt olmayan" olarak pazarlandı; şimdi ayrıca yağsız süt içerir.
Helenleştirme
Helenleştirme ya da Yunanlaştırma, Antik Yunanistan kültürü ya da Helen uygarlığının ve daha dar bir anlamıyla, dilinin, özellikle Makedonya'nın Büyük İskender'i zamanında, Yunanistan tarafından fethedilmiş yunan olmayan insanları asimile etmesidir. Helenleştirmenin sonucu, Yunan kökeninin ögelerinin yerel ögelerle çeşitli biçimler ve derecelerde karışmış durumuydu. Çağdaş zamanlarda Helenleştirme, çağdaş Yunan kültürü ve Yunanistan'ın budunsal ve kültürel benzeştirmesinin benimsetilmesiyle bağdaştırıldı.
Batı Trakya'nın Helenleştirilmesi
Batı Trakya Türkleri veya Rumeli Türkleri (Yunanca: Τούρκοι της Δυτικής Θράκης) ilk olarak Osmanlı döneminde Balkanlara yerleşmiş olup sonra Balkanlarda Osmanlı'ya isyan edip bağımsızlık kazanmış olan Bulgaristan ve Yunanistan devletleri tarafından ; önce 1.Balkan Savaşı'nda Bulgaristan (günümüzde hala Rumeli Türklerinin çoğu Bulgaristan'dadır, 588.318 Türk ), sonra 2. Balkan Savaş'ında Yunanistan tarafından bir kısmı ele geçirilerek Trakya'nın 3'e bölünmesine neden olunmuştur.
Santa Marta da Montanha
Santa Marta da Montanha Portekiz'de Vila Pouca de Aguiar belediyesine bağlı olan, 13,12 km2 yüzölçümüne sahip, 195 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Helenleştirme
Batı Trakya'nın Helenleştirilmesi
Günümüzde Hem Bulgaristan Türkleri hem de Yunanistan Türkleri ağır asimilasyonlara maruz kalmıştır. Ağır asimilasyon uygulamalarından bazıları; Türk okullarının kapatılması, Türk mezarlarına saldırılar, Türkleri vatandaşlıktan atmaya çalışmak, 2020'de kimliği belirsiz kişi ya da kişilerin İskeçe Müftüsü Ahmet Mete'nin oturduğu apartmanın asansörüne "En iyi Türk, ölü Türktür" yazılması, Gümülcine olayları (400 Türk dükkânı yağmalandı), Türk konsolosluklarına binalarına derneklerine camilerine molotof bombası veya taş atılması vb.
Baijiu
Baijiu, tahıldan elde edilen bir Çin likörüdür. Fermente edilmiş sorgumdan damıtılmış berrak bir yapıya sahip olup yapımında diğer tür tahıllar da kullanılabilir. Baijiu üretiminde kullanılan jiuqu başlangıç kültürü genellikle toz haline getirilmiş buğday tanelerinden veya buharda pişirilmiş pirinçten yapılır.
Helenleştirme
Batı Trakya'nın Helenleştirilmesi
Batı Trakya'da kalan Türk azınlığı günümüz Yunanlar tarafından Müslüman Yunan olarak adlandırıldı, aslında Türk olmadıkları fakat Osmanlı'nın onları asimile etmiş olduğu için Türkçe konuştukları ve Müslüman oldukları propagandasını yaymışlardır. Aynı zamanda Türkiye'nin Batı Trakya Türklerine aslında önem vermediği ve Batı Trakya Yunanistan'a göre önemli bir konumda olduğu için Türkiye'nin Batı Trakyalıları kendi tarafına bu yüzden çekmek istediği söylenmiştir
Baijiu
Baijiu, 2016 yılı itibarı ile 5 milyar litre ile dünyanın en çok tüketilen içkisidir.