cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elbistan
Elbistan, ildir konumu itibarıyla Akdeniz, İç Anadolu Bölgesi ve Doğu Anadolu bölgelerinin kesiştiği noktada yer alır. Şehir merkezinin nüfusu yaklaşık olarak 110.000'dir. TÜİK 2020 yılı ADNKS nüfus sayımına göre tüm ilçe nüfusu belde ve köyleriyle birlikte 142 778' dir. Şehir merkezinden doğan ve Akdeniz'e dökülen Ceyhan Nehri ile ünlüdür.
2014 Mart yerel seçimleriyle Kahramanmaraş büyükşehir statüsüne geçmiştir. İlçe hakkında Büyükşehir Belediyesine uzaklığı 200 kilometre olması nedeniyle yeterli hizmetin gelmediği hakkında görüşler vardır. 24 Ekim 2014 tarihinde Elbistanlılar tekrar il olma çabalarına hız vererek STK ve siyasi parti temsilcileri ile birlikte "Bir Olalım İl Olalım" Platformunu kurmuşlardır.
Elbistan, tarihi çok eski dönemlere kadar uzanan bir şehir olup Osmanlı Devleti'ne son katılan beylik olan Dulkadiroğlu Beyliği'ne başkentlik yapmıştır. Beyliğin başkenti ancak 1507'de Elbistan'ın savaşta tamamen yakılmasından sonra Maraş'a taşınmıştır. Ancak kısa bir süre Maraş'tan yönetilen beylik 1515'te Turnadağ Muharebesi ile Osmanlı İmparatorluğu'na katılmıştır. Osmanlı padişahı II. Murat'ın annesi Emine Hatun Dulkadiroğlu beyi Nasıreddin Mehmed Bey'in kızıdır. Günümüzde çarşı yakınlarında bulunan eski Selçuklu hamamı civarında beylik kalesi ve sarayı kalıntıları bulunduğu bilinmektedir.
Etimoloji
Roma ve Bizans döneminde Plasta diye adlandırılan şehir Ermenice kaynaklarda Ablasta, Ablastayn; Arapça kaynaklarda Ablestin, Ablüsteyn; Farsça kaynaklarda Ablistin olarak geçer. Osmanlı hakimiyetine girmesiyle bugünkü söylenişine uygun şekil almıştır. Halk arasında Albıstan şeklinde de telaffuz edilir. Elbistan, Bizans'ın Ablasta olarak adlandırdığı yerleşim yeridir. IV. Murat, Bağdat seferi esnasında Osmanlı kaynaklarında Albustan olarak adlandırılan Elbistan'dan geçiş yapmıştır. Ablastan, Albıstan gibi farklı dönemlerde değişik isimlendirmeler yapılmış olup Arap tarihçiler tarafından ise Ablustayn olarak bahsedilmiştir. XVI. yüzyıldan itibaren Arap tarihçisi İbni İlyas dışındaki tüm tarihçiler tarafından Albistan veya Elbistan olarak bahsedilmiştir.
Coğrafya
İlçe sınırları Doğu Anadolu Bölgesi’nin Yukarı Fırat Bölümü’nde olup 2547 km² yüzölçümüne sahiptir. Yaklaşık olarak 37 doğu meridyeni - 38 kuzey paraleli arasında bulunan Elbistan’ın kuzeyinde Darende ve Gürün ilçeleri, güneyinde Nurhak ve Ekinözü, doğusunda Malatya ili, Doğanşehir ve Akçadağ ilçeleri, batısında ise Afşin ve Göksun ilçeleri bulunmaktadır. Çevre illere uzaklığı Malatya Şehir Merkezine 120 km, Sivas Şehir Merkezine 232 km, Adıyaman Şehir Merkezine 160 km, Kayseri Şehir Merkezine 216 km, Adana Şehir Merkezine 280 km olup; bağlı bulunduğu Kahramanmaraş ili Şehir merkezine ise158 km'dir.
Tarihçe
Bizans ile Abbasiler arasında 9., 10., ve 11. yüzyıllarda çeşitli savaşlar meydana geldi. Elbistan, 1084'te Selçuklular tarafından fethedildiyse de, Haçlı Seferleri sırasında sık sık yağmalandı ve el değiştirdi. Elbistan, 1144 yılında Anadolu Selçuklu Devleti Sultanı I. Mesud zamanında tekrar alındı. Ancak bu dönemde de sık sık Danişmentliler ile mücadele edildi. Ardından, 1190 yılında II. Kılıçarslan ülkeyi 11 oğlu arasında paylaştırdı. Elbistan Tuğrul Şah'a verildi. Bölge Kösedağ Muharebesi'nden sonra Moğol hakimiyetine girdi. Hakimiyet 1273-1277 yılları arasındaydı. Moğol hakimiyetinden sonra, 15 Nisan 1277 tarihinde Memlûk Sultanı Baybars'ın Moğol ordusunu yenmesi ile 112 sene Memlûk Devleti bütün bölgede etkili oldu. Dulkadiroğulları Beyliği, bölgede 176 sene Memlük Devleti'ne bağlı olarak hakimiyet kurdu. Bölge, Osmanlılarca ilk defa I. Bayezit döneminde kuşatıldıysa da (1399), bu girişim başarısızlıkla sonuçlandı. 1400 yılında da Timur, Elbistan ve yöresini yağmaladı. Bu yağmadan sonra Elbistan 16. yüzyılın başlarına kadar yağmalandı. Bölge, Osmanlılarca 1515 yılına kadar çeşitli şekillerde kuşatıldıysa da bu girişimler başarılı olamadı.
I. Selim döneminde Turnadağ Muharebesi (1515) ile Osmanlı İmparatorluğuna katıldı. 1522 yılında Maraş bölgesi, özel yönetiminden ayrılır, sancak haline gelir ve Elbistan da Maraş'ın kazası haline gelir. Evliya Çelebi'nin Seyahatnâme'sinde bölge hakkında bilgiler verir: ''Bu dağlar ve beldelerde hep Türkmenler otururlar. Lisanları (kendileri gibi) Buhara illerinden gelmedir. Bütün Türkler on iki çeşit lisan üzere konuşurlar.''
1864 tarihinde, (Abdülaziz döneminde) Halep Vilayeti kurulunca, Maraş kazaya dönüşürken, Elbistan ve köy çevresi eski önemini kaybetmiştir. 1871 yılında da Elbistan'da ilk kez belediye teşkilatı kurulmuştu. I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı'nın Halep'i kaybetmesiyle, Halep Vilayeti'ne bağlılık sona ermişti. Abbasi, Selçuklu, Haçlı, Danişmend, Moğol , Memlük ve son olarak Dulkadiroğulları Beyliği bölgede 176 sene Memlük Devleti'ne bağlı olarak hakimiyet kurdu. Osmanlı kuşatmaları ise başarısızlıkla sonuçlandı.
Cumhuriyet dönemi
İlçe, 2023 Kahramanmaraş depremleri sebebiyle ağır hasar görmüştür.
İl olma tartışması
Uzun yıllar süre gelen Elbistan'ın il olma hususu 2000 yılında TBMM'ye verilen kanun teklifiyle resmiyet kazanmıştır. Kahramanmaraş'ın büyükşehir statüsüne geçmesi ile bu konu zamana bırakılmıştır.
2023 depremi
Kahramanmaraş'ın Pazarcık ilçesinde 6 Şubat Pazartesi günü sabat saat 04.17'de deprem 7.7 büyüklüğündeki deprem meydana geldi. Deprem; Kahramanmaraş, Hatay, Osmaniye, Adıyaman, Gaziantep, Şanlıurfa, Diyarbakır, Malatya ve Adana başta olmak üzere çevre illerde yoğun şekilde hissedildi ve yıkıma neden oldu. 7,7 büyüklüğündeki depremin ardından saat 13.24'te bir deprem daha meydana geldi. Merkez üssü Kahramanmaraş'ın Elbistan ilçesi olan depremin büyüklüğü 7,6 olarak kaydedildi. Elbistan'da deprem nedeniyle 900'den fazla kişi vefat etmiştir.
