cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
American Horror Story
1984 (2019)
80’ler slasher filmlerinden ilham alan dokuzuncu sezon, Camp Redwood'a eğlenmeye giden gençlerin Mr. Jingles adlı seri katille olan mücadelesini konu almaktadır. Adından da anlaşıldığı üzere çift sunuş, yani birbirinden bağımsız iki hikayenin olduğu bir sezondur. 1-6. bölümler "Red Tide" 7-10. bölümler ise "Death Valley" adı verilen partlardan oluşur.
Red Tide; eşi ve çocuklarıyla bir sahil kasabasında yaşamaya başlayan Harry Gardner'ın, bir yan etki ile birlikte çeşitli yetenekleri ortaya çıkaran bir hapı bulmasını konu alır.
Death Valley'de ise her bölüm iki parttan oluşur. Bölümlerin ilk yarısı siyah beyaz şekilde geçmişi gösterirken, diğer yarısı günümüzü gösterir. Uzaylıları konu alır.
Adından da anlaşıldığı üzere çift sunuş, yani birbirinden bağımsız iki hikayenin olduğu bir sezondur. 1-6. bölümler "Red Tide" 7-10. bölümler ise "Death Valley" adı verilen partlardan oluşur. Red Tide; eşi ve çocuklarıyla bir sahil kasabasında yaşamaya başlayan Harry Gardner'ın, bir yan etki ile birlikte çeşitli yetenekleri ortaya çıkaran bir hapı bulmasını konu alır. Death Valley'de ise her bölüm iki parttan oluşur. Bölümlerin ilk yarısı siyah beyaz şekilde geçmişi gösterirken, diğer yarısı günümüzü gösterir.
Konsept
Dizinin yaratıcıları olan Murphy ile Falchuk, Fox'ta yayınlanan dizileri Glee'nin yapımı başlamadan önce American Horror Story üzerinde çalışmaya başladı. Murphy, daha önce yaptıklarının tam tersi bir şey yapmayı istiyordu ve böylece dizi üzerindeki çalışmasına başladı. Murphy, şunları ifade etti: "Nip/Tuck ' tan Glee ' ye geçtim bu yüzden zorlu ve karanlık bir şeyler yapma fikrini kapıldım. Her zaman korku türünü sevmişimdir, Brad gibi. Yani benim için olması gerekendi." Falchuk, korku türüne farklı bir bakış açısı koyarak ilgilendi ve diziyi oluştururken asıl amaçlarının izleyiciyi korkutmak olduğunu dile getirdi: "İnsanların sonrasında birazcık dengesiz olmasını istiyorsunuz."
2011 yılının Şubat ayında FX, Ryan Murphy ile Brad Falchuk'un hem yazıp hem yönettiği olası bir dizi için ikiliden bir pilot bölüm sipariş ettiklerini açıkladı. Dante Di Loreto, yönetici yapımcı olarak açıklandı. Dizinin yapımı, 2011 yılının Nisan ayında başladı. Temmuz 2011'de FX, resmî olarak projenin diziye çevrildiğini açıkladı.
Başlangıçta Murphy ve Falchuk, her sezonun farklı bir öyküyü ele almasını planladı. İlk sezonun finalinin yayınlanmasından sonra Murphy, ikinci sezon için oyuncu kadrosu ile mekânın değişmesi hakkındaki planları dile getirdi. Ayrıca ilk sezona yer almış bazı oyuncuların, ikinci sezonda tekrar yer alacağını belirtti.
NGC 2216
NGC 2216, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Pergel takımyıldızı yönünde bulunur. SBab tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1835 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Arithmetika
Bu kitaplarda geçen eşitlikler Diophantus denklemleri, bu problemleri çözme yöntemi de Diophantus analizi olarak adlandırılır. Bu kitaplarda geçen bazı 2. derece denklemler Fermat'nın Son Teoremi'ne ilham kaynağı olmuştur. Fermat'nın bu teoremi eğer n ikiden büyük bir tam sayıysa ve x, y, z sayıları pozitif tam sayılar ise ifadesinin sağlanamayacağını ifade eder.
Sovyet Antarktika Seferleri listesi
Sovyet Antarktika Seferleri listesi Sovyetler Birliği döneminde Antarktika'ya yapılan seferleri listelemektedir. Rusya dönemindeki seferler için bakınız: Rus Antarktika Seferleri. Antarktika'daki Sovyet faaliyetleri için bakınız: Sovyet Antarktika Seferleri.
Ellensburg, Washington
Ellensburg, Amerika Birleşik Devletleri'nin Washington eyaletinde yer alan ve Kittitas ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 18.174 olup metropol nüfusu 41.672'dir.
Irak Federal hükûmeti
Irak Federal hükûmeti (Arapça: الحكومة العراقية), Irak'ın merkezi hükûmetidir. Irak Temsilciler Konseyi Irak'ın merkezi hükûmetinin parlamentosudur. Irak federal hükûmeti İslami, demokratik, federal parlamenter cumhuriyettir.
Lakonia (anlam ayrımı)
Lakonia veya Laconia :
Gurme
Tarihçe
16.Louis zamanına kadar çok ağır yemekler yapılıyordu. 16.Louis zehirlenme davalarından çok korkduğu için o dönemde mutfağa girdi. Kral'ın mutfağa girmesi önemli bir olaydı. Mutfakta artan motivasyon ve rekabet sayesinde mutfak kültürü şekil değiştirmeye başladı. Sülünün, etin, bıldırcının en kalitelisi bulunmaya çalışılıyordu. Böylece, etlerin ve yiyeceklerin pişmesinde bir incelik baş göstermeye başladı. Marine edilmiş etler, baharatlı soslar gibi, ağır soslar yerini daha hafif soslara; kremalı soslar yerini süt ve unun karıştırılarak elde edilen soslar gibi soslara bıraktı; dolayısıyla damak tadı da bununla beraber gelişmeye başladı.
Bu dönemde şaraplardan da bu konuda kullanmaya başlıyorlar. Hangi yemekle hangi şarabın içilmesi gerektiği ile ilgili damak yelpazesi genişlemeye başlıyor. Kıbrıs'tan bile şaraplar getiriliyor. Versay'da özel bir yemekte Kıbrıs'tan gelen hafif tabir edilen "cherry" tarzı şarabın içildiği biliniyor. O dönemde Kıbrıs adası Osmanlı hakimiyetinde idi ve şarabı burada yaşayan Yunanlar yapıyordu.
Infomatrix
Infomatrix, finaller esnasında Bükreş, Romanya'da temsil edilebilecek tüm okullara açıktır. Tüm katılımcı projelerin başında okullarını temsil edecek bir "team leader" (takım lideri) bulunmalıdır. Infomatrix her tip okula açıktır. Fakat henüz üniversitelere açık değildir. (2007'de açılması planlanmaktadır. Konu ile ilgili Infomatrix Forums )
Gurme
Özellikleri
Gurme menüsü bir anlamda "damak tadı menüsü" olarak geçer, tabi burada şarapların da önemi vardır.
Infomatrix
Yarışma kuralları
Yarışmanın resmi sitesi http://www.infomatrix.ro 'dur. Kategorilerle uyumlu her proje bu adresten kayıt yaptırabilir. Infomatrix'in resmi dili İNGİLİZCEdir. Projeler İngilizce hazırlanmalı ve sunulmalıdır.
Projeler 3 aşamada değerlendirilecektir:
Gurme
Gelir seviyesi ve Eğitim
Gurmeliğin gelir seviyesi ile ilgisi yoktur. İyi yemek çok ucuza yenilebildiği gibi tatlara hakim olabilmek için sadece eğitim, kültür ve ilgi gerekiyor. Bununla birlikte Gurmelik ile ilgili Türkiye'de eğitim veren bir kurum bulunmamaktadır. Bu nedenle gurmelik, bir meslek olarak adlandırılmamaktadır.
