cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Priştine Uluslararası Havalimanı
Özellikler
Yılda bir milyonun üstünde yolcu kapasitesine sahiptir.
Havalimanı, Priştine yakınlarındaki Slatina Hava Üssü ile aynı alandır. Kosova’ya hava yolu ile sivil girişi için tek kapıdır. Priştine Uluslararası Havalimanı 1960’larda yapılmış ve sınırlı sivil kullanım dışında, çoklukla askerî hava üssü olarak kullanılmıştır. 1998-1999 dönemindeki Kosova Savaşı sırasında kullanıma kapatılmıştır. 16 Ocak 2000 tarihinde NATO’nun askerî kullanımı için yeniden açılmıştır. Priştine Uluslararası Havalimanı ayrıca ANSP Bölümü tarafından Kosova’da hava navigasyonu servisi sağlamaktadır.
Yenileme Çalışmaları
Balkanlar’daki birçok havalimanı gibi, Priştine Uluslararası Havalimanı da yenileme kapsamındadır. Türk-Fransız Limak-Aeroport de Lyon konsorsiyumu, Mayıs 2010 tarihinde 20 yıl havalimanını işletme sözleşmesi imzaladı. Konsorsiyumda yüzde 90 pay Limak’a ve yüzde 10 pay Aeroport de Lyon şirketine aittir. Yatırımların 2012 yılında tamamlanması öngörülüyor.
Kargo uçuşları
Kaynak:
Balık kürkü
Balık kürkü (Transliterasyon:Rıbiy myeh) Rusça'da ısınmak için giyilen düşük kaliteli ceket ve diğer kıyafetleri tanımlamak için kullanılan ironik deyim. Günümüzde suni kürkler, özellikle düşük kalitede olanları için de kullanılmaktadır. Deyim, "Fakir adamın kürk ceketi balık kürkündendir" (У бедняка шуба на рыбьем меху) Rus atasözünden gelmektedir.
İfade sıkça Sovyet Ordusunun kıyafetlerini belirtmek için kullanılmıştır. Özellikle de rütbesiz veya düşük rütbeli askerlerin kış üniformaları (uşanka, yaka, eldiven) yün yığınlarından yapıldığı ve bu madde çok ucuz olduğu için böyle denmiştir. Ayrıca bu deyim sivillerin giyimi için de kullanılmaktadır.
Aleksandr Saljenitsın Gulag Takımadaları adlı kitabında "Stalin'in kürkü" sözcüğünü hiçbir yünden bahsetmeden Gulag mahkûmlarının giysilerini kast ederek kaydetmiştir. İddialara göre "balık kürkü" anlamında kullanmıştır.
Ekip Tiyatrosu
Ekip Tiyatrosu, 2010 yılında İstanbul'da kurulmuş özel tiyatro topluluğu.
Alternatif tiyatro alanında üretim yapan tiyatrolardan birisi olan Ekip Tiyatrosu, sahnelediği oyunlarla pek çok ulusal uluslararası organizasyon tarafından ödüle değer görülmüştür. Haliç Üniversitesi Konservatuvarı Tiyatro bölümü öğrencisi gençler tarafından kurulan topluluğa daha sonra bu üniversite dışından sanatçılar da katılmıştır.
Topluluğun ilk oyunu Nisan 2010'da sahneledikleri Samuel Beckett'in "Oyun Sonu" eseri idi. Ekip Tiyatrosu ikinci olarak Václav Havel'in "Largo Desolato" oyununu sahneledi ve bu oyunla ulusal ödüllerin yanında Çek Cumhuriyeti'nde düzenlenen 22. Setkani/Encounter Uluslararası Tiyatro Okulları Festivali sonunda gerçekleştirilen Marta Ödülü bölümünde büyük ödülü aldı. Topluluk üyelerinin kendisinin yazdığı ve gerçekçi bir oyunculuk üslubu ile sahnledikleri Parti, "Tiyatro... Tiyatro... Dergisi Tiyatro Ödülleri 2013'te "Yılın Yapımı" ve Ekin Yazın Dostları Tiyatro Ödülleri 2013'te "Küçük Salon'da Yılın Oyunu" ödüllerine değer görüldü. 2013-2014 Tiyatro sezonunda Cem Uslu'nun yazdığı Öğüt ve Roland Schimmelpfennig'in "Arap Gecesi" adlı eserleri ile  Pedro Calderón de la Barca'nın "İki Kapılı Evi Koruması Güç" adlı oyunundan uyarlanan "İki Kapılı Ev"  oyununu sahneledi. 2015-2016 sezonunda David Greig'in "Avrupa", William Shakespeare'in Macbeth oyunlarını sahneledi. 2016-2017 sezonunda Tiyatro İstanbul ile ortak yapım olarak "Popüler Gerçek" oyununu sahneye koydu.
Bahreyn pasaportu
Bahreyn pasaportu, Uluslararası seyahat için Bahreyn vatandaşlarına verilen belgedir. Milliyet, Pasaport & İkemet Genel Müdürlüğü aracılığıyla pasaportlar verilir. Bu kurum, bölgede kendi türünün en eskilerinden biri olarak 1929 yılında ilk pasaportu vermeye başladı. Bazı Bahreynli vatandaşlarının pasaportlarını yenileme taleplerinin reddedilmesi gazeteci Robert Fisk tarafından 1996 yılında eleştirilmiştir.
Bahreyn vatandaşlarının Körfez Arap Ülkelerinin İşbirliği Konseyi üye devletlerine girebilmeleri için vize almalarına gerek yoktur. Bahreyn vatandaşları bu ülkelerde işe girmek hakkınada sahiptir. Benzer şekilde diğer Körfez ülkeleri vatandaşlarınında Bahreyn'e girmesi için vize almasına gerek yoktur. Bahreyn′li vatandaşlar Arap Birliği'nin birçok üye devletlerine vizesiz girebilmektedir.
Bahreyn vatandaşları Yeni Zelanda'ya 3 ay kalış süreli olarak vizesiz seyahat edebilmektedirler.
1 Haziran 2022 tarihinden itibaren Bahreyn vatandaşları, online vize başvurusu ile İngiltere'ye 6 ay kalış süreli vize alabilmektedirler.
Bahreyn pasaportu kırmızı renktedir. Ön yüzünün ortasında Bahreyn arması, bunun yukarısında ülkenin adı ve aşağısında "pasaport" yazısı bulunmaktadır. Pasaportta genellikle ad, fotoğraf, imza ve sahibinin doğum tarihi, ve bunu tanımlamak için yardımcı diğer faktörler içerir.
Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi'nin 2016 Raporu'na göre Bahreyn vatandaşları sınır kapısında vize alarak veya vizesiz 73 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede Bahreyn vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 70. sırada yer almaktadır.
Şiddetsiz direniş
Şiddetsiz direniş ya da şiddetsiz eylem, ulaşma uygulamadır sosyal değişim gibi hedeflere sembolik protestolar, sivil itaatsizlik, ekonomik ya da politik iş birliği yapmamak, satyagraha ya da başka şiddetsiz yöntemlerle ulaşma uygulamasıdır. Bu tür bir eylem, direnen kişi ya da grubun mevcut durumunu iyileştirmek için bir şeylerin değişmesi gerektiğini düşünen bir bireyin ya da grubun arzularını ortaya koyar.