Ekonomi
İlçenin ekonomik yapısında tarım ve tarıma dayalı ticaret ağırlıklı paya sahiptir. Termik santraller ve şeker fabrikası dışında sanayi henüz gelişmemiştir. Fakat Elbistan OSB kurulmaya başlanmıştır ve yakın gelecekte sanayileşmenin daha da hızlanması beklenmektedir. Özellikle kırsal kesimlerde tarım büyük önem arz etmektedir. Şehir çok yakınından doğan ve ortasından geçen Ceyhan Nehri ile ünlüdür. Afşin-Elbistan termik santralleri Türkiye'nin elektrik üretimine önemli bir katkı sağlamaktadır. Şu anda mevcut olan iki santral toplam 17 milyar kwh elektrik üretmektedir. Bölgedeki kömür yataklarının toplam 5 milyar ton'dan fazla rezerve sahip olduğu MTA kurumunca açıklanmıştır. Bölgenin en büyük şeker fabrikası olan Elbistan Şeker Fabrikası ovada ve civar illerde yetişen pancarları işler.
Cumhuriyet'in ilk yıllarından itibaren sürekli sosyolojik gelişmeler gösteren Elbistan'ın en önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Tarımsal olarak üretilen en önemli ürünler tahıl ve şeker pancarıdır. Ayrıca Afşin sınırları içerisinde bulunanTürkiye'nin en büyük linyit rezervleri nedeni ile bölgede şu anda aktif olarak çalışan 2 adet termik santral bulunmakta ve 3. santralin de Afşin-Altınelma kırsal mahallesi civarına kurulması  için gerekli çalışmalar yapılmaktadır. İlçede ayrıca şeker fabrikası, pvc kapı ve pencere fabrikası, tuğla fabrikası gibi birçok sanayi kuruluşu bulunmaktadır. Bunlara ek olarak, kömür dışında sınırları içerisindeki köylerde mermer, krom gibi madenler bulunmaktadır. Sanayi faaliyetleri hızlı bir şekilde gelişmekte olup bölgenin adeta bir ticaret merkezi konumundadır. Ayrıca devlet tarafından bir OSB (Organize Sanayi Bölgesi) kurulması kararlaştırılmış olup bu OSB'nin sanayileşmeyi çok hızlandırması beklenmektedir.
Ayrıca Elbistan'dan yurtdışına giden gurbetçiler ve sezonluk işçilerin yaz aylarında memleketlerine gelmesi ekonomiye katkı sağlar. 2019 yılında Tarım ve Orman Bakanlığı'nca Elbistan- Doğan  kırsal mahallesine Türkiye'nin en büyük besi çiftliklerinden olacak ve her yıl 100 binden fazla büyükbaş hayvan yetiştirilecek olan bir Besi Organize Bölgesi'nin kurulması kararlaştırılmış olup bu tesisin kapsayacağı arazi 4 bin dönümden çok olacaktır. Bu besi bölgesinin çevresinde ayrıca çeşitli kesimhaneler, sucuk ve et ürünleri fabrikaları, bir yem fabrikası ve deri işleme fabrikaları bulunacaktır. Böylece yeni parayla yıllık 1 milyar TL civarında bir katma değer Elbistan ekonomisine eklenecektir.
İlçenin yatırım potansiyeli daha çok gıda üzerine yoğunlaşmıştır. Besicilik gelişmiştir ve Türkiye çapında ünlü çoğu markaya et satışı yapılmaktadır. Elbistan Ovası, deniz seviyesinden yaklaşık olarak 1115 m. yükseklikte olup Türkiye'nin 4. büyük ovası olarak oldukça verimli bir arazi yapısına sahiptir. Bundan ötürü tarım ve hayvancılık Elbistan'da çok ilerlemiştir. Türkiye'de kaliteli et üretim merkezlerinden biri de Elbistan'dır.
26 Ocak 2015 tarihinde Elbistan Organize Sanayi Bölgesi (OSB)’de 1. etap alanına ait yol, içme suyu, atık su, yağmur suyu ve iletişim hatlarının döşenmesini kapsayacak altyapı projesi için ilk kazma vuruldu.
Ulaşım
Yapılmakta olan Gölbaşı-Nurhak yolu (Kumlu Yolu) ile Elbistan güneydoğu illerinin batıya açılan kapısı olacaktır. Ayrıca Elbistan-Afşin-Sarız yolunun faaliyete geçmesi ve havaalanının yapılması, Elbistan'ın gelişmesine büyük katkı sağlayacaktır. Elbistan 140.000'i aşan nüfusuyla ve içinde barındırdığı ticaret hacmi ve oluşan sermaye açısından Türkiye'nin 18 ilinden daha büyük olan ancak il olamamış bir ilçedir. Büyükşehir merkez ilçeleri hariç tutulduğunda Türkiye'nin en büyük 22. ilçe merkezidir.
Eğitim
Elbistan'da sadece şehir merkezinde toplam 13 ilkokul, 10 ortaokul, 10 lise ve 6 (4 ayrı kurum) özel eğitim kurumu, 10 dershane ve bir tane de KSÜ'ye bağlı meslek yüksek okulu bulunmaktadır. 2012 Yılında KSÜ'ye bağlı olarak Elbistan Teknoloji Fakültesi kurulmuştur.
Lola Naymark
Lola Naymark (d. 5 Nisan 1987), Fransız sinema ve dizi oyuncusu. 2005'te başladığı oyunculuk kariyerinde César Ödülü kazandıran Sara Forestier karakterini canlandırdığı A Common Thread, adlı yapımla bilinir.
Gazete (şarkı)
"Gazete", Demet Akalın'ın Unuttum albümünün ikinci teklisidir. Hakan Yonat'ın yönetmenliğini üstlendiği klibi, 7 Eylül 2003 tarihinde yayınlanmıştır. Söz ve müziği Ersay Üner'e aittir.
Unuttum (şarkı)
"Unuttum", Demet Akalın'ın Unuttum albümünün ilk teklisidir. Klibi 14 Haziran 2003 tarihinde yayınlanmıştır. Söz ve müziği Nalan Tokyürek'e aittir.
Samsung Omnia M
Samsung Omnia M , (S7530 gibi de bilinir) Samsung tarafından üretilmiş bir Windows Phone aygıtıdır. Windows Phone 7 (Windows Phone 7.5 Mango) sürümünde çalışır. Samsung Omnia serisinin bir parçası olan ürün, Mayıs 2012'de ilan edildi ve Temmuz 2012'de Avrupa pazarında yayınlandı. Telefon China Mobile ve China Unicom ile Çin ve Brezilya'da da piyasaya çıktı. China Telecom için bir versiyon planlandı, ancak asla piyasaya sürülmedi. Samsung Omnia 7 ve Samsung Omnia W-den sonra geldi.
Donanım
Model, 384 MB RAM ve 8 GB dahili bellek, 1.4 GHz (Adreno 200 GPU ile) saat hızına sahip Qualcomm S1 MSM7227A SoC, 4.0 inç (100 mm) WVGA Süper AMOLED ekrana sahiptir. Akıllı telefonun iki kamerası vardır: Ana 5 megapiksel ve 0,3 megapiksel ön kamera.
Yazılım
Omnia M modeli Windows Phone 7 (Windows Phone 7.5 Mango) sürümü ile geldi. Zune yazılım ile güncellenir. Metro kullanıcı arayüzü ile ana ekran, dikey Canlı Karolar'dan oluşur. Başka modeller gibi, Windows Phone Store uygulama mağazası ve OneDrive (SkyDrive) bulut depolama özellikleri de bulunuyor.
Kent sosyolojisi
Toplumbilimsel düşünce tarihi içinde kent, geleneksel toplumdan modern topluma geçişin bir parçası olarak ele alınmıştır. Marx, Weber, Durkheim Simmel gibi düşünürlerin endüstriyel toplum analizleri daha sonra gelişen kent teorilerini etkilemiştir. Kentin ayrı bir çalışma konusu olarak ele alınması 1920'li yıllarda Chicago okulu ile birlikte başlamıştır. 1960'lı yıllardan sonra ise kent, ekonomi politik bir yaklaşımla analiz edilmiştir.