Infomatrix
İlk Aşama (Ön Eleme)
Kayıt ve diğer gerekli formlar web sitesinde bulunmaktadır. Yarışma gerekliliklerini sağlayan tüm okullar yarışmaya katılabilir. Yarışmacılar yarışma gerekliliklerini sağlayan bir okulda veya 12-18 yaş sınırı olan bir kurumda eğitim görüyor olmalıdır. Her proje bir "takım lideri" tarafından temsil edilmelidir. Bir projenin birden fazla "takım lideri" olamaz fakat aynı okuldan farklı projeler için farklı takım liderleri seçilebilir (Bu değişiklik 2006 yılında yapılmıştır).
Bir proje için en fazla 2 öğrenci kaydedilebilir. Ve her yarışmacı sadece bir projede yer alabilir. Başvuru formunu doldurduktan sonra proje, 7 gün içerisinde değerlendirilerek sonuç takım liderine e-posta ile bildirilir.
İkinci Aşama (Finaller için Seçim)
Ön elemeyi geçen tüm projeler, proje dosyalarını FTP ile belirtilen yere yüklerler. ISC (Infomatrix Steering Commitee) yarışmacılara projelerini posta ile göndermeyi tavsiye etmez. Jüri projeleri değerlendirmeye alır. Ve belirtilen tarihte sonuçlar web sitesinde açıklanır ve sonuçlar "takım liderleri"ne e-posta yoluyla gönderilir.
Üçüncü Aşama (Finaller)
Infomatrix finalleri her yıl belirtilen tarihler arasında Bükreş, Romanya'da yapılır. Finallerden önce, her proje için finalistlere tahsis edilecek standlar için belirtilen ölçülerde dokümanlar hazırlanmalıdır. Her proje nasıl yapıldığını anlatan ve teknik detaylar içeren bir rapor ile birlikte sunulmalıdır. Raporlarda tekrarlardan ve uzatmalardan kaçınılmalıdır. Rapor öz ve projeye odaklanmış olmalıdır ve atlanmış herhangi bir şey olmamalıdır. Her takım fuar alanında kendi standını hazırlamakla yükümlüdür. (Stand panelleri hazır olarak ISC tarafından sağlanacaktır.) Ve her katılımcı takım kendi donanımsal ihtiyaçlarını karşılamalıdır. Karşılayamayacak durumda olanlar için ISC elinden gelenin en iyisini yapacaktır.
Little Things
Little Things İngiliz-İrlandalı grup One Direction'ın Take Me Home albümünden ikinci single.
Şarkı, ünlü şarkıcı ve söz yazarı Ed Sheeran tarafından One Direction'a verilmiştir. Grup üyelerinin Sheeran'dan aldıkları üçüncü şarkı.
Besteleme
İngiliz şarkıcı ve söz yazarı Sheeran Eylül ayında One Direction'a iki, eskiden yazmış olduğu şarkı verdiğini duyurmuştu. Şarkı Sheeran'nın eski bir kız arkadaşı hakkında. Şarkı kızın kendi hakkında nefret ettiği şeylerin onun için önemli olmadığını ve onu hala sevdiği hakkında. MTV için yaptığı bir röportajda Sheeran şarkının single olacağını duyurmuştu "Yazdığım en iyi şarkılardan biri, çok tatlı ve sakin bir şarkı" diyerek şarkıyı tanıtmıştı. Sheeran aynı gün -19 Ekim- şarkıdan en sevdiği bölümü söyledi. 27 Eylüldeyse, One Direction Facebook'ta şarkının bir bölümünü paylaştı:
♫ Your hand fits in mine like it’s made just for me,
But bear this in mind, it was meant to be
And I’m joining up the dots with the freckles on your cheeks,
And it all makes sense to me ♫
Şarkı 29 Ekimde hayranlara radyo aracılığıyla duyuruldu. O gün 8 milyon kişi radyoyu aynı anda dinledi.
Lapseki
Gelibolu ile arasında düzenli feribot seferleri yapılmaktadır. İsmini Antik Yunan döneminde bu bölgeye yerleşen bir filozofun kızı olan Lampsakos'dan aldığı sanılmaktadır.
Kürdistan İslami Birliği
Kürdistan İslami Birliği kısaca Yekgirtû (Kürtçe: Yekgirtuy İslami Kurdistan الاتحاد الاسلامي الكوردستاني) Irak'ta kurulan bir Kürt partisidir
Lapseki
Lapseki kirazları ile ünlüdür ve her yıl Lapseki Kiraz Festivali düzenlenir. Lapsekispor adında bir spor kulübü vardır.
Lapseki Adının Kökeni
Yaklaşık 2500 yıldan beri varlığını koruyan Lapseki’nin bu adının nereden geldiği ve nasıl oluştuğu bilinmemektedir. Lapseki adının kaynağı ile ilgili araştırmalarda iki rivayetten bahsedilmektedir; ilk rivayete göre, Lapseki’nin Anadolu’ya yapılan Helen göçleri öncesi varlığını sürdürdüğü ve Pityausa olarak anıldığı bilinmektedir. Kordos’un sülalesinden olan Foça’da doğmuş, Phoebus(Fobyus) ve Blebüsus isimlerindeki iki kardeş Pityausa’da hükümdar olan kral Mandrom’a hizmet ediyorlardı. Mandrom bu iki kardeşi Foça’lı göçmen kafilesini göndermek üzere görevlendirdi. Kafile Fobus’un nezareti altına girdi. Bu sırada adına Bebrykoslar denen ve bu bölgede yaşayan yerli halkın saldırısına uğrayan göçmenler tam öldürülecekleri sırada Kral Mandrom’un kızı Lampseke araya girmiş ve göçmenleri ölümden kurtarmıştır. Bu nedenle Helen göçmenleri Lampseke’ye bir tanrıça gibi tapmışlar ve sonradan ele geçirdikleri Pityausa kentine onun adını vererek şükran duygularını ifade etmişlerdir. İkinci rivayete göre, XVI. yüzyıl gezginlerinden Evliya Çelebi (1611-1682) yazdığı seyahatnamesinde Lapseki’den bu şekilde bahseder: "Deniz kenarından uzak bir bayır ve seki üzerinde incirli bir orman vardı. Türkler incire Löp derdi. İşte burada yapılan bu şehre de incirli seki anlamında Lapseki denilmiştir ki adı Löpsekiden gelir".
Kuruluş ve Helenistik dönem
Çok eski bir yerleşim olan ve Antik çağda Pityausa adı ile varlığını sürdüren Lampsakos daha sonraları Foçalıların ve ondan sonra da Miletosluların eline geçti. Miletoslular M.Ö. 670 yıllarında koloni kurmak için harekete geçmişler ancak Ege kıyıları daha önceleri koloniler haline geldiğinden daha uzaklara Marmara ve Karadeniz kıyılarına gitmek zorunda kalmışlardır. Çanakkale Boğazında Sestos’un karşısında Abydos’u (Nara Burnu) Kapıdağ Yarımadası'nda Kaykos (Erdek), Khios (Gemlik) ve Mirleia (Mudanya) şehirlerini koloni haline getirdikten sonra Lampsakos’u da (Lapseki) kolonileştirdiler. Bu dönemde Lampsakos’un özellikle şarabı çok ünlüydü. O kadar ki İran Şahları Darius ve Kserkes buradan şarap getirtirlerdi. Lapseki Marmara’nın girişinde, boğazın kilit noktasında bulunması ve Trakya ile Anadolu’nun geçiş güzergâhında olmasından dolayı tarihinin her devrinde ya işgale uğradı ya da şehrin düzenini bozan büyük göçlerin etkisi altında kaldı. Darius zamanında Anadolu'da Pers İmparatorluğu’na bağlı birinci derecede dört satraplık bulunmaktaydı. Satraplıklardan Daskilion (Tirilye) şehrine bağlanan Lampsakos her yıl Pers İmparatorluğuna gümüş tazminatı vermeye mecbur kaldı. Perslerin bölgeden çekilmelerinden sonra Lampsakos, Yunan site devletlerinin doğrudan tesiri altında kaldı. Ege Denizi tarihinin klasik çağında (M.Ö. 479-334) Lampsakos’un surlarla çevrilmemiş olduğunu Thoukydides’den öğreniyoruz. Lapseki, Atina-Sparta Savaşları sırasında Atina’ya başkaldırıp Delos Birliği'nden ayrılmak istediği zaman, 24 gemiyle ayaklanmayı bastırmaya gelen Atinalı komutan surlarla çevrilmemiş bu kenti ilk saldırıda ele geçirmiştir. Atina birlikleri 409 yılında kenti tahkim etmişler ve üs olarak kullanarak boğazın kontrolünü ellerine geçirmişlerdir. Atinalıların Lapseki’yi ele geçirip boğazı kontrol altına almaları üzerine Spartalı Komutan Lysandros, donanması ile Çanakkale Boğazına gelerek Lapseki’yi ele geçirmek ve çevredeki şehirlere gözdağı vermek istemiştir. Bu durum karşısında hemen harekete geçerek önlem alan Atinalılar, donanmalarını Avrupa sahilinden Khios istikametine yola çıkardılar. Lysandros, Bugünkü Nara Burnu'na kurulmuş bir şehir olan Abydos’tan itibaren sahili izleyerek Anadolu kıyısındaki Lapseki’yi kuşattı. Şehre taarruz ederek şehri ele geçirdi. Spartalıları adım adım takip eden Atinalılar hiç vakit kaybetmeden erzaklarını alıp Lapseki’nin karşısına düşen Aigos-Potamoi’e (Cumalıdere) geldiler. Aigos-Potamoi muharebesi Spartalı komutan Lysandros’un zaferi ile sonuçlandı ve Lapseki uzun süre Spartalılar hakimiyetinde kaldı.