Şiddetsiz direniş yaygın fakat yanlış olarak sivil itaatsizlik ile eşanlamlı sanılır. Bu terimlerin—şiddetsiz direniş ve sivil itaatsizlik—her birinin farklı çağrışımları ve anlamları vardır. Berel Lang, şiddetsiz direniş ve sivil itaatsizlik terimlerinin birbirinin yerine kullanılmasına karşı çıkarak bunun gerekçesi olarak bir eylemin sivil itaatsizlik örneği olması için gerekli koşulların şunlar olduğunu ileri sürer: (1) eylemin yasayı ihlal etmesi, (2) eylemin kasıtlı olarak gerçekleştirilmesi ve (3 ) eylemcinin devlet tarafından kendisine karşı eyleme karşılık olarak uygulanan cezai önlemleri öngörüp bunları kabullenmesi. Şiddetsiz politik direniş eylemlerinin bu kriterlerin hiçbirini karşılaması gerekmediğinden Lang, bu iki eylem kategorisinin birbiriyle özdeşleştirilemeyeceğini savunur. Ayrıca, zorunlu olarak sivil itaatsizlik, devrimden ziyade reformu amaçlayan bir politik eylem biçimidir. Tipik olarak belirli yasalara ya da yasa gruplarına itiraz ederken, bunlardan sorumlu hükûmetin otoritesini kabul eder. Oysa, şiddetsiz direniş niteliğindeki politik eylemler devrimci amaçlara sahip olabilir. Lang'e göre, sivil itaatsizliğin şiddetsiz olması gerekmez, ancak şiddetin kapsamı ve yoğunluğu sivil itaatsizlikte bulunan kişilerin niyetlerinin devrimci olmaması ile sınırlıdır. Lang, gözaltı merkezlerine zorla götürülekte olan vatandaşların devlet temsilcilerine karşı ölümcül şiddet kullanımına dek varmayan şiddetli direnişinin makul bir şekilde sivil itaatsizlik sayılabileceğini fakat şiddetsiz direniş sayılamayacağını savunur.
Mahatma Gandi bu protesto türü ile ilgili en popüler figürdür; Gandi'nin doğum günü olan 2 Ekim Birleşmiş Milletler tarafından Dünya Şiddetsizlik Günü olarak kutlanmaktadır. Diğer önde gelen savunucular arasında Henry David Thoreau, Charles Stewart Parnell, Te Whiti o Rongomai, Tohu Kākahi, Lev Tolstoy, Alice Paul, Martin Luther King, Daniel Berrigan, Philip Berrigan, James Bevel, Václav Havel, Andrey Saharov, Lech Wałęsa, Gene Sharp, Nelson Mandela, Jose Rizal ve daha birçok kişi bulunmaktadır. Şiddetsiz sivil direniş 1966 yılından 1999 yılına dek otoriteryanizmden altmış yedi geçişin ellisinde kritik bir rol oynamıştır.
Baltık ülkelerindeki Şarkı Devrimi 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasına yol açtı. Son olarak şiddetsiz direniş Gürcistan'da Gül Devrimi'ne yol açtı. Araştırmalar, şiddetsiz kampanyaların coğrafi olarak yayıldığını gösteriyor. Bir ülkedeki şiddetsiz direniş haberleri diğer ülkelerde şiddetsiz aktivizmi önemli ölçüde etkileyebilmektedir.
Şiddetsizlik ya pasifizm felsefelerini destekleyen birçok hareket, sosyal ya da politik hedeflere ulaşmanın etkili bir yolu olarak şiddetsiz eylem yöntemlerini pragmatik bir şekilde benimsemiştir. Bunların kullandıkları şiddetsiz direniş yöntemlerinde bazıları şunlardır: bilgi savaşı, blokaj, yürüyüşler, gece nöbetleri, bildiri dağıtmak, samizdat, magnitizdat, satyagraha, protest sanat, protest müzik ve şiir, toplum eğitimi ve farkındalık arttırma, lobicilik, vergi direnci, sivil itaatsizlik, boykotlar ya da yaptırımlar, yasal/diplomatik güreş, Yeraltı Demiryolları, ödüllerin/onurlandırmaların prensip gereği reddi ve genel grevler. Mevcut şiddetsiz direniş hareketleri arasında şunlar yer almaktadır: Beyaz Rusya'daki Kot Devrimi, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Black Lives Matter hareketi, Küba muhaliflerinin mücadelesi ve uluslararası Yokoluş İsyanı ve İklim İçin Okul Boykotu.
Protesto hareketleri şiddetten kaçınarak daha geniş bir kamusal meşruiyet sağlayabilse de, toplumun bazı kesimleri, hareketin sosyal hedeflerine katılmadıklarında protesto hareketlerini gerçekte olduğundan daha şiddetli olarak algılayabilir. Şiddetli seferberliğe yol açan faktörler üzerinde çok sayıda çalışma yapılmış, fakat anlaşmazlıkların şiddetli ya da şiddetsiz olma nedenlerinin anlaşılmasına ve bu ikisinin geleneksel politika bakımından iki programatik tercih olarak karşılaştırılmasına daha az dikkat gösterilmiştir.
Blinkworthia
Blinkworthia Convolvulaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Zhaoqing
Zhaoqing, Çin'in Guangdong eyaletinde bulunan bir il düzeyi şehirdir. Yüzölçümü 14,891.23 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 3,916,467'dir.
Tarihçe
Zhaoqing'in ne zaman kurulduğu tam olarak bilinmemekle birlikte Qin (MÖ 221-206) ve Han (MÖ 206-MS 220) hanedanlıkları döneminde var olduğu bilinmektedir. Sui Hanedanı (581-618) döneminde şehir Duanzhou (端州) adıyla bilinmekteydi ve önemli bir idari bölge ve askeri üs olarak hizmet vermiştir.
1118 yılında Kuzey Song Hanedanı İmparatoru Huizong, kentin günümüzdeki adını vermiştir. Zhaoqing, Çincede "uğur başlangıcı" anlamına gelmektedir.
Coğrafya
Zhaoqing, Guangzhou'nun 110 km kuzeybatısında, İnci Nehri Deltası'nın batısında ve Xi Nehri'nin kuzey kıyısında yer almaktadır. Düzlük alan Zhaoqing'in güneyi ve batısında uzanmakta olup şehrin doğusu ve kuzeyi dağlarla çevrilidir. Şehir, güneybatıda Yunfu, güneydoğuda Foshan ve kuzeydoğuda Qingyuan il düzeyi şehirleri ve kuzeybatıda Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi ile komşudur.
İdari bölümler
Zhaoqing şehri üç semt, dört ilçe ile bir ilçe düzeyi şehre ayrılmaktadır.
Evde Kalmış Kız
La Vieille Fille (İngilizce: The Old Maid veya An Old Maid) Fransız yazar Honoré de Balzac'ın bir romanıdır. 1836'da yazıldı. İlk olarak La Presse'de seri olarak yayınlandı, daha sonra Edmond Werdet tarafından 1837'de Études de mœurs'da yayınlandı.
Eser, Balzac'ın mühendis olan bacanağına ithaf edilmiştir.
Çar Bombası
Çar Bombası (Rusça: Царь-бомба); (Kod adı: Ivan veya Vanya), alfanümerik adlandırma ile AN602, hidrojen bombasının diğer bir adıdır. Dünya'da bugüne kadar patlatılmış en büyük ve en etkili nükleer bombadır.
Sovyetler Birliği liderlerinden Nikita Kruşçev, 1961’de üretilmesini emretmiştir.
Çar Bombası Sovyetler Birliği (SSCB) tarafından 30 Ekim 1961 tarihinde Novaya Zemlya bölgesinde patlatıldı. Bomba yerden yaklaşık 4200 metre yükseklikte patladı. Bomba en başta 100 MT (1 MT, 1 Megaton TNT'nin patlama gücüne eşittir.) olarak tasarlanmış, ancak nükleer tehlikelerden dolayı gücü yarıya, 50 Megaton'a düşürülmüştür. Bomba 27 ton ağırlığında olup 8 metre uzunluğunda ve 2 metre çapındadır.