Chicago ekolü: Sosyal Ekolojik Yaklaşım
1920'li yıllarda hızla göç alan Chicago kenti, ticaret, finans ve taşımacılık olarak önemli bir kentleşme deneyimi yaşadı. Chicago'nun kentleşme deneyimi üzerine yapılan araştırmalardan oluşan yaklaşım "sosyal ekolojik yaklaşım" olarak nitelendirilmektedir. Bu okul içinde kent araştırmaları yapan en önemli isimler Robert Park, Roderick D. McKenzie, Ernest Burgess, Louis Wirth olarak sayılabilir.
Robert Park
Sosyal ekolojik yaklaşımın kurucusu Robert Park'tır. Chicago'nun kentsel büyüme şekli ve şehrin farklı bölgelerinde farklı Altkültür'lerin oluşması Park'ın ilgisini çekmiştir. Park kentte oluşan mekansal yapılarla sosyal yapılar arasında nasıl bir bağlantı olabileceğini düşünmüş ve Darwin'in türlerin gelişimi ile ilgili geliştirdiği yaklaşımı kentlerin gelişimine uyarlamaya çalışmıştır. Buna göre, doğadaki canlılar nasıl kendi yaşamları için en uygun çevre koşullarını seçiyor ve varlıklarını sürdürmek için rekabet ve mücadele içine giriyorlarsa, kentlerde de benzer bir süreç yaşanmaktadır. Doğadaki bitki ve hayvan türleri için geçerli olan istila, yerine geçme ve egemenlik kurma biçimleri kentlerde de yaşanır.
Park'a göre kent hayatı biyotik ve kültürel olmak üzere iki düzeyde örgütlenir. Biyotik düzey, yaşamak için gerekli olan kentin kıt kaynaklarını ve bu kaynaklara ulaşmak için yaşayanların en uygun çevresel koşulları seçmek için verdikleri mücadeleyi içerir. Örneğin kente yeni gelen bir aile için en temel ihtiyaç bir konuta ulaşmaktır. Kentlerde konut ve toprağın kıt olması beraberinde rekabeti de getirir. İş merkezlerine yakın yerlere yerleşmeye çalışmak ya da ucuz konut ve arsaları ele geçirmek biyotik örgütlenme düzeyinde gerçekleşir. Konut, iş ve ticaret alanları insanların kıt kaynaklar için yaptıkları rekabet ve çatışma ile oluşur. Kentsel yerleşimde oluşan bu bölgelere doğal alan adı verilir. Bu alanlar temelinde kentin bir haritası çıkartılabilir. İş bölgelerinin genişlemesi sonucunda, konutlarda yaşayan insanlar alanlarını koruyamaz hale gelir ve yerlerini ticaret alanlarına bırakırlar. Biyotik alan sert bir rekabet alanıdır. Konut, mahalle, alışveriş merkezleri, iş ve ticaret alanları gibi biyotik düzeyler oluştuktan sonra bunun üzerine kentin kültürel düzeyi inşa edilir. Kültürel düzey, o biyotik alanda yerleşen insanların değer yargılarını, okullarını, cami ve kiliselerini, aile ve akrabalık ilişki ve örgütlerini belirtir. Kültürel düzey kent yaşamının ortak duygulara göre düzenlenmesini ve sembolik/psikolojik uyum süreçlerini ifade eder. Kültürel düzey biyotik alanın tersine bir iş birliği alanıdır.
Roderick D. McKenzie
Park'ın öğrencilerinden McKenzie ve Burgess, sosyal ekolojik yaklaşımı kentin merkezden dış bölgeleri doğru genişleme sürecini açıklamak için kullandılar ve büyümeyi ortak merkezleri olan ve dışa doğru halkalar şeklinde oluşan bir şey kabul ettiler. McKenzie'ye göre bireyler, gruplar, firmalar kentte yer edinmek için rekabet ederler. Bu rekabette başarılı olanlar kentin en iyi yerlerini tutarken, diğerleri istenmeyen, daha kötü bölgelerle yetinmek zorunda kalırlar.Örneğin bir firma kendisi için gereken mekanı elde etmeye çalışır ve o bölgede bulunan konutları kentin dışına atmayı başarır. Kentin büyümesi istila ve yerinden etme süreçlerinden oluşur.
Ernest Burgess
Burgess, kentler için halkalardan oluşan bir büyüme modeli oluşturdu. Buna göre birinci dairede iş ve ticaret bölgeleri yer alır. İş merkezleri, satış mağazaları, bankalar, oteller, tiyatro ve müzeler bu bölgeyi kuşatır. Nüfus gün içinde artar, geceleri azalır. İkinci daire nüfus ve arazi kullanımının kaygan ve değişken olduğu geçiş bölgesidir. Bu bölge daha kötü oturma bölgelerini içerir. Amerikaya gelen göçmenlerin ilk yerleştikleri yer bu bölgedir ve iş gücü pazarını oluşturur. Ticaret bölgesi geliştikçe bu bölgelere kayarak burada yaşayanları başka bölgelere taşınmak zorunda bırakır. Üçüncü daire işçilerin oturduğu bölgedir. Özellikle daha iyi durumdaki sanayi işçilerini ve ikinci kuşak göçmenleri barındırır. Dördüncü daire üst sınıfların yaşadığı bölgedir. Zenginlerin mülkleri ve orta sınıf konutlar burada bulunur. Beşinci bölgede ise banliyöler yer alır.
Burgess'in modeli günümüzdeki kentlerin ekolojik büyümesini açıklamakta sınırlı kaldığı için Birden Fazla Merkez Modeli (Multiple nuclei model) ve Dilimler Yaklaşımı (Sector model) ile aşılmaya çalışılmıştır.
Louis Wirth
Park ve öğrencileri McKenzie ve Burgess, kentin oluşumuna yoğunlaşırken, Wirth kentli insanın davranış özelliklerini ve bir kent kültürünün nasıl oluştuğunu analiz etmeye çalışır. Bunun için 3 bağımsız değişken kullanır. Bunlar şunlardır: Bu 3 değişken, kent kültürünü, kente özgü davranış ve yaşam biçimini belirler.
Nüfusun büyüklüğü
Kentte yaşayan insan sayısı arttıkça kişisel farklılıklar da artar. Kentte yaşayan insanların meslekleri, düşünceleri, yaşam biçimleri kırsal bölgelerde yaşayanlara göre daha çok kutuplaşmaktadır. Nüfusun büyüklüğü komşuluk ilişkilerini, akrabalık bağlarını, etnik kökene dayalı ilişkileri ve bunlardan doğan paylaşım duygularını zayıflatır. Kırsal yaşamda görülen dayanışma yerini rekabet ve resmi denetim mekanizmalarına bırakır. Her gün daha çok insanla etkileşimde olunsa bile bu insanlar hakkında daha az bilgiye sahip olunur. İnsan ilişkileri yapay, geçici ve parçalıdır. Çıkara dayalı ilişkiler kurma eğilimi artar. Bireyler parçası olduğu grubun denetiminden uzaklaşarak daha fazla özgürlük ortamı içine girseler de, toplumla bütünleşmeleri zayıfladığı için ortaklık duygusundan mahrum kalmaya ve yalnızlaşmaya başlarlar. Çıkarlar temsil yoluyla sağlanır ve bireylere temsil ettikleri insanların sayısına orantılı şekilde değer verilir.
Charles le Beau
Charles le Beau (18 Ekim 1701, Paris - 13 Mart 1778, Paris) Fransız tarihçi yazardır.