Roma İmparatorluğu Dönemi
Büyük İskender’in ölümünden sonra; Makedonya Kralı V. Filippos, Yunanistan’ı hakimiyeti altına almaya çalışırken Seleukos İmparatoru III. Antiochos’da donanması ile Ege kıyılarını ve Çanakkale Boğazındaki, Lampsakos’u zapt etti. Lampsakoslular, Anadolu şehirleri içinde bir ilk olarak Roma’ya gönderdikleri heyetle kendilerinin kurtarılmalarını ve yardım edilmesini (M.Ö. 197) istediler. Roma ile Selevkoslular arasında yapılan savaş sonunda M.Ö. 188 yılında Apamea Kibatos, şehrinde barış antlaşması yapıldı. Lapseki ve Boğazlar Romalıların müttefiki Bergama Kralı Evmenes’in koruyuculuğuna bırakıldı. Sonraki dönemlerde Roma İmparatorluğu Anadolu üzerindeki hakimiyetini daha da arttırarak Bergama ve Bitinya Krallıklarını da ortadan kaldırdı ve böylece bölgede tek güç olarak kaldı. Lapseki de kesin olarak Roma hakimiyeti altına girdi.
Bizans Dönemi
Roma İmparatorluğu'nun doğu ve batı diye ayrılması ve Konstantinopolis’in Doğu Roma’nın başkenti olması ile beraber Gelibolu’nun Bizans Dönemi'nde ticaret ve liman bakımından önem kazanması dolayısı ile Lapseki’nin eski durumunu muhafaza etmesine imkân kalmadı. M.S. 471 yılında Justinianus’un Gelibolu’yu boğazın kontrolü için tahkim etmesi, tersaneler kurması bu şehrin bölgede yeni bir merkez olarak ortaya çıkmasını sağladı. Lampsakos’un eski parlak durumunu koruyamamasının bir nedeni de, yakınlarında bulunan Abydos(Nara Burnu) kentinin, Bizans döneminde Piskoposluk merkezi olması ve gümrük teşkilatının kurularak ticareti kontrol etmesi gösterilebilir. Bugünkü Lapseki şehrinde eski devirlere ait eserler tam olarak gün ışığına çıkmamıştır. 19. yüzyılın sonlarında (özellikle mermer direkli) Antuvan Devri'ne ait eserler bulunmuştu. Çıkan buluntuların büyük kısmı Roma egemenliği döneminden kalmadır. Bir ilk çağ kenti Akropolisinin, burada olduğu tahmin edilmektedir. Sözü edilen yerde sur izleri ile toprağa karışmış bol sayıda çanak çömlek kırıkları görülmektedir. Lampsakos şehri zamanla diğer küçük site devletleri gibi eski durumunu kaybetmiştir. Bu devirlerde küçük şehir devletleri hemen hemen her vakit düşman olan tarafın tuzağına düşerek ortadan kalkarlar, aradan kısa bir süre geçince ya kendileri ya da kendilerine yardıma gelen müttefikleri sayesinde tekrar özgürlüklerine kavuşurlardı.
Osmanlı İmparatorluğu Dönemi
Osmanlılar, Bursa dolaylarında devletleşme yolunda adımlar attığı sırada Çanakkale Boğazı’nın, Anadolu ve Rumeli yakaları da Bizans toprakları içindeydi. Aydınoğulları'ndan Umurbey, Melik İshak, Halil Ece, Saltık Bey; Karesioğulları'ndan Yahşi Bey ve Alaaddin Beyler Anadolu yakasındaki birçok yeri hakimiyetleri altına almışlardır. Bu esnada Gelibolu, Bizanslı Tekfur Kantakuzen’in elinde bulunuyordu. Osman Bey zamanında bir aşiret görünümdeki Osmanlı Devleti, Orhan Bey zamanında devlet hüviyetine sahip olmuş ve kuvvetleri ile Karesioğulları ve Saruhanoğulları Beylikleri'ni ortadan kaldırdıktan sonra Lapseki ve çevresini de ele geçirmişti. Orhan Gazi zamanında Süleyman Paşa önderliğindeki Osmanlı ordusu Rumeli’ye geçmeden az önce Lapseki’yi fethetmek için yürümüştür. O zaman Bizans’ın elinde bulunan Lapseki’ye padişahın fermanını götürmek için al (kırmızı) renkli atlara sahip üç tane Osmanlı süvarisi görevlendirilmiştir. Süvariler Lapseki’nin tam güneydoğu istikametine geldikleri zaman ilçeye bir kilometre mesafede küçük bir tepe üzerindeki Bizanslılar tarafından şehit edilmişlerdir. Şehitlerden bir tanesinin cesedi bulunamamıştır. Diğer iki askerin gömüldüğü yer halk dilinde İki Al Atlı şeklinde söylenegelmiştir. Bu şehitler için aynı yerde iki adet mezar mevcuttur. 1356 yılında ise Orhan Bey’in oğlu Şehzade Süleyman Paşa, Ece Bey, Hacı İlbey, Gazi Fazıl Bey ve Evrenos Bey; Güreci ile Lapseki arasına gelerek ilk defa fetih amacıyla Gelibolu’ya geçtiler. Bu arada Orhan Bey Umurbey’deki kiliseyi camiye çevirdi. Gazi Süleyman Paşa’da, Lapseki’de bugünkü camiyi yaptırdı.
Türklerin Rumeli’ye Geçişi
Osmanlıların Rumeli’ye geçiş olayı tarih kitaplarında farklı şekillerde anlatılmaktadır. Batılı kaynaklar ve bazı tarihçilerimiz Orhan Bey’in düşman saldırıları ile iyice bunalan Kayınpederi Bizans İmparatoru Kantekuzenos’a yardım ederek Sırp ve Bulgar kuvvetlerini Dimetoka Meydan Savaşı'nda yenerek Edirne’yi 1352 yılında Bizanslılar adına kurtardığını ve Türklerden çok memnun kalan imparatorun da bu memnuniyetini belirtmek için 1354 yılında Rumeli’de, Gelibolu yakınlarında küçük bir kale olan Çimpe Kalesi'ni Türklere üs olarak verdiğini yazarlar. Böylelikle Türk kuvvetleri, Bizans İmparatorluğu sıkıştığında, Çanakkale Boğazı’nı geçmek zorunda kalmadan hemen yardımına koşacaktı. Bu rivayete göre Türklerin Rumeli’ye geçişinin fetih şeklinde olmayıp, Çimpe Kalesi'nin yardım karşılığında verilmesiyle gerçekleştiği iddia edilmektedir.