Patlama sonucunda oluşan yoğunlaşma bulutu yerden yaklaşık 64 km yükselmiştir. Ayrıca yoğunlaşma bulutunun tabanı da 40 km'ye kadar genişlemiştir. Bomba o kadar güçlüydü ki 900 kilometre uzaklıktaki Finlandiya'da bazı kasabalarda evlerin camları patladı. Bombanın ışığı Alaska'dan bile gözlemlendi.
Bomba özel olarak geliştirilmiş Tupolev Tu-95 uçağından, yaklaşık 800 kg ağırlığındaki düşmeyi geciktirici bir paraşüt ile fırlatılmış, bu da uçağın güvenli bir bölgeye kadar uzaklaşabilmesini sağlamıştır.
Çar Bombası, 2015 yılının Ağustos ayında sergilenmesi amacıyla Rusya’nın başkenti Moskova’ya getirilmiştir.
İsim
Resmi olarak " Product 602" ya da "AN602" olarak bilinen bomba, "Ivan" kod adıyla da anılıyordu. Ancak daha sonra, Kruşçev'in ABD Başkan Yardımcısı Nixon'a yaptığı bir açıklamadan esinlenerek gayri resmi "Çar Bomba" ve "Kuzka'nın Annesi" adlarını aldı. CIA, 1949'da RDS-1 ile başlayan numaralandırma sistemini kullanarak testi "JOE 111" olarak adlandırdı. Kullanılan çeşitli isimlerin neden olduğu karışıklık nedeniyle bombanın bazen yanlışlıkla RDS-37, RDS-202 veya PH202 olarak etiketlendiğini belirtmek gerekir. "Bombaların İmparatoru" anlamına gelen "Çar Bomba" adı, her ikisi de sergilenmek için yaratılan ancak pratik olamayacak kadar büyük olan diğer iki Rus tarihi nesnesine, Çar Topu ve Çar Çanı'na bir göndermedir. "Çar Bomba" isminin 1990'lardan önce bu silah için kullanılıp kullanılmadığı net değildir.
Test
17 Ekim 1961'de Komünist Parti Birinci Sekreteri Nikita Kruşçev, Komünist Parti'nin 22. Kongresi'nde Sovyetler Birliği'nin 50 Mt'lik bir bomba denemesi yapacağını açıkladı. Çar Bomba adı verilen test, 30 Ekim 1961'de Tupolev Tu-95V uçağında dokuz kişilik bir mürettebatla gerçekleştirildi. Ağırlığı 30 ton, uzunluğu 8 metre ve çapı 2,1 metre olan bomba bir paraşüte bağlanarak 10.500 metre yükseklikten bırakıldı. İlk veriler Çar Bomba'nın 58.6 Mt'luk bir nükleer verime sahip olduğunu gösteriyordu, ancak bunun 75 Mt'a kadar çıktığı tahmin ediliyordu. Patlamadan çıkan ateş topu 8 km genişliğe ve 10.5 km yüksekliğe ulaştı, ancak şok dalgası yere değmesini engelledi. Patlama bölgede oldukça geniş çaplı hasar ve yıkıma yol açmıştı.
Test sonuçları
Çar Bomba nükleer patlaması ultra yüksek güçlü alçak hava patlaması olarak sınıflandırılmıştır. Yarattığı mantar bulutu 67 km yüksekliğe kadar yükselmiş ve 1.000 km'den fazla uzaklıktan görülebilmiştir. Norveç, Grönland ve Alaska'da da gözlemlenmiştir. İlki 36 saat 27 dakika süren patlama dalgası dünyanın çevresini üç kez dolaştı ve sismik dalga da dünyanın çevresini üç kez dolaştı. Patlama radyo iletişiminde parazite neden olmuş ve merkez üssünün 2–3 km yarıçapında radyoaktif kirlenmeye yol açmıştır. Sıfır noktasının 55 km yarıçapındaki binalar yıkılmış, Norveç ve Finlandiya'da patlama hasarı ve kırık camlar meydana gelmiştir. Patlamanın sismik cisim dalgası büyüklüğü 5.0-5.25 arasındadır.
Sovyetler Birliği tarafından geliştirilen ve test edilen bir termonükleer bomba olan Çar Bomba, ülkenin güçlü bir nükleer cephanelik oluşturma yeteneğini göstermesi açısından büyük bir siyasi öneme sahipti. Test aynı zamanda çok kademeli termonükleer yüklerin tasarımı ve hesaplanmasının ardındaki ilkelerin deneysel olarak doğrulanmasını sağlamış ve güçlerinin arttırılmasında temel bir sınırlama olmadığını göstermiştir. Ancak termonükleer silahların "sınırsız yıkıcı güce" sahip olduğu Çar Bomba testinden önce de biliniyordu. Bomba bir miktar radyoaktif serpintiye yol açmış olsa da, patlama gücünün büyük kısmı önemli bir kirlilik üretmeyen füzyon reaksiyonundan kaynaklanmıştır. Çar Bomba'nın çevre üzerindeki etkisi de diğer atmosferik nükleer testlere kıyasla nispeten düşüktü; patlama gücünün %97'si füzyon reaksiyonundan geliyordu. Nükleer testlerin bir sonucu olarak Novaya Zemlya'daki buzullar yakın bölgelere göre önemli ölçüde daha radyoaktif hale gelmiştir. 1963 yılında Moskova'da imzalanan Kısmi Test Yasağı Anlaşması nükleer silahların yayılmasını azaltmayı amaçlamış ve daha sonra Sovyetler Birliği'nde sivil özgürlükler ve reforma yönelik çabaları nedeniyle Nobel Barış Ödülü alan fizikçi ve bombanın tasarımcısı Andrei Sakharov tarafından desteklenmiştir. .
Analiz
Çar Bomba, Dünya üzerinde şimdiye kadar test edilen en güçlü nükleer bombaydı. Bu, 50 megaton TNT'lik gücüyle insanlar tarafından şimdiye kadar yaratılmış en büyük patlamaydı. Bu, sırasıyla 25 ve 15 megatonluk verime sahip olan B41 ve Castle Bravo gibi Amerika Birleşik Devletleri tarafından üretilen en büyük nükleer bombalardan çok daha güçlüdür. Çar Bomba o kadar büyük ve ağırdı ki sadece özel olarak modifiye edilmiş bir bombardıman uçağı tarafından taşınabiliyordu ve 100 megatonluk tam bir patlamanın kabul edilemez miktarda nükleer serpinti yayacağı tahmin ediliyordu. Bu, 1950'lerde hem Sovyetler Birliği hem de Amerika Birleşik Devletleri tarafından yaratılan bir dizi yüksek verimli termonükleer silahın doruk noktasıydı.
Veri tipi
Veri türü, bilgisayar programlamasının tür sisteminde veriyi açıklamak üzere kurulmuştur. İlkel türleri de içeren programlama dillerindeki verinin ortak türleri (tam sayı, ondalıklı sayı veya karakterler gibi), tuple'ler, kayıtlar, cebirsel veri türleri, soyut veri türleri, referans türleri, sınıflar ve işlev türleridir. Bir veri türü, temsil etmeyi, yorumlamayı ve algoritmaları veya bilgisayar belleğini veya diğer yapılarını tanımlar. Tür sistemi, veri türü bilgisini, veriyi kullanan veya veriye erişen bilgisayar programlarının doğruluğunu kontrol etmek amaçlı kullanır.