Kent sosyolojisi
Nüfusun yoğunluğu
Kentte nüfusun yoğun olması fiziksel ilişkilerin daha yakın olmasını sağlar, ancak buna karşın toplumsal ilişkiler daha mesafeli hale gelir. Kent insanı görsel algılamaya eğilimlidir. Örneğin bir görevliyi üzerindeki üniforma ile değerlendirir, arkasındaki nasıl bir kişi olduğundan haberi olmaz. Kentli birey; düzen ve karmaşa, zenginlik ve yoksulluk, entelektüellik ve cehalet arasındaki karşıtlıkların etkisinde kalır. Kentsel mekan üzerinde rekabet büyüktür ve sanayi, ticaret, alışveriş ve dinlenme yerleri birbirinden ayrılmıştır. Aynı konumda ve benzer ihtiyaçları olan insanlar aynı bölgelerde yaşamayı tercih ederler ve kentin farklı bölgeleri uzmanlaşmış işlevler kazanır. Saat ve trafik ışıkları toplumsal düzenin simgeleri haline gelir. Kent yaşamının temposu ve karmaşık teknoloji anlaşmazlıklara, gerilimlere yol açar ve kişisel öfkeleri arttırır.
Charles le Beau
En bilinen eseri 22 ciltlik Histoire du Bas-Empire, en commençant à Constantin le Grand, (Paris, 1756–1779) adlı kitabıdır.
Kent sosyolojisi
Nüfusun çeşitliliği
Kentte nüfusun çeşitliliğinin ve etkileşimin artması sınıf yapıların etkiler. Katı sınıf yapılarını kırar ve toplumsal tabakalaşma içinde hareketliliği artırır. Aile ve komşuluk ilişkileri zayıflar ancak yeni grup bağlılıkları ortaya çıkar. Bireyler kent yaşamı içinde ortaya çıkan farklı ilgi alanlarına göre kendilerini farklı gruplarda tanımlarlar. Bireylerin grup üyeliği içinde aldığı roller birbirinden farklı ve ilişkisiz, hatta çatışmalı ve çelişik olabilir. Kentlilik, insanların kendini sürekli yeniden tanımladığı bir süreçtir. Kentin kişilik yapısı, toplumsal yapılar arasındaki hareketlilik ve grup aidiyetlerinin sürekli değişmesi yüzünden, parçalı, bütünleşmemiş ve dışlanmış bir özelliktedir.
Ekonomi Politik Yaklaşım
1960'lı yıllarda kenti ekonomi politik bir bakış açısıyla analiz eden yaklaşımın içinde yer alan Henri Lefebvre, Manuel Castells ve David Harvey, Marx'ın toplum teorisinden etkilenmişlerdir. Marx, kentleri sınıf mücadelesinin yaşandığı alanlar olarak kabul eder ancak kentler için özel bir analiz çabasına girmez. Marx'ın kapitalist toplum teorisi, bu düşünürler tarafından kentleşme dinamiklerini açıklayabilmek için yeniden yorumlanmıştır. Bu yaklaşım, kentleşme olgusunu sanayi birikim süreçleri çerçevesinde analiz eder.
Henri Lefebvre
Henri Lefebvre sermaye yatırımı, kar, rant, ücret, sınıf sömürüsü ve eşitsiz gelişim gibi kavramları kent analizinde kullanır. Kentleşmeyi beş boyutta ele alır.
Manuel Castells
Castells, emek gücünün yeniden üretimi üzerinde durmuştur. Yeniden üretim, yani emeğin ertesi gün tekrar çalışabilmesi için gerekli olan gıda, barınma ve diğer mal ve hizmetlerden oluşan ihtiyaçlarının karşılanması toplumsal koşullar değiştikçe genişlemektedir. Tatil, dinlenme, eğitim, sağlık gibi unsurlar da yeniden üretim için gerekli unsurlardır.
Mehmet Zeki Pakalın
Mehmet Zeki Pakalın (1886, Manastır, Ohri - 1972, İstanbul), Osmanlı tarihi üzerine ansiklopedik ve biyografik çalışmalar yapmış Türk tarih araştırmacısı.
Manastır Askeri Rüştiyesi'nden sonra Mülkiye İdadisi'nde okudu. Daha sonra İstanbul'da devam ettiği Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane'deki yükseköğrenimini hastalığı nedeni ile bitiremedi. Şehremaneti'de memur olarak çalıştı. Orhaniye ve Kavala kazalarında mal müdürlüğü, Drama sancağı muhasebeciliği, Selanik emlak-i Emriye müdürlüğü, Dıvan-ı muhasebat murakıplığı, Emlak ve Eytam Bankası'nda Emlak müfettişliği, İstanbul kazanç itiraz komisyonu üyeliği ve İstanbul Defterdar yardımcılığı gibi çeşitli görevlerde bulundu. 1950'de emekli oldu. Pakalın'ın, Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü isimli çalışması deyim ve terimlerin yanında Osmanlı Kurumları hakkında ayrıntılı bilgiler muhteva eder.
Serap Yücesir
Serap Yücesir (d. 18 Mart 1973, Kars), uzun forvet mevkiinde oynamış, yıllarca Fenerbahçe SK'nın kaptanlığını yapmış eski millî Türk basketbolcu ve basketbol antrenörü. Eczacılık fakültesi mezunudur ve Maltepe, İstanbul'da kendisine ait bir eczanesi vardır.
Fenerbahçe SK
İzmir'in Bayraklıspor ve Urla Gençlik kulüplerinde yetiştikten sonra, 1991 yılında Fenerbahçe SK'ya transfer oldu. Takımın kaptanlığına kadar yükselen Yücesir, 1.91 metrelik boyuyla power forvet mevkiinde gösterdiği başarıyla millî takıma kadar yükseldi.
NGC 1408
NGC 1408, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir gökcismidir. Gökyüzünde Ocak takımyıldızı yönünde bulunur. NF tipi bir gökcismidir. Alman astronom Julius Schmidt tarafından 1865 yılında 15,75 cm (6,2 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Serap Yücesir
Fenerbahçe SK
1997-98 sezonunda Galatasaray'da oynadı.
Sarı-lacivertli forma altında takımın 1998-99 sezonunda tarihinde ilk kez kazandığı Türkiye Bayanlar Basketbol Ligi şampiyonluğunda büyük pay sahibi oldu. 2001-02, 2003-04 ve 2005-06 sezonlarında bu başarının tekrarlanmasında da büyük rol oynadı. Yücesir bu süre içinde 6 Türkiye Kupası, 5 de Cumhurbaşkanlığı Kupası sevinci yaşadı.
Fenerbahçe ile 2004-05 sezonunda EuroCup Kadınlar final oynama gururuna erişti.
Fenerbahçe'den ayrılış
2006-07 sezonunda İstanbul Üniversitesi'nde oynayan Yücesir, 2007-08'de oynadığı Panküp Kayseri Ted Kolejliler takımında basketbol yaşantısını noktaladı.
Türkiye kadın millî basketbol takımı
Ay-yıldızlı forma ile ise önce 1997 yılında İtalya'nın Bari kentinde düzenlenen Akdeniz Oyunları'nda gümüş madalya kazanan takımda yer aldı. Daha sonra İspanya'nın Almeira kentinde düzenlenen, 2005 Akdeniz Oyunları'nda altın madalya kazanma mutluluğuna ulaştı.
Antrenörlük kariyeri
2010 yılında eski takım arkadaşı ve millî basketbolcu Arzu Özyiğit'le beraber Asistanbul Gençlik ve Spor Kulübü'nü kurarak burada antrenörlük yapmaya başladı.
Taşlıca, Niğde
Tarihçe
Köyün adı 1476 yılındaki kaynaklarda Sazaliç, 1926 yılındaki kaynaklarda ise Sazalca olarak geçmekteydi. Köyün eski adı, Yunanca dilinde "küçük sazala" anlamına gelmektedir.
Allahından Bul
"Allahından Bul", Demet Akalın'ın Unuttum albümünün üçüncü teklisidir. Klibi, 3 Ocak 2004 tarihinde yayınlanmıştır. Söz ve müziği Ersay Üner'e aittir.