Öte yandan Hoca Sâdeddin Efendi, Aşıkpaşazade gibi Osmanlı tarihçileri ise Rumeli’ye geçiş olayını, fetih şeklinde anlatmaktadır. Türk ressamlarının meydana getirdiği konu ile ilgili yağlı boya tablolarda görüldüğü üzere; Türkler, Rumeli’ye sallar üzerinde geçtiler. Orhan Gazi’nin oğlu Gazi Süleyman Paşa ve maiyeti denizden geçişi kolaylaştıracak bir yer ararken Marmara Denizi'nin giriş çıkış kapısı niteliğindeki Çardak mevkiine geldiler. Gazi Süleyman Paşa, Bugünkü Çardak beldesinde bir mescit yaptırdı. Silah arkadaşları, bölgede keşif yapıp, hareket planlarını hazırladılar. Çardak- Salbaş mevkiindeki, Salbaş Ağacı'nın, altında meşe ağacından yaptıkları bir salla dualar okuyarak karşı kıyıya vardılar. Burası Gelibolu ile Bolayır arasında, Bolayır’a daha yakın olan, Çimpe Kalesi yakınlarıdır. Bu hisarın dışında bağda çalışmakta olan bir Rum’u esir alıp, hiç beklemeden aynı salla geri döndüler. Şehzade Süleyman Paşa buna çok sevindi. Rum esire çok iyi davrandı. Rum esiri armağanlara boğdu. Başına şapka, beline kuşak ve ayağına da çarık verdi. Ona: "Sizin hisarınızda gedik var mıdır, kimse duymadan, görmeden içeri girelim?" dedi. O da: ”Sizi kimse görmeden hisara koyabilirim.” dedi. Sur duvarlarının harap halini, askerlerin pek çok şeyden mahrum olduklarını bir bir anlattı. Nöbetçi muhafızları gafilâne basmak için hizmet edeceğini arz etti. Esir Rum’dan istediği bilgileri alan Gazi Süleyman Paşa derhal emir verip, deniz kıyısında bulunan yerleşim yerlerinden sığır sürüsü toplattı. Bunların derilerinden yaptırdığı sağlam kösele kayışlar ile, kalın ağaç kütüklerini bağlatarak iki sal yaptırdı.
Ertesi gün en cesur silah arkadaşları, Kara Timurtaş Paşa, Balabancıkoğlu, Karaoğlanoğlu, Aksungur, Kara Hasanoğlu ve Akça Kocaoğlu’nun da aralarında bulunduğu 39 kişi ile birlikte sala bindi. Diğer salda da Evrenos Bey, Ece Bey, Fazıl Bey, II. Hacı Bey gibi 40 yiğit bulunuyordu. Ayrıca savaş için gerekli bütün silahlar, askerlerin ağırlıkları ve ne kadar ihtiyaç varsa hepsi sallara yüklendi. Rahat bir deniz yolculuğundan sonra karanlık bir gecede seksen dilaverden meydana gelen bir birlik ile Çimpe Kalesi’ne yakın bir yerden kıyıya çıktılar. Hemen orada şükür namazı kıldılar. Kılavuzluk eden Rum esirin gösterdiği yoldan sessizce giderek hisarın dibine geldiler. Çimpe Hisarı'nın önünde, sol tarafta büyük bir gübrelik vardı. Onun üzerinden uzun merdivenlerle Çimpe Hisarı'nın burcuna tırmandılar. Anadolu Yakası'ndan gemi olmadan Rumeli’ye geçmenin imkânsız olduğuna inanan kale halkının bir kısmı rahat döşeklerinde, bir kısmı da kale dışındaki bağlarda uykuya dalmışken, Çimpe Kalesi 1354 yılında kolaylıkla ele geçirildi.
Venedikliler ile Deniz Savaşı
Padişah I.Mehmet döneminde (1413-1421) Çalı Bey kumandasındaki Osmanlı Donanması ile Pietro Loredano kumandasındaki Venedik Donanması arasında Mayıs 1416 tarihinde Marmara Adası ile Gelibolu arasında büyük bir deniz savaşı meydana gelmiştir. Yapılan çarpışmalarda Çalı Bey ölmüştür. Savaşı kazanan Loredano, ertesi yıl yeniden gelerek Emir Süleyman’ın Lapseki’de yaptırdığı kaleyi işgal için topa tutmuştur. Karada Hamza Bey’in kumandasında 10 binden fazla bir kuvvetin bulunması sebebiyle başarılı olamamıştır. Yıldırım Bayezit’in 1390 yılında Boğaz Muhafızlığını Gelibolu’da kurup başına da Saruca Paşa'yı vermesi ve Kanunî Sultan Süleyman zamanında buranın Kaptan Paşa eyaleti olması dolayısıyla Gelibolu’nun askeri ve ticari yönden önemi her geçen gün daha da artmıştır.
Evliya Çelebi Seyahatnamesi ve Kamûs-ül Âlâm'da Lapseki
1611 ve 1682 yılları arasında yaşamış olan Evliya Çelebi, Seyahatnamesinde Osmanlı dönemindeki Lapseki’yi söyle anlatmaktadır:"'Deniz kenarında olup hakimi vardır. 150 akçelik kazadır. Halkı Rum ve Ermeni'dir. 1300 adet bağlı bahçeli, kiremit örtülü yan yana evleri vardır. Bir camii, hanları ve bir hamamı vardır. Çarşısı çok az olsa da bağ ve bahçeleri çoktur. Karpuzu, üzüm turşusu, bulaması ve sırası ünlüdür.'"Bu yüzyılda Lapseki’de Yeniçeri serdarı, sipahi, kethüda yeri, subaşı, bacdarı ve muhtesibi vardı. Âyan'ı azdı.
Şemseddin Sami’nin 1889'da yayımlanan Kamûs-ül Âlâm’ında Lapseki için şu bilgiler verilmektedir: "'Biga bağımsız mutasarrıflığına bağlı ilçe merkezi bir kasabadır. Bu ilçe öteden beri bağ ve bahçeleri ile, dolayısıyla şarabı ile de ünlüdür. Başlıca Ürünleri: Buğday, arpa, yulaf, mısır, çavdar, susam, nohut, bakla, anason, zeytin, ceviz ve kestanedir. Hayvan türünden mal varlığı: 44.000 koyun ve keçi, 4.000 sığır, 5.300 eşek, 250 deve, 120 beygirdir. Tüm ilçe ve köylerinde; 40 mescit ve cami, 36 okul, 5 medrese, 2 kilise,165 dükkân ve mağaza, 8 hamam, 25 fırın, 1 un fabrikası, 4 dalyan ve 128 çeşmesi vardır'."1831'de Sultan II. Mahmud zamanında Şahap Efendi’nin yaptığı Nüfus Sayımına göre Lapseki’de 2442 Müslümanın yaşadığı tespit edilmiştir.