Makine veri türleri
s]|bit]]” ler olarak ifade edilir (alternatif olarak 0 veya 1). Adreslenebilir en küçük veri birimi, gruplaşmış bitlerden oluşur ve “byte” olarak adlandırılır (genellikle oktet, yani 8 bittir). Makine kodu komutları tarafından işlenmiş birime bir “sözcük” denir (2006 larda, tipik olarak 32 veya 64 bitlerdir). Çoğu komut, sözcüğü ikilik sistem olarak tanımlar, öyle ki 32 bitlik bir sözcük 0 dan 232 ye kadar olan işaretsiz tam sayı değerlerini tanımlar veya -231 den 231-1 e kadar olan değerleri işaretli tam sayı değerleri olarak tanımlar. 2’li tümleyen yüzünden makine dili, makine işaretsiz ve işaretli veri türleri arasındaki farkı ayırt etme gereği duymaz. ieki bitleri, ondalıklı sayı olarak yorumlamak üzere kullanan belirlenmiş bir aritmetik komut grubu
İlkel veri türleri
Programlama dilleri, bâzı ilkel veri türlerini, programlar ve daha uzmanlaşmış bileşik tipler için basit yapılaşma blokları olarak sağlar. Tipik olarak veri türleri, tam sayı, ondalıklı sayı ve dizi türleri gibi pek çok çeşit içerir. Buna rağmen basit yapılaşma blokları, diziler, kayıtlar ve veri parçaları arasındaki ilişkiler için kaynaklar, pek çok ilkel değer koleksiyonlarından da görüldüğü gibi ilkel veri türlerini içermeyebilir.
Bileşik türler
Bunlar, aşağıdakileri içerebilir (programlama diline bağlı olarak)
Tam sayılar
Bir tam sayı, sayının tamamını tutabilir ama kesri tutamaz. Değerin negatif olabilmesi için, değerden önce bir kısa çizgi kullanılmalı (-). Sayının herhangi bir kısmında, söz dizim hatası oluşturacak virgüller kullanılmamalıdır. Tam sayılara örnekler ;
Reel sayılar
Bir reel sayı bütün bir sayıyı veya ondalık nokta kullanan kesirli sayıyı tutabilir. Değerin negatif olabilmesi için, değerden önce bir kısa çizgi sembolü yerleştirilmelidir. Reel sayılara örnekler;
Diziler
Dizi verisi sayısal değildir, karakterleri ve sözcükleri saklamak için kullanılır. Tüm diziler, hemen yanında çift tırnak işâretleri kullanılan karakterleri içerir. Dizi verisi, sayıları ve metin gibi davranacak nümerik sembolleri içerebilir. Dizilere örnekler;
Her dizi hafızasının mümkün kıldığı birçok karakter içerebilir. Ayrıca içinde veri barındırmayan, içi boş çift tırnak işâretleri ile ifâde edilen bir diziye de sâhip olabilirsiniz.
Veri türü aralıkları
Her tür verinin aralık olarak bilinen maksimum ve minimum değerleri vardır. Bu aralıkların, özellikle küçük veri türleri ile uğraşırken bilinmesi gerekir. Aralık, değeri kaydetmek üzere olan sayının bitlerine, r’nin kombinasyon sayıları ve n’nin de bayt sayısını ifâde ettiği aşağıdaki formülü kullanarak bulunabilir:
r =28n
Tüm baytları kullanmayan bâzı türler vardır, bu boolen durumudur, tek bir bit kullanılır, ikili bir değer ifâde eder. Aşağıdaki tablo veri türlerini ve aralıklarını gösteriyor.
ve başkentlerde de Kulanılır.
Jung Woo
Jung Woo (14 Ocak 1981, Busan) Güney Koreli bir aktördür. En çok Reply 1994 (2013) ve You Are the Best! (2013) dizilerindeki rolleriyle tanınır.
Kariyeri
Jung Woo ilk oyunculuk çıkışını 2001 yılında yaptı ve kariyerine film ve televizyonda küçük rollerde görünmeye başladı. 2008 yılında Lee Seong-han'ın ilk yönetmenlik denemesi olan aksiyon filmi Spare 'da ahlaki açıdan meydan okuyan ama sevimli bir kötü adam olarak dikkat çekti.
2009'da Lee, Jung Woo'yu tekrar yönetti, bu sefer Jung Woo'nun okulunda bir numaralı dövüşçü olmayı hayal eden sorunlu bir genç olarak kendi deneyimlerine dayanarak yazdığı bir film olan Wish 'in başrolünde. Karakter gerçek adını Kim Jung-guk ve takma adı Jjianggu'yu kullanıyor, film çocukluk evinde ve lisesinde, Busan Ticaret Lisesi'nde çekildi ve Jung Woo'nun gerçek hayattaki arkadaşları filmde kendilerini oynuyor. Jjianggu'nun okul hayatından babasının son günlerine kadar uzanan yıllara yayılan film, 2009 Busan Uluslararası Film Festivali'nde resmi bir seçki oldu. Jung Woo, performansı için övgüyle karşılandı ve 2010 yılında prestijli Grand Bell Ödülleri'nde En İyi Yeni Erkek Oyuncu ödülünü kazandı.
2013 yılında Jung Woo, aile dizisi You Are the Best! 'de boşanmış bekar bir anneye aşık olan bir fırıncı olarak destekleyici bir rol oynadı. Ana akım popülaritesi, 1990'ların Seul'ünde üniversiteye giderken Kore'nin farklı bölgelerinden bir grup genç öğrencinin bir pansiyonda birlikte yaşadığı bir kablo dizisi olan Reply 1994 'ün ana karakterlerinden biri olarak rol aldığında daha da arttı. Daha sonra, Kim Ki-duk tarafından üretilen sanat casus filmi Red Family 'de rol aldı.
Jung Woo daha sonra 2015 müzikal biyografik filmi C'est si bon'da rol aldı. Seul şehir merkezindeki Mugyo-dong'daki adını taşıyan canlı müzik kafesinde geçen film, 1960'lardan 80'lere kadar aktif olan efsanevi halk müziği grubu Twin Folio'nun oluşumunu tasvir ediyordu.
2019'da Jung, gangster filmi Hot Blooded 'da rol aldı.
Kişisel hayatı
Jung Woo, 16 Ocak 2016'da aktris Kim Yoo-mi ile evlendi. 2013 yapımı Red Family filminde birlikte oynadıktan sonra bir çift oldular. 15 Aralık 2016'da Kim Yoo-mi, ilk çocukları olan bir kızı doğurdu.
Elan Chalon
Tarihçe
Kulüp Association Sportive Chalonnaise ve Élan de Saint-Jean des Vignes takımlarının 1955 yılında birleşmesiyle kuruldu. Sonra kulüp 1970'te Bourgneuf Val d'Or Mercurey Futbol Kulübü ile birleşti. 1994'te kulüp tamamiyle profesyonelliğe geçti.
Alex Katz
Alex Katz (d 24 Temmuz 1927) Pop art akımı içinde yer alan Amerikalı figüratif ressam. uluslararası birçok sanat galerisinde yer alan, resim, heykel ve baskılarıyla ünlüdür.
Umman pasaportu
Umman pasaportu, Uluslararası seyahat için Umman vatandaşlarına verilen belgedir. Umman pasaportu Umman Kraliyet Polisi tarafından ya da yurt dışında Umman Büyükelçiliği tarafından verilir. Umman vatandaşlarının GCC (Körfez Arap Ülkelerinin İşbirliği Konseyi) üye devletlerine girebilmeleri için vize almalarına gerek yoktur. Umman vatandaşları bu ülkelerde işe girmek hakkınada sahiptir. Benzer şekilde diğer Körfez ülkeleri vatandaşlarınında Umman'a girmesi için vize almasına gerek yoktur. Umman′lı vatandaşlar Arap Birliği'nin birçok üye devletlerine vizesiz girebilmektedir. Umman vatandaşları Yeni Zelanda'ya vizesiz gidebilmektedirler.