Ortaköy, Alaçam
Ortaköy, Samsun ilinin Alaçam ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya
Mahalle, Samsun il merkezine 93 km, Alaçam ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Meşelik, Şemdinli
Meşelik, Hakkâri ilinin Şemdinli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe
Köyün eski adı, 1887 ve 1928 yılı kayıtlarında Heriki ya da Herki olup, "gulanik" sözcüğü, Kürtçede "göçebe, yörük" anlamına gelmektedir. 1993 yılında terör ve güvenlik gerekçesi ile boşaltılan köye dönüş olmamıştır. Köy, terk edilmiş durumdadır.
Coğrafya
Köy, Hakkâri il merkezine 177 km, Şemdinli ilçe merkezine 60 km uzaklıktadır. Köy, Şemdinli'nin batısında ve Irak sınırı yakınında olup, yapımı süren numaralı Çukurca-Dağlıca-Yaylapınar-Şemdinli il yolu yakınındadır.
100 milyondan fazla etkin kullanıcısı olan sanal topluluklar listesi
100 milyondan fazla etkin kullanıcısı olan sanal topluluklar listesi, söz konusu on altı internet sitesi ve uygulamasının derlendiği dizin.
Ümran Baradan Oyun ve Oyuncak Müzesi
Ümran Baradan Oyun ve Oyuncak Müzesi (İzmir Oyuncak Müzesi), Konak Belediyesi tarafından işletilen bir "butik müze"dir.
Dünyada Almanya Nuremberg, İngiltere'de Londra, Fransa'da Poissy, İtalya'da Milano, Japonya'da ve ABD'nde Washington gibi örnekleri bulunan oyuncak müzesi, Türkiye'de ilk kez 1990'da arkeolog Musa Baran'ın açtığı İzmir Bademler Köyü Çocuk Oyunları ve Oyuncakları Müzesi ve 20 Nisan 1990 yılında Prof. Dr. Bekir Onur'un Ankara Üniversitesi bünyesinde açtığı Eğitim Bilimleri Fakültesi Oyuncak Müzesi'nden sonra, İstanbul'da şair ve yazar Sunay Akın tarafından 2005 yılında açıldı. Ümran Baradan Oyun ve Oyuncak Müzesi kendi alanında üçüncü örneği oluşturmakta olup, İzmirli seramik sanatçısı Ümran Baradan'ın dünyanın çeşitli ülkelerinden topladığı oyuncaklara, Sunay Akın'ın da katkıları ve çeşitli kişilerin bağışlarının eklenmesiyle gerçekleştirildi.
Müze kapsamında, Karagöz Hacıvat Gölge Oyunu, Masal saati, Müzede sergi gibi etkinlikler düzenlenmektedir. Ayrıca müze içinde "oyuncak ve hediyelik eşya dükkânı" adı altında bir satış reyonu bulunmaktadır.
17 OCak 2010 tarihinde açılan müze binası da Ümran Baradan tarafından bağışlanmıştır. Ümran Baradan Oyun ve Oyuncak Müzesi'nin bahçesinde ise Şirinler, Tom ve Jerry, Mickey Mouse, Tweety, Buggs Bunny, Keloğlan, Pinokyo ile Nasrettin Hoca gibi kurgusal kahramanların heykelleri sergileniyor.
Samsung ATIV SE
Donanım
Model 5 inç 1080p AMOLED ekran, 2,3 GHz dört çekirdekli işlemci (muhtemelen Qualcomm Snapdragon 800), 2GB RAM, 16GB genişletilebilir depolama belleği, 1080p video kaydına sahip 13MP arka ve 2MP ön kameralar ve 2600mAh pil içerir. Akıllı TV'ler için Kanal Sörfü, cihazlar arasında içerik paylaşımı için Samsung Linki ve dosyaları Android cihazlarına göndermek için ATIV Beam gibi varsayılan Windows Phone uygulamalarına ek olarak bazı OEM uygulamaları da vardır.
Yazılım
ATIV SE Windows Phone 8'i çalıştıran bir akıllı telefondur. Başka modeller gibi, Windows Phone Store uygulama mağazası ve OneDrive (SkyDrive) bulut depolama özellikleri de bulunuyor. .
İstanbul'un ilçeleri
İstanbul ilinin, Türkiye Büyük Millet Meclisinde, 6 Mart 2008 tarihinde kabul edilen ve 22 Mart 2008 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanan 5747 sayılı yasa uyarınca 39 ilçesi vardır. Bunlardan 25'i Avrupa Yakası'nda; 14'ü ise Anadolu Yakası'nda bulunur. Avrupa Yakası'nda yer alan ilçeler için telefon alan kodu 212, Anadolu Yakası'nda yer alan ilçeler içinse 216 'dır.
İlk belediye benzeri teşkilâtın 1855 yılında Şehremaneti adıyla kurulduğu İstanbul'da, Cumhuriyet sonrası belediye hizmetleri uzun süre Valilik tarafından verildi. 3 Nisan 1930'da çıkarılan 1580 sayılı belediyeler yasasıyla İstanbul, 10'u il belediyesi sınırlarına dâhil olan toplam 16 şubeye bölündü. Aynı yasayla şehremaneti ve şehremini gibi terimler de kullanımdan kalktı.
1950'li yıllara kadar aynı şekilde yönetilen İstanbul'da ilk olarak 1954 yılında Şişli, 1957 yılında ise Zeytinburnu'nun ilçe olmasıyla idarî sınırlarda ilk değişiklikler yaşandı. Giderek genişleyen şehir sınırları ve artan nüfuslar nedeniyle bunu izleyen yıllarda yeni değişiklikler görüldü. 1963 yılında Gaziosmanpaşa; 1987 yılında Büyükçekmece, Kâğıthane, Pendik ve Ümraniye; 1989 yılında Küçükçekmece; 1990 yılında Bayrampaşa; 1992 yılında Avcılar, Bağcılar, Bahçelievler, Güngören, Maltepe Tuzla, Sultanbeyli; 1993 yılında ise Esenler bağlı bulundukları ilçelerden koparılarak bağımsız ilçeler hâline getirildiler.
Nüfus
İlde yıllık nüfus artış oranı %0,42 olmuştur.. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Şile (%4,32) - Fatih (-%3.93)
6 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre 39 İlçe ve belediye, bu belediyelerde toplam 964 mahalle bulunmaktadır.
Kaymakamlar
Hâlen görevde olan Vali ve ilçe kaymakamları aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.
Belediye Başkanları
2019 Türkiye yerel seçimleri sonucu seçilerek göreve başlayan Büyükşehir ve ilçe belediye başkanlıklarının bilgileri aşağıdadır.
Belediye Meclisleri
İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi üye sayısı 311, İlçe belediyelerinin toplam üye sayısı 1411'dir.
Not: Belediye Meclisi seçimlerinde, ittifak partilerinin adaylarının bazıları diğer partinin listesinden gösterilmiştir. Seçim sonrası kendi partisine geçmiştir. TÜİK kayıtlarında seçime giriş şekliyle sonuçlar verilmiştir. İBB kayıtlarında Büyükşehir Meclis üyeleri asıl partilerinde gösterilmiştir. Yukarıdaki tablo İBB kayıtlarına göre düzenlenmiştir.
Osmanlı dönemi
Osmanlı İmparatorluğu'nda idari bölünme oldukça karmaşık ve düzensizdi. Büyükten küçüğe kabaca; eyalet, sancak ve kazâ olarak bölünen Osmanlı topraklarında kimi önemli şehirler sınırları içinde olduğu eyalete değil, doğrudan başkent İstanbul'a bağlı olurlardı. Osmanlı döneminde İstanbul vilayeti Kandıra, Adapazarı, İznik, Mudanya, Gemlik, Yalova, Orhaneli, Bandırma, Çorlu ve Kıyıköy gibi yerleri de kapsıyordu. Yüzyıllar boyunca bu sistemle yönetilen İstanbul'da merkezî yönetimin bölünmesi için ilk girişim 1839 yılında yayınlanan Gülhane Hatt-ı Hümayunu'ndan sonra oldu. Bu dönemde ilk kez Fransa idari bölünme sistemi örnek alınarak İstanbul'da reformlar yapıldı.