I. Dünya Savaşı'nda Lapseki
Çanakkale Savaşı tüm şiddetiyle sürerken Lapseki’nin savaş menzili dışında kalması ve stratejik bir konumunun olmayışından ötürü fazla tahribat görmemiş ve bilfiil savaşın içinde olmamıştır. Bu savaş boyunca Lapseki bir idari lojistik merkez olarak üzerine düsen görevi yerine getirmiştir. 2 Mayıs 1915 yılında içinde Mondros ateşkes antlaşmasının da imzalandığı İngiliz Agamennon savaş gemisiyle Monica adlı balon gemisi, Saroz körfezine girerek Gelibolu ilçe merkezini bombalamışlar ve bu bombardımanda ordu karargâhı isabet almış, ilçede bir cami yanmış, bir han ve bazı evler yıkılmış, halktan yaralananlar olmuştur. Bu durumda halk şehri terk etmeye başlamış, bu arada da 5. ordu karargâhının yerinin değiştirilmesi zorunluluğu ortaya çıkmıştır. Gelibolu’da bulunan Ordu Menzil müfettişliği bu sûretle Lapseki’ye taşınmıştır. Ayrıca Gelibolu’daki erzak ve cephane depoları da Lapseki’ye nakledilmiştir. Bu arada Gelibolu’da bulunan askerî hastane Tekirdağ’a taşınmış ve ayrıca Lapseki’de 300 yataklı bir hastane kurulmuştur. Savaş sırasında değişik yerlerde yem ve gıda ambarları kurulmuş ve 23 Temmuz 1915 tarihi itibarıyla Lapseki ambarlarında askerlerin ihtiyacı için 8.5 ton ekmeklik un, 36 ton çeşitli erzak ve 8 ton hayvan yemi stoklanmıştır. 1914 yılında başlayan savaş sonucu kurulan menzil hastanelerine ilaveten Çanakkale muharebelerinin başlamasıyla bölgede iki hayvan hastanesi teşkil edilmiştir. Bu hastanelerden birisi Gelibolu’nun 8 km. güneyinde Münip Bey çiftliğinde, diğeri ise Anadolu tarafında Çanakkale-Lapseki yolu üzerinde Suluca köyünde idi. Bu hizmetler yapılırken ayrıca 5. ordu menzil müfettişliği bünyesinde Lapseki’de iskele komutanlığı ile bir hizmet bölüğü de görev yapmakta idi.
Kurtuluş Savaşı'nda Lapseki
I. Dünya Savaşı'nda kendi topraklarında ve diğer cephelerde çarpışan Türk orduları 30 Ekim 1918'de Mondros Ateşkesi'ni imzalamak zorunda kalmıştı. Bu antlaşmanın kendilerine verdiği yetkilere dayanarak işgal devletleri Anadolu'nun değişik noktalarına asker çıkarmaya ve gerekli gördükleri stratejik konumda olan yerleri işgal etmeye başlamışlardır. Boğazlar da işgalde ele geçen yerler arasında kalmıştı. Lapseki, Yunanların işgal yürüyüşleri sırasında 22 Haziran 1920′de toplu saldırıya geçen Yunanlar tarafından ele geçirildi. Bu sırada Trakya Bölgesi'nde Kuvâ-yi Milliye teşkilatı tam örgütlenmemişti. Biga ve Lapseki dolaylarında da yeterli bir teşkilat yoktu. Amaç, Fransızların kontrolündeki Gelibolu Akbaş İskelesi depolarında bulunan silah cephane ve mühimmatı Lapseki yoluyla, Kuva-yi Milliye Birliklerine göndermekti. Bu mühimmat, Fransızlardan kaçırılmak suretiyle gönderilmiştir. Olaydan haberdar olup Lapseki’ye gelen Fransız harp gemisinin olayın önüne geçmek uğruna çabaları boşa gitmiş, sadece mühimmatın kaçırılması sırasında esir alınarak Lapseki’ye getirilmiş olan 20 kişilik Fransız müfrezesi Kuvâ-yi Milliye birliklerinden teslim alınmıştır. İçinde bulunulan olağanüstü koşullar nedeniyle elde edilen bu başarının önemi çok büyüktür.
Günlük Yaşam (Çocukluk Çağı)
Doğumdan sonra: Yörede bir çocuk dünyaya geldiği zaman lohusa şerbeti ikram edilir. Ziyarete gelenler çeşitli hediyeler getirir. Sünnet yatağı gibi yatak hazırlanır. Doğumdan 15-20 gün sonra mevlüt yapılır.
Altı ay kınası: Doğan çocuk kız ise altı aylıkken, altı ay kınası yapılır. Bebeğe beyaz kıyafet giydirilir, dümbelekli çalgılı eğlence düzenlenir, gelenler çeşitli hediyeler getirir.
Çocuk diş çıkardığında: Çocuklar diş çıkardığı zaman diş buğdayı adı altında buğday kaynatılır ve misafir çocuklara yedirilir. Hısım ve akrabalardan çocuğun dişinin çıktığını ilk gören kişi, çocuğa giyim hediyesi alır.
Çocuk ilk kez adım attığında: Çocuk ilk adım atmaya başladığında adım lokumu ismi verilerek lokum yapılır. Misafir çocuklara yedirilir ve çocuk koşturulur. Burada adım atmaya çalışan çocuğun sağlıklı bir şekilde yürümesi ve koşması amaçlanmaktadır.
Sünnet: Erkek çocukları 7-9 yaşlarında sünnet ettirilir. Sünnet çocuğu ata bindirilerek akrabaları ile şerbet içmeye götürülür. Şerbeti içince bardak çocuğa kırdırılır. Çocuğun bardağı kırmasındaki amaç, onun artık delikanlı olacağı, güçlü olacağı inancıdır. Sünnet çocuğu attan inmek için büyüklerinden hediye ister.
Dini Bayramlar
Ramazan ayı arifesi, Ramazan Bayramı'nı karşılamak üzere akşam ezanından sonra, çocuklar evleri ziyaret ederek, aşağıdaki deyişini hep bir ağızdan söyleyerek evlerden çerez, şeker, çikolata gibi hediyeler toplarlar. Buna “Naklavaya Çıkma” denir. Amacı, Ramazan Ayı'nı coşkuyla karşılamaktır. Günümüze kadar ulaşmış bir gelenektir. Oy naklava naklava,
Baklavanın içi yok,
sarı kızın saçı yok,
Hanım abla geliyor,
koz dibine iniyor,
Hıdırellez
Hıdırellez Şenlikleri, 6 Mayıs'ı takip eden ilk Pazar günü yapılmaktadır. Şenlikler üç taşlar denilen mevkide topluca yapıldığı için üç taşlar olarak da anılmaktadır. Hıdırellez gününden bir gün önce, akşam ezanından sonra, bir gülün dibine; ev, araba, okul ve bebek dilekleriyle ilgili resimler çizilir. Aynı şekilde 6 Mayıs günü ,sabah güneş doğmadan önce, deniz kenarında kum üzerine bu tür dilek resimleri çizilir. Sabah namazı zamanı geçecek olan Hızır (a.s)’in bu istekleri kabul edeceğine inanılır. Hıdırellez akşamı ise büyük bir ateş yakılarak üzerinden atlanır. Burada ise bir yıl boyunca her türlü dert ve hastalıktan korunulacağına inanılır. Hıdırellez günü yüzük atma adı verilen bir eğlencede yapılmaktadır. 6 Mayıs günü bir gülün altına yerleştirilen su dolu bir çömleğe evlenme çağına gelmiş her kızın bir eşyası (genellikle yüzük) atılmakta ve ağzı sıkıca kapatılmaktadır. Önceden sırası belirlenen mâniler hazırlanarak Hıdırellez günü çömlek açılmakta ve okunan manilerle çömlekten çıkarılan eşyaya göre belirlenen kızların kısmeti ve geleceği eşleştirilmektedir.
Kiraz Festivali
Lapseki'nin en önemli tarım ürünü olan Kiraz'ın tanıtımının yapıldığı festivaldir. Haziran ayında gerçekleştirilir. Festival etkinlikleri kapsamında stantlar açılır, minder güreşleri yapılır, konser gecesi düzenlenir. Konser gecesinde çiftçilerin yetiştirdikleri kirazlar arasından en iyileri seçilir. Ayrıca aynı gece geleneksel olarak kız çocukları arasında kiraz güzeli yarışması yapılmaktadır. 2013 yılında 28.si düzenlenmiştir.
Plaj Voleybolu Turnuvası
Lapseki İlçesi Türkiye'nin en eski plaj voleybolu turnuvasına ev sahipliği yapmaktadır. Yerli ve yabancı birçok millî sporcunun katıldığı bu turnuva Türkiye'nin en prestijli plaj voleybolu turnuvaları arasında gösterilmektedir. 2013 yılında 18.si gerçekleştirilmiştir. 2011 yılında ilk defa bisiklet yarışları da turnuvaya dahil edilmiştir.