Alex Katz
Gençlik yılları ve kariyeri
Alex Katz Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Brooklyn, New York'ta dünyaya geldi. Ailesi Rus Devrimi sırasında sahip oldukları fabrikayı bırakarak ABD'ye iltica etmişti Ailesi 1928 yılında, Katz'ın büyüdüğü yer olan Queens'e taşındı.
Umman pasaportu
Umman pasaportunun ön yüzünün ortasında Umman arması, bunun yukarısında ülkenin adı ve aşağısında "pasaport" yazısı bulunmaktadır. Pasaportta genellikle ad, fotoğraf, imza ve sahibinin doğum tarihi ve bunu tanımlamak için yardımcı diğer faktörler içerir.
Alex Katz
Gençlik yılları ve kariyeri
1946-1949 yılları arasında, sanat, mimari ve mühendislik konusunda eğitim veren New York'ta bulunan The Cooper Union Art School'da eğitim gördü. Buradan mezun olduktan sonra, 1949 ve 1950 yıllarında arka arkaya kazandığı burslarla, Maine'de bulunan Skowhegan School of Painting and Sculpture'da eğitimine devam etti. Skowhegan'de, yaşamdan ilham alınarak yapılan resimlerle tanıştı. Bu resimler onun sanatsal gelişiminde mihenk noktası oluşturdu. Bugün yaptığı resimlerde bile bunun izi açıkça görülmektedir. Katz "Skowhegan'da teneffüs ettiğim hava, hayatımı resim yapmaya adamamı sağladı" demektedir.” 1954 yılından beri, her sene haziran ayı başından eylül ayı ortalarına kadar, SoHo'daki çatı katı dairesini terkederek, Maine Lincolnville'de bulunan ahşap yazlığında yaşamaktadır. Yazlıkta yaşadığı süre zarfınca, yerel Colby College'i ile yakın ilişki geliştirmiştir. 1954'ten 1960 yılına kadar, çok sayıda kolaj natürmortlar, Maine manzaraları ve küçük figürlerin resimlerini yaptı. 1957 yılında, bir galeri açılışında, New York Üniversitesinde biyoloji eğitimi almakta olan, eşi Ada Del Moro ile tanıştı. 1960 yılında tek çocukları, Vincent Katz dünyaya geldi.
Katz, sanat hayatının ilk on yılında, kendi tarzını oluşturana dek, yaptığı binlerce resmini tahrip ettiğini itiraf etmektedir. 1950'li yıllardan bu yana, “Düşündüğünden daha hızlı resim yapmak” olarak tanımladığı anlayış çerçevesinde sanatını özgürce uyguladı. Çalışmaları basit görünmekle birlikte, Katz'a göre bu durum daha çok, onun kişiliğine de uygun olarak indirgemecilik olarak tanımlanabilir. "Yapmak istemediğim tek şey, daha önce yapılmış bir şeyi tekrar yapmak. Söz konusu belli bir nesne olsa bile, bu nesnenin basit bir şekilde anlatılmasını tasvip etmem" demektedir."
Eserleri
Katz 1980'li yıllarda büyük bir üne kavuştu. En çok, cesur bir basitlikle, parlak renklerle boyadığı büyük ölçekte resimleriyle bilinmektedir, ki bu resimler de Pop Art akımının öncü eserleri olarak tanımlanmaktadır.
Resimleri
Katz'ın resimleri, portreler ve manzara resimleri olarak kabaca iki bölümde sınıflanabilir; 1960'lardan beri, New York resimleri (özellikle yaşadığı Soho bölgesinin), her yıl birkaç ayını geçirdiği Maine'den manzara resimleri yapmakta, bunun yanı sıra aile bireylerinin, sanatçıların, yazarların ve New York toplumunun önde gelen kişilerinin portlerini çizmektedir. Resimlerinde kullandığı renk ve şekillerdeki düzlük, ekonomik çizgi kullanımı, soğuk fakat baştan çıkartıcı duygusal kopukluk hissi (emotional detachment), tablolarındaki ayırt edici özelliklerdir. Japon gravür sanatçısı Kitagawa Utamaro'nun eserleri başlıca ilham kaynağı olmuştur.
1960'ların başından itibaren, sinema filmlerinin, reklamların ve reklam panolarının etkisiyle, adeta bunları çağrıştıran, ifadesiz, düz şekilde boyanmış, dramatik şekilde kesilmiş,kırpılmış, büyük ölçekte portreler yapmıştır. 1958 yılında evlendiği eşi Ada Katz, ressamın 250'den fazla portresinin konusu olmuştur. Büyük ölçekteki eserlerini yapmak için, önce sunta levhanın üzerine yağlı boya taslağı çizmekte, bir saatten fazla kurumasını beklemekte ve taslak kuruduktan sonra kara kalemle detaylandırmakta ve rötuşlar yapmaktadır. Sonrasında bu çizimi için karton şablonlara aktarmakta ve bu şablonları -bazen tepegöz projektör yardımıyla- Rönesans sanatçılarının kullandığı kopyalama (pouncing) tekniği ile (kağıttan yapılmış çok ince delikli şablonlara boya sürerek, kalıbı boyanacak zemine aktarmak) devasa kanvaslara aktararak, boyanmaya hazır hale getirmektedir. Katz, 7x12 feet ebatında (bazen daha da büyük) bu tabloları günde 6-7 saat çalışarak yapmaktadır. 1950'lerin sonunda Katz, iik olarak ahşap, sonraları alüminyum levhalardan kesip şekillendirdiği biçimleri boyayarak yaptığı ve cutouts adını verdiği tekniği geliştirdi. Bu teknikle yapılmış eserler, preslenerek düzeltilmiş heykel figürleri gibidir. Daha sonraki çalışmalarında bu figürleri U şeklinde alüminyum standlara sabitledi. Sıcak renklerde spot ışıklarıyla da, bu figürleri aydınlatarak değişik bir sinematik kompozisyon elde etti. Yakın plan ve aynı figürün ön ve arka tarafı olan dizayn edilmiş bu figürler, standın iki zıt köşesine yerleştirilerek sergilenmektedir.
1964 yılından sonra, Katz, yoğun şekilde, insanları gruplar halinde resmetti. 1970'lere kadar, çevresindeki ressam, şair, eleştirmen ve diğer arkadaşlarından oluşan insanların, grup olarak resimlerini çizmeye devam etti. 1960'ların başında, Koreograf Paul Taylor için sahne ve kostümler tasarladı. Bu dönemde, dansçıların çok sayıda resimlerini yaptı. 1968 yılında yaptığı One Flight Up adlı eseri, New York entelijansiyasındaki şair John Ashbery, sanat eleştirmeni Irving Sandler ve Andy Warhol'un da küratörlüğünü yapmış Henry Geldzahler gibi 30'dan fazla aydının portresini içerir. Bu eserdeki her bir portre, ince alüminyum levhadan omuz ve baş şeklinde kesilerek ve her iki tarafıda boyanarak yapılmış ve dört sıra düz metal masa üzerine konumlandırılmıştır.
1974 yılında Whitney Museum of American Art'daki sergisinden sonra, manzara resimleri çizmeye yoğunlaştı. Çizdiği bu resimleri de "Kendinizi o manzarının içinde bulacağınız, resimler çizmek istedim" diyerek tanımlanmıştır." 1980'lerin sonunda, çalışmaları için yeni bir konu buldu; çeşitli modacıların tasarladığı elbiseler içindeki modelleri (Kate Moss ve Christy Turlington gibi) resmetti. Bu ilgisini de "Moda kısa ömürlü ve gelip geçici olduğu için daima ilgimi çekmiştir" sözleriyle açıklamaktadır.