Belediyecilik hizmetlerinin verilmesi için hiçbir resmî kurumun bulunmadığı İstanbul'da semtlerin ya da mahallelerin hiçbir hukuksal dayanağı yoktu. Çevre düzenlemeleri ve günümüzde belediyeler tarafından yürütülen pek çok iş, o dönemde vakıflarca üstlenilmişti. Günümüz belediye zabıtalarının görevlerini ise kadılar yürütürdü.
Batılılaşma ve yenilik hareketlerinin görülmeye başlanınca, 1826 yılında İhtisap Nezareti adında bir devlet kurumu kuruldu ve belediye hizmetlerinin bir bölümü bu kuruma yüklendi. Bu kurumun başlıca sorumluluk alanı şehrin yönetimi ve güvenliğiydi. Bu iki görev daha sonra kurulan Zaptiye Nezaret'ine aktarılınca, İhtisap Nezareti'nin sorumluluk alanı pazar ve esnaf denetimine indirgenmiş oldu.
Bir süre böyle işleyen düzen, 1874 yılında ilk resmî belediye örgütünün kurulmasıyla sona erdi. Şehremini unvanıyla atanan bir başkanın yönettiği Şehremaneti, günümüz anlamında belediyecilik hizmetleri vermeye başladı. Şehremini'nin iki yardımcısı olur ve şehir esnafının ileri gelenlerinin oluşturduğu bir meclis de yönetime katılırdı.
Meclis kuruluşundan bir yıl sonra şehircilik alanında bilgi sahibi olan uzman bulunamaması nedeniyle dağıldı. Yerine, her biri İstanbul'da yaşayan farklı cemaatlere mensup 7 kişiden oluşan bir komisyon oluşturuldu. Yalnızca bir Türk üyesi bulunan komisyonun resmî dili Fransızcaydı. Belediye kayıtları Fransızca tutulur, harita ve belgeler Fransızca hazırlanırdı. Yabancı uzmanlarla da çalışan bu komisyon İstanbul'u günümüz anlamıyla ilçelere bölmeyi öngören bir tasarı hazırladı. Dersaadet İdare-i Belediye Nizamnamesi adı verilen belediye tüzüğü ile İstanbul her birine daire adı verilen 14 ilçeye ayrıldı. Daha sonra kaynak yetersizliği nedeniyle pek çoğu kapanan 14 daire şunlardı:
Cumhuriyet dönemi
Cumhuriyet'in kurulmasının ardından yapılan ilk idari düzenlemelerde İstanbul ili, yalnızca Avrupa Yakası'ndaki topraklardan oluşuyordu ve bugünkü durumuna oranla oldukça küçük bir bölgeyi içeriyordu. Bu ilin merkez ilçesinin adı da İstanbul'du. Anadolu Yakası ise Üsküdar adında ayrı bir il olarak yönetilmekteydi. Ancak çok kısa bir süre sonra, 1926 yılında bu düzen feshedilerek Üsküdar, Üsküdar'a bağlı tüm kazalar ve Adalar İstanbul'a ilçe olarak bağlandı. İki yıl sonra, 1928 yılında da İstanbul merkez ilçesi, Eminönü ve Fatih olarak ikiye bölündü.
1950'li yıllardan itibaren hızla iç göç alan İstanbul'da yoğun nüfuslu yeni yerleşim bölgeleri ortaya çıktıkça bu bölgeler bağlı bulundukları merkezlerden kopartılarak ayrı ilçeler hâline dönüştürüldü. 1950'lerde Şişli ve Zeytinburnu, 1963'te Gaziosmanpaşa ilçeleri kuruldu. 1980'li yıllardan itibaren 3030 sayılı yasayla İstanbul'da yeni ilçeler oluşturulmaya başlandı. 1987'de Avrupa yakasında Büyükçekmece, Kâğıthane, Küçükçekmece, Anadolu yakasında Pendik ve Ümraniye ilçeleri kuruldu, Bayrampaşa'nın da ilçe olmasıyla 1990'a gelindiğinde İstanbul'un 25 ilçesi bulunuyordu.
1992 yılında kurulan Avcılar, Bağcılar, Bahçelievler, Güngören, Maltepe, Sultanbeyli ve Tuzla'ya 1993 yılında Esenler eklendi. Yıllar içinde yeni ilçeler oluşturulmaya devam ederken, hızla gelişen ve İstanbul'la kara sınırı bulunmayan Yalova, merkeze uzaklığının sorun olması nedeniyle 1995 yılında Kocaeli ve Bursa illerinden de toprak alınarak ayrı bir il hâline getirildi. Yalova'nın ayrılmasıyla İstanbul'un ilçe sayısı 32 oldu.
2000'li yılların sonlarında resmî rakamlara göre nüfusu 13 milyonu aşan İstanbul ilinde belediyecilik hizmetlerinin yürütülmesinde yaşanan güçlükler nedeniyle, yeni ilçeler oluşturma fikri yine ortaya atıldı. İlde nüfusu 1 milyonu aşan ilçeler ve merkeze uzak onlarca belde belediyesi bulunuyordu. Büyükşehir Belediyesi sınırıları içinde yeni ilçeler oluşturmak için hazırlanan 5747 sayılı yasayla 2008 yılında İstanbul'un Anadolu Yakasında 3, Avrupa Yakası'ndaysa 5 olmak üzere toplam 8 yeni ilçe kurulurken, Eminönü ilçesi feshedilerek Fatih'e katıldı. İstanbul'da kurulan son ilçeler: Arnavutköy, Ataşehir, Başakşehir, Beylikdüzü, Çekmeköy, Esenyurt, Sancaktepe ve Sultangazi'dir. Aynı düzenlemeyle büyükşehir ve ilçe belediyelerine yakın yetkilere sahip olan belde belediyeleri çarpık kentleşme sorununu büyüttükleri gerekçesi tümüyle kaldırırldı. Belde belediyelerine bağlı tüm mahalleler, merkez ilçelere katıldı. Bu nedenle ilçe merkezinden kopuk ve kilometrelerce uzaklıkta yer alan yeni mahalleler ortaya çıktı. Birbirine yakın bazı beldeler ise birleştirilerek yeni ilçeler kuruldu. Büyükşehir belediyelerinin yetki alanı, il genelindeki tüm ilçeleri kapsayacak biçimde genişletildi. Son düzenlemelerden önce 32 ilçesi 151 köyü, 817 mahallesi ve 41 ilk kademe belediyesi olan İstanbul'un bugün; 39 ilçesi, 783 mahallesi ve 151 köyü bulunuyor.
İstanbul'da belediye hizmetleri, 1957 yılına değin merkezden atanan valiler tarafından yürütülüyordu. 11 Temmuz 1958 tarihinde İstanbul Belediye Meclisi'nde yapılan oylamada Kemal Aygün İstanbul belediye başkanlığına seçildi. 27 Mayıs Darbesi'nden (1960) sonra yeni seçimlere kadar belediye başkanlarının görevlerine son verilerek Belediye Kanununun 94. maddesi gereğince atama yoluyla başkanların göreve getirilmesi kararlaştırıldı. 1963 yılında yapılan belediye seçimiyle birlikte İstanbul belediye başkanları doğrudan halk tarafından seçilmeye başladı. Haşim İşcan İstanbul'un doğrudan halk oyuyla seçilen ilk belediye başkanıdır. 1980 yılındaki askerî müdahaleyle yine yürürlükten kaldırılan bu uygulamaya 1984 yılında geri dönüldü. 1984 yerel seçimleriyle birlikte İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı tesis edildi.
Amistad
Amistad şu anlamlara gelebilir:
Çankırı (il)
Çankırı, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesinde bulunan bir ildir. Kuzey ilçeleri Karadeniz Bölgesi'nde kalan il, kuzeyde Karabük ve Kastamonu, doğuda Çorum, güneydoğuda Kırıkkale, güneyde Ankara ve batıda Bolu illeriyle çevrilidir.