Tarihi ve Geleneksel Lapseki Panayırı
Tarihi ve Geleneksel Lapseki Panayırı, 17 Ağustos’ta başlayıp 21 Ağustos’a kadar devam etmektedir. Çok sayıda esnafın ilgi gösterdiği bölgenin en büyük panayırlarından birisidir.
Francesco Gasparini
Francesco Gasparini (d. 19 Mart 1661, Camaiore, Lucca, İtalya – ö. 22 Mart 1727, Roma), İtalyan Barok bestecisi ve öğretmeni.
Lapseki
İki Alatlı Tepesi ve Şehitliği
İlçe merkezinin güneybatısında, yaklaşık 1 km. mesafede, aynı isimle anılan tepe üzerinde bulunan mezar alanıdır. Yukarıda "Osmanlı İmparatorluğu Dönemi" başlığı altında yer alan rivayete konu olan mezarlara ev sahipliği yapan alan, yakın zamanda restore edilmiş olup, meyve bahçeleri arasında Çanakkale Boğazına hakim bir tepede yer alması nedeniyle de ilgi görmektedir.
Francesco Gasparini
Hayatı
Gasparini, Lucca yakınlarında doğmuştur. Müzik eğitimini Roma'da yapmış ve Corelli ile Pasquini öğretmenleri olmuşlardır.
Lapseki
Çardak Kum Adası
İlçeye 4 km mesafedeki Çardak beldesinde yer alan doğal kum adacığı ve lagün oluşumudur. Çardak kıyı şeridine 10-100 metre mesafede yer alan ve ağırlıklı olarak iğde ağaçları ile kaplı olan ada, beldeye bir köprü ile bağlı olup, yaz aylarında popüler bir plaj olarak hizmet vermektedir. Yaklaşık 0,23 km² alana sahip olan adacık, ilginç doğal yapısı nedeniyle efsanelere konu olmuştur. Rivayete göre, yukarıda "Türklerin Rumeli'ye Geçişi" başlığı altında özetlenen tarihi olaylar esnasında, Rumeli'ye sal ile geçiş yapan gazilerin sallarına almadıkları Kızıl Deli Sultan ismindeki bir zat, salın hareketinden sonra eteğine kum alarak denize saçar, saçılan kumlar adacıklar oluşturur. Kızıl Deli Sultan da, bu adacıklar üzerinden boğazı aşarak Gelibolu'ya doğru yürümeye başlar. Hayret içinde kalan askerler, bir yandan Çardak-Gelibolu arasının kum setiyle kapanacağını düşünür, bir yandan da Kızıl Deli Sultan'dan çekindiklerinden geri dönerek onu da sallarına alırlar ve sonrasında birlikte Gelibolu'daki Çimpe Kalesini ele geçirirler.
Francesco Gasparini
Hayatı
1682'de eğitimini bitirir bitirmez Roma'da "Modanna dei Monti Kilisesi"'nin müzik direktörü ve orgcusu olmuştur. 1684'te Bologna'daki "Accademia Filarmonica" kurumuna "şarkıcı üye" olarak katılmıştır ve 1685'te ise "besteci üye" olarak kabul edilmiştir.
Lapseki
Gazi Yakup Bey Camii ve Külliyesi
İlçeye 4 km mesafedeki Çardak beldesinde yer alan camii ve külliyedir. 15.yüzyılda, Abdullah bin Hacı Yakup Bey tarafından yaptırılan camii, iki dizi tuğla ve moloz taştan inşa edilmiştir. reveklı bölümdeki sütun ve başlıkları çevredeki antik yerleşimlere ait kalıntılardan getirilmiştir. Kubbesi sağırdır, oldukça yüksek olup, sekiz köşeli kasanak üzerinde oturmaktadır. Minare kapısı revaklı bölümün içindedir. İç süslemesi son döneme aittir.
Ev kırlangıcı
Ev kırlangıcı (Delichon urbicum), kırlangıçgiller (Hirundinidae) familyasından göçmen bir kırlangıç türüdür. Avrupa, Kuzey Afrika ve ılıman Asya bölgelerinde ürer; kışları ise Sahraaltı Afrika'ya ve tropikal Asya bölgelerine göçer. Uçarken yakaladığı böceklerle beslenir dolayısıyla böceklerin çok bulunduğu iklimlerin olduğu yerlere göç eder. Başı ve üst tüyleri mavidir, kuyruksokumu ve alt tüyleri ise beyazdır. Hem açık alanlarda hem de insanların yaşadığı yerlerde bulunur. Doğu ve güney Asya bölgelerine endemik olan Delichon cinsinin diğer iki türüne benzer özelliklere sahiptir. Kabul edilmiş iki alt türü vardır.
Lapseki
Gazi Mustafa Kemal Atatürk Parkı ve Meydanı Doğu Sahili
Deniz kıyısında bir şehir olmasına rağmen sahil şeridinde gezilecek, yürüyüş yapılacak yerlerin azlığı göz önünde bulundurularak 2009 yılında Lapseki Belediyesi tarafından yapılan bir sahil yoludur. Lapseki Kordon olarak da bilinir. İskeleden Dalyan Mahallesi'ne kadar bir yürüyüş yoluyla bağlanır. Lapseki'de gezilecek yerlerin başında gelir. Nasıl ki İzmir'de kordon bir çekim merkezi olmuşsa burası da Lapseki açısından önemli bir alandır. Lapseki'nin vitrini olma özelliği taşımaktadır.
Ev kırlangıcı
Ev kırlangıcının hem bilimsel hem konuşma dilindeki adı insan tarafından yapılan yapıları kullanmasından gelmektedir. Binaların saçakları altında kapalı kap şeklinde çamurdan yuvalar yapar ve genellikle koloniler şeklinde bulunurlar. Yuvaların altında kuş pislikleri sorun yaratabilmektedir.
Lapseki
Lampsakos Heykeli
Adını Lapseki'nin tarihteki isminden alan dev heykel 25 Mart 2012 tarihinde feribotların yanaştığı İskele Meydanı’na yerleştirilmiştir. Sadece Lapseki'nin değil aynı zamanda Çanakkale ilinin de simgelerinden birisi olan heykel ilçeye gelen ziyaretçiler tarafından da yoğun ilgi görmektedir. Lapseki'den geçmekte olan birçok kişi bu heykelin önünde fotoğraf çektirmektedir. Heykel 5.5 metre uzunluğunda olup bir kaide üzerine yerleştirilmiştir. Dünyada ilk defa adına para basılan şehir olma özelliği taşıyan Lapseki'ye ait sikkelerin üzerinde Pegasus figürü bulunması nedeniyle bu yapımına karar verilmiştir.
Ev kırlangıcı
Delice doğan (Falco subbuteo) tarafından avlanır ve diğer benzer kuşlarda olduğu gibi iç parazitlerden ve pire ile kenelerden muzdariptir. Ancak çok geniş dağılımı ve yüksek populasyonu nedeniyle genel olarak türü tehdit altında değildir.
Francesco Gasparini
Hayatı
Opera besteciliği kariyerine 1686'da başlamış ve ilk operası olan Olimpia Vendicata prömiyeri Livorno'da sahnelenmiştir. Bundan sonra Gasperini opera bestecilik hayatında 60 kadar 60 hazırlamış; bunların hepsi zamanında sahnelenmiştir ama günümüzde hiçbiri yapımlanmamaktadır. Hazırladığı ilk tutulan operası olan Rodericonun prömiyer temsili 1694'te Roma'da yapılmıştır. Hayatında hazırladığı opera eserleri arasında en popüler olanı 1705'te Venedik'te sahnelenen teması William Shakespeare'in Hamlet eserine dayanan Ambleto operası olmuştur. 1701'de Venedik'e geçmiş ve orada Antonio Vivaldi'nin de müzik çalışmaları ile ünlü Pio Ospedale della Pietà'nin adlı yetimhanenin müziksel direktörlüğünü yapmıştır. Venedik'te iken 1713'e kadar 24 opera eseri hazırlayıp sahnelenmesini sağlamıştır. Bunlardan çoğunun prömiyeri Venedik'te "Teatro Tron de San Cassiano" sahnelenmiştir.