Baskıları
1965 yılında, bugüne dek çok sayıda eser ürettiği baskı sanatına yöneldi. Bu alanda taş baskı, gravür, serigrafi, ahşap baskı ve linolyum baskı teknikleri ile 400'den fazla eser yaptı. Viyana Albertina Müzesi ve Boston Museum of Fine Arts müzeleri, sanatçının tüm baskı koleksiyonunu ellerinde tutmaktadır. Katz'ın tüm baskı eserlerini içeren bir katalog (catalogue raisonné) Albertina Müzesi tarafından 2011 yılında yayınlanmıştır.
Kamusal alanlardaki çalışmaları
1977 yılında Katz'dan, New York'ta Times Square'de sergilenmek üzere reklam panosu ölçeğinde bir eser yapması istendi. Bu eser Katz'ın sanat hayatı boyunca yaptığı resimlerden uyarlanan, frizlere yapılmış ve her biri yirmi feet yüksekliğinde 23 kadın portresinden oluşmaktaydı. Eser, 42th Street ile 7th Avenue'nun kesiştiği noktada, RKO General binasında sergilendi. Resimler yerden 60 feet yüksekte, binanın tepesinde, 247 feet uzunluğunca ve binanın iki cephesi boyunca yerleştirilmişti. 1980 yılında, US General Service Administration's Art in Architecture Program (Tüm ABD'de, federal hükümet binalarında sergilenecek sanat eserlerini belirleyen devlet kuruluşu) tarafından, New York'ta Foley Square'deki yeni savcılık binasına, kanvas üzerine duvar resmi yapması istendi. Katz'ın yaptığı 20x20 feet büyüklüğündeki bu resim, halen Cardinal Hayes Place & Park Row'daki Silvio V. Mollo binasının içindedir. 2005 yılında, ABD merkezli çok uluslu United Technologies Corporation'un teknoloji şirketinin yartıcı takımının organize ettiği kamusal bir sanat projesinde yer aldı. Projede yer alan "Bana yarını ver (Give me tomorrow)" adlı çalışması 23x53 feet ölçülerindeydi. Afiş sanatçıları tarafından boyanarak New York, East Village'da Bowery Bar'ın üstündeki reklam panosunda 2005 yazı boyunca sergilendi.
Katkıda bulunduğu çalışmalar
Katz, 1960 yılından bu yana, şair ve yazarların kitaplarına çizim ve baskılarıyla katkıda bulunmaktadır. "Face of Poets" isimli kitap, yakın çevresinden Ted Berrigan, Ann Lauterbach, Carter Ratcliff ve Gerard Malanga gibi şairlerin şiirlerinin, resimleriyle harmanlandığı bu tip çalışmalarına güzel bir örnektir. Şair John Ashbery ile 1966 yılında "Fragment" ve 2005 yılında da "Coma Berenices" isimli bu tarz iki eser yayınladılar. Oğlu Vincent Katz'ın şiirlerinin yer aldığı ve kendisinin desen ve çizimleriyle zenginleştirilmiş "A Tremor in the Morning" ve "Swimming Home". isimli iki kitap oluşturdular. Bunların yanı sıra, Bill Berkson'un 28 şiirinin bulunduğu, Katz'ın da 25 gravürünün bulunduğu Gloria isimli eser Arion Press tarafından basılmıştır. Robert Creeley ile birlikte yaptıkları "Edges" ve "Legeia: A Libretto". ve Kenneth Koch ile birlikte ürettikleri "Interlocking Lives". isimleri kitaplar da bu tarz çalışmaların örnekleridir. Tüm bunların yanı sıra, Harper’s Bazaar isimli moda dergisi, 1962 yılı yazında, Katz'ın ahşap cutouts eserlerine dört tam sayfa yer ayırmıştır.
Katz'ın kariyer ve çalışmalarını değişik açıdan inceleyen çok sayıda yazılı eser bulunmaktadır. Farnsworth Art Museum tarafından yayınlanan Alex Katz in Maine, Irish Museum of Modern Art tarafından yayınlanan Alex Katz New York, katoloğu bunlara örnektir. 2008 yılında, ressamın büyük yağlı boya tablolarının yapılmasını aşama aşama anlatan Alex Katz Seeing Drawing, Making (Görmek, Çizmek, Yapmak), kitap yayınlandı. Phaidon Press yayınevi 2005 yılında, Carter Ratcliff, Robert Storr ve Iwona Blazwick tarafından hazırlanan Alex Katz isimli illüstrasyonlu bir inceleme çalışması yayınladı. 1989'da "Parkett" dergisi tamamı Katz'a adanmış özel bir sayı çıkarttı. Bu yayında Katz'ın genç ressam ve sanatçılar tarafından referans alınan en önemli şahsiyet olduğu işaret edilmekteydi. Yıllar boyunca, Francesco Clemente, Enzo Cucchi, Liam Gillick, Peter Halley, David Salle ve Richard Prince gibi sanatçı ve gazeteciler, Katz ile ilgili çok sayıda makeleler ve röportajlar yazmışlardır.
Sergileri
Katz ilk şahsi sergisini 1954 yılında New York Roko Gallery'de açtı. 1951 yılından bu yana, ülkesinde ve yurtdışında 200'den fazla şahsi, 500'den fazla da karma resim sergisinde yer aldı. 1974 yılında Whitney Museum of American Art Alex Katz Prints, adı altında resim sergisine, 1986 yılında da resim ve cutouts eserlerinin yer aldığı gezici bir sergiye ev sahipliği yaptı. New York Whitney Museum of American Art, Brooklyn Museum, Jewish Museum, Dublin Irish Museum of Modern Art, Maine Colby College Museum of Art, Baden-Baden Staaliche Kunsthalle, Venedik Fondazione Bevilacqua La Masa, Centro de Arte Contemporáneo de Málaga ve Londra Saatchi Gallery gibi müzeler, retrospektif sergilerle sanatçıya saygılarını gösterdiler. 1998 yılında, P.S. 1 Contemporary Art Center'da, Katz'ın 40'tan fazla şehir ve kır manzarasından oluşan bir sergi gerçekleştirildi.
Katz, New York'ta Gavin Brown's Enterprise, Londra'da Timothy Taylor Gallery, Paris ve Salzburg'ta ise Galerie Thaddaeus Ropac tarafından temsil edilmektedir. Gavin Brown's Enterprise'dan önce 10 sene boyunca Pace Gallery ve 30 sene boyunca da Marlborough Gallery tarafından temsil edildi.
Koleksiyonlar
Dünya çapında, Honolulu Museum of Art, New York Museum of Modern Art, New York Metropolitan Museum of Art, New York Whitney Museum of American Art, Washington, DC Smithsonian Institution, Carnegie Museum of Art, Art Institute of Chicago, Cleveland Museum of Art, Londra Tate Gallery, Paris Centre Georges Pompidou, Madrid Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia, Tokyo Metropolitan Museum of Art, Berlin Nationalgalerie ve Münih Museum Brandhorst gibi 100'den fazla kuruluş, Katz'ın çalışmalarını koleksiyonlarında bulundurmaktadır. 2010 yılında, İngiliz küratör ve koleksiyoner Anthony d'Offay, National Galleries of Scotland ve Tate müzelerine Katz'ın bir kısım eserini bağışladı. 2011 yılında Alexander Katz, alüminyumdan yapılmış, 37 adetlik kafa figüründen (cutouts) oluşan Rush isimli seriyi, Boston Museum of Fine Arts'a hibe etti
Aldığı Ödüller ve Diğer Başarıları
Sanat yaşamı boyunca, The John Simon Guggenheim Memorial Vakfı'nın resim alanındaki "Fellowship" ödülü (1972), 1987 yılında Pratt Institute'un Mary Buckley Başarı Ödülünü, aynı yıl The Queens Museum'un Yaşam Boyu Başarı Ödülü gibi pek çok ödüle mazhar oldu. Chicago Barosu, 1985 yılında, kamusal alanlardaki çalışmalarından dolayı sanatçıyı ödüle layık gördü. 1978 yılında hükümet tarafından, SSCB-ABD "kültürel ve eğitimsel değişim" programına seçildi. 1988'de American Academy of Arts and Letters üyeliğine seçildi. Maine Colby College Maine tarafından 1984 yılında, New York Colgate University tarafından da 2005 yılında "fahri doktor" unvanı verildi. 1990 yılında National Academy of Design kurumuna "ortak üye" olarak seçildi, 1994 yılında tam üye oldu. 2001 senesinde American Academy in Berlin tarafından "Philip Morris Distinguished Artist" ödülüne layık görüldü. 2000'de mezun olduğu The Cooper Union Art School tarafından "Annual Artist of the City (New York yılın sanatçısı)" ödülü ile taltif edildi. Okuluna bağışladığı on adet resmin satışından elde edilen gelir ile de, bu okulda "Alex Katz resim kürsüsü (Alex Katz Visiting Chair in Painting)" ihdas edildi. 2005 yılında, Chicago Humanities Festival'indeki "Richard Gray Annual Visual Arts Series'in" açılışında şeref konuğu idi. 2007 senesinde de, New York National Academy of Design tarafından, yaşam boyu başarı ödülü ile onurlandırıldı.