Çankırı ili nüfusu: 192.428 'dir. Bu nüfusun %73,8'i şehirlerde yaşamaktadır (2020 sonu). İlin yüzölçümü 7.542 km2'dir. İlde km2'ye 26 kişi düşmektedir. (Bu sayı Merkezde 160’tır.) İlde yıllık nüfus % 1,72 oranında azalmıştır. İl merkezinin denizden yüksekliği: 730 m.'dir.
2020 yılında TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 12 ilçe, 15 belediye, bu belediyelerde 96 mahalle ve ayrıca 371 köyü vardır.
Yönetim
İllerde protokolde ilk sırada yer alan vali, merkezi yönetimi temsil eder ve Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Büyükşehir dışındaki illerde yerel yönetim, şehirler düzeyindedir. Belediye Başkanı, belediye sınırları içinde kalan seçmenin oy çokluğu ile seçilir. Aynı seçmen İlçe Belediye Meclisi için de oy kullanarak ilçelerin belediye meclislerini oluşturur. İldeki bütün seçmenler ayrıca il genel meclisi için de oy kullanarak, İl Genel Meclisinin oluşumunu sağlarlar.
İl Genel Meclisi, İl Özel İdaresinin karar organıdır, başkanını üyeleri arasından gizli oyla seçer. Ayrıca, İl Genel Meclisi kendi içinden gizli oyla bir yıl görev yapacak 5 kişilik İl Encümenini seçer.
Ömür Arpacı
Ömür Arpacı (d. 25 Ocak 1982, Trabzon), Türk oyuncu.
Çankırı (il)
Yönetim
Merkezi yönetim, Vali ve İl Müdürlerinden oluşur. İl Özel İdaresi (İl Genel Meclisi ve İl Encümeni) seçilmişlerden oluşur, ancak Vali başkanlığında görev yapar. Yerel yönetim ise belediye başkanları ve belediye meclislerinden oluşur.
Ömür Arpacı
Kariyeri
Oyuncu, Trabzon'da liseler arası bir tiyatro yarışmasına katıldı fakat kadronun dolu olmasından dolayı kadroya alınmadı. Müjdat Gezen Sanat Merkezi Konservatuvarı Oyunculuk bölümünde eğitim aldı. Televizyon kariyerine Çiçek Taksi dizisinde küçük bir rol ile başlayan oyuncu, Fırtına ve Avrupa Yakası dizilerinde oynadığı Karadenizli karakterler ile ön plana çıktı. Yalan Dünya dizisinde "Reis" karakterini canlandırdı ve bu oynadığı karakter ile tanındı. Gülse Birsel ve Gani Müjde'nin yazdığı ve Haluk Bilginer ile de birlikte jürilik yaptıkları skeçlerden oluşan Komedi Türkiye adlı yarışma programında oyuncu olarak yer aldı.
Çankırı (il)
Yönetim
Çankırı Belediye Başkanı, İsmail Hakkı Esen (MHP), 31 Mart 2019 seçimlerinde %46,99 oy oranıyla seçilmiştir.
2019 Türkiye yerel seçimleri sonuçlarına göre Çankırı İl Genel Meclisi üye sayısı, 18 AK PARTİ, 8 MHP ve 1 BĞZ olmak üzere 27’dir. Çankırı Belediye meclisi ise 15 MHP ve 10 AK PARTİ olmak üzere 25 üyeden oluşur.
Ömür Arpacı
Kariyeri
Ayrıca, 2009 yılında Aykut Taşkın ve İlker Ayrık ile birlikte şarkıcı Doa'nın "Yallah" adlı klibinde oynadı.
Çankırı (il)
Yönetim
2018 Genel seçimleri sonucu, Çankırı'yı temsilen TBMM'de AKP'den 2 milletvekili (Muhammet Emin Akbaşoğlu, Salim Çivitcioğlu) seçilmiştir.
Ömür Arpacı
Kariyeri
== Filmografisi ==
Çankırı (il)
Nüfus
Çankırı ili nüfusu: 195.766 'dir. Bu nüfusun %74,98'i şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 7.542 km2'dir. İlde km2'ye 26 kişi düşmektedir. (Bu sayı Merkezde 165’dir.) İlde yıllık nüfus % 0,38 oranında azalmıştır. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Eldivan (% 3,06)- Atkaracalar(% -8,57)
6 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 12 İlçe, 15 belediye, bu belediyelerde 96 mahalle ve ayrıca 371 köy vardır.
Müzeler
Çankırı’da profesyonel şekilde ilk müze faaliyeti etraftan derlenen 116 parçalık eserin 9 Haziran 1972 yılında Halkevi binasının alt katında ergilenmesi ile başlandı, çalışmalarını 1976 yılına kadar bu Halkevinde sürdürdü, Halk Eğitim binasının yıkılıp yerine 100. Yıl Kültür Merkezi’nin inşa sebebiyle geçici olarak Çankırı Lisesine taşındı. Lisenin sınıfını depoya çevrildi ve büro faaliyetleri burada yürütüldü. 23 Ağustos 1981 tarihinde 100. Yıl Kültür Merkezi’nin inşaatı bitmesiyle birlikte müze bu binanın ikinci katına taşınarak tekrar ziyarete açılmıştı, ancak müzenin sürekli artan eser sayısı ile kültür merkezi fazla eseri görgüye açacak kapasitesi kalmadı ve yeni bir binaya ihtiyaç duyuldu, bu kapsamda yürütülen çalışmalar sonucu, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil kaydı bulunan  Çankırı Hükûmet Konağı ve adliye binası olarak kullanılan yapı müzeye dönüştürülmesi için Kültür ve Turizm Bakanlığına ayırdı. Restorasyonu tamamlanarak 2017 yılında faaliyete geçen binanın temel bilgileri 3000 m² kapalı ve 600 m² açık sergileme alanı ve kafeterya’ya sahiptir. Çankırı Müzesi Doğa Tarihi, Arkeoloji ve Etnografya Bölümleri olmak üzere üç ana salondan oluşmaktadır. Müzede 8 milyon yıl öncesine dayanan gergedan, fil, koyun, domuz, keçi, geyik, zürafa ve primatların atalarına ait fosil kalınıtları sergilenmektedir. Çankırı Tarihi Çamaşırhane Müzesi Abdülhamid Dönemi'nde inşa edildi. Çamaşırhane ülkemizdeki çamaşırhanelerin en büyüğü olarak bilinmektedir. 2016 yılında müzeye dönüştürülen, sanatsal ve kültürel etkinliklere de ev sahipliği yapmaktadır. Ferit Akalın Çankırılı bir mucittir. Ferit Akalın'ın radyo koleksiyonun sergilendiği müzede ayrıca sözlü tarih kayıtları, belgesel çekimleri vb. içerikler bulunmaktadır. Ferit Akalın Radyo ve İletişim Müzesi'nde iletişim araçlarının tarihsel gelişimi insan hikâyeleri ile anlatmaktadır.
Yâran kültürü
Yârenin sözlük anlamı olarak dost, arkadaş ve dostların oluşturduğu topluluk anlamına gelmektedir. Yâran denilebilmesi için 24 Yâren'in bir araya gelmesi gerekir.. Başlangıcı Ahiliğe dayanan ve şehirin sosyo-kültürel yapısına önemli bir yön vermektedir. Çankırı’nın geleneksel kültürü değince akla ilk gelenlerden biridir Yâran.
Yaran iki temel kaynaktan yola çıkar. Birisi Türk töresi, yani eski gelenek ve göreneklerimiz, diğeri İslami inanışlar. Bunlar Ahilik ve fütüvvettir. Türk İslam sentezinin en güzel örneklerinden biri Yaran Kültürü'dür. Misafirperverlik, yiğitlik, kahramanlık, cesaret, cömertlik, yardımlaşma ve dayanışma, birlik ve beraberlik, sevgi ve saygı, istikrar, düzeni bozacak davranışlardan uzak durma, merhamet, diğerkâm olma ve tevazu Yâran’ın beslendiği ana değerlerdir. Bu değerler Türk Kültürünün önemli sembolleridir.. Çankırı Yaran Kültürü; Türk Kültürünün simgesi olmuştur. Bu sebepten dolayıda Yaran; Milli Kültür simgesidir denebilir.