Kısa bir müddet Città di Castello'da kaldıktan sonra 1716'da Gasparinı iekrar Roma'ya dönmüştür ve "Marchese Francesco Maria Ruspoli" adlı müzik seven çok zengin bir asıl kontun orkestra şefi ve saray bestecisi olarak yanına girmiştir. 1718 ile 1724 arasında Gasperini kendini besteciliğe hasretmiştir. Hazırladığı operalar İtalya'da Roma'da Torino'ya kadar yaygın olarak operaevlerinde yapımlandı. Son tutulan opera eseri olan Tigrane operasının prömiyeri 1724'te Roma'da yapıldı.
Lapseki
1915 Çanakkale Köprüsü
1915 Çanakkale Köprüsü’nün geçiş ücreti otomobiller için 15 euro+KDV, yapılacak olan otoyolda ise geçiş ücreti kilometre başına 5 sent olarak planlanmıştı.
Ev kırlangıcı
Taksonomi
Delichon cinsi, kır kırlangıcı cinsi olan Hirundo cinsinden yakın zamanda ayrılmıştır. Bu cinsteki üç tür de mavi üst tüyler, kontrast oluşturan beyaz kıç ve alt tüyler ile benzer görünüşe sahiptir. Geçmişte, ev kırlangıcı, orta ve doğu Asya dağlarında üreyen ve Güneydoğu Asya'da kışlayan Delichon dasypus ile aynı tür olarak sınıflandırılmıştır. Aynı zamanda güney Asya dağlarında yerleşik olarak yaşayan Delichon nipalense türüne de çok benzemektedir. Üç tür de birbirine benzese de yalnızca Delichon urbicum saf beyaz kuyruksokumu ve alt tüylere sahiptir.
Francesco Gasparini
Hayatı
1725'ten ölümüne kadar Gasperini bestecilik yanında, Roma'daki "San Giovanni in Laterano" Kilisesi müzik direktörlüğü de yapmıştır. Bu çalışmaları yanında Gasperini müzik öğretmenliği de yapmaktaydı. En çok ün kazanmış olan öğrencileri Domenico Scarlatti ve Benedetto Marcello oldular. Gasperini Venedik'te iken 1708'de müzik hakkında kitaplar yazmaya başladı. "L'armonico pratico al çimbalo" adlı bir pratik klavsen çalma metot kitabı ilk kitabıdır. "Basso continuo tipi armoniler" üzerinde yazdığı müzik kuramı kitabı 1839'a kadar basılıp müzisyenler tarafından kullanılmıştır.
Operalar
Anamadde: Francesco Gasparini operaları listesi
Ev kırlangıcı
Özellikleri
Erişkin ev kırlangıcının batıda yaşayan ırkının ortalama uzunluğu 13 cm, kanat genişliği 26–29 cm, ortalama ağırlığı 18,3 gramdır. Tepe ve sırt kısmı parlak çelik mavisidir, sırt kısmındaki mavilik kuyruk sokumuna gelmeden bir bantla sona erer. Kuyruksokumu ve göğüs kısmı bembeyazdır. Kanatlar kahverengi uzun ve sivri; kuyruk çatallıdır. Kısa bacakları, beyaz tüylerle kaplıdır. Gagası küçük ve siyah, gözleri kahverengidir. Ayak parmakları ve ayağının tüysüz bölgeleri pembedir. Her iki cins de benzer dış görünüşe sahiptir. Genç kuşlar duman grisi rengindedir ve ve kanat tüylerinin uçları ve kenarları beyaz renkli olabilir. Doğuda yaşayan D. u. lagopodum ırkı batıda yaşayan ırktan, beyaz kuyruksokumunun kuyruğun daha ötesine kadar uzamasıyla ayrılır. Ayrıca kuyruk çatalının boyu D. u. urbicum ile D. dasypus arasındadır.
Ev kırlangıcının uçarken çok belirgin olarak görülen bembeyaz kuyruksokumu ve alt tüyleri, Palearktik biyocoğrafik bölgesinde yaygın olarak bulunan kır kırlangıcı (Hirundo rustica), kum kırlangıcı (Riparia riparia) ve kızıl kırlangıç (Cecropis daurica) gibi diğer kırlangıç türlerinden ayrılmasına olanak sağlar. Afrika'da Pseudhirundo griseopyga türü ile karışması mümkün olsa da bu türün kuyruksokumu gri, alt tüyleri beyazımsıdır ve kuyrukları uzun ve derin çatallıdır. Ev kırlangıcı saniyede 5,3 kanat çırpışıyla uçar. Bu hız saniyede 4,4 kanat çırpışıyla uçan kır kırlangıcından daha fazladır. Ancak 11 m•s −1'lik uçuş hızı kırlangıçlar için tipiktir.
Yaşam şekli
Ev kırlangıçları diğer kırlangıç türlerinden birkaç gün sonra Avrupa'ya varır. Bu genellikle Nisan ayına denk gelir. Sabit olarak önceki yıl inşa ettikleri yuvalara geri dönerler ve yuvayı onarır veya yeni bir tanesini yuvanın yakınına yaparlar. Kırlangıçların ilkbahar ve sonbaharda yaptığı göçlerde uğrak yerleri farklıdır. Ötüşü "Z" biçiminde ıslıklı bir cıvıltıdır.
Ev ve binalar olmadan önce bu kuşlar uçurum ve mağaralarda yuva yapardı; ama hala uçurum kenarlarında yuva kuran kolonilere rastlanılmaktadır.
Dağılımı
Ev kırlangıcı, Avrupa'daki yayılış sahasında kır kırlangıcıyla birlikte görülür ve kışı tropik Afrika'da geçirirler.
San Carlo Tiyatrosu
Tarihçe
Napoli kralı Burbon hanedanından III Carlo, Napoli'de ta 1621'de yapılmış ve köhneleşmiş olan Teatro San Bartolomeo yerine daha büyük yeni bir tiyatro ve opera binası yapmak üzere Giovanni Antonio Medrano ve Angelo Carasale adlı mimarları görevlendirmiştir. Bu yeni binaya San Carlo Tiyatrosu adı verilip bu tiyatro binası 4 Kasım 1737'de (Kralın isim gününde) librettosunu "Pietro Metastasio"'nun bestesini "Domenico Sarro"'un hazırladığı "Achille in Sciro" adlı yeni bir opera ile açılmıştır.
Yeni San Carlo Tiyatro binası klasik mimarisi, altın sarısı renkli iç dekorasyonu ve mavi kadife oturma koltukları ile çok beğenilmişti ve tiyatro binası bir seri renovasyon ve restorasyondan geçirilmekle beraber mimarisinin anahatlarını korumuştur. 1787'de ve 1778'de renovasyon tamiratı yapılmış; 1797'de iç dekorasyonu değiştirilmiş ve 1809'da ana ön cephesini neoklasik stilde değiştirmek için planlar hazırlanmıştır. 12 Şubat 1617'de San Carlo Tiyatrosu büyük bir yangın geçirip harap olmuştur. Toskanyalı mimar Antonio Niccolini tarafından 10 ay içinde yeniden inşa edilmiş ve 6 katlı locaları, çok büyük krallık locası, at nalı şekilli 1.444 tane sarı-mavi renkli koltuklu ana salonu, 33.3 metre eninde, 20 metre derinliğinde ve 30 metre yüksekliğinde sahnesi ile çok beğenilmiştir. Daha sonraki renovasyon ve modernleştirmeler 1845, 1854, 1972 ve 1890'da yapılmıştır. 2. Dünya Savaşı'nda 1943 Amerikan top ve uçak bombardımanlarından hasar görmüş ama 10 ay içinde tamir edilip 16 Aralık 1943'te tekrar açılmıştır. 1969'da binanın ön cephesinde bina renovasyon mimarı Niccolini tarafından hazırlanıp konulmuş olan "Partenope" grubu heykeller yağmur ve kötü hava dolayısıyla harap oldukları için cepheden indirilmişler; ve 2007'de "Partenope Üçlüsü" heykeller  yeniden yapılıp binanın önüne yerleştirilmiştir.