1996 yılında, Colby College Museum of Art, Katz'ın bağışladığı 400'den fazla yağlı boya, kolaj ve baskı çalışmalarının sergilendiği 10.000 feet2'lik bir bölümü, sadece bu sanatçının eserlerine tahsis etti. Bağışladığı kendi eserlerine ilaveten, Katz, Jennifer Bartlett, Chuck Close, Francesco Clemente, Elizabeth Murray gibi sanatçıların çok sayıda eserini satın alarak bu müzeye hibe etti. 2004 yılında figüratif resim alanında, kendi açtığı çizgide yola devam eden Elizabeth Peyton, Peter Doig ve Merlin James gibi genç ressamların Colby College Museum of Art'ta açtıkları sergide küratörlük yaptı.
1996'da, Vincent Katz ve Vivien Bittencourt Alex Katz: Five Hours isimli, onun resim yapmasını anlatan bir belgesel hazırladılar. . 2008'de ise Heinz Peter Schwerfel tarafından çekilen, ''What About Style? Alex Katz: a Painter's Painter.'' isimli belgesele konu oldu.
Umman pasaportu
Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi'nin 2016 Raporu'na göre Umman vatandaşları sınır kapısında vize alarak veya vizesiz 71 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede Umman vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 72. sırada yer almaktadır.
Umman pasaportu sahipleri 1 Ocak 2014 tarihinden itibaren Elektronik vize muafiyeti (EVW) kullanarak (İnternet ortamında vize alarak) en fazla 6 ay süreyle İngitere'yi ziyaret edebilmektedirler.
Frilloechinorhynchus
Frilloechinorhynchus, Echinorhynchinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Zdzislaw Beksinski
Zdzisław Beksiński (24 Şubat 1929, Sanok, Varşova, Polonya - 21 Şubat 2005, Varşova) Polonyalı ressam, fotoğraf sanatçısı.
Fantastik dışavurumcu eserleriyle tanınan Beksinski, Rüyaların Fotoğrafları adlı soyut çalışmasıyla meşhur olmuştur. Oğlunun bir arkadaşı yardımıyla, iki genç tarafından Varşova'daki evinde saldırıya uğramış, bıçaklanarak öldürülmüştür.
Hayatı
Polonya'nın güney taraflarında Sanok kentinde doğdu. Kraków'da Mimarlık eğitiminden sonra 1955'te Sanok'a döndü. Bu eğitimden sonra birkaç yılını nefret ettiği şantiye şefliğinde harcadı. O dönemde sanatsal fotoğraf ve fotomontaj, heykeltıraş ve resimle ilgilenmeye başladı. Heykeltıraşını sıva, metal ve telden yapardı. Onun fotoğrafçılığı farklı temalara sahip, geleceğindeki resimleri meydana çıkaran, pörsük yüzleri, manzaraları ve nesneleri çok inişli çıkışlı bir dokuda gösteren vurgulamayı (özellikle ışıklar ve gölgelerin hilesi ile) denedi. Fotoğrafçılığı aynı zamanda rahatsızlık verici imgeleri, yüzü kopuk sakatlanmış oyuncak bebek, yüzü olmayan ya da yüzü bandajlarla sarılmış insanlar gibi portreleri betimledi.
Daha sonra, ressamlığa yoğunlaştı. İlk resmi soyut sanattı ama 1960'lar boyunca sürrealist esinlerin etkisi daha görülebilirdir. 1970'lerde içine girdiği “fantastik dönem” olarak adlandırdığı dönem 1980'lere kadar sürdü. Bu onun en iyi bilinen dönemidir, rahatsızlık verici imgeleri oluşturduğu sıralarda sürrealistik, kıyamet sonrası çok detaylı ölüm, çürüme manzaralarıyla, iskeletler ile dolu manzaralar, biçimsizleşmiş vücut ve çöller gösterdiği dönemidir. Bu resimler oldukça detaylıydı, belirgin hassasiyetiyle (özellikle pürüzlü yüzeylere çizdiğinde) resmetti. Onun yüksek detaylı çizimleri çoğunlukla oldukça büyüklerdi ve Ernst Fuchs'un karmaşıklığında ve saplantılı bazı çalışmalarını çok yakından hatırlatır. Acımasız sezinlenen şeylere rağmen o bu resimlerin kimilerinin yanlış anlaşıldığını öne sürdü; onun düşüncesine göre onlar oldukça iyimser ve hatta gülünçtü.
Beksiński sonunda kendini tutkuyla resme verdi, sürekli çalıştı(her zaman klasik müziğin ezgileriyle) Daha sonra Çağdaş Polonya Sanatı'nda öncülük eden biçimlere öncülük etti.
1977'de Varşova'ya taşınmadan önce, kendi avlusundaki çalışmalarını hiçbir belge bırakmadan yaktı. Daha sonra diğerleri yetersiz bulunduğunda bu çalışmalardan bazılarının “çok özel” olduklarını ve insanların görmelerini istemediğini iddia etti. 1980'ler Beksiński'nin geçici dönemidir. Sanatının 1990'lardaki ilk zamanları çoğunlukla sürreal portreler ve çaprazlamanın serilerinden ibaretti. Bu serilerdeki resimler onun bilinen ”fantastik dönem” inden daha az savurgan ancak daha etkili idi. 1990'ların son yarısında bilgisayarları, interneti ve dijital fotoğrafçılığı keşfetti ölümüne kadar bir araç olarak odaklandı.
Beksiński hep resimlerini ve çizimlerini sırasıyla ”Barok” ve “Gotik” adını verdiği iki tarzdan herhangi birinde yürüttü. İlk baskın gösterimi ikinci formdadır. Son beş yıl boyunca oluşturduğu resimler içindekiler daha daha yaygın olan “Gotik” olarak uygulandı öyle ki diğer tarz hemen hemen kaybolmuştu.
1990'ların sonu Beksinski için tam deneme zamanıydı. Karısı Zofia 1998'de öldü; bir yıl sonra 1999 noel arifesinde oğlu Tomasz (popüler bir radyo sunucusu, müzik muhabiri ve film çevirmeni) kendini öldürdü. Cesedini Beksiński buldu. Oğlunun ölümünü kabullenmek olanaksızdır, duvara iğnelenmiş bir zarf bulundurur ”Tomek için, şayet ölür gidersem”
NGC 6755
NGC 6755, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir açık yıldız kümesidir. Gökyüzünde Kartal takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 4.635 ışık yılı uzaklıkta bulunur. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1785 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Jon Lee (şarkıcı)
Jonathan Lee (d.26 Nisan 1982), İngiliz şarkıcı ve oyuncu. İngiliz popüler müzik grubu S Club üyesidir.