Yâran; dinlenme, eğlence, yardımlaşma, eğitim, toplumsal dayanışma, güzel sanatlar, müzik, edebiyat,  gibi yönleriyle gerçek bir kültürel öğeler bileşimidir. Çok boyutludur. Dost, arkadaş, sırdaş anlamlarına gelen Yaranın herkes tarafından bilinen açık ve kapalı diye ikiye ayrılan olmazsa olmaz düsturları vardır. Yaranın kapısı açıktır, misafirperverdir. Kalbi açıktır, kimseye karşı kin ve nefret beslemez hep olumlu düşünürler. Alnı açıktır, yüz kızartıcı, mahcup edici işler yapmazlar. Eli kapalıdır, harama el uzatmazlar. Dili kapalıdır, kimse hakkında kötü söz söylemezler. Beli kapalıdır, gayri ahlaki ilişki içinde olmazlar.
Tepeköy, Niğde
Tepeköy, Niğde ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Çankırı (il)
Yâran kültürü
Valiliğin ve Kültür ve Turizm Bakanlığının yoğun çalışmaları sonucu UNESCO tarafından soyut dalda Dünya Kültür Mirası içerisine alınan Yaran Geleneği; geçmişte olduğu gibi bugün de aslına uygun olarak Çankırı ilinde yaşatılmaktadır.
Tarihi Yapıları
Çankırı Kalesi şehrin kuzeyinde küçük bir tepe üzerinde yer alıyor. (Sırası ile) Romalılar, Bizanslılar, Danişmentliler, Selçuklular ve Osmanlılar dönemlerinde sağlamlığıyla bilinen kale geçen yüzyıla kadar iskan edilmiş yapıdan zamanımıza birkaç sur kalıntısından başka bir şey kalmadı.
Tepeköy, Niğde
Tarihçe
Köyün adı 1476 yılındaki kaynaklarda Arlasun olarak geçmekteydi.
Çankırı (il)
Tarihi Yapıları
Kale içinde Roma Dönemi'nden kalan kaya mezarı, pişmiş toprak kap parçaları ve iskan kalıntıları ile Çankırı'nın Fatihi Emir Karatekin Bey'in türbesi bulunmaktadır. Sultan Süleyman Camisi Kanu­ni Sultan Süleyman'ın emri ile Sadık Kalfa tarafından inşa edilmiştir. 1522 yılında başlayan inşaatın 1558 yılında tamamlandığı bilinmekle birlikte neden bu kadar uzun sürdüğü konusunda bilgi bulunmamaktadır. Çankırı'da Selçuklular Dönemi'nden kalma en önemli yapılardan birisidir.
Günümüze kadar ulaşan kitabelerinden anlaşıldığına göre Şifahane, Keyhüsrev Oğlu l.Alaeddin Keykubat zamanında Atabey Cemaleddin Ferruh tarafından 1235 yılında yaptırılmıştır. Bu yapıların bir diğer önemi de yapı üzerinde yer alan iki adet figürlü parçadan gelmek­tedir. Bunlardan biri sürekli yayınlara konu olmuş, devamlı olarak üzerinde değinilmiştir. Boyutları1 x 0.25  m olan bu kabartmanın özelliği,  gövdeleri birbirine dolanan iki ejder (yılan) motifidir. Ejderlerin başları karşılıklı gelecek biçimde şekillendirlimiştir.
Tepeköy, Niğde
Coğrafya
Köy, Niğde il merkezine 13 km uzaklıktadır.
Çankırı (il)
Tarihi Yapıları
Günümüzde "Tıp Sembolü" olarak kullanılmaktadır. Halk arasında su içen yılan olarak da adlandırılan ikinci par­ça ise, diğeri gibi alçak kabartma olarak biçimlendirilmemiş olup tam tamına bir heykel görünümü verilmiştir. Darülhadis'te kullanılan gözenekli taştan yapılmış olan parça, kupa şeklinde olup gövdesine bir yılan sarılmakta ve üst kısımda uzantı yaparak sonuçlanmaktadır. Bu motif de günümüzde "Eczacılık Sembolü" olarak kullanılmaktadır. Roma ve Bizans Dönemlerine ait olduğu düşünülen Sakaeli Kaya Mezarları, çakıl taşlı tortul kaya oluşumlu tepenin yüzeyindeki oyukların yere yakın olanları köy halkı tarafından önü kapatılmak suretiyle değişik maksatlarla kullanılmaktadır. Farklı yükseklik ve genişlikteki oyuklar; tek, birbirine geçişli, basamakla inilen iki odalı bölmeli, aydınlatma pencereli  özellikler göstermektedir. Gelin Kayası mevkiinde peri bacası oluşumları ve aralarındaki kaya mezarları ilginç görünümler oluşturmaktadır. MS 3 - 5. yüzyıllarda yapıldığı ve kullanıldığı düşünülen yer altı şehri 2005 yılında tespit ve tescil edilmiştir. 2006-2008 seneleri arasında Müze Müdürlüğünce gerçekleştirilen temizlik çalışmasıyla; küçük kilisesi, keşiş odaları, sarnıcı ve diğer hayat alanlarıyla komplike bir yapı arz eden çok katlı  kültür varlığı tamamen ortaya çıkartılmıştır.
Turizm
Dağcılık ve Kış Turizmi: llgaz Dağı, İç Anadolu'dan karadenize geçiş bölgesi için 1088 hektar önemli kaynaklarına sahip, seyahat, araştırma, yürüyüş, dağcılık, piknik, kış sporları ve diğer faaliyetlere imkan sağlamaktadır. 1800 m rakımda bulunan Ilgaz Dağı Doruk Mevkii, zengin doğası, yaban hayatı ve kış sporları olanaklarıyla turistlerin ilgisini çekiyor. Bakanlar Kurulu, Ilgaz Dağı'nda, Shankaril-Kastamonu sınırındaki Doruk Mevkii'nin de dahil olduğu bir bölgenin "kış sporları turizm merkezi" ilan edildi. Ayrıca T.C. Çankırı İl Hükûmeti Kadınçayırı bölgesinde "Yıldıztepe Dağ Sporları ve Turizm Merkezi Projesi" ni geliştirmiş ve proje gerçeklekleşme sürecine girdi. 1 Eylül 2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2005/9280 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'na göre Çankırı-Ilgaz-Kadınçayırı-Yıldıztepe "turizm merkezi" ilan edildi.
Kuş Gözlemi: Ilgaz Dağların da, sakallı akbaba (2 çift tespit), kızıl akbaba ve küçük kartal (5 çift tespit) popülasyonlarıyla önemli kuş alanları statüsüne sahiptir. (Çankırı İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, 2007).
Çerkeş ilçesinde; Yoncalı Köyü Höyüktepe Yamaç Yerleşmesi, Yakuplar Köyü Kaya Mezarları, Meydan Köyü çevresinde bulunan antik yerleşim, Eldivan’da; Eldivan Höyüğü, Ilgaz’da; Cendere Köyü Salman Höyük, Bölüktepe Höyük ve Tümülsülü, İnköy Kaya Mezarları, Kurmalar Köyü Yerleşim bulunmaktadır.
Kuşunlu ilçesinde; Yedi Kapılar Kaya Mezarları bulunmaktadır.
Orta ilçesinde; Asmaca Yerleşimi ve Nekropol Alanı, Ağılar Gölet Mevkii Yerleşim Alanı, Sekmenin ve Ağaçini Kaya Yerleşimi, Höyük ve Nekropol Alanı bulunmaktadır.
NGC 1411
NGC 1411, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Saat takımyıldızı yönünde bulunur. E-S0 tipi bir merceksi, eliptik galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1835 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Çankırı (il)
Spor
2018-2019 Sezonu sonunda, Çankırı’nın liglerdeki tek takımı 1074 Çankırıspor, futbol Bölgesel Amatör Lig (BAL)'da grubunda 7.olmuştur.
Bu takım, Ziraat Türkiye Kupası'nın ilk turunda elenmiştir.