San Carlo Tiyatrosu opera buffa ve opera seria janrlarında opera yapımları ile çok tanınmıştır. Aralarinda Feo, Porpora, Traetta, Piccinni, Vinci, Anfossi, Durante, Jommelli, Cimarosa, Paisiello, Zingarelli ve Gazzaniga bulunan Napoli ekolü opera bestecileri için ana opera evi olmuştur. Hasse, Haydn, Johann Christian Bach ve Gluck gibi İtalyan olmayan opera bestecileri de eserlerinin San Carlo'daki yapımlarını sanatlarının zirvesi saymışlardır. 1815-1822 döneminde besteci Gioacchino Rossini San Carlo'nun müzik direktörlüğünü yapmış ve 10 opera eserinin prömiyeri bu tiyatroda sahnelenmiştir. Onu müzik direktörü olarak takip eden Gaetano Donizetti de 16 opera eserini bu opera evi için hazırlamış ve bunların prömiyerleri de San Carlo Tiyatrosu'nda yapılmıştır. Sicilya asıllı Vincenzo Bellini ve ünlü Giuseppe Verdi'nin ilk eserleri bu opera evinde ilk defa sahnelenmişlerdir. XIX. yüzyıl sonlarında ve XX. yüzyıl başlarında İtalya'daki "verismo" stili opera eserleri veren Giacomo Puccini, Pietro Mascagni, Leoncavallo, Giordano ve Cilea prömiyerleri bu tiyatroda yapılmıştır.
Birçok tanınmış opera şarkıcısı San Carlo'da kariyere başlamış ve diğer tanınmış opera şarkıcıları da sanatlarının zirvesinde bu tiyatroda da şarkı söylemişlerdir. San Carlo'da şarkı söyleyen enteresan bir sıra şarkıcılar da, Giovanni Manzuoli, Caffarelli (Gaetano Majorano), Farinelli (Carlo Broschi), Gizziello (Gioacchino Conti) ve Gian Battista Velluti adlarında, kastratolar olmuş ve çoğu Napoli'deki yörel konservatuvarda yetişmişlerdir.
NGC 2217
NGC 2217, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir çubuklu merceksi galaksidir. Gökyüzünde Büyük Köpek takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunur. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1835 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir. Galaksinin merkez bölgesi, oval biçimli bir halka içinde farklı bir çubuğa sahiptir. Sıkıca sarılmış sarmal kollar neredeyse galaksinin etrafında dairesel bir halka oluştururlar.
San Carlo Tiyatrosu
Tarihçe
1999'dan itibaren San Carlo Tiyatrosu bir kâr-hedefi olmayan bir özel vakıf şeklinde idare edilmeye başlanmıştır.
Cumhuriyet Bilim ve Teknoloji
Cumhuriyet Bilim ve Teknoloji (kısaca CBT), Türkiye’de haftalık yayımlanmış bir bilim haberleri ve kültür dergisidir. 1987 yılında, Cumhuriyet gazetesinin köşe yazarı Orhan Bursalı’nın yayın yönetmenliğinde Cumhuriyet Bilim Teknik adı altında, Mustafa Kemal Atatürk’ün “Benim manevi mirasım ilim ve akıldır” sözünün ışığında gazetenin ücretsiz eki olarak Cumartesi günleri yayınlanmaya başlamış, 2006 yılında Cumhuriyet Bilim ve Teknoloji adını almıştır. Yaklaşık 29 yıl kesintisiz hayatını sürdüren derginin, 1501. sayısının yayınlandığı gün gazete yönetimi tarafından yayını durdurulmuştur.
Gazete yönetiminin finansal sıkıntıları sebebiyle ekonomik tasarrufa başlama kararının ardından, 26 Aralık 2015 tarihinde dergi kapatılmış ve dergi çalışanlarının Orhan Bursalı dışında hepsi işten çıkartılmıştır. Orhan Bursalı ise gazetede köşe yazılarına devam etmektedir. Derginin kapatılması Twitter başta olmak üzere çeşitli sosyal ağlar üzerinden protesto edilmiş, change.org ağı üzerinden kapatılma kararına karşı bir imza kampanyası da düzenlenmiştir.
İçerik
Dergi yaklaşık 20 sayfa olarak yayınlanmış ve çeşitli kişi ve kurum/kuruluşların desteği ile farklı başlıkları kapsayacak şekilde hazırlanmıştır. Son sayı olan 1501. sayının yayınlandığı gün itibarıyla, dergide düzenli olarak yer alan köşeler ve hazırlayan kişi ve kurum/kuruluş bilgileri aşağıdaki tabloda belirtilmektedir. Bilim ve teknoloji gündemindeki son gelişmelerin yanı sıra, çeşitli yabancı basın yayın organlarından (Scientific American, New Scientist, Discover, Nature, Science vb.) yararlanılarak Reyhan Oksay, Rita Urgan ve Nilgün Özbaşaran Dede tarafından hazırlanan sayfalara dergide yer verilmiş, tartışma sayfası aracılığıyla bu konular çeşitli yazarlar tarafından ele alınıp, ilerleyen haftalarda okuyucu ile buluşmaya devam etmiştir. Ayrıca, derginin “Bilim Kültür ve Eğitim” köşesi T.C. İstanbul Kültür Üniversitesi, “Sağlık” köşesi Vehbi Koç Vakfı Amerikan Hastanesi ve Bilim Haberleri ve Araştırmaları Atılım Üniversitesi tarafından hazırlanmıştır. Derginin 6 Şubat 2015 tarihli sayısından itibaren, Siemens Türkiye ekibi tarafından yürütülen teknoloji odaklı çalışmalara dair bilgiler de paylaşılmıştır. Bunlara ilave olarak, derginin karikatürleri Tayfun Akgün, “Bulmaca” köşesi İlker Mumcuoğlu ve “düşünBUL” köşesi bilmece üreten okuyucular (Ender Aktulga, Naim Uygun, Ahsen Canat gibi...) tarafından hazırlanmıştır.
Geçmiş
CBT, aynı içerik, yazar kadrosu ve Orhan Bursalı’nın danışmanlığında “Herkese Bilim Teknoloji” ismiyle hem portal hem de basılı dergi olarak yeniden yayımlanmaktadır.
Kızıl Ordu Korosu
Kızıl Ordu Korosu, Sovyetler Birliği Ordusu Kızıl Ordu'nun resmi korosudur. Koro erkek koro elemanları, orkestra ve dans grubundan oluşur. Rusya'nın halk şarkılarından kilise müziklerine, opera aryalarından popüler müziklere kadar uzanan geniş bir yelpazede eserler icra etmişlerdir. Bunların arasında "Katyuşa", "Kalinka", "Kernina" ve "Ave Maria" en bilinenlerindendir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra da Rusya'da ve diğer ülkelerde konserler vermeye devam etmişlerdir.
Rusya'nın Karadeniz kıyısında bulunan Soçi kentinden Suriye'nin Lazkiye şehrine giden bir askerî uçak kalkıştan 20 dakika sonra radardan kayboldu. Karadeniz'e düştüğü açıklanan uçakta bulunan yolcuların 64'ü Kızıl Ordu Korosu üyelerindendi. Tümü hayatını kaybetti.
Kızıl Ordu Korosu'nun ölene kadar şefliğini yapmış olan Aleksandr Aleksandrov Sovyetler Birliği Marşı'nı bestelemiştir. Sovyetler Birliği Marşı sözleri değiştirilerek bugün Rusya Ulusal Marşı olarak kullanılmaktadır. Aleksandr Aleksandrov Kızıl Ordu Korosu'nda görevliyken halen Rusya'nın en ünlü Büyük Anayurt Savaşı marşları olan Svyaşennaya Voyna (Rusça: Священная война / Kutsal Savaş) ve Nesokruşimaya i Legendarnaya (Rusça: Несокрушимая и легендарная / Yenilmez ve Efsanevi) adlı marşları da bestelemiştir.