Grup olarak çekilen film ve müzik çalışmalarında yer almış etkileyici danslarıyla ayrıca beğeni kazandı.
Gay olan müzisyen LGTB hakları için İngiltere'de mücadele eden önemli bir aktivisttir.
Ba-Pef
Ba-Pef, Mısır'da küçük bir yeraltı tanrısı. Adı kelimenin tam anlamıyla Ba, o ruh anlamına gelir. Ba-pef belirsiz bir kötü niyetli tanrı olarak bilinirdi. Mısır metinlerine göre bir şekilde bir ağrı veya Firavunu etkileyen ruhsal ızdırapla ilişkilidir.
Love Is Gone
Love Is Gone, Fransız DJ David Guetta'nın üçüncü stüdyo albümü Pop Life 'ın ilk teklisidir. Şarkı, Fransa'da 23 Nisan 2007'de, İngiltere'de 13 Ağustos 2007'de piyasaya çıkmıştır.
Dichondra
Dichondra Convolvulaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Hasan Pirniya
Hasan Pirniya (, d.1872, Nayin - ö. 8 Kasım 1935, Tahran) Müşîrü'l-mülk ( Mošīro'l-molk) ve daha sonraları babası vefat edince Müşîrü'd-devle ( Mošīro'd-dowle) olarak tanınan, Nayin doğumlu, İranlı siyasetçı, tarihçi ve hukukçuydu. Kaçar döneminde 4 kez İranın başbanakanlığını üstlenmişti. Rusya'da hukuk eğitimi aldıktan sonra İran'a döndü ve 1902 yılında Rusya buyükelçisi oldu. Daha sonra meşrutiyet devrimine kadar adalet bakanı oldu ve devrimle birlikte İran meşrutiyet devrim anayasasının yazılmasında rol oynadı ve yeniden Hasan Vüsuk başbakanlığında adalet bakanı seçildi ve Hasan Vüsukun ardından dört dönem başbakan oldu. Onun döneminde Hiyabani ayaklanması, Mirza kuçik cengeli ayaklanması ve Rıza Pehlevi'nin kaçar hanedanının yıkma girişimleri en önemli olaylardır.
Hayatının son on yılını bilimsel çalışmalara ve kültürel çalışmalara geçirdi. Üç ciltlik İran Eski Tarihi eserini yayımladı.
Evi Tahran'da Müşîrü'd-Devle İmareti ismiyle müze olarak kullanılmaktadır.
Kuzkışla, İliç
Kuzkışla, Erzincan ilinin İliç ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya
Köy, Erzincan il merkezine 157 km, İliç ilçe merkezine 47 km uzaklıktadır.
Pholcus chattoni
Pholcus chattoni, Pholcus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Gök mavisi
Gök mavisi, derin deniz mavisi, gök mavisi, parlak maviden yeşile çalan mavi renktir.
Bingöl, Sivas
Bingöl, Sivas ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Ali İnci
Ali İnci (d. 6 Ekim 1959 Hendek), iş insanı, AK Parti Sakarya milletvekili.
Bingöl, Sivas
Tarihçe
Köy, 1877 yılı kayıtlarında bugünkü adını taşımaktadır. 1912 yılı kayıtlarında ise Ermenicede "bin pınar" anlamına gelen Püragn olarak geçmektedir.
Ali İnci
Hayatı
Marmara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Spor Akademisi Bölümünden mezun oldu. Mardin, Diyarbakır ve Hendek'te beden eğitimi öğretmenliği, güreş antrenörlüğü yaptı. İnci Şirketler Grubunu kurdu. 1991-1999 tarihleri arasında üç dönem Refah Partisi ilçe başkanlığı, 1999-2015 tarihleri arasında dört dönem Sakarya Hendek Belediye Başkanlığı yaptı. 12 Kasım 2003 tarihinde kurulan Türk Dünyası Belediyeler Birliği kurucu encümen üyesi olup o günden bu yana TDBB Başkan Yardımcılığı görevi yapmıştır.
Ak Parti 25. dönem Sakarya Milletvekilidir. 27. Dönem 5. sıradan milletvekili adayı olmuş fakat seçilememiştir. Şuan Ak Parti Yerel Yönetimler Başkan Yardımcısı ve 15 Temmuz Milli İrade Derneği Genel Başkanıdır.
August Kubizek
August "Gustl" Kubizek (d. 3 Ağustos 1888, Linz – ö. 23 Ekim 1956, Eferding), Adolf Hitler'in yakın arkadaşıydı. İkisi de gençlik yıllarının sonlarında tanıştılar. Daha sonra arkadaşlıkları hakkında yazdığı Genç Hitler adlı kitabını (1955) yayımladı.
Gençliği
August, Çek kökenli, orta sınıf bir Avusturyalı ailede doğdu. Michael ve Maria Kubizek'in ilk doğan ve hayatta kalan tek çocuğu idi. Kızkardeşleri Maria, Therese ve Karolin çocukken öldüler. Kubizek daha sonra kendi yaşamı ile Adolf Hitler'in yaşamı arasında çarpıcı bir paralellik olduğunu yazmıştır. Annesi dört çocuğunu erken yaşta kaybetmişti.
Linz'li bir müzik öğrencisi olan August Kubizek, Richard Wagner'in operalarına olan ortak tutkuları nedeniyle Hitler'le ilk kez bir opera gösterisi sırasında ayakta duracak bir yer için yarışırken tanıştılar ve daha sonra oda arkadaşı oldular. Viyana'da, ikisi de üniversiteye girmeye çalıştı. İkili, 1908 yılının 22 Şubat ayından Temmuz ayının başına kadar Viyana altıncı semtinde, Stumpergasse'de 29/2 kapı 17'de küçük bir odayı paylaştılar.
Bağımsız çalışan bir döşemecinin tek oğlu olan August'un bir gün babasının işini devralması bekleniyordu fakat bir şef olma hayallerini gizledi. Adolf'un cesaretlendirmesiyle, Linz'de kendisine sunulan tüm müzik eğitimlerini tamamlayarak bu tutkuyla zaman ayırdı. Ancak, amacına ulaşmak için, sadece Viyana'da sunulan müzikte yüksek öğretime ihtiyaç duyulacaktı. 18 yaşındaki Adolf Hitler, Kubizek'in babasını ikna ederek oğlunun konservatuvara katılması için Viyana'ya gitmesine ikna etti. Kubizek'in yazdığı gibi, bu hayatının seyrini iyi değiştiren bir şeydi.
Hemen Viyana Konservatuvarı'na kabul edildi ve kendisine bir isim yaptı. Bununla birlikte, Hitler'in, Viyana sanat akademisine girişi iki kez reddedildi. Bu gerçeği bir süre arkadaşından sakladı. 1908'de Hitler kendisi ile olan dostluğu derhal kesip evsizliğe sürüklendi. Kubizek ise 1912'de eğitimini tamamladı ve Avusturya Marburg'da, Drau'da orkestra şefi olarak çalıştı (1918'den sonra Slovenya'da Maribor'da çalıştı). Daha sonra kendisine Klagenfurt, Stadttheater'de bir iş teklif edildi; Ancak bu iş ve müzik kariyeri I. Dünya Savaşı'nın başlangıcında kısa sürdü. Cepheden ayrılmadan önce Anna Funke ile evlendi (7 Ekim 1887 - 4 Ekim 1976). Viyana'da kemancı olan: Augustin, Karl Maria ve Rudolf isimli üç oğlu oldu.